Gb482_fol

Gb482_fol_1 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

Guilhermi diui Parisiensis episcopi opera Guilelmus, Arvernus ” . „* EE Ne 8 S 4 SM 8 è” 4 1 7 ”ä S 2 * õ 148 õ ns * D 4 7 * — — . —— = — —,5 . —‚f— „ — —NdeS—è]Gnt — . ð 1111,)i – s — . S vV P 4 . 4 4 . N 1245 11898323 021 E — — — — — — —— — — — — — — — — — — — — — — — —1 — 4 eeee N Ser * 7 5 - ”«ß — „ . . — ⸗ . . . —— 4 „. „ Giuiſlhermi diui Dariſen ſis epiſcopr opera. de fide. ęgibus s „.ʒ de virtuebus. moꝛibus.vicijs. pecaa . . .py tis. temptationibos.reſiſtentijs. me .ritis.retributionibus et immoꝛtalita/ „»„ te anime. 7 6£ 4 MäU X — W— * —= O„ ℳ £ 4 — 1 2 2 .„ „ 4 * 7R E, . S D * . 4 * * eenenee. eInuentarii eon. que boc libꝛo contineantur. fidem que eſt virtus qua ea q̃ Pꝛimus liber religsnis xp̃iane ⁊ Aangelice pfeſſoni ad fundamẽta religionis ꝑtinemt. recte firmiter q; cdunt᷑ tractat. cauſas erroꝛum * aliarũ gentiũ. et ſectarũ enem at.fidemq; eſſe vna in ſeip̃am ſcõᷣm eſteneiam ſuã. &t ꝙ fſundamentũ omniũ credendoꝛũ ſit eſſe ipᷣius creatoꝛis.hoc libꝛo copioſinime determinantur. LZolio pꝛimo. 2 Secundus liber de legib eiuſdẽ pᷣane religionis diſputqt qᷓ veriſſima ratione nibit aliud ſunt.qua honeſtas legibilis deſcpᷣta pᷣceptis religłõis nr̃e cuiꝰ ſ eptẽ enüũerat ſ ptes teſtimonia veritatis.madata honeſtat:. iudicia equitatis. exempla ymitatiois . ꝓpmiſſiones pᷣmioꝝ.cõminationes penarũ et ſupplitioꝝ.cerimonias cultis diuini. pᷣterea ſacrificia circa altaria.Circũciſionem. cauſamq; eiuſdẽ. Immũdicias inviris — et mulieribꝰ.animaliũq;.Cõmixtiones animaliũ ⁊ ſeminũ diuerſoꝝ generum. Le °paeꝛꝛas ⁊ veſtes ꝓhibitas deſcridit. Tandẽ de vitlitatibꝰ feſtoꝝ qᷓ pcepia ſunt in lege 7 celebꝛari. Mox poſtea lege⸗ hebꝛeoꝝ aliarũq; gentiũ ydolaaiaqʒ deſtruit. PHecin „ libꝛo de legibus racantuf. Folio. xiiij. . Tercius de virtutibꝰ moꝛalibꝰ.ſpũaleꝰ ⁊ theologicaliba tractat de habitibein gene⸗ oe re ⁊in ſpecie.Qualẽ opoꝛteat ⁊ docẽt vitã eẽ humanã.noĩatiões virtutũ ac cauſas eaꝝ.differẽcias inter habitꝰ et moꝛes ⁊ ꝙ virtutis dona ſint ⁊ beatitudines.afłæcti oneſq;; earũ. declarat etia numerũ virtutũ qͥ ſunt ſcᷣm vim iraſcibilẽ. et loquił de mẽſuris ⁊ cõpationibꝰ virtutũ tã adinuicẽ q; ad vicia de ↄnevione eaꝝ et colligati „* Quuart, de moꝛibo in quo Suilberm pariſten introducttias tutes loqustes ma⸗ gnificenciã ⁊ mirificenciã opeꝝ ſuoꝝ pᷣlia queq; ⁊ victoꝛias.laudeſq; timoꝛis. Spei Quintliber ðᷣ vicis ⁊ peccatj ẽ vbi determinat᷑ qd viciũ qd peccatũ ⁊ quõ alten ab at . tero diſferat qd etia oꝛiginale ſit peccatñ ⁊ quõ in poſſeros traſfundet.modñ quo heot fiat.an ſit in om̃ibꝰ eqᷓlie.Comꝑationẽ eiꝰ ad alia peccata.⁊ de pena qᷓ ꝓ eo in⸗ fligit docet. e obmiſſionibus ⁊ negligencus operum humano:um eliam determi nat. Folio.cxciij. Senus ẽ liber de temptatiõibꝰ.e reſiſtẽcijs.in q̊ enumerãt᷑ officia ⁊ actus Spꝛij vniuſ⸗ cuiuſq; vᷣtutis. In vnoqᷓʒ certamine ſpũali.victoꝛie ⁊ modi vincẽdi earu.tractat etiã inſidias demonũ ⁊ aſtucias eoꝝ bꝰ icautos deijciũt capiũt ⁊ captiuãt. fo.ccxviij Sepnimus liber ẽ demeritis gretibutionibꝰ quid meritũ ⁊ qt modi merẽdi qet me⸗ ritũ ꝓpꝛie et rectiſſima piffinitiõe obſequiũ ſit retributionis oblłgatoꝛin. deinceps ꝓſequitur retributioneðò ſanctonꝝ ⁊ que uũllis hic fiunt ⁊ que „ futuro eis faciende ꝓ mittuntaur. ₰ Tolio, ccxix. * S untyr. Zolio. ccir . Ulimus et octauus eſt de immoꝛtalitate anime quot et quibemodis conſulat huma nis erroꝛibus.deinde immoꝛtalitatem anime nititur ex radicibus phyloſ. ophie p⸗ bare. Folio.ccxliij. „ . Demumdno Feeſſaria quouis theologo accomoda annectuntur. alphabeticum re⸗ ea que illi libꝛomnes tenent ac tractant.poſteꝗ nõnullas queſtiones pertoꝛiũ.a enet . &lcc dubitalkones que in libꝛis iais giſfiraniur enumerat. . elos. . .₰ . „ ſ● one intenſione ⁊ remiſlione. Hec om̃ia terciꝰ liber habet. Fo. lxxvi. charitatis. pietatt. paueiat?.clericoꝝ humilitat paciẽcie is liber ꝑcurrit. ſo.cxluij. N N . . . . 9 17 E. Nominatiſſimo Archyatro. Utriuſq; medicine doctoꝛi.dſio Theode⸗ rico Uiſenio phꝛiſeo. Uati appollineo. Moderatiſſimo Noꝛicio phyſi⸗ cCco. Peirue danhaußer Artiũ magiſeer Noꝛicius cicls. Salutem dicit . Si fieri poſſe cenſerem. Ulſeni vſidiu ⁊ dulce decus meũ.vt lamentationibꝰ ac lachꝛi⸗ mis ſeuo ac peracerbo nature vulneri mederer. omnm etatẽ quoad reuiuiſco in aſſidu⸗“. * As fletibꝰ degere. ⁊ eiulatibus ſtuderem.heuheu me infelicem atq; infoꝛtunatum.oui tanta.tam miti. tam benigne tam pia. tam deuota. tam omi genere ꝓbitatis dulciſſi⸗ ma matre oꝛbatus ſum.cui lacheſis rupit fila ſeptino die May. Quis in tanta rei indi⸗ gnitate non mereat.ſon fo: tunam deploꝛet ſuam hon ſeſe intolerabili doloꝛe confici . at. vtinã liceret ſoꝛtẽ cõmutare.emoꝛi malim. mõ ipᷣa vt reuiuiſceret. Quo magis atoʒ magis eius ꝓbitatẽ. ⁊ morũ integritatẽ pudicicia. innocenciã. fidem. pietatẽ.ſanctimo niam conſidero.eo me maio: ex obitu eius meroꝛ inuadit.At excellẽcia eius animi et integritas mentis.maieſtas virtutis ita me reddũt attonitũ.vt ab omni conſolatiõerxi dear alienus.dũ itaq; is meroꝛ tam attrox inſedit animo meo accerſioꝛ ad venerandũ „ . 8 patrẽ dũm Beoꝛgiiũ pirclgmer pꝛio Noꝛice carthuſte.qui blaudiuſcula oꝛatione me conſulari aggreſſꝰ ẽ in inquit.da nhuſi nõ moꝛtua ẽ ſed tzʒiuit mater tua.que cõmuta⸗ R) ta hac epozall vita cum ſempiteena illa iam id pꝛemii in celo ꝗdepta eſt.ꝙ vſq; opta rat cũ eſſet in viuis.fruitur pᷣſencia.fruitur viſu coʒam.fruitur conſuetudine et colloꝗo humani generis redemptoꝛis.hunc rogat.huũc oꝛct.hũc pᷣcatur.vt tibi ſemꝑ in omnibꝰ rebus actionibuſq; tuis et ꝓpicius adſit ⁊ adiutoꝛ.teq; dirigat aſſidue in viam ihſticiꝰ ⁊ pi atis.Que cũ ita ſint equo tibi animo ferenda ẽ hec omis vł nature neceſutas.vł voluntas viuine mentis. Sed vt pauliſper meroꝛẽ tuũ extinguas. Teneo mecũ ep̃ᷣi pa⸗ riſieñ Puilhermi nõnulla opa qᷓ impmenda cõducerent reipub. ꝓpᷣiane.meſtaſq; non nnq; hoꝛas tibi mitigarẽt.vel iunonis queſtũ inde accepturus.Dedarauit pa riter acu men ingenii.Quo is impᷣmis inter recentioꝛes claret the ologos.cui facile oẽs cedunt. ſingulariq; oꝛatõne laudes eius enumerado mihi recenſnit.quas in pᷣfatione tractat⸗ de ſacramẽtis item ab eo edito longiuſculo ꝓpemio ꝓſecutus ſum. Ego me obnoꝛiũ gerere.Ulſeni clariſſime doctoꝛ.tam dulciſſimo patri vehenſtter tũ mibi pſuaſi. Quis ⸗ 2 a deo eſſet a fide xp̃iana alienus.quis ita abhoꝛrẽs ab omi humanitate qui in re ta pia tam neceſſaria tam laudabili tam vtili beatitudini religionis vpᷣiane parere ſubterſu⸗ giat atq; nolit opa ſua ſi opus ſit.deo offerre Sed reuera antea ꝑetatẽ aucto:natẽ hu ius ꝓuincie aſſumere nuſq; auſus erã. ſtatuiq; nihil in diuina pagina elaboꝛare mihi qui iuri ciuili ⁊ ſtudio humanitatis penitus me dediderim. omeq; meũ tempus amico rũ tꝑibus tranſmittendum opoꝛtere.At ꝓſecto nõ mea me volũtas.ymmo chetipꝰ rome triũphantis quẽ ex dariſſimis ſimulq; doctiſſimis poetaꝝ.atoꝛũ ⁊ oꝛicoꝛuũüſ auctoꝛibꝰcõꝑtare ingenio.elaboꝛareq; induſtria ſtudus.Et ſebaldi ſchꝛeyerß modeſtiſ ſimi et integerrimi ciuis opa me ꝓhibẽt. Eſt em̃ achetipꝰ noſter talið qui maxime ani mos germanoꝝ excitabil atʒ inflamabit ad virtutẽ qð alioꝝ iam tuoqʒ iudicio relinꝗ⸗ ſ mus.tolo iam enũerare cõciuis mei innũeras laudes. Sed hoc vnũ ſilencio tranſire nequęo is taãta hoſpitalitate me fouit hyeme ſupioꝛe.vt oẽs vires meas ſuas eſe ſciat. Cũ igit᷑ ſuauiſime Aſeni is apõ noꝛicios ciuis phyloſophꝰ ⁊medicꝰhabearſ.qlẽ hacte . nohabuere nullũ. Et appollinea cythata iter pierides choꝛos crepitãte potẽtifnm⸗.te in . uoco ꝑſuadeas an impꝛeio Guilhermiauſcipiẽda ſit. Ss dmino.cũ n ing Ca lit pijſſi “ mo pattri meo poꝛi noꝛicio futura cui moꝛẽ gerere neceſſe habeo.quẽ vnicẽ etſia et vene roꝛ et admiroꝛ itaqʒ oblitꝰſum mei.oĩa vincit amoꝛ rem diffidllima 7 meis imparẽ vi ribꝰ aggredio: audẽtes foꝛtuna iuuat. Attamẽ potuit.homericꝰ ule aiax hectoꝛia. quẽ . neqꝰvlixes neqʒ neſtoꝛ inpᷣliũ ꝓpuocantẽ excepiſſet.ſola audacia eta ggredi.⁊ ſingulari certamine ſperare.potuit atroias idẽ ab incẽſis nauibꝰarcere.poſſũ ſoꝛi ſſis ego Buil hermi opa meis impẽſis in lucẽ dare et explicare. Quare. Miſeni clariſi A pᷣcepioꝛ qd opus facto ſit ad me ſcribe.⁊ habebis me re q; verbo tui opibus paratiſſimũ omnia . qʒ mei ſtudia ⁊ opa ꝙ incre mento nois et gloꝛie ue ꝓmpta ac expedita ẽ᷑ſſe docebo Uale ex noꝛicio helycone. nolece eoel ane⸗ e⸗ deeba * . „ 4 △ L . ° „ * * £ „ „ 4 ·· Tbeodoꝛicus Ulſenius. Hoꝛicius Archyatrus petro Danbuſio Aniũ mmagiſtro Noꝛicio ciui. Salutem dicctt. .“ Habes nunc mi pes e qð lantopereoptaſti.Cheologum illũ cilicet gloꝛioſum ac ſum n. qui . ſolamen. fidem. ⁊ offinẽ viuẽdi no ma unde ac pie expucet.Eſt enim mũ.qui pietat fidem. 70 noma gua ntuũ intelligo. doctus.ẽ ſua sis.i elegans.⁊ ſcolaſtico illo ſermone copioſus.ſolliti tentalij coꝛpus. ille animi languo:ibus.quantũ xpᷣiana religio ⁊ ſecula nra expoſcunt. popoꝛtune medetur. Habes quo conciuem tuũ.alioquin a integerrimũ. immo:talẽ facias. Quid plura depoſcis foꝛtunate puer.diuinitatẽ foꝛtaſſe.qᷓ moꝛie vendicat᷑.mi⸗ hi crede nõ niſi vocatus adibis. Sedeuũ erit videre vt electus fiass ale.Ex Nurnber ga. Pꝛidie Lalendas Apeiles. Anno ſalutis xpᷣiane. M/cccKyj. . . . 9 * O ● * £ . * O * . —◻ . J „ 2 * — .. / . ₰D 6 £ - 0. 6 4 „ — 4 — = . Begquñtur deſcriptiones quã rundam virtutum ⁊ vicioꝛũ. Ffectus ẽ officioſe charuntis ſtu⸗ ictio in ꝓpꝛus eſt odientig animi cru ciatus ex reſpectu diſplicentis pꝛocedens. Amaritudo eſt ſpiritualis expers gaudij quedam diſtracte mentis ſontudo. Arrogancia eſt gloꝛiari ex eo quod nõ ac ceperis placendi cupidine. . Auaricia eſt gloꝛie ſeu quarũlibet rerũ in ſacia bilis et inhonoꝛa cupido. Benignitas eſt cum quadaʒ fernidamo rum ſuauitate diligenijs animi cõſperſio Bonita tum pꝛeſumptio eſt contra quali⸗ tatem ſui oꝛdinis autviriũ extollencie mo tu noui. Blaſphemia eſt cum quadam pꝛopꝛioſa irreligioſtate conuitioꝛum iaculata in ali um maledictio. ””MVMUD Blandicie ſunt cum quadam dulcedine vicioſoꝛum delectaminũ ſuaſibilis extrin ſecus adhibitio. Lharitas eſt mentis affectus ad deum et Primum iurta legis decretum feruenter diſcrete poꝛrectus. èðMñ Carnis afflictio eſt per quam laſciuia car nalis qualibet caſtigatione coꝛpoꝛali cõ⸗ pꝛimitur. LCaſtitas eſt per edomitas vicioꝛuʒ furias munda et honeſta coꝛpo:is habitudo. Loncoꝛdia eſt conu eniennũ in recto ani⸗ marũ indirupta quedã ⁊ mutua ↄplexio: Conſeſſio eſt ꝑ quam latentis anime mo: bus ſpe venie cõſequende aperitur. Conſidẽcia ẽ ex virtutũ ↄſciencia mentem inuictam inter aduerſa conſtarer. Compaſſio eſt per quam ex in comodis ꝓ ximi cosdolenti atmo quedam afflictio generaeaer. Compunclio eſt quoddꝭ anime ſuſpiran tis incendium natũ timoꝛc vel amo:e bo noꝛum vel maloum. . Conſilium eſt examinandarum gubernã darumeq; cauſarum ꝓuida quedam men Conſtancia eſt inter fluctuantes canſas? pſonas mentis trepidatione nulla cõcuti Lontemplatio eſt pꝑ ſubieuate mentis iu⸗ bilũ mo:s quedã carnalium affectionum Cominẽcia ẽ ꝑ quã carnaliũ affectuuʒ im adium vel merito vel nature penſo . petus moderamine conſilij refrenatur. Contumelia ẽ meroꝛis liuoꝛis et amaritu dinis qppꝛobꝛio turbase mẽtis conntitio. Coꝛretrio eſt per quam erroꝛ innatus vel cõſueti dine factus freno ratiõis inbibet᷑⸗ Clam ẽ perpetra ti facinoꝛis manifeſta ⁊2 in verecunda iactatio. Crapuia ẽ ex delicioſa ſumptuum ſupflui tate ſopiti coꝛdis pꝛegrauatio. Delicie ſunt coꝛpoꝛalis indigencie cum q̊ dam ſuperfluitate laucioꝛ apparatuus Deſperatio eſt ad vite ſtatum vel virtutũ fracta ſpei gubernatio. Detractio eſt reſpectu alteri⸗ gloꝛie minu ende me:dax delatio. Diſcretio eſt pꝛiouida motuum humano⸗ rum ratio nfo derattir. Ebꝛietas ẽ per qus mentis oblinio quedã ſui ſo bꝛietatis exceſſu generatur· Equitas ẽ lance libꝛata iuſticie diguiſſina retributio meritoꝝ. Erultatio in aduerſis eſt quedam ex caſu alterius concepti odi nebuloſa ↄſolatio. Fallacia eſt per quam odij ſeu familiaris inſtinctu commodi fictis verbis obtegit᷑. Foꝛtitudo eſt immobilis inter aduerſa animi labonꝝn et periculoꝛum ſuſceptio Filargiria eſtser quam ſingulari appeti⸗ tui pecunie colligende frena laxantur. Furoꝛ eſt effrenata conceptis intrinſecus tonuerſis tocius habitus et truculenta ia ctatio. ”” Fraus ẽ per quam rei familiaris malicie vel inopie cauſa clamdeſtina ſubreptiõe TonſulitiͤAr.. —“ Baudium eſt animi quedam iocunditas 4 liniruals ex contemꝑtu pꝛeſentiũ deſcen Bula eſt ſolius coꝛporis cum noctius ⁊ il lecebꝛoſus eſcarum quidam appetitus. Bracia eſt mutue beniuolencie alterius in alterum cuſtus affectuoſus oſtenditur. Hyumilitas eſt ex intuiai pꝛopꝛij condito⸗ ris vel coſditionis voluneri inclinatio mentissq. Jactancia ẽ ex faſtu mentis maioꝛa qᷓ;ᷓ ſit de te ꝓmittere quippiam attemptare. te perſimonie cuſtodia. Ignauia es de virtutum ercitio langui da vtriuſq; hominis deiecao. Inobediẽcia ẽ ex duricka mentis obſtina te imperanttnolle obtempexare. Jeiunium ẽ in interioꝛi ee diſcre⸗ — Int neſentium rert ęæt qualitatem rauonabili tenacitate pen ſare. „„’.Iœ .ę Innici eſt que feruidũ in doloꝛe rᷣddit vnimum ex it digni honoꝛe qᷓ; etiaꝭ tu no Aligencia eſt pꝛeſentium rerum ſtatũ expetebas. Indignario eſt quedam exurbida inſo lenti maliuolẽcia etiam in inſerioꝛẽ oſten ſa deſpectio. Zra eſt fuſti et concitati animi furoꝛ vlciſ⸗ cendi libidine feruens. Zugdlicium eſt quod exa . dignum reddit ſupplicium vel pꝛemium. udiencia meritoꝝ Juſiurandũ obſeruatio eſt que le is ſcri⸗ pto populis pꝛomulgato traſgreſſonem temerariam arcet. Zulſtucia eſt per quam ſua cui dignitas tribuitur et communis Militas non relin Quitdrr 220 Aiſciuta eſt indecens motus diſſoluti in loco om̃iveniens ex intem peracia carnali Ler eſt oꝛdinata diſcretaq; pꝛecepioꝛu re⸗ gula per quam facienda iubentur ⁊vilan da pꝛobibeniur. Libertas ẽ per quam liber animus in lar gitione poſſeſſoꝛum nulla tenacitate coar tatur. . Languoꝛ eſt egre mentis et coꝛpoꝛis deſi dia vicio voꝛacitatis inducta. Longanimitas eſt ex complendo deſide⸗ rio ſuo infatigabilis laboꝛum ſuſtinẽcia. Loquacitas eſt confuſa et ſtulta verboꝝ ſuperfluitate coꝛdis leuitatem aperire. Luctus ẽ qui ex acerbato in malis animo quod mirfus inſuperidꝛem poteſt vltiõis mee fletibus ſatiſfecit. 4 Lurxuria ẽ ex immundis deſiderüs deſcen dens lubꝛica et effrenata mentis et carnis pꝛoſtitutio. Magnificẽcia eſt quedam animi claritu⸗ do res magnas et arduas ꝓulchꝛe admi⸗ niſtrans. Malicia eſp alicu:dampni aneqaus nequiſ ſime voluũtalis odioſus excurſus. Wanſueludo eſt per quam modeſti tran quillitas animi nulla rerum occurrentiuʒ turbatione agitatur. wemo⸗:ia eſt aj mentis intuitum ymagi⸗ naria queda repꝛeſentatio futuroꝛum. wentis ebetudo eſt venien Hex intempe⸗ rancia cure carnqlis habundancia ingiv! vite remiſſio. . Wiſericoꝛdin eſt clemens et in om̃es equa lis dignatio: et in affectos compaſſibilis animiinclinatio. wogdeſtia eſt pudici ⁊ honeſi habitus di gna cum laudewerecundia. Woĩalit& eſt ſeruata pꝛopꝛia virtute mo ribus ſe ſinguloꝛum contemperare. Wmũdicia ẽ ꝑ quã reſpectu diuini amoꝛis integritasvuiuſq; hominis ſeruatur. O bediencia eſt ſpe mercedis abnegatio pꝛopꝛie voluntatis vixa pio ſtudio. Obliuio ẽ pet quam obꝛuto vicijs carna libus animo ruina memoꝛie affertur. Odium eſt qð irati motũ animi moꝛſius atqʒ tenacius ſpe vindicte moꝛdaciler ab ſcondit. “”MM Paciencia eſt reſpectu honoꝛis eterni vo lũtaria ⁊ inſupabili cõtrarioꝝ perpeſſio Pax eſt concoꝛdantium in bonis mentiũ oꝛdinata tranquillitas. Periurium eſt pꝛopꝛie ſeu alioꝛum vtilita tis gracia veritatis abnegatio fraudulen ta. ðð Perſeuerancia eſt que virtutum qullaʒ perfectione perficiente longanimitate cõ ſumat animum. = DWM Pertinacia eſt ex irra tionabili mentis ob ſtinatione melioꝛi parti nolle cedere Petulancia eſt ex carnalium cogilationu „ „ conceptione totius coꝛpoꝛis pecualis ha⸗ bitudo. Pietas eſt ex benigni animi dulcedine er ga omnes auxiliatrix affectio. Puſillanimitas eſt ex rerum contrariarũ tedio moꝛs et in conſideraia mentis deie Pꝛouidencia eſt per quam ſagaci ſubtili tate futuroꝛum colligitur euentus. Pꝛudencia eſt rerum bonarum vel mala rum vtrarumq; ſagax ſciencia. Querela eſt per quam anxvietas coꝛdis ex impaciencie vicio demonſtratu Rancoꝛ eſt per qua ntoꝛdacis aſmi clau ſa amaritudo habitu vultuq; demõſtrat᷑ NKaͤpina eſt ex atide mẽtis veniens impe tu rerum alienarum diſtractio. Neligio eſt per quaʒ reuerenti famulatu cerimonie diuini cultus exexcentur. Reuerencia eſt per quam deo dei Vile⸗ ctis religionis cultus oſtenditur. Requies eſt per quam menti quedã ſecu ritas ex cõtemptu perfunctoꝛie vanitatis affertur. Sagacitas eſt quid agendum circumſpe cta diligencia pꝛecurrere et ad modum et ad oꝛdinem queq; flectere. –— Seueritas ẽ ꝗ quaʒ iudiciaria vindicta in peccaniem dᷣſſtrictius cxercetur. Sobꝛietas eſt pura ex ileecebꝛis vtriuſqʒ hominis temperaneiaea. . Duperdbia eſt ſingularis excellencie ſuper alios cecus appetitus. Sulſurratio eſt per quam vii odioſe adu lationis vel derogationis gracia odium inter fratres excitatu. Spes ẽ animi motus immobiliter ad ea que appetit accipienda ſuſpenfus. Stabilitas eſt mentem firam nulla loco⸗ rum vel tempoꝛũ qualitate in diuerſa ia⸗ — „ LCaciturnitas eſt cum quadam animi fru⸗ etuoſa quiete ſe a verdis vtilibꝰtemꝑare. Temeziigs rationis erpers pꝛocacis ani aplinatus exceſſus. Limoꝛ eſt per quẽ menti fluctuans angu⸗ ſtia ex aduerſitans expectanone generat CLimoꝛ domini eſt fide ⁊ moꝛibus diuino rum pꝛeceptoꝛum vigilans cuſtodia. Tollerancia eſt diuturna aliene impꝛobi — tatis et moleſtie ſufferencia. Toꝛpᷣoꝛẽ ex languentis animi terſi pigri⸗ OQ — cia remiſſa motio totiꝰ coꝛpis habitudo. Triimlatio ẽ ex lubꝛictł᷑ carnalitatis in cõ⸗ ſtancia ex mentis fragilitate deſcendens. Triſticia eſt ex mutato aduerſitatis voleꝙ. turbate mentis anxietundcdo. ⸗ Tamperan 42 eſt in illicilos animi impe⸗ tus rationis firma et diſcreta dominatio Uana gloꝛia eſt placendi deſiderio vtriui q; hominis incompetens agitatto. Ueritas eſt per quam dictum aliquod vł factum immutabili ratione pꝛoferiur. Uentris ingluuies eſt immoderata quali umncunq; ciboꝛũ ſaturitate ꝑH yantis concu . piſcenRe ſatiſfactio. Uiolenciaſt per quam malicia ſeu iniu⸗ ria in inferioꝛem hominẽ᷑ potẽter exercet᷑. Uoluptas eſt cin quadaʒ lubꝛica ſuaui⸗ tatè ad illicita confuſe mentis indlinatio. Uſura ẽ accomodate rei ſimplicis tures lucri gracia receptio. ypocriſis eſt viriutũ ſimilatione clanſum vicium callide palliare. — 0 £₰ „ „ D * ☛● £ ● £ . – — SM 4 ●½ * △ ſ● . bene viuere. non audebis dicere ne . 4 ẽ ö¹— — 7 gice phie pᷣma ꝑs . 2 iificar. Hul⸗ au tẽ vtilitas ⁊ fructus idem pꝛoꝛſus eſt.que gionis. Omniũ enie vtilitatum vtili⸗ las.et omniũ fructuum fructus. felieitas ern eſt ꝓpter qua oẽs ſubſtantie nobi es.hoc eſt rationales et intelligentes cre ate ſunt. Quia igitur nec greſſu necvo latu.neq; natatu.nec alio quocunꝗqʒ mo⸗ tu.qᷓᷓ ſacratiſſimi cultusſſiue deo altiſſi⸗ . cera ĩmaculatiſſimaqʒ religiõe ipᷣius.hoc 8* qua ei adheret᷑ ⁊ viuitur.eſt poſſibile venire ad felicitatẽ eternss Man iteſtu eſt huius ſacre ac diuinalis ſcie que motꝰ ” iſtos obſeqoꝝ/ſcʒ d iuĩoꝝwereqʒ religio/ nis viam ſola aꝑit et demõ ſtrat fructũ et D Vtilitatem eẽ felicitatẽ eterna. Hec eſt cuiꝰ ſolius ignoꝛatia/ erubeſcẽda eſt. ſicut ait phũs Apuleius Interrogatꝰ. n. inꝗt an ſcias ſa tua faceres bſq; ruboꝛe rñdebᷣ MHeſcio.qꝛ non pudet te non eſyę ſignificũ id ẽ ſtatuariũ Interrogatus aut an Kis Puius em ignoꝛatia adeo vereqʒ danat t.vt oĩs natio illã gladio et igne extermi net et ꝓfligat. Lũ em̃ aial irrationale ſaatvt ita dicamus viuerꝗſcoõm ꝙ decet ipᷣm/qð eſt mags maioꝛiq; damnaliõe in genere & o dignuviuere ignoꝛa⸗ tia bene viuẽdi Bñ viuere autẽ eſt viuere vt decet. Nibil aũt adeo decet vita nr̃am vt religioſitas. Nihil adeo decoꝝ poteſt habere vt illam. Et vtad vnũ dicam⸗ totus eaſolꝰ d oꝛ vite nr̃e ipſa eſt religio poſt hanc vua expectat᷑ eiuſdẽ cumulatii ſima plenitudo. ꝗᷓ eſt potiſſima ꝑs gloꝛie *% Ec felicitatis eterne. ſicut faciemus ſciri cũ logmur de ſtalu aiaꝝ nrarũ poſt coꝛpoꝛa — declarat atqz cer- dDiuini cultus vereqʒ ac adeoccepte reli- mo placat᷑ obſequijs nec alia via niſi ſin/ ſitas. Jpᷣa em̃? ꝑfectio ad quonati ſumꝰ è ãq̃ quidẽ hic aggredienda eit æ continuis Pflectibus ſemꝑ cugẽda. In futuro ro impietatis ſectarũq; pditiois apire ? nu/ apud deũu patefacere. Quarto qò nõ eſt fides nec pòt eſæ noĩe fidei digna que cunq; cedulitas.nec deo vllo modo acce pta niſi bec qua hic ſtabilire acdeclarare intẽdimus.Faciemus etia ſciri cũ hijs.qꝛ ipᷣa fundamentu eſt ve religiois. ⁊ diuini ulius pᷣncipiũet qꝛ ſine fundamen ta di⸗ icare nitit᷑ ꝗ hanc nõ pᷣiecit.et ſine radice ructificare ꝗ hane nõ pꝛefecit. Deinde merare.Tercio placoꝛẽ ipſius et meritum ero qꝛ lex continẽtia queda ẽ.⁊ velut ag gregatio honeſtat:.atʒ religionis opoꝛte bit nos declarare legemdifſinutione cer⸗ tiſſima ꝑteſq; eius.nuenq; ißaꝝ Deinde ꝗ eſt lex veritas ſiue lex vitatis. et ꝙ illa nõ ẽ niſi vna. ei ꝙ illi ſoli ⁊ cõpetit nomẽ legis intentione ac rõe veriſſima.⁊ ꝙ illa eſt eꝛvageliũ eternũ.qð nec precefſitalinc nec ſublequi põtet ꝙ equiuoce lex iude⸗ oꝝ el lex moyſi nõ ꝓpꝛia rõe leges nomi nant Poſt exponimꝰ ea q vident᷑ ab ſurda atq; ridicula in lege hebꝛeoꝝ ⁊ da⸗ bimꝛ? cãs pᷣceptionis ⁊ ꝓhibitiõis earum Deinge deſtruemꝰ pfidis machome⸗/ Ni. et euacuabimꝰ ꝓmiſſiones ⁊? cõmina-/ Fiones quibus ſeduxit gentem arabũ Pꝛi mum oſtendentes non ſolũ ridisiloſita/ tem earũ.ſed etiam im poſſibilitate. Loq mur etia cu hijs de diuerſitate legů. et di⸗ cenus qõ ſenſeimnt. et adhuc etiam ſenti⸗ afit philoſophi de illa. et deſtruemus er⸗ roꝛes eoꝛũ in hoc. Pꝛimo hic loquemux de ydolatria dictione vniuerſali oꝛtum habuit. et poſt hec de ritibu crxris ⁊ ſacrificijs.Et aſſignabimu ſacroꝛum et ſacrificioꝛum que impoſita ſunt genti hebꝛeoꝛum. Et deſtruemus er⸗ roꝛes qui de ydolis vel fuerunt vel adhuc ſunt. Deinde euacua bimus ſacra et ſacrificia omnium falſoꝛum deoꝛum. et faciemus ſciri.quia ipſa ſunt execratio-/ nes facientium.et offenſiones dei altiſſi⸗ et nde 1 Arſe 8 cauſlas mi. cuius ſola pace et. gratia bene eſt ge⸗ èð g— . 18 „ . S H . 7 „ . 4 : Pꝛologus in tractatũ de fide et legib⸗ Guilhelmi pariſis. . N Noꝛdine pienni Totuũ em̃ do viuere religionis ↄſum N aliu; dini liuqd; maſo eet biitudinis 2 glie finalis pleni 67/* ciau. utam diuini tudo. Quia igitur fides vere religiõis Aecultus vereqʒ reli⸗/ Fundamentu c. ᷣma radix at pꝛinapium Sionis ſcientiã de diuini cult. neceſſe babemus in ᷣma ꝑ A qua ꝙui delurſuʒ ¶te tractatus iſtiꝰ fidẽ que vᷣtus ẽ ſta bilire/ accepimusecribe ac declarare. pemiventiãq; certitudinis ⁊= re intendimus pꝛi etiam altituchnis quã habetad mũdane mũ locum obtine phie diſciplinas.ceteraſq; cõparationes SðZ re pꝛime ac theolo ipᷣius ad illas oñdere.deiñ cauſas erroꝝ Inapit ũma de ſe et legtb Guulbelm paniſien · et ꝛmo vel contradictio. et declarabimus ea de claratione poſtqm̃ nõ relinquetur ex eis neni bumano. Cuius ſole indunattone male ei eſſe põt.et ꝓpter hoc ſolus ipᷣe honoꝛificentie vltimo cultu colendus et qꝙ nec ydola nec di auid; vonſunt ꝑ ſe et ideo nõ niſi fruſtra: ⁊vaſł coli poſſũt cũ cultoribus ſuisnsc ꝓdeſſe nec obeſſe poſſunt et ꝓpter hoc ſacris ⁊ ſacrificijs ſolus deus altiſſimus honoꝛadus atq; ouiſſime o aſſignabim ve ra ſacra quibꝰdeveriſſime colit qᷓ et cul tores ipos ſacrãt.atʒ ſacrificãt dedqʒ ac⸗ ceptablies efficiũt. Deide vera ſacrifitia q̃ deũ pſemetipᷣa abaaz; vlla dubitatiõe placant offerentibus.⁊ ſtabiliemus hec omnia dabilitioue cui nec erit obuiatio dubitatio. Et ſic eſt finis plogi. MNcipiamnns igit᷑ cũ dei adiu toꝛio et dicamꝰ qꝛ fides quꝗ – ma ratione. rectiſſima diffini ione.Eſt virtus qua ea que ad fundam̃ um religionis ꝑtinẽt recte firmiterq; cre Adan. meritè ſuis.ſiue aliquid exſua⸗ uitate vł vtilitate qua ſuaue eſt vel vtile diligenti aliquid. Aut ex vtute ipiy dili⸗ gentig. lic aliud ẽ credere ex ꝓbabilitate ſiue er euidẽtia ipᷣiꝰ crediti. Aliud ex vir tute credentt. Sicut enĩ ꝓbitas poſſeſſo ris ſuipilectionẽ ingerit et infigit agno⸗ ſcentibus eam ſiue credentibꝰ.⁊ ſicut ſu⸗ auitas et vtilitas ſuauis ſcilicet rei alicu ius et vtilis. dilectionẽ et deſideriuʒ ſui incitat ⁊ inflãmant in agnoſcentibus et credentibus eas.ſic ꝓbabilitas et euidẽ tia vetatis fidem quãdam ſiue creduli tatem ꝓbabiliũ et manifeſtorũ ingerũt et inpᷣmũt cogitãtibuæea. 5 quis malũ et dilectione in dignũ vliᷣm inimicuz diligit. hoc indubitanter no ex meritis éſed cõtra merita. Nec hoc ẽ ex Vo lute liigenus. no ex aliquo quod ſit in ipᷣo dilecto.Sic et cũ pauptas vel mo leſtia. vel cõtumelia vel ißa diligie ex virtute ẽ diligentis.nõ ex ipᷣis q̃ nihil vidẽtur habere in ſe ꝓpter qð diligẽda ſint. Sic et cum inp:obabilia credantur ex virtute credentis ẽnon ex ipis. Sicut enim impꝛobitasnon ſolum amorẽ no excitat ſed exiiguit.ſic im ꝓbabilitas nõ ſolum fidem non facit et credulitatẽ nõ generat.ſed etiaʒ aufert et ꝓhibet. Si⸗ hic ſtabilire intẽdim⸗ veriſſi unt᷑. Quẽadmodũ em̃ aliud ẽ diligere moꝛs ipᷣa.diligi ad viſum. et ſic ſuaue et vtile ad affectũ Q milisagit vtutj ẽ amare impꝛobũ ſeure pꝛobum.e credere inpꝛobabile.nec mi noꝛis virthtisen gedere inpzobahie: . quam impꝛobum diligere Amp SGie eſt pꝛo babilę ad intellectũ ſicut luciduʒ ſicut calidum ad tactum.et ſicut geliduz ad tactumiſic inſuaue et inutile ad affe⸗ adiuuat ipsum. Sic non eſt virtuoſum ctum et ſicut inpꝛobabile ad intellectum ſic tenebꝛoſum nulloqʒ lumine ſuꝑ aſꝑ⸗ ſum ad viſuʒ. Sic igit non ẽ virtuoſuũ videre icidum quod nullo modo pug nat contra viſumymmo modis omibꝰ 5 credere pꝛobabię vel verũ manifeſtum Et ſic non virile hec magnificum ẽ cale⸗ re ex calido vel ad calidum ſic neqꝗʒ dili⸗ gere pꝛobum. aut amare ſeu deſiderare vtile vel ſuaue.Sicut igitur calere cõtra frigidum. hoc repungnare frigido vir tutis eſtatqʒ vigoris.ſic amare impꝛo⸗ bum vel repꝛobum..et amare vel appe⸗ tere inſuaue ſiue moleſtũ. et invttle ſen g Cuum aute dampnoſum Et iuxta hunc modum cre dere inpꝛobapile virtutis eritatqʒ vigo ris. Amare efim atqʒ deſiderare vtilevt ſuaue non ẽ niſi de admiſſo vel inmiſſo igne calere Et hoc opus nature ꝓpꝛie ẽ. Non enim minus naturale ẽ igni ſpiri tuali ideʒ ſi admonetur calefacere ſpiri tualiter quaʒ igni coꝛpoꝛali coꝛporaliter Juxta hunc modum credere ꝓꝛobabile vel manifeſte vereᷣ nihil aliud eſt quam videre lucidum vel illuminari a lucido Duanitas em̃ ẽ vtiliłlas.et magnificen Tres ſũt ſpecies ignis ſpiritualis et P tres ĩi animabus humanis arſiones ſeu conbuſtiones efficiunt. videlicet concu: piſcentiaſn eafnig cõcupiſcentia geulo⸗ rum et ſupbiam vite yel melius luxuri am auantiam ſuperblas. t hijs tib?!⸗/ ſpeciebus ignis ita nati ſnmus exuri vei ardere vt ligna arida igne coꝛpoꝛali et hõct natnrali ſeu oꝛiginali coꝛruptõenõ pꝛime creationis inſtitutione.ſicet pꝛo⸗ babilitas omnino ſuꝑa perſio ucis ſi⸗ ritualis &t debil.Et ꝓRer hoc nõ ſuffi cit firmare ſeu figere appᷣbenſionẽ. Eui Cntia aut veritatis toꝛtis et penetrans luciditas.ſeu luminoſitas ᷑.⁊ ꝓpter hoe figit et firmat certitudinẽ iſ᷑tellectus. Si cut igitur tres noĩate diſpoſitiões ignis Jut ad nr̃m affectũ ſiue ad vires motias nẽss tã ſublimes et nobiles q; iferiores — — 1 . „ ei ignobiles ſicut pbabilitas et tuden tis luces ſunt vel lumina ad noſttrum in .teilectum. ? etiã ad vires noſtràs appᷣhẽ ſius s ta nohiles quã ignobiles. Ma ſelt igiture ꝙ credere im pabilia foꝛti tudinis ẽ atq; vigoꝛis noſtri intellectus ſicut amare dapnoſa moleſta ⁊ ignomi⸗ noſa foꝛtitudinis ẽ ⁊ vigoris noſtri affec tus Quia igitur multa inpꝛobabilia et ab intellectu humano innotiſſima per unent ad fundamentũ religiõis.que cre „ di neceſſe ẽ veram religionem ingꝛediẽ⸗ lubus ⁊ aggꝛedientibus. hocẽ ac deum accedentibus manifeſtum ẽ veceſſariaʒ eelſe hanc virtutem ſeu foꝛtitudinem in⸗ tellectus. que tenebꝛas Ripꝛobitatis ixrũ pat et vincat et lumioſitate ꝓpᷣa ea q ila oſcondere contẽdit. lucida et apta hoc eſt credita faclat. at. Amp̃. Si tota mẽs humana gloꝛificanda ẽ. hocẽ gloria fe⸗ niſi qð pᷣneſtitum inuenitnr gratiaſtota igitur natura ẽ gꝛatificanda hicex neceſ⸗ ſitate ſiue gratia veſtienda quare ⁊ intel lectus gloꝛia hic eèſeu gꝛaſſis veſciẽdus Inter quas palam ẽ eè fidem. Di totam neceſſe ẽ eſſe mentẽ humana,ʒ Amp. religioſam et nichil in ea irreligioſitatis ſeu ꝓphanationis relinqui ergo et ißjßm caputmẽtis ſiue oculum hoc ẽ intellectũ neceſſe ẽ eſſe religioſumfides aũt exne⸗ ceſſitate actota religid eius ẽ. aut pars Ma müdas ac . ) tare pelliobre detur ppt cogitanões gue inpꝛobiſſime ſe ingeruntqð euiden tiſſimũu atqʒ duriſſimũ ẽ in cogitatiõib⸗ blaſt kemiegtſimilit ꝓpt cogitationes rectas que per intellectu mul ta difficultate et vix btinen pñt. Ita nec cpt hoc dictũ videat id qð legit᷑ in ter⸗ cio ſecũde ad corintheos. Nõ ꝙ ſufficiẽ tes ſimus cogitare aliquid a nobis qi a nobis. Et reuera ipᷣm cogitare qꝛ volũta riũ e:ꝛideo et bellum habet et bellum eſt. Scite autem nõ videtur eſſe volũtariuʒ poſtqʒ elicet eiacquiſitio volũtaria ſit In eis eni q pſe nola ſunt et maxie in pᷣ mis impᷣſſionibꝰ nõ ẽ ĩ libertatearbitrij necin libera ptate nr̃a ſcire vel non ſcire/ ꝓpt᷑ ꝓximitateipoꝛuʒ ad intellectũ nfimn Pꝛopt qꝗð dicit ⁊ areſotel ꝙ ĩihmei Humane 2 es Gσnô cõtzadicere ad exreri- roʒ. In alijs licitatis eierneveſciẽdamnõ reddetur aũt gloꝛia niſi gꝛatie. nec ſuperueſtit᷑ gloꝛia aut q ꝑ ſe nõ vident ſʒ ꝑ alia cognoſcu⸗ turincce hʒ intellectus nr acquieſcere eis poſitis principiis et ſiogiſtica concluſio ne oꝛdinatis ad illa. Nec eſt vllo modo in ptate nr̃a eis contradicere ven cogita re de hijs.ſtudere in his.libꝛos inſi pice⸗ re in quibꝰ de eis agitur. doctores inter rogare.et audire de hmõi.q̃ oĩa faciũt ad acquiſitõʒ ſcie. volũtatia ſũt.⁊ omia ſũt faciẽtia ⁊ accñtia ad ſciaʒ tauũ ⁊ ꝓpt hoc ⁊ vicioſa ⁊ vᷣtuoſa eẽ pñt.⁊ laudem hre ⁊ vituperiũ.⁊ bñ ⁊ male fieri ⁊ non fieri Jmvero ſcire nõ põt hr̃e niſi laudẽ —A—Lrefn pꝛima Amp Eodem iure et equepꝛĩo nec vnq; pᷣt eẽ niſi bonũ. Si ꝗs aut dicat tenetur ſubditus eſſe h F. deo: vtaffecus. et eque debitoꝛ ẽ obedi entie ad eundem Quia ergo intellectus humanus intéllectus et opari contra ſe⸗ ppt ip eraee dellã nari in eo qð ẽ credere/qm̃ credere qda vtilluſio et fantaſia. Qð vero ipm cogi⸗ itus eſſe hũanus intellea⸗ bumanus adeo debitoꝛ eſt obedientie deo vr contra ſeipᷣm vel amaꝛe vel velle vel deſiderare vel odire. et etia cõtra ſe⸗ ipᷣm dimicaʒe/ ꝓpbipᷣm neceſſanio tenet et pugnare contra ſe ꝓpt᷑ iᷣm. Nulla at oꝑalione põt hoc facere niſi illa que eſt credere.tenetur ergo contra ſe credere .CLõpꝛehẽdimꝰaũt opi opinariẽ Credere eĩ ẽ vebemẽter opina⸗ ri. Scire ant nõ habet bellũ ꝓpt᷑ foꝛntu dinẽ ei firmiſatẽ ſus niſi ſophiſticũ. Qöð ipᷣa luminoſitate eius qð ẽ ſcire nõ tam —— mẽtit q; diſſoluit᷑ vt nebula et euaneſcit . —— m. de opgtõibꝰei intellectus ſolũ 2 quẽadmodũ pꝛĩe impᷣſſiões ſiue pꝛia pncipia ex nccitate ingerũt ſui ſciaʒ ⁊ cer⸗ titudinẽ:ſic pᷣma ꝓbabilia ſui credulita⸗ tẽ ſiue fidẽ:⁊ ꝓpter hoc cedere nõ olũ tariũ in ipſis:ſicut nec ſcire in illis. Re⸗ ſpõdemꝰqꝛ: ꝓbabgitas quatacuqʒ ſit nõ ingerit fide ſiue credulitatẽ intelligẽtibꝰ: ⁊ exercitatis ex neceſſitate cũ ipᷣi certi ſint nõ oẽ qð videt vᷣm eſſe ven. vletia ſileve ro eſſe verũ. Idẽ aũt eſt ꝓbabile qð ven⸗ ſile.et idẽ qð id qð videt᷑ veꝝ. Sapietiũ etia eſt ta a veri ſilitudine et ꝓbabilitate qʒ a ficto falſo qʒ coloꝛe ſemper timeꝛe ⁊ cauere.Illud tin verũ eſt. ꝙ ꝗ cedit pꝛin cipijs ſylogiſtice oꝛdinatis ncce habʒ ere dere ↄcduſiõi poſita credulitate pᷣncipio rũ.no eſt ei liberũ credere vel nõ cõcdlu⸗ — ſioni ymmo nccariu ẽ nõ qdem ncetale H abſoluta ⁊ pꝛeciſa ſed determinata ⁊ cG ditionali. Uoluntarium tamen en⸗ s1 44à . „D — „ . „ % „ b — ● . £ — „ . M 4 e⸗ .ʒ 2 . „ .D 2 *“ 4 . „◻ „ de 8 lic et liben de omi ppabſi vt e qs tre dat vl nõ credat.qm ni igeni falſu aut ſaltẽ q peiſit videri non eiliſe credendum. et boc pꝛopter periculũ erroꝛis. Sulficit enim ſapienti cauam verita te ↄpᷣhedere nõ pt. no illudi a falſi .„ tate. ⁊ nõ errare atq; no falli: quẽadimo dũ 2 beilato:i cũ hoſtem ſupare non pt ſatis ẽ eiſi non ſ upetur ab io Et negoli . — Atoꝛi cu lucrũ capere nõ poteſt.ſi danum euitet Et ne putes eue dãpnũ philo⸗ ſophatibꝰcredulat opinionis effore — 7 n A1. gqgõ nõ habeat aut diſluaſiõez qua poſſit inpꝛo ſide. aaberſum ſe baber vigelicet diſputatlo⸗ 2 hil adeo ꝓbabile nũ. di alionũ. contradicnoni etetie abilitatis ipſoꝛum. que inpꝛob 4 bilitas directe contra credulitatenveoꝛit dem pugaat. Omne autem bellum bel liea virtute ſeu foꝛtitudine agendum eſt quia fine virtute nõ pꝛouenit belli victo ria. quam neceſſe eſt modis omnibus pꝛouenire vt moꝛs vtraq; declinetur. er — vita vtraq; vel acquiratur vel ſeruetur AHeceſſaria ergo eſt in bello iſta virtus »* — quaconitra dictas quatuoꝛ acies pugne. „ tur atq; de eis iriumphetur. Pec autem hoc ꝙm totis ſtudus effugere cõtendunt indubitanter eſt fides. qm̃ conta cam vigelicʒ ne ſuperent᷑ ab erroꝛibus. ne ꝓ directe hugnant ales ille quare er ipſa veritate quã querũut⸗ fallete Pbabilitate ex neceſſitate pugnat et ades ſuas diri⸗ vel veri ſunilitudine mendatiũ accipiat git contra ilagas Amplius Cona- SAMüc aut reuertamur ad id ĩ quo eramꝰ tot iacula tanqʒ pernicioſa neceſiria DPyjet dicamus. quia cogitare ſi nudum eſt. eſt menti humane armaturg aue illa ac Gert olu; cogitare infoꝛme eſt valde ata cpiat et retudat. ipin vo ꝓtegat. Nulla materiale li non babeat aſſenſioné aut aut ẽglia ſpuak armalura ab hijſ iaen certitudinẽ aut diſſenſionẽ. Undeneeer lis illã ptegal t otra illa ipſa muniat niſt jipᷣa materia ſuꝑ qua cadit quatucũq; bo virtus fidei quod inde apparet.qꝛ om⸗ na aut mala ſinuquã foꝛmatur aut de nia iſta iacula et directe traictunturin il nũoiatur neq; vnq babet ex ea laude vk lam et inmediate illã percuciunt Am vituperin Cogitare em̃ quaãtũcũqʒ hoꝛſri plius. Ea que pertinent ad fundamẽetũ vile et quãtũcuq; deteſtandũ malu; Bi religionis.aut ſunſ omia pꝛobabilia ſiue nudũ ẽ vtorimꝰ nõ ẽ malũ. Sic neq;vi⸗ manikfeſte vera aut guedam ſunt ibi in ere quatũcũq; malu/dũmõ videnundu pꝛobabilia et non apparentis veritats ſfſita delectatõe? aſſeſiõe malũ e᷑. Alionn Non auteʒ ſunt omnia manifeſte vera hNeceſſe eſſet deũ qui oĩa videt inqnatiſſi qm tucnulla eſſet in fide diſſenſio.nulla mũ eſſe acpeſſimum ſi mala vilſa viden⸗ hereſis.nulla gmnino cõuadictio. Ma tes inquinarent. et malos eos efficerent niſeſze eni veris nemo cõtradicu .· Quia NLCum ipe omnia mala ⁊ ſup omnes vide igilur tanta eſt in pijs diſſenſio. tam he⸗ at et videre nun; deſiſtat. Ampliꝰ. Logitare pꝛopter ipſum nunq; queritur mnmnuiin eo ſiſti urqueri tamẽ poteſt et lau Dabiliter et foꝛtiter ſeu virtuoſe. Quem agdmodum eſt ad hpoc queritur vt periat vel excitat bonas Affecuoes. Ad hocem viri ſacti ĩterdũ cogitat turpia vt a ma⸗ gis ac magis abhoient ad cogitat ifer nũvt mag ac magt iᷣm ho:reat Simi bòõa ad hpoc cogitat. vt ea magis diligat BSununt et alie bone affectiones pꝛopt quas viri boni. vel qui boni ee cupiunt erxrquirunt multa ſtudio. et deffenduũt ex⸗ quiſitas cogitattones Manifeſtum igi⸗ tur eſt ex omnibus hus quia credere vi * „ cioſum poteſt eẽ et virtuoſum Adda maaũt et alias declarationes ad ſtabili endamvirtuteʒ fidei de qua hic intendi⸗ mus dicamus quia credere ea que pꝑi nent adfundamẽtiũ vere reiigiõis bellũ reſum monſtruoſitas. Wanifeſtum eſt . quedam ex hijs eſſe veritatis non appa rentis. Credere autem ea que non appa rent eſſe vera.vel que non videntur eſſe vera hochon eſt niſi virtutis vt dirimus rniſher nirnute⸗ crodentis . cum talia in ſe cacſlam credulitationo habeant, Kcut iam declarauimus. Neceſſe igitur ẽ vir⸗ Aute credi quedam ex bus que pertinent d fundamentum religionis .quare ne⸗ ceſſaria eſt virtus fidei Amplius. aut eſt credendum deo abſꝗʒ; ſualione alic et pꝛosglione.auen Di ſic ergo crece qdum eſt ei virtute. Quod enĩ abi ſuas ione et pꝛobatioe creditur.vixtute cre credendum ſine ſuaſione vei pꝛobatiõe non igitur ei credendum elſt. niſi ſicut cu iuis alij. Luilibet enim ali conſuaſione pꝛobatione creditur. ſi dixerit quia dentis creditur. Qð ſi gixerit quia no eij N —2= — =☛ = = — ——— — — — —.——,I, — 4 — £ —— e–, — — 0 ℳH EK᷑ . iij credendũ eſtei ſine ſuaſione ⁊ p epati⸗ one.qm̃ ſcitur vel creditur eſſe verax.⁊ q onon mentitur. nec ſic euaſit.qm nec ſine ſusſione eſt hec ſeu pꝛobatione habet enim ſuaſum apud ſe et fixgm. deũ men tiri nolle.et vera eſſe quecq; dixexit.p hoc ergo credit deo.quia cꝛedit eumi mẽ iri nolle. et vera eſſe quecunqʒ dixerit.ꝑ hoc ergo credit deo quia credit eum mẽ iri nolle.et ita credit ei ſicut crederet ali⸗ cui bono viro.cui vtiq; ꝓpter hoc crele ret.quia crederet eum nõ mentiri appa ret igitur quia non credit ei niſi ſicut ali⸗ cui bono viro Emplius Svoc ipᷣm qꝛ credit deũ eſſe veracem ęt mentiri nolle aut credu ei er virtute . dare eujidẽ iia veritatis ipᷣiꝰ.aut ex ꝓbabilitate. aut ſi naſioͤne ſeu pobstione. Si ex euidẽ tia veritatis vel ex aliquo ſequẽtium In nullo igitur honoꝛificat deum. credẽdo hoc.dequolibʒ enim alio idem crederet ſi eandem cauſaʒ credendi haberet. Cre dendo ergo hoc de deo nõ honorificat deuz. honoꝛificat quidem in hoc ꝙ ma⸗ gnũ credit de eol parte cre giti ſeilicʒ. nõ autem a parte credulitatis. Quia igi tur religioſitas ſecundum quamlibʒ ſui partem dei honoꝛi intendit.ymmo eius hono: eſt. cum huius credulitas in ſe ho noꝛ dei nõ ſit.licet a parte crediti honoꝛ ipſius ſit. Manifeſtum ẽ huiuſmodi credulitas nec religio eſt nec pars religi onis:eſt aſtem fides & neceſſitate pars prima religionis ⁊ fſundamentum fides igitur quam hic intendimus. virtus eſt „ * tum e comunitati hominum nõ poſſe ſatiſfieri ꝓbationibus vel ſuaſionibus de his que credenda ſunt acl deum acce dentib us. pieq; eligioſe viuere volen 65 pel lgr defectum ꝓbai onũ et ſuaſionum vel ꝓpter bꝛeuitatẽ intellect⸗ et vulgarium hominu. LCre⸗ . tibus vel ſimplicium et vi denda ant erant neceſſario ea ſine quo ruũ credulitate ad deũ nõ acceditur. Ne ceſſe igilur ẽ vt alia via credantur beca comunitate hominum qm̃ ꝑ ꝓbatiões aut ſuaſiones, HNichil autem eſt mediũ qm̃ credulitas om̃is aut ſuaſa ſitaut vir tutis. Neceſſe igitur ẽ vt falia cedat vir tute cõmunitàs hominum Amplius. Adeo impium ẽ.adeoq; ſceleroſum ma le ſentire de deo. vt omis ſecta omniſqʒ ſuꝑſtitio de deo vl de ydolis ſuis ſibico N7 tur quam h imus. virtus eſt ei credulitas impendenda ẽ. quam diximus Amplius. qm mani⸗ amus aũt et alia via.et dicamus quia feſtum ẽ cõmunitati 4 . mãifeſtũ ẽ qꝛ ievtit hmõi fulturſſeu ſup podiaculis quẽadmodũ ð baculo debi⸗ li⁊ fragili.cui neꝗʒ ſine timore traria ſemiẽtes ferro etigne omniqʒ ge nere toꝛmentoꝝ conetur auertere a cre⸗ dulitate contraria quemadmodũ a fur⸗ tis et rapinis ⁊ multo amplius Et ꝓpter hoc multo ſeetius pꝛohibet. multoqʒ di ſtrictius contraria bi gea ulitate aus furta et rapinas phiber.quare et multo diſttiekius credulitatem. ſuam impant. in crednlis aui uaſiones et ꝓbationes credendoꝛumvel non habent.vel nõ ca piunt ſalularem credulitatem eſſe impe randam. et contrapjam ineredulitatem ſupplicijs extermindândam. Si eni iuſta ẽ ꝓhibitio errorũ impietatis ius a c ne ceſſario et impatio credulitatum ſiue cre dictionum pietatis hoc ẽ vere religiõis uare iuſta erit obedientia ei ex neceſſi⸗ ate debita in vtriſq;ʒ Obediendum igf᷑ eſt exneceſſitate in credendoſet obedien tie debitoꝛ eſt intellectus humanusquã tum ad opationẽ iſtã. Maxime cũ nnllũ appareat pꝛiuilegium exceptionis ſuę. Nulla autem ẽ obediẽtia intellectus in credendo ſi ex ſuaſionibus aut ꝓbatio⸗ nibus creditur. Quemadmodum nulla eſt obedientia aſſectus.ſi ex vtilitate vel debetur digna eo dilectio. digna eo ho ſuauitate amat᷑. Amplius. Sicut deo noratio.ſic ei debetur digna eo creduli⸗ tas ſiue creditio Non ẽ antẽ digna deo credulitas que ei ꝓpter ſuaſiones aut ꝓbationes impendit qꝛ nec etiaʒ bono viro ⁊ magno digna ẽ.quare ſublimioꝛ Pꝛoce⸗ ntellectus humanꝰ ſiue vis intellectiua ¶nxa in ſe ipo infirmus oet nõ ſtem p ſe metipᷣm. ⁊ ꝓpt᷑ hoc interdum inſtat du bietatem. dubitazo enĩ nõ eſt niſi mu⸗ tatto ipᷣiꝰqua nũc in alteram partem cõ tradictionis nunc in alteram inclinatur Inter dũvero cadit in tenebꝛas⁊ vacuũ ignoratie Interdum in ipſa falſa et ero res. Fulcitur autem infirmitas ip̃iꝰ. In terdũ euidẽtia veritatis plerũꝗ; ꝓbatoi bus aut ſuaſionibus. qñqʒ ſignis.⁊ cuʒ ꝓbatiovlł ſuaſio nõ in nitit ei coõfidẽt ſ, quodamo ſe retinet.timens ne nõ ſatis oꝛtis ſit ad ſuſtẽdadũ ipᷣm Et ꝓpter hoc neqʒ tota à iij R . lius quis dubitat ĩ ſuaſibilibꝰ ſe) „ A „. * * * .— . * Be 900 lit innitit geſtas ip̃ʒ. Lales ef rõnatio nesopinionẽ faciũt ſolaq ẽ appᷣhẽſio al⸗ teriꝰpartis ↄtradictiõis cũ foꝛmidtne re lique. Euidencia aũt veritaus et ꝓbatio —— —— demõſtratiua. foꝛtiſſima fulcimẽta ipſiꝰ ſunt. æ tanq; baculiinflexibiles infran gibiles. nullagʒ ex parte nuůtantes. Ma⸗ nifeſtu ig it eſt tibi ex hus q intellectꝰnõ queru hmõi fulcimenta niſi ex infirmita te ⁊ debilitate ſua.⁊ quia intellectꝰ phi⸗ cluſione in ↄcluſionẽ. n loʒophãs eſt ſicut viator ambulas a con „n vales Ppa vir⸗ tute ſuſtẽtare ſemetipᷣmi adiutoꝛio ba⸗ culi ſe tanſferes ⁊ traſiliẽs ab vno noto ſeu ꝓbato ad aliud.bacul⸗ aũt cuiꝰami gis foꝛtis eſt magiſqʒ firmꝰquia ꝓpᷣavir clinatus et innix ſuper eas.⁊ quaſi clau . tendem?⸗ dicans ambulat ambulatione qua id modi credulitas ſen fides non ſolum niculo ita ambulat? tranſilit demonſtra tio eſt ſiue ꝓbatio demõſtratiua. Intel⸗ lequs aũt qui virtute ꝓpꝛia credit.nec re quirit hmõi fulturas.nec illis ĩdiget.ma Aumplius. Magis credit intellect? ea que credit per ſemetipſum. qʒ ea que cre dit per aliud. quare intellectus virtute ſi dei credẽs. magis credit ea que credit ex illa.q; ea que credit ex ſuaſionibus ⁊ ꝙ⸗ pationibus. Quẽadmoduũ ⁊ magt amat amatuũqui ex virtute ꝓpꝛia id amat qm qui ex eo quod eſt apud amatũ:Simili⸗ ger ⁊ rectius credit.qui ex virtute pꝛopꝛia credit q; aliena.credit em̃ talis intellectꝰ ex ſuaſionibus vel ꝓbationibus quaſii- mus. Quẽadmodũu ⁊ rede amatſo⸗ lus quna mat ex xirtute.amoꝛe autẽ cur⸗ uo ſiue deſlexo amat illectus ⁊ abſtractꝰ ab amato. Debes etiã ſcire. quia in llectus requirens e que ſupꝛa diximꝰ⸗ eſt ſicut venditoꝛ incredulus qui empᷣto⸗ ri non aliter credit niſi pignus vel cautio En ſiue ſecuritatem det ipᷣi.⁊ ꝓbatio ſi e ſuaſio vt pignus eſt.⁊ cautio ſecurita⸗ tis ſine qua non credit huiuſmodi intel⸗ lectus. Et quẽęadmodũ venditoꝛ nõ alit᷑ Dat rem niſi ſub pignoꝛe vel cautione.ſic nec hmõi intellectus dat credulitatẽ ſuã niſi poſtqᷓʒ pignus vel cautionẽ qua dixi mus acceperit. Et ſicut de manu talis venditoꝛis merces nõ exeuntiniſi poſtſſe curitatem tenuerit. Sic nec de huiuſmo⸗ di intellectu exiit credulitas/donec medi diũ ꝓbationis quaſñ pignus ſiue cautio fide nem tenuerit. Notum autem eſt tibi. ꝗqa eractio pisnoꝛis aut alterius cautionis. nõ eſt niſi ex paruitate ſeu debilitate cre dulitatis aut ex defectu ipſius.quare ſna nifeſtum eſt mntellectuʒ exactoꝛem h uiul⸗ modi pignoꝛis ⁊ ſecuritatũ.videlicet ꝓ⸗ bationũ ſuaſionũ ſignoꝛũ eſſe credulita⸗ te infirmũ aut incredutũ.⁊ eſſe claudicã⸗ tem ⁊ nutantẽ. per ſeqʒ ſtare non valen⸗ tem. peneq; cadentem. ⁊ vt ita dicamus ſoloq; fulcimẽto pꝛenominati baculi ca⸗ ſus quos diximus declinantẽ. Maniſes . ſtũ etia eſt tibi quia magnitudo ⁊ multi⸗ tudo pignoòn in domo venditoꝛis ⁊ ſi ſe⸗ — curitatẽ ipᷣi faciast.ſigna tamen ſunt ⁊ te ſtim onia incredulitatis ipius. ſic ptignos ra ⁊ ſecuritates ꝓbationũ atq; ſua long et ſignoꝛũ. licet ſecuritates ſint intellect apud queʒ ſunt. cum manifeſte deſignat qu incredulitatẽ eius ad ea dequibꝰ ſunt. tute ⁊ firmitate nitit᷑ q;ᷓ qui aliena.Qua G.i ifirma vo hmõi ſit credulitas.aꝑpa pꝛopter magis firmiter credit qʒ ille. re tex ſuppodiaculis.quẽadmodũ em vi ges aliquẽ vno baculo vel duobus ſub⸗ nixũ atq; ſuffulſum ambulantẽ.⁊ ambu lare alias nos valentẽ.ſtatim ex hoc iu⸗ dicas virtutem eius greſſibilem infirmã aut debilem aut coxas et tibias eius ſeu pedes leſos vel quocunq; modo occaſi⸗ onatos.ſic ꝓbationes.ſuaſiones ⁊ ſigna velut multitudo baculoꝛum atqʒ ſuppo diaculoꝝ intellectũ philoſophanteʒ.hoc ꝑ viã ventatis ſia ambulaneẽ infirmuʒ iudicat a contractuʒ atq; claudicantem. Poſt hoc oſtendemꝰeuidẽter ꝙ hu⸗ non eſt virtusſed etia vitiũ ẽdeo contu⸗ melioſum. ⁊ ꝓpter hoc dampnatõe ſup plitio qʒ digniſſimũ. Oſtendemꝰetiam quia huiuſmodi fidẽ ſeu credulitate deo non cregtł. Pꝛims igit dicamus ꝗa neutrũ t contrarioꝝ ẽ repiubile alteri⸗ ſicut nec caloꝛ frigidũ nec frigus caliduʒ eiſg vorettaugr⸗ nec virtus infirma.nec ifirmitas virtüoſa.hec aũt credulitas in⸗ firma ẽ.qð apparet ex ſuppodiaculis et fulcturis.quare maniłteſtũ ẽ eã uõ eẽvir⸗ tutẽ. Ampᷣ. Omnis vxt? ſicut ſanitas c.⁊ ſicut foꝛtitudo foꝛtẽ fagiẽs habentem ipam. hmõi aũt credulitas nec ſanat in⸗ tellectum ab incredulitate nec foꝛtem fa⸗ 5 E /1 cit cõtra incredulitatis infirmitatẽ. Quẽ⸗ admodu baculi ſuſtentantes contractũ ſeu claudicantẽ non illum ſanat a mem⸗ bꝛeꝛuͤm contractione ſeu claudicatione. erers . — — — — — — — — — — — — —— —— — — — — — — — ——— — „ M . . rij nec foꝛtem illum faciũt contra mernbꝛon nec iucki nec greci hmõi credulitate vel * . AR sgreſſibiliũ infirmitatẽ ſen leſionẽ. quẽad⸗ credunt vel vnq; crediderunt deo. ſed ſi⸗ J o modũ nec multitudo vel magnitudo pi- gnis im et ſapiẽtie. giorũ ſanant incredulũ venditoꝛem a vi⸗ & tibi qe nma fide deo tio incredulitatis. Manifeſtũ autem ẽ hu nulla ẽ deo digna pᷣter iam. nullaq; ho⸗ iuſmodi crdulitatem. non eſſe virrautem. noꝛat᷑ deus niſi hac. ? nulla ẽ virt? pᷣter np. Eum virtus et ars circa difficis ipᷣam. æ ꝓpter hoc nec fundamentũ nec * lima ſint.hmõi autẽ credulitas nõ ſolum alia pars religionis aut religioſitat: eẽ pt circa facilima fit.ſed etiam circa ea que vł Apparet etiã tibi ex hijs.qꝛ ꝑ viã ꝓbatio⸗ * Iam igit oᷣclaratũ credit᷑ pᷣter hac. et — — — — impoſſipileẽ vel diffcileẽnõ facere. Ma nu æ ſignoꝝ ſola ad deu accedere inten ) nαραhs e nifeſtü ẽ ipam non eſſe virtutẽ. impoſſibi dẽtes.⁊ ſi illo ꝗdẽ genere cognitõis lſuuo „ „ le em eſt nõ credere manifeſte vera. diffiii damõ philoſphice in hoc ꝓficiant. meri J lie aũtẽ nõ credere pꝛobabilia et reſſtere to e ↄtumẽlidq; arcredulitate ſua eo ir . ð . Juaſionibꝰ. Amp. Quis adeo bꝛeuis rogat. a religie deficiũt. ac lqgius repel . intellectus eſt vel potius nullius intellec⸗ lũt᷑ atʒ ſublimioꝛi cognitionis genere de⸗ E tus vt virtuoſum iudicet ea credere , fraudat. Sublimi⸗ em̃ atqs nobilius uidentem ha bent veritatem.vel pꝛoba-⸗ Om̃iq; mõ certiꝰ vtuteq; arte cognoſcit iſi onem irrefra gibilẽ vel ſuaſionẽ ꝓbabi⸗ cut dicit Areſto. q; vᷣtus ẽ omi arte cornoꝛ „ lem. Manifeſtũ igit᷑ eſt talem credulitatẽ s ac melioꝛ Hincẽ ꝙ meihaphiſica Olꝰ ℳ£⁰ * omnino ee virtutẽ ⁊ ꝓpter hoc nec eẽ par eſt virtus q;ᷓ ars.ſicut ipſa met teſtarrr. ke tem nullomõ religioſitatis. Qꝛautẽ 2= DPꝛopter hoc aũt vintꝰ ẽ certioꝛ q; ars tiũ ſit deo contumelioſum vt diximus q intimioꝛ.⁊ hoc vtroq; mõ.qꝛ magis ꝓ oſtendetur tibi ex hijs. Manifeſtũ em̃ ẽ cõ fundaãs in nos.magis em̃ penetrat mentẽ tumeliã cuilibet fieri voce veritatis et bo⸗ Z vficit vᷣtus qᷓ; ars. ⁊a ꝓfundoꝛibꝰ ſeu nitatis viro.ſi ei abſq; pᷣisnoꝛe fides ad⸗ fundamẽtalioꝛibꝰ rerũ iparũ ẽ. Ars eĩ hibita non fuerit. ſi cautio ſecnritatls ſu⸗ oĩs a rebꝰ ẽ. tanq; vmbꝛa vel deſcriptio 4 per hus ꝗ pꝛomiſerit ab eo exacta fuerit ymaginũ reſultantiũ in ſpeculo intellect⸗ / Qito ſoꝛtius igit᷑.cõtumelia eſt deo etin vtus aũt ꝗa rebꝰẽ ſicut ↄſuetudinales ⁊ iuria.gladio et igne iudicanda. ab eo pi⸗ foꝛte quedãa alie.nõ ſicut vmbꝛa vel pictu gnus ꝙ bonis exigere et non aluer dictis ra ẽa rebꝰ ⁊ rerũ foꝛinſeco.ſed ſicut odoꝛ aut ꝓmiſſionibus eius credere. Am vel ſapoꝛ ẽ a rerũ intimo vel ꝓfundo.vᷣtu Non eſt adeo quis ceriurus aut mẽdax tes vo dei dona im̃ ſũt.⁊ ð ſuper ſolum cuius ꝓbationibus atq; pignosibus ydo modo deſcendẽtes. Maniteſti eſt quia 6 neis non credat᷑ ab quolibʒ. QAui igtur om̃i arte ſublimioꝛes ſũt vipote ſublimi non aliter deo credere volunt quonlam ſſimis.hocẽ mundo ãaltioꝛi etfonti bono⸗ F ſcilic er pignoꝛibus ydoneis et ꝓbationi ꝛum omnium ꝓpinquioꝛes. Quẽadmo.- hH bus certis. Manifeſtũ ẽ quia deũ in par dũ igit᷑ lumẽ qð a ſolg emicat. emito ſoli T te iſta mendacibus ⁊ periurijs ĩ nullo pe⸗ vicinius ẽ. tanto foꝛtius ⁊ nobili⸗ ẽ.⁊ qd nitus ante ponũt. ſed ipo illi parificant ab eo longius deſcendit nobilius atʒ ſub * in fide et cqulitax. æ omnine gdequant limiꝰ ẽ.q; qð ex tluminato reflectit᷑. Sic hoc. auter et aperta contum lia dei. et lumina a pᷣma luce deſcendentia nobilio nullatenus tollerada. quã ? greci iudei ra ac ſublimiora ſunt. quam ea que er illu deo irrogabant. Sicut teſtat apoſtolꝰ in miatis per reflectiõeʒ deſcenduũt.q̃re ſides pꝛimo peime ad coꝛintheos. Judei ſigna de qua hic agimus cũ ipa deſcendat pꝛi *. querunt.miraculoꝛũ intellige.greci vo ſa mo lumine. nobilioꝛ eſt atꝭ ſublimio: qᷓ; . pientiã :ꝓbationũ ſuple. nec hij. nec illi ſcientie vel credulitates q̃ a rebus per re⸗ aliter credere voletes. Detarabimus flieitionẽ illuminarionis qua alumine pꝛi etiã cum hijs quia hmõi fide vel creduli⸗ mo recipiunt ad intellectui noſtrum acce⸗ rate a ſecta greca vel iudeica deo noncre dunt. Omnia em̃ qcumq; lucent a lumie — dit nec vnq;æreditũ eſt. In quo ſufficit ex pꝛimoęet relucent ad ipᷣm. omni eo ha⸗ emplũ quod ſupꝛa poſuimꝰ de incredull-⸗ bent nirtutis pulchꝛitudinis ⁊ bonitatis. W lo venditoꝛe. de quo manifeſtũ eſt illud Him em̃ eo relucent ad virtutem p:ima⸗ʒ quia non credit emptoꝛi ſed pignoꝛi aut Et huinſmodi relucere nõ eſt niſt aſſimi⸗ alcui cautioni. quare manifeſtum eduia lari et aſſimulatione licetr emotiflüns 6 1 . 4 . — — — = r der O0 diſſimilitudinis ⁊ diſtantie.cui nebeſt eſti matio nec finis. Ex hijs ergo appa/ ret tibi q; multum reffert an deſcendat ſu per mentes humanas illnmim tõ a luie ꝛimo. an deſcendat per reflectionẽ a cre aturis ſeu rebꝰ creatise que ſunt lumina aſperſione pertenui luminata a lumine pꝛimo. et inde reluceutia ad ipſum/ſimili rudine qua diximus. et lucentia in ſpecu/ lo intellectus humani apparitiõe ymagi num ſeu ſimilitudinum ſuarum in illo. Quapꝛopter manifeſtum eſt. quia forti oꝛes alq; nolioꝛes ſust illuminationes deſurſuʒ venientes q; de deoꝛſũ aſcendẽ tes et recce beſcendentes q; reflexe.dum modo remoto ſiue diſtantia vel foꝛtudo reflectentis non obſiſtat. Foꝛtioꝛ em̃ eſt reflexio radioꝛum ſolarium ex ſpecu lo concauoiqᷓ; ipſi ſint ex deſcenſlone ſole.et hoc apparet.quia reſlectio ignita eſt et adurens obuiantia nubila.ip̃i vero radij directe deſcendentes igniti nõ ſunt neq; vꝛentes. Similiter rflectio radiorũ ſolarium ex berillo criſtallo et vitro igni ta ẽ et adurens. Hoc auteʒ eſt ꝓpter adu nationem radioꝛum ac denſationem lu minis ipᷣius in ſpeculo concauo et rebus alijs nominatis. Cacit ergo aduna tio et multiplicata reflectio quod non fa cerent radu ſimplices et pautioꝛes. Iude igitur eſt foꝛtitudo lumiũis et caloris.De bet igitur ex om̃ibus hijs clarum eſſe libi quia data optima et dona perfecta apa tre luminum. per largiſſimam benelicen tiam ipſius ſuper animas noſtras deſcẽ dentia. foꝛtioꝛa ſunt et maioꝛa q; data bona po:ꝛalium ſcilicet et conſuetudi nalium e qᷓ; data fnelioꝛa naturalium.ꝓ pter quod ⁊ data optima nominata ſunt vigdelicet comparationesonoꝛum et meli oꝛum:vt bona data accpiamns ſcientiàs a rebus acquiſitas. vt tetigimus. et vir/ tutes etiam frequentia ⁊aſuefactione ope rumt generatas eodem modo diuitias ⁊ delitias tempoꝛales. Bona vero melio⸗ ra virtntes et ſcientias naturales. Simili ter diuitias ⁊ delitias naturales.que na⸗ turam non coꝛrumpunt ſed illuſtrant et melioꝛant. Uirtutes naturales voca mus peudentiam naturalem. manſuetu dinem pietatem naturalem ⁊ magnificen tiam naturalem. Scientias vero natura les vocamus que et natura nobis indi te ſunt.ſcut noſtri met⁊ eoꝛum que in ani D reuse = 2 M7⁵ 9 fibe. mabuatoſtris ſunt vt eius quod eſt viue re.quod eſt intelligere. quod eſt gaude re.quod eſt triſtari et oppoſitoꝛum ipoꝝ .Eoꝛum igitur declinatio ẽ nobis impoi ſibilis. Delitie sero naturales honeſtatis ſunt etboneſte. in rebus ſcilicet honeſtis honeſtate naturali et per ſe nota.ſicut de lectari de ꝓfectu ſcientiarum. delectariin bonis et honeſtis operibus.vt ẽ delecla⸗ ri in benefaciendo indigentibus.in hono randis arentſb c in ſeruando ſa⸗ ami cis. auia igi᷑ data optima ſupꝛa na turam ſunt.et inde naturaʒ ipᷣam noſtraʒ urſum ſupꝛæſeipſam trahunt in ſublime cilicet eterne gloꝛiget beatitudinis . Ma nifeſuum eſt ea maioꝛa et foꝛtioꝛa eſſe na turalibus.et omnino ſublimioꝛa atq; no bilioꝛa eiſdem. Exnaturalibꝰ enim ſoliæ ſolummodo deſcenditur in inferioꝛa.et Pnullomodo ſupꝛa naturam vel natura⸗ lia per ipſa aſcenditur.ſicut iam dedlara⸗ uimus in tractatu quo contra pelagiana hereſim gratiam ſtabiliuimus. et ipſam ſolam pꝛincipium eſſe motus in ſurſum eterne gloꝛie eceatitudinis oſtendimus Quia igitur inter naturam ⁊ gloꝛiam gratia mędia eſt. gloꝛia autem in foꝛtitu dine et magnitudine. nobilitate.et ſubli mitate vltima eſt ſeu ſupꝛema.neceſſario in hijs omnibus ſignificata eſt gratia vl tima natura.quare minoꝛ natura ẽ omni bus modis q; gratig .quare fſides de qua hic loquigiur omni cognitione naturali maioꝛ eſt foꝛtioꝛ ſublinioꝛ atq; nobilioꝛ EXt ꝓpter hoc verũ dixit qui hoc dixit quia fide nibil certius eſt nec inuenies fi delem q; pꝛiꝰ concederet affirmationem et negationem ð eodem dici poſſe q; vnũ ex fidei articutis verum non eſſe. Qꝛ autem et virtus gratia G.· licet in pꝛenoia 0 tractat hoc plene decnroeuuinus, tta en ex hoc euidenter oſteditur. ꝙ nulla virtus poteſt contra ſe vel ſupꝛa ſe.nulla q; potentia et hoc per ſe.quia nulla vir virtus vł potentia per ſemetipᷣaʒ ẽ maioꝛ vl foꝛtioꝛ ſe. Intellectus igit᷑ humanꝰ per ſemetisſum ſolum non poteſt crede re contra ſe vel ſupꝛa ſe/neq; vincere ſe. Cun igitur neceſſe habeat vt oſtendim⸗ credere contra ſe. Hoc eſt contra omnia que pꝛo eo ſunt et ſua ſunt quodammo⸗ do et ipſum adiuuant. illuminant et ful⸗ ciunt naturaliter. neceſſe habet credere conva omnia adiutoꝛig ſua naturalia et ½ QQ R V contra omnem illnminationem wi na⸗ turalem. credere autẽ eſt et videre et illu⸗ minani. quare neceſſe habet videre ↄtra onane lumen ſuum naturaleet illumina⸗ ri. Non auteʒ poteſt viden vel illumina ri niſi per lumen. quare neceſſe eſt ipſum illuminari foꝛtioꝛi lumine atq; foꝛtioꝛi lu⸗ minatione. Naturalibus autem illumi⸗ nationibus nulla eſt foꝛtioꝛ niſi aut gra⸗ tia aut gloꝛia. quare illuminatio eius hic cum non poſſit eſſe gloꝛia et cum vincat illuminationes eiuſdeʒ naturalas. neceſ⸗ ſario eſt gratia. Non opoꝛtet igitur amplius nos laboꝛare circehoc. qꝛ iam ex hijs manifeſtum eſi videlicet fidẽ eſſe gratiam.hoc eſt diuine largitatis etvene Beeni gratuitum bonum. et eſſe virtutẽ rigentem et firmantem intellectum. faci entemq; illum ſtare per ſeet recte ambu⸗ lantem.per viam ſalutaris veritatis abſ⸗ q; luſtentatione hacculoꝛum ⁊ ſuppodia culoꝛum que diximus. Et inſuperipſam eſſe armaturam. protegentem intellectũ humanum aduerſus iacula diſputatio⸗ num. Similiter et firmansentum ſuppoꝛ tans illum aduerſus impulſiones et con cuſſiones contradictionum et oppinionũ et᷑ aduerſus pꝛopꝛie infirmitatis et pon⸗ deroſitatis ruinoſitatem. Et cuʒ hijs omnibus etiam declaratum eſt ipᷣm eſſe lumen vincens naturalia lumina ipſius intellectuahumani. Naturalia vo lumi⸗ na ipſius ſunt ſenſibilia.et quadammo⸗ do ipᷣi ſenſus. Similiter et ꝓbabilia om nia ſuaſiones ⁊ ſigna.hominuʒ ⁊ teſtimo nia ſiue ſcripta ſiue non ſcripta. Qua .⸗ lni autem lumen fidei ipſos ſenſus et enſibilia vincat in ſacramento altaris manifeſtum eſt. Clamat ſſerit et oſten dit viſus ibi ſolun panẽ materialẽ eſſe Similiter ſum clamant Aſſerunt et oſtendũt ſeu indicant omnia accidentia viſibilia. Idem facit tactus et tangibila olfactus et olfactibilia Pec aurem om⸗ nia videlicet tam ſenſus ipſi qᷓ; eoꝛũ ſen ſibilia lamina ſunt ipſius intellectus no ſtri quibus in⸗mundo iſto ſcaicet ſenſibi li et videre esilluminari naturaliter ha⸗ bet. Tumen autem fidei omnia lumtna adeo obfuſcat et obtundit. vt ſola veri⸗ tas ſacrifici purã et integra ſit in coꝛde credentis. et nihil falſitatis aut impieta tis in gerere poſſint vel inpingere in illð Apparet etiam ex bijs quia fides hec eſt digna Ro credulitas. qua ei ſeilicet deo vt dignum et iuſtum eſt/ creditur. Hoc eſt ſine omni pignoꝛe et cautione ſcilicet gra tis et obedienter. et non ppter hoc quia verax eſt. aut quia verum eſt quod ipſe loquitur. Sic enimcrederetur homini cu iuis Sed quia iubet ſeu pᷣcipit ſiue vult Jubet inq; aut pꝛecipit per legiſlatoꝛem vel legis expoſitoꝛes.Creditur ergo ei ex virtute obedientie.ipſa fides eſt per quaʒ obediedtie ſue debitum deo ſoluit intel⸗ lectus humanus. Oſtenſum eſt eti⸗ am quia hic fides eſt fundamentum et ca but totius religionis ſiue relig oſitatis. Hic.hoc eſt in vita iſta.ex quo ſequitur. quia eius operatio pꝛima eſt in dei ope ralionibus. et eius obſequium pꝛimum in dei honoꝛificentia et cultu: Et ho eſt qm̃ quemadmodum intellectus pꝛimns eſt inter vires humane anime nobiles. ita neceſſe eſt vt eius operatio eiuſq; ob ſequium atqʒ religioſitas pꝛime ſint. de claratum eſt etiam. quia alijs credulitaæa tibus et deo non ſeruitur et contumelio ſe ſunt ipſe.et inſuper deo non creditur. ſed pignoꝛibus et cautionibus vt dixim⸗ NONON nare manifeſtum eſt nõ eſſe fidem qua deo vel in deum credatur niſi hanc/ et pꝛopter hoc nullam aliam credulita⸗ tẽ fidei nomine dignam. Cum nulla alia credulitas in credulitatem ſanet vt oſten dimus. et pꝛopter hoc nulla ſana eſt alia credulitas niſi quam facit fides. Im⸗ mo palam eſt ex hijs que diximus. quia omnis alia gens infidelis eſt in deum er incredula. Sola autem gens que hac fi de fundata firmata armata et miniſtrata eſt deo q; obediens ⁊ ſubdita. ⁊ ideo q;tũ ad intellectum ſanctificata. ac dei obſe/ ſequio eiuſq; citui iã q;tum ad hoc di/ cara eſ . Sole iſt Kens velut capite in⸗ cdliinato adoꝛat altiſſimum. capite i intellectu per hanc obedientiam Pied to. ceteris gentibus varijs erroꝛibus ſe ductis.et quodammodo in capinibus in clinatis erroꝛum ſuoꝛum ſuaſiones ado rantibus atq; colentibus Oeclafſa- uimus etiam. quia fides iſta neceſiaria eſt vt intellectus humanus deo per ip⸗ Jam ſeruiat.ſueq; obedientie debitum ei dem reddar.et vt contra bella que aduer ſus ipſum inſurgunt pugnans vincat. et victoꝛie coꝛonam tandem a rege regum recipiat.Et ꝓpter hoc manifeſtũ eſt quia 6 vV 2 l yfrr . S £ . X „ 1 H de. fide. Erroꝛum cauſe numerãtur . – . — . . . „„ . ſivel euidenter eſſent veritatis. q fide iſtus va lutis vt tenebꝛas noxie increduli⸗ hac credenda ſunt. vel pꝛobabilia eſſent tatis aut pexiculoſeignorantie de hijs qᷓ vel pꝛobationes haberent vel ſigna et p⸗ ad fundamentum religionis pertinent. pter boc ſolummodo crederegiur. ceſia⸗ non patiatur tante viuacitatis . vt toꝛpo⸗ rent belia intellctus. pꝛopter hoc viccoria rem moꝛtis quo minus humana ad ſalu quare et victoꝛie coꝛosa. CLeſſarẽt eti⸗ bꝛia moueri nõ permittitur excutiat. Ti⸗ am alia bona que narrauimus. qꝛ nulla moꝛis enim foꝛtiſſimi ⁊ amoꝛis motus in eſſet religio intellectus.nulla obedientia. citatet excitat in greſſu ipſius moles mae nulla dei veneratio.nullum obſequiũ.qᷓ⸗ larum conſuetudinum de mente quam il re remaneret iniuſtus ⁊ iniquus atq; pec luſtrat cadunt. maloꝛum delideria mali catoꝛ. 2 hec eſt ſides viua.que nõ ſolůmo q; amoꝛes velut dyabolica vincula diru⸗ do lumen eſt. ad oſtendendum creditaſ. puntur. Quemadmodum enim foꝛtiſſi⸗ eniã vita eſt ſiue viuens admouendũ ad⸗ mam concupiſcentiam timoꝛ moꝛtis aut illa facienda vel declinanda querẽda vel erubeſcentieæxtinguit.et ſicut oppinioeʒ fngienda auemadmodum em ſcientia ſonenn aut dubitgtionem confoꝛtis fue⸗ medicine lumen eſt ad oſtendendu ipſi? nit ipſa rei eudentia. Sic fides omnem medico/egrotanti que ei ſalubꝛia ſint vel labem peccatoꝛum diluit. omneſch te⸗ notina. ſed ipſum non erigit aut confoꝛ: nebꝛas eoꝛum diffugat vno enim modꝗꝙ? tat. t vtita dicamus non viuificat iÄöjßm lux diei latrones fugat Alio modo pati neq; mirificat ſiue foꝛtificat im ad ea ſu- bulum. et alio modo pꝛetoꝛ. Sic nibil menda vel declinanda et ꝓpter hoc ſciẽ⸗ pꝛohibet et lucem fugare vicia et pecca tia moꝛtua ẽ merito moꝛtua.qᷓ a rebus ta/et vnamquamcq; virtutem ſimiliter . moꝛtuis eſt vel non viuiſicantibus. et de Eides autem moꝛtua: quantum ad lu⸗ peilibus interdu moꝛtuoꝛũ animaliũ aca minoſitatem differt a fide viua/ſicut lu⸗ cipitur Fides aũt quam hicloquimur o men quod deocte a luna et ſtellis/ab fonte vite velut radius viuificns ymmo eo lumine quod eſt de die et quantum pars vite ipſius qᷓ vita gratie dicit᷑ ĩ ißm ad viuacitatem ſicut lumen quod eſt in caput mentis humane ĩd eſt intellectum vmbꝛa a radio lumen enim quodĩ vm⸗ ad ipſum viuificandũ ⁊ illuſtrandum mu bꝛꝛa eſt. et admixium eſt tenebꝛis et frigi niendum armandum q; deſcenditEt pꝛo dum eſt ac moꝛtuum. Radius vero nec pter hoc dicit dominus in ſecundo Aba⸗ habet tenebꝛas. et calidus eſt atq; viui⸗ cuc. quia iuſtus meus exfide viuit. Sids ficus. Sicut ergo videre vtrunq; colin autem auerat que ẽ fides moꝛtua. dequa gir clauſig oculis vel velatis.ita videtur oquitur Jacobus dicens.quia fides ſine ſide moꝛtĩualinterduum autem ⁊ melius/ operibus moꝛtua eſt. Dicimus quia hecẽ jeſt vergo fides moꝛtua in quibnſdam.ſo ſi tamen fides dicenda ſit q inſtar bomi⸗ lum fidei non contradicere ſicut dicit be⸗ nis mocui vel animalis moꝛtui qui nec atus Bernhardus. Quia quoꝛundam ſi ſe ipſua ſnõuere poteſt neq; aliud. Qꝛſi des eſt ſcilicet fidei non contradicere. In pui⸗ fides ad apphendenda ? cogitanda la ac toꝛpida a impedis, crudelitas.nec credẽda Uerũ vliq; ẽ hocſj nõ motu vilia lumen quntum debet edi are nec mo li ſue viuo.Quẽadmodũ em̃ in moꝛtuoꝝ tum efficere ſuffitiens et ideo nec virtus ⁊ ðcoꝛiatoꝝ atʒ decollatoꝝ aĩaliũ cadaue nec virtuoſa eſt. ſed eſt oppina bilis ab⸗ ribꝰ motꝰ quidãa relinquũt ſicut tremoꝛ i pꝛebenſio et credulitas debilis ⁊ tenebꝛo ipᷣa carne eoꝝ ⁊ palpitatio interdũ imem ſa per multum Quia vero virtus fidei bꝛis Sic ⁊ ĩmoꝛtuo ĩtellectu ꝑextinctõe, boc modo vt düxmus ſugat vitia et pec fidei aliqui ſimiles motain ueniũt᷑ nõ au cata ideo dictum eſt Eidepuriſicans coꝛ tẽ moꝰ pfecti vt abulatõ.q̃ uõ inuẽirĩ ani⸗ da eoꝛnm „ mali moꝛtuo neq; volat Et omino ſcire ðᷣbes qꝛ ſi medicina eſſei virtus ⁊ ſcientia viua non ſolum illnminaret medicum ad videnda ſalubꝛia et noxia coꝛpoꝛi ſuo ſed etiam ipſam egritudinem fugaret vi⸗ nacitate ſua. Lanta em̃ eſt luminoſita ſW Oſt hoc autem relinqui⸗ tur nobis declarare et nu⸗ merare cauſas erroꝛum impietatis ⁊ ſectarum per . ditiõis. Harum pꝛi⸗ ma eſt ignoꝛantig menlure et capacita⸗ R duen auis quia bene mouet intellctum alijs vero eſtatigata et quaſi ſompnolen „ . K) is intellectus humani. Qui eniz egtelle ctũ ſuum omnia cape exiſtimat. credit ex S neceſſitate non eẽquicquid irfintellectu ſuos non inuenit.Quemadmodũ ſiquis crederet intra circulum vel velu lune eſſe omnia. neceſſe haberet creâere non eſſe. quicquid intra ipᷣm nõ inueniret Hoc igit eſt cauſa ꝓpter quã quicquid intel⸗ lectus eon non capit non eſſe credũt.Cu num menſuratum ⁊ limitatum in ſua ca pacitate ab ipᷣo creatoꝛe ſuo deo. qui po Fuirei terminos que ⁊ qnot ⁊ q̃nꝛa capi⸗ atcapacitate ſua naturali. Multa apo ſe ſecreta reſeruans reuelgnda cum volue rit ⁊ quando voluerit.“ Similis exroꝛ huic ⁊ ſimilis ignoꝛantia innenit᷑ in do⸗ minibus.qui crederent nullo modo eſſe poſſe ſcienciã de magnitudinibus ſolis et lune atq; ſteilarum ⁊ de ſimilibus. ergo aduerte hoc et crede intellectũ hũa * cuda cauſa erroꝛum iſtoꝛũ eſt auerſio in/ 2 —– admodũ em̃ qui auerſos habet oculos. ab eis que videnda ſuntł conuerſos ad alia vidẽdavidere nõ potłſt in iſta auer ſio ne. ſic qui intellectum habent auerſuʒ ab eis que credenda ſunt ⁊ cõuerſuʒ ad contraria credendaſcredere nõ poſſũt in iſta auerſione. P ſunt qui tanto amo⸗ re amplectũtur opiniones ſuas ſectas. trarus erroꝛum ſuoꝝ. vt ea necreſpicer „» . — * „ = ⸗—RMW 4 moduigbomn es groſſi ac turbidi pi lum nõ vłllentes vbi eſt. ⁊ contendũt et iurant ipᷣm ibi non eſſe ꝓpter eius ſubti litatem ⁊ gracilitatem ipᷣm non vidẽtes ⁊ de ipᷣo videntibꝰ credere nolẽtes. Sic ea que exfide quã diximus credẽda ſunt ꝓpter ſui ſubtilitatem groſſicies etturbi ditas intellectus vulgariũ ⁊ indoctoꝛuʒ hominum non capiens ea non eſſe⁊ cre dit ⁊ contẽdit ⁊ deierat. Quarta cau⸗ Aa ẽ remotio ſiue diſtacia. hoc eſt longin quitas a rebus credendis. ⁊ hec longin gtas eſt impericia ⁊ inexercitatio in illis ſicut dicit Ariſtoteles. Imperiti veluti lõ e diſtantes ſpeculantur. 1in ſenſibilibus verſantur. aut in alcs q lon ge ſunt a credendis verſantur et como⸗ rantur aſſidue. longe ſunt indubitanter ab illis. ⁊ proprer hocilla videre nõ poſ ſunt.qui nec ſtudio nec exercitatione ů d a eſt ſtultieia qua nolunt intelligere in⸗ B eo nõ eſt in intellectu eoꝛum. ⸗ appꝛopinquauerũt. Quinia vo cau eilecto ab eis que credenda fũůt Quẽ ellectu naturali per ſeq eo pſe capi no poteſt. Quemadmodum ſi quis viſu hu mano velletvidere quicquid aquilino vi ſu videri poteſt. aut altitudinem ſtature ſue longe deſuper eminentem continge re.⁊ que in ea ſunt manu capere. Sic bꝛe uis intellectus credendoꝛum altitudineʒ non attingit. ⁊ intellectus naturalis ad ea que ſupꝛa ipſum ſunt per ſenullatenꝰ ationum. Phbationes enim velut ſcala ſunt quibus attingitur ad pꝛobataiquia vt de conarijs. nec etia cogitare velint/ / h. ertendit. Sexta cauſa eſt inquiſitio ꝓ⸗ tantoq; odio auerſi ent. ⁊ contrarij cõ⸗ vllatenus velint. Tu autem ſcis geice eſt cogitare quod coꝛde ſiue ltellectu in⸗ tueri atq; reſpicere.⁊ quia amoꝛ conuer ſfſio eſt ad amatũ. odium auerſio eſt ab xo qð odit᷑.qꝛ ipe ↄuerſioꝶes ⁊ au erſio nes coꝛpales inqicant oſtendunt velut vmbꝛe ⁊ ſinilgn&ines quedais interioꝝ fſiue ſpiritualin conuerſionũ ⁊ auerſionũ Manikeſtu igit᷑ ẽ ꝓpt᷑ quid hmõi homi⸗‚/ nes ea que credẽda ſunt credere ſeuvide videre poſt tergũ ſuũ.neq; videre ſine ĩᷣ vo ad ea que fidei ſunt ſcala huius non pertingit quoniam non habent aliquas pꝛobationes inde quales vellent. IJdeo deeſt eis ſcala. vel omnino vel ſale eius altitudinis que huiuſmſodi res Rlingat Pij tanq; deficiẽte ſcalaaititudine aſcẽ⸗ denda incomparabili bꝛeuioꝛi ad ea nul latenus aſcendunt.eo ꝙ ſolas pꝛobatio nes ſcalam qua illuc co ntingat aſcende⸗ fe opinantur. Septima caulſa eſt pee iutoꝛium ad iſta credenda non queritur re nõ poſſunt.nõ em̃ datũ ẽ arine⸗ ſun ſiue negligentia qua diuinuʒ ⸗ Ctuitu ⁊ aſ eck Tercia cauſi erroꝛis e J Wip̃a rerũ ſubi itas.ꝗqᷓ turbido ⁊ groſſo in tellectu viſibiles nõ ſunt.quẽadmodum em̃ viſus adeo turbidus ⁊ groſſus.vt eo- pilus viderinon poſſit/eſt ⁊viſus quo pi ius ⁊ pilo gracilius videri poteſt.ſic ⁊ in⸗ tellectibns hominũ ſimilẽ differenciaʒ comparationẽ eſſe cõtingitt, Qugad⸗ 9 ſeu quodcunqʒ aliud.quod viam gracie obſtruit ⁊ obcludit.merito enim iuſtiſſi⸗ me fit. quod dei iuditio dei adiutoꝛium non obiinet qui illud obtinere non cu⸗ rat.Weritoqʒ gracie lumen diuine.coꝛil lius ad illuſtrandum non ingredit᷑.qui obicem illi oppo nit peccati.Merito eniz radius ſolis domum illiꝰ non illuminat à (J. Rea er . * 1 qui radijs eius feneſtras et oſtia alioſ⸗ q; introitus omnes claudit er bſtruat. Scito etia ꝙ quẽadmodũuũ homines ꝓprijs manibus lumẽ ſolis viſibilis ab oculis ſuis quandoqʒ ꝓbilyt ⁊ abſcon dunt ſic peccatores malis operibꝰ ſuis/ ſolis inuiſibilis radeos. hoc ẽ dona gꝛa tiarũ et virtutũ a coꝛdibus ſuis declinat et auertunt Qõ eni ſunt manus in poſite inter ſolẽ et oculos ad obtenebꝛa dos eos. hec ſuntopera mala inter ſolẽ intelligentie atqʒ iuſticie et oculos coꝛ⸗ tem et alias ſimilitudines ſiue exempla y gG ☚ S- nizannaase Alttende au £ vt melius innoteſcattibi erroneorum in ſania Quia enim ſenſus humanus in huiuſmodi rebus tanq;ᷓ cecus eſt: et omnino inſciusqui eo duce ambulare voluntin his cecum ſibi ducem eligunt et Ppter hoc non ẽ mirum ſi inpꝛecipitia qui ipᷣm de hijs rebus conſulunt cũ ho⸗ rum omnino ĩſtius ſitſuum in rebus pe riculoſiſſimis habent conſiliarium. Me rito igitur pernitioſe eꝛratet pericula er⸗ roꝛum non effugiunt. Aſſimulatur etiaʒ ſtulticia huius hominum veſpertilioni⸗ bus qui ſolem videre contendũt.⁊ ipᷣm totis viribus fugiuntdum neqʒ oꝛtum eius expectant᷑.neqʒ ante occaſum eius euigilant. Sic et iſti ſolem intelligentie et iuſticie domini ex omni parte fugiunt oꝛiturum ſiquidem non expectãt dũ nec miraculis ſacroꝛum eloquioꝛũ teſtimo⸗ nius nec ſacro:ꝛum doctorum ſuaſionibꝰ quibus omnibus velut quibuſdam ra⸗ dus illuceſſere poſſet eiſde attendere no⸗ . ab ipſis tanq; a vicijs fugi⸗ unt. ſe Met omnès aues lucifuge. qui⸗ bus ⁊ ipſi congruentiſſima ſimilitudine comparantur. Sol iſte luminoſuſimus a tꝑe ſue infidelitatis eis occidit? ꝓpter hoc fruſtra eum videre contendunt pꝛe ter occaſum ſuum qui non eſt niſi caſus ecum.donec eis oꝛiatur. cuius tamẽ oꝛ fide de nvus loquimur pte magna per ſen ſum ſumanum et intellectum cognoſci O nõ pñt. Nuiuſmodi vero eꝛronei nõ ali⸗ ⸗ ter q; p ſenſu⁊ intellectũ humanu nobit ea eognoſcere vel videre. Wanifeſtũ ẽ pꝑ tenebꝛas ſolas voluũt videre. hec igit eſtulticia eo ꝝ: vt cũ talia eis vidẽda vel cognoſcẽda ꝓponũut᷑:ad ſolas tenebꝛas humani ſenſus⁊ intellectꝰ recurrũt vt ex eis eavideat ⁊ cognoſcat. Amß. Iſti ſunt ſicut ꝗ volũt videre ſolẽ de nocte.vł ꝗ ſolẽ eẽ ñ ↄtẽdũtꝓ eo ꝙ nũq; eis oꝛtꝰẽ. Quẽacmodũ em̃ nox evbicũq; nõ lucet ne coꝛdis qᷓ; nõ ixuminat. Quẽadmodũ igitnõ añ poſſ ibile ẽ videre ſolẽ viſibilẽ qᷓ; nox receſſerit.ſic nõ ante poſſibile ẽ v dere ſolẽ intelligibilẽ q; nox infidelitatis receſſerit.Et ſicut ſoli vident ſolem viſibi et ꝓfunda eꝛrorum coꝛruunt. Similiter . lem apud quos dies eſt. Sic ſoli ſolẽ vi⸗ dent intelligibilem. apud quos ſpiritua liter eſt dies de illuxione et irradiatione ipius. Ampliꝰ. Sicut cecus eſt coꝛpo requi ſolem iſtum coꝛpoꝛeũ atq; viſibilẽ videre non peſt ſic cecus eſt coꝛde ꝗ ſo ſol iſte viſihilſic ⁊ nox ſpũaliter ẽ vbicun q; nõ lucet ſol intelligecie.⁊ in om̃i regio „ lem intelligibilem coꝛde videre non pꝛe⸗ KR ualet. ceci igitur intus et coꝛde ſunt. hoc ẽ q;tũ ad ſpualia oĩs hmõi eroꝛnei.Qua re nõ aliter diſputat de ſpũalibꝰqᷓ; ceci ðᷣ coloꝛibus etviſibilibꝰ. aſſertio eoꝝ oĩs ⁊ ↄtradictio de ſpũalibꝰaſſertio ⁊ ↄtradi⸗ ctio eſt cecoꝝ de cooibus. *Amplius Sic cũ teravł nube vłluna iterpoſũa in ter aſpicientẽ ⁊ ſolẽ no ↄtingit aſpicientẽ ad ſolem videre niſi interpoſitũ/ſic ⁊oẽs hmõòi eꝛronei cũ inter eos et veritatẽ ſa⸗ lutarẽ interpoſita ſint ĩfidelitatis ſue mẽ datia.nõ ẽ vg ſibile eos videre niſi illa. Interpoſitis aũt ꝓhibẽtibus nõ ꝓuenit aſpect' egn ad ipᷣaʒvii ſi ut dicit ſalo mon ꝓuerbioꝝ.xviij nvedpit ſtultus verba pꝛudentie niſi ea di xeris q̃ verſat᷑ in coꝛde eiꝰ.Et qm impoſſibile ẽ ab intel ledlu matertali atqʒ poſſibili aligd vide⸗ tum vt diximus fuguint. Eſt etiaʒ eoꝛu; ri ſeu cognoſci.niſi irradiatõe ſua ſuꝑ il⸗ ſtultitia. eius veſanie. vt ipa tenebꝛa ſiue per tenebram velint videre lucem.queʒ admodum enim viſus lumen eſt ad cõg noſcenda viſibilia ſolumodoad ea ve⸗ ro que ꝑ ipᷣm co gnoſci non poſſunt.ideʒ viſus tenebꝛa eſt. ſic ſenſus humanus et intellectus ad ea que ꝑ ipos cognoſcibi⸗ lia non ſunt tenebꝛe ſunt.Cum igitur ea lud ⁊ aparitiõe foꝛme ſue in illo qm ipᷣe ẽ velut ſpeeulũ intelligibile ac nobile ſoꝛ manꝝ intelligibiliũ Hocẽ in quo reſulta⸗ re et pingi quodamõ hñit oẽs foꝛme iu⸗ telligibiles reſultatõe ⁊ picꝛura ſibi con uenientibꝰ? Manifeſtũ ẽ cõſequẽtſ.ꝗꝛ nec in inquaſſato intellectu nec in declinato: neep int poſitõeʒ ꝓhibito quẽadmodũ 1. Wna eſr ſes Eaaebe1 eleanvs . 75 2 „ — . nec in ſpeculo quod eſt diſpoſiionũ ſeu. ſtulticie :quihus magis maieda et irridẽ ompationum iſtarum. Wani umell dia apcarenthereticcum deliramenta. . uibi. quia intellectu hereticg cu loca tern. quan iſputatione dignaſeum in eis nis erpuritalis babeat cra itudine; er. veiſunt emlten animales ſinti pprer inmunditiam loco dire re oppoſitionis hoc animaliter ſeu bꝛutaliter de ißis la⸗ ad veritatem ſalutarem babeat declina frantes oeſoqn inſanientium tionem ab ea et auerſiouem. loco libe⸗ aut egꝛoꝛum atiena loquẽtium inſtarqʒ diationẽ ab ipa ve⸗ Aerunt fantaſias ſuas delirantium „»,½⸗V—[n pꝛohibẽs ab eoſirra⸗ ipßa ve⸗ derunt fantaligs uas ee n itate ſalutari. Wainfeſtum eſt tibi qnna Hijs autem ira ſe habentibus tranſituʒ indpoſſibile in huiuſmodi intellectu fieri ad alia faciemus. L deſcriptionem ſeu apparitionem huiuſ⸗ r w mõi veritatt. Et qm no ſolu olin luni / O ſt; aũt pateferim⸗ . w ne ſuo ⁊ exlumine videturc infundit vi fidem hanc de q hHic , „ . gentibus Sed etia omnis res aliaet q agimus pꝛimam erſe tum ad ſenſus extepoꝛes et tum ad . atz inicialem r quaſt * intellectum materialem. Quantꝗ. 0:li2 capitalẽ di altiſſumt neceſſe eſt vt ſol intelligentie atz iuſtitie honoꝛiſicentiam que * non videatur niſi in lumine et ex umine/ 1intelle⸗ aput mentis humge guod ipe infundit videntibus. et hocini id ẽ intellectũ ad adoꝛandum veneadu D Juſione gatuita a liberali non iratios ipm beimi unuruat et inclinat. Seguit i ſeu naturaliqualis ẽ efluſio luminis a/ Folt hot vt declaremus ipaz eẽ erneceſſi ſole. et caloꝛis ab igne. quorum potetie/ tate vnaʒ in qua neceſſe ẽ vniri æ aduna Arationales atq; ſeruiles nominãatur. In ri populũ dei a veſee po pulus ſanctoꝛu roõnales qdẽ ꝗ abſq; diſcretõe v diſtitde ceius ſeu congꝛegatio ißm vera religiõe eque bonis ? malis et a bona ⁊ adma colentium. Dicamus igitur quia fides la operantur. eaue eni éNluminat ſol · eq vno modo vna eſtſinſeipa ſcom eſſentia fundit lumen ſuum rapienib⸗ et ocade ſuam non enin opoꝛtet vt diuerſificetur iiibus ceteraq; maleficia ppetrantibavt pꝓpr diuerſitatẽ crediton aut vt multipli⸗ pie agentibus Seruiles vero quiavt a⸗ ee; ꝓpt mititudimẽ eorude Zhocẽ:am ibi vidiciſtis nulla operatur per modũ arat ab ißis. ſed eſt diuine beneficentie ſeruientis Cuius non ẽ vel aliud vel alit gratuitũ donu v gꝛatia infula deſup. DSi & N facere & acceperitin mandatlis non eni aut eſſer areb nccario ſeqret diſpoſito pabet ignis in poieſtate vt. alicubi ab nes ren in vnitate? mltitudie ꝛ in ydep⸗ aduſtione caueat vel vt nuq; aliquid titate ac diuerſittate Queadmoduz ei magis aut minus calefaciat Ded wium ariſmetnica et geometria diuerſe ſle fſun facit er neceſſitate nichil autem ex ꝓpꝛia ꝓpt ouierſitaiẽ ren ð quibo ſut ? etiaʒ 2 ſiei er nee eſſrate nic tima deo dquipusfrvel deter. Siencta⸗ longe ẽ in vltimo elongationis. et pter relucẽtes in ſpeculo intellect iencla⸗ bpoc omnia bona que cripo nobis ſunt rio fides ac credulitates q a retſutaut dona ſuntl Gratis ipſiꝰ hencfitia bie eedẽ ſũt ydeptitate eax laut dinerſe . katis. Kibli⸗ Sifides eA; naturalis diuerſitate ipas. Clis auit intelleclia am eadem eſſet apnd omnes in eis eni que nõ eſt ab ißis reb ſʒ ab vno datoꝛe olm naturaliter fiunt in homibns non inue bonon. ideo nõ diuerſan ren diſpoſitio nilnr diuerſitas aut contrarietas. Quia nes ſequit vt dirim⸗ſſed ymitat vnltate igitur tanta ẽ contra fidem diſſenſio ta- cauſe ſue manẽs vna et eadeno oiſe⸗ ta contra ipãʒ contradictio tanta dema Sinerſiae vrmllindine eettiſelug . . eius ignoiatia pene in meoꝛi parte ho⸗ Sic er figes ab vno er code natorf oo Aie n nebedaumrect: antarn⸗ inenſtmtenet atrkcn in unneciente H mam barbariem occidentalem er aaui⸗ diuerſitate vel multitudiue creditorum „ . lonalem.eu in natura nõ poſſi eẽ vacuũ ſ gedibilium. Euidens autéerempluz — — „ waniteſiü e ibam eẽ er diuine bonitatt/ eſt in virtute viſibili⸗ viſionibus que ex electione gꝛatuitũqʒ ipiꝰ donũ. Pec! adẽ cauſa vna ua fides et vis intel⸗ u.· HecOlectiua. Ille vero diuerſe et multe ppier . igunl galia multa ſunt ridicula herelice eandẽ cauſaʒ ꝗᷓ ariſmetrica geometria Figes autẽ caucionariaſeu pignoꝛaria hoc eſt ꝓbationibꝰſuaſavel etoꝛtaqm̃ a rebus eſt quèadmoduʒ et ſciencie moꝛ tue ſequitur diſpoſitionem rerum.et piõ pter hoc diuerſatur atq; mulgiplicatur ſe cundũ diuerſiutatem atq; multitudinem Ctrrerũ de quibꝰet aquibus eſt. Secũdo mMhõ ſides vna eſt vnitate creduo:ũ non qua illa vnũ ſint/ſed qua vna ſunt id eſt Cmunia in credẽtibus. Cõmuniter aũt nec bsuioꝛis nar rationis inuenire poſ⸗ ſint. A. cum nec bꝛeuioꝛ articulus ſit ipo. Ponere i quibꝰ loquimurẽ deſtruere credulitatẽ eorum que ſunt fundamentũ religionis et ꝓpler hoe religionem infundabilem facere. Quare et ĩediſicabilẽ. Hocigẽ eſt deſtruere religionẽ et auferre eri de meldio doctrinaã ac pꝛedicationem fidei rami deſcendentes gb hmõi rachcibus: certus ſit nüůerus hmoi credendoꝝ et de termiatus inde maiĩtfeſtũ ẽ. Si eni infini⸗ ia ſunt. infinitas aut in traſibilis ẽ. intrã ſialis inquã non ſolum doctrina et eru ditiõe.ſed cogitatu ⁊ narratioe. Quare neq; ad narratiõeʒ hmõi credẽdoꝝ ſuſſi cient doctoꝛes.neq; ad auditionẽ vel co gilationẽ eoꝝ fufficient hominesmulto minus igitur ad credulitatẽ ipoꝝ et cog⸗ nitiõʒ. Impoſſibile ẽ igitur hominibus credulitas eoꝛũ et cognitio Credulitatẽ autem cauſaliũ neceſie eſt eſſe fundamè lu religionis vt poſitũ ẽ. Manifeſte igit cõſequẽs eſt religionẽ nõ poſſe fundari D iin infinitis credẽdis. Cuũ coꝛda hoĩm in quibus ſolũ fundata eſt religio creduli⸗ tatem infinita ſiue infinitoꝛũ poꝛtare nõ poſſit.Et ipᷣi oꝑarij ſeu fundatoꝛes hoc ẽ doctores et pꝛedicatoꝛes fundamentuʒ hymòoiinducendo neqʒ pꝛedicando neqʒ ſimpliciter narrando pᷣiacere nulllo mo ſuſſiciqt. Neqʒ eni virt? hũana ad enar ratio Anfinito ſufficit et etiã ſi ſuffice⸗ ret tẽpus hoc faciendi invita iſta non ba — berent. cũ tp̃s vite iſtim finitũ ſit. Infini tis autem narrationibus quantumcũqʒ bꝛeuibus/temporis finitum fufficere nõ poſſeleo ꝙ nullum infinitũ infinita tata goacunqʒ quantitate demonſtrata con⸗ tinere poſſit. Si enim poſuerimusa om nium credendorũ et cogitatu et narratu breuiſſimumſquale eſt deum eſſecũ om mium credendorũ aliorum narrationes ipi aul equales aut maiores ſint ex ne⸗ ceſſitate. neceſſario tempus nareatiõis omnium alioꝛum ſimul ſumptum con⸗ tinebit infinita tempoꝛa tanta vel maio Aa quatum eſt tempus narrationis a. Zvocantur. Alia ſunt velut radices pᷣmiti . ne et fundamenta pꝛimaria. Alia ſũt ſi Sicut eutem religio vna et comunis de 6 bet eſſe in hominibus ſic neceſſario vnũ et ſicut ꝑtis diuiſionis quas tibi noĩabi⸗ mus et dumerabimꝰin ſequẽtibꝰ.ꝙ aut ranei, que vſualiter articuli fidei οatqʒ; religionis. Reſtatigitur finita eſſe er determinata numero cꝛedẽda iſta fun damentalia ſeu fundatoꝛia religionis. . et idem ipſtus fundamentũ opoꝛtet eſſe in eiſdem Non eſt autem dubium quin rinfinita eſſe huiuſmodi ᷣ⸗ vnsm et cõmunem opoꝛteat eſſe religi onem qua deus colatur eiqʒ placeatus et ſeruiatur ab hominibus. Oꝛ enim re⸗ ligioneʒ vnam opoꝛteat eſie in omnibꝰ qui religionis capaces ſunt. inde mani⸗ feſtum eſt. quam nec debitam vite ho⸗ neſtatem cuiquã non obſeruare licitum eſt.nec debitum deo cultum eidem non impendere. Quicunqʒ ergo ſit deo de⸗ bitus cultuseillum neceſſe eſt ſidem ab omnibus exhiberi non enim debitus eſt ei ſimpliciter cultꝰ/qui poteſt ei ſine iniu ria ſubſtrahi vel denegari. Juxta hãc viam manifeſtum ẽ eſſe debita vite ho⸗ neſtatem que ſine dehoneſtatiõe ac de⸗ tur patione vite poteſt nonſeruari Non modi honeſtatis. Eodem modo etintel . linns de cultu Quia ꝓcul dubio non elt᷑ ſimpliciter deo debitus.qui a quocũ qʒ qui ydoneus eſtad ipſum colẽdũ po⸗ teſt eidem abſqʒ iniuria denegari. Qua re neceſſe eſt ynam atqʒ comuneʒ fidem fundamentùàm religionis eſſe in ommi⸗ bus. Cui nulli vnquelie um eſſe poſſit aliam vltam agere niſi Nua deus coli⸗ tur.qua ei placetur atqʒ ſeruitur Una vniuerſalem dtcimꝰ ſeu comunẽ neceſſie eſt vniꝰ? atqʒ comunis religio nis funda⸗ mentum Amp̃. vna ẽ veritas rerum diui nalium in e quam non diuerſificat nec variat in aliquo diuerſitas hominum vł varietas eoꝛum nim pendet vilo modorũ veritas rerũ huiuſmodi exho⸗ minibus vel diſpoſitionibus eorũvniꝰ at veritatè vna ẽ appᷣhẽſio quãtũ ad ap⸗ pbẽeſü vel appᷣhẽſa licʒ mõi appᷣhẽſionũ ſeruari inqᷓm ab oo qui capaxeſt huiuſ⸗ igitur eſſe catholicam fidem quã latine vꝛij varij. Quia igitur iſta appꝛebenſio pt canſas q́s diximꝰ nõ põt eſſe in cõitate boĩm niſi credulitas. Heęceſſariò vna id ẽ cõi ẽ credulitas hmõl rerũ ſi qua ẽ in cõitate hoĩm/ſſicut ⁊ ↄmunis eſt veritas credulitas inquã ſubtquã tanq; funda⸗ mentum edificandus ſit dininus cultus veraqʒ religio. Super eꝛroꝛes eniʒ neqʒ ſincerus cultus.neqʒ; vera religio nullo modo fundari poteſt icũ erroꝛum perti⸗ nax in rebus huius blaſphemia ſit ⁊ im pietas aduerſus deũ Eadem via ẽ oſten dere quia.cõmunis ẽ vera credulitꝗẽs de rebus aliiſq; diuinalibus.Eadeęm enim eſt veritas aliarum rerum a religione ꝑ tinentium eadem inquã &νä d omnes ? . — „ . omnino cõmunis De comuni aũt omſſi bus veritate cõmunis neceſſario nila credulitas. Quare manifeſtũ ẽ de rebꝰ ad religionem ꝑtinentibus ſicut cõmu⸗ nis ẽet eadem apud omnes veritas.ſic cmunem eſſe veram credulitatẽ et ean dem apud omnes. Quidꝗd aũtcontra veram credulitatem ẽ.erroꝛ ẽ.Conſeqũs ei debentur ab omnibus⁊? apud omnes R 34 eſt apud omies igitur ẽ omnem credulitateni que comꝰ muni fidei contradicit.eꝛro eſſe impi⸗ etatis.et iðᷣo gladio et igne exminãda Ampᷣ.Creatoꝛ vnus ẽꝑ omnem modũ in ſe et quidqð ẽ in ſe ipo creatoꝛ equali terẽ omnibus. Quidqð igitur debet᷑ ei ꝓpter ſedebetur ei ab omnibꝰ cõmu niter. Simjiliter ĩa natura hominum eadem ẽ apᷣd omnes ꝗuare quecunqʒ debentur creatoꝛi ratione naturovelna turalium et iure naturaliter et cõmuni Quare cultus qui deo debetur natu raliter.ſiue ꝓpter ſui ipſius excellentiam ſiue ꝓpter donorum et bewfitiorũ na⸗ turalium obligatignẽ cõmunis ẽ et idẽ lare et creduatas ve⸗ ra de rebus omnibus ad cultum eius et religionem veram ptinẽtibus.que fun⸗ damentum ẽ eius cultus ei debiti et ve⸗ re religionis eadeʒ eſtj quatũ ad credita. apud omnes.licet in mõ credendi poſſit eſſe multa varigtas. Diligeyer igitur intend e in ſcᷣs iſtas radices· quia iſte euidenter cogũt vnam eſſie veram fidem et comunem apud omnes.videlicet co⸗ munitas et ydemptitas veritatis creden de.Cõmũitas et ydẽptitas debiii et obli gationis quibus vniuerſitas hominum eu ſpecies humana obligata ẽad ceglẽ⸗ „ dum etboporſchnda creatores. Et attende q: Rcut nulli vas ẽ qui cũ ſolnẽ⸗ do ſit/debitũ cultus et honorificentiam creatori non ſoluere vel negare. Ita nec veritatem eiuo vel rerum ad ipᷣm ptine⸗ tium ſiue ad cultum ⁊ honoriſicentiam eius ꝑtinaciter diſcrecere vł ↄtradicere quod ẽ coꝛde vel oꝛenegare. Etideo nec a cõmuni fide nec a cõmuni cultu li cet cuiq;ᷓ reced ere vel ꝑtinaciter aberra⸗ re. Ampᷣ. Aut aliqua ſunt ſeruitia que cõmunit᷑ exhibenda ſũt deo ab omnibꝰ hominibusſet quibus ſine dei phlaſphe mia contradici nõ põoꝝ Qõð ſi dixerit nila eſſe huiuſmodi. Sequit᷑ ergo nu ũ ho minem habere verã religionem Rue di uinũ cultum.Si enim abiqʒ dei cõtume lia et plaſphemia põt dici vel ab vno v a pluribus de quocũqʒ ſeruitio qð ipᷣnꝛ deo altiſſimo non debet g ꝓcul dubio nullũ ei ſeruitiũ ꝓcerto debetur. Si eni aliquod ei deberet᷑ de illo nõ poſſet dici ſine dei iniuria quiĩ ipi deberet Qua re ſi de quolibet ſeruitio pᷣt dici ſine dei iniuria qð ipᷣi nõ debeat ꝓcerto nullũ . idẽt᷑ qꝛ ſine dei ei debet. Amp Certũ ẽ euidẽt᷑ qꝛ iniuria et cõtumelia non poſſet dici deũ nõ eẽ adoꝛãdũ venerãdũ oiãdũ ⁊ mita ſũt his ſiłlia. Quare manifeſtũ ẽ aliqua eẽ ſeruitia qᷓ ncce hñt oẽs hoĩes deo re⸗ cognoͤſcere ⁊ ↄfiteri et expibere. Hec aũt infinita eſſe nõ pñt. Qm ſi infinica eſſent nõ ſolũ eihiberi nõ poſſent.ſed neqʒ eti am cognoſci neqʒ nuerari neqʒ noĩari. Certa igit᷑ ⁊ nũero detmĩiata ſũtſeruitia qᷓ cõmuitas hoĩm ex nccitate tenet᷑ impẽ 4 ſuper eroga = vero diuini cultus oꝑibus tãqm̃ effecłtbꝰ rñdẽt affectiones taqm̃ eoꝝ cã Et iteꝝ ipᷣis affectiõibus ap pꝛehenſiões eadem cõꝑatione etnũero ncce ẽ diuini cultꝰ opibꝰ ſub eſſe cert et determĩatas appᷣbenſiones ex abꝰ P⸗ cedãt affectiones qᷓ cae ſũt open diuini cultus. Pee aũt appᷣhenſiones nõ⸗ pñt eſſe certitudines in coĩtate hominũ ꝓpter bꝛeuitatẽ intellectus et paucitatẽ exercitationis vulgi omniumq; ſimplici um et indoctoꝛuum Quare ex neceſſi tate hmoi appᷣhenſiones nõ ſuũt niſi cre.⸗ dulitates ac opionęs.Que qm̃ pria ſũti „ . cis qᷓ ad verã religionẽ ⁊ cultũ diuinum dere deo altiſſino Hon aut aggꝛega tio to ẽ integer diuin? cult g ſcz er ne late deoò exhibẽdꝰ ẽ. Hoc ẽ pᷣter volũtaria ?? bus debent eẽ hmõi oꝑationes. de fide. pertinẽt. necſſario pncipia et fundamen⸗ ta et radices illius ſunt. 1r igitur eſt certas eſſe ⁊ determinatas nue⸗ ro apphenſion es de hijs que ꝑtinent ad Quare ⁊ ipa appᷣhenſa/hHec autem ſunt ee vocantur fundamentũ religionis. ruiculi ſidei. Exquo conſequens ẽ vt uemadmodum nallus hominum exce⸗ lia eiuſdemq; ſacrilega negatio/exceptis s nifeſtum hoc eſt affectiones cauſe ſuntet peincipis atq; En damenta eoꝛum que ſunt in effe ctu id ẽ opꝑeranione. Quare religio iſz⸗ tellectus cauſa eſt ⁊ pꝛincipium atq; fun⸗ꝰ damentum totius ſequẽtis religionisatʒ diuini cultug. Religio autem intelle ctus non poteſt eſſe niſi appꝛehenſio Appꝛehẽ ſio vero in communitate hominum non ptus eſtjniſi pᷣuilegio dyabolico quod eſt poteſt eſſe certitudo ꝓpfer cauſas quas pertinax in deũ plaſphemialis contume/ iximꝰ. Onare credulitas neceſſiario religio eſt intellectus. Neceſſe autem inq; aboperationibus deo ex neceſſitate eſt omnem intellectũ capacem religionis/ debitis. Sic neqʒ ab affectionibus ex qui religioſum eſſeine ⁊ deo iniurietur. et ne Qua re neqʒ appᷣhenſiõibꝰ que cauſant hmõi affectios. Hee aũt ſunt ſicut ia diximus appᷣhenſiones raditales fidei articuloꝛũ 7 credulitates ipᷣoꝛum. eſtum eſt a credulitate articuloꝛum fidei uaum hominem credulitatis ca pacem eſſe exceptumiymo ad illam eodem iure ipſam religionem atqʒ diuinum cultum. Et hij articuli ſunt fides que creditur — ſcʒ fides catholica id ẽ vniuerſalis in qus ſola neceſſe eſt adunari et vniri omnes ꝗ ad veram religionẽ eligunt᷑ ⁊ aggregant populo ſanctoꝛũ. colece Eſt neminem deũ còleꝛe niſi qui credit ipʒ Q R eſſe. et niſi qui credit de illo ea ꝓpter que merito debet eidem cultus que ipᷣe impe dit vᷣbi gratia. Nemo exhibet ei ſeruitutd officiũ niſi qui credit ⁊ repurat eũ diuinũ Similiter nemo impedi ei latrie cul/ tum niſi qui credit ipᷣm eſſe deum.Et iuxta hunc modum nemo oꝛat vel adoꝛat illuʒ niſi qui credit ſe eũ poſſe ⁊ velle iuuare. Et ita ſe habet per ſingulas partes diuini cultuoa vere relegionis. Quare ma nifeſtũ eſt cũ generaliter ꝓpoꝛtionabiles ſint partes ſimiles et egu totaſq; integra to diuino cultu. hoc eſt ex omnibus debi tis deo ſernicijs aggregato ſubeſt ex ne⸗ ceſſitate fides integra hoc eſt exę ommbus aroculis aggrata ad quoꝛum credulitatẽ neceſſario lenẽt quiqʒ ad exhibitionẽ di/ uini cultus ⁊ vere religionis obſeruautiã obligati ſunt· Amplius. Nullo pꝛiui⸗ legio exemptus eſt intellectus humanus . modum neqʒ affect us. Ea autem que in⸗ tellectu ſnnt hoc eſt appꝛehenſiones/pꝛin cipia ſunt et cauſe et ſundamenta eoꝛũ q̃ᷓ ſunt in affectu. Similt ea a lunt in gffeau a cultu diuinoſ vera religione quemad/ penam tante iniurie debitam merito in⸗ currat In omni igitur intellectu hũano neceſſe eſt fundcfzdulita tẽ religioſam Ingellectu inquà qui capax eſt illius. Qð Quare mani dicimus pꝛopter paruulos et alios imꝑe duos. Hec autem credulitas quia nec/ lario eſt de hijs que pariunt in nobis af⸗ 1 eodem iure fectiones ex quibus ſunt operationes di teneri omnes et ſingulos quo tenent ad nini cultus neceſſario eſt de rebus quas diximus et de ſimilibus Manikeſtü ẽ igitur iam ex hijs vnaʒ eſſe ex neceſſitate credulitatem religioſam et fundamentũ religionis et hanc eſſe de ceteris articulis ęéẽ bonumet merito nea ⁊ iocunda atqʒ ideo coꝛdia conſenſionis et crẽdulitatis in hu iuſmodi articulis. Ampᷣ.omne obſeꝗ um quod deo impenditur. aut impendi⸗ tur ei ex amoꝛe retoiet puroqui eſt gra⸗ tuitus.qut impendit ei ex timoꝛe reuerẽ⸗ tie ſcilict vel ffenſe. aut ex timoꝛe pene au ex pudoꝛe.aut ex ſpe venie vel gratie nt aggregant et numero determinatis.in qua neceſſe e Amp. Nulu dubiũ vniri omnes veros religioſos. veroſq, Dei cultoꝛes.Que vnitio non eſt niſi con/ aut ſpe remuneratiõis. Qõ ſi ex amo. re credit igitur eum eſſe bonum ꝗ eihoc imẽpdit. Nulli enim impenditur rectus amoꝛ et purus ab aliquo niſi credat illuzʒ modi amoꝛe eſſe dignůᷣ et cultus qui intuitu ſolo bonitai is ip̃ius mui enim habitus ſeu virtus non pꝛopꝛe ſer/ uicium ſes magis ſeruitizs. licet ſponta⸗ Ebere dicen da eſt· Arma enim nõ dicimus armoꝛum ſer uicium.ex quo quicunq; cedunt obſe⸗ quia ſola gratuita ſunt hoc ẽ gratis impẽ ſa.Et ꝓpter hoc ſola ipᷣa ſt dona ⁊ mue/ ra iire ſola meriio digna imo qð apiius ẽ — bi nitatis ſue huiuſ⸗ Eruitium aut eidem impendunt ſinceriſſimi ſunt atqʒ recliſſimi et in eis pꝛecipuus atqʒ potiſſi amoꝛ eſt amoꝛ inq; actus. Amoꝛ . ͥ ꝝ ᷓ P „ . 2 . „ . — 1r in eis ſolũ locũ habet remuneratio. qm̃ remuneratio no dicit niſi reſpectu aue⸗ ris ſeu munerationis pꝛecedetis. Remu neratio enim ẽ reflexa ſeu recipꝛoca in p muneratoꝛem ſeu pᷣdonatoꝛẽ muneratõ Qui em̃ non gratis ſed er neceſſitate qᷓ⸗ cunqʒ ſeruit. ſiue ex timore ſiue ex pudo⸗ re:ſiue ſpe mercedis.ſiue ex pacto ſeu ex quocunq; alio debito. Non ꝓpꝛie remu nerandus dicendꝰẽ.ſed magis ei pꝛeciũ opere ſue elocate reddendũ. Sʒ de hoc glibi. Reuertamurigit dicamꝰ.qꝗa uibus innotuit diuina bonitasque eſt Ponitas invltimo per omne modũ redũ dantiſſima. implens oia ſecula ꝓ mo⸗ do capacitatis ⁊ poſſibiſitatis eoꝛum. vl potius ꝓfunditas ea ꝑfundens ꝑfuſide argiſſima q;ᷓtũ in ip̃a ẽ colunt eam amo repuro et recto.⁊ ꝓpter hoc colũt eã gra tis.nõ em̃ capiũt ſeculahabundantia in undationis ipᷣius.ſed velut pfuſionẽ te⸗ nuem.⁊ aptionẽ pꝑmodicaʒ illius. Et vt ad vnũ dicamꝰ.totũ qð apparet ⁊ qð elſt bonitatis in vniuerſa ſerie ſeculoꝛum ⁊ in ipᷣo vniuerſo a ſummo vſqʒ deoꝛſuʒ no niſi veſtigiũ tenuiſſimg impᷣſſionis ⁊ velut vmbꝛa diſſimilie. Apparitionis abiſſalis bonitatis illius.quã nec aſſeqꝗt loquela nec attingit cogitatꝰ. Quia igit nõ ẽ poſſibile vt amet᷑ deus amoꝛe iſto ſinceriſſimo atq; gratuito. niſi et cogno⸗ „ q̃ ſunt fides quæcredit᷑ de certis ⁊ deter minatis aep̃heſis. Amplius. Quoꝛũ negatio ⁊ icredulitas ſupplicus vindica⸗ . da ⁊ exterminãda ẽeoꝝ credulitas rcoon ceſſio neceſſægia ẽ neceſſitate debiti ſiue obligationis atʒ ſalutis Et ĩtelligo neceſ ſitate obligatiõis ⁊ ſolut vnũqueq; q ca paxẽ teneri ad hmõi credulitatẽ ⁊ nõ ali ter eidẽ eſſe ſalutẽ ab eterna ꝑditione. Quia ergo certa ⁊ determiata nume ro ſunt quoꝝ incredulitas ⁊ negatio vin dicãda ẽ vt diximꝰ ⁊ hic ppꝛie vocãt᷑ arti culi fidei. Ad quoꝝ ſcilicq; credulitatez – nos artat duplex neæſſitas. quã diximꝰ neceſſe ẽcertos ⁊ nũero determingtos ee rticulos fidei.alioquin ipᷣa fide SFimpoſ ſibil eẽt. hoc ẽ inenarrabilis. indocibilis. icredibilis.incõ ceſſibilis. ?⁊ ꝓpt᷑ hoc nul- la.quare ⁊ religio nulla.qͥ ẽ totꝛ decoꝛet totũu decus huane vite. ⁊ totũ meritũ re⸗ mũerationis ac felicitatj eternen qm abi qʒ hmõi articuloꝝ crudelitate vel eoꝛun dẽ ↄceſſione.nulli hoĩim ẽ excuſatio. niſi ſola incapacitas vt iam diximꝰ neceſſe ẽ vniuerſitatẽ hoĩm adunari ⁊vniri.cõcoꝛ dia ⁊ ↄſenſione credulitatis in hmõi ar⸗ ticuloꝝ fidẽ/ptinaciãq; incredulitatis et negationis eoꝝ gladio igne eſſe exter· minanda ⁊ tollendam de medio homi⸗ nũ tanq; execrabiliſſima dei contumeliã NR cerit cogn taq; radicẽ ꝑditõis peſtilẽtiſfſimm. Di ſcat aut credat eue bon? amoꝛe huiuſ9 gs aut dixerit qꝛ ũñ ẽ neceſſe aliqᷓ niło mõ modidignys. Manifeſu eſt ex amoꝛe 4 cõiter ab hoĩbꝰ credi ſʒ q da abvno er q⸗ huiuſmoi nõ poteſt cꝗ ideg abſ; app:e¶da ab alio ⁊ ſic de ceteris.Erroꝛ iſte duo⸗ henſione vel certitudinis vel credulitat?: gqua appꝛehendat eiꝰbonitas. Et ad * hunc mo dũ ſe habet de timoꝛe⁊ pudoꝛe 21 de alijs affectionibus quas nominaui mꝰ.videlicet qꝛ neceſſe eſtvnãq;q; hmõi affectionũ habere appᷣhen donẽ pambu la et app:ꝛehẽſum crtuũ.verbi gracia.quẽ admodũ anoo i’ nominau haber appꝛehenſionẽ bonitatis pambulã ⁊ bo nitatẽ appꝛehenſam. Sic timor ha⸗ bet app:ehenſionem potencievel iuſticie eæt potenciam⁊ iuſticiam appꝛehenſam. Similiter pudo: apbꝛebenſionem ſapiencie. ? ſaentiam appꝛetʒenſam et y ila de alus. MWanikteſtu igit eſt exhüs dqꝛ:᷑ eultui diuinõ integro/exterioꝛi ꝗ ẽ vni⸗ uerſitas ſeruitioꝝ ꝗbꝰ? de colit᷑ ſubſtã cie/ ex neceſſitate certusnumerus affecti⸗ Onũ cauſantiũ cultũ exterioꝛẽ opeꝝn.⁊ hu ie ſubeſt certus nüerus appꝛebenſionũ. — bẽ modis deſtruit.Pꝛ:imũ qꝛ iſtã diuerſi krnoceſte cle pnei aiaeffnat boim qua alij quoꝛunda capaces ſunt:q̃ alij ꝓ pter bꝛeuitatẽ intellectus. aut paucitateʒ expiencie.aut defectuʒ doctrine.aut gre nõ capiũterplicite ⁊ expꝛeſſe.hoc ẽ in par ticulari. Sed nullis genꝰ hominũ adeo tardũ intellectu naturaliter ꝙ ſaltẽ invni uerſali ⁊ generali credulitate.quicꝗd ad fundamentũ ve religiõis ptinet cape nõ poſſit. Nullꝰem̃ ẽ omino in omnibꝰ qei credere non poſſit verũ eſſe quicquid ia⸗ cris eloquijs continetur quicꝗd ſpũ dei edocti homines docuerũt credendũ eſſe Similiter verũ eſſe de deo quicqad ꝓphe te de ipᷣo crediderunt vel ꝓpheiauerunt Mullus eſt adeo pertinax.qui non facile acquieſcat vt credat imitandos eſſe ſan⸗ ctos ⁊ ſapientes viros.imitandos inqᷣz 2 fide et moꝛibus. ⁊ qui nõ facile cesdat R 5 „ 2 Amaotr co ꝙ De fide ſe hyuliuſmodi homines videre vł noſſe ve, Sex amecedentibus.quia duobmodis 4 . ritalem ; indocti et vulgares Pomines b eckrecedit᷑ ⁊ ab erratur.videlicet.quia 4 B nondũ cape ſufficiũt. Qui aſ ſic ce⸗ yel no credit᷑ vna eſſe fides qu tenet et. n .* dit.credit vtiq; credulitate vniuerſali ꝗqc⸗ pdicat eccleſia ſanctoꝝ ? eccleſia catholi ar quid credendũ ẽ in talibꝰ. Nulli em̃ licet ca vel aliquidtale.quãdoq; in vniueſſa rntedl credere in ſacris eloquis mendatius ali- li. vel ꝑtinaciter nõ credit᷑.vel pertinaci iirb qð cõtineri. vel ſpireu dei doctos hoies diſcredit᷑.aut eius contrariũ creditur. o wnnig In mentiitos in aliquo fuiſſe. Similit᷑ nulli dem mò etin particulari. videlicet ſi vni “ licet credere ſanctos et ſapiẽtes viros in ex articulis nõ acquieſcitur ꝑtinaciter. et be fſide vera aut moꝛibꝰ errare.wanifeſtuz ſiab eo taliter diſſentif. Secund⸗ au n. igit qꝛ in vniuerſali credulitate credẽdo- tem modus deſtructionis iſtius erroꝛis zn ti ſalutariũ vniẽda ẽ cõmunitas hoim. eſt.quia affectiones ex quibus funt ope⸗ ni . Et qᷣ nuliꝰ ẽ excuſatus qᷓnta q; tarditate ra religeonis q̃ ſupꝛta nominauimꝰ com · 70 intellectusab hmõisredulitate. Haruu⸗ munes ſunt.omni genere hominũ. vide llu Nois mo⸗ , Pap= lrens ρ los em̃ ⁊ moꝛiones ac furioſos ceteriſqʒ licet gratitüdo ſpes ⁊ timoꝛ ⁊ alia. Qua lor E. væ N°2 Hmôi pa mioniboalienatos ſeu mente ca re appꝛehẽſiones erx quibꝰ ſunt hmoi af⸗ i RPvrρ0ραnπιtos tań; naturali impoſſibilitate pyhi fecknones neceſſario comunes ſunt omni chi beiltos ⁊ omino indocibiles dũ his paſſũ generi homini. Maniteſtu i⸗ iture ni onibꝰlaboꝛat nec credere nec diſcrelgere ea que ptinent ad fundamẽetuʒz religidis i altud teneri dicimꝰ. Attende igit 2⁊ v cõmunia eſſe om̃i generi bominũ.⁊ nul⸗ ſn de. qꝛ vir ſapiẽs ꝗ nouit ⁊ credit in parti lo modo eſſe diuiſibilia. niſi ſicut diximꝰ culari ſiue explicite ⁊ expᷣſſe.ſinglos fidei videlicet vt in ſolo modo credendi non i articulos/vvir ſimplex ꝗ paucos creditin autẽ in creditis ſit apud eos diuerlitas. in ſingulari ⁊ expꝛeſle. Sed cũ credit verux nullio aut modo in ipᷣis creditſ repugnã⸗ 1 eſſe in vniueriali quicquid ille vir ſapies cia vel cõtrarietas. Manifeſtum aũt fiet N credit.hmõi nõ ẽ diuerſus in fide ab ipo qð dicimus.i ea ipſa de quibus fides 4 ſapiẽte/⁊ ſi foꝛte in mõ fidei.Eadẽ em̃ cre a nobis erigit nominemꝰ numerem⸗. Ait lʒ alio mõ.credit em̃ oĩa invniuerſali S Icamus igit᷑ pᷣmũ.qꝙ ra⸗ “ GHG vir ille ſapiẽs credit in particulari fiue dicale fundamentuʒ om . ſingulari, nunq ant vl dictũ vł cogi⸗ niü credendoꝝ ẽ eſſe ip̃iꝰ tatũ ſuit alteriꝰ fidei eſie.maioꝛes ⁊ alte creatoꝛis. Hot em ſnbla⸗ . riofidei minoꝛes.ſeu ſubditos credẽtes. to nihil de eo credit᷑ pꝛo⸗ 4 cuis maioꝛes ⁊ verius et certius ⁊ etiaz pter ꝙ cultus ei vꝑ honoꝛific&ia impen⸗ 4 in particulani ſingula crederẽt credendo datur.. Nullus ei honoꝛ.nullꝰ timoꝛ ”Z ru. Minoꝛes vᷣo pauca in ſingulari alia nullus amoꝛ impendet. Et iterum nuttaz ſe ⁊z alia minafirmiter.minuſq; lucide.vna ſpes erit ⁊ bꝛeuiter dicẽdo nulla de eo fi⸗- o ae Be vml. Edei fides hebꝛeon. nõ ob ducia. Quare neccurabit᷑ nec cogitabit᷑ vz Hßä’ tate diuerſitate q; dixima vna fides moy etiã. ⁊ ideo manifeſtũ ẽ increduliatẽ huu din ſi ⁊ populi cui dax ipᷣe ⁊ pꝛepoſitus erat. ius articuli atqʒ negationẽ ipius. deſtru⸗ Quia igit ſicut iam oſtedimꝰ in vni⸗ ctionẽ eſſe ᷣſini cultus.⁊ ſubuerſionem Nen uerſali.ſaltẽ neceſſe habet credere cõmu⸗ tociꝰ religioſi edificis. Manifeſtũ igik nitas hominũ pᷣncipia ſeu fundamenta Ebunc ſe antemi per, EÆ fundamen lu religiõis ⁊ hoc abſq; ↄtradictiõe.⁊ repu tum atqʒ caput fidei que creditur vt ſepe u guaca. Nec obſiſtit dinerſitas credulita diximus. ? nulli bominũ poſſe eſſe exu u E in particulari.qua alius aliũ arnculũ ſanonem de eius perninaci increduutate 1i . in particulari capit.aut etiã eundẽ artieu aut negatione. pꝛeter itlas excuſationes nnS ln alius magis alius min⸗. manifeſtum uas diximus. Poſt hunc ſequit᷑ ca de . aanebere eſier neceſſitate in muide ſequcntevvntae ſine ſovtudo ipſius in en temin n eu muné fidẽ certon? de mnobilitate et ſupereminencia fua. ppter bil D frdnascgnben iantenn. Et quia quod conſequenter credendum eſt iſm G u mao ſitt Zuend elerias credẽdi vt di creatoꝛem eſſe vnum ſolum/⁊ nõ eẽ ere⸗ fun câ ncularem ſiue in particulati. Mei. Bed iplum ſolum elſe v pncipium ⁊ U eatarem lue in parliculari., Wanifeſti pncipem vniuerſitatſ ac ſingularis 2 vni NN „* . „ * — 1 4 . ẽ —R[— an*αänι— τα οαρεπαπ1 οοαπ αααρſο 89 fF £● — x. uerlſalis imperii dñũm omniũ ſeculoꝛum. eũ creaſſe mundi. Etabunc modã Contra quẽ articulũ blaſphemataępha⸗ c oſtẽdex de ſ ſacto qui ẽ pꝛtimũ = ma diſſimi manichei.ꝗ duo pᷣncipiavidelicʒ ximũ donũ largitatis ip̃iꝰ. Ex quo appa .— . malo:ũ⁊ bonoꝛũ.⁊ duos pᷣndpes lucis ret qntu diuine largttati detrahit qui hu * ⁊ Enebꝛarũ.⁊ duos pᷣncipatꝰ ſiue regna iuſmodi donũ ex eo nõ ꝓcedere cõtẽdit. Deceehe duaſq; vniuerſitates ſiune duo vniuerſra Cũ em̃ oia alia dona cõpatiõe iſtius WViAſof*ανbononz malonveſaniſſima ptinacia mẽ nihil ſint. manifeſtu Eꝙ quaſi nihil diuĩe Pnwa a, ciut. nõ intelligẽtes. qꝛ vtrũqʒ ſcʒ pᷣncipi largitati relinquit cparatione eiꝰ quod . uunm et vncipẽ.⁊? etiã regnũ ſeu pᷣncipatuʒ ei detrahit.qui donũ ſpiritus ſancti eide 1 ponũt dimidiũ.⁊ ↄſequẽter nullũ.quod auferre pᷣumit. Ampliꝰ. Si auſus fu o nos alibi declaramꝰ. Impoſſibile ei ẽ ee it dicere ꝓpheta.Delectaſti me dñe in fa . 5 pᷣnctpiũ abſolute cui ẽ copar aliud. Om ccura tua qnto foꝛtius dicere potuit dele . nies em̃ multitudo ante ſe habet vnitatẽ cctaſti me dñe in genitura tua. ꝓpter filiũ 0% „ 6 ⁊ oĩa cõtraria neceſſario habẽt qñ ſe idd ⁊Z in ꝓceſſura tua yt ſpiritũ lãctü. Ex S 3 aliud. Quare impoſſibile eſtvt alicd hijs igr manifeſtu tibi.qꝛ q̃cũq; de deo .„ Ceon ſit pᷣncipiũ abſolute. Pꝛincipiũ enis credẽda ſi unt. aut ſũt p ſehoc ẽ hne reſpe . abſolute ⁊ pᷣmũ ẽ abſolate.no em ẽ pꝛin cctu ⁊ cõꝑatiõe rerũ aliarũ.aut n0. 2 ſi fu 4 cipiũ niſi ſit pᷣmũ.om̃i ei nõ pᷣmo ? Pnc erintn ſe.partim ſunt ea q diximus.par⸗ 4 mũ aliud.⁊ oĩ nõ pᷣncipio ẽ pꝛimũ aliud. tim ↄſedqncia ex his. Et ↄſeqnẽciavo 5 Hũc aũt erroꝛẽ⁊ alios hmõi ſufficiẽter et camus eternitatẽ ſimplicẽ impaſſibi ta⸗ irrefragabiliter deſtruximain eo tractatu tẽ equalitatẽ ꝑſonarũ inuicẽ Et młta alia * quẽ de pꝛincipio ⁊ pꝛincipe vniuerſitatis ꝗᷓ poſito fundamẽto trinitatis er neceſſi⸗ ſcripſimus. Ubi euidenter oſtedimus.qe tate ſequẽt pſonas vel aliq;ᷓ vel aliqᷓs ex . vOncipiũ vniuerſitatis ẽ deus vnusverꝰ ⁊ ip̃ᷣis ſic in pᷣnominato tractatu declaraui i⸗ ſolus. Qñta aũt blaſppemia.qᷓntaq; dei mus. erũ tria hec q pᷣmiſimus pꝛin ien contumelia ſit. deu partiri ꝑ mediũ.⁊ au cipalia ſunt ⁊radices ac fundameta alio es ferre medietatẽ ſui eſſe regiq; ſuiet glo rũ.videliceteſſe ipᷣius creatoꝛis et ſolitu⸗ w. rie attribuere eà inimico eiꝰcapitali im do ſeu ſingularitas nobilitatis ac ſuper⸗ ſu⸗ placabili ⁊ inpaſſibili ꝑx oẽm modũ ꝗ nõ eminẽcie ſuedeinde trinitaxis pſonalis. 0. m videt nibil videt. Quod ꝓculdubio Et attende diligẽter qꝗ: aliquaten ꝰĩice S W ; faciut dementiſſimi manichei.Quoꝛũ ꝑ imus apire tibi viaʒ qua cognoſcitur qᷓ la⸗ fidiã deo adiuuante. adeo euidenti ⁊ a⸗ eceſſitas nos vꝛgeat ⁊ arcet de credẽda 8 o⸗ ꝓPpꝛiata deſtructiõe ſubruere ꝓponimꝰ trinitate ꝑſonan. Eoꝝ vero d dedo –— BE n9 vt de eiꝰinfania etiã valgaribus ⁊ indo⸗ ſunt ⁊ de ipo dicũtur reſpectiue ⁊ cõ pait · 02½ ctis hominibus ſatiſfſaciam2. o Tercio one rerũ aliarũ.pꝛima ⁊ radicalia ſũt potentia C ſa loco ſequit trinitas ꝑſonarũ ſiue perio⸗ maæſ apiẽcia ⁊ bonitas ſiue benignitas y nalis. quaʒ qui nõ credit.cum nõ minus Oia em̃ alia cõſequẽcia hoꝛũ unt ſic dt g . O ſit vnaqueq; pſonarũ/q; ipa eſſencia di⸗ qð ðꝛ creatoꝛ. qd ðꝛ pater.qð ðꝛ nutriciꝰ bu tnia vllo modoꝛũ ſupꝛa omnẽ eſtimatiõo, qð ðꝛ ſaluatoꝛ.qð ðꝛ luwel dux bominũ u detrahit gloꝛie diuine. Spgcialiter aut ⁊ ſimilia. Et ex aprehẽſiõe vel credu . pſone q; eſſe negat.ymmo iñ vna q̃q; ſu litate hoꝛu triũ oꝛiunt oẽs partes diuini t pꝛa modũ bigſoyenat contra ſngulas. cultus. Erxr altitlidine em et ſupeminẽ en Et ſicut ſupꝛã dłcimus nullũ veſtigiũ illi cia potęcie oꝛiutur ado:atio ⁊ veneratio . relinquit noĩs diuini cultus aut honoꝛis atʒ purificatio ſac ificatio. Et adoꝛa Cũ eodẽ iure p oĩa. ? debi diuĩ tio nibil aliud eſt q; ſubiectio. interioꝛel ar eoe poia.⁊ debito equali diuĩ tio nihil aliud eſt q; ſu iectio. interioꝛel . te nus honoꝛſi acerq; cultus oibus illis de⸗ exterioꝛ.⁊ humiliatio no ſtra qua nos ei . s beat pſonis. Amp.ſiꝗs negaret deũ dem ſubeſſe ad ſaluandũ ⁊ parenduʒ iu 5 creaſſe mũdũ nõ ẽ dubiu qui intolera re pleniſſimo ac ſingulariſſimo recogno biliter blalphefaret. cu igt in opabilir ſcimus. Sic er adoꝛationę ſequutur 4 maioꝛ ſit gloꝛicipᷣe filius genitoꝛi ſuo/q; alie partes.quales ſunt incuruatio genu 1,G E mundus creatoꝛi ⁊ tato viiqʒ maioꝛ qua flectio.⁊ ꝓſt atio. Ad hec etia pertinet pe L , . cto ipe filius maioꝛ ẽ mudo ſa ꝑte incõpa titiones et oꝛationes.⁊ depᷣcationes que 3 „„„½ brilitatis nequiꝰ Maſphemat qui negat ad iſta per ſe referũturæ que de domina 0. . deuz patrẽ genuiſſe filium qᷓ;ᷓ qui negat tiſſima potencia eius ſcilicet noſtra ſub⸗ ſO / — 6 2 * * MWοςο α 2 I. ſeione ad pᷣam expſſam faciunt intẽtio katiuũ eiuſdem. De bonitate vero in nem. HDmõi em̃ oꝛationès et agoꝛatiões O&ο pꝛimis oꝛitur amoꝛ: vi diximus.cum in ſe „ ſunt.Ueneratio vero eſt qua ad iſm nõ ipa bonitas cõſiderata fuerit.⁊ firma ac „. niſi loti. nõ niſi purificati.neqʒ ad eiꝰ ſer⸗ lucida credulitate appꝛehenſa. Cum⸗ . uitiũ accedere pꝛeſumimus. Et pertinet autem ad effectus ⁊ operationes relata dad ipᷣam etiã loca ſacra introre⁊ ſacra cõ fuerit ſeu comparatal inueniemꝰ quatu⸗ . trectare q́̃ alias hoc ẽ ſine pᷣparatiõe hu oꝛeius comparationes nominationes ius declinamus. Ołrtinet etia ad hãcve⸗ . Et pꝛimu vocatur gratuita beneſicen nerationẽ locoꝛũ ſanctoꝝ mũdicia decoꝛ 9 cia.ex qua oꝛiuntur quatuoꝛ partes diui R ,. ⁊ magnificencia. Similiter vaſoꝛũ et oꝛ⸗ ni cultus. ex vna radice viriutis ꝓceden⸗ 0 . namentoꝛũ eodem modo luminariuz tes.que interdum nominat᷑ deuotio. ſed apparatꝰ.ptinet etiã ad eandẽ caucionn apertius gratuitudo. Ham pꝛima eit „ 20 celebritas.pſalmodiarũq; ⁊ lectionum. gratiaractio. Secunda benedictio. quę R nec nõ ⁊ tota feſtiuitas muſicalis. Pu etrt bo noꝝ inpꝛecatio.Lercia eſt laudatõ . 3 rificatiovero ⁊ ſacrũicatio adeo note ſũůt que eſt beneſactoꝛis magnificatio.Quar f yvt pᷣſeni declaratione nõ egeant. Ex taeſt 7 loꝛificatio que eſt pᷣdicatio publi⸗ · ſ Bpiencia vero qua omnia ad nudũ luci caſjo ſeu diuulaatio ſeu diffamatio bñ⸗ 4 diſſime intuetur deus.oꝛiũt᷑ timoꝛ.et pu⸗ fadoꝛis ⁊ beneficioꝛũ ad alios. Glia em̃ H doꝛ⁊ ſollicitudines.quas timoꝛ et pudoꝛ nihil aliud eſt qᷓ; clara ſublimis ⁊ lataa ps iunt.et alie affectiones ab eiſdẽ geni- q ma. Secundo nominatur miſericoꝛdia te.quibus deo diſplicencia declinantur. inq;tũ vel lenit vel tollit miſeriã.ex q̃ oꝛi⸗ O eæt eidem placencia querunt ⁊ fiunt. NHõo untur multe pantes diuinicultus ex vni⸗ em̃ poteſt firma ſeu fixa et lucida eſſe de virtutis radicepꝛocedentes.que ſpes ve⸗ aſpectu ſiue intuitu dei.ſuꝑ omnes cogi- nie et gracie nominat. Haru pꝛima tatiões noſtras affectõnes ⁊ oꝑationes eſt depᷣcatio. Hec eſt ꝓ malis leniendis *4 credulitas. quin timoꝛẽ et pudoꝛẽ incuci et tollendis. Secunda eſt oꝛatio que eſt at et foꝛmidandoꝛũ et erubeſcendoꝛum ꝓꝙ bonis oblinendis.Tercia eſt afflictio ⁊ alias affectiones que ſequũtur ex his vt ieiuniũ ⁊ alie maceratiões. Quar⸗ „ et comitantur eaſdem. Omnia enim ta eſt oblatio ſeu ſacrificium. Quinta ele in oculis dei agere et hoc impudenter et moſyna que eſt miſeratiõis quecũq; ſub intimoꝛate nõ eſt hominis qui credat eũ uentio. Hec eſt tam ſpiritualis q; tempo . galpicere ⁊ videre. Attende aũt in his ralis. Et iſte quinq; partes tunc ex mi duobꝰvidelicet potencia et ſapiencia qn ſericoꝛdia dei circa pᷣnomingtam virtutẽ te impietatis ſit ꝓtinacia.qua male ſenti oꝛiuntur. cum ackimpetrandam veniam tur de adulterutro eoꝛn. Qui em̃ cre⸗ vel gratiam referuntur hoc eſt cũ ad hoc dit de deipotencia ꝙ ea ſuperioꝛ ſit alia fiunt. Tercio nominatur iuſticia.exq aut ei equalis vt ꝙ alij ſubditi eſe debe⸗ ꝑdonum timoꝛis oꝛitur declinatio a ma P inug Bancubioe totum honoꝛẽ ſuũ lis pᷣreritis ⁊ penitencia cum partibus ſu eidenufert.vel dimidiam partevt dixi is.et hoc eſt cum iſta duo ad effugiendã . * mus.Et quisquis dicit ei non eẽ ſubditũ ꝗ/Dnlne iuſtise vltionẽ referunkF. Quar qntũ in ſe eſt aufert ii. Similiter et ꝗ ne / to nominatur magnifica largitas obſeq 4 gat deum omnia videre ad nudũ etluei oꝛum remuneratrir. Riaoꝛitur ſpes re um iugiterq; intueri. multum aufert ei munerationis. ⁊ exea omne obſequium 38 de ſapiencia ſua entu in ipo eſt? ꝑ conſe diuini cultus inq; tũ ipm via eſt ad mer⸗ auens dicit ipᷣm eſſevel in parte cecum v cedem eternam. Hoc ẽ inqntũ ꝑ eã tẽdit᷑ quandoqʒ occupatum aut doꝛmientem. ⁊ intẽdit᷑ ad ißam.non enim oubiuʒ eſſe Hec autem omnia aperte cõtumelie tibi debet.quin eadeʒ opera exterioꝛa di ſunt contra diuinam potenciam ⁊ ſapiẽ⸗ uini culiys poſſint eſſe diuerſis virtu⸗ ciam aperte que blaſphemie.et ideo he⸗ tum radcibus. pꝛopte fines varios et reſes. Quare contraria eoꝛumarticu diuerſos. Idem enim ſacrificium offerri lierunt fidei. Omniũ em duoꝛũ oppoſi⸗ poteſt deo altiſſimo ⁊ ob honoꝛeʒ ipius 9 toꝝ quoꝛũ alterum eſt hereſis neceſſe eſt tm̃.et ꝓpterimpetrandam veniam tm̃.⁊ 1 reliquum eſſe articulũ fidei.Et ſi aliud ? qdimpetrandam graòam tm̃ ?= obtinen HD Jubuerſiuum religionis.reliquũ eſt ediſi auͤm eterna remunerationem tm̃.et qua⸗ — . 9 . △ . . ctione ptinaci. Apparerextjaʒ ibi de doch ppter bet omnia ſimul ſi placctof⸗ ferenti. Conſidera igitur diligẽlgr iſta ☛ . 2 — quatuo: T radicem ipoꝝ: diuina nita⸗ .lem.et apparebit tibi euidente quia ne ceſſe eſt vt credatur diuina bonitas: ⁊ vt Wfp)9“— contedatur ab hijs quibus nulla ẽ excu⸗ ſationũ quas diximus. Et quia here⸗ D ſis eſt credere vel deũ non eſſe bonũ.vel minus bonũ.hoc eſt ex parte non bonũ S vyel mutabiliter bonũ.vł nõ eſſe maxime O bonüu. Fodem modo pertinaciter er⸗ rare circa gratuitam beneficẽciam eius. n vt credatur vel non eſſe beneficisvłbo nũ quodcuũq; obtineri nõ ab eo el ꝑ eũ ⁊ iterũ nõ gratis euʒ benefacere quibus vult. ſed neceſſitate heretica ꝓculdubio falſitas eſt. quare contrasiũ neceſſario ca tholica veritas eſt. Juxta buncmodum ſunt erroꝛes ⁊ negationes circa iuſticiã ⁊ liſericoꝛdiã ⁊ remunerationis magnifi cencia. Qui em̃ ptinaciter credut.deũ 0 adeo miſericoꝛdẽ eſſe vt peccata non re⸗ quirat.vel adeo iuſtũ vt penitentes non recipiat.vel adeo ꝓdigũ vel auaruʒ aut inconſideratũ largitoꝛeʒ vt obſequia ſibi am. reſurrectio pon. nonũi iudicin. Decimuz retribu 4 impenſa non curet. ? cultoꝛes ſeruitoꝛeſ⸗ q; ſuos pocius q; alios noꝶ reſpiciat ne q; remuneret.non niſi magna dei contu 6 emelie atʒ blaſphemia hec creduũt Qua ſ reæ contraria neceſſario credenda ſunt.taã 5 i; partes ⁊ articulifidei. Jam igit de 6 clarauimꝰ tibi.quia in hijs que dei ſun . cõſiſtunt due partes fidei. ⁊ q vna pars artieulon ein hüs quelunt ei per le / hoc eſt ſine reſpectu ⁊ coparatione rrũ alia⸗ ru.⁊ nominauimus tibi pꝛincipalia ⁊ ra 9 dicalia in his. Et aſſignamus eętiam tibi partes diuini cultꝰ ⁊ virtutes ſeu af⸗ 1 d l m igit de . fectiones ex quibus oꝛiunt. Et nomi nauimus et numerauimꝰ tibi de deo ea in quibus erroꝛ ptinax ⁊ egatio ſeu cõ ig trtrradictio hereſis ent atq; blaſppemia ſe K Maniteſts ieur tibi eſſe debet ex bijs on quia due pantes fidei quacreditur inue⸗ GH niuntur apud creatoꝛem.⁊ ꝙ ſunt articu AA li fidei pᷣnctipᷣales atq; pꝛimaru circa euʒ ſe c⁊duiq nulli eſt excuſatiò quin teneat ad di credulitatẽ ipᷣoꝝ et quia nulli phas eſt cõ tradicere vel nggare aliquẽ ex ilis niſi in caſibus ꝗqeos diximus. Ex quo conſe quens eſt fidem huiuſmodi ariiculoꝛuʒ eſſe catholicam.id eſt vniuerſalem. Hoc eſt ad quã ſine vlla excuſatione tenet᷑ vni uerſitas homini ſiue excuſatõe⁊ ↄtradi bet ex hijs quian deo aperte ſunt in hus contume ⁊ blaſphemie negaonum?ꝛ contradictionũ. vt gladio ⁊ igne ext mi⸗ nande ſint.⁊ credulitas iſtoꝛum articulo „ 1 rum etia ſunglicus iniungenda atcz in, vicina ſut ac ꝓrima intellectui humano non impedito nõ alienato. Et quia nõ dicenda dudbus de cauſis. niſi incredulitate eoꝝ cultus diuinꝰ vera q; religio fundari poteſt. relinquit᷑ aut ex hijs vt tercia pars fidei circa res alias ſit in qua nihil pᷣminet id eſt nihil numi⸗ nis eſt in quacunqʒ alia re.hoc ẽ nihil di uine excellencie vel bilitatis.⁊ ideo ni hil dignum honoꝛificencia diuini cultus ⁊ ꝓpter hoc nulli alie rei quicq; ee diui ni cultus aut honoꝛificẽcie inpẽdendum Tercium eſt mundi nouitas cum vniuer ſis qᷓ in eo ſunt. Quartum ẽ eiuſdem renouatio. Quintũ nouitas animfa rũ humanarũ in coꝛpibus ſuis et oꝛigo. Sextũ imoꝛtalitas earũ.Septimũ ſingu laritas coꝛpoꝝ earum contra pluralitate pictagoꝛicam. QOctauũ reſurrectio coꝛ tio bonoꝛũ ⁊ maloꝝ. Undecmũ infern⸗ Duogecimũ purgatoꝛiu. De bijs du odecim inuenies erroꝛes impietatis tam apud philoſophos q;ᷓ apud hereticos ꝓponimus tractatu vnoꝛ ſingulari ſi au riliũ ⁊ ſpaciũ dederit dominus. Pꝛe ſer hec ſunt ſacramenta virtutes gracia? liberu arbitriuʒz. de quibus etia multa ne phandailatrare non ceſſant heretic. 7 . * 3 Et nos de hijs quatuo: ꝓut deſup ex cepimus duobus tractatibus complelis nos expediuimus.ſcʒ de ſacris eſ libero arbitrio atq; gracia. De virtuti voq; . . gquam multa ⁊ varia ſcripſerimꝰ. tracta tuʒ tamen complese occupationibus et peccatis facientibus nondũ ꝑmiſſi ſumꝰ Reuertamur autem ad id in quo eramꝰ 7 dicamus quia in bijs partibus fidi qs nominamus in pcedentibus facile ẽ ob⸗ uiare cõtradicentibus.et ꝑ viã ꝓbatiois oꝛa eoꝝ obſtruerel boc ẽ in radicabilibꝰ et pꝛimitiuis ꝓpter ꝓpinquitatem ⁊ vici nitatem ſuam ad intellectum humanuz verum inconſequentibꝰ non ita ſe habʒ regula. Ulalde em ſunt remola ab intelle ctu humanoſæ valde ip:obabilia bumę natio ſeu incarnatio filij dei. vaſlio inl . .. De dem ⁊ mos. Reſurrectio ⁊ in celum aſcẽ ſio ⁊ ad dextera patris cq ſeſſio: ⁊ alia mł tavalde longe a noſtro intellertu inueni unt᷑ in fide catholica. Qui igr hijs cõ tradicũt videlicet incarnationi filij vei et paſſioni eiuſdẽ cõtra dei bonitatem blaſ pꝓhemat. Hon in ſonte quidẽ⁊ radice Jua.ſed in ramo maximo ipius ⁊ deuia⸗ . li fonte illo bonitatis tantãvnda effluere „ ℳ*½ 8 rũ creaturarũ non eſt niſi indieiũ et teſti⸗ moniũ largitatis ipᷣiꝰ fontis.de quo oẽs tione. Dũ em̃ ð fonte largitatj diuinetim̃ donũ negant ꝓcedere potuiſſe.de ſonte miſericoꝛdie tantã elemoſynã.de abyſſa⸗ antur. creature hauriũt ⁊ vt large ſint ⁊ ꝙ largi Inſani et miſeri non vidẽt qd ſtilla pietatis oꝑata ſit in multis viroꝛuʒ potuiſſe de inmenſa foꝛnace illa ⁊ cami⸗ ſanctoꝝ videlicet.vt ſe venderent ꝓ redẽ piione ęgenoꝛũ captiuitati addicerẽtur no charitatis diuine/tantã flamma emi⸗ care potuiſſe ſine dꝑbio et in fontis etiaʒ menſitatẽ nepharie blaſphemãat dũ inun dationoeius menſuras ⁊ limites ponũt. MNHeceſſe em eſt fontẽ cui nõ eſt mẽſu ra neq; numerꝰ cui nõ ẽ finis neq; limes Aut terminus ſibi ſimile inundanonẽ ha bere cũ uolueritſcũ liberuʒ habeat fluere ꝓut voluerit. Hoc ẽ qntũ voluerit æquo quomõ voluerit. Maniteſtü ẽ ex hijs ga contra inmenſitatẽ foꝛnacis diuine chari tatis menciũtur et eiuſdẽ flammam. ⁊ co 4 ꝓ liberatione ipoꝛũ.quid ergo mirum ſi fons tocius pietatis tale quid facere po⸗ tuit in rege giofeervomino ſeinlovisi ſcintilla dilectiòis hecin matre poteſtvt ꝓ liberando ſubmerſo filio ſe vet in he⸗ riculũ ſubmerſionis ſaliens inq; poſt cli umlanid debuit ſacere caminꝰ⸗ infinitus Dileclionis ⁊ foꝛnax.in menſa charitatis in deo qui charitas eſt ꝓ liberatione to⸗ cius generis bumani in abyſſum ꝑditioo 12. quis paſtoꝛ o * —————— tis negerenſe largitate. go tamen oculis uis Adent in omnibus riuulis creatura rũ ipius hos igi᷑ mendaces facit vniuer ſitas credturaruũ largitate ſua ⁊ ꝓfuſione clamas contra eos et pᷣdicans atq; teſtifi cãs largitatẽ creatoꝛis. Qm̃ largitas ibſa tra infinitatẽ et diuicias largitatt diuunne modico quod ha a nngrare cas largliarcdlulne dico quod habet amoꝛis ad oues ſu Zz diminuũt eius donũ.Sic el in iniuniim asnõ dar ſenerim in pericutu.nugnas = magnitudinis miſericoꝛdie dei attenuag cõra ſuposꝰ leones aliaſq; beſtias ing eius elemoſynã. Eodẽ modo in ouume micas gregi ſuo. et hoctanto ꝓmptiatr,) * lia copioſitatis fontis abüſſalis diuie bo libentius.qnto ipᷣe melioꝛ fuerit atʒ fiieeæ nitatis reſtringũt eius inundationẽ᷑. Cuj lioꝛ.· Quid ergo mirũ ſi deus qui chas· incarnatio ſilij dei ſitvelut flamma de ca ritas eſt. et ſancti amoꝛis fons vnicꝰ voioo. mino ⁊ foꝛnace diuine dilectiõis emicis dens lacerari gregẽ ſuũ ꝛvndiq; deuoꝛa ⁊ velut elemoſyna de inmenſitate miſeri ria beſtijs infernalibus deſcęndit aduer 7 coꝛdie dei humano generi erogata.⁊ v· ſus eas in pugna Nualẽ decuit = opusſuuu· dẽ donatũ.⁊ velutvnda de fonte diuine ſuam ⁊ regnuũ ab hoſtibus vaſtari.popꝛꝛ bonitatſ ſuper genꝰ humanũ emanans luq; ſuũ cateruatim trucidari et captiuun⸗ d, ꝗ1. Hon aduertunt ceci et miſeri qe om ri. no aduerſus eos conſurgat in pꝛeliiuz . nis ſons iurta moclum ſue poſſibilitatis hoctanto facilius atqʒ libentius. quiStto hatch diuiciaru dignis z indigentib elar ipe fuerit ſavctioꝛ iuſtioꝛ tantoqʒ honoꝛi Phit. Et omnis migericoꝛdia iuxa poſ-⸗ ficẽtius.q̃nto fuerit poteſtate ſublimioꝛ:. ſbilitatẽ facultatũ in haupes et miſeros Begalie em oſſiciſin wiosnon ſolũ ho ſe Pfun dit. Ei omnis ignis luminoſitatẽ noꝛiregio non detrahit. led etiam illum lua ⁊ ſlammas in receptabilia ꝓ mõ ſue adauget et ampliat acilluſtrat. Quid 2 Ertutis diffundit. Et generaliter ocul ſu⸗ ergo decuit facere regẽ regũæ dominum is. ſi laamen oculos habere dicendi ſune dominantiũ Immo quid debuit exrega vbiq; iſtud conſpiciũt quia vnaqq; natu li officio videns tantã partẽ regni ſui.ge⸗ ra iuxta modũ ſue virtutis operat᷑. ⁊ lar⸗ nusſcʒ h afgiafenie captiuari NNA ga eſt virtutis ⁊ operationis ſuein omne ab hoſtibus ſuis infernlibſcʒ. Anno⸗ rereptibile illius q;tũ poteſt q;tumq; per debuit in tato regni ſui dłſcrimine rego⸗ mittit ſicut apparet in ſole.Qui tota qua le implere officeium quod eſt pugnare poteſt largitate luminoſitatẽ ſuã atq; ca re no. Quid ergo mirũm ſi ſe aceinrit· * loꝛẽ diffundit circũquaq;. Ad hanc igitur ad pꝛeliũ: ſi arma aſſu pſit et iduit in ꝗ⸗ . lis e ne? i - ſi⸗ dis fi u; ece ur nſi o⸗ wt he⸗ ns ls b. eo. ſu 2 as gini S ſde⸗ che⸗ 1pi ς⅓ ler ae opu ina⸗ liü ito no io: ibo lun Mnid num g e⸗/ ati s ⸗ ut 4* — bus decuit ditari ꝓ regno.et hoc jy dece bat et expoſcebat lex illius certammes. hpeOſi dixerit q nõ opoꝛtebat vt diui D a ſublimitas vſq; in noſtrã miſeriã de⸗ ſcenderet ꝓpter hoc eamq; ſuſcipet.cum ſolo verbo genus humanũ liberare poſ let ac repare. denti ita dirimus hic.vt palã faceremus ꝙ increduli in eo ipᷣo ꝙ credunt ſe hono rare den.contumeliãa ei faciũt et laaſphe mat aduerſoipᷣm. Magnitudo em̃ doni honoꝛẽ datis?⁊ magnitudo elemoſie ho noꝛ ẽ erogantis.⁊ magtʒitudo flame ho noꝛ eſt camini ſiue foꝛnacis.et magnuau⸗ do inundatiõis honoꝛ ẽ fontis. Quia igit beneficiũ incarnationis filij dei.do⸗ nů eſt de largientis.quo maius in the⸗ dauris dei inueniri nõ potuit.et elemoſi na qua miſerie generis humani ſanãde atq; releuande efficatioꝛ atq; cõuenienti oꝛ erogari nõ potuit? fſamma diuĩe cha „ ritatis.qua calefaciendo atq; viuificado generi humano de camino foꝛnace di uine dilectionis. ardẽtioꝛ ſiue feruentioꝛ emicare no potuit. Similiter ⁊ inunda⸗ tio.qua de fonte aquarũviuentiũ lauan do generi humano. et extinguẽdis eius incendijs efficatioꝛ manare non potuit. Wanifeſtũ ẽ. quia in iniuriã et cõtumeli⸗ am ipᷣius fantis vniue ſalis bonoꝛũ.be neficiuũ dominice incarnatiouis tegãt in creduli.cũ honoꝛ fontis ſit magnitudo ⁊ magnificencia emanatiois. Uerum qſñ nõ eſt intentionis noſtre atq; ppoſiti in hoc tractatu ſinglos fidei articlos aſtru⸗ ere ꝓbationibus.ſed fidẽ ipᷣam piam atʒ veridicã ⁊ ſalutareʒ in vniue ſali ſtabili pam et ſtabiliamus re. Reuertamur vniuerſalibłᷣs.⁊ nul ipam ꝓbaticeni 2 li ex articulis appꝛopꝛiatis. Incipia⸗ mus igitur ⁊ dicamus. quia fides hic ſo Cc la habet teſtimonini sconſfkmaftont u raculoꝝ.nulla em̃ gens.nulla ſecta habʒ Mirarala ier eam que fidem iſtã habet ſidem iſtam emp comitata uunt et ſe⸗ cuta miracul a. Jue ab ipᷣo abel. filio ade continuata ſunt.vſq; ad legem. datam p moyſen. ⁊ in gente hebꝛeoꝝ mirabiliter młciplicata. Et ab eritu egypti vſq; ad in greſſum terre ꝓjiſſionis comitata ſunt ⁊ conſolata ſun: gentẽ hebꝛeoꝝ. Nec de . Nos iam reſpondim ad hoc ĩ eo tractatu quẽ vocamꝰ.Cur de ns homo. ⁊ ad alia oĩa q mouere poſſẽt incredulos vł alios inꝑitos. verũ ex inci — — Nn 9⸗Xο fie⸗: Gargol. ⸗. 7 % xij ſeruerũt eam donec ipᷣa deſeruit fidẽ iſta Tunc em̃ei ipᷣa fide in apoſtolis et alus ex iudea credentibus tranſlata ſunt ad eccleſia.ex iudeis et gentibus cõgregataã et ꝑſeueranig videant ꝑ dei gracia in ea⸗ dem vſq; in hodiernũ diẽ.Ita vt ea poſi ta poni videant᷑. ⁊ romota remoueri q̃ſi ipᷣius fidei ſint effectus ⁊ teſtimonia inſe parabiliter illã comitancia. Nec em̃ ydo⸗ latre quos paganos vulgo dicimꝰ. neq; gens machometiquos ſarracenosvoca mus neq; iudei neqʒ heretici legum aut ſectarum ſuarũ vllum habẽt miraculi te ſtimoniũ. Wiracula autẽ appellamꝰ virtutis dei admirandas operationes ? inſolitas curſuiq; nature contratas. AQuales ſunt ſuſcitationes mo:tuoꝝ illuminationes cecoꝝ.muũdatiões lepꝛo ſoꝛum.curationes demoniacoꝝ. effuga⸗ tiones et religationes demonũ ⁊ ſimilta Quia grata mirificoꝛũ operũ teſtimo placitam fidem. Ad hanc em̃ confirman dam. ⁊ fiunt ⁊ fieri petunt miracula.Un de rebelles ⁊ increduli qui ſermonibꝰ ſa ctoꝛũ viroꝛum credere non volebant mi⸗ raculis inducebant᷑ ⁊ vſq; hodie inducũ tur ad fidem. Amplius. Et in nomine ipᷣius domini hieſu xpᷣi crucifixi ⁊ moꝛtui alij moꝛtui ab eius aduẽtumaniteſte ſũt ſuſcitati.⁊ ꝑ apoſtolos ⁊ ꝑ viros ſanctos hodie ſuſcitantur. Ipſi etia idem apoſto⸗ li et martyres et cõfeſſoꝛes moꝛtui.⁊ moꝛ tuos ſuſcitant.et alia mirabilia operant᷑ Et ad ipᷣos iam moꝛtuos viri fideles ꝓ impetrandis miraculis ſepe recurrunt et obtinent fieri ea ꝑ ipſos.Appat᷑et igit fidem hanc non ſolum in viuis ſed enaʒ in moꝛtuis fidelibi habere miraciua. Infideles vero ſicut nec viui apud deuʒ quicq; poſſunt.ſic moꝛtuinec ſe po ſſunt nec alios adiuuare. Apparet etiã ex hoc veritas fidei iſtius.cui fideles etiam mœs tui miraculis atteſtantur.⁊ quam viui te nuerant.etiam poſt moꝛtẽè miraculis ap pꝛobant ⁊ confirmant. Ampliꝰ. Dec que ſola pᷣdicat ea que maxime dei ho⸗ noꝛem ſuadeant. maxime eius timoꝛe m incuciant.Maxime ſpem in eo erigant et confirment.dilectionem eius maxime in citent ⁊ inſiamment.Et quod plus eſt ea ſola eſt.que potencie dei in nullo derna⸗ nijs hanc ſolaʒ confirmare.nec ah initio ceſſauit nẽc adhuc ceſſat miſericoꝛs deꝰ. neceſſe eſt hanc ſolam eſſe veridicã ipᷣiq; rr * % ,„„ „ hd „ . g „ . ⸗„ 6 Hit. cum omnis ſecta pergitionis eidem celſarigs pariant ac religioſas.ſpes autẽ ex toto detrahat vel ex parte.voulta eniʒ dicit huiuſmodi ſecta creatoꝛem nõ poſ⸗ Je vel non aliter poſſe ea facere q; faciat. Sola ſiges autem catholica liberta⸗ tem potencie eius et credit econcedit in vltimo.Similiter amplitudinem ⁊ foꝛti⸗ tudinem. Que tria tudinem. Que tria ſnul accepta. videli⸗ cet. libertas. foꝛtitudo et amplitudo po⸗ tecie ⁊ hoc in vltimo.ratio ſunt ſiue exli⸗ catio omnipotẽcie lucida ⁊ pfeca. Eſt em̃ omnipolencia veriſſima ratioe potẽ⸗ cia libera in vltimo libertatis.et foꝛtis in —— vltimo foꝛtitudinis et ampla in vlimo amplitudinis. Sapiencie vero ipius et multwontumelioſiſſime detrahunt et multi foꝛte non detrahunt ſed omnes ge neraliter heretici et increduli eiuſdem de trahunt bonitati. aut enim male ſenciũt deuuſticia ipſiusſicut qui dixerunt ipſum nunq; requirere vel vindicare peccata. aut ſallem erernis ea non vindicaturum Jupplicis. Aut de ipſius miſericoꝛdia ſi⸗ —,.,.— cut qui dixerunt non eſe reuerſionẽ ani⸗ mabus poſt lapſum. et hij deſtruxerunt penitenciam/⁊ omnem aliaʒ viam reuer ſionis ad deum. Alij oe beneficencia ei tanto nequius tantoqʒ pernicioſius ſen⸗ ſerunt. qᷓnto maioꝛa eiuſdem beneficia dDiſcredere auſi ſunt? negare.Qualia ſũt —. 5 beneficium incarnationis filij dei ⁊ redẽ ptionis generis humani. reparatio eſt ip̃ius et ad graciam ⁊ gloꝛiam. Alij con⸗ Lra liberalitatẽ eius ⁊ largitatem iniquii ſime blaſphemare nõ verẽt. Qui negat eũ eſſe remuneratoꝛẽ ſuoꝝ ſibiq; famula tiũ. Sinmiliter et cotra gratuud acna d Dubietattde turalẽ eiꝰ bnñficencia. Mulii em̃ in dei in- veniavel gracia vel gloꝛia qntacũqʒ ecõ tirario deterreat magnitudo vel multitu do peccatoꝝs Credulitas igitur hoꝛuz eſt ꝗᷓ ruinam deſperationis penitus pꝛo hHhibet ete uertit? ſpe W P columnã firmiſſimam in coꝛde hbumna quia ſola fides catholica declinat dei co erigit et confirmat ad religionis edificii melias ⁊ honoꝛſ ſui diminutiões. So It iuria dairauerũt attribuẽtes dona gbus in mũ do iſto vtunt /vel fato vel ſtellis vl alij euidẽcie. dicenteg herbas et plantas fruges et fructus nõ & deo creariſſed ter⸗ ra ex ſeipſa hmõi ꝓducere. Uides igr venie ct gracie et gloꝛie ꝗq ẽ adoptionis 2 hereditatig eterneyex alia credulitate vel appᷣhenſiòe generari nõ poteſt. qᷓ; ex cre dulitate magnitudinis miſericoꝛdie dei ſtram aſſumere dignatus ẽ.⁊ noſtre mi⸗ ſerie mire conſoꝛau. eius inq; magnitudinis qua miſeriã no⸗ miecon Hulla enim via magis ſuaderi cõmunitani generis bůa⸗ ni potuit.deuʒ nos gloꝛie ſue velle habe re conſoꝛtescq; ꝑ hoc ꝙ miſerie noſtre cõ ſoꝛiũ iniuit. Qua em̃ via euidentius oſtendi ꝓotuit hominibus ꝙ ſecũ vellet eos deus beate ⁊ gloꝛioſe viuere / q; pexr.· hoc ꝙ cuʒ eis voluit miſere æ ignomino „ 7 „ ingentiꝰ inpmefe potuit coꝛdi hũano ꝙ; ſe viuerele ꝙ plus ẽ etiã moꝛi. Quid cõmunicanda eſſet ei diuine gloꝛie bea⸗ titudo qz ipſiꝰ hũane miſerie in filio dei acta cõmunicatio. Deinde qda deo ſpem venie erigere potuit.quid a deo de miſcðia dei firmare fiduciam quo ſigno vel argumẽto veriſimilius ꝓbari potuir coꝛdi humano deũ velle parcere ⁊ miſe⸗ reri hominibusqm̃ ꝑ hoc ꝙ pater miſe. „ ricoꝛdiarũ ꝓpᷣo filio vt eis parceret:non ler ezuſpenci. pepꝑcit.et ipᷣe Aius vt inmunes ⁊ illeſiſipi abirent.latrocinioꝝ ipᷣoꝝ dignatꝰ eſt per· u. Wanilellu igit ert er us qntũ deus voluerit homines eẽ ſu- os ſo cios in gloꝛia ſua.quibus ⁊ ipſe vo luit eẽ ſocius in eoꝝ tanta miſeria. Hec igitur argumẽta. hec ſigna ſunt q nulluzʒ locuũ deſperationnullũ nutdtioni vłdu bietati linquũt in coꝛde humano/cum ipa credita fuerit credulitate firma 2 luc da.Deſperationis inqʒ vel dubietat de V goificamvelut uppoꝛtandu. 4 lã ſenciẽs de ipo magniſice⁊ atdec ipᷣm /coꝛda ſubuerſa erigere erecta potare ſo⸗ Sola ipᷣa ẽ qua ipᷣe honoꝛificatabſq; de tractione ſui honoꝛis ⁊ cõtumelia.Om̃i aüũt alia ſecta inbonoꝛat᷑ et dehoneſtat Dampnabiliter. Quare manifſeſtum eſt hanc ſola eſſe veridicã ⁊ ei acceptabi⸗ lemn fidẽ. Ampliz. quia neceſſe ẽ tales eſſe appᷣhenſiones fidei q̊ affectiones ne 1. la ſufficit ⁊ fulcere. Quapꝛopter ex ne⸗ cefſitate in omni coꝛde in quo ędificãida eſt religis. neceſſe eſt vt ſandnentũ fir⸗ miſſimũ ſupponenda. Aebuncmodum ſola fides catholica eꝗ continet et pꝛedi⸗ — 2 eſt oſtendere et de affectione amoꝛis. ga 0° * O 24 — N — —— — — SW — — — — citent ? inſfiamment. Sicutem̃ ignis tra ruinam deſgera tionis 2 tinem amo⸗ ignem maxime generat ⁊ applicase ſua ris necti quo dů deum trahimur contra ſeu contactu que ignibilia ⁊ ſuccenſibilia pondus pꝛopꝛiecoꝛruptionis.maniſeſtũ ſũt maxime in lammat ⁊ igni: Sicignis quia hac ſola fide pꝛeſtantur nobis ⁊ ful Diine dilectiõis tanto beneficio nobis cimentum ne cadamus. ⁊ adiutoꝛii quo Exbibite per credulitatem coꝛdibꝰ homi⸗ ad deum asendamus. Hec autẽ eſt ſum num applicatusignem ſancte dilectiõis ma religionis videlicet immobiliter.per in deũ maximei illis generat. eaq; amo ſeuerare contra impulſus temptationũ.· non ſoluz eſt ſicut mons igneus coꝛdibꝰ filius dei beneficiũ nobis collatuʒ inqn⸗ tum nobis et ꝓ nobis datus Quid autẽ lunt toꝛres ⁊? faces aliij niteſtum igitur eſt: quia ſi totus mũdus ſtris apponunt. Quare manifeſtum re viuiſico maxime incẽdit et inlammat et ſurſum iugiter aſcẽdere.deoq; inſepauas rabiliter adherere. Trabimur autez Et alia omnia beneſicia velut ſcintil⸗ 3 ſurſum. et deo adheremus amoꝛe/fulc⸗ le et pꝛunule per modice ad calefatiendũ ſeuinflammans coꝛ humanum. benefi: mur autem vt dirimꝰ ſpe. Quare ma nifeſtum eſt hanc ſolã fidem eſſe deo plta cidam.et hominibus ſalutarem. ꝑ qua,z ciũ vo incarnatiouis atq; redenmꝓptionis noſtris inflammadis per credulitatẽ ap⸗ poſitus.ymmo incomꝑarabiliter maioꝛ ca ota con ignis qʒ eſiet totus muſ dus ſi totꝰ ar de ſurgit. Amplius. Eſt et fimiſſimein ret. Quato em̃ maioꝛ ẽ filius dei toto mũ deo ſperandum eſt. et ardentiſſime dili⸗ do.tanto coꝛda humana magis caleface gendus eſt a nobis. Omnes aut alie re debet ⁊ inflammare per hanc creduli ſecte.omneſqʒ erroꝛes aui fulcimẽta xei tatem eis applicitus qᷓ; totus mũdus coꝛ pꝛ:oꝛſus tollũt vt diximus.aut debilia ful pora noſtra ſi totus arderet. Eſt eni? cimenta adhibent inſtar feſtucarum aut palearum. que fulcire coꝛ humanum et nobis ſumma vere veligionis pꝛouenit· Hignes ad calefa ſimiliter ſcintillulas et prunnlas mo dico rum beneficioꝛum coꝛdibus noſtris c⸗ lefaciendis adhibent. aut omnino nibil incentiuum amoꝛis in deum coꝛdibꝰ no cienda coꝛpoꝛa calore ſenſibili. Hec ſunt beneficia ad calefacicda cœda caloꝛe ſpi rituali. Hic autem caloꝛ amoꝛe. Ma arderet.modicus ignis eſſet ad calefaci⸗ eſt hanc ſolam eſſe credulitatem ſeu fidẽ ⸗= endum coꝛpus quodcũqʒ.ymmo nullꝰ q́ᷓ et coꝛda humana debita firmitate ſub comparatione huius beneficij. ad cale⸗ podiatet ſuſtentat. et qnto decet amoꝛeꝛ ſtum igitift eſt. quia maioꝛ ignis calefa⸗ ciendis aut inflammandis coꝛeibus no faciendum coꝛda humana. Wanike⸗ — ſtris adhiberi non potuit.qᷓ; beneficivum dum maniſeſtum eñ ꝙ ex ipſa eſt ſimili⸗ dominice incarnatioĩs ⁊ paſſionis.huc aũt iſta ſola fides ſeu credulitas eiſdem adhibet. Quia vero alia bũficia coꝛ⸗ poꝛibus aliaruʒ gentiũ aꝑꝑlicatur. Que ditur.? iuſticia eius in vltimo diſtricta in cta.et eterna eſſe duratone ⁊ incogitabi et ex qua ſola eiuſdem fabꝛica ta con⸗ ſuppoꝛtare nullo modo ſufficiunt. Et bite ĩ deũ ſpei debleq; i deũ dileciõis eẽè pncipiũ ac fundamẽtu. Etad hüuemo ter maximus dei timoꝛ.dum per eam cre contumaces atq; rebelles. eiuſs: vindi⸗ vt diximꝰ niſi modice ſcin:ille ſũt ad iſtũ ignem. HMeRſtum elt omyes alias gentes ab amdꝛe diuino frigidas eſſe cõ lia acerbitate. Et ad hunc modum ſe ha bet de alijs que dei ſunt. Ea em̃ ſola cre ditur inmenſitas eoꝛum que ſupꝛa nomi nata ſunt. atq; magnificencia abſqʒ di⸗ paratione xpianoꝛum.et ideo moꝛtuas. nata ſunt.atq; magniticet 5 minutione ſicut pꝛediximus. Quare iꝑſa cum caloꝛ ille ſolus ſit viuificus ⁊ vitalis quia ergo nulla ſecta.que huic articulo contradicat adhibet ignem coꝛdi huma⸗ no qui ipſuʒ amoꝛe dei calere vt opoꝛtet facigt. Manieſtu eſt: quia niala alia cre dultas coꝛ hmanum viuificat. Mani⸗ feſtum igitur eſt quia ſola iſta fides viui fica eſt. Emplius.quia ſola iſta fides vt diximus etuſelimentuͦ ſpel pꝛeſtat con in deum generat in coꝛdibus humanis. Alie vero omnes credulitates. aut eas tollunt penitus. aut pariunt diminutas diminutiõe deo iniurioſa et ↄtumelioſa vt iaʒ ꝓ parte oſtẽdimꝰ. Amp. Quidẽé fides recta.niſi digna ⁊ debita eoꝝ ꝗ pti⸗ nẽt ad fundamentũ religiõis creculige. *½⅓ ſola ẽ que rectas ac quietas affectionds Hec igit᷑ eſt qua de deo geditur ⁊ qð cre dendum eſt.? ſicut credendunueſt ad co . fide claratũ igit᷑ ẽ exhijs.qꝛ huiafidei ſoliꝰde us v atis. ymmo deus veritas teſtis ⸗ N lendum ipᷣm. Et ſi habueru diminuti Et cũ hoc ętia manifeſtũ ẽ.quia eccłia ca . . ,. Oone vel impfectionem vel erroꝛem credqdu tholica deo ſoli credit.ſiue credat ꝑ miraꝰ 1 litas.neceſſe eſt habere ſimilia affectio cula.ſiue credat preuelation?. Hene⸗ nes et opauones que exipſcredulitate raliter em̃ in omibꝰ⁊ vbiq; illi credit᷑.cu⸗ ſunt. Quia igitur in cultu diminuto et er ius teſtimonio credit. Quare manife roꝛ ⁊ blaſphemia eſt.et defectus neceſſa ſtü eccleſia catholicã ſoli deo credere.fidi rie ptis graue peccatũ in deũ.neceſſe elt q; catholice ſolũ ip̃ᷣm eẽ datoꝛẽ. ⁊ iðᷣo eſſe credulitatem pᷣnominatã. que fundamẽł veridicã ꝑ omnia ac ſalutarẽ. Quare tuũ eſt o uini cultus ac ve religionis purã omnẽ ſecta contraria ſeu contradicentẽ. eſſe et liberam ab erroꝛe falſuatis.⁊ inte/ ſectã eſſe erroꝛis aiʒ perditionis. m %½ gra hocẽ ſine diminutione partis huiꝰ pliꝰ. Iſtg fides ſola captiuat ⁊ in ſeruitu⸗ D 2 vicgelicet neceſſarie q; dirimus. hmõi au tẽ redigi oem intellectũ humanũ in oobo⸗: 9 — tem credulitas videlſłcet de deo et his ᷓ ſequiũ deo.ad credendãa veritatẽ q; non . eius ſuns.que nec erroꝛem habeant falſi tatis. nec diminutionẽ neceſſarie partis inoleſcere nõ potuit niſi ꝓphecia ſeu re uelatione diuina.quare manifeſtum eſt fidam ſeu credulitatem que fundamẽtũ capit.ymmo cui . uaſi naturaliter contra dicił atq; rebellaꝛ?. Pꝛimũ aũt obſeꝗo rũ diuinoꝝ ẽ ipᷣius iñtellectꝰ.qð non po teſt eẽ niſi quoddã credere vt ſupꝛa o ſt& dimus. Quare fides iſta pᷣmũ obſeꝗg eſt ve religionis ⁊ pᷣncipiũ diuini culltus oꝛũ exhibet deo. Ipᷣa igit᷑ eſt ex neceſſita p ſe eſſe er ꝓphecia vel reuelanone diui te pᷣmu pncipiũ diuinoꝝ obſequioꝝ atq; na.Hec autem eſt ſola catholica. Nulla diuini cultus. Amp. Ipla eſt que in⸗ em̃ alia ſecta ꝓphecijs ſolis in parte iſta tellectum qui vtiqʒ caput humane men⸗ Q innititur ⁊ ſi qua innititnr. inq;tũ innitit tis eſt pᷣmo inclinat et incuruat berobe⸗ concoꝛdat huic fidei. Et ꝓpter hoc in pꝑe dliencia diuinę auctoꝛitati.ad recipiendã iſta non errat. dimodo ꝓpheticoꝝ eiog bumiliter vefitatem eoꝛũ que pertinent oꝛum intelligenciã non ꝑuertat. Quod ad cultũ ⁊ honoꝛificencia diuina. Quare „, Pbler iudeos dicimus qui in multèfidei pma veneratio ⁊ adoꝛatio hoc ẽ pꝛima pᷣ Articulis recte ſenciunt fideiqʒ catholice mi capitis incuruatio ad deũ id éad ma tonſenciunt.inducti teſtimonus ꝓpheta ieſtatem ſeu auctoꝛitatem diuinã ex ea ẽ. rum. verũ vbi diſſenciũt.iba ꝓphetaruy Zya igit eſt pncipiũ pꝛimũ diuineve eloquia.nõ tam falſa q; et ridiculoſa inæ nerationis ⁊ cultus. Et ꝓpterpoc mani⸗ terpᷣtatione erroꝛi ſuo aptare conantur. feſtum eſt quia credita eius ſiue apphen Amplius. ꝓpphetis ? apoſtolis nõ ẽ ſa ſunt ea. quoꝝ appꝛehenſio ſeu creduli creditu in articulis fidei niſi miraculoꝛũ tas.parit in credentibꝰaffe ctiões.ex qui⸗ 4 teſtimo nijs. Miracula autẽ omia ei ſunt bus eſt exterioꝛ id eſt foꝛinſecarum ope⸗ teſttmonia cuiꝰ et opa.Dei igit᷑ teſtima⸗ rationum et obſequioꝝ diuinus cultus. “ nia ſunxũ eius ſolius maniteſte ip̃a ſüut Am igit᷑ expediuimꝰ nos opa. Recepti igit ſunt oẽs catholice fidei èa j auxilio dei de hijs q̃ ꝓpo ”?JYVMGU . articuli et crediti dei tętimoniijs. Dei au ſueramus hic dicere de ſi RKH tẽ teſtimo nia nõ poſſunt eſſe falſa in ali quo.dei igit teſtimonijs crediti ſunt ar ticuli fidei et recepti.quare ⁊ ipi om̃es ve riꝗr neceſſitate. Dei eĩ teſtimoniũ nõ po de.⁊ de auimus. quia R fides vno modo intentio ne vna virtus eſtfoꝛtificas intelleciũ hu manum. contra infirmitatem ſeu debili⸗ . tent hre.qð verũ nõ ẽniſi foꝛte de falſiia tatem credulitatis rerum ſalutariũ boc „,. te ſua. Amp.apparet.ex hoc qꝛ quic⸗ eſt.quoꝛum ſalutaris et neceſſaria eſt cre quid credit eccłia alholieain articulis fi initas. Mauia ißa eſt rectitudo. erigẽs . Qei ſue deo leſtificante credit. Quare ipſum ac 6 udicatiõe ſna Auae6 poteſt ambulare per viam veritàtis:abſqʒ ſub⸗ podiaculo ſeu ſuſtentaculo. vel euiden⸗ de ibln Venitarie vel alioni⸗ firme. vel ſalte ſuaſionis ꝓbabilis. miba⸗ .,„ „ etiã ſi erraretin aliquo oð tamẽ inpoſſi⸗ bile eſt. nõ ei eſſet iputandũ ſed deo teſti ficanti.ſecure igit᷑ ſola credit q̃ deuʒ ſola teeſteʒ habet credulitatis ſue.⁊ cui⸗ credu litas nõ niſi deo imputari poteſt. De eſt armatura eiuſdem ꝓbegẽs ipſum ad⸗ . — . . R * ſ „ 2 sll N ſ ſeptepro ſeyf eeerlus ia ula pöan obmurmuratonum ? beus, CKonſequẽs igf ẽpoſt oia bec ””ñ e Böreebnanga mũdane vt aggrediaur loqui delege iuxta 9 ppogꝑ ſenſun dcmudane 15 7% Klimn. Dicamus idr qete gque iacula vocamus et cogitatid fidei poſiain ? Gniſiin. Dicamus igr. qꝛ lex contrarias quas ipᷣe intellectzpumanus ver iſſma ratiome nihil aliud eſt done „ ” conra ſtaenr leißm ſepe obm̃urmurat ?z ſtas egibilis id EHelſcripta religionis e coſuſurrat Similit᷑ ſuggeſtiones ſenſuũ keenns. uxta q uo ictuvideinr. lexreſt coepalium argumẽta phyloſophoꝝ 2⁊ be ſcptum. apiſtens hon eſtis ꝓhibenſqʒ cõ reticoꝝ ⁊ alias contradictiones bomini trariiã. Neopᷣevo nn ome mandatũ nouiſſime vero hec armatura eſt ⸗ honeſtatis dic it ler. ſiue Hceplio ſit ſiue . regens intellectum bumanum contra ve bibitio. ? tameri vſualiter Omne ius ſcri UN gentiſſimas piculoſiſſimaſq;ʒ inpugnati⸗ ptũ dicitur lex. vt ergo ppᷣe le Jem difin ð nes blaſphemiarũ. com — ßzß44 s nr ſimoꝛum ac foꝛtiſſimoꝝ viroꝛũ intellectꝰ/Mplera legibilis 1 deſcpta litteris ? obſer⸗ ·— incredibiliter infeſtãtur. Ex quibꝰom uãcie imꝑate. licʒ em ninliꝰ et ſeneca aliq ⸗o nibus elucelſcit qꝛ ĩa eſt etiam velut glaqᷓ; plures honeſtacẽ litteris deſcſenunt. dius exacutusa elimatus in manu ipius ſcpta eoꝝ tamen nẽmo legem dicit. Mec “ intellectus. Exacuatus ad diſſecandas æ lex cuiuſq; ꝓpᷣe dicitur.niſi velgius ꝗ eauauhz “ H odiſpdendas pᷣnominatoꝝ hoſtiuʒ geies impauit vel eius qui ad populũ ea tulit. Fizmatus vt ſplendeat ad irrumpendas Unde lex hebꝛeoꝝ. et dei dicit᷑ æ moyſ. . S F. — — no. Et ꝙ oun 8 prar eſt creduluatis n eceſſe eſt adunari ⁊ Vvrniri in fidẽ hmõi articuloꝝ.Et hoc ↄcoꝛ dia ⁊ ſenſione credulitatis idoꝝ.Certum Eet diluendas tenebꝛas quas huius ho⸗ ſtes tanqʒ genus tenebꝛerum ingerunt. Et patelecimus eti cum hijs.qꝛ ipſa eſt ſola deo digna credulitas.et qꝛ ipᷣa ẽ caput religionis et fundamentũ. Et quia ipᷣa eſt tocius ſacri cultus diuineq;ʒ hono rificencie pᷣncipiũ.inclinans et incuruũůs caput mẽtis.id eſt intellecum inuenera⸗ tionẽ ⁊ adorationẽ diuine veritatis ⁊ñ aan ctoꝛitatis ꝑ obediencia credendi. Roter quod ipᷣa ẽ in pᷣmis ſanctificãs intellecu humanũ atqʒ purificans ab erroꝛiboim pietatis.et ſanctificas ipᷣm deo altiſſimo MNMooꝛtificans ipᷣm qᷓntũ ad ea q ſua ſunt. vt non ſcõm ſe deo credant.ſed ſu, pꝛa ſe ⁊ contra ſeipᷣm.?t oſtendimꝰ inſux- ꝙatticuli ſidei huius id eſt re credite diuidũtur in tres ꝑtes. Et qꝛ iſ articuloꝝ alij ſunt radicalęs ⁊ pᷣmitiui . . ⁊ ꝓpter hoc difficilis ſuaſionis ꝓpt clon gationẽ ſuã.mulłam ab intellectu huma us hominiquod ca⸗ hecimitanda. hac fide ciliſq;ʒ ꝓbationis atʒ ſuaſionis. Alilvo/, Junt conſequẽtes ⁊ longe deriuationis Terautem populi aliter dicitur.qui eidẽ vigelicet ſubiectus eſt ad quem lasa cẽ. vnde et legem a ligando nonnulli dicta elſſe voluerunt ꝓ eo ꝙ ei obſeruande al ligati ſunt hij quibꝰdata eſt. Alia vᷣo intentione lex dicitur liber huius deſcri⸗ ptionis. Sunt autez panes legis hu⸗ ius ſeptem. Quarũ cia ſunt iudicia ⁊ hoc equitatis. ⁊ iðᷣo pa a ẽ teſtunonia. et hec ſunt veritatis.et ideo credenda. ,.Becunda ſunt mandata. ⁊ hec ſunt honeſtatis. ideo adimplenda. Ter- rendum eis. Quarta ſunt exempla vẽv et ꝓmiſſiones. Non enim poteſt dici ꝓ⸗ a. Quinta pmiſſiones mioꝛ: um ⁊ hec ſperanda. Sexa (comi nationes penarum ſcilicetvel ſupplicioꝝ et hec timenda. Septima cerimonie videlicet honoꝛificencie ? cultus dinini-· 2 bee reuerende acvenerande. Atté⸗ e diligenter ſeptem iſtas partes.ꝙ hee ſunt pꝛopᷣe intentiones earum auas po⸗ ſuimus.Et ſcito quia quatuoꝛ illaruẽ non ſunt de ma eie pꝛopꝛie videli⸗ cet teſtimonia erèmpia comminationes pe lex qua nihil imꝑatur vel pꝛoh ibetur Certum autem eſt. quia narratio vergas lis que aſſertio hyſtoꝛica tm̃ eſt nibil im 4 eEetia fecim q: ois ſecta otradicẽs bijs ar⸗ iculis deſtruit religionẽ aut in toto aut ĩ „ perat aut ꝓhibet. Similiter neq; exem 2% pte. Tecimetiã ſciri:qꝛ ois erꝓonea ſeca pla viroꝛum bonoꝛum ſiue maloꝛũ. Co⸗ dq cõtra falẽ c ſe erigit.genus huanũ iĩ dem modo neq; comminatiões neqꝗ; ꝓ ruinã deſperctiõisqʒtũ in ipᷣa ẽ pᷣcipitat. miſſiones verum foꝛtiſſima ſunt adiuto ⁊ in moꝛtifero gelicidio à aldoꝛe diuini ria ad legẽ ſuſcipienda obſeruanda. Et amoꝛis derlinquit.Et qꝛ hmoi fidei da ꝓpter hoc pꝛudęetiſſimo artifitio ſapiẽeceie toꝛ et doctoꝛ. teſtiſicatoꝛ et app:obatoꝛ ſp diuine lexbebꝛeoꝝ ? edita eſt v deſepltaeag. — 1 — — — —☛ —— — . SDe DPoſt narranonẽ em̃ hyſtoꝛicã quedeſcri plit ſic. deũ in pᷣncipio creaſſe oĩa celũ et terrã ⁊ hominẽ. Suppoſuit ex ela diuĩ iuſticie contra peccante pꝛimũ homineʒ. Deinde inundationẽ diluuij cõtra totũ genꝰ humanũ. poſtea ſubuęſionẽ ſodo mon poſtea flagellationem egypti ⁊ egy Mbuion nterſeruiteni hijs narrationibꝰ UO exempla diuine pietatis beneficẽcie in abꝛaba yſaac ⁊ iacob. vłp cominatõnes delterrerent. a traſgreſſionibꝰ.p ꝓmiſſio nes allicerent ad obedienciã. beeme 8 PpPuocarent ⁊ animarent᷑ ad totã legꝭ ſeruancia p teſtimonia docerent ſolum Deu eſe colenduʒ qui oĩa creauerat,. oia coabſeruat.⁊ cuiꝰſolo nutu et beneplacito 4. bona vlenala pueniũt quibuſcũqʒ. Ad⸗ iuuabãat etia populu illũ teſtimonia. vt ? Pmiſſionibꝰcrederẽt ⁊ cominationibus ⁊ vt nihil numinis in alio eſſe crederent q; ſᷣ eo.quẽ celũ ⁊ terrã⁊ oia creaſſe lege bat. Et ideo nec in celis nec in ſtellis.necĩ lerra.nec in mari.neq; ĩ aere.neq; i igne gnoſcerent Quare diuinũ cultũ nulli niſi fuit pꝛudẽcia legiſlatoꝛi a deo inſpirata. vt vnũ deũ omia creaſſe pꝛimũ doceret⁊z ſcriberet quatinꝰ eternitatẽ parit᷑ ⁊ diui⸗ nitatẽ ab ombus alijs remoueret. Et ſit yagolatrie nullũ locũ relinqueret.Eterni- — „ „. tatẽ eĩ ⁊ diuinitatẽ et celis et ſtellis et ele⸗ meẽtis ta babylonij q; egiptij inter quos populhebꝛeon nutritus fuerat attribue bat.Et ꝓpter hoc diuini cultus eis hono miu venitatis in ipᷣoveterꝭ legis inirio di nighna ſa 0 diencia oꝛdine rectiſſimo poſuit. 4 ijs qui legerẽt legẽ eiꝰ.erroꝛes tã te ĩpietatis peſusabraderet. vt nihil nu⸗ minis eã hr̃e appareret q de nihilo facta eſſe tate auctoꝛitatis ttimonio ↄſtaret. Sed ſotã diuinitatẽ:totãq; gloꝛiã deita⸗ tis ei ſoli in eſſe nõ dubitaret᷑. Qui omi⸗ potẽcie ſue virtute de nõ eſſe ad eẽ cũcta acduxerat.⁊ ne in nõ eẽ iten euaneſcens recidat retinet et cõſeruat.cuiꝰ ſ. olo bene fuit hoc fundamẽtũ fidei ſalutaris.vt cre ature oẽs honoꝛe diuino ⁊ cultn cogno⸗ ſcerent᷑ indigne.vaneq; et inutiliter coli J placito ſunt ꝙ ſut.?⁊ ſic ſũt. Pꝛemiſſũ igr ſce Oße . Acamus quia lexſicul ꝓpꝛie libernõ ðᷣt id Iigno vlymagini eiuſdẽ ĩponitur ſieyma⸗ ODL aut phibent. Solaru em reru eſt ien N icut re etiã ꝓpꝛie imperata et pꝛohibita lunt eena Ppel piaigk nec in alioꝝ quicq; numinis eſſe apte co res:ſi unm eſſe Honoꝛandum. rius ſiue non: et ſiue audiantur ererius liue non:vere ſunt et tenende.Et obliga eas ſciret.q̃ nihil poſſent niſi qntũ eẽt di uine dignatio bonitatis. Et nos de hoc uractatu de ydolatria diſpoſitiõe.qᷓ ↄue⸗ noncia altitudinis polencie dei debi * legibus nir dicemꝰ. Interim autreuenamur ⸗ d degarandũ de lege et de legibꝰ et di ẽ ſcripturawviſibil.ita vt ſcriptura audibił . vt ita loquamur. Signũ im̃ł veritas ſi⸗ ue res nunqᷓ; in voce nomẽ cõmunicat. Quia igit᷑ tam ſcriptura viſibilis regula rũ honeſtatis q; ipᷣa lex vt ita dicamꝰ au dibilis.id ẽ verba audibilia hmõi reruʒ nõ dicunt vel lex vlregule. niſi ea figura vel tropo qua nomẽ ipius rei ⁊ veritatis — — — — go petri petrus dicit᷑. ⁊ petrus ſcribi vłle . gi dicit vbi nomẽ eius ſcribit᷑ aut legit. 4 Ampli⸗. Quia ſole res ſũt que impeft nõ fieri nõ ꝓpꝛie ermonũ aut mandat rũ. Qui em̃ imperat currere.nõ verbum imperat.ſed curſũ ipᷣm:neq; ꝗq obeditvex bũ currendi facinſed curſum ipᷣm pꝛope? Pꝓpꝛie res vel fieri vel obmitti di ita ꝓpꝛie imperari ? ꝓhiberi qua⸗ cun * rate vero ſermoes. tur ⁊ mandata ⁊ lex.pᷣmo ⁊ ꝓpꝛie legun tur ſicut ⁊ intelligunt. Res em ſunt ꝓpᷣe quarũ ꝓpꝛiegt pᷣmo intellectus ⁊ cogni⸗ tio querit᷑. Ampᷣ. Si ſermões audibiles 8 ut ſcriptiſunt. Lex aut pcepta ppᷣe. Wui⸗ o foꝛcius ſermones intelligibiles. hocẽ 6 ſermones in mente qui pꝓpᷣe ſunt rerum 2 ſigna tanq́ʒ naturalia/et rerũ naturales ymagines aut ſimilitudines. mpᷣ. Nui lo exiſtente ſermoꝑe:nulloqʒ loquente ſi ſoli ſermones audibiles eſſent lex.aulla “” eſſet lex. Eodeʒ modo deletis ſen deſtttu⸗ ctis omnibus libꝛis.nulla eſſet lex ſcripta Quare ſi lex non habet niſi has duas in tentiones. nulla erit lex omnino duob⸗ — iſtis cõmunibus contingẽtihꝰ.Et ita nul la erit pᷣuarichtio nullũ peccatu Am B pliꝰ. Regule honeſtai guales ſunt de⸗ deum eſſe timen⸗ dum.deum eſſe adoꝛandum. omnẽ ho⸗ minem eſſe diligendũ omni homini con ſulendum ſiue ilie regule ſcripte ſint exte õ — — —— £– UOm. tus eſt vnsſquiſqʒ dehitq onorandi de um. debitoqʒ timẽdi eũ.ſie legat hoc fo ris ſcriptũ ſiue nõ⁊ ſiue audiat hec foꝛis ſiue nõ. Et ad hũc modũ ſe hʒ de alijs q̃ . ſunt debita per ſe licet veruʒ ſit ꝙ maioꝛ — — — =— — — —R M . Sõ 5 .— — pet erget 13 heſre Due ſ ca*αo &αd onſeαα ArdPrrgtnintf NPe, m afa ttũhono:is atqʒ timoris ad eũ ⁊ obliga⸗ æiuſte vel iniuſte.⁊ laudãd vł vituperã tionẽ augeat. Manifeſtũ igr ẽe ⁊ ree de.Quiquid qutem eſt verum veitaie gule honeſtat et debita ſiue obligatoes necef 2 Enne⸗ ad intellectum. Quia enimß· agẽedi queda et declinãdi quech ſunticeſ⸗ veritas ad intellectum pertinet vt ia oſte . ſastibus om̃i ſermone atq; ſcriptura. Et dimus ideo et falſitas de neceſſitate. qff — — — =G=Nwq — ———— r . SSeee 2 5. „ quia pᷣuaricatio ⁊ peccatum ſimiliter ſũòt oppoſita nauraliter circa idem ſunt. Lo abſq; hus.quare quedã lex ex neceſſitate cus igit᷑ ꝓpꝛius regularum honeſtatis ⁊ Eẽ pᷣter hboc Ampliꝰ.Tota honeſtas in receptaculumintellectus eſt.⁊ eius ꝓpᷣa dubitanter in anima c.honeſtas inq; vi ſunt quecunq; veritate lucent tanq; luce te bumane ⁊ monꝝn. Honeſtas aũt vite et veritatis ſupradiãte pfuſa. Et quecũ⸗ re dictum ẽ quia vera lex ars ẽ ⁊ ſapia re⸗ quia precepta non ſunt niſide operibus cte poneſteq; viuẽdi vere lex ẽ⁊ vera na- virtutum.hoc eſt que ſunt vel eſie debẽt tura lex in anina. Hijs aũt omnibꝰ virtutum. Similiter et ꝓhibitiones non rationibꝰnihil ad pᷣſens aſtruere intedi⸗ ſunt niſi de operibus eodem modo vici⸗ mus.niſi merito ⁊ nõ minꝰ ꝓpꝛie.ym oꝛum.Opera autem vicioꝛum et virtutu ecit᷑ qð ẽ in mente q; qð e in ſcto vel vo⸗ Similiter et regule pᷣceptis et ꝓhibitio⸗ ce. Hijs auũt ita ſe babetibus dicamꝰ.ꝗaa nibus numero equales ſunt.quoni iu⸗ duo ſunt ex quibus eſt vite hbumane de xta vnamqʒq; rationem honeſtatis ẽ re coꝛ qui ⁊ honeſtas dicit᷑. Et eoꝝ alterũ ẽ ſpondẽs ei pᷣceptum aut ꝓhibitio.Quẽ⸗ in in ellecch tm̃.vt regale ipe honeſtatis admodũ iuxta regulam qua dicitur.deꝰ qualẽs nõnullas ia poſuimus. t alterã eſſe diligendus. eſt pᷣceptũ de diligendo partim ĩ ĩtellectu.⁊ partim in affectu vi deum. iuxta regulam gue dicit. neminẽ delicet virtutes. Quarũ quedã ſuut in in eſſe odiendum. eſt ꝓhibitio de nõ odiẽ⸗ tellectu ? in noſtra appᷣbeſiua ſupioꝛi et do ꝓximũ.Eteſt manifeſtũ.ᷣhic ſiue gene nobili. quedã vero ĩ affectu. hoc ẽĩ vi no rales ſint regule ſiue ſpæiales.cinos in⸗ ſtra motiua nobili. O mnę nãq; regule tendimus hoc de ſpecialibus regulis et aſſertiones ſunt veritatis.? ideo vbi aſ-⸗ operibus. pceptig et ꝓhibitionibus.Ex .Etio zverimsdet reguie. eitas aut vnaquaqʒ enim egula pꝛeceptum velꝓ vt alibi diximus ſic ẽ ad intellectũ qui eſt hibitio oꝛitur tanq; ex ſua cauſa.quare viſus interioꝛ ac ſpualis ſicut lux ⁊ coloꝛ enim diligendus eſt deus.ideo pᷣcipitur ad exterioꝛẽ viſum. vnde HS Diligi. Et quia non eſt odiendus ꝓrim. ſolũ lucidũ vel coloꝛatũ ẽ viſibile exteriꝰ ideo pꝛohibetur odiri. Quia igitur vera Sic ſolũ verũ viſibile interiꝰſcibile vłco lex honeſtatis ac decoꝛis vite.que per ſe Anoſ cibile. Aſſertio vᷣo laclingue ꝓpꝛia ẽ vere pꝛoprie naturaliter ꝗʒ lex eſt. id eſt A neceſſaxio edit ſuꝑ veruʒ talſum. naturaliter legibilis ſiue lecta.non ex ſi⸗ Nec poteſt vito modo eſſe aſſertio.qᷓ nõ gnis poſitis tm. ſed in ſcriptione natura⸗ ſit vera aut lalſa nec habʒ locũ in affectu ii inſita et inpreſſa coꝛdibus humauis: ſicut nec eiugoppoſitũ qð eſt negatõ.Af naturaliterqʒ id ẽ iure ipſo nature ligas fectiões vo necvere nec falſe ſũt.ſic timoꝛ ad ſui obſeruationẽ et adim pletionẽ. . vel amoꝛ.ſed reuera bone vel male ſunt gas indqʒviculo idiſſolubili ⁊ idiſpẽſabi regulata ẽ oꝛdinata ⁊ moderata. Non qʒʒ falſitate tenebꝛeſcunt tanq; luceverita aut regulata eſt vel moderata vel oꝛdia tis pᷣuata.Lux em et tenebꝛe circa eundẽ ta niſi boneſtate nec decoꝛa niſi poneſta viſuʒ ſiue ſpirituales ſint ſiue coꝛpoꝛales e. Quare totum id quod oinat re circa vero viſum coꝛporalem coꝛpoꝛales gulat moderat᷑ ⁊ decoꝛat vitã humanaʒ. Circa ſpiritualẽ verꝰ ſpirituales. Quo in anima eſt:eſt igitur pᷣter ſermones ai, niam autem boneſtas exterioꝛ p eſt ni⸗ ſcriptura cum illa foꝛis ſnt. Cum igit ve⸗ Rex honeſtate ĩterioꝛi.eo ꝙ honeſtas ex re lex ſit.que oꝛdinat regulat moderdtur terioꝛ non eſt niſi opera virtutum. opera dNt; decoꝛat vitã bumanãa. Manifeſtux; autem virtutũ numero equalia ſunt vir⸗ eſt verã legem eſſe in anima. Anp. gaid tutibus. Manifeſtm eſt ꝙ honeſtas ote eſt lex vera niſi ars quedã aut ſapiencia rioꝛ id eſt opera virtutum erterioꝛa. ne⸗ recte honeſteq; viuendi. Om̃is aut ars ceſſario reſpõdent honeſtati interioriid ⁊ om̃is ſapiẽcia in anima eſt.Quare ſive eſt virtutibus pari numero. Ampliꝰ E Be Waniteſts ẽ qꝛvera ppꝛieqʒ acperſeler innateqʒ dilectõis ac ligationis qua nec ſolui poſſibile eſt.nec contra eùm diſpẽ⸗ ſari ẽ integra ac perfecta aggregatio reꝝ honeſtatè ſpecialiuiiuxta ſpecies virtutũ ⁊ numerũ ipᷣarũ.Et hec lex jius diuinuʒ Hoc ẽ diuina auctoꝛitate humano gene⸗ ri inpoſitũ ⁊ eius imcriptione quaſi digi to ſuo inſcripiũ et ẽ ius naturale.qꝛ natu raliter cu hominibꝛet in eis naſcit etna turã humana iſepabilit᷑ comitat Et ideo vere lexẽ.qꝛ lex ẽ ſimpliciter ſp ⁊ ad omes acuiꝰobſeruatiõe no ẽ exemptio.Ex quo manikeſtu ẽ.qꝛ pᷣceptavel ꝓhibitiões qcũ ꝙq; fiũt vel facta ſunt pᷣter hac nõ ſunt le ſimpliciter.ſed cui et quãdo ⁊i e re lex.nesſimplir lex. Amp̃ᷣ.qm̃ qð natura tale ⁊ qð ꝑ ſe tale magis tale.Manifeſtũ c.qꝛ qð in anima ẽ naturaliter.magis eſt lex.⁊ magis ꝓpᷣe qᷓ; qð eſt in ſcriptovłvo ce. Amp̃.qꝛ ſicut diximus tota honeſtas virtutũ lex ẽ.deſcriptio aũt oĩs vera et p pꝛia adequaf rebus et nuero ſermonu? equalitate. Neceſſe eſt legẽ exterioꝛẽ ſcri piam.ſiue rebus ſiue madatlis deſcriba⸗ tur.honeſtati virtutum adequari.⁊ regu las exterioꝛes regulis interioꝛibus. man datiſq; madata ſimiliter. Quare eſt cõ ſequẽs euidenter legem pfectaſid eſt inte gra deſcriptionẽ ho neſtatis vere ac ppᷣe hoc ẽ ꝙ vere ac pfecte.honeſtas eſt regu⸗ las ⁊ madata cõtinene ad numerũ virtu tuů. Manifkeſtũ etiã eſt ex hijs q dixi⸗ mus regulas oẽs honeſtatis eſſe natura liter apud intellectũ⸗ ꝓpter iã dictas cau ſas. ⁊ quodamõ naturaliter ĩſcriptas ee nipᷣo. pᷣcepta vero ⁊ ꝓhibinões partim eri apud intellectũ partim apud affe⸗ ctũ.Et hoc ẽ qm̃ eodẽ iure pomnẽ modũ ſubiecti funt imperio creatoꝛis. eodemq; ꝓꝛſus obediẽcie debito obligati. Nibil em pꝛiuilegij:nihil examptiõis. nihil pe⸗ nitus libertatis habet alteruter eoꝝn ad⸗ uerſus creatoꝛẽ. Et ꝓpter hoc:ſicut eadẽ auctoritate pᷣceptũ e intellectum credere der:et affectu diligere vel timere deum. SDic pari obediẽcie debito ꝑ oĩa tenetur intellectus deo credere ⁊ aftectus ipᷣm di ligere vel timere. Nec refert an iſta ꝗᷓ di cimꝰad hominẽ referatur ratione dictaꝝ viriũ.an ad ipas vires. Pꝛo eodẽ em̃ re⸗ putamꝰæ intellectũ credere er hominẽ in intellectu ſiue ꝑ intellectũ. et de affectu ſi militer ĩtelligim?. Amp.Quoniã iaʒ . eo necve . legibus alibi declarauim⸗ tres eſſe ſpecies virtis tũ viclicet naturales. quales ſunt natu⸗ raliomãſuetudo.naturalis magnanimi tas:natusalis verecũdia:naturalpietas. Et iſte hominibus naturaliter indiue ſũt. Et malicia vlł bonitate cõplexionis impe diunt vłladiuuanf. ⁊ qnq; alique earuʒ qñq; vna ſola ex hijs aut impeditur aut adiuuat᷑ Et hoc manitfeſtũ fit ꝑ operat⸗ ones earũ qͥ ſcõm impedimentũ autad: iumentũ ↄplexionis qᷓ ẽ a ꝑte coꝛpis aut tar oꝛes ⁊ maioꝛes. Aliasv im? eſſe cõmetudinales:q ex frequẽcia oꝑati onũ acquirunt et gignunt᷑:et ꝙ natura⸗ les ſint quaſi pedes ſed pedes leſi multi plicibus occaſionibꝰ nõ ſolũ malicia cõ⸗ plexio nis vt diximꝰ:ſed etiã coꝛruptione ꝗq̃ peccato pꝛimoꝛũ parentũ in totũ gea⸗ humanũ tranffuſa ẽ ⁊ traſducta. In ada vero pedes iſti etſ di et reci om̃i mõ fu erut ante peccatũ.Et ꝓ P ter hoc pviamo rũ honeſtatis natural ſc hmõi pedibꝰ ambulare recte poteratabiq; claudicati one et offenſione lapidis peccati.quaſi ꝑ planũ nature.nũc quẽadmodũ greffibi⸗ les erat exteruis:hocẽ nviã intelligibile qua dirimus planũ ho neſtatis narntmlig. Tonſuetndinales ve ro ſicut lignei pedes ſunt ⁊ alia ſubpo acula alʒ ad iumenta qᷓ occaſionatis ⁊ le ſis pedibus ad adinuandũ ac quo quo⸗ mõ pficiendũ gregum adhibẽet. Tercias vero pałfecimus eſſe theologicas:hocẽ diuinas ſeu diuinales quas iacobꝰapłts vocat data optima et dona pfecta deſcẽ dencia a patre luminũ. Jacobi pᷣmo. Et nos vſuali verbo theologicas atqʒ gra⸗ tuitas cõſuenimꝰ nominare. Bee ve ro ſunt ſicut eu ſpiri tuales diuine boni tatis ſie guibusen iõis ſue be⸗ neplacitò fuerint appoſſtte dłqʒ inſite ad volandum non ſolum ad volanduʒ.nõ ſolum in ſublime beatitudinis:et gloꝛie ſue:ſed ad viuendum ita ſublimiter atʒ nobiliter.vt ad hanc vitam imperata ho neſtatis naturalis ambulatio. hec vero ad illam nolatus merito gominet᷑. Uita vero que nihil habet perfoctiohis aut de coꝛis niſi a parte virtutum conſuetudina liuũ. nec volatꝰẽ:nec ambulatio recta.Sʒ latõ qᷓdã nugatoꝛia.mixta ex aliqᷓ ꝑte am bulatois⁊ alteriꝰmotꝰ.Ligneis pedibꝰ ioꝛes ⁊ rarioꝛes exeunt.aut frequẽti⸗ te ſcõm coꝛpus ꝑvis lenſibilẽ. Ita et greſſibiles eſſent interiꝰ E — „ — — — (— — S — .I lũ nõ volat᷑.ſʒ neq; recte enã ambulctur . Intede igr in bec tria generævtutũ ⁊ videhis.qꝛ pfectões ſuntviriũ anime bu mane naturaliũ ſed ̃m magis minus. Naturales em̃ nature ꝑfectiões ſunt atʒ cõplete q;tũ ad naturã. hoc ẽ ita vt natu⸗ ra nõ habeat ꝗd eis adiciat.verũtñ com paratiõe diuinaliũ quaſi in ales ſunt.et tato a nobilitate earum diſtates. q;to pe des ab alis vt diximꝰ.⁊ recta ambulatõ/ a volatu.ↄſuetudinales vo adiumenta quedã ſuntvt diximꝰ⁊ nec nobilitete aut varijs obtineri exercicis. ꝑfectiõevnqʒ naturalibꝰadequãdepau ce em̃ nuero ſunt ꝓpt᷑ paucitatẽ exercita⸗ nionis ⁊ tꝑis quibꝰindigẽsad ſui genera tionc.vix em̃ inuenitur ſi tamẽ inueniteer no credimaa deo etate grãdeuus a⸗ Neoq; ammodo ſtrenuꝰ⁊ coꝛpe validus qꝗ in om̃i actu honeſto in ↄcuſſe ſe exercu erit vł ea frequẽciã habuerit.vt ex einexer citio vᷣtutẽ acquiſierit ↄgruentẽ.Et H̊ mo do oes ↄſuetudinales Pruiegei uga ra; el Attede igit diligẽter qꝛ vᷣtutes naturales ⁊ opatiões eanꝝ eiſdẽ nominatur nominiꝰquibꝰcõ WM aui alia. nos aut iam hoc declaraui⸗ mus in ſuꝑioꝛibꝰdeclaratione euidenti. ☛ ſuetudinales et oꝑationes eaꝝ. pꝓpt qð multisviſum ẽqꝛ oꝑatiões harũ omniũ virtutuũ nõ difterunt ſpecienullo mõ.ſed ſm magis aut minꝰ vbi gracia.Credere iue ſit ex virtute deſuꝑ infuſa hocẽ gra⸗ em aut bijs hmõi ſubpodiaculis non ſo um inydegeitatee diuerſitatetaez cauſa tũ boßs⸗ Eodẽ dicimꝰ ⁊ ð alijs.Dilectõ em deſuꝑ infuſa.⁊ dilectio a rebꝰ.iĩpoſſi⸗ bile ẽ ꝙ ſint eiuſdẽ ſpeciei ꝓpt᷑ eãdẽ cau ſa qua ⁊ fides Et ad hũc moduʒ ſe hʒ de alijs. Ja igit᷑ maniſeſtuʒ eẽ nibi dʒ exhijs qꝛ ↄplemetũ ⁊ ꝑfectio voneſtat ſunt iſße vtutes gratuite.ita vt eas habẽtibꝰ alie nõ ſint neceſſarie qʒtũ ad neceſſitatẽ pꝑte ctionis.Nenutñ vᷣtutes alię adiumẽta nõ modica pᷣſtat oꝑparivoletibꝰ. Poſita eiĩ fi de gratuita ſiue deſuꝑ ĩfuſa nõ ẽ neceſſa ria alia credulitas aie hũane ſiue ad ꝑfe ctionẽ honeſtanis.ſiue ad decoꝛem quo placeat creatoꝛi.Manifeſte tũverũ ᷑.qꝛ qG hʒ lumẽ hmõi fidei.⁊ Pabet cũ bołlumi na ſuaſionũ ſeu ꝓbationũ cũ lumie fidei q exipᷣis ẽ erit expeditioꝛ.⁊ ad cogitãduʒ fidẽ hoc ẽ fidei articulos et ad pᷣdicãdo⸗ atqʒ docẽdos. Ei ſicut ex vno lumine hꝭ quis ſufficienciã ad regendos greſſus ſu os ſi alia apponãtur licet mino:a/qꝛ ⁊ ex hoc fiet expeditiõ in guberuatiõe greſſu um ſuoꝝ ita ⁊ hic.habẽs em̃ fide bmõi. hoc ẽ deſuꝑ infuſam hʒ vtiq; lumen quo regat greſius intellectus ſui in eis/que tinent ad fundamentũ religionis. Si ta mẽ lumina qne pᷣdiximus ꝓbationum? miraculoꝝ addita fuerint huic fidei. erit adiutꝰ ĩ młio ad regẽdos hmõi greſſus Reuertamur aut ⁊ dicamꝰ. q ſi ſint tnita ſeu theologica. ſiue ex ꝓbatione ſi Ar hugentat neteſſitate pfecte. virtu ue ſuaſione ſiue ex natusa.ſiue ex aſſue ſactiõe.vnũ ẽ ſpecie. Nerũtamemmagt credit atq; nobiliꝰqui ex fide gratnita qʒ ꝙ manifeſtũ ẽ lumina deſcẽdencia deſu ſus q; lumina aſcendencia. Inmo veriꝰ⸗ eſſe vmbꝛas ererea is ra iter em ſpecie lucere ſe⸗ u intellect ex ſuꝑ irra diatioe vel pᷣmi luminis vł aliorũ lumi⸗ nũ que ſunt ſupꝛa ipaʒ etiã ſub pꝛimo ta⸗ I media., aliter ex aſceſu illuminationũ per a patre lumind aleremedieſ ſe ꝓpꝛ⸗ Palefecimtiã qꝛ ſides inſaſa deſu MN per vna end obetate Intacuq; credibili⸗ um diuerſitate. Quoniã ſequiturvni tatẽ luminis a quo ſluit ſuꝑ intellectum. Fides vᷣo q ẽ a rebꝰipᷣis tanqᷓʒ vmbꝛavł ymago iparũ diuerſa ẽ diuerſitate cre⸗ dibiliũ ſequit᷑ em̃ diſpoſitiões cedibili⸗ Areſiectutur a rebus creatis oꝛgana ſenſuũ infundit ſe ſpeculo intellectus. tes dico naturales. Wanifeſtũ ẽ qꝛ ab eis incipit ꝑfectio hmõi taqᷓʒ a fũdamẽ to.ↄplemetũ aũt ac ꝑfectio eiꝰẽ decꝰ vᷣtu tũ gratuitaꝝ ⁊ hee ſut ĩ fine ꝑfectiõis ſᷣm ſpeciẽ.nõ dico ſᷣm gradũ.Qm̃ĩ vita iſta no inuenit᷑ ſpẽs vᷣtutũ ſuplimio?:ut no bilioꝛ ſʒ ĩ vna q̃q; eaꝝ ſpecieꝝ inuẽnitur greduũ multa diuerſiias ⁊ varietas.nõ ei ocẽs fides gratuiteqles ſũt.nec oẽs qꝗ mõi fide credut equalit᷑ credut.ſʒt alu mag ſali minꝰ. 2 alii lucidiꝰ.alij minus clare.Et iteꝝ.alij foꝛciꝰalij debiliꝰ.⁊ fᷣm hũc modũ ſe habʒ res ĩi alis. De con ꝰ*ꝰ⸗ ceſſitate huiꝰ pfectionis nullatenꝰ ſunt. ti qꝛ ex alis per ſehoc ẽ talibus natura⸗ libꝰ ⁊ gratuitis.anifeſtũ ẽ pfecte eẽ ho neſtũ qui eas habuerit. fum quia nuqʒ omnes cõſuetudinales in anima vna in ueniũtur. Neqʒ poſſibile ẽ innenire vppr hũane vite bꝛeuitatẽ.⁊ bũane nature in fermitatẽvt diximꝰ.quare ñ eẽt poſſibile . S cet aliquid detrahi⁊ cui nihil neceſſe eſt HG De legibus Fruſtra igit᷑ inditus eſſet natraliter ho neſtatis appetitus mentibus humanis. cu ab eo ſint naturali impoſſibilitate ꝓ hibite. Et ita aliud eſſet naturaliter fru⸗ ſtra qð ẽ maniteſte impoſſiile. natura,z em̃ aliquid fruſtra facere.etiã in vno ĩdi uiduoꝝ. nedũ in tòta ſpecie omipotẽtiſſi ma dei ſapiẽcia qua ipᷣa amminiſtrat᷑ et regit᷑ nullatenus ꝑmittit. Conſideremꝰ igit hac ꝑfectionẽ.q̃ a naturalibꝰ virtuti bus incipiens gratuitꝰↄſumat. Quia igr ſine ac ꝑfeetiõenec volat in ſublime eterne beatitudinis nec ſublimiter viuit᷑ nec deo acceptabititer. Manifeſtũ ẽ qa meritũ eterne felicitatis. Et de qua nõ li⸗ spaddi. lex igit ꝗᷓ hanc ꝑfectionẽ mãda⸗ tis ⁊ regulis pciſe deſcribit.ẽ iex neceſii 1: rie ac ſalutaris pfectionis. Et manife ſtũ ẽ.quia hec vnica ẽ ⁊ ſola.⁊ qꝛ ipoſſi⸗ tificatũ ec eſtpfectio modis omnibus neceſſa⸗ ria atq; ſufficiens. ⁊ ad vite decoꝛẽ. et ad le ſu Eeeges eſſe diuerſas. impoſſibile ẽ ꝙ geckdarg ta multitudo in lege. Ja igr cer ⁊ ſola honeſtate aggregata ex oĩbꝰ vtun be naturalibꝰ ſcʒ ⁊ gratuitis.ſine quibꝰ nec rece viuit᷑. nec deo acceptabilit᷑ nec apud ipᷣm remüerabilit. Heclexeus ſtatis naluraliaq; pcepta ⁊ ꝓhibitiones 7 inſuꝑ ẽ continens gratuite regulas ho 7 ſaron inẽs naturales regulas hone neſtagſs Feoniacss Phibitiões ipius vt cta exnaturali ⁊ gratuita ↄſiſtit. Sic quẽa virũ pfecte honeſtatis Eueniri⸗ vita bac cũ exeiſdẽ regulis ⁊ mãdatis impoſſibi⸗ tificatũ è ex hijsvnã eẽ ⁊ ſola lege:⁊ aliaꝰ ipoſſibile eẽ ſalutarẽ atʒ pfecta. Sic onaz ler lutaris gſgefisiz a pfecte honeſta-⸗ ibitionibꝰ ⁊ pᷣceptis. Quid aut xta ꝙ ipᷣa veritas dicit, Mathei. v. Non veni legẽ ſoluere ſed adimplere.non de⸗ mõſtratiõe indigetſed ſola enarratiõe. nNaturalẽ em̃ honeſtatẽ.ſola ↄtinent mã ifta honeſtas at; pfectio euãgelica ſiraiu qregulis madatis. hoc ẽ bile ẽ aliam eſſe.Earundẽ em virtutu im data legis moꝛalia. Omia em̃ illa inno⸗ poſſibile ẽ diuerſas eſſe regulas ⁊ man⸗ ta ſunt ⁊ inſcripta naturalit᷑ hũano coꝛ⸗ data.cũ vnius virtutis nõ ſit niſi vna re⸗ di. Quia igix euagelica pfectio natu⸗ gula ⁊ vnũ mandatũ.quo eius operatd ralẽ nõ eu uauit. ſed gratuitã addidit. peipit᷑. Sicut et vnius vici regula vna Eam em̃ ſeruarivoluit? mãdauit.Euãge dicit᷑ eſe declinandu.⁊ vna phibiſio. q lica igit honeſtasvtrãc; ↄtinet. naturalẽ eius operatio ꝓhibetur. Amp.Eiuſde ſcilicet qᷓ inveteris legis moꝛalitas.? gra honeſtatis impoſſibile eſt eſſe diuerrſas Luitã ꝗ ꝓpꝛia euangelica ſu padditio ⁊? deſcriptiones pꝑ regulas et mandata.qa oↄplementu. ſi fuerint diuerſe reguile. cũ nulla regula honeſtatis aliquid dicat niſi virtutẽ illaʒ eſſe ſeruaudãa ſiue tenendã de qua regu⸗ la illa ẽ. Similiter cũ nullo pᷣcepto cuiuſ⸗ cunq; virtutis aliquid dicat᷑ vel pᷣcipiat niſi fieri opus illius virtutis cuiꝰ eſtima nifeſtoẽ regulas illas ⁊ mandata nõ eẽ diuerſa niſi vocetenꝰ.cum res eedeʒ per omnia ſubſt int illis.. Amp̃. Sicut vna virtus ad ſuam ratiònẽ pceptu. ſic tota honeſtas ad legẽ totã. Quid enim ẽ vna legula æ mandatũ ad ſu virtutem. Jla ditimus. Moꝛ MWins; ꝗ ſunt de neceſſitate honeſtatj. Ex quo Amß. Githtnon ẽhone tas.ſed pars honeſtatis. cui deeſt pars maioꝛ honeſtatidlatʒ nobiliðꝛ.ita nec lex ẽque maioꝛẽ partẽ ac nobilioꝛẽ regniaꝝ && mandatoꝛuʒ honeſtatis non connine: Quare manifeſtũ ẽ legem moyſi nõ legẽ fuiſſe ꝑfecta.ſed legis partẽ.Et illam ini cialẽ atzʒ pꝛimaria. ⁊ ad gratuitã perfecti⸗ onẽ introductoꝛia. Et pueroꝝ atʒ incipiẽ tiũ elementariã ⁊ hoc q;tum ad moꝛalia Aineʒ que diximꝰ manifeſtum ẽ et legẽ machometi multo⸗ Goc ẽ tota lex ad tota honeſtatẽ. Qualis em pars ẽ vna virtus tocius honeſtatis talis pars ẽ vnius virtutis regula? pꝛece ptum tocius legis tota honeſtatẽ mada⸗ tis ⁊ regulis pᷣſcribẽtis. Quare ſicut vnius virtutis nõ ẽ niſi vna regqula et pᷣ⸗ ceptui.ita vniꝰhoneſtatis non ẽ niſi vna lexr. Si em̃ poſſent eẽ due vel plures. acci eret iſta multitudo neceſſario ĩ regu et mãadatſ.Qm ſi nõ eſſet ĩ regulłꝛ madatis minus legem eſſe vel poſſe dici. q̃ multo paucioꝛa naturalis continet honeſtatis de gratuita vero appvtrũqʒ nibil. Cũ em popꝑlus hebꝛeoꝝvix.Alphabetũ na turalis Honeſtatis cape ſuficeret. fru⸗ ſtra eidem gratuite pfectionis eminẽcia traderet Macometus vo pauca de honeſtate.multa vero de ĩnhonelſtate. et vicioꝝ feditate deliramentis ſuis immi⸗ ſcuit.· Quia igit euãgeliũ pꝛopꝛie lex O = 4 lele ſaben Puws s bi⸗ kc la na; n d⸗ *. X Jumus ancille filij ſʒ libere. eerres in nomine euãgelij. Euangeliũ 2Kalae interdũ ipᷣa hyſtoꝛia geſtoꝝ dñi C ⁊ iita ðvno quoq; alioꝝ. „ eſt. ſola regulas æ mãdata bui⸗ lagtar integreq; pfectiõis ↄtinens. Manifeltũ ẽ oſolũ euangelm legẽ eſſe integre honeſta tis Iolãq; ſalutarẽ.ſolaq; legẽ pꝑfectam ſi cut dicit Jacobꝰ in pꝛimò.Qui aut ꝓſpe⸗ xerit in lege ꝑfecte libertatis. Uetus eniʒ lex imꝑfecta erat vt oſtendimꝰ. Z apłs at teſtat in.vij.ad hebꝛeos dicẽs. Nihil ad pfectũ adduxit lex. Et lex ſeruitutterat Ricut ipᷣemet teſtat in.viij.ad Romanos Dicẽs. Nõ accepiſtis ſpiritũ ſeruitutt ite⸗ rũ in timoꝛe.Et in.iiij.ad galath F. .1 e aut ſaluatoꝛis. ymmo nec hyſtoꝛia ſed pars hyſtoꝛie. Nõ em̃ ſcripta ſunt niſi ad nto⸗ dioeu geſta eiꝰ.ſicut teſtat᷑ iohaãnes iu vlti mo. Sed ve doctrinaà ſua euãgelium vo cat. Paulus in ſcõᷣo ſcðᷣe ad thymotheũ. De regulis em̃ ꝑfecte honeſtatis ⁊ euan gelice pfectionis nihil obmiſit qð nõ di⸗ ceret ⁊ penẽ nihil pᷣtermiſit de illis qð nõ ſcriberet. ſi tñ ⁊ aliquid pᷣtermiſit. Que ei virtus ẽ vel naturalis vel gratuita quaʒ ĩ eplis ſuis pᷣtermiſit. gut ⁊ lexiſta terna ſit ⁊ euangeliũ eternũ. et mãdata eterna.facile ẽ declarare.Uide ꝑ ſingłas regulas.⁊ videbis eternã veritatẽ ipoꝝ⁊ obligationẽ ſeu debitũ a quibꝰ neminẽ vnqᷓ; poſſibile ſuit abſolui vł eximi.Con tra quã nec pᷣuilegiũ nec diſpeſationem vnqᷓ; poſſibſte fuit dari. In ſingulis ergo regulaꝰ videbis verirate eterna. ſut eui dẽeter apparet in vno quoq; iſtoꝝ videl; deũ eẽ duigẽdũ.deũ eſſe timendũ.deuʒ cſie honoꝛandum. deu eſſe adoꝛandum. Wanikeſtũ etia ẽ tibi.quia nũq̃ʒ poſ⸗ ſibile.fuit aliquẽ exemptũ eſſꝭa debito⁊ obligalionẽ alicuiꝰiſtoꝝ Nulli em licere vnq̃ʒ potuit no di Eere.vl ñ timere deũ Pec igr lexẽ q̃ nõ recipit abrogationẽ neq; derogati⸗ onẽ.nec exemptionẽ nec diſpenſationeʒ. vllo tempoꝛe. Et ꝓpter hoc ⁊ regule eius ſunt veritatis eterne ⁊ mãdata eiuſ⸗ dẽ obligatõis eterne.Et hec ẽ in ẽcio no ſtra in eo q eã qcamꝰ euãgelid eternũ vel mãdata eterſta. Qꝛaut ſupꝛa teti gimus ⁊ diximꝰ quaſdãa virtutes eſſe na⸗ turales hoc ẽ naturaliter inditas.et eas pfectas fuiſſe in adam ante peccatũ. Si⸗ militer intelligimus ⁊ nobis inditas. ve ruũtamẽ multũ leſas atqʒ depꝛeſſas. ⁊ ꝑx — νhαπσ.υ⅞ dpfrede n d xon dine ꝓficere ⁊ aug potius nouũ habitũ a . . ( 4 neomning ſopſtas atʒ ſepultas in men one animãalitatſiue oꝛiginal coꝛruptõis Uen exercitio ⁊ ↄſuetudie ↄgruẽtibꝰ mł tũ eas adiuuari atʒ ꝓficere ipo ſenſu exꝑ iencie maniæſtũ ẽ.Ad ea tamẽ pfectiõeʒ naturalẽ ſuã quã in adam eas habuiſſe diximus.nec vna ea& in vita iſta qntacũ inaleg ak o puenit aut ꝑpꝑtingit. Na u rales igit᷑ virtutes vocamus ⁊ quales in nobis ſunt naturalit᷑. ⁊ quales lauda biliũ opeꝝ exercitio ipᷣe efficiũt᷑.nõ eĩ du bitamꝰ naturalit᷑ maſuetos exercitio eo rũ qͥ mãſuetudinis ſunt in ipa manſuetu eit. Silr ? naturales pios exercitio eoꝝ qᷓ pietatis ſunꝑin ipſa pietate naturali ꝓficere ⁊ augeri.Ueruʒ an augeat ipᷣa virtus naturalis an libe⸗ retur potiꝰ⁊ quaſi detumulet᷑ ⁊ detegat ab ĩmerſione qua diximꝰ ⁊ ita erumpst in oꝑa maioꝛa ac frequẽcia nullo modo Imutata apud ſe.Qucadmodu ſihomo ligatꝰ diruptis aut ſolutis vinculis inci⸗ piat ambulare. cũ virtꝰ eiꝰ greſſibilis in nullo mutata ſit apud ſe ſed liberata tm̃ An nouus habitꝰ acꝗſitus vł generatus ſit hmõi exerciciu. queſtio ẽ alibi diſcuciẽ da ⁊ determinaãda.Uerũtñ ꝙ veriſimili us hic nobis ad pᷣſens videt/eſt.vt dica mus.qꝛ magis ꝓficiũt ipᷣe naturales vir⸗ tutes ⁊ ſuarũ operationũ exercitioſqʒ no ui habitus ex illa frequẽcia generentur. Alioꝗn nullus habitꝰ poſſet in ſe ꝓfice⸗ re vel augeri qntacũqʒ fredncia oꝑatio⸗ nũ ſuaꝝ.Si ꝑ illa aliꝰ nouus habitus gi gneret. Sequeret etia ex hoc diſpoſitio nẽ nõ/ poſſe firmari vlł ↄuerti in habitũ ſʒ fuefactõe genera ri. Et de hmõi habitu ſicicit᷑ denouo generato. Eodẽ mõ ſe hr̃e neceſſe eſſʒ vi delʒ ꝙ ipe ſilr freqnga opationũ ⁊ aſſue faciiõe nõ poſſet fie foꝛnoꝛ aut firmio: aut alio mõ pꝛoficere. Immo frequẽcia operationũ ⁊ aſſuefactio ſequẽs idᷣmno nu quendãa aliũ habitũ generaret ⁊ ſug. induceret. Pꝛioꝛivero nec robur nec alia⸗ pfectionẽ adiceret.⁊ de iſto ſecũdo habi Aeriſimiliꝰ tu eade ſilłr quõ reſtaret. Ueriſimil igit᷑ ẽ virtutes naturales ſuan operatio⸗ uum frequęẽcia ⁊ exercitio ꝓficere ⁊ meli oꝛari multipliciter.et ißas quodamodo fieri pꝛomptioꝛes ⁊ facilioꝛes ⁊ expediti⸗ oꝛes ad opationes ſuas.Et has expediti ones ſeu pꝛomptitudines ad operatões nõnulli vocauerũt habitus.veriſſimum LSõ H 4 = Vl „ 8 — ☛0 ☛● G . 1 gR —– SDUð DU D . 2 M Sð MR H — — .ê — = 5 1 . X . Wevis lx õ . Se klegibus autem ? aꝛ erpeditus a ſmcilis ad frequę: naã ſug ipᷣa veritate abſq; medio bñ oidi , ροaHvunαι cia opationu. nõ aliter differià poma q; natatqʒ ↄoſtituit. bq; oꝛdinatã ac ↄſtitu ons plenus et redũdare paratus afon-⸗ ta. inſtarciuitatis qᷓ iuſtiſſime ac ſanctiſfſi- te ſimpli potẽcia eĩ fontẽ opationũ dicit melegis ſtatutis amminiſtratur. et re⸗ Eapi habuas vero plenitdinẽ dic ſon gitur. Hec etiaʒ lex cuius obſerian⸗ tis. Si ꝗs auũt dixerit qꝛ habiꝰin poma a cia exterio: decoꝛem et rectitudo tocius Prervn qua e in fonte. verilir dicit. Et hoc ĩ his vite et ↄuerſatiõis hũaneverus decoꝛac q de foꝛis totalit adueniũt.⁊ quaſi fun vera rectitudo.q;ꝛ om̃e eius contrariũ ve dnt.vt poſt modũ refundãtur. Studio riſſime pꝛauitas ẽ.⁊ ſancto indecẽs ac re eęi et expieucia atq; doctrina ⁊ reuelatde pugnas ſpuali pulchꝛitudini turpitudo. Aaꝗ ſciccie infundutur. q̃ cũ recepte filt Apparet etia ex hüs. qꝛ lex bebꝛeoꝛuzʒ „ ſcietes quidẽ pᷣmo faciũt.Deinde docto⸗ inqztu vetus.nõ lex inxegra ẽ vt dirimus res ⁊ q diſcẽdo quodaãmõ ĩfuſe fuerat do ſed paꝶ legis no eĩtota aggregatõ ma „ cẽdo poſt modu rezindũt᷑. In his aut daton q in quinq; libris moyſi continen d ad habitꝰ ſunt⁊ q ab intus id ẽ exindi tur ad legẽ veterẽ ꝑtinet inqntũ veterem C ta cop:dſitate fluũt alit᷑ ẽ habitus em̃ in ymmo multa ſunt ibi eius de qua nunc hmoi nõ ẽ niſi expeditio et habilitas ⁊ ſi loquimur euagelice ꝑfectionis madata. cut purgatio ipius fontis. Oꝛiginalis Quẽa dmoe nec oẽs hebꝛei tꝑis illius Fẽculẽcia fluxũ ĩpedit virtutũ natura ad vetus teſtameniũ ꝑtinebat.vt dic Au lm.faciẽs et vt minoꝛ ac rarioꝛ ſit emana guſtinus.ymmo erat in pplo illo ꝗq ad no tio opationũ.⁊ vl minus meritapurgat᷑ iũ ptinẽt. etus igr̃ lex ᷣm vnã intentio aut huiꝰalueus ad modicũ declinatone/ nẽ ðꝛ lex.pplo veteti tradita ſcilʒ tota ag vicioſarũ oꝑationũiet ꝓpᷣarũ aſſuefacti Igregato madatoꝝ q in quinq; libꝛis ma one.Quẽadmodũ ſifons redundatõneyſi ↄtinentur. Scoin alia vᷣo intennoneʒ Jua et fluruobſtacula ip̃ius fluxus.⁊ obi ꝛ naturalis videlicet qᷓ naturalis hone⸗ ces aliquatenus irrũpat et epellat.⁊ de ſtatis regulss cõtinet mandata. ꝓpter Joꝛdibus obuiantibus aliquid diluat ac boc aũt vetus ðꝛ qꝛ oĩbus alijs antiqui⸗ „ D deleat. Sanctificatione vo et gracie ple⸗ oꝛ eſt. Qneadmodu honeſtas natnralis nitudine purgatur.atqʒ mundatur.vt li⸗ antiquioꝛ ẽ ⁊ natura ⁊ tꝑehoneſtate gr̃e bere copioſe atʒ ſincere fluat. Manifeſti Cercla intentiõe ðꝛ vetus lex agsregatio · igt ẽ ex hijs. ;tu differat ab inuiceʒ babi madatoꝝ puenili pplo ꝓpter ipam pueri P tus in hijs que ab intus ⁊ de ſe id ẽ dep litatẽ ſuã tradita.Qm̃ ipa hmõi puerili⸗ pᷣa copioſitate fluũt.ęt hijs q de alienaæ tas vetuſtas ſpũalis ẽhoc aad moꝛtem ſupinfuſa. vᷣtut es aũt naturales fontes eternã ſeſtinans vicinans ſeu ꝓpinquãs unt indite ⁊ innate copioſitatis. Simili Jam igit᷑ expediti ſumus auxilio dei ter et gratuite.Cõſuetudiales aũt phau de hijs que ꝓpoſueramꝰdicere in decle rite vidẽ tur pᷣcedẽti frequẽcia et aſſuefa⸗ ratiõe qꝛ⁊ lexvitas ⁊ lex vᷣitat: veriſſime ctione opatioes quas poſtmodũ quaſi dicitur. Et fecimus manifeſtuʒ, quia ip̃a de pleſo eructa atʒ refundunt. Diffe⸗ Vnica eſt. quẽadmodũ ⁊ honeſtas perſe runt igr ea q diximus quẽadmoduʒ pur ccta vnica e conſiſtens ex duabus parti gatio ſeu liberatio ouei et impletio eiuſ bus.natnruli videlia ęt gratuita.Et na α e. Reuertamur aut ad id in quo era turalis quidem honeliùs pars eius ini⸗ Qon ndeacte O O. mus et dicamus. qꝛ i planũ ẽ ex his qᷓ cialis eſt. Sꝛatuita vo pars eius perfici Diximus qꝛ hec lex de qua hic intẽdimus ens eſt.et adimpletio conſumata. ppter Vla ẽ integra pfecte honeſtati deſcriptõ. gquod ⁊ lex vetꝰ rudi adhuc et puerili po⸗ „p ſola ſine diminutioõe regulas et madata pulo taq; alphabetum honeſtatis tanq. oia continẽs honeſtatis.Et ꝓpter hoc ſo elementa inicialia religionis tradita eſt. la lex veri noĩs. q; vero ſola oim vtutu Pars vo ſecunda tan plenitudo atqʒ aggregatio ſiue totalitasvera honeſtas perfectio erudito iam ppuſd atq; pꝛole ymmo ipᷣa veritas honeſtatis interne qᷓ cco.ſuſcipicẽdeq; perfectioni.lõgis ac ma ment humanã veſtitatq; venuſtat. a gnis multoꝝ ſeculoꝛũ eruditionibus p:e nitfeſtũ ẽ qꝛ ipa ẽ. ⁊ lex veritas ⁊ lex verita parato per chꝛiſtum dñm appoſita ẽ.qui EF tis. Lex em̃ ſignificatiõis lex fmonu, ecõſumatio legis ad iuſticia ſicut legitur eet ſcripturarũ Hec aũtẽ q mente huma ad Romanos. x. ꝓpter ꝗð et legitur ad . . OD = =E n 1. g i⸗ 3do n 5 . . R 3 . sl . Gala.v.qꝛ oĩs lexin vno ſermõe exin vnd ler rlet. videlicet in fmõe de dilectione. Rc legi tur ad Romanos tredecimo. Qui diligit cximũ.legem impleuit. Et iterũ ibidem plonitudo legis eſt dilectio. Mandatuʒ em de dilectione potencia et virtute.oĩa alia madata quodãmodo eſt.qm̃ ſine ea inutiliter obſeruatur. ſicut legit᷑ pᷣme ad ſpecialiũ ⁊ mondatoꝛñ. Fiunt deo accepta bilia ſut Coꝛinthe.tredecimo.fere p totũ.Cum ea vo omnia deo acceptabiliter meritoꝛie⸗ q; atq; remunerabiliter adimplent᷑ ꝓpt᷑ hoc er eius mandato pendere dicit tota lex ⁊ ꝓphete. ſicut legitur Mathei.xxij.et Warci. xij. Similit ꝛin mo. Fratres pfecti charitas pᷣcepti.id eſt tocius legalis pᷣceptionis finis conſüma ma mandata eitheio tionis eſt charitas. Qm ꝓpter illam aut iñ aggregatuũ ad partes ſuas. Si veroe oriſt quid tanta numeroſitas mada⸗ acquireudã.aut nũtrienda: aut conſeruã dm:aut adaugendamaut adimplenda omnia pcepta ſunt et ꝓhibita.qᷓ in vtraqʒ; lege continent ppter hoc etiã dictum eſt Iniciu ſapiencie ſimo: domini. In pſal⸗ claratione veriſſima numern virtutu; q⸗ dragenariũ nõ excedere poſſe. In quo re terio.Et eccleſiaſtici pꝛimo. Dilectio vere dicta eſt honoꝛabilis ſapiencia. In eodẽ Eccleſiaſtico ppter multiplices ſui pfecti ones ⁊ laudes quas hic traſimꝰ. Com⸗ paratioe vero timoꝛis qui vniq; puerilis eſt. et elementarius ſeu alphabetariꝰ. vt ita dicamus. ſapiencia ipᷣa dilectio hono rabilis eſt. Timere enim timoꝛe ſeruili. ti mere eſt viliter. et ideo ſapere viliter.qre timoꝛ ſeruilisvt ita loquamur ignobilis eſt vilis. Weritoigi cõparatione ſer uilis timoꝛis. dilectio ſapiẽcia nolulis eſt ⁊T honoꝛabilis. De limo te em ſeruili illa accipienda ſunt qᷓ pmiſimus ppt qå ad tymotheũ pꝛime — RSZ . s — De generali bꝰ em̃ mandatis ⁊ regulis ſiue de aggrre gatis in quibus tota lex aggregata pcipi Sðð tur.non eſti neceſſe nos hic intẽdere. que potencia egdem ſunt cũ particularibus? tur.non eſt neceſſe nos que vtiq; eadem ſunt tũ ſubſtancijs ſibi ſpecialibꝰ. Sicut genꝰ quodãmodo idẽ eſt cum ſpecie ſua. et quodamodo diuer regatiua vero ſunt. quẽadmo⸗ cuſtodi mandata. ambula via mandatoꝛũ dei. Omnia em̃ mada ſum. Aggre du ſerua leg ta legis vnoquoqʒ oſtoꝛũ mandatoꝛũ pᷣ⸗ cepta ſunt. Et ꝓpter hoc vni quodq; — c partibus ſuis. Beneralia autem ma⸗ 1 data ſunt.vt declino a malo ⁊ fac bonuz iſtoꝛũ ad omnia mandakalegideſt ſic to toꝛu populo hebꝛeoꝛuũ data eſt.videliget lexcenta. 2.xiij. cũ conſtet numero virtu⸗ tũ longe minoꝛem eſſe. Certum em ẽ de⸗ . ſpondemus tres cauſas fuiſſe multitudi nis mandatoꝛũ.pꝛimam ruditatẽ i eru ditionẽ ipius. ꝓpter quã generalibꝰ pꝛe ceptis ſolum erudiri ⁊ inſtitui nõ potuit Et ideo per partes particulariũ madato⸗ rũ erudiendũ illum ac inſtituendum de creuit deus quaſi paruulũ magis fractio nibus panũ atq; in raucis qᷓ; paniboin⸗ tegris nutriendu. Secunda cauſa ex. ecrabilis ydolatria multiplex. in cuiꝰ eli⸗ minationẽ ꝓ parte magna intendi lex. Cchoc potiſſimũ in omnibus mandatſ q abſurda videntur et nulla vtilitatẽ aſſer⸗ autẽ ſola opera que ex gratuita dilecco re ſeruantibus. ercia quia librũ legi vo epta bilia ſunt ac remunera tione dignaſin eis que pᷣceſſerunt dedia⸗ auimus. arum legis huiꝰ Z qua iam deele quis ipᷣa eſt lex in⸗ tegre honeſtatis ac ꝑfecte religionis. Re ſponſio.qꝛ in alio tractatu ⁊ querendus 2 ſtabiliendus eſt videlicet in tractatu 8 virtutibus ⁊ moꝛibus.qui eſt pars ſepti⸗ eſt ſapienciawel — ma ſciencie ſapiencialis et diuinalis. Et hic eſt qm iuxta vnaqʒq; v tutem eoperatione eiꝰregu⸗ la ⁊ mandatũ.quẽadmodũ ſuperius di⸗ rimus. Etquia eunde numerüũ neceſ⸗ ſe eſt eſſe virtutui ſuaru regularũ mada toꝛu ſpecialin.deo ſtabilire numeruvir lutũ ẽ ſtabilire numerũ regularuii ipſaru 4 BSi quis autẽ qrat nume mandaton etre qua iam deel Karas luit deus eſſe ſuffciencie p tempe illo ⁊ capacitate nouicij adhuc illiꝰpopulivxł P pte maxima puerilis. voluit ergo legẽ cotinere omia ea que dirigere moderari ac decoꝛare ſufficerent vitam huiꝰ popu li dans eis in hoc multã materiã medita tionis vel exercitationis in lege illa p c ptu ruditatis eoꝝ⁊ impericie. Ne libꝛoꝝ paucitas et paruitas mandatoꝛum ſumł eſſent eis occaſio euagandi ad libꝛos hu manarum traditionum ⁊ inde credulita tesnouas ⁊ erroꝛes impietatis legiſq; ðᷣi contrarias ſupſtitiones haurireni hoc multa vigilancia ac diſtrictione obſerua tum ẽ apud hebꝛeos multis tempoꝛibꝰ⸗ videlicetvt ſapiẽcia legis contentilibꝛso383 aliarũ gentiũ declinarent. Unde nec phi c iij 6 Aoſopbie op Qdaelicet caldeos diſcplinas ? ſtudia ma⸗ rime ꝓueherent.et adhuc ampliare neq; . ꝓuehere non deſiſtũt. Qac; egrheij udioſiſſime atq; magnifice pſecuti. Poc ipſum noluit lex. Deutroñ.iiij. vbi dicik. Pec eſt em̃ veſtra ſapiencia ⁊ intellectus. Similuer Fſaie viij. Nunquid nõ pooulus a deo ſuo re quirit viſioneʒ ꝓ viuis ac moꝛtuis ad le gem magis et ad teſtimoniũ.Et in pfſal⸗ mo. Beatus vir qui in lege domini me⸗ QGitatur die ac noct Et multa hmõi. De in de ita artauit eos ipᷣa lex ad ſui iugem meditationẽ ⁊ obſeruanciã vt alias ei co gilare. 7 in alis ſtudere nullo modo va⸗ caret. Sicut legit Deutro. vij. weditabe rs ea ſedens in domo tua? ambulãs in itinere doꝛmiens atq; conſurgens ⁊ c. tationes eoꝝ ratiões defendere. Hinc Poſt q;ᷓ autẽ caldeis ſiue babilonijs⁊ gẽ ti arabuʒ comixti ſunt.⁊ miſcuerũt ſe ſtu⸗ dijs eoꝝ ⁊ phyloſophie.⁊ ſecuti ſunt opi niones philoſophoꝝ.neſciẽtes legis ſue credulitates ⁊ abꝛahe fidem cõtra diſpu eeſt ꝙ facti ſunt in lege erronei. ⁊ in fideę gnũ ſarracenoꝝ diffuſum eſt ſuꝑ babita „ 5 . * ſpᷣius abꝛahe heretici.maxime poſtdʒ re⸗ nonem eoꝝ. Exinde em eternitatem mũ⸗ di ⁊ alios ariſtotelis erroꝛes ſecuti ſunt multi eoꝝ. Hinc ẽ pauciveri iudei.hoc eſt qni non in parte aliqua credulitatis lue ſarraceni ſunt/aut ariſtotilicis cõſen cientes erroꝛibus in terra ſarracenoꝛum inueniut᷑. De hijs ꝗ inter phyloĩophos S. cõmoꝛant᷑.Dedit etia occaſionẽ no leuẽ eñm̃ appareti eis alſurditas ⁊ inutilitas. ANulla autẽ pᷣceptiðnis aut inhibitionis earũ ratio nulla obſeruanciarũ vtilitas apoſuaſye hmoi ea qͥ videtur multoꝛum mandatoꝝ abſurditas vł inutilitas. Du Non eſt mirũ ſi ab eis receditur. Sed ta⸗ o q; onera ſupuacua püciunt. QMaut ſtoꝛis certũ ẽ eueniſie. Fidẽ igitur õ hiüs faciut tibi illa ſignaqᷓ data ſunt eifa cere coꝛã filijs iſrael.⁊ legunt᷑.exodi:iiij. rota lex hebꝛeoꝝ deo actoꝛe ⁊ inſpirato-⸗ re ⁊ ↄdita ⁊ edita ſit.⁊ populo hebꝛeoꝛũ in potencia ipe legiſlatoꝛ. videlic; ino⸗ ylſes verus dei nuniius eſſet. indubitataʒ ſidem faciũt ſigna ⁊ mirabilia in quibus venit. quibꝰ ſilia nullis ante tpib⸗ et by⸗ ſcz de virga verſa in colubꝝ. manu lep:o Loſ erã dare illid temgoꝛibꝰ an⸗ Aii ſunt.donec cõ mixti ſunt inter geles. vl⸗ „2 cituspharaonis. manna deſerti. aqᷓ veræ⸗ ſa in ſanguinẽ. Decẽ plage egypti. Diui⸗ erdotale gens ſancta 20. x.dat eis legẽ interioꝛẽ cum hoꝛrore ma vera wiſio ardẽn rubꝛi. ſubmerſio exer ſio maris rubꝛi.Aqua educta de petra.? alia q enumerare longũ ẽ.Et ne masic artis cuiq; irrepat ſuſpitio. defectus ma goꝛũ ⁊ atteſtatio ꝓhibet et remouet eui⸗ denter. Deficiẽtes em̃ in tercio ſigno. co⸗ gente veritate cõfeſſi ſunt. qꝛ digilus dei hic.id ẽ virtus vel oꝑa dei. ſicut legit exo di.viij.Apparet etia qꝛ virtute dei omipo tẽtis iſta facta ſunt. ex hoc ꝙ dü egypcio rũ niha ↄtra iſta mirabilia potuerut. vi⸗ delicet nec plagas auertere.nec egyption exercitũ iuuare aut liberare.nec moyſen aut populũ hebꝛeoꝝ nullatenꝰimpedire ꝓvier qð cũ tantis mirabilibus pplło be bꝛeoꝝ om̃ipotẽs virtus ði altiſſimi claru iſſet. omimodiſq; defectus et inpotentia deoꝝ bmõi euidẽter apparuiſſet. benefi⸗ cenciãq; eiꝰ largiſſima exꝑtus eſſet idem populus deoꝛũq; cultura oĩno cultoꝛibꝰ ſuis inutilẽ eſſe depᷣhendiſſet.locꝰ fuit vt cultus dei altiſſimi. ⁊ honoꝛificẽcia ac lex q̃ ſcõm beneplacitũ eiꝰ vineret eidẽ ipo⸗ neret. culti q; deoꝝ aꝑte depᷣhenſus. va nus ⁊ inutilis eidẽ interdiceretur. Q ⁊ factũ ẽ poſt ſubmerſionẽ ſcilʒ exercitus pharaonis.⁊victoꝛiã de amalech. ſieut le 2— git᷑ exodi.xix.vbi ꝑ moyſen loquit ße de us ad eos dicẽs. Noſipᷣi vidiſtis qð lece⸗ rim egypcijs ⁊c Ibi et eligit eos in popu lũ peculiarẽ dicẽs. Quõ vos aſſũpſerim mihi cEt iterũ.vos eritis mihi resnuʒ ſa⸗ Deinde in gno.nõ em poterãt abduci.ymmo abꝛũ⸗ pi ab inueteratis erroꝛibus niſi in oſtẽio ne magnꝗliũæ timoꝛe magnoi ꝓpter qd omnipotntẽ in oſtenſione magnaliũ. ⁊ terribilẽ in ardoꝛe iein vocibus ⁊ daã goꝛe buccine ſe eiſdem e hibuit ⁊oſten⸗ du. Multũ em̃ ẽ efficaciſſima vis timoꝛis ad imitanda coꝛda. ad exterminãdas ve teres conſuetudines ⁊ mirabiliter eſt hu milians coꝛda dura atʒ ſubijciens eiꝰim perio qui timetur. Et ꝙpter hoc pᷣmo ſempet vſus eſt domigus contra duriciã æ ceruicoſitatem popui illius. Sicut legi tur in omnib? ꝓphetis. ex omnibꝰ⸗hijs ↄtra legẽ moyſi deo acto re et conditoꝛe editam eſſe. Quare nihil in ea inutile nibil ſuperuacuum. nihil ab ſurdũ. Nihil igr in ea vel pᷣceptũ vel ꝓbi Apparetigik —e K'n cion fauce $ . O biteſt nipil velſtatuti velnarratũ as tum curatio. Amplius.Facilioꝛ erat n 6 habeat cauſa rationabilẽ 2 ffirente eoꝝ cõmiſſio ter opoꝛtunitates. ſic fa — rationẽ ſiue occultã ſiue manifel Av. (llioꝛ eſt ouis furatio q́; auri equiualen⸗ v. Etenim qᷓ euidẽter ad dei honoꝛificẽ tis. et hoc eſt quonia et ouis facilius in⸗ * cia ? vile noſtre cõpoſitionẽ et decoꝛatio uenitur et auru artius cuſtodit. Am⸗ 2 e nẽptineniꝑ ſe manifeſtã habet vtilitateyʒ plius.De bobus 7 ouibus ſanctificabat J èê et debita ſunt ꝑ ſe.ſicut mãdata quibꝰ p-⸗ domino allua. et offerebant in ſacrifi⸗ G49 cipitur diligi deus vel timeri. Et ad hunc cus erneceſſitate. et pter hoc quaſi ꝑpteʒ 69 modũ redduntur oĩa illa quibꝰ aliq ope habebat domin?in gregibus et armen⸗ dei ratio virtutis expᷣſſe pcipitur.aut alicuiꝰ tis.De auro di ali s expi. aut alicui? s. 1 vo nibil ſibi ſanctificari pce⸗ vicii operatio phibetur. Sicut:nõ fura⸗ perat pterq in conſtitutiõe tabernaculi o o. beris:nõ mechaberis. Eodẽ mõ euidẽs ęt edificatione templi et fabꝛicatione va⸗ did vtilitas ẽ in quibuſda q ꝓpter mala q de ſoꝛũ ipſoꝝn. Quid ergo nimirumſidi . n rebus alicuiꝰ ꝓnenire conſueusrt pce⸗ ſtrictius ea cuſtodini voluit et direpliõeʒ jon pta ſunt ſicut.cooperiri ciſternã ne quis eoꝛũ acfurationẽ ſeyerius vindicari. de ſen eã cadat. Recludi bos coꝛnupeta.ne qu? quibus ei pars de neceſſitate debebatur — re coꝛnu feriat. Sunt ⁊ alig in quibꝰeuides qʒ ea de quibus nihil ei debebat. ſed vo be vrilitas pacis.ſicut ẽ fufũ et rapton peri- luntarie tm offerebatur. Amp. Armẽ dan p itio⸗Siliter rebelliũ filioꝝ ac pternoꝛ ta er greges non ſolu vtilia ſed etia neceſ D ctra parẽtes. Ad hoc etia ptinet phibi-⸗ ſana erant victui et habitui ſiue veſtitui cefn tiod ſcoꝛtoꝝ et lupanarũ ꝓ parte.Et ſi m̃ hbuano p ſemetip̃aauru vero ad hocu⸗ in alia inboneſtatẽ nõ haberẽt. nec vita bu perfluũ eſt atq; inntile. Werito ergo nin⸗ mMmDan in alias deturparent ſcoꝛta ⁊ lupa magis cuſtodienda fuerunt. furtaq; ? ſa naria. Wultas iñ pturbationes vite hůa pine eoꝝ ſeuerioꝛi animaduerſione puni gqga ne ingerũt videlicet rixarũ.latrocinioꝛu, enda. Amp̃ᷣ. Bobus et ouib' tand; N et bomicidioꝝ. ? de hijs ẽ nõ ſolũ credqdu ſanctis animalibus ⁊ pene diuino hono sr ſitas aut opinio. ſed p cottidiana erpien- re dignis parcendũ credebat eg ypcu.ink 0 cia certitudo Natochrinekde indicis ꝗq⸗ quos nutriti fuerãt/ꝓpter deos quos co R iu alia pmiſſa mmn nullo mõ pceptapmiſſa rmupmus apparebat in ſPecie boui er 2 jede vtiq; hec in lege nõ punita.ſicut repudiũ in ſpecie arietis. ꝓpter hac ena cauſa de⸗ ſe odioſe vxoꝛis:et exactio vſurarũ ab alie teſtantur egypcij omnes paſtoꝛes ouiuʒ Honn nis ; frattibus. Hoc eſt ab alijs q; bebꝛeẽ ſicut legit Deneſeos. uvj. vpter hoc hu⸗ is.q̃ vtiq; ideo in lege ꝑmiſſa ſunt vt ma iuſmodi animalia vocaãtur abhominati⸗ ioꝛa mala dedinaretuf. Sciebat nan ones egyptioꝛuʒ. ſicut legitur Exodi. viij. Eein q; legiſiatoꝛ eã eẽ iudeoꝝ malic. vt vro Abhominatõnes autẽ egyptioꝛu ymmo⸗ Grln res odioſas ꝗᷓ ab eis nõ niſ per moꝛtem labimus deo noſtro. Quia iguurnu ſena ſeparari poſſent occiderẽt ſciebatet eam triti erant in terra egypti ? int egyptios: . eiſe eoꝛundé cupiditaté e anarici vt necoltendit eis vñs no eiſe abbominanda fratribus hocẽ iudeis abvſuris parceréet bmõi animalia iuxta ↄluetudins egypli⸗ niſi alienis ad vſura dare qmitteret᷑. vſu oꝛuũ.æ vſum eoꝝ neceſſariũ ac multiplicit r em malũ eſſeet capinaleuidentẽ iã ali⸗ vtilem. Aurũ autein parte iſta et oes di⸗ Sn bi dedarauanus Eecit igitur legiſlator uicias ſuperfluas Ron parum viliſicauit . p bmõi pmiſſiones. qð in tali populo fie anaricia enia et cupiditatẽ hoc facto ſug⸗ ings n potuit videlicet eos p minoꝝ maloꝛuʒ autem auinq bones p furto amiſſionẽ a maioꝛibus auerti. Q aute, / Vnius et quatuoꝛ im oues ꝓ vng reltii Huedã mala licet minoꝛa quibuſdaʒ ma/ pcepit.exodi.vxuj. Illa credilur eſſe cauſa . loꝛibus magis puniri pꝛecepit. illa cul⸗pidelicet. quia quatuo: comoda ſiuę vti „ dubio cauſa fuit.quia licet mi oꝛa fredn litates habet ouis. duas ſcilicet pellis e atargycogiinge antin ppulo illo. carnes et alias duas ſcilicet fruct⸗ et fel⸗ „ Et ꝓpter hoc plus nocebaãt tranquillitati EFructũ autem intelligimus lac caſeuʒ et dAt erpaci populi ia frequencia ſua. ila butirum Hasvero quatuo vtilitates hʒ a magnitudinè ſua. ppter hoc ctia. qaꝛ mul⸗ bos ⁊ inſuper quintam videlicet labo⸗j. „ uutudine innoluebant difficilioꝛ erat eo ſiue agriculationis ſiue euettionis dute⸗ „. B . 4 . — =òõ ⸗ S “ ”ð U „ “ EEEE 8 S 2 . . Æα1 ne Tele 5, De egibus S Ouia igit᷑ quinq; dapna irogat qnibo- nmaliciã ? negligencii. Quẽadmo⸗ HW nfuratunchhatuor vero im qui out. Me dũ cum quis dimittebat iumentũ ſum 15 rito quinq; boues ꝓ vnereſtimi. ? qua depaſære àlienũ agrũ vel vineã. Punie . tuortm oues ꝓ vna reddi pcentt ofisive batuſ em hmõi deilictũ ablatione eiꝰ qð „„ 2 iſimiliꝰ aute videt᷑ nõ hoc attendiſſe do ille habebat optimu ĩagro ſuojvł vine · e minu qð diximꝰ de numero vrilitatuʒ in Et hoc Evt rixe et homicidia qͥ occaſiqʒe . hoc pᷣcepto. Quonia et inueuitur aliavti hmòi factoꝛu euenire facile poterat dẽcli . Aitas boum in terra ꝓmiſſionis valdene narẽtur. Diſciplina nanq; iudicialis ceſſariatvidelicet tinira ſegetũi et ſta ſex ſiue iuſticiaria velud cyrurgia queda ſpi- 8 6 . „ VhVoues ꝓ vno reſtitui pcepiſſet Si huiui ritualis ẽ qua tanq; ferro et igne q vuiiè· modi vtilitatũ numen attendiſſer. Bi da ſunt aut alias mo:bida in coꝛpe ppłi/ M %° quis tamen dicat quia vtilitatem triture vꝛuntur p minoꝛ:es penas aut etia reſecãa⸗ i . Jegetũnon repugnauit alia dominꝰ ab tur. videlicet eũ ꝑ moꝛtẽ coꝛpoꝛalẽ de me 1 vtilitate agriculrure. Quonia annexa eſt dio tollunt᷑. Gladiũ igit et igne ceteraqy NQ⸗e „ tMritura agriculationi nõ inpꝛobabilit᷑ di penarũ toꝛpaliũ inſtrumenta. velud deei „ Tet. Pobabiliussamenvidetur djm cyrurgia habẽt et poꝛtant pᷣncipes ſecula dbe 2 in iſta conſtitutione reſpectum habuiſſe res. ſicut legit᷑ in.xiij. Ad romanos. HD jd5 de⸗ ad maictitatem audacieatq; dãpni. a em̃ ſine cauſa glodiũ poꝛtat.t q; de ſtun Hð ioꝛis em̃ audacie et ipꝛobitatis eſt bonẽ / do putei abyſſi.hoc ẽ depꝛofũdo dyabo ſbe Furari Pouem. Etideo ſeuerius punien⸗ Alice adinnenuonis exiuit noſtris pibu· 1 heretice garrulitatis ranũculus/audens Deng. quia vidit eam ſufficere ad deter⸗ coaxare contra dei iuſticia 7 legẽ. Mnul min Tendã ⁊ coꝛrigendã inpꝛobitatẽ ⁊ audaci lo modo niſi ex cauſa licet coꝛpaliter occ hie am populiillius ab hijs malis maioꝛe? dere hominẽ.poſtq; in hoc deuenimꝰ? vv⸗ nee 5 . Auitem aut minoꝛẽ pena ſtatuiſſet in hjs delicet vt de lege talõis loqueremur de mn ſi hoc eſſe neceſſariu aut expediens vidii⸗ ſtruamus huc erroꝛem deſtructione auueg 1ſtl ſet.quod vtiq; euʒ nullo modo latere pp poſſibile ẽ ⁊ cõuenit. Querimus igr d Auit. Debes auteſcire quia iſte pene non ab hmõierrameis. vtru erudiedi ſint par 2?? Knſugebant. niſi cũ animalia hec ab ipis uuli et coꝛrigẽdiſaltẽ q;tũ cunq; leuibus · „ ( Juratoeibus vel comeſta vel aliter oſi um fiagellis. Qui ſi reſponderint ꝙ; nõ. Re⸗ 7 ie. . ta erant. Si em inneniebantur apud ſtat ergo vt dimittatur om̃ibꝰvicijs ⁊ in· i cosviua.nõ niſi duplü reſtituere cogeba Janis.Et ꝓpter hoc vt minus curetur Sãdd en tur. ſicut legit in pᷣmemoꝛato capitulo.eł canes et aſini et equi.⁊ minus etiæ enran D hoc eſt.quoniã ⁊ conſumptio ⁊ comeſtio ſint: cum diſciplina hmõôianimalibus ðð rei aliene aut noua peccata eratvidelicʒ adhibenda ſitſet nõ Ffilijs.⁊ nlioꝛatio ꝑ (a noua funta. cum eſſent none cõtrectatio⸗ diſciplins querenda ſit alijs animatbus n nes rei aliene inuito domino. aut ſalteʒ Sau penitus negligẽdi. ⁊ in omnẽ de RUð” magne aggrauatiões furtoꝝ/ ⁊ ideo me⸗ ter oꝛationẽ peſſimationẽ abire dimir lto ex ſuperadditiõe àddebatur ⁊ pena. tendi. Amplius. Cuũ homines etid ani . “ Eum au ẽ inueniebat᷑ furtum illeſum ſi⸗ malia ſint. no ideo quia animalia ſun.. gi ne inlegfum.reſttuebat᷑ domino rei fur Extra nitcigl gam ernanqnm ex hac canſa ððð „ tiue duplũ. Duabus cauſis. videlic; le nulli animaikii eſſet impendẽda diſcipli⸗ . i Age talionis que iuſtiſſanavidetf᷑. Hocẽ vt na.ergo ꝓpter hanc oſanno erit eiiis di im dampnificaret ipᷣe fur.q;tũ dãpnifica pendenda diſciplina. videllcet quia ho⸗ DWDWU N re voluerat aliũ. Et ſic in ſua ipa pena di mines ſunt. Erüt igit negligendi vililio fſceret.qualiter erga alios ſe habere debe res qʒtũ ad hoc ceteris animalibꝰ habẽ⸗ 7 OWUZUVZƷZʒ „ rece. Alia elig de cauſa duplici reſtitutiõe dijquo homines ſunt. Wanifeſtũ aut eſft“ puniebamr hmòi furtũ. Quia videlʒ pec ex hocq; homines incõꝑabiliter nobliil· 4 cat Dupliciter in eũ cui aliquid furat᷑. Te doꝛes ac pᷣcioſioꝛes ſunt ceteris animalibꝰũꝰg W netur emvnuſquiſq; nõ ſolũmodo inno magis igſur erudiendi. wagis omni caun R 4 cente ſe ſeruare erga aliũſed etis amicuz ſtodia.omni diſciplina cu'andi. Am U ſe eſſe p beneficiu. fur aut contravtrunq; Eiusg Quis dubitat.quin moꝛti coꝛpoꝛa H delinqnit. Inuenies eriã in hniuſmo li hominũ tam paruuloꝝ q; adulton o⸗⸗· . l 3, di mandatis ſeuere valde interdu puni currendũ ſietiam eis inuitis. ⁊ quin ex⸗ ⸗ „» n nip ſe q, 4 65 dA1 do de 12 S e in 9 vv negaltanq; maxime iniuſti maxim trahendi ſint de aqua et igne.ea videlicʒ vigdelicet quoqom̃eid qð vocat iuſticia / violẽcia quã requirũtiſta pericum ⁊ etia /ẽ Juſticig dicò id ẽ iuſta punitio ſeu vin⸗ ne in ea ſe pᷣcipitent aut aliter cadat auer dicta malefactoꝝ. ⁊ omnis pena nõ erit tendi. Si em̃ moꝛti coꝛpali bꝛatoꝛuʒ ani niſi iniqua ſeuicia. Reſtat igit᷑ cohertiõʒ maliũ tatoꝑe ſuccurritur. Si tanta ſolli⸗ iuſtam et diſciplina adbibẽdas eẽ homi citudine extrabunt᷑ de puteis aut foueis nibus.Et mulio ampli⸗ adultis q; puulł. aut pᷣnominatis periculis.vt occurratur Quia indiſciplinatio adultoꝝæ inſolen moꝛti eoꝝ coꝛpali.Qñto foꝛtius iſta faci, ciamaioꝛẽ turbationẽ ingerit rebꝰ hũa⸗ enda ſunt vt occurrat᷑ moꝛti hominũ coꝛ nis qᷓ; paruuloꝝ. ꝓpter vires coꝛpoꝛuʒ et poꝛali. Multo foꝛtius igit᷑ iſta adhibẽda aſtucia motuſq; malicie.q̃ om̃ia mag? vi ſunt vt occurratur moꝛti eoꝛundẽ ſpũali. gent in adultis q;in puulis. Lui ei du Inuitix q;tũlibet renitẽtes extrahedi ſũt biũ eſt. vnde adultũ ⁊ aſtucia et viribus de hmõi periculis: ⁊ auertẽdi ab eis hbo ⁊ malicia plus poſſe ad nocumentũ ho⸗ mines ꝓpter moꝛtẽ coꝛpalem. qdᷣare mul minũu ⁊ ꝑturbationẽ qᷓ; puulos multos. to foꝛtius incõparabiliter extrahẽdi ſunt Amßp.cui non et manitfeſtum furio⸗ de periculis ſpnalibꝰ ⁊ auertendi ab eis ſos coꝛꝑe recindẽdos eſſe atq; ligandos ꝓpter moꝛtẽ ſpiritualem. hec aũt moꝛs auferendoſq; eis gladios ceteraq; inſtru nõ eſt niſi viciũ⁊ peccatũ que a deo ſfepa menta nocendi.ne ſibi vel aliis noceant. Vnt qui eſt vita ſpũalis animaꝝ.Quare Multo foꝛtius igit᷑ iſta faciẽda ſunt manifeſtũ ẽ nõ ſolũ extrahẽdos eſſe ho⸗ furioſis mente ne ſibi vel alis ſpũatxer mines a vicijs ⁊ peccatis. ſed etia arcen⸗ noceant. Cum nocumenta ſpiritualia ꝗ⸗ dos atq; repellendos cũ ſtudio atq; vi a bus anime pereũt incõparabiliter maio neceſſarijs iſtis. Amplius. Si aſinus ra ſint magiſqʒ declinanda qᷓ;ʒ coꝛpalia. — luus in lutũ cecidit nũquid nõ flagellis Reſumamigitur iſtam radicæę certiſ⸗ 1 ſtimulis vꝛgẽdus ẽ vt inde exiliatNuũ:/Amã atq; firmiſſima/ videlicet diſciplinã quid nõ funibꝰ ſi aliter inde exire nolue⸗ ſſeadhibẽdam eſſe hominibus non ſo rit ;tũcunqʒ; renitat erit imle extrabẽdꝰ lum doctrinam. Et iterum diſciplinam Oſo foꝛtius igitur homo de lacu miſe⸗ leuiũ penaruʒ.qð eos auſos fuiſſe nega rie ⁊ de luto fecis.de limo ꝓfundi cui nõ re nondũ audiuimꝰ. Sed moꝛtis ſuppli — „ ẽ ſubſtancia. erit totis ſtudis ac viribus ciũ irrogandũ eſſe.hoc eſt quod negant extrahẽdus. Diſciplinã igit eſſe adhiben Querimus ergo ab eisiſi minoꝛes pe. da hominibꝰnõ ſolũ manifeſtũ eſt ꝑpia ſie non ſufficiut ad coꝛreptionẽ alicuius. ꝓbationũ quas diximꝰ: ſed etiã eius cõ vtxũ ſint augende vel non. Non poſſunt feſſio extoꝛquẽda.eiuꝑ negatio igne et em̃ negare quiu augende ſint. Di em gladio ꝓfligenda. Sicui emmaxime dei iuſticia leuioꝛesſinferende ſunt alicui luſtifiandi ſunt. qui iuſticia eſſe Reie a ꝓ culpa aliqua.cum ipᷣe per eas nonduʒ iho coꝛrigatur.ſed addat pᷣterite culpe contu ſtes iuſticie. Sic maxime cobercendi ſũt macia.manifeſtũ ẽ cum ↄtumacia ſit gra qui cohertionẽ faciendã eſſe negãt ⁊ ma ne peccatum. ꝙ meritoocontummcie de⸗ nime diſciplinãdi qui diſcinina maxime bet creſcere pena.aut contumacia rema⸗ inpugnaut. Quare oiĩs iuſticia ⁊ omnis nere inpunita. MNon autez de iure cõ diſciphna cenir Ma iniuſticia indiſci⸗ tumacia debet ren anere inpunita. augẽ plinationẽ totis ſtudijs ac viribus arma da igit᷑ eſt de iuſticia in caſu ꝓpoſito pe ri ⁊ inſurgere debet. Quid em̃ aliud pᷣdi na videlicet ratione contumacie que ſuꝑ cat hmõi erroꝛis inſania niſi omnẽ iuſti⸗ adaita eſt pᷣcedenti culpe. Heißa ſar cia eſſe ⁊ omnẽ diſciplinã eſſe iniquã ſeui querimus contumacia ſi creſcat ipſa.an cia. SDi em̃ non eſt iuſtũ fieri iuſticiam vt creſcere de iure debeat eius pena. Si di⸗ ipi dicunt.ymmo iniuſtũ cum ꝗm̃e quod xerit ꝙ nõ.accidit ex hoc euident᷑ ꝙ ma⸗ iniuſtũ eſt gerieniuſticiaſit.pꝛ Ruldubio ioꝛi et minori culpe debetur equalis pe⸗ conſequẽs eſt mnẽ iuſticia iniuſticia eẽ. na cum creſcente contumacia.creſcere de Etiterũ.ſi non poſſunt puniri niſi inique iure non debeat eius pena ſecundũ ipᷣm vt ipᷣi dicunt.Cuʒ oĩs iniuſticia plena imi Relinquit᷑ ergo vt ſi creſcat contumacia. qua ſeuitia ſit.⁊ maculoſa crudelitas.ve de iure creſcere debet eius pena. Quia eſt ex neceſſitate ſcõm eos qð divdimꝰ. igilur creſcere poteſt quãtulibet cõtuma c iiij – 5 Be cia. creſcere Foteſt de iure guãtülibʒ ⁊ pe na.quare neceſſe ẽ.vt ipᷣavel ſit moꝛs coꝛ poꝛalis vel equalis illucum mors coepo⸗ ralis non ſit pena infinitaper hanc eniin viam a leuibus flagellis veniet᷑ ad gra⸗ uia et a grauibus ad vulnera ab illis ad to:menta. a toꝛmentis ad iboſam moꝛte,z per ſimilia ſcilicet contumacie crementa. Amplius. Moꝛs coꝛpoꝛalis.aut eſt pe na maioꝛ omni culpa.aut nõ. Si eſt ma loꝛ omni culpaliniuſtus ergo eſt deus ꝗ eam inflixit ꝓ comeſtione ligniſciẽcie bo ni et mali. Cum maioꝛ ſit pena moꝛlis qᷓ; culpa cõmeſtionis illius,; Amplius. R eſt maioꝛ omni culpa/aut habet Ppoꝛ tionem 84 aliq; culpam vel non. Si nul la eius èſt comparatio ad quàcunq; cul⸗ pam/conſequẽs eſt ex neceſſitate ꝙꝙ nul⸗ la eſt eius comparatio ad aliã quacũqʒ coꝓis pena. Omnis enim alia pena coꝛ⸗ poꝛis habet elementalem ſibi culpaʒ. Eł legibus poſſit debere maioꝛ. „ Eſt autẽ aliqua flagells tio maioꝛ pena ẽ;ᷓ mutilatio aunr vel oꝛuli vel pedis. poteſt igitur de iure deberi moioꝛ aliqua pena coꝛpalis q; ſit mutilatio alicuius nominatoꝝ memhꝛo rum. Multo igitur foꝛtius poteſt deberi de iure ipᷣa mutilatio. Si autem hoc eſt veꝝ.lequitur de neceſſitate ꝙτ moꝛs ꝓpa coꝛpalis de iure ꝓ aliqua culꝑa poſ⸗ ſit infligi. Sicut em̃ oculus ad totũ coꝛp⸗ ſic amiſſio oculi ad amiſſionem tociꝰ coꝛ poꝛis et ſic moꝛs oculi ad oculũ.ſic moꝛs tocius coꝛpis ad totuʒ coꝛpus.Quia igi⸗ tur certceſt comꝑatio todius coꝛpoꝛt ad oculũ in omnibushoc eſt et in magnitu dine et virtute ⁊ valoꝛe ⁊ ſi quid aliud ta le attendi poteſiæ debet in huscerta erit conpatio moꝛtis tociug coꝛꝑis ad moꝛ⸗ tem oculi et pene huius ad penam illai Ponamus igitur a. culpam cui debeat᷑ b. eruitio ſiue moꝛs oculii et ſu centupla Hhoc eſt qm̃ quecunq; alia pena coꝛpoꝛis · vel millecupla moꝛs tociꝰ coꝛꝑis ad moꝛ deberi poteſt ꝓ aliqua culpa. Huius Aulem ꝓbatio eſt per cremẽta et compa⸗ rationes culparũ. Cum em̃ quelibet alia ſiti nece pena coꝛpoꝛis finita ſiti neceſſario eſt cer ta comparatio cuiuſcunq; alterius ad q; cunq; ſui generis. ſicut vna queq; flagel⸗ latio plaga ſiue liuoꝛ ad liuoꝛem compa rationem certam habet. Similiter 1 mu tilatio ad mutilationem. Lum igitur ꝓpoꝛtionales ſint culpe er ꝑene illis de bite.ponamus ꝙ alij culpe debeatur fla gellatio aliqua ex neceſſitate: duplo ma oꝛi duplo maioꝛ debebitur flagellatio ⁊ Dimiliter quia alicui ita in infinitum. culpe debet᷑ mutilatio. neceſſario duplo maioꝛi culpe debebit de iure duplo ma ioꝛ mutatio debet alicui culpe.amputatio duarũ de ꝓebitur duplo maioꝛi. Amplius.Qu rimus ab eis vtrum ali ſio. Si em̃ꝓ nulla culpaſpoteſt de iure in ſerri alicuius membꝛi mutilatio cum ta mien ꝙ aliqua poſſit inferri flagellatio. conſequẽs eſt ex neceſſitate vt etiã pꝛo ali qua culpa poſſit inferri alicuius membꝛi mutilatio. Eſt enim aliqua culpa que votcet a:cui debita ſit flagellatio que vo cet b: culpe igit᷑ cẽtuple ad a. debebit᷑ fla gellatio cẽtupla ad b.⁊ mille cul cetuplt ⁊ mille culpe mille culpa. et ita in inſinitũ. Quare 5 Erepe rire aliquata flagellationẽ. quin de iure tem oculi. B. So ſit ad a.in eadem ꝓpoꝛ tione.quia igit᷑ ſicut culpa ad culpaʒ.ita pena debita ad penam. Pꝛo a. vo culpa debeturmoꝛs oculi ſiue amiſſio illius.ex go ꝙ b. culpodebetur moꝛs ſiue amiſſio tocius coꝛpis. Wanifeſtuʒ autem quia ẽ reꝑire culpam in quacunq; ꝓpoꝛtione ad a. Quare in ea ꝓpoꝛtione que eſt to⸗ cius coꝛꝑis ad oculum. Ad idem veniet᷑ p gradus et augmenta flagellationum. Lum em̃ poſſit culpa vel contumacia cui debentur. xl. plage vl centunſcreſcere in infinitum.neceſſario poteſt creſcere cõtu macia cui debeatur tantus illarũ plaga⸗ rum numerus. qui moꝛtem de neceſſita⸗ te inducat.et ita debebitur pena moꝛiis vtſ amputatio vnius auri coꝛpalis pꝛo aliqua culpa. Amplius. Eſto ꝙ aliqus occiderit hominẽe inique omninoiquerimꝰab eis qua pena mo:s 6 eis vtt liqua culpa de⸗ illa punien da ſit de iucia. Mut erit pu⸗ beatur alicui mẽbꝛo mutilatioſſiue amiſ⸗ Zu nienda pena moꝛtis.aul mino:e. Si pe na moꝛtis.non ſolum igitur licitũ ſed eti am iuſtum eſtoccidere occiſoꝛem. Si mi noꝛi pena. vel finito minoꝛi vel infinito. Si infinito minoꝛi. Nullius igit᷑ comꝑa rationis ęſt id quod patitur ad id qd in⸗ tulit.⸗it itur iniuſta iuiciꝗ« Quẽ⸗ admodum ſiquis dampfiſicaſſet in mil le milibus libꝛarũ auriiet puniret amiſſi one vnius palee vel feſtuce. Sicut enim vna palea vłfeſtuca ad mille milia libꝛa rum auri. ils pena que interfectoꝛi infſli⸗ „ * — ,f — 2 e ——— — — — ⸗ —. —ðRN CG— — — — —. — — — ——,--— ————— —— — — —— — — — =ü l genda eſt. ꝓ homicidio ad moꝛtem quã intulit.quoniam in infinitum erepſq; vl la comparatione minoꝛ.Et hoc non ẽ ni⸗ ſi ridiculum. Si vo finito miſioꝛ pena in fligenda eſt interfecto:i. Minoꝛi igitur re imit maius Et idem eſt ac ſi dampnifi ſolueretur ꝓ vna. Amplius.Qulde ſibi beneficio impugnat datoꝛem o nino innocentem.et in nullo illum leden caſſet ꝓximum in tribꝰ marcis.et ipᷣe da tem.de iure debet amittere illud.Quicũ qʒ igitur vitai quã reuera vt beneficium a deo datoꝛe habet.deuz impugnat. De iure debet amittere ilam. Omnis enim vicioſe et maligne viuens.vita ſua deuʒ impugnat.Maxime autem hereticꝰ ⁊ pa ganus.Illi enim aperte deũ impugnant auferendo illi hereditatem ſuam vłdeli set animas hominum iſuas et alioꝛum. Similiter gloꝛiam ſuam honoꝛem.dũ cultum eius et religionem totis ſtudijs ac viribus deſtruere conatur. Iſta enim duo genera hominum. totam fere uitaʒ ſuam in dei oppugnationem in eius in⸗ iuriam ⁊ contumeliam conuerterunt De iure igitur auferri eis poteſt non ſolũ vi ta coꝛporis ſed etiam aninarum. ſi ani⸗ me moꝛtales eſſent. Ampliꝰ. Si moꝛs eterna infugenda ẽ ꝓ culpa aliqua/q;to ꝛtius mors temporalis. Amplius. ut pugnandum eſt cõtra dei inimicos ladio. Aut non.Si ſic expugnandi ergo unt. et iuſtum eſt bellum contra eos.taʒ diu igitur hugnandunm eſt contra eos q; diu rebellant. Si igitur rebellant vſ⸗ q; ad moꝛtem coꝛpoꝛum ſuoꝛum.nolęn⸗ tes omnino credere vel deſiſtere a dei in iurijs.pugnandum ẽ contra eos vſq; ad moꝛtem coꝛporalem eoꝝ. Manifeſtum igtur eſt quia iuſto bello Aat poſſunt. 6 „½O ſi dixerit quia non ſt pugnandũ Do contra eosꝙ fugundum igitur eſt. vl ce⸗ dendum eis. quare ſuſtinenda eſt exter⸗ minatio honoꝛis diuini atʒ cultꝰ.vt par⸗ catur coꝛꝑibus inimicoꝝ deiiet fugiendo enim et cedendo ad iſtud inconueniens deuenitur. Cum fugientes tandem cede⸗ re neceſſe habeant.Apparet igitur euidẽ ter quia ſi loæxtu falſe pietatiqua par⸗ ci volunt coꝛporibus ſuishuiuſmodi er ronei impietatem nequiſſimam pᷣdicant/ in deum et animas euidenter.dũ dei cul tum et religionem ſic tollunt de medio. VHoc igitur querit tandem iſta impietas. — vt regnum dgj et eius ciuitas remaneat penitu Indeſeẽnſum. pꝛedeq; et direptio ni vaſtantium exponatur.⁊vt vita coꝛpo rum moꝛtalium vel inique moꝛituroꝛuʒ vita inq;ᷓ miſerrima vite beate animarũ. et diuiue onoꝛiſicencie preferatur. Amplius. Querimus ab ipſis vtrum altem verbo contfadicendum ſit erroꝛi⸗ bꝰ impietatis.Q ſi dixerint.quia nec ver bo contradicendum eſt. Reſtat igitur vt veritas ſalutaris nec pᷣdicanda ſit nec do cenda cum contra erroꝛes huiuſmodi di ſputandum non ſit. Doctrina enim potii ſimum in diſputationibus et ꝓbationi⸗ bus conſiſtit. Quo deliramento nullum maius inueniri poteſt. Si contra dicendũ eſt huiuſmodi erroꝛibus ſaltim verbo. Pugnandum eſt igitur cõtra eos lingua. nullo autem pᷣuilegio exempta eſt manus etiam a diuini honoris ſemi⸗ tute ſiue ſeruitio ymmo per omnia eque debitrix eius vt lingua. Quare eque ma nu pugnandum eſt contra enoꝛes huiuſ modi ꝓ dei gloꝛia et animarum ſalute. Amplius. Si beſtie litterales ſeu ma teriales. videlicetlupi et leones ſerpen⸗ tes et dracones ferro et igne omniq; ge⸗ nere debellationis exterminande ſunt ꝓ ſalute coꝛporum humanoruʒque deuo⸗ rant et occidunt. Qñto fortius beſtie ſpi rituales ꝓ ſalute animarum. quas ſedu cendo ⁊ ſubuertendo ſpiritualiter deuo rant et occidunt.ſeparantes eas a deo ꝗ vita eſt animarum omni gladio et bello 3 exterminande ſunt. Et attende con· arationem beſtialem materialiuʒ ⁊ ſpi⸗ ritualiuʒquia conuenientiſſima eſt ac ꝓ pria.ſi ſeuiciam poteſtatum hereticoꝛuʒ. ſi venenoſitatem pſeudo predintorum attenderis. Amplins. Quia blaſphe mus incoꝛrigibilig blaſphemiarum pre dicatoꝛſic eſt in ecceſia dei ſicut ouis con tagioſa morbida in grege/et ſicut mem⸗ brum canceroſum in coꝛpore canceroſuʒ dico cancro incurabili et iugiter ſerpense ergo idem faciendum eſt de eo pro ſalu⸗ te tocius eccleſie ds d facienduʒ eſſet de oue et membro huius pro tocius gregis et corporis ſalute. Quare reſecandi ant urendi aut exurendi. Modiſq; omnibus ex neceſſitate de medio tollendi. ⸗ forte dixerint: quia reuera occidendi unt impij pertinaces non autem ab ho⸗ minibus ſed a deo. Hr v 5 De equitudeos er necei tate. qꝛ honoꝛ dei atz religio ex terminio exponẽdi ſunt 2 nullaqʒ eſt eis defenſio expibenda. Ac⸗ . cidit etiam vt deo nihil honoꝛis penitus debeatur. Cum nec in nobis nec in alis liceat nobis honoꝛẽ eiꝰ defẽdare defenſi 1 ne q repellat oppugnãtes Ampᷣ. Que . rimꝰ ab eis q̊ de caum adeo velint parci „ coꝛpꝑibꝰa moꝛte. Si em̃ ꝓpt ſpẽ coꝛrectio eſt ſoes coꝛrectionis.ibi ceſſat ex neceſſita — te falla pietas iſta. Quare vbi euidenter pertinaces et incoꝛrigibiles ſunt et moꝛi omnino volentes in impietate ꝑuerũta⸗ tis ſue/occidendi ſune Si vᷣo pᷣcioſitasvi le coꝛpalis cauſa eſt ꝓpter qua parcẽduʒ eſt obuegt foꝛtius incõparabi⸗ M liter maio: pcioſitas vite ſpũalis efficiet: vt eis parcendũ non ſit. Manichei aut quigoꝛꝑa humana dicunt eſſe opera dy⸗ abolinnon habent quid reſpondeat.cum neceſſe habeant confueri deſtruẽda eſſe opera dyaboli marime a filis dei. Jãa GS&- igitur planũ eſt ex bijs que diximꝰ q̃nta impietate in ißᷣm deũ⁊ hũanas animas ſeuiendũ eſſe credũt ſub pᷣtextu pietatis coꝛpoꝝ hmõi erroneiſnec aduertunt.ꝙ ipᷣis etiã coꝛpibus impioꝛum incõparabi . liter parcitur occidendo ea tempoꝛaliter Hecidendo em̃ tempoꝛaliter ab eternis Jupplicis coꝛꝑibus impioꝝ in tm̃ parcit᷑. q;tũ ea ſi ſupuiuerent adaugerent.ꝓpo: tionabiliter nanq; ſicut vlterius viuetes impij peccata peccatis adderent.ſic ⁊ ſup plicia ſupplicijs cumularẽt. Et ꝓpter hoc ſicut per moꝛtẽ coꝛpoꝝ ꝓſunt eislicʒ n innitis ne peccent amptius.ſic⁊ ne ampli us toꝛqueatur.non ſolũ ne in animabꝰ. ſed etia næ in coꝛpoꝛibꝰ. Qua pꝛopt ipᷣis coꝛꝑibus eoꝝ occdendo parcitur euidẽe⸗ „ ter.cum pars ſupplitioꝝ infernaliũ que ĩ F coꝛpoꝛe paſſi uri erant detrabit pmoꝛ tem. Quelibet autẽ pars ſupplitioꝛũ infernaliũ/maioꝛ ẽ incõpabiliter ſuppli⸗ niꝗ moꝛtis coꝛpalis /qua incomꝑabiluer * O mãgis parcit eis occidendo coꝛpalit᷑.q̃; .. parci poſſit eiſdem a moꝛte coꝛpali parcẽ o. Ad id autẽ qð obücere nobis ſo⸗ F lent.quia pᷣcepit veritas in euãgelio wa g. me emꝰ qꝛ manifeſtũ ẽ iſtud nõ pᷣce piſſe veritatẽniſi vt ſolũmõ tritico parce⸗ ret. Nõ eĩ voluit parci ʒiʒanijs ſed triti⸗ nis q oino ꝑ moꝛtẽ pᷣſcindit/vbi igit non hei rli vt ſinerẽt ʒiʒaniã creſcerevſiq; ad ſem ne foꝛte ſim eradicaret᷑ ⁊ triticũ. legibus co ſoli. Quare noluit parci ʒiʒaniis in tri tici detumẽtũ. Quare vbi non poteſt eis parci ſine tritici detrimento noluit ei par ci. Ubeergo impij in conſumptioneʒ populi dei vel diminutionẽ creſcunt. ihi nullatenꝰ creſcere ſinẽdi ſunt.ſed eradicã di.⁊ hoc ꝑ coꝛpalem moꝛtẽ.quado alias eradicari nõ poſſunt. Alias ant eradica ri nõ poſſunt incoꝛrigibiles ⁊ cõtumaces Quare occidẽdi ſunt ex neceſſitate. ſi s dixerit ꝗ: ip̃i qui mõ ſunt ʒiʒaniaſpoſ⸗ ſunt eſſe triticũ/quia cõuerti poſſũt ad vi am veritatis verũ vtiqʒ; dicuntſed ꝙ cõ uertant ⁊ triticũ fiant hmõi videlicetcõ P tumaces ⁊ in erroꝛe ꝑtinaces.nõ ẽ certũ. ꝛ aũt ꝑ ipᷣos illi qui triticũ ſunt ʒiʒania iant. hoc euidẽte certũ ẽ. Simplices em ⁊ in eruditos aſtucia ſua incredibili facis litate ſubuertũt. Etinſuꝑ pauca ʒiʒas nia multa tritici ſegetem facile puertit at qʒ ſuffocat. Difficilẽ em̃ ad modũ ⁊ rara videmus hereticoꝝ conuerſionem/facili mã autẽ ⁊ crebꝛã fidelium ſubuerſionem Quare bonũ cõuerſionis hmõi errone⸗ oꝝ ⁊ paruũ ẽet rarũatqʒ difficile.⁊ eovſ qʒ incertũlvt ꝓpter quod ꝓſperari meri to poſſit non oppareat. Malum vero qð inceſſanter irrogant in alterũ ſit vt peſtis vel incendiũ crebꝛũletia quod facile non ẽ euidens atqʒ certiſſimũ vt emendetur. Quis ergo nõ videat.quia vita aðᷣo peſtilens et pernitioſa paucoꝛũi tota fe⸗ inatione tollenda eſt de mediovt peſtt ⁊ incendium.nę duis vana ſpepaucſ par⸗ citur ꝑ eos et reparabilis multitudo per⸗ dalur. Hoc eniʒ eſt ac ſi diceretur vtpau cis lupis in medio gregis exiſtentibus. gregemqʒ inceſſanter lacerantibus ac de uoꝛantibus parcat᷑ iquia foꝛte deus faci⸗ et illos oues ggl agnos. Idem etiam ẽ ac ſi dcieretur dimittendas eſie paucas faces ardentes in mee ſilug lignoꝛum germinantiumipſamqʒ ſiluam inceſſan ter exurentium. quia foꝛſitan deus faciet ulas arboꝛes fructiferas. Igem quo⸗ qʒ eſt ac ſi diceret quis paucos lepꝛoſos dimittendos eſſe in medio ſani populi. aſſiduo contagio ipſum coꝛrumpentes ⁊ inficiente &t quia foꝛſitan geug ſaluabit illos. Non attendũt ꝙ factius ſeuiat ra⸗ bies lupina in conſumptionẽ.gregis qᷓʒ maſuetudo ouina trãſeat ĩ lupos. ⁊ incẽ diũ a facib ⁊ad arboꝛes faciliꝰdiſſiliat qʒ viroꝛ ⁊ fertilitas ab arboꝛibꝰad faces.ſic pceptionis vl phibitionis aut enarratio 2 vinũ.Beneß. xiiij. KS lepꝛe contagin facili a lepꝛoſts deniuaf riant. Juxta illud. Quid muere bones — ad ſanosqz ab ip̃is ſanitas ad lepꝛoſos animal ſine fraude doloq;ʒ. In quo re B Hoc aut dicimꝰ⁊ intelligimuid hijs infidelibus ⁊ impiis qui ſimulatide ſãcti latis ſpectates decipiunt. ⁊ pꝛauitate do pondem. qe ſeptẽ de cauſis ante legem 2 etia ſub lege ſac ciete⸗ voluit deus. no ſalu ꝓpter cõſuetudinẽ gaatis andiẽtes ſeducũt.Et ad de moli ydolatrie v quida opinati ſunr. Hec em “ ge ſacrificia hmõi ſibi oferri enda vineã dſi ſabaoth totis malignita cauſa in chyn ⁊ abel locũ nõ habet.Cun *. tis ſne frandibꝛincenduũt.Ceteꝝ qui ſin tempoꝛibus eoꝝ negipᷣi nec alij ydolatre ꝛes ſuos ptinaciter nõ defendũt acpꝛecipua cauſa fuit dei honoꝛificencia N Euertamur autè ad id in ſeu veneratio. Ois em̃ cultus deo bono quo eramꝰ et dicamꝰ ga ri poſtʒ i claruit nibil eſſe pliciter errat coꝛrigẽdi ⁊ erudiẽdi ſunꝛdũa ydolatria aſſueti eſſent. Pꝛima igitu E· mõ erro ſicus ẽ quo ipe 4 bi ſeruiri vult. Et ꝓ 1 oc altare ſibi edificari voluit. Altare em ar cauſa ralionabileʒ ſue. titulus ? memoꝛials inſigne ſicut docebi tio mus in ſequẽtibus.talibus ergo muneri nis.Manifeſtu nihil eẽ abſurdũ.nihil ir⸗ bus honoꝛabat᷑ deus.nõ aguid Gcioſita rationale in ea et hoc imultis euid'ter te ipᷣoꝝſed elecnone.inſtitutione ⁊ acce⸗ apparet.cũ maniſeſtã vel honeſtatẽ cõni ptione ipᷣoꝝ a parte ſua.Obediẽcia vꝰᷣo⁊ veant vel vtilitatẽ. Et ꝓpter hoc nõ opoꝛ deuotione offerentium a parte ipſoꝛum et nos aliqnatenꝰ laboꝛare. Incipiamꝰ Hecigr quinꝗ; honoꝛifica efficiedãt go de ſagificis ⁊ alſari. Deinde de circůobedienter ac deuote offerebantur. NH ciſione. ec em omia ante legẽ moyſi ob em coli voluitneqʒ colendus erat adin⸗ Jeruata ſunt a patribꝰ/Chayn em̃ de fru uentionib⸗ humanis. ſed magis ritu ele ẽ ſcdᷣm vnũ officion ſuoꝝ diuini honoꝛis in alis cauſas ⁊ ratiões pᷣcepnonũ ⁊ Ken hmoi ſacrificia.videlicet qͥ ie elege ,pPhibitionũ iuxta litrera aꝑire. Pꝛimũ er rat inſtituerat ⁊ actepta habebat.que ei ctibus terre legitur obtuliſe munera do ctionis ⁊ inſtitutionis ſue.ipᷣe em melius mino. Abel vo de mogenttis gregſ ſui. ſempꝑ nouit.qð ⁊ quale ei ſerniciũ magis Beneſeos.iin. Silx ⁊ mechiſedech panẽ placet magiſqʒ ſit gratũ.ꝓpter quod ira neri eius. Seneſ.xvij.ꝛopter qð ⁊ tꝛta Secunda caulſa fuit iuſticie ſue⸗ mi⸗ gens ſarracenoꝝ circuciditur. Hac enim ſericoꝛdie vebemens ac foꝛtis impꝛeſſio- traditionẽ ab yſmahel filio abꝛahe.pᷣmũ gquã ſacrificia huiuſmodi faciebar.Eo ei vinn. Ben bꝛabe vo circuciſo lſcitur ⁊ minat yſaie.xxix.dñs.Loluerunt iniucta ẽ ? inpoſita a do deo.⁊ toi ge-⸗ me mandato hominum et doctrinis ⁊c. recepit genðᷣ arabũ que ꝓpꝛie yſmahelite ipᷣo ꝙ ad moꝛteʒ hmòi aialia offerebant nominatur.yſmahel em gentis Nabũ in moꝛtiqʒ tradebat.ſeipᷣos moꝛte dignos ſtitutoꝛ fuit ſicut narrat Joſephus ĩ lito oſtendebant deum de iuſticia moꝛtem antiquitatuũã. Eſt igr ſacriſicin oblatio eis poſſe inferre.ſcilicet ſcdᷣm merita pec ⁊ lada fit offerendo.⁊ ſacrat ſeu ſancti catoꝛum ſuoꝛum eos iudicare veller expᷣi ficat offerentẽniſi bic aut irreuerẽcia / gut ſe huiuſmodi ope cognoſcebant jn hoe ſi. altud peccatuũ offerẽtis impaliat. Et vero ꝙ moꝛs eoꝛum moꝛte animaliũ cõ dixerunt aliqui.q: ſacnificiũ nõ eſt niſi de mutabatur. Mois q quaʒ meruerant/ animalibꝰ verra Mrüt in hoc. qꝛ etiaʒ de dei miſericoꝛdiam erga ſe expꝛeſſe legere ſimila ſacrificiũ ẽ ſic legit. leuiti.xx.⁊ etii poterant vel etiam legebant/⁊ erat foꝛti- x 7 de aromatibaſicut legit exodi.xxj. e oꝛ atqʒ magis penetrans magiſqʒ inpꝛi⸗ tito aut queſtionẽ hʒ quare ſacrificia ſihͤi mens cognitionem ac rememoꝛation/ offerri voluit deꝰ qua de cauſa placuit ei ſeueritatis ac miſerationis diuine huiui moꝛs animaliũ innocentiũ. Nihil el ſua modi operatio q; poſſet eſſe ſeno. nunitatis hʒ ꝑ ſe nydoꝛ cadaueꝝ. Nibil vi PNibit autẽ ſalubꝛius fieri poterat ho litatis carmaſicma illa animalium. ſed ſo minibꝰq; viuax ⁊ lenax memoꝛia ſiue co lũ laboꝛem htroꝛem et inquinationem gnitio diuine ſeueritatis et pietatis vt ti⸗ offerentiuũ. Pꝛeterea q iuſticia eſt hee moꝛe ſcilicet mala fugerenterſpe bona vt eñ homineʒ ſoli peccent. ꝓ peccatt eo, peo placia ſectarẽf. Qꝛſi gs direrit q rũ ſola animalia ⁊ illa innocetiſſima mo inde bmõi ſacrificia offerebat.ñ ꝙ pais 2. ₰ — . ei Pofſfe . oτ Baccß a e¶-aα Plaruact SP ar- e SEOE auteliais Lur alutarie pacii Diccebant ſacrificia laudis: ode mus quia hec oĩa in idipᷣm reuertuntur. Be ca que Reſpode Paciſica em̃ ſunt.que ꝓ pace obtinenda offerebant. bellũ vᷣo nõ ſolũ periculum eſtſed etia moꝛtis. Salutariovero qᷓͥ ꝓ ſalute obtinenda. vbi auteʒ ſalus perdit manifeſtũ ẽ moꝛtis isminere periculum/ Sacrificia quoq; laudis vel ꝙ liberatio ne a malis vel ꝓ largitione bonoꝝ offe⸗ rebantur. Etita ſemp locuz habuit in coꝛdibus offerentiũ iſta cogitatio videlʒ moꝛs nobis iminebat quẽadmodũ iſtis animalibus.cui vtiqʒ de iuſticia tua tra⸗ dere nos poterasi ſes ꝑ miſericoꝛdia tua vel libergi ſumꝰvel liberari nos petimꝰ o deus. De hijs autẽ cuz ad ea que legis ſunt venerimus.latius dicemus. Eer cia cauſa diuine beneficencie recognitio ꝓpeer quod de ipᷣis donis ac datis ſuis partem reſeruabant ⁊ offerebant domi no in recognitionẽ ꝙ de eius benedictio ne et largitione omnia receperat videliq et que ſibi retinebant et que domino of⸗ ferebant. ſicut legitur Deutro. xxvj. Pꝛo⸗ fiteo: bodie coꝛam domino deo meo ⁊c ‚NQNuarta cauſa offerentiũ ſanctiſicatõ Erxpiabant᷑ em et emundabantur a cõta minationibꝰ peccatoꝛũ ꝑ huiuſmodi ſa⸗ crificia faciẽte dei virtute ⁊ miſeri coꝛdia t . ibü ſa AlI crificijs populũde hmõi ꝗ dei ſunt indo Quinta cauſa familiaritas ad deũ ⁊ appꝛopinquatio.Oblatio nanq; nume⸗ rũ et participatio ſacre menſe.multam fi ducia p̃ſtat appꝛopinquatõis: et de fami lia dei efficit participates. Eius em̃ cen ſern eiſe familia a quo paſcitur et de cu⸗ us menſa viuit. Quare manifeſtũ eſt hmòi ſacrificia ꝑticipantibꝰ inpᷣmere fa miliariis tem et ꝓximitatem ad deũ:duʒ eos dei cõmenſales quodamodo effice bant.· Cõmenſalitas auteʒ taqʒ ſum ma cõmunio poſte eſſendique ſunt pater et mater maxime effectiua eſt familiaritatis. Pꝛopter qð m deus non poſſet eis viceuerſa come dendo cõmunicare/mittebat interdum ignem de celo qui partem ſuam ſacriſici oꝝ comederet quaſi vice ipiꝰ. Sexta cauſa adunatio ſiue vnio populi dei vi⸗ delicet:vt vna domus fieret.⁊ vna fami⸗ lia ex multis perſoniswvnam enim fami⸗ liat vna domũ litteralẽ maxime facit cõ munio victualiũ. Sic et vna familia ſpini tualẽ vnaq; domũ maxime facit commu caulſa fuit attractio ad dei cultũ. nihil ei utationẽ cauſarũ legibus nio ciboꝝ et potuũ ſpũaliũ. Spiritu⸗ ales auꝑ polus ⁊ cibos vocamꝰlanctifi⸗ catosen quibꝰ nõ coꝛpoꝛalis refeclio qri tur ſed ponus ſpiritalis. Manifeſtu etia ẽ tibi.qꝛ hec ipᷣo in dei domũ eiuſꝗʒ familiaiæ omino eius partẽ tranſibat o mines ꝙ vel ſacrificabat vel ſacrificijs ꝑ △ tima magis aggregat homines ⁊ couenire ſa cit ad locu alianael factũ q̃ʒ cibus ⁊ po „ tus. ꝓpter qð ⁊ infirmaria ſtatuit ecclia vbi pᷣparatur refectio coꝛpalis q vtiqʒ ſi nõ ibi eſſet vel nulli vel pauciſſimi ppter hec cõuenirent. Uoluit ergo ſapiẽtiſſimꝰ ⁊ miſericoꝛdiſſimꝰ deus:vt in domo ſua ⁊ altani eẽt cõmunicalio cibi polovt cõ musitas populi ſui pꝑ hoc ⁊ illuc attrahe retur:⁊ ibidẽ aſtrictius teneret᷑.voluitꝗ⸗ hmõòi ſibi ſanctificata eẽ.vt pꝑplłs nõ taꝗꝰ bona ꝓpᷣa:ſed tanaʒ dei dona. nectadʒ cõmunia.ſed tanqz ſacra illa ſumerepvt deũ patrẽfamilias ſuũ a quo paſceret᷑ et animet. agnoſcereti ſe ad ſanctoꝝ ↄmu nionẽ ſeu pticipationẽ admiſſum vidẽs. ab om̃i vicioꝛũ cõtaminatiõe etmacula coõſeru aret 3 Hecgede⸗ ſẽ ſactiſſimos Zo altiſſimo obtuliſſe. paſcẽtẽqʒ ſibũ ſa ctũ penitreliquiſſe. Quis em̃ credat dei cultũ oꝛõibꝰ⁊ laudibvnqʒ caruiſſe. Cũ hec ĩ dei cultug ꝑte nra manifeſte pᷣ⸗ cipua ſist deoqʒ placidiſſima Que lau des ⁊ oꝛatioes ſi ad nos pueniſſent cau⸗ ſas ⁊ vtilitates hmõi ritus euident᷑ nos Pocuiſſent. Si quis ant querat quare iſta tria animaliũ genera ſibi offerni ele⸗ ouem et capfam in vtroqʒ ſeru. Ke⸗ ſaria victui huamnoſ veſteui.maxime quia apud patres habundabãat. In bils ergo quibus ipi maxime vtebatur. mari vere cum eisiet de hijs in quibus largi⸗ oꝛ erit beneficencia eius erga eosvoluit ſibi maicem recognitiotem regratiatio nem et honoꝛificenciam orhderi. Wa nifeſtum etiam eſt quia int᷑ oia quadru pedia iſta manſuetiſſima ſunt et minoꝛi rebellione ſuſtinent moꝛtem.et ideo mi⸗ noꝛi piculo occidetiñn. Pꝛeteres aſſue git de nanralhne videlicet bonsm — — — 9 i erat iterfectiõi bmõi aĩaliũ. vtpote qui tendunt quẽadmodũ ⁊ille. Et videt ab eis inceſſanter veſcebant waximse poſt raham ritum oferendi pecoꝛa munda? , diluuiuũ. Familiaria igr animalia Hoibꝰ volatiliepᷣnominata accepiſſe a noe/ qaa voluit quodamodoſ familiaria eſſe ſibi noe legilur talia obtuliſſe. BGeneb. viij. etã maxime in vſu erat hominibꝰ. invſu Pec ſibi tam pauca de tot generibus 9 voluit eſſe ſui honoꝛis ⁊ culus. Am animaliue ggit dominꝰet ſibi apꝛopᷣauit ꝓlius. De quadrupedibus iſta mundiſſi quaſi reliquias quia omnia genera au ma ſunt.quia et mũdiſſimis vinũt paſti ydolatre ſacrificijs ſvis execrabilia fece⸗ db bus. ⁊ eoꝝ inmũdicie etiam müde ſunt. rat. aut augures vanitate obſeruationũ Amplius. iſta ſunt que totum qð ſuntet ſuaꝝ ꝓphetauerantaut magi veneficii / * oiuut neceſſitati bominumſunt viuunt ſuis ⁊? maleſicijs odibilia reddiderat ſic — 4 hoc ẽ victui atq; veſtitui. Sola em̃ ſunt ſi apparet ex multitudine ſacrificioꝛuʒ egy⸗ ne quibus hoĩes viuere nõ poſſuntiſine ptioꝛum e erant ſexcenta ſexagintaſex S animalibus em̃ alijs poſſunt vꝛuere ho⸗ genera ſacrificioꝝ. Apparet igitur ex om „H. „ mines quẽadmodum ſine poꝛco cane et nibus hijs deum wluiſſe ꝙ legit in pſal DW equo. Siigi vite bumane neceſſitas mo. Juſti epulentur in conſpeciu dei. De * . „ relſpiciat᷑. ſola iſta de mimalibꝰ neceſſa ſacrificis multis ꝓpter cauſasquas dixi R ria ſunt hominibꝰ. Ceteravo ſupflim qn De bolocauſtis vero non comede . eum ad neceſſitatevite· Quare eoipſo ꝙ/ bant offerenies ſed tota incendebantur voluit alia ſibi offerri in ſacrificus abſtu et huiuſmodi cauſas dicemus in ſequen lit nobis occaſionẽ querẽdi non neceſſa⸗tibus. Elarum etiaʒ eſt ex hisꝙ HůD%tb rialdum eis honoꝛari nõ voluit neq; ea latria non dedit occaſionem ſacrificiss· J Aüuſibi fferri. Solas ergo fruges ⁊ hec ani⸗ cum ante idolatriam facnificia fuerint ſi malia ab initio ſibi offerri voluit. Sicut cut apparet in cayn et abel.pꝛeter has au legit᷑ geneſis qrto. Doſtmodu vᷣo addi⸗ tem cauſas ſacrificioꝛum quas diximus H du turturẽ ⁊ columbãa in ſacrificis abꝛae nonnulla kuinſ⸗ videtur alimonia ſeu ſu dAere ſicut legit᷑. Genef. xv. in qsibus pᷣter boc ntatio ſacerdotum. poc eſtviroꝛũ diui 4 mui a ⁊ manſueta ⁊ vtilia vſibus hu⸗ no cultui et eruditioni populi vacantiuʒ 4 manis ſunt. etia caſtitas quaſi ↄiugalisi uibus ouobuelſie eni libere vacarẽt ðWB columbis. et quaſi vidualis in turturibꝰ Tiberos eos eſſe opoꝛtuit a ſollicitudi⸗ k inuenitur. Wanikfeſtuz igitur eſt quia ne acquirendi victus. Hijs autemiliag . — panrtem ſuam greſſibiliu et volauliũ mi ſe habentibus reuentamur ad dicendau 653 , dam: manſueta. et vltilem voluit eſſe dñs/ uid ẽ altare. et que eius altaris officia. x n P Hrrerl deus. exckptis alijs aue dixim?. In aug 5 Altare igitur eſt vt diximus diuini ho .V etic iuxta litterã quales ſint quein partes noꝛis litulus. memoꝛiale inſigne wei 1 eius atq; ſoꝛtem tranſeunt.intelligẽtibꝰ piciatorium. offerentium et oblatoꝝ ſan 9 inſinuauit. Si em̃ hmoi moꝛes recuirit ccificatoꝛium. ſpirilalis refectionis et cõ odce in animalibus brutis q in partẽ ſuaʒ ele muniõis menſa. et er hec que dirimus Zit qnto foꝛtius in hominibꝰ. Et ſimori⸗ quatuoꝛ altaris officia manifeſta ſunt n SDus iſtis vicia contraria o vſq; repellit Officium ſiquideẽm altate pꝛimum d. in bꝛutis animalibus. vrepᷣbenſibilia eſt dei bonoꝛem et memoꝛiam ingerere c in parte electionis ſue ea eſſe non ſuſtine de iacob.Et erexit lapideʒ in tituluʒ. Be. E at. Quato foꝛtius in hominibus vbi cul⸗ xxvü. Secundũ officium altaris eſtvt in panda ſunt æ pena digniſſima vindican eo etper illud ꝓpicietur dominus deus bi Qa ea deteſtatur et repꝛobat vt eis qui ad ipᷣm fugientibus et in eo adoꝛsatius. Nn contaminati ac deturpati ſunt in parte; Tercium eſt ſanctificare munera et offe⸗ „ ß”MVMUM Dei nullatenus admittantur. Paſſer renies in oo. Quartum eſt ſoiritalis o. Autem ſuperadditus eſt in Ege ſicut dice ot diximus refectio atq; communio. pꝛo 4 mus in ſeqentibus., De quo manifeltũ pter quas edificatum atq; dedicatuʒ eſt u eſt ꝙ multũ ſimilis eſt columbis habita Altare autem dicitur ab altitudine emi⸗ . L.tione ſciliet et paſtu. Nidiſicant eniʒ in ( nẽcie ſuequa ꝓpt᷑ hoc habebat vt aſts * foꝛaminibus domoꝛũ et gregatim volat populꝰ? offeretes oblata viderenthoc 4 vrtcolumbe. plurimũq; ⁊ generationi in ergo ſub lege ð terra ſibi fieri voluit dns . £ ● . 4 9* ı Exodi viceſno. vt aconſuetudine ydo⸗ latrarum populum hebnoꝛum aliquan ulum auerteretlet peripſam dolatri⸗ * aum ſaltem in hoc modico detruncaret. . ydolatre naqʒ altaria magnifice ac ſum bheoc magis reuerendam vdoolatriam fa⸗ cerent. Incepit igit in licetdiſſimilitudine altaris ydolatrie me moꝛiã in ipa radice ſua ⁊ pꝛincipio videli cet altari delere de coꝛdibus iudeoꝛuʒ vt ſcilicet non videntes amplius ſimilitu di⸗ hem altariũ ydoloꝛũ inciperent obliuiſci do tua. Summa igitur iſtoꝛum eſt x * eo:u vel pter hoc quia auariſſimi erat diſſimiltudinem altaris ⁊ alioꝛꝛumdeũ Noluit eis ſumptibis facere oneroſum voluiſſe eos abſirabere a conſuetudiue * cultum ſuũ Sacile em eſt natura auaris ydolatrie qua vehementer imbuti ⁊ inn recederemb omi bono.qᷓntũcun qʒ illul me infecti erant - Apparet etiam tibi . „ Itdummodo ſumptuoſum ſit. Eedẽ er hys que diximus quia ritus ſacrifitio S. cauſe ſunt quare pꝛecepit illud ex ſectj la⸗ rum non er moyſe eſt ſed ex patrib⸗ quo⸗ idibus nõ edificari videlicet ne fricaret admodũ dixitveritas in euangelio quia eis memoꝛia ydolatrie.Ex ſectis em̃ lapi- circumciſio non ex moyſe eſt ſed ex patri dibus ediſicabant altaria ydolis vt diii hus. De foꝛma vero ſiue figura laber mus ꝛ figuras ſculpturaſqʒ faciebant in/aculi que oꝛaculum. id eſt ſanctum ſan eis. Aqęo em̃ voluit memoꝛiam ydoloꝛũ Arioꝛum habebat ad occidentem. ita vtto aboleri a coꝛdibus eoꝝ. ꝙ nec aurũ nec ius populus iſrael non niſi ad occidentt al uc fann. en Enlait eis habere in per ipſam adoꝛare cogeretur. Jlla cauſa aliquẽ vſlum. Sicut legit Deutro. vij. in euidentiſſimweſt videlicet vt dei populꝰ .— ſine cabitulihpiereandẽ cauſam phibu Aguerteretur ab adoꝛatione et cultura ſo O ilt et nemus plantari. Juxta illudvt legit lis. Si enim adoꝛarer ad oꝛientem. fatto “ Deutro. xvj. 7 etiã quacuiqʒ arboꝛẽ.con ſpo in attentione ſolis ad ydolatria reci⸗ lſuetudo autẽydolatrarũ erat ſub arboꝛi diuaret:et adoꝛandi ad partem illam aia vus ydolatriaʒ exercere. ⁊ hoc ipᷣi demo⸗ ſuetudineipſam dei adoꝛationem in ſo⸗ nes ſuggeſſerantivt ipᷣ̃a locoꝝ amenitas lis ydolatriam facile intoꝛqueret. Adoꝛa eos ad ydolatria ꝓuocaret/⁊ in eadẽ ar toꝛes enim ſolis ipium ſolemad oꝛientẽ lius detinerer. In ipis etiã arboꝛibus et incuruatsadoꝛabãt.voluit ergo de-ado pingebant ⁊ ſculpebantur ymagines de ratgees ſuos doꝛſum vertere ad oꝛtuʒ ſo monũ ad exercenda ydolatriã. ſicut noſ⸗ lis vᷣt ſolem ipᷣm qntũ ad culturaʒ abho . ipſilegimus in libꝛis malefitioꝝ. Nadꝰ minabilem redderer. PHoc autem ſa⸗ aiens altare phibuit Exodi.łx.ꝓpt tis euidẽter legit᷑ in.viij. ezechielis. Dec eandẽ camam. qe Kilcz gre dus habebat illa adoꝛatio idelicet qua ſol adoꝛab;ʒ altaria ydoloꝛũ.in quib⸗ ſingulis ſingu⸗ lur ad oꝛtum ſuum. vocatur abbomina⸗ las ſtationes et genufectiones faciebat tio maioꝛ. bi enim itaegitu Ecce vidi P ⁊ hãc memoꝛiã vo luit abradere ↄe coꝛdi ſti fili hominis. Adhuc conuerſus vide⸗ bus eoꝝ. vt ſicut ibidẽ ſubiũgit᷑. ne vide⸗ bis abhominatiões maioꝛes hijs. Et in ret turpitudo hoſterioꝛuũ ipoꝛũ. Hoc eſt troduxit mein atriuz domus domini in ne alu notaret: aut ppenderet ſcʒ ex oꝛ teriꝰ⸗:⁊ ecce in oſtio iempli domini inter . eugalione veſtisvel alio ſino. Non veſtibulum et altare quaſi.xxv.viri doꝛſa . em veriſimile ẽ vel nõ fui etücvſum bꝛa habentes contra templum domini: ⁊ fa crum. vel ſacrificare et adoꝛare uoletes cies ac orichrem et adorabanaad oꝛtuʒ ras deponere niſi foꝛſitan in ſacris vene ſoli 8.et dirit ad me.certe vicſſti fili hois: ſie r ſacris pꝛiapi. vbi execrande abbo nũqd leue ẽ boc domui inda vt facerent minade turpitudines execrebant qucẽad gAbhominatõnes iſtas qᷓs fecerũt hic (. modu ⁊ ſarraceni adoꝛare dicut/alteriꝰ Hec ergo dei queruloſitas et clamoꝛ taz manus digito minimo infixo podici alte frequẽsapte ĩdicat. ꝙ adoꝛatio iſta qua ſD it ig bhoc deus p iſtã ſci⸗ rius aut digito infixo aure ſiniſtre. Eodẽ modo lapides ꝑ inrermediũ crurũ ſuo rumpoſt ſe incuruati ꝓijcere ante angu⸗ yVdoli quod vocabatur pauoꝛ. cui puden dis diſco opertis ſacriticabaft. PHocer latrie lu quẽda domus/ apud mecham in qua· eſt coꝛpus machometitamẽ nota erag tẽ poꝛibus illis ridiculoſitas iſta in ſeruitio go ꝓhibnit deus non ſolum ꝓpter ridi⸗ culoſitarem ſed etiam ne cultus deiydo aſſimilaretur. ⁊ ſcõm hoc vnũ mã⸗ datuʒ erit per ſe hoc.ne videatur turpitu . ,0 4 . no ſa 1, i in le 1 ðõ taribus ydoloꝛũ. faciebant ad oꝛtum ſolis. adoꝛatig ydo⸗ latrie erat. Non eſt autem dubitanaum .quin adoꝛato ſolis verſus illa pattẽ fieret Hacigr. peudecia oſitio tabernaeuli et ffgura a fuit. Eadẽ ẽ cauſa poſitio —— — nisſiue ſitus altaris tabernaculiſe alioꝝ altariũ ſi duo fuerũt.altare incẽſi.et alta⸗ S re thymiamatis.qð veriſiłius ẽvtymmo lantes ⁊ thurificãtes dño doꝛſum habe⸗ rent ad partem adoꝛationis ydolatrie- Altare vᷣo holocauſtoꝝ idcirco ſub di uo erat.bocẽ ſub aere libero.ne ignis ſi crificioꝛũ ⁊ vapores tabernaculum deni grarent atʒ dehoneſtarẽt. ⁊ ne fetoꝛ etia cadauenꝝ ſacrifitioꝝ ipᷣm fetidũ redderet. 7 ideo deſpicabilem atqsabhominabilẽ Scito etiã ꝗꝛ altaria ydoloꝛũ intro tẽ pł ipoꝝ Erar, oluſtergo dev altare ho locauſto:ũ hr̃e liberã euẽtationẽ ꝓpt᷑ ni⸗ doꝛẽ ſeu fetoꝛẽ cadauerũ imolaticioꝛũ.⁊ vt diſſilem haberet poſitionẽ ſiue ſituʒ al 3 Cadelabꝛũ vero cũ ſeptẽ lucernis ſuis pᷣcepit erigi a ꝑte me⸗ Tridiei cõtra aquilonẽ ᷣm ioſephũ in figu ra ſeptẽ planetarũ. meſamvero ꝓpoſiio nis cũ panibus ad partẽ aqsilonis exad uerſo.quia populatio ad partem aquilo nis eſt in mũdo iſto. Et ꝓpter bec fer tilitas terre q̃ ſignificatur in panibus.pꝑs em auſtralis terre noſtre habitationi op poſila inhabitabilis ẽ. Alijs vero viſum ẽ.quia fons vitalis caloꝛis ⁊ luminis in parte celi meridionalis.⁊ ivᷣo in deſigna tionẽ pᷣuius candelabꝛũ ignis ⁊ liminis ſtare.pᷣcepit ad partẽ illã.exaduerſo vexo ad partẽ aquilonis. eſca nutrimentu ẽvitalis caloꝛis.⁊ hec in U etemõi aquilonari maximę pabundat. tuentibus no in . Hec igit cau⸗, Aa fuit iuxta Attera vt offerentes⁊ tane, . Sed hec quid ꝓderant ⁊2 nõ iutelligentits. 4 tes in dei tabernaculoet in eius altarib ab ipᷣo vita lucẽ ⁊ nutrimentu ſe obtine⸗ re cognoſcerẽt ⁊ ex eius ſeruitio quod in eodeʒ tabernaculo fiebat iſta ſperarent. Amp̃. Inter largitionis diuine bene Jicia exterigea iſta maxime ſaebꝛia ma⸗ ximeq; neceſia ſunt lumen videlicet et DHoni pcepi nl⸗ ſam ⁊ panes ꝓpoſitionis videlicet.quia N gawr in domo eius iſda ſunt erhabudant. Si cut legituꝰ Baruch.iij. Diſce vbi ſit longi turnitas vite et victus.vbi ſit lumẽ oculo panibus ꝓꝑolitiõis et renouatiõe eoꝛũ lumẽ vero i cadelabꝛo lumis facile erati telligi. Uelvoluithocpᷣo ĩſenuare ſe eſſe deũ cui ſeptẽ planete ᷣuiũt.et qꝛ ieẽ daꝰ toꝛleſce.nõ ceres.Et ꝓpt᷑ hoc nõ eis nee huic ſʒ ipi ſoli ßuiẽdũ. CTotavero figu a tabernaculi ⁊ opimẽeta ipius.opimen toꝝq; coloꝛes viuẽdi iſtiꝰpplłi figura erãt upꝛemũ em̃ opimentũ videlicʒ expelli bꝰᷣ iacinctinis.fſiguraęrat etheris ſiue ce li. Scõm vero qð erat ex pellibꝰ rubꝛica tis figura ignis. Cercium vero qerat ex ſagiscilicinis qð ad ꝓtectionẽ tẽtoꝛij in⸗ berioꝛis erat. et ad ſuſtinẽdũ iĩpetũ ipꝛiuʒ et ventoꝛũ.et alias iiurias aeris.nõ ꝓ deſignationẽ aliq;ᷓ fuiſſe videtur. malte ſi coloꝛ eiustilicinꝰ erat. Uerũ huius.tco⸗ loꝛ nõ decoꝛi nec honoꝛi ↄgruebat taber naculi.tentoꝛiũ vero interius qð operie⸗ bat ſancta et ſancta ſancroꝛum. Figura erat et celi.ppter iacinctũ.et ignis ppter nobiliſſimus ex aquis ſumitur.videlicet re ſimiliter figura erat ꝓpter biſſum. byſ: cociu.et aqua ꝓpter purpura. cuiꝰ color ſanguis piſcis qui murex vocatur.et ter⸗ ſus em̃ ex terra gignitur. Exhis enim αα α rũ et pax.Longiturnitas vite etvirtusinn N quatuoꝛ coloꝛibus.miro artifitio et pul⸗ & pvra Pguf chꝛitudine intextũ eiit tentoꝛiũ.habes in texturas omniũ floꝛũ quos gignithumꝰ2 ſcõᷣm ioſephũ in quo etia figurã terre ge E–e— rebat.Totũ igr tabernaculu figurã tociꝰ mði gerebat ⁊ ꝓpt᷑ hec adoꝛtes ĩ eo eo tebantur. Quare enim tabexnaculũ deiet domus eius totugmund iritualiter tamm celum tabernaculũ ei dicitur ſicut legitur in pſalmo. Intro ibo in locuʒ tabernaculi admirabilis vſ⸗ et extenſione deſuperfoꝛmam celi/pꝛeſe⸗ rebat ipſumq; ſignificabat tentoꝛium ſic contextum. Et pꝛopter hoc adoꝛãtes in illo et ad illud inhabitationem celi ac Ddominatoꝛem ſe adoꝛare eo ipᷣo oſtẽde⸗ eſca. Poꝛi igr datoꝛẽ ſe ꝑ candelab?; bant. Seplem vo lucerne in candele luminis ⁊ mᷣſam ꝓpoſitionis deſignare voluit dñs/⁊ etiã polliceri ac ſi diceret cul toꝛibus et adoratoꝛibus meis iſta polli⸗ ceoꝛ et largioꝛ. Uoluit etiã oſtẽdere Aia bꝛo quod erat ad partem auſtralem eui denter ſeptẽ planetas deſignant ſatis co gruẽéter ⁊ ſatis apte. Has ergo voluit eẽ a ſiniſtris adoꝛantium 7 ymmolancium ipᷣo ſe deũ et dominũ mũdiadoꝛare ꝓfi et domus eius totu elba betur in circuitu eius tabernaculuʒ eius. q; ad domum dei. Ipſa igitur foꝛma ſua „ 9 ⸗ * poſitione ⁊ ſitu menſe. Itẽ cebat autẽ vt adoꝛates ⁊ immolanteslu cernas haberẽt poſt doꝛſum.inutilit᷑ em̃ lucerẽt eis.voluit ergo fapiẽtiſſimꝰ deus vt eſſent lucerne a ſiniſtris eoꝝ i parte au ſtrali.tũ qꝛ ipi planete ad auſtru totalit᷑ ſunt.tũ ʒodiaci latitudinẽ ꝗ totus auſtra lis ẽ nunq; exeat.tuũ etiã ꝓpter hec vt con gruentiꝰ lucerent immolatibꝰ ⁊? adoꝛan⸗ tib ⁊ ꝑ hanc poſitionẽ ſeu ſitũ cãdelabꝛi⸗ nõ ſoluʒ ydolaxria ſed ydolatrie ſpecies declinahat᷑. Nihil em̃ eis veneratois im pendi videbat᷑.nec eis ſeruiri.ſed magis ipᷣe lucerne ſeruire.Quiavero ĩ ſacris lu- ne panes offerebant᷑. ſicut ſupius oſten⸗ dius ⁊ teſtimonio. Jeremie de placen⸗ rijs ꝗᷓ fiebãt regĩe celi.adeoq; dediti erat hmõi ſeruitio.qꝙ nõ ſuſſiciebat eisꝰvt mu lieres hec agerẽt. yvmmd filij colligebant ligna ⁊ patres ſuccendebat ignẽ mulie res ↄſpergebãt adipẽ.vt hmoi placẽte fi⸗ erẽt lune.ſicut ibidem legit/nõ fuit facile eos ſubito abrũpi ab hmõi ↄſuetudine ⁊ ideo factũ ẽ pᷣeipiente deo vt ſaltẽ pau lulũ quaſi ꝑ regnationeʒ abducerent᷑ ab illa. Nõ em̃ facile fuit hmõi ↄſuetudine deditis.nõ videre mẽſam panũ in taber naculo d ñiiquã videre cõſueuerãat et ipſi met implere in domo ydoli.qua ꝓpt᷑ po ſita ẽ menſa in tabernaculo dñi ad aqui⸗ lonẽ nõ directe ante ipᷣm sꝛaculuũ.et iteꝝ Phibitus ẽ populus panes ponere ĩ mẽe ſa illa et de panibus etiã illis edere. ſoli eiĩ ſacerdotes iuſſi ſunt ⁊ panes illos po nere ⁊ ſaluũ illis ceſſum ẽ inde comede re. Uidẽs ergo ꝙ iſta triplici diſſimilitu dine ad ydolatria quaſi regnauit eos de us. ⁊ aliquatenus elgngauit videlʒ ipſa menlie. Ite ꝓhibitioe po s ꝓhibitione velcẽdi ex eis. S em̃ ↄſueuerat videre directe añ ydola quibus in ea panes offerebant. Amplius.ſuꝑ vnũqnẽq; panũ illoꝝ nẽdi panes⁊ 5 ponebat patena aurea et pugillus tbu⸗ ris.quales appoſitiones videre non con ueuerant in domibꝰydoloꝝ. Ampliꝰ ODopulꝰadeo erat rudis ⁊ puerilis.ſinõ videret carnes ſacrificioꝝ exvna partel? menſaʒ panũ ex altera quia talia in do⸗ mibus ydoloꝝ videre conſueuerãt eis ueſci. facile in erroꝛem ſtulte credulitatis * . — BDe legibus ́JU neſi ſtarent ante eos ad Sꝛatiõ es 2 imo⸗ icider. qua culturã ydoloꝝ melio:ẽ cre⸗ 1 laciones q deo fiebantin ydofſtriam ſe- derẽ? qu eſſet cultura deii ſi adeo mino e⸗ ptiem planetan de eis fieri vident ſic diri rem habundancia taliuʒ in tabernaculo. mus de adoꝛatiõe ad oꝛtũ ſolis. Nõ de⸗ dei conſpicerẽt qm̃ videre coſueuerãtin E domibus ydoloꝝ.Sicut em̃ deos argen teos ⁊ aureos maioꝛis numinis et ſubli mioꝛis potencie putabant.qᷓʒ plumbeos eſſe vel ſtagneos.ſic cultura ſalubꝛioꝛem ac ſanctioꝛem eadem inſipiẽcia crederẽt ꝙ alrare refertius haberet tadaueribꝰ⁊ menſam panibus cumulatioꝛẽ. Ab hac obea ſtulticiacautũ ẽ eis ne inciderent in eam us et a cõſuetudine qua ꝓfunde infecti ſuuues i rant aliquatenꝰ abſtracti et ſi nõ radici⸗ R 1 tus auulſi ſunt. Duo vero cherubin C “ in abſcondito vedelicet intra oꝛaculůpo ſiti funt.ne ſi apparerent vel adoꝛarẽétur (Ke a populo in diuiuo cultunõ de firmamẽ en to vel adoꝛari vident. MNihil emqðᷣ en adoꝛari poſſet apparere voluit dominꝰ . ſpi in tabernaculo ſuo tempꝑe illoſciẽs leui-⸗ nne tatem ⁊ lubꝛicitatẽ populi illius.quibus S i occaſione leuiſſima reciderent in ydola⸗ iu triã conſuetã.necymagines cherubin aa “”’ parere voluit. QOꝛ em̃ ymaginẽ vituli ſ paulo ante aaloꝛauerat qualit᷑ ſe ab an⸗ “ geloꝛũ ymaginibus continerent. ne as 1 ate adoꝛarẽt.⁊ ꝓpter hoc dicebat eis ’J dñs Deutronomii.iiij. Nõ vidiſti aliʒ ſimilitudinẽ in die qua locutus eſt dñs (2 vobis in oꝛeb.ne foꝛte decepti faciatj vo bis ſculptã ſimilitudinẽ aut ymaginẽ ⁊c. “MR Significauerũt ena due parłes taberna “ culi. di&s mũdos ſiue duas partes vni⸗ “ uexſi.videlicet mundũ ſpiritualẽ.⁊ mun⸗ ””VMð, dum ſenſibiem. Oꝛaculũ em qð ab. A ſcondebat᷑ velo erit abſconſum popu⸗ x . N lo.vbi erat pꝛopiciatoꝛiuʒ ⁊ archa ⁊ due· ymagines corubin in quarũ medioooo parebat dñs inde dabat reſponſa ſigni AAͤ ficabat ſeculũ alterũ.bitatzonem ⁊ pa tria ſpiritualiũ ſubſtanciaꝝ vbi deus ap⸗ A paret ſicuti eſti⁊ iſtud ſpeculũ in abſcon⸗ n dito hominum eſt ⁊ velatum hominibꝰ 2 et homines ab ipᷣo ſeparat.mundus ſen 4 ſibilis eſt. Et pꝛopter hoc nonvideturab U”” hominibus nec in id intrant.niſi cum ve ẽðJ’J lum iſtudctranſierint aut cunaa blatũ fue rit a conſpectu eoꝛum hoecłſt de medio. OW Wundum autem ſenſibilẽ expꝛeſſe ſigni⸗ ̊H ficabat velum per quatuo? coloꝛes er ꝗ , ſ bus contertum erat quod iam fupꝛa no⸗ „ tauimꝰ et hoc ꝓ parte dicit apłs ad Pe egs· x. Dignante ſpixitu ſanctoInõduj . 6 ⁹ £ſ● nan Wifue ndi enbi 9 ni wriu oi ibas ul d em hucs fial; ſtois ro 1. S – . y uſe HMAEE* õõ acdt. 5£ iro ppalatum elſe viã ſancton. Reliqua dem. q pactũded obus ? velicet de vero pars tabernaculi qꝗᷓ vocabatus ſan⸗ ctũ ſiue ſanctuariũ.ſiue ſancta.⁊ erdtæxꝑ te populi abſq; velo interpoſitoomundu ſenſibilẽ figurabat. ⁊ ipᷣo velo quo clau⸗ debᷣat 1 coloꝛes⁊ intexturas q in eo erat mundi 33 “ poplos terraꝝ. illaniita vt in oĩa flagicia eiuſdẽ.xx. Omni aciem pᷣferebant. . Uia vero circumciſio de hils eſt que ante lege pa⸗ tribꝰimpoſita ſunt ⁊ non videt᷑ in ſeipᷣa habere vti litatẽ aliquã excepto ſolo obediẽcie bono.neceſſe ẽ aperire canſas 7 eius litterales ⁊vtilitates quas habet pᷣ⸗ ter iſtud bonũ. Harũ ergo pᷣma ẽde⸗ bilitatio libidinoſe ↄcupiſcencie / q viget in mẽbꝛo illo virili ex vulgere circumciſio nis ⁊ effuſione ſanguinis que in ea jit. Secuida expoſitio ptis illius.id ẽ cul⸗ pmẽbꝛ illius frigoꝛi et defricationibus veſtiũler quibꝰ? omibus efficit minus ſen ſibilis.queadmodũ ⁊ manus duris opꝑi⸗ bus aſſuele. min⸗ſenſi biles minuſqʒ paſ 17 ſibiles inde reddunt᷑. Nihil aũt in parte illa magis minuit aut debilitat concupi⸗ ſcenciã ; diminutio ſenſibilitatis/ paſ⸗ ſibilitatis illiꝰ. ercia cauſa. vt pars illa. qᷓ maxime in partibꝰ?i „ . humane nature impugnabat. vilificarei bᷣ ilh viliſſimos homines faciebat. maximeq; blane , 7 inpugnaret᷑ in pᷣmis. Quarta in ſug gillationẽ ſacroꝝ veneris ⁊ pꝛiapi.in qui bus ps illa tanq;ᷓ ꝑps ⁊ occupatio vener? in coꝛpe humano nõ parũ oꝛnabat ⁊ co lebat. Hec aũt eriiꝑs carnis q maxi⸗ me pugnabat contra ſpiritũ ſicu? ⁊ maxi me adhuc. Maximeq; contaminauerat nõ ſolũ maſculoꝝ ſed etnã bꝛutoꝝ anima lii pꝛuebat.ſicut legit leuitici. xviij. Oẽs exèrationes illas fecerunt ærole terre ꝗ uerũt ante vos ⁊ golluerũt eam. Et iteꝝ ec fecerũt ⁊ abhomi natus ſum eos. DHec ętiã plaga effrenate ac ffagitioſe libidinis gentes illas ſeptez execrabiles q̃ terra ꝓmiſſiõis ante aduẽ⸗ tum filioꝝ iſrael inbabitauerant in ydo⸗ latria nutriebat ac potiſſimũ detinebat. Quinta vᷣo caula eſt foꝛtitialo imp̃ſſi onis men reatoꝛis pacił eiꝰad ab raham abꝛabeq; cum ipᷣo. Eſt em̃ circũci ſio ſignaculũ ęt ſtigma inſepabile. grauiſ ſimoq; doloꝛe inpᷣſſum. et ꝓpier hoc loꝛ luſſimũ ẽ mẽoꝛiale creatoꝛis et pacti eiul⸗ caſtitate ſpirituas qua deo adheretur ꝑ cultũ.⁊ om no recedit ab ydolisc de ca ſtitate coꝛꝑali qua receditur a flagicus ⁊ reſtringitur ac reſcindit᷑ effrenitas libidi⸗⸗ nis ad minus vſq; ad coniugiuʒ. Huius ergo pacti mmoꝛia refricat circuciſionis ſignaculũ.ſicut legit Benugbzainen⸗ cit deus ad abꝛahã. Statuã pactũ meuʒ inter me ⁊ te.⁊ inter ſemen tuũ poſt te in generationibus tuis federe ſempiterno. Et uerũ. Hoc ẽ pactũ meũ.Circũcidet ex vobis om̃e maſculinũ ⁊c.quare maniſe⸗ ſtũ eſt.quia hoc ſignaculo Ppkterur omis circũciſus ſe huiuſmodi pactũ ſeu fedus iniſſe cũ deo.⁊ ipᷣa ſuſteptiõe hui⸗ ſigna⸗ culi intrat in pactũ ac fedus abꝛas et ipᷣa ſuſceptione ullius obligat ſe ac debitoꝛẽ ſe cõſtituit vniuerſe legis qᷓ ſemini abra he data eſt. ſicut dicit apłs ad galathas v. Teſtificoꝛ omni bomini circuſcidẽti& qm debitoꝛ ẽ vniuerſe legis faciẽde.Quẽ admodũ ſuſcipies ſignaculũ hoc ẽtonſu ra.⁊ habitũ cuiuſcũq; religionis ad eaam ſe obligat vniuerſam. quẽadmo dũ ſuſci⸗ piens crucẽ rubea ad religionẽ templari oꝛũ ſe obligat. et ſuſcipiens albam ad re ligionem hoſpitalion. Serx igit ſunt vniuerſo. Pꝛima ac p̃cipua ẽ quam nos nouiſſimã poſuimꝰ videlicet firmitas pa cti ac federis cum deo. od naetuz etſe dus pactum coniugale eſt. ac fedus ſpiri tualium nupciarum quo deo adheretur caſtiſſimo cultu. ⁊ ab ydoloꝝ foꝛnicatide receditur. Quod auteʒ habeat ſacra⸗ mentalis virtutis alibi determinat᷑. Si uis autem querat.vtrũ et mulieres he⸗ eonꝝ debitrices ſint huiuſmodi pacti et federis.cũ ſignaculũ circſciſioninec ſu⸗ ſcipiant nec habeant. Dicimus ꝙ ſic cuʒ ſint de ſemine abꝛabe. Pactum enim? fe dus iſtud initum eſtinter abꝛaham et ſe men ſuum ac domii. Intrant autez in pactuʒ abꝛahe ꝑ quedam baptiſmata⸗ et traditiones que in coꝛpe legis nõ in niuntur. Supplebatur aut eis ſacrame talis virtus circuciſionisꝑ quedamiquo rũ vmbꝛe vaniſſime omninoq; a fructu vacue/apud iudeoseadhuc extant et ob ſeruant᷑.licet in moꝛtẽ ſeruantiu ⁊ ꝑditio nem. ſicut et alia legis cerimonialia. que ceca ꝑtinacia adhuc deſerere contẽpnũt. HNon intelligentes quia cerinotialin le⸗ tauſe ⁊ vtilitates circũciſiõis litteralis in ⸗ gis fueru Sis fnerunt eis viq; ad tẽpus coꝛ?reptiõis inpoſita. ſc legit᷑ in nonb cap ad hebre. Seruiente ſolumodo in cibi potibus et in variis baptiſmatibꝰ etiuſticiis car⸗ uuiis vſq; ad tempus correctionis ĩpoſitꝭ . Juſſa eſt aute fieri circũciſiooctaua die a I, natiultatate paruuli. gt hoc in lege. quo⸗ SIZniaz ante octaua dœm teneritudo infan⸗ ciũ tam graue vlnus abſqʒ periculo moꝛ tis non ſacile ſuſtineret. Si aut diſferre⸗ legibus riam reducetet. vel ꝙ aquaʒ de petra eis ꝓduærat in eoꝝ aſpectu cultroꝝ lapide⸗ oꝛuſn recoꝛdarẽetur. vel etiam vt lapideo rum coꝛeium ſuoꝝ duriciaʒſin huiuſmo⸗ chi cultris legerent in ipᷣa hoꝛa circumęiſi⸗ onis.vt ad penitudinein emollirentur.? coꝛdium ſuoꝝ duriciam ſentirent. interi⸗ us ꝑ cõpunctionem. quemadmodu cul⸗ troꝝ huiuſmodi duriciam coꝛꝑpalem ꝑ cir cumciſionem.legimus autẽ ylaie.xx. Ab raham cum quo pactum circumciſionis zmo inijt eſt petra vocatue a domino. Altende inquit ad petrã vnde exciſi eſtis adhuc populoe hebꝛeoꝝ nõ indixiu ſtatiʒ G c Salutare auteʒ erat.ymmo valde ne ( tur vſq; i annos puericie vel maiort eta⸗ tis multi declinarent eã ſuſcipere/æpter grauitatẽ doloꝛis. Et ꝓpter hocnouuio moyſes circumciſionẽ. ſed dilata fuitvſq; ad ioſue q populũ circũcidit ſcdᷣoſſicut le gitur Jbſue. v. v quia ſoꝝe non vacabat Eis.quia vel ꝑ bellu ↄcuciebãtur.vł peſti bus vaſtabãtur.vel ſeditionibus diui de Vtur. vel omurmurationibus exagita⸗ Batur. vel alijs incomodis vrgebantur. vel ita obtenta erat conſuetudo circũciſi onis a patribus et apud eos obſeruata. vt in poſitione vel replicatione nõ indi⸗ gerent. locus ergo fuit circuciſioni facic⸗ de.firmato populo in fide abꝛahe.⁊ ob entis ꝓ ꝑte ꝓmiſſionibus eidem factis. CTuic em innouandũ fuit pactuʒ abꝛahe? ſirmandu er ꝑte ſeminis eius. cuam fumu appebat ex ꝑte dei.⁊ hec ꝑ exhibitionem Oygautẽ cultro lapideo ſieri iuſſa eſt. obtentũ videtur fuiſie a ſeppoꝛa. Quig cum occurriſſet dñ’s moyſi volens occide re eum.vel eo ꝙ filius eius eſſet incircũci ſus. vel ꝓ eo ꝙ diuerterat a recio itinere egyptiiquo euʒ mittebat deꝰ ſtuli ſepho⸗ ra ilico acutiſſima petraã et circũddit illuʒ Fo:ſitan autem non ꝓprer aliud vſa eſt ſephoa petra ad opus iſtud qᷓ; ppter fe⸗ . ſtina Onẽ. Qſacunq; autem ex cauſa hoc feceritſita tamen obſeruatum eſt. e oblſeruatur hodie avud hebꝛeos et in. v. Zeoſue auctoꝛitate diuina firmatum. ver⸗ breiſinquit. Fac tibi cultros lapideos ⁊c. A Cauſa autem in hoc fuiſſe videtur. quia analefiet ferro faciebant.inciſiones in coꝛ MWetallum em̃ ferri metallũ martis. FVS ꝑptẽ eius in metallũ opinabatur ydolatra rumvanitas. Uoluit ergo.ritum iſtum Aliud q; p ferrum eyerceni vt ſaltẽ hac dl Aimilitudine aliquatinꝰeos ab ydolatria abduceret. vel vt fedus quod cum eis pe pigerat ĩ petra oꝛeb. eis ꝑ hoc ad memo poꝛibus ſuis. ⁊ maxime in ſacris martis. bus ꝓhibitis. ceſſarium pactum abꝛahe ꝑ circuciſonẽz in petrarecoꝛdari fumitatem et conſſtan ciam abꝛahe.qua tam foꝛtiter tanq; ſide liær deo adheſit.ꝓpier quod petravoca & tus fuiſſe videtura domino.eęt foꝛſitã iᷣe abꝛaha ex pᷣcepto dei cultris lapideis cir cũciſionem celebꝛauit.vt firmitas pacti il lius et federis ſic oſtenderetur. petra em fundamentũ foꝛtiſſimũ eſt edinciorum. Sic ⁊ deſpõſatio illa ſiue cõtracłꝰ ſpũał ↄiugiifundamẽtũ ẽ ⁊ firmamẽtũ ſuppoꝛ tans totum ſancte conuerſationis edifi- cium.Et ipᷣoabꝛaham locius veleris hoc eſt iudaici po pulifuit pᷣcipuu fundamen tum. ꝓpter hocigitur in perra merito fie ri pᷣcepta eſt circumciſiowt agnoſceret to cius iudaici ritus eſſe fundamentuʒ atqʒ poncipium ⁊ fulcimẽtum firmiſſimũ quo ſublato totus collaberetur ⁊ rueret.vł vt peire quã diximus abꝛahe tilicet pactuʒ ſe in are cognoſcerent circumeiſie Oſt hec tranſibimus ad ea q in lege videntur ab⸗ ſurda iuxta litteram ⁊ ꝓ ſequemur pmum mada⸗ la huiuſmõi. Dein& im mundicia In viris ⁊ mulieribus.ercio immũdicias animanm. Quarto ſa crificia et ea que ſacſicijs Rnnera ſunt. Quinto de lepꝛis. Sexto commixtio nes animalium et ſeminum diuerſoum generũ. SBeptimo loquimur de veſti⸗ Huiuſmodi ergo man datoꝝ pᷣmum eſt requies dei ſabbati eu⸗ us du crauſe in lege expᷣſſe ſunt. Altera in.ij. Deneſ.⁊ in.xx exo Ndelicet quia ſeptima die ceſſauit deus.ab omni ope gq patrarat. Secunda ve memoꝛes eeẽnt hebꝛei:quia requieſcere eos fecerat deus a laboꝛibus egypcie ſeruitutis.oꝑibꝰ ina⸗ ſes 6 fon phpei Lliet fitie dele nalit llü loſe⸗a lſin eieun plu glien Neno nſe ule (uatn neran mun⸗ nars⸗ . . —2 — S 2 32 7. ,ſer en paſtaden) jſi ſae gyee n e ſſeY. dern H 1 xxvi ts qᷓ; duris luti ⁊ lateris.⁊ hec cauſa legitu Secito aut neraliter en madatis 3 Deutro.v. Id cireo pᷣcepi tibi vt osſerua que aperta vidᷣnt habere abſurditatem res diẽ ſabbati.Cercia vero cauſa lſtʒ in et nulla ſem littera vtilttateʒ. intenditur 0 lege nõò ſit expreſſa vt parte illæ tẽporis. celongatio ab ydolatria. quéadmoduũ in id die ſeptia ſoli diuino cultui. Pocẽ iſto maãdato quod legit᷑ Exodi.xxi. wale W laudibus oratioĩbꝰ et ſacrificis et erudi⸗ ficos nõ pacaris viuere.ꝓut malefici in up tione populi vacaret. Alioquin ſeruilia telligunt᷑ magi ⁊ incantatoꝛes.huiuſmo un opera totũ tempꝰ habẽtia. dei memoriã di em homines omes.ydolatre ſunt ſicut mar ełel legis ſue ſcienciã cultuſq; ipſius hono docebimus in tractatu de ydolatria. * nilſfficeciaʒ de medio tollerent ⁊ obliuione Et quia nõ in hijs ſolis bominibus . ins delerent. Nõ eni delicijs ⁊epulis car ſtaret ydolatria ſi viuere ꝑmitterent᷑.ſeld n, nalibꝰdieʒ illũ deputauit deus ſed magꝭ extiã ꝑuagaretur in populũ.iuſſi ſunt tol⸗ . nichs illũ ſacris exercitacionibꝰ et ſancto ocio li de medio. In hoc vero ꝙ ꝓhibiti ſunt „ er cõſecrauit. GBenedixit enim diei ſeptimo habere fermentu in domibus ſuis et coꝛ⸗ d ihti et ſanctificauit illũ vt legit᷑.gene.ij. Non medere fermentatũscontra ydolatriã fa⸗ —– en ᷣ&„ eũu expoſuit carnaliũ deliciaruʒ ſpurciciss ctum eſt. cuius conſuetudo erat fermẽ⸗ ſ⸗ polluendũ Quartã cauſe aſſignat quidã tatos panes offerre.⁊ ſup fermẽlo vlter⸗ nn 5 quietẽ venturam.ſeptimo die. Hoc et ſe mentato fundere ſanguinem victimarũ. u pamo millenario annorũ ſeculi qdð cre⸗ Et ꝓpter hoc expꝛeſſe ꝓhihitum eſthic s duũt ſeptẽ annorũ milibꝰ finiendũ. Pane Exodi.miij.vbi ðꝛ. Nõ imolabis ſuꝑ i· · Seel dAultẽ quietẽ intelligũt ceſſationẽ conflictꝰ mento ſanguinẽ victime tue. Cur au en gquatuoꝛ electoꝛum ex quo eſt omnis ge⸗/Mem iuſſi ſunt agnũ paſchaleʒ comedere nn. neratio ⁊ coꝛruptio.in mũdo nature ſiue/ Zin egreſſu de egypto renes accincti bacu⸗ hiut mundo in ferioꝛi.qui eſt mũdus ſublu⸗ los.tenentes in manibus/aſſum igit᷑ nõ naris. Et cũ iſta ceſſatiõe credũt eciã ceſ⸗ coctũ aquat cum lactucis agreſtibus. et inſ⸗ ſaturũ eſſe motũ. omnin celoꝛũ ſtellaruy iterũ.non confractis oſſibus.Una cauſa bboe N ⁊ luminariũ.et tunc vᷣe coſabit ipᷣe de tfuit feſtinatio.⁊ ↄpellebatur exire de egy nn us ab om̃i ope quod patrarat.cũ omino pto ſicut legitur. exodi.xi.et.xi. Et ꝓpier nſ Cceatio et generatio cetereq; operatides hoc dictũ ẽ eis.Exodi.xi. In vna domo n oe Ctid creatoꝛis ceſſabunt. Eum neccreabit comedetis ne offeratis de carnibus eius a) quicq; nec generabit inpleto nuero vni⸗ foꝛas. Nõ em̃ poterat eis vacare mit o uerſitatis atq; decoꝛe.licet aũt verũ ſit ge tere tunc exenia nec medullas ex oſſibus int herationẽ ⁊ coꝛruptionẽ ceſſaturas eẽ.de extrahere. Secunda cauſa fuii vt eis en, ceſſatione tamen motui celeſtiu. ⁊ de ſep inpᷣmereturmemoꝛia amaritudinis p la tenari millenario annoꝝ nihil ærtũ ha cctucas agreſtes. tribulationis p ignem 81 bent. Et inſuꝑ iſtud potius miſticũ eſtꝗs quã paſſi erantin egypto.et ꝓpt᷑ hoc gra . c litterale. veru de hoc in deſtructiõe ertko⸗ cioꝛes eſſent liberatoꝛi deo .Similit ꝙ nH iis ariſtotilis.quo poſuit eternitatẽ mun pcepti ſunt comedere aſima.tũc cauſa ſu NH di. de alijs erroꝛibus qui circa hec ſunt it feſtinatio quã dirimug. Sigut legi⸗ aceus dicemus. Pꝛopter qud autẽ ſepti tur exodi.xij. Urgebãtq; egypcij populuʒ made potiusq; alterius nmmeri ad hoc erxire de terra velociter. In hoc auteʒ » . . elegerit. illagſt raw.quia cũ creatio mm ꝙ agnum in ipſa egypto immolare iuſſi .) di dominic die ceperitoſummatio eius dns et ſanguinem eius linire ſuper limi⸗ õ 1. (pleta eſt ſeptimo die ꝗᷣ fuit dies ſabba naria domoꝛum ſuaruʒ et vrrunq; poſtẽ Sun . alda vicui auia dies illa dies ſa ayparte ab ydolatria egyptioꝛũ iuſſi ſugt rch⸗ turni eſt. Saturnus autẽ eſt ꝓpꝛius pla⸗ recedereiet contrarium cultum ſuſcipeſe „ nn neta et dux regni hebꝛeoꝝ. Et pter hoc Egypcij enim arietem colebant. et Ppter· * jaH naturali inſtinctu licet penitus neſciẽétes hoc comeſtionem arietis aut agni moꝛli e bKervatigngoleibuius. hon tant euz. feram ſibi putabanti ſanguinemq; eiuſ⸗ i ⁊ celebꝛitatẽ ſè ſolempnitatẽ illius natu dem peſtiferum. Admiranda igilur pꝛu⸗ ie ra ei reddente honoꝛẽ debitũ tanq;ᷓ duci dencia in hüs liberati ſunt filij ifrael. er ahl .— ⁊ rectoꝛi populi illiuns. Hunc auteʒ er ritui diuino quodamodo iniciati.vt ſimk 1s . roꝛem cuʒ alijs qui ſunt de diuerſitate le ⁊z a ſeruitute egipcia exciperentur. ⁊ a ſer „ 64 gum ꝙ parte deſtruemꝰ inſequentibus uituie nephande ydolaine uberarent ſa W— . „ .W 4 W △ * Dcpart)u ſ, 2ð . * . * * QA O „ „ * ł - △ utiferãqʒ Aerirent coeſis nẽ agni. ⁊ eiuſdem ſanguinẽ a mote protegentem Similẽ cauſa habet et id manlatũ ꝙ le git᷑.exo.xxiu. Non coques eduʒ in lacte matris tue. In natura enĩ ſua nihil ha⸗ bet imundicie edus neqʒ læ capꝛinum. nihil etiã habet malicie hoc eſtnocumẽ ti cõtra ſanitatẽ coꝛsoꝛalcẽ.Pretereavtrũ q; licitũ erat eis comedere vł bibere qꝗᷓ de cauſa igit᷑ coniunctio amboꝝ eiuſdẽ Phibita eſſet Edus enĩ et lac mundus cibꝰ et licitus eſt ſecundũ legẽ. Preterea nõ eſt adeo laticꝰ aut delicatꝰ huiꝰmõi cibus. ut ꝓpter hoc merito ꝓhibendus eſſet impliꝰ qeare ꝓhibuit hoc po tiꝰ de edo qua de agno et vitulo. Ex his ergo onninibꝰconſequẽs eſt aliqua cõſue⸗ ludinẽ ydolatraꝝvoluiſſe deũ ꝑ hoc re⸗ mouere:vt dei populus diſſimił eſſʒ ydo Mris.nõ ſo lũ ritu ſed viuẽdi ac veſcendi cõſuetudine. Hui? aũt ſignũ validũ eſt. 22 ⸗ iſta ꝓhibitio repetit᷑. Deutroñ.xiiij.et Exodi.xxiiij.vt foꝛtius ei inᷣmeretur. Ex hoc em̃ apparet vehemẽter deo diſplice⸗ re contrariũ ipßius Cũ ergo in eo non inueniat᷑ cauſa ꝓhibinõis ſue. neceſſe ẽ vt ꝓpter aliud ꝓhibitũſit qðᷣ deo nõ me diocriter diſplicebat.Et ꝓpt᷑ hoc nõ po⸗ teſt eſſe niſi ydolatriavłaliquomõ ducẽs ddilla. De hui ẽ illud madatũ quod legit᷑ Deuro. xxij. Si ambulas ꝑ viaʒ in arboꝛe vłterra nidũ auis inveneris ⁊ matrẽ pullis vł ouis deſuꝑ incubantem. ne tenebis eã cũ filijs.ſed abire pacieris captos tenens filios.vt bene ſit ibiſ⁊ lõ⸗ go tꝑe viuas.quo quidẽ nidiculoſe epu⸗ eriliter dixit.pᷣceptũ eſſe cauſa pietatꝭ.ne mater filios ꝑdens ⁊ ocioſa ſimul nimis afflige gtur quaſi duplici contritiõe ↄtri⸗ 1. Sänos etia credit ipᷣe deũ ĩſinuare fi⸗ lijs iſrael q; miſericoꝛdes deberẽt eſſe in homines quantũq; Sarcere ab afflictiõe eoꝝ.quãdo ĩ auibꝰ ſic parcere eos voluit ab afflictiõe. Ppeer hocvicimus ꝙ id bo ũ nõ ẽ tantũ.nec vllo mõ deo adeo pla Cltu.vt tata mercede ab eodẽ remuneret nta legis obſeruacia vniuerſa. Qnis em audiat ⁊ riſum cõtineat de dimiſſiõe vnius auicule tantã mercedem pmittere qtã ꝓ vniuerſoꝝ mandatoꝛũ ſuoꝛuʒ ob eruatione. Ampli⸗. magis parcẽduʒ erit filis.ſi pietas ibi locum haberet. Eui filij vero nec ſibi nec aliis poſſent cõſulere etmatre adhuc indigerent ipſa legibus vero nõ indigeret eis. Maioꝛi ergo cru⸗ delitase detinetur et occiduntur filij in ca iſto q; mater. Ne dubites igitur vł aliquã ydolatriã vel aliquid ydolatrie ſi⸗ mileſſapientiſſimũ deũ ꝑ hoc mandatuʒ voluiſſe dãpnare. Sicut em̃ maleficł ex⸗ ploꝛabãt coitus ſeu cõmixtiones quoꝛũ⸗ dã animaliũ. vt illa hoꝛa interficerẽt ea. et de coꝛpibus eoꝛũ vł puluere darẽt eis. quos vellent ardoꝛe ſue libidinis inſfiam mare.credẽtes coꝛpa eoꝛũ vel puluereʒ ſi illa hoꝛa occiderentur hanc virtutẽ habe re. Sic⁊ de matre.ouis incubante vłpul lis ſi ea hoꝛa caperet.fecunditatem et foꝛ tunam in nutriendis filis poſſe pꝛeſtare Et hoc ſcimus ex multis ſimilibus q̃ legi mus in libꝛis maleficioꝛn. Uoluit ergo ho remouere miſericoꝛs deus a coꝛdibꝰ eoꝛumine aliunde veniens fecunditaiʒ quererent vel ſperarent q; ab ip̃ᷣo.⁊ ꝓp hoc dixit.vt longo viuas ꝑe. Amp̃. Obſeruatoꝛes augurioꝝ fauſtã et foꝛtu⸗ natã reputabant inuentionẽ nidoꝝ cum matre ⁊ filijs.vel cũ matre ⁊ ouis ⁊ ideo dogmatiz abant nõ eſſe offendendã ma⸗ trẽ neq; filios. nec ſeparãdos eos ab in⸗ unicem. Quicquid em̃ contra niduʒ ſic inuentum facerent.contra foꝛtuna facien tis fieri celdebant. Sed nidũ cũ bus in eo ſic inuentis ſeruari pᷣcipieba tanq; bone foꝛtune cauſam quandas. Unde ⁊ qᷓ;diu ſeruabant nidũ huiui modi cum omibus inuentis in eo illeſu,z cauſa diu eis bene eſſe ⁊ viuere Si vero diſſipasent aut aliquid de inuentis lede⸗ rent diſſipari domos ſuus. Et ꝙ ma⸗ rfri vel filis vel ouis male facerẽt.hoc vel filioꝝ eoꝛũ eſſe paſſuros ꝓ certo ſcirent uẽadmodũ adhuc eſt opinio multoꝛuʒ inſipientiũ a vetularũ coꝛdibus avelli obuli magis foꝛtumtam aſe q; magni ponderis argenti vel auri. et ideo cuſto⸗ non poteſt.fauſtã eſſe inuentionẽ acuso diẽda eſſe artiſſime tanqᷓʒ foꝛtune felicis, bonoꝛum euentuum cauſas⁊ pignoꝛa certiſſimaialioquin in perditione eoꝛum perduntur iſta bona. Uoluit ergo mi ſericoꝛs ꝑeus hanc ridiculoſamvanitatẽ opinion?mq; mẽdacẽ delęxę,de coꝛdibꝰ eoꝛũſet bonũ quod ſperadat ex conſerua tione matris vel pulloꝝ vel ouoꝛũ ⁊ eoꝝ coniũctione poſuit in contrario.videlicʒ in dimiſſione matris et captione ac detẽ tione ſilioꝝ. Non ergo ꝓpter bonita S ſe n⸗ Nw 8 6 ticipet in comeſtione. tem quam haberet in ſe di miſſio amcule/ captioq; ⁊ detentio filioꝛũ.tam magiſi⸗ cã mercedẽ ꝓmiſit dñs ſed ꝓptendeſerti onem vaniſſime ſuꝑſtitionis et elongati oneſſi ab ydolatria atq; ſuſceptionẽ vere credulitatis ⁊ bone ſpei firmationem. De iſto genere videtur et id quod le⸗ gitur in Deutro.xv. Non ligabis os bo uis triturantis. lic em̃ videri poſſit dictũ eſſe ⁊ contra auaricia iudeoꝛũ qui eo vſ⸗ qqʒʒ parcebant frugibus: vt nec boues tri⸗ turantes inde comedere ꝑmitterent.⁊ ne hanc auariciã inuindemiatotesvuarum extenderent.non ꝑmittentes eos ſimilit᷑ de vuis comedere vłde muſto bibere ꝙ erat innate eis auaricie in volleranda cru delitas. Tamen ↄſuetudo eoꝛum qui bo neg eouſqʒ abhominabãtur vt de frugi⸗ bus ſuis eos nõ ſinerent comedere ĩ ma dato iſto pcuſſa ẽſt oſtenſa equitas.qua iuſtiſſimũ ẽ vt qui ꝑticipat in laboꝛe.par⸗ De iſto genere ſunt ꝓhibitiones ille qͥ legũtur Teuitiei. xxj.De ſũmis ſacerdotibusvt nõ radant capur.neqʒ barbam.neqʒ incarnibꝰſuis facient inciſſurasſiſtas enim gaſiones fa ciebant ſacerdotes ydoloꝛum.capilloſqʒ ⁊ pilos ſuos in ſacrificijs offerebant.in⸗ ciſſuraſqʒ in carnibꝰ ſuis ꝓpter extrahẽ⸗ dum ſanguinẽ quem ydolis offerrentet/ ꝓpt aliqua alia que nos hic ſubticemꝰ. Uoluit ergo deus ſacerdotes diſſimiles eſſe ſacerdotious ydolo- Et de hmõi eſt id gð legit Leuit. ir. Cumplan⸗ taueritis ligna pomifera auferetis ppu⸗ cia eoꝛumid eſt pᷣma gemmina que vo- cauit pᷣpucia quia inmũda ea haberi vo luit.contra erroꝛem idolatrarũ qui ea ta —rrrr . ☚ qᷓ; pᷣmicias ydolis offereban in parte et in parte in domibus ydoloꝛen comede bantet iſtud obſeru bant ꝑ tres annos continuos a plantatione. nec erat fa⸗ tua veneratio ydoloꝛũ in hoc. Eo em ipo ꝙ pᷣmicias eis hmõi fructuũ offere⸗ bant eos pᷣncipes ſuos eſſe hac dños cõ iteãtur.pᷣmicijs enim honoꝛari cõſueue runt pncipes ⁊ d omini ſicut et adhuc vi⸗ U ndes ꝙ pᷣmitiuis fructibus hondꝛantur. Et pm dem membꝛa. id eſt capita ferarum que venatione capiuntur eiſdẽ pᷣſentari conſueuerunt. Eratetiam erroꝛ ipſoꝛum ſimiliter et adhuc eſt multoꝛum pᷣmitinos fructus fauſtos eſſe et foꝛtuna 2 . mis autem fructious genyo id ẽ deo na ture ſacrifſibatur. Et ꝓpter hec dixit deus. poma que germinant hmòi ligna ſcilicetinmũda erunt.vobis tribꝰannis. ſebeudi ucigntes ea. nihil faulſte virtu . tis.nihil foꝛtune in eis credentes. Quod autem ſequitur Quazo anno omẽs fru æ ctus ſanctificabantur Hoc eſt mũdi erũt ⁊ veſtris vſibus apti. Credebant ant ydolatre quia niſi cecri et gemo ⁊ alus qG o buſdam demonijs de pꝛimoꝝ triu anno rum fructibus iuxta dictam ſuꝑſtitioneʒ offerrẽt. arboꝛes ille vel ex toto areſcerẽt vel ſteriles efficerentus. Reliquie aut hmõi ſuꝑſtitio nis apud nonnullos inſi⸗ pientes adhuc extant.qui pꝛime generati onis poꝛcellos aut canes.aut omnino ꝓ iiciunt aut occidunt aut vnũ illoruʒ qua ſi offerẽtes illos genyo quod diximꝰapᷣy nos. aut ideo fu ꝙ mater in huiummocł animalibus nutrire nõ ſufficit pꝛimos fe tus et quia credunt non poſſe viuere.de canibus vᷣo quia credutur futuri rabidi iue rabioſi. Juxta hoc que diximꝰ in tellige cauſas et vtilitates pꝛeceptionum et pꝛohibitionum ſimilium. Oſt hoc ꝓſequamur immundici as legales et dieemus. quia im⸗ mundicias legales intelligimus quas lex immũdicias reputabat et nomi nabat Harũ pꝛimai erat coꝛpoꝛalis. ſicut ſtercoꝛis et fimi et ab hac voluitdeꝰ vt ſe obſeruaret populꝰ hebꝛeoꝝ. ita etis vt egeſtiones ⁊ purgationes vẽtris vnꝰ?- ⁊ quiſq; baculo fodiẽs abſcõderet.et hec pluribꝰ de cauſis. Pꝛimũ ꝓpt᷑ dei hono ꝛem ſicut legit᷑.deutro.xxiij.dñs deꝰ tu⸗ us ambulat in medio caſtroꝝ Secundo ꝓpter ꝓuocationẽ et exemplũ alieũ gen tiu vt videntes populũ iſrael declinare i mundicias et mudiqi ſectari ꝓuocarent ad ritus ⁊ ↄſuetudines eoꝝ CTercio vt honoꝛ etiaʒ eſſet caſtris eoꝛum vtipſi . D p ĩipſis caſtr ſuis aliqd turpe facerever⸗ ent Quartoſ alubritas contra coꝛruptꝰ onem fẽtoꝛis Quinto neceſſitas per quã oppoꝛtebat eos diu eſſe in loco vno quod vtiq; facere non poſſit tanta popu li multitudo. niſi eis ab egeſtoꝛũ fetoꝛe caueretur. Hac etiaʒ de cauſa carnes in deſerto non comedebant. ꝗa fetoꝛ tot et tantoꝛũ cadauerũ.tanteq; carnificine eos frequẽtius debitoſcaſtra mutare cõ⸗ ios etetiam omnia pᷣmitiua. De pꝛi, ſ-pelleret Gecn nai immũdicia erat velut 14 ,DBZe quedam irregularitas feſpectu taberna⸗ culi.qᷓ ſcʒ ꝓhibebat quis i irhe taberna culũ.niſi purificatꝰ Et hoc eratimmũ⸗ dicia qᷓ inmundi dicebant᷑ qui tetigiſſet mMoꝛtuũ vłmoꝛtui ſepulchvłquodcũq; de illis ꝗᷣ lex tangi ꝓhibebat.et quod eñ mirabiliꝰ.qꝛ ipᷣi qei tangebãt ea quibus glij mundabant et ipſi qui alios mnnda bant etiam mundando.inmundi fiebat. Et hoc eſt ꝙ legit᷑ Numero.xix. Omnis qui tetigerit aquas expiatiõis in mũdus eru vſq; ad veſpera.Et intelligit᷑.hoc qui tetigerit ꝑ ſe ſiue aſpgẽdo aliosniſi ꝗ aſꝑ ſus inde fuerit. ercia inmundicia ⁊ ſola vere inmũdicia. inmũdicia ẽ peccati 1 ℳ et culpł. Inmũdicia vo animaliũ inmiui- dicia gritiregulazita t coꝛpalis et irregu C laritatis quides. qnõ admutebat᷑ ad ſa⸗ AViſiciũ vel eſum. Quatuoꝛ igit᷑ idica ſuni inmũda in viris ⁊ mulieribꝰ. vicʒ HMulier mẽſtruatꝗ.lepꝛoſus: ſemifluꝰ.no B. amrnaſn ollas. iſti guatnoꝛin mMůudi erat ꝑ ſe et in ſe. Quintũ qui te tigiſſet inmunduũ. Pꝛeter hec aũt vaſa qͥ⸗ Lan eralla cauſa. . bi oſn S cipiamigit᷑ ab ipis hominibꝰ pollmodu dictunbe⸗ aliuo⸗ Et pᷣ⸗ – umnnn de muliere mẽſtruate. PHec igfj imda reputata ẽ ſcʒ quoſd exↄſue D ludie⁊ lege gẽtqabioꝝ ꝗͥ ado eas execra bat tpe menſtruoꝝ.vt nõ niſi igne purga ripoſſe eas crederet.Et ꝓpter hoc cõbu⸗ rebant veſtimẽta eoꝝ ⁊ omne qð terigiſ ſet tpe menſtruali. Quia vero rit⸗ iſte ita inoleueratin egypto.et in terra ꝓmii ſionis nõ potuit auerti ab eo ex toto po⸗ pulus iudeoꝛu. Et ivo legiſlatoꝛ fecit ſup hoc ꝙ in gẽle tam dure ceruicis fieni po⸗ tuit mgtans riti ſimul et mitigãs.quẽ ra dicitus extirpare nequiuit. Judicauitigr eęas inmũdas. qð quidẽ fieri neceſſe erat ꝓpter inueterat conſuetudinẽ. Sed cu,ʒ ablulione aque mundari eas ⁊ ea qᷓ teti- pAuus 0 epter ißam ſonreici flurus? O giſſent ĩſtituit. In quo multũ detraxit Yhe abhominationẽ ydolatrie venerieiẽ vri conſuetudini. Nõ eſt autẽ dubitãdũ qiuin ydolatrie qua luna colebat᷑ p iſtaʒ ę ¹inmundicia multuũ detractũ ſirxuʒ fluxus E mDenſtruon lune curſui deputaret. Et ita hanc inmundicia referrent in lunã.Et ꝓpter hoc addiſcerent eam nõ eſſe colẽ⸗ dam cuius ope pollutio eſſet ⁊ inmũdi⸗ cia. Potuit aut eſſe vt mulieres mẽſtrua EtEe celeris mulieribꝰ audacius ſe lune ce⸗ rimonijs immiſcerẽt. reputãtes ſe eo i5o0 6 etia pter Nus contagiũ.et ꝓpte xclprvoſuE è G ſerPln6 le gibus ſacris hmõi dignioꝛes q in ip̃is luna eo tpe nanifeſtiꝰ oꝑaretur.Potuit etia eſſe et hic credimus ex eis qᷓ de ydolatria legi mus ꝙ mulier menſtruata aliquando ei immolata ſit.⁊ quia ſanguis menſtiuus crebꝛo in eius ſacrificus offerret. Coli em̃ a mulieribꝰ multa auiditate ſolebat luna. Sicut legitur Hieremie.vi.Mulie res aſꝑgunt adipẽ vt faciant placẽtasire ginãa celi cedebat lunã. Hec igit ẽ vna canſa ꝓpter quã eas inmũdas iudicauit S lex. Becũda cauſa fuit vt abſtinerent viri a cõmixtione earũ in diebus illis.tũ ꝓplerfetũ ne coꝛrũpetur ⁊ occaſionaret venenoſitate ſanguinis illiꝰ.⁊ ne ex fedi⸗ tate ea fierẽt abhominabiles viris.Ler⸗ cis cauſa fuit ip̃ᷣe mẽſtruꝰ ſanguis ð quo multa monſtrifica faciebant malefici,⸗ Quarta honor ⁊ reuerencia tabetna⸗ culiſin quo poſſet mulieribus fluxus con tingere.ſi ad id.eo temꝑe admitterentur qua inquinatione nulla abhominabili⸗ oꝛ fieri poterat tabernaculo. Quinta honoꝛ ſanguinis quẽ in mentẽ femp⁊ in gerere volebat dñ̃s filijs iſrael in deteſta tione ydolasrie. Sexta canſa contagiũ ⁊ coꝛruptela menſtrui ſanguinis qni iante infectionis eſt vt etiã in ſpeculo in quo tẽ poꝛe illo mulier faciem inſpexerit.feculẽ⸗ cie ſue manifeſtũ indiciũ inömat. Wa nifeſtũ igitureſt.quia ⁊ ſaluti animaruʒ. ⁊ ialuti coꝛpoꝝ et ſaluti partuũ ſeu fetuũ ⁊ ipᷣi ſacramentq matrimonij conſultũ ẽ legem.quia menſtruate inmunde ſunt vſq; in tempus purgationis ſue. Langẽe⸗ tes auiẽ menſtruata et tacta ab ea ꝓpter saſdẽ cauſas inmunda iudicata ſunt ſed remotioꝛi.]. Lepꝛoſus vᷣo iudicatus eſt inmũdus.⁊ ꝓpter feculenciam mothbi G ter bong rẽ caſtroꝝ atq; tabeaculi in quo poiſ⸗ ſimũ intelligimus honoꝛẽ Ri. emi qua ſemen ipᷣm hůane generationis mi ſcebãtur ſacrificijs.et ꝓpter honoꝛem ca ſtroꝛũñ et etiã tabernaculi vt diximꝰ. Hoꝛ ruit etia æx ⁊ hoꝛreri voluit ult etia xuʒz huma ui ſeminis alibi q; in oꝑeiſſnane gene⸗ rationis.Et hoc ꝓpter execrationes ydo latrie ⁊ ſodomiticas abbominationes. quas om̃mo abolere et ſtudioſiſſime er⸗ irpare intendit.voluit ⁊ honoꝛem habe — ntabernaculo ⁊ caſtris ꝓpter quod non 9 . — n nu on urr ͦ 3 a 14 e hle , e 4 ns i5 Nio aiß en Si 14 . xxviij niſi lotos aqua etiam ſacerdotes intrare tabernaculũ debebant ꝓpter ho eia membꝛoꝛum defoꝛmitas et maculoſitas pꝛohibita eſt a ſacerdotibus. Leuiti.xxj. Somembꝛis defoꝛmes aut maculati aut mutilati admitterentur ad miniſterium tabernaculi.ex hoc vilipẽderet etiã taber naculũ et miniſteriũ ipius.et in hoc dei honoꝛ minueret᷑. Inmũdicie veroirregu laritatis mereq;requirebat purificationẽ multiplicitererat ad hanc ꝑtinet inmun⸗ dicia vaſoꝛũ ſicutvas fictile in quo aliqd ex octo nominatſreptilibus cecidiſſet aut qꝙ aliquid de moꝛtuis eoꝛuʒ tetigiſſet. et ꝓpter hoc frangendũ ſicut legit᷑ leuiti. x 7 omnis aqu arũ cõgregatio ſicut legitur ibidẽ In quo nõ aliud intelligi dectpo leſt niſi phibitio appꝛopinqtiois ad ydo latriaʒ.ideo enim ꝓhibiti ſunt fili iſrael tangere huius ànimalia vel moꝛticia eo rũ ꝓhibiti ſunt neceſſario immolare.ea vel cõmedere deimmolatis In hoc etiã q inmunda iudicata ſuntin mundi⸗ cia que ꝓhibebat acceſſum ad dei taber naculũ etiã tangentibus ea pꝛeciſa ẽ etiã eiſdẽ omnis ſpecies emuncationis ⁊ ap⸗ pꝛopinquationis ad deũ ꝑ illa.et ꝙ pl⸗ ẽ oſtenſa ſunt cauſa diuine offenſiois ⁊ in⸗ dignationis.nõ qnidem ꝓpter ſeſed ꝓ⸗ pter ydolatriã ꝗᷓ de eis fiebat. Juxta hũc modũ mndi, erat vas quod non ha⸗ bebat opꝑcꝑlũ nec ligaturã.ſicut legit niu merꝝ.vxquia vala ꝰuiuſmodi habere conſueuerat ydolatre.⁊ etia cauſa hone⸗ ſtatis et mũdicie coꝛpoꝛalis. Quoniq a⸗ cilius cuſtodiũtur munda que habet oꝑ⸗ culũ.⁊ honeſtius tenẽtur atq; cõtrectant que ligaturaʒ habent deſe.vtpote anſu⸗ la del annulũ. Poterat etimm eſſe vt alie nas ligaturas adhiberẽt ydolatre vaſis ſuis non ſioe aliq ta cõtaminatione ydo latrie. ⁊ vaſa volebant carere operculis vt aliquibus ſeruicis ydolatrie magis pᷣ ſto eſſent.⁊ vt ipᷣa reptilia ydolis immolã da in ea irrepent.ſicut mures muſtele atʒ lacerte ⁊ in eis inuenirẽtur. Sic em̃ inuen taſmagna accepta credeban eſſe dijs vt 3 polte elec eis. Reſtañt auteʒ ad huc alique reliquie ydolatrie iſtius.Cre⸗ dũt em̃ nõnulli inſipientes queda numi⸗ na nocturnd freqauẽtare domos cvaſa qᷓ diſcooptavel opta inueniũt.poſtqʒ inde tomederint vł biberint denuo replere. Eodẽ modo et clibani et.fontes a videretur lex. gͤ RR 581 * Si autẽ coogtn vel dauſa ſiue obſtru cta ea inneniũt.lnde offendi ⁊ ex hocim⸗ minere iſttoꝛtuniuʒ domui. Et hmoi cauſaʒ dicemus in tractatu de ydolatria. PHoꝛtuos auũt generaliter tam viros q̃ mulieresmmũudos eſſe voluit lex.vt “ ”ssl M 1 elongaret popnlũ iſrael.⁊ a ritu queʒ ba bebant fundãadi yd matrie. et ab operibꝰ maleficis ac nigromanticis quoꝛũ miłta legimus Et pꝛopter hoc qui tangeret moꝛtuũ inmũdꝰeſſet.Sic legit᷑ nũeroꝛu rix. Sacerdotes autẽ ſummi ꝓhibiti ſunt ingredi ad moꝛtuos pᷣterqz ad ſeptem ſi cut legitur Leuitici.aj. Ad eos auᷣt ingre di pmiſſi ſunt ne inumana nimiſqʒ du Moerito a — — Aitur. quare ipi qui combuſſeraſit virula ruffam. vel cineres eius poꝛtauerant. vel qui alios aqua expiationis aſperſerat at q; mundaueratimmundi reputaren M. CLum ex cineribus vitule illius et aquisvi uis. aqua expiationis conficeretur.qq om nes huiuſmodi immundicie expiabatur. Wirabile enimvalde videtur.qualiter ex aqua purificante et tãtis emendationis pᷣſidijimmũdicia cõtraheretur. Am plius. Quicunq; alios aſpgebat immun dus efficiebatur. O poꝛtebat igitur vt aſ⸗ pergeretur ab alio. Sed iterũ aſperſoꝛ il le emcereturimmundus. Quare indiget neceſſario alio aſperſoꝛe. Et ita erit circu latio ridiculoſa nõ habẽs finem. aut ibit res in infinitum ſecundũ rectũ et ita non ſufficiet numerus hominũu aſperſiõib;fa ciendis. Et erunt aſperſiones inutiles In quo videntur dicenda ? foꝛte amplioꝛa. Pꝛimũ quod voluit deus ſemp ⁊ me ———= rito reuerenciã ?⁊ honoꝛem ac timoꝛem ex hiberi ſanctuario ſuoj actificals in ipo ⁊ ꝓpter hoc vnuũ quẽq; qui lan geret ali⸗ quid ex ſacris quibuſ damindignuʒ ſe re putare bhmõi attatu ⁊ immundũ eſſe cõ paratione ipſoꝛũ.⁊ timere ne irreuereter etiam tetigiſſet. Et peccato irreuerencie ſe reputare pollutum. Et hoc ſᷣm hunc ingel lectum. erat immundum fieri ex cotattu mundon atq; ſanctoꝛuʒ. quẽadmodũ le⸗ git leuit. vin. ꝙ anima polluta comedẽs de carnibꝰ hoſtie pacificoꝝ ex hoc efficie batur adeo immunda.vt etiã moꝛti adiu dicetur ibidẽYẽ. Sed ſi hoc eſſet verum ſacerdotes ſemper immundi fierent.con trectãdo ſacrificia ⁊ quelibetſ ancta. 0 veriſimilius eſt atq; verius vt todi iſtud HMM d iiij m que- p5ͥjD R — . C. — — „. 4 —— „Bei ſtatutũ ſit in hoꝛroꝛem pæccati. ꝓpter qd huiuſmodi ſacrificiũ ofſerebas Adeo ergo voluit deus populũ ſuum exhoꝛre re peccatũ iſtud. adeoq; fedans et macu lans aucto:es ſuos id repugnare.vtnon ſolum hoſtia que ꝓ illo offebatur. ⁊ il⸗ lud ſignificabalinmunda reputaretur et polluens contingentes.ſed etiam ipſe re liquie vt cineres.⁊ quicquid haberet ali⸗ quid eoꝛũ admixtũ.vt aqua luſtrationis quam diximus. Si ergo peccatum il⸗ lud fuit peccatũ adoꝛationis in tali.ſicut nonnulli opinant᷑. ſiue peccatũ tociꝰ po⸗ Puli.Merito adeo hoꝛrendum et inmun⸗ dum iudicauit dominꝰ. vt qui de hoſtia eius vedoſtie cineribus quidqᷓ; tangeren cui cineres illi comixti erant immundus eſſet non immundicia culpe vel peccati. nis aſpgere ſeu mundare. nak 2Z in hoc nõ aliter iuxta litterã.eos qui ſa crificia offerunt.ſacraq; contractat⁊ alijs im mundicia coꝛpoꝛali.ſed immun⸗ ia irregularitatis quam diximus. que peccatũ nullatenus eſſet.ſed peccati hoꝛ⸗ roꝛem ⁊ abhominationem ducens alio⸗ quin peccatũ eſſet eam immolare. ⁊ cine res eius colligere.⁊ alios aqua expiatio⸗ Inſinuat miniſtrant alioſq; purificant. Purificari per alios indigere.⁊ mundatione quam alis impendut miniſterio contẽtos eſſe: non debere. ymmo ab alijs recipe opoꝛ tere. In eodem vo capitulo hoc Enu mero.vix.legitur expꝛeſſe.moꝛtuuʒ eiuſq; tabernaculi.totam q; ſupellectilẽ immun dã eſſe.et omnes qui ingrediutur taber⸗ naculum illud. Et hoc ꝓpter cauſas quas diximus. et ꝓpter alias de quibus aliquas ſuo loco dicemus. Iſte autẽ immũoscie quas irregularitatis dixim⸗ Aqua expiationis tollebãtur. Oſt hec cpſe imur immundici⸗ qs animaliũ vbi iſtud pꝛimũ ſciẽ duũ qꝛ qdam animaliũ immũda erat mũdicia coꝛpalij ĩmũdicia repudia timis qua diximꝰ⁊ irregularitatj. Quedã vero ſola immundicia irregularitatiset hec immundicia eſt qua ppibira erant a dDei ſacrifitio et ab eſu humano. Nec no⸗ uimusvllum de animalibus qð immun du reputatũ ſit ppter ſoiam immũdiciaʒ coꝛpoꝛalem. Poꝛcus eniʒ de quo minus vigeri poſſetnon ſolum immundiciã ha bet coꝛpoꝛalẽ.ſed enam immundiciã illã legalẽ. Adhut em̃ pagani poꝛcos immo⸗ legibus lant ſceraaz ſua et pacta ſacrifitio po?⸗ coꝛi’mant. Non aliter ratũ exiſtiman⸗ les neqʒ ammolabiliter obſeruandi niſi ipi qui paciſcũtur aut federantur ꝑ inter mediũ poꝛcũ huius ſacrificij tranſterait. EI vt ex paucis alia intelligas ſi ſalu⸗ Nilati coꝛpoꝝ populi ſuiper hanc diſcre⸗ tionẽ animaliu intẽdere voluiſſettanima lia non munda vł immũda ſed ſalubꝛia vel noxia nominaſſet.licet verum ſit ꝙ in animalibus greſſibilibus et piſcibus atʒ volatilibꝰ eis penẽ ſanioꝛa atqʒ ſalubꝛi⸗ oꝛa elegit.moꝛiifſera multa atqʒ venena⸗ ta ab eis pꝛohibuit.Ad aliud igitur intẽ⸗ debat dei ꝓuidencia licet hec non pꝛeter milerit. ditus duo ſigna mundicie ſimul coniun xit.videlicet᷑ ruminationẽ et vngule diui⸗ ſionem. generali regula de hui? poputũ inſtruxit.vbivo alleru deeſt immundicia iudicauit.vt camelo ⁊ cyrogrillo. Zn aut lcito quia camelũ ſacrificabant ydolatre et malefici. et hoc ip̃m legimus nos in li⸗ bꝛo de anulis.vii.planetaruũ.⁊ ꝓpter hoc etiam de cirogriilo idem licʒ opinari.nee miruʒ ſi pauca munda animalia inuenit Dominus quᷣe ydolatria abhominabilia non feciſſet. cum apud egypcios ſexcenta et ſexagintaſex genera ſacrifiioꝛuʒ habe⸗ ret ydolatria egypcioꝛum ſicut diẽmiglo⸗ doꝛus. Poſtmodũ vo miſeratiõe de oꝛũ redacta eſſe ad.xxv. pꝛec pua. Immo lationem vo lacexte noſipſi egimus ali⸗ bi.ſimilter ⁊ talparũ et veſpertinonum. Ad eam quoqʒ legimꝰ deueniſſe demen cism ydolatras vt et veſpertiliones ado⸗ rarent ſicut yſaias teſtatur in ſecũdojno ſtris tempoꝛibꝰ pꝓchdoloꝛ bufones ado⸗ rari ab infaniſſimis quibuſdã audimus. ltur patenter intellige.⁊ mi x hijs& rare dei fapienciamigue omnia alia que ſibi vſurpauerat ydo atria/ hominabi lia voluit eſſe populo ſuo.vtvel ea nõ co m ederent. vel nec etia contigerent vt per hoc longe fierent ab ydolatria.⁊ cõſuetu dine gentiũ quas deus abbominabat᷑. ſicut ⁊ nunc ex neceſſitate ſtatuendũ eſſet in regioubus vbi adoꝛari dicitur cattus ne ibi inueniretur.⁊ apucet In hoc ergo ꝙ in quadrupe Rinueniret grauiter puniretur. Eodẽ modo ⁊ in regi onibus in quibꝰbuſo dicit adoꝛari.ſi qs bufonem inueniens nõ ſtatim occideret ſi poſſet graui animaduerſione ferretur. U autem auoddam genus locuſta 6 0 ſi⸗ zcEzraE ENEAEEe . xxix. . .— . „ 2— 2% . mrum eis ad eſum conceſſit.etiã innemo⸗ rum qugs ſacflficauerunt ſculptilibꝰ cha i riã auxiliiqð eis ad debellsdũ eggptios naan. ²⁹ Et erat opinio ydolatrarum de celit ꝑ locuſtas datũ eſt factivideri hõt os ſuos amare ſanguinem.quoniamvti Uuc autẽ attendemus ad loquẽ⸗ qʒ non alia de cauſa diligebant niſi gaa n dum de ſacrincijs.Abi pᷣmũ ſcire in hoc maeoꝛ ſubiectio difficilioꝛqʒ ſerui⸗ ne⸗ BVdebes. gꝛ ſacrificia ſignificabant tus eis impẽdebatur/ ⁊ etiam hono: ma i aifa peccata. ꝓ quibus offerebantur. ꝓ ioꝛ. Jpᷣa em̃ oblatiene ſanguinis qui nu⸗ un pter hoc etiam peccata vocabantur.ſicut trimentumvite eſt.⁊ ſuſtentatio coꝛpoꝛis ni legitur Oſee.iiij. DPeccata populi mei co auctoꝛes et conſeruatoꝛes vite ſue cõfite⸗ i medent. Et ad Roma.viij. De pecca⸗ bantur et recognoſcebant. Quẽadmo is B to dampnauit peccatũ.Et.ij.ad Coꝛinth. ) dum autẽ dyabolus nõ fuit ꝑmiſſus tem v. Eum qui non nouerat peccatũ. ꝓ nob/aptare pꝛimos parentes niſi ꝑ ſerpentem. an fecit peccatũ ꝓpter hoc ergo quod fiebat vt eoipſo ꝙ per ſerpentem loquebat᷑.ſu lun in ſacrificis fiebant merito ſacrifitioꝛum ſpecta et hoꝛrendavſſet eius locutio⁊ ꝙ eer⸗ in peccatis. Crematio ergo ſeu cõbu⸗ pter boc magis ab ea ſibi cauexentiſic et nſa ſttio ſacrifitioꝛũ et conſumptio: atʒz moꝛs: ſanguinẽ exigere permiſſus eſt·. vt eoipſo nus moꝛtem⁊ conſumptionem ſignificavat? ſuſpecta ⁊ hoꝛrenda redderetur ſeruitus fficiebat etia m peccatoꝛu. Qꝛigitur ydolatrie et eoipᷣo amplius fugeret que uun ymmolabat animaliavel cremabai facto nutrimentum vite et ſuſtentatio ngi ha etiã verbo ſicut cre dimus diceba tſicut tüũ in ea petebatur/: ipᷣi dij eoipᷣo efficerẽ I moꝛiuntur vel conſumunt iſta animalia tur odibiles. quo ſanguinem adoꝛatoꝛũ ne ſic moꝛiatur? cõſumant᷑ peccata pꝛo qui ercultoꝛum ſuoꝛum ſitire:et in moꝛteʒ eo H bus offero illa. Et iſta intentio ſacrii rum aperte intendere videbantur. Adeo cioꝛũ multũ conſona eſt littere legis. ⁊ ſi autem placuit ſanguis demonidꝰ aliqua e cut ſupꝛa diximus ipᷣos offerenres ſigniſi do ⁊ apud aliquos ĩdolatras:vt nectan uni cabant ſacrificia. Et ſcam hoc intẽtio gi etiam nec tangere illum auderent do iu offerentiũ eratvł eſſe debebat talis moꝛ latre tanqᷓʒ partem dijs couſecratam: et tis ſeu terminationis quã paciuntur ſcili eis ſolis debitam: pꝛopter quod et circa ab cet animalia. ſuppliciũ meruiſſe me cõſi ſanguinem vel ante ipſum comedebant nigo⸗ teoꝛ.et per hec ſacrificia veniã mihi peto dils ſuis ſangu inem relinquẽtes.opina oede Et iſte intentiones valde congruũt ſacri nabanturqʒ ex hoc ſe placere dijs ſuis. o. S ſicijs qᷓ offerebantur ꝓ peccato ⁊ pꝛo de⸗ Q autem vel circa ſanguinem immola sali⸗ „ licto. vebes aut cire ꝙ in omni ſa⸗ tium comedebant putantes ea hoꝛa etiã um. crifinio pꝛecepit dominꝰ multaen concul deos ſuos ad ebibendum cõuenire ſan nn Mcatione apponi ſal.⁊ vocauit illud ſalfe guinem huiuſmodi. Etita in conſpe 4607 deris.ſicut dicit᷑ Leuitici.ij.Quia in ſolis ctu eoꝛum de ſacriſicijs comedentes dijs ONofr dei ſacrificijs ponebat᷑. In ſacifics vo ſanguinem illum bibentibus communi⸗ 8600 ydoloꝛũ non. el vero apponi ꝓhibuit one foꝛti ac federe indiſſolubilionſtrin⸗ s . iwacrificijs ſuis ieo ꝙ poꝑeretur in ſacrri gerẽtur. Et hoc vidẽtur potiſſima cau en6 ficijs ydoloꝝ.ſicut legitur Reuiti. ſecũdo ſrauare ꝓhibiti ſunt comedere animat e „MNRrautez ſacriijs pꝛecepit. vt anima captum a beſtia &l ſuffocatum: videlicʒ ncbi H lia offeren da eſſent abſqʒ macula coꝛpo ꝓpter admixtionem tanguinis eu ule o0 ris. Intelligimus vt nullo membꝛo care-⸗ calio modus quidãa erat immolandi de⸗ Ack rent. nullũ membꝛum viciatum haberẽt. monibꝰ:et ideo pꝛohibuit comedi o⸗ et hoc pꝛopter honoꝛem dei.ſicut legitur · cata. Qꝛ auteʒ legitur ꝙ ſanguis pꝛo Walachie pꝛimo. O ffer illud duci tuo.ꝙ /Manima eſt. intelligendum eſt quantũ ad ſua ſuanguinem hoſtiarum fundi ſemper iuſ⸗ ꝭydolatriã. Oꝛ enim animas ſuas non po ſit. et ꝙ cgmedeillum pꝛohibſit omnino terant dare ad comedendũu vel bibendũᷣ cauſa fuił Pdiſſime cõſuetudo ydolatrie demonibus ſalua vita coꝛpoꝛis dabant ti Banguinem enim non ſolum animaliũ uicinius poſt animas quaſi vice aiaꝝ vt ſis ſed eſiam ſiloꝛum et filiarum ſuarũ ima delʒ ſaguine Uel ſaguis ꝓ aia ẽ. hoc ẽ molabat demõibus ſicut legitur in pſal-⸗ ſic aĩa in eis aĩalibꝰ ſq; hic ẽ coꝛruptibił MU mo. Effuderunt ſanguinem innocen deſtructibilis:⁊ eũ ipo ſanguine perijt:⁊ a tem, ſanguinem filioꝛum et filiarum ſua ꝓpt hoc qui comedit vel hibit ſanguinẽ 2 D v ” A BDe comedit vel bibit ainmã cimal illius ꝑ cõ ſequẽs.Uoluit igit᷑ ſic deterre eos a comeſtione ſanguinis.videlʒ ne comedẽ tes aut bibentes ſanguinẽ etiã ſimul cuʒ illo animas animaliu comedere vl bibe re viderẽtur. Uoluit etiã inſinuare ꝙ fal ſi dij qui ſanguineʒ canedere vel bibere ydolatris videbãtunſanguinẽ habebant ꝓ anima offerentis ſcʒ vel immolãtis.Et hoc eſt dicere. Anima om̃is in ſanguine eſt. vel ſanguis ꝓ anima ẽ.Sãguis vtiq; immolaticius. ꝓ ala offerentis.⁊ anima eius in ſanguine illo eſt quia in eo come ditur⁊ bibiur.ſpũalier ab ipo dyabolo cui immꝗlatur. Nec dubitandũ eſt il lam eſſe Muciã dyabolivt ꝑ aſſuefactio⸗ nẽ immolãdi animalia.⁊ ſanguinẽ eoꝛuʒ offerendi vellet eos inducere ad immola d ipᷣos filios ſuos: filias/ ⁊ ad offe rendũ tam ꝓpꝛiũ ſanguinẽ qᷓʒ filioꝛum filiarũ ſuaruʒ. ſicut ⁊ fecit vt eos plenius poſſidereti vel in memoꝛiã ꝓtectionis ſi⸗ ue defenſionis vłpotius vindicte.que miſſa eſt eis. Geneſ.ix.vbi dicitur.Carnẽ cum ſanguine nõ comedetis. Sanguinẽ em̃ inquit animarũ noſtrarũ requira de manu omniũ beſtiaruʒ.Et iterum. Qui⸗ cunq; fuderit ſanguinem humanum fun detur ſanguis illius.Et iuxta hoc poſſi in telligi ſanguis. ꝓ anima.id eſt ꝓ vita ſub hoc ſenſu. Sanguinẽ veſtrũ requiraʒ.id eſt vitam. Et qui fuderit ſanguinẽ huma nũ.id ẽ qui vita humanã extinxerit.Fun detur eius ſanguis.hoc ẽ extinguetur vi⸗ ta eius. Illud quoq; pᷣtermittendum Mnö eſt ꝙ puerſoꝛ? imitationis ſimea dya bolus etia dinini cultus ⁊ honoꝛificencie gloꝛia quã pꝛimos patres exhibere vidit deo altiimo.a deceptis hominibus ſibi ſuggeſſit impendi. Et hijs etiã nõ conten tus.amplioꝛa requiree nõ expauit. ꝓpt hoc ſuggeſſit nõnullis.vt nõ ſolũ anima lia illi ſed etia ꝓpꝛios filios ⁊ filias ĩimo ptie conſue legibus Una quia ydolatre contrariũ faciebant. ſicut legitur Deutro.vxxxi.De quoꝛum vi ctimis comedebant adipes et bibebant vinum libaminũ. Alia cauſa vt in dei ſa crificis gule detraheretur. et in ipſis ſe⸗ bꝛietas ſeruaretur. Cercia cauſa fuit ho⸗ noꝛ dei.qui potioꝛi.·ac pingui oblatione honoꝛabatur. Winueret᷑ em dei honoꝛ in ſacrificijs ſi pars eius deterioꝛ offerretux O aulem pectuſculũ ⁊ armũ dextrũ i 4 n partem voluit cedere ſacerdotuʒ. cau a fuit diſſimulatio ⁊ elongatio ab ydola tria.⁊ foꝛte ab es parte diuinatõnis que adhuc ſpatulomancia nuncupatur.quꝗ maxime exercebat in ſpatulis et extis ani maliũ immolaticioꝛ’ũn Mogdli vero oc cides di animalia immolaticia.id eſt iu⸗ gulatio.decollatio.colli intoꝛſio iuxta li teram nullam aliam vidẽtur habere cauᷣ ſam qᷓʒ elõgationẽ ab ydolarria.quia vi delicet alios modos habebant ydolatre occidendi animalia immolaa. Tquia iam incepimus aſſignare cauſas ſacrificioꝛum. ⁊ expediui us nos iã de ſacrificio agni pa ſcalis.⁊ deduus cauſam litteralem.ipᷣiꝰ ⁊ gquare in ipᷣo egreſſu de egypo iuſſi ſũt huiꝰ ſacrificiũ offerre fili ifraeli vt deſcẽ dẽtes localiter ab egipcus diſcederẽt etiã ritu. ritumq; valde abbominabilẽ et odi oſum egipcijs ſuſcipientes iugum ſimul⸗ q; dyabolice ſeruitutis abicorent. Et in ipo ritu nouo qyem ſuſcipiebant con tra erro vm ⁊ ſpem egyptioꝛũ vitam ac li bertatẽ inuenirent. Egypcii vero in ab hotninatiõibꝰ ydolatrie ſue perditionẽ et moꝛtemlet cum hüs omnibus verꝰ de us ac ſolus appareret/qui contrariu egy ond aini riam impabat.quaʒ contrario chu et odioſo falſis dijs⁊ eo rũ cultoꝛibus ſuos lihgrabat. atq; ſalua⸗ batdijs egypcioꝛũ omnino êntra eumꝰ cultoꝛes eiuſdem nihil potentibus.⁊ nec lꝗarent. Inſaniſſimus enim ambitoꝛ ſibi nec cultoꝛibus ſuis ad eſſe vł ꝓdeſſe falſi honoꝛis et gloꝛiedeo altiſſimo inui valentibus.verus ac ſolus deus innote dit/obedienciã ⁊ deuotionẽ abꝛahe qua, ſceret euidenter Diximus etiam alia filiũ vnigenituʒ deo voluit immolareiqᷓ gque circa huiuſmodi ſacrificiuʒ dicenda ꝓpter a multis eoꝛum quos decipere po tuit.nõ voluntatẽ tm̃ ſed etiã immolatio⸗ nem impijſſimã atq; ſacrilegam reqſiuit g Adipem omniũ ſacrificioꝛũ ſibi reti⸗ O „nuit ⁊ ſanctificauit deꝰ. Similiter renes atq; renũculos. Cũ autem adipis videlʒ Inter que valde ſolempne erati ſacri ficiũ.aut hyrcoꝝ quoꝛũ alt᷑ vocabat᷑ dño vel dñi. Alter vo emiſſarius ſoꝛte elige batur. vt eſet domino. vel vt eſſet emiſſa ꝓPpter quã retentusẽ videtur eſſe duplex rius. er ſuper quem cadebat ſoꝛs ꝙ eſſet Lkue erant iuxi litteram. Relinquitur ergo vt pꝛoſequamur alia ſacrifi empnia. guar doh lers den ſtn bie ſin lur⸗ ep N R ni FXF cus emiſſariꝰ. Ras RuAKac t WB — xxx dDſi vel dño cõburebat᷑ extra caſna cũ vi tulo.ita vt nihil eoꝝ remaneret icõbuſtũ/ nec pellis nec fimus.hircũ vo tmiſſari⸗. ſtatuebat ſummus ſacerdos viuentẽ co⸗ ram dñio.⁊ cõfitens vniuerſa peccara fi⸗ lioꝝ iſrł. ⁊ vniuerſa delicta imputabat ca piti eius.qðẽ dicere:qꝛ dicebat ſacerdos ad hyrcũ.ſuꝑ caput tuũ ſint oĩa pctã iſta. ſiue capiti tuo imputet ea de? et nõ fulijs ilrl. vel ſcripturaʒ omniũ peccatoꝝ in vni D uerſo.id ẽ continentẽ omnia peccata.illa in vniuerſo imponebatvł ligabat ſuꝑ ca put eius. Et tũc emittebat eũ in deſer 5 ꝑ hominẽ paratũ ad hoc. Credebant OA q; iuxta litterã ⁊ adhuc credũt fili irael: , gquia hircus ille poꝛtabat omnia peccata populi in deſertũ.Et ſicut diſparebałvel deuoꝛatlus a beſtijs. vłfoꝛte factus ſilue⸗ ſtris ille.ita diſparere ac diſpire credebãt peccata ſua ꝑ hmõi ritũ. Et quia poꝛ E tabat omnia peccata populi hircus ille. ſcoõm opinionẽ eoꝝ. inmuudus erat ꝗ tã gebat illũ ⁊ adducebat in deſertũ. Quõ inquiũt mũdus eſſet ꝗ poꝛtantẽ tãtas in⸗ mũdicias tet le aũt valde videt᷑ ⁊ etiã rieiculũ ꝙ capi ti hmõi hirci imputarent᷑ oĩa peccata p puli.cũ innocentiſſimꝰeſſʒ⁊ inmunis ab ℳ eis.quõ etiã poꝛtaret peccata ppłi cũ illa pa ſubſtacia mutare nõ poſſint Qõð ſi Dirxeni ꝗs nõ poꝛtabat peccata populi vſed penã ꝓ lllis.⁊ hocſilr nõ videt᷑ verũ gꝛliber ⁊ ſcnus mittebaat in deſertũ.Pꝛe tereaÜqd faciebat hircꝰ alter g ogerebat Si em̃ oĩa peccata dimittebãt᷑ pplło ꝑ locauſtũ hirci. Quid ergo poꝛtabat bircꝰ emiſſarius. Si vᷣo ꝑs pctõꝝ dimittebat᷑ in holocauſtũſilr ꝓ peccatis tocius ppli . .%ℳ ꝑ vlocauſtũ. Nõ oĩa igit᷑ goꝛtabat hir Queſtioñẽ etia habet guare aaren ꝓ ſes ꝓ domo ſua iuſſus ð⁊ offerre vitulũ ĩ holocauſtũ qui extra ca ſtra cũ hirco ↄbureret᷑.Et videt iuxta lit⸗ terã quia volebat deus eũ eſſe ſine metu/ de peccato vituli cõſlatilis queʒ ipᷣe filijs iſrael cõflauerat. In quo pplo iſrael ma- teriã et occaſionẽ ydolatre dederatvł pꝛo pier hoc qugd vitulꝰmultos h laboꝛes ſimiles officſacerdotalibꝰ ſic arare tri turare. vehicula trahere coꝛnibꝰ ventila re potuit etia eẽ ꝙ iſugillatiõeʒ ydolatrie gqua in egypto bos colebat᷑ quibꝰydola⸗ tre reliquia tenuiſſe videntur quedã de SInle indeoꝛũ qui boues nou occidant Decuit i dockoꝛẽ legis et diuini cultus miniſtrũ veriq; dei ſacerdotẽ.Pꝛimũ er⸗ emplo ſuo ſuꝑſttionẽ huiꝰ euatuare po o pꝛieq; purificatioĩs ſpõdere mãdato dei/ in eo ꝙ yd eatre ſacrilegã contaminati⸗ onẽ reputabat ponęre.vt per hoc ad fi⸗ dẽ recta et ritũdeo aRteptũ ppls faciliꝰtrra heret ⁊ peuntẽ ducem atq; doctoꝛẽ ſunz q̊ pontificem videlicet ſequeréł. Dehir o co vero emiſſario quareę in deſeriũ emit⸗ Mteret᷑. Hee cauſe nobis iurta litterã vidẽt Pꝛima qꝛ demones in deſertis ha bitare videbatur. ⁊ adhuc a mitis credũt.volu it deus poplo ſuo hůbitationẽ demonu reddere hoꝛrendã ⁊ abbominalulẽ.Et ꝓ pter hoc hircũ ĩmũdicias peccatoꝝ poꝛia tẽ illuc emitti. Uoluit etiã loca habilatio nis demonũ loca eſſe inmũdiciarũ ns catoꝝvt longe inde faceret filios iſrł. diceret hirco. Illuc vade illuc poꝛta imu⸗ dicias peccatoꝝ vbi ꝓpᷣus locus c earuz. Uoluit etiã ĩ hoc eis oſtẽdere ꝙ pctõꝛes 12 peccata ꝑs demouũ ſunt. Juxta iliud.p tes vulpin erũt.Etillud. TFunes cecidert oluit.qꝛ ⁊ fetidus ẽ in ſen de pilis eiꝰye H imẽta nõ niſi pungẽcia. beſtiolaſq; im⸗ mũdas generãcia ac nutriencia fieri poſ⸗ . ſunt.Ex hijs etiã funes foꝛtiſſimi fiunt in ibꝰfacile erat iutelligi fetoꝛẽ ⁊ imũdi⸗ cia.etſaculeos.funiculoſq; ac vincula pec catoꝛũ. Clel foꝛſitan ꝓpter huiꝰ ꝙ in ſpe cie hircoꝛũ ſeu capꝛarũ in deſertis demo nes apparebant. vt ex hoc demdes ipos qui in ſpecie illa interdũ appebant homi nibus immũdos eſſe oſtenderet. Popu⸗ lũq; ſuũ a colloquio ⁊ familiaritate ipſo rũ abſtrahberet. Sciendi eſt aut Puncti tũ ydolatrie valde fuiſſe contrarin et de⸗ monibus inimicũ. gui nullũ animal ſibi offerri volebant ablqʒ effuſione ſars⸗ giſſet. leuitici.xxvj. Mirabi⸗ ze in pᷣclaris. Per hircũ autẽ ideo fieri nis aut combuſtione aut aliqua leſione. In boc igitur ritu ꝙ pᷣcepit emitti hircuʒ integru aliqntulũ elongauit eos ab ydę latria. Coluit etiam in eodẽ ritu oſtende re non eſſe locũ peccatis niſi deſertuʒt vt ex hoc agnoſcereij populus iſrael.et non eſſe admittenda peccata in caſtra populi dei. et ia peccata cauſas eſſe quare i5a qʒ loca populoſa aut culta per iram dei de⸗ ſerta fierent. Qꝛ aulem extra caſtra et cuz fimo et pellibus cõburebant bircv et vitulꝰ in hoꝛroꝛẽæ abhominationẽ factũ ẽ pctõꝝ.Factũ ẽ etiã cõtra ydolatria qua SSe colebat ignis. In ᷓ ꝓpte bonẽ ignis cremari ſacrificia nõ ſinebanturextra ca iſuem ſtra ne ipudeũ ſu id eſt ignẽ tanquã in mundũu a caſtris ſuis viderent᷑ abicere. Factũ fuit etiã ꝓpter honoꝛAei ⁊ taber naculine pelles et fimꝰ in eius ſacrificijs legibus te quã haberet alteruter hircoꝛũſed om̃i⸗ potetitlima miſericoꝛdia dei. Ne ob liuiſcaris qutẽ quia deſerta omnia vole⸗ bat deus eis inmũdaſet abbominabuig reddere per hircũ emiſſariuʒ(vnde quia malefici etydolatre deſerta ꝓpt᷑ hocma altarishonoꝛẽ acreier encia minuerent. xime frequẽtabant vt audirent ibi reſpo ⁊ opinione hominũ cultũ dei vilificarẽt . Et ꝓpter hoc cõtaminata et imunda re⸗ putarẽtur. Tactũ eti ẽ ꝓpter hoc. vt qn⸗ tũ o diret deus peccata quea caſtris ſuis eijci volebat.incendioq; ⁊ cõcrematione cõſumi pᷣcipiebat euideter apparet pplo ſuo.et in hoc ipᷣm eũ eqmitari.eiq; placere R uderem. O aut vel hircus poꝛtare pec cata dicebat᷑. vel ꝙ in hirco cremari atzʒ 4 cõſumi putabatur:ſignum ibi ꝓ veritate 8En eſt. Quẽadmodũ aliquid ðꝛ ſcri⸗ biůdl pingi.cũ eiꝰ nomẽ ſcribitur aut pin⸗ gitur. In coꝛdibus em̃ hominũ aut ſolũ⸗ modo poterãat vere poꝛtari et cremari et poꝛtari peccata. Sed quia ſicut dirimus Hoſtie.ſigna ⁊ figura erant pctõꝝ. Ideo crematio ⁊ moꝛs⁊ eiectio ſiue fugatõ ho ſtiarũ crematio nem ⁊ moꝛtẽ et diſfugati⸗ onem ſignificabat peccatoꝝ ꝓpter quod hmõi hoſtias tangi ꝓhibuit dñs.⁊ ꝗ tã gerent. imundos eſſe decreuit. Patenter in hoc docens.qᷓ; longe eſſe eos vellet a peccatis quoꝝ hoſtias que ſigna et ſigu⸗ ra ipoꝝ peccatoꝛũ erant eos tangere pꝛo hibebat Si em̃ adeo hoꝛrẽda erat ſi gura peccatoꝝ. qnto foꝛtius ipſa veritas eoꝛũ. In hoc ergo ꝙ ꝓbibiti ſunt a deo appꝛopinquare ſignis peccatoꝝ ⁊ ea tan appꝛopinquare veritati eoꝛuʒ.Et eadem cauſa ẽ i ꝓhibiſone tactus vitule ruffe ur ſuꝑ hircũ.hmõi fuiſe videt᷑. Sicut tu ijceris et longe ſis a Populo iſto. ita fiat de peccatis eoꝝ.vel ſicut tu liber ⁊ ſanus et inmunis et a moꝛte et leſione euadis. vsl emitteris.ita liber ⁊ inmunis fiat po⸗ pulus iſte a peccaans. Eodẽe mõ ſuper Aicel eius. Mꝛatio vᷣo que fundeba 1 vitulũ. Sicut tu cremaris atʒ cõſumeris. ita ↄſumãtur peccata populi iſti?. Et peosc erat dicere. imputet ſacerdos capiti ,cLahpꝛi emiſſarij peccata populi. vt ſicut tu in figura et ſignificatione ſuper caput tu⸗ ge ſeoꝛſum ab illo. Ita faciat deus in ve⸗ ritate peccata ſeoꝛſum longe a pplo ſuo Etreuera fiebatita. non quidẽ ex verita um potas peccata populi et expoꝛtas lõ — gere euidẽter multo foꝛtius ꝓhibiti ſunt .⸗ ſa demonum eiſq; ibidem immolarent. Sicut et adhuc multi faciunt. Unde qui⸗ daʒ magus in libꝛo ſuo de magicis dicit ſe tranſuſſe cauſa philoʒophandi ad lo⸗ ca deſtituta omni habitatoꝛe: habitaſſe⸗ q; ibi cum inbabitantibus lucemſexlu⸗ ſtris annoꝝ.⁊ ab eiſdem didiciſſe que in eodem libꝛo ſcripſit. Tum etiã ꝓpter Jaunos et ſatiros qui in ſpecie hircoꝛum frednẽter ibi hominibus illudebaãt z ad⸗ huc illudere non ceſſant.Uoluit etiaʒ inꝭ inuare deus in hirco emiſſario.vt quem admodũ hircus emiſſarius abſq; cuſto⸗ . de relinquebatur in deſerto expoſitus be ſtis deſerti ad deuoꝛandũ/ ꝓpter pecca⸗ ta que in figura poꝛtabat. Si populus grauatꝰ peccatis a deo cuſtode ac defen ſoꝛe ſuo derelictꝰ:beſtüs maloꝛũ regno⸗ rũ ſeu pꝛincimun inimicarũ nationũ q̃⸗ ſi quibuſdã beſtũs diripiendus ac dilace randus exponendus eſſet.Et in hoc pꝛu dẽter eos ammonebat vt declinarent in mundicias peccatoꝛũ.di deuʒ habere vel lent cuſtodeʒ ac defenſoꝛem. Juxta illud Deutrono.xxxij.Dentes beſtiarũ inmit tam in eos. Etep alter cremnabatur. al ter vo isdeſertũ mittebatur inſinuubat. peccatoꝛũ queda fuganda erat ⁊ lõ⸗ e facienda a populovidelicet contagio ſa. Mayimeq; declinanda.queda vᷣo cõ ſumenda ⁊ conterenda vindicta.penitẽ⸗ et fuganda.longeqncienqg · et nihilo⸗ minus tribus modis quos diximus con ſumẽda. Et in iſta duplici hoſtia duo iſti modi.videlicet declinatio peccatoꝛuʒ et conſumptio eoꝛũ oſtenſi ſunt. Pas tres hoſtias quas nominamus qui tan⸗ gebant inmundi erant ꝓpter hoꝛroꝛem et abhoninationẽ hecrata ene adca⸗ ſtra denuo admittebãtur. Mi loti ſeu pu⸗ rificati.ſicut legit᷑ in eodem Leuitici.xv.· 6 Aſpſio vero illa ſeptenaria:quã de ſa 9 guĩe hirci ⁊ vituli faciebat põtifexad ſan ctuariſ.emũdationẽ eiꝰſieri ſignificabat ꝑ huiz ſacriſicis ab vniuerſitate pctõꝝ qᷣ cia ſacrificio ꝓel melius intelligit᷑ deꝛm nibus peccalis Omia em̃ et fugiẽda ſunt mit nite hno mm adb ſchu ſet. lenen ſont alue oe esorde ee . * vniuerſitas in ſeptenario ĩtelligitt vł to ri ignũ cedrinũ yſopũ. coccũ bie tincrũ ta ĩ ſeptenario dien ↄmittit᷑ Fchot aute idd eſt ſericũ biſ ſnctum coccinei coloꝛis. . hmõi aſꝑſio ↄ ritũ ydolatriẽ q ſanginę- Quideiüs de cauſis fuiſſe pꝛeceptum K immolaticiũ ioti apponebat demoibꝰ credimus. ſallicet vt virtus ſacrificui oſtt . ad bibendũ ⁊ offerentibꝰ niſi ꝓpt᷑ aliãs deretur.ꝑ lignũ em cedri.qð putredinem .* ſcturas aut figuras ĩde faciedas refua⸗ Pon recbbi d ae eum perpetuo repel⸗ ü ret᷑. Hoc ei ĩ multi ydolatris factũ fuiſſe lit ⁊ odoꝛem babet ſuauitatis. Per yſo⸗ N certũ habemꝰ.Et ſi totã ydolatriã egypti⸗ pum quod pectus porgat ⁊ bonum odo n onu chananeoꝝ? chaldeoꝝ ſic ĩ libꝛis eoꝝ rem ſpargit.per cotcum biſ tinctũ qui co⸗ c⸗ ſcpᷣta ẽaut noſſemꝰaut legeremꝰ ĩ hijs et en ſuum indebilem ſeruat.Oſtende⸗ R n alus que abſurdavidentde ſacrificus le/batur ꝙ ſacrſficiũ iſtud cum ſequela ſia ? i galibus vel penitus dubitaremus. conſeruatiuũ erat fil ioꝛum iſraela putre . Acriſiciũ vero vitule ruffe hãc vi¶dine peccatoꝛũ et fetoꝛe atqʒ decoloꝛatio t, det᷑ habuiſſe cauſ. Cũ em̃ ſacriſi ne. Et ideo legitur in. xix. numeroꝛũ * ein ℳ ciũ vituli appꝛopᷣaſſet iaʒ dñs ſa⸗ de omnibus ſacrificis vt ſint multitudi⸗ cerdoti. videlic vt offerret illũ ꝓ ſe acdo ni filioꝛuũ iſrł in cuſtodiã. Cõſeruatiuũ m mo ſua.hircũ vo appꝛopᷣaſſet pplło.ſicut etiam erat boni coloꝛis ſi piritua e in eis B 16 iã dirimꝰ ex.xvj.cap.leui. Hic vitulã pꝑeci id eſt exterioris decoꝛis in conſeruatiõe g mt offerri cõmuniter ꝓ peccato ſc; adoꝛa ſua quaſi per hoc ſacrificiũ imputribiles lionis vituli.vt ꝗbuidã hebꝛeon videł. infetidibiles ĩdiſtinguibiles a coloꝛe ſe⸗ ſ⸗ Quia aaron in illo peccato cõmuni⸗ bono ſeruarentur. Julta quod legit᷑ ie e O cauit pplłoet ꝓpter hoc pᷣceptũ ẽ vt ruffſa noꝛũ quarto.Quomodo obſcuratuʒ eſt ac eſſet.coloꝛẽ ſcilʒ habẽs vituli adoꝛati.vt aurum.mutatus eſt coloꝛ optimus. Se⸗ ius ipi aaron ⁊ toti poplo ꝑ ſubſtancia ſuã ⁊ nudum ioſephumvero in cocco ſemper coloꝛẽrememoꝛatõnẽ peccati illiꝰ ꝓ no ntelligitur ignis.ergo iuxta ipᷣm in cine⸗ ofſerẽda erat faceret doloꝛem/quia et pu ibus quatuo: elementa quodammodo i⸗ dorẽ eiuſdẽ peccati eiſdẽ ingereret.velꝓ Fnilienr ſũt. In cedro terra.quia ex ter 2 pter hoc.qꝛ cineres eius cũ aquis viuis i a creſcit et valde terreſtris ſubſtãcie ef:·½ n expiatione debebãt eſſe ⁊ ſacerdotibꝰ et sc ſolide.In yſopo.aqua quia ex pluuia . m toti populo. Et ꝓpter hoc foꝛſitan ruf ſola gigni et nutri rividetur yſopꝰ. ꝓpt gene P fam eam voluit eſſe deus.qꝛ ſicut iſte o quod in petris et petroſis creſcit. In odo 6040 loꝛ in genere illo animaliũ inuenit᷑ ymu re amboꝛum aer. Maxime ſcõm eos qui mmi⸗ nioꝛ. Ita hizuſmõi ſacrifici expiatio am odoꝛem non niſi vapoꝛemeſſe credunt: rel plioꝛ. vel iceo ꝓ ipo polo ſiue ſynagoga Uapoꝛem dico reſolutũ a coꝛpoꝛe odoꝛi dee. vaccet offerebat ſeu vitula.qꝛ ĩn popu fero:vnde ⁊ aroma quaſi aerioma dictũ lo⸗ lũ vaccã ⁊ vitulã vocare ↄſueuerat dñs: dicit yſidoꝛꝰ. In cocco vᷣo ignis vt dictũ i⸗ ſicut apparet er oſee vbi ðꝛ. Siẽ vaccc la eſt Comburuntur autem iſta quatuoꝛ in 0 ſciuiẽs declinauit iſirł. Ubi alia traſſanio rememoꝛationem purgatioõis nouiſſime nid habet. Quaſi vacca pcuſſa aſylo ſiue ce⸗ inferioꝛis mundi: que ner ignem facien⸗ on ſt a Et iterum eiuſdem x Efraim vituia dam in hoꝛroꝛem pectoꝛum quan⸗ ot docla diligere tritura⸗Et in Pſalmo. Con dam ipᷣoꝛum pro parte purgationem qa * ſbn gregatio tauroꝝpen vaccis populoꝛum. in ipᷣis elementis esabuſione eoꝛum con Gen Adidẽ facit ⁊ id qð legit᷑ Amos.iij. tracla ſunt. Quiaig itur hec purgatio dio Audite verbũ hoc vacce pingues q eſtis per ignẽ facienda eſt: ideo coccus in bac o in monte ſamarie. Foꝛtaſſis ant ideo ſie purgatione:et in purgatione lep:oſoꝛup y⸗ vocabat eos dñs.qꝛ vacce erãt iuxta litte apponitur. vel ob rememoꝛationem: dy * ſ r ydolaq; colebat ſic legit᷑ oſee.x.vaccas in igne deus moyſi pᷣmum apparuit ⁊ ꝙ 0. nen betanẽ coluert.vocat igr eosvaccas dñs in igne dataẽ lex. Quare ergwe qua e irriſioꝛie. ꝑaccas aureas colat. Juxta tuoꝛ elemẽetis ſacrificium iſtu offerebak E illud. Silẽs Ris fiant ꝗ faciũt ea. ⁊ oms deo alliſſimo tan; auctoꝛi elementoꝛũ: n ꝗ ↄfidũt in eis.Et videt᷑ iſtud impꝛoperi eęt quia auctoꝛi vel ꝓpter hoc. vt quicꝗd . um duraſſe ab eo tꝑe quo vitulñũ ſub aa- iĩimundicie et quocunq; quatuoꝛ elemen ſan I, O n adoꝛauerũtvſq; ad nouiſſimũ ꝓppe toꝛũ contractu eſſet. per hoc la crificium e tarũ.Ci iſta vitula pcepit etia deꝰ cceema erpiari intelligeretur. Ideo eti in cedro * n . £ 9 DefrwfrsCynr . . SDe— terra intellſei voluit. Quia cũ terra mr ſit omniũ planetarũ ced videt᷑ eẽ pᷣmo genita filia eius. Eſt em maxinm planeta ru magnitudie ꝑpetuoq; creſcẽs.Et ideo 9 habũdanciꝰ nutrit eã terra inter ceteras filias tanq; pᷣmogenitã.De ꝓYſopo auteʒ certuẽ ꝙ exea faciebat aſpſoꝛia ⁊ aſpſio nes ⁊ expiatiões faqẽdas.ſicut legitur in . UAnto leuit.in expiatiõe lepꝛoſi. Et ideo ðꝛ in pſalmo.Aſperges me dñe yſopo ⁊c.vt ° exhoc intelligeref᷑ putredo ſimul ⁊ fetoꝛ peccati dilui abſtergirPuritaſq; ⁊ odo ris ſuauitas aduenire. Foſtan ante ci⸗ neres ligni cedrini ſicut apõ nos cineres abarũ aut vernicis oꝛtioꝛis virtutt erãt ad emũdationẽ coꝛpalem. Et ideo in cineribi illis virtus ſacrificij illiꝰ qᷓntuʒ ad expiationẽ ſpnalem cõmen datur.In AAacrificio vero ꝗqd offerebatur ꝓ. munda tiane lepꝛoſi adhibebãatur lignù cedrinũ. Spnſq; ⁊ coccus biſcinct⸗.æt paſſer vn⸗ viuus. no quidẽ vt iſta cõburerẽtur. ſed vt ex eis fieret aſꝑſoꝛin. videlicet vt fi lo coccineo ligaretur paſſer et yſopus et alligarentur ligno cedrino.vt lignum ce drinũ eſſet q̃ſ aſpſoꝛi manubꝛium yſo⸗ pus vᷣ paſſer eſſent id qð de aſpſoꝛio tingendu erat in ſanguine alterius paſ⸗ ſeris imolati ⁊ in aquis viuis.q duo ſcili * cet ſanguis ⁊ aque viue ſimul debebant eſſe in vaſe ficili. Hijs ergo aquis et ſanguine hui⸗ aſpgebatur epcies lepꝛo ſus mundand ab inmũ dicia irregulari/ tatis. Mundabatur aũt et interdũ⁊ a lepꝛa ꝑ hecet alia qͥ in eodem capitulo le gũtur. Apparet autem euidenter ex hijs q dinm? quare tria iſta adhibent᷑ in hu⸗ iuſmodi ritu.ſcʒ ꝓ ter tres coꝛruptiones lepꝛte. Quaru pma eſt putredinis. ſe⸗ cuda feeꝛis. terda decoloꝛatiois. In „ his ergo tribus qͥ adhibebant inſinna⸗ bant᷑ mũdari ab hijasribus coꝛruptioni bus.videlicet quia omis lepꝛa contrabi tur ab aliquo quatuo: elementoꝝ. licʒ ꝑ mediũ aliqð quatuoꝛ humoxꝝ. . hyns tribus tria elementa intelligũt vt di . Emus. In paſſere cõgrue intelligit᷑ aer. Inſinuabatur ergo circa litterã in hijs qᷓ tuoꝛ.ꝙ ex quocũq; qtuoꝛ elemẽtoꝝ ↄtra⸗ cta eſſet lepꝛa. ipᷣe auctoꝛ elementoꝝ per puiuſmõi aſpſionẽ ⁊ alia q̃ ad hoc adhi bebantur mudabat eam.⁊Mhoc cũbñpla Iiu eius erat. Nõ em̃ oẽs lepꝛoſi mũda⸗ „ baf hocnitu. ymmo pauci.Et eratnotu; Cum legibus „ — — . . . 2—— „ &σ miraculũ emũdationis lepꝛe ꝑ ritũ hui⸗ in iſttj· Q aut paſſer alligat in aſpſo rio viuus auolare in agrũ dimittebatur enolaſſe ſiue euanuiſſe ſignifica⸗ bat.vł quia paſſer ſociale animal ẽ in vo latilibus ⁊ mudũ ſcoᷣm legẽ. Quoſiã auolans ab alligatiõe ſna ⁊ aſpſione hu ius.reuertebatur ad cõſocios paſſeres ad gregem a quo ꝑ captionem ſepara⸗ tum fuerat.vt cuʒ eis poſtmodũ habita⸗ ret.ſignificabat lepꝛoſuʒ a caſtris et extra caſtra tempoꝛe aliquanto detentũ. poſt aſperſionem huiuſmodi et emundatões ad caſtra reuerti⁊ inter ſanos acmũdos ad inhabitandum admitti. Mautez; ſanguine et oleo immolaticijs. id eſt q ui offerebantur in emundatione lepꝛoſi p⸗ cepaum eſt. vt eremum auricule dertre. polliceſq; manus devire et pedis dexgi tingerentur. Inde videtur eſſe iuxta litte ram quia ibi pꝛimum lepꝛa dinoſcitur et ſentitur hoc eſt in pollicibꝰ illis.⁊ hoc in ſenſibilitate eoꝛuʒ:vt dicitur: ⁊ hoc iuxta litteram dicimus:vt ergo in ipſo capite ſuo er radice pꝛimum percuti et ideo ra⸗ dicitus purgari per huiuſmodi ritum (Oo⸗ gnoſceretur Ita pꝛeceptum eſt et fieri vt idem eſſet oꝛdo purgationis: qui erat et infectionis. Foꝛſitan autem et in ex⸗ tremo auricule dertre ſignuʒ aliquod le⸗ pꝛe apparere conſueuit. Quia pars illa valde parum ſenſibilis eſt. Attende aautem: quia tres liquoꝛes huic ritui ad⸗ hibebantur: videlicet aqua Nua: boc eſt ſcaturieps ⁊ manans que maioꝛis puri⸗ tatis eſt quam ſtans ſeu moꝛtua. Hec er goadhibebatur in ablutionem. quia le⸗ ꝛa inmundicia eſt: et oleum inſanatio⸗ nem ania lepꝛa moꝛbus eſt:⁊ ſanguis in repꝛopitiatignem:quia interdum ꝓec⸗ cato ex ira dlinferebatur plaga lepꝛe.vł quia maxime lepꝛa eſber coꝛgplione ſan uinis. vt ſanguinem mũdotum anima lium:corruptio et infectio ſanguinis pur aretur. In ſacrificio vero ʒelonpie flatione ventris et putrefactione femorſ ſꝰ9 mulieris coꝛrupte ſicut legitur Numero ruʒ quinto. Hoc autem ſacificium non erat niſi modicum farine ℳ Weer ſuper quã fundi oleum et poni thus pꝛohibuit dns. Qðõ nec ꝓpier bonoꝛẽ dei fiebat nec exbonavolutate.ſʒ ſi olũmodo cauſa detegẽdi occultũ adulieriũ. Coluit g bꝰ 5 Notum erat miraculum: videlicet de in⸗ A lſa ni bu⸗ 49 ele 609 n ſe don 86 l ⸗ o ne2 gui , e, * facrificio reuelari occulta adulteria mu⸗ lien. vt adulterari metuerent. ⁊ ne mari⸗ ti ſuſpectas vxoꝛes occiderẽt. Hoc aũnt ex farina oꝛdeacea ſine oleo ⁊ thurè offere⸗ batut. vt viris eſſet ruboꝛi ſacrificiũ hui⸗ tu ZPoprer hoc:quia deo non offerri ex de uotone oſtẽdebatur ꝑ hoc ipᷣm quia nec oleũ nec thus habebat.Lum quia male erat in ſe.ymmo omniũ ſacrificioꝝ viliſſi mũ atʒ pauprimũ. Noluit etiã ſacerdoti bus in pte iſta dare occaſionẽ cupiditatſ. ⁊ hoc ne inuitaret hoĩes ad hmoi ſacrifi ciũ offerendũ.qð nõ ta honoꝛificẽcia dei exigebat q; virorũ malicia extoꝛquebat. BB Sacrificij aut ſimile ? conſpſe oleo illo. cauſa fuiſſe videt videlʒ vt faceret filus iſrael rememoꝛationẽ mãne quã pluerat de in deſerto.⁊ pauerat eos inde.xl. en nis. Habebat ei ſapoꝛẽ panis oleati. Si cut legitur. numeroꝝ.xj.Ad hec em̃ intẽ⸗ debat lex vt foꝛti impᷣſſione infigeret ma gnalia que ꝓ eis fecerat dominus. — O ſt hec loquimur de le⸗ pꝛis vbi pᷣmũ te ſcire opꝑtʒ quia lepꝛe nomen nõ iu⸗ vta ꝓpᷣam intentionẽ acci pitur hic. Lesꝛa em̃ ꝓppᷣe letalis pꝛurigo eſt.et qnaſi cancer vniuer 1 uaalis ab intimis forficibus ſerpẽs.⁊ cor ruptionem in totum coꝛpus diffundens C .D autem multum abuſiue accipiat lex nomen lepꝛe. Appet ex ipo plano te⸗ xtus et ſi. ene. glima em lepꝛam vocat ſca biem. Deinee vocat lenraʒ mundiſſimã et hominem muũdum in quo effleruerit diſcurrens lepꝛa in cute. ⁊ operuerit om nem carnem a capite vſq; ad pedes.nðᷣ poſſet autem eſſe mũdiſſima.neq; hõ ea infectus mundus: ſi veri nominis lepra eſſee Lercio quia lepꝛam voet vulnus⁊ cicatricem ex vſtione carnis vel cutis. lepra natur gliter oꝛini poſſe videtur. Ni R hil igitur aliud hic accipiendu ẽ ſub no⸗ mine et intentione lepꝛe niſi quod defot mẽ et de lepra notabilem. abbominabi liſq; cohabitationis faciebat hominem. D Uoluit em deus caſtra populi ſui mũda Hnõ ſolũ eſſeꝓſed etiam appere pter ho⸗ norẽ ſuu/ Deia vt populus ſuus eſſz in hoc ceteris gentibus pᷣminens. voluit etia populo ſuo cauere. non ſolũ a cõta io morbi huius ſed etia a ſuſpi catione Uſtio aĩt nec voq; lepꝛa eſt nec exea „9, potius q; alteriug vulneris exhoꝛruit.in ſugillationęm ydᷣlatrie qua colebatur ignis hec Ektit. Cultoꝛes em ignis in veneratione ipᷣius vſtiones faciebantin carnibus ſuis et cuibus.Quẽadmoduʒ alij ydolatre iciſiões ſeu inciſuras.Acci dit aũt plerũq; vt vulnus vſtionis ſanio ſum ſiue ſanie fluẽs fias. Et in hoc ca⸗ ſu ppter coꝛruptionem atq; putredinem nomie lepꝛe illð ſignificauit amatoꝛ mu dicie deus. De coloꝛibus autẽ et ined litate cutis. An ſint ſigna ve lepꝛe.no taʒ ars medicine ; expiencia conſulẽda eſt. Pij q; qui cum lepꝛoſis diu cohabitaue⸗ runt.eoſq; diiudicare oonſueuerũt. Uen tamen nullatenus dubitanduʒ eſt ſigna q̃ lex aſſignat vera eſſe ſigna paſſio lum. quas lex inmũdas ⁊ lepꝛas ec iudicabat. Lepꝛa vo in capillis ⁊ pilis duobus modis intelligitur. Et pmum vero pꝛa eſt alopicia que caſum capilloꝛum et piloꝛum efficit. ita etiaʒ vt ꝑ eam ſupcilia depilentur. Et ſpecies iſta vᷣe lepꝛe no men eſt apud medicos ſicut ⁊ alie. Se cundo accipitur moꝛbꝰ coꝛroſiuus capil⸗ loꝝ ⁊ piloꝝ conſumens eos et putrefaci⸗ ens paulatim. quẽa dmoduʒ carnem pu trefacit cancer ſiue lepꝛa.et non opꝑat iſta paſſio fluxrum ſiue caſum capilloꝝ aut pi loꝛum.ſed conſumptionem eoꝝ a pte ex⸗ terioꝛi et finali. Et ſimilis huic paſſioni lepꝛa in veſte ⁊ pelle.Eſt enim paſſio cor roſiua piloꝛum et ſubſtancie ipius pellis HPHec etiam paſſio inuenitur in lapidibus et parietibus. Et ſup hoc interrogati fui⸗ mus iam multi anni ſuntde quodam la pide qui in ſeipo ita conſumitur in qda, abbacia.et dicunt eum canceroſum. PNon eſt autem mirum ſi ſit in yno la pigde ex habundancia ſiccłtatis. quſn hoc accidit in congerie lapidum hoc eſt in pa riete:⁊ etiam in cemmto:ex eiuſdem ha⸗ bundancia ſiccitatis. hocidem videmus fieri in lignis.et hec paſſio poteſt fieri in toto pariete ſicut in toto lapide naturali ter:quia eadem cauſa nata eſt fiert eque in toto pariete vt vno ex lapidibus. Has ergo paſſiones in veſtibus et domibus lex exhoꝛruit. tum ꝓpter ſalu⸗ ꝛitatem inhabitantium:tuʒ Ppter ydo latriam: ꝓ hijs em paſſionibus colebat᷑ penates et lares: vel ꝓ hoc ꝙ eas tolle⸗ rent. vel ne eas inferret. Uoluit ergo de⸗ vt ad ſacerdotes ſuos ꝓ hijs paſſionibꝰ ze narẽtur. ⁊ nouo ritu voluit mũdationes iſtas fieri.vt a ritibꝰſuꝑſtisonis longe ſi erẽt. barbe. Secun da caluici ⁊ recaluatio 6 legibus recurreret᷑ ⁊ ab raſionipꝰ atʒ ↄbuſtioni⸗ ba ablutionibuſq; ⁊ epiationibꝰmũda rẽf᷑.qaquaãvo expiatiõis ꝑ ſacdotes iðo adhiberi voluil.vt hꝰ demonia extermi⸗ nũ inquinata tandẽ ꝑ ignem eſſe purgã⸗ da. Et ideo coccus biſcinctus qui viiq; coldꝛts ignei eſt adijcit᷑. vt purgationem nouiſſimã ꝑ ignem eſſe facienda inſinuet Ceten de cedro qᷓ putredineʒ a ſe ꝑpetuo repellit. De yſopo quia putridũ huntoꝛẽ et. Scito aũt ꝙ notũ erat miraculũ purgat ⁊ maculas faciei abſtergit.⁊ odo etfamoſũ curatioepꝛoſoꝝ apud hebꝛe⸗ rem ſuauitat ſpargit merito cotra lepꝛe pultridũ humoꝛẽ.yſopus eiuſdẽ purgati⸗ ua. nec nõ et cõtra fetoꝛẽ paſſionis illiꝰ os. Species au lepꝛe ſcm intentio⸗ putredinem. Cedrus inputribilis ⁊ ↄtra . 6 nẽe legis ſic diſtinguit᷑.vt pᷣma ſit capitis ⁊ nis.Cercia carnis ⁊ cutis. Quarta cu⸗ ⁊ maculas cõueniẽter adhibent᷑.Credit᷑ tis et coꝛpis et cicatricis albe cuʒ ruboꝛe. tricis. Sexta vſti 1 2 Quinta vlceris ⁊ cicatricis.S lur etia onis in capite. Ding dine. ꝛima in co Lercid in cute Quarta in capillatura Quinta in veſte. Sexta in domo. LColoꝛes vo lepꝛaꝝ.de quibꝰ lex facit wentionem. hij funt. videlicet coloꝛ pal⸗ Ndus. rubeus. albus.liuidus. niger ⁊ flo reſcens. Lepꝛa aut capitis et barbe ꝓ eo r quid aũt in mũdatione lepꝛoſi et le⸗ ꝛpe. Secunda in carne hi lepꝛe 0bibentur etiam iſta quatuoꝛ. vt lepꝛoſus ꝓſe domus quatuoꝛ illa adpibẽtur vide daũt ⁊ yſopi ſuccus faciei maculas abſter gere. Coccus vᷣo biſcinctus ⁊ pꝛopter hoc vt viuidum ac rediuiuum coloꝛẽ per hunc ritum lepꝛoſo reſtitui ſignificet. Ad ĩimũdicia lepꝛe ſue inquinari tria elemen ta ad minus agnoſcat. verũ lanto mino rẽ eſſe inmundicia lepꝛe coꝛpalis inmun⸗ dicia lepꝛe ſpũalis intelligat.qᷓ;to facilio rem eius eſſe purgationẽ cognoſcit dum ſic nominata e.ꝙ in eis ᷣmũ appet. Silr lepꝛa caluicij ? recaluici recaluationis quia in eis pᷣmũ vel maxime appet.Pꝛo⸗ tten pte hanc conſpicit leui aſpſione. Illam vero non niſi foꝛti conflagratione purgari. Et R attende guis paſſer viuus liber in agruʒ auolare hic dimitti pᷣcipitur poſt expletũ ritũ purgaljonis. Paſſer ſiquideʒ de aui⸗ licet lignũ cedrinũ.yſoꝑus.coccus biſcin: bus eſt gregatim inhabitãtibus/atq; vo cius.⁊ paſſer viuus.ex quibus fit aſꝑſoꝛi um vt lignũ cedrinũ ſit quaſi eius manu paſſer viuus vnus.hijq; duo ſimulvide licet yſopi faſticulus ⁊ paſſer velut aſpſo riũ intingant in aquis ninis aſanguine alteriꝰ paſſeris immolativt inde aſpgat qui mundandus ẽ. Pꝛopter hic adhibẽ⸗ lantibꝰ. Cum ergo ab alligatione aſpſo rijad agruʒ auolare dimittitur.idẽ ẽ ac ſi bꝛiũ.cocus vero ſit füum ⁊ ligatura ißpius ad ꝓpᷣa caſtra redeundi licencia ei detur quo alligentur ſimul faſticulus yſopi et In quo ſignificatur lepꝛoſus a ritu expia tionis liber ad caſtrã reuetens. QOꝛ autẽ de ſanguine holie immolate ſup extre⸗ mumauricule dextre et ſuꝑ pollces de xtros manꝰ⁊ pedis poni pᷣcipit᷑. Illa cau fa videt eſſe iuxta litteram. quia in huiuſ tur qð diximꝰ in ſacrificio vitule ruffe. vNi modi pollicibus ſigna lepꝛe apparẽ in pᷣ delicet qꝛ abvno quoq; quatuoꝛelemen mis conſueuerũt.videlicet inſenſibilitas mitiue vn eoꝝ. ⁊ foꝛte idẽ appet in extremo quricu⸗ le dextre. Pars em illa valde parũm ſen ſibilis eſt. . toꝛuſſi radicahter et pᷣmitiue vna quaqʒ ſpecies lepꝛe contrahitur ꝑ humoꝛem ele mento congruenteyn ri elementoꝝ deo ritus iſte exbibetur. vt inmũdicia ab elementis cõtracta hoc ri⸗ ru ab ipᷣo mundetur. In hoc aut ritu paſ ſer aerea expᷣſſe deſignat licʒ in odoꝛe ali oꝛuʒ cedri videlicet ⁊ yſopi.ſatis in telligi poſſit.vt ſupꝛa diximus.erũ bic illeſa⁊ integra adhibenturibi vero id ẽ in pᷣno minato ſacriſitio cõburuntur ſiue ppter hoc.vt maioꝛ oſtẽdatur immũdicia pec⸗ catoꝛum que ſpiritualis ẽ.qᷓ; inmundicia Lepꝛe que coꝛꝑalis ẽ. Siue ppter hoc vt ꝛopter hoc auco Oſſpoc diemus cauſas ꝓhibitionis cõmixtionis demqitatutũ. . icium omne ſodomiii et Cercia cauſavt ſpurciſſimis illis gentib⸗ que ante dei populum in terra ꝓmiſſio⸗ nis eijciende erat diſſimularetur ſicut le⸗ oſtẽdaturtria elementa ꝑ peccata homi gitur in. xviij. Leuit.⁊ eiuſdẽ.xx.Quanta animaliũ diuerſi generis Pꝛima ergo cauſa fuit: vt oꝛdo ipᷣe nature uomenda retur populo dei tan; ius naturale eiuſ Secunda cauſavt fla eclinaretur. T. „* 4 Aul cypte Aweer ſſus Me lnn Q . 3 7 tauſavt modeſtia ⁊ pᷣſſio ↄcupiſcencie ex bitu virili.Ablatꝗ igr ẽ ꝑ hãc diſcretionẽ uen hoc deo acceptioꝛ eſſe oſtenderet oò eti veſtitꝰ. multa opꝛtunitas flagicus. Lerxr in mn in animalibꝰ bꝛutj ad limites ⁊ ſſdꝛ⸗ cig exermifatio ſacroꝝ martis ꝛveneris W na nature eam eſſe regulatam vplebat. In ſacris em̃ martis non ſolũ virili veſti õäs oꝑa et maleficia tu veſtiebatur mulieresſed etiã armaba 4 1echn⸗ exhmõi cõmixtione ꝓcrea⸗ tur.vt in ipis uſſtimẽtis bellict id ẽ armis hr ſt ebant declinarent let hec opa legut ipm tanq; deu belli victoꝛie datoꝛẽ cole kn i io qui dicit nenmich. ſiue neuemich ret. Et cocogrecus n libꝛo maledico * a io noĩe vocat leges platonis qui li⸗ quẽ ſcripſit de ſtationioꝰ ad cultu venert , ber totus eſt de huiuſmõi cõmixtionibꝰ inter alia ſacrilega ⁊ deo odibilia pcipit li et vocat leges platonis qꝛ contra leges vt ꝗ nephandũ niu illũ exercet. coongʒ u nature ẽ Sella cauſa ſuggillatio cullure lemineãa habeat in capitẽ ſuo. Eode: mo — ſiue ydolatre veneris et priapi.huiꝰ eni lſacris veneris viri effemiabat.videlicʒ in comixtiones in ampliationemhuiuſmoi ¶ veſtibꝰmuliebꝛibꝰſacra veneris excrcẽ⸗ ydolatrie faciebat homines pditionis. tes ꝓpt hmoi ſacrilegos rit’marci ⁊ ve⸗ . Sepnima cauſa ut ait quida erat. ne ho nen ſe placere credentes ataʒ quexyntes O Vs mines buiug operib⸗ contaminarentur Quarta cauſa.vt occaſio magnꝗa ꝓuo men eis imiſcendo ſe. Aliam quippe diuerſa- cationi libidinis auferef᷑. Magna eiẽ ꝓ o rux ſpecien rariſſime/x vix ſe inuicem cõ uocatio libidinis viris veſtitꝰ muliebꝛis niig⸗ cupiſcũt niſi homo aliquid opere ſuo vl½ ⁊ ecõuerſo.⁊ hocẽ qm̃ veſt muliebꝛis vy clo operis ad hibeat ad appetitũ huiꝰmodi ro circũdata. vehemęèter refricat mẽoꝛiaʒ tn concitandũ.hic ergo indignũ hoĩ valde ⁊ ↄmouet ymaginationẽ mulieris ecõ que indecens ipfũ iudicauit iſte et non i⸗: uerſo. Alibi ant didiciſtis.qꝛ vymaginatõ 15 merito videlicet quod homo aliqua ope rei deſiderabil ↄmouet deſideriũ. Qui ; ranone ſua appetitũ hmõi ↄcitaret. et cõ ta cauſa.vt auferetur occaſio maleficu.ꝗ geii mirtionẽ ꝓpcuraret. Ocaua cauſa. qe bᷣgetes ille refertiſſime erarꝛ in eis nutrri a hyryuuiꝰcõ mixtio vix fieri poteſt.siſi in v ſppe⸗ te. CLoõſueuerũt em malefici ⁊ malefice ”M ctu hominũ vniꝰ aut pluriũ. pꝑ queʒ aut in veſtibꝰaut de veſtibꝰ libidinis malefi n quos ꝓcuretur vt dixrimꝰ. Periculo⸗ cia exercere/⁊ hoc nos ĩ libꝛis eoꝝ ſepe le . liui ſuus autẽ ẽ cõſpectus huiꝰ ꝓuocatoꝛiꝰ em̃ gimꝰ.vt ergo occaſio hmõi tolleret vo⸗ aban ẽ libidinis. ſimiliſq; nepharie ↄmixtiõis luit de hãc ↄfutationẽ veſtitꝰ eẽ in virſ ⁊ nan tt iſte eedem cauſe fuerũt ꝓhibitio⸗ mulieribꝰ. Serxta cauſa vt tolleret er baute⸗ nis oↄiũctõnis mõi animaliũ in aliquo roꝛ ꝑiculoſus ⁊ ſuꝑſticioſa credulitascre mre⸗ opge. ſicut eſt ita ꝓhibitis. Nõ arabis in dulitas qᷓ trahi poſſent ad ydolatriaſabꝰ ◻ de⸗ boue ⁊ aſino q legit᷑ Deutronom.xxij. credebat decepti a plicatiõe veſtiũ mulie tan Stcito tamẽ qᷣ iſtas ↄiũctiones ani⸗ bꝛiũ maxime ĩ ſacris veneris.ↄiungi ſibi huu maliũ diuerſoꝝ generũ in operibus ſui? ac aciliari amoꝛe foꝛtiſſimo coꝛda mulie . faciebant iuxta piũctiones planeraru et iu ꝓpt᷑ as hoc facerẽet.vłqᷓ poſtea hmõi blius quaſdãa aliss ↄſtellationes.credentes ex veliidevierent. Zilt ⸗ derriemugeres “ hocona pſgerarl. Polulte go ea remo igdipᷣm credebãt ð viris Nrilib vetimẽ ni uere vanitatẽ credulitatis ipᷣůls a coꝛdi⸗ tis.voluit ergo de⸗ hũc ſupſticioſũ erro⸗ bus eoꝝ anch agich dolartie. ne ꝑ eazʒ rẽ auferri de coꝛdibꝰ ooꝝ ꝑ ablationem aS creatoꝛe relicło ad ſtellarum ſeruicia rra abuſionis iſtiꝰ. ne ꝑ illũ tandẽ traherent ons berennairrr. Aad cultũ veneris. Uſus vᷣo veſtis exlana NNens Auſe vero ꝓhibitionis./ Kinoq; ↄtexte. ꝓhibitfuit iuxta lraʒ qꝛ ſa & ient ne vir vtererur veſte femi cerdotes ydoloꝝ/t in egipto maxime ve* nd nea vl ecõuerſo. multe fu Nibus hmõi vtebatur. Lauſa igr ĩ hoc fu d erunt. Pꝛima fuit congru it. ne dei ppłs aſſimilaret᷑ ydolatrſ. Alia nne encia ipᷣius natuid. videli cauſa fuit generalis vt ydolatria ↄiuctio e. 1 cqʒ vt quos nàtura ſexu diſcreuerat diſcer nib⸗ exercebatur ex hoc peuteretur. Cer⸗ by N neret ⁊ veſtitus. SBecunda vt opoꝛtu cia fuit vt oꝛdo nature quẽ ydolatrie mul ſoo Rniltas auferretur turpitudinũ latibulis. tipliciter puertebatuaretur veſtibuſqʒ le⸗ „ Pollet em intrare vir ad muliere ſub ha-⸗ materus.vt linũ ſcʒ ſub lana eſſet ⁊ coꝛpi ns bitu muliebꝛi. ⁊ ecõuerſo mulier ſub ha⸗ bũano ꝓpinqus. Quantavt veſtibor ma 8 £△ . =S. „ Aẽ capitulo Deutro.ij. Ne vineallere⸗ Araien ſemine/ verũtũ cauſa vna addi . . 4. Hmõi ↄiũenões lini ⁊ lane in ve veriſs earum ipſa ; neura inter eas fe⸗ Cerat diſcretioſeu diſtinctio arerunet Ainea ſiue camiſia natura camſſia eſſj⁊ tu nica natura tunica.⁊ ita de aliss. Hec em̃ q diximꝰ oia ↄfundebat ⁊ ↄmiſcebãt ydolatre.et venerationẽ naxime elemen toꝝ de qua aliquiꝗ loqmur in ſeqntibꝰ. ꝓ eo ſcʒ ꝙ de ↄmłtiiõe elemẽtoꝝ quibꝰ re. Uolebat etia inſinuari ꝑ hoc hoc eſtꝑ pHm di comitiones ⁊ coniũctio nes agri⸗ colas ⁊ paſtoꝛes ad ſtellarũ ſeruitiũ ob⸗ ligatos/quia ſtellarũ fauoꝛe et bũfitõ pu tabãaãt fecunditatẽ ⁊ lane coꝑia in anima⸗ Aibꝰ. ⁊ fertilitatẽ in agris ꝓuenire.Pꝛopt᷑ hoc emo lanã ⁊ linũ ſimul in veſtibꝰ cõ⸗ iñgebat. vt ipᷣo habitu hãc ſuꝑſtitionẽ ꝓ⸗ Fiterent ⁊ virãqʒ co pinzaſtellis Pacniſe Cõfiterẽtur.vtrũq; aut iſtoꝝ erat ſtellarũ Kruntu videlʒ tã Efin io q;ᷓ cõfeſſio ante Adicta.Qucadmodũ habitus religioſi de Aatio apud nos ẽ dei ſeruiciũ⸗ ſcito etiã qꝛ 6 imetis faciebat cũ obſeruatiõe cõiunctionis ſtel Karuũ. Eiſdẽ de cauſis ꝓhibuit de⸗ 1 eo Ne vineaſſere⸗ Wdit alia videlicet ne ſemetes quas ſe et que naſcuntur pariter ſactificẽt. Poc Eſt ne pariter decime et primicie eorũ re⸗ Dant voluit deꝰ enĩ diuerſis aldone 0 Decimas eorũ reddiſic et diuerſis temp ribꝰ colligũtur. Utilitas autẽ iuxta lit manifeſta eſt in hocqꝛ collecto ſementis nõ poſſet fieri abſqʒ detrimẽto vinee / vel periculo Ridiculũ aũt ẽ ĩ hoc dominũ voluiſſe cõſulere populo ſuolcõſulere in quo nullo conſilio ĩidigebat Cuilibet eni nynifeſtũ erat detrimẽtum hui⸗ atʒ periculũ.Cauſa igit᷑ ĩ hoc fuitydolatria⸗ celer et bachiſquorũ cultores ſuisſic vi neis. et culturas cõhungebat atq miſce⸗ bantſſic ⁊ fratres quos de beneſicio eorũ ſe obtinere credebat in eadẽ agro cõiun⸗ JZere conſueuerat.Cauſa autẽ in hoc erat ꝛ in eadẽ terratradices habẽt vites ⁊ fru ges et ex ea dẽ naſcũt᷑ et nutriũtur. Uole bãt igr cererẽ et bachũ et cultu er opibus ſodare.Attẽde aũt qꝛ generalit᷑ dictũ eſt Leuiti.xix.Agrũ nõ ſeres diuerſo ſemie Et iterũ.Ueſte q ex duobꝰ cõtexia eſt nõ indueris.et hoc ꝓpter cauſas qᷓs dixi mus. Iſta aut repeticio inſinuat nob legiſlatoꝛẽ nõ parũ erroris atʒ ꝑiculi in euiſt Vſiue cauſaꝝ in ſinguleon. exa lũ illũ nõ ſolũ ab erroꝛe 6 tellexiſſe in coniũctionibꝰ hmöi. nõ em̃ pr litteralẽ vti litatẽ ſolũmõ ꝓhibi⸗ tiones ęarũ repeciſſſe Ex quo ſatis intel⸗ ligitur ppter ydolatriã cereris ⁊ bachi vl ſtellarum eas tam ſtudioſe pꝛohibuiſle. ⸗E vtilitatibꝰ vo feſtoꝝ q peepta umni lege celebꝛari.nos aliquid ſcribere nõ opꝑtet. Cuʒ in ipᷣa ſerie textꝰ expᷣſſe ſint. Sicui feſtiuitas paſchal rememoꝛationẽ liberationis ab egypcia ſeruitute. cũ tota ſolenitate ſacrifici agni paſchalis et obſernatiõe aʒz mon. Di ¶ militer feſtiuitas ʒenopheie.hoc ẽ taberę⸗ naculoꝛũ.in ſememoꝛationẽ habitatõis Ffilioꝛũ iſrael ꝗ in tabernaculł habitaner̃t in deſerto quadraginta annis. inſtituta C.videlicet ne obliuione deleret᷑ mirifica illa ⁊ magnifica bñficẽcia dei de coꝛdibꝰ filioꝛũ iſrael.ꝗbꝰ eos ĩ deſerto.qᷓdrasin ſta annis pauit.veſtimẽta eoꝝ⁊ calciamẽ ta illeſa ſeruauit. Aliaq; magnalia miſe⸗ ricoꝛdie ſue qᷓ ipᷣis in eodem deſerto expbi vuit. Sed hac ſolẽnitate q̃ſi ſcd;tura qᷓ da populoꝝ in memoꝛabili foꝛtiſtimo obti⸗ nerẽtur. Pec igr pauca de mult que Dici poſſent de hus ꝗᷓ abſurdavidebatur in lege.apesiũt tibi via litterslin rationũ 1 cemꝰ ſermonẽ vniuerſalẽ ꝑ quẽ oĩa qͥ de hijs diximꝰ ⁊ clarioꝛa tibi fiẽt ⁊ cercioꝛa. Dicemꝰ igr in pᷣmis.aqꝛ ex ipᷣo textu le gis ⁊ ꝓphetarũ.apparet.quia deꝰ popu 1 e Menpietate ydo latrie ceteroꝛũqvvicioꝛũ cõaminatiõibꝰ mũdære voluitet ad ſe cõuertere: ymmo Jedere copnlare. Sicut expᷣſſe legitur Fiiioiigt deſponſare. ſibiq; mirabili in ſcdᷣo Oſee. Indicate matrẽ veſtra. qa £ non ipᷣa vxor mea et ego nõ vir eius.Et iterũ in eqgẽ eiuſdẽ. Sponſabote mi hi in ſempiter. ſponſabo te mihi in iuſti⸗ cia ⁊ iudicio et ĩ meõia⁊ g iſerationibꝰ et ſpõſabo temihi in fide. Foꝛnicatiões vo et adulteria cõtra iſtud matrimoniuũ vocat᷑ ydolatrie abhominatiõesꝗᷓ in eo dẽ et in ᷣmo eiuſdem. Silr᷑ yſaie legitur Quis eſt liber repudii matrisveſtre quo Dimiſi ꝑa m. In lege vo multociens repli cat qu ẽ foꝛtius.vbi vocasſe deũ ʒelo⸗ tem ⁊ emulatoꝛẽ.vicʒ.exo xv. Non ado rabis inquit eameq; coles ego ſuʒ domi unus deus luus foꝛtis zelotes. Zelus aũt ꝓpe vehemens amoꝛ eſt in ꝓpᷣam vxoꝛẽ quo aliuʒ accedere ad eam no patit nec ini lgan! ſech darep dag Nch abach fioyt llnet geinſ derin. ing ſemant licol pe⸗ ſoſen⸗ ſerbitea hüͤſelne Mainte ſcaane lſeer lare ſlon icloo e tauil aliquid ſuſpectuʒ hr̃e cũ illa.hocẽ nec ad tactũ nec colloquiũ nec nutũ nec aew: neq; app:ꝛopinqtionẽ ad illã q̃ occaſionẽ Ddare poſſit adulterio. Werito ergo iſta dus adiũxit deꝰ in ipᷣo exoꝛdio legis ſue. vide lz ydolatrie adulteriũ. ⁊ mariti ʒelũ. ʒeliq; magnitudinẽ.vt vxoꝛem deterreret ab adulterio Nõ ſufficit aũt ʒelãti ma rito vt vxoꝛ eiꝰ declinet adulteria. niſi de clinet ⁊ adulterij ſpecies ⁊ ſuſpitiões.oẽſ⸗ q; eiuſdẽ occaſiões. ⁊ ꝓpt᷑ hoc ſuꝑpaddit de in. xxiij. exodi.Deſtrues aras eoꝛuʒ ⁊ ↄfringes ſtatuas eoꝛũ. Si em̃ remanerẽt remaneret ipᷣa ſpecies ydolatrie.viderẽt᷑ eĩ coli ydola vbi aras ⁊ ſtatuas haberẽt. nſupꝑ are eoꝝ ⁊ ſtatue occaſionem dare poſſent pplo deivt in ydolatriã rediret/p pter hãc etiã cauſa ſubiũxit ibidẽ.Nõ lni bis fedus cũ eis neqʒ dijs eoꝝ.nõ eĩ ha⸗ bitẽt in terra tua.ſubaudis yd olatrie vel ydola.ne foꝛte peccare te faciat in me.Ex⸗ pꝛeſſe ergo hic dicit deus.qꝛ de cauſa nec ydolatras nec vydola ꝑmiſit habitare ĩ ter ra filioꝝ iſrł videlicet ne còuictus eoꝛum 7 colloquia aut erepla gobuli dei coꝛrũ peret..⁊ a caſtitate huiꝰ ſpũal mr̃imonii taãte impietatis adulteriũ i ducerẽt. ꝓ pter hãc eandẽ cauſãa dixit eiſdẽ. Deutro. vij. nõ cõcupiſces argẽtũ ⁊ aurũ de qui bus facta ſũtineq; aſſumes ex eis tibi ꝗc⸗ q; ne ofendas ⁊c. Sub pᷣlextu ei retinen di huiꝰaurũ argentũ poſſet quis ſerua re ſtatuã. Pꝛ erea ipᷣm metallũ ꝙ aliqñ in idolis adoꝛatũ fuerat poſſi ex hac cau ſa videri aliter aliquid adhuc hrenumi⸗ nis vł ſanctitatis ampliꝰ q; alið metalla Has ergo occaſiõesvoluit remouere do minꝰ..ne eſſent in leſionẽ caſtitatis quaʒ dſis ʒelabat in populo ſuo. ꝓpter hac ea dẽ cNſã occidi iuſſit maleficos hoc eſt in cantatoꝛes. Incatatio em̃ nõ ẽ ſine idola tria.? ſi ei ſnoopa q da miraãda q̃ natu raliter fiũt.ſic ſubita generatio ranarũ ⁊ pedicularũ ⁊ multa hmõi.nõ tñ incãtati ones dicẽda ſunt neq; dicũt᷑ ymmo opa tiones naturales ſunt.⁊ ſciẽcia earũ vna ẽ de vndecim ꝑtibꝰ ſciẽcie naturalis in qᷓ nihil adiutoꝛio demonũ fit.ꝓpibãc ean dẽ cauſa ꝓhbuſt cõſuli atiolos.obhᷣuari ſompnia ⁊ auguria.⁊ ne inueniret᷑ in ter ra iſrł maleficus aut incãtatoꝛ.aut ꝗ diui nos cõſuleret. OQia em̃ iſta declinãt ⁊ reducũt in idolatriaʒ. PHac eadẽ de cauſa an tibi magis clarũ qð diximꝰ. Nunc ꝛecepit vt vir in quo phitonic⸗ ſpus eſſz — 4664 xxxiiij „, occideret᷑ ⁊ etiãulier ne ꝑ diuinationẽ — huhonigin apollinis idolatria declina reẽt. iẽ vero ydolatrie eodẽ ʒelo ꝓ hibuit.leui.xix.dicẽs Neq; ĩrotundũ attõ debitſ coma nec radet barbã et ſuꝑ moꝛ⸗ tuos nõ icidiſ carnes vras neq; figuras vr̃as neq; figuras aliꝗs aut ſtigmata fa⸗ ciettvob. nęcĩ com neci barba voluit appꝑere ſpeciẽ ydola trie.illa enĩ faciebãt ydolatre ſic in ciſiones ſuꝑ moꝛtuos. ꝓ⸗ pter placãdum deũ inferoꝝ.et tunc erat ydolatria vel vt vehemenciã doloꝛis deꝰ moꝛte caroꝛũ ſuoꝛũ exprimerẽt/ ꝙ adhuc multi faciũt in moꝛte caroꝝ ſuoꝝ.qð vti⸗ q; ẽ de reliquijs ſacr ⁊ ydolatrie pluto nis. Stigmata vero⁊ figuraadhuc etia xpᷣiani faciũt et deferũt ⁊ vocant eas bꝛeuia.⁊ in ꝓpꝛijs coꝛꝑibꝰ et in cartis et in rebus alijs videlicet metallis.qᷓ om̃iꝗ aut ydolatria vna ſuntaut ydolatrie ſi . cies.aut ipᷣius reliquie deteſtande.⁊ xpia ni aduerſe. De hus. aut om uibꝰ loquimur in ſequẽtibꝰ videlicʒ i de⸗ ne religioni aduerie. claratione ydolatrie. ⁊ eiuſdẽ deſtructio ne. Hhic ergo ẽ ſᷣmo vniuerſalis quẽ pᷣter⸗ mittendũ duximꝰ.et radix comunis ex q̃ᷓ declaratur tibi.ꝓpter qð vuũquodq; ta⸗ liũ ꝓhibitũ ẽ.videlicet ʒelus et emulatio dei. Omia em̃ hmõi q̃ vident᷑ abſur⸗ da in lege aut ei adulteria ſunt ↄtra ma⸗ trimoniũ ſpuale qð diximꝰ. aut ſpecies ſeu ſilitudines adulterioꝝ.aut ſuſpitões aut occaſiones.aut reliquie ipoꝝ.Zeloti pi ant⁊ emulatoꝛes maritiinõ eſt dubiũ quin ſitoia hmõi vxoꝛi interdicere.et ab eadẽ auertere.vꝛgente ſcʒ ʒelo ſiue emu⸗ latione qua habet invxoꝛẽ.Appet igr qꝛ ʒelus dei cauſa eſt ꝓpter qua ꝓhibita ſũt hec oĩa.cauſa inq; vegenuſſima. ſanc ig de cauſa videlicet de ʒelo ⁊ emulatione: q̃ͥ ʒelabat hmõi vxoem.ſic debebat ꝓhi bere hoc.ſic debebałłeſſe ʒelotes ſeu emu latoꝛ.⁊ ſic decebat eũ iſta ꝓhibere. ſic de⸗ cebat eũ eſſe ʒelotẽ aut emulatorẽ. Jam igr dedimꝰ tibi cauſam vniuerſalẽ ꝓpten qua⁊ debitũ et decens fuit vt talia pꝛobi berẽtur. a vt cũ interrogat⸗ fuerſ qd fecit vt ꝓhiberetur hec oĩa confideter re⸗ pondere poſſis.quia ʒelus dni exercitu⸗ um hoc fecit.quo nihil ad adulteꝝ perti nẽs in ſponſa ſua voluit ſuſtinere. Et cũ inſpexeris diligẽter textũ legis ꝑ ſingu . ero addemꝰtibi declarationes alias.et Q % „ Be rationes in idipᷣm. Diceꝶꝰ ergo.qꝛ pᷣplo adeo ꝓno adeoq; facili ad ygolatriam quo malo.videlicet malo ydolatrie.nul luũ erat eidẽ ꝑnicioſius.nullũ vtita dica⸗ mus familiariꝰ.ipᷣe vᷣo nulli magis ſub⸗ ditus aut magis obnoxiustõſulendum erat ꝓ tãta infirmitate.tataq; recidiuan⸗ di ꝓnitate.Et ipᷣm Hñ malũ omniſq; ſeqᷓ la eiꝰ pᷣcidendũ fuit.⁊ oĩs eiuſdẽ occaſio Om̃ia autẽ q nominauimꝰ.aut ipᷣm malũ erant aut eius occaſiões. quare ne ceſſaria oĩa interdicenda populo illi. Amp̃.quia in dei pᷣceptis nihil abſur dũ.nihil inutile eſſe poſtibile eſt. wulta aut de pᷣceptis et ꝓpibitionibꝰ abſurda et inutibia eſſent in lege iuxta litteraʒ.niſi ꝓPpter antedictas cauſas pᷣcepta vel ꝓphi bila eſſent. Jurxta littera igitur hijs de Arene pᷣcepta vel ꝓhibita ſunt.qꝛ ſi iuxta wera veriſilioꝛes cauſe inueniri nõ poſ⸗ ſunt q; iſte quas nominauimꝰ.q̃ dubita ri nõ poſſunt iuſtiſſime fuiſſe ac rationa⸗ biliſſime. Credendũ igit eſt nobis in ꝑte iſta. Amp̃ Lũ iſto temꝑe.quo erũpũt ſapiẽtie celeſtis abyſſi. Sicut legit ꝓuer⸗ bioꝝ.iiij. Et repileta ẽ terra ſciẽcia dni.ſic aque dni maris operiẽtes. vt legit᷑ yſaie V. Cũ inq; iſto tpe quo dicitur popnlꝰ a deo eruditus eſſe ſiles pᷣceptiones et p⸗ hibitiones apud nos ꝓpter ſiles cautgs, iuſte ac rationabiliter fiat. q;to foꝛtiꝰ no⸗ uitio illi populo ⁊ inſanie ydolatrie inu⸗ trito.ipᷣiqʒ adhuc populo vtpote inde ex eunti.talia ⁊ ex talibus cauſis iniũgenda erant. verbi gracia. Siquis vellet apud nos die ſabbati ceſſare a ſeruilibus ope⸗ ribus.etiã vt vacaret oꝛationi nõ ſuſtine rvet hoc eccleſia.et hoc ppie jpeci iuda⸗ iſmi Eſi ↄoſuetadinarius eſſet dure in eñ vindicaretur. Quid ergo mirũ.ſi ois ſpe cies Idolatrie tunc tʒis ꝓhibeatpopulo illi.quãdo ſpecies ii Naiſſmi ita dampna tur apud nos. Eodẽ modo ſi quis di em veneris habere ſolempnẽ vellet atq; leſtiuũ. coꝛriperetur ab eccleſia ⁊ phibe⸗ ceret. ꝓpter ſpeciẽ ſarracenice ſuꝑſtitiõis/⸗ Juxta bhunc modũ inuenies alias mit ephones ⁊ ꝓhibitiones exhmõi q, ſis. ⁊ ſimilibus factas eſſe. Wulto foꝛ⸗ Aus igitur faciende fuerunt huiꝰ phibiti ones⁊ pᷣceptiones.nondũ extincta in po pulo iſrael. ymmo adpucferuente ydola gie veſania: æ apud nos etia augaria ve retur om̃ino.quacũq; intentiõe iſtud 5A legibus ”ê . 9₰ neficia ⁊ incantationes om̃e qð huima leſicuſti eiſdeʒ de cauſis pꝛohibita ſunt. ides etiam ꝙ quia ſi quis vellet ſin gul diebůs lauare genitalia ſuai⁊ in hoc eſſet ↄſuetudinarius coꝛriꝑpetur grauiss ⁊ deſiſtere compelleretur. Silr ſiquis vel let adoꝛare ad aquilonẽ hodie vel ad oc cidentẽ ſuꝑſticioſus haberetur nec ſuſti⸗ neretur ab eccleſii. Eodẽ modo ſiꝗs vellet ante arboꝛẽ flectere genua.et ado rare etia creatoꝛeʒ cõſuetudinarie.ſuſpe ctũ hoc haberet eccleſia ꝓpter antiquam ydolatriaqᷓ ſub arboꝛibꝰ ⁊ ante arboꝛes olebat exerceri. Werito igitur popu⸗ us in ydolatria enutrito.et ab ydolatris cCircũquaq; circũdatoiinterdicte ſunt ſu⸗ ſpecte ⁊ vicine ĩdolatrie obſeruationes. Nos aũt oſtendem⸗ in ſequẽtibꝰ in tractatu de ydolatria ꝙ obſᷣuatões ſom vnioꝝ augurion.ↄſteligtionũ.ſternutati onũ obuiationũ.dierũ ⁊ hoꝛarũ.Iteʒ fi⸗ guraruũ ſtigmatũ. caracterũ ymaginuʒ et impꝛeſſionũ atq; ſtrenarũ.nõ ſolum vici ne ydolatrie ſunt ſed etiã vera ydolatria cũ radicitus et intime fuerit perſcrutata. ¶AIcet autem er hijs clarũ tibi ſi et erto.quia iuxta litteram inteiui enda ſunt ea que abſurda vidẽ tur eſſe in lege.Et quia cauſas habent iu ſtas ac rationabiles ſue pᷣceptionis ⁊ ſue ꝓhibitionis. Et quia tempus id et popu li ruditas ⁊ ineruditioydolatrieq; ꝓximi tas ac vicinitas pᷣcepta ⁊ ꝓ Ibitionis hu ius ĩequirebantꝰ Oſtendimus etiaʒ tibi.qu?a magna pars eoꝛũ etiã apð nos exant.ſicut ꝓhibitiones obſeruationuʒz ſuꝑſticioſarum.quas ꝓximo enumeraui mus.et quia etiã tales pᷣceptiones ⁊ ꝓbi bitiones fiunt apud nos ꝓpter ſpecẽ iu daiſmi ⁊ ſæraceniſini.aliarũq; ſutitio num ſuſpitiones.E ppier hoc merito ex ſimilibꝰ cauſis ſimiłes pᷣcepaones ⁊ ꝓhi⸗ bitiones pᷣmitiuo illi populo ⁊ ydolatrie innutrito ⁊ circũquaq; obſeſſo.mlto foꝛ cius faciẽde fuerũt. ſiue intelligenciã. multa inconueniencia nultaqubſurda viderentur. Houp̃ᷣ mũ eſt quia ipᷣe legiſlatoꝛ basbarus fuiſ⸗ ſet. ⁊ ĩa lex barbaraqʒtũ ad hoc cũ non intelligent a populo illo. Quid aut ſtul cius ſentiri poteſt de ꝓpheta ſapientiſſi⸗ mo et legiſlatoꝛe qʒ ea locutũ fuiſſe pplo 8 faciede fu Nunc vᷣo dicemꝰ ui ſi hmõi nõ haberent litterale ſenſuʒ KRK etſuare madaſſe que pplo nõĩtelligeret Ari Pm gor peb 1 ſoe hocl P ſiter hot ge wbit vop imie⸗ 10. ſcpe⸗ 1. nn Wn and ſein bes n din r on nii⸗ ; 8 ii⸗ on ul bo et ſi⸗ QAuid autem erat hoc qᷓ; populo illudere ipᷣmq; irridere. Amplius cũ daᷣxa do ctoꝛ populo illi datus fueritqualiter im nõ exponeret⁊ ediſſereret Quid alið erat hoc facere qᷓ; populu in erroreʒ inducere Pꝛoponere nanq; mandatoꝛuũ litteram litteralem intellgentia non habentem. ⁊ hoc ipᷣm populo non exponere.nihil ali udd eſt qᷓ; populũ in intelligentia litteralẽ. vbi ipᷣa om̃ino non eſtinducere vel rudẽ populũ et om̃ino indoctũ ad deriuanda * intentionẽ litterali velamine abſconditaã ⁊ adumbꝛata cogere vt quid em̃ vir tam ſapiens tanqʒ fidelis populo quẽ docen du ſuſcepat intelligibiliter loquivolepat Sinmul igit et fraudẽ doctrine facere vi⸗ debatur dũ euù abſcondebat.⁊ ſimulatio erat doctrine q;tuʒ ad hmõinõ doctrine veritas qð erga populũ faciebat. Pꝛe terea mirabiliter abutebatur ſermõe ſeu loquela ĩ hmõi. Sermo ſiquidẽ iterpꝛes αιKAin eſt. Sermo aut eiꝰ qᷓntũ ad hoc nõ interpꝛes erit animi ſui.ſed magis abſcõ ditoꝛ ⁊ celatoꝛ. Amplius.Cot ⁊ tanti doctoꝛes legis pᷣceſſerũt in pdðpulo illo et ĩ iſto erroꝛe populũ reliquerũt. nihil om̃i no ſuꝑ hoc loquẽtes ⁊ de alio ĩtellectu q; de litterali.populũ om̃ino nõ ammonèz⸗ tes. Amplius. Ipſi ꝓphete abſq; vlla du⸗ bitatione ſi alia intelligẽcia qᷓ; lralis erat in hijs cũ a oꝛrigendũ populũu miſſi fu erint a deo quõ ab iſto vrroꝛe int᷑ alios il lũ aut nõ coꝛrexerũt.aut de eo mèntionẽ liquã nõ fecerũt.Oſi ꝗs dixerit qꝛ tali⸗ Mbus pᷣceptis ⁊ ꝓhibitioibꝰ nõ loquebat Olex pplo illiſed populo nouolvidelʒ xp̃i⸗ 1 ano cui taliũ ſpũalis ĩtelligẽcia ſeruaba⸗ w tur.ꝰ Contradicit expᷣſſe Aols in.iij.ad Roma.Scimus quia quecũq; lex loqui⸗ tur hijs ꝗ inege ſu loquit. Ampli. Que neceſſitas erat vt nobis lex tunc ſpi ritalem intelligenciã loqueret᷑.cũ nõduʒ — eramꝰ.poſtqᷓʒ aũt edificata ẽ eccleſia xpᷣi. ana nõ fuit neceſſe vt lex in vmbꝛa illa ſi⸗ urara nobis loqueret᷑.Cum ipᷣa euãge⸗ ica veritas ad nos nuda ⁊ apꝑio veniſſet Modis igr om̃ibus neceſſe ẽ talia lit teralẽ intelligenciã habuiſſe. npꝛobabi l* nãq; valde eſt ꝙ totus populus iudeo ad minimuʒ doctus fuerit atqʒ ſtuduerit . £ „ rũ ſcola tocius legis iam tot milibus an noꝝ fuit.totuſq; in eadeʒ a maximo vſq; ius em̃ oculi adeo velati ſunt vt iſta exte xxro „ erroꝛem iſtũ nrepᷣhendiſſe ⁊ taʒ diu ve lut hereqiarium tenuiſſe.⁊ ad poſteros tranſiuiſſe. 1s autemquerat quõ plebat doctoꝛis officiũ.cuʒ ipam̃ legẽ ad//Hodie ſi ipᷣi hebꝛei iſta noꝛuũt᷑ q diximꝰ et pgooulũ ferebat. cug; docere debebat eis ſcripſimus de hmõi abſurditatibus. Re ſpondemu&quia tꝑe ſue pᷣceptionis ⁊ ꝓ hibitionis notiſſimꝗ erat ſapientiſſimis. ctis facilime cogno Rudibus aũt et ind ſcibilia ꝓpter noticia ydolatrie et ſuꝑſtici oſarũ conſuetudinũ gentis egypcie ⁊ ali arũ gentiũ que eideʒ populo vicine erat. Poerüt autem ab hebꝛeis iſta ſciencia tum longitudine dierũ.tum afflictione ⁊ diſpſione eoꝛum. tum etis negligẽcia ſtu dendi in lege q; neg-gencia partim aua ricia cui ad modum dediti ſuntopartim amoꝛ aliene philoſophie induxit. Tquoniam iam defendimꝰ ⁊ de claramus litteralẽ intelligenciaʒ legis in hijs in quibꝰabſurda ꝑe nitus ⁊ nullatenus poſſibilis videbatur. Patefaciemus poſt hec.quia non ſo lũ litteralẽ intelligencia habet lex ſed etiã ſpuũalẽ quia multiplicẽ adeo vt omino in tellectus illuminatiuꝰ ⁊ edificatiuus ani maruʒ. qui ex ea elici poteſt in ea neceſſa rio ſit. Et pᷣmũ oſtendemꝰ hoc exipᷣiꝰ legis ⁊ ꝓphetarũ teſtimonijs.legit ſiqdẽ Deutro.iiij. Pecẽ em ſapiẽcia noſtra ⁊ in tellectus coꝛã omibus populis vt audien tes vniuerſi pᷣcepta hec dicãt.en populus ſapiens ⁊ intelligens.quis em̃ ꝓpter litte ralem intelligenctã ſola legis ſapientẽ et ĩtelligentẽ cenſeat populũ illũ/ pᷣſertim cũ etiã paruuli hebꝛeoꝝ illã doceant a patri bus ſuis et hoc ex mãdato dei. Pꝛeterea ſi nihil haberet intime intelligẽcie lex.nõ haberet apð eã locũ ſcrutatio. Quid ergo eſſet dicere. Beati aui ſcrutaut᷑ teſti monia eius.Et iterũ. Scrutaboꝛ legẽ tuas Scrutata em in animalibꝰ inteſtina vel interioꝛa ſunt. Amp̃. Si nõ habe ret niſi exterioꝛẽ iſtũ ſenſum lex.quare da uid oꝛaſſet ad deũ. Reuela oculos meos ⁊ conſiderabo mirabilia de lege tua.Cu⸗ „ rioꝛa legis videre non valeat quevt dixi mus etiam puulis oſtendunt. Amp̃. Que ſunt iſta mirabilia ð lege tua.quid enim admirationis habet carnificina ſa crificioꝛũi inſpectio lepꝛarum et infinibil circuitus expiationñn Amp. Mandata iudicia teſtimoia totaq; fabꝛica taberna culi totaq; ſuppellenda eiuſdem quid in⸗ hedcen e iij qᷓ; habẽt admirationis xe omnia exteri us.quid philoſophice ſubtiliter.quid ſa⸗ nund t hoc coõ piencialis ꝓfunditas.nunqd ꝓbr he ſideranda exterius vir pppetici ſpus da uid ꝗ ſuꝑ lenes ſe intellexiſſe gloꝛiabatur petebat reuelari oculos ſuos. Ampᷣ. NQuẽ intellectũ petebat ſibi dari cuʒ dice bat. Da mihi intel Ectũ vt diſca madata tua. Naturalẽ intellectũ habebat quivti petebat.ergo ⁊ ꝓpter ſublimioꝛeʒ intelli⸗ gencia habent hec mãdata legis ſublimi oꝛẽ intelligenciã qʒ litteralẽ. meditas die ac nocte. Cũ meditatio exte rioꝝ de bijs q;tũ ad maioꝛẽ ſui ꝑtẽ etiam ZnEroĩ⸗ a et tedioſa videat᷑. O autẽ mul⸗ Hiplex ſit lex nõ multitudine mandatoꝛũ Job.xj.vtina deꝰloqueretur tecũ⁊ apiret labia ſua tibi.vt oſtenderet tibi ſecreta ſa 7 „. H e* ꝙ; ſufficientiſſimus ẽ ad oẽʒ litteralẽ leg intelligencia. Sublimioꝛẽ intellectũ igit Qualit᷑ beatũ dicit dauid viꝝ q ĩ lege illa oohoc nidiculoſũ eſſet dice expᷣſſe legitur. piencie et ꝙ multiplex ſit lex eius. O em multiplex ſit multitudine mandatoꝛum oſtenſione nõ indiget ſimilitẽ Oſee.vii. Scribam eis multiplices leges meas. AUltauũt ad vnũ dicamus. manitfeſtũ ẽ/ qꝛ liber tarũ compᷣhendaltoti populo hebꝛeoꝛũ Datus e,vt in eo totus erudiret᷑ ⁊ docere tur. Inconueniens a utẽ eſt et om̃ino ſuꝑ uacuu.rudibus/i iam doctis eandem le Cctionẽe ꝓponere. Quis em̃ magiſter hoc faciat in ſcola ſuaivt nõ vnicuiq; diſcipu boꝛũ ſuoꝝ ꝓ captu ipſiusſiue capacitate lectionẽ ꝓponat. Qſñtomagis omnium eruditoꝛ deus in ſcola ſua in qua tantus populꝰerudiendus ⁊ docẽdus erativni⸗ cuiq; popula ꝓut capacitati eius con gruebat lectione ꝓpoſuit/ergo ⁊ rudib⸗ inicialia. et puectis vlterioꝛa ⁊ doctj ſub limioꝛa ꝓpoſuit. T Et iterũ quia in eis qui docti erat diuerſi gradus inueniebã⸗ tur.ita vt alij eſſent eminẽtes.alij eminẽ⸗ tioꝛes. et in hijs eriã multa varietas.ne⸗ ceſſario ꝓuiſum eſt omibus in ſcola dei de conuenientivnicuiq; doctrina.nõ lem ꝓuiſum eſt eis ſich vnici lectionem Puiſum igitur eſt eis per tanta varietatẽ ac multitudinẽ lectionũ. non aurẽ eſt eis Puilſum niſi in vno libꝛo qui ſolus in ſco la dei legebatur. In illo igitur libꝛo ↄgeſ ſit deus tantãvarietatẽ ac multitudinem lectionũ.qntã requirebat varietas ⁊ mul legis totiusvr etia libꝛos ꝓphe⸗ legibus titudo lectoꝛi Ampli⸗. Qnonia do⸗ ctri Abus eſt intellectꝰ. ⁊ doctoꝛ dapi⸗ fer eſt miniſtrans hmoicibum. ſcola ce⸗ naculũ.lſbermenſa.menſam autem dei refertiſſima neceſſe eſt eſſe ferculon men⸗ ſe congruentiũ et cõuiuis. Qnid em̃ dłhi ne largitati eiuſq; diuiciis magt indecẽs eſt. magiſq; repugnans.qᷓ; menſam eius diminutionẽ vel defectũ pati:aut in ha⸗ bundancia ferculoꝝ.aut in varietate ſeu multitudinead ſacietatẽ igitur cõuiuatu et delicias refertam opoꝛtet eſſe menſaʒ dei varielate ac multitudine huiꝰ fercu⸗ loꝛũ.Fercula autẽ intellectus quibꝰ refi⸗ citur mens humana ꝑ doctrina intelligẽ cie ſunt.et expoſiſones eloquioꝝ.LTanta igitur eſt in dei eloquijs varietas ac mul nitudo intellectuũ et expoſitionũ qũtã re quirit vatietas ac multitudo reficiendo⸗ ruũ. Quare quicqauid inde moꝛdere ſiue exꝰ ſurgere poteſt quicunq; cõuiuantiumto tum ibi appoſitũ eſt. IJdem autem ẽ inde moꝛdere et exſurgere aliquid quod eſt in de elicere.aniſeſtũ igitur eſt quod intẽ debamus.quia omnis intellectus illumi natus ani marũ qui ex lege elici poteſt in eadem eſt. vec autem plenitudo et vari etas ferculoꝛu melius innoteſcet tibi ma ſticando id eſt diſcuciendo ⁊ comedẽdo. id eſt intelligendo'q; enarrãdo.ita vt ve⸗ re cognoſcas ſapiencie celeſtis artifitõ cõö⸗ geſta eſſe in vnuʒ volumen ſacre ſcriptu⸗ re ea eloquia que humanementis reſe⸗ ctiones innumerabiles conlineant. Siã legiturꝰ Pꝛouerbio.xiij. Multii cidi in no uolibus patrũ.Et vbi rege ⁊ ꝓpᷣe ac dili genrer exponunt᷑ ꝓpter ſenſus qui inde eliciuntur aꝑte videas dicta eſſe.Apparę bit etia nibi ipᷣa ſcriptura velut minera eẽ venas habons omniũ metalloꝛũ ecapi⸗ dum.vnde ⁊ ferrũ trahit᷑ ad conterenda dura coꝛda ad ea fꝛicanda in vaſa vti lia.in vaſa belli in lanceas ſcʒ gladios et ſagittas. Deinde aurũ nobilis ac pᷣcio ſe ſapiencie.ad ditanda eadem coꝛda et exoꝛnanda. Deinde argentũ ſuauiter ſo⸗ nans pureq; et examinate eloquencie. Deißs de gemme vernantes ac choꝛu ſcantes virtutũ nobiliũ. Iſtos autem the zauros iu ea inueniunt qui in es querat. Sicut legitur Pꝛouerbioꝝ.ij. Si que ſieris qᷓſi ea pecuniã ⁊ quaſi theʒauros et foderis illam.qui in ea vt oꝑarij minera les laboꝛant querendo ſcilicet ⁊ effodien * . pyeſß lllgi Luni eml mͤre ence⸗ ſne lumo ence n cinti luni ſin pan bim lic. Me foc ⸗ ſeſe⸗ Gi nn⸗ dii iince e e d en dao in eo pᷣnomiatas diuicias.vacuos au tem et inanes relinquit eos qui plut vi⸗ deri eius oꝑarii.et tamẽ in ea opemri re cuſant.ꝓpter hoc dictu eſt. Sapiẽcie. vij Infinitus eſt in ea theʒaurus hominib⸗ Z o Uigebis etia eam eſſe velut oꝛtũ deli ciarũ immenſam varietatem arboꝛũ foli oꝛũq; et fructuũ habentẽ. animabꝰ non ſolũ ameniſſima vmbꝛacula folioꝛũ ſed etia fructuũ ſuauiſſimas refectiones pᷣſta tem. Inuenies autem indubitans cellaʒ vinariam.ad iocundandũ ⁊ inebꝛiandu A bibentes. Cellam pigmentariã. ad cõfoꝛ⸗ j8 tandos. medicandos et declinandos co medentes. Cellam vnguentariam. ad de coꝛandos aromaticandos medicandos ſanctificandos et exaltandos in reges et ſacerdotes eius vnguentis:vti volenmes. Dein ge ſecretariũ diuinoꝛũ conſilioꝛum lnctuariũ res ſacratiſſimas cuſtodiẽs ⁊ eas dignis ⁊ mũdis ſolis largit᷑ exponẽs Uia vero nonnullos offendũt. ⁊ grauiter ſcandaliʒãt ſacre ſcri pture huiꝰ expõnes.vnde et po tius abuſiue impõnes eis videnturq; ex põnes quedam earũ laboꝛabimꝰ pauc B vt eis ſuꝑ hoc ſatiſfaciamꝰ. Sclto igi „ „ noꝛ modis fiunt. Pꝛimũ facto ipᷣo vide fra udaretur cibo ſuo. „⸗ — beat nemo offendit᷑ ſi aliud in hijs qᷓᷓ lit⸗ teralis ſenſus dabeat requiratur. TCerceꝰ D modusolt ſcom cõſequenciã quẽadmo⸗ . 3 du dicimus. ꝙ vbi coꝛpoꝛalis et exterior ydolatria ꝓhibita eſtintelligitur 'm con ſequencia. ꝓhibita ſpiritualis.⁊ iſte intel lectus ſimilqter neminem offendit.Cũ em diximus.quia vbi geus ꝓhibuit adoꝛari ydolũ aureũ.qð vtiq; ſimilitudineʒ aliq; hʒ viuentis ⁊ adiuuare valentis inſinua uil⁊ intelligi dedit ſe nolle ꝙ aurũnudn e hoc eſt abſq; foꝛma ydoli adoꝛaret᷑. Et ꝓbter hoc ꝓhibitio auaricie ſcõᷣm conſe quenciã in illa ꝓphibitione intelligit᷑.Eſt em auaricia ydoloʒ ſeruit.ſicut legit᷑ in v· ad epheſios. Sumiliter et vbi ꝓhibu⸗ it falſum teſtimoniuũ dici contr pxrimuz in cauſa modica pecuniariaphibuit ꝑ cõ ſequens et in cauſa fame.cum fama pci⸗ oſioꝛ ſit pecunia Eodem modo vbi ꝓ hibu it.ne ligaretur os boui triturantł. ꝓ hibuit per conſequens vt operarius nõ Si enim hanc equitatem voluit ſeruari in bobus vt col laboꝛantes etiam comederẽt. multo foꝛ⸗ tius in hominibus. hunc ergo modũ ſi⸗ gniſicacionis quilibet intellectus recipit. em rerum que non ad hoc facte ſuntvt tur quia ſignificatões non trerales qua Aa Quarta ſignificatio eſt per ſimilitudi E . 4 icet cũ res ad hoc facte ſunt vt ſignificẽt U Rcut factum illud yſaie.quo iuit nudus ⁊ dDiſcalciatus. Et factũ Eʒech.quo fecit ſibi vaſa tranſm grationis ⁊c. Que vtiq; ad hocfacta ſit vt ſignitʒcarent. In hijs er go manifeſtũ eſt quia alia ſigniſeatio q; litteralis querẽda eſt in eis.ꝓpter hoc di xit yſaias ĩ viij. Ecce ego ⁊ pueri quds dedit mibi dominꝰ in ſignũ et in poꝛten tũ ⁊c. Similiter et Eʒechie.in iiij. Signũ ed mui iſrael Et iterũ. Egꝗ eʒechiel poꝛ tentũ veſtrũ.Et apparet ez capitu. ptotum.,. Quiamuidꝗd factum eſt in eʒechiele ſi nificabat mala q̃ futura erat domui iſrael. Secuda ſignificatõ eſt icti quando videlicʒ aliquid dicitur ad gniſicandum expꝛeſſe.ſicut illud.eʒechi. xvij. Aquila grandis magnarũ alarũ ⁊c. EvKEt ꝓpter hoc vocatur ibid Oz enigma et parab a.et iſte due ſignifietõnes ne minem ofendunt.Cum enim expꝛimitur in ſcriptura de facto quocũq; quod ipſuʒ fiatvel factũ ſit ad ſignificãduũ.⁊ de dicto ſimiliter quod ad hoc diſcatur vel dictũ 2 ₰ ignificent.et hoc eſt que multos oſfendit/ ⁊ ꝓpter hoc quia abuſiuũ eis videt᷑ res ad ſigna tra here que nõ ad ſignificandũ facte ſunt.quale ẽ id. Hieremie.xviij. nũ quid ſic.facit figulus iſte non potero vo bis domus iſrael ait dominus.Diſſipa⸗ tio enim vaſis quod pᷣus fiebat.et foꝛma tio vaſis alteriꝰ facte ſunt vt ſignificaret. et cum eis ad ſignificandũ vſus eſt deus HNeq; offenderetur quis audiens huius expoſitiones ſeu interpætationee. ſi dice retur ei hoc modo. Quẽadmodũ dic do minus. Nũquid nann ſic facere vobis po tero. vbi de ſignificatione nihil locutus ẽ ſed de ſimilitudine tm̃̊. Quẽadmodũ et Hieremie. iij.nõ dixit quicq; de ſigniſica tione.ſed ſimilitudinẽ et moduũ im expᷣſſit dicens. Quomõ ſi mulier contẽpnat amatoꝛem ſuu ſic contempſit me vomus, iſrael. Non dixit quia contemptus huiꝰxꝰ mulieris ſignificaret contemptũ filioꝛuʒ iſrael. nec dixit ꝙ amatoꝛ huius ſignifica ret ibpſum. neqʒ diit ꝙ diſſipalio aut refoꝛmatio vaſis ꝓhibita eſſet vel para⸗ bola eius ꝙ ipe oꝑaturus eſſet in vonn⸗ iiü De lo iſrael. vel ꝙ figulus eſſet figura ipius. Sed expꝛeſſit modũ ſeu ſmmilitudinẽ no⸗ ta inter opꝰfiguli ⁊ opꝰ ſuũ tet i erfactũ mulierisↄtemnentis amatoꝛẽ ſuũt factũ populi iſrahel.quomodo ſi loquerẽtur Jacri expoſitoꝛes et doctoꝛes ꝭallegoꝛijs. ⁊ tropologijs ſuis et etiã anagogicis int pꝛetatioibus ⁊ ſcripire ſatiffacerẽt ⁊ au⸗ eedra ſiue legentiũ intellectus nõ offen erẽt. gnikticat tale quidet eſt figura ſeu pꝛophi loſophia aut parobola talis rei.cum al⸗ terum pꝛopter alterũ ſiginficandũ nec fa⸗ ctũ nec dictüvideatur offendunt grauiter B audientes. Quenadmodũ ſe habetĩ facto dauid et vꝛie ꝙ legit᷑ in N.i.Regũ vbi dicũdꝙ dauid qui vniq; ꝓditoꝛ erat I facto illo c adulter/atʒ homicidaſſignat chriſtum. vrias autem vir ſanctus et fide lis piabolũ. Et iten adulterina illa co Pputa dauid ⁊? berſabee ꝓditione ⁊ homi acidio ęrecrabilis ſignificat ſanctiſſimum matrimoniũ et immaculatiſſimã copulã p̃i et eccleſie de gentibus.auribꝰ multo⸗ rũ multa indignationem ingerunt. fide⸗ q; ſacrarũ expoſitionũ aut penitus in eis abrogant. aut multũ ledũt. iſtud non eſt factũ ad ſignificandum nec veriſimile eſt multis ꝙ ꝓpter hoc ſit ſcri⸗ piũ. Si autem ita dicerẽt. quomodo H rer dauid berſabee adamauit ⁊ pꝛe amo re ipius moꝛtem viri pꝛocurauit.quomo⸗ do illam regali cõnubio honoꝛauit. et re gali ſolio exaltauit.ſic rex celoꝛuʒ xpᷣs do minus ſynagogam adamauit.et ꝓcura⸗ ta moꝛte magiſtratꝰ ſeu pᷣncipatus eius/ cui velut marito ſuberapeam connubio ſuo ſpirituali honoꝛauit. et celeſtis regni ſouo ſublimauit. Si inq; ð modo tantũ aut ſin Nlitudine nentionẽ facerẽt et ip̃aʒ⸗ ſimilitudinem decenter ac diligenter ꝓſe quentes exponerenta bſqʒ offenſione vl la audientiũ hoc fieret. Eodẽ modo de eccleſia de gentibus.ꝙ ꝓcurata moꝛ⸗ te dyaboli moꝛte ſcilicet ſpirituali/cui ve⸗ lut marito ſuberat.vnde ⁊ vocabat ipᷣ bahalim quod interpꝛetatur vir meꝰ qꝗ ſic. et ſic ei fecit. Non ſolum paciſice ſʒ gra tanter etiã audiret᷑. Uerbũ ergo ſignificã di eſt. quod in parte iſta grauiter offedit auditoꝛes atq; lectoꝛes. qꝙ omniũ duoꝛũ ſimiliũ.quoꝝ alteruʒ eſt intellectui noſtro ꝓpinquiusnobiſ. q; no tius ſignũ naturale eſtminus noti atʒ ab Sed quia dicetur tale quid ſin randa. ꝛimũ quia uãq; veruʒ ſit. lesibus intellectu noſtro remotioꝛis. Signuz inq; eſt gaturale illiꝰet velut liber in quo legitu.vnde et quaſi natura docẽte alle⸗ ro ad altexũ declarandũ vtimur. Hoc ex go modo ſacri doctoꝛes ⁊ expoſitoꝛes ſa ne ⁊ abſq; offendiculo vllo dicere poſſi: quia factuʒ illud de berſabee factũ ſigni ficauit eccleſie de gentibus. Signiſicaui pꝛopꝛia ſimilitudine tanq; naturali deſi⸗ gnatione. Licet autem ſpiritui ſancto ⁊ ſcriptoꝛibus eius nocioꝛibus ſimilibus vti ad minus nota ſignificanda et decla⸗ Selgcundo ꝓpter rerum multã diſſimilitudinẽ ⁊ nimiã.vbi magis violẽ⸗ ta eſt ſignificationis in ipᷣo q; rerũ ſigniſi catarũ expoſitio. Et in hoc errant᷑ im⸗ periti multi qui neſtiunt qualiter tractan du ſit verbum veritatis.Sed ingeniuʒ ſuum vt ait hieronimus. facere nolũt ec⸗ cleſie ſacrificiuʒ.Et ꝓpter hoc dixit ſu% Abac.Cropologia libera eſt. et hiis tãtũ legibus circumſcripta.vt pietatẽ ſequat in intelligencie ſermoniſq; contextũ nec in rebus multũ inter ſe contrarijs violen G. ta ſit copulandis.Tercium eſt ignoꝛãcia explicandi ꝓſequendiq; ſimilitudines ex quo defectu ccidit et illud quod diximꝰ vt non credatur expoſitionibus. Wa⸗ xyime vbi er ſim ilitudine potiſſimuʒ ſigni ñicant. Ceſſante nanq; in hijs rerum ſimi itudine ceſſat et ſigniticatio apud audiẽ Gls: Quartum eſt ignoꝛancia eius vi elicet ꝙ ſolũ in negotio ſignificat.ſicut accidit i ſompnij⸗ que expodit ioſeph.ĩ x.. ⁊ xl. Seneſis.res enim ꝓpagines et tria caniſtra panum ꝓpter numerum im ſignificauerunt tres dies.de quibus ibi agitur.et ſolus ternarius q;tum ad dies illos ſignificat. Erraret enim intolle⸗ rabiliter arganrs vel ꝓpagines i ſi⸗ gnificationemn dierum detoꝛquere vellet ꝓpter hoc dictum eſigquia ſqcra ſcriptu⸗ ra eſt velut cithara in qua non omnia ſo ant. Dicemus autem tibi ſuper hoc ermones vniuerſales duos. quia tanta eſt continencia ſeu contentus ſacroꝛũ cum hijs ⁊ in hijs ſignificationi⸗ busvt nieo modo videri poſſint niſi di uine ſapièncie artificio in vnum volumẽ collecta.vninerſaliter enim expoſitiones ſalutarem doctrinam reſonant. etin eis ammirabiliter ſibi conſonant quibus vti tur eccleſia ſanctoꝛũ. MNon igilur caſu Z. factum eſt vt ita oꝛdinaretur. vt ita ſibiin . * ON Pꝛimũ ☛. — —S 9 M uicem conſequens et conſona eſſet in tã⸗ ta varietate expoſitionuʒ ſacra ſcriptura. vt abſq; vlla diſcrepancia in vnam eõcoꝛ — diam ſacre doctrine concoꝛdarent om̃es eiuſdem libꝛi.omneſq; libꝛoꝛum partes: vwnam veritatem catholicam ac ſaluta⸗ rem concoꝛditer reſonarẽt.vniuerſalitas enim in rebus omnibusſignũ eſt ꝓuidẽ⸗ cie et artis. Secundum eſt quia que⸗ admodũ ex dei bonitate factũ eſt. ⁊ abſ⸗ qʒ vlla dubitatione credendu.vt omnia opera ſua fecerit ꝓpter omnem bonum hyuiintel vſum et vtilitatẽ que ex eis quacunq; in⸗ Aaao duſtria elici poſſunt. Sic omia dicta ſua ſiue eloquia ppter omne bonũ vſum et vtilitatem qui ex eis quacunq; induſtria elici poſſunta dicta voluit eſſe et ſcripta. Quare ꝓpter omneʒ illuminationẽ inel lectus humani.ac ꝓpter omnem edifica tiSnẽ eccleſie ſue que inde elici poſſũt.ea voluit eſſe ⁊ dicta et ſcripta.ꝓpter omnẽ igitur intellectũ ad eruditionẽ noſtraʒ ſa lutarem pertinentẽ qui inde elici poteſt. tur diligenter iſtas duas radices.⁊ vide⸗ Kal ea dicta eſſe ⁊ ſcripta. Attende igt⸗ bis euidenter non humano ſenſu nõ foꝛ tuitu caſu ſacram ſi gintrantzedilaneſ ſcriptam ſeu oꝛdinata. Sed ſapien⸗ cie celeſtis artificio admirando.videbis etiam ad magiſteriũ diuine pietatis per tinere.vt omnes libꝛi eiuſdem ꝓpterom nem eruditionem et edificationem qᷓ in⸗ de elici poteſꝭ ſcripti ſunt.Alioquin reſtri ctioꝛ eſſet inentio eiꝰ ix parte iſta qᷓ; ei⸗ largitas paciatur. O ſtqᷓ; autẽ auxilio dei oſtẽdim⸗ intelligenciã litteralẽ.legis hebee oꝛum in hijs in quibꝰvidebat᷑ ab uimuůs omnes cauſas pᷣceptidis et phibi tionis in huiꝰ. ogalionibe exemplis atq; ſimilitillinibus. Et quia ſilis neceſſi tas in duxit eccleſiã dei.vt apud eaʒ pars huius ꝓhibitionis ⁊ pᷣceptionis pꝑpetuo ſtaret. Sicut ꝓhibitio ſtigmatũ et chara cten ſeu figurarũ.Similiter augurioꝛum 2 omniũ diuinationũ obſeruationũ que quolibet mõ vergũt in ydolatris.Et pate aximꝰ inſeb. qꝛ pᷣter intelligencia littera⸗ lẽ in eadẽ lege eſt omnis intellectꝰ ad ſa⸗ lutarẽ eruditionẽ ꝑtinens. qui ex ea elici poteſt.nõ qui ꝑ q;cũq; violencialreq; re pusgnanciã eide abuſiue inponi poteſt. xxxvij Hryrnius em̃ into:ſiones ſeripture non expoſitiones eiaſdẽ ſunt.ſʒ abuſiue ſoſi tiones. o Et qꝛ diuine bonitatis intẽcio fuit de ſcriptura ſacravt omnis intellectꝰ ſalutaris eruditionis qui ex ea ↄueniẽter vt vüſmvo c poſſet in ea intelligeret. Ehui intellectũ ipſe intelle⸗ xit eam. Quẽadmogũ in omni creatura Et quia om Jua intendit om̃e bonũqð ex ea ſiue ꝑ eõ ꝓuenire poteſt intẽtius. Et ꝓpler ome il⸗ lud honũ creauit eam ſic.⁊ ꝓpter omne huiꝰ intellectũ ſacra ſcripturaʒ inſpirauit Poſtã inq; de his omni us ꝓut de diuine largitatis dignatione excepimꝰ expediti ſumꝰ.Accedemꝰ iuxta 2 ꝓmiſſuʒ ad deſtructionẽ deliramẽtoꝛũ ⁊ inſaniarũ machometiᷓ nomẽ legis into lerabili abuſione vſurparũt. Hac ant abuſionẽ induxit ſeducto pplło ꝑ iᷣm ⁊ in NJipientiũ multitudo/q ipᷣm vt ꝓphetamz mẽdaciſſima figmẽta eiꝰ vt lege ſuſcepft. Scito igir in pᷣmis hunc fuiſſe de genere abꝛae ꝑpyſmahelẽ ꝗ inſtitutoꝛ gentis ara⸗ bũ fuitvt dicit ioſephus ⁊ ab ipᷣo Yſma⸗ hele gẽs arabuʒ magnificãda accepit. Ju xta ꝓmiſſionẽ dei dicẽtis ad abꝛaha.Ge⸗ neß.xvj. Filiũ ancille faciã ĩ gẽteʒ magnã qꝛ ſemẽ tuũ ẽ.Et iterũ ad agar ĩ eodẽ eiu dẽ. Surge ⁊ tolle pueꝝ ⁊ tene manũ eius qꝛ in gentẽ magna facia eũ.Et iten eiuſdẽ xvij.ad abꝛaha. Suꝑ yſmahel quoqʒ ex audiui te.Ecce bñdicaʒ ei et augebo ⁊ mł tiplicabo eũ valde.duodecim duces ge⸗ nerabit ⁊ facia illũ creſcere ĩ gẽtẽ magnã. Que ꝓmiſſiões implẽde ꝓ ꝑte videri poſſũt.ex eo ꝙ; legit᷑.vij. Judicũ de bello 3 madianitas.totꝰ em̃ ille exercitmadia — nitaꝝ de gẽte yſmahelfuit ſᷣm narratõe, ſurda⁊ nullo mõ conueniẽs ſapiẽcie tan thodii Ante tpavᷣo caroli magni aðo ti ꝓꝑbeteinedum ſapiencie deit declara/ mltiplicata ẽ ges yſmahetitaꝝ.adqʒ di⸗ latatũ regnũ eiꝰ vt ⁊ totã hyſpaniã ſupio rẽ totã ꝓuinciã.totãq; aꝗtania ⁊ fere viqʒ ad bituricã ⁊ andeganen dyocſ occupa⸗ rẽt. donec miſericoꝛs deꝰ ꝑ pᷣfatũ pᷣncipeʒ vſqʒ ad fines regnoꝛũ hyſpanie/q xpᷣiani tas nũc eo auctoꝛe obtinet /bellis mirabi libus ⁊ triũphis nobilibꝰ eos expugnãs diffugauit/ In nouiſſimis vero diebꝰ di⸗ xit pꝛenominatꝰmartyr filios yſmahelis exituros de deſertoſtanta multitudine et foꝛtitudine futuros.vt toti mundo domi nentur.et ipſum regnũ xpᷣianoꝛũ occupẽt et populũ xpᷣianũ peccatis ſaciẽtibꝰ dira ſeruitule oppꝛimant.et affligant aliquot e v Se Q annis.donec miſericoꝛs deꝰ populũ ſuũ reſpiciens viſitet.et ꝑ regem xpᷣianoꝝ tũc 0 futuꝝ de tata eripiat ſᷣuitute.ſuvijciẽsver O ja vice filios yſmahelxpᷣiani ppli puituti. Et hec erit ſumma ac nouiſſima gẽtis illius exaltatio ct altitudo. Ianta em vi tute oppᷣmetur et affligetur à populo dei ꝙ decetero non adeciet vt reſurgat iuxta ſepe nominati martyris narrationẽ. In⸗ cepit autẽ peſtis huius tam ridiculoſe ta S qʒ pernicioſe ſectetꝑibus eraclij impera⸗ toꝛis vacillante tũc romano imperioſ ad occaſum vergente.barbaris nationibus * illud vndiq; multiplici rebellatione cõcu Q cientibus. regnis tzrarũ iugũ eius abü⸗ cientibus/⁊ ſe erigentibꝰ cõtra illð a quo tẽpe vſ& hodie nec lacerari deſut nec di⸗ ſcerpi. Ne aut opineris ipᷣm fuiſſe mach ometã philoſophu qui vocatus ẽ albate Zn⸗ ut⸗ em̃ libꝛũ de aſtrologiaſpplato ti baᷣrtinus ex arabico eloquio traſtulit in latinũ/qꝗᷓ liber illiꝰ nobilitas philoſophi ca atʒ ꝓfunditas ſolu nomen machome ti ip̃ᷣm habuiſſe:cõmune tamẽ hoie illo: ne dica ruſticano.ſed vt ait quidã veriſſi⸗ me vaccino atʒ poꝛcino cõpꝛobat euiden ter. Abſit em̃ vt tãtus philoſophus ita de ſipet itaq; pecularuer ſentiret. Creditur a „ nõnullis qꝛ iſte machometꝰ a ſergio mo . ſit. ⁊ in hereſim illa ductꝰ qua cõtra diui nitatẽ dñi nri ieſu xpᷣi blaſppemauit. Na tura em diuinaʒ in xpᷣo dño.⁊ in deo pre eterna generationẽe aperte ⁊ ſepe negatĩ lege ſua. Iſte aut ſergius poſtq; damna⸗ ti ſunt Eutices ⁊ neſtoꝛius mgꝗr eins in ſy Ex⸗ nodo cõſtantinopolitano.ꝓ eo ſcilicʒ q; S duplicẽ natura in xpᷣo diuina ſceʒ ⁊ hum na eſſe negabãt. Tranſtulit ſe in arabiaʒ vbi viam hereſnitica ſimulans. tante re⸗ „ ligio fitatis ac ſanctitatis appuit.vt ma⸗ chometus ipᷣm hab e doctoꝛẽ voluerit. Tillum gabrielem archangelũ interduʒ vocauerit. abſcondens ⁊ reuelare nõ au dens. ꝙ inſanias quas homĩbꝰ decept: „ frradebat ab homine didiciſſet. has eniz . cmiſſiones tenens gens yſmahelitaruʒ erx traditiõe yſmaheũis. Sperauit eas ſp in aliquo gentis ſue adimplend as eſſe. Quẽadmodũ gens hebꝛeoꝝ pꝓmiſſiões ctas abꝛabeyſaac et iacob. Wetho dius autẽ martyr in libello reuelationis Jue que facta eſt ei in rematione carcere. oꝛati ad dominũ vt reuelaret ei de pᷣmis QD nacho neſtoꝛu heretici diſcipulo ſeductꝰ 1 .— 2 . “Sõ , S 4 2 nouiſſimis mundi. ea que ſccipta non erant iy canone ſcripture.dicit iſtas pꝛo⸗ miſſmẽs factas de yſmahele impletas fu iſſe in machometo / qui et machometh et blaſphumo et naradaſchvocatꝰc.Gens eĩ yſmahelitaꝝ et regnũ.gẽs arabũ⁊ gs ſarracenoꝝ:ſʒ nomę ſarracenon falſo ſi⸗ bivſurpat a ſara taq; filij ſare ꝑ yſmahelẽ cum tamen nihil cognationis.ſed ſolam adoptionẽ ad ſaram habent. ſicut legit᷑ Beneß.xvj. Alii autẽ dicunt eos vocatos ſarracenos a ſarram ciuitate in qua pᷣmũ vel maxime gens illa vel creuit vel domi nata eſt. Uere autem agareni ſunt. quia ex agar p yſmahelem deſcenderunt. Hic ergo legis abꝛahe latoꝛem ſe dixit.⁊ ipᷣm gbꝛabam ſarracenum fuiſſe euidenter a ers in lege ſſa. Quoniam autez ſtu dioſe p̃dicauit vnum verũ ac ſolum deuʒ eſſe.et ydolatriam potenter in gladio ᷣc ſtrennue exterminauit. Sodomiticã ſpur ciciam interdixit. ⁊ alia quedam honeſta ſtatuit et quedam inhoneſta pꝛohibuit. Multi de ſapientibꝰ gentis ſue credide- runt eum.et credunt abhuc verum dei ac miſiſſe.pro deſipiencia: et ruditate ſua quã iniunxiſſe Abſurdaq;⁊ ridiculoſa qʒ pluriam in lege eius inueniuntur.no di⸗ xiſſe nec ſcripſiſſe nec ſenſiſſe.ſʒ magis ab inimicis veritatis partim inſerta fuiſſe. Partim vero aut impericiqa aut negligẽ⸗ cia diſcipuloꝛum ipſius diſcdediaq; et cõ tradictione eoꝛundẽ aut mutata eſſe aut idelem fuiſſe ꝓphetaʒlEt que iniqua vi dentur in lege eius.genti illi. magis per aliter coꝛrupta. Et de iſta contradictione diſcoꝛdia multa leges in libello di ſputationũ cuiuſdam chꝛiſtiani et cuiuſ⸗ daʒ ſarraceni.Qui tacitis nominibꝰſuis de legibus ſuis diſputant. vtroq; lggem ſuam defenlente. et legem alterius im⸗ pugnante. Osni mogo enim im⸗ pꝛobabile eſt et pꝛocul a venttate videtur hominem qui ſe dei ꝓphetam. eiuſq; le⸗ giſlatoꝛem dicebatitaʒ ridiculoſa delira⸗ menta.tam ſpurca dogmata genti alicui tradere auſum fuiſſeniſi foꝛte vel mente captus.vel alia occaſione deſipiens exti⸗ terit. uig igitur et de vila eius ⁊ de geſtis apud alios multa leguntur.et pꝛe⸗ ter intentionẽ eſſet pᷣſentis ꝓpoſiti.Quia etiã gens ſarracenoꝛũ iſtas inſanias/q̃s in lege eius legimus venerantur vt diui⸗ na oꝛacula per dei ꝓphetam ad ſe miſſa n os zni ni ctig b ſt az ſour deſ buit⸗ ce⸗ tit api eſu 66 öd se ⸗ eS at vita iſta nec aliaʒ vitã pᷣdicauitqᷓ ſit vi 2 nos docebimus in ſequetibꝰ ꝙ longe citas vite illiꝰ qᷓʒ iſt X . 1154 Hr xxxvuqj tenet? ſeruat vt dei mãdata.Oeſtruemꝰ melioꝛ eſt vita ſens etiã flagitioſaſq; ge⸗ eas.oſtendentes ridiculoſitatẽ exæ et im licitas illa.que lIn hoc etiaʒ homines biu poſſibilitatẽ vt dirimus. In hac ergo tis ani nalibus.ſur pene coequauit. Dũ lege ⁊ mẽdacijs.multa vera inſerta ſunt. noõ aliam felicitatẽ hominibus poſuit.q; exmalis bona ↄmixtaivł malignitate fal cuins ⁊ bꝛuta animala poſſent eſſe ↄſoꝛ lendi videlicet.vt aut falſis ꝓpter va crew tes. Qivrimꝰ aũt ab eis vtru cibi hu deret᷑. aut vt mala ꝓpter bona recipent᷑./ſiuſmõi ⁊ potus: coꝛpa hominũ nutriant Luiꝰ inſipienciã ymmo veſania. cuius p̃⸗ aut no nutriant. Qmi nutriant.nutrimen Jumptionẽ et auſumjnemo poteſt intellẽ V tũ autẽ non erit niſi reparatio cõſumptie gens non mirari. onis que fit 5 motũ ⁊ caloꝛẽ vitaleʒ:Erit u Adicales aũt erroꝛes quibus gẽ igitur ibi cõſumptio ⁊ reparatio coꝛpoꝛi tem illã vꝛutalẽ ſeduxit. ⁊ quos i quare coꝛpa erũt ⁊ cõſumptibilia ⁊ repa Nhoc loco deſtruere intẽdimꝰ.Oę bilia/quare ⁊ defectibilia et moꝛtalia i ſe paradiſo machometi ſcʒ ⁊ felicitate q; noꝓõ ⁊ moꝛitura de neceſſitateiniſi moꝛti eoꝛi 7 niſi carn alẽ eis pmiſit ⁊ illa ſpurciſſima æ conſumptioni ꝑ natrimentũ occurrat. Pꝛomiſit ſiquidẽ eis delicias epulaꝝ coꝛ PHec autẽ eſt admixtio magna diſerie vi poꝛaliu.dapiferos ⁊ pincernas angelos delicet cottidianus conflictus/ↄłra ruina Dein de pᷣcioſitatẽ veſtiũ ⁊ lectoꝛvm coꝛpis.⁊ cottidiana refectio contra eis cõ laculoꝝq; amenitates. Tercdo delicaas tinuã defectionẽ ſiue ↄſumptionẽ. Erunt ↄcupiſcenciarũ ⁊ blandimẽton muliebꝛi q; epule hmòõi non ſolum felicitatis: Ed erſali. quia vt ait tulius. voces iſte petu ſumptionẽ coꝛpa in moꝛtẽ fluencia neceſ dũ vidẽtur eſſenõ hominũ et quia ma⸗- ſe eſt cottidiane refectionis alimonia re⸗ 2. Dieicemꝰ igit᷑ in ᷣmis ſmone vni etiam vꝛgentiſſime neceſſitatis.qua ꝑ cõꝗ gis ⁊ minus nõ diuerſificãt ſpeci. Wha tineri. Ampliꝰ. Quia ꝓpoꝛcionabi- nifeſtũ ẽ qꝛ non alia bonaq; habeat vita les ymmo equales ſunt ſemꝑ delicie deſi iſta ꝓmiſit deceptoꝛ iſte decept ſuistnõ derijs ſuisiaut erũt maioꝛa deſideria car em̃ ꝓmiſit eis flumina latctis ⁊ vini ⁊ mei naliũ voluptatũ hominibus in vita illa. lis.nõ ꝓmiſit eis aliquos liquoꝛes ſcꝛom q; ſint ſ iſtaraut non Si nõ erunt maio:?a ſpecieʒ quã habeat vita iſta.⁊ ſi foꝛte gu- delſideria.ergo neq;ʒ delicie.cũ deſideria ſtu ſuauioꝛes.Eodẽ modo ſe habet et de ꝓpoꝛcionabilia ſint aut equalia delicus ſapoꝛibus cũ determinati ſint nũero ſpe· Equaliter em̃ deſiderata ſiue ab eodeʒ ſi cierũ ſuarũ.nec amplioꝛes aut alij eẽ poſ ue a diuerſis eaüre delectat ſiue eůdẽ Q ſi dixerit quia maioa2 ſint.Eodẽ m ſe habet ⁊ de om̃ibꝰ gene⸗ ſiue diuerſos. ribꝰ ciboꝝ. Quare manifeſtũ ẽ. qꝛ no ali-/Merunt deſideria.et hoc ꝓ maioꝛitate deli⸗ am feiicitatẽ ꝓmiſit ⁊ carnalẽ qui habe⸗ vciarũ.ita videlicet quia addet᷑ deſideris callas; quẽadmodũ et delicijs.et creſcent deſide taiſtaſed eandẽ maioꝛẽ aut melioꝛaſaʒ. rialq;tum et delicie. Quia igitur equalia Ex quo relinquit᷑ ꝙ diuites ⁊ habundan equalibus addũtur in iſta remuneratio⸗ tes huius delicijs. hic id ẽ in hac vita ob ne ſeu felicitate/quaã ꝓmittit.totꝗ ſiũt eq/ tineit hmõi ꝓmiſſiones iſiis Innanũ lia.quare nec maioꝛ eſt feli citas hec futu igr eos ꝓpte r hmõi delicids et diuicias ra qᷓ; pᷣſens nec minoꝛ miſeria ſicut ⁊ ſitis onerauit opſeruaine mandatoꝝ ſuoꝝn, etfames. Similit& et equales ſint deli⸗ inuanũ eas alibi vel ſperãdas vel querẽ cijs ciboꝛum et potuũ in vita iſta et equa das pᷣcepit. Stultifſimũ em̃ ẽ ꝓpt᷑ bona les fiant hijs ⁊ illis additiones/atq; eqli ꝗq habũdãter bic haberi poſſuntvt alibi ter creſcant in illa quam ꝓmittit felicita⸗ habeantllaboꝛare niſi foꝛſitan ꝓpt᷑ hoc te. eſ et in illa erunt equales fameset/ vtꝗꝛ hicꝑ moꝛtẽ amittenda ſunt.alibi re ſitis ſuis delicijs ſicut et modo ſunt.Qnñn cuperent. Buma igr ẽratigcinatiois tumigitur creuerunt delicie ciboꝛũ et po⸗ no ſtre in poc ꝙ intention? ⁊ veritate pa⸗ tuum.tantum et malicie famis et ſitis.Et radyſix felicitatis nõ intellexit/qui taʒ ꝓ ſimiliter q;tuʒ creuit felicitas ciboꝛum et pinquã vite pᷣſenti eam poſuit.⁊ taʒ vilõ. potuũ tantũ miſeria famis et ſitis. Qua vt in ea enã beuta animalia comnnicent. re tuʒ in vita illa felicioꝛes erũtqʒ i iſta In hoc ergo fere equauit eamvite pᷣſenti tm̃ ⁊ miſerioꝛes.In nullo igr ẽ maioꝛ feli iꝰ ĩ nlło mioꝛ miſeria · /D, . legibus Quẽadmodũ eĩ ſiaqustepidã ꝑ admi luptatig et ebꝛietas ab vbertate domus xtionẽ aque calidioꝛis aliquis e& vna pte calefacere velleti aut ecõtrario ẽqualem aqua ⁊ eque frigida.vt illa ca lida inmiſti ue aqua in nullo ꝓficeret ac aloꝛẽ. Sic / et quaãtũcunq; augeãtur delide carnales poſtqʒ ex aduerſo ti augẽtur ⁊ moleſtie contrarie illis in nullo ꝓficit᷑ ꝑ huius au gmentũ ad voluntat. Amp. Aut erut fames. et ſitis in vita illa.aut non erunt. Si nõ erunt aut erũt ibi euacuatiões vẽ triũ ⁊ ↄſumptiones coꝛpm quas neceſſe eſt reꝑari ꝑ nutrimentũ. Aut ſi erunt ibi. cum fames et ſitis ſegſus ſint huiꝰ euacu ationũ ⁊ ↄoſumptionũ.igr nõ ſencientur. cũ famet⁊ ſitis ibi nõ ſint. Ex quo duo incqueniẽcia manifeſte ſequũt᷑.pᷣmũ eſt moꝛtificatio nature ipᷣius q tm̃ ſui maluʒ videlicet conſumptionis ⁊ euacuationis noentit. Scum elſt nõ eſſe ibi delici⸗ as cibi ⁊ potus. Ubi em̃ nec fames ⁊ ſitis ẽinpoſſibile ẽ delectationẽ eſſe in cibo vł potu cũ oelectatio non ſit niſi quies deſi⸗ derij.et impletio vacuitatis ill ius. Si vo fames ⁊ ſitis ſunt ibi.magna ꝑs pᷣſentis miſerie ibi eſt ⁊ illa vtiqʒ incompabiliter maio: qͥʒ hic ſit/cuʒ delicie ciboꝝ et potu um maioꝛes ĩcornpabiliter ibi ſint qʒ hic Impoſſibile em̃ eſt vt magna icomꝑabi liter delectetur quiſ comedens aut bibẽs mniſi incomꝑabiliter magna eſuriat aut ſi⸗ ciat,. Amp. Sicut vera milſeria nihil habet contraru hoc eſt felicitatis.ſic vera felicitas nihil habet miſerie.Quare nibil famis aut ſitis. ⁊ ideo nihil paupertatis ⁊ indigencie. Indigencia em eſt pars mi ſerię. Felicitas igit᷑ illa quaʒ ꝓmittit aut nõò ẽ vera felicitas. aut nihil habet idige cie/que nihil habet famis aut ſitis. ni-⸗ Amp. Aut hil iagigerte cibi vł potus. cum hus delicüs erũ elicie ſpuales aut no. Si ſic manifeſtũ ẽ ſe no padutur. Bouales em delicie aĩiaʒ hũanã ad ſe tra ut.⁊ i ſe totã rapiũt⁊ carnalia ſentiri nõ paciuũt eah oꝛa qua mẽtẽ huanãa tengerit qð appꝑet in extaſi et raptu. vbi ad modi⸗ cũ ſpualia bona mentẽ humana tagũvet tota mentẽ in ſe rapiũt⁊ a ſenſibus.et a ſenſibilibus omino abſtrahũt. qnto foꝛ⸗ lius igr vbi totalit᷑ beatificãda ẽè mes hu⸗ mana: nihil carnalſenſibilis voluptatis ſentire veletiã cogitare ꝑmitet᷑. Si mo⸗ dica ſtilla ſpũalis voluptatis totã eaʒ oc cupatet abſo:bet.qd faciet toꝛrẽs ipᷣe vo dei. o Nõ poterũt igit᷑ ſimul eſſe felici⸗ tas ſpuũalis ⁊ iſta ð qua loquimurcarna lis. Q ſi dixerit q alternatim hoc ẽ al tera poſt alterã fruentur in vita illaſſeꝗs ex neceſſitate qꝛ neutra erit plena.cũ neu tra ſit cõtinua. Lontinuitas eĩ ꝑs eſt feli⸗ citatis. Amp̃. Ipᷣa expiencia ſenſma nifeſtũ ẽ.qꝛ guſtãtes delicias ſpũales ſta tim faſtidiũt carnalesiſicut d icit Auguſti nꝰ.quia guſtato ſpũ deſipit omnis caro. Quare impoſſibile ẽvt volũtarie a ſpũa libꝰ in patriaredeãt ad carnales. Cu em eęa hoꝛa qua vacabuut ſpũalibꝰcarnales nò appetat. Adhereãt aũt ſpũalibꝰ amo re foꝛtiſſimoi⁊ qui nec memoꝛiã patit᷑ car nali voluptatũſinpoſſibile ẽ ꝙ ab eis re deant volũtarie/ ꝓpter carnales.cũ illas nõ appetat illa hoꝛa. Nihil igr ẽ ibi quoe’ eos abſtrahat a ſpũalibꝰ delicijs. vel ꝙ; eos abſtrahat eo tꝑe ad carnales.et hoc volũtarie.Uiolẽcia aũt vł ſurreptio locũ ibi nõ habet.Manifeſtũ igr eſt ſemel ad miſſos ad ſpũalem felicitatẽ ab ea vład modicũ diuertere velſe iungi inpoſſibile eſſe. Impoſſibile igr ẽ alternatim vtra felicitatẽ ibi obtineri. Meceſſe igit ẽ ſe licitatẽ ſpiritualẽ vel om̃ino ibi nõ eſſe vł ſola eẽ hoc eſt pᷣter carnalẽ iſtã de qua log mur.Cũu nec eſſe ſimł poſſit illa nec al ter⸗ natim.nec poſt nec ante illã. Qõ ſi ibinõ ẽ felicitas ſpũalisiilla aũt eſt indubitater potiſſima aut nobiliſſima mevimaq; ꝑs felicitatis. ſi tñ et alla eſt aliqua eiꝰ pars. Appet igitur euidẽter.quia felicitatẽ non poauit ſed ꝑtem felicitatis ⁊ illÄã modicaʒ atʒ viliſſimã qui carnalem ſolam poſuit Amp̃. Aut creſcent virtutes tam appe titiue q; affectiue huius deliciarũ ꝓ ma⸗ gnitudine eum aut nõ creſcent. cere ctiua cibi et virtꝰ ap⸗ cẽt verbi gracia. effe petitiua potus. Et iteſti. virtis comeden di ⁊ virtus bibendi que ſunt effectiue de lectationis in cibo ⁊ potu.Et iterũ virtus appetitiua coitus ? virtus effectiua eiuſ⸗ dẽ.Quare neceſſe ẽ cuʒ delicie ille nõ ſint cõpabiles iſtis in magnitudine vt necvir tutes vᷣtuubꝰſint ↄpabiles.nõ ẽ igr ↄꝑa tio appetituũ ad appetitꝰ i magnitudine ſeu intẽſiõe.⁊ ſilłr neqʒ virtutũ ad vᷣtutes Incompꝑabtili igr erũt plꝰappetẽtes ↄmedere ⁊ bibere et plus petẽtes qᷓʒ moõo ſint. Satiffiet aũt ĩ illa felicitate?⁊ appeti⸗ ibꝰ⁊ vᷣtutibꝰ. Incõpabilit igrp locõeda ſe⸗ et bibent q;ᷓ hic.Ex quo etiã ſequit ꝙ pl⸗ tpe incõpabiliter? ita cõtinue.qꝛ gana 1 leu inſtrumeta neceſſe ẽ reſpõdere virtu tibus. atʒ ↄgrue conſequẽs ẽ vt lauces et 4 v es ſint incõpabiliter maioꝛes qᷓ; hic. ⁊ ſile incõuenies ſequit de virtute coeun end ter qʒ inueniri poſſit in vita iſta.⁊ ſ O boc vſus eiꝰ incõꝑahiliter maioꝛ. Qua⸗ taſi re ↄtinuus ? nõ intripolabilisB. Con⸗ cn ſidera igr ĩ his qͥ diximꝰ qualit iſta ſpur i ciſſima telicitas ſeip̃am deſtruat/⁊ ꝑs ei⸗ ſicd partẽ nõ paciatf. dvnadmmnmenſirate ne; ſua⁊ totũ ſubiectũ ex neceſſitate occupat ino ⁊ totũ tẽpus requirit.ꝑticipiũ alteriꝰnon fta admittens.⁊ ↄſidera hoc in vnaq̃q; ꝑſe. re verbi gra.ſicut dicebamꝰ in virtute aꝑpe u nua guſtabili ſeu comeſtiua. Si ei creue l riveouſq; vt ĩſinitũ maioꝛ effecta ſitqʒ ſit ag in vita iſta. ergo ⁊ eiꝰappetitus. Neceſſe abo em̃ ẽ oẽsvirtutes ibi oꝑari ſᷣm ꝑfectioneʒ ? vloci Adq ibi ſũt.cũ ibi locũ nõ habeat ĩpedimẽ Aad tũ vł imꝑpfectio. Quare hmoi virtute ſlid appetetur ibi nõ ſolũ magis.id ẽ ardẽtiꝰ ſdie icõꝑabilit᷑ ſʒ etiã maiꝰ incõꝑabilit᷑ hoc ẽ ig, maioꝛ cibus. Eodẽ mõ qꝛ virtus comeſti fie ua ſimilit᷑ creuit vltra omnẽ ompatiõeʒ rt comedetur ea nõ ſolũ magis incoꝑabili uale ier. ſed ⁊ maioꝛ incõpabiliter cibus. In⸗ le poſſibile aũt ẽ qᷓntũcũq; paruo cibo ma biro ioꝛẽ incõꝑabiliter inueniri. Nullũ eĩ coꝛ ſete pus infinicies cõtinere poteſt ꝗntũcunq; s paruũ.cũ ope coꝛpus ex neceſſitate ſit fi⸗ nitůũ. Continuam etia neceſſe⸗ eſſe co o meſtionẽ. cũ tatus ardoꝛ appetitꝰ niſi per i applicationẽ ad comeſtionẽ nec quieſee⸗ fit re ibi nec mitigari poſſit Alioquin ſupua ipe cue ⁊ inutiliter eẽt in cibum ſiue de cibo. onn Ad pic modũ ↄſiderare potes in ſilj⁊ ap nH petitu ſpurce voluptatis. Querim̃ꝰ⸗ eti ir VAin ab eis vtrũ ſint ibi digeſtiones ⁊ ege D Aſtiones ciboꝝ et poꝛłuũ.quas vtiqʒ ibi eẽ 4 Vneceſſe eſt. cum em̃ cibi ⁊ potus multas ꝑ in res habeãt q̊ͥ nõ ↄueniat ad nutrimentu humanoꝝ coꝛpoꝝ. Eas igi ꝑ digeſtionẽ neceſſe ẽ ſeꝑari ab eis q conueniũt hmõi nutrimẽto ⁊ in ſeceſſũ mitti⁊ tandẽ egeri * Quare cũ huiꝰdigeſttões et eſtiones finẽ nõ hebeãt.nõ ſufficit paradyſus illa 4 etiã ſola ſtercoꝛa egeſtionũ caꝑe cuʒ oĩs . . regio coꝛꝑalis finita ſit: magnitncin in chre ant irriſit quidã xpianꝰ quendã ſar⸗ “ 6 racenũ ex hoc dicẽs ei Maledicta parady 6 ſus in qua im̃ cacatur. . Oꝛ ſi fole dixe rit.qꝛ ea erit ibi s ventriũ.vt totã ſuper fluitatẽ ↄſgmarqnto foꝛtius dicere debu it. qꝛ ea nẽ ſeu reſolutionẽ nõ pacian imulto em̃ minus nõ ẽ ꝑati ↄſumptionẽ ab alio.qʒ virtꝰ coꝛpoꝝivt conſumptio⸗ facere ↄſumptionẽ in cibo. Ampᷣè Cuʒ di. videlicet vt maioꝛ ſit in eis incõꝑabili ponat coitũ. neceſſe hʒ ponere ſuꝑfluita⸗ pter Itẽ tercie digeſtiõis ſille tercij cibi cur ergo nõ ⁊ pᷣme ⁊ ſce digeſtiõis. Exhocve ro ſequẽt abhominãde feditates.Aut ej ibi erit generatio ex illo tato vſn mulierũ/ aut nõ erit.Si erit ⁊ hoc ꝑ modũ vite/ne ceſſario ibi erit magna miſeria pariẽtiuʒ ⁊ nutrientiũ.⁊ tãto maioꝛ qnto maioꝛ et crebꝛioꝛ erit ibi ↄmiilio maſculoꝝ ⁊ femi narũ. Quocunꝗqʒ aũt mo do fit.Aꝛ moꝛs ibi locũ nõ hʒicreſcit ppłs in infinitũ. nita aũt ẽ regio paradyſi illiꝰ⁊ oĩs reglo coꝛpalis.ſic in naturalibꝰ didiciſtiquareę bꝛeui tꝑi neceſſe habebit exire ꝑs maga ppli illiꝰ de ꝑadyſo.⁊ parari neceſſe erit eis regionẽ aliã ad habitationẽ eoꝛuʒ. et nõ vnã ſolã ſed etiã infinitas. Qm̃ ipoſſi bile ẽ. quocũqʒ regiones finitas quãtecũ qʒ ſint holes caꝑe ĩfinitos /Et hoc mani⸗ feſtũ ẽ eadẽ via qua declaratũ ẽ om̃e coꝛ⸗ pus eẽ finitũ nullũ poſſe ↄtinere infini ta tãta quãtũcnnqʒ paruo demonſtrato. OQꝛ ſi ibi nõ erit generatio erit ergo ſte⸗ riliras in maribꝰ ⁊ feminabus quare fru ſtra erit vis generatiua in vtriſqʒ. Am pliꝰ. Sterilitas plaga ẽ ⁊ leſio nature in virtute generatiua vł a ꝑte mẽbroꝝ vela pte ſeminis ꝑ quã remanet icõpletũ opꝰ generatiõis. Ibi aũt nec plaga ne⸗ leſio nec ĩcõpletio locũ haber. Amp̃. Seðʒ hoc vis generatiua nõ fructui debuietſʒ ſoli voluptati Maumũ gut bonũ eiꝰ fru clus ẽ. ⁊ abſqʒ vlla ꝓpa mõe melie eſt ꝓ⸗ les qʒ voluptas illiꝰ ↄmixiiõis.Pꝛiuabi tur ergo eo ꝙ hʒ oꝑimuʒ virtꝰ generali⸗ ual⁊ minꝰbonu ĩ infinitũ ex ea ꝓueniet: tũc q̃ᷓʒ ꝓueniatĩ vita iſta.quare ſtat? eiꝰ erit iopabilit᷑ minꝰbonꝰ minuſqʒ pfectꝰ qᷓ;ᷓ ſit ivita iſta vis igr generatiua nõ bea tificabit. lolentgen erit ibi ĩ cõ ixtiõe maris ⁊ femie feditas aliqua vł mũu dicia ſʒ ſola piũctõ coꝛꝑm⁊ amplex⸗ abſqʒ emiſſiõe hũoꝛis hic inde. Manife⸗ ſtuʒ ẽ quia equiuoce viit nomine cõcubi tus. Emp. Quid ẽ paradyſus iſte niſi taberna indefeſſe ingurgitatiõis.⁊ ppe⸗ tue turpitudis ꝓſtibulũ. Pꝛeterimꝰ in nominãdas abhomiatões ⁊ feditales ꝗᷣ „ — „ 2ð fer „ Be legibus ex hüs ↄmixtiõibꝰmarſ Femine ſequũk Qui em̃ nõ amatxcibũ vel mulierẽ ſpecio . =”U” — DOO6 um dixit angelos pinrnas fu ſa.nqᷣ vlectabit ineis. Qð ſigmabũ turos eſſe atq; dapiferos eoꝝ qlui ei cre⸗ mrant amabut prt ſe aut nõ. Si ama n derent ⁊ legem ſua ſeruarent. Quis non bunt᷑ ꝓpt ſeſ: nõ ꝓpt᷑ deũ.culpabiliter rideat angelos ſanctos felicitatẽ illã quà igit᷑ amabũtur.Ois em̃ creatura via de⸗ ke nec oculus vidit ⁊c.deſereret iectos pa beteſſe/nõ ſolũ ad cognoſcendũ deũ.ł d rent eis ⁊ oꝛnatũ ad turpitudines exercẽ⸗ eltia ad diligendũ ipᷣm. Sicut em̃ oſtẽdit ei „ das. ⁊vt angelice beritudinis excellenei vnaqueqʒ creatura dei veritatẽ. Hocẽ ſi m am cõmutẽt in coquinariãſeu dapifera⸗ cut reluceti vna quaqʒ creatrarũ deive bo o riã aut pincernaria ſeruitutẽ. Incõꝑabili ritas.ita in bonitate ſeu ſuauitate vniuſ⸗ R del ter em vilius ẽ ſeruire hmõi lectis et men cuiuſqʒ creature redolet eius bonitas at * * ſis q;; ſeruire poꝛcis. Unde animalis iſte qʒ ſuauitas. Sicutigr nõ licet intelle N „ * hõ animalibꝰ loquens.nec patriã nec fe ctui human odare ſe totũ veritatibus vt à licitatẽ patrie cogitauiti/⁊ hoc dedarabi⸗ ita loquamur creaturaꝝ cogitandis me⸗ 8 Hnmus euidenter oſteffdẽtes qꝛ tot quod ditandis contẽplandis:creatoꝛe relictoj. in panteata ſompniauit miſeria ẽ.⁊ vᷣe fe ita nõ licet affectui ſe dare totũ bonitati⸗ ſi licitati cõtraria. Dicemus ergo pᷣmũ bus ſeu ſuauitatibus creaturarumſonte bir . ιε eſideria carnalia vincula ſuũt captiuã ipᷣo bonoꝛũ ſcilicetdeo neglecto. Amare Uſe Scda mentes humanas? laquei irreciẽtes autem bonitatẽ ſeu ſuauitatẽ creaturani k ⁊ mime erurẽtes eaſdẽ ſunt a tenebꝛe ex pꝛopter ſelẽ dare ſe eis vt diximus.quia H un cecantes et funiculi retrahẽtes atq; auer⸗ amoꝛ nõ eſt niſi donũ amãtis in amatũ tentes eas. ⁊ a fonte ipo bonoꝝ qð ẽ deꝰ Oquo videlicet amans ſeipᷣm ⁊ ſua omnia et dũs ſeculoꝝ.⁊ a veris bonis in quibꝰ dat amato.Culpabiliter igrẽ amabut᷑ ibi conſiſtit vera et tota felicitas veroꝛu ex ᷓ delectabilia ꝓpter delectationẽ. ꝗᷓ mani e redundat in inferioꝛes vires ipſarũ et in feſtũ ẽ qꝛ tota vita illa quã deliroiſte ſom gue ipᷣa coꝛpoꝛa earũ.non felicitas quevt di pniat ſicut tota erit delectatio ſiue delicie cit Auguſtinus znteſligenrer entiefrere ita tota erit ccatum tota culpa.⁊ ꝓpter ꝓpᷣa. ſed ſanitas incoꝛruptionis.que glo hoc tota miſeria 2 lota moꝛs piritualis. * rificatio coꝛpoꝝ ꝓpᷣe dicit continẽsqua⸗ Amplius. Sicſuxad lucẽ. ſic illumina . tuoꝛ dotes tanq; ꝑtes gloꝛie ipᷣoꝛũ.qᷓ ali tio ad luminationẽ in eodẽ illuminabi o bi . ltenece ſunt veckar de. De i1i Sientergo lux arnrenemer an . voluptatibꝰ vero carnalibꝰ dicimꝰ ꝙ in creatoꝛis qͥ ẽ lux pᷣma ⁊ pura.pꝑ quã lucẽt p mergũt.eneruat inebꝛiat et delipe faciut ꝗ lucẽt oĩa.Sicillumiatio eniẽs ſuꝑ in⸗ mentes hũanas ⁊ totas rapiũt eas in ſe. tellecũ hũanũ a luce creaturaꝝ ad illuĩa ſ Similiter et alie paſſiones q vici¶a nomi tionẽ ułnientẽ ſup eũdẽ a luce creatoꝛis Bl nant. Ci igr in vila iſta vbi adeo modi⸗ qc ſiẽ luxad lucẽ nulliꝰcõꝑatiõis ẽ.ita il ſn ce ſunt oraputin ſeadeoq; capiant luminatio ad illuminatiõeʒ nulliꝰ.Eodẽ coꝛda hominũ vt alioꝝ et amoꝛem extin mõ ſe habet vt ſic ſuauitas creaturaꝝ ad n guant oobliuiosẽ inducant Qñto foꝛtiꝰ ſuauitatẽ creatoꝛis nulla ẽ.ita delectatio Zu . vbi nec alia amari ſinat nec alioꝛum re venes a craturis ſup affectũ ad derecta . miniſcit. Quare nec ipᷣm deuʒ amari ibi tionẽ venientẽa creatoꝛe ſuꝑ eũdẽ nulla Ne nec reminiſci pmitti rraͤrig⸗ in tãto ma Et qꝛ bealitudo ſtue felicaas ẽ ſtatus W gis culpabiles. tatoq; magſ moꝛtifere q; vltimꝰ hoc ẽ pfeciõis vltime. manifeſtũ w hii qnto ⁊ maioꝛes.et hoc ẽ quoniã tãto c.qꝛ nec illuiatio a creaturis ẽ beatitudo 1 magis ſunt rapiẽtes in ſe et occupantes ſeu gloꝛia ĩtelleda hũani mecdelectatõ a 9* . coꝛda hominũ.⁊ ab ipᷣo fonte bonoꝛum - c eaturt ẽ btmdo ſeu glłia affectꝰ. niſi foꝛ h auertetes.quto maioꝛes erũt numero et/⸗⸗⸗⸗ egs dicat itellectũ huanũ nõ eẽ illui abi 3 ſpecie plures Amplius Antamabut/ le aluce ſma.vtↄiugibilẽ ipi inmediate ibi hmõi voluptates aunõ. Si no ama ſi eſſerquieſceret exneceſſimte intelle⸗ bnnt᷑.nec erũtigit᷑ voluptates/neq; deli ctus humanus in cognitione creaturaꝝ. cie. impoſſibile em ẽ delectari aliquem in et eſſet ei violenta inueſtigatio creatoꝛis 6 . eo qð nõ amat. Si autẽ nõ amabuntnrr Dmnis em̃ motus ſiue coꝛpalis ſiue ſpũ⸗ ipᷣe delicie neqʒ delectabilia eaꝝ.nõ erit alis a loco ſue quietis violẽtus ẽ ⁊ mole⸗ 1 ign in ipis delectabilibꝰ earũ delectatio. ſtus ipi moto Hoc aũt maniteſte falſũ 0 £● — „π di⸗ hä ung e dhin 8 ut ſrnt lne tico nint⸗ ſne nen mnn Sdi meni vonna bitb. jnen. in e a inns. miti iudat pin luis tois iuſl us nd ot iabt diale nele⸗ np⸗ L pu⸗ ole⸗ ⸗ Errd. NIpin. k. qe nihil ẽ intellectui bumano luani⸗de appᷣhenſionibꝰ q; appᷣhẽſio crea das. et de inueſtigationioꝰſuauiſſima ẽ inueſti⸗ gatio creatoꝛis. ⁊ hoca ſenſu qtcipimus 2 Si aut e intellectilluminabil a pᷣma luceierit ⁊ affectꝰ iocundabil ſeu delecta bilis a pᷣma ſuauitate. Pꝛopoꝛtionales em̃ ſunt vſq;ãq; pᷣma veritas ⁊ eius illu⸗ minatio ad intellectũ humanũ.⁊ pꝛima bonitas ſeu ſuauitas ⁊ eiꝰ iocũdatio ſeu delectatio ad affectũ humanũ.Quare ĩ⸗ poſſibile ẽ alterutrè eoꝛũ beatitudinẽ ſeu gloriã eẽ niſi in iᷣo fonte luminis ⁊ boni tatis ſiue ſuauitalis ⁊ hoc eſt.qm̃ beatitu do ſeu gloꝛia nõ eſt niſi vltimata ꝑfectio potẽcialitatis ⁊ plenitudo cumulata pol ſibilitatis verbi gracia. Illuminatio ꝗ ni hil relinquit in illuminabile in intelltu Bec ẽ qnihil ignoꝛãcie nihil tenebꝛaꝝ re linquit in eo ẽ gloꝛia intellectusiſic et de⸗ lectatio qᷓ nibil moleſtie.nihilvacuitat ſii ue carẽcie deſiderabiliũ ſeu delectabiliũ relinquit in affectu gloꝛia ẽ illiꝰ. impoſſi bile igit ẽ in creaturis beatitudinẽ vlłglo A ria eẽ anime hũane.Quare in ſola luce pᷣ me veritatis ſiueveritate pᷣme lucis ẽ glo bonitatis eſt beatitudo affectus. De hoc atemloquimur plenius loco ſuo. Am plius. Et delectationes ſenſibiles et vi⸗ O res ꝗbus delectatiões huiꝰ pcipiunt᷑ cõi camus cũ bꝛutis..·hHijs aũt delectationi bus nõ beatificat᷑ niſi vires earũ. Hac er go beatitndine nõ bestificãtur in nobis niſi qð cõicamus cũ bꝛutis/ ⁊ alm britu⸗ do nõ ẽnec põt eſſe cũ iſta ſic oſtendimꝰ⸗ nõ igr̃ ẽ beatificadũ ſiue renumeranduᷣʒ hac felicitate ĩ nob.niſi ꝙ cõicamus cum pꝛutis. Hoc gũt ſecũt duo incõueniẽcia. ria intellectus. ⁊ in ſola ſusuitate pꝛime ¶ Oqre a naturali loco nro getis et a patria G l ꝛimiũ qꝛ huiꝰ felicitas ne clianes eſt: mec huana. ſʒ ꝑs modica atz; viliſſima eti — „½ manifeſtũ ẽ ſughꝛibꝰ viribus aie hůane alʒ nobilius ꝓpeias eẽ pfectiões.ideo ne ceſſe ẽ ⁊ Opꝛia eſſe ꝑfectibilia quoꝛũ ade ptiõe ⁊ obtẽtu ꝑficiãt᷑. Quare ꝓpꝛias bti tIudines ⁊ gloꝛias ſublimes et nobilitati ſue ↄgruẽteseas hr̃e neceſſe ẽ. Hee autẽ 37 beatitudines ⁊ gl nõ ſuſtinẽt.ſic oſtẽcenꝰ.ĩmo abſtrahũt ⁊ lõge faciũt ab illa.Alioꝗn magis ꝓui⸗ dẽda erat bꝛutis animalibꝰ.vtpote ſota⸗ T ep ngnebin brutis Enihil qð e avl abſtr a Dð hat vel auertat ab illa. In nobis auteʒ ẽ amoꝛ ⁊ deſideriũ naturale ſapiẽcie ⁊ ho neſtatis.qð ẽ manifatũ indiciũ.quia ad illas nati ſumus ⁊ĩ eis ſolis nangqeſcere Ois em̃ motꝰ naruralis ſiue ſpũalis ſit ſi ue corꝑalis i id ſolũ ẽtin quo ẽ quies ya⸗ turaiis ipᷣi moto.Quia igfr iſte amoꝛ nha⸗ turalis inclinatio ẽᷣ ⁊ iſtud deſideriũ na⸗ turalis motus lʒ ſpũalis.Quare ĩ ſapien ie poꝛcinã iſtã felicitatẽ cia ⁊ honeſtate ſoluʒ ẽ quies naturaliter alĩlabꝰ nr᷑is. Wanifeſtũ igt᷑ ẽ illas eẽ ⁊ lo⸗ cũ ſpũalẽ qm̃ naturalit᷑ qrimꝰ ⁊ patriam aturalit᷑ intendimꝰ. Ab hijs autẽ nos etrahũt ⁊ auertũt voluptates ſenſibiles —— —w nſe natural maſionis nos in ſe exiliant ⁊ captiuãt. Wanifeſtũ igr ẽ ꝗꝛ ipoſſibile eſt in eis eſſe patriã aiabꝰ nr̃is.imo declara tũ ẽ euidẽter in hoc.qꝛ ipᷣa ſũt exiliũ et car cer ⁊ vincula animarũ nrarũ. Amp̃. Cũ delicie hꝰ miſerie ſint euidẽter hic.et amoꝛes earũ ſeruitutes ⁊ vincula Wani feſtũ qꝛ augmentũ earũ erit augmentuʒ miſeriarũ.quare maximitas miieriaruʒ. Iſta igr quaſi ſompnialis felicitas ex nez- ceſſuate maxima miſeria Xẽ. Qꝛaut pꝛi mũ ita ſit inde manifeſtij ẽ.quia gui ma gis amat luxuriã.magis captus eſt in ea⸗/ et magis ſeruus ipᷣius magiſꝗʒ inpotẽs am ſi noĩe gglicitatis digna eẽt. Modicũ ad alia bona acquaẽda magiſqʒ longe eiĩ atʒ vile ẽ in nob id qð cũ bꝛutis comu⸗ a cognoſcendo ⁊ amando alia quecũqʒ nicamꝰ?. Scðo ſet ex hoc manifeſta dei nagt in gegs ataʒ puerſitas. Pars ei iſta ſp re bellẽ ĩ nobdu hic viuim? honeſtati ⁊ re pugnãs dei volũtati. Reliquũ aũt ẽ ꝙ ẽĩ amat mulierem licʒ defoꝛmem. et oculis nob nobile atʒ pᷣcipuum ſp pugnatꝓ ho et coꝛde iudicat eam ſpecioſam er ſi cre⸗ neſtate etꝙ dei volũtate cotr rẽduum uerit amoꝛ creſcet et iſte erroꝛ in eovt qn Pec igi manifeſta dei inigtas ꝙ ſeruiẽ to amplius eam amauerit tanto eaʒ ma te ſibiptẽ ĩ nobis eoſſꝑ pugnateminõ gis indicet ſpecioſam! Uides ergo quia remũerat ꝓpa felicitate ? glia. hec vero creſcit ĩ eo erroꝛ huꝰ iudicij.Cu eĩnõ cre puerſuas ꝙ inimicã ſibi ⁊ honeſtatipie; ſpecie vicionqʒ olm fomitẽ remũerat. Qm̃ aut aßtipe tñ iudicat eã maio:em.Et ita ſcom . 4 2 delectationẽ vel ipᷣm delectabite. Quod vno exemplo palam facimus Qui enim bonai⁊ magis cecus ad videndu ipſam ſcat ſpecioſitas ĩ muliereinec maio: ſit ꝗẽ 0● De ꝙ creſcel amoꝛ. creſcentin eo tenebꝛe? er nã id ẽ ꝓſperitatẽ tempoꝛaliũ.legẽ tenere . ui rroꝛ huiꝰ. Silt creſcet ſetditus. creſcet vin videbg uri nec aliud erat eis expſſe in le⸗ cecoti culũ. creſcet ardoꝛ deſiderioꝛuq uare cu, ge ꝓmiſſuʒ qu ꝓſperitas tpal nec aliud ſe venerit ad ſummuũ amoꝛ huiiꝰ. erit in vl eis minaru eſt ; foꝛtuna contraris. Hoc gunt⸗ timo erro:is inſanie.ita vt defoꝛmiſſima eſtaduerſitas tpalis. Zegevo ſarrace höctt iudicet foemiſſima.? nigerrimna foꝛſitã alæ nonꝝ legem nature dixerũt.⁊ eos quoea⸗ ſogne bam. Et ad huc modu ſe hy in alus ſeni modo colere natura eo ꝙ paucas habe⸗ ntisn bꝰ. Quia erũt ei ꝓ aui odoꝛe fetoꝛ ifpiꝰ at poſitiones ſiue conſtitutiones. Hij er⸗ 2 ſoe ⁊ ꝓ ſuauiſſima canlilena hoꝛrenda voci go itellexerut natura natiua coꝛruptioeʒ aiun⸗ feralio ⁊ ita de alis. Declaratu igit ? cn qua ſc; naſcimur ex qua delicijs et di⸗ ls⸗ Ribl euideter ex hijs quia non ſolũ ipoſſi uicus carnalibus inbyamꝰ. PHec ateto Deiile ẽ carnalem eſſeparadiſuʒ ⁊ felicitatẽ ta gloꝛia ſarracenoꝝ in pᷣſenti.⁊ hac ſolã ſenſibiliũ delicarũ. ſed ena ridiculoſũ. Et expectant ſic ſupꝛa dirimꝰ in futuro. Le quia ſompniata iſta felicitas non eſt nii ge vo bianoꝝ legẽ gracie.⁊ xpᷣianos co⸗ a bꝛutoꝝ animaliũ nęc eſe poteſt. Patefa lere gracia diyxerut. ꝓ eo quia lexiſta gra W ctu etiã eſttibi. quiâ vera ſelicitas nõ ſu-⸗ ci maxime pᷣdicat extollitc in ſola gra lnee ſinet hei?delicias ſed abſtrahit ab hjis da deiſpem ponenda docetet aſſerit. et Auus 7 Vorerpo⸗ ceſſabũt de neceſſuate in ba eoyſq; eam magnificat⁊ extendit.vt deũ u tris. Quare manifeſtũ ẽ verbũ veritatis ac dei filiũ hominẽ factũ ꝓ hominibuus. ank as legitur Wathei. xxij. In reſurrecione nec nõ ⁊ moꝛtuũ ineſtimabili gracie le⸗ üimd neq; nubẽt neq; nubẽtur ſed ſunt ſic an-⸗ gitate ⁊ credere doceat ⁊ confueri pꝛecipi cf geli dei in clo. Siltr luce. x. Heq; nu at. De bac aũnt diſtinctione nõ muliũ KW bent neqʒ ducũt vxoꝛes qui digni habẽt cures.quia nõ valde ſcrutatus videt fuæ- na ſeculo illo. Equales em̃ angelis ſunt. a iſie leges qui eas hocmodo diſtinxit Kdd nifeſtũ eſt etia quia paradyſus iſte nõ eſt Alij vo diuerſitatẽ legũ atiribuunt ce lince niſi ſieut volutatoꝛ poꝛcoꝝ. ⁊ quia vocife/is et ſtellis.ſicut ⁊ alias diuerſificatiões ſisy ralio ipius vox pecuduʒ ẽ.nõ hominũ vt(.ꝰ ⁊ conditiones hominũu.Et dixerũt ga lex mn ſupꝛa diximus. Et hus de cauſis volũt hebꝛeoꝝ oꝛtſi habeta ſaturno ⁊ celo ipi⸗ Au quidã ſapientes de ſarracenis non iuia Et ꝓpter hoc eelebꝛioꝛẽ habent diẽ ſatur dii littera machomern intellenſſe pmiſſiöes ni que eſt dies ſabbati.⁊ eadẽ die ꝓpter ð iſtas. vidẽtes eas eſſe ridiculojas?⁊ mach eandẽcauſam marime vacant legi illille e omeiu ꝑ eas loti mundo fieri ridicultum gęde ſq; docẽde ⁊ implende.Et ꝓpt bbore Auicen na tamẽ in phyloſophia ſus multiplicia infoꝛtunia ſaturni.videlicʒ re he pmade lira mẽtis iſtis expᷣſſe cõſentitdi⸗ trogradationes.cobuſtiões. aliaſq; eiuſ . cens quia gaudia coꝛpꝑm expᷣſſa ſunt in e dem ocaſiones.lèx illa? regimẽ eiꝰatq; e. ge noſtra quã deditmachmet.Loquens gens vrijs ſp cladibus ? caſibus multtit⸗ i de gaudijs poſt coꝛꝑa.in quo nõ phylo⸗ płucibuſq; infoꝛtunijs expoſitũ ẽ. Quia ra loſophuũſed inſanie iſtiꝰ conſoꝛtẽ ſe eui⸗ etia ipe ſaturnus vt aiunt dux ẽ ꝓphecie iliß denter oſtendit. cuiꝰ dapnatio tato iuſti⸗ ⁊ reuelationũ. Ideo in lege eius⁊ regno ut oꝛ. qnteiſta delæ ameuta tatus phyloſo: babundauit ꝓphecia multiplicata eſt Alegi pbʒ magis videre potuit ⁊ videre negle⸗ va rnnbarer in libꝛis legis ilftus? N . xit. Blaſphemiasve⸗ quibꝰ cõtra beata in uigis prheiorun.aliriſa⸗ regnorum. loi trinitate deiq; ac dñ? noſtri hieſu xpᷣi di⸗ Sunt alia ppᷣa Q dicunsaturni ſcili e. uinitatẽ obla trauit.ia alibi deſtruximus cet auaricia pertinacia 7 Dunicia.quibus Mas ⁊ eas hic ꝓpter hoc tranſinmugs. vicijs gens illa hebꝛeoꝝ ſemper noſcitur ð”ð?”ð Oſt hec auteʒ loquemur /6 aboꝛaſſe. urta bunc modum ſenci⸗ 4ᷓ”èÿ de diuerſitate legu iſtarũ unt et de lege ſarracenoꝝ et de regno o elEe ⁊ narrabimꝰ? de hijs ſen⸗ rum. Unde et credunt et plane a erüt le * ſer tencias eoꝝ qui repugna gem hanedie et hoꝛa veneris ꝓmulgata ihe n ſunt ſapiẽtes in muido. ⁊ ꝑvenerem.id eſt luxuriaʒ vmet. ꝓpter ben Ehijs ergo fuerunt qui dicerent. da banc cauſam vt dicunt et im diem vene ſot Sler heb:eoꝛi ler foꝛune ẽ. Et quia hebꝛei ris omi ſeptimana celebꝛioꝛemibabente . un Volunt foꝛtund. quia lex eoꝝ apud eos ſe Dmtu autem gens illa omni turpitu ili Aui viſa eſt foꝛtunain hoc ꝙ pter ſoꝛtu ine ſe polluat venerea.manifeſtũ ekae⸗· Q in 4 “ △D „ N. . 2 . „ „ xn nec multitudo vxonſſodomiticam turpi- Joſue culto:i dei altiſſimi et legis eiꝰ mi⸗ il tudinẽ apud eos extin guitilicet in igſa le niſtri. no niſi ppte dei cultu legiſq; mint de ge eoꝛũ interdicta ſit. In hoc ergo vł anut ſteriũ. Culs igit del alnſſimi.⁊ lex eius Tlex et gens er regnũ apparet eſſe vener ſolẽ ⁊ luna ioſue obedire ppulerut. Qua unt atia ipi circa hoc conſideraãt. q re manięfeſtũ ẽ ipᷣm dei cultũ ⁊ legẽ ſubio en noõaſt neceſſe ſeribere hic. Delege ve tes eè et foꝛtiq es ſole ęt luna.ſupioꝛeſq; ro que ſola lex veritas eſt. et felix lex veri- facere et foꝛtiòes huiꝰ cultoꝛes atʒ mini nen . tatis vt in pcedentibus oſtendimus. etiqᷓ ſtros. Nullatenꝰ ergeſ ubſut cultus dei nngtccz Dh y ſola ẽ pfecta deſcriptio honeſtatis ⁊ ſan⸗ ⁊ lex eius planetis ſecd magis econuerſo aaxH citatis videlicet xpianaã dicũt.qꝛ iᷣa ẽcler Ad idem enã facit retroceſſio ſolis et taitite olis. ? regnũ eius regnũ ſolis.Et ꝓpter reuerſio vmbꝛe ꝑ decẽ lineas ꝗᷓ facta ſunt barſoi hoc celebꝛioꝛẽ habet gens xpᷣianoꝛuʒ die ¶ Szechie in ſignũ liberationis ſue ab egri⸗ X ſolis. et ꝓpter hoc qui pꝛeeſt ſpũalibꝰ in tudineiqð vtiq; a ipius eʒechie oꝛationẽ erin au olis q etig habʒz figura PO 3 aüt euidẽtes qbus daa leonis qui in celo ẽ domiciliũ ſolis ſ ipᷣa Serroriſte deſtruit hee ſunt. qꝛ celi ſelle D ent a ciuitas etiã fundata dicit᷑ in oꝛtu ſiue aſcẽatq; hec luminaria videlicet ſol na. NNii ſu leonis. Et ꝓpter hoc ciuitatẽ ſolis ilã Aut ſcieter⁊ volũtarie iſta operant q̊ eig inidus. dicunt. Et quia lex iſta firmitatẽ teſtimo⸗ imponut aut naturaliter. Quẽadmo e . niclem habet a lege hebꝛeoꝝ. Jo ſedes isnis calefacit ⁊ lux illuminat. Qꝛſiſcieꝭ ipeig eius capitalis et radicalis in ytalia eſtin ter ⁊ volũtarie inducũt ſectas pꝑditiõis † onn medio ipᷣius videlicetvꝛbs roma. ytaliaz ↄtradictões quibꝰ cõtradicit cultui diui n em dicunt de regionibus partem ſaturni nox legi.neceſſe eſt eos grauiſſime pecca in Pꝛopter hoc eiſa dicunt pontificẽ roma re in deu ⁊ in animas quas a culiu eiusi me, nũ in confirmationibus ⁊ teſtificatiõibꝰ lege auertũt. ⁊ in erroꝛes impietatis et p⸗ nis luis vti ſigillo plumbeoiqꝛ plumbũ eſt ꝓ ditiõis inducũt.quare ⁊ malos eos eẽ ⁊ uga pꝛiũ metallũ ſaturni ſicut⁊ ipᷣa lex cui pʒe dei capitales inimicos dubitari nõ põt. x eſt. pontifex pfirmalionib“ teſtificati⸗ Deinde malicia illa aut eſſet eis innata R onibꝰvtit legis ſaturni.Ueſtibꝰ vero rn Qut. aduentſcia et acquiſita. O: ſiinnata. dege beis vtitur ꝓpter participationẽ folis. an Frũrigit naturaliter mali. Jam autẽ de⸗ lalie iuus pars de coloꝛibus coloꝛ rubeꝰ eſt ᷣm clarauimꝰalibi.quia impoſũibile Ealiꝗd Atbar eos. Seclarũ vero particulariũ.id ẽ eſſe naturaliter malu. Etiterũ. ſi naturali eite hereſum ꝗ ſunt pꝛeter iſtas leges dicunt ter mali eſſeni cũ nihil naturale habeant RK E cauſas eſſe cõiunctionęs⁊ pticipationes ð deus in eis nõ creauit nõ ſolũ malos D planetgrũ inuicẽ. ꝓpter boc mutqones Qalſ creaſſz deavſz etiã malicia creaſſet i eis nu legũ atʒ ſectarũ necnõ ⁊ regnoꝝ ſiue ma Tcleng ſinta dilh⸗ bonitate palãa ẽ. Ciis gnonꝝ que tria ſupꝛa diximꝰ. ſiue minoꝛi Si em malicia creaſſet deus. cõtumeliaʒ nhect ex eis. pdiuinare et pᷣnoſcere ſepo ſie opi⸗ ſuam creaſſet.⁊ aduerſus ſemetipᷣm ↄtra cn nant ⁊ in libꝛis iudicioꝝ aſtronomie mł⸗ dictionẽ ⁊ inimicu ſibi capitalẽ. Di vo lu legutur. QOx aũt erroꝛiſte impagibi erit eis acquiſita iſta malæia necilario HMis ſit nõ ſolũ ex erroꝛe. ſʒ ⁊ e giepo coꝛrrupli ſuntſatrq; deceptimutatiq; a ſuo “ H rianis manifeſtũ fgcim⸗. ⁊ pᷣmũ ab ißo ſtatux bonitate nat aliquare locuz ha nid ſenſn bne et em ehidẽter ſtellas et pla bebit apud animas koꝛũ mutatio et coꝛ⸗ ſen dem ioſue et di e Boi nente ga falie 12 boc oꝛdo nature non ainur ſclit nn⸗ ne mo neano⸗ rnha na cane vae cer vr in ſubſtancis era mmabuseozwo⸗ ſni 1 ½ ſtererni ſol ⁊ luna.ſtetitq; ſol in medio ce ribuſq; compoſitequales ip̃i eos credũt gmk. li ſpacio vnius diei. ⁊ nõ feſtincuit occůu⸗ nobilio: ſit ſtatus coꝛpoꝝ q; animarum. nſen bere. ſic deplicata eſt dies. que dupliia Qũtum euim anime huiuſmodi ꝓpinꝗ F tiio toli moo erneceſſitate viſa ẽ ppt᷑ qᷓ oes ſunt pꝛimo immutabili ⁊ incoꝛrupli ne . diximus qꝛ a ſenſu id ẽ teſtimont⸗ dng beili qʒ coꝛpoꝛatato minꝰ obnoxias eas man ri iſta pꝛima radicẽ deſtructionis erroꝛis oboꝛtet eſſe coꝛruptioni et ali cuic; mu⸗ l 7 iſtiꝰaccipim⸗ .DO bediuerũt igr ſol ⁊ luna tationi. Ampᷣ.quid accreſcit velacanirit . 20 . . . Qvpah Be es Drrrerene L — „. . eis er iſiᷣ ſubnerſione animarũ; ſciẽter inuolutarie operantig quis etia fuit ſug⸗ geſtoꝛ malicie tate atqꝗʒ puerſitatis vt nul la vtilitate ſua huiusò ſubſtade tatas deo „ (cotumelias tatas animabus pnicies irro gent. Reſtat igit vt nõ ſcieter ⁊ inuolun tarie operent᷑ taliatin mũslo iſto inferio⸗ Fi.Q ſi dixerit quis.qꝛ naturalit᷑ iſta ope ratur abſq; ſciẽci: volnutate.quemad⸗ modũ lapis adamas attrahit ferruʒ aut Aegib u8 tionẽ ſuã 68; diu durat interpoſitio q ab⸗ Jcõdit ab eo illuminationẽ hmõi. Nibil igf poſſunt celeſtes virtutes in homines inini quãdo et qᷓʒdiu ſũt extra habitacula Jua.exquo accidit vt tocies mutat moꝛes hominũ⁊ leges ⁊ ſecte. quociens in gant habitacula ſua.qut ſalte ꝑ moꝛa ⁊ quietẽ in eis deleant᷑ ab ipᷣis. Sicut ꝑ moꝛam ⁊ quietẽ in domo frigida et obicura delet᷑ quicꝗd impᷣſſum erat luminis aut calor/ . ignis calefacit. potencia ſq; q neceſſitate a ſole/ Ad minus igt iſtud nõ effugiũt vt operat/nõ libertate/cui nõ ẽ iberũ opa⸗ in eos qui in locis ſubterraneis atqʒ pꝛo ri vel nõ oꝑari.ſed neceſſariũ ẽ ei opari ? fundis naſcũf T in eis moꝛatur nihil poſ impoſſibile nõ opari.qᷓ quidẽ oꝑatio ſer ſunt vᷣtutes hui?. OQr ſſi dixerit eas eẽ uilis ẽ.ꝓpxł᷑ qð dixit philoſophꝰ.qꝛ natu ũales iã noſti qꝛ vᷣtutes hꝰno operant Aa opatur ꝑ moda ſeruiẽtis eocap et/Aniſi itelligẽdo ymaginãdo ⁊ deſiderãdo. euider eſſe impoſſibile/qmvirtus ſic ſer· Pꝛimũ apð ſe. Recte igr ẽ celos ⁊ celeſtia uiliter ſcʒ operãs ignobiłẽ vilis ppatiõe q dixim⸗ itelligere. Pꝛimũ ymaginari at Virtutis libere operatisividelicet qᷓ potelt deſiderare huis impᷣſſiones in hoibꝰ. Vip vtrũqʒ oppoſuoꝝ.hoc ẽ ſuꝑ ſuũ oa Et ex hoc ſecũt᷑ incõueniẽcia q̃ qius i. ſuꝑ ſuũ nõ operari. Uilius aũt ĩpoſ oſtẽdimus videlicʒ ꝙ ſciẽter et volutarie Jibile ẽ cauſa eẽ nobilioꝛis.quare vᷣtutes mala pᷣnoĩata nõſolũ bona inpᷣmat hoĩ celoꝝ ſtellarũ luminariũ impoſſibile ẽ bus ⁊ animabꝰ hũauis. Noſti etiã quia E in nobis cauſare ſapienciã vł virtutes vy nec loco nec tꝑe adiunuant ſiue impediũf bonos moꝛes. vł eniã quaſq; artes vł vo huis opatiões. quẽéadmodũ vides in b⸗ luntates cũ omnia hec nobilioꝛa ſunt oi opationibꝰ animaꝝ nrarũteque eĩ ĩtelli⸗ bus huiꝰ virtutibus q̃s ipi ponũt i celis⸗ gis. et eque libere in vno loco vtin alio D Amp̃.virtutes ex quibus ſunt buiꝰ opati ilt equegxmaginaris. et de deſiderio et ones.aut ſũt coꝛpales aut ſunt ſpiritales Si coꝛpales. nõ poſſunt igr naturalit im PBmere diſpoſitõnes Guales. naturales A opationes ſunt ꝑ ſilitudines. agẽs eĩ naturalit᷑ intedit dare qdð habet⁊ aſſimu volũtate.Silr ſe babet.Quilibet igr pla netau qcũqʒ ſtellarũ eque potes ẽ ad huiꝰpatiões ĩ vno ſitu vłloco vłi quo⸗ cũqʒ alio.eque igr ĩ oꝛtu vt ĩ occaſu.eque in vno ſigno vti quocũqʒ alio. Manite⸗ lare ſibi reci ies. Wanifeſtu igit ẽ. qꝛ nec /Atũ igr ẽ qꝛ nec foꝛtuna nec ĩpedimẽtũ lo leges nec ſecte nec alia. huiꝰ ex talibꝰ vir/cũ hʒ apo eos. Silr nec domiciliũ nec ex al tutibꝰ eẽ poſſũt/ꝓpter naturalẽ diſſimili⸗ tudinem et etiam ꝓpter nobilitatẽ qꝛ hec ſunt nobilioꝛa illis. Nõ ẽ em poſſibile in natura vt cauſa ſit ignobilioꝛ cauſato. . S alibi didiciſti.qꝛ coꝛꝑales vir Iutevnõ aguſniſi p ↄtactũ agẽtis ⁊ paci⸗ entis aut medij. qð neceſſe ẽ vt ſit contin ges vtruqʒ. ⁊ defenens paſſionẽ ab alte⸗ To in alterũ/Quare in hijs qui in antris aut locis ſubterraneis naſcũtur vldegut nihil poterũt virtutes huius. Coꝛpalin eĩ viriutũ opationes abſcindi neceſſe eſtp interpoſitaſniſi interpoſita paſſibilia fue rint ab hmõi agẽtibus. Quare intratib⸗ hominibꝰ domos ſnas aut receptacula abſcindũtur ab eis celeſtes opatões om nes quẽadmodũ intrante aliquo domũ ſuã. abſcindit ab eo oꝑatio illuminatio⸗ nis. Nõ em̃ oꝑatur lux ſolis in ĩm opa⸗ talio ec⸗ caſus aut aliꝗd alioꝝ vnde⸗ cim qᷓ hnius nõ ſapiẽtes ſed ſompniãtes dis attribuũ:alioan debilioꝛeſ eẽnt ĩtelle ctus et ymaginatio ⁊ volũtas ⁊ deſideri um apud eos ʒ aguc nos. . Amb. Si neuce Sneqʒ minꝰẽ potẽs ĩitellsere v ymagin añ velle vl deſiderare aliquis ex planetis in aſcẽdẽe qᷓʒ in medio celiaut in caſu ſuolergo nõ ẽ magna potẽs oꝑa⸗ 7 ri ſpũalit᷑ ivno locovłſitu q̃ʒ ĩ alio. Quid igr ẽ dicere ꝙ aſcendẽs ẽ ĩ celo pᷣmꝰ loca in foꝛtitudine ⁊ dignitate ⁊ mediũ celi ſe cũdus.⁊ ita de alijs dignitatibus ⁊ ꝓote ſtatibuꝭ q̃ ip̃ᷣis attribuuntur. Et quo mõ eri᷑ hoc ꝙ animabus nijs hmõiſita vł loca nihil addũt vel minuunt ⁊ huius virtutibus a deo addunt vel minuũt: vt cadentes vel infoꝛtunatas impeditaſqdʒ - eas efficiant.et deinde foꝛtes atq; dñan⸗ d n/le Ox“n⸗ 7 s. a⸗ ſn Co ſeeit hoen nuitr ape⸗ keoca icſt lelox. cito⸗ buſg ainit⸗ hotcot Gpoan 5 mnder e Ufin Mer ſroni Matn s bu⸗ Hi o u⸗ o tſünz 1coppe nedta o lione. erice ſunce ie⸗ nnſe Ner e kann mu lar epe ſſe ſie cebe bil mines Mtig indes cdie Wum ndeet uaaon figunt ae⸗ nblpel opeſant aich, cclfis Unaniat hboib. Nus dgne nabe igil inpecit, eblyb⸗ Näiſel⸗ ndo Giot aſine Nsi gſig ain cr⸗ Vn nini ⸗ inecer nende⸗ mräs emice i/, 5 ß Lent dn nl w icie 90ſ ign⸗ ſoiſch buis ne / P 32 aα☛α . 5 . FPPhte WnAS 2Pr"eα B- 2 . utes ſunt ſiles virtutibꝰ qᷓ attribuuũt᷑ la 1 te O ſi quis dixerit. quia huoug vir pidibꝰ p̃cioſis.qualis virtꝰ? attripuit pu⸗ ro ſmaragdo videlicet attrahendi diuici aoño ſuo.et dyamati ꝙ efficit gracioſũ nNelc in hoc effugiũt inconueniẽs.qꝛ ſcõʒ hoc nec ſitus nec locꝰ aliqd addit vel mi⸗ nuit virtutibꝰ iſtis. None em̃ ſmaragdũ a pte oꝛiẽtis iuxta te vł applica eũ tibia ꝑ te occidẽtis vła pꝑte meridiei celiinihil ad didiſti vel minuiſti virtnti eiꝰ qre vᷣtutes celoꝝ atq; celeſtiũ ꝑ quas eas operari di cũt.omniũ virtutũ infauſtioꝛes ſunt caſi buſq; ⁊ infoꝛtunijs olbuſq; modis impe dimẽtoꝝ magis obnoxie. Poſſemꝰiuxta hoc cõtra erroꝛèe iſtũ multa alia inducere Ded iſta ſufficere credimꝰ intelligibiliꝰ⸗ q;hi ptinet ad intẽtionẽ pᷣſentis tractatꝰ. Diligeter aũt intendo in hoc qð dixi⸗ mꝰ de modis oꝑationũ ſubſtancian ſpũ aliũ. ex hüs em̃ ⁊ ſilibus ꝗᷓ in ſeipis opan tur fiũt forſ alie opationesſſicut motus ⁊ opa artifitioꝛũ q̃ ꝑ motũ membꝛoꝛuʒ no ſtroꝛũ ⁊ inſtrumentoꝝ ipꝛimũt᷑ materüs bus animarũ noſtrarũͥ. vmmo adiunãt artifitioꝛn. Ex quo apꝑet ꝙ opa artifi Kon nõ ſunt mere ex ſpualisꝰ opationi C a coꝛꝑalibus oꝑpatiõibus videlicet moti⸗ bus mẽebꝛoꝝ ⁊ inſtrumẽtoꝛũ vt diximus. Et iterũ opationes q̃ ſunt ab animabus in coꝛꝑa ſibi cõiuncta/nõ ſunt exſołſpũa libus qᷓ in anima ſunt.vmmo coopantur oꝑationes ſolrituuʒ/quos multi medios/ ⁊ ſũmaet oꝑatiõe opinat᷑ eẽ int᷑ asimas ⁊Z coꝛpoꝛa eoꝛũſet cooperationibꝰ eoꝛũ =⁊ meditationibꝰ indiget anime. vt operẽt in coꝛpoꝛibꝰ ſuis ſiue motũ ſiue aliã oꝑp⸗ ationẽ. Similiter et ad hoc vt operentur per inſa coꝛpoꝛa in alijs matnm 1 ergo modꝰ operationũ ſpirſualiũ ie mod operation liu ſub ſtanciarũ quę ſũt cosũcte coꝛpoꝛibꝰ Ui⸗ delicet vt ipſẽ ſubſtancie pꝛimũ operent᷑ in ſeipſis operationes mere ſpirituales/2 per illas demũ in coꝛpoꝛa ſibi coniuncta opꝑpatioes coꝛpoꝛales et ꝑ illas iterũ alia ĩ coꝛpoꝛa aliena et pꝛocedit oꝛdo iſte ope⸗ rationũ ſemper ingroſſãdoſvt itꝭ loqua⸗ mur per elgationes ſpirituali ſubtili⸗ tate atq; nobilitate. Manifeſtũ autẽ ẽper ſe ꝙ. iſte modus operationũ nõ po teſt eſſe in celeſtibꝰſquoniã per hanc viã non poſſunt impꝛimi niſi coꝛpales diſpo ſitiones ignobilesletita necſcientie neq; arles neq; ꝓphecie neqvirtules vlle. 9 2 HW anime celoꝛũ ſſent celi aĩati nobilioꝛes ſunt lon e q; anime nr̃eſ influẽtie ſubli mioꝛis.vlpote anime coꝛpoꝝ lõge nobi⸗ lioꝝ ⁊ ꝓpter hoc nõ vtũtur coꝛpibꝰ ſuis ad opandu aAin alia niſi ad coꝛpales oꝑa tiões tm. Sic anima ſolis non vtit coꝛpe ſolis niſi ad agendũen coꝛpatvidelicʒ ad illuminanduũ et calefaciendũ ea ⁊ cetera huiꝰ faciẽdaſvirtutibꝰ aũt ſuis nobilibꝰ atq; ſublimibꝰinfluũt opatões ſuas no⸗ biles ſpũales Segquit᷑ ex hoc ex neceſ⸗ ſitate vt nõ influat niſi quas vel qrũ ſimi litudines habet.et ad hũc modũ neceſſe eſt ſe hr̃e in alijs.qure vel eaſdẽ diſpoſi ões ſpũales oꝑabũt᷑ ſꝑ ⁊ iferionbꝰ iſtis qntũ in eis õvł mutabuturvtutes anima ru eorum iuxta diuerſitatem anc quas opant in iſtis iferioꝛib⸗ aſcendẽte ⁊ medio celo/eti qtibʒ domod qs ipᷣi diſtinguũt.ſilr ⁊ in quolibet ange⸗ loꝝ alioꝛũq; locoꝝ quos ĩ celo deſignant eadẽ oꝑabũt vłſili mutabilitati ſubiecti erũt qli ⁊ homies. Amp̃.vna ẽ figura totiꝰceli invno climate.⁊ hoꝛa vna vnica domoꝝ angeloꝛũ alioꝛũq; oĩm q̃ᷓ ipi cõſi derat diſpoſitio/ Quare vna ſignificatio ⁊ vna cauſa oĩm euẽtuũ ĩ hoꝛa illa. OQm⸗ niũ igr interrogationũ de re vna illa ho⸗ ra no erit niſi vnũ iudiciuʒ vnicaq; rñſio vbi gracia.ſi mille milia hominũ in hoꝛa vna et climate vno eadeʒ ſolicitudine vr gẽte devna re interrogẽtivt de negociati one vel furto vbi ſitidem erit omnibꝰre⸗ ſpondẽdũ et eadẽ omnibꝰeueniẽt.Qua⸗ re ſi inclimate vno naſcãt hoꝛa vna cẽtũ vel milie ꝑuuli.eadẽ ꝓꝛſus illis euenient ergo ſivnꝰ rex ⁊ omßes. Amp̃.Aut iſte ↄſtellatiões ſiiue ſtellarũ ũinũ p ſunt ſigna tm̃ iſtoꝝ euẽtuũ inferioꝝ. aut ſi gna et cauſe Rnn Sinane tm̃. Aut erut comitantia res de neeſſitate aut non. Si ſic. Lũ igit᷑ ipᷣa ſig neceſſaria ſint hoc ẽ auertvel mutari nullomõ poſſunt. Erũt igit ipi euentus immutabiles ⁊ auerſibi⸗ les. Et ita omia de neceſſitate eueniẽt mò⸗ ralibꝰ. Si vo ſunt ſigna que de neceſſita te non comitant᷑ euentinferioꝛes.erunt poſſibilia ſepari ab ipis. Signũ autem a quo ſepata eſt eiꝰresſignũ mendaxẽ qre poſſibile eſt huiuſmoiſigna fallere.non eſt igit ſcientia de ſignificatõnibꝰ eoꝛum ſcientia em̃ et ars no ſunt de fallibilibus et alit᷑ eſſe valentibꝰ. Amp. Si ſigna ſüt et vtiq; naturalia notioꝛa ſunt ngqiuair us. quare ᷑&E tões/ % 0% BDe 7 ; res ipe ⁊ ĩtellectui noro ꝓximioꝛa cũ ſunt ſigna naturalia ? res ſua naturalit᷑ pᷣcedentia.hoc autẽ nulli hominũ videt. Di vo ſigna ſunt et cauſe ſimul iſtoꝛũ — euentuũ cũ in ſe neceſſaria ent.erũt euen tus ex neceſſitate neceſſarij. Motus enim celoꝛũ cũ omnibꝰ doſpoſitionibꝰſuis ne⸗ ceſſarius eſt et immutabilis. Figura em̃ celi poſilio ſtellarũ ⁊ luminũ q futura ẽ et cras hac hoꝛanullo mõ poteſt auerti. quin ſit futura crasi⁊ de om̃i alia poſitõe ſiue diſpoſitiõe celi atʒ celeſtiũ oĩm ſimi⸗ liter ſe habet.quare euentus oẽs creati a cõſtellationibꝰ ſilrorũt neceſſarij ⁊ iauer ſibiles., Amp̃. Di ſtaret celũ ⁊ deſtrue rent ſtelle oẽs ⁊ luminaria.perirẽt om̃es iſv diſpoſitiones.⁊ euẽtus in hominibꝰ ⁊ a nec eſſent virtutes neqʒ vicia neq; ar poſuerũt vita humanã huis hoĩesigꝗa et autveritas habeat circa hec.hoc eſt crca agknanusal ĩmutabilẽ ꝓꝛſus.Quid Haltronomie iudicia.⁊ q̃tenus ſalua fidei pietate credi poſſit eis hic determiare ſu⸗ pſedemꝰ.ongioꝛẽ em̃ tractatũ atqʒ diſ⸗ cuſſioꝛẽ reꝗrit negociũ illud. Sufficit aũt “ tibi qᷓntũ ad pᷣſens negotiũ vt cognoſcas qꝛ ſecte ꝑditionis ⁊ ertoꝛis atʒ vicia ⁊ pec cata ꝗabus dei iuſticia ꝑ eius iuſtiſſimum iudiciũ eterna dãpnatio certiſſime reddẽ da eſt ab ipᷣis ⁊ ꝑ ios ſunqui ꝓ hijs iu ſtiſſime puniet. Nullatenus aüt eele ſtibus creaturis attribuenda. q; neq; na turaliter neqʒ volũtariea bonis dei crea turis tante dei cõtumelie.tante ꝑditiões hominũ effci poſſunt/ſiue creature hui⸗ celeſtes ſcilʒ animate ſunſet animalia vt ipᷣi opnatur ſiie nõ. De omni vero lege bona.omniqʒ ſalutari credulitate nullgæ⸗ enus dubitare delus an ſit ab auctoꝛe. fonteqʒ vniuerſali ac pᷣmitiuo bonoꝛũ ꝗ eſt deus altiſſimꝰ ⁊ dñs omniũ ſeculoꝝ. Uonia aüt ſiue occaſione diuerſi . atis iſtarũ legũ/atqʒ Sulla aen eũ erroꝛẽ deuenerũtt credãt vnũquẽqʒ in ſua fide vłlege ſeu ſecta ſaluari.dum⸗ mõ credat eã ee bonã/⁊ a deo.ipᷣiq; pla⸗ cere qð facitdummodo ꝓpter deũ faciat quod facit. Conſequẽs Evt in hoc loco er roꝛẽ iſtũ tam ꝑnitioſum tanq; peſtilentẽ. deſtruere temptemꝰ. HPHui⸗ igit᷑ errro ris vng cauſa eſt q multos exagitat atq; i neq;ʒ artificia apud homĩes ſᷣm iſtos Ex hüs igr manifeſte viderę potes qualẽ deri poteſtqᷓʒ i faciũt quicquid fac ignẽ et alia toꝛment ex verbis machumer. nõnulli in onis vl ca legibus cõfumiit. multitudo ſcilicet nũeroſifſima daſhpuandoꝝ. 2 paucitas ſaluandoꝛum vt ꝗd inquiũt tam paucos elegit dei mi⸗ ſcðia ad ſalutẽ.tam multos aut deſernit in ꝑditione.marime cum ꝓnioꝛ credafur ad ſaluandũ qᷓ; ad dampnãdũ.vłnõ mi noꝛ ſaltẽ ſit eius miſcdia ad miſerandũ⁊ ignoſcendũ. qᷓ; eius iuſticia ad iudicãdũ 2? puniendũ Pꝛeſumptio etiam videri poteſtvt pauci xpᷣiani ſe ſolos arbitrẽtur ſaluandos.tota reſidua multitudine ho minũ videlicet maloꝝ xpᷣianoꝛũ qlonge plures ſunt q; boni.Deinde iudeoꝛũ ſar⸗ racenoꝛũ alqʒ paganoꝝ ſiue ydolatrarũ in ꝑditione relictis qualiter implebit do mus dei celeſtis tãta paucitate electoꝛnʒ. cũsnfernus ꝗ longe minoꝛ eſt cape ſuffici at etiã cũ demonibꝰ tota myiruncingn dampnatoꝝ. An videt᷑ conueniẽs: gi regu ⁊ dño ſeculoꝝ.vt plures habeatĩ carcere iinctos. plures ad patibulũ affi⸗ Aos to:mentiſqʒ traditos q; habeat ſibi amulates⁊ ſubditos. An poteſt miſcðia ei cuius nec nũerus ẽnec menſura ſuſti nere tãtã carnificinã toꝛmentoꝝ.vt ꝗd in⸗ quiunt tanig multitudinẽ dampnatoꝛuʒ creauit deus,.et an creauit eos in ꝑditõeʒ et moꝛtẽ. An cõuenit diuicijs bonita tis eius ⁊ ĩmenſitati miſcõie ſue eos cre⸗ aſſe quos vtiqʒ ſaluare poterat.⁊ flämis infernalibꝰ depaſcẽdos derelinq̃re.Sic quid aliud creãdo eos voluiſſe facere vi⸗ gni infernali ð ipſis pabu lũ minſtrare. De hijs aute qui ꝓ eo liuntcredẽtes ſe obſeꝗ urmn eidẽ pᷣſtare in eis licet male ignoꝛã⸗ ter tñ faciuntiquid erit.et potiſſimum de hijs qui ꝓ deo ſiue ꝓpter deũ omne ge⸗ Wnn ſolũ paciẽter ſeg etiã gau tinẽt / ſiẽ de multis hereticis ſſemꝰ?. ga audiuimus ⁊ ipᷣi icere denter ſubeunt viiqʒ ꝓpter deũ ſe om̃ia ſukene dicẽtes. et in coꝛde ſicut credimꝰ Incipientes igr dicamus quia erroꝛ circa res multas ⁊ in mult ho minibꝰ? dampnabilit᷑ ⁊ẽ cauſa dãpna⸗ tionis & enim voles ambu are coꝛpali ter nollet Puidere vie ipᷣius ᷣlſcriminavi gelicet offendicula pcipicia et alia q̃ ocuł coꝛpis videri et pꝛeuideri poſſunt ſed ma ſponte mmo gau⸗ 1 gis clauſis oculis aut auerſis a via vellet mcedete quicad ei mali.hocẽ vel offenſi lus egeniret iuſtiſſime ipſi im⸗ Ata . ci ei g eee Non itey due hſtie ſſon ſee⸗ nn ti. nuſet ſuint he 1 ſchpe llae men di ſai m ini putari poſſet.Poterat ei ꝑ ſe hui Picula cia ꝗrende verutis. vel alia culpa obſi⸗ nl putari poſſet. Hoten bſe hu Hicula cia ꝗrende veriatis. vel alia culpa obls nn declinare. In eo igr ꝗ ꝑ ſemetipᷣm iꝛmi⸗ ſtat. coꝛ ems auerter deus ne impietaus nẽcia ſibi mala in hui? via viſibui H noſſe erroꝛi cõſenciat.· Idẽ ſenciendũ ẽe ⁊in 8 ⁊ euitare potuit.rectiſſime ðꝛ. vt ſibi ea i illo alio caſ videlicet.ſi ſeductoꝛ ſub pꝛie n pꝶtet ſi in illa inciderit.et iſta ẽ comunis textu vericaoliciq; doctoꝛ.ſimplici ali- En Voiĩm animaꝝ ↄoceptio. Eogẽmoõſi ꝗs cui ⁊ indoctojerroꝛẽ aliquẽ impietatis p⸗ nnimn ire voluerit ad locũ aliquẽ viã ignoꝛas ꝗᷓ dicet:qa deus coꝛ eis auertet ne illi ce⸗ i dDucat ad illũ.pᷣſto aũt habeatiꝗ viã eidᷓ dat:niſi hoc vel negligẽcia eiꝰ vł alia cul mii oſtẽdat ⁊ ducatũ itineris pᷣbeat.⁊ neutrũ pa impediat. Cuſtodit em̃ dñs diligẽtes dien iſtoꝝ hre velit. id eſt nec ducẽitinerisnee ſe. Dicimꝰ etiã. auia cũ inteltecbua in pie oſtenſoꝛẽ. ſi erret ſicitinerãs ei merito/ nus creat⸗ ſit ad inquirenda ⁊ cognoſce⸗⸗ e. imputadũ ẽ erroꝛ itinenis huiꝰ.⁊ hancꝙ da veritatẽ ſalutare: maxie de hoc debet iͤſe⸗ poſitionẽ cuiuflibet anim appꝛobat au eſſe ſtudioſus atʒ ſollicitus. Quare negli Ghi ditã. Siłr ymmo multo foꝛtius invia mo gencia eius in hocaſʒ deſidia maxime en⸗ rũ ſe bre neceſſe ?. Qñto eĩ picula maioꝛa culpabilis eſt atqʒ dapnabilis. „ Amp. eS ſũt in via moꝝ in via buis:tato magis quia vnaqueqʒ vinus ad acua ſinẽ ꝓPB· tſfe ⁊ pᷣio viſu ſpũalix alieno pᷣuidẽda ſant⸗ um expeditioꝛ ẽ atʒ facilioꝛ qʒ ad aliqn· ⁊ ꝑecauẽda:ꝗ igr nec ꝓpᷣo ſenſu vbi eis aliũ. Manifeſtũ eſt quia virtus intellti nisa ſuppetit. nec alieno vbi eis ꝑatus eiꝰ con ua noſtra ad querendũ 2 inueniẽdu beni ſulere pericula ſpũalia declinare volunꝭ um quatenꝰ hic reqritur et expedit exx?è⸗ lafi⸗ O werito eis imputada ſunt cũ in ea incide ditioꝛ ẽ atqʒ facilioꝛ q; ad querendũ ⁊ in uſbi rint. Amp. Si videris aliquẽ errare ĩ ueniendũ aliquid aliud.maxime cum p⸗ wg via iſta viſibili.teneris illũ ab erroꝛe illo ſto ſit deus ſp adiuuare conates ad ſe. et laſi auertereet a picułq ipi imminere cernis appꝛopinquare appꝛopinquãtibus ſibi. Cin⸗ eidẽ pᷣcauere.multo magis igr ⁊ ĩ via mo⸗ Conſidera igit iſta qͥ diximus.⁊ vide N , rũ.lõge aũt ampliꝰteneris tpi dluierech/ 45 is omnes errates in via veritatis ⁊ igno dide⸗ alii, Lato ergo culpabiliꝰſibivnuſaſq;noõ rãtes eadẽ culpa naturaliter errareſet da Deti ↄſulit de via huius ⁊ ad viã ꝑtinẽtibꝰ qʒ pnabiliter ignorare. nullũ eĩ ẽ inuenirei eose alijquantomagis ſibi debitoꝛ ẽ in huius eis q nõ ſu negligẽs in veſtigãdo ꝑ ſemet füni quã alij. Ex hijs ergo manifeſtũ ẽ tibi a ipᷣm ſalutarẽ veritatẽ aut inquirendo ab e negligẽcia iſta querẽdiſſcilicet via verita⸗ alis: aut imploꝛãdo diuinũ auxiliũ. aut eH½ tis ⁊ ſalutis.negligẽcia ẽ culpabił ⁊ dam in faciẽdo veritatẽ. Qui em̃ negligit face⸗ bu onatiõe digniſſima „In biis ergo qui ꝓpᷣo ſenſu ĩigenioqʒ et ĩduſtria dirimia peo 50 emn 8 r i ſpualia puidere⁊ pcauere pote rũt.ſiue ex o* ſcripturis.ſiue ex doctrina.ſiue ex mirauu de lis.ſiue ex olbus hijs.iuſtiſſima ẽ dapna⸗ 2 tio erroꝛis.⁊ ignoꝛãs lalis merito ignoꝛa cli tur. dicit apls in. xiiij. pᷣme züth. is LCales ſunt qui nolũt ĩtelliger V dñn age a Et. Si ꝗs aſit queras de illo ꝗ inuenit do 4 . 2 . 2 . ctoꝛesvł pᷣdcatoꝛes cõtrarios videlʒvnũ W. „Lr⸗ eal ed VI d fidelẽ et aliũ infidelẽ.nec ſufficit ſcire ex un po ſenſu vel ex dictis eoꝛũ.vel ex Me Anms eon magis credere debeat diſcernere.an Uebo 9 requiret deus ab iſto vt diuinet fidem. inn Pic ꝓculdubio qꝛ nõ habę de bũa⸗ nel na are icdfacigri ,nploꝛar debet di en uinũ auxilin.vt dicit Augꝰ ⁊ tota inſtãcia O4 depcari.vt illuminatoꝛ animarũ deꝰ via “ ».⸗ veritalis ei oſtẽdat.⁊ coꝛ eius applicet ei nſer . parti cõtradictiõis.qua vera eſt ⁊ eidẽ ac ſni cepta.Mie aũt credendũ ẽ miſcia dei in⸗ qꝛ ſic pulſanti aꝑiat.⁊ niſi velnegligen re bonũ quod eſſe faciendũ nouit meret nõ acciꝑe noticiam illud faciẽdi q non dũ nouit. De vnoquoqʒ em̃ ſperadũ ẽſi talẽto intellectustota diligẽcia bñ ne gociat⸗ fueritin abus ꝑ ſe potuit. ꝙ etiã multiplr ei vel augeat velut etia diuĩe re uelationis ſeu inſpirationis mumere ca⸗ piat amplioꝛa ad q illa ꝑtingere nõvwa lebat. Uel etiã ga pᷣdicet ei doctrina vel pᷣdicatio ſalutaris qð dicimꝰ ꝓpter hoc. ga ſi aliquis eſſetſeoꝛſum ab hoĩbns et vellet negociari diligẽter in talẽto intelle ctus ſui⁊c cõſideratioe viſibiliũ.facile eẽt ei inuenire cauſa creationis ⁊ multa alia de ipᷣo. videlicet ipᷣm deũ eſſe diligenduʒ honoꝛandũ et adoꝛandũ. Et ſiin iuẽ⸗ tis bene negociaret adderet ei deus alia vel ꝑ inſprationẽ.vel ꝑ doctrinam autꝑ pᷣdicatõnẽ qua ipᷣe met ei ꝓcuraret. Om ₰„ nino enim credendũ eſt deũ neminẽ vel le deſerere ꝗ ei ſtudeat adherere. Jaʒ ergo ſatiſfactũ tibi de omni aduſro erra rið 6 Gan .Be legibus . — te erroꝛe impietatt.qꝛ iuſta ẽeidãpnatio ſimols qe credẽti de vᷣtute qy ſit viciũ aut . Doeglarauimus aut boc euslencis. et ecõ erſo. erit virtrnoſum agere cõtra vir⸗ nbi icemus. qꝛ ſicutliber voluntatis eſt vt ſe tutẽ vl ſeoʒ viciũ ſilr erit virtuoſũ.ymmo aſt⸗ auertat ab omi malo volitoet vtꝑ cõſen religioſu fit vnicuiqʒ credere ſcõᷣm crequ ſo ſum ſe non inclinet in illuchta eſt ⁊ intel litatẽ ſuã quantũcunqʒ impiã vłerroſfta bpa lectus huani ſiue rationis. vt ſe auerrat Amp. Scom boc null? errabit vk cre gu ab om̃i male creditq et vt nõ aſſenciat il⸗ dẽdo vel operado.cũ credendũ ſit vnicui y. glidi N li. et hoc vel ex pꝛopꝛio lumine ei poſſibiꝰ qʒ qð credi et operãdũ qð opaturſcom ? mun le eſt vel er alieno. Ex ꝙpꝛio. hoc eſt credulitatẽ erroꝛis ſui. Iterũ.eque co ſſt ppꝛie inueſtigatõis.ex alieno id eſt diui⸗ letur deus ſcᷣm hoc viciis vt virtutibus hece Ae reuelationis.vel humane eruditiõis. ⁊ eque cõpoſiti erũt moꝛes vicioſi.⁊ iudi 2 w 2 SDicut igit libera voluntas dampnabili⸗ no dei eque laudabilesquin eque remu fſf „– er cõſentit in male volitũ ſic huüanus in nerabiles poſtq; nõ refert gd agat vnnſ feyn Lellectus dampna luliter aſſentit in male quiſqʒ vł qualiter. ſed ſolũmõ qd credat gdul ,reditu; quare tenet vel iple ſe coꝛrigere ſe agerevlł intedat aut qualit ꝑ hacviam gan vel or ptionẽ ſua ꝑ aliq; viarũ quas di eque colenda erũt ydola vt deꝰ altiſſmꝰ lipo ximius ꝓcurare/quare non licet errare in ſi cedãtur equalit eẽ colẽda.⁊ meritoꝛie Leti bhi'nec talia ignorare.ethoc apud oẽ6s atʒ religioſe negabitur deus ſi credaxyr ſer Miones receptũ E. Pi em̃ ydolatre dixz⸗ D negadus. Appet igr tibi manife⸗ gied rt.qꝛ ꝗ dubitat deos eſſe ho noꝛados in- ſte exhijs ĩteliectuipoſila eẽ legem ⁊ limi ſepo T digetpena. Amp. ſicut debitrixẽlibe⸗ tes in oꝑationibus ſuis ⁊ limitatũ ei eſſe ſol raa voluũtas ſſiue aſfectus ſue opatiõis.qd qd credere eidẽ vel diſcredere.⁊ iterũnõ ſis⸗ Eẽ velle in bonis volẽdis. Sic etintellectꝰ rederevłignoꝛare liceat. Et ilę intergu di ſue opꝑationis debitoꝛ eſt in veris creden/gnoꝛancis eẽ dãapnabilẽ videlicet in qui R Ais ſeu cognoſcendis. quare ſieutnoõ lłʒ af buſda ignoꝛatis. Silr ⁊ credulitatẽ quo⸗ ſee fectui vłdampnabilia velle vel ſalutaria nuncli datvilt ecx impia.⁊ ꝓpierhoc nðé velle. Ita nõ licet intellectui impia fal neutra excuſare a tota dampnatone eos 6 Ja credere.vel ſalutaria vera no credere. quos inuoluerit.Soꝛtaſſis aũt exeuſat a . * quare nec erroꝛ necignoꝛacia aliquẽ exuu tata. Nõ em̃ tm peccare videturꝗ errank- Jat vnqᷓ a ꝑditiõe omnino. Ampᷣſinõ vel ignoꝛãater male agit qñtũ qui ſcienter t minus lenetur deo in ſuis opationibꝰin ael cotra cõſcieneiẽã6. Maũt quibuſdã 4 tellectus humanꝰ⸗ qᷓʒ affectus. Nuũqᷓ; aſt viſũ ẽiqꝛ ſi aliqua mulier viro neſtiẽte in⸗ licet aſffectui amare contrariũ deo vel eis tret lectũ ipius ⁊ Ognoſcat e cum credit ni A eius ſunt.Silr nunqᷓ; iicet ei vel amare æẽ vxoð ſuã maxime de nocte.qꝛ nõ pec⸗ ſ ei cotraria vel nõ amare ea q̃ eius ſunt. cat excuſa tus ꝑ huiꝰ erroꝛẽ vel ignoꝛacia. be⸗ quare nũq; licetintellectui credere cõtra⸗ allogquin tenerent viri accẽdere lucernas zii ria ei vel eis que eius ſunt Silt᷑ non licet media nocte ⁊ diligenter cõſpicere atʒ ꝓ i credere ipᷣm vel ea que eius ſunt qð em̃w ẽ bare an eſſent vxoꝛes ſue quas iuxta ſei⸗ an no anmre in afectuhoc no ẽ credere ſiue nene conſuein nõ eſt fierizeele, i non cognoſcere in intellectu. Amp̃. ſi ue videlnn d faciendũ. Dixerũt qꝛ in h⸗ . ignoꝛacia vel erroꝛ orcuſaret.cũ oẽs pec⸗ caſu excuſatus Evir iſi foꝛtg in muliere Antes errent et ignoꝛent.et taãto ampliꝰ adeo notabiles.adeoqʒ euidẽtes ſint dil 1 nto amplius peccant. Omnia peccata ferre vt ipᷣm niſi omino ebꝛiũ aut doꝛmie 1. eſſent excuſa bilialet maioꝛa magis excu⸗ cẽ errare nõ ſinat.Quẽadmodũ ſi vxoꝛſi ſabilia.qnto maioꝛes erroꝛes? tienebꝛas mulier gracił modiceq; ſtature. Suppoſi ſ beccantibꝰ⸗ cõ tingut. Uides igit᷑ quoniã ta vero ſit gigaãtee magnitudinis autmił⸗ l ad hac demencia tandẽ deuenerũt vtlicex cte pinguędis multeq; coꝛpulecie. In hoc at vuicuiq; credere vłdiſcredere quicad quippe cůſu nullo mõ licitũ errafe vigi 1 volnerit. æ nullam eſſe legẽ poſita intelle i⸗ busviris. Nobis aunt videtur aut᷑ n ctui. quare nec affectui. ꝓpter hoc nullã /enciendũ quia niſi culpa aliquaviri hoc nae legẽ tenenda eẽ ſimplr.quia qlibet põt te/ gZimpediata uertet deus coꝛ eivne cogno⸗ ſe neni licire ſcõm eos ⁊ cõtra qualibet fieri. ſcat mulierẽ ſic iuxta eũ iacentẽ ł hocvel i Diem erro: ignoꝛãcia vbiqʒ excuſentex infrigidado eũ vel aliquã cogitationẽ im G auo leguitur nihil eſſe virtuiẽ nihil viciu mittendo vel alger ipᷣm in occupãdo.vel e ſen i — E . ipam mulierẽ terrendo.ita vt inde abeat vel aliqua alia via. Modi auũt vſe lione rabiles omipotetl deo ꝓpꝛuſſimę ſũtiad cuſtodiendu quosvoluerit cuſtodire.Cu ſtolit ergo dñs diligentes ſe:ſicut legitur in pſalmo.Et iterũ ꝓuerbioꝝ.üũ. Lnſtodi etiuſtoꝝ ſalutẽ et ptegat gradientes ſim⸗ pliciter. Et cũ boc auie ꝑ ſimilitudine matrimonij ſpualis euideter oſtendi po⸗ teſt. Appet em interdu lucifer vyabolꝰ in ſpecie dñi ſaluatoꝛis⁊ etiaʒ cuidã apꝑuit noſtris tꝑibus in ſpecie crucitixi. re vtrũ eẽt excuſatus ꝑ ignoꝛanciã in hoc adulterio ſpũali. Si em̃ vir ſuſcipies ad amplexu carnalẽ adulterã credens ea eẽ vxoꝛẽ ſuã. Silxr ⁊ mulier ſuſcipiens aduilterũ: credens eũ eẽ maritũ ſuũ erxu⸗ rimꝰ ergo ſi adoꝛaſſet eũ ꝓ dño ſaluato , ſar ꝑ hmõi erroꝛs pbabile:ergo viſpen o iſoũ ali adulterio ẽ excuſata anima ſidel erro⸗ re ꝓbabili inducta ſuſcipiẽs adulterũ dy abolũ ꝓ xpᷣo ſponſo ad amplexũ oꝛatio⸗ nis ⁊ ad omnia alia qᷓ ſunt honoꝛificẽcie diuine et cultus. S qꝛ talia nõ ſolũ excuſabunt excuſabiliter. ſed meritoꝛie fieri poſſuntvidelicet ſi cau ſa reddẽdi debitũ tognoſear lichaa ex charitate:cũ omne qð nõ eſt peccatũ fieri poſſit ex charitate. Poterit igif adoꝛare dyabolüũ anima fidelis exr amoꝛe quẽha bet ad xpᷣmſita ſeducta ꝓbabili erroꝛe vt diximus. quare meritoꝛie poterit ſeruire dyabolo cũ genere ydolatrie. Juxta vi anm iſtq ſeat ⁊ pᷣmiſſanopinionẽ. vt pie et fideliter atq; remũerabiliter poſſit cre dere maioꝛẽ ꝑtem omniũ hereſůũ. Si em̃ licet marito cõmiſceri adulterp ſupꝛa dictũ erroꝛẽ vel ignoꝛanciã.licebit et intel lectui hũano falſitatẽ adulterinaʒ hereti tã ſci Rtet ꝓ ſalutari catholicoeiſaie quaſi ſponſaʒ ipᷣius ꝑ ſilem erroꝛẽ ⁊ igno ranciã admatere a copulã ſpiritalẽ.qᷓ co pula non eſt ibi aliud q; credulitas ſiue fi des.Quare poterit intellectus hbumanus credere multos erroꝛes impietatis.⁊ hoc pie ⁊ fideliter atq; remũerabiliter cuʒ cre diderit eos eẽ articlos fidei. Jliud igi potius nobisvidet᷑ qð etiã diune pietati magis cõſenũ vt vbi inuincibilis ẽ igno⸗ racia qð ẽ᷑:vbi nõ habet hõ de hũana ra tioue quid faciat.ibi ſploꝛet diuinũ auxi liũ ⁊ nõ temere ſe pᷣcipitet.totũ ꝑtinet fa cere ad den.vbi nõ habet hõ quid debi⸗ le faciat: vbi gra. Siĩ eã̃ figurã vłfoꝛmã . . W ä . xluij . MNuſq; aũt ſe trafigurauit cifer. in qua non poſſit appere hꝗmĩꝑ qð nõ videat᷑ xpᷣus.neqʒ SEWrrpree Wrg, Balrarc aliqd ꝑ qdinolci valeat nõ e? xps.ſoulꝰ- mini relictũ Fuſ diuinũ auxiliuũ ĩploꝛare dubitandn ẽ an pᷣſto ſit auxi⸗ liatoꝛ deꝰpie inuocatibus ipᷣm⁊ etia non inuocãaãtibus niſi culoa eoꝛum obſtiterit. NQuare in pᷣmiſſo caſu dicimus.q de us auertet coꝛ hois.⁊ ab impietate adoæ rationis dyabolii et ab impietate erroꝛu Quę quos poſuimus niſi culpa eoꝝ hbocimpe gierit. nec cogimur dicere ꝙ loth cogno Acendo ꝓpᷣas filias licet ignoꝛater no pec c auit. Aut iacob cogdoſcendo lyam cre⸗ das patriarcha. ꝗ credens ſe cognoſcere — ſcoꝛtũ.nurũ ſuã thamar cognouit. Pea re em̃ poiuerũt iacob ⁊ loth. Sicute lotb inebꝛiari potuit.⁊ iudas foꝛnicari dei ẽ hominẽ cuſtodire. nec aliud ibi bo dens ſe cognoſcere rachelẽ ſicut eqʒ ʒBJ ⁊ iacob Excuſant igẽ p ignoꝛanciã a tůto ſed nõ a toto vt dici ſolent. Hoc enon vt Sedtur etiaʒ ex hijs (Gelt⸗ querũt de multitudine damꝑnato⸗ ex diuiciis bonitatis ſue eã creauit.et ꝗa multa ? magnifica bona eis contulit.pe⸗ nas verovel toꝛmenta niſi meritas atʒ iu ſtiſſimas nulli vnq; intulit nec in poſten illaturꝰ ẽ. Apparet ergo tibi ex hus qaꝛ iuſticia dei cauſa eſt dampnationis eoꝝ oſmmino nõ peccauerint ſed vt nõ tm. — 7 . ruũ ad ꝗd eam deus creauerit.certũ eſt. g- vtiq; efficiens.qua nulla iuſtioꝛ excogita ri poteſt Malavero eo talibus ſimilitudine expᷣcam inu titudo/q;ᷓ pꝛecioſoꝛũ atq; nobilioꝛũ vt fer merita cauſa ſůr uaſi materialis pꝛedicõisipſoꝝ quibꝰ iuſtiſſimo iuditio et laudanda in oibus iuſticia dampnatio illa reddir Maut tam multi ſunt qui dampnant taʒ pau ci qui ſaluãtur. et in naturalibꝰ etinmoꝛ ſimilit gis i liorũ em̃ et ignobiliũ maioꝛ ſemꝑ eſt mł⸗ ri plumbi qᷓ; auri ełargenti.et lapidum ignobiliũq; gẽmarũ ſimliter quercuu dʒ cedro ꝝvł palmarũ.Eodẽ mo ſtulton ho minũq; ſapientũ. ⁊ maloꝝ ;bonoꝝvi⸗ dẽs etiã qꝛ in tata multitudine hominuʒ paucos de illis reges vel pᷣncipes. et tam modicoꝝ tanq; ignobiliũ regn onvt ſunt tpalia. Qñto foꝛtius ergo mirari non de bes ſi pauc largit᷑ pᷣclara ac nobiliſſima regna celeſtia. uu Ampᷣ.Cum tam raros videas qui regna celoꝝ appetantvł qui curẽtitam multos aũt qui ab eis ſe auer⸗ tunt ⁊ cõtraria ſectant᷑ pter qnid mira . R S — „ cie magnitndo. ,⸗ N — Se ris ſi tam pauci pueniũtRam multi nõ p⸗ ueniũt ad illa Amplia. Si deres de cenlũ ꝑtibus generis hũani noͤnaginta⸗ noué totis ſtudijs ac viribus currentes ꝑ viã q ducit ad moꝛtẽ.paucꝗs vᷣo ↄtrario curretes ꝑ via q ducit ad vitu.nõ mirare⸗ nis ſi magna illa multitudo tota deueni⸗ ret in moꝛtẽ.⁊ ſola ilta paucitas pueniret ad vita.Sic⁊ cõſidera tantã muititudinẽ pditoꝝ:et videbis eã feſtinantẽ ad moꝛtẽ fſecotrario vo pancitatẽ electoꝛũ feſtinantẽ ad vitaʒ.Quid igitur mirũ ẽ.ſi vnuſqaſqʒ hominũ ad fineʒ puenit ad quẽ totis ſtu dijs ac viribus tẽdit, multitudo naq; pdi 4coꝛũ hominũ in vic vite illius multitudo ſtulta ẽ Et vita fugiẽs ⁊ in moꝛtẽ ſe pꝛecipi cie s atʒz in mare ⁊ abyſſũ eternarũ ama Ndinu ſe demergens. Oi in baratrũ in EEnale vnuſqꝗſq; cadit de ponderoſitatre E ꝓbꝛie iniquitatisꝙ ſurſum ad ſublime ſcʒ eterne beatitudinis aliqui trahũt᷑ de virtute ẽ omnipotentis diuine bonitatis Ut auid inquiũt ſuſtinet diuina boni tas tat ſtragẽ hominũ quos creauit. an Delectat eũ tanta carnificina toꝛmentoꝛũ infernaliũ. Reſpondemꝰqꝛ nihil extra ipᷣm delectat ißm ꝓpᷣe et qꝛ placẽt ei toꝛ⸗ menta maloꝛuũ/et quia bona aut vtpote creature eius.⁊ ꝓpter pulchꝛitudinẽ iuſti cie qᷓ in eis ineſtimabiliter miranda c.⁊ laudanda.quã tanto delectabilius intue buntur ſancti in patria quã hic eam cogi tant vel audiant.quato mgioꝛ erit eis ibi amoꝛ iuſticie atʒ cognitio q; hic. Similit ⁊ qnito maioꝛ videbitur ipſa diuine iuſti⸗ 1 Ex quibus tribꝰ ꝑ lo⸗ ua ꝓpoꝛtoe.ex neceſſitate ↄſequit᷑ mai⸗ eẽ ſutuꝝ gaudiisibide aſpectu ſeu ĩtuitu pulchꝛitudis diuine iuſticie qᷓ ibi lucidiſſi me oſpiciet qᷓʒ eẽt gdiu er oĩbꝰhzgau dijs ſi ↄflarẽt ĩ vnũ eĩ gaudiũ ⁊ oĩs de licia ꝓ magnitudine amoꝛ: q̃ in eũ ẽ.⁊ p magnitudie cognitõis qᷓ de eo ẽatʒ pma gnitudine ipſiꝰ delectabilis magnum eſt Quia igit tria hec in patria.actria ſunt ꝓbpoꝛcionabilia ſeu reſpondencia bic. et in viaſinfinita ſunt ideſt ſupꝛa omnẽ pꝛo pPoꝛtone maioꝛa. Neceſſe eſt gaudiuʒ ex us in patria eſſe infinitũſad gaudiuʒ ex ompꝑatlione ꝓpoꝛtionabiliũ eoꝛũ in via Eunc em̃ poſuerimꝰ duo delectabilia: et Duos amoꝛes.duaſq; cognitiones ſiue P ceptiones eoꝝ ꝓpoꝛtionabiles videlʒ. vt tans. ⁊ in ſtagnũ ignis ⁊ ſulphuris ſe ini legibus ſicut ꝗmoꝛ pmi delectabilis ad amoꝛeʒ ſe cuncli.lta et cognitio ſiue ꝑceptio pᷣmi ad cognitiqnẽ ſiue ꝑceptionẽ ſecũdi.Et ipſuzʒ pᷣmũ delectabile ſurr ſe habet ad ſcõʒ erit neceſſario vt ſi ſupꝑ oẽm ꝓpoꝛtionẽ amor et pꝑceptio pᷣmi delectabilis ſunt maioꝛes/ ;ᷓ; amoꝛ⁊ ꝑceptio ſecũdi.gaudiũ ex pᷣmo ſcõᷣm amoꝛeʒ ⁊ pceptionẽ pᷣma eruntſuꝑ omnẽ ꝓpoꝛtionẽ maius gaudio qð ẽ hic ex ſecũdo.m amoꝛẽ ⁊ ꝑceptionẽ ipᷣius in via. verbi gracia. Pꝛimũ delectabile ẽid qð appebit de pulchꝛitudine diuine iuſti cie in patria amo: in ipſum ⁊ ꝑceptio ſiue cognitio ipius pᷣme ſunt amoꝛ diuine iu ſticie et ꝑceptio eiuſdẽ ſunt in patria. Se cuũdo vero delectabile ẽ illõ qð appet hie de ꝓulchꝛitudine diuine iuſticie. Secũdo vᷣo amoꝛ ſecũdaqʒ cognitio ſiue ꝑceʒcio ſunt amoꝛ atq; pceptio diuine iuſtici ⸗ les ſunt in via. Jam autem alibi didiciſti quia eoꝝ que ſunt patrie ſeu gioꝛie ad ea que ſuntvie nulla eſt compatio in magni tudĩe ſeu intẽſiõe.qᷓre amoꝛt ad amoꝛe ⁊ cognitõis adcognitionẽ nila erit cõꝑatõ Silr neq;ʒ eiꝰ qð appebit de pulchꝛitudi⸗ ne diuine iu ſticie in patria ad id qð ð ea dẽ appet in Nia:quẽadmodũ nec eius qd appebit tũcde diuina miſericoꝛdia ad id qð de eadẽ nũc appet in via.et ita ð aliiss quedei ſunt. Declaratũ igi t᷑ eſt tibi ꝑp hec q;ᷓ delectabił ⁊ q́; ammiraãda erit diꝰ uĩe iuſticie pulchꝛitudo et carnificina toꝛ mentoꝝ infernaliũ/⁊ quia gaudio ienar⸗ rabili omnino gaudio mundano in ins ferioꝛi maioꝛi delectabit electos Fiet ant euidẽtius qð dicimꝰlitteraꝝ deſigna tione. Nominemꝰ igrdiid qð appare bit de pulchꝛitudĩe iuſticie in patria amo rẽvęxa at cognitionẽ eiuſdẽ qualeg erũt exd.pꝑ a et b.vocemus c. dũ hoc qð appet hi cõꝑatio inimagnitudine ſeu intentiõe ꝓ poꝛtiondtes auũt ſunt a ⁊ b ad cid ẽ ſimili ter ſe habẽtes vte ⁊ ſad g. Mare pmu⸗ tatim ꝓpoꝛtionabiles erunt.ſicut igitur a ⁊ bad e.⁊ ſ.ita c ad g.Cuũ in ĩfinitũ maio res ſunt a ⁊ b.qᷓᷓ e etf.in ĩfinitũ maiꝰ erit cqʒ g. Debes aũt ſcire quia a et b ⁊ ceqa⸗ lia lunt. genergliter omnes apphenſo⸗ 2 a ⁊ b gaudiuʒ vero. qð erit Rad hunc mo⸗ e pulcꝛitudine iu ſticie nominemꝰ hie vero ⁊ f. amoꝛẽ atq, pceptionẽ ſiue cognitionẽ h. quales ſunt in via.g vero gaudium quodẽh. ꝑpe⁊f. vides igr quia d ad h nulla ẽ ꝓpoꝛtõ ſeu = mci zdes nsc gilir dals ſtbi⸗ o olN . in ioe9H ſini n o ai — . ̃fscs ü nNes. ſuis affectionibus erũt equaleg ĩ pa⸗ tria. vt cognitio vniuſcuiuſq; ibi et amoꝛ eius ex illa cognitione ibi erunt equales. .. roꝛen igit aut eſſet apud — mni⸗ ſericõꝛdia.aut iuſticia enoꝛmuer diminu ta. Qð aulẽ mirãat itatẽ aulalt iſipientes et increduliinde e. „ * Silr ⁊ gaudiui omni cognitioni et amoꝛi x quibꝰ erũt erit equale.Et hoc qm̃ vna⸗ gueqʒ virtꝰ aget actũ ſuũ ibi in vltimo ꝑ fectiõis ſue.et ideo act et virtutes equa les erũt ibi inuicẽ.hoc ẽ omnis actus ſue virtuti ⁊ ecõuerſo.Ex hijs ergo que dixi⸗ mꝰ manifeſtũ eſſe tibi debet.quia lauda⸗ da eſt diuina bonitas in hoc ꝙ malis ? repꝛobis pꝛeter eſſe ⁊ vitam. aliaqʒ bona naturalia ⁊ innumerabilia gratuita ⁊ t⸗ poꝛalia largitur.Oꝛ autẽ amplioꝛa nõ pᷣ⸗ ſtat.nõ ideo hoc ẽ.quia ipᷣe manũ ſue re⸗ trahal largitatis.ſed quiaipi manꝰ ſuas alijs occupantaut quo minus recipꝛant enunt. Bican ꝙ lumen ſolis ſup mul⸗ s non cadit ⁊ eos nõ illuminat non ex eo eſt ꝙ ſol radios ſuos retrahati ſed ꝗqa ipi a lumine eius ſe auertůt. Si quid igitur extra ſemetipᷣm omnipotentẽ deu delectare poteſtin tanta multitudine ma gnitudineqʒ toꝛmentoꝛũ infernalium eo modo quo fas eſt delectationẽ de ipo co gitarelcurnon delectet en asmiranda ibi pulchꝛitudo iuſticie ſue. Similiter ⁊ gau diũ electoꝝ ſuoꝛũ ꝓ dei iuſticia videlʒ p erit eis magnũ ꝓ magnitudine cogitatio nis ⁊ amoꝛis ipᷣius iuſticie nec nõ ꝓ miſe ricoꝛdia eius qð de ipᷣa tunc apꝑebit.De inde non niſi dimidiã bonitatem ſuã im⸗ pleret deusſi iuſticia ꝛen malos non exer ceret quaſi enim due ꝑtes diuineconita tis ſuntſicut partes ibi cogitari fas ẽ. wi⸗ ſericoꝛdia ⁊ iuſticia videlicet ſᷣm effeciuʒ mm.cũ bonitas diuina in partibilis ſit pm ſe in vltimo imptibilitatis. ſcoõm hunc er⸗ dD ternitatẽ penarum quia ſolã immenſitatẽ miſcðie dei cõſide rant. ⁊ magnitudinem iuſticie eius nõ at tendũt.Cum em̃ nec minoꝛ nec minꝰ eter na ſit dei iuſticia q́; eius miſcᷣia. nec mi⸗ noꝛnec minus eterneſſe nebahin⸗ effe⸗ 0 w satnateceno⸗ ſ2. peccatu momentaned e. ad modam ctus in damnpnãdos ⁊ puniendos q̊ʒ effe ctus miſcdie in ſaluãdos ⁊ beatificados. Quapꝛopt ſicut ſalus⁊ beatitudo eterne erũt in pdeſtinatis. ita dampnatio et pe⸗ nalitatis miſeria eterna erũt in repꝛobis. Anmp. monet inſipiẽtes ⁊ incredulos . — — . –n— xIy ⸗ bꝛeuis getratio ipſius. Qualiter inqunt iuſta p oͥleſt eſſe pena eterna ꝓ eo illata.· In quo manifeſtũ ẽ eos no cognoſce⸗ enciam ipſius peccati. re nat „ ius ppetratio.vulnera⸗ tio ſonalis ẽ ex vng ſui cõpatiõe.Lu aut noſti qꝛ nõ ẽ mirũ ſex vuineratiõe bꝛeuii ſimi tis vulnus multe durariõis aut eti am moꝛs q qntũ in ſe eſt ꝑpetua ẽ et finẽ nramnſuee ccalt em̃i nõ hahẽs relinquitur. Ex alia vᷣo ſui cõparatõe peccati ppetratio caſus ẽ in ꝓ funduũ. Et in hoc exemplo etiã notu ẽ. tibi.quia nihil bnczi quin caſus huius bꝛeuiſſimo tꝑe fieri poſſit.ettamẽ multo tꝑe vel abſqʒ exitu remanebiti Biunis⸗ io qui ſic cecidit. Extercia etia com ne ipᷣa peccati ꝑpetratio.ſicut furtur aut rapina ſpualisvel ſicut aliquid leficis foꝛinſecis Et nõ miraris n tis. 3 1 ui tempoꝛe fiat Uerũ eiuſdẽ natura ẽ.vtł 5 ip̃i etiã miratur quin mutilatio vel moꝛs que ꝓꝙ illo iuſte ſcõm leges ſeculares ĩfti⸗ gitur ꝑpetua ſitet ꝙ nõ eſt ſanitas a mua tilatiõèe in vita iſta niſi reſurrectõe a moꝛ te coꝛpoꝛis vel miraculo diuine virtutis. Ex quarta vo compatiõe peccati per⸗ petratio.ligatio eſt ſeu vinculatio pecan Natura aũt vinculatiõis ẽ vt be tamdiu ligatũ teneat q;diu vincula ia inſoluta durauerint et indirupta. toꝛ.Cui autẽ dubiũ.quin ex vẽditione ⁊ emptione.quantumcũqʒ breui tempoꝛe fiant illa ius ppetuũ reieæmpte aquira⸗ tur emptoꝛi et ꝙ tranſferat᷑ res empta ꝑ⸗ petua alienatione venditione. Ex ſex icut extinctio lucerne eſt Fr quinta quoqʒ comparatione peccati per petratio quaſi ↄtractus eſt et emptio in⸗ fernaliũ toꝛmentoꝛũinec non et venditio qua pꝛecio breuis voluptatis ſeipſũ tam anima q; coꝛpoꝛe vendit inſanus pecca⸗ etiam comparatiðne peccati ꝑpetratio Dlr Lucet eninm ſalutari cognitione.et ardet vitali ſeu vi⸗ uifica ditectione/ peccatoꝛ anteq; peccett. peccado vero q̃ſi inſpurciciã peccati ſe de mergens ſemetipſũ extinguit. Attẽde igitur ſex itas comꝑatiões quas diximꝰ et videbis non ſolum non leuẽ ſed et ina⸗ rollerabilis ſtulticie ammirationẽ ĩcredu loꝝ in hijs. Wirãtur enĩ ꝙ ex vulneratio⸗ ne bꝛeuiſſimi tpis remanet vulnꝰ ꝑpꝑpetuũ vlmoꝛs cadẽs in pfundi diuciꝰl eo re manet hoc ẽ lõgioꝛi tꝑe qᷓ; fuerit caſ⸗eix. Silr ꝙ pl'ẽ ipemutilatõis ſeu inſpendu „ A— . De furis qᷓʒ tempus furationis. mirabile eis videtur ꝙ detẽtio aKruiꝰ in vinculis longioꝛis tꝑis eſt qᷓʒ ipᷣa ligatio. Sinmiliter:⁊ ꝙ aligs habet ius in re em pta niſi tanto tepe qnto dura t emptio. Et ꝙ lucerna no poteſt vel deberma ioꝛi tpe remanere extiſta q; fuit tpᷣus ex⸗ tinctiõis ſue. Hec aũt omiĩa q; leuiter quãaqʒ inſipiẽter dicãtur ꝑ ſe euidens eſt. Addemꝰ aũt tibi ⁊ alia ꝑ que diuina NVIAuſticia imppetuitate ſupplition inferna⸗ liũ etiã lucidius declarek. Manifeſtũ em̃ eſt ꝑ ſe.qꝛ qui addit ſuꝑ peccatũ in pe nitencia ſeu contumatiã. addit de iure et pena⁊ iuſuqſime q;tũ duratin vnoquoq; dDei iniuria im in eodem duratetpena. a etia addunt in penitenciã⁊ cõtu Jie igr exiſtẽtes in inferno ſuꝑ pec cat. d. nunq; penitẽtes.nec vnqᷓʒ penite⸗ m re volentes:qꝛ cũ ſemper durat in eis dei iniuria id eſt peccatũ.quare ſemꝑ merito duratet eis pena. et de iure etiã meritoꝝ ipoꝝ. gin nonee i poſſet eis ⁊ pena.tadiu em̃ durati vno quoqʒ dei iniuria que nõ eſt niſi peccatũ q; diu eidem nõ emendat᷑.Alibi autẽ de claratũ ẽ qꝛ nec penitẽcia nec emendatio aliqua apud inferos eſt. Ampᷣ. Qnto minus bonũ ẽ deoꝙ ei pᷣfertur. ſiue ꝓpx qð ipᷣe deſerit᷑.cãto maioꝛ ei cõtumelia ir rogatur. Quia igr ome qð ẽ vel eẽ poteſt in infinitũ minꝰ bonũ ẽ in ipſo quicquid ei pᷣferatur.aut ꝓ quocũq; alio deſeratur infinita ei cõtumelia irrogat᷑. In om̃i au lẽ peccato moꝛtali aliquid eĩ pᷣfertur.?⁊ ꝓ illo deſerit.quare omni pctõ moꝛtali in finita deo cõtumelia irrogatur. Hoc ẽ manifeſte vjdere ex ꝓportionibus. Di em̃ pᷣferret deo dupio minꝰ bonuʒ qʒ ipᷣe ſitaut qũnũta ↄtumelia irrogaret. Si autẽ quadruplo minꝰ bonũ eidẽ pᷣferret᷑ Duplo maioꝛ iniuria eidẽirrogaret᷑.⁊ ita aut ẽ m in infinitũ. Quia igit᷑ non eſt reperire ali quid 45 nõ ſiteo in infinitũ minus bonũ eſtũ ẽ:quia quicꝗd ei pᷣferatur.aut maniteſtũ ẽ:qa⸗ ꝓ quocũq; alio deſeratur infinita ei con tumelia ſiue iniuria irrogatur. Jãa igit declaratũ eſt tibi: qꝛ oĩs peccãs moꝛtalit᷑ infinita ↄtumeliã vel iniuria irrogat deo. Infinite aũt iniurie vłcõtumelieſinfinita de iure debetur pena hoc aut intelligit᷑ inſinita duratione ⁊ ita declaratũ eſt qð intendebamus. autinfinita acerbitate. ⁊ ſic nihilominus habemus pꝛopoſitum. finite acerbitatis. c Abpunit.b. m̃ ꝓpter additionẽ cõtumacie ad . legibus 4 Cum ñ omnis virtus hũana ad agẽ ü et ciendũ finita eſſe videaturnõ vvyi detur ei poſſe infligi infinita in acerbitate pena.Quapꝛopter infinitate durationis compenſabitur ex neceſſitate acerbitatisꝰ infinitas. Ampli⸗. Equales ſunt exne ceſſitate pena finite acerbitatisinfinite durationis.⁊ pena finite durationis⁊ in pena vnius diei vel annin ſumamexal tera parte pena eiuſdẽ infinite duratiõis ſed finite acerbitatis ⁊ nominemꝰ pᷣmã. a. ſcõam b. Dico igr ꝙ a ẽ in infinitũ ma finite atis. Donam em̃ ꝙ pena infinite acerbitatis ⁊ finite durationis ſit ioꝛ qʒ b intenſione ſcilicet in acerbitate hoc ẽ qm̃ a. infinicies cõtinet b. uare ĩ ĩfinitũ magis puni ꝗ punit᷑ vno a.qᷓʒ q punitur duobꝰ be ſimiliter.qʒ qui punitur tribus b.etita in infinitũ. Quoniam ſi nõ eſt ꝓpoꝛtio vnrni us a ad vnum. non erit ꝓpoꝛtio vnius a. ad quodcunqʒ.b. Quodlibet enim, b. certam habet ꝓpoꝛtſonem ad vnum. b. ſicut centupia et mille millecuplã ⁊ ita de alüs. Quia igitur ꝓpoꝛtio extremoꝛum ſemper componitur ex ꝓpoꝛtionibus in termedijs ſi eſſet ꝓpoꝛtio vnius a.ad qð cunq; b. ſicut pꝛopoꝛtio certa ad vnum b compoſita:ex ꝓpoꝛtionibus quarum al⸗ rera eſſet vnius a ad illa b et altera eſſz il loꝛum b ad vnum b. Ut autem iſta euidẽ tius videas. Ponagnus vnũ bominẽ pu⸗ ☚GG niri vnon. ? alium vno b. Manifeſtũ etk· quia qui punitur vno a. in infinituʒ plus — punitur qʒ qui punitur vno.b.Eodẽ mo⸗ do ſi duo homines punirẽtur duobus.b Uerum eſſet ꝙ in infinitũ magis punire 2. —e * tur puniretur: q̊ʒ illi bua ſinnt ſumnpe e tres ſimul ſum⸗ pti.et ita in inſinitue nitis b. Unum ergo a. ẽ equale infinitis b. non refert autem vtrũ ſimul intel⸗ ligatur infinita b. aut per ſucceſſionem. Equalia enim ſunt ſiue ſucceſſiue oꝛdina ta ſiue ſimul intellecta. Quia ergo ſue finiti em̃ magis punitur qui punit᷑ a. 6 uate qui punire tur vno a. eque pun:łetur vi nfiniti inſi⸗ ceſſiue oꝛdinata infinita ſunt h ſunt yone pena ppetua. manifeſtum eſt quod dixi⸗ mus.quia ꝓ vno quoqʒ peccato moꝛtas tali debet᷑ pena ĩfinita duratiõe. Amp̃. Si aliquis peccaret in aliquẽ equalẽ ſibi — ꝓculdubio aliquantũ peccaret in eu;j. Ek ſiidẽ vel ſimile heccatũ cõmitteret in ma⸗ 4 dõ cqinet infinita cauſata ctnmame ſi⸗ TPrrf- e Sα* :-Da oledend ioꝛẽ magis. ⁊? qnto in maioꝛẽ tãtosnagis verbi gra. Si in ſacerdoteʒ ſuũ magls q; ſi in equale.Et iterum in archiduconum grauius.⁊ deinde in epᷣm.et ita de gradi bs ſupioꝛibus.quare manifeſtũ eſt.ꝗa qᷓ;to in maioꝛẽ peccat᷑ tãto magis.Qua⸗ re ſi in infinitũ.⁊ in infinitũ magis.q igrt Deus in infinitũ maioꝛ ẽ quocũqʒ alio in infini magis peccat.quociẽs peccat in deuũ qᷓʒ peccetur in hominẽ eodeʒ genere peccati. verbi gra. Si occdetur deꝰ 1 oc⸗ ciditur hõ ꝗ no ẽ deus, In infinitũ magè peccatũ ẽ.occiſio dei qᷓᷓ occiſio hoĩs.Eo⸗ dẽ mõ ſi ↄſpuitur deꝰ ⁊ cõſpuitur homo huiꝰ vel percutit vel vulneretur. Quare ſi cõ tempnitur deuslet ↄtẽpnitur hõcvel oſfſendit᷑ deus ⁊ offendit᷑ hõ.in infiniuʒ mʒius peccatũ ẽ ta offenſa qᷓ; ↄtẽptꝰ dei. offenſa vł contẽptu hoĩs. Quia om̃i pctcõ moꝛtali offenditur et ↄtẽpnitur deus.ꝗa eius mandatũ ⁊ volũtas pᷣteritur:· Mani feſtũ ẽ om̃i peccato moꝛtali in deũ infini⸗ tũ peccarivł ſaltẽ in infinitũ magiſqʒ pec caretur in hominẽ ſi hõ offenderetur:vel poc oſtenſũ ẽ. ꝙ iðoois offes ſa dei vlin iuria infinita ſit. nõ em̃ ſequit᷑ ſi a.ẽ ĩ infi e tẽpneretł. Qnid ſi dixerit ꝗs.qꝛ nõ ex Y tũ magis b.vl ſi a ↄtinet infinita b ꝙ iðo a ſit ĩfinitũ. Oĩs em̃ linea ẽ in ĩſinitũ hoe ẽ ſupꝛa oẽm ꝓpoꝛtionẽ maioꝛ om̃i pũcto Uei oĩs linea cõtinet ſuꝑ oẽm ꝓpoꝛtõeʒ atqʒ infinicies quodlibet punctũ vel infi nitũ puncta.nulla tamolinea eſt infinita Sic offenſa ⁊ iniuria dei licet cõtixeat in finities ſimilẽ offenſam vel iniuriãäs homi nis ſiue in hoĩe.nõ tamẽ eſt infinita.quð nia nõ ẽ aggregata ſiue cõpoſita ex illis ſi cut neq; linea ex punctis. Et reuera oẽ ue ↄtinẽcia aggregatiua ſiue colali Hoc ẽ qð cõtinei ea vt toꝶi partes.⁊ vt aggre gatum ex illłs ex necèſſitate eſt infinuum Se.l dicet foꝛſitan ꝗ offenſa ſiue iiu⸗ ria dei nõ eſt totũ ad offenſasſſiue iniuri as hominis.neq; ad aggregatum exillis Uen nec per hac viam effugit.nec minus ꝓpter hoc neceſſe habet cõcedese perpe⸗ tuitatẽ pengrũ:Cum em̃ ꝓ oſfenſa vel in⸗ iuria homſnis aliquata pena debeat.ꝓ offenſa vel iniuria dei debebũtur infini⸗ te tate aut finite.Uerbi gracia.Eſto ꝙ; ꝓ aliqua offenſa vel iniuria hominis debe atur pena vnius diei.⁊ nominemꝰ illam Atũ oſſenſa dei ſit in ĩfiniũ maioꝛ offen⸗ ſa hominũ de qua agitur. Pꝛopoꝛtiona⸗ biles aute ſint offenſe ſiue iniurier pene eis debite.erit ex neceſſitate pena debita iniurie vel offenſe dei in infinitũ maioꝛa quare etiã dhobꝰ a et tribus et ita in infi⸗ nitũ.erit igr equalis infinitis aſimł ſum⸗ ptis vł maioꝛillis. Mfinita aũt a ſimł ſũ⸗ pta nõ ſunt niſi pena infinitoꝛũ dieruʒ ſi ue penaꝝ.hoc aũt nõ eſt niſi pena perpe tua:qnare ꝓ om̃i offenſa dei moꝛtali de⸗ betur ex neceſſitaſe pena ꝑpetua. Ampᷣ.t.k Obligationes et traſgreſſiones ſʒ equaz- les ſunt ⁊ ſpʒ ꝓpoꝛtionabiles.Quicũqʒ ei equaliter tenẽtur ad Aiꝗd equaliter pec⸗ cant⁊ nõ faciẽdo illud:et ꝗq duplo magis tenetur ad aliquid q̃ʒ alius: duplo maiꝰ peccat nõ faciẽdo illud. Silr ⁊ qui 1 vel ꝗ quadruplo:⁊ ita in infinitu. Qu q̃ ẽ ꝓpoꝛtio generaliter obligationis obligationẽ.ea eſt traſgreſſionis ſiue ob⸗ miſſionis ad traſgreſſionẽ ſiue obmiſſio⸗ nẽ.Silr ꝓpoꝛtionabiles ſunt culpe et pe ne:ita vt generaliter que pꝛopoꝛtio culpe ad culpã.ea ſit pene merite ſeu debite ad penã meritã ſeu debitam. Querimꝰ ergo vtu obligatio qua quis tenetur deo obe⸗ dire atq; ſeruire ſit finita an infinita. Q⸗ Ai dixerit finita deſtruit᷑ iſtud duobꝰ mo⸗ dis. Pꝛimũ qꝛ non eſt finitũ.qꝛ aut intra ſibile eſt debuũ aut traſit et tranſitur ſera uiendo. Quia igit᷑ debitũ ſiue obligatio de qua agitur non ẽ ſoluẽdo.hoc ẽ obe⸗ diendo atq; ſeruiendo tranſibilis.conſe⸗ quẽs eſt ex neceſſitate vt non ſit finitum. Rano em̃ finiti tran ſibile eſtſicut et ratõ infiniti intranſibile. Q? autẽ impoſſibile ſit tranſiri vel tranſire huius debitũ.inde manifeſtũ eſt.quia ſi traneiret vel zaſire⸗ tur in aliqua creatura neceſſario ꝓficere tur:eius traſius in aliqua hoꝛa vel iſtan ti. Eſſet igitur tunc peffecte ꝑ tranſitũ hua⸗ ius debiũ vl obligatio.nihil igit᷑ reſfaau ret de illovel illa eſſet ergo huius debitũ perfecte ſolutũ.quare debitoꝛ ab illo eſſſj penitus abſolutus. Non igitur eſſet am⸗ pliꝰ debitoꝛ in aliquo creatoꝛi.in aliquo inqᷓʒ.nec inobediencia nec in ſeruitio ali quo. Contingere iguur. ſcom hoc aliquaã creaturam poſſe liberari omnino a ſerui tute creatoꝛis et a debito obediendi atqʒ ſeruiendi eidem. Hoc auté eſt manifeſte impoſſibile:vt ſi homo vłangelus q nõ teneatur obedire vlłſeruire creatoꝛi.⁊ qui ęouſq; eidẽ ſeruierit.vt ampli⸗ ſeruire et .£ nõ teneaf. Ampli⸗.S gatio qua vnuſquiiſ quiſq; tenet᷑ cuicũq; ali hominũ obedi⸗ re atq; ſeruire erit ex neceſſithe certa com patio ſeu ꝓpoꝛtio alterius ad alteraʒ cuʒ ſint eiuſdẽ generis qcadmoduʒ omnia .„ . . debita pecuniaria incompabilia ad inui „ ecenm certa compatiõe et ꝓpoꝛtionata ad. inuicem Similiter et debita ſimiliũ ſerui tutũ. Debita igit ſiue obligatiões de qui bus agimus qm̃ ſilia ſũtvidelicet obediẽ ciarũ atʒ pᷣuitioꝝ erũt certa ꝓpoꝛtioe cõ pabilia.Erit igr vł aupla vł triplavel cen tupla ꝓpoꝛtio alteriꝰad altera. onamꝰ igit exempli gra ꝙ debitũ guo gs tenet oldire deo ſit cctuplum ad debitũ quo net᷑ obedire pri ſuovel mgroĩ eodẽ oldato. Et vocemꝰ debitũ quo tenetur obedire deo.a ⁊ alið debitũ noĩemꝰb qꝛ igr a ẽ cẽtuplũ ad b erit ex neceſſitatevnũ a.eqle.centũ.b.⁊ ita nõ erit maius debi⸗ tũ.quo aliꝗs tenet᷑ deo obedire debito. quo centũ hoĩes tenẽt obedire patribus ſuis in eodẽ mãdato ſiue debito.quo mi nus tenet᷑ pri ſuo in centũ ſilibꝰmadatis Caue aũt ne erres in hoc qð diximus ebitũ quo vnuſgſqʒ tenet᷑ deo eſſe in in 9 ſui vniuerſum.vniuerſitati em̃ eoꝝ q̃ deo ifinita eſt obli a vnuſquiſq; tenet dedobedire * atq; ſeruire er finita eſt obligatioqᷓ vnuſ. legibus ẽ adynò quãq; earũ aggregatũ exillis.ſic oblidatio ad ſolutione centũ marcarũ to tũ ẽ ad opligationẽ ſolutiõis vniꝰ marce ⁊ hoc qm̃debitoꝛ centũ marcaꝝ debitoꝛẽ vniuſcuiuſqʒ eaꝝ.Ad hoc ergo valet iſſa õtinatio ſolũmõ.Quia ꝓculdubio ꝗ cũ qʒ peccat moꝛtaliter.ſumma totã debuo⸗ ruũ deo in facto ſeruitioꝛũ q;tũ in ſe ẽ au⸗ fert illi. Dũ em̃ graciã in ſe extinguit ſiha⸗ bet aut magis ſe elõgat ſi illäã no habeat inpotent ſe penldub g eiſcira magi⸗ inpotentẽ ad reddendũ deo debita. Ser uicia quippe qᷓ dei gra grata deo nõ effi⸗ cit.ſeruicia reputãda nõ ſunt.Cũ igit fui cia deo debita ex quocũqʒ tꝑe in antea i⸗ finita ſunt ⁊ ſoluẽdo ſiue ſolutiõe intrãſi bibla. Manifeſtũ ẽ oẽʒ gcũqʒ peccat moꝛ talit᷑.qntũ in ſe ẽ in infinitũ deũ daͤpngli⸗ . eke. care.⁊ in infinitũ rapinã i iᷣm cõmitte Ex quo ſequit᷑ euideter ipᷣm ĩfinitã penaʒ mereri.tũ q deũ debito ſeruitio ꝓꝑpetuo ⁊ abſqʒ fine defraudat.lũ q: ꝓ vno quo qʒ eoꝝ qͥ deovt dixin?q;tũ ĩ ipſo ẽ aufert penã aliqua ⁊ aliqntã meref. Quẽad modũ igr cũ. huius dapna omia aggre⸗ gata fueriniſummã infinitã ↄſtituent.ſic et pene ꝓ ſingulis huius dampnis debi⸗ te tamẽ aggregate ſimł in vna fuerint pe tua haberet ſeruitutẽ aut cenſum ppeiuũ 2 aann hHoc em̃ euideter verũ ẽ ſi intelligg, yam.vna conſtituent infinitã. Quemad⸗ tur infinitũ ᷣm magnitudinẽ hoc ẽ ſcoðm en em̃ ſi quis in domo aliqua perpe⸗ debẽt ab vno quoq; noſtrũneqʒ nume⸗ ratioe traſibilis ẽ/ qꝛ innũerabilia ſunt qᷓ debẽtur eidẽ ab vno quoq; noſtrũ. Eo dẽ mõ infinibilis ẽa intrãſibilis ſolutiõe ſiue ſoluẽdo.ſicut ſupꝛa oſtendimꝰ.qm̃ ĩ⸗ poſſibile ẽ vt ſoluendo trãſeat ⁊ pueniat ad abſolutionẽ ſiue liberationẽ ab ipſo. Uerũ no WMter hoc cc ſit infinitũ intenſiõe⸗ ⁊ ſi em maiꝰ ſit debi qᷓ; magnitudine.nõ tñ maioꝛ ẽ obligatio ad totu q; ad pꝑtem. ymmo equalis iᷣm in tenſionẽ.Equaliter em debet debitoꝛ.oĩs quãcũq; ſummã.et quãcũqʒ partẽ illius. nec magis obligat⸗ ẽ debitoꝛ cenni mar⸗ carum ad ſolutionem eaꝛum qʒ ad ſolu⸗ tionem vniuſcuinſq; illarum. Qui enim mutuate centũ marcas.⁊ qui mutuatus vnãa ſolaſequaliter obligati fũt q;tũ ẽ ex mutuo. Equalit᷑ inq; intentõe obligatio nis.nõ aũt equ aliter magnitudine obli⸗/⸗j gatiõis. qm̃ alter eſt psc reliqᷓ totũ. Qu 4. vnius anni cenſi ChROE6— emms ebi ſeruicia tu vniuſcuiuſq; totivs q;; ptis ſue maia in qui eam irreꝑabiliter de ſtrueret.nõ ſolũ ſed etiã infinitoꝝ an⸗ noꝛumcenſus eidem auferretiſic ets qui ſe ruitiũ ſolum eidem aufert.ſed totiꝰ fu⸗ ture perpetuitatis inumerabilia inſinita inel loneal dqʒ ſeruicia. Non enim ſola pꝛeſentisvite ter hoc conſequẽs eſt. vt 2 2„ ſercranein deo deb ẽturl ſedgtiam Ne. que tanto nobilioꝛã ſunt atʒ pꝛeſtantioꝛa pꝛeggntibugnto gracie gloꝛia antecellit. Nec ideo mminꝰ delinꝗt in deũ qui peccat moꝛtaliter.qꝛ reparabi ißm irreparabiliter deſtruit.nõ vniꝰ diei lis eſt ipᷣe peccatoꝛ. Hoc ẽ reparari ⁊ reſu ſcitari poſſibilis a deo. Quẽadmodũ nõ ivðᷣo minꝰqs in eũ cuiꝰdomu deſtruxitv exurit.quipe cuiꝰ domus ẽ poteſt eã reꝑa revł reedificare Nihilomin? m ꝓpt hoc aufert ei qntũ in eo eſt omnẽ cenſum taʒ pꝛeſencialiter q̃ʒ in futuro.ex ea ꝑcipien⸗ um. Reuertamur aut 7 dicamus. qꝛ i maioꝛitas Ddebiti vel obligationis acci⸗ piatur ſcõm intenſionẽ.ſequit᷑ euidenter quocũq; mõ alẽdeda ſiue meciẽda ſit in Z . ſi dub ſoi n nig t qn dbi 1 ẽ qm̃magnitudo doniſcauſa tentio q; omne moꝛtale peccatũ vinjta ẽ iniuria ſiue cõtumelia creatoꝛis.Manife⸗ ſtũ eĩ ẽ ꝑ ſe.qꝛ debitũ et obligatid intẽdit exga bnrfactoꝛẽ iuxa magnitudinẽ bene⸗ faj ex illa. Nõ em̃ dubiu ẽ omne bñſiciũ obligare receptoꝛem erga datoꝛc.⁊ qnto maius fuerit tato magis obligare. Di camꝰ ergo.qꝛ ſi aligs mille marcas grat᷑ alicui dederit. ꝓculdubio aliqntũ intẽſa obligatiõe obligat eiſiue aliqntũ inten ſo debito.Et ſi duo milia eidẽ dederit du plo magꝭ ⁊ ita in ĩfinitũ.Quare ſi in ĩfini tũ melius aut pᷣcioſiꝰ eidẽ dederit q; mil⸗ xlvij nitam.nõ ſoluʒ infinita eſt. ſed maioꝛ in? finito. lio foꝛtius igit᷑ obligatio qua tenet᷑ deoratiõe totius coꝛpisincõpara⸗ biliter multo magis infinita eſt obligatõ qua tenetur deo ratione anime. Cuʒ em̃ incõpabiliter melioꝛ atq; pꝛecioſoꝛ ſit ani ma q; coꝛpus.⁊ eadem gratuita bonita⸗ te vtraq; data, incõparabiliter maioꝛem neceſſe eſt obligationẽ eſſe vniuſcuiuſqʒ noſtrũ ad deũ qua ratiõe anime tenetur eidem q; ſit obligatio qua ratione coꝛpo ris ipi obligati ſumus. Ampᷣ.Si ani⸗ ma humana deberet eſſe vel durare ſeu le marce ſint.in infinitũ magis oblitꝰẽ ei ꝙ viuere niſi ꝑ diem vne obligata eẽt deo q ſolus oculus vel lingua ne dicã totum coꝛpus incõpabiliter melioꝛ ẽ atq; pᷣcioſi oꝛꝛ mille marcis auri.et in infinitũ magis ohigatꝰ ẽ deo datoꝛi ratiõe ſoliꝰ lingue vel oculi q; eſſet eidem ratiõe doni mille marcarũ huiꝰ. Cõ tinet ig rhec obligatio illa ſcdõᷣm intenſionẽ infinitas tãtas ⁊ iðᷣo infinita ſcõm hũc modũ. Amp̃. Po⸗ namꝰ ꝙ alicui dederit deꝰ mille marcas auri tm̃.Alij auteʒ dederit infinita milia. Manifeſtũ ẽ ꝙ obligatio ⁊ debitũ gratitu dinis atʒ ſeruicij eiꝰ qui recesit donuʒ in finitũ.in infinitũ maioꝛi ſ̃ᷣm intenſionem obligatione ⁊ debito deo tenet᷑ illo qui pShnominatũ finitũ donũ ſolũ recipit Cau ſeigr obtigatiõis ⁊ debiti iſtiꝰ infinicies illã ↄtinẽt. Quia igr ꝓpoꝛtionabiles ſũt cauſe ſiles et eoꝝ effectus infinicies ſcõᷣm intenſionẽ cõtinet effeũñ. Et ꝓculdubio dubitationẽ nõ habet qð diximꝰ am̃ nõ ſolũ magnitudo obligatõnis aggregata ex magnitudinibus ꝑtiũ. Quẽadmòdiʒ magnitudo doni ex magnitudinibꝰptiũ: ſed etiã intenſio ex intenſionibus. Et hoc . „ — — S „ 27 is obligatiois q eſt ex eo. Sił⁊ magnitu⸗ dines ꝑtiũ guſe ſumintenſionis obliga tionis.ad gratitudinẽ ⁊ ſeruitiũ ſiue obli gationẽ q ſunt exipᷣis ꝑtibꝰ doni antedi Lti. NQuẽadmodũ igr linea recta cõti⸗ nẽs infinitas tãtas lineas rectas ſue ſpe- ciei ex neceſſitate infinita eſt. Sic obliga⸗ tio ſeu debitũ quo obligatus eʒiſte deo ratiõe don infiniti qð diximus.cũ conti neat infinitas tãtas ſue ſpeciei ex neceſſi⸗ tate infinita erũtihoc em̃ nuſq; dubitati⸗ onẽ habet. ymmo vbiqʒ demonſtratõeʒ Cũligit᷑ obligatio qua quis tenet deo ra rione ſolius lingue vel oculi in infinitum maioꝛ lii bac.quaã manihyſtu eſt eſſe inli⸗ „ ratione diurni eſſe vel vite aliquita obli gatione.et ratõe biduane vite duꝑplo ma ioꝛi.et ratione quadriduane quadru maioꝛi et ita in infinitũ.Quare ratior petue et infinite vite in infinitum maio Manifeſtũ igitur eſt omnẽ animam hu⸗ manam obligatã eſſe deorratiõe exiſten cie ſeu vite infinita obligationeiquia co⸗ tinet infinitas tantas demonſtrata obli⸗ gatione qua tenetur deo vnaqueqʒ ani⸗ ma ratione exiſtencie ſue ſiue duratione vnius diei. Palam autẽ eſt alibi demon ſtratiue declaratũ.quia ome agsregetuz ex infinitis tantis generis ſiue ſue ſpecieiꝛ infinitũ eſt ſimpliciter. Quia igit᷑ ob⸗ ligationes ratiõe vite immoꝛtalis ſiue in finibilis.non eſt alterius generis ſiue ſpe cie q; obligationes ꝓuenientes ex parti⸗ bus eiuſdem.videlicet ex vita diurna bi⸗ duana triduana. et ita de alis. Wanife⸗ ſtuʒ eſt ꝙ continet infinitas tantas qua⸗ cunqʒ quantitate durationis: vel temꝰ poꝛis dem onſtrata. Declaratum autem eſt exhijs eam eſſe infinl. Jamigit declaratum eſt tibi per viãs multat obli gationem ſiue debitum gratitudinis at- ſeruicij quibꝰdeo temtur vnuſquiſqʒ ho minum infinitas eſſe. Equales autẽ ſunt obligatio ⁊ tranſgreſſio iſius.quare om nis tranſgreſſio iſtius obligationisvłde bitineceſſario ẽ infinita ⁊ ideo pena eius iure ⁊ merito infinita. Cranſgreſſio auteʒ huius obligationis et debiti triplex eſt. t nima quidem eſt nõ ſeruire deo ſiue Secunda debitum eidem ſeruitium alij impendere.Cerda deum impugnare. Intelligimꝰaũt⁊ ſubtractõe debiti deo ſeruicij. gras nael agere de bñficis ab codẽ receptis.Eſt em ps non modica di⸗ iunn ſeruitium eidem ſubtrabere. 9 Be .“” legibus . o . . dep uini ſeruicii actio graci Ku. Amp̃:cũ in perpebiitatem in pᷣmijs ergo et in penis. g eel rerũ vniuerſitate inueniatur pera et vera mp. WMala merita om̃ino nr̃a ſũt. bo pne felicitas. iueniat mirta. erit nõ vera mi na vo nerita fere oĩno dei ſunt. et mini⸗ is „ Lta.mixta inq; ex felicitate et miſeria quis mũ habẽt a ꝑte noſtra.Magis igit debe⸗ 10 ẽpᷣſentis vite. NHeceſſe ẽ vt mueniat᷑ etia tur nobis de iuſticiapene maloꝛuʒ mli⸗ lah⸗ pura ⁊ vera miſeria. In omni em genere toꝛũ qᷓ; pᷣmia bonoꝛũ/Quare de iuſticia get Coòtratrioꝛũ ſi inuenaatur alterũ ⁊ ambo⸗ magis puniẽdi ꝓ malis meritis ſumꝰ ; R rũ mediũ neceſſe ẽ inueniri naturaliter ⁊ remunerãdi ꝓ bonis. Si igit᷑ eternaliter . reliquũ.Quare ſicut ẽ ſᷣm veritatẽ in nni⸗ ſum⸗ remuneradi ꝓ bonis.multo foꝛtiꝰ uerſo pura et vera felicitas ita neceſſe vxp erernaliter puniẽdi ꝓ malis.⁊ de iuſticia . in eo ſit pura ⁊ vera miſerii. Nõ aut Amp̃ᷣ.Si virtus ⁊ vicia vere cõtraria ei ẽ pura ⁊ vera felicitas q phennis atq; p⸗ ſi unt. ergo leffectꝰ eoꝝ ĩmediati et per ſe er „ „ petua nõ eſt qm̃ impoſſibile ẽ:purã ⁊ ve erũt contrari. Quare remũeratio qᷓ de⸗ Pün Q„— rã eſſe felicitate adeuã attingit defectus bet᷑ vnicuiq; virtuti veri nominis ac rati mi et moꝛs Qugre neq; pura ⁊ vera miſeria onis cõtraria erit pene q̃ debet vicio op⸗ loo eſt.quã honuũ liberationis ſiue terminati poſito.nõ eſt aũt ↄtraria pena tꝑalis re⸗ inſa Oogis abſcidit.ẽ em̃ pars aliqua feliciratis moneratiõi eterne. Pena igit᷑ eterna eſt li yratio imunitas a malis. In boc nõ tpalis qꝗᷓ debet vnicuiq; vicio de iuſti Mẽ ſcire debes qꝗꝛ ratio iſta ſiue ꝓbatio cia dei. Amp̃. tionabilia ſunt ſp nien Alidiſſima nõ eſſet? irrefragabilis ſi ve peccata ſuis penis. Zi igit nõ eſt cõpara SF ℳ ra et pura quã diximus felicitas.ven ha-⸗ tio peccati ad peccatũ nõ eſt ↄꝑatõ pene 1 beret contrariũ/ Nõ aũt habet verũ cöo⸗ ad penã. Quia igr nõ eſt ↄpꝑatio peccati s⸗ trariu:⁊ hoc ẽ.qm̃ pᷣma ac pura redunda⸗ eius ꝗ furatus ẽ vłrapiũt alienũ animal lä tiſſimaq; bonitas. cuiꝰ cognitio ſeu frui-⸗ wel occidit illudlad peccatũ eius q furatꝰ di o vera et pura felicitas ẽ nõ hʒ ↄtrariũ. eſt. vel rapuit vł occidit dñm ipᷣm anima rU SDi em̃ haberet contrariũ.haberet et cõ⸗ lis nõ erit ꝓatio pene ad penã. PHa n bar coequeuuũ ⁊ coequale. Ja aũt decla rũ ergo penarũ aut vtraq; eſt tpalis. aut . S rauimꝰ tibi impoſſibititatẽ incõueniẽtis vtraq; eterna.aut altera tpalis.aut eter⸗ * OD iſtius. OQbvero er bac radice elici bo-⸗ na ſiue ppetua. Siue aũt vtraqʒ ſit perpe G teſt ad oſtenſionẽ eius qð intẽdimꝰ-hocẽ tua ſiue altera mm. Manifeſtũ eſt qð videlicet qꝛ neceſſe ẽ cõpleta eſſe opa dei intendimus quia perpetue pene debent 34 in vniuerſo. Qua pꝛopt neceſſe ẽ.vt opa aliquibus peccatis. Si autẽ vtraqʒ ſit tẽ K iuſticie eiug nec diminutionẽ habeãtinec poꝛalis.erit necegario comparatio alteri defectũ.⁊ iðᷣo neceſſe ẽ vt quẽadmodum us ad alteram cu fuerint eiuſdẽ generis. nie retributõnes ſeu remũerationes iuſticie quare erit compatio peccati ad peccatũ: 4 dei ppetue ſuntſiue ſempiterne ĩ bñficis poſitũ ergo erat ymmo manifeſte veruꝝy, i Sic vindictas et penas eiuſdẽ iuſticie ne contrariu. Scilo autẽ quia virtus ve i ceſſe eẽ ſempiternas. Siem̃ ? tepo⸗ // nominis et vere rationiset vicium nö L rales vempiteme inueniũt᷑ remueratio unraggi quia nec ſub eode gene⸗ . „ nes inſticie ⁊ ſolũmõ tꝑales vindicte ſ eu re ſuñt. calibi declarauimus. Poſfs· g “ pene eiuſdem, nõ eg copleta ſine dubio ſibile autẽ eſt vt in victutibu naturattlꝰ R . vnniuerſitas open iuſticie dei ĩ pte iſta.ne et conſuetndinalib Nuueni vera cõtra ꝗ; pꝓple ta vniuerſitas otrarietatis iſtiꝰ.vi rietas ſz ille apud nos nec veri nominis . delicet pᷣmioꝛũ atq; penarũ. cũ tantus ſit nec vere rationis vtutes ſunt. In adã . defectus et diminutio erparte penarum vero et eua ante lapſum et in ſanctis an⸗ N nec enam equalitas reperietur in huius gelis erant et ſunt virtutes naturales ve⸗ 6 cotrarijs.q reuera cõtraria ſunt in ratio⸗ ri nominis que in nobis et ſopite pene ?= – ne. æ nominatione in quibꝰ ea accibimꝰ ſepulte iſnt. Theologice verg quoniam e pmia em ⁊ peneę.inq;tnm pꝛemia et puue deſurſum ſunt velut data opłima et do⸗ Similiter remueratio ⁊ vindicta inqntũ na perfecta deſcendẽcia a patre luminun. tales cõtrarie ſunt · ¶ Amp.cũ p eundeʒ ⁊ ſi foꝛtiſſimã repugnanciam habẽtad vi ̊”?Z” modũ cauſandi iuſticia dei cauſa ſit pᷣmi cia.vera tamẽ contrarietatẽ ad illa nõ ha .R ſ⸗ oꝛũ atq; penarũ hocẽ ꝑ ſemetipᷣaʒ qð eſt bẽt. Ja igr expediuimꝰ nos auxilio dii „ i dicere ꝑ hoc qð iuſticia ẽſiꝑ ſe affectrix Ede hijs videbat eſſe Z dei miſcoiam et D Arr d ir qtusn Qa ſuu. ae A-e ; ðòðð * xlviij . „ „ „ ½ . . „. 2 1 - — — bonitatẽ. videlʒ de mititudie dãpnatoꝛiã niã quecũq; pega tpalis ad ↄpationẽ pe s. de ppetuitate toꝛmentoꝛu. vlde paucita ne eterne.id ẽ ꝑpetue. Nec etia eſt ſicut le uine te electoꝛũ ⁊ ſaluãdoꝝ, deĩde de iuſma da: uatio vngis feſtuce de terra ad excoꝛiatio anip, pnatione q oꝛundã ignoꝛantis quoꝛun nẽ ſeu tocius coꝛꝑis decaluationem. Qui 0 didcd da vo ſilr errantiũ ⁊ erroꝛe ꝓbabili dece aũt eũ qui excolari meruiſſetleuatione wnc⸗ oꝛũ.Et dedimus cauſas ⁊ ꝓpoꝛtiones vnius feſtug ſolũmodo puniuiſſet. ꝑꝛo⸗ eſiae in hoc ⁊ exepla ꝓut ⁊ de dignatione diui culdubio ridiculoſus eſſet iudex.⁊ cachi⸗ nz; ne largitalis accepimus. nmnmnis oim atʒ ſubſantzanoõibus omniuz vi Nℳ mmnlr R Unc aũt relinquit᷑ nobis vt oſt? dentiũ ⁊ audienciũ hanciuſticiam ſuam loſen n ada mus libi.qꝛ: peccatuʒ et iniurias ſi tamẽ iuſticia dicẽda ẽ exponeret.incõpꝑ RMRZ ſeu cõtumelia dei ẽvna cõpatio⸗ abiliter aut multo foꝛtiꝰin dei iuditio at⸗ önni e T leſio ẽ pecctisſſcvᷣm alia ↄparatiõe, qʒ iuſticia ſcoᷣm poſitionẽ iſtã erroneam D . ae 2c in ſeipo actus aliꝗs ẽ ſeu pᷣuatio.⁊ pꝛo⸗ iſta ridiculoſitatẽ abſcindere neceſſe ẽ eui . ioide pter hoc ſcdᷣm vnãquaq; ↄparationũ iſta dẽter. Q ſi dixerit quis.qꝛ boni iudi „ àA RZ PH rũ recipit magis ⁊ minus.ſiue intẽditur⁊ 6 ad coriepiion ipditonintédere er DW remittit.verbi gracia.vna ⁊ eadẽ foꝛnica/ penas/ꝓpter hoc.ſolũmõ inflire qua⸗ Nlsne tio.dei ĩiuria ẽf leſio foꝛnicatis.et inſup tenꝰ inde fructũ habeat coꝛrepilonis vel H ẽ in ſeipᷣa acta aliquis videlicet ↄcubgus vtilitatẽ:ꝙ ſi nõ certũ habet ⁊ euidẽs deii oteſt igr eſſeyt ſit minoꝛ cõcubitꝰ. Hoc nõ eſſe ꝓuenturũ.ex penis ab ipᷣis deer lcd Hinoꝛis delectatiõis et opꝑis ? pis ta deſiſtere Similiter 2 malignitatis ihe mẽ erit maioꝛ dei contumelia vł iniuria. inimice atʒ dyabolice penas qᷓ nõ niſi tꝑꝛ nm Uerbi gra.ſi ſacerdos:aut ſanctimonia? mentũ ⁊ pacientiũ opent irrogare. Enñ nu tllo ſe polluat licʒ minoꝛi tribus illis mo⸗ igitur manifeſtũ ſit deo altiſſimo deputa jain dis quos poſuimus qᷓ;ᷓ ſi ſimplex laycꝰ in tos iãn in poſterũ deputadosiomẽs eter — illũ incidat. Eodẽ mõ. et poteſt eẽ maior nis ſuppliciis.nũqᷓʒ eſſe coꝛrigẽdos neq; leſio peccãtis videlicet ſi maioꝛa dona ei poſt iudiciũ vniuerſale.aliquos alios ꝓ graciarũ et virtutũ auferat. gelſipeccateʒ pter penas eoꝛũ. Neceſſe eſt.ey tata cau⸗· 11 magis captiuat et irreciet. Hocẽ ſi fotio ſa:boni iudicis bonitlate ceſſafuras eẽ pe WDD ri amoꝛe mulieris illũ irreciat aut inlm nas eius omnesſaltẽ poſt iudicium. ali⸗ . utn net? hicẽ modus.quo grauiſſimũ peca oquin nõ ex bonitate diuina.ſed exmali zum) ũ ðꝛ ignoꝛacia dei.qꝛ videlicet nihil vitia gnitate dyabolica penas huius poſt ſuũ kiche le relinquit et omnẽ radicẽ poni inde fun vniuerſale iudiciũ irrogabit. cum extune / · —— eten. Jditus euellet. Loquũtur aũt huius erro- nihil operentur niſi pacientiũ cruciatuʒ. *ſven.t nob qucſton 8 ſtl nei de iuſticia et miſericoꝛdia dei.ac ſi al⸗ Intende igitur ⁊ in erroneã iſtam ra⸗ vale tera vellet qð alterius? yſurpare et tãq;/ſiocinationẽ. Manifeſtũ eſt tibi quia iudi mnens. miſcdia vellet euacuare iuſticiã cuʒ inter ces qui hiqhoc eſt in vita iſtaconſtituun um: ea ſit pax in vltimo tranquillitatis/⁊ doo tur hominibus.vtiq; iuſti ſunt.licet vtrũ keſen notiſſimũ ſi qtenꝰ eũ deceat miſereri vni q; iſtoꝛũ deo cedat ad gloꝛiã et honoꝛem fmnsf uſcuiuſq; aut qtenus vindicare in illun. wanifeſtũ ẽ tibi quia intentio hui? ſiu unn Houit em et miſereri ſalua et illeſꝗ iuſti⸗ dicũ ⁊ officioꝛũ ſuoꝛum veilitas hominũ ”MV cia ſin/⁊ vindicare ſalua neea⸗ eſt. et illa triplex. videlicet vt coꝛrigant.vt — i qʒ ſine iniuria alterius vti. Cides igꝛ ma innocenter vinant. Tercio vt in tran⸗⸗ nn mnifeſte qaꝛ ewoꝛ iſte Mt euacuat extoto dᷣi quillitate ſeu pace. Cum igitur huius cün iuſticia aut ridiculoſa efficit. Eũ em mani iudices ex ſuis officiis nibil harum ytili⸗ Mnit feſtũ ſit ex eis qᷓ dixrimus et etia ſine eis.qi tatuʒ pꝛouenire cognouerint. neceſſe ba i poſſibile ẽ aliquẽ mereri penã eternã gc⸗ bet a ſuis officis deſiſtere.Ceſſante nem nstn A quid ſit de ea infligenda velſſuſtinenda. pe cauſa.neceſſe eſt et effectum. Deus uauua . S natce Ponunt em̃ huius erronei ⁊ imbecil tem ſicut bonus eſt apud ſe et in ſeet nõ H enet les q; no ſuſtinet dei clemẽcia ita pena pꝛopter homines. quaq; bonitas eius er Z. onian . ⁊taʒ diutisa quẽqᷓ; puniri. Ab hijs ergo iuſticia ineſtimabiliter pꝛoſint hominis eion q̃rimꝰ vtꝝ ſaltẽ aliquavłnulla. O ſi nu bus.qui et ſi velit et intẽdat pꝛodeſſe ho⸗ mi. . la.Ecce euacuatio omimo da iuſticte. SZi mibus. pꝛimũ tamen inten it in gloꝛia ⁊ A Svo aliquainõ tamẽ eterna. Sed tempo⸗ honoꝛem ſuuʒ.et vi aciat quod decet eũ H rali tm̃. Ecce nidiculoſnas.Et hoc eſt: quo Jfacere ſcõm oẽm nomiatione ⁊ ↄpatioe od. . ſua. videlicʒ vt faciat in qð miſericoꝛs qð decet miſcdiaʒ ſuã.⁊ in eo iuſtꝰ.qðᷣ decet iuſticiã ſua et ſic de alis.õ igr̃ qꝗd ide ꝓueniat faciẽtibꝰrefert.qʒtũ ad ipᷣin in pᷣmis ⁊ maxime. Sed magis qd en facere deceat qd iuſticia eius exigatquid gloꝛia eiuſdẽ requirat. nõ em̃ pua gloꝛia ipᷣius ẽ inimicos ſue in rebelles⁊ contu maces legibꝰ ſuis ⁊ madatis vindicta ꝑ⸗ petua mulectare. Mec ſoluʒ decẽs aut decoꝝ ẽ.deo altiſſimo ĩ eos.qui nec peni tere nec emendarivoluntvindicare ſuas 8 . ⁊ ſuoꝝ iiurias.ſʒ hoc euidẽter exigit eiuſ- dẽ iuſticiacui nuqʒz ↄtraria ẽ eiuſdẽ miſe⸗ m ⁊ gratis.ſic legi᷑ ꝓuerbioꝝ.xvj.vni ſa ꝓpter ſemetipᷣm oꝑatꝰ eſt dominꝰ ꝛ aut intendere gloꝛiã ſua ⁊ laudẽ quã⸗ doq; ðꝛ.nõ vt opepᷣciũ.neqʒ vt emolimẽ tũ intẽtionis ⁊ opationis ſuemũera intẽ Ait.ſed ẽ decẽs ac decoꝝ.⁊ ꝑ ſe debitum. Jn dapnatione ant rep:-oboꝝ tato maioꝛ ẽ dei gloꝛia qᷓnto maioꝛ erit magnitudo multitudoqʒ ipoꝝ. Silr et tãto maioꝛ: de Ncoꝛ iuſticie qnto magis apparebũt vicia eoꝛuʒ ⁊ peccata.peccatiſqʒ ſuꝑaddita ob „ duratiſſima nunqʒ emollibilis ↄptuma cia.Nec eſſet cõpleta laus dei aut gloꝛia. q nõ aliud ẽ qʒ ſublimis clara et lata fa ma ſi non eſſet ei ꝑhennis ⁊ ppetua laus ⁊ gloꝛia de iuſticis. Quẽadmodũ de bo nitate ⁊ miſcðia.cõplebit igit᷑ tandẽ opa iuſticie ſue ſicut alleote. Sides ↄplebũ tur laus eiꝰ ⁊ gloꝛia quã diximꝰex vtriſq; Et quẽadmodũu iuges laudes⁊ graciarũ aclioes cotinue reſonabũt eiꝰ miſcoᷣiam in redẽptis atʒ ſaluatis ⁊ gloꝛificat. Sic planeus eiulatus.ſuſpiria et rugitus cla mores er elalut elnabu dei ielici⸗ ledictis ⁊ dag pnatis.Et ꝓpt hociĩ ſelnus ibiin gloꝛi ficatoꝝ auribꝰineffabi li ſuauitate reſonat in paradyſo. auribꝰ em̃ ſanctoꝝ ieſtimabili iocũditate dei iu⸗ ſticiã deiq; honoꝛẽ et gloꝛiam ſicut ſupꝛa „ ꝙ pante oſtendimus reſonabit. NDOſt bec aũt traſibimꝰ ad nephã diſſimã ydolatria. vt eã radicitus tq; ſequelis deſtruamꝰ. cũ om̃ibus ꝑtibus ſuis et rami in pᷣmis eſſenciã eiꝰ rationc.Dein de oꝛi Dicemꝛigi 3Ginẽ. Conſequẽter ptes eius ⁊ modos.ve ru ea cautela et circũſpectione.vt auerta⸗ bac Gſencin ꝙꝙ pᷣma cauia nõ intẽdit anee opat᷑ ꝓpt᷑ aliud. Ymmo ꝓpt᷑ . 3 4 3 ä H legibus mus ab impis execrationibꝰ ipſius.oẽs qui hoglegerint.⁊ nulla ꝓꝛſus demus oc caſinẽ ruine inſaniſſime curioſitali ſtul⸗ ton. Incipiamus igit᷑ ⁊ dicamus.qa latria ſumme venerationis cultus ẽ et vl time honoꝛificẽcie obſequiũ.⁊ ꝓpter hoc ſoli deo aliiſſimo debita. Jpe em̃ in p mis ⁊ maxime ex omibus modis ⁊ vene randus ⁊ honoꝛãdus ẽ. Cũ igit hui⸗ cultus aut obſequiũ ad aliud traſſerat. ſi ue illud ſit ſiue non ſit.et ꝗqcquid illud ſit. intolerabilis ⁊ omni gladio ⁊ igne exter⸗ minã da iniuria ⁊ contumelia.deo altiſſi mo irrogat᷑.⁊ illa duplexvel potiꝰtriplex P cecie cultus. Secuda ex eo ꝙ ali im⸗ pendit᷑. Tercia ex eo ꝙ aliꝗd ei coequat᷑ . Quẽadmodũ ſi ꝗgs regi ſuo hono:eʒ regiũ ſubtraheret. ⁊ alii illu impendexei: ⁊ in regis illiꝰ regno vł ciuitate aliũ eᷣn potecia velbohoze equaret. Aggrauauit aut nephas iſtud vilitas? ignobilitas at qʒ in potencia ſiue infirmitas.⁊ ꝙ honoꝛ ille incõmunicabiłtranſfert. Execrabili us ei peccauerũt q honoꝛẽ iſtũ ĩ quadru⸗ pedes aut reptilia trãſtulerũt.q; quii ho mineslet ꝗqgi ymagines hominũ aut ani ricoꝛdia. Ocs eti philoſophi nobiles E. ꝛima ex eo ꝙ ſubtrahit᷑ debite honoꝛi maliũiqʒ qᷣi in holes aut animalia. SDitc legit᷑ ad Roma. pᷣmo.mutauerũt gloꝛa incoꝛruptibił dei in ſilitudinẽ ymaginis coꝛruptibił hoĩs ⁊ volucruʒ et quadrupe dũ et ſerpentũ et in pſalmo.mutauerunt gloꝛiã ſua in ſimilitudinẽ vituli comeden tis fenũ. Uigqęs igit ad qntas dei ĩiiu rias e tumelias deducti ſüt inſipiẽtiſſi⸗ mi homies.vt nõ ſolũ in minimas viliſſi maſq; creaturas honoꝛẽ ⁊ gloꝛia creato⸗ ris traſtulerũnſʒ etiã ymagines eoꝝ.Et ſi cut legit in hyſtoꝛia ſiue in itinerario cle⸗ mtig Loc ẽ að in libꝛo diſputatiognũ pe tri coꝛ onẽ magũ legit/ etiã ſᷣrepit⸗ vẽtris adoꝛare.nec veriti nec erubuerunt Sic ⁊ hodie extãt ipᷣbarbaſta gentiũ aꝗ lonariũ ꝗ tonitruũ adoꝛãät. Hecigt᷑ in ſaniſſima ſupſtitio.execrabiliſſimaq; ani marũ ſeductio ydolatrie.ad taʒ abhomi nanda incõueniẽcia cecatiſſimos hoĩes diidiolg pduxit. NHominata vᷣo Sꝓdolati execratlo hꝰpuitutis ydolisigendet᷑.ſʒ q/ vel pꝛimũ ydolis exhibita eſt vel frequen cius.vel quia pꝛimũ ydolo filij regis ba⸗ bylonie qui acerbo luctu doloꝛis de moꝛ te fui ymagineʒ ſibi ad memoꝛia filij cõ⸗ eſt qſi ydoloꝝ latria.nõ qꝛ ols RE —Pyr err* eegg ſien⸗ ſed janil Nodu oſee lleg huiſe ſupſt giofe fur pp llee nelc iei icohn Cyone cleni Pe ieg ſiſein ſitas M ri Pfnni Mhd MWon e ſli lusii⸗ ade wen ſapco una ii pen S ⸗ an loy⸗ 8 nun lpe N Oi enge „ † ſah⸗ gn , i RN Püiſt⸗ sliſi ealo⸗ r Kl ſſoc⸗ lenüpe ee hueun min 64 maczen zabhont 05 heke nate ei hi⸗ Aegn girſo ſit ſtituens.nõ quidẽ vt eã adoꝛaret vt vide tur.ſed vt in aliquale ſolaciũ ſiue ſoꝛaꝝẽ ꝓ amiſſo ſilio illã videret haberetl P⸗ modũ tamẽ eda colere cepit tanq; Reum.⁊ cõſtituit illi inter ſuos ſacra ⁊ ſacrificia.ſi cut legit᷑ Sapiẽcie.xiiij. Hinc igr oꝛtũ ha buiſſe videt᷑ ydolatria babylonioꝛũ.hoc ẽ ſuꝑſtitio iſta nepharia ydolis exhibita. Etp ſimilẽ cauſ a xvicophane quoda egy ptio ydola egyptioꝝ oꝛtũ habuiſſe credũ iur ꝓpt hog aut wolti apð babylonios celeberrimũ ac famoſiſſimũ.vel vocatũ ẽ bel.qꝛ belus filio ſuo illud fec.vłqꝛ factũ vei. In ydolis ſiquidẽ ſeu ymaginibꝰ.alii idola ipᷣa.alij alia colebat ſic in ſequẽtibꝰ exponemꝰ. Et ſtellas em̃t ſolẽ ⁊ lunã ⁊ elemẽta ⁊ hoĩes vt diximꝰ colebãt et vt deos verebat. Sicut legit Bapiẽcik. niija gnẽ aut ſom̃ aut citatu aereʒ aut gi ru ſtellaxũ. aut nimig adua aut ſolẽ et liu nã rectoꝛes oꝛbis tertfaꝝ deos putauerũt . de homibꝰ?quidẽ ex fabulis ⁊ hyſtoꝛijs infirmitatis ſue obliti ſicut expᷣſſe legit᷑ ð nabuchodonoſoꝛ. Judith.iij. Pꝛecepit eĩ pholoferni pᷣncipi milicie ſue vt oẽs deos terre extermĩaret.dvidelicet vt ise ſolꝰ?deꝰ Rcerefab hiu naronib potuiſſẽt ho ofernis potẽcia ſubiugari.Et iten in ꝗn⸗ lo eiuſdẽ. Holofernes inꝗt.vt ſciat s ens.qm̃ nabuchodonoſoꝛ deꝰ terre ẽ et pter ipᷣm alter nõ ẽ. Sili veſania ꝓmot⸗ gayus ceſar in tẽplo dñi qð erat in hieru Hisſtan⸗ ſibi erigi fecitævt vłipᷣa vel po s ipᷣe in ea ꝓ deo coleret᷑.hocẽ kanq; eſſet deꝰ. Ap 3 vlmꝰ eſſencia ipius ydolatrie. Hoc eſt ꝗ ipᷣa ydolatria ſit.⁊ cauſa ipᷣa noĩatõis eti am manikfeſta tibi. Uen qm̃ dicit aplus Kainazr ad Con.qꝛydolũ vmmenep⸗ ſens etiã tractatus hoc requirit. Dicemꝰ uerun hic ydola et ſacies yeloꝝ. Scito igr̃ qe ſlgea hac adinueſtt u H/uyqdolon ſeu ymaginũ quedã erantymagi nes tm.hoc ẽ ad memoꝛiã ⁊ rep̃ſe, enracez eoꝝ quoꝝ erãt ymagines.⁊ nihil om̃ino S numinis hr̃e credebatur.quẽadmodum apud nos ſunt ymagines ſanctoꝛuʒ.alia erant habitacula deoꝛũ hoc ẽ denonioꝝ Om̃es em dij gentiũ demonia. In hiis em ydolis vel ymaginibꝰdemones ludi⸗ IJicabant ydolatras ⁊ illecti ſacriticijs eoꝝ et ſmpijſſimis honoꝛibꝰ reſponſa dabat eiſdẽ ac ſi in ipis habitarẽt.⁊ ad hoc her⸗ bis et aromatibus. ? catilenis execrabili iũ certũ ẽé. HPoĩes naq; moꝛtalitatis ? Appet igr tibi iã ex hijs q di . 8 Mℳιτ g O—d Qc dο Poſuv . A S-RE H AATE Frr r bus ipᷣas ymaginss cõſecrare ſe putabãat ⁊ ipᷣos demones induti.videlicet ⁊ vt ipᷣe ſacra habi cula deoꝛü lierent /et ipſi ad inhabitandũ inducerent᷑. Interdu autẽ . Jola hoꝛe obſeruatõne qua ymago huiꝰ vel funderet᷑ &l ſculpetur idem fieri opi nati ſunt.et in libꝛis eoꝝ qui ꝑ dei gracia iam ex parte maxima perierũt iſta inueni — unk. PHuiꝰ aut ymagines nec colebat᷑ — — „ vt dij.nec di nominabat᷑.ſʒ ſacra habita . cula deoꝝ habebant᷑. Niſi foꝛſitan exrro⸗ 1. re hoc fieret inſpientiſſimon hominn. ꝗ . ymagines huiꝰ reſponſa demonũ loqui „ putarent. Adeo em qdai circũſpecti erat adeoq; incõſiderati.venter iſta nõ diſti⸗ guerent. ſicut ⁊ foꝛſita multi ſimplies bo die ſuntqui inter ymagines ſancroꝛumæz epᷣos ſanctos in ſuis oꝛationibꝰnõ diſt ⸗ gunt. ymmo oꝛatões quas ad ſanctos ¶ cere deberent.ad ipᷣas ymagines faciun Potuit autẽ eſſe⁊ credibile eſt eaʒ fuiſſe 2 ſemꝑ eẽ maliciã demonũ.vtymagines ſuas.hoc ẽ in quibꝰhabitare videbatur. vel ꝓ ſe vel in ſui honoꝛẽvel etiam tanq; deos vellent ⁊ facerent adoꝛari.Cerciuʒ genus ydoloꝝ ſeu ymaginu erat ſcðʒ opi nionẽ eoꝛũ deus facticius. hoc ẽ cuivelut ſplendoꝛ quidã deitatis ⁊ virtus numĩs infundebat ſeu inᷣmebatur.⁊ hoc vela „ ſpiritubus celeſtibus vel ab ipis celis ee ſtellis ac luminaribus. Ethoccumiu xta obſeruationes eoꝛũ ſub certis hoꝛis et cõſtellationibus vel fundebat᷑ vlłſcul. pebat vel fabꝛicabatur. Cuius erroꝛis ve lut reliquie adhuc nd vetulas multas etiã xpᷣanas extant.Dicũt em omes yma gines ſerageſim anni factiõe n 2 H tem ſoꝝiri ⁊ deinde q;diu durauerint ob l . tinere Hijs ergo ymaginitſuffum gia ſi E: A s e f ue ſufſumiganones verbaez er detati⸗ fa⸗ fec e ones conſtituerũt. ac ſi veri di eſſent ſciʒ R ionẽ extollit mer⸗ rius dicens in libꝛo quẽ ſcripſit de hel⸗ lera. Hoc eſt de deo deon hijsverbis di⸗ R cens. q inter omia mirabilia mirabilius ẽqꝙ homo potuit diuina natura inuenue „ 7 eam efficere. Ubi etia expſſe dicit. qꝛ de⸗ . oꝛũ alij ſunt naturales alij factici. EK· ne qua eſſet dubuatio de intellectu eiꝰ et intentione.interrogatus in eodem libꝛo ab aſclepio diſcipło ſuo ſtatuas diclocer megiſte. Statnasoaſte clepi. Et iten mi raris o aſclepi. et nunauid tu diffidis vt mlti ꝙ homines faciunt deos.Et v gpan 6 Pasd yelaru . DdSe legibus ca. Sicuti deus aut dſs vt ſui ſiles eſſent eſſet. Similiter ymagini ſcoꝛpionis zun deos fecit eternos.ita hũanitas deos ſu-⸗ fugam di oẽs ſcoꝛpiones a ciuitate vłregi os ex ſui vultus ſilitudine filrauit. Et one in qua ſepulta eſſet. Eodemmo eſen alibi. Dñs ⁊ pater.vłqð ẽ ſummũ.deꝰ vt et ymęginibus quoꝛũdã animaliũ poſu⸗ gglan gſeetoꝛ Edeon celeſtiu. itꝗ hõ effectoꝛ eſt erũt virtutes cõgregandi ea. Similit e deoꝛũ ꝗ in templo ſunt Hiana ꝓximita⸗ et quibuſdã ſpeculis virtutẽ liberãdi quẽ nun te cotenti. Uerũ hoc mercurius de ſtatu⸗ cũq;ʒ captũ vel carceratũ vellet. Wani ſu is qᷓs demones inmhabitare credebat hec feſtũ aut eſt virtutẽ pꝛeſtandi honoꝛes et fairt expſſe itellexit his verbis. Uides o aſcle⸗ dignitates ⁊ ſapienciã ⁊ ꝓpheciã atʒ elo⸗ aſti pi qtenus tuipᷣe diffidas ſtatuas anima-⸗ quenciã nõ eſſe virtutẽ niſi dei om̃ipoten adle ias ſenſu ⁊ ſpũ plenas.tata ⁊ talia facien tis ex quo maniteſtũ ẽ eos dei gloꝛiam et niad tes futuroꝝ pᷣſciẽcias. Et iterũ pꝛoaui virtute tranſtuliſſe ĩ hmõiymagines.nec cogle nri inuenerut artẽqᷓ deos efficeret.cui in? ſolũ ymagines. ſʒ etia in ea q̃ ymagines lanm lente adiunxerũt de mi natura/ↄueniẽ nõ ſunt.ſicut in ſtellas ipᷣas.lumiaria nec fruen tẽ materiã eaq; nſcẽtes qm̃ animas face in ipᷣa ſolũ ſʒ etiã i figuras quaſdã quarũ roc⸗ re nõ poteratieuocates animas deoꝝn v ⁊ alias ſigilla planetarum. alias anulos ſnl angeloꝛũ eas indiderũt.ymaginibꝰ ſan⸗ alias caracteres eoꝛũ.alias ymaginesvo Gin Ais diuiniſq; miſterijs ꝑ s ydola et bñ⸗ cnt.cuũ nullã eoꝛũ ſimilitudinẽ habeaãt ⁊c nch et malefaciendi vires habere po- ꝙ yEſt igr pᷣma ⁊ radicalis ydolatria viltꝰ Z mg uiſſent. et hoꝛũ deoꝛũ ocrimegiſte ꝗ ter⸗ 19 emonu. Scoa ſtellaꝝ et luminũ. Ter Eno⸗ reni habẽtur cuiuſlibet materie qlitas ia elemẽetoꝝ. Quarta ydoloꝝ. Quint kobn Conſtat o aſclepi de lapidibꝰ ⁊ ð aroma? ymaginũ.q̃s ꝓximo noĩauimꝰ. Sexta Neſt tibus vim diuinitatis naturaleʒ in ſe hba ſigurarũ de quibus iam mẽuonẽ aliqua Kean bentibꝰ.⁊ ꝓpt᷑ hanc cauſ ſacrificis fre⸗ fecimꝰ. Septima verboꝝ et nominũ hon quẽtibus delectatur.ymnis ⁊ laudibꝰ et Ottaua tpis et partiũ eius videlicet n Dulciſſimis ſonis in modũ celeſtis arma hoꝛarũ et quatuo: partiũ anni. Nona nie cõcinentibꝰ. Siue igit iſta duo ge initioꝛuũ ⁊ micialiũ rerum. Decimain nera ydoloꝛũ execrabiliũq; ymaginũ itel uentionũ et inuenticiarũ rerum. In hec lexerit mercurius in verbis iſtis.ſiue lll? em̃ om̃ia que diximus inſaniſſimi perdi⸗ lolũ genꝰcui animas demonum inditas tiſſimiq; homines dei virtutem et gloꝛiã Diltcit. nullatenꝰ? dubitandũ ẽ quin virtutẽ tranſtulerunt. ðU Diuind et naturã attribuerit hui? errone⸗ Is autem ita poſitis reuertamur 4 is ſtatuis ſeu ymagſnibꝰ vł ſub certis cõ ad ipᷣam radicẽ iſtiꝰ ſacrilege im⸗ Aui ſtellationib⸗ ſolũmõ factis.vel neppan⸗ ietatis vſtendentes oꝛiginẽ ipiꝰ oi is ſacriſicis ⁊ oꝛatiõibus atʒ ſcripturis / ⁊Z caufas radicales. Harũ pᷣmavldet᷑ ip̃a N et figuris adhibitis cũ ipis cõſtellationi⸗ ꝛruptio huane nature. Sicut em̃ de ob Ene bus in quẽ exroꝛẽ inducti videntur alij ex Ilenebꝛatiõe ⁊ coꝛruptione virtutis nre ra fus⸗ opinione ſtellarũ luminariũ et celoꝛum. tionabilis ꝓuenit.nõ ſolũ vtveritatẽ nõ .Nueadmodũ em̃ ab ip̃ᷣis cõſtellatio⸗ cognoſceret.ſed etia vt erroꝛibꝰ crederet: A Mni nibus naſcẽtibus ſub ißis hominib⸗ cre — is veri malum. videliæt ꝓſti 25 n ebant ꝓuenirecuʒ fauſte vel foꝛtunate tutio curioſitatis qua paſſim cum quacũ hu⸗ eſſentſupemineci e⸗ quaſda hominibus q; veritate foꝛnicair intelct? human⸗ Al videltcet vt reges aut pᷣncipes aut pppe amoplexas eam amoꝛe et deſiderio ꝓpter te aut ſapiẽtes eſſent ante alios. Sic vtu ſemetipſam eiq; adherẽsſſumpta aut nõ tes no quidẽ iſta obtinẽdiſed magis pꝛe curata pᷣma acluminoſiſſima veritate qᷓ ſtandi Suenire credebãt ymaginibus. et deus eſt.cui ſoli amoꝛe ⁊ deſiderio adoue ſi hoc expᷣſſe legitur in libꝛis eoꝛũ quos de rere debuitvt naturali ſpõſe ſuet ad quã 1 pſtigijs et ymaginibus. alijſq; ſacrilegis ſolaã deuit eẽ cõuerſio eius. quã ſola ad bo maleficijs ſcripſeruũt. Quida em ymagini- thoꝝ ĩmaculatiſſimoꝝ ampigruũ admit⸗ a⸗ bus poſuerũt virtutẽ pꝛeſtandi honoꝛes tere debuit.qui amplexꝰ? credulitas que⸗ n leu dnatioes atʒ pᷣlationes aut artes aut dam ſunt amoꝛiipᷣius ac deſideriũ.nec nr eloquencia Etymagini muſce ſub cer non et quedſ delectatio in i5a. Non la cõſtellatione ſculpte attribuerũt virtu em̃ omnis credulitas pꝛime veritatis nec teʒ fugadi muſcas ab omi toco ĩ quo i5a omnis delectatioin ipa immaculati am . 1 . * — N — 4 „ R ce f nli ili rioꝛis & nobilis. Et de obtene⸗ 84 auatneene det e beanenetosrdeone igs Tarktnn. ng dudempaceccinus, ſocis püéembe a coebPiic tio ipius vanis et dD ceſſerunt de fide in hoc ipſo traccatu vvbi mente hufflana Ppltin ioißins re di⸗ 0 e eErAnroe ia fides ſiue crèdulitas Jalſis laudibus. falſiq; nominis alntudi⸗ Fadnaona aisgaranlias nibus ſe impgdenter ꝓſtituit. ſpꝛeta aut Muk ngla⸗ Ntulneng eEeun⸗ n curata. Nra ac vltime ſupereminen· wiaes ctatio non curata. vera ac vltime tupereminen: ſtate aeſtegenerunien cie altitudine ad quq nnralemn habzes e lar Diter a e ſionẽ naturale niugiu. naturali⸗ lannde tia inflante non eſt dubiuʒ quin macula erſon?n har deri inperencia r inbiati⸗ uune ta ſit iuxta illud quod legit᷑ in iiij.ſecide mmo: Atrende igit quia ſicnt virtus = ſoden nigarntetmaeseron oaA ml mnn,Trtonavile ne mekeamnain ornenb J kern, . D ä er tacdi borentnd adveidtodam Aoa dad minibus Gin angelis us ocun la e Ufmign, kaniu hoc eſt no ad dei gloꝛiam. non ae nebꝛis ? coꝛruptionę libera. caſtiſſimno . Ww Kuon Wmode nieblam vcieriteren amore aciningemarcſime deſtderio ini ſctegi Aduodamodo adulte S n Hme luminoſiſſime veritati inbeet. et in in lbidinem Pbeie volun e ie a nurtartkntecear ta ist. nigm Sieinaltie iſta Renolotamala vech. Ffam Knur erer, nieſcar. et exipa ſaE H nibehent B lenebꝛalione er coꝛru ꝛta ſunt. Sic de tur. vt ex ipa pficiatur. beatificetur ſim. xX vunn noneritnnnngendn iſtbilis gloꝛificetur. Eodem modo et vis co ?à vehναHνυα lmimi coꝛruplone virtutis noſtre cõcupiſci iFz cupiſcibilis noſtra ſuperioꝛ ac nobilis ſe elnu obrenebdarioneſinul PMituid eiul „ bz ad redundandiſſime ſuauitatis pmii m Sr ceſſit.· et hec pꝛoſtitutio eſt voluptuoſi⸗ namacvn iuerſalem bonitatẽ. Similiter Fraſrihile⸗ tin a aen Henneglecta delen o notnairaletbinogupentots fne Craui nino nõ curata pꝛimitiue ac fontalis bo na rdiesie doming ntiſi⸗ D n niearſs ſiauitateiguenaruralig eiuſdem mam maieſtatem. Et bec eſt cauſa ꝓpter n Ponſa ella niſſimis ac falſis voluptani j guã tres vires ſuperio:es ac nobiles omi bus illudenda ſe ac polluenda pꝛoſtituit Oar ime uobili. omniq; ſubſtancie intelli⸗ Eu enim mentis bumane nobilitatẽ anime uobili. omnicz ſt vt capaces eſſet * R ll inſpexeris in genti date ſunt. videlicet vt capaces eſſet el naturalem intime pſcrutate inſpexeris in genti date ſun linis. & in rrions pmiiſis net AAe E , . erfecte beatitudinis.ꝗᷓ in tribus pᷣmiſſis ipſa puritate ſua ac libertate ſcõᷣm tres vi p ſiſtit. 2vt tãſublimi ? nobili ſponſo ↄgru mmagen res ſuas velud ſponſa amantiſſima atq; dinr⸗ Cum nullatenus congruerẽt ↄgru caſtiſſimã deo altiſſimo ĩuenies vt ſpõſo ia vtita dicamus maritali ſen coiuga nen eiuſdẽ ſinglari atʒ cariſſimotot naturali encia vt ita dicamus mplernu einig⸗ legein inß⸗ inbianten eri éli niſi tanta perfectione amplexuũ eiuſd? nlegen bus inherenteʒ inhiantem et intendentẽ leaibiles ac copulabiles eſent. Mec . . L. YugI er fini oniis ej coniũgibiles ac copulabiles eſſent. NHec hei Fole nanq; ſolus et finis motionuʒ eiuſ⸗ eede ela perfecta e lam̃ et iße dJem er aui iderioꝛung beatiſſima. Duius copula perfecta è tam Na Aenm et quies laboꝛuʒ eſt ? deſiderioꝛum beatiſſima. Huius cea liens ſipei mi cndeod „ ; cur. iſſima pleni nobili matrimonio conueniens ſi vel mi ende ipius omniuʒ cumulatiſſima plentudo. nobili matr deeſſet ei. Si fen eer re . nus triu m iſtoꝝ amplexuũ deeſſet ei. SRi nane Erhebler hoc cira ißm etagitat inuie nust vel luminoſitatem tanitius iynedi nin niaimibus er largarnr aboꝛb⸗ ataet vitima coniunctione amplectinon . nun. atʒ af gitur deſiderijs.famegæſpun oſſet vis appheuſin nobilis. ac fonta⸗ lous fne vacuitatisimpatienstorauet lem bonitatevis con d piſcibilis iuperio: n uod inſinuit auchirit Sacaboꝛ cu ut ſupereminentiſſima altitudinis iraſci min apparuerit gloꝛia tua. In ipo em̃ ? exibo ilis. anima humana no eſſet perfecte cõ elucheluminoſiflima veritate quies iügibilis aut comparabilis buius ſpõſo „ͥ1zf⸗ muun atʒ ſacietas virtutis noſtre rationabilis: qu gre nec perfece beatificabulis e copu . renur ſiue appᷣhenſiue nobilis. Similiter ĩipſo ißius. nec eſſet ſponſa conueniens aut u er ipo velut redundatiſſime ſuauitatis la bilis eidem Oportet auté te ſeire quia niteteglieratas elctae vimansne /vis iraſ. abitopenvert onem ⁊ vltimitate; iſolict cõcupiſcibius ſuperioꝛis ac nobilis. Et iu ue exaltatiõis ac libertatis. copuleq; ſue ſaamn⸗ ta hunc modũ in ipᷣo et ey ipo velut vlti ue atitudinẽ cumulatiſſmam habelſipazʒ 4 AsleRaeinenntaregeepieſtone piſtniktemadpinineapenen. on ſua. liberalioq; a ſeruitute indebitan ina lie oñantiſſims maieſtate. Tunc enim in güsnen lurali ominods eſt virtutis noſtre iraſci g . n 4 D 7 . Be gup emo eraltationis ſiæ culmine liberta tiſq ſue trãquilliſſima pace erit.cũcq; be⸗ atiſſime copule amplexibus elẽ ſociata cũ eidẽ fuerit vltimate ac totalitate ſerui⸗ 9 . „. H . . . . . — rcaae l . RTLr 4 ,,—⸗„TU - „ . oboS v„α. hs Wmiorn ſuunn Cutis ſubiecta. Nec em alind ẽ vera 6. .J altatio vaq; libertas eiuſdm q; vera ſu iectio.vtraq; ſeruitus hoc eſtvniuerſalis vnationẽ.licet aũt que hic diximꝰnõ ſolũ ad ꝓpoſitũ ſed etia adcognoſcendaʒ bea titudinẽ ad gloꝛiã anime hũane tenõ pa tũ adiuuabut Sidiligẽtẽ de hüs cõſide⸗ ratõeʒ feceris. execrabilis.et dicaꝰ.qꝛ quẽadmodũ ex ea obteebꝛatõe atq; coꝛruptõe cuʒ qua naſcimur accidit.vt credulitateʒ. amoꝛem deſideriũ quas debet vis noſtra intel⸗ inptiua pꝛime ac lũinoſiſſime veritatitraſ AEss debnuit habere pediſſeqᷓs et famulas tatũ eas foꝛnicarias iniquitate.pelices et adulteras habeat ad amplexus et thoꝛũ cõſcientie illas ꝓpter ſeipas admittens. Sponſa vt diximꝰ omino nõ curata. Si 4 1 Militer ⁊ vis noſtra cõcupiſcibilis nõ mi noꝛi iniquitate verũtamẽ manifeſtioꝛi ſe vilibusac impuris voluptatibus proſti⸗ tuit. Sic ⁊ iuxia hũc modu iraſeibilis ma ioꝛi impietate ⁊ aꝑtioꝛi inſania de innata oblenebꝛatiõe atq; coꝛruptiõe ſe ꝓſtituit ydolatrie.et cultũ ſubiectõis atq; ſeruitu tis quẽ ſoli maieſtati diuine debet tranſ⸗ fert in alia. Sicut em famelica ⁊ auida ẽ veritatis vis intellectiua.⁊ ſuauitatis ſeu voluptatis vis concupiſcibilis. ſicdiuini honoꝛis atqʒ ſeruitutis vis iraſcibilis ſu⸗ Nric Rltont iudicia ſũt euidentia.qꝛ eruitꝰdiuing ſiue cultediuinꝰ. ſiue verꝰ. ſiue e one vgiuerſalis eſt hoc eſt apud MNunc aũt reuertamur ad declarandũ ex hũs radicẽ? peſtis ipſi⸗ . * legibus polluitur foꝛnicans honoꝛificentia qᷓ deo copꝑulsri et adherere deberet dũ eis hui⸗ hoſorificencia impendit⁊ hoc ſiue opini one ſius ſeruitio. OQpinione duob⸗ modis.pᷣmo ſi vel aliquid hoꝛũ dignum tanta honoꝛificẽtia credimꝰ?. Scooſi aliquid quod v ſolo altiſſimo deo ſenci⸗ et pura ad ſup emiventiſſime maieſtatis endu eſt de aliquo eoꝝ ſentimꝰ.vᷣbi gra. Siqs de ſo le vel lunavel de aliquo alio crederet vel ꝙ om̃ipotens eſſet vel ꝙ ad oꝛand⸗vel ꝙ eius virtuns aut nummi⸗ nis. vt vita vel ſalutem dare poſſet. ꝓcul⸗ dubio iam huiꝰſacrilega opinione.⁊ dei altiſſimi mgieſtatẽ offenderet et ſolem in cordę ſuo qntũ in ipᷣo eſt deificaretdeiqʒ altiſſimi gloꝛia intolerabili iniuria inſolẽ tranſferret. Seruitio quoq; duplicit᷑ ſiue eyuerioꝛi ſiue interioꝛi. Interioꝛi ꝑ effectus Sũt em̃ intẽti ad oꝛatoes.ſic timoꝛ axoꝛ at in alia hoc eſt in alias veritates. et et honoꝛ ⁊ cetere huiꝰaffectões.quar Multe ſoli deo impendende ſunt.⁊ nulla tenꝰ rebus alijs.Exlerioꝛa aũt ſeruicia iã in ſeptẽ ꝑtes diſtinximꝰ et declarauimus eas in tractatu ſacramentoꝛũ ſacramẽta Aiũ atqʒ iuſtificationj. Exhijs ergo qᷣ dixim? recollige bꝛeuiter. qꝛ ſic vis nra ra tionabilis gel caſtitatẽ illiꝰ nobilmr̃imo nij qð ſupꝛã noĩiauimꝰ vel leruatex neceſ ſitate.veil foꝛnicat cũ alijs veritatibus.et ſilr vis nra ↄcupiſebilis pᷣmitiue ac iocũ⸗ —.o᷑— diſſime bonitati. vlſeruat caſtitatẽ matri mMonij. vel fomicat᷑ cũ alijs bonitatibus. Dic ⁊ vis noſtra iraſcibilis.vel debita ca ſtitate adheret pzeeminentiſſime alnitudi mnivt diximus reddẽs ei vltime honoꝛificẽ ccie debitũ ac nobiliſſime ſeruitutis cultũ vel foꝛnicat cũ alis altitudinibꝰ impen⸗ dens eis ſeruicia.qꝗᷓ ſoli ſponſo impendẽ . a eſſent. Qula ig rfoꝛnicatões duarum „ alia n as noiauimusinalurales „ 1 9 1 ₰ oẽs naliones et ꝑpetuꝰ.pene enim nullo ſunt᷑. P ddex natiua ſeu innata iſob coꝛ lẽꝑe defuit ydolati vel verꝰ dei cultꝰex cruptiõe ꝓcedẽtes. Dic ⁊ hacnephariam guuo hõmines multiplicari ceperũt et ad oꝛnicationẽ ydola Nie natiſfalẽ eẽ neceſ⸗ huc ydolatria apud oẽs gentes eſtvelin ſe ẽ. Cuiarei tripler ẽ iudiciũ vt dixim⸗ FX apitalibꝰſuis.vel in ramis vel in reiis videlicʒ.vniuerſalitas.ppetuitas.⁊ ſepa Adeo auteʒ adherẽs.vt necigne nec gla tionis diffieultas. In eis em qᷓ naturalia dio nec aliavia adhuc exterminaripoſſit nõ ſunt contrariũ ſp inuenit᷑ videlicʒ ⁊vt is igit iſta iudiciũ validiſſimũ ſuntqꝛ raro ſinꝑ ⁊ vt in paucis.⁊ vtnon ſemper. ydolatria naturaliis ẽ ſicut curoſitas uue Jantigit᷑ declaratũ ẽ tibi ꝑ hec radicẽ eeeſt foꝛnicatio ꝓſtitutevirtut rationabilis tam pernicioſe peſtis naturat᷑ eſſe. nibiit ⸗ . noſtre. etvoluptuoſims ſiue luxuria fo⸗- ominus etiã ⁊ hocſenſu declarari poteſt ncatõ virtutſ concupiſcibilis noſtre. Sic Xl ydolatria foꝛnicatõ eſt virtutis iraſcibi lis no tre ver n tuʒz ydolis vel rebꝰ alijs Om cito em̃ altitudo diuinitatis appare⸗ re potuit in ydolis velſtellis vel demoni bus quocũq; ſigno.videlicet ſiue pᷣdiene. ſefutun ia quu iſumtk eñnod Mme o nat a ſnſt ſbꝛat humit ſugia⸗ elyeſt 6 woll. a? nea lcieh ſonusl ans ayn⸗ ſon ſcbi⸗ nänn ac ecn W W nn nit ſt⸗ it . chab fin⸗ (u. ſen od lſeco ahd Pmi Gc W n eſe iin ni luſ ſoln on ln 1 iup nmne futuroꝝ.ſiue quocũq; oꝑe magico aut nõòõ poteſt eſſe abſq; credulitate ⁊ opinio⸗ J i alia quacuiq; ludificatioe. ſtatim incena- ne. 7 qugas impedat. vel cui debet: vel ti ſunt homines ad adoꝛandu. Innatũ ẽ cui nõ debet. Et ſicut vis noſtra cõcu⸗ . me em̃ nobis ad alta huũiliari ad ſupeminen piſcibilis nõ poteſt eſſe abſq; deſiderio ⁊ NAüH tiſime aut diuine nobilitatis altitudinẽ?. delectatione alijs ſuis paſſionibus ꝗn NE nõ naturali coꝛruptioòe. ſed naturali bo⸗ peas adheretet cõmiſceat.vel quibꝰ de boc. 3 na inſtitutõe ac ↄditione q̃ in pᷣmis parẽ bet vel quibꝰnõ dełet. Sic vixtꝰ nſa „ lcne tibꝰ ante peccatũ fuit maxime nati ſumꝰ iraſcibilis nõ poteſt eẽ abſq; honoꝛificẽ⸗ Arlge humiliari et extrema ſeruitute ſubijci. Et cia ⁊ cultu diuino.nõ poteſt inq; eſſe vni Anunr ꝓpter hoc in coꝛruptione in qua ſumꝰve nuerlſaliter quin illũ impendat vł cui debʒ dſer da⸗ ſtigia eiꝰloco ipiusſeducti amplectimur vel cui nõ debet.Et ꝓpter hoc.cũ pᷣualue . ionedi et veſtigus eius loco ipſius inberemus. rit obtenebꝛatio ⁊ coꝛruptio naturalit᷑ in . aſolnd⸗ Quatacunq; em̃ altitudo qntacunqʒ ißis.⁊ defuerit ⁊ diuina gra ad illuminã „7 uneweig nobilitas in creatura quacunq; ꝑ huiꝰ ſi⸗ dũ ⁊ dirigendũ eas icidunt in eas foꝛni mnaiſote gna qᷓ diximus apparent.nõ eſt niſi ſu⸗: cationes quas diximꝰ. Pꝛetex indicia glatſoe me ac diuine altitudinis veſtigiũ per mo//vo tria q poſuimꝰ ad oſtendẽdu ꝙ ydo⸗ gefeens dicũ atʒ pertenue.verũ tenebꝛe in qꝗ glatria naturalis ẽ. hocẽ de innata no noratr: ſuumus huiusveſtigia faciũt videri ipſam coꝛruptione ꝓueniẽs.licet boni inſtun uac veitatẽ. Sic ⁊ de nocte veſtigiũ ꝑ modi⸗ ni eiuſdẽ inimiciſſima c.⁊ querũt indi nrtruls cuũ ⁊ vmbꝛs pꝑtenuis rei alicuius.res ipſa in pueris et paruul q in ipᷣa puericia ſu Llande videtur oculis coꝛpalibus.et quod eſt mi ⁊ puulitate cultũ diuinũ efigiat ꝓut poſ⸗ Nuns rabili frutex aliquis vel nemus videt ex ſunt ⁊ capiũt.altariola ſibi parantes ⁊ oꝛ Ulannar ercitus. Hec illuſio manifeſta ẽ inno nates. Qõ cũ nullo pᷣcepto faciant ? Ban d ſtra cõcupiſcibili.que tante auiditate am tã generaliter hoc inueniat in paruułiu⸗ “ prleclit᷑. tanto deſiderio inſequit veſtigia dicat᷑ ex hoc naturalitet in dituʒ eẽ nobis CEriro Dinine bonitatis in temporalibus.tanto amoꝛẽ diuini cultus. Uerũtñ ſicut rectiu nuater amoe eis inheret. tã miſerabiliter in eis do illiꝰ ⁊ opus eſt ⁊ donũ creatoꝛis.ita p tbns⸗ capitur.iam inſeparabiliter detinet. vt pᷣ uerſitas eiꝰ ⁊ abuſio qᷓ in ydolatria into „ tandh mitiue ac redundantiſſime bonitatis pe⸗-⸗ quetf innate nobis ẽ obtenebꝛationis et ftninui nitus oblita. eà omnino nõ curet neq; ꝓ coꝛruptionis effectus. Poſt hec autez u· ilta ſint veſtigia eius. et ꝙ ad eam trani. ꝓſequamur deſtructionẽ ipius incipien⸗ D ð”“ð atia mittant et inuitent omino non videatu r. tes a capite hoc eſt 4 capitali 7 pꝛincipali . – Caluudd Eodẽ modo ſe habgt et in virtute rati eiuſdẽ parte de decẽ ꝑtibus ipᷣius q̃s in pᷣ gaida d Oonabili nr̃aqʒ ſcintillulas pꝛime aclũüno cedentibus enumerauim*. hecigrẽé Z ali ſiſſime veritatis ꝓ illa amat atqʒ ample⸗ ydolatria demonũ. qua demonibꝰ ꝑ ſe nen iitur. Que impfectio ſi eidem illuc⸗ hoc eſt apte ⁊ inmediate ſeruit᷑.quacũqʒ nnne Neret. ab alijs auerſailli ſoli adhereret.? et ſeptẽ ꝑtibꝰ in quas diuinũ cultũ diſtin hnmn quod mõ lumen eſſe opinatur tenebras rimus. DHuic auũt erroꝛ ille cauſam dedit PrAc*αv⸗ Bae eſſe cognoſceret. Sicut et vis noſtra con⸗ aquo credebant decepti honines. demo⸗ 7 cupiſbis pᷣguſtata ſiue etibSe ata es habere poteſtatẽ nõ ſolũ in homies — en pᷣmitiua bonitate.erema eiuſdem veſti et res hbumanas.ſedati in elementa.In e gia que dixmnus faſdirer omnẽq; carna huũc autẽ erroꝛẽ inducti ſunt quia ⁊ ſana⸗ lem voluptatem illuſionẽ ſoꝛdida ſom re leſiones coꝛpon dum ab eis ceſſabant pvprniũ vaniſſimũ.nullatenus veraveritatẽ ⁊ ſedare turbationes rerũ humanarum. n4 eſſe videret. Bic 2 pis noſtra iraſcibil'ſta boc eſt ſites ? bella. ſed bella ſedare etiaz 4 ulſi tim vbi ſe aperit diuine nobilitatis ſubli tempeſtates mariũ et fluminum viſi ſunt „ hmn miltas cv ei ſoli vltime honoꝛifigncie cuti⸗ Que quidem mala non rebellando vel ſenpen tu ſeruienduũ ſit agnoſcit. et ydolatria nõ auertendo. neq; pacificando ſed potius elsda ſolum deſatanda creatoꝛis iniuriam: ac non irrogando et non concitãdo ſanare W ſeAH contumeli.ſed etiã inſaniſſimã ac turpiſ⸗ — Interdum em̃ iuſto et occul⸗ ieen ſimã foꝛnicationẽ ſuã apertiſſime videret to et manifeſto dei iudicio pᷣnoĩiata ma⸗ a/ Et ꝓpter hoc inde exiliens toto hoꝛroꝛe a la irrogare et cõcitare pꝑmittuntur. Inter⸗ lnoni . ſe eam abijcit. Suma vo hui⸗ ratio⸗ dũ aũi ⁊ ꝓhibẽtur nibil omnino poteſta ce natiois eſt.ꝙ ſicut vis noſtra rationabil tis habentes niſi qntuʒ diuine volũtatis . . g iij . S 17 H 3 beneplacitũ aut dederiſaut pmiſerit. Et ĩ huiꝰ declaratione nõ opoꝛtet quatenus laboꝛare cum in pᷣma ꝑte theo W ſtzr tendkar e Gn: . g lohice ppyloſophie euideter declaratum Fv ſit omnẽ virtutẽ ⁊ omnẽ poʒeſtatẽ ex pꝛi⸗ ma ⁊ vniuerſali potencia eſſe.eiuſdemq; pleniſſimo iure ac ſquitute ſubeſſe ad re ſtringendũ ⁊ limitandũ auferendũ ⁊ traſ ſerendũ.ſuſpendendũ ⁊ relaxandũ ⁊ de virtutibus naturalibꝰexemplum manife . ſtũ eſt in virtute ignis qu e ſuſpenſa fuit a conbuſtione rubi.Sicut legitur Exodi iſj. Similiter et in virtute aque que ſuſpẽſa fuit a fluxu et ſi bgeise in diuiſiõe ma. ris rubꝛi:ſicut legit ciuſdẽ.xiiij. Similiter ſuſpenſã fuitvirtus motiua lune ad vocẽ iqſue.ſicut legit᷑ ioſue v.ↄq Quanto ma hergo potentie rationalis ſubſtantiaꝝ ielligentiu neceſſe habẽt parere bene Macitè imperioſiſſimo voluntatis dei.Et hoc volutarie ſi bone ſunt huiꝰ ſubſtatie vel etiam invite ſi male. Quia igt ſci re interdũ ꝑmittunt᷑ limitatiões 4 nitatiões et reſtric tiones ſuarũ poteſtatũ demones. Simi liter relaxationes et ampliationes.QAuid mirum ſi poterũt pꝛedicere hominibꝰ et mala q irrogaturi erant.et maloꝛũ huiꝰ ceſſationes. vt ſic poſſe neceſſe videatur et ꝓdeſſe poſſeſtacentes om̃ino ꝙ dei iu dicio et volũtate et mala irrogare pmit⸗ Tebantur et ab illis deſiſtere compellebã tur. Si em̃ iſta reuelarent omnino appa rerent nõ eſſe timendi.cũ creatoꝛis impe rio adeo obligata teneat eoꝛũ poteſtas/ vt no quotiens.neq; quanta vellent ma da hominibꝰinferrentſed quociẽs ⁊ q̃n⸗ a fuerit omnipotentiſſima creatoꝛis vo⸗ Auntas.que ⁊ ab infeſtatiõe hominũ eoſ dem conpeſcitcicet inuitos t adoꝛãdnm „„ eoſdem relaxat. ꝓ vt et gloꝛie ſue et ſaluti hominũvidet expegire.iuſtitiaq; ſuaʒ de cere.Hac igit᷑ decauſa ⁊ hoc erroꝛe ſuadẽ te. ſeruitus ydolatrie pꝛiimũ demonibus Exbibita eſt. Pꝛouexit et adauxit hac peſtem diuinatio demonuʒ. qua futura quedã et alia occulta pᷣdicere videbãtur Per hanc em̃ diuinitatẽ verã habere cre debantur.vnde et diuinatio quaſi ⁊ diui nitatis imitatõ dicta eſt. Solius em̃ diui ne intelligentie ac ſapientie ẽ occulta no AJe et reuelare Tercia cauſa fuit mirifi centia quoꝛũdam operũ que reuera opa s hic ali turalis ꝑs vndecima. ſſed etiam res nouas legibus cõmiſcentiũvel aliter ad operandũ erpe dieiiEnrte ſunt opera demonũ crede⸗ bantur ꝗb ignoꝛantibꝛhec Etde ope ribꝰ huius eſt magica naturalis.quã ni⸗ gromãacia ſeu philoſophicã phʒi vocãt ꝗʒ multũ in pꝛopꝛie et eſt tocius ſcientie na⸗ PHec igr mirifi⸗ ca homines ignari ſcientie iſtius que na⸗ tura operebatur.virtutibꝰſibi a creatoꝛe inditis credebant demones operari.Et ꝓpter hoc non ſolum potentiaʒ magnã et mirificã einſdem attribuerunt ſed etiã om̃ipotentia. Et hoc in duplicem iniuriã creatoꝛis pꝛimũ qꝛ virtuteʒ que talia ope rabat ab ipᷣo creatore remouebãt ⁊ etis ab ipſa natura.Lũ et ipſius creatoꝛis eẽt et guctoꝛis dominantis et ipius nature. vt fe ꝓpꝛii ſubiecti ⁊ beneplacito creato⸗ ris abſq; vlla rebellione contradictione ernientis. De huius autem operib⸗ eſt ſubita generatio ranarũ et pediculoꝝ etvermiũ alioꝝq; animaliũ quoꝛundam in quibus omibus ſola naturaoperatur verũ adhibitis adiutoꝛijs ꝗ jpſa ſemina nature ↄfoꝛtat et acuũt adeovt opꝰgene rationis intantũ acceler ẽt. vt ab eis qui hoc neſciunt. non opus nature videatur que tardius talia cõſueuit efficere ſed po tius vis nature cuiuſlibet imperantis. Qua decauſa vt etiã maxrime vigeret.Et pꝛeſtaret xpᷣiana religio/indictum eſt vt ſi quis talia ⁊ taliter operaretur malꝰ⁊ ma leficus haberet᷑.⁊ nõ virtute nature ali⸗ cuiꝰ.ſed magis liutoꝛio ⁊ potencia d e monum huius opera facere putaretur. . Qẽautem in hijs docti ſunt talia nõ miranturſed ſolum creatoꝛem in eis glo rificãt.ſcientes ꝙ ſola om̃ipotentiſſima voluntate ipſius natura operatur. et iux ta dmneanvlinẽ notam hominibesp̃ ter conſuetudinẽ non ſolũ nouis modis Non erit igitur Ddubitandum in nouis ſeminum cõmixti onibus ⁊ ipſoꝛũ adiutoꝛijs noua anima liaæ necdum viſa poſſe gigni. Sic̃ apar te docetur in emuth de quo ſuperius feci mus mentionem. Scito autem quia Smne genus peccati ydolatriam ꝓuexit ANat euedenter apparet de carioſitate qꝗᷓ eſt d ſiendͤr nõ neceſſaria.tanta na⸗ q; libido ſciendi futura.et alia coꝛdiũ oc⸗ culta quoꝛũdam hominũ inflammauit. nalturalia ſũt.verũtamẽ qꝛ ꝓ curatõe de vt huius ſcientiã execrabili animarũ ſus monũ namtas ipſas vel coniũgentiũ v? arum cõmentõ a demonibꝰmercarẽtur 4 in — — — — — üice erde⸗ R Mnq ene Grnmtn Scden cue eni nei ſedei itinä gluo bitteni monseit nature. ceald⸗ Wctoe nopen⸗ Neiimin omnen nopen Ninn nefip Gunns ed nckni AaR We abe ieur. 1 ia0 niiſns I. . önd 8Ait Niig nusſti nau gen nui nlani Cios a4. ar esgo WMer⸗ .YLααααaοαππnn ſcienciã ꝓ pter qð ⁊ ipinature humane inimiciſſi mi demones ſacrilega oꝑa excoꝗsaꝝer̃t. eiſq; ſe placari ⁊ induci poſſe abbomini⸗ bus ſi ugaeſſeruripe:rarin poſſe ab ipſis ia futuroꝝ? alioꝛũ ocultoꝝ. Inde ꝓ caſſerũt nefandiſſima illa opera q etiam vulgo nominatiſſima ſunt.videlʒ inſpe⸗ fFa. ctio ſpeculi. inſpectio ſpate. inſpectio vn⸗ Q demones pꝓpmilerũt. guis.videlicet vt furta ⁊ alia occuita inue nirent᷑. In quibꝰom̃ibus dyabolicoꝝ ſa⸗ crificioꝝ impietas partim latet.et partim omnibꝰmaniteſta ẽ.ſi pfecte ſcripta inue⸗ niant. Ex hac eade peſte curioſitatis ꝓceſſit liber maledictus ⁊execrabilis qui dicit liber ſacratꝛꝰ. Silxr ⁊ aliud quod ðe ſpeculũ ab hoĩbus.in ꝗbus pᷣterita p⸗ ſencia et futura videri ipᷣi auctoꝛes eoꝛuʒ Sunt ⁊ alie vu⸗ In nmumæ ius peſtes iminere ꝑ quas curioſitatis ini R S Z ictũ ſtragẽ animaꝝ ineſtimabilem fecit. Juxta hũc modum et luxuria ſiue amoꝛ mulierũ.ydolatrie nõ paruã neq; leuẽ oc caſionem dedit neqʒ em̃ facile eſt enume rare ea ſola que de hüjs legimꝰ. vel in cõ feſſione poſt ſuſceptũ ſacerdotiũ audiui⸗ mꝰ. Juxta hũc modũ ira ⁊ odiũ cupi. ditas ⁊ ambitio.innumerabilibꝰmalefi. cijs cauſa dederũt.quoꝝ nullũ abſq; im⸗ pietate ydolatrie exerceri poteſt. Jaʒ igit declarauimꝰtibi radicẽ intimã ydolatrie et cauſas oẽs q̃ cauſe eſſendi ſunt eidem ſiue ꝓuectõis atq; dilatatönis. Poſt hecigitur dicem impietatẽ ipiꝰatq; veſa hia ⁊ hec dicto erit deſisuctõ ipᷣius plane et euidẽs ⁊ nullũ habẽs penitus nubilũ dubitationis. vm qm̃ ariſtotiles malos angelos eſſe credere noluit deceptꝰ ablp ſo familiari demone ſuo.queʒ de occulo veneris deſcẽdiſſe opinabatur.qꝛ hoc ex ruſtici cuiuſdã acceꝑat.et inhhoc eodem erroꝛe multi ex pbiehe unt arbi trãtes bin altac rectoꝛes orbis ter raru deos ſcui legi᷑. Sapientie.xiij.De⸗ ſtruem⸗ in pᷣmis ydolatriã etiã ſcõᷣm erro rem huiꝰ. Dicemꝛigit etia ſi boni eẽnt vt ipᷣi ponunt.⁊ oẽs eſſent calodemones vel catodemones vt grece dicitur.tũ non eſet eis impendẽdꝰ niſi honoiſdẽ con renti ſoli Atiſſimo q; deo debitus.huius enim honoꝛius ꝓpꝛiũ eſt creatoꝛis.qua⸗ re ſine iniuria ipſius alij dari non poteſt. Ampliꝰ. Aut eſt de voluntate eoꝛum ꝙ huiꝰ honoꝛ eis impendit᷑ aut nõ.ꝙ ſi ẽ ullatenꝰaũt honoꝛ omnipa/ de voluntate eosũ. placetigit᷑ eis iniuria creatoꝛis.Ex quo manifeſta ẽ infidelitas eoꝛũ parier ⁊ iniquitas. Infidelitas qui dem qꝛ ipᷣm deũ ⁊ creatoꝛem ſuũ debito honoꝛe defraudãt et illũ ſibi aplicãt. Ini quitas in hoc q;ſi ius alienum vſurpant ) Si vero non de voluntate eoꝛum eſt nec indifferenter ſe Odteſt habere ſi boni ſunt ad tantam creatoꝛisiniuriam.cotra voluntatem igitur eoꝛuʒ eſt ꝙ huius eis honoꝛ impenditur.quare offendunt᷑ po. cius huius honoꝛibus q; placentur. Qꝛ igitur huius honoꝛes eis exhibent.infe⸗ ſtos eos ex hoc ſibi reddũt pocius q; pla catos. Ampliꝰ. Dpuer coquinarius vel ſeruus alius videret vxoꝛemdomini ſui⁊ filios.volentes ſibi expibere honoꝛẽ ſoli domino ſuo in domo illa debitũ.vſi delis ⁊ bonꝰ eſſet.nũquid hoc ſuſtineret nũquid nõ tota iracundia ⁊ hoꝛroꝛe a 5 huius honoꝛem abiceret. Si aũt talia ſu ſtineret ſibi fieri.nũquid nõ fur ⁊ ꝓditoꝛ domini ſui eſſet. Incompꝑpabiliter aut ma ioꝛis fidei debitoꝛes ſunt.calodemones om̃es domino ſeculoꝛij ac deo altiſſimo qᷓ; poſſit eſſe ſeruus quidòqß domino ſuo hic· Quare ſi talia vel volunt vel ſuſtinẽt ſibi fierifures intollerabiles ſunt ac neꝗi ſimi dei ꝓditoꝛes.ideo non ſoluʒ non bo noꝛandi.ſed ⁊ totis ſtudijs ac viribus ex terminandi ⁊ de medio tollendi.quẽad⸗ modũ puer coquinariꝰ aut ſeruꝰde quo mentionem fecimus ſi talia ſibi in domo domini ſui vſurparet.nũquid nõ alii ſer ni boni ⁊ fideles.totaq; bona eiuſdẽ do⸗ mini familia in illũ inſurgere deberet et de domo eicere Ampꝑlius Siepmodi co furto vel rapina exiliũ vel exrerminiũ etlam ſuſpendiũ meretuꝑ quis.eliam cũ illa cõmittit contra extraneũ ⁊ paſẽ.Qua ta ſupplitia multo foꝛciꝰ merent᷑ ꝓ furto vei Apina dinini hohoꝛis atʒſeruici hu⸗ ius nedicam calodemones. ſed etiam ex tolerabiles. Amplius quid eſt ydola tria niſi duplex furtũ atq; ſacrilegiu.Alte rũ vᷣo quo ydolatria ſeruiciũ ſoli deo de⸗ bitũ ſurripit. Alterũ vᷣo quo ille cui impẽ ditur illud rapit. bonꝰſi nec rex eſſet nec dux vellet honoꝛa ri pꝛo rege vel duce.nũquid nõ magis ir rideri ſe putaret/ſi honoꝛem regium aut ducalem ſibi exhiberi videret.Luʒ igitur boni illi dij incomperabiliter magis infe rioꝛes ſe videant deo aluſſimo domino guu Amplius. Quis vir y Be q; ſeculoꝝ omniũ q; iſtovir duce vel etiã rege.qᷓntomag: irrideri le reputabũt⁊ in contumeliã ſua intolerabilẽ regrrent ho noꝛem ſoli creatoꝛi debitum ſibi exhiberi Amplia.Qñito maioꝛẽ honoꝛẽ.inde⸗ bitũ impendi ſibi vult aliquis.tanto ma⸗ ioꝛ.eſt eius ſuꝑbia ſeu inanis gloꝛia.vbi legibus eoꝛũ vel beneficia quãdo munera buius nullatgnus indigent ꝓ beneſicis ſuis exi gene. Di em̃ deleſtada e venalitas in ho⸗ —— minibus, vt nec liceat eis ex beneſicis ex igere munera de quibus indigent. Quã to foꝛtiꝰ nõ licebit exigere munera etiãe bus non indigent.ꝓ indigentia ſiqdem gra. Si ſimplex cleriq ſacerdotaleʒ hono ſua poteſt vnuſquiſq; petere ab eo qho⸗ undat.vt ei tribuat aliquid.nõ pꝛo be- rem ſibi exhiberi velit.erit hoc aliqnte va nitatis atq; ſupbie. Si vᷣo duplo maioꝛẽ erit duplo maioꝛis vanitatis atq; ſuꝑbie ⁊ ita generalit᷑ qᷓnto longiꝰeſt hijs ab eo ſtatu vel meritis cuiꝰ vel quoꝛũ honoꝛeʒ appetit.tato maioꝛ eſt vanitas eiꝰatq; ſu ꝓbia. Quia igit᷑ di puiꝰ in ĩfinitũ longe ſunt ab ꝗltitudine et ſuꝑeminẽtia creato ris.et appetãt impendi ſibi honoꝛem ſoli D ituʒ creatoꝛiſinfinite ſũt neceſſario va nilates eoꝛũ atq; ſupbie. Quare infinite malicie et ideo in infinitũ inhonorãdi et ipugnandi vtpote dei hoſtes atrociſſi⸗ mi et uurioſiſſimi. Q ſi dixerit quis. A non honoꝛẽ ſoli creatoꝛi debitum ſibi impen di volunt boni diiſed honoꝛẽ ſibi debitũ⁊ ꝗ hiis cõpetit. Silr ⁊ pᷣuicia ſibi — Ge Fieri qͥ merito eis debeẽt. Querimꝰ er go vtꝝ fauoꝛẽ ſuũ et graciã aliaq; benefi⸗ cia ſua gratis impartiri debeant homini bus.aut nõ.M ſi ſua ipᷣa bonitate ⁊ gra cia nolũt beneficiaſua ipartiri bominib⸗ hoc eſt niſi illecti muneribus ⁊ oblationi bus. Apparet manitfeſte nullã eſſe boni⸗ tatẽ eoꝛũ. Si enim in hoibus huiꝰ diſpo ſitiobonitas reputanda nõ eſt multo foꝛ tius nec in dijs.Uenalis enim beneficen cia nõ eſt beneficẽciaveri nõis ſʒ negocia tio veriſſima eſt. Inter negociantes autẽ cia. ſi quis dixerit qꝛ in hoclocũ habʒ gracia weneficencia apud deosiqꝛ a cul toꝛibꝰſuis parua recipiũtæ magna eis tri buñt. Querimus iteni an mneligeant mu⸗ neribus noſtris.an nõ indigeant. Oiſi indigẽt miſerrimi ſunt omniũet inextre⸗ tremo inopes.qui ſanguine talparuʒ. et veſpertilionũ atq; vaccarũ incigenel litioꝛes eis ſunt milui atq; bubones.qui gratis hoc eſt abſq; mercimonio aliquo Hui⸗ animalia vbiq; accipiũt.Felicioꝛes Etia atʒ potentioꝛes lupi atq; leones qui ꝓ deſideriis ſuis animalia quoꝝ carnes eſuriũt vel ſanguine ſiciũt vt ſuavbiq; ca piunt. Di vᷣ non indigent huiꝰ mue ribus apparet ex hoc nulla eſſe bonitag loſphie declaratũ e lud ſolũ poſſũt ꝙ vult eos poſſe/et illud ſolũ agunt ꝙ etvult ⁊ ſinit eos agere DZi neficio alioquĩ vendit beneficiũ et detur pat illud in mercimonii Sũũma igit ratiocaĩcõis hec eſt ꝙveri nõis bonitas beneficio ꝙ exilla eſt.nõ patit᷑ vnquã aliquid exigiet maxime qñ eo hoc eſt mu nere vł reiributione nõ indiget. Qua re ſi vere boni dij ſũt.ĩpoſſibile ẽ ꝙ retri butionẽ acultoꝛibꝰſuisvl exigãt vel inten dauʒt vel ꝙ eã etiã paciant᷑.vir enim bo nus et erubeſcit et hoꝛret hanc maculam poni in gla ſua.nec vllo mõ ſuſtiẽt vt gratis exbonitate debʒeffluere retributõ extrabat indevel extoꝛqueat.Alioquni nõ de plenario bonitatis opꝰ effluit ſed de vacuo et arido tetroq; cupiditatis Am plius Aut de ſuo pꝛeſtat dij beneficia cul i toꝛibus ſuis.aut interpellantes apud cre aloꝛẽ e bs ri impetrat Oa ſi dixerit qs quia de ſuo hoc eſtvirtute et potẽcia ſalu tem et vitã pꝛeſtãt moꝛtalibꝰ.ſimiliter li⸗ beros et diuicias et honoꝛes. Manifeſtůũ eſt hoc eſſe impoſſibile.pꝛimũ qꝛ oĩs vil⸗ tus eoꝝ et potẽcia dona dei altiſſimi ſũ per que vel pꝛopter que poſſũtniſi quãtũ lubel aut ſinit altiſſimus. Non enim vir tutes et potẽcias quᷣe largiturꝰ eſt eis al⸗ tiſſimus.ita vt alienauiſet longe fecit aſe 1 ipvolvt eas ĩ poteſtate ſua nonretinuerit. in eo ꝙ; negociãtes nullũ locũ habet gra ſneqʒ ipos a ditione ſua exemii vt non ei dem omnimoda ſeruitute ſubiecti ſunt. Qugare virtutibꝰ et potẽcijs quas eis tri buit nõ poſſi niſi quantũ ipſe vulł᷑.aut ſinit. Hoc autẽ in pꝛiua parte huius phi⸗ uidẽteꝝꝛ Quare il igitur pꝛeſtant benefida.ex diuicijs ẽ hoc et habuudancia bonitatis creatoꝛis et in undantig ęt influentis pꝛimũ in ipſas de inde per ᷣſas in alia. Quare graciarum actio et collaudatio de omnibus benefi cijs in pꝛimis eſt et maxime creatoꝛis.ſiẽ et ipſa largitio ipſoꝛũ.et ꝓpter hoc in pꝛi mis ⁊ maxime ab ipſo petenda ſũt et ſpe randa. Amplius. 5o ſolo volẽte.et in 24* niti nen nole cont Ne igin vol b ſe. ſen ius de ſi be ho⸗ t ſit ſ ſe G . ſon his beri bo⸗ er d a En g oe Adan honls mni ceſtnr On) linen inbo lam ant hu e 5 Ac idu a cöth⸗ iniſit iguini n n a uſe wo. no i, 3665 W aſp l Alut seho Gai ſasde jarum benei ns cin uße A conentur ad pꝛeſtandum. impoſſibile eñt . liij „ » „ = „ „„ „» ** nitis ateq; cõtradicẽtibus dijs huius obti nentur quecũq; beneficia.ęo augem ſolo nolente quicquid agant du.quatiſeunqʒ vyt aliquid eoꝛum obtineatur. Pꝛeſtatio ogitur omniũ benefitioꝛũ.per ſe ẽ diuine voluntatis.a diffinitione eius qð eſt per ſe. Quonia ea poſita ponitur.et remota remouetur.Quare ſi ꝓpter beneficia cul⸗ tus ſiue ſeruitiũ cuiq; debetur Deo perſe debetur. Et ꝓpter hoc ex neceſſitate ei ſo li. Quod em̃ per ſe debet᷑ alicui.ei ſoli de betur iuſta ratione eius quod eſt perſe. Ampliꝰa. Si beneficia pꝛeſtant dii nõ gratis ſed intuitu remunerationis ſacrifi nioꝛum et oblationum.iam non vt düne qʒ vt boni homines pꝛeſtant illa.ſʒ vt vi⸗ liſſimi homines. Omniũ enim homenuz iliſſimi ſũt qui venales ſunt.Qõ ſi dixe⸗ At.quia non eo intuitu ſed magis gratis ei ideo magis colendi ſunt qꝛ gratis be⸗ neficia pꝛeſtãt moꝛtalibus et ideo magis colẽdi ſunt.magis honoꝛãdi magis amaã di. Hoc vtiqʒ verũ eſſet.hoc poſito. Sed non ideo creatoꝛi gloꝛia ſua auferenda e nec munera illius vſurpanda. Ampli us.Si de ſuo pꝛeſtant beneitia moꝛtali⸗ dus, Querim? qualiter intelligat de ſuo nNihil enim ſuum habent.qð non ab vni uer ſſali largitore bonoꝝ ceberunr: qus thu loꝛ bonis donis ſuis.Quare hac conditi one ea receperũt.vt inde ipᷣi diuites ⁊ de re de dei donis acceptis a deo pꝛeſtã ius beneficia.Addimꝰ autẽ.quia ad hoc acceptis.vt inde largi eſſent q;tũ poſſunt ⁊ decet. Non em̃ in aus riciã.neqʒ in eccõ municationẽ ꝓpꝛietatis ditauit eos crea 2 ati eſſent in pᷣmis.et deinde illa quibꝰ de ceret cõmunicaret. Hec autẽ eſt ratio nũ⸗ cij et deferentis beneſiciũ. Quare in pᷣſta tion benefitioꝛũnon ſunt i niſi nuncij vniuerſalig largitos bonoꝛiũ.deferẽtes beneficia iʒius qu dus ea mittere fuerit largitatis ſue dignatio. Maniſeſtum aũt eſt tibi et cuiqʒ intelligenti intelligibilia. quid nuncijs ⁊ dona delerẽtibus facien⸗ dqũ ſit.⁊ non ꝓpter huius officiũ deifican di ſint vel dij habendi.Appareigit᷑ inſa nia ⁊ impietas ſimul ydolatrie ex hboc. Ambp. Zorẽcia ⁊ virrutes eoꝝ aut ſunt lrationabiles aut ꝑ electionẽ operantes wſi fuerint irrationabiles. hocẽ nõ libe re ſed ꝑ neceſſitatẽ oꝑantes.qualis ẽ vir⸗ Ius ignis ad calefacienduũ,cui no ẽ liberũ nõcalefacere cõ obuiauerit ei materia ca lefactibilis ymmo neceſſariũ.Nõ em̃ po⸗ teſt nõ ꝙ lefacere tũc nec habet ĩ poteſta le cõtinere virtutẽ ſuã.Lũc nulla gra ha⸗ bẽda ẽ dijs ex pᷣſtatiõe bñfitioꝝ.ſicut nec igni ex calefactiõe. Nõ em̃ ex gratuitavo luntatelex libera intẽtione talia operant᷑/ ſed ꝑ modũ vt ait pyloſophus ſeruiẽtis qui nõ habet in poteſtate aliud facere vł cõtradicere.quare colendi nõ ſunt nullo mõ ꝓpter beneficia. Si vo fuerint ra tionabiles⁊ libere neceſſe ẽ.vt tato maio ris gracie.maioꝛiſqʒ liberalitatis ſint.qᷓn to fonti graciarũ vicinioꝛes ſi tamẽ boni dij ſunt. QAgare tataminus intendentes retributionẽ.longiuſqʒ ab om̃i venalita⸗ te. Quare ex neceſſitate nõ ſolũ nõ amat huiꝰ mũera ſacrificioꝝn oblationũ.ſʒ gia offendunt᷑ ex oblatione ipᷣoꝝ vt ſupꝛa di⸗ imꝰ. O ſi dixerit quis.qꝛ nõ placent munera düs ꝑ ſe neqʒ ea amant. vtpole qui eis nõ indigẽt.ſʒ debitũ ꝑ ſe ẽ atʒ de⸗ cẽs honoꝛificẽcia bnñficioꝝ/⁊ maioꝛũ atqʒ ſublimũ ⁊ magnus decoꝛ iuſticie ẽ in ho ⁊⁊ hic eſt qui placet eis in tota cultura ſua Reſpondemꝰ qꝛ dignũ ⁊ iuſtũ ẽ ⁊ẽ de EF cẽs atʒ decoꝝ vt honoꝛent᷑ boni dij.veru tamẽ nõ honoꝛe quo ip̃i ex neceſſitate of fendunt᷑ ſi boni ſunt.hocẽ nõ de honoꝛe alienor ſacrificio de rapinat⁊ qui eis im pendi nõ poteſt.niſi cũ inhonoꝛatione et iniuria creatoꝛis.De alieno vero eos ho noꝛat et ð rapina.q de toto cultu ſoli deo altiſſimo debito. eiuſqʒ ſolius pꝛopꝛium eis aliquid offert. Honoꝛandi autem ſunt vt alti atqʒ ſublimes.non aute vi de us altiſſimus.eę¶tipᷣi ſi boni ſunt vt ſepe di ximus longe amplius offenduntur inbo noꝛatione et iniuria creatoꝛis qᷓ; viri ſan⸗ cti. Qñto enim melioꝛesutqʒ ſamtioꝛes. tanto etiaʒ et iuſtioꝛes.quare omnis iniu ſticie ⁊ iniquitatis nigis inimici.Et ideo huius iuiuſtum iniquitatisqua deo al tiſſimo cultus ſuus ⁊ honoꝛ aufertur ma xime inimici ſunt.et pꝛopter hoc maxime eam perſequuntur. Quare ipᷣi diſy-dola⸗ trie magis inimici ſunt.et ideo conſequẽ⸗ ter ydolatrarum. Amplius. In pᷣſfſtan dis beneficijs aut conſulunt ⁊ curant vo £ luntatem diuinam aut non. Q ſi conlu⸗- lunt eam et curant. non aliter pꝛeſtantes eam niſi ſicviderint eſſe beneplacitũdiui ne voluntatis.Diſpenſatoꝛes igitur ſe ge runt bene ficioꝛum. non auctoꝛes aut lar 9 v gitoꝛes.Qui em̃ aliena volũtate tantum nutu adminiſtrat diſpẽſatoꝛ ẽ nõ dñsſet in hoc diſpenſatoꝛem ſe gerit nen domi nũ.In pᷣſtatione igitur beneficioꝝ nõ ha bendi ſunt domini. Quare multo foꝛciꝰ nedij. Qui em̃ non eſt habendꝰdominꝰ multo foꝛcius neq; deus habendus erit ſi dei altiſſimi golũtatẽ in hijs ne⸗ q;cõſulunt.neq; curant.magis igit ſunt ſtulti et ꝓdigi diſpẽſatoꝛes bonoꝛu hui⸗ q; et liberales largitoꝛes. rectitudo diuine volũtatis regula ſit oim bonoꝝ operũ.⁊ ipᷣi nõ ↄſulũt.vel curant regulã hanc.nõ curauit igit᷑ de rectitudĩe operũ ſuoꝛũ.quare i ẽ eis cure an recte an minus recte agat.nõ ſolũ igit ſtulti ſʒ etiã inſani ſunt.qui nõ curãt qualit᷑ agat. 65 ½ direnit as. geplacadi ſunt dij. qꝛ iter D qj/du Maſcũtur moꝛtalibus. Querimus ab eis ꝓpter quid iraſcatur moꝛtalibus. Sketiã alia de cauſa iraſcunt᷑ qᷓ; ꝓpt᷑ pec cata ipoꝝ iniuſte iraſcunt illis. Iniuſta eĩ ois ira.⁊ ſi nõ eſt cõtra peccatũ aut pꝛo pꝛiu aut alienũ. Si em̃ nõ ꝓpter peccata eoꝛũ iraſcũtur moꝛtalibus. Wanifeſtum ẽqꝛ iniuſte iraſcũtur eiſdem.⁊ ideo ũiuſti ipi ex neceſſitate ſunt ⁊ peccatoꝛes.quare nõ ſolũ dij habendi nõ ſunt ſed potiꝰ dy aboli mali.Q ſi ꝓpter peccata eoꝛũ ſolũ iraſcuntur moꝛtalibus.tũc maxime placã tuncuʒ a moꝛtalibus peccatis receſſerint. Contrarioꝛũ em̃ cõtrarias cauſas eſſe ne ceſſe eſt. O ſi iuſtificatio moꝛtaliũ elõga⸗ tioq; a peccatis nõ placat eos ſed exarde ſcit ira eoꝛũ donec offeratur eis carnes et anguis animaliũ. Manifeſtũ ẽ.qꝛ ira hu ius no eſt ira deoꝛũiſed potius ira ſerpẽ⸗ tum ſiue leonũ.aut aliarũ beſtiarũ rugiẽ⸗ niu. donec aliquid p̃ᷣde ceperint. ⁊ huius ſubſtacionõ dij ſantſed dyaboli narura⸗ li malicia infeſti hominibus vt ſerpẽtes aut alie beſtie. Quodyenſiſſe eyp̃ſſe vide⸗ tur pfidus machometus.qui dicit deum creaſſe angelos de luce. dyabolos vero de flamma.Qõ ſi ppterrabiem ⁊ ſeuiciã timendi tm̃ ſunt.nihil curandi ſunt niſi vt ſerpẽtes atq; leones.⁊ ideo nec dij habẽ di. Non reſtat igitniſi vt deficiamus de Cari nõ poſſunt atqʒ miteſcere. Si ve 1o dixerit quis qꝛ boni dij interpellationi bus ſuis ⁊ patrocinijs nos adiuuãt. Im⸗ creatoꝛem a ffaa fferas- . legibus pᷣantes nobis apud deũ altiſſimũ mul⸗ nplicia geneficia. Honoꝛandi igr ſũt tin vrdatroni et aduocati.quare nõ vt iu dices antodeũ.⁊ ideo neqʒ vt di. mani feſtũ igit᷑ ẽqꝛ nec ſacra nec ſacrificia cõſti tuenda ſuut eis nec alij honoꝛes quos ſo ar ek/ r —, Jabeffr- ſared Saſecfe ααι nWαι t. la requirit ſupeminencia diuinitatis ſub limitas. . 4 agnũ occidere bouẽ aut arietẽ aut alið nimal in honoꝛe ſeuꝓ honoꝛe cuiuſcun Ampliꝰ.cũ q; deoꝛũ.qꝛ etiã ꝓ amico honoꝛãdo mul Pꝛeterea ta animalia licite occidũtur. ſi regibus ⁊ pᷣncipibus qui vtiq; homies ſunt etiã cuiuſciqʒ generis hominibus datur animalia ⁊ parua ⁊ magna.et hoc ad honoꝛandũ eos ⁊ ſeruiendũ ipᷣis.cur nõ de hüs liceat talia fieri.cũ magſ hono randi ſint q; homines.et magis eis ſerui endũ q; hominibusvtpote ſublimioꝛibꝰ atʒ pᷣſtantioꝛibus. Reſpondemus ꝗ et ſi dari poſſunt animalia licite homib⸗ ⁊ occidi ꝓ hominibꝰ nõ tamen ſacrifica ri poſſunt vel debent hominibus. Sacri ficiũ em eſt munus qð offerendo ſacrum fit.⁊ ſacrũ efficit offerentẽ qᷓ;tũ in eo eſt.⁊ etiã illũ ꝓ quo offertur.et hoc eſt ꝓpᷣe ſa⸗ crificare ipſum ſcilicet munus offerendo Jacrũ facere.et tam offerentẽ q; eũ ꝓ quo offert ſanctificare. Quapꝛopter ſacrificãs eoipſo ꝙ ſacrificãsſvirtutẽ ſanctificatiuã ⁊ emundatiuaʒ a peccatis attribuit ei cui acrificat. Hec aute virtus nõ eſt niſi altii ſimi dei. Attribuit etiã eidem tantam vir tutem ſanclificatiu.vt eoipſo munꝰ ſan ctũ ſeu ſacrificiũ ſit quod eidem offertur. Qui igitur alii q; deo altiſſimo ſacrificãt. Qð ſi quis dixerit.quia nõ Ichn facto ipſo illud quicquid ipſum ſit ſanctificationẽ ⁊ offerentis et muneris.et eius etiam ꝓ quo offertur eſſe confitetur et ꝓpter hoc conſequenter omnipoꝑentẽ . eum altiſſimum. Maͤnife ſtũ igitur eſt tibi qᷓnt iniuria Intaq; con tumelia creatoꝛis ſit mmcõmunilcabileʒ ac ſingularem eius gloꝛiam eidem auferre. ⁊ in aliud quodcunq; tranſferre.Eodem modo de alijs intentionibus ſacriſiioꝝ quas ſupꝛa memoꝛauimus ſe habet. . Hec avtem impietas vt amplius elu ſtruamus et exterminemus eosvr ſerpen teſcat et manifeſtioꝛ tibi fiat. nominabi⸗ res atz leones. NHullu em animal ẽ adeo rabidũ aut ſeuũ.qð eſcaꝝ oblatione pla⸗ mus et numerabimus tibi intentiões ſa crificioꝛũ ervires. Qui igitur ſacrificat animal idem eſt acſi diceret⁊ reuera ope K 2 re illo ſacrificij hec dicit.tſibi offero vel ſa crifico. auctoꝛem ſanctitatis conliteoꝛ. et· G . gee ti l = — . — —– = ——— — — i ad ſanctiſicandũ innoco ſanctifi dũ au. i tẽ illũ ꝓ quo huius ſacriſiciũ tibꝰ ovᷣero n Secũdo ſicut animal iſtud in manibus meis ẽ ita vt ipᷣm occidã.ſi voluẽrovł par ueſs G eidẽſi mihi placuerit.ita in manibꝰtu⸗ wih is ſumus. vt nos occidas ꝑ iuſticiã ꝓpter uni peccata noſtra ſi volueris.vel parcas no mtid bis ꝑ miſericoꝛdiã tuã ſi bñplacitũ tuum tien ueru. Tertcio ſicut in poteſtate mea ẽ coml animal iſtud ad occidendũ vel ſaluadũ. n ita in poteſtate tua ſumus ad ꝑdendũ et orie ſaluadu. Quarto ſicut moꝛitur iſtud inidus animal.ita moꝛitur in me ꝑ iſtud ſacrifici etboe m omne peccatũ. Holocauſtũ vero s ar videtur ipᷣo oꝑe holocauſti. ſicut cõſumi boro tur igne iſto pꝛeſenti hoc animal.itavt ni zſeri hil ex eo remaneat.ita vt cõſumat᷑ in ne ſib⸗ omne peccatũ.eodẽ mõ. ſicut effundtur nnec ſonguis iſttus animalis de coꝛꝑe ipᷣiꝰ ita n⸗ effluat ⁊ effundatur omne peccatũ de coꝛ Hiie poꝛe meo. Quinto ſicut iſtud animal Gri oblatiõe mea.tuũ efficitur. ita vt de cete m ro tibi viuat.⁊ tibi moꝛiatur. ita et ego. ct⸗ Serto ſicut de hac menſa ſiue altari coꝛꝑalẽ refectionẽ recipio.ita ⁊ ſpiritualẽ 44 BSeptimo p hanc ymmolationũ com munionẽ. pꝑ hoc ꝙ ad menſi iſta admii⸗ di toꝛ cũ alijs cultoꝛibꝰ tuisde familia⁊ cul in toꝛibus tuis me eſſe ꝓfiteoꝛ. wanile⸗ um ſtũ aũt ẽ tibi qꝛ nihil hoꝛũ dicendũ ẽ. niſi ir om̃ipotẽti ac miſericoꝛdiſſimo deo. Ipſo iſen em̃ factoſſacrificijs ſeptẽpliciin ißm blai np Aeharul. Et hocẽ.vel qꝛ quaſi ſeptẽ glo vſen rie ip̃ius ſingulariter et ſolitarie in aliud nn. trafferunt᷑ vel vna eius gloꝛia ſingularis ſfi. buisfacto alij attribuitur. Ampli⸗. Et iunſt placato deo deoꝝ moꝛtalibꝰ.placati ſũ is0 eiſdẽ iſti dij ex neceſſitate aut non. Si ſic. ien nõ habent igr moꝛtales neceſſie placare Ae eos Aterius.quare eo placord ⁊ fauente Pie moꝛtalibusſſuꝑuacuũ ẽ ꝓpiciationẽ ⁊ fa n noꝛẽ illoꝝn auerere Rcrificis vel muneri⸗ e bus. Si vero eo placato ⁊ fauẽte moꝛtali lene. bus.non ſunt ipᷣi placati ex neceſſitate re ham manẽt igit᷑ in terdu irati moꝛtalibus et in ior feſti ⁊ ita diſcoꝛdates a diuine bñplacito 4 volũtatis quare mali ⁊ iniqui. Amp. s el Aut deo deoꝝ placato faue moꝛtali nabi⸗ bus.ira hai deoꝝ. aut poteſt nocere eiſ⸗ sl dem. aut nõ poteſt. Si poteſt. Nõ ẽ igit nſi . Deus deon omnipotẽs.nec deus deozuʒ ce 8 vere cũ cohercere nõ poſſit deus huiꝰ ne ntiſe . fa uoꝛẽ ſuũ ⁊ voluntatẽ noceat moꝛtali⸗ Au * w bus. Di vo eo placato Vuente moꝛgll ) . ſe ipᷣo irato. Declaratũ igit᷑ẽ neq; fauoꝛẽ ret hoc iuditio:aut nõ curãs.aut penitus „. 4 N . . D bus nocere nõ pᷣoſſunt. nec timẽda ẽ nee curada i⸗ eoneo uſq; Vt placatio eoꝛum ſacrificijs vel mũeribꝰ. ſupua- dqrenda ficijs velme cue naq; placatio eiꝰ querit ꝗ nocere nõ poteſt. Amp. Cũ deus altiſſimus de? deon ſit. ⁊ dii oẽs creature ipᷣiꝰ.ex neceſ⸗ ſitate ſubditi ſunt ei ſubiectõe pleniſſima Jãaã em̃ declarauimꝰ ln pᷣmo tractatu ſciẽ⸗ cie iſtiꝰ.qꝛ nõ ẽ virtus vł potẽcia adeo fir ma vel ſolida.q̃ nõ in nihilũ vaneſc eret ⁊ in nõ eẽ recideret.niſi om̃ipotẽtis dei al tiſſimi virtute ⁊ bñplacito retineret᷑.qua re manifeſtũ ẽ.nulla ſubſtãciãũ om̃ino ali⸗ quid poſſe cõtra bñpꝑlacitũ ipius.Quareę neq; ꝓdeſſe neq; notere cõtra bñplacitũ ipᷣius.neq; inuito eo eẽ qᷓntũ ad oia alia. Quibus vᷣo ipſe iratus eſt nihil hre pgſ⸗ epᷣſidij ab alijs. Wanifeſtũ igr ẽ nec Na deoꝝ poſſe nocere moꝛtalibus ipo placa to et fauete eiſdẽ neqʒ fauoꝛẽ poſſe ꝓdeſ ꝝ eẽ querẽ dũ.neq; ir timẽda. Am plius. Si mali ſunt di. Deus deoꝝ qniũ ad hoc aduerſarius eoꝝ ẽ malicia eoꝝ re eoꝝ eẽ pᷣmẽs ⁊ cõpeſcẽs.Si em̃ ꝑmitteret eos ſe⸗ uire iuxta maliciã ſuã in homiĩes.aut face ignoꝛus Impoſſibile eſt autem vt penit⸗ ignoꝛas cñ ignoꝛãcia in ipᷣm cadere ipoſ⸗ bile ſit. Declaratũ ẽ etia in tractatu de cura ipᷣius ꝙ impoſſibile eſt ĩm nõ cura re res hũanas. Relinquit ergo ex neceſſi tatevt nunq;ᷓ peꝛmittat affligi moꝛtales a dijs huius niſi iuditio.quare non ꝓvolũ tate ipſoꝛũ ſed ſicut limitat eos diuina iu ſticia. Non eſt igitur in voluntate ipoꝛuʒ vt affligantur moꝛtales vel vt pareat eis neq; q̃tenus alteruʒ eoꝛum fiat.quare in ſolo iuditio ac beneplaciso dei onnipo⸗ tentis poſita eſt pax ⁊ turbatio rerum hu manarum. Similitg et ꝓſperitas etad⸗ uerſitas hominũ.non ſoluʒ igitur ſuper uacuum eſt et inutile deus colere Ppter quodcũq; iſtoꝛum. ſed etiam ſtultiſſimũ 2 impium. . tũvult aut ſinit deꝰaltiſſimꝰnõ valẽtes eã vllatenꝰ extẽdere vltra qᷓ; eis ipſe limitat altiſſimꝰ. Quare ꝓpt oĩs mala? bona qᷓ ſuntnihil omnino cultus aut honoꝛificẽ⸗ moꝛtalibus vel eueniunt vel euenire po cie impendendum eſt dijs q;tum ad pꝛo pꝛiam eoꝝ poteſtatt. Mſi dixerit gs. n. Amplius. Cum ex pꝛopꝛia virtute nihil poſſint.ſed ex ea ſola quam a deo acceper̃t poteſtate. et ex ea vuiqʒcʒ De “ Quia ppter hoc cult cis impẽdendꝰẽ qꝛ bona ⁊ mala ꝓcurare poſſi moꝛtali⸗ bæ⸗ apud altiſſimuũ. vtpoie min:ſtri regni ip̃ius ⁊ amici illus. Rũdemꝰ.qꝛ mali nihil apud ipᷣm ꝓcurare poſfunt nec im⸗ petrare. vtpote inimici ipſius.De bonis vo nũq; negatũ ẽ vlła nobis vel ab alijs quin vt miniſtri dei altiſſimi honoꝛandi ſint.Et ideo ꝓpter ipᷣm cuius miniſtri et amici ſunt. honoꝛe miniſterialinõ auteʒ Dñalivt ia loquamur ſeu diuinali honora ri poſſunt. Quẽ ſi vel exigerẽt vel peterẽt inò eſſent nõ ſolu boni vel honoꝛadi.ſed velut dei hoſtes iniaſſimi gloꝛieq; ipᷣius vſurpatoꝛes. igne el gladio ſi fieri poſſet pſequẽdi atʒ de medio tollendi. Quo nig aũt iam alibi declaratũ ẽ.ipſos nihil a pliꝰ poſſe eẽ in regno dei altiſſimi.qð regnũ dñi ſeculoꝝ.⁊ vniuerſale imperiũ dmin atioq; completa in vltimo pfectio nis.a qua uimpoſſibile eſt aligd exemptũ ge⸗ eiq; nõ ſubditũ ſubiectione vltima. Nihil inq; amplius q; miniſtros vel ſer⸗ uos adhuc vł bonos ⁊ fideles.ꝗ in obſe⸗ qbuiũ ⁊ honoꝛẽ dñi ſuiſe ⁊ ſua totalit᷑ con ferũt.vel malos ⁊ ꝑfido s.manifeſtũ ẽ ex hoc.nihil honoꝛificẽcievel cultus ꝗ latria dicit eiſdẽ eẽ impendendu. Et ſi eis inde quicq; impendit᷑.no ſolũ nõ ꝓdeſſe ſed etiãa obeſſe moꝛtalibꝰ.qꝛ ⁊ ipimet ißis of⸗ Jendũutur.inde.ſi boniſunt nõ ſolũ deus altiſſimus. Si vo mali ſunt.qᷓntoma gis inde offendit deus altiſſimus.cũ ipſi nõ ſolũ om̃i honoꝛe indigni ſint.ſed om̃i Jupplitio el exterminio digniſſimi. Am plius. Poteſtatẽ quam dicunt habere de os iſtos neceſſe eſt vt dicant.vel eẽ dataʒ ipis a deo deoꝛũ.vł eſſe eis a ſe.hocẽ nõ aliũdetequituræx hoc vt neq; ſapiencia: neqʒ ipm eę/quare ex neceſſitate increati erunt et eterni. Jamut erroꝛẽ illũ deſtru rimus ⁊ declarauimus.qꝛ neceſſe ẽ per ſe vnũ ſolũ numero eẽ in vltimitate vnita tſ 992 ⁊ in fine ſimplici tatis. et q; nõ eſt ei coeq⸗ uu neq; copar aliud neqʒ nullo modo ei a latere nihil eſt eregione quicq;. Si vo uerit eis hic poteſtas a deo deoꝛũ iuxta entencia platonis in libꝛo ſuo qnem vo cat thimeũ.in qua opinione etiam multi alij fuerunt. iſta comittetur ſapiẽcia ⁊ iuſticia regula⸗ tes ea 7 moderãtes es. aut nõ cõmittanf ipam. Oꝛ ſi comittatur ipam. WManife ſtuẽ qꝛ iuſtis ⁊ bonis moꝛtalibꝰnũq; ad JFaueret bonis ⁊ iuſtis hominibus.⁊ Neceſſe ẽ vt poteſtatem 90 legibus uerſan ur. vel iraſcatur. nunqᷓ; nocent eiſ denꝰ. Wanifeſtũ etia eſt ſcõm hoc.ꝗa ſolis iniguis ⁊ peccatoꝛibꝰ aduerſant᷑ et iraſcũtur.⁊ ꝓpter ſolã iniquitatẽ ⁊ pecca ta. Quoniã ſapiẽcia ⁊ iuſticiaſapiem⸗ tes ⁊ iuſtos ob alias cauſas iraſci non ſi⸗ nũt.Et quia etiã ſapiẽcia ⁊ iuſticia belluʒ inexoꝛabile ſy habẽt contra vicia ⁊ peccꝗ ta.que neqʒ pace ſopiri neꝗʒ treugavnq; ſuſpẽdi poteſt. Sequit᷑ iſtud ex necei⸗ ſitate vt nunqᷓʒ placati ſeu pacati ſunt ini quis ⁊ peccatoꝛibꝰ.q̃ʒ diu in iniquitatibꝰ uis et peccatis ꝑſtiterint. quare neqʒ mu neribus neqʒ ſacrificijs poſſibile ẽ vt ob⸗ tineatur fauo?⁊ gracia.ab hüs omnibus Inutilis igit ẽ cultus eoꝝ qntũ ad ipſos. uꝑuacuus aũt qntũ ad iuſtos etbonos Bapientes em̃ ⁊ iuſti dij nõ poſſunt non fauere/⁊ gloꝛiã ſuam impartiri ſibmi milibusihoc eſt ſapientibus et iuſtis bo⸗ minibus. Neceſſe em modis omnibaeſt nto ſapientioꝛes et iuſtioꝛes ſunt dij.tã to eos et bonos et om̃ia bona maioꝛi fa⸗ uoꝛe et gra amplexari. foꝛtioꝛiq; eis ami⸗ cicia ſeu dilectione aſtringi. Non ſolum igit᷑ placatos atʒ ꝓpicios neceſſe eſt eos eſſe bonis Nuſtis hominibus ſed etiam amiciſſimos.Amicicia incomparabiliter maioꝛe q; bomies amici eſſe poſſintbo⸗ minibus. Quia igif amicicia vera po tius conferre amico q; ab eo recipere in⸗ tendu.ymmo contra intentionem ⁊ veri tatem amicicie eſt aliquid ꝓpꝛij commo⸗ di in ipſa querere Wanifeſtum eſt deos nec velle nec querere mũera vel ſacrificia iſuus inſaniſſime culture. Cum igr in bonis et iuſtis hominibus fauoꝛẽ ⁊ glo⸗ riam deoꝛuʒ querere per ſemetipᷣam ſuf⸗ ficiat.ſuperuacuum eſt eis offerre mune⸗ ra vel ſacriſisa pꝛopter hoc. Anppli⸗. Quis homo ſapiens et iuſtus vellet ſibi offerri quecunqʒ mhera. pꝛehter hoc vt pter hoc vt eſſet eis amicus et pꝛopicius. certum eſt ꝙ nullus ymmo maniteſtuͦ eſt quia iraſceretur omnis ſapiens etiuſtus S offerentihꝰ. Jraſceretur inqᷓʒ faciẽte hoei Japiencik et iuſticia.ð et hoc fanto magis nto maioe in eo ſapiẽcia ⁊ iuſicia.quia igitur incomparabiliter maioꝛ eſt ſapien cia et iuſticia deoꝛum qʒ poſſit eſſe quoꝝ cunqʒ moꝛtaliuʒ.Ex neceſſitate incompa⸗ rabiliter magis iraſcuntur boni dij mu⸗ nera huius et ſacriſficia ſibi offerentibus. — E= 22 0 n NPon ſolum igitur iram bonoꝝ deoꝛum q; ſanctos ip̃os inuocamus aut oꝛmns mag qualẽcunq; contra ſe ꝓuocanthauz cul vt deos. neq; vt auctoꝛes eoꝝ q nobis ? heini toꝛes. Sed ineſtimabilẽ inmenſurdbilẽ ſtari petius. ſed vt interpellqlo:es pꝛo mliten oꝛtalibꝰ. Si quis autẽ dixerit.ꝛ multo nobis ⁊ impetratoꝛes. Neqʒ ab ißis pen 1H V. oꝛtius poſſumus iſta obucere cultui ſen mus vt nobis huius bñficia largiant. ſz ane calture dei altiſſimi cũ ipe incõpabiliter potius vt deũ altiſſmũ oꝛẽt. qtenus ipſe ſtadin magis ſapiẽs acbonus⁊ iuſtus ſit oibus nobis ea largiat Nec dicimus ſancte pe tatgen dijs. Neceſſe em̃ ẽ vt bonitate ſua puraæ te ſalua nos ſʒ potidoꝛa p nobis. War⸗ nugn; redũdantiſſima gratis faueat:x ſit piopi: yres igit ⁊ alios ſanctos colimus. Non ian cius alʒz amicus ſapiẽtibus ⁊ iuſtis bomi vt illiydola vel deos.Illi eis ab ydolis ? ſani bus.Et ꝓptenhoc nõ ſolũ ſupuacua ſed dijs ſalutẽ ſibi ⁊ ſperabãt et poſcebãt da RZ etiã noxia ? ira eiuſdẽ puocans.ẽ cultura ri.⁊ illos eam poſſe dare credebant.nos geneß Qißi ab eiſdẽ impendit. Beſpodemng aut nõ ſic. Nõ em̃a ſanctis amns vI in ¶eultura ois c honoꝛificẽcia ipi⸗ ẽ debi· petimus nobis ſalutẽ dari. ſed vt a dño mutſih Unm pſe. ppłer ſupeminenuſſimã ipiꝰ no⸗ deo nobis detur imparari. nec eiſdẽ ipo sonh bielitatẽ ac maieſtatẽ ſeu magnificenciã. ? nimus vel credimus ꝙ ipſi ſint auctoꝛes int ꝓpter obnoxietatẽ qua vnadq; creatura vel datoꝛes ſalutis ſed potius obtẽtoꝛes pzaln iotũ qð ẽ. ? totũ qð babet eide ſingumti ſen ipetratores. Or ſi quis direrit. ꝙ q uͤin ter debet. Alüis autẽ nec debet niſi ꝓpter/Hadmodũuᷣ regibus deheturregius bonoꝛ. wmnde ißpᷣm. quoniã ab alijs nibil habet ppe ⁊ ſi c poñtificibus.⁊ ſacetdotibus ſacerdot tüfin p alia tanq; p nuncios atʒ deferetes mul lis.ita etiam dis diuinus honoꝛ ex nece’c Eini ta bona receperit. wanifeſtũ aũtẽ pſe a: ſitate debetur. Reſpondemus. q; di 2 incõꝑabiliter longe ẽ datoꝛ munera nũ ninus honoꝛ apð nos nõ ſignat niſi dei nain cio deferente illud. Nuncio em̃ ⁊ deferen altiſſimi honoꝛeʒ.Sicut neqʒ bocnomæz wön ni munus.inqᷓ;tũ nũcio ⁊ deferenti ex¶ vo⸗-⸗ deus niſi deum iniſſimn vn vnde etnomen luntate et bnñplacito mittentis illud.non incõmunicabile vocatur.ſapiencie.xiiij. RK debet᷑ aligd honoꝛificẽcie vel gracie vłꝭre vbi dicit de ydolatris.quia nomen in co H muneraliois. niſi ꝓpt datoꝛẽ munerisv· municabile dederũt ligno ⁊ lapidi. ania Xl mittentẽ illud. Quare ſicut ſupꝛadirimꝰ. ergo diuinus non a dijs.ſed a deo deno Eppſutn bonis dijs nihil debet honoꝛificẽcie vel minatũ eſiiquẽadmodũ regius ab eo qð umng bñficioꝝ.qᷓ pꝑ eos pᷣſtant moꝛtalibus niſi eſt rex.⁊ pontificalis ab eo quod eſt von upnet⸗ ꝓpt᷑ datoꝛẽ ipᷣon q ẽ deus altiſſimꝰ. Sa⸗ tifex non ꝓtedit vnifoꝛmiter ſcᷣm intenti tentmi cra ant et ſacrificia ⁊ tẽpl.totaqʒ cultura onem eoꝛum. Deus enim nomen cõmu⸗ feonm⸗ idolatrie nõ ẽ honoꝛificẽcia deoꝝ nec nũ qne eſt et comunicabile apudeos. Nuc lbocifiis riũ p̃ſtat moꝛtalibus. Sed vt datoꝛũ mus.qꝙ ſi ſapiencia et iuſticia vł bonitas nin vel vt miniſtroꝝ ⁊ amicoꝝ dei altiſſimi;53 mitg vt auctoꝛis ipᷣius dei altiſſimi.Per ſe aũt Hõ notũ ẽ.quia ſolus deus altiſſimus hono nmun radug ẽ. ⁊ ſolus auctoꝛ bñficiorũ.ſoluſqʒ dato? ip̃oꝝ.vt auctoꝛ ⁊ date illoꝝ.Mani „ ken iE irugri deoꝝ iniuria eẽ erolle⸗ iſſimi. Ri quis vero kal oés xp̃iani tẽpla edificamus nõ dijs ſed eſ holbus ſanctis.ſcʒ ⁊ qꝛ ſacra eis ſtatuimꝰ te videlicet feſtaſacraſq; cantões ⁊ lectcões Ufri quẽadmodũ ⁊ cõtra religionẽ xpianã di en rxerat fauſtus hereticus.qꝛ xpᷣigni ydola ĩ lle martyres. ſacrificia in agapas ↄuerterũt onugs Reſpõ ſRtemus quia no iempla ſanctis ig, un vel martyribus vł alijs.ſed deo altiſſimo ſtſobn edificamus.⁊ quicquid honoꝛis ſanctis ſe impendimus vt dei amicis.⁊ vt dei ſᷣuis/ nnd, „ X ꝓpter ipᷣm deũ ſolũ hoc facimꝰ. enibus⸗ G₰ . bere deos. Wanitfefeſtũ eſt quia inutilis eſt cultura deoꝛũ iniquis et malis homi⸗- nibus.ſuperuacua auten?ſapientdus et iuſtis. ymmo ena noxia.deoq; altiſſimo intolerabiliter iniurs ſa. Si vero non co municãtur eam ſapiencia vel iuſticia ſeu bonitas. Palaʒ eſt ꝙ huius poteſtas in dijs gladius eſt in manibus ſurioſoꝛum Apparet etiam qnta ẽ veſania ydolatrie que ⁊ deos illos nominare nõ erubeſeitl quos et abſqʒ ſapiencia et abſqʒ boni⸗ tate eſſe confuetur. Quare inſipientes et malos.et ideo potius inbonoꝛandi atq; ſpernendi q; honoꝛificandi. Qꝛſi di⸗ it quis.q; ꝓpter inſipienciam ſuam at Aq; maliciam placandi ſunt ne ſeuiant in moꝛtales.Erroꝛiſte multis vijs deſtituit acan comitantur. poteſtatem quam dicunthka A2 25 ys m eſt ſ ffr co ce vrs e rhenrr, Be 1 legibus B Bmũ qu bui⸗ fubſtacichõ düi ſuntſz be re hnano tãtas iniqtates tãta diſtrictiög lue. Belua em̃ ẽ ꝗq ſine ſapiẽcia aſcit ad intemitt. tataq;feueritate vindicat. Qnñ 7. We euiendũ,.et placat᷑ eſca. Secii qꝛ huiꝰ to foꝛtius in ipis penetralibꝰ domus ſue ne dica dij ſz belue ſi placarent᷑ muerib/ hocẽ in tu deoꝝ⁊ in ipᷣo celo. Si enim raſcerẽtur nõ offerètibꝰmũeraſed ſacri⸗ nec ipᷣm celũ.cetuſqʒ deoꝝ vacat a tantis ſicia eoꝝ ↄtẽpnẽtibus. ita nõ ſinerẽt vi⸗ iniurij 87 cõtumelia creatoꝛis/q illi eſt cu ſesi „ . uere.niſi cultoꝛes ſuog. Ampᷣ.Aut ẽ eis ra de honoꝛe ſuo⸗ gloꝛia ⁊ de ſalute ißo⸗: 3 n 2Se13 c αρiele; min poteſtas hec libera vxł ſeuiãt in quoſq; ? rüu. Quoniã omniũ egritudinũ pꝑniiio bene quatũcunqʒ voluerint.aut ẽ in eis ligara ſiſſima ẽ iniquitas.et omniu moꝛtuũ peſ⸗ 1s gag. I Quta. a mogun die et limitata.ꝙ ſi eſt eis libera.quõ igit ꝓ ſima ẽ moꝛs pctoꝝ. ⁊ omniũ ſoꝛdiũ ſpur ſ tuc ↄtẽptoꝛibus ſuis exterminatoꝛibus ciſſima efeculẽcia vicioꝝ.Q ſi non curat ſra culture ſue. Si vo nõ ẽ eis libera ſed hec vindicare q? eius iuſticia.ſi nõ curat n 4 ligata ac limitata. Eſtigit in poteſtate et ſanare q eius miſcðia. Si nõ curat mun ð bũplacito ligatoꝛis acſimitatoꝛis ĩ quos dare qᷓ eſt eius ſanctitas.Eouſqʒ vero in ⁊ qntũ ⁊ quãdo ſeufat. Ipᷣe igr ſolus pla ſaniuerũt quidaàvt deũ hebꝛeoꝝ non niſſ ſu cãdus ẽ mũeribus ⁊ ſacrificus nõ huiꝰbe vnũ ex hijs opinarẽtur.⁊ ſoꝛte obtinuiſſe luæ quarũ malicia nihil habet. niſi qntu vrt deus eſſet hebꝛeoꝝ. ⁊ iupiter ſilr vt deꝰ iG ipdvult ⁊ ſinit. Quis em̃vidẽs aliqu? eſſe? crete. ⁊ venus vt dea eſſet cypꝛi.⁊ ita pci⸗ tenentẽ beſtiã ligata adoꝛet vel honoꝛet de alijs. Querendũ aũt ẽ ab huiꝰ home⸗ . ßt iſem beſtiã.vt in ipᷣm nõ ſeuiat.⁊ nõ po nibus. cũ oꝛbẽ terrarũ deus deoꝛũ creaſ⸗ ſia⸗ tilus lenentẽ illa. CLertũ autẽ qe ſolus / ſetet eius eſſet iure pleniſſimo ac ſingula hcti Deus altiſſimꝰ et ligatoꝛ et limitatoꝛ ẽhꝰ riſſimo.vtrũ ipe deuſ deoꝛũ ſoꝛtes huius elbr poteſtatis.quare ipe ſolus oꝛãdus ⁊ ado miſit. an ipi ꝑ ſe. deũ aut deoꝛü ſoꝛtẽ mi⸗ i randus ⁊ honoꝛadus ẽ cõtra irã atʒ ſeui⸗ ſiſſe.non ſolũ non verũ ſed puerile ẽ ſen⸗ ſno ciã huiꝰbeſtiarũ.nõ ipᷣe beſtie. Qꝛ ſi dixe tire cum ſoꝛtes ibi im̃ locum habeantybi ci . it ꝙ nõ ẽ extoto ligata huiꝰ poteſtas a ignoꝛatur quid euitandũ vei cõmittẽd—u deo altiſſimo. ſed in parte. tener igit eos ſit. Sapientlſimus autem deus nibil in ſ 4 ligatos qntũ vult. cũ inuit⸗ nihil eis libe pteiſta ignorabat. Qꝛſi iimet.conſutto = ruũ dimiſerit.Quare ex toto in manibꝰ eiꝰ deo altiſſimo ſoꝛtes huius miſerũt. 2 de ſunt ficut belue cathenate Debes aut re eius appareeos nihil iuris haberein 1 ſcire q eo vſq; deſipuit quoꝛundã vani⸗ hijs que per huiuſmodi ſoꝛtes occupauue aui tas.vt deos crederetjvel ſibip̃is ptitos fu runt. Quare nec vt dii nec vt dñi in buis iſſe ad hoc ſoꝛe.vłdeũ eoꝛũ ipᷣis diſtri⸗ honoꝛandi ſunt. Sivero eo conſulto u buiſſe totũ oꝛbẽ terrarũ. Plato vero ſen⸗ et de beneplacito dius ſoꝛtes huins ð to tit deũ deoꝛũ oꝛbem terrarũ eis regendiũ to oꝛbe miſerunt. Qugliter ergo de totꝑp .R wo tradidiſſe ac diſtribuiſſe. Qꝛſi verũ ẽ tibus mundi exterminati ſunt eteiecti. et u necipi ſuggerut moꝛtalibꝰ cõtra deũ de⸗ hoc deo ipᷣo hebꝛeoꝛũ iubente ĩ lege ſua. in oriũ nec aliquid ab eis exigũt cõtra bono Quomodo non fuit contentus deus he n reé ipiusuare mqʒ culturã huiꝰ eis ſug⸗ bꝛeoꝛum ſoꝛte ſuaſet fines alioꝛuʒ inuaſit ſe gerut. nec ab ipis exigunt ipam.necetiaʒ videlicet ternom pꝛomiſſionis. Si eñ eſt n .* impendiſ ibiſuſtinen eandẽ. Alion no pax et amicicia inter eos.nullus eoꝛũ in⸗ N ſolu intideles miniſiſi ſed etiam nequiſſi uadit fines alioꝛum Ruin eticeen adiuuax 4 i iius eſſent. Cũ gubernatiõi ſue ⁊ cu⸗ ſeinuicem.et pꝛomouet alter alterius cul N re commiſſos. moꝛtales a deo altiſſimo turam. QDuomodo igitur permiſerür di Zuerterent. 7 in cultura ſua tranſferrent. 2 ſe ſic exterminari omnes de terra pꝛomiſ 5 4 deus alliſſimus iuiquus eſſet.ſi tantã eo-⸗ ſionis ⁊ de toto oꝛbe chꝛiſtianoꝛum.⁊ dę . iu nequicia ſuſtineret. Siem ctura cei de toto regn ſarracenoꝛum.et potiſſimum homibus vt luſte viuat ⁊ iniuſticias eoꝝ de egyptò vᷣbi om̃es colebantur. vbi adðᷣo m ipunitas eſſe nõ ſinat. cato foꝛtius in dis erat celebꝛis cultus eoꝛum. vt eyptus ꝓ⸗ no nõ ſi uſtinebit tanta iniquitatẽ. quin eam pter hoc templuʒ mundi vocaretur.ſicut 4 N quãdoqʒ vindicet.⁊ quin eos a t malis dicit Mercurius. Sed de vꝛbe roma et 8 aminiſtrationibus quadoq; amoueat. maxime de templo quod pantheon vo⸗ ſ⸗ Ilef in ania dom ſue hoc eĩ gene cabatur. aovni omniũ erat deoꝝ. Qus mſ Renn ulene llicka Aeß nüggie Nwiſeh cüͤpen nöa wanm Breoin nonni hunniſe rnde⸗ Mirins bont wiͤcue⸗ rlnen. titn unt liti Gl N ebaed pet jin bis onſulo slo detotg nei. ggeſe. Neushe nuo —— rũt. ſi nec paxnec amicicia ẽ tes eos. Mali igr ſunt auari et cupidi.inuicem ſe ipugnates. fſineſq; ſuos ↄtra qterutrũ in ꝓadetes ⁊ occupates. hec aũt oĩa lõ ge ſunt a natura deon maxime bonoꝝ.qᷓ les ipᷣos ipᷣi credũt.Appet igit ex ipᷣo exłx⸗ minio eoꝛũ tãto atʒ ꝓfugatliõe eos in oꝛ be terrarũ nihil poſſe. Si em̃ eg eſſet poteſtas eoꝝ qua eis ĩponũt ⁊ ſibi pᷣmuʒ et maxime ↄſuluiſſent reſeruãtes templa ſualatʒ defendẽtes. deinde ſtatuas ſiue ymagines aut ydola ſua miniſtroſq; ſa⸗ croꝝ ſuoꝛũ pontifices ſcilic; ⁊ ſacerdotes ⁊ poſtmodũ cultoꝛibus ſuis.Om̃ino em̃ im illud ſaltẽ nõ ſibi cuſtodierunt? defende teſtas eoꝛũ hoſhibꝰ. Quare magis colẽ⸗ di ſunt ęt di habẽdi ab eis hoĩes/q; ipſi ab ho cia deoꝛũ huiꝰ?.q ho u ibꝰ. Manifeſtũ ei ex iercio „ Judith.nabuchodonoſoꝛ regẽ babylõis pcepiſſe holoferni pᷣncipi milſicie ſue cun⸗ cos deos gentiũ exterminare.videlicʒ vł ipᷣe ſolus deꝰ dicełeęt᷑ ab aliis nationibꝰ q potuiſſent holofèrnis potẽcia ſubiuga ri. Et iterũ ex ſexo eiuſdẽ. Magnates holofernis ad achioꝛ. vt oſtendã tibi qm nõ ẽ deus niſi nabuchodonoſoꝛ.deniqʒ romani ſtatuerũt.vt nullꝰ abſqʒ decreto eoꝝ coleret᷑ nec haberet deus in terra. Appet igitur ex His neſeetus eivore⸗ icredibile ẽ ꝙ ſponte ſua exterminati ſint ſuũ etia aduerſus hoĩes defẽdere nõ po Ddij. ⁊ ꝓpfugati de maioꝛi parie oꝛbis Kr terũt.Oꝛ ſi quis obiciat.qꝛ ideʒ poteſtõ rũ. Silr et modis om̃ibus ĩpꝛobabite.et/ra nos dici de deo altiſſimo cuiꝰ culłlas Soſdẽ cultoꝛibus ſuis adeſſe noluiſſe.vt qʒ ig nolẽtes ⁊ inuiti paſſi ſunt qᷓre mani feſtu ẽ eos reſiſtere nequiuiſſe poteſtati. p qua talia paſſi ſunt. Hec igit᷑ poteſtas ant huana eſt aut dei altiſſimi. ꝙ ſi ẽ dei altiſſimi. Inimici igr ⁊ ĩfeſti erat deo altiſ ſimo.qui eos inuitis ipᷣis.de tatis regnis omino expulit omnẽq; culturã eoꝝ et ho X noꝛificenciã exterminauit.equo manife ſtũ ẽ eos malos eſſe.⁊ ꝓpt᷑ hoc nec dicaʒ honoꝛe diuino.ſed ꝓꝛſus om̃i indignos. Appet etiã cultura eoꝝ ꝓꝛſus inutilẽ fuii ſe cultoꝛibꝰ ſuis.irato eis exiſtẽte deo de⸗ ꝛũ.Q ſi ire ip̃ᷣius reſiſtere nõ poterũt.vł ꝙ ſe.vl ꝙ cultoꝛibꝰ ſuis.ergo neqʒ fauoꝛi et gre eiuſdẽ reſiſtere vſſunt cõtra culto res ipᷣꝭꝰ ſolius. Manikfeſtũ igit eſt om̃i no inutilẽ eſſe culturã eoꝝ.cũ non ire dei altiſſimi reſiſtere poſſinti ad eſſe ſibi vel cultoꝛibus ſuis cõtra illaʒ.nec fauoꝛẽ aut gracia ipius impedire. quo minus ꝑ eas beneit cultoꝛibꝰ ipᷣius ſoliz. no em̃ mi noꝛ ẽ vllo modoꝝ gracia ſeu beniuolẽcia dei altiſſino; ira e s. Quare totũ bene/⸗licia celi nominat ſaa ſcriptura. taq; fre eſſe reꝛ hũanarũ.totũq; cõtrariũ ex ſolo bñnplacito dei altiſſimi ẽ.cõtra qðᷣ om̃ino nihil ꝓ ſe.vłl etia ꝓ ſuis eos poſſe manite BG feſtũ ẽ.neqꝗʒ cõtra hoſtes ſuos ſilłx. nõ igit limẽda ẽ poteſtas eoꝝ ꝓpter reꝝ hu manarũ piculũ. neaeranem eis om̃i no ꝓpt᷑ easũdẽ ꝓſperationẽ.q̃re neqʒ cul luira eis ꝓpt᷑ hoc adhibẽda neqʒ aliud. Si vᷣo pateſtas huana ẽ ꝑ quã extermĩa⸗ ri et ꝓfugati ſunt.magis igr eis adoꝛãadi ſunt holes qᷓ; iſi hoĩbꝰ poteſtas huma na magis timeda ẽ eis atʒ placada q; po * * ciijs ſpiritalibus. gentes inſipiẽtes et pᷣncipes earuʒ ſepe ⁊ tociẽs quo minus creſceret atʒ dilatare tur p hoĩes impeditus fnit. Qð qꝛ nõ eſt pena hocdei altiſſimiſed facientiũ.exter miniũ vero ydolatrie pena ẽ deoꝝ. etſa⸗ lus ydolatriã deſerentiũ.nõ igit᷑ quicqʒ oꝛificenciã et cultuzʒ exterminatus ẽ et vix etiã lcee potut. t contra deũ altiſſimu faciebat ydolatre re cedẽtes a cultura ipius.ſed ꝑotiꝰ cõtra ſe metipᷣos.⁊ ꝓpter hot iniuria dei in ſemet ipᷣis atrociſſime vindicabant. necem ſibi ꝑnicioſiꝰ irrogare poterat ydolatrie ſeruitutẽ.nullã iram dei maioꝛẽ poꝛtarę poterant q; tenebꝛas excecationis ⁊ lyra nidẽ peſſimã.quibus vnũ deũ ac ſolũ ve rũ cognoſcere phibebãtur.et in placabi⸗ libus inimicis ſuis atqʒ ludificatoꝛibus demonibus ſeruire ꝑmittebant. Dis autem inanis gloꝛie amatoꝛibus.et ho⸗ noꝛificencie dei altiſſimi inuidentibꝰ.pe erat eos deſerentiũ et ad deũ verũ reuer tentin. Quoniã qaytem tam crebꝛo mi⸗ quẽter cultus eiuſdẽ imperatur.⁊ interdi citur populo hebꝛeoꝝ.neceſſe habemus declarare tibi que ſit iſta milicia qua de⸗ cepta coluit quondam antiquitas. etad huc aquilonaris barbarie natõnes mul te colunt. Quia igitur milicie nomen de celis aut ſtellis aut luminaribꝰ nimis inpꝛopꝛie nimiſqʒ extranee acciperetur. conueniens eſt vt accipiatur de ſubſtan⸗ le eſt eis ſubſtancis.ipſos cultũ diuinu⸗ impendiſſe.quas pura⁊ moꝛtua coꝛpo:⸗ na erat ydolatrie deſtrusio. ſalus autey . . . . — Pe Phc BWas nαααaαπιιι½ο ſp . 4 Be crederẽt.et in quibꝰ nihil puͦalis virtutis eſſe opinarent. Hec igi milicia ẽ ſcõʒ opinionẽ eoꝝ.quẽadmodũ ex lidðꝛis ma⸗ gicis atʒ maleficis euidẽter appet.miltitu⸗ do ſpirituũ de qua ſenciebat ſicut narra⸗ ſtellato manifeſtũ ẽ.qꝛ poſuerũt anglos miniſtrates ſignis.⁊ diſtinxerũt miniſte⸗ ria eoꝛũ iuxta diſtinctionẽ circuli ſignoꝛũ qui ʒodiacus grece vocait. Undeꝛ ꝑo ſuerũt ꝗ ſeruirẽt pᷣme triplicitati eoꝛundẽ ſignoꝝ.in quatuoꝛ ꝑtibus anni.Silr ⁊ q ſeruirent ſcõe in eiſà partibꝰ.Silr et ter cie et quarte.⁊ poſuerunt eis noĩa. Juxta ba modu poſuerũt et ꝗ pᷣeſſẽt ceio ſatur ni.t qui ſeruirẽt celo et ipi ſaturno et no⸗ mina quoꝛunda eoꝛũ.Silr et qui pꝛeeſſet ipᷣeſaturno.et nomina eius poſuerũt ĩ li⸗ bꝛis ſuis.Eodẽ mõ ⁊ qui ſeruirẽt circulis alioꝛũ planetarũ.⁊ qui pᷣeſſent vel eſſent pncipales eoꝝ.ſiue qui pᷣeſſent inter eos: ⁊ nomina poſuerũt eis. Silr et qui pᷣ eſſent vnicuiq; ceteroꝝ planetarũ.⁊ noĩa eoꝝ deſcripſerũt iuxta poſitionẽ iſtã ſuaʒ. „Quid aũt habeat veritas de hijs. videli⸗ tͤ vtrũvnicuiqʒ celo ſint ꝓpꝛü ſpũs habi tatoꝛes vl p̃ſidẽtes et vrru noia ſint eadẽ vel poſſint eſe. et de alis que circa eos huiꝰ poſuerũt diſputare et pſcrutari pᷣter intentionẽ eſt pᷣſentis tractatus.⁊ ad qr⸗ ta ptem ſciencie diuinalis philoſophieq; ſapiencial ꝓpᷣe pertinet. Et ꝓpter hoc omnehuius ciij dẽ tractatui reſeruamꝰ. NPoſuerunt ſimiliter angelos ꝓpᷣos qui peſſent igni. Similiter etlalios ꝗ peſſent mari.et alios qui peſſen terre. Et vtebatus inuocaionibus hui⸗ ömnium ſoirituũ vel angeloꝝ. ꝓut credebant con gruere maleficus ſuig. Uerbi gracia cum intendebant operanł in rebus pertinenti bus ad ſaturnuʒyinuocabãt per nomina cPn. le laz abi⸗ qʒ noibꝰ angelos quos nebaͤt ſeruir tenlo ſaturni ſiue celo us. et cum volebat oꝑani in rebus perti nẽtibꝰ ad venerẽ ſilr ſarieba de angens quos credebat ſeruire circulo veneris. Et adhunc modũ de ſcripturis atq; ſ culpturis huius nominuʒ deſcribẽtes ea vel ſ. culpentes in inſtrumẽ tis maleficioꝝ ſuoꝛũ. Hoc eſt ymagini . eü. ib⸗ vel ſpeculis.vel lamiĩs et 5 alijs. Utebalur etiam Eculls. ve⸗ et reb? alis quas maleſicis operib⸗ adhibebãaͤt: ſicut teſtis ₰D legibus lateribꝰ cerfeis. Eodẽ modo faciebãt operari olẽtes in rebus ignis.⁊ in rebꝰ maris.et in rebus terre.ſicut euidenter le gitur in lidꝛis eoꝛum de huius ſicut in li bꝛis ſeptem planetarũ ⁊ alijs.quos deci W himus. Poſuerũt em̃ vnicuiq; celoꝝ ſpi⸗ pti et perditi.alioꝛũq; deceptoꝛes et perdi itus ꝓpᷣos pᷣſidẽtes autſ Sckteser in eo / Ptoꝛes homines vel ſcripſerunt ipᷣivel de⸗ rũ ſitibus inhabitantes.Et de celo ꝗdem mones ſub nominihꝰ eoꝛum. Impiettas autẽ ⁊ vanitas huiꝰ operũ inde euidẽter apparere poteſt intelligentibus.quoniã ipᷣa eque fiebant ꝓ bonis.vt ipᷣa ſcilʒ bo na fierẽtvt ꝓ malis et ecõöuerſo. Oia P em̃ maleficia indiffereuter eque docẽt fie ri libꝛipꝛo impediendis ſanctt ac iuſtis homibusac ꝑuertendis vt ꝓ malis ⁊ im pijs.verbi gracia waleficia in rebꝰ vene⸗ ris egne ꝓ inflammãdis libidine.ſanctis *, caſtiſimiſq; mulieribus vtꝓ mexetricibꝰ ac vilibus.⁊ inuocationes huius ſpirita= um eque fiebant ꝗd bona faciendavtad mala.O ſi huius ſpũs eque aderanthꝰ cultoꝛibus ſuis in faciẽdis malis vt in fa⸗ ciẽdis bonis.manifeſta eſt impietas eo⸗ rũ et iniquitas. Si autẽ non aderant eis niſi in faciẽdis bonis.vane igit᷑ ⁊ fu⸗ ſtra impendebat᷑ eis huius culiura ꝓfa Trciendis malis. quare mendaces ex neceſ⸗ tate ſunt ⁊ libꝛi huiꝰ⁊ ſcriptoꝛes eoꝛũ et O4r⸗ ipi dij ſcõm ipᷣos quoꝝ reuelatione ſe ta⸗ lia ſcripſiſſe ſcripſerut. Amp. In faciẽ dis bonis gratis aſſunti fauent dij ſi bo ni ſunt. Si em̃ vel negligũt vldeſerũt bo na faciẽtes donec illecti ſint muneribus et ſacrificijs.mali dꝛoculdubio ſunt.qui non ſponte bona diligunt ymmo negli⸗ n Sr vo maleficijs quãtacunqʒ illecti one munerũ vel ſacrificioꝝ illecti fauent ꝓculdubio mali ſuntquare vtroqʒ caſu contigente mali ſunthoc eſt ſiue bonis non ſponte ſgueant ⁊ ea ꝑ ſe negligantſi ue malleiledinnneaibus Hacantenm⸗ lomõ ergo colendi ſeit. pliꝰ. Si iuſtum ⁊ bonũ opus intẽdit᷑.quis dubi⸗ tat omnes bonos et iuſtos homines ꝓ⸗ ſperationẽ eius ⁊ diligere et optare.Qñ⸗ to foꝛtius igitur deos optimos⁊ hoc gra tis ꝓſſe Puigalio uin incõparabiliter minos fauent parti inique ⁊ ſouent ininſticia.er . Nla7 hoceil os eos eſſe neceſſe ẽ q; homi nes. Amp. Cum due gente bellũ ha bẽt adinuicẽ.neceſſe ẽ alteꝝ bellũ iniuſtũ habere. Utreꝗ; aũtinuocant deos ſuos Quid igit᷑ facient iſti dij vtriqʒ. Si em̃ fa uerit vtriqʒ genti ſue.igit᷑ alteruter eoꝛuʒ godi geletq ed olentn clevib pinci nias ſop lendo (lon ro Nonul Vn Ml,u ſen kiüͤrk ſPlean Aunus ligen niese Vere oan di 8 poſ ihe ie o: n ſftan ir; tterf hnf omnnik ſe Wi Du n egn cn inpe Me e quo duo incõueniẽcia ſecunf. ꝛimũ vi⸗ parxaut amicicia inter hui? deos. aut u delicet ꝙ iniqui ſunt alterius pariis dh. noõ. Si ſic. Neceſſe igitur ẽ. vt vnuſquiiqʒ ſari Scom er neceſſitate ſibinugem ad eon amere ltoꝛes omniũ alioꝝ ⁊ faueat au uerſentur et pugnent contra ſeinuicem ꝓ eis. Amicoꝝ em̃ maxime tanta amicicia ⁊ 9 uni culłdꝛibus ſuis. Quare inter eos erut tam ſancta vt deos decet ſeſe inuicẽ com D bella ⁊ inimicicie ſicut inter homines. Et plectenuũ.manifeſtũ eſt oĩa eſſe vmunia wes gdeo ſubiecti erũt ſimilibus paſſionibus. QDuare impoſſibile ent aliqueʒ illoꝛũ vel kmin boc ẽ ire inuidie.Et cõtinget aliquos ooꝛ munera ſacrifitionvł aliarũ oblationum lti vinci. Quid ergo diſtabut a malis bomi redipea cultoꝛibꝰ ſuis.vt impediat culto⸗ ſalche⸗ nibus. Pꝛelerea cũ ipi ſunt pᷣſcij fuuu res alicuiꝰ alioꝝ. In hocenim iaʒageret 6. N) roꝝ.quõ aggrediẽtur bellũ in quo ſe vin cõtra illũ.cuiꝰ culioꝛes ⁊ ſubditos impe⸗ vedoift cendos eſſe pᷣnoſcent. Aut ergo deſerent diret. hHoc aũt nõ ꝑmittit vitas amicicie. N * iſ cultoꝛes ſuos in eo caſu ⁊ inutiliter colen Uane igitur⁊ inutiliter offerent huiꝰmu ₰ uistin tur ab eis.aut ſcienter ſe ⁊ ſuos dabũt in nera et ſacrificia nõ acqpient. Si vo nõ yfn periculũ pugne.cu in ea ſe vincẽdos pᷣui⸗ eſt pax neq; amicicia inter eos.ſunt igtẽ in elgtat deant. Amp. Aut eque foꝛtes ſiue po diſcoꝛdia ⁊ odio inter ſe inuicẽ. Hee autẽ m- tentes ſunt oẽs dij.aut alu foꝛtioꝛes alis ſunt paſſiones peſſime quas dininita ig [6 ihin Q ſi eque foꝛtes ſiue potetes. Impoſſibi bonitas omino no recipit. Amplius. nun le caur foꝛtẽ ab eque foꝛti ſuꝑari. Impoſ Aut iuſto odio ſeinuicẽ oderũt.aut non. unt ſibile quoqʒ gentẽ a gente ſuꝑari. niſi dij Si ſic. Igit merito odibiles ſunt ⁊ ꝓptes nüt alterius dijs alterius pualeat. Impoſſibi hocomni honoꝛe indigni. Si vo non iu⸗ e le igr erit inter gentes diuerſoꝝ deonꝝ cul ſto odio ſeſe oderut eo igr ipo iniqui ſůt un trices quocũq; bello victoꝛis. Ampl. ⁊ mali.et ꝓpter hoc magis pena ⁊ contu t Adiutoꝛiũ deoꝝ in bellis nõ ẽ in armis? melia qᷓ; honoꝛe aut ſeruitio digni. Ja WM viribus. ſed in nutu tm̃n bñplacito eoꝛũ. ig declaratũ eſt tibi ex hijs cultura deoꝝ * quare q;diu durat fauoꝛ ⁊ gracia eon cl q vdolatria vſualiter dicit ſtulticiam eſſe —K toꝛibus ſuis.tamdiu ⁊ adiutoꝛiũ.Aul igr· elc; ſacrilegggaerͤrr.,7d uoſeen & adiuuãat qntũ nolunt. aut non. Si ſic. Im Oſt hec igit relinquit nobis de ti poſſibiie igit ẽ ꝓPuenire vlctoꝛiã Z quẽcu⸗ darare inſaniq vanitate at; im „ H nbiſbo C0n. ſi non adinuãt. apꝑet euidẽter ¶ / pietatẽ ydolatrie ſtellaꝝ ⁊ luminũ BPS l Feli⸗ XI iÿ ini impotẽcia eoꝝ. ⁊ miſeria in hoc.ꝙ volu „Dicemusi f. q; ydolatrè huiuſmoi. aux nan tas ⁊ bñplacitũ eoꝝ incõpleta relinquit᷑. pintendebat hui⸗ cultũ ſeruire coꝛpib⸗in⸗ d nod fieri non poteſtabſq; doloꝛe et animatis. aut coꝛpibus animatis q elaz nce afflicnione ſpüali. Amp̃. Si bella ſunt aĩalia eent.aut ſp iritibꝛfoꝛinſecis. ꝗ ala⸗ nggile inter ipos deos ꝓ cultoꝛibus ſuis neceſſe bus bui vrcoꝛpib pſideret y ſ pirid eſtvt ſint inter eos etia victoꝛie. Quidᷣ eadem ẽ ydolatria hic qua ſupꝛa de truxi an . igitur fit de victis dijs. An capiũt. an reli⸗ mus. Quare nõ optet nos in deſtructio⸗ ni⸗ garnr. an in ſeruitutẽ victon rediguntur. nẽipi⸗ leru laboꝛare Si vo coꝛpibo am Asggarel elia ex hijs miranda ſtulticia matis vel animalibꝰ necelſe e hnima u omniu ydolatraruʒ.qui potioꝛes deos lia aut eſſe irrationabilia ⁊ no intelligibi . n aut ſaltẽ po entiſſin inter eos.ſi ꝗs ĩter lia. Uane igr ⁊ ignowinioſe eis ſeruit cũ eos ẽ talis.nõ eligũ᷑ aut colant. Am⸗ neqz ipm eruitiũ agnoſcat neqʒ ſeruito d plius. Eñ ꝓ bello ⁊ victoꝛia nõ colat niſi res. Et ꝓbter hoc in remuneratione eoꝝ nines, mars eque colentibus et veneratibꝰipᷣm nullatenus intẽdant.Cultũ enim diuinũ nr equaliter fauere debet.ſed intuitu tantuʒ agnoſcere nõ eſt niſi ralionalis anime et hoegt culture fauet cultoꝛibus ſuis. Quapꝛopt intelligentis Ampli⸗.bꝛutis auimalibus ?Y — thli impoſſibile ẽ huisbellãtibus doinuicẽ diuinũ honoꝛẽ impendere manikeſte in⸗ . „. ibon I uenirevictgꝛiã.ꝙ ſi dixerit quis.quia dya ſanie eſt. Omne nang; animalrationale delit⸗ Tna etiã ꝓ bello et victoꝛia colitur. Reuer nobilius eſt atzʒ pſtaniius ſublimiuſq; in inuſi temur ad id qð in ꝓximo diximꝰ. videlicʒ cõparabiliter omi irrationabili. Incona. ee, e aga ſieque foꝛtes ſunt mars ? dyana. neu biliter igit inferloriatz ignobilion, ſubaet ααιunαα NRek i pacni pueniet victoꝛia. Si aũt alteru licet hmoie tionale qu homo. Fisei ten e foꝛtioꝛ.ſequit᷑ relinqui defectus ⁊ miſeria ſcilicet hmõi animalib vt dicũt celeſubꝰ ſtiiit atqʒ ſtuiticia qua dirimiy. Amp̃. Aut Padoꝛatione culturã ſe ſubdin dugze oꝛ S S impoſſibile. he De ainét nature intolerabllperuer ſitate ſub uertit. Eſt igit᷑ cõtra natura il inſania.ẽ qʒ manifeſta puerſitras PEteres cum PBuiꝰ animalia nec audiãt nec ec vid xates. ꝓinde ẽacſi ſurdis ⁊ cecis talia oſ⸗ feretur pinde etia ac ſi nõ exiſtẽtes oꝛarẽ turz inuocarẽtur. anta naq; diſtancia ẽ tantaq; remolio huianimaliũ a nobis: vt nullꝰ clamoꝛ noſter ad eos ptingere poſſit. Pꝛelerea oꝛationes ⁊ adoꝛati ones ꝗᷓ mente ſolũmõ fiñt. hocein coꝛd coꝛge de internis ad ipas lpoſſibile ẽ ad eos ead eos ꝑ⸗ venire. quare fruſtra fieret eis huiuſmoi. Amp.vt deilas ſit in nõ intelligeẽte eſt oc enim é quo potiſſimum aia diuiitati huana aſſimulat videlz iplo gere. In quo aut ipoſſibile e eſe di Uini hono:is dignitate. cũ diuini honorſ AA — 26 — nitas aut diuinitas ſit aut ex diuinita⸗ agardr ipo ſſibile ẽ huiꝰ animalia digna eſſe diuino hono:e. Pꝛeterea aut poſſunt quicq; boni facere aut nõ cultoꝛi bus ſuis. SDi no poſſunt. Uane igit ⁊ in⸗ Janiſſime colutur.ꝛſi po ſſunt aliqd bo mi facere cultoꝛibus Ffnig aut naturaliter igr hoc faciũt.aut violenter rie. WManifeſtũ aut e. quia volutate nibil: cũ volutas nõ ſit niſi rationabiliũ aĩaliũ Si v/ ſolũmoõ naturaliter aut violenter manifeſtũ ẽ quia naturalia ⁊ violẽta nec enltu nec munerib⸗ indigẽt.neqʒ; ſit poſſi vile obtineri ab oꝑatoꝛibꝰ ſuis.hoc ẽ ab alis qᷓ naturaliter velviolenter operant Quia igilur hoc ẽ extrema fatuitas et ve⸗ Jania ꝗq euidẽcia ꝓpᷣe falſitàtt. Per ſeipaʒ Feuanelch cit ⁊ de omi coꝛde inteiligẽtis abſ⸗ qq; vllo ratiocinationis im pulſu coꝛruit. Franſeam? ad ea ꝗᷓ ꝓbabiliter aliqd haben potuevũt.⁊ in ꝗ eti nobiles phy loſophoꝝ cplapſi ſunt. Dixit ei plato in t meo.quia mudu us animal intelliges di⸗ uine ꝓuidẽcie ſanctiõeʒ Et quicẽna. quia celn⸗ eſt animal deo obedies. Ariſtoteleſ q̊ʒ et oẽs ſequẽtesi ip̃ius. celos poſuerunt animalia. ? an imas eoꝝ intelligentes. et vnicui ins ncia eparataſquaſi animatuũ ꝓppꝛiũſe⸗ 32 paratu. quã ⁊ vocauerut intelligenciam. Deſig⸗ . ideriũ autẽ ſpualis et inmaterial 8 ſiue ſubſtancienõ poteſt eſle niſi virtutt in natura intelligeute. Quare vnã qua animarũ huiu ſcðᷣm eos. Wercuri? o in libꝛo què ſepʒe Kominauim⸗, Wundũ vocat deũ ſenſibi neceſſe ẽ eſſe intelligentẽ leat ado n cuſtodes et reru hum molendina. et quicqd omnia in libꝛis indicioꝝn aſtronomie? in enanentent⸗ nos memimus in J 7 etia que ogern Lione S nomie ſupꝛa idurimꝰ. Si eive retrogradatio necinfo:tuniu neq;conbi⸗ ſtio nec aliud impe Himétu aae habet. apud eos. Amplius. Si veni di ſun nutu ſo⸗ ſuosſſe S ipſi neq; infoꝛtinati ſunt P non liberi a malis. Amplius. aſtronomos frequenter ipſimet imped untur.aut caſu.autoperatiõe foꝛcioꝝ aut contrarietate ſignoꝛuũ inquibꝰ ſunt.Diui mmimaru appz?opant ſub legibus le zehi planetas Boecius vo⸗ mndlloquens dicit. Seenreck Rond ir cuit: ⁊ ſii cõuertit ymagine celui. Iſti igit intenderunt celòs et ſtellas et luna diula animalia queda eſſe.Et tanto pſtanoses eſſe animas eoꝝ animabus husnis. qua to coꝛpa illa celeſtia coꝛpibus huanis an tecellut. Et hac de cauſa viſum eſt eis. qð nobilitate ſublimioꝛes eſſe hominib⸗ oꝛtalibus potenciaq; ac lapieciq bot arur toꝛes. Et hec eſt canſa ppter qua; honoꝛes eis diuinos ſacraq; ſacrificia ſtatuerunt. Sole igitur ? luna colebat vt ſubſtan cias rationales Tintelligetes alioſch pla netas ſilr. Et hoc eſt qð legit· Sapiencie. xiz. Solẽ et luna rectoꝛes oebis terrarum deos putauerut? ipis planetis at; ſignis ima g rxij. oꝛbẽ inferio:e terrari totuũptiti ſunt. Sicn t ſupꝛa tetigimus vt mar gemnen am. Saturno ytaliam. Lypꝛii pe ans ctas etla et leges et artificia viriute vicia eiſdem diſtribuerũt. Eode ne 6 oꝛn menta et inſtrumenta (oloꝛes odofes et Japo:es p ſinglos diuiſerũtinecno æani⸗ malia omniſq; generis “ furnos. etia de locis et ha⸗ bitudimibus hominũ. Animalia ʒz eide partiti ſuntvt animalia grylei coloꝛis al⸗ tribueruũt veneri. et aues ruſi co loꝛis mar teras etia a 7 numeros ſimlr eiſdẽ partiti rae⸗ ad vltimi ipᷣm coꝛpus humanuͤp partes et meb:a diſtriuberut eiſgẽ. hec Rbꝛis magoꝛũ atz maleficion tem nne ale ſperine auté getrantfa ulur deoꝝ ſpuũ tra cultura iito lbiu 7 anin isdae ci facile eſt intellige icioꝛu aſteo et beneplacito ſuuant cultoꝛes ndum aſtronomos vero mihi Secunduũ , mitas⸗ aut ſemp liberaé et inicta Anͤ 8M coꝛuinuũ fedus febi ſiue Appollini lit⸗ outi ſeu if⸗ Penn lſauoꝛ ſcglinea Pime ſatſe htündi efon hudi en N wer nüt nar in ut d lobe poſtten ſuune lhoti huden ipani füßzus (bust woi⸗ h ud eud keei lain l eine fütg lerie wing (En gnin magt W lhug seni sen mmaiczth ſe pannp gidze Wünnt banoses en. Anhwin! Birnde, hunm tültt. ende rn Nylii Ape Hunnit Nawiecknh. Uenetch inef tuetb ttga wiſſ ln R unbtte monſcd of eo in gl ſuntt Heuntt inyech ooneil E E lviij Ad hoꝛã poſſe et ad hoꝛã nõ poſſoꝛtu⸗ nariiqnq; impediri aliasmanifeſtà indi⸗ cia ſunt defecius et impotẽcie.vexa auteʒ deitas ĩmunis ẽ om̃ino ⁊ libera ab huiꝰ. Mnifeſtũ igr ẽ vł aſtronomiã mendacẽ eſſe in parte iſta.vel nihil habere vᷣe diui nitatis deos hui?ꝰ. Ampliꝰ. Lũ ſol et luna ceteriq; planete ex neceſſitate motu⸗ um ſuoꝝlad eos ſitus ⁊ poſitiões deueni ant.et ad eas ↄiũctiones ⁊ opatiões ĩ q⸗ bus neceſſe ẽ eos foꝛtunari qnq; ſe exalta ri vł cadere vt aſtrologi dixerũt atq; ſcri⸗ pſerũt.Pꝛoſperatur autx ipediũt res hu mane iuxta diſpoſitionẽ ipᷣoꝝ.impoſſibi⸗ le aũt ẽ non ꝓſperari qð fit ſubfoꝛtunata ſeu infauſta cõſtellatione ipᷣoꝝ. SFruſtra igit᷑ ritu.et vane ſacrificijs et muneribad rit᷑ fauoꝛ eon ꝓpiciatio.fruſtra timetur iravlindignatio eoꝛũdẽ. cũ om̃ino nihil poſſint cõtra ꝓpᷣas foꝛtunas aut infoꝛtu nia.⁊ foꝛtunas eoꝝ ⁊ infoꝛtunia cetera.ſʒ huiꝰ? diſpoſitiões illoꝝ ſequũt᷑ ex neceſſi⸗ tate foꝛtunationis reꝝ humanarũ alieꝗqʒ huiꝰ diſpoſitiões illarũ. Si em̃ mars cadens fuerit.et in ſigno ſibi tõtrario fue rint foꝛtioꝛeſq; planete eius cgtrarü ⁊ ipᷣe met retrogradusinõ poteſt õ hec infoꝛtu nia ſua ⁊ ipedimẽta.quare nõ poterit iu⸗ uare cultoꝛes ſuos illa hoꝛa.vł ad obtinẽ/ dã victoꝛiã vład aliꝗd aliud. Inutilit igr illa hoꝛa recurret᷑ ad ipᷣm.inutilit᷑ ei ſacri ficabitur. Ampᷣ. Aut illa hoꝛa fauet cul toꝛibus ſuis aut nõ fauę. Si ſic. cum nõ poſſit egs inuare.Dolerigr illa hoꝛa deĩ foꝛtuniõ cultoꝝ ſuoꝝ.quare ſilis defect⸗ et ĩpotẽcia ſiliſq; miſeria dolon inuenit᷑⸗ apud eũiturpẽq; infoꝛtunioꝛuʒ ſuoꝝ defe ctũ patitur/et ipotẽcie atq; doloꝛis culto⸗ rũ ipᷣius. Silibus igit᷑ miſerijs atq; defe⸗ ciibus bnoxius ẽ ⁊ ſubditꝰ alibavt cul⸗ oꝛes ipKius Si vᷣg illa hoꝛa videliʒ in foꝛtunioꝝ ſudꝛ uʒ pᷣn ninatoꝛũ nõ fauet cultoꝛibus ſuis. Ingratus igr ẽ eis.cũ ipi eũdẽ venerari ⁊ colere nõ deſinat ⁊ opta re eis exaltationẽ ⁊ lberationẽ a mal.Il⸗ la ingratitudo omniũ vitionꝝ odibili⸗ca⸗ dit ĩ deos hmõi.Juxta hũc mo ẽ ratio cinari de alus. Amp̃. Juxta qð ſcpſe⸗ rũt aſtrolodi et adhuc tenet et obſeruat᷑ certis tpibus vicibuſq; determinatis do minant᷑ annis ⁊ annoꝝ pꝑtibus. vbi gr̃a. E Saturnus ꝗ ẽ dñs anni videlicet ſi forn⸗ oꝛ fuerit ⁊ plures habẽs dignitates q; ali quis alioꝝ ſole ingrediente initiũ arien:. et iuxta hũc modũ incipit et iteꝝn in eiſdẽ annis plug aut minus dominat᷑ ⁊ poſſ=ũt Fm ꝙ pins vel minus adiuti fuerũt a bez- niuolis ſuis vel impediti ab alis vel etiã a domibus ⁊ triplicatibus atq; ſignis in quibꝰ fuerũt in illa hoꝛa videlʒ iniciali tto ciꝰ anni. Quare masiſeſtũ ẽ nõ eos poſ⸗ ſe ſicut volũt.ſʒ vt adiuuãtur aut ipediũt Quare nec ꝓſunt nec nocẽt nec du ſunt ſi ue dñi adiumentoꝝ ⁊ nocumentoꝛũ.ſed potius vt ꝑ ſe ipotẽtes ab alis impediti. quare manifeſtũ eſt aſtronomiã ⁊ ydola triã ſibi inuicẽ contradicere.ꝑ hoc autẽ al terutrã eſſe vanã ⁊ fallis. Ampli. Iſta uongan diſtributio dñgꝛũ ſeu domi nationũ atʒ poteſt atũ huius nõ ẽ eis a ſe ipᷣis.ꝗa cũc voluntaria eſſet eis reſtrict poteſtatis ſueſ:i diminutio dignitatu ſua rũ.ceteraq; impedimẽta.⁊ hoc quidẽ ve,- rũ ẽ ſm poſitiões aſtronomoꝝ.cũ parix locitate fugiunt ſeu recedũt a locis digni tatũ ſuarũ ſeu foꝛtunarũ q reuertunt ad ipᷣa. Indifferẽter igitur ſe habẽt ad hoc ⁊ ad illa.quare ⁊ ad effectus eoꝛũ.Quẽad⸗ modũ igr nõ pius curãt ipi ſeu amat eſſe in locis dignitatũ ſuarũ atʒ foꝛtunarũ q in cõtrarüs neceſſario ⁊ plus moꝛareturt illis q; in cõtrarüs.non autẽ ẽeira. O% , A dixerit ꝗs. quia violẽter recedunt ab liłk Sſʒ voluntarie reuertunt ad illa. Pocẽ er⸗· S roneũ ponere hãc ↄfuſionẽ in motibꝰcele ſtibus. Nã ponit eos in ꝑte eẽ voluntari os ⁊ in pteviolentos. GBlaſphemat inſuꝝp- deos ſuos dum cõcedit eos de dignitati bus ſuis tam ſepe deici atq; deponi xnoõ hre poteſtatem niſi ex locis ⁊ nõ ex ſe.nec erubeſcit cõfiteri.hãc eẽ deoꝛũ ſuoꝝ inpo tenciã.vt violẽter et inuiti de dignitatibꝰ ſuis atʒ dñationibꝰ in tate infoꝛtmia de turbent. Pꝛeterea ꝗs erit iſte violent?de iectoꝛ eoꝝ. Neceſſe ẽ isddubitãter ipᷣm eſſe potẽtioꝛem. ⁊ circa hocmulte patent tibi vie. quia iuſte bic facit ille aut iniuſte. Q?ꝛ ſi iuſte. Indigni igitur ſunt dignitatibꝰ et dñationibus a gbus deijciunt. Mllo foꝛ tius igit᷑ indigni ſunt.vt in eis aut ꝙ eis honoꝛentur. Si vo iniuſte. Habent igit illum velut tyrannũ ſupꝛa ſe cuiꝰ iniqua oppᷣſſionem paciuntur. Quare ſerui illiꝰ ſunt vel ſpontaneiet inuiti ⁊ ideo nec dij nec dni. Ampᷣ. Si a ſe ẽ hmõilimita⸗ tio ⁊ diſtributio dignitatũ. Hoc mõ ſcili⸗ cet qnia alter alterius poteſtateʒ minuit. impedit et reſtringit.⁊ quãdoq; Bdinnar — . . * 2 Vlrmerα 4 Parnan, Si. BSe legibus ⁊ cõfoꝛtat.ſequit hũceNoꝛeʒ ꝙ intereos rũ. Egẽ i em boni ⁊ iuſti ſunt.gratis fa- Nt ſit pugna ⁊ cotrarietas.et nibiominꝰ nent moꝛtalibꝰ in omi bono. gratis eoſ Cerach fruſtra ⁊ vane colant᷑.Cũ nec muneni⸗ dem adiuuãat.⁊ tato magis oderunt acce lueſen — bus.nec ſacrificis nec oꝛatiõibus obtine ptionẽ munerũ Omnẽ venalitatẽ qʒ ſacti d ripoſſint ab aliqͥ eoꝝ vt adiuuet alterũů' ⁊ iuſti homies.qſñto ipi ſanctioꝛes ac me 13 Wobi „ impediat. Hoc ẽ inter eos nõ agit᷑ niſi ex lioꝛes ſunt hmoi hominibꝰ. Repellunt“ geatun „M ↄiuctionibus oppoſſtiõibus aſpectibus igitur muera ſa criſicioꝝ et oblationuʒ et niripok Laliis qᷓ circa hoc eòꝝ vanitas ſompnia-⸗ indignant offerentibꝰ. Reminiſcere igit luczen uerit. Amp. Qð operãtur in rebꝰ hu eoꝝ que ſupꝛa diximꝰcirca hoc ſufficiẽt oledee manis planete ⁊ ſtelle ⁊ luna ⁊ in mudo „ ibi. Quonia aũt viſũ ẽ ꝗabuſdã ⁊ tẽxies bonan iſto inferioꝛi aut operantur naturalit᷑ aut/ erd ⁊ itempies oeſq; generatões ⁊ coꝛꝛu jgi * volutarie aut violeter. Oꝰ ſi naturalit᷑.er ptiões q fiũt in ſublimi.videlʒ pluunias ½ lurnob — go nò plus adoꝛadi venerandivel colẽdi grãdies.niues.eſtũ.frigꝰgelu.fulgura to fgunn fſunt ꝓ hijsſqᷓ; ignig ꝓ naturali calefacti⸗ nitrua ⁊ choꝛuſcatiões.oneſq; aeris paſ⸗: winust one ſua. Si violenfer. multo minuscum ſiones ab ipis ee. Et inſuꝑ generatio eign violẽter nõ violenter oꝑanti illudiʒ ma⸗ nes animaliũ ⁊ plantarũ.nõ ſolũ bꝛuto⸗ neecre gis violencia inferenti et cogenti debeat/ rũgnimaliũ ſed etiaã hominũ. ſicut enam Musf Woreria magis adoꝛandu acvenerädũn diãt ariſtolquia homo generathominz ſi alteruter eoꝝ colendus eſſet. Quẽ⸗ ⁊ ſol.Et ipi aſtronomi ſcnpſerũt in libs iper J uadmodũ ſi ꝓ bono qð ꝓuenit ex reuolu ſuis.quia ſalurnꝰ pᷣmus opatur in gene⸗ lre⸗ tione male molẽdinarie. ipᷣa rota adoꝛan ratiõe animaliũ ifrigidado ſcʒ ⁊ ↄgelado 6on da vel venerãda multo foꝛtius aqua ro ſemẽ generatiõis. deinde iupiter. vnde 2 ſeigt tã mouẽs illud efficereviolenta ipulſione poſuerũt eos 2 ſfoꝛmatoꝛes et figurato⸗ ilss⸗ Opellit. ymmo nullo modo rota ſʒ aqua ꝛes membꝛonm animalium. vnge etmer mö Dij ergo huius nullo mõ ꝓpter hui⸗ bo curium poſue rut extenuare lingua ⁊ la i na coledi ſunt. Si vo voluntarie ope bia ad expeditionẽ eloquẽcie.et ioneʒ dii or rant᷑. aut hoc faciũt volũtate ſola.hoc ẽ iũgere duod dẽtes ſuꝑioꝛes ⁊ multa alia 6 nutn ⁊ bñplacito ſolo ſine motu vllo coꝛ⸗ huius.circa figuras ⁊ foꝛmas animaliuʒ .— pali ſuo aut nõ.Si ſic.Cũ volũtas et bñ ⁊ mẽbꝛoꝝ ipᷣoꝛũ.quonia inqʒ ita viſum ẽ e placitũ nõ pendeant ex locis dignitatum eis opinati ſunt ſequẽter ipos eſſe ado e ipſoꝝ. Alioqꝗn mutabiles eẽnt volũtates randos atq; colẽdos ab hoibus vtpote n eoꝝ ſicut noſtre.⁊ etia plus qᷓᷓ nr̃e. nõ eĩ foꝛmatores ipᷣoꝝ ac fabꝛicatores T vt da e quia mutamus loca ⁊ ſitus ideo ex necei tores ſerenitatis ip̃iug aeris pluuiarũ et er ſitate mutamus volũtates noſtras.ipſis roꝛis.ceteroꝝq; Huius ex quibus videtur “R aũt accidit ille miſeriarũ cumulus⁊ infeli eſcaleſſe ⁊ nutrimentũ moꝛtalibus.Etqa in citatis inquietudo.vt nũqᷓʒ in eodem ſta in rebus vite hominũ neceſſarijs:lumen n tu qztũ ad voluntatẽ ꝑmaneant.Et hocẽ Zeſca pᷣcipua ſunimagiſq; ſalubꝛia.ado L . S qm ↄtinue ea velocitate qua intuent mu randos eos eſſe putau erũt ex quib iſta N W tt ſitu ⁊ loca Si vero nõ ſine motu videant eẽmoꝛtalibus. Pomiautem i coꝛpoꝛali opatiõe.Jam igr nõ operant᷑/)mniũ facil deſtructio intelligentibus .* vt dij. ymmo nec AWomines vel anima/ modos animaliũ:et nunc ꝓſequemur ꝰ lia. Hec em eſt volillas deitatis ſiue diui ſingula hoꝛũ que damus ſisga latim ea nitatatis vt ſolo fauoꝛe ⁊gracia ipius bßñ deſtruẽtes. Qu igitur eis inp oſuerunt . ſit moꝛtalibus. Iſti auteʒ erronei ponunt geris contemperationes. roꝛemq; 2 plu⸗ n Deos ſuos indigere moiu coꝛpali opati niam ceteraq; huiuſmõi. Non co it. etis 1 — . one ad hoc vt vluent cultoꝛes ſuos. ſi verũ eſiet vt pter hoc debeat eis eual H v. Manifeſtu igitur ẽ qʒlonge ſit ab in tura bmãique ydolatria nuncupat᷑l.Si S ellectu eoꝝ deitatis ſeu diuinitatis nobi em̃ natufgluer ab eis pueniũtquẽadmo litas/qᷓ ex neceſſitate habũdantiſſima eſt. dum lumẽ a calore ſolis.⁊ cadꝛab igne lur ac redundantiſſima gratiſq; influens ſo⸗ waniteſtũ ẽ nõ per modũ dinine ope lo beneplacito ſuo in eos quos voluerit rationis ꝓueniunt ab eis.quare nõ ope M bonitas. Debes aunt memoꝛ eẽ ⁊ remi ratur hmõi operationes vt dij.ꝓpt illas hn niſci eoꝛũ que ſupꝛa diximus de bonitate igit᷑ non ſunt habendi dijjneꝗ; colẽdi vt .„ „ ⁊ malicia deoꝝ atʒ ira ⁊ ꝓpiciatiõe ipſo⸗ dij. Alioquin et panis et vinũ medicz 8 A agele 1gutt n ebate bair niniargi etſcn ſciris oestn ipatin lann Geens voenenei⸗ übeno ſatenan lbomini minies mmngen togtlcn peanmee Mar itl ml gumin, Buſinn stſend bas r esti Muniaräd uspigen hiifi fistume lhnu brſt ea bes nannur ſaumes ugt nigt coe ul Miaand nab ige vineo rerocf tis lci eli — — menta omnia et veſtimẽta et calAmẽta. ceteraq; vite humane neceſſaria.adoꝛan da eſſent nobis et diuinis cultibhonoꝛã cũ tam magna bona tãq; ſalubꝛia no biᷣs ab ipᷣis naturaliter pueniant ⁊ ita in creaturis viſibilibus ac ſenſibilibus inue niri poſſet qdð habendũ eſſet deus colen⸗ duũq; et venerandũ vt deus.⁊ tãtomagis e ludibus ⁊ alijs locis aſcendũt.⁊ ſecundũ ꝙ magisout minus frigiditate ⁊ ſiccitale faciẽtibus coagulat᷑.aut congelãtur.nũc ex eis nubem nunc pluuiã nũc niuẽ.nunę grandinem ex bys fieri Similiter ſecũ dũ ꝙ copioſioꝛes ſubtilioꝛeſq; ſublimiu q; aĩcendẽtes ventoꝰ tonitrua choꝛuſca⸗ tiones ⁊ fulgura ex colliſione eoꝛum fieri bona magniſica ac ſalubria nob oꝑant.)l0vt ⁊ caloꝛem ⁊ frigiditatẽ humiditatem ⁊ colẽde eẽnt ac venerãde qnto manitfeſti⸗ , Ad hoc igr deducũtur ydolatre hmõi Si aũt nutu et bñplacito ſolo hec opera tur nobis. ergo vbicũq; ſint et quecũqʒ ſit figura vel ſitus eoꝝ ſiue aſpectus nihilo⸗ minus hec oꝑabunt. ea ei eſt excellencia eaq; nobilitas diuinitatis.vt nec ex loco nec ex tempore pendeat fauor aut gracia ipſius ſilłiter neq; ira aut indignatio etuſ⸗ dgm. Inſup ea ẽ imperioſitas volun⸗ s ipſius vt nec impediri poſſit ab eo qð vult.nec cogi ad id quod nõvult.Quare oi hora. oĩ loco. oĩ tꝑe idẽ poſſunt.nõ pẽ „ det igit᷑ poſſibilitas eoꝝ ex hmõi.nõmi nus aũt libera eſt neq; nobilis voluntas eoꝝ q; poteſtas ergo neq; volũtas eoꝛuʒ pẽdet ex hmõi.Fruſtra igr exploꝛat aſtro nomi loca dignitatiũ foꝛtunotiones ſitũ⸗ qʒ hmõi vel contraria hijs.Mo dis igitur omnibus appet quia aſtronomia aufert Aſtronomi autẽ ſunt qui maxime eſſe ctus eoꝛũ exploꝛat et maxime noſcere de⸗ bent eoſdẽet ipi ꝓ hmõi oꝑationibꝰ nõ cultũ diuine honoꝛificaie eſdẽ impendẽ dũ diexerũt. Ampliꝰ.Egyꝑtꝰ vbi ma⸗ rime coli conſueuerũt non habʒ Blugig ſeu grãdines vel alia hmõi. tꝑe quo coli deſierũt in toto oꝛbe xpᷣiano ⁊ regno iudeoꝛũ atʒ ſarracenoꝝ.nihil ho rũ velnutatũ de pluuijs et roꝛibꝰ et grã⸗ dinibus et alijs hmõi ab afftiquo curſu. niſi foꝛle ſicat ipi aſi nomi docuerũt de hijs atʒ ſcripᷣſerunt ãut diuino miraculo iuxta id quod legitur. Jeremie.iij.quãdo ꝓpter peccata populi ꝓbibite ſũt et ſtille pianiaie ſerotinꝰ ymber nõ fuit. Si eĩ ec bñficia cultꝰ ydolatrie pꝛeſtabat moꝛ talibus in terris.in quibus exesebat᷑.ceſ ſante illa buerunt et iſta ceſſare et ante ceſſarant.quare vaniſſime inpendebat᷑ cultus ydolatrie dijs huius pꝛopt᷑ pꝛeno⸗ minata beneficia. Ampliꝰ.Declaratũ ẽin libꝛis mteheꝛoꝝ omnia hmõi videli cet que fiũt in ſublimi ex vapoꝛibus fieri. Aui reſoluente caloꝛe atexris et aquis Jbs eis diuinitatem diuinamq; nobilitatem ſiccitatem. deificare atq; adoꝛare neceſſe habuerũt.cũ iſte quatuoꝛ radicales natu re.maxime pᷣnominatas res operentur/⁊ ĩ celũ totum cuʒ ommous ſtellis et lumi⸗ naribus ſtaret.nihilominus fieret. gene⸗ ratio niuiũ pluuiarũ ⁊ alioꝛuʒ ꝑ quatuoꝛ pᷣnominatas virtutes.⁊ hoc appet apid nos in materijs humidis in quibus ope⸗ ratur caloꝛ. Manifteſtius auũt apparg in operibus fublimationis quoꝛũvnum eſt aqua roſacea. vbi pꝛimũ ex ipſis roſis vapoꝛ reſoluituriqui cũ ꝑpuenerit ad ſuꝑ⸗ iciem interioꝛem operculi ipius vaſis in quo huius operatio fit.coagulatur in nu bem denſaʒz. Deinde in guttas ſeu ſtillas que paulatim defluẽtes ad ipiũs opercu li labiũ ibiq; coniũcte ac collecte.poſimo dũ ad exituʒ ſiue roſtrũ ipᷣius operculi cõ uenientes atq; defluentes riuulũ faciunt Ibi em̃ ex caloꝛe vapoꝛ.ex vapoꝛe nubes. ex nube ſtille. plunie ex ſtillis vt diimus 7 defluentibus tandem riuulus. Huũdd neceſſe eſt aliqueʒ planetarũ ad hoc ope rari. Wanifeſtũ ẽꝙ non et nuũgd ꝙ ter hmõi operationem neceſſe eſt vt deifice⸗ mus ignem.ſubter vas ſublimationis ca lentem aut operculũ vaſis vel ſuperficieʒ eiꝰ.Uapoꝛem hõmi in ſtillas pluuie coa gulantem quaſi pluuie dàtoꝛem Pꝛeſer⸗ tim cũ hec pluuia aque ſcilicet roſacee mł to pꝛecioſioꝛ ſiquã Ruuia ↄmunis aque Quis autẽ dubuat quin frigiditas aeris in ſublimiid faciat de nubibus coagula⸗ do eas in pluuia quod ſuperſicies huius vaſis de vapoꝛe roſarũu. Wanifeſtum igit᷑ eſt hmoi erroneos omnino ignaros eſſe rerũ naturaliũ et ꝓpt᷑ hoc merito de „ ſipuerunt in cognitione Diuinaliũ. et cum omnino non cognouerunt modos gene rationis nubiũ pluuiarũ et ceteroꝛũ hui⸗ nõ eſt mirũ ſi erranuerũtcirca modos ge⸗ nerationis animali’ꝗ. Qergo poſue rũt deos hmõi foꝛmatoꝛes ngtoen Janifeſtu; funollerabilis demencie eſt. ed „ . Arrr, 6 ne Em̃ eſt animalia er inuicem ⁊ ab innicẽ ge nerari ꝓ parte.alia vo ex ma eris.fabꝛi⸗ catio aũt ⁊ generalio impoſſibile ẽ vt di⸗ cant᷑ de eodem. Nemo em̃ dicit ſtatuas generari neq; vaſa q̃̊ foꝛmatur vłfigurat quolibʒ modo.⁊ generaliter vbi faber ſi⸗ ue fabꝛicatoꝛ eſt. neᷣpater nec mater ne⸗ ceſſario eſt nec generatio. Statue nanqʒ vVt diximus contlente ſunt fabꝛis ſuis.et fabꝛicatione nec genitoꝛem requirũt aut generationeʒ. Quare nec patres nec ma tres eſſent in animalibus nec generatio. RN Manifeſtum autem eſt deos huiuſ⸗ mogdi nec ſabꝛicatœes aut eſſe vt foꝛma⸗ toꝛes coꝛpoꝛum animalium. Ampli⸗ us. qð celeſtia coꝛpa dant foꝛmas ⁊ figu ros hominibus ⁊ ceteris animalibꝰ. aut Hocẽ ꝑ virtutẽ coꝛpaleʒ. aut ꝑ virtutẽ ſub nioꝛe atqʒ nobilioꝛẽ.Ox ſi fuerit per vir ute coeꝑpalem.tũc nõ debet hoc eſſe niſi ꝑ Ffo:mas et figuras ipoꝝ.queadmodum ſi caliduũ inpᷣmit caloꝛẽ ꝑ virtutẽ ſuã coꝛpalẽ ex neceſſitate hoc ẽ ꝑ caloꝛẽ ꝓpꝛiũ.⁊ ſi fri⸗ Aidũ frigiditatẽ. etitfa de alijs. quare cele⸗ ſtia corpa hocẽſtelle luminania et celi ipi impmũt foꝛmas ⁊ figuras animaliuʒ vt dicut nõ impᷣmũt eas niſi ꝑ ſoꝛmas et ſguras ſuas. Coꝛpus aũut generaliter qð ꝑ foꝛmã aut figurã ſuam foꝛmataut fi gurat aliud. nõ dat ei niſi foꝛmã aut figu ra qualem habetſicut vas aque quã coti net. et ſigillũ cere cui inöᷣmit. Quare oĩim animaliũ foꝛme et figure ſperice erũt.cuʒ foꝛme celeſtiũ coꝛpoꝝ omnesſi perice ſint. cus non habẽt ſoꝛmas aut figuras qð va is fabꝛicatione imprimũt Reſponde a ia malleus ⁊ incus non impᷣmũt huiuſndi foꝛmias aut figuras niſi p par⸗ tes.ymmo particulas hmõi foꝛmaruʒ ac H habent diniſim ſeu particulatizʒ cerinſtandantt que apparent in vaſis li S ſi quis dixerit.quia malleus et in Pviolenci em̃ eſt operatio fabꝛicationis ⁊ ꝑ aggregaſiones multas particulaniu,ʒ 7 — — 2 2 . 2 operationu. et nõ ꝑ virtutẽ ſolam mallei Et incudis. vinus aüt agens anima ẽ fa⸗ ꝛicantis in qua anima ꝛma aut. cuius ſimilitudo vaſi inᷣmitur.⸗ per foꝛmam il lam agit fabꝛicatoꝛ. IJdeo ſiltudo eius in pᷣmitur. Eodem mò neceſſe ẽ eam eẽ ⁊ in corpoꝛibus celeſtibꝰ ſi p foꝛmas eſt figu⸗ tas ſuas fabꝛicantſhoc Efoꝛmãt aut figu⸗ Lantilla. plius. hmõi operatio in ſta ſophiſtica ſit ex mõ aliq̃ legibus . celeſtih⸗ coꝛpibus.ant naturalis erittaut voluntaria ẽ. cum violencia apud deos locũ noñ habeat.O ſi fueritẽ tamen om nis opatio naturalis ꝑ ſimilitudinẽ. ſiyt 2 dicit Ariſto. Si ꝑ foꝛmas aut figuras ſu⸗ asẽ hmõi operatio ex neceſſitate nõ im⸗ pꝛimet niſi foꝛmas et figuras ſimiles ſu⸗ is.hoc ẽ ſpericas.Qð ſi ſit voluntaria.nõ erit igitur a ꝑte coꝛpoꝛeitatis ipᷣoꝛũ.hoc ẽ virtutẽ coꝛpoꝛalẽ.voluntas em̃ virt⸗ ſpi ritualis ẽ.et ꝓpter hoc diuinitas nõ erit in eis nobilitas corpoꝝ.ſed pᷣſidentiũ hu inſmodi coꝛpibus animarũ quas quidã eoꝝ vocauit animas angelicas. Huice autẽ erroꝛi cotradicit᷑ ꝑ omnes vias qui⸗ vus ſuperius ↄtradiximus ydolatrie ſpi⸗ ritůu. Ampli⸗ Si naturales ſunt ope rationes celeſtiũ coꝛpoꝛũ.hoc ẽ celoꝝ ſxel larũ et luminũ.natura autẽ ſemꝑ opere⸗ tur ad modũ ſeruientis.⁊ ꝓpter hoc ſilr. Manifeſtũ ẽ quia ex his operationibus U nõ debuerunt queri vel reputan dij quẽ⸗ admodum ex ſeruitute nemo debet repu cari dominus.necex nigredine albꝰ nec ex caloꝛe frigidus. Jam igit᷑ dedlara⸗ uimus tibi in hocnõ ſolum erroꝛeʒ quo pᷣdictas ſubſtancias opinati ſunt deos: ſed etiã deliramentũ ridiculoſum quo ex ipa ſeruitute ip̃as eẽ domios putauerũt: et inſuꝑ quia in oꝑationibus naturalibꝰ q nõ ſunt niſi ſeruitutes eſſe poſſuntom̃i no ceci fuerũt. Eſt em̃ er neceſſitate ſemꝑ ⁊ ſublimis et impesioſa vera diuinitas. Ex neceſſitate inq; eſſencie ſue. Ipᷣi aũt extre mã omniũ ſeruitutũ et diuinitatuʒ in hu⸗ iuſmõi celeſtibus ſimul eẽ arbitrati ſunt. Extrema quippe omniũ ſeruitutũ ſeruitꝰ ẽ nature.⁊ hoc ẽ quia longiſime ẽ a liber tate.⁊ maxime differẽcie ad illam. Oinee e dene tio em̃ natulalis ignis videlicʒ calefactio nihil omino habet ispoleſtaze ignis.nõ em̃ ẽ in igne.vł plus vel minus vel alit᷑ ca iefaciat vel nõ calefaciat.vł vt qñq; cale⸗ faciat quadoq; nõ. Sed neceſſe habet.⁊ quãtũcunq; poteſt.a qualitercũq; poteſt et quicquid poteſt. In nullo auteʒ ge nere ſer ruz repiri poieſt iſta vniuerial neceſſitas videlʒvt nihil poſſisdetrahere vel addere cuicuq; operi ſue ſeruitutis.qᷓ re manifeſtũ ẽ ſublimitatem diuinitatis iſtos deieciſſe in infimũ ſeruitutis. et con iunxiſſe in eiſdem ſubſtancijs duarũ con trarietatũ.extrema videlicet ſublimitatis evltimũ inteſ oritatis et vlimü imperi Ae hs, ii, Mö ſmisin unmuß ponh nlusnhm cnin Nus anc 16 h Es sn breſt Gluntee Npcer walt. munh no yr A n ne nae ee . Nomai ſuni ne ſen nits.5 ditenm i Guulyi in M dis R ſegra! inzon alleg ninent⸗ neber viuuns, initas 6, ln nian⸗ jinm olitatis et vltimu Eeruientis: li ns em̃ ſublimitatis.⁊ vltimuʒ imperigſitatis di ninitatis ſunt eſſencialiter et itcõmũica⸗ biliter ppᷣa. quare impoſſibile ẽ cõtraria eoꝛum ad ipam attingere. Amplius. Si naturales ſunt hmõi operatiõesłtiã vnius ſubietti vna ſit natura. erit ex ne⸗ ceſſitate tanta diuerſitas atq; multiplici⸗ tas operationũ.nõ per ſe ex hmõi ſubſtã cijs.ſed per accidens et a caſu.vnius eniʒ per vnam naturã ſuam naturaliter o pe⸗ rantis.vna ẽ ſemper operatio ꝑ ſe.Qua⸗ re ſi multiplicentur aut diuerſenturoꝑati ones. erit hoc per accidens et a caſu. Iſie igit operationes que fiũt in mũ⸗ do iſto inferioꝛi.aut fiunt omnibus ꝓis hmõi cõmũ es.videlicet vt eas ſimł ope vntur ⁊ concoꝛditer atq; naturaliter.aut ſingulis ſunt pꝛopꝛie.Utrumlibet autem iſtoꝛũ. Si nihil mutabitur de cu rſu mun⸗ di iſtius inferioꝛis pẽr ipos.nec habẽt in poteſtate aliquid mutare poſtq;ᷓ natura⸗ liter et ideo ſeruiliter operantur. Si quid igitur melioꝛatiõis in rebus hũanis vni⸗ uer ſaliter. ſi alicui exr hominibus cõtingit MNec erit hoc ex virtute vel ſntentione de oꝛum hmõi. ſed erit ex accidente ⁊ a caſu ei ita non erat eis imputanduʒ. ſed caſui aut foꝛtune.Quare non erit deoꝛuʒ bene ficium reputandum. Similiter neqʒ Di quid deterioꝛationis aut aduerſitatis cuiq; hoc contingerit eoꝛum ire imputan Z gum erit. Nec boſa igitur necmala rerum humanarũ. deoꝛum gracie vł ire imputanda erunt.quare pꝛopter hoc nec venerandi nec placandi ⁊ ideo nec colen unt et veneranda a moꝛtalibus.ꝓ eo ꝙ . i dadicnn: coꝛpa bmõi colẽda et ſi m auctoꝛes ſint moꝛtahjũ neq; fabꝛi catoꝛes.cum inſtrumenta ſunt fabꝛicatio nis et foꝛnu tionisdoꝛum düs moꝛtalibꝰ Poc ẽ ac ſi diceret ꝙ nõ ſolus figulꝰ ado randus eẽt a fictilibus.ſed etiam rota ipᷣi us.Ex quo ſequit᷑ ꝙ et limus.q de cauſa. et omnes cauſe moꝛtaliuʒ potiſſime qua tuoꝛ que pꝛincipales ſunt.adoꝛande erũt ex neceſſitate moꝛtalibꝰ.⁊ ita fhaterialis et foꝛmalis que ſole cauſe eſſenciales ſũt. hoc ẽ de eſſencijs cãntoꝛum. Adoꝛabit er go vnuſquiſq; moꝛtaliũ coꝛpus ſuum qð e eius cauſa materialis et animam ſumm itur. c 18 Ex quo ei ſequiiur g, teneiur olete adoꝛare ingu⸗/ que eſt cauſa eius foꝛmalis. lasſui p bilis. moneri in ipos cultoꝛes. impendẽdus ẽ ei cultus niſi ꝓpter impe⸗ — tes. cum fingule ptes cauſe ſũt totius.“ Wanikfeſtüu igit è ex his ꝙ cau ſalitas per hoc ꝙ ẽ cauſalitas non cogit cauſatum ad debitum adoꝛationis ⁊ cul tus cauſantis. Relinquitur eſgo vt qͥ⸗ dam cauſalitas et on omnis. Noueniꝭ naturalis cauſalitas vt dixvimus.neq; vi- olenta.neqʒ volũtaria niſi ſublimis ⁊ no bilis Zublimis ſcilicet hoc ẽ libere et in impedibilis poteſtatis. nobilis hocæc tis.hec enim eſt cui ſe totum ſemper debʒ cauſatum gratuite et nulia kianmſeme bonita cultus niſi ratione dluinitatis. cauſa en debendi cuitum per ſe a parte eius cuide Quare ſi egie ue betur ſola ẽ diuinitas. coꝛpoꝛuʒ hoc ẽ ratione coꝛpoꝛeitatis ſue deberetur pꝛenominatis ſubſtanciis.cul⸗ tus huiuſmodi ex neceſſitate eſſet eis & te coꝛpoꝛeitatis ſua diuiniras Quare i2. Cum non debeaf– nihil eſſet eis nobilius qᷓ; ia earũ coꝛpo reitas et ita neꝗʒ animate eſſent neqʒ vi uentes. Incõparabiliter igitur minꝰ no biles eſſent cultoꝛibus ſuis.qui vtiqʒ ⁊ vi uentes et intelligentes ſunt naturalit᷑.Et ꝓpter hoc incomparabiliter magis rezuu uerſo. mous hoc ẽ ĩanimata a parte coꝛporeitatis ſue poſſunt noſſe vel diligere vel odire culto res ſuos. Quare a parte illa nec pla⸗ iandi ſunt dij 2 magis adoꝛandi atq;ʒ co iendi a pꝛenominatts ſubſtancis q; eco⸗ Amplius. Neqʒ coꝛpa moꝛtua cari uec iraſci.nec vllo genere affectionis Non auteʒ ——— trandum fauoꝛem vel placandam iram. A parte igitur illa.nullus ẽ ei cultimpen dendus nec opoet noslaboꝛase ad de ſtruendum cultum ydolatrie in coꝛpxibus omnino inanimatis cum verba pꝛophe⸗ tarum ad hoc per ſe ſufficiat. Et omni in telligenti intelligibilia adeo ridiculofus t aun inum erenen non ſolum pena indigere ſed ſenſu etiam carere penitꝰ vi⸗ deantur. Adoꝛatoꝛ enim lapidis et ligni ſeu cuiuſq; alterius huiuſmodi.ipᷣa ado ratione confitetur et teſtificatur vilioꝛem ſe eſſe ligno ⁊ lapide.Et pꝛopter hoc ado ratoꝛ lutee ymaginis.lutovilioꝛem ſe eſſe confitetur. Conſequenter autem ⁊ viam et animam et intelligenciam et rationem habere ſe negat. Ipᷣa quippe adoꝛatiooe huinſmodi cofitetur ſe nihil nobili ehf EF N rzn Quid autẽ ad iſta inſania in⸗ 7 Imiratlionis. De 1 Se habere q; ſit id quod adoꝛat.⁊ ꝓpter hoc cõſfitetur ſe non eſſeominẽ. Oſt hec loquemur de ydola tria elementoꝛum cuius pars pᷣma ẽ cultura ignis. Secũda cultura aeris. Lercia cultura aque. Quar ta cultura terre. Et ycdlatria quidẽ ignis in chaldea vigebat tꝑe abꝛahe pr̃iarche. quẽ iuxta traditiones hebꝛeoꝝ babylonij viuũ exurere volentes in ignẽ miſerũt. eo ꝙ ignẽ colere deteſtabat᷑.Unde illeſuũ eũ omnipotẽs deus ſeruauit et de igne li berauit vtpote cultoꝛẽ ſanctiſſimũ ſuum. Et hocẽ qð aiũt qdam crebꝛo legit᷑ in ſa cra ſcriptura.ꝙ abꝛahaʒ liberaui deꝰ de hur caldeoꝛn. Hur em̃ interp̃ᷣtat ignis Eſſe aũt dicit Eſdras in nono.Et Nee⸗ mias in oꝛatione ſua ad deũ. Tuipᷣe dñe dous qui elegiſt i abꝛabã et eduxiſti eum de igne chaldeoꝛuʒ.Oꝛ aũt ignẽ coluerit vanitas ydolatrarũ. expᷣſſe legi᷑ Sapiẽ. riij. vbi dicit de ydolatris.ꝙ neq; oꝑibꝰ intendentes agnouerũt quis eſſet artifex Sedautigneʒ aut ſpiritũ.aut citatũ aerẽ aut gyrũ ſtellarũ.aut nimia aquaʒ aut ſo lem et lunaʒ rectoꝛes oꝛbis terrarũ deos Di em̃ iſtũ quẽ colebant intelligebant ignẽ elementũ.qui vtiq; coꝛ pus moꝛtuũ ẽ.id ẽ vila carẽs ſet om̃ino in animabile ⁊ inuificabile.nõ videmꝰ au tẽ qd eos inducere potuerit niſi opatões d ex igne ſuntet quas ipſi attribuerunt. Laloꝛẽ em̃ vitalemiquaſi vita quedaʒ ẽc. ſeu cuiuſda vite pᷣncipiu illi attuibnerũt/ dicentes.exinde eſſe caloꝛem huiꝰ.Exillo etia dic Mant eſe lumen et alias innume as vuiſtates que ex operationibus calo Ms Pueniut. Qua inſania veroſigni quẽ videbt ab aqua conidie extingui.æ ſub⸗ legend nslignori n alteriꝰ marerie defi ere. oluinitatẽ attribuerant nõ ẽ facile vi dere. Non em̃ veriſile eſt vt denz eſtima⸗ rent deũ id eẽ qð tam facile extingui tam cito deficere conſpicerent. De igne vo elemento qui ſupuacat aeri.ꝙ illuz cole⸗ rent que omino nõ videbant nõ eſt veri⸗ ſimile. Qugliter em innotuiſſz vulgo coꝛ pus huius quod vir a phyloſophis inuẽ tum ẽ. verũ qui pauloante dictas inſani⸗ a8 eoaα cogitat. non mirabitur ſi etiaz in iſtam demenciã inciqerunt. Qui eniz potuerunt credere lignũ combuſtibile et durerit. nõ parũ haber dubitatiõis z ad⸗ 2 legibus ymagineʒ luteam tam facile confingibi⸗ lem deũ eſſe.non mirũ eſt.ſi eouſq; dely⸗ rare potuerunt vt ignem crederent deuʒ eſſe cuiusvirtutẽ videbant foꝛtiſſimam Jperalloe⸗ einsnereiſariab ge ſalatare i bus autẽ et alijs ſuꝑſtitioõi trationibus ar ijs ſuꝑſtitioõi bæq̃ fiebant per ignẽvł ad ignẽ nõ ẽ dubi tandũ ludificatõnes multas fieriſicut fal ſas ſanationes paruuloꝝ: quibus et ſua debatur et firmabatur credulitatis iſtius demencia.et ſuperſtitionis iſtius obſᷣua⸗ cia.cuius apud nos multe extant reliquie ⁊ plures apud ydolatras. Quicquid enim vetule inſenſate ↄſulunt fatuis mu lieribus vel ꝓ ſe vel ꝓliberis ſuis.de trã ſiliendo igne.vel de tranſiliendis ignib⸗ vel de acapientibus toꝛribus ex tribꝰ vel ſeptẽ ignibus vel alio quoq; nũero igni⸗ um ſeu focoꝛũ.totum eſt de reliquijs ydo latrie iſtius.⁊ de vis amoꝛrei. Dimi⸗ liter et ꝙ foci fiunt ex oſſibꝰtempoꝛe ſol⸗ ſticij. ꝓ quo vulgus hoc facit in natiuita⸗ te beati iohannis baptiſte.enim hoc fieri cedunt quidam in memoꝛiam com buſtionis oſſium beatiiohanis baptiſte mirum eſt. Meq; enim veneratio eſt ſan cti iohannis combuſtio oſſium canum ⁊ equoꝛum:nec ipᷣi qui hoc faciunt hoc intẽ dunt.Pꝛeterea a pueris et inſipientibus ſit hocſolum. Amplius. In multis lo⸗ cis fiunt hmõi foci de ſolis lignis. Pꝛete rea luſtrationes ⁊ tota ſuperſtitioſitas fe re que de hocremũſit apud nos fit in hbu- iuſmodiignibꝰ.⁊ maxime credunt᷑ignes illi virtutem habere. oñes et circuitiones eoꝛum fiunt maxime in hacnocte. Nonnullis autem viſuz eſt. ad ſacra ſolis talia pertinere. Ad hanclſuperſti in eadem notte facere ↄſueuerunt in qui buſdam regionibugomineg. Exeũt Unde tranſiliti⸗ tionem pertinent focijlli as enim ad montana geſtantes faculas aa⸗ cenſas quam ſuperſtitionem non eſt du bium ad ſacra ignis pertinere. licet cultu ram ignis non intendant qui hoc faciũt. EFodem modo et ſoci qui fieri conſueue⸗ runt invgilijs epyphanie.que eſt quinta dies ianuarij per quos credui inſipien⸗ tes ſe extinguere et exterminare peſtiũ in cendium.et hoc etiam rituſoꝛtum habuiſ ſe videntur combuſtiones moꝛtuoꝛum: quibus conſueuerunt comburi maume magnates.Oꝛ ergo veriſimile eſt de hoe ſuperſticioſo . hoc eſt quod ignis dia⸗ 4 lis ug rc, W etriin Nenid ſnit huei dsin ſinsfu nmin nſtnsn eſusen li ⸗ iceh nN RS n n * ni⸗ Unſist nb li⸗ nune nmi; s Anan n audl⸗ dr ☛ cebat tam ipᷣm coꝛpꝰ igneũ vel ſii qʒ ipᷣe ſpiritus quem credebant deum ignis cuius nomẽ de induſtria pᷣterimus.Quẽ admodũ cupido ⁊ ipe amo: ⁊ eus amo nes dicit᷑.et thetis qð ipᷣm mare ⁊ dea ma ris vocatur. Quẽadmodũ ergo neptunꝰ et thetis in mari colebant᷑.ſic ⁊ iſtũ i igne 3 quẽadmodũ illos in mari tanq; deum ,eri lxj veritus eſt nec efubuit poñere pꝛincipiuzʒ rerum ignem eſſe.ꝓuexerũt iſta ydolatri⸗ am quicenq; crediderunt celũ ignem vel igneu eſſe. CLelo em̃et celeſtibus diui⸗ nitatẽ attribuit antiquitatis vanitas ſicut 2 eternitatem.que nõ eſt niſ ve diuinita tis et in hijs non oꝑoꝛtet nos ampliꝰ im⸗ Aeri vero ſimiliter culturam iliter de eo credidit inſania hominũ ꝑp⸗ deam maris.ſic iſtuʒ in igne tanq; deum mpendit antiquitas que et diuinitate ſi⸗ ignis.Et generaliter vnuſquiſq; oeoꝝ in eo colebatur qð ad dominationẽ ſuaʒ p⸗ tinere credebatur.vt dyana in ſiluis ⁊ la⸗ res atq; penates in laribus et penatibꝰ. Eπ abuit oꝛin ex hac ſuꝑſtitiõe ludifica⸗ tio piromãaãcie hoc eſt diuinatio in igne q vel exr ſonitu ignis. vel ex figura lignoꝛuʒ eius fieri ſolebat ⁊ hoc marime in ignibꝰ qui ꝓpter huius cultura fiebant.⁊ hec di unnatio ſicut ⁊ alie ꝓ parte cauſam dedit huic ydolatrie ſicut ſupꝛa tetigimus. In⸗ ualuerat aũt adeo in terra chanaan ⁊ in egypto.⁊ inuidinis regionibus.vt neceſſe fuerit eam ꝓhiberi tam crebꝛo ⁊ tã diſtri cte in lege hebꝛeorũ ⁊ ad eam recurrebat maxime ꝓ leſionibus que ab igne ꝓueni bant.vel ſanandis vel pᷣcauendis.quaſi libera virtute ſua ignis vel lederet vꝛẽdo vel ſanaret a leſiõe ceſſando. Jaʒ aũt decdlarauimus.quia operatio ignis inviẽ do vel calefaciendo non ſolum ſeruilis ẽ ſed etiã extreme ſeruitutis:⁊ inq;tũ in hoc nihil omnino poteſtatis habet ignis.⁊ ꝓ pter hoc longe a nobilitate ⁊ ſublimitate Diuinitatis in vltimo elengatõis. que de ſtructiò ſufficit hanc ſuperſtitionẽ ſubrue B re. De ipſo vero ſpiritu quẽ ponebant pᷣn cipem et deũ ignis:quid habeat veritat. Vtrũ videlicet ſit. An aliquis ſpiritus ſiue pᷣnceps ignis qui pꝛeſit ei ⁊ regat eũ ⁊ de alijs eementis ſimiliter ad iũ tractatũ pertinet.cui et hec reſeruamus. Ueruʒ qꝙ½ huisſpiritusculturap dolatrie impenden da non ſit:iam in pᷣcedentibus declaraui 1 mus. Manifeſtũ aũtẽ ꝙ ignis magis adoꝛare deberet paleas et ſtipulam et li⸗ gna arida et folles ⁊ inſufflationes earũ er cineres quibus tegitur ne exnguatur q́; adoꝛari a quoq;.ab his enũſl:ex bis generatur t ppter hoc ſubſiſtit. Am plius. Non magis parceret ignis adoꝛa⸗ toꝛibus ſuis qᷓ; extinctoꝛibus.eque enim vtroſqʒ exureret ſi vtriq; in eum mitteren tur. Uidetur auteʒ eraclitus hpyloſoppꝰ buʒius ſuꝑſtitiõis auctoꝛ exiitiſſe.qui nec O 9 ditoꝛum. qui et pᷣncipiũ rerũ ipᷣm eſſe de⸗ lirauit.ſicut ſupꝛa oſtedimꝰ ex.xiiij. Sap. qui ⁊ vitam nos habere exipᷣo ⁊ ꝑ ipſum ſompniauit ꝓpter ſpirationem et reſpira tionem. demũ quia ntubes ⁊ pluuias⁊ ro res ipſum miniſtrare creditur. ex quibus ruges et fructus et vegetabilia vinere et nutrire ac creſcere videbantur. Jpiuʒ tonitruũ etiam vocem eius eſſe credebat et quia adeo terriſica eratipſam opinasi ſunt eſſevocem dei minantem moꝛtalibꝰ et iram eius nunciantem. quã ſequencia ulgura niſi placaretur indicabant. Erroꝛ autem iſtoꝛum manifeſtus eſt ⁊ ignoꝛan cia ſimul. omnino enim neſcierũt ſi icut ſu pꝛa tetigimus generationes nubium plu uiarum et roꝛis/eſſenciam vero tonitrui: ⁊ fulguris nec cogitauerũt.Certum enim eſt quia tonitruuʒ eſt ſonitus colliſionis ventoꝛum et extinctionis ignis in nube. quemadmodum qualem ſonitum efficit extinctio ferri candentis in aqua &ago? igitur ex colliſione eſt ſonitus ſequens ex tinctioneʒ. Choꝛuſcatio ſplendoꝛ ẽ ignis qui generatur ex colliſione.fulgux igitux ignis eſt quaʒ violencia colliſionis deoꝛ⸗ ſum mittit cui ppter acumen ſubtililatis „ et vehemencia caloꝛis coꝛpoꝛa inferiora nulla duricia ſua reſiſtuns Adeoouteʒ; OH ceſſit ydolatria quatuoꝛ elementoꝛum & etiam nominibus egum virtutem mira bilem attribuerunt eĩ ſrribenda etinuo⸗ cãda eſſe in quatuoꝛ anni partibꝰ in ma⸗ leficis operibus ſtatuerunt. Quiaꝰo vita non minus nutritur eſca qʒ aere nec minus ea indiget. Cur non ſimiliter ⁊ omnem eſcam colendam et adoꝛandam eſſe non ſimiliter poſuerunt. Magis au⸗ tem colendus et adoꝛandus eſſet pulmo in nobis.cuiꝰ virtute aere ſic vtimur.nõ enim ſe ſponte aer ingeritiſed viitute pul monis attractus. Amplius. Per vio⸗ lentiam et motũ ſuum uaturaleni illũ at trabimꝰ.quare magts violẽci ⁊vt ita di 4 2 4 6 2 — ”õ Se camus rapinamq; et no”Rra aſpiratione et reſpiratiõe paciat᷑ qᷓʒ pᷣſtet bij᷑ icenciaʒ Aliena em̃ vi ⁊ violetia extraſit᷑ ab ae 2 re quicquid nobis in ꝑte illa acquiritur.? J no eius benefica volũtate.Eodeʒ mõ eſt Biſputare cõtra ydolatriã maris et terre. enda hec ⁊ pᷣmiſſa ſufficiũt et habundãt. ydolox. ydolis igit duobus modis ĩpen —H debat cultura. videlʒ intercch ppt ſe. ĩter⸗ dũ ꝓpter ea qrũ ydola erant. Qui em̃ di xerũt in.xxxij.Exodi.Ad caputvituli aurei qð cõflauerat aaroſf᷑ Hij ſunt dii tui iſr gꝗ eduxerũt te de terra egypti.adoraſſe il⸗ lũ vpter ſeipᷣm vident lcui liberationem ſuckab egypcia fuitute attnibuebat ꝗᷓ fuit Taoquare potius vitulos vel tunc vlpoſt modũ adoꝛauerit pplłs hebꝛeoꝝ q; alteri us foꝛme vel figure ydola.credunt aliqui quia nõ intẽdebat aaron ↄflare eis vitu⸗ lũ.ſʒ de auro liquefacto et fuſo vitulꝛexi⸗ uit caſualiter hocẽ pᷣter intentionẽ ipᷣius. . Nõnulli aute cedunt.gꝗa ꝓ eo exiuit demenciarũ extrema. Si ꝗs aũt que oꝛma vituli/ꝙ thauri ſignũ erat in ortu. „ nione eoꝝ ꝗ oẽs figuras animaliũ celeſti bus coꝛpibus attribuut. Alus autẽ vi detur ꝙ foꝛmã vituli cõflari ſibi pecierũt ab aaron.et hoc ꝓpt᷑ ↄſuetudinè egipcie ydolatrievbi adoꝛabatſerapis qĩ foꝛma thauri cõſueuerat appere egypcus.⁊ hoc ſonat textus in xxxi.Exodi vbi ita legitur Foꝛmauit ope fuſorio ⁊ fecit ex eis vitu⸗ luũ oflatilẽ.ꝑqᷓ verba foꝛma⁊ caſus euidẽ ter excludutur. Alijs em̃ videtur ꝙ in Seierte erẽt thau⸗ vitulo illg oflatili col rum celeſtẽ id ẽ ſignũ de quo fecimꝰ men * none tanq; Ppᷣum ſignum ſuũ et a qͥ tota Joꝛtuna ⁊ infoꝛtuniumm eorum penderet. Ohpinati nanq; ſunt aliꝗ ex aſtrono⸗ mie ꝓfeſſoꝛi „ pfylanetã eoꝝ de quo ſupꝛa fecimꝰ mentio nẽ. Stelle quoꝗʒ ſaturni veneratio ⁊ cul⸗ tura aqud barbaros mirabiliter inoleuit antiquitus. et adhuc apud ſpurciſſimas gentes et barbariſſimas gog ſ. cilicʒ ⁊ ma Zog. viget atq; generaliter obſeruatur. Unde ⁊ lingua ſua vocant eã march Solon id ẽ ſtellã deoꝛũ. Ceriſimil. autẽ eſt hoc qð in ydolo illo thauri vel vituli cole hibeat aqoꝛare quacunq; ſiue ipᷣis coꝛpibus im Edat ſiue ſpiritibꝰ qs eiſdẽ peſſe autumdbãt. ad qua deſtru N Hinc ergo trãſibimus ad ydolatriam tcaput eius aſcẽdebat.Et hij ſunt ð opi us thaurum ſignũ eẽ regis et legis hebꝛeoꝝ.quẽadmoduũ et ſaturnũ ill ꝓpteri de hijs que ſunt hon qui credit.Lonſequẽter neceſſe habet cc legibus retur th rus celeſtis ppter ea que dicit dñs Dehtro.iiij. Ubi cum genera liter ꝓ⸗ lbe icunq; ſimilitudinem piſcis volucris.reptilis qdrupedis. Sub dit cauſam hibitionis ſue dicens. Ne foꝛte oculis eleuatis ad celum videas ſo⸗ lem et lunã et omia aſtra celi.et erroꝛe de ceptus adoꝛes ea et colas. Ueriſi eſtet pietati fidei conſonũ/dyabolũ non permiſſum fuiſſe vt de alterius animalis ſimilitudine adoꝛanda populũ illum tẽ⸗ ptaret.ſicut neq; per aliud animal pᷣmos parentes qua per ſerpentẽ. Hac de cauſa —— vtile ſuſpicantes.Sic et ydolatria noſtri tempis ſub foꝛma cati nigri vel bufoniꝰ apparere ꝑmittitur lIncifer cultoꝛibus et — adoratoribus ſuis.et ab eis erigere deo⸗ ſculationes. alteram abhominabilemvi delicet cati ſub cauda. alteram hoꝛrifica, vigdelicet vt verba ſerpẽtina deſpecta ha- beret. et pomum ore ſerpentino ſiporre⸗ ctũ vel oblatum reſpuerent. magis vene⸗ natium illud atq; moꝛtiferũ qᷓ; ſalutare vł *. E . bufonis ſcilicet in oꝛe.vt ipſa abbomina⸗ icet bouẽ viluʒ ſibi tam officioſe ſeruire ↄſpicerent.ymagini eiuſdeʒ moꝛtue ſerunu tio et hoeror huisfoꝛmarũ eos a tantae ſanis auertq Sic cum animal illud vide re erubeſcerent. vmmo duz ipi vilitati bu ius animalis ſe tanto imperio dominari conſpicerentvt ipᷣam et viuere ⁊ moꝛi vſi bus ſuis videlicet ſimilitudineʒ eius q̃ ea am aſengce ee⸗ ac vilioꝛ ẽ ſubi⸗ u citam impia ſeruilute dedignaremur.vt ꝓpter hocquia ipᷣm ſerapin cultoꝛibꝰ ſu⸗ is egypciacis.nihil auxilij nibil pᷣſidi fer⸗ re potuiſſe.paulo ante cognonerant cul⸗ turam eius vtpote vanam et inutilem de clinarent. Quocunq; autem modo ado⸗ rentur huius dola. hoc eſt ſiue phier ſe ſiue ꝓpter celeſtes fonas.ſiue ꝓpter ſpi⸗ ritus in eis dantes rbponſa ſeem deſtru⸗ cta eſt ydolatria eoꝛum. Soſte enim declaratum eſt. quia nec ipis ſpiritibus. „. nec ip̃is foꝛmis celeſtibus. Declaratuʒ eſt etiam cuʒ hoc.quia nec alicuiimpenden illa. Sienim ĩpendenda eeet mlto magis illipendẽda e?˖’r/ quonia ꝓpt quod vnũquodq; tale illud magis.O autem ipᷣis ydolis in ſe vel ꝓ pter ſe impẽdendũ ſit qð veritati cuiꝰydo la vl ymagines ſunt. impendendus inq,ʒ noꝛis ⁊ venerationis * „ ee linet pelia ſecie in ſne ninu aihe üten Pal ſoet o lon ſu lo⸗ ſah ie au gi Vna Klie Eien gur r hlare ſor fie lits. i i Uen iede Menſt icesh acne hgüne anns tüling, inaine⸗ Nedeeen cherabe vofpond ge⸗ Auney, nunoei 1 Abuidnd ides mede⸗ inabiani mbeni dealant 4 1 nen veen zmiin pdorin tnort inse Meubi Nnu iſy⸗ if cnmd nüende Aqua da ↄſecratiõe. Et gere melioꝛẽ ege incompabilite ſimiliru⸗ dinẽ ipᷣa veritate et ſignu rei. Et a pictura vel ſculptura querenduũ eẽ auuliũ.quod nec ipſa veritas pᷣſtare poteſt. Poſſet Aut mouere aliquẽ ꝙ ipᷣa ydola terrifica ſunt et aſpectu ſuo terroꝛe inducencia ho minibus marxime de nocteſ ſolis quibuſ da hominibus quoꝝ ymagines ſunt. nul luũ terroꝛẽ incuteret. Unde terroꝛ huius ſi nulla eſt virtus niſi a pte materie ſue, Er nos reſpondemus in hoc. quia ſi huiꝰter ro: deberet quẽq; inducere ad adoꝛatioʒ ydoloꝝ induceret multofoꝛtiꝰ ad adoꝛa⸗ tionẽ coꝛpm moꝛtuon. Hò ergox numis terrifica facit ydolavł hoies mor⸗ tuos.ſicut neq; ſerpẽtes:ſed hoꝛret natu⸗ ra hũana moꝛtẽ in cadaueribus mostuo rũ ⁊ moꝛtis ſilitudinẽ in ydolis.Alubi aũt Quſas alias in hoc aſſignabim Eon JSequẽter anñt hijs. deſtruamꝰ ydolatriaʒ ymaginũ ſcm omnẽ modu:z fademus ſciri quatũ errauit mercurius ꝗ eas deos E factidos mẽtitus ex virtutẽ diuinitat eis attribuit. Et dedlarabimꝰ verbu illo apli qð legit᷑ in. xiiij. pmę ad Loꝝ.quia ydolũ nibil e. Jam aut deſtruximus in pceden⸗ tibus.quia ymagines iſte iuĩta duos mo dos intelligant᷑. alias em poſunt habe⸗ mus in geſtis ſanctoꝝ.ſicut de aſtaroth⸗ berith. Alias vᷣo vittutẽ diuina adeptas 2 xr verbis ꝗbuſda aromatibus quaſi ex er quaſi ⸗ 5 Eus ap eis qualiter intelligat ſous inba birare huiꝰymagines. Si em̃ ſpujs hmoi vł coꝛporei ſũt vlł coꝛpa.cu ymagines iſte om̃ino ſolide ſint? nihil cocauitatis ha⸗ * “ beẽtes. Waniteſtu ẽ ipoſſibile eẽ babirati⸗ onẽ Ai ponĩ hoc ẽ qm coꝛpus nõ in⸗ trauc pus no habes aliq æoacui vłc Pitatis:auin faciat giuiſton⸗ cõtinuiſatu ipᷣius:quat᷑ fragi & oiſſolui necelſe eſſz huius ymagines in ſubintractioe huius no inptibiles:tũc magnu ridiculu eſt po⸗ nere habitationẽ eoꝝ i coꝛpibꝰ? huius em ſom i coꝛpe ee localiter erroꝛ ? ſige intelle⸗ gu nechoſut dicere ꝙ ſi ſut ſous hui:in In ſtis. quẽadmodu aie in copꝛi ut em animabus animalium virtutes ad coꝛpales opatioes ana ſiue inſtrumeta: vndeviſus Ein ocnlo ſicutvtus ĩ inſtrumeto ſue opa Hionis: tanima in coꝛpe ſcnt vinus in in 2 y liter oꝛe Eino lxij * . ſtrumento vniuerſali oĩm ſuarũ opatio: nũ.omisũ inq; quas habetiq;tũ anima huiaaut ſpũs nibil oꝑant᷑ ꝑ hui?pmagi⸗ nes vtꝑ oꝛganavñ nõ mouer labiavlin guas ha ymaginis ꝗ dat reſpõſa ⁊ videt loqui hoĩbꝰ.quaronec mẽbꝛis ymaginũ vtutur vt oꝛgais:nõ igr babitatvt ibi vir tutes in oꝛganis.hoc eſt vt operates in ilł ymagines q;mũ ad opationes.⁊ mag ſu coꝛpali habitaculo indigeat: nec eo etiaʒ ſtũ ẽ ymagines hanihil amminiculi pᷣſta re ſpiritibꝰ: vł addada reſpõſa vł ad alia ̃ ſpũs cultoꝛibus ſuis facere vident op pter hoc ydola nihil eẽ in virtute vłopati one manifeſtũ ẽ. Sed hoc ſolũ reie⸗ ra efficiũt ꝙ honoꝛi ac venerationi ſunt piritibus quoꝝ cultui facte ſunt. De⸗ claratũ eti ẽ in hoc qa nec in ipis nec pet ipᷣas loquũtur ſpiritus:vłquicqd opant io veibi inpab iranionis id eſt ao di cũt huius ſpũs inhabitare ydola apo hu pte iſta no intelligat quod loqunt. Di milem erroꝛe habʒ verbü recluſionis ſpi — rituũ quo dicitur ſalomon induſiſſe: om nes demones in fiala vitrea et ꝙ recludi credutur in ſpeculis anulis lapidibꝰ Qõ quidem nulla conſignatione nulla clau⸗ ſura:nulla obſtructione vel obiuratione adiruu fieri poſſe certu eſt in ſubſtancis A omino in coꝛpalibus. Similem autẽ 28 imbecillitatem intellectus habuerunter⸗ ronei qui animarũ humanarũ immoꝛa litatem deſtruere opinati ſunt: Poc: qa ſi includeretur pomo vidensin ale fer reo nullam habente rimulã. nullaʒ aper turam nullũ omnine foꝛamẽ. huius hbo⸗ minis anima non haberet inquiũt qua keircte neceſſitate retineretur in vaſe il⸗ lo nex aſcendere poſſet in celũ nec veſcen dere ad inferos. Dehis igitur mani £. feſtum eſt quam imbecilles intellectufa erunt? qonge a cognitione nature ſub ſtandaruũ incoꝛpoꝛaliu acſpiritualiũ. Jaz; enim declarauimus ⁊ ſuo loco latius de larandum reſeruagmus ꝙ etiam ꝛpo⸗ ribus noſtris gloꝛiſicatis reſiſtere nõ po⸗ terunt alia coꝛpoꝛa nec ꝓhibere vllo mo do motu eou. quin traſeant p illa et ſine leſioez diuiſioe ipoꝝ ꝑ d raſire ea ↄuiget NR 2 — NODſiofoꝛcis igit animas bũangꝗs nec re⸗ iinere poſſunt coꝛpa. nec vllo niᷣ ꝓ religalio huiꝰ⁊ reletio quas iſti decibi eęentes ſompniat. nõ ſunt niſi ꝑ ↄtactũ.nec ipi eas aliter fieri intelligũt. Lontactzaut Be. ti⸗ ir ꝓhibe re quin eant⁊ aſcendat in celũ.vel deſcen dant ad inferos ꝑx modũ quo aſcenſũ vł deſcenſum otigerit intelligi de hmõi ſub ſtancis. Ampliꝰ? Cuinõ ẽ manitfeſtũ n coꝛpis ad coꝛpꝰ manifeſte impoſſibilł eẽ Quare manifeſtũ ẽ eos ponere animã humanã coꝛporeã eſſe ſeu coꝛpꝰ.aut ſom pniare ↄtactũ quẽ nullꝰ intellectꝰ niſi de⸗ lirus recibit. Amp̃ᷣ. Cu coꝛpi in motu ſuo nõ poſſit reſiſtere niſi coꝛpus. quõ ſu ,72 —SeD, ſuõꝝ reſiſtẽt coꝛpa qᷓ icõpabilit innioꝛ/e leegibus nipile Pea ſcilicet in quo credit aliquid eſſe. hoc ẽ in numine vel virtůte locutiõe reſponſione.occultoꝝ reułelatione ſeu di uinatiõe. Illo em ſubtracto ꝑ ſe nibi re perit pᷣdictoꝝ ꝗa nihil amminiculi pᷣſtat᷑. ex aliquo quo in ſe habeat ad pᷣdicta ſed ſola veneratio qᷓ eſt in mente adoꝛatis et colentis ydolũ ꝑ quã ſenſus inducit᷑ ĩ ea qua diximus pacienda. Unde pꝛudentex deus altiſſimus non de altero duon che rubyn qui ſtabant ſuꝑ ꝓpiciatoꝛiũ.ſed ðᷣ medio amboꝝ reſpõſa dare voluit funs iſrael.ne daret eis occaſionẽ colendi alte rutrũ eoꝝ.mediũ aũt ſanctoꝝ nullam ha bebat ymaginationẽ ꝓpter eandẽ cauſa. Si quis aut querat vnde iſta inſania n qnimabus humanis vel ſubſtacis ſpi ſut⁊ debilioꝛa qua ipᷣe Et qꝗdẽ ſictetigimꝰ ¶ritualibꝰvt adoꝛari ⁊ coli appetan tꝛeʒã natura ſpualiũ ſubſtacialit᷑ nõ facile ino teſcere poteſt hoĩbus tam bꝛeuis intelle⸗ ctus.ꝗa ętia ſapictes ad modicũ penetra uerũt illa.? nõdũ ꝓfundauerũt in ea nec tractatũ aliqnẽ de eadẽ ſcripſerũt qui ad no sꝑuenerit.excepto ſolo anẽcebꝛos.q⁊ ſi multa ſublimia ⁊ longe a vulgari intel lectu de eis dixerit ⁊ ſcripſerit.multo am⸗ plioꝛa tñ dicẽda de eis ⁊ ſcribẽda reliquit ☛ tractatadaipis et ſcienciã de hijs licet aliquatinꝰ inchoa ta. ꝓcul tamẽ a cõplemẽto ⁊ pfectione di iſit. Debes igit ſcire.ꝗa verba et noĩia q motug coꝛpales et de coꝛpibus aut ð coł 3 p 1 oꝛalibus dicũtur ſignificat.Cuʒ ad hui⸗ ſubſtacias traãfferũtur alils ſignificationi⸗ us ⁊ intelligẽtibus eis aptanda ⁊ appli cada ſunt. Nõ em̃ patit᷑ ſpnalitas et i coꝛ palitas earũ vniuocationẽ.hoc ẽ vnitat vocationis in illis.ſicut palã faciemus in ctatode nuũc aut reuertamur ad id in quo eramus et dicamꝰ qa ydolũ ſiue ymago ĩnullo g'ſus iuuãt ſpm.ad lo ymagines ſeu ydola ſi it expꝛe ſe legit᷑ de nabuchodonoſoꝛ in.iij. Dañ. Qui ſtatuã aureã quadraginta cubitoꝛu altitudinis ⁊ ſex cubitorũ latitudinis ſibi tuens edicto publico ſub pena ſupplicij eam adoꝛari ab vniuerſis tribubus ⁊ lin guis et popalis qui ſuberant eius imꝑio ita vt qui eam adoꝛare ↄtemyneret.eadẽ hoꝛa mitteretur in foꝛnacem ignis arden tis.ſicut legitur Dañ.iij. Silr et gayus ce ſar pcepit ſibi fieri ſtatuã ⁊ ea erigi in ipo tẽplo domini in hieruſalẽ.vt narrant hy⸗ ſtoꝛie. In quo reſpondemus gꝗa toiũ hoc ꝓuenit ex ꝑuerſitate coꝛruptiõis quaã diximus. Sicut em̃ anime noſtrevx illa ꝑ uerſirate ⁊ cupiũt et queruùnt dalectari.ꝑ uerſe q́;tum ad vim concupiſcibilẽ.ſic eti⸗ . a ꝑpuerſe honoꝛari q;tum ad vim iraſci ilẽ. Amplius Innatus ẽ animabus noſtris natraliter amoꝛ diuine iitudi⸗ nis ⁊ eiuſdẽ deſideriũ.quod vnuſquiſqʒ quendũ vel dandu reſponſ — aſſenſu interioꝛi ſuccipe teſt in ani⸗ te videre potes ex hijs qᷓ diximus.et inſu ma ſuaipᷣſertim cũ amoꝛ dei ⁊ deſideriuʒ per ꝑ hoc ga nõ minus apte.nõ minꝰ cla beatitudinis naturalit᷑ nob is innata ſint re loquũt.vel dant reſponſa etiã ſine ydo Me inditaſſicut et fuga miſerie. Heatitudo lis ſicut in gemmis in annulis in ſpeculis ¶ autem non eſt niſi ſimilitudo ſiue aſſimi⸗ in vnguibus pueroꝝ.⁊ etiã ſine hus om̃i⸗ latio cregtoris. Quia igitur hunc amorẽ bus interdũ. patefecimꝰ tibi intellectũ noſtrũ de hoc. qð dicũt᷑ loqui ⁊ dare reſponſa huiꝰſub ſtancie.ſed verbisvulgariũ hominũ nos Attende aũt ꝙ nonduʒ ⁊ deſideflũ puertunt tenebroſitas atʒ coꝛ ruptio in quibus ſumus. querimus non tam falſam aſſimilationẽ ſiue ſimilitudi⸗ nem eiuſdẽ. qua etia impia atq; ſacrilegã vtimur intellectu noſtro/cintentionibus ſicut falſam beatitudine involuptatibus Pier quas nõ ſub ẽ veritas huis ſermoni falſam opulencia in diuicijs tempalibus hbus.nec ſubeſſe poteſt⁊ hoc ſciri faciemꝰ ſeu terrenis. Ampli⸗. Si ꝓpter dalio wanikeſtu igit e ia ex hijslydolũ reuera ο& reſponſoꝝ En diuinatione quas face⸗ ĩfieri. ſicut exptel fieri fecit ⁊ erexit eam in campo dura.ſta⸗ S 5 * * — — eree Ne⸗ Nepi⸗ nnnd nee ſoe hor tbun ntz ſpini Rinuen —- „nec 4 rmnoni“²) Sre Ele ,e As E. — lxiij S “ insſvirirus in vdaf iend ie vidẽtur huius ſpiritus in ydołs ado⸗ re ⁊ colere debet homines vt factoꝛes ſu⸗ ud randa erũt ydola vel colẽda. ergo em os deific&s et diuinitatis ſue largitoꝛes. ad me qᷓ neq; ſculpturã neq; pictum habent Amplius. Jpᷣi credebant homĩes dei ſpecula de quibus diximꝰ ⁊ vngues pu ficos.Hõ antem auditũ ẽ a ſeculis q bo ſii. oꝛuʒ. et pelles et oua ⁊ pelues manici minẽ adoꝛare etiã deif icat/ quare nec de⸗ nſi eburnei cultellon adoꝛandi eſſẽt ſeu ert bet audiri nec cogiigri in ſeculis vt deifi⸗ e atq; colendi. In omibus em̃ hijs certũ eſt caãa ſe ſtatuam quig adoꝛet autcolat. kiin ſpiritus dare reſponſa de p̃teritis pᷣſenti⸗ Ampliꝰ.Cum longe ꝓpinquioꝛ ſit na n bus ⁊ futuris. Wandalaũtęt amadel turaliter natura humana diuĩe q; aurea el ſigura eſt erea quadrãgula q cu hʒ omes vel argentea vel erea. quare etiã magẽ ca ületd execraliones ſuast⁊ ſuꝑſtitiões.ↄuęniũt par dininitatis ac acceptabilioꝛ capax Si uſis ad eam vt dicũt vniuerſi ſpiritus hꝰobe⸗ igitur ſtatuis pꝛeſtare potuerũt homines niar ailentes execrabili miniſtro illius operis. multo foꝛtius ſibinuicem. Non em̃ ẽ aut lunbi Manifeſtũ igitur ẽ quia huiꝰ ſIocutio adhuc auditũ a ſeculẽ vel viſũ.q; homo ſnſ . nes ⁊ reſponſionũ manifeſtationes non hominẽ deificauerit illo mõ deificatiõis ſſſanis ſunt cauiſe qᷓ debent inducere culturã ydo ſi dixerit. quia virtus iſta cauſa eſt asſpi loꝝ Alioquin ea d pᷣnominauimꝰneceſſe ane nature q; herbarũ ⁊ aromatũ. Di⸗ nneri? habent adoꝛare et colere cultoꝛes ydolo „ xit em mercuriꝰ.quia vſi ſunt maioꝛes no menpe ri. Nondũ aũt ꝑuenit ad nos ꝙ talium ſtri ad hoc herbis et aromanbus vim e& deſf;:; cultura inducta eſſet apud ydolatras vel uinitatis in ſe habentibus. Et ꝓpter hoc abini, vnqᷓ; ab alio obſernata. nunc autẽꝓ merito querimꝰ ab eis quã vim diuinita ansſi demꝰ ad deſtructionẽ erroꝛis mercurj tnis credant hr̃e herbas et aromata. Aut mi⸗ quo poſuit ſtatuas cũ illis execrationibꝰ em intelligunt vi creãde dinĩtatis aut ge⸗ rie quas vocat cõſecrationes deos factiuos nerande. wanifeſtum aũt ẽ.quia creã bͤtn . eſſe. ⁊ huano artifitio atʒ potencia deos de diuinitatis nõ eſtvis alicui.niſi creato M efficd. Attribuens illis vireites diuias ri omnipotẽeti qui ẽ deus altiſſe imus. Cre⸗ Gtri mirificas ſicut ſupꝛa dixrim2. Pꝛimum atio em vniuerſaliter opatio ꝓpᷣa eſt dei znn igitur in ipᷣa ſua radice deſtruamꝰ erroꝛẽ gltiſſimi.ꝛ ſi dixerit ſe intelligerevim di M½h iſtu ⁊ dicamus,.quia om̃e datũ naturalie/ initatis ſcilicʒ generade.et hic oblit⸗ eſt n⸗ magis ẽ apud daroꝛẽ. et magis et omne ciencie naturalis. in qua declaratũ ẽ ſub nand cauſatũ naturaliter magis ⁊ maiꝰẽ apud ſtancia imptibilẽ recipe eſſe. quia igit di⸗ gii cane. ſicut caloꝛ magẽ naturalit apud uinitas.id ẽ diuina quecũqʒ ſubſtacia.er i5 calefacientẽ. qauare ſi vostas ſiue diuitas. neceſſitate imptibilis ẽ. neceſſario.id ẽ in St tanii naturale ẽ.et ꝑ ſe humane nature ĩ generabilis.Non datigitur iſte intellect⸗ en⸗ apud humanã natura naturaliter. quare dixerit vim ſuſcipiẽde.⁊ vt ita dicamꝰ di⸗ ſnſi ⁊ humana natura? magis dea. maioꝛi uinitatis.quẽadmodũ in ſemie bumano J diuinitate naturaliter erit q; huisſtatue. vim eſſe bumanitatis nõ auide ande: et ideqgnagis adoꝛãda magiſq; colenla vel generãaãde ſed ſuſcipiende.quoniaʒ ex n . Amplius. ſcõᷣm hoc nõ olũ erit dea ſemine illo poteſt fie homo. et hic erroꝛ nu pumana c raſſe gtia deifica quod eft ſilr manifeſtatꝰc.qꝛ nò ex matena neqʒ ĩ id. leonge maius. longeq; p̃ᷣſtantius. maius materia credibiles ſũt diuĩeſubſtacie. cũ dd enim eſt eſſe. magiſq; q; magnũn. Si abſtracte ſint a materia? a ↄditiõibꝰ ma duſt vonõ naturaliſed voluntatis tm̃ opera terian ⁊ ab eis naturalit᷑ ſpoliate.nõ eiſt uch . tione.et hoc idem mirabilius ⁊ incredibi hmõi ſubſtãcie ſicut anime hũane.vt coꝛ kiſin, lius videlicet vt ſolo nutu ſue voluntatis poꝛibus oꝛganicis indigeant. Ampli – humana nagtura diuinitatẽ pꝛeſdt ſeu co⸗ us. Huius ſubſtãcias vocat ipemet mer⸗ 5ahſ ferat huin Matuis.non em ſolũmõ diui curius animas demonũ et dicit.qa maio laet na eſt ſed diuina longe ſublimioꝛnatura res noſtri animas demonũ ſtatuis indi⸗ ſiud, hominis in cuiꝰ nutu ac poteſtate iſta pop derunt.que locutio non poteſt habere in ſnih . ſita eſt diuinitas.vt ea largiri poſſit ꝓ bñ tentionẽ niſi erroneã. Si em̃ ĩtelligat ani⸗ gaibts placito ſue voluntatis quare bominibus olbns eędificanda ſunt tẽpla impendende cul⸗ oee lure nõ ſtatuis.et verſa vie ſtatue ad 1 gola⸗ mas demonũ q̃ fuerũt demonũ.non po teſt effugere alterutrũ iſton duoꝝ incõue nientiũ.an vel moꝛiant demones amiſ⸗ * Se „ ò—— ” „☚ ſis huius animabꝰ. vel quin anime hui⸗ ſimul pᷣſint.et ꝓpꝛis coꝛpibus etctoꝛpoꝛi⸗ bus ſtatnarũ. Ipſe autẽ mercurius et alij ydolatre demones deos immoꝛtales ap pellant.alterũ vᷣo manifeſtũ ẽ vnã et ean dẽ animã nõ poſie eſęg in duobꝰ coꝛpoꝛi bus et regere illa. quid igit intellexit mer curiꝰ in eo ſermone. quia ſi intellexit ani mas demonũ quẽadmodũ ⁊ ſuperiꝰ di⸗ ximus.quia animas ceieſtiũ coꝛpoꝝ qui⸗ da phyloſophorũ vocauerũt animas an gelicas ꝓpier ſilitudinẽ quã habẽt ad no bilitatẽ angelice naure. Si ergo itelligit animas demonũ Roc eſt demonibꝰ ſimi ies.Et hic erroꝛ ſimiliterfacile deſtruitur. de em veri nominis ſũt anime.nũqᷓ; ſũt exru tela coꝛpoꝛibus niſi ꝑ violentia.non? repire coꝛpoꝛa in quibꝰ huiꝰ anime vnq; fgerint. Ampliꝰ.Ubi erant huius anime anteq; ſtatuas intrarẽt. O ẽs em̃ neceſſa. rio creantur in coꝛpoꝛibꝰſuis ſic declarat ſtatuarum creantur vel genexantur. ergo/ atutun a ſi dixerit. in cõſecratõe aoma nifeſtũẽ oĩa verba quibad hoc vtũ ꝗq tur malefici ſuꝑnacua eſſe cũ nec ad crea⸗ tõnẽ nec ad generatõeʒ verba neceſſaria nt. Jam igitur dedarauimus in pee C . —er . , dentibꝰ.quia impoſſibilis ẽ ↄiunctio ali⸗ quarũ animarũ⁊ ſtatuarũ ſiue ymaginũ qm̃ ↄiũctio anime ad coꝛpus nõ ẽ niſi ſic virtutis ad oꝛganũ ſuum.et ſicutmaterie ad foꝛmã.et ſicut pꝑfectiõis ad potẽtiona⸗ „ le receptibilẽ ipius. Senſu vo manifeſtũ ies a eſſe — — nec ſtatuas nec paries earũoꝛgan aliquarũ oꝑalionuʒ animaliũ. vnde nec uaguũt nec paciunt᷑ in datione reſponſoꝛũ. Amplius. Confractis vłreſolutis ſta⸗ tuis ili. a reut anime ille aut pma⸗ nẽt. Qꝛſi pereut.nulla igr ĩ eis diuinitas Lomes em inſepagilis e diuinitas ĩmoꝛ⸗ calitatis.Si vo pnſanent ⁊ hoc extra coꝛ⸗ poꝛa. Si vᷣe anime ſunt neceſſe eſt eas re dire ad coꝛpa vłſtatuarũ vel alia.Appa⸗ rei aut manifeſte eas nõ eſſe animas.cũ coꝛꝑa ſtatuarũ necmoueaãt naturalit᷑ nec mouere poſſint. eterea omi anime innatũ ẽ duigere coꝛpus ſuuʒ ⁊ ꝓficere ei otra ola pericula.videlicet contra ignẽ 2 cõtra aqua.cõtra gladiũ.⁊ cõtra ome de ſtructiuũ illoꝝ. ſicut appet euidẽter ĩ omi: bus animabꝰ animaliu. qᷓ ab igne coꝛꝑa ſua ꝑ fugã eripiũt. et ab alijs periculis ſi⸗ militer. Interdũ etiã 1 ꝓptegedo hocẽ gliquibus periculis obtendẽdo vłoppo⸗ legibus nendo. Iſte aüt anime ſtatuarũ peri⸗ cula omnia nõ curant ſicut euidẽter legit in hyſtoꝛits omniũ genti auig rbitenls ydoloꝛũ exurebant᷑.cõcremabalur pari etſtatue.vtpote ab animabus ſuis omi no neglecte. Neq; em̃ efſugere potuerũt dum enee.id ẽ ſtatue de troiano excidio. nec dij laban cauerũt ſibi a captiõe ⁊ fuf-⸗ to.cũ eos ſecũ detulit rachel filia ip̃ius ſi cut legit᷑ Geñ.vrj.vel cum eos infoditia cob ſubter cerebiniũ. ſicut legit eiuldem. xxxv.Et ex hus eiuceſcit nibi intellectus ꝓ pheticoꝝ quo ðꝛ. Aures habent et nõ aun dient oculos habeutet nõ videbunt.⁊c. Nõ enim veri oculi ſunt et oculi anima⸗/ liũ ſed equiuoce. SDi em̃ huius ſtatuis hꝰ aniine pᷣſtare nõ poſſunt ea qᷓ mioꝛa ſũtĩ opibus ſuis.videlicet viſuʒ anditũ ⁊ al hmõi. multofoꝛtius nobilioꝛes operali⸗ ones ſuas eiſdẽ pᷣſtare nõ poſſunt.quare nec ſcienciã nec pᷣſcientiã fuiuroꝝ. Wercu rius aũt vocat ęas futuroꝝn ſtatuas.Qua ꝓpter relinquit ex neceſſiiate hmõi ani⸗ mas quas vocauit demonum mullo mo do veri nominis animas eſſe. Amplius. Huius ſtatse vel viuũt.vel non viuunt. Oꝛ ſi non viuũt ergo młtofoꝛtius nec lo⸗ quẽtur:loquela em et voxnõ poſſũteẽ ni viuentis. Ampli⸗. Si nõ viuunt. er go nec vident nec audiũt.Senſus em̃ ſu⸗ per vita intus fundatur. Omniũ em̃ ani⸗ maliũ opationũ fundameniũ ẽ et radix⁊ ꝓpter hoc ſublam vitamulla earũ rema⸗ net. Manifeſtũ autẽ eſt. et dedlaratum in ſeiencia de anima ꝗᷓ vna ẽ ex partibꝰ phy loſophienaturatis.ꝙ pᷣuatio auditus et pᷣuatio loquele ↄcomitatiue ſunt inſepa⸗ bilis.ita vt qui ſurdus eſt.naturalit ex ne ceſſitqte ſit Q mutus. Quare cũ ſusde ſint huius ſtatuẽ.erũt ex neceſſiate et mute ⁊ ita ſine loquela. et i nec d Punt reſpon ſa nec pᷣdicent futura. Jam autẽ remoui⸗ mus ab eis euidenier iſta duo ſigna diui nita tis videlicet pᷣditionem futuroꝛuʒ et dationem reſponſoꝛũ. Pec aut eraãt ꝓpt gque maxime colebak. O ſi dixerit ꝗa viuut. Maniteſtus eſt erroꝛquia nõ ſolũ indigent intellectu ſed etia ſeæ ſu.nullum etiã om̃ino ſignũvite in eis apparet.quia nec motus/qui pꝛimũ eſt ſignum vite.niſi foꝛte quis dicat.quonia motus coꝛruptio nis in eis apparet.videlicet a rubigine et putrefactione.coꝛruptio auteʒ huius nõ uéſignu vie. Em hec em omnia alia me eeutſ d iſtogt la⸗ eſen parn Jiaſt ri nollan 41 uutſi Corpu⸗ lpate⸗ nale ſionu haeeſe haeſie lalſin Neſam sb Mn ür Uhre ſehin oſe⸗ W Ga u l jni ſun Naul ſeſn flunch nitin ne⸗ 1 „%„ mmnss ſocei Pilis ef i Aene ſee8 ezf W G ‚ N röerin⸗ Nlems lttno Clenineg, nion ſuti RHR r. We ebräm 5 imnt Ntuni niüieñand atactt gnifen⸗ grüum ibopby ucius gtit „H NMH ſein anue? Nieſos enou⸗ wedeu mnp/ W⸗ ndue inpn r onth⸗ glett Pute Nolen uerent. Amp. Ante aduentũ hui? ani marũ iſta ſigna appebati eis. Ampli⸗. Iſta ſunt in iſtis ſtatuis a pte materiaruʒ arũ putrefactio ſcilicʒ et rubiginatio et nullatenꝰ a pte diuinitatis. Si vo di erit ſtatuas ipas non loꝗ ſed demones 5 5 lrxiiij talla x ligna arida ã pumiſactib E ſu vi diunt abutenti eis demoni vtipᷣi aie cuiꝰ naturalita ſunt ꝓpᷣa. Declaratũ etiam cũ hoc ĩpoſſibue eſſe qð tam famoſum ẽ apud aſtronomos. et in tot libꝛis eoꝛum ſcriptũ videlicet ꝙ in oꝛtu ſaturni ſi quis ymaginẽ de ere fuderit. Loqui eaʒ vi ho inẽ ꝓbabit. Jam em̃ patefecimus yma eis. nõ effugiat ꝗn intelligat in ſermõe brr ereã etia q;cũq; aliã loqui nõ eẽ pol S iſto alterutra duarũ intentionũ.videlicʒ aut ſicut anima loquitur in coꝛꝑe hocẽ ꝑ coꝛpus laq; ꝑ oꝛganũ loqle.aut in eis ſic i vaſe.verbi gra. Sicut in archa vłĩ alio vaſe. Jam aut remouimꝰ pᷣoꝛẽ han inten tionũ.ꝑ hoc ꝙ oꝛganum vocis ⁊ loquele neceſſario mouetur in foꝛmatiõe vocſ.et neceſſario fit colliſio aeris in oꝛgano loqᷓ le et ſpiratio eiuſdẽ. nihil autẽ hoꝝ fit in oꝛe ſtatue.quare nõ loquũt᷑ demones in ſtatuis hiuꝰ ſic anima in coꝛpeꝑ qð etiaʒ OQ declaratuũ ẽ cõſequẽter. quia necĩ ſtatuis taqᷓ; in vaſis loquũtur. ſed nec in vngue qua puer ſuſpicit neq; in ſpata nec in ouo neq; ĩ pelui neq; inmanuùbiꝛo eburneocũ ipoſſibile ſit in aliquo iſtoꝝ vocẽ foꝛmari Addemus etiã alia declarationẽ ad hoc. quia ſi vera vox eſſet neceſſario cõmunit audirẽt eam oẽs aſtates.quonꝝ eſſent au⸗ ditus eque bñ diſpoſiti.et in eadẽ ꝓping⸗ tate ſiue diſtancia cum ipᷣo inſpectoꝛe. Manifeſtum aũt ẽ ꝙ ſolus inſpector p̃miſſoꝛũ inſtrumentoꝝ audit vel audire ſibi videtur huiꝰ voces.cũ nullus aſtãtiũ vl audiatyel augire ſibi ꝓideat. eodẽ mo et reſponſa huiꝰ ſoli ſacrificãtes audiunt autẽ ⁊ in aſtaãtes ydoloꝛuʒ ſacrificus ſiles illuſiones demones operanturita vt ſibi etia ipi reſpõſoꝛũ voces audire videãtur. quare manifeſtũ ẽ auditũ huius audituʒ eſſe ſic Dmpniantiũ.quibusocũ ymagi nes voces eſſe vidẽtur. Utrũ aũt verã vo cẽ foꝛmare poſſint etqui ipſi demones ꝓ ſeipᷣos hoc ẽ alijs inſtrumentis.De hoc R loquimur ſi deus voluerit loco ſuo.Cõce dimus aũt plane quia poſſibile ẽ demo⸗ nes in coꝛpibus huanis vinẽtibꝰ voces foꝛmare.et loqui ex modo aliq̃ ꝗgem bhie nõ determiamꝰ. Uerũ inter vocè ibiꝰ bo minis.hoc qquã homo ipᷣe ꝑ ſe foꝛmat.⁊ vocẽ ipᷣiꝰ.apta differẽcia ẽ ſicut accepim⸗ vel audire ſibi vidẽtur plerũq;. Interduʒ ab illis qui multos audierũt ⁊ eiecerunt.⸗ Uox em̃ iius demonis ſubrauca ẽ ſemꝑp cõpatiõe ipᷣius hoĩs.et foꝛſitan cauſa in boc ẽ.quia ĩſtrumẽta vocalia nõ ita obe . . ſibile nullo modoꝛu.Oꝛtũ autẽ ſaturni ĩv⸗ tellige ingreſſuʒ eiꝰ ĩ pᷣmũ arietis. Uel ve nus eẽ videt᷑ aliquibꝰingreſſũ eiꝰ eſſe in pᷣmũ gradũ capᷣcoꝛni Ampliꝰ.Diloꝗg tur ĩ eis ſic in vaſe potis vel piride. Cunc nullus honoꝛ debet᷑ ꝓpt᷑ hoc huiꝰ ſtatu isniſi quẽadmodũ deberet arche vl pi- rxidi Nec amplius nomie diuitatis ans . ſunt q; archa vel pixis ſeu aliud qðcune?ꝰ vas.Nõ ẽ auteʒ auditũ a ſeculis ꝙ quis archa vocaret deũ ſuũ.vel ollam vłpixio dẽ vel ꝙ alicui hoꝝ ſacra vel ſacrificia cõ ſtitueret.vl templũ edificaret Ampliꝰ ſm hoc videlicet ſi ſtatue nõ aliud q; va ſa ſũt in ꝑte iſta demonibꝰloquẽtibus in eis.nõ potius neceſſarie ſunt eſdẽ ſtatue figuratiões humaneq; olle vel pixidis ? hoc ipᷣm tã multa diuerſitas ymaginũ in dicat euidẽter.pene em̃ nulla ẽ figura ĩ ge nere animaliũ in q̃ ydolatriã nõ exercue⸗ rint huius inſipiẽtes.ſicut euidẽter oſten⸗ dit aplłs in pᷣmo ad Roma. Et de iudeis celeberrimũ ẽ ꝙ vitulos aureos et ereos multis annis adoꝛauerũt in.iij. vo yſið. de talpis ⁊ veſptilionibꝰ aꝑte ſcriptum.ẽ. ſi dixerit.quia diuerſitas figuraꝝ erat — — AAuxta electionẽ ⁊ bñplacitũ demonum eli entiũ ſibi foꝛmas ⁊ ymagines ꝓut vnuſ quiſq; volebat vt in eis ſolerent᷑.tũc iaʒ cecidit in erroꝛẽ quẽ in vcegelbne pellm ximusvidelicet in ydolatriã u. Si militer et fmo eius qui dixit ꝙ demones in ſtatuis dabãt reſpeea.⁊ pᷣloquebãat᷑ di uina quẽadmodũ in vaſis eundẽ erroꝛeʒ ineuitabilit᷑ reducit ⁊ reducere neceſſe hʒ In cuius deſtructiõe non oꝑtetnos labo rare amplius.cum ea que diximus omni intelligenti merito ſufficere poſſint. Rocedamus igit᷑ ad deſtruendũ T ſcöm erroꝛem quo ipe ſtatue viſe L ſunt inſipientibus eſſe du factici Execrabilibus conſecrationibus accipiẽ⸗ tes virtutẽ diuinã ⁊ ſplendoꝛẽ deificũ.ver bi gracia quẽadmodũ ſaphirꝰ iuxta opi nionẽ quoꝛunda virtutẽ habet naturalit curandi auctoꝛita:ẽ extinguẽdiq; ardoꝛẽ. 2 / è Ded be 28 . . zKES. TPr B Jeo =S 4 7 et reᷣmendi timoꝛes/q virtus celeſtis et diuina.no cultilis eſſe videt᷑. laõ enim a pte cõpoſitionis minec vllo modoꝛũ a ꝑ te marerie ſue vłfoꝛme.ſed ſᷣm totã natu ra ſua deſuꝑ infuſo ſplẽdoꝛe.⁊ deſuꝑ ĩpo ſita irra dicatiõe.Etia ad hũc moduʒ car⸗ vunculus ⁊ adamas. ceteriq; lapides pᷣci oſivirtutes quas eis attribuerũt homies accepiſſevident᷑.Sic ſtatuas⁊ ymagines aliquatenꝰ virtutes virtutibus lapidũ ex ecrabilibus illis ↄſecrationibꝰ accipiant. SDi em̃ foꝛme ceree q̃ vtiq; ſilitudineʒ ha⸗ bẽt agnoꝛũ.hãc virtutẽ accipiũt ꝑ bñdicti onẽ romani pontiacis. vt fulgura arceãt et copeſcant ne ledant eos qui illas detu lerũt. Si cqpane q vtiq; nec foꝛmã habẽt Ec animalẽ naturã ſimilẽ virtutẽ in cõſe cratione ſua ſeu bñdictione recipiãt vt tẽ⸗ Eeſtates ⁊ fulgura nihil ledere poſſit ĩ re Zionibus quibus ſonitus earũ eo tpe au ditus fuerit. Si ſal et aqua ꝑ exoꝛciſmos at benedictiones virtutẽ efiugadi demo nes ⁊ benedicendi reupiũt.Si cerei ꝗ bñ dicũtur in purificatiõe beate virginis vir tutẽ arcendi fulgura ex benedictione illa ſuſcipiũt. que omnes virtutes diuine eſſe Dubiari nõ poſſunt. veriſiłe videri potu it erroneis hoc.vt maledictis bñdictioni nibus ſuis ⁊ execrationibus virtutes da⸗ rent ymaginibus. Manitfeſtũ autẽ eſt ti⸗ bi qu ia hec que narrauimus tibi nõ fiũt niſi virtute omnipotentis creatoꝛis. Un⸗ de non petit rpᷣiana deuotio ab aqua be nedicta vt fuget demones neq; a cãapana neq; ab agno vel cereo benedictovt arce et fulgura et tempeſtates.ſed ab om̃ipo⸗ tente creatoꝛe. Sicut ergo regalelſigilluʒ ſeu aliud quodeunq; ſignũ oucatusſtuet᷑ defer ·ecuros efficit ne eis nocea tur ab his qui regi ſubſunt.⁊ hoe nõ ſua virtute ſed poteſtve regia et voluntate. Similiter hmoĩres vel ſigna.non ex vir⸗ tute aliqua q ex eis ſit ſed omnipotentis virtute et beneplacito creatoꝛis illeſos a pᷣnominatis nocumentis ꝓtegent ſe por tantes.Queſtionẽ autẽ illa vtruʒ aliquid — — — aque ſancłificate accreſcat ex ipᷣa ſanctifi⸗ catione aliquid inq; quod in illa ſitõ no uo. et virũ illud ſit ſubſtancia vłaccidens conuenẽtius alibi et queritur et declarat et de pᷣmiſſis ſimiles ſunt queſtiões. Re nertamur igitur in quo eramꝰ ⁊? dicamꝰ: quia fundamentũ intellectus et ſciẽcie vi ca eſt:et cõmunicans vtrũꝗʒ inſeparabil / = ð D W tis iraſcibilis 7 Ü„ legibus ter. aueſvite omnino inſ uſceptibiles ſunt ſtatue/erunt ex neceſſitate inſuſcepti biles tam intellectus q; ſciẽcie Quare manifeſtũ eſt mercuruũ ſermonẽ quo dixit ſtatuas futuroꝝ eſſe pᷣſcias. ſermoneʒ f ſum et impoſſibilem eſſe ſimiliter. ⁊ mo nem quo dicũtur ſtatue dii poſſe eſſe vłfi eri. WManileſtũ eſt erroneũ eſſe cum diui⸗ nitas ſiue deitas eſſe non poſſit in ſubſtã cia nõ intelligente. Ampli?. Iſte ſplẽ doꝛ quẽ vocant deificũ.et cuius irradica tione dicũt ſtatuas deos:et fieri ⁊ eẽ. Aut ſubſtancia eſt.aut accidẽs.ꝙ ſi fuerit ſub ſtancia. Aut intelligens ꝑ ſe autnõ. Si E⸗ dixerit. quia eſt ſubſtancia intelligẽs ꝑ ſe metipᷣam. Erit igit᷑ vel abſtracta ſubſtan cia videlicet demon. vt ipᷣi aiunt. vłſicut anima hũana.Q⸗ ſi vt demon.iam remo uimus hoc. quoniã nullo modo coniſᷣn gibilis eſt hmõi ſubſtancia coꝛpoꝛibꝰſta tuarũ. et ſi fuerit vt anima humana. ſibi ſimpoſſibillis eſt cõiunctio eius ad ſtatuã a parte em̃ virtutis intelligencie non ẽ co iungibilis anima humana coꝛpoꝛi cuiuſ⸗ cunq;. ananvorertio incellecliu⸗ vurn tis nec in ocpe eſt. nec per coꝛpus ſicutalt bi didiciſti· Noſti etiam quia a pte vi tiũ nõ ↄiũgibilis niſi partibꝰ coꝛꝑis/que nate ſunt oꝛgana eſſe operationuũ anima liũ quẽadmodũ virtus viſibilis nõ eſt cõ inngibilis niſi parti coꝛpꝑis que nata ẽ eẽ=ẽ inſtrumentũ videndi.et hec veriſſima ra⸗ tione oeglus eſtg ſimiliter a partevirtu alijs viribus ⁊ operationibus eärũ etor sanis.qᷓre manifeſtũ quia ipoſſibiłẽ con iũctio aie hũane ⁊ cuiuſlibʒ coꝛpis ſtatu⸗ arũ cũ mebꝛa ſtatuaꝝ oꝛgana eſſe nõ poſ ſintopationũ ſeuvirtutũ ipiꝰ O ſi fuerit ſubſtancia õ intellectus ſplẽdoꝛle dei⸗ Fficus.tunc magis apparet ſermo pᷣdictus magis eſſe impoſſialis et esoneus.cum manifeſtum ipo ſſibile ſit ſubſtancia non dhunc modũ ſe habzin intelligenteʒidare alij cuiuſcunq; ſiue xg illius ſit ſiue non ſcienciam vel intellectũ Amplius. Intellectus ⁊ ſciencia aut ⸗ eſſent in hm̃oi ſtatuis ſcõm partem. aut ſcom toku. ꝙ ſi ſcõᷣm totuʒ. tuc eſſer ptibil intellectus.et ſcõᷣm hoc ex neeſſitate ſeq⸗ tur ptibilitatẽ ip̃ᷣius ſtatue et ua intellect⸗ eẽt in pede ⁊ digito ſtatue.⁊ita in quali⸗ bet pte ipᷣius.tu auteʒ vides.quia hic ab ſurditas adeo impoſſibilis et icredibilis vt ad eam deſtruenda nullomodo labo⸗ D — H P autſee Ndinin legueh⸗ eyom nanſui Ns an/ Etmmen inevi nn Kigon aſena Amafſt durſnd Audi⸗ isle⸗ Rons mn ei ſim inbo hi aer nnnte ſanzin Nis Gfteiti ilensn beoine Wae W Wis d eri logt ones⸗ lgeſe aciun mso gr A „ M Wanenagi ue dn ſwhnigni Emilg:fn Wboſecki neſean du⸗ poſſtüſtii⸗ Ataainsinde Afenti S gnren ſemmnd 5 bſragaſite monbn lonococt ndnc mabunat irentuttt gf ſalsnüli e uid rrwntine Hn Tapanen ulehebiin ustinido hoſiolicen Conisfun naeſenin e. ichend nrits onnmglin ſokenum mam ſud hoc eſt longe magis inconueni biles. Quar eſupa randũ ſit.cuʒ ꝑ ſeipᷣm credat anicuiuſ cunq;.Qꝛ ſi dixerit.qꝛ nõ ẽ in ſtatła ſcõm totũ. ergo vel eſt in ea ſcõᷣm aliquã ꝑtem huius ſtatue. videlicetin pede vel indigi 11 vel capite. et hociam remouim. velẽ cõm alia partẽ ipius ſtatue.vł ſ̃m aliud qð ẽ huius ſtatue.nNon eſt aũt ſtatua ſᷣm naturã aut foꝛm ipᷣius.quia tunc magis elſſet in materia vol foꝛma ipius. Wa nitfeſtũ aũt ẽ tibi.quia nec metallũ nec es B nec lignũ nec lutũ receptibile ẽ intellectꝰ: aut ſciencie vllo modoꝝ.qꝛ nec ſᷣm partẽ vt diximus nec ſcõᷣm totũ Jed necetiaʒ vi te que longe minus ẽ:⁊ exneceſſitate pce⸗ dens vtrũq;. ſi fuerit in ſtatua ſᷣm foꝛ⸗ ens.cum foꝛma ſtatue qua ſcilicet ſtatua eſt ſit tm̃ accidẽs alicuiꝰ exmaterijs qua nominauimus.hoc eſt metalli vel eris v ugni vel luti. Nulli aũt poteſt eſſe dubiuʒ vel ignotũ.quin impoſſibile ſirintellectũ vel ſcienciã eſſe in accedẽti.qre relinquit exneceſſitate vt itellectꝰ et ſciecia / ſi ſintin huiuſmodi ſtatuis ſicut in eis ſetundum aliud q; ſcõᷣm totũ uel partem coꝛporeita lis ſue ⁊ qᷓ; ſit eaꝝ materia vłfoꝛma.Qua re qm̃ aliud in parte iſta ſommare ſo pol Eellenlusg lecunde et affectus tercia et quin vita ſitfundamẽ ſunt q; iſtũ quẽ fingunt deificũ ſplẽdoꝛeʒ erũt neceſſario ĩ ſtatuis vel intellectꝰ vel ſciencia ſcᷣm iſtũ ſplẽdoꝛẽ.quẽadmodũ in hominibus ſcdm animas⁊ ꝓpter hoc bmõi deificus ſplendoꝛ erit ſubſtãcia. Jã aui remouimus hoc.q nec poteſt eẽ ſub ſtãcia intelligens que inellectũ et ſcienci⸗ am pꝛeſtet ei in quo ẽ. nec poteſt eſſe ſub ſtancia intellectus. que ↄiũgit᷑ hm̃oĩ coꝛ pibus. quare neceſſe habent concedere cofiteri virtutẽ iſtã et ſplendoꝛẽ deificum accidens im̃ eſſe. ⁊ ꝓpter hoc remouerũt ab eo intellectũ et ſcienciã et diuinitatem Anqp. Iſte ſplẽdoꝛ deifices magis de betr cadere monemndas magſ recepti⸗ p aſiſos ? poꝛcos ⁊ canes ma In bijs enim animalibus ſunt vita ap Phenſio que ſunt fundamentuʒ et appa⸗ tio ad nobilioꝛes et ſublimioꝛes operati ones. In ſtatuis aũt cõtraria inedime⸗ ta eſſe manifeſtũ ẽ.quare pᷣnomĩata alia adiumenta habent ad ſublimes et diui⸗ nas opationes. ſtatue vo impedimenta. quoꝝ nõ eſt poſſibilis remotio. A Ad ꝓphetas et diuinationes certũ ẽ ani mas huanas ⁊homines habilioꝛes et p Similiter eẽ iraſcitur ſeu ali. hmòi paſſionũ afficit neceſſario et ſentit et viuit. Wanifeſtũ igr eſtimpoſſibile eſſe hmõòõi impoſſibilem eẽe. Amp lxv paratioꝛes eẽ quã ſtatnas. quare ad eaꝝ virtutes. et ꝓpter hoc ad deitatẽ ſeu diui nitatẽ.Uetus em̃ ex qua ſunt ꝓphecia et dDiuinatio diuinitas ẽ. WManifeſtũ igitur ẽ quia facilius ⁊ dignius ẽ homines deos effici qᷓ; ſtatuã ymmo poꝛcos et aſinos et canes. Manifeſta igit ẽ inſania mer⸗ curij ex vtraqʒ parte tum impoſſibile ſit z animas ſeu animabꝰ ſiles ſubſtacias ſta tuis aduenire ⁊ eis Zinngtet impoſſibile ſit euidenter illũ fictũ et ſompniatũ deifi⸗ cum ſplendoꝛẽ adeſſe in ſtatuis. cum nec ſubſtancia illud ſit poſſibile eſſe nec acci⸗ dens. Et pᷣoꝛis quidem ſermonis impoſ ſibilitas ꝑ uiam diuiſmonis facite declara r. Loniũctionis em̃ anime ad coꝛp⸗ res ſunt modi er eoꝝ pᷣmusẽ vita.ſecun⸗ dus ſenſus etnõ diſtinguimꝰ a ſenſu q̃ a ſenſu relinquũtur.videlicet ymagina tionẽ ⁊ memoꝛiã.Iſta em̃ videntur ee ſeg ſus repoſiti et thezauriſati.Cerciꝰ modꝰ eſt affectus cuius rami et ꝑtes ſunt paſſio nes motiue vt triſticia 2 delectatio.nmoꝛ etita ⁊ hmõi alia. ꝓut eis cõicant hoĩies cũ aliis animalibus.Et nõ eſt dubitatuxỹ apud intelligentes quin vita ſit pᷣma ope ratio anime in coꝛpore/et ſenſus ſecunda tũ aliarũ.⁊ velutypoſtaſis aliarũ.et quin ea remota remoueant᷑ cetere et quin po⸗ ſita quelibet aliarũ neceſſario ponit᷑ vita Quod em̃ nõ viuit nec ſentit nec iraſcitux nec aliqua aru hmoipaſſoni afficit. ſeu aliqua aliaꝝ ↄiunctionẽ animarũ et ſtatnarũ. Si eniʒ vnũquodq; particulariũ eſt impoſſibile. neceſſe eſtiermonẽ indefinitũ ⁊ vtilem ðᷣ operatio animarũ q ẽ intelligere nec ẽ ſic Diximus coꝛpoꝛis nec coꝛpꝰ niſi foꝛte qs dicat virtutẽ intellectinã de thezauris me moꝛie etymaginationis foꝛmas materia les ſiue ſenſibiles reciꝑe ac ſpoliare eas a conditionibus parlicularitatis. Mercn⸗ rius aũt et qui ſilr ei ſenſeruntnoõ ponũt. animabus quas animas demonũ dicũut vires ſenſibiles neq; virtutẽ ymaginandi quin non eas tũc animas demonũſʒ ani mas hominũ tũcnominarent. quare ne ceſſe habent eas ponere abſtractas?⁊ om nino incõiungibiles coꝛpibus ꝗbuſcũqʒ et etiã. Si em̃ ↄiũgibiles eẽnt coꝛpibus ſ 4 i3— vero —„ Be guratis in ſimilitudinem hominũ aut ali come oꝛu animaliũ,cum in nullo ſit eis neceſſa cia att 1 gatio vinculaz⸗ ria coꝛpoꝛalis quecũ q; figura.gon enim tio mileria non modicac̃. O ſi dixerit.ga habent operationes anume ille quib⸗ ceſſarie ſint ꝑtes coꝛpm pꝓpter hoc vt ſin ꝛgana earum cũ hmoi oꝛganis impoſſi Amplia. in conſectatio nibus yvmaginum iuga ſermoneʒ mercu⸗ rij.ant fit inuocatio alicuius alterius vir⸗ tutis.ant ſolariũ animaruũ illarũ. Q ſi di rerit quis ꝙ fit inuocatio alicuius alteri⸗ M bile ſic eas vni. virtutis.querimus ab eis quid petat ab — . * . 5 legibus ome Oguare miſeria net actio necpoten cia atiidit ad ipſa.ligatio aũt ſeu vincnla⸗ ola ꝓpᷣs volũtate adueniunt hmoiani me ſtatuis.verũtamen attracte ſacrificig herbarũ et aromatũ.et illecte verbis ⁊ ca tilenis. nos iam in pᷣcedẽtibus multa de hijs diximus ad deſtructionẽ erroꝛis ipi us nec opoꝛtet nos quicq; addere pᷣcedẽ⸗ H Poſt hec cõſequẽs ẽ vt deſttuꝰ amus ydolatria characterũ et figuraruʒ. tibus. Rtigmatũ ⁊ impᷣſſionũ.Dicemus igr quia pter aliud inuocetur.qlla igit᷑ virtus eſt qᷓ cit ⁊ ꝑ hmoi inuocationes veniũt. aut ſtum ſit eam ſᷣm hoc ſubiecta eſſe moꝛtali unt cum veniãt niſi vł ↄſulant moꝛtalibꝰ licitas em̃ ve diuinitati inſeparabilis eſt hmõòi virtute. In quo non aliud reſpõde ¶ea fuit ſtulticia quoꝛunda hominũ. eagʒ re poſſunt niſi ꝙ ab hmoi virtute petitur nunt nuic imbecillitasivt eas ſiue ſculptas ſiue ſcri⸗ vt ammas immittat ſtaiuis.cum non ꝓ⸗ ptas aut pictas ſiue impᷣſſascrederẽtvᷣtu tẽ habere diuinaʒ ad opanda mirifica. qᷓ manitſeſtũẽ ipoſſibilia ec.pᷣterq; ſoli omi⸗ potẽtis creatoꝛis virtuti huiuſmodi autẽ erroꝛis deſtructio facilis eſt et manifeſta cũ euidẽter impoſſibille ſit figurã virtulẽ habere quaãcunqʒ.qᷓ non ſit ei a ꝑte mate ſtatuas deiſicat ſeu deos efficit. non igit Evane virtutis ſeu inuenticijs ẽ deos bu iuſmòi efficere. Si vo ſole ille anime ĩus niunt coacte aut ſponianee. Qꝛ ſi coa⸗ cte. Nulla igr eſt diuinitas cum manife⸗ materie videlicet metalli vel ligni vł cere vel lateris.et tũc dignius ẽ et magis debi tũ ſcõᷣm materia.vt hmõi virnius ſitipſius materie q; ſigure.Omne em̃ datũ ᷣm na turaʒ et magis ⁊ verius ẽ apud datoꝛem. — bus.⁊ ideo infirmioꝛẽ. Oſi ſponte veni⸗ Nõ igiturẽ neceſſaria inuocatio ſeu aro matũ adhibitio niſi ad ess placandas ſi ue alliciendas. Et ita incidit mecurius in omnia incoueniencia que pᷣus ex ydola⸗ tria demonũ ſeu quoꝛucunq; ſpiruuũ ſe qui oſtendimius. Ampliꝰ. Aut babẽt in poteſtate ne adueniant ſtatuis buius amme ſiue hijs execrabilibus conſecrati⸗ nec Fm totũ nec ſᷣm partẽ hmõi virtus eẽ virtutẽ ineſſefigure ex ꝑte lineationis ſeu tractiõis ſuevidelicet ex ꝑte angulatio mnms aut circulationis.nõ apparet inſania maioꝛ hmõi erroꝛe. Exempli auteʒ cauſa ponemꝰpenthagonũ quẽ dicunt ſalomo nis. neceſſe igr ẽ.vt iſte penihagoy“ ha⸗ tate apparet earuʒ infirmitas q ? aroma tibꝰ indiget adiuuari.⁊ a vinculis hmõi atq; ligs ſolui.ꝙ ſi ſuperioꝛis vir tutis boteſtate ? voluntate. non igr ſunt beat hanc vmtutẽ mirificã exiſta liůeatõe anime hmõi dij. ſedomnipotentis dei alltiſſimi velut ſerui herbeq; et aromata et extra quinq; acut que conſecrationibus ymaginum adhi⸗ hentur in hmõi conſecrationibus deo al tiſſimo in ſacrificiũ offerũtur ad impetrã⸗ dum ſcilicet ab ipo.vt eas dimittat et ab⸗ ſoluat a vmnculis quibus obligatas eas tas ẽ im ti⸗ detlner et in ſtatuas ipᷣas illas mittat vel tatibus cotinuis pfecta quaͤtigs ẽ. ſic de⸗ Allem intrare pmittat. vldetinenturdei clarat Ariſtolj in libꝛo celi et ntidi. boc alterius ſeu deoꝛu poteſtate et voltate. eſt quia nihil deeſt ei de vniuerſitare di⸗ Cum aũt vides.quod vtrũq; iſtoꝛum reæ menſionis queomes inpnneito no unk nuuet ab ißis nobilitatẽ oiuinitatis. Fe nili tres. videlicet longitudo latitiido — . 4 angulo attribuat᷑ diuinitas nuilus patit rie ſue figurationis vel generationis ſuue Jam aut ꝓbibuimus hic. ⁊ oſtendimus virtutẽ diuinã nõ poſſe eſſe vllo modoꝛãũ virtutẽ coꝛꝑiꝗet intolerabili demencia di uinitas attribuit᷑ ſubſtacie coꝛruptibili at qʒ ꝑtibili.vt quéadmodũ ſupꝛadiximus. non poſſit in coꝛge. Si vo dixerit hmöi q intus kapet aulnchangut s obtuſos. G acutsS quin riangulo rũ exagonoꝛũ quibꝰ circũdatus interior penthagonus. Utaut vel angulis v cta.ſola em ſoliditas in quãti- unn Annln iun B W Se emofi Enrinlh n mun 1sſueſch Uintc, d ſolof waleui wipini perae enid Npib ninsti 1 ho misſen hto plne ena ſond liende obtuſos. fiangio⸗ innno, — Clſt na e d⸗ oſult corp lH 1 W 1 0☚. tribuit diuinitas ꝑſe. hocẽ ꝙ aguli ſr ⁊ ſic diuinitas erit maioꝛ in pluribꝰangu⸗ lis qᷓ; in paucioꝛibus.et ꝓpter hoc figura q;o pluriũ anguloꝝ erit.tantò erit diui⸗ ioꝛ et diuinitate ſublimioꝛ:. Ampli⸗. Di angulus a figura diuinitatẽ habʒ cur nõ circulus. nõne hmòi figurã ẽ inſcribe re circulũ. Qualibet em̃ anguloꝝ foꝛmaʒ Ptingit inſcribere circulo er deſignare ĩitra ipin ꝑ quartũ geometrie. Quia igr omnẽ figura inſcripta circulo neceſſe ẽ eſſe ptem circuli. quare partẽ cuiuſſibet circuli poſſi bile ẽ habere virtutẽ diuinã.Om̃is auteʒ circulus ẽ lotũ boͤgenir hoc ẽ vniꝰ natu⸗ re ꝑ totũ. Quare ſi poſſibile ẽ aliquibꝰ ꝑ⸗ tibus diuinitatis alquid eſſe et toti. Ampli2. Di virtus diuina inuenit ĩ an gulo pꝑ ſe.id ẽ ꝑ hoc quia angulus inueni eꝑur in omi angulo quare om̃e angulatũ eri diuinu. ⁊ ideo om̃e coꝛpus anima⸗ lis et omis domus quadrata vel quilibʒ Aliomb aliterangulata. O ſi dixerit.nõ n angulo ꝑ ſe.ſʒ in quoda angulo videli cet recio qui videt᷑ eſſe inter angulos no bilioꝛ. Sequit ex hoc manikeſte.vt in om ni angulo iueniat᷑ diuinitas naturaliter. Quicqd em̃ inuenit᷑ in ꝑte toꝛi⸗ hõgenü neceſle ẽ inueniri et in toto.qꝛ igr recꝝe an gulꝰ ps ẽ obtuſi.et acutꝰps recti.neceſſe ẽ diuina hãcvirtulẽ inueniri tam in obtuſo q; in acuto.⁊ etia in angulo ↄtingẽcie.⁊ĩ angulo poꝛtiõis.cũ in eos pfecte velut in partes diuidat᷑ retltax Ampᷣ.Cũ omnis angulus cõtinua qnũtieas ſit et accidens coꝛpoꝛis. erit ex neceſſitate deitas ĩ acadẽ te.·ᷓ abſurditate nulla maio: Si in quãtitate cõtinua inuenit᷑ hoc. cur lud.:n eq; ꝑ virtutẽ acꝗ Amplie⸗ nõ ⁊ idiſcreta ⁊ potiſſimũ in nũero.qui ẽ cu quatitate cotinua natura pꝛioꝛ ⁊ digni doꝛ et emplar ipius. Amplius. Qua re in quatitate ⁊ nõ ſilr in Kirafe vide⸗ licet in calo vł col ge. Manifeſtum igit Eex hüs q ximus ſiguris impoſſbilem es diuiniiatẽ aut virtutẽ diuina. ſiue figu⸗ re intelligatur qntitates. ſiue intelligatur qlitates. Figuris inq; ꝑ hoc ꝙ figure ſũt Manifeſtũ elia ẽ quia nullo generis cõſe⸗ cxalionis vel execratõis poteſis adue niie virius mõi. Accidẽcia ei ipoſſibile ẽ hmõi virtutẽ quomõlibet ſuſcipe. quare declaratũ ẽ.qꝛ quicqd mirificũ vidẽt᷑ oꝑa ri figure. nõ ꝓpt᷑ hoc . figure ſunt.fit il⸗ itã figuris. ſʒ p vᷣtu „ 7—. E iublimioꝛẽ neq; naluralit poſſibile eſt habent . pſiguras opa bmõi fieri. q figure nihil hre poſſũt.niſi ꝙ velfigure ſũt vlłſigna voſitiua rerũ aliquarũ ⁊ inter ali quos,. ⁊ hoc ex pacto ſeu volũtate illorũ. Declaratu eſt in pᷣcedentibꝰ ꝑ figuras hbu iuſmõi nihil fieri poſſe niſ quẽadmoduʒ p ſigna poſita ſeu iaſtituta int᷑ aliquos ex ꝓſenſu mutuo ſiue pacto. Nulli em intel⸗ ligẽti dubiũ eſſe poteſt figuras hmoi ſeu characteres naturaliter nihil ſignificare. niſi eo vł q; ſcriptura ſignat ſcriptoꝛem. et om̃e opꝰgeneralit᷑ oꝑatoꝛẽ. Hmoi auteʒ dignificatio nihil virtutis miriſice pᷣſtare poteſt vlłfiguris vel alijs gbuſcũq; rebꝰ?. nec ꝑ hmõi ſignificatioẽ aliq exrebus ali qd mirificum oꝑat᷑. Exempla aũt oꝑatio nũ qꝗ ꝑ ſignavident fieriſmanitreſta ſũte regibꝰ ⁊ ſubditis eoꝝ. Int᷑ ̊s diſcurrunt lre regie cũ ipᷣſſione annuli vłl ymaginis ſue.quibꝰcredũt ⁊ obediũt ſubditi.velit ex pacto obediẽcieqᷓ regibꝰſuis tenent.⁊ ipᷣi reges velud ex pacto q̊ tenent veritatit ⁊ iuſticie debent abſq; falſitate ꝑ hmõi ſi gnaſſuã expᷣmere voluntatẽ. Silia ſigna currũt inter amicos. Sili int᷑ pſonas pu⸗ blicas et vniuerſales.⁊ hmõi ſignis ſe cõ ſueuerũt obligare hoĩes inuicẽ. pᷣter hoc aũt fiũt ſubſcriptiões. Pꝛimũ in teſtimo niũ aſſenſus. Sicut ĩ pᷣuilegijs põtificuʒ romanoꝝ.ſcvo ĩ teſtimoniu ſubiectionis qles faciũt epᷣi ↄſecrati coꝛam põtiſfice ro mano.Tercio ĩ teſtimoniũ ꝓfeſſiõis que les faciũt regulares coꝛaʒ pᷣlatis ſuis.fiũt ſigna pactoꝝ et quoꝛũlibet ↄtractuũ.que vulgarit᷑ dicit cyrographia.Et generalit ad oĩa qᷓ volũt indicare hoĩes ſignis vtᷣö· tur ꝓut int᷑ ip̃os cõuenit. Sicur ſigna cer ta ſcripture quã iudei in ꝓjelitis ſuis fack unt.vt vbiqʒ iudei recipiamamis. Di militer et ep̃ᷣi clericis ſuis ſeruietibus dãt lras teſtimoniales vłglia inſignia gbus agnoſcat eẽ clerici eo? vłſeruientes. Sic abbales moachis. Quid ergo mirũ ſi cõ uenit int᷑ demones ⁊ cultoꝛes ſuos de di uerſis ſiguris vt eas deferrẽt vłſcpᷣtas vł ipᷣſſas vlł iſculptas ꝑ inciſionẽ.vt cultoꝛes eoꝝ hoc ẽ ꝑ culluʒ ſubditi ſe ꝓfiterent /et agnoſcerentur.eoipſo quo huiuſmodi fi guras deferrent.⁊ pꝛopter hoc ab ipis ea ſibi fieri obtinerẽt. que cultus eoꝛum re⸗ quireret. Si cum ipſi demones hoc poſ⸗ ſent et facere permitterentur. Nonnulla enim pars culture demonuʒ eſt ſgna hu iuſmodi vel inſignis eoꝛum deferre. ¹un õ — LveE — —— = S ESEEEE - = — “ .êl õ ““M ſegax r ee Kg a Se Quaree declaratũ ẽ tibi figuras ⁊ chara ccteres hmõi nõ exvᷣtuteſua aliꝗᷓ naturali bus vtit᷑ pᷣiana religio nõ ex virtute ſua „* „ opari mirifica illa.ſed ex demonũ pacto quo cultoꝛibꝰ ſuis per huiuſmõi ſigna ſe adeſſe pollicinſunt.ſicut et figna ſacra ꝗ⸗ naturali aliquaſſed dei altiſſimi pacto q cuitoꝛibus ſuis ſe ddene⸗ firmiſſuma pꝛo miſſione pollicitus ẽ oꝑandi.eo tropo lo quendi quo ſignis hmoi oꝑationes attni bui fas ẽ. HNõ eiĩ ſigna deificat fides aut religid xpᷣiana ꝓpter hoc dicit ſanctus ac ſapiens. Auguſtinꝰ q; oĩa hec pacta ſunt p demonu. Debes aut ſcire. qꝛ qtuoꝛ ge⸗ nera figurarũ poſuerũt ydolatre ſtellarũ nla netis.videlet.ſigilla. annulos.chara⸗ cigres 7 ymagines. nõ intelligas autem ynagines iſtas planetaꝝ ſilitudines. ym mo quaſdã characteres q ĩ linealiõe ſua eofiguratiõe nullã habẽt ſilitudinẽ plane taruũ.Et hec ydolatria qᷓtuoꝛ ſcʒ iſton hoc ẽ ꝑ qtuoꝛ iſta exercebat᷑.et intus erat ydo latria demonuʒ. Ad hoc genus ydolatre pertinẽtille quatuoꝛ figure qᷓ annuli ſalo monis.⁊ quinta q̃ vocat᷑ ſigillũ ſalomo⸗ nis.et nouẽ alie qᷓ vocãturnouẽ cãdarie. 6 gquoꝝ omniũ execrabiliſſime ↄſetratiões et deteſtabiles inuocatõnes ſcpᷣture yma gines apertiſſimã ydolatrie continent im pietat. De nephanda autẽ ymagine illa qᷓ ydea ſalomonis ⁊ entoca dicit᷑ nul la fit mentio apud xpᷣianos.Siltr nec de li bꝛo quẽ ſacratũ vocãt nec de oꝑibus eiui dẽ. Eodẽ mõ neq; de figura que mandal ſiue amandel dicit.aut oꝑibus eiꝰ. Pec em omnia adeo impia adeoq; ſacrilega ſunt.vt ſine hoꝛroꝛe pia coꝛda ea nec lege re valeq nec audire. Unde ⁊ nos iſtoꝛu memo; ifica. nõ tam bonitateʒ p ſtringimi.q; etiã fugimus ⁊ fugamꝰ.ne maioꝛ:is inſanie occaſionẽ demus inſipiẽ tibus. Contra ſtig Nata ant et impᷣſſiões euidenter dici poſſunt.que ↄtra characte res et figuras diximus.qꝛ ⁊ ipᷣa expᷣſſe ver guũt ad ydolatria. Iſta em in ꝓpꝛiujs coꝛpꝑi⸗ bus et mẽbꝛis faciebant ydolatre. ꝓpter quod euidẽter cultoꝛes eius ydolatrie ad qua inſignia illa ptinebant eoipᷣo ſe pfite bant/quẽadmo dũ equi certo inſignio co gnoſcunt eẽ vngariſſiue vngarici.⁊ falſa rij depᷣhenſi atq; puniti eo ſigno appent eẽ falſarii. videlicet impᷣſſione apoſtolice Pulle. Sic dyabolicoꝝ illoꝝ characterũ et ſigilloꝝ impᷣſſionibꝰ conſignato ſe cultui – cut iud tentur et legibus o atʒ additos oſtendebant. Si⸗ ſignaculo circumciſionis pacio Dyabo abꝛahe legi moſayce aſſtrictos ſe confi⸗ ſcipiendo bhmõiſignaculũ ad ea ſe obligat obſeruaunda. Nõ igitux ẽ mirum.ſi hmõi demonioꝝ cultoꝛes a ipᷣis ꝑ iſtas execrationes interdũ obline⸗ bant videlicet etipßi demones porerat naturali virtute ſua.pmittebatur iuſtiſſi⸗ ma dei altiſſimi voluntate. Ex hijs igiux omnibus apparet iuſticia diuine legis qᷣ omia iſta nepharia ꝓhibuit. vtpote ⁊ hu mani generis pollutiones. abhominabi liſſimas.⁊ creatoꝛis itolerabiles iniurias Quẽadmodũ em̃ xpᷣiano nephas ẽ circũ⸗ cidi.ſic ei hmõi ſtigmatibus incidi etcha racteribus impꝛimi et multo amplius vi R delicʒ qnto execratio ydolatrie deteſtabi Iioꝛ eſt q; ritus iudaicus. Septima paxs ydolatria ẽ verboꝛũ etnominũ.quibꝰ tã⸗ tam virtutem imponuntmalefici. vt ipſo audituet homĩes et animalia occiderũt et etiã inſpectione litterarũ etfigurarum: quibus ſcripta eſſet.ſicutdieebatiudeus ille maleficus qui ſola infuſione verboꝛũ 4 Paolama icut diximus in pꝛecedentibus quoꝛundã maurũviſus ẽ occidiſſe aſſere bat Juivpe ga verba illa nec homo nec aliud animal audire poteratquin moꝛe⸗ retur connnuo nec etiam litteras inſpice re quibus verba illa ſcripta eſſent. PHꝛo⸗ pter quod etneceſſe habent ea diſœrep ſcripturam eoꝛuʒ in aqua fact am. vbi p⸗ tractio litteraruns ſicut fiebatita etabole batur. Om̃ falſum autem ſit et ;impoſ⸗ ſwpile dedarabimopaucis Sie iſta vru⸗ ineſſet verbis:eſſet eis exn ellitate vno quatuoꝛ modoꝛũ.hoceſt vela pane terie ſue.et hoceſt aer. auta parte foꝛme ſue hocẽ ſoni ſiue ſonauomis.qui par⸗ aut ex aliquibus illagmm. modo manifeſtum e tibi.qula impoſſibi le eſt: niſi cum aer veneno ant alia cauia coꝛruptus fuerit vt moꝛtẽ inferat. Hecau tem virtus veneni eſiaut alterius peſtis non veneni vel veneꝛoꝛuʒ. qualis virtus appareien aere quem ſpirant dꝛacones. te ſignificatꝭum. aut ex omnibus bis. quedã ſimilis virtus appareiqn aere quẽ inſufflat buffo. Pꝛopter quod et buſo di cit᷑ quaſi buſio.quia bucis flat ſeu iniuf⸗ flat venenũ.de ſecundo mõ facileẽ vide re.? non ẽ poſſibile ꝓmodum illũ hmõi virtulẽ in eẽ verbis autnoiba. ſonus em̃ – 7 ebon bre gtluci frag pleu „fMlah 1 ſüvehen ſnlien die egr Pode ſnan i A (Aone wpag ſon ſunn⸗ ſod we. W —. d gH eere et . . cut linẽ ſuã ꝑ quaã uminis ſui. Etibus ann Bgerkazn deno nenn rranieuo h9 quia res. hoc ẽ ꝓp ⸗ mali lentes vel u timoꝛẽ pe onis: is. tũc nec xerit g: gz rem qᷓ ſi temi Lienti. emẽci ũ em̃ ẽ paſſior alia ani tüyme an at hui is eadẽ ſi tioo⸗ dienk. ia ſua moꝛtẽ iones ani ni u agin uiz virtutẽ adẽ ſignã Geunnn 1 elicet nin apud vulgt diatene na⸗ ge ſe magſ hni⸗ ne ieteſasfeuipteſt⸗ Uesnin oꝛe et gaudio. ni oꝛe et odi oſum us ſi cũ magis h utẽ habẽt q; pte ſi⸗ W imie n ꝛzi hor „53 E. imia 1½*½% 0 ntulũ ſili 1 a foꝛti „ori lus 2e 2 g macic toci la triſtici homines triſtici eã q;ᷓ noĩ f den xpſii 64 Lociẽs me ia de moꝛte et etiam 4 q; noĩa qcũq; occide it ymago ali⸗ dangzin ve moꝛtuos eẽ oꝛte dñoꝝ canes alicui⸗ cũ q; vl ve ndũ reſpici 12 Ma . vero acuminepocis te dñoꝝ ſuo licuiꝰ ymagini kverba 7 eſpicientẽ RZ acci acuminevoci udire potui oꝝ mul⸗ viſoꝛ vli ginis vl viſ ita inſt ne 3 accidere. vocis velſ⸗ potuiſti, nimio turali inſpecloꝛi. kviſu. moꝛi nſpectoe ginn cunion er vehemẽti ſoni p intinimis rali ſilr ſe b oꝛillius 2 D ꝛiet quicu VM ae tanta pturbatio oſi in fi lione ſi eri gis ſignificẽ le erit ci gno na ni S⸗ vem pturbatio fi iin à; fit audi iue p rit.qꝛ noĩb nificẽt q;ᷓ pe cui naturali . e ſun oꝛtẽ indu fieri in interio ditus põt res.nõ ibus ⁊ ve poſitiua. lia ſi ℳ Piri funtnatun cat. Hee au erioꝛibꝰ capi A ga ſign rbis virtus iſi di⸗ H gs e ir s eenbe wanifeſtu KarRe mn. erba quare manifeſtũ o diuini 260 5 potiu Ees ſũ? friuolũ catiois . ber ex parte i anifeſtu e uinitatis ad ali⸗ 8 ptinẽ iuolũ res ei 2 un bere. iſta nibi n eſt noni 3 a quecũq; t ad ver es eĩ. ni virtu Manif ihil diuine nima et pt ſignifi uqz. Nõ⸗ verba et noia ute nomi ifeſtum eti inevirti ei ſignificationẽ em̃ ptinẽ oia 05 nulta ominu et ve etiaã eſt i utt ha is virtutẽ h ionẽ. ita tinetad 2 . atenu u et verbe —X iudeũ i bus. utẽ huius qj⸗ ita nõ 1 ea niſi we 6ſonaci 8D occidiſſe oꝛuũ tha eu illuz us. qre nullae qᷓʒ alüs potius pᷣſtã Wzr. cia oceldil „. Qſi aurũ illum 2 verbi ulla erit a 8 quibuſ. Pſta mimd D ⁊ diſſonãcia nſi dixerite um verbis. enaRri ouſcunq;r dirit in thym oꝛtiſſima nis vrute ba⸗ adpdi tibus fa o vie ĩpoſſi oib? 4 noſtrae thymeo a ma. ppk q te ha⸗ dictã virtu cile oſſibili eſn pla⸗ aneſtl negiencez tn ba ti; usadnio virtus! ondem'ei aut intet pl et tibi. qui⸗ mi HM nme ocoge oc pulchꝛi larũ quali is eſt rba ratide ſi virtutis h i2. In nõ W guich eglaßn uienlak n S Ei re lone vilis. cia via ſil tatůr vel initas ali natio eti aut intelle it niſi ratõ i t. vilntut nocẽ cumente tar Abne d rimereritaym .— vir⸗ . moꝛti? cẽdi verbi aſignati pᷣ Si enim o abſe ymagin tes in pꝛimis . Wrao atzi rbis atq; ti pſtaret h fica il q; nomini nando atz int⸗ igket lerabile inferni mo tq; noĩb aret hac ica illa unibus e o atz intelli 3, Eaglle 1f: rni moꝛtẽ ⁊ t ibꝰ. no rio fi que virtutẽ ve tverbis fien ige⸗ 4 71 ietibi ꝛmentüune eTt&ι nomen 1. jeri opi tẽ verboꝛ is fient mi il Ubꝛite pus. ⁹ A itij neceſſa ementui u pinant oꝛum miri bꝛ 18, Mece lentu into imus tibi ur. Jam au et neceſſa⸗ *R Peiras ſigng Ampfk. B ario ĩferrẽt au 2 v̈bi ibi erroꝛemi m autem d eſſa⸗ e⸗ bies atz noi tißm hoc Bonitas a tau⸗ bis vᷣt em iſtuʒ decla 5 1s alz; no hocx 4 8 atqʒ ſe 1— utes mirifie 5. ar. 9 is sterken peſt eſaln ande gfallie attribueb genüe D atio nicuiqʒ n nitatis. que gnitudinẽ pte illa ni ires vll õ . lationẽ ip qʒ nominũ 8. quare ta inẽ illa niſi vel e as ſiue vi ba ? noia ec Liesti ioꝝ 7 0l inũ creat re tatavi laudes v vel exoꝛcilme virtut dig. dienibus 27 oĩa mal eatoꝛ irtꝰ cni es vlalio oꝛciſmata v es buidin bed 7 libus. 7 0a mala ꝛis vt ad ꝓ⸗ cuiuſlli lio q̊lib ata vle uidin * mo? dia bona p tollera p⸗ r iuſllibet vl dqlibet mo rroꝛes ve . ſriin nece 2s toſter na p̃ſtar rEt ab rat ali vl oicta vlſch ſub v vel N neceſſario et ⁊ oĩs ĩ tarent au f aliqð iſt cra vl ſcpta vl eneratiõe renih ſanati rio reſu dis Ifirmi eiſdeʒqᷓ aliqd fieri oꝝn ẽſcertũẽ a vl poꝛt oe nmö mnatio ⁊T relurrec lrmas. 7 are 480 ieri ſed vi rtũ e nõ vᷣtu tata cu Nnsen * virtus im nocun infirmoꝝ n fieret.et paret tibi it. Ex q̊ etia s cui vener 2 virtus. aut eẽ umenton n. 7 abl ei. et rũ et eanta vnſ etia cõſer neratio .M gnati. ge rekndib 52. Anolie a . et nominu uplereydolalria verb „ ₰ 2 gnat h bus ? verbis liꝰ. Iſt tes ille mi . . videlic olatria v S . — gnat hoc e ratiõe dis a a v nirifice ißi et altera qu erbo L ratliõe ſi⸗ za halfeſ veneratio que is attribu a qua virtu⸗ gnificalidis betai cuich loi creatoꝛi unt Altera „ Sbon ipedi i qʒ ſiue ſcptu altiſſim ꝝ ipeditqus cpᷣtura 0d de knctrerian atiõe vericultoꝛes ı „ Svlare- tumper DdDee legibus dei altiſſimi. ⁊ ꝓnũciãdo ſermones eius debãt. D. . nie ipᷣm ve⸗ nominibus creatoꝛis pene omia maioꝛa et etia ſcriptosſincerdũ deferẽ ilr q;longe a veritate qui vni er nerant᷑.et ꝑ huiꝰ venerationẽ mira inter ſeu magica et malefica oꝑa impoſueruit. du a creatoꝛe obtinẽt. Sic et iſti malefici nõ virtute verboꝝ.qᷓ vel ꝓferũt vłſcripta deferũt.ſj veneratiõe qua vł ꝓferẽdovel dDeferẽdo illa demon bꝰ impedũt.ab eiſ⸗ mo nes dei altiſſimi creatoꝛè impio illa fa/ Declaratũ eſt etiã tibi cũ hijs erroꝛ arhe ſu magi ſimul et philoſophi qui libꝝ ſcft⸗ pſit de virtute verboꝛũ ⁊ caracterũ.et ꝓ⸗ pter hoc ydolatrie impiertate ſacrilegum. dẽ obtincẽt multociẽs ꝗᷓ hoĩes admiratur le ptereunda ẽ illa veſania magoꝛũ et multociẽs vel nõ obtinẽt.vel quia ipſi de ronomoꝛũ.qua virtute cuiuſda exnoi creatoꝛis opinati ſunt.ſe oꝑari dyabo cere ꝓhibẽtur vel intelligencia vel fraude lica om̃ia mirabilia ſua. Lui etiaʒ illð ipᷣoꝝ ꝗ foꝛſitan ↄpoſuit petita cultoꝛibꝰſu offend atu alan autem a dei altiſſimi ſeruis. hoc ẽ is nõ annuũt.vt ess gratis ſeruos poſſi⸗ deat dũ eoꝝ ſᷣuicijs omino impendũt ali quid.et ex inde grauius deus altiſſimus vel weſitanvr amplioꝛa ſerui (& ab eis extoꝛqueant.qui nec de offenſa Dei altiſſimi nec de ſanguine animarum poſſunt vllatenus ſaciari. Exemplũ ð soc euidẽter fuit in aſtaroth qui in pᷣſen⸗ cia ſancti Bartholomei apli loqui non mittebat᷑. et hocipᷣm berich alius demo cultoꝛibus ſuis reſpondit abus cauſis malignitas demonũ pleniſ⸗ ſima fidẽ facit. Ja igr dedlaratũ eſt tibi q̃li ter thaurus ille occiſus eſt de quo fecimꝰ mentionẽ. Euidenter enim apparere de⸗ bet tibi quia miniſterio occulto demonũ ſic.et ad ꝓlationẽ quoꝛundaã verboꝛuʒ li⸗ gantur interdum ſerpẽtes a maleficijs et aggregantur. Non quidem ipſoꝛũ virtu te.ſed pᷣtextu venerationis quã diximus. lia veneratiõe ſcilicet veneratione crea⸗ De alis dn O& nocetur innocẽtibus. Manifeſtum eſt eos execrabiliter polluere nomẽ illud in quo tam deęteſtabiliter abutunt videlicʒ ad malefica et flagicia ad turpitudines virtute creature.ſed a honoꝛis ⁊ reuerẽcie impendi voluerunt: vt libꝛũ in quo ſcriptuʒ eſſet nemo tãgere pᷣſumeret niſi mundus ⁊ mundis veſtib⸗ indutus. Scito autẽ qꝛ nomẽ illud vlvox qcunq; ſic valde barbara ẽ.et nõ eſt vllio mò aliqõ ex quatuoꝛ nominibus quibꝰ apud hebꝛeos nominat᷑ creatoꝛ. ⁊ ð iſto noĩe ea q̃ diximꝰ inueniũt ĩ libꝛo nephe⸗ rio ymaginũ lune licet autẽ ter ſufſiciant ad defenſioneʒ iſtiꝰ erroꝛis ea qᷓ dirimus trademtibi ⁊ alia deſtructione.qꝛ igit᷑ ꝑ nomẽ illud ſcõm illos fiũt maleficia ꝗbꝰ „. . pficiendas. Ampᷣ.Cũ hmoi opꝑa non ab ipᷣo creatoꝛe effiicc ant / vel ꝑ nomen ſuũ vel gra vel noĩs ſui ipᷣe crealoꝛ oꝑabitur iniuriã otumeliaʒ ſuivel virtute ſuã accomodabit et exhibe bit cõtra ſeipᷣm. ⁊ ꝓpter hoc erit omniuʒ inſipientiſſimus peſſimus.dum nec in⸗ oꝛis et ꝓlatione ſanctoꝛũ verboꝛum.acci nocentibus nec ſibimet in iſta ꝑtè parcat dit etia interdũ ꝙ mali homines ſanctis ⸗ Ampliꝰ. Quid magis ſanctitateʒ et exoꝛciſmis ⁊ talia faciuntæ⁊ demones abi dignitatẽ noĩs illiꝰ fieri poteſt.q pollutõ ciunt.Demonibus daãtibus honoꝛeʒ deo altiſſiantionẽ eius ferre nõ ſuſti⸗ nentibus aliquando.vel in eos qui talia acceptãt ſeuiunt.ſigt legit᷑.actuũ.xix. de filüs ſcene pᷣncipis ſacerdotũ. In multis autem animalibus ligatio ⁊ congregatõ vldiuina virtute et miraculoſe vt diximꝰ vel ſenſu nature que eſt vna de radicibꝰ magice naturalis ſam igitur patefecimꝰ tibi erroꝛes hominũ qui verbis ⁊ caracte ribus virtutes mirificas attribuerũt et q⸗ liter habent eas.et qualiter non habent. tati ſunt videlicet magi qui ſigillis ⁊ anu lis ymaginibus ⁊ caracteribus planetaꝝ dũ inferioꝛẽ ꝑ ula in poteſtate ſe hre cre⸗ virtutẽ ſua pᷣſtaret. Diſplicencia creatoꝛi fac apparet libꝛũ illũ legẽtibus.et alios om⸗ nes pꝛeſtigioꝛum et ymaginũ et ligatura rum ſi lamen et libꝛi illi inueniantur. qo nunc aułrtat deus ſed pereat mẽoꝛia eo⸗ irer He rum cũ eoꝛuʒ conſonitu. et q;tũ errauerunt qui ſapientiſſimi repu S eidẽ magis aduerſari poteſt.qua abuſio eiuſdẽ ad tam impia taq; turpia oꝑpa q ꝑ½ ipm ſe facersmenciũt. Quare eomo vir⸗ E tutẽ noĩs illius impedirent.qð ad tã dete ſtabilia oꝑpa eo abuepᷣſumeeẽtvl creatoꝛ aciut ꝑ illa malefici ſooſt hoc re⸗ latrie que eſt tempoꝛis quaʒ etiam adeo 1 cteri 1 pꝛouexit erroꝛ malefitioꝛum vt etiam no tantas virtutes attribuerũt.ꝙ totũ mun minibus dierum ⁊ hoꝛarum virtutẽ mi⸗ rificam attribuerent etopib⸗ malefitioꝝ nta aute mala ?taz ſtat nobis loquẽduũ de octaua parteydo E Eeriho etlurine gilſiben hoe. ooin nborene pniruein ſrimulie onvs⸗ atheſt P d äme grbet ſain ſunehul ſtaloot winn el Msin anald Uewan wüfen idn VWa e s * MMB, lxviij. nna ſuon illa adbiberent. vnde creber ſne in tpe.ſicut adhuc dies egyptios multi ĩfau mig nenitur in operibus maledictaru yma gi⸗ ſtos credũt ⁊ infoꝛtunatos ꝓpier plagas disnn nũ. ſcribens in ea ymagine ſcʒ nomẽ diei quibꝰ diebdvel credur flagellatum fuiſſe biciihg ⁊ hoꝛe. Et hocde genere ydolatrie eſt egyptũ ⁊ egyptios.⁊ iſton duoꝝ pᷣmũ ꝑti R iuud qð in parietibus domoꝝ ſcribit eni net ad ydolatri ſtellarũ de qua ſufficiuũt e Nüt am hoꝛe nomẽ diei. quo poſt audita ſũt tibi ea que ia ditim⸗ SBcom adeo eui a tonitrua in regiõe illa.credũt em inſaniſ gdentis erroꝛis ẽ. vt raꝭõe deſtructio eius aidn ſimi multi virtute huius ſcripture tua nõidigeat. Wanifeſtũ eĩ ẽ.qꝛ duo mi ſnen ſit domus a leſione fulguris.qua creduli lia annoꝝ ſũt inter iſtos ⁊ int illos.dies umnd tate que maioꝛ poteſt cogitari demenciag in quibꝰpcuſſa fuit egyptus⁊ dies iſtinõ Aunii⸗ H De boc genere eſt omnis erroꝛ ille ã cõmunicãt niſi nomẽ ⁊ ſpecies cum ülis. Näiwie. credũtur quedã hoꝛe foꝛtunate et fauſte. Pec igit᷑ cauſa ẽ.quia iſti dies ĩfauſti ſů=ũt Enenn. quedãa infoꝛtunate et infauſte rebus inci ga ſunt eiuſdẽ ſpeciei.⁊ eoꝛundẽ nominuũu mndsetd piendis ſiue aggrediẽdis. Hmõi autẽ in⸗ dies/ hoc ẽ ſicut diceret. Quia quidam mellutſh ſanie facilis eſt deſtructio neceſie enim ẽ petrrus fuit malus et infoꝛtunat ꝙ omis enöckt vt altero duoꝝ modon attribuãt hac vir⸗ hõ ꝗ de cetero vocabit petrus ſic malus mmmrs tutẽ tpi.videlicz aut ex natura ipᷣa tẽport. aut infoꝛtunatus.qͥ nihil magis friuolujs e titn aut ex aliquo qð fieri poteſt ex natura t⸗ ⁊ irrationabile dici poteſt. Jam igit pate kinont pois cii natura tpis ſit omoger.in totor facta ẽ tibi ydolatria tꝑis. ⁊ erro: aut im⸗ bfin in qualibʒ eius ꝑte.Eodẽ mõ igr eadẽvir 4Pias eius. Poſt hecloqmur d nondaa eng tus tocius ⁊ ſingularũ partiũ eius.quare/barte ydolatrie ꝗ de inicis ẽ ⁊ derebꝰini org totũ fauſtũ erit. et hoꝛe ſingule. Simili ke ialib us. ⁊ hoc ẽ ſcõm duos modos.ꝗa n- autẽ totũ infauſtũ et hoꝛe ſilr. aut tcotum res iniciales et inicia quo vocant homi⸗ wmif ) „ neutrũ. Amp. mniũ virtutũ iſta foꝛ nes huiuſmòi aut inielligunt cauſas eſſe ewrili tiſſima eſt. videlicet foꝛtunandi ⁊ infortu ſubſequentiũ euentuũ aut intelligut eos R nandi. pſperandi et deſtruengi ſeu ledẽ⸗ eſe ſigna. verbi gracia. cum ſurget aligs Amuns di. Sotiſſima em virtus ẽ quò ↄſeruatur de loco ſuoſi moruz ſargecl inchoauerit ncen Znceps cu toto exercitu ſuo in pᷣlio. et na a parte ſiniſtra ſui videlicet mouẽs eam Glabeft uis magna in medio mari cõtra impetũ pᷣoꝛemqʒ dextram aut ſuper pedem ſini⸗ Finmw ventoꝝ et inundationẽ fluctuũ cuiuſmõi ſtrũ.pluſqʒ dextrũ mouerit. aut veſtimen imii, oĩa ipi attribuerũt homines hoꝛis.vłeri tũ pᷣmo induendũ euerſum.aut non ince at tus ad bellũ vłaccenſus in mare. Dimili perit vel induerit. aut euerſio in vnoquo monn, ter ↄuanões domoꝝ a ruina.et ſabboꝝ) q; iſtoꝛũ fuerit. credunt huius erronei mtmin fſfegetũ fructuũ ab omi kſone ſibi. et cõ talia inicia vel cauſe ſint vłſigna iufoꝛtu Grunn traria ola hoꝛis attribuerut. Quare ſicut nioꝛũ vel foꝛtuniaru illa die vel menſe vk R diximus virtutẽ foꝛtiſſimã rei debiliſſime anno futuraruʒ iuxtavel cuʒ pᷣmo die an iphin attribuerunt. quia et rei 6 accides ẽ.⁊ int᷑ ni vel menſis vel ſeptim ane talia accide⸗ t oĩa accidẽcia debilioꝛis eſſe. cum eiꝰ eſſe rint. autem talia cauſa eſſe nõ poſſiunt nigil nõ ſit niſi fuxus et deſitio atq; defectab euentun noſtroꝛum facileemme Zi Erin; ipo eẽ. Ampliꝰ.Cur tpi emon potius em̃ hoc eſſet in poteſtate ymmo in volun Kän motui virtutẽ hui⸗atribuerut. cũtemp tate noſtra poſitum eſqt quicquid nobis nmn ü ſit mſi menſura ſius motus. Am vnaguach die vel annð accideret.cum in Enun q plis. Curtpi etnõ loco. cũ locus euidẽter hoteſtate noſtra poſuum ſit ſquicquid pᷣ⸗ ſitſtabiliozis e : foꝛtioꝛis quaz tempus. dictozũ et ſimiliu inicialium in bꝛen ne⸗ lozN Ampliꝰ. Si iſta virtus ẽ naturalis tẽ natis tempoꝛibus facdamus.eęt ila no ac⸗ io gun poꝛi.erit maio: ex neceſſitate in toto q;ᷓ in cideret nobis niſi pꝛoſperum.et ſi accide zinunc pie.⁊ ita maioꝛ in anno q; inm ſe. et in ret aduerſum de voluntate noſtra nobis mioꝛue menſe qz in die. et in die qʒ in hoꝛa. ⁊ ita accideret. Amplius. Maniteſtum ẽ. voſthoe in toto tpe aᷣ fluxit ab oꝛigine mundi qʒ lalia cauſa eſſe per ſe non poſſunt euẽ⸗ in qualibet hoꝛa vel die. Oſi dixerit tuum noſttoꝛum amnind nem l e nin⸗ uneh . aer alio na inuenimus ꝙ allq attribue gencia ſunteuentibus nolnis atz omni⸗ enunn Auüt hac virtutẽ tpi niſi vel ex ↄſtellatione. n0 inoꝛdinata ad illos. Omnino enim uim „ icut dicut e martis diẽ authoꝛã aut alte inoꝛdinatus eſt motus pedis vel aueri⸗ ueiner us planete. aut ex rebus ꝗ fadie ſunt i, us partis noſtie ad maluʒ etad bonum . . 1 4. 6 Be contrahendũ ?. ⁊ ad alia multa huio. Cũ aut om̃is ꝗ ꝑ ſe cauſaſoꝛdinats ẽ ad ome illud cuiꝰ cauſa ꝑ ſe ẽ. Ampli⸗. In hoc nõ ꝓuidẽcia ſeu diſpoſitione cogemur.⁊ eueniret nobis vel ꝓſpera vel aduerſa.ſʒ t ex huiꝰ cauſis niſi foꝛte dicat ꝙ ꝓuidę⸗ cia Diuina oꝛdinat apud nos ⁊ de nobis quẽ pedẽ pᷣmũ moueamꝰ.aut qð ex calci⸗ amentis nris ᷣmũ accipiamus ⁊ hoc ma niſfeſtũ ridiculũ videt. Amp̃. Scõʒ er roꝛẽ iſtũ.iſta nõ ſunt cauſa. euentuũ ño rũ niſi quia inicialia. Hoc auũt accidit eis videlicet vt ſint pᷣma in aliquo pᷣdictoꝛuʒ tempoꝝ ſiue inicialia oꝑa noſtra. Inicia litas igit᷑ ſiue pᷣmitas pᷣſtat eis hoc vt ſint foꝛtunata vel infoꝛtunata.⁊ infoꝛtueũtvł Hetueũt euẽtus noſtros.ſed ⁊ hoc vnde. HHihil em̃ dignitatis vel foꝛtunitatis ha⸗ bet aligs hõ exhoc ꝙ pᷣmus ingredit᷑ vel egredit᷑ locũ aliquẽ qᷓ; ꝗ ſecũdo vłtercio ingreditur vłegreditur iſm. Pꝛeterea hoꝛa qᷣcũq; tꝑis in nullo ĩmutat᷑ ꝑ ea di ea fiunt. Alioꝗn oĩs hoꝛa ⁊ foꝛtuniſſima eẽt ĩfoꝛtuniſſia.cũ in oĩ hoꝛa ĩcipiãt fieri ⁊ fiatinũerabilia bona ⁊inũerabilia ma⸗ la⁊o ptĩa ⁊ peſſia Ampᷣ Si iicialitas ↄfert opꝑibus noſtris vt foꝛtunẽt vłinfoꝛtunent bona opa nra videlicet ↄueniẽcia/cur nõ ⁊ finalitas:Cõtraria em̃ equaliũ virtutuʒ eſſe neceſſe ẽ.⁊ ſi alterũ hoꝝ altero vel di⸗ gnius vl potiꝰ eſſet.dignius ẽ vt hoc ſit fi nalitas. pfectio em æ nanaio dignioꝛes ſum qua iniciũ ſiue iniciano. Ampli⸗ Si ꝓpter hoc quia pᷣcedit huiꝰ ðpꝰ ſeq̃n cia poteſtatẽ habet vt ea foꝛtunetvłinfoꝛ tunet/quodlibet opus habebit poteſtatẽ foꝛtunadivł infoꝛtunaãdi ſequẽcia ipᷣʒ opa P ſi dixerit. quia nõ ꝓpter hoc opus ini ciale a at vl ifoꝛtunat ſequẽcia qꝛ pᷣcedat illa ſo lũmõ.ſed quia pᷣcclit illa inicialit.videlʒ quia e pmu in aliquo p̃ᷣnominatoꝝ. Pꝛi⸗ mu dieo in tpe illo. cur nõ ſilr ꝙ pᷣmu fue rit ſcõm locũ. no habebit ſimile virtutem foꝛtunãdi ⁊ infoꝛtunandi opa ſequencia id eſt oꝛdinatione locali. Magis em̃ con ſequentercerta ſunt opera ſecundũ locuʒ q; ſint ſe ecundum tempus.quare maioꝛis virtutis ⁊ maioꝛis influencie indicent debilioꝛes foꝛtiuz mioꝛes maioꝝ cõ Mſisvl ſeqncia vł diei foꝛtu legibus ne 7 Abudancia ſua influẽs.cauſat om⸗ nem effectu ſuũ.⁊ ꝓpter hoc maioꝛ ⁊ foꝛ tioꝛ ẽ atq; nobilioꝛ.ſicut vides in lumino ſitate ſolis q maioꝛ ⁊ foꝛtioꝛ eſt omi ſplẽ⸗ doꝛe quẽ cauſatiæx caloꝛ eius ſilr.⁊ ad hłie modũ ſe habet de omnibꝰ cauſis natura lit᷑ ⁊ ꝑ ſe efficientibus.Ecõtrario auteʒ ſe habet ſcõᷣm erroꝛẽ iſtoꝝ.Inicialia eĩ opxpa noſtra interdũ viliſſima ſunt ac debiliſi⸗ ma ⁊ ſequẽtibus opibus nullalenꝰ com⸗ paranda. Apparet igit᷑ huius Erroneos cõtra natura rationẽ ſimł talia ſompni aſſe.⁊ in hoc impietatẽ ydolatrie incidiſ⸗ ſe.ꝓpter hoc ꝙ ꝓſperationẽ ⁊ infoꝛtuna tionẽ totius vite noſtre.ymmo totam eiꝰ gubernationẽ rebus tamvilibus attribu erũſjhonoꝛẽ em̃ creatoꝛis et gloriã qtum ad hoc reb huiꝰtranſtulerũt.Ordinatio em̃ vite noſtre dei altiſſimi opus eſt. autẽ noſtra inicialia ſunt de quibus men tionẽ fecimus cauſalia ſunt ⁊ voluntaria ⁊ talia.ex quibus nullo mõ pendet ſeqn cia wanifeſtü igitur ẽ eos nimis errai ſe qui dixerut inicialia opera noſtra non 7 cauſas eſſe ſed ſigna ſequentiũ euenuũ. Erroꝛ giſte manifeſte deſtruit per hoc ꝙ huius ſigna nec naturalia ſunt bo noꝝ nec maloꝝ euẽiuuũ.nec poſita ſeu po ſitiuanaturalia quidẽ ſigna nõ ſunt.quo niã nec ꝑ ſimilitudinẽ ſignant.nec ꝑ conſe quencia vt fumus ignẽ.⁊ vt effectus natu ralis generaliter cauſam poſitavero non ſunt.quia a vullgauctoꝛe poſita vel inſti tuta ſunt ad hecſignificãada. Reeterea ſignificatio neminẽ retrahit ab agendo. ſteqʒ aligꝗs curat eam. Si em̃ mues quis ſtultiſſimis vel legat vł a udiat ſigniſicati onẽ moꝛtis ſue vel cuiuſdã alterius huiꝰ Si milleſies legat vel audiat ſe ręgẽ eſſe vel fieri ſeu auatũcunqʒ aliud boſtuʒ de „ ſenon ꝓpter hoc aligd Dingrir faceroyr aggredit᷑. Similiteuatũcenq; expꝛeſſe pictum aliquid videat infoꝛtuniũ ſuum: aut foꝛtunam.non mouebitur ad agẽdꝝnñn¶. aliquid vel nõ agendũ.ſciens quia hui⸗ ſignificatio non fit ad eũ pᷣmuniendũ vel inſtruengũ vel foꝛſitan conuiciandũ.nn⸗ da autem ſignificatio omnino nõ moue bit en ad aliquid faciendũvłdimittendũ Amp̃. res vilioꝛes ſint cauſe nobi - M ſi dixerit qui s æ in rebus hui⸗ ob 4 liñt debiliores fonigen cauſe e Miſi dixerit qui s ꝙ in rebus h ſeruatoꝛes pleruũq; inueniunt veritatem. ſi oꝛdinẽ nature ẽc cõſequẽcia rationẽ EReſpondemus tibi.quia hoc duob⸗ imul eſſe cauſe inq;; efficientis. Cũ enim efficiens naturaliter omnis de plenitudi modis ſit. ⁊ pᷣmus modus naturalis eſt. Q Zui em̃ obieruationibꝰ credunt huiꝰcõ — 2. „ blutte naſbie⸗ nse aite . ibrci mnnaaſ aiuruin Ominea Gieran Enn Enis nci⸗ n ad⸗ i Wo h ice⸗ hon Me. lſen ſeſ ene. unta Nicg nulapor daianns Muluſen Calrünch niriztona movunan brzamin Cenigm 1Oantio bröen rngs dkn S nücer eden Amalerd Noſen n ytt oſhnus l Nomon ſamiinti nc n Eigtal gtle e boNNe ittocoref hagfe unlifun⸗ raliit scin, mmendinr endün nömon li sh, eorob/ Alise inii V — . DHNouiſſuna pars ydolatrie qua ſupe Deeerer. uιπαπυυ rr 72 — foꝛtant᷑ anime eoꝝ et expylarãtur cuʒ bo⸗ na ſibi euẽtura credũt.⁊ ꝓpt᷑ hboc magni ficẽtius aguũt atq; ſtrenuius. Magnifice⸗ cig aũt atq; ſtrennuitas opera melioꝛant inierdũ et ꝓſperant. Econtrario vo cum nis mala ſibi euenire ſtulta creduliiate ſuſpi⸗ 6 Debes aut ſcire catur timoꝛe atq; deſberatione et doloꝛe Sinmiliter deficiũt et concidunt.⁊ ideo ſe gniter atq; debiliter agunt in operibꝰ ſu⸗ is. Segnicies animi ⁊ defectus animi pu ſillanimitas ſicut opera ipᷣ̃a deterioꝛant. ſic malis iminetibus nõ reſñſtũt.quin po⸗ tius ea euenire paciunt. ⁊ bona ipᷣa quo minus eueniant impediũt. Secund? modus ex ſuggeſtiõe demonũ. qui ea vł R bona vel mala que pꝛeuident ſtultis ob ſeruatoꝛibus ſuggerunt. et non ẽ dubiũ guin aliqᷓ pᷣnideat᷑ ⁊ pᷣſciant demones de futuris aut imminentibus nouis euenti⸗ ba. Non eſt ergo mirũ ſi que ſuggeſſerũt interdum peſiutut homines euenire. ſi rius decimã numerauimus reru inuenti ciarum eſt. In quibus iuxta erroꝛẽ anti rũ ſi quis oua cũ matre in nido cubate in neniret vel cum pullis locũ optimũ obti⸗ nebit. de quo ſuꝑius fecimus mentioneʒ huic aũt tanta attribuerũt virtutẽ.vt ſi ꝗs illu inueniret.⁊ ſi cuſtodiret vt matrẽ abi r e non ſineret. fecunditas et ꝓſperitas a Ddomo ſua nunq; recederet vnde adeo in ualuerat apud eos iſta ſtulticia.vt niduzʒ hmòi tanq́; cauſam fecunditatis ⁊ ꝓſpe⸗ intatis ſicut et tempoꝛalis habundancie vnuſquiſq; qui eum inueniret cuſtodirex De marre etia ſit inuenta multa maleficc atq; veneſica op erabaãtur.et ad reoncili⸗/ andũu amoꝛẽ.pᷣſtandamꝗ; fecunditatem.. virturẽ ꝗjdem mirificam ineſſe credeban ⁊ ita del opa atʒ dona alii qᷓ; Pi attribue bat. ut alii ctoꝛẽ fecũditatis et Quare opulẽcie tpalls q; deũ altiſſimũ opinab ã tur hoc auteʒ erat ydolatrie impietas. Et ideo pt ſupꝛadiximus remouit eam deus in. xxij. Deutro. De hoc erroꝛe ꝓceſſit ver non eſſe foꝛtunatusad inueniemũ nidũ pice.Ad huaꝑc erroꝛem tendũt qui credũt eſſe inuentionẽ modici ferriqua młti au⸗ ri eſſe magis fauſtam. et inuentionẽ ferri foꝛtuniſſimaʒ credunt eſſe acus. Credun? Tetiam nõ minoꝛi ſtulticia melioꝛem eẽ in nuentionem obuli q; nummi Eredunt enam imfoꝛtunatz eſſe inuentionẽ bouig bum illud vulgariſſimũ quo quis dicitur· vel ouis.foꝛtunatiſſimã aũt lupi vel colu bꝛi. Poceſſit autẽ hee inſania eouſqʒ apud omnes barbaros. vt om̃e illud qd pᷣmo inuenerint adoꝛent vndiq;ʒ.ſiue poꝛ cus ſit ſiue canis ſiue aliud quodcunq;. inuentam acumvł ſbulum inuentũ ariaſſime cuſto diunt er⸗ roꝛis huius ꝓfeſſoꝛes.tanq; cauſam foꝛ⸗ tunatõis ⁊ ꝓſperitatis. Hic aut erroꝛma mufeſtus eſt. vt nec contra eũ ratiocinãduũ eẽét.Quis em̃ dubitet acũ nec ex parte ma terie nec ex pꝑte foꝛme ſue quicq; poſſe ad foꝛunam vel ꝓſperitatẽ. Si em̃ ex parte materie quicqᷓʒ poſſet.tũc inuentio maio ris ferreivel ferri magis foꝛtunata eẽt qd ip̃i negant. Si auteʒ ex parte foꝛme: tune· nõ refert vtruʒ ferrea vel lignea materi ?t it acus ⁊ hoc ip̃ᷣi iten negat. Si vo ex am obus ſimul tũc nõ reſtat niſi vt omne⸗ vie ſeminentur acubus.vt quocũqʒ; ineri mus acus inueniamꝰ. et bona nobis in omnibus vl ꝑ omnia eueniant.O· ſi dixe Tit. quia nõ eſt foꝛtuna inuentio acus ni⸗ qſi ab alio perdita fueriet caſu inuenta v quod melius ẽ repertatunc ex infoꝛtunio et pꝑditione altenius pendet foꝛtuna hecx ita aliquod contrarioꝛũ pendet ex altero. De obulo vero ⁊ numo facilima ẽ deſtru ctio. Si em a parte materie ſue cauſa ẽ bo ne foꝛtune.multofoꝛtius nũmus integer: cum in eo ſit plus de materia eadem. Si vo a partę foꝛme.Silr cum eadeʒ foꝛma et maioꝛ ſit in io nümo.Eodem mõ.⁊ ſi a parte amboꝝ. Ambo em̃ ⁊ maioꝛa ⁊ foꝛ tioꝛa ſunt in nummo integro qʒ in obulo ſi dixerit. quia nõ ẽ hoc ex obulo ſcõs ſe. ſed exinuentione noſtrateſt iſta virtus ip̃i obulo.non refert igituxau obulus ſit an numus illud inuen u. en om⸗ ne inuentum a nobis habebit ex neceſſi⸗ tate virtutẽ iſtam et neluʒ erit infoꝛtuna tũ. Pꝛeterea qualiter inuentõ noſtra hac virtuiem pſtabit obulo et non nummo. tum et qᷓntũ ad materiam ⁊ qutũ ad for⸗ mam nummus receptibilioꝛ ſit cuiuſcun⸗ imp̃ſſionis qᷓ; obulus.Oꝛ ſi dixerit.qa atione minoꝛitatis eſt hoc.tũc meli⸗ eſſzʒ innenire viliſſimam partẽ vnius nummi. 2 ita in infinitũ et modicum ferri q̃ʒ mille milia auri et argenti. Amplius.: Que cauſa et prohibens aurum a receꝑtione HhBuius virtutis. ulio dei ð ydolatria ct partiibus DOſtz igi᷑ expediuimus nos au ea ναεαο Brrarseren eius et aperuimus tibi aliquatenus vigs ceoꝛiũ.patefaciamuſq; tibi.q̃ ĩoꝝ placeãt deo altiſſimo. ⁊ qn Kint veri noĩs ſacra ⁊æ ſacriſicia. et que noĩ aatiντιαε vb Br 2 2 . 7 l 1 „ Be . legibus quo inſtituta fuit. ſi hoc modo tũcfieret· deſtructionis ipius.Conuenies ẽ vt cõſe⸗ qualis fuit circũciſio phyliſteon ducento quẽter accedamꝰ ad ritũ ſeu ad ritꝰ et ſa crificia atqʒ ſacra/et declaremꝰ veritatem 1 nsillis D indi Ina ſint. Dicemus igit in pᷣmis qe rit⸗ Ppᷣe mos ẽ initiatiois ſiue ſanctificatõis —————,—— atz frequẽtimime dicit ſeefamran vt rit⸗ circuciſiois.ritus baptiſmi. Interduũ autẽ extendit᷑ noĩatio hec ad tota obſᷣuanciaʒ vniuſcuiuſq; legis. Uñ ðꝛ ritus iudai cus tota obpᷣnatio iudaice legis ⁊ rit cpi nꝰo et ritus ſarracenicus eodẽ mõ. Et de rermea quidẽ iã expediuimus nos ꝓ 4 rtfackatus ille eanilcbare ſm intenti Onẽ et ꝓpofitũ noſtrũ in iſßꝛo. Tria igr iſta videlicet ſacramenta ſacrificia: arc Pꝓpter tria generalit᷑ inſtituta ſũt. Sacra⸗ mMẽla ſcilicet ad ſanctificationẽ. Sacri ficia ad reptopiciatõeʒ. Sacra ad dei ho noꝛificationẽ. Unde ſacra dicũtur feſtoꝝ t ad feſta ꝑtinecia. Hec em̃ tria nob ne⸗ Iceſſaria ſunt. Heceſſe eĩ ẽ vt ſactificemur ⁊ ſancii ſimus. Neceſſe iterũ ẽ vt iraʒ cre⸗ ——..ꝰ— atoꝛis declinemus. et vt pacẽ eius et gra⸗ npe cijã habeamus. neceſſe iterũ ẽ vt ipᷣm cre⸗ fuit. Ualebat inq; ex conſequenti.etſi nõ atoꝛẽ cultu ſibi placito iugiter honoꝛifice expᷣſſe exinſtuutione ad tollendũ oꝛigina mus. Et pᷣmũ quidẽ ꝑ ſacramenta no bis tribuit᷑. Qucadmodũ em̃ p veſtimen no EV 7 ſanctificat illũ eu ti veſtitio.et per oꝛnametũ ornatio.⁊ ita de alis ſic ꝑ ſacramentũ ſacratio ꝑſiciturx: Sicut igilurnon ẽ veſtimentũ cuiꝰ appli catio ſiue appoſitio non veſtit illũ cuiap⸗ ponitur.neq; oꝛnamentũ cuiꝰconueniẽs appoſtꝑig ua o:nat illũ cui apponit᷑. Sic no e vennoĩs ſacramentũ.quius adhibi tio ſeu appoſitõ K ißo ens ſagarſen id hoc adhibet᷑ ſeu ap . ponſtur. Signũ vtiq; et adiutoꝛũ ſanctiſi cationis eẽ poteſt. auas q̃ͥʒ ſacramentum oiatur. ſed inſtrumentũ ⁊ cauſaſanetiſi . 1 „ + — —,— — — — 7 ationis nullatenꝰ eẽ po terit.ſicut appa⸗ et in circũciſone. que quideʒ in ſe ẽ adiu toꝛiũ ſanctificatiõis q;tũ ad mundiciam carnisvt ſupꝛa dixima⁊ ſignũ ẽ ſiue ſigna culuũ ſpualis circũciſiõis ex ipſa ſilitudine reſecationis pᷣpucij ⁊ ex nomiatione ſua. Di ergo fiat circuciſio tm̃ manualitabſqʒ; vlla inuocatiõe creatoꝛis. intentõe vlia ſpiritualis circũciſionis erit quidẽæ ſignũ Zadiuloꝛiuũ quid diximus vt ect ꝓ lemꝑe m opinionẽ vniuſcuiũſq; legis et maxie rũ quoꝝppucia petebat ſaul a dauid. ſic legitur in.xviij... Reg. Manifeſtũ igitux ri nominis.ſed quẽadmodũ diximus/tñ ante tempoꝛa legis rite fiebat videlicet ſi⸗ cut et patribus tradita et ab eis ſeruata. valebat ad tollendũ oꝛiginale peccatũ ex obediencia et deuotione ſeruantiuʒ. ⁊ ex obligatione qua per ipᷣam ſe cuſtodiẽdũ pactum et fedus iniuit.deus inter ſe ⁊ ab raham atʒz ſemen ipᷣiusqua ꝓpf᷑ inſignũ federis ⁊ obligationis ßuandi pactuʒ pᷣ⸗ dictũſolummodo inſtituta fuit circũciſio Pactum autem illud et fedus erat inter deum ex vna partelabꝛahamq; et ſemen eius ex altera. vt ipſe eſſet deus eoꝛum. Quare manifeſtũ ẽ ꝙ ꝑ ipᷣam circumciſi onem obligani feu obligabant ſe ad cui⸗ tum dei.qm ad hoc obligabãt ſe vt eſſent populus dei.et vt ipᷣe eſſet deꝰ eoꝝ.Qua re ↄſequẽter p ip̃am circumciſionẽ ydola⸗ trie renunciabãt et omni cultui ſuperſtiti⸗ le. Seomnibye pise iſe iegiluf in xvij. Beñp. Quare ex neceſſi Ne ſitate valebat circũciſio generi abꝛahe cui ſoli impoſua le peccatũ.et foꝛie contra alia peccata.nõ em parum ẽ obligare ſe ad dei culturam ⁊ intrare ꝑ eam er poꝛta tam artam. ¶e rum qm̃ per circumciſionẽ. ⁊ quãtumeun W. et quocunq; valeret ſernantibus non erat conſultũ niſi modice particule gene⸗ abꝛahe.et illi etiam nõ tori ſed ſoluʒ ma⸗ ſculis in illo.Plaga aũt oꝛiginalis pecca ti. et alioꝝ eccatoꝛum cõmunis erat toti generi humano.quare nataraliter requi rebat cõmune remèdium qllare decebat oↄmunẽ oim deũ.oẽmq; miſeratoꝛemvni unerſoꝝ ↄmũe tatisplagis adhibere reme din. Sicut igitur vna erat plaga.ſicoxłe bat vnũ eẽ remediñ’. Ampli⸗ 8 electi deæ vniendi erat in vnũ dei populũꝰ Ampliꝰ. Si oẽs cũ vnitas ritus ſolaymitatiõg populũ ef⸗ ficiat.neceſſe erat vnũ ritum inſtituere ꝑ quẽ in populũ dei intrates exciperentur in vnũ dei populũ vnirent᷑. ſi em̃ diuerſi eſſent ritus in populo dei nõ ect populꝰ dei ſed populi et ideo non eſſet inter eos Enio ſeu fraternitas ſpirituat. neceſſe au quia circũciſio.id eſt ablatio manualis b pucij nõ eſt per ſe.⁊ in ſe ſacramentũ ve- — ris humani videlicet ſoli ſeminis generꝭ/ y⸗ ſeinterd leboce Cada. 8 gaalt ſeseltu⸗ dipman ochtl lkene ledeeſt Nicenus dehante ſen Noſunt glinisſin kun Mdeſcin Cfiuene wſilccp enad nbe Ngen ſc Meir Nn mü ſeen one hon mi⸗ l. u tt Alnn Ab kunl llledee d ſ Einetn agpintgi nd Nen; futchnin⸗ usaa de mga NG brena⸗ enchn ger iniſe milhefti⸗ ziregrun – im mtti⸗ üotgn 4ellala luren grännan zmibusr mmare, nin ie N uin lN CawNVn nnn Ko 7„ ſtunn, ₰● vnã legeʒ ĩ mu do inſtitui et vbi gloꝛia ipius. Sic neceſſe ẽ vna fidem eẽ D re vno ſol Ampliꝰ⸗ xx vlraq parte eſt vnitas. vi⸗/ „ Ixx tẽ ẽ inter dei electos fraternitatẽ eſſe ſpũa lẽ.⁊ hoc ẽ qm̃ oẽs dei ęlecti et filiiꝰ ſunt p gracia.⁊ heredes. q̃re et fratres ex neceſ ſitäte. Amplius. Iſta diſparutas cult⸗ qᷣd alið faceret quã diuiſiões et diſſenſio nes et tãdẽ inimicicias et bellaſtã ſpualia diſputationũ et ↄdictionũ ; et coꝛpalia vnodʒ pplo certate ꝓ lege ſua ⁊ ritu ⁊ cul tu et eãa exaltare conateiet ocẽm aliã aſxnaã te deteſtate et ꝓ viribus ĩpugnante. ſicut videmus hodie et de iudeis ⁊ ſarracenis de hereticis et paganis hoc eſt ydolatris. q oẽs bellũ vtriſq; ſeſe inuicẽ impugnare nõ ceſſant.et tatis cõtradictiõibꝰ ⁊ repũ⸗ gnãtijs.ſimplices et ĩieruditos.aut ĩdubie latẽ aut ĩ cõfuſionẽ aut in erroꝛẽ inducũt. cui pti ſit potius ad herendũ.modis igit᷑ om̃ibus neceſſe fuit vnũ rtũ.vnuũ cultũʒ. vñn⸗ zpᷣdicari et in ea oẽs nationes vniri. Amplius npeedentipus dirimns. vna el veritas deffeg oe magnificencia videlicet ⁊ hoc ẽ vera credulitatẽ de ipa.Fides vere vera neceſſario ſeqꝗtur veritatẽ. Fidẽ aũt vnã ſeqtur ſpes vna.Itẽ ſic vna ẽ magni⸗ ficencia et gloꝛia creatoꝛis apud oẽs nati ones.gloria aũt et magnificencia ſequit᷑ honoꝛiſicencia et cultus. ita neceſſe ẽ eſſe vna magnificenciã vnũq; cultũ creatoꝛis apud oeés nationes. Amplius. Qð ꝑ habundanciã ðꝛvni ſoli ↄuenit.qꝛ igit la rria ẽ ſumme venerationis obſequiũſiu Cc cultus.neceſſaria ẽ vna latria.quare vn + —— c et ſolus cultus creatoꝛi debitusl⁊ ꝓpte: hec nullus alius cultus debet᷑ eidẽ.null⸗ aulẽ dr eum ꝗ nõ debeat eidem. qua olo cultu decet eum bbiq; coli. delicet ex ꝑtè creatos qui ẽ vnus ⁊ ſolu deus.Ex ꝑle autẽ generis hũanivnitas ẽ ⁊ vtroq; ſcʒ eoꝝ q ꝑ ritũ et cultũ a creato⸗ re obtinere intẽdit.nibil em̃ intẽdit a crea toꝛe pᷣncipaliter obtinere niſi imunuate ſi ne puritatem a peccatis.⁊ gracisqua filij dei ſint æ h edes.neutrũ autẽ iſtoꝝ diui Aitur/quia vero puritas iſta diuerſa ẽ in quibuſſibʒ ſeu peccatoꝛibꝰ ſeu iuſtis.gra cia vo filiationis ĩpoſſibile eſt diuidi in ſe æfm ſpeciẽ. Foꝛſitan autẽ vtraq; ſuſcipit magis et minus.Lõſequẽs igr ẽ.vt ꝑ via vna vtruq; querat. Unius em̃ finis.vn vera via eſſencialiter. Exærius gut. 2 kx duzʒ neſciũt quẽ cultũ eligere debeãt.aut accedenti mbil ꝓhibet diuerſificari vnaʒ/ ſic p eandẽ gracia ⁊ ꝑ virtutes eaſdẽneceſ ſe e intrare in finem quẽ diximus videlic,ʒ in hereduatẽ eternã. Ampli?.Lõmu⸗ nig eſt inquinatio todus generis hũani. ⁊ qntũ ad oꝛiginale peccatũ.et etiã q;tuʒ ad actualiaiqꝛ ſi in vnoʒ naturaliũ indi uiduoꝛũ generis humani.nõ inueniatur actualiter omne genus peccatipotẽcialit᷑ tñ ĩuenitur in illo. Nõ eſſet aũt cõuenics remediũ qð ſolũ malis actualiter exiſteti bꝰoccurreret iniſi ab iminentibus ⁊ potẽ cialiter occurrentibus ꝑ illud caueretur. Manifeſtũ igr ẽ qꝛ cõis ablutio et cõmu⸗ ne lauacrũ exhibenda fuerunt generi hi mano. Ampliꝰ. Unius domus. vni ciuitatis vnus eſt ingreſſus ⁊ poꝛta. H O5 em̃ diuerſant᷑ poꝛte ĩ vnaq̃q; ciuitate fm. qð poꝛte.hoc eſt ſᷣm eſſencia ſuã vłſubaʒ Sed ſᷣm plagas. Poꝛta em̃ oꝛientis non diuerſificatur ſᷣm ſpeciẽ aut poꝛta occidẽ⸗ tali vel meridionali vel ſeptetrionali.are in ciuitate dei que nõ eſt niſi populꝰ dei. neceſſe eſt vnum eſſe ingreſſum a quacũ⸗ qʒ parte veniatur in illa. Ingreſſus aute,y iſte initiatio et ſanctificatio eſt vero noĩe/ ac veriſſima ratione. quare vna eſt initia tio atq; ſanctificatio ingredientiũ in ciui tatem dei. Amplius. Unũ fedus cum deo de adherendo ſcʒ ei.vna ciuilitas ci⸗ uitatis ipᷣius.videlicet obſeruatio legis ⁊ iuris quibus in ciuitate iſla viuitur.nihpil aliud eſt ingreſſus iſte ſiue in dei fedus ſi ue in dei populũ vel ciuitatẽ qñtuʒ ad in⸗ gredientes pertinetiniſi ſuſceptio cultus⁊ legis ip̃ius. et hec ſuſceptio nõ eſt niſi pa uce BR ctu verum hoc eſt ex coꝛ en dis.quare ex neceſſitate vnꝰ elreſſus poꝛtet vt ſit etiam in egnis qͥ ad hocad hibentur uinius. Signa em̃ hmõi ꝑq ſcʒ deſignatur pactũ hmõi et roboꝛatur. Si enim diuerſa fuerint per diuerſitatẽ nati⸗ onũ ſciſſuras et alia mala que ſup:a dixi mus introducent. Jam divimus in tracta tułbde baptiſmo.quia omibus ſignis ↄue⸗ niẽtius eſt ablutio exterioꝛ in aqua facta. et cauſas ĩ hoc dedimꝰ. Unde nullo mõ appꝛobanda eſt conſuetudo nubioꝛum. qui ſignum crucis per vſtioneʒ faciebant ꝓ baptiſmali ablutõne imponũt.eſtima tes ſe ꝑ hoc in igne ſpiritus ſancti bapti⸗ ʒari.in quo et diuine auctoꝛitati et euage lice veritati aplłiceq; traditioni culdet ſſi⸗ ij neralis in dei populuʒ et ciuitatẽꝑ iðo R ‚0 * — De legibus iit radicũt. Adinuenireætiã talia ec⸗ omnis ritus aliꝰ inicialis ſanctificatiõis. oſſanag ½ deiiader HH nete e ẽ exterius et irritus eſt ? deo diſplicens. ſoln emad lüneten vnſtate ſignoꝝ ſacramentaliũ eſſe cõfoꝛ⸗ elegit ei placet. Nulli nationi.nulli 1700 afenoe mem ſicut interius vna eſt.nõ diffoꝛmis ne licet aliũ ritũ vel introducere vel ſe ua htonbn neq; diſſimilis gracie vnitate. a ſi dixe⸗ re. vel licuit ab eo tpe quo nitu iſtũ. indu⸗ 0 enus p ſit quis quia młca Diuerſitas mlta varie⸗ xit creatoꝛ. Similiter neq; iſtuʒ negligere anvenin Kas inuenit᷑ in ecdleſia dei.quia ali conin vel nõ ſeruare a tpe ante dicto quare ab iſteunti gati.alij continentes inueniuntur in ea ? eodẽ tꝑe alius ritus ꝑditõnis eſt 7 dam⸗ J Va⸗ guomo vniri poſſũt iot diuerſoꝝ varieta, pnauõis. Qꝛſi dixerit aliquis none pꝑ omde tes.et nouoꝛiũ et veteꝝn. Reſpondemꝰ⸗ q:/ ola fidẽ ſanctificabit᷑ adultꝰ⁊ ſaluabitur eltpe , 3 in eis qᷓ ſũt de ſubſtãcia et veritate religij gcũ habere non poterit qui eum baptiʒet. ſonios giois nulla eſt in ills diſcrepacia et ex eañReſpõdem⸗ꝰ qꝛ penitẽtia cũ ſide⁊ de ücte dẽ ſinceritate vere religionis ꝓcedit tota ſiderio baptizmi. ſuplebit in eo vicẽ bap illa varietas ſicut apparet in vno et eodẽ tizmi qntu ad remiſſionẽ culparũ/etꝑfec leſe hoiĩe.ꝙ ex timoꝛe et amoꝛe deinunc pere ta emũdationẽ ab ipis. nec reputandeſt imnin ogrinabnũc paſcit pauꝑesinũc induit᷑ ſaca eſſe ſine baptimo qui fidẽ habet et deſi⸗ ſenne co.nunc ſericis.nũc cantat coꝛãa domino. deriũ ipᷣius.vnde et baptizmũ nominare itcode .nũc ploꝛat coꝛã eo. Sic ex eiſdẽ ſpe fi⸗ cõſueuerũt ſacri docroꝛes penitetia inmteri imein cafitate et ex eadem pꝛolſus interna etye oꝛem ſiue puctitudinẽ.vocantes ea bap⸗ atend⸗ ra religione ꝓcedit iſta varietas pulchri tizmũ fiaminis. Cũ auũt cõſiderauerit. DRl tudinis. Neq; intendut ſecũdũ dei culũ qꝛ totũʒ genꝰ humanũ ardet a parte ſus w ſane ci Iraſterunt ſe a ſeculari ↄuerſatioue ad inferioꝛi. Ardet in; amoꝛe eoꝛũ ecen Cipen religionẽ/minus eſſevel om̃tno fieri non nis ſunt et mũdi.amoꝛe inq; ꝑuerſo.⁊ fi fahn xpiani. nec intendunt cultũ dei in ſe minu get ecotrario a hte ſua ſuperio:i velut cõ oon ere ſed augere.⁊ cotaminatõe peccati ab gelata. friget inq; ab amoꝛe ſpiritualiñn — un adm ixtiõe ſecularitatis totaliter depyuta ęeternoꝝ bonoꝛũ.apparebi tibi lucidiſſi⸗ nn re.Quẽadmodũ dicit ſciens ⁊ ſapiẽs Au meſtotũ genus humanũ incendio pari loi guſtinꝰ. Qm̃ in via dei alius ſicibat.qu? ⁊ extinctione egere videlicet vt ecõtrario ga admod ũ et per eandẽ viaʒ. alius pedes. fr igeat et ardeat. Quapꝛopter adhibitio ein alius equos aliꝰ exoneratus.Et iteꝝ. Ali ne ignis et aque ſi ſupꝛa tetigimꝰ? merſi leun us ſolꝰ alius cũ cominua. plerũq; icedit onẽ in vtrũq; manifeſtiſſime tibi videbit᷑ ne⸗ ſic. ⁊ per eadẽ viã veriſſime ac ſinceriſſime indigere. vt ſe abeat ſint vebere ſi eg Mino religio is abulat.oĩm oꝛdinũveri pꝛofeſſo rit neceſſitas ſalutis.vna autẽ Zeadẽ ſan ſehe . res.ac ſeruatoꝛes Jam igit᷑ declaraui clificatio et inlammatio eius eſt a parte orde⸗ mus tibi. quia cõmunis debet eſſe inicia puerſe congelationis et extinctio eiuſdeʒ unn tio ⁊ ſanciificatio qua requirit inquinatio a pante puerſe arſionis. Siür na eſte “ ce ſeu cõ amigalio generis humani. quem eadẽ gracia ſanctitatis et ignis ad di ol: in n admorſen titgs que per eam int⸗⸗ uendu ſanctificata ad inſammãduʒ in irir . ditur et querit᷑ 1 obtinetur.vna eſt indiui nobis puedſum gelicidiũ. et aqua ẽ ad ex ſn ſa ⁊ communis ſmibus. Et quia ſinum tinguendn in nobis puerſum incendium i hmõi ſanctificationi adbibendu ẽ de⸗ Amplia. Eand? cõſidefauonẽ faciẽs ſ vet eſſe cõueniẽtius omnibus.et qꝛ debʒ inueniens in toto genere humano.nõ ſo eſſe vn nõ diuerſificatũ pꝓpter periculn lu peccatoꝛũ actuali aduenticia inqnati in * ciſſurarii et alioꝛũ maloꝝ que ſupꝛa noja onẽ ſed etia innata et ꝓfundam æ adhe⸗ i uimus. Datefecimꝰ etiã tibi de ſigno iſto rentiſſima coꝛruptionẽ. coruplione inaz DD et de hijs que adhibẽtur cum ipo.et hoc ſpiritusẽ. DPocẽ animarũ interitũ. Intel⸗ ien⸗ eſt omnibus ſignis ſanctificatiõi cõöueni ligens ergo natura humang interius nõ m entius. quig igit᷑ non decet creatoꝛe;. nec ſolũ ablutione qualibelſed Toꝛtiſſima et dadi po ſſibile eſt creato:i facere niſi conueniẽ⸗ penetrabiliſſima indigere.que aduentici nu tiſſime quid facit. nec decet eum aut poſ⸗ as ſoꝛdes diluere ſufficiat.⁊ innatas pꝛe⸗ ”VMð 4 in ſibile eſt pferre:minus conueniẽs cõöueni ualeat erpurgare. quare neceſſariũ toti ün Eunlioꝛi. neceſſe eſt igif euʒ eligiſſe ſgnuzʒ generi huano cõmune extentoꝛiũ. cõmu 2 din bapuſmalis ſanctificatois. ad omnẽ inid ne inflãmatoꝛiũ coõmune lauatoꝛiũ. omu nu aonẽ ſocius generis humam. Quare ẽ fonte purgatoꝛin atq; purificatoꝛiũ at⸗ — . S. js chenden . 7 2 ii N* E . . 1 Ee— e, SPSe Ba lxxj ⸗ q; viuificũ cõmunẽ foꝛnacem ſanchmi bꝛeoꝛũ et mirabilia que ibi operatus ẽ al —K ardoꝛis.Et vt ad vnũ dicamus.comuneʒ tiſſimus noricia eiuſdem fuiſſe. Quare officinã gracie dei in qua fiãt omgia.·q ſa non eſt dubitanduũ aliquẽ cultũ honoꝛifi — luti neceſſaria ſunt in qua plena fiat ſanæ cencie dei altiſſimi. cultũ quideʒz exterioꝝ unni ctiicatio et ꝑfecta ſanctitas digne intrati operu oblationũ et ſacrifitioꝛũ eos ßuaſ⸗ D O bus tribuatur Si quis aute querat qᷓ ſe. Interioꝛ em cultus qui in puritate? de glute re ritus coõmuni ſaluti generis huani ta,ʒ uotione potiſſimuũ cos ſiſtit.etiã parũ do gamnh conueniẽs tanq; neceſſarius tãdiu dilatꝰ ccis omni tempe fuit notus. Hec gũt oĩia Rnsainn ſitl? tam tarde mũdo impoſitus ⁊ expoſi⸗ ideo congeſſimus.⁊? longe plura ptereut langti, tus. Sic nos in hociam reſpondimus in vt agnoſcatur miſericoꝛ Ami deu ſem⸗ Wrſunn tractatu de ſacramẽétis. Si quis eti qrat per curaſſe eos qui curare ⁊ curari ab ipo mamndeie. qualit᷑ puidebat miſeratoꝛ deus alüs na pꝓut decuit curauerunter qui intollerabi⸗ ninaiſtein tionibus cum ſoli genere abꝛahe pactuʒ li negligencia ſue ſalutis atq; impietate uncpfiübe circũciſiouis: etlegem dediſie videatur. operũ miſcᷣie illius auxiliũ nõ retulerũt. panianer Reſpondemus ꝙ nulla ex nationibꝰ Conſului igr dlementiſſimus de⸗ ſaluli Annrencnf deſpererat vel neglerit deus niſi q ſemer⸗ e ectoꝛũ ſuoꝛũ ſemper ſicut voluit. Uerü⸗ Ebrbnaeß ipam neglexiti et ſalutem ſuã ꝓut curäda tamen cõmuni ſaluti totius generis hũa⸗ Nipne fuerat non curauit. Pene e un⸗ ni nullo ritu generaliter pullum ante in⸗ ühen dus eo derelicto in ipietate ydolatrie ab: ſtitutionẽ baptiſmi. nullo ritu ſicut iam andadin ieratſed in partibus oꝛientis atq; meridi declarauimus a deo cõſequenter potuir⸗ ülaugt ei necnõ et occidentis:et potiſſimu in par ꝓuideri.nec dubitandũ eſt aliũi modum e tateir te egypcij fuert viri magni qui deũ agno⸗: deo ſemper fuiſſe poſſibilem. et alios mł reodcten cerent et colerent ritu quẽ vela patribus tos modos cum in ſolo beneplacito illiꝰ acciperent. vel qua diuina reuelationep tota poſita ſit ſalus et perditio ſinguloꝛũ — Ra pᷣa pꝛudencia didicerant. Tegmuseiie⸗ „ ſi qs direrit, qa deberet adhuc ſuffi⸗ rhinui: melchiſedech ſacerdotem fuiſſe dei altiſſt ter ad ſalutem in vlroq; modernoꝛũ q⸗ —K mi ritus tñ ſacrificij eius non git niſi gl Kuna; ſuͦffecerint ad ſalute; anuiquſ zunn⸗ incnine anẽ et vinũ offeꝛebat. et hoc in viii. gej. EKeſpondemus ꝙ non eſt verũ. Hõ em̃ Auntone git. ecia legimus abraba ante legẽ eci licel legem auctoꝛitate diunina impoſitaʒ — am añ pactuʒ circũciſionis deo placuiſſe tatis ſanctoꝝ teſtimonis appꝛobata. tan et ritũ ſacrificãdi quendã habuiſſe ⁊ ßuaſ tis miracũlis confirmatã.tot ⁊ tantis mun i ſe et ab ipo deo altiſſimo accepiſſe. ſic er⸗ di partibus. tam longis tempoꝛibus ob⸗ nnen pꝛeſſe continetur. Geñ.xy. egitur ?⁊ Job ſeruatam.⁊ ſue ipᷣius vtilitatis at ſalubꝛi in pᷣmo capitulo libꝛi ſuifilios ſacrificai⸗ tatis euidencia tam acceptam quicq; ne⸗ nun ſe ⁊ holöcauſta ꝑ ſingulos obtuliſſe.qui gligere vel mutare. Neq; em̃ concuciẽda utiui non de legalibus ſed gentilis fuit. egit- eſt veterũ conſuetudinũ ſuſcitatione reli⸗ nn eliam in geſtis alexandri magni: didimũ gio. nec eſt ſcindenda diſcrepancia ruuu n, phyloſophũ bꝛagmannon nobiliſſimuz: eccleſia. Jam igit expediuimus nos bic ð Söomia munera ſibi ab alexandro miſſa fre ritu inicialis ſanctificationeer ga eſeci⸗ e cuſauit æxceptis aromatibueæx quibꝰ ſa⸗ mus.quia nõ eſt alius ritus couchies 0 iaad crificiũ deo altiſſimo obtulit. In lege ve⸗ muniter om bus er in gnlid ſancłificãdis nodn ro que maclaometi Gcit quã et ſarraceni ſed alis titibus vſi ſut antiqui ſancti tẽ⸗ nmnind ꝓfitentur ſi tamen ei in aliquo credenda poꝛibus ſuis. et in tractatu de baptiſmo mmnonoſ⸗ eſt. ꝙ. xx. pphetas miſerat deus ad diuer multa dixtmus que hic induſtria pꝛeteri-⸗ üü. ſas nationes ante aduentũ ipius macho mus. Poſt hec tranſibimus ad ſacis nteo. meii. vt di catione eoꝛum ab erroꝛibus/ Micia et dicemus in pᷣmis. Quia ſacrificig mieneqe Vucraxer ſuis apud omnes etiaʒ phyloſo bos no nimaliũ per ſe eſſe inutilia manifeſtũ ẽ. nni N biles de vno vero deo videlicet deoꝛum:et nullam babere virtutẽ ad placandum menusnn multa ſublimia et deo digna leguntur ex deum altiſſimu vel impetranda graciam Guiſſni hyſtoꝛijs libꝛoꝛũ legaliũ manifeſtũ ẽ tibi ip̃ius nec habuiſſevn niſi quẽadmoduũ Neadpemn⸗ . in babylonia per abꝛabham pꝛimo.Dein⸗ munus apud receptoꝛem ipiu s. MWa nalusp deꝑ ꝓphetas tẽpe captiuitatis ⁊ deinde nifeſtũ em eſt non eſſe ea ligationem ſen ſantio pota meſopotamiaã ſyriam totaq; terrã vinculũinter animas immolantiũ aialia⸗ ali⸗dol 6 ꝓmiſſionis: ⁊ tandẽ in egypio ꝑ gentẽ he ipᷣa que naturalier cogat vel exigat vt ꝙ⸗ . Be pter moꝛtẽ animaliũſequatur moꝛs pec⸗ cati.qð totũ in anima vellin animabꝰ eſt tei ⁊ ꝓꝙpter ↄſumptionẽ eius qdᷣen ſacrifitio de animali imolato conſumiturvł ſequs tur conſumptio peccati vel peccatoꝝ. Ne q; vllomo neceſe ẽ vt paſſiones rerũ im⸗ molaticiaꝝ ſequatur ſiles paſſiones ĩ aia bus operantiiuvel àliqd ĩmutetur ant in nouetur in animabꝰ offerentiũ.ſiue eoꝛũ Abus offerũtur animalia. ꝓpt aliqui qð ſit in animalibꝰ.Quare manifeſtũ ẽ. maclaliones vel ↄbuſtiones animalium ex ꝓpᷣa virtuie ꝓdeſſe nõ poſſe animabꝰ offerentiũvel eoꝝ ꝓ abus offerunt.vł ad emũdationẽ a peccatis vel ad graciaꝝ in quiſitionẽ.munera vᷣa apud receptoꝛem ihil poſſunt niſi vel placare ſuowłferuo Reoonans etauide ꝙ placoꝛẽ nullũ apö denz ha beaãt aialia in ſe manifeſtu ẽ ſicut apemet dicit. nunꝗd manducabo carnes hauroꝝ.aut ſanguinẽ hyrcoꝛum potabo HMibil em habẽet ꝓpter qð placere de beant vel poſſint.n aut vtilitatẽ ad refi ciendu.vlł ſuauitatẽ guſtabilẽ ad delectã⸗ dumvel pᷣcioſitatẽ ad ditãdum. vłpulch⸗ ritudine aliqua ad oꝛnandũ. De hijs ant omibus nihil ad creatoꝛẽ. Quare ꝓpter ꝓbum piscoꝛem nullatenus placere po⸗ tneruũt vnq; creatoꝛi. i ei placuerit.ꝙ hoc fuerit ꝓpter offeren tes/ꝓpter deuotionẽ ſeu obediencia offe rentiũ wvel ꝓpter aliã vtilitatẽ eoꝝ placue runt deo altiſſimo talia qntũcunq; placu erint. Quonid autẽ nihil odit eoꝝ que Eecit altiſſimus. ? qm generalit᷑ odio ha⸗ bet iniquitatẽ. Manifeſtũ ẽ qe vita aialiuʒ nunq; ſuit odioſa.vita vero vitioꝝ ⁊ pec⸗ catoꝛũ enner eiderocksſe inimica ẽ⸗ quare De ꝛundẽ placita ſeu accepta. Quia ᷣ ſacſificia duobꝰ modis fieba. videlicʒ moꝛtificãdo ſiue gladio ſiue igne Et igne quidẽ qutuoꝛ modis videiʒ cõ⸗ buredo ſicut in holocauſto:aſſando.ſicut in ſacrificijs de craticula frigendo ſicut in ſacrificis de ſartagie.coquẽdo ſic ĩ ſacriſi cijs de clybano. et᷑ in coꝛnibus q coqbat n caldeis ſeu in chaldarijs ſeu lebetibꝰ. Moanikeſtũ eſt quia apparatꝰ iſteco⸗ Qquinarius deo nunq; ꝑ ſe placuit.ſʒ ſicut Diximus vel ꝓpter deuotionẽ ⁊ obedien cig offerenciu. vel ꝓpter exercitationẽ eo⸗ rũdẽ. Uidelicet vt eẽnt eis materia ⁊ occa ſio rememoꝛationis vlł ppter inſtructiõ ez ſeu eruditionem videlicet vl in ſacrificijs Derr legibus ip̃is gerent qd in ſemetipᷣis deo placere debent. vl ꝓpter ↄſeruationẽ et retentio⸗ nẽ eoꝛũdẽ in cultu diuino. Carnificina ei illa nõ parũ trahebat illos atʒ carebat in cultu creatoꝛis.quẽadmodũ⁊ iydolatia adipes victimaru.⁊ vina lybaminu i ydo latria multos retinebantet ad eã cõuoca bat ſicut ⁊ hodie vides in cõfratrüs nris fieri. In ꝗbꝰᷣſi deeſſet pᷣparatio coꝗnaria pauci vel nulli ad eas conuenirẽt vł ꝓprł alymoniã ſacerdolum qui de huiuſmodi Juſtentabãtur. Moꝛtificatio vᷣo vitioꝛu et peccatoꝛũ ꝑ ſe creatoꝛi ſemꝑ accepta⁊ pla cida.et ꝑ ſe ſacrans ⁊ ſanctiſicãs facientẽ: ⁊ per ſe mundas atq; purificãs ipᷣm. pꝑ ſe — em expellens execrationẽ et auferens ipu ritatẽ ⁊ immũdiciã peccatoꝝ.qꝛ nibil ali ud ẽ moꝛtificatio eoꝛũ qᷓ; ablatio ipoꝝ.qꝛ igr deſerlio ſiue receſſus ab eis moꝛtiſca tio eoꝛũ eſt. Manifeſtũ ẽ gꝗe deſertio pec⸗ catoꝛũ et receſſus ab eis.ſacrificiuʒ ẽ deo accepꝑiũ. ſicut legit᷑ Ecclłiaſtic.xxxv. Quia ſacxrificiũ ſalutare ẽ diſcedere ab om̃i iniꝗ tate.Et iten. Beneplacitũ ẽ dño recedere ab iniquitate et de peccato recedere ⁊ ab in iuſticia.Et ꝗꝛ iſta moꝛtificatio nõ ſolũ placita des ſempꝑ eſt.ſed etia ſalunhuma ne aðo neceſſaria.vt ſine illa nec ſit nec eẽ ler ẽ ſacrificiũ.⁊ qꝛ ipᷣa ẽ ſacrificiũ iuſticie erutatzn) poſſit. Waniteſtũ ?. qꝛ ipa p ſe et eſſenciali ꝛ ex neceſſitate debita.et qm̃ ẽ iuſtide qᷓ; deo ipi de nobis facimus veriſſime iuſii⸗ ficantes nos. Et iterũ ẽ iuſticie.id ẽ iuſtiſfi cans. dum iniukiciã nobis moꝛtificat⁊ ex ingeiecken it ſpiritualia animalia vi⸗ cia ſcilicet et peccata.tam ĩmun da. taʒ ve nenata. tam nòxia ex neceſſuate ĩnobis occidenda ſunt.⁊ qᷓntũ ad nos periinet a nobis quorũ vita quia execrabilis ẽ ⁊ ex ecrans animas in quibus ſunt.q;it ex ne⸗ ceſſitate mðꝛs eoꝛũ ſacra et ſacrans eos i quibꝰ ⁊ a ꝗqbus ſt oquia hmiſacriftcia ſpũuũalia que diximus offereniib? ſemper peceſſaria ſuerunt.et nuq neceſſaria ſu erũt ſacrificia animaliũ lraliũ ſeu materi aliũ.nec vnq; ſunt neceſſaria inq;tum ad emundation. Wanifeſtüũ ẽꝙ poſtq; iſta offeunt neceſſe habentilla ceſſare ta q; ſupfluaq;tũ ad emendauonẽ ſancii R ficationẽ.q̃re q;cito iſta ipoſita ⁊ expoſi⸗ ta ſi unr cece opoꝛtet illa.⁊ ideo ſpiritu⸗ —— ali poplo interdicta ſunamerito euagelio choꝛuſcãte.ſpnali em̃ pplo hoc ẽ ſpualia cognoſcèti necneceſiaria ſunt ad erudili A lxxij H itn Oonsẽ neq; ad emengationẽ vel ſaKtifica⸗ Un nonè neq; ad eas ꝗs diximus ſc ad oſer Ne uationẽ et retinencig in dei bonoꝛiftcẽcia Wl et cultu neq; ad alimoniã ſacer dotũ cum enni alias et melius et honeſtius ꝓuideat ſa⸗ uain cerdonbus ſpiritualibꝰ. Quare manike⸗ önzs S R nullomõ ea eẽ neceſſaſia deo aut ac RKZ cepta vel placita ĩpoſſibile ẽ eẽ niſi ꝓpter —R vtilitatẽ ppli ſui.ergo maniteſtũ̃ ẽ. quia fa itut co ſpirituali pplo nec deo placita ſunt vt N— ei ofierant ab hmõi pplo. nec ipi poplo — expedit velvtile ẽ ymmo oneroſum atʒ ſu gu ꝑuacuũ.quare ſpirituali populo no tam dfsſfn Dimittenda ſunt q; etia interdicẽda. Q⸗ masſn Aonentausan adhuc ⁊ totꝰ populꝰ iu eaininn daycus carnalis ẽ. magna pꝑs xpᷣiani po r a puliergo neceſſaria ſũt adhuc hmoi ho⸗ ktanit minibꝰcarnalia illa ſacrificis. BReſpõ/ masfun demꝰ. qꝛ culpa ſua carnalis ẽ quicũq; ca ienmnpp nalis ẽcũ ſpuũalis eruditio? doctrina nul fchin li deſit.Larnalitas vo ꝗͥ culpãda ẽ et mo⸗ niimn u dis om̃ibus deſerẽda eſt. ſacrificuſq; car⸗ nteäing nalibus nullatenꝰ nutriẽda. ſed ad ſoũa jintude lia nõ ta ꝓuocãda qß etiã ↄpellenda.Car nuntntth nalia vero ſacrificia carnalitatẽ in homi apnobli nibꝰ potius nutrirẽt qʒ tollerẽt. ⁊ ido nul düudr lo mò reducẽda.ne in popud dei fiat ſcil vt nõ alit᷑ ſe viuere deo poſſe niſi ſibi mo rirentur offerentes agnoſcerẽt. Sicut igi⸗ tur anim Ria illa per moꝛtem coꝛpoꝛale, pars dei efficiebantur.ſic omnes elecii per huiuſmodi moꝛtem ſpiritualẽ. Jam igitur pateſecimus tibi eſſe vtilitatem ſa⸗ crificioꝛũ legaliũ ſei litteraliuʒ. ⁊ cauſas aſſignauimus ⁊ tembus durationis eeꝝ atq; ceſſationis ipoꝝ ⁊ ꝓhibitionis qd tempus ꝓlationis ſacrificioꝝ ſpüaliuz et interne ſanctificationis.⁊ oſtẽdimus tibi etiã inutilitatẽ eon qðvidelʒ in ſemetipis deficiũt ab omi virtute ſanctiſicandi ⁊ ab om̃i gra ⁊ plaratiõe ꝗbus aliqð obline⸗ atur vel ipetret᷑ a deo altiſimo.⁊ de hijs aliqua diximiĩ expoſitiõe lre legis hebꝛe ru. Hücautéaddens alias declag lones 7oſtenſiones cũ dicemus. qm̃ pᷣ e ẽ q̊ poſito ponitur q remoto remo uetur. ſicut dicit Ariſtol.⁊ p hoc ꝑ ſe ſaci ficiũ ẽ. quo poſito ponitur id qð ẽſt acrifi⸗ ciũ.id aut ꝓpter að ẽ ſacrificiũ ẽ repꝛopi⸗ ciatio dei altiſſimi hoc ẽ ꝓpiciatiõis ipe tratio/ qõ ẽ vt deus habeatur ꝓpicꝰ ad pᷣſtandu qð ab eo petit ⁊ ꝓpt hoc ſacri⸗ iciũ ẽmun deo imediale oblatũ. ꝓpici atiõis eius ĩpetratoꝛiuʒ imediate dicimꝰ lunin ſura quã diximꝰ alijs Puilibus innitetib- ꝓPpter elemoſynas ꝗ et ſi interdũ oblati⸗ graton lijs ſpũalia ſola querẽtibꝰ atq; fuãtib?ꝰ. ones der facte ſacrificiũ dei interdũ inue rihiinn „ Si qs aut querat. quare aialis ma occi niat᷑ imope. tamẽ ſacriſicia ſunt. qre ma fgäeuſte y i ubi dñs pcepit. cu eae q moa ſũti homi nifeſtů ẽ ꝙ ſacrificiũ laudis ẽ laus ipa. ſi Henſſnelt nibꝰ teneri ↄſeruari roboꝛari ⁊ augeri ve cut ⁊ hoſtia vocifera tiõis.Unde ⁊ vituli leidiut lit. mũda illa aialia ſignificẽt dona gra labioꝛu vocantur pſalmi ⁊ alie cantatio⸗ teie idt ilt. En a alsla onag at nonfu rũ ſuarũ ⁊virtutũ.Rñeemꝰ.qe nihil aBo nes eccleſie. ſicut Oſee vltio. Reddem⸗ garintun Z mundũ in hoibus qò no mudatiõe in⸗ vilulos labioꝝ noſtroꝝ in vltimo ad he⸗ unds Se digeat. vel qd emẽdari nõ poſſit. ſicut ⸗ bie. Quia igit᷑ poſilis hmõi ſacniſiciis q — gik yſaie. iniij. Quaſi pannus meſtruafe dirimus ponitur dei ppiciatio. em; luezmn vniuerſe iuſticie nre Apoca. vltimo. Qui tis remouet Manifeltu e iſta eẽ Ppe * mnhill iuſtus eſt iuſtificetur adhucvel qꝛ illa aĩa ſe imediate ſacrificia·· lil iuſti . nigttn lia et& mũda eẽnt. idẽ nõ polluta ydola usẽ. Iin inocedte pcere rd Hiuſti⸗ eateiti trüs vel ſoꝛtilegijs gentiũ.iſi habebatim cie innocentẽ gteider oceiſio giur 3 la⸗ iggfe mũdiciaseaturalos ꝗbus nr̃e immundi liu inocẽtiũ nõ ẽ ſacgfici iuſticke. Am tnen die ſpuales ſignatur. vt i tbhauro ẽ ceruico pliꝰ cu ratiõe culpe ſolũmõ deheatur pe n ſ ſitas. in ariete efferitas bocẽ coꝛnibꝰ feri na. ſoll igr illi debeatur pena iqᷣ eculpa. ea H endiieuitas ſpũalia nra ſignãt ſc ſuper⸗ Quia igr ſoli hoĩes peccqt nõ cialiq iſta. uſunn biã. id ẽ cernicoſitatẽ ſen ↄtencioſitatẽ. vp ſolis bom inibus debeatur pena. Jucta ni e occidebatur mida animalia ipetrada ilud. Quid meruere boues. Quare ſolis li⸗ n ſeu cõlſeruãda roboꝛãda ⁊ augenda iudi animalibus iumentis motuis e peccan hiiſtl cia. vt ꝓpe hoc eo ipo agnoſcerem ꝗ offe tibus hominibus om̃ino impunitis ad⸗ mniſſii rebat no alirer in dei partẽ traſire niſi mũ buc remaner debitum penepenes homi iun dos ſe eidẽ offerrẽt. ⁊ nõ aliter ad ipſuꝛ p nes. quare nec ſoluiũ nec remiſſuʒ ẽ per oſen, . uenire poſſe niſi ꝑ ignẽ ſpualẽ et gladiuʒ. ꝗ ꝓYmoipena animaliũ.QOſi dixerit qs.ſai nwtuſͤe abus igreſſus padili pᷣmis paretibꝰ ꝓhi/l an pengenime delet omne debuu viſu 6 bitus ?. vl ꝗð e ſublimioꝛis Rignicicanciet „iltn vel remilſuʒ velſoiufumh dicit ₰ R inimici cui ꝑci ſalua iuſticia ſiue iniuria Be quia ſine ſacrifitio penitudinis interioꝛis in adulus pena dapni om̃ino mbil remiſ ſionis oꝑatur. Alioqn pauꝑes et omino nihil habẽtes ĩmunes eſſent a peccatis.ac cideret etiã ſᷣm hoc ꝙ latrões ⁊ raptoꝛes ⁊ pᷣdonel iuſtificarẽt⁊ ſanctificarẽt hoĩes Si pena dapni ꝑ hoqð ẽ pena dampni oꝑaretur remiſſionẽ peccatoꝛũ ad ſoſuti onẽ ſpũaliũ debitoꝛꝝ. Ampliꝰ. Nihil aliud a nobis requirit diuina iuſticia.ni⸗ ſi vt mala noſtra id ẽ vicia ⁊ peccata deſe ramꝰ occidẽtes ea et moꝛtificates in nob ⁊ vt virtutes ⁊ alia dona: graciarũ ipᷣius ab ißo obtinẽtes ᷣm eaviuamus.⁊ ĩ iſtis Duobus pfecte ↄſiſtit ſanctificatio noſtra Nerfecte eĩ ſanctũ ẽ in q̊ et mala illa moꝛ tMcata ſunt ac ſi nũq; fuerũt ĩ illo bona ⁊ ſupꝛadicta viuũt.Lui autẽ alterutrũ eo rij deeſt ꝓculdubio ſanctus nõ c. In quo autẽ gra nõ viuit bonus nõ ẽ ea bonita⸗ te qua hic intẽdimꝰ bonitate ſiquidẽ na⸗ turali boni fuerũt eua et ada an peccatũ nõ autẽ bonitate greſtatim vt creati ſũt. iſta ergo duo genera opeꝝ.videlicet moꝛ tificatiua maloꝝ et eſfectiua bonoꝝ.dici⸗ mus eẽ duo genera ſacrifitioꝝ.Et pᷣmum genꝰ ptinet ad penitẽeciã.⁊ ſcᷣm ad diſci⸗ plinã. His em̃ duobꝰ mala in nobis ꝑſe qmur ⁊ occidimꝰ.et vꝛ hoc genere ſunt ti moꝛ et doloꝛ pudoꝛ ⁊ ira. qua cõtra nos metipos in dei vindictã accẽdimur. Silr ⁊ oẽs hmõi affectiões videlicʒ ĩidignatio abhomjafio.aſꝑnatio.deteſtatio. execra tio. aduerſio oſiũ. Oĩa em hec in extermi niũ pctõꝝ ſunt.⁊ penitens ſᷣm ꝙ ve peni tẽs hijs oĩbus vel aliqbꝰ vł aliqͥ eoꝝ/ma la p̃terita in ſe ꝓſequit᷑ ⁊ vnũquodq; eoꝝ ſacriſiciũ ẽ deo acceptũ⁊ ſacrificiũ iuſticie NRpeſſimi animalis ⁊ ideo creatoꝛis ĩpoſſibiles Eodẽ modo ⁊ diſci⸗ plina in illis intẽtionibus velur armisve lut fuſtibꝰet gladijs vtitur ad diſpdenda de huana anima hmõi inmunda aialia ſed ⁊ oẽs virtutes aĩalia iſta pſecuntur ⁊ modi ſacrificia animguiũ offerunt ab ini quis. Clamat autẽo legibus men debes ꝙ vtrũq; iſtoꝛũ videlics capii uatio et repꝛeſſio qua diximus.repᷣſſio ſci licet qua ꝓhibet᷑ regnare peccatũ moꝛtifi catio ẽ peccati.⁊ ſi non omimoda.moꝛtu um em reputatur om̃e peccatũ quod virö gracie non extinguit.tunc em nec vita glo rie auferre poteſt Quare moꝛtuũ repuia tur cũ non regnat.Quia ig per ſe mani⸗ feſtũẽ q; moꝛs et occiſio animaliũ omni⸗ no non placat deũ peccatis et vicijs ſic vi uentibus.et om̃ino illeſis animalibꝰ ⁊ re hus quibuſcunq;. Wanifeſtũ eſt ꝙ banc olam moꝛtẽ in nobis ⁊ a nobis requirit Ideus per ſe.moꝛtẽ vᷣo animaliũ et deſtru ctionẽ quarũcunq; rerum. ſicut thuris et thymiamatis et alioꝛuʒ huiuſmodi nũq̃ʒ deus per ſe aut ꝓpter ſe.ſed ꝓpter hanc quã diximus moꝛtẽ ſcilicet vitioꝛuʒ et pe catoꝛũ ſine qua inutilis omino ẽ illa.qte in tm̃ ſolũmodo vtilis fuit moꝛs animali um.inqntũ ad hancpᷣſtabat aliquod am miniculũ.per ſe aui aliud amminiculum nec pꝛeſtare poterat nec vn; potuit niſi cauſa inſtructionis erſignilicalionis aäe reuelatione veritatis inſtructto dei pplo penitus inulia remanſerunt. et ideo ceſ ſante illo tempoꝛe.ceſſare debuerũt.ſicut dicit Apoſtolꝰ ad hebꝛeos.ix. In varis baptiſmatibus et iuſticijs carnis vſt Pas tempus coꝛrectionis impoſitis. Am⸗ pliꝰ.Quid eſt ſupꝑuacuũ ⁊ ſuperfluum ni ſi ilud quo poſito nihil additur vtilitati pꝛopter quã ponendũ eſt et quo remoto nihil detrahitur vlilitati ꝓpter quꝗ remo uendũ eſt Lota autẽ vtilitas ſacrifitioꝛuʒ Eꝓpiciatio creatoꝛis.quare cũ ꝑ ſacriſicia ſpũᷣalia que diximus ſola ſufficienter ob⸗ tineatur.iſta vtilitas. et per illa animalia nihil de illa addat᷑. Manitſeſtũ eſt illa eẽ Amplius. Cum uiuſ⸗ es ꝓpete. qꝛ do na iniquoꝛuũ non ꝓbat altiſſimꝰ. ſicut lei git cc enaſtic. rmiii. Si auis aut grat =E Qre tꝑe legis a viris ſanctiſſimis et hmoi p boſſe moꝛtificat ⁊ cu ampliꝰ nõ poſſũt vinſtructione vel ſignificatione nõ indige⸗ ſaltẽ captiuat vel vt ea neregnẽt reᷣmũt 2 eiſdẽ leſiſtüir icut digk apig in adechu⸗ ad Con. In captiuitatẽ redigentes omnẽ intellectũ extollentẽ ſe aduerſus ſcienciaʒ dei in obſequiũ xpᷣi. Et iterũ in vj.ad Ro manos HNõ regnet peccatũ in nro moꝛta li coꝛpoꝛe. Et in.iiij.ad Coloſ.Moꝛtifi UC(pονπ. Et in. iij. Moꝛtiſicate mẽbꝛa veſtra que ſũt ſuꝑ terrã. Scire ta⸗ tibus ſerrentur. Reſpondemus.quia toti cõitali ppli hebꝛeoꝝ ĩpoſita fuerũtet ſaltẽ ſynodũ obediẽcie et deuoliõis in ill acqrebãt viri ſacti ⁊ eruditiſſimi. Sim plices vero et rudes inſtructionem qua, diximus pᷣter iſta duo bona⁊ ſivini ſancti ab eis recederẽt duos fructꝰ q̊s diximus amitterent. x legis tranſgreſioꝛes fierent. nn nu boit inin ean N Ee malide Sanatti Mügden ſtbu uſnocini, 1are Moak l mniu nirun wr. RHKZ N möitl 16 Y! GBaſet g d⸗ veeſo Pb ieo⸗⸗, re dar. g 99 Seect e er e . n Zri up ſciſſuras in populo dei facerent. et candalũ magnu tpe ulo. Ipaætia ſacrifi cia ↄtẽptibuia edderẽt minoꝛibus. Qua fe ſequeret diſſipatio legis ex toto /qʒtuʒ ad ſacrificia et ſacerdotu egeſtas ⁊ ſciſſu⸗ re eẽni ſcandalũ in poplo. alijs ſacriſicia illa cõtempnẽtibus. alijs illa hbonoꝛatibꝰ ⁊? offerentibus Ampliꝰ.Qui ſine ma D clatiõe vitioꝝ offerebat animalia. WMani feſtũ ẽ q ſeibos ymmolabat vicijs ꝓpt᷑ boc demoniis. Animalia ei offerebat ge atoꝛi.⁊ ſic ſe diuidebant.ſicut cayn.ex.iii. geñ. Quare interiꝰ exercebat ſpualẽ ydo latria. exterius aui dei cultura. Quis aule tio nõ tradũtur vłiponũtur. ymmo mini ma quedaet leuia et oĩa pfectionẽ nõ ha bencia.ſola imꝑfectio eoꝝ efficit. Si eniʒ egque capaces eſſent ad maioꝛaſt minoꝛa/ a ſapientiſſimo inſtitoꝛe potius impone⸗- rẽtur eis maioꝛaq;sninoꝛal ꝑpfecta q;ᷓ in pfecta et magis vtilia q; minus. Am plius.in ſcola doctrine ⁊ in ſcola virtutũ paulatim ꝓficit᷑.traditiões aulłẽ ſemper ꝓpoꝛtionales debent eſſe ꝓfectibꝰ. Qua re ſicut ꝓficiebat ſera eruditiõe populus ille. Sic maioꝛa ⁊ minoꝛa eidẽ gradatim imponenda erant.⁊ doctiine legis ſucceſ ſit doctrina ꝓphetarũ.tanqᷓ; perfectione oubitat quin vacare luxurie ⁊ eis qᷓ luxu⸗ xicinlo: tande aüt aduenit euangelice ꝑ rie ſunt ſit venerẽ coleꝛeſc eius ydolatriã J ſaluer exercere. ⁊ ad hũc modũ ð alijs Qquare manifeſtũ ꝙ pꝑ exterioꝛẽ cultũ ſolũ nõ recedebat᷑ a cultura demonũiniſi foꝛ⸗ ſitan exterius.cũ interius coꝛda ꝑ vicia et peccata demonibus offerentur. ? in vitio rũ et peccatoꝛũ oꝑibꝰ coꝛpa humana ſer uuirent eidem. Quare manifeſtuũ ẽ. qa E nec vera latria necverus dei cultus fuit ꝑ ſe ritus ſacrificioꝝ.verꝰ em̃ caltus dei om nem ſuꝑſtitionẽ exterminat. ẽt ſecum eſſe nòõ patitur. et ipos exercentes etiaʒ ſaciat ec ſanctificat. Ampliꝰ.Cũ huiuſmo di ſacrifitioꝝ ritus ꝑ ſe exercẽtes nõ ſaciet ptem fluminibus eos purificante. ſancti⸗ ficante atq; replente. Poſt hecautpb ectionis excellencia vltra qua non ẽ quo e extendat in vita iſta ꝑfectio ſanctitatis/ ⁊ ideo pꝛenominata rudimenta et inicia⸗ lia in aduentu eius penitus ceſſauerunt interdicta ſunt toto oꝛbe cõmuniter adꝑ Jectionen ſpiritualeʒ per apoſtolos inui at et miſeratoꝛe deo toti mundo ꝑ eos ꝑ fectionis euangelice graciam efferente. ⁊ graciarũ diluuiu in ablutione ipſius. eis qui ad eam recipiendaʒ ſe pᷣparare cona ti ſunt inundante.⁊ ſicut alibi diximꝰ gra ciarũ fonte ſeptem ſacramentis quaſi ſe⸗ „ aut ſancttſicet.nec ꝑ ſemetipᷣm deo place⸗ ſeauegre ſacrificiaſacramenta ſpiritua⸗ at. ꝓpter neutr iſtaꝝ cauſarũ impoſitus ett populo iudaico. ꝓꝑter cauſam igit qᷣ trka populũ illũ. QNue auteʒ cauſa poteraàt eſie apud populũ. ꝓpter q; non imponeret ei p ſeipm rirus ſeu cultus ar⸗ ceptus deo ac ꝑ ſe ſanctificas exercentes. cũ talis eſſet maxime neceſſarius. ⁊ maxi me ſalutaris.niſi incapacitas ⁊ iperfectio popu illiꝰ qua nõdũ vixemt in ritu ſub⸗ limioꝛis atqʒ diuinioꝛis cultus. Uñ poſt⸗ modũ ꝑ betas vaulatim ad ſpiritua⸗ lem culiũ et interioꝛẽ ſanctificationẽ inui⸗ tati ſunt. ſicut apꝑet Jeremie.iiij.vbi vᷣr. Nouatevobis nouale⁊ nolite ſerere ſuꝑ ſpinas. Lircũcidimini dño. ⁊ auferte pꝛe⸗ pucia coꝛdiũ veſtroꝛũ. Et iteꝝgiuſdẽ.iij. Ecce in circũciſe aures eoꝝ.et audire non poſſunt.Miterũ eiuſdẽ nono.Omnes gẽ tes habent pᷣpuciũ. om̃is aũt domus iſrł incircũciſi ſunt coꝛde. Jam igr manifeſtũ ẽ qꝛ nec veritas nec virtus nec ſalubꝛitas Hmõi ſacrificioꝝ cauſa fuit vt imponerẽt᷑ „ pobpulo hebꝛeon ſed ſicut generalitervez elſt.qꝛ ꝓ rudibus et nouiqs ꝑfecta ab ni a noſtra que deo altiſſimo offerre debe mus quibus ſolis et non alijs eidem pla cere poſſumus ⁊c que offe rentibus quecũ q; ſibi ſalubꝛia vel neceſſaria concedunt. Tlerum igitur et generale ſacrificiũ quod eo in pꝛimis et maxime offeren dũſet ꝙ eus maxime et in pꝛimis requirii⁊ quo non ablato non acceptat α auid ei of feraturjeſt vnuſquiſq; noſtrum. Oblatio autem iſta tribus mciis fit. Pꝛimu cum iuguʒ ſacratiſſime ac liberrime doctnine ſeruitutis ſueſuſcepimꝰ.tunc em ⁊ pars eius efficimur et ſacramur ſimul ſeu ſan⸗ ctificamur. Om̃e igitur ſacrificiũ qð deo rite offertur ipᷣa oblatione ⁊ deo ſanctifi⸗ catur ⁊ pars eius efficit. Sic fit et in nobᷣ cuʒ xpᷣiani efficimur.quia per manus ba⸗ ptiz antium deo oblati et ſanctificamur ⁊ et pars dei ęfticimur. ſicut dicit Apoſtolꝰ ad Loloſ.pQui eripuit nos de poleſta te tenebꝛarum. et tranſtulit nos in regnu filij dilectõis ſue. Etiten. Qui dignos nof fecit in ꝑtẽ ſoꝛtis ſäãctoni lumie. De bis autẽ qui religiões ingrediũtur vnuſqaſqa,ʒ H HMD Pirs iſofferae Baceαι Presale ued IHcneſ Pen: E & gaſtej— raf often 33– r eſt owarteme De eoꝛũ dicitqᷣ dño offerũtur holgaſiũl ho locau ſtu gutẽ dicit ab olon ꝗð ẽ totum⁊ cauma qo eſt icendiũ qſi otũ incendium ſeu iucenſum. Holocauſtũ autẽ ꝓpᷣe dice bat ſacrificiũ qð totu igne ↄſumebat᷑ de nihil relindbat᷑ in Gbuſtum. ſic ⁊ iſti ni hil de ſe vel de ſuis relinquũt qð ĩ igne ſa cie dilectiõis eadẽ vice nõ offerãt. nemo autẽ dubitare poteſt: quin ⁊ deo offerẽdi ſimus.⁊ ꝗn etia eiꝰ totalit᷑ effici debeamꝰ et quin hmõi oblatiõe q̃ dei efficimur ſa⸗ cxemur ⁊ ſan ctificemur. Secundu ſa⸗ Crificiũ ẽ penitẽcie ſeu diſciplie. quoꝝ alte ro videlʒ pñia vetera vicia atʒ pcta macta mus:altero vero id ẽ diſciplinadona gra cAarũ ⁊ virtutuũ ĩ nobis cuſtodimus:et vi⸗ cia atq; peccata qͥ minus in nobis oꝛiat: aut creſcat ſaltẽ debita vigilãcia pᷣcauemꝰ⸗ Eerciũ ſacriſiciu eſt oꝛatiois in qͥ ĩtelli gimus etiã ſ. acrificiũ laudis.nõ eĩ eſtvſq; qua q; pfecta oꝛatioſqᷓ laudẽ nõ habet. et q;diu durat coꝛruptio in qᷓ ſumusſſꝑ iue⸗ nit vnaqqʒ virtus ĩ nobis ꝗd deo mactet ⁊ occidat.ſꝑ em̃ iuenit fides obmurmura tiones vł ſenſuũ exterioꝝ vłinterioꝝ ſcʒ ꝗ ẽ itellectus cõtra veritatẽ dei. Officiũ au tem fidei ẽ et opus ꝓpᷣũ moꝛtificare. Hoc eimponere eis ſuenciũ. Et ꝓpter hoc Jolu victoꝛio ſiſſima ẽ fides in ſacramẽeto altaris vbi ⁊ ſenſus extenoꝛes et ſenſus ĩ terioꝛes ꝓut diximus omnæeqʒ cõtradicti onẽ phyloſophoꝝ et hereticoꝝ admiran do triumpho vincitetſi uperat:ſicut ⁊ ym⸗ molatrix opulentiſſima atʒ ditiſſima:ꝗ taã tarũ beluaꝝ carnificina offert deo ⁊ imo⸗ lat. Sic diſciplina intellectusvanarũ⁊ in mundaꝝ ⁊ nociarũ cogitationũ ſtragem innumerem Wans.r exterminiũ in ipſis legibus lat..pter qð in pſalmo dictũ ẽ. Conſige timoꝛe tuocatnes meas. Sixſpes terro⸗ res et minas que ſũt a parte camis ⁊ m di ſiccharitas omnia odia ⁊ mala q ſunt odioꝝ/vt lites rixas et bella.⁊ ad hucmo dũ de alis interioꝛibus.vt beniuolencia inuidiqet que inuidie ſunt. Pax turbulẽ⸗ cia et iraſet que eoꝝ ſunt.et de ererioꝛibꝰ idem ẽ videre.vt diſciplina oculoꝛũu illici⸗ tos aſi becæ diſciplina auriũ illicitos au ditus et diiciplina oꝛis ũllicitos etinbone ſtos guſtus. Silr ulicitos et inhoneſios: ⁊ ocioſos ſermones ⁊ ad hunc modũ de om̃ibus alijs qᷓ per coꝛpus agunt᷑. inde quia omes occiſiões ⁊ victoꝛie ſunt inqn tuz p certamen et belluʒ fiuntet ſacnificia ſunt inqntũ ꝓpter ſanciihicationem ſcom ipᷣius dei honoꝛẽ fiunt. Manifeſtu igitᷣ tibi quia ſacrificia noſtra nos emundãat: et ſanctificant intus ⁊ exlerius.⁊ deo gra tum obſequiuʒ ſunt.cui ſemper grata: et placita eſt moꝛtificatio peccatoꝛn. ꝓpter oc diximꝰ quia ſingule virtutes oferut deo munera placita ex nobis ip̃is.ſicut fi⸗ Z des offert dqo intellectum illuminatum ſaluberrima veritate puriſicatum a tene⸗ bꝛis ignoꝛancie ⁊ erroꝛu et cautuʒ a clau dicatione quam ſupꝛa expoſuimus foꝛ tem a debilitate dubietatis et opinionis quã ſimiliter ſupꝛa declarauim2. Olf⸗ fert etiam ipᷣm deuotum ⁊ incuruatum ꝑ obedienciam ad piuine auctoꝛitans ve⸗ neralionemiet ad veriiatis quam ſupꝛa/ fundamentalem nominauimus recepti⸗ enem. ⁊ in hijs omnibus que dinimus ſi desipᷣa eluiſteus ſan ctitas intellecius ſan ctificans ipſum caput mentis id eſt intel lectum ⁊ ſacrificans ipſuʒ id eſt mactans faciẽs moꝛtẽ illaniocundu deo ſacrificiũ Maaochi bos modis abus dirirffus. vi⸗ erhibet ſpiritui ſampoſhabitaculum intel leetus pacatũ ⁊ quietũ efficiens.ipᷣm q̃da modoſibidẽ retinet ne recedat:mavie aũt eidem gratum ſacrificiũ faciens de moꝛti ficatiõe cogitacionũ veniẽciũ a ſpũ blaſ⸗ phemie quoꝝ impꝛobitas maxime inqui elicet moꝛiiſicans jpm qntu: ad vicia et peccata ipᷣiusi⁊ qũi ad ſe Ipm. videlicet vt ſibi moꝛtuus deo viuałet hocẽ ↄmũe .̈un virtutů. Similiuer et ſpes oflert deo altiſſimo totum ſecurum iocuudun ⁊ tri pudiantem affectum tanq; ceruum ſaliẽ⸗ etat et contriſtat in quibnſdam ſpiritum tem quapagnos ouium. Charitas vero ſanctuũ et interdũ extinguit. non quidem eſſẽciali᷑ ſeu pſonaliter ſed ppter gracia eius/que ſic extinguit᷑ interduũ ſicut dictuʒ eet ſcriptũ Sapiẽcie pᷣmo capitulo. Sic timo: dei aqs cõcupiſcẽciarũ moꝛtificat. tria ſacrificia illa offert que ngminantur: Neuitici pᷣmo.iura tres ramoꝰð ſuos quo 1 u pꝛimus zelus eſt quo ad dei contume⸗-⸗ 4 8coꝛ per eam vꝛiuur et aſfatur. ecun⸗ us. Pietas quo ad tribulationem ſiue „ velut frigus ſpiritualẽ tremoꝛẽ incuciens ſpiritualem ſiue tempoꝛalem pꝛoximoꝛu. eos cogelat et mouere vel fluere nõ ſinit. W coꝛ frigitur in oleo ſcilicet mſcdie p ignẽ Tpler hoc ſuo tremoꝛe illas deo ymmo ſopne dilectoy. ercius eſt beniuo⸗ annt NNodl ofertur. cuun (enisſi Nenl nnuin puluo kgus Känd lor Aemun nre heiſe intel Noogep lioſeit nigron Rpiu Mieli eſe . z. à 5* — lxxuij „ . . „%„. D „ 2 ⸗ „ „ „ „ „ icii deg lencia. p quã pijs deſideriis co: coduitur „ vacauit. Pꝛimũ igit acpᷣncipale ſacri⸗ P Ntrn eęæt quodam velut panis ſuauiſſim? deo// Mein qð a 3 regꝗrit᷑.noſipi ſum ſine c⸗ neanmni offertur. p ſe aute noius mübil deo fragre oblatiõe hil qõ deo offerimus placit’ũ Aenii reſ. nauius aut ſape ; coꝛ qð zelo eius ſi ẽ vł acceptũ.cuius placatioe alia deo ac⸗ luten viit ↄpatiõe ꝓprximoꝛu ſic trigit. pijs deſi⸗ cepta ⁊ placita ſunt. ꝓpter að dictum eſt – geris ſic cogtur. et ĩ hus oĩbꝰ ⁊ ſilibꝰ que geneß. iiij. Reſperit oñs ad abel ad mu H 1 dant metu plixitalis pterimꝰ. 7 adeo euidẽs ẽ nera eiꝰ. Et ſm alia laʒ iflamauit dſis ſu . . Nant veritas. vt ꝓbatioe no egeat. Sic de ſon per abel ? muera eius.no e dicin ad mu⸗ odette ↄtribulato qm ſic deo acceptiſſimũ ſacrii nera abel. pꝰ ad abel.qe ꝓpot abel acce ne w nullusintettectuspmitiuroubitare e muner⸗ altiſimo müera. no abel – Eſt em tribulatio coꝛdis nõ ſolũ moꝛtifi- heer munera⸗ Scom ſacrificin opmin —R catiovitioꝛũ et pctõꝝ ſʒ etiã coꝛdis ſpiritu/erloꝝ ſic illud ẽ. Coꝛ ↄtritũ humiliatuy n ale marcyriũ.qdð gladus pctõꝝ ex omi pte ſacrificiũ deo ſpiritus ↄtribulatꝰ. Hercin Gnec oↄfoditur.ex oĩbꝰ ↄpũctionibiſtis atzvul ¶ Eoum ertenoꝝ videlicet q̃ ꝑ coꝛpus agui ASelt 4n neribaſuauiſiſſimos doloꝛes atʒ deo gra 2 qꝛ hon duo ſuni genera ſacrifitioꝝ iſto nunſlüi tiſſimos ſuſtinet. Si em̃ martyriuʒ coꝛpis rũ.videlicet ſacrificia paſſionum ? acriſi mncinin deo acceptũ ẽ.multo foꝛtius martyriũ coꝛ cia actionũ. etĩ ſacrificiis pa ſſionuʒ exce jumnt g. Jam igi declaratũ ẽ ibi p hecq dini let manyriu. Wartyriũ ei ẽ paſſio ↄſũ D — mus.quia duo genera ſacrificioꝛũ ſpũa⸗ mata vltra qua nulla. Sacrificia vᷣo acti⸗ Midosut liũ offerũt deo altiſſimo ꝑ vnãquãq; vir onu euidẽcioꝛa ſunt in opibus diſcipline Cnnstnz tutẽ.quoꝝ alterũ ẽ interius vicij contrarij clauſtralis. ſic ſunt oꝑationes vigniaruz. uſar Alterũ auteẽ fructus et operatio ꝓpᷣa ip̃i pſalmodiaꝝ labonꝝ etiã coꝛꝑaliũ qles by ernn . us virtutis. Unaqueq; eivirtus ranõe cõ oꝛdo ciſtercdenſiũ. n bis aut ſacrificiis . ten rrarietatis moꝛtificat viciũ ſibi contrariũ. excellit oꝛatio cuʒ ptibus ſuis cum pfeca ¾ noboi et peccatũ. ⁊ nibilomin? exſe velut ð fon fuerit.excellit inq; ctuʒ ad pinguedinem EN teviuifico atʒ puriſſimo emangtionẽ ppᷣe deuotionis. Doctrina autẽ ⁊ pᷣdicatõ mfumert n opationis eminti ſenecharike⸗ velut. excellunt q;tum ad fructum In doctrina iacugte ſonte viuo atʒ puriſſimo tres emanatio⸗ ei 7 p̃dicanõe ſincera atʒ denota nõ ſolũ R nes effluit. quarũ pvᷣma ʒelus ẽ ſiue zelare offerunt vᷣba ⁊ laboꝛ gi vtriſq; ſuſtinek. msdeß⸗ ſecũda cõpati ſiue cõ dolere. tercig bonũ etiã ipi auditoꝛes qpeã ↄuertũtur. Ue alijs appetere ſeu deſiderare. Sut et alij kus ei atz ſincerus doctoꝛ ſeu pᷣdicatoꝛ.ve rumnmnl ex eodẽ ſonte ſacratiſſimo pfluentes. riuuu us occiſoꝛ æ mactatoꝛm ver? maducator u fenes puriſſimi. fratres optim pcedetes. quas ? animaliũ imũdoꝝ ſiclegit᷑ Job.x. cõ⸗ hic nos. de induſtria pᷣterimus. Pꝛet aut cidẽt illũ amici.diuidẽt illu negociatoꝛes . emanaiiões iſtas ⁊ fluctus ex eadẽ vᷣtute Et Actu.x. Occide petre ⁊ maduca. Occi⸗ offertur deo altifſimo mactatioſiuemor ſoꝛinc;e meraner ĩgladio ſpũs g ẽver umil nficatio oim vicioꝛu et pcton pſertim di: goin we ſic legitur ad Ephe. vj. 7 ſjerem. zittl mrite cpamtati repugnatiu. Sivis ault Avii waledieine a ler ladli Gd ac alig videre q diximꝰ. ymaginare vi⸗ ſanguie.x ĩ pſal. G ladius E eoꝛuz? R rũ ſan du? diſciplinatũ. ? ſaede eo dilige mnecſavoene⸗ odoꝛẽ habẽt ſnauitatttt ae tẽ oſideratignẽ. 7 appebit nibi euidẽt ann ſacta niſt er virtungue graciis. vel q . Riu maletin Ro niil ecat a ſacnificio 1ord lunt vler ab, ſunt a aute ſarifli. ee ei mentẽ ipius iplentilla duo genera vir⸗ vtutes ſun ve en Htutibus niſiq noiani ntaen tutũ qᷓ diximꝰ. tolũ coꝛpus eiuſdem occu mus? numerauimus. wanifeſtü Enulla huutinn, pãt exterioꝛa opa virtintũ.⁊ pꝓpter hoc ve eẽ ſacrificia qᷓ ſapoꝛẽ aut odorẽ uauitatt aengl lut agnus ẽ aromatibus virtutũ ꝛ graci habeãat pᷣter becq noiauimus ⁊ nũeraui *. iune arũ repletiſſimus ac fragratiſſimus tota mus Ampli?. Lum ſacrificium nibil S „ Amnven, liter qntũ d vicia et peccata mòꝛtificat⸗/ placationis habeat niſi ex virtunbus vel eiſtnmmn detrũ catuac circumciſus! cũ in eo nibil gracic condimento. Non enim ſunt aro mnͤſece ſupfluum. nihil fedũ. nihil ĩoꝛdinatũ om̃i mata alia que ad nares dei aliquid ſua⸗ GNdn no relictum ſitj/et ꝓpter hoctotus ẽin ſa⸗ uilaun vr boni odoꝛis tranſmittat ; g/fe ſame Cnn crificio. totus ſactificium totus oblatio. vr vlutes re ſola ſacrificia ð ꝗabꝰ agimꝰ lnonn Euius eyeplar xp̃s dñs ẽ in crxnce pen placationeʒ hnt q eo accepta ſunt æ nõ e erindvo nibila martynio vel ſacrincio lia quare in nullis aliis vl placatur de⸗, – Se— . legibus El blacet deo. hBec aut ſunt olfen eccle: ¶¶Dicemus igit aa ſeptẽ ſunt: aru pmus E ſia catholica. quare ſola ſacricia catholi E ꝓceſſio in qua et oꝛnate ⁊ oꝛdinate ince R iu tce ecteſie. Hoc ẽ pᷣiane deo altiſſimo ac⸗ cdit donec puenit ad maximũ ſacroꝝ qð i 4 cLepta ſunt et pᷣlacatoꝛia. Ampli⸗.quia ẽ miſſe celebꝛatio exterioꝛ. Sacrameniʒ nohei nihil quod apud homines ſit vł in bomi em altaris. ⁊ veritas ẽ in eo/ꝙ ↄtinet int⸗/ nu ł⸗ꝰũ nibus eos ſacrat vel ſanctificat niſi virtu videlicet dñm ſaluatoꝛẽ et integritate na myeli . tes ⁊ gracie aut op que ſunt ex illis. Ga ture hũane etfoꝛme ſeruilis quaʒ ꝓ nobᷣ dNNAe⸗ òèM CQrlficia aut noĩ s veri ſacrat ⁊ ſanctificant? ſuſcepit.et ſecũdus ẽ in eo ꝙ exteni? ſenſi⸗ lo offeretes, ideo nulla alia placent deo vel bus ephibet᷑ vñ cõicatio exterioꝛ ad ſacra Whne LC „ Hiacant den. Attede aut ꝗa ſacrificiuy mẽta exterioꝛa prinet. Terciꝰẽ laudu; Nengn Adſi ſaluatoꝛis qð in ara crucis patri miſe/ diuinarũ audibil reſonãcia. Quart⸗ e uen D Iicoꝛdiaꝝ ꝙ recociliatiõe mundi obtulit: ¶miniſtroꝝ oꝛnatus exterioꝛ. Quintaeſt pni gqp ipemet fuit velut tota apothecalſpũa 1âius tẽpli appatus. Sextus ſignon Kihea liũ aromatũ ↄditiſſimũ fragratiſſimũ:qa? ſeu cãpanarũ pulſatio. Septimus ẽ ex nift hic nõ tagimꝰ nec ipᷣm cũ de cõitate gene/ piatio exterioꝛ id ẽ aque bñdicte aſperſio n tis humani:aut vniuerſitate hominũ lo⸗ PHon ergo ſacrorũ etterioꝛũ veritas ſunt Aun Quemurſin pᷣcedẽtibꝰ monibus noſtris ſacra iterioꝛa. Interioꝛ eĩ ꝓfect⸗ qͥ de vᷣtu unt appᷣbẽſum intelligimꝰ quã⁊ ſacrificijs ißi te in virtutẽ ꝓcedit᷑.qͥ ⁊ veniẽti ſponſq cũ Nf her us et ↄdimẽto graciarũ et virtutũ eminẽ⸗ debito oꝛnatu et apparatu occurrit᷑.v in ſoſeſen iſſſimaꝝ placuii eouſq; ꝙ deũ mũdo pla melioꝛa et ſublimioꝛa ꝓficit᷑ veritas ẽ ꝓ chene (CcLafe poiitttt. ceſſionis illiꝰ exterioꝛis et illa figura iſti⸗ üione Oſt hec aũt loqmur de ſacris de Nõ poteſt aut dubitari an iſta ꝓceſſio i⸗ sind quibꝰ i diximꝰ: gꝗa ſacra ꝑ ſe ad terioꝛ ⁊ ſalutaris ſinet ex neceſſiiate debi ug Adiuine honoꝛificẽcie cultũ ptinẽt: ta.⁊ ꝓpt᷑ hoc nõ ſolũ decẽs et expediens mh ¶Emmo ipa ſuut cultus ipᷣe.Et qꝛ honoꝛifſi ivt vulgo cõpeteẽti figura ⁊ ſilitudine cuue mumn Cecia diuini cultꝰ in tẽplis maxime ⁊ agik nientiſſims mõſtraret᷑. cũ nõ niſi p expᷣl⸗ W et exercet/ꝗa vero duoꝝ genera tempion ſas ſilitudines ad ſpũalia itelligeda ↄmu Wer ſit diuino honoꝛi et cultui deputata:ne⸗ nitas vulgi poſſit ꝑtingere. Niſi ei cogni⸗ n celſario erũt et duo genera ſacroꝝn. Et ta nõ diligeret ⁊ niſi dilecta nõ quereret Jð Duo genera temploꝝ ſunt.Alteru vnuʒ æ niſi qſita non inueniret ab adultis. In in verũ qð ẽ totꝰ cetus ſctõꝝjet vnuſꝗſq; eo 7 doctis igiuur ad doctrinaã ⁊ eruditioneʒ cin tr. Alterũ vero moꝛtuũ videlicet ex mor⸗ iſta exterio: pceſſio. Doctis aũtmagna. n tuis lignis ⁊lapidibus.et hocẽ ad viuũ ?⁊ uocatio E.et magnũ incitamentũ ad ꝓfe⸗ iuse veñruũ templi. ſicut figura ad veritatẽ.qre cctũ et ꝓceſſum interioꝛẽapte enim legũt elle cult eius ad cultũ illius ſi ꝓpoꝛtionabi in ipᷣo oꝛdine oꝛnatu er apparatu pceſſi⸗ nna liũ em̃ vt ait Ariſtol. Si aiterũ ẽ:alterũ ẽ:· ¶ Dnu. qliter ⁊ in cipiẽdũ ſit eis et ꝓgredien Ueporan Pꝓpo:tionabilia ſunt tepla iſta cultibꝰſeu dn ⁊ ĩ celeſtẽ ecdleſiã intradũ ⁊ ad celeſteʒ ene culinris. Cu igit ſili ſe habeat ad cult? ſu meẽſam boc ẽ eteme refectiõis intrandus lmneit Qps e pgtmhim: qo ſic templũ ad téplũ /pmẽſam em altaris eterne ſacietgtis mẽ⸗ nn ina cultus ad eultũ: et ꝓpt᷑ hoc ꝗa tẽpluz ſa. et acquiſet 2 ſignat᷑.et iſta ẽ meditatio Jigura ẽ 2 ymago qntrie: erit latria verꝰat ⁊cãtatio et ſignatiogalde dalcis ⁊ iocun S oi chzliber cultus. Euidens auũt e iſtud in de⸗ da ſpecigiſtoꝝ bonoꝝ habẽtibus.nõ ſo⸗ Mei ccatone ecclie et recõcaliatiõe eiuſdem. iũ aũt iocundũ ẽ.ſed et ſalutare ẽ ſepe re⸗ A Deglicatio ei ſiue ↄſecratio eccłiaꝝ figura pᷣſentari popułquare obuiã itur. vetur füda ,„ . ?⁊ dedicatiõis ſiue ↄſercatõis baptiſmall regi pariter et iudici et qualit᷑ obuia ei eũ enf tecociliatio eclauꝝ recõciliatõis pnialqdð tes ꝓceſſionaliter cũ apparatu qui in ap tae facile ẽ videre intelligẽtibus et exercitans paratu ceſſionali legit c intelligiturſab Etat in hijs. Et da ſicur dinm ſacra exteriorna eodẽ ducẽdi ſunt triphali verillo crucis eon aag honoꝛificenciã dei ſpecialit᷑ pertinen t pmo et introducẽdi in illã celeſtẽ domũ hidr El Ppe: vnde et tepla erterioꝛa loca habi aula nõ manufactã ⁊ vt ßmonẽ de hmoi nüͤt oliionis gloꝛie dei vocant. Sicut ibi. dñe rebus abbꝛeuiem⸗. totũ g in ſacris ene⸗ — i glie tue. Jerla e locli habitatois noꝛibꝛagit. figura & ? repſentatio aueniẽ aln Ser kindd nobisp diuiſionẽ tiſſima veritatis et q in nob eẽ debet nũc dQ, mb D unt modi ſiue maneries ſacroꝝ iſtoꝝ. Ad in futuro nobis ꝓmittit et obtinrda· ppe — Amiſang Dam el⸗Wr e nen RRRZ enent enenauin .M ddg. On nor. On ai Bepnse bichrihet Wonftis ſecradete iiiongi AdiK hat reni laüafnnte. S nerler i Nislgis nſino niintcn nieleien Hiieen eunno uant abacllis mmi⸗ 4 Lenin Nun geſt Vmen initih uzen ,Ceal, et us i nareiſare nn in Etetuiga 8 gintcp lgit⸗ o o chinhnen edehnin ſlcischh no Men ibebelnin gobtmic ſperat᷑.ſicut totus apparat⸗ pallioꝛũ ſeri coꝝ et ſacroꝝ veſtimetoꝝ decoꝛ ẽ hic ite rius fulgere debemꝰ. Hoc ẽ decdꝛẽ virtu ni et graciarũ.⁊ decoꝛẽ qͥ in futuro ſeculo deécoꝛadi ſumus. et lucide ⁊ valde vtiliter repᷣſentat.ſic ſplẽdoꝛ luminariũ ⁊ internũ gre ſpledoꝛẽ.et futurũ gloꝛie fulgoꝛẽ. Sic pulſatio capanarũ et ſonitus doctrine et dicationisvoces. Sic expiatio illa quaʒ diximus aque ſanctificate iuges ⁊ quotti dianas expiationes.et nouiſſima ꝑ quaʒ omis macula ⁊ ruga tollet a tota eccleſia dei.qᷓ vocatur in ſacra ſcriptura circũciſio nouiſſima. Myſtica ꝑ qua nihil culpe ni⸗ bil pene remanet in electis deſignat ⁊ rep ſentat intelligentibus. Sic ſacra ↄmunio exterioꝛ ⁊ interna cõmunionẽ atq; refecti one. hoc pᷣſtat et eterne refectionis cõmu nionẽe pariter et refectionẽ euidenti ſimili mdineę repᷣſentat Sic iugis laudũ diuina rũ reſonantiũ ꝑpetue iocunditatis canti⸗ ones in gloꝛia ſanctoꝛũ in futuro cantan das. et bic in ternas triuphatiõ es videre valẽtibus:euideter ↄſtat.et vt abꝛeuiem? Fᷣmonẽ iſtũ.quia manifeſtu ẽ ſacra exten⸗ oꝛa q vtiqʒ ſigna ſunt interio vabiq; veri late eoꝝ nõ poſſe ꝓdeſſe inqua ad hocvt ſacrentur et ſanctiricentur celebꝛantes. Sacroꝛũ aũt interioꝝ nulla eſtvirtus pᷣterq; diximꝰ. vel ſanctiſicãdi Nerũtamẽ quintuplex eſt pfilſnuccad tlaneit Nr Mi⸗ ad ſacra ſpũᷣalia.a hanc expᷣſſam repᷣſentationẽ fa ciit in rudibus ⁊ indoctis. Secũda eſt re, memoꝛatio eoꝛundeʒ ꝑ qua etiã docii in amoꝛem eoꝛu et augentur et roboꝛantur nPercia eſt inuitatio et ꝓuocatio intuenti um exteoꝛa ad amoꝛẽ et deſideriũ inter⸗ non. Nuarta ẽ impetrati rremoy ſa crorũ.Cuiuarerio impetratoꝛia ſunt Poc aũt ẽ ꝑ quid culł᷑us dei altiſſimi ſũt. Oninta emẽ rememoꝛatio beneſitio ru der aut alion mirabiliũ. ſicut apud he bꝛeos feſtũ tabernaculoꝛũ in rememoꝛa nonẽè. ꝙ in tabernaculis quonda babita re fecit deus tribus iſrael.et feſtidaſche ĩ rememoꝛati neʒ liberationis de egyptia ſeruitute.Apud nos ſimilia multa iue⸗ niutur in ſacris noſtris qualis ẽ repᷣſenta no dñice reſurrectiõis et ſacrarũ mulierũ collocutio.ac ſolũndo vngendieum aro⸗ matibus. qualis ẽ repᷣſentatio geſtorũ q apparet in ſculpturis et picturis eccleſaꝝ. 1 .Manifeſtu ẽ ſacron ex õ no ee virtutẽ ſacradi lxxv noſtrarũ.Quia igr nulla ſacra iſtas vtili⸗ tates habeht niſi noſtra.⁊ ꝓpt᷑ has vtili⸗ tates om̃ia ſacra inſtruẽda ſunt. Manife ſtum ẽ nulla debere eẽ pᷣter hec. Nulla ei ſunt vel fuerũt q adeo vtiliter oſtendant in doctis ⁊ tanta renemoꝛationẽ faciant eoꝛundẽ.que adeo inuitent et ꝓuocẽt ad amoꝛẽ internoꝝ ſacroꝛũ.nulla ſunt vłfue runt quibus adeo honoretur deus altiſſi mus.hulla ſunt vel eſſe poſſunt in quibꝰ dei mirabilia ita euidenter legerentur. et generaliter nulla ſunt que iſtas quinqʒ vtilitates habeãt vel efficiant. ergo nulla ſunt digna nomine ſacroꝝ pᷣter hec. Qui bus em̃ libꝛis euidẽtius oꝛnatus noſterĩ⸗ terioꝛ apparatus qui ẽ virtutum et gracis arũ ita euidẽter deſcribi poteſt.ſicut oꝛna tu luminariũ et apparatu pallioꝛũ ſerice⸗ oꝛu.appenſis templi parietibus.et ſacris altaribus circũdancie.qua affluencia ſer monũ qua diſſertitudine vel eloquencia adeo ſuaderi poteſt ſpectantibus.quali⸗ ter videxi templũ oꝛnari vel apparari cõ⸗ ueniet.qua inſpectione hui? pꝛnatꝰ ⁊ lo⸗ cius templi viſibilis apparatu.Quibus li bꝛis excogitari potuerut.quibꝰ adeo ru⸗ ditati ſue.adeoq; lucide doceri poſſi nul lus indoctus de templo interno et ſpũali quod nos eẽ debemus et de omm appa ratu qua via adeo conuenienter oſtendi hominihus potuitquales in dei myniſte rijs eos eẽ opoꝛteatjet qualiter ſe habere vt ſacris veſtibus ⁊ oꝛnatu miniſtroꝛum in ſacris veſtibus atq; geſtaculis.ſiue re⸗ liquiarũ.ſiue ſacroꝝ vaſoꝝ.ſiue in ꝓceſſi⸗ onibus ſiue in alis ſacris. Ampᷣ.Quis verus ẽ cultus exterioꝛ neceſſario ſumme veneratiõis exterioꝛis ↄpꝑaxeeus.hHuic cui innititur religio xpᷣianaergo nõ ẽ aliꝰ cul tus dei exterioꝛ alia laa quã hec. quare nõ ſunt vera ſa cra ⁊ dẽo accepta niſi hec Amp̃. In iſto cultu et in hüs ſacris nõ ſolũ ecofſſima ſennhus oculom aun um adhibẽtur.ſed etiã ſpecioſiſſimavt au rũ ⁊ argentũ ⁊ lapides pᷣcioſi: quare ſum mus decoꝛ exterioꝛ neceſſario ẽ in his/⁊ ſummus decoꝛinterioꝛ ſubeſt ei. Quare iſte cultus ſummi decoꝛis ꝑ omnia eſt. et ideo ſummo deo ſumme dign?ꝰ. Wwa⸗ nifeſtũ etiã ẽ ipſo ſenſu nec negari poteſt niſi qui negat niuem eẽ albam. nec vnqᷓ; uiſſe cultũ pfecti decoꝛis pᷣter iſtũ.quo de us honoꝛat in ſola eccleſia xpᷣiana.Et ſi eĩ cultus hebꝛeoꝝ aliꝗd decoꝛis habun mo ● De Virtutibus . dicũ illud et iniciale ſolum fuit.· Adeo Oſtq; clarnit ex oꝛdi⸗ nsehab „⸗ em̃ ea que diximus ſenſu maſſifeſta ſunt ne ipo reruũ diuinaliũ ipobine vt quicuiq; vident decoꝛem domus domi ⸗ atcz ſeienclaru lapien eii ni exterioꝛez apud nos ipᷣm incredibiliter cialiũ. ſciencia de ver⸗ ſnan admirentur. et coꝛde confiteatur.cultum tutibꝰ et moꝛibꝰ. devi ibvcoſt iſtum non eſſe inuentum inſtinctu huma cüs et peccatis.necno consce ni artificij. ſed diuie reuelatiõis ⁊ celeſtis et vemer lis d ſerihi⸗ äfrann magiſterij documentũ. Cultum aute iſtũ Se⸗ tionibus conſequentè ſine⸗ exponere ꝑ ſingula. et cultum iſtum inter eſſe pᷣcedẽtibus. Incipiemꝰ auviliate deo osd p̃tari declamatoꝛie.et popularis ẽ expoꝛ⸗ pſcrutari de his ꝑ modũ ſapiencialẽ. p ſinei⸗ èN tationis. et pᷣter ꝓpoſitũ pᷣſentis negocii. vias ꝓbationum donec ſtabiliat eẽ eoꝝ R ett hic quideʒ finem faciemꝰ pꝛeſentis ira qð hʒ queſtionẽ ⁊ cõtradictionẽ.et acꝗri ctatus. Si in aliquibus debitum ꝓmiſſi⸗ tur tibi certitudo ſup queſtionibꝰ ⁊ opini ize onis erſoluimus.diuine gracie hoc attri: onibus q de eis fuerũt ante.⁊ etiã adðuct vuentes. In quibuſcunq; autem minꝰ fe ſunt. Poſt hecvo loqmur de bijs mo D cimus noſtris hoc defectibus imputãtes dis alijsvt ſit nõ ſolũ multiplłr lucida imſo ietn Completus eſt quintus tractatus cuʒ rũ cognitio ſʒ etiã iocũda. et generãs affe ipi⸗ Dei laude et eius adiutoꝛio. Amen. cciones ꝗbus adiuuet᷑ animarũ noſteaꝝ gen pfeciio.ꝗbus incitẽtur ⁊ etiaʒ armẽtur ad hugtm bella cõtra vicia et peccata.abus vᷣtutes Rs ⁊ moꝛes efficiãtur eis deſiderabiles nõ ſo labi . ii Gerfibutſonſiſedd glid ipᷣa dtectione nuns łplacet᷑ deo.hec aũt ſunt q offert eccle: decoꝛe fuauitate ſalubꝛitate ⁊ mulitudi⸗ ſa vabolicgguare ſola ſacrificia catholi ne ac puichꝛitudine mirabiliũ arn ice Wä te ecdeſie. Hoc ẽ rp̃iane deo altiſſimo ac⸗ mus elia in ᷣmis ſennones eoꝛu a pceſie ſan cepta ſunt et placatoꝛia. Ampliꝰ. quia ruũtnos eſdeclarabimꝰeos expoſiloe bꝛe ie nihil quod apud homines ſit vłin homi ui ⁊ lucida. ullius igr qui dirit quia üic nibdus eos ſacrat vel ſancnticat niſi viruu virtus ẽ habitus mẽtis bñ oſtituie. Si n nn MecP ſ*εασ°ztes 2 gracie aut opa que ſunt exillis. Sa // lerit ĩ ſermõe hoc ꝙ virtus ſit melis 8 34 ’ o e crificia aũt noĩs veri ſacrãt ⁊ ſanctiſficant ꝗↄſtitule.id ẽ mentẽ bñ cõſtituẽs að eſt be nii offerẽtes. ideo nulia alia placent deo vei ne oꝛdinas. relinquit nobis adpucambi ul placant deũ. Attẽde aũt ꝗa ſacrificiu, guitateinõ parua, quia vl intellexit de dir nin dñi ſaluatoꝛis qð in ara crucis patri miſe tute qð eẽt bñ edinas mentẽ lm ad:ſine il Nricoꝛdian p recõciliatiõe mundi obtulit: Fm partẽ aut ſimpl:.boc ẽ ᷣm toru. Nõ ſi⸗ gqð ipemer fuit velut tota apotheca ſpũa ovidet autẽ ꝙ fm tom̃ cuʒ quedã virtutes liũ aromatũ ↄditiſſimũ fragratiſſimu: qda alio mõ ſe hre videatur. DPꝛudẽcia nanc * hic nõ tagimꝰ nec ipᷣm cũ de cõitate gene ſolã vim intellectiu in mente.no autem ſinnu ris humandaut vniuerſitate hominuũ lo⸗ totã mentẽ bñ cõſtituere ſine oꝛdinge e — „ quemur in pcedẽtibꝰ pᷣmonibus noſtris detur. Si go intellerit m gaſe mpie Nin apphẽſum intelligimꝰ qua ſacrificis ifpi foꝛſitan no bñ videt dicere.no 1 n Ppter ſtern us et ↄdimẽto graciarũ et virtutũ eminẽ⸗ hoc q mens hũ anmoimptiber ẽ. nei inugi iiſſimaꝝ placuit eouſq; ꝙ deũ mũdo pla duas alias cauſas. Uidelicet quia foꝛſiti R care potuit. ſpoſſibile ẽ mentẽ humanaʒ ſm partẽ im̃ . Oſt het aũt loqmur de ſacris de bene cõſtituta ſiue bene oꝛdinata e jmn⸗ daii N8 quibꝰ iã diximꝰ: gqa ſacra ꝑ ſe ad poſſibile eĩ ẽfoꝛſitã aliqua ex viribus enſ; i 8 diuine honoꝛitficẽcie cultũ ꝑtinẽt: dẽ ſuꝑigꝛibus ſola ita coꝛrupta vl puerſa woi mnmmo ip̃a ſuut cultus ipᷣe.Et qꝛ honoꝛifſi eẽ.yvt alle ſint omino imunes aipere a 0 . cẽcia diuini cult in tẽplis maxime ⁊ agit uerſitate ⁊ coꝛruptiõe. teinde ſi runt B e et exercet qa vero duoꝝ genera tempioꝝ ois habitavniuerſalis ẽ. foꝛſitan nõ ſuſti 1 ſũt diuino honoꝛi etcultui deputata:ne⸗ net ſecũ in eis mentibus aliqd puerſitat da ſe ceſſario erũt et duo genera ſacron. Et ſiue inoꝛdinationis. Quare a tota mente un duo genera temploꝝ ſunt.Alterũ vnuʒ expellit omnem inoꝛdinationem. et ꝓpt i verũ qð ẽ totꝰ cetus ſctõꝝ et vnuſꝗſq; eo hec exneceſſitate totam mentem beneoꝛ K fũ. Alterũ vero moꝛtuũvidelicet ex mor Ainat ſiue oſituit. Hec aute in ſeqntibus £ſ● nneh nui ſaenie andi ataisn, Menuseſhe Nusottni iſtenin ſtablitiit ctoniu ſtonibn. neatiisn murdebizn lipkklucctin Agenenstt nimarüfeſe amamin A crsfu iittu urnnulin⸗ nianN himcNI imsſinent inscicr hschlln mim mifnotn fnien 1 iiſen Puduu memu ſne⸗ 1 ig A —RK . tq qð eſt bñ oꝛdinata. ad inſtar ciuitatis C 3 5 /ſuu bonu reddit.nõ alia videtur br̃e iten determinabimꝰ. Q ſi dixerit ꝗs. q vir tus ẽ habitus mẽtis bñ ↄſtitute ſimplr id ẽhabitus qui eſt in mente q ẽ ba cõſtitu⸗ in qua rite ĩperat᷑ et rite paretur q pꝛudẽ⸗ tibꝰ cõſiliarus ſiue cõſulibus. iuſtis iudi cibus ceteroq; magiſtratuvt decet ammi niſtratur. Hec ratio nõ magis ẽ virtut! q; ſciencie.niſi in hoc foꝛſita.ꝙ virtutemveri noĩs nõ cõtingit eẽ alterius modi metis ſcienciã aũt in veri noĩs cõtingit etia i me te valde ꝑuerſa. vt ariſmetricã geometria Sermo vo ariſtotel. q̊ dixit.q virtus ꝗ ſubiectũ habẽs bñ ꝑficit. et qua opus tionẽ.niſi qꝛ virtus ẽ q ſubiectũ ſuũ ſanũ elicit elenõe cõtraria. Bñ em̃ habẽs ideʒ ẽ ſanũ.ſicut legit᷑ mathei.ix.Nõ ẽ op⸗ mèdico bñ habẽtibus.ſed male habenti bus.Et marci.xx.Nõ neceſſe habẽt ſani medico.ſed qui male habẽt. Poteſt etia ĩ telligi bñ habẽs.hoc ẽ bene ſe habẽs ad oꝑatiões qð appaẽt ex hüs q ĩ eodẽ ſ̃mo ne ſequẽtur videlicet ex hoc opus ſuũ bñ reddit. Magis autẽ nobis videtur ꝙ vᷣa ia ariſtoteł.in loco ſuo ſit hesque bonũ habẽs ꝑſicit.vt accipiat habens accuſati ui caſus. ac ſi diceretur. Uirtꝰ ẽ 3 perkicit bonũ ſubiectũ habẽs illa. Et ꝙ ſequit᷑ de claratio ẽ eius.qð ẽ bonũ ac ſi diceret bo nũ ẽ quod opus ſuũ bonũ reddit.et hoc vult ipa declaratio et exempluʒ qð ponit ariſtol.de oculo.necẽ ↄtepnenda illa lr̃a Quoniãi oĩs virtus cuiuſcũq; fuerit virtꝰ id bñ habet ⁊ ꝓficit.⁊ eius opus bonum a quo coloꝛe Altera autẽ dubitationẽ nobis reline i ſermõe iſto ĩ hoc ꝙ dixit.qꝛ nec paſſio lxxvj/ nus ẽ ſed etiã ex vnaquaqʒ. Quare videt᷑ cõtinge resundẽ hominẽ ſᷣm ipᷣm ſimł eẽ bonũ ⁊ malũ.maxiĩe auti virtutibꝰ ↄſue⸗ tadinalibus bbi gra.Aliꝗs videt᷑ caſtus eẽ ſimul ⁊ auarus.vł largus et inuidꝰ vel caſtus ⁊ ꝓdigus.nõ aũt habet hec cõſue tudo loquẽdi vt ſim dicatur aliꝗs bon⸗ ⁊ malus ſimplr.ſed ſolũmõ ſᷣm ꝗd.et ita nõ circũſpecte nec etia vᷣe vt videt dixit il lud quia virtus eſt habitus a quo hõ bo nus ſiue a quo ꝗs bonꝰ ſit.quare nec vir tus bonitas erii ſimpłr ſed tm̃ ſcõᷣm quid quẽadmodũ neq; caloꝛ erit ſimpir a ̊ ꝓ⸗ pꝛiũ ſubiectũ nõ ẽ calidũ.neq; ꝓpᷣe color ũ ſubiectũ nõ ẽ ſimpłr coloꝛatũ bus nec potẽcüjs boni vel mali ſumꝰ. Ne q; ſcõöm eas laudamur nec vituperamur ſed ſcdᷣm habitus tm̃cũ manifeſtũ ſit ᷑ᷣm naturaã ſolũmõ oꝑantes bñ tatũ ⁊ lauda bilit᷑ oꝑari. Natura ei ꝑ ſe nihil pꝛauũ ni hilmalũ ſuggerit.hec aũt euidẽs ẽ ĩ pᷣmis parẽtibꝰ Qui ſi ſolãſuã naturãſecuti eẽnt nõ declinates ab ea.nullatenꝰpeccaſſent nec dubitat aliquis vllatenus intelligẽs. quin et obediendũ ſit ꝑ oĩa creatoꝛi.⁊ qn natura ipᷣa hoc ipᷣm ſuggerat.maxie aut dubitari nõ poteſt.ꝗn ĩ pᷣmis parẽtibꝰ in quibꝰ nihil obtenebꝛatiõis vel ꝓꝛſus leſi onis habuit hũana natura iſtud ſuggeſ⸗ ſerit.et hoc abſq; nulla cõtradictione vel rebellioue.verũ cũ mulier ad vocẽ ſerpẽ⸗ tis aurẽ ĩclinauit.vł vir advocem mulier contra dei mandatũ ſuadentis.A voce ĩ⸗ reddit. ſicut virtus oculi et oculũ bonumn mo clamoꝛe nature aurem vterqʒ vertit. reddit et opus eius.O culi em̃ virtute bñ videmus. Sile exemplũ ponit de equo⁊ de a Kaisn Sirngzberin bßᷣmonẽ Ariſto. hhiuũgit. Si vtiq; hobin homibꝰ⸗ ſie ſe habet. Nc ẽ dicie ſi virtus in hoib⸗ iuxta hũc modũ dici᷑ videlicet quẽadmo dũ in oculo et equo. erit oĩs virtus vtiqʒ ₰● habitus a q̊ bvonus hõ.⁊ a q̊ opus ſuum bonũ reddit in quo ſmone virtutẽ et bo⸗ nitatẽ idẽ eẽ intellexiſſe videtur.quemad⸗ modũ ⁊ ante hũc ſᷣmonẽ virtute ⁊ mali cias piũgit uaſi cõtraria.Qdvtiq; nõ fa ceret niſi virtutẽ ⁊ bonitatẽ ꝓ eodem acci peret. Apte etiã dicit. Quoniã ſᷣm vautes D et malicias boni⁊ mali dicũtur. Habʒ au te duas dubitatiões pᷣmo iſte ariſto. Alte rã ſcʒ ĩ hoc.ꝙ virtutẽ dicit habituʒ a q̊ hõ bonus ẽ.quare nõ ſolũ ex virtute hõ bo⸗ 6 et bonum inſtinctũ nature deſerens. ſu anenipuerſe ecinieni⸗ Duare manitfe u ẽ ſolis naturalibus natſralit᷑ tm̃ vten tes.bñ ⁊ laudabilit᷑ oꝑari.Quare non ſo lum habitibus boni ſenus. aut ſoluʒ bo num opus reddimus. Ampᷣ.werito q;⸗ rimus ab Artſtotile et ſequacibus eius. Utrũ adam⁊ eua in ſtatu innocencie bo ni fuxrũt an mali an neutri. Wanifeſtu ẽ ꝗꝛ mali nõ fuerunt eo tpe.cum totum qð ĩ eis erat creaſſi ĩ eis deꝰ.Malicia aũt nec ĩ eis necĩ alijs vnq; creauit deꝰ.q̃re mali cia in eis nõ erat. Nõ erat igr mali tpe il⸗ lo.qre vł boni vłmedij Q: ſiboni nõerãt ſamedijtotũ aũt qð erãt naturalit᷑ erat ſo lũmodo. Quare naturaliter fuit medius ille ſtatus.anteq; alter exxremoꝝ hoc aũt eſt impoſſibile manifeſtũ videlicet vt me l ij £ Aus αPραιαιπα Wα☛ ρνd Gou et e 7 r Rxn Be wirtutibus Aiũ in quocũq; genere ↄtrarietatis ſic na gelos de luce.dyabolos aũt de flãma. In (oſt turalit᷑ aũt q; alten ertremoꝝ. Ampᷣ. Si qᷓ; apte videt dyabolos creatos fuiſſe ma ebat — poſuerimꝰ aliquẽ hominẽ in cotrario ſta los intelexiſſe. angelos aũt bonos ⁊ po⸗ daaduu u creatui fuiſſe certũ ẽ illũ malũ eẽ eo tꝑe ſuiſſe naturalẽ eẽ bonitatẽ angeloꝝ ⁊ ma bisnii videlicet tꝑe ſue creatiõis.et malicia ipfſa liciã dyaboloꝛũ Amplius.Si malida den erit hmõi naturalis. Quẽadmodũ ſᷣm er naturałẽ nõ eſt niſi leſio atq; deturpatio denn roꝛẽ manicheoꝛũ. Quare cõtrarius ſtatꝰ ſiue defectusvis aut potencie q in ſe etx n irct erit bonitas.⁊ ita adã et eua boni fuerũt ſe naturalit ẽ bona. Que malicia exhoc w in ſtatu illo. NHõ aut fuerũt boni expaſſi vtiq; malicia ẽ ſolũmodo.qꝛ bonũ hmoi inea onibus vł habitibꝛacqſitis.ſiue ꝑ frehuẽ aliquo modoꝛũ iſtoꝝ ledit videlicʒ aliqdꝗ ſichn ciã opationũ ſiue alit᷑.re ex ſolis poten⸗ minnẽdo ſeu detrahedo.vt pᷣuatio.vłali niio d cijs ⁊ m illas ſolas boni ernt. Ampᷣ. quid addẽdo qõ nõ ↄuenit ymmo diſcõ ſicin Quales vicit in tsliigecias et angelos fu⸗ uenit vt viroꝛ in facie humana.vl qð ſuꝑ iſſe ex ſola creatioe ſũᷣ creatos coſitet. aut fluit qð nimiũ ẽ. Manifeſtũ ẽ aꝛ ſublata un ſi icreatos.qᷓles eẽ cũ omino nõ ponat in malicia et a malo homine.⁊ a mala aĩia nn is aliqd acqſitũ eẽ nihil aduẽtioũ.vtiq; remanet vtrũq; bonũ. Manifeſtũ igi eſt ſenhh 2es hmõr ſubſtacias nõ poneteẽ niſi bo-: exhiss ꝙ pᷣter virtutes iſtas qs ſic diffini⸗ nennn nas. pᷣſertim cũ demones ſiue dyabolos uit ſunt ex neceſſitate vᷣtutes et bonitates ſne Oñino nõ eſſe cõtendat. et ꝓbatiões ad naturales et in ſubſtacis abſtracij nobi⸗ d⸗ hoc conet iducere. Oꝛ ſi dixerit iuxta libus.et fuerunt qñq; in hoĩbꝰ videliceti. – ſentencid ſuã ꝙ in hmõi ſubſtacijs ideʒ ẽ adam et eua. Declaratũ etiam eſt ibt — Paleciaet actus ⁊ ideo nõ ẽmirũ ſi hmõi exhijs qꝛ virtutes naturales nõ ſunt niſi as ubſtacie bone ſunt ſjm potenciã.qꝛ hocẽ Doecteann tgiras no⸗ cũ libere ſintet nece Dicere bonas eẽ ſᷣm actũ.cũ acty⁊ potẽcia omino imunes a diminutõe quã dixim⸗ n Peꝛlus idẽ ſit iillis. NHõ ꝓpter hoc euadit gxſupfluitate et indecẽcia./Habetaut ui quin neceſſe babeat ofueri bonitate potẽ /queſtionẽequid differt potencia ab habi⸗ wunr cie bonas illas eẽ. Qaſi potencie natura/ qtu. Et iam eſtimauerũt aliqui ꝙ ſubiecto D ies in hoĩbus ſiue vires nõ ſunt eius pfel(¶vnũ ſunt potencia ⁊ habitꝰ. et ꝗꝛ habi⸗ . ctionis. vt ex neceſſitate ↄiucte ſint actibꝰ nihil addit ſuꝑ potẽci niſi expeditionẽ ꝗͥ D ſuis vel idẽ cũ illis. Nõ iðo tamẽ autma nòõ ẽ niſi ſublatio vłpᷣuatio impedimenii e le aut nõ bone ſunt ce ſint pᷣncipia per ſe q́ ſpedit bñ reddere opus ſuũ eodẽmò nnet honoꝝ actuu et laudabiliũ. Ampliꝰ. ſe habet de libertate. Hocaut exempln ? JIracũdia in leone.rapac tas iu lupo.⁊ in virtus greſſibil in hoĩe cõpedito vel cuiꝰ Mnn ſidioòſitas in vᷣulpe.et auaricia in coꝛuo ⁊ pedes ligati ſunt ita tamen vt ambulare nauen hijs ſilia. Si vituperanda eſſent in hmõi poſſit quoquomõ. ambulãdo cõfringe⸗ Gten⸗ animalibꝰ.ex neceſſitate et vicia eſſent. et xre. aut vincula diſfrũpe. Sicut igr inquiüt tlötun naturalia in eiſdem Quare cõtraria bůs Iſte bõ ambulãdo nõ noua virtutẽ greſ⸗ ſine naturalia vhic landabilia erunt vᷣtutes ſibilẽ acqrit ſed pſtina. confringẽdo ope⸗ ſt naturales imuil.qꝛ igit᷑ cõtraria naturalit des aut diſrüpendo vincula liberat ? ex⸗ ud „ ſunt ĩ hoĩbus.eęt vtiq; laudabilia in ipᷣis. dit. Sic Auibuſcũq; bonis Eb⸗ ſe ey⸗ W verbi gra.mãſuesido naturalis.bñficen = nouũ aliug acqrit vires ſuas hoiink cia naturalis. ſimplicitas naturalis. largi naturales liberat ełexpedił Cũ at obi dun Jas naturalis.et ad hũc modum de alũus cit eis.qꝛ etiã ꝗ libera habet virtutẽ greſſi mun Auare naturales virtutes et naturaliter bulẽ a ↄpedibꝰ ⁊ vincul exercẽdo ſe ambu N ASan lunt.et naturaliter fuenũt in hominibus lado currendo ſaltando efficit meliꝰ ha⸗ ſen eo GBey ib Sallo gut qꝛ manichei etiã in anima bẽs ·et melius opus illiꝰvirtutis reddene holec⸗ (H Leus onut pnominatas diſpoſitiones z ita acquirit vl habitu vl habilitaté. vel uni pe eneben⸗ de naligno que peincc⸗ mptitudinẽ vel ſacilitatẽ gd opo illius ſopot pe tenebꝛarũ vocat cũ ipis ſubiectis eaarũ s nõ pᷣus habebat. Beſpondent ꝗa (ige oamn ere et oditas. Im em ponũt non hmõi erercitatiõib nihil nouũ ei acqui⸗ N hlum male ꝛum auctoꝛẽſed eiia oĩis mali rit ſicut pᷣus.ſed impedimẽta ſolũmõ tol ftii ſe · Ampß. In lege machometi vꝛ. ſi rñ lunt ſicut foꝛte in neruis ?⁊ lacertis in coꝝ 2 Mn ſermones illi ſermones ſunt alicui⸗ ꝗ no is er liaamentis pedũ et iybiarũ atq; co viſon mine hoĩs dignus ſit O? deus creauit dis et ligamentis pedũ et iybiaru aic; eo ſm⸗ MRdens ceguit an arũ er foꝛte alion membꝛon bumoꝛ in N * . . . “ F Saudengn, leangen. Ginet. Neſpee ſo adane ernceittn No benini 6o.törntt eni ſncdi eesdsie s valcs add GeH eE 4 tichs aPfid d 2 arnin Anrcsor! 1occälee . nunme . cs./ “ 14 Ac bahr,d e. inicgeen . 4 jupnnn wait . 7 cun lan iͤfi Aeinol nitſ S= — E — ,.— — — „ = = =ũs — — = = = — — —— — — E = – õ — =. — – èG lxxvij viſcoſitas aliqua que agilitatẽ eoꝝ impe⸗ diebat cõſumitur et caloꝛ etiã qui nõ pa⸗ rũ adiuuatvirtutẽ hmõi.auget Ric z ĩ aia bas nr̃is obſcuritas ⁊ craſſitudo qͥ viribꝰ eiuſdem adherẽt apte coꝛꝑis iſtar rubigi nis elimatur⁊ deterguntur et ſplendifica tur.inſtar ferri qð exercitio alicuiꝰ operis a naturali obſcuritate ſua ⁊ nigredie ſolẽ didat᷑ atʒ cadeſcit.vel inſtar ſoeculi aut vi tri qð terſione clareſcit.aut inſtar lapidis pcioſi qui politione radioſus atʒ coruſcꝰ efficit᷑ aut inſtar aque que motu ſue labili tatis admixta. ſoꝛdes deſerens:depurat᷑ in claritatẽ.et hec om̃ia nõ fiũt pᷣnomina tis rebus additione aliqua ſed magis de tractione. Sculptoꝛes ei et elimatoꝛes at qʒ politoꝛes nihil addũt rebꝰ in ꝗabꝰ ope rauir. Sed magis detrahũt. Uidet᷑ auteʒ hoꝛũ ſentencia multũocoꝛdare opinioni plato nis qui poſuit ſciencias ſepultas et obtectas in anim abus humanis nõ acꝗ ri neq; aduenirevllo mõ ſed diſcooꝑiri? appere qͥ pᷣus erãt.Quẽadmodũ ferruʒ ꝑ elimationẽ ſpeculũ effectũ fuerit potẽciaʒ ſiue virtutẽ reddendi ymagines non acꝗ rit ex elimatione ſed diſcooꝑiter eidem ⁊= apparet in illo. ſciencijs neceſſe habet ponere de virtuti⸗ us qᷓ p frequenciã operũ acquirũt. wa⸗ nifeſtũ igr ẽ ex oĩbus pᷣcedẽtibus ariſtoł. n diffiniuiſſe virtutem generaliter neq; bonitatẽ intentione generali accepiſſe. ſʒ moꝛalem ſolimodo ſiuexiuilẽ.vł potius cõſuetudinalẽ.videlicet eam quavulgus ⁊cõmunitas hominũ bonos hoĩesvoca. re ↄſueuerũt et de qua eos laudant.de cu iuſq; cõtrario vituperãt.bonitatem ꝗqppe naturale quã diximꝰ pauci ex hominibꝰ ii Noll phyloſophi.qugadmodũ ⁊ bonitatẽ atuitã nõ capiunt᷑ oꝛte niſi ꝗ⸗ bus reuelat de Pooquice latius loque PH mur in ſequẽtibus. 1 lequ⸗ De habitib? vero q̊s ponit ariſtoteles nõ leuẽ habet queſti onẽ an ſint noue qualitates addite ſuper potẽcias naturales.an ſint libertates ⁊ ex pegdimẽta ſicut ſupꝛa narrauimꝰ. Si ei ſu per potencia agendi q iuſta ſuntex freqn cia agendi talia. acquirit habitus ꝗqvoca tur iuſticia videt ſilr ex frequẽcia videndi fieri ſiuis additio ſuꝑ virtuteʒ viſibilẽ ſiue viſum. ⁊ ita erit viſus cõſuetudinalis ſuꝑ viſum naturalẽ. ⁊ eodẽ mõ ſuꝑ auditũ.⁊ ſuꝑ vnũquẽqʒquiq; ſenſuũ alioꝝ In quo videtur dicẽdũ ꝓ ariſtoł. O polẽcia ago 4 hmõi habitꝰcũ ſit ipartibił.impoſſibile e Qꝛ aũt poſuit plato ᷣ di q iuſta ſunt. ad ea q iuſta ſunt. patitur mediũ ꝓ& elongationẽ ſui ad illa.et ob eandẽ cauſã indiget medio.viſus vᷣo nec pattt᷑ nec ĩdiget ꝓpt ꝓpinqtatem ſui ad operationẽ ꝗ ẽ videre. vñ ⁊ ſtati illaʒ red dit oblato viſibili ſiba vlł obiecto. Poten⸗ cia vo natural agedi qꝗᷓ iuſta ſunt nõ ſic pter cauſa ↄtrari. Qꝛſi dixerit ꝗs.qa vt acquirat᷑ in tꝑe vłꝑ ꝑtes. Impꝑtibile ei om̃e totũ ſimłgenerat᷑ ⁊ ſubito.Si eli ꝑs poſt partẽ ĩ eo generaret᷑.partibile eſſʒ ex neceſſitate. habitus ergo hmõi totus ſi⸗ mł⁊ ſubito generatur.qre i vna vł exvna oꝑatioe.nõ igit᷑ ex frequẽcia oꝑatinoum Amp̃. Aut generat᷑ i pᷣma opatõe an⸗ nõ.ſi ſic ex ᷣma.nõ igr ex frequẽcia.ſi nõ aut aliud eiꝰ generatur aut nihil.ſi aliud erit igit᷑ partibił.ſi nibil.eadẽ ratiõe neciĩ ſecũda nec ĩ aliq̃ ex ſequẽtibus.cũ omneſ eiuſdẽ virtutis ſintĩ agedo.q̃re nec in om̃i bus ſimul. Qꝛ ſi dixerit qꝗs.ex vltia opatio ne generatur.ſʒ alie ſunt pᷣpatoꝛie er vna ergo ſola ẽ ꝓpᷣe nõ ex freãncia niſieguo⸗ ce.ſʒ hec alit oꝑtet ĩueſtigari. ðꝛ eĩ omibꝰ modis ĩpoſſibile qð ex opatõne enc 4 ex aĩa ſit aliqd generet ĩ illa vᷣbi gra.uʒ operatur ꝗs aliud eon d iuſta ſũt. videli cet puniẽdo maleficũ aliquẽ. manifeſtũ ẽ ꝙ bmõòi operatio abſq; reſlexiõe exit ĩeũ ꝗq punitur.qre nihil generat ĩ aia punietſ. ſ i eo ſolũmõ ꝗ punitur. pli?. opatio ẽ actio puniẽtis.ĩpoſſibile aũt eſt Ampliꝰ. Iſta qꝙ actio cuiuſcunq; agentis agat in ĩm. qm̃ nec ſeipa põt agere ĩipᷣm net alia acti one.Si ei alia actioe iret res tũc in ĩfinitũ Nulla eĩ eẽt ratio q̃re pᷣma actio nõ poſ⸗ ſet agere ꝑ ſeip̃am potiꝰ qᷓ; ſocũda vł qre potius requireret aliã actionẽq; ſcða qre ipᷣa nõ reqrit aliã aanga⸗ ad agenda in animã. Uel ſecunda re uiret hoc ipᷣm. et ita in ifinitũ. Ualde aũt abſurdũ videtur vt actio. ꝗᷓ ex anima ẽ aliud generet iĩ illa agẽdo ipᷣam ſeipᷣa.Actio eĩ nõ ẽ niſi via ⁊ generatio ſequetis paſſionis. Scom hoc autẽ eẽt generatio paſſionis.videlicet eiꝰ que per ipam fieret in aia.et ita ageret qᷓ⸗ ſi in ante ⁊ retro.hoc aũt aperte ipoſſibi⸗ le videtur cũ tota ipᷣa actio tota intentioe agentis feratur in pacientt. Amplius otũ qð in anima ẽ puniẽtis iſt ũ malefi cũ qð ad hac punitionẽ pertineat.nõ ẽ ni ſi vel deliberatio vel ↄſiliuz vel cogitatio actualis ipius punitionis aut delicti aut N ◻⏑ De volũtas ſiue velle actuale ipis punitio nis aut finis. Hoc ẽ boni qo intenditur ꝑ hmõi punitionẽ Certũ aut ẽqꝛ nibil hoꝝ oĩm ẽ vłfit ĩ anima exactõe illa quã puni tionẽ vocamꝰ.ĩmo ipᷣa punitio ex omib⸗ illis ẽ ſimul aggreg is. qre om̃ino nihil generat᷑ vel fit i aia ex hac vel ab hac opi 4 onc̃.erit ages et om̃e id.⁊ ĩ ome id qð etĩ quo ꝑ illa actionẽ agit᷑.qre et erit ages in ſeipam ⁊ generãs ĩ ſeipᷣa id qð illã ꝑ illaʒ actionẽ generat᷑.qꝛ erit agẽs in ſeipᷣam et paciẽs a ſeipᷣa.⁊ hec ſcõm idẽ.cuʒ habitꝰ ſcoõm hac ſentencia generet in ipᷣis viribꝰ gnime ex frequeẽcia opationũ ſuarũ. Nec E ſile exem plu ariſtoł.de medicate atq; ſa nate ſeipm. qꝛ ibi manifeſte ſcõm aliud agẽs ⁊ ſcõᷣm aliud paciẽs.Scõm animaʒ ei ẽ agẽs in ißa medicamẽta.⁊ ꝑtes eoꝛũ ↄterẽs cõmiſcens atq; coquẽs illa. Scõʒ coꝛpus aũt ſolũmõ ẽ paciẽs a virtutibus eoꝝ. Amp̃.ſᷣm hoc.ex frequẽti appᷣhẽ dere ſiue cogitare generabit᷑ habitus vel bondvel mal.qᷓre ex ipᷣo cogitare ſiue ap p̃ᷣbẽdere erit aliꝗd in vi nr̃a intellectiua ſi ue cogitatiua. Aliꝗd inq; aliud q; ivbDſum apphengere vel cogitare. per hunc mo duũ.in virtute ipᷣa vũibili ꝑ ipᷣmvidere fiet vel erit aliqd aliud in virtute viſibili q̊ʒ ſit ipᷣm videre.Quare⁊ ꝑ illud fiet eadẽ rõe terciu in ea dẽ.⁊ ꝑ terciũ quartũ.eęt ita ĩ in⸗ finitũ. Amplius.illud qð ẽvłfit ex io cogitare ꝑ ſe in vi cogitatiua.ex neceſſita le eiuſdẽ ẽ ſpeciei cũ ſllo cũ oĩs oꝑatio na ture pꝑ ſilitudinẽ ſit. Albedo em ꝑ ſe ĩ ſub⸗ lectũ albabilę naturaliter ĩiᷣmitalbedinẽ quare ſiex ip cogitare imprimit᷑ aliud in vi cogitatiua naturalit᷑ acꝑ ſe ĩpᷣmetur in eadẽ er neceſſitataaliud cogitare eiuſde⸗ ſpeciei et ita erũt duo cogitare eiuſdẽ ſpe ciei actu ſimul in eodẽ ſubiecto m idem. Hoc aũt ẽ dicere ꝙ due albedines ſimul ſint in eadẽ ſupficie. Ampliꝰ. albũ ab equo albo nullomõ ẽ paſſibile ᷣm albe⸗ dinẽ quare nec vis cogitatiua ẽ receptiua vllomõ alicꝰ qʒdiu hʒ ĩ ſe paſſiõeʒ eiuſdẽ Hpeci ĩ effctu ⁊ ita q; diu hʒvnũ cogitare in lſeipa in effectu nõ ẽ receptibił alteriꝰ eiuſ dẽ ſpeciei. Ampliꝰ. Iha virtus cogita⸗ tiua eẽt m hoc agẽs in ſeipam p ipᷣm co⸗ gitare. paciẽs a ſeipᷣa p illud æ hoc ſcõʒ idem qm̃ ĩptibilis. ⁊ ita cõtraria eẽnt i eo⸗ dẽ ᷣm idẽ.Agere em⁊ pati ſimplr ↄirxaria niõe.⁊ ad hũc modũ ẽ oſtẽdere de alus. Amp̃.ſcõᷣm hec.cũ aĩa ſit agẽs illã acti virtutibus ſunt. Amplius. Qualit intelligunt q foꝛma aliqua agat in ꝓpꝛiũ ſubiectũ.cuʒ foꝛma et ſubiectũ eadẽe res ſii.⁊ ita foꝛma agere vel ĩpᷣmere aliud ĩ ꝓpꝛiũ ſubiectaʒ hoc erit ipᷣm ſubiectũ agere vl ipᷣmere ali qd in ſeißm. Ampliꝰ. Habitus hmõi hocèẽ ſic generatꝰex frequẽcia eiꝰ qð ẽ ap pᷣhẽdere vel eiꝰ qð ẽ velle. ex neceſſitate erit eiuſdẽ ſpeciei cũ ipᷣis Nõ ei refert an ex vna calefactiõe.an ex multſ ſit genera tio caloꝛis. Siue em̃ vna agat᷑ calefacõe ſiue multis idẽ caloꝛ in ſpecie generat ab vna.⁊ a multis.⁊ hoc ẽ qm̃ vna calefactõ cũ multis eiuſdẽ ẽ ſpeciei. Siłx vnũ velle cũ multis ſiue quociẽs libet iteratũ vnũ ẽ ſᷣm ſpeciẽ.quare vna erit impᷣſſio eiuſdeʒ et ſemel tm̃ opantis ⁊ multociẽs. Quare habitꝰ quẽ ponit ariſtoł.p iterationẽ ha⸗ iuſmoi generari.aut erit eiuſdẽ ſpeciei cũ ipo vellevel cũ ipᷣo appᷣhẽdere ſeu quacũ q; alia oꝑatioe.ex cuiꝰ freqncia vlłiterati⸗ one acquirit Ampliꝰ. ſi alteriꝰ ſpeciei habitus generatꝰ q́ʒ paſſiões vel oꝑa⸗ tiones illũ generates vñ illi ſpeciei diuer⸗ ſitas. Er vno ei agete ⁊ fmvnũ nundqʒ eſt multitudo naturalit᷑ ſiue diuerſitas.vnu aũt ẽ agẽs ⁊ ſm vnũĩ tota frequẽcia. queę admodũ igr calidũ pꝑ id qð ẽ calidũ ſem⸗ per agẽs non generat ꝑ ſe niſi calidũ.ſiue ſemel tm̃ ſiue multociens opet᷑ Sic ipoſſi ſibile ẽ quacũq; opationẽvel paſſionẽ taʒ, ſemel qᷓʒ multoces oꝑantẽ ꝑ ſe diuerſũa ſe in ſpecie ſiue dlſſle generare. Ampᷣ manifeſtũ eſt qꝛ fredᷓncia videndi tpata? media viſibilia viſum adiuuat ⁊ ↄfoꝛtat. Abſtinere aũt om̃ino a videndo. ſpᷣm de bilitat ⁊ ad vltimũ extiguit. nũqd freqn⸗ cia hmõi generat nouu habitũ ad viden duʒ ⁊ ita erot duo babitus vngi hoſe bñ videte. videlicet Mnrali gtiſte di hab itꝰ exercitio &εaſit?. Bi aute duos viſus ponit ariſto. neceſſe eſt eũ ſimplici ter ponere duas cecitates ſi dixerit q nõ nouus habitꝰ generat i virtute viſibi li ꝑ hmõi freqnciò. Sʒ ↄfoꝛtat᷑ naturalis expedit᷑ adiuuat᷑ multiplr. cur nõ ſilr di cet et in alis potẽcis.qꝛ nõ nouus habi⸗ tus ĩ eas vłſᷣm eas generat ſed ipᷣe potẽ=⸗ cie popationuʒ ſuarũ frequẽcias ↄfoꝛtõt roboꝛat᷑ libere ⁊ expedite efficiũt. Ampᷣ Cũ habitꝰ ab habẽdo dictꝰ ſit.Erit igt ha bitus alicuiꝰrei habite. habiꝰ aut rei ba bite nõ ẽ genere qualitas ſed magis rela ſio ſiue ad Kl nas aut ois de a ipſe iſte vidẽ⸗ ſtene gif nal. ioah eye diſfu dene ꝛabe goit 1nig ſine hiin ate ſoen lund Ntora N Aän krſet⸗ ſolar wo lemor d Nein lo e n gl ſe 1 diß b lbi 9 WWſhtin Sſtmutn Nellhen Deberi Kinche muüe negengi) N Akmiſ Nüenmini nöfſoent dnerati dereſae eamrf X 89 Mo ms Pichiin rHint lione, Nlediunfi n. M endlges at t ncofed Hiiad sM. Oiam ſametk tnuun mNoͤſt nolusht⸗/ naenn td bi⸗ ih if S = 7 — ₰½ — lu2. De natnra ingt excelſũ ani ſtatim de nagnanimitatisvirtute indita Ampliꝰ. virtus intendit genere qualitas ẽ ſicut ⁊ malicia qm̃ ſᷣm eas quales dicuntur id ẽ boni vl mali. Amplius. Quid differt diſpoſi⸗ Ro a habitu ſᷣm ipᷣm.niſi ꝙ hec eſt facile: J ille vero diffic ile mobilis.Yacilitas eim̃æ- difficultas mobilitatt. nõ diuerſificat ſpe ciẽ.nõ eĩ alteriꝰſpeciei ẽ nigredo ĩ coꝛuo. 7 albedo in niue qᷓʒ ſint in eis q̃ facile tin gibilia aut diſtinguibilia ſunt Albedo eĩ 7 nigredo veri nominis ſpecies ſpecialii ſime ſunt · Ampliꝰ. Quid ẽ ſcienciaver ſa in habitũ niſi ſdencia radicata atq; fir mata. Firmatio aũt ⁊ radicatio nõ ſunt generatões noue ſciencie neq; acaſitões quẽadmodũ alibi ðꝛ. Quia firmatio nõ eſt creatio noui iuris ſʒ roboꝛatio pᷣſtini. Ampliꝰ.Eſto ꝙ vno ⁊ eodem docẽte cidiat duo ab ipᷣo eãdem ſcienciã.Sʒ al ter ſit foꝛtis ac tenaciſſime memoꝛie.alter vo labilis et infirme. Manifeſtũ ẽ quia ĩ vtroq; generabit᷑ ſciẽcia ſed in altero faci le mobilis ppter labilitatẽ mẽoꝛie. In al tero vᷣo difſicile mobił ꝓpt᷑ bonitatẽ me⸗ moꝛie.Erit aũt in altero diſpoſitio:in alte ro habitꝰ. Si vtiq; diſpoſitio et habitus nõ alit᷑ differũt qʒ facilitate de᷑t difficulta⸗ te mobilitatt.quare ſciẽcia ẽ habitꝰ ĩ alte ro eoꝝ nõ ex aliq̊ qð ad generatum ſiue additũ ſit ei ſuꝑ eſſenciã diſpoſitiõis: ſed ex bonitate vt diximꝰrecipiẽtis.Quẽad⸗ modum ſi quis ſcriberet vel ſigillaret in cera molli et cera dura eandem ſcriptu⸗ ram vel ſigillationem. Eertum eſt ꝙ eadẽ eſſet ſpecie ſcriptura et ſigillqtio:ſed alte⸗ ra facile mobilis: altera difficile. ⸗ Juxta hunc maodũ poteſt accidere de irtutibꝰ.Eadẽ eĩ pᷣdicatiõe ſiue exhoꝛta tiõe in iracũdo naturalit᷑:⁊ naturalit᷑ mã ſueto en⸗ deo actoꝛeaciẽcia.ſed ĩ altero ile mobil. in alterõ vo difficile mobil. Ira Rdi eĩ neturalit᷑ facile pacien ciã deſerũt ⁊ ĩ irã atq; vindictã accedũtur atq; ꝓſiliũt:mãaſueti aũt difficile. Iſta au tẽ difficultas nõ ex aſſuetudine vel freãn cia operũ eſt ſed ex bonitate ſeu ex bona diſpoſitiõe ſubiecti: auacma Moie Tu o creanit animo inſedit oꝛatiò. bonitas ex alio ẽ bonitas: ⁊ ex alio ha⸗ bit⸗ certũ aũt eſt ꝙ eſſencialit᷑ bonitas ẽ Quid ergo eſt ex eo ꝙ habit?. nõ videt alið poſie reſpõ deri niſi qð qlitas ẽ ſpia lis difſicile mobilis quare videt᷑ nibu as lxxvꝛij R ) 76 dere habił ſuꝑ eſſenciã ſciẽcie vel bonita tis:niſi fimitatẽ vel difficultatẽ mobilita tis.Quia igr frequẽcig operũ nõ additur bonit ati vt bonitas ſit.neq; ſciẽcia vt ſci⸗ encia ſit ſed foꝛte vt maioꝛ: aut vt melioꝛ: aut vt firmioꝛ ſit. Quare manikeſtů eſt ꝙ habitex freãncia operũ nõ gignitur niſi Fm ꝗd. Quẽadmodũ ꝗs diceret homieʒ albũ generari.ſic ⁊ habitꝰ nõ ſcdᷣm totũ qð ẽ ex freãncia operũ gignitur lʒ id foꝛſi tan eo gignitur vñ habitꝰ noĩatur. Quẽ⸗ admodũ ſiꝗs dicat ſciencia firmata gene rari ꝓ eo quia firmitas ip̃i ſciencie adge Greratur. Ceriſ ilr aũt foꝛſitã dicet aliquis ꝛquẽadmodũ applicatio vna calidi ad frigidũ aliud oꝑatur ſcʒ iminutioneʒ fi giditatis vel ĩpᷣſſionẽ aliquãtulã caloꝛis. Deinde iterata multociẽs paulati deſtru cta frigiditate caloꝛẽ purũ ac vim tadem impᷣmit. Si foꝛſitan iterate bone oꝑatio nes ſiue interioꝛesſiue exierioꝛes alið qð eſt ↄtrariũ virtuti paulatim minuẽdo cõ ſumũt.donec vltima diſpoſitio impᷣmat᷑: de ac tenaciter adheret. diſpoſitionis et infirio ipſius.quẽadmo dũ palus multis ĩpuliionibus aui deſuꝑ malleationibus paulatim ꝓfundatur ? figitur donec firmit ſtet aut difficile mo⸗ ueatur. Sic ſcienciã vel bonitatẽ iteratio vel frequẽtia operum infigunt atʒ ꝓfun⸗ dat donec intime hereat anime humane vel quemadmodũ plantula radices pau latim mitiit in terra.donec terre vitaliter hereat.ſic ſciencia et virtutes paulatim ꝑ aſſuefactionem diffuũduntur in interiora mentis humane.donec ei quaſi vitalier hereant.et tunchablee na tate cum oſſeſſio earum firmala eſt. Unde et ex oc habitꝰ nominare videntur.quia tũc ſolum vere haberividentur cum infirma poſſeſſionẽ mentis tranſierint.qʒdiu em̃ facile amitti poſſunt quaſi non haherivi dentur.ſed ſuntvelut hoſpites ad tempꝰ recepti. Poſtmodum autem tanqᷓʒ ciues et manſionarij in a mente moꝛ antur. m Ariſtotelem habe⸗ bemus ſupranaturaleʒ potentiam. vtex Amplius. Sc ea operemur expedite ſiue p:ompte. de⸗ inde firmiter.tercio gaundenter.alioqn eĩ nõ opatur quis virtuoſe.niſi mpte ⁊ ex pedite opꝰviriutis reddiderit.Si 86 u q̃ ꝓpter hoc habitẽ.qꝛ ſubiecto pᷣceden tibus opationibꝰ pᷣpato et optato ꝓfun Dicet gs foꝛ ſitan quia frequencia opeꝝ ꝓfundatio ẽ „ Se oVirtutibus ex coꝛde ſed quaſi ꝑ vim aut ꝑ gifficultatẽ aut ſeminatam per pꝛenominatam aſ⸗ rg⸗ ZJam nð ex habitu ſʒ potius ex Biſpoſitõe ſyefactiogem. Si gquis autem querat ſua . infirma et debili. eode modo ſi infirmiter/quid ẽ eẽncialiter qð additur vł acquiſuũ ran aut debiliter.quod ẽ ſi leui aut modicavł/ in anima humana vłaliqua viriuʒ eiui dealbe diſcuſſione vel difficultate videlicet dam dem per frequenciã opeꝝ.Et quid ẽ eſſen M,S pnovłlabo:e modico deſiſtat oꝑari. Iſta cialiter. Reſpondemꝰ qꝙ eſſencialit ẽ bo⸗ crpo em certa indicia ſuntnõdum firmate nõ⸗ nitas vel malicia radicata pꝛegnans ſen ſagen dum verſe inhabitũ in eo bonitatt. Sil grauida⁊ ad partꝰopeꝝſuoꝝ ꝓmpta at,ʒ nge ſinõ gaudẽter ſed cum metiu vel triſtieia parata.Et iterũ.nõ ſolũ plena ſed cumu wän iudicat'm ariſtol.ꝙ nõ ex vᷣtute oꝑet᷑.ſy lata ⁊ ad redundanci facilis et pꝛeſto.⁊ rnis d magis motus ahncpio eterio i gaudlij er hoc foꝛſilan habitus nominata.exha⸗ n elſt em̃ iuſto facere iudiciũ ſic legit pꝛouer bendo ſcilicʒ ſontalem ac redundantẽ co 2?èJZ gerbion. xx. An autẽ veritas ila ſe hba pioſitatẽ. Werito em̃ habitus ðꝛ exeo ꝙ 1den beat videlicet ꝙ operatio virtuoſa tris i habentẽ faciat et diuitẽ poſſeſſoꝛẽ ſuum. . “D la ex neceſſitate habeat aliqd hʒ queſtio⸗ Diuitẽ inq; et copioſũ opeꝝ.Uelſ. litan gite ſna) s ao nos in ſequetibus dedarabimus exeo ꝙ; habeat ⁊ poſſideai ſubiectũ in ᷓ nn Areſ Uerii tẽptabimuspᷣmũ perficere declara eltt et ei pleniſſime dominet. Paſſiones . Upr⸗ tionẽ queſtionũ quas pᷣmiſimꝰ. Dicemꝰ em̃ ⁊ diſpoſitiões facile mobiles neq; in NRie igit ꝙ differt inter memoꝛiã et ſcienceam bent nec poſſident ſubiecta in quibꝰſunt habitum quẽadmodum differt int᷑ cy ſtter Pabiuus autẽ ſiue boni ſiue maliilla to⸗ lili. nã et ſontem vel alio modo. Memoꝛia ei taliter habẽt et poſſident et eiſdẽ imperẽt ſinn theʒaurus eſt continens ⁊ cuſtodiens re et dominatur. Quibuſdã tamẽ viſuʒ iil poſita.habitus autẽ ẽ generans⁊ efficies ẽ ꝙ habitaſpuales et interioꝛes de ꝗbus Pnn noua videlicet nouũ appᷣpendere ⁊ꝛnouũ bhic loꝗmur inſtar habituũ exterioꝛũ ha⸗ an velle. ⁊ nouas operatioes.quẽadmoduʒ buus noĩaſ ſunt. Ant em̃ veſtiũt ⁊ oꝛnãt r fons eructuans et efflues cõtinue nouus ſiboni ſunfunimas noſtrasvlłↄtrariũ in ⸗ aquas cyſterna vero repoſitas continet? eiſdẽ faciunt.⁊ quẽadmodũ varietas ha i cuſtodit.nec ex ea eſt fluxusvel emanatio bituũ in pſonis religioſ varieta:ẽ indicat aque noue. Uetera igr etiam pᷣterita de ꝓfeſſionũ.velut ꝓpᷣum inſigne religiddis an theʒzauro memoꝛie extrahut ſcilicet q in vr habitus cyſtercienſiũ. habitus clynacẽ n ea.vt diximus recõdita erãt.De ſciẽcieve ſis et ita de alijs. Sicvelut inſignia varia 6 ro habitu noue concluſiones ⁊ noue ad: ru ꝓbitatum aut maliciaꝝ ꝓfeſſoꝛes eoꝝ 1 ite „ Anuennones inſtar fontis ꝓdeunt. Aſſuę ſpiritualiter intuentibus demonſtrant. ſmi tudine igit operũ vel bonaꝝ operationũ Quod vo querit᷑.vtrũ vna operatio ſpi Fiüut vires naturales velut fontes et putei/Ee habitus generetur vład eius. Jam re * Smpte et expedite emanatiõis que pus. zpondimus in hoc.quia vna operatione i⸗ erant aluei aut aridi aut pene aridi.vñ et quãdoq; totus habitus generatur.⁊ hoc “R quaſi pene implẽtur frequẽcia bonarum duobus modis.videlicet ꝑ vebemenciaʒ ⸗ 1 Ooberationũ. Hõ vt eas ſolas reddãt qu? impſſionis ꝓel per bonã diſpoſonẽa . cn admodũ terna Yirmus et theʒaurꝰ cipiẽtis. Accidit em plerũq; ſug ere quod qui vtiq; no redduſit niſi depoſita.ſed vt vicij ẽ vel virtutis amui.ad& efficaciter eas generẽt. Eſt etia aſſuefactio operu bo vr penetret in ꝓfundum coꝛdis et tenaci⸗ ß d non ſicut irrigatio. ? ſicut ſemin atio. et ſi rer inhereat eidem. Accidit etiam ex vno cut impꝛegnatio viriũ noſtrarũ naturali concubitu vel etiam aſpectu mulieris ali um,Qua de cauſa poſtmodu exipᷣis pꝛuo quẽ vitio incõtinencie imperpetuũ coꝛrũ 1 ducuntur et generatur vel fruges acpar-⸗ pi. Fan ſuʒ etiam eſt captum ſemel ab tus operatõnes laudabiles. NHõ mul hoſtibusperpetuo contra eos tumidum iu autẽ refert ſi quis dicat habitũ ſontem fieri.et foꝛte accidit hoc in plenſq;.Quo⸗ eſſe exoꝛtuũ p aſſuefactionẽ operũ in terra ciens autẽ generatur habitus per frequẽ? Alicuius virium naturaliũ aut puteñ foſ- ciam operationum. ita ꝙ ex nulla ſed ex ls ſum in illo. aut illa eẽ factam fontem. aut oibus ſimul dicimꝰ.qꝛ generat᷑. Quẽad⸗ —+ ne puteum per hmoi aſſuefactionem An di modũ caloꝛ aut coloꝛ q;tũ ad qd genera cat habitum bmõi vim naturalem im? tur em̃ diſp oſitio poſt diſpoſitionẽ donec Q, pꝛegnata aut irrigatam aut fecundatam eeniat ad nouiſſimã vel nouiſſimas que 1 ☛ „ oĩm debẽt eẽ maue.quẽadmodũ genera tur caloꝛ pꝰ caloꝛẽ donecveniat ad noui ede quẽcie gewretur aliud ipiꝰhabitus boni ſimũ caloꝛẽ manmũ:⁊ hocẽ maniſeſte vlmali Reſpodema nõ generatur ali⸗ dere qm̃ generat cogitatõ pꝰ cogitation? ¶ud qð ſit pars ſᷣm actu.ſed generatur foꝛ ⁊deliberatio pꝰdeliberationẽ.⁊ ↄſiliũ pꝛ te amare aut velle.qð ẽ adiumentuʒ ma ↄſiliũ. Sic ⁊ velle poſt velle: ⁊ oꝑatio exx gnũ ad hoc vt tande generetur amoꝛ ha terioꝛ poſt oꝑationẽ in oibꝰhijs ꝗ eaſdeʒ Sius aut volũtas.ełin ſecũda oꝑatione frequẽter iterãt oꝑationes.⁊ quemadmo generabitur foꝛſitan amare ⁊ velle foniꝰ dũ in generatione caloꝛis deſtruit᷑ ſ aut nihil autẽ iſtoꝝ ꝑs ẽ habitꝰ generadi.SDʒ tepiditas aut aliꝗs ex caloꝛibꝰ modic ge adiumentũ magnũ ẽ vt generetur habi⸗ neratis ⁊ vnicuiq; illoꝝ ſic deſtruit/ ſucce⸗ tus ꝗ ẽ bonitas vel malicia aggregat? ex dit caloꝛ foꝛtioꝛ ⁊ maioꝛ donec veniat ad hmõi diſpoſitionibꝰ. ſʒ relictꝰ exilł ⁊ nõ extremũ maximuʒ. ila fit in generatiõibꝰ exilł vt ꝑtibꝰ ſedvt ſeminib?. Q: ſi qſi⸗ E: donec cõpleat᷑ generatlo habitus. Et el ꝑ partes quide potẽcialiter: no aute axtẽde aꝛ in generatione caloꝛis ⁊ exxremi m actũ:qm ſᷣm actũ ĩpartibilis ẽ. Hene⸗ marimi nipil generat᷑. cuiuſcũq; pᷣcedẽ ratur igr ex hmõi diſpoſitionib⸗ qſi in ſie· ns generatioe.qꝙ ſit aut debeat eẽ ꝑs ipiꝰ minibꝰ.⁊ q̃ſi pullus in ouo.Unde valde Alñ generatur diſpoſitiões quibꝰ apla abuſiue vocamꝰ ibi generationẽ:qꝛ gene tur ſubiectũ caloꝛis nouiſſimi ad recipiẽ⸗ ratio habitꝰ ꝓut intedit Ariſto.q̃ſiſemia dũ illũ.⁊ ad hoc vt fiat generatio eius in tio tm̃ illius .. O ſi qſierit vtrũ aliañ 4 5o. Jn generationib⸗s n generationibꝰ? vo coꝛpꝑm ſe cus ẽ. pᷣmũ ſit habitꝰ. Rñdemꝰ ꝙ ſic videlicet qm ĩ ulis ꝑs poſt partẽ coꝛꝑis generat᷑.et⸗.cũ pᷣceſſerit frequẽcia ex q̃ vel ꝑx quã debe ꝓmanẽt partes generate.⁊ ↄgregat᷑ alte⸗ Qꝭ at relinqui et mala diſpoſitio.ſicut ſupia ra alteri.donec cõſtituat᷑ ac ꝑriciat plena tetigimus operãaãtis nõ impedierit. O: ſi integritate partiũ ſuarũ coꝛpss qð gene⸗ diyxerit quis. Iſte habitus nunc ẽ cũ ante rat.pmanẽt itaqʒ partes ſucceſſiue ſta ge no fuerit nec om̃ino ad eius.ergo nũc ge nerate ⁊ ꝓpt᷑ foꝛtitudinẽ ſubſtacie ſue. et neratur vł creatur. Rñũdem⸗ꝰ⸗ ariſtoł qꝛ neceſſe ſibi ad hocvt ex illis ↄſtituattur qꝛnõ ſegatur:⁊ ẽ hoc maniteſtũ ſi gccipiat generatũ et qꝛ hoc intẽdit natura vt ex il generationẽ ſᷣm intẽtionẽ ariſtoł. Idem ẽ aggreget totũ. Pꝛererea nihil omino em ac ſi argumentaretur dicẽs.Nũc ẽ cuʒ cotrarietatis ſᷣm eſſenci ſuũ babẽt ad to añ nõ fuerit:nec ad eiꝰ ergo nunc pᷣmo ſe tũ hoc aũᷣt intelligimꝰĩ generatõe coꝛꝛm minatur vł pᷣpatur ad ome. Poſſibile au ſimplicqjũ ſiue hõgemioꝝ. In generatiõde tẽẽ ſicut diximꝰ:vt in vno ſolo inſtati abi vo caloꝛis iã nõ ꝑmanẽt generati caloꝛes qʒ vlla pᷣpatiõe habitꝰ generetur vt dix⸗ aßñ nouiſſimũ.qm ↄtrarij ſunt nouiſſſim mꝰ. Maut qrit de reflecioe actionuʒ caloꝛi.eo mõ qͥ mediũ ↄtrariũ ẽ vterqʒ ex Pes luimꝰ dicẽtes: res appꝛehenſe tremonꝝn.Uerũ igr ẽ manifeſte qꝗꝛ nihil ca⸗ agũtĩ aĩas nr̃as ⁊ iſᷣmunt eas impᷣſſiões loꝛis nouiſſimi generat generatiõe cuiun et paſſ ionesſᷓs vocamꝰ cogitationes et cũqʒ n Mioꝛuʒ.nihil inq; aou.⁊ nihil qd affectiones.ꝑ quas poſtmodũ ſiles gene debeat eius u. Sed potẽcialiter ratur.vbi gra.vidit &gs aut audiuit ali in vnoquodz medeᷣꝝ generat aliud qd quẽ aliꝗd oꝑari eoꝝ q iuſta ſunt: ⁊ cõpla ẽ extremũ generãdi. In generationibus cuit ſibi ĩ ilo ꝓpt᷑ bonitatẽ iuſticie ⁊ pul⸗ ergo coꝛporũ ⁊ coꝛpaliũ diſpoſitionũ ita chꝛitudinẽ eiuſdẽ et incepit amare illud: ſe habet:vt in generatiõibꝰ coꝛpoꝝ ſp ge er excitatũ ẽ in eo deſideriũ ſilia faciẽdi.et neretur actu alið qð erit ꝑs noniſſimi ge-⸗ adauctũ ẽ deſideriũ illud donec genera⸗ nerati. Incoꝛpabiliũ vᷣ̈o diſpomionũ ge⸗ retur in eo voluntas operandi ſimile.De neratiõibꝰ ſit ſm potenciã.⁊ hoc ẽ qm̃ in inde operatus eſt illnd . Uides igitur his ſꝑ genẽrat᷑ mediũ qð nõ poteſt eſſe qꝙ operatio illa generauit in ipſo apphẽ⸗ ꝑs alicuiꝰ enremoꝝn. In coꝛpoꝝ vero ge⸗- ſionem per ſenſum ſiue cogitationem aut WHZ neratioibꝰ ſꝑ ẽ aliqd coꝛꝑis generãdi qd pymaginationem et complacenciam atq; R2coꝛp ꝑs illius videlʒ generadi. In ſpi delectationẽ in illa.poſtmõduʒ mnctem rilualiũ vᷣo generationibꝰ nõ currit res einde deſiderium. poſtea voluntatem Pcõtinuũ neqʒ ꝑ ꝑtes.qᷓ ſunt iparuibiles: imile operadi. Quod ſi pꝛima operatio 4 ⁊ deſtructionibꝰ diſpoſitionuʒ ſpũalium ani totũ ſim generetur vlłp pares. 1 b . „ que vniq; extra erat ⁊ longius remota ab tia ſe etmouereſe. et moueriaſe. SGoane müni ipo et alonge appᷣhenſa genemuit ĩ eo af nihil eſſet in ea libertas arbitrij. ei nibii Aiuone⸗ . fectiões hmõi quato foꝛtius iſta ꝓpinq⸗ eẽèt apudeã virtus vl vicin. Silr neq; me cHl oꝛ generauit in eo affectiões hmõi ⁊ a ꝓ ritũ ant peccatũ.⁊ iterũ nõ ſcõᷣm ide viũ Cbinuice pinquioꝛi agens ſilia ⁊ ita foꝛtioꝛa et ma qʒ poſſet videlicet et agere et pati.Fadẽʒ ALbonus loꝛa oꝑabit᷑ ĩ eodẽ. Alie ergo ſut ipᷣſſi foꝛſitã incõueniẽcia ſequeret᷑ ⁊ vergere vi lsaſen ones in anima qͥ generate ſunt ꝑ apphẽ get alit᷑ ſentire in inſaniã manicheoꝛum (ibidi ſionẽ pᷣme oꝑatois.Alie que per ſecũẽdãa Quapꝛopter conueniẽs erit cõſideratõeʒ dſcdi⸗ et ille vtiqʒ maioꝛes et foꝛtioꝛes. Nõ igr aliqua.de hijs facere qñ loqmur de cogi⸗ mne ẽ oꝑatio iſta vllo modoꝝ exillis eiſdẽ co: lationibꝰ et de reſiſtẽcijs et de bellis eaꝝ wi gitationibus et affectionibus quas ꝑ ſui qtʒ victoꝛis. Sias aut aueratbüs Aurnrn 9 appᷣhenſionẽ generat ĩ aĩa.neqʒ operas//aa rapaciſſimi ſunt:rapiẽtes vndecunqʒ nĩ opatur ex ill iſta oꝑationẽ ymmo ex pᷣoꝛi⸗¶ Apoſſunt rapinã ꝓdigaliter ⁊ ꝓfuſiſſime upen bus. qre nõ ẽ incõueniẽs vllo mõ vt acti ¶alijs largiẽtes.Utrũ in eis ex cotrarioꝛu,z ſn Wones q ſunt ĩ animabꝰ nr̃is agãt in eas ½ actuũ frequẽcijs generent᷑ habitus cõtra Q flectat ſuꝑ eas. Neqʒ incõueniẽs eſt vt ri auaricie videlicet⁊ ꝓdigalitatt an nen üiv les appᷣheſiones ſiue cogitatiões ⁊ affe tri eon.Quod quidẽ magis videri potet ciaſn ctiones ilł cogitatiõibus ⁊ affectiõibꝰ. ex Uigdet em cõtrarioꝝ actuũ vterqʒ deſiiuun ſnronen quibus et ꝑ qs exeũt.ſed oĩno incõueni⸗ ere nõ ſolũ reliquũ ſed ⁊ id qð ex eo ri⸗ ie ens ivoſtiblle vt eaſdẽ numero. neqʒ quit.Juxta id quod legit᷑ Ecclłiaſtici.xxxii üeden iconueniẽs ẽ anima et agere in ſe⁊ pati a ii.vnꝰedificãs ⁊ vnꝰdeſtruẽs.ꝗd ꝓdeſt ei Umune ſeipᷣa.et hec ſcðᷣm diuerſas vires.Uis em̃ niſi laboꝛ.Quẽadmodũ ſi ꝗs calefieret ⁊ fdäti mẽéoꝛatiua in vi ymaginatiua interdũ ge iten frigefieret ⁊ ecõuerſo nec calidꝰ nec fei . nerat app̃hẽſionẽ ymaginatiuaã ⁊ vis ſen frigidꝰ remaneret:nec religꝗe caloꝛſaut fri o ſitiua agit in memoꝛatiuã theſauriʒãs in goꝛis in eo vllo mõ ſaluarent.qre relin röͤr ea foꝛmas ſenſibiles et qdð amplius ẽ ſm tur vt ſimul auarus ⁊ ꝓdigus ſit. Ea⸗ ine 2 . eandẽ vim agit ⁊ patit in ſeip̃a. Aliogn ĩ dem eſt queſtio de lubꝛico qui interpola Vann uentio et diſciplina nihil eſſent. Cum em te et viciſſim multa frequẽcia facit ea que li aliꝗs ſyllogyʒat ex aliquibꝰ pᷣncipis con caſtitatis ſunt: et ſepe ſimiliter relabitur. leo cluſionẽ aliquã:⁊ addiſcit illã ex eis. pcul Utrum contrarij habitus videlicet in cõ⸗ tin dubio ipᷣa anima ſcdᷣm vim itellectiuã vel tinencie et caſtitatis generẽtur in ipſo aut tg ratiocinatiuã ẽ agens ei generãs ſcienciã nihil hoꝛum. In quo reſpondemꝰ.quia ih⸗ cõcluſionis illius.et paciens.id ẽ recipies neutra in vtroqꝛ caſu neuter habituũ ge dinin illã.Merũ ex alijs eſt agens.qꝛ ex pᷣncipĩis neratur impediente cõtrarietate operaui ſunm hoc ẽ ex rebus pᷣncipioꝝ et ex alis ẽ paci⸗ onũ.Uerum quia tam opera ꝓdigalita⸗ DD ens hoc ẽ ex rebus cõcluſionis.Nec e dit⸗ dis q; auaricie mala ſunt licet ↄtraria ſint D . N ferẽcia intvim ĩtellectiuã? vim ratõcinati In hoc conueniunt et cõcoꝛdant ꝙ ma⸗ dun u vna ei ꝓꝛſus vis ẽ aie hũane appᷣhbẽſi- la ſunt et anime humane leſiua.⁊ viribꝰ Crelen V ua nobił ſublimiũ rerũ. In eodẽ ei pꝛiſus eiuſdem valde nocencia. Licet i it con⸗ ef „ generat ſciẽcia cõcluſio nũ in quo ẽ ſaien aria ſint. mlterũ alterũ deſt. t. tamẽ n cia vl intellectus ſocipioꝝ. Et nibil ꝓhi⸗/quod cõmune eſt aabob⸗ y⸗ bet in eadẽ aĩia humana ſcdᷣm eandẽvim/ cumetũ et leſio anime etab btroqʒ relin- i eſſe duas qualitates eiuſdẽ ſpeciei ſi( du⸗ uit.⁊ cum vtroqʒ permanet.Qnemad⸗ E as ſciẽcias duoꝝ ſiliũ.⁊ duos amoꝛes du modũ nimius caloꝛ nimiũ frigus deſtru ſad oꝛũ hominũ.et duas triſticias de duabꝰ it.Non tamen leſionem que ex illo ẽ tol⸗ H * moꝛiibꝰ duoꝝ amicoꝝ omino ſilin. Ipſa lit quin potius auget et ecouerſo. Sic ca em vis intellectiua ſiue appꝛehenſiua no ſus et reauatio contraria ſunt. et alteruʒ un bilis. nõ ſolu ſubiectũ eſt et locꝰ ſciẽciarũ alterum funditus tolltt.leſiqnem tamen tlpe Sed ⁊ fons redundãas ac generatiuus ſi: vel inquinationem que excaſu eſt non ſi a mul vtrũqʒ et generatiua ſiue influens et mat aut diluit. Quid etiam eſt ꝗqð ſeg receptibil eaꝝ iuxta verbũ veritatſ. Johã⸗tur in ſermonibus ariſtotelis.quia virt⸗ „ nis. iiij. Aqua qua ego dabo ei. fiei in eo ¶ eſt bonitas duarum maliciarum media. ah — fons aque ſaliẽtis invitã eternã. Si ei nõ et nominat duas malicias ſupfluitateʒ et . eſſet potẽs aia hũana. ⁊ agere in ſe et pa indigenciã quas vulgariter nos vocsm Ua —— — — — ent⸗ c ninn nori an ckimnn anden dſeni ioänung ü grend Nesag asacni Abehusin Ngeliln gsricenet üneg, 4 lriccan ſnis t iſigaun unmnigie noi ne Niuiftda miin dn sichice güini Mmn / g nerhablulg neuehelt n gl unorun P R naben n ifteit eini mel Aleen emlan mnmed/ hin 4 UNM—, . uun ₰ „ Rrr virtuoſe. Reſpõdem̃us. quia diſficula tas et mo eſtia in oꝑationibꝰ ex infirmi⸗ nimiũ aut parũ queſtiones multas ⁊ du bitatones generat. ediũ ei duoꝛu extre mon minus diſtat ab vtroq; illdꝛu q; illa abinuicẽ. Quare minꝰ diſtabit bonitas et bonus p bonitatẽ a ſic malo.q; ſicma⸗ lus a ſic malo. Amp. Sicut ipemet di cit ibidẽ. Cõtraria ſunt q̃ maxie ab inuicẽ dilcedũt. Et in libꝛo pᷣdicamentorũ.Que marime differuũt. Et in libꝛo methaphiſi⸗ coꝛũ.quia cõtrarietas ẽ differẽcia ↄpleta quare magis differunt ſeu diſtãt ab inui⸗ cem qᷓ; a medio vel mediũ ab illis. et ita magis diſtat ab inuicẽ due malicie qʒvir tus media diſtat ab illis.ecõtrario aut vi detur qm̃ bonũ ⁊ malũ cõtraria ſunt.Si milr bonitas ⁊ malicia qᷓre maxime ab ĩi⸗ uicẽ differunt ſiue diſtant. Minus ergo di ſiont due malicie ab inuicẽ qᷓʒ diſtẽt a bo nilate. Ampli⸗. Si bonitas meckla ẽ: vt ipe dicit inter duas malicias. erit ergo natura poſterioꝛ.mediũ em̃ om̃e.ſi veruʒ tmediũ ẽ inter duo ve cõtraria.natura po ſterius ẽ vtro q; illoꝛũ.quẽadmodũ medi „ us coloꝛ vtroq; etremoꝝn. Beſoondemꝰ Autẽ in hoc. qa bonitas nõ ẽ ve medium (inter duas malicias et hoc appet. quoni Wam nõ ẽ traſitus ꝑ illã ab altera earũ i re⸗ liquã. Iterũ nõ ẽ cõpoſita ex ipᷣis ſicut me diꝰcoloꝛ cõpoſitus ẽ ex albo ⁊ nigro.et te piditas ex calido ⁊ frigido. Sʒ reuera res circa quas bonitates ſunt de qua intẽdit. Ariſtoł. medie ſunt inper res ſupfluas et diminutas vel inter ninaũ ⁊ parũ eo mõ Kicut numerꝰ inter duos quoſcunq; circa ſe poſitos quẽadmodũ inter denariũ ⁊ ꝙ nariũ vł quicũq; alioꝝ medioꝛũ.vᷣbi gr̃a Quẽadmo dũ inter comedere nimium ⁊ comedere parũ ẽ comedere ĩ aliqᷓ quanti tate kan libꝛam panis⁊ co rt megere a. ẽ comedere medietatem eiuſde. Do auteobijcit. qꝛ contraria maxiĩe ab inuicẽ differũt itelligimus inter res generis illiꝰ ſic pnominate malicie in genere ſuo.quẽadmodũ coloꝛ albꝰ ⁊ co⸗ loꝛ niger ĩ genere coloꝝ maxie differunt. HMNõ autẽ magis differũt ab inuicẽ color albus et coloꝛ niger qᷓʒ coloꝛ et grama⸗ tica Si &s autẽ qrat cum virtus ⁊ ars le q poſtmodũ ꝓcedũt ex habitu.ymmo eu habitafirmatus fuerit.nõ ſolu faciles flunt opatiõ es ex illo fʒ etia iocũde.minꝰ go vintuoſe qʒ pcedetes vłomino nos lum facitlima ſed iocunda oꝑantibus. Jam igjr declarauimus ꝓ pte ſmões ariſtotel in diffinitiõe virtutis ↄſuetudia lis.⁊ oſtẽdimus tibi modũ generationi bimꝰ alia ꝗ circa ipa ſunt. ita ſe habẽtibus pſer ca difficilima ſint. difficilioꝛes autẽ ſint Zopatiões ex ꝗbus relingtur habitꝰ? qᷓʒ il⸗ tate ẽ nõ ex virtute.eĩ equus debilis⁊ moꝛ:bidus ſeſſoꝛeʒ vel ponduslcũ laboꝛe poꝛtat atʒ doloꝛe.nõ ex virtute ẽ.ſʒ ex ifir mitate ipᷣius..Q vᷣogquꝰ foꝛtis ⁊ validꝰ alacriter poꝛtat⁊ leuiter ex virtute illius ẽ ⁊bonitate. Sic̃ ⁊ qdð oculo videmꝰ inter dũ cũ moleſtia ⁊ doloꝛe ex vitio ⁊ malicia illiꝰ ẽ.ſic qð clare ⁊ cũ iocũditate videmꝰ2 ex virtute eiuſdẽ ẽ ac bonitate.virtꝰigit ? ars circa difficilima ſũt.faciẽtes ea no ſo⸗ illius. ⁊ qꝛ hmõi virtus nõ e thezaurꝰ vl⸗ lo mõ. neqʒ aggregatis ex oꝑationibꝰ vl diſpoſitionibus ex ꝗbus relinquit᷑.Quo niam ex theʒauro ⁊ aggregato nec magt nec melius exiit.nec etia aliud qᷓʒ qð ẽ in eo repoſitũ.Ex habitu vᷣo hmõi exeunt ⁊ maioꝛa et melioꝛa opa q̊ʒ eſſent illa.ex ꝗ bus relictus ẽ aut generatꝰ.Etinſup ĩſini ta cũ illa eẽnt finita.Et q generatio eiug nõ ẽ ꝑ ↄtinuu.⁊ pies niſi poiẽcialiter.qm̃ nò ẽ partibilis eencia ſua.Et ꝗꝛ aliquado pmo ẽ hmõi habitus.nõ iñ dicit tũc ge⸗ nerari. qm̃ tũc nõ ẽ in via ad eſſe. Sed in ißᷣo eẽ cõpleto. Generatio autẽ eſt via ad eẽ. Aſſignauimꝰetiã tibi cauſas noĩatõis ſue.quare ſcq; noĩatus ẽ habitus.⁊ oſten⸗ dimꝰtibi qualit ẽ medius duarũ malici⸗ arũ.Declaratũ eſt etiã tibi cũ hijs.qꝛ tres ſunt modi generatiõis huius habitus et oſtẽdimus eos tibi ⁊ nũerãuimus. Pate fecimus etiã tibi quaſdã virtutes natura les eẽ ⁊ ſtabilitũ eẽ earũ.⁊ nos loqmurĩ ſequẽtibus de cõꝑatiõe earũ.⁊ inueſtiga ¶BHüs ergo . bimur de hmoõi virtutibus qualiter vł bonitates ſint vel bonos efſciat. et aue ſit vlee debeat int⸗ tio boni vel bonitatis in hijs. lud ergo pᷣmũ qrẽdũ ẽ q̃leʒ ſcilʒ apteat ac deceat eẽ vitã humana Dicimꝰergo qꝛ vitã hũanã oꝑtʒ dato ti eiꝰdeo ęẽ honoꝛificã.ĩſe decoꝛa.i alios vtile ſiue bñficã. Manifeſtũ eĩ ẽ.qm̃ ſi ðᷣo ↄtũelioſa fuerit aut ĩ ſe idecoꝛa ſeu turpi⸗ aut in alios noxia ſeu mala.erit ⁊ iniqᷓ in ipᷣm deũ et etia ĩ ipᷣm viuẽtẽ.⁊ ĩ alios ꝗbꝰ nocebit. nõ eĩ minꝰiniquũ ẽ irrogare cõ tumeliã qus inferre iniuriam. nec minns S De iniurioſum ꝑ ſe.ſi ꝑ ſe eſſe poſſet nocere ſi bi q; nocere alij.Et hoc inde anifeſtum qm debitũ innocẽdie ð pᷣmis lpᷣſſionibꝰẽ. ⁊ coꝛdi humano naturaliter inditũ etim pᷣſſũ.no ẽ ei coꝛ huanũ qð ĩ ſemenpſo nõ oↄfiteat᷑ naturalit ſenulli debere nocere. auũt natura vniuerſalit᷑ ? naturalit᷑ cõ fitet᷑ neceſſe ẽ veru eẽ. Naturã eĩ natura⸗ lit᷑ ⁊vinuerſalit mẽtiri ipoſſibile ẽ. Quarę manifeſtũ ẽ debitũ inocẽcie de pᷣmis ĩpᷣſſi onibꝰ⁊ de pſe nalmalit nolisvnucen minꝛaſuit nocet ꝗ aufert cuicũq; debitum honoꝛẽ.et gloꝛiaſaut irrogat ↄtumeli.; ꝗ debitã retinet vł aufert alienã ſubſtãciã Jeu pecunia. Maniſeſtu igitur ẽvitã qᷓ deo Aanelioſ ẽ aut nõ honoꝛificata. eẽ ini⸗ Auã in deũ.atʒ nocentẽt inſuꝑĩ eo ĩ q̊ cõ tumelioſa ẽpłnõ honorifica mniquãeẽ at £ ocαé 1Üi. Si ei dixerit gs ꝙ ſufficit viiĩ pte ſolũmõ ſit deo honoꝛificavita hu mana.Errat ĩdubitater.qꝛ ſicut tota eſt ex co.ſic tota debet eẽ ad illu. Ampᷣ.Quo pᷣuilegio exemptũ ent reſduum a dei bo noꝛificẽcia. Amplius.Cuiꝰ ẽ arboꝛ to ta⁊ no ẽ eius totus fructus.cuiꝰtotager et nõ tota fruges. cuiꝰẽ lotus equus?⁊ nõ totꝰ laboꝛ toſu eiuſdẽ equi ſeruitiu.Quia igr totũ ꝙ ſumus.totũ ꝙ viuimus ⁊ mo⸗ uemur.totũ qð boni vel habemꝰ vel faci mus.lotũ ẽ dei opus.dei donũ dei bene ſiciũ. Ex toto qͥlibet hoꝛũ honoꝛadus ẽa nobis. qre tota vita totis opibꝰta interio ribusqᷓ; exterioꝛibꝰ noſtris bonoꝛãdus ẽ de. ex oĩbꝰeĩ oꝑibꝰſuis.ex oĩbꝰdonis ſu is ⁊ bñficijs ſuis honoꝛandus ẽ.quare to ta vita nra tota debʒ eſſe honoꝛifica deo Amplius. Nõ ẽ natio adeo barbara adeo indocta vłincõpoſita.que deos ſu⸗ os adoꝛãdos nõ eẽ audire paciatet que no reputet iſtud blaſphemiã intolerabi⸗ lẽ. et que eã ferro cigne nõ vindicet adᷣo vt ꝗ tale quid dicerepᷣſumpſerint.nec do ctrina nec coꝛreqtiõe dignos iudicet. ſʒ ſo lis ſupplicijs niſi ſtatim reſipuerint. Qua re manifeſtũ ẽ ꝙ honoꝛ creatoꝛis de pri⸗ mis ipſſionibus ẽ cũ humana natura eti am verbũ cõtra illu ſuſtinere nõ poſſit et tam ſeuere vindicet. Mſi dixerit qs. Reuera honoꝛ creatoꝛis impᷣſſus ẽ natu⸗ ralit mentibꝰhumanis.Sed nõ optet ꝓ pter hoc.qꝛ ex tota vita eti vita hu⸗ Wanaß ot et in tota vita hu⸗ de generaliter. Quare ex om̃i et toto bo 17 „● . virtutibus no honoꝛãdus ẽ creatoꝛ vtpote cuiuſlibʒ boni tocius datoꝛ ⁊ auctoꝛ.Lotã igr vitã humans honoꝛificã eẽ deo neceſſe e.alio gnvel in toto vł in ꝑte erit iniqua nõ ręd dẽs deo qð ſuũ ẽ hoc ẽ debitũ honoꝛem. Ampliꝰ.Quis audeat dicere in ꝑte eẽ ſeruiendũ deo ⁊ in ꝑte nõ ſeruiendũ. Si eĩ ĩ oibus oĩno dñs ẽ. In oĩbꝰ igr eidẽ ẽ ⁊ pꝑ oĩa ſuiendũ. Nõ ẽ aut ſeruiciũ qð nõ Eẽhonoꝛificũ ei cui impẽditur. Ampli⸗ Si oẽs oꝑe ⁊ oĩa oꝑa ſeruoꝝ l̃aliũ.dño rũ eẽ debẽt. nec licet fuis aliud ð hmõi ſubtrahere dñis. qᷓntofoꝛtius dño domi natiũ dñoqʒ ſeculoꝝ.nõ licebit nobᷣ op⸗ vlona detrahere. Amp̃. Omnia oꝑa mea neceſſe ẽ eẽ vłbona vel mala.vłin⸗ differẽcia aut ↄcioſa: mala auteẽ nõ lic ſʒ neq; idifferẽcia aut ocioſa. Quẽado du fuos nõ lʒ ocioſos eẽ.vłñ facere obe ra q fructuoſa nõ ſint dñis ſuis Die incs parabilit᷑. foꝛtius nõ liq; nos opa facere q̃ nõ ſint ad honoꝛẽ dei vłocioſos eẽ cuʒ poſſumꝰ oꝑari ad honoꝛẽ illiꝰ.Omiĩa er go quecũq; facim q̃ mala nõ ſunt.in ho noꝛẽ debemꝰ cõuentere illi?.. Empli⸗ Bihonoꝛs ei adiunctus oꝑibus noſtris bonis vl indifferentibꝰ vt ꝗbuſdã videt. in nullo facit illa dimicilioꝛavl magis gra uia.Nũquid nõ culpabiliter pᷣterietur ho noꝛ dei in lalibꝰ. Qñntofoꝛtiꝰigr ſi ex hoc aut leuioꝛa erũt aut iocũdioꝛa nõ erit ĩ ilł pᷣteriẽdus honoꝛ dei.verbi gr̃a comedis aut bibis autd emis engente neceſſitate coꝛꝑis. Si adieceris honoꝛẽ dei in inten⸗ ſo ne tua.vt cogites in coꝛde tuo. ꝗa etiã heceſſitati coꝛꝑis vis ↄſulere ꝓpt᷑ honoꝛẽ dei.ꝗd dſo tibi deꝑit.aut qad grauamis impoſitũ eſt tibi ex hoc videlicet ſi vis co megere vel bibere vel doꝛmire ipᷣa ne ceſſitate co ꝑis etia ꝓpter bon dei. an etiã ex iſta appoſiti& niſi va modũ ꝑ⸗ uerſus esmagne condimentũ ſuauitatis operi tuo addidiſti.cũ intentioni tue dei honoꝛeʒ appoſuiſti. Qiꝛſñ dixerit quis quia ſufſſicit ad pficiendã operanonẽ hu⸗ iuſmõi itentio oſulẽdi infirmitati coꝛpis: ergo ſupaacua ẽ alia intẽtio. Reſpon demꝰ quia ſufficit ad comedsdũ etiã ma la intẽtio veꝝ ad hoc vt come das bene.⁊ ad hoc vt ſicut dei pᷣuꝰ ⁊ cultoꝛ hoc facias non ſufficit niſi dei honoꝛẽ ⁊ honoꝛificen onoꝛetur creatoꝛr. Reſponde⸗/ciã operi tuo miſceas. Qꝛſi qauis dixe mus quia ex toto dato debet ne, Aauisnn ẽ neceſſe nec requirit ab ali⸗ o vt in omnibus ita faciat licet ita ho⸗ Droff etncn ſbais, goꝛad⸗ ushon Anisfin Voperation Penatos gibne ſnenoyp⸗ eapon ſwoape füiren animo notauen gefupi geusbon Nanit ſohndie ſleceip ſncue ſöpoſſen Minend Rewr arin inc i Dl li Mini Mueni thobis ſalae liern ſpdtene lainsbor 1 Mo⸗ funtg inng donaen mai e £R Miee nesin ne ergor lgte qoe nat⸗ 4 inti uh lizen kti Unnr Kün dicnnzri itli uſenic im h er in tdi Oeusdirne dlcnitoö iOnae aniun Azüteirilj a i iianch ii i intundsd Uiimnd . M Narnen ngfſiin iounöai ign d nenetſſie deiinine end gick nerten 1ggan in i nnif dan ür, Näſeaunit Gioniud Unmg ennmii, unido 1. Se Naiicnn nices let⸗ Urrboeſu ſrtonginng nunkebi lcctitn ₰. — heat ſanctus ſermo. ſiue comederitOſiue Meαα.. fre eare *ααρα n lxxx/ . biberitis. ſeu quid aliud feceritis. omnia multe ſint intentioes eius qde bonu! ariſtol.deteominat ꝙ bonũ ĩ ↄſuetudina libus ðᷣꝛ mediocre ſiue mediũ ſiue temꝑa in gloꝛiã dei facite.et iterũ Alibi.vt in om nibus honoꝛificetur deus. qrimizs vtruʒ onibꝰ. QO ſi reſpõderit q finis hmõi operationũ ſuſtẽtatio ẽ ſine refectio.aut y ↄleruatio coꝛpis hũani. Querimꝰ iteruʒ —— vtrũ hmõi cõſeruatio querẽda ſit ꝓpt ſe tm. ⁊ nõ ꝓpter aliud. Hon poteſt aũt di cere qe ꝓpter ſe tm̃ querenda ſitſicut nec ipᷣm coꝛpus.⁊ hoc ẽ qm̃ ipᷣm coꝛpus oꝛga nũ ẽ ſiue iſtrumentũ opationũ qᷓ ſunt ab anima ꝑ illud. Uniuerſaliter aut manite ſtů ẽ.qꝛ oꝛganũ ee ⁊ eſalus et eius boni liquis finis queredus ſit in hmoõi opati multe ſint intentiões eius qð ẽ bonũ ipᷣe tũ aut menſuratũ inter ſupfluuatẽ ⁊ indi gencia. Quẽadmodũ dirit i libꝛo topico⸗ rii.qꝛ bonũ dicit᷑ qʒtit i mediocri.vnde nòõ videtur dici bonũ niſi ↄpatõe magno rũ et apertoꝝ maloꝝ ſᷣm hanc intentionẽ Aldeo em̃ apta mala ſunt pꝛodigalitas ⁊ auaricia. adeoq; magna ſupfluitas eſt ꝓ digalitas magnaq; diminutio auaricia. vt qui ab vtroq; recedit bonꝰ hoc ẽ tꝑatꝰ iudicetur qᷓʒuis nullũ mediũ tenetur. ꝙ⸗ tas 7 querit᷑ ⁊ ↄſeruatur ꝓpter opatiões que fiut ꝑ illud. Sicut oculꝰ ⁊ eius ſalus et eius bonitas nõ ꝓpter ſe querũtur ſed ꝓwer videre. Hſi dixerit. q opatio⸗ nes hmõi querẽde ſunt ꝓpter ſe tm. Ma nikfeſtũ ẽ ipᷣm errare. Quoniã ſᷣm hoc nõ eſſent querẽde ꝓpter maius bonũ.quare nõ poſſent eẽ vtiles vel ammiĩculates ad obtinendũ maiꝰ bonũ q; ipe ſunt.et heec ⁊ de maniteſte falſ.qm̃ videre ⁊ audire ⁊ ſiłia vtiles ſunt ad ipᷣm ſcire.⁊ ad vltimũ ißp̃m ſcire vtile ẽ euideter ad opeinendã fe licitale eterna.Silr ⁊ alie omes pfectiões anime hũane alq; opatiões bone.licet ꝑ multa media ſunt vtiles et expediẽtes ad felicitatẽ eternã.Omniũ aũtvtilitatũ hec maxia ẽ felicitas eterna. ⁊ olm vt ita dica mus vtilitatũ vtilitas:Quare ſi querẽda eſt nobis ipſa.querẽda ſunt nobis om̃ia q vtilia ſunt ad ißam. Manifeſtũ eſt oĩa illaquerenda eſſe ꝓpter ip̃am. In nullo ergo citerioꝛi bono ſiſtẽdũ eſt.qᷓre nulluʒ citerius bonũ querendũ eſt ꝓpter ſe tm̃. Z Ampli. Quoniãa ad ill et nati et crea ti ſumus cotaliter.et quicqd naturalit᷑ vel ſunua dW ben Doterll umꝰ et ha bemus ergdnlillã tosaliter ↄferẽda nob ſunt oĩa ſeu referenda.illã ergo debemꝰĩ — M dere p oĩa q facimꝰ. Amplio. Nuid vyita bona niſi via recta et duces ad felici⸗ tatẽ eterna.⁊ qd aliud ſunt bone oꝑatio⸗ nes in vita qᷓʒ boni paſſus vel greſſus in via felicitatis eterne.qꝛ ergo totvita eũ⸗ dam eſt. ⁊ toas paſſibꝰ ad finẽ vie. Tota ergo vita totiſq; opibꝰ euudveſt ad feli⸗ citatem eterna. Quare nec licet ſtare ĩ ali quo ex opibus nec declinare a via. Decli nat aũt ꝑ maliciã ab illa.Statur aũt cuʒ intẽtio ei ꝓpoſitũ citra figit.⁊ vſq; ad feli 1 — bulãs ab vtraq; illaꝝ. Sed ꝓpler hocy tius vt ꝑ ipᷣam veniatur ad finẽ viatiois. pter hocſolũ q; ĩ eo recedit᷑ ab vtroq; ex⸗ tremoꝛũ.⁊ nulla media via incedit᷑. Nec ꝓpter hoc tmvt ſeoꝛſum vel longe ſit am. brer hoc 2 foꝛſita vt rectius ⁊ cõmodius ꝑ illa qs ꝑ alterutrã illarũ veniretur.ſed nõ pꝛopter hoc ſolũ vt declinetur vtraq; malicia ex⸗ trema tenetur mediũ. Sed vt acꝗratur ꝑ mediũ ꝙ nõ ꝑ alterutram acgꝗreiur extre marũ maliciarũ qn potius amitteretur p vtraãq; illarũ.neceſſe ẽ mediũ finẽ hre me lioꝛẽ le ꝓpter quẽ queritur ⁊ intenditur. Ampli⸗. Si ſimptr ⁊ p ſe bonũ eſt. id quo obtento.alia nec querũtur nec qren renda. da ſũt. Alia vero nõ ſufficiũt vel beatos vel felices efficere. ymmo eis obtentis re⸗ ſtat querẽdũ ꝑ ea illud bonũ.manifeſtũ igr eſt alia oĩa ⁊ bona eſſe ꝓpter illð et ã Ampᷣ. Uirtꝰ hmõi et bonitas — — aut ẽ qrenda ꝓpter ſe tĩ: aut ꝓpt aliud tm.aut ꝓpter ſe et aliud.Et manifeſtũ eſt qꝛ ĩ nullo bono ſiſtendũ eſt nobᷣ citra bo⸗ nũ vltime felicitatis. cũ ad eã ⁊ ire ⁊ ꝑpue⸗ nire nati ſimꝰ ⁊ ad ipᷣam obtinenda crea ti. Quia ergo in omni bono ſiſtendũ ẽ q̃ obtento nõ aliud querendum. wanitfe ſtũ ẽ qꝛ nullũ ẽ bonuʒ Mra illudqͥ obteto nõ ſit aliud qrendũ. Qmne aũ̃t talevide licʒ ĩ q̊ nõ ẽ ſitendũ ⁊ q̊ obtento reſta alĩ ud qrendũ via ẽquare hmõi virt⸗ vłbo ₰ nitas de ꝗ hic loꝗmur via ẽ. Uia aut nõ ẽ q̃rẽda ꝓpt ſe.qre nõ eſt querẽda hmoi virtus ꝓpt ſe im̃. N ſi dixerit gs ꝙ ẽ querenda ꝓpter aliud tm. querenda aunt eſt.qꝛ bona tantũ.querẽda ergo eſt qꝛ bo na eſt ad aliud.⁊ bonitas eiꝰ eſt bonitas eſt ad acqrendũ maius bonũ. ⁊ vera ſui noiatiõe noĩatur vtilias Qꝛſi dixent Q le felicitatẽ eternã q querẽda ẽ ppᷣter ſe.⁊ aliud erit ſimultſi nis et via. ꝙ ei ꝓpter ſe.qrendũ ẽ finis ẽ inqſitiõis.ꝙ ꝓpter aliud viadhec aũt ĩcõ neniẽs ẽ ꝑſe. Ampliꝰ. Si ꝗs quereret hmõi virtutẽ vł bonitatẽ ꝓpter ſe tantũ. ſm hoc peccaretcũ ſit querẽda etiaʒ ppt aliud. Eodẽ mõ ſi pter aliud tm.ſilr pec caret cũ ſit querẽda ꝓpterte. Ampli⸗ Eſto ꝙ aliꝗqs querat eã ꝓpter fe vt ea ob teta geſcat ĩ ea nũquid nõ male faciet cũ ſit natus ⁊ creatad maiꝰ bonũ. Ampᷣ Nullo mõ ẽ ĩ ea ſiſtendũ.ergo nullo mo ponẽda finis. Finis aũt ẽ qð querit᷑ ⸗ e. pter ſe.qᷓre nullõ mõ ẽ querẽda ꝓpter Nu ſi dixerit quis. ꝙ hoc mõ querẽda ꝙpter ſe.qm ⁊ ſi aliud bonũ nõ ↄtinge⸗ 6 acquiri ꝑ ſeſñ et amãda eẽt ⁊ querẽda ſic eiꝰ riũ declinãdũ.Uen vtiq; dic.nos aũt nõ querimꝰ qd faciendũ eet tunc.ſed qd mõ faciendũ ſit videiʒ cũ ita ẽ.q; p hu iuſmõi vintutes aut bonitates ẽ acquire⸗ ¶ ZJã igit declaratũ ẽ ribi ex hijs qꝛ virtus ⁊ bonitas de ꝗbꝰ⸗ in⸗ lẽdit ariſto. vie ſunt ad acquirẽduũ ⁊ obti nendũ atiud bonũ ⁊ illud bonũ vocatur apud eos felicitas eterna.licet aũt multa alia bona ex ea ⁊ ꝑ eã ſint tñ finaliter ⁊ vl timo ꝑ eã obtinet felicitas eterna Pꝛopt᷑ iſta aut bona hoĩes dicũt᷑ boni ſic dic tul lius de iuſticia.qꝛ ex ea boni viri noĩant᷑. qm i ea ẽ ſpolẽdoꝛ maximꝰ honeſtatis. Ex 2 quis.Per iuſticiã nãq; ipi qui iuſti ſũt ca⸗ nent ne quẽq́; noceãt vł ledant.Et ꝑ ean⸗ dẽ cõpᷣmunt ipꝛobi et audaces.ne in leſi⸗ onẽ alioꝝ ꝓſiliat.Ex pace etiã ⁊ ſecurita te ꝓuenit multiplicatio nõ ſolũ in rebꝰhũa nis ſed etia in hoĩhus ſicut econtrario ex bellis ⁊ rapinis.⁊ alijs pturbationibꝰ ꝓ ueniuũt cotraria. videlʒ diminutio non ſo lũ rerũ humanar ſed etiã hoim. Ad de temperãcia ⁊ intẽ⸗ hũc modũ ſe ha peracia. Uixei ẽ malũ in rebus humanis qð ex aliqua ſpecie intempancie nõ ꝓce⸗ dat ſicut apparet ðᷣ luxuria ebꝛietate ⁊ gu loſitate. werito igr et boni dicunt qui vir tutibus iſtis pollent ↄſuetudinalibꝰ. Go ni inq; hoc ẽ reipublicevtiles.et ipᷣe virtu tes bonitates. hoc ẽ vilitates cũ p ipſas tot ⁊ tanta bona hoĩbꝰ et rebꝰ humanis Sueniat.ſicut ecõtrario mali ĩmo peſtilẽ⸗ tes qui ecõtrario ſe habẽt nominadi ſũt. Si quis autẽ dicat ꝙ ſicut ſimilitudo eum ſupnis diuiniſq; ſe ubſtãcijs iuſticia ẽ iuſticia em̃ ẽ pax hoĩbus adiuicẽ ⁊ ab ini vt al goerius. ita et bonitas. verũ vtiqʒ dicit.Et quẽadmodũ dicit ariſtotel. Quo nia alba dicunt᷑ quedã qꝛ vel de hre vel ᷣ albere. bidelicet q: ꝓpinqua ſunt vere ac pure albis. Ita boni et bona. Quia vero pfecta bonitas etiã perfecta beatitudo e. et ſimilata bonitas et ſimilata felicitas ẽ ſicut in ſequẽtibus declarabimꝰ. Neceſſe ẽbonitatẽ que via eſt ad illam quodamo do bonitatẽ eſſe videlicet tanq;ʒ vmbꝛã ac ſititudinẽ ꝑmodicã vᷣe ac perfecte bonita: tis.ſicut generaliter medie diſpoſitiones quibus venit᷑ ad extrema perfectã veraq; ⁊ puram. Aliquatenus ſunt ſiłlitudines il lius.et que ꝓpingꝗoꝛes magis aſſimilat᷑ illi. Sunt ergo virtutes bmõi bonita tes ex ſimilitudine qua habent ad verã et pfectã bonitatẽ. Quẽadodum dicere ſole mus.aqꝛ gra eſt vmbꝛa quedam gloꝛies ſi militu do ꝑtenuis. Potencialiter em non ſunt ſine admixtione malicie.donerpue⸗ niatur ad purũ perfectũ nouiſſimum. Et hoc ẽ qð dicit ſermo ꝓpheticus yſaie.lx⸗ iiij.Quaſi pannus menſtruate omnes iu ſticie noſtre.ſicut em vulgares hoĩes ⁊ in docti magna bona vocant etiã que mini ma ſunt videlicet tempoꝛalia. Waria ve⸗ ro omnino non capiunt et in tempoꝛali⸗ bus etiã pueriliter errant:reputantcs ma gna vel maxima q minima vel pene nul⸗ la ſunt.ſic et bonitates vocant hoĩes etiã magnas et maxias quevalde modice ſũt et interdũ etiam que magis malicie ſunt ⁊ ſepe virtutes opinant᷑ ea quevicia ſunt Jam em̃ patefecimꝰtibi qꝛ qui ſiſtit in S que via ſunt finẽ ↄſtituit.Quẽadmodum entione et ꝓpoſito citra felicitatẽ eternaʒ diminutus eſt et ab onoꝝ que circa felicitatẽ eternaʒ ſunt et hoc eſt qm̃ bona — igit ninglum aeetet viã: õ ſiſtẽs in eo ſiue qluieſcens.ſed ꝑ einerens aliud fine ipᷣo abvie etur tur Aaul in via ſi ſtens atq; quieſcens finaliter.via ipᷣa ab⸗ utitur finem illã conſtituens. det bono bonoꝝ omnium ꝓpter quod⁊ ad guoAnarus et creatus el.. Quem 3ðſi quis natus ad regnum vili⸗ admodęʒ ſi quis: e9 B pᷣdiolo contẽtus regnũ negugat ⁊ recipe⸗ E Ampliꝰ Et nature ſue inimicus eſt.cum eam frau re recuſet ignauia vel pigricia ſola ſibipi inimicus maximns eſſet. Ampli⸗. O? dinatõi rectiſſime creatoꝛis hmõi homo ꝓculdubio cõtradicit cum oꝛdinatio cre — aioꝛis ſit vitam iſta viam eſſe ad finẽpla⸗ älne gonest lllmetea ſoater P musert Ginnot ſtaſän Rele⸗ meerbea Ueſog Uden Pinnin Nietie D ius farbort ſehonun. weinnon ſetgeuc N rädef Gedon Vinäm er o Wr 3 worn r ſch Mcg xeng en Muſau⸗ üne⸗ ſeniſen nleni ftlekkn Cün Wad Nalti ineſtg llo ſtoin D onun, ſetfen umne balali niaaftazi tadm ſec ncintit crenenn en ntſluchsl nigs aſinii Bbnborit malmi ndiorſee tungoii ieneinon ed a nafaenn wcunibond cenodi Ponalueſt anenicſ icggriſhi⸗ Lichaticen 4 nor a otckei⸗ Cnig, Niyen “ lnniin 5 M 4 1 tunun . Ner n egnumn tſenſ nbh nöibon⸗ vdingio6 gaftig ( 3 ſtar pueroꝝ qui ſolũ lac et pirè at poma et cu Habet autẽ queſtio ,Kein ui ſolam felicitatẽ eternã inten⸗ cidiſſime iocundiſſime quietis et oẽs mo nones nras greſſus eẽ ad patria cumuls tiſſime felicitatis et ꝓpter hac et ad hac ſic ſupꝛa tetigimꝰtotũ jumꝰ qð naturalit᷑ ſũ⸗ mus.et ſotũ habemꝰ.quicꝗd boni vñcũ⸗ q; in nobis habemꝰ.ꝓpter qua ⁊ vitã no ſtra ſũma velo citate currere voluit cũ tpe vt eſſet ꝑuentio nra ad illud bonu celerri ma et bona minima a quibus tataveloci tate fugimꝰ et ꝗ̃ tãta velocitate nos fugi⸗- unt deuinere nõ poſſent nec iter noſtrũvł impedirẽt vł retardareét. Jam igit᷑ ma nifeſtũ ẽ ex oibus hus.qꝛ bonus et boni⸗ tas triplr ðꝛ.Et ſᷣma intetio bonitatis eſt vtilitas. Secuda intetio ſilitudo vᷣe ac ꝑ⸗ fecte bonitatis. Cerda vocalis admixtio ———— ve bonitatis.Et huic iutentionivt diximꝰ ⁊uvoiĩationi cauſaʒ dat ignoꝛancia vulga⸗ riS.⁊ paucitas ac bꝛeuitas intellectꝰindo ctoꝝn. CPaucis em̃ adhuc hoibus innotuit gloꝛi dei pᷣcipuu eẽ finẽ.et ſolũ foꝛſitã ne q; vᷣe bonarũ opationũ.Sic eĩ cõitas ho minũ minima ſola bona diligit ⁊ illis cõ tenta ẽ.niſi aliter erudiantur et inſtituan⸗ tur. Sic et illa ſola cognoſcit ⁊ cogitat in⸗ noꝛunt et curant. jal ꝓpt᷑ eam ſolũmodo obtinenda bo 1 3 oꝑatur/ nullatenꝰ inſpecto dei hono⸗ Et videtur ꝙ maniteſte iniuſtus ſit. Pꝛi⸗/ mũ ſicut diximus quia veum iure ſuo de natarum intentionum. ꝓpter illa ſed ꝓhter ſe mm.aut equalit di⸗ ligit deũ ⁊ illam. aut᷑ alterum magis ſiue aurẽ equaliter ſiue magis illa qʒ deũ.In⸗ iurioſus ẽ peo cũ ipᷣe ſit incõꝑabiliter ma gis diligedus qʒ iꝛ=ꝛ“ Amplius. Oia acit ꝓpter illã hmõi homo.et nulla ꝓpt᷑ deum. magis ergo diligit illam qʒ deum Amplia. ſi hmõi hõ ſeruit deo ꝓpter ob tinendã ab eo felicitatẽ iſtãſolũmodo vẽ dit ergo deo ſuũ ſeruitiũ quod eidem im pendit. Quare nõ eſt inter ipᷣm et deũ qũ tuʒ ad hoc niſi venalitas aut mercatio ſi⸗ ue negociatio. Negociatoꝛes autẽ ſi inui cem non ſeruiũt ſed merces et pᷣcia im cõ mutãt Amp̃. hmõi hõ ſibi ſolũmo ſes uit. Sibi enim ſoli ꝓdeſſe intendit et nõ deo. Nos autẽ de hüs meritis ⁊ retri⸗ butionibus ꝑſcrutaciꝰ et lacius loqmur. In tm autẽ determinatũ ſit tibi.quia mõi hõ nec bonus nec iuſtus ſimplicir dicendus eſt ſcõm aliquã trium pꝛenomi Oſt hec auteʒ inqremus dẽ hmõi habitu an ſit equalit᷑ volũtas vel ſciẽciã. aut ambo illa. aut alterũ OQOꝛ virtutes aut votũtates quedam ſunt aut non ſine volũtate. Incipiamus ergo et dicamus qm̃ in anima buana nõ inue enſiua deinde motiua. cuius due ſpeci⸗ re vel gloꝛia bonus vel iuſtus dicendꝰ ſit Aenke niſi tria genera viriũ. Nidelʒ appᷣ⸗ frauder:honoꝛẽ ei ⁊ gloꝛiã nõ ſolũ nõ ex pibẽs in oꝑibus ſuis.ſed nec etiã intẽdẽa Deinde cum ipſa felicitas eterna bonum crealũ ſit.nõ eſt in ea vllatenus quieſcen dum finaliter aut ſiſtendũ. Sicut em̃ nul⸗ lũ tale banũ ꝓpter ſe ẽ ſic nes ꝓpt᷑ ſeibᷣm Wizas. Alioqnhi mmletpil⸗ ſolũmolli citer oꝛdind Rõi crea dꝛis et ipi nature cõ tradicit᷑. Cũ em̃ nnllũ tale bonũ in ſeipfo finis ſit ſed magis via tibi ſit ppter aliud nullo mõ via ſed magis finis habendũ eſtiquẽadmodũ cum creatoꝛ et in ſe finis ſit ſicut ⁊ pᷣncipium omniũ bongꝝ. nullo moõ via im̃ habendus eſt. ſic et quod via in ſe tm̃ eſſe natum eſt. vllo modo finis⸗ babendũ eſt. Amplius. hmõi homo diligit felicitatẽ et vitã eternã ꝓpter ſe ho mine tantũ aut diligit ꝓpter illã.aut non Si ſic ergo magis illa qʒ deuũ. Si no. In⸗ gratus igit᷑ ẽ datoꝛi illius deo.cũ eouſq; diligat datu illius. et dea non diligae es vł partes ſdlicet impatiua motus ef fectiua illius et effectiua quidẽ nullatenꝰ ſuſceptibilis ẽ virtutſ. Nulla ei habiliiaas mẽbꝛoꝝ ad motũ.nullus habitus ai eis generari poſſit. virtꝰ inqʒ de qua hic agi- —— 22 tur noĩatus ẽ.virtus ergo ẽ ꝗͥ tempoꝛũ et opationũ frequecia gen ſiua vi generat᷑.auti —— otiua impatiua motus.qꝙ ſi in appᷣben ſua tũc facile ẽ de⸗ clarare qꝙ vel opinio ẽ vel ſciẽcia.Dubita tio eĩ ⁊ admiratio hactenus vᷣtutes a nul lo hoĩm nomiate ſũt.Q aũt nec opinio nec ſciẽciavirtus hmõ iſit inde manifeſtũ eſt qm̃ nõ q magis opinat᷑ aut ſcit ĩ eis ꝗͥ vtutũ ſunt magis bonus aut virtuoſus ẽ Poc aũt ex neceſſitate ſequeret. Si eniʒ opinio aut ſciẽcia virtus eetaugmentum hmõi eẽt augmẽtũ illius virtutis.⁊i qͥ au geret hec. augeret ⁊ illa.Quẽadmodũ et alibi dicit ariſtoł.Quoniã amoꝛ nõ ẽ ↄcu iſcẽcia coit.nõ eĩ q magt amat ⁊ mag ↄcubitum cõcupiſcit Ipe aũt ariſtołteſta Oi ſi dixerit q; nõ diligit deũ in cõpatione alterius. Dicit em̃ ariſtotel. erat. aut ĩ apph- remoueiur bonitas.ergo ipᷣa eſt bonitas et bonitas ipᷣa.O autẽe veꝝ ſit hoc qð ea ſola poſita ponit᷑ ⁊ bonitas.⁊ ſola remo ta remouetur. Inde manifeſtũ ẽ. quonia homo bone volutatis ſimpliciter bonus — — — c.⁊ qꝛ habet bona volũtatẽ talẽ videlicet operadis qᷓ̃ non adiuuet multipłr bonita le qua diximꝰ hocẽ bonavolũtatẽ.Erudi ti em̃ ſic dic augꝰmelius mõis oibꝰ-opxpan tur.⁊ qðᷣ d ariſtol.qꝛ ſciccia inbil aut pa rũ oꝑatur ad virtutẽ.de ſciccijs alis ⁊ re⸗ rũ aliaꝝ iteiligẽdũ ẽ.nõ ðᷣ ſciẽcia qᷓ cogno 1αυ Sſ . BDe o virtutibus .— tur. ꝙ ſcire vel paruʒ aut nibil opatur ad geque hõ ſittou ẽ ex bonitate vł malicia ſiespn virtutẽ. Reſtat igr vt hmõi hᷣbitus gene volütatis · Amp̃. Lolle bonitatẽ a vo⸗ us zu retur in vi imperatiua motus tm. Impe⸗ luntate felictis in hoĩe ꝗbuſcũq; vł qñtiſ⸗ nvinaß ratina autẽ motus ẽ ſiue vis volendi. In cũq; volueris ſublata eſt bonitas ab illo gamoen vi vo volendinõ generatur habitus niſi Pone bonitatẽ in ea ſublatis ab eo alis tibnth volũtas ant volunnisquare hmõi habi- gonſcuq; voluerè bonitatẽ in eo poſuiſti nönini tus non erit niſ voluntas aut voluntas. Et de malicia ꝗdẽ manitfeſtiꝰ ẽ.qꝛ poſita atan.n Aumßp. Si er frequẽter appᷣhendere nõ malicia in volutate. de neceſſitate ponit ducbus generatur niſi habitus apphẽſiuus: ergo malus hõ ſublatis alijs ꝗbuſcũqʒ.Et re⸗ D ex frequẽter velle nõ generaturvt ita diea mota malicia ſilr a volũtate re manet hõ ſeſbeiec tur nili habitus ad volendi ſiue volitiunꝰ nõ malus remanẽtibꝰalis qbuſcũq; ĩieo Rlick habitus aũt ad volendũ nõ eſt niſi volũ jter ſolã malicia votũtatis. Rũdemꝰ L. ſi⸗ tas.quare virtus ᷣm hoc cõſuetudinalis/exgo i oibus hiis qam̃ ꝓculdubio bonitas 6 neſit⸗ non erit niſi voluntas. Amplius. Pe Hiſta ↄſuetudinalnõ ẽ niſi volũtas habitꝰ ſrtnn ſita voluntate habitus: volũtate inq; bo ¶hocẽ volũtas ſirmata ↄſuetudine in oe W ma lolũ ponitur bonitas et ponitur quis radis bonis licetvis appᷣheſiua foꝛſitã nõ inie bonus ⁊ remota remouetur. ergo volun ſitĩ nob aſſuefactoibꝰſuis.nõ ſit ſine acꝗ iteg tate per ſe et ꝓpᷣe eſt quis bonus. q̃re vo ſitiõe multiplicis melioꝛatiois ſue. Aen auss luntas hona per ſe et pꝛopᷣe bonitas eſt. lur ei illi ꝓmptitudo ⁊ certitudo cogno mͤfn Amp̃. Ea ſola poſita nihil pontur qd ſcendi que bona ſũt. De ipᷣa expiẽcia oꝑa one non ſu ipᷣm.ct ea ſola remota nibil remo ton generat in eo cognilio alioꝝ multoꝝ ſiſi⸗ netur qð nonſit im. Ponitur autem ſic ? nec poteſt eẽ melioꝛano eiꝰ in oꝑans vel i habitũ. bonitatẽ habet ex necemſtate qc ſcutur ipe virinoſe oꝑatiões.Queadmo⸗ . quid aliud non habeat.⁊ qui caret bona duʒz eĩ viſus velvidere nõ nihilvłnõ paꝝ frn volũtate hmõi bonꝰnon ẽ.quicꝗd aliul opꝑat ad greſſũ ymmo multuʒ.Sic ſciẽcia e habęeat. quare nibil niſi bona voluntas operãdoꝝ ꝑ multũ qdẽ oꝑatur ⁊ ad oꝑa⸗ yi bonũ facit habentẽ. hocet Auguſtinꝰ di tioes eoꝛuũ.⁊ ſic virtus greſſibił valide im ui cit in libꝛo Enchytidion qꝛ volũtate recte pedita eẽt ſi nõ adiuuaret᷑ viſu òùgreſſus iiin viuitur. ⁊ voluũtate peccat᷑. Silr Seneca. egit eidẽ ꝓfidetur ac pcauet. Sic vir a Omne peccatũ adeovoluntariũ.q ſi nõ kus abſq; hmòi ſciccie lumine quaſi ceca * ẽ voluntariu nõ ẽ peccatũ quare ⁊ de bo ect.neſcies ad aut qlit᷑ ageret.quẽadmo⸗ iſ nis neceſſe ẽ ſilr ſe hbabere Amp. Cum dũ cecus gradiẽs⁊ ꝑiculoſe.⁊ neſciẽs uuus „ n menie humana volũtas ſit inſtar imy vel quoꝛſuʒ iret ambulare vide, quẽ'ad i atoꝛis cui ſubſunt parẽt om̃ia alia. Sc modũ igi Ld quibuſda exho els. aliud uc Mencie autem 2 oꝛie ceteraq; hmõi in ẽ virtaggredicẽdi ⁊ogẽdi mi gnifica edi⸗ nd ſtar conſiliarioꝝ qui ſuggerere atʒ ſuaide ficia ac ſumptuoſa. Aiud ars eadẽ faciẽ⸗ Nn re vtilitates et pericula oſtẽdere in opib di architectoꝛica videlicet. Sic ⁊ in bonis Nun ſolũmodo poſſunt. ſed nec impare qacqʒ viris. aliud ẽſciccia qua cognoſcũt quid nl nec exequiſmẽbꝛa vo et vires motiue ĩfe⸗-⸗ asgendũ ⁊ qualiter et quãdo ⁊ cni:alisvir ſed rioꝛes velut miniſtri ſunt et executoꝛes mñ̃ tus ⁊ facultas aggregiedi talia et agendi eulie iuſſionũ ſeu pᷣceptoꝛũ huius imperatoꝛeis Poſſter iñ inielligi verbũ illud ariſtoł eno⸗ Senſus vo ererioꝛes ſunt velut nũcij et ã dixit ſcire vel parũ vłnihilopari ad vir Cur curſoꝛes ea q foꝛis viderint vell andierint tutẽ.hocẽ ad eè virtutẽ vel ad eſſenciam ſolen ad cõſiliarios et imperatoꝛẽ hmõi repta⸗ ipᷣius.Ad bñ aũt ſe hr̃e illiꝰ ꝑ muitum vt W tes.Maniſeſtũ eſt qð vt bñ v'male omia diximꝰ opat᷑.vtpote dirigẽs et illuminãs me hmõi admiſtrent totuoſiſtit in bonitate opatioes illiꝰ. Quema duʒ viſus ad vel malicia huius impatoꝛisĩ bona aũrẽ vtutẽ greſſibilẽ nibil opatur qsti ad eſſe⸗ R abmõòi oĩa bñ ammiſtrat ⁊ regit ⁊ malꝰ Gã.Ad bñ aut ſe bre illius hocẽ ad hoc. ß tſge⸗ ene Bhgis rnahpi cbaligd ennneti scplig Mäboirn endnun Mncc Blöſiſtee iosſe N tinggine bälerri bche mii GesClinin nbigko läi Auurtad ſpekraicen iuiget⸗ anei⸗ n ninectin — - £ vt bene ⁊ bonas reddat oꝑationes greſ⸗ ſibiles p multu. Sias ant dixerit. gqa vᷣtus ↄſuetudinalis no generat in alteru tra viriũ pᷣdictarũ ſeu in ambabus ſimul Sermo eiꝰẽ ĩpoſſibilis.et hoc ẽ.qm̃ ſcõm eũ hmõi habitus aut totus eẽt in vtraqʒ hmõòi viriũ aut partim in altera ⁊ partim in altera.vt aũt idem numerus habitꝰ ſit in duobus ſubiectis ſimul impo ſſibile ẽ. Silr vt partim in altera.partim ĩ reliqua ipoſſibile ẽ cũ habitus ille ſit impartibilis Si aliud eſtiſcdᷣm hoc etia habitus ille ni hil vnũ eſſet. quẽadmodũ em̃ ex generãti bus illũ nihil vnũ fieri poteſt.videlicet ex ſcire ⁊ oparivel ex potẽcis eoꝝ. Sic ex ge neratis ex ipᷣa vł ex ipᷣis.nihil vnũ fieri vł cõponi poteſt.Et quẽadmodũ ex frequẽ⸗ cig open greſſibiliu ĩ ſola vi greſſibili vel oganis ipiusiſnõ autẽ in oculisvł inviſu quaqʒ ſine ilłnõ agãtur hmõi opa. Sic habitusvᷣtuoſus in ſola vi motiua q̃ greſ ſibił ſpũalis ẽ ſolũmõ generat᷑. Nõ in vi appᷣhẽſiua nobili que ẽ viſus interioꝛ Si gquis autẽ querat quare voluntas gSend onos efficiat volẽtes ⁊ ſciencia bo ni bonos nõ faciat ſcientes. Reſpon⸗ demꝰqꝛ voluntas imꝑatiua ẽ vt ſupꝛa di mus. ⁊ oĩa oꝑa nr̃a ſunt ſubdita et obe⸗ diẽcia ei.Et ꝓpter hoc bonitatẽ eiꝰ ⁊ ma liciaʒ ſequ ũtur ex neceſſitate bona ammĩ ſtratio et laudabile regimẽ nri met ⁊ nr̃o rũ hocẽ oĩm eoꝝ q̃ noſtra ſũt. Ampli⸗ Noſip̃i vt ita dicamꝰ ſupditi ſumꝰ volũ⸗ tati nre licet ſubiectione liberrima.nõ au tẽ ſciæcie nullo mõ qre cũ bona voluntas nra ẽ cui paremus ꝑ oĩa. bona ẽ oĩs oꝑæ tio noſtra.qm oĩs opatio noſtra tunc nõ eniſi execunio bone ⁊ bñ impantis volun latis. Amplius. Uoluntas intimoꝛ ? mage aʒ ſciẽci gis penetras. oõ ẽ ergo mi rũ ſi ma llat ſigi volentẽ qᷓʒ ſciencia ſcientem. ꝰ*ꝰ Amplils. Uolũtas ẽ vniẽs volentẽ et volitu et etiã ipos volẽtes inui cem.Inde ẽ ꝙ vnũ volẽtes vnũ dicuntur eſſe.quod ẽ ꝓpter vnitatẽ voliti. Maioꝛ aute e coõiunctio et foꝛtioꝛ quoꝛũcunq; ex tremoꝝ ad mediũ qᷓʒ illoꝛum adinuicem Quare maioꝛ eſt volentis ad volituʒ. q;ʒ volentiũ pt illud adinuicẽ.odẽ mõ eſt inter amantẽ et amatũ ⁊ inter amates ad innict᷑. Amãtes eĩ ſe adinuicẽ ⁊ amicivnũ eẽcõi fmõe dicũtur. Amas em̃ et amatũ adeo vniũt᷑.vt amas ſe nõ aliud eſſe repꝑi ret q; id qð amat. Sicut apparet de au⸗ 7 νM⸗)̈ꝶ⅓—ε οοσπι . lu tiacB : rõ ⁊ dĩuicijg eius qui non aliud ſe eſſe re putat qᷓ; auwũ diuiciarũ ſuaruʒ. Uude pᷣdia ſua et toꝛcularia ⁊ grägias membꝛa ſua nominãt.De ſciente aute qð aliquod ſcitoꝝ ſuoꝛũ et ſcitũ eẽ membꝛũ ſuũ noiet inauditũ ẽ a ſeculis. Amoꝛ vo ⁊ volũtas ⁊ ſi ratiõe differre videtur.ſubiecto tamẽ ⁊ eẽncia vnũ ſũt. Utrũ aũt ſciẽcia o pe W andoꝝ qᷓ aſſuetudine ⁊ expiencia illoꝛuʒ acquirit᷑ virtus noĩari debeat.aut virſius ſitſicut eẽ videt. cũ pꝛudencia nomiatiſſi ma virtus ſit. ⁊ inter quatuoꝛ cardinales pᷣma. queſtionẽ habet nõ lenẽ̃. ⁊ nos ꝗð intelligenti ſufficere debeat qð in ꝑte iſta diximus in qnta pte tractatus tociꝰ vide⸗ licʒ in capitulo ð fide.⁊ adhuc neceſſe bq bemus repetere cũ additiõe eoꝝ ꝗ neceł· ſaria ſunt ad cognoſcendã vᷣtute ꝗͥ noiat᷑ pꝛudẽcia.⁊ faciemꝰibi ſciri ꝙ nõ ſola pꝛu dẽcia vᷣtus ẽ appᷣhẽſiue nr̃e nobilis ſupe⸗ rioꝛis ĩmo etia multe alie ſic iam declara uimꝰ de fide.Uerũ generatio earuʒ no e pꝑ aliquẽ triũ modoꝝ abus oſtẽdimus ge nerari virtutẽ ↄſuetndinalẽ ymmo ⁊ irra. diatio pᷣmi luminis qð ẽ deusverꝰacvnꝰ ⁊ ẽ aſꝑſio pᷣmi fontis⁊ vniuerſalis.qui eſt implens oĩa ſecula.in tm igr nunc deier⸗ minata ſint tibi q̃ diximus.vt ſcias no ee neceſſe generari habitũ.q ſit virtus ⁊ ſciẽ cia. ex frequẽcia appᷣhendi vł cognoſcẽdi q̃ opanda ſunt.Neq; oẽm hmõi ſciendia etiã cu fuerit habuus virtutẽ eẽ. Poſſibi⸗ le iñ ẽ hmõi ſcienciã generari q virtus ſit. et hoc declarabimꝰ in capitulo pꝛudẽcie Oſt hec aũt nobis relinquit᷑ vide re noĩatiõesvirtutũ ⁊ cauſas eaꝝ Pꝛima igr generalis ean noiato q̃ vᷣtutes nominãt.qᷓ noĩalio eaꝝ vt dic tullius. antiquitus ſoliꝰ foꝛutudinis fuit. Cauſa autẽ in hoc manifeſta ẽ qꝛ nõ ſtati innotuit virtuoſitas ſeꝰ vigoꝛoſitas alia⸗ rũ.pene aut ſemꝑ foꝛtes apparuerunt et nominati ſunt qui laboꝛibꝰ ⁊ doloꝛibus nõ facile vinci potuerũt. Poſtmodũ autè innotuerũt ꝑ expiencia multiplicem. alia certamina alia bella conſurgere virg me teʒ humanã videlicet a delicijs ⁊ diuicug ab honoꝛibꝰ glia ceteriſq; pmõi.quoꝛu victoꝛia ẽ valde rara et difficilis. ꝓpt qað et foꝛtes et virtuoſi noĩati ſunt ꝗ talia vel viciſſent vel vincere poſſent.Et bone qua litates quibꝰ hec poſſeni virtutes et foꝛti⸗ tudines noĩate ſunt. HNom r Aominata e igr vi tus a vi ⁊ tuendo.vi em̃ ab hmõi AR 2 ö=Sb 9 derexy uaſi aε αℳaο τWτuπο 1 — CSendo nomra Pfenr 20 Sryr Be „ virtutibus tuetur poſſeſſoꝛẽ ſuũ.ne ledat᷑ aut coꝛꝛuim nibus eoꝛũ qui duris operibꝛ aſſueti ſũt. nitn patur aut capiat᷑ ab illis.Pꝛabiliter ꝗ̊vr in coꝛiarijs et agricoł fabꝛiſq; ferraris ne 2 q; virtus a viro quaſi viritas a quibuſda ęt metalloꝝ operarijs. ⁊ hac bonitate di· gealnei dici putata ẽ.eo ꝙ veri noĩs vires interiꝰ ficile ledunt.et fadle repellunt iacula ab un ⁊ animos viriles efficiat.ſicut econtrario hoſtibus ſpirimalibus emiſſa.qualia ſũt nnse vitio effeminatur infirmat᷑ quoſcũqʒ poſ vᷣba cõuitioꝝ detractonu.et alioꝝ hmoöi netlatet ſederint. Sut et alij Nui dixerũt qꝛ virtꝰ q que coꝛda tranſuerberat atq; tranſſigunt (ilerſe Avini ſtatus nolata e. p ſimilitudinc igid hac etiam virtute facile irrupunt reſfſ· Anern O coꝛpalis foꝛtitudinis et virilitatis ⁊ vus ſtencia quẽadmodum lapis cum ponde⸗ uigtt et foꝛlitudo noĩatus eſt hmõi habitꝰ. Et roſitate ſua deſcendit.irrupit aera ⁊aquaã mnspe ꝑ ſimilitudinẽ naturalis potẽcie. Hoc eſt poſtmodũ deinde etia terrã intrans ali lo ante ex tribus cauſis vel potius quatuoꝛ. quatenus in eam. ſic ⁊ iſti cum dura iniii ſaoſunn Torlegem dicũtur coꝛꝑaliter quidaʒ ad cient vel vᷣboꝝ vel contumeliarũ vel ver⸗ Gnbi onera poꝛtada. Alij ad laboꝛes toleran⸗ boꝛũ irrumpunt ea facile et abſq; leifone aiizl dos.alii ad bella.alij ad leſiones repellẽ⸗ el vulnere coꝛdium. Utrum aut vna .nena das.ſicut aper et cocodrillus ꝓpter duri⸗/ſt foꝛtitudo ex qua omnes iſte oꝑatůnes yenns Aaã ac ſpiſſitudinẽſcutis. Inuenit eiivna⸗ xeant merito queſtio ẽ. Sumiliter ⁊ vtrũ p fnnno⸗ quaq; iſtarũ ſine alijs. Inuenit᷑ em ſoꝛtis cadem ſit ipa que paciẽcia. Deinde quid Pnadee ad onera qui nõ ẽ foꝛtis ad aliqð alioꝛn. eęrit mãſuetudo.et qd bonitas illa vñ gᷣs En Inuenit etiaʒ carne tenerrimus ad bella mitis dicitur. et qualiter adiuicẽ differat. uml oꝛtiſſimꝰ. Onera vᷣo ſpſalia ſunt guber vnũ ratioe im̃.an ſubiectoſetiam ⁊ eſſen⸗ Iund natio multitudis cuiuſcũq;.Ad qð onus cia.merito querat quis.nos autem non⸗ ien multi infirmi inueniunt᷑ et debiles malẽ dum venimus ad bec et ideo ſuo loco ilæ Wenne tes laboꝛare ſcribendo legendo ſtudẽdo lud determinandum reſeruamus. Wähen diſputãdo pᷣdicando. Ueil etiã coꝛpaliter (¶ıR Ecunda autẽ eſt exę nominationi⸗ onse vt agriculando qᷓ;ᷓ poꝛtare onus regende · bus quibus vᷣtutes noiari coſue E multitudinis manme diſcole ? diſcoꝛdis — uelunt gfectio. et hecẽ. qm̃ mens ie ſicut euidenter apparuit in moyſe ex ifis Humana cum eit ſine ulis. eius eè eſt val⸗ mnn teſtimonijs eius.laboꝛes aut ſoirituales de incopletum q;tum ad bene.ſe habere e ſunt et coꝛpales. videliq; pſallendi legen⸗ et valde infoꝛme.et homo ipſe in illo ſitis in di cantandi oꝛandi et multi alij hmõi qs Iu velut potenciale quoddaʒ ẽ ⁊ materia lein⸗ ꝓximo noĩauimus et multi alij copales lę ad hominẽ pfectioibus iſtis cõpletſdim nyſie aũt per ſe noti ſunt. Ad vtroſq; aũt inue⸗ Et diximꝰ aliqñ ꝙ ipᷣe ẽ ſicut ymago ſcul⸗ liſopen niũtur multi foꝛtes qui in Relos aano⸗ pta non aut pollſia nec tota decencia mẽ⸗ ipoſen pleriſq; infirmi.facile quippe aul vẽto in bꝛoꝝ circũciſa hoc autẽ dicimus ſᷣm ſtatũ anis gloꝛie deijciuntur. ant ira vel inni⸗ Vmoi coꝛruptionis. Iſta vᷣo ꝑfectio in ea dia vaſtant.aut cupiditate ſeu ambitiõe videlicet virtutũ ẽ ſicut ↄpoſitio coloꝝ no facile capiuntur Sicet multi ad bella biliũ aut ſicut deauratura.Cũ igr ymagi⸗ temptationũ ſpiritualiũ foꝛtiſſimi ſũt arx naius fueris meniẽ humanã in iſta pfecti . magnifici. Ad pꝛenominata vo videlicet one. videbi eã anñ hmõi pfectignẽ velut onera et laboꝛeseifirmi.⁊ hoceſt quoni materiale quodda et potẽcig ad bmõi amvinci dedignatur er ſancta ſuperbia ? pfectiõis opletionẽ inuenkes ea in iſtis amvin . 4 ln poculis ſemper habent deuʒ certanti ꝓ dDuobus ſtanbus ſic ſe habentẽ. quemad mniu ipᷣo ingenij inſopectoꝛẽ pmpriſſumd adi modum puerſe babetad viru. Duer emß R toꝛc.magniſicentiſſimuũ remuneratoꝛẽ.ſi eti ſi homo noietur.ad virũ lamẽ poteciq⸗ eh At dirit ſanctus et ſapiens. Auguſtinus. le quodda ⁊ materiale ẽ. eum ant patefes: unn *νnaα U8ο inquit clamat dominns cretate ad cerimꝰ ti ſtatu oꝛiginalis coꝛruptionis. nnin iuuabo.vincite coꝛonabo. Quibuſdam oſtendem⸗ tibi alias iſtarũ reru ſimiliiu gin em er magnificencia coꝛdis moleſtius eſt dines.que om̃ino impꝛobales et ineex· ginh vinci. ⁊ potiſſimũ ab hoſte quivires et ar dibiles ſunt. coꝛruptioneʒ illam acpuerſi ai ma non habet cõtra nos niſi quas ei foꝛ⸗ tatem ignoꝛantibus. Similitudo ve⸗ in e dederimus. Quibuſdã quoq; eſt foꝛti ro.qua vtitur ariſtol in rebus iſtis de ſa⸗ e tudo in mẽte. ſicut duncies in lapide. aut Pula non ſcripta. de ſpeculo in quo nooo i in cocodiilli cute vel guea nocu iu ma⸗- dum reluxit foꝛme alicuiꝰ apparitioint·⸗ ᷣ᷑ u „ S . ð 9Baιννναοαυe Aerer %M 8 Z 1„0 hi — Ngde tionẽ eius ſatis exponunt.⁊ ſentenciã ipſi lin atʒ inoꝛdinatoꝛũ.bene ſe habet a par hen us. de ipa anima bumana quã opinatꝰ? le illa animahumana et ſana ẽ. Et quem unu creatã eſſe vacnã a ſciencus vel virtutib?. admodũ cũ virtus viſibilisnihil hʒ tur⸗ inau verũtamẽ receptibilẽ earũ nos concedi biditativł obſeuritatt aut ſedle illiꝰ bñ ſe l mus ꝙ aliquatenꝰ verũ dixit. Sed totaz hʒ et ſanꝰẽ oculus. Sic virtꝰ nraviſibilis ami veritatẽ deſtatu animehnmane qualiter interioꝛcum nihil habuerit obtenebꝛati⸗ —KZHZðZ ſcilicet ſe habetſtatim vt creata eſt.nec vi onis aut ſequele ipᷣis bene ſe habʒ etſa Psangn; dit nec attigit totaliter. Sed eam reuera na eſt anima humana in parte illa. Hec W tetigit.⁊ hoc ẽ quoniã coꝛruptionẽ qᷓ; diri autem pars mens ſᷣm quoſdaʒ in anima RKRDK mus penit⸗ ignoꝛauit. Pꝛeterea ſi coꝛ nominatur iuxta verbuʒ ariſtol. in libro tandmntt rupno et immerſio coꝛꝑis non impediret thopicoꝝ.Fiet autẽ manifeſtius qð dixi RK” foꝛſitan nõ vacua crearet᷑ vt ſenſit ariſtolł Hus cum declarabitur tibi.quia vicia ve aebſge að i hic nõ difſinimꝰ.Aie eĩ ade ⁊ eue qᷓ uxmoꝛbi ſũt er laguoꝛes ac vulnera pec⸗ — añ oẽs alias create ſũt:ñ vacue create ſũt cata vo yulnerationes et caſus. — Cum em̃ conſtet animam bumanã ſcoᷣm Uartavero ex nominationibꝰeſ ünn ſuperioꝛes vires ſuas nobiles regioni lu aua nominatur decoꝛ. nominaz 1danca cis.ymmo ipſi luce eterne.que ſᷣm ariſt ol autem decoꝛ a decẽdo ſiue ab eö P Rinsi vlrima decẽ intelligenciarũ ẽ. ⁊ vocat eaz ¶ quod decetet hoc eſt quoniã nihil adeo inii ielligenci agente. Scom platonemꝰo oecet animã humanã vtvirtus.⁊ hocma n i mundus ſpecierũ ſiue ydearum quem vo nifeſtũ eſt ex contrario.quoniũ nihil aðo anicſe, cat mundu archetypum ⁊ mundũ exẽpla dedecet eam ſicut contranuʒ virtutis ſiue Pol plarẽ mundũ intelligibilẽ. Augꝰ vo vo (viciũ nihil oino adeo alienu adeo diſcre ivbon cat eam eternã veritateʒ. Cum inq; hmoi pũs a natura bũana vt viciũ.Quẽadmo Nuns? luci ꝓxima ſit ⁊ abſq; medio.niſi a ꝑte co duũ eĩ nihil aðo decet oculij vt viſꝰ aut qðᷣ Aunmno, poꝛts aliquo modoꝝ impediretur nõ vi⸗ viſuʒ adiuuat.vt pupille rotũditas.clari⸗ nin t Qetur poſiibile eſſe quin ſtatim in ip̃a ſua tas nobilitas.ſic nihil adðᷣo dedecʒ; eũdẽ di creatione ab bmõi luce irradiaret. Om̃e vt cecitas aut macla.aut nebuloſitas ſeu Sauiihii enim illuminabile a quacũqʒ luce qᷓ;ᷓ cito quodcũq; aliud ex hijs que viſum impe⸗ bene e eſt ei contiguũ tam cito ab illa ꝑfunditur diunt et generaliter ſic ſe habet mon oipenlaſs niſi mala aliqua diſpoſitio anime huma oſitas moꝛum bꝛutalium ad mentem hu zitni ne hoc ꝓhibuerit. Nulla aũt ẽ mala dili⸗ manam ſicut monſtruoſitas membꝛoꝛuʒ iſiscöpen poſitio anime humane in ipᷣa ſui creatõe bꝛutalium ad coꝛpus humanũ. Sicut em . unegeſs niſi a parte coꝛpoꝛis. Quare meritovide in coꝛpoꝛe bumano caput aſini valde inæ 1decencen ri poſſet non eſſe poſſibile animaʒ huma decenter etincõgruenter eſſet. Sic in ani unusſmrtri nam creari ſic vacuã vt ponit ariſtoteles. ma hũana ſenſus bꝛutalis ſiue deſipies. lnnu niſi in ſtatu hmõi coꝛruptioniss 3 et ſicut in coꝛpoꝛe bumano os ſerpentinũõ +⁊/j EFrcia ex nomiationibus virtutis Sic in anima hbumana detractionis vici⸗ igen 1) ſeu bonitatis eſt qua nominatur um ſeu quodcunq; aliud venenatum elo zigi aanitas ſpũalis.et hoc cõpatione quium. Etilerum ſicut in coꝛpoꝛe huma⸗ ſdul leſioni vulnerationis ate mo:bidati-⸗ no roſtrum poꝛcinum.ſicin anima huma Ard onis vic er petõet ẽ hmoi ſanitas in na guloſitatis viciumott ad hunc modũ röS aĩalibꝰ bonis ad ſiltudinẽ ⁊ ꝓpoꝛtioneʒ ſe babet de alis. et longe etiam maioris Gicnt ſanitatis coꝛpibus. Qunẽadmodũ em̃ cu, ymmo incomparabilis indecencie ẽmen “y hũoꝛes ſpiritus et mẽbꝛa bñ ſe habent in ſtruoſitas iſta ſpiritualis magis eſt offen unioln coꝛpe. hoc ẽ abſa; ſupfluitate v indigẽcia dens oculos ſpirituales.et magis hoꝛri⸗ gtühdtt tam in qualitate q;ᷓ in quatitate bñ ſe ha⸗ bilis aſpectu ; illa coꝛpoꝛalis.et hoc eſt tgtons bet coꝛpus ⁊ ſanũ ẽ.Sic ꝓpoꝛsonalit᷑ c quia maioꝛ eſt diſtancia huiuſmodi ine⸗ mi aStalloes et affectiões ſe habent in aia ptarum et incongruentium appoſitionũ. eserinn huana bñ ſe hʒ ⁊ ſana ẽ. Et iten. c vita? Hoc eſt vitioꝛum ad animam humanaz .* 4 Aor hi ſe pʒin coꝛꝑe vt nõ excedat in ar qᷓ; illoꝛum coꝛpoꝛalium memb:oꝛum ad acn oꝛẽ fabꝛilẽ vel quẽcũq; aliũ bñ ſe habet coꝛpus human. niſseß coꝛpus a pte illa ⁊ ſanu ẽ. Sic cũ amoꝛ vi D Uinta eſt qua noiaf pulcp:itudo natot⸗ volũtas bñ ſe habet in anima haana.vDi ⸗ ⁊ iſta ẽ que ſic inhũauo coꝛpe ma mnan nõ enedat in ardoꝛẽ deſiderioꝝ inatur 2 (ume eſt er coloꝛibus. etelt iſta pulceniin . De do velut oenatus decoꝛis.Ex decentibus em mẽbꝛis et decẽter inuicẽ ↄiictis ⁊ coa⸗ 2 piatis. decoꝝ ẽ coꝛpus humanũ pulchꝛũ. aut cũ fuerit flauus coloꝛ in capillis.glau cus ſeu varius in oculis.candidus cũ am mixtiõe rubicũdi in facie.ſiccũ aia huma na ſuꝑ decoꝛemviri naturaliũ habuerit velut coloꝛes virtutũ ⁊ erit pulchꝛa atʒ de coꝛa.Et ideo ta crebꝛo in libꝛo cantitoꝛuʒ vtrũq; in laudibus eius v. Sigꝗs au tẽ econtrario intelligere voluerit vocans * pulchꝛitudinẽ qð nos decoꝛem.ecõuerſo Nos nõ pugnamꝰ de noĩe.dummodo res eluceſcãt.nec coget nos oꝛdo verboꝛũ vt qꝛ poſitio mẽbꝛoꝝ ⁊ foꝛma pᷣoꝛ natura iter ẽ. quã ſuꝑ impoſitio coloꝛũ in coꝛpo⸗ e decoꝛo ⁊ pulchꝛo.qð ideo ſponſus de buerit dicere.decoꝛa es et pulchꝛa cum ſa cra eloquia hũani artifici oꝛdinẽ multo⸗ cies nõ ſequaãtur.⁊ maxĩe ĩ amoꝝ ⁊ aman tiũ alloquis.Quaqᷓ; em̃ amoꝛille ſanct⸗ oꝛdinatiſſimꝰ ſit. Illũ tamen oꝛdineʒ nec ſeruat nec curat in vᷣbis amantiũ. ſed in⸗ terdũ et pᷣmũ ⁊ marime loqui cogit qð pᷣ⸗ mo et maxie illexit vel inflämauit amãteʒ Werito igit᷑ pᷣmũ pulchꝛa ⁊ poſtea deco⸗ rã vocauit ſpoonſam. Quia vᷣo Jexo. Pul chꝛũ nigrũ vocat.vt veſte pulchꝛã nigraʒ noiat: vt ex pulchꝛa vel lucida nigredine nõ impꝛobamꝰſi gs intelligat pulchꝛam pulchꝛo.id ẽ indecenti coloꝛe carentẽ et ꝑ X inſinuationeʒ decẽter ſed apte nõ diximꝰ coloꝛatã. Dees autẽ reminiſci qꝛ iſte decoꝛ no inuenitur in animabꝰe huanis. niſi cũ vires earũ ab oꝛiginali ꝑuerſitate. et alijs vitioꝛũ defoꝛmitatibꝰ purgate ſũt et liberate. Ante vero nec decoꝛe nec pul⸗ chꝛe ſuntexceptis aiabus pᷣmoꝝ parentũ ꝙ ſtatu innocẽcievt ſupꝛa diximꝰ: in quo nec purgatiõe nec liberatione indiguer̃t. naturali adhuc dooꝛe pollẽtes. Extepta etia aia dñi ſaluatoꝛis:qʒ nihil oino ma⸗ cule oeiginal vnqʒ habuiſſe tibi debet eẽ . tũ in ſtatu mẽoꝛato idẽ ex neceſſitate fuit 2 64 . SS S= virtutibus oſos ꝓmpti ſuntagiles nominãt ab agẽ do et circũagendo coꝛpoꝛa ſua. vbi gra. qui ad curſus ⁊ ſaltus et alias circuũactio⸗ nes coꝛpoꝛũ ꝓmpti ſunt et expediti et ad alios etiam motus qui difficillimi viden⸗ tur alis hominibꝰ.Agilesvulgo noianf vt ſaltatoꝛes ⁊ ſaltatrices ſimilit᷑ pugiles Sic qui ad operatiões laudabiles expe⸗ iti ſunt atq; veloces:⁊ in hijs que diffici limavidentur alijs homibus parũ aut ni hil difficultatſ omino paciẽtes.agiles ani mo ſunt ꝓmptiq;.et vt ita dicamꝰ leues molẽ grauitatis aut tarditatis neſcientes PHoc aũt eſt accipere a ſenſu et maxime ſanctoꝝviroꝛũ conuentibus atʒ collegijs vbi eſt euidenter videre viros ad omnes ſacras obſeruãcias ꝓmptiſſimos vᷣbi gra Ad ſurgendum media nocte ad nſite dum dũo facilimos ad laboꝛem pſalnto die et ſacrarũ cantionuʒ ſtrennuiſſimos. ad ſecretas oꝛationes feruentiſſimos ad lectiones auidiſſimos. ad laboꝛes coꝛpo iles inuictiſſimos ⁊ vt vno vᷣbo dicamꝰ . ſbis pias exercitationes quaſi de ꝓmpiu ario aꝑto eis exeunt filioſq; bonoꝛũ ope rũ cum laboꝛe et doloꝛe pariunt.illud an tiquũ eue maledictũ longe a ſe faciunt. Z ((Eptima qua nominat veſtis ſen 0 veſtimentuũ ad ſimilitudinẽ et S. poꝛtionẽ veſtimenti coꝛpalis. Si Qcut ei veſtimẽtũ coꝛpale tres hʒ vtilitates Pꝛima qua ꝓtegit ↄtra frigus ⁊ alias in iurias aeris. Scda qua tegit verenda vi⸗ delicet ac turpia membꝛa Cercia ꝗᷓ oꝛnat quaqʒ; decoꝛi et pulchꝛitudini nõ parum vᷣlendoꝛis atq; placoꝛis addere videtur. Sed et vᷣtus vnaqueq; et pꝛotegit contra frigus ino:dinati amoꝛis et timoꝛis etcõ tra eſtum innaturalium ac ſeculariũ deſi derioꝛum eegit pꝛeteritoꝛum atioꝛũ et peccatoꝛum feditatẽ et oꝛna imas no ſtras multiplici ſplendoꝛe vi dinimꝰ⁊ pla coꝛe⁊ celeſti ſponſo reddit per omnia gra um ſiue carnis ſiue mundi frigꝰ diximꝰ certiſſimũ. In animabus aut pᷣmox parẽ iurd mireris ꝙ amoꝛem inoꝛdina ſ. decoꝛ ⁊ pulchꝛitudo:ſicut reminiſci potes ſedq ſpirituale cum alibi didiceris.quia ſri ex pᷣcedẽtibꝰ:qm̃ ipe vires naturales ani⸗ manu ipoꝝ etia vᷣtutes in eis fuerut:hoc ẽ laudabiliũ opationũ volũtariarũ imme diata pᷣncipia. Eexta ẽ qua noĩat᷑ agilitas.⁊ hoc eſt iu pᷣmis ſilitudine coꝛpalis agi R. WVlitatis. Quẽadmodũ em̃ q ad ma gnos et veloces motus coꝛpis atʒ artifiti — iditas a congregatiua ethereogenarũ oc eſt rerum diuerſarum naturarũ. An non vides qᷓʒ diuerſa et abinicem natu raliter diſtancia congregat auaricia. Si⸗ militer et omnis amoꝛ inoꝛdinatus men tem humanam ⁊ res erterioꝛes atq;vicia congregat ⁊ inuicem ligat.An non vides Aualiter menti humane per auariciam uaſi uen. win s d aner üne, Me ſodr W h⸗ lann e⸗ conn nti nihn ltr⸗ Con N OII ei ne ös Cepe Drdoeſris X* „ Arxxv Af adberẽt. ⁊ argentũ ligna et lapides. am ESAn noĩatio ẽ qua noĩat᷑nomi Gtd pi et ſilue. domus et vinee. molęndina e d nidus elementoꝝ. Qued eni,; e OH ct toꝛcularia iumenta et bomines Simili· & iüllis noiant ignis vt amoꝛ recius in etia vicia peundẽ amoꝛem adperet ani Quedã noiatur aer zventus queda no wwe mabus humanis. que omia qʒ longe di⸗ minatur aqua ⁊ quedaʒ terra. Et cauſas rätr ſtancia ſint a natura earuz nulius intelliæ noiationu iſtan dooberis in ſequentibꝰ n geus iqnoꝛar Deomiaſctimoꝛeti bono. et quibus etia hmõi nominationes con⸗ bisantii malo qð frigus ſpuale ſit. Wanifeſtux gruunt patefaciemus tiolb ð Vni ? euremoꝛe quẽ inducit coꝛdis.⁊ ex alis Adecima ẽ qua noĩant᷑ nomibꝰ Wtgti A aue loco ſuo dicentur in ſequentibus. v elemẽtatoꝝ animaton im nõ ani⸗ E = 36 Debes autſcire. ar veſtis in lacra ſer maliu. ſicutplantaru: Qucd ei Z ptura ⁊ iĩ vſu etia vulgariſſimo vꝛ ſota vir exillis noĩatur cedrus. Qued cypᷣſſus. q Rtammake tutis pulchꝛitudo atʒ varietas ſimul ſum dãa mirtus. quedaʒ lybanus. ⁊ ita de alijs Bn pta Sic mathei. x.. ðꝛ. Amice quomõ huc arboꝛibus vel nobilibꝰvł cõmunibus ſi⸗ nsiten intraſti non habensveſtem nuptialẽ. Si ſunt ho mun et pyrus ficus et vitis. l militer et ſtola eadem intentione accipit᷑ Uogecima eſt qua nominat hbee tian Tuce.xv.Cito ꝓſerte ſtol pᷣmã.Si em̃ de barũ noĩbus. vt noie yſopi ernnr N Iiala innocecia recte acciperet. Filius ille d. A qi et generaliter nole herbaru vi ris ꝓdigus nõ ſufficienter neq; decenter de⸗ renuiu Et licet pauce hmõi noiationes in nn nuo veſtiret. Hec aũt intẽtio cõgruit eui⸗ ueuiãtur in ſcriptura ſacra.multe iñ ada⸗ cete denter vtriq; texauu O autẽ veſtes et ptan poſſũt eis ex ſilitudine vᷣtutum. hoc Vn veſtimentũ p vnaquaq; virtute accipiaf eſt virtuoſarum operationum que ex her muinn Aote legit᷑. Zacha.üii. Auferte inquit bis ſuntet hec ſcire faciemus. un ab eo veſtimenta ſoꝛdida.et induite eum c Erciadecima ẽ qᷓ noianf noĩbus gim vyeſtibus albis.ſilr Eccleſiaſ.ix. Omi tem⸗ floꝝ.ſic ſũt roſa ? liliũ.⁊ hoc intiter und poꝛe ſintveſtimenta tua candſia jn plai Aau generalit. ſic i ſcoo calic. Tulci 5 ilin mo aut ꝛ erpſſe. Diuiſerunt ſibi veſtimẽ te me ſibeibꝰ q amoꝛe langueo. Interdu naigch ta mea et ſup venẽ meã miſerunt ſoꝛtem. aut ſpecialit.ſicut in pnominatis exeépblis. Kani Exhijs igit᷑ manifeſtũ ẽ tibi ꝙ quedã vir⸗ VUartadecima eſt qua noſjant no — R tutes nominande ſunt veſtes hyemales (Ininbos elementatoꝛũ inanima P Ghfnimn contra frigaſcilicet timoꝛis atʒ coꝛpoꝛis. ? toꝛũ que cum cõgelata ſunt vl ſo⸗ telißt quedã eſtiuales contra eſtum atq; feruo (lida.et pᷣmũ nominibus metallon. vxno unmmnden rẽ ſeculariu atq; camnalis deſiderion. Si⸗ minibus auri et argenti ? electri eralioꝛu nian militer oontra ardoꝛes ireinuidie etodij deinde nominibus lapiduũ pꝛecioſoꝛum. Söoan ceteroruq; bmoi. „ gqueda ei exillis nominat ſappyrus. gue⸗ enien 6 Ctaua eſi qua noiat᷑ anmatura ſł¶ (dam margarita: et ita de ains certis noi⸗ NR—Kẽg S ue arma ꝓpter vſuʒ earũ neceſſa⸗ bus liquidoꝛum.vt nomine olei balſami zgüneice nü atqʒ putilem a bella ſpualia et quoꝛundam alioum. 1tur Nos aij dicemꝰ in ſequẽtihus que earu· VUinladecima ẽꝗ nolant noibus, ionunt ſint arm ectionis ⁊ ꝗᷓ ſintůrma impu ſtellan aut planetaru. Sicut noie K en natiois. Acemne dos ꝓtectõis 12 de ſolis 7noie lun noie luciferi? no. Entun enſionis ean. modoſq; vicioꝛiarũ. et aſſi: minè veſperi.⁊ nomine ſtelle malunine et Emang gnabim?exercitus earuũ ⁊ duces vnicuiq; interduett nominibꝰaſtronvt arcluri et ne NQOna noiatio ẽ qua nominat᷑ no plyadũ et padum ? oꝛionum. nn mibꝰ mẽbꝛoꝛũ alalin. vᷣbi gr̃a. ¶V Ejrtadecima nominatio qua no⸗ qdã noiant᷑ oculi.qdã manꝰq̃dã anignii i Joa 4 4 minũatur nominibus edifitioum un, deaes quedã ale quedã aures qedãvm 1 icus quedã dẽ ◻ vtpoꝛte feneſtre gradus gaʒophi cus quea! . . acia. coque ſiue culme. et iterum muri eet phetarũ. ⁊ ex monibus viſionuũ. et po⸗: oniemuralia et beopugnacluu. ſiti ptimadecima ẽ qua noĩanf noi rmu RKardaenie A eds Aſon i⸗ iſſimũ ex libꝛo canticoꝝ in cuiꝰ expoſitio Es nemult jã diximus. Nerũtñ Por nobis⸗ „ be inſtrumẽtoꝝ. vt claues vincla „ tgi ipcanuͦ e:r put requirebat erpoſitionis cõpedes irena calcaria et ſingula Irronſic ℳ„ illius negociu.hic auũt ꝑſcrutatius æ latiꝰ Ctauadecia ẽ q noiant᷑ noibꝰ va⸗ cuum⸗ vebis pfequem. ° ſori videlicz ſacrog. bocepli⸗vt. Be crateres. olle. lebetes. fuſcinu lãpades: candelabꝛa et alia huiuſcemodxi. dD Onadecima ẽ qua etiã nominãt᷑ n nominibus miniſtroꝛu et mane Em ritũ noſtrũ in quo miniſtri oꝛ Qdinnãtur. nũc in chos nũc in ꝓceſſionib⸗ ꝓceſſio ei naturalis litteralis exterioꝛ.id eclerus oꝛdinatus et oꝛnatus ꝓcedens li ber eſt Et repꝛèſentati o ꝓceſſiõis ſpiritua lis. quod in ſequentibus declarabimus. AIceſimavero ẽ qua nominat᷑ noi v bus varie ſuꝑpellectilis in domo vt mappe mantilia. coꝛtine culci⸗ tre.puluinaria tapete ⁊ cetera hmõi oꝑa io nibus earum congruencia ꝑ ſilłitudinẽ ◻ „ Iceſima pᷣma eſt qua nominant Vv noibus oꝛnamẽtonviroꝝ aut mu QA ſicut in aures monilia dilcri linallia. XSceſima ſecunda eſt qua nominã v tur nominibus ipſoꝝ animaliũ.ſi cur agnus.manſuetudo et bos la boꝛioſitas.Soꝛſitã ſunt et alie. Nos aut ꝓſeqmur de hius aptãtes virtutibꝰet . l. R ↄpantes iuxta ↄgruenciã ſilitudinũ ſuaz ad illas. ue Smur ad id qͥ eramꝰ? oicamꝰ.qꝛ ſccia qᷓ da ẽ virtus. ⁊ qe hmõi ſciencia generat᷑ ex . frequeter ſcire: ⁊ vocat᷑ alio noie pericia. PHec ſciẽcia ẽ foꝛtitudo magna intellectꝰ. ſuſtentas ipᷣm et fulciẽs cõtra ipulſus ſug geſtionũ atq; ſuaſionũ:necnon ⁊ opinio nu atq; cogitationũ:ne eis tem ere aut pi culoſe aſſenciat. Silłr et cõtra mutatiões dubitationũ: ⁊ generat᷑ iſta virtꝰ ex mul⸗ tociẽs expiri in rebus volũtaris:qꝛ aliter videt᷑ ⁊ aliter ẽ᷑:q eĩ in hmõi expiinõ ſüt. circũferunt omi vẽto doctrine ⁊ agitatur diuerſitate cõſilioꝝ vt leues. Cũ igr vel ſe vel alios erraſſe ig talibus ꝗs multociẽs exptus fuerit nõ ſciẽcia ꝗbus ſe foꝛtit᷑ tenet:ne ĩ temeraria vel piculoſa aut etiã falſa coꝛruatvirtus ẽ foꝛtificas intellectũ ↄtra mutatioões ⁊ rui⸗ nas bmõi. Ui ei et vigoꝛe⁊ violẽcia illius irrupit iſta obſtacia que dixim⸗ et reſiſtit illis. Et hoc tato foꝛtius tãtoq; virtuoſius Into ꝑ maioꝛẽ expienciã et maioꝛẽ cõſue⸗ udinẽè erit firmatus in hjs. Licet autẽ hmõt virtus bonitas ſit intellectaſiue vir tutis intellectiue.nõ tamẽ ex ea erit bon⸗ hõ. Jam ei declarauimus tibi: ꝓpter qd Kiẽcia boni nõ facit bonum:⁊ manitfeſte us erit no facile neq; leuiter ad cre rem quod iuxta coſuetudifte. Habitus dendũ ſe dabiti werito ergo pericia ſiue 35 ſ⸗ Pius igitur ita dictis.reuerta d virtutibus poteſt eẽ vt in homine malo hoc eſt male operate et malo ſit hmõi habuus.Eſt em̃ hmõi homoſicut homo malus habens bonũ oↄſiliariũ ſed eius ↄſilio reginõ vult Intellectus eĩ habitu hmõti illuſtrat ⁊ ar matus vt diximus ẽ ſic bonus ↄſiliari⸗ et ſidelis iuxta malu regẽ vel impatoꝛẽvide licet voluntatẽ qᷓ velud rex quidã autim⸗ patoꝛ in homine toto regnat et imperat. Calis aũi hõ bonus oↄſiſiarius ẽ:nõ autẽ bonꝰ oꝑarius.Et ẽ ſicut hõ qui habet bo nũ et ſanũ viſum vel oculum:ſed nolens p illum regere greſſus ſuos ſcienter pᷣcipi tas ſeipᷣm ledit aut inqnat: aut ĩ captionẽ ⁊ pᷣda hoſtibꝰet beſtijs ſe tradit Utrũaũt ſcia hmõi noĩsveriſciẽcia ſit⁊ eiuſmõi ſit tibi aꝑte elucere poteſt ex hijs q didiciſti in tractatu qnto ⁊ in capituilo de fide.ſt em̃ indubitanter hmõi ſciencia exanimis moꝛtua: quẽadmodum ſciẽcia medicine⸗ in medico egrotante: que et ſi eidem oſtẽ dat qualiter ſanari poſſit: ipᷣm tamen nõ erigit aut confoꝛtat ad hoc vt neceſſario aut ſalutari medicamento vtatur. i que differencia ſit inter ha⸗ bitus et moꝛes et dicemus qꝛ moꝛes ſunt habitus ex quib⸗ nep̃meditatione eſt frequẽcia operũ vt — ait auicenna.⁊ exemplũ de hoc eſt in ho minibus qui non ſolũ ſine pᷣmeditatiõe. ſed etiam ſine meditatiõe et coꝛdis appo ſitione percurruſit pſalmos vel alias nar rationes quibus aſſueti ſunt. woͤg igitur dicitur vł ab eo quod mox hoc ẽ ſine mo a ex eo eſt operatio.vel veriſimiliꝰ a mo ra hoc eſt longitudine aſſuefactiõis.n⸗ de vulgata acceptione ꝓ eodem accipiũ⸗ tur mos et canſuetudo. Unde igym eſt di cere ſcõᷣm vulgalem intentio tuxta mo⸗ ergo non ſtatimvt eſt habitus eſt et mos ed per moꝛam tranſit in moꝛem.ita vtye re dici poſſit.quia mos eſt habitus moꝛo ſus. Jam ergo declaratum eſt tibi ex om⸗ nibus haᷣs. q; non om̃es habitus ſtatim moꝛes ſunt.et quia non eſt neceſſe vt qui habet vnam ex hmõi virtutidus conſue⸗ tudinalibus halea⸗ 7 omnes las Lau, ſa autem in hoc eſt quoniam non eſt ne⸗ ceſſe et foꝛte neq; poſſibile.vt qui aſſuefa: cit ſe in operatiõibus ex quibus relinqui tur vna quod aſſuefaciat ſe in operatio⸗ tibus ex eie omnes alie relinquẽtur ſt hoc determinabimus ti⸗ U Ktien leguel ſeneh ſonger gohon lono⸗ ameit gotor chalern Mlab⸗ ntopl nale⸗ ninan hüfui. lan hatt nuinen auimala Poypine Göͤu ſiutsl ſneſte muinis Niues co⸗ en 8 hr gt. 4 Hn in ſann ſhhnn Guun Cniwwti ſple ho⸗ lgelie lunmmen enn gdi nmn ie gicte un Mi⸗ Gligyi lnſwue tnaserj eoc ſlie⸗ nigne lnne 8 lahche⸗ lornünt dilrwe s A Anuft Aaiigin Manmm. Hnnsen Haubaen umide slnnit eatigen Einnunnii nbis idan moire lin wie⸗ Eegiangf einnai voen rhin n muüſtnrn aeng; Cinsadi⸗ gänsogn Ebwreit jnecaid⸗ ncose dlusnl ns hotſten/ Eimlit; i, N ped enc Then vu —. „C5 . . . * . . . — — — Exq̊ etiã manifeſtũ eſt tibi. qe nöõgeceſſe F ẽ equales eſſe oẽs ↄſuetudinales vtutes ſic neq; cauſas eaꝝ.hoc ẽ frequẽcias opa tionũ ex quibꝰſuni.poſſiſibile em evt ma gis ꝑ omnẽ modũ aſſuefaciat ſe qꝗs ĩ oꝑa tionibꝰ iuſticie quã caſtitatis et ecõuerio et vt etia ſit anima illiꝰ melius diſpoſita⁊ aptioꝛ naturaliter ad recipiendũ alteraʒ qʒ alterã. Declaratu etiã ẽ nibi cũ büs ꝙ nulla hmõi virtutũ bonitas eſt veri nois aut opleia:ſed mag ſ̃m qd et diminuta valde:⁊ qꝛ nulla earũ dignꝰ ẽ aliquis no minari bonniſi in quo vel m quid quo niã nulla earũ totaliter bonificat hoĩem. cauſa auũt in hoc c:qꝛ nulla eaꝝ totalit᷑ ex termiat⁊ eradicat maliciã ab anima hũa na ĩmo vnaqueq;ʒ eaꝝ patit᷑ ſecũ ĩ ea ali⸗ guã maliciã.Oſtenſuʒ etiã ẽ tibi ꝑ hec.qꝛ anppꝛopinquatioes quedã ſunt ⁊velut co natus quida ad veri noĩs bonitates atq; virtutes. Uerũta men multũ longe a puẽ tione.Et qꝛ ꝓpter nõnullã elongationẽ a maximis ⁊ euidẽtiſſimis malicus ⁊vicijs virtutes et bonitates noĩate ſunt ex cau gquas affignauimus. Maũt apud phylo ophos videlicet tulliũ platone ſenecam nacrobiu: æ quoſcunq; alios de quatuoꝛ legit. nihil mii de vens ⁊ veri nomĩs:pi:u decia iuſticia temperãcia et foꝛlitudine vl lo mõ ven ẽ.Quales aũt ille ſint faciemꝰ V ſciri in ſequẽtibus. Etq mentionẽ iaʒ fecimꝰtibi de naturalibꝰ virtutibꝰ ↄſeqn ter loquemur de eis.Disemꝰ igit᷑ ĩ ᷣmis. q naturales vtutes ſũt laudabiliũ oꝑati onũ volũtariaꝝ naturalia ⁊ imediata bg cipia. Hoc ẽ animabꝰ hũanis ſeu quibꝰ cunq; alijs naturalit᷑ idita ⁊ ipᷣſſa.quales ſunt naturalis maſuetudo.naturalis pie tas.naturalis magnificẽcia ſeu magnani oeralit᷑ noia ↄſułtudinaliũ ⁊ tia alian ruralito alus ↄgruũt et ↄue nieter aptat. Stabilitõ aunt hmõi vᷣtutũ ẽ fadil. Pꝛimũ ꝓdiffinitionẽ quã poſuim2 videlicet.qꝛ ſut laudabiliũ opationũ vo⸗ luntariaꝝ naturalia et imediata pᷣncipia Hoc eĩ ẽ de manifeſtis ⁊ ꝑſe notis.nihil eĩ aliud virtus recta ratioe ĩtelᷣʒ miari poteſt In ſubſtacijs eĩ nobilibꝰ ab ſtractis ⁊ ĩ materialibꝰ manifeſtũ ẽ ↄſide rare volẽtibus virtutes hmõi naturales videlicet eſſe ⁊ eiſdẽ cõcreatas fuiſſe.ſi ve rũ ẽ ꝙ pfecte create ſint:hoc ẽ ĩ ĩo actu 1 . „ fegiois naturałnõ ĩ ſola potẽcia quẽa . virtutibus quas vulgo cardinales vocãt i vel no / rt-Srg f. w. De σν νοαεꝶ “e lxxxvj modũ ſenſit ariſtotelłde animabꝰ huma nis. Plato vo ſic ſupꝛa diximꝰ ecõtrario In hmoiei ſubſtacis nõ ẽ neceſſe nouoſ babitꝰaſſuetudie open generari.cũvires eaꝝ totũ deſurſuʒ recipiat. nihil deoꝛſum Cauſa aut ĩ hoc ẽ qm̃ ab hijsq poſtea ſũt hoc ẽ ab ſlerioꝛib⸗ elte modon paſſibi⸗ les ſiles ſũt.Cauſa dqũt ĩ hocẽ.qm̃ om̃ino incõtingẽtes ſũt ilł.In animabꝰ aũt nris alit᷑ ẽ:qm aĩe nr̃e cõtingetes ſũtillł.In ani mabꝰaũt nr̃is alit᷑ ẽ.qm aie nr̃e ↄtingen⸗ tes ſũt qdamõ coꝛꝑibꝰſuis.⁊ iðo ex neceſ ſitate coõicates paſſiõibꝰ eoꝝ ⁊ ꝓpter hoc etiã recipiẽtes ipſſiones młaiplices ꝑ illas etiã ab alijs coꝛpibus. Subſtãcie vo ab⸗ ſtracte adᷣo ſeoꝛſuʒ ſũt.adeoq; lõge etĩ re gione mite diſſiłitudinis vt ad eas nõ aʒ ringat paſſio aliqᷓ ab hüs ꝗᷣ ſub eis et po⸗ ſtea ſũt.nec conſeqt illas impᷣſſio vlla ab hmõi. qn potius influat de pleuitudine ⁊ pfectiõe ſua ſuꝑĩcõpleta et diminuta atʒ idigẽcia que ſub eis ⁊ poſt illa ſunt.Ex pinquitate igit ad pᷣmũ ⁊ vniuerſalẽ fon tem in ipᷣa creatiõe ſua implent᷑ atq; com plent᷑ cõplemento ꝑfectiõis naturalis.ni 2 — hil expecłates a ꝑte inferioꝝ. Eui⸗ exeplu ẽ in coꝛpibꝰ celeſtibꝰ q̃ ĩ ipᷣa creatiõe ſua vltia cõpletiõe ſua cõpleta ſunt ſᷣm ißos ⁊ nihil ab inferioꝛibꝰcoꝛꝑibus expectacia nihilq; ꝓꝛſus ab eis recipiẽciainſiuere in ea influctiões multiplices nõ ceſſant.vbi gra. Illuſniatiões.calefactiões.frigefacti ones.humefactiões ⁊ deſiccatões et hoꝝ oim tꝑationes totũ deſurſũ habẽcia vñi iferioꝛa influũt. Sic ſubſtacie nobiles ab ſtracte totũ deſurſuʒ habẽtes.nihil ex de oꝛſũ vłrecipiũt vłexpectãt.Anime vᷣo nr̃e ex vtraq; ꝑte receptibiles ſunt ac pfectibi⸗ les. ⁊ pe hoc ex vtraqʒ pte influunt atz ꝑficiunt. HPec aũt oĩa alibi dedarat Ma nifeſtũ igr tibi dʒ eſſe ex bis.q ipſe vires naturales in hmõi ſuvſtacis ſũt ſic habi tus cõſuetudinales.ymmo ſic moꝛes.qn⸗ tũ ad hic ſcilicet q:ꝛ ꝓmptiſſime atqʒ expe iiſimaſ unt advoluntarias rectas atqʒ laudabiles operationes.quare virtutes ſ inoĩs! Naturali⸗ as eĩ neq; nomẽ neqʒ rõeʒvere bonitatt zaut vᷣe virtutis ab eis ꝓbibet. Alioꝗn de Qus altiſſimus ab vtraqʒ eſſet maxime ꝓ⸗ hibitiſſimus cuʒ maxime naturaliter bo⸗ nitas et virtus de ipſo dicantur. Am⸗ plius. ꝙ vere bonitati vel virtuti pꝛopin⸗ quius. Et que maxime bono maximeꝗ Be virtuoſo ſimilioꝛa maxime virtutes ⁊ bo⸗ nitates ex neceſſitate ſunt.quaxe virtutes ⁊ bonitates hmõi ſubſtãciaꝝ Anaxie vᷣtu tes ⁊ maxime bonitates ſũt.ipᷣeq; ſubſtã cie maxime bone et maxime virtuoſe.cuʒ bonitati et vᷣtuti dei altiſſimi virtutes ea⸗ ſubſtacie deo altiſſimo ꝓximioꝛes. Am plius.Quales dicemꝰhmõi ſubſtancias naluralit᷑ bonas aut malas aut neutras. ⁊iterũ virtuoſas autvitioſas. Quia ergo necq; malas aut neutras. Neq; vicioſas aut medias dicere aut credere fas ẽ ſcðᷣm ſtatũ ſuũ naturalem.neceſſe ẽvt credãtur et bone eſſe ⁊ virtuoſe.quare bonitates⁊ virlutes naturales neceſſe eſt in eis eſſe. o Amp̃. Quid dicemꝰ in nobis maſue⸗ gnitatẽ naturalẽ magnificenciã naturalẽ paciẽciã naturalẽ.⁊ ad hũc modũ ð alijs Dicemus eas nõ eſſe virtutes.cũ ↄtraria eoꝝ euidenter vicia ſunt. Nemo em dubi tat ea que diximus bonitates quaſdã eſſe ⁊ virtutes quaſda eſſe licet paruas ac ĩpe ditas. Paruitas eĩ ſpeciẽ nõ deſtruit ſicut nec magnitudo. Amp̃. Si iſta ſola in nobis eſſent abſq; vicijs contrarüs. eẽnt inq; naturaliter. et ꝑ ea boni et virtuoſi eſſemus. Quare manifeſtuũ ẽ ea eſſe virtu tes ⁊ bonitates naturales. Hoꝝ autveſti gia ymmo epp̃ſſe ſilitudines inueniũt in animalibus.ſicut naturalis pietas in leo nibus qua deuiãtes ſiue aberrãtes ad vi tudinẽ naturalẽ.pietatẽ naturalem. beni⸗ 4 am reducere dicuũtur. ⁊ naturalis magni⸗ ficẽcia qua ꝓſtratis ⁊ coꝛã ſe huiliatis ho minibꝰ? infirmioꝛibus qᷓ; ip̃i leones ſint animalibꝰ parcere credũtur.niſi vehemẽ „ cia famis atʒ neceſſitas cogeret. Eodem mõ fidelitas ⁊ veritas amicicie apparẽt ĩ canibus. ue lupabus qua pgruulos derelictos ⁊ a matribus expoſit. ab alijs beſtüs defẽ dere et etiã nutrire multis expimentis cõ pertuũ eſt. Htatitudovero ergo benefacto res ſuos in omni genere animaliũ repit᷑. Dicut in leone nris tpibus a faucibꝰ dꝛa conis cuiuſdã ⁊ dentibus liberato.q libe ratoꝛi ſuo adeo gratus ⁊ deuotus extitit vt in medio exercitu mitiſſime ſe haberet „ omni die venationũ eideʒ iocũdiſſima xenia ⁊ multiplicia pᷣſentaret. Reuerten req; nauigio ſequi ꝓhibitus ꝑ mare ipᷣm ſequi aggreſſus ẽ 2⁊ natado deficiẽs in eo dem extinctꝰ. Sicet de delphin ꝗ pueruʒ Silt pietas naturalis in lupis ſivnũ nõ poſſę eſſe multitudinẽ Et exeodẽ ꝑſe nõ poſſè eſſe diuerſitatẽ. virtutibus panẽ Bi poꝛrigere cõſuetũ.eouſq; bñfas ctoꝛe recognouit vt eũ ꝑ mare qñũtũ puer ipe vellet doꝛſo ſuo inſidentẽ vectitaret.ꝛ cu vellet ad litus eundem reuectaret. De hiijs aũt innũerabili ⁊ legũtur et apparẽt rũ ⁊ bonitates ꝓpingoꝛes ſint⁊ ipᷣe hmõi dã equoꝝ fidelitatẽ vt ita loquamur q in medijs cõflictibꝰ hoſtes aſcenſoꝝ ſuoꝝ pedibꝰ ⁊ dentibus incredibili audacia ⁊ foꝛtitudine dimicat. ⁊ de maibus eoꝝ eoſ dem eripiũt ⁊ liberãt. Plenqʒ aũt victoꝛi am eis faciũt. Inueniutur eniã ĩ aialibus icredibilia exempla.pꝛudencie.ꝓuidẽcie. medicinablſciencie artis architectonice et ucie venatoꝛie. Manifeſtü etiã eſt vt ſupꝛa diximꝰ.qꝛ ĩ adã ⁊ eua ipᷣe vires na⸗ turales virtutes fuerũt añteqʒ naturalia his ergo merito queſtiõeʒ habet vtrusn gequales ſintĩ abuſcũqʒ ſunt. Et ademin ſubſtaciis nobilibus ei abſtractis merito videri poteſt. cũ nec a ꝑte creatoꝛis ſit ine qualitas: nec a pꝑte recipientſ. Ex vna enß luce ſolis.omnes radij deſtendentes ſu- idẽ receptibile equales ſunt ex neceſita⸗ te. Sic ex luce pᷣmitiua q eſt de⸗ altiſſim⸗ omnes radli quoꝛũcunqʒ donoꝝ ſuꝑ idẽ receptibile cadẽtes ſeu deſcendẽtesequa les eſſe videntur. Et hoc vtiqʒ verum eſſet ſi naturał eſſet ĩflurio hmõi radioꝛũ Sed qm̃ volũtaria eſt ⁊ tota poſita in bñ placito creatoꝛis.liben ẽ ipi creatoꝛi eqduua les vel inequales radios.in q̃ ⁊ qĩ volue rit ĩfluere. Et hoseſt ĩ quo pene om̃s phy loſophi errauerũt.Conſiderates eĩ vnita m naturalẽ creatoꝛis omni mõ imptibi lez indiuerſabileʒ opinati ſunt ex illo p ſe multitudinẽ aut diuerſitatẽ eſſe nõ poſſe ñ ꝙ p̃ᷣncipio poſuer̃t.ex vno ſecũdũ huſa autẽ erxrroꝛꝭ iſtius manifeſa ẽ.vt imꝰ igno⸗ raãcia libertatis ipᷣius q eſt ĩ vltimate elõ⸗ gationis.a coactione⁊ ipedimento ꝑ om nem modũ.Sily ⁊ incõſideratio ſupemi⸗ nentiſſime volũtatis eius qua ꝓmptiſſi⸗ mũ eſt ei acere quicquid voluerit.⁊ ſieut voluerit ſlue vnu ſiue multa.ſiue idem ſi⸗ ue diuerla. Ampli⸗. Scom ariſtote. ſequaces eius.ſenſus ⁊ ĩtellectus duo ra⸗ dij ſunt deſcendentes ab vno fonte ⁊ pa⸗ tre luminũ ſuꝑ eandem animã hũanam neciñ equales naturalit᷑ ſunt. cuʒ ſenſus euident ꝓmptioꝛ ⁊ expeditioꝛ atqʒ cern⸗ „ 1 ona in eis illuſtrarent gratuitis De — Nfige s G ſneack biſtan mionis ſuniny lalcanin ſubelio: Aplus⸗ gſiſtoe Udennt gloſubt 1ou ſebuigno⸗ ſineii⸗ muralät nihoy ſa ſdopran ſcteuſci Noniu PBaend tancte 6dacr AAun üde üti⸗ de bl⸗ e ſfl iblii on llono Ghlrgiin⸗ wciebe onsln 4 giq; Migf nisgi nfoltn tich W nlgſi ni eneeng nſeuemd. ua lnonmi logen R Nibliae Mübestan Nerceinn miitn ne ii nbitnitt tfiickt ißenibſn ieisauelu Nms de m. Bacne dtmasran Kauarutr dtanß ne eent ac Roäſtäcl tpawirf fennin EitOiwe rofehr irpejtmi⸗ gnimni lalo⸗ di olin nenl (Aaue 4 Künaktig önenoro⸗ mginn, n ti etiã nouiſſime. Extin lxxxvij oꝛ.videturin oꝑationibus ſuis qᷓ;ᷓ intelle ctus. Statim ei vt creatus ẽ opatur certiſ⸗ ſime ac pfecte.nõ auũt intellectus neqʒ ĩ vi ta iſta nunq; ꝓduciturad ꝓfecta ſue ope rationis. Silr viſus ⁊ olfactus duo radij ſunt in vna ⁊ eadẽ anima bꝛutali videli⸗ cet canina.Et videtur olfactus in eadem ſubnilioꝛ longe atq; ſublimioꝛ.Eodẽ mõ et viſus q; auditus in nobis.et quidẽ ſᷣm ariſtotelẽ dicmꝰ. Amplius.Quid ali⸗ ud ẽ mititudo viriũ in anima huana aut alia ſubſtacia nobili q; radioſitas in ſtel⸗ la.Et quid aliud anima hũana in coꝛpo⸗ re hũano.iq; ſtella radioſa in nube. ex eſ⸗ ſẽcia eĩ aie huũane emicat radioſitas viriũ naturaliũ in toto coꝛꝑe ꝙ captu ſinguloꝝ mẽbꝛoꝝ.ſicut ex ipᷣa ſtella exiſtẽte in nube radioꝝ varietas et multitudo/radioſitas ait eiuſdẽ ſtelle vna eẽ et equalisvidetur totũ.Quare vires oẽs naturales ⁊ vᷣtu les ex eadẽ anime hũane eſſencia ꝓcedẽ Rũdemꝰ ĩ hoc les equales eẽ vident. 2ihe duobus modis diuerſant᷑ radij ex ea⸗ de luce micates. pᷣmũ ex ꝓpinꝗtateſ elõ⸗ gatiõe ſue oꝛiginis.Debilioꝛes eĩ ſunt ra⸗ dij ſolis qñto ab ipᷣo ſole ſunt ꝗongatio⸗ res.Diuerſant᷑ eiã ꝓ diuerſitate recepti⸗ biliũ. In agua em debilioꝛes ſunt qʒ i ae em̃ iracundia in leone maioꝛ multis alijs „ eiuſdẽ virtutibꝰ Et in rebus mirabilibus gbꝰ magicà naturalis vtit᷑ iueniẽs quaſ⸗ dã virtutes pᷣcelſe alijs ⁊ lõge eminentio res atq; pᷣſtatioꝛes eẽ alis virtutibꝰ natu ralibus.qᷓ in eadẽ aĩa vel in eodẽ aĩali in ueniũtur. Scito aũt naturalis pietas i nobᷣ ⁊ naturalis maſuetudo ⁊ alia hmõi nõ ſunt in nob virtutes ſed habilitates daã Z ꝓpinquatiões ad ea q virtutis ſunt Poc ẽ ad operatiões ⁊paſſiones lauda biles.⁊ foꝛſitã nõ minus ad vituꝑabiles. Sic eĩ ꝗ naturalit᷑ magniſici vident licet eiĩ ad magnificenciã ꝓmpti vel apti.ita et ad ſupꝑbia ⁊ ĩidignationẽ ꝓpinqui ſunt.et ꝗ naturalit᷑ pij dicũt᷑ ſic ad vera pietatẽè re quirendaʒ. aut recipienda aꝑti ⁊ habiles ſunt. Ita ⁊ ad miſciam qua phyloſophi viciũ vocãt.id ẽ quenda miſeriã coꝛdis:q nec moꝛtẽ galline vni aut agni vidẽ poſ⸗ ſint ꝓpᷣe ſunt.⁊ i remiſſiõisviciũ patiſſimi Sic et ꝗ ad ↄſtancia vident᷑ apti ex eadẽ diſpoſitõ e ad ptinaciã erũt ꝓni. In adã aũt ⁊ eua.⁊ ĩ ſubſtaciis nobilibꝰ abſtra⸗ ctis.ↄpleti atq; ꝑfecti ſunt creati habuus hmõi.qm̃ vires naturales ĩ eis ꝓpt᷑ ꝓm⸗ ptitudinẽ et expeditionẽ ad operationes laudabiles volũtarias habitus ip̃i ſunt. re.Qnta aut diuerſitas ſit receptibiliũ ra .In nob ergo iſta ſunt ſic inicialia ſemiaqᷣ dioſitatis aie hũane in coꝛpe hũano.ma nifeſtũ ẽ ex ipᷣa diuerſitate operationuʒ et oꝛganoꝝſiue mẽbꝛoꝝ. Oſſa eĩ in coꝛpoꝛe huiano nõ recipiũt niſi vſfa. Oculi aut re cipiũt viſum. ⁊ aures audituʒ.et ad hunc modũ ſe habet de alijs.Et foꝛte ven ẽ. ꝙ maioꝛis luminis ẽ anima hũana qntum⸗ ad vita qʒ qntũ ad ſenſum vel intellectũ Et hoc ẽ.qm̃ a ꝓpinquioꝛi fluit ex ea vile radius quãa ſenſus vel intellectus. Simili ter foꝛſit mot.vñ ⁊ pᷣmo ina duo ope rat in co uano vra ſcilicet ⁊ motuʒ ⁊ uiſſir ut lenſu ꝑ vebe⸗ mencia egritudinis.et ſopito intellectum aahutc vigent vita et motus in nob. Nõ igit᷑ neceſe ẽ vt radioſitas anime hũane. ʒ diximus vna ſit equalis pꝑ totũ. Hmõi aut exempluz eſt in coꝛpibꝰ tamweleſtib⸗ qʒ terreſtribus. Nõ eĩ in ſole equales ſũt lumẽ et cale.ymmo lumẽ ẽ maius ⁊ lati⸗ nus qʒ caloꝛ. NHeq; in eodẽ coꝛpe equales ſüt odoꝛ ⁊ ſapoꝛ.ymmo qñq; odoꝛ maioꝛ ſapoꝛe.vt in quodã genere roſan.Et quã⸗ his ſunt inumerabilia exẽpla. Toꝛtaſſis . doq; ſapoꝛ maioꝛ odoꝛe vt in pype. / q ⁊ cuiuſcemodi ſint. coꝛrũpi poſſut ĩvicia ſic dixiꝰ Et hecvocat tulius virtutũ inicta dicẽs. Sũt inꝗt nob inata ipᷣa vᷣtutũ inicia. q ſi adolere liceret ⁊ pateremurnos ad beatitudinẽ cum di uino mũere ipᷣa natura ꝓduceret. Et ali⸗ bi verovocat iſtas habilitates ſeu aptitu dines igniculos a natura datos. Nos ĩqt igniculos ⁊ a natura datos reſtringimus Hii aũt igniculi⁊ hec inicia ſeu ſemĩa ſᷣm ariſto.nõ aliud ĩtelligi debẽt q̃ʒ vires ipᷣe naturales. Scpᷣm platonem vero ↄpleti Uerũ quaſi ſepulti in tra coꝛpis⁊ obſcu rati nebuloſitate materie.icʒ aũt opina tus ſit ariſto.platonis ſentencia deſtruxii ſe in libꝛo metaphyſicoꝝ. ⁊ veritatẽ ſuper hac re declaraſſe.ltas iñ queſtiões de⸗ terminata difficiles pꝰ et cõtra ſe relinꝗt. ⁊ rationibus platonis.vt opus nob eſſet foꝛſitan nec cõtradixit.nec rñdit. Et ideo loco ſuo videlicet tractatui de ſubſtacijs nobilibus abſtractis huiuſcemodi reſer⸗ uamus. In tm̃ igit᷑ determinatum eſt tibi ad pᷣſens de virtutibus naturalibus lones nr̃as paſſiones vocat ariſtoł.⁊ vi 2 Quia vo affe⸗ E „ .* 4 ſunt pacientiũ oꝑa licet in eis ſint.cuiꝰex⸗ oemplũ eſt ymago artifitioſe ſculpta et de coꝛata. NHon em laudanda eſt ymago de hmõoõi pulchꝛitudine vel decore.cuʒ in ea pulchatudo et decoꝛtm̃ paſſiones ſint. et Im̃ ab alio:licetin ea ſint. Sed tota laus debetur ariifici ſicut neq; de ↄtrario vitu⸗ perada eſſet.Eodẽ modo. Si iſta que di⸗ Iimus paſſiones im̃ ſunt ⁊ ab alijs in no⸗ bis.nõ ex eis boni vel mali ſumus.neqʒ; laudandi vel vitupe/radi. Sicermẽbꝛis noſtris nec boni nec mali ſumus nec lau⸗ dandi vel vituperãdi.qm̃ vnũquodqʒ eo rũ alienũ opus tm̃ eſt nobis om̃ino nihil ad hec agentibꝰ ab alio in nobis factum Ampliꝰ. Per ſe manifeſtũ eſt. ꝙ er fre quenter iraſci ſiue bũ ſiue maie acquirit᷑ ĩ unoh ad iraſcenquũ habit⸗qͥ iracũdi dicũt᷑ vel dicimur ⁊ ſumꝰ Silr ex frequeter gau dere habitus generat᷑ qͥ iocũdi dicimur?z ſumus. Manifeſtũ autẽ eſt ꝑſe q hmõi babitibus vel boni vel mali ſumꝰ quare zabund bonitates ⁊ malicie ſ Gret Poter hec virtutes et vicia. Amplius Pnoi hahitibꝰ bñ ⁊ male nos habem⸗ ad paſſiones et q opationes foꝛinſecas voluũtarias. Hmòi eĩ habitibusvel bñ re ſiſtimus paſſionibꝰſvel bene admittimꝰ 4llasvei male.quare hmõi habitus vᷣtu⸗ tes et vicia ſunt ᷣm iſm. Ampilius.Ex boc mayime atʒ potiſſimũ bonꝰ ꝗs iundi⸗ cat᷑ ꝙ amat que amanda ſunt⁊ odit que odienda ſunt. Impoſſibile eſt em eſſe bo nu ꝗamat que odienda ſunt.aut q odit um bonitates ⁊ virtutes ſunt cõtraria ve ro er neceſſitate vicia. bitas auariciã eſſe viciũ que vtiqʒ nõ ẽ ni q amada ſunt. Quare amoꝛ hmõi ⁊ odi Miat lumẽ gignit caloꝛẽ. Amp. Quis du “ ) “ 4 l inqntũ paſtiones aliena opa ſunt: ⁊ non diſtinguit paſſionem a paſſibili qualita⸗ te · vbi et dicit de paſſionibꝰqm̃ ab eis nõ fiũt denoĩiationes. Non em̃ inqt ꝗ ꝓpter verecundiã factus ẽ rubeus.rubeus dicit᷑ MHõ eĩ intelligẽda paſſio.effect⸗ illatiq; actionis ſicut dtc in libꝛo ſex pᷣncipio:ũ.ſʒ Diſooſitio ſolũmõ non ꝑmanẽs.⁊ ðꝛ hoc cõꝑatione.habit? ꝗ ẽ frmus ⁊ pꝑmanens paſſio vo facile mobilis et non ꝑmanẽs. Micad aut itelligat hic ariſtotel.optet crutari de hus an ſint opationes nre ſi ue actiõe icet interne ⁊ ſpũales.An ſint e impᷣſſiones.Aut ei fiunt in nobis⁊ nõ a nobis.Et tũc manifeſtuʒ qꝛ nec habent laudeʒ nec vituperiũ.neq; ex eis boni vel mali ſumus bonitate vel malicia de gbꝰ hic agit᷑.ſic nec ex mẽbꝛis nr̃is nec ex alijs que in nobis vel facta ſunt vel fiũt.ſic cõi ter et vſualiter ꝛ.Paſſionibꝰ non mere⸗ ℳ A 2 ℳ Dole 4 F&& Pexr)e α cecS affecttαα Fe acrionG atnnPſees Be 4 virtutibus nere m paſnones reputat malũ et vitio ſi amoꝛ inoꝛdinatus vel ĩmoderata pecu⸗ ſum.pꝓſcrurandũ eſt nobis dobiis. Nõ eiĩi nie.Sili ⁊ inuidia.nonne viciũ ẽq vnqʒ videtur ſᷣm ipᷣm ꝙ amo: aułodiuũ.doloꝛ fm ipᷣm ẽ doloꝛ de ꝓᷣſperitate alicuiꝰ ini⸗ aut gaudium.ira aut pax.⁊ cetera hmõi. ciũ.Et generalit᷑ inuidia dicũt doloꝛeʒali poſſint eſſe virtutes.Dicemꝰ igr in pᷣmis. eni boni.O ſi amoꝛ et doloꝛ tales vicia qꝛ? manifeſtũ ꝑ ſe eſt quedã amada eſſe ?æ ſunt.erũt ex neceſſitate contraria eoꝛũ vir queda odiẽda eẽ. Et ꝗꝛ ↄtingit queda bñ tutes. Si ꝗs auũt dixerit.ꝙ ariſtoteles ⁊ laudabilit᷑ amare.Silr queda bñ lau/ non intellexit in paſſionibꝰniſi malas diſ dabiliter odire.Paſſiovero q im̃ paſſio ẽ poſitiões animarũ nr̃arũ et eas vocauit in eo ꝙ paſſio nihil laudis aut vituperij: paſſiones ꝓ eo ꝙ leſiones ipᷣaꝝ ſüt. Nõ nihil ꝓꝛſus hꝰo bonitatis hʒ aut malicie. videt ariſtolł. intellexiſſe. Paſſiones eniʒ 0. uare iſta non tm̃ paſſiones ſunt.Ex ali apud ipᷣm ſunt diſpoſitiões non ꝑmanẽ⸗ enis em̃ inqntuũ aliena ſunt.nemo dignꝰ tes ſed ſtatim tranſeũtes. Quẽadmoduʒ eſt lande vel vituperio. Paſſiones autez in libꝛo pᷣdicamentoꝛum manifeſtũ ẽ.vbi mur. Si vo fiuſtt in nob⁊ a nobis.erunt anime nre ſimul operãtes in ſenĩetipᷣis.⁊ eta agẽtes et paciẽtes ſimul.⁊ dantes ſibi ip̃is et recipietes a ſemetipᷣis. PHec auteʒ ſũt cõtraria.quare non erũt in eodem vl idẽ.Et ita vel nõ erũt in animabꝰnoſtris ſimul.vłeri in ilſm diuerſa aguare vi⸗ dent᷑ anime nr̃e eſſę ꝑtibile Eſupꝛa teti gimus. Accideteti?fm hec.ꝙ vno reſpe ctu erũt lauda biles ⁊ vituperabiles. Jaʒ aut vlim⸗ nihil Phibet altera virium agere in eadẽ anima vt appᷣhenſiua ĩ mo tiua. Quẽadmodum ymaginatio in deſi deratiuaſic dic ariſtoł.Deſiderabile yma ginatũ mouet deſideriũ.ymggo ergo ei⸗ qð ẽ delectabile gignit deſickriũ.quẽad⸗ Utrũ autez eadẽ vis ſeipam mouere. vł in ſeipᷣſã age re poſſit queſtione habet. vt ſupꝛa tetigi⸗ mus ⁊ de ipᷣa volũtate videt᷑ ꝙ operauo 3 iſicſck lenatral euvelbabi erfealeenn poſbieeeent eenolent: Unöifalis ſaltſereles. PKnaiöna⸗ unetteuin ſukht Aimn wer Kikninrel fongeseye nni e igilͤſe daunige äniüiter kelianggn Alunfſen ſireſeg Uroän Närpans Wnnißß Ge ds War Meie ſepen bo Muer Umni e Uipe Maoe uuwel bſeo⸗ ſetoleg ten nde on cd cben utt Nii man⸗ me co deſd af 8 Abin dei W nognenes. cndäne ada N etonnuni, iſe Deim Kesnong es Cnicde umnanitftin 1hafibil er nibrgneber meönagg densnbenen ſo eſerni doſerznchni iscntmus mig ingman anatshit milus deg Biseldi mnt mifiifil onibyhonmn Natobsen Ceinſeneße mnnn eiis i aiun n uine⸗ bife nbecht, 9 * 4 3 = — inpente . . betininn gimiun ninhoi npo eſgol ni gnin⸗ e . nſaplit 17 tſupalen⸗ gn n .êòẽeẽ⅓ vwαtπιαρaſ nẽ ſuã q eſt velle ipᷣa de ſe eliciat. nõ em̃ velle naturaliter ẽ ex volũtate ſiue volẽdi actu vel habitu.ſicut ẽ ex caloꝛe caleface⸗ re vł calere ymmovolũtarie et libere. Im poſſibile ẽ em̃ ip̃am velle aliquid inuitaʒ hoc ẽ nolentẽ velle illud. Declaratio aũt hmõi facilis eſt. Sit a volitũ.⁊voluntas nolit ſe velle a.Dico igr̃ ſi nolit ſe velle a. nõ vltra ipᷣm a.velle em nec querit᷑ nec fu gitur nec recuſat nec odit᷑ niſi ꝓpter voli tũ.Quare ſivelle aẽ recuſatũvel oditum vel fugit᷑ ꝓpter ipᷣm a. Multofoꝛtiꝰ ipᷣm qẽ recuſatũ vel oditũ vel fugitu Quare ſi ipᷣm velle a ẽ volitũ.multo foꝛtius ip̃ᷣm a erit nolitũ. Manifeſtũ igr ẽ qð apud quẽ cũq; ẽ nolitũ ſe vellea ẽ nolitum ipſuma Declaratuũ igr ẽ ĩpoſſibile eẽ aliqueʒ velle adinuitũ.id ẽ nolentẽ ſe velle illud. Qua re quicunq; vult aliqꝗd.aut vult ſe velle il lud aut ſuſtinet. Manifeſtũ igr ẽ.ꝙ ex vo lũtate ſiue ex vi volendi non ꝓcedit velle ad moduʒ nature qð ẽ ſeruiliter.vt ſupꝛa diximꝰ ⁊ nõ libere.libeꝝ eĩ ẽ volenti ⁊ vo luntati ipᷣm velle ſuꝑ quodcũq; volitũ ca R dat.nõ eiĩ poteſt ad illud cogi vł trahi in uitus vt diximꝰ. Eodẽ mõ vecarabimus. ubi.qꝛ nõppoteſt volũtas ſiue volẽs ꝓhi⸗ beri vel impediri ꝗn velit. ymmo ꝙ vult ſe velle a ex neceſſitate ſtatim vult ißm a. Et hoc ẽ qm̃ nõ vult ſe velle niſi ꝓpt᷑ ipᷣm aquare magis vult ipᷣm a velle eĩ nõ qri Ltur niſi ꝓpter nolitũ. ppter qð aũt vnũ⸗ uodq; ĩm magis. IJuxta huncmo⸗ ũ negociari potes circa amare et deſide rare et odire.ſed circa odire ꝑ cõtrariũ.eʒ circa nolle ſimiliter.verbi gra.Si odit ali quis ſe odire a non odit a.et ſi non vult ſe nolle a non vult a.ſed ſi amat amare a ex necęſſitate amat a et ſi geſiderat de⸗ era Weſcerar ipᷣm a.&ꝙ aut legit᷑ in pſalmo.hia cõcuſuit anima mea deſi derare iuſtificationes tuas in omi tꝑe.ꝓ⸗ culdubio qui ſic concupiſcebat er deſide⸗ rabat deſiderare iuſtificationes dei.deſi⸗ derabat eas. ſed nõ deſiderabat eas eo deſiderio.hoc eſt tanto et tam teruenti q̊ vellet eas deſiderare.Alioqui nõ eẽtve rũ qð dicitCõcupiuit anima mea deſide rare. Nemo em̃ ↄcupiſcit vel deſiderat id gð ſcit ſe habere. Si em̃ quis deſiderat ſe deſiderare a.ꝓculdubio deſiderata. ha⸗ bet igr deſideriũ ipᷣiꝰ a et ſentit illud apð animam ſua. Quare nõ deſiderat illð ſʒ delſiderat aliud deſideriũ ipius a.qð no⸗ 4 c ei cõſentire val diſſentire credere vl di lrxxviij dum habet. vnde verũ ẽ euidenter qꝛ nõ deſiderat ſùmpliciter deſiderare a ſed ma gis quodda deſiderare a aut qualit᷑. nec Deſiderat ſimpliciter deſideriũ ipᷣius a ſʒ quoddam deſiderium ipᷣius a vel quale. Manifkeſtũ igr fantu ẽ bi ꝙ voluũtas liberrima ẽ in nobis a coactõe et impedi mento ſeu ꝓhibitione ⁊ hec eſtvna de ex cellecijs ꝗqbꝰhõ pᷣcellit ceteris animalibꝰ et anima rationalis ceteris aiabꝰ. Sei to aũt quia ceteras vires mouet ⁊ impel⸗ lit neceſſitas tam in nobis q; in bꝛutſ ani⸗ malibus et hoc ẽ videre ꝑ ſingula.vis em nr̃a intellectiua neceſſe habet conſenure pᷣmis impᷣſſionibꝰ.et pmis pᷣncipijs ⁊ oĩ⸗ bus ꝓpoſitionibus que vocantur comis nes animoꝝ ↄceptiones aut dignitates. Silxr et cõſequẽcus ſyllogiſmonꝝ ⁊ etia cõ cluſionihus eoꝝ poſtq; ↄſenſerit ꝓpoſiti onibus eoꝝ. nNon em̃ c cõtradicere in hu iuſmodi adinterius rationeʒ. Sicut dicit ariſtoteles. Quia igr̃ in talibus nõ eſt li⸗ berũ virtuti noſtre intellectiue conſentire vel diſſentire.ſimilit᷑ neq; in oppoſitis eo rũ.manifeſtũ ẽ eã eſſe neceſſitati ſubditaʒ ⁊ obnoxiã in parte iſſa. In quibuſda tamẽ ſicut in tractatu de fide nm Aiben 2 credere.et ꝓpter hoc circa illa imminet ei bonitas et malicia.laus et vituperiu.me⸗ ritũ et demeritũ atq; tandẽ pena et pᷣmiu De appꝛehenſiuis autem inferioꝛibus.et maxime ð hus que appꝛehendũt affoꝛis vt ſenſus. Nõ em̃ liberũ eſt viſui iudica⸗ re albũ alterius modi eſſe q; albuʒ.neqʒ tactui de frigido ve l calido aut de quocu q; alioꝝ ſenſatoꝝ ſuoꝛũ aliter iudicare ; ꝓut ab eo recipit aut patitur. HPoc ẽnõ ni ſi iuxta teſtimoniũ paſſionis ſeu immuta tionis q; recipit a ſenſgto.Eſt eniʒ paſſio que impmitur ſenſui ẽſenſato generalit vel teſtis teſtiſicans a ſenſato quale ſit.et velut nuntius ex parte eius veniẽs.annũ cians de eo quale ipᷣm ſit. Idem eſt repe⸗ rire in omnibus alus ſenſibꝰ egritudie vł alia occaſione nõ impeditis. Quod dici⸗ mus ꝓpter pᷣſtigia magoꝝ et üluſiões de monioꝛũ. Idem eſt videre de appꝛehenſi uis ab intus. ſicut in ſenſu ↄmuni ymagi natione et memoꝛia. Nihil enim poteſt ſenſus cõmunis non impeditꝰ vt diximꝰ niſi ꝓut recepita particularibus.et yma⸗ 7„ ginatio ſimpliciter. Niſi prout recepit a ſenſu cõmuni.ac ſi diceretur pꝛout ei tra⸗ n ij Be ditũ eſt.Eſt em ſicut puulus pingere nęſci ens aut nõ valẽs pingere.ſʒ qò apud ipᷣm ẽ ſimpir ac ve loquẽs.⁊ ꝓpter hoc vulga ritet ðꝛ.a pueris veritas auditur. Qęè ſigs hoc obiecerit de monſtris qᷓ nũq;ᷓ vi lſa ſunt aut alio ſenſy pꝑcepta.qᷓ tñ ymagi natur et effigiatur picturis ⁊ ſculpturis.et etiã fabꝛicãtur varijs artificiis Reſoõ demus qꝛ ꝑtes eoꝝ ꝓculdubio ſenſibus pcepte ſunt. ⁊ ab il ymaginatiõi mradite. nec nouus ẽ aceruus cuiꝰ oĩs ꝑs vetus ẽ. nec ſimplr nouũ aliqa dicẽdus eſt facere. gꝗ ſola vetera ſolũmõ aggregat. Silr ne⸗ q; figmentũ ſimpir nominandũ ẽ.cuiꝰqᷣli bet xs veritas ẽ. Manifeſtũ aũt magisẽ qn memoꝛia.ꝗ nõ reddit reminiſcẽdo niſi que apud ipᷣam repoſita vel theʒauriſata unt.Deę motiuis aũt inferioꝛibꝰ manife⸗ ſtũ ẽ ſingulas oſiderati ꝙ neceſſe ſũt paſ⸗ ſiones eoꝝ.nõ libere vllo mõ.⁊ ꝓpt᷑ hoc dixit Augꝰ ſuꝑ geneſim ad lr̃am.qꝛ bꝛuta ex neceſſuate ferũtur nõ libertate ſeu vo⸗ lũtate.Alioꝗn peccata ⁊ merita laus ⁊ vi tuperiũ.virtutes ⁊ vicia locũ haberent ne ceſſario apud illã. Imputandũu em̃ eſſſ ca nivel cato ꝙ; fruſtũ carnis raꝑet.quod in alia animalia ſeuit. imputanduʒ inq; ad viciũ ⁊ peccatuʒ.⁊ eſſet faciẽda iuſticiade eis ſicut de hoĩibꝰ.⁊ querimonie deponẽ⸗ de.nemo aũt ſanemẽetis imputat leoni ꝙ iraſcitur aut pᷣnominatis animalibus qð rapiũt.vel ꝙ in alia animalia ſeuiunt. g Nuſi quis dicat ꝙ verberatur canes et equi.⁊ coꝛa leonibusverberant᷑ cati vt coꝛrigatur.Et qꝛ ariſtoł dicit.quedaʒ aĩa lia diſciplinabilia eẽ in libꝛoo methaphyſi coꝝn. Bũdemus ꝙ ⁊ iſta que vocat in eis coꝛrectio.necvoluũtaria eſt neq; libera ymmo neceſſaria. Sequitur em̃ ex neceſſi tate paſſionis timoꝛis ſomis ⁊ voluptat: cuiuſq; cuiꝰ recepAbilia ſunt. Iſie autem paſſiones generantur ineis ex neceſſitate ;tũ ad ipᷣa.quia nõ ẽ in eis virtusvł vis aliqua qua illas repellant cũ ĩduerit de⸗ lectabilia vel terribilia ſibi.vnde nũqᷓ; ni ſi vi? violẽcia aliena ab eis abſtrahũtur. ant niſi metu.hec aut afoꝛis ſunt non ab ipis. Jam igit declaratũ eſt tibi ꝑ ſin gula.quia de om̃ibus viribꝰ naturalibꝰ aie rational ſola voluntas ẽ vſqʒqq; libe ra. Uis aluit intellectiua m qd ⁊ in aliqui bus. cetere aũt oẽs neceſſitati ſubdite vel obnoxie naluralit᷑. Et hoc ſcᷣm ariſtoteł no ait m no s, ⁊ hoc tractabimꝰ in ſeq̃ᷓ „ virtutibus tibus ſcilicet in tractatu de oꝛiginali petõ quauis in tractatu de matrimonio ⁊ i tra ctatu de baptiſmo ð hoc multa dixerim⸗ u7 reminiſci optet. NHücaüt reuer⸗ temur ad ipᷣam voluntatẽ⁊ ipᷣm velle.Di cemꝰ igr qꝛ ſic ipᷣa liberrima e.Sic etvelle qð ẽ pᷣma ⁊ ꝑ ſe oꝑatio ipᷣius.⁊ ex illa exit ſiue ꝓcedit liberrime.hoc ẽ abſq; neceſſi⸗ tate qᷓ ſit a ꝑte volũtatis.aut q̃ a foꝛis ad⸗ ueniat.Cribus em̃ modis flunt opatiões ſuis virtutibꝰ ſeu viribꝰ.Et pᷣmu ꝗdeʒ inundatiõe plenitudinis.ſic ex fonte copi oſiſſimo aqua.ex igne caloꝛ.ex ſole lumẽᷓ. et hic ẽ modus oĩm naturaliũ oꝑpationũu. Secũdo mõ alieno influxu ſeu influẽcia. ⁊ hoc mõ fluũt appᷣhẽſiones paſſiones animabꝰ? bꝛutoꝝ. Exhijs em̃ qͥ a foꝛis ad ueniunt ⁊ ſentimus et afficimur paſſiꝗqni bus doloꝛis et gaudij ire ⁊ mãſuetatiois et ſic de alijs. Lerxcio iuſſu ſiue imperio ſicut ẽ motus in nobis ⁊ in alus aialibꝰ. et ea que ſunt ex motu:vt loquela.⁊ anti⸗ fitioꝝ oꝑationes.et etia rerũ neceſſariarũ vt arare ⁊ ſeminare et cetera hmõi. Uir⸗ tus em̃ greſſibilis nõ elicit ex ſe motũ ama bulatiois aiſi cũ fuerit imꝑata vel a volũ tate vel ab aliqᷓ paſſione.quẽadmodũ li⸗ moꝛ imperat fugã.ſpes inſecutionẽ.ira p. cuſſiont.ꝑ pedẽ vel dentẽ vel coꝛnu vłali ud quodcũqʒ ex hüs qᷓ vice armoꝝ dedit creatoꝛ animalibꝰ.Eodẽ mõ ẽ ⁊ de loqla que nõ exit er lingua ⁊ labijs et palato et dentibus niſi impatis ⁊ vocẽ foꝛmare iui ſis. Et ꝓpter hoc recte diuiſerũt nbyloſo⸗ Pi virtutẽ motiua in duo ramog vide⸗ icet impatiua motus.⁊ effectiua ſiue er cutiua ipius.⁊ impatiua ſublimioꝛ mot⸗ volũtas ẽ. Impatiue etiã inferioꝛes cõcu piſcibilis ⁊ iraſcibił ſunt.quas ſᷣm ariſtoł cõicamus c& bꝛutis Quax vo mo dus pᷣter iſtos tres pᷣos ẽ. Mluntas ad cognoſcendũ difficilis.quo ſcʒ fluit vł exit velle ex ipᷣa ſponte tantuſſine impulſu ne ceſſitatis et attractu. ſed vt diximꝰ liberri me:⁊ ideo ſemꝑ imputandũ ad bonũ vł ad malũ. Nõ em̃ licitũ ẽ vt cadat velle ſu⸗ per ocioſum.ſiue qð nõ ꝓdeſt:⁊ bocexꝑ te iam declaratu ẽ tibi in his ꝗ pᷣceſſerůͤt. Uigdelicet vbi oſtendimꝰ cauſas ꝓpt q̃̊s opatio intellectus nõ ſequit᷑ diſpoſitões rerũ ſuꝑ quas ẽ. Uidelicet ꝓpter quid ſci⸗ re vel intelligere virtuoſum nõ eſtvirtuo ſum. ſcire vel intelligere malũ velvicuz vo ẽ malũ vł vicioſum. velle aũ bonũ vł — Muf Gruof ſelam ſun. colae nosed eiyq⸗ ben. volunt loliell leptpn hoſtſe caſion lehn lnifce cien ſcgnanbn Ponvi ſrn 6, dueßa Hans uecth nho kiſa ſon Mimn dus ſis i⸗ iune etme Noai⸗ helij ini loind ſtunes ſenty ent Cla Ri Nehee pdin nin En u e let hun i lbͤ fin Frsc — 7S DſRrstn fe r. Drre bs xxir NS8 virtuolu; bond̃ e virtuoſum. Sl velle referendue Bnela Kapud venaes ho . nm vel amare malu vel vicin malu ẽ et vitio⸗ mines vicem obtinet ? poteſtatẽ cõſilio u ei amare malu vei vicin a au⸗ 2 ſuaſioſi. Pꝛopter qð non ↄſilis ſanis „ N ene tẽ ei reſidet tota au⸗ ⁊ ſuaſiocl.Popter qð non oſilijs ſanig. NAN flum. Denes voluntat ei reſi i. Et t bonis ſuaſionibus ſʒ ſolis muneribꝰ He ctoꝛitas mouẽdi mẽbꝛi. vt dic auguſti. ẽt aut bonis ſualionibus ſʒ lolis detiſſi⸗ *Männ Sreſt ſiiñn homines viliſſime ꝓſtitutoõis ipudẽetiſſi⸗ SS nos addimꝰꝙ tota poteſtas ⁊ totũ dñiũ 3 viunime ſancti vr maerf im ꝗᷓ in poteſtate ha-⸗ me acquieſcũt.Et ſie ꝓcurat viri ſancti vt nmeint bemꝰ.Qua ꝓpter ipᷣm velle totam tradit inclinẽt volũtates gioꝝ in bona. Sic⁊ “ emꝰ.Qua ꝓpter ipᷣm velle totam tra Oitibns Hocihm ſa ogita⸗ ugteen voluntè vaâK. to i ahit ſuis volũtatibus hoc ipᷣm ſanctis cogita⸗ gite Btemat roo tin reltunalan e tionibꝰ in ſpectiõe et auditu ſacroꝝ diui Weie ihnrrie i hominẽ trabit volituy noꝛũq; eloꝗoꝛij ſatagunt ꝓcurare. Pleꝝn din Kie m lletoriom ns aütita de qʒ em̃ multa vellent ſe velle que nõdũ vo l . patoniboc ſ⸗ Bit gaudere ⁊ triſtari. ⁊ ce luũt. Nõ eĩẽ acelcer epeller volo⸗ Qpig ł insfgher ere Ille em̃ nõ ſubiecte ſũt voluta tiuus ei modus exre en Habet. —.„ Eanaſti, rnl rtt n oppeiſter velut eget engo diclt vellem optareſe indicat non naben ri. niſi leſa fuerit aut oppꝛeſſa.⁊ velutegri ers cile velle. Qui auũt dic volo velle ſe p miüin tudine iacẽs ꝓſtrata.ſic tibi declarabit᷑ in an peie vele ovetie abeo q 6volo mtanti ſequẽtibus et inſinuat᷑ vtcũq; in epla Ad ciſe indicat. Eſt ergovelle ab eo ꝗd cvolo— nic Scnetibuse n Pb ffinitio aut decretũ regis magg⸗ &R rent ſns Rom̃.vij.vbi ðꝛ Uelle adiacet mihi.hoc on Di R gui mo dis oĩbꝰ enitit vt e tame een edn vel ſiar ab oiſſiniut. vtſeruet ſtatunn ei⸗ l⸗ ENdgi S8. Beilo igr & tribus modis fiuit ve 5Erxrinde ꝙ totũ poſſe ſuũ cõ⸗ mm S . x volutate. Interdũ em de pleniudie ue decretũ. Et inde ẽ ꝙ totũ po ſe ſua ui⸗ tinn . 5 anans. ethoc mMouet 1 colligit et codtat quaten? requi⸗ = elus ſpote emniſem ſusemne nangeilhar tres quas fieri ſtatuit aut decreuit.Clñ̃ Vinii gratis ꝑ oĩa ſic accidit in eis qui vł virtuti ra 96 dicedus velle qui cum potuir csn uns vvicie dedit ii nde n all. Eitigit diſterendg inter opfare Hnits X 1 daenizn ba e 5 ge vochla 2 pere ſiue deſtderare veiſe haſe. que ẽ nai le ẽ facere q; cito aſpectibꝰ eon vel cogita/eubere lniue den gue ihter appꝛopin⸗ Uckerrin tionibus oblatũ fuerit coꝛda eoꝝ ↄfeſtim niertrapt: unpi gugé ialirer polirah „ declinatur. Silr ſe bʒ ⁊ in eisꝗ pꝛauitati⸗ re aliquatum et abire totaliter poſt trabe Eingeuſtid Pedinarar. Silr ſe py ein einq pꝛauitaſi⸗ t?ẽ. Silr et qᷓ eſt inter moueri ſuaſionibꝰ ⁊ netitn bus dediti ſunt vt in om̃e malũ qð nequi te.Silr etqe ſuaderi vſq; ad diffiniẽe⸗ Snennen, C lert vt ea velint. Scðo mo¶ dũuũ.Qui ei dixit velle. cupio vel opto vde mepacomen ijt ↄſiliatũ. In ab 3 iet obice eſidero moueri ſe in at u ee itinni RnernanägAenoz,agnag araf nari in ipᷣm deſideratũ et cupitũ. Qui au ſrkimnt beriaigia uneen aln hanatsdu⸗ tẽ diẽ volo pſuaſuʒ ſe indicat alq; pmotu ee ere tenetur excluſoꝛio. Quid ei viri boni te dic volo pius ia executiõi mJadare bisa ſinn parati ſunt velle q banũ eẽ cognouerit iamqʒ diffiniuiſſe Alrasvis eſt ſub pocitomma⸗ Sodiß itario retinet in eis fſlurũ Ut em̃ iam dixim s vls Qriu n Sed ipᷣa dubitatio retinet in eis fluxũ vo limioꝛ imperatiua motus et vires ſunt ulaücht, luũtatis.id ẽ velle. nolẽtes eĩ ipᷣm velle q limioꝛ impen ſculet neruis execuriue ſunt osfans bponũ nõ cip̃m velle reti iec apè⸗ ilacertè ei muſcul et neruis executiue lun ☛ bonũ nõ cĩm velle retinent donec ap?è⸗ ota mẽbꝛonꝝ.⁊ eoꝝ q ꝑ illũ ſũtqles ſũt enn, Lata eis veriras qua quidapta: eMelle * ela ambulatio fabricatio ethmõi. uſin ctu eoꝝ ꝑ deliberationẽ fluenteʒ dimittůt Neni velle ab eo qð eſt volo impera⸗ inn fluere in voluntatẽ ⁊ exijt nolle quaſi ſub SEn En oꝛibus quos diximꝰ. Dicere au rii lato ol ce dubitatiõis at Ppericuli. Et li reẽe gaffirmaee ißam imperatõeʒz N et illa de Rneatur idobice dubitatiõis ai tẽ volo hoc ẽ affirmaeœ ipam imperaloey cet illa de dneatur ioobice dubitatiõis a terduũ autẽ facere ipam mperationẽ ſiue ae erieulibatvoluntageſt aſe eeinet npare vtdelz ci animo imperadi dicitur en eauat per velle vei etia puolle. o em in ennode vt quis vicit eruienti volo gann dao linas malterins alicinc in ſna oꝛs tfacias hoc intendẽs per hoc impare ei inun in pꝛia poteſtate. tao ns eltv. erit velle ß 35 Interdũ dicit hoc amicus amico volo i ur catũ.⁊ hoc ſuggeſtiõibus ſuaſiõibus ⁊ p r facias hot. ⁊ hocẽ qm per amiciciã alt᷑ ule abus. Et ſic ipi viri boni ? etia Anali et de ulteni ſubiectus eſt. Oꝛopter bac cauſam — then T ſer de alie voletibafaciut plenicʒvolen nident et merito ridendi ſunt qui de his siceſnn tes ? ecõuerſo. Nulla em̃ alia ẽ poteſtas aachcite etinut abüik voluͤroſiiant. nõ las Oen humana apudvoluntatẽ humanã niſi cõ en Beiſe vult aliqd qui iurta conſiliũ mu⸗ i olhoſin ſiliatio ſuaſio atq; pcatio. Qõ em mue tare paratꝰ ẽ voluntatẽ. Alioꝗn non qrit prlih ribus interdũ qui nolũt alias volẽtes ef⸗ ſilii ſed conſenſum. Quẽadmodũ bala roeſſiin ficiunt ad ſuaſionis et ſuggeſtionis viaz ꝓſiliut n iij iſe, . leüther⸗ . „ „ , Sbe virtutibus am cõſulebat dñm. numeri.ij. Utrũ ei hmõi Rin habitu firmate fuerint virtn⸗ Antm . dem eſſet ad balaach regem moab. qui tes 7 vicia.bonitates ⁊ malicias radica nusril 2 eęũ vocabat ad maledicendũ pulũ dei les atqꝗ; fontales ex q nibꝰ ꝓcedunt paſſli⸗ i, Diffiniuerat em̃ apud ſe cupiditate illetꝰ ones ſiue diſpoſitiones bone⁊ male inte Auucini et abſtractus ire ad balaach. In ſequen⸗ rioꝛes. atq; opationes bone ⁊ ma le ete nmlſumn iibus ant dabimꝰ tibi ſilitudines plures rioꝛes.Et quicqd videat ariſtoł iam ma⸗ gerefre erpreſſiones et exenpla euidentioꝛa de li mala facim⸗.nõ ſolu mala faciẽtes ma isd hüs. In lantu ergo ad pᷣſens tibi de⸗ li ſimusvel efficimur. Sicut em̃ nõ poteſt uusc terminatu ſit ꝙ voluntasvelut rex aut im ſolui vel euacuari ſermoveritatis. dici· Wxyl N oene peratoꝛ ẽ vſq; qq; liber.et plene dominãs i euagelio Mathei.viij. Nõ poteſt arboꝛ loghfie 7 in toto.eo ꝙ ſumus aut nobis ſubeſt.Et bona fructus malos facere. Et iten. ODis ſenges 4 inſerioꝛes vires motiue pleno iure ſub arboꝛ bona fructbonos facit. Et eiuſdẽ. E lunoon 2 ſn ei velut ſerui parati parere omibꝰ mã xii.Aut facite arboꝛẽ bonã et fructus eius Wuhri dans ſuis. et hocſiue impatiue ſint motꝰ bonos.aut facite arboꝛẽ malã⸗ eiꝰfructuũ Reueud ſiue executiue. Senſus auũt exterioꝛes ſiune malũ. ⁊ ibidẽ.Ex fructu arboꝛ cognoſcit. Auan pticulares velut nuncii ſunt diſcurrentes Et rurſus. De habundãcia coꝛdis os log niinn eliauaqger que foꝛis ſunt vł ſiũt ĩ rebꝰ tur.Et iterũ bon⸗ homo de bono theʒau uinmen. ſenſibilibus renũciates. Senſus vero cõꝗ ro coꝛdis cpfert bona ⁊ malꝰhõ de malo ſisun munis et vmaginatio ⁊ etiã memoꝛia ſũt theʒauro coꝛdis ꝓfert mala.Et eiuſdẽ.x enggen ſicut armarla vł tibꝛaria cõtinetes onmce Que ꝓceduiſo oꝛe ð coꝛde exeũt ? ea coim ſosan tus que ſoꝛis ſunt vel fiunt vel facta ſunt quinant hominẽ.De coꝛde em̃ exeunt co⸗ n deſcriptiones. Quẽadmodũ apud reges ltationes male homicidia adulteria . geingn ſien coſueuit. Intellectus vo ſicut cõſilia⸗ Silr? marci. vij. Nihil extra hominem mii rius ẽ, Ratio vero ſic iudex.media pbati introiens in eum qð poſſit eũ coinquina⸗ üfahn onũ vt teſtes. Cuũ ergo in agendis ſuis ſe⸗ re. tiren. Que de homine exeunt illa ngteda quit conſiliũ intellectus. pꝛudenter admi coinquinãt hominẽ. Abintus em decoꝛ:⸗ Nenon niſtrat regnũ ſuũ volũtas/cũ ſᷣm rationẽ de hominũ male cogitationes ꝓcedunt. Gaan iudicat.facit iuſticia ⁊ iudicium in toto re adulteria foꝛnicatiões ⁊c. Et poſtea.oĩia iand gIno ſuo.⁊ ẽ rex ſedens in ſolio iudicijis q bec mala ab intus ꝓcedunt ⁊ coinquinat ie intuitu ſuo diſſipat om̃e malũ.ſic legit p hominẽ. Qualiter em ſenſit ariſtotel. D uerbioꝝ. xx. Cuũ autẽ dat ſe cõſilis ſeruoꝝ gꝗ conſentit ad hoꝛã vel momentũ vt Hak hocẽ interioꝝ viriũ et ſenſuũ dat ſe in ſer⸗/neget deü. 2 q blaſphemat deü ſemel mm̃ punan A Uilatem Fuoꝝ æ? ſic rex qui derelicto cõſi ¶aut occidit hominẽ.qð fiti momẽto. f liite 358 lo pꝛudẽcia ſenioꝝ.ſequit᷑ volũtates et ſit malꝰilla hoꝛa⁊enorte dignꝰ an nõ erit hihnne 4 cõſilia pueroꝝ inſenſatoꝝ. ⁊ ideo ſubuer malꝰniſi cũ mita milia hoĩʒ occideret.ꝗs len tutur in regꝗno eius iuſticia ⁊ iudiciũ. ⁊ ẽg nõ iudicet illũ illa hoꝛa malũ ⁊ moꝛte Gllige ſicul pᷣnceps qui libẽter audit verba men, dĩgnũ Sʒ foꝛte dicet ariſto.eũ nõ eẽ ma Wbo dacij ⁊ ideo habet omnes miniſtros im⸗ luabitn cõſuetudinario.ꝙ vtiq; verũ ẽ giiczt pios.ſic legit᷑ ꝓuerbioꝝ.xxix. Oẽs em̃ vi⸗ ſed grauiter peccaſſet et egiſſet ꝙ eſt mozx eMen ſes impatiue inferioꝛes ⁊ etiaʒ omẽs aliei te plectendũ. Quia vero manifeſtů ẽ Unigs Mnpietati eiuſdem ſeruiũtlibidinoſe eniʒ malũ eſſe qued operatus eſt ba emoõi ? dnn voluntati etia ſeruiiſus ⁊ auditus. et q malam eſſe operatiomm.que ᷣliq; mala uin cunq; viriũ aliarũ. Impii igit ſunt hmoi nõò eſt. id ẽ culpabilis. niſi malicia volũůòrta ſatis miniſtri. quoni impietatis miniſtri ſunt tis ex qua Peeſſit. Si em̃ caſu velignoꝛan Feili et ꝙcuratoꝛes. ſed culpa ẽ impie imperã⸗ ter hominẽ occidiſſet.nõ imputaret ei ad leß uis. Pꝛopter libertate igif atq; dñalionẽ peccatii ꝓſe igit ex malicia volũtatis ma * „₰„ “ volutatis. Heneß.iij. Subter te erit appe lus eſt. aut male fecit nõ er malicia oper eeinn iit) tuꝰ. 2 tu dſjaberis illius. Manifeſtũ Quare pꝑetiꝰ male volẽtes ſiue mala ma bgnar 5 Eigr er oibus q diximꝰ iam. paſſiones fa⸗ l ſumꝰ.q; mala facientes.⁊ iteꝶ intus.id ommn dle mobiles p vias quas ſupꝛa oſtẽdimꝰ eſt in coꝛde vel anima peccantes. magis uunn firmari poſſe in hbabitus bonos æ malos peccamꝰ q foꝛis mala opantes. Am ui atq; in bonitates ⁊ malicias.qᷓ ſunt virtu piliꝰ. Walicia vel bonitas qnibꝰ mali vel tes et vicia ⁊ ideo amoꝛẽ ⁊ odiũ. doloꝛẽ æ boni ſumus. certũ eſt ꝙ in nobis ſunt. et A Bgaudium irq et manſuetudineʒ ceteraſq; apud qnimas noſiras ſuntExillis sũt „., einn .⸗ — △ — ſe ⸗ 6 4 (hen 9 7 0 Mennige nusee öein an al! acne ddedoneden uldöNr ne a Mmüten eciam sain teumbeen ſiutic VNehn binngei⸗ res utti abtni. inmm: nNiiſnii Uinumi91 uN ememng niittone — mus. ex illis ergo mali ſumus et mala fa⸗ cimus. Quare male agere frequet᷑ erma licia ẽ iniuſticia que eſt apud animã qua mali ſumus. Nò igit᷑ ec ſo exn agere frequẽter mali ſumus. Ampliꝰ. quato minoꝛ et rarioꝛ fuerit operatio eiꝰ loꝝ malefitioꝛum perperationes ⁊ ꝓ ſin contingeret et om̃es pᷣncipes occidi ⁊ om nes homines etia.et omnes ciuitates in⸗ perpetratoꝛes in ſuis maleficis cõſuetu⸗ dinarios fieri. Debes aut eminiſci Q uimus qui ſtotelis igitur intentio nõ videf hic alia eſſe niſi ꝙ vel de habitibus cõſuetudina libus ſolũmodo loquitur. Uel ð hijs ha bitibus qui landem ciuileʒ ſeu popularẽ pariunt aut vituperiũ.Et reuera In nul communitasxiuium laudare vel vitupe ra xe ex vnico opere bono vel malo quaſi Eeyx vnius ſolius teſtimonio. ſed magis ex piluralitate aut eoꝛundẽ open vel ſimiliũ aouſetudo ẽ veri noĩs ⁊ rationis.leges au * it econuerſo ex male Quis dubitat quin malicia ĩterioꝛ volũů⸗ tatis creſcere poſſit et fimari in habitum abſq; vlla operatiõe exterioꝛi.qua abſqq eo ꝙ frequẽter male agere malus poteſt ſieri quis.ſicut apparet euidenter in ira.q tanto ampliꝰ creſcit ymmo feruet ⁊ ardet exterioꝛ.Et hoc manifeſtũ ẽ.ſiue ei oꝑatio eius exterioꝛ vindicta ſitſſiue victoꝛia ꝑx ea mitigatur atʒ quieſcit. Nullus autẽ dubi tat iram eſſe vnã ex marimis malicijs atʒ vicijs.quare manifeſtũ eſt non ex freqdſu teragere vel bene vel maile.nos effici bo nos aut malos ſed magis ecõuerſo. Amplius.Ex eo ꝙ quis ſemel tm̃ cogi taret in moꝛtẽ pᷣncipis.iudicatur ꝓditoꝛ⁊ reus maieſtatis.⁊ haberet᷑ vnus de peſſi mis.⁊ punitur pena grauiſſima. Similit et ex eo ꝙ aliquis vnũ ſolũ occidit homi⸗ nem ꝑ maliciam.ſimiliter et ſacclegus iu dicatur.qui ex vna ſola violatiõe ſacri lo ci. et ad hũc modũ de alijs maleſicijs.nec E lex aliqua iſtius qᷓ cõſuetudinẽ expectet Necẽ dubin qui leges et diuineꝛ ſe culares recte iudicent. Wale em eſſet reb⸗ humanis.ſi ↄſuetudo expectaretur in ma leſicijs.et non iudicarent᷑ eſie mali ſingu gulis maleficijs. Omnia em̃ ſacra pꝛius cendi atʒ ſubuerti.q; omnes malefactoꝝ bic quatudmodos qu s quos ſupꝛa aſſigna⸗ 8 gener tur habitus. Ari lo genere bonitatisvel malicie conſueuit lem tanq; intendẽtes conſulere ſalutihbo munitatis hominũ q; ſequit ariſtoteles in hoc PHüs igitur ita poſitis. reſtat no nonibus qua minũ ⁊ vtilitati atq; paci. maliciaʒ ſtatim vbi depᷣhe unt pᷣcidunt.vt inimicã hoĩ⸗ bus.ymmo vt radicẽ ꝑditionũ.vt peſtem et vt couſam tempeſtalis atq; turbatiõis rerũ humanarũ.non ſinentes eum creſce re.nec mittere radice Merito ergo ma⸗ los iudicant leges.et legũlatoꝛes malefi⸗ lioꝛũ ſinguloꝛuʒ actoꝛes. malos in. id ẽ noxios.et alijs peſtilentes. Si emvnũ bo micidiũ inultũ remanereti ꝓcedere occa Nione illius ad multa.tſa ab hijs quibus i⸗ punitas incentiuũ cõſueuit parere delin ctum volennbus. qᷓ; ab amicis occiſoꝛis. ꝓpter quod ipᷣm homicidiũ peſtẽ diriimꝰ * „ — E quia lam late depaſceretvelud incenſiuũ e niſi ſeueritas leguʒ illud ſtatim extingue⸗- communitas hominũ.niſi quoꝛum boni tas eſt. eis multipliciũ bonoꝛum teſtimo nijs app:obata. Siliter neq; malos. hoc autem eſt pꝛopter ſubitas et tranſeuntes velociter paſſiones.bonas vel malas. ex quibus non auſi ſunt homines iudicare bonos vel malos.quia nõ eſt eis viſum. conueniens iudicare homines nunc bo⸗ nos nunc malos. ſeq; tam bene eſſe mu tationẽ a hbono in malum aut econuerſo Equiuoce igitur vtuntur legũlato:es ⁊ le ges nominibus bonitatis ⁊ malicie.⁊ co is perſcrutandum de ipᷣisvirtutibus na zturalibus.quid vel qũtum poſſint ex eis qui eas perfectas habentiet quate 2 dif⸗ ferant operationes earuʒ ab operationi bus gratuitarum. Similiter et fines eaꝝ a finibus.vbi etiam detſrminadum no⸗ pis erit. an ſole ſufficiant perfecte bonuʒ facere deoq; altiſſimo acceptum. Ponen tes igitur quãdam pꝛudonciam et ſcienci am naturalem virtutẽ eſſe ex cauſis ⁊ rati onibus quas diximꝰ quas ſufficere tibi ebere non dubitamus. Querimꝰ in pꝛi mis an eius res ſciant᷑ vel cognoſcantur hmõi ſciencijs et pꝛudẽtis.Et videtur in pmis qꝛ res quarũ ignoꝛacialnec turpis ẽ inecvitupꝑabil ſic ren geometricaꝝ⁊ phylo ſophicaꝝ ⁊ ariſmetricaꝝ.⁊ generalit᷑ ma thematicaꝝ.eodẽ mõ vidẽt ⁊ res natura les ad bmoiſcias nõ ptinerep ignoꝛucia ei ren hmõi nẽo ẽ dignꝰ vituꝑio.nẽo cul⸗ pʒadꝰ. ean igriſolan reꝝ cognitio.ꝗbꝰ vite nxra vl laudabil vlł viiuꝑabilẽ et bona vł iiij mala. ad iſtas virtutes pertinere videtur Qui ei difiniuerũt phyſicaſaꝑẽ eẽ viuẽdi. vt tullius ⁊ ſeneca.phyloſophia poſuerũt ꝓculdubio rerũ hmõi ſolarũ ſcienciam. Aimp̃. Sola ignoꝛacia bñ viuendi eru beſcẽda ẽ ⁊ vituperada atʒ culpabilł. ſicut docet apuleiꝰ ꝑ ineuctionẽ. in libꝛo ð do no ſocratſ. Interrogatꝰ inꝗt an ſcias ſta tuas facere.audacter reſpõdebis neſcio. Interroga tus aũt an ſcias bñ viuere.nõ audebis di cere neſcio.vel metu mendacii.vel pᷣ eru⸗ nec pudet me nõ eẽ ſtatuificũ. beſcẽcia q̃ ẽ iuſte repᷣpbẽſiõis timoꝛ. Quia igit᷑ hec erubeſcẽda naturalis ẽ: et ideo ẽ apud oẽs manifeſtũ iſta naturam in nobſ erubeſcere iſta ignoꝛanciam. quare ⁊ nõ oſubſiſtere eã naturaliter in nobis. Quare manifeſtũ hac ſcienciã naturalit᷑ gignere in nobis. Amplius. Biñ viuere regrit a nobis ipᷣa natura.⁊ naruralit᷑ tenemur bñviuere. quare et ad oĩa qua reꝗrit ipᷣm bñ viuere.⁊ ꝑ hec ad ſcienciã earũ reruʒ ꝗ bus vita n r̃a boniſicaf. Amp̃.Que ẽ lex in coꝛde hoĩs naturalit᷑ ſcripta niſi ra⸗ tione mandatoꝝ naturałhoneſtat ⁊ qd ẽ ſpᷣa inſcriptio naturalis earũ.niſi ſciẽcia naturałibßan. Amplius. Quia ven ꝓ⸗ culdubio ?qqð dᷣicit Tullius quia natura auidiſſimi ſumus appetentiſſimiq; hone ſtatis. Nullũ autẽ bonũ appetit᷑ niſi bo⸗ nu et quatinus notũ. Quare natura ſciẽ⸗ tiſſimi ſumus honeſtatis.nihil em̃ eſt ho neſtas niſi bonitas vite. Eadẽ autem ſciẽ cia eſt bonitatisvite ⁊ bñ viuẽtis. Quare naturaliter ſcientes ſumꝰbñ viuere.⁊ pꝛo pter hoc eoꝝ que ad bñ viuendũ ꝑtinent Amp̃.vt ipemet tulliꝰdicit.nemo nos inſpicere poteſt qui nõ cognoſcatnos ad honeſtatẽ natos. Quare finis ꝓpter quẽ ſumus et ad quẽ naturaliter tendimꝰ ho neſtas eſt. Unicuiqʒ; autẽ creature innata eſt virtus moues ipᷣam atq; perducens ad finẽ ꝓpter quẽ eſt.Quare nobis inna ta eſtvirtus que ad honeſtatẽ nos perdu cat niſi impediat᷑. ⁊ qm̃ ad honeſtatẽ nõ venitur caſu nec ignoꝛater.neceſſe eſt no⸗ bis innatã eẽ ſciencia imfius. Amp. Si cut põdera ſunt in coꝛpoꝛibus.ita affecti⸗ onesĩ animabꝰ vt dic aug⸗.pondera au tẽ naturalia ſũt in coꝛpibꝰ.⁊ naturalit᷑ ea idinacia ⁊ inducẽcia ĩ loca ſue getis natu⸗ ralis.igit᷑ ⁊ affectiões ſũt naturales ĩ ani⸗ mabe naturalit᷑.⁊ ĩclinãtes eas ⁊ inducẽ⸗ les ĩ ſtatũ ſue qetis naturalis. Stat⸗ aut virtutibus quietis animarũ noſtrarũ natnralbeati-⸗ tudo ẽ. Beatitudo aũt nõ ẽ niſiboneſtas vt docebimꝰĩ ſeqntibꝰ quoꝝ aũt affectio nes nobis innate ſunt naturalit᷑.hoꝛũ et cognitiões naturales.qꝛ cognitiones ho Ampl. SS neſtatis ſeu beatitudinis. Ampl.s oculus ẽ in hoĩe ꝓpter aliquẽ actù ꝓpᷣuʒ vt ꝓpter videre.et auris ꝓpter audire.et ad hũc moduʒ de alijs.erit et iotꝰ homo ex neceſſitate qui erit eius aclus ꝓpꝛiaſilr Et ſi equus ẽ ꝓpt aliquẽ actũ ꝓpꝛiũ ⁊ cer nus et bos et vnũqðq; alioꝝ animalium Inde erit⁊ homo ſilr.quare erit actus ei⸗ aligs ꝓpꝛius. Amp. Actus ꝓppᷣus ho⸗ mis hic ẽ ꝗ maxie eũ decet.⁊ mavie in eo reꝗrit. Maxie aũt decet hoĩem bñ viuere et maxiĩe ĩ eo requirit᷑.quare inter oẽs ſciẽ cias ſciẽcia bñ viuẽdi in eo marxie regꝗrit᷑. ⁊ maxĩe illũů decet. Amp̃.Scõm odi⸗‚ nẽ nature aut ẽ hoĩs aliud ꝓpᷣũ officiũ id aliqs cõgruꝰactus ſic ẽ canibꝰ hoĩm cu⸗ ſtodia ⁊ rerũ ipᷣoꝝ ⁊ equis curſus aut ho minũvectitatõ aut aliqd tale⁊ nia ð alis Aut nullus ẽ ꝓpᷣus hols acta.QO:ſinullꝰ ẽ ꝓpus eiꝰ actꝰ ⁊ officiũ. Minoꝛi ergo cu ra ꝓuidẽcie diuĩe creatꝰ ẽ q; alia aialia.vi det᷑ etiã in hoc inutiliter ⁊ vane ceatus quẽadmodũ vas nulli offitio certo depu tatũ inutilit᷑ ⁊ vane videt᷑ fabꝛicatũ Q/ G ſi dixerit. q hoĩs multi ſũt acta.⁊ ꝓpt᷑il⸗ los creatꝰ e. oẽs auit illi aut eqles ſũt.aut ẽ ĩ eis aligs pᷣſtatioꝛ.manifeſtuʒ autẽ ẽ.q; nõ oẽs eqles ſũt.qꝛ videre ⁊ audire ineq les ſũt ⁊ iteꝝ eaificare.aut arare aut ſemi nare et deuʒ colere vel bñ viuene ineqles lunt. Quare manifeſtũ ẽ aliquẽ in iſtis vt aliq̊s pᷣſtãtioꝛes eẽ. Nihil autẽ ẽ in eo equale ei quod ẽ bene viuere.vel eo pᷣſtãs tius. Qnare bene viuere ẽ acus eius no⸗ biliſſimꝰ ⁊ optimꝰ.Opnmũ aut in vno à q; illud firſts illius ⁊ actus turalis. In vno q́ o ero vne mo naturaliter cetera natu alia aminicu la ſunt. ⁊ ꝓprf᷑ illð ⁊ qm̃ naturalit᷑ natura docet vnũqðq; naturalẽ ⁊ ꝓpᷣũ eius qre naturalit᷑ natura docet hoiem bñ viuere Ampᷣ. Si cantoãis verũ ⁊ ꝓpꝛiũ offi⸗ ciũ ẽ cctare ⁊ lecoꝛt legere ⁊ nõ ẽ veri no miĩs cãtoꝛ qui nõ ſcit catares⁊ ita de alijs. nec veri nominis textoꝛ qui neſcit texere. nec erit veri nominis homo naturaliter qui naturaliter ignoꝛat bene viuere.etꝗ pꝛohibitus eſt naturaliter bene vinere. ꝓ hibitus eſt naturalite reſſe bomo. ̃¶G ° Poemyj ſen (icereg ie co ſitautſck zidecoff nus vrroe lsipeclia nunabin⸗ ftpentata ſping ſimapan (asi tehe ſsuur ſseiſcpn t ort⸗ Min lon lohoctah gulie heine Nafon Wdo ep⸗ wwds⸗ imnan ſmien Mn Al ehſe leſntir, knnsgne Eennd Nonidi de Aoſcbe linimnei lteegee Mrosſin ſoſre guals mdne itrerc⸗ haefi lſie⸗ mun mmanm ilis 1)hig Onl.4 kohan — in nnkgi Gagern rring ns oan 6Geen ussigf Macigin Girnn guetun d Msgen dern :min beinti aenimn nintonig ns ſcecand en ecnisin e i. icte ert icftolnd nii m en, ianahtki mnichhiui chetanden mimte Chigucrint finnc, 7 f f . . kk .„ . N. . — S 7. . = S ααοια α 5† Pſvla nAl *εα o*αα FEt quidã m ariſtoł ceant᷑? naſtunt ſcẽdi . bigin⸗ ciẽcias. videliez an ſit ſicut ẽ holĩes pfecti pᷣma pfectõne q ẽ nature.qð 6 dicere pfectiõe materie ⁊ foꝛme. Hoc eſt gaia ⁊ coꝛpe potẽcijs ⁊ viribus/ꝑfectibiles ſut aũt ſcõᷣa ꝑfeciiõe.q̃ ẽ ſcienciaꝝ ⁊ virtu Iuũ decoꝛ.ſᷣm platonem vero vt ſepe tetigi mus vtroqʒ mõ pfecti.ſed ꝑfectio ſcõa in eis ĩpedua ẽ.qua nos ſᷣm opinionẽ ipᷣius narrabimꝰ in ſequẽtib 27 declarabimus Ww Em veritatẽ. In im̃ aut hicveclarare in Jendimꝰ ꝙ ſciẽcie naturales ſᷣm tres intẽ tiones vel modos dicũt᷑. Et pmo quideʒ (narurales ltelligũt᷑.id ẽ naturaliter inſite vel edite.hoc ẽ ex ipᷣ̃a natura.qles ⁊ ĩ ſub ſtacijs naturalibꝰhoc ẽ no bilibꝰ⁊ abſtra ctis eẽ ſupius diximꝰ Scðo naturales di cunt᷑.hoc ẽ ab ipᷣa natiuitate ſeu creatiõe le les ada ⁊ euam habuiſſe diximus. Eercio naturales dicutur ꝑ ſola natura⸗ lia. hoc eè abſq; doctrina et reuelatione ac quiſite. Unde ⁊ ꝓpter hoc naturales no⸗ bis et interdũ innate dicũtur. qꝛ interduʒ nõ affoꝛis nob aduenire.ſʒ magis ab in⸗ tus.hoc ẽ ex intimis naturaliũ naſci et p⸗ dire.ꝓpt᷑ qð dicit Augꝰ. Quia innata ſt nobis amoꝛ boni ⁊ notio ver. intelligẽs innatas.hoc ẽ abintꝰ ſiue ab intimis no⸗ ſtris naturalibꝰ natas. Ex hijs igr q dixi⸗ mus manifeſtũ ẽ tibi.qa ſciẽcie iſte natu⸗ rales quas v?ᷣ̈tutes vocamus.nõ ſunt niſi de hijs qᷓ ꝑtinent ad bñ viuere ſiue ad ho neſtatẽ. hec ſunt regule naturalis hone ſtatis.qualia ſũt deũ ecẽcimendũ.In deũ eè ſperandu.deũ eẽ diligẽdu.deũ eſie ho noꝛadũ.deo e obediendũ. deinde Plbe⸗ alijs ſubueniẽdũ neminẽ eẽ ledendũ.nu li ſiuriandũ.nulli fraudendũ.cũ om̃ibus iuſte et pie et vere agendũ.tercio rebus q̊ poſt nos ſũt ſobꝛie ⁊ moderate vtendũ ⁊ nõ ſine gε actione vtpoteddei donis et hñficijs vides ant ꝗqs egulas honeſtatis naturalis ĩ tres ptes diuidimꝰ. quarũ pꝛi na punet ad deuͥ. Scòa ad nos. Tercia ad res q̃rũ nobis vſus a largitoꝛe bono⸗ rũ ↄceſſus ẽ. Si quis aut querat: ꝓpt᷑ ad ſciẽcie hmõi virtutes ſũt: ia eſpondi⸗ mus in tractatu de fide⁊ in eisqſe in iſto tractatu pᷣcaſert.qꝛ ipᷣe ſũt et foꝛitudines virtutis nre intellectiue.⁊ armature ipiꝰ. ⁊ pncipia laudabiliũ volũtariaꝝ operati . onũ.Quẽadmodũ ignoꝛacie ⁊ opiniões cõtrarie ⁊ culpabiles ſunt⁊ vicia.⁊ opera O uones ean culpabiles ⁊ pena digne. Si gs alit querat ꝗs ẽmodus cogno 4 iaritatẽ. cognoſce ditu. An ſic e itelligere pᷣncipiorũ an ſic ꝑ demõſtrationẽ.An ꝑ aliã viã ꝓbationis Rũdemus q modꝰ cognitiõis ẽ ſiẽ ĩtelle ctus pncipioꝝ pᷣmoꝝꝶ diſciplinaliũ aut do ctrinaliũ. ⁊ foꝛte nobilioꝛ in ho c. qᷣ reruʒ iſtarũ cognitionẽ tãto intimius impᷣſſaʒ. ⁊ tãto magis adherẽtẽ voluit eẽ bonitas creatoꝛis ſubſtancis hmõiq; rerũ doctri naliũ aut diſciplinaliũ. Hoc ẽ mathema ticoꝝ ⁊ naturaliũ.qᷓnto vtilioꝛẽ ac ſalubꝛi ꝛẽ eiſdẽ ſibiq; honoꝛificentioꝛẽ ea eſſe co gnouit. In animabꝰvero niis etia aliqte nus ſilr ſe habet q;⁊ facilius etꝓfundius intrat ⁊ recipiũtur in animas nras.et ſœ tius adherent eiſdem:qᷓ; res pᷣnominato rũ pᷣncipioꝛum ęt hoc eſt quonia om̃isvix tus ⁊ omnis potencia magis accomoda eſt et pꝛona naturaliter ad ea quibꝰ expe⸗ ditur et adiuuat᷑ ad id qꝗð eſt optimũ ſuũ Hoc eſt ad fin ẽ et pfectionẽ ſua vltimam quã ad alia. Quia igit᷑ res iſte ſunt ad be ne ſiue beate viuere magiſqʒ alie:ideo et facilius et intimius eas admittũt aĩe nr̃e ſicut et aera intimius recipiũt coꝛpa nr̃a q̃; aquã.vtpote vite vtilioꝛẽ ac magis ne ceſſariã:⁊ ipi homines magis vtiles ſibi homines.magiſq; neceſſarios intimius recipiũt.hoc ẽ in maioꝛẽ amiciciã ac fami⸗ é. Si gs vero querat. vin diuer ſificẽtur hmõi ſcicẽcie ꝓ diuerſitate recipiẽ tiũ. Reſpondemꝰ ꝙ nõ ſicut neqʒ; vi⸗ ſus habitus ꝓ diuerũtate viſoꝝ.cauſa au tẽ in hoc eſt qʒ aſſignauimꝰ de fide qua re nõ dinerſificatur ꝓ tata diuerſitate cre⸗ diton. Qꝛſi auis querat. vtruũ ſciencie iſte lex ip̃a naturalis fuit qͥ ðꝛ ſcripta eſſe in coꝛde hominis.ade ſcilicet ⁊ eue natu- raliter.id ẽ a natiuitate vel in nobis ſicut poſuimus. Rũdemi. quia ſciencia ꝓ⸗ bee veritatis eſt. veritas autem affirmati onũ ⁊ negationũ ꝓpꝛie.De modis enim locutionũ ſola affirmatio aut negatio ve ritatem habet aut falſitatem.lex autem in eo ꝙ lex impatiua eſt. Unde nec dicit᷑ ve ra nec falſa:ſed magis iuſta vłiniuſta. te nenda vel non tenenda.Et ideo lex ẽ con ꝑ ſenſũ.puta ꝑ viſum aut au⸗ tinencia ſiue aggregatio mandatoꝛum. Eſt ergo ſciencia eius quod eſtdeum eſſe timendum. lex vero eius quod eſt deum timere ꝓpꝛie et ſimiliuʒ. Sacri tñ docto⸗ res ⁊ vſus cõis ĩterdũ ↄfuſe ambobꝰvtũt᷑ et nos dtuerſitate acceptionu ⁊ intẽtionũ ℳ N RcCiẽcias.boc ẽ reꝝ aliarũ habeãtna 8S Brr attofe Pn Or 5 Be legis in pᷣcedenti tractatu vide de fide ⁊ lege vel legibus. Jaz ergo declaratũ ẽ libi ꝑ hec.q̃ et quales ſunt ſciencie ⁊ pꝛu oſtẽdit. dẽcie naturales ꝗᷓ noĩe virtutũ digne ſũt. Et etiã ꝓpter quid virtutes noĩate ſunx.⁊ etiã quarũ rerũ ſint ꝗs modꝰcognoſcẽ⸗ di in ip̃is.⁊ q;ꝛ res hmòi ſunt res que per⸗ tinent ad bene ſiue beate viuere ⁊ cõtra⸗ ria eaꝝ.Ex quibus manifeſtuʒ ẽ etiã tibi qꝛ nõ eſſent create ꝑfecte ſubſtancie nobi les ꝑfectione naturali ſine eis:ymmo cuʒ virtutibus ne viuendũ.qm̃ erigit ⁊ viuificat poſſeſſo rẽ.mouet ⁊ cõcitat ad faciendũ que faciẽ⸗ Di quis aũᷣt querat vi ſci⸗ T encia hec lr̃is deſcriptibilis ſit.⁊ ſermoni bus interpᷣtabilis.Rñdemus ſic aliqte nus.verũtamẽ ĩpoſſibile ẽ fmones nros vel deſcriptiões reſpõdere hmõi intelle⸗ ctui vel ſciencie ſicvt in eodẽ tractatu oſtẽ emus. Hijs aũtita determinatis trã ibimus advirtutes naturales affectiuas ⁊ incipiemus ab affectionuʒ potiſſima ac ipfectione erubeſcẽda et turpi.q̃ eſſʒ igno nobiiiſſima.Etvidetur in pᷣmis amoꝛ iſte rancia vel inſciẽcia bñ ſeu beate viuendi. Et idem ſenciendũ ẽ de animabus ade⸗ eue Si quis aũt querar.vtrũ alias etia lit᷑ hmõi ſubſtaãcie.ſic habuerit eae et eua ex ſua creatiõe. videt nohis non autẽ eiuſmodi ſciencias quale. rũtur apud nos ꝑ vias ꝓbationũ. gnoſcere eoꝛũ in rebus hmõi erat ſicutvi dere interius. Hoc ẽ intelligere ſicut dix mus neq; ocioſe vel ſupuacue in eis ſunt ſicut neq; in bene vtentibꝰapð nos. Mul ta enim mirabilia dei ſunt in rebus illis. Et ꝓpter hoc cognitio earũ ren bñ vrẽtes erigir.⁊ dirigit ad magnificanduʒ creato rẽ. Nec parũ laudis ⁊ gloꝛie ſue detractũ fuiſſet creatoꝛi apud eas.hoc ẽ apud ſub⸗ ſtacias abſtractas nobiles ⁊ adam ⁊ euã ſi tot et tanta magnalia creatoꝛis q̃ ſunt in rebus naturalibꝰ et mathematictigno rarent. Ip̃is etia non parũ ſplẽdoꝛis ⁊ lu minia.ſi ſciẽcias iſtas nõ haberẽt defuiſ⸗ ſent. eſſentq; intellectus earũ magis tene bꝛis obſeſſi et inuoluti. ſic nec celũ nec ter ra nec aliqua de hiis q in eis ſunt cogno⸗ ſcerent.Eſſent eĩ quẽadmoduʒ hõ viatoꝛ qui nihil niſi greſſus ſuos et finẽ itinerſ ⁊ veſtigia ſua vidext.qᷓ;tũ ad oĩa alia cecꝰ 7 Siguis veraqu Tat. vtrũ vna nũero ſciẽ cia ſit eis vel eſſet il hmõi res videt᷑ nobis ꝙ ſic. Sicut enim vno lumine viſus videmꝰ oĩa viſibilia vi ſu nro naturali. Sic taʒ iſti q; illi. et lõge ſublimiꝰatʒ nobiliꝰ oĩa ĩtelligibilia ĩtelle clu naturali intuẽt ⁊ intuebat᷑.⁊ hoc ſimł Cauſa aũt in hoc ẽ.qm̃ nõ p paſſiones a rebꝰ ſic nos viſibilia cognoſcimꝰ.et ideo nec tpe nec viciſſitudine indigebãt ad illa ola intuenda. Hec aũt diſcuciemꝰ⁊ pſcru taci in tractatu de hmõi ſubſtãcijs. Hic em pter ꝓpoſitũ ẽ.Potiſſimũ aũt hac ſciẽ cla virtute vocamꝰ.ſcõm qð dirigit ad be R oĩm eſſe maximꝰ. Juxta illud. ꝓpter qð U tale vnũquodcũq; ipᷣm magis tale.Qua re que naturali amoꝛe diligunt᷑.maxime diligunt. videtur aũt vlł nihil habere lau dis diligere ſe vel bona ſuap eo ꝙ adeo naturale eſt. et nihil hʒ difficultatis omni no.et potiſſimũ ex verbo euagelij.wath v. Si diligitis eos qui vos diligũt quam mercedeʒ habebitis. Et iterũ Luce.vj. Si⸗ diligitis eos qui vos diligunt que vobis ẽ gracia.nam ⁊ pctõꝛes diligentes ſe dili gunt.Eodẽ modo nihil videt hr̃e laudis vel gracie.id ẽ regratiationis diligere pa trẽ et matrè ꝓpter eandẽ cauſam. Am plius. Si dilectio nõ ẽ niſi bonũ inq;tum bonũ nec debet eẽ. ⁊ pater ⁊ mater non? melioꝛ.qꝛ vel inqᷓtũ pater aut mater qᷓſi ne hijs.ergo nõ ſunt magis diligendi cũ hijs vel ꝓpter hec.qᷓ;ᷓ ſine hiss. Amp̃. Iſta junt indifferẽcia.paternitas videlʒ? maternitas et cetere attinẽcie.et nihil ad⸗ dunt bonitati.ergo nihil addere debent Oilectiõis.Quare nõ ẽ tibi magis diligen dus pater tuus q; alius quilibet homo. Amp̃.Si nõ ſut diligẽda bõa niſiiq;tũ bonavł qꝛ bona.ergo equalit᷑ bona eqli ter diligenqa. Quilibet ergo bon) equa⸗ liter patri tuoſerit tibi equalii diligẽd⸗. In hijs aut er i bonum. inq;tum bonũ ſimpliciter. ym o in bonũ determinatũ.hoc ẽ in bonũ hoc.et ꝓpter hoc:et non eque bonꝰ ſii pa ter tuus suicunq; ali ſimpliciter.non ta⸗ men equaliter diligis eum. nec equaliter eſt tibi diligendus.quoniã nõ equaliter eſt tibi bonus et alijs. Neq; ſequit᷑. Iſti duo homines ſunt equaliter diligẽdi.er⸗ go ſunt equaliter tibi diligendi. Sicut ne qʒ equaliter boni.ergo equaliter boni ti⸗ bi. Si quis aũt diligenter intueat ſermo ees iſtos. non eſt melioꝛ pater inantum ● huiuſcemodi omni * lis.qᷓ cognoſcerẽt oẽs nKe noꝛ naturalis non eſt leren naural ler Qu nerano ſues. v. nanuret usein musoe ſipeta musen noloon cagne lilban Meolt gredlle ißeſ Nuiqzd Ronarn Cartar. fabocd Nhdies waughe Wn tiam liee liein in N hn nlgae gupone Keſeri fumin Cioagr in ſann Wa⸗ m erhe dni⸗ eſeron ſuen⸗ Nner Mion⸗ athe eſidi⸗ Mid hohten nuſch – nogfecn eefnonsi Eerehnain eocedt deremimnin uralsgſen ruzpotüm finzamsanai muilid g Imnagis dled DülguntNan Enbiübabent ſuapeogen Dihummien otnigel sdign Airilng Dün rn il iurrus nsi mänmn 1 diniünin 1Nur tnua u, ntg ie nssfiig, Giuaniil l iing la akunn, atgnuic pater autmr qᷓ; ſine bijs. Si de bonitate naturali intelligat falſſi dicit etiã ſimplici⸗ ter.Qui eĩ pater ẽhabet bonitatẽ ; hʒ in qtũ hõ.et inſuꝑ bonitatẽ qͥ ẽ vtilitas ge⸗ neratiois q̃ ẽ bonitas redundas ⁊ ſuꝑef⸗ fluẽs.vñ no ſolum melioꝛ ẽ tibi bonitate naturali ſed etia melioꝛ ſimplłr. Fecundi⸗ tas eĩ nõ parua bonitas ẽ.⁊ hoc agnoſci⸗ mus oẽs in ouibus et bobus.⁊ etia arbo ribet agris ꝛhec omĩa melioꝛa iudica⸗ mus ex fecunditate et fertilitate. Sil ns ſequit᷑.ſi aliqua duo ſunt eque diligẽ da.qꝙ peccet quicunqʒ nõ eque diligit ea qualibet ſint eque diligẽda.nõ ſunt iamẽ ęque diligẽda vnicuiq;.ſᷣm hanc cauſam eque diligẽdus eſſet eque bonus vnicui⸗ qʒ.vt ipᷣe ſibi:: magis bonꝰ diligẽdꝰ eſſi vgicuiq; q; ipe ſibi. nõ aũut videt iſte oꝛdo nature vnde vſualiter et cõiter ðꝛ ðᷣ charitate.q; oꝛdinata charitas icipit a ſe ipᷣa.hoc ẽ a ꝓpo ſubiecto.⁊ hoc idẽ qᷓntũ ud hoĩesvidet᷑.videlicet ꝙ inter homies vnuſgſq; ſeipᷣm ĩ pᷣmis et maxime dilecti⸗ one naturali diligat.et diligere teneatur. VW=— Wirabile autẽ valde et difficile videf ad cognoſcẽduʒ. Utrũ aliqs ligat ſean etiam diligere poſſit.dilectio enim vincu lũ ẽ etligatura.Quõ aũt poteſt eẽ vincu⸗ lũ einſdẽ ad ſemetipᷣm aut ligatura.⁊ q̃li ter intelligat aliquis eſſe ligatus ſbipſi . Ampliꝰ. Si dilectio amicicia eſt quõ erit in vno ſolo.et cuʒ relatio ſit.quõ erit vnius ad ſe. Amicicia enerelatio ẽ genere equipancia ſpecie in pᷣdicamẽto relatõis Anmp.Sic fraternitas coꝛpalis nõ po. teſt eſſe niſi inter duos ad minus.ſit neqʒ; fraternitas ſpualis.nõ ẽ niſi amoꝛ aut di⸗ lectio.quare non poterit eẽ niſi inter duo Ampliꝰ. Quid ẽ amoꝛ ant babit? ni ſilargitias ltra quã nõ ẽ larꝗtas?⁊ amo: actus niſidnũ oĩmmonoꝝ pᷣmũ ⁊ maxi mũ argitas aũtet datio nõ ſũt vniꝰ ad ſe.⁊ hoc qm̃ datũ ẽ magj naturalit᷑ apo dantẽ qʒ apud recipiente. Quare ſiidem eſſet dans et recipiẽs amoꝛẽ/eſſet ex necei ſitate maius ⁊ minus amoꝛ apud ipſum. Amp̃. Quid ẽ dare niſi traſſe ſe ĩ acci⸗ pienic.⁊ dal facere ſuũ accipiẽtis.et hoc &dationẽ.cuũ alias nõ eſſet illius quomõ aũut erit hoc vnius ad ſe. Amp̃. Dãtis pmu haiuralit᷑ ẽdatũ qᷓʒ accipiett. Qua⸗ re ſi idẽ eſt dans ⁊ recipiẽs. naturalit erit hmõòi donũ qð eſt amoꝛ naturalit pᷣus ⁊ poſterius in eodeYe. Ampᷣ. Scom gd& dãs et ſcᷣn qd recipiens. Et quõ largus in eque diuitẽ ⁊ eque habũdantẽ videlʒ ĩ ſemetipᷣm vnter hecet glig nullo mo vi⸗ det amoꝛ poſſe eẽ eiuſdẽ ad ſe.nec ꝓpᷣe eẽ dictũ illud apli in.iij.ij.ad thymo.qꝛ ĩ no uiſſimis diebꝰ erũt Roĩes ſeipos amates neqʒ illð Aug in libꝛo de ciuitate dei.qa fundamentũ ciuitati babylonice ẽ amor ſui et creſcit vſq; ad cõtemptũ dei.ſed eo tropo dictũ ẽ de hmõi hoihus ꝗ querunt qᷓ ſua ſũt Quẽadmodũ em̃ ꝗ amat alteꝝ et querit q̃ ſua ſũt młi querũt q ſua ſũt ac ſi amarẽt ſeipᷣos vñ amare ſeipᷣos dicũ tur effectu nõ affectu.qꝛ no videt᷑ poſſibi⸗ le ꝙ affectũ amoꝛis poſſit aligs bre ad ſe metipᷣum. nec ex affectu quẽ habeat ad ſe metip̃m qrit ꝗs diuicias aut delicias ſed ex affectu quẽ hʒ in ip̃as ſolũmõ.ꝓpter ſe em diligit voluptuoſus delicias.hoc ẽ eẽ ꝓppter ipſas delicias tm̃. Silr ⁊ veri nois auarus aut cupidus diuicias.Et ſilł ſe hʒ de alijs nec ambitioſus honoꝛes. Noõ eĩ ad ſe trahũt res hmõi.ſʒ pꝰ illas abeunt eis adherẽtes ⁊ ſᷣui eoꝝ effecti.turpiſſima et viliſſima ſᷣuit ute.meliꝰauũt ac recti? ſci⸗ endũ ẽ. ꝙ amoꝛ poteſt eſſe⁊ eſt alicuiꝰad ſe hmõi aũt declaratio duos hʒ modos. Pꝛimꝰeſt ꝑ diffinitionẽ ſeu rationẽ ipius amoꝛſ.Amoꝛ eĩ veriſſima rõe nõ ẽ niſi itẽ tio ĩꝗrẽs alið.hoc ẽ mouẽs ad obtinẽdũ illð ⁊ hociterũ ẽ fᷣn duos modos.qa vł mouet ad acqrendũ idipᷣm in q̊; ẽ.⁊ tunc merito noĩat᷑ cõcupiſcẽcia.vel cupiditas vel ambitio.aut aliqᷓ alia ex noĩiationibꝰ hmõi. Wanifeſtũ ẽ qꝛ ↄcupiſcẽcia amoꝛ ẽ voluptatis et in ißam voluptatẽ.⁊ ẽ ing⸗ ſitio eiꝰ ⁊ mouẽs ad obtinẽdũ eã.Silłr cu piditas diuiciarũ ⁊ ambitio honoꝝ inqſi trices ſũt ⁊ mouẽtes ad obtinẽdũ eas ⁊ ꝗ etantes motũ in eis. Secundꝰmodꝰ en 8 inquirens non illud in quo eſt ſed illiſcdᷣm quã intentio eſt quo amoꝰ eſt intent nem amicicia amoꝛ eſt.Eſt enim intentio inquiſitrix honoꝛis vel cõmodi illiꝰ ĩ quẽ ẽ.hoc eſt amici. non em̃ amicicia mouer ad querendũ vel obtinendũ amicum ſed magis ad querendũ vel obtinendũ ami⸗ co commodum. vl honoꝛem vel aliquid aliud ex eis que placere credũtur amicis. Quare maniſeſtum eſt ꝙ amoꝛ volu ptatis et amoꝛ amici equiuoce dicunt᷑.ni ſi ĩ eo caſu quẽ ponit ſeneca dicẽs. Si ad futuros caſus amiciciã paras.negociatõ eiſta quã iactas nõ amicicia.Quidã eĩ ſic RN amicos querũt.ſicut agros aꝑt arboꝛes. aut ſicut muroꝝ aut ꝓpugnadhlon pꝛeſi⸗ dia.qð ẽ dicere vt cõmodũ aliqð ex ami⸗ cis capiant ſic querũtur ſᷣui vł equi.Qua re manifeſtu hmõi homines no amicis i tendere ſed ſibimeti ſis.Et ideo vocauit eaʒ negotiationẽ ſeneca non amiciciam. Quẽadmodu em̃ negociatoꝛes alijs ne⸗ gociatoꝛibꝰ dant vt plura vel melioꝛa re cipiat. Sic iſti amicis pᷣſtant obſegꝗa non vt eius ꝓſint.ſed vt ab eis maioꝛa recipi⸗ . „ mRad nobi ⁊ iſte amoꝛ nõ ẽ quaſixi CGol⸗ „ Vixrtutibus naturałin om̃i ſubſtãcia nobili. Etſiẽpõ⸗ dus ẽ inqſitiuũ loci ↄueniẽtis ⁊ ſalutaris ad quieſcendũ ipſi coꝛꝑi. Sic ⁊ amoꝛ iſte inqlitiuꝰ ẽ cõuenientiũ et ſalutariũ omni culũ vel ligatura eiuſde ad ſe.ſed magis ant.Equalibus nõ ↄtenti ſicut negociato res nõ ſunt ↄtenti ſi merces eoꝝ data pꝛe cia nõ excedat. Quia ergo manifeſtũ eſt neminẽeſſe ꝓhibitũ naturaliter ab intẽti One ingꝗrendi.qð ſibi vł placet vł expedit. Pec aut intẽtio ꝓculdubio amoꝛ ẽ iuxta ſcvᷣam intentionẽ. manifeſtũ ẽ neminẽ ꝓ hibitũ eſſe ab amoꝛe ſuip̃ius.Quare ma nifeſtũ ẽ poſſibile eſſe amoꝛẽ alicuiꝰad ſe Secuũda declaratio.qꝛ nulla ſubſtãcia in telligens ꝓhibita ẽ cognoſcere vel intelli gere naturaliter ymmo ex neceſſitate vna queq; hmõi ſubſtãciarũ ĩtelligit ⁊ cogno ſcit ſe. Si aũt cognoſcit ſe bona/quõ ꝓhi bita eſt diligere le.Eiſde em̃ rationibꝰqui bus inducti ſunt aliqui ad credendumq; nemo poteſt diligere ſe. neceſſe ẽ vt indu catur ad credendũ ꝙ nulla ſubſtacia ĩtel⸗ ligens po teſt intelligere vl cognoſcere ſe. SEmp̃. Si bona alion diligere poſſu⸗ mus et debemꝰ quõ bona noſtra dilige⸗ re ꝓhibemur. An ꝓpter hoc quia noſtra ſunt.hoc aũt abſurdiſſimũ eſt ſm naturã Cum vnaqueq; natura diligat ſe. Inum quodq; eĩ aĩaliũ ſibi querit cibũ et niduʒ ⁊ etia copar ꝓpter generationeʒ.Quare vnũquodq; animal naturaliter diligit ſe ex diffinitiõe amoꝛis cum naturaliter ſibi querat bona ve ꝓtilia atq; ſalubꝛia. Amp.quis ſdhi capitis audeat dicere ꝙ hõ nõ diligit naturaliter coꝛpus ſi unz. aut ꝑtes coꝛpis ſui q̃ tãto ope nutrit ⁊ fo⸗ uet atq; defendit vt omni pᷣcio redimeret ſi periculũ eoꝛũ eidem ĩmineret et poſſet. Quare manifeſtu E.qꝛ negare hoc.eſt ne gare naiura. cei omni mõ ſit inquiſitrixvti liũ et ſalubꝛiũ ꝓpꝛij ſubiecti et cuſtoditrix atq; defenſatrix eoꝛundẽ. Pꝛopter qðᷣ diamus. qꝛ iuxta verbũ augnſtini q dixit Siẽ pondera ĩ coꝛpibus.ita affectiões in animabꝰ. Sicex natura pondus ẽ in coꝛ poꝛe ponderoſo.ita ex natura ẽ amoꝛ ille R terũ ex neceſſitate tunc ſit. ſubſtãcie in q̃ ẽ.et eoꝝ q̃ ſunt vtilia velſa⸗ lutaria eidẽ. Quapꝛopt qrit illa diũgere adinuicẽ.quẽadmodũ pondusvłinclina tio nõ ẽ vinculũ vel ligatura ipᷣius coꝛpo⸗ ris ⁊ loci eidẽ cõueuietis ⁊ ꝓpter hoc qrit ↄiũgere illa.videlicet locũ ⁊ coꝛpus ĩ effe ctũ. Uñ quẽadmodum pondus ſen incli natio coꝛpus trahit ad locũ ſibi naturali⸗ ter ↄuenietẽ.⁊ illũ querit eidẽ. Sicamor iſte oẽm ſubſtãciã nobilẽ trahit ad ſtatuʒ ſibi naturaliter ↄuenientẽ⁊ ipᷣm q̃rit eidẽ Scito etiã.qm̃ amoꝛ hmoi.nõ ẽ rela⸗ tio veri nois. Sed mag qualitas eẽnůe ⁊ veritate.licet reſpectũ aliquẽ habeat ad amatũ. Hoc aũt inde manifeſtũ ẽ.q:nõ requirit de neceſſitate vt ſit amatũ.hoc ẽ inquiſitũ.nec aliqd in ipᷣo.Relatio aute,zʒ veri noĩs coꝛrelationẽ exigitĩ correlatiuo ⁊ comitatur ſe adinuicẽ comitancia neceſ ſaria et in vpabili.vt ſi alten ẽ aliqmet al⸗ Seilo elia; ꝙ iſte nõ cadit in raniõʒ dati et accepti. ſic neq; pondus aut ĩclinatio ꝑ illũ ei no ie dit natura aliꝗd dare vel in illo.ſʒ magis que ſua ſunt iure nature.⁊ que ſibi debẽ⸗ tur acgꝗrere vel vendicare.⁊ ĩ ꝗbuſdã red dere.ſic ↄſequẽter declarabimꝰ. Quẽada modũ vides ꝙ natura coꝛpis ponderoſi .nõ intẽdit p pondus ⁊ motuʒ aliqd dare vłetiã in illis:in amoꝛe auũt gratuito foſi tan locum habet ratio dati ⁊ accepti. Nos aut loqmur de illo in ſeauenibi, Et qꝛ diximus duas intẽtiones iſtiꝰ am ris ielie kacarendt⸗ redqidi. Neceſſe habemus oñderequibus p hũc amoꝛeʒ vel ad quid reddendũ ſit. et quibus iſte amoꝛ reddendus ſit.Conſenciũt etiã oe qꝛ naturalibus bnfactoꝛibus quales ſũt deus et parẽtes. nude ↄmuniter ðꝛ:qꝛ de us diligedus e:vt creatoꝛ datoꝛ vite et bo noꝝ oĩſ naturaliũ ↄpuatoꝛ ⁊ auctoꝛ do⸗ ctoꝛ atq; illuſtratoꝛ eoꝝ. Porẽtes vᷣo id ẽ pater ⁊ mater ⁊ ꝓgenitoꝛes:quatenꝰeos attingit noticia:ipᷣi ei adiutoꝛes fuerũt et miniſtri quoꝝ myniſterio datũ eſt nobts eſſe ſic ðꝛ Eccłiaſtici. vi. Wemẽto am̃ niſi ꝑillos nõ fuiſſes retribue illis quõ et illi — “ cef ii i⸗ Moleno: Mute gue Nigenel ain us O Olor ſsadich⸗ Cniton Cdelarg ſgroaen lenoit Cleton /goben Dinlin Mntrloen Nocoso Nloonon Nenna Mevdlſa⸗ Pöt lnod ſüncind nriſ Nnllin gaiil gong ſneß hf ns ſnti pamvi . ſetſbii mmpaon glioeas hipteſe nmionie un loheain i R andinct auihr unnd mmeinn ein⸗ Uand eggn W unein 89 nſodis ADernt maſtlurin * „ a Ka icin käͤfurnun, ioraugin iaani nst ute Alocitane umhotäsa lociſie enaidi dir colimbin nimitiini⸗ nmbro Naglcnalzl ütinin enmnif nentrae n öe Ara icniene naso .lüan ewinlo,f neteſbin n ictnſe⸗ Ansbin. 0. 1acofent⸗ Aen +✕α tutẽ generatiua traffundit in oẽs genitos bus. Sic ⁊ lpi faciant eis qs genuerunt. cia aũt illa nõ diligebaut niſi ꝓot ſemet⸗ Bieanagtis et bů ſimplr ip̃i diligẽdi ſunt plus q;ᷓ deꝰ. cu in⸗ ymmo ecõtrario. Incõpabiliter ei deus 2 xciij . tibi. Filijs aũt ratiõe bñficẽcie nõ deber mentũ hmõi eſſet etiã donũ et opus dei. hmõĩ amoꝛ ſed magis lege et inſtitutioõe licet ꝑ nat a. hoc ẽ ꝑ naturalia bona ipo nature. que amoꝛẽ iſtũ quẽéadmodũ vir rũ.Quicd ei ẽ cauſa cauſt⸗ e. cauſa cauſa ti. 7 oĩs cauſa pᷣmaria plus ẽ infiuẽs etia ſupꝛa cauſatũ ſcdᷣe ⁊ hoc ẽ qm de ppa ple nitudine et habũdia ẽ influẽs pᷣmaria. Scvda vo ex ſolo flu ⁊ ifluẽcia qua reci⸗ aur quẽadmodũ factũ eſt illis a genitoꝛi Quoniã autẽ ſubſtacie angelice nobi les adaq; ⁊ eua in ſua pfectione naturali pit a pᷣma Siẽc eĩ alibi declarauimꝰ. cau⸗ cognitionẽ de creatoꝛe naturalẽ habebat e naturale ſa ſce ſiue medie nõ ſunt niſi ſicut nũcii et de largitate bñficẽcie ſue in ios necei ⁊ deferẽtes influẽciã cauſe pᷣmead cauſa⸗ ſario et amoꝛẽ habebat in ĩm. ⁊ natura la ſua ſcõa. Amp̃.Cu nihil puerſũ vł lẽ amoꝛẽ habebat vt iã dirimꝰ inſeipſos. habeat vel doceat vel operet᷑ natura.vt Queſtionẽ habetvtrũ iſto amoꝛe natura pote velut magiſterio creatoꝛis edocta.⁊ Aiquo deũ diligebat et ſeipᷣos. An equali rectitudine volutatis ipᷣius directa ac re⸗ ter ſeipos vt deũ diligerẽet. an ſe plꝰ q; de gulata ac ꝑ oĩa oꝛdinata. ci maniteſte p⸗ um. vel deü plus qᷓ ſeipos.Et viſũ ẽ mul uerſum ſit deo pferre vel añponere gez⸗ tis qꝛ plus diligebat ſeipos q; deũ natu⸗ aliud vel etia equare. Impoſſibile ẽ natis rali dilectione.qꝛ nec cõtra ſe nec ſupꝛa ſe raltter vel a natura.vt aliqua ſubſtacia ĩ pterat ꝑ natura ſua. nulla em̃ natura cõ amoꝛe vel dilectiõe deo ſe pᷣferat vel etiaã tra ſe vel ſupꝛa ſe videtur aliquid poſſe. equet. Quare ⁊ ſequẽs ẽ nulla ſubſtacia⸗ Anmß.ſi bmoi dilectiõe videlicʒ natu⸗ m pᷣnoiataꝝ plus ſe q;; deü diligere natu rali nõ diligebaãt deũ niſi in eo ꝙ actoꝛeʒ i raliter vel equevt illů. Ampᷣ.Quoniã ſuũ ⁊ oĩm bonoꝝ ſuoꝝ nõ diligebant igr amo: vt diximꝰainꝗſitoꝛ ẽ boni.Uidelicet ipᷣm niſi qꝛ et inq;tũ bnfactoꝛẽ ſuuʒ quare q ẽ bonũ ipiꝰ ĩ quẽ ẽ amoꝛ. Nullij aliud nõ niſi intuitu ⁊ rõe bnñficioꝝ ſuoꝝ. Gũfi tio graꝝ actio ⁊ obſequiũ. ⁊ iſta bona quereda ſunt ei ſa in nobis qᷓ; i alis.ꝗᷓ vtiq; querẽda ſũt ei. nõ qꝑ eis ĩdigeat.cũ illiꝰdiuicie ſint in vlti mitate ſufficiencie ⁊ copioſitas. Amoꝛvo naturałq ſe diligũt hmõi ſubſtacie inaſi toꝛ eſt ſił bonoꝝ naturalit᷑ ↄtinentiũ ſeu cõuenientiũ.qualia ſupꝛa noĩauimꝰ. Ui . ipſos⁊ quia nec ipſum deum ñiñi pꝛopter ſemetipos et pꝛopter hocſemetipſos ma giſq; ipm.pꝛopter qð vnũquodq; ipſum magis Uidet᷑ aũt ecõtrario.quia nec cõparabiliter minus boni ſint ſimplicit. nec ſibipᷣi melioꝛes ſicut qᷓ; deus eiſdem. melio?eis atq; vtilioꝛ.q; ipi ſibi. In nul“ turalł.⁊ ea q̃ pertinent ad vtrũq; iſtoꝛum lo ei ꝓdeſſe ſibi poſſunt niſi inꝓcurando⸗ — Quenn⸗ ergo an iſta pᷣſerẽda ſint ab ↄſeruationẽ ſui eſſe ⁊vite ſue.⁊ inqueren eis do ea qᷓ ꝑtinẽt ad bñ viuere.et in bñ viuẽ do. Hec aũt oĩa pᷣſtat eis deus.⁊ inſuper ipᷣm eẽ cũ om̃i ꝑfectiõe ſua eecoꝛe natu rali. Aun ihm ba viuere naturalit᷑ in eis nõ ẽ niſi bñ vni n eturaliter donis dei naturalibus. Natural em̃ bonus vſlus a natura ẽ.Quieꝗd ei a natura ẽ.dei donũ ẽ. Amp.Ois inaſitio natural opꝰ na⸗ ture ẽ ⁊ a natura.Et ꝓpter hoc dei donũ ẽ. Silt ⁊ om̃e acꝗſitũ naturalite id ẽ per naturã dei donũ ſiłrẽ. Quare manifeſtũ ẽ eos natuidliter nibil habere vl poſſe ac quirere niſi dei dona.Manifeſtũ igy ẽ de um eẽ incõꝑabiliter vtilioꝛẽ eis q; ipᷣos ſi bi. Quonia etia ſi creſcere poſſent ĩ natu⸗ ralibus bonis naturaliter.ſiue acqrendo nis.ergo aliud eonꝝ vel aliqua vel oĩa ſi⸗ ↄtigerit.vt illa nõ poſſe thaberi cuz dei. obfequio dimittendũ eᷣſſet dei obſequiũ denter apparcet qꝛ illa oĩa etiã in dei obſe titudinis ad id vel tatũ tenet᷑ receptoꝛ bñ ficij largitoꝛi eiuſdẽ videlʒ vt vel illud. vł delicet bñ ſeu beate viuere.honeſtas na⸗ dei bonisᷓ nomĩiauimꝰ. Qy ſi dixerit qꝛ pᷣferẽda ſũt ab hmõiſ ubſtãciüs iſt bo mul pᷣferẽda ſunt dei obfequio. Quare ſi ꝓpter illa.quã falſũ aũt ſit iſtud. inde eui quio expẽdenda ⁊ ↄſumẽda eſſent ſi opꝰ eẽt in dei obſequio.Lege eĩ? iuſticia gra tĩ ſi facultas eis ſuppetat ipi repẽdatvel donando vel expendendo.ac etiã ad ma ius ſi ei poſſibile fuerit. Si eĩ receptoꝛ bñ ficij nõ teneretur datoꝛi niſi in tanto q;dtu arer qð ab ipᷣo recepit.nõ eſſet bñfactoꝛ niſi noua ſiue melioꝛado iaʒ habita.ipm cre⸗ mutuatoꝛ aut creditoꝛ. ⁊ ipe receptotno . bonũ deo inquirendum eſt q; gloꝛig böb ⸗ H — Be virtutibus eſtet niſi debitoꝛ mutui.ipᷣmq; beneſiciuʒ Ampliꝰ. Naturales virtutes earũ ex ullite N . ſiue benefactio nõ eſſet niſi ꝙutuatio ſeu neceſſitate oẽs ſunt equales. quare obe⸗ fümun cõmodatio. Amp.Cũ oĩa illa natura diẽcia eoꝝ ad deũ.et dilectio erneceſſita⸗ lore lia ab ipᷣo creatoꝛe receperint.ergo exom teiin eis ſuũt equales.certũ aũtẽ.qꝛ ſi deus ilk yt nibꝰ tenẽtur ei uire ⁊ ꝓ oibus et in omi pcipet eis vt bona ſua oĩa ꝓ honoꝛe eus mallet. bus. Hõ licet eis igf aliqð eoꝝ vel habe dimitterent hoc facere parati eſſent ſi poſ dligeren 3 re vel reiinere abſe ᷣuitio creatoꝛt. Qua⸗ ſent ex naturali obediẽcia ſen iuſticia. nõ ßlnbem re nõ ẽ dimittendu ſeruiciũ creatoꝛis pꝛo auit imutaret i aliᷓ natura eaꝝ qntuʒ ad ſeno ant aliquo eoꝝ ſoluẽdo vel retinẽdo vł ꝙ oĩi⸗ naturalia ex madato hmõi.q̃re ex obedi⸗ ſalinita bus. Quare nec aliqð eoꝝ nec oĩa etiã ſiæ encia naturali q ĩ eis creata ẽ.⁊ eis cõcre⸗ Znplus mul p̃ferẽda ſunt ſeruitio creatoꝛis. In q ata. etiã mõ pati ſũtid facere ſi poſſent et neelingt etia declaratũ ẽ.qꝛ nec eqnda ſiue equen deus pᷣcipet. Quare manifeſtũ ẽ ꝙð iuſti goſe, da. ſiue ei expẽdenda et ↄſumẽda ſint oĩa cia naturali tenẽt pᷣferre dei volũtatẽ etſi islenn illa in ſerniciũ et in ſᷣuitio creatoꝛis ſiop?ꝛ bi ⁊ oibus ſuis. eq̃les aũt ſũt naturał et eden eſiet. Manifeſtũ ẽ pᷣuitiuʒ creatoꝛis eis eẽ iſta iuſticia.ergo etiã ĩ cõpatione amoꝛis . lufalsiut ibus pᷣferendũ. Reſtat igr vt magis ina hocẽ in amãdo pᷣferre tenẽt deũ ſibi ⁊ oĩ Jperaen Arẽda ſiue querẽda ſint hmõi ſubſtancis bus ſuis. Pꝛopoꝛtionabilit᷑ eĩ ſe habent llter bona creatoꝛis qᷓ; ſua naturaliter. Qua⸗ obediẽcia ad obediendũ? amoꝛ ad amãs kfielud⸗ re maioꝛ debet eẽ amoꝛ eaꝝ in creatoꝛm dũ. Exhijs igit manifeſtũ eẽ tibi dᷣbʒ 9 Miense q; in ſeip̃as.Qualis aut debet eẽ natura qꝛ culdubio naturali amoꝛe plodiligut M früitoen lis amoꝛ in eis.talis ⁊ fuit ab initio ⁊ ẽ ad hmõi ſubſtaãcie creatoꝛẽ qʒ ſei pas? magſ cd ode huc. q̃re naturali amoꝛe ⁊ ab initio plus querũt ſeu ĩquirũt naturalit᷑ ea qͥ ceato⸗ lonchr⸗ dilexerũt deũ qᷓ; ſeĩas et adhuc diligũt. ris ſũt q; ea ꝗ ſua ſũt⁊ qꝛ iſte amoꝛ evelut ſcneke⸗ kk· „ Amplius. Quo fine data ſunt eis ila exlege ſeu iuſticia natural gratitudis. et nnche nalturalia tã pura ⁊ tam excellẽcia bona. patefactũ ẽ iibi.qꝛ iſte amoꝛ ẽ ĩ creatoꝛẽ vt N niſi ad dei honoꝛẽ⁊ gloꝛi et obſequiũ ⁊c creatoꝛẽ.vt patrẽ ⁊vt datoꝛẽ oĩm bonoꝝ wode Eſt ne alius finisvniuerſaliter bonoꝝ qʒ ⁊ nutritoꝛ ⁊ ↄuatoꝛẽ⁊ gubernatoꝛẽꝛ ge o ipe q eſt ⁊ pᷣncipiũ.ſic legit᷑ puerbioꝝ.xvj neralit᷑ vt vnluerſalẽ ⁊ gratuitũ bñfacto⸗ neke⸗ vniuerſa ꝓpter ſemenpᷣm opatus ẽ dñs. rẽ.etiſtũ amoꝛẽ vocamꝰ ꝗẽ pᷣma ſpecies et . Amp̃.nulli dubiũ ẽ ꝗn oĩia dei bona amoꝛis amoꝛẽ debiiũ. Iſte igr amoꝛẽ ⁊ bñficia in honoꝛẽ eiꝰ⁊ gloꝛiã cõuertẽda ſicamo: gratitudinis et debit2? redditꝰ. .cii ſint Nihil aut aliud ẽ de eis faciendũ nec Secudus amo: ſiue ſcõᷣa ſpecies quã Nenme ad alio detoꝛquẽda ſuntſeu declinãda; ſupꝛa ſcdo noiauimẽ amo: venditpᷣcio Uſei⸗ ad finẽ ꝓpt᷑ que data ſũt Hicergo ẽ finis ipᷣius amati qli ẽ amoꝛ voluptaij diuici glipe omniũ donoꝝ et bñficioꝝ dei. Sinis aĩũt arũ ⁊ ponoꝝ⸗ alion oĩm qᷓ ꝓpter ſe ſolũ esde ſemp eſt melioꝛ.eo ꝙ eſt ad ipin.ſiue pꝛo Arunt. Cera amoꝛẽ dediiꝰſeu donat⸗2⸗ luelor pter ipᷣm et eidem neceſſario pᷣferendus. gratuit⸗ Iſte ei fluit ex amoꝛeꝗ ẽ gr̃a⁊ nõ Pllchie Waniteſtũ ergo ẽ ex hüs qꝛ magis aman debitũꝗẽ nõ vendẽs ſʒ donãs nec vendi Veheeg da ſut deo bona hec que diximꝰq; hmõi tus ſed donatus.ꝑ quẽ nõ intẽdit᷑ bonnʒ gfents RN ſubſtacijs dona illa qͥ pnoĩiauimꝰ. Quia amãti ſʒ amsto. in quo amãs ſeipᷣm ⁊ oĩia coe⸗ bo magis am angũ ẽ generaliter cuiꝰ bo ſua donat amato. pfectus fuerit hmoi ſnh na magis amãd ſeu mag querẽda. a amoꝛ.⁊? de hoc ⁊ de Intẽtionibꝰeius latiꝰ Wein gis igr amadus ẽ deus naturaliter hmõi loqmur ĩ ſequẽtibus. Seito aũt quia fP ubſtacijs qʒ ip̃e ſibi. Quicꝗd auũtẽ facien p hoc qð dicimꝰadam ex amoꝛe naturali Nnib⸗ dũ naturaluer ⁊ faciũt ⁊ fecerũt ab initio ante peccatũ vłſubſtãcias angelicas deims ſilen Nõ em̃ pᷣuaricatoꝛes ſũt legis naturalis dilexiſſe vl diligere pluſqʒ fe n og WMW neqʒ iuſticie naturalis traſgreſſoꝛes. qre vr dicanv naturajaliqd poſſe ſupꝛa ſe vel Mßfea T den n aturali amoꝛe pl⸗ diligũt q́ʒ ſeißas cõtra ſe nõ eĩ ↄtra natura enn facere iin ab initio dilexeruůt. Addimꝰ etia da creatoꝛ ipᷣaʒ facere oſtituitaut natura⸗ ein nature hoc reqrit in eis. ⁊ iße amoꝛna lilege pᷣcepit.neq; aliud ẽ a deoꝓ natura (ngti rutalis ad hoc eos inſtigaret ? induceret vlßm naturã qʒ ipa creatoꝛe fac. nee deine ſi opa eẽt. vt etrẽ et vita et oĩa alia bona mag ẽ ſupꝛa natura.ſatura diligere ali⸗ wadn ſua p deo ponerent. ſi dei bono⸗ aut glo⸗ ud plus qᷓʒ ſe q; naturã aliud cognoſcere fne na hoc requireret ⁊ bec eis poſſibile elſet blus vel melius qʒ ſe. ſc et anima huůsns 2 nne —]„ . — — 2 eernäh, e .⸗ aſaniu, nöiqntt eane tisi Alterinin naniefüign Nedaſhlini Saikfünrt anoneen nadiitäͤlen Mütenanz Knieſitint Ainceſ. Umaltini nagiſenne unal gan tumoreican dagtieni ngbaun 1ganii, wgizni er nrt lcahense Fonmn houge dut gi Nrkeec cafado/ moertin⸗ niuii E. N multa nouit meliꝰq; ſe.et vnuſquiſq; no ſtrũ multa videt.meliꝰ qᷓ; ſe viſu coꝛpoꝛa O li. Foꝛtaſſis aũt neq; natural iuſticia hoc patit᷑ vt huiſmoi ſubſtancie diligãt ſe na⸗ turaliter.qꝛ niſi ꝓpter creatoꝛẽ. Si enim diligerẽt ſe ppter ſe.abuterẽtur ſe/amoꝛe em̃ inhereret ſibi ꝓpt᷑ ſe.Quare fruerẽtur ſenõ autẽ eſt fruendũ niſi beata ⁊ gloꝛio ſa trinitate.ſicut docet beatlꝰ auguſtinus Amplius.cũ non ſint diligẽde niſi qꝛ bo⸗ ne et inquantũ bone.eęt no ſint bone pꝛo⸗/ pter ſe. Non enĩ ſũt iſemet finis bonita tis ſue aut cauſa alia illius nõ ſũt ergo di ligeude ꝓpter ſe.manifeſtũ igit eſt qꝛ na turalis iuſticia nõ patit᷑ vt diligant ſe niſi ꝓpter creatoꝛẽ.cũ non ſint diligẽde natu- raliter ꝓpter ſe neq; ꝓpter aliud a creato re cũ aliud a creatoꝛe nõ poſſit eſſe finis P boõoͤnitatis eoꝛũ. Si gquis autẽ queral. vtrũ iſto amoꝛe amant vłl amauerut deũ in eo ꝙ deus vel in eo ꝙ bonus iam re⸗ ſpon dimꝰ in hoc et diximus ꝙ iſte amoꝛ non eſt abſolute in deũ in eo ꝙ deus vel in eo ꝙ bonus ſed magis in eo ꝙ deus. eoꝛũ vel in eo ꝙ bonus in eis neq; cogi⸗ mur dicere ꝙ qui diligit benenctoꝛẽ ſuuzʒ in eo ꝙ benefactoꝛẽ ſuũ vel etia quia be⸗ nefacioꝛẽ ſuũ qð ideo diligat eũ ꝓpt᷑ be⸗ neficia et qð amplius eſt ſi dilectois iſti⸗ cauſa ſũt beneficia.non ſeꝗt᷑ ꝓpter hoc. vt diligant beneficia non enĩ omnis cau Ja ex neceſſitate finalis eſt. Ardet ei ignis flatũ et ꝑ ligna non autẽ ꝓpter flatum aut ꝓpterligna. Sic ardet ignis huiꝰ di lectõis pᷣer ligna beneficioꝝ et ꝑ flatũ bo⸗ naꝝ allocutionũ.ſicut ⁊ ꝑ appᷣhenſiones⸗ pulchritudinis ⁊ bonitatis amati.nõ aũt ꝓpt᷑ hec quẽadmodũ interdũ ardet ſitis et fames ꝑ odoꝛẽ cibivel potus Non aũt Ppter odoꝛẽ Non autẽ quest eſuriẽs vel ſiciẽs in cibo vel potsodoꝛẽ finalit᷑. Sed ꝑ odoꝛẽ potiꝰ qrit ſapoꝛẽ ⁊ reſectioneʒ in vtroq;. Bñficijs ei creatoꝛis q̃ſi qbuſdaʒ odoꝛibꝰ ſentit᷑ bonitas ipᷣiꝰ neceſſaria et ſalutaris.⁊ ivᷣo ilł ⁊ ꝑ illã diligit᷑ nõ aut ꝓ pter illa. Si ꝗs aunt qrat.vtꝝ circũſcri⸗ ptis bñficiis iſto amoꝛe Nreik creatoꝛ Riſidemaam nõ circũſcriptis ei benefi⸗ cijs nõ amqret᷑ vt bñfactoꝛ vł in eo qð bñ factoꝛ.quẽadmodũ circũſcripto odoꝛe ci bus ⁊ potanõ appeterẽt᷑ appetitu ꝓuoca to pꝑ odoꝛẽ. Si vero qratvtrũ amaret ſimpir creatoꝛiĩ eo ꝙ de⸗ vłĩ eo ꝙ bonus gmoꝛe naturalivł alio. Rñdemꝰ qꝛſ hoę Snon impediret adeoq; coanguſtat illam circa ſe 38 54 .„ xcitij poſſibile eſſet.videlicet circũſcribi bñficia creatoꝛis ĩ ceatura hmõi ꝙ adhuc ama⸗ retur ab illa creatoꝛ ĩ eo ꝙ deꝰ vlin eo ꝙæ bonꝰ. Si appᷣhẽderet diuinitatẽ aut bo⸗ nitatẽ ipᷣius.⁊ bue are coꝛruptiois ſue onin Vquerat autẽ modũ diligendi Reſpondemꝰ quia gratis. Et qe ſſta dilectio eẽt gratuita. qm abſq; venali⸗ tate vlla et nihil pꝛoſꝰ hñs negociationis q;ᷓ ſupꝛa erpoſuimus eſſet ecia recta id eſt nec habẽs curuitatẽ nec deflexionẽ Et iſta exponemus in ſequẽtibus.eciã eẽt grã ab eo ꝙ eſt gratis Et eſſet douũ veri nois. et amoꝛ datus.puriſſima ac ſinceriſſia dali one Cen tamẽe no eſſet gradia vllo mõ qᷣ media ẽ inter naturã et gloꝛia. ⁊ arra ipiꝰ gloꝛia ac ꝑguſtatõ qᷓ ẽ nobiliſſimũ adiu⸗ toꝛiũ nature ad diligendũ deũ et adherẽ⸗ dũ eidẽ et eſt incõpabiliter.ſublimioꝛ ac pᷣſtantioꝛ qᷓ; natura.et naturalis quecũq; diſpoſitio qm̃ eſt eleuãs naturã? rapiens eam ſupꝛa ſe in creatoꝛẽ.et eleuans ea ve lut ab infimo greſſus ad ſublime volatꝰ et hec oĩa ſtabiliemꝰin ſequẽtibus. O⸗ ſi ꝗs querat.trũ etiã iſto amoꝛe ꝗ vliqʒ naturalis ẽ diligat᷑ deus ſup oĩa alia. Di⸗ cimus ꝙ ſic. ⁊ etiã ſuꝑ ipᷣm diligentẽ. Alio quin puerſa eẽt ⁊ iniqua bmõi dilectio ſi ea pluſq; deusvel etia equaliter illi aliqd diligeret᷑. neq; ↄſequẽs ẽ ſi iſto amo:e di ligat deꝰ ſuꝑ omiĩa et gratis ꝙ iſte amoꝛ charitas ſit et gratuita illa dilectio q gra⸗ tos deo arch acceptabiles atz regno celo 4 rũ dignos iſte mo dus naturalis dilectiõis inuenit I ₰„ hoibus vel ſaltẽ in ſubſtanciis ſpoliatis. Rñdemus qꝛ in hoĩibus ꝓpt puerſita „ „ tẽ ⁊ depᷣſſionẽ oꝛiginał coꝛruptiois 7 Difli cilimũ ? ĩipoſſbile ẽ vr mueniat. Adeo ei recuruat hũanam natura in lemenoſam ruat! ** ita in creatoꝛẽ ⁊ erigi et extendi pene ei im poſlibile ſit. donec liberet᷑ a ſeruiinte coꝛ⸗ ruptionis iſtiꝰ. Uerũ in ſpoliatis ſnbſtan cijs ⁊ ab iſta ſuitute ⁊ anguſtatioe libert nõ dubitamꝰamoꝛẽ hmoi ⁊ eẽ ⁊ habun⸗ dare. Dubitabit aut aliqs. Utrũ cum creatoꝛ diligit᷑ in eo bñfactoꝛ aut in eo qꝙ creatoꝛ vtrũ diligat ꝓpter ſe. an ꝓpter aliud an diligatur gratis licet per glia Et ſi quis dixerit quia nõ diligit᷑ grat? in iſta intetioe. qꝛ ocul⸗ imetiols duigi i. cit. Appebit aũt differẽcia in ter eas cũ patefecerimꝰ? ſtabilierimꝰ eſſẽ? cia illiꝰ. Si ꝗs aũt querat vtru etia mo S Be bũñficia ⁊ qꝛ hmõi bñficia dilectõeʒ hmõi ſuaſiſſe vidẽt᷑.foꝛſitã nõ impidbabilit di cet. Et ſi gs dixenit etiã qꝛ hmoi amor nõ ẽ pur⸗ vlłrectus ppt᷑ admixtionẽ bñfi cioꝝ. ? recurualionẽ intẽtiõis in ꝓpꝛia cõ moda: bi dicet. UMitñ diligenter diſtin guendũ ẽ.ꝗd intẽdit ꝓpter ſe. Multiplex ei ẽ intẽtio eiꝰ qð ẽ ꝓpter ſe. Interdũ eĩ ꝓ pter ſe dicit oꝑe pᷣeuũ ſiue pᷣciũ oꝑe. Que⸗ admodũ cũ ðꝛvolũtas cũ diligitur ꝓpter ſe. ga ipa ẽ pᷣciũ dilectiõis.⁊ ꝗqa ꝓ ea obti virtutibus Om̃ino eĩ ſeo:ſũ ſunt a tumultibꝰ paſſio nũ ⁊ ipᷣſſionũ ꝓcedẽtiũ a rebꝰ q̃ pꝰ ipſas ſunt.⁊ ꝓpter hoc aſſuefactio ſiue exercita no foꝛſita nihil ẽ apð illas q;tuʒ in ipſis ẽ. Coõtinue naq; oꝑant᷑ oꝑatioes qs operã tur apð ſex nõ trãſmutat ſtataeanꝝ in ali quo ſᷣm traſmutationẽ quã operãturĩ no bis ⁊ apð nos.verbi gra.Operãt inobæ apud nos plerũqʒ nouas illũiationes et nouas reuelatiões.⁊ alias diuĩe dignati onis multiplices viſitatiões.neqʒ neceſſe nẽda dat᷑ vłimpedit᷑ vłponiꝰ expenditur ẽ vllo modoꝝ. vt ppt᷑ hec noue paſſiões Certũ autẽ ẽ gqa iſto amoꝛe deshoc moꝙ pter ſe nõ diligit.qa ad euʒ obtinendum iſto amoꝛe nõ intẽditur. Scda intentioe odicit diligi ꝓpt᷑ ſe hoc ẽ ad comodũ Hi ac ſi diceret᷑ diligit ꝓpter ſe.hoc ẽ ipſa di lectiõe bonũ ei intendit᷑ vł qritur. et hoc vtiqʒ mõ naturali dilectiõe. In eo etiã q bñfactoꝛ diligit᷑ ꝓpter ſe.qꝛ naturali dile⸗ ctione bonũ eiꝰ vel ei intẽditur quale qui dẽ decet ei intẽdi vel queri Nullo mo aut diligitur deꝰnaturali dilectioe ꝓpter ipſa bñficia.tũc eĩ magis diligerẽt ipa bñ ficia ⁊ hoc eẽt iniqtas atʒ ꝑuerſitas videli cetvt bñficia finis eſſent ſiue cauſa finalis dilectiõis in en. Hoc ei ẽ dicere.diligit᷑ ꝓ⸗ pter bñificia id ẽ amoꝛe bñficion quemad mocdũ diligit᷑ magiſter ꝓpt᷑ puerũ. Poc ẽ amoꝛe pueri cuiꝰ magiſter ẽ.Et ſi c in dile ctiõe eẽt inferioꝛ atʒ poſterioꝛ bñſicis ſu⸗ is.quẽadmodũ mgꝗr qui diligitur amore pueri inferioꝛ ẽ atq; poſterioꝛ in amoꝛe ł C dilectione. Queret auũt aliquis. vtrum 0 Dilectio gratiua naturales virtutes in hmõi ſubſtacijs fre/ Muralſit. manife quecia opeꝝ et lõganimitate aut roboꝛa tioe. quea dmodu in nobis oĩs virtus et Ois potecia exercitio ſuimoderato ⁊ debi to ↄfoꝛtatur.roboꝛat᷑.intendit.inualeſcit Cur ergo ⁊ in ſublimibꝰ hmõi ſubſtacijs vigelicz angelicia ciẽcis. et ſi qᷓ alie ſunt. nõ ſilr ſe habebit. Cuũ em̃ nõ ceſſauerint a ſeculis agere q iuſticie ſunt ⁊ benignitatſ: ⁊ etiã aliarũ naturaliũ virtutũ.nũquid tã longa aſſuefactio et exercitatio nõ robo⸗ rabit auł nõ augebit ſiue intendet virtu⸗ tes eoꝝn hmõi RBñdemus in hoc quia ſubſtacie hmõi nihil paciũt a rebꝰvel qᷓs vel in qᷓs opant᷑ Segaũt ẽ in animabus nris. Anime eĩ nre? nouas appᷣhẽſiones ⁊ nouas affectiões in oiĩbarecipint que ð nouo operat.Et idᷣo aſſuefactiõe ⁊ exerci tatioe muluiplr ꝓficiũt in virtutibꝰvel qs Operanf. Subſiacie aut abſiracte nõ ſic. gat ipᷣſſiones fiãt in eis.Quẽa tipᷣſſi⸗ . odũ ne 5ĩ ſole.ex nouis illumiaſionibꝰqs oꝑpat᷑ aut ex nouis calefactionibꝰ.ſeu ꝗbuſcun⸗ qʒ alijs oꝑatiõibꝰſuis.nõ ẽ neceſſe nouã aliqua generari paſſionẽ ĩ ipᷣo.de hijs au tẽ⁊ ſilibus acꝗretur tibi certitudo ĩ trata in de hmõi ſubſtãcijs. Interim aut ſcib. qꝛ totꝰ ꝓfectus hmõi ſubſtaciarũ de ſub⸗ limi c.hoc ẽ de ĩfluẽcia pᷣmi ⁊ vniuerſalis fontis.⁊ de irradicatiõe pᷣmi ⁊ vniuerſalł lumis.licet hmõi ꝓfectui occaſionẽ det in terdũ ꝓfectꝰ n uelat eĩ eis ſeu auqui bꝛeaꝝ qdã occulta ꝓuidẽcie dei q ĩ nobꝑ eas eide oæari placet. qre occultũ fuin mi ſteriũ ĩcarnatiois filij dei et ſalutis mũdi p eã ⁊ alia hmõi.⁊ hoc ẽ quod legitur ad Epheſ.iij.Ut inoteſcat pᷣncipibus ⁊ pote ſtatibꝰi celeſtib?ꝑ eccleſiã multifoꝛmis ſa piẽcia dei.qð ẽ dicere ecclie ſiue ꝓpt᷑ eccle ſia.Utrũ autẽ ⁊ ali lucl cõuen Mrchi i certificaberis ĩ eodẽ traciatu. aute . 5 le gratuita q dã etiOa na tu ẽg ſenſu. Nuli⸗ ei ho minũ tata ẽ malignitate puerſꝰ coꝛrupti⸗ one/vt bonũ nõ diligat.bonũ dico hoĩeʒ cũ ei ĩnotuerit.niſi foꝛte bonitatẽ ipᷣiꝰ no yiã ſibi ſuſpicat fuerit. qui met2 ꝓpe aut ſuꝑbie ẽ auauidie.aut altenius ex hmõi paſſionibꝰ. Silr un piũ ⁊ ↄtumacẽ ⁊ in alios craſſantẽ flagellari ↄſpiciũt hoĩes. aut alit᷑ puniri generalr adgaudẽt penis illiꝰex amoꝛe naturali iuſticie.⁊ generalr verũ ẽ qð ait ſactꝰ⁊ ſapicẽs augꝰ.qꝛamoꝛ boni ⁊ notio eiuſdẽ naturalit᷑ nobis idi⸗ Ja ſut. & Bi s vo qrat numen virtutuʒ naturaliũ rndemꝰꝙ idẽ ẽ ꝗ ꝓPonitatũ ⁊ zbonono pen. meliaut⁊ latꝰð eo det᷑mi nabit in ſequẽtibus. Quia ſi querat. vtrũ caſtitas coꝛpalis ſit etiaʒvirtus natu U ralis. Rñdebit ariſtoł.qꝛ potiꝰ ꝗ naturaẽ vel ꝙ ipᷣa nõ ẽ niſi quedaſtẽperãcia coeu pitus ⁊ medietas eiuſdẽ inter ſupfluitatẽ * N G gindͤe ſunde gencind deuenit holupta ſtansy lvplatis ngen Utäaut lſereo pugna GPhace ſvencin ſmncuen lgunte Toneen Clltonsn ſouſtoe ſenslapi. ſnnen iiglagr furpen ſonäin ſise nio wabe . nin (e ſalee Den Unce lti hech ncorni, itg Caſtenne thiud Gän sen fünch⸗ ſhen⸗ niten in ls Plule llui alint N bin aatari ſen uu nrii dert⸗ derncrenin un edt N B tiitſeri tiiie N Manmhing uun n An iln inn. . 4 Nipen anſeſe e ntcincnaf men ⸗ TAninecn ziole. o = Pemmin mun Ninte /⸗ . 2 9 . cgißi⸗ N 60 ne ſin 2. et indigenciã. Poc eſt parũ ⁊ nimiũ:vłꝛ ipᷣa nõ ẽ niſi ↄſuetudine inueterata conti nencia ab hmõi voluptate: vnde ad hãc deuenit demẽciã vt inſenſibiles ab hmõi voluptate caſtos eſſe negetcũ ꝑfectio ca⸗ ſtitatis vltima vel inſenſibilitas hmoivo luptatis ſit:vel eam tandem inducat.Ul⸗ lima em perfectio virtutũ eſt:nõ ſoluʒ in⸗ uitũ aut inuictibilem ſiue inexpugnabilẽ ꝑficere opationibus ſed etiꝗa tandem im⸗ pugnabilẽ ſiue oppugnabile. Hec et⸗ go bactenus diximus de virtutibus el cõ ſuetudinalibus et naturalibꝰ: ⁊ hoc ſpar ſim queſtiones multiplices ſuſcitates ⁊ ex agitantes: vt ſtudioſis paleſtram qndaʒ ꝓponeremus ingenũ ⁊ diſputatoꝛie exer dtationis materia. amoꝛe veritatt flagra⸗ tibꝰet vt occaſionẽ amplioꝛa ſapiendi da remus ſapientibusſequẽtes in parte iſta aliquatenus phyloſophoꝝ rudimenta ⁊ inicialia quibus et ſi ad perfectũ nõ inue nitur veritas eiꝰ tũ qualitercunq; inuen⸗ tio adiuuatur. eEEinceps igit lpoſcruſabimur de vir ¶d tutibus iuxta theologicã ac ſapiẽ cialẽ altitudinẽ pala fciẽtes q;lõ ge fuerint⁊ adhuc ſint a veritate cognitio nis eoꝝ mundi ſapiẽtes.Dicemigit i. mis qꝛ virtutes naturales ſic ſunt in ani- mabus ſicut pedes in hoĩbꝰ aut in alüs 7F animalibus. Et aſuetudinales ſic ligni Qes aut gradiendi ammicula. ? etia gene raliter naturales virtutes ad ſilitudinẽ et ꝓpoꝛtionẽ mẽbꝛoꝝ noſtfoꝝ ſa habent in animabꝰ nr̃is. Cõſuetudinales vero a ſilitudinẽ ꝓpoꝛtionẽ eoꝝ ammiculoꝝ. nobis adhibemꝰ ꝓpt᷑ defectũ vel leſione mẽbꝛoꝝ nroꝝſic̃ ꝓpt᷑ defectũ pedisiligni pedẽ ⁊ ꝓpter defectũ manuũ interdũ vn cos ſiue vncinos ferreos. Si ⁊ ꝓpt᷑ defe ctũ tibian baculos ſuſtentatorios q̊s vul xcv uerũt penitus.Multi vo exillis ⁊ ex poet eã ſompnisſſe videri potuerunt.Multi ex hereticis ĩtolerabili ↄtumacia credere vo laerũt. Quẽadmodũ igr deficiẽtes mem bꝛis aliqbꝰ aut leſi ſiue occaſionati ĩ ipis cogũt᷑ querere ſibigut ammicula fabꝛica re quibꝰ defectꝛbmei ⁊ leſiones vtrunq; ſuppleãt ſiue ad gradiendũ ſiue ad aliter operandũ.Sic leſi et occaſionati viribus noſtri naturalibꝰ neceſſe habemꝰ ad bñ oꝑandũ cõquirere nobis ammicula con ſuetudialiũ virtutũ ⁊ ea nobis fabricare mkltło laboꝛe ac difficultate aſſuefactionũ Sclto auteʒ qꝛ ſicut lignipedibus aut alis grandiendi ammiculis. nunq; recte ambulatf ita nunꝗq; eõſuetudinalibꝰ vir⸗ tutibus adeo nũq; recte vt alijs ambulaꝰ tur et hoc eſt ꝗ leliones naturaliũ ⁊ ocea ſiones nunq; ꝑpeas ad pfectum ſanantur Quare remanent ꝓ parte etia cum eis le ſiones et occaſiones hmõi. Et ſicut etia p½ notauimus vel difficile vel impoſbile ẽ omnes animarũ noſtrarũ leſiones et oc⸗ caſiones hmõi virtutibus adiuuari ꝓpf multitudinet tꝑis et aſſuefactionis qua requirũt. Bꝛeuis aũt ẽ vita nr̃a ⁊ ad tot⁊ tantas aſſuefactiones non facile pcepti⸗ bilis vt eas in tanta bꝛeuitate valeat ob⸗ tinere. Jam ergo manidteſtũ ẽ tibi gꝗa Htutũ naturaliuʒ cauſa efficiens et datoꝛ ipᷣarũ ẽ creatoꝛ ĩmediate etꝑ ſe ⁊ qa ipſe ſũt ſic oꝛgana voluntarian bonaꝝ oꝑati onũ.Oꝛgana dico pꝑfecta ⁊ nihil habẽcia leſionis aut occaſionis ⁊ q ipᷣe ſunt pᷣmi tiuus decoꝛ animaꝝ noſtrarũ ⁊ pulchꝛitu do eaꝝ pᷣmaria atq; ꝑfectio fundamenta lis ſeu radicał.Cõſuetudinales vero ſicut defectionũ ⁊ leſionũ adiumẽta quedaʒ ⁊ ſupplemẽta.Uerũ q nũqʒ ad perfection? naturaliũ deueniunt neq;ʒ in decoꝛe neq; firmitate ⁊ hoc ẽ qm̃ ni gis deceni vnum go potẽcias vocãt.dẽ mõ ſe habet ⁊ ð auẽq; mẽbra naturalia quã ſuppiemẽta alüs amminicuł q leſio vel defectcoꝛpa eoꝝ firmius inherẽt ⁊ adherent natura lüs o vel liũ mẽbꝛoꝝ nos mẽedicare nobiſqʒ appli⸗ care cõpellit⁊ hoc ẽ qm̃ vires ſic ſũt in ani mabꝰnris quadã ſilitudine ſic mẽbꝛa no ſtra in coꝛꝑibꝰ nr̃is. Quare leſioses earũ lic ſunt in eig ſicut leſiones membꝛoꝛũ in ipis mebꝛið: Quare ⁊ admicula cõtra il y las leſiones ſicſunt ſicur ammĩcula ↄtra illas alias eſiones aũtviriũ naturaliũ in animabenris ſunt ex oꝛiginali pctõ.et ex oꝛiginali coꝛruptõne q; ſtapiliemꝰ ĩ ſeqn tibus. Qua multi ex phyloſophis ignoꝛ⸗ liter indita vnicuiq; qʒ adueniẽcia ſeu ae quiſita. Neceſſitas autẽ qua ſtabiliuntur vterq; neceſſitas eſt honeſtatis ⁊ bonevi te ad quã nos eſſe natos natura hũana vniuerſaliter confitetur atq; teſtificatur. Trũ aũt alievirtutes ſint ſnblimi v oꝛes atq; nobilioꝛes hijs quasve lut alas creatoꝛ electis ſuis ⁊ dile ctis inſerat ad volandũ in ſublime beati tudinis et felicitatis eterne.qð et nos po⸗ ſuiſſe aliqũ; memimꝰ temptabimus dein 0 lij = αααοd*dααα Se xeps pſcrutari. multis em̃ ⁊ p̃cipue hereti cis viſuʒ ẽ ſola bona naturalig noſtra ſuf ſicere poſſe nobis ad bene viuẽdũ/ad di⸗ gne et laudabiliter creatoꝛi ſeruiendũ et ad ꝓmerẽdũ ab ipᷣo remunerationẽ feli⸗ citatis eterne.Et de c genere fuerũt pe lagiani heretici.quiłct graciã eſſe negaue rtũt et eã omino nõ eẽ neceſſariã poſuerũt Fuerũt et alij ꝗ ĩter naturales vᷣtutes et Flachag nibil diſtare poſuerũt ᷣm ſpeciẽ lſiiue ſubſtaciſed ſolumõ ſᷣm maiꝰ et mi „ nus Heuter igit iſtan graciarũ eſſencias autvtilitates ſiue neceſſitates agnouerüt „ Widet aut ꝓ illis facere ꝙ inter naturam ubſtãciaru abſtractaꝝ hoc eſt ſactoꝛũ an ꝭgeloꝛũ et gloꝛiã ipᷣoꝛũ.nõ ĩterceſſit medii’ũ NQullũ.ſed cũ eſſet pfecta ex eoꝛũ natura ? ab omni leſioe et occaſiõe ĩmunis e ptibilis abſq; medio gracie inuẽta eſt glo rie.Cur nõ igit᷑ ſimiliter ⁊ aĩie humane ſo la naturaliuũ virtutũ pfectione abſq; me⸗ B duis graciarũ ſuceptibiles poſſũt eſie gra cie Mſi dixerit quia longius diſtat aĩe hüũane a ſublimitate gloꝛie ſue qᷓ; ſubſtã⸗ cie angelice manifeſtũ ẽ iſtud nõ eſſe veꝝ cuʒ ꝑfectibilitas eoꝛu naturał educta fue rit in actũ ſue ꝑfectõis.Tũc enĩ indubitã⸗ ter pfectio qᷓ naturalis ẽ ſactis angelis. et eEeyr ipa creatione ſualerit aiabꝰ hũanis ac quiſita. Quare nõ erit tũc in ꝓpinꝗtate. et elõgatõe a gloꝛia ⁊ ad gloꝛiã inter ſãc⸗ tos angelos et ſic ꝑfectas humanas aĩas differẽcia Quia vero graciã mediã int natura ⁊ gloꝛiã nõ poniꝰ niſi ꝓpternecei ſitatẽ ſtatꝰ pᷣſentis vite.quo ad ada ⁊ euã ie ad ſtaiũ eoꝝ añ peccatũ.et ꝓpt᷑ pꝛe ſentẽ miſeriã.que parti oꝛigĩal coꝛruptõ ẽ et parti ex illa oꝛit᷑ Intẽtio irt oꝛit It ſiti pñtis ẽ lKſabilire gracia hmõi ꝓ neceſſitate pñtis vite nre qua neceſſe ẽ eẽ recã ⁊ acceptam creatoꝛi.⁊ ha ereglias ꝑfectiões.q̃s dici mus ex ſolis virib? naturalibꝰ atq; cõſue E tudinalibus eẽ nõ poſſe Scito eciã ꝙ na tura mẽtis humane quatũcuq; pfecta na turalibꝰ 2z cõſuetudialibus virtutibnõ ẽ ſuſceptibil gloꝛie ꝙ inde palã ẽ. Si eniʒ ſtilla ymo id q; nec eciã ſtilla diuie largi⸗ talis dicẽdũ ꝗmoꝛtẽ coꝛpis inducit. Quẽ⸗ admodũ interdu cõtingit ĩ raptu et extaſi ſanctoꝛũ. Sicut declarat. beatus auguſti. flãmaꝝ.et in medio foꝛnacis babilonice. nõ ſolum abſq; vſtione ſed ecia calefacti factũ eẽ ĩ raptu pauli. in libꝛo. xij . ad liters. Quatofoꝛciꝰ nõ ſuſtinebitinmẽ ſpirituali.Et iterũ ahyv⸗ que impugnat pᷣdict nwug . virtutibus rit et infuderit. Que exhibitõ ⁊ ĩfuſioglia eſt virtutis nre intellectiue. et hoc eſ ꝙ le git exo.xxxiij Nõ videbit hõ me ⁊ viuer gꝛe claritatẽ diuĩe viſioĩs vita humana quał eſt hic nõ ſuſtinet Simile ẽ illud Job.nvi Cũ vix paruã ſtillã ſermoĩs eius audieri⸗ mus.tonitruũ magnitudinis eiꝰ quis po terit itueri. Amp̃. Wanifeſtũ ẽ a ſenſa qꝛ ecia pᷣmagnitudine et vehemẽcia vmp en iusq; paſſiouũ ſpũaliũſmoꝛs coꝛpoꝛalis eueĩt fadiẽtibꝰ.ſicut ex vehemẽcia amoꝛis . „ timoꝛis.gaudij. Maniſeſtũ autẽ eſt quia coꝛpale gaudiũquãtũq; ſit ad toꝛrẽlẽ vo⸗ luptatis gloꝛie.nec ſtilia eſt ad abiſſũ vei fluuiũ Quare cõſequẽs eſt ex neeeſſitate vt ſi coꝛpale gaudiũ magnitudine ſua vi⸗ tã pñtem extiuguitmultofoꝛtiꝰ voꝛrẽte vo luptatis gloꝛie inmẽſitate ſua.Ex quo eti am decdarat᷑ tibi ad ⁊ euã in eo ſlatu gꝑer fectiõis naturaliũũ viriũ ⁊ v gloꝛie ſuſceptibilesnullomõ fuiſſe donec ad vita inmoꝛtalẽ ⁊ ipaſſibilẽ tranſſerent Aicet uiig eoꝛu 15 e firmioꝛ atqʒ ſolidioꝛ eſſet noſtra in eo ſt eſſe tibi detʒet.paradiſũ carnalẽ qualem machomeii ꝑfidia ſomniauit eẽnon poſ ſe cũ ꝑadiſo ſpirituali.nos aũt declarabi nns ania nec eciã ꝑ ſe nec nomen pꝑadiſi hmõi ol ueniretq; ſterquilinio et volutabꝛo padi ſũ eſſe poꝛcoꝝ. nulla enĩ laterna immũdi gna remuneratione ipiꝰ q eſt merces eter ne felicitatis. Iterũ ad certaãduʒ contra ſe et contra oĩaꝗ impugnãt impugnatione vincẽdũ ſe et omnia natione. Et iterũ. Ad tenendũ cõtinendũ ⁊ retincdũ. ſe ad frenãdu ligandũ domandũ ſubiciẽ du ſe ꝑfecta dñatione· Et itex Ad cõſeruã dũ ſe inuulneratũ et illeſũ omnino in me dio gladivꝛũ.iaculoꝛũ ſagittan omniũqʒ armoꝛũ hoſtiliũ vndiqʒ pꝑcuciẽciũ ⁊ moꝛlẽ ſpiritualẽ intentantiũ. Similt 2 imedio one omio frigidi.invinculis ⁊ cõpedibꝰ — f— ſitatẽ dinie cdaritatis. cũ ſe nuda exhibue⸗ et carcere ſolutũ et vt paucis dicomus in . ſtatu et paſſionibꝰ lon⸗ ge minus obnoxia Ex hoc eci maniteſtũ purtiue ſi poſſibilis eẽt aliter ei cõ cia cõparabilis illi padiſo cogitari poteſt nb ſolene P ſo munaiſ ſeunol (aiken lhienus mii ſscd⸗ (gorſa üiſt ſoniſe kiemn feeſne asoh (olue llechen ſsnun hiinaia ſe⸗ npogn Kade ihe Ged Wanio W en ie gun bei ſine loin ice noſte⸗ agſi leiij, Mnoſtr Mtobe Wlio⸗ cnti di ſds iſno ſi Hyft (hle 8 cueaht, dihöne gindne kiiniit onscn Miſcſiitd lrcheninn nese iinitte ig ü uckadtiin Wlg weſtn uwnnien icl zümun imnoe 4 4 . nairiun Mäad . s CNetpont iistiin awinttee fiemene ſpinn = 11 on nial ne, „5 mundiſſimũ. Sunt et alia ſimilia multa in erũnoſitatevite iſtius ꝓpter ꝙ dicta eſt vitla iſta milicia et temptatio. J0b. vij. Ac⸗ cipiemusigi f aſenſu ſuppoſitiões quem admodu in omni facultate philoſouan⸗ tibus cõceſſũ eſt quas non eſt neceſſe ſin guloꝝ ſenſibꝰeẽ manifeſtas. Quẽadmo⸗ Quũ et aſtrolo gia ſenſu acceperũt reuolu tionẽ ſtellaꝝ omniũ atqʒ celi ſtellati.nec E ipᷣe manifeſte ſunt ſinguloꝛũ ſenſibus qꝛ nec ſinguli ſenſus ſuos ad eas cognoſcẽ das exhibuetũt: Similit᷑ ꝙ nõ eſt nobis colluctatio Sauerfa atne ſatnnegels V et aduerſus pᷣncipes et poteſtates.aduer ſus mundi rectoꝛes tenebꝛarũ haꝝ cõtra Innu rabiles autẽ viri ſãcti et mulieres ſacte ipð ſenſu cognouerũt demões cõtra ipᷣoſ impugnare oĩ genere impugnatiõis hoc ſpiritualia nequicie in celeſtibꝰ. eſt et ꝑ blanda et ꝑ aſpera Quẽadmodũ et ip̃e.apoſtołꝰ de ſeipſo locutꝰ eſt.in.xj. ſcðe.ad Loꝝ.Et ne inquit magnitudo re uelationũ extollat me datus ẽ mihi ange lus ſathane qui me colaphiʒet.Senſu experiẽcie innotuit iſtud pꝛimis paretibꝰ quos et ſpoliauerũt et vulnerauerũt gra uilter in naturalibus.et a ꝑadiſi terreſtris gaundijs et felicitate expulerũt Sicut legik Beñ ·iij:Hognouit iſtud ⁊ Job ſimili exe riencia ſeſus qm ad maledicẽdu deo tan tis impugnatioĩbꝰ et aſtncia eci ſathhan inducere conatꝰ eſt. Sicut legit᷑. Job.ix. Ipe eciã criſtus dñs.eiuſdẽ fraudis con ius in ſẽmetipᷣo eſt ab ipo multiplicit ctatus ſicut legit᷑.math.iiij.Et marci...et luce.iiij. et puenit iſta experiẽtcia vſqʒ ad tpa noſtra.qui conquerentes de hmõitẽ ptatioĩbus multos audiuimꝰ varias fla gellationes quas ab ip̃ᷣis demonibꝰ pa⸗ ciebant᷑ miſerabilte eferẽtes.et a nobis ſuꝑ hüs cõſiliũ requitẽres. Sed et viros ſactos atqʒ ſacerdotes audiuimꝰpꝛo bu iuſmõi tẽptatis et afflictis viros ſactos et ſapiẽtes et epᷣos cõſulẽtes innumera eciõ hmõi temptamẽta relicta ſunt nobis in ſcriptis ſanctoꝝ. Sicut igit᷑ lic e ptholo meo ſuppenere ea que exꝑtꝰ añ eũ a bꝛa chis in rebus aſtronomicis et eos qui fu erunt poſt ptholomeũ eaqʒ ptholome⸗ tõſideratioĩbꝰ ſuis depᷣhẽdit.et de ſtellis et de luminaribus Sic licere nobis debz fa ſupponere que nobis tantoꝛũ lam ve u0 gracie manifeſtum eſt eſſe donum. Hos autem nominabimus tibi et numerg ſeruitute liberũ inipᷣa cloaca inmundicie neranda ſcriptis ſuis reliquit antigtas Et que n& ip̃ᷣi ꝓpꝛia experiencia cogno⸗ nimꝰ⁊? eciã que ſinguli inſemetipᷣis aut in alijs experiri poſſunt ſi ſenſus ſui diligen ciam ad hecvolueꝑint adhibere Neq;eni fas eſt aut vllo mo do conueniens vt ve⸗ ritas ſalutaris quoniã de medio ipᷣaꝛum contradictionũ eripere et vincere intendi mꝰdeterioꝛis cõditionis ſit q; veritas illa cuius in veſtigatio plus habet laboꝛis q; fructus. Hoc ergo ſuppoſio videlicet quia bellum agendũ eſt nobis cõtra hua iar modi poteſtates. et victoꝛia facienda ſed ad hucalio.ꝙ pſe manifeſtnm eſt. vi elicet quia foꝛtioꝛes longe et aſtutioꝛes nobis ſuul manifeſte cõſequens ẽ necei ſariũ eſſe nobispᷣtervires noſtras atʒ pꝛu denciam adiuto:iũ.quod non niſi diuie mus iſta adiutoꝛia.Ex quibus vnũ illud eſt bellãdi ſcilʒ pericia quod agnoſcebat. dauid cum diceret. Benedictus dominꝰ des meꝰ qui docet manꝰ meas ad pꝛeliu et digitos meos ad bellum.pꝛopter hoc dictum eſt illud. pꝛouerbio.xxiiij. Uir ſa piens foꝛtis eſt et vir docł robuſtꝰ et va⸗ lidꝰ.Similiter et illud. Sapiencie.viij. Timebunt me reges hoꝛrendi et in mul⸗ titudine videboꝛ bonꝰ.et in bello foꝛtis. Quemadmodum enim ſpeculatio et ex ploꝛatioſadiutoꝛia magna ſunt bellanti⸗ um Similiter et reliqua bellandi ericic Sic et pꝛudencia hec qua cognoſcuninx inſidie aſtucie nec nõ⁊ vires pꝛenomina toꝛũ hoſtium. magna ſunt adiutoꝛia bel latoꝛibꝰ ſpiritualib?ꝰ. Secundũ adiu⸗ toꝛium eſt ipſoꝛum hoſtium upugna tio qᷓ; miſericoꝛs deꝰ perſeipſuʒ interdum fa cii pugnans ꝓ bellata Exodi. decimoquari. Fugiamus iſrahelem dominus deus puguat pio eo t eiuſdem decimo quinto Domi nus quaſi vir pugatoꝛ. AIſtud adiuto⸗ rium aguoſcebat dauid quando dicebat ad eum. Appꝛehende arma et ſcutuʒ et exurge in adiutorium mibi. Terciũ auteʒ adiutorium eſt hoſtium refrenatio ſiue religatio qua omnipotentis dei mi⸗ fericoꝛdia tenet hoſtes hbuiuſmõiligatos ne pugnẽt contra nos quantuʒvellent/ſiẽ apparuit in iobad quẽ tẽptãdum ſathan O un 2 deo ſibi dari pecijt poteſtatem dicẽs. ex ibꝛ ſuis ſicut legik 8 RKR Be tende manũ tuã in pᷣmo Job.Et in pſal. Catuli leonũ rugiẽtes vt rapiuit ⁊ querat a deo eſca ſibi.eſcã ſcllicet animaꝝ noſtra rũ quarũ moꝛte eſuriũt et ſiciũt querãt.in qua relaxanõe ligate ſunt poteſtates ſue Nõ eiĩ ĩmittit deus gins noſtras ĩ fauces eoꝝ ſʒ ſolumõ ꝑmiię eos tẽptare nos vt pugnare nos. ꝓpter hec dicit apłs in.x. ij. ad Coꝝ. Fidelis deꝰ qui non pacietur vos lemptari ſupꝛa.id quod poteſtis. NQuartũ adiutoꝛiũ ẽ ↄſolatio ſiue con foꝛtatio. que qntũ adiutoꝛiũ ſit ex ↄtrario ipius appet videlicet puſillanimitate atʒ defectione animi.qͥ nihil magis deicit pᷣ liates.nihil turpius eos victos efficit. qm̃ etiaʒ ſine vulnere ⁊ ſine ictueos terga da fẽe hoſtibꝰet fugere cõpellit. eo; Quintuʒ adiutoꝛiũ ꝓtectio.et ẽ iſta ꝓtectio ſilis ei qua ꝓtecti ſũt tres pueri in foꝛnace baby lonica.⁊ ſeruati illeſ in medio ignis q; ꝓ mittit deus electis. yſaie.xvij. Cum tranſi eris ꝑ aqua tecũ ero et flumina nõ operi⸗ entte. Cum ambulaueris in igne non cõ bureris.⁊ flamma non ardebit te ⁊c. De hac ꝓtectiõe legitur Sapᷣ.v.Dertera ſua teget eos ⁊ bꝛachio ſancto ſuo defendet il los Quis eĩ dubitat deũ mirifice operari in quibuſdã ſanctis ſuis ymmo in oĩbus adulte etatis.O mnia em̃ concupiſcibilia mundi ignis ſuntad inflammãda corda hominũ. Coꝛda autẽ electoꝝ in medio tã toꝝ ignium frigida ſunt ab incendio ↄcu⸗ piſcenciarũ: ⁊ hoc ſola diuina ꝓtectione et non minoꝛ miraculo q; tres illi pueri ĩ foꝛnace babylonica coꝛpaliter ſeruati ſũt ille. Bextum adiutoꝛium diuine gra — cie virtus ẽ mirabilis: inſtar virtutis que ſampſoni data fuiſſe dicitur ſuꝑ alios ho mines Judicũ.xiiiij.xv ⁊ xvj. Sieut em̃ vir tus illalcoꝛpoꝛaliſadmiranda erat alieni genis in ſampſong: ſimilis in hominib⸗ non inueniebatur naturaliter. Sic et mi⸗ rabiles foꝛtitudines ſemper inuente ſunt in ſactis.qualis fuit foꝛtitudo in moyſi ie⸗ iunado⁊ helya et ſimiles foꝛtitudines ad paciendum et ad agendum inuente ſunt in martyribus ⁊ confeſſoꝛibus:⁊ eas eti⸗ am cottidie experimur in alijs ſanctis. „ Quis enim nõ miretur vigili i QAu . niretu ias oꝛati⸗ onum inſtancias:pſalmodiarũ laboꝛes. ceteraruũqʒ; ſacrarũ exercitationum virtu ⸗ tes in viris ſanctis.et quis eas natu Ein. ctis. el quis eas nature at⸗ Hibuere audeat.cum vniuerſalis natura Hominu easnaturalib⸗ ſublimioꝛes mi⸗ ı : virtutibus — retur. Sepumt adiutoꝛiũ diuine gra cie in bellantibus armatura:qualẽ arma turam diximus aliquado paciencia. que 3 eni nela⸗ Bipin ignes nuulnerabilia cuſtodit coꝛda ſanctoꝝ. Pis er gladio pi⸗ ritus quod eſt verbũ dei adeo armantur ſancti viri aliqui:vt ſtragem hoſtiũ ſpiri⸗ tualiũ vbicunq; illum adduxerint fugere faciant. Sicut legitur de helya Eccleſtaſti n ignis.et verbũ eius quaſi facula ardebat Ppter hoc dicitur et gladius in labis eo rum in pſal. Abi alia littera habʒ ⁊ moꝛs in labijs eoꝛũ. In quoꝛunda aũᷣt labijs verbũ dei non ẽ gladius neq; moꝛs moꝛ⸗ tis.ſed eſt quaſi carmen muſicũ quod ſu⸗ aui dulciq; ſono canitur:ſicut dicit domi⸗ nus Eʒechieł.xxxiu. Non em̃ ſe in pᷣdican⸗ do geruntvt pugnates in gladio verbuan dei moꝛtẽ hoſtibus intentãtas:ſed mag: iocularem aut vſtrionicã geſtitulacionem vel muſica exercentes. hec igitur ſunt ſe⸗ ptẽ adiutoꝛia neceſſaria bellatibus ⁊ ſub „ ₰ vno eoꝛũ cõpꝛehendimꝰ angeloꝛũ cuſto⸗ diam atq; pᷣſidiũ quã ſepẽ vel maceriam vocat dñs ꝓſaie.v.dicens. Auferam ſepẽ eius ⁊ erit in direptionẽ.diruã maceriam eius.et erit incõculcationẽ. Nõ em̃ dubi⸗ tandũ eſt ſancios angelosdemones cõ⸗ peſcere arcere religare ne noceant homi⸗ nibus qntũ vellent. Sicut legitur Thob. vij. Quia raphael appᷣhendit demoniuʒ nomine aſmodeus et religauit euʒ in de⸗ ſerto ſupèrioꝛis egypti. Quoniam au em manifeſtũ eſt omnẽ pꝛincipem ⁊ om em ducem exercitui bellatoꝛũ ſuoꝛuʒ iu⸗ xta vires et facultates ſuas et indigenciaʒ lpᷣoꝛum ꝓpoꝛtionalia adiutoꝛia ꝓuidere Alioquin inique et ꝓditioſe cum eo age⸗ ret:et gladioſtiũ eos exponeret.atʒ in ꝓpꝛiam ignominia: et perniciem vtpote S eos ad bellum mitteret. Ne⸗ ceſſe eſt regem regum exercitui ſuo om̃ia adiumenta que nominauimus et nume⸗ rauimus exercitui ſuo pꝛeſtare.quoniam indigencia hmõi adiutoꝛium manifeſta eſt in toſ exercitu ſanctoꝛum. et ſacultas talia pᷣſtandi apud ipſum. Quare mani⸗ feſtũ eſt ex his dei graciaʒ hᷣminibꝰ dei bellatoꝛibꝰ eſſe neceſſariam in tatis ſpiri: tualiũ belloꝛum diſcriminibꝰ. ⁊ ad faciẽ⸗ dum victoꝛiam ſicut diximus adiutricem .Panileli etiam ẽ iſtam graciã ſupꝛa na tura; eſſe. Hoc autẽ lucidius faciemus.ſi N . 3 bun gieii gaeſeen Gtaclee ofigac giczern Nnieß, ſſimüͤte hiignisn Nounann Mee a ſ nnrd en ſhirak iinit Ntgln⸗ ſchnnnt Cinmn ſteßnei⸗ ores on⸗ wdig hol⸗ r ſun 3 her omn lan ſlnet i Alyeb 7 (eſcgen Ppinc Mhen N ise⸗ Prals Kli⸗ ekfl⸗ nn Mnie fefcon Adlin Men Mni Wün raente. “ uheen NAd Nictn iddumn naſftalgt Wnni Bngdnn n Me inmaticn niinn inni Kdn õ rtwenn N GlnelginD benclen⸗ gzuiteujin „Cronand nahen S ſusanan annufin illeſam permanere.qha coꝛpus in medio —. 2 8 N. ſi dixerit quis,qꝛ no eſt neceſſe ani⸗ miſeriã infirmitatẽ bũanarũ animaruʒ . patelecimus. Queg igem aſtenſuiu Hfacile accipi poteſt. Maniteſtum em eſt omi gladio et igni ſpũali velut inermẽ: et arida expoſiiã eſſe animam humanã ĩ ſta iu vite pᷣſenus. Ariditatis em̃ indiciuʒ cer tiſſimũ facilitas arſionis. q; ad obuiatio nẽ ignis vel tactũ ſtatim ardeſcere. et niſi occurratur ſtatim totaliter exuri. Nul la auit ẽ que heci ſeipa experiri nõ poſſit. ſtatim em vt ↄcupiſcibile obuiat ei ꝑ cogi tationẽ et tagit eamꝑ ſenſum ardeſcit de⸗ ſiderio ſeu ↄcupiſcẽcia illius.et niſi occur⸗ OQ ratur tota. ſtatim abijt in flammas ⁊ exu ritur ardoꝛe libidinis. Idem concupi ſcibile etia gladius ẽ vulnus amoꝛis moꝛ tiferi. ſtatim vt coꝛ hbumanũ tetigerit ĩfrin gensipᷣmq; trãſuerberãs.ex qua facilita⸗ te tcʒ tranſuerberationis. appet iermitas ab armatura ſcilicʒ ꝓtectionis. Quia igt ſiue pᷣnoĩatis adiutoꝛijs inceſſater bmôi arſiones ac vulneratioues paciũtur ani⸗ me humane. Manifeſtum ẽ eas aridas hmõi ignibus et inermes hmõi gladis expoſitas eſſe.Paniſeſtũ et bmõi gladioꝝn. Sic ignes et gladios om⸗ nia moleſta manifeſtũ ẽ eſſe verbi gracia Jgnominias iniurias. moleſtias ſiue toꝛ⸗ „ mMetq oia ei iſta ira ⁊ odio exurt aias⁊ vul R nera doloꝛis infligunt eiſdẽ. Amp̃. Et omnia cõcupiſcibilia et laquei ſunt.ad ir reciandas eas. et carceres ad detinendũ — — In omni ei male amato taptiua ⁊ ligata —. — retinet᷑ anima amatis. Sunt et alie innu merabiles miſerie quibus expoſite ſun gsnime humane in ſtaiu p̃ſentis miſerie. uibus naturalibꝛ viribus ſuis ſeſe de ndere non pꝛeualẽt.Quia igitur nõ mi nꝰ miraculũ eſt neq; minoꝛiwirtutis ani mã humanam in megio ignis ſpiritualis ignis coꝛpalis.⁊ nullo mõ eſt virtutis na turalis coꝛpus cõbuſtibile ĩ medio ignis atq; flämarũ illeſuʒ pꝑmanere.wanifeſtũ eſt nullo modo eſſe virtutes natnral ani⸗ mã humanã in medio hmõi igni atʒ flaã marũ illeſq ſeruari.Quare neceſſe ẽ hoc eſſe ſublimdꝛis atʒ nobilioꝛis.Eſt igrvel ex diuina natura ꝓtegente vt diximꝰ? ꝑ ſe metipᷣamvel ex diuin evirtutis adiutoꝛio naturalibus ad eoꝝ ↄſeruationẽ ⁊ defen ſionẽ a diuina bonitate gratuito dato. Jfirmãtur vt diximus. e eſtü etiam ẽp ſe eas verſari in medio hmoi igniũ.s in medio quodamodo fiat. mabus noſtris aliqd melius q; vt natu⸗ ralia eorũ ona ſint.ſed ſuſfficit natura⸗ lia earũ bona. Hocẽ vires mũdari im̃ at q ſanari. Sola enim mun dicia et ſanita te naturaliũ tueri ſe poſſũt anime noſtre ab bmmoiPen alia Wvon emue uia in adam⁊ eua et in anᷣgelis qui cecderut mundiſſima atqʒ foꝛtiſſima fuerunt natu ralialnec tamen mundicia illa et ſanitate defenſi et conſeruati ſunt. Reſponde mus ad illud.quia quatacũqʒ eſſet mun⸗ dicia ⁊ ſanitas naturaliũ bonarũ anima rũ noſtrarũ tamen ex immũdicia ⁊ coꝛru ptiõe coꝛpoꝝ noſtroꝛũ.et inquinarẽtur et infirmarẽetur. Certũ enim eſt. quia mũdiſ ſime creaãtur anime noſtre atqʒ ſaniſſime. tamen ↄiũctione coꝛpoꝝ coꝛrumpũt᷑ ⁊ in Amp̃ᷣ. Si coꝛpo⸗ ri febꝛicitanti id eſt febꝛi leui in ſe diſtem2 peranciã habenti piungatur anima qua⸗ tũcũq; ſana in naturalibꝰaviribꝰſuis nũ quid nõ ſencient febꝛiles eſtus⁊ ardoꝛes atʒ tremoꝛes.Silr et inſipiditatẽ atʒ ama ritudinẽ oꝛis.Eode modo neceſſe eſt.vt ⁊ alia ſenſibiliaſiue delectabilia ſint ſiue tri ſtia ſimilit᷑ ſe habeant.Quare neceſſe eſt vt infirmetur iuxta infirmitatem coꝛpis ⁊ coꝛrũpat᷑ iuxta coꝛruptionẽ ipſius qntum ad inferioꝛes vires ſuas. ocs anon ſolũ coꝛpi coniũcta ẽ ſcõᷣm illas.ſed etiax⸗ pene conmixta.itavt quicqꝗd paſſionis ſit in coꝛpe.⁊ in iᷣa ſᷣm aliquã dictaru viriuz luodat AQuare iaʒ declara tũ ẽ tibi per hec.quia uõ poteſt ſtare ſani tas et mundicia bonoꝝ naturaliũ in ani⸗ mabꝰ nĩis ꝑ ſe.cũ coꝛruptione et imundi cia in qua coꝛꝑa nr̃a ſunt in ſtatu miſerie pᷣſentis.tanta em̃ ẽ coniũctio.y mmo ſocie tas animarũ ⁊ vnio animarũ noſtrarum 7 coꝛꝑm vt neceſſario coꝛruptionẽ et infir mitatẽ coꝛpoꝝ ſequat᷑ cœruptio ⁊ infirmi tas animarũ. Amp̃. Sicut oculus ad virtutem viſibilẽet pes ad greſſibilẽ. Die totũ coꝛpus ad totam animã. Sicutigit turbatus aut obſcuratus oculus aut alit᷑ occaſionatus.turbat et impedit operati⸗ onem virtutis viſibilis: et pes obliquat⸗ aut curuatus operationemvirtutis greſſi bilis detoꝛquens eam atqʒ deturpans in in claudicationem. Sic neceſſario totum coꝛpus quolibʒ modo leſum aut impedi tum in parte leſionis:et impedimenti ſui ledet et impediet oꝑationes anime toci⸗ et h̊ generale ẽ ĩ oꝛganis Iã naturalibꝰ ᷣ y Be artiſicialibus quẽadmodũ in cxthara vl neruis diminuta vel inepte Eenſa impedi tur opatio cythariʒationis per hec.Et ad huc modũ ſe habet de alũs.quia igit le⸗ ſum et coꝛruptũ ẽ coʒpus hũanũ in interi oꝛibus.ymmo ĩ in is ſuis neceſſario le dit et coꝛrũpit opacòes aĩaꝝ noſtraꝝ inti⸗ mas. que in ipᷣo et per ipᷣm ſũt. Amopli us. Si humoꝛ coꝛruptus licet naturaliter coꝛrumpit atq; puertit vim guſtabilem ⁊ Quatoſoꝛtius ſubſtancia coꝛdis natura virtutibus Cũ aũt in flãmas ⁊ incendia iam creuerit inſtar furoꝛis ⁊ inſanie.inſtarq; rabie be ſtialis atʒ tempeſtatis vehementis.capti⸗ ua anim in omne periculũ rapiunt.Qð vidiſſe videtur poeta qui dixit. Sero me dicina paratur. Cum mala per longas in ualuere moꝛas. Quiviiqʒ nõ niſi de me⸗ dicia naturali loentꝰẽ qꝛ nec aliã docebat cõtra morbũ hmõi amoris. Om̃ia enim illa remedia natura excogitauit Q⸗ lũtas ad reſiſtendũ hmõi incendis.cum ü⸗ appetitiuã exterioꝛem hoc eñ coꝛpoꝛa Aale gnis aa ſufficit vnicuiqʒ libera vo 2 et intima coꝛrumpet et ꝑuertet palatũ co dis ⁊ vim appetitiuã interioꝛẽ.Que vtiqʒ coꝛruptio atq; ꝑuerſitas ſenſu manifeſta olunt.dum tam generaliter nobis ⁊ bona male ſapiut.et mala bene.malaq; appe⸗ timus ⁊ bona declinamꝰ. Qõ em eſt dul ce ⁊ amarũ ad palatũ coꝛpis.hoc ẽ bonũ ⁊ malũ ad palatũ coꝛdis. Bonitas eniʒ ⁊ malicia ſapoꝛes ſpũaliũ reru ſunt.vñ re⸗ cte ⁊ veri noĩs ſapiẽs arc⸗ ſpirituali gu⸗ ſtu ſano pꝛeditus.cui res ſapiũt pꝛont ſũt hoc eſt bone bene.er male male. Ampᷣ HNatura alan nr̃arũ nõ ẽꝑ ſe abſtrabẽs Jemetipᷣam a coꝛruptiõe ⁊ puerſitate cor⸗ ponꝝ noſtroꝝ. neq; ẽ per ſemetipſaʒ potẽs vincere illã.ymmo trahit᷑ ad ipam.⁊ vin⸗ itur. ⁊ cũ illa inuoluitur. hmõi aũt exe ⸗ pluũ ↄuenientiſſimũ et indiciu / certiſſimuʒ E in medico pꝑitiſſimo febꝛicitante.Cũ em inualuerit ĩ eo ſitis potus noxij.aut appe titus alteriꝰ qð ſanitati eius nocere debe at. ⁊ egritudinem augere. nec pericia ſua nec amoꝛ ſalutt ſiue ſanitatis ꝓpᷣe abſtra hunt eũ ab appetitu puerſoſymo obtene bꝛat᷑ eiꝰ ꝑicia et amor ſanitatſ abſoꝛbet᷑ ĩ curas vite ſue ꝑiculũ. Uides ergo ꝗ iſta coꝛruptio ⁊ puerſitas coꝛpalis appeti tus tota anima ili medici cũ oibꝰ bonis ſuis vincit ⁊ trahit poſt ſe captiuã in peri⸗ culũ moꝛtis coꝛpalis. Nec poteſt ei reſiſte re magna meditcinalis artis pericia. neq; magnũ ſalutis deſideriũ. Sile ẽ pꝛſus in paſſionibus ſpũalibus.q̃les ſunt appeti⸗ tus voluplatis carnalis. ? alia pueria de ſideria. q cũ inarſerint. nec amoꝛ naturał honeſtatis neq; litterarũ quaruũcũq; qͥn⸗ tacuqʒ pꝛudencia ſufficitilla extinguere 2 vincere. ⁊ anima humana ab eis defede⸗ WHhe. oꝛtaſlis aut in inicus eoꝝ cuʒ adhuc debilia eſſent. et qſi ſcintille tantũ potens Eẽ ſuꝑ ea anima ex naturalibꝰ bonis ſuis. eo.abiitq; totꝰ ipᷣe in deſideriũ hmõi genc 7 dicamꝰ. quia natura humana ad emo peccet vel peccare poſſit niſi volun tarie. ⁊ nemo poſſit quicq; mali agere oĩ no inuitus. Quare ſi nõ vult ſeparari.nõ ſuperabit.⁊ ſi nõ vult ſuccũbere.non ſut cũbetlita vt nõ vult intelligatur quaſi di⸗ ctio vna ab eo quod ẽnolle nõ ab eo ꝗð eſt nõ velle. Beſpondemꝰ quia reuᷣe⸗ ra ſi vult quis vincere quacunqʒ tempta⸗ tionẽ.vincit eam vult inq; pᷣciſe ⁊ abſolu tenõ dicimus ſi vellet. verũ hoc mõ volẽ di nõ poteſt velle exſe id ẽ ex naturalibꝰ bonis ſuis anima hũana omi hoꝛa.quo nia in hoꝛa qua concupiſcibilia vel miſta bilia peneerrauerint ad ipam.nõ poteſt ſe ſeruare illeſam? inuulnerata ſicut nea; li gnũ aridũ in medio incendijnec etiam li gnũ viride virere vel florere vel frondere poteſt in hmõi ſtatu eſt em̃ adęeo alligata coꝛruptioni corpis vt cuũ illa adiuta fuerit a foris concupiſeibilibus aut triſtabilib⸗ Jequi eam per ſęneceſſe habʒ.De hoc au E iam diximus in pᷣcedenubus.⁊ pſcru Ataeius dicemus in ſequentibus.videlicet n tractatu de temptationibus et reſiſten/ cijs. Reuertamur ergo ad id in q̊ era ea que poſt ipſam ſunt.videlicet ad ea q carnis et mondi ſuntnon patitur defeciũ in cognitione vel cnitionis certitudine ue bona ſiue mala ſint. Et etiam ad illa eſt pfecie ſenſibilis. verbi gracia. Ad ignẽ et aquam.ad glaãdios et toꝛmenta et vin⸗ cula et cqrceres.ad ſeęditates ⁊ defo'mita tes ad vulnera et mo:tem. ad om nia alia ſimilia Mala et corpaliai et certiſſimã ha⸗ bet cogninonem⁊ ſenſus in allibiles. Di militer ⁊ ad hoꝝ contraria ad ſpiritualia vero bona⁊? mala prenominatis ſimilia. ackertieninem Habercagnieichie⸗ nez enſum. Unde abſqʒ dolore irruit in gla⸗ dios ⁊ ignes ſpirituales.⁊ in mortem iſi Jiuualem.que eſt ſeparatio anime a deo. gtn ſeunmayn jinitii e ſoꝛ Tae laset . Panimab luul⸗ ocor nns a Cheropo hunno⸗ tütsrl cen nigiist epoe Mec nfinn Gzſ Glen uünn palt oß Horain lychre/⸗ lari⸗ oswein ltonsdo⸗ ngpiö⸗ tine nargcs ſorgni⸗ nefi unn fPinn R ſglts Phäit 2d innn ern Wete lic Puin Nen lima! Waw natö Mgul znlen 1 Aſherit tündertg nela u krbeß RR i ichitſe Emnboni eiaurtt idiiden⸗ niciuf Köidt nanci a ſomendid Scisd⸗ „ „ nale noſtrũ. ſtrũ vincat ⁊ ſupet carnale noſtrũ.⁊vt ſpi — Saonam“ ergo ſilem illã hre pfectionẽ adſpũalia qua hʒ ad carnalia. Erũt igit i ea eles ſpualitas atz carnalitas.Quare neutra vicet: alterãatũc.ſi igr ala mioꝛet᷑ ĩ infinitũ. remanebit altera in ĩfinitũ ea foꝛ tioꝛ. Ita aũt ẽ ĩ ſtatn muerie iſtius ꝙ ſpũ⸗ alitas et ſenſu et certitudine pene nulla ẽ in animabꝰ nr̃is. Cũ eĩ deus ſit fons oĩim ſuauitatũ.om̃ino ĩſuauis ẽ aĩiabus nr̃is ⁊ neq; odoꝛẽ neq; ſapoꝛẽ ſuauitatis eiꝰ ſen uimus Placoꝛẽ atʒ ſuauitatẽvirtutũ pene oĩno no papimus.moꝛtẽ peccati ⁊ pctõꝝ vulnera nõ ſolũ nõ ſentimus eẽ moꝛtẽ.ſʒ etia in eis inſaniſſime deleccamur. D xcviij ſtatu iſto neceſſaria ẽ. Ampliꝰ. Caro ↄcupiſcit Auerſus ſpm̃.⁊ ſpiritus aduer⸗ ſus carnẽ. Hec eĩ ſibinuicẽ aduerſat vt di apls in. v. ad Balat. Aut igr eque foꝛtes ſunt. aut alterũ foꝛtius. O ſi eque foꝛtes Lũ igr tã rara ẽ vic dia ſpũs õ carnẽ.⁊ tã crebꝛa carnis ̊ ſpm̃. Pares eĩ deberẽt eẽ victoꝛie ⁊ nũůero ⁊ magnitudine cũ habe ant cauſas pares. Si vo caro foꝛtioꝛ ẽ.in diget igr ſpũs adiutoꝛio illa Minus em foꝛtis foꝛtioꝛẽ vincere nõ poteſt ꝑ ſex hoc ẽ adiutoꝛiũ qð querimꝰ. Q ſi dixerit. deus adiutoꝛ ſit pᷣliantiũ.vᷣtute ſua pꝛe ſtas eis victoꝛiã. abſq; eo ꝙ aliꝗd nouuʒ ide ꝗqvidet mũdũ iſtuʒ mare eẽ ſpũale ad apponat aiabꝰeoꝝ:Quẽadmodũ ꝗñ pu imergẽdas et enecãdas animas nr̃ᷣas.vi⸗ det inqʒ adeo clara viſionevt videt mare viſibile ad imergẽda coꝛꝑa.Silx ⁊ maris hiusſpũalis ſpualia periculavidelicet ſi ctas ſyrenas. ſillã caribdim. tẽpeſtates et alia pericula ſpũalia.qui ſiłi viſione ſpũa li videt eiviſioni qua coꝛpalia ſiłia picula Ex hijs igit et multis alus q̃ facile aggre⸗ gare potes.manitfeſtũ ẽ tibi ſpũale noſtꝝ hoc ẽ qð in nobis ẽ ſuꝑius atq; nobilius in infinitũ depᷣſſum ee⁊ debilms factum eẽqʒ ſit id qð in nobis inferiꝰvidelicʒ car eceſſe aut eſt vt ſpũaleno ritualitas pᷣualeat ĩ nobis contra carnali tatẽ noſtram. neceſſe igr ẽ nobis dari ad hoc adiutoꝛiũ qð ſufficlat ſpnale nrmide fendere.ſᷣuare.⁊ carnalevoſtrũ ſubücere calcare.iugiterq; moꝛtificare.et hocẽ qð nos vocamus gracia videlicet gratuitum creatoꝛis donũ qð naturalibꝰ nris appo nitur.vt ꝑ ĩm ſpũalitas nrᷣa animalitatẽ noſtrã vincat ⁊ ſupet.captiuet atq; moꝛti⸗ ficet.vides igr neceſſitatẽ.q cogit nos po B nere graciã. qꝛ vis appᷣhenſiua notra. ad hoc vt reli⸗ Ampliꝰ. Ja &darauim? gioſe et deo accepta ſit. indiget cognitõe ublimioꝛi atʒ nobilioꝛi q; ſit naturaleiui dẽ cognitiovel quecũq; alia eidẽ acqſita naturaliter. Nõ aũt minus debitrix e re⸗ ligio ſitatis vis motiua nr̃a nobilis qʒ ap pᷣheſiua illa.quare ad hoc vt re dioſa ſit ⁊ deo accepeg. neceſſaria ẽ ei affectio ſub⸗ limio: atq; nobilioꝛ.qᷓ; ſit eius qcũq; affe ctio naturał.qͥ nõ ſit. aut gacie aut gloꝛie. Affectionũ vᷣo gloꝛie nõ ẽ capaxaut ſuſce ptibilł aia huana in ſtatu iſto vt iaʒ decla auimus.quare nõ neceſſaria ẽ ei in ſtatu iſto affectio glorje. Affectio autẽ gracie in. gnabat ꝓ filijs iſrł. vᷣtute ſua deijciẽs egi ptios aut alios hoſtes filioꝝ iſrael.iſte in pᷣmis deſtruit victoꝛia in pliatibus hmoi. Nõ em̃ vincit qui virtute ſua non vincit. cũ em̃ ab alio occidit᷑ aduerſarius.alio i⸗ q̃ʒ cuiꝰ virtus ipᷣius nõ eſt.qð dicimus pter reges qui vincere dicũtur cũ exercitꝰ eoꝛũ vincũt.licet ipi pſonaliter nõ pugnẽt quoniã virtus eoꝛũ virtus exercitꝰ ẽ quo⸗ dammõ. poteſtas em̃ regia exercitus eſt. Ampliꝰ. nomine regis ⁊ auctoꝛitate pugnat᷑ ab exercitu ſuo qre ipᷣe illo tropo et genere loquẽdi pugnat.quare ⁊ vincit. Si quis aũt amoꝛe alicuius occiderit ho ſtem ipſius vel vicerit aliter. Non ꝓpter hoc idem vel occidiſſe hoſtem ve viciſſe dicendus eſt.wanifeſtũ igitur eſt.quia ꝗ ſic dicit deſtruit victoꝛiã.quare deſtruit et coꝛonã. Ar nem et bonitate in electis.Cum enim nõ poſſit aliquis ſcõᷣm eum per aliquod qð in ipᷣo ſit vincere luxuriam in ſe. Non po⸗ teſt ergo habere caſtiiatem. cum caſtitas ſi quid eſtaut eſſe poteſt /virtus ſit ⁊ boni tas per qua reſiſtitur luxurie ⁊ vincit᷑ eius malicia.Et ad hunc modum ſe habet de aljs. Amplius. Deſtruit et merita et opera bona.quia vel om̃ino non ſint ne⸗ ceſſaria opera bona ſcõᷣm erroꝛem ipᷣius/⸗ deo per ſemetipᷣm et ꝓpꝛa virtute opera⸗ te reſiſtenciã et deſtructionẽ vicioꝛũ.Et ſi militer ab eadem ratiõe alia bona.Qua ex neutra parte erunt meritavidelicet nee in reſiſtencia vel moꝛtificatione vitioꝛum nec in affectione alioꝛum bonoꝛum.quia nõ minꝰattribuẽda ẽ deo affectio bono⸗ rũ qʒdeclinatio maloꝝ. Ampᷣ. Quale ſeruitiũ debealvis nr̃a appꝛehẽſiua no „ lis creatoꝛi ĩ alio tractatu ia declarauimꝰi „ Amplius. Deſtruitvirtutẽ om De in capitulo ſcilicet de fide.⁊ hoc ẽ illud vi delicet credere ei ſupꝛa ſe et ↄłra ſe. Quia igit no minus bonus ẽ creatoꝛ.q; verus vel verax. Sed hmòi ſeruitiũ debet ei ra te ſue veritatis.deꝑebit ei ſile fuitiuʒ a virtute nra motiuaclobili. rone ſue boni atis. Qꝛ ſi dixerit ꝗs ꝗ nõ debet eipᷣ ſ illud ſᷣuitiũ ratiõe ſueveritatis autve racitatis ſed ratioõe ſue dñationis.qꝛ ſcilʒ dñs ẽ. ⁊ iubet vt ei ſic ccedat᷑. Uerũ vtiqʒ dicit. SZed eodẽ mõ iubet.⁊ vt ſic diligat videlicet vt ſupꝛa oĩa ⁊ cotra ola ⁊ gralis Diligat.qꝛ ſi illud ẽ ſuꝑ vires virtulis ĩtel⸗ lectiue et poſſe ip̃ᷣius et donũ deſuꝑ ei ad ueniens erit ex hoc ſupꝛa poſſevᷣtutis mo aiue ⁊ donũ deſuꝑ adueniens. Non em̃ potentioꝛẽ fecit deus virtutem illã appꝛe⸗ henſiuã ad cognoſcendũ quolibʒ mõ/qʒ iſta motiuã ad diligendũ.neq; ecõuerſo. Quare.neceſſariũ ẽ donũ gratuitu diui Amplius. IJbidẽ diximꝰ ⁊ declaraui⸗ mus ꝗqꝛ diligere bonũ iunqũtũ bonũvł qꝛ bonũ.nõ ẽ ſimpłr virtuo ſum neq; gracia habẽs aut meritũ.Eſt eniz hmõi dilectio ſuaſa aliena bonitate vel attracta benefi cijs.ſic ⁊ dilectio amicoꝝ ⁊ bñficioꝝ.qua⸗ re nihil habet laudis aut gr̃e iuxta teſtio⸗ nia veritatis in euagelio.Diligere autem malũ ut aduerſariũ hoc eſt virtutſ ⁊ gre diligẽtis.⁊ ꝑ eaſdẽ vias generaliter eſt de clarare ⁊ ſtabilire dilectionẽvirtuoſã ſiue virtutẽ ꝑ quas ſtabilinimus ⁊ declaraui mus fidem virtutẽ.Sicut em̃ non ſua vir tute credit aliquis qui ꝓbabilitate ipius ſuaſus/aut enidencia veritatis illiꝰvel ne ceſſitate ſylogiſtica et pulſus credit illud. non ſua luce vt ira dicamꝰ.licet in parte iſta.ſed aliena videlicet ſquã vel ꝓbabili tas inducit.aut euidencia veritatis inmi tit.aut neceſſitasdemonſtratiõis inpin⸗ git atʒ infigit. Sic nec ſua virtute nec ſua bonitate diligit aliquid qui bonitate ipi⸗ us illectus ⁊ abſtractus diligit illud.⁊ nõ ſuo caloꝛe vt ita dicamꝰ ſed alieno.ſalis eſt em̃ bonitas aliena que vtiq; ignis eſt ſpũalis ad calefaciẽda coꝛda caloꝛe amo ris cum ipᷣm calefecerit. Amplius.Ge neratio iſta amoꝛis naturalis ẽ. naturał em ẽ generatio affectiõis ꝑ appᷣhenſiõem ſicut dicit ariſtoł.quia delectabile ymagi natu mouet. ⁊ mo tus ille intelligit᷑ deſi⸗ deriũ.nec ĩtendit ariſto.de generatõe de ſiderij niſi naturał.Cuiꝰ aũt generatõ na virtutibus turalis ẽ im qʒ naturale ẽ. Quare hmõi amoꝛ ſiue duectio qua aliud diligit᷑ inqn tũ bonũ.naturalẽ tm̃̊. Ampliꝛ. ꝗs nõ videat.qꝛ innatũ ẽ vnicuiq; nrm diligere bonũ inqntũ bonũ.⁊ qꝛ bonũ q; natus ẽ amoꝛ generari ꝑ appᷣhenſionẽ bonitatj. quẽadmodũ caloꝛ per lumẽ.qð em̃ eſt lu mẽ ad caloꝛẽ hoc ẽ appᷣhẽſio ſiue cogni⸗ tio bonitatis ad amoꝛẽ. Attende ergo qᷣ amoꝛ dei.qꝛ bonus.⁊ inqñtũ bonꝰ. Sic ẽ ex dono vel bonitate in amãate ſic caloꝛ in lucido vel luminoſo.⁊ ſicut calefactio. ſʒ hoc quidẽ ẽ naturali efficiẽcia ⁊ genera tione.amoꝛ aułẽ virtuoſus quẽ hic ſtabi lire inten dimꝰẽ ſilr ex diuia bonitate ven nõ ꝑ appᷣhẽſionẽ nec ꝑ generationẽ natu ralẽ vt diximus ſʒ ꝑ donationẽ vt ita loq mur ⁊ vt donũ. Si quis aut quela rũ creet hmõi amoꝛ a deo.dicimus ꝙ . i ſic. Ille autẽ aliꝰ nõ creatura deo.ymmo bonitatis virtuti noſtre motiue nobili. Malio mõ creationis ⁊ effectiõis.ab eo effi cit᷑.Creatio em̃ ei ſolius diuine volũta⸗ tis ẽabſq; vllo mõ effectiuo cuiuſcũq; rei Ibi auũt nõ ẽ effectioabſqʒ medio.qm̃ me dia ẽ appᷣhenſio. Sicut caloꝛẽ non ꝓp:ie creat deus:qm̃ ꝑ mediũ lumẽ ſolis illum operat᷑ in mundo iſto inferioꝛi.Eo auteʒ mõ qͥ ðꝛ creatoꝛ oĩm ⁊ creaſſe oĩa:maniſe ſtũ ẽ ipᷣm creare quãtũcunqʒ bonuʒ amo Si ꝗas querat qualiter amoꝛ creet rẽ. et generetur abſqʒ appᷣbeſiõe cum caldꝛ nõ videat in multis generari ſine lumie. Rũñdemꝰ.qꝛ ⁊ caloꝛ ex ſolo motu ſine lu⸗ mine generat᷑.Et qꝛ ignis elemęntũ qͥ to tũ aerẽ circũdat⁊ circuuoluit atʒ deſuꝑ cir cũtegit.Cũ ſit calidus in vltiate caloꝛis le nebꝛoſus ẽ ĩ ſe:hoc ẽ lumine carẽs. Di em luminoſus eẽt.totũ celũ ſp ardere lumie videret᷑.? quẽadmodũ flama deſupꝑ totũ aerẽ circũt eret. plius. Dedlaraui mꝛ in tractatu de huptiimo quia oẽs vir tutes et oĩa dona graciarũ quas requiru neceſſitas ſalutis infunduũt᷑ ſimul in par⸗ uubl baptiʒzatis.Qð manifeſtuʒ ẽ fieri ſine apphenſione. niſi foꝛte quis vocet appꝛe henſion? hic tactus qua ſentit paruulus aquã Aiai ſancrificatã qua pfundit vel in qua mergitur.Et generalg dona gra⸗ rũ atʒ virtutũ de quibꝰ hic agimꝰ ꝙ ma⸗ ioꝛi parte ſine appᷣhenſiõe reꝝ ſuaꝝ ĩfun⸗ di.⁊ nõ per appᷣhenſionẽ effectiue. Licet interdũ cum appᷣhenſione aliqð eoꝝ vel aliquid infundatur. Sicut interdum gra oõpunctionis ⁊ gra deuotionis: necnon Gum znpii icelhe aunalibu nektafn übmole Candefi nusea bie 1 Kuoselia ſquale idatgean nalundli fonierbnn ſced ovhot aſandeiu Gupimmusn klerius dll htigafun Phnrüim Kdagonn: naltün fuserden nond ane rigcee eni Man⸗ amnange Glenrd Mranon Nommot Goeleuat ſurſorin Ginirni noenta hatesd⸗ lſflacioan Eusrenn Nchnese ſuäſi ſtteſte hiniti srd Pnlgtoin henni. ccei Uigein huldenn fucgepen ſalimif ohn L Dhegnden gbon fmmn, „ „ ng dnn. Katnis öbild en N. Anen tinginidn⸗ ein miki ſorſianen molasih togenenme onalionift Dusu Madeo. eummader ſolus dinn. eiecidan bchne⸗ Naiuniſe ntcrkdek iinc ⸗ aummt pbiſpen raborpot ſacras exbo:tationes audietibus. aut in diuinalibus rebus meditãtibꝰ infundun tur. Et qm̃ ſufficere ibi debẽt ad ſtabilien du bmoi amoꝛẽ ea in pꝛenominato tra ctatu de fide loquẽtes diximꝰ.no repete⸗ mus ea hic. tu ergo debes reminiſci eoꝛũ Lvt nos alia pſequamur S qualit᷑ hmõi amoꝛe videlicʒ gratuito Di ꝗs ergo qᷓ id eſt gratis dato ⁊ non naturali ſʒ ſupꝛa 2 natura diligat de?. Dicim⸗ foꝛtiter bmoi amoꝛe intendit ei: ? eius q . 7 5 ritur honoꝛ et gloꝛia ⁊ eo diligitur inqʒtũ bonꝰ nõ aũt ꝗq bonꝰvt determinauimꝰ: et ſicut de fide diximus.qꝛ ipſa ẽ obedien cia virtutis nre appᷣhenſiue nobilis q ẽ in teillectiua.Et ſic fide hmõi credũtur oĩa q ptinẽt ad fundamentum vere religionis. Biebmol amoꝛe diligũtur oĩa qͥ ꝑtinent ad dei gloꝛia ⁊ honoꝛe.⁊ etiã querũtur et fiunt et ſů ann Sil 7 omi bñplacita ipᷣius et declinãtur cõtraria.hmoi etiam amoꝛe amat᷑ moꝛs ꝓpᷣa et delectabil effi citur: in quo pculdubio bmõi amoꝛ na⸗ turã ſua euidetervincit et etiã ſemetipſuʒ: amoꝛe nãqʒ naturali ſuſtineri hoſſʒ moꝛs ꝓſic amato:amarivero nõ poſſʒ qm̃ aðo amara ẽ adðo inimica nature Si ꝗs aũt querat de inſaniſſimis hereticis.q viden tur amoꝛe demẽtiſſimo amare moꝛtem? nõ tm̃ ſuſtinere foꝛtiter quin etiaʒ ample (i delectabiliter. Jam rũdemꝰ in hoc ꝙ M ſcut foꝛtitudo viderur in eis et paciencia qð ẽ infirmitas atʒ debiliłas. Sic⁊ amen cia nõ anloꝛ qð in eis amoꝛ viden pot⁊ illudit eis dyabolus quẽadmodũ cõſue⸗ uit illudi paruulis quibus caſus ſilat eſſe ſaltus.⁊ qntũcũqʒ ſaltu ſe vulnerauerint dicltur eis a nutricibus et matribꝰ qᷓʒ bñ altaſti fili mi. ꝑ quã adulatimmẽ ſe magſ ſaltaſſe ſtrennua qʒ ſtalie cecidiſſe credur binc em̃ ẽ ꝙ gaudentde ipᷣa vulneratiõe caſus:nõ vtiqʒ vero gaudio ſʒ potiꝰ ſom⸗ pniato.inſtar freneticoꝝ ridentiũ atʒ cre⸗ pentiũ. Amolius Sicut fides infirma et claudicãs eſt que pendet ex diſpoſitiõi bꝰ que ſunt apud res vt in nomianto tra ctatu declarguimus. Sic et dilectio infir⸗ ma que pendet ex reruʒ bonitatis:quare ſicut hmòi fides virtus nõ eſt.ita nec dile ctio hmõi virtus erit. ſD£ ſi dixerit:qa N dilectio que in deũ ẽ ideo firma ẽ ⁊virtus qꝛ bonitas dei cui innitit᷑ imutabilis ẽ:et ſixa atʒ firma in vltimitate firmitatis.E. cie erũt ꝓphete ſublimi rat euidẽter:quẽadmodũ clauda nõ iðo firmioꝛ ẽ:qꝛlidius ẽ pauimentũ aut ſu⸗ ſtentamentu cui pede claudo vnit᷑. Nec ipᷣe pes inde foꝛtioꝛ. Sic nec affectus ſiue vis motiua nra nobilis ex hoc firmioꝛ ẽ ĩ parte illa:quia firmi imo fulcimento di⸗ uine bonitatis innitiAr:nec pes eius mi⸗ nus claudus id ẽ dilectio. Lũc em̃p ean⸗ dem viam ſtrata aut idem panimentum claudi et ceci ambulaãtes eque firmit᷑ am⸗ bularẽt. Hoc aũt nõ ẽ verũ ⁊ hoc ẽ:qm et ſi eiuſdem foꝛtitudinis vł firmitatis fulci mento innitant᷑ no tamẽ eque foꝛtit inni tũtur eidẽ.ymmo claudi ifirmiter. Hmoi autẽ exemplũ euidẽs eſt in hoĩe altero pe de mutilato.qm̃ greſſus eius nõ eſt recii⸗ oꝛ ſi ambulet lignipede ferrea qᷓʒ ſi ligni⸗ꝰ pede lignea. Nec ipſemet in ſe magis fir mus aut foꝛtis.Et de hüjs ſatiſfecimꝰtibiĩ pcedẽtibus. Amp. Si vis nra appᷣbe⸗ ſiua nobis deſupꝑ recipit illuminationes nobiles naturalibus ſublimioꝛes alq; pᷣ⸗ ſtantioꝛescur non ſilr et vis noſtra moni ua nobilis congruẽtes ſibi deſuꝑ reciꝑet pfectiones naturalibus melioꝛes. cũ ⁊ ill magis egeat⁊ ꝑiculoſius careat.Ea ſiqui dẽ bello quocũq; vicioꝝ expugnata.nipil ſuꝑẽ nobis reſidui.ea vᷣo defenſa atʒ ſal⸗ ua ⁊ oĩa in tuto ſunt.et victoꝛes exiſtimꝰ. Amp̃.Wanifeſtuũ ꝗꝛ ꝓphecia illumia tio ẽ ſuꝑ oes illuminatiões animaruũ nra rũ. Manifeſtũ aũt ẽ illã nõ nature nr̃e vi⸗ ſu vel oꝑpatiõe.ſed ſolo creatoꝛis munere gratuito aduenire. Sicet ſunt multe alie tales illuminationes.ſicut et reuelanões oẽs eoꝝ.quonꝝ cognitionẽ nõ attingit ĩtel lectꝰ humani naturalis poſſibilitas. ant igr cum iſtis dabit ꝓpoꝛtionales affecio nes deꝰ eis abus dat hmõiillumĩanões aut nõ. ſi dat. Pabęmꝰqð intendimꝰ Si vero nõ dat.In ſolo iggur lumine ꝓpphe ꝛes alijs hoĩbꝰ. In alijs aũt ſiles aut equales. Hoc auteʒ manifeſte ſemꝑ apparuit ſalſum eẽ. ſꝑ eĩ ꝓphete ceteris ſanctis viris vita ſanctio⸗ res ⁊ ſublimioꝛes extiterũt tanto qnto ꝓ⸗ phecie lumine clarioꝛes. Amp̃. Lum naturalis cognitio nec ſit naturali dilecti⸗ one inferioꝛ. nec magis diſts a ſtatu glo rie. intercidit aut mediũ inter cognitioneʒ natnralẽ ⁊ eã q̃ ẽ gloꝛie. Mediũin; gra⸗ cie qð ẽ fides.vt ia declarauimꝰ. Interci⸗ det igr ⁊ inter dilectionẽ naturalẽ ⁊ eam dilectionẽ ꝗ eſt gloꝛie media.Et ad hunc P Z modũ ẽ oſtendere de alijs affeationib. habitibus. videlicet ð ſpe imoꝛe et qui P Puſcunqʒ; alijs. Q ſi quefat.vtrũ appᷣ henſio ſiue cognitio q ẽ vel erit gloꝛie.pa riat dilectione ſibi congruenteʒ in gloꝛia. Reſpõdemus q; nõ ẽ neceſſe.quoni⸗ am ſimul anime aanemſender totum qð ẽ gloꝛie nõ pars poſt partẽ ſed ex fon te vno totũ ſimul effluet. et ſi iſtud ↄcede remus.nõ eſſet cõtra id qð hic dicimꝰ. ſʒ potius cõtra aduerſarios. Si em̃ natura lis cognitio naturalẽ parit dilectionem ⁊ eęa q eſt gracie cognitioſeã que ẽ gloꝛie di lectionem.quare et ea que e gre cognitio vigelʒ fides congruentẽ ſibi pariet dileci⸗ onẽ que ſilr erit gloꝛie nõ nature. Jaʒ oigr ſtabiliuimus tibi virtutes ſublimes ⁊ nobiles traſcendẽtes nobilitate tam con ſuetudinales q; naturales ſtabilitiõevni uerſali. ⁊ oſtendimꝰ tibi differẽcias eoꝛũ videlicet cõſuetudinaliũ et naturaliũ.Et OANconſuetudinales adiumenta quedam ſunt viriũ noſtrarũ naturaliũ leſarum et multipliciter infirmarũ.quẽadmodum qᷓ dã inſtrumenta et adiumenta ſunt pedũ occaſionatoꝛũ et manuum.Et qm natura les virtutes ſunt ſicut mẽbꝛa ſana pedes ſcilicet ⁊ manus. Uerũtamen quibꝰ nõ ẽ poſſibile ambulare ſi npꝛavel vitſa planũ naturalis equitatis. Et ꝗa nõ eſt per eas operari vltra limites nature vel ſupꝛa.ne q; coꝛpaliter neq; ſpiritualiteret quia iſte etiã ſi in nobis pfecte inuenirẽtur.no poſ ſunt nos defendere vel tueri a coꝛruptiõe in qua ſumus.neq; a paſſionũ pꝛelijs.ne ꝙ; inſidijs et inſultibꝰ malignoꝝ ſpirituũ Etiã quia ſi eſſet vera ſentencia platonis de aiabus huanis eẽt vnaqueq; earuʒ in iſta miſeria ſicut eger medicus febꝛicitas Eetigimꝰ auũt exempla multa de iſta miſeria ⁊ cõparqtiões videlicet quia aia humana eſt in e moꝛtis hmòi ſicut li gni aridũ in medio ignis.⁊ ſicut hõ mer lus in ꝓfundo maris aut aquarũ multaꝝ ⁊ ſicut aqua fluidiſſima atʒ labiliſſima in vaſe vndiq; pfoꝛato.E tſimilia multa di⸗ „ Jmus que ſenſu manifeſta ſunt Exꝗqbus cõſeques ẽ ex neceſſitate ſublimioꝛes ani⸗ mabus huanis in hac vita virtutes eſſe neceſſarias q illas in medio ignis bmõi tueant ab incẽdio et pfundo aquaꝝ alia q; defectiõe et invaſis foꝛaminoſis.id eſt in coꝛpibus iſtis eas ↄtineãt atq; ſeruẽt a virtutibus quẽtibus qꝛ oꝛiginalis coꝛruptio eſt tolts diſcrimioſitas iſta atq; periculoſitas qud diximꝰ.et ẽ longe maio: atq; numeroſioꝛ in periculis qua dixerimꝰ Declaranimus etiã cuʒ hijs oĩbus.quia iſte ſublimioꝛes creatoꝛ electis ſuis inſeruit ad volandum virtutes. que merito theologice nominã⸗ de ſunt.qꝛ iſte ſublimioꝛes ſunt ſic ille q̃s in ſublime beatitudinis.Et quia operati⸗ ones earũ volatꝰ ſunt cõꝑatione opera⸗ generibꝰ. Exepla vo que de miſeria aiau humanarũ quas in pᷣſenti vita paciũt p⸗ tionũ que ſunt ex alijs duobus virtutum poſuimus ꝓſequi ſuꝑſedimus. ꝓlixitate timentes.Declarauimus etia tibi ꝙ neqʒ ↄſuetudinales neq; naturales ſunt pfecie bonitatis autvirtuoſitatis.Et ꝓpthocno ſunt digne vᷣo noĩe viriutis aut bonitatt. ga neq; ve bonos aut virtuoſos efficinnt multas eius queſtiones q̃s audiſti ⁊ ꝓpt de ea.credẽtes ꝙ ꝑ ea nõ poſſet aliq cea eos ĩ quibus ſũt. Specialit᷑ aũt de dileci one naturali latius ꝓſecuti ſumus.ꝓpter opiniones aliquoꝝ qui nõ recte ſenſerũt tura diligere creatoꝛẽ plus q̃ᷓʒ ſe.et hũcer roꝛem euidẽter tibi deſtruximus. Similis⸗ ter ⁊ erro alium quoꝛnudã qui opinati ſunt eã non differre ſcõm ſpeciem ab iſta dilectione ſublimi et nobili.ſed ſᷣm maiꝰ et minus ſolũ.quos ex neceſſitate ſeqtur. ꝙ natura et gloꝛia.et ea que ſunt nature et gloꝛie nõ differũt niſi ſ̃m magis et mi⸗ nus.Et ꝓpter hoc vita pᷣſens ſtatꝰanima rũ hicet ſtatus gloꝛie nõ erunt differẽtes niſi ꝑ eundem modũ.hoc autem deſtrue us in ſequentibus. Saü volueris ymaginari puritatẽ ac nobilitatem ſubli mis dilectionis. reminiſci debes eoꝝ que audiſti in tractatu fidei virtutis.Eſt em ſi . 7 R . milimna ſgin generatione: quia deſup- tantũ ẽ videlʒ a datoꝛe bonoꝝ quẽadmo dũ fides ẽ generełbis mõlqm̃ vt dictũ ẽ ab eo quẽdmodũ fides nõ ꝑ opationem naturalẽ ipiꝰ quẽadmodũ cultellꝰalit᷑ a fabro alit᷑ a datoꝛe ꝗ dat eũ fabꝛicatũ atʒ ↄpletũ.Tercio ſiliſſima ẽ ei rectitudine cõᷣ tra claugicationẽ qu ibi dirimꝰ ⁊ bicteti gimus.Quarto foꝛtitudine qᷓ armat ⁊ ꝓ⸗ tegit animã in qua ẽ. maxie odio ⁊ ira contra iacula ignita iniuriarũ cõtumelia rũ atʒ pſecutionũ omniuũ. Lũ vᷣo volu eris ymaginari ceterasvirtutes ſiles huic ymaginaberis eas ex ſilitudine appᷣben⸗ .t. et diſpſione. Faciem auũt lciri in ſe- ſionu ſublimiu qualis ẽ ꝓphecia cum ra S pisſuis⸗ Uinarüre apuc nos ſun etele num. D. oies t ſimust ſuigaen jbenea lie Men iton fel Aude mMuͤͦtshno gusoceyi Npukuit ſlegt bei Pigii ſsſmneii ſmere Aeou uen Med ne⸗ fine ni noör gſi A giein Nnaput luehe Mun n Nchlittt Uehguel. Muesenn lgnaal minſi Priſen Mc N Wöun Nunn ſon ſ kgzdf ſalan ſuptn ſoig mnnel mitt poten ckeiin oſan p/ enn Nt N dul R; . eg. , miorzſung nlendn * * N 8 1 . —— guio ſere erpöofte Ntmin rſanhenes iujlnsſan Enmn oiſns „ V 772 . Seniinn s N * Y 9 2 E — —— = . —— S = £ E — —2——= — –— = S=n1ꝛ — = = = —— = = = = — — S mis ſuis ⁊ intellectus ſanctus.et modi di rie qʒ deoꝛſum retrocedere et recidere na uinarũ reuelationũ ſunt in hoc mũdo turaliter potentioꝛx aptio: ſit vtpote ad il apud nos. Quẽadmodũ em̃ illa ſuſpen-⸗ l ſum et eleuatuũ in ſublimi intellectuʒ hũa num. Maxime autẽ a ſenſibꝰ et alis que coꝛpis ſunt.Sic⁊ ille in ſpiritualibꝰ⁊ ſub creata. Qõ ſi quęſierit quis. et vbi et vn iat ſanitas àQ pnominata ifirmi ate et liberatio a pᷣdicta coꝛruptione. Reſpõdemus qꝛ a datoꝛe hmõi virtu⸗ limibus ſuſpenſum et eleuatũ detinẽt af⸗ tũ q ſimul cuʒ illis vtranq; largit quibus fectũ. Hocẽ vim noſtra motiuã nobilem. ipas infuderit.hoc aũt maxime virtutes Cuið exemplũ vnũ ẽ in beato mauro bea Rcramenor et ſacramentaliũ ꝗᷓ in ipſis i benedicti diſcipulo. quẽ virtus obediẽ. fieri conſueuit. licet ⁊ alibi et aliter ĩterdũ cie adeo rapuit et ſuſpendit a ſenſibusvot hoc faciat ſicut declarauimꝰin tractatu ð aquã nõ videret. ⁊ ꝑ ea intrepidus curre eiſdẽYẽ. Si as vo dixerit auc ſüt ret. Aliud exemplũ in ada ⁊ eua quoꝛum hinõòi virtutibus pᷣditi ſunt.vel eas hahe mẽtes hmõi virtutes velut in ſublime ra ant. Reſpondemꝰ ꝗꝛ reuera perpauci ſũto ptas adeo in hijs qᷓ ſurſuʒ ſũt occupabat qui eas habeat in pfectione et coplemen prßuclita ſud coꝛpalẽ nõ cognoſcerent. to. inus aũt pauci ſunt qui eas habent vt egit Beñ.ijj. Scdo ymaginabenis mediocritate multo ꝑ plures autẽ habẽt ipas ex ſui pfectiõe quales apparet in vi« eas in maxima imꝑ ectione ? pene inicia ris ſanctiſſimis.ꝗ ita ſũt ĩ mũdo iſto.acſi liter.⁊ hijs oẽs cõpꝑatione vicioſe młlitu⸗ iam extra eſſent.et quaſi viuunt in ſeculo dinis ppauci ſunt.Dicimꝰetiã quia multi altero et altioꝛi.icut dicit Aplus. noſtra eas habẽt in quibus no apparent ꝓpter aũt ↄuerſatio in celis ẽ. Lucidius aũt ap⸗ multas cauſas.quarũ vna ẽ ſilitudo que parebũt tibi cũ didiceris ꝗd ẽ effe in ſpiri ẽ in forinſecis oꝑationibus naturalibus ꝛu. Iſte em virtutes faciũt nos eẽ in ſpĩ et¶⁊ virtuoſis et etia vicioſis. ſicut eſt in ixſo faciũt eẽ ſpũales.⁊ faciũt hoĩes ſupꝛa ho ambulare et in ipᷣo co medere.ſiue eniz ey mieſ ⁊ pluſq; hoĩes.qð ĩſinuabat aplłs ĩ p virtute quis comedat ſiue ernaturali ap⸗ mo pᷣme ad cori.dicẽs.Lũ lites ⁊ ↄtentio petitu ſiue ex deſiderio voluptalis guſta⸗ nes ſint in vobis.in me adhuc hoies eſtſ. bilis ſimilime ſunt opatones foꝛinſece in Tercio ex ↄpatiõe vitioꝝ qumẽadmo actu comedendi. et plerũq; nibil omino dũ eĩ vicia animã humanam deijciũt atʒ differũt vel differre vident. Scoa cauſa ẽ demergũt.in ea que ſub õa ⁊ poſt ißam ranitas operationuũ ſublimium. Pauciſſi ſunt. et in eiſdẽ illã alligat incarcerat et ca ꝓ mis em̃ datũ ẽ illud ſꝑ eẽ in ſp̃j. Ubi aũt ptiuant. Naturales vo virtutes eam tenet ſepius hoc ↄtingit hocẽ oꝑationes.q ma cuſtodiũt ⁊ ↄſeruãt ĩ ſtatu ſuo ⁊ rectitudi ne naturali. Sic iſte ſublimes et nobiles gis ſepe animam humanam ſic eleuant . oꝛatio ſunt et ↄtẽplatio. nec mirandu eſt virtutes eam rapiũt et eleuat a ſeĩa.hoc tibi ſi rare ſunt opationes hmõicuʒ rariſ ẽa naturalibꝰſuis.et ſupꝛa ſe velut ſuſp⸗ ſimi ſint operatoꝛes.De bonis em̃ ac ſan . „ ſam in ſpuᷣalibus et eternis em tenent. ciis viris pauciſſimi ſun qui intendt ad Manifeſtũ ẽ autẽ he ex cauſa et ꝓpoꝛti eęas. Tercia cauſa e ſubtilitas ac ſpi —— one.Cũ em̃ iſte virtutes ſublimes ⁊ nobi ritualitas earũ.hoc Evirtutũ hmõi q̃ dif⸗ les nõ minꝰpotẽtes ſicut naturalit᷑ in ani ficilime cognoſcibiles ſunt. ipſos em̃ pleꝝ mã humana qᷓ; ipſa vicia.conſequẽs erit q; latẽt in quibꝰſunt.⁊ ipſimet ſunt ꝗ ma vt eam naturaliter aut plus aut eque poſ rme timẽt etiq cũ ipas habẽtvt fone non ſunt naturaliter eleuare ſupꝛa ſę vt vicia habeat. Reminiſci etia debes hiceoꝝ eaʒ dimitrere infra ſe. Ampᷣ. Acoꝛpo q pᷣdiximꝰ in pcedeubꝰ in declaratiõe hu ralia iſta et aduca p infirmitatẽ dico coꝛ iuſmõi ſcʒ qm̃ nec veri nomis bonitates ruptionis.poſſunt in eam hanc depꝛehẽ⸗ nec ſunt.nec. vᷣe bonos efficiũt.neqʒ vᷣevir ſionẽ quã diximus.erit ex neceſſariovtſoi tuoſos niſi virtutes iſte ð quib hic loqui ritualia et eterna per ſanitatẽ pᷣdicte infir-⸗ mur. Et hoc quidẽ ẽ qm nec ve rectos mitatis ⁊ liberationẽ ab illa coꝛtruptione nec ve iuſtos. Si eniʒ vt alibi diciciſti re poterũt in ipam eleugtionẽ quã dirimus ctũ ẽ cuiꝰmedia nõ exeũt ab extremis. re⸗ et etiã tanto ampliꝰ qnto ip̃a foꝛtioꝛa ſũt. ctũ inq; in magnitudinibus erit ad ſilitu caducis ⁊ coꝛpalibus.Et ipa gnima hbũa⸗ dinẽ et ꝓpoꝛtionẽ hmõi in moꝛibꝰ.cuius na ſurſum tendere ad ſublim̃e ſclic; gio media nõ exeũt ab extremis.exlrema aut b u .ð,ð s 7 . . . — R Curaat 4 S E exiens ab eo in aliquo erit recta. imi cõmodũ. De „ vite noſtre nõ ſunt alia niſi pᷣncipiũ eiꝰ et finisno c autẽ pucipiu ex quo fuvita nra et finis ad quẽ fit nideus Cũ igit ſicut ẽ ex deo totaliter ſic cit et ad ipᷣm. Tũc erit recta ꝓculdubio vita noſtra. Eodem mõ de intentiõe et de oꝑatiõe ſe habet.quo nia cũ fuerit intentio ex deo⁊ ad ip̃m non plius. Rectũ nõ habet curuitatẽ nec defle rionẽ. Curuſtas autẽ reditus ẽ ad pᷣncipi⸗ um. deſlerio vero exitus in latus. Intẽcio igit et oꝑatio quibus aliꝗs intẽdit ⁊ ope ratur ſibimet.hoc ẽ ꝓpter ſe.qð eſt dicere ꝓpter comodũ ſuũ vel vtilitatẽ ſu vł ali quid aliud eoꝝ circa que verſant᷑ hũana deſideria intentio ⁊ operatio curue ſunt. exeuntes em̃ ab intendẽte et operante. in eundem redeũt et recuruaãtur.Deflexionẽ vero babẽt intentiões⁊ oꝑatiões que in ꝓximi cõmodũ vel nocumentũ finalit᷑ fi unt. In latus vo ſiniſtrũ exiit intentio vel operatio iuxta ↄſuetudinẽ ſcripture ſaere cum ꝑ eam nocumentũ ꝓximi finaliter q⸗ ritur. In latus vᷣo dextruũ. cum eiuſdẽ ꝓxi — imi comodu. Intellige aut ↄmodũ larga iuren ice vt erii honoꝛ et voluptas ⁊ pla eitũ ꝓrimi. eius cõmodũ accipiatur. Euʒ vo intentio vel operatioe in finẽ ſummũ deu videlʒ. Hoc ẽ ꝓpter deũ gloꝛificãduʒ vel honoꝛandũ.vel ꝓpter bnplacitũ ei⸗ implendum.ipᷣa indubitanter eſt recta. Anmplius. Ex neceſſitate rectũ ẽ quod recto applieitũ vel applicatũ ab eo nõ diiſ crepat. an ſeſtui alit omniũ rectoꝛum ſpiritualiũ.rectiſſima eſſe diuinã volunta te.quare omnẽ intentionẽ et operationeʒ que ab ea in nullo diſcrepat neceſſe ẽ eſſe rectam Et idem ge voluntate ſencienduʒ MNAWoluntas em̃ q Riuine voluntati totalit᷑ , cõcoꝛdat neceſſario recta E.hec aũt ẽ qua quis vult qð deus vult. et ſicut deus. P pter ꝗð deus. Nullii em dubiuũ eſt curuñ et reflexum cũ recto applicata fuerint. ab eodem diſcrepare. Et hanc applicationẽ ſpiritualẽ et in ſpiritualibanõ itelligimus niſi ↄſiderationẽ ⁊ cõparationẽ eoꝛuz ad inuice. Qucadmodum em̃ qui copale re⸗ ctu ponit iuta regꝗula poſitione coꝛpalivt dinoſeat an rectũ ſit. Sic⁊ qui compatvo luntatẽ ſua volũtati Diuine. conſiderans an velit qð deus. et qualiter 2 ppter qð. Am atione ſua.Ois em̃ virtutibus qui de amicicia ſcpſerũt. vtꝝ recta ſit eius volũtas. Rñdemus q; hmoi voluntas ꝑ ſcrutatiꝰ ↄſiderata delczd Ea reclavolun tate.et diminuta a pfecta.recta enim vo luntas in ſublime diuine gloꝛie dirigit. ⁊ vſq; in illud extẽditur. Hmõi volũtas ig cet in plano.qm̃ nõ eleuatur ſupꝛa vtilita tẽ ꝓximi qᷓre deffeyxaẽ ex neceſſitate apᷣſcri pta volũtate quã neceſſe ẽ eſſe rectam.Di minuta etia ẽ euidẽter a ꝑfecta ſiue cõpie ta.cu tam lõge ſiſtat a termino ſiue fine / ẽdeus. Eſt ergo hmoi hõ ꝗ ſic vult. ſimilł viatoꝛi qui debet ambulare in ſublime.eĩ ambulat ꝑ planũ.Et qui debet pambsla re ſpaciũ multoꝝ ſtadioꝝ de quibanonp tranſit niſi vnũ.ceſſans in fine illius a vi⸗ 82 oiĩs intẽtio q ꝓpter deũ ẽ gloꝛiſicandũ.aut benepla⸗ citũ eius iplenduũ naturaliter vſqʒ in euz extendit ⁊ in eo finitur. Wan ieſtl ig⸗ tibi.ꝗd ꝓpᷣe ẽ rectũ in moꝛibꝰ ſiue ĩmo⸗ ralibus.hc em̃ ẽ ꝓpᷣe atʒveriſſime quod nec habet recuruationẽ neqʒ deflexioneʒ 7 qð in nullo diſcrepat a pᷣmo recto.qð ẽ veriſſima regula rectitudinis.hoc autem ẽdiuina voluntas ſic dicit ang⸗ ſup illud verbũ pſalmi. Rectos decet collaudatio. Tunc ergo ẽ tota vita hũana recta.cuʒ in nullo erit a ſuiæetremis. Hoc ẽa ſuo pᷣn Voio qð ẽ deus ⁊ a ſuo fine gað eſtipemer hoc autẽ ẽ cũ tota ẽ ab ipᷣo et tota ad ipᷣm nõ ei eſt tota ab ipᷣo cũ “ peruerſi ⁊ multofoꝛtius nõ eſt ad ipᷣm in eo qð ẽꝑ uerſum. Sili ſe habet de intentiõe de vo luntate ⁊ de opatiõe. Debes aut ſane quia nõ ſuſſicit rectitudo pficere aliquod Hꝭiſtoꝝ ⁊ ex toto depergare ſeu depurare a malicia.⁊ hoc ẽ qm̃ intẽtio ⁊ volũtas etia ſi ſic ex deo et ad deũ interduʒ debilisẽ ⁊ remiſſa. Inſupꝑ particularis vel ſᷣm quid. SDi em̃ aliquis vult aliqd qð deus ⁊ ſicut deus:eg quidẽ eius volũtas in illo ⁊ ſm illud recta. In alijs autẽ multis foꝛſitan ẽ diſcrepans a pᷣſcripta reguercctitudinis Et in hoc ipᷣo foꝛſitan nõ ſatis firma.nec ſatis feruens:nec om̃ino depurata a ſuo ↄtrario.Juxta id qð legit᷑ ꝓuer.xxi.vultet non vult piger. et ad Rom. vij. Qõ nolo hoc ago. poteſt igitur eẽ ꝙ voluntas ſᷣm Applicationẽ ſpiritualẽ facit ſue volunta oquid vt diximus bona ſit.⁊ non ſimplici⸗ ns ad dei voluntatẽ ex qua applicatione dinoſcere poteſt ſi dei voluntatem videt ter nec vniugrſaliter. Sed cũ voluntas id ẽ vis volẽdi feruẽs ẽ ⁊ firma.⁊ vniuerſali 3 ant nonit. Merito aut querit qgratis B Mul bonũ alterius.quemadmodu dicũt Dlbcdr . — rel ſurus bonitan isbis ſnotel nee boritib hespol ius vol licame menn lſennis Pde uun nulenpn luabue ninmrsſon ſent inok⸗ . Poeſt eulen ehſ Winel ſie nnnc aap aun misi ngen nt ntrqui Mngtan mmaeto Mnotgtint tſeeſtate Menigni aade Pinerie Wernhtl uchn chei L ah Antc nodt zmahe⸗ ſeigne Gine Ebnonne mentene enan ninegguen deumrſinnh ianarſtni⸗ rſeigſeeen e ieuſri Eanofi aiog ndaaenſon Mordecten ſansiufeie⸗ Uandial ueün nünnor Nfruni⸗ nnini zinoſ ate su nsun utianl nms Miih irin ii 31 d . = — —— — ☛ = — — — S=* S== SS ſN =☛ — =☛ — — — — ⁊ = ☛n, = . ter ſiue totaliter extenſa in deũ nihil hñs recuruationis aut deflerionis.tũcẽ bona bonitate pfecta ſimplr.bonitas ei volũta tis hijs qtuoꝛ cõſiſtit vx delicet rectitudine feruoꝛe firmitate et inlegritate ſiue totali⸗ tate. In viris eĩ malis ⁊ aligbus vicijs la⸗ boꝛatibus expimur.vt⁊ bonas diſpoſitio nes volũtatis habeãt ⁊ bonos eni habi tus volũtatũ ſed particulares. Nonnulli ei carne lubꝛici pij i pauꝑes inueniũt᷑. Et inneniturvoluntas pticularis in eis recta et feruẽs ad ſubueniendũ pauꝑibꝰ ⁊ hoc ꝓpter deũ ſic et alie multe bone volunta tes pticulariter ⁊ recte inueniũt in viris⁊ mulieribus ⁊ vocantur virtutes ⁊ moꝛes laudabiles. nNos autẽ intelligimus æ virtutes ſunt ſᷣm quid et ꝑticulares atʒ di eſimpłer ⁊ hoc declarabimꝰ ĩ ſeãntibꝰ eſſe niſi vnã virtute nuero etvna bonitatẽ el foꝛlitan ęẽ quatuoꝛ ſicut videt allega aug? In libꝛo de moꝛib? ecclie catho⸗ lice.Abi pꝛudenciam dicit qntũ ipᷣe capit aut intelligit no niſi amoꝛẽ pꝛudent᷑ oĩa faciendi nihil temere vel incaste. SRimili ter ⁊ iuſtieia amoꝛẽ ſilem ad ea q̃ ſũt iuſta faciẽda ⁊ foꝛtitudinẽ ſimilẽ amoꝛẽ ad tole randũ vel ſuſtinedu foꝛtiter quicꝗd opꝑtet temperanciã ſimilẽ amoꝛẽ ad pᷣſcindẽduʒ Acoꝛpi noſtro ſint pᷣſcindenda.bñ igit᷑ ſe babei diſputare ⁊ ꝑſcrutari de hijs vtru veritas ita ſe habeat. Dicimꝰ igit in ᷣ mis ga amoꝛ vie ꝓpter flnẽ.⁊ amoꝛ ibius pꝛopter le.vel vnus amoꝛ ſunt vel er vnqy amoꝛe.queẽadmodũ amo: viui ꝓpter ſa poꝛem.eęt amoꝛ ſapoꝛis ꝓpter vinũ vnus mmoꝛ eſt. Quare amo: dei ꝓpter ſe tm̃. et amoꝛ cuiuſcũq; alterius ꝓpter deũ.erunt ex neceſſitate vel vnus amo abitus. vel due diſpoſitiones e no amoꝛe habitu. Hoc aut dicimus quia amoꝛ dicit ſm du as intentiones.Dicit᷑ eĩi amoꝛ ⁊ iße habi⸗ tus quo aliꝗs amicus vel amatoꝛ dicit᷑ ? ipᷣa diſpoſitio qua amãs in effectuvłama re.receptũ etiã ẽ apud oẽs noſtros videli cet ſacros doctoꝛes atʒ ſcolares q vna ẽ * Dilectio dei gt ꝓxtmi licet duo mandata. Zuna hunc modũ neceſſe eſtvnũ eſſe amoꝛẽ dei et oĩm alion q ꝓpter ipᷣm ſolũ mõ diligunf qcunq; illa ſint. Quicũq; igr amat bñfacere beneviuere. aduerſa pati ſeu quodcũq; aliud bonũ ꝓpter illud tm̃ o amoꝛe amatid qð etiã ipm. vnus auꝑ . — Poteſt autevideri ex que dirimꝰ.non eſt ⁊ ſolus amoꝛ quo ipᷣe diligit ſcõʒ quẽ⸗ cunq; triſenodoꝝ qs determiauimꝰ.qre vnus erit amoꝛ ex neceſſitate quocunqʒ alio ꝓpter ipᷣm ſolũmõ diligũtur. quare nõ erunt quatuoꝛ.vt viſum eſt beato Au guſtino. Qui ei recx ⁊ laudabiliter amat pꝛudẽter agere nõ amat illud niſi ppt᷑ de um ſic iam multipliciter declarauimus.q̃ᷓ re non erũt neq; quatuoꝛ virtutes niſi ra tiõe vel relatione. neq; quatuoꝛ amoꝛes amoꝛes illi de quibus loquit iße. Am plius. Si amoꝛes iſti diuerſi eſſent ꝓpter diuerſitatẽ rerũ.neceſſario et fides valde diuerſa in vno et eodẽ fideli ꝓpter tantaã diuerſitatẽ creditoꝝ. Diuerſa inq; non ſo lũ numero vel ſpecie ſed etiã genere⁊ p: dicamẽto cum in ipᷣis creditis inuenian minute valde.nec ſunt noĩe virtutum di⸗ ꝙ oẽs iſte diuerſitates manifeſte.Oa ſi dixe rit quia non ẽ neceſſe vt fides diuerſifice ſᷣm diuerſitatẽ creditoꝝ qm̃ nõ ęab ipſis creditis.ymmo ẽ lumẽ deſuꝑ infuſuʒ ani⸗ me fideli.et eſt vna numero etnon ſubie cio ſequẽs vnitatẽ pꝛincipij ſui atq; dato⸗ ris.quẽadmodũ diximus ⁊ declarauimꝰ in tractatu de ipᷣa fide.que veri noĩs vir⸗ tus caput ẽ ⁊ fundamentũ vᷣe religionis. neceſſe habet dicere et de amoꝛe vero et puro creatoꝛis qui deſurſum eſt. ab ipſo ſcilicet creatoꝛe.vt donũ gratuitũ ipᷣiꝰ de amoꝛibus em̃ et deſiderijs que ab ip̃is re bus in animabꝰ nr̃is generant᷑. Nõ de⸗ bet eẽ tibi dubiũ.quin ſequatur diſpoſiui⸗ ones rerum a ꝗbus generãtur. Hoc ẽ qm̃ varient᷑.⁊ diuerſitate iuxta vnitatem ⁊ di uerſitatem ipᷣaꝝ rerũ hmõi. Ampli2. Acontrariis hoc ẽ a cõtrarioꝛũ ſimilitu⸗ dine manifeſtũ tibi fieri poteſt ꝙ ditimꝰ. QAnsaglno i em̃ ex eodẽ amoꝛe turpi q̊ ardet in mulierem aliqua turpis amatoꝛ ipius tam multa tanq; diuerſa et etiaʒ cõ traria opatur vt in ea ſizas expleat libidi⸗ nes. Similiter et auarus ex vno⁊ eodem amoꝛe pecunie.nunc arat.nunc ſeminat. nũc negociatur.furat᷑ qñq; rapit quãdo⸗ q;. emit et vendit interdũ ⁊ etiam occidit Eodẽ mõ ſe habet⁊ de ſuꝑbo in oĩ ramo vel ſpecie ſupbie. Innuerabilis ei ẽ diuer ſitas oꝑationũ ipiꝰ quas oꝑatur.vł ꝓpt inanẽ gloꝛiã adipiſcendã vel ꝓpt᷑ hono⸗ rẽ aliquẽ habendũ vel ꝓpter aliꝗd aliud ex hüs qᷓ reqrit ſupbia.Quare ex vno eo demq; amoꝛe dei nihil ꝓhibet eſle pone quaãtucunqʒ multitudinẽ aut diuerſitatẽ oꝑationũ.q vie ſint ad obtinendũ finem Vrſrαοα πααρν Be Dp qp amoꝛẽ dei q̃rif᷑. Amp.Interroga ſin gulos ſctõꝝ viroꝝ ꝗ ta mla aria opäak ſiue ĩ dauſtris ſiue ĩ alis loct aut officuis. ꝓpt᷑ qdᷣ vnuſꝗſq; eoꝝ illa oꝑat.Rñdebit idubitãt᷑ vnuſꝗſq; ſe oĩia hmõi oꝑpan ppt amorẽ dei ⁊ ex amqx dei.Cerniſſimũ aũt hʒ vnuſqſq; apud ſe ꝗd ſit ei pꝛincipium mouens ad operandũ quicꝗd operatur. Nec habet locũ in hoc apud aliquem er roꝛ vel ignoꝛancia.Quare manifeſtũ ẽ ex vno et eodeʒ amoꝛe dei poſſe eſſe quantã libet multitudinem atq; diuerſitatem bo ceſſe eẽ quatuoꝛ amoꝛes aut quatuoꝛ vir⸗ , vtutes de quibꝰ ſupꝛa fecimus mentioneʒ on inq; neceſſe eſt ꝓpter diuerſitatẽ ope rũ ſolũmodo. Si quis autẽ dixerit qa tota illa varietas bonarũ oꝑationuʒ po⸗ teſt eẽ ⁊ ſufficiẽter ex ſolo dei amoꝛe.ergo nõ eſt neceſie ponere virtutẽ aliquã aliaʒ vel ſuperuacuũ eſt ponere quacũq; aliã. Fel demus in hoc quia ⁊ ſi nõ pꝛo pter ſola eſſenciã operationũ neceſſe eſſjʒ alias virtutes ponere.tñ ꝓptermelius fſfe habere ipſarũ operationũ ponende ſunt quẽadmodũ ⁊ ſi ꝓpt᷑ ſolã eſſenciam ope ralionis que ẽ greſſus nõ ſit neceſſe pone re viſum tñ neceſſe ẽ ponere ipᷣm ꝓpt᷑ me lius ſe habere ip̃ius greſſus. Multo eniʒ et ſecurioꝛ ⁊ rectioꝛ ẽ ipᷣe greſſus ꝓpter vi ſum gradiẽtis. Similiter ⁊ ppter duricieʒ cutis in plantis pedũ aut foꝛtitudinem in calciamentis. Eodẽmõ ſe habet et ð pꝛu dencia in oꝑationibꝰ amoꝛis que multo melioꝛes et multo melius fiũt cũ pꝛuden⸗ cia eas rexerit.⁊ ſil cum foꝛtitudo eas fir mauerit. ⁊ cum iuſticia eas regulauerit.⁊ cũ tegeracia eas circũciderit.Et quicꝗd ti⸗ bi videatur foꝛſitan operatõ fidei de qua mentionẽ fecimꝰ nõ poteſt eẽ exulo amo re. Amoꝛ em̃ nõ poteſt imperare niſi quã tu ipa natura ꝑ ſe poteſt. autqᷓntũ poſeſt ex adiutoꝛijs ſiue graciarũ ſiue alijs.qua⸗ — re nõ poteſt imperare intellectui nro hu⸗ mano operationẽ que fidei eſt. niſi quate nus illã exequi nõ autẽ poteſt in illaʒ px ſe niſi ex adiutoꝛio fidei ſicut alibi oſtẽdimꝰ Nõ em̃ poteſtimpare hmõi amoꝛ niſi id cuiꝰ potemæ inuenit aut potentem efficit. Quia igr̃ nõ efficit potentẽ credere.neceſ⸗ ſe ẽ vt inueniat potentẽ credere intellectũ Aliunde em ẽ potens intellect⸗ credere q; ex amoꝛe. Sile autẽ valde ẽ licet nõvi deatur.quia ſicut nõ poteſt imꝑare vela-⸗ virtutibus tũa hocẽ quoniã nec potentẽ inuenit eiꝰ nec potentẽ efficit. ita nec ipᷣm credere niſi cũ intellectũ potentẽ eius inuenit Sic em̃ non pꝛeſtat volatũ. volare imperans ita nec credere cũ illud imperat. Iſte igit amoꝛ qm ſemp rectus ẽ cuʒ fuerit foꝛtis ii ue firmus.⁊ cu fuerit feruens cũ fueritvni uerſalis.erit viriꝰ veri noĩs nec vicin ſecũ ſuſtinens nec peccatũ.⁊ ẽ aliud foꝛtitudo eius aliud feruoꝛ.Toꝛtitudo eiĩ eiꝰẽ in ad herẽdo amato.hocẽ inſepabilitas vł diij er ficultas ſeparationis ab amato. Teruor rũ operationũ. Scoʒ hec igilur eſt ne⸗ Ka nihil aliud ẽ q; rehemẽcia deſideri⸗ oꝛũ earũ rerũ que querũtur amato.ſeu à Libet mõ alio ex amoꝛe illo. Hoc aũt inde manifeſtũ ẽ quia multo foꝛtius ⁊ firmius adherent deo qui multis alüs minus fer uent in eũ et in ea que eius ſunt etminus firmiter adherent eidem. Sicui vides / interdũ ardẽtius amant amici q; fratres. ⁊ vehemencius queruntur ea que ſũt eo⸗ rũ.q; ea que ſunt fratrũ nõ tamen firmi⸗ aut foꝛtius amant᷑ q; fratres. Similr acci dit interdum ꝙ feruencius amat᷑ ꝓximꝰ ᷓ; deus a viris ſanctiſſimis nõ tamen foꝛ tius qð faslitas ⁊ difficultas ſeparatiõis faciũt manifeſtũ. Incõparabiliter em̃ fa⸗ cilius a ꝓximis viri ſancti ſeparentur q́; a deo. Sicut eniz apparet innaturalibꝰ q/ queda ꝗbuſda alijs et facilius ⁊ vehemẽ tius calefiunt.non tamen caloꝛem aut fir mius aut diutius retinent q̃ʒ illa ꝓpter ſi militudinẽ in nꝗruralibꝰ.vt in ligno ari⸗ Q¶ do et ferro quo ad calorẽ.in aerę et lapi⸗ e et omni metallo quo ad frigiãäitatem. in diuerſis partibꝰ lerre quo ad hume⸗ factionẽ. Sic et accidit de iſto caloꝛe vita li atʒ viuifico.lignũ enim aridũ facilius ? vehemẽtius calet in tanto tempoꝛe qᷓʒ fer rũ.non tanen foꝛtius aut firmius caloꝛẽ retinet.ymmo ecõti rio. Eodem mõ acci dit in aere et lapide et om̃i metallo de fri giditate et frigefactione. vehemẽtius em̃ friget aer atq; facilius q; ferrum vel arge tũ nõ aũtfrigiditatẽ firmius retinet. Sic accidit in humefactiõe queda em̃ pantes terre et Ecilius et vehementius humectã tur quibuſdam alijs et ſunt pebilioꝛis re tentionis in hoc. ⁊ facilioꝛis deſiccatiõis Uerbi gracia.partes terre que diutius cõ ſueuerint eſſe ſub aquiscum aque hmõi receſſerunt aut conſumpte fuerint.inueni untur maioꝛis deſiccationis et duriciei q̃. ꝓglie et etiam pꝛioꝛis atqʒ facilioꝛis.⁊ pat⸗ „* R eshno ſuequi⸗ s ſuee nilcere lominat cgiuſcun nineto gri, ſſiois anocd gbilbe nonag alienli rodiu banllte ltickern Quidege lensekoie Pbenion Pbonn S haſons⸗ Gienen elnags Munnsein Wadii⸗ Ganns Ni lgtur ias Musri nnoee⸗ Ntnue⸗ gicpe nrni ſociſo appoſt a inheii Wai nſeue na Relge enfn ͤten gedi eniinin. Ahncn emmndic nenwi ensciirn Noisraäid. Achatiin nlegcbäünt anan n ümmm Eilo borün otrnstin Unis disnine eensſmnanng n. Zune, ntdöte nnmrcsgtid ri nötn Gans ani mnisnömmn ſalasſ Nögansila⸗ õ wtinnaumi . dius: ei nenotn garizils g bo. inlgon Miinadl Aufihinn necd nnnitit Girnili – cuiuſcunq; animalis. Jacilius tamẽ alu appbenſionis et elongationẽ amati in il⸗ En. aut impeditur contrarijs. maioꝛeʒ aut mi N , ies bmõi terre vocantur vulgariter noes us eſt quod dicimus. videlicet quia firmi tas vna eſ ex diſpoſitionibus que reqrũ⸗ ſiue quia natent in aquis diu. aut aqueĩ eis.ſiue quia diuerſe diu iacẽt ſub eis. Si is. E tur ad hoc vt dilectio ſit virtus. quoniam militer et aer vebementius atq; faciliꝰ il⸗ ſine firmitate nec eſt etiam habitus. qua re nec virtus.cum omnisvirtus ſit habit⸗ In rationem ipᷣius virtutis cadit foꝛti tudo ſeu firmitas. Inde enim ⁊ nomẽ ha luminatur multis alu s et etiam qᷓʒ oculꝰ „ * mine totaliter exuitur q; in oculo.qð tali ipᷣſſiõis eiꝰ veſtigiũ ĩ oclovñ ⁊ viſ-poſtea/ibi quia requiritur ad ipᷣm etiam quarta ad modicũ ĩpedit᷑.Ex hiis igr ⁊ alus inue Q1 diſpoſitio quã ſupia nominauimus vni⸗- ter ẽ.qꝛ pꝰ receſſũ lucis exterioꝛ ergo nobis vt declaremꝰ rabilibus euidenter appere poteſt tibi.qꝛ uerſalitatem. nõ magis diligit qui ſeruentius. Feruor d ne autem iſte et ſi de radice dilectionis ꝓce- citur de aliquo quod ſcõm quid ſiue fᷣm erlalaten Quoniã igit᷑ iam alib didiciſti.quod nec ſimpliciter nec vere diꝰ dat.adiutoꝛiũ tamen habet foꝛtiſſimũ ex partem tm̃ de illo dicitur.vt non veęre nee bonitate et intentione appᷣhpenſionis hboc ſimpliciter album quod in parte eſt ailbũ tIm. ſic nec amicus alicuius dici poteſt vos re atqʒ ſimpliciter qui ſcõm quid tm̃ et in autẽ eſt ex vicinitate ſeu ꝓximitate amati Quid ergo mirum ſi interduʒ minus fer⸗ nplicite m quid tm et i uens eſt dilectio in deũ ꝓpter debilitateyʒ parte amicus illius eſt. Similiter? qui in la hoꝛa.Et quid mirũ ſi vehbemencia app pugnat aliũ nõ poteſt dici pacificus illiꝰ. gis ferueat in amatũ magis apphenſum aut pacẽ habere cuʒz eo. etmagis ꝓpinquũ.Pꝛopter hec dirit Jo hannis in quarto pᷣme canonice ſue.QAui non diligit fratrẽ ſuum quem videt. deuʒ quem non videt quomõ poteſt diligere. De ipᷣa vᷣo foꝛtitudine et firmitate amort legitur in Lant᷑.viij. YFoꝛtis vt moꝛs dile ctio.Et ad Rom̃.viij. Lertus ſum qa neq; moꝛs neqʒ vita ⁊c.poterit nos ſeparare a charitate dei. Sicut etiam ex eodem igne vnus ⁊ idẽ hõ poteſt.nũc magis nũc mi⸗ parte inimicus non vᷣe inimicus vel ami⸗ cus neqʒ ſimpliciter illius dici poteſt. Fo⸗ henſionis et ipe ſenſus adiuuatur. vt ma dẽ modo qui in parte perſequitur aut im 1 Et generaliter re ceptũ ẽ apud omnes.ꝙ qui amicus eſtto tum diligit. quod eſt amici.vnde ⁊ vulga riter dicit. Qui diligit me diligit ⁊ canem meũ Et generaliter qui aliquid odit ð bpo nis alicuius nõ eſt amicus illius. Am plius. Qui aliquid diligit de iniuriis aut contumelijs alterius aut dampnis illius aliquod.non eſt amicus illius.Quia igit omnes homines ſunt bona deinõ ſoluz nus calefieri. Sic ex eadeʒ dilectione po: ſed etiam magna bona ipᷣius.non ẽ ami teſt nunc magis nunc minus feruere.⁊ ni cus ði ſimpliciter aut vᷣe qani aliaud ho hil ꝓhibet exeodem igne nunc mna oꝛen / minibꝰ? odit. Amplius. Si ꝗs o nunc mino:em flamma emicare. Quẽad modũ ſcᷣm ꝙ adiuuatur ignis aut flatu neum vel equum alterius. non diligit ißm ſimpliciter aut vᷣe. Qñto amplius ſi non aut appoſitione ſeu aptatione lignoꝛum. diligit aliquẽ ey filijs eius. Quia vᷣo ſola vicia et peccata dei iniurie et contumelie noꝛem ſlammam emittit. SReadem dile ſunt. manifeſtũ eſt ꝙ quicunz diligt ctio vel flatu appᷣhemionũ ſe meditatio bene one lignoꝝ adiuuatur interdum vt maio — Quod ſi dixerit rem flammã. id eſt feruentioꝛem actuʒ di niam ad boc quod aliquis no lectiõis emittat.eęodẽ mõ ⁊ impędit᷑ cona cus. vl ſit icus. 10 trarijs. ⁊ ẽ conuenies ſilitudo. v guod eſt rit aliquid ex bonis dei vel quod diligat n ſit ami⸗ flatus ad iguem coꝛpalẽ vel augendũ vel aliquem exinimicis aut contumelijs dei adiuuandu. Poc allocutio ð amato ſiue ſed requiritur vt hoc faciat ſcienter ⁊ ex in ſt rung; giras H cunqʒ ex vicijs aut pecatis moꝛialibus Bam ealceudonn aut rememoꝛatöne amicus dei non eſt., ymmo inimicus ma- dꝛuũ. quaſi appoſitione ſeu aptati nifeſtus. Et hoe ſaltem facto et ſi non in⸗ cus.vłſit dei inimicus.non ſufficit vt ode appᷣhenſo. Uel quod appoſitio vel apta tentione videlicet vt intendat hoc ſacere tio lignoꝛum ad adiumentũ ignis coꝛpo⸗ ralis.hoc ẽ rememoꝛatio ſeu recogitatio contra deum vel ſaltem ſciat hoc eſſe con tra iboſum. Reſpondemus.qꝛ eouſaaʒ benefitioꝝ ad ignem ſpiritualẽ ꝗ è amor diligit deus veros amicos ſuos. vt non ſiue dilecio. Exhoc autem manifeſtj ſinat ignorare eos: que ei placent: aut l 4. 2 * dilplicent. Sicut legit me agnice Jo⸗ hãaãnis.ij.Unctio qua accepiſti⸗s ab eo ma . ſl-v. Ahae ahe Oe. oluαα tneparh õ s virtutibus le carminis pulcherrimi. in quo laus cre⸗ atoꝛis inceſſanter canitur. Eſt enim ſicu neat in vobis.et nõ neceſſe habet vt ali⸗ ipeinet ait. vniuerſa ſeries ſeculoꝛũ.ſicus Yas doceat vos ſed vnctio eius docet vos de oĩbus. Si ei oim piculoꝝ mavĩia man meq; cauẽda ſunt viaa et peccata.Eſt au tẽ deꝰ diligẽtiſſimꝰ ac fideliſimus cuſtos diligentiũ ſe maxime cũ cuſtodit illos ab hijs piculis.q̃re maxĩe oſtẽdit eis illa.⁊ p munit eos ab illis. Quare nõ ſinit eos er n rare in hmõi. Amp. qe dileclio dei eſt bonũ qð maxime diligit in electis ſuis. qᷓ nia ꝓpter illud et dat ⁊ diligit et remune xat illos ⁊ maxĩe vult vt cuſtodiãt illud.et vt ſibi caueant a contrario.q̃re maxiĩe lar Alt eis ea ꝑ q cuſtodiãt illud ⁊ ſibi caueãt AQA(òtrario.nõ poſſut aũt vel cuſtodire il⸗ ud vel cauere a ↄtrario.niſi cognoſcat ⁊ amiſis is piculũ ⁊ eiꝰ contrariuʒ.Quare neceſſe ẽ deũ illũiare amicos ſuos in hũs ꝗ tata diſtrictiõe pᷣcipit obſᷣuari ⁊ tam pe riculoſe obmitterẽt.De hmõi aũt ignoꝛã Ccia ⁊ ð alijs iã młca ĩ ſingulariĩ illo tracta tu iã dixvimꝰa ſcripſimꝰ ⁊ vbi excuſet⁊ vbi nõ.⁊? quatenus excuſet vel non excuſet. Jam igit᷑ declararũ eſt uibi ex hijs oĩ⸗ bus ga vera dei dilectio ſcllicet qaue verũ dDei amicũ efficit ſimpłr vniuerſalis eſt. et O nô admittens ſᷣm qd ſiue in parte.odiuʒ vel intentiõe vel facto.ſilr neꝗ; iniuriam aut dei cõtumeliã.qꝛ vtraq; illarũ impu⸗ gnat deus ⁊ hoſtiliter cuʒ eo agit᷑. Eodẽ mõõ non patitur iſta dilectio impugnatio nẽ vel bellũ ↄtra aliquẽ ſeruoꝛũ. Unuſaſ ¶q; em̃ rex et pᷣnceps in ſuis ſubditis impu gAnatur⁊ merito hoſtẽ reputat eũ ꝗ mili⸗ tes ſuos impugnat. Raro em̃ accidit vt ꝑ ſonaliter ipᷣi reges pugnent,.vel vt ſ con ta eos pugnetur. Si gs autez querat vtrũ leones et vꝛſi cocodrilli ⁊c hmõi ani malia que infeſtkunt hoĩbus diligenda ſint tan; bona dei ꝓpter ipᷣum.⁊ ita nec occidẽda erũt ergo nec exterminanda. Biñdemꝰi ̊ qaa diligẽda ſũt ad id ꝙ ſũt videlicet ad vſum hominũ.iqntũ ad vſũ hoim ſunt.⁊ ꝗa nõ ꝓſunt hoibꝰqnq; niſi occiſa.occidẽda ſũtvt habeat᷑ vſus pelliũ eoꝝ ⁊ carniũ et aliarũ parciũ.vel ad eſuꝗʒ gquodqʒ ſuo mõ eius potenciã ſapiencia carmen pulcherrimũ quod modularde⸗ cuiꝰ ſingule creature ſillabe ſunt. Singu le vᷣo generatõesvel ſecula ſingule Qa deo ſunt. Pꝛoculdubio enim qui non diligit carmen ſeu cantionem.non diligit illum. cuiꝰ laus in illo canitur. Di vero gue⸗ rat quis quomodo diligũtur ſerpentes ꝰ ſcoꝛpiones cum occiduntur. Jam reſpon Q dimus quia diligũtur ſicut diligẽdi ſunt. cum occiduntur ad medicinã. Similiter et cum occiduntur ne infeſta ſint homini⸗ bus vel ne noceant eis. Hoc etiaʒ examo re dei poteſt eſſe. Sic etiam cum occidun tur heretici tanqᷓ; venenata animalia. ne ſpiritualiter occidat homines alios.ſidẽ viuificam in eis extinguendo nõ exocho ymmo ex amoꝛe dei et hominum occidũ⸗ tur. Et etiam quod amoꝛis eſt cuʒ eis agi tur. dum ne ſibi vel alijs noceant ꝓbibe⸗ tur NHon multum lamen curanduʒ eſt de nece muſcarum.aut etiam maioꝝ anima lium. ſiue infeſta ſint hominibus ſiue ne⸗ ceſſaria atæalubria. quia reparatio ſaciil lima eſt et etiam hoc eſt lex dei altiſſimi? ſtatutũ ipᷣius et hmõi vt inuicẽ ſe occidat et etiam deuoꝛent et in hoc videntur alie hmõi naſcivt ſint in cibum alis. Jure em̃ ore rapaces aues et beſtie iferioꝛes e deuoꝛant. Pꝛeterea ipᷣo deo audo⸗ re homines dominantur piſcibus maris ⁊ volatilibus celi.vt inde pꝛout voluerint Vnme ant et occidant.ſicut legitur Gene is.ix. Sit terroꝛ et tremoꝛveſter ſuper om nia animã cia terre.et ſuper omnes volu⸗ cres celi.cum vniuerſis que mouentur in terra. Sicut aurem nõ opo:terquod ami cicia aut fidos eius extendatur viq; ad fe R& ſtucam vł paleam i er veros amicos iia videlicet vt ſi alter paleam alterius exar⸗ ſerit vel quolibet alio modo diſperdide⸗ itt contra ipſam amiciciam vel fidem ipt us feciſſe dicendus ſit Similiter neq; gui ceruum aut apꝛum occidit aut etiam Ele⸗ phatem Quiaetiam elephas in taãta mul⸗ titudine bonoꝛum dei vix palłea ſu. Et amoꝛem er voluntatem etintentionem. S Dicimus quia idem ſunt ſubiecto ſed vel ad medicina. Generalit᷑ autẽ omia di / ſi quis autem querat. quid differat inter ligenda ſunt oꝑa eius et ꝗga pᷣdicant vnũ boñnitatem. ꝓpter quod dicit beatus Au amoꝛ vel amicicia ab adherẽdo dicitur ⁊ guſtinus.qa omnia laudant deũ.diligen Ae etia ſunt vniuerlſe creature ſicut⁊ ſiſta 2 voluntas inquantũ i mperat aliquid fie⸗ mcteb chr Eunn insfn ſatcür⸗ Gidde llezpo ognm iitaft Nicee unclys⸗ Caun enpgns laöuspee Tbeeſüͤren tMiceti Neoglock Pusdie linsſe ſhasine 1 Pen „Iu rn . 1 Ae EaeENe Ren Wenea ein n in inint in an Tiandügi oini Dan entchir — lboran t jabonni anoane⸗ sn õ ktiam nae ui Nttla i öiinicikdi riuborſt ſundis airfte inn Wru odent vngde ab intendendo ſiue ab attendẽdo id qð queritur intentio dicta c.⁊ e in omi lũtas finis C(lolutas vero ſimpir imperiũ faciẽdi vel nõ faciedi aliqd quicꝗd illõ ſit volũſas vero habẽdi vel nõ habendi ali qu id deſideriũ ant ↄcupiſcẽcia eſt.Amoꝛ auteʒz volũtas ẽ alieni boni ꝓut de eo hie iogmur. Ueruũtamẽ amoꝛ ð ab adheren cia et affixiõe in amato.vł vniõe adama tũ.de qua vnione legitur. Actu.iiij. Wul⸗ titudinis credentiũ erat coꝛ vnũ ⁊ anima yna Jam igtr declaratũ ẽ tibi ꝗs amoꝛ ſit dignus noſe virtutis et noĩe bonitatis ⁊ etia qꝛ tres ſunt differencie qſi eſſencia⸗ les ipᷣuis pficiẽtes eius virtutẽ ⁊ bonitatẽ ⁊ hec ſũt rectitudo foꝛtitudo ſiue firm̃itas ⁊2 vniuerſalitas Quarts aũt differẽcia de qua locuti ſumus qꝗ ẽ feruoꝛ ſiue amoꝛ ipſius dilectiõis.illuſtrat quidẽ et facit vt melius ſe habeat.ſed nõ e de neceſſitate ipᷣius in eo ꝙ virtus aut bonitas.Et oſtẽ⸗ F dimus tibi.qꝛ ſeparat᷑ ab eo multociens „ Sunt auts alie differẽcie gbus pfici urlad gminentiã. alie ꝗqn q; ſcilicet quariũ Pma c teneritudo.Cuiꝰcõtrariũ ſuggillat deus Amos.vj. Dicẽs. Et optimo vnguẽ to delibuti nihil paciebãtur ſuꝑ ↄtritione ioſeph. Sunt eĩ quida duri amatoꝛes.ꝗ nihil ſenciũt aduerſoꝝ q amicis accidunt ſenſu cõpaſſionis.vndeæt teneri amato⸗ res dicutur vel tenere diligẽtes. qui om̃ia mala amicoꝝ ꝑ cõpaſſionẽ quodamod paciũtur in ipis. Sur ⁊ omnia bona per gratulatione. Becunda amplitudo leu latitudo ꝓpter qð de mãdato qð ẽ ð̊ ¶ Idilectõe dictũ ẽ.latum man atũ tuum ni mis. J.atitudinẽ autẽ iſtaʒ n mia intelligi mus qua etiã comp:enduntur inimici. „Nos autẽ exendimus eam vt etiam cõpᷣhendat vniuerſum. ymmo vniuerſaʒ ſeriem ſeculoꝛum ſicut iam pꝛediximus. Cercia vo pfectio eiuſdẽ ẽ charitas ſi⸗ uecharitudo. Qui dã ei vt ita leguamur deũ diligũt ꝓ modico ipᷣmæ q̃ſi vRile man cipiũ ipᷣm teærantes.Et qð ẽ deterius qua⸗ o ꝙ minoꝛi poſſunt ipᷣm hr̃e volentes ſ multo carioꝛẽ ipᷣm reputãtes.vt ita dica ur de pᷣcio ꝓ ꝗᷣ eis offertur totis viribꝰdi minuere conãtes Si ei offertur eis deꝰto tũq; regnũ celonꝓ obſᷣuatõe oꝛdinis car tuſieñ.ac ſi nimis carus eis exhiberetur.e nimiũ pᷣciũ ꝓ ea exigeretur Roſpondent le nõ im̃ velle facere vl dare ꝓ eo oblinẽ „ tio intẽtio pᷣncipalisvolũtas.id ẽqyo do. ⁊ ꝓ mino: ivellẽt ipm bre.⁊ vt vno verbo dicam⸗vix iuenitur atʒ rariſſime a nõpꝓ leuioꝛi pᷣcio q; ei offeratur velit ibm hre. ac ſi deus minus valeret oĩ eo qoð ꝙm eo habẽdo exigitur. ac ſipiculũ eis ĩmineę ret ĩ emptiõe ipius.ne fote nõ valeatim rtũ eo ab eis exigitur. Hij ſuut ſtultiſſi m i imo inſaniſſimi negociatoꝛes.neſcien tes.qꝛ qnto carius deus emit᷑.tato maiꝰ lucrũ ex eius emptiõe repoꝛtatur.et qnto leuius emitur ſeu vilius. Hoc ẽ ꝓ leuioꝛi pᷣcio vel vilioꝛi.tãto minus lucru ex eiꝰem ptione acquiritur. Ecõtrario aũt ſe babz, m in mẽtibus dyabolicis et ſecularibꝰet mẽ tibus diuino amoꝛe ſuccẽſis in qbus cha ritas ði diffuſa ẽ ꝑ ſpm̃ ſanctũ.Ro.v.Que ẽ finis pᷣcepti de coꝛde puro et ↄſciẽcia bo na et fide nõ ficta. pᷣme ad thy.pᷣmo. Que ilicet charitas ſiue charitudo toiũ oↄtra⸗ riũ in mẽtibus iuſtoꝝ ohanur pᷣdictis iam ↄditionibꝰ Quarta vo c imẽſitas.qui dã ei meiiri aclimitare volũt amoꝛẽ ipᷣm qntũ ad oꝑa.pᷣfigẽtes apud ſemetipſos. Quot ⁊ quata faciẽda ſint eis ꝓ amoꝛe di vt vltra je extẽdere nõvolẽtes.cogitantes apud ſemetipᷣos tot ⁊ tanta ꝓ deo facere mus vel daremus et nihil vltra vł ampli us. Iſti nõ attendũt qð dic veritas. Joh. iij. Sic deus dilexit mundũvt vnigenituʒ ſuũ daret. Inmẽſus aũt ẽ vnigenitus eiꝰ ſicut vniuerſalis eccleſia cõfitetur ⁊ pꝛedi cat. Inmenſus pater.inmenſus filiꝰ.imẽ ſus et ſpiritus ſanctus. Silr æ⁊ Johannis xv. Poc eſt pᷣceptũ meũ vt diligatis inui⸗ cẽ ſicut dilexi vos. Hoc eſt abſq; menſura ne aliquis limitet ſibi menſura aliquã in paciendo vel agendo amoꝛe ipᷣius. Hee inmenſitas vocatur ninietas. Ad epheſ ij. Pꝛopter nimiaʒinqlit charitatẽ ſuam qua dilexit nos. Similiter et vocatur ex⸗ ceſſus. Luce.ix.vbi legitur. Erant autem moyſes et helyas in maieſtate viſi ſtates et dicebant exceſſum eius quem comple⸗ turus erat in hieruſalem. Exceſſus igituxr vocata eſt iſta inmẽſitas ſimpliciter qua⸗ ſi exceſſus meſure. exceſſus enim ⁊ termi⸗ natio cõtraria ſunt. Quinta vero ſtut ticia eſt ſiue demencia.qua inſtar amoꝛe et inſanientium ſpꝛetis atq; relictis omni bus illum multiſequuntur. quemadmo⸗ dum amore inſaniens amaſius. relictis patre et matre et omnibus alüs amaſiaʒ ſequiturvilipendens omnia alia.De hoe Macthei. quarto. Relictis rheihibus et 2 . ä . 2 . 1 –— △ rz. a in. S N ⁊ inſultibus vincunt᷑/ etia extinguuntur tate difficile mobiles. Contrariũ autẽ pe nitus apparet in multis. Pene eĩ nihil fa cilius mouetur ſeu remouet᷑ a mentibus humanis q;; ipſe virtutes.et nullus caſus videtur facilioꝛ quã ab ipᷣis ſicut dicit po rioꝛi. Uicia autẽ nõ ſolũ infirmioꝛa ſi ut/qᷓ; ſ ðü Be. patre ſecuti ſunt eum. Similiter Luce. v. Relicus omnibus ſecuti ſunt eũ. Hoceſt ſtultũ dei qð eſt ſapientius hominibus ſi cut dicit aplas pᷣmo pᷣme ad Coꝝ.hec eſt ſtulticia de qua dicit idem in qrto eiuſdẽ Nos ſtulti ꝓpterxpᷣm. Manifeſtũ ẽ ipſa cottidiana exꝑiẽcdia ſenſus.q; ſtultos ym⸗ mo q́; inſanos reputet mũdus eos ꝗ ua deu diligüt. Buius rei exempla euidẽ tiſſima ſunt.illi qui mundo ſpꝛetolad fra⸗ tres minoꝛes vei pᷣdicatoꝛes ſe tranſferũt nec mirũ cũ ipi aplłi dñm hieſum inſannʒ eẽ crediderũt.ꝓ eo ꝙ doctrine⁊ pᷣdicatio oni adeo inſtabat vt nõ poſſet neq; paneʒ mãducare.ð hoc legit Marci.iij. Exierũt tenere illũ dicebãt em̃.qm̃ in furoꝛẽverſus ẽ. Audemus aũt et ampluus dicere.qꝛ NR ꝓpoſuiſſet in cõuentu omniũ angeloꝝ quia quedã foꝛnicaria ẽ in terns omi libi dini ꝓſtituta.omni turpitudine coinqna⸗ ta.cui vilidate vel feditate.nulla meretrix oparabilis. Hac volo ducere in vxoꝛem⁊ cõſtituere regina celoꝝ.et omino coequa re.⁊ inſuꝑ eouſq; amare eã.aut pꝛo latro ciniis ac turpitudinibꝰeius crucis affigar patibulo. Si inq; iſta eis proponeret. et hmòi vtita dicamus ſtulucie pꝛofundiſ⸗ ſimã et inueſtigabilẽ ſapienciãeijſdẽ non reuelareſipᷣm inſaniſſimũ reputarẽt.⁊ q; petrus ſilia audiẽs dixit eidẽ.Mathe.xvj. ip̃i ꝓculdubio reſponderẽt videlicet. Ab ſit a te dñe.nõ erit tibi hoc. Uerũ dubitã⸗ virtutibus tes ſunt. Ampᷣ. Qualiter ẽ ꝙ habitus caſtitatis vel cuiuſcunq; alterius virtuts vnica opatione contraria penuꝰextingni tur.ymmo vnico conſenſu in turpitudinẽ ſoꝛnicationis. Silr et charitas quaq; of⸗ fenſa moꝛtali penitus extinguitur In habitibus autẽ naturalibꝰ ecõtrario con tingit.quia neq; multociẽs aut frequẽter quieſcere deſtruit in nobis virtutẽ greſſi⸗ bilẽ aut voluntatẽ nobilem. ⁊ multociẽs nõ videre naut nõ audiredeſtruit ĩ no⸗ bis habitũ naturalem viſus aut anditus Amplius. Si aliquis habet ſcienciaʒ Fra malee ſcienci inq; habitũ.nõ ꝓpter eł loꝗ barbarice aut ſoleociſtice nec ppt ſemel ſcribere.nõ recte amittit habitii ci encie.Et ſilimodo.ſi quis habet ſcienciaʒ etiaʒ muſice in habitu.ſcienciam etiã pꝛa⸗ cticã.ſi milleſies abſurde canat aut ꝙætha riʒet.non ꝓpter hoc extinguitur in eo ſciẽ cia hmõi neq;ʒ; minuitur aut leditur.quin ꝙ Potius interdum auget. Que igit ẽ cau⸗ ſa vt virtus quatũcunq; foꝛtis aut firma ſit.vno coſtrario actu deſtruitur.⁊ non ſi milit ſciencia. Deindę cum foꝛtitudo beli⸗ lica coꝛꝑalis tot ſibi cõtrarios actus ſuſti neat. videlicet interdum fugam interduʒ cꝗſum.interdum captionẽc.carceſem ⁊vin cula ſuſtineat.non ꝓpter hoc moꝛiatur in viro foꝛti et bellatiuo egregio.qualit᷑ erit hoc.ꝙ foꝛtitudo bellica ſpiritualis nihil contrarij actus aut paſſionisſuſtinere po du nõ eſt de ſanctis angelis. ꝛilla clarita Neſt quin ſtatim cedat etetiam moꝛiatur. te fruentibꝰ gloꝛie.ſiltalia eis ibidem ve⸗ ritas ꝓponeret.quin ita faciendũ eſſe ſta tim agnoſcerent. Sed ꝓculdubioſſi petri tenebꝛas paterent᷑ petro ſiłr reſpõderẽt. Habet autẽ queſtionẽ nõ parũ diffici lẽ. ammirationmw multa apud multos ꝙ virtutes tam cito et tam facile et tam leui bus vt videt vitioꝛũ ⁊ peccatoꝝ ĩ pulſibꝰ imu qa cũ habitus ſint. ſunt ex neceſſi eta. SFacilis deſcenſus animi. Ampl. EFoipo ꝙ virtutes ſunt. ſunt foꝛtitudines foꝛtiſicãtes mentẽ humana q̃re⁊ inuictaʒ/⸗ ſiue inuinicbiiẽ maxime ab equalr etinſ. virtutes ſed etia infumitates et debilita⸗ 3ſunt. et Ampl.Cum incompabiliter maioꝛ ſit charitas ulegeen ec cupiditas et lu yuria.et quicꝗd eoꝝ ẽ.Qualiter cedit alte ri earũ. Uel ꝙex ea ſit.qualiter vincit᷑ ab altera eaꝝ ei ab aliquo quod ab ipſa ſit Jpa em eſt ſicut piroꝑgrandis.illevo nõ ſũt niſi ſtille ꝑmodice.Quõ igit᷑ tãta pira tam modice aque iniectione ſiue ſuper ef ſione extinguitur. Dixerunt quidaʒ hoc quia virtures indignantis nature c modicum fetoꝛis ſeu abhomi nationiꝰ a partevitioꝛum pꝛopter hoc pa ti poſſunt. et hic eſt ſermo homninum pue riliter ſencientium ⁊ res de quibus loqui pꝛeſumimus pene penitus ignoꝛantium. ac de ipſis vaniſſime ſompniantium. Alioꝛum autẽ ſermo eſt in hoc. quia faciliꝰ eſt deſtruere q; conſtruere. Hic au 36em ſermo eſt hominũ qquomõ effugere volentium. d non eſt ſermo diſſoluens nodũ queſtionis ⁊ auferẽs dubitationẽ. deſtaut. etetiin e ſun ſe lclſuſt nnanima guendm debllean belano⸗ afebſb 4o pyeer. es Ne oli Nhalcom alaktaäie u eppbere Pefnnnt pſeciq Pltrtſeße ſuepei tis ian ticon ſnnsog wahnn Uwaw Mün tſonin ſtr F luent Ceuceen Mshun llhonin⸗ Nonisin⸗ ſalorſmn nane nu ſtectqric⸗ Cnlinggi nlegrau luibuan⸗ PAunie ärg munm gninne inoof Mnciie ſllungt ſefmnſine if Pcling⸗ Nubnn aſene nei ☛* E = = = . B 9 Zecito igit virtutes nec cadunt nec deficlut. nec ſuccuũbunt. nec cedunt vicijs. ciiij „8 * . net de geometria vel grãmatica ad recti⸗ tudinem uite vel voluũtatis aut ecõuerſo uigee , nec extinguutur infirmitate aut debilita⸗ peſſimus em̃ hbomiuũ poteſt eſſe optim⸗ Tünun te ſua. ſed infirmitate aut debilitate ſu⸗ geometer vlł gramatic?. Jam igitur ſolui M iecti ſuftineus ei poꝛtaniis pſas ſcenim mmusillud duare ſoleod mni nibarban afunmzi in anima hũana qntũ ad pᷣſentẽ miſeria: mi voluntarij nõ minuut aut ledunt ſciẽ W quẽadmodũ bellatoꝛ foꝛtiſſimꝰſuꝑ equu ciam gramatice. Scienciã autem virtute,- ennn debilẽ aut viciatũ. Queadmodũ ei hmoi ex neceſſitate contraria eſſe opoꝛtet puer Aiptiri bellatoꝛ caſu talis equi neceſſe habet ca⸗ ſa igitur voluntaria operatio lederet eaʒ cis – ere. Et hoc ꝓpter debilitatez ipius equi aut extingueret,. jene boc aut ao que⸗ H nodisnice nõ ꝓprer ſuaſcum ſit foꝛtiſſimus ſic ⁊ viræ rebatur ꝙ multociens non videre vius dien nen tutes. Adeo em̃ debilis eſt anima buma⸗ habitũ naturalem nõ minueret aut lede —W na. adᷣo leſa ſiuevulnerata ſiueviciata oꝛi ret. Reſpondemus quia tociens ⁊ ta — gin ali coꝛruptione. vt leui impulſu facile diutinũ poſſet eſſe ꝙ omino illũ eitingue nekirin cadat ⁊ cũ ea vᷣtutes quas ſuſtinet et poꝛ ret et tale ꝙ velut quies ei eſſet.⁊ iðo illũs kdtig lat Mſidirerit auis qe virtutes debẽt ekficererac roboꝛaret. SDi quis autem. un n hoc ꝓhibere foꝛiitudine ſua.cum eaʒ foꝛ⸗⸗uerat ſi om̃ino extinguuntur virtutesq⸗ ekr tem efficiant et robuſtã. Rñdemꝰ ꝗqa hocq/modo tam facilis eſt reſurrectio ad illas len gi vnq; faciut qntũ et q diu vult. Qm̃diu eĩ Cet oꝑaillaꝝ. Quidã adeo ⁊ facile ⁊ cito re ſiushein vult vti eis et pugnare in ipᷣis ſiue agedo ſurgũt a lapſibꝰnõ tardi tamen ad peni dnlnan ſiue paciẽdo taàdiu foꝛtis eſt ⁊ robuſtus ꝑ tentiam.vt caſtitas non videat in eis erx—⸗ itnen eas. vbi auteʒ negligit et auertit ſe ab vſu tincta fuiſſe.ſed ad modicum doꝛmiuiſſe Namngnmni earũ et cõuertit ſe ad cõtraria. et ẽ ſieutin. In auo reſpondemus ꝙ quẽadmodum ki ſanus pugnatoꝛ qui ꝓiᷣjcit arma ſuaym⸗ carbo ſubito extinctus adhuc remanetca et e i mo dqs plus eſt ipam foꝛtitudinẽ et dat ſe lidꝰ.caloꝛe quoda q̃lis inuenit in cineris inng teuiſt in manꝰ hoſtiũ. Hicigr nõ ẽ dsfectus ar bus.⁊ ideo faciliꝰ reaccenditurqʒ ſit infri Nnin i moꝛũ ymmo defectbellatoꝛis.arma ipa gSidatus penitꝰ.⁊ aqua frigida humectꝰ nkontandn ⁊ foꝛtitudinẽ abijcientis. Que etia ſi per⸗ aut lotus ſit.Et in quibuſda carne lubꝛic Nirmese ſiſterent victo vel capto aut interfecto bel ſe habet ꝙ in eis etiam poſt lapſuʒ rema Vin unnn F latoꝛe nihil tamen per ſe poſſent. At⸗ net quidam caloꝛ.id eſt amoꝛ caſteviuen iitianmn tende autẽꝙ licet virtutes foꝛtificent ani di. Longe quidem diſtans ab ip̃avirtute ialneni mas hbumanas.noõ tamen eas liberant a caſtitatis. quẽéadmodũ caloꝛ in carbone tgen dl vulneribꝰ et infirmitate oꝛiginalis coꝛru- extincto ſubito remanens ab ardoꝛe ipſi CusfmnulsmD . ptionis in hac vita.Et ido quantũcunq; us. In hijs igitur facile reaccendi poteſt init ny foꝛtes ⁊ firme ſint virtutibus anime bu⸗ der graciam penitudinis virtus caſtitatt. Utuntelil, mane.multa tamen infirmitate et vuine“ Quidam vo remanent non ſolum extin⸗ tärnunſ rate et circũdate ſunt in vita iſtꝛ. Per⸗ cii ſed etiam frigidi et madidi.hij ſũtqui imaugl ſcrutatius aũt ⁊ latiꝰꝑſcrutabimur ð hoc poſt lapſum remanent opigi vł toꝛpen⸗ ngiit in ſequẽtibꝰ ſcilicet in tractatu de tempta tLes.et iſte toꝛpoꝛ eſt in eis frigiditas ſpiri anmnki tionibus et reſiſtencijs et plese de hocin tualis. Remanent etid madidi reliquis aetbihet SG elligentibus ſatiffac ny. Debes au quibuſdam pꝛeterite vou ptatis. et ho2n giziehri tem ſcire. qa volũtariè oꝑpationes ſunt ꝗq⸗ reſurrectio longe difficilioꝛ eſt. quẽadmo Digtiune bus marime impungutur virtutes.æ hoc dum reaccenſio carbonũ. qui poſt eniu⸗ e geſutſl qm̃ virtules vt ſupꝛa diximꝰ aut volunta cctionem frigidi et madidi ſut facti.⁊ ſicut unn mmnal les aut nõ ſine volutate ſunt: et ppt hoc lignoꝛum de aqua frigida extratcoꝛũ vel nun impugnat etia ſciẽcias qͥ virtutes ſũt. qm̃ exeuntiũ Inde eſt e dum in deliciüs ſunt nndgt Pei voluntati oiſctiſſime ſunt.vtpo erigen aur in deliciarum reliquũs ſiue enam pꝛe — tes recnificatgs ⁊ viuiſicãtes ipam. ⁊ ꝓpk ludijs anime humane ſeu hom ines. dif n nin hocipᷣa cadènte ? moꝛiente qntũ ad vitã ficilis eſt reuerſio ſeu conuerſio ipſoꝛum mlele hac ſcilicet gre cadut moꝛiũt ipe. Scisctie quemadmodum diſſiilis accenſio ligno ugoan vero moꝛue a volũtate ſeparate junt. et rumlaqua fnigida aſperſoꝛum. eam ad⸗ — ꝓpter hoc nihil ad eas de erroꝛe aut per, buc diltillätiu. Jam igit dium⸗ eſſen nahg uerſitate volũtatisvñ ⁊ pfectiſſime eẽ poſ ciã virtutis ſcõm omnẽ intentionẽ ⁊ mo⸗ in ſunt cũ puerſiſſima volutate nihil em̃ ꝑti⸗ dum.et declarauimus ꝑſectiões eius ſeu jicvon eronhin cönltin 6 * C . „ . Rt ee Equ De differẽcias quibus pficitur in apirtus e noĩs ad boc nriir virtus direno coõm quid. Firmitasvidelicet vniuerlali tas rectitudo nõ diminuta. ſʒ extẽſa vſq; ad finẽ vltimũ qui ẽ deus.deinde viuaci⸗ tas que ſufficiat mouere mentẽ humana ⁊ erigere atʒ eleuare a languoꝛepñtis coꝛ ruptiois qᷓ moꝛtẽ contrariã nullatenus ſu ſtinerer.hoc autẽ ſepatio a deo qui ẽ vita animaꝝn. ⁊ bec ſepatio ẽ ſeꝑatio offenſe qᷓ amoꝛ: gracie inter deũ ⁊ mentẽ humanaʒ rũpit᷑ et amica dei eẽ deſinit.donec eideʒ p penitencia recõciliet.Diximꝰ etiam pfe ctliones qᷓ ſũt veri ac ſancti amoꝛis atʒ pu riſſimi quibus ꝑficitur ad eminenciã ⁊? cu onulũ.Diximꝰ etia ſpẽs amoꝛis ⁊ modos ec vᷣo dicemꝰ ea que reſtat de hüs qͥ cõi ter ꝑtinẽt ad virtutes cũ oſtenderimꝰ etia difterẽcias triũ noĩationũ quibus iterdũ noĩarividẽt vᷣtutesvidelʒ dona.vᷣtutes et 3 Maeisglante earũ ab inuicc. Poſt fructus.ſic legitur ad Gala.v.Fruct? aũt ruc ſpus ẽ charitas gaudiũ pax paciencia ⁊c. videlicet beatitudinẽ. Octo em̃ virtutibꝰ q̃ᷓ noĩant᷑ in.v.mathei.Pꝛemittit ipſa ve ritas beatitudinẽ. quẽadmodum dicitur. Beati paupꝑes ſpiritu.Et in hac quidẽ de claratiõe ſiue diſtinctiõe nõ ẽ ea vtilitas q diſputationẽ aut inueſtigationẽ reꝗrat Sed ꝓpter hoĩes erroneos ⁊ imbecilles qui ſub pretextu theologicoꝛum querunt grãmaticalia.neſciẽtes differẽcias hoꝛum ad illaã. Ideoq; de hijs tumultu młto coꝛrixant᷑.Etvt ita dicamꝰde deo vaniſſi me coꝛnicãtur.Dicemus tibi ratiões iſta⸗ rũ noĩiationũ. Qm̃ igr iam alibi didiciſti 2donũ ẽ datuʒ irredibile. Hoc ẽ tale da tũ qð recipientis efficit᷑. Uñ donare ꝓpᷣe ẽ ſuũ accipiẽtis facere.qꝛ igr ſuũ fit donũ accipietis. meritenõ ẽ cure illð tenet᷑ red dendo illud datoꝛi vel alij. Nõ auteʒ ita eſt de pecunia data mutuo ſiue de dato ĩ mutuo.Quare manifeſtũ ẽ.qꝛ oĩs virlſus que vel ẽ datũ optimũ et donũ ꝑfectũ de ſurſũ eſt deſcendẽs a patre luminũ.vt ait iacobus. In pᷣmo ex neceſſitate eſt donũ. qꝛvnaqueq; talis largitate dinina ſua fa cta ẽ accipiẽtis.Et iðo donũquaãq;veꝝ ſit ex.xv.math.⁊.xix.luc.qa vnaqqʒ data ẽ poſſeſſoꝛi ſuo mutuo.ſicut talentũ ad ne⸗ gociandũ⁊ ſicut mna.Non opoꝛtet aũtvt detineamus te in declarãdo quali᷑dona vei eius ſunt⁊ eius remanent. Poſtq; ea uato wocανMα ρο cattrun NQuarta nominatione addũt quidaʒ . 4 Uo — MUẽĩẽ ””M , 4 — virtutibus nobis largitus fuerit noſtra effictut. nut lũ em bonoꝛũ alienat a ſe largiengo qgd alüus donationibus non inuenit᷑.Cau ſa aũt in hoc eſt dominãtiſſime poteſtat⸗ eius.et imperioſitatis vniuerſalitasa q̃ ĩ poſſibile ẽ aliquid eximi etꝑ quã neceſie eſt.quicquid caditvel cadere poteſt invni uerſalitatẽ.ſiue in vniuerſũ ſubiectũ eidẽ eſſe ſubiectiõe vltima et poſſideri ab ipſo poſſeſſione pleniſſima. Nihilominꝰ aut et dona eius ſuut accipientiũ et habẽtiuʒ ea.vides igr qꝛ oẽs virtutes naturales ⁊ gratuite dona dei ſunt exipᷣa ratione.eiꝰ q eſt donũ. ꝓpter hoc dicunt᷑ in pᷣmo ia cobi.data optima ⁊ dona pꝑfecta ꝓpt᷑ qð ⁊2 augꝰdicit. Inter dona dei maximũ cha ritas. Qꝛ ſi quis aueſierit. vñ vſus ille imolenerit: q; ſeptẽ dicũtur eſſe dona ſpi⸗ ritus ſancti.Et cũ ð donis ſpiritus ſantti ſermo eſt ſacri doctoꝛes et ſcolares de hu iuſmodi donis ſolũmodo agi intelligũt. Beſpondemus.qꝛ aliquado viſum ẽ nobis ſeptẽ illa dona magis in recipiẽdo cõſiſtere q; in effluendo ſeu emanando. Cuʒ em̃ virtutes in eo ꝙ virtutes pᷣncipia videãtur eſe quarunda volũtariarũ oꝑa tionũvt ſepe himie Ii ſeptẽ dona ma gis videbatur nobis pᷣncipia eſſe quodã⸗ modo paſſionũ.hoc eſt aptitudines rece ptionuʒ.a fonte gracie in mentẽ humanã deſcendẽtiũ ac defluentiũ. Sapere eniʒ ⁊ deguſtare ſpirituales delicias ac ſapoꝛes magis eſt reciꝑę ac influi qᷓ; efflui. Silr ⁊ intelligere ſpudlia ac diuina. Intelligere Vnq; intellectu qui eſt donũ.magisvidet nobis illuminari ſiue lumen reciꝑe q lu men hmõòi intellectus agere vel effluere. Juxta hunc modũ videbatur etiã nobis de dono conſilij et hoc eſt. qm̃ viri ſancti de dono iſtovel ſibi vel alijs cõſuluit. De hmõi dono nõvidosbatur nobis ſentenci as conſilioꝛum velut de theʒauro memo rie ꝓferre aut de fonte pericie illas eſſiue re ſed potius ipſa hoꝛa illuminari conſul tationis et lumina recipere.quibꝰnon vi dentibus ſua pericula ipᷣi efficianturvidẽ tes. Jufta illud quod legit᷑ in Job. nviij. Oculus fui ceco. Similiter euoqʒ de do no foꝛtitũdinis.quod ipᷣm eſſer aptitudo quedam et habilitas ad recipiendam co⸗ foꝛtationem deſurſum. Confoꝛlari auteʒ magis eſt recipere q; agere.et ꝓculdubio quia aliud eſt eſſe foꝛtem aliud eſſe ↄfoꝛ gabilem. vt ita loqmur.Aliud ẽ virtꝰ que r / ſttſoa⸗ noeton lltasd. nli al⸗ gelsekti (unten Aatnr de ſin Nion Neißius or Ne ſins ho⸗ Genujan Gnen kguitne Uniaistii Ccenübn ſtadonan nenn bs, eihi⸗ ſen chos⸗ Peeli leͤn ℳoleni oinus hoſeſai lulaisl sſonis orpni nisſgt ri ſäſng ſmg N ſsrne Don mn nnnie ſalen⸗ nege lannine acheen 4 Flesme nhi kegent norinti nen wminetiu cenen ahoſtentn ieniicie merinin cdinigze donegtagt nadanuni Grin in deimn nsfini maſen inceg gie ima Datünaidd Senatitern eckegrna ennmin⸗ ni Deen fichefn giin. naning, Keunent —R ſitmn zece nil tewhiſmn 9 Vrmitatis eẽ qᷓ virtutis. diderũt huic rationi noſtre. quia ſeptem „ . 7 &α*dρνG5hα –R foꝛtitudo dicit᷑. aliud donũ qð in iſta nůe ratiõe foꝛtitudo nominatur. Juxta vi as iſtas de dono ſciencie ꝗᷣ ꝓpᷣe ẽ boni et mali. qa ipᷣm ſcire ſiue videre in bonis et malis eſt Ranmen⸗ lumen quoddã de ſurſum recipe nõ ſicut ex thezauro ęlicere vel ex fonte ꝓfluere.Et de dono pietatis. Silr. Pietas em̃ hec congruẽtius intelli⸗ . tur veneratio ſiue reuerecia ſanctoꝛum oc ẽ omniũ eoꝝ q̃ facta ſunt. In pꝛimis ctoꝝ. Reuereri ei ſancta ſeu venerari inte rius. hoc ẽ coꝛde nõ videbatur nobis ali quid agere ſed magis reciꝑe ab ipſis ſan⸗ dei ipᷣius qui ẽ ſanctus ſanctoꝝ⁊ oĩm ſan Mae Oꝛ ſi dixerit qꝛ timoꝛ dni ſpes ciis.Eodẽ mõ de dono ſeu ſpiritu timorſ ſenciendũ putabamꝰ. Qui em̃ timet ma gis pati et reciꝑe videt᷑ q; agere.pꝛeterea nq videtur virtuoſe vel virile aliqd age re qui timet.Fuga eĩ potius videtur ĩifir⸗ Quidãa autẽ ad iſta dona ideo ſpecialiter dona dici obti⸗ nuerunt. quia ſeptẽ dñice oꝛatõis petitio nibus ⁊ petunt᷑ ⁊ impetrãtur.ſic inuenies in ſcriptis eon.⁊ in libello beati Berñ. ꝗ ſic incipit.Quinq; ſeptena. Livo ne de⸗ cipias animã tuaʒ in hüs ꝗᷓ gramaticalia pene ſũt nec multũ cures viꝝ dona an vir tes nominẽt᷑.quia ⁊ reuera et dona ſũt MX virtutes cũ vtriuſq; nolatiois ratio eis AKõueniat. Sapiẽcia ei virtus ẽ de qua hic agimus. et foꝛtitudo maxima ẽ foꝛtificãs poſſeſſoꝛẽ ſuũ.ſic legit᷑ Ecelłia.vij. Sapiẽ⸗ modũ iſequi ⁊ fugere. Cũ igr̃ vtrun cv vijs maniigſtũ eẽ poteſt.⁊ vt incipiamꝰ a nouiſſimo.qð videt᷑ oĩm ifirmiſtimũ.Di cimꝰ.qꝛ timoꝛ virt⸗ ẽ.Alioꝗn ſpes eiꝰ cõ⸗ trariũ virtus nõ eẽt.cũ omia cõtraria aut ĩ eodẽ genere ſint aut ĩ cõtrarüs generibꝰ aut genera alioꝝ vt bonũ ⁊ malu de ꝗabꝰ diẽ ariſto. O. nõ ſunt in genere ſed gene ra alioꝝſpes vᷣo nonẽ in genere ↄtrario virtutũ.cu nõ ſit viciũ neq; genꝰ alioꝛum Quare relinquit᷑ ex neceſſitate ipᷣam eſſe irtus. nõ ſuũt oria. aliqn ipoſſibile eet vnqᷓ; ſimul eẽnt in eode. Uerũ vtiq; dicit qꝛ in eodẽ ⁊ Fm idẽ ⁊ eodẽ mõ accepta co traria ſunt ſpes ⁊ timoꝛ.ſic ſperare ⁊ time⸗ re. Spes eĩ nõ ẽ niſi de bono.⁊ timoꝛ conꝰ trariꝰilli nõ ẽ niſi de maloqꝛ timoꝛ etiam pene gehẽnalis donũ dei ẽ. Conſenſe runt aũt oẽs ſacri doctoꝛes ĩ hoc ꝙ imoꝛ inicialis hoc ẽ inicialiter times.oculũ ha⸗ bet ad vtrũq; ſcilicet ad pena ⁊ pᷣmiũ.⁊ßſ⸗ uit deoſpartim amoꝛe pꝛemii ſiue iuſticie. partim iimoꝛe pene.Quare ſpes ⁊ timor cotrarioꝝ ſimul ſunt in eodẽ⁊ iðᷣo nõ ſũt coõtraria ᷣm hũc modũ id ẽ ĩ hoc reſpectu ſed cũ ad ide relata fuerint ꝓculdubio cõ traria ſunt. Oino eĩ ſĩpoſſibile ẽ idẽ ſcõm idem ſperari et timeri ab eodẽ.quare ma nifeſtum ẽ ꝙ reuera ſimpłr cõtraria ſunt ſpes ⁊timoꝛ.ſicẽ ⁊ motus eoꝝ cõtrari ſunt videlicet iperare ⁊ timere.ſunt em̃ quẽad ſit bonũ ⁊ alterũ manitfeſtũ ẽ ee virtutem. cia ↄfoꝛtauit ſapientẽ ſuꝑ decẽ pꝛincipes videlʒ ſpem. neceſſe ẽ ⁊ allen eſſe virtuteʒ ciuitatis.Et iterũ.ꝓuerbioꝝ.xiiij. Uir ſa⸗. piens foꝛtis ẽ.⁊ vir doctus robuſtus ⁊ va lidus. ⁊ multa alia hmõi. Sic ⁊ de omni bus alijs ſex intelligendũ ẽ. vnde et meli⸗ oꝛ dicit ſapiẽcia qᷓ vires: ævir gꝛudẽs ma giſq; foꝛtis. Maioꝛa ei ⁊ foꝛtiola bella ſũt interioꝛa qʒ exterioꝛa.a ſpũalia q; carna⸗ lia. et no minus foꝛcia bella aut acra ĩtel⸗ lectus q; affectus. Qð maxime appet in pᷣ lüs aut certaminibꝰ ſpũs blaſphemie.Et Vbier vtraq; certamina dictũ ẽ. Pꝛouer. xvj.melioꝛ ẽ paciensviro foꝛti? natur anime ſue expugnatoꝛe vꝛbiuʒ. Mi ergo ita ſompniant de virtutibꝰ.qui nec nomi na equoꝛu vt dicit poeta.nec pᷣlia nec cer⸗ taminavirtutũ.neqʒ nobiles triumphos adhuc intelligũt.merito circa gramatica⸗ lia reptat ſe in rebꝰ parũ vtilibus occupa⸗ verũ ꝙ iſta dona ̃m intellectũ hmõi bominũ.⁊ vᷣutes ſint.multis modis atʒ ⸗ £ ULigdet inſuꝑ ꝙ vna virtus ſint ſpes ⁊ timoꝛ.Queagmodũ eĩ ex vnavirtute greſ ſibili ſũt ĩ animalibꝰmolꝰin ante ⁊ mot⸗ in retro.inſecutio et ſuga.acceſſus ⁊ receſ⸗ ſus. Sic in anima huana ex eadẽ virtute ſũt ꝓpoꝛtionales fials motus ſpiri⸗ tuales. videlicet motꝰ ĩ ⁊ motꝰ ĩ retro ſpirituales acceſſus ⁊ receſſusifuga ⁊ iſe⸗ cutio ſpũales.ſperare aũt ⁊ timere ſũt ſic fugere ⁊ inſequi.Quare ex eadẽ vᷣtute ſũt Timoꝛ igr nõ ſolũ virtus ẽ ſʒ eadẽ virtus cu ipᷣa ſpe, Amp̃. Hõ mingsis nirfur fugere.virtutis inqʒ greſſibit qʒ inſeq nee minoꝛis foꝛtitudinis cũ fuerint eiuſdè ve⸗ locitatis. nec virtnoſins ẽ inſequi ſic qʒ fu gere. Quare inſequi ſpũaliter qð eſt ſpe rare nõ ẽ virtuoſius q̃; fugere ſpuũalit᷑ qð ẽtimere. Amp. Eiuſdẽ modeſtie ſunt loqui et tacere. Silr eiuſdẽ ſobꝛietatis bi bere vinũ ⁊ ab ipo abſtinere.⁊ generalit , Sn DPr tijcvz ar Akr fmα BDe de omnibꝰoalijs actibus otravis ⁊ bonis Ampᷣ.Cõtrarioꝝ eadẽ ẽ diſciplmna.idẽ ſenſus ergo eadẽ virtꝰ*. Ampᷣ. Eripꝑe ſe de vinculis peccatoꝝ effugere de carcere abicere iugu grauiſſimũ peſſime ↄſuetu det nob:quia hec fuit cauſa ſcilicet. quia — virtutibus expᷣſſe ꝙ repleret ipᷣm. Cũ igit᷑ alia dona ſint nõ minoꝛa ymmo etiã queda maioꝛa vt charitas.quare de alijs tacuit ꝓpheta ⁊ iſta ſola expᷣſſit in laudẽ redẽptoꝛis.Ui dinis. dimittere palliũ egypciace ſic legit iſta minꝰ i eodẽ appuiſſe vident᷑ opiniõe Beñ.xix.Uincula mũdi erũpꝑe.de ſepul⸗ chro ꝓfunditatis pctõꝝ ligatis manibꝰ⁊ pedibᷣus inſtitis ⁊ facie ſudario abiecto a grege terre ſeu tumulo ſic legit᷑. Joha. . quis Ddubitat eẽ virtuoſiſſimũ: manifeſtũ autẽ ẽ.qꝛ hec oĩa ꝑ timoꝛem dei ſunt. Hec aui et ſilia ⁊ incõꝑabilit᷑ foꝛtioꝛa et mira⸗ bilioꝛa in ſequẽti tractatu de opibꝰet mi⸗ orabilibꝰ virtutũ latius enarrabimꝰ. Dem de.Si timoꝛ dñi expeliit peccatũ.ſic legit Eccłiaſti.pᷣmo. Timoꝛ inquit dñi expellit peccatũ.Et ſi in timoꝛe dñi fiducia fortitu dinis ſic legi᷑ ꝓuerbio. xiiij.et qui imet deũ nihil trepidabit ſicut Ecclaſti.viiij. quõ timoꝛ dei ĩfimꝰ. Ampᷣ.Quomõ timoꝛ dei ipᷣe theʒaurus eiꝰ ſicin legit yſa. vxii.Quõ timoꝛ dñi diuicie ⁊ gloꝛia ⁊vi la.ſicut legit ꝓuerbioꝝ.xxij. Si timoꝛ dñi virtꝰ nõ c. theʒaurieĩ ſpirituales aut vᷣtu tes aut ſciẽcie ex neeeſſitate ſũt. P Qualiter iſte timoꝛ dñi fons vite.ſic legit ꝓuer.xiiij.ꝗd eĩ aliud poteſt eevlvita ſpũ alis vł fons vite. Deinde pietas.Quõ nõ erit virtus. Si eĩ itelligat reuerẽcia vl ho noꝛ ſanctoꝝ neceſſe ẽ ipam eẽvirtutẽ. cum eiꝰcontrariũ ſcilicet irreuerẽcia manifeſte viciũ ſit peſſimũ. Q ſi dixerit iu eo⸗ ⁊ etia ſpectantiũ:⁊ ð eo ſᷣm bomi inem ſolũmõ cogitantiũ: totũ em̃ qo age bat ſ̃ᷣm hominẽ aut deſipiccia aut inſipiẽ ciã hmõihoibꝰvidebat᷑: ⁊ hoc ẽ ſtuttum dei atʒ ſtulticia. De ꝗbus apls in pᷣmo et qrto ad LConloꝗtur. Silxr ⁊ ſine intellectu videbat᷑ eiſdẽ eè ſaluatoꝛ ꝓpter qð irride banteũvelut dementẽ dicentes qꝛ demo niũ ſicut Johã. viu. De dono vero co ſilij. ppter eius eminenciã vocatꝰ ẽ. cõſili arius et magni cõſilij angelus.ꝑ que con tra omnia malamũdo coſultuʒ ẽ om̃ino nihil de eodẽ cognouerũt. Poteſt lamen —— intelligi cõſiliũ ibi ꝓfundiſſima ſecretifi maqʒ volũtas di patris quã beatłꝰ Augꝰ vocai altitudinẽ myſterũ ð ſalute genert hũani.⁊ ĩ q̃rto ad Ephe.vocat myſteniũ abſconditũ a ſeculis. Et vſualiter etie omne qð ꝓolumꝰhaberi ſecretũ:vocamꝰ conſiliũ:? cuũ volumus illud abſcõdi did mus conſiliũ ſit Spus ergo cõſilij ſup eñ regeuiſſe ðꝛ: ꝗa ſpus ꝑ quẽ im ↄſiliũ eidẽ cõmiſſũ ẽ etiã ꝑ eundẽ tondẽ adimpletu⸗ Ideo abſqʒ vlla ingetatiõe peccati rege⸗ uu.De ſpu vero foꝛtitudinis oĩnõ ignari Fuerũt iudei atʒ iudeis ſiles q eo ſola infir mitatẽ noſtrã eẽ o pinati ſuni: eũq; mag/ ꝓphibet vicia oppoſita eẽ donisſiue ↄria ?* moꝛtuũ fuiſſe ſiue moꝛtẽ ſuſtinuiſſe exiſi licet donavirtutes nõ ſint. Manifeſtüũ eſt ipᷣm errare ⁊ hoc ẽ.qm̃ vni vnũ ſolũ ex ne ceſſitate cõtrariũ ẽ.Cũ igit᷑ virtutibꝰ ⁊ d nis vicia Zria ſint.abſoluie neceſſe eſt qſ⸗ dã virtutes eẽ dona. Ampᷣ. Eſſe donu E noĩatio ſeu deʒoĩatio affoꝛis.⁊ ab acci dẽte tm̃ nominas ſiue denominãs.Mani feſtũ ẽ eĩ eſſencia.ꝗa rei cuiuſcũq;ʒ q̃ dona bilisẽ pꝛeter ei dari ſiue donari.Quare ⁊ ſieri ⁊ eẽ donũ accidut rebus bhmõi poſt ↄpletã eoꝝ eſſenciã. Quare manifeſtũ eſt ꝙ cuicũqʒ accidit dari ſiuedonari accidit eẽ ⁊ fieri donũ:quare ⁊ om̃i vᷣtuti. Ni hil igit habet queſtiõis iſta diſtinctio do noꝝ ⁊ virtutũ circa quã tãta curioſitate la boꝛãt.⁊ tãta ecillitate intellectꝰ errat ni R hoc ſolũ videlicet. Quare yſaias ꝓphe ta lquẽs de dno ſaluatoꝛe expᷣſſe?⁊ nomia tim dixit de ill. ꝙ reqeſcerẽt ſuꝑ eũ ſexillo .mitate carnis qᷓ;ᷓ ex foꝛiuudine ſpũs:ſiue ſpũ foꝛtitudinis putauerũt. De dono vo ſciẽcie q̃ vere acꝑ ſe ẽboni ac mali:cir ca eu ſiur errauerũt.vidẽtes em̃ ipᷣm elige⸗ re atq; diligere. neenõ ⁊p̃ᷣdicãdo extolle⸗ re q̃ mala łpi putabant:æa vero reſpuere ac fugere q ipi boa iudicabãt magis in⸗ . 2 — ſciũ atq; ignarũ boni maliquã ſcẽtem eſtimauerũtipᷣm. Cum em̃ pꝛedicaret eis Beali paupes ſpũ. Beati q lugent. Ma⸗ gis ipᷣm erraneũ afalſa pᷣdicantẽ q; ſcien tem atg veridi eum ipᷣm eſſe crediderunt MPec dubites totũ illud ſcilicet quito Wathei cũ dedlaratiõibꝰ ſuis atq; ꝓbali ouibꝰ ad donũ ſciẽcie ꝑtinere ſicut appet ex ip̃a erpoſiuone qua iam diu ſuꝑ itlud ſcripſimus. De ſpiritu vero pietatè nõ minus manifeſtũ vtrolibet duon modo⸗ rũ pietasaccipiat᷑.Dieit᷑ em pietas ſcᷣm rũ.De vltimo vo id ẽ de ſoũ nimoꝛis dixit ꝰ duas intentiones.⁊ m altera ipe dei eul j ſagte gioplra ſetzvde hon. Mo⸗ ſocuſto 8diuint ſeuefe anidie nengent pietansit Paſtons noͤac⸗ pinpett bonthen bnn ſeulinn idegru hoͤhenin ſnogan fieninan chbn. lnsipin blnepe nasde⸗ Wene Wbe oride ſutnen Pletin urel ſonen tiuſcia hulnine üigloui⸗ ouonnuß Nllaun Gineiluse tbunanan chanbish Nnct an fGhni⸗ Cmii 1 innen⸗ ae ln nigue i nin itfiu cgeün Ansluatzt ncenetiul lanlſcen iilenigiri Nitdafn inige deſgicntmi dat: tbatitn cdas höne Olrtſcrnn narherin editmesenn nendid n ngend icoclcic⸗ õ ignciſat gaiseuben ſien dſu eobe doein a dahenſenmn muscene S= = — =2à” — — X SES — E S = = — — — — R S . cvj tus q̃ grece theoſebiavocatur.q̃ cũ in xo dño vltra omnẽ creatura incomꝑabiluer eſſet. vudeos tamẽ latuit ꝓpter qð ⁊ dice bant. Nõ ẽ hic homo a deo qui ſabbatũ nõ cuſtodit. Nõ em̃ dei cultoꝛem ſed ma is diuini cultus diſſipatoꝛẽ gentiſq; illiꝰ ubuerſoꝛem ipᷣm habebãt ꝓpter qð mar ci.xiij. dicebat. Hũc inuenimus ſubuerten tem gentẽ noſtrãà. Scom altera vero pietatis intentionẽ intelligitur virtus cõ⸗ paſſionis q; in eo nõ cognouerũt qui eũ nõ ex cõpaſſione generis hũani ſʒ magis ꝓ impietate ſua moꝛi putauerũt.ꝓpt᷑ qð ⁊ barraban latronẽ et homicidã eidem pᷣ tulerunt. Spiritus autẽ timo:is eum ſpecialiter repleuiſſe ð qniũ ad gram re⸗ uerẽciequia pᷣm hominẽ ꝓuidebat deuʒ in Oſpectu ſuo ſemꝑ.ꝓpter hocvltra om nem cogitatũ noſtrũ repleuerat ſanctiſſi mã animam illius gracia reuerẽcie. ſic di cit apłs in.v.Ad hebꝛeos.In oibus exau ditus ẽ ꝓ ſua reuerẽcia. Hec autẽ gra mi rabiliter purificat animas videtes ſiue ꝓ nidẽtes deũ.nec patit᷑ aliqð culpabile vl accedere ad ipᷣas vł remanere in ipis. Tã ta quippe reuerẽcia ẽ diuine mꝑieſtatt in⸗ tuentibꝰ illaʒ vt nihil culpabile in ſeipſis ſuſtineant.⁊ ſi quid tale in ſe ꝓꝑpendat to⸗ ta feſtinatione excuciãt atq; a ſe abiciant Quare ſicut bñdicius redẽpioꝛ plenꝰ erat viſione patris ſic erat plenus et reuerẽcie eiuſdẽ.et ſicut viſio qua patrẽ cõtinue ĩtu ebatur incõꝑabiliserat caritatis ad om 9 . ‚aS Bapαα. Auæ eſt p'-ſasa vltra omnẽ èſtimationẽ noſtra.qꝛ ipſe in fernũ erat et cõfracturus et ſpoliaturꝰ.et captiuitatẽ ſuam inde cum triumpho glo rie reducturus.nec timoꝛ igit offenſe nec timoꝛ gehenne repleuit eũ.nec in eo locũ habuit vllo modoꝝ. ꝓpter iſtas aũt tres ſpecies timoꝛis videlicet timoꝛẽ reuerẽcie timoꝛẽ offenſe timoꝛem gehennalis pene quam ab ipᷣo ſpũ ſancto ſunt tanq; dona ipius Spiritus ſanctus ſpiritus timoꝛt ðꝛ Limoꝛ em̃ naturalis videlicet hoꝛroꝛ moꝛ tisnature ẽnõ ſpiritus. Cimo:ꝛ em̃ huma nus atʒ mũdanus. mali ſunt vſitata acce ptione. Jam igitur diximꝰ tibi.quia ſeptẽ vfs Detimgie aa gehenne cen erat ei 1 iſta dona expᷣſſa ſunt et enumerata in lauꝰ dẽ redẽptoꝛis.nõ qa pᷣſtantioꝛa ſint alis. ſed quia minus in ipᷣo ⁊ m hominẽ ⁊ in firmitatẽ noſtrã ſolã attendentibus in eo minus apparuerunt. Cum ergo audis di ci ſeptem ſunt dona ſpiritus ſancti.Gub⸗ audire debes expᷣſſa et enumerata in lau dem creatoꝛis ab yſaia ꝓpheta Non em illa ſeptẽ ſola ſunt neq; pᷣſtantioꝛa vt dixi mus. Scito autẽ quia inuenies ſctõs expoſitoꝛes ſcripturarũ varie de iſtſ loquẽ tes.Donum itaq; ſapiencie grego.vocat fidem ſuꝑ pᷣmũ Lapᷣ. Job.xl.vo Eʒechiel dicit.quia ſapiencia pellit ſtulticiã intelle ctus ebetudinem conſiliũ temeritatẽ. foꝛ⸗ titudo ſimiliter ſuum contrariũ.et ita de alijs. Uerum intentiones iſtas textus ſcri pture generaliter non ſequitur.Et multa niũ alioꝛũ patrem videntiũ viſiones Sic s quideʒ poſſemus hic dicere. Sed onera⸗ reuerẽcia ipᷣius erga patrem ad reuerenci as alioꝛum. Quare ⁊ puritas ſanctiſſime anime illius ad puritates no ſolũ anima rũ humanarũ ſed etiã angeloꝝ om̃ino in cõparabilis hoc ẽ ſuꝑ omnẽ comparatio eſt purificãs et ſancticans eos in quibꝰ eſt ſpecialiter ipᷣm repleuiſſe dicitur quẽ ĩ cõparabili ſinceritate purificauit. De nẽ maioꝛ. Quia igitur nmoꝛ feuerẽcie ita ARetsi libꝛis canonice ſcripture. S Ttimoꝛe vero offenſe aut timoꝛe gehenne. manifeſtũ eſt repletionẽ iſtam non poſſe intelligi. NHunqᷓ; em̃ ei fuit timone patrẽ offenderetqui certiſſimus erat qdia et ra tionẽ qua pater in eodẽ cõplacuit.nec mi nui poſſe nec ledi vllo modoꝛũ.Si enim certꝰ erat apls ſicut ip̃emet teſtat᷑ in.viij. ad Roma. qꝛ neqʒ moꝛs. neq; vita. neqʒ inſtancia neqʒ fuiura ſepare poterant eũ a charitate dei q eſt in xpᷣo hieſu.qntofoꝛ uus certus erat ð hoc ᷣm honoꝛẽ ip̃ełpᷣs ſpiencia i re te aolumus. Paucis igr apiemus tibi intentiones ſeptem iſtaru no minationũ iuxta generalitatẽ ſcripture ſacre. Di⸗ cemus igit᷑ eas intentiones in quibꝰ nõ inuenies diſcrepanciã a libꝛis ꝓphetaruũ ſeice tur palatum coꝛdis ⁊ etiam ſubli maktur. vt in eos ſapoꝛes poſſiiin s na⸗ ture poſſibilitate non poſſet. De quo be atus Berñ. Sapiencia inquit eſt qua ſa⸗ piunt res ꝓut ſunt.hoc eſt bone vel male De boc Eccliaſti.vj. Sapiencia doctrina ſcõm nomen eius.heceſt ſapida ꝓut no men eius ꝗqð eſt ſapiencia indicat.ð hoc „ „ tullius videtur aliquid ſompniaſſe cũ di xit. quia ſapiencia eſtvirtutum condita ſa piencia. Ex hüs ergo omnibus euiden ter colligitur quia ſapientia ſapida eſt vł ſopoꝛata cognitio.⁊ hoc duobus modis q i 9 onum eſt dio mundaf atc; F — .£ Be virtutibus . intelligendũ ẽ. videlicet quiꝗ ſapoꝛe affi⸗ dentur tam veteres q; noue. Guſtate ina cofihi cit cognoſcentem.ſapoꝛe ſcilſtet ſublimis quit ꝓpheta ⁊ videte quoniaʒs ſuauis eſt nugle delectationis que eſt ex ſenſu ſpirituali di dominus.Et iteꝝn. Saciaboꝛ cum appue⸗ uocuc uine ſuauitatis. ꝓpter quod diximus.qa tit gloꝛia tua.Et ideʒ. Qm̃ dulcia faucib⸗ immathe donum ſapiencie ſublimat palatum coꝛ: meis eloquia tua ⁊c.ſuper mel etfauum. nnorsic dis. adeo enim ẽ longe ab alijs ſuauitati Similiter Eccliaſtici.xxiiij. Spiritꝰ me e Nui bus ⁊ voluptatibus illaq; de ſeip̃a efſun us ſuꝑ mel dulcis. Et hereditas mea ſuꝑ ntmsn dit.⁊ qua mẽtes hũanas ꝑfundit diuina mel et fauum.et in eodem eiuſdem. Qui G fckaho bonitas. vt non niſi nouo guſtu ad eam eduni me adhuc eſurient.⁊ qui bibũtme Ntcnaei poſſit palatuʒ humani coꝛdis. ꝓpter hoc adhuc ſicient. Que omnia verba ⁊ nomi uDe 0 igit᷑ ſapiencia donum.guſtũ iſtum nounũ na ad ſapoꝛem et guſtum ptinẽt. ſicut illa 1undend atʒ ſublimẽ intellexerunt/quidam nõ im-⸗ ad olfactũ ⁊ odoꝛem. In ęodem.Ecclaſti tſenano peobabiliter. Neq; neceſſe eſt vt vnus gu Quaſi balſamũ non mirtũ odoꝛ: meꝰ.Et ſſtpodie us ſit ſpinitualis.ad guſtandos omnes iterũ. Ego quaſi vitis fructificaui ſuauita leſlunede ſapoꝛes ſpirituales ſicut vnus ẽ guſtꝰ co2 tem odo:is. In nouo teſtamẽto. Mathei gonbype opoꝛalis ad guſtados omnes ſapoꝛes coꝛ v. Beati qui eſuriunt et ſiciũtiuſticiam.et lus Hlr⸗ pales.Cauſa autẽ in hoc ẽ.quia om̃es ſa⸗ in euagelio Joha.Qm̃ crebꝛo clamatipa Mekagt poꝛes coꝛpoꝛales in vno genere ſunt. ſa-⸗ veritas.Ego ſum panis viuus.et qui mã nhnu poꝛ autem diuine bonitatis nec eiuſdem ducal me viuetꝓ ter me. Quę omia keſti ere generis eſt cum alijs ſed longe diſſimilis monia ad guſtũ ſpirituales ⁊ ſapoꝛes ſpũ lanerbos et eis nu llatenus comꝑandus.Quare ꝓ gles indubitanter ꝑtinent. niſi quis foꝛſi⸗ Mdirina po guſtu ſolũmodo guſtabilis.⁊ non cõ/lan dicat.quia metaphoꝛice et non ꝓpe Earila mMuni cum aliis. ecũdo modo eſt ſaj om̃ia illa dicta ſunt.O ſi verũ cẽ.videlicet ſſeupeen poꝛ affectionis ꝑ cognitionẽ. Quẽadmo? ꝙ deus non eſt verus panis animan bu cdeig dũ accidit in cognitiõe pulchꝛitudinis. ex manarũ. ęt vera refectio.ſed ꝑ ſimiliiudi⸗ Wohte qua cognitione eſt ſapoꝛ amoꝛis ipiꝰpul nem tm̃. ctũ eſt quẽadmodum ſi dicere⸗ Wn chꝛitudinis atq; ſapoꝛ delectationis in il,⸗ tur pulchꝛitudo viſibilis cibusieſſe viſus Gurſm la. Generaliter em̃ ſapoꝛes appellamꝰ af⸗ atq; refectio ꝓ eo quia illum vel ſcðʒ illũ tſen ectiones animarũ et etiã diſpoſitiões re videntẽ dicimus. Et ſicut generaliter reſi⸗ lo ſſ⸗ ũ ex quibus generant hmõi affectiones cere dicit omne quod delectat. multa vi⸗ ſcoen quẽadmodũ bonũ ſapoꝛem dicimus bo dentur incõueniencia ſequi. Neceſſe Zz heutne num amotem in anima humana.⁊ boni igit habemus inguirere de hoc In pᷣmis An tatem in re bona ſapoꝛem ipᷣius dicimus ergo dicimus. quia videri poteſt. ꝙ ſicut hogeler. Eſt enim ſapida ſiue ſapoꝛa ſciencia. Si⸗ d viſus et auditus ſpũales idem ſunt ad in Geßub. ue cum ex ſapoꝛe rerum eſtſiue cum ſapo uicem.⁊ idem cũ ipᷣo intellectu.ita guſtus Ghcin rem affectionis gignit in anima.et ꝓpter et olfactus ſpuales idem ſunt inuicem et Psclisnr hoc ſapiencialis ſiue ſapiencia merito no ętiã cum eodem. Uerũtamen becnonef ʒ ſacliofuun minanda eſt. Quẽadmodũ em̃ eſce ex gu jſta. ⁊ hocẽ quoniaʒ ſpualis appᷣhenſiua iirtebi⸗ Iſtu cognoſcunt᷑ ⁊ oſfactu.ſed hoc ꝑ ſapo⸗ nobilis vnica eſt in animabus humanis Ninnan⸗ res ⁊ odoꝛes ſuos.Et poſſet dici hmõi co woltiue v ſpirituales ac nobiles multe/ ftuſne gnitio ſapida veſapoꝛa et etia ſapiencia que manifeſte diuorſe ſunt ab ipa apphẽ che lis a ſapiencia vt ita dicamꝰguſtabili coꝛ ſiua et euã ab inuicem. Olfactus aulezee ſudſen pali. Sicet res 4 cognoſci poſſunt velut guſtꝰ ſpuales vel mouue due ſunt.vl mo Pen guſtu ſpuali per ſapoꝛes ſuos quos dixi- tiua vna.⁊ ideo nullo mõ eadẽ cum intel e mus.Quod e dulce ad palatũ oꝛis hocvi lęctu.non impꝛobabiliter tamen dici po⸗ hu⸗ detur eſſe bonũ ad palatum coꝛdis.⁊ q; /Heſt.q; S us ⁊ auditus ſpũales licet ſubie mih amarũ ſiłr ad palatũ coꝛpis.hoc malũ ad/ qcto el efſencia i ntellectus ipᷣe ſint cũ intel⸗ neſti palatũ coꝛdis.Et ſilr ſe habʒ adinuicẽ bo lectus id ẽ ipᷣa intellectio/opotio ſcilicet p⸗ od nitas et dulcedo malicia et amaritudo. ma virtutis intellectiue. Inentu ẽ p viſibi r türti 7 Queſtionẽ tamen habet.vtrũ in ani- lia.viſusvel viſio nõ ĩmerito dicit.Inqn iori ma humana ſiu guſtus ſpualis reſpodes tũ vo pꝑverba aut alia ſigna audibilia au pneſn guſtui coꝛꝑali.et an delectatio guſtabilis ditus vl auditio non minus rationabili⸗ ſn ſpũualis ſit aliud qʒ delectatio amoꝛis. Et ter noĩatur.Eiſdẽ quoq; cõꝑationibꝰifpa iieiſ hpoc ideo videtur.quia ſcpᷣture atteſtarivi ovintus intellectiua viſus ⁊ auditus.et vit⸗ an . — „ £Üe alnen Konue ulſun auri iſinmee 1atolltiir adunec, õ 4 . „ : se N,.2,, binie 5 — = — —☚sWäe = Sa— =— = = ccvij tus viſibilis ſpiritualis ⁊virtus audibilis ſpiritualis nõ incõuenienter nominatur Quocũq; mõ intelligat.qð ſuꝑ euangeli um mathei dicit᷑.quia viſus et auditꝰ in terioꝛes idem ſunt. Patefactũ eſt tibi per c.Quia igitur viſus et guſtus ſpiritua⸗ es. virtus vna eſſe non poſſunt. Manife tũ eſt ex hoc.quia guſtus virtus motiua eeſt. ex neceſſitate. viſus autem appꝛebenſi na. Maniteſte autem impoſſibile ẽ vnaz ⁊ eandem virtutẽ ſiue vim appᷣhenſiuam eſſe atq; motiuã. O ſi guſt eſt vis aliqua in anima hũana. erit ex ne ſtus ſpiritualis ceſſitate donũ ſapiencie.vel vna experfe⸗ ctionibus eius.vel vnica et tota pfectio il lius. Guſtus em̃ per ſe et ꝓpᷣe non niſi ſa poꝛ eſt atq; ſapoꝛabiliũ. Jam eniʒ intelle xigi:quia ſapiencia iſta ẽ donũ vel habi⸗ tus quo res ſapiunt pꝛout ſunt. Apparet etiam ex hoc.quia hmõi guſtus ſiue ſenſi bile diuina ſuauitas eſt.in pᷣmis et maxĩe Et quia illa ſola ſacietas ipᷣius ẽ atʒ reple tio ſeu plenitudo. Hmõi etiaʒ ſua ſenſibi lia:hoc ẽ guſtabilia ſunt res alie in tm̃ ſa⸗ poꝛabiles. Hocẽ per ſuos ſapgꝛes.⁊ hos noĩabimus etiã tibi atqʒ nunſerabimus n ſequẽtibus:licet autem nõ guſtu. Un⸗ eſſe videt᷑ ꝓpter cauſam quã diximꝰ ſuꝑi us. Nõ enim vniuocãtur ſapoꝛes alij cuʒ ſapoꝛe diuine ſuauitatis ſicut nec vnlunt ſpecie nec vniunt᷑ genere cũ illa. nõ opoꝛ tet tamen vt guſtus diuine ſuauitatis ali us genere ſitꝙ; guſtus resũ aliarũ:vterq; gYs q&ꝙ cũ vna fides ſit de deo et rebꝰ mul⸗ tis alijs vt de reſurrectiõe moꝛtuoꝛum:et bonitatẽ. B inditio futuro/que ſunt res in infinitũ di⸗ ſtãte s ab ipᷣo.⁊ neq; genere neqʒ ſpecie a ꝓpi nquantes eidem. debeꝑet eſſe vnus Zulns ſapoꝛis diuine ſuauilatis ⁊ alioꝝ apoꝛũ. Non obſtãteviuerſitate pꝛedicta ſiue diſtancia. In quo reſoondemus: ꝗqa ſide non appᷣhendit᷑ hic deus niſi p ibpas res. Non enim fide nuda veritas ipiꝰ in vita iſta appᷣhenditur: ſed quaſi ſub ope⸗ nimeto ⁊ velut ſub nube vniuerſiue vni nerſuatis ſicut dicit Apls in. xiii pme ad oꝝ. Cidemꝰnũc ꝑ ſpeculũ in enigmate: tũc aũt facie ad faccẽ. Manitfeſtũ aũtẽ viſio rei ſub opimẽto viſio opimetiviſio vna ſunt inqntũ viſio. Sicut viſio homi⸗ nis ſub veſtimento ſuo et viſio veſtimen i eiuſdem: ⁊ ſicut viſio coloꝛis et viſio co opꝛali ſub illo vel ꝑ illũ. Sic fides de deo * rde fide et guſtu. per res ſiugſub rebus viſio vna ẽ. Pic gu ſtus autem diuine ſuauitatis guſtus eſt. quo ipᷣa veritas diuine ſuauitatis licʒ ad modicũ ſpiritualiter ab hijs quibꝰ datuʒ ẽ hic ſentit:nõ ꝑ operimentũ ipᷣius aut ſi gnũ quare nõ ẽ ſimile qð ꝓ ſimili inducit charitas qua diligũtur deus ⁊ pxrimꝰ vna c. Licet a deo remoti ab inuicẽ atq; diſta⸗ tes ſint deꝰ ⁊ ꝓximus. Sapiẽcia igit᷑ qua ſapoꝛes diuine ſuauitatis: ⁊ ſapoꝛ rerum aliarũ vna erit:nõ obſtante pᷣdicta remo tione ſiue diſtãcia. In q̊ ſilr reſpondemus gquia motus in finẽ:et motus in via ppter finẽſiue ꝑ viam ad finẽ motus vnus ſem per ſunt.Silr et pᷣncipiũ motus in finemꝰ ⁊ motus in viam ꝓpter finẽ pᷣncipiũ vnũ ſunt:merito ergo charitas habitqua de us ⁊ ꝓximus ꝓppter illuʒ diligit. charitas Vna ẽcũ ſit pᷣncipiũ motus dilectionis in Ddeũ vt finẽ ⁊ pᷣncipiũ motus dilectionis ĩ ꝓximũ vt via ad deũ finẽ. Charitate eniʒ ꝓrimus nõ niſi ꝓpter deũ diligit. Simi⸗ liter dicimus ⁊ de charitate qᷓ ẽ actus ſeu non ſunt vie ad diuine bonitatis ſuauita qem̃ guſtus et donũ ẽ ⁊ virtꝰ. Qu ſi dixerit ?ꝰ tem.niſi eo modo generali quo omia bo na vie quedã ſunt ad indicandã diuinaʒ atẽ. Sigquis aute voluerit dice⸗ re qꝛ ſapiẽciavna numero eſt oim ſapoꝛa biliu. ita vt deus de vniuerſitate ſapoꝛa⸗ viliu eſſe intelligat. nos nolumus oten⸗ dere de nominedũmodo rerũ veritas qᷓ⸗ enus poſſimus eluceſ mꝰ em̃vnt tactũ numero naturalẽ habitũ eẽlicet ta⸗ ta ſit diuerſitas atq; diſcrepancia tagibili um.Calidũ em̃ ⁊ frigidũ aſperum et leue. molle ⁊ durũ acutũ ⁊ obtuſum. graue et leue licet in generibꝰquinq; ſint.vnius ta mẽ tactus nuero ſenſata ſunt videlicet ta ctus caulſa aũt in hoc ẽ ꝓpᷣa quia ⁊ idem inſtrumẽtũ ⁊ idẽ modus ſenciẽdi oĩa illa Eadẽ eĩ pulpa digiti ꝗ vocat᷑ index.om̃ia illa tactu ſenſibilia ſũt. In guſtu aũt quẽ ſapienciavocamus ſicut nec idẽ genere ſa poꝛita nec mod. Ipo ei ſapoꝛe ſuo ſenti Aur diuina ſuauitas: Res aut alis non ſic q iij ſi ꝗs dixerit: quia t. Scimꝰ em̃onũ motus diligẽdi. Nõ aũt ſic ſehabẽt. Sa piencia que ẽ guſtus diuine ſuauitatis et ſapiẽcia ꝗᷓ ẽ guſtus alioꝝn ſapoꝝ. non em ita veniũt ſapoꝛationes aliarũ rerũ ona⸗ bus de cauſis. Pꝛimũ quia res male.id ẽ vicia ⁊ peccata vie nullo mõ ſut ad ſapo rationẽ diuie ſuauitatis. Scõo quia res bone ⁊ bene ſapientes ᷣm hmoi guſtum Hocẽ quoniã a Be ſed magis ꝑ apphenſones ainroduc tur apud animam tam ipe q; ſapoꝛes ea⸗ rũ.niſi foꝛte de rebꝰ ſint que apud animã ſicut ꝓpꝛie virtutes et dona vnicuiq; ani⸗ me ſapoꝛibus ſuis ſapiũt eãq; delectant atq; reficiunt cum ea ſenſerit qð valde ra rũ c.Res vero que foꝛis ſunt hoc eſt extra animaʒ ſaopoꝛes ſuos animabus noſtris nõ niſi ꝑ appᷣhenſiones ſuas ingerũtniſi foꝛte fuerint res abſtracte quales ſũt an⸗ geli ſancti quoꝝ pᷣſencia et ſpintualis agi tatio animas humanas et interdũ licʒ ra riſſime mira ſuauitate reſicit et delectat.? licatio earũ ad animas gt a cõtagijs ſenſibiliũ ac vitioꝝ eleuatas Facilis ẽ. Hmõi anime ſunt in oꝛiʒonte re gionis ipᷣoꝝ.⁊ tantaqʒ eſt ↄiunctio inter⸗ dum adipᷣas.vt ipᷣos angelos ſanctos in tra ſeipᷣas ſenciant eſſe.ꝓpter qð pꝛophe ta ʒacharias dicebat tam crebꝛo. Et dixit angelus qui loqbatur in me. Nec mirũ ſi hec de angelo kacta cuz de ipᷣo dei fillo di Aſſe legatur ſiẽ dirit dauid regũ.ij.peuul⸗ timo. Spiritus dñi locutus ẽ ꝑ me.Etin plſal. Audia quid loquat᷑ in me dñs deus De hmõi aũt cõiunctione ſeu applicatio ne loqmur loco ſuo videlicet in tractatu de ſubſtãcijs abſtract ſeu ſpoliatis. Re uerlamur añit ad id in quo eramꝰet dica mus.qꝛ ſi nõ eẽt diuina ſuauitas.niſi quẽ admodũ ſuauitas pulchꝛitudinis.nõ eẽt ex eo iocundatio aut beatificatio ꝑ ſe ant ꝓpᷣe niſi viſus ſpũalis hoc ẽ intellectꝰ. Et ◻ hoc poſſet alicui videri ex eo qð dic aug⸗ Quia nobis ꝓmittit᷑ aſpectꝰ ſumme pul⸗ chꝛitudinis et ex eo qð alibi dicit. O pur⸗ gatoꝛiũ mentiũ ſuauiſſima lux. Sicut em̃ lux ⁊ pulchꝛitudo coꝛpꝑales ſuũ ſunt ſenſi⸗ bile / ſuũqʒ delectabile viſus exterioꝛ ſiue coꝛpalis. Sic ae pulchꝛimdo ſpiritug-⸗ les ſuũ ſunt ſenſible ſpũaliter.ſuuq; dele ctabile viſus ſ⸗ pũalis hoc ẽ ĩtellectꝰ Quare ſm hoc non eſſet deus p ſe ⁊ ßm ſe iocun dans atʒ beatificãs tota mentem huma⸗ na.ſed ſolam/ vna ex viribus eiꝰ. Hoc aũt ẽmanifeſte ĩpoſſibile ẽ.cũ alian viriũ nec minoꝛa ſunt merita nec minoꝛes gre apoᷣ ipᷣm. Quare ⁊ nec erũt minoꝛes retributi ones eterne beatitudinis in alisviribus ſupioꝛibaſcilicʒ ac nobilibus qᷓ; in virtute in teilectiuas. Amp̃. Lũ in rebꝰ creatis pter lucẽ veritatis qua lncẽt.alie viſui coꝛ⸗ poꝛali tm̃.alie viſui ſpuali tm vrſuntĩ ma Cerialia materia ⁊ abſtracta.⁊ pᷣter pulch virtutibus ritudinẽ 6 ſilr delectãt. vtrũq; inueniatur ſuauitas ac ſapoꝛoſitas taʒ multifſoꝛmis. tam multa taq; varia.Merito ſoꝛi?in fon te omniũ iſtoꝝ deo videlicet in ſonte luct pulchꝛitudinis atʒ ſuauitatis.inuenit᷑t ſua uitas ↄgruẽs copioſitati ac redundancie tãti fontis.ſi luminoſitas ac pulchꝛitudo ĩ rebus ex luce pᷣma ſunt ac pulchꝛitudine. Quoniã ſuauitas tã multiplex in reb-nõ erit ex pᷣma ſuauitate. Ampᷣ.Et ſiĩ deo eſſencdialiter vnũ ſũt pulchꝛitudo et boni- tas ratioe tamẽ acrelatioe adeo diffene æ vidẽt᷑ vt pulchꝛitudo inq;tũ pulchꝛitulo p ſe ac ꝓpᷣe delectabile ſit intellectus.erit ex neceſſitate bonitas in eo ꝙ bonitas ꝑ ſe ꝓpꝛiũ delectabile affect?. Ampᷣ. Aut affectus noſter ſuũ hʒ delectabile in do ꝓpꝛiñ aut nõ ſi nõ. Nõ ẽigit ipᷣe ſuffſiæ= ter beatificãs animã humanã ꝑ ſeipᷣaʒ ſʒ niſi vł bonitasvłſuauitas vł alind hmõi Ampᷣ. Nulli dubiũ eẽ debet quin de⸗ ⁊ amabilis ſit et deſiderabilis. Aut igit ẽ H amabilis et deſiderabilis tm̃qa lumino⸗ ſiſſimꝰ atʒ ulcherrimꝰ aut in alia aliqua noliatiõe ſeu cõpatione.Qꝛſi ẽ amabilis tm̃i eo ꝙ luminoſiſſimꝰatʒ pulcherrimꝰ. ergo im̃ fᷣmviſũ interioꝛẽ hoc ẽ ſᷣm intelle ctu. Quare non erit amabilis toto coꝛde. neq; anime hũane fm ſe totã et ideo nec querẽdus.quare nõ eęrit finis ip̃ius totali ter.nec ip̃ᷣa ad fruendu eo totaliter creata ſi ẽ amabilioin alia ↄpatiõe⁊ nomia — t Erit igit᷑ alia ſuauitas anime hũane exil lo qʒ ſuauitas ſᷣm viſũ interioꝛẽ ſeu intel lectũ.Quarę ſm affectũ erit deꝰ etia ioci das ac beatiſicãs anim humanã. Q:ſi ixerit ſuauins ieſtimabil erit anime bu⸗ mane ex gloꝛia ipᷣiuꝑ cũ viderit eã.quẽad modũ gaudiũ ẽ anci ex gloꝛia amati cũu eũ videritet tãto maiꝰqᷓnto magis ⁊ ma ioꝛẽ eam viderit. Neꝝvliqʒ dict indubitaã ter et gaudiũ hmõi gaudiũ ẽ ſincere vere qꝗqʒ dilectiõis. de q̊ nõ ẽ dubitandũ.ꝗn eo gaudio gnudeat ineſtimabilit᷑ angeliſan cti regẽ regũ in decoꝛe ſuo vidẽtes ſicut le git Ylaie.nxiij.Et nõ incõgihe intelligit de iſto gaudio id qð ſupꝛa diximꝰ. Saci⸗ aboꝛ cũ appuerit gloꝛia tua.erũ hec di cere eñ pcedętibꝰẽ ponere anim biiana,; inteilectnʒ im eẽ. qntu ad id qð ẽ in ea no bile atʒ pᷣcipuũ vis em̃ creata ꝓpter vidẽ⸗ aũ tantũ ſiue ſpũaliter ſiue coꝛpaliter vi £◻ im ſᷣm ptẽ ſiue ᷣm quid.ſi ſic. ꝗd erit illud ione.videlicet qa bonus aut qa-ſuauis. „ ſfieue⸗ fetoglinpo ſeyoceplin Chincin Aſenn nn Ntit. A uglin aänuſb ſirrtuce smhſ⸗ nocundunm hüaland⸗ cbüngen Higewar Uhnrrosf lino ſũi feqrandnoct ſiig piign igtinuetn fhüacnn ) daſtsend ghennee ineäino Codu⸗ urſe ſsſecſt cun, fusitn (ypglogn Dobian ſpeſai lutlinie gaieſt Mhchinan Alenifla ſucg las Ceinpani⸗ uminnec unna WN ad n re Ofnlüſfen 6on leſaii ſoonnig⸗ Poen . iſbos Gar tun c nulie lchamcon Sineogbonn dliir KAort 1 eeA TY 4 zultasNalnc Nüeidebagen 1. eles Ant ie rbls Ag biisielen⸗ yaun . ,koeet mebils wetl nlvügidr Etoſotleerda küöerſof Auseuge s Saninthuln nis 9 ninanin ui ert un nil ntlitz n Psdin – 4 = = lis ipᷣa eſt. ⁊ ꝓpter hoc ſuauiſſi ſus tm̃ ẽ ſiue coꝛpalis ſiue ſpiritual.Qua re nõ aliã ponũt beatitudinẽ anime bũa ne hoc ẽ vltimã ꝑfectionẽ eiꝰ q̃ʒ videre vi puichꝛitudinẽ autgloꝛiã ſiueę luminoſitatẽ et ſiue im viſum ſpnalẽ.id ẽ intellectũ eaʒ ponut. nalte PI et lunt angeli ſancti.Si eĩ vidẽdo im vt dixi mꝰcũ tota ſubſtacia eoꝝ⁊ beata ⁊ glioſa ſit ie ſubſtacie angelice nõ erũt.niſi intel lectus abiq; ſenſu ſpũali ⁊ affectuquẽad modum dirimꝰ affectũ ſcilicet amorè ha⸗ bẽt ad creatoꝛẽ.ꝑ quẽ de gloꝛia eiꝰ in cre⸗ dibiliter ganòẽt ⁊ beatificãt. Senſuʒ autẽ ſpũale vocamꝰ quẽadmodum q vita ſen titur qᷓ nos viuere ſentimꝰ.Ou ſi angeli ſa cti nõ ſenciũt ſe viuere ſed ſciũt im̃ ſe vine re quẽadmodũ ſciũt de alijs niſi ꝙ vitã ſusa ꝓpinquioꝛi vidẽt q; alienã. Nã iſte ẽ qui inducit nos in cõdempnationẽ ho⸗ minũ et qntũ in eo ẽ in ↄfuſionem rerum Senſus em̃ de quo loquimur intima ſci⸗ encia eſt nec aliud eſt ſentire qʒ ex intimo ⁊ imediato ſcireqᷓ ꝓpt᷑ ꝗ exitimo etimme diato diuinã bonitatem ſciut illam ex ne⸗ ceſſitate ſenciũt. Senciunt auſ uta; qua . ailla ſen⸗ ciunt.Et iſte ſenſus diuine ſuauitatis gu⸗ ſtus intus eſt ſapiencialis ſiue ſapiẽcia de qua loquimur hic. Nullatenus enim Dubitandũ eſt de fonte ſuauitatis.quin? ipᷣe ſuauiſſimus ſit vltra omnẽ cogitatũ ?⁊ in vltimitate ſuauitatis.⁊ quin ipᷣa totali ter gloꝛia ſit ⁊ beatitudœatqʒ pfectio vlti ma animarũ humanarũ gloꝛiſicans eas * et beatificans atqʒ ꝑficiens coniunctione ſua ad illas. cõiunctione in; illa vltima que in patria expectatur.Et de hac loque mur in tractatuvltimo huius partis vide licet in tractatu de meriiis ꝛetributioni⸗ bus. Hec igit eſt intentio huius nominig ſapiencia videlicet ida ſeu ſapoꝛa ſciẽ cia. Sapiencia etiam hec vel generalis ẽ omniũ ſapoꝛabiliũ vx pᷣdixvimꝰ vłduplex eſt. Quaruʒ altera ꝓpᷣa eſt diuine ſuaui⸗ tatis ſeu ſapoꝛaſitatis alteravero genera lis omniũ alioꝝ ſapoꝝ cla rabnii a ꝛabiliũn. Interdum autẽ et apud nos ⁊ qpud phy loſophos mapiencia intelligitur ſublimiũ atq; ꝓfundoꝛũ cognitio.vnde diuinales ſciencie ſapienciales apud eos vocantur Et diuina ipᷣa ſapiencia ppᷣe dicitur ſapiẽ cia. ꝓpter quod inſipiens ꝓpᷣe rerũ diui⸗ naliũ ignarus ẽ quatũcunq; peritꝰſit alia rũ.Juxia illud. Dixit inſipies in coꝛde ſi „ cviij Amp̃. Qnaliter m hoc beati 69 cognitio etia ſapiẽcia vocat᷑. ꝓpter quod etiã calliditas ſapiẽcis accipit SAre ui dẽcia.ſicut Pꝛouerbiorũ.xxiiij. Sapiẽcia ediſicauit domũ.Et eiuſdẽ.xiiu. Sapiens mulier edificat domũ ſuam.inſipiens ex⸗ ſtructã quoqʒ manibus deſtruet. De calliditate quoq; in eodem eiuſdem. Sa piens rimet et declinat a malo. ꝓpler ſub limitatẽ igitur ac ꝓfunditatem rern dicit Auguſtinus ſuꝑ bᷣmũ Job. quia ſapiẽcia fides eſt. vel ꝓpter hoc foꝛſitan ꝙ compa ratione future cognitionis etiam ſapien⸗ cialis cognitõ in vita iſtaſfides eſt.id ẽ cre dulitas licet indubitata. Ars quoqʒ ope⸗ randi interdum ſapiencia diciiur. Exodi.? xxxvj. Tecit ergo beſeleel ⁊ oliab. et omis vir ſapiens quibus dedit deus ſapiencia et intellectum. vt ſcirent fabꝛe opani queę in vſus ſanctuarii neceſſarie ſunt.⁊ que p cepit deus. Scito iſtas intentiones ſi ue acceptio nes eſſe vſitatas. et in ſcriptu⸗ ris creberrimas. Debes autem ſcire. quia quadoq; in ea opinione fuimus vt crederemus vnamquaqʒ virtutem ſapiẽ⸗ ciam et artem eſſe ꝓpᷣe oꝑationis. Uerbi gracia. Juſticiã ſapiencia eſſe et anteʒz obe randi ea q iuſta ſunt et iuſte agẽdi. Hoc autem opinabamur duabus de cauſis. videlicet quia virtus omni arie certioꝛ eſt ⁊ melioꝛ ſic dicit Ariſtol.Et ꝓpler hocme lius operatur ac ſapiencius qui exvirtute operatur qᷓʒ qui ex arte. Deinde quig ibſla virtute cognoſcit res interius tanq; exrar doꝛe ei ſapoꝛe. et ideo ſapiencialiter. Arie v5o cognoſcitur res ererius tanqz er colo re et alis extrinſecis. Nõ enim iuſtus ſim — pliciter ſolummodo cognoſcit inſticiam. Quin etiam ſapoꝛabiliũer in ea delectari videturſicut legitur Pvuerbioru. xx. vbi dicitur. Qui gaudium eſt iuſto facere iu⸗ diciuũ. Uidebatur eniz nobis quia caſtus non ſolummodo odiret feditatem luau⸗ rie ſed eiam abbominatur. Abhomina⸗ tio autem pꝛopa ſapoꝛalio eſt fediatis et petulancie Uerum non ſequitur ſi caſtus abhominatur feditatem vel petulanciaz lururie q; hoc ex caſtitate faciat. Sapien⸗ cia enim hec foꝛſitan omnium virtutum comes eſt. Ex caſtitate igitur fugit. odit. atqʒ perſequitur contrarium. Ex ſapien⸗ cia vero abhominatur illud vt feduʒ ſen ſpurtum. Uirtus enim caſtitatis ſicut pu riſficat carnem et ſpiritum. Sic et cordis q iii nõ ẽ deus. gꝛoſundoꝝ vero atʒ latentii K Be mundat palatu. ⁊ pparat ad guſtũ ſpiri⸗ . malem ſeu ſapiencialẽ pparillud.muũ⸗ o vero palalo coꝛdis ſemꝑ infundit de⸗ Alapienciã iſta. De ipᷣa vero inimicicia iu⸗ ſticie ꝙ etiaʒ ſapoꝛatio queda eiꝰ ſit.vna intentiõe dubitari nõ debet. Silx = ini micicia caſtitatis ⁊ hoc appebit exipa no minatioe et enumerariõe ſapoꝝ. Unum quodq; em̃ vicioꝝ etiã cũ non impugnat virtutẽ contraria.ſapit tamen eide virtuti inimicũ temptando quidẽ impugnado ſe gerit inimicũ.quonia et ꝑ omnia pala⸗ to virtutis contrario ſapit inimicũ. Unðᷣ ⁊ odiũ ſui eidẽ ingerit cũ moꝛe intellectus P cogitationẽ fuerit.Quemadmodũ qð⸗ Aber ſapoꝛũ cum in oꝛe ſapoꝛem ſunʒ pa lato et faucibus ingerit. Quod igit᷑ pala to virtutis contrariũ viciu odiũ ſui ſemꝑ ingerit.cum in oꝛe eiuſdem vt diximus fu erit.licet in nullo hoſtem ſe gerat. Hoc ẽ. . licet nec temptãdo nec impugnaãdo virtu⸗ oſam animam contra ſe ꝓuocet. odium ⁊ inimicici ſapoꝛẽ ſpiritualem merito di ximus. Deinceps vero nominabimꝰ⸗ numerabimus ac declarabimus tibi ſa poꝛes iſtos ſapienciales. Dicemus igitur in pᷣmis.quia ſapoꝛes iſti ſunt elipoſitto⸗ W nes rerũ que nate ſunt in nobis generare affectiones ſicut ſunt amabilitas ⁊ odibi litas ex quibus naturaliter in animabus noſtris generatur aſfechiones ſũt nor ⁊ odium. Et ad hunc modum ſe habʒ de alijs. Quare neceſſe eſt eundẽ eſſe nume⸗ — ci.ſcriptum eſt. Initiũ ſapien virtutibus lam.et iſte amoꝛ ẽ veri nominis amicicia ſicut oſtendimus in p̃cedentibus.ethecẽ bonitas diuina que non habetveri noĩs contrariũ. Si enim haberet contrarium. haberet coequale et coequeuũ.cum om⸗ nia contraria veri nominis et coequalia ſint etr coequeua. Debes autemre iſci quia in pᷣcedentibꝰ et nominauim zet numerauimus tibi affectiones anima rum humanarũ in deũ.quarũ pꝛim dixi mus eſſe timoꝛem et hunc dixim⸗ eſſe mi⸗ plicem. Pꝛimum atq; rectiſſimũ diximus reuerencie hunc parit in nobis gloꝛioſi tas i in⸗ et magnitudo ſiue magniſficen⸗ cia. Scom diximus eſſe timoꝛem offenle. quem potiſſimũ parit in nobis amoꝛno⸗ ſter in ipᷣm et pᷣlarga beneficencia eius in nos. Eerciũ diximus eſſe timoꝛem pens? hunc parit in nobis eiuſdem iuſticia que os non ſinit inpune peccare. Pꝛima hit affectionũ noſtrarũ in deum pᷣmu apoꝛ ipſius quod nobis ſa moꝛ eſt. ꝓpter quod et in pſa lcrit . Initiũ ſapiencie timo: do mini. Hoc eſt inicium ſapiencie celeſtis et ſapoꝛatiomis qua deum ſapere et ſapoꝛa re incipimus timoꝛ eiuſdem eſt. Soꝛſitan et ꝓpter hoc didum eſt illud. Pꝛimus in Secunda affe⸗ 9ꝛbe deos fecit imoꝛ.: S tio in eum ſpes eſt. et hec ſimiliter tniplex pᷣmag venie. ſecunda parit in nobis miſericoꝛdia eius. per hoc enim ꝙ miſericqdem eum nouimus. et ſum hmõi diſpoſitionũ qui ⁊ ſapoꝛumæ A veniam delictoꝛuz que cõmiſimus. ⁊ gra hmõi affectionũ. Quia igit᷑ bonitas pꝛi⸗ ma eſt in diſpoſitionibus.hmõi erunt ex neceſſitate pꝛimi ſapoꝛes in rebus ipi mo di ſiue maneries bonitatis ꝓpter hoc ne ceſſitas ua res aliqua neceſſaria alicui ẽ .„ Deinde ſlalubiitas.tercio ſanitas.quarto vtilitas. Quatuogpee bonitates vſu no⸗ tiſſimo vocantur. Uerum iſte bonitates ſunt bonitates recuruate ſiue reflexe ⁊ bo vuc nitates cuii. Contraria autem earum ſunt AHa4 limiles malicie. id eſt malicie cui. Et pꝛo⸗ pter hoc non generatur in animabus no ſiris ex eis niſi ſimiles ac pꝛopoꝛtionales 4 ue reflexa. Huiuſmodi bonitates ſiue bo ciam qua ſimilia decetero deuitem⸗ eiq; accepta biliterviuamus ab eodẽ ſperamꝰ Tercia ẽ ſpes gloꝛie ſiue retributiõis eter ne quam pariunt in nobis miſericoꝛdia? veritas ipiugmiſcvia. ſeilet qua miſt. et veritas gquͤn ebit. Ter ectu ſanetiſlimoꝛũ oculoꝛum liquid indecens vel inhoneſtu vel abere vel facere erubeſcimus. ⁊ hanc af omniũ ⁊ noſtroꝛũ ⁊ alienoꝛum intuitus. 8 miſi ſimiles ac pꝛe , Dugta ẽ amo: et hac parit in nobis eis affectiões. videlicet odia recuruata ſi nga cuiꝰ aſpecte parit gau na vnuſquiſq; amat et querit ſibi vłſuis. Similiter et contraria ſibipi acſuis odit. Bonitas vo abſoluta hoc ẽ abſoſute ſin pliciterq; conſiderata amoꝛem rectuʒ pa⸗ ni in vere cõſiderante ſiue cognoſcente il diũ inexplicabile.⁊ hic amoꝛ ẽ.vnde dicit amatoꝛ.Et de hoc liber canticoꝛum refer tiſſimus eſt ꝓpter quod et canticum amo ris quadam ſui nominatione dicit᷑ o hoc Sapiencie.ix.Amatoꝛ factus ſum foꝛme illius. Et iterum. Hec em̃ ẽ ſpecoſioꝛ ſole tem remi⸗ racie. et iſtas duas ectionẽ parit in nobis iugis et coninuis l.et Eccliaſti WV in ꝓmiſſis veracem ſe erhi g Ectio in ĩm ẽ pudox Afaucn Aaſkcions tin anim iſuna lu Ouiedun neachu nialeſtin Urinduri eceſtarin grolleni aceen Pecgen lnmiti cgerole ocenora ſon⸗ ſaunive ſpleßma pſeione Cdlechde winmeni⸗ Ginen „Mmunn weßenn Mwige Mean meni Wbliſ igna es er. tiut iafeno W giuſtdnn Uaanabie Mocgdsl Mer ſeli⸗ uu w J NDlanaa linhnon⸗ MNeſeen K Waef ſeudd Widdn Moen icee Nnnnepg egſung Seſeinamn i Min Sbenine geſeintnn Sſni neeene. Haniindeng wbisſepaene Hilleil miſpengennen n ſpenae elcit an ſahgealee ndt i nckiund dun . ns kabeſang i õ n aud Nil rconiinib/ nmvdenlen nnsihehciſ⸗ iutnerbiick nnoböinutr möniktd anst 2 apit nobis inimicũ nri et impugnatoꝛeʒ. „ Ouinta eſt eſuries ſiue ſitis.⁊ hãc pba⸗ ⸗ dem indicimus. Septima ẽ contẽptꝰ rit in animabꝰ humanis eiuſdẽ reficien⸗ iue aſperaatio.⁊ ꝑ hac parit in nobis vi⸗ Ztiſlima ſuauitas. de hac Eccdeſiaſti. xxiiij. Qui edunt me adhuc eſurient.⁊ q bibuüt & hanc parit in nobis ſpurcioſitas et fecu ſ Vlitas ipius. QOctaua eſt abbominatio me adhuc ſicient. et ad eam ptinent om⸗ 5 . e gauc iicen nt om⸗/ Mencia ipius: et ẽ nohis ꝓuocans nauſea nia teſtimonia illa que ꝓ guſtu ſpirituali B pualem qua ip̃m a nobis reücimus. ter induximꝰ ſuperius. Bexla omor Nona ẽ hoeroꝛ: qua ab ipᷣo reſilimus eceſſarius ſeu debitus. qua ſuꝑnaturalẽ // us ſicut a moꝛtifero et venenato.⁊ hãc parit diximus et hanc parit in naturalibꝰ ⁊ co⸗ n naturalib?? in nobis moꝛtiferitas vt ita dicamꝰ ipius dic ſcentibus plarga bñficccia ipiꝰ.q cre¶ ſic legit᷑ Eccleſiaſti.xxj. Quaſia facie coin atoꝛẽ patrẽ nutritin cuſtodẽ defenſoꝛẽ ac bei fuge peccatii. v alia quedãa qꝗ ibi legũt᷑ ree oꝛein ac neeſſa acte bonoꝛuů 9/ Oeima frecario et hanc parit in no⸗ largitoꝛẽ ſe erpibuit ꝛ erbibel. Bepiie/ As inls pollutio et ꝓphanitas ipſius.eł a eſt amoꝛ rectus.quiveri nominis ami/ popter hoc declinamus ab ipſo quaſi a ſa cicia ẽæ dilectio ſinceriſſima ⁊ ſcõm vſum crilegio ſpůali. Undecima eſt deteſta Vmodernon charitatis nomie ſola digna. j ſ&. Et bancparit in nobis impietas ipᷣiꝰ Panc vero parit in agnoſcentibus ⁊ con/ QAua contra deũ eſt et cultũ eius. Scito ſiderantibobonitas ipius pura ? abſolu antem. quia omnes cetere diſpoſitiones p ſeipᷣam conſiderata. Qarit inq; antũ vicioꝛũ et peccatoꝝ ad has reterunt. O⸗ in ſe ẽ. Non enim ydonei ſumus tam ſan em peccata et vincula et carceres et ſerui⸗ cta dilectiõe ardere in ibßm Sicut necydo lutes ſunt ad moꝛtiferitatem euidenterꝑ nei intueri im vel agnoſcere ppter mali tinent. Hij ſunt vndecim ſapoꝛes boni q⸗ ciã oꝛiginalis coꝛruptiõis. et elongationẽę bus viciaet peccata ſapiũt palatis coꝛdis noſtram multiplicem ab ipo. quam ſta bene diſpo itis. Hec ſũt aꝛomata.ex ꝗbꝰ Niis pſentis miſerie facit ⁊ peccaa. Ap medicamẽtum contra peccata contficitur. paret igit tibi. qꝛ ſeytem ſunmffectiones hecſüt cuſpides peccatoꝛũ., quibus ſalu⸗ bone animarũ noſtrarũ in deo. Ultima taris com punctio coꝛdium noſtron. fil et autem ẽ omnium rectiſſima puriſſima ac medicina vulnerũ que ipᷣa peccata intule nobiliſſima. et ſola ſcõm ſe remuneratõe runt hec ſunt repcuſſioneshaſte pelia dis digna. Q enim omnes alias remunerat que ſuoꝛũᷣ vulnerũ medicamentũ pꝛeſtar deus. ex affluentiſſima largitate ipius eſt boc eſt plumbũ in ſagitta cupidinis. Hec ⁊ veritate.qua ſperantes nunq; ꝓmiſſis eęlſt tyriaca de ipo veneno venenatoꝛũ cõ Mar Iniuria vᷣo ⁊ peccata ſunt fecta.que venenum vicloꝛu et peccatoꝛuʒ a ffectiones quas narrabo et enumerabo moꝛtiſficat et expurgat. Hij ſunt loci.deꝗ tibi. affectiones inq; bone. quarum pma bus argumenta elicit ſpiritus ſanctus.ex timoꝛ peccatũ em̃ omne penale eſt ꝓpter quibus vndecim cõduſiones infert ⁊ vn⸗ Dei iuſticiam. ⁊ etiam ꝓpter ꝓpꝛiam ma decies concludit coꝛdi humano ſicut legi liciam. ⁊ hicẽ pᷣmus ſapoꝛ peccati quo pa tur Johannis 1v Arguet mundũ de pee lato coꝛdis ſapit penale⁊ iſte ſapoꝛ ſeu ſa cato. Poc ẽ de ipᷣo peccato elicet argume poꝛatio eiuſdem timoꝛ ẽ ⁊ Anitiũ ſapien la ad repellenda et conſundendã inſania ie iſtiꝰ qua peccata vicia nobis ſapint atq; ſtullicia peccantii Hee ſunt allegati ſunt et qualia ſunt Secũda ẽ doloꝛ: ones er quibus dictat ſentendia dapnane Epune ſapit peccaton vulnus aut leſio onis peccati. Juria id qð legitad Roma nẽe ſicut legit᷑ yſa. Uulnus⁊ liuoꝛ et plaga viu. De pveccalo dapnauit deus peccaruʒ umens non ẽ circuligata medicamine. Hocede pdtolbo allegatiões ſumpſit ? Fercia ẽ pudoꝛ 2 bunc ſapit turpe ? cottidie ſumit in penitetibꝰallegationes. Annnobe ln. Quarta ira. vper banc ex abus in ipis vapnal dambnart facit C apit nobig iniuria ⁊ ꝓuocatio ad vindi⸗ peccatũ ſicut ꝓpᷣo gladio golyas occidit᷑ Mtctam.⁊ de ipᷣo et de nobis. Quinta ẽ indi ſic legit᷑ Romano.xvii.ſicut ꝓpꝛio pugio aio p hãc ſapit nobis indignatio :nõ ne holofernes occiditur. ſicut legitur Ju⸗ ſolũ q indignũ e vt fiat a nobis ſʒ etiam ) Aith. i. Bes autem tempoꝛales que yt ſuſtine=. Sexta odiu.Et per hac/diulcie vocaniur ſunt animab bene dil⸗ poſitis etiam ſapoꝛes bene diſpoſiii ſiue Sr ideo armamur contra ipmꝛbellumi afiectiones, In hijs ergo pꝛimum eſt yr Be virtutibus ſapiãt lutum.ſicut legi᷑ Abacuc.ij.vſq; toꝛum apud philoſophos reputatur.pio aggrauat contra ſe denſum latum. Aua pterꝙ etr in imo ſiue in infimo hoc eſtin R ro em̃ nõ lutum ſapiunt aurum et argen medio mundi reſidet. Quomodo ſpi tum. ſed diuicias. Scom ẽ vt ſapiant ne ſint ipſe diuicie innumerabilium ſolli picem. Juxta quod legitur Eccłiaſtic.xii. citudinũ timoꝛum doloꝛum.⁊ etiam vl Qui letigerit picem inquinabitur ab ea. ra ſeu vulnera contrectantibus inferant Cercin eſt vt viſcũ ſapiant glutinoſita Quomodo fallaces et muſcipula quevo te ſua.ſicut dicit Augaſuper pſal.qꝛ amoꝛ lentes er putantes capere capit.Quomo tpaliũ viſcus eſt ſpiritualium pennarum do mendaciũ dum pmittentes ſacietate, Quartũ eſt vt ſapiant ſtercoꝛa. Juxta et copiam ſolam famem aut inopiaʒ aut illud qð dicit Apls in.iij. ad phylipᷣ. Oia eoꝛum augmentum exſoluunt. Quomo⸗ arbitratus ſum vt ſtercoꝛa.vt xpᷣm lucriſa do vanitas ſunt.dum nec cõferunt pleni⸗ cerem. Quintũ ẽ vt ſapiãt ſoinas.mul tudinem continenti.nec fulcimentum in⸗ tiplciter pungẽtes et exulterates coꝛ hũa⸗ nitenti.nec fructuʒ laboꝛanti in eis aut pꝓ nũ. Sicut legit.viij.luc.et iiij.marc.in pa⸗ eis vt in alijs locis iam multociẽs et mul bola de ſeminib?. Sexlüũ eſt vt ſapi tipliciter declarauimus. ? in ſermonibus S int fallaciã ſiue deceptionẽ qua habẽt ſic declamatoꝛijs declarare cottidie non ceſ⸗ dicit veritas math. xiij Fallacia diuicias ſamus. Sunt et alij ſapoꝛes earumxi ſuffocat vbũů. Septimũ eſt vt ſapiant 4 elicet quibus ſapiunt onera demergen⸗ vanitatẽ. Que igit ſunt diſpoſitioẽs bo: Acia in ꝓfundum moꝛiis et tenebꝛarum re noꝛu tempꝑaliũ videlicet que cũ temꝑe ve:⸗ clamatoꝛia furum. latronum.et raptoꝛuʒ miut et cum temꝑe tranſeũt et amittũt᷑.vt et ꝓuocatoꝛia eoꝛum non ſolum ad om⸗ ſeptẽſapoꝛes in bene diſpoſitis animabꝰ nem ſurreptionem etrapinam eoꝛuʒ.ſed pariüt Pꝛimũ lutũ cuius viliſſima eſt etin omne piculum et omnem moꝛtẽ pof/ habundãcia ꝓpter qð cui diuicie lutũ ſa-⸗ ſidentium eas. Tercio ſapiunt litigiũ. piũt. habũdancia eoꝛũ ſapit eis viliſim vnde⁊ muſerem litigioſam plerumq; af et ideo reicibilẽ. et nullatenꝰ congregabi⸗ fluennam iſiam tempoꝛalium in expoſiti lem id eſt congregari dignã et diuitẽ non onibus libꝛoꝛum ſalomonis interpꝛetati aliud eſſe qᷓ; hominẽ ðᷣ aceruo ſeu luti cõ⸗ ſumus. Pꝛo hac em̃ om̃ia auditoꝛia ſeu gerie magna demẽtiſſima cecitate illuſũ. conſiſtoꝛia litium tumultibus et clamoꝛi⸗ et de eo tanq; de aceruo diuiciarũ nobili bus pſonant. Eodem modo⸗ belluz um gloꝛiantẽ.Et de alijs in ſermonibꝰ ex ſapiunt dinicie et belloꝛum ꝑicula omni⸗ hoꝛtationũ ia multa diximus ⁊ in ſcriptu um. ꝓpter qð viꝑ diues ⁊ opulentus om nis canonicis ſcriptiſq; ſanctoꝝ miia me⸗ oni genere inſidiarum ⁊ oppugnaionum moꝛia digna legũtur Quomõ em̃ pix ſũůt expoſitus eſt.non alia de cauſa q; ꝓoter Diuicie inquinates amatoꝛes ſuos inqui-⸗ ipᷣas diuicias Sapiunt etiam gladiũ natione adherenti et glutinoſa. Quomo quia vulnere amoas mali ſui traninigunt viſcus miſera coꝛda que ſe eis afficiuntre coꝛda hominum. Sapiunt et ignem. tinent. ⁊ hoc vel in parte vłin toto inſtar quia ardoꝛihus cupiditatũ exurũt eadeʒ. auicularũ.que ſe virgis viſcatis affritant Sapiunbet aquam nimiam.quia flu ibiq; vel extoto coyte retinẽtur. vel nõ ſi⸗ ctibus ſeu vndis nosiarum ſollicitudinũ 1 ne amiſſione ac detrimẽto plumarũ inde demergũt et extinguũt coꝛda hominum. euolat. Unde plumas bonarũ cogitatio, In vniuerſo igr qtuoꝛdecim ſũt ſapo num et bonarũ affectonũ auari et cupi⸗//res diuiciarũ in eo ꝙ diuicie ſunt quibus di aut ex toto aut exparte. magna emiſe⸗ pala tis ſanis ⁊ guſtu ſapoꝛẽ tali pᷣditis ſa runt.et in viſco diuiciaꝝ reliquerunt.Ibi piunt Sꝑeęcialiter aũt ciboꝝ⁊ potuũ duo em intima ſua pꝛoiecerũt vt legit᷑. Eccl.v. decim ſuſſt ſapoꝛes ſpirtuales cuilibet ſlr Quomodo ſtercoꝛa ſunt etpꝛopter quid palatis ſapiẽcialibus ſapiunto Pꝛima vnde et inquinant ſemꝑ.et fetere faci unt eſt defectio ſeu conſumptio pꝛopꝛij coꝛpo contrectantes. Qui em̃ celũ et celeſtia rea ris. ⁊ hanc ſapiunt in eo ꝙ alimẽta ſeu re dolere deberẽt. et aromatiba virtutum ce fectiones.nõ ei alimentũ ſeu refectio.niſi terarumq; graciarum fragrare terrã olẽt deficiẽtis etoſ umpti repatio. Scous et terram ſapiunt.wa nifeſtũ eſt quia ter. eſt medicamentum in quo ſapiunt bene ra fex eſt comparatione celi.et fex elemen ſGpientibꝰegritudines ⁊ febꝛes quarũ ve r AIneſe (oiät dlnäaſun py enenlur ſumonns inpelens iit ſcalmne benauen ſatopel on ſenei uſti Nolon miten Ncbicn Mani lclusdie⸗ e ep gulſostn glarnee egavon ſde⸗ use (l eie gilſ⸗ mmnt elss e⸗ honn — Chan irtofr ckon ſdunge ſacocdar nndnn mmnend Nonm tcn ranchut Pencht Wicentzſie menauingz mns tſonne tandnc aauſcopanm mon olisen 1lagonendre; monſrts ngomah mnlen gonen õ Kononsen iandu! miibuselehn S Gtn nes tcllenns⸗ n1 rge duadeanſt = ſſſaiee nlſm, „ immnd⸗ Nuunit nt n üngtienihen M iß lut acceſſiones ſunt fames et ſitis. ppter ſa qõ dicit Aug⸗ ſupꝑ.xiiij.Ad Roma. quia git. Neceſſegrgo habent ? leges ⁊ allega alimẽeta ſumenda ſunt tanq; medicamen etr menſura debita. ſed etia cũ ip amemo⸗ ria moꝛtis cuins pulſatio ẽ ſiue impulſio impellens ad illa acceſſio la famis ; ſitis no ſuo. reijciens a ſe cibũ coꝛpalẽ tanqᷓ; cxtuũ ẽ Jere. xv. Si ſeꝑaueris pᷣcioſum a vili ſaʒ animarũ ꝓut diximꝰ allegare nõ ſata nn fand n ones bmòi ta ſublimis cõſiſtoꝛi ſeu au ta. Et ppter hocnõ ſolũ cũ temperancia decet atq; ſollicitudine qñcũq; opoꝛtunũ ẽ allegare.heu qð hʒ et tã aunidos ꝑcepto res quãq; flãmeos cõcupiloꝛes hmoiſa⸗ lariũ et q; paucos quãq; imperitos atq; Tercius ſapoꝛ ẽ quo ſapit ibũ coꝛꝑalẽ negligenies oꝛatoꝛes cauſe animarum. ſicut iumentinũ aut equinũ. qm̃ coꝛpꝰ ha tibus vt dirimꝰ miliciã. ⁊ hoc in eo quod ſtipendiũ.Eſt eĩ ſtipendiũ milicie clerical et ſ nõ ſolũ ⁊ totũ ſtipendiũ.Ut fur ergo bendũ ẽ vt iumentu.⁊ ꝓpter hoc ipa mẽ⸗ Tercius ſapoꝛ ẽ qno ſapit bñ ſapoꝛan ſa coꝛpalis vt pᷣſepe el totu habitaculum. Cũ autẽ iſte ſapo: Palari coꝛdis bene diſ poſiti erubelcet indubitater ſpũs ſeſſoꝛ vl aſcenſoꝛ iſtiꝰ equi comedere ad pᷣſepe e la vel aſini ſui.atq; comedere cu equo vłaſi diu qui animabꝰ negligit militare quod ẽ ꝓꝙ animabus eoꝝ/ cotra hoſtes eoꝛum. 2 — venũ vel auena equivel aſini ſui. queret ſi bi abũ congruentẽ 7 Pᷣum ſcilicet ſpũa⸗ lẽ d cuius delicias ꝑtingere non poteſt „ equus dictꝰ vel aſinus ꝓpler hoc ergo di pugnare.Pugnas auũt et pᷣlia iſta itrade tu ſacramenton et acramentaliũ in capi. de cõfeſſione ibi nominauimꝰ ⁊ nueraut mꝰ et pꝛopter hoc iſta hic non repetimus –— quaſi os men eris. Spiritu ſcilicet ſeſſorẽ WPen quot ⁊ qᷓntos habet ne dicam pꝛece proꝛes ſed ſt fures ⁊ latrones hmõi ſtipen⸗ a carne equo vel aſino 7 delicias ſpiritua . d fures ? latrone dintp dium qui nõ ſolum ꝓ animn abus milita⸗ les a veno et auena coꝛꝑis.mẽſamq; apᷣ⸗ ſepio ⁊ celeſte palacium a coꝛpis ſtabulo re negligũt ſed etia totis ſtudũs ac viribꝰ nobis diuinã largitatẽ. boc in eo quod pietatẽ rhoc in eo ꝙ bnficiũ elemoſynaꝝ U ſericoꝛdia nobis mibnitur. Sublimio Zuis einiſiinſeolane nõ ſolznõ erube militant cõtra eas etia contra deüuſtipẽ cat ſed etia abbominetur ⁊ pboꝛreſcat co dioꝛum bmõi dulciſſimu largitoꝛẽ. et qe medere cũ aſino ſuo in pᷣſepi aut cum poꝛ deterius ẽ. magiſq; hoꝛrificũ capitali ho⸗ co vel poꝛca ſua invaſe furfureo. Poꝛcus aũt ſpuᷣalis aui poꝛca veriſſime coꝛpꝰ hu lo militant dei ſtipendüs ab ißo diabolo manũ ?.ſi quis imundiciã 2 ſpurcioſitatẽ cui militãt non aliud ſtipendiũ qᷓʒ moꝛtẽ eius attedit. Quartus ſapoꝛ ſapit ppetuam: er eterna ſupplicia percepturi. 8 Olun Hocin eoο ane ir legitur ad Romanos. n. Stipen dia donũ. Quintꝛeſt quo ſapit nobis diuinã, peccati moꝛs eſt. Pꝛopter defecgtum etin⸗ fideliratem eoꝛũ qui ſpirituali boc ẽ mili⸗ cie clericali aſſcripti ſunt. datus eſt dei po pulus in pꝛedam et in direptioneʒ demo num pꝛopter bocenim cateruanm cente⸗ natim milianim capiuntur captiuantur et trucidantur. quia nec eſt a parte eon que qo diuina pietas diſtribuit in alimonia; oĩm noſtruũ canqᷓ; pauperũ ſuoꝝ. Se xtus eſt quo ſapit nobis no ſtra pauperta 7„ te. dum ppter indigenciã noſtra ex dei mi res ant ſapoꝛes ſũt ꝗſecũt Quon pꝛimꝰ defenda t. pꝛopter ban cauſam clerici at⸗ ẽquo ſapit nobis der amulariüũ. ſiue dei tonſi ſunt in circulum ilſtar pugillum. vt familiaritatẽ quã tanqʒ filijs familias ve ſe eſſe ꝓpugnatoꝛes animarũ agnoſcant᷑ luda deo velud patre ſamulis nobis di Peu z lurpe eſt quãcq; erubeſcendum ſe pugilem ſeu pꝛopugnatoꝛema nimarum tonſura et habitu gerere et nibil pudce⸗ toꝛie ſtrennitatis vel pugilaris oꝛtitudi⸗ nis. vel agere vel haberelin omnibus bo ſtem animarum ſe exbibere⸗ ſtribuitur. Et ꝓpter hoc tanqᷓʒ fur ⁊ latro le bmõi menſe ingerit: qui ð filijs dei pa iris aut de familia eius non e Secũ dus eſt quę ſapit nobis ſpiritua is patro cinationis alariũ. Quonia nobis clericis in berer muliebꝛem et ſacerdonibus datur vt ſalariũ tãqʒ ad⸗ fragilitatem atqʒ imbecillitaie vite mol uocatis animarũ tam motuoꝝ qͥʒ viuen licie: et infirmitate artuum profiteri. nũũ. ad allegandã ſcilzʒ cauſ aian coꝛd ha⸗ Quartus ſapoꝛ eſt ane ſapit redem⸗ tre miſericoꝛdiarũ. Qua ꝓpter tanqʒ fur prionem animarum ſicut legit ꝓuer. u. cet latro et ſine cquſa illud comedit.q can Redẽptio anime viri epe diuide. Et dan ditoꝛij nõ ſolũ noſſe.ſed etiã elegantia q̊ et latro quia ſine cauſa papit hmõi ſtipẽ⸗ 7 qð plus ẽ etiã contra deuiraris eiuſdeʒ ſt et pᷣlia iſta ĩ tracta ſti et dei et animarũ ſuarũ ſcilicet dyabo⸗ r H 5 De itij peccata tua elemoſynis redime ? iniq tates tuas miſericoꝛdijs pauperũ. Omia em̃ bñficia eccleſiaſtica data ſunt eccleſ IS in redemptionẽ animarũ.redeptionẽ in⸗ qʒ a captinitate pctõꝝ ⁊ penaru.Quotqͥt ergo clerici ſumus ꝗ hmoi bñficia pcipi⸗ mus redeptionẽe indʒ idẽ pᷣciũ redempti⸗ onis. Hò ſolũ igr ſine cauſa ſed etiã ꝓdi tioſe hmõi pcin recipimꝰ qui ꝓ liberatio ne animarũ nõ ſatagimꝰ.ꝗ ea ꝓut hmõi redeptio requirit nõ ꝓcuramꝰ. Quis em adeo ꝓditoꝛ eẽ auderet.vt cuʒ redemptio nẽ amici ſui accepiſſet.eo ſcilicet pacto er conditione vt eiꝰ liberationẽ a carcere et vinculis ꝓcuraretix eũ ibi diu toꝛqueri ⁊ andẽ patibulo aſſigi abſq; vlla miſerati one ſuſtineret. nius! aue apit eſca hamatã.vel hamũu ine catum. ꝗ auiditate delectatiois ꝗ in eſca eſſe credi tur faucibꝰ ⁊ gutturi infirus comedentem uintus ſapoꝛ ẽ quo — capit.Quẽadmodũ muſcipula murem.x ⁊ piſcis hamũ ⁊ laqueus auicula. De muſcipula legis erpᷣſſe Sapi.xiiij.Quoni am creature dei in odiũ faceſunt.⁊ in tẽ⸗ htationẽ anime hominũ ⁊ ĩ muſcipula pe dibꝰ inſipientiij. De hamo vero etla queo legis Eccleſiaſtes.ix. Sicut piſces ca piunt hamo.⁊ aues laqueo. ſic capiutur hoĩes tꝑe malo Cibus ergo coꝛpalis eſca C⁊ abſcondens hamũ.hoc ẽlenociniuʒ gu loſe voluptatisqð Dũ venari ⁊ capere cre dit guloſe comedens capit᷑ ab illo. et vul go dicit᷑ ineſcat. Hinc e c oẽs epulones oẽs glutones oẽs ebꝛioſi ſuntvelut piſces ineſcati hamo ſſcilicet bꝛeuiſſime volupta tis faucibꝰ et gutture tranſſixri. De hoc hamo legit᷑ Abacuc pᷣmo.facies homies quaſi piſces maris ſubaundias qntum ad hmõi captionẽ. Deinde. Lotuʒ in bamo ſubleuabit traxit illud in ſagena ſi ua. Ali⸗ diri . bi vero diximus i. quia bmõi homies ſunt hoĩes moꝛti additi.iãq; ifernati pati bulo affigendi atq; ſuſpendendi qui p fu nes collis circũdatos ſiue funib⸗ ꝑ colla. 2 vt vulgariter dicatur pꝑ gulas ligati tra⸗ hüutur ac infernale patibulũ. et eodẽ vul gali ſermone jpiſuntq ꝓpᷣe dicutur p gu las ſuas capti. Iunis em collo circa collũ ymmo funis in gula.vulgaliter hoc dica⸗ mus amoꝛẽ guloſevoluptatis in gutrure ſeu collo. Pen q; miſerabile pioꝝ ocu lis ſpectaculu multitndo innuerabilis ſit ineſcatoꝛum pꝑ gulas hoꝛribiliter ligatoꝛũ Aui trahunt᷑ ad infernale ſuſpendium, virtutibus Sexus eſt quo ſapit ſublimiter ſapi⸗ entibus dinine ſuauitatis bonitat hoc velut aſpſione ſui per modica ⁊ odoꝛe p⸗ enui.ei qua ſi ꝑ interpoſitũ illius eĩ ſuaui tatis vt dicit angꝰ aliquid in iſt regionẽ aſpgitur. Et in libꝛo de vera religione.ve inquit tllis ꝗ ſe auertunt a lumine tuo.eł in carnali opꝑe ſuo velut in vmbꝛa ſua de ſixi delectant᷑ vbi tamẽ habent qð eos de lectet ð circũfulgencia lucis tue. Ac ſi dice ret de circũfuſione ſuauitatis tue. Om̃is em̃ ſuauitas in creatunis nõ ẽ niſi velntai ꝑſio ꝑmodica ⁊ odoꝛ ptenuis quaſi veſti giũ in vltimitate paruitatis diuine ſuaui tatis. Sicut ergo odoꝛ odoꝛãteʒ iuitat ad ipᷣma quo aſpgituret aſpſio ad plenitu⸗ dinè aqua diſtillauit. ? veſtigi ad ranſe untẽ vel inᷣmentem illud. Sicomis in cũq; creatura ſuauitaslad redune mã plenitudinẽ diuine ſuauitatis. Siceer go eſuriens a ſiciens nõ ẽ cõtentus aſpſi one quã linigat hr̃e.nec odoꝛe cibi autpo tus.ſic venatoꝛ nõ ẽ cõtentus veſtigio fe⸗ re qua cupit ⁊ querit capere.ſicſablimiter et ſpũaliter ſapoꝛantes odoꝛantes iſtis vt ita dicamus aſpſionibus odoꝛibꝰewe Migi 8D diuine ſuauitatis cõtenti non ſunt ſunt ſublimiter ac ſpualitereſuriẽ et ſicientes aco doꝛates. Iſti ſunt ſub limes ac nobiles venatoꝛes ac nobiiẽ pꝛe dam diuine ſuauitatis inſecrates et iueſti gantes.ſicut ðꝛ Eccdlia.riij. Nadens poſt illam quaſi inueſtigatoꝛ. Ecõtrario aute⸗ O dicitur de quibulda. Inimici eius terram lingent.PHij ſunt qui ſpꝛeto diuine ſuaui⸗ tatis fonte copioſiſſimo ac redundanuiſſi moſaſperſuras has quas diximꝰlingunt et in eis ĩimergunt eiſq; inebꝛiant ebꝛieta te qua inſaniunt vſq; in omnes brutales delſipiãs/ wſabilis autem milerab tante multitudinis hpminũ imerſio ei ca ptio dementiſſimauin vna guſna ſuauita⸗ tis etmirabilis demencia guttam illaz pᷣ ferre abyſſo ſontali vel fonũ abyſſali diui ne ſuauitatis.ſicut enim gutta roꝛis ante lucani ſic ante te.id eſt comparatione tui eſt to taoechebis terrarũ.ſicut legitur.ſapiẽ cie. x. Linguntergo amatoꝛes tempaliũ mnon tempalia non inuenientes in eis vn de ſacientur. Lingendo tm̃ impoſſibile ẽ aliꝗuẽ ſaciari.Hijſunt qui appenduntar gemti ſuum non in panibus. et laboꝛem hmum non in ſaturitate. Lurpiſſimũ autẽ fediſſimũ et incuruari ad lngendu taz z miſerabilis etefes ſgit 1u ledom nebiane ignoſep linilſus nomnet bec Jun Gonturt Pumnn gladiſe pocosn E ircrin l nunta Eſntane Nheſeninn uinus ſisguibus Ponslope Alneſctn e Oun W nore Vm⸗ in Was ines hel loͤtb Cps fe⸗ ohri⸗ N , Mutii nlici (rocrlen ſipunmnori unfunn ſngone atdn Wonnir Nunnn Mi Mnpe⸗ gſe⸗ ſentiton kunn NE girfen uſilne shei modaneee gricnäͤi mla Auul agiii nsnoinin sdele oceigiu aal n 1wetgig niu dei Bsnötcn; detdctn dinne Mageeſ⸗ mrs10r ireunn nintsctnidt minuhiart uitiũ ſua em̃ conſumptione omnimoda ſimis confeſſoꝝ et virginũ.ppter qð mul f . . ̃ ̃ sä . 7. cxj modicas. taq; tenuas aſpſiones. doꝛſũ mi in tantis laboꝛibus ſudoꝛibus atq; do vertere ad menſam paratã in celo.ð qua loꝛibus onniũ ſanctoꝛum. omnia em hec legit Luce.xij.et omino non curare vberx deuotione ſideliũ et a xpᷣo reddita ſut me tatẽ domus dei ettoꝛrentis voluptatis q̃ e titis ſanctoꝝ et a fidelibꝰ oblata. nũc FEr eg dona ſalæ ſe & Pro inebꝛiandi ſunt electi imwiius Septimũ/aũut reuertemur vt ꝓpᷣas operationes.vij ẽ quo ſapiũt omnia hec offitioſiſſimũ ſer donon tibi narremus ⁊ numeremꝰiuxta in omne ſui diſpendiũ nobis ſeruiũt oia tur quia ſeptem mala ſunt mirabiliter ac hec. In noſtruʒ quippe ſeruitiũ alia affli miſerabiliter ſubuertencia ac deturpacia guntur laboꝛibus alia depilatur.alia de- vitam humanã. Pꝛimũ eſt moꝛum pueri⸗ plumatur alia decoꝛiatur alia deuiſcerak litas de qua yſaie.lx. Puer centũ annoꝛũ glia diſſeccãtur alia exurũtur. alia p onmßs moꝛietur. Et apłs.j.ad Coꝛin. xiii. Nolite mo dos moꝛtis deſtitutionis coſumũtur pueri effici ſenſibus.ſʒ malicia puuli eſto⸗ Adg hanc valet iſte ſapoꝛ vt talibꝰ ſer ie.De hac ſeneca Luiĩpiſſimũ eſt ꝙ nomi nire dedignemur q tam offitioſa ſernitu-⸗ na habemus ſenũ.et vicia pueroꝝ. Et ile te intantq; ſui perniciẽ nobis ſeruire nma rũ.In nobis nõ puericia ſed quod dete⸗ ta ſunt et nobis ſeruire abſq; vlla ceſſant rius ẽ puerilitas remanet. De bac Sap̃. one ſentimus. Jam iguur invniuerlo⸗ xij. Infantiũ inſenſatoꝝ moꝛe viueuies. nerauimus tibi duodecim ſapoꝛes ſpi⸗ Contrxa igitur hoc malũ puerilitatt eſt alẽs quibus ſapere nobis debent cibi ert grauitas atq; maturitas ſapiẽcie qua pu potus coꝛpales. Neſcit autem comedere eęrilia deſpicimus et dignaviris.id eſttma aui neſcit maſticado ſapoꝛes ex cibis eli⸗ gna atq; ſublimia ⁊ capimus cognilione/ cere. Quare neſcit maſticare coꝛpoꝛales ⁊ amplexamur dilectioneeſtimantes om cibos ſpualiter qui excibis ſapoꝛes hmoi nem ſuauitatem tempoꝛalem velut lac: ⁊ attritione meditationis ertrabere nõ no omnia bona tempalia velut pyra poma: uit. necpalatũ habet ſiue fauqss ad man ꝙ nuces, hoꝝ autem oblatione declaratur ducandũ.qui ſapoꝛes hmõi ſentire nõ pᷣ 3 acar G an puer ſit q iliter et abla ualet. Sine hüs em̃ ſapo:ibus non vtho tione tempoꝛaliũ ſiue amiſſione.Qui em mines ſed magis vt aſini vel poꝛci edbos asggaudet cum ſibi offerũtur.aut dolet cũ coꝛpales potius conſumũt q; comedũt? ei auferunturpuerũ ſe eſſe vel quod veri eis cibi non ſunt niſi fm quid. quia ſcjom us eſt puerilẽ ſe eſſe hmõi gaudio ⁊ dolo coꝛpus tm̃. Cum ex eis.xij.vt dixrimꝰ ſapo re ꝓculdubio ꝓfitetur.Qui autem vir eſt ribus reſici poſſunt anime eoꝝ? ſola in? grauitate ac maturitate ſapiencie hmõi coꝛpa in defectionẽ animarũ reficiantur. magis irrideni ſe reputat cuʒ hmõi dona edecimus ſapoꝛ eſt quo ſapiũt pᷣciũ ſuũ irrogari. Quis em̃ niſi irridens et ↄtume Meminimꝰ aũt nos aliqñ dixiſie. ꝙ ꝰ puerilia ſibi offerũtur ac ſibi contumeliaz tre P oceſt ypᷣi ſanguinem ſiue moꝛtẽ. Mor⸗ liam facere volens barbato aur grande⸗ te em̃ pᷣcioſiſſima redemptoꝛis ac ſangui⸗ uo pirum vl nucem offerat aut papillam modum aliũ a ſupꝛadicto. Dicimꝰigi is an vir. Similiter et abla neviuifico illius acquiſita ?⁊ empta ſunt ᷓ ei poꝛrigat ad ſuggendum Secomeſt damodo ſacerdotibus tongero. nd. bꝛutalitas qua foꝛinſeca ſenſibilium ſola ⁊ patrimoniũ crucifixi vſualiler nomina⸗ capimus. xet eis ſolis heemus ſoꝛis ſian⸗ tunſic ⁊ moꝛte martym laboꝛibuſq; ſãctii tesintima occultoꝝ atthgere non valen i intellectus. per hanc enim et occulta re rum et occulta ſignoꝛum attingim⸗/vnde et nomen intellectu ſumptum eſt videlicz tociens diximꝰ in ſermonibꝰ declamato rüs omnia hmõi rubere ſanguine rpi: e martyrum diſtillare ſudoꝛẽ confeſſoꝛuʒ et * „ — . virginũ. alet autẽ iſte ſapa ad duo ab eo qꝙ intus quaſi interioꝛum ſiue inier Piimũ ad parſimonia dũ em tato pᷣcio na lectio.ꝓpter hoc dixit Bꝛego.ſuꝑ Eʒe. empta cogianf parciſſime in quia intellectus iſte tollit ebetudineʒ.Eſt mendũ ei. non am ſuaſoꝛie ſit Her abieſ enim velut lumen acutum et elymatũ pe⸗ etiam violẽter ingeritur. Scom e ad repᷣ⸗ netrans omnia exterioꝛa tam rerum q; ſi menda laſciuiã et diſſolutionẽ voluptatt. gnoꝛumet pertingens ad omnia interio⸗ Quis enim non hoꝛreat laſciuire in ſan ra. Iſto dono legimus in exterioꝛibꝛcrea guine xpi et martyruʒ ac voluptate diſſol turarũ non ſoluũ inlerioꝛa caiumſed etiã tes. contra hocmalũ ẽ penetrabilitas do stelligit omnia hec que pᷣdiximus. Reſpõ⸗ inniſibilia dei ſicut dicit apoſtolꝰ ad Ro rum animaliu videlicet animas eoꝛum? gim interioꝛa ſignificatoꝛũ. Per hoc do oalloquitur creatoꝛẽ. Hoc dato interroga ¶ bat Auguſtinꝰ creaturas ſicut iemet diẽ qꝛ non ſumus ipᷣe.ſed ipᷣe fecit nos. Huic virtutibus ſe in nocte. Status em̃ vite iſtiꝰ velut nox eſt in qua multiplicibꝰ lucernis ſeu lumi⸗ nibus indigemus quoꝛũ luminũ tantũ ẽ onum intellectus. uia iſtud donum intellectus:non omes vires ip̃aruʒ. Similiter in exterioꝛibus ſi⸗ ghabent equaliter nec equale. Quida em̃ gnoꝛum ſiue poſitiuoꝛũ ſiue naturaliũ.le habent ipᷣm ꝓmptiſſimũ quẽadmodum ad intelligenda omnia intelligibilia qᷓͥ co ram poſita eis fuerint. Alii autem habẽt pigrum quẽadmoduʒ viſum exterioꝛẽ ad intuenda omnia viſibilia que coꝛã eis po ſita fuerunt. Alij aũt habẽt ipᷣm pigrũ quẽadmodum habent viſum qui doloꝛẽ vel aliquid aliud impedimenti paciũtur manos.j. Quemadmodumꝑ motus et operationes coꝛpoꝛũ animaltũ que vtiqʒ omnia foꝛis ſuntlegimus interioꝛa ipſo⸗ num omnia tam naturalia q; artificialia nobis ſigna ſunt.et liber eruditione ſalu⸗ tari pleniſſimus.huic dono ſeruiunt ſecũ da et tercia et qũarta pꝑs ſciencie contẽpla tiue ſcilicʒ meditatiua ſpeculatiua atʒ ſim bolica ſiue comparatiua. quas cum alijs ſi dederit deus vitam et ſpacium ſcribere intendimus. Huic dono omnis creatura tatem videndi impediat. et quidã habẽt hmõi donũ valde exercitatũ? ꝓpter hoc foꝛtiſſimũ et etiam luminoſiſſimu exerci⸗ tatio ne em̃ confo:tant᷑ et carificant᷑ om nia donaæ omnes virtutes ſicut ignaſtia et deſidia obtenebꝛant᷑ et deficiũt.Cuius rei manifeſtũ exemplũ ẽ in viribus natu⸗ ralibus,.vt vides in virtute greſſibili.que ↄuenienti exercitio gradiendi confoꝛtat. quiete autẽ immoderata debilitat inter⸗ dum vſq; ad defectũ.quẽa dmodum etvi ſus et longa moꝛa in aliquo loco autde⸗ Interrogaui ſolem et lunam et mare ⁊ ſy dera de deo meo. et reſponderunt mihi. dono celi enarrant gloꝛiaʒ dei ⁊c. Popt iſtas lodlas ſiue locutõesvocauit ipe idẽ Auguſtinus oẽs creaturas nutus dei.ita dicens Nõ em̃ ceſſas nobis innuere qua lis et qnta ſit progatiuarũ mentiũ ſuauii ſimalurx et virtꝰtua ſunt omne creaturan n es decus. Huic dono omnia ſacramenta ex bilitatur aut ex toto deficit. conueniẽti au terioꝛibus foꝛmis ſuis loquentur inuiſibi tem exercitio clarificatur et confoꝛtatur. les virtutes ſuas ⁊ operationes. Huic Debes eliam ſcire quia iſtud donuʒ no loquẽtur templa et apparatus eoꝛum/ Aſcilicet donu intellectus tante claritatis ẽ cum modus et myniſtri et apparatus eol et acuminis in quibuſdã. vt valde aſſimi rum.⁊ omnis cultus exterioꝛ. Huic dono letur ſpiritui ꝓphecie qualem crediderũt loquentur cerimonie legis omnes ⁊ figu noõnulli fuiſſe i abbate ioachim.et ipſe⸗ nes ꝓphetarum. vt dicit Job quia intelli ei datus ſpiritus ꝓphecie ſed ſpiritus in⸗ encia eſt opus in viñſone. Qiſi quis telligencie. Si quis autẽ inſpexerit li⸗ ixerit ergo qui habet donũ intellect? in bꝛos eius quos ſcripſit ſup Apoca.⁊ ſuꝑ concoꝛdiã duoꝝ teſtimonioꝛũ mirabitur re. Similiter parabole enigmata et viſlio met de ſeipᷣo diviſſe dicitur.quia nõ erat demus iſtudnon eſſe conſequens. quem donũ intellect in oo. Qſi as qrat cu admodũu licʒviſus oſtendat omniaviſibi/ uſmõi co Mitio ẽ cognitio qͥ dono itelle⸗ lia nõ tamen conſequens eſt vt quicun ctus acquiritur. vigelicet an ſit credulitas habeat viſum videat om̃ia viſibilia qu? tm an certitudo.Et ſi fuerit certitudo.no admodũ qui viſum habet paratus eſt vi difffert a fideniſi ſcm materiã tm̃videlicʒ dere omniaviſibilia quibus illũ conueni quia ſides eſt circa res fundamenlales ⁊ iniciales vere religionis. Hec autẽ eſt cir⸗ ca res Aecltas⸗ atq; ꝓfundas que ſũt ve late m enter applicuerit. Sic et qui habet hmõi Donũ paratus eſt intelligere omnia intel ligibilia. Silr aut ſe habet ppyloʒophãs phmoidonum vt curioſus viator qui di uerſa loca et regiones circuit vt videat vi ſibilia que in eis ſunt.Qui em̃ vtitur actu hmõi dono mente circuit res quas intel⸗ erus aut adumbꝛate ſigniſicatio nibus. Et ſi fuerit certitudo qitvelut viſio aut erit ex ꝓbatiõe relicta certitudo.hoc autem manifeſte falſum eſt. In hmoi em rebus donũ intellecnõvtitur demõſtra üßgere querat/ ambulans ſpiritualiter ad tionibus. expoſitoꝛes em̃ libꝛon ꝓphetaꝝ et legis hebꝛeoꝝ ꝓbationibꝰ nõ viuntur lumen ip̃ius quaſi ad lumen lucerne accẽæ — — ⁰ Debes enim ſcire in oculisꝙ agilitatem oculoꝛum et facili lſolisna nah gonlazle⸗ ſiuhnoite ignepi Glaterpo ſugeas O keni ſeeſtin hmöen ſomadſte uignos tesdee Unbegusp gena Oa ani 6nenaesn bpenuor⸗ nligſetair hincelian ſololsren Gncfanca fumne⸗ en 8lr P Nrdla Gelata nieſ Oenſten leonn nſfiug öjnin nfſeg loniti. Cinanoe⸗ ſeignii WE Mtane Wcmhfe nnn Maägfei Brümare Diugui, ütmir GtNunciN meäinen Moalnuntn Gendamn ur uminoſiinicn miadeini müinſther regei gadnact adeni Anind No iclad ſed ſolis narrationibus declaratiuis. Ui a lumine pᷣo ſup animas noſtras. et lu ſio ergo eſſe nõ poteſt oꝑatio hmõi doni/ minis refler et aſcendẽtis a rebus ad eaſ⸗ onig res in qua ẽ oꝑatio hmõivelate dẽ ⁊ ſicut ſolaris luminis.hoc ẽa ſole de⸗ ſuthmõi res vt dixrimꝰ ? adumbꝛate. res ſtendentis et luminis luna oeſcendentis autẽ que ꝑ ſevident᷑ ꝓpᷣe nude ſunt.⁊abſ ſcom opinionem eoꝛum qui dicunt ra⸗ q; interpoſito cadũt et in viſum vel viſus dios lunares.radios ſolares eſſeſed reſie ſuꝑ eas.Quare intelligere ⁊ videre cõtra xos. Auuennathan em̃ phyloſophꝰ ſcri⸗ ria ſunt. quẽadmodũ videre ſine opimen pſit ſuꝑ boc tractatuũ ſingularẽ in q; ſibi vi ¶R et eſtimare vere opta. licet igit᷑ opatio ſus ẽ luna declaraſſe. luna a ſole non ülu⸗ et minani a ſole ꝑ refrectionẽ radioꝝ ſolari⸗ hmõi doni credulitas ſit:tñ et materia nẽrac foꝛma differt a fide. In materia quidem um. Reuertamur aũt et dicamꝰ. qꝛ lu quẽadmodũ diximus ꝙ intellectus ẽ cir⸗ mẽ iſtud quod donũu intellectus vocamꝰ2 ca res deſignatas et ſignificationibus ad coõtra bꝛutalẽ ebetudinẽ qua naturali. id umbꝛatas ꝑ ſe ⁊ inq;tũ ſunt liber ⁊ lectiio ẽ innata nobis coꝛruptiõe bꝛutaliter ebe⸗ interna. Quarũ tñ ſalutaris eſt cognitio. mus vel bꝛutemus. vel gracie diuine mu Fige⸗ autẽ ẽ circa res iniciales atq; fun-⸗ nere electis apponitur.vłꝑ dodrinaʒ aut damentales religionis nõ ꝑ bunc modũ ꝓppᷣ̈am exercitationẽ. Hoc eſt libꝛoꝝ inſpe Pg ẽ nuilo reſpectu ad ſigna vład vela ctionem aut diligentẽ meditationẽ acqui mina.ſed ad veritatẽ eoꝝ et ſalubꝛitatem ritur et appet quod dicimꝰ. Uidelicet ga atʒ inicialitatẽ fundamentalitatẽ religio⸗ bæꝛutali ebetudini donũ intellectus oppo nis. ſolas reſpiciẽs incubens eis. unnüe nitur ex eo ꝙ ꝑ ꝓphetiam diclũ eſt ſcilic ranc; fundamẽto e Kn fanng aue foꝛma autẽ Nolite ſieriſicut equus et mulus quibus ſiue materia cognitiõis.Per hec ipa que nõò eſt intellectus.Lertũ em ẽ bꝛuta exten⸗ diximꝰ. appet manifeſte inter ea diuerſi⸗ ꝛibꝰ inherere.et in illis ſiſtere.⁊ vt ita di⸗ tas.Cognoſcere em̃ rem vt rem ſeꝛ rem camus quaſi foꝛis ſtare.De intimis vero ſignata Icilic ꝑ alia rẽ.qð dicim? ꝓpt᷑ ver nihil pcipe.niſi qntũvis naturalis eſtima ba ⁊ alia ſigna ꝗb⸗ loco verboꝛũ vtimur. tiua eis ſuggerit.Et hoc eſt quod diẽ o· qualia ſunt ir̃e et alie figure ſiles litteris. etius in libꝛo ſuo de arte muſica. Denſugz manikfeſte diuerſi ſunt modi cognoſcẽdi. nihil integritatis ꝑcipit. ſed vt ad ꝓximuũ diuerſitas em in modis cognoſcẽdi diuer venit.ratio vero quiddãaſi ubeſſe ppendit. ſificat cognitiões ex neceſſitate.nec ẽ ĩtelle ratio intellige id eſtimatio ab eo quodẽ ctaiſtius oꝑtioſic oꝑtioviſus ſub opimẽto reoꝛ reris ratus ſum. Debes autez ſci⸗ Nõ ei vtitur vſus oꝑimẽw.vt ſigno eius/ e.quia vis eſtimatiua in animabus ani⸗ — rei ꝗᷓ ſub opimẽto ẽ ſed vt alligato eidem emailiu ſiue rationaliũ ſiue alion multũ ſi⸗ ⁊ comitate.Unde ſi al lua res ſub eode; milis eſt dono intellectus. Sed donuin⸗ — — opimento eẽt: eque videret ea ⁊ eque poſ tellect⸗ latius eſt incompabiliter atʒ ſub⸗ ſibile ẽ quãcũq; aliã rem ſub illo oxꝑpimen limius ⁊ vis eſtimatiua ſolis ſignis naiu to eẽ vł ꝓ toto vł ꝓp ꝑte.Et ꝓpter hoc ſub ralibus vtitur.non inqntum ſigna ſunt ſʒ eodẽ opꝑimẽto videri.non aujta eſt de ſ inqntũ comitãcia. Donũ vero intellectus gnis.no eĩ ſub qᷣlibet ſigno poteſt eſſe q er naturalibus ⁊ poſitiug ſignis vlit ven cũq; res ymmo deterainande ſunt res q inãntũ ſigna tm Ziuis nle quen⸗ buſcũq; ſignispᷣterq; ſignis poſiti ſiue po/vtruʒ ſine hoc dono ſit ſalus alicui.vide Cſitiuis.qualia ſunt verba et noĩa.noĩbu aut et verbis nõ magis vtit᷑ donũ intell elligũtur poſſit acquiri ꝑ doctrinm. dici non intellexerunt opera domini.⁊ opera s autẽ querat q nointelligere enim in pcepto eſſe vide . S. 5 O e tur.cum eius contrariũ in ſcriptura culbe- us q́; fides. Sigꝗs aut querat.vtrũ in tur videlicetibi.Ecce homo qui noluit in- elligẽcia oĩm eoꝝ qᷓ dono intellatus in⸗ telligerevt bene ageret.Et ibi. Quoniam mus ꝙ fic. Quonia omnẽ ꝓpheciã et oa manuũ eius deſtrues illos.Expſſe etiam myſteria pꝑ q hmõi donũ intelligũt᷑ ab in pceptum videtur rectoꝛibꝰ intelligere ibi ꝛelligetibus poſſibile eſt ⁊ doceri et ſcribi Et nunc reges intelligite. Similiter æ con diligenter ac dilucide.Merũ inteltigencia trariũ eius ibi eſt ꝓpheticum. HNolite fie- ſic acqſita a rebus ipᷣis eẽt? nõ deſuꝑp.et niſicut equus ⁊ mulus quibus non ẽ itel⸗ ꝓpier hoc differẽcia ⁊ ↄꝑatio eoꝝ eſi ad lectus. Rfidemus ergo libi. quia non innicẽ. ſicut ↄpatio luminis deſcendentis ꝰ eſt xpᷣianus adultꝰin quo non appeatdo RW◻nαπιαορd*â De dono 9 OBom Enoα 6£½ Be nũ iſtud vel ex ipᷣovſu aliquopntelligendi vel ex facilitate et vmptitudine.Et ſi eniʒ multi magna et ſublimia ſigniſficationuʒ non capiũt.aliqua tamẽ ꝓ capiu ſue ſim- plicitatis et ineru ditiõis capiũt.Et hoc ex iri potes etiam ex pueris qui loqlas mi ſterioꝝ cape nõ ſuùfnciut.et tamen nõnul⸗ la ð eis intelligũt.Silr in ſurdis ⁊ mutis adultis.Excellenciã autem hmoõiluminis in ſacris doctoꝛibus atq; ſcriptoꝛibus ex — doctrina et ſcriptis eoꝝ merito poterſ ad⸗ mirari. Et eadem ẽ queſtio ð aliis donis FE teadẽ reſponſio. Terciũ malũ eſt diſ criminoſitas ſiue piculoſitas.et cõtra hac diuine pietatis munere electè apponitur donũuũ conſilij.quo qui carent.ruunt in pe ricula dũ ea pᷣuidere et pᷣcauere non pᷣna lent. Has ergo ruinas parit ruennbus pᷣ⸗ eps temeritas. hmoi autẽ doni due ſunt opationes ꝓpᷣe.harũ pꝛima ẽ pᷣuatio ſen retentio impetuoſiatis et retardatio agẽ di ante completã exactam. ac pſcrutatam deliberationẽ. Quidã em̃ adeo vehemẽ⸗ tes ſunt vt ꝑpfectam deliberationẽ non ex pectent in ſuis agendis.Quidã vo nec eti am eam inchoari ſuſtinent. Secũda etia miniſtrando ac ſuggerendo. Spus Ma; eiuſdẽ donioperatio ẽ ꝑiculoꝛum pᷣuiſio. CKercia nuo q; omniũ pᷣcipna atq; maior uminisẽ efſugij ſiue euaſionis inuentio ſiue excogitatio.⁊ h ec ꝓpꝛie conſilium di citur. Relique vero due magis ꝓp:ie no⸗ minatur. altera conſilij expectatio. altłera Onſiliatio ſiue deliberano. Ticet aut ri conſlij/muiti nominẽtur. non tamen hoc dono omnes pꝛediti ſunt. Sunt eniʒ viri qui ꝑicia ſciencie ipᷣius iurisin cauſis ⁊alijs que luris ſunt pᷣſto ſuntatq; para- n dare recta conſilia. Sunt et alij qui hoc habent et ex .ipᷣa rerũ experiencia atʒ exer⸗ citatione. Agricgle etiã et vinitoꝛes ⁊ om niu artium opiſes conſulũtur.et recte ſa neq; conſulunt ð artiũ ſuarum operibus S ſeu artiſicijs. RBed donum conſilij ad ea ſunt in quibus omnia pericula homo p/ cauere intendit.⁊ ſunt vel circa ea verſan tur. Ad iſtud donũ ptinet cui etquando conſulendũ ẽvel moꝛari in ſeculo.vel reli gione intrare. Et iterũ pꝛiuatam vitaʒ du cere aut pnblicũ officiũ aſſumere. videli⸗ cet epatum archydiaconatum et ſimilia. Hoc dono ſemp illud cõſulitur.quo ma⸗ ioꝛ honoꝛ deo.maioꝛq; ſalus animabus obus ꝑiculis etia generaliter. Elia geners .„ virtutibus acquiritur. Sicnt eſt de tranſlationibꝰ do ſtatus mutandus ? quãdo non. In ꝗ bus omnibus.ſiue ad conſulendum ſine ad eligendũ ſit.Et ſi exercitatio ⁊ eruditio aliquatenus ⁊ cõſulentes et cõſultos ad⸗ iuuent. Donũ tamen conſilij longe lumi⸗ nis maioꝛis ẽ lumini.quãdo ipᷣm in quo et erigere et aggredi facit qð dictatvirtu teiet viuacitate ſua. Hec autem ſua vinu enrelernanotocffing er pter hec in hmõi conſulendi ſunt potiſſi⸗ mũmon quidem quocũq; modo. Sedg habent ip̃m multi luminis. Hoꝝ enim re ſponſa plerũq; ibi videbũtur quaſi pppe tarũ oꝛacula. Et hoc ẽ ꝓpter reuelationẽ periculoꝛũ et vtilitatũ que ſenſus huwa⸗ us ꝓ ſe videre non ſufficeret. ꝓxt᷑ qu.d qui offitio conſulendi animabus cõſtitu ti ſunitota inſtantia oꝛationis ac deuotli onis petere debent a datoꝛe graciarũ.vt illud lumen in eis augeat atʒ multiplicet. itavt ipᷣemet ꝑ eos conſulentibus reſpon deat conſ ia ſalutaris ſiue reſponſa ſub⸗ conſilij naln aſſimilatur ſpiruui ꝓphe⸗ donüu videlicet in di ſima et occultiſſima reuelat de tenebꝛis. PHvivs doni lumine ꝑplexitatũ omniũ te nebꝛe diffugatur vita. Riue hoc dono eſt nauigatio ſiuegubernalio et ſine cogniti one omniũ periculorũ que nauigantibꝰ imminent. Ampliꝰ? vitg ſine hmoi do no pᷣlatio eſt ſine duce.et exercitus ſine re ctoꝛe.cum diſpoſitione enim initur bellũ et erit ſalus vbi multa conſilia. ſicut legit ꝓuerbio. zviij. Quonia enim vita hua⸗ nalnauigalio queda eſt in mari mũdi iſti us.et milicia ſine Elligeratio ẽ. Nauigã tibus autẽ ⁊ belligerãnbus et plura ⁊ ma ioꝛa imminẽt pericula.dono onſili mu⸗ . ſolũmodo que diuine honoꝛiſicencie ſũt muntur electi contra illa. Si quis aut et humane ſalutis extenditur.Et ladua gauaznd hmõi dono de lepoꝛalibꝰeit ꝛpali eus piculis conſiliũ aliqudo pꝛe⸗ ſterur. Reſpondemus ꝙ ſic. ſicut ple⸗ rũq; legit᷑ in libꝛis Regu ð dauid. ꝙ con ſulebat dominüũ vty egredien dũ eẽt ei cõ tra hoſtes populi ſui in ar conſultationibꝰ manifeſtũ eſtcontra pla nũ littere conſultũ fuiſſe dominũ.⁊ conſi ſiliũ reddidiſſe ſuper tꝑalibus aut coꝛpali ſonarũ ab eccleſus ad eccleſias. videlicet quado moꝛandũ quãdo traſeundũ.quãa⸗ iritus ꝓphecie eſtſiue oc ꝙ interdũ ꝓfundii n quibus omnibꝰ ſerinte gohabeib funndiui lun. Gicu ſtateno be iaokul Corüpten⸗ igxibus ralia. nidama aaydbenl poisgde caecic⸗ ſbisaſt usdonict Oitinusoſt Gmünse irridin ktaggenn ſäpoſſon geeu⸗ Aicon üumai ben ippre ſiſe ee Nhiil. Hiphrn loſlii ame ſln oin lihuitcat mnbcgſasi Glslaltan loyalmne Mdelbani glarclnee⸗ derunlees, Mdenin; 1s gtücng drſian, lentes Nine luere n. nitinn ikdden faladoc en nlucnäin Cvidtud dinccdüru Nire an etr dod ſuſtan dii nisOAnei na aon g Sinceetzine gsconinenibe uunuſeleſe ſmuan in, ing Ntiu, 1 weg nintifn unntel nepptaizdonn u Brebolde banatoclre Ni e uif ,frete udin, ant e Ont⸗ nit liter inxta teſtimonin beati auguſtini vbi nõ habet homo de humana ratioe quid faciatdiuinũ ſemp imploꝛandu eſt oꝛacu lum. Sicut et vbi de ꝓpᷣa virtute vłpote⸗ ſtate nõ haber homo quid faciat.diuinuũ ẽ ei poſtulandũ auxiliũ. In geſtis etia ſan ctoꝛũ plerũq; legitur eos pᷣſiitiſſe conſilia aliquibus cõtra imminẽcia ꝑicula coꝛpo ralia. Quemadmodũ ſanctus Eligiꝰ cnidam coꝛnateñ.epᷣo dedit conſiliumne ad vꝛbem ſuã reuerteret᷑ ꝓpter piculũ coꝛ poꝛis qꝗð ei imminere pᷣdint ꝗqð⁊ poſtmo dũ eidẽe epᷣo certũ ẽ accidiſſe.In hijs autẽ caſibus et ſilibꝰ euidẽter apparet lumino ſitas doni iſtius ꝑ quã ꝓphecie ſpũi vt iã diximus aſſilatur. Si gs vero querat vtrũ partes et radij ſint hnic dono qnem nodũ diximus de dono intellectus:et vrrũ poſſint in ſcriptis redigi et artem vel lalte aggregatione aliqua. Rñidemus ꝙ aliq̃ poſſent ſcribi et doceri.ſed generalis aggregatio ex illis nõ poſſet adinuenirit ro ſanctoruʒ cui omniũ hominũ pericula ſpiritualia et temꝑalia mnorneſn ſi⸗ nul⸗ u ꝓphetarũ omnia myſteria adhuc reue⸗ lata ſunt. Jetro em̃ quoddã ſalutare cõſi liũ ꝓpter moyſen ⁊ populũ ſuũ reuelatũ fniſſe legitur.xviij.Exodi.qð ab ipᷣo moy ſes hũiliter acceptauit.et cum eẽt moyſes ſpũ ꝓphecie tam emiuẽter pᷣditus hmõi cõſiliũ anteq;ᷓ ab ipᷣo ietro audiret igno⸗ rabatr.legũtur aũt cõſiliaviron eruditoꝝ Ibi etiã vl — tangit coꝛda ꝓphetaen. hoceſt nõ ſp iluu ſtrat ea reuelationibꝰſuis.Sic neq; ↄſul- re vnaqueq; virtus alia contra ſuum con trariuʒz vicium faciat.ocioſum eſt ponere toꝛes ſiue ſacros cõſiliarios.ſʒ quęadmo dũ diximꝰ. cũ vel ipᷣi hec ꝓcurent oꝛatiõi Vus aut ieiuniis.aut aliis ſacris exercitati onibus vel cũ eis etiã ab alis curatur. DPꝛocurat quidã ſicũt helyſens.id. Regũ iij. Qui cñ interrogatus eſſet a rege iſrrael luſſit adduci ſibi pſaltẽ.cũq; caneret pſal rves.factus ẽ ſuꝑ eũ manus dñii ⁊ ꝓpheta uit Beatus vero hylarius cũ aliquid obſcurũ in ſcripturis ſanctis per ſevidere nõ poterat refugiebat ad beatũ martinũ 2 2dicebat Qꝛa martine.binc inoleuit lau⸗ uarααaiöeane vHe eſr 9 SE οα * oνοoαWοι. cxiij danda con uetudo in eccleſia dei.vt quo ciens quid gendũ nobis ſit ignoꝛamus ad viros ſanctos recurrimꝰ.vt vel nobis inſpirari vł.ipᷣis reuelari a dño impetrent quid nobis ſit in caſu iſto faciendum. Quartũ vo malũ bellon atq; certami aſ piritualin coõtinua concuſſio. Lontra oc ergo malũ armat deus ac munit ele⸗ ctos ſuos dono foꝛtitudinis.quo miris ⁊ pene innũerabilibꝰ modis vincũt omĩa aduerſaria. Inter alia em̃ que muũdus di⸗ uerſis cõparationibus noĩatur et dicitur meritovocat᷑ campus certaminis ymmo ſpiritualium bellatoꝛum. ex omni ꝑte val lant eos obſidio ſicut in tractatu ſpeciali tas queſſalubꝛitas que tandẽ vtilitas aut merces doni foꝛtitudinis. ex hijs euiden⸗ ter apparet cum per ipᷣm electi ſeipſos de „ ubitationem. an vna ſit foꝛtitudo.q cõ⸗ ra omnia aduerſa pugnetur. An hic alid ſpeclalis foꝛtitudo donuʒ foꝛtitudinis ſo la habenda ſit. Sunt et alie queſtiões circa hec quas ꝓſequi bꝛeniter et determi nare ſtudebimus. Et videtur in pᷣmis foꝛ titudo non eſſe virtus aliqua. ſed magis genus omniũ virtutũ quẽadmodũ et vir tus. quelibet enim virtus foꝛtitudo eſt ar mans et muniens ac ròboꝛans ſubiectuʒ ſcripta in. caſibus multis Uerum ſicut nec ? ſun õ contrariũ viciũ.ſicut caſtitas coꝛpo omnis caſus pᷣuideri poterũt. Sic nec oſa coõſilia ſalutaria ſcripſerũt. oꝛãdo vel meditãdo vłcõ ferẽdo cuʒ alus gut deliberãdo ſuggerente.ſpiritu ſancto atʒ reuelante accipiũt cõſilia ꝗqͥ alis ipen⸗ dũt.Quẽadmoduʒzem̃ ſpũs ſanctꝰ nõ ſp ralis contra luxuriam carnis.? abſtinen⸗ cia contra gulam. et ſobꝛietas cõtra ebꝛi etatem.⁊ ita de alijs. Si igit iſta tria ope ratur foꝛtitudo et nihil aliud. ex neceſſita⸗ le eadem eſt cum vnaquaq; virtutum. cu eęadem ꝓꝛſus.et ſola eadem alijs opetur. Amplius. Lum iſt eria que nomina uimus videlicet armare munire roboꝛa⸗ aliqua virtutẽ vel donũ inter hectria. Amplius.dicit tullius ꝙ foꝛtitudo eſt moleſtiarũ indefeſſa ppeſſio. Scoõm hec ergo pati indefeſſe ſiueviriliter moleſtias erit opatio ꝓpꝛia foꝛtitudinis. Nulli aũt dubiüũ eſt an hec ſit paciẽcie opatio ꝓpa. Erit igi᷑ idem paciencia et foꝛtitudo hec. Amp̃. Que diſſerẽcia inter foꝛtitudinẽ et manſuetudinẽ?. magnanimitatẽ ⁊virtu tem illã qua quis mitis dicit. Qſi as di⸗ r in de dono ſciencie latius atʒ diffuſius nos⸗ dixiſſe meminimus. Que ergo ſit neceſſi⸗ fendant impugnãtes vincant. etinnume ggre Z nirix rabilium victoꝛiarũ coꝛonas a bonoꝛum hoc ẽ quoniã nemo ẽ vel fuit vnq;ᷓ in nũe ibintsn⸗ recipiant. Habet autem p ðð Be „ riam etiam pugnat foꝛtitudꝰ.dum ꝑ eaʒ moleſtia lemptationis poꝛtatur et vincit neceſſe habet concedere ꝙ vbicunq; mo⸗ leſtia temptationis ẽ ibi pugnat ex neceſ⸗ ſitate foꝛtitudo Si em̃ moleſtia eſt contra quã ꝑ ſe et ꝓpꝛie pugnat foꝛtitudo.neceſ⸗ ſario vbicunq; moleſtiavinctt᷑ pugnabit et foꝛtitudo. Amp. vbi temptano per blanda agit᷑ et delectat iᷣa temptatio ibi ipᷣm reſiſtere tẽptationi moleſtũ ẽ. Suſti neie aut moleſtũ inqntũ moleſtũ foꝛtitu⸗ dinis eſt.Quare omne reſiſtere quod mo leſtũ erit ex virtute foꝛtitudinis.Quia igr omẽ reſiſtere moleſtũ ẽ ex neceſſitate. erit o ex virtute foꝛtitudinis.eęt ita omnis victo⸗ ria.ſi enim reſiſtere temptationi ſuaue tm̃ eſſet nec bellũ eſſet. ⁊ ideo nec virtuoſum nec victoꝛio ſum.licet em̃ ſcriptuʒ ſit. Gau dium eſt iuſto facere iuſticiam ꝓuerbio. vx Non tamen merum gaudiũ neq; p„ ſemper. UAt autez appareat veritas geterminabimus tibi ſpecies infirmitatũ . iue debilitatum ſpiritualium. Harum er go. Pꝛima c puſillanimitas et eſt ſpecies timiditatis. Hac debilitate infirmant᷑ coꝛ R da multoꝛum.vvt ea non ſolũ magna.ſed etiam modica inlerduʒ et nihilawt ita di camus deijciant. modica em in rebꝰ ſunt vani loquoꝝ hominum. Qui ergo hmõi verba liment metu eoꝛum vel mala faciẽ tes vel bona facere dimittentes omnium hominum imbecillioꝛes ſunt.hij ſunt mi lites qui non vento valido ſed leui ſibilo ꝰ dicit inqntũ ꝑ eam longitudo laboꝛis et tenuiſſimoq; ſuſurrio deijciuntur atʒ vin cuntur.hii ridiculoſioꝛes ſunt.et in nume ro bellatoꝛum nullatenus habendi. nec hominum nomine cenſendi quiverbis q nec dum dicta ſunt quaſi vento qui non⸗ dum ſlauit depulſi cadunt bona facerevł mala dimitteremetu hmõinon audẽtes guos chymere et figmenta que nec vnqᷓ; ueruut nec eruni deijciũt et vincunt. So⸗ lo eniʒ cogitatu hoſtium. quos ipᷣi apud emetipos ſibi cõfingunt. Sunt ?⁊ iſti omni cachinatõne ſubſannandi.hij ſunt qui alienis temptatiõibus quaſi alienis impulſibus cadunt.⁊ alienis vulneribus moꝛiũtur.et alienis egritudinibus pericli tantur. Hoc genus hominuʒz inſaniſſima vanitate virtutem et foꝛtitudinem ymmo perfectionemvtriuſq; de ſeio ſompniat V enim audiũt aliquẽ turpi aliqua tẽpta one fatigariica dunt in contemptuʒ ⁊ al xerit quia vbi pugnat ralkirge cõtra luxvu virtu tibus permnationẽ ip̃ius.et foꝛtes ſe eſſe extimãt ꝓ eo cnecjch legtatoꝛes ſiles paciũt. hij cum vulnera alienoꝝ peccatoꝝ vł vident vel audiunt ſtupoꝛe ſimul et arrogancia: ac deſpectione fraterna peccantes moꝛta liter moꝛiũtur. Dyabolico vtiq; miraculo cum alij vuluerentur ipᷣi de eoꝛuʒ vulneri bus moꝛiũtur.inſtar mulierum panidiſſi marũ que cum alienũ ſanguinẽ. aut vul⸗ nus viderint palmas cõplodunt.genua ſua percuciũ:.⁊ vehemencia timoꝛs inci dunt ſpaſmũ.hii dum alioꝛum infirmita⸗ tes irrident.infirmoſq; deſpiciunt aliena infirmitate non ſolum turpiter ac viliter fed etiam ridiculoſiſſima maioꝛeq; debi⸗ litate q; ſit illa.qua irrident periclitantur. q Hmoi infirmitati qua diumus etomio? / eiuſdem ſpeciebus opponitur magnꝗni⸗ mitas quam tulliꝰ excelſitatem anim po cat.vulgariter autem apud nos coꝛdis at titudo dicitur.⁊ quia oppoſita ei vicia ta⸗ teitaq; ridiculoſe debilitates ſunt atq; im becillitates merito dicitur foꝛtitudo/ Hoc ẽ per quã magna et ardua tam viſa q; ax dita delectant illum in quo eſt ſicut dicir Re inquit animo excelſuʒ natura creauit. Audita igit᷑ de magnimitate tibi ntime placuit/ nec ẽ alia virtus longani itas q; iſta magnanitas.Sic ei longiu do magnitudo ẽ.ſic longitudo animi.ma ghitudo ai ⁊ iðo lõganitas magnanitas Licet alia comꝑatione longanimitas emm moleſtie aut etia lediũ longe expectatõis vincitur et etiã ↄtempnitur. Quidam em̃ animo bꝛeues ſuntvt ita dicamus.ſtatim volentes ſieri vel venire deſiderant. Silx et traſire cõſfeſtim quicquid moleſtũ ſuſti nent igituſquodaãmõ bꝛeuioꝛeʒ animum habẽt rebus hme Similes ant ſũt agri colis ꝗ meſſem ſeminationi volũt eſſe cõ tinuã.qui iacto ſemine ſtatim metere vo⸗ lũt omne quod longas moꝛas exigit.re pente pfici cupiunt.hac ergo virlute ſcito⁊ contemvni que magna vidẽtur.ſiue ma⸗ gna loitudine ſiue magna amplitudine ſiue etia altitudine Magna altitudie ſunt honoꝛes iuxta eſtimationẽ ſeculariũ.ma gna ampꝑlitudine vidẽtur diuicie? cogna tiones. Hec ergovirtius ẽ quamagna iqn tũ magna vincunt᷑ ⁊ contempnũtur ſicut dicit Seneca. nihil magis animo cui ma o gno.id ẽ poſtq; magnus fuerit nibil ẽma ſtatim inſedit oꝛatio.id ẽ intime ſedit qõ Fint poed gkt gdel fünce neenn⸗ Vinggtue emolen pigelur füſuee picennn magne ſtisoon uiren lngnun elbini⸗ ugnie Upencen ve⸗ onarei Ruan Peene Efüriun Gepue ndie ſhͤck 1nain Wo ut „lind us hon dengiik idin, Nee iaene wdäi daranslancs min io. itinnet Ebrgincheni miunhe nelgenihiu iüngechelun mlindeti, H un Nα itin in .l ”s RZ . èèðßü ðU . “” AUntuũ vero moleſtia non nimendo anteq; Kriar ercum venerit vincitur ſuſtinẽdo. Ppꝛie tenerſtudo eiuſdem dicit᷑ Et ex ha cile vulnerabile ſiue exulterabile. H iuſmõi autem infirmitatis iudiciũ certiſ⸗ 7 Similis eſt autem huiuſmõi auricia du⸗ gnũ.Et iterũ Nihil ẽmaius q; animꝰma gna deſpiciens. ſi dixerit quis da ma⸗ Murem moleſtie no vincitur hac virtute ẽ moleſtia licet magna. videtur quia magnitudo ſiue ſit moleſtia li ſeu pebilitati merito contrarſa ẽ foꝛuitu do.que ſicut duedam duricies ẽ in mente 1182 cxuiij et carbones ardentes abſqʒ leſione vſti⸗ onibus ⁊ doloꝛe trectant ſaltem ad modi cum. Similis duricies ſeu foꝛtitudo acꝗ⸗ ritur in manihus carpentgrioꝛum latho⸗ moꝛum. coꝛiarioꝛum agnitolarum. ꝓpoꝛ⸗ tionabił ergo huiuſmodi duriciei coꝛpo⸗ rali duricies ſpiritalis foꝛtitudo conſuetu inalis eſt quedam. Tercia debilitas ſt in coꝛde humano ſicut vſtibilitas ſpi⸗ itualis. hec eſt iraſcibilis.hec eſt iraſcen⸗ di facilitas. Huic ergo debilitati op⸗ ponitur velut cõtraria foꝛtitudo.qua vſti onibus iracundie reſiſtitur. In lignis autem aridis et facile cremabilibus.ſimi⸗ liter et paleis inuenitur pꝛedicte debilita⸗ ti ſimilis vꝛendi vel ardendi facilitas. Itſ ferro et quibuſdam lignis et in lignis hu mentibus inuenitur contraria foꝛtitudo. ſt et alia infirmitas humani coꝛdis aue Olffert anutem hmõi foꝛtitudo de qua loquimur.ſpũalis ab illa quam pꝛoxvimo nominauimus. Pꝛimum quia illa eſt in alia vi videlicèt in concupiſcibili.et hec in m iraſcibili. Secundo.quia illa ẽ contra ſimũ eſt.facilitas dolendi.et hoc ex modi triſticias et doloꝛes.iſta vero contra iras co. et ẽ infirmitas iſta valde ſimilis debili ꝙ Wanifeſta autem eſt differencia inter do tati coꝛpali que teneritudo cealis dicis loꝛem et iram. quia doloꝛ pꝛopꝛie inquiſi qua facile vulnere vel fractura vł alia bu tiuus eſt mitigatioõis et coſolationis. Ira iuſmõi occaſionatione lediturppt᷑ hmõi vero inquiſitrix victoꝛie et vltionis.⁊ illa poteſt dici intriſtabilitas:ſine indolibili⸗ tas atriſtãdi ſiue dolendi vilkeulas iſts au ant in iraſcibilitas qua iracundie reſiſtit᷑ re actuʒ eſſe.⁊ expꝛeſſe coꝛda ſua vulnera⸗ incendijs.non immerito pax intelligitur. ta eſſe.⁊ alios coꝛda eoxũ pupugiſſe ar, Iraenim et paxcontrarie eſſe videntur. tranſnixiſſe ſe tranſuerberaſſe. Interdumꝰ* quemadmodũ et bellum etterius.et pax etiam pᷣercuſſiſe. Huic ergo infirmita exterius. ſicut enim belluʒ exterius ad pa⸗ cem exterioꝛem.ita bellum interiꝰ ad pa⸗ cem interioꝛem. Quare ſicut illa cotraria ſic et hec. Iraſcibilitas autem nihil aliud eſt q; ira habitus. Amplius. Sicut ira qua victoꝛia queritur ꝑer bellum ad ipᷣm bellum ſic pax interio d pacem exterio⸗ rem. Quoniam vt cauſa efficiens erit. igi tur et permutatim. videlicet vt ſicut buiui modi beillum foꝛinſecum ad pacem exte⸗ rioꝛem.ita ira habitus ad pacem habituũ. Quare ſicut illa contraria ſic ⁊ hec.Quia igitur vnum ſolum vni contrarium. Hu⸗ iuſmodi autẽ ira et foꝛtitudini de qua lo⸗ quimur. et pati ↄtraria eſt neceſſario ideʒ ſunt foꝛtitudo hec et paxr. Mſi quis ixerit ꝙ per pacienciam reſiſtitur huiuſ⸗ modi irarum vſtionibus. Reſpondemꝰ quia interdum pax paciecia nominatur. r que ẽ magnanimitas.non vincit ind ea inqntũ ẽ magnitudo.ſed magis inqntuʒ Hobis aute rũ.ſiue eoꝝ que diximꝰ.que vtiq; ſuauia unad vi nagnificencie ſiue „ inagnanimitatis pertinet „ ſtis contra quem pugnat et materia circa qua verſatur. et aliud ẽ vincere moleſtiaʒ inqntum moleſtia ẽ. aliud magnitudinẽ eius inqᷓntũ magnitudo ẽ. Inqntum em̃ magnitudo eſt deſpiciendo vincitur ac ꝑ nipendendo.hoc ẽ parua reputando. In infirmitate ẽ coꝛ hbumanum interdum ⸗ PHu teneritudinẽ cauſaſtunhac infirmitate la boꝛantes alienam duriciam cõ querẽtes ſibi dura verba dicta eſſe.vel aut ſecũ du humana. Hec autem ẽ difficultas pacien⸗ di pᷣdictas leſiones.quemꝗdmodũ duri⸗ cies in coꝛpe per quam leſiohibus reſiſtit ⁊ ledencia retundumur vel non admittũ tur.et hec ẽ virtus in vi concupiſcibili no⸗ ſtra ſuperioꝛi ga in eadeʒ ſunt habitus cõ trarius et que ſcᷣm illum ſunt paſſiones videlicet teneritudo vulneraq; ⁊ doloꝛes ricie coꝛpali.que ſenſibilitatemin coꝛpo⸗ re animalis minuit.et ꝓpter hoc difficile paſſibile. diſficileq; lenibile atq; dolibile ipᷣm facit. Similis duricies acquiritur in manibꝰ hominũ et etiam in alijs mebꝛis aſſuetudine duroꝛum operum ac paſſio⸗ num. Quemadmodum in manibus quo 72 rundam coquoꝛuz qui carnes ferueneꝛ iiĩ R ⁊ indiciũ eleuatio ipᷣa coꝛdis atqʒ erectio. hmõiq; exemplũ apparet in gallis quoꝝ criſte eleuatur atʒ erigunt᷑ cuʒ ira eos ad nam et a ſſimilat ſanctitati et perfectioni Z 4 4 “ rH Z = . “ ”” 25 27 S era .α☚αα cyuanca ſen ð cα+ vVnicuiq; virtuti peſſe donum pꝛopꝛium. Que enim poſſit eſſe ratio vt due eẽnt for titudines. altera ꝓpter aggrediendũ foꝛ⸗ ſtobł dicẽs ĩ libꝛo thopi.qꝛ mitis ẽ ꝗ nec pa An gelice . ſic dixit illa ſapiẽs mulier thcui⸗ il nec deducit .a ſtatu ſubitelligit vᷣtutis Ppüöffa ſen rin (Mratc Be virtutibus ꝓp:ie autem paciẽcia doloꝝ eſmiue mole tes ad regẽ dauid. Sicut angelus dñi ſie Penens ſtiarũ inq;tũ doloꝛes ſiue moleſtie.et qm̃ eſt dominus meus rex. vt nec benedictio uckune⸗ ira nõ ſine moleſtia ẽ. ſicnt nec ↄtumelia ne nec maledictione moueatur.ſicut legi⸗ Lanmn Vuadoq; paciẽcia em̃ ↄtumeliarũ dicitur tur.ij.Regum.xiiij. Adeo enim iudicatuʒ facensn Nampliato vocabulo ⁊ exenſa intentione eſt in nobis malum inſtabilitatis vt p ex bwweylt ipᷣius.vt paciencia ſit omniũ paſſionũ ali tremo maloꝛũ ſeu cumulo. Job illud ꝑo⸗ mue unde irrogatarũ que moleſte ſunt viccoꝛi ſuerit in. xiiij.ſubiungẽs alis malis miſe ſioſusſ 6,2 ppeſſio. Foꝛſitan autẽ videatur? rie hũane.Et nunq; in eodem ſtatu ꝑma⸗ Avincere MAlicui. ira potius e actio q; paſſio ꝓ eo qa; ner Eſt enim ymago quedam eternitatis Nerhete dagendũ. hoc ẽ ad vindicandu ⁊ vince ſiue eterne beatitudinis admoduũ mirabi W e dũ videtur eſſe motus atʒ pꝛincipiũ. nos lis in ipᷣa pꝛeſentis vite inquietudinequi Neſubinn gut de hoc ⁊ ſilibus loquemur in ſequẽti etum eſſe in tot tantiſq; cõmotionibus ⁊ cpugnan bus ſcilicʒ in tractatu de temptationibus impulſionibus non mutari. Quia vero mſole Eet reſiſtencis. Interim aũt debes ſcire.qꝛ iſta mirabilia et maioꝛa etiam idem poſ-⸗ nuͤmmjmn ſæut pᷣdiximus. Ira iſta et pax ſunt ſic bel⸗ ſet videri de vnaquaq; aliarum. Sermo on tori ſum et pax.⁊ ſicut in mari tempeſtas? tr autem eius qni dixit quia donuʒ foꝛtitu⸗ lus tinst quillitas.et ſicut motus et quies in coꝛꝛe dinis eſt in aggrediendo magna⁊ ardua noſanoen quo motu ſeu cõmutatione turbat᷑ ſitut acſi dixerit.quia donuʒ foꝛtitudinis faci Mopfun eſt aqua. et ſicut nubiloſitas in aere et ſe⸗ viriliter aggredi.virtus vero foꝛtitudinis locspune .renitas Debes etia ſcire quia ira ẽ ſiut viriliter ſiue foꝛtiter aſſequi.ſermo exrone Uuspaftbi eleuatio vel erectio interioꝛ cuiꝰ vmbꝛa ẽ us ẽ.Et hoc quia ex neceſſitate opoꝛteret Whnspe utuã pugnã accenderit. Quarta de⸗ cia. altera pv pter pꝛoſequendum illa. Et Mllid bilitas in coꝛde humano ẽ leuitas ſiue in nõ opoꝛteret ſimiliter duas eſſe iuſticias. ni Aſtabilitas cui infirmitati ſen debilitati op alteram ꝓpter aggrediendum que iuſta igti pongitur virtus que conſtancia ſtabilitas ſunt.alteram ꝓpter ꝓſequendum. Simi Aain ? etiam perſeuerancia nominatur ⁊ inue liter ⁊ dnas caſtitates et ita de alijs. Om Auunn nitur hec tam in vi appᷣhenſiua nobili q nium enim bonaruʒz operationu et virtu ſoniſt etiã in motiuis.ꝓpter quod legit Eccleia oſarum eam ſine pꝛincipio indiget taʒ ag lſane ſtici. v. nõ ventiles te in omnem ventum greſſio q; ꝓſecntio.Eſſetigitur pꝛeter vir⸗ n ſen ernon eas in omnẽ viam. Et eiuſdeʒ.xx. Autem caſtitatis etiam donum caſtitatis. rtlbor⸗ Qui credit cito leuis eſt coꝛde ⁊ minoꝛabi Et pꝛopter hec tot dona quot et viriutes W tur. Et aplłs Ephelſe.iiij. NHe ſicut parunli Waniteſtum igitur eſt er bijs quia ipſum ulizdi circumferamini omni vento doctrine. donum foꝛtitudinis. virtus foꝛtiiudinis ? uſii In virtutibus auũt appᷣbenſiuis mani eętcum foꝛtitudo in eo quedam foetitudo lltisi feſtum eſt cottidiana experiencia.qꝛ qui- circa ardua et difficilia.ſicĩ eo ꝙ talia vni cenuſu dam facillimi ſunt ad gaudendũ ⁊ riden uoce et non enniuoce dicitur de quatuoꝛ Ntſſn dum ſimiliter. et agcontrariũ eodem mo pꝛenominatis virtut pꝰdicitur. ? de alijs Kacn do etin virtutre iraſcibili quidam enim fa duabus videlicet pa tencia ꝛ illa aue pr luti cile turbaãtur? eadem facilitate pacantur. dicatur per hoc nomẽ mitis.que milita s ſiice zZam ergo nominauimus etrenume⸗ a mittendo dicitur. Mitis enim iacula tri hbuge rauimꝰſibi quatuoꝛ debilitates in cæde bulationum ert perſecutionum admittit. iltgei humano quarum quelibet viciu eſt Silx Gſed ſine leſione ſui. Quẽadmodum mole epge et quatuoꝛ virtufes incontrarias quarnzʒ lia atq; cetenda magno:um toꝛmentou ſgia e⸗ quelibet foꝛtitudo merito nominatur. et petrariarum lapides ſine leſione ſui ex ledonit Que autem iſtarum quatuoꝛ donuzʒ cipiunit.quaſil⁊ applaudunt iſtis eos etiã khnins ſruiucligi accipienda ſit. merito queſti⸗ amplectuntur. Oaclens autem admittit eſiene onem habet. er hotius videtur virtus cõ iacula ſed cuz leſione atq; doloꝛe.ſed vir idni ſtancie donum iſtud. ꝓpter boc.quia co⸗ tute paciencie eos abſq; ſui turbatiõe ſu ikig⸗ ſtancia mirabiliter eraltat menteʒ hbuma ſtinẽdo vincit:⁊ in hoc atteſtat᷑ nobis an isſen 9 neche noiit dr eianen nisicnit engnd cGodte oneäm õ ugis onn Nin ein Sõ KEd ſemtonen nduuscis rienin 1 ” Banien Goaliaie io nagl imln nnunakis ahisgnu, imsſint, Gmnmnc 6 S a& Erat xà gona Armaka/ H cxv Paciensvero qui vtiq; patitur ſed nõ de ducitur.patitur intellige doloꝛẽ ⁊ leſionẽ. — Tam mitis autem ꝙ; paciens ſoꝛtis ðꝛ.Et latoꝛe vł foꝛti foꝛtitudine/qua ſupꝛa voca uimus quandã duriciã cordis eo ꝙ victo rioſius ſit vulneratũ et dolenteʒ pugnare et vincere.q; ſanũ penitus et illeſum.et ꝓ xvj. Melioꝛ ẽ paciens viro foꝛti.conſeq̃n jer ſubiunxit.Et qui dominat᷑ animo ſuo expugnatoꝛe vꝛbiũ.Licet aũt non paciaf mitis a iaculis pſecutionu vel tribulatio⸗ nũnon paciatur inq; leſionemaut dolo⸗ rem.nNon ideo tamen minus foꝛtis ẽ: aut eius virtus minꝰ ꝓpter hoc foꝛtitudo ym mo tantomagis maioꝛq;virtusvl magis maioꝛq foꝛtitudo.qnto vincit faciliꝰ.qn oq; a vulneribus et alis leſionibus mi⸗ nus paſſibilis. Doloꝛ enim et paſſio atqʒ vulnus ꝑ ſe nihil addunt virtuti.ſed ma⸗ lęriã pᷣſtant eius victoꝛie Qꝛſi quis di erit quia mitis ꝑ illam virtutem no pati tur.et adiecerit quoniã neq; agit.ergo vir ius illa ocioſa ẽ.ymmo ꝓꝛſuaxnutilis. Jã determinauimus hoc videlicet in hec. ꝙ ſuppleuimus oꝛationẽ ⁊ expoſuimꝰꝑ ſup pletioneʒ.vbi diximus quia mitis ẽ ꝗ nec patitur ſubintelligendũ eſſe doloꝛem⁊ le ſionẽ. Itexũ vbidiximus.quia mitis ſine leſione et doloꝛe concipit iacula ꝑſecutio pter hoccũ ſalomon dixiſſet ꝓuerbioꝛu. 4 Zel nũ. Ratio em ꝓpter hec minus agit ga ſi ne laboꝛe doloꝛe ⁊ difficlitate agit. unc em̃ viriutes in pᷣmaom̃ino ociole eſſent⸗ inutiles.cũ nec laboꝛ nec doloꝛ nec diffici paciens melioꝛ dicit᷑ viro foꝛti.ĩtellige bet ca bona et mala ⁊? b . qᷓ; ſcᷣm quantitate.ſcom qualitatem vbi credunt bona eſſe que mala ſunt aut ecõ uerſo.ſicut legit.yſaie.v. Ue qui dicitj bo nũ malũ.et malum bonũ ⁊c.ſcoᷣm quatię tatẽ vero vbi credunt magna eſſe bona ꝗᷓ parua ſunt aut ecõuerſo et de malis ſimi ecti dono ſciencie que ꝑ ſe boni et mali eſt. ſicut et nominat᷑ geneſeos.iij.vbi no⸗ minatur lignũ ſciencie boni et mali. ꝓpt hunc erroꝛem dicitur Sapiencie.xiiij. In magno viuentes inſciẽcie bellotot tame magna mala pacem appellant. Ex hoc ei erroꝛe bella acerrima ac ꝑiculoſiſſima vo luptatum et etiã pacis vtriuſq; ac ſi eſſent pacesja vicijschoc ẽ dono ſciencie et carẽ⸗ tibus amatur. ſicut enim ait ſocrates. In bello coꝛpoꝛa hominũtelisin pace coꝛpo ra eoꝛundẽ coꝛdis voluptatibus vulnerã tur. ꝓpter hec dixit ſalomon ꝓuerbiorũ. 2222 xiiij. Uade contra virum ſtuliũ et neſciet. ſubintellige contra eum. Non enim ſcit ſtulti homines ꝙ coꝛda eoꝛum capiãt vo luptates et captiuent᷑. ligent. in ſeruitutẽ? redigant et occidant. ⁊ alia mala que bel loꝛum ſunt eiſdem irrogent.ymmo quod eſt ſupꝛa omnem inſanismtam execradã miſeriam felicitatem reputant.et magna ac gratiſſima obſequia ſibi pᷣſtari credũt. cum eis lam pernicioſa mala irrogantur De pace vtraqʒ hoc eſt iam a tempta ionibus interioꝛibus q; ab exterioꝛibus litas ibi locũ habeat.ymmo etiaʒ ibi eent. iam multociens diximus eius pꝛelia ſiue inutilens.cũ virtutũ pᷣcipua vtilitas actio nes eanꝝ ſint ſen oꝑatões. Rcoõm hec om niũ ocioſiſſimus eet deus. oomino nibu aes cũ ab eo in vliimo elongatiõis ſint laboꝛ et fatigatio remnotiſſima. Jam igit᷑ declarauimus tibi. quod de ſex virtu nibus ꝓpe dicitur foꝛtitudo.⁊ qð eſtvẽlut genus ad illas.Et qꝛ nõ ẽ ratio quare ali qua eaꝝ potius dicat donũ foꝛtitudinis q́; alia. Sed foꝛtitudo ĩ generecue gene⸗ Tale donũ ſoꝛtitudinis intelligit᷑ ⁊ ſpirit⸗ foꝝitudinis in.xvi.yſaievocat.⁊ hoc ſcom intentionẽ quã declarauimꝰvidelicʒ cum fuerit donũ gratuitũ.no ea intentione q foꝛtitudo cõſuętudinalis aut etiã natura lis virtus dicit.ſed cũ habuerit pfectioes 6⁶ ſupꝛa numerauim⸗ et narrauimus Quintu malum e fallacig er errone?⸗ „D S . impugnationes omnium periculoſioꝛes ac pernicioſioꝛes ſunt. et in vita iſta viris ſanctis nulla ẽ periculoſioꝛ temptatio qᷓ; ipſum non temptari. NRullumq; bellum aduerſus eos conſurgu acrius aut foꝛtiꝰ quamlipᷣa pax quam multi querunt. Huiuſ doni vigelicet ſciencie luminede⸗ teguntur viris ſanctis fallacie quas dixi⸗ mus bonoꝛum atqʒ maloꝛum. hmõi do ni radu ⁊ partes ſunt iuxta bonoꝛũ ⁊ ma oꝛum diuiſiones. Herbi gracia.vnꝰ eius radius eſt quo diuicie tempoꝛales ⁊ pauu⸗ pertas videntur. Iſto radio intuentur vi⸗ ri ſancti diuicias. ⁊ vident q; parua bona ſint in pꝛimis.Deinde ꝙviſcata bona. de 4 qvanitas dũ nec fulciũt innitẽtes nec Eplent olinetes. Hocẽ nõ ſaciant beretes tas qua dceipintur homiñes et errant cir RR mnde ꝙ ſpine pungetes ⁊ exulterates. Cer io — R. iter. Contra hecigitur hoc malum falæ⸗ acie deceptionis armantur et muniũtur SoGnνμυμϑBPane . nHνn anmra ſ rrab dAα —err D at e *h nn leg „ Ne α ſexto dovto qued r⸗Pce⸗ 2 Dale Se l S sä- er L υοςhαùn a αMnαιιας ferc) Be virtutibus eehn fiec fructum pᷣſtant laboꝛantilis ꝓ illis. deowłnõ honoꝛifica ẽwel etiã ↄtumelio in Deinde quatis malis obnoxios efficiant ſa.quo malo nullũ ꝑnitioſiꝰẽ.Cotra boc deo amato:es ſuos.poſt ea fallaciã quaſi du, ergo malum munit deus electos ſuos et E. ſe eas rape credutcupidi capiunt ab ifis armat dono pietatis.que ꝓut hic accipit Nieleel⸗ q fallacia ꝓculdubio fallacia ẽ laquei atzʒ ꝓpᷣe eſt veneratio ſanctoꝛum videlicel in ainsger muſcipule ſicut oſtẽdimꝰ ex.xiiij. Sapien Smis ipᷣius dei.deinde ipᷣoꝝ que ſibi ſan⸗ iuulurſes cievbi legit᷑. Quia creatura dei in odium cciſicauit.et que honoꝛificencie eius apꝛo eis thh⸗ hominũ facte ſunt in ruinã atq; muſcipu⸗ pata ſunt vt etiam ymagines nihil ſanci Anddi⸗ la pedibus inſipienti’. Sut ⁊ alia mꝭ ficatõnis habentes inter ſancta nũerant mnnefen ta mala circa dinicias.qᷓ doniiſtius lumi Hoc dono pᷣditi ſunt qui omnia ſan⸗ u „ „ ne clarent eo pᷣditis. ſir et pvona pauꝑta⸗ cta venerant᷑.⁊ ſanctoꝝ etiã ſigna.ꝗ ante linautſei/ tis. Scoᷣs vero bmõi luminis radius eſt crucẽ etiq in publica ſtrata non excur abi gtiorui quo cognoſcit᷑ bonoꝝ ſen dignitatuz ma &= inclinatione capitis ad eam. ſimilit 2 polulpo⸗ S la ⁊ etia bona que in eis inueniut ⁊ ex eis ſacra vaſa non contrectat niſi lons mani⸗ itbnoſſ apiunt q eas bene amminiſtrat. Teraÿ bus ⁊ abſq; alis venerationibꝰ. Qui er⸗ nade tius radius eſt quo cognoſcitur cuiuſno go in minimis iſta faciũt.quid ĩ magnis Otnupenn di bonũ ſit hec vita hocẽ q fugax.qʒ de⸗ facere oedendi ſunt. niſi fſoꝛte papulardi Mofnene bile qntiſq; malis atq; piculis imixti atʒ id eſt puerilis et ridiculoſe religionis ho Ried obſeſſum. ſimiliter ⁊ de moꝛte q; bona ſu mines ſunt. el eſt iſtud donũ ꝓpᷣe ĩ viira Memienet quotq;ʒ ⁊ qᷓnta bona ex ea ueniant. ibili. Septimi 7 vltimu malumenl )pneseſe Quartus radius eſt quo videt᷑ mun⸗ lta ſecuritas ꝗᷓ nihil habere poteſt hbo⸗ 6nien dusiie ceroibugtactebus ſuis ſpũalibꝰ. mo lot ⁊ tantis periculis obſeſſus piculo ignarer de ꝗbus circiter. x meminimus nos ſcri ſius.ſecuritas enim ẽ que ſpiritlales cuſto incnif pſiſſe.aſcribẽdo vero alis negocijs coge⸗ des noſtros auta nobis diffugat autſbi tibꝰ deſtitiſe. hmõi ergo fades ſũt opa⸗ interficit. Ne ergo puerilis eẽt vila ſã ude tiones et ſiſitudines quibꝰmala moi ĩſpũ cctoꝛum grquitate atq; maturitate ſapien· Wis lia doni iſti lumine cognoſcũt᷑. vᷣbi gra cie erudiuit et inaltauit eaʒ miſeratoꝛ do N vna ſua facie mudus appet euidenter ee minus. Ne bꝛutalis et ebetudine — ſoen ia cũ omnibꝰ diſcriminibꝰq̃ viantes im li tenebꝛeſcens dono intellectus eã ſimul Un pedire aut ledere poſſunt. Scdᷣo campus illuſtrauit et acnit. leruinoſa pericnns nele . certaminis cũ oĩbus ſilitudinibꝰ etↄpꝑan dono ↄſilij eam ſuffulſit.vt vidoꝛiola eſſz ſice onibus eoꝛũ q in campo certaminis ſrali dono eam foꝛtitudinis armauit. vt aber * inueniuntur. TCercia obſidio ſpnalis val ra ipus etoccepsſonibaliber nono lenz lans nos ex om̃i ꝑte.omni genere hoſtiũ.ꝰ ſciencie pfudit.vteſſet eidem honoꝛifiia-a D omniq; belli appatu electos impugnans videlʒ religioſa dono eam pietatis deco⸗ lirnn ⁊ ita de alijs quoꝝ viaʒ ⁊ deſtructionem rauit.vt eſſet tula a piculis et inſidijs.do D triginta pᷣdictarũ facierũ intelligentibus no eam lĩimoꝛis firmauit. Licet n imoꝛ⸗ loten 4 apuimꝰ. Quinta radius eſt quo ma⸗ auiiinterimi videri poſſitant int mn gas, usſtrein la animarũ noſtrarũ et bona que innata eo ſamen niiil eſt in nobis foꝛtius.Pꝛo⸗ ,Kan ſunt quaſi aduenucia intuemur. Se⸗ prer quod legitur. Douerbiorũ riiij. ”U han tus eſt coꝛpa noſfra et ea qᷓ coꝛpoꝛũ ſunt timo:e domini fidusa foꝛtitudinis. et Ec efir bona vłmala. Septimꝰẽ quo illumi cleſiaſtici viceſimonono. Qui timet de⸗ Ougnn ienda me Eleteutm ihil trepidabit. Et hocin ſequẽtibꝰ namur ad ſcienda bona? mala in virtuti um nihil trepidabit. Et hoc in ſequetib⸗ naſicz, ÿ bus et vicijs atq; peccalis.Eſt ergo donũ vbi de oneribus et mirahlibus imonis an ſciẽcie velud ſtella ſex radioꝝ iſtoꝝ quoꝛũ loquemur declarabitur. Iſta ergo de ſe⸗ han vnuſquilq; diligenti acpfecta deicriptioe ptem donis tihi ſufficiant velut pguſtati⸗ ncke diuiſionũ ſuaru ptiu aut libeum nobilem ones atc; pludia magnoꝛum tra latunz. Nih⸗ ac pcioſum impleret.ſufſiciat autẽ tibi a? qui p alios veifaclenie graclac gar 0 nio vie ⁊ quaſi plibatio tantarũ ſcienciaz le ſcribentur. Seilo autem quia Sims dan ſiue vnius tante ſciencie. Appet auteʒ eui auguſtiuus vtitur largius nomine ſcien uie denter tibi vtilitas doni iſtius ſimul atq; cie nomine doni iſtius in pᷣmo libꝛo do nm neceſſitas.⁊ in ſequẽtbus lucidius appe ctrine piane. Degenisaut; aut non fnit D * hit. Sertü malü in vita humana ẽ ꝓ inteniio noſira hic. niſi aperire tibi viam ig IHAphanitas ſiue execrabilitas. qua vita nrfa dare occaſionẽ. ſaltem vel modica ſa⸗ * „ * S 2 . ðUÿ .. e . N⁊G.MZẽ NRE rg es onoſer ædwacio gναιππ α οις ρανυο α . crxv! . pientibus et exercitattis. mhter hoc dicunk fruc ſis hoc? ſpiritꝰ ali Uinc autẽ reuertemur ad ea q ſe⸗ ahocfennt ſnernaſos hacel G, * nugſeili n quent. ? dicemus tibi.qꝛ virtutes/idixe ſpiri nernot . R auent. 7 dicemus libi. qey s/ Aſi dixerit qdis e ſpiritus ſanctus non po⸗ e . dona ſunt Ppler cauſas quas di terit ibi nomine ſpũs intelligi. ꝓpt illud ee — X xim. Beatitudines aut nõ ſolu effectiue quod ſequitur in ſequenn cap. ad galarh ncen vigelicet ꝓpter fructũ vel effectů beatitu⸗ id ẽ in ſexto. Qui ſeminat in ſpũ.de ſpiri⸗ ina dinis ꝗ er eis a retributoꝛe bonoꝝ inõ tri tu metet vitam eternam. quõ em poſſibi⸗ nun buitur ſed etiã foꝛmaliter. qm in babẽdo le eſſet ſeminare in ſpiritu ſancto. Ae egebll eas ⁊ ꝑ participado beati ſumus. Quem qð reſpodemus qꝛ ipᷣe deus reſpondetð nieſnai admodũ em̃ vida et peccata vere miſerie ſpiritu in. ij. Jeremie. nungd ſolitudo ſʒ iſmai di ſunt. ⁊ vere miſeros eos faciũt in quibus ccdus ſum iſraheli aut terra ſerotina. In qͥ reiſa ſunt. Sic vere bealitudines verevirtutes apte inſinuat ꝙ poſſibile ẽ in eo ſeminani mnm eẽ neceſle ẽ. Ueriſime em dictuũ ẽ illud ꝓ⸗ 2⁊ nõ tanq; in ſolitudine vt fructum debi⸗ sdenn i uerbioꝝ.xiiij. Juſticia eleuat egentẽ. miſe tum nõ reddat neq; tanq;ᷓ in terra ſeroti⸗ gecittileiere ros facit populos peccatũ Declaratio na vt fructũ debitũ reddat temꝑe debio NS aut hmoi ſcʒ qꝛ vicia ⁊ peccata vere miſe Seminare autẽ in deodebiti cult⸗ hono — u ium o»zmanifeſia eſ: duia vici cia æ rificenciarũ dicuntur eo tropo quo ſeruj RM necare veri moꝛbi. vere vulnera vere ßui grata ſeruicia in dominis ſuis ſeminare aderien aen ſen inqnationes ſunt ⁊ alia hmõi dicunt ⁊ fructuʒ inde epectare mercedis ſainiſt doequibus dubitari nõ poteſt an ipa ſint ¶Sica pſal.ſcriptũ ẽ.Qui ſeminãt in lachꝛi e vere milſerie. Quare virtutes veras beati mis ſemina ſallicet dei ſeruitioꝛũ. in exul⸗ y tudines eſſe neceſſe eſt. Sicut em̃ beatitu tatione vo metent retributione eternam. nnta do ad miſeri ſic virtus ad viciũ et pecca⸗ Et apoſtolꝰ dicit. qui ſeminat in ſoiritn ð nictetin⸗ manare aynrei ſicut virtus ad be ſpiritu metet vitam eternã. Sigs aut snis Ztlihdin ſic viciũ vel peccatũ ad miſeriã./)uerat quare duodecim illas vł virtutes * Amplius OQmnia cotraria neceſſe eſt gvel dona potius noĩauit fructus apoſto⸗ nn aut ſub eodẽ genere eẽ pxrimemut ſub co ¶lus quã alias ſeu alia. Reſpondere poſſu — trarus aut eſſe generalia ſicut dicit ariſtto mꝛ quia exempli cauſa dnodecim illa ex — de bono er malo ſalicet ꝙ bonuũ et malũ p̃ſſu. relinquens idem intelligendum de ncnn no ſunt in genere ſed ſunt genera alioꝛũ. alijs. Imponere ei iſtis duodecim ꝙ ma wpinrnten Uirtus ergo et viciñ ſeu peccatũ.aut ſunt gis ſint fruct ſpũs q; alie virtutesnõ eſt Enmale in allero duoꝝ generũ iſtoꝛũ qð manife⸗ tutu. ꝓbabiliter tũ credet alias illa dvuo⸗ Eanam, ſtũ c eẽ ipoſſibile aut ſunt ſub illis duobꝰ decim potius nominaſſe aplin fructꝰ ſpi⸗ sanund li ſa Aeri ſub alero reliauumſi re rius ga coirs caene, euidentiamilitat q prlpn on lquo⸗ Aurti a ſunt geneta alioꝛuʒ. Nõ ẽ. alie. vel quia euidentioꝛ eſt ex eis refectio Kuun bente. autẽ neceſſe vt multu imoꝛemur hic.quo⸗ ſpiritus ſicut apparet ſingnla cõſideranti danholiſn nia de octo beatitudinibꝰ tractatũ ſingu⸗ bug. Prima eniz quatuo: ſunt. charitas cisl ie tersalibi iam ſcripſim⸗ et in ſequentibus gaudiũ paxr paciencia que ſunt manifeſte mmn in 8 uemurde meriue * retribunoni⸗ reficientes animã humanã. Requecia v⸗ ihunte bus iſtud irrefragabiliter patefaceremꝰ. ro octo unt longanimitas bonitas beni „ zunst Z EFructus aute dicunt viautes vel da gnitas manſuetudo fides modeſtia con⸗ dmti, 4Aogeel cto mns ſunt. vel qe fru⸗ tinencia et caſtitas.vel wopter boc diciꝝn Al Oe ns inius Huane mmns lunt. aanten tur fructus ſpiritꝰ. quia valde ſpirituales R ee ohe ſcienciarũ velut ager?⁊ pa ſunt.et ſpirituales efſiciunt poſſeſſoꝛes ſu gaulin radyſus e ppler hecerpiſe ſuctus ipirit? os ſicut contraria earum carnales et ani⸗ e enmnn id sis s ein nobis ſpirituale. males. Uel ideo fructus ſpiritus huma⸗ n 1hagutse ð peſt et ſupeminet ei quod nmi intellige. quia maxime pꝛopter eas cre = manbas eennen Jun ſcilic; Rutis ani atus eſt ſpiritus bumanus.et maxime ex ennnllli Jſte 5 Fellan⸗ q̊ ⁊ ymago dei ſumꝰ. eis ex debito ranq; frudus ex arbo:e ſeag . uncti Beßer inat viuiſico ſemine verbi runtur His autem ita expoſitis reuer anizhen ven uctus iſtos ꝓferat. Darẽs etiim tamurad id quod ẽpꝛincipale noſtre ina mnnnſti neeimd buana quas cocpiß erpa tentionis. Et loquemur de virtutibus ſer Gainn bn lexibus celeſtis et eterni ſponſi mone vniuerſali iuxa traditionẽ ſccõꝝ et – ini videlicet dei ⁊ dñi nri hieſu xpi. Clel ꝓ ſublimẽ itelleciũ eoꝑ ponẽtes ĩ pᷣmis ? ex mnfeh⸗ . J . SJÿMWĩ “”“c 4 ”ñ ”ͦ”MUWͤ e . *. R 7 „ . r AKS.. ern k wre lics BSePN ne “ ̃ü . ponẽtes diffinitionẽ beati auguſtini q̃ di rit. Qnia virtus ẽ bona qualſitas mentis qua recle viuit᷑ qua nemo male vtit.quã Deus in homine ſine homine opatur Bo ng inqᷓ; qualitas dicit᷑ nõ ꝑticipatiõe. ie E n pticipado vłhabẽdo bonitatẽ.ſʒy ma glis eencia ſiue eẽncialit.hoc ẽ in eſſendo ippᷣa bonitas quẽadmodũ color albꝰ non dðꝛ albus in pticipado vel habẽdo albedi nẽ.ſed in eſſendo ipᷣa albedo. IJdẽigit eſt Dicere bona qlitas mẽtis qð bonitas mẽ us.quẽadmodũ coloꝛ albus coꝛpis idẽ ẽ Dicere q albedo coꝛpis NHõ aſt ſequit i eadẽ diffininõe ſicexponimꝰ.qm̃ iam ali⸗ bi didiciſti.quia reciũ ẽ cuius media non exeunt ab extremis. Extrema aũut vite nre oſunt deꝛꝰpᷣncipiũ a quo ẽlet deus finis ad Aquẽ.vł ꝓpier quẽ ẽ.Quare recta vua ẽ ex neceſſitate.q̃ in nullo exit ab hmõi extre⸗ — mis ⁊ hoc ẽ qð ſupꝛa diximꝰqᷓ nec hʒ refle/⸗ clionẽ neq; recuruationẽ. Que em̃ hʒ re curuationẽ exit ab altero iſtoꝝ extremoꝝ vigelicet a deo.hoc eſt vita qua multi ſibi viuũt.qꝗᷓ ſua ſunt ſolũmõ querẽtes.inten⸗ tiones ⁊ oꝑpationes ſuas in dei honoꝛifi⸗ cenciã nullatenus extẽdentes.ymmo eas in ſevł in ea q̃ ſunt ſua penitus recuruan⸗ tes.ac in ſeipᷣis eaſdẽ retinꝛtes. Appa⸗ ret etiã tibi ex pᷣcedentibꝰdetrũcata atʒ de decuruata pene tota longitudine ſua.dũ eEerxxrra ꝓpꝛiũ ſubiectũ nõ extenditur q̃ vſq; 4. ad deuũ ꝑptingere debẽt vt diximus ppter hmõi decuruationẽ.⁊ debita ꝓtenſioneʒ. diclũ eſt in.viij.ſapiẽ.quia ſapiẽcia attin⸗ git a fine vſq; ad finẽ foꝛtiter ⁊ hoc verũ ẽ de ſapiẽcia creata.q̃ nec ſe nec opaniones ſuas recludit ſiue incarcerat in ꝓpᷣo ſubie cto .ꝓymmo extẽdit eas ꝑ gratitudineʒ ſiue denotionẽ in deũ pᷣncipiũ dum eas illi at * tribuit et ex eo ſiue ab eo tanq; dona gra cie ſue illas eẽ recognoſcit.vſq; vo ad de um finẽ eas extemiendo pꝑtingit dũ ꝑ eas gloꝛiã del querit. Sapiẽcia vero increata attin git virtute atq; poteſtate ſua omipo tenti.a pᷣmo creato vſq; ad vltimũ.coher cens fregens moderas retinẽs ⁊ conſer uans lotuʒ foꝛtiter hoc eſt abſq; reſiſtẽcia ac rebellione. Nõ enim eſt aliquid quod reſiſtere poſſit beneplacito volutatis ipᷣiꝰ “”U s Dabet aute queſtionem nõ leuem iſta õ paropmiſte d initionis. neceſſe enim ẽ hHancpartẽ vnicuiq; virtuti cõuenire.vnã Nuaq; em partiũ diffinitionis generis ne⸗ ceſſe ẽ cõnenire cuilibet ſpeciei illiꝰ. ⁊ etiã virtutibus vnicuia; indiniduoꝝ cuiuſcunq; illarum. DODauaglibet ergo virtute recle viuitur. pter vna ocioſas eẽ vel inutiles. Amp. Caſtitas non ſufficit niſi ad agendũ. que caſta ſunt in eo ꝙ caſta.quare nõ ſufficit Dirigere ſeu rectificare niſi partemvite Ea igr ſumpliciter nõ recte viuitur ſedfm ꝗd Ead huncmodũ ẽ dicere de multjalijs. MH ẽ igr diffinitio qu ponit aug⸗.neq; eñm diffinitio nec genus vel ſpecies ſcom guid dicũtur de diffinitis aut ſubiectis. ſ „ ſumpliciter. Amplius. cum totſint toꝛ⸗ titudines vite ſiue diſtoꝛtiões ̊t viciavel peccata.et nulta virtus per ſe auferat niſi Ddiſtoꝛſionem contrari ſui nõ erit vng vir tus auterens omnes diſtoꝛtiones a vita „humana. QD½ erit. nẽillã ꝑ ſe tollit. Silr ſe habʒ veritasvna ad falſitatẽ omnem. Sic⁊ piectio vna ad ngonſeſt nẽ. Quare vna viterecli⸗ lam ſufficit tollere omnẽ eius toꝛtitudinẽ ſiue curuitatẽ ſiue deflectionẽ Bñdemus in hoc quia vnius ramirecli⸗ tudo nõ ſufnicit te arboꝛis ſiue curuitatem ſiue deflectioneʒ tudo ꝑ ſe ſ 4 arboꝛis ſue.vel ꝗꝛ non ſufficit tollere toꝛu tudinẽ ſtipitis.neq; toꝛtitudinem alioꝛuʒ ramoꝛũ. Sic cumvita noſtra tanta ramo rum mulntudine diuidatur non ſequilur ꝙ tota vite noſtre ramoſitas vna rectitu⸗ dine dirigatur. Amplius. Cum tres vi res anime humane ſuas habeant toꝛlitu dines et diuerſas.quomodo vna virtute 7 poſſibile eſt illas tresvires dirigi ſen recei ficari.Pꝛeſetłtim cum nulla virtus ſit recti tudo.niſi eius vis isqua.vel ſcᷣm quam ineſt. Figes em̃ non eſt rectitudo.niſi vir tutis noſtre intellectiue.Et iterũ. Illiꝰetia nõ ẽ rectitudo ſiue rectificatrix.niſiᷣm qd videlicet fcᷣmea ꝗᷓ ptinent ad fundamẽ⸗ ta religiqnis. Mſi dixerit quis. qꝛ vir 4 tus vncnõ eſt foꝛmaliter rectitudo totiꝰ vite noſtre ſed effectiue.vt cuen ſit in vna vVi. in alias vires et in earum operationes traſfundit rectitudinem. et ꝓhibet ab eis toꝛtitudinẽ erroꝛẽ ab ea ꝓhibet quẽad⸗ modũ ꝓtinet ad ip̃am:queadmodũ cũ vi „ ſus indeulo ſolemmõ ſit. nõ ſolũ operatio ſ ℳʒℳ 0 bnke Oi ſi dixerit quis qꝛ vnage⸗ ctitudo oppoſita eſt ſiue contraria omni oꝛtitudiniet curuitati⸗æ vnaqueq etiam omnẽ tollit ſufficienter. quẽadmodũ vna ſanitas om̃i egritudini contraniaẽ. ⁊ om eeinrün llere omnẽ toꝛtitudinẽ enluidii phibe Guusgef ijr Gmnil reſſas ſſafegiſin Aubis von Grirmten Morüſem tſetponi u cpentegtt nſulunſon Ahxzonbu Golenulcen iuneiren Airodiat g galice lcheruo taiopadlun Dbrer Wüonervn ſehenen D diatein Quuvor⸗ erlp ls Piin uunnh Nurenit Puſetpe berpeh Mlgtiut⸗ nlalnyen Wenenpi 89 RN tkeennn iimmt niiati, aſt untii reniun tepiintn iidceent Ccnaoran Kin nünsanne edſſornitse Karüſeizöcne mnes diſtorman Mtas uckine omtn ninicnn. Ser iO nufatdtc aninife Muns lr mer mimmirin Artude n . . Wruninu nemumm, .„. D dicit eẽ in libꝛo ecclcſiaſticoꝝꝛ dogmatum poſituũ ẽ viciũ ſeu peccatũ. Non ergo to crvij nem ſuã dirigit et toꝛtitudinem erroꝛem dinis reducit.qucẽadmodũ etia bonus ac ab ea ꝓhibet.ſed etiam ab opationibus fidelis magter.multis ac diuerſis ppoſi virtutis greſſibilis. Breſſus em regit ac di tis operarus carpentarus videlicet cemẽ rigit. Similiter et rectitudo inſtrumento⸗ tarijs. fabeis ferfaris ⁊ auſiſicibus omni rum greſſus dirigit.⁊ veriſſime dicitur.qꝛ viſu rectiſſime ambulat᷑ et etiam pedibꝰ⸗ actibijs bonis ſiue rectis. Sic et vnaqua⸗ q; virtute viuitur.⁊ recte ambulat᷑ in via Wori ſuemancderozi dei ſech liter et ali tr. Reſpondemꝰ. quia ſi velit initi ex Emplo ſuo.errat manifeſte.quoniaʒ ſi ita eſſetvt ponit.neceſſe eẽt in vnaquaq; opa tione.aut oẽs virtutes aut plures ſaltem umq; opa ſuo imperio regit dirigit. et ab eis omnẽ toꝛtitudinẽ et alia vicia ꝓhibet et auertit. Sic et charitas omnib? virib? et mẽbꝛis anime huane. et mebꝛis etiam noſtris imperas velut vniuerſis multipli⸗ cibus operarijs imperas.nihil toꝛtitudis aut alterius pꝛauitatis in oꝑpibus eoꝛũ eẽ pmittit.⁊ rectitudo vite qna expoſuimꝰin dubitãter ad hoc ↄcoꝛdat.Sic em̃ rectam opari neq; verũ ẽ neq; dici conſuetum ꝙ nulla alia virtus efficit vitã niſi charitas. viſu ſeu viſione recte ambuletur ſed tm̃ ̊ ꝙ Quoniãa autẽ vita hic cõuerſatio intel vł qua ambulandũ ẽ viſu videtur ſiue co⸗/igit᷑. Conuerſatio aũt quatuoꝛ habʒ par gnoſcitur.licet em manuũ opatio interdũ otes videlicet. cogitàtiones affectiones lo viſum adiuuet.nõ tamẽ verũ eſt.neq; ab cutiones opationes merito quis ĩtelligat aliduo dicit᷑ ꝙ manibꝰ videt/quãq; mul virtutẽ eſſe qua recte viuit. Hoc ẽ quacun uiplex ſit ſufrrragatio manuũ ad videndi q; parte vite. hoc eſt conuerſationis recte icut apertio feneſtre.exhibitio lucerne. oculoꝝ ablutio ac pᷣparatio medicinalis na qualitas mentis.qua quecunq; parte Peeterea m hec nõ vniuoca eet diffi buius vite recte viuitur, videlicet qua vet nitio nec vniuoce diceret᷑ de omni ſpene recte cogitàmus vel recte afficimur. ſiue indiniduo diffiniti. Rñdemus quia mens auguſtini fuit in Rire virtu tẽ charitatis.quã vnã ſubiecto et eſſencia rius vł recie loquimur nõ quidem rectitu dine grãmatice.ſed morali.cui ꝓpꝛie op⸗ Quatuoꝛ aũt relanone ſeu officjs ð quo ta cõuerſatione vita ibi accipieda.eſt ſed ſupꝛa fecimꝰmentionẽ ⁊ nõ ẽ dubiũ.quin cõmuniter.quemadmodũ pᷣdicat ꝑ hoc amoꝛe illo recte viuit᷑ ⁊ hoc ẽ ꝓpter duas verbũ vinit.viuit em̃ ⁊ viuere cõiter dicit cauſas. Dꝛimũ.qm̃ ipᷣa ẽ dirigens ⁊ regu qui quacũqʒ ꝑte tꝑis viuit Eodẽ modo re lans volũtatẽ et Selltuciſe Bel vt regulã cce viuit.qui quacũq; hmõiqᷓtuoꝛ partiuʒ dinine volũtati. Scõᷣo qula hmõi amoꝛi recte viuit ⁊ ẽ rectitudo iſta.qua a regula totavVita ſubiecta eſt.⁊ tota habet in pote diuine legis ſeu rectitudine nõ diſcoꝛdat ſtate et ꝓpter hoc totã trabit poſt ſe. ⁊ io cui rectitudiniſcom eundẽ. Augꝰ oppoſi⸗ tũ ẽ peccatũ ſic ab eo diffinitũ. Peccatum inquit ẽ dictũ vel factũ vel cupitum cõtra tam ſequi facit diuinã voluntatẽ. Hoc au tem facit imperio et poteſtate vt diximus AImperat em vi rationa bili ſtudere.cogi⸗ tare miracula reuoluere libꝛoꝰ ꝓpter pel vel dictio cõtra legem dei. Cupitum em̃ lendos erroꝛes et duhiætates ⁊ ignoꝛacie duobus accipit.hoc ẽ ꝓ oo gitatione ⁊ a tenebꝛas. hoc ergo mo ẽ dirigens atqʒ re Arger Per hec ergo que dicim⸗ ſo⸗ cuiſicans charitas ipam vim rati onabilẽ./Aute ſunt pᷣmiſſe queſtiões. non em̃ ſequi cũ ipᷣa in ↄcupiſcibili ſolũmõ ſit.⁊ ad hũc Rur ſi hac virtute recie viuitur ꝙ alie qntu modũ ſe habet de alis. Quemadmodũ em̃ paterfamilias qui bene pꝛeeſt domui ſue vna rectitudine ſeu vna voluRdeate bo 2 — duabus de cauſis. Quonia vnaqueqʒ ef . ficit ſuũ recte viuere vt diximꝰ et ſinõ eſſj nitatis mn vinon et peceatoꝝ toꝛtitudi neceſſaria aliqua alia virtus ꝓpter hoc re nẽ.omnẽ malici in tota familia ſua coꝛri cte viuere qð iſta efficit. eſſet tamẽ neceſſa git. et hoc ſolo imperio. Sic et virtus hec ria ꝓpter luũ recte viuere qð ißa efficit vt qua diuimus in tota familia operum ſeu ꝙdiximus Aliga etiã decauſa.quia multipli operationũ noſtraꝝ cũ domui coꝛdis nri citer mutuo ſe inuicem adiuuãt virtutes i ſeu mẽtis pᷣfuerit. oẽm toꝛtitudinẽ vicioꝛn operatioibus ſuis.ſicut apparet in exem⸗ legẽ dei.hoc ẽ cogitatiovel affectio.factio agd recte viuendũ ſupflue ſint vel inutiles cxterminat et coꝛrigit et ad noꝛmãa rectitu⸗, pio manuũ ⁊ oculoꝝ qð poſt ninus Peu agitur quod eſt dicere quiavirtus eſt bo⸗ moũuemur interius.vel recte agimꝰ ex te Be li em̃ manus operãtes multipliciter adiu⸗ uant.et multipliciter adiuuptur ab ip̃isvt oſtédimus. Debes aut reminiſci eoꝛũ d diximus tibi de rectitudine.⁊ attendere ꝓꝙ rectitudo ſᷣm vna intentionẽ contraria E erroꝛi ſiue peccato. ꝓpter qð dic Ariſtoł circa ſenſum ſunt rectitudo et peccatũ et iſta rectitudo vel eẽncia ẽ vniuſeuiuſqʒ virtutis vel comitũs illã/Nectitudo vo ex tenſa inter duo extrema abſq; exitu ab al teruro eoꝝinõ ẽ niſi virtutes.q̃ vel vo lu⸗ ptates ſunt vel nõ ſinevolũtate ſiue amo res aut nõ ſine amoꝛe. Debes etia ſci⸗ re quia extrema hmõi vᷣtutũ nõ ſꝑ ſũt de us pᷣncipiũ ⁊ deus finis Sed interdũ ipᷣe operans ẽ alterũ extremoꝝ. Deusvero re liquũ.Opatio aũt recta ſũr et intẽtio que ab operate et intendente extendit᷑ in deũ vrrtu tibus abſterret. et quẽadmodũ fur.qui pidens cuſtodes armatos furari nõ audens ab illo metu ſolo cuſtodũ auertitur. Simili⸗ ter et quemadmodũ nauigates volentes exonerare nauẽvt ĩminentem tempeſtatẽ euadant.merces ſuas in mare ꝓijciüt. ſic hmoi homines ſarcinas peccatoꝝ pꝛoijci untvidentes imminere tempeſtatè futuni iudicij ac demerſionẽ ſuã inpꝛoſundũ in⸗ fernalis abyſſi. Quẽadmoduʒ igit᷑ canis in pᷣmiſſo exemplo non agit abſtinenter nec fur in ſcdo innocẽter.nec hmõi naui⸗ gates in tercio exemplo largiter. Sic omi⸗ no ſerniliter timentes ex hmõi timoꝛe ni⸗ hil agunt bene nihil laudabiliter. QOõ vltimo ſequit in eadẽ diffinitione. videli. cet quã deus in hoie ſine hoĩe opat. Ui⸗ det nõ cõuenire omi virtuli. Pꝛimũ oꝛ p finẽ ſicut pᷣdiximus. Hoc ẽ ꝓpter gloꝛia Kurate g virtutes et impetratas oꝛatini⸗ vel honoꝛẽ ipſius aut beneplacitũ.Nirtꝰ ergo gratitudinis opationes ſuas ⁊ intẽ⸗ tiones in deũ extẽdit velut pᷣncipium⁊ au ctoꝛcẽ. Nuius aũt virtutis gnq; ſunt opati ones de quibꝰ in ſequentibus loquemur Quogd ſequit in pᷣmiſla viffinitiõe be ati auguſtini videlicʒ qua nemo malevti tur veriſſimũ ẽ ex neceſſitate.Cũ em̃ vᷣtus ſit pᷣncipiũ ⁊ cauſa atqʒ radix ꝑ ſe omniũ poſſunt.nullatenꝰ abuſionẽ ſiue malum bus lacrimis ieiuniis ⁊ aliis exercitationi bus. nõ ſine hoĩe videt deꝰin hmõi oꝑa ri. nõ em̃ ſolũmõ cooperãtur pᷣparantes et habilitaãtes ſe ad ꝑceptione earũ.ſʒ eniã videntur eas aliquo genere meriti pme⸗ reri videlicet merito quod meritũ cõgrui vſualitemocat᷑.Alioquin ꝗd eẽt quod di cit Gregꝰ Interim fac quicꝗd boni poies vt deus illuſtret coꝛ tun ad penitenciam. bonoꝝ vſuuʒ qui ex quibuſcũq; rebꝰ elici GSer vo dicit.quia caſtitas interno ge vſum ſuipᷣius ſuſtinet. Pꝛeterea cum omnis abuſio et omnis malus vſus pec⸗ catũ ſit. manireſtũ ẽ impoſſibile eẽ.quaq; virtute aliquã male vti. Hoc em̃ eſſet vᷣtu te male agere ſeu peccare. Amp̃. cum omnis virtus bonitas ſitvt diximus ⁊ re⸗ ctitudo nihil aliud eẽt virtute male vti ; ex bonitate malum vſum elicere/et ira ex diſtoꝛte. Wale aut agere etdiſtoꝛte. hoc ẽ malũ eẽ ſiue digoꝛtũ. quare virtuti male vti eet tandem donitate malũ eẽ ⁊ rectitu dine diſtoꝛtum. Quod vᷣo dicit alibi Auguſtinꝰ quia timoꝛ ſeruilis ẽ bonuʒ q nemo bñ vtit᷑. nõ eſt ↄtrariũ. quia timoꝛ hmoi et ſi bonũ dei datũ ſit.non tamẽ eſt virtus.et hoc ẽ gꝗa licet mala declinari fa⸗ ciat. id ẽ vicia 2 peccata. nõ tamen hoc fa cit bene id ẽ laudabiũiter.ymmo ſerniliter et heutaliter videlicet ſolo metu fere. Ita em occupat animũ et intention? timentis vt oculos coꝛdis ad ſolã pene euaſionem habeat. Quẽadmodũ canis videns ere⸗ cũ baculũ contra ſe ſol metu illia cibo mitu impetratur Amp̃. Quid ẽ dicere ſine homine.Aut hoc ẽ dicere ſine menito hoĩs aut ſine cooꝑatiõe ipᷣiꝰ ſiue adiuto⸗ rio. Dine merito nõ:quia interdũ etiam p meritũ ꝓpꝛiᷣ ſed congrui vt dium⸗. In rerdũ etia ꝑ meritũ cõdigni.ſicut dicit ali⸗ bi auguſtinꝰ.Quia ſtephanꝰ ꝓthomar⸗ tir oꝛatiõe ſua qua dixit:domine ne ſtatu . as illis hoc peccatũ.ↄuerti paulũ obtinu bonitate male agere. et ex rectitudine di⸗ ꝗrit. O ſi vixeni ꝙ ſine homine ibi intelligi tur id eſt ſie coopatione quid erit igitur „ „— conatus et p̃parao quibus pctõꝛes intẽ dunt ⁊ venia ⁊ grãci impetrare. Nunꝗd Kuſtra ad dei dona ſe pᷣparãt. Ampᷣ. Qni ſeneſtrã aperit.ymmo qui obſtacu⸗ — —,— la aperitionis tollitingreſſu luminis ſine illuminatiõedomus ũllius nõ cooperat. et qui luminationẽ hmiõi ꝑficiendaʒ. Silretꝗ accedit ad ignẽ nunqd ſue calefactiõinõö cooperat.⁊ iguis ſilr ad hmõi operatiõʒ ⁊ iſte ſilitudines conueniẽtiſſime ſunt.ceuũ virtutes ſicut lumina ſint ⁊ caloꝛes. Sol vero intelligẽcie ⁊ iuſticie xᷣus dũs.ex.v. etcedit ad lumen nunqd illumiati⸗ oni ſue non cooperat et etiꝭ ipi ſoli ad il⸗ nciett chgnn chipunm Hennis700 ſuabnoiel leüimend⸗ Aſcisturon Aaun⸗ avogan'. undeieis Pelngini ſenslunen loennonn gcinar ſtecftuns (tontn Micnng Nainotooin Nunvan lusetopanon ſsdinfmndn bpigtsn Ponmdco nnataudn (önsſ OMande Nuſn ſtune egadue ſſunſa nantc Alane Atne nie ar nline Auiren nnn egfeon Pnrinütnit AeWmnpn igmne Aans 6Aonniten mmmmi⸗ iuu 1Mſelter Ndo rii uhnni mn Nadoan 8 wänze mntü aadr, sün nent N Nd NN mis en no generin mno goden Nocringkii ighe ornecfelin gnisaſtisn bore ecrſtenn Mhüey/ſetn ͦ ruinlci Lengniglonn icogiſtd⸗ udurdenn ſapiencie tercio malachie Rñdemꝰ in hoc quia intelligẽdũ ẽ in homine. hoc ẽnõ ꝑ.ipum. Qðõ aũnt hic dicit᷑ de pᷣmiſſis meritis ⁊ cooꝑatioĩibꝰ Cauſe itaq; ſutme rita hmõiet co oꝑatio nes / ac pparatões ⁊ etiã merita vñ cauſe ſunt ꝑ quas virtus efficiatur aut tribuat/ſed ſine quibꝰnõ fi⸗ et attribueret. Cauſam aũt ꝑ quã aliꝗd ir vocam“ efſiclentẽ. inſtrumentũ medi um deferẽs actu efficiẽtis ad idĩ quo pᷣnci paliter intẽditur. Sicut aer mediũ ẽ defe⸗ rens lumen ad extremũ illuminabile ⁊ ca loꝛem nõnunqʒ ad pᷣncipale calefactũ.et adiuuatur ꝑ mediũ inſtrumentũ lã agẽs ſſiue efficiens. In largitioe aut virtutl atq; affectione homo in qua virtutẽ deꝰ oꝑat deñ operanteʒ nõ adiuuat/quia neqʒ eiꝰ adiutoꝛio om̃ipotentis creatoꝛis virtꝰ ĩdi g cum nõ minus ſine hmõi pparationi bus et opationibꝰ ſepiſſime tribuat virtu tes et infundat.ſicut apparet in paruulis baptizatis qui nec ſe ad illas pᷣparãt. nec vilo mõ cooperãtur. Si quis aũt quę/ tũ et myniſterü eoꝝ.quia occaſionem dãt iuſte ſeueriati dei qua negligẽtes ſen cõ tempnẽtes ſacros myniſtros et myniſteri um eoꝝ in peccatoꝝ ſuoꝛũ fecibꝰ derelin⸗ quit. Quemadmodũ cõtrarie ſolicitudo ⁊ veneratio occaſionẽ dant largiſſime mi ſericoꝛdie dei vt eos in quibus ſunt.imo qbꝰ illa pᷣrogauerit.reſpiciat et viſuiet do niſq; graciarũ ſuarũ et virtutum illuſtret. Apparet etia tibi ex büs verbis nouiſ ſimis diffinitionis iſtius.quia nec vtutes naturales nec ↄſuetudinales hic diffinire intendit Augꝰ Naturales quidem ꝓpter hoc quia illis plerũq; male vtunt hoies. quẽadmodũ viſu auditu itellectu. memo ria in quibus vltra q; opoꝛteret habũda⸗. mus.Lõſuetudinales vero ꝑ hoc a dicta diffinitiõe excluſit.quia ⁊ ſi deꝰ illas ope⸗ retur.nõ tamen ſine homine. quonias in multo laboꝛe et frequecia operũ hois ge⸗ nerant᷑.ſicut ſupꝛa expoſi uimus nomſubi to et gratis.et deſuꝑ infundit. Debes utẽ ſcire de hmõi cooꝑationibus.quia⁊ atad quid valentbmõi conatus ⁊ ppa⸗ A fiant alicui virtut?vel dono. non lame rationes facientib?ꝰ. Reſpondemꝰqa omnibus.et hoc ẽ quonia in ipᷣo aclu oꝛa moꝛa in peccato et negligenci? querendi R remiſſionẽ et graciã vł peccata ſunt.vłcir cũſtancie peccati.queę adiuuante dei iuſti cia aduentũ gracie nõ paciũtur.et gre ob ſiſtunt ſicut merita.non tamen deu adiu uant cõtraria eoꝝ.qui adiuuari non indi get.aat ex hüs.aut foꝛtioꝛ aut copioſioꝛ ad pᷣſtandã remiſſionẽ ei⸗ enda. Sed q̊ anslon et qndã oc ſone dat miſe ricoꝛ die dei vt amplioꝛa pꝛeſtet que iſtas pꝛeparationes ⁊ conatus pᷣdonauit.Et vt bꝛeuiter dicamꝰ ſe adiuuatnon deuʒ qui hmõi pᷣparationes facit. Nec ẽ ſile ð ſole ⁊ igne qm̃ eoꝝ oꝑationes ꝑ potẽcias eoꝝ nõ influũt niſi in pparata ſit diximus. Qvationes vero diunie ꝑ eiꝰ om̃ipoten⸗ ciã etiã in pᷣparatos eł᷑ in nõ pᷣparatos in⸗ fuũt et penetrant iuxta ſolũ beneplacitũ fuũ.Si quis vero obiecerit.qꝛ pꝑ miſtros 9 atq; ꝑ miſteriuʒ ſacerdotũ ſanctificat deꝰ ſacramentũ ⁊ virtutes in eis ac gona gra 1 eadẽ. Nec minus libere aut potẽter. ne minoꝛa opatur om̃ipotens deꝰ cũ eiꝰ bñ⸗ placitũ fuerit.⁊ hoc ſine ſacerdotibꝰ ⁊ mi niſterio eoꝛũ.Uerũtamen ſicut diximꝰ de — PYpꝛie pᷣparationis negligẽcia et ↄtemptu Jia dicimus hoc de negligencia ſacerdo⸗ nionis ſeu cuiuſcũq; alterius oꝑatõnis qᷓ virtutes querũturnon mouetur oꝛas aut operans motibus niſi paucis. OQmẽs au temvirtutes ſine quibus non ẽ ſalus eidẽ tunc infundũturcum directe ⁊ per ſe non coopetur niſi illis quarũ motibus ſimles habet ſeu ꝓpinquo s.Quẽadmodũ ętiaʒ aliqð deſideriũ placendi deo.ſimile ẽ ali⸗ cui ex deſideris qᷓ ꝓcedunt ex charitate.⁊ aliqð amare deu. ſimiliter multũ ſimileẽ atqʒ vicinũ ei amare quod ẽ ex charitate. Himlliteret au ai credere eſt.ſile ei cre dere qð cex fide virtute.Cũ ergo oꝛando vel operando moueturhmõi molibꝰme rito cooperatur et pᷣparat ſe ad hoc vt in⸗ fundantur ei virtutes il.ſicut enim ꝓpin quat ſiue vicinatur moũibus illarũ pꝑ hu⸗ iuſmodi motus.ſic et illis Qui cum in ge nerali vel oꝛat vel operatur vt deus largi atur ei dona ꝗbus ei placeat ad oẽs vᷣtu⸗ tes quibus deo placere opoꝛtet generali ꝛudencia iuſticiam temperancia foltitu⸗ dinem aliqna er tribus cauſis quas dice⸗ mus.ſicut nobis videtur harũ pꝛima eſt. quia tota vita humana circa eas voluit᷑. et ab eis poꝛtatur.et ſi ab eis exierit vl ab vna earũ neceſſe habet cadere vel invar⸗ ciarũ opatur. IJdem. Rudeme ꝙ pᷣ ter ſe pparat. Cardinales autẽ qſdam quia Ahene len. en te o Nen erio eoꝛuzs/ vir utes nominãt ſacri doctoꝛes vidęlicet P 2— —-— 4 51 gicts atqh euangelicis quas dicunt eſſe „ A. Honulliautem quatuo: paradyſi flu Mina interpᷣtati ſunt. cum ipᷣoꝛũ fluminũ De te vel in toto.quẽadmoduʒ haſtiũ ſe ha⸗ bet ad cardines ſuosſtota vità vo iſta ve lut hoſtiũ ẽ quo vita beata nobis aperit᷑ cũ bona fuerit.claudit᷑ vero cuʒ illa mala ſuerit. Hona em vua pᷣſens ingreſſus ẽin virtutibus ciã apte p pꝛudencia accipiens ⁊ ſobꝛieta tem ꝓ temperancia. Qm̃ crebꝛo vero pꝛu dencia iuſticia foꝛtitudo et temperacia in vtraq; ſcriptura noui et veteris teſtamẽti nominentur a ſenſu oculoꝛũ et auriũ accee 9 dinibus ſuis. Secũda eſt quia cardines c mMus ꝗa ex hoc pᷣncipatu quẽ habere ſunt errantin hoc apparet euidẽter q; illa et tora ex hijs cardinibꝰ pẽdere ⁊ poꝛ⸗ tari videtur. quem admodũ hoſtiũ a car cauſa ẽ quare eas phyloſophicas et non eli quatuototi mũdo inferioꝛi ſupemi⸗ nent. ⁊? ipos celeſtes motus determinant et limitat vnde et plage m eos in celo di⸗ ſtinguũtur videlicet oꝛiens et occidens ſi eſt eos errare nõ minusvel note vłnomi nate ſint apud theologos et in vera iheo phyloſophia. Bunt et alij taʒ re q; no ptentrio et meridies. Sic iſte quatuoꝛ vir mine circa eas errantes qui politicas eaas lutes in ſublime vite noſtre ĩ ſereno ⁊ ca ſolũmodo nominãtes neſcietes q lioquũÜ⸗ iur neq; de quibus affirmant. Debes utẽ ſcire quedavirtutes ſunt ſinglares ro velut in quoddam celo ſupereminent EXt totam viti bonaã continent limitant di⸗ ſtingununt. etquẽadmoduʒ a pᷣnominatis videlicʒ quarũ officiũ ſoli ꝓpꝛio ſubiecto cardinibus et plagis eſt omnis motus ce deſeruit ſcilitet decoꝛans cõponens et ꝑfi leſtis. Zic et ah hus virtutibus et omnis ciens vitam ipius.et iſte vocant monaſti motus virtuoſus et om̃is operatio vtmł cea monande quaſivnice ſiue ſingulares tis videtur qui nec alias vittutes eſſe opi⸗ Sunt et alie quarũ officiũ ẽ pluribus ne⸗ nantur.ercia cauſa videtur ſumpta a ſa ceſſariũ et hoc ſcõm alterutrũ duoꝛuʒ mo cro cetu cardinaliuʒ vt quẽadmodum illi doꝛũ. videlicet vel ſeruiendo diſpenſado pᷣſũt toti ceropoſt ſummũ pontificẽ Jta videlicet quod eſt pluriũ et iſte vocaniur et iſte olbꝰ virtutibꝰ alijs.et quẽadmoduũ yconomicꝭid ẽ diſpenſatiue vel regendo ſummo pontifici pnominatus cetus car⸗ Aꝑpſiue imperândo. ⁊ iſte vocant politice.a dinalium aſſiſtit eidem ad regendã totaʒ eccleſiãſtavt de magnis ⁊ arduis nihil fa ciat pꝛeter eos. Sic et mens humana. de magnis et arduis operibꝰ videlicet in ꝗ⸗ bus ſalus cõſiſtit aut perditõ nibil faciat aut facere poſtponat niſi piſtos. Bũ aũt eſt menti humane ⁊ omibus que ſub ipᷣa ſunt⁊ regitur quãdocũq; per hmõi cardi n Qꝛ aũt dixerunt no eſſe virtiutes niſi i les et hoc ẽ quoniam rex eſt vnius ciuita⸗ tis reccoꝛ. Hanc aũt diuiſionẽ habes ex libꝛo ploꝛij de gradibus virtutum teſte Macrobio hmõi ergo homines intelli⸗ gũt virtutes politicas quaſi ſeculares nõ nales et regit que ſub ea ſunt et regitur. iſtas quatuo: inde inductividenturquia S vnde lumen eis ſufficere viſũ ẽad cogno ſcendũ faciehda et declinãda oĩa. ⁊ iſtud lumen vocauerũt pꝛudenciã. Pꝛeterea vnius artifigi vna ars tm.ſi ergo bñ viue re vnde artihciũ tm̃ eſt.ſiue vnuũ opus ar⸗ tificioſuʒ. ars illius er neceſſitate vna erit Amß. Et tullius et ſeneca artẽ viuẽdi phyloſophia vocant. Que autem eſt iſta phyloſophin niſi pꝛudẽcia de q agimus. Amp. Bene et male agere vna cotrane⸗ tas ẽvnagantũ igit erit diſciplina ſiue ars bene agendi vel male Amp̃. Bunt ne plures artes viuendi ſi ſunt.Que ſunter⸗ et cuſſu eon cum ex officijs ipſarũ virtutũ eruas autem in hoc ẽ ſicut magis credi viſe ad alias lencia nominauerunt eas cardinales. Uñ et apð ꝑhyloſophos nomiatiſſime ſunt et de eis ſolis apð eos ſermo eſt ꝓpterquod quidã easphyloſo phicas im nominat.ſeparãtes eas a theo m ſpem ercharitatem. Autn aut ſcriptu⸗ ra ſacra veri nomĩs theologia eſt.Expꝛei ſe quatuoꝛ iſtas virtutes et nominatæ nu merat. Sapiecie.ix.hüis verbis de ſapien cia lo quens eterna. Sapienci em̃ inquit 2. Küce⸗ et inſticia ſobꝛietatẽq; et veritatẽ docet.g⸗ mus in hoc ꝗ: phyloſophia ẽ ⁊ vna ſcien bus nihil ẽ vtilius in vita hoibus. Sapiẽ aia ex multis et multe ſimul aggregsle ſie cia. Ampᷣ.Unius actus vnavirtꝰ ⁊ vna ars naturaliter et vna ars. ſi igitur viuere vnus actus ẽ vna erit ars iſiꝰ. Rũde⸗ pere poſſunt niſi q illis carent. Si igtẽ hec theologicas dicũtvł nominat. manifeſtũ logia quã apud phyloſophos et in eoꝛãa polis quod ẽ ciuitas quaſi regiẽ ſiue cuuus ſacras aut ſanciicãtes poſſeſſoꝛes ſuos. go et quot.ſi vero vna ẽ.ꝗᷓ ſola qʒ pꝛude⸗ Ninus.5 ignaer ngl Güviutur fweluenn Aleroffi legſiern ncluſtns Kiurayn auſtee cencani ſtlolani tgodhln Gglnutt wfun Enttlge⸗ hmunin N Aig hmdriin Niudianns Unuliuco⸗ hli. Aue ſuneguade Wwbennan VNApd Wuftend mddu Menis ldoen ier en Ehuhee eliii Mpucxi ſutnn nſcehter lſinz ſiuchgeſe Pphedon ſichned cxix dirximus. Et de arte viuendi qð vna ẽag ſub alia diſgoſitiõe ſunt inqntũ intelligi⸗ 4 eehe. —r — —2„ 1 . — gregata ex multis.et diuiditur in multos bilia dono intellecta.qᷓ; ſſibilia inqntum üe ramos.Qnẽadmodũ et ipᷣm viuere. Ali ſcibilia dono ſciẽcie. Sub alia inq; diſpo Aensli em̃ viuitur in ſeculo.et aliter viuit᷑ in lau ſitiõe nõ ſolũ ſpecie ſed etia genere.Deſi⸗ udiomil ſtro.et iterũ in ſeculo aliter offitio clericali gnatio em̃ alia diſpoſitio ẽ genere q; bo⸗ S i aliter offitio militari.Et iterũ. Gliter in vꝭ nitas et malicia. Deſignatio aũt ẽ diſpoſi oſhiutn be.aliter in rure.et ita de alis. Similiter tio ꝓpᷣe dono deſeruiẽs intellectꝰ. Boni Wrini ii in clauſtris multiplex ẽ viuendi varietas. tas vo ⁊ malicia deſeruientes ſunt dono nsrindrin Et iuxta vtrãq; varietatẽ tam ſeculareʒ q; ſciencie vt iam dixcimꝰ. Amp.Sicut nõ⸗ gdsnd cdlauſtralem ẽ varietas ſcienciarũ vel pru ẽ ſenſus vnus aut vna cognitio exterioꝛũ ſcſohbociri denciarũ.periciarũ artiumſeu quocunq; ſenſibiliũ aut cognoſcibiliũ.ita nec debet Watrin alio nomine eas cõueniat appellari.OQð elſſe vnus ſenſus aut cognitio interioꝛ in⸗ niescti Ne ergo dicit vnius artificij vna ars.ven eſſe terioꝛũ ſenſibiliũ aut cognoſcibiliũ. Pꝛe⸗ Easi cõcedimus ſub hoc inteilectu in diſtincti⸗ ſertim cuʒ maioꝛ ſit longe diuerſitas inte mm M one qᷓ; fecimus de vnitate et multiplicita rioꝛum ſenſibiliũ ſeu cognoſcibiliũ qʒ ex⸗ .,8,, iſ en aneoi KEWEW imieſare te vt intelligatur vna ars et vnũ artificiũ. confoꝛmiter ſimiliter et multa ars ⁊ multi plex. Appet igitur tibi ex hijs que diximꝰ⸗ qita multe ſunt pꝛudencie. ꝓ multitudie vt ita dicamus vitarũ.QOð euidẽter oſten dit multitudo ⁊ varietas regularum cla ſtraliũ.Alia em̃ ẽ regula beati Auguſtini. terioꝛum. In ſequẽtibus aũt dabimus ti bi cauſas in numero certo ꝓpter quas lu mina ⁊ appᷣhenſiue virtutes non ſunt n iſi unghz, Tguelgte i intellectiua noſtra nõ inueniũtur vicia ue non vidẽtur eſſe oppoſita hmoi vᷣlu⸗ SDi quis aũt querat quare in GAenmiones . be tibus. et ꝓpter hoc ex nece ſſitate reqrunt MB alia regula beati benedicti. Regula au vel aliam vel alias virtutes ſibi ptrarias icſhn lem beati auguſtini nõ ẽ niſi doctrina v verbi grada. Inuenit leuitas ad creden⸗ entirſens ars vel pꝛudęcia qua ſcitur ve Rocet qua dũ que notat credulitas.de qua Eccleſia aiz uter viuendũ ſit ꝓfeſſoꝛibus iltus.Fodẽe ſtici.xix. Qui credit cito leuis ẽ coꝛde.Silr 1WENWN N, modo et regula benedicti nõ ẽ niſi quedã et tarditas ad credendũ. de qua Eccleſia⸗ pꝛudencia vel ars vel doctrina qua ſcitur ſtici.j. Non ſis incredibilis timoꝛis domi SS vel docetur qualiter viuendũ ſit monach ni. Et ipᷣa veritas Luce vltimo.O ſtulti æ Naüuſinn aliter ꝓfeſſoꝛibus illius.⁊ ad hũc modũ tardi coꝛde ad credendũ.ſimiliter et War si le habet de alijs. Similiter? alia ẽ doctri ci vlitimo.Expꝛobꝛauit incredulitatẽ eoꝛũ boſlnn, na et ſciencia de re militari. Nõ igit᷑ ẽ er duriciã coꝛdis.de hoc ſeneca.Et om̃ibꝰ s ai enuni Q vna pꝛudencia viuẽdi ſimoliciter. niſi qu? et nulli credere vicium ẽ.de hac leuitate ſſbrs in admodum diximus vna èſſe ppyloſoppi apls ad ephe.iij. Ut iam non ſimus par ckfinten⸗ am Adehcet ſcienciã aggregatam ex omi uuli fluctuates.et circũſferamur omni ven ducndnin bus ſciencis ſeu doctrinis rerũ artev?do to doctrine. Ampliꝰ. Larditas iſta et an iüisd,⸗ ctrina cognoſcibiliũ. Reſponſum igit eſt leuitas manifeſte vicia ſunt. ergo cuʒ ſint eunindtu h⸗ nibi ꝑ hec ad omnes pᷣmiſſas queſtiones ſcom ſuꝑfluitatẽ et indigencia contraria. mctni in ⁊ adhuc declarabimus tibi in ꝓximo cui neceſſanio eſt inter ea virtus media, it ꝓpꝛie iuxta conſuetudinẽ ſa carũ ſcriptu Ampᷣ.Utrũq; hmõi extremorũ decli⸗ dirnitſiil rarũ cõueniat nomepꝛudencie.et quia nandũ ẽ et ab vtroq; reedendum. Non Aintlli hmõi homines vltra regula ſcripturaruy autẽ recedit᷑ ab vtroq; niſi ambulado in eadi ipᷣm ertendã. ſi auis dixerit quia ſi ter vtruũqʒ. Inter vtrũq; igitur ambuladũ n 6 cut nõ ẽ niſi vnus vilus ppter videnda ex c.Hoc aut e mediũn.ſola autẽ virtus via ẽ Ni terioꝛa viſibilia.ita non debet eẽ niſi vnꝰ ꝑ qua ambulandum ẽ.quare inter hnoi nn viſus interioꝛ ꝓpter videnda inxerioꝛa ve.· duovicia virtmedia. Rnũdemꝰtibii neq; viſus eterioꝛ Rñdemus. quia vi nr̃e rationalis.vnde et vocat alio nomie iii c ſibibilia exterioꝛa inqntuʒ viſibilia vnica rationabilitas.qua tenet ſe virtus noſira d i, ſunt ab vno quaſi genere qð ẽ coloꝛatuʒ. rationabilis nõ temere aſſenciat ſuaſiõi⸗ smi in viſibilia vᷣo interioꝛa nõ habẽt diſpoſitio bus.ſilłr ⁊ ne temere diſſenciat ab eis ma ui nẽ vnd ſub qua vłp qua videant etĩ qua xime in rebus ſalutaribꝰ et eoꝝ cotrarijs nhitnt, viuant᷑.ſicut oñdimꝰ de intelligibibꝰ.qas ⁊: hec in rebꝰ adpzpdencia timneiibne jIn . . 5 ſibilia. quare pꝛudẽcia nõ erit nivona ſci⸗ encia ramificata in ꝑtes vel ſpecies. ſicut hoc ꝙ reuera pꝛudẽcia vᷣtus media ẽ in t hbmõi.⁊ ẽ velut temperãcia queda vᷣtutis Xαuασnο G e aαοααρd en, ””M De virtutibus rebe em̃ alioꝛũ donoꝛũ p ißa ona occur culcat dñs in euãgelio. Fidelis ſeruus et ei nitur ipis vicus ſicut in rebus ldeiꝑ fide; fideles dicimꝰ homines ab hac fidevide ſfei et in rebus conſilũ ꝑ conſiliu et ita ð alus licet:qꝛ de hijs fidendũ eſt:q eis ⁊ nos ½ (ei ⁊ hocẽ quoniã quodlibet cuiuſibet quin nja ſecure credere poſſumꝰ: ꝓpter quod altt ꝙ; donoꝛũ credulitas quedã ẽ ſicut ſupꝛa et deus etiam fidelis dicitur.ij. ad Corin⸗ mie⸗ diximꝰn ppter hoc merlicna Eſue ſalꝛco theos derimo Fldelic indnitaoſloins lte „ tra moꝛbu credulitatis contrarie.De foꝛ⸗ deus qui non pacietur vos temptari ſu- Ge fen derP * *n* tudine autem quid ipa ſit m omnè ſuã pꝛa id quod poreſt:i.ſimiliter ⁊ in plalmo mholer ſr n ſo intentionẽ necno ramos eius ſeu ſpecies Figdelis dñs in omibusverbis ſuis.Et qꝛ Mſſh (⸗? autpartes iam tibi declaranimus⁊ etiaʒ la fides ſiue fidelitas tam veracitas q́; ve guitore — umerauimus. De iuſticia vero dici⸗ nitas iuſticia é. Inuenies in ſcripturavnuũ Mlo mus hic.quia ipᷣa ẽ virtus qua reddit vni pꝛo alio accipi:⁊ generale nomen iuſticcde neg cuiq; qð ſuũ eſt per ſe videlicet inãntum etia poni ꝓ vnaquaqʒ iſtarũ triũ.ſicut ibi luũ ſeu debiti Huius autem ſexrſlunt Fidelis dñs in oibꝰ verbis ſuis. id eſt ve guiſol S ſpecies ſeu rami vel partes. Quarum pꝛi iax. ſur ⁊ iuſtꝰdñs in oĩbus vis ſuis. hoc ſiuevi, ma eſtobediencia et hec debet ſuperioꝛi ei ẽ dicere fidelis. Eſt ergo ſidus ſiue fide Onnse bus inqntũ ſuꝑioꝛibꝰ.hocẽ qᷓntũ ad ma lis 'm hanc intentionẽ fidẽcia dignꝰ.hoc ſtuicyi giſtratũ eoꝝ imperare.Quapꝛopter in auit manifeſte appet ex cõtrario.Perſid⸗ Setomm mis deo deinde myniſtris ipius tam ſetu em̃idẽ ẽ qð doloſus ſiue fraudulentꝰſſůe Aeruna laribus q; eccleſiaſticis ſicut legit᷑ ad &o fallax quare indignus fidẽcia ſiue in quẽ Pun. manos.xiij. Omnis anima poteſtatibꝰ⸗ Sfidat᷑. Si gs vero qrat de ſeuerita⸗ priuenn ſuꝑioꝛibus ſubdita ſit⁊c. Petrus.j.vᷣo Re et miſcðia ſiue clemẽcia de qua libꝛum ineoggt gẽ honoꝛiſicate ſerui ſubdit eſtote in om̃i ʒitegrũ ſeneca ſcribit ad neronẽ:ſub q iſta⸗ dee timoꝛe dominis nõ tm̃ iuſtis domeſticis rũ ſpecierũ cõtineant. Reſpondemꝰ: eioidu et modeſtis ſed euã diſcolis. Qð obe quia ſub giſtiplina.Diſciplina em dicit ſe setze diendũ ſitmyniſtris ꝓpter deum ipᷣa veri ueritas in entũ ſeuit.id ẽ dare vindicta in Mlsen tas expᷣſſe dicit Mathei.x. Quicũq; non maleficia ſiue quaſi ſequẽs veritatẽ meri⸗ Kednd eceperit vos.neq; audierit ſermones ve ton ſupple. Clemẽcia vo inantũ lenit red ſtros tolerabilius erit terre ſodomoꝛũ et merita s ſen debitas penas vel penitꝰ in⸗ Priüie gomoꝛreoꝝ in die iudicij.Et iterũ. Quire duiget ꝓpter qð alio noĩe leuitas dicitur ovaton cipit vos me recipit.ſilr ⁊ Luce.x.Etiterũ Mocatur aũt cicmencia a cleosqð eſt glo eßdli in eodẽ eiuſdẽ. Quivos audit me audit ria q nibii in pᷣncipe vel in pᷣlato gloꝛioſi iueden et qui vos ſpernit me ſpernit. Secuna⸗ us clemẽcia vnge et cũ vnctiõe vnraq; di⸗ eloe da et quaſi coꝛrelatiua pars iuſticie diſci: gnitas pᷣſtatur.?· tagnoſcani ſe reges ⁊ ſa (in ꝓlina ẽ. ⁊ hanc debemꝰ ſubdins ſiue inre cerdotes ꝑ ſacrã vnctionẽ nõ ackcatfifici L . ades rioꝛibns.et ẽ illa que apud phyloſoppos nã ſubditoꝝ ſe pᷣfici ſed ad piam cuſtodi⸗ nllafen vocatur virtus regia. Per hãc enim regũ am et gubernationẽ et de laudibꝰ virtuii iſpee go⸗ Iur inferio:es.⁊ hoc parcẽdo.puniendo. iſtius clemencie ſcʒ totus liber pᷣnomina⸗ legpinnes „ terrendo a malis etad bona ꝓuocando. tus ẽ. Apparet igit er hijs ꝓpt quid ⁊ noeſlen /. CCercia ẽ equitas.hocẽ qᷓ debetur pa⸗ mendaciũ ? ſimulatio et dolus ſen frau⸗ werertin ribus:non ſuꝑgꝗsedi quẽqᷓ; illoꝝ aut pᷣme dulenta vicia ſint ſi peccata.quonia aꝑ⸗ ngin re ſed vt parem nature conditioneʒ habe tecõtra virtutes ſunt quas diximꝰ. et iðo 1 h re. Quanta aule virus eſt fides ſine ſi cõtra iuſticias. Quare iniuſticie ex neceſſi gnin 9/ delitas et hec ꝓpꝛie contra fraudes 1 do / tate ſunt Debes aut ſcire quia iuſticia ngeag os. Quinta veracitas. hoc in dictis interdi generale nomen eſſe videtur om li /miſſis hec ẽ cõtra mendacia ꝑiuria con niũ virtutũ et tunc accipitur ꝓ tota diuie imni tra ꝓmiſſa ẽ pacta nõ ſerutta. Sexta legis os eruancia. In qua quonia expᷣſe . anneg 8/ E veritas hec ꝓpᷣe factoꝝ ſeu operũ ⁊ hec pᷣcipiutur omniũ virtutuʒ ona:neceſſario nü e bꝛie cotra falſitatẽ xpocriſis etaliaru, diuine legis obſeruano:tota eſt em omni fir fe neq; ſilationũ. et licet tullius dicat i ibꝛss um open virtuoſoꝛũ execunio ſiue effeclio Mnn de officijs. Quia fides dicit ab eo qð fiat Erit ergo iuſticia ſcõm eſſectum omnium Wande Dicin tamen intẽtio qua diximꝰ de fide in virtunu effectus ſeu opa.werito igituriu⸗ N ſcripturis ſactis crebꝛioꝛẽ detam crebꝛo ĩ ſticiã vocanerũt qualibet virtute cum lm „ ℳ . . £ * edn ſann Ns sundem sa netan Mdisſst ncideſ Widaud Matönmn ſue nusani miduem dere.Et pꝛopter hoc ſiue obediamus ſu⸗ perioꝛibus noſtris ſiue imperemus ſnb⸗ ditis exliuſticia pſe et ꝓpꝛievtriuſq; reddi mus.et reddere intendimus eſt eoꝝ.hoc eſt eis iure debitis. Quia ve⸗ hãc intentionẽ cuiuſlibet virtutis opatio iuſticie ſit et non ẽ dubiũ. Quia ſi quis di ligit deũ ea intentione quia retur vł ne in iurietur eiipm diligere reddit ei tanq; ſu⸗ um id ẽ tanqʒ ei iure debitum.Eſt igit᷑ ibi dDiligere ⁊ de iuſticia et ðpᷣtute amoꝛis enin nes. Sed ex altera videlicet iuſticia tãq imperate eis. Ex altera vero videlicet vir⸗ tiulte dilectionis.ex virtute dilectionis tan quã fonte quemadmodũ ſi dicatut.ꝙ di⸗ ſpenſatoꝛ dat pecuniã de mandatodomi ni et dat eã de burſavel archa vel theſau ro. Erpꝛeſſioꝛis auũt ſimilitudinis exem plu ẽ ſi dixeris.qꝛ dat miniſter aquadevo lũiate dñi et dat eam de puteovi ð fonte O mnis autẽ virtus velut fons aut puteꝰ eſt ad opationes ſuas medias et inmedi⸗ alas ⁊ omnes virtutes et operationesve Uliſ emanationes.ſunt ex fontibꝰ ꝓpꝛiarũ virtutůu. Si quis autem gquerat que ſit pꝛia emanatio ex fonte iuſticie per ſe id ſt in eo ꝙ fonte. Reſpondemꝰ qm̃ red iod ſuum ro reddere contingitvnius cuiuſq; virtutt ꝓpꝛiã emanationẽe.ſicut oſtendimus ĩ ea opꝑatione que eſt diligere quemadmodũ eñnmn diligere ſuuʒ ẽ dei. hoc a nobis ẽ eidẽ iure debitũ. Sic et timere et ſperare et cre derequodlibet enim iſto:ũ lege diuina pᷣ Apitur. Sic et ceteroꝝ ſin lliũ vnũquodq; uiure deo debitũ eſt.quare contingit illud reddi et fieri ex iuſticia obediencie.⁊ hoc ẽ ꝓpter quod dicitur iuſticia circuire om⸗ nes virtutes videlicet. quia omniũ actus ꝓpꝛios ſiue operationes ſuas efficit. duʒ feos ex ſe velui imperanteè elEit. Si autez aliquis ea intention iuſte aliquid agat. videlicet vt deum non offendat.vel quia deo placitum eſt iſtud erit illud opus⁊ ex amoꝛe et exiuſticia ſed amoꝛẽ imperante Juſticia vero velut fonte quoniam iuſtũ inqntum iuſtum et redditum inqntũ red X ditum et ipſum reddere iuſtici pꝛie ac per ſ emanatiões et iſta exempla nt pꝛo⸗ nfficere tibi debent. Habet autẽ que ſtionem non leuem cuiuſmodi actus ſit ℳ ipſum reddere ⁊ an ſit genus ad afmare? ad omne agere virtuoſum.qui enim dili⸗ git deum reddere videtur ei quod ſuũ eſt 2. N. idd eſt ipſi iure debitum. Similiter et qui timet eunden et credit vel ſperat in ĩᷣm. Ampliꝰ. Si omnes hmòi actus a no bis habuit deus.quid ampliꝰ exigere po terit quare actus quem reddere vocamꝰ ſupuacuus videtur et omnino inutilis. Amp̃. Si debeo tibi pecuniam vłrem aliqua nũquid ad hoc vt liberer a debito hbmòi neceſſe habeo aliquid facere q; nu merare vel appen dere tibi pecuniam.nũ quid potes a me exigere aliud qᷓʒ ipᷣaʒ pe⸗ cuniam ratione debiti talis. ẽodem mo⸗ do videtur deus non poſſe a nobis niſi actus ſpirituales petere vel exigere quoꝝ exempia poſuimus.Quare illis obtentis omnino apud ipſum liberati ſumꝰ apud creditoꝛem: p. Nunquid actu red dendi ipſam pecunia a me petere poteſt. cum ſolam pecuniam numerauerit mihi vt quod ergo requirit deus a nobis ipᷣm actum reddendi. Reſpondemus libi hoc quia ſi mutua cum animo vel intẽ gtione reddendi. non tradideris creditori tuo non liberaberis apud ipſum. Si em animo dandi vel comodandi vel diſpo⸗ nendivel tranſmittendi ali dederis pecu niam muiuatam non es liberatus apud ipſum ab obligatione mutuiymmo ipſe eſt obligatus iibi viceuerſa vlad antido tavł ad alia.Quẽadmodu ſi aliqs voca — tusi ius ad capitoliu caſu illucvenerit nõ lo id quod ei debetur. quia vocatus hmoi aduentu caſualino eſt abſolutus ab obediencia iudicis/qua tenetur ante eum venire vocatus.non ta men dieimus quin ſicveniens poſſit leol ferre iuri. et quin admittendus ſit ſe offe⸗ rens. omnino igitur de obligatione nihil cogitans et ab olui ab obligatione peni tus non intendens. et ſi faciat timendov x amando deum. quod deus habeatab il n tamen reddit pꝛopꝛie aut per ſe.nec eſ liberatus apud deum a debito obligationis. nec cum li⸗ berari timuerit vel curet. Tenemur enim foꝛtiſſima obligatione credere: et ſentire nos eſſe ad omnia dei madata artiſſime obligatos. Si enim aliquis impleret om nia buiuſmodi mandata tm̃.quia bona ſunt vei honeſta omnino non habens in mente ꝙ dei mandata ſint.et ꝙ pꝛobpter hec teneat eadẽ im plere eſſet qui 5 bon⸗ iſte aliqᷓ mõ ad implẽdo ea. no aut iuſiꝰ „ aut dei Fuꝰnec deo Fuiẽs nec deͤptn 8SHi; Be habẽs nec etiam vt deum. de cuius legis cuſtodiavel obediencia omind nõ curat. De hoc vero ꝗð querit.an neceſſe ſit in . quolibet actu virrtuoſo vel ſaltẽ in aliquo ⁊ etiã aliquado intendere actũ illum exer cere intentiõe iuſticie qð ẽ dicere vt debi⸗ tũ ſine animo reddendi deo qð ſuũ eſt. ſi ue abſoluendi ſe ab hmõi obligatione qᷓ ad hmõòi actũ tenetur. nõ videtur nobis neceſſe. Uerũtamen ne ceſſe eſt. vt credulitas iſta om̃ibus ⁊ ꝑ omnia deo tenemur ſic in ha bitu apud vnũquẽq;ʒ.cũ em̃ pᷣcepit deꝰ.vt timeretur vel amaretur.aut honoꝛaretur aut quodcũq; alioꝛü hmõi non pᷣcepit vl Jo modo vt intentioue ve quibu diximus iſta ei exhiberent.ſʒ nu⸗ e ac ſimpliciter pꝛecepit vt timeremus et amaremus ipᷣum. Quare non obligauit nos ad has intentiones quas diximꝰ. ſʒ ad actus. Unde ꝑ ſolã exhibitionẽ hmõi actuũ liberamur ab obligatione qua no bis pᷣcepta ſi unt. Quẽadmodũ em̃ ſi quis vouit intrare religionẽ ſi poſtmodum in⸗ tret.licet nõ cogitet aut intendat.ꝑhmõi ingreſſum abſolui a voto emiſſo. Nihilo minus tamẽ abſoluit.non em̃vouit intra re nude hmõi animo vl cũ intentiõe. Sʒ intrare nudũ. Eodẽ modo ſe habet ⁊ de virtutibus abſtulerit de templo violenter aurũ vłar gẽtum.nõ poteſt illud in templo poſimo dũ vt donn vel oblationem. nec accepta ri poſſe videtur a deo. niſi vt reddiiũ aut reſtitutũ.ſiue animo reddẽdi aut reſtuuẽ di. Hoc autẽ ẽ quoniã qui animo donan⸗ di aliquid offert in animo gerit illud eſſe ſuũ quare ſi alienũ eſt de rapina offert ſa Rũdemus.qa vel poſſeſſoꝛeʒ ſe gerit rei in qua ſe ius nõ habere credii.tamdiu rei illius raptoꝛẽ illa res apud eum rapina. Quare qui ſie diſpoſitus rem hmõi offerre pᷣſumit. ð ra ina ſacrificiũ vel oblationẽ facit. Si uis autem direrit quia ſcõᷣm hoc deo ni qua obedire in lhac velilla.de na ei? nnt iure pleniſſimo ſicut ipſe teſtat in pſalmo Weus ẽ oꝛbis et plenitudo eius.⁊ dauid in vltimo pᷣmi paralippom̃. cum offertet deo copias auri et argenti eris lapidum ⁊ lignoꝛũ dixit.hec copia quã pꝛeparani⸗ mus vt ediſicetur domus nomini tuo de manu tua et tua ſunt omnia.Et iterum. Que de manu tua accepimus dedimꝰ ni bi. non blus ergo ſua vidẽtur eſſe que in templo ſum.q̃ʒ que in manibus noſiris. Beſpondemꝰ. quia que in manibus no ſtris ſunt ex dono ipᷣius et ſua ſunt et nia. iuramẽto ſi iurauit intrar Alouin. ſi noſtra omnia ſua nõ eſſent. e vel aliud face⸗ nõ eſſemus ſerui eius iure pleniſſimo ac re et poſtmodũ faciat illud. Eodẽ modo ſingulariſſimo. Qu e aũt in templo ſunt. igitur neceſſe eſt et ſe habere. ⁊ in obliga⸗ tione mandatoꝛuʒ dei.cum ipᷣa nude pꝛe⸗ — cepta ſint. Quia etia ſi cũ ipſa pᷣcepnõe di 3V uina votum vel iuramentũ de hus ſeruã Summa igitur omniũ iſtoꝝ eſt in boc dis interuenerit.non tamẽ a dhuc obliga⸗/ v tur niſi ad ea. Nude a modis et conduio/ nibus ſupꝛadictis. Hò igit neceſſe eſt vt exeque ata ſiue adimplẽs ea cogitet vel intendat de obligatiõe hu⸗ iuſmodi vel abſo tione ſna. ſ neceſſe ẽ vt dirimꝰ. vt ſit apud ipᷣm credu litas de obligatione hmõi. Et hocẽ quo niã ſi ex ſolo amoꝛe ſincero et recto.adim pleret quis omia mãdata laudabiliter et deo acceptabiliter impleret ea.ymmo nõ exequens diuina ma „ aliter acceptabiliter apud er cauſis ꝓpter quas plenitudo legis dici tur dilectio in. riij. Ad Romañ. Reddere ergo qð ſuũ ẽ deo ⁊ ſine intentioe reddẽ⸗ Aroniing in ng nidelſcer in adimple tione mandatoꝝ. In rebus aut foꝛinſecis no videmur liberari niſi a ſua tantu.ſuntei ſcilicet a ppꝛopᷣata.ita vt non liceat ea nobis poſtqʒ illa ei obtnieri mus ſumere auſhoſtrisvſibus applicare t intelligas duas eſſe intentiones iuſti⸗ ie. vnam videlicet largam ſcom quam omne opus debitum opus iuſticie dicit᷑. ſiue fiat quia debitum ſiue alia intentiõe et iuxta hundmodum omnia opera ma⸗ datoꝛum opera iuſticie ſunt quocũq; mo do ſiant. Et hic eſt modus quo dicii Au⸗ guſtinus.Duas eſſe partes iuſticie.decli⸗ nare a malo ⁊ facere bonum. Similiteræ iſtud iuſticia eſt que nec miſeruʒ facit.nec ed habitu deü. hec ẽvna am 7 beneſicen am. per innocenciam enim declinamꝰ in debita et illicita. hoc eſt nocumenta qcun q;. Per beneſicenciam vero vel agimus ipſi qntum in nobis eſt. vel pꝛocuramus animo reddedi debitoꝛes ſumus. Debemus enim decli⸗ vel reſtuuẽdi agamꝰ.verbi gra. Si aligs nare noxia.Et facere bona.hoc eſt vtilia dil offerre poſſumus cum omnia eiꝰ ſint crificiũ vel oblationẽ.Quaãdiu enim dim miſerum deſerit. et hec iuſticia diuiditux generaliser in innocentiam ⁊ beneficena debua bona.et hoꝛum duoꝛum bonoꝛũ (harie cicuiczen ſruzintet geieammant Uittaliusn inarimus bentinomin ſcentcn eiſapivam aguurrit Ecureaores obeciitzt ceoindic atcgtleniles iſcizinqua ſts Eugie Iecoresſelun ulasr cdidnuraln⸗ eſanſden mioiuſtei Naconod lsvecigain ordocadd ane Uu Nealagoe utri, Mlencfun Mdtſent ſtuineeg (ogr Holiginhi ſalenici⸗ ibejfuier naboſtüii Ugtoreſan ermnlian feüiiedcbt Mlagtsddos glihrns Mhivi Nmwichi ſenndin wormi nmei, .Annd Kicidut m tdemmntin .icn Nineinuln odigäoiſn 1giaſnde us angnn nihentinn mince nugenn cin uuß donus denn uacthindiN dius änii uennunbuni — usaiuiunth nomaſutic⸗ Qupααιαιπſ e ſalutaria. Juſticiavero qua ius ſuum vnicuiq; tribuitur.ᷣm vtraq; acceptioneʒ iſtaruz intelligitur quia quo damodo ius dei ẽ amari timeri.ſane iuſticia quã difſi⸗ nit tullius in libꝛo de officijs in q vtdieit ẽmaximus ſplẽdoꝛ honeſtatis.⁊ ex q viri beati nominãatur. Juſticia ẽ recton ſiue p⸗ uſidentiũ cuʒ habuerit ſexillas ꝑtes.quas ei ſupiꝰ attribuimꝰ. Cuũ em̃ recioꝛes a deo regutur ⁊ pſidentibus ipᷣe pᷣſidet deꝰ.hoc E cu rectoꝛes alion deo pleua ſubiectione obediũt cuʒ fideles cũ veri in faciis.vera⸗ ces in dictis equi in negocũs ſeueri ſimul atq; clemẽtes in ſubduos ſunt ea pollent iuſticia in qua ẽ maximus ſplendoꝛ hone ſtatis. Fulgẽt em in genere bůano bmoi rectoꝛes ſic luminaria magna. Illuminat etiã ſubditos eruditiõe ſua et diſciplina. ſiclii dicitur alibi. Quoꝛũ doctrina fulget eccleſia vt ſol etluna. Secũda vero in tentio iuſticie in rebus tpalibus vł oblat/ vel accomodatisvel auas debitis.ſicut cæ ſus vectigalia et ſibia neceſſaria videt. ꝓp⸗ pter hoc qð diximusvidelicet qꝛ nõ aluer A ſiberari videt᷑ debitoꝛ niſi animo redden qi talia expibeat Si quis e querat e aliquo qui debev exercitũ regi.⁊ voca⸗ ius venit in exercitum magis amoꝛe ra⸗ piendi tam ab hoſtibꝰregis/q; animo ſer uiẽdi ſeu ſeruiciũ hmõi reddẽdi. vtruʒ ſa tiſfaciat regi ſuo ſic veniẽs in exercitũ. Rñ demus ꝗe regi ſatiffacit exterius et cupidi tas licʒ iniquitas ſit nõ impedit eũ ibi mi litaxe ſeruiciũ.ymmo ꝓ i ſue.manifeſtũ ẽ qꝛ opus hmõi ſolũmo do cupiditaſis ẽ. Silatone em̃ iuſticie vel obediẽcie illudit dño ſuo. Pellẽ igit᷑ ſola vt ita dicamꝰ ſiue ſpeciẽ iuſticie habʒ opꝰ illudveritatẽ aũt cupiditatisſiulr ſe habet ⁊ in monacho.q de virtute obediẽcie aut merito omino nõ curasſʒ ſola cupiditate aut ambitioe illecta? abſtractus poꝛatu; recipit. Si autẽ ecõtrario ſe hʒ vt iuſticia ⁊ obediẽcia cauſa mouens ſit et efficiens pᷣdicti oꝑis.cupiditas autẽ icidẽs erit opꝰ illud iuſticie et hoc ẽ.qm̃ ceſſante oĩno cu⸗ piditate nibilominꝰ fieret opus iſtud per „ luſticia. Debes autẽ ſcire ꝙ nõ oĩs cu⸗ piditas vt vulgariter loquamur moꝛtale peccatũ ẽ. Quèadmodũ multis accidit in in pᷣdicto caſu. Multi naq; bona. hoſtium ↄcupiſcunt et hoſtibus illa aufe rũt qſci⸗ unt iure bellãdi hec ſibi licere.⁊ iuſto bel⸗ lo acquiſita ſua facere alias ea nnllatenꝰ vel cupe vel innadere cupietes. Hmõi er go cupiditas vt ita loquamur videlicet ̊ luſticia ſic ſequit᷑ nõ ẽ moꝛtale peccatum. et qnãdoq; etiã nullũ peccatũ. Interdum vero et meritoꝛiũ eſſe poteſt.ſi quis enim cupiat arma inimicon fidei vel caſtra. vł munitones aut equos ſeu quecunq; alia cupiat inq; hac decauſa ne ꝑ illa noceant religioni xpᷣiane cui hoc dubiũ eſſe poteſt quin hec meritoꝛie fieri poſſint. Exem plũ autẽ euidẽtiſſimũ pᷣmiſſe diſtincliõis in oꝑe ↄiugali.cui qnq; ↄcupiſcẽcia dat cauſa vt verbo iuris vtamur.⁊ hoc exde⸗ niduet et adiuuat NJiderio voluptatis exercetur quadoq; ve Qñtõ eĩ maioꝛi cupiditate ardẽt et in bo⸗ ro iuſticie opus eſt. videlicet cum animo na hoſtiũtato in oppugnatiõe eoruʒ fer uentioꝛes ſunt. Ueru ſi cupiditas hec de⸗ waheret militari ſeruitio.non ſatiſfſaceret obediẽcie debite ⁊ regi. mec ẽ impoſſibile reddendi debitũ agitur tunc em̃ inciditvo luptas carnis.ſine qua aut vixaut nunqʒ illud exerceri poſſibile eſt. Sunt ? alie queſtiones fere iunmere circa iuſticiamꝰ vnũ opus duos fines hre. eid vnũ opus o potiſſimum circa obedienciam. Utru aliquado duos finegntẽdere.vno em = ſocarne eſſe lubꝛi⸗ 2 eodẽ ſᷣuitio nibil ꝓhibet ſeruũ intendere honoꝛẽ dñi ſui.⁊ ꝓpꝛiũ ſic ⁊ nos dei honoꝛe ſimul ⁊ noſtrã ſalutẽ B vno ⁊ eodẽ oꝑe querere poſſibile? O⸗ gs querat.vlruũ ſerniciũ pᷣ nom nar ui⸗ lelicet exercitꝰ an cupiditatis. aſoiuſticie it an ambox ſimul. Reſpondemꝰ⸗ diſtin guendũ eẽ. an cupiditas ſit cauſa mouẽs ⁊ efficiẽs pᷣſtandi hmõi ſuiciũ.an ſit inge rẽs ſe ⁊ incides et ſur de iuſticia obedien⸗ cie.ſi em̃ intẽdit dño ſuire ad oculũ ſerui⸗ re tiñ videlicet nõ curãs de iure dñi vel vi ctoꝛia ſed volẽs ſolũmõ ↄſulere cupidita. um et alis paſſionibus carnis infirmũ. ꝛiũ omoduvel alienũ ſciens ſibi bene eſſe in clauſtro. in mũdo vero pꝛemiſſis periculis et alijs exponi ſe debeat exire de clauſtro ad pꝛeceptũ ab⸗ batis. et recipere pꝛioꝛatũ foꝛis in medio huiuſmodi periculoꝛum multoꝛum clau⸗ ſtraliuʒ coꝛda turbat et exagitat. Quibu⸗ dam eniʒ videtur. ꝙ adeo debet confide re de virtute obediencievt pericula hmõi vincat ⁊ euadat. Attendẽs qꝛ petrꝰ vᷣtute hmõòi fretus atʒ ſuffultus ſup mare pedi⸗ be ambulauit ſicut legit Wat. riij. Et bea rmaur⸗ ſcti bñdicti diſcipulꝰlõgo traciu 4 4 4 1 õl —R . R Be vixrtntibus ſuꝑ aquã ſili virtute pᷣditus cacurrit.verũ hmõi caſibꝰẽ ꝓcurare liberationẽ innocẽ ſuin Hullegis pancon ſiue iubentlli ſiue obedi tiũ ſiue ꝑ retractationẽ ſentẽcian iniquan ſzurh entiũ no faciũt legẽ cõmunẽ.quãq;veru,ʒ is hic ſcribere nõ ẽ pᷣſentis ꝓpoſiti.ð ei inieſ⸗ ſit qaꝛ petrus om̃ipotẽtis dñivirtute iuben legit ꝓuer.iiij.Erue eos ꝗ ducuntur ad pinioſe ris hec feciſſe merito credẽdꝰ ſit.et maurꝰ moꝛtẽ ⁊ eos q trahũt᷑ ad interitũ liberare ſlani , merito tanti patris iubente virtute dei ab ne ceſſes. ad om̃s ptinet ꝓut vnicuiq; fa⸗ Alenanmupen aquis ſuſtẽtatus ſit. Nobis aũt videt cultas talia ſaciẽdi a deo ↄceſſa ẽ. Intelli⸗ rlloeni ꝙ in hmõi caſu quẽ poſuimꝰ.ſi obtinere gimꝰaũut hec de innocẽtenad moꝛiẽ tracit ſikninnh no potuerit monachus ſupplicatiõis in iuxta lr̃am. facultates aunt liberadi ĩtelligi WMmmn ſtãcia vt abbas mandatũ hmõi reuocet. mus hicpᷣces potenciã pꝛudenciã ꝑ quãi⸗ iſhni ſignificare debet illud epo loci ⁊ de ipo ſi terdũ caute occurrit malicijs.Cũ aũt vlli ynſsen militer. ſi voluerit adhibere remedium. ? obediendũ ſit niſi ꝓpt᷑ deũ.videlʒ inqntũ Ammin munire ſe appellatiõe.qꝛ ꝓculdubio gra miſter dei ẽ. ſiẽ legit᷑ ad Ro.xiij.Ethoc eſt glliuts uat manifeſte. Nec videt nob ꝙ ab⸗ dicere ratiõe mĩſterij nulli cõtra deũ obe ſintehh bas ex poteſtate vel officio ſuo poſſit hu-⸗ diendũ ẽ.⁊ ſi exceſſerit fines miſterij.ſni ſi ikan iuſmõi picula pᷣcipe.Hoteſtatẽ em illa de ue officij iubẽdo.ſcʒ ea q ad officiũ ſuum ſrtt dit deꝰ in edificationẽ ⁊ nõ in deſtructio nõ ptinẽtnõ ẽ neceſſe vt eis obediatur et nnſt nẽ. ſic legit.ij.ad Coꝝ vlti.et iterũ ibideʒ. bhocẽè qð legit᷑ ſuꝑ illud Wathei.riij.q di minsbebe nõ poſſumꝰaliud aduerſus veritatẽ ſʒ ꝓ cunt facite vbi autoꝛitas ſupplet ex catꝛbe mummn veritate. Qꝛ ſi dixerit ꝗs.qꝛ illa picia dra qð eſt dicere ex offitio ſeu magiſterio (hünſic Men ſunt q dicit ſe imere monachꝰ peri Pe pᷣncipe vero ꝗ hʒ iiuſiũ belluʒ. ſinoto B nhianfun culũ vero inobediẽcie certũ ẽ et euidens./ie aut manitfeſte iiuſtũ ẽ.videt᷑ nobis q; ſeöneſn⸗ Rñndemꝰ⸗ qꝛ nõ ẽ verũ. Nõ eĩẽ inobediẽ¶¶ Aubditi nõ tenẽt᷑ ei ad exercitũ ĩ hmõibel Pagi ciavbicũqʒ nõ fit iuſſũ ſic nec iiuſticia vbi lo neq; iuuare en ĩ hoc. Si ꝗ aut de ſubie e dn cũq; nõ ſit iuſtũ. Quẽadmodũ em̃ lapis (is adeo potẽtes fuerit.vt poſſint eiĩ boc W nõ ẽ iniuſtus quauis nõ faciat iuſtũ ſiue Sdicere⁊ feſiſtere credimꝰ ꝙ tenẽt ad hoe finenet * iuſte. Sic nec iſte monachus inobediẽs ẽ vrp eos reuelet młtitudo minoꝝ ſubdiio ſicm Amp̃. Ubi no habet ꝗs poteſtattim rũ⁊ a pctõ ĩiuſte bellãdi⸗ ab oppᷣſſioneq Hurhnren peradi.ibi nõ hʒ locũ inobediẽcia ſi eidẽ opellat᷑ ad illud HPmõi nceps furũ ẽ Gunſade nõ paret ⁊ hot nobis hic videt᷑. nõ hʒ atq; raptoꝝ cõpellens ſubditog ad fufta ltrtyeſe abbas auctoꝛitatẽ vel poteſtatẽ ta ꝑiculo rapinas. incẽdia ſacrilegia. hommicidia et Ulleanllai ſa imperadi. Et ſi ꝗs diligẽtius cõſide alla innũera maleficia. Seilo em̃ iniuſto MWoni ret. nõ videt᷑ abbas imperare vt abbas. nõ alia tut 3 zop ſi eẽt ꝗ de eo iuſti htor ſene Hocẽ vt pꝑr ⁊ myniſter ſalutis.ſed magis ciã faceret.nõ tq; fur aut latro.nec tãi; is D monachũ erponere piculis.⁊ tradere be⸗ cẽdiariꝰaut ſacrilegaut homicida ſatum kereer, ſtijs vicioꝝ ⁊ demonũ deuoꝛandũ.vt ho iudicandeẽt. ij̊ taq; talx inſuꝑ taqʒ ille ꝗ Mo Oro⸗ ſtis. Lolerabiliꝰ aut lõge eẽt mõacho illi oppᷣſſiõibꝰ ſubditos ſuos tales eẽ cõpeli⸗ Plniget ſentencia excõicatiõis ĩcurrere vſq; ad er. lit. Qꝛſi dubiũ ẽ õ bello. an iuſtũ ſit. u VH lact 0 & pulſionẽ monaſterij ad qua ſi veniret. ne/.ãdũ ẽ ꝓceribꝰ ſi pᷣncipẽ in pte iſta ſequãt gcancamn 3 ceſſe hʒ tũc vel iuſſu abbanis iplere v?ad Saßñqᷓ; plene d iſcufſũ atʒ decdaratũ ſitiuſtũ W aliud monaſteri ſe trãſſerre niſi ꝑ ſupio⸗ eẽ bellũ.Et meliꝰsis vim iniq oppᷣſſiõis Wrinn rci hoc remediũ obtineret. Ubi vero du ab hmõi yrano pati q fauere ipſiꝰ ini⸗ 8 bitat ſubdit⸗ an id licitũ an illicitũ ſit. qd tati.⁊ iniq agere cũ ipᷣo.Expeditet aũt vt 6 umin lubet pᷣlatus determinatũ ẽ. qꝛ parere de hmõi homĩ ſuaderet qꝛ nec deü haberet 8 nn bet iuſſui pᷣlati. Cauſa aut ĩ hocẽ. quoniã adiutoꝛẽ ⁊ qꝛ merito timẽdũ eẽt ei.ne ml⸗ irinn in hmõi dubijs ad ↄſiliũ pᷣlatoꝝrecurren titudo ſbditoꝝ ĩ ipo diſerimine pᷣlij ĩm n itn dũ ẽ ⁊ eidẽ ſtandũ. In hoc eĩ ſubdit: pᷣpo deſerett ꝓ eo ꝙ q deũ ⁊ iuſticiã ad bella n in ſili ſũt pᷣlati vt in hmõi ↄſulãt eiſdẽ. Si miñ̃ dũ eos cogeret⸗ qꝛ ei aſſiſteent nõ ex coꝛ lieere ea fnerit ipericia pᷣlati. vt merito in talibꝰ de vt ſic deterritꝰ.a taʒ impio auſu deſiſte nal 36 ſit ↄſulẽdꝰ ad pꝛudẽtioꝝ ↄſilia recurrẽ ret. Ja ergo dixim⸗ tibi iuſticiã ⁊ ptes ei⸗ ſalnn L F Rrioac: De myniſtro vᷣo ꝗ ſcit iniq iu⸗ ⁊ opatiões eiꝰduas⁊ pᷣlibauimꝰ tibi qſti ihn . uteredempnanu ee Inocentẽ ad moꝛtẽ.? onęs aliqs qᷓ ſũt circa eas.reliqᷓ ſcolaſticd ago n AR nbet en ſuſpẽdere.nõ credimꝰꝙ teneat „diſqutationibus relinquentes. leſte imo potius moꝛtẽ ſubijre.Cõſiliũ autẽ in Emperancia vero.ipſa nominati ſut . N „ – ansgin gisen Oäänaln Bad Nuüt mü Miän mfucsniri ſentese ans M inſtiinid ddamania. jiboe iga ttimNt niinifonn Ansſbunm S“ Gan bati in ollin e untihih, „sDboRRV, iinena, ial one ſua innoteſcere poteſt tibi vtcũq; no⸗ minatur vero a temperamẽto quo quod nimis eſt pꝛeciditur et hoc in hus que coꝛ 7 mulierũ. vbi virtus temperacie oẽm vſuʒ poꝛi nro ſeruiut. Hmoip̃ma ẽ in vſu alienarũ pᷣciditſolũ vſum vxoꝛis ↄcedẽs. in illo etia ſuꝑfluitatẽ. ⁊ vehemenciam Jʒ nõ patitur. ꝓpier qð dicit Augꝰ. quia ve 1 hemes amatoꝛ vxoꝛis ꝓppᷣe adulter eſt ꝓ⸗ cedit ei iſta vebemẽcia vſq; ad extoꝛſionẽ voluptatis ? vſq; ad violencia nature. er vſq; ad inquirẽda incentiua luxurie.⁊ vſ⸗ q; ad fedicates inoĩabiles.⁊ viqʒ ad abu ſiones etia abbominabiles.ita vtvxoꝛ nõ vt vxoꝛ.ſed tancq; meretrix. Nec vt vas in NKanctificatiõe et honoꝛe poſſideat᷑.ſed in 6— paſſione deſiderij ⁊ vt vas execrande tur pitudinis habeatur. ſicut docet aplus in iſtquarto pᷣme theſalonic. Secunda pars ẽ in vſu ciboꝝ et potuũ.circa quam duo vicia ſunt notiſſima.videlicet gula ſi ne cõmeſſatio.que in vſu ciboꝝ.et ebꝛie⸗ as ꝗ in vſu potuũ.quivterqʒ magis abu ſio ẽ. Tercia in vſu eoꝛum.quibus coꝛ poꝛa noſtra ptegunf. Et hoꝝ alia ſut ve ſtimenta.alia habitacula. Hoꝰ autẽ duo rũ dicitur vſus intemperans ⁊ nimius lu xus⁊ inuenies in genere bominum quoſ dam ita deditos apparatui veſtimento⸗ ru.vt ⁊ veſtimẽtis annexoꝝ.qualia ſũt ſi⸗ bule anuli cinctoꝛia lacune.vt nullum ali antur. Inuenies alios nò minus ſpecioſi tali et magnificencie dorſoꝛũ deditos ſic dicit Beneca. Ne vinas parce et edifices lnxurioſe. Quod quidem multi faciunt. SPꝛima igit ſpecies ſeu pars temperã ie caſtitas a caſtigando rebellionem:et etulanciam carnis. que cũ gonſꝗʒ inua⸗ uerit. vt etiã cõiugale reme aũ non qrat ſed abdiceſanctimogiavocatur. Undez ſanctimoniales vocant᷑ mulieres ſancte. 2 ctum mat quare renanet ea virtus in illa poſt ↄtra nonuũ. Sed reuera deſinit et vocari et eſſe virginitas. Sicut ipſa muli er deſinit et vocari ⁊ eſſe vᷣgo. Uirginitas enim nomen eſt et ab accidẽte impoſituʒ vtuti caſtitatis vt diximꝰ.quẽa dmodum et vgo. Nec ſequit. Hec mulier habebat vginitatẽ et mo nõ habet virginitatẽ:er⸗ go amittit virginitatẽ. Quẽadmoduʒ nõ ſequitur. Iſte habebat ſcutũ albũ:et mo⸗ do non habet ſcutũ albũ. ergo amiſit ſcu tum album. Si enim ſcuti albedinẽ ſoluʒ amiſit et denigratum fuerit. Uerũ ẽ. Iſte homo habebat ſcutum albũ.⁊ modo nõ habet ſcutũ albumn on tamen amiſit ſcu tum albũ vel nigrũ: quia nullius coloꝛis ſcutum amiſit. pꝛeliius autem ſimile vi ihb detur de illo qui cit ipᷣm caſtrari iuxta abebat thaurum. et fe ruſticana intelligen⸗ ciam. Habebat thautum ⁊ modo nõ ha bet thaurũ:non tamen amiſit thaunꝝ. Si mulier et ante nõ hebebat bouem. ⁊ mo do habet non tamen ꝓpter hoc bouẽ ac⸗ quiſiuit. Idem enim eſt ac ſi diceretur:Ppa bebat caſtitatem cũ integritate carnis. et modo non habet caſtitatem cum integri tate carnis:cum coniugale debitũ reddi⸗ derit non tamen amiſit caſtitatem cuʒ in⸗ tegritate carnis necetiam ſine integritate Pꝛima ergo pars vel ſpecies vłramꝰ temperancie caſtitas nominatur et conti e abſtinencia et opponitur iſta vᷣtus du ud bonũ vel amare vei etiã cogitare vide eabachencken nominatur ſobꝛietas ſi Pbusvicis pꝛenominatis. Nec mirum ſi vnavirtus opponitur duobus vicus aut etiam pluribus. Quemadmodũ enim ſa nitas mentis eſt vt ſupꝛa diximus vᷣtus.⁊ quẽadmodum equalitas quedam. Una autem ſanitas oppo nitur omnibus egri tudinibus et vna equalitas omnibus in⸗ equalitatibus. Zero vᷣo que opponi generaliter lurui non habet nomẽ de ita omnẽ voluptatẽ libidinis a ſe ab terminatũ apud nos. Frugalitas enimꝰ „. 2 „* X dicauerunt vretianupeles amoꝛe celeſt: parſimonia invictu im videntur eſſe ⁊ ad aſtit victualia ſolummodo reſpicere. Quar x„* 2 ſponſi reliquerũt.Accidit ergo caſtitati ſa non irrationabiliter addiderũt quidã. ctimonia eſſe:quoniãa ex hac ꝑpfectione ſã⸗ l ctimonia ⁊ eſt ⁊ dict. Diliter a wair ei eẽ vocant eam congruentiſſimo nomine vᷣginitatẽ exintegritate carnis ſiue porte. modeſtiam. Iſta eſt que modeꝛatur inceſ * n. Uirgo ſi nubat nõ peccat. ĩpoſſibile ei e ait aliq virt'amittat niſi dperm Si ergo virgo nubat:et nupta debitũ coniu⸗ Seenarn aa ce non ꝓpter hoc amit Alen 3 que pꝛius dicebatur vginita s. carmnalis. Sicut ei dicit apłs in. ij. pᷣme ad ſu ⁊ totũ moiũ coꝛpis riſuʒ ſimiliter ⁊ vo⸗ cẽ. In hmõi eĩ quida imoderati ſũt et ĩcõ poſiti vt nõ moueri volũtarie tãq; hoies ſed magis ferri inoꝛdinata exagitatiõevi deant.qui vᷣo cõpoſi te decenter in his ſe haben modeſti vi ualiter vocantur. Ngr-a A As at Poew enſma ſtʒon Eel Be virtutibus NQuatuoꝛ ergo erũt vel rami vel ptes ſit nimis in paruitate cibi: ſʒ magis ne ſit liſii virtutes temperacie.⁊ vſus eafũ videt᷑ ee nimis in aſilictione carnis ex paruiiate ci moeih irca ea que coꝛpoꝛis ſunt vt diximꝰ O bi. Lemperãcie em̃ interioꝛis.intentio eſſe hülanu quis dixerit ꝙ omnis virtus media int videt᷑ caſtigatio carnis atqʒ repᷣſſio pꝑmo auſust 4Duo vicia qͥ ſunt m ſuꝑfluitatem et indi⸗ derationẽ cibi et potus.ne ĩmoderatio ef᷑⸗ ditu genci debet eſſe temperancia. quẽadmo frenẽ illam faciut ſpiritumqʒ rebellẽ. e leniüf dũ diſpoſitio media inter caloꝛem nimi’ũ mo dubitat quin hoc intendat omnisvvir lſenue ⁊ nimiũ frigus temperancia ẽ duoꝝ illoꝝꝛ abſtinẽs ꝑ abſtinencia tempoꝛãcialem v᷑ ſefina Reſpondemus. quia temperãcia ſm intẽ ita loquamur. Sunt em̃ et alie abſti⸗ ſeigoe lionẽ pᷣſentem circũciſiua eſt exceſſuũ in q nencie. Quedam em abſtinẽcia iuſticia ẽ bisigin tuoꝛ rerũ generibus iuxta quatuoꝛ eiuſde vindicãs dei iniurias et ↄtumelias in car ehnoie partes vel ramos. ⁊ illa ſunt ꝓpꝛia mate ne noſtra.et queda ẽſanctitas ſanctificas ingake ria ipius oꝑationũ. nemo autẽ dubi coꝛpa nr̃a pieiuniũ. qr anena ſter Sobe⸗ aahehre⸗ tare debet.quin nomẽ tẽperacie dicat jm diẽcia.pꝑ quã nõ aliud intendit abſtinens cenizo⸗ largã intentionẽ ipius de omibus virtuti ſeu ieiunas. niſi obedire ſtatutis eccłe dei Munentor bus que ſunt medietates inter ſuꝑfluita⸗ Sunt foꝛſitan ⁊ alie.nolum⸗ aũtimo⸗ npletan tẽ et indigenciã. Quia ꝓfecto vicia hmõi rariin hmõi.qm̃ ad alia feſtinamꝰ. ↄten lenſunce diſtemperãcie quedaʒ ſunt ⁊ exceſſus ma ti vt aperiamus tibi vias aliqs exercitqni eleenge li. Uerũtamẽ virtus temperãcie marime onũ:et demus tibi occaſionem maioꝛ ⁊* i thoe videtur reſecatrix ſuꝑflui inqntũ ſuꝑpfluũ. ſublimioꝛa videndi in hijs. Ja igif ptrãſi conei⸗ ꝓpter qð dixiſſe videt ſeneca.qꝛ temperã uimus de ſeptẽ donis.de duodecim frnu lgomoton cie ẽ facere.ne quid minua ſubaudis ſit in ctiba:de octo beatitudinibꝰ.de quamor ſblinpein ſermonibꝰ aut oꝑibꝰ noſtris in materös cardinali us virtutibꝰ pauca dicentes ᷣ aigſanni p̃ᷣnominatis. O ſi dixerit ꝗs quia ĩ c⸗ bijs ꝓ amplitudine ac ꝓfunditate ipoꝝ. Gemdede is ⁊ ponbus poteſt eſſe nimis et aru ſi multa alig reſeruuntes.. Wl ue ſupfluitas et indigẽcia. Qnẽadmodũ ORhectemptabiminueſtigare üai⸗ em̃ cõtingit aliquem interdũ nimis come et ſtabilire numerũ vinutum ſiue Ketene dere vł bibere.ita ⁊ parũ⁊ nimis iuſto vł Donon ſiue graciaruũ.quibꝰ ſpiri⸗ Gprat Wdebito. Quida eniʒ ieiunant vſq; ad eua ( tus dei oꝛnat ce os.id eſt celo ipᷣo celeſiiũo ni cuationẽ capitũ et vſq; ad eam debilitat res/ animas ſanctoꝝ.an donavero anvir Alnnica oneʒ coꝛpis.q eos ad alios ſanctos labo tutes.an gracias eas ve ocemꝰ. tu ne cura Aiimn res ⁊ ſacras exercitationes impotẽtes effi ueris ꝓpter cauſas quas diximꝰ. Ja igit Aſſeniein cit ⁊ ineptos. In quo poteſt dici iuxta ve numerauim⸗ tihi ⁊ noiauimꝰ quinqʒ vit Nihonoro bũ Senecẽ.quia virtus tempancie.id eſt tutes appᷣhenſidas.que ſunt ſicut quinqʒ ldio neo abſtinencie in caſu hmõi/ꝓuidet et efficett aſtra micacia celũ ſereniſſimũ vis ſiůevi poſtihni ne quid minus ſuvel in comedendo vłin tuti nfe ſtellectiue ſua lumioſitate illuſtꝰ müßkeinn abſtinẽdo.⁊ vtrũqʒ pᷣcidit ſupſſuũ ſiue ni tes. Harũ pᷣma fides ẽ cui⸗ vtilitat? etne hſpn tpo miũ.et ad hoc habet oculũ intẽtionis ſue ceſſitatem in capitulo ſpeciali de illa pate Mlenaboe pſe.nõ vt qð parũ ẽ de cibo ſuppleatſed ſecimd. begetia dlmn licet vis altera fa Wpndee⸗ vt qð ẽ nimiũ de afflictiõe ieiunij p̃cidat. ciemꝰ. Balmus igimn a ñ nr nobit innticthen NHð ergo ſupple ebi diminutio ſeu par⸗ 1deo ſeruiendũ ſiue giuedũ.neceſſe habe⸗ ſttnit nitasvſq; ad debitã menſurã.conſequẽs zmus vł ipᷣm vt cũqʒ cognoſcere.⁊ hec ibs inhnin ẽ ⁊ comitãs abſtinẽcie intentionẽ ſeu tem q diximꝰ ſilr videlicet ꝙ eidem nobis ſex O ninninnn perãcie abſtinẽcialis.pᷣciſio vero nimieta uiendũẽ atqʒ viuendu. Impoſſibile em̃ ſihgici⸗ tis ab afflictione et debilitatiõe carnis p manifeſtũ ẽ om̃ino ignotos quoq; ſeruni N ieiuniũ.p ſe ſinis ẽ ꝓximus et intentio im ni Impoſibile ſir ẽ aliquẽ ad ſeruitutem ,Aerede mediata temperãcie iſtius. ⁊ hoc videtur alicui⸗ ſponte accedere ſponteq; illam ſin iphicde Seneca ſenſiſſe in verbis pᷣmiſſis. Oꝛ ſcipere niſi cui aliquo mo bmõi ſernitutẽ aAnſnu dixerit ꝙ ideʒ ẽ dicere ne ſit nimis ĩ par nonerit deberiſz neqʒ bee noſſe cuiq; poſ uneſen Huita te cibi. ſed ne magis ſit nimis in affli: ſibile ẽ niſi ei q ialia de ipo nouerit. ꝓpt inbin ctione carnis erparuiſate cibi.qð ẽ.ne ſit ꝗ illi ſeruitus hmõi debeat᷑ Accedentibꝰ ntin indigencia in cibo.et ideo hoc intendit tẽ/ Agit᷑ ad dei ſeruitutẽeamq; ſuſcipientibꝰ ſcen peracia ſicut ⁊ ilind. Beſpõdemus qa neceſſe ẽ deũ noſſe etinſupꝑ talia de illo p ſini nec hoc ꝑ ſe intẽdit temperacia ſcilicet ne oter qmerito ſit ei in ſeruitute hmõi ſer· inn „ hngn andg cͤnffenen einoent Ncgii ſe algni nbgkän engirtt Ntiniatſia 1 nelsss 1cnäsſatfi Aimiit⸗ Ntenditztner eſtandsnen holandtü usiii ibis dedan uieñdũ. Hmõi autẽ noticiã ſidem vocaui mus et vocamus.qua ſcilicet cedit denz eẽ.tantuſq; ac talis cui merito huiuſmõi Jeruitus debeatur. neceſſe etia ẽ vt iſta ſic credatur.vt ipᷣe modus credẽdi ſeruitꝰvel ſeruitiũ ſitino ↄtumelialaut iniuria illius cui ſeruiendũ ſit.cũ ipᷣa hmõi fides caput ſit ⁊ fundamentũ hmoi ſeruitutis. religioſe.et que grece latria dicitur./Ex hijs igitur declaratũ ẽ tibi.ꝙ neceſſe eſt fi dẽ hmòi eẽ nõ ſolũ in deo fᷣuiẽtibꝰſʒ etiã in accedẽtibꝰ ad ipᷣm. ſic dicit Apls in.ij. ad hebreos Credere em̃ inquit oꝑtet acce dentẽ ad dñm.quia ẽt inquirẽtibus ſere muneratoꝛ ſit. terminanda eſt.illa eſt. quam poſuimus videlicet: quia deo ſeruiendum eſt ac vi⸗ nendũ. ⁊ hoc ab vnoqʒ ꝗ ad hoc potẽs ẽ vel ydoneꝰẽ ꝑ naturã.qð dicimꝰ ꝓpt᷑ par uulos moꝛiones ⁊ furioſos.vł aliter inn D cibili impedimento ꝓhibitos. E radice ſequit euidẽter vt oſtẽdimꝰ fidem eſſe in deo ſeruiẽtibus vel ad eiꝰſeruitutẽ accedẽtibꝰ.Declaratũ ẽ etiã p gandem ra dicẽ.eã eẽ de neceſſitate huius virtutis ita q vera religio nominat· Hac aũt ſta⸗ bilita videlicet fide. facile ẽ ſtabilire pru⸗ vt ea remota remoueat ⁊ ſuitus.cuʒ ipſa caput et fundameutũ ſit huius ſeruitutis denciam. Quis em̃ nõ videat in ſeruis ne ceſſariã eẽ pꝛudenciaʒ.qua ſibi comiſſa et ad honoꝛẽ dñi diſpenſen-. ⁊ in illis ad lu crũ dnño negocient᷑ Siin ſeruis dñoꝛũ tẽ: poꝛaliũꝑalis requirit᷑ pꝛudẽcia.ne ꝑ cõöo⸗ requirit᷑. vt bona eiuidẽ vel re et menſurare nouerint ſibi ↄmiſſa ac trariũ id e impꝛudenciã bona dominoꝛũ diſſipẽt. ⁊ p pꝛudenciã ea ↄſeruent et mul tiplicent.et hoc vel fructu vel eſſencia. qu loloꝛia in dei ſeruis bꝛudecie i iritualis gquirit. vtl leniialii etia eis ↄmiſſa ↄſeru honoꝛiſice ⁊ lucro ſe diſpenſent.ꝑ qua ponderare⁊ numera grẽda.quicqꝗd maioꝛi honoꝛi ſit domino. Quid magſ placitũ.quid magis lucroſũ. Deinge de ipᷣa negociatiõe Yanifeſtũ D½ p ipſa ẽ q ꝑ ſe ſtabilit pꝛudencaʒ iſtam Quare ſic manifeſtũ eſt.ꝗa ſi negociato⸗ res nos eſſe opoꝛtet.qð ee ſine dſĩpendio rerũnobis a deo cõmiſſarũ. noſtriſq; in⸗ numerabilibꝰ? piculis. neceſſaria ẽ nobig valde pꝛudẽcia. Ipᷣa em̃ ẽ ꝓpꝛiũ lumen.q̊ diſpenſationũ ? negociationũ ⁊ obſeqo r.officia illuſtraturatz regunt. ꝓpt hoe it. PBagirx auté euidentiſſi ma ꝑ ſe.⁊ cuiꝰ ignoꝛacia gladio et igne ex 6 56 tam crebꝛoonathei. nv. ⁊ luce.ix. De pꝛu⸗ deẽcia ſeruoꝝ in negociationibꝰ rememo ratio fit. De dono vero ſciencie falla⸗ cia ⁊ deceptio falſoꝝ bonoꝛũ et etiã vero rũ ꝓut tetigimꝰ ſupꝛa. fidẽ pleniſſimaʒ fa cit.dũ innumerabiles inuoluit.Ab hmõi enim fallacijs et deceptionibus nõ eſt ef⸗ t fuginu abſq; lumine reuelanteac detegen teillas. Nõ ẽ inq; in adulta etate diu hic viuentib?. entib?. Eiſt ? alia tenebꝛoſitas no parũ ꝑnitioſa moꝛtalibꝰ. qua vera ⁊ ma gna bona nobis abſcondunt.falſ et mo dicis bonis illudẽtibus nobis.delicie ſi⸗ quideʒ et diuicie pᷣſentes.honoꝛes gloꝛie potencieq; falſi nominis.ſe ꝓ vert ac ma gnis bonis oculis moꝛtaliũ vetuſtate ori ginali caligatin. Pꝛo veris ac magnis bo nis ſe ingerũt.atq; amoꝛe ſuo omnes ca⸗ piũt donec luminoſiuate doni iſtiꝰ.hmoi caliginoſitas diffuget᷑. Nõ ẽ igit᷑ neceſſe nerceſſitatẽ tam ſalutaris luminis. vel alia radice vel alis ꝓbationibus aſtringi. u manifeſtũ ac patentiſſimũ ſit tenebꝛoſita — „½ re cõtraria capi totũ genus bumanum. ⁊ captiuari.et in eterne moꝛtis ꝑditionẽ tra „ bi. Hac eniʒ tenebꝛoſitate creature dei in odiũ hominũ facte ſunt ⁊ in temptatioeʒ anime.et in muſcipula pedibꝰinſipientiũ Hmõi muſcipule fallaciaʒ detegit lumen iſtud hoꝝ laqueoꝝ ⁊ vinculoꝝ nexꝰ.virtꝰ huius luminis aſſecat et diſrũpit.ymmo vbicũq; illuxerit. ad ſplẽdoꝛẽ eius vt ſom pniũ euaneſcũut. Donun vero intelleg⸗ ſtabilitur ꝑ ios modos loquẽdi.vmmo loquelasvarias ſeu linguas.quibus deꝰ ⁊ bñplacita ſualet nobis ſalutaria àdam mõ loquitur. Quid aũt nobis magis ne ceſſariũ aut ſalutare q; intelligere dei bñ⸗ placita. ⁊ noſtre ſaluti neceſſaria.ꝓpt᷑ qð legitur Pꝛonorbiog giſg. Acceptus ẽ regi myniſter intelligens. Chaliter em diuine volũtati obedire poterit.qui eam non in telligit. Pꝛeterea omnia ſigna omnia myſteria. omes figure inutiles erunt abſ⸗ hmõi dono.ſicut docet aplłs.pᷣmo ad on. riiij. dicẽs. Si venero ad vos liguis loquẽs.ꝗd ꝓdero niſi vobis loquar.aut reuelatiõe. aut ſciencia aut ꝓphecia. aut doctrina.et alia hmõi multa de hoci eo⸗ dem capituio legunt. Donũ vero cõ ſilij neceſſitas occurrendi ꝑiculis ĩ nume⸗ ris fide indubitata neceſſariũ eſſe manife ſtũ facitde ꝗabus multa ſupꝛa diximꝰ.Tu gũt attende.qꝛ radices bweipis vbaiio , arenene 2 1 fes r 2 ₰ „ . Prdr WErep Aſrſpes venie „ De viirtutibus nũ ſolũmodo cauſa bꝛeuitatis ibi apui⸗ tibi numerũ cogitare.hoꝛũ pᷣmũ eſtboni M mus. Si quis autẽ dixeritꝙ qauemad tas abſoluta 2arne n ainee d fnusinf odũ qnq; ſunt lumiaſeni coꝛpalis na uemur motu ſiue affectione amoꝛis. a—mo ſicsn turalis.ita debent eẽ ſenſus ſpũs.id ẽ itel ris dico gratuiti puriſſimi et recuſſimi. mditiß lectus quinq; lumina gratuita.vel quem Scoͤmẽ ſuauitas in vltimo delectãs ippbben admodum ſunt quinq; lumina interioꝛa atq; refides et cetera hmõi operas in ani erſolür naturalia in anima huana videlicetymha mas noſtras ad ſilitudinẽ et ꝓpoꝛtione,zʒ Conſuu ginatio virtus eltems tina n emoꝛia. ràato coꝛpalis cibide quo in pᷣcedẽtipus multa oreins Eet intellectus. Ita debent eſſe intellectus ſcripture teſtimonia poſuimꝰ.ſicut eſt gu ipaſt quinq; lumina interioꝛa gratuita.volẽs ſtate et videle quonia ſuauis ẽ dñs.Etil⸗ arauin Ehoc ſtatuere quinq; lumina ſupꝛadicta lud Eccłiaſti.xxiij. Spũs meꝰ ſup mel dul mmlc rethoꝛica magis ſuaſionẽ et cõiectunram us. et hereditas mea ſuꝑ mel erfauuʒ.Et Paiüͤtin ↄebilem allegat non phyſicam.aut theo⸗ iterũ.Qui edũt me adhuc eſurient.etꝗ bi ſtancn logicam ꝓbanonem adducit. Cu autem buũit me adhuc ſicient.Et ilerũ in pſalmo. Genoin attende in hijs ⁊ inuenies ꝙ ea que dixi⸗ Qm magna młtitudo dulcedinis tue do⸗ ſircht mus veritatem habent ſubnixam firmis mine.et iterũ. Wemoꝛiã habũdacie ſuaui Ntomet radicibus.et armatavalidis ꝓbatioibus tatis tue eructabũt.Pꝛopicr hac refectiuã henihiu ZJam igitur ſtabilita ſunt quinq; lumi delectationẽ. et delectabiliſſima refecti3ʒ ioinen na appᷣhenſiuarũ virtutũ.que ſunt fides dictũ ẽ Exodi.xxiii.Comederũt ⁊ bibeiůt fiasin⸗ pꝛudẽencia. donũ intellectus donũ ſciẽécie et viderũt deũ iſrael.O ſi de coꝛpali refe:· Reaßven et donũ conſilij. de quibus manifeſtſi eſt cctione itelligeretur.ſupuacue ꝓꝛius dictũ Mümtunn ꝙ ſine eis nec religioſe.nec laudabilit᷑ vi⸗ videret᷑. Eerciũ ẽ magnificetiſſima glo neihoin uitur. Sine ſide enim nec religioſa vita. ria ſeu dominatiſſima illius maieſtas/ad ſoririhn nec dei ſeruiciũ inchoatur. Sine pꝛuden⸗ quã ⁊ a qua cũ datur nobis eaʒ digne o Pene cia vero. nec laudabiliter ei ſerniri v'ſine girare ſeu Oſiderare. mouemur honore Pinnch detrimento atʒ diſpendio bona eius diſ⸗ ſeu veneralione. Tres er o ſunt affectio⸗ Misy . penſarivel fructuoſe negocian manifeſte / nes nie in ip̃m m ipᷣm videlicet amoꝛ et moigfe impoſſibile ẽ. Sine dono vero intellectꝰ hecẽin eun inqntũ bonitas ſiue bonꝰ. Se nun Sinulea neceſſaria atʒ ſalutaria ioſamq; /ũda eluries ſeu ſitis qᷓs ꝓvna reputam⸗ ſugni⸗ ſalutem multipliciter adiuuancia lateant ipa delectatiõe refectiõis ſue.et ðᷣ his Nclie Anerir patet.myſteria ſcripturaꝝ foꝛmas( ¶ dicit in pſal.Quemadmodum deſiderat unan ſacramẽtoꝝ et alia ſigna intelligibilia in⸗ ceruus ad fontes aquarum.ita deſiderat inn fuenlibus. Dono ſclencie vero. quibꝰillu anima mea ad ę deus. Silr ⁊ illud. Siti uſti ionibus ac deceptiõibꝰ falſoꝛu minimo uit anima mea ãd deũ fontẽ viuũ.De e⸗ ann . rũq; bonoꝝ pateamus. Similiter ⁊ malo fectiõe vero vtraq; dictũ ẽ illð. Gaciãboꝛ nne rui nulli intelligenti dubiũ cuz a it gloꝛi Ci quis au ſrnl ulli intelligenti dubiũ eſt. Donum ve cuʒ apparuerit gloꝛia tua. Siquls au Pri 12 nõ habẽtes quot et qnta pericu Otem dixerit quia pulchꝛitndo etia eius eſt . ge o⸗ il ineualibiliter circudent æ oblideant ſo ſcᷣm ſeipᷣm. Reſopndemꝰ.quia delecta⸗ n D li noꝛunt quibꝰ ẽ data videre illa. Ex hijs tio in ipᷣm ex pulchꝛitudine ipᷣiꝰ viſusſpiri ueipen igitur apparet neceſſitas ſimul et vtilitas tualis ẽ.id ẽ irtus noſtre intellecriue.quẽ nulen quinq; hmõilulnum.hoc eſt virtuuum admodũ delectatiqxx pulchꝛitudine cor⸗ W Appꝛehenſiuaruium. poꝛali vi ſus ipius coꝛpalis ẽ ſiue ſm illũ. acſnd .EFlfectiuarũ autem ſeu motiuari ſi adiecerii:quia amoꝛ ẽ in illu.ex pul⸗ guſtkn A virtutũ ſtabilitio q;tũ nobis vide chꝛitudine ſiue m pulchꝛitudinem Juxta . gEe Datur.non eſt nobis poſſibilis qð legitur Sapiẽcie. viij. Am atoꝛ factꝰ ſũ inuut hic niſi per vias quas dicemus. Harum foꝛme illius. Quẽadmodũ em pblchꝛitu⸗ Nn vVng e et ma per res ip̃as a quibus etin do oepal⸗ amoꝛem gignit intuentibꝰ ea nnline quas ſunt motus earu.⁊ inter illas deus naturaliter. Sic et incõpabũuiter fortius nunettſ. natnue quoniam exneceſſitate aliq moõ pulchꝛiludo illa ita intuentibus illa amo W poſſibile ec eein änimas noſtras nõ ẽ re ſui generabit. Beſpoõd em tibi.qa N no e eẽ motus noſtros vel afiectiöes nihil ꝓhibet amoꝛẽ eẽ in ipᷣm inqntuʒ eſt N Ain in fner. er vno triũ modoꝛuʒ.aut pulchꝛitudo.cuiꝰ aſpectus vt dicit Aug. ugliripi Se⸗ ſ ſunt ſcõm ipᷣm hoc ẽ ratiõe eoꝝ nobis ꝓmittit et amoꝛ. vnde amatoꝛma ſettric⸗ Aei⸗ ſunt ꝑſe ex hec Iria ſunt ſicut fas eit æime videtur eẽ pulchꝛitudinis indutum fiini . * — iint uctenn Nmnerpr on dänen lumlut Smnen Lnmcdanm ccluit tiningin atninn babücini Dparba nAdcnü:. oe r Giicaiſine lusnaieſeg seiz dien owonur botoſt grolonnd ensed böſter nolnttn inifi Piis riin . dundne, 6 9* cxxuij 942 vpulchꝛitudo.ſicut uppet ex. viij. Sapiẽcie. Amatoꝛ factus ſum ſpecies amoꝛis ẽ.⁊ vocauimꝰeũ amoꝛe venditũ pᷣcio ſcilicet voluptatis. nNihil au . actus ſlum foꝛme illiꝰ.Et iam di BSeptit ximus in pᷣcedẽtibꝰqꝛ amoꝛ hmõi q̃dam Gae dei bonitas vt boniia tẽ ꝓhibet pulchꝛitudinẽ bonitatẽ eſſe.ſei,d per ſolũ viſum cognoſcibiẽ. Intant igr ẽbonitas inqntũ conueniẽs affectui nro Poc ẽ inq̃ntũ mouẽs ad piũctionẽ ſuivir tutẽ noſtrã motiuã.Bonũ eĩ ꝓpᷣe ẽ ſic de⸗ clarauimꝰin tractatu ſingulari de bono⁊ malo.qð ẽ ꝑ ſe motiuũ nri affectus ⁊ hoc p ↄiuctionẽe ſiue vnitionẽ ꝗᷓ vnitio nõ ẽ ni ſi amoꝛ. Malũ vero econtrario videlicet qð ẽ motiuũ nr̃i affectus ⁊ hoc ad diuiſio nẽ ⁊ elongationẽ ab ipᷣo.Quare ſicut crea toꝛ bonus ẽ delectabiliter in vltimo ſcom aſpectũ ſpualẽ ratiõe pulchꝛitudinis ſue ſic ẽ ex ipᷣo ⁊ in ißm amoꝛ hmõi. Et ſicut ẽ beñeſicus in vltimo largitatis ⁊ effluecie. Sic ex ibe ẽamoꝛ ⁊ in ipᷣm naturalit᷑.quẽ diximꝰſupꝛa naturalẽ.Et ſicut ẽ bonus in ſemetipᷣo in vltimo gracioſitatis. Sic ẽ ex ipᷣo ⁊ in ipᷣm amo: gratuitꝰ? etiã naturalit᷑ ꝓpter hoc. ꝙ hmõi amoꝛẽ rectiſſimũ gra potentis volũtatis ſue.Tres igit᷑ ſpecie amoꝛis ſicut ſupꝛadiximꝰſunt.ex ipo ⁊ in ipᷣm naturaliter.hoc ẽ qntũ eſt de natura ſua et nr̃a.niſi noſtra naturã oꝛiginalłaut aduẽticia coꝛruptio impediret. Jam igit numerauimꝰ tibi ires ſpecies affectiuarũ virtutũ.q̃ ſũt in deũ ſᷣm ipᷣm.hoc ẽ ratiõe eoꝝ qͥ habetꝑ ſe. Per ſe qñ ẽ bonꝰ quoli het riũ pᷣnominatoꝝ bonoꝝ in vltimo.ꝑ ſe ſapð: in vltimo ſuauitatis.p ſe pꝛecel⸗ lens in vltimo eminẽcie et altitudinis.Et ꝓpter hoc ſunt in ipᷣm et ex ipᷣo amoꝛ.ſa⸗ poꝛ ſiue ſapiencia ſiue ſapoꝛrabilitas.ho noꝛ ſeu veneratio. Quarg vero affe⸗ ctionẽ pariũt beneficia ipius in nobis. et hoc noĩatur ꝓpᷣe grawmudo.cuiꝰoꝑatio ꝛia vſitate vocat᷑ actio gracian, Qui tamvero ⁊ ſexta operatur eiuſdẽ bonitas ⁊ mala noſtra quodãmõ.videlicet timo⸗ rẽ et ſpyem. Eimorẽ em̃ pene nobis incuci unt mala nrᷣa.q vel iam fecimꝰ el credi mus nos feciſſe.aut enã an ea ferimus dubitam⸗. Jimoꝛẽ aũt offenſe mala que nobis inſidiant᷑ quodãmõ nobis incuci⸗ unt.licet vterq; iſtoꝝ timoꝝ dei donũ ſi⁊ affectionẽ ſilr opatur non ꝗ 89:ſʒ magis ſapi⸗ vencia lucidiſſime ⁊ iugiter intuẽs omĩa.ſi videlic; in pᷣatria. neutra iſtoꝝ timoꝝ erit e cut dicit apł's ad hebꝛeos. Nõ ẽ vlla crea tura inuiſibilis in cõſpectu eius. oĩa eniʒ Oculi dñi multoplus lueidioꝛes ſuꝑ ſolẽ circũſpiciẽtes omnẽ viã homiũ ⁊ ꝓfundũ abyſſi.⁊ hominũ coꝛda intuẽtes in abſcõ ditas ꝑtes. Et alia ſilia de hoc multa legſ in ipᷣo textu ſcripture Boeciꝰaũtt in fine li bꝛi ſui. Magna inquit ẽ nobis indicta ne ceſſitas ꝓbitatis niſi diſſimilare velimꝰ: cuʒ omnia agamꝰ in oculis iudicis cũcta cernẽtis. Pudoꝛem iſtũ id ẽ virtutis iſtiꝰ nuda ſunt ⁊ aꝑta oculis eius. Silr et SEc cleſiaſti.xxii Dia videt oculꝰeius:⁊ iterũ motuʒ incuciũt nobis mala nr̃a: vt large accipias mala:ita ꝙ etiam diminutio bo noꝝ noſtroꝝ malũ intelligat᷑. Neſcit eni, erubeſcere ꝗ ſola mala ſua erubeſcit ⁊ de fectũ diminutionẽq; bonoꝝ nõ erubeſcit Sicut em̃ turpe ẽ male agere ita ⁊ nõ be⸗ ne agere et minns bñ agere q; deceat vel lia affectio a timoꝛe ꝙ eo ꝙ ſeneca diẽ verecũdia ẽ iuſte repᷣhenſionis timor. . 1 ectiſtimu gre poꝛteat Qꝛ ſi ꝗs dixerit qꝛ pudoꝛ nõ uis et dono infundit iuxta bñpłcitũ n KAS Riñdemus ad hoc duobꝰmodis.Pꝛi mũ quia verecũdia cũ ab eo qð eſt vereri expᷣſſe dicta ſit:ꝛnõ aliudẽ verecũdia quaʒ verencia ſeu reuerẽcia. Reuerẽcia aũt nõ aliud q; timoꝛ reuerẽcie. erũ ꝗa pudor fuga ſpiritualis eſt quemadmodum etti⸗ moꝛ idemvidetur eẽ pudoꝛ et timoꝛ. Ueꝝ ☛ ſciendũ ẽ tibi quia pᷣmus ac nobiliſſimus timoꝛ fuga ẽ pene ⁊ inquiſitoꝛ euaſionis ab illa. Secũdus auũt timoꝛ ẽ offenſe ⁊ in quiſito: declinationis ab illa.Et vt veruʒ dicamus. Limoꝛ pene declinatio ẽ pene. declinatio inq; ſpualis. Silr ? timoꝛ: offẽ ſe declinatio offenſe. Rinis autẽe vtriuſq ʒ intũ ẽ ſed pᷣmi timoꝛis Gun a pena. 135 vero tutuʒ ab offenſa. Limoꝛ aut reuerẽ⸗ cie ſic fuga ẽ ſed magnitudinis aut altitu E⸗ dinis.hoc ẽ ab illa. Finis aſt hmoimo tus ꝓpꝛia paruitas aut depᷣſſio eſt. Nihil em̃ aliud eſt reuereri magnũ aut aliũ ali⸗ quẽ quã ↄſideratione magnitudinis aut altitudinis ipius inter ꝓpᷣe paruitatis ac inferioꝛitatis limites reſilire. Ex quo acci dit interdũ tanta coanguſtatõ quibuſdã 48 pncipaliter ab ipᷣo tantũ no em tanta bo atqʒ depᷣſſio.vt in conſpectu ſapientũ vel na efficere ſufficiut mala nra qo inde ma parũ aur nihll ſe ſcire ſenciat et inconſpe⸗ nifeſtũ ẽ.qꝛ niſ omnino mala ceſſauerint . —ℳ ctu eloquẽciũ pene elingues efficat᷑. Quẽ 1 i Sðð admodũ accidit moyſi.Eodi.iiij.vbi di⸗ rit moyſes ad dominum. Ex guo locutus es ad ſeruũ tuũ.impeditioꝛiꝰ ⁊ tardioꝛis lingue ſum. Simile ẽ et illud Trenoꝛũ.iij. Ego virvidens paupꝑtatẽ meã in virga in dignationis tue.Eſt em̃virga indignatio nis dei.hoc ẽ ex flagello altitudinẽ atʒ ma gnitudinẽ diuine potẽcie conſiderãs pau pertatẽ ſuam.id ẽ paupꝑtatẽ et inferioꝛita⸗ tem defectũq; omimodũ dare vidit ⁊ ſen ſit.Erubeſcencia vero ſiue pudoꝛ eſt fuga aſpect' ſiue viſus et declinatio ab illo. Fi nis auteʒ hmõi fuge abſconſio ẽ ſiue lati bulũ.ſiue non apparitio eius quod vide i fugiebat. Quia ergo mot determi⸗ naãtur diſtinguũtur et diuerſantur penes terminos et blagas.manifeſtũ ẽ quatuor iſtog motꝰ.vidęlicet timoꝛis penetimorj offenſe.timoꝛis reuerẽcie et pudoꝛis ſiue erubeſcencie diuerſos eſſe motus diuerſi tate eſſenciali atq; ſpecifica. Quare ⁊ pᷣn⸗ prem ſ afferones ded Pne 3 ſar n α⁵ srseN Sνtν“ Fos. mal zo un virtntibus lanimitas.remiſſioq;ꝛ tepᷣlditas excitan= animatur ro boꝛãtur ac tendutur magnifſi cencia diuinarũ ꝓmiſſionũ ſicut pſal.di⸗ viſſe videtur de ſeipᷣo vbi ait Inclinaui coꝛ meũ ad faciendas iuſtificationes iuas in eternũ ꝓpter retributionẽ. Quẽadmodũ enim quondam populum hebꝛeoꝛuũ alle xrit et attraxit ad cultũ ſuũ deus ꝓmiſſioi bus tempoꝛaliũ. ⁊ cõminationibus ↄtra ris conuertit ab ydolatria et alijs malis. Dicet populum euangelicũ aliiciendũ ⁊ attrahendũ dixit ꝓmiſſiõibꝰeternoꝛũ.vt quos dei amoꝛ et bonitas ſincera ad dei cultum per ſeipᷣas gratis non inducerent. ſaltem magnificencia ꝓmiſſionũ celeſtiuũ alliceret et quodãmõ mercaret. Nec du⸗ biũ ẽſſacras ſcripturas frequẽttibꝰ etin⸗ telligentibus ꝓmiſſiones illas tempoꝛa⸗ liũ figuras fuiſſe ꝓmiſſionum iſtarum. ie nõ aliud ẽ quã honoꝛ. Reſpondemus Di gs vero direrit quia timoꝛ reuetn cipia eoꝛũ ſimili diuerſitate diuerſa eẽ ne ( Auia indubitãter errat cum honoꝛ euidẽ⸗ ceſſe ẽ. ab alio em ad aliud mouet pudor ᷓ; limoꝛ ſᷣm vnamquaãq; ſpecierũ ſuaꝝ pᷣ⸗ nominatarũ In vniuerſo igitur ſeptẽ ſunt affectiones in deũ.tres quidẽ in ipᷣm ſm ipᷣm.videlicet honoꝛ amoꝛ et ſapoꝛ vt ita dicamꝰ.Quarta pure ex bñficijs q̃ ab ipᷣo ſunt velut redundancie ex ipis in illuʒ ⁊ hoc nominat vſitato vocabulo gratitu do. Quinta in ip̃m exoccaſione maloꝛuʒ noſtroꝛũ videlicet timoꝛ.ſcdᷣm duas ſpẽs ſuas pᷣmas.Maia em̃ noſtra ſunt ⁊ pecca ta et offenſe in deü. Serla vero pudos vr diumus qui mouet ab aſpectu ſiue intui tu ipᷣius dei ad latibulũ ſiue ad nõ appa⸗ ritionẽ feditatũ noſtrarũ. quod latibuluʒ confeſſionẽ ſiue reuelationẽ ipᷣarum ſepe os meminimꝰ nominaſſe.Septima ve⸗ — ro ſpes ẽ venie libationis et gracie.cuius motus nõ ẽ ſine occaſione maloꝛũ nroꝛũ ſicut ſupꝛa tetigingis. Nemo em̃ ſperata deo veniã niſi culpe qua agnoſcit. nemo liberationẽ niſi a malo vełin quo ẽ.vłqð ſibi imminere cognoſcit. nemo graci ni⸗ ter motus in deuʒ ſit inqntum honoꝛ. Ti moꝛ vero reuerencie ab eo ẽ.nõ ſolum ſic auctoꝛe.quia de hoc non agitur ſed etiazʒ ſicut termio. Reuerẽcia em̃ ẽ ſicut ſeceſius ymmo ſeſſto ſpiritualet dacio lod.qᷓ ma ioꝛibus cediet dari locus ↄſueuit. Quem admodũ eniʒ videntes maioꝛes noſtros cedimus eis et damus locuʒ eis.coangu⸗ ſtantes noſipᷣos coꝛꝑaliter ſeu lralit᷑. Po noꝛates aũt ad eos quos honoꝛamꝰ.⁊ in eos potius ſpiritualiter mouemur. nec cõtradicimꝰ nobis ꝙ dicimus ſeptẽ iſtas affectiones. id evirtutes affectiuas in pe⸗ um eſſe intelligẽtes velut terminu. eu; di⸗ camus aliquas eſſe ab ipᷣo veluttermino quonia terminuʒ intelligimꝰ large videlʒ determinatiuũ quodcũq;.Cũ em ꝗq timet dicimꝰeſſe terminũ timoꝛisnon in quem ẽ finaliter.ſ&i in quem ẽvt ita loquamnt materia liter pꝛo eq determinat quodã modo limoꝛẽ cũ didtur imeo deũ.termi nus em̃.in quẽ finaliter quicũq; motus ẽ. itlud ẽ cuiꝰ acquiſitio per ſe intẽdit᷑. Qua ſi qui defectum ꝓpꝛiarũ viriũ a placen⸗ Nopter eo acquiſito cemſſat. Quoniam duũ acſerniendu eidem cognoſcit. Spes autè retributiõis et gloꝛie nõ videt habe re occaſionẽ a malis noſtris cuʒ exbonis meritis magnificentiſſimaq; dei bonita⸗ gd noro enulta me Ma is ſerenn rmne mercedis retributio. Herum ma noſtra nõnullã dant occaſionem diuinis ꝓmilſſionibus.Co:poꝛ em̃ noſter et puſil git neceſſe ẽ oẽs affectiones ꝗᷓ in deũ ſũt affectio bin rectas zarole⸗ in enbi, pter ipᷣm. hoc ẽ ſine Shatone eneficioꝛũ aut cũ cõpatione benefitioꝛũ.et hoc iterũ duobus modis.videlicet aut cũ occaſiõe maloꝝ nr̃oꝝ aut ſine occaſiõe ⁊ ſine occa ſione ꝓpt᷑ bñficia gratitudo.Cũ occaſiõe O vero ſimoꝛ ſpes et pudoꝛ vt dirimus.ho⸗ Aungel Nobeas uutt Nohenig leuccvlo eia Pienrresi ndu “ ſöhtent nigae wrig⸗ Pne⸗ am nt Noneno uen⸗ lolauc. orinn Moeña enhuen⸗ heeſit 4 licienth Mhwerde Glſedſöeſe Pufineten Vnſeſtd ſoſlmi ſenihie Mrſtunſi hnnnſenn⸗ ruſfeniͤe hape —,— =165 = = — ==ẽ = = . A miſa, RDrr nn D An n fmi M Wsneridun es ionna niaem e Rehnen tambond Wnunhe liͦer onagiurſecs tſared Adece asgend lu Snaiotne slhete itrſeuſt) vsboesn Mouen 1 innsſc⸗ eſaniutn Uommini d en⸗ Ce bauank. WrN ummän S“SM ißp̃ius dei ꝑſe nõ niſi tribus. noꝛ vero amoꝛ et ſapoꝛ in ipᷣm ſcõm ipᷣm. Mala vᷣo nra nõ niſi in tribus geneſibꝰ inneniunt. videlicet culpe pene defectus. Manifeſtũ ẽ ſeptẽ affectiones ſiue ſepteʒ affectiuas virtutes noſtras poſſe eẽ ĩ deun cu mala nr̃a nõ dant occaſionẽ niſi tribꝰ bñficia vᷣo ꝑ ſe niſi vni. Cõſideratio vero uo niã ant res qᷣ pᷣter ipᷣm deũ ſüt. Aut noſibi ſu⸗ mus aut ppter nos facta ſũt aut anobis iunt. neceſle eſt omnes affectiones nias Aiſta tria genera ren caderevidelʒ vłinos vel in ea ꝗ ꝓpter nos facta ſũt vel in pa noſtra cadere/ ipie iſta nõ ſeꝑamꝰ nos ab angelis qꝛvirtutes eedẽ pene oẽs ſunt nobis et angel. Nõ em alie ſutvirtu⸗ tes aut naturales aut gratuite ageloꝝ q; noſtre/ niſi ppauce quales ſut fides ſpẽsdq apud eos locũ nõ hñt. Ubi em̃ lucidiſſia eſt ac pᷣſentiſſima cognitõ.nõ ẽloc⸗ fidei vbi aut res ipᷣa pñs nõ ẽ locꝰ ſpei ſic dicit. Pnns Quod em̃ vidʒ quis quid ſperat. milr ⁊ videre ꝑ ſpeculũ et inenigmate nõ cõuenit gloꝛie future.ſicut dicit apoſt. tus ſum. SFoꝛſit auũt ſut ⁊ alie virtutes ſe dona quas glłia patrie ꝓpter eaꝝ imꝑfec⸗ j 2 te ſm diuerſitatẽ terminonꝝ q ſũt vt ſupra ——— Ixiij.]ad chorin. videmꝰ nũc pſpeculũ et inenigmate.tũc aũt facie ad feciẽ.Et iten Nunc cognoſco ex ꝑte tũc aũt ſiẽ ⁊ cogni tionẽ nõ patit᷑.ſicut eſt timoꝛ offenſſe.qui vſitate vocat filialis ſimilr et timoꝛ inicia lis.Cauſa aũthmoi in iſtis duabꝰ virtuti bus ẽ imirta omino timoriſecuritas In tuto em̃ erimꝰ et a pena esab offẽſſa. cum F alceratra eaꝝ multitudine ſtataillius glie/ ttigere ĩpoſſibile ſit. Pꝛimũ igit nobisi uiredũ erit hic.quod affectiões inos in⸗ nicẽ habere debeamꝰ. Quia igit affectio nes q res ipᷣe ſũt.et arebꝰ ipis impᷣmunt᷑ diuerſitatẽ rerũ ipᷣarũ ⁊ numan ſecũt᷑ Ne ceſſe numen rerũ ſcm ſpẽm ſiue ſtatũſi ue diſpoſitionẽ ſcõm Auã gratiue ſũt affe nionũ.eundẽ eẽ quã et reru ſiue diſpotiſi⸗ tionũ hm̃oi Et qm rem vna cõtgit ieẽ mul toꝝ ſtatuuʒ ſiue diſpoſitionũ taliũneceſſe ẽ invnã eandẽ rem ſiue exilla multas eſſe hmõi affectiões.verbi gracia.mñvnꝰ et idẽ hõ. et ho eſt. ppter gð et debet ei ab vnoquoq; dlioꝝ dilectõ.et pꝛiceps aut pᷣ⸗ lat ẽ.ꝓpter qð debet᷑ eihonoꝛ.reuerẽcia et obediencia.et ſubditꝰ eſt. ꝓpter qð de bet᷑ ei eruditõ diſciplia et defenſſio.et in⸗ terdũ aduerſariꝰ veritatis ꝓpter qðvt ita dicamus debet ei cõradicto ⁊ interdum cxxv „ miſervł ſpũaliter vł coꝛpaliter. ppt᷑ qð deę betur ei miratio. et ſi facultas adlſit etiã ſubuentio ipemet omniũ alioꝝ ſocius ẽ ad minus nature. Interdu aut et foꝛtunę qñq; aut et gracie.ꝓpter quod debent ei fides veritas et equitas. JFoꝛtune autem ſocietatẽ large intelligim? vt etia in bello in negociatione in menſa in itinere ſocie tas iſta intelligat Interdũ ſancus énon tm ſanctitate gre gratũ faciẽte.ſʒ ſactitate ſacramentali. ꝓpter qua etiaʒ ſi ſola eſſet debet ei veneratio el ꝓphanatiõe elõga tio. Uides ergo enta multitudo et varie⸗ tas bonarũ affectionũ oꝛit in eundeʒ hbo minẽ ex multitudine jeu varietate ſtatuũ atʒ diſpoſitionũ ipius.licet aũtita dixeri⸗ mus nõ ignoꝛamꝰquin eruditio coꝛreco defenſio poſſint eſſe ex vna et eadẽ af⸗ fectione et etiã ex diuerſis ſicut ex charita⸗ te poſſunt eſſe ꝑ ſe vel ex pietaĩe ſola. vlex ʒelovel ex iuſticia tãq; ex debito offici pa ſtoꝛalis ex oĩbus iſtis ſimul.ex ſolo etiam honoꝛe dei oẽs poſſent ee Debes etiã ſcire. qꝛ non intelligimꝰꝑ hec ꝙ diuerſita tẽ diſpoſitionũ hmõi ſequatur diuerſitas affectionũ. quẽadmodũ oñdimꝰ de app⸗ henſionibꝰ et maxime in tractatu de fide Sed reuera diuerſuas affectionũẽ.quo⸗ — niã affectiones oẽs motꝰſũt ex neceſſita dixim⸗ a q ⁊ in q;. Queadmodũ motus pietatis eſt in leniend ſiue tollenda miſe riã alienã. motus iuſticie in reddendo qðᷣ ſuũ ẽ alij. Motus beniuolẽcie in alienum bonũ vłaugendũ vł ↄſeruandũ vłdefen dendu. Motus ʒeli in tollenda vl ꝓhiben dã dei ↄtumelia. ⁊ ad hũc modũ de alis Motus fidelitatis ⁊ veritatis ↄ fraudem atʒ mendaciũ q̃ indubitãter ambo ſüt ꝑ⸗ tes iiuſticie et inigtatis. ⁊ ad hunc modũ ſe habet de alis. Quia igit molus di uerſi ſunt ex neceſſitate Aru fiues diuerli. erũt ex neceſſitate pᷣncipia eorũ ĩmediata diuerſa pᷣncipia em eadẽ remota poſſunt eẽ diuerſoꝝ motuũ eadẽ et etia contrario rũ motuũ.Hoc ẽ quado motꝰlicet diuer⸗ ſi ſint vel etiã cõtrarijin hoc ſaltẽ vniunt qð vterq; eoꝝ. vel alibet ſi plures ſũt duo bꝰ via ẽ ad acquirendũ finẽ.cuiꝰ acaſitio p eos intẽdit᷑.verbi gra.Cũ aliꝗs intẽdit vrlargus appeat vel de largitate laude- tur, manifeſtũ ẽ ipᷣm interdu furari rape⸗ re vel alias male acquirere ei ſic acquili⸗ ta largiri. icet ergo co wrarümor⸗ int ra congle in hancfamẽ non inteiligimus niſi deſideri — De virrtut ibus Pereetlargt ni tamen in hoc vniunt apud ciatur reliquũ vel repudietur. Quõ ergo moi homines ꝙ vtrũq; viasſt ad finez enit quod nõ eodem habitu amoꝛ:is ama id eſt vanitatem gloꝛie quã intendit.vtrũ plectetur alterũ contrarioꝝ et fugietur re⸗ q; enim ꝓpter hmõi finem facit. Sed hic liquũ. Pꝛeterea ex eodẽ pᷣncipio motꝰ amoꝛ vane laudis. pꝛincipium remotum voluntarij exeunt motus contrarij ſcilicet eſt ad vtrunq; naturaliter. Pꝛincipiũ em̃ in ſurſum et deoꝛſum. et in ante et retro. ꝓpinquum et immediatũ rapiẽdi auari⸗ dertroꝛſum et ſiniſtroꝛſum. Amplius. cia debet eſſe ſiue cupiditas au todium ſi Ponamus ꝙ iſta nõ habeat niſi habitũ „ „ ue ira in eũ qui ſic dampnifitaet. anmoꝛis ad aliquod bonũ.et nullũ habe⸗ . üs autẽ ita ſe habentibus facile ? at habitũ ad contrariũiſiue ſit poſſibile ſi ſpiritualis atq; ſacietas ſiue faſtidium:et habebit illud. Cum igr nõ ſit apud eũ ali um. Lontrariũ autem deſiderio non inue rioꝛũ q; amoꝛeerit ex neceſſitate iſtud odi⸗ nunus niſi ſacietatem atq; faſtiduim ſiue um ſiue odire er amoꝛe habituquo amat abhominationem. Niſi quis dicat pua⸗ eius contrariũ.nõ eſt igit᷑ neceflariꝰ aliꝰ tionem deſideri contrariaʒ eidem. Et de habitus qᷓ; amo: poſitus ꝓpter odiũ con amoe iam expediuimꝰ nos. quia virtus traru eius quod amatur. Et hocꝗqdej eſt ſcðm vnamquaq; triũ ſpecierum ſua⸗ Kie viſum eſt pᷣdictis rationibꝰ.eri⸗/ rũ. Nerũtamen amoꝛ qui eſt in quodcun abet v⸗ ꝙ; aliud ꝓpter deuʒ.ex eodẽ habitu amo/ vdetur quod em̃ alteruʒ contrarioꝝ ex alte ris eſt ex quo eſt motus amoꝛis in deum. Vro naturaliter ſi impoſſibile ẽ.quare im⸗ Beneraliter enim motũ in finem.⁊ motũ poſſibile eſt ex amoꝛe eſſe odiũ vlex odio in viam ꝓpter finem ex eodem p:imitiuo amoꝛeʒ. Siltr ex eo qð eſt amare non erit motiuo eſſe neceſe ẽ. Amoꝛ ergo in den odire aut econuerſo. Amp ⁊ in homines ꝓpter deũ idem habitꝰeſt amoꝛe eſſet odiũ oꝑteret ex neceſſitate ſilr EFodem modo ſe habet ⁊ de honoꝛe quo exodio amorẽ eſſe etnõ eẽt digniꝰ. vt eet inuicem nos honoꝛamus ꝓpter deũ. Si ſolus habitꝰ anpoꝛis ꝓpter amareet odddi· militer ſe habet et de pudoꝛe ſi in aliqͥ cJ⸗ re ; vt eſſet ſolus habitus odij ꝓpter euaa⸗ ſu hoc repeniri poſſet ꝙ erubeſceret quis dem. Dicimꝰi it. qꝛ reuera duo habitus intuitũ hominũ ppter intuitum dei. Affe⸗ boni ſunt caã aut in hoc ẽ.Quia quemad gio igitur amoꝛis in nos inuicem nõ au- modũ in rerũ vniueſitate inueniunt dili⸗ get pᷣſcriptum numerũ affectiuarnz virtu⸗ genda vel ꝓpter ſe vł ꝙot aliud ſic ⁊ odi tum. Similiter neq; honoꝛ. Deodio enda. Et ſici quedãa diligere pcipimur le ; amoꝛ. Heq; elim contrarietas multi- ia ꝑſe ⁊ ꝓpter ſe odſda ſunt et ſi nulla le „ anotegeci abet an virtus ſit alia ge dei ſicz queda odire.icia em ⁊ pecca licat diſciplinã neq; ſenſum. Eadẽ quip ge pcipetur nullus honoꝛ inde dei ſeqre⸗ pe diſciplina qua cognoſcit᷑ ſanuʒ et ea qᷓ tur. Et expſſe vtrũq; habitũ poſuit q dinit ſani ſunt cognoſcitur egrũ et ea que eius Iniquos odio habui et legẽ tuam dilen. ſunt quomodo ergo non eodeʒ habitu ̊ Mec tante paſſioni boni odii q; de habi⸗ amatur alterum contrarioꝛũ odietur ⁊ re tu ipᷣius e laudaſſetet quaſi iactaſſet p-o liquũ. Similiter eadem virture ſobꝛietas pheta.niſi ⁊ hãc virtuoſam et illa eẽ virtu et ſumitur cibus ad neceſſitatẽ. et abſtine tẽ agnoſceret cũ dicebat nõn?᷑ q oderunt tur a ſuperfluo. quomodo ergo nõ eadẽ te dne oderã et ſuꝑ inimicos tuos tabeſce vutute amabitur alterũ contrariorum. et bãa. Perfecto inꝗt odio oderaʒ illos et ini odio habebit᷑ reliqdun. dꝛeterea cum ici facti ſunt mihi. Qꝛſi dixerit qauig eodem guſtu ſapiat alterũ contrarioꝛum V qꝛ ſi odiũ eſſetvirtus eẽtactus eius legep et deſipiat reſiquũ appetatur alterũ et eij geptus. Bñdemꝰ q; lege p̃cepi eil.ic tibi videre et numerare redas af ue impoſſibile.Querimus qualiter iſteſe fectiones que ſunt vł eſſe poſſunt habebit ad contrarium pᷣdicti boni cum hominũ innicem vel in alterutrũ. Oſten fſi manifeſtũ quia nõ amabit ipᷣm ſed ne dimus autem hec etiam tibi alia via.⁊ di q idifterent᷑ ſe habebit ad illud cũ amet cemus. ꝙ vis noſtra concupiſcibilis non eius contrariuʒ. Uel odio igitur habebit eli ſuſceptibilis niſi ſex affegionu que ſũt ipmyvel amabitillud. Nõ amabit autem amoꝛ ⁊ odium. doòloꝛ et gaudium fames illud cũ amet eius contrarium odio erge us habitus circa alterutruʒ hmõi conun as autem ocõtrario ſe habet vt nobis vi ſſetur per (icuican glohabel rkileſa Anß uſtoaus ſeeſtlare lemnoho (ociuey⸗ lenenur elue lgeniste ſiehee hnöſgen gis ⸗ Llgraus Myfrhsie Gralni (hocicon⸗ nn iaci wenſo⸗ ſtconnän duennuds ſöakgann Wnde Rahae iciric Moge Nde Eeniel hasn huche olsan Ninne lin nle⸗ N A nlthonz⸗ mtae⸗ utocie iendeh maimi Gkiſch lnpliin fiirg Wa na iznn änieneg dedenni ndani müſneſtni Wsagint amabtönte Arn de niſtgtit wumri rbaricn ti en⸗ Nins ot⸗ risnin/ Crcketi rcat ocio habebis inimicũ tuũ Expᷣſſe at dici tur Eccleſiaſti.nimis odito execrationum — vtiq; nobis ita eſſe videt᷑. re et odire eſt vnus habitus.ſe remotus ⁊.qui nec ẽ amoꝛ nec odiũ.ymmo eſt pᷣor vtroq;ʒ et vocatur ſimpliciter bonitasð ᷓ ad omne bonum. et contra omne maluyyx ctenda bona paratũ. et ad eicienda con⸗ peccata et hoc cõlitetur vniuſcuiuſq; itel⸗ ligentis coꝛ tanq; ſcriptũ in ſeibo natura⸗ W liter. Hoc autem lex diuiniſſima ẽ. quère dum. Oꝛ ſi dixerit quis.quia ſufficunt . ad hoc particulares habitusverbi gracia plius. Amoꝛ vicioꝝ ⁊ peccatoꝝ ẽ viciuz pꝓ CLaſtitas ſufficit ad bona que ſunt caſtita teſtatur veritas Math. v. Audiſtis inat benigla & Hallens inqait grego. vt ma e dictũ ẽ antiquis. diliges ꝓximũ tuũ. et los toleret Rnigna eſtvt etiam quos poꝛ a ſit aclus ꝑ ſe laudabilis ⁊ bonus erit ex inusis e dile neceſſitate ꝑ ſe alicuiꝰvirtutis Amoꝛis au tionis non extinguit nec minuit Siqʒ tem nõ poteſt eſſe ꝑ ſe quare erit virtutis. ratur quis ſit ꝓpus motus ſiue operatio qᷓ odiũ ẽ vt dirmus. Amp.Cũ ad hoc bonitatis iſtius. Dicimꝰ quia facilitas ſi⸗ teneatur vnuſqſq; videlicet odire viciaet ue ꝓmptitudo ad bonũ quodcũq; admit tendũ ſuftinendũ faciendũ ⁊ malũ quod cunq; dedinandũ repellendum ꝑſequen hmõòi actus lege diuina ẽ pᷣceptꝰ?ꝰ. Am ſe quare eius contrariũ ẽ virt? ꝑ ſe ⁊ boc 3 tis et ad mala contrarij.⁊ ita dea lis. Du trarij vt diximus. et verũ eſt quia ad ama in ariſmetrica ⁊ de continuis quantitati⸗ AW — —— pſal.Bonitatẽ et diſciplinã et ſcienciã do⸗ cæe me.Et que nominatur in qnto ad Ga⸗ lathas inter duodecim fructus ſpũs vnꝰ particulare ex habitu pꝛopꝛio particulari Hanc bonitatẽ vocat Augꝰ dulcedinem net ymmo pſequit. Quẽcmoduʒ et bea tus Bernardus maliciã vocat amaritudi nẽ coꝛdis qua bonũ ei amaratũ ẽ ⁊ inimi cum. Ecx hac em̃ bonitate et ad ample deum velle. et ex nunc vult et fieri et face traria.ex hac ergo bonitate ſunt amoꝛbo re voluntateʒ dei per omnia.Quis aude nus et odiũ.et hac bonitatem doceri.nõ at dicere iſtam voluntatem. ita bonã. ia, rectam vt in nullo a regpla diuine volun ẽniſi eam habere vl recipere.Similiter er timoꝛẽ dñi et generalłtervirtutes non do cent᷑ niſi obtinendo et operando. Quem admodũ igitur caliduʒ ẽ ex qno ꝑ ſe fluit tatis diſcoꝛdantem diceret ſuperuacuam ſiſtẽcia atq; repugnatio in frigida. ſic bo⸗ num coꝛ quod ad bona et maſteſimliter 44 ð ẽꝗ ꝓuocatus ad iraʒ et odiũ ip̃ᷣm pꝛouo cantem diligii⁊ ita ſonat vulgariter beni nus.⁊ hoc e qð dicit Gꝛego.ſuꝑ ilið apli rNðo q; acceptꝰ ⁊ ſiiĩ hoc ſtatu diſcede ret iſte hac voluntate ſola abſqʒ adiutoꝛio In. xiij.pme ad Loꝝ, Chatitas paciens eit ab eode magniſice coꝛonad loꝛtaſlit au tet amet ⁊ ꝓpter hoc qui dixerunt.qa be⸗ ti. nim ecr nignus quaſi bene ignitus dicit/ alig dire Amp̃ᷣ.Cũ odire et ꝑſequi vicia ⁊ pecea runt ſub hoc intellectu vt bene ignitus cu ius ignem bone dilectionis aqua tribula peruacue igitur eſt iſta bonitas que ẽ yni det᷑ quibuſda qð ex amoꝛe alicuiꝰ bonſẽ uerſalis.Reſpondemus.quia idem poſſx- ctia odiũ cõtrarij. Uerũ eſt eo mõ quo di dicere de ſciencis vniuerialiũ vniuerſali cemꝰ. Quia cu aliquis amat aliqd exißwo bus. Non enim ſuperuacua eſt ſcieneias amoꝛe diſpoſitus evt cũ ymaginatus fue quinti geometrie. per quamvniuerſaliter rit contrariũ impmatur ei odin illiꝰ.et vt ſciuntur quanta que in magnuudinibus moueatur odio in illud. Sed hmõi odiũ vniuerſaliter ibi demonſtrantur. licet eay nõ eſt ex amoꝛe ꝑſe.ymmo nactogeton. particulariter ſiue ſpecialiter de numeris bus in geometria eadẽ doceantur. Mul tum enim inter eſt eſſe ſimpliciter paratu vt dixrimus ex habitu vno radicali et vni⸗ uerſali et eſſe paratum ad aliquod boni cde dulce⸗ ad illud. hec em bonitas mirabiliter deo coꝛdis qua maliciaʒ nõ admittit nec ſuſti aſſimilat poſſeſſoꝛes ſuos ymmo vnit atʒ concoꝛdat. Si vis autẽ noſſe bonitez tem iſtam conſidera voluntateʒ alicuiuz qui non nouit multa de beneplacitis deiꝛ ſed eſt paratusvelle quicquid agnoſceret effe. licet enim nulla ſubſequeretur parti mogl . cularis boniwoluntas particularis. Ex calefieri in contingencia receptacula.⁊ re iſta ſola eſt huiuſmodi vir bonus ⁊ rectcx PNiſi quis foꝛte dicat. quia cum huiuſmo . di voluntate poſſet ipſe velle in particula ſe babet. Differt autem inter bonita-⸗ riquod deus nollet. verum nec illud ob rem et benignitatem.quia ppe benignus ſtat quinverum ſit quod dictum eſt. quia cuiꝰſcũq;volũtat: ꝑticularſ ect bonꝰ⁊ rec Cn „ —☛* —— ο αn, Pſr v. cet aplłs.xij.ad Ro. do interioꝛ que reuera aut reuerſio ẽ ani marũ ad deuiaut ps reuerſionis nõ mo⸗ dica. Quid ẽ niſi doloꝛ ꝓ peccatis cõmiſ. Be tem particularis voluntas mali non po⸗ ce Johannis.ü. ter lugent ea.qð non ſolũ contra catholi dolere dolẽtibꝰ.et flere cũ ſſentibꝰ.ſic do⸗ Pꝛeterea penitu⸗ ſis. Sed ⁊ inuitatiões ꝑ ꝓphetas nobis Jacte ad luctũ ⁊ ad planctu.qd erũt cuʒ lu ctus ⁊ planctꝰ miſcdiaʒ apud deũ nõ me reant᷑. Si eĩ radix q vtiq; ẽ doloꝛ nihil hʒ meriti neq; ramꝰ opis. Innitat aũt deus ad hec.ſic teſtat᷑ Yaias.xxu. In die inꝗgt illa vo cabit dñs deꝰ exercituũ ad fletuʒ ⁊ ad planctũ.ſʒ ⁊ ipᷣe Jeremias in ix.deſide rat et querit fontẽ lachꝛimarũ hijsverbis Quis dabit capiti meo aquas ⁊ ocułme⸗ is fontẽ lacrimarũ ⁊ ploꝛabo die ac nocte interfectos filie ppli mei. Scom bocꝗd ẽ qð dic in pᷣmo treno. Jdcirco ego ploꝛãs ⁊⁊ oculꝰmeꝰ deducẽs aquas.Sʒ ⁊ dauid Dixit.Exitus aquarũ deduxerũt oculi mei qꝛ nõ cuſtodierũt iegẽ tuã.vt qd hedſi do loꝛ et luctꝰ meritũ nõ habẽt Pꝛeterea Qliter nüerauit apłs gaudiũ ĩter alias vir utes in.v.ad galat᷑.videlicet inter.xii.fru quid opꝰ eius in pᷣcepto ẽ ⁊ tã crebꝛo pᷣci⸗ pit ſic in pſal. Exultate iuſti in dño ⁊ aplłs in qrto ad phylip. Gaudete in dño ſemꝑ. iterũ dico gaudete. Amp̃ᷣ. Saudendũ eẽ et dolendũ de ꝗbuſda ſcriptũ ẽ natura lit᷑ in coꝛde hoĩs.quare habit⸗ ex quibus E gaudere et dolere.vt gaudendũ dolen⸗ dũ ẽ virtutes ſunt. Amp.Circa gaude Te ⁊ dolere ſunt rectitudo ⁊ peccatũ.laus ⁊ vituperiũ.Quare virtus ⁊ viciũ ſunt.ex qbus cõtingit illa ee. Amp̃.Coõtingit male gaudere et bene ⁊ laudabiliter vi luꝑabilitenneceſſe ẽ eẽ viciũ ⁊virtutẽ gb⸗ E doloꝛe vero et gaudio queſtio⸗/ vtrũ paſſiones tm ſint.an ętiã vir tutes. Si em̃ paſſiones tm̃ ſunt cũ paſſiõi bus omino no mereri nec demereri poſſi mus ſic in ſequẽtibꝰ declarabimꝰ/ſupua cue dolẽt penitẽtesde peccatis ſuistinani G TieFarlz, vHSirtutibus gſiq; depꝛauat᷑ qñq; rectificent teſt eſſe aut mala moꝛtaliter. cm iſta aut &Qualiter ex frequeter bñ gaudere non ge etiã ex ſe ſic em diſpoſitos ⁊ ſibi cõcoꝛdes errare nõ ſinit miſericoꝛs deꝰ. vnctio em̃ docet eos de omnibꝰ ſicut pꝛime canoni⸗ nerabit᷑ habitovirtus. Bilr 2 exfrequen male gaudere viciũ. Silr et exrfrequenter male dolere. Rſidemus in hoc quia reue ra virtutes ſunt doloꝛ et gandiuũ cũ nomi mino ſempꝑ ⁊c. tus que gaudiũ ſuum non habeat hican nexũ ſicut et in futuro gaudium. Sicut eĩ vere ſcriptum eſt Oꝛouerbioꝝ.. Haudi um eſt iuſto facere iudiciũ:ita ⁊ caſto re quod caſtitatis eſt:etita de alus etboc etiam dicit Ariſtoteles ſicut ſupꝛa expoſu imus. Gaudium em̃ ſpei ð futuris bonis eſt gaudiũ vero charitatis de honoꝛe dei gaudiũ paciendie de ſalute pꝛoximoꝛum. Baudlum vero de ipᷣa tribulatione ?: ꝓ⸗ pter quod dixit dauid:virga tua⁊ baculꝰ tuus ipᷣa me couſolata ſunt. Non di⸗ rit ex ipis ſpero vel acquiretur mihi coſo⸗ latio. Similiter et Job locutus eſt. vi.di⸗ cens.Et hocſit mihi cõſoſatio vil affligẽs me doloꝛe non parcat.Gaudiũ vero apo ſtoloꝛum de quo legit᷑ Actuũ quinto.Et illi quidem ibant gaudentes a conſpectu concilij quoniã Ddigni habiti ſunt pꝛono⸗ mine hieſu contumeliam pati:hdcxnim poterat eſſe dupliciter. vel exboc ꝙ ad cõ munionẽ chꝛiſti paſſionũ quaſi ad comu nionem calicis vel cyphi regii receptiſũt: vel pꝛo eo ꝙ tam nobili congreſſu liue cõ flictu atqʒ vſttoꝛia digni habiti ſunt. quod diximus fruckum ſpiritus: in pleriſ⸗ viris ſanctis inuenies go ucn wultne ſemper hylares et iocundi.Cui ali audiũ nõ ẽ virtus.vt Attende autem guoa et iſtud gaudiũ mile videri poteſt habuiſſe ſocrates. De quo dicit Senec. Quia vxoꝛẽ habuit ſcoꝛ tatriceʒ Mfilios ſcoꝛtatores quinquagin ta paſſus tyrannidesnun rhit: nunquã frontem monit. Et ſcito quia riſus no eſt eynberancia gaudi iſtius. Eſt em gau diũ iſtud res ſeuera:que in riſum non diſ ſoluitur. In eo enim eſt verum quod di⸗ cit Seneca adlucillum. Crede inquit mi⸗ bi gaudium verum res ſeuere eſt. Am5 na habituũ accipiunt᷑.Et ẽ gaudiũ iſtud nẽ habet nõ facile determinabilè& pene cõtinua ſerenitas coꝛdis ex pᷣſencia inhabitatis dei.quaʒ non obnubilat ſiue obſcurabetiaʒ aduerſitas et illud eſt ppᷣe vnus de fructibus. xij.⁊ de hoc dicit apls in quarto ad Philippen. Gaudete in do⸗ Et ſcitote quia gaudiũ 4. 9 lũ ce ſpei et gaudiũ charitatis et gaudium pa⸗ cam ac veriſica doctrina eſt ſed etiam con ciencie longe altera ſunt ab iſto Nec evir tra naturam per quã innatum ẽ nobis cõ dwrüe nocat q̃ qzame hoſined Gdicltl gouita eusnof Cenerali Gme 9ponia imnison celtbi⸗ ceghu ineten 1ad Molcoon Gßnuniſ⸗ alan iin. 3 loeggndii uugenens⸗ Puncios ſwdaciu Nudg (ae Pon fhig llſnoc coi onnnea gonei NW le Mhe Nllltiee lauir ſcnung Klimlad ſoodedee ſtwritin alanin ſathe cli i ois Cei oijto 4 uinn Mbrpt euunii⸗ tſten en Küet Rocne * scorced nonoor unsaius en mwrtr ningin NNrnne iiraht chruntsch Eesiainunnn iaotne⸗ eſinens ᷓ gratioꝛi ſerenitate ſplẽdere; cum gr ↄpunctiõis coꝛda eoꝛuũ amaricauerit ? la „ „„ 5 ccxt vij ito autẽ quia ſiliter Z doloꝛ iſte ꝗq⁊ O donü luctuset gracia lachꝛim arũ vſitate — vocat᷑ qntũq;vehemẽcia increſcat.quata cũq; amaritudine mentẽ affligere videat/ nõ ſine dulcoꝛe aut gaudio nuũqᷓ; ẽ.ꝓpter qð dicit ſalomon ꝓuer.xiiij. Coꝛ quod co gnouit amaritudinẽ anime ſue.i gaudio eius nõ miſcebat extraneus. El inuenies generaliter in viris ſanctis vultꝰeoꝛu nin crimis oꝛa ꝑfuderit. De quo expiencia fa ciet tibi plenã fidẽ.Doloꝛ em ex hmoido⸗ noſuauiſſimꝰ ẽ ac iocũdiſſimꝰ.admiran⸗ deq; ſpũalis reſectiõis Silłr et lacrime dul ciſſime ſunt que ex illo fonte ꝓfluxerunt. . — „ MHeq; cõtraria ſunt et hmoi gaudiũ?z mõi doloꝛ. gaudiũ dico fructꝰet hoc eſt qm̃ nunq; iocũdioꝛes inuenimus inter vi ro ſanctos q̃ʒ quos lugubꝛioꝛes cogno uimꝰ. Abſit aũt vt iſte doloꝛ repellat hoc gaudiũſcu cauſam gaudij ꝓuocetet augeat euidẽter. Quis ei dubitat dolorẽ ↄpunctiõis dei pᷣſenciã ꝑ graciãasduocare ſi nõ adfuerit et augere ſi affuerit. Am plius. Ipᷣam cauſam triſticie videlicet pec cata cõſumit et diffugat aut ↄſeᷣmpta ma gis elongat. Si ꝗs autez querat cuiuſ omne carnale atq; mundanũ gaudiũ.de S quo veritas Luce vj. Ue vobis ꝗ nuncri etis quia lugebitis.De hmõi vero dolo re Mathei. v. Beati qui lagent.Et in hac tribᷣulatione dilatat nobis dñsſicut dicit pſal.et nobiſcuʒ ẽ in hac tribulatione.De illo dictũ eſt Eccleſiaſtes pᷣmo.Qui addit ſcienciam addit et voloꝛem. de qua ſcien⸗ cia ſimul et doloꝛe pꝛimo Auguſtinꝰ in.j libꝛo de doctrina xpᷣiana. ScEncia beci cit hominẽ nõ foꝛis iꝗ ctante ſed interiꝰ lal mentantẽ. Qũtũ Nutẽ bonũ ſit doloꝛ iſte apparet ex eo quod ſeneca dicit ad lu alllũ. Iniciũ bone mentis eſt nõ gaudere vanis. Et ſtatim ſubiungit. Perfectio et 1 culmen eſtlonge autem magis dolere de H ðpanis q̃ᷓ; non gaudere de ilis. Si ꝗqs ez queral qualiter gaudent viri ſancti ex pᷣſencia inhabitantis ipᷣos dei.vtrũ.qꝛ Pſenciunt vel ſciunt vel pᷣſumunt pᷣſencam eius in ſeipis. Reſpondemus.quia il⸗ lud eſſet iam alind gaudiũ quale eſt gau diũ ſpei. Ded ſic gaudent ex pſencis inba modi gaudio cõtrarius doloꝛ iſte. vel cu⸗ iuſmodi gaudiũ repellãt a coꝛdibus ſan⸗ ctoꝛũ. Dicimꝰꝙ vanũ ſoluʒ quale eſt bitãtis dei in eis.ſicut et dolent doloꝛe pᷣ⸗ dicto ſaluberrimolac iocundiſſimo abſen cia ex pᷣſen ip̃ius. Bene eniʒ donat hu⸗ iuſmodi gaudiũ ſicut et graciaʒ cõpuncti onis Neqʒ eſt mirũ ſi ex pꝛeſencia tan ti tanq; iocũdi luminis ſerenitas in coꝛdi⸗ us ſanctoꝛum diffunditur. Si ds au em querat cuiuſmodi triſticiam vel dolo em repellat hmõi gaudium. Reſponde⸗ mus quia triſticiã ſeculi de qua apoſtolꝰ in.vij.ij.ad Coꝛint᷑.Criſticia huius ſeculi moꝛtem operatur. Repellit autem ei gau dium vaniſſimũ ſeculi. Specialiter auteʒ repellit malum accidie quaʒ tedium inter ni bonimulti nominant. eriſlime auũt accidia eſt faſtidiũ ſpiritualis boniquod nec exuritur deſiderio nec ſapit ſuauitate vel gaudio ꝙO nec verum eſt w quidam irxerunt ꝙ ipſa eſt dominice crucis id eſt diſcipline angaria. quoniã per ſolam in⸗ acienciam aut debilitatem carnis poꝛta tur hmõi crux in angana.Deum igit ipm tfontem omniũ ſuauitatuʒ in pꝛimis faſti dit accidioſus. Deinde apothecam ſpiri⸗ tualem pſalmodiarum ympnoꝛũ cantico rum et quicquid eſt ſacroꝛum eloquioꝛũ. tercio ſacrarum obſeruanonũ dulciſſimã exercitationeʒ. nubiloſo et caliginoſo cor de.facie obſcura ſemper exiſtẽt inerti coꝛ⸗ poꝛe ad ea que ſunt piaruʒ exercitationu ugetur interduũ et iuuaturliſtud viciuui umoꝛe vel fumo melancolico.huiuſmo di medicamentnm pꝛimum et maximum eſt gracia. Quod aut eſt humaniminiſte rij.indulgencia ea laboꝛibus et alis exer citationibus. et relaxatio a concluſione dimus autem et im va hoc muſicam.cetera autem Poteſt autem ime videtur. 7 reue ra non ſolum dono ſapiencie.ſed om̃i vir tuti contrariũ ẽ.Omne enim ſanctum de ſiderium.omne gaudium ſpirituale extin uit. Qua de cauſa cum omnis virtus et ectiua habeat ſua deſideria.ſuas ſuaui⸗ tates ſus gaudia in rebus que ad ip̃ᷣm ꝑuĩ nent cum nihil hoꝛum paciatur.omni vix tuti contrarium eſt.et nullam ſecum pati tur in coꝛde humano. Ne cõturberis quia nominauimus ipᷣm faſtidium Inde enim nominauimus ipſum faſtidiũ.quo nia quẽadmodũ faſtidiũ reicit oẽm cibũ. 6 et medicinam a ſtomacho humano. Sie moꝛbꝰ iſte omne qð ẽ ſalutarę vłiocũdu ſpũᷣaliter reicita coꝛde huůanoſtotalit ho em̃ ẽ ſicut infectio oꝛiſicij ſtomachi ſolumꝰ —— de— virtutibus derioꝝ es tu Et ꝓuerbioyx. Mi. Lignuvite mo que infectio ꝓpꝛie faſtidiũ ẽ. Sed eſt ydeſideriũ veniẽs. Ubi nõ dictu flos ſz li infectio tocius coꝛdis vniuerſalis.Eſt em in coꝛde vniuerſaliter.quemadmodũ eẽt infectio vniuerſalis in coꝛpe omnem ſen⸗ ſum coꝛpis inficiens non ſoli guſtũ.faci ens eũ faſtidire et reijcere guſtabilia.ſed etiam viſum.faciẽs eũ faſtidire ⁊ reicere viſibilia. Silr et de auditu et oĩbus alus. Pꝛohibet igitur vniuerſalitas moꝛbi iſti⸗ us ipm eſſe/ꝓpꝛie ac directe contrariũ do no ſapiencie.cũ donuʒ ſapiencie ꝓpꝛie ac ſpiritualis gracie ſu guſtus ſpualis.⁊ ori ficu ſtomachi vt ita dicamus ſeu ventris coꝛdis. Abhominatio vero ꝓut intentio ne hac vti cõſueuimus affecuio ẽvt diſpo ſitio nauſeam faciẽs ſeu vomitum coꝛdis Hec autẽ nauſea vel confeſſio eſtqua vſi tate dicimus euomi ſpurcicias vicioꝛũ et peccatoꝝ Uel indignatiua vel aduerſiua deſertio ſiue bonoꝝ ſiue maloꝝ. Exmala em̃ diſpoſitione ſtomachi ſpũalis contin git eam bona indigẽter reucere. Qnẽad modũ ex bona diſpoſitõe ipius malaqð in nobis ipᷣis ꝓbauimꝰ qui quia aliquid boni vel eẽ vel in nobis hre putabamur. iab ipo indignãter ⁊ inhominabiliter.nõ ſine execratiõe ⁊ exſpuitiõe ⁊ cuʒ hijs ver bis ſi f. papulat reiecti ſumus qpviiq; ißpi audiuim ꝰex oꝛe ipᷣiꝰipᷣo n eſciente necad uertete/qui erat ſentina notoꝛia ſodomi⸗ tice abhominationis. Scom vero Augu ſtinũ abhominatio abſq; aſpiratiõis no y taſcribit᷑ ab eo qð eſt omnis nota vel eſt intentio eius. Scðm hec infoꝛtunatio vel infauſtitas Uulgo aut male aſtreitasvel male aſtrucitas vñ et male aſtructusvul⸗ gari gallicano dicit᷑ ĩfauſtus vł infoꝛtuna 12 Qniũ aũt et qer mẽte coꝛrupti homi nes abhominent/vtroq; mõ viros ſttõs ⁊ ſancta om̃ia frequencia eoꝛumet exper ⸗ iencia melius q; ſufficiamus ſcribere edo cebunt. Depmg autem intentiõe ab homiatio nis ſcriptũ eſt expᷣſſe. Pꝛouerbi oꝝ.Abhominatio hominũ detractoꝛ. de ſcva vero Pꝛouerbioꝝ.xiiij. Abhomina⸗ tio eſt dno vita impii id ẽ infoꝛtunatio et infauſtitas.ꝛedicta vero abbominatio — ſpurcicia nauſea ꝓuocãs et hocẽ qm̃ de tractoꝛ alienoꝝ pctõꝝ ſoꝛdesſꝑ in oꝛe poꝛ 2Z lat ⁊ reuoluit/⁊c aliena ſtercoꝛa ruminar gnd. Pꝛopter qð magis videt᷑ ſonare in abitu magis gulẽ videt᷑ nobis qꝛ deſide riũ actus eſt tm̃c ẽ interdũ actus amoꝛis et ẽ etiã ad amoꝛẽ quo flãma vł ardoꝛ ad ignẽ. Et ſicut amoꝛis tres ſunt ſpecies. ita ⁊ tres ſpecies deſideri iura iſlas.⁊ gene⸗ raliter nõ ẽ virtus qᷓ non habeat ſuũ deſi deriu ſicut ſupꝛa diximꝰ. Quẽadmodũ ? ñ gaudiũ.Quis eĩ dubitat caſtitans ꝓ pꝛiũ eẽ deſideriũ puritatis ĩmaculatõis ab illicita voluptate. Similxr et iuſticie vt vnuſquiſqʒ ius ſuuʒ habeat.Fodem mo do et diſcipline vt vnuſquiſq; ſubditoꝛuʒ odẽ modo guſtu ſa picciali ſiue ſopieg 9 — deſideriũ eqymmo ſitis.fons viuus ꝗq ðdeꝰ eſt ſicut teſtatur pſal. Sitiuit anima mea ad deũ fontẽ viũum. Quẽadmodum de/ derat ceruus ad fontes aquarũ.Exodio tiã videt eſſe deſiderium ſed alieni mali Bilr ⁊ exira deſideriũ humiliatioĩs ſiue ſubiugatiqnis.ſed hoc eſt per modũ quẽ? ſupꝛa diximus.Eſt enim ex amoꝛe odinʒ. et ex odio amo: non per ſe ſed nec ꝓpꝛie ſed per accidens.quemadmodum ſup:a diximus. Nemo enim adeo odio plenus ẽ in quo nõ ſit amoꝛ maliquodi iſto ſuo deſiderat. Neq; ſunt amoꝛ iſte et odium hmõi contraria ant repugnancia ymmo ſunt ſeſe inuicem comitancia et adiuuã⸗ ia et alter alteruz cauſancia. tur diximus tibi paſſiones et affẽcctones atq; virtutes que nate ſunt fieri et eſe in concupiſcibili Et antea dixeramus app:e henſiones nobiles ⁊ virtutes q̃ nate erãt fieri et eſſe in vi noſtra appꝛehenſiua no⸗ bili et numefauimus illas tibi:et inuenis mus eas quinq; ninero ſcᷣm ſpeciem. Segquentes vero aue ſunt concupiſcibi⸗ lis pꝛout pꝛoceſſimus nõ ſunt inuente ni⸗ ſi quatuoꝛ pꝛout eas nominauimusvide licet amoꝛ et odium doloꝛ et gaudiumni ſi uis ſal idio boniquod ſupꝛa diximus ponat ſatidium mali contrarium. et eſſe virtutem quaſi regitiuàm vniuerſaleʒ to tius coꝛdis humani qua vmne malũ per uerſum quod eſt vici aut peccati reijcitur ⁊ hoc vt oneroſũ ſiue nociuũ ſiue ĩſibidi hoc eſt male ſapidũ.et ſᷣm vltimũ mẽbꝛũ huiꝰ diuiſionis qð ſcilicet ẽ male ſapidun, ceſſanter De deſiderio ero babi⸗ us ſit videt ex eo qð legit Danielir. vb⸗ 3dicit᷑ ei a gabꝛiele archangelo. qꝛ vir deſ⸗ Jam igi Clnls 9 pbitin⸗ ullubio⸗ ſomin ſcuttempen Ttanis üu⸗ Shgeribus in ynecrag Qen Sneoort bilinoinbinn⸗ ohezocpekei ucurſu igriennli ſkegneoren kint Mmoeschr lelenien ndalnen Dllepehe a haboe tmin uiaſe gaedr plletg ii, hralſalt gihopheg Cieſnenn ſaſohllein 1Mutznii hoedeſi Adetiigni ummgit W aälun Aiinh liſtiei ſocſoinier glnnin Wln gu 8 ſrid li 4R 1 eee N . 1. N de Ntei orerc⸗ inondaaun Nrtansrinnin 1. Snmmn inlt miübemian lbocckades naitl Nanmitenn rged niumdull adn inda ienestiflig rſonäeikick Uen donne, lnſann, itn R N 3 , –— V ra n Ger. g Ee. 1 4 t ⸗ 2- ſnen c △ N W☚ non erit hie vintus niſ donum lapiencie generalis de qua ſuperius locuti ſumus. Suauitas vero vel ſapoꝛoſitas quam ſu periꝰdiximꝰ eè ſexiã aſfectionẽnra; iden 2„ l 4 quia ira ilingiatn veniebat nõ ſe impio bam ingereb tt. Et noſipi ex oꝛe alicui⸗ vi ri religioſi audiuimꝰ.cui ⁊ credidimus qꝛ nõ iraſcebatur niſi quãdo voleba ne ni Erigo: ꝓculdubio virtutis noſtre ↄcupiſcibilis ẽ ſ ntũ volebnt. Secuda rigo: inſle nominauimꝰ etia tibi alias virtutes lbilis. ⁊ remiſſio ſine laxitasſi inteſibilis. ſicut temperanciã qͥ cũ oibus ptibus ſuis De quibꝰpeccalis dusnobi copia ſuppetit exemploꝛũ.⁊ eſt iſta pentis 2 ramis ſiue ſpeciebꝰ in eadẽ vi ſij ẽ. De iuſticia vero ppter generoſitatẽ ſuam nõᷣ du cert tibi fieri potuit.an totaliter ſitin Mvyna er tribus virib⸗ noĩatis. an m quid in vnaquaq;:an totaliter in duabꝰearũ. Quia vero parles ſeu ſpecies habet de ꝗ bus nemo dubitat eẽ eas in virtute iraſci ili noĩabimus tibi 7 numerabimus paſ ſiones oẽs et affectiones tã bonas q; ma ylas qꝗᷓ nate ſunt fieri et eẽ in ila. Debeg igitur reminilci. qr q Pe inquirit. et ĩ pſeequieſcit vis nra appᷣhẽſiua nobilis. Ueruũ ſiue veritas.et hac de cauſa ſũt cõ . „ — „ — paratioes eiꝰinõ ſolũ circa verũ aut veri tatẽ.ſed etiã circa falſum et falſuatẽ videli cet vt declinet illa ſicut lumen tenebꝛas Silr ſe bapent ad ↄcupiſcibilẽvim nram ſuaue ſiue ſuauitas et bonũ atʒ gonitas. ⁊ ꝓpier hoc nõ ſolũ circa illa ſed etiaʒ cir ca cõtratia ſunt opationes eius.nõ vt ac quirat᷑ ſed potius vt declinent᷑. Intel ligitur aũt noĩe boni et bonitatis viile et vtilitas. ſilr nęceſſariũ et nẽceſſitas atʒ ſa lubee et ſalubꝛitas. Qi vero ꝓbpᷣe inquiri et ĩ quo ꝑ ſe quieſcit vis noſtra iraſcibilis altũ ẽ ſiue altitudo et magniſicum Simi⸗ litex nobile ſiue nobilitas t arduum ſiue arduitas.ſimiliter difficile et difficilitas.et ter hoc paſſiones eius ⁊ opatiões nõ olu circa hec ſut ſed et circa cõtraria his icut de alis viribꝰdiximꝰ Inueniũt igit trij. rietates paſſionũ ſiue affectionũ in dac vivicz iraicibili ſiue 'm ipʒ. que oẽs quoni ſm ſupfluitatẽqt indigencia ſũtvi cioſe ſũt ſiue vicia. haꝝ ma ponamꝰ ex candenciã ⁊ extinctione. Quidam em̃ nõ iraſcũtur vt homines.ſed excandeſcunti Juroꝛẽ ⁊ in rabiẽ.vt fere nõ altendetesvei qntũ ſit eis iraſcendũ.vel quo ſug vł alieę⸗ no diſcrimine iraſcãtur. vttes on eo qð eis occurrerii..vt gladio.etiã dentibus ꝓ⸗ ꝛijs in eos quibus irati fuerint ſeuiẽtes Quida auteʒ adeo extincti ſunt.vt nullo igne iniurie ſiue cõtumeęelie adiram accen di vel etiã calefieri poſſit. WMediũ hoꝛũ eſt 42 ira obediens. qualem ſanctum malachia bhabuiſſe ſcribit beatus bernardus dicẽs. e quibꝰpeccatis faciẽtibus nobis multa ſcom Bꝛegoꝛũ in moꝛalibus ſup Job ſpe cies ſupbie vbi dicit. Supba mens adid qð per ſeipᷣaz nõ appetiunnilis exhoꝛtati onibus flectitur/ ad id vero quod ſponte apperit. etiam cogi querit. Sicul er rigoꝛ in nullis expoꝛtationibus flectit᷑. ſie contraria remiſſio ſiue laxitas nullis ſua ſionibus intendit᷑. Mediũ aũt hoꝝ duoꝝ vitioꝛum vocatur vſualiter tractabilitas, Apud Jacobũ vero in quarto ſuadibili⸗ tas vbi deſcribit ſapienciã que deſurſum ₰ eſt dicens quia ſuadibilis eſt. hocẽ ſuadi biles efficieus quod eſt dicere ſuaſioniobꝰ tdurices ina- cquieſtentes. Tercia eſt durie omabilis ſeu infrangibilis. et — 7„ libro Exodi. quia induratum eſt coꝛ ppa⸗ raonis. Et ſicut legitur in Job.xlij. de ve⸗ hemotb. Indurabit coꝛ eius quaſi lapis 7 ſtringet᷑ quaſi malleatoꝛis incus.Jl eſt coꝛ lapideũ quod auferre pmittit do⸗ minus a filij iſfrael et dare eildem coꝛ car⸗ neum. Eʒechielis. xxxvj. Iſti nec frangun tur timoꝛe nec molliũtnr amoꝛe. ymmo le duntur tam benetficis ; fſlagellis necoo mantur ſicut legitur Pꝛouerbioꝝ.iiij. I m pius pꝛocaciter obfirmat vultum ſuum. Lontrari vero hüs omni flagello fragun tur omni benefitio moll Stur ad queuis facienda et pacienda. hü ſerui ſuni perſo narum in acceptionibus et munerum. ſer ni minarum et munuſculoꝛum pꝛo buffe! la enim panis deſerunt ventatem. et per ſonas accipiunt.cõtra id quod legitur ꝓ⸗ uerbioꝝ. Pꝛo nulla re deſere veritatem. Duriciem iſtam magis ſenſu pꝛoba⸗ bilis ẽ litteris. generale eniʒ eſt in buiuſ⸗ modi hominibus vtjquicunqʒ ſe eis alli⸗ ſerit vel applicuerit.ſiue rogãdo ſiue ſua⸗ dẽdo ſiue qcũq; negociũ cũ eis tractan⸗ do eis ſe alliſerit vł applicuerit.q̃ſia lapi⸗ de duriſſimo ñ ſine vnlnẽ vłliuoꝛe ab eis icies. Quidam em nec beneficiis molliũ⸗ tur.vt recipiantxpᷣm ſuper coꝛda ſua.vt ſi gnaculũ quo inᷣmantur eis pulchꝛitudi⸗ nis ſue ſimilitudines. nec flagellis fräagu⸗ tur. ſicut de pharaone tam ſepe legiturin . o ſel dA A ef. SS (BSue Trfe HsF ſar wineſ Be virtutibus “ 9* cbſcedit.iuxta qð legit᷑ Eccliaſti. xiij. Qö gnanimitas. Animoſus em̃ ẽ qui q vltra Agsclmni Zmunicabit cacabꝰ ad ollamõne ſi e col vires ſunt erectus et feruẽs aggredit. Pu imi ſua liſerint ofringet. Omnin em alion bomi ſillanimus vᷣo.qui etia ea que infra vires Litennsr mnũ coꝛda velut cacabi ſũt ad coꝛda hmoi. ſunt bocẽ mino:a virib? animo deſiciẽs 1 Pÿa vero ſicolle enee cõfringẽtes fictilia. declinatet refugit.Equanimvo ſiue ma bbumo Ffeootnratia vᷣo viciuz coꝛda parata facit ad gnanim. qui necin altioꝛa vitib⸗ ſuis ſe anioban dia turpia effeminas ea. ⁊ velut ꝓſtituẽs erigit.necad minoꝛa deficit:ſed reb- atq; amodun vt nulli turpitudini reſiſtãt bmõi que cõ⸗ negocijs vires ſuas coaptat ⁊ cometitur. becloat „ betit iraſcibili virtuti. Quarta vero ẽ „ Septima impndẽtia et pudoꝛoſitas. S oaluizrtcn Djꝑ/edulitas ⁊ muliebꝛis miſcia iuxta itel⸗/ Harũ media verecũdia. Impudens eniʒ rundih lectuz cyceronis qui miſcdᷣiam voluit eſſe¶ qui nec turpia in oculis hominũ aut ei 1rſeicoie 2 vicin. ea em infirmitas⁊ miſcõia coꝛdis i,: am deifacere vel dicere ernbeſcit. Pudo⸗ ernils. uenitur in mulieribus.vt nihil flagelli.ni roſus vero qui etiã que honeſta ſunti cõ inehmntt hil diſcipline videre poſſint vł audire ab ſpectu alieno erubeſcit. verecũdusvero ꝗ afief q; doloꝛe intolerabili.hincẽ ꝙ cum audi ſola turpia aut turpiter agere erubeſcit. nnß unt ſitim roladi vel venditionem ioſepp Oclaua ẽ vehemẽcia ⁊ tepiditas. hHo aintpbn doloꝛe vehemẽtiſſimo affliguũtur. S ivide / ſum medium opoꝛtunitas Cehemẽes em ienhes rt agnũ iugulari vel edu. pene ĩ ſpaſmuʒ jeſt qui vltra qua res requirit oꝑe vel ope 6 inciderẽppᷣ doloꝛenec vulnus necſangui ris ingerit. Tepidus vero q minꝰ.Opoꝛ⸗ Maccuen nẽ nec lino:ẽ hmõi homines videre poſ⸗ tunus vᷣo qui quod opoꝛtet et quantum N “ ſuntinecverberari parnulos intueri. ꝓpt opoꝛtet. Ad vehemeniia pertinent imp:o Pauc. 82 cu filiis eon ſi patres ⁊ matres ſutve bitas ⁊ impo:tunitas.erum impꝛobus nu E u ſnbditi Kplaturudeles vero ecotrani & qui nimis feruenter rem aut negocium Parne ſunt quibus carnificina hominũ nõ ſolũ agit vel aggreditur.impoꝛtunus vo ꝗ ꝓ⸗ MWen tolerabilis ẽſeg etia placet. ppter quod? lirum et tedioſum in alterutro ſe erbtiba Wnn crudeles dicunt a ferenitate eoꝝ. ꝓprqad Interdihute impoꝛtunus dicitur hoc eſ ren andeles dicutur q cames crnudas cum opoelunitaté loci vel tpis nõ expectas hic lr ipo ſanguine comedere cõſueuerũt. v! a galit impoꝛtunus dicit: quaſi in poꝛtavide nde negiej ij eulione nõ abhoꝛrent. Hoꝛi licet afſidens vel obſides ill cum quo ei una mediũ huanitas ẽ velut inter beluina fe⸗ agendũ aliqð negociũ vłegrediab iſpo i an itate et muliebꝛẽ hac z efeminata miſeri velingredi ad ipᷣm intũ in es ẽnõ ſines. ſner coꝛdiã hoc ẽ miſerendi infirmitatẽ. Helui , /„ HNona ẽ atelioſitas ſeu litigioſitas 21 y ſenen nu guippe omimõ ẽ ⁊ inhumanũ effuſio/ pecillitas ſiue imbellitas. mediuie daʒ nuzd⸗ nẽ humani ſanguinis nõ hoꝛrere.multo⸗ iuſticia. ontecioſus em ſiue litigioſus ?: N limg, mn gi etia et facere er etiam ꝓcurare. In qui modis omnibꝰ vult vincen:fiuè per pni ſia humanã aut rectitudinẽ muliebꝛiier fraudes ſiue pclamoꝛes et iurgia. Imbe⸗ nlle miſereri. Quinta vo cotrarietas inge cillis aut ſiue inbellis. nec per equitate, övæ eAueſlam * alz eicis ſiue inerda Nuida ein verifate atz iuſticia vuit nincere nlobune ant da utel funt. vt nunq; ceſſent a ſcu⸗ recũ poſſit ſed magis ſuſtinet r eligit ub enine dalis alioꝝ. ppᷣe quietis ⁊0 liene pꝛoꝛſus ei Srebenareer eniamn reſiſtere. Medi⸗ Btſil ipacieteslad liteg et ↄtetiones. adi urgia aut hoꝝ ẽ iuſtus qui nõ niſi iuſte vult qo NWE paraliſſimi. Alif ero adeo inenes ⁊ deſ ad ſe pertinet obiſere. ſicut pcipit dñs. le hdan reVsbellione et contradictiõe.quaſcũq; dei Decima ẽ ſuperbia ſᷣm pꝛimã ſui ges; ittme dtumelias quaſcũq; animarũ pditiones qᷓ ẽ dominadi libido:et ſeruilitas. Hmõi bnni ſire ſinẽtes. vnde et deſides dicunt qſi/ gcnim ſupbie ꝓpᷣa operatio eſt velle ſuus ummnni de ſege ſue quietis inauellibiles. et iertes pereſſaſlijs ⁊ dominari.Seruilitas vero iſnitn quaſi paci ſue ⁊ quieti inperẽtes velut ei⸗ Ppꝛie vicin eſt quo ſeruitus etiam turpis Ecthei lem infiyivel alligati. Medin bmoi gna ſeu vilis amatur ac tolerat.quod vicium „emti uitas ſiue ſtrenuitas. Onauus ei ſiue ſtre euidentiſſimũ ẽ in gente ſarracenoꝛuʒ ni⸗ tan ee nnm u c qui nec inquiete ꝓſequit᷑ ſue erean groꝛũ qui ſe vedi et venales vt animalia t tur officiũ ſuũ nec inercet ſeu deſidioſe de bꝛuta exponũt.nec aliquid eſt qð ꝓ dñis ſggin nit. Serta animoſitas et puſillani ſuis eos vel pati vel facere non piacet vel nvinti Auss boꝑ mediiſ quanimitas ſiuema, jaltn recufant. Hoy medti eſt eauale nendg „ * 8 „● ⁵ fecedit babere. pmõi em bomines indi⸗ uenienti W ogecima ? elatio et deiectio.Eſt auteʒ ela 0 cxxix as.qua qui pᷣditus ẽ nõ ambulat in ma homines ceri ſtatura ſint parui grues gnis et mirabilibus ſuper ſe. Nec exaltat aut etiam cui videntur. deiectio vo iſta animã ſuam ſuper natura ſibi coequales depꝛeſſio ẽ animi infra ſe eouſq; vt longe et pᷣſentis miſerie cõſ oꝛtes quoſcunq; ho mino: ſapiencia bonitate virtutibꝰ videa mines. Et vocatur iſta eqlitas humilitas tur. Mediũ autem hoꝛum humilitas ab humo qua vᷣe humilis ſemp babʒpꝛe terclg e que ẽ conſiſtencia in gradu ꝓpꝛio otculis humũ ſe eſſe ſempꝑ cogtians. Quẽ et infra limites bonoꝛum ſuoꝛuz. Tre admodum abꝛabha in. xviij. DGeñ.dicens./ lecicha elt inanie gloꝛia et eius contrari Adhuc loquar ad dominũ meu cum ſim/ zumq ẽcõtumelioſitas. Quidã em̃ adeo puluis ⁊? cinis. Iſti aute infra humũ ſe de errauerũt amoꝛe gloꝛievt de veritate me pmunt dũ humo id ẽ hominibus tam vi ruoꝛum non curent omnino. ſola opinio liter ſe ſubijcit Undecima ẽ ambitio ne hominũ? munuſculis vane laudis cõ itas et vilitas. Ambitiolſitas aute appe tenti. ꝓpter quod et chymeras eos irriſo⸗ titus honoꝝ et diuiciarũ ꝓpter ipas. CõO⸗ rievocare conſueuimus quoniam opina trariũ eius eſt fuga et reiectio eoꝝ ſimilit bilia ſunt tm̃ hmõi homines no in re ſed ꝓpter ipᷣas. Sicut em̃ quidã eouſq; obce in opinione ſolummõ conſiſtentes.ete cati ſunt ꝙ honoꝛes et dignitatesvident non refert an vigilans quis credat mẽda eis ppter ipᷣas deſiderabiles. Sic⁊ ꝗdaz cium an illud ſompnietinõ magni et eſſe adeo ſibipᷣis viluerũt vt ipas ꝓpter ſe re⸗ boni ſed ſompniari ab hominibus tales pudient ſeu recuſennõ ꝓpter onus atq; eſſe gloꝛiant LContumelioſitas vero in id ignominie deuenitvt nec de pꝛobꝛis aut gnitates et honoꝛes quibus ſe adeo indi obpꝛob:ꝛis necde fama iraſca ſur aut do⸗ gnos reputat. vt eas oderint ? boꝛreſcat. leat cru delis contra ſemetipᷣm ſicut ait ſe⸗ et hon ouon mediũ ẽ ſimiliter humilitas neca. Crudelis inquit ẽ qui famã negligit alia qua collu oneribus eon ſubicif. Et eteccleſiaſticus contra hoc. Curam habe nihilominus ipe qintu in ſe ẽ enppt ſe re ꝙ bono nomine. augꝰ. vita neceſſaria ẽ cuſant᷑. Et qui hac bumilitate pᷣditi ſunt nobis ꝓpter deũ.fama ꝓpter ꝓximum. ponon altitudines obpobeij ſpectacula Apoſtolus autin. ij. pᷣme ad thymolheũ reputant.et cũ honoꝛatur ab hbominibus ſpecialiter dicit de epiſcopo. qꝛ opꝑtet euʒ nò honoꝛaniſe gandent ſed illudi ſbi po teſtimoniũ habere ab hüs qui foꝛis ſunt nus dolent. Uleriſſimũ em eſt illud beaai diu hon p̈cellencia eſt. qua? chymera Berñhar.quia omnis purpura illuſiõis lis illa vanitas fugitur et ignominoſitas Epoſtq; dño hieſu in purpura illuſum Y¶. declinant de qᷓ Eccłiaſticꝰ.xxxiu. In om̃i Cui addimꝰ ꝙ ſimiliter omnis coꝛona et bus operibus tuis pcellens eſto. Eſt aule omne ſceptrũ regni illuſionis ẽ poſtq; re⸗ hec pᷣcellencia ſoliditas meniis qua ⁊c ves gi gloꝛie in illis ülulum ẽ. Elatiois an et nomẽ ſiue veruas et fama ſeruat. Qui ſiue deſpectus alioꝛũ et indignatio quan famajnon curent. quid vero adeo fame doq;. Eſt enim aſpernatio motus in vili inbyant vt ꝓpter eam negligant veniate s ẽé. Indian er Decimaquarta eſt arrogancia ?⁊ eius taleʒ in eo ꝙ vilitas ẽ. Indimatio vero Indimatlo vero contrariũ quod aliud nomen notum no habet ſed derogancia vbbrogancia co⸗ periculũ qð in eis eſt annexũ.ſed quia di ⏑ motus in indignuʒ ꝓpter indign Quaãdoq; etiam ꝓueuit ex dignitate.qua ſſime dici poteſt. Eſt autem arro gnant et rebus indignis ſe. Et bominib?ꝰ gancia de viripus vel merin erectio im⸗ ndig ESt hominib moderata qua ſibi quis aſcribit quod ſu quibus maioꝛa fieri vident quã dignitas meritis ſuis ad eis nõ eoꝛum requirit. Indignat᷑ etiam ꝓ eo um nõ ẽvl deberi meritis ſuis að eis nõ eiſdem nõ fit quod dignitas quae babe debeltur, Contrarin vo vicin ẽ quo de ꝝ/ n ribus ſuis et meritis ecõtrario quis affici re credunt requirit ex arrogancia. Simili ter vtraq; ſarchpegc⸗ ſacergam mmüi tur. minoꝛes ſemper iuſto reputansvires eſt ante; Juas et merita. Et hmoi homines ſunt ſp Kenattoangmiin allum vanlalis eo de et ua annllares ſine adnchilam tes d, uſq; vt alij parui eidem videat. quemad auid agut boni. quicquid ſuũ eſt alienis modum erſtentibus in monte alto vetur viribug ſemhans meritis tribuentes Du re excelſa qui ad terram unt, licet magni ingreſſibus rex ſa animo deliciut. deſicis „ BDe tes pꝛiꝰ ab onere quã illud ſuſcepint. Iſti quadoq; nec deuʒ audent rogare. vt eos agiuuet ⁊ miſeratur eoꝛũ eduſq; paruipẽ Qdunt pces.vt deũ ad eos reſpicere nõ cõ⸗ fidat. Hoꝛu vition medin modus eſt ſiue mMenſura qua ſeipos ⁊ ſua viri boni vera Liter meciunt᷑.vt de ſe nõ ſenciat vltra qͥʒ ſint nec infra ſint. Nec ẽ cõtrariũ qð di cit Bꝛegi ſuꝑ Job.qꝛ hoc ꝓpꝛiũ ſpeculum Iolet eẽ bonoꝛũ vt de ſe ſenciant infra ʒ ſint. Senciant in; intelligencie.id ẽ time ant nõ vt certũ aſſerant.iuxta quod alibi Dicit. quia bonarũ mentium ẽ ibi culpas agnoſcere vbi culpa nõ cẽ. Agnoſcere inꝗ; id ẽ uimere dubitare non ꝓ certo hr̃e qð ẽ ꝓpꝛie eius vicij qð cõtrariũ arrogacie di⸗ Decimagqnta ẽ audacia et timi imus. ditas quas ſoꝛte dicet aliquis animoſita tẽ et puſillanimitate ſed reuera differunt. Alnimoſus em̃ ẽ nõ ſolu feruens ſed et ꝑ⸗ tinar in magnis aggreſſibꝰ atq; ꝓceſſibꝰ ⁊ hoc cõtra rerũ ipaꝝ magnitudinẽ. wa⸗ gnũ em̃ ꝓpꝛie ſiue magniticũ intẽdit ani⸗ Moſus ⁊ ideo vincere magna ſinis eiꝰ eſt Audarx vero ꝓpᷣ̈e cõtra pericula ſe erigit. ——— 2Z in ea ſupra le impingit.Cimiditas vero Jſuga. eſt et reſilitio a ꝑiculis facile euaſibi libꝰet etia ab hijs que pericula nõ ſunt⸗ ẽ ſilis vitio qð vmbꝛacitas vocat in egꝗs. ſicut in pſal. repidauerũt timoꝛe vbi nõ erat timoꝛ.Et leuitici.xxvj.TCerrebit eos ſo nitus folijvolatis. Decimaſera impa iencia ⁊ impaſſibilitas. Poꝝ mediu paci Hencia. Impacientes em̃ ſunt nõ ſolũ ꝗ ali enas iniurias vel cõtumelias pati nolũt: h nec etia ſeipᷣosvel ſua paciunfiquapꝛo pter et ſue paupertaii et ſuis quibuſcũq; moleſtijs iraſcunt/ qð eſt mirabili⸗ ipiꝰ impaciẽcie ſueimpaciẽtes ſunt. ꝓpter qð Dirit plato. delierit ſibip̃i iraſcit. Secito au tẽ quia eſt impacienci cõc quaſi teneritudo coꝛdis qua faciliter leſi⸗ bile ẽ a moleſtüs. videlicet a laboꝛibus afflictionibꝰ. Iſta autẽ impaciẽcia de qua — S& . / –— Quia iracũ dus cũ alijs iraici lia in vi cõcupiſcibili ⁊ ẽ ₰ Hic agim? ꝓpᷣe ꝓuocatur ininrijs ant cõ Aumelijs in eo ꝙ iniurie aut contumelie. ⁊Z motus eius non ẽ doloꝛ qui eſt ingꝗſitoꝛ ſolacij ſiue mitigationis. ſed ira ad vindi ctam wvin dicari em̃ querit ꝓprie hmõiim paciẽs. Impaſſibilitas vero hec quaſi in⸗ ſenſibilitas eè adin YRa iurias et contumelias. nec eſt ſicut virt⸗ illa que pᷣdicatur pꝑ hoc nomen mitis. Witis em̃ piacide excipit in virtutibus iurias nõ inſenſibiliter et eſt virtus in ira ſcibili tamen habet ſibi reſpondentẽ invi cocupiſcibili.que moleſtias ſimiliter pla: cide recipit.hoc ẽ molliter ⁊ abſq; leſione oloꝛis. Scito autem qꝙ impacientia hec de qua hic agimus idem eſt ꝗ; iracu⸗ dia. Uerũtamẽ nominatio inpaciẽtie re⸗ ſpicit ad irrogatas iniurias quia pacies q patieudo dicit᷑. Nominatio vero iracũ die nihil innuit de paſſionibꝰ. Jracund⸗ enim eque iraſcitur benefaciẽtibus vt in⸗ luriantibꝰ et hmõi homines mulii indi⸗ ſtincte impaciẽtes vocatur ſicut iracũdos BSepitimadedma coôtrarietas ſcom quoſdam pᷣſumptio et deſperatio.Eſt au Rem pᷣſumptio nimia cõſidencia.deſpera tio vᷣo diffidencia eſt.mediũ hoꝛum ſpes 7 ud qᷓ; inniyio ſiue affectio. qua quis innii tur vel vitibus ſuis vel meritis.vel milleri coꝛdie dei.velalij cuicunqʒ.Et eſt pꝛelum piio viciũbonum timoꝛẽ euacuans.que⸗ admodũ deſperatio et diffidencia bonaʒ fiduciam ⁊ ſpem bonain Deſkergtiaci fulcimentũ om̃e ſubtrahit et miſericoꝛdie dei et mgritoꝛũ.nec animaʒ inniti ꝑmituit alteruter eoꝛũ vłambobus.uapꝛopter euacuat dei miſericoꝛdiã in caſu iſto. ſic ⁊ pᷣ̃ſumptio bonum timoꝛẽ enacuat ⁊ ideo dei iuſticiaʒ. Manifeſtum igitur eſt. quia e anobicla contra dei pogidare pugnat Quaſi em̃ due partes diuine bonitatjqn tum ad effectũ ſuntiuſticia⁊ miſericoꝛdia eſe fiducia moderata. Nec ſpes eſt ali⸗ ipᷣius. Quia igitur altera videlicet pᷣſum⸗ tio alteram.id eſt iuſticiã. altera videlicet deſperatio alterꝗ.id ẽ miſericoĩdlam eua cuat.Euidẽter cõtra dei bonitatẽ pugnat Et quia vniuerſevie domini miſericoꝛdia ⁊ veritas ſunt.vias eius ad coꝛhumanũ ſiue coꝛdig humani ad ipᷣm obſtruunt.et obcludũt quare deũ a coꝛde humano in ubitanter exclugunt Decimaodaua Aeuitas ſiue incõſtancia ⁊ plinacia.Medi m autẽ cõſtancia ſiue pſeuerancia.leuis em̃ ſiue inconſtas eſt.qui facilis nimis ad aggrediendũ ſimiliter ad deſiſteudũ. per tinax gqutẽ ꝗ advtrunqʒ ſurdus atʒ difficil Wea autẽ conſtans ſiue ꝑpſeuerãs⁊ iſta cõtrarietas inuenitur in qualibet virium noſtraꝝ trium pᷣnominatarũ iuxta paſſio ones et diſpoſitiones earum. Quida em̃ nimis faciles ſunt ad credẽdum.ſimiliter et ad diſcredẽdum. Alij vᷣo pertinaces in vtroq;. Similiter et quida nimis fadles indei ſuepobani asen fvein. Ateunch lifcles eo arduis y nioſaclesl Gronieli e . t ottnerat Aipnnncan uuſ Celuie⸗ alpzle ſeſcecori⸗ loen gnincr Ewomnitn ſeizdise Mſewi⸗ dn lnipen Alndln cleu Alelaceni Eo conenc⸗ Wor onpa⸗ tnutt osi Gtirnon egennn atecngies Mliſeemmie uſereno Munnftdn Naäänn icnm bes Mnghn, t. Sl onmdte Poninan rbanctäihet saiun praeertad 1 nmudiici N ctäüheng c Aect eine Maagetren mirii Nrlociwa⸗ Enbe nn ſieini mnoitnal Gin aboniale nuſiinin maun netled,: ufi u gin 2 * i loqui velinuch ei placeat.quidam vero * Al U oſus qui dveneranda ſunt.ꝓut veneran cxxx ad ineundas amicicias.eodemq; mõò ad eaſdem deſerendas quida autẽ in vxog difficiles eodẽ modo ſe habet in magnis et arduis ꝙ quida ad aggreſſus eoꝛuʒ ni mis faciles ſunt. Similiter ⁊ ad deſertio nes eoꝛũ alij autẽ in vtriſqʒ econtrario ſe et per adulationẽ.qð viciũ apud eos ma xime on iber anin ecretarijs ſuis atz domeſticis non intendunt habere oſiliũ ſed conſenlum. Sunt pᷣter has alie af fectiones due que ad vtruq; ſe habẽt. Cũ enim fuerint in materias bonas vicia ſũt cum vᷣo in malas virtutcs. Hee aute due habentes Decimanona irreligioſitas ue pphanitas atqʒ ſupſticioſitas ꝓpha ſunt hoꝛroꝛ ⁊ execratio. hoꝛroꝛ ſiquidem nus em̃ ſiue irreligioſus eſt q nec ſacta ve ſpũalis mali. id ẽ peccati vel vicij. vlpote neratur. Supſticloſus autẽ qui et nõ ſan moꝛtiferi.bonus ẽ ⁊ virtuoſus. Similiter cta veneratur aut colit aut parũ ſancta pꝓ ⁊ execratio eoꝛundẽ. vtpote ſacrilegoꝛum valde ſanctis. HPoꝝ autẽ mediũ eſt religi⸗ ⁊ impioꝝ bona eſt et virtuoſa.Lum vero da ſunt venerat aut colit. Uiceſima ẽ O me ſunt/ ꝛocacitas vo et infronitas no rinitas ſiue canina domeſticitas. Qui⸗ unt diuerſe a vitio impudencie. Peocaci dam enim adeo feri ſiue ferini ſunt vtſoci tas em̃ eſt in verecundia ad loquedũ.In⸗ etatẽ non paciantur. nec eos humana ſo cietas delectat ſicut dicit Seneca. Uita ſi ne cio vita leonis aut lupi c. Quidaʒ vo quibuſlibʒ ſocietatibus abſqʒ vlla di paret ex eo quod legit᷑ Eccleſiaſtici. xriij. Animo irreuerenti ⁊ infrunito ne tradas et innocẽcia que cũ imera puatioe cõ tione ſiue comitancia ſe ymmiſcent vład⸗ a pue unt nec virtutes ſunt nec vicia.cum vo herent.quẽadmodum canes qui vulgali( ter vocant᷑ truanctni q non magis domi nis qᷓʒ alis adherẽt.itavt de qualibet do mo eſſe videant᷑. Mediũ vero ſocialitas. Uiceſimapᷣma adulatio esnoꝛdaci⸗ tas. Quid el adeo moꝛdaces ſuntvt nul ctiones quas ponunt. verbi gracia.ſi pu⸗ — aut peculautis admixtionis /ſequũt fugã vel odium.⁊ erit in vi inqua eſt ⁊ fugai adeo blandi vt vnicuiqʒ loq ſtudeant qd la vel odiũ eodẽ modo⁊ de innocencia.ſi ei placeat.E de hüs quadoqʒ diximꝰ qa . ꝓpꝛie ſacerdotes dyaboliſun:ſiue ĩferna er quedã iuſticie. Nonimat etiaʒ et les. cõmendationẽ quod eſt officiũ mor⸗/ Hnumerat iter virtutes ſanctitas. ouiꝰ opa tuoꝝ ſemp facientes. ⁊ officiũ moꝛtuoꝛuʒ/ ztiones due ſunt ꝓpꝛie. Pꝛima eſt elonga quod a placebo.incipit ſeniꝑ agentesſili tio ab hüs que carnis et mudi ſunt.ſiue li ter moꝛpuos infernales ſemꝑ ſepeliẽtes cita ſint ſiue illicita. Secunda eſt occupa⸗ ſicut wathei ir. dicil veritas. Sine moꝛtn tio in bijs que diuine bonoꝛificecie e cul⸗ os ſepelire moꝛtuos ſuos.vbi dicit aucto tus ſunt. Illos em̃ ſolũmodo ſanctos di⸗ ritas quia moꝛtuos moꝛtuũ ſepelit cũ pec cere cõſueuimus.qui ſeoꝛſũ ſe faciũt a ſe⸗ catoꝛ peccatoꝛi adulatur. Wediũ hoꝝn m cularibus. ? toraliter vacant diuinis ob⸗ tulliũ vere amicicie officiũ ẽſizut ipe dicit ꝙ monere et moneri officiũ vᷣe amicicie ẽ⸗ ſta tamen vt adulatios e careat ammoni — quoniã operatiões iſte⸗ natarũ affectionũ ꝓce x aliquibꝰ nomi tſubiecto ⁊ eſſẽ moꝛ vel dei amoꝛ vel hono. Is autem ita poſitis ⁊ expoſitis re uertemur ad declarandu numeꝝ virtutũ que ſunt ſcõᷣm vim iraſci⸗ tio.⁊ cõtumelia careat obiurgatio. Ui cia.idem ẽ ſemꝑ ſanctitas.quod vl dei ti⸗ ceſimaſecunda aſſentatio et diſcolitas. idam em ab omnibus diſſenciũt. nec ad conſenſum aliquẽ boni induci poſſũt vo omibus aſſenciũt que alies ſenti⸗ re videt. callide ptemptates quid èlij ſen⸗ bilem. rundam.videlicet pᷣſentire quid dñi ſenci trarietatis. nõ eſt niſi vnum medium.erit ant. et hoc vt eis aſſenciant.quod vitium adulatio eſt quodãmodo. Placere empꝑ U s Mominant et inter virtutes puri⸗ 8⁵ in poſitione ſalte m ex parte ſequẽſur affe illam ⁊ odiuʒ. hoc eſt dicere. erit fuga illa poſitiue intelligatur. erit queda iuſticia vł ſequis religioſitas aulẽ idem eſt. Ueruʒ Quia igr manifeſtũ eſt vigintidu⸗ ciant quodeſt ppꝛin vicin aulicoꝛuz ſue as eſſe contrarietates nominatas vicio2n curaliũ.hoc enim eſt ſpeciale ſtudin quo in ea vel ſcm eam. vniuſcuiuſq; autẽ co neceſſario nũerꝰ vᷣtutũ hmõi vigitiduas OQOꝛ ſi quis direrit quia inter album et illud dominis intendunt.quéadmodum nigrũ ſunt multa media rubeũ et viriden ecõtrario fuerint.pꝛoculdubio vicia peſſi fronitas vo ideʒ ẽ qð infrontitas.ſicut ap ritas eſt vel fuga vel odium maculaticis virtutibus Be oerſie ia multa hmõi. Rñdemus noniaʒ al⸗ vel derogatio vel in aliᷣ leſio Cauſa ve polbit al et nigrum nõ dannelm pkflultare ro ꝓpter quã diſpenſatio ſic facit.pculdu aie Idrſferr indigencia, Intelligentibus dut facile ẽ vi biovt iuſtum ſit quod indulgetur alioan ofin, dere. Inter ſupfluu em ⁊ diminutũ.non ẽ non diſpenſatio eſt ſed diſſipatio. Am ſnialup niſi equale ſiue cõmenſuratũ. Sitmilir in lius. Memo dubitat qn contranum mi Kunon ter parũ ⁊ nimiũ non ẽeſt niſi ſat ſiue ſatis ſericoꝛdie iniquitas ſit et iniuſticia. quare 1chpot Eagle aut et ↄomeſuratũ Zſatnõ diuidunt ipᷣa miſericoꝛdia iuſticia eſt. Amplius ſis Wan E ncialit᷑ ſʒ qſi pꝑ accidẽsvidelicʒ ꝓ diuer Jus naturale indubitater totũ ẽ equitas. ncung ſte lubiectoꝛi gꝛ ao Eſatleyni ſubiecto Miſericoꝛdia ergo naturalis eqꝗtas ẽ: qñ roppo⸗ no ẽ ſatis alij in cibo potu veſtitu æ aljs. tofoꝛtius ergo gratuita miſcdia equitas liilrin⸗ Mediũ vero albi et nigri eſſencialiter di erit. Ampli⸗. Quid erit miſcðia nin fi oline 2 niditur. videlicet ꝙ diuerſitate cõmixtio⸗ atequalitas: de qua apoſtolꝰ in ᷣme ad ſiuſzin num ipᷣoꝝ et qua media cõponuntur.et ſi Coꝛꝝ.vij.Miferi em ẽ hanc equalitatem fa Colcpelo unt. Oſi dixerit ꝗs gaa parcitas et lar cere. Eſt enim miſcia velut fluuius inun D Nℳ gitas duo ſunt media inter ꝓdigalitaten dansz inundatione ſua loca vacua circũ ideſceni et auaricid. Similiter iuſticia et miſerico adiacencia implens donec adequantalti olnest dia atʒ eqtas inter duas iniqtates quari tudini ſue. SDic miſcoia cũ copioſa fuerit D altera ᷣm ſupſluitatẽ.ð altera ſcoᷣm indigẽ⸗ et exuberans vacuitates et indigencias: bliefne ciam. Reſpondemus dqa vnũ ſũt ſub inundancia beneſicioꝝ implet argg ſchenats iecto et eſſencia parcitas et largitas ſed ra munione omnes indigentes ꝓppᷣo ſubie⸗ g ſteſieſee tione ſine relatiõe ſolũmodo differentes cto adequat.Sunt igitur in vniuerſo Gkieben Parcitas em̃ a parcẽdo ſeu retinendo be virtutes iſte vigintidue adiectis aut dua⸗ liaun nẽe.largitas vero a bene largiẽdo. Exiuſdẽ bus de abus vltimo ſecimꝰ mentionem. ſaifeiͤcin enim virtutis eſt bene retinere et bñ largi vigelicet quarũ oꝑaniones ſunt execratio fündnn rni. quemadmodum eiuſdem ſobꝛietatis et horoꝛmaloꝝ. erunt omnes ſumul ſum timin eſt bene abſtinere. et bene ſumere cbum pte viginiquatuoꝛ. Clicia vero eiuſdeʒ vi nhuügen bene id eſt virtuoſe ſeu laudabiliter. Sic ſiue ſcõᷣm eandeʒ erut quadragintaqtu⸗ ricbe idem ſunt iuſticia et miſericoꝛdia et equi⸗ oꝛ et duobus illis adiectis quadraginta⸗ mun aus in pᷣnominato caſu. Sed quando me ſex. Execratio em et hoꝛroꝛ licet male non ſotbin Arita inntũ merita dant canſam opi. dich dicunt ſcoõm ſ. upfluitatem ⁊ indigenciã. ? ingan turopus iuſtũ. Hoc eſt equale meritisvel ideo neutra earũ facit cõtrarietate.⁊ her Hubtin reſpondens cum vo miſeria dat eidẽ cau eſt cauſa ꝓpter quã numer⸗ earũ ice eſt igt n ſam dicitur opus miſcdie. wiſeria enim ? get numerus virtutũ oppoſitarũ id eſtbi crmini cui opus interdũ debertur ſicut et meritis nariꝰ ſiue duo. Si as aur dſrert auie Ouan Dicut enim dandum eſt vel benefacien⸗/humilitas vinꝰ eſt vna ſpecie necvintc fün dum eſt cuicũqʒratione meritoꝝ. ſicet ra⸗ Otur. Scito quonia errat bomo binien alcee tione miſerie.Et ſicut debitũ eſt vel debe: declaratio eſt hec:qa cum humilltas⸗ſn i udl tur opꝰ cuicũqʒ ex meritis.ſic et ex miſeria perbia ſimpliciter ⁊ totaliter ED int nirnne gorrerr E D in qua eſt. Nihil em̃ iuſtius eſtvł magis ⁊ dicatur ſupbia ſm ſupfluitatem: nene iri ur dn debitũ vel diſtrictius a nobis deus erigit contrariũ q; dicitur m diminutio 3 Cken qᷓ; miſereri nihil gerizvindlicat qᷓ; ei? cõ diuidaturviuq; in anq; ſpecies:quarum akt trariũ.ſicut euid &r apparet ex wat.xviij. bine et bine dicũtusſm ſuꝑfluitatem ⁊ di ſulen⸗ Ubi etia remiſſa repetita ſeruo nequã. ꝓ minutionem ita vt gnaz actan cantan uonin eo ꝙ conſerui ſui noluerat miſeren nibll etates. Impoſſibile autem ſit vna ſpeciez ümrc etia iuſtius ẽ qʒ miſereri.Et ſi quis dilige⸗ numero mediam eẽ.plurin hmõi conira ſeſnenln ter attendat. pie ſubuentiones non ta da rietatum: humilitas vero euidenter me⸗ unenb tur miſeris ꝗ; etia reddũtur. Unde ⁊ qui- dia ſit in ngulis hmoõi contrarietatibus einen dam elemoſynarius increpabat panpes neceſſe kuidenter humilitatẽdiuidi in qn Ugesdin de beneficijs elemoſynaris/eidem gras q; ſpecies. Alioꝗn vna ſpeces numeroyt uen agentes dicens.tace noli mihi regraciari. dinm⸗ eſſet media multoꝛũ contrar oit. Kaipn gꝗa nihil do.ſed reddo tibi tantũ quod tu Impoſſibile autem manifeſtũ eſt multo ſuſt um erat. Hoc aũt a nobis ſimiliter di rũ terminoꝛũ directe ſibi oppoſitoꝝ idem Uun⸗ cũ eſt et a multis pꝛudentibꝰ dicit᷑.quia e nedius Si eniʒfuerinta btermini ſackre diſpenſalio illi⸗ eſtnon iuris diminutio: dno in eadem recia linea conſtituti.cet d. ihien „ * — ●D dſh omm ſct nidt Kitniii aVfi ſuloan Merkkenk Ncens Nunzende onesſuntcgenn konmmesſini CNncnee ſeteſggne Adonbfin anbin u cxxx/ vo eiuſdem̃ ſuppoſiti et directe oppᷣoſiti. impoſſibile ẽ idem punctũ mediũ eſſe int a exc.⁊ ĩter b et d. SRimiliter aũt ſe habẽt oppoſitione et rectitudine ſpuali eque di ſtancia ſupꝑbie ſpecies et vicia eius oppo⸗ ſita pnominatis terminis ſequi diſtancia et oppoſitione ⁊ poſitione pᷣſcripta diſpo ſitis Manifeſtũ ergo ẽ humilitatẽ diuidi in quinq; ſpecies iuxta ſuꝑbie ſpecies⁊ vi cia oppoſita earũ. n vi vo cõcupilſci bili ſiue m ipᷣam nõ inueniret᷑ niſi amo ⁊pdiũ.dolòꝛ ⁊ gandiuʒ. ſames ſiue ſitis ſpiritualis atq; ſacitas atʒ faſtidium de „ quo ſupꝛa locuti ſumus contrariũ.cui fa⸗ — „ ſtidio cõtraria ẽ fames et ſitis.que non ẽ B ☛ P niſi deſideriũ.ꝓut hic intelligimus.alias vero fames et ſitis ißm donum ſapiencie ſunt. Inueniuntur ergo in vi concupiſci⸗ bili ſiue ᷣm eaʒ ſex numero virtutes.vide lice amoꝛ ⁊ odiũ doloꝛ ⁊ gandiũ.fames ſiue ſitis ſiue deſideriũ.Et eiꝰ contrarinʒ. qð eſt vel bona indignatio vł bonũ faſti diũ.qua vel quo mala velut inmũda vel noxia reüciũtur quare virtutes duaruʒ vi riũ in vniuerſo nõ ſunt niſi triginta. Spẽ em̃ ⁊ timoꝛẽ ſiir ⁊ honoꝛẽ in den nec non et pudoꝛem inter virtutes quetunt virtu⸗ tis iraſcibilis. Jam nominauimus et numerauimꝰ qꝛ vero virtutes ᷣm vim xja tionabilem nõ ſunt niſi quinq; vt ia oſtẽ⸗ dimus erunt virtutes omniũ viriũ in vni uerſo trigintaquinq;. Si qui it quia numeroſitas iſta nõ eſt me en⸗ neg aut cõpationes no impꝛobabilit foꝛ ſitan nec; abſqʒ ratõe hec dicet. Lum em Anentare ſed ſᷣm rationes Babbi, ex medio ſiue ex fine. Quare pꝛudencia vna ẽ mentẽ humanã illuminãs.firmans et armansoeritate qualiber ſalutari. nec diuerſificat eaʒ diuerſitas veritatũ hmõi quoniã deſurſum eſt pꝛudencia et nõ ab ipis ſicut iam ſepe tetigimus.Et etia ſiſe⸗ queret materiã ſuam pꝛu dencia.materig eius non eſtveritas inquatũ veritas ſed ĩ qntum ſalutaris. Salubꝛitas autem eaʒ nõ diuidit.quia nec ipᷣa diniditur. quoni am ſalubꝛitas hec efficiencia ẽ. vel effecti⸗ uitas ſalutis ſiue materialitas quod veri us eſt ſalutis vtrũqʒ tamenverũ eſtſʒ mo do diuerſoveritas em̃ ſalutaris quodam modo materia ẽ circa qua⁊ de aua eſt cre dulitas fidei. Et alio modo eſt cauſa effi⸗ ciẽs motiua virtutis intellectiue noſtre et effectiua quodamodo meriti. meriti inq; ſalutis.Motus enim ſalutares res moue tes quodaãmodo efficiũtvidelicet occaſio naliter.licet ſpiritus ſanctus eoſdem pᷣnda paliter effciat. ꝙ/ Hec ergo ratio non ni hil ꝓbabilitatis habet ad oſtendendum quia vnica virtus ſpecie pꝛudẽcia ẽa ma⸗ teria circa quã cadit omnis eiꝰ operatio. et cuius pꝛudencia ſciencia eſt viuax ei vi ua veritas eſt ſalutàris. De credibilibꝰ? ei veris ſalutaribus ⁊ ſalubꝛiter credibilibꝰ pꝛudencia eſt ſalutaris. viuax et viua co⸗ gnitio. Eodem mndo ſe habet de iuſticia ectemperancia. de rebꝰ enim que ad nos et alterum vel alios perunẽt hoc ẽ in qui bus contingit eſſe alienuz nocumentum u detrimentũ. Fraus dolus et hmoõi iu icia nos expedũ et dinigit. neceſſe em ha emus iuſte agere cum quolibʒ alio. hoc vera ſalutaria liue ad ſalutẽ noſir ptin⸗- eſt ius ſuum vnicuich reddere.et ius alie⸗ cia in hoc vniant᷑ vt cõmunicẽt ꝙ ſaluta⸗ ria ſiue ad ſaluteʒ ꝑtinencia ſint. ⁊ hocſit potiſſimũ ac pᷣncipale ꝓpter qð cognitio eoꝝ querit. laudatur ⁊ a de gacceptatur. merito videri poteſt yna eſſe virtutem ſo lũmodo q de eis aułLirca ea eſt.inqntuʒ talia ſunt.In vnũ enim inqntũ vnũ nõ ẽ niſi vna vel appᷣhenſiovel affectio.vnum vo ſine dubio eſtverũ ſalutare inqniũ ſa lutare. Nec veritas em nec ſalupꝛitas in⸗ qñtũ tales diuidunt᷑ aut diuidũloubiecta ſua. Quare vna ẽ virtus cuius operatio cadet ſuꝑ verum ſalutare inqntũ verũ ſa lutare.ſiue ſit ſalutare inicialiter aut radi caliter aut funda mentaliter.aut finaliter hocẽ ſiue inicians ſiue radicans.ſiue fun gans ſalute ſiue vdirigens eam ⁊ adiuuãs — „ num in nullo ledere. Nemo autem du⸗ bitat multa nos debere alüs.et multa no bis agenda eſſe cum aliijs.quare neceſſa⸗ ria eſt nobis virtus.que nos in hijs diri⸗ gat.et a malis aliena iniuriarum nos cuſtodiat et ꝓtegat. Ad hec autem omia ſufficit iuſticia vna per ſe.Cui em̃ dubiũ ẽ vt neceſſe habeamꝰ iuſteviuere.hoc ẽ ſine vſurpatione iuris alieni atqʒ leſione.Ju⸗ ſte inq; ad alterum et ad omnes alios qͥ̊ſ cunqʒ. qJuſticia ergo neceſſaria eſt nobis ſunt ⁊ alie res ad nos ſolummodo perti⸗ nentes. ſicut ſunt victus veſtitꝰ et que ad illos pertinent neceſſaria eſt nobis virtꝰ que vitam noſtra dirigat et decoꝛet in hu iuſmodi et hec vſiato nomine vocat᷑tem v in Fnrrale ad alterũ pertinentes.quia o Oaduerſa. vt paupta Be perancia qua ſine exceſſu rebus hmõi vti mur. Intemperantes em̃ ſunt ꝓ pꝛie ꝗ in hmõi excedunt ſicut ſupꝛa doimus exver bis ſenece.quia temperancia eſt ꝓpꝛie ne quid nimis. Guloſitas em et ebꝛietas bal neoꝝ et vngentonveſtimentoꝝ ⁊ ſtratuũ necnon et habilaculoꝝ vaniſſime delicie intemperancie ſunt et vicia pemima. Pãc virtute ſacra ſcripiura celeſti magyſterio edita et conſcripta ſobꝛietateʒ vocat.viij. Sapiencie et ad Cytũ.ij. Sobꝛietatẽ inꝗt enim et pꝛudenciã et iuſticiam et virtuteʒ docet.Et iterũ. Sobꝛie et iuſte ⁊ pie viua⸗ mus in hoc ſeculo.vocat auteʒ eam ſobꝛi etatẽ quaſi conſummationem ᷓ Uides ergo quia duo vicia ſunt.intemperancia nec poſſibile eſt aliquem peccare niſi alte virtutibus ficere videntur exneceſſitate tres iſtevirtu tes coponere dirigere ac decoꝛare vitam. noſtra qᷓntum ad duas vires noſiras cõ⸗ cupiſcibilem ſcilicetetiraſcibilem. QO⸗ 8O alus nihil ꝑtinet ad iſtas tres. Recur⸗ at qui ita ſentire noluerit. ad v erba Au⸗ guſtini.quibus expᷣſſe ſentire videt iſtas quatuo: de ꝗbus loquimur.non eſſe niſi vnam. ⁊ nõ eſſe eas eſſencialiter niſi amo 4 dixenit ꝗs ꝗa de amoꝛe et odio ⁊ mul rem oꝛdinatũ ⁊ foꝛtem ſubiecto ſiue eſſen cia et veritate. Ratione autẽ ſeu relatiõe Fm eundem Auguſiinũ officijs quatuoꝛ eſſe. ſimiliter ⁊ ad verba Ariſtoł.quibus Dicit. Quia virtutes aut voluntaces que⸗ dam ſunt aut non ſine voluntate. Que que in ſeipſumiet iniuria que eſt in alterũ ſtionem autem baber non leuem. vtrum xi rutro duoꝛũ modoꝛũ et ſecundũ alterum duoꝝ generum rerum que nominauimꝰ⸗ Quare non contingit eſſe vel alia vel plu rs vel alterins generis vicia vel peccata. ⁊ ꝓpter hoc nec alias nec plures poſſibi⸗ les eſt eſſe oppoſitas vel virtutes. Cli dentur ergo ſtabilite eſſe per hac viam iu ſticia et temperancia et hoc ꝓpter duo ge nera rerum bonarum.et duos vſus earũ Dona enim ſunt omnia vel que debem⸗ alüs. vel in quivus cõmunicare debem⸗ pauptas moꝛbi ? vulnera „ Aum illis. Quia vo elſt et terci genus 4 que galpriansrsnuntreg c tulg e ca ſcetes iniuͦrie 2 contumelie likes et bella, labozes et doloꝛes. et nouimime ipſa mòis. Quia etiam ab hijs contingit turpiter vinci et młtipliciter ꝓpter iſta de clinanda vel effugienda peccare. fieceſſa ria eſt nobis virtus qua hec omnia vincã tur.que cõtra hec omnia nos roboꝛet. ar met et muniat.Et hec in.viij.ſapiencie vo catur virins. nunc autem cõmuniter ſoꝛ⸗ tiludo. Hec autem eſt qua ommia terribi⸗ lia pᷣnominata vi cuntur. ꝓpter bona er 90 vel que debemus alis vel que cõmu⸗ nicamus cum alijsẽ neceſſaria iuſticia/ ꝓ pter bona que noſtris neceſſitatibus ap⸗ plicamus tem perancia/ ꝓpter mala vero que nos frangut atq; deterrent foꝛtitud Quia ergo omnes res tribus iſtis generi bus co mp̃ᷣhendũtur Uirtus antem ẽ que nos bene vti rebꝛ et bene ba ere ad ocs res nos facit. Bonus autem omnis ex ne ceſſitate:quia ad eee res bene ſe habet et quibus vtendu ẽ bene vtilur. uare lu neceſſaria ẽ vnavirt omes virtutes duplices ſint ſicut ſupꝛa di timus de amoꝛe odio doloe gaudio er multis alis. Sed et de ipᷣa fide ſimilitooi detur. ſicut em tenemur credere ſalutaris veritatis articulos.ita et tenemur diſcre⸗ dere cõtraria. Qnare ſicut nec neceſſaria nobis pia viuaq; credibilitas eoꝛum. ita et pia viuaqʒ; eſt diſcredulitas hereſum contrariarũ. Juxta hunc modum ſe habzʒ et de alijs Gicut tenetur vnuſquiſq; face re qð iuſtũ ẽ et amplecti.ita declinare q iciũ ẽ et reicere vłhoꝛrere. Si quis volu erit hoc dicere nõ cõtradicimꝰei.verũ diſ cuſſione vel diſputatione hoc negociũ in diget. hoc em eẽ videtur ac ſidrceret᷑. ꝙ us ſeu potencia natu ralis calidolad repellendum frigus ⁊ alia ad faciendum caloꝛẽ ⁊ ſiles geminatioes ſen duplicationes ẽ innenire in numeras per quas eẽ friuolũ dupꝑlicare ſic virtutes Nuod autem verius videtur in hijs ẽ vt ſit nnmerus virtutum ſieut poſuimꝰ. nec Eneceſſe exemplum vt amoꝛ alicuius aut odium contorij duevinutes ſint vel duo vicia. licet poſſibile quãdoq; ſit ita eẽ. Ex amoꝛe enim alicuiid expellitur eius otra rium et hec repulſio ſemper vocatur odiũ ſicut eſſectus plerumq; nomine cauſe.Rę pulſio enim et ſeparatio ꝑ ſe effectus odij ſunt.⁊ ideo cum ex amoꝛe ſunt.licet ꝑ acci w dens a ucodium vocantur pᷣdicto tro 0 po. Fodem modo diſcredere hereſes ex ipᷣa fide poteſt eſſe et poteſt eſſe er alia diſpoſitione per ſe. de qua et ſilibus meni to dici poſſeteas nõ eſie virtutes ⁊ hocẽ. quoni non ẽ finis eoꝛum per ſe niſi decli natio malo:um. declinatio autem malo⸗ ao tame ſeappa ſtooret lerepitt ſeſune uzlen nnudin bocln ſroch. ſosp⸗ ſar. E⸗ usn Point gogite Capla Hoonyt lyrmnaona eribofn Mnside Ncandetr tionen fniamn fmilan Rdemen Posir atyin ſcbi . 9 ch HGeimmnn buͤraie kymulzon ſibdehene heltioani leclicire, ſerdgnon Funben nne mril nginten enzla citzen Anbni konnoin ſtihgteiin n hin Adenn N Sſſesni⸗ nſchie SS ent t eſeninſbi ungga dſabiecbic neaule ſans müoficist epoluntar l nonlerent Sirlaak nuedante Nenius Ml Genocunt umngigfe⸗ iudeinn; lioteboeat euglint 5en potenddr ndunfigti⸗ esgenmnan Neniein usd Wbaneſene nen ttbin nſonwin grinti,li nimintci Nanüantnu,, ama⸗ riul E — — — S= —- O . cxxxij rum nõ facit bonum p ſe.ſed per ſe deſen dit a malis atʒ malicia coꝛ humanũ.qua re apparet eas ꝓpᷣe non eſſe bonitates ⁊ ideo nec virtutes. Si quis autem eas di⸗ cere virtutes voluerit.quia directe cotra⸗ rie ſunt vicijs et directe contra ea bugnat eaq; rectificant. Deinde roboꝛant. armat et muniunt mentem humanam non con tendimꝰ de nominevel nominatione hu iuſmodi. Sufficit enim nobis qutum ad pᷣſens ꝓpoſitum vt rerum veritas cogno ſcatur. Actedendum quoq; tibi ẽ dili genter. quia iuſticia ?⁊ omnes alievirtutes quas ſupꝛa nominauimus et numeraui⸗ mus in hoc ſemꝑ duplicis intentiõis ſue quod interdum ſunt affectiones virtutis concupiſcibilis et interdum ſunt affectio⸗ nes virtutis iraſcibilis quod enim puniũ tur maletfici. vel ex amore pacis et traquil lqatis hominũ poteſt eſſe.vel ex ʒelo recti tudinis id eſt ira ſancta etbona.q iudex⸗ excandeſcit in maleficia et ̃ᷣm pꝛimam in lentionem iuſticia ẽ in vi concupiſcibili ⁊ ⁊ ̃m illam.in ſecunda vᷣo in iraſcibill ẽ.⁊ et ſ̃m illam. et ad hunc modum ſe habet et de multis aliarũ.et foꝛſiran ge omibus nos antvigintiduas pᷣnoĩatas orietates accepimꝰ ſᷣm intẽtiões ꝗbꝰ cõgruũtvᷣtuti iraſcibili.⁊ hocvidere potes ex ſupꝛadict᷑ Oſt hec loquemur de menſuris? omparationibus virtutum tam adinuicem q; advicia Ad natura es etiam virtutes ſiquidem pᷣter numerũ ſequẽtur alie menſure.ct pe numero qui⸗ dem multa pꝛetermittimuũs partim impe ricia deſtientes.partim occupationibus impediti. partim ipſa rerum ꝓfunditate ac multitudine onerati. In hoc tamen de ſiderio et pꝛopoſito noſtro ſatiſſecimꝰ. qꝛ P phyioſophari de hijs volentipꝰatq; valẽ tibus exercendoꝛum ingeniol um occaſio nem. nonullam dedimus viam querẽde inueniendeq; v eritans exercitatis atq; ꝓ fectis aliquatenus aperuimus Scito codem ſubiecto eſſe equales.Cuius et de exygo in pᷣmis virtutes om̃es gratuitas in ie pꝛimo virtutum ꝓ arato multiplex ẽ. et pꝑma a date:e ⁊ fon n ceh it. Quanfum em eſt a parte ipᷣius non eſt inter eas maioꝛi vnus ꝑ omnia in vltimo elongatiõis ab inequalitate remotiſſimus. Quare ſi ẽ in equalitas apud eas erit ex neceſſitate ex ꝑie recipientis.et hoe quidem veriſimile ẽ . — tatis et minoꝛitatis diuerſitas ipᷣe enim ẽ P 9 nobilitatẽ operationũ creatoꝛis nõ intel⸗ ligentibus qucadmodum eniʒ in eadem maſſa quòd aridius ẽatq; tenuiusab oo dem igne maioꝛem caloꝛem recipit.qᷓniia quod eſt humidius atq; durius igniq re ſiſtencus.Sic et in eodem ſubiecto men⸗ tis humane veriſimiliter videt᷑ fieri ꝓ va rietate diipoſitionuʒ ipius. Qui em̃ natu ra iracundi ſunt ad ʒelum rectitudinis et ſeueritatem ſuſcipiendaʒ magis habiles aptiq; vidẽtur q; adviriutem paciencie ⁊ manſuetudinis. Quare maioꝛes illas qͥʒ iſtas recipiunt.Ab eodem em̃ influẽte qðᷣ capacius eſt plus.id eſt maioꝛem influen ciam recipere ⁊ ab eodem agente qð ma gis reſiſtens eſt ſiue minus ydoneum.mi nus vᷣtutis ipᷣius recipit.quare in eodem ſubiecto vittutes pꝛenominate inequales exunt. In quo reſpondemus quia bec eſt obilitas et libertas virtutis omnipoten tis dei.vt ſit iuxta beneplacitum ipſiꝰ per omnia non iuxta diſpoſitiones recipien⸗ tiüuũ. Qui modus operationis nature ẽ᷑/ que ſicut ſupꝛadiximus ignobiliter ſerui liter operatur ſ̃m hocenim aut minimas aut nullas infunderet fleumaticis deꝰ cũ fleumatica cõplexio nullã virtuteʒ anime iuuet. vt dicit Galienꝰ in libꝛo de elemen tis. Judicium autem euidens hmõi ẽ ꝙ ſuꝑbiſſimis et naturali coꝛruptione et adiectione conſuetudinis. magnastags mirificas virtutes hũilitatt obediencie er ſubiectionis ſubito videmꝰ iſundi.cũ ad illas ineptiſſimi ſint. Amp̃. Qñto iſta natura magis iracũda ẽ.tato indigentioꝛ maioꝛi remedio vᷣtutis contrarie.Quare tãtomagis illud ei pᷣſtat miſericoꝛdiſſimꝰ atʒ ſapientiſſimꝰ deus. Ampliꝰ. Si ꝓp hoc qꝛ iracũdus ẽ minoꝛẽ daret ei vᷣiuteʒ de? pacẽcieaut maſuetudinis ꝓpterhoc minus adiutoꝛiũ cõtra omeſticũ hoſteʒ pᷣſtarelqꝛ magis ⁊ maidei eo indigeret ꝓ pter hoc debilioꝛẽ medicinam apponeret qꝛ magis eũ egrũ ant egritudinẽ eiꝰ vide ret foꝛtioꝛẽ.ꝓpter hoc minoꝛem aquã in⸗ funderet quia maioꝛi incendio eũ ardere cognoſceret. Ircũdia ꝗppe naturał ⁊ etiã ↄſuetudinalis et domeſticꝰ hoſtis.⁊ egri tudo peſtilẽs et incendium ſpirituale eſt. Amp. Ex quaãtũcũqʒ puavᷣtute gratuita oteſt ꝗlibet reſiſtere cuicũqʒ et quantecũ Htemptationi ſicut declarabimus in ſe⸗ quentibus videlicet in tractatu de tẽptati⸗ onibꝰ et reſiſtencijs. Non ẽ ergo neceſeᷣe v üi 4 BDe ꝓpter maioꝛes⁊ crebꝛioꝛes tempᷣtatiões maioꝛes aut foꝛtioꝛes infundexe virtutes ſt obnoxi pᷣſertim cum inſfirmitas ipᷣa.i tas atq; facilitas temptatio nũ magnã oc caſionem et adiumentuʒ pꝛeſtet ꝑfecuoni virtutũ.ſicut expᷣſſe dicit apoſtolꝰ in.ij.ad Con.xij. Uirtus in ĩfirmitate ꝑtficitur.⁊ ite rũ.cũ infirmoꝛ luc foꝛtioꝛ ſum. Sicut eniʒ multis obeſt occaſionaliter ipᷣa virtutum firmitas. Sic ⁊ multis ad cumulum ⁊ cul mẽ humilitatis ꝓdeſt ipᷣa infirmitas. Eſt em̃ iuſtus qui perit in iuſticia ſua.ſicut le⸗ git Eccleſiaſtes.vii.Et quẽadmodũ ſcie⸗ cia in terdu inflat ſicut legitur ᷣme ad Co rinth. xi. Sic et v̈tutes ſicut expᷣſſe oſtẽdit dñs in euangelio de phariſeo et publica no quon alter de virtutibꝰ inflatus repꝛo batus fuit.et alter de peccatis humiliatꝰ deſcendit iuſtificatus in domũ ſua quod R totũ expᷣſſe legitur luce.xviij. ij. Amplius vᷣtutes naturales naturaliter equales eẽ nvigdent omnes.vnde em̃ eſſet illis inequa litas. neq; em̃ naturaliter viſus vł'maior vel foꝛtioꝛ eſſe videtur ad videndũ qᷓ; au⸗ ditus ad audiendu.⁊ ita de alis. Simili ler et memoꝛia ad memoꝛandũ ⁊ ymagi⸗ natõ ad ymaginandũ inqntũ eſt dictio a parte ſua.Qõð em̃ plura vel maioꝛa habʒ adiumenta aliqua vis ſiue virtus natura lis.aliqua alia non facit eam debere eſſe maioꝛemnon enim quia claritas pupille in quodaʒ maioꝛ eſt aut claritas ipius ae ris aliquẽ adiuuat.magis pꝛopter hoc vi ſus maioꝛ licet eum videre contingat. ex hoc aut magis eſſe.aut melius videtur er go virtutes naturales naturalit᷑ eᷓles eẽ quare et gratuite.Si em̃ ille ſequunt vni tatẽ ⁊ equalitatẽ datoꝛis multofoꝛtiꝰ iſte gratuite videlicet cum quaſi a ꝓpinquio⸗ ri ab ipᷣo deſcendant. opꝑationibus.ergonec impedimenta de⸗ trahẽt illis vel minuent ipſas. Quare nõ adiumentapel impedimenta ſua ſequan tur.hoc mõ virtutes ſed vnitatẽ et equali „ tatem datoꝛis. O ſi quis dixerit quia xterioꝛa adiumenta aut impedimẽeta re⸗ era non ſecũtur.ſed interioꝛa ex illis em „ ꝓpinquitatẽ.ymmo ↄiũctionem ſui ad il las. Rñdemus qꝛ hmõi adiumẽta vel im/ pedimenta in nullo impediũt vł adiuuã omnipotentiſſima aut liberrimã volunta le datoꝛis earũ neq; hoc attẽdit ipᷣe ſed ſo po deſcendant. Amp̃. ſi adiumẽ ta maioꝛa nõ addãaãtvtutibus.licet addat minnunt᷑ aut augẽtur eſſencie ipaꝝ ꝓpter virtutibus lũ qd expediat honoꝛi ⁊ gloꝛie ſue atq; ſa luti recipientiũet magis impeditis hmõi impedimẽtis interdum expedit.vt mino⸗ res recipiant eas.pꝛopter minoꝛem exerci tationẽ.vt crebꝛioꝛa habentes certamina crebꝛioꝛibus victoꝛis pociant᷑.⁊ vt ſemꝑ ſciant ſe eſe homines rememoꝛates infir mitatem.Et timoꝛẽ dei iugiter in ſe babe⸗ ant.q pene omni hoꝛa patent naufragis et aguntur hoſtiũ iaculis.Et ſi em̃ quibuſ dam virtutibus hmõi infirmitates impe⸗ dimenta pᷣſtare videant᷑.Alijs tamẽèma⸗ nifeſtũ eſt eadam pᷣbere non modica ad iumenta.ſicut apparet euidenter de timo re dei et humiliatione et multis aliss. Ampᷣ. Si hmõi adiumenta ⁊ impedi menta ineqnalitatẽ virtutum efficerent ꝑ ſe et ſola. Illis ergo ceſſantibus. ceſſabil lequalitas. ceſſante em̃ cauſa ꝑ ſe neceſſe ẽ ceſſare eius effectũ. Quemadmodũ&ſ ſante interpoſitiõe terre.ceſſat eclypſis lu ne naturalis. in patria ergo ceſſabit ex ne ceſſitate in virtutibꝰinequalitas.vbi oĩim impedimentoꝛũ hmõi erit cauſa ſublata purga tis et purificatis.animabus huma niset ad puriſſimum nature ſue redactis omni labedeterſa.tam aduenticia q; in⸗ nata. omni naturali admixtione procul ab illis ſeparata.Qõð ſi in patria equales erũt.ſequit᷑ ex neceſſitate et ꝙ in via equa les ſint Pꝛopoꝛtionabilia em̃ generaliter ſunt pꝛemia et merita ſiue gracie et gloꝛie Ut aue eſt ꝓpoꝛtio meriti ad meriiũ.ne⸗ ceſſe ſit eam eſſe pᷣmii ad pꝛemium. verbi gracia. Si duplum eſt meritũ ad meriiũ. erit et pꝛemium.duplum ad pꝛemuʒ eiſi equale equale.cũ ergo vᷣtutes vie merita 8 ſinivtutes vero patrie pᷣmia. Sequiturex neceſſitate in eodem ſubiecto.vt ſicut pꝛe⸗ mia equaliꝗ futura ſunt ita et merita mo equalia ſint Sirtutes autem patrie nemo in telligens dubit n um virtutum.⁊ glolas pᷣſentibus gracis ucceſſuras Amplius. Si ineqles ſunt irtutes gratuite in eodẽ ſubiecto ꝓpoꝛti onabilia ſunt aut merita omnia opeꝝvir tutibus ex ꝗbus ſunt iſta.vt qͥ eſt ꝓpoꝛtio virtutè aa virtutẽ,eadẽ ſit ex neceſſitate me riti ꝙ ex hac eſt ad meritum quod exilla. mpoſſibile ergo erit remunerari aliquẽ eu pᷣmiari niſi ꝓ exigẽcia meritoꝝ qð ita at᷑ operãs illð vitã eterna ſiue pᷣmiũ et᷑nũ. Inequalibus ergo meritis merebiturine eet pꝛemia pꝛeſenti eclaramꝰ.Cũ eĩ om̃i oꝑe meritoꝛio mere Aulaßn ghalbyi⸗ ſecd grae Alend ſtegeia Snn zponione tiolor vinotesec ſan .r Yyonogei ueagons ſemimne ncznin eimoopi geden ad 1ſhimerq Nifrivſch Nt RHun ſemifuün ſe Biaes naornn Pſlei⸗ hong Ueredd ADinen ſußtoedi nüfind⸗ ha g⸗ nunſon bnonichn Cliniroro⸗ poſelegin wonapene lecloe feenecd bcbiantge ?́”M ikesg in eecn umman benrn Ungrne anre iuin. infmun ni. Wisin Nenondit Leuicmae eamtisis mnuncinn Canihist ntarkege Ciaeß nuotociin Gtancaudslde anmnabusin umritlli⸗ m iuumidn ntingenl lnmnten ragnnu, iis en uegelet eniadenn 4aeniund, butionẽ elernã. Si em̃ diceret aligs. re W Kalgs n plura opa bona ad hoc npoſſibile aut ülũ ib'ſiue illa eè ineqlez Attende autẽ radicẽ ꝓbationis iſtiꝰ et vide quia neceſſe e vt vita eterna ꝗᷓ ſanctij zin pᷣmin danda ẽ. Aut ſequit᷑ in meéſura ꝓpoꝛtione ſua virtutes ipas merentium: aut ipſa opa meritoꝛia earũ.quia ergo et virtutes equales ſunt ̃m poſitionẽ pᷣmiſ ſam. ⁊ ipᷣa oꝑa ſiue merita inequalia cuʒ iĩ Pꝓpoꝛtioabilia ſint radicibꝰ ſuis.id ẽvirtu nbus exs 1 arie. erit ipe tã eterna maioꝛẽ ⁊ minoꝛẽ eidẽ reddi. cuʒ vnicuiqʒ virtuti ſuccefſura ſit. et vnicuiqʒ meritoꝛio opi reddẽda etiã. Erit itaqʒ ali⸗ quis beat et beatioꝛ.et ſedebi ſublimis 2⁊ ſublimio: qſi ĩ diuerſis ſedibꝰ⁊ hoc ma nifeſte ĩpoſſibule ẽ vnuſqſq; eĩ ſedebit ĩ lo c ſuo ⁊ oꝛdine.ſicut eĩ legit᷑ Eccliaſti.xvj. HHis m ꝗbus ſunt neceſſarie.erit ipamvi mis miſcõia faciet vnicuiq; locũ ſcõm meritũ ſuũ⁊ ſᷣm intellectuʒ ꝑegrin atiois lſue. Sic ergo ĩpoſſibile ẽ aliquẽ obtinere maioꝛẽ et miuoꝛẽ gloꝛiã in patria. Sic im poſſibile ẽ aliquẽ obtinere ſimul maioꝛẽ ⁊ minoꝛẽ gracia in via.⁊ hoc ẽ qꝛvnicuiqʒ; gracie reddet᷑ tota gloꝛia.Silizt vnicuiq; opꝑi meritoꝛio. Suffi cit em̃ miſcðie ſimłet iuſticie diuinevnũquodqʒ opus merito⸗ riũ ſi in illo inueniat᷑.finaliter operans il lud. Silr ⁊ vnaqueqʒ virtus gratuita atʒ meri toꝛia ſufficit inq; ad obtiuendãa retri⸗ ergo ſi aliꝗs inueniret᷑ banꝰ.⁊ in vno ſo⸗ lohono opꝑe meritoꝛio inueniret inq; diſ cedẽs R illo ſolo nõ obtineret retributio nẽ vite eterne qð auertat deus. ꝙ ‚ O ſi quis obijciat ga virtutes in muliſ creſcũt: et oꝑa atʒ merua.⁊ nullũ bonũ irremũe⸗ ratũ relinquit deus.bonũ inaʒ meritoꝛiũ ergo cũ aligꝗs fuerit bonꝰpoſtmodũ effici atur melioꝛ reddet᷑ eiita eterna inequal ſiue due gloꝛie inelqjes. Rüdemag a vna vita eterna reddet᷑ ꝓ oĩbus.⁊ ſuffici et ꝓ omibꝰ.verũtamẽ men ſurabit᷑ vnicui q; ſcdᷣm optimũ eiꝰſtatũ vłmaximũ eiuſ gem meritum. Hic autem eſt finalis ſta⸗ tus vniuſcuiuſqʒ electoꝛum in viia iſta ſi⸗ cut econtrario finalis ſtatus malorũ peſ⸗ ſimus ẽ. Sed illa meliꝰ determinabimꝰ ĩ ſequẽti tracratu de merit: ⁊ retributiõibꝰ Amplius. Oi pꝑ vitã nature oĩia mem⸗ bꝛa nature creſcunt ꝓpoꝛtionabiliter. hoc ẽFm ꝓpoꝛtionẽ equaliter.vt ſi pes creſcat lege cxxxiij qualia pmia eterna ſiue vitanm eternaʒ in ſe! gradibꝰiĩequalibꝰ. reddi gradibꝰ inedlt bus armis atʒz virtutibꝰ. in duplũ ⁊ manus ⁊ita de alijs.Quare ſi equales iꝑfundũtur omnes virtuies.cuʒ equaliter ſempꝑ creſcat ſiue ꝓpoꝛtionabili ter ſemꝑ manent equales. Ampliusg. Equalia bella ſunt omniũ vicioꝝ. Roreſt equales temptatiõ es et inſultus equales intelligimꝰ 'm potenciã qð ẽ dicere.quia nullus poteſt temptari de luxuria eouſqʒ quin poſſit temptari adeode auaricia.et ita ð alijs. Eque ergo armade ſũt anime humane eque roboꝛande contra omnia pᷣlia vicioꝝ.ſicut autẽ armãde ⁊ roboꝛan⸗ de ſunt.ſic armat eas et roboꝛat deus qᷓ⸗ re equaliter cõtra oĩa pᷣlia vicioꝝ. Equali bus ergo armisvirtutũ impoſſibile ẽ eas armari vel roboꝛari ⁊ equaliter in equali 1 Ampliꝰ. Cũ omnia vicia potẽcialiter equalia ſint.hoc ẽ potencia ⁊ foꝛtitudine quod apparet ex equalitate inſultuũ ⁊ pᷣlioꝝ que dximus. Quia ergo cõtra vicia datur animabꝰhu manis arma virtutũ dada ſunt eis equa⸗ lia.qualia autẽ dãda ſunt. et dat eis opti mus ac ſapientiſſimꝰ deus quare dat eis equalia armavirtutũ. Amplius.Qni caſtus ẽ vnuſqſq;ʒ iam bonus ẽ.Quis em̃ audeat dicere qð minus ẽ bonus q; caſtꝰ aut ecõtra. Quare q́ʒ bonus ẽ tam caſt⸗ eſt ſimiliter et q; iuſtus eſt tam bonus eſt ⁊ econuerſo.Ergo q̃ʒ caſtus eſt tam iuſtꝰ eſt. Quecunqʒ enim equalia eidem ⁊ ſibi inuicem equalia eſſe neceſſe eſt.⁊ ad hũc modum eſt oſtendere de alijs. Om̃es er⸗ govirtutes in eodem eſſe equales neceſſe eſt. Amplius. Si inequales ſint in ali quo virtutes.aut menſurabitur in eo eiꝰ bonitas ſᷣm maioꝛes.aui ſcõm minoꝛes. aut pᷣmvtraſqʒ.ꝙ ſi ſ᷑ᷣm maioꝛes aut ergo erit eque bonus hmõi homo alteri ꝗ ha⸗ beter omnegvittnicet uas eauales meis ribus virtutibus illius perbi gracia. Si poſuerimus ſoerarem bere tres virtu⸗ tes maioꝛes.aliisvirtutibus omnibꝰſuis Platonẽ vᷣo omnes virtutes ſuas habe⸗ re equales illis tribus quas exempli gra⸗ cianominemus. Ab c. Eruntergo ſocra⸗ les ⁊ plato eque boni ſeu virtuoſi. Socra tis enim bonitas menſurabitur ſcõm ma gnitudinem. Abc. Platonis vo bonitas ſcdᷣm magnitudinem omniu ſuarũ vir⸗ tutũ que om̃es equales ſunt A bc.Equa les ergo erũt bonitas ſocratis ⁊ bonitas platonis qð ẽ ĩpoſſibile. Ampᷣ. Scoðm hoc ſi decreſcerẽt oẽs vᷣtutes platonis.ex⸗ —R— r õ , .,—5.1 Be ceptis tribusvſq; ad equalitatẽ minoꝛum virtutũ ſocratis tribus illis remanentib⸗ ĩ equalitate.a bc.Luc nulla debet eẽ du⸗ bitatõ.quin ſocrates⁊ plato ſint eque bo ni ſicut et erat pᷣus. Cũ ergo platonis bo⸗ nitas nec in toto nec in parte minuta ſint. nec decreſcet bonitas platonis tanto de⸗ 7 cremento partiũ ſuarũ ſi quis dixe rit quia bonitas menſurat᷑ ſm minoꝛes. eadẽ ẽ deſtructioſi couerſa videlic; poſitt tribus virtutibminoꝛbiꝰ in ſocraie alijs maioꝛibus licet tamẽ cqualibus. ſi di xerit ſcõᷣm vtraſq; hoc nõ poteſt dicere ni ſi ſcõm alterũ duoꝝ modon. videlicʒ per modũ diuiſionis videlicet ſub hoc intelle ctu. quia bonitas iſtius ẽ ſcõm magnitu⸗ dinẽ maioꝝ virtutũ ſinaliter.⁊ ſimiii ᷣm paruitatẽ minoꝝ qõ eſt dicere. ga ille eſt bonꝰ ⁊ melioꝛ et nõ ẽ pᷣciſe in aliqua quaã titate bonus. quia nec tam bonus quate ſunt maioꝛes eiusvirtutes.nec tam bon⸗ pᷣciſe qnte ſunt minoꝛes eiuſdẽ qð euidẽ⸗ ter ſequit. qa nulluũ erit pᷣmiuʒ eius in pa tria.et nullus locus ſeſſionis eius certin gloꝛia ſanctoꝝ. vel qð in duobus locis ſi mul ibi ſedebit aut ꝑ modũ cõiunctionis gð eſt dicere vt neq; tam bonus ſit quate ſunt maioꝛes eius virtutes.neq; tam pa⸗ rũ bonus q; parue ſunt eius minoꝛes vir ꝛutes ſed in medio. rquo mut ilta incoue niencia ſequũtur. videlicet vt er maioꝛes eius virtutes minus iuſto remunerẽtur ⁊ minoꝛes plus iuſto. nõ em remunerabu tur pꝛo magnitudine ſua in eo virtutesi⁊z hoc ẽ qm̃ ſcõm ꝙ bonus ſiue ꝓut bonus ſic erit beatus ſiue gloꝛioſus in patria nõ aut ẽ bonus ᷣm magnitudinẽ maioꝝ ſua 7 rũ virtutu ymmo infra ᷣm bunc erroꝛem Quare nõ erit beatus aut gloꝛoſus ſᷣm magnitudinẽ earũ. Sic aut remunerabi tur iſte. ſic remnnpabutur virunes ei⸗ et ecõuerſo.Et ſicut crit beatꝰ⁊ gloꝛioſus.ſic erit remueratꝰ ⁊ vᷣtutes eiꝰecõuerſo.Qua re minꝰ iuſto remunerabunt virtutes ille ipius maio:es. Eodẽ mõ eſt ondere quia plus iuſto remunerabut virtutes eiꝰmi⸗ noꝛes qð ẽ euidẽter friuolũ et cõtra dei iu ſticaä. Pꝛimũ ꝗa neminẽ minus iuſto remunerat.hoc em eſſeriniuria. Scoõʒ ge detrahere maioꝛibus vᷣtutibus de pᷣmijs debitis. et addere minoꝛibus ſupra debi⸗ E⁊ abſq; ra- tũ pᷣmioꝝ.nõ ſolũ puerſitas rione. ymmo euidęeter cõtra rationeʒ qre virtntibus liũ virtutũ in eodẽ.hoc aulẽ impoſſibile ẽ maniteſtũ quate id ex quo ipm ſequit er neceſſitate ĩpoſſibile ẽ.hoc antẽ ẽ inequa bmõòi inequalitas. Ampli⸗ bitatio ẽ qn deus eque timendus ſittimo re reuerẽcie vt diligendus vt honoꝛadus cauſarum que apud ipᷣm ſunt equalitas. verbi gra. Supeminentiſſima nobilitas ipᷣius qua honoꝛãdus eſt equalis ẽ boni tati eius qua diligẽdus.et ita de alijs. Amßp̃.Quid ẽ diligibilitas ſiue diligẽ⸗ ditas hoc ẽ diligendi debitũ ſeu digniias litas virtutu in eodẽ. Impoſſibile ergo ẽ li⸗, nulla on E niſi eiuſdem ipa bonitss ⁊ ad hũc modi de alijs quare diligibilitas ſeu diligendi dignitas et honoꝛabilitas ſiue honoran di dignitas equales ſunt. Eque ergo ho⸗ noꝛabilis ſiue honorandusvt diligibilis ſiue diligẽdusa ad hucmodũ ſe habʒe alijs quia ergo in patria honoꝛabitur ab vnsquoczqnan ibi ab eodẽ erit hono:an dus ſimiliter et diligetur⁊ ita de alijs erit neceſſe ĩ patrig amoꝛ dei ⁊ timoꝛ ⁊ honoꝛ ⁊ cetere hmõiequales in eodY. Amp. Liberũ arbitriu erit ibi plene liberatũ.et plene libeum habens in poteſtate ſua li berrima omnes virtutes ſuas. Sʒ nee vir tutibus erit impedimentum aliqð in ope rationibus ſuis quare exillis eliciet libe⸗ rũ arbitrium morus er operationes qua⸗ tecunq; ex illis elici poterunt. Diliget ergo vnuſquiſq; in patria deuʒz qnium ex charitate qua ibi habiturus ẽ diligere po terit. Similiteret timebit et ita ð alijs nõ aut tunc minus timebit qʒ diligetquis.? ecõuerſo. Quonia ſi minus timeretqᷓ di ligeret deu et econuerſo iniuriam ei face⸗ ret.cuʒ eque timendus ſit vt et diligẽdus. et econuerſo. Et ſimpliciter vnicuiqʒ vides ergoauonia omnes motus in deũ erunt equales in patriamotus auũt erunt ibi equales vᷣtunbeſuis ꝓpt cauſas qᷓs diximus quare omnesvirlutes que in de um ſunt erunt ibi equales. O mniũ auteʒ virtutũ motus pᷣncipales in deũ tunc erut O osbs g vᷣtutes ibi eqdies. Amp̃. Jbi ⁊ de Burate gunt aimenoſtre totaliter et e⸗ liter ſcdm omnes vires ⁊ ꝓpter hoc equa liter receptibiles donoꝛum gloꝛie ſeu bea titudinis. quap: opt equalia recipiũt iſta. Illa autem doua virtutes ſũt patrie.qua re virtutes patrie in eodem equales. Ere⸗ go et virtutes vie. Amplius. Quid nullaeſt remuneratio ſeu merces inequa F detieiße animarũ noſtrarũ niſi aſſ utoen nnoeſtn pgoie. utnaturnl Iſülndines ſcequales Auop⸗ hotetotude Poſrengur nirillumin. iunisiurndl Mpraltopan usegugla1 praſoploꝛ lsſtmicil Noluenobies oniccved⸗ Gniseualn gogyende Auuigunn elnoduoter uſanccien Mkeünphnt Waufmi adane Kuißnu rtinue Trorrun 5 Mge orouz. Auſioehn cennn ligkui blgapate Vochi⸗ Aopbiezſan bholpfp⸗ nNnbuto, (xxxiij Kan milatio ean ad ipᷣm. Aſſilatio aũt nr̃a ad Hec em̃ erit tũc volũtas afſectꝰ noſtri tar Lideetin ipᷣm. nõ eſt niſi in donis patrie ſiue virtuni dior vel inesicatioꝛ ad ea q ſua ſunt. hoc en bʒ gloꝛie. Dicut ergo in ii o quecũq; idtiꝰ ?ad affectioes ſuas qu inieilectus ad il⸗ ei ſunt naturalit aut ꝑſe equalia ſunt. Sic luminatioes ? viſiones ſuss. Amp. inndn ⁊ ſilitudinesvirtutu quibꝰ ei aſſikabimur Quid e gloꝛig mẽtis hũane.niſi poteciali iiee tũc equales erũt in vno q́; noſtri. Am taſis ipius vliimus actus. ? poſſibilitatis R pli. Aut opabitur in nobis gloꝛiã nfam ſue cumulatiſſima plenitudo intelligun? n boc ẽtotũ decus atʒ decoꝛẽ beatitndinis autẽ cũ oculis cumulũ ſcom ſpeciẽ no fᷣm Mnmd noſtre naturali opatiõeſicut ſol calefacti gradũ.qm in ipᷣa ſpecie gloꝛie etiam mul. e cenen onsẽt illuminationẽ. aut gratuita tmiæx vo n gradus ſunt. ſcᷣm magis ? minus ſolũ ennin lũtaria iuxa diuicias largitatis ſue. Qè ſi mo ⁊ nõ ſubſtacialiter ſiue ſᷣm ſpeciẽ dif⸗ nltolluſ⸗ naturali oꝑatoeergo in eque receptibili ferẽtes. Quia ergo potẽcialitates omnes niiiinn bus equalia. Cũ ergo vis appᷣbẽſiua nra ¶⁊ poſſibilitates triũ viriũ ſupioꝝ animan wniss aeli noſtra ſupio: ſcilicet itellectiuaeque rece⸗ noſtrarũ equales ſunterut et actꝰ vltimi Htiiesn pribilis ſit tũc illuminatonis. vt vires nre ta nature q; gloꝛie ĩ eis eqles. Nalure di Wlus ſuehe moniue nobiles ſuoꝝ motuũ et ecouerſo. cimꝰ ꝓpter alis ppyloſophos. Manife⸗ Einture Duoni eque depurate ab omibns impe ſtu autẽ ẽ actꝰ vltimi earu virtutes glo nmnNdefdl dimẽtis equalia dona ab vniuerſoꝛũ da rie ſunt. O) qd in pie iſia ſompnict phylo S tg recipient. bec autẽ ſuut virtutes pie. ſophi. Oꝛ autẽ potccialiiaſes et poſſibui⸗ nAradN ABfaurlararuin tm ? volutaria largitio tates quas diximꝰ equales ſuntmanife⸗ bitane ne illa oꝑabitur in nobis. cum exvna ſola ſtũ pſe ẽ.cũ eque potẽs ſit naturalir intel diägendr cau ſa. videlicet ꝓpter ſolã dilectionẽ qua lectus ad intelligendũ ⁊ cognoſcendũ vt eedatmn Dilexim ipm. oes retributiões erũt equa affectus ad amandu timendũ ocupiſcen alese les. Si em ſola c charitas ꝗᷓ meret᷑ pᷣmia du ⁊ ita de alijs.Et hoc quonia nõ minꝰ thbten illa aut ym illa ſolu ẽ meritu. erũt ex necei neceſſarie ſunt affectioes animabus hu⸗ ennertn ſitate ola merita virtutũ vie eaialia. qua manis q; apphenſioes neq; magnitudo iutu re ⁊ pᷣmia hee aut ſũt virtutes patrie. qua affeclionum eis minus necefſaria aut vti inume re ⁊ virtutes patrie in eodẽ equales. ſĩau lis q magnitudo appꝛebenſionũ. Sicur n a lẽ hoc⁊ virtutesvie er neceſſitate. ſidi ergo in eadem anima potłẽcialitas ? poſ⸗ urd rxerit ꝗs q: vnaqq; virtus vie ꝑ ſemetipas ſibilitas hec ſunt eqles. Sic ⁊ vlijmi act⸗ mS enn meritoꝛia ẽ. et vnicuiq; ẽ meriiũ ꝓpꝛium. earũ ſiue completi.ſi tamẽ tales intueniäf ſweenm. Quãq; de hoc laciꝰ diſputaturi ſumꝰ ĩ ſe equales ſuniſimiliter et actꝰ gloꝛie ꝑ ean aenge⸗ quẽtibꝰ.Erroꝛ tamẽ ille videt᷑ valde ĩpꝛo⸗ dem viam equales eſſe neceſſe ẽ. Cu ant nmen ⸗ babilis. Eodẽ mõ videtuy dicere poſſe de attende in omnia hec que diximꝰ et vide nehnglaoen mẽbꝛig (oꝛpaliba.qꝛ malo: fuit in eo vir⸗ bis quia in quibuſdã poninius radices v öödlie, tus grẽſſibilis q; virtus opatiua manuũ. capita ꝓbationũ. in alijs, cedimusvlte inimaimn, et qꝛ plus ĩ ea ſiue ꝑ ea deo ſeruiuit labo⸗ rius que etſinõ ſufficiant ibi ad ſidem vł uencinunnnt rado pedibꝰ vtpote pegrinando ſiue ali certitudinem de equalitate virtutũ gratu gausſunten, deambulãdo q; laboꝛe manuũ ⁊ ita glo⸗ itarum. erunt tibi tamen vie ? occaſioncs S mn rioſioꝛes ſaciet deꝰ pedes eiʒs ĩ patria qʒ acquirende cerutu dinis et materia exerci nnnei man?. ſikr ⁊ aures q; aliqua ex mebꝛis ibi tationis4 2 ammai 1 us qꝗꝛ ſur plus in eis g eas deo ſuiui qSs Oſt hec loqudNur de comparali 53 osnt elu paliqua alia mẽbꝛa. Hec auũt ⁊ ſiliavalde D one virtutum gratuitarum ad na⸗ geniii ſcetur ibi deus diliget. put ſnadebi ibi naturales. Hecnon et ad vicia aſq; mo⸗ nbnlni vel oñdet vis intellectꝰ.ſic⁊ afficiet vt la tus et paſſiones earum. Dicemꝛergo vi loquamur affectus quãq; bic m ſit, PHoc in pꝛimis ꝙ ea que gloꝛie ſunt ſcilicet vtu e rhuli autẽ ppter egntudines multipiſtes 2 coꝛ tes et opationes earũ in vltimo ſunt per⸗ nn ten ruptiones affectꝰ quibꝰ impeditur ſequi fectionis. Similiter in vltimo purilalis æ um li pualentẽ 2 poſtendentẽ qd ei facieudum bonitatis. Ea vero que nature lunt in in⸗ eluniliß ſit intellectu. Ibi ei totus hõ noſter in fimo ſunt adiilla. et ſunt adilla ſicut ſemi rnſi unt terio: ſequit in tellectũpaſſiboaffectionñũ na ad arboꝛes vel fructꝛet ſic veſtigia ad minen pari velocitate qua pedes coꝛpales foꝛtii traſeuntes. a ſic ſilitudines ptenues arx no zmone Umi atʒ expeditiiſſimi ſequũt ducẽ viuum. modice ad vitatẽ,/⁊ ſic vmbie ad ea a ab⸗ arar . Ntan i . . De iaciunt᷑. In bijs autẽ nõ dubitat qui ple⸗ nitudinẽ atʒz pfectione gloꝛi Atelligit. ⁊ de ta et dilectiõe naturali. Waniſeſtu eſt eĩ ↄnideratibꝰ qꝛ plus diligit iuſticiavir ſã ctus ꝓpter deũ dilectiõe gratuita.qm dili clarabimꝰ? iſtud pᷣmũ in vileegaru git vita ꝓpꝛiã dilectiõe naturali/Et addi⸗ mus qꝛ in infinitũ plus diligit eaʒ. Hmõi aũt declaratio facilis ẽ et multas hʒ vias Pꝛimũ qm̃ exponit eaʒ moꝛti.vt retineat iuſticia hoc nõ im̃ ſemel facere paratꝰ ẽ neq; tm̃ bis aut ter ſed abſq; numero inſi nicies ſcʒ Quare ipᷣam iuſticia dilectione gratuita pᷣfert infinicies vite ſue nõ obſtã ie dilectiõe naturali qua e diligit. In in⸗ initũ ergo pius diligit iuſticiã dilectione gratuita q; diligat vita iſtaʒ naturali dile ctione. Amp. Infinitas tantas vitas ĩ infinitũ plus diligeret dilectione naturali qua vnam ex illis.in infinitũ ergo eẽt ma ioꝛ dilectio naturalis in infinitas tatasq; ſit in hanc ſolam ſine in vnã quãcũq; ex il lis. Sed ⁊ adhocmaioꝛẽ dilectio gratui⸗ ta ipᷣius in iuſtitiã qᷓʒ dilectio eiuſdẽ natu ralis in infinitas omnes illas vitas/ꝓ re⸗ ninẽda em̃ iuſticia omnes illas exponeret ſiue relinqueret. Quare manifeſtu eſt di⸗ lectionẽ gratuitã ꝗᷓ diligitur iuſticia ꝓpt᷑ deũ in inſinitũ maioꝛẽ eſſe dileaione na⸗ turali qua quis diligit vitam ꝓpꝛiam. cũ euidenter maioꝛ ſit dilectiõe qua infinici es continet illam. Amp. Nulli dubiũ ẽ quin plus diligat vir ſanctus etiuſt⸗ di lectione gratuita iuſticiã ꝓpter deũ.qᷓ; ꝓ pꝛiũ filiu dilectiõe naturali.ſilr q; duos filios ſuos eodẽmodo ⁊ qᷓ; mille. Intelli gamus ergo qð habeat infinitos ⁊ equa liter dilectos dilectione naturali. NHemo Dubitare poleſt quin dilectio in omnes illos in infinitũ maioꝛ ſit dilectione eiuſ⸗ dem naturali inmuãcũq; illoꝛũ.⁊ hoc eſt. quonida ipᷣa eſt aggregata ex infinitis die ctionibus tantis qnta ẽ illa. O mne eĩiag gregatũ ex infinitis tatis ſui generis qua⸗ tuũq; pua quatitate demõſtrata ẽ in ĩfini⸗ tuũ maioꝛ qʒ illarũ ſicut alibi declaratuʒ ẽ. ga ergo maioꝛ ẽ dileclio gratuita iuſticie iſtiꝰ ꝗqʒ ſit dilecio eiuſdẽ naturalis ĩ oẽs filios ſuos infinitos. Iila aũt maioꝛ ẽĩ in finitũ dilectiõe eiuſdẽ naturali in quẽcunu ʒ ey filijs. Manifeſtũẽ dilectionẽ gratui⸗ ta maioꝛẽ eẽ in infinitũ dilectiõe naturali alicuiꝰ in ꝓpꝛiũ ſRliũ qð euidẽter apparu it in abꝛaha. Ampliꝰ. Si ſalua poſſet virtutibus eſſe alicui viro bono vita gracie ſiuevita nature. nunꝗd nõ mallet talis vir viuere vita gre qʒ vita nature. plus ergo dilige⸗ ret ſimplr vitã gre q̃ᷓʒ vitã nature.Quare ⁊ ſingula vite gre plus qᷓ; ſingula vita na ture ꝓpo:tionabiliter ↄſiderata ⁊ accepta gð ẽ dicere plus diligeret viſum gre q; vi ſum nature.et auditu gre q̃ʒ auditũ natu re.⁊ ita ð alis. Amp̃.Dilectiõe gratu aita diligũt ea nõ ſolũ q gr̃e ſunt ſed etea q; gloꝛie ſũt.Dilectiõe vero naturali ea q̃ nature ſunt tm̃ inqntũ nature ſunt. Quia ergo vita gfre oꝛdinata ẽ.videlicetvt ea di ligant res ᷣm oꝛdinẽ ſuũ.qð ẽ dicerema ioꝛa bona magis et minoꝛa minus.⁊ eq̃⸗ lia etiã equaliter.Et iterũ ſcom ꝙ maioꝛa magis ⁊ ſcõm ꝙ minoꝛa minꝰ. n infini⸗ tũ aũt maioꝛa bona ſunt bona ꝗ ſunt gre ⁊ gloꝛie quã ea q̃ ſunt nature tm̃. Iniani tũ ergo magis diligũt᷑ dilecõe bona gre quãa bona nature.ſed⁊ iterũ ipᷣa bona na ture magis diligunt dilectiõe gre qʒ dile ctione nature.qm̃ ⁊ ad maioꝛa bona ⁊ ex maioꝛi dilectiõe. Ip̃m eĩ coꝛpus qo diligi tur ad gloꝛiã futura ad maius diligat in⸗ cõpꝑabilier ex dilectiõe gre qᷓʒ ſit pnsvita bona pᷣſentis vite qcunq; naiuralia adqͥ ſola diligut dilectioe natune. KRmplr riã futuraã et anima ſilr. In lectionem nature et abſoꝛbetita vt cogat bona nature negligic bonis gre ⁊ gloꝛie Beatus em̃ bñd dilectio illa gre qua diligit cꝛpus ad gio pmis vincit di ictus ſciccie q ſunt bona naturalia magna anime hũane ꝓ bonis gracie neglexit.ſicut dicit beatus Grego⸗ rius.qꝛreceſſit ſcienter neſcius ⁊ ſapiẽteri doctus.de bonis aũt coꝛpis naturalibus ⁊ etiã de vita eiuſdẽ. Maioꝛ ergo gre dile ctio ẽ ĩ ißa bona nature q; dilectõ nature in illa. In vinitũ aũt maioꝛ ẽ dilettio gĩe in ea ꝗ ſut gre ⁊ gloꝛie q; in ea ꝗ ſunt na⸗ ture. Quare in iſi Qũ maio:ẽ q dilectio nature· Amp. Ip̈a dilectõe gre diligũ tur tam ea ꝗᷓ ſũt gracie et gloꝛie quam ea q̃ ſunt natureſaut finite ergo magis auti in finitũ. Si em̃ in ifinitũ.hocẽ qð quere⸗ bamꝰ.ſſinite im̃ vbi ẽergo oꝛdo dilectio nis cũ manifeſtũ ſi bona gre et gloꝛie in infinitũ maioꝛa bona eẽ q́; ſint bona na⸗ ture. Quare hmõi dilectio qua nõ ſcõᷣm ꝙ maioꝛa bona magis diligunt nõ dile⸗ ctio gre ẽcũ oꝛdinata nõ ſit. Eodẽmõ E ratiocinani de timoꝛibꝰ doloꝛibꝰ ⁊ eo:ũ ↄltraris. In app̃henſiuis oũt luſliciet tibi cülumninu, eugo ükit Aunsinn⸗ Vumntnuli cobmurnun Danurocuic nullogele ſalurſenſus lomeſcenau noni aide leſtinonioſfi hiauconen ſceiqtoretin ſbobgtenrſe ſoeseorerte ſnnllon . Np lefacluspe Mpmentsen d Wönmnini MO rndin Wafalane Reſcuga lavf CNanäi Malpan llan ofii⸗ einqubn ularc luenpti nfii le or in 3nugi eluuaſ nn ſnn neihta n duan Hücienen oeWmn! ünmu mniſui an amiddan Aigiſcn zuſmer ſmarriſi Ait iam in miadtnd kendegtile em luminũ duoꝝ iuna ſe poſitoꝛũ alten ẽ magis qð alterum abſoꝛbet. Manifeſtũ aut e fidelibꝰ ꝗa lumẽ fidei in ſacramẽto Saltaris ita abſoꝛbet lumina quinq; ſenſu ernõ um vt nullũ ex eis luceat cõtra eu nullũ De dono vo ſciẽcie qnta ſit luminoſi⸗ obmurmuret et etiã ſi obmurmuret capt uatur ↄculcat᷑.ita vt ei contra illã penitꝰ nullo credatur. Silr et abſoꝛbet᷑ ⁊ obſcu⸗ ratur ſenſus intellectus et rationis ⁊ om̃e lumẽ ſcienciarũ naturaliũ.omniaq; teſti⸗ monia accidentiũ ſenſibiliũ exſufflantur leſtimonio fidei et aſſertõne.Appet ergo iuibi euidenter magnitudo luminoſitatis ſidei q tot ⁊ tata lumina ſic euacuat ⁊ ab ſoꝛbet aut ſaltem vincit atʒ captiuat aſſer liones eoꝝ et teſtimonia vel elidit vel ex⸗ ſuſmatvt illis nõ obſtatibus illi ſoli creda tur. Amp. NHemo ẽ fidelis qui non iu raret facilius poſſe eẽ.qð triaugulus non baberet tres angulos equales duobꝰ re gis Eminmie articulis fidei falſũ eſſe Amõpᷣ. Omnis intellectfidelis nõ mi nus habʒ incredibilẽ fidẽ catholica in ali quo falſam eſſe q; quodcũq; alud ĩpoſſi Hile ſcilicet qð fidẽ nõ tangat.Ois etiã in ellectꝰ fidelis plꝰ crederet aſinũ eẽ capꝛã qᷓ; cõtrariũ cuicuq; ex articulis.magis er⸗ go icredibile quodcũq; cõtrariũ alicui ex aniiculis q; quodcunq; aliud impoſſibileę ſcilicet qð fidẽ nõ tangat vel impꝛobat. qᷓ antẽ ꝓpoꝛtio ẽ incredibilitatis ad incredi bilitatẽ in quibuſcũq; duosuseadẽ ẽ cre⸗ duntatiaad credulitatẽ in eoꝝ contraris Magis ergo credibile ẽ magiſqʒ ꝓbabi⸗ le intellectui fideli vngignoc⸗ eoꝝ que fi dei ſunt.qʒ qöcũq; ali bile. Qne aut ẽ ꝓpoꝛtio credibilitatis ad gedibilitatẽ ſiue ꝓbabilitatinad ꝓbabi credibile vł ꝓba litatẽ ea ẽ creditiõ is ad creditionẽ. Qua⸗ re magis ẽ apud intelettij fidelẽ credituʒ quicad ẽ fidei articulis q; qᷣcũqʒ aliud. Aumß. Reſpice in plures ex articulis fi⸗ deiꝛ inuenies eos iĩpꝛobabiles in vltimo impꝛobahpilitatis et incredibiles ĩ vltimo incredibilitatis quales ſunt deũ esbomi nẽ deũ ee moꝛtuu.coꝛpa extincta et in puil nerẽ redacta in omẽſqʒ ventos diſpſa re⸗ ſurgere tato quippe ẽ incredibilitas 2 im⸗ Pbabilitas iſtoꝝ taqʒ tenebꝛoſitasvtvin cat om̃e lumẽ intellectꝰ hũani et ratioĩs.⁊x omnia lumina ſcienciarũ atqʒ doctrinaꝝ phyſicarũ.Uincunt᷑ aũt a lumine fidei.lu aidiſſimaqʒ efficiut hoc ẽ ꝓbabiliſſima ⁊* credibiliſſima. ymmo qð plus ẽ.creditiſſi⸗ ma exlumine ipſius. quare maius elumẽ tenebꝛoſa ſint tria illa q pnoiauimꝰ.luce tamẽ fidei lucent itellectui fideli et nõ ali tas ipius extenebꝛoſitate eoꝝ ꝗᷓ ꝑ ipᷣm lu⸗ cent facile ẽ vt apꝑeat tibi. Reſpice ĩ octo beatitudies etvidebis qꝛ tenebꝛoſitas pe nalitatũtillas inuiſibiliter.⁊ ĩcognoſcibili ter abſcõ deretiniſi lumine doni ſciẽcie ve lud ſuꝑaſꝑſo lumie ſplẽderẽt. Penalitas ſiqdẽ pauꝑtatis pᷣma⁊ ita de alijs.Defici ebãt ꝗppe ad eas oſtẽdendas lumina in tellectuũ humanoꝝ ſilr ⁊ lumina ſciencia rũ phyſicarũ donec ꝑ lucẽ verã xpᷣm dñm effuſo lumĩe doni ſciecie claruert. Am⸗ plius.Cũ dilectiõe gratuita diligat᷑ bona coꝛpalia. naturalia coꝛporũ ⁊ bona natu ralia ſilr animaꝝ. Sed ꝓpt bona gracie? gloꝛiediligat᷑ aut dilectiõe naturali ſimi⸗ lit᷑.ſed ad bona nature tm̃. Naturali qp⸗ pe dilectiõe diligũt aĩa ⁊ coꝛꝰ ad ea que ſũt nature tm.videlicet ad ſalutẽ robur et decoꝛẽ ⁊ alia hmõi.Cũ ergo iſte dilectio⸗ nes oꝛdinate ſint vtraqʒ diligit di lectum ſuu.⁊ qñtu ⁊ ſiẽ diligẽduũ ẽvtraqʒ inꝗritur dilectio bonũ eiꝰ qniu. et ſic eidẽ reqrẽdũ c.Manifeſtũ aunt ẽ.qꝛ bona gr̃e ⁊ gloꝛie q dilectiõe gratuita inquirũt, ⁊anime⁊ coꝛ poꝛi in ĩfinitũ ſunt maioꝛa q́; bona natu re.que aĩabꝰ nr̃is ⁊ coꝛpibꝰ naturali dile ctiõe inꝗrũtur.quare ſi oꝛdinata dilectõe hec⁊ illa querũt.in infinitũ maioꝛi dilecti oni querũt᷑.hec qua illa ⁊ in ĩfinitũ.magſ qʒ diligũt᷑ quare in infinitũ maioꝛ ẽ dile⸗ ctio gre in ſua dilecta.qʒ dilectio naturei ſua. Quare ſimplr maioꝛ in ĩfinitũ. Lata eĩ ẽ vtraqʒ ſinipqᷣlr ntałẽ in ſua dilecta.et Debes au q̃ntũ ea diligũt᷑ ſua dilesa ⸗„ 2 „7 197 242 tẽ reminiſci eoꝝ q̃ alibi didiciſti.videlicet ꝙ nõ ẽ neceſſe ꝙ ſi aliꝗd ẽ in ĩfinitum ad aliud qð ipᷣm ſit infinitũ ſimpłr. Quẽad⸗ modũ coꝛpꝰẽ infinitũ ad ſuꝑficiẽ.⁊ ſuꝑfi⸗ cies ad linea? linea ad punctũ cũ vnũqð qʒ eoꝝ finitũ ſit determiatõne certiſſima. Debes etia ſcire qa nõ idẽ ẽ aliqꝗd eſſe aggregatũ er infinitis tãtis.⁊ aliqd ↄtine re infinita tanta vłmaioꝛa.Cõtinet ꝗppe angulꝰarectꝰ infinita tatavł minoꝛa qʒ ſit an gulus ↄtingẽcie qꝛ cõtinẽ᷑ infinitos an gulos rectilineos acutos quoꝝ ꝗlibet eſt maio: angulo ↄtingẽcie. Impoffibile eſt auũ illũ videlicet augulũ rectũ aggregari Rer⸗ T üg. purius ⁊ rectius abſq; vlla ↄpauõe.puni q;voluptatẽ quacũq; coꝛpalem. Fade vig eſt oſtendere de amoꝛe pecunie.quia minoꝛ e quocunq; amoꝛe gracie.quia mnii noꝛ eſt amoꝛe cuiuſcunq; in coꝛpus ꝓpnnz Nullus em̃ eſt tantus amatoꝛ pecuniecun· ius amoꝛ nõ ſit minoꝛ in pecuniã qᷓ; in Dicemus ergo in ᷣmis quia plus di⸗ igit quatuſcũq; amatoꝛvoluptatis coꝛp⸗ loꝛes ſiue triſticie delectationibꝰ ⁊ doloꝛi — ſtius autẽ fiet hoc ſi nominauerim pᷣmã Be Sinbniis angulis cõtinge irabilius. Impoſſibile ẽ er nfinitis an⸗ gulis cõtingencie aggregari qᷓntumlibet vinfinitis an⸗ ei equale. Hmoi autẽ declaratio ſiue de⸗ monſtratio facilima ẽ hijs qui vel ad mo dicũ in hmõi exercitati ſunt Si ꝗs an Juũ nominemus C. Dilectionẽ vo quarta pater ẽ.bonũ nature noſtre et diligit᷑ dile ergo declaratũ ẽ a eſſe maioꝛẽ.b.b vero ? E dicat.qꝛ deus inqntũ bñfactoꝛ.indntũ qua diligit voluptatẽ quacunqʒ.D. Quia Mionenatutalt inqntũ talis. Rſdemꝰ.q: cequales ſunt. Sequitur de neceſſitateean AQAuare et maioꝛem d. verũ dicit ſupꝛa ſic oñdimꝰ. Siauem elſſe maloꝛemc. naioꝛem d. querat vtrũ i infinitũ maioꝛ ſit in eo dile⸗ cum d minoꝛ ſit qʒ c.⁊ hoc eſt quonia nul lus eſt adeo inſanus amatoꝛ voluptatis cio grutuita qᷓʒ dilectio naturalis Re lus eſt adeo i matoꝛ voluptatis ſponderi poteſt ꝙ ſic etiã hocẽ quoniam qni nõ maioꝛi amoꝛe diligat coꝛpus ſuu⸗ aũt ad nõ purũ nulla ẽ cõꝑatio ſiue pꝛo⸗ poꝛtio ſicut declarauimꝰ alibi. Amp̃. ncomparabiliter plus diligit amicu quii eipm illi diligit.q; qui illum ſibi. Hoc ſal no.qꝛ diligere hmõi nõ eſt vniuocům.et dilectionẽ. A videlicetqua vir ſanctus dio ligit bonũ gracie vel bonũ gloꝛie. Dilecci paruũ acutũ rectilineuũ vłetiã aliud qðᷣſit onẽ vero ſcoam videlicet qua naturaliter diligit coꝛpus ſuũ vocemus b. Dilectionẽ So ierci qua voluptuoſus diligit coꝛpus ideo non ↄparabile. quia etiã gra media pꝛiũ coꝛpus. nullus em̃ eſt qui non mali ẽ inter bona gioꝛie que ſũt maxima ⁊ bo⸗ na nature ex neceſſario minoꝛ maximis ⁊ maioꝛ: maioꝛibus.Quare generaliter vir lutes gracie virtutibꝰ nature.⁊ mota eaꝝ ibus iſtarũ ſunt maioeees. ijs autẽ ita poſitis facilis ẽ decla⸗ atio.quia maioꝛes ſunt virtutes veet gre ꝙ; vicia et motus earũmo⸗ tibus vitioꝛũ delectationeſq; earũ atʒ do pecunie. re cuiuſcunq; in coꝛpus ꝓpꝛiũ maioꝛ elt ſi bus vitiorũ.ſi tamẽ veri nominis delecta nioes ex vicis vel ᷣm vicia ſunt.de hoc qʒ aliqua diximꝰin tractatu de matrimonio nis auaricia vèl cupiditas minoꝛes ſynt gbus aliqua hic ſupaddere intendimus. omni amoꝛe et nature in vitam Ppꝛij coꝛ hoꝛisvel iõm coꝛpꝰſilr ſe hʒ de amoꝛibus ſnũ omnivoluptate coꝛpali plus autez di igit vel ſaltem nõ minus coꝛpus ſuu. vir ſanctus et iuſtuꝭ q; voluptuoſus Hmõi tam pᷣferat ſi enim mulia paciant homi plus inq; vel ſa em non minus diligit il⸗ nes vanitatibus Inõi deditimultos la⸗ lud naturali dilectione. Ponamus ergo equales eſſe hmõi dilectiones. Quicqd ergo ẽmaioꝛ altera ẽ maioꝛ reliqua. Om dit. vt nin em duoꝝ equaliũ ad quodcũq; terc⸗ tere ꝓ omnibusi um eandem eſſe ꝓpoꝛtionẽ neceſſe ẽ ſitur uerſo. gec alibi didiciſti. cum ergo oĩs dilectio gre miſericoꝛdie omnis virtus gremaior ſit dilectiõe nature. erit maioꝛ illa alia eideʒ equali videlicet dilectione nature qua vo luptuoſus diligit coꝛpus ſuũ. Quare erit etia maioꝛ omni minoꝛe qᷓ; illa ſi. winor ꝓ vanitatibus illis.tamen nullus eoꝛum oteſtatũ dignitatũ honoꝛũ vanarũ lau⸗ Aum et inaniũ gloꝛiarũ. Nemo enim eff qui nõ om̃ibus hijs et ꝓpᷣum coꝛpus ⁊ v½ llis ymmo potius econ⸗ & foꝛſitan aliquib; vi⸗ deri poteſt videlicet ꝙ aliqui plus contu/ melias oderuntvt dicuntqz motẽ ⁊ ꝙ di· cunt ſe malle moꝛi qᷓ; in cõfuſione vel ob ꝓbꝛio viuere Non enim ſequitur.ſi ma⸗ gis oderunt contumeliã qʒ moꝛtẽ igeo magis diligãt honoꝛẽ qʒ vitam Uerumeę carere omni pecunia qʒ ꝓp:io coꝛpe? qui non ꝓiüciat omnem pecuniã vt coꝛpus ꝓ pꝛiũ redimat. Quare non aliquis adðo inꝰ ſanus. 315 pᷣferat coꝛpus ꝓpꝛiũ omni Manifeſtũ ergo eſt quia maior eſt amo: quatuciq;auari vł cupidi in coꝛ pus pꝛopꝛiũqʒ in quãtamcũq; pecuniam Quia ergo omnis amoꝛ gracie omi amo cutiam declarauimꝰ. Maioꝛ eſt omnis amo: gracie om̃i amoꝛe nature. et itwa ma ioꝛ omni auaricia vel cupiditate cum om boꝛes et doloꝛes iñ coꝛpibus ſuis ꝓpꝛis eouſq; deſipit.vt moꝛi velitvel coꝛpꝰamit autẽ q; illa ſit ẽ dilectio quecunq; in volu iſtud Senece ꝙ ꝓfundiꝰ iniurie qʒ bene piatemn conpalem qudcunc. mwanfe? ſicig deſcendunt, Hecredim lind eſe . ftüqnän ſileicet noni Oie Cmelal hineretgte⸗ Acliudſen lüſtibene Uiren ſeniurdon auleluleloB bonum⸗ no utpepiuch enfcalzae⸗ AMhmanrt Mämrenor pbytosßſt imokktoper ſeichſtte⸗ 0 onännen Manmdiänus eckperif mehicorde Aeinchgan Mhtlcn ſtnon udeni Alolgler tnncjen oo ſii cenaien llhloghn wi censre upnoſen deseſenigin 1. Quntur nſans mſt cigin ndemeen ſüninaen Nr Mon Nn 7 ene s Ketn en irtigne. . 4 ngriui vts n unm, lnn iianorun, u layiciaet Aapcusfine numen funct, ſan nnt abas n ds e vrz in alegei ctAιοπα lr ratovc ſuxg Rtesiναια+ cε Delecta? CcCyxxxv- verũ quãtũcunq; ab aliquibus affirmef. videlicet ꝙ plus oderint coniumeliaʒ q; moꝛtẽ. Si em̃ eque pulſarent eos moꝛs ⁊ cõtumelia ſi eque vicine eſſeut.⁊ eque im miuerẽt eredimꝰeos ꝓꝛſus et alið dicere et aliud ſentireenmoꝛtẽ votius q; ↄtume⸗ liã ſi libera eſſet eis optio declinare. Ne⸗ gligitur em̃ vita qñq; et quantũ amet᷑ nõ ſentitur donec moꝛs pullet ꝑ egritudineʒ aut aliã leſionẽ.quãtucunq; ei tenacit᷑ ad hereamꝰ nõ cognoſcitur donec moꝛs tra hat ꝑ egritudinẽ ⁊ quaſi ab ipᷣa abrumꝑe nos timetur Merito aut querat quis e infidelitate ⁊ veſania hereticoꝝ.qbus tam pꝑtinaciter tanq; indiſſolubiliter ama re vidẽtur erroꝛes ſuos.vt ꝓpꝛievite atqʒ coꝛpibꝰ ęos pᷣferant⁊ qð ẽ maioꝛis deme cismoꝛtẽ coꝛpoꝝ ſuoꝝ cũ gaudio magno plerũq; ſuſcipevident. Nos aũt tibi iam reſpondimus in hoc tractatu de fide. Hic autem dicimus tibi quia facta hereticoꝛũ que ex hereſi fiunt facts demoniacoꝝ ſeu arrepticioꝝ habenda ſunti nõ alia neq; aliter iudicanda. nullo em̃ peccato adeo datur aliquis in poteſtate dycboli adeo ei ſubieclus efficitur vt peccato hereſeos. Illnd em̃ ẽ qð vitã gracie radititꝰextirpat ac totaliter extinguit. Quẽadmodum em arrepticii et demoniaci nõ amoꝛe faciunt quod faciũt.ſed impetu furoꝛis ⁊ exagita tione maligni ſpiriius. Sic ⁊ beretici. etſi cut in coꝛde arrepticii qlibetvmbꝛa⁊ yma go ⁊ quatũcunq; parua vel ꝑtenuisvehe mentes amen atʒ foꝛtiſſimos in coꝛpoꝛe motꝰ coꝛpales exercet.ei ꝑ illud eutſan taſia heretice vanitatis in coꝛde herenico exiſtens magna in coꝛpe et ꝑ coꝛpus ope⸗ ratur. Et per illud licet iſ̃a modica ſit. na ura vo in hmõi ſubuerſis eanentie captſ hbominibꝰ ?⁊ non ſui nature ſed aliene po teſtatis effecta etiam Ripᷣam curare nõ p̃ᷣ⸗ ualet. Quẽadmodũ ex virtute vel magni ficencia quod agit freneticus non eſt.ĩed ex aliena vi et exagitatione.ſic⁊ qdᷣ agunt hereticiOꝛ aute iter 7 mature age re vident᷑.dð altitudine et aſtuci ſathane eſt qui hmõi exterioꝛi grauitate interio⸗ rem inſaniã nititur oꝑire.quod et in mul⸗ tis melancol icis interdũ ſit delectatoõnes virtutũ ſunt maioꝛes delectationibꝰ vicio Nriͤ Rele narionibus autc que ſcomvir tes alq; doloꝛibus ꝙ maioꝛes ſint dele (ee amibus vidon arch doloꝛibus. facileę eſt oſtendere.ſaluo eo quod diximus.iqꝰ — niente. in vicis velſcoõm ipᷣa nõ eſt delectatio ve ri nominis cuius declaratio hec eſt.Dele ctatio enim iuxta diffinitionem phyloſo⸗ rum cõuenientis cõiunctio eſt cum cõue⸗ niente Nihil auteʒ naturaliter eſt magis diſcõueniens magiſq; diſcrepans a natu ra animarumq; vicia et vicioſa. Vmmo illa ſola ſunt que ledunt ⁊ coꝛrumpuũt ani mas humanas. Quare impoſiibile eſt ꝙ ſu veri nominis animabus noſtris delectatio in vicis vel ſcõm ißa. Alia vero diffinitio delectationis ẽ hec. Dele⸗ ctatio eſt appᷣhenſio rei naturalisvirtuii appᷣhendenti.nulla autem intentõe.Po teſt cõnenienter accipi naturalis hic. niſi hoc modo videlicet naturaliter couenie⸗ tis virtuti appᷣhendenti.Cum ergo omne viciũ naturaliter incõueniens ſil om̃i vir⸗ tuti noſtre.ac diſcrepantiſſimum ab illa. Manifeſtũ eſt non poſſe eſſe delectatiõeʒ veri nomis in illo vel ſcõm illud. Ampᷣ Cum omne viciũ inſania ſit.demẽcia de⸗ mentẽ mentem humana faciens.demen⸗ tium et inſanoꝛũ non ſit vent nominis de lectatio ſʒ magis ſompniata. Manifeſtũ eſt. ꝙ vicioſoꝛum non ẽ veri nominis de⸗ lectatio.ſicut legitur Sapiencie.vi. Dum quidem et ego moꝛtalis ⁊c̃.Ex ſemine ho minis et delectatio tanto ſompni conue Ampliꝰ. Sanis oculis creden⸗ dum eſt de cololibus et ſanis palanis de ſapoꝛibus et ſic de alijs. Non eſt autẽ du biũ alicui.quin viri ſancti melius videat et ſapiant vel ſapoꝛẽt corde.q; qui coꝛru⸗ pti ſunt et putruerunt delectationibꝰ coꝛ⸗ ruptibilibus ſenſibilibus ſiue carnalibus Standuʒ em̃ eſt eoꝛum iudicio de hmõi. Quia ergo ipᷣi iudicant delectatiões ſen⸗ ſibiles ſiue carnales abpomĩatiões moꝛ⸗ tiferas et non delectatones. nullatenus habende ſunt delectatões ſed magè moꝛ tifere abbominationes. Amp̃ᷣ. Non ſunt interrogãdi de naufragũs et alüs ꝑi culis qui in eis perierunt et ſubmerſi ſunt atq; extincti.ſed qui inde euaſerunt.neqʒ de ſlompnus interrogandi ſunt ſompni⸗ antes aut eis credendum ſed euigilates. Uigilantes em̃ ẽ narrare ſompniũ. ſic di cit Seneca. Quia ergo dediti hmõi deli cijs velut immerſi ſunt et pericſitati cõcu⸗ piſcenciarũ fluctibꝰ.⁊ velut ſopoꝛratiſũt. ⁊ ſompniantes in illis q;diu ſic ſe habẽt. Necinterrogandi ſunt.nec credendũ eſt illis.penilentes vo de hmõi ſunt.velutq xX 9 Be euaſerunt de naufragijs.et Nlut qui eui gilauerunt de huiuſmõi ſapoꝛibꝰ ⁊ ſom⸗ pnüs atq; ſompnis. Hij autem omnes le ſtantnr in cõſeſſionibus ſuis ſe velut ab⸗ ſoꝛptos fuiſſe a ſyrenis voluptatũ.et illu ſos fantaſmatibus ſompnioꝛũ.Quareꝙ culdubio ſompnia ſunt ⁊ deluſiões ſun veri nominis delectationes. Ampli Penitenti em̃ amare ſapiũt ⁊ abhomina biliter pᷣterite delectationesſſicut appet er teſtim onio ipᷣiꝰ ⁊ cõteſtatiõe gemituũ ſin gultuũ rugituũ eiulatuũ ploꝛatuũ ⁊ alijs mitis hmoi atʒ ip̃a amariſſimaꝝ effuſiõe lacriman. Quis aut dubitat ipᷣm eẽ ſanio rtiudicij cũ penitet q; cum penitenda age bat. Quare ſtandum eſt in parte iſta iu⸗ dicio penitencie et non peccantiuʒ.que er go ſunt et equales delectatiões carnales iudicio penitentiũ.hec vero ſunt. et tales habende ſunt erga abhominationes ᷣm veritatẽ.et amare et abhominabiles ha⸗ bende. Ampl. Quod natura talema gis tale.qa ergo vᷣtutes natura delectabi les. Uicia aũt ex inſania et errore nature manifeſtũ ẽ virtutes delectabiles magis eſſe q; vicia ſi tamen comparatio locũ ha bet inter iſtas et illa. Ampliꝰ.Delectta bilia omnia delectabilia ſunt ꝓ magnit dine amoꝛis qui eſt in illo/et p masniuu dine bonitatis ipᷣoꝛum ⁊ cõueniencie ſue ad eos quos velectant quis ero nec eſt comparatio nec ꝓpoꝛtio amoꝛuʒ qui ve virtutes vel ſᷣm virtutes ſunt gracarũ ad amoꝛes.qui vel vicia vel ſcõm vicia ſunt. neq; bonorum ad bona: neqʒ conueni⸗ encie virtutum atq; bonoꝛum ſuoꝛum cõ ueniencias inq; ad animas noſtras. Hõ ergo ↄparatio delectationũ que ſunt fᷣm virtutes ad delectationes que ſunt ſcõʒvi cia.Et hoc eſt q ued didt beatus Auguſti nus.Abſit ꝙ tanta ſit delectatio in vicis. qnta eſt in virtutibus. O, autem delecta⸗ tiones virtutum maioꝛes ſint delectatio⸗ nibus naturalibus.inde maniteſtũ eſt.qꝛ ꝓbinquioꝛes ſunt delectationibus gloꝛie que maxime ſunt.Q em̃ ꝓpinquius maxi mo et ex neceſſitate maius ẽ.Et hoc eſt qð legit in Pſal.q; dulcia faucibꝰ meis elo quia tua ſuꝑ mel oꝛi meo.et iterũ.Deſide rabilia ſuꝑ aurũ ⁊ lapidem pᷣcioſum mul tum et Dulcioꝛa ſuꝑ mel 2 fauum. O⸗ ſi dixerit ꝗs.q; natura tale magis tale? ꝓ pter hoc natura magis delectabilia.⁊ ila delectatõnes naturales maiores delecta + 2 — — C — virtutibus tionibusvittutũ et gre. Re eſpondemus ae ipᷣe virtutes natura delectabiles ſunt.na⸗ tura inq; ſua:et noſtra q ad illas ⁊ ꝓpter illas nata eſt ſeu cceata.vt ſupꝛa onmdimꝰ ex teſtimonio tulli Oõð ſi s qſierirqli S Er delectationes naturales.id eſt natura liũ bonor tempoꝛaliũ et etiam vicioꝛum ita rapiunt capiunt captiuant mẽetes hũa nas ſuauitate ſua. delectationes verovir tutũ ⁊ graciarũ non ſic.ymmo pene inſen ſibiles eſſe vident.a pauciſſimis em⁊ etiã ad modicũ ſenciũtur. Reſpondemꝰ quia non pꝛo magnitudine ſua vel hec vel illa ſenciũturſſed ꝓ diſpoſitione animarũ no ſtrarũ.hoc eſt coꝛruptione minoꝛi vel ma ioꝛi palati coꝛdis. Quemadmodũ eniʒ ſa poꝛes ſenſibiles quos quidaʒ magis. alij minus manifeſte ſendunt. Non eſt erso neceſſe vt ſi maioꝛes ideo a quibuſcunqʒ ſenciunt᷑ magisſſicut nõ eſt neceſſe de ma ioꝛi igne vel caloꝛe vt a quocunq; magis ſenciatur. Quidaʒ enim alus in hmõima gis ſenſibiles ſunt.et ꝓpter hoc vnde ipi ꝛuntur vel ardẽt ali ad modicũ calefiũt. N Eſt hec loquemur de cõnexione et colligatione virtutũ.hoc ẽ inſe⸗ patabili cõcomitancia earum. ꝓ pPter quam dicit a phyloſophis ⁊ a ſacris Ddocctoꝛibus cõuenienter ꝙ qui habetvna abet ⁊ os tito ergo ꝙ declaratio 1 mõi multiplex e.et pᷣmã ꝗqdem declarari onẽ efficit natura ipſa virtutũ qᷓ vniuerſa les ſunt in ſe hoc ẽ cõplete bonitatis non ſcðm quid neq; particulariter. Roc em̃ð veri nominis virtutibꝰ tim̃ intẽdimꝰ. Hec ergo vniuerſalitas eſt qᷓ in tot.hoc eſt in omibus ⁊ per omnia mentẽ humana di⸗ rigunt. pficiũt illuminaucontrariũ ſuũ in nullo peniins pacientes. verbi gra. NHon eſt veri nominis ſtitas que non totali mentem humanchcaſtificat. qᷓ contraria ſua hoc eſt foꝛnicalionem adulteria ⁊ ſi q ſunt alia non excludit. Quis eniʒ dicit ca ſtum ſimpliciter ac pꝛopᷣe qui cum aliqua foꝛnicatur hoceſt dicere vas fractum imne — grũ qisd habet magna fractura. et ſanũ quod habet niſi vnũ vulnus quod tamè eſt letale ſiue moꝛtiferũ.Dimililer et ’lluʒ eſſe mundũ.ꝗ non mergit ſe neq; volutat niſi in vnam cloacam.et frigidũ qui non ardet niſi vno igne.eĩ illeſum illũ.qui no eſt tranffius niſi vno gladio.ſilr ⁊ moꝛlu um illu ꝗ non ẽ moꝛluus niſi vna moꝛie. Manifeſtũ ergo ẽ non eſſe caſtũ illũ aui Geunz Nnnt oc nnnc Gptnsim llegt t⸗ ſppos i sGl Peruczm enonaio niſetien Gloinine Crunpen tſtnüim onnsnt . 7 hinton ufriis liſiil g lenütio ſingenuß unt Oen⸗ Penei wihngmun nſcicen Scneri Moepebe unran ut ule⸗ ſeain illleaßi liiseli palnie⸗ ſchapii ſaclbisge lſtadegi Re ſnn Mhr ſteii⸗ nnngede⸗ ſüu WE hulnſani⸗ nilte⸗ .„ nelesi deecanoresdn nücmroet Aenciinsdi cneſuſdhti ſeſacremmin mupaorenmgin CQummroint Nesninill ſanan ſuſtet AN 1pprioſepholn nenterde, TideNN günmmmine coplerboniani Chuin Viidii, Scünpin, CM J ur enin atrn lli gaß n ““ ſticiã tempoꝛalẽ vt ita loqᷓmur.nec tamen erit iuſtũ.qꝛ nec ipᷣe nec anima eiꝰ.nec ali ri amplexus ſponſi illius amplexibus pꝛe cũq; re alia delicias ſuas quas! ſolo cre⸗ te omnes al atoꝛe habere debuit cõſtituar. cũ illa foꝛ⸗ ½Poteſt illuꝗ etia declarari.⁊ indirecte. nictatur aut adulteriũ cõmittit.⁊ hoc RE i em̃ cũ hmõi iuſticia poſſibile ẽ aliquẽ corpaliter. quacunq; libidine coinquinatus eſt. ſiſicaret aut ultiplicaret virtutes. nulla Ampł. Sicut ſunt noxie delicie carna earũ eẽt vnd nũero vel ſpecie cũ qualibet les.ſic ⁊ quedam delicie ſpirituales noxrie materiavirtutũ.materia inq; circa quam ſunt atq; moꝛtifere. ſicut delectari in filis ſunt pᷣter ſolũ deũ multiplex ſit.ſicut appa nupᷣtus i mititudine ſubditoꝛũ. quẽadmo ret ſingulis ↄſiderationẽ facietibus. De duũlegit᷑ Eccłaſti.xvj.nõ iocũderſin fjs cdarata ẽ ergo tibi natura virtutũ ꝑ hec impus ſimultdlicent nekablegeli ſup quã facile declarabit᷑ tibi ↄcomitacia inſe ipſis. Silr delectari in diutijs.honbꝛibꝰ parabilis earu. Si em̃ iuſtus ẽ ꝗ in nullo plerüq; moꝛtiferũ eſt.ſilr⁊ delectari ⁊ ali⸗ cuiq; ẽ iniurioſus.totuq; ius ſuuvnicuiqq eno malo.nemo duhitat malũ eſſe. Ma⸗ reddens ſiue tribuẽs. neceſſe ẽ eũ ꝗ iuſtꝰ nifeſtũ ergo ẽ delectationes taʒ carnales ẽ oẽs habere virtutes.Et hocẽ quoniã ne q; ſpirituales moꝛtiferas eſſe.⁊ caſtitatey ceſie ẽ hmõi hominẽ totã dei legẽ im ple⸗ coꝛrumpere mentis. Et quia nõ ẽ neceſſe re.et ſingula virtutũ mãdata exequi.qua vt ſit niſivna caſtitas cõtra foꝛnicationes re et deo debitã fidem. debitũ timoꝛẽ.de omnes tam ſpũales q; carnales. Nõ em bitũ honoꝛẽ.debitũ amoꝛẽ.⁊ quicqd aliõꝰ equiuoce dicit᷑ foꝛnicatio ⁊ adulterium in vel ei vel hominibꝰ debetur reddere. Si⸗ hüs et in illis. Nõ refert em̃ de matrimo⸗ militer ⁊ debitã caſtitatẽ.debitã foꝛtitudi⸗ ne ⁊ omniũ aliarũ virtutũ oꝑpa vel opati⸗ nio ſpũali. qð inter regem regũ.⁊ vnam tutũ opa vel e qume; fidelẽ animam e contractũ ꝑ quaz ones agere. Ampliꝰ.Cũ ſu debitoꝛ o puritatis ⁊ mũdicie.⁊ totum reddat deo adulteriũ violetur.nõ refert cuius adulte tie jec7 totun qð ſuũ ẽ.neceſſe ẽ vt nec auaricia nec luxvu ria nec aliquo alioꝛum vicioꝛũ ſe polluat. quare neceſſario ſe cuſtodit imunẽ ⁊ mũ⸗ dũ ab om̃i vitio.ſilr et oꝛnatũ omnivᷣtute ferant᷑. Simpłr em̃ dicit᷑ illud et vniuoce Jeremie.iij. Lu autẽ foꝛnicata es cũ ama toꝛibus multis. In quãcunqʒ em̃ rẽ amo rem ſoli creatoꝛi debitum tranſſerat.in qᷓ noĩs.habet ex neceſſitate omnes alias. ſpũalis ſit res illa ſpiritualiter.ſi coꝛꝑali re/qðcũq; ex vicijs ergo eo poſito nõ ac cidet impoſſibile. Eſto ergo ꝙ habeat lu xuriam.quoniã pᷣceptũ dei ẽ declinare lu- xuria.deo aũt debet᷑ in omibus ⁊ ꝑ omia obediencia.cũ in hoc ergo nõ obediat in obediens ẽ deo.⁊ iniuſtus in eum.quare Amplius.Si neceſſe ẽ duas eſſe caſtitates alteram ſcilicet coꝛpalẽ alte rã ſcilicet ſpũalem neceſſe erit ſilr eẽ duas iuſticias alterã ſcilicet ſpũalem alterã ſcilʒ coꝛpalem ſiue temꝑalem. Quare et duas fides alterã ſcilicet de rebus tꝑalibus ſiue 8 6e coꝛꝑalibus:et alterã de rebus ſpũalibꝰ.⁊ ſibile illud ergo quo poſito accidit eſt im ita ſcilicet de alis Amplius.ſcdðᷣm hoc poſſibile.hoc autem ẽ illud ſcʒ cũ iuſticia erit iuſticia ſimpliciter et vᷣe q̃ nihil erit?e tbhabere aliquã luxuriã. Et eodẽ mõ ẽ rati iuſtũ. Poſſibile eĩ eſt ꝙ aliꝗs ſit iuſtus in inari de quocũq; alio vicioꝛuũ. Eodẽ tpalibus ſine iniuria alteriꝰ eᷣ poſſidens /m Eoſtẽdere ꝙ nõ eſt Kngent ſimplici⸗ cõtractans ⁊? de eis indicans et nibilomi ter qui ex aliqua parte Apꝛudẽs ẽ.QOuis nus iniquus atʒ iniurſðſus atʒ iniuſte iu, autẽ poteſt verius iudicari impꝛudens ex dicans in ſpnalibus. Habebit ergo ille iu ea iuſtusvere ac ꝓpꝛie ſiue ſimplicit᷑ ⁊ hoc equonia iniquus ⁊ iiurioſus ẽ ĩ Küg ille idẽ. Juſticia ergo tempoꝛali ſoa nihil turpiſſime decipit᷑.⁊ in mercimonio viliſ⸗ ꝓuerbi. vj. Pꝛeci ſionri vixẽvnius panis Mulier aut pᷣcioſam animaʒ viri rapit.Et ad hõc modũ ſe habet de alüs peccatis⁊ vicijs. Silr nõ poteſt dici vere ⁊ ſimplicit᷑ 3 n oꝛtis qui aliqua parte ſui vel debilis vel poꝛalia q; ſpũalia.⁊ ad hũc modũ ſe hʒ vulneratus vel moꝛtuus ẽ.talis aũt ẽ qui alüs oib?ꝰ. Si em̃ materia circa quiam quocũq; exvicijs laboꝛat.nõ eſt ergo ſim ſunt diuerſitate ſuavel młtiplicitate diuer. pliciter aut vere foꝛtis ꝗ cuiuſcũqʒ vicij in Xx iN quid aliud. Manifeſtum ergo ẽ ex omni bus hijs qꝛ taʒ iuſticia q; caſtitas vniuer ſalis ẽ vna om̃ino tam circa tpalia ſen coꝛ 2 qntũ in ipᷣo ẽ.Quare ꝗ habet iuſticiã veri iuſtus ẽ et iniuſtus ſimul. Hoc aũt impoi aliqua pa rte.q; quicunq; fallacia vicioꝝ decipitur. Quicũq; autẽ peccat moꝛtaliter ſimo fraudem vagie infinitam. ſicut legik y —õ Be irmitate debilis eſt. Ad buncmadnuz eſt oſtendere de chantate. ſiue anicia ad de um. non em̃ ẽ ſimpliciter amicus et vere. qui ex aliqua parte eſt inimicus. Inimicꝰ auũt dei ẽ expᷣſſe.qui odit vel minimum ex filüs ſuis quia homicida eius eſt.ſicut dic Johanes in.iij.pᷣme Canoñ.ſue.Omnis qui oditfratrẽ ſuũ homicida eſt.Et Jaco — 22 bi. iiij. Si quis vult amicꝰ eſſe ſeculi hui inimicus dei ↄſtituitur. Eodem modo eſt oñqdere de temperacia. quoniã impoſſibi — 2 72 B C. le ẽ aliquem eſſe ſimpliciter temperatum ſiue temperantem ⁊ in aliquo intempera tum ſiue diſtemperantẽ.quẽadmodũ ali⸗ quem eſſe frigidum aut tepidum ſimplici ter.et in aliquo ardentem.et ſimiliter ſim⸗ pliciter in aliquo circumciſum ⁊ in aliquo cedentem ſiuę minus habentẽ. Nõ mi⸗ us aut manifeſtum eſ in generali verbi gracia. Si dixerimus ſic. Impoſſibile eſt virtutibus vᷣtutũ vie ĩſeparabiles ſunt et ſeinuicẽ ne ceſſario comitat INa vt vbicunq; vnus et oẽs.vbicũq; em̃ vna virtus gloꝛie etoẽs. quare virtutes vie inſepabiles ſili comitã cia erunt neceſſario colligate.ſicut ergo in quocuuq; vna ẽ.ſunt omẽs ex neceſſitate Alttende autẽ quia ꝓbationes quas ic inducimus fundate ſunt ſup hanc ra⸗ dicem quã omnes doctoꝛes ſacri recipiũt videlicʒ ꝙ quelibet hmõi virtutũ dignũ facit vita eterna.⁊ cuilibet operi ex quacũ q; talem. debetur de iuſticia dei vita eter⸗ na et cuilibet operi ex quacunq; tali virtu te ꝓcedente. opere dico voluntario. de hoc loquemur tractatu de meritis 2 retri 2 butionibuſs. Oſt hec loquemur pauca de intẽ OR ſione virtutu et remiſſione.vbi pᷣ⸗ — mũ inquirendũ nobis enit. anen endi ⁊ remitti poſſint.an tm intendi ⁊ nõ aliquẽ ſimpliciter virtuoſum eſſe ⁊ in aliqͥ &ı½remitti.et qualiter.Et videtf pꝛimũ qꝙ intẽ vicioſum eſſe vel ſimpliciter eſſe vicioſum et in aioiqu bonum. Quemadmodu ali⸗ quẽ ſimpliciter eſſe album.et in parte ali⸗ qua nigrũ.cũ quacũq; ergo bonitate ve⸗ ri nominis impoſſibile ẽ maliciã quãcũq; eſſeę.quia ergo contraria immediata ſunt bonitas et malici.vifſtꝰ ⁊ vici circa quẽ cunqʒ adultũ.neceſſe ẽ vt quacunqʒ exiſtẽ le virtute in quocunq; adulto. ⁊ nullũ cũ eo eſſe viciũ.et omnes virtutes ſimłin eo dlem eſſe. Secunda declaratio e p dei iuſticiam. que omnẽvirtutem veri nomĩs emunerat felicitate eterna. et ꝑ quã omi virtute et gracie redditur gloꝛia ſibi ↄgru ens et reſpondens.ſicut docebimꝰſin par re vltima tractatus. Quia ergo impoſſibi le ẽ gloꝛia futura ⁊ dampnationem ſimul alicui reddi,/ hoc aũt contingeret. ſi hmoi vitlus et quo dcunq; viciũ ſimul eſſent in eodem.tamen inoſſibile eẽt ip̃m in am bobus decedere quare illud ex quo ſequi tur neceſſe ẽ impoſſibile eẽ. Impoſſibile ẽ virtutem veri nominis ⁊ quodcũq;viciũ ſimul in eodẽ eẽ. Ampli⸗. Sicut ſe ba bet gracia gratufaciens ad remuneratio nem eterna. ſic et culpa moꝛtalis ad dam pnationẽ oppoſitam/quia vt eaʒ ſuo mõ et meritũ. quare? pmutatim ſimilit ſe ha bebunt. Sicut ergo eterna remuneratio ad eternam dampnationẽ.ſic hmõi gra⸗ cia ad hmõi culpa .quare ſicut ille nec ex pate nec ex toto ſimul poſſunt eẽ in eodẽ neciſte. Ampl. Effectus graciaruz ſiue di non poſſint vllo modo. quẽadmoduʒ nec augeri nec minui.cum ſint impartibi⸗ les. Impartibile em̃ impartibile manens manet minimu? in vltimo paruitati.nõ recedit ergo a paruitate in qua erat.xiðo nõ creſcit.minui aũt nõ poteſt cũ poſtvliu mitatis paruitatẽ nõ ſit paruitas. Am plius. In eẽncia virtutis cuiuſcũq; nõ fit additiocũ ſit imꝑtibilis.nec fit depuralio in ip̃a ab admixtione contrarij cũ nulia ſi at detractio ex ea. Si ei fieret detractio ex ipa eẽt iuenire ĩ ea ꝑtẽæ ꝑtẽ qm eẽtiuenire ni ea id qð detaheret᷑ ⁊ id ꝙ relinqret᷑ qᷓ re eẽt ex neceſſitate partibilis.hoc aũt imn poſſibile ẽ.cũ ſubieciũ eiꝰ impartibile ſit. Amp. Inteſio fit in qlitatibus coꝛꝑali bus ᷣm depurationẽ et remiſſioſcᷣm ad mixtionẽ contrarij.et iſtud nõ habet locũ in virtutibis. his ergo modus intenſio nũ in eis aut remiſſſonu ſi remiſſiões ſũt apud illas. Anſeᷣlius. Intenſio ẽ acceſ ſus ad modũ veri nominis impoſitioneʒ ſicut dicit Ariſtol.in Ue ſe vnobiomir. Que ergo erunt virtutes veri nomis.ia ille que ſunt vie.an ille q̃ ſunt patrie.Im⸗ poſſibi videtur ꝙ alterutre. Omẽs em albedines veri noĩs equales ſunt.Quo⸗ niam albedo veri nominis eſt albedo pu ra.⁊ albũ hmõi albedine ẽ album in vlli⸗ mo.Omnia aũt alba in vltimo equaliter alba ſunt.et albedines eoꝝ equales. Si⸗ ueſergo virtutes vie.ſiue virtutes patrie .veni nominis viriutes ſunt. neceſſe ẽ illas Ecne gnin bo Nſenc ſeqve kbonle ubont nlie ieſrg Uloro⸗ Mintn lenue ſoinan onp lſons Chong y inlige Nhuno nisade Nbmia goalintee nugsden ſntorsta Ueggain Dumesnn apnue Mhon⸗ ltee unhe ltn⸗ 9 umn⸗ Mrr, oee uſyigen ſtigala heiſitc livfftis lſte⸗ ni 4 is Awchen lcuin, oe u un eſunie bmölſina banſtn S Ricowomeag miaſenin; ſnniin anun onocn in nnianin. Wareinustn itno oictine nöſtene mds anlann thüsneit e necontanicin Baifentdnd Nitgegftinn⸗ tandlsͤhin ei e oali 4 GrHrFr ACrtxvij eẽ equales hoc autem impoſſibile eſt Si enim hoc eẽtvel omnes anime q hic ſunt eſſent eque bone.vel que in patria ſut ei⸗ ſent eque bone.cum virlutes vie vłſingu le bonitates ſint. vl omnes ſimul ſumpte ⁊ ſimiliter ſingule bonitates vel virtutes patrie ſingule beatitudines. vel omnes ſi mul ſumpte que invno ſubiecto ſunt.vna beatitudo beatiſicas illud. In quo reſpõ demus quia intenſio in virtutibꝰ elonga O )np K“ lio ẽ a contrario. vnde ⁊ q̃ ſunt in vltimo elongationis a vicis invltimitate ſunt in tenſionis.hoc ẽ intenſiſſime vel ᷣm intẽſi onem marime Omiliter intenſiovirtutũ appꝛopinquatio ẽ ad pꝛimã et maximam virtutẽ que deus ẽ.eęt intenſio iuſticie ap⸗ ꝓbinquatio ad iuſticia que deus eſt ⁊ pie niis ad pietatem que deus eſt⁊ charitat ad charitatem que deus ẽ.et ita de alus. quod inde euidenter declarat᷑ Que enim ue equ aliter intenſe.Et ꝓpter hoc dic qo/⸗ mouent. gt ad equalia opera aggredien⸗ da equaliter.id eſt equalium difficultAri ſicut ad equales elemoſynas et ad equa⸗ lia ieiunia ad equales laboꝛes minuunft boni imul ſumpte et intenduntur. remittuntur huiuſmodi vna bonitas.qua bona ẽ anima in q̃ ſ=t. motus: adiuuaniur aut impediuntur bo nisvel malis diſpoſitionibus ſubiectoꝛũ. ſicut motus audacie impeditur ex natura „ . — .₰ li puſillanimitate et motus magnificẽcie. Similiter et aliqui alij:ſimiliter ⁊ motus ʒeli adiuuatur et intẽditur ex naturali ira cundia et etiam colerica cõplexione etp⸗ pter hoc non ſequitur:ꝙ ſi magis mouef quis quod ex maioꝛi virtute. Quẽadmo⸗ uʒz magis ardet aut calet quod ex maio⸗ ri caloꝛe vel ſi minus calet quod ex mino⸗ ri caloꝛe ſicut acc idit i ferro et ligno arido Unde em̃ arderet huiuſmodi lignum vix caleret ferrum. et vnde lapillus longe ia⸗ citur:vix moueretur magnꝰ lapis. Remit ti autemvł minui huiuſmodi virtutes im S venialia ſi minuerentur:minuerentur ⁊ p magis deo aſſimilant ille maioꝛes ſiue in ſſibile eſt. Per peccata enim moꝛtalia tenſioꝛes ſunt.et equaliter equales ſi nnuen⸗ totaliter. Per peccata vero hannes in.iij.Canonice ſue. Scimus qm̃ cũ apouerit ſimiles ei erimus.qð qdẽ per anthonomaſiã dictũ ẽ.Cũc em̃ maxime ſi miles ei erimꝰ.cumvᷣtutes noſtre maxime erunt hoc cin vltimo pꝑfectiõis ſue quod erit in patria. Nihil ei aliud ẽ gloꝛificatio animaꝝ noſtraꝝ ſicut docebimꝰ in ſequẽ P52 q; aſſimilatio illa ad den. Sigs Qut qratin vel ꝑ ꝗd cognoſcet᷑ ⁊ menſu rabit hmõi intẽſio. Rñnidemꝰ qꝛ elon gatio a vieijs cognoſcit᷑ alijs circũſtãcis paribꝰ ex hmoi moti vbi gra. Qui odit magis hoꝛret. magt ab hominat coꝛde ꝗq mineas ſentit.equalit pulſataffoꝛis.⁊ ſiir diſpoſiłai alüs. qð di cimꝰideo.qꝛ diſſilitudo diſpᷣſitiouũ atq; diuerſitatũ vel nae el impedit motus quos diximus. 4. Aligs vicium nõ auti pcogniuũ vel auditũ nõ taʒ magnitu dine q; nouitate hoꝛret vrmonſtrũ er de teſtat vt nephariũ.lõge ampliꝰmultis eo iuſtioꝛibus et ſanctioꝛibus ⁊ aligs vir ſan ctus lõge magis ⁊ maioꝛẽ ſenniłeuſultum luxurie aliquo minꝰ ſancto ⁊ iuſto.et hoc vel ꝓpter cibũ ⁊ potũ vł ꝓpter muliplica none materie ex qᷓ ẽ luxuria. Illevo mino Te ꝓpter ieiuniũ vel alia afſtictionẽ vel oc cupationẽ vellaliqd aliud hmõi.? ꝓpter boc equales ſunt virtutes q eqtiter ſubie gaa h omniq diſpoſita.equalibꝰ motibus tibꝰ qles noiabimus mia eterna: et ua aliquid de eis detrahe⸗ retur. Detractio autem de pꝛemio eierno pena eterna eſt:quoniam eterni dampni et eterni boni ablatio videlicet partis ipᷣi⸗ us pꝛemu et eterni.et ita peccatum venia le puniretur pena eterna Amp̃. Scõʒ hoc per ſola venialia poſſet conſumi vir⸗ tus hmõi. Si enim aliquo peccatoxenia li in ĩ minuitur. ergo ꝑ duo equalia ve⸗ nialia duo tanta ei detraherentur. Cum ergo non ſint in ea infinita merita ſiue in finiti meriti tante partes. Per in finita er⸗ go venialia conſumetur ex toto. Eſto er⸗ go ꝙ decedat in illis venialibus abſq; vl lo moꝛtali. Ille enim dampnabitur dam pnatione eterna cũ cepam moꝛtalẽ non habet ne pᷣmiabitur vula eterna cum vir⸗ tus in eo extincta ſit. Sufficiat ergo ti⸗ bi in his aperta eſſeviã ad declarandam vtutes nõ poſſe minui.⁊ quia hoc nõ eſt de foꝛtitudine aut impoſſibilitate eſſenci arũ earũ.ſʒ de veritate et equitate diuine iuſticie que pꝛo veniali non patitur affli⸗ i penam eternam. Quẽadmodum adaã 2 immoꝛtalis ante peccatum.eęt ideo in uulnerabilis et illeſibilis. Hoc ſcilicet mo do protectione diuine iuſticie. Non au⸗ tem naturali impaſſibilitate. Siquis em̃ gla dio ferro vel igne exiinguerevellet x üij p„ Be adam ante peccatũ.nõ pmitteręt hoe di⸗ uina iuſticia que nõ ſinit vt pema culbam pᷣcedat.ymmo oꝛdinat eam poſt culpam. Adam ergo a gladiovłigne ĩ eo ſtatuno teneret naturałimpoſſibilitas quaʒ vtiq; nõ habebat ſed oꝛdo diuine iuſticievt di ximus. qᷓ vt pena culpã pᷣcederet non ſine bat.ſicut em̃ culpa cauſa moꝛtis fuit.qua non pᷣcedente nõ eẽt inflicta.ſic ⁊ tociꝰpe nalitatis pᷣſentis/vides ergo quia nõ ita ẽ in virtutibus. Quemadmodũ innume ris. Q eniʒ numerꝰ nec augeri poteſt nec minui.determinatio facit eſſencie ipius ꝓ pter quã qᷓcunq; additione vel detractio⸗ ne diuerſificat᷑ eſſencialiter. et ẽ alius qui relinquitur poſt detractionẽ ab eo ꝗ pᷣus erat.ſimiliter et alius qui conſtituitur per additionẽ ab eo qui pᷣus erat. Alius eniʒ ſpecie numerꝰẽ ternarius ab eo q poſt de tractionẽvnitatis ab eo relingtur.hoc eſt binario. Alius q ex additione vnitatis cũ eodem adiungitur videlicet quaternario quare ſi virtus hoc modo eẽt determina⸗ te eẽncie nec minueret nec augeret᷑.nec in tenderetur nec remitteret᷑. manifeſtũ aũt quoniã intenditur.q; ergo nõ minuitur Eẽ ꝓtectione diuine iuſticie nõ determina jone vt diximeẽncie. ibi alia declarationẽ ad hoc.Eſto eniʒ ꝙ; aliquis decedat cũ vno veniali tm̃/ꝙ ali⸗ ad eius minuerit in centeſima ꝑte illinõ ẽ dubitãdũ ꝗn illud veniale ĩ purgatoꝛio expietur ⁊ nõ antequia cũ eo deceſſit qui illud cõmiſit. non remittet᷑ aũt donecex⸗ — pietur aut penitẽcia plena ꝓ eo agatur.qᷓ re nõ remittet niſi in purgatoꝛio.Queri⸗ us ergovtrũ gra q̃ in eo ĩminuta pveni ale erat.reuertatur ad pᷣſtinã quatitatẽ ſi⸗ ue intenſionẽ. an nõ.ſi ſic:ergo reſurget il le melioꝛ qᷓ; deceſſerit⁊ pᷣſentabit᷑ ĩ iuditõ melioꝛ q; ex hacviivxierit. Alioꝗn ĩutilit᷑ creſceret gra illa: ſed ſm magnitudineʒ ſi ue intenſionẽ ipius non eſſet ille remune randus Amp̃. Scom hoc erit locꝰme rendi in purgatoꝛio. Cum em maio: glo⸗ ria debeatur illi ꝓ ſtatu purgatoꝛij.qʒ ꝓ ſtatu in quo deceſſit.ſic adductũ ẽ pᷣmiuʒ. quare ⁊ meritũ:et ita acquirit nouũ meri tũ in purgatoꝛio. videlicet meriti partem q ei reſtituitur. O ſi expiato hmoi pecca⸗ to veniali non reſtituat ei gracia perißm ante detracta.ergo punitur bis in idipᷣm. quia punit᷑ et detractiõe ſiue diminutiõe gracie,et pena iam in purgatoꝛio exſolu⸗ Addemꝰ autẽ gatoꝛia aliq virtutibus ta. Ampli⸗. Qui ſᷣm hoc peccaretveni aliter magis mereret᷑ ĩ purgatoꝛio.⁊ hoc ẽ quonia ſi centuplũ magis peccaret a qʒ b:centuplũ magis minueret᷑ bonitas eiꝰ hic et ꝓpter hoc centuplo ampliꝰreſtitue retur ei in purgatoꝛio.Tota aũt reſtitutõ nõ ẽ ibi niſi augmentũ meriti ⁊ enã meri⸗ tũ.Quare q̃ᷓnto amplius quis hic venia⸗ liter peccaret. Hic decedẽs in ſtatu gracie tanto maioꝛ gracia ei fieret in purgatoꝛio et magis eius merituʒ augeretur.⁊ ita de malicia repoꝛtaret quis comodum et iita Ampl. Pena illa in purgatoꝛio inflicta aut ẽ ſufficienter expi⸗ ans peccatũ illud veniale ꝓ quo inflicta ẽ aut non:ſi ſic. Inique ergo agitur cũ eo. dum ei ꝓ eodem alia pena infligit᷑. Qua re nulla alia infligitur ꝓ illo eodem ergo diminutio gracie non infligitur eidem. ſinon eſt ſufficienter expians illud pecca⸗ tum:non poteſt tamen inficiariquin ꝓꝑp te expiet illud.ſi em̃ necꝙ parte inunilit᷑ et inuacuũ infligeretur.ſi vero ꝓ parte ma⸗ de maioꝛi maioꝛ. nifeſtum ẽ quoniaʒ ꝓ aliquata pena pur gatoꝛij: polgſt totaliter expiari peccatum illud. Maio: autem ẽ diminutio gracie?- gloꝛie q̃ʒ qntacunq; pena purgatoꝛij ⁊ ne mo ẽ in purgatoꝛio:qui non qualibet pe⸗ nam purgatoꝛiam ſuſtinere mallet qʒ; du as illas. nec enim eſtimationẽ habet gra ciavel aliqᷓ pars eius et incomparabiliter multofoꝛtius nec gloꝛia nec pars eius ali qua. Pena autem purgatoꝛia modis omnibus finita è Waioꝛi ergo pena in in finitum punitur ille cum detractione ⁊ di minutiõe gre gloꝛie ſimł punit᷑ qʒ punie dꝰſit cũ puniẽdus nõ ſit niſi pena ſufficiẽt expiante peccatum iliud hoc autem ẽ pur⸗ vt diximns. Amplius. Si peccatunſpeniale diminuit graciam huinſmodi aliud pegatum equale cũ in ueniat eam et dimin tam et debilitatam plus eam diminuet⁊ debilitabit qʒ illud quare landem adeo diminutam et debi litatam eam inueniet aſiquod equale ex kuin no Ainenio ione quod eam fundi⸗ tus exting let.ſicut accidit in egro cuiꝰ vir tus diminuitur per acceſſiões.febriles eqᷓ les ꝙ aliqua ex illis inueniet virtutẽ eius ita diminutam et debilem: ꝙ eam radici tus extinguet. Simile eſt de aſperſionibꝰ equalibus aque ſuper aliquem ignem ꝙ vltima aſperſio inueniens eũ diminutuʒ eroebilitatũ equalibꝛaſpſionibus pᷣcedẽ monaie ſust ſenaio Mn elua ſeſtaus mallloa eſtminn gaist lepece⸗ lan.n lonesl leprent ſnkont sgaa gantoſen Nicracon wopelm ſcniglae Ramo enialaee ac Kianon ſaae Mleve ecſe gloe Cntit Hhyln dame Meguna Nonpapin Pprenia hoeern Ahatite enn; nereidoin nhbi Loatitti neriäran usisbin snkurn deringen augenmin isconanen Angl dau kiſuficnn iale ga i eergoegi⸗ Apenanngi ploedcne ainfigimda) minfidanan pper reo Palgnnuſe⸗ idininde ummmgnin grinonlihß ſmeenalug mmanonibing ginconpuſhi — ungtionin oiagopennn un deincinn, einiornice, ſni en/ noꝛ ſimplr. O ẽs em̃ due pene quarũ alte⸗ Secnundũ eſt o quecunq; eſt ꝓpoꝛtio cul pe ad culpam eam eſſe neceſie ſit pene ad cxxxix tibus totaliter illũ extinguet.quãuis non ſit maioꝛ aliqua aſpſionũ pꝛecedenti’n. cia. Ja⸗ tu e Amp. nNihil natũ ẽ diminuere aliqðᷣ Piur pert, moꝛtalis ad veniale i culpa ſiue te ſua ꝙ nõ ſit natũ et totũ illud conſum O malicia.quare nec effectꝰ' ad effectum. re ſi mualeicat ſiue creſcat virtus eius con bhoc ẽ nocumẽti et leſionis peccati moꝛtał tra illud. Quare ſi peccatũ veniale natux ad nocumentũ⁊ leſionẽ qua irrogatveni eſt minuerevirtute ſua quantumcunq; ex ale necergo leſionis quam irrogat moꝛ⸗ gracijs ſiue virtutibus multiplicata virtu tale ad leſionẽ quã irrogat veniale. In te peccati paulatim poterit conſumere il- ↄpabiliter ergo maioꝛ ẽ leſio qua irrogat lam.multiplicatur autẽ eivirtus per addi peccatũ moꝛtale gre ea leſione quaʒ irro⸗ tionẽ alioꝝ venialiũ ac ſi creſceret in ſe.ꝗq gat ei veniale.ergo nõ ẽ ↄpatio diminuti re ꝑ venialia ſiue ꝑpnum continue creſce Snis ſiue detractionis ꝗ fit de gra ꝑ mor⸗ in ſe conſumetur totaliter. aliqua ex virtu tale ad ill.q̃ de eadẽ fit ꝑ veniale.Fit au tibus graciarũ. Ampᷣ Aut aliqua eſt com tcẽ detractõ gre tocius ꝑ moꝛtale.Nulla er paratio ſeu ꝓpoꝛno moꝛtalis adveniale. go ẽ cõꝑatio tocius gre qᷓ totaliter ꝑ moꝛ aut moꝛtale eſt in inſinitũ maius. QOſi ẽ tale detrahitur ſiue cõſumit᷑ ad id qð de aliqua compatiovidelicʒ vt moꝛtale ſit cẽ tumlo vel millecuplo maius.aliquot ergo venialia equabunt᷑ vni moꝛtali. Si enim centuplo eſt maius.equabunt᷑ ei centum venialia equalia.ſi millecuplo.mille. Ex quo accidunt duo inconueniẽcia. Pꝛimũ vt ſicut ꝑ moꝛtale totaliter.extinguit᷑ quo libet exvirtutibus graciaꝝ ita peęr cẽtũ vel millevenialia extinguntur. Et ſteut nõ teſt eſſe aliqua ex hmoivirtutibus cũ ali quo peccato moꝛtali ita nec poſſit eſſe cuʒ centũvel millevenialibus que ſimul acce pia ſint e’qualiavni moꝛtali.Si em̃ mali⸗ cia vnius moꝛtalis vel vi ſua vł contrarie tate quacunq; grevirturẽ vłextinguit.vel non patitur eſſe ſecũequalis maliciamul toꝝ venialiũ idem neceſſe eſt operetur. penã ppetus ſeu infinitã. 7 de diuina iuſti trahbit de gra ꝑ veniale.no ẽ gracie ꝑs cũ tocius gre ad qualibet ſui partẽ aliqua ꝓ poꝛtio ſit. Si autẽ nõ detrabitur pars nõ diminuit totuʒimpoſſibile ẽ ergo nunni quãcunq; virtutẽ gre gratũfaciẽtis ꝑ veni ale peccatũ. OQſi dixerit quis ꝙ no e eceſſe ſi detrahit᷑ ps ꝙꝙ ꝓpter hoc detra hatur aliud pꝛopoꝛtionale toti quoniam nõ neceſſe ẽ oẽm partẽ eſſe ꝓpoꝛtionaleʒ ſuo toti. Sicut euidẽter appet in angulo ↄtingẽcie.q̃ vtiq; ꝑs ẽ anguli recti nec tñi aliqua ꝓpoꝛtione ſe habet ad illum. Se cus enim ẽ invirtutibus.virtutes em non augẽt᷑ niſi augmẽto cõꝑabili et ꝓpoꝛtio naliquod ei additur vel quod auget.Et hoc eſt quoniam qð additur virtuti ſem⸗ per eiuſdem ſpeciei ſpecialiſſime e cum ipᷣa et cum ipᷣo.et ſi aliud detraheretur.ſi militer ſe haberet. Angulus autem cotin gencie non eſt eiuſdem ſpẽi cuʒ recto nec etiam eiuſdem generis Omnes aute ma gnitudines eiuidem ſpeciei neceſſario cõ parabiles ſunt ex necemtate. et hoc dici⸗ mus bic. Foꝛſitan enim in patria aliter ſe gud Lsu habet. Charitas em̃ chꝛiſti homiuis nulli ẽcũ gehennalis infinita ſit duratiõe quic alij cõꝑabilis ꝓculdubiovel foꝛte alteriꝰ quid ſit de acerbitate ipius.Ois aũt alia ſpeciei ẽ de quo nihil hic ꝓ certo aſſerim⸗ finita ſit duratiõe et acerbitate ſaltem nõ e ↄpationibꝰ aũt virtutũ vie ad eas maioꝛ q; gehẽnalis.⁊ ita vel mioꝛ acer⸗ q̃ ſuntppatrie loqmur in vltima pie tract⸗ bitate vel equalis.quare in infinitum mi tus iſtiꝰ. Hic ergo finẽ faciemꝰ plis p me de vᷣtutibꝰ et moꝛibꝰ de gbus mlia pter imꝑiciã. multa ꝓpt᷑ occupalioes ali as. multa ꝓpt᷑ ignnauia mita metu ꝓlixi⸗ tatis. plima peccatꝭ faciẽtibꝰ q maxie ĩ ta⸗ libꝰ ⁊ nos ⁊ alios impediũt nõ ſcripſimꝰ mo:ſibꝰ tamen detractoꝛum nos patere „. nõ dubitam⸗ et curioſitatt atʒ ſupꝑfluitatt penã.erit ex neceſſitate aliqua ꝓpoꝛtio pe ne debite ꝓ moꝛtali ad penaã debitã ꝓ ve niali. Qui oꝛtali quocũq; de⸗ betur pena gebennalis ꝓ vcLiali aut nõ ymmo vel tpalis vel gurgatoꝛia tin.Aua re erit ꝓpoꝛtio aliqu pene gehẽnalis ad aliqua aliã.hoc aute manitfeſte ĩpoſſibile ra ẽ infinita duratione.altera vo finita.ſi equales ſunt acerbitate vel ſaltẽ ꝓpoꝛtio nales.qᷓ infinita ẽ duratiõe.⁊ĩ ifinitũ ma ioꝛ ẽ reliqua.Et hoc iã declarauimꝰin qn to tractatu.⁊ in ea ꝑte eiuſdẽ in qua oſtẽ⸗ dimꝰ ꝓ quocũq; moꝛtali peccato deberi Jam ergo declaratũ ẽ tibi ꝙ nõ ? trahbit᷑ ꝑ veniale de eadẽ. quare idqd de De nos eſſe et ab ip̃is eta quibuslaʒ aliis in parte iſta arguendos.qui cum pauca vel legerint vel audierint vel nouerint de vir tutibus ⁊ moꝛibus ſuſpicant᷑ nõ eſſe alia de virtutibus et moꝛibus inquirẽda.vłſi⸗ cut dicit Ariſto. Tanq; inperiti res ta ma⸗ gnas taq; ſublimes delonge ſpeculantur nõ attendentes q́ᷓʒ pia ſit.quaqʒ ſalutart in talibus curioſitas neqʒ qũitũ tempoꝛis ipimet rebꝰinutilibus.ac a pietate aridis vaniſſima curioſitate inceſſanter impen⸗ dunt acientes erge quod poſſumus oc caſionem nonnulla dedimus ſapientibꝰ et ingenioꝛũ exercitationibus nõ aridam arenam infructuoſarũ queſtionuʒ ac diſ⸗ putationũ ꝓpoſuimus.ſed paleſtrã per⸗ utilem ac ſalubꝛem ad vincẽdos erroꝛes. ⁊ eripienda veritatẽ virtutum cum trium⸗ phis nob ilibus de medio eoꝝ. A aſpet galn nehe lächen in 1 3 Hoßert im ugnune gitonest nſclcgan aferi Latayee fnenoeo Uheunn ſedunet W Kalne llz icöi aune 3 Moe ltget ſaefn (klini klutte phine nutce chun ne nepolne ſohtite⸗ lanimie Wge⸗ Nirdnon diclintnn eſiici Cuuntan Vner, Rſenceii W . mur cũ dei auxilio ptẽ ⁊ moꝛibꝰ partẽ ſcõam in qua nõ ẽ nobis ne⸗ ceſſariũ ꝑ vias ꝓbati⸗ onũ incedere.ſed ma⸗ Zis p viã narrationũ qͥ vnicuiq; legetivel aundiẽeti ꝑ ſeip̃a manifeſta ſint ſcribere. vt autẽ ipᷣe narratiões lucidioꝛes ⁊ iocũdio res pariter ſint. Introducemꝰipᷣas vir tutes loquetes magnificencia ⁊ mirificen ciã operuũ ſuon pᷣlia queq; et victoꝛias.Et inter hec pᷣma fides ſic de ſeipᷣa ĩcipit loq. Ego ſum pꝛima vita mentis humane deo ipo teſte in ſecũdo capitulo Abacuc. Juſta mens ex fide viuit um enim deus vita animarũ ſit.vt dicit Augꝰ.et tres ſint Auctiones ipius ad anima humanaã.Pꝛi ma ſcilicet ad eius intellectũ. Secũda ad eius affectũ.et vtraq; iſtarũ vita ſit gracie Cercia vero ad eiuſdẽ ſit ſenſum ſcilicʒ in interioꝛẽ ſpiritualẽ in mediã ⁊ ſᷣm totũ di uine luminoſitatt.et hec ẽ diuine vita glo rie. quare ego ſum pᷣma vita &e. Quia pᷣ ma cõiũctioviuificantis virtutis que deꝰ eſt ad mentẽ humanã. Pꝛima em̃ ↄiũctio illius.cõiunctio inq; gre ad mentẽ huma na cõiunctio eiuſdẽ eſt ad intellectũ ipius ſi re in ꝓfunduʒ erroꝛis moꝛtiferi aut igno rancie. nec paciens mutare dubitatõe ali qua vel heſitatione periculoſa. Hoc eſt qᷓ ruine appꝛoximet. Ego ſum virtus eri gens ipᷣm a claudicatiõe naturali.qua vl½ euidẽcia veritatis ſuſtẽtari naturaliter y baculo ꝓbatõis aut cuiuſcũqʒ ſuaſionis incũbere vłinniti poſſit ne ruatĩ aliqs ex noĩatis ꝓfundis atʒ piculoſis Ego ſũ tociꝰ edificij ſpũal fundamẽtũ teſte apio Quare ego moꝛtẽ metis huane pᷣma moꝛ tifico.pᷣma de illa triũppo. Ego ſum lux que pᷣma tenebꝛas ignoꝛãcie ⁊ infide⸗ litatis irrumpo.Ego ſum lux in opibꝰ re⸗ cxeationis? refoꝛmationis humane. Pꝛi mũ creata.quẽadmodũ lux cuʒ opationi bus dininis moyſe atteſtate. Ego ſum co⸗ lumpna lucis de egypto.ſenebꝛaꝝ ⁊ erro rũ.ducatu meo intellectũ humanum edu cens potenter ⁊ victoꝛioſe.ſcut legitur in Exoð.xiij.Ego ſum in bellis pũalibꝰ bel⸗ latrix pᷣma ⁊ oꝛdine ʒignitatis vite pRᷣmus debet cõgreſſus. Sicut beatꝰ pꝛudenciꝰ dixit Primo ſubit campũ dubia ſub ſoꝛte duelli pugnatura fides.Ego ſum ante cu ius faciẽ abijt moꝛs. Juxta qð legit᷑ Aba cuc.iij.moꝛs quidẽ infidelitatt getractiua ignoꝛancie que et erroꝛis. Ego ſem ra dix apiencie que nunq; concidit ſicut legitur Sapiencie.iij. Fides em̃ in ſeculũ ſtat.ſic legit᷑ Eccłiaſtici.xl. Ego ſum poꝛta vite.ꝑ quãa ſolam vita ingreditur in mentem hbu oſcentur h digni e me. Ego enim ſum per quã cognoſcũ tur. per quã appᷣciatur. que quid ad quid valuerit. ꝓpter ad querẽde et qmande et manam. via qua deꝰ ad mentem huma nã ingreditur. et ꝓpter hoc vbi ego non hbuius pᷣme de vᷣtutibꝰ Ego ſũ via. .èòẽ cxl NOſt hec autẽ aggredi tailla moꝛti 2 moꝛtſ at ſa eſt. Sed pᷣnceps vniuerſitatis deus in trat per eam ſicut legitur Eʒechielis.xlvj. Egoſi Zeſte auguſtino pterq; inuti⸗ liter curritur.ymmo quod ꝑlus eſt pᷣterʒ nõ niſi ad moꝛtẽ curritur.Et ideo via ſum vite.quoniã per me ſolam ad vitam veni tur. Ego ſum via veritatis qua m elegit ꝓ pheta dauid que veritatẽ dei vſqʒ ad nu bes euangeliʒzantiũ adduxi.vt infiniti er⸗ roꝛes moꝛtiferi exinaniti per me euaneſce rent. Ego ſum argumentũ teſte apo- ſtolo.in.v.ad hebꝛeos que dedignoꝛ eſſe confuſio ꝓbationũ atqʒ quarũcunꝗqʒ ſua ſiouum credifaciens impꝛobabiliſſima ꝑ meipᷣam.? eleuans intellectum humanũ ad ea ſublimia cognoſcenda. que nec oculus vidit nec auris audiuit.nec in cor hominis aſcenderunt.CTeſte apoſtolo in ii.ad Romanos. Ego ſum argumentũ d moꝛti et omnibꝰ erroꝛibus impietaè mon cluditur. Ego ſum argumentum quo humana ſapiencia confutat atq; cõfun⸗ ta illa.qᷓ hoꝛta moꝛti ⁊ moꝛtſ auctoꝛi clau ditur et omino ſtulta efficif. Ego ſum ſtulticia omni ſapiencia mundana ſubli⸗ mioꝛ.Ego ſum ſtultũ dei ſapienciꝰ homi nibꝛ. ſicut legit.j..ad Con.. Ego ſum colũpna veritatis firmiſima.humanum ſubfulciẽs intellectũ. vt nõ paciar eũ rue in. . ad heb.et ꝓ ptexpoc qui me non pᷣ⸗ iecerit.ruinam ſibi tm tdificat.ꝓpter hoc confidenter dico alis ſoꝛoribus meisvir tutibꝰ. vt in me gloreient᷑.qaſſine me nec eQlificant nec ſtat.ymmo ruũt oẽs. Poꝛro virtute mea ſum tandʒ fundamentã eaꝝ. Si ergo me ſubtraxero oẽs corruũt.Per me intrat oẽs in habitaculũ ſuũ.hoc ẽ in coꝛ humanũ. Nullus patet em̃ ad id adi us vel ingreſſus niſi ꝑ me.niſi id eis pan dam. nec colligentur hoſpicio. nec etiam cognoſcentur hoſpicio digni eſſe niſi per * tu. Ego ſi hoſpitande ſint hominib osendo: fua geo viliſſime eent et ſubiectiſſime. nemo illas requireret. Nulla eſtet mẽtio vel me moꝛia earũ. Nemo de eis curaret niſi ego Pcuraſſem nõ ſue firmitati dent totũ qo ſtant et að viuũt que ſtatim cadunt etex⸗ tinguũtur cum eas poꝛlare deſtitero. 0 ſemp indigent mea ſuppo:tatõöe. Ego ſum galea ſalutis caput humane meniis ⁊ intellectũ tegens contra iacula hereli⸗ coꝛũ ⁊ pſᷣorum eoꝛũ ⁊ eas velut ſagitias parunloꝝ retundens. et in ipos iaculates decoꝛas linguas eoꝝ cõtra ipos ifirmꝗs. ⁊ vt ſibi ſolet mẽciat᷑ inigtas eoꝝ efficies. Elygo ſum pmus dei bellatoꝛ.arcẽ hũa ne mentis. id ẽ virtutẽ intellectinã pᷣma ex pugnas. ⁊ pꝛima potenter et victoꝛioſe in gredies. ip̃m pᷣmũ dei hoſtem id eſt ſen ſum humanũ et mũdi ſapienciq in eadeʒ arce occidens aut ſaltem captiuãs. Sicut docet Apls in. x.ij. ad Loꝝ. Incaptiuitatẽ redigẽtes omnẽ intellectũ extollentem ſe aduerſus ſciencia dei ⁊ in obſequium xpᷣi Ego in iſta arce expugnatura vexilluʒ eius. hoc ẽ regis regu in ignum victoꝛie triumphi erigo. id ẽ dei filiũ in cruce pen⸗ dentem moꝛrte pvincentẽ. Et ſerpentem in palo. Juxta q legitur numeri.xxj. Anti⸗ quũ ſerpentẽ ⁊ veterẽ hominẽ noſtrum ſi mlcũ eo crucifiyu i alto et recto mee ofeſſi onis poꝛto Ego ſum pᷣmipula ſiue ſignife ra regis regũ vexiilũ qð pᷣdiui ante exerci⸗ lIiũ omniũ virtutũ pᷣferens. Immo ante to rũ exercitũ ſanctoꝝ in quod ꝗ aſpiciũt.ſa natur. ſaluant᷑ atq; triuphant. Juxta qð legit Nume. j. et Sapiẽ. vj. Ego ſuʒ in domo dei pᷣma lucerna in templo eiuidẽ lampas pꝛima. Neq; em̃ in domo coꝛdis humani qð vtiq; domus dei ẽ aliqua lu cerna ante me ponit᷑ neqʒ in tempio eiui dem qð idẽ ẽ coꝛ humanũ ẽ aliqua lãpas anteq; ego accendoꝛ. Siquidẽ idẽ coꝛ hu manu et domꝰdei ẽ habitationi eiuſdeʒ. digno virtutũ apparatu ſibi paratu ette⸗ pluũ eiuſdẽ cultui ⁊ honoꝛificencie cõſecra um in celo ſpirituali.id ẽ quocũ⸗ ; ſanctoꝝ ſum in tota eccleſia dei ſtella q pᷣmo in ea oꝛitur. ſtella matutina q no⸗ ctis ſpiritualis id ẽ ignoꝛacię moꝛtifere te nebꝛas pᷣma irrumpo. et diẽ gre in ea nun no et diè glie ꝗ pleni luminis eſt ⁊ ardoꝛis ſolẽ intelligẽcie iuſticie xpᷣm dñm pᷣueni ens pnuntio.Siqdẽ ex oꝛtu veri ſolis hoc e apparitione eius in iuditio dies ille gio moꝛibus ſie illuceſſit. Ego ſum ſtella cardinglis na uigatibꝰ ꝑ mare mũdi bmõi poꝛtũ oſten dens et patria.ſine ducatu meo nauigan Ies in omia picula incidũt.fruſtra hbaben tur omĩia armamẽta ſiue inſtrumẽta naui gu pᷣter me. Quoꝛſuʒ em̃ dirigat lacenios gubernationig nauigates ꝑ me ſolam ſa unt.Ego ſum ſtella noua que tribus ma⸗ gis ducatũ pᷣbens eos ad domũ vbi erat puer pduxi.ſic legit᷑ wathei.iij. Ego luʒiu cerna ad a in noce pᷣſentis vite ambu lat ſicut teſtat᷑ Apls in. v.ij.ad Loꝝ. Sin me ergo in tenebꝛis ambulat. p ſidee ambulam? ⁊7nõ ꝑ ſpem ſic teſta ſicleſtat Aplus in. v. ᷣme ad Loꝝ. d. Per fide ambulam* mundũu teſtate Jobãane in. v. ᷣme cane ce ſue. Quis pictoꝛias meas enume Que mundũ vinco. quis digne narre ctoꝛiasvidelicet abus potioꝛ in ſacren to altaris vbi ſimul vinco qnq ita ꝓſterno. vt neqʒ obmurmurare pale⸗ ant veritatẽ ſacram eti et z ea penit⸗ ticeſcant. Quis mirari ſuffi tiat ſenſus du 2 mani ⁊ iſtus ſapiccie virtutẽ ibi ig humi liata atʒ calcata vt velut ſatban bpegi nec gannire. Silt hereticon atqʒ phylo ſophon iacula adeo retuſa adeoq; repuł ſa vt necvſq; ad me iam ea iacere poſſint nihil em in illo ſacramẽeto ab hijs padoꝛ: nec me iam tangũt vel attingũt eon ſagi te. Quis glonimeã dignis iaudibꝰ atio lat quã ſequut miraculoꝝ opa magnifa crediderint hec ſequẽt wMea ẽglo 7 SD culoꝝ oim de me eĩ dict ẽ. S P fidẽ ſicgranũ ſynapis? dixenins buicn titolle ie etia anſſer te in mare. ſtanim io ler ſe et mittet in mare. ſicut etiam legitu Mathei. xxii,. 1 m Rci. x. Quapꝛopt en hi obediũt fulgura mira AHuiqd mites fulgura⸗ lbarſe + ½ inmoꝛoꝛ. Ego ſum d den mũdo ꝓrifico. Neqʒ em ad ip̃m bꝛeos. Accedentẽ ad deũ opꝑtet cre E2c.Si ego nõ eẽmꝗ . 8 iego no eem as ei eree aſſertionibꝰ aut teſtimonijs fide ad ret.vbi ego non ſuʒ.nemo ei crederet ego non ſum nõ maio: fides aſſertionibꝰ eius aut iura mentis q;cuiuſuis piuriaut latronis creditur. ymmo nec plus ei⸗ ſen „ . Reſbus/ imniust ncusen fiteſue. eafeedifi ſigopdol greereptu giabere hacicioni⸗ detracloni 2 bus ſlenn Geoy neco ſor necon lobobos te feſea ote Nelſciztun iekeotncein hunmnen ls renenaon Pllencäindi ſohtercäphe Peſthoant tcbſeguoren Efiominnn Pionſnoſie wfttat Pünannd Gnrdmn Uelüans ömanm Piingoo Mlauspu himnie Glonith Augnront Cicſe gin Mlerpee enngien ſnlintee 8 8 blhcueſe⸗ lennhnn eleinee htſsntlei⸗ llenen hiiboiſgn ſnchtzntn ſcbtinnn; Nlleltr nh Aliuſtrcn W aunuſt ſellat ⸗ ducdnne Ncüf SHZD notsgune osac tin eiendn gnrigles ſpenlirtl dDeie danenea isue co. grisard Dasorenen l eGchnunm näädjaig niaiihſfa idenimit Trcnucſntid. olenduni neinda amit efſt manmgin, õ cie⸗ Soaütite wängigee monibus auſcultak. Ego abſiuli a de monibus et ydolis aliiſq; creaturis cultu ram eius⁊ reſtitui ei gloꝛia cultus ⁊ hono rificẽcie ſue.Et ſi fas eſt dicere ego reſtitui ei et reedificaui in hominibꝰ ſoliũ gloꝛie ſue qð ydolatria deiecerat atqʒ polluerat me ereptus ẽ de cotradictionibꝰpopuli iudaici hereticoꝝ⁊ phyloſophoꝝ.Ego cõ tradictionibus qui cõtra ipᷣm ſe erexerant detractionibus ⁊ blaſphemijseius omni bus ſilenciũ impoſu. Ego ranas iu deoꝝ ne contra ipᷣm coaxent.canes here⸗ ticoꝝ.ne cõtra ipᷣm latrent et loqces ppy⸗ loſophos ne q̊ ipᷣm garrulent obmuteſce re feci.Ego feci victimas ei. humanoꝛum ſenſuũ.⁊ naturalis intelligencie immola ni et cotndieimolare nõ ceſſo Ego ca⸗ put humane mentis ſailicet intellectu i in eius venerationẽ et adoꝛationẽ ꝑ credẽdi obeutencia inclinaui. Ego cultũ eiꝰ in ho noꝛificenciã ꝑ hmoòi ſacrificia et adoꝛatio nes inchoaui. Ego pᷣma in omni gene re obſequioꝝ eidem ſeruiui.pᷣma ſcilicʒ in officio militari dum ꝓ eo pᷣmo pugnaui. Pꝛima in officio ſacerdotali.dum pꝛima ei ſacrificia ⁊ capitis inclinationgs obtuli Pꝛima in officio lucerne.prima in officio lampadum. pᷣma in officus ſtellarũ ſpiri tualiũ.⁊ ad hũc modũ de alus. Ego ſũ pᷣma armatura in capite mẽtis humane. Pꝛima coꝛona in eodem.pma veſtis id ẽ pileus vel mitra ſiue tyara eiuſdẽ.vłpᷣma gemma in coꝛona intellectus qua ex quin q; luminibus appᷣhenſiuarũ virtutũ deo auctoꝛe conſtat eſſe fabꝛicalã. O em in pᷣ cedènte divimus pte auſtrũ quinq;ſtella⸗ rum. hoc hic coꝛonam intelligimus quin q; gemmarũ.⁊? dyadema ex auro natura lis intelligencie et quinqʒ iam dictis pᷣcio ſis lapidibus fabꝛicatio. nitas mentis humane id ẽ integritas poꝛ⸗ te illiꝰ que intellectꝰ eſt nec ydolatrie nec hereſis adulterio violda. Ego ſũ an⸗ nulus argente in digito ſponſe regis ce⸗ loꝛũ.hoc ẽ ſignaculũ et inſigne caſtitatis candoꝛe puritatis et luce ſalutaris verita tis reſplendens.ſuauitatem ſincerę cõfeſ⸗ ſionis reſonans. Tria em hec in gento intelligunt. In hoc autem ꝙ annulus di gitũ totaliter circuit atqʒ circundat. intelli gitur munimẽ ⁊ ꝓtectio virtutis fidei coꝛ ruptionem infidelitatis ex omni parte re⸗ pellens. Ego ſum in gemmis ſaphyrꝰ in calculis lucidus in pannis byſſinũ ſpiẽ Ego ſum vgi dens candidũ in myniſtris myniſtratoꝛ luminis ſumt vulgo dicitur ſeruiens de candela ſum poꝛtitoꝛ lucerne aut lucernã ꝓferẽs in nocle. In initineribꝰ⁊ victoꝛis dux⁊ vie pᷣmonſtratoꝛ.Attende qꝛ ex his laudibus tantis fidei.euidenter apparẽt Pcõtraria obpꝛobꝛia et vituperia fidelita tis. Quid ei ẽ hereticus niſi domꝰ ſine fun damento et ita totaliter coꝛruens.⁊ terra in via id ẽ ſine via.et domus ſine lucerna ⁊ templũ ſine lampade.et nauigans ſine Ducatu cardinalis ſtelle. Quid ẽ cultoꝛ ꝑp⸗ uerſi vogmatis niſi adoꝛans ydolum mẽ dacij erroꝛis ſui inclinatio ad eum capite mentis ymmo imolato etvelut animalis occiſionis ſenſus naturalis intelligencie. NQuid ẽ mens heretica ſeu aliter ĩfide lis niſi dyaboli pᷣmipula ſiue ſignifera cõ tra dei ſcienciam ſe extollens et cõtra dei veritatem ſe erigens. Quid ẽ deniqʒ mẽs heretica vel aliter infidelis niſi coꝛnix gar rula contra veritatẽ dei garriens.et rana tumultuoſa contra eam coaxans canis rabidus adeo in moꝛtem latrans.et veri tatem dei in mendaciũ tranſterens gloꝛi⸗ amqʒ ipᷣius in ydolum cõmutans.Quid eſt iniqua mens infidelis.niſi mens deo ſponſa relicta:mendacio coꝛrupta ⁊ erro ribus ꝓſtituta et a puerſis dogmatibꝰve lud caldeis foꝛnicantibus abbominabi⸗ liter inquinata. Quid ẽ mens infidelis ni meretrix ꝑ ipᷣm omnis coꝛruptionis inici um et radicem inſidelitatis dyabolo exe⸗ crabiliter viciata et capitaliter dedicata. id inq; ẽ mens hmõi aliud niſi mens itis id ẽ furioſi intellectus qui ſi ne argumeto contra dei veritatẽ diſputa⸗ re cõtendit. Quod eſt mens infidelis niſi bellatoꝛ imbecillis et omino inutilis qui capite id tellectu letalit᷑ vulneratovul nus moꝛtiferum in eo geęſtans:imo capi⸗ te erroꝛibus confiſcato:Qqna dei veritateʒ impugnare pᷣſumit.Quis em̃ laudes me as enumeret aut enarret quas tam ſtudi oſeſcribere aggreſius ipſe è aplus in. xj. ad hebꝛeos. Hõ cõ pleuit ſicut ipemet te at ibidem dicẽs.Et ꝗd adhuc dicã defi ciet niſi mibi tempus ⁊c. Sunt indubita⸗ ter et alie laudes fidei multe et magne et alia obpꝛobꝛia et ſugillatiões inſinite in⸗ fidelitatis. quẽéadmodũ ſi diceret. Quia mens infidelis eſt viatoꝛ noclurnus ſine duce et luce.⁊ multa huiuſmodi. Sed in 8 ꝑfectum meũ omibꝰ non ſufficit. Be Imoꝛ vero laudes ſuas huiuſce⸗ modi ſermonibꝰ oꝛdit᷑ atq; ꝓſe⸗ auit᷑ fides magnasot miras lau⸗ des fuas recenſuit nec tamen omnes.plu rimas enim pꝛetermiſit. Uera dixit ꝑ om⸗ nia necnon in toto cetu ſeu choꝛo virtuiũ atq; donoꝛum ius ⁊ honoꝛem obtinet pꝛi mogeniture et in multis ſicut ipſam er te⸗ ſtata eſt.pꝛimatum atq; pꝛincipatum Ce rum laudes eiꝰ ita recipio vt meis no de rogem ⁊ meas ſic pꝛedico.vt ſuis non de traham.Et pꝛimũ quidem ab hijs in qui bus debilis videoꝛ puſillanimis et tremu lus animi eſt deficientis et concidẽtis.Ex oꝛdiat declarans euidenter ꝙ in illis foꝛ tiſſimus ſum. SFugam me eſſe fateoꝛ ſpiri tualem nõ quidem fugam puſillanimita tis aut foꝛmiduioſitatis ſed caute declia⸗ tionis.ſicut dicit ꝓuerbioꝝ.xiii.ſalomon Sapiens timet et declinat a malo. ⁊ iten eiuſdem.xv. Per timoꝛeʒ domini decliua tur a malo.⁊ iterũ eiuſdeʒ.xiii.Limoꝛ do mini fons vite vt declinet a ruina moꝛtis Sicut em̃ non ẽ audacia ſed impetu inſa nia toto ſe pᷣcipitare in infernale incendi⸗ um.ſic declinare ab illo non puſillanimi⸗ tas eſt ſed virtuoſiſſima foꝛtitudo irrum⸗ pens laqueos atʒ foꝛtiſſima vincula diui ciarũ et deliciarũ trahentiũ ad illud. Si⸗ cut non foꝛtitudo demoniaci erat qð fre⸗ Aenter inſiliebat aquã et frequẽt᷑ in ignẽ Sed arreptio demoniaca ſicut legit᷑ mar ci. ix. ſic illa que videt᷑ inſiptentibus foꝛti⸗ tudo qua foꝛtes ſunt ad bibendũ vinum ⁊ miſcendam ebꝛietatẽ.ſicut legitur yſaie v. Dic nõ foꝛtitudo ẽ freneſis vel inſania ſed magis infirmitas ⁊ egritudo peſſima licet freneticus aut maniacus foꝛtioꝛvide atur longe q; ſi eſſet ſanus.ſic iſte inſanie ꝗbus foꝛtes iudicantur carnales ⁊ ſecula res homines.magis rabies ſunt exagitã⸗ tes eos et enerey peſſime.pꝛopter qð ĩpo tes ſui et mente capti dicunt. non poteſt Dubitari admirande foꝛtitudinis eſſe cuʒ igne deuoꝛante habitare ð quo legit᷑ yſa xxxiij.Cum igne qui eſtvſq; ad cõſumatio ne deuoꝛans et vltima eradicans genimi na de quo legit᷑ iob xxxj. Hic eſt ignis car naliũ ſeculariũq; deſiderioꝛuʒ. In hijs ar doꝛibus ego frigus facio.Caro em̃ pecca ti et coꝛpus moꝛtis hmõi.de quibꝰlegit᷑ in. vij.et in. viij. ad Roma. Nihil aliud ẽ ʒ fo:nax ardoꝛis hmõi ⁊ ſcaturigo ſlam marũ ſeuiſſimarũ in medio hmõi flama⸗ moꝛibus rũ ego tremere facio. In medio huius ar⸗ doꝛis frigere facio omnes illos in quib⸗ ſum. Ego mediũ foꝛnacis babylonice fa⸗ cio quaſiventũ roꝛis flantem vbicũq; mit toꝛ ſicut legitur Danie.iij. Angelus domi ni feciſſe. ego em̃ frigꝰ ſum ſiue frigiditas ſpiritualis et tremoꝛem coꝛdis inducens. Quẽadmodũ em̃ tremoꝛ corpalis ẽ ex ve hemẽti frigiditate coꝛpali.ſic tremoꝛ ſpua lis er vehemẽcia frigoꝛ ĩ ſpial ſiue friſikſdid tatis.qᷓlit᷑ aũt dubitari poteſt foꝛtitudinẽ magis eſſe magnificã atʒ mirificam q tan tas ſlammas ſuperat de tantis ard oꝛib⸗ tam mirabiliter triumphat. Pꝛobo auteʒ iſtud et ꝑ teſtimonia ꝓphetica. KEit enim ſalomon ꝓuerbioꝝ. riii. In timoꝛ:e domi ni fiducia foꝛtitudinis.et eccłiaſtici.viiij. NQui timet dðſmnihii trepidabit. non pa⸗ uebit ait et phyloſophus.OQui nimet do⸗ minũ omnia timent eũ.Deniq; adeqyna gnifica eſt foꝛtitudo mea vt pemimus au ctoꝛ malicie vbi ego ſum appꝛopinquare non audeat. Rcut teſtatur ſalomon puer bioꝝ. xxx. Cimoꝛ domini ad vitaʒ ⁊ in ple nitudine ↄmoꝛabitur abſq; viſitatiõe peſ ſimi.non nouit me qui turpiter mefugiti uũ aut puſillanimem putat. Audiant iob loquentẽ de me. xxviij.ecce limoꝛ domint ipſe eſt ſapiẽcia.et recedere a malo intelli gencia. Non turpiter malum declinatvel etiam fugit qui ſapienter ab eo declinat. et intelligenter recedit.ego ſum qui diſrũ po cõpedes⁊ vincula.Quẽadmodũ ſam pſon in. ix. Judicũ ligatum funibus p me diſrumpit ? lober de vinculis exiliuit.Ego ſum qui in firmitates ⁊ debilita tiones lol lo ⁊vires reſtituo. Quemadmodũ in par uulis et inadultis febꝛes interdum curoæ lecto quaſi adherentes et affixos ĩmo al⸗ ligatos mirabili agilitate et ſubita exilire facio perane impletur illud yſaie vaticini um. Tunc ſaliet ſicut ceruus claudus. Ego memb cõtractos ſubito curre re facio et ambulare etiaʒ nõ valentes in terdũ volare. Juxta illud poete. Pedibꝰ timo: addidit alas. Ego exanimes et iam iamq; extremũ ſpiritum exalantesvi nificgee eouſq; conſoꝛto iuxta litieram ac ſi nihil paſſi eſſent ad queuis agẽda ⁊ pa rienda erpeditiſſimi acſirennuiſſimi ſiſ. Ego ad poꝛtanda onera peniteciaſuʒ; foꝛtiſſimos ac robuſtiſſimos facio pente tes. Ego ad tranſiliẽédos montes? colles excelios dignilatu a pncipetuu ſeculariũ D ſenieneni, ltsfm ſoſchenete nroletcum gleſepol Mnalsera onranſlis ainümun gunmeil füeſtcvenn niaſesbeln pincitponte hisgeieont Uniurfge gororonuo Mohru Mhonnunni Minnona Alzalatren aicplonter⸗ Pncblicmmie öbotifrso⸗ leieseſtbn nneslliſ ſſadaneen Wuboſes Naebenän cehanpe Gi. Uen Gepog eſlnican Mntclnu luſſne ne nolomno⸗ nin anali iliinn Uinroalosn amuleil ngpeeg nntkän ſtundengn hſagmnn fiſmnde ſantienen Msannins lchgante Mhen S e 3 ☛ 1e r4 Z 4 „ NAeN ah Häl 1. bente Alectdcrin., ienerchr, cxlij agilimos ymmo volucres facio me habẽ ies vehemẽtes accelerates. Quis infirmũ me dicet cum mecũ nullus claudus ac de bilis eſſe poſſit. Nullus qui nõ irrumpat vincula et carceres peccatoꝛuʒ nullus qui non tranſiliat vt dixi montes ⁊ colles alti tudinũ mundanaꝝ.nemo calumpnietur fugam mea.fuga quidẽ mea fuga partho rũ eſt.que vtiq; nõ ẽ foꝛmidoloſitat igna nia ſed bellandi pericia. Fugiendo naqʒ vincũt parthi.ꝓpter quod⁊ fugientes ab hijs qui eoꝛũ pᷣlia norũt fugiũtur ⁊ maxĩe timẽtur fugientes. Sic ego dum fugio fu gioꝛ.quoniã dũ timeo timeoꝛ. Qð nouit phyloſophus qui dixit.Quicũq; timet de um omnia timet eum. Qui vero nõ timet deũ timet om̃ia. Hõ eſt fuga puſillamini tatig eycludere iacula aut pꝛotegere ſevel etia Abᷣſcondere ab eis. Sed pᷣliandi poti us nobiliſſimũ artificiũ acvictoꝛioſiſſimũ Nõ hoſtẽ fugio quẽ pᷣſentẽ ſemꝑ habeo. ſed vires ei ſubtrabo duʒ meipᷣm ab hijs que vires illi pᷣſtarẽt longe me facio.Qui em̃ ab arce et menibus ſulata fuga abſtra hunt hoſtes ptrabunt nõ puſillanimita⸗ n aſcribendũ eſt. Sed magis bellandi pe ricie.ſicut populus dei nõnunq feciſſe le git. Ueniam ad mirifica oꝑa mea. Di co ergo ꝙ maxime mihi minetur hoſtis ⁊ inferni carcerẽ moꝛtem ⁊ toꝛmenta.Ego ignem ⁊ gladiũ cõtra eum in armaturas foꝛtiſſme ꝓtectiõis ⁊ tutiſſimũ refugium pↄuerto.ymmo arcem inexpygnabile ißjm infernuʒ mihi facio. qciens quippe ignea tela carnallũ ↄcupiſcenciaꝝ aui ſeculariũ deſiderioꝛũmittit vt me trahiciat ipᷣmĩfer nũ ante oculos meos pono.⁊ illum velut clipeum iaculis illis obtundo eoq; me tu eoꝛ et ꝓtego. Quis habens ei ante ocu los infernũ leditur ab hmõi iaculis in eũ velut in domuʒ refugij ouocienſcũq; tem ptoꝛ fugiens in tuto ſum. Ex illo velut ar⸗ ce foꝛtiſſima hoſtiũ tela deſpicio velut ar matlura iĩpenetrabili et infallibili circũda⸗ tus et munitus omnia hoſtiũ tela elido⁊ tundo et quod eſt mirabilius in ilo igne ſempiterni ardoꝛis ardoꝛes cõcuplſcenci arũ mearũ extinguo. In omni eſtu tẽpta⸗ tionũ mearũ foꝛnacẽ illã infernalem refri geriũ mihi facio.et quod ẽ mirabilius ab ula fugiens ad illam fugio ⁊ qntũ ab illa fugio tanto ipſa eſt mihi foꝛtius refugiuʒ atq; ſecurius.Qñto enim illam magis ti⸗ meo lanto ab illo magis ſecurꝰ ſuʒ. Nul lus eniʒ in ipᷣam ĩmittitur niſi ꝗ ad ipſam paſſibus aut faltibus maloꝝ deſiderioꝛũn aut aliarũ paſſionũ malaruũ. aut operum maloꝝ aut cõmiſſionũ currit vel in ülla ſe pcipitat aut demergit. Ampliꝰ.Cũ mi hi foꝛmido ſiue cxpauẽtaculũ ĩ oꝛto meo. quo aues volatiliũ cogitationũ vanarnʒ immundarũ atq; noxiarũ deterreo.ſimili ter in beſtias vitioꝛũ omniũ. Infernũ em erexi mihi viua ac iugi recogitatione.ymi⸗ mo erroꝛe continuo in omni anima vłcõ ſciencia quã inhabito.Ad coꝛ eniʒ in quo hmõi foꝛmido erecta ẽ.nullꝰ eſt acceſſus hmõòi feris vel auibus. Amplius. In fernus eſt mibi medicina miriſica. ſolo in tuitu innumeras infirmitates ⁊ plagas ꝑ me ſanans in omni anima qua inhabito mnia enim vulnera carnaliũ ac ſecula riũ deſiderion omnes paraliſes ſeu diſſo lunones voluptatũ noxiarũ om̃es ardo⸗ res et febꝛes concupiſcenciarũ ꝑ aſpectuʒ eius extinguo. Ego ſum ianitoꝛ et cu⸗ ſtos coꝛdis humani ipᷣm inferum ꝓclaua nodoꝝ innumerabiliũ ſeu clauoꝝ vibꝛãs et non vnam ſolam moꝛtẽvelictum coꝛdi humano ſiue ad dexteram vel ſiniſitram declinauerit intemptans. Similiter vicia et peccata tam terribiliclaua ab ingreſſu eiuſdem terrens et diffugans. Ego ſuʒ ia nitoꝛ gladium ex vtraq; parte acutuʒ ſiue bypennem diuine ſentencie ad deterren⸗ dos fures vicioꝛũ ⁊ peccatoꝛum manu ge ſtans et vibꝛans.moꝛtem vtriuſq; ſcilicet anime et coꝛpoꝛis.non ſoſum hmõi furi⸗ bus ſed etiam anime que aliquẽ ipoꝛu re ceperit vel ad ſe intrare ꝑmiſerit intentas Ego ſum toꝛtoꝛ non ad moꝛtiſicandũ ſed potius ad vitaʒ qui a moꝛle eterna fu gere ad vitam velut a tergo fuſtigans cõ⸗ pello. Ego ſum tempeſtas ad libera⸗ tionem ⁊ ſalutem terre motũ ſpiritualem in coꝛde humano faciens. et omnia dya⸗ bolica edificia in eo ſubuertẽs et diſcuci⸗ ens ab eodem. Ego dyabolum aſcen ſoꝛem coꝛdis humani mea compulſione ⁊ agitatione ex illo exagito vel deijtio. et aliu in eo ſeſſoꝛem ↄtra deũ non ſuſtineo quẽadmoduʒ equus regis alexandri qui dicebatur bucefalus. omnem aliũ ſeſſoꝛẽ ſua exagitatiõe deiiciebat et ſoluʒ regem ſuſtinebat Ego ſum foꝛtitudo ⁊virtus ſic exagitans quemcunq; poſſideo vt dya bolica loꝛicam ſic difrumpat ac laceret vx „macula macule non adhereat aut ſe tene v U W ⁶$ KR Be at ſicut dicit de ogero dato oui fuitvnꝰde duodecim egregus bellatoꝛiqus francoꝝ tpe Laroli regis qui ſe de hoc iactaſſe le⸗ git᷑ vel dicitur.videlicet ꝙ adeo valida ſe exagitatione concureret.vt quacunq; for⸗ tem loꝛicaʒ ferrea pᷣdicto modo laceraret qðꝛ ſivel fabuloſ⸗ e. vel potius ꝑ yperbolẽ dictũ ſit de illo.de me tamen veriſſimũ ẽ. Dyabolice autẽ loꝛice ſunt de quibꝰ legit᷑ Apocał.xj.vbi dicit᷑. Et habebant loꝛicas ferreas. Ego ſum ventus aquilo. nu⸗ bes cogitationũ ⁊ affectionũ carnaliuʒ qᷓ diem mentis obnubilant diſſipans iuxta quod legitur ꝓuerbioꝝ.xxv. Et ſerenũ pu ritatis in eadeʒ faciens muſcas volatiliũ co gitationũ frigoꝛe meo interficiens. Si militer et reptilia vitioꝝ carnaliũ de terra coꝛꝑis humani exterminas. riuos concu⸗ piſcenciarũ reſtringens et congelans ⁊ to tam vitam ymmo omnes vias. id ẽ ſemi⸗ tas vite humane purificans. Hec em omnia litteralis aquilo litteraliter opera tur frigiditate ſua. Ego ſuʒ ventus aꝗ lo frigriditate mea mare mundihuius cõ gelas et ſolidans.ita vt ꝑ ipᷣm ymmo ſuꝑ ipm mare ſioi id ẽ viri timoꝛati quaſi ſuꝑ ſolidũ pauimentũ ambulent. Quod ĩ pe tro ſuꝑ mare ambulante euidenter ẽ oſtẽ ſum ꝑ me em̃ in conſpectu dei ſedis. quẽ ꝓ parte ad infernũ dirigo.eſt mare mudi huius vitreuʒ ſimile criſtallo.ſicut legitur Apocał.iii. Ego aquã hũani coꝛdis in deoꝛſum ſemper fluentem cõgelo et in duro ſicut criſtallu.ſicut legitur in eccleſia ti.xuiij.⁊ ita de aqua viliſſima virtute mea gemmãaã facio. Ego ſum cuſtos.qui cõ⸗ tra fures ⁊ latrones ſemper clamo.et etiã vbi non ſunt.clamoꝛibꝰ meis illos deter reo.⁊ vbi ſunt interdũ ſed eos eſſe ibi ne ſcio. Inſtar cuſtgduũ litteralin qui duʒ cla⸗ man contra latrones.quos tamen nõ vi dent neq; ſenciũt clamoꝛibaſuis eos diſ fugant Unde Bꝛego. Bonarũ mentium eibi culpas agnoſcere vbi culpe nõ ſunt. Ego ſum qui a ꝓditione vitioꝛum.ne ſcilicet ſub ſpecie virtutũ humanã animã interficiant.vtcunqʒ eruo. Sicut faciebat Zob in. ix. Uerebar omnia opera mea ſci ens qꝙ no parceres delinquẽti vbi Bꝛego Plerũq; enim ſoꝛdetin conſpectu interni iudicis quod intentione vulget operãtis. Ego ſum cuſtos ꝑ cuius cuſtodiam et . ollicitudinẽ etii ab ip̃is virtutibus armẽ lur. ne vel ſeinuicem vel ipᷣm poſſeſſoꝛemꝰ moꝛibus ſuũ occidant. Aut enim ſũpbiam moꝛs ẽ omniũ virtutũ gignent o ccaſionalit᷑ aut ſecuritate in manꝰ vtiioꝝ inciderent. aut coꝛpoꝛe iacture aut in pace doꝛmirent.q rubigine omnes cõſument.quẽ̃admodũ et ferrum et quies et pax ꝑ rubiginèe coꝛrũ pit atʒ cõſumit.excito ergo eas inſtar fer⸗ ri.ne in pace doꝛmientas rubiginent.ſti⸗ mulo eas ne quiete torpeſcant. Exſerreo igitur eas ne falſa ſecuritate ab impꝛoui⸗ ſis hoſtibus occidatur Compmo ne in ſu perbia intumeſcant. Ueriſſmũ enim ẽil⸗ lud quod legitur eccleſiaſtici.xxvi. Sinõ in timoꝛe domini inſtanter te tenueris. ci to ſubuertetur domus tua. ⁊ qua cilo di⸗ xerint virtutes pax et ſecuritas.repentinꝰ eis ſupueniet interitus. Juxta qð dic apo ſtolꝰ.iu.pᷣme ad Cheſ. In pace eihmoiẽ amaritudo ſcilicet virtutũ amariſſimᷣ vt legit᷑ yſaie.xxxviij. Uirtutes enim tempta⸗ tiõne ꝓficiunt ſicut infra docebimus ꝓfe ctu młtiplici.quemadmodũ? bellatores lFales et quẽadmodũ quonda fili iirael. qnto amplius oppᷣmebant. tãto ampliꝰ multiplieabant. ſicut legitur exodi.pꝛimo Virtus em̃ vi ait ꝛego.aut ꝓficit aut de ficit. Ego ſum ꝗ cuſto dio ipſos cuſto⸗ des id ceteras virtutes et etiam meipſam quemadmodũ foꝛmido non ſolum fruc- tus aut fruges cuſtodit ſed etiam ſeipſa⁊ a ſe enim ipꝛimis et ab illis aues ei feras deterret. Sic ego mihi et arijsvirtulibus caueo Ego ſum cuſtos etvigil aſſidu⸗ qui eque tempoꝛe pacis.vt tempoꝛe bhelli vigilo. Ipſam em̃ pacem ꝓptèr pꝛedicta pericula merita timeo.et ꝙ etiam eſt mul tis mirabile contra ipſam ſecuritatem vi⸗ gilo. Securitas enim eſt omnium hoſtin eoꝝ pꝛims ⁊ maximus vtpote mihi ↄtra ria. Nihil em̃ tam inimicuʒ eſt alten con⸗ trarioꝛũ q; alteꝛus ſecuritas mibi conira riũ nihil aliud ẽ qʒ debite cure ⁊ ſollicitu⸗ dinis omiſſio vel negligencia. Unde ſecu rus quaſi ſine cura.hocẽquod dicil ſene⸗ ca. ꝙ hoc habetignauia vt interdũ ſecu⸗ ra ſit.tinq; vo tuta. Iſta ſecuritasvt diii mus ſimoꝛem omnium bonoꝛum cuſto⸗ dem interficit arma ſumere nõ ſinit et qð ẽ deteriꝰ ea deponere in medio hoſtium interdum facit. Hec ẽ que gladijs ⁊ hoſti bus ⁊ omnibus piculis eos qui in ea con fidũt exponit. Innumera ſunt exempla in veteri ſcriptura.ſicut de holoferne in. niu. Judith de amalechitis in pᷣncipio pᷣmi re „ givepy Nvenn, cs inler ſcismmi⸗ Nrobus, gunpelk icasnen cäuri ſglenus⸗ moi. lmwa hibatualg eos ao Ortiadene ſödepgof eliddaog Gcian nnodai Nckſiozgn ſarlerid Ginenhi Pnſeneike Penrrcten ſcicuine genas umron Kſepir us 1 üpere unioe lioela⸗ lseunn flomere, porxos llls oaeen Groneſen falgnr Climorſeue ſcoklnces laſdeen neſere NW houei inſinein ns ½ 4et ſeicd 4 Nanen 4 de S niclanſe, niickaniſ⸗ iſvseia⸗ asllengt aen Me, N ten ſoN W GN G fau * gũ de phyliſteis in. xv. iudicũ.Qui q ſam pſonem in templo dagon coꝛruentes ſup eos interfecti ſunt. Ecce in pᷣſcriptis of ficijs mihi ſeruit infernus ſeruit ⁊ in alijs duobus. quẽadmodum pedagogus vir⸗ gam vel ferulam oſtẽdit. paruulo ⁊ a ſtul ticia auerſus doctrinã ⁊ diſciplinã ample⸗ ctitur.licet alteruter earũ nõ tangatur.ſic inſernus mihi virga vel ferula ẽ.cui ↄintu itu vel oñſione puerulos meos velut dei pedagogo erudio⁊ caſtigo. Infernꝰ ẽ mi hi barbualdꝰ cuius oſienſione paruulos meos.⁊ ab omibus ſtultitijs auerto.⁊ ad omnia bona faciẽda ⁊ ſuſtinẽda cõpello nõ derogo fidei ſoꝛoꝛi pꝛtnominate mee nec in derogatione laudis: aut gloꝛie eiꝰ quicq; dicam. Ueriſſime dixit qð ia quo dammõ deũ deificat ⁊ ego non minus et h ſpi pagam ydolatre mihi teſtificatur ſicut ille qui dixit Pꝛimus in oꝛbe deus fe cit timoꝛ.Et ipᷣe yſaie.viij.Oñm exercituuʒ ißm ſanctificate. ipe pauoꝛ veſter et iſe W terroꝛ veſter. Attende tres filias meas ſcilicet timoꝛẽ pene.timoꝛe offenſe timoꝛẽ reuerencie ⁊ cõſidera laudes ſigularum ⁊ mirabilia.Quis haberet deu iudicẽ niſi eſſet pꝛimogenita mea ſcilicet timoꝛ pene Quis iudiciũ eius aut iuſticiaʒ foꝛmidat niſi per eam. Quis ab eo vel ad ißm fuge ret niſi per eam Quod ergo timetur ꝙ ab eis vel ad ipᷣm fugitur per me eſt.Deinde quis eum nõ offenderet niſi eſſet ſecunda filia meavidelicet timoꝛ offenſe.ego auer io paratos offendere ipſuùm ne ofendat. quis paeem vel ad momentũ ſeruaret.ſi ego non eſſem.quis in eumvel vereturvł reuertetur niſ eſſet tercia filia mea.videli cet timoꝛ reuerencte. Sed quid in hus in moꝛoꝛ laudes meas et ipᷣe ſpiritus ſanct⸗ ſtudioſe deſcribere curauit.& potiſſimuʒ in pᷣmo ſic incipiens. imoꝛ domini glo⸗ ria ⁊ gloꝛiatio et letid et coꝛona exultati onis.quid pᷣclarius autſublimius de qua q; virtute dici potuit Deinde timoꝛ domi ni delectabit coꝛ et dabit leticiam et gau⸗ diũ in longitudine dierũ.et cõſęquenter. Limenti deũ bene erit in extrene.⁊ ĩ die defunctionis ſue benedicetur. Poſt hoc. Iniciũ ſapiencie timoꝛ domini. ⁊ hoc idẽ Dauid pſal.ſine me ergo ad ſapienciam ſtulte quis conat᷑ etia poſt pauca. Cimor dñi ſciecie religioſitas ego ei ſũ plenitudo religiois.religiõis ĩqʒ ſciẽcie nõ ſuꝑſticio ſitas puerilis ſtulticie que vnlgari gallica. phetarũ ſpiritus ſanct * * gitur. et plenitudo a fructibus illius.oẽm demũ meaãz implebit ſapiencia a genera tionibus et receptacula a thezauris eius. ꝙ ẽ dicere. O⸗ omnẽ domũ meã in men⸗ tem quã inhabitauero implebit generati onibus ſuis ſapiencia et om̃ia receptacu⸗ la hoc ẽ tres vires nobiles ſuperioꝛes im plebit theſauris ſuis.hoc ẽ abſconditis ⁊ pꝛecioſioꝛibus diuicis ſuis⁊ deinde.ego coꝛona ſapiencie replens pacem et ſalutt fructũ. replens id ẽ ꝑficiens ⁊ coſumas vł replens id ẽ plene conferens. Qualit᷑ aũt ſit gloꝛia et gloꝛiatio leticia ⁊ coꝛona exul tationis et coꝛona ſapiencie in vltuma pte tractatus huius declarabitur Ego gloꝛia ſenũ.ſicut legitur eiuſdeʒ eccleſiaſtici.xxv. ego fons modeſtie id ẽ cõſuinatio certiti cans ſpũalis diuicie gloꝛia et vita.ſicut le gitur ꝓuerbion. xxi. ego dei theſaurus: ſi cut legituri Yſaie.xxxiu.Limoꝛ domini ipe theſaurus eius. Ego ſuꝑ ſapiencia ⁊ ſcien ciam ymmo ſup omnes virtutes: et velnt opimentum pulchꝛitudinis: ſicut legit᷑ ec⸗ cleſiaſtici.xxv. Qm magnus ẽ qui inuenit ſapienciam et ſcienciã ſed non ẽ iuꝑ imẽę tem deũu. Timoꝛ em̃ ſe domini ſup omnia ſuppoſuit:et iterũ eiuſdem eccleſiſti. Su⸗ per omnẽ gloꝛia oꝑuerunt illũ id ẽ operi mentũ poſuerũt illũ viri ſancti.ſubaudis in eo ſuꝑha bundancia et plenitudo.ſicut loquitur in pſal. Non ẽ inopia timentibꝰ⸗ eũ.⁊ ꝓuerbioꝝ.xl. Limoꝛ dſi ad vitam. ⁊ in plenitudine cõmoꝛabitur.ex me ame nitas atqʒ ſterilitas ſpiritualis.⁊ pꝛopter hoc legitur eccliaſtici.iii. Cimoꝛ dñi ſicut padyſus benedictionis. Sunt ⁊ alie mul le et magnifice laudes mee quas ꝑ oꝛa ꝓ auctoꝛ meus ca nere dignatus ẽ. Inter quas et illa eſt exi mia ꝙ ipᷣm xpᷣm dñm apothecam ymmo fontem graciarũ omniu ⁊ virtutũ replere dictus ſum. Cum em̃ alijs datũ ſit in ipſo gquieſcere ſoluʒ moueri replere eun ab ipſo ſpiritu ſancto mihi attributũ ẽ.ita em̃ ibi dem dicit᷑ Requieſcet ſuper eum ſpiritus ſapiencie et iteilectus et ita de alijs. Hein de vero dictum ẽ. Replebit eum ſpiritꝰ ti⸗ moꝛis domini. Nec mirum eſt.Cum ego plenitudo ſapiencie ſim: cum ego paradi ſus ſim benedictionis. Cum ego ſim diui cie gloꝛia et vita. Cum ſim ipe dei theʒau rus.Quid ergo decuit magis implere ilũ y iij no papilarqa ppꝛie dicitur. Ego ple⸗ nitudo ſapiencie ſicut ibdiẽ poſt pauca le Be in quo ſunt om̃es theʒauri ſapiencie etſci encie dei ſicutlegit ad Coꝝiꝗ.Et in q̊ com placuit omnẽ plenitudinem inhabitare ſi cut legitur eiuſdẽ pᷣmo.De me ſpecialiter Dixit ſpiritus ſanctus in pᷣmo eccleſiaſtici. Timoꝛ dñi expellit peccatũ. Nã qui ſine ti moꝛe ẽ nõ poterit inſtificari. Apparent er go officia mea tam ſalutaria. et opa mea tam pᷣdlara tãq; miranda. In ꝑtibꝛem̃ ſapiencie ego ſum iniciu ſiue pᷣncipiũ hoc quod vulgo dicit. Introductioꝛes qua⸗ re ſine me et non niſi ꝑ me patet ad ſapiẽ cia ingreſſus. Sum ⁊ plenitudo ſ̃m terciã filiã meaã vel partẽ.q̃ ẽtimoꝛ reuerẽcie ĩ oꝛ namẽlis regalibꝰcoꝛona ſic ſupꝛa dium⸗ coꝛona exultationis et coꝛona ſapiẽcie ti- moꝛ dñi.In oꝛnamẽtis domꝰ vłetiaʒ ani me humane opimentũ gloꝛie ex.xl. Eccła ſtici. Sup omnẽ gloꝛiã opuerunt illum in agris vel in oꝛtis padyſus benedictionis In myniſtris cuſtos arcens dyabolum et deterrens in mẽte quã inhabito ex. xx. p uerbi. Limoꝛ dñi advitã cuſtodienda ſup ple et in plenitudine cõmoꝛabit᷑ abſ q; vi ſitatione peſſimi.⁊ iterũ.In myniſtris ia⸗ nitoꝛ vt diximꝰ.Et tercio in myniſtris mũ dato: domus ſcilicet expellens peccatum vt dictu ẽ.Et mundo in myniſtris toꝛtoꝛ ⁊ carnifex ſicut legitur in pſal.Cõſige timo⸗ re tuo carnes meas vr dicit augꝰ. quia ve lut quida toꝛtoꝛ carnales cõcupiſcencias timo: trucidat at moꝛtificat in opoꝛtuni⸗ tatibꝰſeu cõmoditatibꝰ foꝛis.⁊ in. xiiu. uerb. timoꝛ dñi fons vite. In ptibus li gni ſapiccie radix.eccſiaſti.j. Radix ſapien cle limere oñm. In foꝛinſecis inſtrumẽtis foꝛmido ſiue cxpauenta culũ vt ſupꝛa dixi mus.inuentis aquilo ꝓpter cauſas quas ſupꝛanotauimus. In elemẽtis terra frugi fera et ager plenus cui benedixit domin⸗ in aſmis claua. imo numerabilibus clauis ſiue bullis aut nodis terribilis furibus et hoſtibus ſpiritualibus ⁊ hoc in ſupioꝛib⸗ declarauimus. èM Pes vero in pᷣmis didt.timoꝛem qui laudes ſuas ita ꝓſecutus eſt. nullo mõ eſſe ſibi contrariũ quin etiãm adiutoꝛẽ foꝛtiſſimũ. Sicut eĩ timor fugit hoc ẽ fugere facit vt effugiat. ſic ego inſequoꝛ vt aſſequar licet contrarü fines ſunt effugatio maloꝛum? aſſecutio bono u ymmo ad alterũ ſine altero nõ puenit Nemo em̃ aſſequit bona diuine ꝓmiſſi onis niſia mal eſtugerit ſiue euaſerit.hoc moꝛibus liber ⁊ imunis effectꝰ fuerit eiuſdẽ cõmi . nationis. Ampliꝰ. Iſte intẽtiones nõ ſunt cõtrarie ymmo ſeſe ſociabiliſſime co paciunt ſimul em intedet quis et effugere amalis:⁊ aſſequi bona repꝛomiſſa. ſicut appet in timoꝛe quẽ ſ ancti voct inicialeʒ Amplius. Cimoꝛ ẽ mibi medicina.cõ tra timoꝛẽ pᷣſumptiõis et velut pond? me retin ẽs atʒ cuſtodiens ne eleuer ad ruinã Euidẽtius aũt appebunt laudes mee Q ac p̃clare opatiões ſi filias meas aut par⸗ tes enuerauero. Harũ ergo pᷣma eſt ſidu cia ſiue fidẽcia qͥ ẽ ſpualis innixio in illud in quo ſperat Secuda ẽ ſecuriras nõ ſtul ta illa quã ſupꝛadiximaincurie quã habet ratio vallationis ⁊ ꝓtectiõis diuine. Ter cia ẽ erectio ↄtra ea qᷓ aduerſus nos ſe eri gunt ſeu cõſurgunt.⁊ hmõi contraricteſt defectus ſeu difſtidencia dei.Quarta ẽ cõ⸗ ſolatio de qua legitur in pſal. Pec me cõ ſolata ẽ in hũilitate mea Quinta cõſoꝛta tio q ẽ velud reſumpuio viriũ et reſpiratö ex pᷣſencia diuini adiutoꝛij. Sexta expecta rio bonqy repꝛomiſſoꝝ abſq; heſitatiõe. Septimà iocunditas qᷓ ſpem hmõivelut comes inſeꝑabilis comitatur. et fidencia quedam ẽ velut columpna mentẽhuma nã ⁊ ſotuũ edificiũ viitutũ ſuſtinẽs.Etipſa velut ſuꝑ duas baſes diuine miſcdie aiʒ iuſticie erecta et eiſdẽ ſuffulta. Qui em̃ cõ ſidunt in dño nõ ſolũ in miſcõia ↄfidunt ſeu ſperant ſed etia in iuſticia veritate q ꝓmiſit ſe non deeſſe ſperanuibus in ſe Fx hac ⁊ ꝓpter hanc dixit dauid.dñs fuma⸗ mentũ meum. etia alia littera que habet. Dfs petra mea. ꝓpter hac eandeʒ dixitet illud. Statuit ſupꝛa petram pedes meos. Et illud vt mons ſyon qui habitat in hie⸗ ruſalẽ nõ Gmouebitur ineternũ. ſic ꝗ cõ/ fidũt ĩ dño.nõ ẽ exgo mihi timendũ a rri ignauia ſed potius ſenſus quidã et robo na quã tale firmanientũ poꝛtat ⁊ ſuſtinet non ẽ mihi timendũ ab impulſu et muta tione que immobili ꝑ omnia fulcimento totaliter innitoꝛ. Non ẽ ergo mirũ ſi cũ la bentibus labunt qui ſolis labilibus inni tunt᷑ ſielt dicit beda. Qui em̃ cadenti mũ do incũ bit vel innititur cum ipᷣo inceſſan⸗ ter neceſſe cadere habet.Werito ei totali᷑ innito:ꝛ quẽ miſcðia mihi fundamentum ſuppoſuit.non em̃ ita crudelis ẽ vt ſe ſub trahat et me cadere ꝑmittat ſicut dici: Au guſtinꝰ.et ego ſupaddo.quia nõ ẽ ꝓditoꝛ Nut illuſoꝛ vt me ſibi inniti iubeat ⁊ ſem.⸗ bied fealet rel aaſpen ceert U.2 Caytt ledſne yiu! Mlvt. Mue. ſcinnte cancs Ne⸗ donuuin omin nn nicve Rran ennsben n eißedeu grineen nulusto etend mue liinſe fnni flart lnta auge Meoein Mybey⸗ Ratgin dramm ginnengn Cinin . Truntt nfnine ieinei cxluij . vi bi ad me ſuppo:tandum offerat ad ruinã tibus mest libera me. Si figes et qaꝛ ſides eeien meã ſe mihi ſubtrahat. Pꝛopter ꝗd em̃ di ſundamentũ ẽ in edificio ſnſali.ego ſum icc ceret. Spera in ono. ppler quid ta cebꝛo paries ſiue murus delup ediſcats. Nibii Z ad ſperandũ in ſe inuitaret niſi nos ſufſul ominus colũmpna ex pᷣma filia mea qua iſnane cire et ſuppoꝛtare vellet: de hoc augꝰ ſup diximusfiduciam. Ex ſecunda autem que R pſal. Ante omnia in eccleſia catholica di eſt ſecuritas paries ſiue murꝰ nec ſunt cõ dern dici vt ſoes mea nõ eſſet in homine. a traria iſta inquatum ſecuritas ſiue per ſe⸗ neechen ledictus em̃ qui confidit in bomine. ſicut curitateʒ quicquid me impellat quicquid RdNB z legitur Hiremie. xvi.banc maledictionezy concutiat fudamento meo me teneo. ilii n . eclino ⁊ benedictionẽ q ibi ſubſequitur initoꝛ et inmobilis ſtatim effitioꝛ etiã ſub Ninmne btineo. Baculo arundineo innititur ꝗq aduerſario dum ab ipſo conteroꝛ et con⸗ ii Ennne ſub innitente cõfringitur et iſm vulnerat vulneroꝛ de victoꝛia adhuc ſpero Gicut ruumn qui confidit in homine.ſicut legit Eʒechi legitur ꝓuer viiij. Sperat autem iuſtus . malmmgin xxix.pꝛo eo ꝙ fuiſti baculus arundineus in moꝛte ſua ⁊ ſicut dicit᷑ iob.xiij.etiã ſi oc mmeih domui ilrael et confractus es et laceraſti ciderit me in ipᷣo ſperabo.ſcio ꝙ nõ ẽ dif⸗ abenda omnẽ bumerũ eoꝝ. Aluũs ergo inniti vel ferẽcia apud eũ de quãta huũiliatione vel — 1pecene ee Rsdare, ° e 4 e incũbere nõ ẽ niſi cadere.Ego ſum firma ↄculcatioe eripiat. inquãta ĩfirmitate ſeu entũ quod deus ſecunda die videlicet debilitate ſperatibꝰin ſe de hoſte foꝛtiſſi⸗ thrbe SHoſt creatam lucem ſidei erat in creÄatone movictoꝛiã tribuat ꝗ⁊ dauid pueꝝ in fun musin ; 8 mentis humane que iuſtificatio maloꝝ da ⁊ lapide atʒ baculo de golya gygate fe n e Ego ſum qui nunq; confundoꝛ. ſicut cit mirabiliter triũphare ſicut legit᷑ u. Re . enes Cuinnt et ipe dauid dicit.In te ſperaui non ↄofſun guʒ.xvij. Nouit em virtutẽ ſuoꝝ in ĩfirmi Nonnialne dar inerernũ. ⁊ Eccliaſtici. i. Scito. quia tate pꝑficere omipotẽs ⁊ miſericoꝛs deus. n enc nullus ſperauit in domino ⁊ confuſus eſt Sicutlegitur ĩ.xj.Coꝝ.ij. ꝓpt᷑ quod dicit diabe Confunditur inquit.auguſtius qui ſp⸗ apls ibidẽ. Cũ iſirmoꝛ tũc potẽs ſum.tũc nsſonbun rat in homine et hoc eſt quonia hõ ſperäa⸗ em̃ adeſt virtus om̃ipotẽtis dei ꝓ ipᷣo cer SotEetk ti in ſe ſe ſubtrahit. Aut ꝓp ter ꝓpꝛiam in tãtibꝰ.cũ ꝓpꝛia eius defuerint er cum a ſe Nungns nun firmitatem et impotentis ipſum minime metip̃is diffidũt. tũc maxime cũ deo fidẽ⸗ Niſufns fulcire ſufficit qn i ruinam poti ſecum il⸗ dũ ẽ eis. Ego ſuʒ cui dat veritas ĩtelli Csaiune ilii lum trahit ꝓPoter hoc impulſiones aduer gęcie. Sicut legitur ſapiẽ.j.Qui ↄſidũt in Ciuhu ucn ſitatum et aliarum temptationũ me mini dño itelligut veritatẽ. Ego ſum cui dat li⸗ ninniide, me deiciuntaut concudiunt. Quoniã do⸗ beratio.ſicut euidenter apparui in ſuſan nuſknt wi mus mea ſundata ẽ ſupᷣa firmam petra na.de qua legitur ĩ. xiij.dañ. Erat em̃ coꝛ U wantheni Bicnt legitur. mathei.vij. Deſcendit plu⸗ eius fiduciam ba bens in domino. Sicut udmnünin uia et veneruut flumina. flauerunt venti legitur in pſalmo. Beatꝰ vir cuius eſt no⸗ uslncril Et irrnerunt in domum illam et non ceci⸗ men domini ſpes eius. et hic beatus. De gudichhl dit fun data em̃ erat ſupꝛa firma petram. futuro eniz dicitur illud. Cum exarſerit in –— Non ſum velut ille qui relicto beato mar bꝛeui ira eius beati omnes qui cõfidunt le uni, tino innixus eſt ſalici infirmoac fragili. in eo.O deſperatio ruina hoꝛrifica ex al⸗ nnid Ediſiciũ meũ fundamentũ habet in ſubli tiſſimo diuine virtutiaundamẽto a qua n nin mi.ymmo in ſumoeloꝛũ.Et idcirco to⸗ nullus adijiciet vt reſurgat.O pꝛofunduz,z es to pondere innixionis mee in illud feroꝛ. perditionis in quo omnia bona perdun⸗- n npe erito ergo dum inferioꝛa mihi ſubtra⸗ turet inutiliter babhentur. O baratruʒ in Nünn M huntur ſi illa non ſequoꝛ ſubtractione eo fernale a quo nec queritur nec curatur ex am rũ mihi quicq; mihi depit. quẽadmoduʒ itus. Sicut legitur Pꝛouerbioꝛũ decimo ſ ihet ⁊ mũdanis edificijs ſubtractio epion in octauo. Impius cum in pꝛofundum viti⸗ i ei eni nullo nocet ⁊ hocẽ qñ ſuꝑioꝛibus in nul- oꝛum venerit contempnet. Hoc eſt negli⸗ Cn „ lo penitus innitutur. hmoi ergo filie mee get extoto ſe dampnandum. O dei con⸗ urh cG ꝓpᷣa laus ẽ firmitas ⁊ incõcuſſibilitas cõ tumelia intolerabilis.quid enim aliud ẽ vrnni “ tra ruina. Werces aũt ſalus ⁊ liberatio ex dicere deſpero q; ꝙ peccata meavincunt Gnbic om̃ibus pſequentibus.quã et petebat da dei miſericoꝛdiam. quemadmoduʒ cayn iolntlo S nid cum diceret. Domine deus me in te diyxiſſe legit in.ii.Geñ.Maioꝛ eĩ ẽ inigtas 4 Cul iii ſperaui ſaluũ me fac ex omnibꝰ eſequen mea q́; vt veniam merear. Quid cogitas unhe n — — Be miſer cum dicis deſpero. Si eniʒ cogitas deñ vel nõ poſſe vel nõ ſcue vel nõ velle miſereri blaſphemia cogitas vel execrabi liſſimã et ſubita fulminatione digniſſimã SDi vero cogitas te vel nolle vel nõ velle ſequi miſericoꝛdia⁊ hoc ipᷣm deteſtabilis inſania ẽ. O verbũ ſempiterni obpꝛobꝛij ⁊ conſuſionis atq; ignominie indelibilis ſcilicet deſpero. Hoc em̃ ẽ quod vulgo di⸗ citur malus molꝰquo ſcilicet miſerrimus peccatoꝛ victũ ſe eſſe confitet ⁊ pugne to⸗ taliter cedens ad inſtarvicti pugilis ſeu ꝓp pugnabilis ꝓpugnatoꝛis victoꝛẽ eſſe dya bolum pᷣdicat ⁊ ſe victum. Quãaãdiu enim ſperat peccatoꝛ de miſericoꝛdia dei tãdiu reſiſtit et repugnat vtcũq; dyabolo.Poſt qᷓ; autem malũ illud verbum dixeritvide licet deſpero totus abiit poſt dyabolũ.ta ᷓ; victus et captus ab ipᷣo et ſeruus eiꝰ ef fectus.A quo et quis ſuperatus eſt huius et ſeruus effectus ẽ. Utinam videres dya⸗ bolum coꝛonari ductoꝛem cui tam turpi⸗ ter ſuccubuiſti. vtinam videres infernale patibulum ad quod tanqᷓʒ victus pugil. ignominioſiſſime duceris.O extremi ali⸗ tus efflatio iurpiſſima.O ſpiritextinctio hoꝛrifica poſtqʒ nihil vite vt vulgo dicit nihil fumivel auhelitus relinquitur. Qui enim deſperatvelut moꝛtuus quocũq;vo luerit a dyabolo trahitur omnibꝰ viribꝰ⸗ ſpiritualibꝰ et omni vitali caloꝛe deſtitu⸗ lus nihil defenſionis nihil reſiſtencie. ni⸗ hil eliam opponit dyabolo.O inexplica⸗ bilis gloꝛia et laus dei videlicet verbum ſpei etiam in extremo aduerſitatis.in quã tucunq; ꝓfundo vitioꝝ et peccatoꝛuʒ ma gis eſt em incõparabiliter ipᷣa ſpe immẽ⸗ ſitatẽ diuine miſcðie in intimo coꝛdis ſen⸗ tire quatũcunq; laudibns eandem erteri⸗ us pᷣdicarę. Quod iob ſe ſenſiſſe apte in⸗ dicat dicens Si ogiderit me in ipᷣo ſpera bo verutamen in conſpectu eiusvias me 983 algnamen ipᷣe erit ſaluatoꝛ meus. ecunda filia mea ſecuritas de qua ſalomon in ꝓuerb. xv. Secura mens qſi iuge conuiuiũ Ubi Gegor. Spes eterne locietatis cõtinuatio eſt eterne refectiõis Securitas iſta duplex ẽ. Neima eſt de ob tinenda eterne feucitate. Secunda ẽ con⸗ tra timoꝛes et erroꝛes vite pᷣſentis et etiaʒ conira timoꝛẽ ſeruilem. Alios autem dei uimoꝛes non excludit⁊ quidẽ pᷣma diuiſio ſecuram ſe eſſe et aſſecuram. et pꝛimũ per ißpm pignus ſpiritus ſancti ſicut in pᷣmo.ij moꝛibus ad Coꝝ. Qui ſignauit nos et deditpign⸗ ſpiritus ſancti in coꝛdibus noſtris. et alibi in pᷣmo ad epheſ. Qui eſt pignus beredi tatis noſtre et nihil tantũ eſt de heredita⸗ te eterna ꝑ ipᷣum deũ ac dei filium ſicut te ſtatur auguſtinus dicens. ꝙ ipᷣe ẽ pignus noſtre redemptionis mihi tantũ dedituʒ p litteras patentes euãgelicas quibꝰ no aliud ſigillum q; ipemei deus ac dei filiꝰ appenſus eſt. Ipe eſt enim ymago dei in uiſibilis. In pᷣmo ad Collł.ipe eſt ⁊ ſigura ſiue character ſubſtancie dei patris. ſicut legitur in pᷣmo ad hebꝛeos de quo cõſtat quia ꝓ confirmatione ac teſtificationeve ritatis euangelice in ligno crucis appen⸗ ſus eſt. Wyniſter enim fuit circũciſionis id eſt iudaici populi ad confirmandaʒ veri⸗ tatem dei ꝓpier ꝓmiſſiones patrũ.Quid plura mihi ſeruiunt teſtes apoſtoli. mmipi teſtes ꝓphete mihi ipᷣe ſpiritus ꝓphecie. Sypiritus em ꝓphecie teſtimonii eſt hie⸗ ſu. ſicut legitur Apocalip̃ pᷣmo. Teſtes eĩ apoſtoli. ſicut dicit veritas Actuũ pꝛimo. Quid enim ego ſirma eſſem tot ⁊ tantos teſtes tot rtanta teſtimonia ſcripturarũ diuinitus ?xhibita ſunt.Et vt ad vnũ om nia concludam incarnatio domini falua toꝛis.paſſio moꝛs ⁊ reſurrectio feruiũt mi hi me fulcientes vndiq; et fimantes. Ut em neq; de venia neq; de grada neq; de gloꝛia que ſanctis dantur ⁊ ꝓmittuniura deo lanta ſigna et mira bilia facta ſunt.ſi cut dicit apoſtolus in. viij.ad Romanos Qui enim ꝓpꝛid filio ſuo non peꝑcit: ſed ꝓꝙ nobis omnibus donauit illum. Quoͤ⸗ modo non etiam cum illo omnia nobis donauit.nulla heſitatio de venia relicta eſt. omnis locus dubitationis ſublatus. quando ipſe iudex viuoꝛum et moꝛtuo⸗ rum chꝛiſtus dominus peccata noſtra in coꝛpoꝛe ſuo ſuper lignum perferre digna tus eſt. ſicut legſtuchma petri.i. Dimilit neq; de gracia.Poſtq; enim ſemetipſum dedit ꝓ nobis ſicut legitur in.ij. ad Coꝝ. Qui dedit ſemetipᷣm ꝓ nobis vt redime⸗ ret nos ab omni iniquitate.De gloꝛavᷣo omnẽ dabitatiouẽ abſtulit. cum in ſeipſo qui pꝛimogenitus eſt in multis fratribus gloꝛiam reſurrec:ionis oſtẽdit. Gloꝛia na G; illa hereditas eſt celeſtis que ⁊ ſi nõ ed lis omnibus. tamen fratribꝰ et heredibꝰ indubitanter debetur et cõuenienter red dẽda.ſic in tractatu ð renouatõe mðiĩ ca epit᷑ de reſurrectõe moꝛtuoꝝ declarare ðo ipun ſicor. hume lumaia fiipeu ſoolent⸗ ſtoviec upala nüpo⸗ fispbr We Niend. Pueaen ncor zuriofn Ullenes finen Zluand Rri Nnds ſarekan Ceſtunetd Veibinun odpo Wodo 1Janht N Fli and Pinon llon Meni Lonor li Nepin ſonite pert inzun Moncae Ubrolins llccri. e lifuinenn 3 Ghiotis lu len Wuid o N Flhn W tnnnen Aheti mniren Nse terektater asen nianiims Aminni mümannm Aeſesei Welcinonn Glgfzno las Nui nacheniu Kndnuli ſun inaei 1nmustun eg degiund dAnmrtgri. nizblis an I id Rons oſnonorbehe DonandduE. m odn — ainnin arwaltin ninsuin m . . Anw. Nöan anue 4 nnns — = — ☛☛ =☛ ==æ= —☛ — = — — S= — = — — N — — S ⸗ = ES E —— — — = ctunn ne SE — — = 4 6 . — S= S== E — — =— — — — = £☛ = S= — =S= = = = ndBHw = = = — auctoꝛe pponimus. In dei logica nulluz argumentum validius ad me ſylogiſan⸗ dum atq; pꝛobandum ꝙ moꝛs vnigeniu filij ipſius. nullum medium vꝛgẽtius aut violentiꝰ nullũ ad deſtruenda heſitatõ eʒ vłobiectionẽ mihi contrariã adeo efficax aut validũ.Cũ eĩ nõ ſoluʒ nõ inferat ſed etiã nõ ↄfemat ſecuiitas de oĩbꝰ dei bene moꝛte vnigenil filij dei. recipiat inq; fide pfecta. Qui vo et ↄſequẽter ſecuritatẽ ob Lineat meritoꝝ omniũ ⁊ ex vlla pte cõpa⸗ randonꝝ bñficio moꝛiis illiꝰ In dei the ʒauris nullũ pignꝰpᷣcioſius nullũ magis aſſecurãs aut certius q; ipe dei filiꝰ et ſpi ritus.quoꝝ vterq; in pignus datus eſt vt ſupꝛa diri Ue tibi heſitatio mihi cõtraria aures miſcdie dei petẽtibus obſtruis et claudis. ⁊ eos ꝗqcq; impetrare nõ ſinis ſicut teſtatur Jacobꝰꝛin pᷣmo dicẽs.nõ er go eſtimet hõ ille qð aliqd accipiata ðoeꝝo6ο.w Ve tibi nutatio mater imꝑfectiõis vt ait phyloſophꝰ. ve tibi nutatio ſpẽ das dy abolo obtinendi omnẽ illũ in quo viuis. „ Sicut vulgari gallicano ðꝛ poſtq; iaʒ nu tat iã habebit᷑.o dei ↄtumelia.o dei into⸗ 5lerabilis iniuria. o omni gladio ⁊ igneviĩ dicanda et ꝓfligeda ꝑnicies qua tanta te ſtimonia. tati teſtes tam valida argumẽ⸗ ta tam pᷣcioſa pignoꝛa vel nõ admutunt᷑ vel etiã repellũtur ve coꝛdi tremulo et po⸗ ſtremo inter tata ſecuritatis pᷣſidia heſitã⸗ ti.Quis eĩ ẽ᷑a deo mẽdax adeo fallax ade oue piurus de quo nõ tate cautiones ſuf⸗ ficeret ad om̃imoda ſecuritatẽ. Qui ergo Ptatas cautiões de deo ſecuri nõ ſunt.de terioꝛis ↄditiõis habẽt deuʒ qᷓ; quẽcunqʒ mendacẽ aut piuꝝ. A nullo em mẽdaci vł piuro tatas cautiões ſecurian exigere nõ auderẽt. Ex quo appꝑet qni deo cotume liã faciat.aut qnte ſqt diuine paciẽcie lõ . 7 ganimitatis in eos. R Ecunda ſecuritas ẽ ↄtra inſultus temptationũ ↄtra inſidias demo nũ de dei adiutoꝛio indubitata pᷣ umptio.Qualẽ habebat ꝗ dicebat. Do⸗ minꝰ illuminatio mea ⁊ ſalus ſnea quẽ ti mebo. Illuminatio quidẽ cõtra inſidias vt eas videã atʒ puideam.ſalus õ̊ impu⸗ gnatioes vt eiꝰ ꝓtectiõe vallatꝰ inuictꝰ et illeſus pmaneãaã. Ex eadẽ ſecuritate dixit et illud.ſi exurgataduerſum me p̃liũ in hoc ego ſperabo.ꝓpter hoc ⁊ dictũ ẽ illud - uerbio.iiij. In malicia expellit᷑ impiꝰ ixæ — rat aũt iuſtus in moꝛte ſua, ꝓpter hoc diẽ veritas in Luãgelio Luc.xxj. Hijs aũt fie⸗ riincipientibꝰleuate capitavra om̃ appꝛo pinqᷓt redẽptio vra.q;q; ergo dicat beatꝰ Bꝛeg.leuate capitaveſtra.id ẽ exhylarate coꝛda:cõgruẽter tame dicit leuate capita id ẽ ſecuri eſtote.q.d.Muũdo pauẽte tremẽ te pᷣ iminete ruina ſua vos ſecuri eſtote le uatio em̃ capitis ſignũ ẽ euidẽs ſecuritatt ſic et deiectio ſiue inclinatio eiuſdẽ ſignuʒ ẽ coꝛdis decidẽtis atʒ deficietis ꝓpt᷑ hanc ſecuritatẽ dicrũ ẽ. Dñs in circuitu ppłiſui. tanq; ꝓſpectãs ymmo tãq; cuſtos ⁊ excu⸗ bitoꝛ aſſiduus. Ne in; deuoꝛet leo ille i⸗ fernalis qui rugiens circuit queres quem deuoꝛet. Sicut legit. ij. pet.vlt. Pꝛopt eã gẽ ſecuritatẽ circuitvnũquẽq; fideliũ ſicut murus ad ꝓtegendũ ⁊ſ upponit ievnicu iq; ſicut colũpna ad fulciendũ ⁊ pateivni cuiq; ſicut ciuitas munita ⁊vt refugiuʒ tu tifſimũ ad ipᷣm.ſi ad eũ refugere voluerit. et hoc ẽ qð ad ipᷣm dicit᷑ in ᷣmo Hieremie eiuſdẽ. Nõne ego dedi te in ciuitatẽ mu⸗ nita et columpna ferrei et in murũ eneuʒ ꝓpter hot clamat pſal. De noſter reſugi um ⁊ virtus adiutoꝛ in tribulationibꝰ. et omnia ea. ꝓpe eſt dñs omnibꝰ inuocan tibus eũ. Juxta eſt domin hus qui tribu lato ſunt coꝛde ⁊c. Quibus teſtiſicat ſpiri tus ſanctus q;ᷓ pᷣſto ẽ diuine pietatis auxvi liũ eleccis ſuis ꝓpter hoc qin.vj.iiij. Reg viſio illa oſtenſa ẽ ⁊ deinde. Nonne plu⸗ res ſunt q nobiſcũ ſunt q; qui contra nos Pꝛopter hoc dicebat Apls in.viij.ad Ro manos. Si de? ꝓ nobis quis cõtra nos PHmõòi autẽ teſtimonia ꝓpter hoc ſcripta ſuntvt ſciant iuſti viri nihil eſſe timenduʒ vbi adeſt eiſ diuinũ aurxiliu.quẽadmodũ enim dict ũ eſt Pꝛouerbioꝝ.xxj. Non ẽ ſa piencia nõ eſt pꝛudencia.non ẽ conſilium — contra dominu. Ita eriſſime dici poleſt NPõ eſt potencia non eſt virtus ↄtra ipᷣm Hoc ergo ſolum agendũ eſt ad hoc vi ſe⸗ curi ſimus. vt dominũ ꝓtectoꝛem habea mus.Sicut enim nihil poteſt virga cõtra percucientẽ in ea.nihil ſerra contra ſecan tem in ea.nihil nouacula contra radentẽ nihil ſtagellum contra flagellantem. Sie nihil poſſunt impii contra omnipotenciã creatoꝛis qui in manu. id eſt in volunta⸗ te et beneplacito eius ſunt. ita vt nihil fa cere poſſint niſi qntum ille vel voluerit vl permiſerit. Et de ſecuri virga ſerra legitur expꝛeſſe yſaiedecimo.De nouacula vero Be legit eiuſdem yſaie. vi. Augugzinus vero dicit. Quid gloꝛiatur impius.quia de il⸗ lo flagellum ſibi facit pater meus. Sicut enim ſepe diximus et ſepius dicendũ eſt. inſtar fabri ymmo fabꝛicatoꝛis vniuerſal omnibus malisvtitur omnipotens deus ad electos fabꝛicandos ſculpẽdos elima⸗ dos ſplẽdidados omuiq; modo decoꝛa⸗ dos.Sicut igitur maleus fabꝛilis ſeu qð⸗ cunqʒ aliud inſtrumentuʒ eiuſdem non ẽ timendũ metallo vel ligno vel lapidi.vel cuicũꝗʒ ali materie in qua ei placeat ope rari. Sicut impius nõ eſt timendus iuſto quia nec gladius timendus eſt qul ꝑ ſe ni hil poteſt.ſed ille ſolus ꝗ in manu tenet il lũ. Sic neq; flagellum quo omniũ magi⸗ ſter et eruditoꝛ deus electos flagellat 4 eruditionẽ timendũ eſt dei diſcipulis.ſe potius magiſter. neqʒ em̃ paruuli virgaʒ timent aut ferulam.ſcientes eas per ſe ni⸗ hil poſſe. Sed ſolum magiſtrũ qui eos ꝑ culit in eis.quas ⁊ ipᷣe in igneʒ pꝛoiicit.cuũ eruditionem eoꝛũ compleuerit.Sic ⁊zvnꝰ magiſter noſter xp̃ᷣs in ignẽ infernalẽ im⸗ pios pꝛouüciet cum eruditionem noſtram cõſumauerit. Reſumit ergo ſermonẽ laudũ ſuarum ſecuritas et dicit. hee ſunt cauſe ⁊ rationes euidentes quibꝰnec me expugnant nec me exturbant nec me capi unt impi. Addꝗa et aliud fortius.qꝛ vt dicit apls in. viij.ad Roma. Diligentib⸗ deũu oĩa cooperatur in bonũ. Qmnia er⸗ go eis ſeruiũt et eos adiuuãt vbi ergo ma gis intrepida magis penſata eẽ debeo qᷓʒ inter cooperatoꝛes et coadiutoꝛes meos. De hiis aũt in capitulo de laudibꝰ paciẽ cie plenius ac lacius dicemus. Amp̃. Quicũq; minant quicuq; diffamãt. Qui cũq; pſequi vident᷑ officioſiſſime mihi ſer unt. ſicut legitur ꝓgerbioꝝ.xij. Qui ſtult⸗ ſeruiet ſapienti. It verũ fatear non mi natur diligẽter cõſideratibus in interioꝛa videre valłẽtibus nec deterrent.ſed poti⸗ aſſecurant.Cũ em̃ minant᷑ moꝛtem coꝛpo ris magnã aſſecurationẽ ꝓmittunt Nul lus em̃ hoſtis ꝑnicioſioꝛ.nulla domus ꝑi culoſioꝛ.nullꝰcarcer hoꝛribilioꝛ nulla clo⸗ aca imundioꝛ nullus infidelis amicꝰ ma gis ꝓditoꝛ q; coꝛpꝰnoſtrũ. Qui ergo moꝛ te eius minant innũ erabiliũ ⁊ valde foꝛ⸗ midabiliũ piculoꝝ ſublationem ſiue abla tionẽ minãtur.quare potius ſcdᷣm verita⸗ tem bona magna et multo pꝛecio compa rada indubitanter ꝓmittũt minari ſe mi⸗ moꝛibus ra demencia opinãtes vel potius ſompni antes. Sed iſta ex parte pꝑtinere videntur ad laudes padencie.ꝓpter hoc.quoniaʒ ſecuritas quedam vel comes eſt paciẽcie vel effectus. Securitas vᷣo de qua hic intẽ dimus ex pᷣſumptione et ꝓmptitudine di uine ꝓtectionis et adiutoꝛij ꝓcedit.vel eſt ipᷣa hmõi pᷣſumptio vt diximus. Si aulẽ ad pericula ſpiritualia re nus exer dem hoc eſt ex eo quod pᷣſto ẽ nobis diui na ꝓtectio eiuſq; adiutoꝛium tanto ma⸗ ioꝛ erit iſta ſecuritas qᷓnto ipum noui ma gis paratum occurrere tam ſpũalibus pe riculis qᷓ; coꝛpalibus.et hoc quonia q̃nto apud eum nihil errat nullomõ nec fauit Pꝛecioſioꝛ ẽ anima humana q; coꝛpus tẽ to ex neceſſitate ad diuertẽda pericula ea⸗ rũ qᷓ; coꝛpoꝝ magis pꝛeſto ẽ.hoc ſaluo pericula coꝛpoꝛũ ſicut diximus videntibꝰ⸗ ⁊ volentibus.non pericula veri nominis ſed magis ſaluatiões et ſalutis adiutoꝛia ſunt. ꝓpter hoc teſtat Jaco.pᷣmo.Omne gaudiũ euſtiate frẽs mei.cũ ivarias tẽpta nones ĩcideritſ ſcõm eĩ ꝙ creſcũt⁊ mitipli enmus ex eiſi⸗/ cat᷑ creſcũtet multiplicãt᷑ etia nobis adiu⸗ toꝛia Quẽadmodũ ſc m numerum dolo rum conſolationes diuine letificant ſicut dicit pſal. Ampliꝰ. Job in. viij. Juxta aliam tranſiatiouem. Temptatio eſt vita hominis ſuper terram. quare ſi timerem tẽptationẽ timerẽ vitã. Ampliꝰ.Apls pᷣme ad Coꝝ.Fidelis deus qui non paci⸗ eturvos temptasi ſupꝛa id quod poteſtis ſed faciet cum temptatione etiam pꝛouen tum vt poſſitis ſuſtinere. Amplius. OQuis rex non mittet ſuccurſum cuicunqʒ caſtro ſuo ſi id obſideri cognouerit. quis pꝛinceps bellatoꝛibꝰ ſuis in conſſictu con Ritutis et pꝛs ipſo certantibus de eſſe au⸗ deat.Quis pꝛeclaram hereditatemſuam ab hoſtibus capi võ velit vel pacietur.qs § filios chariſſimos et filias ab hoſtibꝰ di⸗ ripi ⁊ captiuari ſuſtineat.quis illa non ſo lum crudeliter ſed etiam infideliter agat. OQuis quod incomparabili pꝛecio emit: itavile habeat et de pꝛeda illius inimicos ſuos platabiles gaudere permittat. ſibi inſultare. Qualiter ergo in omni tempta tione in omni certamine non pꝛeſtabit de us auxiliũ electis ſuis ꝓ quibꝰ ſemetipᷣm pᷣciũ dedit. Abſit vt de rege meo xpᷣo dño aliud vel aliter ſenciam qualiter intolera bilius poſſe;: blaſphemare aduerſus eũ Aʒ cogitando.vel qð nõ poſſet vel qð noõ a⸗ vior utn cpige 4tod ho ſtseum! nistere ſiupai danalzl lutenſ⸗ Panol mamennn nſe⸗ luvuluyen pican oonoſe reatlaeit Pwgenor Ktonhin⸗ ſiuftn ſugüi⸗ Pi. Luni Gfugeiute Costonn 0Mhrindn Mültſen Korkame Prnn 0plgn mefb Cgort gunor Nluoy cenmmre hiego⸗ Kingn aaekonn Uboteconor flefirioni, llnonn Cumomnie⸗ Baſeeſ Rlteſne kiininie Alarn Ghennge⸗ Meni ke unngionie gonisthe ſtſtei ¹ Nt Mhui ioe el er netne ol hinrtt s Aboecrni reer lee M RN KA Abunen 4 Ne aen f ANE— :⸗ e! *“ e N. EWEEEe „ ℳreee ee noes E ꝗ!M E . N 4 aAES . e MogNe. run grael i. Mo isensglinci⸗ gnioer uieneciunht e. uiuonen a M. 1 . N 47 ——- — — ☛ 4 — EE S= vellet. vel quoꝗ non ſciret auxiliari mibi pꝛo ipᷣo videlicet certanti. Abſit autem vt aſcendat in coꝛ meũ ꝙ temptatio qũtum cũq; vigeat foꝛtioꝛ ſit q; auxiliũ ipius aut quod hoſtes eius aliquid poſſint aduer⸗ ſus eum ſicut ſupꝛa oſtendimꝰ ex teſtimo nijs ⁊ exemplis Yſaie.Quid ergo mirum ſi ſupꝛa ipᷣm tanqʒ ſupꝛa firma petra. fun data atz ſtatuta incoõcuſſa pmaneo. Sta⸗ tuit em ſupꝛa petrã pedes meos Sicut in pſalmo legit᷑. Ipᷣe etiam ẽ petra mea ⁊ fir mamentũ meu ſicut alibi legi᷑. Quid mi rum ſi ego vndiq; ꝓlecta atqʒ; circuualla ra velut muro eneno in medio hoſtiuʒ in trepida conſiſtãa. Quid mirũ ſi in eo velut in d omo refugũ⁊ loco munito ymmo tur re excelſa et hoſtibus in acceſſibili poſita abſq; terroꝛe doꝛmio.ſicut dicit᷑ ĩ pialmo Eſto mibi in deũ ꝓtectoꝛeʒ et in locũ mu Arrertaadrne Dicht Altiſſimũ poſuiſti r etugiu tuu. Expſſe autẽ dicit᷑ in puerbi. xvii. Lurris foꝛtiſſima nomẽ dñi ad ißm cõfugiet iuſtus ⁊ exalrabitur. ⁊ yſai.xxvj. Urbs foꝛtitudinis nr̃e ſynai ſaluatoꝛ po⸗ * nerur in ea murus et ante murale. Quid mirũ ſi ſecura ſum tãto aduocato allega⸗ te cauſam meã coꝛã patre miſꝭiarũ tanto ꝓpugnatoꝛe ꝓ me aduerſus hoſtes me⸗ os pugnante. Unde ꝓpter hoc dicit ipſe⸗ me? ylaie.ixvl ego aui loquoꝛ iuſticiaʒvt aduocatus fideliſſimus ſubaudis ? ppu gnato: ad ſaluandũ.ex cuiuſcũq; pditois piculo ppter hoc cõfidẽter peto.Appᷣhen de arma et ſcutũ et exurge in adiutoꝛium mihi.⁊ quod maius ẽ quaſi imperans di 60. Exurgat deus ⁊ diſſipent᷑ inimici eius H et að eſt omnibus hijs pᷣſtacius a dextris tuis ne comouear. Tercia nominata rũ affectionũ ſpei erectio ẽ verũ. Quonia ſi alterũ oppoſitoꝝ multipliciter dicit ⁊ al teꝛum cum incuruatio ſiue iclinatio mul tiplex ſit. erit ſimiliter et erectio multiplex de neceſſitate.Eſt es incuruatio ab one re ſiue iugo ſeruituns. Juxta qð dicit dñs Lenitici. xxvj. Ecce dũs deus vr confregit cachenas ceruicũ veſtrarũ vt incederetis erecti. ſt Eergo hec erectio libertatis ↄtra icuruationẽ ſeruitutis. eſt ⁊ incnatio hũi liationis ⁊ hec velẽ depᷣſſionis de qua le⸗ git yſaie.il. Et incuruabit oĩs ſublimitas hominũ et humilabit᷑ altitudo viroꝝ vel deuotionis ſiue adoꝛationis ſicut legitur in eodẽ In die illa inclinabitur homo ad facoꝛem ſuũ.Eſt ⁊ incuruatio turpitudi⸗ cxlvj H nis ſicut legitur Job.xxx. ⁊ incuruãtur ſu per eam alieni.eſt ⁊ inclinatio deiectiõis ſicut legi upyn aie. lxl. Incuruare vt tranſe amus.non em tranſeunt ſuꝑ miſeraʒ ani mãaã demones neq; vadunt et veniũt ſuꝑ eam hoꝛribiles ſicut dicit iob. Niſi cũ po ſuerit viam ⁊ lerra tranſeunubꝰ ſicut legi⸗ tur in eodẽ yſaie. Sunt ergo qui ſe viliũi⸗ me deüjciunt deſperatione et quo da deſfe ctu atq; decidencia coꝛdis cedentes om ni temprationi reputantes ſe viribus ? auxi lio deſtitutos. et ſicut fabuloſe dicitur de harundine⁊? quercu cum quercus confra cta eſſet impeiu venti.harundo vero ille⸗ ſa pꝑmanſiſſec. Admirata quercus confra⸗ ctionẽ ſuã et euaſionem harundinis inter rogauit arundinem qualiter hoc factum eſſet etreſpondiſſe fertur harundo. quia tu inquit pᷣſumens de foꝛtitudine iua vo⸗ luiſti reſiſtere vento qui foꝛtioꝛ erat te.ſi⸗ cut euidenter oſtendit confractio tua.ego autẽ ceſſi humilians me et ita euaſi.⁊ euna do ſimiliter ab omni vento quiavnicuidq vento cedo. Sic ⁊ muin deſperantes om ni temptationi cedunt.et poſt omnem co cupiſcenciam ſuaʒ abeunt. Quemadmo du expꝛobꝛat deus vnicuiq; tali In typo. PHieremie.ij.Deſperaui neqe facio. que⸗ admodum enim ꝓpugnato: aduerſariũ ꝓſtratum ⁊ ſub ſe tenens crebꝛes pꝑcuſiio nibus tundit et ꝓ viribus viget vt ab eo extoꝛqueat malum verbum de quo ſupe⸗ rius dirimus. Sic antiquus hoſtis miſe⸗ ram animãa frequẽcia pariter et vehbemen cia temptationu fatigare conaturvt in de ſperationem deüciat ac ꝓſternat. De pꝛ'o ſtrata enim anima ſiue deiecta facilimuʒ reputat triumphare eo ſcilicet tiumpho vtilla reſurgere nunqz adaciat et rebella re aduerſus eum vlterius non pꝛeſumat. Quapꝛopter tato ſtudioſius tantoq; ob⸗ nixius erigenda meiheſ afto crebꝛioꝛi⸗ bus ac foꝛtioꝛibus temptationum inſulti bus impellitur.ymmo qnto pꝛoſundioꝛi⸗ bus vulneribus tranſfigitur.qnto ꝙq; gra⸗ uioꝛibꝰ deiectionib eliditatʒ pᷣcipitat.et 3 hãc eliſionẽ ẽ quinta ercetio ð qua pſal miſta. Dominꝰ erigit eliis Peu quot inuenies qui quocunq; caſu eliſi quocun q; vulnere peccati tranſfixi.non ſolum re ſiſtere tẽpratioibꝰ ſoꝛmidat.ſʒ eti nec an te deũ ↄparerevt venia pꝛecent vt auxiliũ gre eiꝰpetant mira demẽcia audet. Iſtos inceſſanter oculcat dyabol velut ommino De extinctos et moꝛtuos et nihil vitalis virtu tis penitꝰpabetes. Illis dicit ſous ſanctꝰ in ꝓſal. Nuquid ꝗ doꝛmit nõmduciat vt reiurgat. Ha ſunt quos ſpꝑ iacẽtes ſꝑqʒ ꝓ ſtratos inuenit temptatoꝛ dyabolꝰ.Lali⸗ bus dicit apis in.v.ad Epheſ. Surge qui doꝛmis ⁊ exurge a moꝛtuis ⁊ illumin abit te xpᷣs.hij habet debiles manus ⁊ genua ſoluta:de ꝗbus apłs Ad heb.xu. ppt qð remiſſas nanꝰ2 genua ſoluta engite.ere ctio vero ab infirmuate ſpuali. Sexta e incuruatio ad terrena ð q hic intẽdimꝰ. ⁊ hec ꝓpᷣe cupiditas eſt ſiue amo: terreni cuiuſcũq;. Erectio aũt ab illa charitatis ꝓ pe ẽ ſiue amoꝛis celeſtiũ licet ⁊ multi non imerito dicat qð etia ſpei ẽ eo ꝙ ſpes cele ſtiũ ↄtemptuũ inducit terrenoꝝ vt quibuſ⸗ dã viſum e. Soꝛtaſſis aũt nõ ẽ niſi conſe⸗ qu s. Hec aut comitas ipᷣius ſpeciei.⁊ nõ E affect. Hec ergo erectio de q hic agimꝰ eleuatio ẽ ſpũalis a pſtratiõe qua diximꝰ Sicut em̃ languoꝛe quida iacent. Jacent inq; coꝛꝑaliter languoꝛe coꝛpali detenti. Sic et nonulli ſpu aluer iacent erigere ſe nõ valẽtes adhoc vt vel venia ſperent. Et hoc ẽ qð vicitur ad Cayn. Beneß.iiij. Cur Cõcidit facies tua. Quaqᷓ; er hoc de ↄfuſi one intelligi poſſit iutta huc modũ Spes in oumenſionibus ſpiritualibus altitudo habetur. De hac erectione habetur Job quinto. Merẽtes erigit ſoſpitarte ſperate. ſubaudis nõ ſtatim data pprer erectionẽ unt tante ꝓmiſſiones tateq magnificati ones diuine miſcdie ĩ ſcripturi. vt eas au diẽtes abymo ðᷣſperatiõis animo ſurgat et erigatur ad pugnandũ cõtra hoſtes in uiſibiles. ꝓpter hoc apponũt velut appo diacula et velut ieuaria vt vulgo dicitur. Eloqa ſacra quibꝰ magnificat et extollit miſcdia dei ꝗbus eleuat᷑ et erigant᷑ ꝗ de⸗ ſperatiõe putrefiũt in ſoꝛdib⸗ ſuis ſic legi tur pmo Reij. Suc tans de puluere ege nũ ⁊ de ſterco:e erigẽs pauperẽ. Eti pfal. Sulcitas a terra inopem ⁊ de ſtercoꝛe eri gens paupere. Ue illis ꝗ tot et tatis fulti leuarijs fulturis ⁊ ſuppodiaculis erigi nõ poſſunt. hmoi homies ſunt velut eleppa tes ꝗ poſtq; ceciderint ſe ꝑ ſe leuare non poſſunt.⁊ qð ẽ mirabilius cũ minim ele fnantoꝝ elephantẽ magnum qui coꝛruit ſubleuet. Alij em videlicet magni ꝗ iclina re ſe non poſſunt ppter infleribilitatẽ po plicũ ipᷣm ſubleuare nõnvalent Quaʒ pa rabola adxpum dñm multi referũt qui in moꝛibus ter homines humilitate vtita dicatur mi nimũ ſe exhibuit velut paruus elephas i⸗ ter magnos et vnicuiq; peccatoꝛi ꝓ caſu ſuo clamati ad ip̃m po:ꝛtandũ quodamo et eleuanduʒ ſeipᷣm ſupponit. ſicut expᷣſie legit yſaie.xlvj. Uſq; ad canos ego poꝛta bo.⁊ iterũ Egb feci et ego feram. Et Deu⸗ tro.xxxj. Poꝛtauit eos i humens ſuis Põ⸗ qus em peccatoꝛis peccata ipa ſunt cuz ſe quela ipᷣoꝝ que ẽ pᷣſens coꝛruptio atqʒ pe A4 uce. xv. expᷣſſe legit de oue erabuda.ꝙ; pius paſtoꝛ ꝓpꝛijs humeris eam repoꝛia uerit ad ouile. Ue illi qui adeo pondero ſum ſe reputat vt humeris xpᷣi paſtoꝛis vlł poꝛtari non poſſit vel leuari.ſeipᷣm adeo vilem vtim deus engere vedignetur v* deu adeo parũ miſericoꝛdẽ vt eum vel le uare non velit vel non curet. Quarta affectionũ pᷣnominataꝝ ẽ ↄſolatio.Deſo latur em̃ nõnulli ex peccatoꝛibꝰ tribus de cauſis. Pꝛimũ magnitudine aut multitu dine pectatoꝝ quaſi nõ eque facile ſi om nipotenti deo de magnis et paruis ð mł⸗ tis et paucis eriꝑe.Secũdo ex vehemẽcia atqʒ frequẽcia ſemptationũ quas paciũt᷑ opinates ſvel negligi ab ipo vel parum curari adeo du vel nõ dat eis pacem ab ab hmõi inſultibus vel ꝓ voio eos cõcu ciunt iemptatões aut nõ adiuuat aut nõ firmat qn pociꝰeos cadere ꝑmittat. Ter cio ex pancitate cognitõis diuie miſericoꝛ die. In eo em̃ qð deũ vel durũ ſibi vel mi nus miſericoꝛdem reputant maioꝛem eis miſericoꝛdia m impendit. Sicut in paulo aplo euidenter appet cui ꝓfecto lõge ma gis ꝑ ipam temptationeʒ ſiubuenit ; ſrei pacẽ dediſſet et angelũ ſathane qui eum colaphiſabat ab eo auertiſſet. In ſpũ em elatio nis illum ſic id ẽ ꝑ temptationẽ de⸗ fendit et humilitatis in eo gracid cuſtodi uit ſicut ipe teſtat in. .:ij. Coꝝ dicens Ne magnitudo reuela nü erxtollat me. da⸗ tus eſt mihi ſtimulus carnis mee angel ſathane qui me colaphiſet. Impugnatio ergo caſtitatis mee et deſenſio erat humi litatis.et impugnatio ſupbie ſiue elatõis licet iße ne aduerteret icem iſia dicebat. Manifeſtũ ergo E cu eO miſericoꝛdius agebatur per ipᷣam temptationẽ qᷓ; agere tur ꝑ temptatiois ſublatonẽ. Sunt? alie vtilitates pene innuere s dei miſcdia di ligẽtibꝰ deũ et ex ip̃is tẽptationibꝰ qs pa ciunt᷑.⁊ ena exipis lapſibus peccatoꝝ eli . „ aliras que in euagelio Matbei wviil. et Stere ſicnsdon hiaeſglud nuladien ftüine. ilnultosd. Mieppterl eoqteuen Nenipvonen Unlaavie lilnenau nürli ns 0 ar leſtinnet monicie iſeupi Nelni ibiun ſtcudepolu, Nunsztein NN Gheröatn Ainonngz ſcnserc ägon⸗ Coange Khangnr fapnaoe Aos Moinn Mlur ega leliice lernervof Uiatitnan neopſolge nr uhn gtihtetiges =—— teade d Nung Nunige Adenn Sibunete sce Ne buner Waöne bn rc ume Mnminugt, mi. n mnni eu Piaric Kütgaſer norngr i wirN HnoNefne 6pN roadn AdENNII. mpsduini⸗ igadeniſp nuere miſim?. 1 em hus ielec cit multos dicere bonũ malũ ⁊ malũ bo⸗ cxlvij cit ⁊ ꝓcurat.⁊ noticia eaꝝ vnus ẽ de ſeptẽ radus doni ſciẽcie quod ẽ lumen pᷣelariſſi mũ ac ſaluberrimũ deiquo cũ pᷣcedẽtibus multa dixerimꝰ innũerabilia tamen pᷣCᷣter Detectus em̃ huius ſciẽcie fa⸗ nũ.⁊? ꝓpter hoc vocari facit impugnatio⸗ nes.q reuera ſcᷣm temptatoꝛis intentio⸗ nem ipugnatoes ſunt ſʒ ſᷣm intentlionem dei miſeratoꝛis defenſiões ſuntvt diximꝰ ęett inſuꝑ erudiciões exercitaciões et aliaꝝ innũmerabiliũ vtilitatũ actiones vl occa ſiones qð lumine pꝛedicto pleniſſime elu ceſſit. Si qꝗs aũt quetat qd ſᷣm verita tẽ ſit ipᷣ̃a ↄſolatio inueniet ho c ex ipᷣo con trario videlicet deſolatiõis.nõ eĩ ↄſola⸗ tio letificatio ẽ vt aligbꝰ videri poteſt.Sʒ magis doloꝛtimoꝛis aut triſticie repᷣſſio. . Naalgatio ſiue lenitio.Lõſolatus ẽ eĩ ꝗ triſticia depoſuit.⁊ ſi gaudiũ nõ accepit.⁊ ↄſolatus vtcũq;ʒ vel ex ꝑte eius triſticia in pte repᷣſſa ẽ vel lenita. Interdũ em̃ ꝗ cõſo lant᷑ nõ ex toto a triſtida ĩmunes ſunt.ſʒ qſi mixturaʒ in ſe paciũt᷑ qð appet ex ipᷣis rebus ex ꝗbus triſticia ⁊ cõſolatio ſũt.Si mul eĩ et quaſi mixti verſant in eꝛde illi⸗ q ↄſolat᷑ quaſi opatiões earũ dũ eĩ ma la pungũi vt vulgo dicit᷑ illũ ꝗ ↄſolatbo na vnctiõe vngũt ⁊ hoc ex ipᷣa intẽtiõe cõ ſolatiõis appet. Nõ em̃ cõſolari dicit᷑ niſi q triſticiã timoꝛis vel aliã ex aliquo euẽtu patitur.⁊ ꝗ cõtrarij ſpẽ cõcipit⁊ ex auditu vel aliũde. Neq; em̃ ꝗ om̃ino bñ ſe hʒ cõ⸗ ſolat.nec ꝗ om̃ino male caſolari dicitur. Qð euidẽter appet in eo qð dicit᷑ in pſal. Hec me cõſolata ẽ in hũiluate mea.hoc ẽ in depſſione mea. Et ex eo qð le. vſaie xl. Cõſolami ni ↄſolamini popule meꝰ dicit deus noſter.quonia cõpleta ẽ malicia ei dimiſſa ẽ iniqtas illius.Ecce qiter miſcet ibi deus bona malisvidelicet cõpletiõeʒ malicie.⁊ dimiſſionẽ imqtatis. Interduʒ aut cõfolationis verbũ in aliqdᷣſ gaudiuʒ extẽditur.ſicut in pſalm· In cõuertẽdo do minus captiuitatẽ ſyon. facti ſumus ſicut cõſolati.Et poſtea.Tũc repletũ ẽ gaudio os noſtrũ.⁊ iterũ. Facti ſumꝰ letontes.⁊ alibi. Scoõm multitudinẽ doloꝛũ meoꝛuʒ in coꝛde meo cõſolationes tue letificaue⸗ rut anima meaʒ. Ueriſſime ergo dicit hec affectio. quia ei reſonant diuime ꝓmiſſio nes quẽadmodũ fieri ſolet eis qui ĩ ama⸗ ritudine aliqua ſunt. uſice em̃ modula⸗ liones ei adhiberi ſolent et reſonãcie mu ſicoꝛũ. Poteſt et dicere qꝛ mediatrix ei⸗ ẽ Diuina miſesicoꝛdia qᷓ ↄtra pũcturas ma⸗ loꝝ parat et cõficit velut vngenta bonoꝝ Quot eniʒ auxilia mitiit.quot cõſilia ſug gerit quotvtilitates temptationũ reuelat tot anime ſic afflicte vngenta dulcedinis Juxta qð legit᷑ puerbioꝝ.xxvi.Ungẽto 2. varijs odoꝛibꝰ delectabit᷑ coꝛ. et bonis amici conſilus anima dulcoꝛat᷑. Foꝛtaſ⸗ ſis aut nõ immerito quis dicat quia ſola men nõ ẽ niſi ſolitudinis leuamen. et de⸗ ſolari maxime vident᷑ qui ſoli relicti ſũt a cõſiliarüs vel auxiliaris vł amicis. Qua re illis ſolis videtur pᷣberi ſolaciũ.quibꝰ iſta vel aliquod iſtoꝝ adhibetur. Cum er go miſeratoꝛ deus talibus ſe velle aſſiſte re eoſq; iuuare oſtendit quod vtiq; facit. ſpem de auvilio ſuo eis inſpirando. ꝓpᷣe ac veriſſime eos cõſolari dicendus eſt.Et reuera ꝑ hmõi ſpem offert ſe ſpũaliter de us auxilio ſuoꝝ ⁊ ſpualitervenit in coꝛda eonꝝ ad eos cõſolandos et auxiliandũ ilł. Qua re apte gloꝛiari poteſt gracia cõſola tionis ⁊ dicere.Dñs mihi adiutoꝛ non ti⸗ mebo.⁊ iterum. Dñs mihi adiutoꝛ et ego deſpiciã ⁊Deũ eũ pᷣſto ad auxliandũ ſibi videre videbatur aut ſentire qui hoc dice bat ſicut in Wichee.vij.dicebat angelꝰ ĩg ſona eccleſie.Lũ ſedeo in tenebꝛis domi⸗ nus lux mea ẽ.venit ergo hmõi electis ſu⸗ is in ſolaciũ cuʒ ab alus auxiliarus deſti⸗ tuti ſunt ſicut dicebat dauid ad euʒ. Tibi derelictẽ pauꝑ oꝛphano tu eris adiutoꝛ. Wagna gloꝛia dñi venire ad ↄſolandum deſolatos.ad adiuuandum alijs auxilijs deſtitutos.qð videre viſus eſt.qui dixitꝓ uidebã dñm in cõſpectu meo ſy adextris ? mihi ne cõmouear.Et Stephanꝰ ꝓtho martyr in actibꝰ aploꝝ.vij.Ecce video ce los aptos ⁊ hieſum ſtantẽ a dextris. Sub audis paratũ adiuuaregrtantẽ pꝛo ipſo Silr ⁊ ipᷣe xpᷣs dñs yſai.v. Juxta ẽ ꝗ iuſti ficat me ꝗs cõtradicet mihi.ſtemus ſimul qs ẽ aduerſariꝰmeus accedat ad me.Ecce dñs deus auxiliatoꝛ meꝰ.Inde ẽ illud.ꝓ⸗ pe ẽ dñs om̃ibus innocãtibꝰeũ. Quin ta aſfectionũ ſpei cõfoꝛtatio ẽ.hec autẽ re ſumptio vt diximus ſen reparatio viriuʒ. Quidã em̃ inſtar mulierũ infirmiſſimaꝝ cum aliꝗd terribilevel viderint vel audie rint vel in ſpaſmũ ſpũalem incidũt.vires coꝛdis penitus amittentes.Quemadmo dũ qui in ſpaſmũ coꝛꝑalem incidũt vires coꝛpꝑis amittũt.Contra hmõi defectũ ſpi⸗ D Se ritualiũ.pꝛopꝛie dat deus iſtam gratiam cõfoꝛtatioĩs ð hoc ex pꝛeſſe git daniel.x Dñie mi in viſione tua deſolate ſunt com pages mee et nihil in me remanſit viriuʒ. Et poſt pauca. Rurſum ergo teligit me qͥ ſi viſio hominis et confoꝛtauit me.et dixit MNoli timere et cetera.Et poſt pauca.loqᷓ⸗ re domine mi quoniam confoꝛtaſti me et de hoc ad hebꝛeos xii.Confoꝛtate manꝰ diſſolutas et genua debilia roboꝛate.pꝛo pier hoc dicitur ad Joſue.a domino. Lõ ſotare et eſto robnſtus.de hoc lagit᷑ Ecccł vij Sapiĩa confoꝛtauit ſapiẽtẽ ſuꝑdecẽ pri cipes ciuitatſ.Dat autẽ viresvel re parat illa gracia hominũ nõin ſe vicʒ nõ vti ſe ſoꝛtis ſit ſed in deovt poſſit dicere cũ apo ſtolo in ij. ad choꝛin.xij.Omnia poſſum in eo qui me confoꝛtat. Inde eſt illud In deo meo tranſgrediar murũ.Et illud cir⸗ tumdantes circumderunt me et in nomi ne domini quiavitus ſum in eos vłvindi caboꝛ in eis.Et beatꝰ martinꝰ.Ego ſigno crucis non gatlea pꝛo tectus aut clipeo ho ſtium cuneos penetrabo ſecurꝰ Uidetur autẽ iſta gra ad ſom̃ foꝛtitudinis pertine⸗ re Deficiẽtibus ergoviribus noſtrisvires ſuas nobis miniſtrat deus.Et hoc eſt qðᷣ dicit apls ĩ xij ſecunde ad choꝛin.Cum in firmoꝛ tunc potens ſũ hoc eſt cum in me⸗ metipᷣo deficio diuinevirtutis auxilio po tens aut foꝛtis eſticioꝛ Si quis autem querat cuiuſmõi affectio eſt illa quã con: foꝛtationẽ dicimns. Reſpõdemus q: ipſa nominatione ſua ſatis claret.confoꝛ tatio em̃ foꝛtificatio eſt.ſitut em̃ albatio ⁊ albificatio idem eſt ſic foꝛtatio et foꝛtifica rio idem. et eſt de ſpevictoꝛie pꝛocedens. IJdeo enim timoꝛe ſuccũbendi viribꝰ coꝛ moꝛibus guinẽ vnlneris ſui vłalieni. ſtatim ſtupet et velud ſoaſmo deficiens pauet ?⁊ trepi⸗ dat cõplodens manꝰ ſuas et allidẽs eas ad genua ſua vociferat᷑ vt vulgo dicit to⸗ tũ eſſe perditũ.totũ eſſe moꝛtuu.nulla ſu⸗ pereſſe reſurgendivel euadendi facultatẽ Et fit hec paſſio plerũq; in eis q in magni tudinevel multitudine peccatoꝝ ſuoꝛum ſtudio ſius cõſiderates immenſitatẽ diuĩe miſericoꝛdie nõ attendunt. Inde ẽ ſtu⸗ pent atʒ deficiũt in ſemetipſis deſperates ⁊ de ſpe miſcðie dei vires reſumere neſciẽ tes.Iſta ẽ confoꝛtatio ſiue foꝛtificatio idd eſt ꝙ alia nominatione dicitur animatio et hoc ab animo ſiue animoſitate. Sicut et contrariũvidelicet diffoꝛtatio exanima tio dici poteſt. Uerum exanimatio et ab anima que eſtvoluntas et ab animo qui eſt audientia dicitur Exaĩmare em̃ dicaur gquis alium frequenciꝰ ab eo a quo volũ dis deſtituuntur.et ſeipſos dant hoſtibꝰ nihil eis rebellionis opponentes.Quive ro confoꝛtanturo deo etiam deiecti atq; pꝛoſtrati tanq; viribus reſumptis acrſus q; pꝛius pugnant.Et pꝛopter hoc legitur. Ecclſiaſtici.xlij.melioꝛ eſt iniquitasviri q; mulier bene faciens.iniquitas em̃viri id virilis aĩimꝰqꝛ reuera vulnus ſpũale cũ virilẽ animũ ꝓuocat et cõcitat contra ho ſtem diabolum. Pꝛouocatio autẽ et cõci tatõ iracũ die interdũ vires reddit ⁊augʒ vulnerati animum wulier autem id eſt mul iebꝛis a nimꝰvulneratus peccatoꝛ vł etiam temptatione pulſatus ſtatim dcfi⸗ cit viribus ⁊ quaſi incidit in ſpaſmũ pꝛe ti moꝛe.Quẽadmoduʒ mulier videns ſan⸗ 4 tatem eius auertit. Similiter et exanima re cui animũ id eſt audentia vel infirmat vel minuit. De iſta cõſoꝛtatione dicitur il lud Si ceciderpit non collidetur.quoniam dominug ſupponit manum ſuam. Simi liter et iliad. Impulſus euerſus ſum vt ca derem et dominus ſucepit me. Cadit em̃ el collidetur.cui ipſe caſusvires reſurgen di atq; repugnandivlteriꝰ ex deſperatio ne funditus tollit᷑.Cadenti miſeratoꝛ do minus manum ſuam ſupponit.cũ ſic col⸗ lidi eum non patitur et manum id eſt vir tutem qua reſurgere et repugnare auden ter pꝛoponit.per pem ſubminiſtrat ſiue apponit.vires enim ſiuevirtutem hmði. niſi animũvel animoſitatem ſiue audens tia quam diximus hic intelligimus. Qð enĩ dicit poeta. Inmerſos animos mens generoſa capit. intelligendu eſt etiam q; magna quundo noſtra defeciſſe hoc ẽ qñ ſubcecidit et ſub eg pꝛoſtratus iacet.cunc enim cum deficit Anmo plerũq; pꝛoſtra⸗ tus foꝛtius reſurgens hoſtem foꝛtiusvice uerſa ſubicit et pꝛoſternit inſtar ꝓpugna toꝛis aut pugilis qui ab aduerſario deiec tus et ſub eo iacens foꝛtius repugnat.et obniticur donec ipſum ſubiciat et ſuperi⸗ oꝛ eo fiat. Nos autem de hijs latiꝰ lo X quemur inſequentibusvidelicetin tracta tu de temptationibus et reſiſtẽcijs adidẽ pertinet et illud. Si natura negat facit in⸗ dignatio verſum Indignatur enim plerũ qʒ men aviri ſancti repulſum temptatioĩs deiecta et a viabolo turpiter victaet inde zibotionat ndumind Mat pbat enebꝛsun ſeices⸗ gibicbſn gütephnaue aaffechoni difirinhorre ſnennstbenn uetionmi. ſgapennnoß caanſein maener Vodecpinit Gurhoezevnn oAonut Mmiotßni keniſtie Pertongtoni ndehen ſonsegino⸗ Uagviguf Pgüonakun risgucn igasde ſengamit bepe⸗ Npnen Adhen clnbire Kämmnie Zaluifne ngez lnet) pelgen rllnn ncplrein irge – lngefndli 4 nlunſbozi ikale t.r. Nlik 4 10 K Müeſſennnne⸗ elenea⸗, Nen S Nemnze mänehan Kisn 1 ingnoredun ſenmni 0 irwant Mend, vN t mornnimii irscnntet us luchhin mnarena N Eilaininn umipo munamanun aen eateugngſen n ſverinmumn nsbi nieiche⸗ ad foꝛtioꝛa manum extendens ad deunin cendum in diabolumvehementius exar deſcit.ꝓ hac dictũ ẽ yſaie.lviij.Oꝛietur in tenebꝛis lux tua et tenebꝛe tue erunt ſicut meridies.⁊ iob.xj.Quaſi meridianꝰ vul⸗ goꝛ tibi cõſurget ad veſperũ.⁊ cũ cõſum⸗ ptu te puraueris oꝛietur vt luc/fer Se xia affectionũ ſpei expectatio eſt.ex q̃ ſolet diffiniri ſpes expectatio futuroꝝ bonoꝝ ⁊ meritis ⁊ bona cõſciencia.de hac dicitur ꝓuerbion. xvii. Femina gemma gratiſſi⸗ ma expectatio pᷣſtolantis. Et queſtionem habet an ſit in vi appᷣhenſiua an in moti⸗ ua.et reuera vnomõ indubitata creduli⸗ tas de obtinẽdis futuris bonis eternis di citur ſpes eoꝝ in vi appᷣhenſiua eſt ſicut fi des Aliomõ iſta expectatio cõtraria eſt ti moꝛi deſperationis.qua quis dampnati onseterna ſibi imminere timet abſqʒ vlla ſpe redemptionis veil liberationis. Et eſt hmõi deſperatio expectatio future dapna tionis excluſo om̃i adiutoꝛio miſcdie dei. Hic ergo ẽ qui ſic videlicet expectat dam⸗ pnationẽ futurã. J omnino reuerſus ab eternis gaudus ⁊ funiculis peccatoꝛũ ſuo rũ ligatus die ac nocte trahi ſe videt ad ĩ⸗ fernale patibulũ ſiue incendiũ.Sic econ⸗ trario expectans expectatione ſpeividet ſe conlinue deduci ad eterni regni ſoliũ. hic dicit. Expectas expectaui dominũ et inten dit mihi ⁊c. Hmoi expectatoꝛ dicit. Tenui ſti manũ dexterã tuam⁊ in voluntate tua Z eduxiſti me ꝑviam ſiue hmõi.Et tandem cum gloꝛia ſuſcepiſti me ꝓpᷣter hanc dicit Sãpiencie.x.Juſtũ deduxitſapiencia per vias rectas et poſtmodũ oſtẽdit ei regnũ dei viſione integra.et dedit illi ſciencia ſa⸗ ctoꝛu cõplete illuminationis. Hinc pᷣſtru⸗ it de qua dicitur in pſalmo Hecrecoꝛdat⸗ ſum et effudi ſupꝛa me animã Rea.quoni am tranſibo p viam ſcijcet veritatis in lo cum tabernaculi admi abilis vſq; ad do mũ dei.Ego inquit hmõi animo expecta⸗ bo dominũ. ſicut mihi in pſalmo pᷣceptuʒ e.Expecto eũ inq; vt ſponium adulteroꝛũ ſcilicet vicioꝝ er demonũ amplexus reſpu ens tanq; inquinamẽta execratio his. er⸗ pecto euʒ vt dñm ſeruus quado reuertat a nuptis vt cũ venerit ⁊ pulſauerit ſiue ꝑp moꝛtẽ ſiue ꝑ alia tribulationẽ.ſiue ꝑ inter⸗ nã viſitationẽ confeſtim aperiam ei.Expe cto æum vt liberatoꝛẽ ac ſaluatoꝛẽ. Nolẽs Dare manus hoſtibus:ſiue blandientib⸗ ſiue impugnãatibꝰ ſciens eũ ꝓpe eſſe.⁊ ad . liberationẽ me feſtinare. Expecto eumvpꝛt pontiſicẽ vel em meũ cũ ꝓceſſionali oc⸗ curſu et apparatu. Teſtino em̃ venientez recepturavidere cũ lucernis ſen lampadi bus ⁊ alijs. Expecto eũ vt regẽ militũ iaʒ me remuneraturũ ⁊ me lanqʒ fidelem ac ſtrennuũ militẽ ſuũ coꝛonaturũ. Expecto em̃ regnũ decoꝛis et dyadema ſpei ð ma⸗ nu eiꝰ. ſicut legitur ſapiẽcie.ꝰ. Expecto eum omnia alia ↄtempnes.ym mo vilipẽ dens ⁊ abhoꝛrens.Expecto inqʒ eũ vt to⸗ tũ ⁊ ſolũ bonũ meũ.qð in futuro mihi re ſeruat. Nihil em̃ habeo in pᷣſenti vel hre poſſum quo cõtentus ſim. Quemadmo⸗ dũ dixiſſe quidã ſenex dicit parciuallo ga lenſi ⁊ interrogatꝰ ab eo qui expectaret in vig quadã ſedens.Expecto inqt totuʒ bo⸗ nũ meũ qð adhuc venturuʒ ẽ. Cogitauii aũt ꝑciuallius intra ſe.ſi iſte ſenex ⁊ decre pitus ⁊ in fine dierũ ſuoꝝ adhuc expectat bonũ ſuũ qð totũ vt dicit venturũ ẽ.Qñ⸗ tomagis ego iuuẽculꝰſperare ⁊ expectare poſſum bonũ mihi venturũ.⁊ qde vterqʒ de bono tꝑali ſolũmodo intendebat.On tofoꝛtius ergo de bono futuro eterno no bis intendendũ eſt.vtvidetur iſta expecta tio eſſe ipᷣa virtus longanimitatis. Sed a longitudine animi qua ſuꝑatur⁊vincitur tediũ longe expectatiõis dicit᷑ longanimi tas.quida em̃ adeo bꝛeues animo ſuntvt ſtatim ſibi fieri velint queq; a deo ſperãt. Expecto dñm vindeimatoꝛevt vna nõdũ matura Expecto dñm meſſoꝛẽvt meſſis qᷓ qñ metenda ſum ipſe nouit. Expecto regẽ meũ remuneratoꝛẽ meũ qui certamẽ me⸗ um iugiter intuetur. ⁊ quãdo plenevicero ſicut no latebit eũ ſic differet coꝛonã meã. Expecto vt ꝑcurrerim finẽ ſtadij mihi pꝛo poſiti qð dũ ꝑcurrero.nõ ignoꝛabit deus qꝛ tũc dabitmihilbꝛauiiodũ curſũ cõſũ maui.nondũ totũ certamẽ bonũ certaui. Adhuc reſtat mihi de certamine aliqd.et de curſu ſimiliter ꝑficiendũ nõdũ ad apo ſtolicã ꝑfectioneʒ ꝑueni.Ad quã pueniſſe ſe dicit in.iiij.ij.ad Thymo.ira⁊ intole rabilis om̃ino pᷣſumptio ſic feſtinare ad pᷣ miũ.Cum expᷣſie dictuũ ſit in.vij. Job.quia ſicut mercẽnarij ſic dies hominis ſuꝑ ter⸗ ram.Quare ſicut mercẽnario expectanda ẽ merces donec opus cõſumauerit.Sic⁊ merces retributionis donec opus vłope rationẽ vite eterne cõſumauerit. Sicut er pᷣſſe legit᷑ in pſal.Exibit bomo ad op-ſuun 7 ad oꝑationẽ ſuã vſq; ad veſpergz. s BSe pter hmõi feſtiuos atqʒ ꝓptęx operarios homines ſcriptũ ẽ eccłiaſti.x. ho die vene ratur quis.et cras expetit odibilis erit hõ hmõi. Feneramur ſiquidẽ dño qcqꝗd bo ni fecerimus.quia ergo tempus ſolutõis ipᷣe deus pᷣfixit. videlicet diẽ moꝛiis et die iudicu.ſtultiſſimuũ ẽ ac ꝓcaciſſimum ante tempus illud pꝛemumi debitum vel mer⸗ cedem expectare. vł in parte illa exemplo aplico ſtulte innitẽdũ ẽ.Et ſi em cupiebat diſſolui ⁊ eſſe cũ xpᷣo ſicut ißemet dicitip mo ad phyup. Non tamen pᷣciſe hocvole bat aut petebat a dño. Magis ergo faci⸗ endum ẽ quod Jacohus dicit in quinto. Paciẽtes igit eſtote fratres vſq; ad aduẽ tũ dñi.ecce agricola epectat pᷣcioſum fru ctũ terre pacienter ferẽs donec recipiat tẽ peraneũ et ſerotinũu Amplł.Lum quid hic agimus non ſit pᷣparatio loci noſtri in celo ⁊ non ſit niſi fabꝛicatio coꝛone noſtre et non ſit niſi pᷣparatio hoſpicii noſtri ibi dem.ſicut legitur eccleſiaſti.xvj.Ois miſe ricoꝛdia faciens locũ vnicuiq; ᷣm meruũ ipᷣius ⁊ ßm intellectũ peregrinationis illi⸗ Septima affectionũ ſpei iocũditas ẽ. que vſualiter vocat᷑ gaudiũ ſpei ⁊ nõduʒ rei. Sicut em̃ ex timoꝛe future dampnati onis atq; deſperatione future g lonticati onis oꝛitur triſticia incõ ſolabilis.ſic ð ſpe eternoꝝ gaudioꝝ oꝛitur iſta iocũditas.et de hac dicũtur om̃ia illa.Exultate iuſti in domino.eęt quod dicit Apls in vltimo ad ehyup. Baudeie in dño.et iten dico gau dete et qð de gaudio ſpei hoc itelligat ap paret ex eo quod ſtatim ſubiungit.Oomi nus ꝓpe ẽ.Differt aũt illud gaudiũ ab eo gaudio quo numeratur ſecundo loco in⸗ ter fructus ſpiritus.v.ad Gala thas. NQuia gaudiũ illud ẽ ab ipᷣa pᷣſencia ĩ⸗ habitantis dei in coꝛde gaudentis. Illud autem eſt ex ip̃a uturitõne gloꝛie ſanctis repꝛomiſſe. Quare manifeſtũ eſt qꝛ illud gaudiũ ẽ ſicut arra eterne mercedis⁊ ſicut podoꝛatio future ſanitatis.⁊ poteſt intel⸗ ligi ꝓpter ipᷣm dictum illud. Guſtate et vi deie quoniam ſuauis ẽ dñs. licetex alio intellectu ꝑtineat ad donũ ſapiencie ꝓpt hanc dicit Augꝰ.quia ſpes nos in aduer ſis ridere facit.Et ꝓpter hoc inter miſtros conceſſum ẽ intrare oꝛtũ voluptatis et oꝛ⸗ moꝛibus Illud eſt cuius oꝛgana.Hoc ẽ cuius iubi⸗ lationes et tripudia nulla interdicit vłſu⸗ ſpendit aduerſitas. ꝓpter hoc dictũ ẽ. In die mandauit dominus miſericoꝛdia ſuã ⁊ nocte aduerſitatis ſcilicet cantat ſubau dis canticũ eius.ꝓpter hoc et dictum ẽil⸗ lud. Cantabiles erant mihi iuſtificatiões tue in loco ꝑegrinationis mee. Inde eſt 2 illud iov. Deus qui dedit in nocte carmi⸗ na.ĩ nocle ſcilicet aduerſitatis. Hecẽ tym paniſtria ſiue ioculatrix iocunditalis.con tinue deducens et ꝑſequẽs electos velud ſponſos ad celeſtes nupcias.⁊velut victo res ad eterne vite coꝛonam. hmõi em̃ nõ ſolent ad talia deduci abſq; tympanis et tripudus Hic ẽ hynnitus de quo domin⸗ xxxviij.iob. Nunquid circũdabit collo eꝗ hynnitum. de hoc ibidem dicitur. exultat audacter:hic ẽ videlicet de quo diciũ ẽci dem. Cum audierit buccins dicet vach G interiectio gaudentis. Sicut em̃ gau dent equi et tripudiant atq; Rrepunt cu;ʒ ſignũ ymminentis conflictꝰ audierint. ſic et᷑ viri ſancti hmõi gaudio gaudent.cum bellum ijbulationis aduerſum ſe cõſur⸗ gere cognouerint.hoc ẽ quod veritas dic Luce.xxj. Hus autem fieri incipientibus. leuate capita veſtra.vbi Bꝛegꝛ.exhylara⸗ te coꝛda. Quevtiq; eibylaratio ſeu gaudi um ẽ deapp:opinquatione noſtre redem plionis ſicut ibidem dicit. Sdaentes quo niã ꝓpe eſt regnũ dei.Alio tamen modo ptinet ad pacieuaciã verbum illud ſicut di cemus in ſequẽntibus. Paciencia veroxvi ro ac pfecto cibus ſuauiſſimusxibuldiio e. et licet illud gaudiũ non ſi niſi odoꝛ re⸗ miſſimus et vmbꝛa ꝑ modica toꝛrẽtis vo⸗ luptatis quo potandi ſunt in regno celo⸗ rũ ſancti tamen magna refeclio e hic. ⁊ ſu ture refecinis cauſio ſoꝛtis alʒ ſecuritas Jam ergo pꝑcurrimus affectiones ſpei ſin gulas licet bꝛeuitt ⁊ ꝑfunctoꝛie. Oſt becigitur exequimur laudes charitatis iuxta nominationes ſu as et ptes ſeu ramos.Dicemꝰ er⸗ go in pᷣmis quia in vltimo.ij.ad Coꝝ.no minantur tribus nominationibusvideli cet Hꝛacia domini noſtri hieſu chꝛiſli. de inde charitas dei:tercio cõmu nicatio ſpi . ri hieſu chꝛiſti.quia et per hm̃oi myſteni vocamus hmõi gaudiũ ſalſariũ.Ipſi em̃ tus ſancti. et gracia quidem dominino N tũ deliciaruũ ſcilicet paradiſum celeſtem ⁊ inde afferre odoꝛes ad dulc oꝛandãa ⁊ co. m ſpecialiter ꝓfeſſus ẽ in xiiij. iohannis dicens.hoc ẽ pᷣceptum meuvt diligalis in W dienda amaritudinem aduerſoꝝ nroiu ʒ o uicema ex ea atq; ꝑ eam diſcipulos ſuos Krä oſarr hoccogne giisſidl Alemi ſeneld Nlecion amnponat niamche jadeppe n ſu A0ilan icenbehe unſenenß ncit uno Arügluti ſſsgecadian Nboniuen znd iil ſaein Mefalonn ns unde lledeſeune ninefi ridn Undnn Meini Gdude ficnane lorendil od fo⸗ leſtura Debluia Colehne Huanen ewrn lsn D nnsholde ſeniberge — ☛ = bes n id ngr Monn . 436 T . or RE Nnnscoi 4** “ uontsecHX⅓⅛. 3 AAN nt Dotectee 4 mhb NKeben tn di⸗ ugN id Aoume bes duundhen . NNAENa*. —–— G l Mintd N . ambin Al N NW HHõ . ℳ* agnoſci voluit. in. riij eiuſdem dicens.In hoc cognoſcent homines qꝛ diſcipulimei eritis ſi dilectionẽ adinuicem habueriiis Et illam in ſeio maximã echibuit Sicut ipemet dicit in Johan.xv. Maioꝛem hac Dilectionẽ nemo habet q; vt animam ſu am ponat quis pꝛo amicis ſuis.vnde ⁊ ni miam charitatem vocat eam apoſtol in ij. ad epheſ. Pꝛopter nimia inqʒ charita tem ſua qua dilexit nos ꝙ ꝓpter hoc gra cia dicit᷑ dũi noſtri hieſu xpᷣi.iqꝛ talis ac ta ta gratis ab eodem nobis impenſa ẽ? ꝑ illam ſemeripᷣm ipe nobis et ꝓ nobis im ndit. In nobis vero ipſa charitas ꝗͥ de m et que ppter ipᷣm diligenda ſunt ꝓut dignu et iuſtũ ẽ diligimuslribus de cau⸗ ſis gracia dicitur. Paimum quia gratuita dei bonitate vt donuũ eiuſdem eximiu no bis tribuif. Scõm quod gratos nos deo eflicit. LCerciuʒ quia gratis et tanꝗq; vono nos facit omnia facere.de pᷣmo Auguſti⸗ nus. Inter dona dei nullũ ẽ maius chari tate. de ſecundo idem Sola charitas diſ⸗ cernit inter filios regni ⁊ filios tenebꝛarũ et iterũ.Charitas ẽ fons ꝓpᷣus bonoꝛum cui non cõmunicat aut alienuæde tercio Aplus in. ix. pᷣme ad coꝛnthio. Unuſquiſ qʒ ꝓut deſtinauit in coꝛde ſuo ⁊ nõ ex tri- ſticia aut ex neceſſitate hylarem enim da⸗ toꝛem diligit deus. Cerium enim eſt quia quod nõ gratis fit ex triſticia ſit aut ex ne⸗ ceſſitate quia neceſſitas intelligitur vt iaʒ debitũ aut cupiditas aut timoꝛ. Ex hac er go dicebat apoſtolus in v. pᷣme ad eon. Bra dei ſum id quod ſum.et gracia eius in me vacua non fuit. Oꝛ enim vonus et ſanctus erat ꝙ apoſtolus ꝙ deo placit⸗ fuit et acceptus.Et iterum ꝙ bona⁊ bene operans ſoli deo gracie tribuebat.vexiſſi me dicit hec gracia ꝑ me gratzs e et acce⸗ ptus deo quicunq; ei placet per me grata ſunt ei et accepta omma oꝑa ſanctoꝛum. Ane me nullũ eoꝛum eidem placet. ſine me non ſeruitur ipſiquia nec ſeruitiũ nec obſequiũ dei dicendum ẽ quod eidẽ non placet. Ad alias etiam virtutes omeslau⸗ denter dicit ꝓpter me grate eſtis omnes. et grata om̃ia opa noſtra. Sine me nihil gracie habetis in conſpectu dei. nec min cum ego gracia ſimiſi meũ ẽ gratificare et nos ⁊ oꝑa nr̃a. Lu enim o iuſticia reddis debitum quod exigeris. Tu timoꝛ reddis incõmodum quod libi imminet. tu ſpes emis cõmodũ quod obtinere tendis.Tu cxlix R caſtitas vereris offẽdere ſponſumvel ab hominaris:des et ſpurcicias luxurie.et ita de alus. Ego liberaliier omnia facio. egoſtotum recipio a datoꝛe bonoꝝ et to⸗ tum ei redono Quicquid enim gratis im penditur donum ẽ. Et ꝓpter hoc ſicut do no ſic mihi debetur redonatio.et ſicut tri⸗ buo ſic mibi debetur retributio coerelati⸗ ne em̃ dicũtur hec. Quia ergo apud nos nihil donatõisvel retributionis ſʒ apud me ſolam. mihi ſoli debetur donatioꝛ re tributio in pᷣmis et ꝑ ſe. Si quid auteʒ in de nobis ꝓuenit vł ꝓuenturum ẽ. ꝓpter me eſt. Ego labem ſymomiace pꝛauita tis a me et meis totaliter abijtio et exclu⸗ do. Ubi enim ego non ſum aliquis adit⸗ ei patet. Ubi autẽ ego ſum longe eſt ipſe Etiam ſpiritus ſancius ꝓpter hanc puri⸗ tatem donationis et ſinceritatem libera⸗ litatis nomen ſuum mihi ↄmunicat/IJpᷣe enim eſt gracia in pᷣmis et maxime et exil lo ego gracia nominoꝛ.Ego enim ꝓpᷣum ſignaculum ipᷣius ſum et ꝓpꝛia impꝛeſſio er ſi fas eſt inter ip̃ᷣm et aliquod de donis eius ſimilitudinem cogitare.Ego ſuʒ que ei maxrime aſſimiloꝛ⁊ quod comunicalio nominationum ſuaꝝ expᷣſſe iudicat. Ipe enim vocatur et gracia et donũ et amoꝛ⁊ cha ritas. Sic et ego licet incomꝑabiliter diſtanti ſimilitudine. Launges vo ißi⸗ us in eo ꝙ charitas ẽ ex tribus cauſis ſũt. ꝓpter quas ⁊ charitas nominat. Pꝛimo „ enim quia ea ſiue ꝑ eaʒ deus carus habe tur. Unde et vulgari gallicano chercer re ctiſſime nominatur. Secundo q ꝑ eã noſ ipᷣos caros habemus.Lercio quia et ꝓvi mos ſimiliter ꝑ eam caros habemus. Et pᷣmum quidem dicitur charitas quia ſinę me non ſolum vilis ſed et viliſſimus etis deus eſſet. Ubi eĩ ego nõ ſum ꝓ qntũcũ⸗ qʒ vili deus deſeritur. Quid enim vilius momẽtaneo lenociniotarnalis volupta tis et tamen vbi ego non ſum ꝓ illo de⸗ deſeritur. Sed ⁊ luto diuiciarʒ tempoꝛa⸗ lium quid vilius.et tamen auarus ꝓ illo deum deſerit vilitatem autẽ ſuam ⁊c. Re⸗ nera diuicie omnes pedibꝰ noſtris natu⸗ raliter calcande vymmo cõculcande ⁊ ſup ponende ſunt. conculcande inq; pedibꝰ coꝛpoꝛis.quato ergo foꝛtius pedibus coꝛ dis. Has enim ſi eleuare ſuꝑ pedes nr̃os voluerimus toto pondere obmittunt.et vt ſint in iufimo qᷓ poſſunt virtute coꝛrum puntur. In infimũ aũt locus ẽ conculcati 3 iij umelijs. Be onis. Sicet pompatici homines atq; va niſſimi? pꝛo vento modico Manis gioꝛie deũuũ deſerunquo vento inde nihilvilius ſicut deo nihil ẽ pᷣcioſius vel eque pᷣcioſũ. Attende autem/quia non habet rẽ ali qua caram quisqui eam daret vel dimit teret ꝓ equiualeuliquia nec deũ carũ hʒ qui eum daret vel qui dimitteret ꝓ equi ualenti ſi poſſet illi equiualens inueniri. Aumplia· Qñto minꝰ valet deoſid ꝓ quo deus deſeriturtanto deus ab hmoi deſertoꝛe vilioꝛ habeturiquia ergo omne aliud a deo incõꝑabiliter minus valet in compꝑabiliter deuvilem habet/ qui ꝓ quo cunq; alio illuũ dimittit. Manifeſtũ ergo quia in infinitũvilis deus vbi ego nõ ſuʒ dicit charita s. Amplius. Qnto minꝰ eo eſt id ꝓ quo ipᷣe deſeriturſtanto maioꝛ ei contumelia irrogatur. Quociens ergo ꝓ quocunqʒ; alio deſeritur infinita ei cõ⸗ tumelia irrogatur. Ubi autem ego ſuz di cit charitas in tuto ẽ ab omnibꝰ hmõi cõ Amplius. Ubiego noõ ſum mus et ſtercoꝛa viliſſima ꝑ cupiditatem auide et ſtudioſe colliguntur.deus auteʒ omino negligitur nec curatur. vbi autem ego ſum ipe ſolum eligiturdiligitunom̃i⸗ buſq; pᷣponitur et omnia alia ꝓpter ĩᷣm „ dimittuntur. Sicut erpᷣſſie legitur Cantic. viij.ſi dederit homo omnẽ ſubſtanciã do mus ſue ꝓ dilectione quaſi nihil deſpici⸗ et eam ſcilicet ſubſtanciã Ego ergo ſuʒ di al charitas que deo ſeruo valoꝛem ſuuz. ſine me em̃ nullus habetur pꝛeci vl valo ris. Ego ſola nouiſ ſola notũ facio qntũ valeat et qᷓntũ ſuꝑ omnia valea /q abſqʒ vlla compꝑatione de me dicit Johannes euangeliſta in.ii.pꝛime. Quia ſi quis dili Zitl mundũ non ẽ charitas patris in eotet hoc quoniam qui diligunt mundũ indu⸗- bitanxer magni ctimant mundum. qua⸗ moꝛibus nec eſtimationẽ habet nec pꝛeciũ ad illuʒ. ꝓpter hoc quicquid a me expectatinimi⸗ cus vel extoꝛqueunt ipᷣm vt mihi pcioſiſſi⸗ mũ atq; chariſſimuʒ retineo nihil minus me habere reputant vel eo retento atʒ ſer uato me penitus pdidiſſe. Ipſe eſt pᷣcioſa margarita qua inuenta pᷣ gaudio vendi⸗ di id ẽ contempſi omnia.ſicut ipemet dici Mathei.xiij. Ipe ẽ mihi theʒaurus abſcõ⸗ ditus in agro ſancte connerſationis. ſiur in eodem eiuſdem legitur. Omnia mibi vilent ꝓpter ipᷣm. ſolus ipſe mihipᷣcioſus ẽ ſcoõm id quod caros nobis noſipos effſi cit. Laudes eius iſte ſunt Pꝛima laus ei⸗ qua dicit.quia ſoli poſſeſſoꝛes mei pcio⸗ ſi ſunt et mundo atq; dyabolo inuendibi les ſunt ymmo ⁊ immercahiles. De alijs ecxm̃ pꝛouerbioꝝ. x. Coꝛ impioꝛum nihileſt PHocẽ quonia ꝙ nihilo ſe dat.Auauaei cupiens pecunia ⁊ non obᷣtinens coꝛ fuuʒ Dedit ꝓ nihilo hoc eſt quoniã ꝓ pecunia quã cõcupiuit dũ eam nõ recepii.Sic⁊ lu xurioſus dum voluptatem carnis cõcupi — ſcit.et ideo eam non aſſequitur quia non va let.coꝛ ſuũ ſimiliter ꝓ nihilo dat.et ad hunc molũ ſe habet de alis. Uana iſta cupientibus ⁊ non obtinentibꝰ quia coꝛ⸗ da eoꝛũ ꝓ nullo habet dyabolus nõ au tem aliquid poſieſſoꝛũ meoꝛũ dicit chari⸗ tas taxare dyabolus.quia non habet qð offerre audeat.quemadmoduʒ enim ſi ꝓ maſſa auri vel ꝓ magno p̃dlaro atq; ma gniſico regno feſtuca quis offerat. haben I maſſam illas: auream vel regnũ cuʒ in dignatione ab eo repeilitur. In erdũ mũt et percutitur qui tam vilia ꝓ tam pcioſis offert quaſi contumelia irrogauerit. ſic ipi licet vel vo re non diligunt Rũ dilectione que chari⸗ tas ẽ Si em chanitas dei eſſet in eo vilitas munddi eſſet in eodem hoc ẽ cõtemptmũ di. nõ em̃ ſeſe cõpaciuntur charitas dei 7 amoꝛ mundi ſicut dicit Jacobꝰ.iiij. Qui⸗ cunq; voluerit amicus eſſe ſeculi huiꝰ ini ad hunc modũ de alis. Interdũ autem? micus dei cõſtituitur. Iſti ſunt qui non ſe parant pᷣcioſum a vili.etideo ceci eſtima⸗ loes ſunt ac deceptiſſimi mercatoꝛes pꝛo Prier me dictũ ẽ dei charitas Hieremie.xv C. — um eris. Ego aũt ſum qu e ſeparo pᷣcioſuʒ Heũ g vili hoc eſt a quocunq; alio. Quod faciunt dyabolo. In ipſa em ſuggeſtione temptationis dyabolus offert coꝛda eius quoniq temptat aliquod tempo aſe vide oluptatem vel pecunia vlaligd aliud qua oblatiose ſeu ſuggeſtionẽ.qui ſeipᷣm carũ habet cum indignatiõe repel lit. Sicut ſecit petrꝰ oblatiõi ſymonis ma gi. Pecunia tua tecũ ſit in ꝑditionem.etiã iraſcũti ⁊ ↄtumeliam ei reddũt ꝓ hmõi vilificatione ſua eiſpuunt in faciẽ eius.et ſic clamant ei phy.de omni eo qð offers⁊ quod habes.quẽadmo dũ ſi regina indi⸗ : 41 ta ſollicitaretur de iurpitudine a Sarus⸗ Si ſepaueris pcioſum a vili quaſi os me 4 viliſſimo ſi ſeibam caram ac pᷣſtoſam ha⸗ beret nõ ſolũ cũ indignatiõe ipᷣm repelle ret ſed en grauuer toꝛqueri faceret. Sicet Molof ſumnaone ltoremube Oleluretin loguen Utatonein nmaguſt Parmunſe ſaciden Gornte lzeſepen Cilſtne Dreñn ſhuleront llgeig nbin Nelio ſa ithonpne ubiſhne bolemie fnepnene (odlenl Isnnauie liiſtben Wepndue Ronc N RKdlo⸗ ianepo enpent bert deboe⸗ lnplüe beihnen lnhmnri lichean Mnoitn gſlis Nupeypnen hos n krnden Dabalngofe Menned lseſtct de Wonesnot fus e unlsgutl loheigsn fumefeo insune lh funcn eheg A ul n n miz H ennt uäſe e⸗ onnis iai NaK elen ms ummenmis ) 1RNNN. uae nDoNNEE bobaba enacNci uilisofgl! miram plegi vepeltu Jn Iunciad dun 4 — Se Gwi . eſu e⸗Si chꝛiſtus ꝓ nobis poſui qanimã dyabolo faciendu ẽ. toꝛqt aũt dyabolus ira magna ⁊ indignatione cũ viliter repel litur erubeſcens ⁊ dolens ſe viciũ eſſeoꝛ guetur etiã ſpiritualiter cũ videns aliquẽ ſe toꝛquentẽ ꝓ eo ꝙ ſuggeſtionẽ eiꝰ ſine taxatione in ſeipo ſuſtinuit.Et indubitan ter magn ſibi cotumelia facit.qui tam vi iiter tarari ſe videt et inde vehemẽter nõ iraſcit dyabolo ſit taxante nõ lõge a mer cato vt vulgo dicit᷑.hoc ẽ multũ ꝓpinqui us eſle venditioni ſuipᷣius.quivel ad pun ctũ ſuſtinet ſe ſic taxari.De hoc ſalomon. ꝓuerb.vj. Pꝛeciũ ſcoꝛti vixvnius panis ẽ mulier ant pᷣcioſam vitam viri capit.dicit vnuſquiſq; poſſeſſoꝛ meꝰ.merito mihi ca rus ſum. qui tato pᷣcio emptũ ab ipᷣo deo me ſcio. ſicut dicit Apls in.vj.pᷣme ad Co rinth .empti eſtis pᷣcio magno Et pe.in pᷣ⸗ ma pꝛi Non coꝛruptibilibꝰauro et argen Io redempti eſtis de vana veſtra cõuerſa tione paterne traditionis. Credo auguſti no dicenti ⁊ conſulenti mihi. Ne tibi vile ſcas inquit appende te ex pᷣcio quod ꝓ te datũ ẽ ſubaudis ipe deus qui me creauit tunc pꝛecium ꝓ me dedit. Si quis minus offerat q; ĩjm deũ qui dignaiuᷣs ẽ eſſe pᷣci um meũ nõ ipᷣm audeo ymmo nec audi⸗ re volo.O ſi quis alius tĩ offerret vłoſ⸗ ferre poſſet velleʒ enim ꝓ tamo dari. Si em venalis eſſem ꝓ minoꝛi me habere de beret ipſe cui totũ debeo qᷓ; quicũq; aliꝰ. de hoc Auguſtinꝰ Abſit vt poſtq; ſcio me emptũ eſſe ſanguine xpᷣime vlterius exhi⸗ besã venalem. Huic ergo'charitali vilitas contraria ẽ. de qua Hieremie.ij. Om̃ vi⸗ lis facta es nimis iterans vias tuas.ſicut enim carũ ⁊ vile contraria ſunt ſic caritas et vilitas. Ex his igitur laudibus cha ritatis apparent ſugillationęs et vitupia ilitatis. cioſos nos efficit ⁊ caros nobis vyt nihil nobis quoed Ddyabolus offerat pf amus aut etiam cõ paremus. Sic vilitas nos nobis adeo vi les efficit. vt omnia que dyabolus pꝑ ſug⸗ vilitatis. Sicut em̃ charita: geſtiones nobis offert magna aut pcioſa reputemus et quodlibet eoꝛum nobis p feramus aut ſaltem conferamos Ter nobis caros:⁊ ita vt carioꝛes habeamus eos coꝛpoꝛibus noſtris non ſolum rebꝰ. ſicut dicit Johannes in.iiij.pᷣme Canoni⸗ cl ſuom:et noꝗs debem⸗ ꝓ fratrib animas ponere:de Poc Begoꝛius.Qui nõ dat ꝓ fratribus pecuniam ſuam quomodo da turus eſt ꝓ illis animam ſuam.id ẽ vitaʒ De hoc Auguſtinꝰ Multi plus dolent de moꝛte paſſenis vnius dummodo paſſer il le ſit pulhcer atʒ carnoſus q; de moꝛtevni us hominis. Cari autem ꝓximi habendi ſunt ſpiritualiter non carnaliter qua puer ſitate multi laboꝛant qui cum fratres coꝛ⸗ poꝛaliter inſirmantur vel aliud quod ᷣm eoꝛpus incõmodi paciuntur pene incon⸗ ſolabiliter dolent et lugent ſuper eos.Cũ autem ſpirilualiter affiguntur. videlicet cum ardent ira vel odio vel libidine.ꝗ ar doꝛes ſunt omni ardoꝛe febꝛili pernitioſt oꝛes.nihil vel pene nihil paciuntur ſuper huiuſmo di afflictionibus eoꝛum. vulne⸗ ra peccatoꝛum et ipßam moꝛtem animarũ vnro ac pene inſenſibili coꝛde audiunt ðᷣ pꝛolimis. Clulnera copoꝛum et moꝛtem gut egritudines quaſcunqʒ cum doloꝛe ⁊? lInctu miſerabili andiunt. Plangentes et lachꝛimantes gementes et rugientes. Dʒ et ſi foꝛte amicus aſinam perdiderit con⸗ dolet vehementer. Si autem animaʒ nee curatur euidẽter.ſicut dicit beatus Bern⸗ hardus. Aſina perditur et tot habet perꝗ ſitoꝛes:anima perditur et vix eſt qui reco⸗ giltet et vt ad vnum dicamꝰ. vere nihil vi lins eſt apud aliquos animabꝰ pꝛoximo rum licet magni et ſpiritales habeantur. Om rarus eſt qui animam p:oximi ſui pᷣ cio biblie ſue redimeret qui illaʒ daret vt illam a peccato mo:tali liberaret. Ei ſicut ſupꝛa diximus ipᷣa ſtercoꝛa litteralia ꝑ pla teas ſparſa tot habent ſtudioſiſſimos at⸗ q; auidiſſimos collectoꝛes. Animevᷣovul neribus peccatoꝛum pꝛoſtrate ⁊ pene vbi q; latentes pauciſſimos habent qui curet Sic ceciderit nummuoymmo ſi obulꝰ in via. fere tot habet reuelatoꝛes quot pꝛete reuntes. Sic ceciderit anima in via moꝛũ negligitur vt ſtercus.et quod deterius eſt coniemptu et aſpernatione ſpiritualiter conculcatur. Sicut dicit Pſalmiſta. Po⸗ eram nes eos vt ſtercus terre. ⁊ hieremie nono cio charitas nobis p?oximos efficit caros vt fratres et ſocios ⁊ hec affectio facit eos Et cadet moꝛticinium hominis quaſi ſter cus ⁊c. Uere autem vel ſaltem non ſterco ribꝰ vilioꝛes aie haberẽt᷑ Si viderimꝰ fra trem infirmantem coꝛporaliter.Et eibum coꝛporalem ſumere non valentem mile⸗ rabiliter dolemus ſuper eum vtdicmus ii) K De Ecce iam duo vel tres ſunt dięs poſtqʒ ci bũ nõ accepit.Ecce de cibo ſpłlali ſi ꝑ an⸗ num non acceperit. raruseſt qui doleat. Quid eſt o miſer coꝛpꝰhumanũ niſi equꝰ vel aſinus ipᷣius ſpiritus et quid ſpiritꝰni ſi ſeſſo: et rectoꝛ coꝛpoꝛis aſino vel equo il lo ↄpateris ſeſſoꝛem atq; rectoꝛem omni no negligis. Quid ẽ quero vulnus in coꝛꝛ poꝛe niſi foꝛamen in veſte Sicut dicit Ju das in epiſtola ſua. Carnis maculataʒ tu nicam.⁊ apoſtolus in.vj.ij.ad Coꝝ. non enim querimus expoliari ſed ſuperueſti⸗ ri. Ueſti compateris doloꝛi pene inconſo labili.veſti inq; fraterne ⁊ ipᷣm fratremve ſtitum non curas. Amplius. Quid eſt ꝓulnus in coꝛpoꝛe niſi rima vlł fiſſura in ta bernaculo coꝛpus enim non eſt niſi taber naculum militantis in eo ſpiritꝰ.ſicut do cet petrus in.v.ij. Scio ꝙvelox ẽ taberna culi mei depoſitio ⁊c. Quid ẽ moꝛs coꝛpo raliter niſi ruina tabernaculi iſtius. Quã ta igitur demencia ẽ tantopere curare rui nam vel fiſſuram in tabernaculo hmõi.⁊ inbhabitatoꝛem atq; militantem in eo.nõ attendere caſum equi et hmõi ruinam ta bernaculi mirabiliter expaueſcis et ruinã equitis atq; inhabitantis penitus negli⸗ gis. Wanikeſtum ergo eſt ex hüs quia hmõi homines nõ fratres reuera diligũt ſed fratrum equos aut aſinos veſtes ⁊ ta bernacula ſicut diximus quod inde appa ret quod per ſe eſt poſito ponitur.quo re⸗ moto remouetur. Poſito autem hijs ſcili cet equo vł aſinoveſte ſeu tunica taberna culo coꝛpoꝛis ponitur hmòi dilectio.et re motis remouelur moꝛte enim coꝛpoꝛis ex tinguitur ab hijs tranſeuntibꝰ euaneſcit. Unde vulgo dicitur ꝙ moꝛtuus amicum nõ habet.dicit ergo fraterna charitas nõ in humana ſum vt fratruʒ coꝛpoꝛa vłode rimvel non curemoed oꝛdinata ſum vt in Hſmis animas ipᷣoꝛum diligam ⁊ maxime Secundo coꝛpoꝛa. Cercio coꝛpalia queq; bona ipᷣoꝛum Nullum enim in bonis fra ternis inamatum ppᷣtereo.ſed que vilia et vilipendenda ſunt cara non habeo. ſicut que pᷣcioſa ſunt etcara habenda non vili pendo.Ego iuſtiſſima etveriſſima eſtima trix pᷣcioſarum et viliumet maxime homi num qui non aliud foꝛũ vel pᷣeium eis im pono qʒ; deus. Non enim ppter hoc mi⸗ nus deſerendi ſunt qᷓʒ ipſe ſit. Non enim deſerendus vel dimitendus eſt primus niſi cum eius ſocietas aut contubernium moꝛibus deũ nobis auferret ſicũt multis infirmis accidit qui maloꝛũ contubernio facile cor rumpuntur.ibi ꝓculdubio recedenduʒ in firmis ab hominibus hmòi interduʒ ſci⸗ licet charitatis officia illis ſubt tahenda. Quemadmodum ſi ſacerdos iuuenis re⸗ quiratur vt audiat confeſſionem iuuencu le in cuius cõcupiſcencia ardet poteſt ſub trahere ſe etrelin quere eam alij confeſſo ri ꝓpter periculum ꝓpᷣum.et hoc ne amit tat deum. Sunt etalij caſus in quibus eti am officia charitatis ſubtrahẽda ſunt ꝓximis ꝓpter ſimilia pericula. Sicut xps poſuit animam ſuam ꝓ fratribus vt ipſe met dicit Johannis. x. Sic indico facien⸗ dum eſſe et ſic etiam ſieri facio.charioꝛes enim effectio ꝓximos alijs et ſibinuicẽ ãʒ anime id ẽ vite eoꝛum.ſicut dicit Apoſto⸗ lus de ſeipᷣo in.xiij.ij.ad Coꝝ.Ego autepi libentiſlime impendo et ſuper impendar ego ipᷣe ꝓ animabus veſtris. Dicitur autẽ charitas dei virtus iſta et gracia. vel gquia dei donum eſt vel quia ea carus ba betur deus. Tercia nominatio eius? qua communicatio ſancti ſpiritus nomi⸗ natur nomſolum quia ea cõmunicat᷑ ipᷣe ſpiritus ſancus ab eis qui de eo cõmuni ler viuunt. Sed quia omnia. hocẽ bona et mala ſpiritualia et temꝑalia.cõmunia ſunt illis.Oe quibus ẽ ſicut legit᷑ Actuum rxiiij.Erant illis vmnia communia. Hecẽ communio ⁊ ſocietas.de qua Johannis Hmo pᷣme canonice ſue.Et vos ſocietateʒ habeatis nobiſtum et ſocietas veſtra ſit cum patre et filio eius hieſu chꝛiſto. Ami quum ꝓuerbium ſocratis. Amicoꝛuʒ om nia communia. Unde cum quidam pau⸗ per diceretur coꝛam eo amicus cuiuſdam diuitis. LCur ergo iſte pauper:ille diues. Amicus augm non ẽ qui particeps foꝛtu ne non ẽ. Ueriſſime ergo dicit habẽs iſta graciam commnnintionis. WMea omnia ſunt magna deifoꝛmia. In omnibus dei nundinis omnes negociatoꝛes mihi lu⸗ crantur: hoceſt quoniam particeps ſum omnium illoꝛum et ſocius. Sicut dixit da uid de ſepᷣo. Particeps ego ſum omniuʒ timentium te et cuſtodientium mandata tua. Nemo enim oubitat de ſocijs nego⸗ ciatoꝛibus quin quilibet eoꝛum et omni⸗ bus negocietur et ſingulis et econtra. Et quin omnibus et ſingulis lu cret ⁊ ꝑdat. bhoc ẽ lucrũ cõmunẽe om̃ibus et ſingulis ⁊7 detrimentũ quod vulgo dicitur perdo. £ O Tolag gteeſt ſperabol gieelt re Piueren Nvinpar lue . ſiidum diuesſec Gaatore Ddelte Ktaumybi ell Mo⸗ P makfun Ouotbons Uouninn loſan licuste⸗ nauan⸗ boncperann Cinoperun Gnaucope. Umipunec fGacaia nidsadon Gndome Aſeniriu Nwokort ſunndi inns hictete ſucee Wropent Midhe hltunn mnchn⸗ pſctai nnſlnt⸗ gonn alneiſone danennne dueſſinni W nindioſetei ntopont füimgn ilginge önnonr Uannhean 0 W Umüni enen siin lſuie, Orſeſenne Man eeni 1en naalictigt anu mn hfnig,, ns. die ninen ih ii e nsilzage nlaudi mutanmnile — desmident ommis. ottn ch Tota autem vita ſanctoꝛum que vita gracie eſt. negocianio ẽ ſicut docet veritas in parabolis euangelitis.mathei xiii. Si mile eſt regnum celoꝛu homini negocia⸗ toꝛi querenti bonas margaritas. eiuſdẽ xxv.in parabola de talentis. Similiter er Luce. xix.vbi expꝛeſſe dicitur. Negocia⸗ mini dum venio. Merito ergo non ſolũ Diues ſed ditiſſima ſuʒ. que tot habeo ne gociatoꝛes mibi tot et tanta lucrantes. Videlicet pᷣelaras diuicias graciex gloꝛie ſtatimvbivideo bonam palmata alicui fi eri. dico pariem ibi habeamvt vulgo diei tur et ſtatim efficioꝛ particeps lucri ulius. Quot bona vel video vel audio fieri.tot bona mercata. ſiue tot bonas palmatas audio vel video fieri Omni bonoem ope re quiſquis ẽ oꝑatur. Mercatur regnuʒ ce lqgum quicunq; ſũi et quodcũq; ſunt qui bona operantur et oꝑaru mei ſunt. Oim enim operum illoꝛum ego particeps ſum cum audio pulſare ad matutinale ſeruici um ĩ vna eccleſia. Hꝛacias ago deo ⁊ glo rioꝛ quia illa hoꝛa ſcio ſurgere operanios meos ad operandum mihi hoc ẽ ad ara⸗ dum vomere diſcipline coꝛda e coꝛꝑa ſua ad ſeminadum et ipas dei laudes ⁊ ipas deuotionis lachꝛimas. Semina eniʒ nra ſunt vt dicit Auguſtinꝰ. quicquid boni fe cerimus. Similiter 2 ad ediſicandum mi bi celeſte palacium ſcio eoſdem oꝑarios ſurgere. O mni enim bono opere ediſica tur opanti.⁊ ei ꝓ quo ipᷣm opus fit domꝰ non manufacta in celis Cum audio pul⸗ ſari in alia eccleſia:et ſimiliter de omnibꝰ in quibus pulſationes fieri audio.nNec ſo lumodo de hijs eſt gandium meũ ⁊ glo⸗ riatio.ſed etiã de omnibus illis quos ad bona facienda ſurgere illa hoꝛa credo. Quicũq; oꝛant deum quiq audant ad⸗ uocati mei ſunt cauſam enim meam apð deum agunt:oꝛatio abus enim cõmuni⸗ bus pſalmodijscantionibus lectionibus non ſolum cauſa tocius eccleſie agitur co ram deo:ſed etiam ſinguloꝛum fidelium: quanta ergo mibi fiducia eſſe debʒ quod feliciter agatur cauſa mea quasot ⁊ tanti aduocati tanq; gracioſi allegat coꝛ deo. Quis ergo poteſt equalitervel ſimilit glo riari mihi:cui tot et tanti:lanqʒ diuites at qʒ pꝛudẽtes negociatoꝛes mercat᷑.ymmo lucrat᷑ tota tãta opari omi genere bonoꝝ open opant᷑ cuiꝰcauſa tot ⁊ tati aduocati allegat? vt paucj mag mira de lapidibꝰ meis dicã ꝙ bone lachꝛime ex oculis ſan ctoꝛum ꝓfliunt ſuper peccata mea deflu⸗ unt:vt eoꝛũ ardoꝛes extinguantvt ſoꝛdes eoꝛum diluant ſuper coꝛ meum cadunt vt illud cõpluant irrigent et fecundent. quot cilicia vel alie aſpereveſtes coꝛpoꝛa ſctõoꝝ· grmat coꝛdi meo ſe affectantvt eis abſter gant rubiginem. vt illud eliment atʒ ſplẽ⸗ dificent. quot vel fuſtes vel virge vel fla⸗ gella coꝛpoꝛa ſanctoꝛum vbicunq; terras⸗ 2 rum percuciunt peccata mea fuſtigãt ⁊ co terunt. Quot elemoſyne de manibus ſan ccoꝛum exeũt tot lapides in boſtes meos iaciuntur ad lapidandum eos. Quot ma nus ſanctoꝛũ ad erogandũ aliquid pau⸗ peribus extendunt.tot manibus implenf᷑ celeſtes theſauri mei. Manus enim pau perum vt dicit Auguſtinꝰ chꝛiſto ſunt ga⸗ zophilacium. Quotq; a quibuſcũq; ſan⸗ ctis ipᷣo dimittuntur vel contempnunt in celo mihi reponuntur theʒauri. OQ? ſi dixerit quis ꝙ iſta comunicatio vel ſoci etas eque vel plꝰ dampnoſa eſt q; fructu oſa. Quia et ſi multi de ſocijs lucrant᷑ ant bene operentur bona. Sunt et ali innue rabiles qui om̃ ia perdunt et diſſipant.cõ munis autem perditio ẽ ⁊ diſſipatio.ſicut et cõmune lucrum. quare maioꝛ perditio et diſſipatio tua q; lucrum. cum plures el foꝛtioꝛes habeas perditoꝛes et diſſipato⸗ res q; lucratoꝛes ⁊ bonos operatoꝛes.In quo reſpondeo ꝙ pietas vel compaſlio que pars mei eſt ſufficienter reſpondebit Iſta enim que dicis detrimenta et perdi tiones ad eaʒ pertinent et pars eius ſunt Poteſt idq; legittima bona em̃ mihi reti nui omnia et mea illa facio. Mala auteʒ ipa ſibi retinuit.mihi ſpiritualiter fuit ſa⸗ cramentum ſacre ↄmunicatiouis hoc eſt euchariſtie ſicut iöm nomen ip̃iꝰ indicat. Inter multos enim ſaluberrimos affectꝰ eius et iuſticias ego ſům vna non minoꝛ. et ꝓpter hoc cõmunicare vere dicunturꝗ me per virtutem tanti ſacramenti in ipo⁊ cum ipſo recipiunt. Quia vero ego com⸗ municatio ſancti ſpiritus ſum. Manife⸗ ſtum eſt ꝙ contrarium meum excõmuni catio eſt eiuſdem de neceſſitate Quareꝙ pꝛietas ſiue ꝓpꝛietarietas excommunica tio eſt Sicut enim commune ſe habet ad pꝛopꝛium. ic communitas ad ꝓpꝛietatẽ. Quia ergo vnum vni contrarium.excom municatio autem eſt mihi contraria. ſilz ꝓpꝛietas ex neceſſitate.vnde et idem ſunt Be excõmunicatio ⁊ ppᷣetasquare⸗ exc õmu nicatuũ et eſſe ꝓpꝛietariũ idẽ. spꝛietarij er go veriſſime excõmunicati ſi. unt. hec pꝛo petanietas ẽ amoꝛ pᷣuatus qð dicit eẽ bea tus augꝰ fundamẽta babylonice ciuitatꝭ ⁊ vocat illũ amoꝛẽ ſui.⁊ dicit ꝙ iſte amoꝛ „ creſcit vſq; ad ↄtemptũ dei. Er bonis aut meis ⁊ laudibus manifeſta ſunt mala hu ius excomunicationis. ſic enim excõicat id ẽ ꝓpᷣetarius ẽ ille ſolus de quo ſalomõ Eccliaſtes.iiij. Ue ſoli qꝛ cũ ceciderit non habet ſubleuantẽ ſe. Omibus em̃ bonis pᷣnominatis ſeipᷣm pᷣuat.qui ſe p hãc excõ municationeʒ diuidit ab alijs. Ego facio vnũquẽq; poſſeſſorẽ meoꝝ ciuitatẽ firmã icut legitur ꝓpuerbioꝝ. xviij. Frater ꝗ ad iuuat᷑ a fratre quaſi cluitas firma. ꝓpter me dictũ ẽ yſaie. vnus erit in mille ⁊ mini mus in gentẽ foꝛtiſſima. In vno enim pu gnatoꝝ meoꝝ ymmo ĩvnoquoq; pugnat totus ſanctoꝝ exercitus ꝑ me et ꝓpter me Et ꝓpter hocſi pualiter terribilis dicitur ec cleſia. Canticoꝝ. vj. Lerribilis vt caſtroꝛuʒ acies oꝛdinata. Quẽadmodũ vni mẽbꝛo bene ſe habenti cõgaudent oĩa ⁊ male ſe habenti cõdolent. Quemadmoduʒ pꝛo vnoquoq; pugnat oĩa.ſicſe habẽt ⁊ de to lo coꝛpꝑe ſiue exercitu ſanctoꝛũ. Ego ſciens deſcẽdere pluuia donoꝝ ⁊ graciarũ expa⸗ do palliũ meũ ymmo vas meũ. videlicet coꝛ omne qð poſſideo adeo dilato adeo⸗ q; in omnẽ partẽ extendo vt ne vna ſtilla pluuie iſtius vas meũ effugiat. Ziquideʒ ome datũ optimũ ⁊ omne donũ pfectum deſurſuʒ ẽ deſcendẽs a patre luminũ. Su per cuiuſcũq; coꝛ deſcẽdat.ſupꝑ coꝛ qðᷣ po ſ ſideo deſcẽdit. Quicqd em̃ boni cuicunq; alioꝝ fit. vnicuiq; poſſeſſoꝛũ meoꝝ fit per me. ſicut iam poſtendi.Ego coꝛ omne qð poſſideo oꝛtũ deliciarũ facio ⁊ paradiſuʒ celeſtem. Omnẽ ei arboꝛẽ fructiferã om ne lignũ pulchꝛũ vlu ⁊ ad veſcendum ſu aue. hoc ẽynũquẽq; ſanctoꝝ virtutũ⁊ gra ciarũ ſi pecioſitate atqʒ varietate decoꝛo ⁊ fructũ bonoꝝ operũ ꝓferentem in coꝛ gqð poſſideo ĩfigo ⁊ planto.⁊ in illo geſto. jn coꝛde em̃ habemus infixos et adberètes quoſcunq; pᷣcoꝛdialiter diligimus. IJdem dico de b vbicũq; eas audiam vel credam eẽ cordi baſſeſlionis mei eas inſigo ꝛvt meas eas diligo. Quicqui aũt plantatũ ẽ in terra mea mihi fructificat. quare om̃es elective lut arboꝛes pᷣcioſe ac nobiles om̃ia dong onis graciarũ atʒ virtutibus.qe· moꝛibus cet plante mihi fructificant. Ue ignoꝛan⸗ tibus iſtas diuicias meas.ſicut em ſivnuʒ ex electis et ſanctis a coꝛde meo auelli per mitterem. quod non aliud eſt q́; ſeparari —— a me. ita vt eum diligere deſinerem. vnaz nobilem arboꝛẽ ac pcioſam ab agro meo auelli ſuſtinerẽ. Sic qui nullum ſanctoꝛũ diligit vel qui quatũcunq; illoꝛum ſic dili gere deſinit ꝓ oꝛto deliciarũ coꝛ ſuũ vaſta ſolitudinem habet et hocẽ quoniam qui diligit vnum diligit vnum dilectione hac „ ex neceſſitate diligit omnes et qui vnum⸗ quẽeq;ʒ nõ diligit.ſic nullũ oĩno diligit hac dilectione. Qua decauſa vno amiſſo fic a coꝛde humano omẽs auulſi ſunt. Ex quo apparet qʒ piculoſum ſit vel vni homini. cuicunq; iraſci ira moꝛtali. vel vnũquẽqʒ illeſum non diligere. Sine me dicik iſeꝛ gracia. quicunqʒ me non babet excõmu⸗ nicatus a cõmunione ſanctoꝛum ⁊ coꝛpo re xpᷣi myſtico ſeparatus. mihi ergo om̃s arboꝛes fructificant. omnes agri pleni ꝗ⸗ bus benedivt dominus fruges ferunt. Si gs dicat ꝙ hec iuſticia ſupne hie⸗ ruſalem ickeſt ſpiritualis.ſicut dicit Augu eo cõmunicare omnia mea toti eccle ſie ſanctoꝛũ.quare nihil mihi relinquit᷑.cuʒ omnia mea neceſſe dare habeam Re ſpondeo qð dando et cõmunicando illa poſſideo atq; retineo.retinendo vero illa amilterem. Hocenim ẽ pꝛiuilegium er mi ſtinus. vt cui comunicantur ac aliqua bo na communicet ipᷣe ⁊ ſua et ita neceſſeba rificencia ſpiritualiũ donoꝛum quod d⸗ do retinentur et etiam multiplicantur licʒ enim de ſola ſapiencia hoc dixerit quida ꝙ ſapiencia ẽ nobiliſſimus anime theʒau rus qui diſti buta ſuſcipit incrementum auaruʒz dedinatur poſſeſſoꝛem. ſi nõ pu blicetur thezaurus clabuur. Sic? ð amo re manifeſtũ ẽ.quiui non dat amoꝛeʒ: udẽ qᷓ; amoꝛem dare.quia ergo qui non amat.amoꝛem non habet. waniteſtu eſt ꝓ qui amoꝛem nõ dat.amoꝛẽ non habet Qui auten retinerevult ipᷣm nõ dat ipᷣm ergo neqʒ habet. Sũt em dona graruʒ 2 virtutum velut lumina ⁊ ſplẽdoꝛes. qð ſi qs retinere conaret exiigueret.ſic ſe hʒ nõ ſolũ de donis graciarũ atq; virtunibus ſʒ eliam oꝑibus earum. ꝓpter qð dicit Bꝛe go. ꝙ virtꝰ aut ꝓficit aut deficit.Expᷣſſe an x de amoꝛe dei dicit ꝙ non eſt ocioſus in ipſum non habet. Amare euim nibil ala . ** 4 455 „. 8 „ „ . . 4. . „7 Oeia notuns Cohin Nligim bamorn Ou⸗ nalaren⸗ mioet i oli gntultsn liononpe llonatenn Uebbpen ſieaſ ſchcbee oſone lpno Mapeuc Alhuun⸗ Onſoenin ftus nn ſuniſen⸗ besſeperan Kuyinola perhoen mnis Mesr⸗ Miun auſtian mojmi ofod Mipta ſnuie ldepi ſihifen i 1crdene Paoſaned, wangin 4 1.2. Nanſnen Naniteni mals ſan nennencoen ubnn urns Ndn neſtaum 1 15 1 S= e N WcN N . ſKin ip̃is. Unde dicit auarus ſe uz cũ eius tempoꝛalia deſtruũtur. et grandi natũ cum eius vinea degrandinata eſt ⁊ 5 5 DOmelia de penthecoſte. Sine me etiam moꝛtuus ẽ quicũq; me nõ habet. ſicut di⸗ cit iohanes in.iij.pme Canonice ſue.q nõ diligit maẽt in moꝛte qui ergo me nõ ha bet moꝛtuus ẽ et excomunicatꝰ vt dicimꝰ Quarta nominatio eius ẽ qua nomi natur amoꝛ ⁊ hoc ẽ eſſencialis eius nomi natio et ideo omnibus nota. Manifeſtũ aũt quia amoꝛ ẽ quedã vnitas ſiue vnio amantis ad amatũ. ppter quod ⁊ vincu lũ amoꝛ ipe didtur Ad epheſ.iiij. Sollici ti ſernatevnitatẽ ſpiritus in vinculo pacꝭ. ecce ibi vnitas ſimul ⁊ vinculũ dicit᷑.⁊ ite rũ ad Loloſ.iij. Sup omnia aũt charita rvẽ habete quod ẽ vinculũ ꝑfectionis.vnũ ergo ſunt amans ⁊ amatũ. colligata ſibi rolligatione ſpũali.Quẽadmodum dicũ ur coꝛpoꝛa coꝛpoꝛali ligatura ſeuvinculo eolligatavt archa et ſcampnũ et etia ipᷣm coꝛpus animalis.ꝓpter quod dicit augu ſtinus. In ſugillanionẽ auaricie periculo⸗ ſum ẽ fieri vnuʒ cum eo a quo neceſſe ha bes ſeparari.vniunt em̃ ſe hmõi ligatura ſeu vinculo ſe ligantes tempoꝛalibꝰ. et ꝓ pter hoc iuxta paſſiones los actutur eſtructuʒ exuſtũ cum eius domus exuſta eſt. ꝓpter hmõòi vnionẽ ſeu ligationẽ amoꝛis. Bea tus vo Dyoniſius in hierarchia ſuavocat amoꝛẽ totalẽ declinationẽ amatis ĩG ama⸗ lũ hoc ẽ totalẽ fluxũ ſiue ꝓaptũ quo amas fluit vel rapitur in amatircũ omnihꝰaſuis y ⁊ hoc ſi pfectus fuerit amãs ac vebemẽs. hit ⁊ ipellit amoꝛ in amatũ. bilis eſſet, Omnia ei quodaãmõ que amũtis ſũt tra⸗ noꝛ in am Hmõi er go doni ſeu gre inqntũ amoʒ ẽ pᷣma virt⸗ ⁊ laus ẽ qð delectabile atʒ iqʒundũ facit. amatũ quatũcunq; amnarũ l moleſtuz. Dic etiã ſi infernꝰamaret᷑ dulct ⁊ delecta t. Becuch eſt.qꝛ quicꝗd tetigerit ſuum facit amatis. qð multi ignoꝛãt. Cũ em̃ manifeſtũ eſt qꝛ ipm amantẽ ⁊ qcũq; eius ſunt facit ama⸗ li. Perſectus amoꝛ nõ vidit quaãdo econ⸗ nerſo hoc faciat cũ verius hoc eſſiciat qʒ inde manifeſtũ ẽ.qꝛ bona ⁊ mala eoꝝ qͥs amamus noſtra ſũt ꝑ cõmunionẽ quã ſu pꝛa ꝓſecuti ſumꝰ. Nõ ant ita ẽ ecõuerſo HNõ ei bona et mala noſtra er neceſſitate ⁊ ſo lunt eoꝝ quos diligimꝰ Interdũ dili gim her diligimur. Interdũ auũt plus di⸗ ligetes min⸗ diligimur. Sicut dicit Apls. clij . 912 42 de ſe in. xiij ij. ad Coꝝ. licet plovos diligeẽs minꝰdiligᷣr. Hoc ẽ qð dicit dñs Joſue.j. veſtronꝝ. veſter erit. ? alia lra habet. Quẽ cũq; locum tetigerit pes veſter. veſter erit rectus eſt dicit charitas ſi vero curuus di citur cupiditas quid tagit amoꝛ noſter noſtrũ ẽ.ꝑ modũ p̃dictũ.facilima ergo eſt nobis acquiſitio Quẽcunq; locũ calcaueritveſtigiũ peduʒ Pes coꝛdis dicit Auguſtinꝰamoꝛ ẽ.qui ſi Manifeſtum aũt quic omniũ bonoꝝ dum ſolum hmõi tactu ea acquirimꝰ ⁊ noſtra facimꝰ. Merito er go paug eſt qui nec tangere curat ſpiritu⸗ ales diuicias tali tactu.nõ eſt miſeranda laus ⁊ virtus eius paupꝑtas hmoi hominuʒ.qui nec tangere volũt nec diuicias ſpirituales amare Iſte amoꝛ ẽ velut accipiter rapaciſſimꝰ.cuiꝰra pacitatẽ nullũvolatile effugit.bona enim ſpiritualia ſeuvirtutis ſiue opera.ſi ſint re cta volucres ſũt ſpirituales in ſublime ce loꝛũ volantes.⁊ vſq; ad conſpectũ altiſſi⸗ mi penetrantes. Iſte a ccipiter ſtatim vbi viſe vel audite fuerini capiuntur ⁊ rapiũ⸗ tur et habentes illũ vt dirimus efficiunt. Loꝛ enim hmõi amoꝛe pᷣditum omne bo nũ ſtati vbi vł viderit vł audiueritamat ⁊ ꝓpter hoc ſuũ facit illiꝰ in quo ẽ ſiue cu⸗ ius ẽ. Huius accipitris omnis pᷣda nõ no biliſſima ẽ niſivolet ad d’ñm in pᷣmis? de inde ad omnia ea qᷓ eiꝰſũt. hmoivolatũ atʒ rapacitatẽvt ipe deus auſugit aut eua dit licet em̃ ſcriptu ſi. O omnibus mobi libus mobilioꝛ eſt ſapiencia.et qui aſcen⸗ dit ſuper cherubyn ⁊ volauit ſuꝑ pennas ventoꝛũ Cum iſte accipiter eum cõſequit et cõpꝛehendit.et ligatuʒ tradit poſſeſſoꝛi ſuo ſicut iemet teſtatur ꝓuerbioꝛũ.viij. dicens. Ego diligẽtes me diligo. Qui em̃ diligit vinculo amoꝛis ligatus eſt et tradi tus amato ſic ligatus quantũcunq; enim longe ſit deus a te. Jum quod dictum ẽ. Longe a peccatoꝛibus ſalus. Tamen ſta tim cũ amauert. ymmo q;cito ĩm amas eundem capis et tenes. Iſte amoꝛ eſt vin culum quo ſolus deꝰ tenet et poſſidet coꝛ humanñ Per hocvinculum ei ſe traditvł illud teneat ⁊ poſſideat.Alioquin id eſt ſi ne boc nec tenet ipſum nec poſſidet deus poſſeſſione pacifica eiq; accepta.Qui er⸗ go rũpit hoc vinculum dñi leipſo ſpoliat Sivero aliqd qð cõtra euʒ ſit amet ille ſe ꝑ vinculũ amo:j poſſidẽdũ ſe iã tradidit 7 tenẽduʒ. Quẽadmodũu ſolet tradi equꝰ vłaſinꝰei a ̊ poſſidendꝰẽ. Ex quo appet Be Inta inſania ſit aliqd amare contra deuʒ Ille em̃ et dyabolo ſe ligatũgradit qui ſic anmat. Iſte amoꝛ ẽ in pᷣdicamẽto relatiõis equiperaãtis. Et ꝓpter hoc ſi fas ẽ dicere. deo quodamõ vel eꝗparat eos in ꝗbꝰẽ. id ẽ amatoꝛes dei. Amici ei inqntũ amici pares ſunt.vtpote inuicẽ ꝑ eꝗperancia re⸗ lati ꝓpter qð ⁊ ipᷣa veritas dicit Johã.xv Jamnõòõ dica vos ſᷣuos ⁊ poſt panca vos uau dixi amicos. Iſte amoꝛ ẽ ꝓpᷣe ſpiritus adoptionis filioꝝ in quo clamamꝰ abba pater ſicut legimꝰ ad Ro.viij.Eſt eniʒ iſte amoꝛ gra adoptiõis hoc eſt filiatio ſpũa lis qua nature filij dei ꝑ graciaʒ ſunt.in ꝗ bus ipᷣe ẽ.hoc ẽ germaniias ſiue fraterni⸗ tas ſpũᷣalis ſiue natio ſiue cognatio.ſic le git᷑. Eccliaſti.iij.Vilij ſapiencie ecdleſia iu ſtoꝝ ⁊ natio illoꝝ obediẽcia ⁊ dilectio.ꝑ hũc amoꝛeʒ fratres aplos ⁊ alios electos vocat dei filios.iohãnis.xx.Uade ad fra⸗ tres meos ⁊ dic eis. Aſcẽdo ad patrẽ me⸗ um ⁊ patrẽ veſtrũ.Et vt vᷣbis ipiꝰvtamur iſte amoꝛ dicit. Ego ſum radix viuifica.de e qcunq; no ꝓcedit ramus aridus eſt. zicut teſtat Gꝛegſ. nihil habet viriditat ramus boni opis.niſi de radice ꝓceſſerit charitatis.Ego radix ſapiẽcie q nũqᷓ;ᷓ cõci dit ſic legi᷑ Sipiẽ.iij.Et pᷣme ad Coꝝ.xiij. Charitas nũq; excidit. Ego honoꝛabilis ſapiencia ſic legit᷑ eccłiaſtic.j. Dilectio dei hponoꝛabilis ſapiẽcia.ego ſi um ignis queʒ dei filiꝰ venit mittere in terram. Sicut ipe dicit Luce.xij. Ignẽ veni mittere in terraʒ ⁊ qd volo niſi vt accẽdat᷑.De hocigne nõ inco uenieter intelligit᷑ qð legit᷑ Trenoꝛũ Isnẽ miſit in oſſibus meis ⁊ erudiuit me ego ignis illumin ãs atq; ſplendificãs ad ſplendoꝛe eterne pulchꝛitudinis quicqꝗd ĩ me ardeſcerit ꝑduces ſic diẽ Gꝛegſ nõ ſul gebit anima in ſplẽdoꝛe eterne pulchꝛitu⸗ dinis niſi officing arſerit charitatis.Ego ignis purificans 7 examinans ad pꝑfeciuʒ omneq; aliene mixture ſpurciciã a coꝛde ĩ quo ſum expurgas ſic dicit pſal. Igne me examinaſti ⁊ nõ ẽ inuenta in me inigtas Ego ſum vitalis caloꝛ qͥ extincto vite gra⸗ cie relinqtur ſiẽ ſ̃ upꝛa oſtẽdimꝰ ex tercio pᷣ me Cononice iohãnis. qui nõ diligit ma net in moꝛte.Ego caloꝛ diſ. regas ⁊ abin⸗ uicẽ ſeparãs ethro genea. Non em̃ coꝛpo ralia pacioꝛ adherere er miſcere ſpiritib⸗ huanis ex quo manifeſtũẽ qp amde mun difrigꝛvel frigiditas ẽ: que tam diuerſavt ſunt co:palia iſta ⁊ mentes humanas ag moꝛibus gregat et adiuuat. nulla em magis diuer ſa ſut q;; coꝛpales delicie et diuicie ad mẽ tes humanas:que tamen ita eis conglu⸗ tinat ⁊ adherere facit vt mẽbꝛa ſua ea re putent et etiã dicere non erubeſcant. De grangia em̃ aut furno aut molendino cõ ſueuerunt dicece auari: hoc ẽ melius me⸗ brũ qꝗð ego habeã.ego oleũ leticie qᷣ ipſe xꝓps dicit᷑ vnctus pᷣparticipibꝰſuis.Nõ ſo lũ agnominari ſed etiã noĩari voluit xpᷣs Ego oleũ ad medicamẽta mo:boꝝ ſpua⸗ liu ad leniendos doloꝛes animaꝝ ad cõ⸗ diendos cibos bonoꝝ opeꝝ. Sine me ei nec ſuauitas ẽ animabꝰ nec ſolamẽ ſen le uamen doloꝛibꝰearũ nec ſapoꝛ aut ſuaui tas bonoꝝ operũ cibis. Inſipidi em̃ ſunt ſine me.⁊ ſi em̃vt dicit Augꝰ bonũ ſit qð fit nõ tamẽ bñ fit qð ſine charitate fit. efficiunt᷑ vᷣi ac ſancti dei ſacerdotes Ego ſum oleũ ſanctũ quo naungang⸗ Sme d me eiĩ nec ſanctitas ẽ nec ſanctificatio. ego ſum vnctio ſiue docens de om̃ibꝰ: ſic legi tur pᷣmo iohã.ij. Sicut em̃ amoꝛ mũdanꝰ atz carnalis in oibus excecat eos quos ar ripuerit ita vt ip̃a q amant nõ cognoſcat Ita ego auos vngo in om̃ibus illumino ꝓpter hoc dicit᷑ vulgari ꝓuerbio. Si ꝗs amat botratha luna videtur ei. Adeo em̃ excecat amoꝛ mũdanꝰ atq; carnał vt ſter⸗ coꝛa tꝑaliũ diuicias nobiles reputarifaci at et pᷣclaras. Nec ſolũ intꝰ excecat amor hmõi ſed ⁊ foꝛis: verbi gracia. Si ꝗs de⸗ foꝛmiſſimã mulierem amct videtur ei e cioſa ⁊ ſi nigermma ẽ videtur ei ſaltẽ fuſca Hoc aũt vel excecatio eſt.vel ſaltem cecu⸗ ciatio.Cauſa autẽ in hoc eſt quòniã mun dana atq; carnalia tenebꝛe ſunt apud id quod ẽ nobile aut ſublime in anima hu⸗ mana et qſzpuluis et terra iniecta in ipᷣm Unde qnt nt v heſerint menti humane. tantomagis illã obtenebꝛant vel esecant. Spiritualia ve ro lux ſunt et lumina apud illud⁊ qnto ꝙ fundius aut vicinius in eo fuerint.tanto⸗ plus illud illuminant.qntoq; plus ꝑ plu ra illoꝛum apud eam fuerint tanto plꝰ lu cis vel puira luina erũt apud illa. Hoc au inde manifeſtum eſt quia elongatio g ab hijs. que carnis vłmundi ſunt.mentẽ 1 humanam facit ꝓpinquare adlillumina tionẽ ſuam. Quemadmodũ elongaiio a tenebꝛis? appꝛopinquatio ad ſpiritualia appꝛopinquatio eſt ad lumina. ⁊ ad pri⸗ mu et ad puriſſimũ lumen. ꝓpter qð legi fundius ſe iniecerint vel in ihſat aniniEge eſlerdole feikegeste eslulunt iutnequif ginciniset fübononn llase gui ſbipoipr ceſekot augoltma ſunmumn lenoetirl ſunalant lpineltre ruang Gurnufarn ten Alknludins emſkgon Uſtagtuefe (ubſeni busmasmen monmade gisnur Wctodan Toikeh- ſaugüemu beunsbe linscteie sPn omune Genntu ſugnirtn Alltonan lensnie Meullit mii ſtt iclgn de ltniagon Konmlaag dhenon tendeſen boren Nbohipcbe Wann gtuniepfn unungn, argfezräirs⸗ Egideder 8Dolsnne veninetinns nichss ti ilnairoin Pinerſanaie nsdeoni OJatienorn Dascte Aanni nitntit nicdnntaif iusobied hiN gNmnigaiu, Gmardnikn uiniautii MiochNn intalcig uneite, nicinnn Ausami anim tur in pſalmo. Aecedite ad eum et illumi⸗ namini. Ego ſum vnctio criſmalis. reges ac ſacerdoles conſtiiuens per me em ola veri reges regnant et veri reges acrecto⸗ res ſui ſunt ac ſuoꝛum. ſine me enim ſerui ſunt nequiſſimi vitioꝝ.Ego ſum fons ple nitudinis et habundacie vniuerſalis om niũ bonoꝛũ. ppter quod Aug⸗ Ubi cha⸗ ritas ẽ quid eſt quod non poſlit pꝛodeſſe vbi vo ipſa nõ eit quid eſt quod poſſit ꝙ deſſe.Ego fons ꝓpꝛius bonoꝛum vt dicit auguſtinꝰ cui nõ cõmunicat alienus.ego ſum vrta virtutuũ vt dicat ꝓſper de vita co templatiua.ſine me enim omnes moꝛtueę ſunt. et ſicut ſupꝛa oſtenſum ẽ. eęgo veſiis nuptialis ſine qua a nupdali cõuiuio eii⸗ citur quicunq; intrare pfumpl. erit. ſicut le gitur mathei. xxij. Ego ſtola pᷣma alq; ha pug que filio ꝓdigo reuertenti de regioe diiſimilitudinis id ẽ peccati reddi pcipit᷑. Luce.xvj.Ego tunica thalaris vel polimi ta ſuauitate fragrans quã figurauit tuni⸗ ca ioſephb Geñ.xxvij.Et vt bꝛeuit᷑ de laudi bus meis multa ac magna et mira. no la men omnia dicam. ego ſum in elementis ignis nunq; decidẽs aut deſcengẽs. in gẽ B mis carbucula arẽdtiſſimꝰ ac ruilatiſſim⸗ In coloꝛibꝰ ruboꝛ de xpi ſanguine tacß ð anguĩe murict expᷣſſus.pi ei paſſiovt ait beatus Berñ.amoꝛe ipᷣius et impᷣmit vid nius et exigit a nobis iuſtius.E go ſum pᷣ ſens purpura ac coccino bis tinctus. pt duo mandata diligeudi deũ:videlicet qꝛ creauit ⁊ quia recreauit asgens velut illo ſanguine tincta. Ego ſum in liquoꝛibus oleũ in arboꝛibus oliua. In veſtibꝰ ſacer dotalibus infula vł planeta. In floꝛibus roſa vel liliũ flammeũ.in metallis auruʒ ignitũ. In anenana refenon atz cappa alata.Palliuʒ qnia po derioꝛa per obliuionẽ oꝑio vel anterioꝛa Ruelo. hoc eſt ſpiritualia et et erninſ uppellectibili⸗ bus coopertoꝛiuʒ opeſfens omnia inmũ da et erubeſcenda:ſicut dicit ſalomon ꝓ⸗ uerbio.x. vniuerſa delicta operit charitas ⁊ iacobi.v.Charitas operit multitudineʒ peccatorũ.ego ſum in mẽbꝛis pes. quo ſo lo via mandatoꝛũ dei curritur. Gine me ergo inexpeditus ambulare nitit quicun q; aliquid de dei madatis adimplere ag⸗ greditur. Ego in menſuris ſpiritualibꝰla titudo. Quare ſine latitudine eſt ꝗq menõ habet. ego in poteſtatibus ſecularibꝰ rex vel ĩperatoꝛ. In eccleſiaſticis ſacerdos ab manifeſte ſunt i bas vel epiſcopus. Ad nutũ enim meũ vt imperiũ omnia fiunt apud eos in quibꝰ ſum. ego ſunan myniſtris camerariꝰ: om niavenire faciens omnia ꝗq; ea facilitate qua ſupꝛa diximꝰ habundare faciẽs. ego ſum in diſpẽſatoꝛibus bonoꝛum diſtribu toꝛ. omnia diſtribnendo retinens. ita vt ipᷣm apud quem ſum poſt me in pᷣmis do nem deinde omnia que eius ſunt.ego pᷣ⸗ ma et maxima largitas que nihil indatũ relinquo coꝛ quod inh abitauero. Inſtar domus dei celeſtis oꝛdino ⁊ diſpono.ibi enim⁊ hanc diſpẽſationem obtineo.ipᷣm enim deũ ac dominũ ſeculon ego deduſi cut legitur in. viij.ad Ro. Qui ꝓpꝛio filio ſuo no pepercit ſed ꝓ nobis ommibꝰ tra⸗ didit ilium. ego ſum in inſtrumẽtis ſeu in „ vehiculis currus quo in celuʒ currit. ego ſum currus quo in celum raptus eſt hely⸗ .„ „⸗ as ſicut legitur.iin.egum.ij.ego ſuin ra dix ex qua pendet tota lex et ꝓphecie ſicut legitur WMathei. xxij. egoſ um finis ad qu?⸗ tẽdit tota lex.ſicut legitur.j. Chymothei p mo. Finis pᷣcepti ch aritas. ego ſum pleni tudo legis ſicut legitur ad Ro.xiij. Pleni⸗ tudo legis eſt dilectio. er ad Galathas.v O mnis lex in vno ſermone impletur.per me dimittuntur peccata ſicut legitur Luc vij. Dimiſſa ſunt ei peccala multa quoni⸗ am dilexit multũ. Ex his autem laudibꝰ quod ẽ odin. Similiter et alterius inin ci mei qui eſt cupiditas ſiue amoꝛ iempo⸗ raliũ. Quid plura. lege apoſtoluʒ in. xiij. pᷣme ad Coꝛinthi.et inuenies ꝙ quaſi to⸗ tum ſe effudit in landes meas egepma; R canonicã Johannis.et apparebu libi ꝗ de ea dicit Bꝛegoꝛius quia omne qð loa tur charitaris igne vapoꝛatur. Etad vlti⸗ mü lege m.riii.⁊.xv. euangelium iohan⸗ nis et legis euidenter quia pᷣceptoꝛẽ meũ ſolummodo ſe dicit ibieus hüs verbis — 7 Poc eſt pᷣceptum meũ vt diligatis inuicẽ. De me eſt ſcola eius in pᷣmis et maximeꝑ me em̃ ſunt diſcipuli eius quicunq; de ſco la eiꝰ ſunt ſicut ipemet teſtatur dicẽs eiuſ dem. xiij. In hoc cognoſcent homines 70. cedem et lucrũ perciꝑio. dũ inde gaudeo Sicutdicit Auguſtinus.Uis habere mer cedem de alieno opere gaude inde mer cedem tibi inde comparaſti. Telix acno⸗ biliſſimũ commercin nihil dare ermerce⸗ dem vel lucrum percipere ymmo de alie⸗ er aa Ego de alienis laboꝛibus ſiue lueris mer Ze no laboꝛe duplicẽ mercedẽ accipere gau⸗ dere enim gaudiũ reciepre eſt Dum ergo de alieno laboꝛe gaudeopꝛimaã merce⸗ ein videlicʒ gaudiũ hic ꝑcipio.⁊ ſcõam in futuro. Leſte Aug.Eypecto per hoc ip̃ʒ mei ſunt alieni laboꝛes.⁊ lucra aliena euidẽter ꝓbans. Certuũ em̃ eſt. qꝛ gaudiũ quibus eſt cibus⁊ potus eſt ſpualis atq; refectio coꝛdis. Quia ergo defructibus ſeu oꝑibus bonis alienis licet mihi gau⸗ dere quantũ volo quocũq; inuito vel cõ tradicente Quare mei ſunt omnes em̃ fru us de quibus ſine iniuria alterius poſ⸗ ſum comedere. quantũ ⁊ quando ⁊ quo tiens volo.quocuũq; inuito ⁊ contra dicẽ ie. ꝓculdubio mei ſunt. Ego ſum fur fideliſſima at; iuſtiſſimꝰ⁊ in nocẽtiſſim⸗ gomnia bona aliena clã capio mea fa cio.acquiro.amãdo em illa atq; inde gau dendo.neſcientibus illis.quo:uũ ſunt claʒ illa rapio mea facio ⁊ acꝗro.nłli moleſta vel dapnoſa ſunt furta mea.ymmo vtilia ⁊᷑ iocunda.non ꝓpter hoc auũt minus hʒ aliꝗs.aut minoꝛa bona ſua.cũ ea moꝛe ⁊ modo meo rapuero.⁊ furatus fuero ſi- ne detrimẽto bona poſſidẽciũ illa capio ⁊ de illis ditoꝛ.cum multo fructu ⁊ lucro eoꝛũ. Cum em̃ illa per modũ dictũ poſſi⸗ deo ſi ad notciam eoꝛũ hec veniũt dupli⸗ cant eis qꝗe pꝛius no niſi in ſeipᷣis illa poſ ſidebãt.nuc aũt in ſeip̃is⁊ in me illa poſi dent. Si vᷣo boni ideſt bonon amatoꝛes ſint laboꝛant multi mẽdicates hoſtiatim ſingulatim rogates viros ſctõs vt eos col ligant ⁊ aſſocient ſibi in bonis ſuis.non incũbit mihi laboꝛ iſte vel mẽdicatio.nec eſt mibi neceſſarius conſoꝛtem atq; par⸗ ticipem omnium bonoꝛũ que viſi ſancti poſſidẽt mefacio et hoc eſt eis neſciẽtib⸗ vel etiam pꝛohiberi vel etiam contradice re nonvalentibus. Quare manitfeſtũ eſt. vbi ego non ſu paupertatẽ omniga eſ⸗ ſe et laboꝛem mẽdicationis neceſſario aſ ſumendũ vbi ego ſum omnia afſuere fa co ꝓpꝛia et aliena. Ego ſum dei nũ⸗ mus ſiue nümiſma hoc ẽ iſta moneta c⸗ ymago ſum illius et per me dinolcit ſicut ſupꝛa dixit. Auguſtinus Amoꝛ em alieni boni quevere bonitas eſt ſuper oĩa aĩas ſauctoꝛũ deo aſſimilat cũ eius indiuidu⸗ um id eſt ꝓpꝛie ꝓpꝛium et eſſẽciale ſitbo⸗ nitas pura impiens omnia ſecula boni⸗ tatibus ⁊ cauſis ⁊c. Ego dealienis bo nis lot exennia regi regum offero vel pꝛe moꝛibus ſento. quot eidem laudes ⁊ gracian acci⸗ ones ⁊ benedictiones deo reddo Pocer go e ius meum. Hec dignitas ⁊ poteſtas vt de omnibus bonis vbicũq; ſint.⁊ cu⸗ iuſq; ſint exennia mea ⁊ donationes hu⸗ — iuſmõi facere poſſum. Ego ſum debi tum quod ſemꝑ ſolutum ſemp detinet de bitoꝛem ſicut dicit Aug.ſuper illud Apo⸗ ſtuli.nemini quidq; debeatis niſivtad ĩ uicem diligatis. reddito reddunt᷑ omia debito ⁊ nihil fur ti vel rapine remanet apud reddentem ? Ego ſum debitũ quo quo non reddito totuʒ furtũ aut rapina eſt quidꝗd eſt apud ipCᷣj.Qui em̃ non red dit deo ? ꝓrimo amoꝛem debitu. ſureſt ⁊ iatro etiam coꝛdis ſui. Ego ſum cenſus ⁊ reddiſus quẽ deus in omni coꝛde ſibi ꝰ ꝓximis reddendũ conſtituit. litteras ſu asvidelicetveteris legis ex huiuſmõi red Qitus vel cenſus aſſignatione dedit ſcut legit.xviiij.leuitici ⁊.vj.deutro nomij.ij. Peu quot ſures ⁊ latrones bʒ vnuſ⸗ quiſq; veſtrum qui cenſum iſtum vel red ditum. nondũ nobis reddiderunt.ſitñ et de cetero reddere vellent.conſilii meum eſt. vt cgnſiliũ bonum haberemꝰ de ſub tractis. id eſt de retroactis ammitendis. . Heu quia de furto illo pene nemo conſi tetur. ⁊ nemo qui inde faciat reſtitutiõʒ. go vinculũ quo ſolo alligari potuit dñſ ſoꝛtis ⁊ potens dominus potens in pᷣlio Alligari inq; ante pꝛeſidem ⁊ ante pyla⸗ tum ad columpnã. Si totus mundus fer rum eſſet aut gerum non poſſent ex illo ferro aut acero fabꝛicari cathene.quibus vel ligari vel teneri potuiſſet: ego ſola ſic eum alligare potui?⁊ tenere.Ego vinculũ quo ſolo trahi potuit ad terrã ymmovſqʒ; noſrarme per ip̃am miſeriam ⁊ moꝛtẽ noſtram er ſpinas ⁊ clauos dei filius p me adhu᷑ trahitur a diligẽnibus ſe.qui⸗ cũq; eo indignent ⁊ in ipᷣm veuire volu erint.per me ſolam gloꝛiant electi deñ ſe ha bere in vinculis ſuis. Ita em̃ ſolet dici mulieribꝰ de amatoꝛibꝰ ſuis non habes ipᷣm in vinculis tuis. Gloꝛiatio incogita⸗ bilis eſt audere eſtimare ſe deuʒ habere in vinchlis. vel eum vinctu tenere. Tene⸗ bat eum loth. vincũ hoc vinculo cum ei deieret dominus. In. viiij. Gene. Non po tero ibi quidq; facere donec inde exieris. ꝓpter quod diiit yſa.ad eum.liii. Non eſt qui conſurgat ⁊ teneat te. Tenet autẽ eum vincum quẽ ipſe ſmiliter vincũ le⸗ n G⸗ terniid oAldie ſneo Oin 1 ſna guolegtu libuscor ocediten nuturelan⸗ ſeavabo venetliog Oubede plcen i babetnen ſſogema Gar Kooca ſncpnehe Mahlan lunsil Muntlii Monmn Len Cun aieſtn Chdgliaiis üpheeriſo⸗ Wnsſeten Woeer⸗ Wmnnm 1Wr lchiure ta dgeae ſolnde, glemer⸗ les l⸗ Nonas Aummne Nliunmnz nie faltadcitn mſe NK 6. Rind nt dcudinn minet oloiir Ns tasten maucini eela: ne ndann erail N eſo o ! 6 e e 1s domnas Ne ni Hitonsne amm vos poſ ot eeN . onite . 1 — 4 AWeN t 4 nuerit. Sicut ipſemet teſtat᷑ dicẽs. Ppuer⸗ bioꝝ. vii. dicens. Ego diligentes me dili⸗ go. Ac ſi diceret Quos hocvincło vinctos funiculꝰ triplex qui difficile rumpitur de „21 quo legitur.ecclenñaſti.iii.Uelud enim ex tribus coꝛdellis conuertoꝛ quoꝛuʒ pmus pꝛocedit ex beneficio nature.Qua bona nature largioꝛ.Secũdus ex beneficio gra cie qua bona gracie tribuo. Tercius ex benefitio gloꝛie.qua bona gloꝛie preſto. plicem iſtam beneſicientiam creatoris habet materiasvnde extrahat coꝛdellos iſtos.⁊ vnde nectat funiculũ iſtum tripli⸗ ceʒ.vel ex vna ſola bonitate diuina.Treſ iſti coꝛdelli digitis mulieris foꝛtis qui fu⸗ ſum appꝛehender᷑̃t.Ex ꝓuerbioꝝ vltimo Mirabili artificio extrahbitur dum diui⸗ cisoohitatis illius in largitõʒ bonoꝛum naturaliũ erga nos deinde bonoꝛũ gra⸗ tuitoꝛum.Cercio bonoꝝ gloꝛie pꝛo vt di⸗ gnum ⁊ iuſtum ẽ cogitantur.poſſunt iſti coꝛ delli alijs modis multipliciter inueni ri ꝓpter iſtos coꝛdellos non ſolum funi⸗ culus ſed etiam funiculi ⁊ vincnla nomi⸗ noꝛ.oſee.xj. Ubi dicit deus. Iſ funiculis adam traham eos in vinculis cha ritatis Ego ſum funiculus etvinculũ quo ſolo ex trahitur quicũq; peccatoꝛ de lacu miſerie ⁊2. de luto fecis quo ſolo trahitur de culpa ad graciam et de gracia ad gloꝛiã:per me ſolam dei filius traxit ad ſe omnia? ꝑ me a terra exaltatus eſt ſicut ꝓpſe dicit Johan nes.Ego ſi exaltatus fuerò a terra omuia traham ad me ipᷣm. Per me enim ſolã ad altum crucis tractus eſt et in ea leuata.ne minem vnqᷓ; traxit nec tracturus eſt niſi ꝑ. me.Similiter nec aliquem traxit pater ni ſi per me. Quare manieſuh ꝙ nemo venit ad chꝛiſtum dominũ nꝑ me.Ego via excellentiſſima.ſic excellentioꝛem viam vobis demonſtro. Ego in domo dei celeltis diſpenſatrix po tentiſiima omia habẽs in manu ad dan⸗ dum etiam ipᷣm regem et dominũ ſeculo rum. Ipſum enim dedi et do.quuſcũqʒ volui et volo. Hoc ipᷣe enim et pater teſta tur Johanis.iij. Sic deus dilexit mundũ vt vnigenituʒ filium ſuum daret ⁊ cetera. De ipo filio in vltimo ad tytum. Qui de⸗ dit ſemetipᷣm ꝓ nobis. Quicquid aũtvter q; dedi ex me dedit ⁊ per me. In quocun ercellentiſt teſtatur Apoſto⸗ lus in. xiiij. prime ad Soꝝ dicens. Adhuc q; enim ſum ißm iam dedi omni amato iſtius. Omnis vere amans per me amar et per me chaſi per vinculuʒ vel funiculũ tenetur et poſſidet ab amato: vt ſupꝛa di ximus. Ego ſum pleni iuris et poſſeſſiõis domina a deo habens in poteſtate oẽm illum apud quem fuerovt illum pleno iu re amati ipᷣius facia:itavt in omnem eius vſum ipᷣm tranfferaʒ. ꝓpter hoc ipᷣm regẽ celoꝛum et dominũ dedi humauo generi in pᷣcium redemptionis.ſicut in Pſalmo Redemptionem miſit dominus populo ſuo.In ſacrificiuʒ reconciliationis:ſicut pᷣ dictum fuerat yſaie.liij.Oblatus eſt quia ipᷣe voluit.⁊ ad Hebꝛeos.ix.Qñtomagis ſanguis xpᷣi qui per ſpiritum ſanctũ ſemet ipᷣm obtulit immaculatuʒ deo ⁊c. In An tidotum ſanationis ſicut in eodem yYſaie capitulolegitur. Uere languoꝛes noſtros et.j.petri.ij.Cuius liuo:e ſanati ſumꝰ. In ſcutum ꝓtectionis:ſicut in pſalmo legitur Scuto circũdabit te veritas eius.Et alibi Impꝛoperia expꝛobꝛantiuʒ tibi ceciderũt uper me. in cibum et potum refectiouis. Sicut ipemet dicit iopanis.vj. Qui man ducat carnem mea et bibit ſanguinẽ meũ ille in me manet et ego in eo.Ei.in quarto iteruz. Qui manducat me viuetpꝛo⸗ pter me In aduocatum iugis interpel inpꝛopugnatoꝛem dyabolice debellatio⸗ nis: ꝓpter quod vicd Domninzſo f dominus potens in pꝛelio.Ubi Beda.il⸗ lo nimirũ pᷣlio: quo poteſtates aereas de bellare et illan tyrannide mundumvenie bat eripere.Expᷣſſus autem apoſtolus.xij ad Coloſeñ.Exſpolians pᷣneipatus et po teſtates traduxit confidẽter palam trium phans illos in ſemetipᷣo.De vtroq; auteʒ ſimul hoc eſt de offitio aduocationis ⁊ ðᷣ offitio ꝓpugnationis emet loquit᷑ yſa. lxiij.Ego ſum qui loquoꝛ iuſticiaʒ ſupple vt aduocatus:et pꝛopugnatoꝛ ſum ad ſal uandum. Dedi enim humano generi in pontificem et in ſacramentum ſanctiſicati onis:et de pontifitio latius legitur.iij.luẽ et.ix. Ad hebꝛe.fere totum. De ſacramen to vᷣo notum eſt omnibꝰ fidelibus ꝙ my niſterio altaris ipemer ſacramentum eſt quo ſacrantur et ſanctificant᷑ digne ipſuʒ recipientes. Dedi ipᷣm in fedus ſue ad de lxij. Dedi te in fedus populi meiꝓ vieras er V “ Se percuſſus eſt quẽadmodum percuti ſolet gladio vł moꝛtem animalis ꝗpud barba ros animalis inq; cuius mo :e firmabat inter eos par aut amicicia ꝓpter quod de us pater dicit eiuſdem.liũ. pꝛopter ſcelus populi mei percuſſi euʒ. Sed quid in hus imoꝛor non eſt genus donationis q̊ ego in eo vſa nõ ſum dedi enim eũ in pignus humane aſſecurationis. ꝓpter quod di⸗ cit Auguſtinus Ipᷣe eſt pignus certiſſinũ noſtre redemptionis. et ſi legeris yſaiam diligẽter. inuenies multos alios modos donationis Sicut eſt ſimul vbi dicit. Ecce teſtem populis dedi eum ducem ac prece ptoꝛem gentibus.longum eſſet enumera re ſolos modos qui apud eundem ꝓphe tam leguntur ſicut ꝙ datus eſt in lapideʒ angularem.ad ſundamentum totiꝰ eccle ſie dei. Sed iſtos modos enumeraui vt li queat de iuris poſſeſſione et vſu queʒ ba beo in eo ⁊ habere me gloꝛificoꝛ.Adeo eĩ ißp̃m poſſideo vt qui in me manet ĩ eo ma neat ⁊ ipᷣe in eo ſicut dicit iopannes in.v. ⁊ qui me plenus eſt eo plenus ſit dicit au guſtinus. Quomõ alio q; deo plenus eſt qui charitate plenꝰ ẽ. ego ſum ignis quo omne ſacrificiũ coquitur quo omnisvicti ma ſalitur. ſicut legit᷑ Warci. i. Omnis vi ctima igne ſalietur. Sine me ergo⁊ cruda et ſalſa ſunt ſacrificia.ego ignis quẽ in al⸗ tare dei ſemper ardere pᷣcepit deus.hoc ẽ in coꝛde humano. Qui euʒ enim dixit de us in Leuitico. Ignis in altari meo ſemꝑ ardebit.ego ſum ignis quo totum celum id ẽ omniu celeſtium miliciarum exercit⸗ ardent.et hec non cõſumpta ſiue penalit ſedvltra omnem admirationem ſuauite: ſicut ait Geg.de apoſtolis. Quia pꝰↄ mo dum per eius amoꝛem ſuauiter arſerunt ſrigoꝛe moꝛtiſero moꝛtui extincti ſũt ac ge lidi quos ego nõ calefacio. NHunc potes loquilaudes ſuasſoꝛoꝛ mea pietas.cui⸗ laudes etiaʒ mee ſunt omnia em̃ vt ſupꝛa dixi bona mea facio beniuolentiſſima cõ munione. Inſuper ⁊ omnia bona in par tem meam etius ceſſerunt vt ſupꝛa dixi. ySAcit ergo pietas. Loquoꝛ laudes meas ſine inuidia et detractõe ſo roeis mee beniuolencie cui nec in nidendum ẽ nullatenus nec detrahendũ Cum eius bona omniũ ſint et omnibꝰcõ munia qntum in ipſa ẽ. Dico ergo ma la poꝛtio mea ſunt. et in ius men ceſſerũt ſicut bona. et in ius et parteʒ ſoꝛoꝛis mee Queadm moꝛibus beniuolencie ſeu cõmunionis.ſi dire ris quia ergo inferuus de parte tua ẽ. Re ſpondeo ꝙ nõ. quoniam inſernus nõ eſt malus ymmo valde bonus ⁊ diligendus ꝓpter quatuoꝛ. Pꝛimũ quia eſt pars do⸗ ⸗2% — ⸗ mus regie et regalis pallacij ipius reg re gum CLarcer enim pars ẽ domus regieval de neceſſariꝰ. Ibi enim fures raptoꝛes et latrones.et omnes alii malefactoꝛes vin⸗ cti et compediti detinentur et artiſſime cu ſtodiuntur ne alijs vlterius noceant. A Secunda cauſa ẽ quia foꝛmido eſtqᷓ ẽꝰ vulgo dicitur expauentaculum deterrens eos qui male agere vellent ne illud ope⸗ re impleant timoꝛem ſeruilẽ eis incuciens et cohibens manum nõ autem animum ex toto. Manet enim in hmõi hominibꝰ ſicut ait Ambꝛoſius peccandi voluntas.? ſequeretur opus ſi ſperaretur impunitas hoc ẽyt vulgo dicitur expauentans hasi quẽadmodum ribaldi dicunt de patibu⸗ lo quod vulgo gybetum dicitur. Sicut eĩ ipᷣi ribaldi licet irriſoꝛie ipm nominant vi delicet expaueſcens eundem queʒ vulgo malueſonie vocauit. Hoc ẽ barbualdus qui paruulis ad terroꝛem oñditur. Etiam de quo mtres ⁊ nutrices paruulis minã tur quod eos deuoꝛet ſi fecerint hec vel ů la. Barbualdus enim vulgari gallicano dicitur figura vel pictura terribilis q̃ ma⸗ tres et nutrices vtuntur ad paruulos de⸗ terrendos.q; neceſſarius ergo ſit infernꝰ cõmnnitati hominũ ad deterrendũ eum a malo.manifeſii eſt per hoc.hac ergo ð cauſa diligendũſs. Tercia cauſa eſt. quia innumerabiles peccatoꝛes ad penitenclã terroꝛe ſuo compellit.et ipᷣa peccata ð coꝛ dibus eoꝛum expellit ſicut legitur eceleſia — um et magni in timoꝛe ſubi⸗ to ⁊ magnolꝑ febꝛibus interdum curant᷑ Si peccatoꝛes ab xdoꝛe carnaliũ ⁊ ſecu⸗ larium deſtderio⸗ plerũq; liverantur. ſicut ſupꝛa oſtendimus in laudibꝰ timo⸗ ris. Quare manikfeſtum eſt ꝙ infern dili gendus eſt vt medicina ſalutaris. febꝛes carnalium et ſecularium deſiderioꝛum ex tinguen det expurgans. Si quis auteʒ di cat ex pcedenti cauſa diligendus ẽ vt me⸗ dicina pᷣſeruatiua et ex hac in qua ſumus vt medicina curatiua.nõ inconuenienter Saennn ana ncheſcbe hec dicit.Quarta autem cauſa ꝓpter qua diligẽdus ẽ hic.quia oẽs dei iiurias etco tumelias vindicat.et deuz de omnibꝰ ini „ , niisſuis nocdere (nlume umetvin fſünoqn Gengln nesiniunn faladeen Cſaruyt⸗ mnunkunt Nilnust cusek Aope Aneſeän⸗ Wencuzn ſeiausen henleigni leniimupn Ninanenn pumier Uhenien Eenſeicn Meſtmin ledenonen Nangſacr agobon Wat⸗ Senn munioect malun. Hyiulnoc Mumnnien ☛⸗ ſn deelo⸗ elngolun S Litnentang en hemp, g ngonapi Muun Ghatane enene tacnſeo⸗ W W nnſhrnin 8 Nmndts 4HW ne 4 4 4 „ dnng Ais lani, isnene liguudn Wcnaaund rnletri NNidsin mu enan NCNnnsk Pen 3 . CEENA. MtüiN SnmnoA Crianusagol⸗ niniad ℳRN Hicceoehe Tmcaned eNs 11 3 . . aeEKH M. dN –W EWWν., nndann mentum eſt et locus iuſtiſicationis malo 5 ☚ mundi. quas enumerat Joha micis ſuis. Non eſt ergo diligendus ſolũ modo ex amoꝛe iuſticie. Hoc eſt qꝛ inſtru rum et vindicte ſed etiam ex amoꝛe ſince⸗ riſſimo quo deus diligitur Si quis em̃ re gem aliquẽ ve diliget ſernum illius q om nes iniurias et contumelias eiusvindica ret.⁊ de omnibus inimicis eũ perfecte vl ciſceretur non ſolum diligeret ſed chariſſi mum haberet Quia ergo infernus hmõi dei ſeruus ẽ. merito ab amicis dei diligẽ⸗ dus eſt. Appa ret ergo ex iſtis quatuoꝛ nõ ad me ſed magis ad ſoꝛoꝛem meam beni uolenciaʒ in infernum pertinere. Qꝛ ſi di xerit quis et mala dyabolica ad me perti- nent.et quia miſerandũ eſt eis qui in tan ta miſeria poſui ſunt. Reſpondeo ꝙ; non imiata enim eſt miſeratio et foꝛma pre ſipta miſerendi in.vj. Luce vbi dictũ eſt Eſtote miſericoꝛdes ⁊c. Quibus ergo pa ter miſericoꝛdiarum non miſeretur. mihi non eſt miſerandum. Quod dico ⁊ ð ma lis dampnatoꝛum. lalua pace eoꝛum qui Dicunt ſuffragia ꝓdeſſe dampnatis. Ma la ergo hominuʒ mala mea ſust.ſiue ſint mala culparum ſiue ſint mala penarum. Sicut enim ſoꝛoꝛ mea beninolencia com munio eſt bonoꝝ ſic et ego cõmunio ſum maloꝛum. et mea ſunt reuera mala om̃ia huiuſmodi.Et inter mirabilia mea hoc pᷣ mum mirum eſt. ꝙ de malis alioꝛuʒ ego bona ſum.⁊ per omnem modũ verbi gra cia. De alioꝛum ſoꝛdibuaego mũda ſum et in eis lauoꝛ lixiuiaʒ faciens ex cinere qð ipᷣi peccatoꝛes ſunt.ſicut dicitur in Pſal. Cinerem tanq; panem manducabaʒ.vbi dicit Hꝛegoꝛiꝰ. Cinis ille peccatoꝛes ſunt Cinis eĩ reliquie ſũt incẽdii agdoꝛis alicu⸗ ius ex concupiſcenciis carni pculoꝛum ⁊ nnes in.ij. e eanonice ſue. E e peccatoꝛe legitur i ſapiencie. Ignis eſt coꝛ eius Ipſi er⸗ go peccatoꝛes mihi myniſtrant cineres. Ego autem coꝛ ↄpaſſionis ſupereffundo ⁊ admiſceo.et ſic lachꝛimarum laſciuiam confitio in quibus aſſidue verſ GV. HNõ eſt ergo mirum ſi munda ſum ex ſoꝛdibꝰeoꝝ quia cineres mihi ſunt.Et ꝓpter hoc acu⸗ men ſalſedo et amaritudo lixiuie de vul⸗ neribꝰeoꝛũ vulneribꝰ meis ſanitas ꝓue nit. Myniſtrat eĩ mihi qͥdamõvinũ cõpun ctionis.quod eſt lachꝛime compaſſionis. qnod dum illis compaſſionem infundo. videlicet lugens ſupꝛa ea.vulneribus me⸗ is ſanitaten ꝓpter hoc ipſum ꝓcuro:Coꝛ enim meum hmòi lachꝛymis in pᷣmis in⸗ funditur et repletur non ſolum ipaverua te ſed etiam merito.quia ſic apud deũvul nerum meorum mereoꝛſanitatem. Atte⸗ ſtante mihi veritate Mathei.v. Beati mi ſericoꝛdes quoniam ipᷣi miſericoꝛdi con ſequentur. Sic ſe habet et de alis in⸗ firmitatibus. Dum enim cum infirmis ꝑ compaſſionem ĩfirmoꝛ.ſicut faciebat apo et potens effitioꝛ. Sicut de ſemetip̃o ipſe teſtat et qntomagis ſic infirmor tatoma⸗ gis foꝛiis effitioꝛ. Quod inde euidenter probatur quia magnitudo et vehemẽcia operationis indubitabile teſtimoniũ eſt magnitudinis et foꝛtitudinis non ſolum mee. ſed etiam cuiuſq; alterius virtutis. Que ergo inſirmatio huiuſmodi ſcilicei compaſſionis ꝓpꝛia operalio mea.⁊? pꝛo pꝛius fontis mei riuus aut emanatio eſt. QDQuitomaioꝛ: vehementio:q; fuerit. tanto maioꝛem ac fortioꝛem me indicat eſſe⁊ te ſtatur.Eodem modo de ſuperbia eoꝛum ego humilio: et generaliter de omni coꝛ⸗ ruptione ipſoꝛum et vicio. Puritas et in⸗ coꝛruptio mihi accreſcunt. Et hoc eſt quo niam lixiuia lachꝛimaruʒ tanto apnd me redundat et copioſioꝛ et acutioꝛ amarior ad lauandum ⁊ purificandum aptioꝛ qn to vita fratrum ſeu ꝓximoꝛum mihi vł vi ſa vel audita fuerit inpurioꝛ atq; coꝛrupti oꝛ. Hec enim eſt natura mea mirabił hec mirifica virtus.vt qnto in fratribꝰ magis multiplicantur impuritas atq; coꝛruptio. tanto aqua iſta fontis mei.videlicʒ aqua lachꝛimarum copioſioꝛ exuberet. Nemo enim dubitet.quin pia coꝛda tanto lachꝛi mis compaſſionis vberius affluant. quã to pꝛoximoꝛum malis g magis habunda re vel conſpexerint vel łtiam audierint. Ego de paupertate alioꝛum ditoꝛ.pau⸗ pertate inq; ſpirituali maxime. Inde eniʒ creſcunt diuicie mee.ymmo inde mihi ac creſcunt diuicie nanq; mee compaſſion ſunt fletus et lachꝛime. Diuicie inq; pᷣſen⸗ tes future autem ſunt conſolationes et ri ſus ſicut ipſa veritas teſtatur Mathei. v. Beati qui lugent.quoniam ipſi conſola⸗ buntur.Et Luce.vj. Beati qui nunc luge⸗ tis quoniam ridebitis. Umuſcuiuſq; entʒ virtutis ꝓpꝛie diuicie ſunt.pᷣſencia merita et futura pmia. Preſencia autem merita ſunt vniuſcuiuſq; pꝛie opergfione⸗ clu⸗ Be Quare manifeſtum eſt quia ꝑe pauperta le alioꝛum ego ditoꝛ. Inde enim creſcunt Ddiuicie mee tam pᷣſentes q; future.Ex quo maniftfeſtũ eſt.quia de meritis aliorũ ego mereoꝛ.et de dampnatione eoꝛum ego p mioꝛ quia ipᷣa dampnatio occaſionaliter auget mihi merituʒz. ꝓpter quod ſimiliter 2 pᷣmium.Sic de ſtuiticia alioꝛum ego ſa pientior ſum. Dum enim ꝓximos meos ſtulte agere conſpicio ꝓſpicio vel audio. Inde ego ſapienter vel ſapientius ago.ꝗ enim ſuſcipit animas ſapiens ẽ. Sicut le gitur ꝓuerbiorũ.xij. Ego autem cum ſtul te eas agere video eas in animo cõpaſſi⸗ onis ſulſcipio.ego de perditione alioꝛum lucroꝛ eo modo quo iam dixi.gꝗa inde cre ſcunt diuicie mee.ego enim in dei ſpiritu: alibus nundinis ſocia ſum. ſolummodo perdentium ⁊ mentes ſuas male venden tium et perditiões eoꝛum lucra mea ſunt ſicut iam expoſui.ego ſola ſoluo antiquã illaʒ queſtionem vulgarem qua queritur quis luc ratur:quicquid incauti mercato⸗ res perdunt mihi negociantur ad lucrum quicunq; in ſunm nogociantur ad lucrũ. Non enim paruum lucruʒ eſt doloꝛ com paſſionis et luctus quem in ſuis petrimẽ⸗ tis atq; perditionibus ſociij mei faciũt.q̃n tum aulem valeant cuiuſcunq; pᷣcij ſunt. nouit ſapientiſſimus deus qui ꝙ eis dat conſolatiões eternas.et riſum intermina bilem vt ſupꝛa oſtẽdi.ego ſola poꝛto one ra alioꝛum et ideo ſola impleo.legem xpᷣi in parte iſta que ſola difficultatem habe⸗ re videtur.Quod enim facit ſoꝛor mea be niuolencia communicando bona ſua. et alijs largiendo. Non ſolum leue eſt. ſed etiam iocunduʒ atq; ſuauiſſimum.Nihil enim q; dare iocundius.ſicut neq; beati⸗ ſed omnium oneratoꝛum onera poꝛtare. quod habeat difſſtultat aut moleſtie do loꝛin me compaſſionis et luctus euiden⸗ ter oſtendit. Hoc autem eſt vnum de mi rabilibus meis.quia qᷓnto maioꝛa et plu ra huiuſmõi onera poꝛto tanto velotius curro Jp̃a enim poꝛtatio onerum hmõi non ſolum mea vehemens ambulatio ẽ. et etiam curſus.et in vnaquaq; virtute ſi⸗ militer ſe habet. Uniuſcuiuſq; enim vehe mens operatio curſus eius quatoq; intẽ⸗ ſior fuerit.ranto curſus iſtius velotioꝛ. Hon em aliter virtutes ambulat vel nos bper eas niſi operando. Nec alij ſunt paſ⸗ ſus vel earum vel noſtri niſi ope:ꝛationes moꝛibus quare augere vel intendere paſſus eſt an gere vl intendere operationes quia ergo ambulatio foꝛtiſſima curſus eſt ingreii⸗ bilibus litteraibus. manifeſtum eſt. quia operatio foꝛtiſſima aut intenſiua cuiuſcũ qʒ virtutis curſus eiuſdem ẽ ſiue habẽtis illaʒ. Eſt et aliud de mirabilibus meis in curſu.quia qᷓnto plura et grauioꝛa onera huiuſmõi poꝛto.lanto minꝰ onerata ſuʒ q;ᷓ illi qui nullum ex huiuſmodi oneribus poꝛtant.hoc eſt qui peccantibus in nullo compaciuntur omniũ peccatis ſe onerãt. et penam occaſionaliter ꝓ omnibus paci entur.nNon enim fruſtra dixit ſpiriius ſan ctus de quibuſdam per Amos in.vji.Qð nihil compaciebatur ſuper contritione io ſeph.O blata eniʒ materia compaſſionis niſi compaſſio impendatur.indubitanier peccatur. Quare manifeſtum eſt cũ om⸗ bus peccantibus compaciendum ſit.qui nulli compaciuntur. omniũ peccatis occa ſionaliter onerantur.⁊ qui minus cõpaci unitur minus ſe exonerant ⁊ qui amplius compaciuntur amplius ſe exonerant. Cũ ergo ipſu poꝛtare onera alioꝛũ compa⸗ ti ſit.maniſeſtum eſt quod dixi: quia quã lo plura ct grauioꝛa et huiuſmodi onera poꝛto.tanto minus onerata ſum. Quare onerando me cxonero ex quo etiaʒ aliud bonum mihi ꝓuenit vt per ipam ratione dati ⁊ accepti hoc eſt cõmunionem queẽ iuſticia ſpualis hieruſalem vt dicit Augu ſtinus. Omnia nera mea poꝛtantur ab omnihus electis. Quare manifeſtum eſt me mirabiliter exonerari per huiuſmodi poꝛtationem onerum. Si enimvnuſquiſ⸗ qʒ eoꝛum non poꝛtaret niſi pondus vniꝰ pili de om tundem po landum remaneret Omnes ergo ſocios poꝛtatoꝛes onerum meo:um habeo quia omnii et bonoꝛum ſeilicet 7 maloꝛum onera ſdlicet qũtum mihi da tur per compaſſionem poꝛto.Sequitur? ex hoc aliud non minꝰ mirabile. quia qn to mala alioꝛum mihi magis aſſlumo ma giſaʒ meꝗ facio.tanto ab eis magis mu⸗ da magis libera magiſq; immunis rema neo. Ue inſipientibus quibuſdam q non fra trum onera poꝛtare.ſed ꝓpꝛia magis fratribus onera imponere ad poꝛlanduʒ ſtudioſiſſime curant.ſingulatim eos roga tes vt adiuuent eos ad poꝛtandum one⸗ ra ſua. Hij de ꝓpꝛijs humeris ꝓpria conera deponere.et tratrum humenis illa oneribus meis mihi tan —— honen mesoꝛ gieꝛmge ſauererit ſagespen Nusonen Nnerencn Küerttan nerr ſtolgsin leinsone genchin ſahetan polantt Oltot⸗ Gnunhnn ſinonone igiſfin Prorch Plonnon Cipcendn benmadon ualbust idumſen ancpe⸗ Mamnon feſons⸗ fuge boomn hoypoſi Hhelop⸗ Miglunti ſeßooninn lundehiar Nipennzdi⸗ ſbieegiunea iſtonen clnenetboe Mnfniladi Pönfent Wnpnt⸗ Chhunde henanſni Nogire⸗ ſtgniezzp, eſimifrdi luaffgg 1 muim nntstieii⸗ liſethe vis wtenge DDðZ Mlſud zulliu ulmi: Wionmen. abureä Apetie uindinrh nN Mosi fuperconn GnumnacRH nwu ndd Enmiihmnetad Borgunant nm annüu Nandüni ronazalcni, cad buumnod mnnin ncnat dii⸗ ntnNn, „ 4e0 Wo 4 mnſ Ginni ran en un nr „2 . M. 0 — 4 clvj apponere intolerabiliter laboꝛant. mẽdi cantes oꝛationes et alia ſuffragia ab eis qui ea que alis per ſemetipſos debent ex ſoluere vix ſufficiũt. huiuſmodi homines fratres pene impoꝛtabiliter oneratosam plius onerare conantur. vt ſemetipſos ex onerent cum officium meũ ſit.ymmo chri ſti lex fratrũ onera de humeris alioꝝ aſſu mere ⁊ ppꝛiis apponere. Sicut dicit apo ſtolus in. vj.ad Balathas dicẽs. Alter al terius onera poꝛtate ⁊ ſic adimplebitis le gem chꝛiſti. Et ipᷣe chꝛiſtus dominus one ra peccatoꝛum noſtroꝛum in ligno crucis poꝛtauit. ſicut dicit petrus in.ü.pᷣme.Pec cata noſtra pertulit ĩ coꝛpoꝛe ſuo ſuper li⸗ gnum. hmoi ergo non legem xpi iuxta te⸗ ſtimonium apoſtoli ſed contrariam legẽ Miriſltanan ſcilicet implere videntar pi non chꝛiſtiani ſed antechꝛiſtiani eſſe R Et ſi enim oꝛatiões et alia ſuffragia a ſan ctis petenda ſintvtpote neceſſaria ac ſalu berrima non tamen ita onerandi ſunt ſpi ritualibus ſuffragijs. vt iam ſuſceptis offi cioꝛum ſuoꝛum oneribus et illis non ſuffi ciant. quod em̃ religioſi tãta naultitudine pſalmoꝛum⁊ pſalmodiarum ex ipᷣa ſueꝓ feſſionis officio onerati ſuntvt ſpiritualia ſuffragia niſi per pauca aut modiea petẽ⸗ tibus impendere ſine detrimento alioꝛuʒ non poſſit Quapꝛopter cũ modeſtia mul ta⁊ compaſſionèe alioꝛum petenda ſunta viris ſanctis ſuffragia ſua.videlicetvt nec ſeipᷣos vltra modũ grauent nec alijs qauo rum debitoꝛes ſunt taliũ fiat aliquod de⸗ trimentir. Dicam autem in hoc aliud mi⸗ rabile.quia nõ petendo ꝓpter didas cau ſas a ſic oneratis hmõi ſuffragia illa ego 1 obtineo. et hoc eſt baner tal xpᷣum dominũ illa dimitto parcen Yo ſcilicet ꝓ⸗ pter ipum fratribus ꝓpter dłtas cauſas Quia ergo qui dimiſs agrum ꝓpter xpᷣm centuplum hic recipiet.et in futuro vitam eternam ſicut ipe dicit multociens in eua⸗ gelio.Qñtofoꝛtius iſta ſuffragia nõ amit rit.qui ea ꝓpter chꝛiſtum et ex compaſſio ne fratrũ ſic dimittit. Ergo dicit gielas nõ alia ſuffragia mendico.ymmo rmea tota largitate impendo. Non onera mea hu⸗ meris alienis impono ymmo econtrario aliena onera mẽdico.vl ea poꝛtem pecca cata a fratribus peto quecunq; bona ha⸗ bent eis dimitto. Noua et inaudita peti⸗ lio mea que a fratribusvt de peccatis lar gam poꝛtionem.et ſi poſſet fieri vt tota eas⸗ mihi tribuant peto. Et cum dare volunt. furoꝛ ea ⁊ ſůpio multis enim neſcientibꝰ ⁊ etiam inuitis atq; renitentibus peccata eoꝛum mihi aſſumo.⁊ humeris meis poꝛ tanda impono. Sed eo modo quo xpᷣus dominus ea poꝛtare me docuit.quod eſt dolendo negeüds ꝓ eis oꝛando elemoſy nas faciendo et ipᷣim poſſeſſoꝛem meũ di⸗ ſciplinis penitencialibus affligendo. Hec ſunt ve onera fraternoꝛum peccatoꝛuma quibus humeri mei nunq; vacant in hoc euidenter eueſtigio xpᷣm dominuũ ſequoꝛ qui bona noſtra nobis om̃ino dimiltens mala noſtra ſibi aſſumpſit quatenꝰ decu⸗ it et fas fuit. et hec ẽ ſaluberrima ſocietas quaʒ vulgo deus feciſſe dicuur. Quia au tem genus hominum qui boni habentur et tamen que ſua ſunt in parte illa ſolum modo querere videntur.qui bona aliena ſibi dari cõmunicari ſtudidſiſſime petunt 2 mala eoꝛum eis omnino relinquunt.in ſuper et mala ſua et onera peccaioꝛũ fra⸗ tribus dare ⁊ cõmunicare paratiſſimi bo na ſua abſq; vlla diminutione ſibi retine re volentes. ⁊ hec eſt dyabolica ſocietas Nullus enim adeo nequã ẽ inter dyabo⸗ los qui non hoc cuiuis homini faceret li⸗ bere videlicet qui nõ cuicũqʒ homini ma la ſua libenter daret.⁊ de bonis eiuſdem ſi quid poſſet libenter minueret vel aufer ret.De bonis vero quecunqʒ haber nulli hominũ aliquod libenier impartiret ver bi gracia. De aſtucia ſua de ſciencia quaʒ babet eminentiſſima. et alus bonis natu ralibus ſuis que ſi leſa ſint ⁊ obtenebꝛata in eo per maliciam non tamen penitus ex tincta Et hmõi verba cuidamviro ſancto nos meminimus reſpondiſſe cum deta⸗ libus nobiſcum ageret et conferrat. Ego ſum comes vnica defunctoꝛum teſte Am bꝛo.Ego ſum q̃ ex vnesemine duas meſ⸗ ſes colligo ſicut teſtatur apoſtolus in. iiii pᷣme ad thymot᷑.dicens. Pietas hec pꝛo⸗ miſſionẽ vite que nunc eſt et future.Ego ſum que ad omnia valeo.ſicut ipſemet ſi bi conteſtatur dicens. pietas ad om̃ia va let. Ego ſum quem ipᷣe deus pꝛefert et pꝛe eiegit omnibus ſacrificiis in. vj.Oſee di⸗ cens. Miſericoꝛdiam volo et non ſacrifi⸗ cium. Ego ſum cuiꝰ vnus ex fructibꝰ vnũ qʒ ex operibus vnuſqʒ fontis mei riuulꝰ. elemoſyna eſt que aimmam a moꝛte libe⸗ rat et non ire ſinit in tenebꝛas. Sicut legi tur Lhobie.iiij. Jpa eſt redemptio vniuſ⸗ ae iiij l De euiuſq; peccatoꝛis. Sicut legitur Puerbi⸗ oꝛu.xiij. Ipᷣa eſt redemptio iiquitatis et peccatoꝛu Sicut legitur danielis.iiij. Ipa Ecuſtos gracie in homine.Sicut legitur. xxix.Eccleſiaſtici. Ipa ẽ ſicut ſacculꝰ pecu⸗ nie noſtre redẽptionis. Sicut ibidẽ legit hijs verbis.Elemoſyna viri quaſi ſaccul⸗ cũ ipᷣo et graciã hominis quaſi pupillam oculi cõſeruabit. Ipſa ꝓtegit ſuꝑ om̃e ſcu tũ et pugnat et pugnat ꝓ datoꝛe ſuo ſuꝑ oẽm lancea q inimicũ ſuũ.ſicut ibidẽ legi tur hijs verbis. Super ſcutuũ potẽtis et ſu per lanced aduerſus inimicuʒ tuũ pugna bit. Ipᷣa ẽ diſſoluens gelicidiũ peccatoꝛũ. licul legit Eccleſiaſtici.ii. Unde cantat ec cleſia.ſicut aqua extinguit ignẽ.ſic elemo⸗ ſyna extinguit peccatũù. Jpᷣa eſt que mun⸗ dat omnia ſicut teſtatur veritas ipᷣa Luce r. Quod ſuꝑ ẽ date elemoſyna.et omnia mũda ſunt nobis.Si tante ſint virtutes⁊ tanti fructus vnius ex oꝑibus meis.quid de me ipᷣa ſenciendũ Ego hoſpitalaria in ipᷣo celeſti palatio loca diſtribuens et aſũ gnãs vnicuiq; qui ullic recipitur. ſicut legi tur Eccleſiaſtici.xvij. Omnis miſcdᷣia faci⸗ el vnicuiq; locum ſcõᷣm meritum ſuum⁊ẽ Ego volo habere om̃es remiſſiones.om nes indulgẽcias:⁊ mihi omnes debentur ⁊ habeo inde litteras euãgelicas duo pa ria ymmo tria. Pꝛimum mathei.v. Beati miſericoꝛdes quoniã miſericoꝛdiam cõſe quent᷑.Secunde ſunt in.vj.Luce.In qui bus dicitur. Dimittite ⁊ dimitteturvobis. Tercie ſunt.in.xviij. wathei quod totum de remiſſionibꝰ ẽ. Expꝛeſſe em̃ ibi legitur. Quia vbi ego nõ ſum oẽs remiſſiões ſu⸗ as ⁊ abſolutiones reuocat deus.ſeruo ei qui conſeruo ſuo dimittere noluit qui in ipᷣm peccauerat dicitur ibi. Non exibis in de donec reddideris nouiſſimũ quadran tem. Ego volo liba eſſe ab om̃i cruce pa tibulo et toꝛmento in futuro. ⁊ hoc ẽ quo niã omnia hic ꝑ compaſſionẽ ſuſtineo in pᷣſenti. Quis enim patitur cui ego non cõ paciar. Sicut dicit apoſtolus de ſeipſo in xijil.ad Coꝝ. Quis infirmatur ⁊ ego non infirmoꝛ.Ego ſola pfecte penitenciaʒ ago que non ſolũ de peccatis meis ſatiſſatio. ſed etia de alienis.⁊ ꝓpter hoc plena libe rationem ac reſtitutionẽ pᷣceteris mereoꝛ. er mipi ſuper omnes debetur. Ego de fetoꝛe moꝛtifero. videlicet fetoꝛe moꝛtuo⸗ rũ non moꝛtem aut egritudinem incurro Sed potius augmentum inde ſalutis ac⸗ * moꝛibus quiro. fetoꝛ moꝛtuoꝝ infamia enpeccato ruũ quã quociens detractoꝛesvelut nuncij ſuꝑne moꝛtis thuribularilinfernales ma nibus meis ingerunt non riſum mihiſed luctũ inde ponius mihi facio.Ethoc qdez dignũ et iuſtũ.et humanitatis congruen tiſſimũ officiũ ploꝛare ſic moꝛtuos nidere auũt vel non irridere eos.non niſi dyabo⸗ loꝛũ ẽ.et furiarũ infernaliũ.a quibꝰ riſus abeſtvt quẽ niſi fecere doloꝛes Ego hniuſ modi moꝛtuis ſemper aliqnid ſuffragiji⸗ pendo viſo feretrovel ſepulchro non ri⸗ deo vł irrideo quod indubitanter dyabo lice nequicie atq; crudelitatis ẽ. Sed oꝛa tiones ſtatum pꝛo moꝛtuis illis ad deum fundo et aqua benedicta lacrimarü mea rnm feretꝝ id ſiue ſepulchrũ ſpiritua liter aſpergo Sepulchrũ em̃ anime moꝛiue coꝛpus peccatoꝛis eſt vt dicit. Auguſiiiꝰ Nno minus autẽ conuenienter e fere Q trum accipitur et ſicut inſania intollerabi lis eſſet viſo feretro vel ſepulchro literali. vel ipſo cadaueri moꝛiui hominis nidere vel irridere Sicet incomparabiliter mut to foꝛtius ꝑiſo moꝛtuo ſpirituali vel audi to aut ſepulchro ſeu ferretro hmõi.nõ ſo lum naere vel irridere dementiſtima ima⸗ pietas eſt.ſed etiam oꝛationẽ cõtinere in conſueta adhuc inter eruditos pianosi humanitas iudicat᷑. Ego ſola huiuſmõi moꝛtuis exequis anpendo. Ego ſolã no⸗- ui et meñ ꝓpꝛiũ eſt officũ ſic hmõimoꝛ⸗ tuos funerandi xgo ad exemplũ domini ſaluatoꝛis non cum in ſanguine coꝛpoꝛis poſſeſſoꝛis mei.ſed etiam in ſanguine aie ipſius lano ſoꝛdes peccatoꝝ fraternoꝛũ. dum ſuper eos ploꝛo velut enim ſanguis aai nſetnon ſunt vt ait. Jeroni. Ego crux in: ei moneta ſſue nummiſſma te ſicut ſoꝛoł mea beniuolencia ymago re gis celoꝛum eſt in eglem. Ego crux pꝛecio ſa ymmo aurea dum̃ ad omnia valeo vv dicit Apoſtolus. Crux enim co:poꝛalis di ſcipline ſeu maceratioĩs crux ligneavłfer rea eſt dum admodicumvalet exercitatio coꝛpoꝛis ſicut dicit Apoſtolus in.·iiij.pᷣme ad.Thymo.ego crux dñi noſtni hieſu rpᷣi vera et pꝛopꝛia quã nullus poꝛtat niſi in⸗ nocens et ea que non rapuerit exoluens ad exemplum ipſius. Ego cruraurea ſen pᷣcioſa qͥ i ſolẽnibꝰ ꝓceſiõibꝰ vᷣtutũ cho⸗ ropꝛecedo cũ aqua benedicta lachrima- mearum. Juxta illud miſericoꝛdia enveri⸗ äcutn enneetain hiolegllu 46. O1c onnnesllt nisfundo nnelemen golunone ſoveslan lo Mer Abonnl’ nuupoes ſtolustni uincnonepe ſun la⸗ hcbeogkei guentcul glegeonann ſninsinme⸗ ſenkölugel febenote Nenrdlei⸗ Ktnibivee asecn umarend Ganmo⸗ ſcpedo üſeten Copalese niczſano⸗ lupengen deſron ſuntinuoh Dupinyvi Nuicnie Aeri lop⸗ mnelnoln Piialsgin Ecteſint fenmnids ginli naines ſ Genonen huniennn npkeinin ſnereen lnighein nkeet Prnini oe⸗ ndanni 4 M P eſenen, peric gNdlni Pulchrücinnn sckdn 84nti oruanar, mo l . Tocrolidn KNEN incerdaci eee! nun ictii⸗ Gier ancirsis i. ul oedciNpiids nnlgileidf ucun a gonei 4 vij nedicta lachꝛimarũ mearũ ego aſpgo an te me et circumquaq; oculos ſicut de xpᷣo dno legitur yſaie.liij. Jpe aſꝑget gẽtes mił tas. Sic ⁊ ego aſpgo illa aqua benedicta omnes illos ꝓ ꝗbus lachꝛimas cõpaſſio nis fundo vt bꝛeuiter multa colliga. Ego in elementis aqua nõ ſolũ aſꝑſionem et ablutionẽ qua diri ſed etiã ꝓpter munda tiones largiſſimarũ erogationũ quas fa⸗ cio. Inſtar enim fluminis inundantis lo ca humilia etvacua circa me repleo.id eſt pauperes.vt fiat equalitas vt dicit Apo⸗ ſtolus in.viij.ijad Loꝝ.ſimiliter ⁊ ꝓptet extinctionẽ peccatoꝝ quaʒ dixi merito a q ſum. In liquoꝛibꝰ oleũ.ex quo et nomen habeo grecũ quovocoꝛ oleos.Oleos em̃ grece miſcõia latine. In arbo:ibus oliua que òe amaritudine coꝛticis in pabulum laninis in medicinã vulneris.in refectio nem cõ ſurgit ſocietatis.⁊ ſi em̃ hec ſoꝛoꝛi mee beniuolencie cõpetunt videlicet eſſe oleũ ⁊ oliua. Ex alijs tamen cauſis hoc eſt mihi verol pprie ↄgruit amaritudo ra dicis et coꝛticis qͥ tota in amaritudine ſuʒ vt amaritudines allenas vel leyiavel dul coꝛem mihi cõgruit medicamentũ vulne rũ que doloꝛes nõ ſolũ vulnerũ ſpiritua⸗ liũ ſed etiã coꝛpaliũ ⁊ omnes affectiones coꝛꝑales cõſolationibꝰmeis mitigo⁊ ple rũq; ſano. Mihi ogruit pabulũ luminis⸗ lumen gracie indigemsꝰmerito quodvł deſolatiovel afflictio extingueret vłpenu ria victus ſpũalis aut coꝓalis.ſic em iſßᷣßm panẽverbi dei diſtribuo audientibus ad refectionẽ ⁊ conſolationẽ animaruʒ.ſicut glimenta coꝛꝑalia pauꝑibus mihi ſpecia liter refectio ſocietatis competit. Quia et q; reficiunt Ego in colo nimirum ſiue vermiculus in lapidibꝰ Nlitropia. co⸗ loꝛẽ quidẽ viridiſſim ſed ſtellis et guttis ſanguineis aſpſa didtur elytropia quaſi ſolem conuertens. Ego aũt ſolem iuſticie quantũcun ꝑpiram iuſtiſſimam a pecca toꝛibus auerſum ad eoſdem conuerto in ceſſanter dicens ei. Conuerterę dñe vſaʒ quo et depᷣcabilis eſto ſuper ſechos tuos Ego ſtellis et guttis ſanguineis rutilo.qa ſpirit uales et litterales af⸗ a mevtrü ſanguine fraternoꝝ vulnerũ ꝑ compaſſio nẽ inceſſanter me caſtigo. ſicut et chꝛiſtus dominus de ſeipo dicit yſaie. lxij. Al⸗ perſus ẽ ſanguis eoꝝ ſuꝑ veſtimẽta mea. Banguis ergo peccatoꝝ qui ipᷣos pecca⸗ toꝛes inquinat et deturpat viroꝛem meus⸗ ſtellari rutilgncia decoꝛat.ego in medici⸗ nalibus cõfectionibus vngentũ ſuauiſſi⸗ mũ ac pᷣcioſiſſimũ quo pedes ſaluatoris maria magdalena vnxiſſe legitur Luc. vij We em̃ ꝓpe ſagittauit illud vnguentuʒ ꝗ pp̃i pedes miſticos laboꝛantes hic et affii ctos intus et extra velut vngẽs refitio. In electuarijs reſtauratiuũ. Per me enim at tenuati.⁊ ab humoꝛe gracie diuine arefa cti ad p̃ſtinam gracie plenitudinem at pinguedinem reſtauratur. ego vitis vinũ lachꝛlmarũ compaſſionis ꝓferẽs.Ego in veſtibus lanea ſuper alias animam hůüa nam magis fouens et ſuauius veſtiens. ego in officialibus ſeu miniſtris theſaura ria in celo theſauriʒans atq; reponẽs om nia quecunq; vel relinquere vel dare vi deo pauperibꝰ. Sicut docet veritas PHa thei. vil. Cheſauroꝝ meoꝛum cuſtos fide: liſſimus deus eſt ſicut dicit Apoſtolus im quarto ſce ad TCymothenm. De reliquo repoſita eſt mihi coꝛona iuſti cie.quaʒ red dat mihi dominus in die illa iuſtus iudex Ego quicquid de pauꝑibus in gaʒophila cium chriſti mitto. Manus enim pauperũ gaʒophilacium eſt. vt dicit Auguſtinus. Sum et elemoſynaria cuius largitatẽ ne mo ſufficit admirari⁊? de hac loquoꝛ in ca pitulo de mirabilium meorum in ſequen tibus.Ego in agricolis ſeminatrix. cuius ager eſt om̃is paupertas omniſq; inopia Semina vero ſunt quecũq; potuero ero gare. O mne enim id quo fratres indigẽt emen meum eſt. et dum illis eis erogo. ipſum in eis ſemino meſſem inde duplicẽ? vt dictum eſt collectura.E go in viribꝰ ſpi ritualibus ſenſus ſum minificus quo alie na mala ſenciuntur.et propter hoc abſqʒ me inſenſibilia ſunt coꝛda. ⁊ ideo mortifi cata vel moꝛtua.ego cquinaria ſpiritua⸗ lis frixvuras optimas. ecraucibus regis re⸗ gum ſuauiſſimas adhibens mihi ignem tribulationum ſuarum ferens.Ego vero appono oleum. ſvt ſic friyuras de ipſo coꝛ de paſſionis mee facio et offero regi regnu Peccata enim maloꝛum frixoꝛium iuſto⸗ rum vt dicit Anguſtinus. ego ſola offero ſacrificium de ſartagine. De quo legitur Leuitici ſecundo. Nunq; enim deeſt.mi⸗ hi hic ignis fraterne tribulatiõis neq; ole um compaſſionis. JòM De moꝛibus R Eniam autem ad mirabilia mea mõ fuerit lachꝛimoſa ⁊ pꝛopter vinum la⸗ nicen 60 vj er dico in pꝛimis quia omnis pau chrimarũ vuaà maturaʒ dicimus. Ego ue 5 Poertas. omnis fames omnis ſitis vt dixi elemoſynaria ſum in palacio regis C nnditl om ne higus et omnis indigencia. et oẽs celeſtisvidelicet in domo dei. vbi colue iimeng diuicie mee. diuicie inq; vt pꝛedia. vt ager tudinẽ alioꝝ elemoſynarioꝝ nõ poꝛtionẽ hasn vt vinee vt oꝛti nõ vt theſaurum. Uineas certa. id eſt decimã vlł aliã ſolũmõ habeo art enim ſemina et fructus reddũt mibi vyer ad erogadu.eun erogare ĩ pios vſus.imo aſnn rimos at pᷣcioſiſſimos. Semino lapides oia.⁊ quod ẽ vltra oẽm admirationẽ⁊ co N de et ligna quod ẽ aliud mirabile in ſtructu⸗ gitatũ.ipᷣm regẽ celoꝝ ⁊ dñm ſeculonego ſeteimn ris pioꝛum edifitioꝛum.⁊ ex eis colligo ce vendidi ꝓ redẽptiõe captiuoꝝ meorum. unlbon leſtis habitationis perpetuam ac iocun⸗ Ego covi eũ in clibano paſſionis eiuſdeʒ Ganezn diſſimã habitationem. Semino nõ ſolũ ꝓrefectione paupeꝝ ⁊ famelicoꝝ meoꝛũ enof triticũ aur aliud granũ:ſed etiam panem. Ego aſſaui eũ ĩ veru crucis taq; agnũ paſ gſtr ⁊ inde colligo panem vite panem delecta chalẽ⁊ imaculatũ ꝙ eadẽ refectiõe ſicutei f nonin mẽtum et omnẽ ſuauitatem ſapoꝛis in ſe ðᷣꝛ ſuꝑ exo.Agnꝰ aſſus xpᷣs paſſus.Quid Kunt babentẽ Sicut legitur Sapiencie.xvj. Ze aut iſta coctio ſiue aſſatio.ſic in tractatu ð gpnmi⸗ mino veſtes ſemino ignẽ calefaciendo in ſacramẽtis in caplo ð ſacratiſſima eucha Ulihmm de pauperes. Non tam planto vites aut riſtia plene expoſuimꝰ ⁊ declarauim⸗ ig⸗ loro⸗ vineas q; etiam ipᷣm vinum. Semino dũ rũ mirabiliũ fides ipᷣa pia atʒ vetidica. le W. xpᷣi pauperes inde reficio. De hoc ſemine ſtis ẽ de hoc apls in.vj.pᷣme ad Lon. Em Pſusſann toꝛrentem voluptatis colligo ⁊ cellarum pti eſtis pᷣcio magno.⁊ pe.in..pe.iiõ coꝛ roſune indeficiẽtis plenitudinis inde recipio hec ruptibilibꝰauro ⁊ argẽto redepti eſtis de bmnegnn ergo mirificencia mea. quod om̃ia ꝗᷓ ero⸗ vana vr̃a ↄuerſatõe.ſed ſanguie qſi agni W gare poſſuʒ ſemina mea facio. ⁊ mihi fru incõtaminati et imaculati hieſu xpᷣi. Nõ endizen ctificare compello. Ego feneratrix ea pecii a page miſcðiarũ theʒauros alios. önbannn⸗ ctiſſima cuiꝰ vſurã nec deꝰ effugit teſte ſa ipᷣmvnigenitũ ei pecij 7 obtinui ⁊ ipᷣm in fimsfen lomõe ĩ lib ꝓuer.⁊ dicẽte.xix. puer. Fene elemoſynã mðo dedi.nõ ſolũ vt panẽire enade rat Cno gi miſeretur paupi æ qð ſeꝗt eti fectionẽ famelicoꝝ ſed eti in redemptio⸗ nnunpe am quod ſeruũ meũ ipᷣm efficiam. Eode nẽ captiuorum ⁊ modi eterne addictoꝛũ. H ſalomone atteſtate in.xxi. eiuſdẽ. Qui ac Propter quod ig Dlalmo dicitur. Redẽ⸗ ſphasef tipit mutuũ ſeruus ẽ feneratis.ſed de hac ptionem miſit doſinus populo ſuo.⁊.j.. D humtnn ſeruitute maioꝛa locutura ſum. Ego agnri ad Con. Qui factus eſt nobis a deod ſtin tin colatrix mirifica. que de ſpinis colligo fi ſanctificatio ⁊ redẽptio.hũanttas em̃ quã nncie cus et de rubo vuam. De ſpinis enim fra ꝓP ſalute genert hũani aſſũpſit Oſi ſaccus noceop ternoꝝ pctõꝝ pinguiſſimos fructus occa⸗ pecunie redẽptiõis eiuſdẽ fuit ſi legit᷑ ec⸗ ſulnigmner ſionaliter colligo dũ opa miſericoꝛdie in cciaſtes.xxix.ſilr⁊ ꝓuerb.vii ſacculũ pecus ſtnnenenie eos facio.ſic et vuam de rubo vindemio mnie ſecũ tulit abijt via longiſſima.hujani⸗ iönfnſn dum aculeatis ⁊ aculeoſis peccatoꝛibꝰcõ tas ei ipa v ut ſaccus panẽvite id ẽ dei ſi W paſſionem lacrimoſam occaſionaliter cta lium intraſDabſconditum continebat. ek Munmogn pio opera miſericedie velut ficus ſunt ce velut pecuniam ⁊ pꝛecium redemptionis ſlen teriſq; operibus pinguioꝛa magiſq; refi⸗ tocius mundi. Inſanus autem populus lſegre⸗ ciencia comedẽtes ſicut ficus litterales ce⸗ iudaicus velut multitudo canum rapido Eimmmntt reriſq; fructibus piguioꝛes ſunt et magis rum pane non cognito.ſaccum concidit iſckut reficientes comedentẽ ⁊ ſicut ficus ceteris alq diſcerpit. et illud comedendum gen⸗ Pntan arboꝛibus vberioꝛ ẽ in fructibꝰ.ſic operũ tibus reliquit. Sic et theʒaurum qui erat uſſteget miſericoꝛdie maioꝛvbertas⁊ copia ab ele mundi weavi in hoc ſacco abſcondilũ: lenynian cris requiritur.et euidẽter oſtendit diſce⸗ non videns ad adendum ipſum ſaccum Allodie ſol ptatio illa que faciẽda ẽ in iuditio de opi totum ſe contulit et theʒ aurum illũ inpꝛe Gabſelton bus miſcðie.Sicut legit᷑ mathei.v. Acn ciabilem perdidit.qui poſtmodum in re⸗ nucpioph⸗ liati vero ⁊ aculioſi ſiue pctõꝛes homines demptionem gentiũ.⁊ partem iſtius po⸗ NAngronn ſcandali maxime accipiẽdi ſunt q̊s nemo puli ceſſit.pꝛopter quod ⁊ ipſemel dicit in Rlaſteee tagere audet 2 q etigeritnõ ſine vulnere Pſalmo. oncidiſii ſaccum meu.id ẽcon chiſohrn ab eis recedit. Uua vᷣo ẽ qͥ c miſeratiois cidi ꝑmiſiſti vulneribꝰpaſſiõis. circũde⸗ Gngin lubuẽtio ſiue elemoſyna ſit ſiue oꝛatõ dũ iſti me leticia.glioſe videlʒ reſurreciois göninen ◻W „ 8 00 echnn ſnibeens P 16 M o * 1 anseſto⸗ . . 2* ümnisſipii gle 22 (Nemt A zslc . 5 EA H . „ e e ,4 4 E in R . TDR 1, u ℳ. N n n it 4 * N. e, , „, ℳ pignus et obſidem ⁊ omſia etian . ſeruitutis.mee illi impoſui.quia ipᷣm ⁊ mi Pic eſt ſaceus benyamin in quo inuent⸗ eñt cyphus argenteus ipe ſcilicet dei fiuus graciarum et gloꝛiarum populi redundã nſſimus in quo pᷣterila omnia pꝛeſencia? futura nitiſime conſpiciuntur. In eo em̃ ſunt omnes thez auri ſapiẽcie ⁊ ſciẽcie dei abſconditi. Sicut legitur in. ij. ad Colof. Iſte ſaccus quo rex nyniue indutꝰ fu⸗ iſſe legitur. vi humiliatione ſua ciuitatem ſuam liberaret ab imminẽti ſubuerſione. Sicut legitur Jone. iu. Ipſe ergo dei fili⸗ elemoſyna mea eſt. quam in ſacculo iſto repoſui vel potius eſt ſaccus ⁊ in eo ipe fi lius dei abſconditꝰ: elemoſyna vna mea eſt quem celi capere non poſſunt quam ⁊ ego invna parua elemoſynaria ſed tamẽ pulcherrima atq; pcioſiſſima videlicet be ata virgine genitricis ipᷣius.ipᷣo die annu ciotionis ipius impoſui.⁊ ipᷣo die natalis ipſius.illam inde abſtran ad multiplices neceſſitates pauperum meoꝛum. In die vo ſancte paraſceue illam in pꝛenomina⸗ tos vſus famelicoꝛũ pauperum non tam expendi qᷓ; etiam ſuſpendi. O auteʒ ego ipᷣm hominem fecerim expᷣſſe dicit Augu ſtinus ſuper illum verſum pſalmi. Mile⸗ rere mei deus ſcõm magnam miſericoꝛdi am tua. vbi dicit magna dei miſericoꝛdia Z deum celo depoſuit. et carne induit. i phas eſt dicere. Ego ipᷣm regem ſecu⸗ loꝛum ⁊ dominũ.Egoinſeruitutem eum redegi.⁊ hac vite in ipo multipliciter vſa ſum videlicet vendendo gugancovelnr lia etiam opera niſtrare menſis.et lauare pedes ſeruoꝛuʒ dei ipᷣm feci ſicut ipᷣa euangelica teſtat᷑ hy ſtoꝛia. OQ obſidem et fideiuſꝛem illum ꝓ humano genere poſuerimn Apparet ex eo quod legitur Eccleſiaſtici.Ax. Dꝛaciaʒ fideiuſſoꝛis ne obliuiſcaris.dedit enim ꝙ te animam ſuam. ꝓpłer hoc velut obſes et fideiuſſoꝛ in die paraſceue captus eſt et ligatus et in vinculis poſiius. Ibi enim fi deiuſſit ſiue ſpopondit ꝓ emenda noſtre excõmunicationis ſoluenda pꝓpter quod et illa die ſolẽpnes ſunt in eccleſia dei vbi q; abſolutiones Fideiuſſoꝛe enim poſito ⁊ recepto pꝛo emenda excõmunicationis ſtatim excõmunicatus abſoluendus eſt ⁊ de conſue tudine vbiq; abſoluitur.Sic et chꝛiſto domino pro nobis obſide poſito. capto atq; ligato abſoluendi eramus ab „ cl vꝛij excõmunicatioe illa magna qua a dei cõ. 8 5 ſoꝛcio ⁊ omnium lanctoꝝ ſepᷣarati eramꝰ Moemoꝛ igaur huius magne abſolutõis celeſti magyſterio edocta chꝛiſti eccleſia. abſolutiones illas ſolempnes illa die fa cere cõſueuit.Ego feci eum paſtoꝛem oui⸗ um mearum. ipio atteſtante in. x. Johan nis.Ego ſum paſtoꝛ bonus.iterum. Qui intrat per hoſtiuʒ hic paſtoꝛ eſt ouiũ.ego feci eum cuſtodem totius populi mei.qui nec doꝛmiet neq; doꝛmitet.Sicut ipſe ſpi ritus ſanctus in pſalmo teſtatur dicẽs.Ec ce nõ doꝛmitabit neq; doꝛmiet qui cuſto dit irrael. Unde enim eiiſta dignatio. vt tam vigilanter tanqʒ ſollicite cuſtodiat iſrael niſi ex me.Quid plura.Ego eum lo⸗ toꝛem ſiue lauatoꝛem ſoꝛdium omniũ ſpi ritualium eum feci.pꝛopter quod ipemet dicit ad petrum Johannis.xiu. Si nõ la uero te non habebis partem mecum. De trus vero intelligẽs tunc ipſum hmõi of⸗ ficiũ ſuſcepiſſe.videlicet lauationis.Sta⸗ tim reſpondit. Non tm̃ pedes ſed et ma⸗ nus et caput. De hoc iohannes in pꝛimo Apocalipſis.Qui dilexit nos et lauit nos a peccatis noſtris in ſanguine ſuo.quid eſt a peccatis noſtris niſi a ſoꝛdibus ſpiri tualibus. Et mirabile ego feci.videlicʒ de ſanguine eius lixiuiam.in quo qntũ ama ret deus mundiciaʒ humani generis qua tumqʒ odiret inquinationes eius. Ego euidenter oſtendi. dum ꝓpter illam dilu endam. et iſtam ſuper inducenda ſangui nem vnigenit fili ſui lixiuiam feci. Ego ipſum feci mundatoꝛem cloacarumſ piri⸗ tualium. Quid eniʒ eſt coꝛ: humanũ ſpur cicia peccatoꝛũ plenum niſi coaca immuũ⸗ dicie.quod Auguſtinꝰ dicit ſuper oꝛatio⸗ nem dominicam. quod officiũ me illi im⸗ poſuiſſe agnoſcens dauid confidenter di xit. Apeccato meo munda me.Sicut ⁊ ꝓ pter aliud officium pꝛim dixerat. Ampliꝰ laua me ab iniquitate mea.quaſi diceret. Exequere pᷣdictum officium. quia illiꝰ es debitoꝛ.quid plura. Meus es.eouſqʒ vt eum cumbare faciam cum voluero ſicut⁊? feci. De celo enim pᷣmum cumbũ feci euʒ facere in ſacratiſſimum vterum virginalẽ Scðm in crucem Tercium in ſepulchꝛum Quartũ in inferos. In poſſeſſione hmõi iuris ſum.et eo ſpoliari non poſſum. cum nec ledi nec minui poſſim. Deniqʒ meꝰ ẽ. ad pendendum ſeu ſuſpendendum. dif faciẽdũ vtvulgo ðꝛ.Hoc eĩ iure vſa ſũ ĩ eo ⁊ vlerer adhuc ſi neceſſe eẽt. Nõ eĩ minoꝛ Be aut infirmioꝛ ſum q; eram cuʒz hoc de ipo feci. Mea eſt domus dei celèſtis. ⁊ in eaʒ introduco quos voluero.nec mirũ.quia omnis domus dei mea eſt ⁊ ſole domus pauperum domus dei appellari conſuae⸗ uUerunt.que indubitanter domꝰ mee ſunt quoniam ſunt domꝰ pietatis.Et que ipᷣe⸗ met dominꝰſeculoꝛũ teſtatur Mathei.v. et Luce. vj. Beati panpꝑes ſpiritu quoniã ipᷣoꝝ eſt regnũ celoꝛum.Et iterum. Beali paupes quoniaʒ ipᷣoꝛum eſt regnum dei. ꝓpter quod oſtiũ illius domus.id ẽ xpᷣm dominũu in paſſione non ſolum vulneri⸗ bus clauoꝛum et ſpinarũ et lãcee aperui. ſed etiam in moꝛte confregi.et in duo fru ſta volare feci vt vulgo dicitur quo:ũ al⸗ terumvidelicet coꝛpus iuit in tumulũ. Al terũ ſcilicet anima ad inferos ſpoliandoſ HP Oſtium enim criſtus dominus eſt ſi cut ipſemet dicit. Johan. x· Et hec vis eſt qua regnum celoꝛũ patitur. Sicut legitur mathe.x.vt enim publicanis et meretrici bus et omni genereviliũac perditoꝛũ ho⸗ minum nobis ad illud pateret ingreſſus oſtium eius ſicut ſupꝛa dixi confregi. Ui⸗ dit. Johannes.in.iiij Apocał.Oſtiũ ap tum incelo ſicut ipſe dicit ibidẽ. Plus aut Dixiſſet ſi illud non ſolum apertũ ſed etiã confractum illud fuiſſe dixiſſer. Non eni per aliam viam patebat familie mee. id ẽ miſeris. Ego em̃ mat᷑ ſum ⁊ nutrix et ꝓte ctrix atq; ſaluatrix miſeroꝝ. Illos adopta ui in filios vt heredes regni celoꝛuʒ ipios conſtituã illos nutrio et foueo.lauo ⁊ po to ipᷣo ſanguine redemptoꝛꝭ et cibo carne Dſſi redẽptoꝛis ⁊ hec om̃ia facio in cottidi ano ac venerando altaris myſterio. Ego cum deus pater extendiſſet velut ſiniſtruʒ iuſticie ſue ad percuciẽdos eos moꝛte da⸗ pnationis genne iam dexteram eius ve is oppoſui ⁊ obtendi lut ſcutum ꝓtecti derteram eius. id eſt filiu ſicut legit Sa⸗ piencie. v. dextera tua teget eos ⁊ bꝛachio ſancto ſuo defendet illos. Quod idem et in pſalmo dicit alijs verbis. Saluabit ſi⸗ bi dertera eius ⁊ bꝛachium ſanctum eius Saluauit ſibi in;ᷓ familiaʒ quã multitu⸗ dine miſericoꝛdie dei vocat Pfſal.dicens. In multitudine miſcòie tue introibo ĩ do mu tuaʒ.ſilr et yſaie.lix. Saluauit ſibi bra chiũ ſanctũ hot eſt ſcutũ quo totã familiã mea circũdedit veritas dei patris ⁊ pꝛote⸗ it. ſic et in pſal.pᷣdixerat. Scuto circunda bit ie veritas eius. Jpe em̃ de ſeipſo dixit. pello. moꝛibus in.ix. Joban. hec. Ego ſum via veritas et vita. Buꝑ hoc ſcutũ cecidit ictus tam dire dureq; percuſſionis.ſicut ipſe deus pater teſtatur.yſaie.liij. DPꝛopter ſcelus populi mei pcuſſi eum. et ipe filiꝰ in pſalmo.Im pꝛoperia expꝛobꝛantiũ nibi ceciderunt iup me. ꝓpter hoc ⁊ multipliciter pfoꝛatumꝰ ipᷣa moꝛte ↄfractum fuit in ipius paſſione ſcutũ illud.hoc ẽ ſcutũ quod ad pugnadũ ꝓ nobis appᷣhendit paciencia ⁊ humilita ie incogitabilibus nihilominus armata. ad pugnandũ ꝓ nobis.ſicut ab ipſo pete bat Eccleſia in pſal.dicens.Appᷣhende ar ma et ſcutum ⁊ exurge in adiutoꝛiũ mihi. Ego feci vt cuſtodiret familiã meamvt pu pillam oculi.ſicut ipᷣa petit in pſal.dicens Cuſtodi me domine vt pupillam oculi. Pupüla oculi ſiquidem cuſtodit optente manus ꝓtectione. Sic ⁊ fecit qð deus da ter manũ dexter ſuã.id ẽ filiũ immineni eis dampnationi moꝛtis obtenditq; ulaʒ ꝓ illis excepit ⁊ ipᷣi lanq; pupilla oculi ille ſi per eam cuſtoditi ſunt.Ego feci vt hanc ꝓmiſſionem deus paterfamilie faceret et impleret Qua ſcilicet dictum eſt ei. Sca⸗ pulis ſuis obumbꝛabit tibi.Cum em eidẽ familie mee immimeret eſtus eterne cõſia grationis cum etiam eſtuaret concupiſcẽ⸗ ciarũ ac deſiderioꝛum ſecularium ardori⸗ bus ſcapulas ſuas dei ſilius hmõi eſtib⸗ opponens illosaipᷣa ꝓhibuit.⁊ heceſt cauſa ꝓpter quam ſpiritualiter dicitur.ec cleſiaſtici.vxiiij.egmen ardoꝛis⁊ vmbꝛa culum meridiani dicitur. Ego in deum ſi fas eſt dicere potentiſſima dominatrix. qᷓ minas eius et ſentencias dampnationis in miſeros meos latas reuocare ipum cõ Zene non ego comminatio⸗ nem ymmꝗ ſentenciã ſubuerſionis in ni⸗ niuen ciuitatem ipᷣm reuocare feci. Sicut apparet in ipᷣo iona per totum. Ego ſentẽ ciam dampnationis in achab ⁊ poſteriia tem eius lata ſentenciã dico duriſſimaʒ jᷓ dixerat deus demetam poſterioꝛa achab ⁊ nõ relinquã de achab mingentẽ ad pa⸗ — rietem.et delebo domũ tua ſicut domum ieroboafn ⁊c. De quo legitur. quia nõ fu it alter talis. Sicut achab ꝗ venũdatus ẽ vt faceret mala? alia multa cũ audiſſet tã duram ſentenciam contra ſe et totũ genꝰ ſuã ſcidit veſtem.⁊ operuit cilitio carnem ſuam. Jeiunauitq; et doꝛmiuit in ſacco ⁊ dñis ad helyam. qꝛ humiliatꝰ ẽ mei cauſa onõ inducã malũ in diebus eius. Silt mßed Cdipra ons uos ſe ydol Pceiſanpen ſoͤrevenet. Penma llorleame aninlance cotp 0 fiimnint. Penepkg⸗ (uind foeſngei pamhoe Ppongnn Pnumas liteftn hubusn Gitin onezdeioe⸗ Cnennr lisnellmm Plhnsad leraltüpt Misſus Wradin Wimn ceipepn ndann Nüboni reunni Nonpoſa M o Muaſſigun P uber dun⸗ Piſenciedn ſundiigtul mmnmniqie lutdinn Chonie ndene mrodgii lgolenm godentei aßſelgg Matunt Neſtoni lluin 1 ſhintfn lube⸗ . ßenaan mnnigi gete el inir Wumhcecdein.. 8 atefn n ini natinet dusnhiinne Kochatmiun oninengist rsetni ſuusi ius. nan ſndalte exnen lit nididnt god nencusdene es en 4 Cidnonere, – e cum ipe dñs deus diriſſet in. x. iudith. nõ adadãa vltra vt liberem vos. Ite ⁊ inuocate deos quos elegiſtis vobis ⁊ liberent vos Feci ꝙ doluit deꝰ ſuꝑ miſerũs eoꝝ. ſicut iWwidẽ ſcriptũ ẽ. Pꝛimu ergo dedivt penitẽ les reuertẽt᷑ ad ipᷣm deinde vt ipe ad eos Ego arma omia quibus ad vindictã pec⸗ catoꝝ ſe armat ei aufero: acuit em̃ diram iram in lanceam induit ꝓ toꝛace iuſticiã. ⁊ accepit ꝓ galea iudiciu certũ ſumit ſcu⸗ tuũ inexpugnabile equitatẽ ſicut legit Da piencie. v.Ego exarmo eũ omnino liganſ foꝛtitudinẽ ?ius vi peccatoꝛes confodere nõ poſſit qui ad me cõfugerint.Auſero ei lanceam hocẽ iram frango eaʒ. extinguo ignem quẽ peccatoꝛibus cõterminandis parauerat. Aufero ei toꝛacem iuſticie qñ⸗ tũ ad effectum vt a peccatoꝛibus ↄtra euʒ pugnãtibus defendere ſe nõ poſſit vłſua men tuũ qui conſurgat ett loth ꝑ miſericoꝛdiam ſuam quontã ⁊ ipᷣm et illa armis penitẽtis ⁊ oꝛa tiones de ipſo mirabiliter triunphantes optineant. Aufero ei ſimiliter ſcutũ equi⸗ tatis.ne illam ſcilicet obicere poſſit pecca⸗ toꝛibus et obtendere ad defenſionem ire ſue vel ſuüpſius.velalcuius eorũ que de bonis ſuis ſic pugnantibus placuerit de hacvictoꝛia legitur ex pꝛeſſe. Genef.xxxi. Ubi legitur iacob luctaſſe cũviro tota no cte ipſe vir dixit ei ex perſona dei.ꝙ ſi con tra deum foꝛtis fuiſti quantomagis con⸗ tra homines pꝛeualebis.et pauloante q; vir eumvideret quod ſciʒ iacob ſuperare non poſſet.Sapienci? Nro.xiiij legit de aaron quod reſtitit ire et ſinem impoſuit neceſſitati.⁊ iterũ Js auiſceſſit qui extmi nabat. Diximꝰ etiam in pᷣcedentibꝰ ꝙ vi⸗ ri ſancti adiuuate eius miſcdia tenẽt ipᷣm. ſicut dicit yſa.lxiii.non eſt qui inuocet no en tnũ qj rgat et ten eat te. Se ⁊ illud diximus quia ligatũ qm tenebat o teſte. xix. Beñ 1 dicente. Jeſtina et ſaluare ibi. qa ns polero quicq́; do ec ingrediaris illuc et quod ammirabilius omnibus videtur ego deum facio obedire voci hominis. ſi cut expᷣſſe legitur ioſue.x.nNon fuit antea⁊ poſtea tam longa dies obediente domi⸗ no voci hominis et pugnãte ꝙ iſsael.Qð aũt legitur Job.ix. deꝰ? cuius ire nemo re ſiſtere poteſt nõ cõtradicit mihi cuʒ ibi ex pᷣſſe dicat Greg:.ire dei tunc reſiſtit.quan do ipᷣemet qui iraſcitur opitulatur. Nulli dgũtvideatfillud mirabile qõ ego ita in po leſaie habeam regem ſeculoꝝ ⁊ dominũ ι cum ſtilla miſcðᷣie. multos viros miſcðie compulerit ſua omnia dare pauperibus etlctiam ſeipſos atq; vendere in perpetu⸗ am ſeruitutem.Sicut expᷣſſe narrat᷑ in vi⸗ tas patrũ de iohanne elemoſynario.Si⸗ militer et paulinuʒ nolane ciuitatis epᷣm ſeipſum dare in captionem et carcerẽ ach yle regi omniũ ydoloꝛum ꝓ filio cuiuſdaʒ vidue liberandum. Si ſtilla miſericoꝛdie hmõòi viros in tato habnit pꝛecato. Qñto foꝛtius ego fons abyſſalis miſerationũ ſi milia et maioꝛa et poſſum in rege et dño ſeculoꝛum.Sicut ergo pᷣces ⁊ lachꝛyme ſi⸗ lioꝛum patrem iratum placant ⁊ iram eiꝰ vincunt Hagel wne manibus eius eri piunt vt illud dimittat faciunt.manuſqʒ ipᷣius quodammodo ligant vt eos exten⸗ dere non valeat ad percuciendum illos. ⁊ hoc totum faciente ſtilla ꝑmodica miſe ricoꝛdie ſeu compaſſiõis que in coꝛde pa⸗ tris eſt Quatofoꝛtius ego non minoꝛ imßo ſimilia in eo potero et etiam maioꝛa.De magnitudinæ enim mea ſcripiũ eſt.Ecclia ſtici.ij. Scom magnitudinem ipſius ſic er miſerico:dia ipius cum ipᷣo eſt ꝓpter hoe dictum ẽ in Pſalmo.Quomodo milſeret᷑ pater filioꝛum miſertus ẽ dominus timẽ⸗ tibus ſe. Eccleſia tota dei viui que colum pna eſt in fimamentum veritatis. Sicut dicit Apoſtolus in.iij.pᷣme ad Cimotheũ Que cantat ipᷣo filio.que te vicit cemen⸗ cia vt ferres noſtra crimina. Uinctũ ergo ipſum deum ⁊ ligatum modis quibus di ri eum trado cum omibus ſuis ad me cõ⸗ fugientibus meq; ex intimo coꝛdis inuocã tibus. Ego doleo de memoꝛia eius pecca ta et debita meoꝛum omniũ.obliuiſcitur quecunq; ego voluero. Quod intelligẽs dauid petebat dicens. Omnes iniquita⸗ tes meas dele. et ipſemet eʒechielis. viij. Quacũq; hoꝛa ingemuerit peccatoꝛ.om nium iniquitatum eiug non recoꝛdabor amplius. Unde eſt hołniſi per me nõ qð obliuio apud deum locum habeat.Sed quia tanq; oblitus eſſi vt ea om̃ino igno raret non vindicat.con fugite ad me om⸗ nes qui timetis iuſticie dei iudicium. qui limetis grauari in iuditio illius appellate ad me ab ipſo et ab omni imminenti vo⸗ bis in iuditio eius grauamine.ego enim ſuperioꝛ ſum ſicut teſtatur Jacobus.quia mia ſupexaltat iuditio vł iudiciũ. alia lra auditoꝛia mea ſeuioſiſtoria.⁊ vt ita dicat ſeſſiones ſiue aſſilie vulgari gallicqno vꝛꝛ 4 ——— M Audiencie penitenciales ſunt.et foꝛũ me⸗ um foꝛum penitẽciale ẽ O fficiales ac iudi ces mei pꝛudẽtes auditoꝛes confeſſionuʒ ſunt.ibi quicunq; iudicari voluerit.aliud ipᷣm iudiciuʒ timere nõ opꝑtebit. In hmõi iudicibꝰ ſeu officialibus.ego ſedeo iudex etpꝛeſidens auditoꝛio Aſſidet auteʒ mihi iuſticia. Econuerſo erit in futuro iudilio. ibi eniʒ pᷣſidebit iuſticia et ego aſſidebo ſi cut ſcriptum eſt. Quia iudicabit oꝛbẽ ter⸗ rarũ in iuſticia et populos in veritate ſua Judiciũ iuſticie ego retracto ſicut in mul⸗ exemplis ſupꝛa oſteẽdi. Pꝛeterea ipſa ve ritas iohãnis.iij.dicit. Qui nõ credit iam iudicatus eſt. Hoc iudiciũ ſi ad me refuge rit.Nũqd ego nõ retractabo. ymmo quis officialiũ meoꝝ ſiciudicatũ iuditõ iuſticie abſoluet.ſicut expᷣſſe legit Math.xvj.Qðᷣ cunq; ſolueris ſuper terram erit ſolutuʒ ⁊ ĩ celis ꝓpter quod dixit apoſtolꝰ pᷣme ad Conꝝ.xj. Si noſmetipᷣos diiudicaremꝰ nõ vtiq; iudicaremur.Ego reos in adiutoꝛio meo confiſos non ſolum abſoluo. ſſʒ etiã devia qua ibant ad infernale patibulum reduco ſicut ſcriptum eſt ꝓuerbioꝝ.xxviij Qui abſcondit ſcelera ſua non dirigetur. Qui autem confeſſus fuerit et reliqrit ea miſericoꝛdiã cõſequetur.et in pſal. Suſce pit eos de via iniquitatis eoꝛum. Ego ſti⸗ lum teneo non ad ſcribenda peccata. nõ ad conficienda memoꝛialia dyabolica.ſʒ delenda et abolẽda penitꝰ. In foꝛo meo nemo dampnatur niſi qui confiterinolue rit. ⁊ tunc non per me dampnatur q con⸗ tra moꝛem alioꝛum iudicum confitentes omnes abſoluo ſed per iuſticiaʒ. In foro enim meo experiri non vult homo hmõi in quo per confeſſionem peccatoꝛuʒ ſolũ modo iudicatur. Quare iuſticie iuditõ ſe reſeruat dum meũ iudiciũ ſic declinat Of ficiũ meũ totũ eſt reos confeſſos abſolue nerari et futura gloꝛia re pᷣſenti gratia e pmiare. Mira potłeſtas iudiciaria mea.a qua ab illo tremendo diſtrictoq; dei futu ro iuditio ꝑ appellationem eo fugit᷑ ⁊ qd abſqʒ retractatione ſic effugitur poſt iudi ciũ abſolutionis mee non reſtat iudiciuʒ Dampnationis ſicut ipemet deus teſtat. in pᷣmo Naum. vbi littera noſtra habet Non cõſurget duplex tribulatio alia trſ latio habet. Non iudicabit deꝰ bis in id⸗ ipᷣm. Ego inundaui contra diluuium pec catoꝛum vt terram peccatis omnibus to⸗ am inquinala dilunio inundandis mee moꝛibus abluerem ꝓpter quod dictum eſt. wiſeri coꝛdia domini plena eſt terra. Cum auteʒ ita loqmur de miſericoꝛdia dei pꝛout fas eſt. Similiter ſimilia iteilige de miſericor dia humana ſciens non alitervſq; quaq; bene oꝛdinatam domum humane men⸗ tis niſi elemoſynariam ſimilis poteſtatis habuerit in ſeipa miſericoꝛdiam. Simili⸗ ter et hoſpitalariam.ſimiliter et iuditio in quatenus enim poſſumns⁊ nobis datur deſuper. Conandum eſt nobis aſſimilari patri miſericoꝛdiarũ ſicut veritas dicit luẽ vj.eſtote miſericoꝛdes ſicut paterveſter ce leſtis miſericoꝛs eſt.ſicut enim vt Seneca dicit Clemencia eſt que maxime nos deo aſſimilat. Ego ſeminatrix viuifica que de vno grano ſeminato in lerra cui bñdirit dominus videlicet vtero ſacratiſtimo ite⸗ merate virginis excreſcere feci totaln ſege tem eccleſie. ego negociatrix pꝛudẽtiſſima que ſtercoꝛa tempoꝛaliuʒ do ⁊ elernas di unicias a deo recipio Ego tectumviliſſimũ ac fragiliſſimũ pꝛebeo et celum ꝓ illo re⸗ cipio ſicut dicit auguſtinꝰpᷣbe teclũ ⁊ acci pe celum ego calicem aque frigide anime ſicienti p ðter xpᷣm pꝛebeo et totum toꝛren tem voluptatis ad potandũ inde recipio. ſicut ſcriptum eſt. Quia toꝛrente volupta tis tue potabis eos.De calice vᷣo aque fri gide legis mathei.vj.ego ſum magna nõ malefica ſed mii ca Ego enim de lapidi bus ſuſcito filioð abꝛahe Sicuit legit ma thei.iij. et luce.iij ego de perſecutoꝛe ⁊ ho ſte ſaule feci apðſtolum Ego de ipſo luxo rapaci feci ouem manſuetiſſimaʒ et paſto iuriarum que contra ipſ am cõmiſſa ſunt 5 rem pijſſimum ſicut dicitur ſuper pᷣmo ge⸗ neſis ſuper verbum iſtud Benyamin lu⸗ pus rapax ac.Ego omnia reptilia et qua⸗ drupedia i munda in homines ſanctos deoqʒ dilelos cõuerto ſicut legit Actuũ x Ubi oſtenſo diſco calium animalium ple na dicitur petro Mod deus ſanclificauit tu ne cõmune dixeris.Ego panem elemo ſinariũ in lapidem conuerlo et menſe re⸗ liquias quantumcunq; modicas aut mi⸗ nutas in lapides magnos duros ad lapi dandum et obꝛuendum dyabolum ſicut ſupꝛa oſtendi ex.xxix.eccleſiaſtiei. Ego ſpinas et vepꝛes peccatoꝛum in arboꝛibꝰ fructiferas electon cõuerto.Ego paleasi grana ⁊ ʒiʒania ĩ triticũ demuto du pclo⸗ res ĩiuſtos ⁊ malos ĩ bonos ouerto. Hõ ẽ mirũ neq; ammiratio mutauonis quaz ſiodenn ſuskgo Aſntronc loerenn leraibis uſto elan ſanansel ſa winun nttenust fenciſim liut Neoſur. ſuuscõn ſſcrdee Ntegunsd inilge⸗ unu Nncſpi urſaci⸗ lucesduine Cnhluſirke Cleßndss cecigzalee Wümeni cdlar Masde diOhn ſülud higane ſobchst Nbusten lanerye lemau⸗ le gu⸗ ſin hpuala iſtitla eſinals Aoninaen Menbona luahfanb nen nſcuaan Männde ſahechuen bes ucktnn mimintt Nochmmrne, niſe rcesſalget Seſtiatane Sancent negodan rhen accun, uiide Mcm ace N? 1 eH . 4. / 2 e Rahabe lt. epoeraſlue un Srodeig nmminiban, * 4 6. clxe facio de mald in bonũ ? de bono in me⸗ lius Ego terra in celum. ⁊ inſernũ in pꝑadi A ſum tranſmuto. Cur em̃ inqt oꝛigenenſis ſuper gene.dicat᷑ peccatoꝛi.terra es.⁊ in terrã ibis In.iij. Geñ.⁊ non pocius dicat iuſto celum es ⁊ in celum ibis. Silr ſi vir ſanctus eſt oꝛtus voluptatis tula vernan tiea virtutũ ameniſſimꝰ. Lur non ⁊ pctõꝛ infernus ſuerit abbominalõe victoꝝ hoꝛ celſi.qua facio de terra celum.de inferno padyiſum.dyabolus aũt vt magus male ſicus ecõtrario operat᷑ Yacile aũt eſt tibi videre de omnibꝰ laudibus pietatis di⸗ nine quas diimꝰ.quatinꝰ ⁊ ſiqdem pꝑti⸗ nent ad pietatẽ humana. r ſpũalia.ale ſunt.ſublimiter poꝛtantes hoc eſt in alto regionis que ſpualitervo⸗ Eſt em̃ pie⸗ tas humana nõnulla ſimilitudo nõnul⸗ lum veſtigiũ illius Quare ꝓꝙ puitate ac te initæte ſua cõgruent᷑ aptari poſſunt eidẽ laudes diuine pietatis.⁊ hoc qm̃ ꝓpoꝛci onabilia ſũt ſemꝑ laudes ⁊ laudata. Si⸗ cut em̃ laudes queq; ad laudatũ ſuuʒ. ſic quecũq; alie ad laudatũ ſunm. qre ꝑmu tatim.ſicut laudaiũ ad laudatum.ſic lan des ad landes. nota ꝙ beniuolẽtia ⁊ pietas dei cõuenientiſſime iatelligunt᷑ ibi. Zub vmbꝛa alarum iuaꝝ ſperabo. ? ibi Quociens volui ↄgregare filios tuos quẽadmodũ galia ↄgregat pullos ſuos ſub alas.Sicut legit᷑ Math.xxiu. In om nibus vero ad ſpualig eferunt beniuo⸗ lencie ⁊ pietatis ale.lm aũt ad temꝑa⸗ lia vel coꝛꝑalia pedes ſi irienoles quod ẽ dicere. quia ꝑ beniuoletciã qᷓrunt bona aĩaꝝ ſpualia.⁊ ꝑ pietatẽ poꝛtat᷑ onera ea catur anima.cui inſerte vel date ſunt.Cũ autem bona temꝑalia ſen Ren que runtur fratribꝰ per beniuolHam. vel ma la eoꝛuʒ temꝑalia poꝛtantur. pedes ſunt quibus anime noſtreper regionẽ inferio rem ſcilicet coꝛpalitatis quaſi per terram gradiuntur De hüs pedibꝰ dicitur.lucer⸗ na pedibus meis verbuʒ tuum. Et iterũ. Cuſtodiuit oculos meos a lacrimis. pe⸗ des meos a lapſu. Munc rei mat pie tas ſermonẽ intermiſſum ⁊ dicat.qꝛ quẽ⸗ admodũ ſoꝛoꝛ mea bñiuolẽcia oĩabona aliena ſua efficit ⁊ ſibi acquirit. ⁊ oẽs cu⸗ iuſcunq; generis bonos operarios ⁊ ar⸗ tifices atq; negociatoꝛes aduocatos bel⸗ latoꝛes. ſibi operari. ſibi lucrari. cauſam lſusm agere. ⁊ pꝛo ſe pugnare compellit Sic⁊ ego omnia pꝛenomiĩiata mala.om⸗ neſq; malos operiarios ⁊ infoꝛtunatos negociatoꝛes. omnes impitos ⁊ negligẽ ies aduocatos. om̃s ignauos vinctos et captos bellatoꝛes.malis ſuis mihi ſerui⸗ ret compelo.Diſtat autem inter me et il⸗ lam quantũ ad hoc. Quia ego poꝛtado mala hniuſmõi.⁊ malos leuio vłminuo ⁊vt mihi datur perſequoꝛ quantũ ad ma liciam Iilla vero magis poꝛtatur ab eis ? paſcitur atq; nutritur letificat. Lota em̃ intencio mea eſt. vel ut non ſint mala hu⸗ iuſmõi.vel vt minus ſint.vł non noceant vel vt minus noceant.vel vt tolerabilius ledant pacientes.Qua ꝓpter cum vene⸗ rimꝰante fſeneratoꝛem aliquando exactiſ ſimũ ⁊ ſtrictiſſimũ deum. lcilicet de ſoꝛte nobis tradita.⁊ interrogabimur.⁊ de lu cro acꝗſito Sicut legitur.vix. Luce ⁊ Wa thei.xxv. Rñdebimus q omnia acq⸗ ſiuimus ego ⁊ ipſa.⁊ lucrum noſtrum il⸗ la fecimus. Quia illa quidem omnia bo na.ego autem om̃a mala. Tradidiſti no⸗ bis ſacculos quaſi vacuos ipſos ſcilice Habilus ſeu virtutes que iple met ſumus vel ipſa coꝛda hominũ in quibꝰ nos po⸗ ſuiſti Uacuos inq;ᷓ ſacculos ab huiuſmo di lucris. vel vacuos a cogitationibꝰ et affectionibus.Lales em̃ virtutes tradun tur paruulis in baptiſmo Quia ergo oĩia merita noſtra ſunt ⁊ bona et mala. qꝛ et petimus. ra intentionuʒ noſtram videtur eſſe tercia ſoꝛo: etiam hocmodo ſolemus ea diſtinguere per offcia. ſuper ij. Leuitici. Ita ſcilicʒ vt beniuolencia offe rat ſacrificium de clibano. coquens ſcili⸗ cet coꝛ ⁊ operationes ſuas.amo:e ſuaui ⁊ puͦs deſideris.⁊ ho Ene ardoꝛe.pietaſ vero ſacrificium de ſarthagine. frigens oleo ⁊ igne vt diximꝰ.Z elꝰ autem offert officium de craticula videlicet aſſata.que non aſſant᷑ ſine ardoꝛe ⁊ vſtione in cra⸗ ticulis. De qua vſtione dicit Apls in. xi. ſcde.Ad Coꝛintheos. Quis ſcandalizaf᷑ 7 ego non vroꝛ. Hhabet autem queſti onẽ vtrũ vſtio illa ira ſit.⁊ ꝗdam ita ſen ciũt ⁊ qdã ita ſenſert de ſacris doctoꝛibꝰ Unde ⁊ qñdam diſputatõʒ de ira ꝑ ʒelũ faciũt Qõ ſi ita ẽ.nec ſoꝛoꝛ nec ramꝰ nec pe⸗ ecaritatſ. Ira em̃ ⁊ amoꝛ non ſolũ ſpẽ ed etis genere dꝛñt.⁊ in diuerſis viribus emnia pꝛemia a iuſticia tua nobis dari Oſt hec loquemur de ʒelo qui in Be mnino ſunt. Amoꝛ em̃ incõcnpiſcibili to galiter id ẽ cũ tota vniuerſitate ſpecien ꝑti⸗ um⁊ ramoꝝ ſuoꝝ ſicut ſupꝛa latiꝰdeclara nimꝰ Ira vero ſili totaliter eſt in naſcibili VUliſũ autẽ eſt nõnullis.et videtur adhuc. ꝙ ʒelus ẽ vehemẽs amoꝛ viri in vxorem. q̊ aliũ ad ipam accedere nõ patit᷑ q̃ adeʒ oꝛatio diffinitio ʒeli nullo mõ eſſe poteſt. PHoc ẽ quoniã quilibet caſtus amoꝛ mari⸗ ti in vroꝛem impaciens ẽ adulterij ipius. Pꝛeterea querendũ ẽ ab hm̃oi diffinttoꝛi ba qᷓ ẽ differẽcia inter ʒelũ ⁊ ʒelotipia ſiue ſpiritũ ʒeiotipie.qð ſi idẽ ſunt.certũ ẽ autẽ „ — ꝙ zelolipia viciũ ẽ.⁊ habet duo vicia co⸗ mitãcia videlicet ſuſpicioſitatẽ ei furoꝛem concitatiſſimũ.Ex ſuſpicioſitate omne nu tũ omnẽ aſpectũ omnẽ greſſum vxoꝛis ſu ſpectũ babet quod militet vł ſeruiat adul terio vxoꝛis. Similiter ⁊ om̃e alloquiũ al terius ad ißam omnẽ attactũ omnem fre quentationẽ domꝰſue.vñ etiã frequẽt᷑ ac cidit vt vir ʒelotipus de domo ꝓpa exire nõ audens ac ſi captaibi detineret᷑.timẽs vxoꝛẽ vład momentũ dimiitere ne eo ab ſente pateat adultetio. Furoꝛ vero adeo pᷣeeps ẽ ʒelotipis vt nũc ĩn vxoꝛes quaq;ᷓ ĩ nocentes.nunc in ſic ſuſpectos ſi tamẽ au deant ſeuiãt.Qm̃ longe auũt ſit hmõi ʒel⸗ vel ʒelotipia a ʒelo rectitudinis cuilibʒ in telligenti manifeſtũ ẽ. Nemo ei ſic deũ Diligit. vt nõ paciatur alios diligere illuʒ et etiã obtinere.ymmo quicunqʒ vere dili git qᷓntũ in eo ẽ alios eiuſdeʒ ꝑticipes effi cere conat᷑ ⁊ ipᷣm deũ ſilr qntu in ipᷣo ẽ ad hoc ipᷣm inducere nititur vt alios diligat Zel⸗ ergo ꝗ dicit rectitudinis affectõ ẽ qua dei contumeliã qᷣs ꝑſequit᷑ vñ ʒela⸗ re deũ ſoli dicũtur q ↄtumeiia eiꝰferre nõ poſſunt.Ex q̃ affectione rres motus pꝛoce dere vident᷑.Pꝛ imꝰ ira gu excandeſcũt in vindictia diuinemniurie ſeu cõtumelie ⁊ vocat᷑ etiã ʒelus quelibet iſtaꝝ affectionũ ſicut iſta numeri.v.Dicẽte domino phi nees ſiliꝰ eleaʒari auertit irã mea a filis iſrael.quia ʒelo meo ↄmotus ẽ ↄtra illos Secũdus ẽ doloꝛ queʒ vulgari gallicano vocamus domit. ⁊ ẽ doloꝛ iſte velut queʒ interdũ indicat ſciſſura veſtiũ et ſimilia.ſi cut fecit Machabenus el ſocü eius. Pꝛimi Wacha.ij. Ibidẽ etiã legit᷑ de mathathia ꝙ vidit ꝙ quidam iudeus acceſſit ſacrifſi⸗ care in omniũ oculis ⁊ ſuper aram in cini ate modyn et doluit.et cõtremuerunt re⸗ nNes eius.⁊ de pᷣcedenu motu legis conſe òè”M moꝛibus quenter. ⁊ accenſus ẽ furoꝛ eius ſm iudicd um legis.et inſiliens trucidauitipᷣum ſuꝑ aram ⁊ poſt pauca. Et ʒelatus ẽ lege ſiauat phynees. ⁊ iſte doloꝛ vocat᷑ tabeſcecia. cn vehementioꝛ ac diuturnioꝛ fuerit.de qus dauid. Super inimicos tuos labeſcebaz. ſicut ⁊ de cotrario doloꝛe alibi in pſal.ðꝛ ⸗ 92 Ldedt Tercius motus odij. Differt autem a pᷣmo motu ſicut odiũ differt ab ira Jam autẽ declara Peccatoꝛ videbi ⁊ tabeſcet. nit quidam phyloʒophus c ira eſt inqui ſitoꝛ victoꝛie Ariſtoł.aũt dicere videt᷑.O· ira eſt appetitus vlnionis.quod viiq; eſſe non poteſt:cum ira appetitus nõ ſit.ſʒ re uera motus eſt:cuius finis vlłtio et ꝓpter hoc illa acquiſita ceſſat.ſic enim appenitꝰ inconcupiſcibili videreiur eſſe.Iterũ. Sie ira ꝓuocatur vel exiniuria vel ex eo qovi detur iniuria.O diũ autein abſq; ꝓpuon tione iniurie plerũq; inuenitur nec qui ex odio mouetur de vltione cogitat nec ẽde iniuria vel ꝓuocatione aliqua. vllio eniʒ non dicitur niſi ad iniuriam vel veram vt ad illud.ſi tamen ad aliquid diciturvel re ſpicit conta id eſt odium. quia nec ꝓp:ie malum ei vel queritvel irrogat.et illð o di um contrariũ eſt amicicie de hoc Pſalmi ſta. Nonne qui oderunt te dñe oderam. pfecto odio oder eſt quo inimico⸗ . quimur. Juxta Opꝛietatem nominis que eſt pfectio. Percte em̃ odio inimicu dei. la inimicus dei eſt cuʒperlequit qui ; iu inimicus dei eſt cum eo qniũ ad boc pacem nõ habet. etiam ſi in modico qõ ẽ dicere dong funditus inimicicias deivin dicet et deern Dicitur tamen ꝑfectum odiũ ſanciä v ili ta hominũ oderun non homines.Zelꝰ autem quo deus zRotem ſe dicit in. x. ex odi.ſimilis eſt ʒelotipie mariloꝛũ in vxoe res. Iſto etiam zelo omnem occaſionem ommẽ acceſſum ⁊ omino quicqd dare po vel demonibus ſynagoge per legem ſb deſponſate penitus interdixit.De hoc ʒe⸗ lo legis Sapiencie pᷣmo. Auris ʒeli audit om̃ia. Auris vero ʒeli nõ eſt aliud q; dei „* „ Dicitur autem auris eius auris ʒeli audæ apparentem. Perſecutio vero non dicik aliquis aliquẽ ꝑſequi dicit᷑ niſi cũ exodio illos. Perſectũ odinũ q; ad delectationẽ ꝑſe i viroꝛum. quo ſcilicet pecca teſt occaſionem adulterandi cum ydolig ſapiencia qua omnia videt intelligenda. ſicut 2 oculus ipius. idem euiʒ pꝛoꝛſus in eo eſt auditus ⁊ viſus ſcõᷣm quod deusẽę ofüͤtt eifinen pipelia mi Nertabio⸗ unefok ſuecolocut⸗ tioſelem ſModicensze ie pinclae ls nec n ſta huic eo/ Weginmant Pattvegualen olnubatb⸗ ſuitgaun elinte Nopuosſbize Polciereiun Protoliodi⸗ unmain ternenurad ſie di Auenndaa Efipu Rdvlay pdlape Nelofen fih dieen Cpesſanti nnuſgeiig ſmnayte⸗ ipkher⸗ lignimn i ffn lunfin nnſeniſene⸗ nirſenge ülknonie roſsvenin ſafncin . Aint Ni Nunnicrſdd mmicdsont doleet inde en des mu Rolaieede mis epdeien ial kang ANueas Oaimadh; inn deer onotenin — datto igſenidiin iatmnieN S 4 Ntun toſn⸗ ru oinini ℳ eſt N 42 ℳ₰ mv, Nu, el, muss EKt poſt hec. Gaudeo aut᷑. .. Amicus ant ſponſi qu N — ens omia vt anime ũlli deſponſato anulo fidei timeat oia vba ſue ſint ſpualia ſiue coꝛpalia miſcere cũ adulieris. Quapꝛo⸗ pter ⁊ ab ipſis cogitatõibꝰ ſuis timere de ent.ne foꝛte allocutiones dyabolice ſint ſiue collocutõnes cum ipſo dyabolo. De hociipſe terribilis loquit᷑ ſibi ꝓuerbioꝝ. in. vj.dicens ʒelus ⁊ furoꝛ viri non parcet in die vindicte nec aquieſcet cuiuſq; pꝛe⸗ cibus nec ſuſcipit ꝓ redẽptione dona plu rima.huic ʒelo ſimilẽ illi habent.qui xpᷣo dño legittimant animasvt legittimo ſpõ ſo quaꝝ equalem ſupꝛa oſtẽdimꝰ in phy⸗ nees ⁊ mathathya. Qui autẽ eas ſibi⸗ met ʒelat adulteri peſſimi quales fuerũt et adhuc ſunt hereiici.qui erroꝛũ ſuoꝛum diſcipulos ſibi ʒelant.et pꝛo eis cõtra ca⸗ tholicã eccleſiam. ⁊ etiam cõtra ſe inuiceʒ insroꝛſbili odio et inuidia inextinguibi⸗ li pugnant.cui inſanie ſimiles vtina non inuenirentur apud ſacros magiſterii p?o feſſoꝛes.videlicet vt non ſibi ſed xrpᷣo dño zelarent.diſcipulos et abꝛaderent de me⸗ dio ſui. Hanc intentõʒ peſſimã videlicet vt nõ vellet vocari vł ipi ab hoĩbꝰ Rabi. neq; diſcipłos xppianos agnoĩarex nomi ne ſuo.ſicuc docet Aplłs in.j.pme.Ad LCo rinth. dicens. Nunciatũ ẽ mihi qꝛ cõtenti ones ſunt inter vos.hoc aũt dico Quod vnuſquiſq; vrm dicit.ego ſum pauli.ego ſum cephe.Et ſtati ſub ꝛ neminẽ vrm baptiʒaui pꝛeter criſpũ ⁊ nyum. Ne foꝛ⸗ te aliquis vrm dicat ꝙ nole pauli bapti⸗ ʒati eſtis. Hac inuidia iohãnes baptiſta dapnauit qñtum in eo fuit.in.iij. Johan. Cum veniſſent ad eũ diſcipuli eius ⁊ di⸗ viſſent Rabi ꝗ erat tecum cbann ctui teſtimoniu perbibuiſti. Ecit hic bapti ʒat ⁊ om̃s veniunt ad eum. Mibꝰ inter alia rñdit. Qui habet ſꝑõſam ſpõſus eſt. ncus at ⁊ audit eum. udio gaudet ꝓpter vocem ſponſi. qꝛ ſe põſuʒ non eſſe ſciebat.non ſibi diſcipłlos ſed xpᷣo ſpõſo ʒelabat.Et qm̃ amicus ſpõ ſi erat. ꝓpter vocem id eſt doctrinã ſpon ſ per quã videbat ei diſcipulos muultipli⸗ cari gaudeo gaudebat. licet eos videret ſibi mimui.ꝛopt᷑ qð ⁊ dixerat e opoꝛ tet mimui.illũ aut creſcere in hoc gandiũ meũ ĩpletuʒ ẽ.Doloꝛ at huiuſmõi adulte roꝛum eſt ſubtrahi ſibi? minui multitudi nem auditoꝝ.licetxpᷣo domino accreſcãt. Non em̃ de pꝛoſectu eoꝛuʒ ſpũali curant iuiſus eſtxps ſed de repletione ſcolarũ ſuarum nee mi n ꝛturpiter ; inuerecũde ſonat creberie in labijs hmoimgrõn.hic ẽ clericus meꝰ. hic intrat ſcolas meas.hic incipit ſub me obliti videt᷑ verbi iſtius qð de ſe veritas dicit in. vi. Johan. Doctrina mea nõ eſt mea. ſed eius qui miſit me. Quanto foꝛtius ergo doctrina hmõi hoĩʒ ſua eoꝝ non ẽ.ꝙ ſi doctrina eoꝛũ non ẽ.ergo neqʒ diſcipuli doctrine illius.Cuius em eſt ge⸗ neraliter doctrina. eius ſunt ⁊ diſcipuii ꝗ iã docent᷑.Welius aũt apparet hoc ex ver bis auguſtini in libꝛo de magiſterio ꝑ to tũ. Ideo ⁊ multos nr̃is tempibꝰ cõfutat ſpõſſubtrahẽs eis auditoꝛes.itavt ꝓpt defectũ auditoꝝ ab adulterüs ne dicam magiſterijs cõpulſñi ſunt deſiſtere ꝓchdo loꝛ qꝛ ꝓmiſſionibꝰ ⁊ muneribꝰ inſtarme retricũ eos vel emunt vel cõducũt. Inter⸗ duũ etiam pᷣcibus ⁊ terroꝛibꝰ extoꝛquẽt ab eis.vt ita dicamꝰ violẽta audiẽtiaʒ.Btũs aũt Greg Non tã adulteros vocat hmõi mgrõs ſed etiam meritrices exponẽs lo⸗ cũ iliũ libri Regũ.iu.venerũt due mulie⸗ res meritrices ad regẽ ſalomoneʒ ⁊c.vſi⸗ nõſcole ſʒ ꝓſtibula ſpualia.vbi ipſi taqʒ meritrices ſeip̃os conſtituũt.⁊ auditoꝛes tam turpi venalitate coꝛxrũpunt. Qui inſtar iohannis ʒelat⁊ facit xpᷣi diſciplos vere amicusſponſi eſt.⁊ vere xpᷣm pꝛedi⸗ cat.⁊ vere xpᷣus apud ipſuʒ pꝛedicat᷑.Ue⸗ re em̃ pꝛedicare eſt pcedenti xpᷣo audilo⸗ res dicare.j.copulare vel aſſociare quod eſt ſequaces efficere.non autẽ ſibi. Htũs autem ꝗ tanto hmõi ʒelo ſuccendit᷑ vt in xpᷣi ſponſis adulteriũ ſeu foꝛnicatoʒ pecla abſqʒ vlla pᷣcedentiũ affectionũ pati non boten. Beatioꝛ auũt ſi nec ſigna neq; occaſiones neq; aditũ vel acceſſum adul⸗ teroꝛũ ad illas.⁊ ſigna quidam adulterij/ quod cũ mũdo coꝛrupdꝛe peſſimo cũ ſe hmõi cõmittũt Inoꝛdinatio ẽ vite exterio ris videlicet geſtus oꝛnatus habitꝰ inceſ ſus atq; ſermonũ ſiłr ⁊ maloꝛum familia ritates atq; cõſoꝛtio Quẽadmodũ em̃ in matrona oꝛnatus meritriciꝰ fonicatõnis aptum ẽ indiciũ. Sic in religioſis ſecłart habit⸗. ⁊ hoc ipimet confitent᷑.ſicut nos eis ſepe rũdiſſe memimꝰ. Interrogati em̃ milti⁊ multe ſunt ꝓpter qd ſecularueranꝛ laſciue ſe gerãt in hmõi exterioꝛibꝰ Rñde runt nobis multociens ꝙ ꝙ mũdo vł ꝓ⸗ pter munduũ. Uidelicet vt ei ꝑlacerẽt. vel ſaltem vt ei nõ diſplicerẽt. Quibe gaiim Be moꝛibus * dicebamꝰ? ꝙ de meritrico aut lenocinio ;pꝛecioſas eas haberet euidenter oſten luuo qð cum mũuũdo ↄmittebãt confuebat debatur. Extenditur aũt ʒelus iſte ſanto miſipen . 2 im mundũu leccatoꝛem aut coꝛruptoꝛẽ rum viroꝛuũ non ſolum in xpᷣi ſponſam x lſuelel flffluu eo ipſo cognoſcebat. dum ꝓpter euz ſponſas vt diximꝰ Sed etiam in ipam le ldofnn videlicet vt ipᷣi placerent.vel ſallem ne di gem. ⁊ in ipſa loca ſctaã ⁊ in om̃ia deo ſa⸗ uidlletpol ſplicerent ſe ſic oꝛnare ⁊ ꝑare fatebantur crata.⁊ de lege quidem euidens teſting hocelpſepn Whos em̃ meritricũ eſt vt placeat amatoꝛi: niũ poſuimꝰ de mathathya.De locis ve nonvosſal bVus ſuis vel coꝛruptoꝛibꝰ ſe cõponere et ro ſanctis nullũ maius teſtimoniũ vel ex domppamst oꝛnare. ꝓpter hoc viri ʒelatoꝛes animaꝝ emplum poni poteſt.qᷓ; de pᷣCo domino. iisßlunn „ huiuſmoi cõpotiones ⁊ inoꝛdinatõnes qui de huiuimõi ʒelo ſuccenſus mathei ſweſpispl 7 3 ſudioſiſſime pſecunt᷑ Quis em videat in xx. Facto de fune flagello.eiecit emetes T legtibiliiin Alf(fclimoniali ⁊ virgine xpoq; dño ſponſa ⁊ vendentes de templo.⁊ menſas nũůmu incecaſtn coſecrata oꝛnatũ vel apparatũ meritricid larioꝝ. ? cathedras vendentiũ colũbas iedenolni, Adgdulteriũ. ⁊ non excadeſcat ⁊ in ilam ⁊ i euertit. Silr ⁊ Johan. ij. vhi etiam legit mefeloand illum. Silx ⁊ in clerico oꝛnatũ vel habiti Quia recoꝛdati ſunt diſcipuli eius qð ſcii anuſaunpen militarem. Quis abſqʒ doloꝛe cõſpiciat ptum ĩ pſal.ʒelus domꝰ tue comedit me. Rtücvosirin niſi coꝛde inſenſibilis ⁊ totꝰ extinctꝰ Qui Silxr ⁊ in omnia ſacra extendit cũ ꝓpha Nmuut nt poſterioꝛa clericoꝝ ſtellis ſũptuoſiſſime nantur. vt non ſolum in ſacra oꝛnameta na Doüer pictis circũdata capita ⁊ colla et pectoꝛa vel vaſa.ſed etiam in ipa bona tempalia Ctüirn ęquoꝛũ ſuoꝝ falleris fabꝛeſactis argenta eccleſiaꝝ. Illa em̃ pia deuotioe fideliùm cnöſunri⸗ tis ⁊ deauratis oꝛnata intueat ⁊ ſanctoꝝ· oblata et ſctificata ſunt domino.pꝛopter Cldabbonode coꝛꝑavł religas nec lapidea nec lingneaa quod ⁊ viri ʒelatoꝛes cũ ea in luubus et lapoſtgionin interdũu habere receptacula non anio luxurüs clericoꝝ aut regulariu. vel alis egolana toꝛqueat Quèadmodum em monachus quibuſcunq; dei cõtumelijs huiuſmõi ſ i minsded aut allerius oꝛdinis ꝓfeſſoꝛ.ſ habitu ſui ue vident vel audiunt ʒelo ardentiſſino edirchcen oꝛdinis abiecto ſecularẽ habitũ deferat. ſuccendunt᷑. Si em̃ auaridia vide ꝓdilo⸗ Nönaſlen mõachus apoſtota iudicat᷑ Sic ⁊ cleric? rnis ⁊ furtũ ymmo ſacrilegiũ quo ea q mit eiäisfend cericali habitu abiecto ſilitatẽ ſecularẽ aſf tebantur in loculis aſponabat cum ea ſi⸗ und nec ſumpfſit.clericus apoſtota iudicandus eſt deliter egenis diſtribuere deberetvxoꝛiq Uſeobe Accedit aut ad cumulũ doloꝛis ꝙ iſti lu- eius ⁊ filijs ea dabat, Quantomagis ſſſa fſfmannta xus tante incõpoſitionis atq;puerſitatis. crilega impietaꝝ cericoꝝ ſeculariũ⁊ regu fieiher nõ de primonialibus huiuſm pbihominũ larium danpida eſt cum huiuſmõi bo omanus ac mulierũ bonis aut laboꝛe ipoꝝ vel ar: na tmeritricib iſtrionibus dare nõ ve⸗ itſloafen lificio acquiſitis ſed de ipſa reemptoõne rænt᷑.⁊ in ommès execrabiles turpitudies Vycodei animan de elemoſinis ⁊ legatis viuoꝛu; xin omnes dei cõtumelias expedereno lchdeſbone &ltq; deſunctoꝛu fiunt.E eodem ʒelo viri foꝛmidant. Pꝛecepit ſiquidẽ ominꝰ.v· alocene zelatoꝛes clauſtra ex cogitauerũt et i ſti⸗ ſctificata ſibi ⁊ oblata comederẽt in loco lerituesde⸗ tuerunt.vt per eas ad animas reli ſoſoꝝ ſancto. ſiqt leguur Leuiti.x. Erxecrabilis manmne acceſſꝰ dauderet᷑ pᷣdictis adulteris. Pos a. quibus deus ? que ob ho⸗ nusguegrenr em̃ eſt elotipoꝝ mari:oꝛũ vxoꝛes ſi facul noꝛem eiil eccleſus oblata ſuut in tatas gotz inefcn as eis ſit in ture bus aut alus altiſſinmis tamqʒ; impias ipᷣius cõtumelias detoꝛd⸗ Eubcsnneg cuſtodijs recludere. Sic etiam xpᷣs domi re. Et de clauſtraoꝰ quidẽ manifeſtum Unfiotrfus nnuus per viros huiuſmõi ab adulterans q huiuſmõi donatiõibꝰ? nihil iuris trq⸗ ſiece mmuudi? ſeculariũ ſponſas ſuas ſegregat ferunt in ſic recipientes. De cdlericis aul- Wigngn 7 arcet frequentia qui ⁊ ſepe clauſtrallbꝰ ⁊ ſecularibus habentib? adminiſtratoel 1Woppenone ⁊ viris ⁊ mulieribus meminimꝰ nos di- non leuis queſtio eſt apud doctos ſicui muſclaet viſſe Cum em dicerent ſe conteptibiles eẽ alibi ian tetigimugs. y Cunalkigre 2 deſpeciuni haberi. et ꝓpter hoc in clau⸗ O ſt hec aũ̃t ꝓſequimur lau des ocſſenns ſtris ſuis recluſas a parentibus ⁊ ꝓpin⸗ huius do ni vel gracie: ⁊ dicemꝰ neſnieg quis. rũdebamus eis. O ʒelus domini in pᷣmis in perſona ipſius. Quia fiutnͤ exercituũ fecerat hoc. ꝓpter hoc em̃ eos ĩ ¶ego ſum cuſtos diuini honoꝛis ⁊ gloꝛie nacenddig tam arta cuſtodia quaſi incarcerauerat. tota familia mea ꝓpter quod ⁊ ſigno hondeſenig⸗ ne quis ad eas paterer acceſſus mundo thau ſignari iuſſa eſt in Eʒech. Exſigno Enin vel dyabolo coꝛruptoꝛi. in quo q; caras . inquit thau froõtes viroꝝ gemenciu ? do uninen „ aene 4 .- alot 6 e 8 Odee R Nalhindi, amg 1 4 * RE 8 . N nn⸗ B * Non „nlee Wdiclase ng e wo/ Aeon RN o AeN.? nund ale aN e I Rr ee ₰△ N* ℳℳ0, 6 4 fonbeseh RN tbecdat ER 1 lenciũ ſuꝑ cunctis abbominationibꝰ do⸗ mus iſrael et pᷣceptum ẽ eis vt cõtamina⸗ rent domũ ⁊ implerẽt interfectis in vindi ctã ſcilicet pollutionis ipſius tẽpli dei. De hoc expᷣſſe ᷣmo wacha.xiij. vbi dicit Sy mon vos fcitis qnta ego et fratres mei et domꝰpatris mei fecenimꝰ ꝓ legibus ⁊ ꝓ ſanctis pᷣlia vnde ⁊ poſtea legitur. Et accẽ ſns ẽ ſpuũs ppli ſił ⁊c. ad hoc idẽ ꝑtinet qd legit᷑ ibidẽ.ii.vbi dicit Judas Aſcẽdamꝰ⸗ mundare caſtra ⁊ renouare et alia multa vbi ⁊ demoliti ſunt altare eo ꝙ propha⸗ natũ eſſet a gẽtibns.etiã in.ij.pᷣme mach. Percuſſerunt peccatoꝛes in ira ſua.et vi⸗ ros iniquos in indignatione ſua et iteruʒ 1 Eircuiuit mathatyas et amici eiꝰ.et poſt V dpauca. Obtiuuerunt legem de manibus gen tiu.et iterũ. Uiriliter agite in lege.vbi egð nõ ſum nõ ẽ qui cuſtodiat aut defen dat dei honoꝛẽ et gloꝛia. Quare patet ibi et expoſita ẽ omimode cõculcatioi et cõtu melie.ego ſum que vindico iniurias ⁊ co tumelias dei. Per me eniʒ fecit moyſes et leuite vindictã in filios iſrael qui gloꝛiam Dei tranſtulerunt in ſimilitudine vituli co medẽtis fenuũ vbi et dirit. Si quis eſt dñi iungat᷑ mecũ cõgregatiq; ſunt omnes le uite quibꝰ et pᷣcepit. Occidat vnuſquiſqʒ fratrem et amicũ ſuum et ꝓximũ:fecertq; filij leui ſic ꝓpter qð ⁊ diit eis.Conſecra ſtis manus veſtras ho dño vnuſgſq; in filio et fratre ſuo ſicut le itur.vxxi.exoð ego facio dei bellatoꝛes e ꝓpugnatoꝛes qui ꝓ dei honoꝛe et gloꝛia defendẽda at q; cuſtodienda ſtrenuiſſime pugnant.ſi alie virtutes dei dant honoꝛem et gloꝛiaʒ ego eam tueoꝛ et defendo. Nęc minoꝛ eſt virtus qua querere ꝑ talia tues omẽs bel latoꝛes inde ſignũ thau qð ẽ gnũ mirifi ce crucis et regis regũ inuictiſſimi verilluʒ in frõtibus ſuis hoc ẽ is euidenti ſiue ma nifeſta cõfeſſiõe deferunt in quo bellato res ⁊ ꝓpugnatoĩes lucidiſſime ſe oſtẽdũt Ego pᷣparo regi regum fercula delicatiſſi⸗ ma ſcilicet aſſaturas vi ſupꝛa diximus de craticula igne pᷣcioſiſſimo ac flagrantiſſt⸗ mo aſſatas. Quemadmodum dłtitur de aue fenice ꝙ ex aromaticis lignis rogum cõſtituit in qͥ ſe exurit vt de cineribꝰ eius naſcatur vel generet᷑ fenix alius.ſic ⁊ ego non de ſpinis ac tribulis accenſa igne ar⸗ deo ſed magis deſuper igne dato contra hmõi ſpinas et tribulas ſuccedoꝛ. Ipᷣe em̃ em̃ labijs nõ aſſero lin viroꝝ me accendit. Ego em̃velut flamma fum feruentiſſima de ipᷣa foꝛnace ſpiritus ſancti et de camino quod eſt in hieruſalẽ celeſti in coꝛdibusviroꝝ ſanctoꝛũ edificãs de quo Camino dicit᷑ yſaie.xxxj. Ego car bo quẽ vnus de ſeraphyn de altari ſupce leſti aſſumpſit ⁊ tetigit cum eo labia yſaie Quoꝝ pollunone pᷣus curabatur.ſicut le⸗ gitur yſaie.vj. HNeq; em̃ digna ſunt labia pdicare verbũ dei que ego nõ tetigero ꝓ pter qð ſcriptũ ẽ in pſal. O: moꝛs llabijs q́runda vbilir̃a nra habet gladiꝰ. Uerba em̃ qᷓ ſpiritus ⁊ vita ſunt verba ſcilicʒvite. in quoꝛundã doctoꝝ ⁊ pᷣdicatoꝛuʒ labijs qntũ ad viriutem et efnicaciaʒ moꝛiuntur Adeo em̃ tepide. adeo remiſſe verba dei annunciant quidam vt extincta in labis eoꝝ penitus videatur. ꝓpter qð ſicut ⁊ ipi frigidi ſunt et extincti ſic frigidos et extin⸗ ctos relinquunt et vtinã no faciant adiu⸗ toꝛes.nNouimus em quenda familiarẽno ſtrũ ꝓpter hoc de ciuitate pariſiaca aufu⸗ giſſe. Dicebat euim ſe lectioibus et pꝛedi⸗ catiõibus ꝑiſieñ de die in diem ampliꝰ et amplius infrigidari et ſe timere ſi moꝛaʒ⸗ diuturnioꝛeʒ ibi traheret ne tandem ſpiri tuali gelicidio extingueretur. ꝓpter qõ et tranſtulit ſe adviros religioſos charitate feruentes velut ad carbones viuos ac ar dentes.vt inter eos ↄuerſans ardoꝛẽ quẽ pariſius timebat amittere inter eos nutri ret et augeret. Ego ſum ignis q ignitũ eſt eloquiũ dei vehementer ſicut legit ĩ pſal. Ego ignis ꝓpter quẽ dicit dñs Hieremie xxiij. Nunquid nõ verba mea ſunt quaſi ignis et quaſi malleus cõterens petras ꝓ pter me em̃ verba dei malleus ſunt conte rens peiram.id ẽ duriciaʒ auditoꝛum.De hoc ait Seneca.Quoꝛunda em̃ frangẽda ſunt quoꝛunda autẽ emęndanda.In cuiꝰ m lat a eius eſt velut colꝰ muliebꝛius lana molli aut ſtuppa crr cũuoluta cuius ictũ nõ ſolũ nõ timet dy⸗ abolus ſed etiaʒ irridet.ꝓpter hoc illeſus manet in vno auditoꝛe ꝑ decẽ vel viginti annos vehemoth. id ẽdyabolus et nõ ſo lũ vulneratus ſed etiã nec punctus perſi⸗ ſtit nec vna gutta ſanguinis eius effundi⸗ tur.dum hmõi auditoꝛ nec penitudine ꝑ huiuſmõi doctrinã aut pᷣdicationẽ ↄpun git᷑ nec lachꝛimavna ex oculis eius ppter hoc effluit. Lachꝛime em̃ vt ait Hięroni. velut qnidaʒ ſanguis ſunt animarũ.Ego dininus honoꝛ et gloꝛia in coꝛdibꝰ ſcoꝝ o ignis ꝓpter quẽ de helya ꝓpheia Hipeni Se eccliaſtic. xlviij. Surrexit helyas ꝓpheta ſicut ignis ⁊ verbuʒ eiꝰqſi facula ardebat ꝓpter hoc nõ ſtabũt ante illũ palee pctõ⸗ rũ Ego ſum ignis cuius carbones deſola toꝛii deſolationẽ palearũ peccatoꝝ⁊ exter miniũ faciens. Ego ſum ignis quo fulge⸗ dũt iuſti et iam fulſerunt tanq; ſcintilie in arũdineto mũdi iſtius diſcurrẽtes et aru⸗ dines coꝛdiũ carnaliũ velu: incendmũ de⸗ paſcentes. Sic factũ ẽ tpe aplon⁊ mariyn q velut ſcintille igne meo ſulgẽetes et eliaʒ ardetes mũdi harũdinetũ nõ tam ſouali ter depauerũt qᷓ; etia igne ſeculi incẽderũt Sicut em mũdus cõtra eos pᷣmuʒ erarſit ʒelo ydolatrie ſed ⁊ poſtmodũ ẽ ↄydola⸗ triã ꝑ eoſdẽ ſuccenſus.hoc ẽ quod legitur Sapiẽ.iiu.Ego ſum ignis ꝑ quẽ duces iu⸗ da erũt ſicut caminus ignis in lignis.et ſi cut faſtis ignis in feno.⁊ deuoꝛabũt oms populos ad dextra et ad ſiniſtrã. Sicut et vbiq; faciũt viri ʒelatoꝛes in medio malo rũ poſiti deuoꝛantinq; eos et ea deuoꝛati one qua pᷣceptũ ẽ peiro in.x.Actuũ.Occi⸗ de petre et mãduca.et de qua dictum ẽ in pſal. Dediſti eũ eſcam populis ethyopũ. Facule em ſunt peccatoꝛes et ligna arida ad eterne cõbuſtionis incendiũ pᷣparata: O mnis aũt caro fenũ eſſe expᷣſſe legitur. yſaie.xi.Erunt inquit ʒacharias.xij. duces iuda ſicut caminus ignis in lignis et ſicut facies ignis in feno. Qyſias dixerit ꝙ viri qui creduntur ʒelatoꝛes homines in⸗ ſenſati ſunt. Hoc eĩ ſine capite?⁊ homines furibũdi beluina rabie ſeuiẽtes in pecca⸗ toꝛes faucibus et dentibus dũ ꝓbꝛis con tumelijs cõuiciis eos immoderate ⁊ inſa niſſime depꝛauant ac dehoneſtant⁊ in fa cie hominũ confundũt confuſione q ſolũ adducit peccatũ de qua legitur eccleſiaſti 2 ci.iij. Deinde vent vnguibus cathoꝛũ vl pardorũ graſſantur et debachant in eos vt non coꝛrectoꝛes aut medicos ſpiritua⸗ les erga eos ſe exhibeant ſed hoſtes atro ciſſimos et ꝑſecutoꝛes implacabiliſſimos huiuſmõi honnines inexoꝛabiles ſũt⁊ n tum in eis ẽ iudiciũ dei futuꝝ euacuat.dũ omnia hic vindicare totis viribus enitun tur. Si em̃ vt ait Auguſtinus.omnia hec vindicarentur.locũ diuina iudicia nõ ha berent. Non haberet ergo deus aliꝗd fa cere in futuro iudicio ſi poteſtas tanta da reltur hic huiuſmõi hominibus ipſa etiaʒ officia demonũ que ſunt toꝛquere et cruci qgre officioſiſſime implent hic hmõi homi moꝛibus nes. Unde ⁊ in oꝛe eoꝛũ ſemper ſonat vox dyabolica crucifigatur confundat᷑ de ponatur deijciatur eruatur. Poteſtas in manihus hominũ hmõi gladius ẽ ꝓcul⸗ dubio in manu furentis vix aut nunq; de ore eoꝛuʒ auditur emendetur coꝛrigarur Hij cum medicina ſpiritualevidelicet ani maꝝ ꝓfiteantur non ꝓ varietate vulnen * 8 aut moꝛboꝛuũ aut vulnerũ ſpũaliuʒ varie tatem adhibent medicamentoꝛũ. Urere noꝛunt ſoiũmodo et ſecare ſolummodo. Quaq;ʒ em̃ egritudine ſpũali laboꝛat ꝗs ferrum ? ignem ſtatim adhibere conatur Cũ dicat eis Auguſtinꝰ. Nõ ſanat oculũ qð ſanat calcaneũ vel manũ nihil de vn⸗ ctionibus.nihil de ſomentationibꝰ.nihil de cathaplaſmationibus.nihil de potio⸗ nibus niſi foꝛte de potõne abſinibij ana riſſimi aut alterius cuiꝰ ſumptio toꝛmẽeiũ ſit ⁊ nõ medicina ignoꝛant huiuſmoiinſi pientes q omniũ medicamentonꝝ foꝛiiſſi mũ ac ſaluberrimũ ẽ ſapiencia.ſicut legit Sapiencie.ix. Eteniʒ per ſapienciã ſanali ſunt quicunq; tibi placuerunt dñe a pᷣnci⸗ pio. Hecquidem ſapiencia ſermo dei eſt de quo legitur eiuſdem. xvj. Neq; beiba neq; malagina ſanauit eos ſed ſermo tu⸗ us domine qui ſanat omia. et in pſalmo. wiſit verbu ſuũ ⁊ ſanauit eos. de hoceo dem. ꝓuerbioꝝ iiu Uita ſunt inuenieni⸗ bus ea et vniueſe carnis ſanitas.Pecca⸗ beatus Dyoniſius tanq; ceci manuducẽdi ſunt. Tullius vero dicit toꝛes em̃ vt di ꝙ vndiq; fulciendi ſunt qui timent. Ma⸗ nifeſtum aũt ẽ ꝙ erigendi ſunt qui cecide rũt medicandi ſunt autẽ qui vulneran ſũt aliud face poteſt q; vulnerarare.qui ve nõ nouo 4 ere traſfigendi.quid autem nit ad inſi Mnũ in ſolo igne et gladio. In igne quidẽ iracur gue. Huiuſmõ qui foꝛamen vnuz nituͦtur obſtruere vno ie. in gladio acuto lin omines reſectoꝛbus ſimiles ſunt veterũ ac putridarũ patellax ictu mallei fabꝛilis quinq; vel ſex alia faci unt vel illud adaugent in duplo aut ipaʒ patellam totaluer diſſipant⸗? confringut Pmõi homines omnia vaſa er quacuq; materia ſint malleabilia eẽ opinari vide⸗ rur omnia em̃ malleando reſicere velle vi ↄfringũtur ⁊ difſipantur q;ᷓ reſiciant. (oꝛ rectio autem quã ſolam intendere debẽt. dentur nõ attendentes inſaniſſimi quod fictilia aut vitrea malleationibus potius nõ ẽ niſi refectio vaſoꝛuʒ cõfractoꝛũ ſpnus füberſunt Uretcliaſtie Ciomniſan gitdeimag liantea er lau lauldicl waueſtüet getonfn ſeroigneo hoſutnen⸗ ſinu toiti Niminimd lunißponianen nniüſceenon⸗ lnssbionnin ſcuifcedehe Mginneſend Gpiattiſenie nipeſnis ſisfteeiten⸗ Cellgenipai bonfomginn fenennuopn ihäriädein Mrenö bänsen Geüpe⸗ Nobapg orcigan liſeeain lirſcitz alaeenen epunun ancunexe mina ſcgagen lͤtoguine patora ſehennhs⸗ Ginnlinte legurden Wönnkande Wohnie urmtne ſalimmn enggni untgie 1 Dunn acllienn wbes noreti Memnam e S n enene maſnne rnon prmrr: Nefueühin Nde te nmanehiüke gli. ſiu Meüünaind vdeöt mns ab ungignoen nmuigetune ammiiſi unſenna ibutenid it ſnanlero „CaKn kansſinis nsnſe mäſmngine ſon aaeereee,, N. 8 1 esente N 8 fiũ bec ſunt coꝛda peccatoꝝ. Er eo að legi tur eccliaſtic.xxj. Coꝛ fatui quaſi vas ofra ctũ omnẽ ſapiencia nõ tenebit. In domo aut dei magna.id ẽ ecclłia ſunt vaſa nõ ſo lũ aurea ⁊ argentea ſed etia lignęa ⁊ ficti⸗ lia, ſicut dicit apoſtolus in ſcõo.ij.ad thy Wanifeſtũ aut eſt q aurea et argentea et ignẽ foꝛtiſumu ⁊ malleũ ſuſtinęnt.lignea vero ignẽ nõ ſuſtinẽt. Fictilia àz malleuʒ nõ ſuſtinent.ppter hec intolerabilis ẽ in⸗ ſania hmõi fabꝛon ſeu reſectoꝛuʒ qui nec dinerfitatẽvaſoꝝ nec foꝛtitudinẽ aut debi litatẽ ipoꝛũ attendũt vno ſolo artificio in omniu refectione vtentes vel potius abu tentes.hii omniũ peccatoꝝ coꝛrectioneʒ ⁊ ſalutẽ facile deſperant. et vlinã nõ frequẽę nus ad male ſenciendũ de hominibus fa cilmi ad bñ ſenciendum difficiles ⁊ tardi ianitoꝛẽ peſſimũ ac ꝑuerſiſſimũ coꝛdibus ſuis pᷣfecerũt ꝗ mala de fratribus tam fa⸗- cile ingredi patit᷑. immo paſſim ea recipit bona vo vix intrare. Hi ſemel ↄcepta de fratre malã opinionẽ vix aut nunq; depo nũtbñ niſi de ſuis aut ſuis familiaribꝰ ra ro vel nuno; ſenciũt de alis veloſemp vel frequẽtius malebij cõtra muſcasvel puli — ces leuiũ peccatoꝝ. in gladio duro ⁊ forti plerũq; pugnare volentes ipſos peiõres occidut. Quemadmodũ quidã cũ muſcu⸗ la videret ſuꝑ caput alterius volitantem aut inſidẽteʒ dum eanfeuri intemptaret pcutere excerebꝛauit illũ.Aic ⁊ iſti dum le nia peccata in fratribꝰin Aadioverbi dei intendunt percutere tanto conatu⁊ imp e tu pcucium ea quod ipᷣos fratres hmõi p ⸗ v„ cuſtione occidunt Uulnus em̃ eis ire moꝛ lig na peccatoꝝ cedere intend fugit ſecu ris de manibus eoꝝ et fern dqnanubꝛio lapſum vulnerat aut interficit peccatoꝛes talis vł odiũ infigentes. aieti du Sicut legitur deutro.i. Ferrũ acutũ eſt verbi dei. ſicut dicit Gregſ. Manubꝛiũ intẽ tio rectitudinis Manus qua ſecuris iſta ẽ tenenda moderamen ẽ diſcretionis in pᷣ⸗ dicandovel docendo quod dum quis de ſerit. ferrum de manubꝛio labitux. cum in tentione rectitudinis obmiſſa ad cotume liam vel confuſionem faciendam ꝓximo diuinus ſermo detoꝛquet᷑. Multi enim ſic adulterant verbũ dei ꝓpter quod dictuʒ eſt ꝓuerbionꝝ. xiiij. In oꝛe ſtulti virga lup⸗ bie.⁊ Eccleſiaſtici.xix.Coꝛrepiio mẽdax in oꝛe cõtumelioſi. Non em̃ coꝛrigunt.ſʒ coꝛ „ tione enim opus iudicandũ eſt. ſicut ⁊ mi ti pᷣdicare ſe ſimilant et detrahere tmvl ge neraliter vel ſpecialiter quibuſda intẽdut Unde non pᷣdicatio veri nominis eſt hu⸗ iuſmõi ſermo ſʒ detractio.ꝓpter hoc opti me dixit mulier illa. Nunc cognoui quia vir dei es tu. et verbuʒ domini in oꝛe tuo verum.iij. Reguũ.xvij. In quoꝛundam em oꝛe ſi fas eſt verbũ dei falſum eſt.dũ illud adulterant illud qntũ in ſe eſt ſuũ fa cien⸗ tes. videlicet aut ſui ioꝝ pᷣdicationẽau alion detractionẽ. Qui eniʒ caula inanis Pgris vel queſtus pᷣdicant ſeipos aut ſibi ipᷣis pᷣdicant non xpᷣm velilli.Qui vᷣo cau ſa detractionis ipᷣm viuificũ verbũ dei ſe⸗ men in venenũ moꝛtiferũ detractionis in uertunt. Impletur in eis quod ſcriptũ eſt in iob. xx. Panis eius in vtero eiusvertek in fel alpidum intrinſecus.Dũ em̃ fermo qui foꝛis apparet pᷣdicatio. maligniſſima detractio eſt intrinſecus. Panis eius id ẽ ſermo dei qui in eius oꝛe perſonatverſus eſt in vtero eius. hoc eſt in intimo puerſe intentionis vbi ſermonẽ dei in hac detox quere cogitauit.Et valde ſimile eſt quod accidit cuidam mulieri que cum ſacratiſſi mã euchariſtiam in ſinu ſuo nimis irreue renter execrabiliter abſcondiſſet:cũ vel⸗ let eam de ſinn abſtrahere.inuenit pꝛo ea ſerpẽtem hoꝛrificũ at q; terribilem. Sic ⁊? ꝓ pane ſacratiſſimo verbi dei in abſcõdi to coꝛdium hmõi hominũ:diligeter ſcru⸗ tantibus inuenit᷑ ſerpens venenatiſſimꝰ detractionis. Accedit et ad cumulum per uerſitatis quia venenatum huius detra⸗ ctionis ſermonẽ ʒeli mentir multi non ve rentur. et qui eos excuſare conant᷑ cũ apꝑp⸗ te detraxerint hmõi homines dicunt eos ex ʒelo vel ardoꝛe nimio diriſſe talis qua⸗ ſi ʒelus ſanctus et ardq; diuine di ectiõis homines faciat inſaniił.⁊ in fratres acꝙ ximos oꝛe rapido detibuſq; ſeuire. Simi les etiam ſunt hmõi homines cuidã ſtul⸗ to qui cum audiuiſſet deũ pᷣcepiſſe homi⸗ nibtis vt recte ambularẽt nolebat poſiea diuertere a quocunq; obuio verbi gracia Si crucem excelſam inueniret in via: aut arboꝛem ꝓceram:non declinaret a recto. ꝓpter hoc ſi deſuper niteretur aſcendere ⁊ poſtea deſcendere:idem faciebat ð mu ris domibus turribus: niſi vel aptura fie ret ei in eis. Quapꝛopter nec ciuitatem in gredi nec egredi hmõi homo abſq; labo reptionem cõtumelia menciũtur.ex inten re impoꝛtabili eoꝝ qui eũ docebaniu Se ina intolerabili ac diſpendioſiſſima. Sic hmõi homines quantaʒ ruinaã faciunt in cogregatione in animabus ſuis.que vti⸗ q; ſpirituales ciuitates ſunt. Tantaʒ inqʒ ruinam vt pene quolibet paſſu eoꝝ hocẽ ope vel ſermone neceſſe ſit vel vnã vł plu res in domibꝰ hmõi ciuitatũ nõ leue de⸗ trimentũ ſuſtinere atʒ diſpendiũ. Dom⸗ hmõi ciuitatũ ſunt hmõi collegioꝛuʒ qui quot et qnta detrimenta atqʒ diſpendia bone cõuerſatõnis ſue ab hmõi homini bus paciantur non eſt facile vłſcribere vł narrare plerũqʒ etiã ſcãdaliſati ab eis gra uiſſime coꝛruut.Quid plura In tempeſta te et turbine ſunt vie eoꝝ. Sicut legitur in ii. Nau.et quocũqʒ conuerſantur ſunt qᷓ ſi tempeſtas tranſiens. Quẽadmodũ em poſt tranſitum tempeſtatis alius luget ſe getem ſua degrandinata. Alius vineam. alius domũ ſuã concuſſam atqʒ dirutam Alius nauem confractam. Alius merciñ periculũ. Sic vides invnoquoqʒ collegio vł congregatione.Alium lugere detrimẽ⸗ tũ lectionis.aliñ oꝛationis alium medita tionis aliũ diſcipline aliũ pſalmodie? ita de alijs. Ppter hoc dictũ eſt puerbion. x. Quaſi tempeſtas tranſiens nõ erit impi⸗ moꝛibus nemo ſibi ſupplaudat ð ʒelo ſancto. cum iſta rabies illum exagitauerit Nemo hu iuſmodi rabiem excuſet in hmoi homini bus. nemo eam ʒelo rectitudinis mencia tur Et quia eyperti ſum ruinas ? ani⸗ matuʒ pditiones quas operata eſt peſtis iſta diebus noſtis neceſſarium. ymmo ſa luberrimũů elt. vt qui myniſtros dei ſege⸗ runt. et in officijs ſuis gratum officiũ deo pꝛeſtare intendunt. ne ꝑ ignoꝛanciam cõ trariu ſadant. et ꝓpter animaru ſalutem elem earum ꝓcurent. LCemptabimus eclarare que ſit iſta affectio. que ʒelus ſa ctus et ʒelus rectitudinis ab ipᷣis ſanctis ?ꝰ potiſſimũ a beato Geegoꝛio nominatur. — Dicimꝰ ergo illa afſectio ſiue ſit ira ad vindicandum dei iniuriam. ſiue ſit odiũ. H Nue inimicia ad extermindos dei inumi⸗ 08. ſiueſit ʒciotipia perſequens ſponſa⸗ rum xn adu neng. Baurterideli, occaſio nes et ligna ſiue ſit amoꝛ vehemens ipᷣas xpᷣi ſponias a mundo ſecludens⁊ aria cu ſtodia eas quaſi incarcerans vt ſolus ce⸗ leſtis ſponſus earũ amplexus ſpirituales ceteraqomugij ſpualis fructus et bona ab eis habeatet hoc lbere et abſq; impe dimento vel ſeculi huius vel ſecularium. us Similes ſi unt quoqʒ iſti tempeſtu Aunq tamen eſt ſine comite ac duce mi oſi homines pugilibus ſiue gauenlanu ſeei ia.et illa vtiq; ſpirituali.Et ꝓpter bus.qui mole coꝛpis ⁊viribus pᷣualentes in medio pᷣſſure alioꝝ hominũ recti⁊ rigi diincedentes alios deijciunt alios impel lunt alios conculcant alios pedes calcan les grauiter ledunt alios cõpꝛimũt.alios a greſſu impediunt clamoꝛemq; mirabilẽ ⁊ maledictionẽ multitudinis poſt ſe relin quũt. Sic pauciſſimos videbis in quacũ ; congregatione vbi tales cõuerſati ali⸗ quando fueriut.quin poſt receſſum ſuũ ſi ue deceſſum quexęlas ſimiles 2 maledicti ones ꝓ leſionib impedimennſq; ſpiri⸗ tualibus reliquerunt. et quin eos cum ibi hoc dictum ẽ ſuxer Wathe. v. Juſticie lu⸗ men eſt milſer dia opo:tet ſic affligi et eotenus coꝛꝑq ſubet exterius vt ꝑ hocſa⸗ lus anim abudlinterius ꝓcuretur. ſicut ſe feriſſe teſt atur Apoſtolꝰ in.v.pᷣme ad co⸗ rinth. dicens. Lradi huiuſmoch homineʒ ſathane in interitum carnisvt ſpiritus ſal uus fiat in ie domini noſtri hieſu chꝛiſti Dic etiam noderatur ipᷣam afflictionem coꝛpoꝛis vnõ vltra eam extendat quam requirit coꝛrectio ſiue emendauo peccato ris.Cum enim co:acno ſanano ſu anima rum ⁊ ꝓpter eam omnia huiuſmodi faci conuerſarentur fuerint comunicate.Cum enda ſint. Maniteſtum ẽ ꝙ miniſtranda iſtis non eſt ambulandum inter ventres pꝛegnantiũ quis enim enarrare vłynarra re ſufficiat quot ⁊ quãtos aboꝛſus ſancto rui conceptuũ ſiue pꝛopoſitoꝝ fieri faciant mõi homines quot partus teneros inſi pientiu conculcando vł compmendo ſi ul focent quot adultos gladio ſuo vulnerẽt quot omi generi bonoꝛum impedimenta pꝛeſtant. Etia que vidimꝰet ex teſtimonio fidedignoꝝ accepim us. quia pene innũe r ſunt, Pꝛeter hec omia autẽ virimus. vt ſunt omnia tanq; medicine vłmedicamẽ ta animarum. nihil em aliud eſt q; cyrur⸗ gicus quda ſpiritualis. Unde omne eiꝰ D vrere. omne eius ſecarenon queſtuoſum ſed medicinale debet eſie vel medicame⸗ tum loti ciuitati vel regioni cui pᷣſidet. Si cut ergo temperade ſunt medicinevel me dicamẽéta. æ contemperande mo:bis coꝛ⸗ poꝛalibus. Si enim excedit medicina mo dum.non operabiturvt m edicina ſaluie. oſed vt toxicum ſaiuti contranu. Idem emmn utoh⸗ guaboli ſtinoin ſruring dianmeck ſamieneea ftpeltole Ouodſip ſtiiaſed oyusoc lsamnl Nois pen Uigenoden Cereztetc nocrutn Mnienn sſrdisec uuſoclvin kitſiiein fungmodde Mnera.vont Upmnmoens alaaneu fannnonto niserla Werhca eenän adn bibenrp EMubus⸗ ſiuttete Puſſonis neſſonel neccipe ſagtotogs llichardol leeugpen⸗ wonſaluene nifiniere ünconmn Naflicne⸗ Wonnd nſtin 0 ſhterc tienae RZMU Nummn iid 1 ſpiöftann mühausn Mopollti eſhingen udruinod CumNS facit pł? aut mino.miſericoꝛdia ergo hec qua ſoli laluti impenditur moderant bu iuſmodi medicamenta ne ꝑ exceſſum ver⸗ tantur in perniciem animaruʒ. ꝓpter hoc dictum eſt in pſalmo Loꝛripiet me iuſtus in miſericoꝛdia. Quod eſt dicere ꝓut req⸗ rit vel tollenda vel lenienda miſeria mea Quod ſi plus vel vltra.non eſt hoc dei iu ſticia ſed rabies aut furoꝛſe ingerens. et opus quod debuit eſſe ʒeli ſancti.ſicut ra⸗ piẽs et vendicans ꝓpter quod ⁊ dicit gre⸗ goꝛius fuper eʒechielem. Quia ʒeli ſancti⸗ diſcretio de miſericoꝛdie virtute neceſſe ẽ. vt ardeat et clareſcat moꝛbi enim pſequẽ⸗ di ſunt ac vulnera a medicis ſpiritualibꝰ. Non autem pacientes. ymmo ſalus eoꝝ/ totis ſtudijs ac viribus querenda ẽ.Et eſt huiuſmodi viris medicoꝛum co:palium ſtadioſiſſime imitaãda benignitas qõ qn⸗ tãcunq; moꝛbos coꝛpoꝛum pꝑſequantur ⁊ vulnera. non tamen pacientibus iraſcun tur.ymmo eas tota dulcedine cõſolãtur. tota ſuauitate blandiũtur.et quibus poſ ſunt non ſolũ medicamentis:ſed etiaʒ ali mentis eoſdem confoꝛtant et qadiuuãt ad rolerandam amaritudinẽ medicine. ⁊ ad ſufferendum doloꝛẽ ſectionis aut vſtiõis Interdum etiã er ipſi poꝛes de medicinis ibunt.vt hoꝛroꝛem ſillarum tollat a paci entibus.Quod ⁊ ipᷣe xpᷣus dominus fecit ſicut teſtatur Auguſtini dicens. Calice,z paſſionis pᷣoꝛ bibit xps pminus laune⸗ ne illum abhoꝛreret egrqus. Hmõi autẽ medici vel cyrurgici potils ymmo neute ſed toꝛtoes atʒ lictoꝛes ymmo carniſices animan doloꝛem tantũ atq; confuſioneʒ ceteraq; penalia ſola inferre vellevident᷑ non ſalutem conferre nec meicinam ſed carnificinã exercere. Non en entum car⸗ nificina eoꝛum ꝓfuerit. ſʒ qRũ doloꝛem vel confuſionem pacientibꝰ iniecerit mul tum curant.Qui authon medicinam.ſʒ Mcarniſicinam. in tam pus tãq; ſalutaribꝰ officijs intendant.ipᷣa verba eoꝛum indi⸗ cant euidenter. Minas enim vt hoſtes pᷣ⸗ mũ inferunt.deinde iuxta minas et vltra minas in eos qui laniati fuerinsdebach⸗ antur.et poſt hmõi debachationẽ de car⸗ nificina hmõi tan; de victoꝛia gloꝛie⁊ ð triumpho nobili inſolenter ſe iaccant.qðᷣ noſipᷣi multociens auribus noſtris audi⸗ uimus. Er quo apparerꝙ non fructuʒ ſa nitatis aut ſalutis in pꝛimis querũt in eis qui furo:i eoꝛum traditi ſuntet expoſiti.. 4 3 c 9 Lomitatur autem et iſtam ſanctam 2* fectionem ꝓpꝛie infirmitatis iugis medi⸗ tatio vt in ſeipo diſcat qd ali poꝛtare poſ/ ſint quid eis et qntũ imponendum. Ne⸗ mo enim ita eſtertur excadeſcit in alios/ niſi qui ꝓpꝛie infirmitatis aut fragilitatis oblitus eſt. pꝛopter huiuſmodi homines dictum eſt. Sciant gentes quoniã homi⸗ nes ſunt. Iſti enim vident᷑ ſe ignoꝛare ?ho mines eſſe aut ſaltẽ aliquando fuiſſe. ũ enim dirit dominus hieſus ypCs de ſeipᷣo. Zelus domus tue comedit me.Cũ de eo ſcripſit yſaie.lii.Deſiderauimus eum no uiſſimũ viroꝛum. virum doloꝛum ⁊ ſcien tem infirmitatem. Hij ſunt homiues qui non addiſcerunt pati diſciplinãa aut coꝛre ctionem ꝓpᷣam. Et quia agendi z pacien di tanq; contrarioꝛũ eadem eſt diſciplina Neſciut eam in alios exercere ꝓpter hoc expoſuimus verbũ illud in pᷣmo Sapien cie. Diligite ſapienciam qui iudicatis ter⸗ ram.Diligite inq; pati ⁊ facere.pati pꝛius vi de vobis fiat. et deinde facere vt vos il lam alijs faciatis. Quidaʒ em̃ in alios iu ſtiſſimi ſunt. In ſeipos autẽ miſericoꝛdiſ⸗ ſimi ⁊tamen in nullo alijs parcunt. Sibi ipᷣis parcant per omnia. Quemadmodũ faciebat Menius. Qui cum alioꝛum vis cia ipᷣe vinioſus atrociter perſequeret ſua diligebat ac nutriebat. Suꝑ quo cum ina terro garetur mihi ignoſco menius inqt. PHiü em homines impaciẽtiſſimi ſunt ob⸗ iurgationũ increpationũ redargutionũ? quod eſt deterius monitionũ et exhoꝛta⸗ tionũ.Qñtofoꝛtius ergo diſciplinaliũ flia gelloꝛũ ꝓpter quod nec ſciunt nec ſenciũt nec ſapiunt diſciplinã vt om̃ino in experti Ideo moꝛbus eoꝝ ẽ om̃is. Noli me täage re.? ſola diuina manu curabilis cum hu mane manus attactũ omnem nõ ſolũ re⸗- fugiant.ſed tota repugiatione repellant. Attempauerunt autem quidam reli⸗ gioſi mederi mo:ꝛbo bmõi in abbate ſus tempibus noſtris.quoniã cuʒ eſſet in om nes illos carnifer crudeliſſimus.videntes qꝙ om̃ino ignarus eẽt et inexptus diſcipli ne quã tamen exercere putabatĩ eos.Coe gerunt eum ſedere ꝑ menſem integrũ int fratres et gerere tanq; ſimplicem canoni⸗ cũ quẽ cottidie ꝓclamãates et egregie ver berates.tandem reſtituerũt ſedi ſue dicen tes Ecce p menſem iſtũ fuiſti in ſcola diſci pline ⁊ nõ ſolũ audiuiſti doctrina diſcipli ne ſed etiã ſenſiſti. Nõ ẽ minuͦ. 4 n ene De reneſcie bas in ſubditos.quia eam nõ ad Diſce rasjrecoꝛdare eoꝛũ que didiciſtilali⸗ odquin re memorationẽ tibi faciemus ipᷣo rum. et credimus nos quia inſtructus et eruditus didicit ex his que paſſus eſt di⸗ ſciplina. Credimus etiã q memoꝛiter eã retinuit.nec rememoꝛationẽ eius eidẽ po ſtea fieri opoꝛtuit ad qð paratiſſimi eẽnt. fratresſi viderent ꝙ opus eſſet. Hunc re uertamur et dicamꝰ ꝙ huiuſmodi homi⸗ nes in beelczebub eüciunt demonia. ⁊ in ſathana ſathanam expellunt et non poti us intro ducunt vel magis impellunt. In ſpiritu enĩ furoꝛis ſpiritu luxurie interduzʒ credentes eücere non eüciunt ſed ipᷣm lati tare cõ pellunt. Plexumq; ſpiritum ireſſpi ritum odijſpiritum ſilationis.et ſpiritum men dacij in eos quos coꝛripiunt introdu cuntſdum eos ad iram moꝛtalem ⁊ odiũ contra ſe concitant et irritant ſimilatoꝛes eoſdẽ et mendaces efficientes. Interdum etiam ꝑiuros dum ſimilare eos cõpellũt terroꝛibus ſuis deſeruiſſe vicia quibꝰ ad huc laboꝛant et mentiri de hoc inſuper et peioꝛare.et hoc multis experimẽtis didi⸗ cimus. vnde et poſtqᷓ; exiuerit tempeſtas eoꝛum. apparet maniteſte non extirpata fuiſſe vicia per eorum furoꝛeʒ.ſed magis ad tempus latuiſſe.quedam que nõ ſolũ vt pꝛius erũpunt quaſi beſtie de cauernis Sed cum multitudine nouoꝛuʒ que ſicut diximus ꝑ hmõi hominũ inſaniam gene rata ſunt. et ita factus eſt erroꝛ nouiſſimꝰ peüoꝛ pᷣoꝛ pᷣoꝛe dum et adauctus eſt. vter q; exercitus dyabolicus ſed tamvitioꝛum q; hominum maloꝛum⁊ pꝛopter hoc ꝓ⸗ curantur impedimenta atʒ repagula. nõ quibus compeſcatur iſta inſania.ſed qui boimpediatur coꝛrectio ſalutaris Aut em̃ appellant ſic oppꝛeſſi aut congregata ſibi multitudine ſimilen debachationẽ timẽ tium reſiſtunt in facie.peſtiferis hmõi ho minibus obedire etiam in modico dene⸗ gantes vel ꝓcurant ſua aſtucia ſeuiendi eis ſubtrahi poteſtatem. Interdum etiaʒ et in moꝛtem ipᷣoꝝ armantur et clam niſi⸗ bus totis machinantur vł palam ipimet eoſdem occidunt qualia tempoꝛibus pᷣte ritis fuiſſe facta plures iam dubium non eſt. Nec mirum eſt.cum ipᷣi medicinam ſa lutaris coꝛrectionis vertant in gladiũ per ſecutionis. Sed egros interdum nõ tam moꝛibus freneticos ſenciant q; etiam ſeipos a furẽ tium gladus defẽdẽtes. Inſpiciẽda ergo umopeꝛe ac diligentiſſime conſideranda coꝛrigendoꝝ infirmitas.⁊ cuiuſmodi me⸗ dicinam vel velint vel valeant ſuſtinere. Sed in ipᷣa poteſtas coꝛrigentium nõ mi nus altendenda eſt. an per eam cogi pol ſint ad id quod eis imponitur. Si em̃ nõ poſſunt nõ eſt eis imponendum inuitis. ſi vero poſſunt non minus attendendũ ẽ An huiuſmodi coactio multoꝛum ſtra⸗ gem: et pauciſſimorum vel nullius ſalu- tem forſitan opererur. Non enim negli⸗ genda eſt multitudo eouſq; vt ſtrage ipſi us ſalus paucorum autvnius ematur. Rreddenda eſt et exhibenda quoꝛũdam vt ipᷣi aiunt iuſticia.qui nequid amittant de iure ſuo valens denarium. centũ mar⸗ cas expendere ſunt parati. 7„ — Frubeſcendum eſt medicis ſpiritua⸗ libus timoratio et pietas medicoꝛum coꝛ poꝛalium.qui tantopere cauent ne medi⸗ cinam quam exhibent alicui mortis cor⸗ poꝛalis occaſionem prebeat apud iſtos vero moꝛs ꝗgnimarum. nullius momen⸗ ti eſſe videtůr. Cum enim ſuper hoc am⸗ monentur. ſtatim reſpondent. feci. quod meum eſt ſibi imputent moꝛtem ſuam qſi non pertineat ad eos periculis fratruʒ oc cu rrere vbi ip̃i in illa voluntarie ſe immit tunt.cuʒnulla maiſe.ſit inſania.nulla pe⸗ riculoſioꝛ freneſi quam illa que ẽ coꝛdis Quapꝛopter ſi tq ſtudioſe cauetur ſrene ticis coꝛpalibus non ſolũ ligando.ſʒ oẽm eniam allam occaſionem eis ſeuiendi vel in ſevel in alios ſubtrahendo. Unde nec ferrum nec lignuʒ quo ſe ledere poſſintiu ur neq; aque neq; igni ap ermittuntur. Sed neq; iu xta feneſtran: eſſe a qua ſe pᷣcipitare poſ⸗ xta eoſ dimit pꝛopinquar ſunt.Ex quo maniſe uʒ eſt q;ᷓ difficile oc⸗ caſiones moꝛtis eis Sarent in tanta ſolli⸗ citudine illas eis aſſiſtere conantur. Qña⸗ to foꝛtius ergo non ſunt dande freneticis Ghitiglihus timoꝛ et pietas. u tamdiu lotuti fuimus inanis gloꝛia con⸗ citet. ⁊ huiuſmodi homines nec quod ve rum aut rectum eſt videre poſſint obtene bret. Quẽadmodum accidit de quodam. qui vt iuſtus iudex ⁊ bonus iuſticiariꝰ re⸗ „ tas. Limen m autem valde eſt ne inſaniaʒ de qua podeto noleßl oniucti nanee Gendum wultarur nodum naßten nuaſe i y meſoo bylonu ticnturh ſns untn Hinulum Cuumntands dmumnilitzan hondomusg Went nona linsderuina Ugcyenioi Uinſrucera Pchuntas orenets foong ige Waddes Gier Gkicchen Ntoto Phor. Fiſenon ſnnilier⸗ ummrde, Malennor uneumnae Esconmner laſeſorezt⸗ Eenglemefte ſeuntepon Mononun Rmnanhasf⸗ Maan undin Cnnmnir isätſie ningen dingin Molonin legaclioo fnclfnoſs „ * am e es e kS. iaenhe. N 8 eae⸗ . Nalpgiennts. eane H N. DSDSNäe Woa d wodeene m fene et eneeeee vorume enlees 17 ane 88 eegtergeee „ Ofted nr eremn, Wo. e ſr e gens Ee t e 4 nfia WaNeKAK . ekeen ⸗ m vrn 4 * 5 —Eeweckdeenn G Ge eees AKSNE1 erreie anloNeeIR r iet ner en eenen en h um n dne en ” R . . ee PAENRKr N AENSES „ e tn es enegne NNN llle NN. L 3 „ 4 vcdolaten 2. „ „ ATuN, SAe o — ſcn . ec. 6 el n miene runt et obedientiarios et quadxata rotů⸗ mo decolauit. mercatoꝛ inſaniſſimus qui moꝛte filij ſui falſiſimamvaniſſimãq; lan dem iuſticie quam nõ habebat voluit cõ parare. Sic ⁊ nonnullos interdũ feciſſe ni mendum eſt.vt viri ʒelatoꝛes pᷣdicarẽtur. multarum animarum ſtragem dediſſe ꝑp modum quem diximus multa monoſte⸗ ria pᷣtextu refoꝛmationis non tam defor⸗ maſſe.qᷓ; etiam euertiſſe.Oum enim ꝙ fu roꝛe ſuo diruũt.edificãt in monaſterus ꝗ bꝰ coꝛrectoꝛes aut refoꝛmatoꝛes interduʒ videntur huiuſmodi hominestantas ſciſ ſuras tantaſq; diſcoꝛdias.tantas ruinas ſpiritualium tanta incendia irarum ? odi oeꝛum tanta ſeminaria luigioꝛum et iurgi orum illi faciunt concitant ⁊ ſeminant.vt non domus poſt receſſum eoꝛum videa⸗ tur aut monaſteria ſed magis lapidũ ali cuius de ruina. Non enim fratres qui vi ui ac veri lapides ſũt ſpiritualis edificij ve lut inſtructura oꝛdinatos.nonvelut cemẽè to charitatis colligatos. ſʒ magis ſubuer ſos reuerſos poſt ſe relinquunt.nec obli⸗ uiſcuntur iactare ſe ꝙ abbates depoſue⸗ dis ibidem mutauerunt de fruetu penitꝰ conticeſcentes. Uel quia nullus eſt.vł ꝗa de eo foꝛſitan fuit in eoꝛum pectoꝛe cura minor. Nec atienduũt vel ad ſumptus q̊s ip̃i ſic mona ſteria ſubuertentes non ſolũ inutiliter ſed in monaſt iorũ perniciem fecerunt de bonis eoꝛunqm.⁊ ꝙ ipᷣa mo naſteria pꝛedam aduocase et omnium munerum acceptoꝛibus fecerunt. et iudi⸗ ces coꝛruꝑtibiles venalitati ꝓſtituerunt. et aſſeſſoꝛes foꝛſitan eorum.non enim le ue malum eſt ſacrata deo bona monaſte rioꝛum tempoꝛalia in fauces Huiuſmodi deuoꝛatorum inicere et ipſa Nonaſteria in manibus feneratorum dère. Quia vero ex tribus antediqs cauſis.videlicet in experiencia coꝛrectiohis et diſcpline in ſemetipſis et ignoꝛancia pꝛoprie infirmi⸗ tatis et aliene. et examore dementiſſimo inanis gloꝛie peſtilentiſſima rabies pꝛoce dit vigilantiſſime cauendum eſt.ne huiuſ modi hominibus detur poteſtasvmmo ne gladius occaſiõis magne detur huiuſ modi furioſis. Inſtar enim demonum q̊ cunq; introeunt. ruinam ⁊ incendiũ poſt ſe dimittunt.et velut incendiaru dyaboli ci ſeu infernales ignem vbiq; mittunt et . “?UM — tempeſtates. „ velut ſpiritus pꝛocellarum vbiq; concitãt Ego qutem dicit zelus ſanctus non ſit. quocunq; introeo bene⸗ dicit deus. non enim ſeuio ſequens vim quod vtiq; beluinum eſt. Beluarum em̃ eſt ſeuire pꝛo viribus.et viribus pugnare Ego autem pugno nõ qntum vis aut po teſtas mihi ſubminiſtrat.ſed quantum ex pedit coꝛrigendis.Unde nec ſeuicia.id eſt ſequens vicium furoris aut aliud nomi⸗ nari poſſum.vel debeo. Sed magis ſeue ritas.id eſt ſequens veritatem.vt eniʒ cor rigantur homines vere quero.et vt falſi⸗ tas dyabolica funditꝰ exterminetur vt ve ritas virtutum ⁊ moꝛum in hominibꝰedi ficetur.et cõſeruetur totaliter. intende hec eſt veritas quam ſequoꝛ vt exemplar. vłł ducem et vt lucem. vel ipſe chriſtus domi nus veritas ẽ quam ſequoꝛ cuius omnis flagellatio exterioꝛ in peccatoꝛes hec pie⸗ tas. NHon ſequoꝛ veritatem meritoꝛũ eoꝛum qui peccauerunt. Hec enim ſupra vires meas eſt.ſcilicetvt eos feriam quan tum requirit veritas huiuſmodi meritoꝝ Non ad hoc nitor vt puniamvel vin dicem.ſed ad hoc vt puniam?⁊ emendem Non aſſumo mihi toꝛtoris vel lictoꝛis of ficium.ſed potius medicantis dyab olo et angelis eius illud reliqui. totam q; eius carnificinam myniſtris infernalibꝰ reſer⸗ uaui.nolens ei ſuper hoc iuiuriarii. Quod ſi quis dicat ꝙ bonum eſt vin dicare dei iniurias et contumelias. Re⸗ ſpondeo qverum dicit. Et quia ego ſic fa clo.veruntamen non in hoc quieſco. niſi ipſimet qui eas deo irrogauerũt eas vin⸗ dicent in ſeipſis.et humiliati per me miſe rationi eius totaliter ſe tra dunt. Uindico ergo eas cum amplius non poſſum. Et ſi cut dicit Ariſtoteles. Sufficit mihi facere penitere.et eſt ideo lõgegloꝛioſius de ini micis ſic triumphare.vt ipſimer deo de ſe⸗ ipſis faciant vltionem. quam ſolam vin⸗ dicte carnificinam in eos exercere cum ſi⸗ cut dicit beatus Auguſtinus. Siue parcẽ do ſiue puniendo.hoc ſolum bene agat. vt vita hominis coꝛrigatur. Quare bene agitur quod per me finaliter agit et quo⸗ niam parcere et punire cõtraria ſunt. erit eoꝛũ eadẽ diſciplina et eadẽ virtus. Qua re qui neſcit parcere neſcit etpunire et ſic eiꝰ non eſt parcere ſicut et puniſe tan⸗ De nõ miniſtri mei ſunt. ꝗ punire ſolũmodo ⁊ noꝛũt et volũt.Valſo ergo ʒelatoꝛes no minantur quidã quoꝛum totũ ſtudium ⁊ officium ẽ punire.qui nõ deberent eſſe ni ſi in inferno. vt eẽnt adiutoꝛes myniſtris toꝛmentoꝛuũvt talia exercerent vbi tanta ẽ copia toꝛmentoꝛũ vbi nemo eſt ꝗ de ma⸗ nu toꝛquẽtiuʒ quemq; eripiat aut qui eis reſiſtat. Non ſum cecus ſagittarius vtla⸗ mech qui cum intenderet ſagitare ſeram ſagittauit cayn ⁊ occidit eum iuxta traditi onẽ hebꝛeoꝛum hoc faciunt cum ſagitta⸗ re beſtiasvitioꝛũ in hominibus debeant ipᷣos homines ſagittantes occidunt. Nõ ſum incautus medicus vt cũ ſebꝛes vł ali⸗ as egritudines in egris occidere debeam ipᷣos egros potiꝰ occidam. Quod homi⸗ nes excerebꝛati faciunt. Sagaciſſimus ac pꝛudentiſſimus ꝑcuſſoꝛ in gladio ego ſuʒ quividens hominẽ inuolutũ toꝛtuoſitate ſerpentis et dentibus eius arreptũ homi nem ꝓ ſerpente ꝑcuciens interficiam. ꝗqn potius ſerpentẽ percuciẽs occido.⁊ de . u cibus eius et captionæ hominẽ libero.cuʒ ſummo verboꝛum ʒelatoꝛum econtrario faciant. Ego cautiſſimus cyrurgicus. qui putrida ſic ſecovt ſana illeſa relinquã et ne a putridis coꝛrumpãaãtur pꝛeſeruem. Harũ autem ſymiarũ mearũ inſania ple⸗ rumq; putrida illeſa dimittit.reſecãs que ſunt ſana. Sic ignem adhibeo. vt non in cendium ſed purgationem.vt conſumpti onẽ ſuꝑflui paciar non vniuerſale incen⸗ dium.Sic ferrum adhibeo vt vulnꝰ moꝛ tiferũ non infligat pacienti ſed vt cauter⸗ um ſalubꝛe ac vene apertioneʒ ad purga tionẽ efficiat.Ego agricola pꝛudentiſſimꝰ a ſic peſtiferas herbas euellovt ſalutares nõ ledã.Sic ʒiʒania exſtirpo vt tritico nõ ſolum leſionem nan inferam.ſed vt ſuffo cationẽ que ei a dhanüs imminebat auer tam. Meminimus eni inſanie ſue ſic purgaſſe ab arboribus fru ctiferſvt necvnã tbi relindrẽt ſolas ſibi ſpi nas et tribulos dimittẽtes. Incredibilis modus inſaniendi. Sed cum dyabolicis oꝛtulanis pius ignis meus nihil purũ.ni hil ſanum nihil vinuʒ ſed ſolam moꝛtem ſolas egritudies ſolaſq; adulterinas ad⸗ mirxtiones depaſcit. Omnia pura omnia ſana omniaviua fouet conſeruat⁊ nutrit vtpotle viuiſicus et vitalis.Ira mea nõ in fectus baci tam. . os vidiſſe quoſ dã furibundos pᷣlatos oꝛtoꝛũ abbaciarũ Duaruz nobiliu ſic ſoluiſſe. hoc ẽ ſarculo moꝛibus homines eſt ſed in bominũ moꝛtem. wi⸗ ſericoꝛdia mea non in hominũ moꝛtem ẽ ſed in ipos homines.ſicut docet Auguſti nus. Qꝛ duo ſunt nomina homoꝰ⁊ pecca toꝛ. quia peccatoꝛ eſt coꝛripe.quia homo mifere. Noli eſſe inquit ſalomon in.vij. Eccleſiaſtici nimis iuſtus.Culpa enim eſt vt ait Seneca totam perſequi culpam.Et iuriſperitus dicit. ſummum ius iniuria eſt nec ſuſpicetur aliquis quia ita loquoꝛ q minus ꝓpter hoc perſequar vicium re miſſionis. Scio enim ꝙ vicium remiſſio⸗ nis ſicut ſompnolẽcia eſt in agricola.ſicut inſinuatur Mathei.xiij. Ubi legitur cũ doꝛmirent homines. inimicus homo ſup ſeminauit ʒzizania. Unde y ſidoꝛus pꝛela⸗ tuʒ negligentem aſſimilat pꝛelato doꝛmi⸗ enti de cuius manu cadit baculus paſto⸗ ralis et pictoꝛes pingunt ipᷣm accũbente, ſedentem in cathed:a ſuper cubitum ſom pno grauatum et cadentem de manu eiꝰ baculuʒ paſtoꝛalem.per quem diſciplina que de ʒelo rectitudinis ꝓcedit deſignaf. Salomon autẽ ꝓuerbiorũ.xxiiij.aſſimi⸗ lat eũ agraole pigro ſimul ⁊ ſtulto dices. Per agrum pigri hominis tranſiui el per vineã ſtultiviri et ecce totum repleuerant vꝛtice et vepꝛes aliaq; frugibus et vitibus noxia aut ſuffocat. aut creſcere non ſinit. ercend. itos vꝛticas elvepꝛesvi cioꝛum puocat commiſſa ſibi Mrrochia ſiue collegio ⁊ ſi ſuperſeminante dyabolo foꝛte ibi ſuccre⸗ inis in pᷣlato diſciplinz pᷣextinguit.ne oꝛiaturin uerit ſarculo diſcipline eas exſtirpare co⸗ natur. Nos autem ſepe diximꝰ in ſermo nibus dech atoꝛijs ꝙ illa remiſſio ẽ de lin paſtoꝛe deſectus dentiu? latratus in ane gregario.Canes eniz vo nes quaſi canes muti non valentes latra care ſolet ſcriptura pꝛelatos. ſicut dicit ex⸗. pꝛeſſe yſaie.lvj. Sculatoꝛes eiꝰ ceci om F re.et eſt ſicut defectus gladi in cuſtode.b - latos enim cuſtodes murorum ſimilitvo cat dominus yſaie.lxij. Super muros tlu os hieruſalem conſtitui cuſiodes. Simi⸗ liter Camticoꝛũ.iij. Inuenerunt me cuſto⸗ des qui cuſtodiunt ciuitatem.Et eiuſdem v. Tulerunt pallium meum cuſtodes mnu roꝛum. Et eſt ſicut defectus buccine in ſpe culatoꝛe Juxta quod dicit dñs in Eʒechie xxxiij.ſi populꝰ terre ↄſtituerit ſupꝛa ſe ſpe culatoꝛẽ ⁊ viderit gladiũveniẽtẽ⁊ cecinenit bucci ⁊c. nõ dubilo an ſtulliciã colligala lco. llegi 1 gaa⸗ nnulta hed m glacii ſtiner⸗ plipi. u otuim fusgpinte ſicine coaſim⸗ ſroeb miin nitce Asdi lelntat nſmicn Pum Wftege nuam ntggeni kumicrn ineri ie Umeng fin ſinen lhho⸗ ly ſxx uuine Cehnr ſue⸗ Reguin giinain lgtle emncon ir Se lt irei Rudn dclgies eNn delont ſenenn lnſet ſoltgi S S= =— . —,— = = 66 nmnünede 5 donini zlundoek Mumadene ſteorienn ochaſenn nes ninN 1aſmängau noi! gbonnsninii menmmthuu t u Mke snnin, Seningnln⸗, nchisſuene, nedrloſohnn c Meees 1. cut legitur ꝓuerbioꝝ.xxrij.nec dubito ꝗn virga ac coꝛrectio tribuãt diſciplinã⁊ alia multa que de hoc legũtur eccleſiaſti.xxxij Sed multũ ẽ inter virgã erudiẽtis patris ⁊ gladiũ in ſubditos furientis.multu int᷑ eſt inter atrocem carnificinã et piam diſci plina. Multuũ intereſt inter cyrurgicã mo⸗ deſtiã ⁊ trucidantem inſania. nec dubita mus quin toꝛpida remiſſio ſe interdũ mi⸗ ſericoꝛdia menciat᷑ ſicut furoꝛ carnificinał ⁊ atrociſſimus ʒelum ſanctũ.et de hüs la cius te docebit Gꝛegꝭ ſuꝑ.iii.eʒechie.hac aũt impiiſſima vtita dicam pietate nulla maioꝛ crudelitas. Non em̃ poteſt agi cru W delius cũ paruulo qᷓ; ſi dimittat᷑ volutati ſue ſicut legit puerbioꝝ.xxix. Nec poteſt Miſericoꝛdiꝰ agi cũ ꝑuulo litterali q; ſi cu⸗ ſtodiatur a ſeio Quicꝗd enim lucet ſiue ignis ſiue gladiꝰ ſic tota auiditate ab ipᷣo Puus arnipitur donec aut vulneratum ſe lenciat aut exuſtũ. Silr ⁊ in frenetico nul la maioꝛ miſcðia fieri poteſt.q;ᷓ ſi liget ar iſſime ⁊ flagellet᷑ aſſidue.Eodẽ mo et de linioſo ſcilicet ꝑ doloꝛẽ vehementẽ bꝛeuẽ lamen auellat a capite eius tinea miſeri⸗ coꝛdiſſime agit᷑ in eũ. Crudeliſſime auteʒ ſi inea ꝑmitiatur occupare frontẽ eius et oculos ⁊ totũ cõſume coꝛpus. Similit ⁊ cuʒ ſcabioſo et lenditoſo ſi aſpa lixiuia lauetur caput eiꝰ et aciiſſimo pectine pe ctetur ſiue pectinetur q ntũcunq; ſe exa⸗ gitet quatũcunq; obnitatur Nec minoꝛẽ ſeuicia oimittere eũ comedendum pedi⸗ culis ⁊ lendibꝰqᷓ;vꝛſis et leonibus.nemo me vnq; opinatũ fuiſſ. eſuſi cet᷑ nõ eẽ ra⸗ piendos de incẽdio appᷣhe os ſiue ꝑ mẽ bꝛu aliquod ⁊ hoc cũ auulſisne illoꝛũ vel arruptione ilioꝝ vel arruptione illiꝰ ſi in⸗ iegri inde eripi neqmuerint. Juxta quod Dicit iudas in epiſtola ſua ⁊ docet domi⸗ nus Amos.iij.Quomõ ſi eruat paſtoꝛ de oꝛe leonis duo crura vłexremu auricule ſic eruentur fili iſrael. Pꝛudenter autẽ di iit ſe feciſſe talia. vob. Conterebã air mo⸗ las iniqui ⁊ de faucibꝰ eius eripiebam pᷣ⸗ dam. Hyſi ad dyabolũ pᷣferat᷑ mole eius 3 aisie tur vicia ⁊ peccata ſicut dicitur Ec⸗ deſiaſtici.xxj. Dentes leonũ dentes eius quod ſi ad quẽcũq; iniquũ.Mole eiꝰ ac⸗ EeR 1. AA 0CEl ac⸗ cpiende ſũt poteſtas ⁊ officiũ.bijs em̃ dn obus ſubditos molũt et atterũt. Multuʒ n em ean pda de fancibus lupi ? leonis er . pialur un occidat. Hmoi eiincauti hom⸗ clxvi in coꝛde pueri virga diſcipline fuger. Si⸗ nes animas de faucibolupoꝝ autleonus infernaliũ nõ eripiũt ſed ꝓfundi⸗ eas in fauces eoꝛuʒ impingunt ⁊ nouos leones atqʒ lupos aduocant occaſionalit᷑ ad de uoꝛationẽ earũ. Nũquid aſcendit in cor qð intelligere poſſem. Pietatẽ vel miſeri⸗ coꝛdiã eſſe dimittere vł exponere animas hominũ beſtus infernalibꝰ deuoꝛandas Et tola illa ſermocinatõe nihil aliud intẽ do niſi declarare.qnta crudelitas ſit aias ſub pᷣteriu ſanatiõis interficere.⁊ ſub pᷣte⸗ Ltu ereptionis aut liberatiõis ꝑdere.atq; pᷣtexiu coꝛrectionis deterioꝛes efficere.ſub q; ptexiu medicine ſalutaris. carnificinaʒ animarũ exercere ſeuiſſima. Et quia non minoꝛ crudelitas beſtus infernalibꝰ eas deuoꝛadas exponere aut deuoꝛari pmit⸗ tere incendijs carnaliũ aut mũdanoꝛum aut ſeculariũ deſiderioꝝ eas dimittere in aquis diniciaꝝ ant deliciarũ ſubmerlas negligere. Deniq; cuiuſcũq; alion pe⸗ riculoꝝ quon ſilia in coꝛpabilibꝰ nolaui⸗ mus coꝛrodẽdas et ↄſumẽdas abſq; vlla cõtradictione⁊ rebellione exponere. Æ vtraqʒ em̃ crudelitate longe me facio ma giſterio ⁊ exẽplo ipᷣiꝰ dei edocius.O eĩ ꝑ⸗ co ⁊ ꝙ nõ parco vtrũqʒ ſaluti militat ani maꝝ ⁊ vtrũqʒ ex medicia celeſti facio Sci ens verũ eẽ qð dicit Augꝰ.ꝙ ſumma dei miſcdia ẽ cũ nõ ꝑcit H. Ad hoc em̃ nõ ꝑcit hic vt ineternuʒ parcat. Scio ꝙ amaritu⸗ do abſinthij ⁊ ſi moleſta ſic palato ſumen tis ſalubꝛis tamẽ eſt coꝛpi eiuſdẽ. Quẽad modũuũ ⁊ de diſciplina teſtat apłs ad heb. xij. Oĩs quidẽ diſciplina in pᷣſenti non vi det᷑ eſſe gaudii ſed meroꝛis. Poſtea autẽ fructũ pacatiſſimũ exercitatis ꝑ eã reddet iuſticie. Scio ec qdð dicit augꝰ Quia ſum ma ira dei ẽ cũ parcit dic.Ad hoc inqt par cit hic vt ineternũ nõ parcat. Flagellat eĩ hic oẽm ſiliũ quẽ recipit. Sicut dicit apłs in. xi. ad heb.et ↄſequẽter addit. Si extra Diſciplinam eſtis adulteri ⁊ non filij eſtis Sinmiliter 2 oſee.iiij.minatur dñs dicens non viſitabo ſuꝑ filias cum fuerint foꝛni cate.et eʒeehie.xvj.Auferetur ʒelus meus a te et quieſcam donec iraſcar ampiiꝰ.ꝓ⸗ pter quod dicit Auguſtinus. Qui except⸗ ẽa numero flagelloꝛum excepius eſt a nu mero filioꝛum. Diligo ergo tanto magy⸗ ſt erio erudita tantoqʒ exemplo pꝛouoca⸗ ta diſciplinam que ꝓpᷣa operatio mea ẽ. Per quam moꝛs animarum occiditur. ⁊= moꝛtis ſpiritualis ꝑiculis obuiat᷑.pꝑ quaʒ De ſalꝰ animarũ etiã ꝓcurat᷑.Diligo ⁊ flaage lovt cyrurgie mee ꝓpᷣa oꝑpa.Sed quatinꝰ etiã inqntu ſunt animaꝝ medicamęta. ca nens ſumope ne efficiat᷑ earundẽ trucida menta. Jã ergo diximꝰtibi qtuo: intentio nes huius nominis ʒelꝰ.et nominauim⸗ tibi quatuoꝛ affectiones.quan quelibʒ ʒe lus vocat᷑ et qui cum aliqua earũ pᷣditus fuerit vir ʒelatoꝛ etia ipa miſcðia ẽ 7 hocẽ inqntũ ex ea ẽ ꝑſecunovitioꝝ aut peccato rũ.Ex intentione em̃ vt dixrimus. et opefa ijudicaãtur et nominatur ⁊ licet pelus lumẽ ſit interdũ tamen occaſionaliter oculum meutis turbat.ſicut dicit pſal.Curbarx eſt a furoꝛe oculus meus.Et recte intelligit᷑a a furoꝛe ʒeli quia tam diu fuerat inter ini mieos ſuos. Jedet em̃ ʒelus quaſi in foꝛ⸗ nace in ipᷣa vi iraſcibili coꝛ facile emicat et emittit ſcintillas iraruʒ.ex quibus turbat oculus mentis.ſicut dicit Poeta.impedit ira animũ ne poſſit cernereverũ ꝓpter qõÿ ⁊ viri ſancti cũ aliquẽ huiuſmõi ſcintilla ĩ ſe ſenciũt vł vindictã vel ea qͥ diſciplina pᷣ cipiunt. ſupſedent donec eis trãquillitas coꝛdis et pax aduenerit.vt cũ tranquillita te iudicent ſubditos ſicut deus facere dici tur Sapiẽcie. xii. vbi dicitur. Lu aũt domi natoꝛ virtutis cũ tranquillitate iudicas.⁊ Jacobi pᷣmo.ira viri iuſticiã deinõ opera iur Dyogenes ant cum iratus eſſet ſeruo ſuo.ait. Jam te miſer niſi iratus eſſemxer beribus enecaſſem. In iracũdis em̃ homi nibus inſtar montiũ flammiuomonꝝn ⁊ di luuiũ ignis exundantiũ vt ſcintilla de foꝛ nace vis iraſcibilis erilit.ſed fiaäma volas totũq; vaſtans erumpit. Hiü ergo ra⸗ piunt᷑ ab iracundia ſicut a tempeſtate et efficiũt impotẽtes ſui ſicut furioſi. Unde ⁊ accidit in eis plerũg vt quod ʒelo ſancto ceperat.ſuroꝛe cõſinant ⁊ ipᷣm opus di⸗ ſcipline ſanctũ quod ʒelus dei ceperat te⸗ nebat atq; regebat: ira de manibus eius rapiat.ſibi vendicet et exurat.⁊ eſt tũc nõ opus ʒzeli ſed magis ire tempeſtas.aut fu roꝛis exagitatio ẽ cenſenda. ſcintilla vero ira de qua pᷣdiximus. Et ſi aliquid turba⸗ tionis oculo mẽtis ingerat.nõ tamẽ opꝰ ex ʒelo ſanctũ ceptum ſibi vendicat aut aſ ſumit. Hmõi autẽ exemplũ congruentiſſi mũ eſt in viro qui ex charitate vel iuſticia vult reddere debitũ vxoꝛi et interdũ inge⸗ rit ſe hmõi operi voluptas carnis.Et hoc ſcdðᷣm duos modos.vel ita ſcilicet vt illud opus non auſerat iuſticie et ſibi vendicet moꝛibus velita vt totum ſibi illud rapiat ita vtlic; ab initio ex iuſticia vel charitate ceptuʒ ſi voluptatis amoꝛe ſolũmodo con ſumet. Jurxta illud quod dicit Apoſtolꝰ ad Galł. iij. Sic ſtulti. vt eũ ſpiritu ceperitis nũc crr ne cõſumamini. Similiter le baberdeil⸗ P lo qui ex charitate vel pietate volẽs dare elemoſynã cum ipᷣa datione ſe ingeritin⸗ anis gloꝛia.Et quandoq; ita vt Lollat ſibi elemoſynam illaʒ ſicut ventus.Qudoq; vero quaſi affectat vel applicat affoꝛis cr cũuoluens atq; circũſtrepens adeo infir⸗ ma er debilis vt nõ poſſit auferri charita ti vel pietati opꝰ illud Sicut beatꝰ Berñ accidiſſe ſibi dicit.Cũ vellet ꝓponere ver⸗ bum pᷣdicationis et ei obſtreperet inanis gloꝛia vel de elegancia elo quencie vꝑęſen tenciaruũ ꝓfunduate increpauit eam ſic oꝭ= cens. NHec ꝓpter te incepi.nec ꝓpter le di mittam. Prudenter inſtruens viros ſan⸗ ctos vt in ſimilibus ſimiliter faciant.et in pmiſſis caſibaſimiliter locum habet. Nõ enim opus iuſticie vel charitatis pꝛopter hmdinolit ionen inanis gloꝛie dimũte⸗ dum eſt veldeſerendũ.ſicut neq; pꝛoptex eandem aggrediendum. ⁊ hoc e qð alibi dicitur. Quia aliud eſt cum dolus incidit contractui aliud cum dat cauſam eidem. Cum em̃ dat cauſam contractui.doloſus eſt ⁊ ideo non retisendus.Sic ſe habet? feneraeur hlan⸗ in pᷣdictis exempli mum eſt in eo qil aggreſſus e iter hiero⸗ ſolimitanum caula deuotionis vel ſubſi⸗ di terre ſacte.et in ipo innere ĩcidit cordi eius cogitatio de exercenda negociatone ua magno ibidem faciẽ⸗ in terra illa e⸗ lem do quia ſi in qaluerit huiuſmodi cogitato eoulq;vt qu ꝗq tunc reſtat de itinerep pk ſolam exercendam negociatione; pagat reſiduum ninerar ogls. gam non peregri natio neq; dicenda *er neq; vere ſit ſed ma gis iter negociationis. Si vo ita no inua leicat. vt itinerationem illam trabatad ſe ymmo dimittat illam cauſe ex qua fuit in cepta remanebit et re et nomine peregri⸗ nalio. Jusia illa exempla de operibus ze li ſancti. quibus ſcintille irarum inſiliunt: vel incidunt non tamen exurũt.ne illa ea auferant et ſibi rapi ant. Et de operibus furoꝛis ſiue carnificine furialis iudicaduzʒ erit. Quod vero dicit Apoſtolus in. x. Ad. Romanos. Quia iudel emulatione; qui ẽdei habent. ſed non ſm ſcencia quaſ dei honoꝛẽ et gloꝛiã zelant. Dʒ inſipicler. guinelig palbin iiniunas ſanneicc iinien, gelureins Clumelase Halcaores⸗ eſorzin⸗ lur udepe Nere muenet Rogouumab ſalſcenss ett ſfſinentdche GsCnizant inapena⸗ delinon Lrint Gdeainpen Ggineunceze üineaardon Cndaiaddn ſhord Cn dedingl Vimpe Koege ündck Nellisi luusefel Wonr lſtbin lige mlnn ADfae Wonm plhin Alwvanl cefuene Hyantongen Mkonri ßinant löusſene Klir genen ernno ſnſhem 1eliö ſetsfntrin mncean Kſtchere ſanten , 44 n SE uitha 4 1 4 ueſe danng 4 , mdd. Ne V 8 1 t ooſtoe, nn, 1 Mced o eAeen Ak Nene W Rdoneſene 4 ſ Rt ncoc e ert ee Ui— —1 8 DEe . ſeen * * 4 e SeGee 9 Ccldl 6 e * eA . Noen / N a Whan —HN*“ eeren 4 encK eewee . We 4 . ne eſeeeg. d 005KNE W. er ee e m3E äl Aasee X —EUR 6 ℳ 16*4 . W 04.5 7 “ KWERE 4 Mcb. W. *. 4 1 “ 4 6We 6 H ud etcem S * 4 ℳ . 1 r,RNR . . , 4 ℳ 4 * 7 E inieglauluad R* 7 . e 4 FEGSel 4 e sellel M 4 4 en Rnaidnisd W aingeicd 001 Ce N 3 . W 1, zi n 4 64 nid en UWe, , SeN d10 o , ½ 2 * = 1 1—2 *° ä er e iere. . Ia intelligimus. Et hoc eret ſine dubio pᷣncipalis intentio eoꝝ atq; voluntas ꝑſe qui iniurias dei 7 contumelias.Ueꝝ quo niam neſciebant in parte illa ꝙ elſent dei iniurie atʒ ↄtumelie cũ crederent i᷑ᷣm eua tioneʒ iniurias eẽ dei geliũ ⁊ eius pᷣdicationeʒ iniu 1 cõtumelias et ꝓp?᷑ euangeliũ doctoꝛes⁊ pᷣdicatoꝛes ipᷣius fidei xpᷣiane ac religiõis ꝓfeſſoꝛes implacabili furoꝛe ꝑſequeban⸗ fur. Illud ergo quod intẽdebat pꝛincipali ter ⁊ vniuerſaliter ʒelabant dei honoꝛem et gloꝛiam. et hoc rece et oplime. Uen in ſecundariis et in particulari errabant im „ puſſimevidelicet in perſecutionibus ante dictis. Quẽadmodum ſi quis ʒelo iuſticie intẽdat et velit occidere impin. credat au tem de aliquo innocente et ſancto deter⸗ minate ipᷣm eſſe impium. et ꝓpter hocoec cidit erat in particulari circa iſtuʒ.⁊ impie agit in eundeʒ. et ita ex intentione vniuner ſali recta ⁊ bona eſt voluntas ⁊ opatio ſe cundaria et particularis iniqua et impia. Et hoc ẽ. Quoniam nõ eſt ex illa ſola ym mo adiungit ſe et immiſcet erroꝛ particu⸗ laris ⁊ eſt pene ſimul erroꝛ in pva tu ſuppo ſita. mater em rectarum ⁊ laudabiliũ ope rauonũ eſt recta voluntas et intentiovni nerſalis qntum in ea eſt. Sed falſa credu litas ? fallens ſimulvelut alienos partus voluntates faciens et ogerationes impi⸗ as ſubintroducit quaſi alieno ſemine. videlicet erroꝛe ſuſcepta Et quonia con⸗ traria iuxta ſe poſita magls eluceſcunt. De fraterno odio quod fraterne cha⸗ ritati comrariũ et inimiciſſimũ eſt aliqua in ſuggillatione ipius dicemꝰ. Quac; ſu⸗ gillatio eius latenter an⸗ ex lau⸗ dibus fraterne charitatis. Onnia em vi⸗ tuperia contraria laudibus illius ipſi cõ⸗ petunt omnibus illis iaculandum atqʒ cõfodiendum eſt ꝓper hmõi autem ma la ipius ſunt.et alia aliqua ſcripta expᷣſſa. et illa pſequemur tibi. Quoꝛũ pꝛimũ eſt obtenebꝛatio iſtius in quo fiunt Sicui te ſtatur Johannes in pᷣmo pᷣme Canonice ſue. Qui nõ iligit manet in mets er! te nebꝛis a mbula tet neſcit quo vdat.quo niam tenebꝛe obaecauerunt oculos eius. Hec aũt obcecatio inde manitfeſta ẽ qꝛ ſi cut ipſa fraterna dilectio oĩia qcunq; ſunt fratu facit eſſe ſua dilgentiũ illos vt ſupꝛa diximus. Sic puatio ſraterne dilectionis pᷣuat eoſdem omwibus. vel quonis iactu ram nemo patitur qui eaʒ videat ⁊ agno. clxvij ſcat. Uide ergo dampnationẽ hic hoꝛrifti?⸗ cam. ſed tamen non ſine meritis irrogataA duin tot et tantis bonis pᷣuatur.qui ſeivb3 bono fraterne dilectionis pꝛiuauit.et in⸗ ſuper excecauit et vtrũq; ſibimet miſer pec catoꝛ infligit. Amoꝛ enim fratꝝ ſiue frater na dilectio lur magna eſt oculoꝝ coꝛdis. amoꝛ noticia eſt ⁊ vliq; ſcõᷣm eum lanta. encie eſt ſicut timoꝛ iniciũ vl dicit Beatus Bernardus.Et honoꝛabilis ſapiencia eſt vt fupꝛa oſtendimus. expꝛimo eccleſiaſti. Pac ergo pꝛiuatus eſt non miruʒ ſimane at excecatus.atq; bonis fraternis omſbus depauperatus.et eſt ipᷣe miſer peccatoꝛ.⁊ vltoꝛ atrociſſmus fratrum quibus debiꝰ tum amoꝛem ſubtrahit. Hec depaupera⸗ tio enim ⁊ execatio pene ſunt interduʒ fu rum atq; raptoꝛum. Diximus autẽ tibiſu pꝛa quia amo: cenſus eſt ſiue redditꝰ quz deus in coꝛde vniuſcuiꝰq; noſtrum fratri vt in eo quecunq; filius audiuerit a patre nota dicat apoſtolis ſe feciſſe.Et vnctio ⸗ gque docet de omnibus ſicut dicit obhban. in. ij. pᷣme canonice ſue. Conſumatio ſapi bus reddendum conſtituit et aſſignauit. ⁊ beatis ſuis donauit.hmõi confirmauit ſicut dicit Gregor ſuper.xv. Johan.QOuia Qui ergo bmõi redditum vel cenſuʒ fua tur vel rapit fratribus vł reddendo ꝑ bäc tantoꝛũ bonoꝛũ ablationem ⁊ ſuipius di ctam excecationem fraternaʒ iniuriam vl ciſcitur in ſeipſo. Nec ſolum per hec duo. ſed in moꝛte ꝓpꝛia vindicat ipos ſicut te⸗ * eius extinctio moꝛs eſt ſpiritualis et ex ne cefſitate. Moꝛtuus ergo eſt qui nõ diligit et in moꝛte manet hoꝛſrica ſcilicet ac de ſtatur idem. iu. pᷣme Lanonice ſue dicens? Qui non diligit manet in moꝛte.Quã vtii q; ipᷣe ſibimet irrogauit.Cum enim vt ſu⸗ pꝛa diximus amoꝛ vitalis caloꝛ ſit anima rum humanarum atq; viuificus. Quare II tiſſima manſione. nec ſolum moꝛtuns et dampnatus vt diximus.ymmo etiam ex dominus dicat. Johannis decimoauin⸗ to. Hoc eſt pꝛeceptum meum vt diligatis cõmunicatus quaſi pꝛopꝛio iudicio ſepaiz- ratus eſt. Ita ergo dampnatus ita exceca tus. ita depauperatus eſt qui non diligit. 2⁊ bac ſola pꝛiuatõne fraterne dilectionis vt diximus.Qui autem odit fratrem ſuuz antichꝛiſtianus eſt. Cum enim ipᷣe chꝛiſtꝰ inuicem. Fraternum ergo odium huicle gi ſiue pꝛecepto cũ ſit manifeſte contrariũ taciet obſeruatoꝛes ſuos antichꝛiſtiauo s De ſicut pꝛeceptum illud ſiue lex obuatoꝛes nos efficit xp̃ Amplius. Cõtra riarũ ꝓfeſſionum diſcipuli contrarii ſunt xpᷣiani et antixpᷣiani.Quare ſi quis diligit fratrẽ eoipᷣo et inqntũ talis xpᷣianꝰ ẽ. Qui odit fratrẽ ſuũ ex neceſſitate erit ante xpᷣia- nus ⁊ hoc eſt qð xpCᷣs dominus teſtat eiuſ dem.ij.dicẽs. In hoc cognoſcent homi⸗ nes quia diſcipuli mei eritis:⁊ hec eſtuna ſuos efficit xpᷣianos. cauſa quã dicit Beda. ꝓpter qua peccata Dimiſſa ta oꝛigin alia q; actualia redeunt. Cuʒ em̃ in ſola eccleſia ſanctoꝝ et ĩ ſola cõ munione fideliũ tribuat remiſſio qð aũt in fraterno odio eſt. hoc etiã in contrario ẽ. werito contrariuʒ remiſſionis ei fit.id ẽ exactio omniũ peccatoꝛum. Amplius. Ueritas in ſeptimo Luce.Dimiſſa ſunt ei peccata multa quoniã dilexit multum. Er go merito ea ꝓpoꝛtione et cauſa exigũtur ab eo quinon ſolũ diligit.ſed etiaʒ addit peccata multa. Ue ergo tibi fraternũ odi um cuius tanta ẽ malicia ſeu nequicia.vt ꝓpter te miſericoꝛdia dei ſentẽaas abſo⸗ lutionum ⁊ remiſſionuʒ ſuarum euacuet et reuocet.et ſᷣm Bedam et multos alios penitus irritet et omnino habeat ꝓ infe⸗ ctis. Ue tibi nequicia que in ꝓpꝛiũ aucto⸗ rẽ adeo graſſaris vt diximꝰ.Ue tibi moꝛs animarũ humanarũ que non ſola moꝛte animarũ in quibus es contenta es ſʒ etia ſratruʒ homicidas illas efficit.ſicut teſtatt iohan.in quarto pᷣme Canonice ſue Qui odit fratrẽ ſuum homicida eſt. Quic⸗ gquid enim vis et non potesvt ait ambꝛo. factum tibi computat deus ſicut eſt. Qui potuit tranſgredi et non eſt tranſgreſſus. facere mala et non fecit iudicatur bonus ex voluntate et non poteſtate apud deuʒ Dic qui vult occidere ⁊ non poteſt iudica tur homicida nreglolann occidendi vo⸗ luntatem. None nes deus. genera omĩa venena omia fraterne mo:⸗ tis inſtrumenta qui fratrrem ſuum oditiin coꝛde ſuo collidit conſigit ꝓpinat ⁊ i imů m 0 in indiget teſtimonio ſoꝛinſecoꝛum operum ſcrutans coꝛda⁊ re nes AHequicia fratetni odij nõ ẽ facile explicabilis.Omnia enim armoꝝ quem odit fratrem immittit om̃i appara⸗ tu meditatur contra ipᷣm pugnat ſpiritua liter milleſies in die traſſfigit ipᷣm giadio ĩ coꝛde et hoc eſt quociens ipᷣm in aliqͥ traſ⸗ figi vult.milleſies ꝓpinat ei venenum.et hoc eſt quociẽs ei ꝓpinare vult illud. mil lenes exurit eum igne in vie milleſes ſub moꝛibus mergit in aqua milleſies omni genere toꝛ⸗ mentoꝛum ipᷣm excruciat et occidit.et hoc ẽ quociens talia ei fieri vult.Et quia gene ra toꝛmentoꝝ alioꝛumq; maloꝛum infini ta ſunt nequicia fraterni odij ineplicabi lis eſt. Inde eſt ꝙ reges ⁊ pꝛincipes qui ſi binuiceʒ inimicantur in coꝛdibus ſuis die ac nocte acies pꝛeparant ſagittis.gladijs machinis ceteriſq; inſtrumetis bellic pu⸗ gnant et tot homines hinc inde occidunt quod occidere volunt. Nec ſolum ipſi re ges ⁊ pᷣncipes hoc faciũt ſed etiam quifa y uent eis inique et pꝛochdoloꝛ ipᷣi clerici ? clauſtra les acies in coꝛdibus ſuis pᷣparãt pꝛelia cõ miitunt et ſtragem hinc inde in⸗ numerabilium hominũ faciunt. Qui em̃ vult exercitum totuũ alicuiꝰcadere.⁊ moꝛi dari iniquo omoꝛe vel fauoꝛe pᷣncipis ſui totcius exercitus homicida eſt ſpiritualis. Et hoc ẽ quod legitur in pſalmo iuna be bꝛaicam veritatem vbi nos habemꝰ. Di⸗ uiſi ſunt ab ira vultus eius et appꝛopinqᷓ nit coꝛ illius. Hebꝛaica veritas habet. vn⸗ ctionis butiro os eius. Pugnabit autem coꝛ eius. Hoc modo pugnant coꝛda cleri⸗ corum atʒ clauſtralium pꝛo regibus ſuis atq; pꝛincipibus quos vel inique diligũt. vel quibus inique fauent vł alios inique oderunt credit ſe ſedere ſtultꝰ clauſtralis in clauſtro ſuo eiata vt diximꝰ pugnat in campo.In momgnto occidit ceniuʒ milia hominum.vym iri vmnp totumvnius regni exer titũ ꝓſternit et hcſola voluntate. Quis hoc crederet tam facile eum centuʒ milia hominum occidiſſe ⁊ tam bꝛeui ſpacio cẽ tũ milia homicidia perpetraſſe. Hec ſunt negocia queractat et agunt in ſemetipᷣis ſtultiſſimi clłici ⁊ clauſirales.velut dexo pulatores vabium ercidia caſtroruʒ.ſira⸗ ges hominum ymmo populoꝝ hec ſunt de quibus clauſtra vsviri religioſi de qui bus inuicem compugnant. de quibus di ligentiſſime etin pꝛimis interrogat hoſpi⸗ tes aduentantes de quibus eos auidiſſi⸗ me andiunt PHec ſunt que ſtudioſiſſime ꝑ ſerutanti ne obliuiſcibiliter retinent. nec mirum cum ea inceſſanter repetant.Ue ti bi fera peſſima ĩuidie que ſumiliter frater⸗ 1 ne es immitiſſima charitatis.Lu enim es omnium ferarum infernalium ferioꝛ eta domeſticatione.elõgantioꝛ que nec amt cos agnoſcit nec fratres nec patreʒ.necvl lius generis benefactoꝛem nec etiam ipm eũ.ſ̊ in oẽs dementiſſima ac ſtuiuſſima cppedeh⸗ bel eſii Ataumbus, , benetacto⸗ cituse ſ Perinuitan erunlgeen ine Db luiteipewen Devcuus en Noragnolar: lſintepen Celetihaben nglanoet Giſcrpeſini ligon hlo crmeſede ftlonnian ꝛe Ctananandan 3 edlsſoe 6 eſ diudhecan dopeeerſwe dctorg jganämnin Nlerrine (ot dat cdelen ohlonbo Un richye Monſore Cpuminnn MMunmezenn amnenſin oiri 17 ove donunpnlas, aneſores he⸗ Penteher Biigi Ee Meck gen Gngtofuennd ſalieſna n Webetenet ncate eondmn nconra toroenin mMtinnnlo nenſin⸗ Gntſgonon gtnticnn fi⸗ idani Ahin Bnnä ung er Mnb Darntſage. inesdücun Munt. Pabas Kdtütſetcend demmäſtund reaain wewierine carn ene rumsans ricdise! s anose Nnetnuctfun 960 s KonKe mumi⸗ nini n ii etuitin NVS 4 . e „ 4 N 5 4 74 Nl 4 ℳ FIN r 1R SS aſan H dvii rabie de bacharis Der le em̃ cayn occidit Abel Beñ.iiij. Per te ioſeph venditus eſt galfratribus. Ipſe ⁊ dei fil ius tam largus benefactoꝛ in pplo iudeoꝝ per inuidiam traditus ẽ ſicut dicit Mar.xv. Sciens per inuidiam tradidiſſent eñ.⁊ hoc vtiqʒ ſfecerunt credentes ipſum eſſe purum ho minẽ. Dyabolus vero eidem inuidit. In mnidit inq; deo vt dicit beatus Berñ. ⁊ vo luit ei peruerſa imitatione coecri. vbi di cit. In. ix. yſaie. Ero ſimilis altiſſimo 7. Sciens qꝙ; De amicis vero ꝙ iſta fera peſſima eos non agnoſcat. ⁊ in nobis⁊ in multis aliii certiſſima experientia ⁊ toti religioni xpᷣi ane certu habemꝰ. Peſſima vo ẽ hec fera quẽadmodũ em̃ albiſſimũ ðꝛ pure albũ ſic⁊ peſlimũ pure malũ.qa nłlu ma lũ ipugnat.ſʒ ſolii ⁊ oẽ bvonũ.Cetera em̃ Vcia contra ſe pugnant.vt auaricia con⸗ ffka luxuriam econuerſo. ? ꝓdigalitas ccontra auariciam econuerſo. ? quod A mira bilius ſuperbia contra ſe ißam. Oẽ 6) em̃ aliud peccatum ſuſtinet ſuperbus in alio pꝛeter ſuperbiã. ꝓpter quod vulga riter dicitur q duo ſuperbi non poſlſunt exgrare ſimul nec vno ſacco conludi. Si⸗ militer ira contra ſeiſßam pugnat ꝓpt quuod dicit Socra. iracun duſ cum alus iraſci deſierit ſibi ip̃i iraſcitur. Inuidiave ro ſolum bonum impugnat ⁊ nullũ ma⸗- lum. ⁊ ideo eam diximꝭ purum malum. vniuerſale vero malumapᷣa eſt. qꝛ omne bonum impugnat. purum et vniuerſale malum. 7 fera vt ita dDdicam⸗ feriſſima. hec eſt per quam moꝛſ intro iuit in oꝛbem terrarum.hec eſt cuiuſ igitur inuidia tit ante foꝛes. nec vltra inc Ipſa em eſt que ſapientia pientie pᷣmo In maliuolam animã non introibit ſapietia Et euſdẽ. vj. Nec cum inuidia thabeſcente iter habebis. Om talis homo non poterit eſſe particeps ſa pientie hec ideo inuidia dicit vel inuidẽ B tia qm̃ contraria eſt viſui ſiue videntie. In bono enim fraterno nõvidęt niſi ma lum.⁊ in malo nõ videt niſi bonum.quẽ admoduʒ ſi in albo nõ videret niſi nigꝝ ⁊ in nigro non videret niſi album. Et iõ inuidere ẽ contrario modo viſui ſe habe re Ac ſi diceret de videre. Sic iniuſtum iuſto ↄtrariũ. Retribuere aũt inuido ab ol bono iung malignitatẽ ſud. Sic em oẽ re fas eſt. ſ ne ſa in bercludit ab eo inquo fuerit. Sicut legitur eiuſdẽ Ga poeta dixerit liuoꝛ po bonuz impugnat. ita ab omni bono fra terno toꝛquetur ⁊ vritur. ꝓpter quod di cit Socrates. Utinam inuidi in omni lo co haberent aures ⁊ oculos.vt omniũ fe licitate toꝛquerent᷑. Hoc eſt totũ venenũ antiqui ſerpentis. vt ait Greg.dicens OQ⸗ in ea antiquus ſerpẽs omnia viſcera ſua concutit quaſi ſe ipſum exterminas vt ne vłlſtillam vnam tocius veneni ſui retine at quin totum illud in coꝛ inuidium non infundat peſtem iſtam. Sic ipſe met de ſcribit id ẽ peſtis iſtius peſti lentiſſimũ ſu biectum. In mente inqt illius rabies. in vultu macies. in dentihus ſtrido?è appa ret. Hec beſtia per lamiam deſignari ſolʒ in ſcriptura ? hoc alaniẽdo. Cum em̃ alie beſtie deuoꝛant.iſta maxime laniationũ querit eoꝛum i quos deſeruire ꝑmititur. non enim ↄmodum aliquod ſibi querit ſed ſolo fraterno paſcitur detrimẽto Hec eſt mercatrix in fauſtiſſima que omnia lu cra fraterna amittit. ⁊ econtrario pietati 2 caritati omnia fratrum detrimenta re putat lucra ſua hec ẽ que nobis antiqua illam vulgarent queſtionẽ determinat qua queritur quis ꝑdit quecuũq; omnes mercatoꝛes lucraniur. Ipa eſt enim inui dia dyaboli que perdit quidqd electi lu⸗ crantur negociando ſpualiter vt ſupꝛa di ximꝰ. Oim enim ſciõꝝ lucra ſua ſopniat detrimẽta. ? veriſtſimo doloꝛe quo inde ſcilic dolet.ſompniũ hmõi vificat. Hic ẽ ignis grecꝰ.ꝗ ſuꝑfuſione aque accendit᷑ ⁊ dò ẽ mirabiliꝰ.qnto maioꝛ fuerit a ſuꝑ fuſiotãto magt i ardeſcit rfna em̃ boĩtaſ velud aqᷓ ẽ ad extinguẽduũ iraꝝ ⁊ odioꝝ ĩ cendiũ. Hec aqᷓ igni iuidie ſuꝑ fundit᷑. cũ frna bonitas oñdit᷑ iuido vłnarrat᷑. Et qnto maioꝛ eidẽ vel oñſa vel narrata fu erit.tãto coꝛ ĩuiduũ ⁊ de illa ⁊ cõtra illam vehemẽcius excandeſgt. Hec eſt ignis ſin gularis ⁊ inaudite pnulei. Nec enim ſub tractõne materie exiinguet. Quamq; em̃ erit l ſt fata quieſcit. licet per moꝛteʒ extinguat fraterna ꝓſperitas ⁊ ꝓpt᷑ hoc ſubtrabat᷑ velud maria ignis. himoi adhuc tñ ardet ⁊ e vaſtare conat᷑ ne viuat in opiniõe homm. Herẽ fera peſſima quã nec moꝛs ſaciat.cui non ſat: eſt vite extinctio. niſi nomen extinguat æ fama Hic ẽ ignis ſacer ymmo execrabilis alifernal.ꝗ in ſola bona deſeuit.pacẽ hñſ cũ oĩbꝰ malis Pec peſtſ ẽ in febꝛibꝰ ethi ca ĩcurabil ſolidoꝝ mebꝛoꝝ ſcz diſſoluts. * Dapauptate e . ymmo ↄſumptio putrefaciẽs ea. Sicut le gilur ꝓuerbioꝝ.xiiij. Putredo oſſiũ inui⸗ dia. Hij em̃ ꝗ in coꝛpe ecclie foꝛtiſſimi eſſe credunt ⁊ velut oſſa in coꝛꝑe eccłie plerũ⸗ moꝛibus gulaꝝ rerũ naturas. non inueniet qdſit pauꝑtas nuditas ⁊ foꝛamẽ. Qõ ſi quis di ſar lier g aliqᷓ ſũt bona huiuſmoi nihi * livel qualiter ex ipᷣo aliqua bona eſſe pñt q; thabe hmõi cõthabeſcut. Sicut appet vel alique laudes ipᷣius eẽ. Rñdem⸗ interdũ in viris religioſis ꝓfeſſoꝛibꝰ ⁊ ge neraliter in clauſtris.vbi xpᷣiane religiõis Kirmitas ⁊ foꝛtitudo creditur putredo iſta multos coꝛrũpit atq; conſumit. Tgquoniã amoꝛẽ iſtuʒ rectiſſimũ atq; ſanctiſſimũ qcha ritas dicit᷑. frequẽter ſequitur contẽptus tem peraliũ.et interdum obliuio et negligen⸗ Ra eoꝛum. et ex hijs etiã carentia ipſoꝛũ. et eti pꝛiuatio quod eſt dicere pauptas Fm oẽʒ ſui intẽtionẽ poſt laudes caritatſ laudes pauptatis ꝓſequemur et hoe ᷣm omnẽ modum quo nomen paupꝑtatis ac Stito igitur in pᷣmis ꝙ pauꝑ cipitur. ite n p̈ ian quoꝛunda intellectũdicitur parum — C habens in pera. wagis autẽ videtur di ctus pauꝑ a paucitate ⁊ paruitate ſimul/ quaſi paucus.paruus.aut diuiciaꝝ mul⸗ titudo ⁊ multiplicitas interdũ ponitur in hominibꝰ ſicut ibi.A fructu frumẽſi vini ⁊ olei mitiplicati ſunt. Interdum aur ab amplitudine familie ideſt cognatõniſ hoc apparet ex cõtrario in pſat. vbi dicit᷑. Unicus et pauper ſum ego. Uerũtamen plerumq; ⁊ ſepius pauper dicitur.ex ſola carentia ſeu pꝛiuatione diuitiaꝝ.et hoc ẽ penuriaa penu quod eſt celariũ vel ꝓm⸗ ptuariu quaſi eius vacuitas. et accipit᷑ a parte totum. Inopsautem dicitur ꝓpꝛie quaſi ſine ope.quod duobus modis in⸗ relligit.videlicet ſine auxilio hominũ.vel ſine diuiciis. Inopia em̃ vſualiter pꝛiua⸗ Aio eſt ſiue carentia qua diximꝰ9. Pec igitur eſt pꝛima intentionũ paupꝑtatis vi Z delicet carentia leu pꝛiuatio quã diximꝰ. Secunda ẽ contqtus tempalium diuici arum. et hec eſt dẽ virtutibꝰ pfectioꝛibus vna. Cercia eſt amo: ipſius panpertatis. hec eſt carennie ſeu abſentie tẽperaliũ di⸗ uiciarũ.et hec pfectiſſima pꝛopter quod ⁊ rariſſima. In pꝛimis igit᷑ ꝓſequemur laudes eius que nouiflima eſt omibus. fere omibus odioſa atq; terribilis. et hoc eſt qm̃ pꝛiuatio eſt ⁊ carẽtia eoꝛũ bonoꝝ. ꝗque non tam neceſſaria ſunt iuditio mul⸗ titudinis ſed etiam delectabilia ⁊ hono⸗ rabilia et multis alijs decauſis deſidera⸗ bilia ᷣm eos. Hanc dicit Auguſtinus cla eę nihil eſſe. hüs verbis. Inueſtiganti ſin⸗ Aꝛvarẽtia et pꝛiuatio et cauſe ſunt directe aliarũ pꝛiuationũ.⁊ occaſonaliter etiam młcoꝝ bonoꝛũ ſicut dicit Areſto. Si affir⸗ matio eſt cauſa affirmatõnis. et negatio cauſa negationis. Manifeſtũ etiam ẽ.ꝙᷓ iſtud et iliud timet.et oditur. et pene ab omibus.⁊ multos etia incitat timo: eius aa arendas rh⸗ eruãdas diuicias Quid/ quid aũt timet᷑ vel oditur ꝓpter ſecauſa eſt huiꝰ timoꝛis vel odij.Et nos alibi de⸗ clarauimꝰ.q; malũ omniũ maloꝝ natus⸗ raliũ.que ſcilicet per ſe hoꝛret⁊ fugit.⁊ cõ tra que pugnat oĩs natura. eſt ivm non Et. Dicet aü̃t ne foꝛte aliqs. boene⸗ ERodio vel timoꝛe non eẽndi ſed potius recte ⁊ immediate ex odio eſt.ſilr fugs er ficit aũt tibi in hoc ꝙ pauꝑtas hec ſeu qͥ‚⸗ Aamoꝛe eſſendi. Bñdem ꝙ piigna di timoꝛe fuit hec taq ex cauſa remota. Suf cũq; alia pꝛiuatiooccaſio etiã eſt poſicõ⸗ num ⁊ rerum veriſſime exñcium.Et ſi foꝝ te non poſſit eſſe cauſa efficiens el perſe. quemadmodũ pꝛiuatio ⁊ defectus cibi in ſomacho occaſio eſt famis.cauſavero ei ſiciens ẽvirtus appetitiua guſtabilis. Dicima igit ꝙ iud mibili æ vacuñ pan ptatis fundamantũ eſt.er ſirmamentũ vi roꝛũ ꝑfectoꝛun Quemadmodum em̃a⸗ uari ⁊ cupidi fii mamentũ ⁊ fundameniũ ſuum hñt diuitias. Sic viri ſclitate pfecti pauꝑtatem iſtam.⁊ hoc eſt qð legitur ꝓ⸗ uerbioꝝ.x. Bubſtantia diuitis vrbs ſoꝛti tudinis eĩi pendit terrã ſuꝑ mibilũ. Agꝗlonem vocas eccleſiam de gentipus. Qm ad aqlonem marime erat geniee eo tempe ouertende Eandẽ vocãs et terrã cui bñdixit dominꝰ hoc eſt qõ legitur Job. uvſ. Qui extendit aglonem ſuꝑpuacuũ et ap⸗ babylonẽ ſuper hoc fundabat vacuuũ. et hanc terrã appendebat ſuꝑ hoc nibiluʒz. qñ fundementũ xpᷣiane religionis pone⸗ bat dicess in. v. WMathei. Beati paupes ſpiritu qm̃ ipoꝝ eſt regnum celoꝛu. Ex pꝛeſſius aũtin euãgelio mathei.vij. No⸗ lite theſauriʒare vobis theſauros in tra. Et luce.vj.Beati paupes.qꝛ veſtru eſt re⸗ gnũ dei Silr 2 eiuſdem x. Nolite poſſide re aurũ neq; argentũ.neq; pecunia in 30 nis veſtris c. Et luce.x. Nolite poꝛla⸗ 4 ½ 5 erlüepel netſibe ſua nihilum hliſetaßhim lifundamein ſonis 10rdn Ouainranii, fternrfnma⸗ ii rinlole niDiuesenin Canelobol y ſogbvoſate lnpoulibone⸗ fünmum Lo⸗ Rcnsrnumn: Mlenieroin Aiep tgonen⸗ Gnürüßan Gatetuurven euungebni! algonicönuns Ceigirand⸗ NWeſpulcanrde Wlundoorc nwrcoen Adonſdose eekcice Nanüzin onnngofia bencensez faneneine ſehuner ſonpttltl Cigptin umti nigeu lizgfngung Ulagttga ſactenisacne ngſngtkig hgsderien hinſpendn ehmlnemn blicnntii lnnsing,⸗ niior selidrdef Raboigan leumninz⸗ NWN kng hrertin Ninegen Lerſebonentg Hois ut. in — doneind NONeil tüiaaandie oc auhun Nihocttſotis nichmnecha. KNaſteen eünnnn , DDeA „ιν ραũ I Eα„νh clxix re ſaculũ ⁊ perã. nõ aliter in eis fundatu⸗ rus eccleſiã hoc ẽ in aplis niſi pus eos ad iſtud nibilum deduviſſet.⁊ ipos in eo ſta biliſſet atʒ firmaſſet. Deniq; boc nihi⸗ lũ fundamentuũ ẽ omnis religionis ꝓfeſ⸗ ſionis ⁊ oꝛdinis.vñ ⁊ nullus religionẽ ali qua intrat niſi in iſto nibilo pᷣmo fundatꝰ- fuerit/ firmatoniſi ad illud voto ſe aſtrin xerit.⁊ in illo ſe ꝑpetuo pmanſurũ pmiſe⸗ rit. Diuites em̃ in religionẽ intrates quaſi cameli gibboſi ꝑ foꝛamen acus intrat. Et᷑ ideo gibboſitatẽ ſacculorũ ⁊ marſupioꝛa tempoꝛaliũ bonoꝝ pᷣus deponũt.alioqn nõ intrant Ego ſum dicit pauptas mr religionis ⁊ nutrix ⁊ cuſtos. Maler quidẽ ꝑ occaſionẽ vt diximꝰ.vt cũ pario ꝑ occaſi onẽ ego religionẽ in multis pario:ſicut et congrariũ meũ ipᷣam deſtruit et extinguit. Sicut teſtatur veritas Mathei.. Paupe res euangeliʒant.hii em̃ faciliꝰ⁊ xpᷣianaʒ religionẽ cõmunem ⁊ omnẽ actionẽ faci⸗ lius recipiũt.quosviſcus diuiciarũ tpaliũ non inuiſcat ⁊ detinet captiuatos. Et vbi ego ſum dicit iſta pauꝑtas.ſemp fuia me⸗ am religionẽvidetis in domibꝰ Lligioſis et domibus quibuſcũq;.vbi vero ↄtraria mea eſt.videlice᷑ opulencia tpalis.me vix F vel nũq; inuenies.Ego nutrix religionis. omnia officia nutricis eidẽ exhibẽs et im⸗ pendens.ego eã mundã ſoruo.ſicut cõtra ria mea eã inqnat. Ego ea lacto et ipiguo ſic ᷣria mea ea fame atenuqt⁊ ↄſumime gitationes em ſanctas lectiõnes et oꝛatio tiones ⁊ alia ſacrarũ exercitationum ſtu⸗ dia quibꝰreligio paſcitur ſtabilit᷑ et nutri ſtodiarũ et acquiſitionuũ ſollichidines in lites et iurgia in paſcẽdis magnatum cu⸗ piditatibꝰ in placãda potentiũ rabie. In tur/in computatiões ⁊ kiolcſechne⸗ cu 9 conducendis aduocatis pene totalit᷑ trai fert pfunctoꝛie ⁊ ex medellatũ ſincopis et apocopis detrũcatũ.inoꝛdinato ſtrepitu vertiturp eam diuinũ ſeruiciũ.ita vti ma⸗ gis tumultus intolerabilis q;ᷓ diuinũ pᷣui⸗ ciũ ſit dtcendũ ſicut ⁊ dominus ipum no minauit Amos.v. Aufer a me tumultum carminũ tuoꝝ.diſcuſſiones ⁊ examinati⸗ ones peccatoꝝ ceſſant in hmõi capitulis vel admoduʒ bꝛeues tepide vicus atqʒ peccatis parcẽtes.⁊ nõ coꝛrectionẽ ſed il⸗ luſionem potius habentes apud diuites abbacias ſunt calculationes et ſupputati ones reddituũ expenſarũ receptaruʒ lon⸗ giſſime exacuiſſime ita vt nõ clauſtrales. ampliſſimũ facio.nihil ad me ni hil ad me de cuſtodibꝰ.nihil ad me de fu ribꝰ vel raptoꝛibꝰ ⁊ quod plus ẽ nihil ad me de gelu aut pꝛuina. nibilad me de ti⸗ neis aut erugine.nihil ad me de peſte ant clade ſegetũ aut animaliũ., nibil ad me ᷣ bellis aut guerris. nihil ad me ð incẽedijs aut euerſionibus vꝛbiuũ aut etiã domoꝛu. placatiſſima ſum atq; inuictiſſima. nemo ꝓ me vel obtinẽda vel acquirẽda vel litẽ ſuſcitat vel bellũ mouetnullus ꝓ me con uenitur.nulla emanat citatio ꝙ me nullũ ↄficitur memoꝛiale. Nulla dictat ſentẽcia 7 omino tribunalibꝰ nihil iuquietudinis aut laboris ingerit. Requieſcũ in pa ſed magis trapest te hmõi hominesvide antur. ⁊ ſicut dicit Auguſtinus Hoc tollit viſcus quod nõ accipu xps. Regeſcãat in pace apud eos vicia? peccata.nec eſt qG exterreat virgulas ſeu flagella. aſpectibꝰ introeuntiũ patẽtiſſime offerut. vipote qGqq eas ad hanc ridiculoſiſſimã ypocriſim ba ̊ bent ſolũmodo cui oſtẽtanoni qua pau ci credant vtinam ipᷣi ſeirent Ego dicit tas occupationes iſtas peſſimas pe umllaudibꝰ diuinis 7 obfequiſe ſpatin; 1 e iuſto.ni ce audioꝛia qntũ ad meimulli ibi ſtrepi⸗ tũ facio. nec aliqs ibi luibelluʒ foꝛmat. vel edit actionẽ ꝓ me.⁊ quod amplius ẽ.nee leges de me mentionè vlla faciũt. Nec ꝓ me vel de me lex aliqua facta ẽ vli editaſſi vellent de me iudicare iuriſpii. neſcirent neq; poſſent quia nec iure ſcripto nec con ſuetudine inauditu eſt ꝙ vnq; vocata fu erim in ius nec raptoꝛes inſuliũ in me fa⸗ tiunt.nec fures domu meũ circũdantvteſ fodiant.nec latrones in via mihi parãat in ſidias. ⁊ hoc eſt quod dicit Poeta.Lanta bit vacuus coꝛam latrogviatoꝛ. Ego P in medus litibus pacatiſma ſum. et hoc eſt quod dicit Seneca ꝙ pauptas eſt bo nũ ſine calumpnia.Ego im bonũ ſum qð emo calumpniatur nemo ſibi vel vendi care vel vſurpare attemptat.Ego cuneos poſtiuʒ ſecura penetro in medus gladijs tuta ſum. ⁊ hoc ẽ quod dicit ſeneca.quia paupi in obſeſſa via paxc̃. Ad idẽ facit et illud. Cũ clangoꝛ inſonuit ſcit non ſe peti. nõ em̃ ꝓ ea vel cõtra eam armata foꝛtitu do colligitur. ego nec clauib nec ſeris nec gũphis nec vectibus nec muris nec turri⸗ bᷣ nec verticulis egeo ad mei defenſionẽ ſolo em̃ terroꝛe meĩ ſcilicet ꝗ eſent hoſtes K( 6 De arcerent 1 me fugerẽet. Quid plura be alũ ſe reputat qui me poteſt effugere vła me fugere. ꝗs ergo me audeat impugna⸗ re nemo ẽ em qui me audeat etia expecca⸗ re. O mes inimici mei me fugiut. Ab ami⸗ cis vero nihil eſt tinendũ. ꝓpt hoc ergo me inimiciſſimũ qui veriſſime dixi. et ar⸗ matiſſimã veriſſime me dciere poſſum cũ tanto fim oꝛi et tremoꝛi ſim hoſtibꝰ meis Ego ſum ꝓbatrix vere amicicie. Qui enim falſi amici ſunt me ad veniente rece dunt ſicut dicit poeta. Cemꝑa cum fuerit nubila ſolus eris et Salo ꝓuerb.ux. YFra tres hominis pauperis oderũt euʒ inſuꝑ et amici eius pꝛocul receſſerũt ab eo ꝓpt me. ꝓpter te dictũ eſt illud ſocratica. Hec int alia boni habʒ aduerſitas quod ami: cos ꝓbatnihilum meũ omnibus diuicijs pꝛetulit ille ſanctus pater qui diſcipulo di centi ſe libꝛos habere ex ꝗbus fratres edi ficabat et fratres inde pꝛoficiebat.et ꝓpt᷑ Hoc velle eos retinere Reſpondit nequa qᷓ;ᷓ ita facies quia maius eſt omnibus ni⸗ Hil habere. Alius vero diſcipulũ ſuũ nec liberũ habere pmiſit dicens eidẽ ydolum tuũ eſſet. Sed ꝙ ſancti hodie non ſolum antiquis tempibus nihilũ meum pᷣferunt omnibus diuicijs tempoꝛalibꝰ Pingues em̃ temꝑaliter oꝛdines quatũcunq; in eis vigeat aut floꝛeaĩ religio/q in eis me non inueniũt ingredi nolut. ppter me oꝛdinẽ fratrũ minoꝛũ om̃ibus alus pᷣtulerũt hoc eſt ſi pꝑ ſe manifeſtũ ſit teſtimoniis eoꝛum aſtruitur.quapꝛopter nibilũ meũ ditauit oꝛdines iſtos pſonis egregis. Suꝑ om̃s ego ſecuritas poſſidentiũ me.ſecuritas in q; a bellis ⁊ litibꝰ a furtis ⁊ rapinis vt ſu: pꝛa dixvi. Ego erpeditio et exoneralio poſſidentiũ me vtxpm dominũ pᷣcurren⸗ tem greſſu. 2 ſi pari.tamẽ ſimili ſubſe⸗ quẽtur. Sicut d petro Aplo dicit Berñ. Recte petre reliquiſti omnia. Non enim pᷣm currentẽ ſequi poteras onerata.one ra diuiciarum reliqui viuẽtis vtpote indi gna himmeris hominũ. ſicut dicit didimꝰ phvloʒophus ad alexandrũ O nera inqt ſunt iſta iumentoꝝ nõ hominũ.nolo ho⸗ mines ſaginarios eſſe. Ue cupidis et auaris qui hanc contumeliã ⁊ vilificatio⸗ nẽ ſeruinõ agnoſcãt.Quot enim loculi vł ſacculi pecunie adherent ⁊ alligati ſũt cu⸗ piditate vel auaricia coꝛdi cuiuſcunq;.tot cophini luti egyptij humeris eius ſpiritu a libus impoſiti ſunt.lutuʒ em̃ egyptiũ ter moꝛibus 2. renarũ diuiciarũ ſubſtãcia ẽ. Sicut erpꝛel ſe legitur ſuꝑ.ij.Exodi. ⁊ in.ij. Abacuc.vt quid cõgregas cõtra te denſum lutu.ego exterminiũ ydoloꝛũ auaricie qͥ nec habẽt oculos neq; aures. Auaricia em̃ ẽ ſimula chonꝝ ſeruitus. ſicut legit᷑ ad Epheß.v. In exterminoſin quo ineſtimabilẽ dei ↄtume la vindico. Ego em̃ exequoꝛ ula dei comi meu in tpe ſuo ⁊c̃. Ego mũdicia domoꝛũ emũdans eas a ſtercoꝛibꝰtꝑaliũ.ego ſtre pitus coꝗnarioꝝ qui ſunt velut ſonitꝰ cᷣ panarũ in templo nabuʒardan. et in coꝗ na interdico ⁊ penitꝰ inceſlare facio.Ego ſacrificia que in hmõi templo illi offerut indiſſolubili anathemate elimino etſede ſtro. Ego ſacerdotes nabuzearda et egcos aſtrage animaliũ innocentium et cruciati bus innumeris mira poteſtate ſuſpendo. aduẽtu meo quocũqʒ introeo ydola iſta nationẽ.O ſee.ij. Idcirco ſuma frumentũ „* 4 Uacat eoꝝ officiũvbicunq; ego ſum. ege carnificina illam coquinaris totaʒ qua in mundo nihil inferno ſimilius tollo ð me dio in om̃ibus finibꝰ meis.Apud meẽ re fectoꝛiſomundiſſimũ in odoꝛibꝰ epularũ et ſalſamẽtoꝝ aſpſionibus nec olens nec abhominabiłmappe candidiſſime.vaſa eſcarum munda. manuum ⁊ oꝛis ablulio apud me facilis ⁊ coquina quieta. nec ca liginoſa vapos bus.nec terribilis varioꝝ igniu incendijs.aut animalium exquiſitis cruciaminibus ſonitruoſa animaliuʒ; de⸗ ptio refectio eſt nõ ĩmerſio neq; ingurgi⸗ lapidati ruitio ea apidan obnen immenſa mea non eſt quemadmodũu em̃ iudei lapi dantes pihomartyrẽ ſtephanu. eleuatis manibus lapides afferebant quibus euʒ obꝛuerent Sic naltitudo myniſtroꝝ ĩ mẽ ſis magnatũ.vaſa eſcarũ eleuat manibꝰ truncationibus et ſalſamentorũ paralio nibus ⁊ attritionibꝰ apud me cibon ſum obꝛietatis ⁊ abſtinẽcie nec ob afferentes ⁊æ alia poſt alia inferentes lapbi dare videntur ſobꝛietatẽ et abſtinenciam 7 fanta varetate ſeu multitudine ferculo rũ obꝛtzere. Ego ſum moꝛs duarũ ſan guiſugarũ. videlicet gule et luxurie q ſem per dicunt affer affer. ſicut legitur puerbi. xxx. In om̃ibus finibꝰ meis nõ inuenies alteram illarũ.⁊ hoc ẽ qᷓ; fruſtra clamaret affer affer. nihil p eis ibi fieret fame moꝛe rentur ibi. ymmo cũ ipᷣemet fames inſacia biles ſint ſublato eis ⁊ denegato cbo per ſemelipas exungueretur. Non em babet tdeſanpe wenn Unag acobills⸗ lisieſh i ori choſi guihes nui Uonnsh eckdaentn ſapbeecrers Mgeſtnns⸗ woenn keoe Crsarast uneneinn nlon nh⸗ inntucl ofetiar lneſep i Gtfoniniuun Eocsnest ſepglainiuna Neragoscut Wndidonn Wrdesſde hnäne hranäſe (rinimos Cndkrocc ltgtine Anospo⸗ Nebgte Cendoie cangie gnaniiſt Muiltur Musadti⸗ rtonf itlei⸗ inſudtui tignmninn kfehttn tnihktcinn nhäiſtoen buntgtmni S 8 ſadſtia ulgkig inehinhn 1ſtercondi gaiſanſe glonadezann mnüinnoccnun. meſimnine nm.MGu s tanng õ dsaINN usdenN⸗ telanmnen nd/ te pmnctik Ceurbtin N eWV: 8 4 . glö . rmoiß in, 2;ðẽẽ RK clxx vnde ſuu pauptas paſcat amoꝛẽ. Ut dixit poeta. Utraq; iſta peſtis ignis eſt voꝛax ⁊ inſaciabililis.⁊ inſtar ignis ſulphurei feni dus.Et ego ſum exunciiovtriuſq;.et hoc E— quonia ego ſubtractõ et defectus lignoꝝ quibus vtriuſq; earũ nutritur incẽdium. Ego moꝛs ꝓdigalitatis que nec eam ma nu extederevłmouere pmitto. Ego moꝛs ſupbie que vermis diuitũ ꝓpꝛie eſt vt ait Auguſtinus. Paupꝑ em̃ vbiq; iacet.vt ait poeta.Ego a laboꝛibꝰnegocianiiũ a frau dibus quas agut paciunt a piculis que in mari⁊ in terris paciunt᷑ quieta et ſecu⸗ ra ſum. mihi de tpalibꝰ nec rex nec impe ratoꝛ.nec alius quicq; auferrevel ſubripe poteſt vł fulgur minat᷑ domibꝰ?meis aut turribus neq; ſuppellectili mee nec mare net venti minant nauibꝰmeis.neqʒ pira te diuicis meis neq; grãdo neqʒ aurugo neqʒ alia iniuria aeris mibi timeda eſt ꝓ pier agros aut vites. Terremotus nõ po tuit mibi dommu ſubuertere.q tot ⁊ tan tas vꝛbes ſubuertit nõ incũbit mibilaboꝛ edificandi neq; cõducendi oꝑasios neq; cõputandi ſumpius operum. De hoc meminimus nos reſpondiſie cuidaʒ ami co noſtro cuius domus ſpacioſa atq; ma Aibie incendio perierat. Qui cumvocaſ et nos nõ ad conſolatioyeʒ ſuam vt ipſe dicebat ſed vt audiret quid ſuꝑ hmõi in⸗ cendio diceremus. Reſpondimus ei⸗ dem ꝙ ſi domum illam nõ habuiſſet.nec eam amiſiſſet nec de eius amiſſiõe modo nec in labeꝛe nec in ſollicitudie necĩ ſum⸗ ptibus reedificandi eam. opꝑꝛteret eum eſſe ne ei poſt imminentẽ ree ficationeʒ illius ſimile periculũ immina Ctur. Ego ſum mundicia viarũ.id eſt vicarũ huma⸗ narũ et mundatrix earũ.Mundicia quidẽ a ſtercoꝛibus tempoꝛaũ ⁊ mundans eai dem ab inquinamẽtis luxurie et gule. In terroga pᷣſbꝛos prochiarũ que ſunt in fini bus meis ⁊ iuriſditione mea.⁊ audies ilł atteſtantibus multitudineʒ in vnaquaq; earum abſtinentiũ.ſobꝛie viuentijũ virgi⸗ nũ et continentium hmõi prochlas velut paradyſos eſſe ⁊ oꝛtos deliciarũ cõpara⸗ tione aliarũ parochiarũ eſſe.alias vᷣo ad ↄparationẽ iſtarum deſerta eſſe ⁊ ↄculca ta dyabolica atʒ poꝛcoꝝ volutabꝛa eſſe et nec pubertatis annos in eis expectare dy abolu.ymmo execrabilius inquinamẽtis eos puenire.⁊ ante iuuenculos et iuuẽcu las luynrie aminationibus polluer⸗ ᷣ⸗ huiuſmodi hoſtes ſep niam poſſint etatis bñficio talia ſuſtinere Ego vallum ſiue foſſatũ foꝛtiſſimũ ac ꝓfundiſſimũ circũdans ac muniẽs meos ⁊ arcens hoſtes ne acceſſum habeant ad ipᷣos.Uallum em̃ litterale nihil aliud ẽ q; terre defectus ſiue vacuitas. Sic⁊ vallum ſpirituale defectus eſt terrene ſubſtancie. Quos hoſtes ſcilicet ego arceam ne acce dant ad meos vel caſtra eoꝝ. Apparet ex iam diutis ꝙ gulam ⁊ luxuriam ꝓdigali⸗ tatem ⁊ ſupbiam ſpiritualiter nomiat.de niq; tanta ẽ ꝓſunditas vt ſi quis in me ce ciderit hoſtium hmõi.ipᷣo caſu moꝛiatur. et maxime ſuperbia fracto collo ſue cerui coſitatis expirat. Ex quo apparet ↄtra „ 2 . „* „ riam meam videlicet terrenam ſubſtanci am aggerem eſſe quo impletur vacuitas mea alz ꝓfunditas p quam ẽ acceſſus bo ſtibus antedictis ad dementiſtſimos cupt dos et auaros.qui vallum meũ et capiio nem ⁊ obſidionem artiſſima reputant. et ꝓpter hoc de me effugere quocũqʒ diſeri⸗ mine atʒ diſpendio enituntur. Haudent - miſeri cum vident aggerem hmõi cõpoꝛ⸗ tari⁊ vallum hmõi impleri.⁊ acceſſuʒ ho ſtibus ad eos capiendos facilem ac libe⸗ rum aditum dvari. Sicut ſcriptũ ẽ in pᷣmo Abacuc de dyabolo. Buꝑ omnẽ muniti⸗ onem ridebit cum poꝛtabit aggerem ⁊ ca piet eum. Qui igitur gaudet ꝙ ei pᷣbenda vel beneficiũ aliud eccleſiaſticũ cõferatur gauget in; ꝓpter ipam terrenam ſubſtã ciam. vnde non gaudet niſi de impletioe valli quo defendebatur ab hoſtibꝰſupꝛa dictis et de libero acceſſu eoꝝn ad ißum ca piendũ. ꝓpter quod plerũq; accidit vt qs vallũ pauptatis pᷣus deſendebat et cuſto diebat mundos ⁊ immaculatos velut cõ poſito aggere diuiciarũæ incõpletovallo icti facillime ca⸗ piaãt miſerabiliter? captiuent.Accidit eiia quod ẽ maioꝛis et miſera bilioꝛis inſanie vt qui iuxta vallum hmõi a facie diuicia⸗ rũ et hoſtiũ inuiſibilium confugerunt.vt ibi ſe defenderent.et contra ipſos pugna rent et hoc velut ex arce⁊ munitrione lutiſ ſima ipimet val lum hmoi hoſtibus iple⸗ ant: diuicias vndecunqʒ ſibi ↄquirentes et comptantes.Et ſi in huiuſmodivallum terra id ẽ terrena ſubſtancia intecta fuerit videlicet collatione ſeu donatiõe cuiuſcũ qʒ eam recipiunt cuʒ applauſu ei mu ltipli cibus actionibꝰgraciarũ. hi ſunt clauſtra les ⁊ omniũ oꝛdinũ piofeſſo:eo⸗ dunin Se valles paupertatis ſe recepiſſe videntur? eſſent ibi in tuto et quaſi in arce. Abdiea⸗ uerunt enim expꝛeſſo voto omnẽ terrenã ſnbſtanceia. et ꝓpter hoc pauptatis vallo ſe vndiq; munierũt.Quantũ autẽ iam im pleuerintvalluũ iſt ud euidentiſſimũ ẽ nec ip̃m ſolũmodo adequauerũt ymmo cir⸗ cumadiacẽti ſolo ſupexaltauerũt et hocẽ quia terrena ſubſtaneia apud eos copio Roꝛ eſt longe q; apudvicinos eo:ũ ſecula res. Hinc eſt ꝙ ꝓ vallo iſto non aceruos habent diuiciaꝝ circa ſe ſed montes excel ſos.De quibus ab hoſtibus inuiſibilibꝰ miſereabiliter impugnantur inceſſanter cet obꝛuũtur. quid plura vallũ iſtud nun quã reꝑant Quia terrena ſubſtanciã nun q; inde reuciũt ymmo ipᷣm eſt ꝙ maxime oderunt.et de eo ſepiſtime querulantur. SDi quis illud reparare voluerit vel ꝓfun dare hoſtem illu reputant ⁊ quo poſſunt gla dio illo ſpirituali ſcilicet vel materiali etia ꝓſequũtur. Raptoꝛes hmõi valli vel foſſati fures ſuntvel raptoꝛes. Hüs enim terrene ſubſtancie defectũ facuitatem au gent ei renouãt aut ꝓfundant. ↄtra iſtos adeuntur reges ⁊ pᷣncipes inuocantur per eos poteſtatis ſecularis nõ ſufficit eccleſiaſticus ðͤ querelis hmõi et litibus ꝑſonant palacia regũ ⁊ pᷣncipũ. Similiter ⁊ cõſiſtoꝛia iudicũ eccliaſticoꝝ. ⁊ ſi dictũ fuerit eis qᷓre cõquerimini ð ho minibꝰ huiuſmodi qui tam offitioſe nobſᷣ ſeruiũt repando ſcilicet foſſatũ veſtruʒ de tam neceſſario ſeruitio lapidatis eos vel moleſte ſuſtinent vel irridẽt hmõi ſermo nibus vtpote incõſuetos⁊ eis hactenꝰin auditos. Nõ em̃ capiũt alia.⁊ cũ pauꝑta tis ꝓfeſſoꝛes ſint illam maxime fugiunt ⁊ oderunt et cũ regatoꝛes foſſati ſui atq; ꝓ fundatoꝛes tan e ꝑſequãtur qd niſi ca⸗ pi volunt.qua in captione dyabolica pꝑpe tuo denineri. Uideatipᷣi ne a ꝓmiſſa pau⸗ ꝑtate pᷣmo voto religionis apoſtatẽt. Sʒ de hoc latius dicemꝰ in ꝓximo. Ego ſum ferculũ ⁊ cibꝰ adeo delicatus. qp me eſurit in ipſis deliciis padyſi xpᷣs domin⸗ . neniebatur.⁊ ꝓpter hoc ad terras deſcen dit deus. ⁊ lucris ſpiritualibus aptiſſimum in quo pꝛudenter negociantes vnifica. lucra ma⸗ gnifica inde domino repoꝛtant. et iſta lu⸗ ra numerauimus et nominauimꝰ in tra one. adius cum eis rex celon ſicut dicit Bernardus. Iſte enizʒ cibus ſuauiſſimꝰ in delicũs ꝑadyſi nõ in⸗ Ego talentum pᷣcioſiſſimuʒ moꝛibus ctatũ de ſacramentis in capitulo de ↄfeſmſi . uit et affoꝛauit rex celoꝝ xpᷣs dominus di⸗ Luce ⁊ alus pluribus locis. Ego ſum bo Ego pᷣcium ⁊ ſoꝛum quo appᷣcia uicias celeſtes. ꝙ me enim illas dat etcõ mutat. et euiꝰ ego ſum eius et ille ſicut ap pareret euidenter ex quito Wathei et. vij. nũ de cuius poſſeſſione ſe iactat rex cloꝛ pᷣs dominus dicens in pſalmo. Ego aut mẽdicꝰ ſuʒ. ⁊ pauꝑ⁊ alibi. Inops 7 pauꝑ ſuʒego.Si alð eſtunoninʒ bonitatis mee non eſſet et nulla alia eæſſet mihi laus iſta ſufficere debet mihi ⁊ meis quod me eleæę⸗ git rex et dominus ſeculoꝛum. et pretulit omnibus diuicijs. Et eas omnino indi⸗ gnas ſe reputauit. me auteʒ ſolam dignã ſe reputauit regnũ reſpuit et ſugit. ſicut le gitur Johanis. vj. We aut iſeparabiliter amplexatus ẽ in moꝛte potiſſimũ in qua tres partes mee ei fideliſſime adheſerurt videlicet nuditas qua nudus in cruce pe⸗ bendit.Sitis.quia in eadem ſinuit defe⸗ ctus auxilioꝝ ⁊ conſolationũ ſine me nec in moꝛteoſſevoluit. Ego largiſſima at q; ampliſſima que omnes ad me venien tes ſine coanguſtatio ne mea recipio. ſine defectu et diminutione omnibus ſuffitio quato plures me habere voluerint.ianto habundantiusene habebunt tur et deficit cõtraria mea opulencia tem⸗ Winui poꝛalis.ego vero de largitate coõmunica lionis mee creſcens multiplicoꝛ ⁊ habun do.quãato enim plures recepero tato ma⸗ gis habundo q̃nto enim plures ſunt pau peres.tantg maioꝛ ẽ pauꝑias. Nemo er⸗ go timeat fgaſtan apud me pꝛopter mł titudinem familie mee qnto em maioꝛ eſt familia mea.tanto amplioꝛ eſt ⁊ capatiot habitatio mea.tanto enim magis habũ⸗ dant omia bona ea que ſenario nume⸗ ro qui ẽ ꝑfectoꝝ non incongrue numerat In vniuerſo eniʒ ſex ſunt.videlicet fames et ſitis ⁊ nuditas a veſtimeniis defect?' te cti ſiue habitaculi quod ẽ expoſitio ad in⸗ iurias agris. Alia duo ſunt defectus auri lioꝛum ẽt defectus conſolationũ.de hijs omnibus habundanter myniſtraui chꝛi⸗ ſto domino. ſſicut expꝛeſſe legitur in Pſal. qui de pamſone eius latius loquit.Et ma nifeſtũ ẽ ꝙ oĩa iſta bona qnto plunbꝰ cõ municantur tanto amplius habundant. nemo ergo deſperet ne toꝛte deficiat bo⸗ na mea ⁊ minuantur. Nemo ꝓpter hoc ad me ven e foꝛmidet aut verealur oibe lieuide diten nauurecot Orisſe Adcendi dicl Goe Moupus inholim⸗ ſener Nttonbus Cnck ⸗ faneun Mänin Nieginſitq Ausfuardn ltuln Oue ſponnane ondunn. lannven ſegglpeeioe birendvi lndunäinsi dosſon Aumnpo Mrennon Nlſplft Oltdzsn tponirb Aludene Nulieniin Poſegeghgn Puonegannen eitonui⸗ hlſthmnin Ggſlefhun tere rge cfanatcun Dg nn Aeins , — ⸗ nm = E Npſitnnnan icif leyae s meilsin das as hr oneſeln Mabedene unoaczes ale kantin Ditneisd Sleegloun Kteasoe neaucjſon Deaütiſehnr tütarlihneu A a Mis (iuuaie rornifent Uuranneztineſne marwemide! — redsd W „ 4 S , i . ur tn gazan 0, SS ,cu. bwunn 4 9 n , necti inc „ A 44 ui 6 D Iuffitio ad ſatietatẽ ⁊ affluenciã om̃ino dã Dicam ꝙ magis mirabile videat.nõ ſolum ex teſtimonio phyloſophi ego.ſed etiã euidencia ꝓbationũ irrefragibilium Dicit Seneca. O ſumme diuicie ſüt lege nature conpoſita pauꝑtas.dicit etia alibi Si vis ſychotea diuite facere nõ diuicijs addendũ ſed cupiditatibus ſubtrahẽdũ dicit. Socrates. Qꝛ? non qui parũhabet ſed qui plus cupit pauper ẽe. Iſta teſtimo⸗ nia foꝛſitan ꝓteruitas ꝓteruientiũ puerſi tas peruerſoꝝ vellet inuertere.⁊ ꝓpt᷑ hoe ꝓbationibus magis inſiſtendũ et innitẽ⸗ dum eſt. Uulgo dicit᷑ ꝙ aurũ ẽ quod au⸗ rũ valet.et qui numeratos habet nümos habet etiam ſi non ſit niſi ſumus. Di⸗ uicie igitur ſũt que diuicias valet ſed pau pertas valet diuicias celeſtes que vere di utie ſunt. Ulalet inq; qꝛ ꝓ illa aſapientiſ ſimo mercatoꝛe xpᷣo domino ſcient et pꝛu denter dantur. Amplius. Qñtũ valet res tantũ vendi poteſt in ſoꝛo publico et regali pꝛecio. Hoc aulẽ pꝛecium impoſuit mihi rex celoꝛũ et in foꝛo publico.ymmo in nundinis in quibus omẽs boni nego⸗ ciatoꝛes ſunt negociantur tm̃ ego vẽdoꝛ et tantũ pꝛo me datur. Amp Quomo poterit non reputari diues qui de ſuo ꝓ pꝛio poteſt emere omnes merces omnes diuicias que in pꝛefatis gũdinis venales exponũtur hoc aut poteſt quilibet ineoꝝ et hec de me ſola Ego em̃ſumſufficiẽs pꝛeciũ eoꝛũ ymmo regale pꝛecium eis ab ipᷣo rege celoꝛũ ipoſuiũ et ꝑ omnes reges pꝛecones euuangelicos inceſſanter et pu⸗ blice acclamatũ ꝓpter hoc cantat omnis ecclſia ſanctoꝛũ.Martin⸗ bicſ Amp̃.quẽadmodũ in nundinis lilte ralibus vnuquiſq; negociatoꝛũ qui mer⸗ ces affert ad onmtanc lucrũ.Sic et in nundinis ſpũalibꝰ nemo negociatoꝛ eſt qui mercẽ ali qua ibi ven⸗ dendam vel cõmutanda non exhibeat. Querimus ergo an pauperes hmõi poſſint mercari regnũ celoꝛum quod ibi dẽ quaſi venale exponitur a deò et an de us tradiderit eis aliquod tatentũ in quo negocientur ſicut alijs.O ſi non tradide ritvnð emere poſſint diuicias celeſtes q̊s eis⁊ alis omnibꝰvenales expoſuit Ubi largitas miſericoꝛdie eius que pauperes ita deſeruit ⁊ deſpexit.Si aũt aliquod ta lentũ dedit eis ad negociandũ ſicut eua⸗ clſie partinꝰ hic muꝑ et mo⸗ dicus id eſt humilis.celũ diułs ingredif ꝓoter facienduũn 24 gelicaveritas teſtatur.mathei.xii.⁊ xxv ? luce.xix.Quod eſt illud niſi paupertas Oꝛſi dixerit quis ꝙ non ꝓpaupertate ob tinentur diuicie celeſtes ſed ꝓ terrenis di uicijs cõtemptis atʒ relictis. non videtur hoc habere locũ in pauperibus qui nun qᷓ; tales diuicias habuerũt.no em ꝓpꝛie videtur aliquis ꝙ; nunq; habnit reliquiſ ſe. Amp̃ manifeſtũ eſt per ſe ꝙ negoci ari poſſibile eſt in ialento paupertatis et antedicta lucra inde acquiſita ergo mani feſtũ eſt ißam paupertatẽ in ſe talentum eſſe. Qui em̃ ex pauptate ſua pacatus eſt ſecurus tranquillus a ſolicitudinibꝰ leuii atq; exoneratus mundus.humilis.expe⸗ ditus Nunquid non iſti pauꝑtas admu tiplex lucrũ deſeruit. Amp. Quid ali ud eſt in quocunq; negociari domino q; quocũq; ſibi ab eo dato vłl cõmiſſo bene vti quia igitur poſſibile eſt et plerũq; con tingit paupertate bene vti. Wanifeſtũ eſt ꝙ cõtingit et in pauptate negociari. Om ne autem in quo contingit negociari ta⸗ lentũ eſt paupertas igitur ẽ talentũ pau perũ. Quidquid aũt talentũ eſt de nume ro diuiciarũ ſpũaliũ eſt.Et hoc eſt ꝙ de⸗ clarare intendebamus ꝙ ipa paupꝑtas pe cunia ſpiritualis eſt. Unde nõ vacua bur ſa venit ad dei foꝛũ quipaupertatem illue attullerit ꝓpter qð dicitur.Ecci.xj.Eſt vir deficiens virtute et habundans paupta re. Qualiter ergo habundatẽ faceret pau pertas niſi ipa eſſet diuicie. ꝓpter hoc di⸗ citur. puerbᷣ.xiii. Eſt quaſi pauꝑ cũ in mui tis diuicijs ſit. Ego aũt quaſi pauꝑtas ſũ interius inſpecta et non vera ymmo verii ſime diuicie O: ſi dixerit quis ꝙ cum pau pertas iſta nihil ſit ſed ſola pᷣuatio nec in dei donis. nec in dei talentis cõputanda Contra dicit poeta.Omnia nondũ intel lecta domini pauꝑtas uguſtiq; lares Et eccĩ x. Paupertas et honeſtas a deo ſũt Amp̃ Ego ſola diuitem ſufficere facio in mũdo iſto. De me em̃ ſola poteſt habe re vnuſquiſqʒ quatũcunqʒ vult et hoc ab ſqʒ omni laboꝛe abſqʒ omni ſollicitudie non opoꝛtet ꝓ me quem fodere vłara „ revel negociari vel etiam mendicare Omnibus vltro me offero.ymmo imp:o bã me ingero non ſolũ adindigenciã ſed ad affluencia. Non poteſt hoc dicere con traria mea: que ſicut dicit Boecius. cũ la boꝛe acquirũtur.et cũtimoꝛe poſſidentur cũ doloꝛe amittuntur.Et ſicut alibi decla ce id⸗ — „* Be talũ eſt.ipᷣa eſt que vere pauperes ymmo pauprimos ſola facit: ꝓpter qð quintus dicit. Diuicie cogunt eſurire. Ego ꝓfu ſiſſime largitatis ſum in omnes qui bona mea voluerint.nullum defectum nullam indigenciam bonoꝛum meoꝛũ quemq; il loꝛũ paciar ſuſtinere. Iſta vero latroniſſa contraria mea. cum pꝛomittat affluenci- am. indigenciam magis auget Sicut ipſe Salomon teſtatur.vbi multi ſunt opes.⁊ multi qui comedũt eas. Ampliꝰ. Ego beatitudo ex teſtimonio veritatis mathei v. et Luce. vj. Beali pauperes ſpũ ⁊c̃. Qð tamen euidenter oſtendo. Si enim milſe⸗ ros faciant diuicie ymmo miſerioꝛes ſicut declarauimus ſuꝑ eccleſiaſtẽ. Ubi nume⸗ rauimus et nominauimꝰ.xxij.mala diui⸗ ciarum quibus afficiũt et toꝛquẽt auaros ⁊ cupidos miſerie multe.vel miſeria vna ex multis ſunt quarum ego habundo. Amplius.Si conſideraueris om̃ia bo na mea et aggregaueris ea ſicut tibi ſupe rius eas ſub compendio numerauimꝰ in uenies omnia illa partes eſſe magne bea titu dinis et ſimul aggregatas conſtituere illam. Ego nutrix omnium officioſiſſi⸗ ma.omnes enim de vtero matris exeun⸗ tes excipio.⁊ in me omnes pꝛoiecti ſunt ex vtero. Nuditas filia mea vel pars. omẽs excipit vel veſtit extunc. Similiter et de vi ta iſta exeũtes ſicut dicit iob nudus egreſ ſus ſum de vtero matris mee.nudꝰ reuer tar illuc. Ego igitur ſum pꝛima? nouiſ ſima pᷣma eis aſſiſtens. videlicet in ᷣmo egreſſu devtero matris.⁊ nouiſſima vide licet in egreſſu de mundo.ego nec in moꝛ te eos deſero.per me intrant in vitam iſtã et per me exeunt ſemper eos comitoꝛ ⁊ be neficiis meis ꝓſequoꝛ. Iſta latroniſſa aduerſaria mea nunq; ad aliquẽ moꝛtali um niſi coacta vel Ncuſſa venit nunq; niſi laboꝛibus ⁊ doloꝛibus penitencie compa rala. Unde igitur odioſa facta ſi um eis. il la vero dilecta niſi foꝛte.quia gratis et im pꝛobe beneficia mea eis ingero. Am⸗ plius.qᷓ; obcauſam iſtam iniuriã.irrogãt mihi moꝛtales vt de poſſeſſione quam in eiſ mihi dedit natura mea ſiue culpa mea et ſiue cauſe cognitione tam cito taq; vio⸗ lenter eiciant. Siquidem ip̃a natura me mittit in coꝛpoꝛalem poſſeſſionem ipſoꝛũ ⁊vos de manu eius excipiet vt dixi quare ius meũ in eis naturale ẽ.et ipᷣa in poſſeſ⸗ ſio ne eſt. vtinam igitur iſti latroniſſe ⁊ de moꝛibus ceptrici: ymmo pꝛoditrici tam pertinad ter laboꝛantem haberet iniuriam meam. ymmo iniuriam nature. Cur ſe ab ea illu di in tantam ſibi perniciem paciunitur. QOõ ſi dixerit quis quia ego moleſta ſũ „ illa vero ſuauis. Reſpõdeo vnicuiq; illo⸗ rũ. Noli moleſtus eſſe mihi ⁊ ego nõ ero moleſta tibi. pacem habe mecum. et ego ero pacifica tibi. Sed gladio etigne me perſequeris. omni genere impugnatiõis contra me pꝛeliaris Tu enim ſcis quanta multitudine ferculoꝛum famem lapides et obꝛuas.diluuio poculoꝛum ſitim ertin⸗ guis et inmergis. S rigus igne perſeque⸗ ris ⁊ exuris.contra nuditatem vero tot ge nera armoꝛum.quot et veſtimento:ũ ad⸗ inueniſti. ſed et oꝛnamentoꝛum varietatẽ ſumptuoſiſſimam. gitaretur excogitaſti.nec veſtigium alidð mei in tectis vel domibus apparere pꝑmit tis. Si enim ſciſſura vel nmula vel puiri⸗ ditas ligni alicuius ibi apparuerit.ſtatim exacuerent ſecures dolabuntur.aduocan tur cementarij et carpentarij armant fer⸗ reis malleis et alijs ferramentis in extmi nium iſtiꝰ.Deſiſte igitur a tam crudeli im pugnatione ſeu ꝓſecutione mea.habe pa cem mecum ⁊ vt diri ero pacifua tibi. Su ſtine me in pace.et in nullo moleſta ero li bi. ne oderis mein coꝛde tuo.et inuenies me tibi pacatiſſimã. Iniquum eniʒ valde eſt.vt me oderis ⁊ tam atrociter ꝑſeqris. Et me velis ſeruare tibi pacem quam⸗ q̃ʒ quitqᷓʒ tibi moleſtum ingero beneficiũ multiplex ſit ⁊ obſequiũ ofritioſiſſimũ ſed illud tibi deꝛquet tua ꝑpuerſitas in to: Oꝛ ſi amplius pꝛoficere erga A me potueris vt etiam me diligas dicaʒ ti 6 bi in ſequentibus continue quot et quan mentum. ta per me⁊ merita et pꝛemia conſequaris Ne autem erres ca eos qui pauꝑtateʒ quam quidam ꝓfitentur voce et habitu. cum iuxta litteram ditiſſimi ſint.⁊ alia eti am que circa hec dubitabilia ſint neceſſa rium ẽ aliqua diſputare ſuperhis. Non enim pauperes ſunt heredes alicuius re⸗ gis pᷣdinitſ et incliti ſi ꝓ mraſuoſlld poſ ſideant licet etiam ꝓhibiti ſint aliquid in⸗ de vendere vel abſtrabere ꝓ ſue benepla cito voluntatis. Pꝛohibitio enim diſſipa tionis atq; frenatio non ẽ diuiciarum im minutio vel leſio etiam poſſeſſionis.alio quin periculum eẽt omnium pauperum. qui nihil de bonis que poſſident vl diſſi⸗ Ne etiam de ea go Z Mefein esult aiuramen fmmeistbe ſoererme gliceom lolumdiu us pindl pnocoyen agianir pln inr Aiuutitoe ſtorſmag⸗ Nlispoſlee NoOim Gchinenusott . = gunne. hofeſrs⸗ Wikarien Wfacgtü Mawnse ſcadeſede Cunandf Nongenen lenolene hckoms⸗ bens goc ininmn horeuenen Ulhbencon⸗ Madebaen Cogelte ußrantben Mgaiunge ſeltzelaiese fheengn ingede Kenlee Ahnes glſtni Mulcene Pſenneii ſeſphuar ufegp nligtot⸗ Umniteſn ſehnmign EnmneSnten Sekeniin unbadenng nigern ns uand Homementrze lombosen ura ainnr SSOclvornun acr taarpenaniaimen füsſonmonisnne imaunante enndenenh Noaoecnan AAntulonen anncenedn ni. icnch 1nimiriinn, itsſpfni, “ 4 1 N. NGENE nin iiin orone, Panſillin itennm ſun nsefhi mluiil Penn pare vel male expendere poteſt. Sed ipſi reges qui inter homines ditiſſimi habẽt et iuramento. et interdũ vi aperta et reſi: ſtencia theſauros et alia bona regni⁊ diſ ſipare ⁊ male expendere pꝛohibentur nuũ gqd ideo minus diuites ſunt aut mino:ꝛes eoꝛum diuicie. Sic fratres vnius conuen tus ꝓ indiuiſo poſſidẽt bona omnia hoc modo. vt nihil inde vendere vel alienare vel etiam inde accipere pꝛo volũtate ſua poſſint. Hoc em̃ eſiet male expẽdere et diſ ſipare.Jpᷣi eniã ↄfitent ꝙ conuẽtꝰpoſſidet ↄuẽtus aũt nõ ẽ niſi fres qre frẽs ipſi poſ⸗ ſident ſunt ergo diuites fratres qui tatas Diuicias poſſidẽt quomõ ergo pauperes Almßp̃. Si vnuſquiſq; illoꝛũ paupꝑ eſt et conuentus diues hoc ẽ dicere ꝙ ſingu⸗ le partes ſint albe et totũ coꝛpus uigrũ. Enp̃ maniteſtũ eſt ꝙ econtrario eſſe nõ poteſtvidelicet vt ſinguli ſũt diuites ⁊ cõ uentus pauper. Amß eiuſdẽ oꝛdinis et pꝛofeſſionis penitus eſt conuetus ⁊ ſin guli fratrũ.ergo ad quicquid tenẽtur fra⸗ —66 2 tres ſinguli ex oꝛdinevel pꝛofeſſione tene lur et totus conuentus maxime in hijs q ſunt de ſubſtancia religionis vᷣel oꝛdinis Cum ergo ſinguli fratru teneant᷑ ad pau⸗ pertatem ex voto expᷣſſo de ea⁊ totus con uentus tenetur ad illam, ergo vel apoſta⸗ ta eſt totus cõuentus vel pauꝑ ẽ vel nibii habens. Apoſtata inqctũ ad pᷣmũ votũ quod iu ingreſſu religioĩs ſinguli emittũt Hoc autem ẽ votum de paupertate de ni hil habendo vel poſſidendo. Ampli⸗ Waioꝛ debet eſſe ꝑfectio in coꝛꝑe q; in mẽ bꝛo quocùnq; coꝛpis illius.quare in cõuẽ? tu q;ᷓ in quolibet ex fratribuc waioꝛ igit debet eẽ pauptas tocius cõihntaq; pau⸗ pertas alicuius ex fratribus.alioquin ac⸗ cidet qꝙ partes pfecte ſunt ⁊ lotum impꝑfe ctum. Pꝛeterea non minus ꝓmittunt om nes ⁊ ſingulivoto exeſſo pauꝑtatem q; caſtitatem vel obedienciam et vouerẽt in ingreſſu religionis. Sicut ergo non licet vel toti conuentui: vel alicui ex fratribus apoſtatare ſiue recedere ſeu quolibet mo do relinquere caſtitatem vel obædienciã. ita neq; pauptatem quod ẽ dicere. Sicut non licet toti conuentui vel tõtrahere ma trimoniũ vel foꝛnicari vel rebellare cõtra pᷣcepta maioꝝ aut eẽ inobedientẽ maioꝛi bus ſuis.ta non licet vel cõuentui vł ali cui eoꝛum vel aliquid habere vel poſſide re. Q ſi dixent quis. quia non diuici as abdicant neq; paupꝑtatẽ ꝓmittunt ſeu vouent qui religioſi efſiciuniur ſed ꝓpꝛie ratem tm abdicant. ⁊ nibil ꝓpꝛium habe re de cetero vel poſſiderepmittant. Re ſpondemus.quia hoc non eſt religioſum effici qntum ad pᷣmũ votum neq; religio nem qntum ad hoc ingrediuntur. ſed ſo⸗ cietatem quãdam aut coõmunitatẽ. Quẽ⸗ admodũ ſi duo bomines vel tres om̃ino ſeculares vel ſecularit᷑ viuẽtes bona ſua ſimul conferant ꝓcuraton alicui mitte rent vt in re viueret et vnicuiq; neceſſaria vel per ſe cum opus eſſet vł inſimul mini ſtraret. Iſti nõ diuicias vtiqʒ depoſuiſſẽt ſed onus ⁊ ſollicitudinem earuʒ. Hoc au teʒ expᷣſſe legitur feciſſe pharao rex egypii xxxix.Gene ⁊.xj.Qui nihil nouerat ð omi bus que erant in domo eius pter panem ſolum quem comedebat. vno im. videli⸗ cet regni ſolio pᷣcedens ioſeph.ſicut ipſe⸗ met ibidem dixiſſe legitur Jo ſeph ſigadeʒ totum onus congregandi et cuſtodiendi regales illas diuicias potabat.lotamqʒ adminiſtrationis ſollicitudineʒ habebat atqʒ gerebat. Hee autem due partes ſunt nõ modice pauptatis.quare qui iſta duo deponunt non diuicias in hoc ſed pauꝑp⸗ tates non modicas reliquiſſe vidẽt. Nõ ergo rex egypti qui onus iſtud et ſollicitu dinẽ depoſuit.et ioſeph virũqʒ impoſuit. diuiciijs. ꝓpter hoc renunciauit.ymmo ꝑ hoc tanto eas dominãtius poſſedit.qua⸗ to liberiꝰqnantoq; eaꝝ poſſeſſione faciꝰ eſt ditioꝛ.qnto a dictis paupertatibus im munigpꝛ. Deinde quis rex vel pꝛinceps nõ habet diſpenſatoꝛes ⁊ miniſtros quibus onera illa et curas imponat⁊ quis expoc ſe vel pauperem fieri vel minus diuitem credat.ymmo quis exhoc non plenius ſe 2 magnificencius poſſidere diuicias ſuas exiſtimat.ſi eas ſine oꝑyre et ſollicitudine poſſideat. Non igiturviri religioſi ex hoc pauperes vel minus diuites ſunt ga one ra⁊ ſollicitudines diuiciarum nõ habent vel habere nolunt cum diuicie penes eos remaneant. Si igitur ipᷣas diuicias nõ re liquerunt paupꝑeres effecli non ſun Amplius. Ipſi in ingreſſu religionis conſfueuerunt querere panem domus illi us in quo intelligitur victus ⁊ veſtitus tẽ poꝛalis cõmune.conſueuerunt etiam da⸗ re panem bmòi ad ſe intrantibus et reli⸗ gionem eoꝛum ſuſcipientibus Quali᷑ au tem dant illum ſi non habent. et abaiſe Be „ dant ſi non faciunt illum ſuũ accipientiũ. Amß. aliqua abbacia dat alicui victũ . et veſtitum tempoꝛalem vel etiam vendit et certum eſt ꝙ huiuſmodi homo cui vel datur vel venditur veriſſime dicitur ſe ha bere in domo illa victum et veſtitum. et veriſſime poſſidere cum nõ ſii monachui aut canonicus regularis in domo illa Querimus ergo an plus habeat ille de tẽ poꝛalibus q; aliquis ex fratribus. omnibus hoc habeatur. tamen duabus vijs manifeſte deſtruitur. Pꝛimum quia ſi dixerit quis ꝙ ſi quamq; abſurdum ab * ꝓpinquius vel tranſtuliſſent in eum fra⸗ tres. qui hanc collationem fecerunt q; ip̃i haberent cum ip̃i ibi nihil poſſideat. Se⸗ cun do quia vnuſquiſq; fratrũ habet acti onem et ius petendi poꝛtioneʒ hmõi ſi ei Ddenegaretur.⁊ per epiſcopum loci iure cõ pelleretur abbas ad reſtituendum.q poꝛ tionem congruam denegaſſet et audiret vbiq; tanqᷓʒ actionem habẽs.Quare ma nileſtũ videtur quia habet ibi hmõi poꝛ⸗ tionem lempoꝛalium. Quomodo em̃ pe⸗ reti abiudicaretur de iure. ſi ius in illa nõ haberet Pꝛeterea ſine iniuria eius nõ poteſt ei auferri vł minui. Jure igitur ſuo eſt quare diues eſt qᷓntũ ad ſufficienciam. et ſi non ad ſuperhabundanciã. Non igi tur omnes diuiciss reliquit qui tantã par tem inde rednuit. Amplius. Si centũ marcas habeã in maſſa. Ubi et multi alii tantundẽ habeant non minus habeo q̊ʒ ſi per ſe ulas centum marcas haberem..ta tundem enim ſunt centum marce in maſ⸗ ſa quantũ perſone ⁊ econuerſo. Quare ſi quis habeatin maſſa omniũ bonoꝛũ ab bacie vnius pᷣnominatam poꝛtionem nec plus pauper eſt nec minus diues qᷓ; ſi ba beretillam per ſe. Ita autem eſ de omni bus hmõi religioſe.quare inde diuites ſunt. et vere diuites ſub nomine illo ⁊ ha bitu paupertatis . quia res huiuſmodi eccleſiaꝝ ſpeciali titu Reſpondemꝰ in hoc lo et iure priuilegiato dei ſunt vtpote pia deuotione fidelium eidem oblata atʒ do nata. onuentus autem et ſinguli de con uẽtu vſũ in eis habent nec dicimus ꝙ ali quis er fratribus in poꝛtione monachali vel canonicali que illi competere videtur hHabeat ius dominii vel ꝓpetatem vel eti am poſſeſſionem ſed vſum tm̃. Unde nec vendere nec alienare eam poteſt neq; ele . 5* . dere vel tranſterre pᷣſumpſerit ipſo iure ni hil facit ſi dat meretricibus vel hyſtrioni⸗ niſi vt egenis. Hyſtrionibus enim ⁊ mere tricibus poſſunt dari bona eccleſie ditiſſi cet vt a ſuis turpitudinibus auertantur ek mus.aquia ſi danteis vt redimant ſibi po-⸗ dandi ſed rędimunt ſe vel pacem ſibi. vel quẽadmodum ſi in os canis aliquodos vel fruſtum carnis puciatur ne ab illo ĩe deuoꝛetur In talibus enim iuſtus metus extoꝛquet hmõi data et ꝓpter hoc nõ ſũt rate donationes huiuſmodi.Qui eniʒ ſi accipiunt reſtitueſe tenentur. non ledantur enoꝛmiter eccleſie. Hij ſunt qui gracia eoꝛuʒ qui ex pietate talia dvona tione fiant quia preſumantur vtiles ecce ſilio penitenciali reſtitutionem eis iniũgi . mus faciẽdam.vtpote meretricibꝰ ⁊ alis * moꝛibus moſynam inde facere. nec aliquid ex e? ſed vti ſolummodo exea poteſt ad neci ſitatem victus et veſtitus. Sic dicimus et de veſte ⁊ de cibo qui anteponitur in refe ctoꝛio et hec notiſſima ſunt apud dauſtra les pᷣter vſum aut amminiſtrationem ba bet in rebus monaſteri.ſed illam limita⸗ tiſſimam videlicet vt extra vſus ad qͥs de⸗ putate ſunt nihil de eis vel in eis poſſit. Unge ſi extra limites hmõi eas expen bus non eas ſuas facit accipientium. ſed ſi ꝓpinquis aut cognatis dantur ne alis me.vt egenis vel alio intuitu pietatis ſcili iſta eſt elemoſyna preſtantioꝛ et deo acæ ptabilioꝛ q; illa qua ſolius coꝛpis occurri tur egeſtati. De p̈poſitis autem et po tentibus.et quibuſdam exactoꝛibus dici⸗ cem ab eis.non dantvera et recta ratione De his vero que regibus ⁊ pᷣncipibus dantur pae tronis eccdleſiarum et fundatoꝛibus et do tatoꝛibus ⁊ ditatoꝛibus.Dicimus.quia li cet et dummo do et hmõi donationibus vſus pietati quoniam ex virtute gratitu dinis etiam Are naturali debentur huiuſ modi hominibus alias etiam impii ſunt uerunt quodammqdo cõſeruatur in eis et deuotio nutritur.Nue ꝑ contrarium ex⸗ tingueretur. Donationes vero que ſi unt alus pſonis a monaſterijs ſi ea inten ſus vel monaſterijs magis ſeminationes ſunt q; donationes ſicut ⁊ quidam de oꝛ dine cyſterciẽ. nobis quandoq; reſpõdit In aliis autem caſibus cuʒ ad nos qui de huiuſmodi bonis aliqua receperunt con pᷣnominatis. Reuentẽtes ergo dicim? geſen woibon Noune nniclſra Nlinusd nmanch obllcch Cuserben lvon⸗ huobonis Cönonens Mioneie Gnungre nſeia⸗ ſäium. ſube iſelgoftal⸗ ſoicdonne ſes iini ſwalingtanie Cuninacawrt ſteicnzaus ſemmaobſtnn Grcksntn Ponnoner. Apfamind n. 8 Wongeid Cnnnurib Cprienuſ Aaiamde ppliget Mnigſohn locueſon nigonilce ,blenin, eaſsgenbri nſlcganze W us. RM anee Nni. tlt- lamaysr kas elnes unpeeni mhashalhi Kt agenen NANV.! rReEeE , nmanetſeras rcnett pasnin aſtn ner e umnocl Qua : egansdin me werwi emaii munnn – wuunti C MN opulenta ſit. ⁊ vſus limiliter vt largus ſit:· et etiam delitioſus.Dicimus quia quod amplius eſt in talibus amalo eſt vel infir ꝙ deus renera poſſeſſoꝛ eſt ?ẽ domins ha iuſmõi bonoꝝ ſlpęciali titulo et iure. vt ſu pꝛadictum eſt. cuſtodia vero et vſus atqʒ amminiſtratio limitata: quemadmoduʒ diximus conuentus eſt et fratrum ſinglo⸗ rum ⁊ nihil amplius. Unde non dicimꝰ eos quicq; poſſidere ex hijs. nec poteſt ali quis exfratribus poꝛtionem hmoi petere vt ſuam. neq; petere partem de cõmuni⸗ bus bonis.ſed vſum im in poꝛtionevel in cõmunibus bonis ſicut neq; cappam aut tunicam aliquem petere determinate. ne q; vſum in aliquo determinate ſed poteſt petere refici ⁊ veſtiri et refectionem atʒ ve ſtitum. In hoc igitur pauꝑes efficiunt vi . ri religioſi religionem intrantes ꝙ poſſeſ ſioni et dominio diuiciarum et iuri earuzʒ in eis. Juri inq; determinato ſiue ꝑticula⸗ rivel ſingulari renunciant et ſi enim in co muni maſſa vt ita loquamur bonoꝛũ mo naſterioꝛuʒ quoꝛum religioni voto ſe ob ligant et obſtringunt vſum habeãaãtvictus et᷑ veſtitus vt fraires et filij.non ta me hãc ptem numero.neq; hunc vſum numero. ſed vſum in communi et illuʒ vſum neceſ ſarium. OQ: ſi quis dixerit qela bene p uident quidam de vſu hmõi et de maſſa communi bonoꝛum.videlicet vt piguiset mitatis hmõi hominum vel voluptuoſi⸗ tatis que non ſolum vana eſt ⁊ indecens religioni ſed etiam peſtilẽtiſſima et inimi ca. Nihil enim ma gis indecens crucifixvis ⁊ varijs pᷣatibulis affixis q; delicie? oꝛna tus. Religio autem omnis Feci⸗ eſt il lam ſuſcipientis et veraciter Noficientis. Innumerabiles autem religiones habi⸗ tum deferunt inſtar leccatoꝛum clericoꝛũ qui golyardi vocantux.tantoq; maioꝛ eſt turpitudo illoꝛum qnto maioꝛ eis ſuppe⸗ tit facultas tempoꝛalium ad paſcendas li bidines ſuus. Aliivero a parentibus et ꝓpinquis eo modo in dauſtro piſciun tur.Quẽadmo duʒ catuli et poꝛculi quos ma tres non ſufficiunt enutrire.st videlicʒ et mũdo nõ ſpiritualiter ſed vt ita dicamꝰ2 ciuiliter moꝛiatur. Uidelicet vt poꝛcione hereditaria pᷣuentur. Et ad eos qui in ſe⸗ sulo remanent deuoluatur.et qntum ad hoc ſymoniaca eſt hmõi pꝛoiectio immer ſio vł intentio. Similiter et qui ad hocin clxxiij trant vt ibi viuantvita coꝛꝑis non baben tes alias vnde viuant non religionem in trant ſed commeſtiones vt ita loquamur et hoc eſt quoniam illuc intrat vnuſquiſ⸗ q; vbi pedem figit. Des autem intentio ẽ ſeu voluntas pᷣncipalis.Cum ergo inten⸗ tionem et voluntatem principalem inui ctum vel tempoꝛalem ſuſtentationem po nant vel figant.in eum ſolũmodo intrãt. quare non religionem. Ueriſimile igitur dicere poſſũt.quod vulgari gallicano di citur. ſcilicet quia nunq; habuerũt pedes ſuos iu religione.nec vndʒ in ea poꝛtaue runt pedem ſuum cum pedes ſui ſpiritu⸗ ales affectus ſint. hoc eſt voluntates ⁊ in tentiones principales huiuſmodi homi⸗ nes boues ſunt ad pꝛeſepe alligati. SGSim⸗ plici enim illo voto quod emittunt religi onem intrantes ſe obligant.ymmo potiꝰ alligant. et hoc pᷣncipaliter ad pᷣſepe quo niam ad hoc vt comedant huiuſmodi ſo lemus vocare monachos coquinarios v⁊ refectoꝛarios.quia ſibi coquine et refecto rio atq; celario ꝓfefſionem faciunt coꝛde 7 intentione quicquid exterius agat. Qui vero vel intrant vel intro ducuntur vt di⸗ tentur. et vt ditare poſſint cognatos et ꝓ⸗ pinquos quo d eſt. vt adipiſcantur ibi pꝛi⸗ oꝛatus pᷣpoſituras et alias adminiſtratio nes. vt fures et latrones ingrediũtur. qui ſub habitu domeſticoꝛum ⁊ etiam mona choꝛum plurimuʒ ſe abſcondentes intrat vt ibi furentur. Latibulum etiam in ipſo habitu facientes quoniam vt furentur te poꝛalia et pils vſibus ſubtrahant et inno vias monetas conuertant. Illi inſtar vul⸗ pis moꝛtuos ſpiritualiter ſe ſimilant ha⸗ bitu et tonſura.vt de huiuſmodi pꝛedam faciant. Q? autem alienationes ⁊ vendi tiones de huiuſmodi rebus conuentꝰ fa ciunt.vł miniſtri eoꝝ qꝛvl dñi ſint hoc faciũt.ſed quia cuſtodes et ꝓcuratoꝛes. Quid vero in iſta pauptate que qua⸗ tio eſt.et reuera nihil eſt niſi quod ficte p⸗ fectionis ꝓ feſſionis amatoꝛes inueniut. liquere tibi poteſt ex pᷣdictis. ehemoth enim qui in ſecreto halami doꝛmit. ⁊in locis humentibus.Sicut legitur Job. xl. In iſto arido et inaquoſo requiem nõ in uenit. Sicut legitur Luce. xi. Et ſicut vul⸗ go ðꝛ.qd ẽ qð lupũ facit exire ð vemoꝛe.æ rñdet᷑ ꝙ fames id ẽ defectꝰ cibi. Etꝙ pt hoc pauꝑtas co git lupũ ĩfernalẽ exire de oc He F pauperibus vnde plurimũ paupes liberi et immunes inueniuntur a lupis et leoni⸗ bus infernalibus. diuites vero plurimuʒ q; ab eiſdem obſeſſi.ſicut legitur Eccleſia ſtici.xj. Si diues fueris non eris inmunis a delicto.et ſeneca.O qᷓ; difficile ẽ diuicia rũ contubernio non coꝛrumpi.Et quẽad⸗ modũ oſſa perfecte nudata a caruibus a feris et auibus non frequentãtur. ymmo penitus deſeruntur. ſic pauꝑes a ſeculari bus hominibus non curantur.ſicut ſupꝛa oſtendimus erx.xix. ꝓuerbᷣ. Tratres homi nis paupis oderunt eum inſuper et amici eius ꝓcui receſſerunt ab eo. Diues vero cuius diuicie patent ⁊ innoteſcunt ẽ· ſicut ca dauer aſini vel equi decoꝛiatũ.cuiꝰ car⸗ nes patent canibus feris ⁊ auibꝰ ⁊ ꝓpter hoc frequentantur ab ip̃is.non quidẽ ad cuſtodiam aut honoꝛem anut decoꝛeʒ.ſed ad oiſcerpendum demoꝛdendũ ⁊ deuoꝛã duʒ quicquid pᷣtendat exterius ſicut dicit ſalomon Eccleſiaſtes vbi multe opes. ibi muiti ſunt qui comedunt eas. Senecave ro dic.qa veniũt circa potẽtes diuites ho Diues vᷣo cuius diuicie latent ẽ ſicut cada uer non bene decoꝛiatũ.ſed cuius carnes ſub pelle ipᷣius abſcondite latent⸗ ꝓpter boc non habet ante dictam frequenciam nec patitur hmõi moꝛſus aut deuoꝛatio⸗ nem. De hoc ꝓuerbioꝝx.xix. wulti colunt pſonam potentis et amici ſibi dona tribu entis. De hoc ſeneca. Pꝛedam ſequit tur ba iſta nõ homines hijs malis carere vo lenteg. Uiri ſancti fugerunt diuicias ⁊ fugiũt et hanc pauꝑtatẽ ſcientes eſſe refu⸗ giututiſſimũ a tot ⁊ tatis malis atʒ pericu lis ad ißam confugiunt ⁊ de erepuoe.ym mo immunitate ab ipᷣis nõ modicum pa rit eis gaudiũ⁊ hocẽ pauptas de qua ait ſeneca. Pauptas ſi eta ẽ.panptas nõ eſt. nec ẽ pᷣtereunda dᷣmẽ dirit.quia duo ſibi ſuꝑ omnia alia in boc mũdo placebant.videlicʒ puluis magn⸗ „ ſiue puluerulẽcia in itinereſt uo. tumult⸗ magnus in aula. Que licet quod ex in ani gloꝛia dixerit vtrũq; tamen videlicʒ ⁊ puluerem itineris ⁊ tumultũ aule tempa⸗ lis opulencia concitar et paſcit. Qui autẽ moi comunicatu numeroſo gaudent. ſi miles ſunt animalibus que de mulntudi ne diſcerpentiũ ac deuoꝛantiũ carnes ſu⸗ as gaudent. Eodem modo ſimiles ſũt fu ribus qui magna mnltitudine ducentiuz BSe . beam. mines hmõi ſicut ad haurienduʒ lacum. ecia regis illius qui moꝛibus eos ad paubulum gloꝛiarentur. Pecqui· dem de nihilo pauptatis diximus De „ paupꝑtate vero quam ſupꝛa contemptum diuiciaꝝ nominauimadicemꝰ aliqua p⸗. Hec igitur ẽ qua veriſſime dicitur. Ego ei iſt as diuicias quibus ſe tam miſerabilit ſubijciũt inſaniſſimi anari ⁊ cupidi ſub pe dibus meis poſui. Pedibus inq; ſpiriiu⸗ alibus.id eſt affectibus. Huiuſmõi enim pedibus illas calco et conculco. coꝛde ſci⸗ licet dum eas contempno. Ego ſeruo mã datuʒ illud quod tam crebꝛo inculcat do⸗ minus ſubijcite terram. Ego enim totam terra.id eſt terrenã ſubſtanciam iſtam mi hi ſubieci.vt ſub pedibus meis illam ha⸗ Ego peſſimam illamvel reginã vel pꝛioꝛiſſam videlicet pecuniam cui om nia obediunt ſicut ait Salomon Eccleſia ſtes.x.Pecunie obediunt omnia. non o 7 7„ lnm a dominatione etimpio qᷓntũ ad me deiicio et repello ſed in pedibꝰcalco.ego non ſolum inter vndas maris rubꝛi.id ẽ inter copias labilium terrentiũqʒ diuicia rũ ſicco pede tranſeo.ſed etiam poſt exem plum xpᷣm dominum cum petro ſuꝑipas ambulo.& vndas hmõi pedibꝰvi ſupꝛa diri calco.ſieut legitur Wathei.riiij. et boe eſt quod dicit beatus Bernardus. Quia petro nouum iter ⁊ nonus modus ſerus atur itineris.quod dixii ꝓpter antiquos „ atres. quibus gmiſſum erat in diuicijs oc eſt inter diuicias ambulare id ẽ viue⸗ re. Apoſtolis vero ⁊ apoſtolicis viris pci pitur deſup id eſt conculcando et calcan⸗ do eas ambulare Ego abhomino: eas vt ſtercoꝛa.⁊ manus meas tanq;ᷓ ab imn⸗ dicijs ab illiexcuuo et etiam lauo vt do⸗ cet Apoſto ylip. Ego ine gnoꝛ eis vt vilibus et me ꝓꝛſus indignis Ego ſeparo pᷣcioſum a vill in pte iſta ſicut pᷣcipit dominus Hieremie.xv. Me ſiqui⸗ dem pᷣcioſum a lut viliſſimo hmõidiui⸗ ciaꝝ. Si eĩ affluãt nolo coꝛ apponere nõ dicaʒz ſic apponerę.vt caudã illud diuicia rũ faciãet pꝰ me q̊cũqʒ ijerint illuc trahat Sed nec etiam volo ꝙ eas tangat vłtan gatur ab eis ſciens quoniã coinquinare tur ab eis. Sicut legitur. Eccleſiaſtici.viij. Qui tetigerit picem in quinabitur ab ea. ſciens eas eſſe viſcum tenaciſſimum.⁊ ad herẽtiſſimũ quo capiuntur qui ſe illis af⸗ fixerint plerumqʒ. Quemadmodum aui cule virgis viſcatis quas ſi tetigerint vel ſe illis affixerint vel capie detinentur per in.iij.ad Phylipᷣ.Ego indi MU vtoiriſd Ronieree galureinte rnoturel libuscop voſfuiteme ſedottn pomſube dehunnan icronlen uuinuth⸗ lnſtiraunt olrücsin laneggans Mhemtüchnen conipunsne luſfaene lei Gisang gflunſelhan ſcenconere oſteinenenn Poiunendwun Crphirsſtu eſedſanes Vwacsnen (iiusſpen ſenspean ſbenthep deprenol ſpenob lſeylei Coimni liſnen Cſtnüeu Mgmn Phutirn Paktorpunde ſckoepnn 46 Wdin münutrn ☛ dusſenn Naante Was. daun RAcrale nro ge lumcchri nm. Se Nadesazie Neünanit Ad ncne odtcimndnn lo etian mmanm cmDhand noedn Miinei ncsnbri, Aetmme iut Htmnn — — on ſuniſ⸗ . mR R 4 N 165 WG. . 5* 684 F bmõi viſcũ vłoe plumis aliquas ibidem legitur eecliaſtici . Eſt vir deficiens vinn dimittere coguntur Ego ſeruo oꝛdinẽ nature interius quẽ ꝑ exterioꝛẽ ipᷣe oꝛdina toꝛ nature inſtituit. Der hoc em ꝙ ſub pe dibus coꝛpis mei terraʒ viſibilem creatoꝛ poſuit ⁊ me eam deſuꝑ ambulantẽ calca re docuit quod terrãſ piritualẽ.id eſt terre nanm ſubſtanci ſub pedibꝰ coꝛdis habe⸗ re debeam euidenter oſtẽdit ipſemet diui cie me contẽpnunt.et me totis ponderum ſuoꝛũ conanbꝰ deſerunt.fugientes ad lo cum ſibi naturaliter ↄgruentẽ niſ vimvel violenciã eis intulero.mecũ nunqᷓ; ſũt qn to foꝛtiꝰego eas deſerere debeo⁊ earũ co tuberniũ aſpnari. Dedignoꝛ de fimo ſtabuli patris mei.non ſolũ mihi theʒau⸗ rum facere.ſed etiam in bonis meis illuʒ aut diuicis computare.Alioquin non re gis filium ſed ſpurium me polnius ⁊ dege nerem cõpꝛobarem. Stabulum eſt mun⸗ dus iſte inferioꝛ in lerrenis qui eſt habita tio iumentoꝛum id ẽ coꝛpoꝛũ noſtroꝛum. Fim?huius ſtabuli eſt opulencia iſta ter fene ſubſtancie. Qus liter poteſt regis ſili us magis patrem regem offenſere vleui dentius ſpuriũ ſe oſtendere.q; ſineglecto patris palatõ ymmo regno diuicijſq; ſpꝛe tis aut theʒauris regalibus.pugillũ fimi de paterno ſtabulo concupiſcat ⁊ ſibi da⸗ ri petat.obtentũq; theſeuriʒet.⁊ ex illo di uitem ſe eſſe reputet. Scio quid mihi Ein celo pᷣparatũ a te et ſeruatũ et ideo nil vo lui ſuper terram ſicut dicit dauid. Nemo em̃ fimũ ſtabuli inter diuicias ſuas com⸗ putat.qul veri nominis diues ſit. De⸗ dignoꝛ inſtar paruuloꝝ denrüs plumbe is obulos plumbeos ⁊ inſigłia ſancti Ja cobi habereg nummis aureis ⁊ p mone ta ꝓbatiſſima ſciens ꝙꝙ adultis coꝛdibus et etate ſpirituali grandeuis ac maturita⸗ te ſapiencie grauibus Dinicie iſte terrene et numuli plumbei ſunt ad diuicias ſpiri⸗ tuales et eternas nihil ſnnt.ſicut legit᷑ ꝓ⸗ uerbio.xxix.ſapiccie.vi.⁊ iob.xxvii.Che⸗ ſaurirare terram talpis ⁊ buffonibus om nibus reliqui ſimiliter ⁊ ſerpentibus.cum te T habundans paupꝑtate Ip̃am em̃ pau ptatem fecit amando theʒ aurũ eẽ nobile et ſuperbas diuicias ⁊ ea ditiſſimam ſe fe⸗ cit quaſi theʒauro pꝛecioſiſſimo quod cele ſtes diuicie operant᷑. Non minus em̃ hu⸗ iuſmodi pauperta te qᷓʒ terrenis diuicjs eterna opulencia operatur. Secũdo per hanc ipᷣam paupertatem ditiſſima at q; habundantiſſima mens humana etis terrenis diuicijs et iure pleniſſimo poſſi⸗ det illas. ac pꝛo beneplacito ſuo venditil las ſine iniuria alicuiꝰ. Similiter? theſau riʒat. Statim enim vbi paupertateʒ quis amplectitur terrenas diuicias celeſtibus còõmutat.⁊ ꝓ illis dimiſſis eternas merca tur. Sicut expꝛeſſe diciiveritas in euange lio Mathei.v.⁊ Luce.vj. Inſuper in celo theſauriʒat eaſdemvbi nec fures effo diũt nec tinea demolitur. Sicut expꝛeſſe legit. Mathei. xix. Cum enim diriſſet petrus ad dominũ Ecce nos reliquimus omnia ſe cuti ſumus te.quid ergo erit nobis. Quaſi diceret ꝓ omnibus relictis quid dabis no bis. Uel ſicut dicit ibidem Gregoꝛiꝰ. JFe⸗ 4 cimus quod iuſſiſti quid ergo dabis nob pꝛemij. Manifeſtum autem eſt quia quo dammodo pꝛemium pᷣcium eſt meriti.vn de et pᷣmium quaſi pemptum dicitur qua ſi pᷣcedenti merito emptuz. Wanifeſtũ eſt quia petrus ⁊ alij oĩa ꝓ xpᷣo relinquen tes ſic reucta xpᷣo dño vendiderũt etiã qð nõ habebant. Hoc em̃ cõmertio ſiue ven ditione ſua illa omnia fecerunt de eiꝰ mi ſericoꝛdia ſumma illa xpᷣo domino vt dixi * * mus vendiderunt.⁊ in celo ipᷣo teſte vt di xit in euãgelio Mathei Illa iheſaurizaue runi. Quare manifeſtũ eſt. ꝙ diuiciarum quas nõ habebant actualiter. felici nobi liq; cõmertio hmõi ros ſe poſſeſſoꝛes ac dominos effecerũt. Alioquin ſapiẽuſſi mus deus quem nihullatere poteſt. ac fi⸗ deliſſimus qui nihil a furibus vel latroni bus ſeu quibuſcũq; immeritis detentoꝛi⸗ bus vel dono vł emptione iniqua recepit vel habere vult. Qualiter ab aplis relicta i onu h 7 1 docuerit me dominus ꝑ yſaiaʒ. Quia ſer hmòi recepiſſet vel emiſſet. Maniſeſtũ eſt kan. s V 1 pentis puluis panis eius. Tercia inte quia nec recepiſſen ad cuſtodiendũ vi the Cnenk aupertans amoꝛ: eſt ip̃ius carencie tẽ ararius coꝛum. mn⸗ moe Mi tio paupertaus amo: ſt pin ſaurarius eo⸗ um. nec emiſſet niſi que ſua –— poꝛalin diuiciarũvt dirimus. ⁊ bec int bo ſunt illoꝛum eſſe indubitanter feciſſet. n mali⸗ na ſua hoc habet pᷣmũ quia ditiſſima ẽ et Manifeſtu igit eſt. quia ipis diuicjs veg⸗ mtcnnen habundatiſſima admirabili babundan⸗ eternis diuites efficit hec paupertaſ veroſ inn cia ? ſtupenda. Et hoc duplłr. Pꝛimũ ipſa q; earuʒ dominos et poſſeſtoꝛes er longe . j inan carẽcia qua diximꝰ ꝑaliu habundas e ſic no biliꝰ vli eis ac negociani in eis ſolo coꝛ ⁹D . . 6 BDe de deſerendo ſcilicet eas aut ſugiendo qᷓ; cõtractando ponderando et menſurado atqʒ numerando.iumentadqʒ ⁊ vehicula eiſdem onerando.ſarcinas ligando atqʒ ſſoluendo. complicata explicando et couo luta enoluendo que omnia ſine laboꝛe ⁊ inquinatione manuũ non fiunt hmõi di uicieqʒ relinquendo acquirũtur.⁊ dimit⸗ tendo retinentur ⁊ om̃ino non fugiendo compᷣhenduntur animo habendi amitti tur earum poſſeſſio animo vo nõ haben di retinetur. Terciũ bonum eſt huius paupertatis imꝑioſiſſima potencia et dña tio in om̃es alienas diuicias terrenas q̃̊s ſuas omnes effiat ſtatim vt vult.⁊ hoc in uitis earum poſſeſſoꝛibus. In quo eti am accidunt tria mirabilia quoꝛũ pᷣmum eſt.quia abſqʒ omni contractu abſqʒ om ni dono ſuas facit amatoꝛ pauꝑtat quaſ cũqʒ vult diuicias alienas.theſauros om nes regum ⁊ pꝛincipum et hoc ſolo nutu: ⁊ beneplacitovvoluntatis.q; cito em̃ excoꝛ de dicit. Nolo habere theſauros regios vel imperiales.⁊ hoc ꝓpterxpᷣum.ſtatim eos ⁊ in celo theſauriʒauit ⁊ xpᷣo d omino vendidit vt ſupꝛa diximus ⁊ hoc ſine iniu ria alterius. Illos igit᷑ pleno iure ſuos ef⸗ ficit. Scom bonum mirabile eſt ꝙ ſi ne detrimento et ſine diminutione et ſine dampno poſſidẽtiũ diuicias eoꝛũ ſuas ef ficit et acquirit.hoc eſt ſaluo eis iure ꝓpꝛi um mirabile ẽ quod pleno iure ſuas effi- etatis et poſſeſſionis per omnia. Terci cit et acquirit et poſſidet. Et nihilominus eas iure pleniſſimo poſſidet et totalit᷑ atʒ integre poſſeſſoꝛes earũ. Iſta eĩ poſſeſſio atz dominium in nullo poſſeſſionem vel dominium ledunt tempoꝛalium poſſeſſo rum nec accipit. Et quartum mirabi⸗ le quia neqʒ ſimilẽgoſſeſſionẽ aut domi⸗ nium excludit aut iñ aliquo ledit.Cum eĩ quis hoc modo poſſiderit vel diſtraxerit cheſaurum regiũ.⁊ non ꝓhibetur.qᷓ;uis alius eundem ſimiliter diſtrahere vende re vł poſſidere.ſicqʒ ſit in vno et eodẽ the ſauro regio omnihuſqʒ terrenis diuicis diuites ſpnales effici poſſint uotcũ qʒ paupꝑtatis huius amatoꝛes et domina tio iſta quam pᷣdiximus non ſolum exten ditur in diuicias que ſunt vel fuerũt vłeẽ poſſunt ſed etiam in eas que nec ſunt nec eſſe poſſunt. Hoc igitur ẽ de mirabilibus pauptatis iſtius quod ð diuicijs que nec ſunt nec eſſe poſſunt ditiſſimos efficitpau peres ſuos. eniz ex coꝛde cunt. Nolo ꝙ ſitis hmõi diuicie mihi vel paratio gaudi ad gaudiũ. moꝛibus Quã clto eniʒ excoꝛde di mee etiam ſi eſſent tam cito theſauriʒ auit eas in celo et łpo domino vendidit dicto modo vbi accidit et aliud mirabile.quia de nihilo et quaſi de chymeris diues e ho mo hmõi. Quartũ bonum huiꝰ puauu pertatis eſt iocunditas et illa magna.ym R mo ampliſſima.et hoc eſt quoniam ome amatlum iocundum inqntum amatum tanto iocundius qnto mag et maiꝰama tum. Lum igitur cõſideraneris ampli tudinem huiꝰ pauꝑtatis videlicet cafren cie huius diuiciarũ inuenies eam incõpa biliter iocundioꝛem ſeu delectabilioꝛem qᷓ; temꝑales diuicias.et hoc eſt quoniam ſi non eſt comparatio amoꝛis ad amoꝛẽ. cum amata equalia fuerint.non erit com Jam aulẽ declarauimus in pᷣma pte huius lractat⸗ de virtutibus ſcilicet quia non eſt compa ratio virtutuʒ ad vicia.ymmo virtuies in compꝑabiliter maioꝛes ſunt q; vicia. Ques re incõpabiliter maioꝛ eſt pauꝑtas hmoi ̃ᷓ; auariciæcontraria. Pꝛiuatio vo etha⸗- bitus ſemꝑ equales ſunt quoniaʒ non ex cedunt ſe. Quare iocunditas ſeu delecta⸗ bilitas paupertatis.huius ĩcompꝑpabiliter maio: eſt iocũditate ſeudelectabilitate di uiciarum temꝑaltum. Quintũ bonuʒ huius pauptatis eſt beatitudo ꝓpter qua S dicitur. Beati paupes ſpiritu ⁊ ſi miſeri vi deant᷑ carne.ſilłr ?⁊ Luce vj.Beati pauꝑes Declaratio aũt hmõi ẽ miſeria diuici arũ ̃riaꝝ cuiꝰmiłtas ꝑtes ſuꝑiꝰnoĩiauimꝰ ⁊numeraui. Si ergo amoꝛ affluencie tpalis ſiue aericis miſeria ẽ. erit neceſſa⸗ rio cõtrariꝰamoꝛ.hoc ẽ paupꝑtas de q hic agimꝰbeatitudo. Appetigr ex oibus hus qᷓ; amica ſit paupertas amicis ſuis ? qnta bñficia pᷣſtet bonefactoꝛibꝰ ſuis.Me rito igi᷑ habet vnde ſuitetymmo ꝓuocet ad amoꝛẽ ſuũ.⁊ merito inimica ẽ inimica⸗ tibus ſibi ⁊ moleſtiſſima ꝑſequẽlibus illã Cũ ergo dicit nõ oꝛe ſed ipa vitate pauꝑ⸗ tas eſto mihi padificꝰ.⁊ ego ero tibi pac fica ⁊ ĩ nullo moſeſta.Deſine odire me et ꝓſequi iuxta qð diximꝰ ſupꝛa.⁊ inuenies me tibi pacificã ⁊ in nullo te offendẽtẽ.qd miꝝ ſi te inimicũ ⁊ odiẽtẽ atʒ ꝑſequẽtẽ me ego moleſto et ꝓſequoꝛ.Q: ſi mecu inire volueris amiciciaʒ ⁊ amare inuenies me amatiſſimã et beneficiorũ qᷓ ſupꝛa noiaui collatricẽ officioſiſſimã an inſuꝑ viuicisx ●B— 4 enronli ſeſoeteen abunda galosfal finuntlb⸗ diuiciare openben⸗ lüdinten anbeuun biletinon glontzhe ſeſfegtien ſoclhnnt nucuff ſehanpt Niſmemani ſe uonn. Kepetite⸗ Nulgesropoſl Popeebalgrn Mhond TMcoion Wirkeneets ochindrd⸗ fadfääni ingenc Müigeren boedgt⸗ ſoleng⸗ Pnniaie ſoiim Paipent uifugn ennnne lnatant Neliprtae Wmmoſan taudtninn Anädon idocckan mnee rcſeens Amumnl ANNN nzmnsemr lctnannd nia M niosuntihin nmcckten⸗ n. Odf uls in nn⸗ an Oummn Sckbenic e hinn tini⸗ tTuen Baalſ iwöiiniensn tempoꝛaliũ omniũ dominantiſſimũ poſ⸗ ſeſſoꝛẽ te efficiam.ymmo ve diuitẽ et vere phabundantẽ ex illis.que auaricia atq; cu⸗ piditas fallaciſſime et mẽdaciſſime repꝛo mittunt liberabo te a perditiõe et fallacia diuiciarũ et alijs malis que nec eſtimati⸗ onem habent neq; verũ numerũ neq; ſo lũ diuitem et copioſum te efficiam. ſed eti am beatum. Ad quod ſi non ſufficit ti bi teſtimoniũ euaãgelice veritatis et decla rationes quas pᷣmiſi addam et aliam ir⸗ refragabilem. eatus em̃ ẽ qui et a miſe rijs et iniurus eſt abſtractꝰ.⁊ habet quod amat qᷓnta affluẽcia et copioſitate vuit id ipe habere poſſidetq; illud liberrima qui etiſſima pacatiſſima ⁊ ſecuriſſima poſſeſ⸗ ſione. Hec omnia ego pleuiſſime facio.qᷣ 1e ego beatũ facio. OQ ſi dixerit ꝗs.qa paupꝑtas nõ poſſidetur pacifice et quiete pꝛopter bella ⁊ inſultus cupiditatum. Reoeſpondeo quia amo: paupertatis poſſeſſoꝛi ſuo bmòi bella cõſurgere nõ ꝑ mittit que et foꝛte conſurgerent facillime vincit in hmoi certaminibus vipᷣa deſide ria diuiciarũ tempoꝛaliũ facilime eneccat ⁊ exlinguit.obꝛuens ea hinc malis diuici⸗ grũ inde vero bonis paupꝑtatis.et ꝓpter hoc duplici cõtritione conterit ia Q⸗: ſi dixeirt ꝙ alia bella coõſurgũt aduerſus ipᷣm.videlicet ſuggeſtionũ ſuaſionũ conſi lioꝛũ pᷣcum deſiderantiũ diuicias. Quod plerũq; expti ſumus de multis bonis vi⸗ ris qui hec omnia ppeſſi de eis nobiliſſi⸗ me triumphauerunt.etpauꝑtatem de ta⸗ tis cõtradictionibus eripiq s oblatſ ma gnis atq; pꝛeclaris diuicùs Gulerunt. Reſpondemus quia iſta facilime vin cit et ſuperat ſimiliter amoꝛ pauꝑtat.nec bellla pauꝑtatis beatitludinẽ minuunt.qᷓ victoꝛiarũ gloꝛiam ilvᷣaddunt Gloꝛia em̃ vna pars ẽ beatuiudinis. Q⸗ ſi dixerit qꝛ paupꝑtas iocunditatẽ minuit. Reſponde⸗ mus. quia detrimentũ illud ⁊ imminuti⸗ onem nõ ſolũ ſupplet victoꝛiarũ gloꝛia ſʒ etia longe plus addit mihi veri gaudij q; illa vel detrahant vel triſticie ingerant. Moanifeſtũ aũt ẽ quia viro veri nominis hocẽ in ſpũalibus erudito ⁊ ꝓuecto ridi culoſa ẽ valde ymmo cõtumelioſa tpaliũ quantũcũq; magnoꝝ oblatio. Eſt em̃ quemadmodum oblatio pomoꝝ aut nu cũ aut inſignioꝛũ ſancti iacobi aut quem admodũ poꝛrectio mamille.Quis em̃vir nõ erubelſcat ⁊ cõfundatur ymmo geno .— reputet ſibi cõtumeliã irrogani ſi ei iã bar bato ⁊ in virili etate coꝛporali conſtituto offeratur pomũ aut piruũ aur nux aut inſi⸗ gniũ ſancti iacobi ꝓ magno munere aut ſuggenda pupilla eidem po?rigatur. Quis coꝛpaliter vir nõ moleſte ferat bmõi oblationes non irrideri ſe putet et nõ cũ indignatione offerentẽ ⁊ oblata re pellat. Quia igit᷑ incoparabiliter ma „ gis ſunt indigna virilitate ſpirituali qntũ libet magna tempoꝛalia q; illa minuta p Manifatum eſt qꝛ vir ſpiritualis virilitatis ꝑfecte nibit patitur temptationis ab huiuſmodi obla dicta virilita te coꝛpali. tionibus quatumcunq; impꝛo be fuerint. qntiſcunq; ſuggeſtionibus ſuaſionibus conſilijs pᷣcibuſq; vallatis niſi irriſionem contumeliam atq; moleſtiã6. Pꝛopter quod diximꝰ quia ĩ hmõi certaminibꝰfſa dilime paratur victoꝛia. Debes autem ſci⸗ re ꝙ pauꝑtas hec in ipᷣis diuicis amplio ris gloꝛie è atʒ pᷣſtancie. Juxta quod legi tur ꝓuerbio.viij.Eſt quaſi pauꝑ cũ in mut tis diuicijs ſit.Et ex eo quod legitur.u.að Coꝛin.vl.Canqᷓ; nihil habentes ⁊ omnia poſſidentes.Et ex eo qꝗð dicit Señ. Qm magnus eſtet qui vtitur auro et argen⸗ to tanqᷓ; fictilibus nec ille minoꝛ ẽ qui vti⸗ tur fictilibꝰ tanquã auro et argeuio. Puu⸗ſmodi enim vir dupliciter theſauni Rire emnan dupliciter negociatur in eis ene em̃ admyniſtrãdo hoc eſt in pijs vſi bus exponendo eas in celo theſauriʒat.⁊ inſuꝑ nõ amando pecunias vł alias lau des et victoꝛias. Eſt enim ſicut liliũ in ter ſpinas diuiciarũ illeſum ⁊ abſqʒ vlce⸗ re.ſicut legitur Canticoꝛuʒ.ij.Et in meddio ſtercoꝛũ impollutus in medio aquaꝝ ani dus. In ipo vnco ba omino liber ⁊2 nullo detẽtus. In m ⁊ oĩno incaptꝰ. Sũt ⁊ alie inumnere lau des ipᷣius.Eſt ⁊ alia mirada pꝛudẽcia pau ptatis iſtiꝰ qᷓ ſcilicet retinent᷑ et ſeruantur hmõi in archa tpales diuicie et nibhilomi nus in theʒauris celeſtibꝰ reponũt᷑. Qui em̃ ad pios vſus diuicias hic ſeruat ⁊ pie hic nõ claudẽs viſcera ſua.et indigentibꝰ eis non ſinens pᷣ inopia vel animas pzau perũ perire vel coꝛpꝑa.et in celo eas hic ſer nando repoſuit.⁊ tamen eas hic retinuit. Coꝛde em ad quod deus reſpicit eas deo obtulit. Et tamen aciu et veritate penes ſe eas retinuit. Miſeranda cecitas aua⸗ roꝛum et cupidoꝛum et pene nõ miſeran⸗ o laoꝛũ explicitꝰ De da pditio qui ſe ſimul et perdunt du nec ſeipᷣos nec pecuniã poſſident ſed. eam po tius ſe ſompniant poſſidere a qua miſera biliter poſſident. Beneraliter ergo ſci to quia pecunia pie retenta atqʒ ſeruata. iam coꝛam deo expenſa ẽ ⁊ eidem oblata quod diximus ꝓpter quoſdã qui ſub pᷣte xtu pietatis impijſſime ſeruant pecunias. dum eas retinendo paucos egenos occi dunt. Juxta illud Ambꝛoſius. Niſi paue⸗ ris occidiſti aut ſi pauperũ egenoꝝ mors ſpiritualis vel coꝛꝑalis nõ ſit eis imputan da occurrere valentibus ⁊ nõ volenlibꝰ. Hmõòi eniʒ homines expectant vt fere to tus mundus fame pereat.⁊ hoc victualia retinendo ip̃i inqntũ in eis eſt pꝛocurant Qnare egeſtas et afflictio pauperum ſingulis eoꝝ ꝙ parte ⁊ rata imputanda ẽ omibus autẽ ſimul ſumptis tota⁊ hoc eſt qm̃ oẽs inſimul penuriã victualiũ ⁊egeſta tẽ paupen faciũt dũ victualia eis cõĩcãda abſcondũuũt nec tã abſcondunt q;ᷓ etiã aufe rũt.dum eis in tanta neceſſitate ⁊ indigẽ cia debeant. Wanikeſtü igitur ẽ ex hijs gnia qui diuicias ad pios vſus ſeruant.⁊ etiam qui ſincere in eis pꝛopter pios vſus negociantur.iam eas ſibi ſeruãdo et reti⸗ nẽdo in theʒauros celeſtes tranſtulerunt pios autem vſus non ſolum pauperũ ali monias et ſuſtentationes eccleſiarũ ⁊ ali oꝛũ pias edificationes benefitioꝝ eccleſia ſticoꝝ fundationes intelligimaſed etiam vxoꝛũ filioꝛum congruas pꝛouiſionescuʒ ad dei honoꝛem ⁊ gloꝛia et ſaluteʒ referũ tur ipoꝝ. ſcilicet cum ꝓpter hoc negociat quis ne vxoꝛ eius penuriã paciatur ꝓpter qua apoſtataret vel blaſphemet ⁊ adulte ra efficiatur. Similiter et de liberis ne aut i dei ↄtumeliã veniat aut ĩ ꝑditiõeʒ ꝓpᷣaʒ aut ĩ pſonã ꝓpᷣa memo dubitare dʒ an ia deo pecuniã illã obtulerit.⁊ ꝗn deo illã hanc ⁊ non ſibi q̃re in theʒauros celeſtes iam illam tranſtulerit cũ deũ ipᷣius fecerit poſſeſſoꝛẽ. Si ꝗs aut querat de ↄtem ptu diuiciarũ et fuga atqʒ odio in qua vi vnuũquodq; eoꝛũ ſit remittimus eũ ad ea q ia m diximus vbi affectiones animarũ noſtrarũ nominauimus et numerauimꝰ Contempnende em̃ ſunt diuicie vtviles ⁊ abhominade vt ſtercoꝛa⁊ fugiende vtpi⸗ cula ⁊ odiende vt noxie ⁊ indignanduʒ ẽ eis vt indignis nobilitate noſtra.⁊ ꝓijciẽ de vt onera ⁊ ita de alis.De quibꝰomni bus affectionibus non eſt difficile videre moꝛibus que quibus viribus ↄueniant autin qua earum vnaqueqʒ hmõi affecuonũ ſit. Oſt paupertatis laudes. merito ſequuntur laudes humilitatis.cũ paupꝑtateʒ ſpiritus mulii ex ſacris doctoꝛibus humilitatem intelligant.ſicut apparet ex expoſitionibus que ſuꝑ.v.a the.leguntur. Has autem non ex perſona humilitatis ſcribemus quia contra natu ram humilitatis eſt laudes ꝓpꝛias pᷣdica re.Uerus humilis et laudes ſuas audire refugit et auditas erubeſcit.Et ſicut Bea⸗ tus Bernardus dicit. Uere humilis non vult viderihumilis ſed vilis. Huius er go pꝛimam laudem ponimus ipſas lau⸗ des fugere.quas quidem ſugit vt virus ſibi moꝛtiferum vt ſagittas mellicas.que in dubitanter iuxta litteram venenate ſᷣt . PHmõòi ſagittis tranſfigitur ⁊ occiditur bu militas In pleriſqʒ fugit easvt ſermones laſcinantes quib; reuera paruuli adhuce ſpiritualiter veriſſime faſcinantur. Sicut enim vetule dicunt vel parnulos faſcina⸗ ri quoꝛunsam hominum vel mulieꝝ lau dibus.Ad litteram. Sic veriſſtimum ẽ. qꝙ qui adhuc nondum viri pfecii ſunt. ſʒ ſpi ritualibus viribus ac ſenſibꝰ paruuli ſut. laudibus hominum faſcinantur. hoc eſt onerantur et graua ntur vſqʒ ad defeduʒ ſpiritualem.Et hoc eſt quod legitur Sa⸗ piencie.iiij SFaſeinatio nugacitatis obſcu rat bona Et quẽadmodum paruuli audi unt ſe laudari dum dicitur eis a velulis? reminiſcant ur faſcini credentes ꝙ huiuſ modi remenꝛatio defendat eos a faſci no. Sic dicch dum ẽ ⁊ paruulis ſpirituali bus: et incomparabiliter foꝛti us q; ſcõm veritatem indubitatam.vt quociens lau⸗ dantur vel laudes eoꝛum recitantur faſci ni illius reminiſcansir. Qui em̃ ſanti moꝛ bi tautiqʒ periculi illa hoꝛa reuiuiſcũtur. PHumilitatem ſuam in tuto ponunt vteti am ali as virtutes et hoc eſt quoniaʒ lau des ipᷣa svt norias et tam periculoſe faſci nantes reijciunt. Iterum fugit eas ve re humilis.vt rethe expanſum greſſibꝰ ſu is quod rethe fruſtra iacitur ante oculos pennatorum.hoc eſt coꝛdium virtutuʒ le uitate atq; agilitate pꝛeditoꝛum. De hoc rethe. Pꝛouerbioꝛum viceſimonono.ho mo qui blandis fictiſq; ſermonibꝰ loqui tur amico ſuo quaſi reihe expandit greſſi bus ſuis. Heu quot ſunt qui in hmoi rethibus capiritur ⁊ qð ẽ maio:j demecie Hbshli W ahmmolfe hialiu ſubus ſui guiymlog gunt ſtin legineni loneon ſinsennch Geſoemus, icalenast ltinett clozreyu, Ehlamn lrpaneiſt Hilrocy lcnocdeie lare Moen ſenen eus lenpanen dungeode unpacr Roende⸗ ercie AeJan⸗ Aalerö Quang ulelle Cllain lclyoglone MMißeini ſenluoſel ieaaſeg liſcogie litoeſci luteslungi dus ciene Ppentaislag, iauctsde ſüonmdescur. neientzamweiee AII ſel erem bene eve mbonmen nidodu/NHNX aeseM miini 1etMse, b „ N VW ”M wincn, ZIIN R WV 0 „ 4 C., 4 litterã.hoc ſolũ ſcio me ni git laudes ſuasvᷣe humilis ne furti reus efficiatur ſi eas admiſerit. vł ad eas captandas quolibet mõ coꝛp de⸗ D clxxvn ibſos huiuſmodi piſcatoꝛes dyabolicos magnis donaris remuneratæ honoꝛant et hmõi recia pᷣcijs incõparabilibꝰemũt. Mihil aliud em̃ ab adulatoꝛibus ⁊ lauda toꝛibus ſuis tanto pᷣcio munerum petunt quã vaniloquia laudum ſuarũ inde reci⸗ piant. Infelices ac dementiſſimi mercato res qui mendacia ymmo chymeras tlaʒva ne confectionis tam care emũt.hmõi ho mines etiaʒ chymeras ⁊ inopinabilia vo care ſolemus ꝓ eo ꝙ in opinione homi⸗ nũ et aliena ↄfictione tm̃ conſiſtũt.non re vel veritate ⁊ hoc qntũ ad moꝛes ⁊ ſcien cias etiaʒ reputatione ſua. Nihil enim ſe elſſe reputant niſi ꝙ in opinione hominũ ſunt in parte iſta. Hoc ẽ nihil ſe ſcirev yva lere niſi quod vel ipimet de ſe ſompniant Aut quod de ſemetipᷣis credũt alios ſom⸗ bniare. Hõ em̃ veritatem de ſemetip̃is; pſentem apud ſe habent videre vel etiaʒ intueri pualent. Sed hoc ſolum de ſe cre⸗ dunt quod ei homines vel fallacir᷑ ſugge runt vel aliter menciuntur. Quod intelle xit poeta dicens. Plus alis dete qᷓ; tu cre dere noli.et ex ꝑpſona hmõi hminũ dixit alter. Scire tuũ nihil eſt niſi te ſcire hec ſci at alter. ð hoc Apoſiolꝰ Ad Galathas.v Quicunq; putat ſe aliquid eſſe cum nihil ſit ille ſe ſeducit. et iterũ pᷣme ad LCoꝛin.iij Quicũq; putat ſe ſcire.hõdum nouit.quẽ admoduũ opoꝛteat eum ſcire. Foꝛſitan eĩ hoc ẽ pᷣncipiũ vᷣeqʒ ac ſalutarſ ſapiẽciaqʒ ſcientia noſſe ſe nihil ſcire Et ad hoc pᷣnci piũ ſe attigiſſe gloꝛiatus eſt plato dicens. hoc ſolũ ſcio quod neſtio vel ſcõᷣm aliam ſcrre. Fu res alienas ſideriũ extenderitquẽa dmodum tobyas cum offerref ei edu ixit. Uide ne furti⸗ uus ſit nolens comedere de furtu vel rapi na. Sic eſt ſoli auctoꝛi ⁊ largitoꝛi bonoꝝ laus et gloꝛia de bonis debeaturvt fur et latro eas quicunq; alius ſibi vẽdicat ⁊ de furio et rapina comedit qui laudibus pa ſcitur niſi in deũ illas referat.ſicut dicit in plal. Bloꝛiemur in laude tua. Qui autem ſuas eas facit.hoc ẽ ſibi appꝛopᷣat.furtum ymmo ſacriegiũ cõmittit in den.laudes em omnes ſicut et alias partes diuini cul tus deus ipe ſibi ſoli ↄſecrauit. Sicut iple metdicit per yſaiam.xlviij. Gloꝛia meam alleri nõ dabo, neq; laudem meã ſculpri taʒ quis reſpuat. modi vt illuſiones. Quemadmodum enn dicit beatus Bernardus Quia omis pur pura illuſiõis laus eſt.poſtq; domino in purpura illuſum eſt. Sic et omnis laus i libus.ſed æ omnem gloꝛiam laudem ei confitetur omnis eccleſia ſanctoꝛum. die ac nocte dicens. Gloꝛia patri et filio et ſpi ritui fancto.⁊ iterum. Gloꝛia tibi domine eęet apoſtolus ad Romanos.. Ipi gloꝛia in ſecula ſeculoꝛum amen. ⁊ iterum in pii mo.ij ad Thymor. Regi ſeculon immoꝛ tali inuiſibili ſoli deo honoꝛ ⁊ gloꝛia in ſe cula ſeculoꝝ. nec conſueuit eccleſia ſcczx dicere benedicamꝰhominivł homini gra cias.ſed benedicamus domino Deo gra cias. Fugit igitur ve humilis ex humi litate laudes quas de ſe pᷣdicare audit. vt furtiuas vt alienas a ſe vnde et ꝓpꝛiꝰ ſex mo ve humilis eſt ad omnem ſibi oblata vel de ſe predicatam laudem vade ad de um. O tu laus non te admitto te repello. et ad deum cuius ꝓpꝛia es et iure ſingula ri ſua te tranſmitto. Ita quidem facieduʒ eſt. ſed dicit Gꝛegoꝛius. Multos inuenie⸗ mus inanis gloꝛie non cupidos ſed obla JFugit laudes huiuin luſio. Poſtq; domino hieſu.hieſu illuſo⸗ rie dictum eſt Rue rex iudeoꝛum. Hoc au tem facile eſt videre in peccatoꝛibus cum laudãtur. Quid eſt peccatoꝛ in via perdi⸗ tionis poſitus niſi fur qui ducitur adinfer nale patibuluʒ ibi ſuſpendendus. In hac via ſi quis eum laudaret.Uel ſi quis ei cantaret aut cythariʒaret. illudi ſibi ſo⸗ lummodo reputaret.Similiter ſi quis ca rolo laudes arcturi cantaret.nõ ſe lauda ri carolus ſed magis irrideri co gnoſceret Sic et viri ſancti cum laudes quoꝛumcũ q; bonoꝛum hominum non ſuas ſed alie nas eſſe pꝛo certo ſcii quantumcũq; eis laudantur aut pꝛedicahiur. nõ laudaniſe reputant ſed potius ſibi illudi. Quemad modum ſi quis laudaret parietem aut fe neſtram parietis pꝑꝛo eo ꝙ ſolis radiũ pe periſſet. cum via im ſit et inſtrtumentum ꝑ quã vłper qð ſol radium ſuũ tranſfundit᷑ in domum. et ipe fatuus reputaretur⁊ pa ries ſeu feneſtra ſi intellectuʒ haberet im̃. illuſionem laudem huiuſmodi reputaret SDic eſt q omniũ bonoꝝ opeꝝ ſolus de⸗ actor eſt et effectoꝛ.ſicut dicit Aplłs in.xij. pᷣme ad Coꝝ.deus ẽ qui oꝑat᷑ oĩa in oĩibꝰ et yſaie.xxvj.Oia oꝑa noſtra opatꝰ es in nobis domine. ? iterũ apls.ij.ad phyl.p⸗ 3 De Deus ẽ qui oꝑatur in nobis et velle et pfi cere ꝓ bonavoluntate.nihil agit vl pene nihil eſt noſtrũ in bonis oꝑibus noſtris. Quare nihil omnino laudis inde nobis Debet. werito igit ſiue peccatoꝛes ſiue iu ſti ſint ꝗ laudentur illuſioneʒ debent lau⸗ dem pmnẽ hmõi reputare. Amplius. Si ve vanus hoc ẽ amatoꝛ inanis gloꝛie iſic ſe habet ad vere humilẽ vt irriſio ſiue il luuſio ad laudẽ.erit ⁊ pꝑmutatim.vt quem⸗ admodũ ve vanus ad illuſionẽ. Sit vere humilis ad laudẽ ⁊ hocẽ quod querimꝰ. Quare ſicut ille ſibi illudi reputat illuſio nibus ⁊ vitupationibus ſic vᷣe humilis ſe laudibꝰreputat irrideri. manifeſtum ẽ ꝙ ſicut ille paſcitur menda ciüjs vane laudantiũ.ſic iſte obpꝛobꝛas vi tuperantiũ. Contrarioꝝ em contraria eſſe alimenta neceſſe ẽ.hec humanalaus ſcilicet pauis ẽ mendacij de quo ꝓuerbio xx. Suauis ẽ hominũ panis mendacij.⁊ poſtea implebit᷑ os eiꝰ calculo.Quia vᷣo hmõi mendacia nõ ſunt niſi conficta ſiue ſompniata opinata atʒ figmẽtata ⁊ ꝓpter chymere. Dicimꝰ qꝛ hmõi homines mi raculo q̊dã dyabolico paſcũt chymer⁊ ꝗ hmõi laudes eiſ offerũt chymeras eis ad comedendum apponũt. Fugit etiam has laudes vt ignem vehementiſſimũ. et foꝛnacem ardentiſlimã quibus in puncto tempoꝛis conſumit᷑.quẽ deus nõ pꝛotexe rit ſicut legitur ꝓuerbioꝝ.xxvi. Sicut in igne ꝓbatur aurũ ⁊ in conflatoꝛio argen tum ſic homo pꝛobatur oꝛe laudantium. Quid ergo mirum.ſi timet humilis a facie tam ternibilis ignis.multo frigoꝛe ti moꝛis dei trementes et cõgelantes optet eſſe quibus tanti ignes inueniũtur.vel ꝗ inter tam ardentes ignes verſantur. Heu q̃t? quãtoꝝ bona mõi ignibꝰ ↄſumpta ſũt ſciẽciaꝝ ſcilicet? virtutũ donoꝝ et gra rũ nec hoc aduerterũt. Timebat iob hoc q necvidere ignẽ hmòi auſus erat. Sicut ipᷣemet dicebat.xxj.ſi vidi luna incedentẽ clare.id ẽ famam meã abſq; denigratiõe ſeu obſcuratione detractionis peruagari ſiue dilatari quam extincta ſiue moꝛtifica tus ẽ coꝛde qui tm ignem non ſufficit ſenti re. Lanq;; incendiaru igitur ⁊ cõbuſtoꝛes bononꝝ noſtroꝝ fugiẽdi ſunt laudatoꝛes. Ue inſanus atq; demencus noſtris a tan tope laboꝛauimꝰ vi bona noſtra talibus pateant 7 exponant incendus. Quod ari ſtol.vidiſſe videtur dicens. Ad gloꝛiam ẽ Ex quo etiam ſugientes. ugit tum turpiſſime deijcientem ex equo vlde moꝛibus Accedit ad cumulũ excecationis vl ex ecrationis iſtius ⁊ ꝙ incẽdiarij hmõi ma gnis mercedibus ↄducuũtur ⁊ ipſa incedia in gentibꝰ? pᷣcus comꝑant. ve magnaub⸗ in parte iſta vymmo in dampnatione iſta. ſacrilega impietate in ſubditos ſuos ᷣs fouere ⁊ defendere ab alijs omnibꝰ iene⸗ tur ꝓ hmõi incendarus ditandis remüe⸗ randis omni crudelitate ⁊ omni fraude? omni dolo omniq; iniquitate excoꝛiant ?ꝰ mẽbꝛa pᷣi violenter exſpoliant ⁊ nuda di mittunt vi membꝛa dyaboli induat ope nant ſed etiam exo:nent. Qſi ꝗs dixerit ꝙ poſtqᷓ; nõnulli hmõi laudes illuſiões irriſiones ſeu ↄtumelie ſunt humiliſas er go non debet iſta fugere ymmo amare et qWuod nec conſciente nullus feſtinat ade? amplecti. Reſpondemꝰ quia hmoiil luſiones ſcilicet laudũ ſi vt illuſones ofle rentur. Neuera vere ac perfecte hnmilis illas amplecteret. quẽadmodum ⁊ipᷣus dominus cũ illudebat ei dicẽdo.Aue rex iudeoꝝ. Sed quia offerũt vt laudes. eas reingii lugit easvt venenũ moꝛuiferum ſi ue ſagitta dv necatur vt veneno. et letaliter tranſſigit. vt iaculis acutiſſimis. Jugit easvi de fraudatrices eterne mercedis ꝓ mercede ſe ingerentes ſicut dicit veritas wathe. vj Alioquin mercedẽ nõ habebin apud pa trem veſtrũ qui in celis eſt.⁊ iterũ. Amen dico vobis receperũt mercedem ſuuam.,. ARuugit eas vt ventũ extinguentẽ lucer nam ſanctitatis ⁊ gracie.quam qui hmoi enenatas quibus humiluas venti flatibus exponit quid aliud q́; eam extingui au auferenten quem ꝓucit ventus a facie terre. Quo ciens eniʒ audit non vere humilis ſe lau darivel Rome vel Rolonie coꝛde illuc ſta tim rapitur et tranſpoꝛtatur.⁊ hoc eſt qðᷣ legit᷑ iob.xxvu. De ypocrita qui totũ agſt cauſa vane laudis.tollet eum ventꝰ vꝛes ⁊ rapiet eum turbo de loco ſuo.huit ven⸗ to verus humilis doꝛſum vertit auertit ei ſe ab ipᷣe ⁊ ideo ventus iſte ſequituripᷣm. Unde GBꝛegoꝛ:ius. Hoc ſolum habet gloꝛioſũ humana gloꝛia ꝙ; amatores ſu⸗ os contempnit ⁊ diligit contemptoꝛes.et vere vmbꝛa ẽ vel vmbꝛaulis iſta gloꝛia vł laus que fugit inſequentes ſe.et inſequit᷑ Xugit hmõi laudes vt ven t. Fugit cas vt ventum rapientem in longinquum de quo dicitur. Quia impii ſicut puluis Nerimnz . lueuſcnptus Nlocnci uant Gintelutnolt Eennisſutumnu cthenens gniseloli olege Arteng. 1 u niesilecre „„ mti denfen gwenudn Nuſadipatinos erdetduen Frnge Goddcoaean Apanaſſodo Porngkleegn Gapurcvire Cllabeurra eſſansr luehurlire glleoitziin liosdialaun llollnonanoe eor oh⸗ lnanhoniiciin . . 1 Mkeni natt⸗ bus wnluii Konn ee Redisen Aclteton dlnt mdnddern ul dea aucesli 1 Mntrbrde eis . vicoRi enänon engascbdle zinn nnd minalsek in3 õ Snenianngnint Schetnucälag Enldön un ê””” arce virtutuʒ. Canto quippe miles ſancte milicie aſcriptus huius venti impulſu tur pius cadit quanto Fepenin debilioꝛ.eſt enim velut mollis ſe 2⸗ retenuis ſuſurriũ vane laudis. Non em̃ ẽ velutvehemens boꝛealis flatus aut ſpũs grandis et foꝛtis ſubuertens montes.de quo legit᷑ xix terciu. Regũ Quẽadmodũ igitur miles ille quem in haſtiludio ludẽ temvẽtus irruens inſterquiliniũ de equo Ddeiecit ppetuo obpꝛobꝛio habitus eſt. et irriſoni ſemꝑ poſtea patuit hominũ Sic et qui ex equo ſpirituali tam leui ne dicã ĩ pulſu ſʒ ſibilo deijcitur. merito ꝑpetue ir⸗ riſionis incurrit obpꝛopꝛiũ Fugit eas vtventũ eleuantẽad alliſionẽ ſicut legitur Job.xixQuaſi ſuꝑ vetũponẽs eleuas alli ſiſti mevalide. Iterũ quaſivrentem et cõ⸗ ſumentẽ omnia bona graciaꝝ ſicut ſupꝛa oſtendimus. Iterũ quaſiventũ aurigina- tem ſegetem virtutũ.Et hoc eſt ꝙ legitur Amos iij. Percuſſivos inuento vrente et in aurugine multitudinẽ oꝛtoꝛũ veſtroꝛũ ꝑcuſſi id ẽ ꝑcutivos pmiſi. terũ vt ventũ mollẽ er diſſoluentẽ atq; eneruantẽ vigo⸗ remyvirtutuũ. Iten vt ventũ fetu dyabolico qui ſuꝑbia eſt animas impꝛegnantẽ. Si⸗ cut narrat yſodoꝛus. O in inſula quadã poꝛiu gallie eque auſtro vel fauonio impᷣ gnantur qui ventus fauoniꝰantiquitꝰno mina batur quaſi flatusvegſatus bonus. Eſt em̃ ſuauis vox laudantiũ nõ ve ac ꝑ⸗ fecte humilibus. Iteerũ vt ventum ele uantẽe ad pᷣcipicium. De quo pſal. Deieci — ſti eos dũ llenazentur. z em̃ eleuatio tutũ.de hoc ꝓuerbiorũ.xvj. ſupꝑbia pᷣcedit.et ante ruinam ſpiritus. in ſupbia deiectio eſt et caſus ab alio vir⸗ tritioneʒ Alnone clamatoꝛus inflatoꝛes voſicularũ dyabo⸗ licarũ adulatoꝛes vocare conſueuimus. Faugit ea vt cantũ ſyrenarũ ſompnũ p iculoſiſſimũ inducentẽ. Fugitvt potionẽ ſompniferã ſopoꝛificam quam nonnulli latrones poꝛrigereſolent eis quos occide re vel ſpoliarevolũt.Unde et vulgari gal licano dicit᷑. Cum audit᷑ aliquis alij adu lari modo ſopoꝛat illum⁊ ita parat viam Dyabolo ad occidendũ illum ſpũaliter vł ſpoliandũ ꝓpter quod adulatoꝛes tybici nes vel iybicinatoꝛes dyabolicos vel etiã uibias vocare ſolemus Wos enim eſt ma phirus et ſibilus au- Iterum vt ventũ inflantem ? ſtrum am hoꝛrificã in animam bumanaz inducentẽ ꝓpter quod in ſermonibus de clxxvij gnatibus poſt ſumptũ cibũ tibicinatoꝛes aduocare ad ꝓuocandũ ſompnũ. vel ad hoc vt magis placitũ illũ faciant magiſq; quietũ concentu hmõi tybiaruũ. Sic ⁊ dy⸗ abolus qui doꝛmire et requieſcere que⸗ rit in coꝛdibus ſuoꝝ velut clauos ⁊ ſtimu los velut ſonitũ tubarũ atqʒ tonitruoꝛuʒ fugit ſacra eloquia vanis aut laudibus ⁊ adulationibusvelut tybiarũ ſuarũ cõcen tibus ſopoꝛatur ⁊ placide quieſcit. u git eas verus humtlis vt illuſionem dece ptoꝛiã.quomodo illudit adhuc pueris a nutricibus et matribus qui cũ ceciderint. ⁊ ſe capite vel alio membꝛo grauiter alli⸗ ſerint ⁊ vulnerauerint. dicunt ei.q; bene ſaltaſti fili mi. ⁊ ita dementat eum ⁊ infa tuant vt caſus obliuiſcatur.⁊ vulneris do loꝛem nõ ſenciat ⁊ nec cecidiſſe nec vulnꝰ accepiſie ſe doleat.ſed magis gaudeat ſe bene ſaltaſſe.Sic em̃ cum laudatur pecca toꝛ in deſiderüs anime ſue.⁊ iniquus pꝛo ipᷣa iniquitate benedicit᷑.quid aliud ei fit niſi ꝙꝙ caſo in ſaltũ etvulnus peccati moꝛ⸗ tiferuũ in ſaltũ ſublimẽ et factũ egregium. dyabolico ei pꝛeſtigio tranſſoꝛmatur. Si⸗ militer ⁊ qui gloꝛiatur in malicia.quid ni ſi caſum miſerabilem atq; turpiſſimuʒ in ſaltum magnificũ interpᷣtatur et hoc non puericie inſipiencia.ſʒ puerilitatis demẽ⸗ cia mente captus. Fugit eas vt male⸗ dictionẽ Sicut dicit Salomon ꝓuerbio. xxvij. Qui benedicit ꝓximo ſuo voce grã di denocte conſurgens maledicenti ſimił eſt. Irriſoꝛ enim ⁊ maledicus ſimiles ſunk Uox autem grandis laus excedens men ſuram meritoꝛũ hic intelligitur vox nõ auditur niſi nocte mentis.id ẽ in tenebꝛis que veritatem videri ꝓhibent meritoꝛuʒ. Unde ſocrates cuidam adulatoꝛi diriſie fertur. Nihil ꝓficis adulatoꝛ cum te intel ligam. De hoc dominus goachabeoꝝn.jij. Waledicam benedictioniðꝰ veſtris ⁊ ma ledicam ipᷣis.Et quẽadmodũ Pſal.dicit. Maledicent illi ⁊ tu benedices.ſic mada uit econtrario intelligendũ benedicẽt illi et tu maledices. Item fugit eas vᷣe hu milis ⁊ hoꝛret vt viuus ꝓpꝛias moꝛtis ex equias et ꝓpᷣum funerationis officiũ.cõo⸗ mendatio em̃ officium ẽ moꝛtuoꝝ.⁊ offici um moꝛtuoꝛũ incipere ſolet a placebo qð eſt verbũ ꝓpᷣũ adulantiũ.Placere eĩ que runt per commenta atq; figmenta vona⸗ rũ laudum. Fugit eas? hoꝛret vt pP am ſepulturã viuus. Duꝑ em veibſß lund H De MWathei. viij. Zine moꝛtuos ſepelire moꝛ tuos ſuos dicit auctoꝛitas. Moꝛtuus moꝛ tuũ ſepelit.cum peccatoꝛ peccatoꝛi adula lur. Sepeliri igitur ſe patitur qui ſibi ſuſti net adulari. Quare moꝛtuũ eoipᷣo ſe cõfi tet᷑ qui ſe ſic ſuſtinet ſepeliri. Similiter ꝗ ccurat ſibi impẽdi hmõi exequias ꝓpter quod ſacerdoles dyabolicos ⁊ ĩfernales adulatoꝛes plerumq; vocamus.cum offi ciũ ſepeliẽdi moꝛtuos dyabolicos ſibi aſ⸗ ſumpſerint. Sacerdotis quippe officium eſt moꝛtuos ſepelire. . . NNiter auteʒ laudes humilitatis ꝓ pꝛias illam pꝛimã ponimus.vide L icet ſecuritatẽ a caſu. De qua Au guſtinꝰ Humilitas in ymo ẽ.etideo non habet quo cadat. Merito ergo a caſu ſe— cura eſt.pꝛopter quod ipſa fundamentuz vie dicitur que via mandatoꝛũ dei eſt. Et viam veritatis eam ſepe nominauimus. Crepidines em̃ viarũ periculoſas viatibꝰ⸗ ⁊ equitantibꝰ plerũq;ʒ eſſe manifeſtum e. Et ideo dicitur eis vſualiter. Ite in ꝓfun⸗ dũ vie.quaſi ꝑ ꝓfundũ ſecurioꝛ ſit ambu⸗ latio.ꝑ crepidines et alta viarũ piculoſa. Alia em̃ ẽ ei ſecuritas ex hocvidelʒ qðᷣ a fulgoꝛe ſiue fulguris tempeſtate:hoc eſt A plaga diuine ire ſiue vindicte ſecura eſt. Frangit em̃ deus oẽm ſuperbũ. et ite rũ in Pſal.Tu humiliaſti ſicutvulneratũ ſuꝑbum.⁊ yſaie.H.nũquid nõ tu pcuſũſti ſuperbũ vulneraſti dꝛaconẽ.Iſte ſunt tur res de quibꝰ legitur eiuſdẽ yſaie.ii.Dies dñi ſuꝑ omnes cedros lybani ſublimes:ẽ excelſas ⁊ ſuꝑ oẽm turrim excelſlam ⁊ mul ta alia ꝑ totuũ reſiduũ capituli de hmõi le git. Et eiuſdẽ.xxx.Et erũt ſuꝑ oẽm montẽ excelſũ⁊ ſuꝑ oẽʒcollẽ eleuat riui currẽtiũ aquarũ in die interſectiõis multoꝝ⁊ cum ceciderint turres ceciderũt inq; ictu fulgu⸗ ris a deo emiſ, Eſt et tercia ſecuritas ex infimo ſuo cõtra impetũ venti cuiuſcũ⸗ q; tẽptationis.ꝑflant em̃ altiſſima ſupbo rũ coꝛdiuʒ venti.id ẽ impulſus ſiue flatus temptationũ humilitas vero in infimo ſe dens ab hüs imunis ẽ quaſi ſedẽs in vm braculo ab eſtu ardoꝛis et ſeculariũ deſi⸗ derioꝛiũ et in ſecuritate? abſconſiõe a tur bine ⁊ a plunia. Et ẽ ſic vir qui celat ſe a tẽ beſtate ſicut legitur yſaie.iiij. Eſt etiaʒ ei quarta ſecunas in iuditio aque.ne de ſuꝝ fincmans velut conuicta ꝑ hmõi iudi In Hampnet᷑. undum em̃ petit et in ſun o eſdet. Qul em ambulat in magnis -7 moꝛibus mirabilibus ſuper ſe qui fluitãt ſupaquã mũdane labilitatè in iuditio huius aque cõuicti dampnationi patet. et vt ſe vento tumere ſuꝑbie fluitatione hmõi conſiten tur.Et hoc ẽ quod legit᷑ Oſee.x.CTranſire fecit ſamaria regem ſuũ quaſRi ſpoumã ſuꝑ faciem aque. SZpuma em nihil aliud ẽ q; agqua ventũ vel aera cõtinẽs atʒ circũuol uẽs. Eſt ei etiã ex hoc qnta ſecuritas ab imminenti futuri iudicu ventilatione.Cũ em ventilabit xpᷣs dñs aream ſua in qͥ iue nientur palee inuenientur ⁊ grana.palee . 2 3 rapiẽtur in ignem inextinguibilem ventio huius ventilabꝛi.Gꝛanavero huilitate cu ſtodiente ⁊ ꝓtegente ſalua recondent in hoꝛreũ celeſte.ſicut legitur Luce.iij. Jpſe vos baptiʒabit ĩ ſpiritu ſancto ⁊ igni cui⸗ ventilabꝛu in manu eius ⁊c. Eſtetiaʒ et ſexta in iuditio ignis pᷣſentis ſcilicet tri⸗ bulationis. quemadmodũ em̃ vaſa rigu li cum ventum incluſuʒ in ſe habuerint ꝓ pter diminutionem cõmixtionis argille- aque vł crepant in ipᷣa foꝛnace.vłinde ex iliuntvenio hmõi multiplicato et queren te liberuʒ exitum ⁊ non habente. Sic qui timentoento ſuperbie in huiuſmodi igne ſcilicet pᷣſentis tribulationis vel crepantp iram ⁊ impacienciã temptationis turpiter ſuccuũbentes vel inde euiliunt eaſdem tur piſſime fugientes.et hoc eſt quod legitur Eccleſiaſtici.ijꝰ In igne ꝓbatur aurũ etar gentum.⁊ homines receptibiles in camy⸗ no humiliationis Eſt enim ei ſeptima ſecuritas ab igne gehenne. Unde Augu ſtinus. Qui non tumet vento ſuꝑbie non Pekas aſio⸗ gehenne. ⁊ guia omis iẽ peſtas a Ento concitatur ſuꝑbie.necab⸗ ſconditũlempeſtatis quo tota nauis ſan cte cõuerſationis confringitur. totum edi ficium ſpirituale euertitur. timendum eſt ei.ſed neq; temꝑehRas futuri iudicij abſcõ ditum tem peſickt⸗ eſt ſuperbia quam ple rũꝗ;ʒ nec ipᷣe videt aut ſentit qui eius nau fragio periit de hoc in pſalmo.Liberauit te in abſcondito tẽpeſtatis. De futura vo tempeſtate alibi in eodeʒ. In circuitu tem peſtasvalida.De vtroq; vero intelligi po teſt quod dicitur in Pfſal. In ſpiriu vehe menti conteres naues tharſis. Spiritus quippe ſupbie vebemens dicitur non ſoꝛ titudine ſed magnitudine et multitudine nocumeniiit. Ecunda laus humilitatis eſt pat uitas ip̃ius.? q pꝛima porie paſun — — = E E. S= — — Mianifi Oocinvoin mnetelefi Golntlam. aianciſt ppadepe nnolengl ceneeſen⸗ onſovefon modüeni nchalmt liſundeynt linancht Dheft Ichhputn geictn Msünud,un pkogku Mnionndt onetoſe Eltuaravope iianog tgaanecdsd Na. Mona Diminsſueſg Tümbm⸗ Mdtanäpor mäneenn Groat ta Renpunls⸗ (loerimnisg Chhteni⸗ Mhannüfen ftansamane ſinegnire (nknnini hnthmt⸗ iclinenis gitnann Halgiintolt⸗ ſnepp 1 . = = — =ẽ — — See = =2 == = = == = — =SS = = E — . = S — S. — =n nr S Se. 4 — — == S — — —, = = — — mam — = = = ehner = = = =,=SOꝛ i †)G =e=eE ☛ E — — —ẽũ * = — — BZ Se .☛☚n’ Ee — S S S S = Nhs aſegiti nsdisnat õ emeſeuen ke kankg u nEN. 1 ℳ2* gas Mealot, — 2 — 1 8 Wmrz Aboii ie e. inezſelcnntie dis Ranne, tumartno W—. nndndlin Hä AN * D. „ (W0INY N „ tatis que ẽ videlicet depſſmio contraria alti S itudini nõ timet humilitate.id ẽ baſſitateʒ ilianue celeſtis. Secura em̃ ẽ ꝙ non offen⸗ det in ulam. ꝓpter hoc dictũ ẽ ꝙ Nimis elatam caſtigant limina frontẽ nec ẽ pten ta ꝓpa depᷣſſiõe aut bꝛeuitate Pumilitas ymmo ſemp ſe inclinat et depmit etiaʒ cũ fenſione frontis ad ſupliminarẽ quemad modũ anſer vł auca que poꝛtam quantu „ cunq; altam ingrediens femꝑ caput? col — „ . noò ẽ neceſſe.id ẽ cũ nõ ẽ timendũ ei ab of Terci tin ẽ⸗ quodamodo dirũpitur ac dilacerat᷑. Du lũ ſun depᷣmit ⁊ demittit ſeu ſubmittit ae ſi timeret offendere in altam poꝛtam. Apanie vo ſcoe dimenſionis que ẽ la iIitudo ꝓ qua bumilitas habet anguſtiaʒ ſolã que ẽ defectus latitudinis eſt ei facui tas intrandi ꝑ anguſta poꝛtã regmi celeſid abſq; vllo obſtaculo. De hac poꝛta dicit᷑ Luce.xiij. Contendite intrare ꝑ anguſtaʒ poꝛtam. Quod vo ſequit᷑ quia multi que rent intrare et nõ poterunt ꝓpier ſupbos dictũ ẽ. qui eouſq; ſe dilatant atq; diſcen dunt ꝙ caꝑe eos nõ poteſt poꝛte illiꝰ an⸗ guſtia. Atercia vo dimenſione que ẽ ꝓfunditas ſiue ſpiſſitudo ẽ ei diuine ma⸗ nificencie ⁊ magnitudinis capacitas. Et oc quoniã ꝓ hmõi ſpiſſitudins ſeu pꝛo⸗ funditate que apud geometros craſſitu⸗ do vocat᷑.Eſt ei vacuitas et inanitas.Ue re em̃ humilis a ſeipᷣo ⁊ ſuis ommbus va cuusẽ ⁊ ianis.vnde et de xpᷣo domino di cit Aplus in.ij.ad phylipᷣs Qui ſemetipᷣm exinaniuit foꝛmã ſerui accipiens.hoc ẽ.ac inanis et vacuus eſſet a plenitudine diui nitat ſe geſſit ⁊ exhibuit myniſtrũ ymmo ſeruũ humilimũ. Non ꝙ diuinitatẽ abie cerit vel vlio modoꝝ minuerit.ſed ꝙ eaʒ nõò oſtenderit et ſeruũ pomi ſe exhibu erit. Bic ⁊ vᷣe humilis bona qbecũq; hʒ a ſe reijcit et euacuat non quidem extinguẽ do aut ꝓijciendo ſed nõ ſibi attribuẽdo: ymmo deo.⁊ foꝛte ꝓpt᷑ hoc humilitas di citur omnis iuſticia Mehei. iij. Ubi dixit dñs ad iohannem baptiſta. Sine mõ.ſic decet nos implere omnẽ iuſticiã.vbi dicit auctoꝛitas humilitatẽ.O mnis enim iuſti cia Pegiſima⸗ cumulatiſſima totumq; quod ẽdlienũ a ſe reücere.⁊ totũ ei cuius edare. ⁊ hoc plene implet humilitas que omne bonũ vt alienũ a ſe modo quo di⸗ rimus remouet ⁊ reücit. Et deo cuius ẽ at tribuẽdo reddit. Suꝑbi vero adeo pleni ſunt vt deus nec in eis neqʒ cuʒ eis valeat babitare. Judiciũ auteʒ immoderate ple mati ſunt hoꝛribiliter. „75 lxxviij nitudinis triplexẽ. videlicʒ tumoꝛ ſeu ſtru ma qua omnes ſuꝑbi deturpati ac defoꝛ⸗ Alia autez effu ſio ſuperfluens et hec ẽ ſpũaliter in ſuper⸗ bis iactãcia qᷓſi em bona ſua iactado euo mentes effundunt. Et hoc eſt quod legit Eccleſiaſtici.xxj. Sꝛacie fatuoꝝ effundunt᷑ Terciũ iudiciũ ẽ crepatio qua coꝛ ipᷣm perbus em̃ bonis que videt᷑ habere ſe im plet dum ea ſibi retinet ſua faciens et ſibi attribuens et quod ẽ de monſtris hoꝛrifi cis ſupbie ⁊ abuſionibus eius incogitabi libus etiã eis que foꝛis longiſſime ſũt ab eo ſeipᷣm replet vſqʒ ad nauſeam iactacie ⁊ crepationẽ impaciẽcie.ꝓpler hoc ergo ab humilibus honoꝛari dicit᷑ deus.eccle ſiaſtici.iij. Quia ⁊ ei aduenienti⁊ inhabi tanti oĩia cedunt et a ſeipis ſecedunt ſpaci um eidem in ſemetip̃is ampliſſimũ faciẽ⸗ tes ⁊ totũ ei coꝛdis hoſpicin dimittentes. ꝓpter quod etiam dictũ ẽ illud yſaie. Hec dirit ſublimis ⁊ excelſus inhabi⸗ tans eternitatẽ. et cum contrito et humili ſpiritu habitat quia humilis ſpiritus duʒ nihil de ſeiᷣo occuꝑat.in nullo ei domuʒ coꝛdis anguſtat. ⁊ ꝓpter hocſ paciole de us apud ipum habitat et cum io. Ex tota vo paruitate. id ẽ ſcoõm omneʒ dimẽ ſionem è ei patens ⁊ liberũ omne efſugiũ pᷣmum a rethibus ⁊ reciaculis dyabolicſ. non enim poſſunt ve humilẽ retinere hu iuſmõi recia vel reciacula ꝓpterdicia pax uitaiem. Parui enim piſciculi etiam pan⸗ guſtas viaculas rethiũ libere enatar. nec ab eis retineri poſſunt magni vero piſces etiã rethibus largiſſmarũ viacularum re⸗ tinentur. et ꝓpter hoc ſupbi in oẽem dime ſionẽ extenſi omni rethe dyaboli detinen⸗ tur er capiuntur. Eſt ei etiã patens eſſu gium ⁊ declinatio a ſagittis ⁊ iaculis dya bolicis. Quantũcunqʒ gnim ingeniet dy abolus non poteſt ver Humilem ſagitta re ꝓpterea ꝙ illum humilitas extenuauit quañ in nibilum. Sicut ergo ſagittarius etiaʒ paratiſſimus filum tenuiſſimum ſa⸗ gittare nõ poteſt ſic nec dyabol⸗ vere hu milem. EZtvt bꝛeuiter dicamus nõ ha bet invere humili vbi ſagittam figat.Ecõ tra vero ſuperbus omnibus iaculis et ſa⸗ gittis patet expoſitus ⁊ omniũ beſiiarum moꝛſibus ita vt nec etiam cecos ſagittari os effugiat nulla ſagitta nullum iaculum nullus deus cuiuſcugʒ beſtieintentals n * — Be moꝛibus lũ pꝛeterit. xbiq; detractionum landũia nem plerũqʒ exagitatio ſit ſupbis. Parne culis tranſfigitur. Ubiq; maledicoꝛum vero plantule in medijs flatibus ventoꝛã· gthteniiff dentibus deuoꝛatur.niſi enim coꝛ eius di validiſſimoꝝ pacem habent atʒ quieſcat· ruaramen ſtentum in omnem regionem⁊? locum.et Quẽadmodum vela nauium amplitudi ſentocedens attiget a mari vſq; ad mare.⁊ a fine vſq; ne diſtenſa impetu ventoꝛũ vſqʒ ad ſaſſu gablczplan ad finem ſpiritualiter. non eum dentes ram ſuſtinent vbi filavłſtrictiſſimi panni neilutranin maledicoꝛũ vbiq; lederent neq; iacula de ¶culi.illeſa ac integra ſe conſeruant Cõcuſ tloalati⸗ tractionũ eum vbiqʒ tranſfigerẽt. Quem ſiones autẽ ⁊ exagilationes atʒ ſciſſure in srgoenun adimnodũ panem totũ coꝛpaliterpariſius coꝛdibus magnatũ ꝑ lites et bella rerig baſeenn⸗ exriſtentem dentes ⁊ lingue rome eriſten⸗ tempaliũ ſuarũ picula ciuitatis fiunt. ve⸗ R . tes in nullo lederent. Quia igitur vbiqʒ lut ꝑ flatus et impetus foꝛtiũ ventoꝛũ. Et . f ſuneñn leditur.vbiqʒ hmoi iaculis? gladis trai hocẽ quoniam coꝛda eoꝛum ad magnitu ſhamiunn figitur.vbiqʒ ſpũñaliter eſt coꝛ miſeri ſuper dinem ⁊ amplitudinem poteſtatis eoꝛuz ſnnmment bi. Eſt ⁊ humiliati ex paruitate ſua to diſtenta ſunt. Magnus enim id ẽ rex Nitgtevet tali in omñi parte mundi ſecuritas.⁊ nõ vel pᷣnceps ſu ꝑbus.intus. id ẽ ſpiritualer M ece 4 ſolum in celum ſedvbicũqʒ deꝰ eſt abſqʒ et in coꝛde ẽ magnitudine ⁊ amplitudine uune z repagulo ⁊ difficultate qualibet recibitur adequatꝰ regno ſuo monſtrũ ſdlicet hoꝛ⸗ lecthbut ⁊ vbiqʒ ſpacioſe habitat.neqʒ cõpꝛeſſiõ,ʒ rificum caput habens in ciuitate que ẽ ca zuer icn neuz anguſtatiõem timens.⁊ hoc eſt am put regni ſui.pedes in fine.Etad puemo Rnrirn . in vltimitate paruitatis ſpũalis. Pec dum ꝑ totum regnũ coꝛde diſtenſus ppt narh n auxẽ vltimitas nihilũ ẽ ſiue nihilitas ſpiri hoc.ꝙ qcunqʒ pars regni bellis aut alis karnant tualis. Et de hoc nihilo dicitur Job. xxvj. inquietudinibus cõcutit᷑ neceſſe habetin Lickhui, Appẽdit terraʒ ſuꝑ nihilũ ⁊ quaſi ſuꝑ fun ea etipʒe ſpiritualiter. Hoc ẽ coꝛde exagita echatch damentũ ſuppoꝛtans ißm. Quemad ni. In coꝛdibus vo ſupboꝛũ vel diuitu vł 4 HGlmaenS modum em̃ ſupbia ppter vanitatem ſuũ potentum ſimiles exagitatiões faciut lau gentamtieci⸗ nihil ſuppoꝛtat aut ſuſtinet.qn potiꝰome des ⁊ vituperia ꝓbꝛa et obpꝛobꝛia adula füalnrn eidẽ innirum et ſupin cũbens deucit atʒ ß tiones et gonuicia. applauſus c irriſiones Palad cipitat. Sic humilitas ꝓpter ſui ſoliditatẽ cachinationes 7. llimt nõ ſolũ terrã vniuſcuiuſq; anime fidelis ⸗ cia laus humilitatis eſt inclinã uunfakhn ſed tot eccleſie terrã ſuſtinet ⁊ ſuppoꝛtat. ¶ tdi er demittendi ſe atq; incurnan acr Iſtud nihilũ nec compᷣmi poteſt neq; an⸗ di ꝓmptiſſima facultas.ex jeſt ei g nundeigtn guſtari ſicut neq; minui.ꝓpter hanc cau⸗ infranglbilitas Gupbis vo ex ipa uper⸗ ccolanſ ſam dyabolus nec cũ deo neccũ angelis bia rigoꝛ et inflenibilitas ſicut dicit Hꝛegt liſolnit in celo vład momentũ hoꝛe potuit habi ſuꝑ Job. Suꝑba mens ad id quod ſpon ſenſunh tare.Lotũ em̃ celũ implebat deus. dyabo e Inò appetit. nullis expoꝛtationibus fle nauemol la vo intumeſcens ſupbia ⁊ magniſicatꝰ ctit᷑.ad id vero quod p ſemetipam appe⸗ ſllueheſfi vaniſſime vltra menſurã ſuam naturaleʒ tit etiam cogi querit. Srangit᷑ ergo nigoꝛ WE nõ potuit ibi habere locum vel inuenire. ſuꝑbie.maiei vi trabente vel impellente Nllmitaaun Angeli vero ſancti in paruitate humilita⸗ cedit humił ati flexibilitas illeſa pſiſtens leeniem tis naturalis pſiſtẽtes locũ ſuum retinue: ⁊ ad modicũ incuruata ad rectitudinẽ ſu- Criedin runt.locum deo ⁊ in ſemetipᷣis dantes v am ſtatim reuertitur. ppter hoc fabuloſẽ atmünhnn potius ſeruqtes. dignũ quippe ⁊ iuſtũ fu⸗ dicitur ꝙ inter quercum et harundinẽ oꝛ llknn it vt qui locũ in ſcnetipᷣis abſtulerat.et lo ta eſt altercatio.⁊ ouercu conquerente de laſtünd cũ ꝓpꝛiũ in celo abſiulerant. locum ꝓpꝛi impetu ventoꝛum: ꝙ cum foꝛtiſſima atqʒ uhdndh um in celo amitterent. ⁊ dũ locum aliene duniſſima ethoc mole ac in ſpiſſitudine li WN gloꝛie iniquiſſime vſurpabãt in innrimum gni ſui ꝓfundeq; ac latiſſime radicata eſ⸗ glnma ignominię iuſtiſſime deiecti eſſent. Eſt ſet tamen ꝑ ipᷣm radicitus euulſa.⁊ inſup uulunid Zvero hũili ex paruitate humilitatis bax ex medio fracta necnon ⁊ ißam arundin 4 Uzſis Sic econtrario ſuperbo exdiſtenſione et interrogante et dicente.Lu dic.O arũdo Sglnepfet tumoꝛe ſupbie intolerabilis inquietulo que adeo debilis et parua es qualiter vẽ Uutſeitanit atq; concuſſio. Quẽadmodum arboꝛibꝰ tos tam validos illeſa et integra effugiſti ollneef excelſis frondoſiſſimis atqʒ ramoſiſſimis Reſpondiſſe fertur.Cu inquit o quer⸗ ltinantßi eſt a quocunqʒ vento crebꝛa impulſio atʒ cus ſupꝑba eras et duricia et inflexibilita⸗ audimd concuſſio.et vſqʒ ad auulſionẽ 7 ↄfractio te reſiſtere volens vento foꝛtioꝛi te ipſum NN . üte 5 ſc⸗ £ . — 4 namin Nüpennit eſen S unle nübicnlgann mnpens inin Rnengne des inni ein Aedensinain necesainebt miegnücdedn seniAn: 4. ℳ 17 euscatteet . 4 3 nuti on nenzecii miiseVtlde nNeelßl inen. Fngken, meneſo . LeAei GS iſcilan i⸗ inng clxxix cq; ſup te traſire non ſinẽs humiliata vłin curuata merito fracta es. Ego vero omni vento cedens. ad omnẽ ventũ me humił et abſq; vlla rebellione et reſiſtencia ſuꝑ me illũ tranſire ſino.et ita a nullo ledoꝛ a nullo aliquid mali pacioꝛ. Quicquid paſ „751 7/55- ſa es rigoꝛ tuus et inflexibilitas atq; ſuꝑ⸗ bia fecerunt tibi. Ex eadem eſt ei etin uincibilitas. Quẽadmodũ fuiſſe fertur ſo cxrati. LCum em̃ multas tyrannides paſſus eſſet et minaretur ei tyrannus moꝛtẽ. Re⸗ ſpondit moꝛtem volo.quo audito tyran⸗ nus dirit.et ego te faciam viuere inuitum Tunc ſocrates. nihil inuitus paciar quic quid intuleris.hoc volam ſiue moꝛtem ſi ue vitam. Cedebat domini ſocrates om̃i furoꝛe tyranni indlinans coꝛ ſuũ vt ſuper ipᷣm tranſiret abſq; reſiſtẽcia et repagulo quecũq; pſecutio quam lyrannus irroga ret. Quapꝛopter ſicut nihil paſſus ẽ inui⸗ tus ſic et pmanſit inuictus.Et hoc eſt ꝙ di cit. Auguſtinꝰ in libꝛo de libero arbitrio Et vnde male quia vere inuictus eſi.qui mnuhil patitur innitus. Eſt ei ex eadem pars illa cultus dei que adoꝛatiovocatur Facillime em̃ ſub deo et ante deũ incur⸗ ua tur vere humilis.ymmo vt ad vnũ di⸗ camus.ipᷣa humilitas quantũ ad hoc cõ tinua dei adoꝛatio ac veneratio eſt. Ado ratio em̃ ac veneratio in qiruatio ſiue in⸗ clinatio capitis eſt. caput enim noſtrum coꝛ noſtrum eſt. Quare in continua dei adoꝛatione ꝑſeuerat.qui inciſſãter in hu militate perſiſtit. Superbus aũt econuer ſo per omnia ſe habet.De quo dicit. Job xv.Lucurit aduerſus deũ eecto collo.et pingui ceruice armatus eſt. Niterũ.Tetẽ dit aduerſus deũ manũ ſuã ei contra om nipotentẽ roboꝛatus eſt. Pꝛopter quam cauſa conſueuimus ipᷣm dicere ydolatrã ſimul et ydolum. Uenęrari em̃ et adoꝛari vult ab hominibus eleos ante ſe incur⸗ uari tanqʒ ydolũ et ipᷣemet ſe colit laudi bus cantionibus et venerationibꝰ incre⸗ dibilibus. nõ em eſt finis lectionũ qᷓs de laudibus ſuis miſer ipᷣe in coꝛde cogitan⸗ do legit neq; reſponſoꝛioꝛũ que de ſeipſo apud ſe inſaniſſime exultando decantat. neq; ptentus eſt ſolio diuine altitudinis. ſed inſtar antixp̃i extollitur ſuper om̃e co litur aut dicitur deus. Sicut dicit apoſto lus in ſcõo.ij.ad theſſalonicenſ.Et ꝓpter hoc caſus pᷣcipitationis eius non ſolũ in⸗ finitus ſed pluſq; infinitꝰ eſſe videt᷑. berñ ar du dicit humana ſuperbia dyabo⸗ licam excedit. Cum dixiſſet dyabolꝰ. ij. yſa Ero ſimilis altiſſimo. Homo non conten tus de ſimilitudine iſta dei. Geneſ.j. XFa ciamus hominem. Sedvult eſſe longe ex celſioꝛ altiſſimo. Contentus quippe eſt at tiſſimus vt fiat eiusvoluntas bona. Suꝑ bus vero vult ſuam voluntatem impleri ſiue bona ſiue mala ſit. * AUarta laus humilitatis ẽ leuitas R Leuitas em̃ in coꝛpibus. Pꝛincipi 2 um eſt motus in ſurſum hocẽ ab infimo. quod eſt medium. Sic humilitas pncipium eſt in animabus motus ſpiritu alis in ſurſum hoc eſt em̃ in ſublime beati tudinis et gloꝛie.vel in ſublimequod deꝰ⸗ eſt. Hoc autem manifeſtũ eſt per contrari um. Iniciũ enim omnis peccati ſuperbia Peccatum autẽ ẽ motus in deoꝛſum:ſiue ad infimum quod eſt eterna dampnatio aut baratrum ſiue ꝓfundum inferni.Pꝛo pter hoc maniteſtuù eſt.quod dicitveritas Luce.xviij.Ommis qui ſe exaltat humili⸗ abitur:⁊ omnis qui ſe humiliat exaltabit Ac ſi diceret. Omne leue ſpirituale aſcen det. omne graue ſpirituale deſcendet. Si quis autem querat quomõ ventꝰ⸗ ſuperbie non mouet in ſurſum. Reſpõde mus quia reuera non mouet ad deũ. ſed cõtra deũ ſed neq; in ſurſum veritatis.ſʒ magis in ſurſum falſuatis aut vanitatis quod eſt ve deoꝛſum quod inde manife⸗ ſtum eſt quia omni s elongatio ab altiſſi mo deſcenſio eſt ⁊ appꝛopinquatio ad in fimũ.elongatio autèe ab altiſſimo non eſt fm diſtancia coꝛpalem. ſed ſpiritualem qͥ nõ eſt niſi diſſimilitudo qre elongatõ ab altiſſimo ẽ diſſimilitudo ab ißo. Ma nifeſtũ igitur ẽ ex hoc quia ſupbia eſt elõ⸗ gaãs ab altiſſimo ⁊ hoc quẽadmodũ ydo lum a deo vero. ⁊ vandas ⁊ falſitas a ve ritate ⁊ innumerabilia huiuſmodi. Non ẽ eniʒ elongatio a deo e regione qm̃ nihil elſt ei e regione ſed totũ ſubeſt ei abſolute Hoc eſt quicquid ẽ bonũ. quicquid ẽ ma lüũ ſub eo ẽ.quicquid ergo ab eo elongat vel recedit ad deoꝛſum deſcendit. Habet᷑ hoc admirationis iſta leuitas qð non ſo⸗ lũ nullo dictoꝝ ventorũ mouet aut rapit ſed etiam figitur. Hinc ẽ ꝙ veri humiles qnto amplius atq; magnitficẽtius lauda ri ſe audiũt.nõ ſolũ tanto humilioꝛa ð ſe ſenciũt ſed etiã in humilitate tanto magꝭ fixi pſiſtut qnto altius laudibus attollun 5dd iijz R tur. tanto ad infima ſua ampliꝰ ſe dimit⸗ tunt. quẽadmodum qui vento ſe concuti ſencientes. et rapi eo vel auferri timẽtes. quanto flatus foꝛtioꝛes vehementioꝛeſq; Eęęẽè cognouerint tanto ad terram amplius ſe inclinant. eiqʒ pꝛeſſius adherẽtes. eidẽ artius ſe affigunt. Sic abꝛaha in. xviii Beneſ.Qñito amplioꝛem graciam fami⸗ liaris colloquu ſe inueniſſe apud deumvi debat.tanto terrenitatem ſuã magis.ma giſq; recolebat.eiqʒ aſtrictius adherebat. crebꝛo repetens ⁊ replicans dicebat. Lo⸗ quar ad oñim meũ cum ſim puluis ⁊ cinis Econtrario vo ſuperbi qnto flatibus ve⸗ hementioꝛibus agitant.tanto magis põ der a terrenitatis infirmitatis pauꝑtatis ſue ac peccatoꝛũ per obliuionem vłnegli⸗ gencia recogitationis abijciunt ꝓpter qðᷣ vt naues vacue.aut nimis paruʒ onerate in o mnes colliſioẽs ⁊ alia picula rapiũtur Quẽcadmodum em̃ periti nauigioꝛuʒ naute qnto validioꝛem ventum eẽ cogno uerint. tantomagis n auem onerant. Ne venti impetus ⁊ vehemẽcia illa in pericu⸗ lum quodcunq; rapiat Sic ve humilis pᷣ nominatis ponderibus ꝑ memoꝛiam eo rundẽ ſe onerat ꝑ cogitationem ponẽs ea ⁊ aggregans in coꝛde ſuo.Et attẽde ꝙ li⸗ cet ſabur:a ⁊ lapides inutilia ſint tamẽin hoc vtilia ſunt nauigatibus.quia naues coutra impetum ventoꝛum retinent. ipoſ⸗ q; nauigantes et merces eoꝛũ atʒ res ali⸗ as a periculis maris cuſtodiunt. Sic pec cata pᷣterita vel etiam imminencia nõ ſo⸗ lũ inutilia ſunt ſed ineſtimabiliter noxia. In hoc autẽ ꝑ vtilia ꝙ nauem coꝛdis mo do quo dixim us onerancia.ipᷣm nauiga⸗ tem p mare huius mundi cum omni the⸗ ʒauro virtutuʒ cuſtodiunt. Sic et alia tria pongdera vtilia ſunt. videlicz terrenuas in firmitas et pauꝑes. Et hoc ẽ quod legit iob.xxvii.Qui fedt ventis pondꝰ. vbi gre goꝛius Loꝛpa animabus. Nos autem in telligimus quia cortidie p pᷣdicta humili⸗ tatis pꝛudenciã contra flatus pᷣnomĩatos inceſſanter facit pondus vt diximꝰ electo rum animabus.hoc eſt qð dicit apoſtol⸗ deſeipo in. xij. ſcõe ad Loꝛint᷑. Ne magni tudo reuelationũ extollat me.datus ẽmi hi ſtimulus carnis mee angelus ſathane qui me colaphiſet. Sed et ipᷣe dominꝰ di xit ei. quia virta in in firmitate pficit. Sic piſcis qui dicitur ethinus pᷣſagiens immi nere tempeſtatem.iuxta narrationẽ plinij eliaã certũ iu no ſe intu Si em aloñnge ſeſe conſpicerent. ꝓculdu⸗ moꝛibus et ſolini lapidem dentibus arripite in oꝛe poꝛtitatvt eius pondere quaſi ſaburatus per inundationes fluctus natans. non ra piatur aut circũferatur ab eisvel periculo ſe vel contra conſuetũ natationis ſue mo dum. Hoc artiłiciũ et induſtria ſcripſit pin xit vł pᷣfixit natura in huiuſmodi piſce hu milibus. Sic onerari tecta domoꝛũ ↄſue⸗ uerunt aut lateribus.ne vento rapiantur ⁊ diſꝑgantur. Sic et que in aqua ponun⸗ tur ꝓpter aliqua pᷣparationem vel artifi⸗ ciũ.vt pelles ligna linũ canapuʒ ne impe⸗ tu aque rapiantur in quo apꝑet demẽcia et dementatio ſupboꝛum. qui econtrario facientes omni direptioni et diſperſioni ſe exponunt.Facit et ad hoc ipſum exem plum lucie ſacratiſſime virginis quam ian to pondere fixit ſpiritus ſanctus.vt multꝭ paribus boum trabentibus mouerinon poterint a loco ſuo. Sic in ymo fundainẽ to et ſirmamento humilitatis ſpiritꝰ ſan⸗ ctus figit et firmat electos ſuos vt nec fla⸗ tu ventoꝛum nec inundatione fluminum cadant vel moueantur. renitatis ꝛnfirmitatis paupertans⁊ pecca toꝛũ electos impellatvł deſcendere faciat cum pᷣnapiũ ſit mouẽdi in ſurſum ſiue aſ⸗ cendendi. Ja reſpondimus quia hoc ipᷣm aſcendere ẽ.nNon em̃ in ymovel in inſino ſe videt niſi quᷣi alto ẽ. Quia qnto mino rẽ ſe videt et iudicat.tanto indubitater ſu pꝛa ſe eleuatioꝛ ẽ Qſñto eĩ aliqd a remotio rividet tãto minꝰvidet ⁊ ecõueſo.⁊ hocẽ qð legit᷑ Creñ.iij.leuauit ſe ſupꝛa ſe.hoe iciũ quo ſuꝑbi minus euici⸗ Rur dum magni ſibi videntur bio paruos ſeipſos viderent etecõtrario humiles dum ſe nõ ſolum ꝑuos ſed etiã nullos vel pene nullos ſe reputant elon⸗ ginquo ſe vident· Werũ igitur ẽ ꝙ humi⸗ liatio iſta eſt leuitas qua humilis eouſq; ſuꝑ ſe eleuatur.et nunc paruũ.nnnc mini mũuũ.nunc pene nullu. Interdũ etiam qua doq; nullũ vel nihilũ ſe reputet.⁊ tuũc qui dem veriſſime de ſe udicat. cũ nihil ſe eẽ exiſtimet.ſic ecõuerſo iuxta teſtimonium apoſtoli in.vj.ad Galł. ſi quis exiſtimatſe aliꝗd eẽ cũ nihil ſu ille ſe ſeducit.Quem⸗ admodum etiam que ẽ ꝓpoꝛtio leuitatis ad leuitatem in coꝛpibꝰ eadẽ altitudinis ad altitudinẽ in locis ⁊ ſitibꝰ ſuis natura libꝰ. ſic q̃ ẽ humilitatis ad humilitatẽ hic n⸗ Oꝛ ſi quis mi⸗ retur quia hec leuitas acymuʒ noſtre ter lenäinpe mitatemnin. untoeſtinte ſorauantoe⸗ nadei genin degoreſtb zewpüsdonn Ommtibuscte Gculbusel gioocre nliae ui Nenue nmet umiſeſole ſttroctalgui⸗ fotoiwpbiunt (ureſrarebun ſyelnaßnbon Shitbnoileuina tebonltars ſgpoſetoirü⸗ ſſthusbonisu Chrnimniſrbt Giemacenun masedlocun Wennange öhooas dlaen Mſnco; golbnöig nwcotane ſaſttcn hiileſinon⸗ lbignnin hlintpoi keamgthn Ginngan Llugini linn lclelarbune ſſeclitsponee Mkanneshonine kicn donire 6 fuenünnin, cüetincninie, manainne, anecnde NKaen upharin Nrnn amineugnsen. eucassci uns eee. nocidsvnn herdmus einn, Maloi Oug deat an ncn ieitigen Vricer t cconee i Auitſeſcos. ecann, n * vel etiã in patria ea ẽ ſublimitatis ad ſub limitatem in gloꝛia vt quẽadmodũ ignis tanto eſt in loco ſuo ⁊ ſitu naturali aere al tioꝛ quanto eſt eo leuioꝛ.Sic ipᷣa beatiſſi ma dei genitrix. tanto eſt ceteris electis ſe de gloꝛie ſublimioꝛ qnto humilioꝛ eſt.Et ipᷣe xpũs dominus ſᷣm ꝙ homo eſt tanto omnibus celeſtibus virtutibus omnibuſ q; ciuibus celeſtibus eminentioꝛis glorie quato adhuc etiam eſt non ſolum fuit hu militate maioꝛi pꝛeditus. ꝓpter qð dicit. beatus.Gregoꝛius. Hoc ſpeciale ſpecimẽ electoꝛũ eſſe ſolet vt de ſe ſenciãt infra qᷓ; ſint.vt aũt aliquid videatur minꝰ qᷓ; ſit re motio indubitanter efficectt Wanitfeſtũ igitur eſtvere humilẽ huiuſmodi leuitate ſuper ſemetipᷣm longe eleuatũ et exaltatũ Eſt aũt hmõi leuitas merito humilibꝰ ex virtute humilitatis et merito pꝛo eo ꝙ ip ſuʒ poſſeſſoꝛẽ ſuũ.et a ſemeupᷣo et ab ho minibus bonis ſuis exonerat. Quid igitur mirũ ſi nihil poꝛtans vere humilis et ipemet extenuatus in nihilũ velut leuii/½ fimus ad locum ſibi ꝓpꝛiũ totq velocita⸗ te fertur et rapitur.Econtrariovero ſuper bꝰleipᷣo et ſuis oneratus et etiam alienis dum illa ꝑ arrogancia ſibi attribuit quid miruũ ſi loto pcipitio fertur in pfundu ad quod hmõi ponderoſitag mouere ſolum modo nata ẽ ſus ſit ⁊ q; ponderoſus q̃ſi vniuerſali om niũ teſtimonio ↄpꝛobat᷑. Nemo em̃videt ſuꝑbũ qui nõ dicat oneroſus ẽ mihi imꝑ tabiliter ſuꝑ collũ meũ poꝛto ipᷣm. Simili ter ⁊ vnuſqͥuiſq; dicit de ſupꝑo.totũ mun du onerat.et omnes poꝛtan Qũ ſupꝛa col la ſua.et iterũ. Nemo poteſt eum poꝛtare vel ſuſtinere.videtur tibi parũ oneroſus: qui tot colla ⁊ humeros taʒ grauiter one rat de cuius ponderoſicate ⁊ impoꝛtabili rate omnes homines querũtur.Ecõtra⸗ rio igiur ꝑ omnia ſe habet humilitas.et econtrario de illa omniũ teſtimonijs con clamatur. Nulli em oneroſa ẽ. nullus hu milẽ ꝓ huiuſmodi cauſa vel fugitvel abij cit vel declinat. Uinta lans humilitatis ẽ ponde⸗ roſitas qᷓ quidẽ ẽ ei ex ſupꝛadictis uatuoꝛ.vłex vno eoꝛũ.cum in ſe equaliter leuis ſit.ſubiectũ ſuũ rapiensvt Dirimus in ſublime.quẽadmodũ ſupbia 2— ex ſeipᷣa ponderoſa ẽ vtdiximꝰ.⁊ pᷣncipiũ deſcenſus ymmo caſus atq; ruine.Ex ob⸗ liuione vero pᷣdictarũ qᷓtuoꝛ atʒ negigen drxt O aũt ſuꝑbus pondero cia recogitãdi ea leuis eſt atq; vaniſſima. Habet aut humilitas ex iſta pondero ſitate laudẽ ⁊ admirationẽ monſtrificam qm̃ ex ea ⁊ ꝑ eam aſcẽdit.⁊ hoc tantovelo ius ac foꝛiius qnto ip̃a hmõi ponderoſi⸗ tas ⁊ maioꝛ ⁊ magis ei fuerit.iunc aũt illã magis ineſſe dicimꝰ cũ artius atʒ intimiꝰ cogitat᷑ vel potius ſenti. Wanifeſtum ẽ em.quia tato vnnſquiſq; depᷣſſioꝛ ẽ alqʒ ab alto vanitatis ſupbie remotioꝛ quato fuerit in vtroq; iſtonhabũdantioꝛ.quãto aliquid ab alto vaniſſime ſuꝑbie remoti⸗ oꝛ.tato humilitate ſublimioꝛ. Quare manifeſtũ quia hmõi ponderoſitas hu milem eleuat ac ſublimat.quemadmoduũ leuitas vanitatis ſuꝑbũ ad yma confuſio nis deijcit ⁊ ꝓfundat dũ a vere allo beati tudinis vel quod ẽ deus altiſſimꝰpᷣcipitat eũ et elongat. Inter monſtruoſas autem ſuꝑbie abuſiones qᷓ multe ſunt ⁊ magne. Pec vna ẽ ꝙ ſuꝑbus de ipſa ponderoſita te ſua cõtendit aſcẽdere qm̃ de ipᷣa ſuꝑbia de oneribꝰqᷓ ipᷣa cõgerit ⁊ appoꝛtat ſuꝑ dementiſſimũ coꝛ ſuꝑbi.Quid em̃ mouet ipᷣm ad hoc vt velit ſuꝑeſſe alijs. niſi ipſa ſuꝑbie ponderoſitas. Sic ecõtrario pᷣno⸗ minata humilitatis ponderoſitas mouet ve humilẽ ad hoc vt velit om̃ibꝰ ſubeſſe⁊ inferioꝛ appere.Et hec ẽ cauſa ꝓpter quã ſpecialiter ſuꝑbi palee in ſacra ſctura vo cant᷑. Palee nanq; de ſuꝑioꝛitate duabꝰ decauſis ↄtendũt.videlicet aut leuitate ꝓ pꝛia aut venti vehemencia. ſic ſuꝑbi inter dũ leuitate vanitatis ſuꝑeſſe alijs volunt Interdũ aũt vehemecia venti circum⸗ ferẽtis eos ⁊ exagitãtis. quemadmodum palea qᷓ leuioꝛ ẽ alis⁊ hoc qꝛ vilioꝛ atʒ mi noꝛ. Uere aũt ſuꝑbꝰ omnibꝰ alüs ſuꝑpior eſſe ↄtendit. Sic qui mino: velvilioꝛ ẽ me ritis plerũq; ſuꝑeſſe vuð alijs ⁊ preeſſe.et hoc ipᷣavilitate ac minoꝛitate ſua ꝗᷓ nõ eſt niſi vanitas ſuꝑbie illius. Silr ⁊ qui vehe mentioꝛi flatu laudũ extollit.eoipᷣo alis ſupereminere ſe exiſtimat eis honoꝛe ac dignitate pᷣeſſe ↄtendit QOuemadmoduʒ ſi palee ꝓpter hoc granis ſuis melioꝛes ſe opinaretur ⁊ eis pꝛopter hoc dñari vellẽt qð ſe exaltant dictarũ cauſarũ eleuate eſ⸗ ſent ſuꝑ grana.granis in ymo reſidennbꝰ Poc ufabitater ẽ inſania ſuꝑpboꝝ.qui ð̊ eleuatiõe vaniſſima hũc erroꝛẽ hauriunt cũ eum nõ pᷣcioſiias aut meriton eminen cia faciat ſed magis viluas et inutilitas. Quemadmodũ in paleis.nobilitas eniʒ odd iiij Be et pᷣcioſitas granoꝛũ eas in ymo retinet. Sicut in contraria paleas eleuant⁊ ſicut vilioꝛ ac mino: palea et inutilioꝛ vento vł Sbpꝛia vanitate plus alijs eleuatur. Sic ꝗ ſuperbia vilioꝛ omniq; altitudine indigni oꝛiplus aliis hominibus vel electioĩs opi nio ne vel ambitione pᷣſumptionis extolli tur atq; contendit vt dominetur. Ze a laus humilitatis ẽ gracilitas.ex qua ẽ poſſeſſoꝛi ſuo irrefragabile teſtimoniuʒ ⁊ laus certiſſima ſpiritualł virginitatj. Quẽ admodum in puellis gracilitas et demil⸗ ſio ventris atteſtantur coꝛꝑali virginitati tumoꝛ vero ventris econtrario. Sic tu⸗ moꝛ ſupbie deſ piritu maligno eam cõce⸗ piſſe.ymmo de pᷣncipe demonioꝛuʒ pᷣmo genitam eiuſdem filiam ſcilicet ſuꝑbiã cõ pꝛobat euidenter de animabꝰ hmõi que nec tam deteſtabile adulteriũ erubeſcunt ſicut nec monſtrum tam defoꝛmis partus qui vtiq; non eſt niſi ſtruma dyabolica p hoꝛreſcunt.dicitur vſualiter ⁊ credit᷑ a mł tis mulieres interdum a demonib eincu⸗ bis impᷣgnari. Uerũtamen nõ niſiventũ ex huiuſmodi impᷣgnatiõe eas habere in vtero. multi credunt et ſe etiam expimẽto autumant compiſſe.ꝓpter quod non ali ter ab hmõiimpᷣgnatione detumeſcũt ni ſi cum incredibiliventoſitatis ⁊ tumultus emiſſione. quod vtiq; pabola veriſſima ẽ impgnationis dyabolice quam dirximus. Quid enim habet in ventre coꝛdis ſuper bus niſi ventũ fallaciſſime vanitatis. hoc enim ſumope malignus ſpiritus intendit vt vento ſuꝑbie inflet quos afflauerit vt filiam ſuam pᷣmogenitam in eis generet. ⁊ vt eas ꝑ hmõi ſupbiam deo diſplicẽtes et abhominabiles reddat iſte ventus cũ tumultu incredibili ꝑ iactantiam ſic emit⸗ titur vt tamen inge non minuatur ſed po tius augeaturꝑ cnſeſſionẽ vero ſic emit nitur vt euacuetur. Lonfeſſio autem ⁊ ſi ſuauiſſima ſit auribus dei? omniũ miliĩ ciaru celeſtiũ tumultuoſa tamen ẽx hoeri bilis atq; terrifica demonibus.eoſqʒ dif⸗ fugat atqʒ ꝓfligit a vere ac pie confitenti⸗ us. Ue hijs qui tam hoꝛrificam ſtrumã ſuam oſtentant ⁊ p̃dicant dicentes ſe eſſe groſſi magni vel alti coꝛdis.non attendẽ tes inſaniſſimi. ꝙ vidiſſe groſſos ⁊ groſſi coꝛdis pᷣdicant im pegnatos ſe eſſe a dya olo confitentur. ? ſacratiſſimũ matrimo muʒ quod cum xpᷣo domino in napeilino . contraxerunt execrabiliter poll concepit.e moꝛibus Sunt huic impꝛegnationi dyabolice rami ſeu filie hoꝛnſice monſiruoſitatis. q OQ lis eſt impꝛegnatio a ꝓpꝛio patre carnali Anima enim que ſupꝑbit de nobili patre carnali ab ipᷣo ſpiritualiter impꝛegnata ẽ⸗ 7 ingroſſata.Et quod eſt deteſtabilius in terdum eſt ab ipᷣa matre carnali. dum de potencia et nobilitate eius aut diuitijs ſu pbia intumeſcit.⁊ quod ẽ maioꝛis ſtupo⸗ ris ab vnoquoq; cognatoꝛuʒ ⁊ ꝓpinque rum tocius generis ſimiliter ⁊ affiniumſi mili pollutione inſaniſſime ingroſſantur Nec accidit ſimie monſtrum in natunis videlicʒ ꝙ vna ſola mulier a totovno po pulo imp:egnetur. Qui enim de toto ge⸗ nere ſuo pꝛopter eiuſdẽ potenciam diuici as aut nobilitatem inflatur ſuperbia.aut de toto populo exercitus ſui.Quẽadmo⸗ dum rex dauid quondam cum populum iſrael inſtinctu dyabolico numerari ſtatu iſſet. Sicut legit ſcõi Regt.xxiiij. Ultimag tela toto populo illo ſimul ſpinitualit im⸗ pꝛegnabatur. Econtrario verſes rexcũ coꝛam ſe videret exercitum ſuum multitu dinis innumerabilis. attendens quia in⸗ fra centu annos totus illeexercitus in pul uerem conuertendus eſſet. dixiſſe fenur. regem tanti tamq; foꝛiis exerciius me vo cant homines. Ego autem faleoꝛ et dico me eſſe regem plilueris. Maioꝛis autem hoꝛroꝛis magiſq; monſtrifica abuſio eſt. qð de patre iam moꝛtuo fetum hmõidya bolicum vel a matre iam moꝛtua ⁊ totali ter incinerata conapiunt merces. De ve⸗ ritate huiuſmõi ſuꝑbientiuʒ de aſino ſuo 6 illo impꝛegnata eſt anima que de coꝛꝑe ſuo ſuꝑbit cuʒ coꝛpus velud aſinus ſic anime aut equus. Uidimus interdum nonnullas animas ab ipſa vir ginitate ſua impꝛegnatas.⁊ audiuimꝰnõ nullas earum dixſſe ꝙ de ipᷣa virginitate ſua groſſe erant hoc eſt ſupbe. Et iſte ſunt virgines fatue de quibus legit᷑ Wathei. x xv. Septima laus humſlitatis eſt er ꝓfunditas et ex hac ẽ eius ſubiecto afflu⸗- encia et copioſitas graciarum. Quẽadmo dum enim aque cotpales loca ꝓfundio⸗ a beins replent et habundant in eis.Sic aque ſpirituales. id ẽ fluenta gracian cor⸗ da humilitate ꝓfunda.hoc ẽ qð dicit Sa lomon ꝓuerbioꝝ.x. Ubi humillas ibiẽ ſapiẽcia.Et in pſal. Ualles habundabũt frumento.Et iterũ. Inter mediũᷣ montiuʒ Etranſibunt aque. Cerntum auteme „ . termeal Popfunk meusaut noralibus ſoꝛeſtqui den pnun fetlaunte busgace ccocut eſbet⸗ s gpe iunatte Nsgeemn Nerocſals Alry ſoontrurn Ntonnstunil ſogmuammii Rerusdonn Onllibnstene Pacbligben Onnbrsdon Moigturmen Ghnane Minonnin iir en fmü gfuenk Nodeſei Poſnon Uneti⸗ „ ODa menge nhin⸗ hmtg⸗ Nheofon Megghlede lenbinann ulnupni nnagefſeenn ſemtan nendinden MoezOrnnn eunniſc hltiggf W hunietgn 9 N inen hes nring. 2 5 cn re ſten Nnleniner een 4 H “ . 4 Ne.Ak ooelhna „7„ anmienme oraene Wencense M M WNN dcbmne! oorertt. ?””l ee 14 CCs wle 72 . M.&N1 mor os elee „ r er m 2 mnooNRN ecenen Nonnt & . . ”ñ bdenNde (d, . NN N “ ſet „ e 1 clxxxj inter mediũ montiũ vallis eſt ſiue cõual⸗ lis ꝓfunda comparatione montiũ ptolo meus aũt phyloʒophus in doctrinis ſuis moꝛalibus dicit.ꝙ inter ſapientes ſapien tioꝛ eſt qui humilio: exiſtit.ꝓpter hac ean dem ꝓfunditatem om̃ia flumina ad ma⸗ re fluunt et mari influunt. Sit de flumini bus graciarum dubitandũ non eſt.quin ad coꝛda humilia fluat ex fonte paradyſi celeſtis ac ſpiritualis qui eſt ſpiritus ſan⸗ ctus. ꝓpter contrariũ vo ꝓfunditatis qð ẽ tumoꝛ vel alnitudo tumida flumina mõ tes deſerunt.et quaſi eos fugientes toto ĩ petu ad valles currunt.Et hoc eſt qð dicit Auguſtinꝰ ꝙ tumoꝛ infuſa repellit. Hinc eſt ꝙ coꝛ beate virginis ⁊ dei genitrieis fu it ceteris humilitate ꝓfundius.ideo fluen tis graciarum illuſtrata fuit habundãatiꝰ. Sic ⁊ xpus dominus in eo ꝙ homo ꝗ eſt ominibus ⁊ angelis ⁊ hominibus incon parabiliter humilitate ꝓfundioꝛ.ideo eſt 8 7 omnibus donis graciarum repletioꝛ. Ex hoc igitur manifeſtũ eſt tibi ꝙ ſtatim vbi coꝛ humanuʒ ſuꝑbia intume cere ceperit. ſtaum omnium graciarum aſe fluenta re icit. Quemadmodũ ſi loci vel etiã abyſſi funditas in montem ꝑ tumoꝛem cõuer a fueru.ſtatim ipᷣm omnis aquarum co⸗ pia deſerit.ꝓpter quos et aridus et dur⸗ poſtmodum efficitur. Utrũq; autem ꝓpꝛi um eſt ſuꝑbievidelicet ariditas ⁊ duricies Octaua eius laus eſt vacuitas om̃ia replentis eęx qua largiſſimo bonoꝛũ om̃i⸗ unm largſtoꝛi gratiſſima ẽ atqʒ chariſſima ia deo nihil ge tius q; dare ꝓ pter hoc em̃ omnia facit ⁊ Ncit vt ſint que dat? quibus det. Superbis autem quos plenos inuenit non dat dona graciarum ſuarum.quoniã non habent vbi recipiat. oꝛũ ſuꝑbia vſq; ad Et hoc è quia deo nihil g om̃ia em̃ receptacul nauſeam ⁊ crepationẽ vt ſupꝛa diximꝰ re⸗ pleuit Humilitasvero cum eius largitate contendit ⁊ dicit. Imple ſaceum meum ſi potes. Quanto em̃ plura ⁊ maioꝛa bona in eum miſeris tantomagisvacuum ipᷣm inuenies magiſq; capacem. Qui em habũ dant donis graciarũ et hij ſine dubio ſũt humilioꝛes magis vacuos ab eis ſe ſenci unt teſtantur ⁊ clamant inſtar pfundua⸗ tis atʒ voꝛaginis auaricie qᷓ creſcentibus diuitijs creſcit abyſſalis iſta vacuitas hu⸗ militatis creſcentibus donis graciaꝝ ĩ ea ampliꝰ augentur.Et quẽadmoduʒ mare cũ ip̃m intrent om̃ia flumina nõ redũda — ſic nec ipa. ymmo dilatatur et quod eſt mi rabilius de ipᷣa repletione exinanitur ſiue euacuatur ⁊ hoc teſtimonio ſiue reputati one ſua.Declaratio aũt huiuſmõi ẽ quia creſcentibꝰalus donis ⁊virtutibꝰ.neceſſe ẽ vt creſcat humilitas. cũ omnes virtutes gratuitas equales eẽ neceſſe ſit.ſicut in pᷣ⸗ cedẽtibꝰdecla rauimꝰ. Hecẽ terra que no ſaciatur aqua de qua legit᷑ ꝓuerbioꝛũ.xxx Et ex ipᷣa loquẽs dauid dicit.Anima mea ſicut terra ſiue aqua tibi. Ex hac vacui tate pacem habet a contrario ſuo humili tas.et hoc ẽ de mirabilibꝰ eiꝰ vnũ.ſicut ð monſtris ſupbie ẽ.ꝙ ipſa ſecũ pacem no ha bet. Supbia em ſonat alio ſubiecto. dãmodo ſemetipſam impugnat. Supbꝰ em̃ ſuperbũ nõ patitur.ymmo alter alten impellit atq; repellit.ſicut tumoꝛ tumoꝛẽ. Et ſicut apud geometras declaratũ eſt ſperica coꝛpa q maxime tumida ſũt.in ſo⸗ lo pũcto ſeſe ↄtingere poſſunt.⁊ ꝓpt᷑ hoc pungere ſeinuicẽ poſſũt.nõ aũt ſibinuicẽe plane ⁊ recte applicari. Sic ẽ etiã de coꝛdi bᷣſuꝑpbia tumẽtibꝰ qð pungere ⁊ ibhugna re ſe poſſũt.nõ aũt ſocialit᷑ ⁊ amicabiliter ſibinuicẽ piũgi.Cõcauũ aũt tumidumvel ſpericũ intra cõcauitatẽ ſuã ſine difficulta te qualibet recipit⁊ ei cõuenie ntiſſime ap plicat᷑.Sic coꝛ humile ſupbũ quaſi infra ſe recipiẽs amplectit᷑. ꝓpter qð diximus qð pacẽ habet ab illo ⁊ etiã cũ illo.⁊ ſicut naturavacnũ nõ patit᷑.ꝗn in ülud virtute vehementiſſima impingat coꝛpꝰaliquod q̊ repleat. Sicut vacuũ huũilitatis gra va⸗ cuũ eſſe a ſe nõ patit᷑.ſed fo:tiſſima inun datiõe in illud ifluit qð replet. tannica q̃ruloſitas atq; mẽdicitas quem admoduʒ enim trutannus ſi quid habet pecunie illud abſconcit. ⁊ vbi veſtis eius integra eſt non oſtẽdit illis a quibus ele⸗ moſynam petit ſed magis lacerationem atq; decerptionẽ eiuſdem. Similiter ? quod habet ſanũ in coꝛpoꝛevel carne ſua = nõ oſtendit. Jd vero quod habet vł coꝛ⸗ roſum vel putridum vł ſcabioſum impꝛo biſſime ingerit oculis hominũ.vt ſic eos ad miſerandum ſibi pꝛouocet vłimparti ri aliquid impoꝛtunitate clamoꝛũ et inſta tiſſima oſtentanone miſerationuũ ſuarũ ac de eis quaſi redemptionẽ audituũ ſuo rũaliqd extoꝛqat.ſic vᷣe hũilis deo ⁊ toti curie celeſti vulneravlcera miſeriaſqʒ oẽs ſpuũales ſuas iſtatiſſime oſtetare⸗ defeti ei Hona „ laus ẽ eiuſdem pauꝑtas ex qua eſt ei tru- C De atz pauptates impꝛobiſſime clamare nõ ceſſat. nunc omnibus inſimul.nũc cuilibʒ ſingulatim euriam celeſtem totaʒ circuiẽs inqntũ in ſe ẽ tedio et moleſtia afficiens⁊ reuera moleſtiſſimus eſſet toti curie.ſi in curia illa moleſtie locus eſ/ſet Econtra rio fuꝑbia cũ paupꝑrima ſit. ſicut apparet in illo phariſeo ex.xviij. Luce.Qui cum in oꝛatione debet petere elemoſynã vt men dicus et ſanitate vt languidus et egrotus diuicias ſuas pᷣdicabat et quecunq; ſana habere ſibividebatur dicẽs. Jeiuno bis ĩ ſabbato decimas do omniũ que poſſiðo ⁊ iterũ. Nõ ſum ſicut ceteri hominum. Decima eſt vilitas ex qua cum pfecta fuerit.ſempꝑ ſe deſpicitꝰᷣe humilis ſempꝑ ſe irridet ſubſannat ⁊ etiam conſpuit.⁊ alia que vilificatiõis ſunt ipᷣe ſemꝑ irrogat ſci ens ex hoc ſibi apud deum pᷣcium gloꝛiaʒ ⁊ honoꝛem ſicut dicit Gꝛegoꝛiꝰ. Quia ta⸗ to eſt vnuſquiſq; in conſpectu dei gloꝛio⸗ ſioꝛ qᷓnto in oculis ꝓpꝛijs fuerit ipe deſ pe ctioꝛ. Bauget etia ꝑfectus humilis cũ ſibi illata ab alijs fuerit iniuria. Sicut di cit beatus Bernardꝰ. Quia verus humił non vult videri humilis ſed vilis Pꝛobꝛa igituræ obpꝛobꝛia. detractiones ⁊ cõuicia irriſiones ⁊ vitupia conculcationes ↄſpu itiones oobeſones ⁊ qcunqʒ ſunt ſimilia vt gratiſſima exenia ⁊ munera recipit pꝛe cioſa. vt diuicias ſupnas ⁊ theʒauros no biliſſimos cuſtodit. Sciens ꝙ qnto ſaccꝰ „ eius in dei iudicio talibꝰinuentꝰ fuerit re pletioꝛ tto gloꝛis ⁊ honoꝛibꝰ et laudibꝰ efliciet ei ab ip̃o cumulatioꝛ.Sic faciebat quidam vir ſanctus qui ſtulum ſe ſimila⸗ bat vt irrideretur.conſpueretur fimoq; et terra obrueretur. ⁊ ꝓpter hoc ꝑ ſingulos dies in ciuitate qua moꝛabatur noctibus oꝛationi vacabat 5 dieb? olbus hmõi ludibꝛijs exponebał. Sic vir ille ſancte re coꝛdationis Johannes de monte mira⸗ bili cum apud cameracũ obpꝛobꝛia mul⸗ ta et conuicia a ꝑſonisviliſſimis ſuſtinuiſ ſet trãſiens iuxta eos poſtmodum reuer⸗ ſus ẽ ad eoſdem inuitauitq; eos peibus⁊ hoc vt eum amplius irriderent et vt in eũ obpꝛobꝛia et conuicia clamarent et vtma ioꝛ eſſet ei exhijs confuſio capuciũ ponẽs de capite ſuo faciemqʒ reuelans patenter ſe expoſuit eoꝛum obpꝛobris. Amßp. ſia ſunt alimenta humilitatis et cibi. ꝓ pter quod dicitur Trenorum.iij. Satura . bitur obpꝛobrijs. Sunt et delicie eiuſdẽ· meliã pati. Felix etvere beatũ palatũ qo moꝛibus Ppter quod dicit᷑ Actuũ.v. IJbant apoſto li gaudentes a conſpectu concili. quoniã digni habiti ſunt ꝓ nomine hieſu contu⸗ ſapoꝛare poteſt hmõi delicias ꝓpt᷑ quod dicit Apoſtolus in.xij.ad Romanos Be 67 nedicite ꝑſequentibus vos.hoc eſt male⸗ dicentibus ſicut docuerat veritas mathei v. Beati eritis cum vos maledixerint ho⸗ mines.? Luce.vj. Benedicite maledicen tibus vos.⁊ hoc taqᷓ; eſcas ⁊ alimẽta ferẽ⸗ ribꝰ ⁊ offerentibꝰ grataqʒ exenia ⁊ mune⸗ ra pᷣcioſa conferentibus. Neqniſſime ymmo inſaniſſime pſequuntur humilita⸗ tem qui dapiferos huiuſmõi fercula? de licias deferen tes eadem et offerentes vel male recipiunt. vel iurpiter repellunt: vel quod eſt deterius vt hoſtes nequiſſimos pꝑſequuntur:dapiteri ꝓpᷣe ſunt qui dapes menſis inferunt:hec autem que diximus Dapes ſunt humilitatis cocivero ſunt qui cibos pᷣparant. Qnid igttur mirum ſ moꝛtua fame et inediavel confecavel de bilitata ẽ humilitasvel etiã moꝛtua apud hmõi hom:nes qui ſuſtinerevolunt ꝙ in eis vel modicum cibi apponatur. in moꝛ tem eius impüſſime coniuraſſe videntur cum nec de ſuo ei alimenta ꝓuideant nec de alieno paciantur eidem ab alijs ꝓui⸗ deri de ſuo eſcas humilitati ꝓuideat qui apud ſemetip̃um ſiue in coꝛde ſuo ſemet- ipm deſpicit ſibi conuiciat᷑ ſibi expꝛobꝛat. quicquid turpiter aut inique agitꝗ ſemet ipᷣm conſpuit conculcat ⁊ modis omnib⸗ vilem habet ꝗq; viliſicat non eſpectans ab alijs tahl ei dicantur vel fiant. Heu q; merito nobis imputanda eſt crudelitas et moꝛs humilitatis noſtre.q̃s ex defectu alimentoꝛum patitur.cum tan⸗ la apud nos ſit copig eoꝛundem. Nec em longiꝰnobis querehda ſuntvel pᷣcio emẽ da.cum in nobis ipᷣis eoꝛum immenſam copiam habeamus.Et ad vnum dicamꝰ ex vno ſolo peccato moꝛtali tanta elici po teſt huiuſmodi eſcarum copia.tantaq; va rietas vt nunq; hauriri poſſit.tanta quip⸗ pe vilitas eſt.tantaqʒ turpitudo tantaqʒ ſentina ſpurcicie ac fetoꝛis vnumquodqʒ moꝛtale peccatumyt nulla lingua diſſere re ſufficiat eius vituperia ꝓut dignum eſt cõmitenti obijcere.nec vt dignum ⁊ iuſtũ eſt expꝛobꝛare. Fodem mõ nõ ẽ mirũ ſi pauprima ẽ hũilitas.ſi ſaccus eiꝰ vacu⸗ cũ myniſtri qui vtiqʒ multi ſunt defereles –— mnnoint ſolfnu ſopelant. lr Ctue locuse⸗ Demogz – ſärerſn 1 ulüir gelran ſchinni Nchünee. hoeizen ponhunt Oillusta gitiſe Niaicttuun Vpiudon ſclunbibo Gona Oinu Uaubenecle ltgatnodian necricuenun Gnpopen⸗ Clteſofndä (onersung ledor cumcot le ſer qiden Golalini icgpi llnnuunun ſatugta⸗ lbcbeiager fumnbon niſganin lhzun Sugborn⸗ fnäſdonire frrſann Whzannelt hhntnnnen namnner pienen 0 fkuninin 1 D r obent enccnin Pnoniehn doidelcns iad enn, dus vosarin nvosmacir ncheſstinn mus ant dehſecrun 8 nimſt rbamenaen niinans a füne oriuekenn umiital Sn ſuin we nuiial ſbiee⸗ rauutmnigretgig nanaa tnodisn Prümaatnon ahec mNdsNN obissen rit vel amauerit iam amiſit vymmo inferentes tam grata exenia tam pcioſa munera ta nequiter taq; atrociter repellant᷑ ⁊ in nullo ei benefacere ꝑmitta tur. Et quod deterius ẽ. iſta ſunt ius. poꝛ: cio eius de omni ↄtumelia ⁊ ignominia De vtroq; ſupꝛadictoꝝvera huilitas ſem per clamat. meñ mihi debet. Diues eſſez ſiqᷓ mea ſũt mibi redderẽt᷑ et dimitterẽt᷑. aut ſaltẽ reddi ſinerentur. Sed vt dictũ ẽ neceſſaria ipſa vite mee mihi tam impie taq;ʒ immiſeꝛicoꝛditer mibi denegat ⁊ ſub rabhütur. Iſte ſunt reuera diuicie qui bus in pꝛeſenti diues et habundans eſt vera humilitas.⁊ quibus ꝑpetui honoꝛiſ diuicias ⁊ gloꝛie mercatur. Sicut oſtẽdit dauid.ij.Re.xvij. Dimittite eum vt male dicat mihi iuxta pꝛeceptũ domini.Si foꝛ⸗ te reſpiuat dominus afflictionẽ meam. ⁊ reddat mibi bonum ꝓ maledictõe ac ho dierna. Similiter et in pſal. Maledicẽt il⸗ l⁊ tu benedices. ꝓpter hoc ipᷣe xpᷣus dñs in pſalmo dicit. non confundentur ſuper me qui querunt ie deus iſrael. Quoni am pꝛopier te ſuſtinui oppꝛobꝛiũ operuit confuſio faciem meam anaſipe enti cõfu⸗ ſione velutpᷣcio aut merito: Hoc obtinere ale volo.vt non confundantur. hoc ẽ ab ecxlterna confuſione liberentur. qui querũt te. Mec mirum eſt ymmo iuſtiſſimuʒ. vt qui deſpiciunt fugiit ⁊ oderũt ꝓpꝛia et ad aliena rapienda manus extollunt. vtriſq; pꝛiuati.pauperrimi atq; nudiſſimi relinquuntur propꝛia dimitlit.yvmmo de⸗ ſpicit fugit et odit atq; perfequitur. qui ſic ſe habet ad ea que nominauimus. Qui gloꝛiam honoꝛem et laudem vel aliquid hmõòi vel cupit.vel etiam Slatuʒ recipit. vtriſq; pᷣuatur.Et hoc ẽ.quoniam laus et gloꝛia et honoꝛ. et quicqd ẽ hmõi.q; cito hymõi homines tetigerint.in nihilum ſal⸗ ſitatis ⁊ iniquitatis ꝓvanitatis cõuertit᷑ ⁊ penitus euaneſcit.Rhoc ẽ quoniam ipſe amoꝛ talium merita eoꝛum penitꝰeuacu⸗ at ⁊ anullat. Quantũcunq; enim pᷣclaris meritisvirtutum et graciarũ quis excellat ſi ſtatim inde laudari vel honoꝛari volue Euaneſcũt enim dona graciarũ ⁊ virtutũ ſublimium exhoꝛrentes impietatẽ vtriuſq; ſacrilegij. qua ⁊ dona que mutuo ad vſuram a deo fenerato:e accipit ſibi appꝛopᷣat. gloꝛiam q; ⁊ honoꝛem.aque ſolius dei iura ſunt. ꝓ ꝛia ſibi. ⁊ rapit ⁊ vendicat. Sed ⁊ tumoꝛ upbie illas repellit vt diximus ⁊ flatus in clxcxij fernales huiuſmõi ſacratiſſimas illas lu⸗ cernas vitaliter lucerex ardere ĩ coꝛde hu iuſmõi nõ ꝑmittunt.falſa igitur ⁊ vana ẽ laus que de hominibus hmõi pdicatur. Diues ſupꝛa modum et inclituʒ coꝛ quod tantis diuicijs tãq; deſiderabilibꝰhabun dat. Habet em̃ diuicias quibꝰeterni ſum ma honoꝛis ⁊ gloꝛie cõparet. Hoc em̃ fo⸗ ro et hoc pᷣciovenales illas expoſuit deus ſolus autẽ habet eas ꝗ eas diligit ample ctitur cuſtodit artiſſime.⁊ ſi opus ẽ eas cõ̊ parat pᷣcio vel obſequijs ⁊ mercatu. Quẽè⸗ admodum quida ex ſanciis patribꝰcuidã ex diſcipulis ſuis in penitenciaʒ iniunxiſſe fertur vt cõtumelias ꝓbꝛa ⁊ obpꝛobꝛia.vi tuperia ⁊ cõuicia.et q ſunt hmoi a quibꝰ poſſet emeret ſi eas aliter habere nõ vale ret.qui cũ traſiret ante ſenẽ qui ſedebat in porta athenienſiũ vt ꝓbaret ingrediẽtes ⁊ egrediẽtes phyloſophos et ꝓbaret eos de cõſuetudine ꝓbꝛis et cõtumelüs atqʒ conuicüs accidit vt iſte diſcipulus mãſiret ante dictũ ſenẽ.Dictus vᷣo ſenex iuxta con ſuetudinẽ ſuam ei cõuiciatus ẽ.Diſcipulꝰ autem ſtatim ꝓcidit ad pedes eius graci as agens.CLui ſenex.ꝓ quo inquit mihi re graciaris. Cui ille. Quia quod ab alijs pᷣ⸗ cio emere conſueueram hodie a te gratis accepi. Nec em̃ vel obſequiũ vel aliquod peiu a me acceperas. cui tin bonum attri⸗ buiſti crede mihi quia ſputuʒ ſpurciſſimũ in facie ꝓiecit.vᷣe ac perfecte humilis ſpu tum quidem abhominabile vas illud ab hominationis deſeipᷣo eiecit. Sed vᷣe hu milis balſamũ pᷣcioſum in eo accipit.Sic dauid non terram de manibus ſemey ne q; lapides ſed aurum et gemmas pꝛecio⸗ ſiſſimas recipiebat viriute humilitatis ita conuertente ei hec ẽ eiuſdẽ alimonia eter na Et de monſtris eius ac mirabilibꝰ vnũ.quemadmodũ œ illo famoſſiſſimo ſymone de calumpna narratur.et in eccle ſia dei legik. Qꝛ cum vermeʒ de putredi⸗ ne carnis eius cadẽtem pꝛo reliquijs qui⸗ dam nobilis paganus exciperet. gemmaã pꝛecioſam in manibꝰ ſuis ſe inueniſſe ga⸗ uiſus eſt pꝛoverme illo.quam mutationẽ licet dextera excelſi fecerit nontam merito ſanctitatis dicti ſymonis q;ᷓ; humilitate et deuotione dicti nobilis feciſſe credenda ẽ Contrariã vero magicam ſed maleficam ⁊ alchimicã virtutẽ hʒ amoꝛ inanis gloꝛie Qui veꝝ aurũ ſapie ſalutar puriſſimũq; argentũ ſacre doctrinę gemmaſq; virtur Se pꝛecioſiſſimas in plumbum et ſcotꝛiam et calculos viliſſiſſinos cõuertit. Et boc eſt ꝙ dicit dijs.yſaias.x.Argentũ tuũ verſũ eſt in ſcoꝛiã. Sicut em̃ ſupꝛa diximꝰ apud ypocritas falſa ⁊ vana ſunt om̃ia opera⁊ operũ radices.⁊ aliud ſunt ⁊ aliud vidẽet Sic apud eos qui verbũ dei adulterates et ad venandas laudes vanas et queſtuʒ cupiditatis illud intoꝛquẽt dum tam ma⸗ le illud recitant incipit eſſe ſuũ vt ait mar⸗ cialis cocus.et per tam nephariũ abuſuʒ virtutem euacuant. vt in oꝛe eoꝛum nõ ſit invirtute neq; in magnificencia. Sicut in prlalmo eſſe legitur. NHeq; vita⁊ ſpiritus ſi cut legi᷑ Johannis.vj. Sed magis moꝛs ẽ verbũ dei in labijs eoꝛum. quemadmo dũ: in pſalmo legitur vbi nos habemus. Et gladius in labus eoꝛum. Ibi illa tranſ latio habet.Et moꝛs in labis eoꝛum. Sʒ ſpiritus non ſunt in oꝛe eoꝛum verba dei niſi foꝛte ſpiritus inuentus inflans eoſdẽ ⁊ tumultuoſe perſonãs ex eis.ſed nõ ſunt ſpiritus viuificans quod apparet exmoꝛ⸗ te ipoꝛum et ex moꝛte etiam eoꝛum ꝗq eos audiunt. ꝓpter hec omnia et multa alia: etiam verbum dei in oꝛe eoꝛum veruʒz nõ eſt ſicut dicit mulier illa vidua Helye. In xvi.tercij. Re.Nunc cognoui quoniaʒ vir dei es tu ⁊ verbum dei in oꝛe tuo verũ eſt Ueibum ergo tuum eſt quod debuit eſſe verbum dei. quod quidem ſic loquens ſu um facit.dum ſola que ſunt in eo querit: non que dei ſunt cuius indicium eſt quia ißp̃i hmõi homines etiã vocant hmõi ver⸗ bum ſuum et ſermonem ſuũ.Et inde ino luit abuſio apud auditoꝛes vt dicat. Iſti ſunt ſermones magiſtri illius.⁊ nunq; di cant iſti ſunt ſermones dei.nec deum au ctoꝛem eoꝛum nominent. Sed pꝛetitulat eos nominibus magiſtroꝛum qui debue runt eſſe myniſtri rbi dei. ſicut docet pe trus in.iii pᷣme epiſtole ſue. Si quis loꝗ tur quaſi ſermones dei nõ quaſi ſuos aut alioꝛum hominum hoc modo igitur falſi ficat ei ſophiſticat verbuʒ dei inanis ⁊ fal ſa gloꝛia. Amplius. Juxta hũc modũ. ſicut virtus humilitatis ſpura cõuertit in balſama pꝛecioſa. Sic ſagittas detractio nu et cotumeliarũ facit aureas ⁊ lapides increpationuʒ conuertit in gemmas. Sic tumultum detractionũ conuition ꝓbꝛoꝝ ⁊᷑⁊ impꝛoperioꝛum et irriſionũ ⁊ totum rui ne infernalis vt vulgo dicitur ſtrepituʒ in ſuauiſſimuũↄuertitlocentũ ⁊ muſicales me tempnuut. moꝛibus lodias. nulla enim genera muſicoꝝ nul-⸗ le cantiones nulli ſoni quãtumcunq; mo dulati adeo ſuaue ſonant auribus coꝛpo ralibus hominum vtvere ac perfecte hu⸗ militati ſupꝛadicte pᷣdicto modo tumultu ans atq; ſtrepens quod ex cõtrario euidẽ ter apparet. NHulla eſt enim muſicalis ſuauitas cui nõ pᷣferãt inanis gloꝛia ama toꝛes laudũ ſuarũ ſonos ſeu pᷣdicationes ⁊ qua eis ſuauius nõ reſonent.Quare ei ve ac perfecte humilibus ecõtrario ſe hba bere neceſſe eſt videlicetvt omni muſicali ſuauitati ſtrepitus ⁊ latratus caninos.ſi⸗ bilos ſerpentinos antedictos pꝛeferant. Pec ergo eſt gloꝛia humilitatis inter ali⸗ as multas ꝙ tot ⁊ tantos habet cantoꝛei et tantos cythariſtas tot et tantos muſica les ioculatoꝛes.et tanto ſuauius ꝙ imitã tes inſtrumentaq; ſue artis tanto ſuaui⸗ reſonare facientes qᷓ; pꝛofundius ſiue in⸗ timius alios ſe tranſfigere opinantur hu militatem fugientẽ laus et gloꝛia inceſſa⸗ ter ſequũt᷑ Hoc ẽ vnũ de mirabilibus eiꝰ quod eas ſtudioſiſſime fugiẽs poſt ſe tra⸗ hit. In quo etiam apparet vilitas earum ꝙ contempnendo tantum et fugiẽdo ob D tinentur. Uel ſecundum. Jeronimũ.poti us apparet ĩ hoc gloꝛioſitas iearũ quod amatoꝛes ſuos et viliſſimos fugiunt ⁊ cõ AMlia glo:ia eiuſdem eſt ꝙ tanto magis dignus eſt laude⁊ gloꝛia ve re ac perfecte humilis quanto in dignioꝛẽ eis reputat quautoque eos fugit ſtudioſi us et cõtẽpnit tantoq; de eo verius pꝛedi cantur. Et hoc eſt quia vt ſupꝛa declaraui mus in quo vna virtutũ et omnłset quia omnes in ellem equales in quo ab illa vna ac pfecta ẽ humilitas in eo vere om⸗ nesac perfecte. Qui autem omni virtute pꝛeditus eſt cum laus nulla niſi pꝛo virtu te alicui debeatur. aude omni dignusve re igitur omnis laꝶů de eo pꝛedicat.Exqᷓ et apparet aliud mirabile videlicet q om ni laude indignus eſt et omni gloꝛia. In⸗ anis gloꝛie et vane laudis amatoꝛ.vipo⸗ te nulla virtute pꝛeditus virtute inquam veri nominis Et pꝛopter hoc hec inanis ⁊ illa vana dicit᷑ quoniã a veritaie viraq; vacua. Waufeſtum igitur eſt e ſtuckh um homiaum huiuſmodi ẽ homines me . daces effieere et facere de ipſis mentiri. El ideo inter viros virtntũ qui dii et.in pſal. ⁊ in iohanne.x.nominãtur nõ dij ſedydo la vaniſſima ſunt.Et int bomies verino aoue N unbr gininoh nenoͤpeo glint ſoea antes) taupdo oßhino vila iterbomin aanociſe nemvenio⸗ lumporg un Gifin hisgoleegt ſulaßromna nnocolan Cpennenooſe ſepotonecau⸗ ſeinanabnot iluionbuse ſalsdenbrden ndenezdenn Cginmamnbet hgann. 0 ſocnceicime Wreſttum Ceraucume Wword⸗ A sing uiſtime n danſnon donkbusr coktoloe Catredr E lenunguge ſephnne Unagcun Alinivi Uulngrl upfril D giun Noſainn L ppin in bes Naed 1 Men Ae Edone s enunſiere n cimidenwi omen Pe Gseinländen uscklunce⸗ muelt tpoſig⸗ mnng deid iln, chaan g e rmidonide, 7 ꝗ ſunt ſpeciẽ ſanctiatis habẽtes vᷣtutẽ eiꝰ negantes. Sicut legitur in.ij. ad Thymo. rogere non poterit. Et ſicut ydola inter homines vident᷑ cum omino vita careat. Sic iſti viuentesvidẽt᷑ inter homines cum ſint moꝛiui. Et quem admodũ ſi quis alonge ſpectans arundi nem vento agitatam eã ꝓpter hmõi mo tum viuere putet quia motus vite atteſta ur. Sic iſti non ſpiritu vite ſed vento ina nis gloꝛie agitari viuere putantur. dũ ad falſa pᷣnominata opa mouentur. Eo⸗ dem modo latet cauſa motus eoꝛum ſub opetimento ſpeciei atʒ ſilatiõis.ſicut ſub remotione cauſa motus arundinis. Mi⸗ ra inſania hmõi hominũ qui ſe tam turpi bus illuſionibus expoſuerũt.qui ſe et bo⸗ na ſua dentibꝰ detractoꝛum.inter ſeniſſi⸗ mos dentes detractoꝛũ poſuerunt in fau ces inmamiũ beluarum ſe⁊ bona ſua om nia ingerunt. Quid ergo mirum ſi moꝛ ſus crudeliſſimꝰ et denoꝛationem paciun tur aſſiduam. Quid mirum ſi tota in do⸗ loꝛe ⁊ cruciatu vita eoꝛum eſt que iugiter dẽtes hmòi beſtiarũ ⁊ detractoꝛũ atterit et gladis linguarũ inceſſant Rtanſſigitur Cautiſſime atʒ pꝛudenter agit humilitas bona ſuna omnia ſeoꝛſum longe faciens a dentibus ⁊ gladis huiuſmodi dicens cũ apoſtolo.⁊ in pᷣmo pᷣmęad Coꝝ. Qui in⸗ dicat me dominus ẽ.coiã deo teſte iudice Eæ remuneratoꝛe. omnia bona ſua reponẽs neq; larratus neq; moꝛſus hmõi beſtiaꝝn timens. Quapꝛopter veriſſime ei dicitur. Altiſſimũ poſuiſti refugiũ tuum. Quèad modum et de luna vulgarger dicit ꝙ ga q;diu adeo in alto erit.can Ade ea quicq; . Hunmilitas igitur eſt in elementis terra iugi cõculcationi ex poſita. in myniſtris cuſtos: ſicut dicit Am bꝛoſiꝰ ſuꝑ Beatiimmaculati qꝛ caput cu. ſtoſq; virtutum hum Atas. et Gꝛegoꝛius. Qui virtutes ſine humilitate congregat. Quaſi qui puluerem inuentum poꝛtat In munitio nibꝰ turris. Ad cuius altitudinẽ nec ſagitla aſcẽdit nec iaculum vt diximꝰ. in officinis latibulũ atq; theſaurus. Qui in medicinis atq; medicaminibus vłme⸗ dicamentis rememoꝛatrix faſ cini. In my⸗ niſtris diuini offici puulus verſus impfe ctus incipiens et cantans. Benedicamus domino. In auibus anſer raucus ſemp ⁊ guerulus qui ad omnem poꝛta quatum⸗ 9, * H lxxxij minis nõ hoiĩes led ſymee bominũ repu⸗ Iaãde qð potiſſimũ ꝓpt ypocritas dicimꝰ cunq alla ſit ſe incliuat. In floꝛibusviola figuram auis volitantis ⁊ alas expanſas ad ſolem habentis roſtroq; pendetis.hbu militas enim ſemper volat. Licet repevi⸗ daeatur vt ſupꝛa diximus. Roſtro pendet ad ſolem ſcilicet iuſticie ſue et intelligeccie chꝛiſtum dominum.non ſolum ipᷣum lau dans ⁊ confitens oꝛe bonaq; ſna illi attri buens. ſed etiam totam ſe pendere exto⸗ tali beneplacito eiuſdem. Nunc recogno ſcens in pauꝑtatibus trutannus ⁊ aſtutii ſimus atq; impꝛobiſſimus mẽdicatoꝛ. In bellatoribꝰ luctatoꝛ.ꝑ ſ upplantationem hoſtem deuüciens. Omne em bonũ quned ſupbus ſibi arrogat vel attribuit ſuſtenna B mentum atʒ ſuppodiaculum dyabolo fa cit ⁊ ꝓpter hoc contra ſemenpᷣum dyabo Uerus autem humilis eco trario.Dum enim omnia bona deo attri buendo a ſe remouet ſublato omni fulci lum fulcit. mento dyabolum cadere cogit Ipa eſtin odoꝛamentis thus.quod qnto in ſfinum tenuioꝛem reſolutum fuerit.tanto maioa ris ſuauitans odoꝛẽ deo ſpargit. Sichu⸗ militas dum ꝓpꝛium ſubiectum in nibilũ extenuat.flagrantis ſuũ odoꝛem deo ſpi⸗ rat. In aromatibus cynamomum quod cinerei coloꝛis eſt.et ſe humilis cinerem ſe· eſſe clamat ſicut ſupꝛa oſtendimus de ab raham. Fractum enim cynamomum pui uerẽ emũtere videtur. ei ob hoc qnidẽ cũõ eſt cynerei coloꝛis quod eſt ſpecialiſſimũ pulueris quod humilitati congruit. ſicut in eodem exemplo abꝛahe oſtendimus. In odoꝛamentis etiã humilitas ẽ muſcus qui odoꝛem amiſſum iuxta ſtercoꝛavład latrinam poſitus recuperat. Juxta ſterco⸗ ra humilitas poniturvel ſtercoꝛa iuxta ea cum ſoꝛdes peccatorum ſollicite cogitan⸗ tur. In gemmis vero multiplex. Et pꝛi mum quidem criſtallus. qui vires in lapi dibꝰ pᷣcioſis extinctas gitactu ſuo dicitur ſuſcitare et de virtute humilitatis hoc ſu⸗ pꝛa oſtendimus que alias virtutes extin⸗ ctas ſuſcitat et debilitates confoꝛtat.pꝛo⸗ pter hancvirtutem criſtallum matrè gem marum eſſe putauerunt. Becũdo ame tiſtus que eſt gemma violacei coloꝛis: et ebꝛieta tem tollit vt dicitur. Nulla autem ebꝛietas maioꝛ eſt.magiſq; dementaãs ho mines qᷓ; ſuperbia ſcᷣm omnem ſui par⸗ temvel ramũ ⁊ hãc virtute ſua ſunditatol lit hũilitas. Tercio. Jaſpis q ðꝛ ꝙ fugat fantaſmata.? ꝗs ẽ ꝗ fantaſmatibꝰ illuda⸗ Be Ccur ⁊ cui us coꝛ fantaſias paciatur.niſi qui ſompniat ſe aliquid eſſe cũ nihil ſit.⁊ hoc ipᷣm ſompniari ab alijs totis ſtudijs acvi rnibus ꝓcurat atq; ꝑquirit.hmõi aũt ſom: pniatoꝛum fantaſmata exterminat humi litas. Quarto faphyrus cuiꝰ virtus e tumoꝛes repᷣmere coꝛpales.ſic humilitas ſpirituales. In lapidibus pᷣcioſis qui gemme nõ ſunt. pᷣmum ẽ onichmus ſiue chamatꝰ cuiꝰ virtus eẽ dicitur inuictum reddere. Hic aũt ẽ ꝓpᷣus humilitatis eſſe ctus in bellis ſpiritualibus ſicut dieit bea tus Auguſtinus ꝙ ſolus vincitur ꝗ de ſe Hſumit.ſolus vincit qui de ſe non pᷣſumit Scðo dyamnas cuiꝰ virtus eſſe dicitur fa⸗ cere gracioſũ ⁊ iſta eſt ppᷣa virtus humili tatis. Sicut enim odibilis ẽ coꝛam deo ⁊ hominib? ſuꝑbiavt legit᷑ Ecclłiaſti.x. Sic humilitas gracioſa. Hec ẽ in inſtrumẽtis ſecalaj aue nobis ſemper noſipᷣos oſten dit. In oꝛnamentis faſcia pectoꝛalis ⁊ cin gulũ.ſicut illis duobus tumoꝛ mamillaꝝ reſtringitur.ſic om̃is tumoꝛ ſuꝑbie bumi litate tollitur. In arboꝛibꝰ humilitas ẽ ſic comoꝛus cuiꝰvirta dicitur a captione om niũ liberare qð ⁊ ſi verũ non videatur de humilitate tamen dubiũ nõ eſt.quia poſ ſeſſoꝛem eiꝰ nulla detinere poſſunt vincu la peccatoꝝn. Ipa ẽ in liquoꝛibꝰ baiſa mũ quod om̃ibꝰ liquoꝛibꝰ ſuꝑuentũ fun dum petit ⁊ omnibꝰ incoꝛruptibilioꝛ ẽ.et ad coſeruandũ a coꝛruptione efficatioꝛ.qᷓ tria indubitãter humilitati congrunt. Hu militatis omnis operatõ honoꝛatõ ẽſeu veneratio creatoꝛis.hoc ẽ quoniã ipᷣa ẽ in curua tio ſiue inclinatio nõ ſolũ capitis ſʒ etia totius coꝛꝑis et mentis. Semp em̃ in curuata ſemp inclinata. coꝛam deo tanqᷓ; adoꝛans ⁊ venerans eum incedit humili tas nõ ſolũ p magnitudine onerũ.videlʒ talentoꝝ pᷣdictoꝛu ⁊ rationũ quas redde⸗ re tenet de eis aupeccatoꝝ⁊ aliorum de lictoꝝ Ecõtrario verolſuꝑbia de magnitu dine onerũ erigit᷑ et eleuat᷑.⁊ hec ẽ abu ſionibꝰilliꝰ monſtrificis. wagnitudo em̃ ſcienciarũ offitioꝝ dignitatũ ⁊ etiã quarũ cũqʒ virtutũ ⁊ gracian magnitudo ẽ one⸗ ruũ.⁊ ꝓpter hoc humiliare atqʒ incuruare debetl oneratos⁊ hoc tatomagis quanto maioꝛ ipᷣa ẽ.ꝓpter vrrũqʒ ergo iſtoꝝ ſcili⸗ cet ꝓpter incuruationẽ ex oneribꝰ⁊ deive neratione iegitur eccleſiaſti.iij. Qñto ma loꝛ es humilia te in omnibus.⸗ poſt pau ca. Deus ab humilib? honoꝛatur. q̃ ſignat᷑ ꝑ hoc nomẽ mitis.⁊ maſuetulo interdũ paciẽcia noĩat᷑. Silr ⁊ ißa humi⸗ E moꝛibus Oſt hec ꝓſequemur oꝑa et mira bilia paciẽcie.Et dicemꝰin pᷣmis. quia ⁊ virtus foꝛtiludinis.⁊ virt⸗ litas. Eſt em̃ hũilitas paciencia inuincibi lis ↄtumeliarũ.quẽadmodũ paciecia dici tur qͥ ꝗs foꝛtis ẽ ad tolleradas moleſtias. De foꝛtitudine eiꝰ dicit Tulliꝰ qꝛ ipᷣa ẽ la boꝝ⁊ doloꝝ inuicta ꝑpeſſio. nos aũtiſta ſupius lucide diſtinximꝰ et cauſas noiani onũ earũ aſſignauimꝰ. Paciẽcia ꝓput de ea intẽdimꝰ virt⸗ eſt qua coꝛda nr̃a ar mantur ad vincendas moleſtias in eo ꝙ moleſte ſunt ſiue cum leſione aliqᷓ ſeuvul nere ſiue ſinevulnere om̃i ac leſione acdo loꝛe coꝛdis. Juxta id qð dicit Ariſtol.in li bꝛo topicoꝝ ꝙ paciẽs ẽ ꝗ patit᷑ ſubaudis leſionẽvel doloꝛem ſed nõ deducitur.ſub intelligis a rectitudine.hoc ẽ nõ deſerit ꝓ pter hoc rectitudinẽ.ſed vincitipᷣam mo⸗ leſtiam leſionis atʒ doloꝛis. Mitisve w ro ẽ ̃m ipᷣm ꝗ nec patitur leſionẽ vtiqʒ vlł doloꝛẽ nec deducit᷑.hoꝝ exẽpla ſiue lapis pcuſſus.⁊ ſi in aliqͥ ledat᷑ nõ iñ fragit᷑.Si milit᷑ ⁊ hõ vulneratꝰ ꝗ de vulnere nõ mo rit. Silr et molle ꝓcuſſum vł ipulſum qð ſine leſione omni cedit.⁊ impellẽs vł ꝑcuci ens amplectit᷑ qſi ↄgratulãs et aggaudes impelletivł ꝑcucienti ꝓpt᷑ hoc qꝛ ſuauitex ſcilicet ictus et ĩpijlſion ẽ recipit illeſũ omi mòõ ſe cuſtodit.Durũ eĩ ecõtrario.ꝓ eo ei qð dure ⁊ repellẽdo vłreſiſtẽdo vl impel lentẽ vł ꝑcucientẽ recipit leſioni ſe pᷣparat ⁊ exponit. Aliud exemplũ ẽ lignũviride qð ſine leſione ſui flecti ſe ſuſtinet⁊ curua ri lignũ vero ꝓidũ eoipſo qð ceruationi ⁊ flectioni re tere nitit᷑ aut leſionem ant etiã fractionẽ nõ effugere facit. Ad idẽ exemplũ de arũdine vento agitata. et de quercu eodẽ vento cõfracta qð ſupꝛa po⸗ ſuimꝰ. Eſt aliuꝗ exemplum de obice q du aque curſui reſiſtit. ea cõtra ſe retinen⸗ do foꝛtioꝛẽ efficit.?⁊ ꝓpter hoc rupture di crimini ſe exponit. Tibertas vero.id ẽ vie vacuitas impetũ et rapiditatẽ atq; foꝛlitu dinẽ fluminis debilitat ⁊ euacuat.vt ↄtra eam nihil penitus poſſit. Eſt igitur im paciencia ſicut duricies percucienieſe? ada iuuans.et ſieut ligni ariditas incurualio⸗ nem eius in fracturam conuertens? ſicut obex aquam tribulationis retinẽs foꝛtitu dinẽ eius vt diximus contra ſeipᷣm auget N Poſt hec aulẽ ſcire debes ꝙ badeds enndie yann Lanonice ſnntu ſoleypoluin nitglinſti ſtaſnoubi icaungte onm. 1 enunkenl ſcufen choſts. arriſten iſticͤhen udegrtl n Oudaun lglunun⸗ nmpeluſn lppoanvee Dlaumariuri nerarumoeen Monbnscuos IRonnenötii Uunendnens rdonen ohekcnde mond anungn iorercr doo Sden ) Wurboen ſeſneie gfock pten ichoes lelitgrin Mlunmm heinne ſemummrt Keknten Murmnnoſtoe ſlafnfoſn, bnarſcͤn ſedentinen ennn ZM 6 Weſtonge mnmwagts uim. i mheſtgucu amleſenii naediae Wnſelndn mane dontn r aun ein agdenn Na. tini mni tbeiſe Deniciaonn Ccbetreiftinn⸗ pileſonide daenp ilgn nituleiſndn ücnpodn engnin, won, ei n gtl J V , ſe 7, 4 ninsi m S r Nenſe DR 6 fan no⸗ Autlale 00l U le et nõ videtur iſta pacienciavirtus.neq; noĩe paciẽcie digna iuxta teſtimoniũ Ari ſtołꝙ poſuimꝰ.nmihil ei doloꝛſvł leſionis patit᷑ ꝗq iſenſibilit᷑ patit.alio mõ etiã igno rãtia in quibuſda pacienciavidetur dum em̃ neſciunt ꝗd eis agit᷑. necvindicant nec iraſcuntur. Tercio etiã timoꝛoſitas pa ciencia videtur. Quidã em̃ ſolo metu ira⸗ ſci deſinüt ſicut ⁊ ſe vindicare de moleſta toꝛibus ſuis. Quarta paciencia quaʒ vocare cõſueuimus aſinariã ſiue aſininaʒ ⁊ iſta ẽ cõſuetudinaria quorundam paci encia de qua aliquando irriſimus ariſto telem. Quidam vo flageltisaſſueti vt aſi ni flagella: nec timent nec eis ledunt᷑ nec virtuoſe illa ſuſtinent ſed paſſibiliter im̃. ⁊ lideo nõ virtuoſe agunt.ſed ſolũmodo paciuntur ſicut aſinus.Pati em̃ vere paci enter et virtuoſe vel agere eſt vel reſiſtere paſſionibus quod iterũ agere ẽ. Poꝛtare eßm̃ onus nõ ſolũ pati ẽ grauitatem ⁊ gra uamen oneris ſʒ etiã agere ⁊vincere. Per fecta vo paciencia ẽ:⁊ que opus pfectum habei ſecut dicit petrus in pᷣme.j.Que nõ ſolũ vincit doloꝛes ⁊ moleſtias paſſionũ. ſed ⁊ cum gaudio eas excipit ⁊ graciaruʒ actione ⁊ cõpaſſione inferẽtis atq; oꝛõne ꝓ eo.Et de victoꝛia quidẽ pᷣmum laudes oꝛditur hoc modo. Ego victrix gloꝛio⸗ ſa que ſine ictu ſeu repcuſſione hoſtes de ijtio et ꝓſterno. Neq; enim feſtucaʒ leua re dedignoꝛ ad referiendos eos ipſis gla dis ſuis eos interfitio.Gladius enim eo rum quem armatura meq epello atq; re tundo intrat in eoꝛda eoꝛunn. ꝓpugnato⸗ res mei non ſolum hoſtes vincunt ꝑ me. ſeg etiam ſeipos.ſicut legi᷑ puerbio.xvj. Melioꝛ eſt paciens viro foꝛti ⁊ qui domi natur animo ſuo expugnatoꝛe vꝛbiũ.Do minari animo ſuo.c eſt quod intelligi mus vincere ſeiB5os. Pꝛopugnatoꝛes mei dimidii tm̃ pugnant.et contra ſe ⁊ cõ tra hoſtes ſicut ibidem dicit expoſitoꝛ.qa ibi totus pugnat. Hicvero dimidius.Pa ciuntur enim miranda rebellionem in ie metipſis qua et virtute mea nobũuſſſſe tri⸗ umphant.Alie ſoꝛoꝛes mee ſimpliciter et inuicẽ pugnat pꝛeter humilttatẽ que ſoꝛoꝛ mihi ſimilima eſt et ego illi. non ſolũ em̃ hoſtes foꝛinſecos pſequẽtes et demones in eis pugnãtes vicere neceſſe habeo ſed ccppugnato:es meos ſaltẽ dimidios ⸗ mMerdũ dicit inſenſibilitas de qᷓ dicit Ari bilitas de dicit Ari eni caſtitas vicijs pugnat. et ppugnato: ſtobł.qꝙ quidam ſunt inſenſibiles vt rurico eius cõtra ſemetipᷣm mee virtutis eſt et xp fectõis ꝑ quã tẽptatõis moleſtia ⁊ lãngoꝛ turpis deſideru victur.p me enim triun⸗ phant᷑ moleſtie inqntũ moleſtie vbicũqʒ iriunphatur Hecigit eſt mihil triũpha di foꝛma vel modus ſingularis quod bel latoꝛes meos de ſeipᷣis facio triũphare in. pꝛimis. Deinde de hominibus ꝑſequenii bus. Tercio de demonibus p eos el in eiſ tanqᷓ; in eqnis et armis cõtra eos pugnã tibus. Alia gloꝛia mea nobilioꝛ atq; ſublimioꝛ eſt ꝙ ipſi qui contra meos pu⸗ gnare vidẽtur reuera non pugnat ymmo eis multipliciter ſeruiũt et multiplicia ob ſequia ac beneficia pᷣſtant Et hoc eſt ꝙ le gitur puerb.xij. Qui ſtultus eſt ſeruiet ſa pienti.Et iteꝝn ad Romo.viij.Diligẽtibꝰ deü omnia cooperãtur in bonũ Et beatꝰ vincẽcius ad dacianũ toꝛquentẽ iliũ.nũ quaʒ aliquis adeo bene ſeruiuit mihbi vt tu. Pꝛimũ ergo hmõi ſeruicioꝛũ ẽ quo ip ſam paciencia oꝑatur ſicut dicit. Jacobus Opantur inqʒ eã id eſt excolũt quemad minodũ arboꝛẽ vel agrũ vt creſcat et multi plicet et fructificet vverius. Pꝛimum —R—— ergo ſeruiciũ eſt ſecũdũ hoc agricolatio⸗ nis ſiue ruriculatiõis qᷓre agricole ſiue ru ricole mei ſũt q hoſtes ac ꝑſecutoꝛes mei vidẽt᷑ vel ĩam pacicciã opant pacienciã dico virtutẽ veri nõis occaſionaliteiꝰ au tẽ auctoꝛ ⁊ oꝑpatoꝛ ſolus ẽ deus.Uerũ pa — ex afluetudine ſtimulationũ et in mani⸗ bus cocoꝛũ alioꝛũ q; duris oꝑibus aſſue⸗ toꝛũu veriſſime opant᷑ quẽadmodũ fabꝛi. lignarij ſcutũ et ferrari loꝛicaã. Armatu⸗ ra ꝓtectiõis ego ſũ dic paciẽcia tego ꝗp pe cor ꝗð me geſtat a giadijs ac iaculpſe cutionũ atʒ rihulanggi. qre fabꝛile ſiue fabꝛicatoꝝ ſᷣuitiũ mipł ipendũt ꝗ me ꝑſe⸗ qui? ipugnare vidẽt᷑.⁊ ̊ ſeipᷣos poſſeſſo⸗ res meos armta muniũt.⁊ hoc iato foꝛti us qnto atrotiꝰ ĩ eos ſeuire vidẽt, quẽad modũ ignis teſtã armat ⁊ laterẽ ſeißm. q̊ͥ vehemẽtius ipᷣas exurerevidet. Ter ciũ ſerniciũ ẽ liberatio a vinculis.hoc ẽ dĩ ruptio vinculoꝝ ⁊ laqueoꝝ laqueus eſ ir⸗ xeticiens ꝓſperitas ẽ tpalis.cultrũ vᷣo inci dens laqueũ iſtũ ẽ aduerſitas. quare qui aduerſitateʒ nobis ingerunt cultro tali la queũ ꝓſperitan quo irreciebamur icidut „ — Sicut dicit Huido Laruuſieñ.de inſania ciẽciã cõſunetudinariã queſicut duricſes in lateribus equoꝛũ et in natibus aſinoꝛum. Eefmollitio et hoc eup ens ein quibuſdam materijs coꝛpalibusvt in cera⁊ in butiro Kre non ſinit. ad cogno De impacientiũ qui tam ſtudioſos atz offiti⸗ oſos liberatoꝛes ſuos hoſtes ac piecuto⸗ res reputani.laqueũq; ꝓſperitatis tantis Diſpendijs defendere conantur. Quid er go mirum ſi eo captiui et irretiti tenentur Hoc eſt quod legit᷑ danielis.iij. De trib⸗ pueris miſſis in foꝛnacem ignis.in quos nihil aliud potuit ignis niſivincula ꝗbus ligati erant conſumpſit. ſic ẽ de igne tribu latõis quod nihil poteſt in animas paciẽ tiũ ſed ꝓ eis.et hoc eſt quod legitur Saßpß̃ iij. Juſtoꝛũ anime in manu dei ſunt ⁊ nõ langit illos toꝛmentum malicie.Et hoc ẽ quoniaʒ ſcutum ſeu loꝛica paciccie totam vim ignis extinguit. ⁊ ignem ad eas tran t. Et quoniam tribulatio plerũq; in ſcriptura ignis accipitur. Dico inquit paciẽcia ꝙ tot ſeruicia mibi impẽ⸗ dit tribulatio quot ſunt virtutes et opera tiones ignis hmõi ergo pᷣma eſt virtus il⸗ luminatio quod ipᷣa illuminet teſtat᷑ Hie re. Trenoꝝ.iij. dicens. Ego vir vidẽs pau periate mea in virga indignationis eius. Hoc eſt in tribulatione qua mihi ex indi⸗ gnatione vlł ira ſua infligit.de hoc Bregſ Culpa oculos clauſos haber pena aptos Pbier hoc dictũ ẽad Nabuchodonoſor Danielis.iiij. Septẽ tempa mutabunt ſu per ie⁊c Donec ſcias ꝙ inregno hominũ dominatur excelſus ⁊ cnicũq; voluerit da bit illudæ poſt pauca. Reddit⸗ ẽ mihi ſen ſus meꝰ. Per illa em tribulationẽ humili atus nabuchodonoſoꝛ ſenſum recupera uit et illuminatus ẽ. ꝓpter hoc flagellan- tur adhuc paruuli.⁊ flageliu eis qñ lucer na adhibetur vt per eam videant qð ali⸗ as no cognoſcerent. Nec mirũ cũ etipſa bꝛuta animaliavt canes equi ⁊ aſini.⁊ m alla flagellis erudiant ⁊ illuminentur cendũ vt videtur ſuꝑ virtutem bꝛutalem. Secũda operatio ignis eſt ⁊Z in mullis alijs.Sic ⁊ tribulatio emollit coꝛda eoꝝ in quibꝰ ẽ inſtar cere. vt imp̃ſſi onem ſimilitudinis diuini decoꝛis accipi⸗ ant et ſcriptur ſacre eruditionis. Quẽad modũ legitur Cantico.viii. Pone mevtſi gnaculũ ſupꝛa coꝛ tuũ. Silxr ⁊ in tribulati one multoꝝ coꝛda ſacra eruditionẽ velut ſcripturã ſpiritualem recipiũt⁊ retinẽt Nan ; cera remollita. neutrũ hoꝝ alias factu ri. hocẽ qð legitur iob.xxiij. Deus mol⸗ liuit coꝛ meũ.x qualiter molliuerit. ſtatim moꝛibus ſubiũgit dicẽs.et omipotẽs ↄturbauitme ſubaudis tribulatione. Tercia opera 1 tio ignis liqfactio etiã duriſſimoꝝ eſt vvi tri criſtalli 7 metalloꝝ quam nõ facit niſi foꝛtiſſimus ignis ⁊ conflatu folium vehe menti adiutus Per hanc operationẽ pᷣpa rantur duriſſima vt flu ant in omneʒ mo⸗ dulũ et foꝛma iuxta libitũ artificis. ſicob⸗ duratiſſima et cõſuetudine mala et gelici dio ꝑuerſitatis aut cupiditatis foꝛtiſſima tribniatio. que moꝛtem vel ingerit vel ſal tem minatur eouſq; liqfacitvt in omnem modulum et foꝛma viuendi fluere parati ſint. Qui em̃ grauiſſimis egritudinib⸗ la boꝛant et iam iamq; moꝛituros ſe ſoꝛmi⸗ dant.licet alias duriſſimi⁊ incoꝛrigibiles fuerint ſacerdotes aduocant conſilio eo⸗ rum penitus ſe tradentes.et inſtar metai li liquefacti in quẽcunq; recteviuendi mo dulũ ſeu foꝛmam fluere ſeu tranſire para ti. Wodulos autem ⁊ foꝛmas recte vitein telligimus varios penitenciaruʒ modos Foꝛmas vero recte viuendi et modulos multas et varias intelligimus diuerſoꝛũ oꝛdinũ ꝓfeſſiones.⁊ hoc eſt quod legitur in Pſal. Liquefacta ẽ terra 1 omnes qui habitant in ea. Similiter et alibi. Emittet verbum ſun ? liquefaciet ea. Per verbuzʒ em ponunt ante oculos eoꝝ ardores ſem piterni.⁊ ignis gehennalis eoꝝ coꝛdibus apponitur et indoper timoꝛẽ diſſoluũtur et liquefiunt. Ad idem ꝑtiuet quod ſeqni Iur. Flauit ſpiritus eius aquilonaris ſali cet flatu tribulationis.de quo legitur Eʒe chiel pꝛimo. Uidi et ecce ventus turbinis veniebat ab aquilone.Ad hoc pertinet ? illud. Sicut fl gt cera a facie ignis ſic pere ant peccatoreð a facie dei.Quẽadmoduzʒ em cera dum liquefit fugiunt omnes im⸗ pꝛeſſiones et ymagines ibi facte. Sic om nia vicia ⁊ peccata velut impᷣſones et ſi⸗ gnacula dyabolice rpitudinis omes er roꝛes impietatisvelut ſcripture diabolice falſitans pereunt.et hoc modo perire pec (atoꝛes dicuntur ſicut ⁊ micalus muſicus coꝛrumpi. Et ſicut dicitur ꝓuerbioꝛum.xij Uerte impios et non erunt. Quarta operatio ignis eſt obduratio que ſimilit manifeſta eſt in quibuſdam materiis.vt in luto et lateribus de qua iam dii quo⸗ mam armat omnes in eos. Adde autem Dicir paciencia quod ineſibilem etinma⸗ ſticabilem et.inmo:ſibilem efficit tribu⸗ latio poſſeſſoꝛem meum Eum em̃ tres Aresdem uboliſin Cöckima ſgeſtones, Polaresui Flimanonin dokdunicu ldetracors Cumlanden nesſcautn ſebabet ſai meüelbhtte⸗ aliternonel Anbrlinkt poſeſturens Puehuromu⸗ doni rien Allennmün ugoſalbin Cenpopncice Gtcbinluage Ghrdensdfedel daligäpennen bentechnsg .Iudiin Rigporinad- sniblpen ſianerete Mlicnnorn⸗ Eecopfatsent omiifznmn bnulishoizn. loriiſtlinene lt natnipen ſlin aplo⸗ b epimesoe ulſ,cnotkſenn liſtll ri umnecare⸗ iandese lng nhſod Miin iie N erdancoen Nſnanenc Ulbtüeni uenwcäinente acpiciuist duniimirinann mdemesanin mtuereſarur ospeniendam 4sinteliginns. es.1bottſteien ne s7010 gebennaloennen Nidem ganatc: ms aus 6tie⸗ nonise ole Aaeuepenvosn nione Abochen⸗ na kurigiioͤſ⸗ tacedaint⸗, õ niuninil aan maſticans ⁊ molere conqu . — cxxxv oꝛdines dentiũ ſint in oꝛe leonis infernab dyaboli ſicut legitur Danielis.vij.videli⸗ cet pᷣciſim q ſunt heretici et maloꝝ omniu ſuggeſtoꝛes. Canini qui ſunt detractoꝛes Molares qui ſunt ꝑſecutoꝛes duo genera vltima nõ timent poſſeſſoꝛes mei.⁊ hoc ẽ ꝓpt᷑ duriciã ſuã.ꝙ canini dentes dyabo⸗ li detractoꝛes ſint non debet eſſe queſtio. cum tam crebꝛo ſcriptura nominet eos ca nes O: aut molares ſint ꝑſecutoꝛes.expᷣſ ſe habet᷑ yſaie.iij.Quare atteritis populũ meũ et facies pauperu cõmolitis. Quod aliter nõ intelligunf᷑ facere niſi ꝑſequẽdo ⁊ tribulãdo. Hu dentes ſemꝑ tundũtur a poſſeſſoꝛibꝰmeis. Interdũ aut frangũtur Hpualente duricia eoꝝ cõtra duriciẽ hmõi dentiũ. Interdũ aũt ⁊ auellũtur ex oꝛe dy aboli. cũ em vincitur in bono malũ. ſicut docet apoſtolus in.xij.ad Rom̃. Interdũ exemplo paciẽcie ꝓuocatus ꝑſecutoꝛ fran git ab ira ſua.et ꝑſequi deſiſtit et tũc fran gitur dens dyabolicus. Interdũ aũt ⁊ ꝓ uocat᷑ ad penitenciã.⁊ tũc om̃ino dens il le maledictus ex oꝛe dyaboli abꝛupt euel litur. Illudit᷑ aũt ridiculoſiſſim ⁊ cũ mul ta ignominia dyabolo quãdo tociẽs moꝛ dens nihil pꝛendit atq; pᷣcidit tamdiu ma ſticans nec ledit.nec coꝛiũ attenuat tãdiu 1 r. Dentibꝰ au lẽ confractis aut auulſis fecedit. Hoc mo do paciecia martyrũ exdentauit dyabolũ in multis locis.nec vllũ dentẽ.id ẽ pſecu⸗ toꝛẽ ei relinquens. In multis em̃ locis pa ciẽcia martyrũ pꝑſecutoꝛes ſuos om̃es ab⸗ ſtulit dyabolo ⁊ hmoltob . Et ꝓpter fᷣAci hoc totdentes molares ex falcibus eius auullit. quot ꝑſecutoꝛes xpᷣiane religiõis eidẽ abſtulit Eodem mõ ettot dentes caninos ex oꝛe eiꝰ extraxit quot detracto⸗ res xpᷣiane religionis ag ſe conuertit. Alio mõ ʒelus rece’ludinis ↄteritmo las iniquilid ẽ dyaboli videlicet pervindi ca.ſicut dicit iob de ſeipᷣo.xxix. Lonterebã molas iniqui.⁊ de faucibꝰ eius eruebam pᷣdam. Qui em̃ ꝑ vindicta cõterit impios pſequẽtes iuſtos.molas dyaboli ſiue mo lares dentes eius cõterit. Et qui quolibet moõ eos cõuertit docẽdo ſeu pᷣdicãdo q̃ſi malleo verbi dei ſimiliter eos conterit. HNõ leuis ↄtumelia irrogat᷑ dyabolo nec leue dampnũ ſibi reputat irrogatũ. cũ q̃li bet dicton modoꝝ ali quis dentiũ eiꝰcon leritur vel ex oꝛe eius abꝛũpitur. Magna clia ↄlumelia irrogatur eidẽ cũ diu maſti L „ cans frangere dentib⸗antedictis enitens electos nibil ꝓficit.ſed moꝛdẽdo magis ⁊ maſticando cuʒ confuſione ieiunus ab eis abſcedit. Sic autẽ illudunt ei poſ⸗ ſeſſoꝛes mei dicit paciencia. quemadmo⸗ dũ illudit᷑ canibꝰ qui cũ poꝛrigi ſibi panẽ putant lapidẽ ꝓ illo dentibus arripiunt. 7 dentes ſuos ad illum grauiter allidunt Quod vbi fenciũt parcentes dentibꝰſuis ſtatim lapidem dimittunt. Sic⁊ dyabol⸗ duriſſimos inueniens meos oẽs dicit pa⸗ ciencia. Alliſis dentibus eos dimittit dya bolus tanq; parcere volẽs dentibus ſuis victuſq; ⁊ cõſuſus eos in pace dimittit in terdũ.O qᷓ; iocundũ ẽ ymmo gloꝛioſum: ſic exdentare dyabolũ vel ſaltẽvincere atʒ eidem illudere. Ecõtrario vero aduex ſarij mei id ẽ impacientes hocẽ qui iraſcũ tur vel facile cedunt moꝛſibus icibus.cõ⸗ pꝛeſſionibus hmõi dentiũ.nõ ſolum paſ cũt ſpiritualiter vel nutriũt et inpinguant dyaboiñ de ſeipᷣis.ſed etiã velut coci eiui dem ſeipᷣos ei coquunt et pꝛeparant. Qui iraſcunt quidem nouũ ignem vi delicet ire ſue ſibimet aſſandisvel craticu landis vel quod verius ẽ carbonãdis ap ponũt. ac ſi tribulationis ignis ad eos ſie coquendos et pᷣparandos dyabolo non ſufficeret. Hij ꝓpꝛie ſũt carbonate dyabo lici et vſtulaticii.quod vulgariter dicitix bꝛaleiʒ delicate et laute paſcunt drabolũ. ꝗ ſeipos carbonatas vſtulaticiũ ⁊ aſſatu ras dyabolo faciunt. Quivo facile ce dunt qſi emolliti moleſtia tribulationum et liquefacti ſoꝛbiunculas dyabolo faciũt ſeipᷣos. Quales ſolent fieri de caſeo lique facto ad ignem.et de alis multis. Iſti videntur miſereri dyabolo extenuato.et quaſi dura maſt icare nonvalenti.Soꝛbi uncule quippe paruulig dentes nondum habentibus. ⁊ ſenibus Auibꝰꝛ ſenectus vł alij caſus dentes excuſſit ſolũmodo pᷣpa⸗ rantur et apponuntur ꝓpter illuſiones ſu pꝛadicdas. ? alias mulias ꝗᷓ ſuis locis ſcri pte et ſcribẽde ſunt.dicitur in pſal.Dꝛaco iſte quem foꝛmaſti ad illudendum ei. „ Quinta operatio ignis ẽ diſgregatio ſeu ſeparatio etherogeneoꝝ. hoc ẽ rerum que diuerſarũ ſunt naturarũ.et ꝑ hãc vir tutẽ eſt purgatiuus metalloꝛũ adulterinã cõmirtionem habentiũ.Et hocẽ quoniaʒ p eam ſeparat a metallo omne quod aliũ de ei admixtũ vel adherẽs ſueriti.ſicut ab argento plumbũ vel ſcoꝛiã.⁊ ab auro e. 68 Be 2 quodcũq; aliud ei admixtum fuerit.⁊ a ferro etiam feces ꝓpter hãc etiã opationẽ tribulatio ignis in ſcriptura dicit creberri me tribulatio vnde in pſal. Argentũ igne examinatũ purgatũ ſeptuplũ. In hocer⸗ go dicit pacientia mihi et meis ſeruit tri⸗ bulatio.quia quicquid admixtum eſt de terrene ſubſtancie fecibus animabus eo⸗ rum. cvel etiam devicijs et peccatis totum ignis tribulatiõis ab eis ſeparat et expur gat.Quẽadmodũ dicit beatus.Auguſti. de.Cypꝛiano marlyre.Quia omia mea re ſecata ſunt falce martyrij. Omnia inq; qᷓ cõtra ſacramenta viſus aut dixiſſe fuerat aut ſenſiſſe. Sicvides et de hijs quibus ꝑ cupiditatem et auariciã terrena ſubſtacia velut ſpũaliter immixta eſt inſeꝑabiliter. BGraui egritudine quaſiigne diſſoluente ab eis ſeparatur.et vel eroganda vel red denda pauperibus in manibus ſacerdo⸗ tum traditur. Sic ẽ de honoꝛibꝰ et digni tatibus que a poſſeſſoꝛibus ſuis in tribu lati one foꝛti poſitis a ſuis deſeruntut.ym mo ꝑ contemptũ reüciũtur quẽadmoduʒ feces a metallis in igne poſitis. Ueriſ ſime ergo dicit paciencia.quia tribulatio ignis purgatoꝛius mihi eſt et meis. Et qꝛ purgatrix eſt feciũ earum et lotrix ſoꝛdiũ. ⁊ ꝑ ho cipᷣi tribulatoꝛes purgatoꝛes et lo⸗ toꝛes mei ſũt et meoꝛũ. Hocigitur ẽ quin tum ſeruiciũ.quod mihi et meis pꝛeſtant et exhibent ipᷣi qui vocantur trihulatoꝛes et ad hoc officiũ etiam pertinet ſeruicium coquinaꝝ.quoniã excoctio nõ ẽ alia oꝑa tio pꝑ ſe q; purgatio.vnde et merito dige⸗ ſtio quedam dicitur excoctiovnde et dñs ad ſynagogã.excoxi te in camino pauper tatis Et yſaie.j.Excoquã ad purum ſcoꝛiã tuam ꝓpter hoc dictu eſt. Nume.xj. Q’ populus ſiccabe conturnices ad ignem. Coctio enim eſt ſccatio crude etipure hu migditatis in carnibus. Unde et in aqͥ co⸗ ge ſicce apparent carnes pluſq; aſſate. Item in hoc igitur offitio mibi ⁊ meis ſer uiunt tribulatiões.Et ꝓpter hoc qᷣt gene⸗ ra toꝛmentoꝛum irrogauerunt martyribꝰ et tot de eis fercula dei eſibus parauerũt Et quoniã aliquos aſſauerunt et alios ex uſſerunt alios frixerunt alios in oleo fer⸗ uenti vel aqua coxerũt. Alios piſtauerũt ſeu moluerunt ſicut beatum victoꝛem tot fercula de eis regi regum obtulerunt: et menſis celeſtibus intulerũt. Wihi autem Eet meis laliter in officio coguinario ſerui⸗ 7 . 1 moꝛibus unt quia ipᷣa toementa videlicet q̃ ii toꝝ menta reputant.epula mihi ſunt tato lau tioꝛes lantoq; guſtui meo ⁊ meoꝛũ ſuaui oꝛes Onto ipᷣi eas credunt amarioꝛes Ego in auibus ſalamadra ſum cui ignis cibus et quot modos ignis ſeu inbulati⸗ onũ mihi quiſꝗs adhibet tot delicias fer culoꝛũ mihi parat et apꝑonit ⁊ hoc expꝛeſ ſe aſſerebat vnus ex meis videlicet inclit⸗ martyr vincencius dicens ad dacianum. Has epulas ego ſemper deſideraui. eui⸗ denter intelligens de toꝛmentis. Et iterũ nuq; aliꝗqs adeo bene ſeruiuit mihi ſic iu NQuapꝛopter coci mei ſũt omnes tyra⸗ ni ſiue imperatoꝛes ſiue reges.ſiue pꝛinci pes in quo apparet gloꝛia mea et magni ficencia et ſublimitas meoꝛũ. In cuius co quina ſeruierunt et ſeruire non ceſſant to to ſtudio ac viribus qui toti mundo imꝑ are et dominari videntur. Et ꝙ eſt pꝛecel lentius tanto ſtudioſius tantoq; offitioſi . us quanto attrotioꝛi malicia pꝓfundioꝛi q aſtucia ꝑſecutiones et toꝛmenta mihi? meis exquirere et excogitare conant. Mi⸗ hi ergo ſe uiunt vt ſerui coquinarij.q om nibus et alijs dominanturet hec ſingula ris gloꝛia imperii et dominationis mee. de qua latius ſum inſerius locutura. Inte rim aũt ꝓſequar de alis officis ſeu ſerui cijs.inquibus mihi ipᷣa tribulatio ſeruit ⁊ D miniſtri ipius.ei hoc inqntũ ignis ius ergo ſexta opatlio eſt pꝛobatio ſicut le pn gitur, Daß. iij. Sicut aurũ in foꝛnace pio bauit eos Et. Eccli.xx. Uaſa figuli pꝛobat foꝛnax quorã in igne ꝓbaturaurũ etar⸗ geniũ. boch ines vero recepꝑtibiles in ca⸗ miuo humiliationis. ⁊ iterũ ꝓuerbioꝝ.x xvü.Quomodo. ꝓbatur in conflatoꝛio ar gentũ et in foꝛnace aurũ ⁊c. Pꝛobatio au tem nõ eſt niſi veritatis et puritatis oſten ſio. Et ꝓpter hoc Rʒ nec in auro nec in ar gento inuenit ignis qð ſeparet aut expur⸗ get aurum vel argentu ꝓbatum. id ẽ puꝝ 2 ⁊ verũ oſtenſum merito reputatur. Sicẽ de vaſis fictilibus quia in foꝛnace ꝓban tur. Si em̃ ardoꝛem foꝛnacis abſq; crepa tione ſuſtinuerint.vel ſi nõ inde exilienint laudabilia eoipo eſſe ꝓbantur. et hoc eſt quia que repꝛoba ſunt vel crepant in fo⸗ nace vel inde exiliũt ardoꝛẽ foꝛnacis ſuſti nere non valencia.ſic eſt dicit paciccia de omnibus meis quod igne tribulalionis veri ac puri ipᷣo teſtimonio ignis indubi⸗ tanter ↄpꝛobantur dum ipm ediu bene — Niumm de oqCepani gilunt vely leo coniun laſausbob Gnebuutno dlcumeadt len ti ton ſetvimivonpe Nicauroken⸗ lehotusarpur, Mihifel as mn⸗ ſsitene ſeoun jUetngbieretin Gyinuopen bbeenund itgitigenbi bvenoena: Ahlegreninun Apemnmulait erinpoi luunfenentin Pabordornig Kummemn. Nlhridſon Wöorisin Wenad „ i denbebr lurmuligri ANinaspune Mori ii levconn lllnions oli ſeintinspun Meefuglapn Uitnsame neſereicon nimngztfig lgeſriſaiin Umlan „Wmignsor⸗ 8 ſnn n cbindunen un iet ntniget liloſane ſunſplucede N eninnn lgnn en oleſggeedl annfc, 1 ů 88 ngn enendin amcnin 1Oen in rcamaün oageunt Kacones M ÿ . usdoER. 2 N sttieni⸗ saboMA nognock ein Smumun n btün Dlüfolt MeN „ 6 d ſenen õ A NNN * N NN 4 8 AYNAANW.- 4 utu clxxxv⸗ placitum dei ẽ ſuſtinent. Repꝛobi vero in eo ꝙ crepant iracuudia vel inde furiẽtes exiliunt.vel victi eiuſdem moleſtia cedũt. ⁊ ideo conſumuntur. Bona vero ſpiritua lia ſi qua habeãaãt velut arida vel palee ab igne huiuſmodi deuoꝛantur Hoc ẽ quod dictum ẽ ad thobyam ꝑ angeluʒ Rapha elem.xij.Et quia acceptus eras deo neceſ ſe fuit.vt temptatio ꝓbaret te. Hoc eſt vt euidenter oſtenderet.et tibi et alis.ꝗa ve re bonus ac pure eras. Quicunq; ergo vł mihi vel meis tribulationem infert vl po tius inferre ſe putat et mihi et meis affert E irrefragabile teſtimonium ꝓbitatis. Septima opatio ignis e conſumptio et in hoc ſeruit mihi et meis ignis. Quia quicquid ẽ cremabile aut conſumptibile meis totum cremat atq; conſumit.videli cet paleasvenialium peccatoꝛum.vt puri ſemꝑ ⁊ immaculati ſtent iugiter ante deũ Zelatoꝛ enim puritats et macularum ꝑ⸗ ſecutoꝛ feruentiſſimus eſt deus in ſuis.Et ꝓpter hoc extra ignem tribulationis eos eſſe non pautur. Octaua ignis oꝑatio dealbatio. ſicut eniè enter apꝑæt in caami nis et furnis. in quibus frequenter ignis accenditur. ꝓpter quod dicitur Danielis xi.Dealbabuntur quaſiignis ⁊ ꝓbabun tur multi.ignis vero ſeculariũ deſiderioꝝ animas humanas denigrat. Sicut legit Trenoꝛuʒ.iiij. Denigrata ẽ ſuꝑ carbones facies eoꝛum. Hanc nigredinem ignis tri bulationis abſtergit ſicut dicit monachꝰ ille in vitas patrum qui cottidie ꝓclama bat et flagellabatur.vt ſic a cogitationib⸗ et deſiderijs carnis liberare r. cum ꝑ an num eſſent ei continuate huiuſmodi pꝛo⸗ clamationes ⁊ flagella.interrogatus qua liter eſſet ei ſuꝑ illa temptatione reſpõdit Wihi non licet viuere et foꝛnicari liber. nona ignis opatioẽ deſiccatio ꝑ quã G etiã conſeruatiuus ẽ eoꝛum que humidi⸗ tas coꝛrumpitet putrefacit.Et ꝓpter hoc ꝙ coꝛda humaua co:rumpuntur et putre fiunt delicijs igne tribulationis conſeruã tur.Et hocẽ quod dicit Gregoꝛiꝰ in paſto rali.Coꝛ ſalo monis idcirco funditus do num ſapieucie deſeruit.qm̃ ipᷣm nulla di⸗ ſciplina tribulationis in terius cuſtodiuit ODectima operatio ignis eſt medicatio contra peſtem coꝛpoꝛis.et contra frigus P ſecularis et carnalis amoꝛis. hoc em̃ ha⸗ bet ꝓpꝛiuʒ ꝓſperitas ꝙ toꝛpidos et ſom nolentos nos eficit ymmo etiam et ſopo 9 rat.Unde ẽtiã ⁊ dyabolus in talibus doe mire dicitur. Sicut legitur in.iob. xl. Oꝛ in locis doꝛmit humenibus. hoc ẽ in oĩ⸗ bus delicis madentibus.ꝓpter ꝙ et.luc p.dicitur.ꝙ inmundus ſpiritus ambulas ꝑ loca arida et inaquoſa querens requiẽ et non inuenit. In hmõi em̃ hominibus videlicet qui ꝓſperitate affluunt omne ge nus deliciaru et in requiẽ omimodaʒ etiã vſq; ad ſopoꝛẽ inuenit dyabolus.nec em ipᷣm ꝑmittũt excitari vel euigilare in ipis. PHincẽ ꝙ ſtimulos ſacroꝛũ eloquioꝛũ qui bus moleſtiſſime pungit᷑ ab eo auertunt Similiter et ſacrã exhoꝛtationem qua ad bellum contra euʒ quaſi voce tube homi nes inuitant᷑ fugiunt.⁊ ad dei cõminatio nibus quaſi tonitruoꝝ fragoꝛibꝰ ipᷣm ab⸗ ſcondunt.Et vt ad vnũ dicamus omnibꝰ rebus ⁊ ſermonibus qui aliqd moleſtie ĩ ferre poſſunt dyabolo omnẽ aditũ obdlu dunt. Sanctoꝛũ em̃ viroꝛum aſpectus oc curſus alloquia.ſanctoꝛũq; libꝛorũ inſpe ctio nes adeo ſtudioſe declinare vidẽtur: tanqᷓ; iurati ſint.ne quicq; moleſtie apud eos dyabolꝰpaciat᷑.ſed ⁊ quicquid ei pla cere poteſt offitioſiſſime exquirere ⁊ ꝓcu⸗ rare videntur nõ ſolũ tanq; in ꝓtectione ſua ipᷣm ſuſceperint ſed ac ſi ad pendinan dũ et deliciandũ ipᷣum receperint. Un decima opatio ignis ẽ quia terret lupos⁊ ꝓpter hoc a meis infernales lupi ſugiũt. ignem iſtũ expaueſcentes. Quia vero tribulatio etiaʒ aqua dicitur etiam in offi cijs et in effectibus aque ſeruit mihi tribu latio. Aqua ei dicit tribulatio in pſalmo. Oꝑuit eos aqua tribulationis. Ad idem ptinet quod legit᷑ Crenoꝛũ.iij. Inebꝛiauit me abſinthio.Et Hierem̃ Inebꝛiabo eos abſintheo.⁊ potũ dabo eis aquam fellis ⁊ vt vim inde nõ faciam in oꝛdine ex oꝑa tionibꝰaque vna ẽ mer to ſiue ſubmerſio ſicut ibi dicit᷑. O ꝑuit eos aqua tribulati⸗ onis vnus ex hijs nõ remaſit omẽes inimi cos meos mihi ſubmergit. Inimici auteʒ mei et capitales delicie ſunt carnales ⁊ ſe culares illos ita ſubmergit et delet.vt me moꝛia eoꝛum non ſit.ſicut legitur Eccleſia ſtici.v. Maliciavnius hoꝛe obliuionem fa cit luxurie maxime.quantoſoꝛtiꝰ ergo mi noꝛum luxuriarum nec memoꝛiam relin⸗ quit.iſta ẽ aqua ſalſa ſcilicet maris.qᷓ eti ã ſcabiem purgat et abſtergit et remouet a pedibus equoꝝ ⁊ coꝛꝑibꝰ hominũ.⁊ om nino etiam ſanat eandem.hecſcabies lu⸗ ee i Be ruria ẽ.Juxta illud quod dicit Auguſtinꝰ in libꝛo Confeſſionum.Delectabar ſcalpi ſcabiem libidinũ mearum. Hmõi ſcabiei pꝛurigo.nõ ſolũ ſcabioſam ſed vlceroſaʒ ⁊ ſanioſam hoc ẽ ſanie abhominabili de fluentem efficit animam humanã⁊ ꝓpter hoc deo incredibiliter abbominabilem. Manifeſtũ igitur ẽ hoc quia aquaʒ tri bulationis meis immittũt. adiutoꝛes ym mo ꝓpugnatoꝛes mei ſunt.Quemadmo dum. Exodi.xiij. Ab ipᷣis egyptijs dictum c. Fugite yſraelem. quia dñs deus iſrael pugnat ꝓ eo. Sʒ et ꝓ me et meis pugnat qui cõtra me pugnare vident.Eodeʒ mo do et medici ſunt atq; meoꝛũ.dum ta hoꝛ rificim abbominabilemq; ſcabiem meis purgant et curant eos ab illa. Accedit ⁊ il lud ad gloꝛiam meam quia qnto ſtudio⸗ ſius.qᷓnto enixius ad tribulandum meos intendunt.tanto foꝛtius⁊ officioſius in of ficio medicandi eiſdem ſeruiunt.tantoqʒ foꝛtius ꝓ eis pugnat. Hec aqua videlicet marina ſalſa amara. quoniam ad lauan dum mundanduʒ aptiſſima eſt. Lauato rium meũ eſt balneum mundatiõis.qua re qui tribulationem meis parant.balne⸗ um eis ⁊ lauatoꝛium exhibent. Quapꝛo⸗ pter eoꝛum ſunt balneum ect lotrices. At⸗ tende autẽ ꝙ paruuli ſcabioſa habentes capita.lauari ea vehementer foꝛmidant. et interdum nõ ſuſtinent. Sic ſcabie luxu rie vlceroſa coꝛda habentes. tribulatiõis lauacrum expaueſcunt.et inſtar paruulo rũ ſcabioſa capita habentium lotricibus obnituntur.et plerumq; etiam dentibus et vnguibus repugnant. Quẽadmoduʒ etiam panni putrefacti lauari ſe nõ paciũ tur.ymmo in ipſo lauacro dirumpuntur. Sic coꝛda putredine luxurie detrita.taqʒ ſpirituali vetuſtate coꝛrupta in manibus pꝑſequentiũ ſeu tſpulantium taq; reuera in manibꝰ lauantiũ laceranf᷑. hecaqua. videlicet marina nutriendis piſcibus pin guiſſimis atq; nobilibus aptiſſima eſt. et Spter hoc tribulatio nutrix mea? meoꝛũ eſt ſicut mare piſcium.et qui aquaʒ hmoi miniſtrant meis. nutrimentum eiſdeʒ mi niſtrant. Et quẽadmodu piſcibus in ſola agqua bene eſt. ſic meis in ſola tribulatiõe Et hoc ẽ qð legit᷑ yſaie. Computreſcẽt piſces ſine aqua et moꝛientur ſiti. Sed de aqua marina et de aqua ſalſa tantuʒ mi hi eſt ſermo. Quemadmodũ eniʒ carnes in aqua dulci putreſcunt.Sic coꝛda luxu⸗ moꝛibus rioſoꝛum in dulcedine carnaliũ voluptaa tum que vtiq; in aqua ſalſa et amara tri⸗ bulationum incoꝛrupta ſeruarentur. ppt᷑ hoc qui delicias hmõi exquirũt.nihil ali ud q; putrefieri coꝛda ſua querere viden⸗ tur. ⁊ hoc ẽ quod ðꝛ Jobhelis pᷣmo.Cõpu⸗ truerunt iumenta in ſtercoꝛe ſuo. Am plius.Quemadmoduʒ cethe grandia ba lene quas quidam cethos vocant in ſolo mari inueniũtur. ⁊ qnto maius mare fue rit tato maioꝛes piſces ac pinguioꝛes nu⸗ trit. In alis aquis tantũ piſciculi compa ratione marinoꝛum piſciũ nutriunt.Qua decauſa manifeſtũ ẽ ſolos meos de paci⸗ encia magnos et magnificos eſſe.Contra rij vero.id ẽ voluptuoſi adeo puſilli ſunt⁊ puſillanimes vt nec ſtillam maris videre audeant hoc ẽ ſtillã tribulationis.ymmo a facie eius fugiunt. Wei vero a toto pon dere affectionũ ſuorũ in illud currunt q̃ſi in locum ſue habitalionis pꝛopꝛiũ.quaſi in patriam ymmo quaſi in locum delicia rum ſuarum. Et qnto ꝓfundius acla R tius mare hmõi fuerit.tanto in eo ſpacio ſius deliciantur et natant liberius. Jurta illud. In tribulatione dilataſti mihi. Et ſi cut de amaritndine maris nihil tranſit in ſapoꝛem piſcium. ſed magis in ea et exea Dulciſſimi ſunt ⁊ nutriunitur.ita vt cum in abyſſo amaritucinum ſint.quaſi non tan git eos amaritudo Ita ẽ de poſſeſſoꝛibus meis.ꝓpter quod ſpecialiter videt de eis dictum. Sapiencie.iii.nõ tangit illos toꝛ mentum malicie Sic mei in amaritudine tribulationig dulciſſimi ſunt.nõ em̃ ama ricantur irapel impaciencia cum cir cũda ti ſunt amanitudinibꝰ tribulationũi. Ipis aque maris ꝓ muro ꝓrime ſunt a dermis et a ſiniſtris.quẽadmodũ caſtro vł muni⸗ tioni in mari ſito.et hoc ſi continua fuerit tribulatio.⁊ ꝓptœ hoc inerpugnabiles. Si vo vadens et veniens ſit inb ulatioinn ſtar effluxionis et reſtuxionis maris.ſimi liter inexrpugnabile eſt quod nec obſidio⸗ ne impugnari poteſt. Inundatione enim maris operirerur obſidionis exercitus. Et ad hoc inducere ſolent quidam verbum illud helyſei ad puerum ſuum. Dimiteil lam quia in amaritudine eſt anima eius. quaſi dicat Non pᷣſumas obſidere caſtrũ illud quia in medio maris ſitum ẽ.vel ſe⸗ pe inundationibꝰ maris circũdatur.que⸗ admodum aliqua caſtra indie et pꝛopler hoc ipᷣm nullus audet obſidere exercius Nucll civoipit Iuugroge lenetbace deuguaſecne Etanonigact ſtenuvkbipi ana ſeller Gt. Volvoen ctognplue ur. reig tureqradu voluyusan ſpeblanentg bolengnsti garanin ſhuttl ſihgärnne npiriten unrshiſee Cuſtlasepbui Nichautoattel Gcelbnn op ſgqninaſr . Wansdwae- dargae Pliatfln⸗ Gidei nbin Nleſtegan nlpnryncit llar Manmiſin 1 es änani, ð M W manſtnoren, abosne MI. 10 onaute Sicann Ws neigini nnicinn. au ſuenizüue mmotAnlo . Käno pfuns uttuG nN oaeualtenn nar noni aoain iu 14CE, Ge uui 4 Aaua etiam dulcis tribulatio non im⸗ merito accipit᷑.ſicui voluptas aqua ſalſa Juxta quod legitur Johannis.iij. Qui bi berit ex hac aqua ſiciet iterũ.Et exponitur de aqua ſecularisvel carnalis voluptatis Et quoniã aqua ſalſa quãtumlibʒ hauſta fuerit vł bibita ſitim nõ ſedat ſed ꝓuocat: Aqua ſalſa voluptas pᷣnominata intelli⸗ git᷑. Uoluptas e niʒ carnalis vel ſecularis Into amplius bibilur tanto ardentius ſi⸗ titur. Aqua igit tribulationis merito dici uoniam tur aqua dulcis Amplius. voluptas carnalis vel ſiecularis viciuʒ eſt inebꝛians vſq; ad inſaniam. Aqua vo tri bulationis ebꝛietatẽ ſoluit hmõi. ſicut le gitur Eccleſiaſtici.xxxj. Infirmitas grauis ſobꝛiã reddit anima. intellectũ voluptate inebꝛiatũ ⁊ immerſum reſtituit.⁊ ad clari tatem pꝛiſtinã reducit. In hoc igitur ſer uit meis dicit paciencia aqua tribulatõis quia vel eos ab huiuſmodi ebꝛietate pᷣſer uat atʒ cuſtodit.vel ſi quãdo eos tetigerit eos inde liberat.ꝓpter hoc ſemper ſobꝛij ſunt qui mei ſunt.⁊ eiſdẽ ab ebrietate nõ ẽtimendũ Amplia. Sicut aqua dulcis puluerem congregat atq; congeutinat in ebam agricminre pꝛeparat.Sic tribu atio coꝛda que volũtas in iſta ſenſibilia fruſtatim atq; minutatim vſq; in puluerẽ diſpgit.tribulatio congregat et cõpingit. et agriculanoni ſpiritualſter aptam facit. imp. Sicut aqua dulcis aſpſione gle bas rigat et ad recipiendũ ſemen pᷣparat. ꝓpter quod dixit veritas.athei.x. pau peres euangeliʒant᷑.ſemen em̃ verbi dei in illis ⁊ facilius et Riaciegovi et capit r q; as aqᷓ tribulatõis aſpſer Ratqʒ rigaue rit lʒ aũt aquam tribulationis dulcẽ dicã. palato meo videlicet et meoꝛuʒ.ad fecun ditatẽ ſpiritualis etbone frugis.Sic⁊ vir tute amariſſima atq; ſalſiſſima ẽ ad extin guendum fertilitatem ontrariã.id eſt fru gis carnalis⁊ male malis. Sale em̃ aſper gi ſolent agri vt ſteriles efficerẽtur. Juxta Ulud. Terra fructiferã in ſalſuginẽ. a mali cia inbabitantium in ea. Omnia quippe genimina peſtiferarũ herban aqua ſalſa exterminat. Sic aqua tribulationis om̃ia genimina carnaliu deſiderioꝝ ⁊vitioꝛum eliminat et ſuccreſcere nõ ſinit. ꝓpter hoc paupes et afflicti. aboꝛioſiſq; ac duris operibus dediti.a vicijs carnis plerumq; mundi inueniuntur. Sicut econtrariovo W luptatib⸗ immerſi ac voluntale ab eis im clxxxvij munes inueniunf rariſſime. t erge ad vnum dicam. Quicquid poteſt aqua frigida ad ſedandum ſitim coꝛpoꝛalem z iterũ contra ardoꝛes contra ſiccitatem.Et iterum ad dirigationes ad fecundatiões ad impinguationes agroꝛum atʒ planta ruʒ hoc mihi exhibet et in hoc mihi fſamu latur aqua tribulationis.et qui meos illa aſpergunt vel ductus huius aque vł copi am eiſdem pᷣparant gratiſſima obſequia ac ſaluberrima in hoc eiſdem impendũr. Et quia maxima tribulationũ moꝛs ipſa videtur et moꝛtis pᷣparatoꝛia vt egritudi⸗ nes carceres et vincula et membꝛoꝝ muti lationes. Itẽ ſeruitutes ⁊ oppᷣſſiones hoꝝ ſinguloꝝ fructus obſequia ⁊ famula tus offitioſiſſimos bꝛeuitate qᷓ poterimꝰ ꝓſequemur. Et in pᷣmis dico dicit pacien cia ex voce ſua et ſuoꝛuʒ.quia caſtigatio ẽ egritudo ſiue infirmitas. Jurta illð Caſti gans caſtigauit me dominus.⁊ moꝛii nõ tradidit me.non enim plaga inimici ꝑcu tit meos quia nec in moꝛtem eoꝛum inten dit ſed magis in eruditionem et ſalutem. vnde ad hebꝛeos.xij. Flagellat pater om nem filiũ quem recipit.Et in apocalipᷣ.iij. Ego quos amo arguo ⁊ caſtigo.Laſtiga tio vᷣo iudiciũ ac teſtimoniũ veriſſimũ eſt ⁊ magiſtralis ſollicitudinis ⁊ paterne di⸗ lectionis.magiſtralis quidem ſollicitudi nis ꝑ hoc quod legitur.yſaie.ix. Scðm alẽ am tranſlationem. Per anne nagellam. et doloꝛeʒ erudieris yſraelem.⁊ o onis per hoc quod ſupꝛa diximꝰ ex.xii.ad Hebꝛeoſ.Et ex eo quod dicit auguſtinus Qui exceptus ẽ de numero flagelloꝛuʒ ex ceptus ẽ a numero filioꝛum. Hec igitur ẽ gloꝛia mea et meoꝛum dicit paciẽcia quo niam deum ipᷣm habent magiſtruʒ. ⁊ eru ditoꝛem atq; pedagogam eti caſtigatoꝛẽ. Deingde ipᷣa egritudð nõ ſoluʒ caſtige tio ẽ ſed etiam domatio Sicut legitur Je remie.vxxi.Caſtigaſti me domine er erudi lus ſum ſicut iunenculus indomitꝰ. Nul⸗ lus enim adeo petulans ẽ lururia. nullus em adeo rebellione recalcitrans. Nullus adeo efferri aſſuetus coꝛnibus impaciẽcie ac ſupꝑbie in alios quẽ nõ infirmitas om̃i no ſubigat et perdomet.vnde in pſalmo Lu humiliaſti ſicut vulneratũ ſuperbum Quarto ipa inſirmitas ſine egritudo ſtimulatio ẽ:ad exilienduʒ ſcilicer de luto fecis ⁊ de feculẽcia ſpurce conuerſationis ee iij „ elem. 7 oſee Ego eruditoꝛ omniũ eoꝛuʒ ⁊c. Paterne dilecti ſ½ BSe quo ſtimulant alini. vt vulgo dicit infsli gati.hoc ẽ luto tenaci infixi.vt inde exiliat innumerabiles em̃ ð luto luxurie ſtimula tio tribulationũ exilire coegit. Cogit iugit meos ſtimulat ductoꝛ eoꝝ deus.nõ bemit cũqʒ tens eos vel ad modicũ in luto cuiuſ eccati demoꝛari. ve voluptuoſis ſtimuł mòi. et ſtimulatoꝛe carentibus ⁊ ꝓpter hoc in ſtercoꝛe ſuo cõputreſcentibus ſicut dicitur Johelis pᷣmo.Computruerunt in menta in ſtercoꝛe ſuo.Aliter etiã ſeruit mi hi et meis iſta ſtimulatio quia cogit⁊ diri gere et accelerare greſſus nr̃os.et hoc vel vtfugiamus inſectantes nos pᷣdones in⸗ fernales vel vt feſtinemus ingredi in illa requiem eterne felicitatis.ſicut dicit Apls in quarto ad hebꝛeos. Pꝛopter hmõi de fectum ſtimulatoꝛis et ſtimulationuʒ qui dem.ymmo młti pigro ac tardo curſu am bulant ꝑ viam vite iſtius. Quare merito conſequitur eos et compᷣhendit angelus domini ꝑſequẽs eos.ſicut legitur in pſal. Quinto dico ꝙ infirmitas citatio eſt. ⁊ ſi ſuerit ad moꝛte ꝑpꝑemptoꝛia. Si vᷣo nõ ad moꝛtem dylatoꝛia. In hoc autem fuit mihi ſiue dylatoꝛia ſiue ꝑpemptoꝛia ſit.ꝗa de facienda pace et conſilienda ſeu impe⸗ tranda gracia ſeſſoꝛum.et aduocatoꝛum. ⁊ de ꝓcurando modis om̃ibus.ne cõtra me feratur ſentencia me ſollicitat Sivero pemptoꝛia eſt multo vꝛgentius vt hoc ad eadem faciam. ⁊ vt etiam ſine dilatiõe ac celerem hoc facere me compellit.Et vt ad vnum dicamvtraq; citatione mihi⁊ meis p inſinuationem dicit᷑ anteſiudiciũ.Para cibi iuſticiam. Nec ẽ modicũ aut paruipẽ dendũ iſtud officiuʒ ciiationis qua vocoꝛ ad iſtud iudicium. Nihil enim periculoſi us obliuiſcituꝛ. nihil dampnabiliꝰ negli⸗ mus aut pᷣterimus. Sexto infirmitas ẽ cambitrix et ↄmotatrix optima.q̃ de ma lo in bonum aubdde bono in melius com mutat.ipᷣaq; vicia et peccata que omniuʒ maloꝛum peſſima ſunt dimittentibus illa in bona virtutum et graciarum cõmutat. ⁊ hec quidem cõmutatio creberrima eſt. ymmo mutatio dextere excelſi. Rariſſimũ em ẽ vt malos coꝛꝑalis infirmitas nõ mu ter in bonos.et ad penitendi graciam nõ adducat. Specialiter autem cambitrix eſt ipᷣa ifirmitas coꝛꝑalis.quia quẽadmodũ debitꝭè obligati.id ẽ a chariſſimis ſuis tra di ſolent campſoꝛibadicentibus illis hijs verbis.Ecce trado tibi hunc chariſſimum Et valet ad hocid quod legitur eccleſia c xxxi ſicutſupꝛa diximꝰ. Infirmitas glee moꝛibus meum cui nec vadimonius relictum ẽad vadiandum.nec fides ad merciendũ hace conditione vt ipᷣm abſolutum et quittum 7 quietum ab omnibus debitis? inſuper diuitem mihi reddas omnem fidem men litus ẽ.qui nec fidem quam ꝓmiſit in ba⸗ ptiſmo nec illam quam in ingreſſu religi⸗ onis.nec illam quam quocũq; voto de ſe obſtrinxit. Nec ilam quam vxoꝛi carnali ſi vxoꝛatus ẽ. Nec illam qua domino ſuo ſeculari obligatus ſeruauit.Quareverũſi R cut vulgo dicitur ꝙ non ẽ ei fides relicta ad menciendũ qui omnem huiuſmodifi dem trauſgreſſus ẽ.ſed nec vadium adin uadiãdũ. Quare coꝛpus et animaim vireſ q; omnes anime ⁊ coꝛꝑis ac membꝛa om nia apud dyabolũ inuadiauit.ſicut legit Sapiencie pᷣmo.Sponſiones poſuerunt ad illam apud peſſimũ ac diſtrictiſſimuʒ feneratoꝛeʒ.Omnia pᷣdicta poſuit et inua diauit quicunqʒ moꝛtali peccato eidemył cuicunqʒ vitio ſubiecit. Et ſicut feriſſimi fe neratoꝛes non parcunt vadis. ymmo vſi bus ſnis ea applicant. Sic dyabolus nec anime peccatoꝝ nec coꝛpi parcit nec alicui . ex viribus anime aut coꝛpis membꝛis. im mo omnibus et ſingulis abutitur in ſun,z ſeruiciũ quod ẽ ad peccanduũ. Sic dicitl pba ciẽcia. Unũquemq; meoꝝ infirmilaii coꝛ porali committit et cõmendat miſericoꝛs deusvt ipᷣm de malo cõmutet in bonum. aut de bono efficiat melioꝛem ? hoc vliqʒ me adiuuãate ſemper melioꝛem efficit. Si⸗ militer et fidem omnem quam mentilus fuerat ac veritatem auuilio meo eidè reſti tuit.dum adqenitenciã ipᷣm reuocal ⁊ ad ducit Omni etiam debita eius ſoluit e ipius ĩfirmitatis afflictio per me hocẽpe cienter ſuſtinetur ꝓ penitenciali ſatiſfacli one a deo ꝓculdubio computatur. diuite in ſuper illum efficit. quoniam coꝛpalis in firmitatis laboꝛ.ad meritum eterne rein/ butionis valet et ꝓficit cum ꝑ pacieciam ſuſtinetur.et hoc eſt quoniam miſericors deus laboꝛem quem paciencia conchun fingit in pᷣcepto ſiue preceptum.vtin p 4 2„ mo legitur.ita vt per pacienciam id vale⸗ at laboꝛ afflictionis apud ipᷣm. quodo ſeruatio pᷣcepti. Ubiigitur impacien⸗ „ cia aduerſatrix mea non impediuerit en per ẽ mihi et meis tam miranda tanq; croſa cõmutatrix et cambitrix mfinniaa. loſobien lanima det Gtpinſinmi iſdenne ſuusdiarci g eſeteb⸗ guleeriti goleſenn alpeniusini nngens chapeten hefinaitu 1ieſtusrn elunrttun fngrenn i ſenus aut netunnin (Nsepoanan⸗ Cißſundin ſeiſenssphen Podamanee llo wape m. Mpin facocgnde nun lrdeleri nnsrb hoeitpſbei⸗ . lilbnsnun 1 Mocbſnh lueineri liſntsſung lecßcocſobe Mefelpecke Cmamben ulindienbie nniioden netehtbetdns btebtberbus pthoiintlüd uratn Ceſt lufſen — — == oes damduder Aidenun) unqumai n gan dan — Reräanaun lunsſenui Nan iiit nai uemn Jelns ſeinn Qumecsdn mme ao 1ünta. ce Dolienn d in. Omuztai. õ mno ſen in B s A ien d Na Ngau Aaine id. ndisdingb . . R GEAER . N iumynnt culariter delectabilia ſunt. pater miſericoꝛdiarum puulos ſuos abla clxxxviij uis ſobꝛiam reddit inimam. Quid enim ẽ anima de ebꝛietate cuiuſcũq; vicivł pec cat ꝑ inſirmitatẽ coꝛꝑalem ſobꝛia effecta. niſi de mals cõmutata in bona ⁊ niſi dea deo debitis obligata.vt nec ei vadiuʒ ad inuadiandũ.nec fides ad menciendũ reli cra eſſet ab omnibus debitis abſoluta et quieta.et inſuper diues gracie in re ⁊ ĩ ſpe gloꝛie efecta. Septimo tribulatio eſt aſperitas in itinere pᷣſentis vite. hoc eſt ne magis nos Sicut dicit Hꝛego. diu pgere q́; clto ad patriam puenire deledet.Aſpe⸗ rũ em̃ inquit fecit deus electis ſuis iter vie ⁊ vite iſtius.ne dum electus quaſi quadã vie ſeuvite iſtius amenitate paſcit᷑. magis ipᷣm ꝑgere q;cito ꝑuenire delectet.pᷣſentis vite ꝓlperitas ſeu felicitas vie iſtius ẽ de tinens aut retardans viatoꝛes amenitas Uides ergo quia nonvile neq; paruipen dendu pᷣſtat mibi ⁊ meis dicit Paciencia vite pᷣſentis ꝓſperitas que non niſi tribu⸗ latio ẽ.cum et meis liberationẽ de pᷣſenti ſeculo neq; et patrie poſſeſſionem accele rat. Amplius. Lribulatio eablactato riũ puuloꝛum dei.Ablactatoꝛiũ ꝓpᷣę ama rum illud ẽ ſeu inſipidum. quod nutrices vel matres ablactare volentes paruulos hoc ẽ ab vberibus ſepare.ponunt in ſum mitatibus mamillarum.qualia ſunt cyrꝰ furigo abſynthiũ ſynapis. Ubera igit᷑ in quibus interdũ pendent huiuſmodi par⸗ uuli ſontes ſunt pᷣſentium delectationum lac em̃ quod ſolo ſenſu puulos deleciat.pᷣ ſens voluptas eſt carnalis ſecularis, Ubera igitur huiuſmõi ca Aaliter ſeu ſe⸗ olens igitur ctare.⁊ ab vberibus hmõi ſepare.ſolidiſ qʒ cibis ſpiritualiũ deliciarum aſſuefacere et ad menſam celeſte ꝓuocare. pᷣdicta delectabilia pᷣſentibus aſpgit tribulatiõi⸗ bus. De hoc Auguſtinus. Uis eẽ mã metrectus vis ſemꝑ pendere ab vbere.ve illis qui ablactari ſe non ſinunt. qui pen⸗ dere ab hmõi vberibus non erubeſcunt. et tam ridiculoſam iſtam puerilitateʒ.ym mo infanciam vſq; in ſenectutem et ſeniũ ꝓtrabere nõ verentur. hij ſunt pueri cen rum annon maledicti Sicut legitur yſaie. lxv.Puer centũ annoꝝ moꝛietur.⁊ pecca⸗ toꝛ ceniũ annoꝛũ maledictus erit. Nõ at tendentes miſeri ꝙ incompabuiter turpi us eſt etate grandeuos ab vberibꝰ ante⸗ dictis pendere q; ab vberibus carnalib⸗ — nec videntes quaſi irriſionibus patean· quaãdo cum eiulatu et lachꝛimis ab hmõi vberibus euelluntur. aut cum eis vl aufe⸗ runt hmõi vbera aut denegãtur. Hij ſüt qui lugent:vel ablata ſibi tempoꝛalia vel denegata ſiue nõ conceſſa.et hoc luctu tã torridiculoſioꝛi. qnto ipſa etas coꝛpalł ma gis eos ad ſublimia ſpiritualia.et eterno rum magis eas debere iudicat inbyare. Peu q; turpe ẽ quãq; ridiculoſum in coꝛ⸗ poꝛe canicies atq; grandeuitas.⁊ in men te diſt ienifüme infancia ſicut dicit Se⸗ neca.Quia turpiſſimũ eſt ꝙ nomina ha bemus ſenum ⁊ vicia pueroꝛũ.Et quonia in nobis non puericia tempoꝛe ſenectutt. ſed quod deterius eſt puerilitas in nobis Ex quibus om̃ibꝰ manifeſte colligitur ꝙ iſti omnes ſenes et canivt ita dicamus pueri dum in ſenectutem inſepa rabiliter a pᷣſentiũ deliciarũ pendent vbe ribus omni ſolide refectioni renunciaue⸗ runt ⁊ menſam patris om̃ino non curan⸗ tes.ꝓmmo vt verum dicamus ſugictes. et declinant. Peu q; lugendi ſunt ſenio coꝛ⸗ poꝛali confecti.⁊ canicie capitũ niuei.vbe ra ſibi detracta lugentes.non minus incõ parabiliter incõſolabiliter qʒ paruuli ab lata ſibi pomula vel pirula vel nuciculas eiulatu intollerabili depioꝛantes.Gloꝛia igitur mea ẽ dicit paciencia quod meoꝛũ nullus ẽ paruulus. nullus infans pendẽs abvbenbus. Omnes facti ſunt viri. ⁊ eua cuauerũt qᷓ paruuli ſũt.ſicut dicit Apoſto lus in.xiu.pᷣme ad Con.Erubeſcãt ad vbe ra cum eiulatu videre currere ymmo et re ſpicere.ꝓpter hoc ꝓmittit eis doctrinam diuine ſciencie tanqʒ ablactatis yſaie.xxv iij. vbi dicitur. Quem docebit vominꝰ ſci enciam et quonia intelligerere nos faciet auditũ ablactatos a l e anulſos abvbe ribus. Ue miſerie tempoꝝ noſtroꝛum vbi adhuc pendentes ab vberibus hmoi nõ ſolũ doceri ad ꝙnec dum ydonei ſunt ſed etia ſacrũ vſurpat magiſterin.et ſacriſ cathedris in cubare eaſq; inquinare non verẽtur exterius qui incunabilis deliciaꝝ carnaliuũ deliciarũ adhuc iacẽet interius q̊ monſtruoſitate nihil magis ſtupendũ ni⸗ hil intolerabilius videlicet mente pẽdere ab vberibus et coꝛpe diſputare de cleſte bus mente iacere incunabilis et coꝛpe inſi dere cathedris magiſtralibus. Nõ inme rito igitur in hijs que dei ſunt balbuciũt. et docere eoꝛü balbutire infaniiũ eſt⸗ FEFeoccc iiii⸗ De Amplius. Pꝛeſens tribulatio coepo⸗ ralis ferula ſeu flagellum eſt in ſcola cele ſtis magiſterij in qua dicit Paciẽcia Oẽs mei diſcipuli ſũt doctrine et diſcipline vir tutũ inſiſtentes. Quapꝛopter qui flagellũ huiuſmodi vłferulam fugiũt ſcolares fu gitiui ſi unt ſcolam ſacri magyſterü fugien tes. Omnes vero mei vtpote celeſtis ſco⸗ le diſcipuli et flagellis doꝛſum exponere⁊ palmas ferulis poꝛrigere paratiſſimi ſunt in quo euidẽter appet eos eſſe celeſtſ ma⸗ giſterü diſcipulos. et doctrina eius omni⸗ bus flagellis ⁊ ictibus pᷣferentes.voluptu oſi vo qui ſcolam hmõi fugiunt ad ſcolã dyaboli ꝑtinere qui ꝑpuerſitates omnimo das et inſanias ſolas docet. Eſt et pᷣſens tribulatio flagellum quo granũ excutitur et ſepatur a palea.Dicit ergo Paciencia. Weos triticũ ſiue frumentu electoꝛum de quo legitur malachie.ix.eſſe cõfiteoꝛ.Tla gellũ palee timeat peccantiũ aut peccato⸗ ru. Illis em ſolũmodo minatur etilla ſo⸗ la atterit. me aũt purgat ⁊ liberat ab illis nõ hereo amoꝛe paleis peccantiũ vel pec caminũ ymmo ſepani ab eis cupio.Qua⸗ ꝓpter in hoc flagellum mihi et meis ſeru it ꝙ voto. Eſt etiam flagellum quo ꝑ cuſſa veſtis excutit᷑ cuius pcuſſione cadũt puluis ⁊ pulices et pediculi.Ueſtis meoꝝ omniũ caro eſt que vix aul nunq;ᷓ ẽ abſq; puluere terrene admixtionis ex ea ⁊ in ea ſempꝑ gignũtur pᷣmi motus et etiam ſecun di et tercij peccatoꝛũ velut pulices atq; pe diculi in flagello tribulationis cadere co guntur. Quẽadmodũ in clauſtris mona cdhoꝛum ciſtercienſium ſepe fieri vidimꝰ. Qui ergo hmòi flagello coꝛpa meoꝛuʒ ꝑ tit.veſtes eoꝛum ab hmõi puluere et be ſtiolis excutit.Et propter hoc deſiderabile ac ſalutare obſeq Rum eis p̃ſtat. Quid er go mirum ſi pulices et pediculi voluptuo ſos comedunt et coꝛrodunt qui veſtes ſu⸗ as excuti nunq; ſinunt hoc eſt quod legit yſaie. vvj. Juſticiam non fecimus in terra ideo non ceciderunt habitatoꝛes terre. Jd terra peccata carnis ſunt que vtiq; in car⸗ ne habitat. vt dicit Aplus in. xiij. Ad Ro man.dicens. ꝙ habitat in carne mea pec catu. Merito igitur habitatoꝛes hmõi nõ cadũt de terra carnis ſeu coꝛpis illius qui mea negligit vel facere vlł ſaltem pati iuſti ca diſcipline Juſticia Diſcipline ipᷣa eſt tri bulatio et hoc cum in . R0 Hoc, vindicta peccatoꝛuʒ Eam ſibi quis irrogat vl luſtinet irrogari moꝛibus Eſt etiam flagellũ tribulatio quo canes - cati ſpirituales arcentur et abſterrent᷑. in ſtar litteraliũ beſtiarum. quemadmoduʒ em̃ patreſfamilias ſedentes ad mẽſas ſu⸗ asvirgas ſeu flagella in manu ſua tenere conſueuerũt ad abigendos canes q inter dum menſis impꝛobe ſe ingerunt et ꝑtuu ſi inde aufugiunt. Sic omnes ſtulticieviti oꝛũ hmõi.virga vel flagello ꝑcuciente coꝛ pus quaſi abſterrita fugiunt. Et hocẽ qðᷣ legit ꝓuerbioꝝ.xxii. Stulticia colligata ẽ in coꝛde ſcilicet pueri ⁊ virga diſcipune fu gabit eam. Eſt et tribulatio ſoꝛmido ꝰ que vulgo dicitur expauẽtaculũ.quod in ſcolis atq; capitulis negligencias atʒ ſiul ticias pueroꝛum atq; monachoꝛüũ abſter⸗ ret.vnde vulgo expauentaculum maloꝛũ Dicitur ſicut ⁊ a latronibus inſultantibus patibulo irriſoꝛie dicitur quod ipᷣm ẽ expa uentaculũ ignauoꝛum ⁊ foꝛmidoloſoꝛuʒ. Quid plura ipᷣe tunſiones ip̃ᷣi idus tri bulationum conuulnerationes ſunt con feſſiones et contritiones inimicoꝛum mei ⁊ neoꝛum. Impacienciam em̃ ⁊ volupin oſitatem que mihi et meis impacabiliter ⁊ implaca biliter inimicantur. omino con terunt ⁊ ꝓſternũt moꝛtificant ⁊ etinguut Alſſidua eniʒ tribulatio vel ſaltem crebꝛa 2 „ ℳN . . impacienciam moꝛti cat et etiam pacien ciam oꝑatur ſicut dicit Apoſtolus. Si militer et voluptuo ſitatem extinguit ſirr ſupꝛa ex.xj.eccleſiaſtici. Quia maliciav-ni us hoꝛe ⁊c. Ex pſona ergo mea et meoꝛũ dictum Re e ee aduerſum me pꝛe⸗ lium in hoc eho ſperabo. Pꝛelium enim quod aduerſum me exurgit. quantũ eſt ðᷣ intentione pſequentiuʒ ꝓ me eſt et meis omnibus impugnãs hoſtes quos nomi⸗ naui. Nihil ergo ſibi vendicent impii in nullo gaudeanioel gloꝛientur qui pſe⸗ qui et impugnare me intendunt ⁊ inanit᷑ putant. Ego enim ſum arboꝛ nucis cu ius fructus tundendo colligitur Pꝛopter hoc tundoꝛ ⁊ verberoꝛ vt fructus quibus onuſta ſum tunſionibus reddã.Ego ſum arboꝛ mirre et thuris inciſionibus et vul⸗ nerationibus tam pᷣcioſa aromata pꝛofe rens impugnare me falſiſſime autumant vbi fecunditatem meam potius adiuuãat. Etvt tam deſiderabiles fructusvberioꝛes ꝓferam neſcientes et inuiti efficiunt. No uit hoc pater celeſtis meus et meoꝛum ſo lus agricola.qui hmõi hominibꝰ quibꝰ dyabolus in pniciem meam ?2 meoꝝ abu E ſprenaitt, lnonen nusfſoien. loſtpel bluretco⸗ onterenc gentumne bulonnn Huntutagu Cornican linonnesd cuſaune4 niuscnotn Aoſſinumor lezw e Ganrent upnb cmn ants Molenu. Gle uiig Cheluninpee⸗ uun Ionen ſchusrlnn Gdwicvns Wunmntale ſegianfen ſidiorcece Gno imur deliChean ſdeſenstn uunmnirouen RDMR WMoed nns A deſeinanig AKNSf nsnnier AnoaN Ni AWfols ſanncning; Vcnanmnd nenmg Mlii Lens tan iid mm nnlen 1cocoliglun / goryl nan, dtslli, 4 4 4 = — — = S= 2 — = S = — — — — * — — S= „ —= — g — ST S — clxxxix colationem meam vtitur ſicut dicit domi nus yſaie.x. Uirga furoꝛis aſſur et neſciuit ⁊ poſt pauca. Ipſe autem non ſic arbitra bitur et coꝛ eius non ſic eſtimabit.ſed ad conterendũ erit coꝛ eius.⁊ ad interitionẽ gentium non paucarum. Lunſionibꝰ tri⸗ bulationum mei adequantur et compla⸗ nantur.quẽadmoduʒ tele. vt gratioꝛi can doꝛe niteant ſiue in toto niteant. Mei enim omnes byſſinum ſunt et oeſtis can- dida ſicut nix qua rex regum chꝛiſtus do⸗ minus quodamodo veſcitur. Item ſunt et byſſinum quo ſponſa eius cooperta ẽ ſi cut legitur. Apocalpſis.xix. Da tum eſt co⸗ 629 operire ſe byſſino candido ac ſplendenti. Tunſionibus ego et mei cedimur et q̃ dramur. vl in edificium ſuperne hieruſa⸗ lem collocemur.Quemadmodũ lapides et ligna. Qui igitur tunſionem fugiũt aui repellunt in pꝛedicto ediſicio collocari re⸗ nuunt. Intolerabulis autem ſuperbia ẽ la pidibus ⁊ lignis ſabꝛicatoꝛt omnium dei qui fabꝛicatus eſt auroꝛam et ſolem non ſolum reculare et repellere.ſe etiam per ſequi art ficium. Quid enim habent cõ⸗ tra dicere cedere: et quadrare volenti deo hmõi ligna et lapides. Juxta quod legit ylaie elin.Ue qui contradicit factoꝛi ſuo te ſta e ſanus terre ⁊c.Lunſionibꝰ mei pol luuntur in decoꝛem pariter et nitoꝛem ſi⸗ cut tibi cantat eccleſia. Tunſionibus. et pꝛeſſuris expoliti lapides. Sed de pꝛeſſu ris ſcribemꝰ capitulum ſpęciale. Tun ſionibus mei ſebriantur Nran⸗ miſeri⸗ coꝛdie et electionis ſicut didtt ipſa tota ſa⸗ ctorum ecclſia. Supꝛa doꝛſum meũ fabꝛi⸗ cauerunt peccato:es.ſubaudis me totam cum vniuerſuate membꝛoꝝ meoꝝ in ſpe⸗ ciem et decoꝛem vaſoꝛum gracie. Tunſio nibus mihi et meis ᷣi tundunt et malle ant fabꝛicant coꝛonas eterni regni et glo⸗ rie ſicut dicit beatꝰ Berñ. Quia perſecuto res nobis eterni regni coꝛonas fabꝛicant. Quapꝛopter aurifabꝛi ſiue aurifices opa: rij quidem ſeduli et infatigabiles et vniq; qntuũ ad me et meos gratuite operantur. VUe illis qui huiuſmõi oparios oꝑari nõ ſuſtinẽt.opus hoc in ediſicanone coꝛone ꝓbe ꝓ viribus ꝓhibentes et impediẽtes intolerabili inſania gloꝛie ſue inuiderevi dent q oꝑarios hmõi ab ope iſto ꝓhibẽt remouet ꝓ viribꝰ et repellũt.non amant coꝛonas ſuas.ymmo oderunt qui eas fa⸗ 2 — ti intendit in tam vtilem ac falubꝛem agri bꝛicari nõ ſinunt.qui opus earũ tantope impediunt et oꝑarios earũdeęm ꝓ viribꝰ⸗ pſecuntur in ope iſto varij ſunt operaru? artifices. Alu em maliando vt diximꝰ fabꝛicat iundentes et ferientes. Ali la pides pᷣcioſiſimos imponunt videlicet ꝗ duriſſimas tribulatõnes et maioꝛi pꝛecio diuiciarum celeſtiũ regi reguʒ ab ipᷣis qui ea paciuntur comꝑandas imm ttunt.dla⸗ uos aureos eiſdem coꝛonis infigunt.qui pungẽtes moleſtias inferunt.quata mer⸗ cede conducẽdi eſſent a nobis hmõi opa rij et fabꝛicatoꝛes coꝛonarũ noſtrarũ qui a deo ſtudioſe operant in illis ⁊ etiã ſum ptibꝰ ſuis.et animas ſuas et coꝛꝑa in hu⸗ iuſmodi opa expendentes nulla a nobis mercedẽ vel ab alio expectantes.qnte glo rie qnteq; pᷣcioſuatis et ſpecioſitatis.qnte mirificencie et decoꝛis ſunt hmõi coꝛone ex multitudine ⁊ magnitudine oparion ⁊ ex ſtudioſitate et laboꝛioſuate ſic operãdi. Ego dicdit paciẽcia ⁊ mei ſoli nouimꝰ.Etꝓ pter hoc gracias agimꝰ nõ ſolũ largitori coꝛonaꝝ⁊ coꝛonatoꝛi nr̃o deo.ſʒ etia ipis oparus bñidicẽtes eis duplici bñdtctiõe ſi cut docet apłs i.xij.ad Ro. Bſidicite inꝗt maledicẽtibꝰ.bñdicite qm ⁊ bona nobᷣ ſu pꝛadicta faciũt ⁊ ſumptibꝰ ſuis.vel qꝛ bñ⸗ dictiõe nr̃e oꝛanonis indigẽt vt miſeri et quia nobis opꝑant taʒ ſtud oſe ta laboꝛio ſe ſibi tã fructuoſe vero nobis.Attẽde aũt ciſtar ditiſſimoꝝ artificũ magnates ma⸗ nus ꝓpᷣas interdũ hmõi opibꝰ nõ apxo nüt ſed myniſtros ſuos atʒ ſatellites coꝛo nas hmõi paciẽtibꝰ oꝑant ſicut et cuidaʒ regi nos dixiſſe meminimꝰ. Quociẽs igr videmꝰ aliquẽ vindicantẽ ſe ⁊ reꝑcuci entẽ euʒ qui ſe pcuſſi.Debemꝰ increpare ipᷣm.vt quid facis hec. Frater vt quid per cutis opariũ tuũ.et fagicatoꝛem coꝛone tue.qui tam ſtudioſe eam tibi eã fabꝛicat an foꝛte quia nõ bene oꝑatur in illa.etiaʒ leipᷣm fabꝛicat in vas vt diximus electõis et adoꝛarent vaſa aurea vel argẽtea fabꝛi catoꝛes ſuos ſi eos agnoſcerent.et tu per⸗ ſequeris tuum. Similiter 1 cumvidemus amicos noſtros volentes vindicare iniu rias noſtras vel repellere perſecutoꝛes vł auertere tribulationes noſtras increpare debemus eos pꝛo eo ꝙ remouent opera rios ab opere fabꝛicationis coꝛonarũ no ſtrarum. Et non ſinnnt eos operari:nec eos fabꝛicare in eis et oſtendere eis.quo niam non in hoc amorem vel graciam be v De nobis exhibent ſed ſub p̃ᷣtertu amoꝛis et gre coꝛonarũ nr̃aꝝ fabꝛicationẽ ĩpediũt. nonmirũ ſi tam pauci coꝛonas obtinent cu ꝑpauciſſimi ſint qui eas ſibi ſi uſtineant fabꝛicari. Euindicãdi eſſent nobis hu iuſmõi operarij tota impꝑtunitate exhoꝛta tionũ ne deeſſent coꝛonis noſtris oparij. HNũc autem qᷓʒ gratuito ymmo impꝛobiſ ſime et copioſe ſe ingerunt in tam deſide⸗ bile obſequium noſtruʒ.et nos vt hoſtes atrociſſimos eos pſequimur. in quo non tam illosqᷓʒ noſmetipos nequiſſime im⸗ pugnamus hHec igitur eſt mea atʒ me oꝛum gloꝛia ſingularis ꝙ om̃es qui ſe ini micari mihi vel meis credunt oꝑarij mei et meoꝝ ſunt.coꝛonas nobis ꝑpetuas ſu⸗ is ſumptibus fabꝛicantes ⁊ incredibilib⸗ ſtudiis atq; laboꝛibus nobis in tam deſi⸗ derabili oꝑe offitioſiſſime ſeruiẽtes.et qð eſt maioꝛis gloꝛie.neſcientes penitus⁊ iu niti tunſiones tribulationũ coci mei cõſo lationes ſine pacationes mee ſunt de om ni eo quod comedi ⁊ bibiin taberna dya boli qauẽadmoduʒ tunſiones laterum pa gamenta ſunt exiquocoꝝ ſuoꝝ ribaldu 4 aliud non habet vnde illa ſoluant.Unde et de conſuetudine cum ab eis requirunt exiquoca ſua ꝓ eis latera ſua tundẽda ex ponunt tabernarijs ad placitum eoꝛundẽ Dic et viri pacientes pᷣſentium tribulatio nem tunſionibus gratanter latera ſua ex⸗ ponunt vt de peccatoꝛu deo debitis ſic ſa tiſfaciant. Et hoc eſt quod legitur wichee vij. Jram domini poꝛtabo quoniam pec⸗ caui. Et abacuc.iij. Ingrediatur putredo ĩ oſſibꝰ meis.et ſubter me ſcateat.vt requi⸗ eſcam in die tribulatiõis ⁊c. Dauid vero nonne exponebat latera ſua tunſionibus cum dicebat. Ego autem in flagella para to ſũt. ſicut penite s. ſi ve penitẽtes ſunt totos ſe ſupponuł conſilio ſanctoꝛũ con ſeſſoꝛum. totoſq; peni tencialibꝰ flagellis erponunt vt de exiquoco debito er taber⸗ na dyaboli deo ſatiſfaciant.qui aliudnõ habent quod ꝓ huiuſmodi debito ſoluat tunſiones feu verbera tribulationũ paga menta ſunt debitoꝛũ meoꝝ. vnde qui me os tundunt et verberant quibuſcũq; mo leſtis pagamentũ eoꝝ ip̃is pagantvtvul go dicit. Et vt ipimet moleſtatoꝛes inſul⸗ tando dicunt bene pagam ei pagamẽtuʒ ſuũ.⁊ interdum etiam minãdo dicentes. go pagabo tibi pagamẽtuʒ tuũ.irrideo Ect irrident mei minas iſtas ſcientes nõ eẽ moꝛibus minas ymmo ꝓmiſſionem deſiderabilẽ. Quid em̃ deſiderabilius tanto onere de⸗ bitoꝝ oppᷣſſis.iã iãq; in carcerẽ foꝛmidan dũ atqʒ hoꝛrificũ purgatoꝛij ꝓ debitis hu iuſmõi detrudendũ ⁊ gratius ac deſidera bilius offerri nõ poteſt aut pmitti.qᷓ; debi toꝝ hmõi pagamẽtuʒ. Pagamentũ nim nobis faciũt q moleſfias tribulationũ no bis inferũt.ymmovt verius loquamur cõ ferũt ⁊ hoc ẽ quonia debita nr̃a penitẽcia lia ſoluemꝰ.nobis ꝓculdubio largitur Et hoc euidenter habetur ex verbo illo pſal. Qui laboꝛẽ fingis in pcepto ſicut ſupꝛa ex poſuimus.Euidẽter etiaʒ habet᷑ exemplo latronis in cruce pendẽetis qui dicebatad dominũ ſaluatoꝛẽ. Memẽto mei dñe dũ veneris in regnũ tuũ Cũ em̃ ect latroꝛ⁊ bo micida.⁊ ꝓpter hoc penuẽcie aſprime de bito:.vnde ſe a tanto debito abſoluit niſi hipᷣm quod paciebat᷑ ſuſpẽdij ſuppliciuʒ Quod quidẽ pacienter ſuſtinens in paga mentũ debitoꝝ penitencialiũ illud veriit. ⁊ dñm redemptoꝛẽ in cruce confitẽsvt diẽ Hieronimꝰ.Fecit homicidij penã marty riũ. Similłter ⁊ homicidij pena.hoc ẽ ho micidio et latrocinio debitam fecit penitẽ cialis ſatiſfactionis debiti pagamentum. Dic faciunt omnes mei.omnes tribulati onum egritudin et ipᷣius moꝛtis moleſti as conuertunt in debitoꝝ hmõi pagamẽ tum. Uel duʒ paciẽter illa ſuſtinent.vłdu oꝛant ad dñm vtillas pꝛo penitenciis vel omnino non aclis vel male actis recipiat ſapiencia me um et gloꝛiavt ipam iram dei et vindictm in placationem eiuſdem et reconciliationem ipᷣoꝝ.Quod ſoꝛũcon uertant.et de ipᷣa ira dei pacem ſibi faciat apud ipm. gladium eius etignem demun⸗ tent in ſacrificiuʒ rę oncilianionis hoſti am pacificam. Scſnus quia negociatoni bus vel alijs in publicis nundinis ꝓ mer cibꝰquas emerunt.vel ex aliqua alia cau ſa etiam obligatis.graciam magnam fa⸗ cit et gratiſſimum facit munꝰ vel obſequi um..qui iu aliquo facit eoꝛum pagamen⸗ tum. et qni totum faceret nihil ei gratius facere poſſet. Quoniam ꝓ defeciu huiuſ modi pagamentii capi ſolent mercatoꝛes et artiſſime cuſtodiri.⁊ ſi non facto paga mento de nundinis receſſerunt tanq; fu⸗ res et latrones iuſticiari. Igitur cum om̃ibꝰ peccatoꝛibꝰ ſilia gicula ĩmineãt.et et eis uneg in pagamentum. Pec eſt incomꝑabiliter atrotioꝛ iuſticiatio.ſi ð nũ ſilcet ppan iglur gagae onninoren füineſtineb — lepenen naphat Olonbrs finsanock ſlondiiatſoi Celeünudri fughuete ſhednic Nſunennu ancte⸗ nrd nitia Fnſims ſt lb usſre upanenenn uſuſtaoni⸗ litz hyihr ilppgiänn. Khbiug etnäineh rnchm auan ogagn inedoningg unalin lnn Nigene brs „* logendezen MU‧ 1 . „Wn didng alon 1 pen enasnn⸗ dchane. apemte eN Sncr 7 M ..— 74. RNeeee ddel ſ! “ õ dntet Ncnicndnäir: geincuentir ubencin iniodchnun 15 t Eslii jaiinseni Nhior o Aaidner. Bsgo genlne imaeacdsſt⸗ NCaenun gomizmn paaienmanimn nie: tn deſecnbbſil st onalnmnptt lus un ai, las tnans / agnunn rtiuni „ mini. O; diuites penitenciali ꝓ debitis peccaloꝝ exierunt manitfeſtũ ẽ quia incõparabiliter ⁊ grati⸗ oꝛa pᷣſtant eis obſequia ⁊ munera largiũ tur pcioſioꝛa qui tribulationes et moleſti as eiſdẽ inferunt. Quapꝛopter nõ hoſtes nõ ꝑſecutoꝛes aut tribulatoꝛes dicẽdi ſũt bymõihomines ſed magis pagamenton 7 noſtrorũ in hmõi nundinis factoꝛes. ali ſcilicet ꝓ parte alij vero in toto.Omnibꝰ igitur graciarũ actionibus ꝓſequẽdi ſunt omni moꝛe ampiectendi vtpote benefitio rũ ineſtimabilium et munerũ largiloꝛes. et inter benefactoꝛes pene pᷣmi computa⸗ dia pene maximi.ꝓpter quod cum oꝛant mei ꝓ benefactoꝛibus ſuis iſtos ſpecialit᷑ oꝛationibus ſuis adiuuare intendũt. Iſti ſunt theſaurarij meoꝝ cuſtodes ſcilicet di uiciarum quibus eos redimant a carcere penitenciali vel purgatorij. Debita em̃ a⸗ bus obligati ſunt ad ſatiſtaciendũ eis de iniurijs et moleſtis illatis theʒauri ſunt abſconditi et ſolũ mibi ⁊ meis noti gbus eos redimat hmõi debitoꝛes.boc eſt ꝙ le gitur. ꝓuerbio.xiu. Redemptio anime vi⸗ . bulatio dperatur et ſaccum.igitur ipſi qui tribulant pꝛeſtann. Non ẽ miſeranda ri ꝓpꝛie diuicie Temꝑales em̃ piuicie alie ne ſunt et mũdi ſunt. et mundo remanẽt cum exeo egredimur. Sicut dicit. Apoſto pꝛime ad. Chimo.v. nihil intulimin hũc mũdũ.haud dubiũ.quia nec aufferre qd E poſſumus.ſtas omẽs diuicias dicimꝰ ꝓ piꝛias quas ſine iniuria alterius expendi⸗ mus et retinemus. Expendimꝰ quidẽ de⸗ bita ſatiſfactõnũ.debita cũ deo debit cõ penſates. Hocẽ hec ꝓ nĩis eidẽ offerẽttes 2 vt vulgo dicitur. Aſſignates neceſſe aut iperequoniä habet bec debita ꝓ ſuis ſup hoc dedit nobis patẽtes literas ſuas videlicet euangelicas duplices ſcilicet vel triplices; Sicut apparet.math.vj. In ipa oꝛatione dominica. Dimitte nobis debi⸗ ta noſtra.Et.luc.vj. Nimittite et dimitte⸗ nini. Oq; diuites multi ſunt bmõi diui⸗ cijs.et iñ ignoꝛãt t et quãtos habent the zauros ⁊ cuſtodes diuiciarũ ſuarũ ſed di nicias ſuas ignorãtes queſi nibil haben⸗ tes ſunt.et reuera pauperimi.ſed et illud mihi et meis induiſit pater miſericoꝛdiaꝝn vt debita huiuſmõi quantũlibet male ba gabilia et vt vulgo dicitur male ſedentia et etiam obliuioni tradita ⁊ penitus igsuno rata.vel eniam talia de quibus huiuſmõi debitoꝛes eis nec feſtuca vnaʒ plicarent ⁊ vulgari gallicano dicitur hocmihi ⁊ meis dinis vite pᷣſentis nõ facto pagamẽto de indulſit pat er miſericoꝛdiarũ vt hec omia debita pꝛo ſuis recipiat.et ſua pꝛo illis di mittat. O qᷓ; ſecuri multi ad chronum gracie deiaccedere ꝑoſſunt q; confidenter dimiſſionẽ debitoꝛũ ſuoꝛuʒ petere quibu iuſmodi habundant diuicus et theʒauris vt dixrimus abſconditis.et nõ tam petere condonari ſibi debita.q; eria audenterdai cere pater miſericoꝛdiarũ vende ea mibi. eo tamẽ foꝛo quo eis in pᷣſcriptis teſtimo⸗ nijs euangelij magiſter impoſuit veritatt Jpᷣos vero doloꝛes dampnoꝝ ⁊ iniuriaꝝ molefſtiaruʒz ad innumerabiles vtilitates — — quarũ parte iam diximus retinẽt ſibi mei nummatim. Redemptoꝛes meoꝛum ſunt pmõi hoĩes redemptionis ſue p̃cijs eos obꝛuentes.qui capiunt apud ſarracenos euindicare coguntur oblatim picta minn tim pecuniam illam qua de carcere illo eł vinculis redimantur. Wei vero maſſis au reis et argenteis etiam non petẽtes obru untur.nõ deeſt enim niſi ſaceum parare æ? obtendere. Hic ſaccus ego ſum dicit paci encia.⁊ hunc etiam ſaccu ip̃i etiaʒ ꝗ tribu lant opantur ſicut ſupꝛadiximus.quia tri paupertas eoꝝ qui merces aureas ⁊ arge teas antedictas reijcinnèæ repellunt.⁊ ne ad eos veniant ſumopere declinant.Pꝛo culdubio in hoc ſicur canes ſunt.qui equę aurum et argentum cum eis obꝛuunt fu⸗ giunt. vt lapides cõmunes. et lapidari ſe miſeri ymmo inſaniſſimi timent quodvti q; non ẽ in intentione perſequentium.ſed reuera eos ditari et theſauros eoꝝ impte ri intentio ẽ miſeratoꝛis dei.per ſmnanꝰ eo rum licet neſcientiuʒ. Quis adeo inſanus tantuſq; redemptionis ſue neglectoꝛ ſi au ro et argento vndiq; obꝛuatur licetvulne ribus aſſiciat᷑. ſi due de coſtis eiꝰ frangai⸗ tur vt nõ colligat ſal ge aliquas ð hmoi maſſis aut vaſis aurels et argenteis que iaciuntur in ipſum. pᷣſertim ſi ſe videat ti⸗ „ tis debitis obligatum. ꝓpter que ⁊ immi neant ei carcer hoꝛridus ⁊ vincula ⁊ affli⸗ ctio ineſtimabilis. Hic eſt carcer purgato rius cuius ignis teſte Auguſtino maio: C. qᷓ; quicquid homo pati poteſt in hac vita Audiuimus quendam ex conſcolaribus noſtris. cum piectus eſſet in ipſum ſaccu⸗ lus perunie eoq; percuſſus eſſet dicentem ſe velle talibus lapidibusvſq; aurelianis — lapidari hen qntũ negligit. imo etis cioſis hmõ „ B ... kilipenditur auruʒ et argentũhniuſmodi vel quia nõ cognoſcitur ꝓ debitoꝛibꝰ-hu Aiuſmòi carcer imminens. et vincula et de Hitla quibus onerati ſunt non penſantur. Wirabile autemvidetur quare fuit auſus dicere danid. Ego ſum pauper et dolens Ccum doloꝛes tante diuicie ſint.vt haberẽt Nantam aſtuciapi ſtulti nr̃i tempoꝛis ſicut canes qui ꝓiecis oſſibus grauiter leſi vel vulnerati apeſis faucibus ⁊ paratis den ibus in ea irnunt leſiones atʒ doloꝛꝛes Aauas paſſi ſint ab eis negligẽtes.ymmo oblinioni tradentes viſioni eoꝛum ſoli in tendunt manis aliquid venari ex eis vloi erxrtrahere qᷓ vcuſſos ⁊ leſos ſe plagere eni tentes. Nos aũt ecõtrario facmmus.Cum em̃ totumſiudiũ nrj̃ m ⁊ conatus. Ut de il latis tribulationibus fructus abſcoõditos ⁊ ytilitates quas diximꝰ eliceremꝰad plãa ctũ ⁊ luctũ maledictiones ⁊ querelas. ad litigia ⁊ bella nos ↄuertimꝰ vt reuera ad hyvunc animales et ſpiritũ quo ſpũales iſtas ⁊meoꝝ ꝓpꝛiũ ẽ vt dicant ecõtrario ⁊ glo rientur.nõ quidẽ ſe lapidatos lapidibꝰ pᷣ iſʒ magis iheʒauros ſuos la⸗ picgdibꝰ hmõi repletos. ⁊ nõ verbera ſe ſu ſtinuiſſe vł vulnera.ſed dona pᷣcioſa ſe ac — cepiſſe.et inde gratulari ⁊ exultare.vt ⁊ ðᷣ vpᷣcioſis muneribus nõ inde dolere vel lu gere.vt de vulneribus pᷣdicare.ſemꝑ gem mas eſſe tribulatiões eo ꝙ luceant etillu minẽt poſſeſſoꝛes ſuos.et ſe eas ſtudioſiſ lſime colligere. vrpote qui earum pcioſita tem noueruit ⁊ virtutẽ. Econtrario vo quos ego dicit paciencia non docui.ſi per viam auro et arge . et gemmis nobiliſ ſimis ſtratam. am lauerint omniavt lu tum ⁊ lapides cõmunes conculcant.nibil inge ſibi colligũt. Aurũ em̃ et gemme alij ꝙ lapides pᷣcioſi apud illos ſolos p̃cioſa ſunt. Amantur. queruntur.theſauriʒãtur qui illa noꝛũt.longe pᷣſtantioꝛa ſũt.apud canes et aſinos carduus vnus etoſſicul Vno ſiquidẽ carduo totũ mundũ dimit teret aſinus ſi totus auruʒ eſſet.ſimiliter ⁊ canis ꝓ oſſiculo vno. Redẽptoꝛes igr meoꝛũ ſunt.et hoc a carcere quẽ diximꝰ æ= vinculis et afflictoe dura. Similiter the⸗ moꝛibuus zaurarij et diuiciarũ cuſtodes et gaʒophi lacia magnifica ipi quipſecutoꝛes eoꝛum appa⸗ R ſe eſtimat et tribulatoꝛes. Exq ret q; inclita ſim quãq; diues dicit pacien la et qʒ opulenti et habũdantes diuicijs omẽs mei ꝓpter hocſepe diximus ꝙ di⸗ tiſſimus eſt omnis xpᷣianus.et ſinihil alis ud haberet qʒ moꝛtẽ cũ illa ei et ad om̃ia debita ſoluenda ſufſiciat.et ad celeſtes re gni diuicias cõperadas. Sicut oſtẽdimꝰ in latrone de quo ſuperius mentionẽ feci mus.Addimus aũthic diues valde eſt „ et inclitus xpianus qui non habet niſi ſo⸗ „ lam fſebꝛẽ terciana triũ aut q̃tuoꝛ acceſſio num aut ſola effunerã dũmoò in illa ſciatæ velit negociari cũ deo. Iſti ſuntlibera tores meoꝛũ et ereptoꝛes de captionibus piculoſiſſimis et hoc multis modis. Pꝛi⸗ mum ne capiatur cũ aduẽtum pᷣdonũ ſiue captiuoꝛũ pᷣſenſerint flagellis et ſtimulis vVrgeni pecoꝛa ſua etanmenta ad fugam —— c et fugere ea cogunt ad arcem vel menia. dDinluicias cognoſcamꝰ ⁊ diligam penitus nsõ habẽles. qui diuicijs vł dignitatibꝰſi billlatis cõquirunt᷑.nõ homines ſed ani malia bꝛutiſſima cenſendi ſunt.talia eniʒ loquerẽtur canes ⁊ aſini ſi loqui poſſent. compellun Loguela em̃ rpᷣiana et linguagiũ mei vbi ab hoſtibus ſecura ſint et in tuto. Sie ab iſectatib de oĩb⸗ delicijs ? dinicijs hin iuſmodi homines ſtimulando et flagellã do meos nemundo ad deum conſugere it. Et in celeſtem ciuitatem que vere refugij ciuitas eſt introire ip̃m enim mundum odioſum eis reddunt atq; terri bilem ita vt ab eo toto timo:e et hoꝛroꝛe auffugiant Secundo captos liberant a captionibus eoꝛum vincula diſrumpen tes. quemadmodum factum ẽ cum olim populus xpᷣianus obſideret caſtrũ quod⸗ dam. quod ſarraceni detinebant captũ. quendam noh em rpᷣianum oppoſuerũt machine que hulgo petraciria dicitur.ſpe rantes ꝙ in ea partẽ iacere nollẽt lapides. Per huiumõi machinam. Illo autem cla mante.vt ꝓpter eum nullo modo ab hu⸗ iuſmodi oppugnatione deſiſterent.pꝛeci⸗ buſq; ⁊ lachꝛimis qgibus poterat hoc pe lente machina illa lãpides iacere ceperũt et hoc quanto rectius poterant in illum. Factumqʒ eſt deo pꝛocurante.vt pꝛimila pides iactu et ictu rumpereturfunis quo illigatus pendebat. ⁊ ipe caderet in foſſa tum de ſubtus.vnde abſtractus a chꝛiſti nis ſic liberatus eſt et eum gaudio multo ab exercitu receptus. Potuit ergo ille di⸗ cere ei cantare laqueus contritꝰeſt et nos liberati ſumus.Et hoc modo dicebat da⸗ uid ad deũ.Diſrupiſti vincula mea carna lu ⁊ ſeculariuʒ deſliderioꝝ ſicut dirumpit᷑ tuil toial Ben icunmbri Cinlueten ſecatpenan⸗ incumcuan Ghimussper crantegsttn galinocluunt lioneſeos Gnennpent Nliniacder gtiefeine ſodongülun ittnicüne ſboslbiansn Clöes our lonengn ainenfora ginnanida Gtuneriſveni Pdeitendleg iintaeos deldtdi Nänorosi Wneobſegnn heitegsgi⸗ oſalideoe nigenocia ioſteigi Peaidemann boeckagipee Merlpacen nincolepic Cnntenstn Rolitpinia nun Ponlsna nn SW nn dadücaint Kcüilate ftcngics a6 Sut — ubicda inrri mnn ndngl oesdene NeNuisn annin nn legelisai damena a adenemteln m interin ae vdlcis ddiriin –— Galdem ong — acknßn mesſentdi oeomed N ſNari m amnin⸗ ochſcgaini un Ctte umnrid rrule u ſund —— uimn n iliang tmi — ftulnii, os dicit paciecia eripiũt. O cathena illa que omes nos ligatos tenet ſicut dicit Seneca. id ẽ auctoꝛ viuẽdi.vno em̃ ictu tribulationis interdum tedet ali⸗ quẽ viuere ⁊ moꝛtẽ ipaʒ deſiderat.ta igr iſla cathena rupta eſt.cuius ruptura in fundum cadimus humiliatiõis. Unde ex cipimus a populo ſanctoꝛu. Eercio li⸗ berant eos ab incendijs et ardoꝛibus car nalin ac ſeculariũ deſiderioꝝ.aqua tribu⸗ lationis ſup eos effundẽtes⁊ ſic in illis ea dem extinguentes Ue inſipientibus ꝗ gratiſſimi ac deuotiſſimi ſunt om̃ibꝰ qui aquã afferũt et ſupeffundũt ad extingue⸗ da domoꝛũ ſuarũ incẽdia. Sic extinctum fuit incẽdiũ monachi qui continuis ardo ribus libidinis vrebat᷑.cottidiana flagel latiõe et ꝓclamatione.Unde euoluto an no interrogatꝰ qualiter eſſet ei ſuꝑ ülla tẽ⸗ ptatione. reſpondit mihi vinere nõ licet. et foꝛnicari libet.Eis igit᷑ qui ad extinguẽ da animarũ ſuarũ incendia tam pꝛecioſũ taʒ deſid erabile pꝛeſtãt obſequiũ infeſtiſ⸗ ſimi ſũt et eos.hoſtes ac pſecutoꝛes repu⸗ tant ꝓculdubio non intelligẽtes q; offici⸗ oſe in hoc eis ſeruiãt quãq;vtile ymmo ſa lutare obſequiũ eis pꝛeſtãt uarto li berãt eos quẽęadmodũ paſtoꝛes et canes ouicula de oꝛe leonis.aut lupi faucibꝰaut quẽadmodũ ciues exeutes obuiã pꝛedo⸗ nibus vt eripiãt gladijs iaculis lapidibuſ pꝛedaã de manu hoſtiũ qui em̃ pſecuntur. hoc eſt qui ꝑſequi intendũt.et pſequividẽ tur. a ut pcuciendo gladio ſeu baculo aut iaciendo lapides. aut ipᷣm arripiẽdo aut ciferado me it pac ipiũt. O Vei leonis in⸗ fernalis ſpũale.mũdus iſte ẽ. venter eius contra feras ſen pꝛedones pꝛofunditas ipſa peccatoꝛum. De oꝛe iſto petebat liberari dauid cũ dicebat.De oꝛe leonis libera me domine.De hoc legitur. Bob Galuabir groꝛe auguſto nõ babẽte fundamẽtũ ſubter ſe. de hoc legit Amos.ii.Ouomõ ſi eruat paſtoꝛ de oꝛe leonis duo crura aut extremũ auricule.ſic eruant filij yſrahel qui habitãt ĩ ſamaria quod interpᷣtatur cuſtodia. Hunc em̃ mo dum ereptois et liberatõis maxime eſtvi dere in capitulis regulariũ bi rigoꝛ diſci pline capitularis ſeruatur. Ubi em̃ deyni MN us fratris coꝛrectõe agitur. videres alios ꝓclamãtes ſeu accuſates alios duaꝝ ob⸗ iurgationũ ſeu increpationũ lapides iaci entes.alios in gladio ſeu baculo pcuciẽ⸗ les. hoc eſt in virgis ſen flagello quo hu⸗ iuſmodi homines diſciplinani ſolent ali⸗ os eripientes ip̃am pꝛedam. videlicet fra trem rebellantem aut fugere volentem ca pientes. ve huiuſmodi hominibus inci⸗ pientibꝰ qui intelligunt ſe eſſe liberatos de oꝛe leonis et ereptos de faucibꝰlupoꝝ d infernaliũ.Et ꝓpter hoc ſe dure vel male tractatos in capitulo dicũt.cum deberent gandere et gloꝛiari ſe eſſe ereptos et libe⸗ ratos a tantis ꝑiculis.frater coꝛrectus ſeu emendatus nihil aliud ẽ.qᷓ; de ſa ucibus ferarum infernalium liberatus. Jauces enim et dentes quibꝰ beſtie ille deuoꝛant homines.nõ ſũt niſ vicia ⁊ peccata.Qua re ereptio ⁊ liberatio ẽ a faucibus earum Apparetigit᷑ non ſolũ ingratitndo ſed in ſania inſipientiũ.q redemptoꝛibꝰ erepto⸗ ribus⁊ liberatoꝛibus ſuis nõ ſoiũ ingrati ſunt ſed etiã infeſtiſſimi tanqʒ hoſtibus ⁊ quẽadmodũ frenetici interdũ medicanti⸗ bus. ſeuientes in eos dentibꝰ et vnguibꝰ Werito igit᷑ dicit paciencia quia pene eſt meus totus oꝛbis terre ⁊ plenitudo eꝰ cum pene mundus totus bonis meis ple nus ſit pene omnes homines theſaurarij ſunt meoꝛũ.Quid em̃ eſt in mundo quod mihi? meis nõ ſerniat. Mihi ſeruiũt eſtaz 7 byems. ignis et aqua tata varietate ſer⸗ uitioꝛũ qnia ſupꝛa enumeraui.mihi ſteri⸗ litas agroꝛum implet boꝛrea.ſterilitas vi neaꝝ implet celaria.fures et latrones eru ca et erugo. Et generaliler quicquid the⸗ ſauros ſeculariuũ aut euacuat ant minuit. theʒauros meos implet atq⸗ meoꝝ mihi tempeſtates gradines meſſes colligunt 2z vineas vuas vindemiant. Sicnt ⁊ vlu⸗ aliter dicunt homines ſe meſſionaſſe vel vindemiaſſe cum grando et vꝛedo vel pe ſtis ſegetes eon aut vnas vaſtaueruũt.⁊ re uera ſi de meis ſunt.veriſſime hoc dicunt O m̃ia em hmõibonaq me in hoꝛrea atʒ celaria celeſtia reponunt theſaurizant. Sicut em ꝗ in paupes erogant in theſaun ros celeſtes minũt᷑.ſicut ⁊ que furto ſubri piunt ⁊ que violencia auferũtur et longe ſublimius collocantur. Elemoſynarũ em̃ largitio nihil aut parũ habet difficultatis D ſimiliter et victoꝛie ꝓpt᷑ hoc toleratio nõ furtoꝛum aut rapinaruʒ virtuoſa ẽ. ꝓpter hoc victoꝛioſa. Super igit meritũ cõ⸗ mune qð habet cũ ipa elargitiõe elemoſ narum addit meritu victoꝛie.? ꝓpter hoc . Bmoͤlohlao in theſaur celeſtibꝰtãqʒ pcioſioꝛes ſublimi⸗collocat ⁊ ab ipo des ðMD hoꝛriſicum mi ampliꝰ acceptant vterq; aũt theſauriſant in celo. Hoc em cõmune habet qui bona ſua erogat paupibus.⁊ qui bonoꝝ ſuoꝛũ furtũ vel rapina cuʒ gaudio ſuſcipit quod in celo ea theſaurizant.et vt grata mune⸗ ra deo illa offerũt. Sed ego luꝑaddo no bilem vicroꝛiam. Nihil hoꝛum pᷣtermiſit xpᷣs dominus in ſeipᷣo qui⁊ loculos habe bat vnde ꝓuideretur egenis ⁊ furtũ iude pa cienter ſuſtinuit.⁊ rapinã carnificum ꝗ auferentes ei veſtimenta ſua diuiſerũt ea ſibi. Mihi ⁊ meis terremotus domos litterales ſubuertens et ſuburens.dom⸗ non manufactas in celis edificat.⁊ ignis domos litterales exurens.domos mihbi⁊z meis non manuſactas in celis edificat vt pueri igit inſenſati irridẽdi ſunt qui viliſ⸗ moꝛũ iſtoꝝ ediſitioꝝ ruina ſiue excidiũ liu gẽt. ⁊ de ilia celeſtiũ edifitioꝝ palacia ma gnifica edificare ſibi neſciunt. ſed nec illa videre vel cognoſcere pualent. Quid plura neino me vł meos ledere.nemo mi hi vel illis nocere. Nemo quicqᷓ; auferre poteſt. Quicunq; enim aliquid mihi au⸗ ferre nititur in theʒauris celeſtibus illud mihi ⁊ meis reponit. Nec grando nec ter remotus nec peſtis alia mihiæ meis noce re poteſt.ſed eo mõ quo dirimus. Ego ve domina et mei dñi exercitun.⁊ ꝓpter hoc ꝑſona me ⁊ meoꝝdicitur. Si conſiſtãt ad uerſum me caſtra nõ timebit coꝛ meü. Et ſi em̃ aduerſum me conſiſtant ſcom inten tionem ſuam ꝓ me tamen ſtant?æ mibi of ficioſiſſime ſeruiunt.omibus pnommatis ſeruicijs ego confringo potencias arcum ſcutũ gladium et bellum. omnia mibi ad — patẽ ⁊ in obſequiũ meũ cõuertes Ipᷣa moꝛs nò ſolum pedibus meis ſubiecta ẽ ad calcãdũ ſed etia officioſiſſime mibi ſer uit. ipa em carcereʒ coꝛpis tenebꝛoſiſſimũ um mihiffringit 2 meis vt libe remur et liberi in lbertate gloꝛie filioꝛum ſcilicet dei inde exeamus. Ppter hoc eam deſiderabat aplłs in. viij ad Romanos di cens. Inſelix ego hbomo quis me libera⸗ bit de coꝛpe moris huius. Ipa ẽ ꝓppugna trix mea ⁊ meoꝝ vindicas me de hoſte ne quiſſimovidelicet carne vel coꝛpe et occi⸗ dens ipᷣm in oculis vt amplius de vindi⸗ cta gaudeam. Jpa ẽlucerua que noctem mundi huius Diffugat. et illuſiones pᷣſen tiũ vanitatum velut ſompnia euaneſcere facit. vt reuelata facie veritas videatur. Ipa ẽ lux que erroꝛibus et falſitatibus dj moꝛibus cit.cedat tempus poſt ipᷣam em̃ nullus eſt ei locus.ipᷣa ẽ ſecuris.mihi quidem ſecuri tatem pᷣſtans et de terra maledicta vitepᷣ ſentis arboꝛes erectas exſecans. Ut alibi tranſplantate floꝛeant ⁊ fructiſicent vide⸗ licet plantate in domo domini. Sicut in Pfſalmo legitur. inutiles vero vtin igneʒ mittat.ſicut legit᷑ wath.vij.De hac ſecuri luce.iij.iaʒ ſecuris ad radicẽ arboꝛes poſi ta ẽ.Moꝛs ẽ elauis regia vſualiter eniʒ cla uis regia ſecuris vocatur. Hanc clauẽ rex celoꝝ adhibet clauſis ſibi ⁊ obſeratis coꝛ dibus⁊ eã voluntarie apud ſe intrare nõ ſinentibus. Unde et per hanc intratmul⸗ tociens et hoc apparet in eis ꝗ metu moꝛ tis tm̃ conuertuntur.quod obſequiuʒ me is multociens pᷣſtitit et pᷣſtabit.bonꝰ ipſe adhuc iudex.cuius bonum ac iuſtiſſimuz iudicium.Sicut legitur Eccleſiaſtici.xil.o moꝛs bonum ẽ iudicium tuum quoniam carnem que coꝛruptioni ſpirituali hoc eſt vicioꝛum dedita fuit.coꝛruptioni putrefa ctionis ius iuſtiſſime dampnatã exponit. ⁊ que vermes vicioꝛum et alia reptilia ſoi ritualia nutriuit.vermibus litteralibꝰ de⸗ paſcenda tradidit.et que invia ꝑditionis non ſolum greſſibus.ied etiam ſaltationi bus. et omnibus petulancie geſticulatio⸗ nibus laſſata fuit.omni virtute mouendi ſe pᷣuat iliam et carcere ſepulchꝛi condem pꝓnat.ipᷣa ẽ nauta optimus qui de ꝓcello⸗ ſo mari mũdi huius in poꝛtum tranquil⸗ litatis meos ſaltem ſtatim educit. pᷣa eſt pacifica et pacificatrix optima que litibus omnibus et hellis finem imponit. duʒ ca pita litigioꝛuij atq; belloꝛum etcapitane os de medio tollit.ipᷣa ẽ finis maloꝛum ſi cut dicit in cathone. oꝛs eſt que malos ne vlterius male agant omnia compeſcit JIJpᷣa ẽ que muudi gloꝛiam mundiq; ſup⸗ biam in momentqyeijcit et pꝛoſternit.de culmine regnoꝛum et pᷣncipatuum omnẽ et omnium dignitatum quoſcunq; deüci ens. ipᷣa ẽ que ſine acceptione ꝑſonarum et munerum dei iudicium exeqnitur. De quo iuditõ legitur.iudicum.xlj. Hoc iudi cium a domino omni carni. Ipᷣa ẽ theʒau rus ampliſſimus et ſufficiens ad ſolutio⸗ nem omnium debitoꝛuʒ.ad comꝑandas celeſtes diuicias ſicut prenotauimus. Ipᷣa eſt vltimum poſt dei miſericoꝛdiam redemptionis noſtre refugium. Pꝛopter quod legitur ꝓuerbioꝛum.viiij. Sperat iu ſtus in moꝛte ſua vt in liberatione ſcilicet — kenpiote Gstinlaann erines nego⸗ uncpen giekcoinari ena deoimin gnimnalbus goreſalume ispnlimrte chusatpungn uuocvenie⸗ Iimmzounſins Gbnusfnenon eptnamdul Waritern Nestimmesfin Coriangdons Alltöetdeſe punt Oose itopongture Nappeebocan Dnolkagnmed ieſorencanis. wtatlapidene OONcnded Munfmncie ſütspeni Gtelgpidegan gfau⸗ Culgun Cin ralrevsi iiporatpaug ſeglegonune⸗ pdndig) Mghize – reàemplione ſua vt in theʒauro redẽptio eos qui me inhabitãt ꝓtegens. In veſti⸗ enne nis vt in lacrificio recõciliationis pꝛuden bus cappa pluuialis ꝓpter eandẽ cauſa,z . nasaſenl ler in ea negociari ſcientibꝰ atq; volẽtibꝰ In arboꝛibus laurus ꝓpter iniurias tem nttfd 8 Munc vero narrabimꝰ officia pacien poꝛũ ant aeris.viroꝛẽ no annitens. ⁊ etiã MM modonn Decie.Ego inquit paciencia ſum in elemẽtis victoꝛibꝰcoꝛona pᷣſtans. In floꝛibus roſa * ́YVU mullesnn terra. de attritione frucnſicans vberiꝰ. In gratiſſimo ruboꝛe ꝓpꝛij ſanguinis ſemꝑ “ Dad Nerd animalibus vꝛſus qui de verberibꝰinpin rubens. In metallis aurũ omi igne tribu adndi guoꝛ ⁊ ſalamadra que de igne tribulatio lationis purius ac rutilantius In pannis gaſ mnis paſcitur ? quantuũ ad palatũ aſinꝰcar purpura ſanguinea ꝓpᷣarũ paſſionũ ſan ſwaimn a Qduus et pungitiua comedęes. Similiter ? guine tincta. In iocuiatoꝛibus ille ꝗ et ſin misſbirdhe ſtrutio quantu ad eſum etvictũ que ferrũ gulis ictibus pcucientiũ.ꝙ ſingulis dena RS ⁊ ferrea duriſſima queq; comedo.Et q ð rijs ſe exponit ⁊ cuius omnis queſtꝰ ⁊ om Lageum cibis meis mentionẽ feci. Dico ꝙ mirrata ne lucrum de ſuſtinencia eſi ictuu aut ver Pruntimn ⁊ queq; amara dulciſſimi cibi mibi ſunt? berũ In inſtrumẽtis fabꝛilibꝰincus ſupꝛa witten delicaniſſimi. ex virtute filij dei dicovt la quã pᷣſcripie fabꝛicatoꝛes fiunt.In aroma R pides iſti panes ſiant. De quibuſcunq; et tibus myrra omnem putredine ꝛvermes Vanngidi quantũcunqʒ duris etia fint mibi panes. vicio arcens ab hijs in quibꝰ ſum. in gra — et qui nõ ſunt de familia mea rebꝰ hmõi nis ſynapis et piper qui detritione exar Knünguna lapidant᷑. Quos ego nõ docui velciunt tione acuuntur. et quibusvirtus augetur iſo 4 quado poꝛrigitur eis panis et quando la er hijs. Similiter et triticum quod per fla Mon Nan pis.et ꝓpter hoc cum ꝓüciũtur eis panes gella et molarẽ attritionẽ a furfure aque u Nen bmõi fugiunt ab eis.quia putãt lapides conſperſionem et tandem ignis excoctio medanhiale eſe. ſicut et canis. cum ei panis pijcitur. et nem in lalubꝛitatem er delicias pſens ofi nmnaug putat lapidem eẽ fugit ab eo. cum autem cio. In membꝛis ſpiritualibus humerus emdnsl.. cognoſcit quod ei puicitur pan eſſe. toto oneribus poꝛtandis foꝛtiſſimus In parti un eng⸗ pyatu fauciũ eidẽ occurru. Sic ego mei bus editficioꝛum. fultrum ſeu fulcimentu. usltann ſciẽtes panẽ eſie quecũq; mũdus ouravo In partibus lecli culcitur mollit᷑ ſuſtinẽs SNner⸗ cat ⁊ lapides cũ nobis ꝓijciunt᷑ cum deſi et ſuper me iacentem ⁊ ſuper incubentem Lommipuudene derio et gaudio occurimꝰ. ⁊ ea excipimꝰ. n oꝛnamentis ſeu apparamentis cella nere ſyulhin⸗ NQNuuid plura de illis ſum de quibus di ſeu ſubcellium. De piſcibus iam diximus ohänusulde⸗ citur.vt alat eos in fſame.Fame eĩ paſcoꝛ quia ego ſum piſcis marinus qui in abyſ⸗ usinorun, ⁊ ſiti potoꝛ et pauꝑtate locupletoꝛ.⁊ hoc ẽ ſo amaritudinũ ſemper verſoꝛ tamen dul mn mmeini ſingulis gloꝛia mea. quia vbiq; diues ſũ. ciſſima ſemper ſum et in auibus auis aqᷓ Gntcöngurn vbiq; indlitavbiq; habũdans.vbiq; opu tica que in aquis ſemper ſepiſſime immer siunumn Ne lenta. quo cũqʒ yero ſaice affluencia goꝛ. nec ſtillavna mihi adheret et ſemper strlmncahin omniũ victualiũ.Om̃e deſertũ auantum arida permaneo. Ultima autem laus Citinsnid cunqʒ aridũ ⁊ ſterile padyſus voluptatis mea inter ſoꝛoꝛes meas ẽ ꝙ ipſis in futu⸗ e saul eſt mibi et oꝛtus deliciarũ.vbicũqʒ enim rum regnum celoꝛum pꝛomittitur Meum umn mninſi carduos inuenio vel mericas vel ſaltẽ la⸗ et ſoꝛoꝛis mee humilitatis ex nunc ipſo te ücun el pides. O ſi nec iſta famẽ ad minus vel ſi ſtimonio veritatis pꝛogunciatur eſſe vbi õ tim inueniam quas dai. Jam non ſolum dicit Beati pauperes Pinitu quoniam ip mmns cibũ et potũ meuʒ ſed etia delicias. Noli ſoꝛum eſt regnum celoꝛũ.Et iterum. Bea umn lpt mihi minari de quacunq; rei inopia Illa ti qui perſecutiones paciuntur pꝛopter iu⸗ . cuntonhin em̃ copia mibi eſt et paupertas diuicie. ſticiam gquoniam ipſoꝛum eſt regnum ce⸗ cugnn go in armis armaꝓtectionis. videli loꝛum Accedit et ad culmen glone mee il na unte U cetdypeus aut loꝛica et ſagittas et gladi⸗ lud ꝙ bona mea nemo mihi aufferre ne⸗ uniit os excipiens retundens et illud implens. mo ea minnere vel ledere vult cum tot et nig inslll Sagitte paruuloꝝ facte ſunt plage eoꝛuʒ. tanti ea totis ſtudijs et viribus conentur amnnt ne In ꝓpugnaculis antemurale vnitũ ſpei. augere.tante autem pacis ac dominatio hiam oavonte⸗ ꝓtegens ſaxa a machinis iacta ⁊ ignẽ gre nis ẽ paciencia ꝙ in ipa poſſident omnes ne in cum. et cetera omia hmõi ſuauiter et ſine electi animas ſuas ſicut dicit veritas. u Hoſtdal, nde leſione excipiensvt ſupꝛa tetigimꝰ. In do ce viceſimo pꝛimo. In paciẽcia veſtra ſnnngn 9 mibꝰ domus hyemalis a pluuiis gradini poſſidebitis animas noſtras. Ubi enim – vus et ninib⸗ et alijs iniurijs ſpiruualib⸗ ego non ſum. nihil boni paciſice poſſidet De Qualibet em̃ punctura.quolibet ictu om nia bona ſua amittit qui me non habet. In omnium hominum domigerio de di gnanone ⁊ ſubiectione ẽ. Similiter ⁊ om niũ rerum que vel coꝛpus eius:vel bona tẽpoꝛalia in aliquo ledere poſſint. Unde omnia timet non ſolum fures⁊ latrones. Sed etiã timet rubigines mures cattos nubes et ventos ymbꝛes et grandines:ei om̃ia hec illi minantur. Mihi aũt applau unt et blandiũtur obſequia ſua gratiſſi mMa et offitioſiſſima ſic ſupꝛa expoſuimꝰ. vicijs et peccatis — Bgrediemur hui⸗ tra catus partẽ terciam 2 ipᷣius partis tercie par tem pꝛimã que ẽ de vi tijs et peccatis.vbi pri mü detenminanduz ẽ nobis quid ẽ viciũ.qðᷣ peccatum ⁊ quid diffe rat alterũ ab altero. Dicimaigit qe vicinẽ habit⸗ vtiq; malus ſicut virtus bona qua 70⁰ litas mentis. walus em̃ ẽ hmõi habitus nõ in habẽdo ſeu participãdo malici. ſiʒ in eſſendo ipᷣa malicia qua quis malus? quemadmodum ſupꝛa expoſuim⸗ qꝛ vit tus ẽ bona qualitas mẽtis nõ in habẽdo ſeu ꝑticipãdo bonitatẽ ſed in eſſendo ipa bonitas quẽadmodũ et coloꝛ ẽ albus nõ in habẽdo ſeu participado bonitatẽ. ſʒ in eſſendo ipᷣa albedo. Qꝛũſ gs dixent cũ viciũ ſit malũ eẽncialitervt dixiſſe niae mur.nõ erit ergo vllo modoꝝ bonũ hoc ẽ nec ſimplr.nec eni nec ſcõᷣm qd frigiduʒ. ⁊ hoc ẽ quoniã nihil recipit ſupꝛa ſe cõtra riũ eſſencie ſue vllo modoꝝ. Jam autẽ de clarauime in tractatu de bono ⁊ malo.q̊ B nia.quod ẽ viciũ invno ẽ bonus habitus ⁊ bonitas in alio⁊ pulchꝛitudo. Inſidioſt tas em̃ in vulpe ẽ bonitas quedã naturał in eo ⁊ pulchꝛitudo. In homine aũteſterꝛ malicia ⁊ turpitado. Sic ſe habet de ir⸗ cũdia ⁊ rabie ĩ leone et vꝛſo ⁊ de alijs diſ⸗ poſitionibꝰ ferinis et animalibus q̃ vtiqʒ in ſubſtancijs ſuis naturalibꝰ ⁊ ꝓpꝛijs de centiſſime ac gulcherrime ſũt.⁊ apiiſſime ſedent in eiſꝗ). In hominibaaũt indecen tiſſime ac turpiſſime ꝓpter diſcrepanciaʒ ſuã naturalẽ ad natura humanã Quem⸗ admodũ viroꝛ in lapide ſmaragdo.⁊cro ceus coloꝛ in lapide topaſio. et coloꝛ cele⸗ ſtis in lapide ſaphyro. et bonitates natu⸗ rales ⁊ pulchꝛitudees ſunt. In facie autẽ humana diffoꝛmitates eſſent etiã viſui in tolerabiles. Quare nõ ſic intelligim eſſen cialiter cũ vitiũ habitũ malũ dicim⸗ ſic in q;. nec in toto nec in ꝑte nec ſcõm qd. nec alicui poſſit eſſe bonũ. Hec ẽ em̃ intentio vna eiꝰ quod ẽ eſſencialit᷑. Hoc ẽ tota rõe ſui eẽ.ſiue tota ſua eſſencia maliqdã eẽ ha⸗ bitũ malũ ⁊ ex nulla pte vel modo bonũ. Alia autẽ intentio ẽ quã ſatis eyplicui mzꝛ videlicet qᷓ diximꝰ. malũ ibi nõ aliud pᷣdicare q; ipᷣm viciu.licet alia ratione ſen ↄpatione Peccatũ vero act⸗ ẽ ꝓcedẽs exbmõi malo habiluvel diſpoſiioe ma⸗ . eloe appe gnſti Ncüpelfact ſibinecee udiamynel glaſhntͤt fenſvältenn letigniniin gienioaun ollennmnhen ſiai oolin⸗ cuinraogrn Gdwugecina iagencern enninto npüdifnehi Hüämnugifu i nlhrſo nice⸗a Plipecnnicede n . degansin leheeirberle edegagatgoi küöpehmäadn Cübekängen ndlädian rosNuolnnibe iuroriciſi⸗ Mo rofidio⸗ Miie. ſcltnhi sſesholie rani ſtücht modüdiin Nnupidobenen ieindaien uinetſcn nhüncpui Nordr dünid ortnt in⸗ item a 1tco Dente õ nisdannte si nbomini?i. ne er dicn Narri dumar cxciij la et hoe apparet er diſſinitione qua diffi nit Auguſtinꝰ peccatũ dicens. Peccatum E dictũ vel factũ vel cõcupitũ cõtra legem dei. vbi neceſſe ẽ ꝑ factũ intelligi etiã non factu. ſicut et vſualiter increpamꝰ aliqueʒ ꝓ eo quod nõ facitid quod facere debu⸗ it et dicimꝰmale feciſti.qꝛ iſtud nõ feciſti. quia ipᷣm nõ facere bonũ aliquãdo vl be nevſualiter malefacere dicimus. Alttẽ de etiã ꝗa in iſta diffinitiõe Auguſtini cu⸗ pitũ enia ad alias paſſiones extedit vrad odire timere ſperare hoc.⁊ qa ipᷣm deſide riũ radix quodamodo ẽ aliarũ et ad iᷣm reducũtur alioqn valde diminuta eẽt dit⸗ finitio Auguſtini.et eſſet potius via et ex Nõ em̃ cõtra legẽ ſunt ppe venialia. Nõ em ora lege ? vbe auod no Elegia inii⸗ tranſgreſſio Attede etiaʒ quia nõ diffinit᷑ hic niſi peccatũ quod dicitur actuale vide licet quod ẽ actus illicitꝰ vłobmiſſio act⸗ lege pᷣcepti.⁊ hec ſant peccata q ſolemꝰ di cere peccata acquiſitionis et cõqueſtũ no ſtrũ peſſimũ. Quẽadmodũ oꝛigenale pec carũ hereditatẽ malã⁊ hereditariũ nobis malũ dicimꝰ vtpote a pᷣmis parẽtibus ad nos deuolutũ,.hoc etia peccatũ ↄtractũ di citur hoc ẽ cũ ipᷣa carne a parentibꝰtractũ ⁊ nõ ꝓpᷣo ſtudio vel oꝑe a nobis acquiſi E tũ. Uiciũ ergo et peccatũ actuale ſunt. ſicut habitus ⁊ actus ab ipᷣo ꝓeedẽs.non tamẽ ome peccatũ actuale eꝛ malo habi⸗ tu ꝓcedit.ymmo plerũq; ex mala diſpoſi tione. Peccatũ aũt oꝛigi le iuxta du os modos dicit᷑.⁊ vno quidenõ peccatũ pᷣmoꝝ parẽtũ. Peccatũ inq; actuale quo dei mandatũ tranſgreſſi ſunt peccatũ oꝛi⸗ ginale dicitur ex eo ꝙ oꝛigo et cauſa fuit. omni in toto genere humano ſequentiũ peccatoꝛũ. Nec dubiugſt quin huic pec⸗ cato ↄueniat ſupꝛapoſita diffinitio Augu ſtini. Becũda intentione vel mõ dicit viciũ hereditaniũ ⁊ tractũ ad omẽs poſte⸗ ros deuolutũ ⁊ in oẽs tranſfuſum ꝗ vicio ſa lege naſcẽdi vt ait Auguſtinꝰ inde nati vel geniti ſunt.hoc ergoviciũ ſeu peccatũ qm̃ latuit phyloſophos⁊ multos de here nicis neceſſe habemꝰ ſtabilire ipᷣum in pꝛi mis deinde declarare qualiter viciũ dicit peccatũ ⁊ culpa. vbi oſtẽdemꝰ euidẽter qa nõ pꝑ abuſionẽ noĩation es iſte attribu te ſunt ei ymo ꝓpꝛie iuxta vſitatiſſimasſi gnificationes nominum iſtoꝝ. Tercio diſſoluemꝰ queſtiones ⁊ rñdebimꝰ ratio cinationibꝰ eoꝝ ꝗ cõtra doctrina catholi⸗ cam de peccato oꝛiginali vłſenciũt vł ſen ſerůt. Quarto inueſtigabimꝰcauſam ⁊ modũ ꝗbus ↄtrahit᷑ hoc viciũ vel tranſ fundit᷑ in poſteros Quinto pſcrutabi mur vtrũ vnũ ⁊ equale ſit in omibꝰ.⁊ vtꝝ ex eo ſit artifitioꝝ electio.⁊ totavite nr̃e in oꝛdinatio.⁊ nõ pᷣteribimꝰ erroꝛes eoꝛũ q ↄſtellationibꝰ ⁊ hoꝛis natiuitatũ attribu erũt hec. Sexto inquiremus menſurã ip̃ius ⁊ penã ꝓpꝛiã eiuſdeʒ.⁊ quo iure de beat᷑ eidẽ.et dicemus cõꝑationẽ eius ad actualia peccata. emplũ exarende ? inueniẽde diffinitiddis Ebes ergo hic reminiſci pꝛimũ tri pfecte. nõ diffinitio cõplert. Scito eti umviaru quib⸗ eius eſſe ſtabiliui am ꝙ nõ diffinit᷑ hic niſi peccatũ moꝛtale ◻△ mus in tractatu quẽ vocamꝰ. Cur deus homo. hHaru pᷣma poluimꝰ erroꝛeʒ virtutis nr̃e appetitiue interioꝛis atʒ puer ſitatẽ qua bona nobis male ſapiut. ⁊ ma la bene qua boꝛritfica vicioꝝ ⁊ peccatoꝛuʒ ſpurcicia tam ſuaue nobis ſapit ⁊ virtutũ ſuauitas tam amarũ.Qucadmodu em̃ er roꝛ atʒ puerſitas appetitiue nre exterioꝛeʒ S* coꝛpalem egritudinẽ habere ſe idicat Dic et in interidꝛi ſeu ſpualiſe habere ne ceſſe ẽ.videlicet vt eius erroꝛ atʒ puerſitas ſpũalem ⁊ interioꝛẽ egritudinẽ abſq;ʒ vlla dubitatiõe indicet. Eodẽ mo etia? de intellectiua vi nr̃a ſiue cogitaliua i upiori nobili euidẽter ſe habet.cũ taʒ multiplex eius erroꝛ tãtaq; puerſitas in iudicis eiui dẽ ⁊ oꝑpationibꝰ appeat manifeſte. Quis em̃ non videat qnta ptinacia bona mala iudicet et ecõuerſo ⁊ parua bona magna magna ꝑarua vłl nulla. Delicias em cor poꝛales qᷓ vtiq; mala ꝑnitioſiſſima ſunt ſi cut in tractatu de mrimonio docuimꝰ bo na indicat. ſicut apparuit in epycuro.⁊ to ta eius factiõe. Spũales em̃ delicias.nec nõ⁊ diuicias parua vłnhla bona vipote ageo longe ab eis. vt cũ ta magna bona ſint fiant. vel omino nõ videant᷑ ab eisvł parua eis videant᷑.quẽadmodũ coꝛpoꝛa ſtellan/cũ incredibilis magnitudinis ſint om̃ibꝰ puiſſima vidẽtur. A nõnullis autẽ nec enã vident᷑. Et multa etia de eis a nul lis videant. Sicut multe ſtelle q in gala⸗ cia ſunt.a nullo vident. Manifeſtů igit ẽ biüs iudicijs iſtis egritudinẽ iſta eſſe qus vtraq; vis noſtra pᷣnominata tta turba⸗ tione atq; puerſitate laboꝛat. Om̃is aute egritudo ſ piritualis viciũ eſt. et omhis p⸗ . Be uerſitas difficile mobilis malus habitẽ. et ideo viciũ a diffinitiõe.Et qm̃ innatum Eẽnobis.merito oꝛiginale viciũinatiuũ⁊ ra dicale atq; hereditariũ nominaf. Se cunda via rebellio eſt inter ſpũale ſuue ſõ lime noſtrũ quo bꝛutis pꝛecellimus.⁊ ani male noſtrũ videlicet quo eis cõmunica⸗ mus.qua rebellionẽ a ſenſu perapimus. Herc auũtt rebellio euidenter oſtẽdit in firmitatẽ et egritudinẽ eius ꝙ ẽin nobis ſuperius vel nobilius. Si em ſanũ eſſet et firmũ firmitate naturali neceſſano totum animale quod in nobis ẽ ſubditũ eſſet ei ſubiectione et obediencia paratiſſima. Cauſa aũt in hoc eſt.quia ſublime noſtrũ ac nobile inconpabiliter ſoꝛtius eſt in ſa⸗ nitate ſua et vigoꝛe naturali.et inſuꝑ lege ac iure nature eidẽ pꝛelatũ ac ſuppoſuum Ipᷣa ergo hmõi rebellio iniuria eſt natu⸗ ralis in ipᷣm. Siue em̃ ꝑ rebellionẽ.adeq⸗ ri querat animale noſtrũ ſpũali noſtro ſi ue ipᷣm ſuꝑare contra ius et legem natu⸗ re in hoc indubitanter facit. Oꝛ iguur ita depꝛeſſũ ẽ ſpũale noſtrũ itaq; infirmatũ/ vt aduerſus ipſum ſe erigere ac rebellare poſſit animale noſt rũ.ethoc tam iniurio ſe.ma nifeſte infirmitatis atq; debillatis eſt ipius ſpũalis noſtri. Infirmitas autẽ atq; debilitas omnis contra naturalẽ vi⸗ goꝛẽ et firmitatẽ indubitanter et egritudo eſt et viciũ cũ euident᷑ contrariũ virtus ſit A ſenſu igitur ipᷣo maniteſtũ eſt oꝛigina⸗ le illud viciũ ſeu egritudinẽ eſſe in omni⸗ bus nobis. noſtre icuruatio ad ea que infra nos ſũt et auerſio ſeu declinatio ab hüs bonis.qᷓ ſnpꝛa nos ſunt.⁊ pꝛopter que creati ſumꝰ A deo enim incliuati ſen incuruati ſum⸗ ad ea que dicuntur bona carnis et mũdi tam ſcõᷣm ſublimẽ vim noſtrã cognoſciti⸗ uam ſen intellectiuã q; ᷣm virtute etiãa no ſtram nobilẽ netiua id eſt volũtatẽ.vt ea ſola pene cogitare.ſola pene velle merito videamur adeo auerſi et declinati a pꝛeſẽ tibus et futuris animarũ noſtrarũ bonis Vt cogitationes ⁊ affectiones noſtras dili genter conſiderantibus a nobilitate ſpeci ei noſtre in bꝛutalem inſipientiã degene⸗ raſſe merito videamur. Juxta pphete te⸗ ſtimoniũ dicẽtis.homo cũ in honoꝛe eſſz non intellexit cõpatus ẽ iumẽtis inſipiẽti bus et ſilis factus eſt illis. Panciſſimi etiã ſunt in hominibꝰ qui rationabiliter et non bꝛutaliter viuãt. Qui aũt aliter vi⸗ Tercia via eſt rectitudinis vicijs et peccatis uunt contra naturalẽ iſtã incuruationem et auerſionẽ velut erecti et ad bona ante⸗ dicta conuerſi viuunt.et hoc ſᷣm vtraq; vi noſtra ſuꝑioꝛẽ nobilẽ. Quia ergo nulli dubiũ ẽ bꝛutalitatẽ iſtã et eſſe nobis oꝛigi nalẽ. et eſſe viciũ.cũ viuere ſᷣm illa vicioſe viuere ſit manifeſtũ.ẽ oꝛiginale viciũ eſſe. Ximp̃ᷣ. Nõ aliter recte viuimuꝰ niſi cũ ſcm ſuperius noſtrũ ac nobile vinimus Hoc aunt non ẽ niſi cũ inferius noſtꝝ vide licet quod ẽ animale in nobis ab eo viciũ atʒ ſubactũ fuerit eiuſq; dominatiõi obe diẽs.ymmo in ſeruitutẽ redactu ſicut dicit Aplus.in.ix.pꝛime:ad.Coꝝ.Caſtigo coꝛ pus meũ et in ſeruilutẽ redigo.Et hec vii qʒ ſeruitus iure et lege nature debita ẽ ali oquin inique et contra iuſticiãs imponere tur.quare iniquũ ⁊ iiuſtũ eſſet et coõtra na tura domare noſtrũ inferius.videlʒ vireſ inferioꝛes motiuas. Hoc aũtẽ quodvinu oſum omnes clamant.⁊ quod omnis in⸗ tellectus apud ſe conceptum habet etna turaliter impꝛeſſum. Amplius. Scoʒ hoc ꝑmittere illas regnare ⁊ dominari eſ ſet iuſtũ.⁊ de hijs in tractatu de matrimo nio multa dirimus. Manikfeſtü e igit quia regnũ et dominatio ſupꝑ vires inferi oꝛes noſtro ſupꝑioꝛi iure ⁊ lege nature de bentur quare ſleruitus et iubiectio ↄtrarie inique ſunt. Manifeſtũ autem ẽ.quo niam exceptis pauciſſimis ſeruit.et ſubie⸗ ctum ẽ eis et hoc exoꝛiginali vt diximus p uerſitate. Nõ em̃ expectalur in hocpiaua conſuetudo.cũ no ſolũ in adultis.verum etiam in pueris et paruulis quatenꝰ etas pmittit. utẽ ab hmõi ſeruituteꝛ ſub lectione vekerectũ vłliberatũ aliquatenꝰ . victoꝛia vel aſſuefactione vel de benefi⸗ cio gracie diuine. hoc eſſe factũ dubiũ nõ c. Omnes ergo cũ oꝛiginali iſto vicio na⸗ ſci.⁊ fm illud viuere vel in toto vel in ꝑte niſi ecõtrario aqzuuent᷑ maniteſtuʒz ẽ. Oꝛ ſi dixerit ꝗs quoniã ſcm animale noſtrũ ↄmunicamꝰ cũ bꝛutis.Et ideo quẽadmo dum vel opauões vel paſſiones qᷓ in bꝛu tis ſunt.ſcõm illud nihbil habẽt iniurie na turałnihil iniqtatis ymmo magis ſũt ſᷣm iuſticiã naturalẽ ſibi. Cuʒ ergo opationes ſeu paſſiones qᷓ ex aĩali nro in nobis ſunt vłla nob fiũt naturaliter nihil habebunt iniuſticie nihil iniquitatis. Reſpondemꝰ in hoc.qm ⁊ ſi ſcõm animale nĩm ↄmunt camꝰcũ bꝛutis. In ſpirituali nr̃o mñ pᷣcelli⸗ mẽ eis. Et ideo fᷣm illud quod in nobis P ie tiaßſit ſoget On ineneqpod leionelchn Cleili rebela gnod ablunci Ebeoppſen byinauſoohe gluuiohyoni⸗ habeleus inſieanlpust leſticcipi⸗ lninisefnai hoegladegi wjelbgtcrn Nüfenin Eenſtertk 1 Glhigin Nnntpuum Afmuniore ſtiolbgbenu Efotnaſenien ethoreſens ri Guntagiaſtän ladondiſe⸗ Mndewndd isſenivasi oucmbe ſiggtiineo⸗ 7 rigo ude foiaut⸗ nuinemiſeun S WS — EE = = =☛ — — = = = = — — = ES = =S = = = S — tpan meſhäiimn, arcignin. ntetbann — N Kiſiecſen üpueefte, eneſit ſinaedte mücüinimnn, malemdobö cuimmiſettair Euüntikägt ealegenne acamiufiin oſrüntan nes Doctüig aman t ir ionenie luseanani umns. a Crusatut Nunichium Mmuroſlli⸗ Auomghnlktonn imaman noſünsil 7 cxciiij nobiliꝰ atʒ ſublimiꝰ ẽ nos viuere atʒ opa ri oꝑtet.Om̃ino em̃ indecens ⁊ incõgruũ ẽ pᷣferre quod inferius atq; ignobiliꝰ ẽ ſu perioꝛi atqʒ nobilioꝛi.ſequiq; illud ⁊ obe dire illi.rebellare aũt iſti noſtrũ animale. quod abſurdũvidet᷑ eẽ. Ampᷣ.Anima le bꝛutoꝝ ꝑ ſe regnãs atʒ dominãs ẽ⁊ nul lo vinculo obediẽcie vel ſeruitutis in illis alicui obnoxiũ aut obligatum vtpote nõ habens ſuꝑius apud illa. Animale vero nim ſicut ſupius habet apud nos ⁊ in no bis ſic ẽ eidẽ debito ſubiectiõis ⁊ vin culo ſeruitutis aſtrictũ quẽadmodũ hõ ꝑ ſe in regiõe aliq degẽs. vbi nullꝰ ẽ aliꝰpᷣnceps aut dñs liber ẽ ab omni obediẽcie debito Di aũt fuerit in regno vel pᷣncipatu alteri us neceſſe habet eidẽ obedire ⁊ eſſe ſubie ctus. Uerũ ſiquidẽ vt ait Tulliꝰ.omne re⸗ gnu anime a natura tributũ ẽ quare ani⸗ male nr̃m in nro regno rationis ẽ.⁊ ideo neceſſario legibꝛeiuſdẽ ſubiectũ. In bꝛu⸗ tis vᷣo tanq; ſeoꝛſum ẽ ab omi aliena diti one ⁊ poteſtate.⁊ ideo liberũ.et hoc ẽ qðᷣ legitur eccleſiaſtici.xiij. Pondus ſi up ſe tot lit a honeſtioꝛi ſe omunicat. wexito ergo Animale nr̃jm põdus obediẽcie ſubiectio nis ⁊ ſeruitutis ſuꝑ ſe tollit.dũ ſuꝑioꝛi no ſtro quod tam honeſtũ ẽ cõicat aſſociatũ ſcilicet eidẽ in eodẽ ſubiecto anima vide⸗ licet nra. Silr ſe habet de vomine ꝗ dat⸗ ẽ in ſeruũ alij ⁊ de homine libero.Eodeʒ mo de equo habẽte ſeſſioꝛẽ ſuꝑ ſe ⁊ denõ habẽte Nõ ẽ aũt degluciendũ.id ẽ ſine ꝑ ſcrutatione traſcundũ quod dixi.qꝛ ex ani mali nro naturalit᷑ ſunt hmi paſſiones 7 oꝑaliones. Naturalit᷑ qui id ẽ ex na⸗ „ onẽ. Nam ſcom ſtatũ illũ nõ niſi iuſſe ab ipᷣo ſuꝑioꝛi nro exiret Nũc aũt tanqᷓ;ᷓ libe re exeut no expectato iugu ſeu madato il⸗ lius.quod modis omibus eis illicitũ fuit lure ac lege pᷣminiue inſtitutionis nre.qui bus iure pleniſſimo animale noſtrũ ſpua li nro ſubditũ ẽ ⁊ eidẽ ad obedienciã obli galu. Quarta via eſt inſenſibilitas. vt ila dicamꝰ ipius ſpualis ſiue ſupioꝛis no ſtri.qua inſenſibileẽ ad bona ſua ⁊ mala cu animale noſtꝝ ſenſibiliſſimũ ſit ad ſua bona ſcilicet ⁊ mala. Qm inſenſibiles em̃ ſimꝰ interius ad lucẽ noſtra internã q ſol inteiligẽcie ẽ. videlicet xps dñs. Qm̃ diffi cile illa etia tenniſſime atʒ obſcuriſſime vi gemus. Similiter et ad ſuanitate interna tura coꝛpalivł dic. naturalit᷑ aunid ẽ iuxta pmiuua nre nature inſtitutionẽ ſeu ↄditi⸗ nram? delicias ſpũales. ᷓ in ipo æ exipo ſunt. ⁊ in virtutibꝰ et ꝑ virtutes quis igno rare ꝑmittit᷑.cũ nec odoꝛ ꝑtenuis ad nos inde penetret. Idem dicimus ⁊ de ſapoꝛi bus.qᷓ;ᷓ ſenſibiles aũt ſimus econtrariovi delʒ ad ſuauitates odoꝛes et ſapoꝛes ani males nullus ẽ qui neſciat. Similit et q; difficile calefactibiles ſimus caloꝛe ſpiritu alis amoꝛis ſanctoꝛũq; deſiderioꝝ q;ᷓ faci le ante ardeamꝰ ecõtrario quis nõ videt. Amplius. Cũ ꝓ modo ſeu magnitudi ne vel ꝓ modo ſuauitatũ aut bonitatum calefactibiles eẽ vel calefieri debeamꝰ ab illis quoꝝ ſunt. Si eſſemus vtcũq; bñ dii poſiti ⁊ ia ſuauia ſeu bona equaliterno bis ꝓpinqua ꝓpinquitatibꝰ ſibi cõgruẽ⸗ libus qᷓ eſſet ꝓpoꝛtio ſeu compatio ſuaui tatũ ſeu honitatũ adinuicẽ.ea eẽt et cale⸗ factionũ hoc ẽ amoꝛũ ſeu deſiderioꝝ nr̃o rũ adinuicem in illas. Quia ergo nullaẽ ꝓpoꝛtio vł etiã comꝑpatio diuine ſuauita lis.ſeu etiaʒ bonitatis ad eas que carnis et mundi dicuntur ſuauitates ſeu bonita es.ſi bene diſpoſiti eſſemus tam ad has q́; ad illas nulla eſſet ꝓpoꝛtio ſeu compa ratio calefactionis amoꝛũ ſeu deſiderioꝝ quibus calefieremur a ſpũalibꝰſuauitati bus ſen bonitatibꝰ ad calefactiones qui⸗ bus calefimus ab eis que mũdi ſuauitati bus ſeu bonitalibꝰ.Cauſe em̃ ſp ꝓboꝛtio nabiles ſunt effectibusſuis niſi diſpoſitio nũ inequalitas inter effectus faciat diuer⸗ ſitatẽ.Qnia ergo ecõtrario pᷣdictis cauſis ſe habent eoꝝ effectus in no bis. Wanife⸗ ſtũ ẽ ꝙ nõ eque boni diſpoſiti ſumus ad illas.quare vel ꝓpinquius ẽ qanimale no ſtrũ ad ſuauitates ⁊ bonitates ſuasvt ita loquamur vel magis bene diſpoſitũ ad it las qᷓ; ſpᷣale nj̃m ad ſuas. Manitfeſtũ ẽ auteʒ quod elõgatio hex ſeu mala diſpos ſitio que ita ſpũᷣale noſt: pedit a ſupꝛadi ctis ſuauitatibus ⁊ bonitatibꝰ leſio ẽ ma⸗ gna et viciuʒ quod ita nos puerſe habere compelllt. Peruerſitas aũt omnis.et oĩs Diſpoſitio puertens nos viciũ eẽ dubitari nõ poteſt. uis. quia ẽ naturalis et rectiſſima oꝛdinatio nr̃a vt animale nr̃jm ꝓximũ ſit ſuauitatibꝰſuis⁊ bonitanibus. Spirituale vero noſtrũ lon ge ſit a ſuis.quemadmodũ et noſipᷣi terre ⁊ terrenis omnibus ꝓximi ſumus celove ro et celeſtibus remotiſſimi. Reſpõde mus quia reuera ſcõm coꝛpus ita ẽ vt dici tur de ꝓpinquitate et remotione. ſaui in Oꝛ ſi dixerit quis.quia hec W De ferioꝛ iſta regio et mũdi ſenſibilis habita tio regio noſtra ⁊ habitatio eſt quautum ad coꝛpus. et etia quantũ ad animale no ſtrum in eo quod animale eſt. vt nuc qui dem ſe habet. Quantũ ad ſpirituale vero noſtrum. regio noſtra longe alia eſt ⁊ ba bitatio. et eque vicina ſeu ꝓpinqua ſpiri⸗ tuali noſtro vi ſua regio vt diximꝰ anima li noſtro. Qꝛ ſi dixerit. quia hoc etiam nec verum nec debitum eſt. quia plus ani males ſumus naturaliter vt ita dicamus qᷓ; ſpirituales.et plus coꝛpoꝛales qᷓ; ſpiri⸗ tuales. Dicimus quia ſermo huiuſmodi hominis eſt ſermo valde erroneus ⁊ pꝛo culdubio hominis neſciẽtis ſe eẽ hominẽ et pene om̃ino ignoꝛantis nobilitatẽ hua ne nature. Beneraliter em̃ abſq; vlla du⸗ bitatione verũ ẽ.ꝙ id quod ẽ in vnoquo⸗ q; optimumẽ in eo etiam nobiliſſimũ atʒ foꝛtiſſimũ naturaliter. ⁊ ꝓpter illud etiaʒ alia creata ſunt in toto illius.ſicut anima in nobis nobilioꝛ atq; foꝛtioꝛ coꝛpoꝛe.⁊ ꝓ pter illam coꝛpus creatũ ⁊ membꝛa ipᷣius Similiter ſpirituale noſtꝝ naturalit᷑.hoc ẽ naturali et pᷣmitiua ſui inſtitutiõe in no bis optimũ ẽ nobiliſimũ ac foꝛtiſſimum. Et ꝓpter id om̃ia alia in coꝛpibus nris et in animabus creata ſunt. Quare multo⸗ foꝛtius ẽ ei uiſum de om̃ibꝰ ꝑfectionibꝰ ſuis naturaliter q; animali noſtro de ſuis et ideo eque ꝓpinquũ naturali oꝛdinatio ne vel etia ampliꝰ bonis ſuis omnibꝰ q; illud. Neq; em̃ diuine bonitati neq; ſapi⸗ encie eius cõgruit minꝰ ꝓuidere magnis ⁊ magis minoꝛibꝰ.aut minns curare ma gna q; parua.pᷣſertim cum paruũ anima lis nri nõ curet niſi ꝓpter magnũ ſpiritua lis nri. Amplius. Inter regionẽ intelli gibiliũ ſeu mundũ intelligibilem ⁊ intelle ctũ noſtru nihil mediũ. Si em̃ aliqd eſſ mediũ illud eſſe Antelligibilevel ſenſibile Nõ ſenſibile cuʒ om̃e ſenſibile infra intel lectũ ſit ⁊ in regione que ſub ipᷣo eſt.hoc ẽ mundo ſenſibili. Intelligibile vero omne de mundo intelligibili ẽ.aut ipᷣe mundus intelligibilis. Quare nõ ẽ mediũ int᷑ mũ dũ intelligibilẽ ⁊ intellectuʒ.pars em̃ non poteſt eſſe media inter aliquid ⁊ ſuũ totũ Poſſet qadẽ media eẽ int᷑ aliqd ⁊ reſiduuʒ lui tocius. Inter intellectũ igitur et ſua in⸗ telligibilia nibil ẽ mediũ. Eodẽ modo eſt oſtendere ꝙ inter affectũ noſtrũ nobilem ⁊ ſublimem. et ſua nobilia ſeu deſiderabi lia nihil ẽ mediũ quare inter ſpirituale no vicijs et peccatis ſtrũ totum et ſua pfectibilia.vt verbo ge⸗ nerali vtamur nihil eſt mediuzʒ. Eque g ꝓpinquũ ẽ ſpũali nro ſuũ reculũ.vt nro aiali ſuũ Qð ergo nõ eque ꝑficit᷑ no eque mouetur ab illo vt animale noſtrũ a ſuo non eſt ex elongatione maioꝛi ſeu ꝓpiuꝗ tate minoꝛi ad id.ſed neq; ex mino:e foꝛui tudine cum dubitare non debeat ſeculuʒ intelligibile? ea que in eo ſunt foꝛtioꝛa eẽ ⁊ vehemẽtioꝛis influencie q; ſeculum ani male. ⁊ ea que in eo ſunt. Quare inſenſi⸗ bilitas iſta ſeu tarditas ſpiritualis noſiri. cum indubitanter ꝑuerſitas ſit atqʒ mali cia nobis innata.oꝛiginale vicium eſt qdʒ querimus contrariũq; eius bonitas eſt ⁊ rectitudo virtus eſt ⁊ foꝛtitudo illius. Amp̃. Indecentiſſime ac puertiſſime oꝛdinaſſet creatoꝛ noſtrũ ſpirituale? nſm animale ſi illõ debile ymmo quaſi emo: tuũ.et miſerabiliter impedituʒ ad ſuas ꝝ. fectiones creaſſet Hocvero expeditiſſimu et ꝓmptiſſimũ ad ſuas cum longe maior gloꝛia ſit creatoꝛi ꝑfectio noſtri ſpinialis ᷓ;ᷓ ꝓꝑfectio nri animalis. Nobis eliaʒ inco parabiliter maioꝛ vtilitas ſeu ſalub:iſas ? illa qʒ in aha. Siue ergo in gloꝛiam ſuaʒ ſiue inutilitatem noſtram.ſiue in ambas intenderit creatoꝛ in creatõe noſtra. NHO ita illas oꝛdinauit vt ſunt.Oꝛdinauit aut animale noſtruũvt eſt bene.Quare no oꝛ⸗ dinauit ſpũale noſtrũ vt ẽ male. Qnicqd aũt ip̃e non oꝛdinauit in nobis.elẽ in no bis naturaliter viciũ eſt in nobis ſiue pec⸗ ciles ſeu pen in ſeſibiles ſumꝰ ad bona ſublimia videlicet ſpualiã et eterna in no bis eſt naturaliter ſiue oꝛiginaliter. Ppter ꝙ et oꝛiginale vocatur ⁊ innatũ. Quinta ratio quia viciũ rectiſſima difſinitiõe pꝛo pꝛie eſt quomale nos habemus ad bona opa reddenda ho eſt tarde difficile Ad mala vero bene vt ita dix-amꝰid eſt piom pte et expedite.Quia igitur in nobis ẽ na⸗ turaliter et oꝛiginaliter iſta puerſitas na⸗ turaliter et oꝛiginaliter ẽ in nobis illud vi ciñ. Poteris et iuxta vias iſtas multas ſi⸗ mues inuenire Non aũt ſufficere arbitra mur tibi ad ſta biliendũ oꝛiginale pecca⸗ tũ.hoc eſt ad faciendã certitudinẽ de eius eſſe et dedlarandũ quod ipᷣm eſt. Juxia ꝙ; ꝓmiſimus Sexla via eſt quia quẽad modũ a nima humana in pateſtate haby mouere ꝓut vult membꝛa coꝛpis ſui. Dic et multofoꝛtius in poteſtate debet habe⸗ . J catũ. Illud Ne viciũ quo tardi ſeu diffi . .“ B— elurelien ſrenbuiß uncopole oporsſuimn ocopis ue wipoleſtate hrailalcah niopoen bistpinuals. geijo Cuenue Mlnpotennz Aluckineoemn oopons Ge⸗ uuncuncſele imniueen in Nrensbocan ſultminon Mrsrelamr us Ofnilter Mnſebeberd noenickig Galnusegiwd⸗ Mhe osln doluur (Mrimianel lerepperaert MMbopoigi Moneoiiu ln noclzne ſiatgmmenn müpunolsna urnmgonne ſleſſnetn ngnltus Uhudhne hgie tbniuenn — gB2—— — =— ls imoſuümin egeſäi anmale e wnemuitn ſeinegan edos deh mencoſmin ninendeiin eoin. Imnt Bentennt mmüpeustonts mninengeni Nienmd i uermngaonad urrao doſnn Keaa 84 1 õ AriEARb 4 AN AeerN * ckr „ . cxco re naturaliter ipᷣas vires ſuas que ſunt tã qᷓ; membꝛa ipius. Quemadmodũ igitur quando poteſtatem nõ habet mouendi coꝛpoꝛis ſui membꝛa. manifeſta ẽ egritu⸗ do coꝛꝑis que motuʒ hmõi impedit. Sic vbi poieſtatem non habet mouendi młe⸗ bra illa ſua ſpũaliter que diximus.Mani⸗ feſta ẽ ergo egritudo ipſius paraliſis vlł fe bꝛis ſpiritualis.Eodem modo ⁊ de homi ne ipᷣo.Quemadmodum eniz difficultas vel impotencia ſe mouendi ſcõᷣm coꝛpus oſtendit in eo egritudinem vel infirmita⸗ tem coꝛpoꝛis.Sic difficultas vel impoten cia mouendi ſe ſcõm ſpiritum.oſtendit in eo infirmitatem ſiue e gritudinem ſpirit⸗ vel mentis.hoc autem in vnoquoq; nQ˖m manifeſtum ẽ. non enim amamus quod volumus.vel cum volumus vel pꝛout vo lumus. Similiter neq; odimꝰ. et ad hũc modum ſe habet de alijs motibus ſpũali bus. Wanifeſta igitur ẽ in nobis iſta quã querimus egritudo mentis. Oſt hec ꝓut pᷣdiximus dedlarabi S R mus iſtam coꝛruptionem ſeu per⸗ uerſitatem peccatuʒ eſſe veriſſima nominatione.Qꝛ enim vicium ſit.euidẽ⸗ ter apparet ex bijs quę iam diximus.Dici mus ergo in pᷣmis quia peccatum vna in tentione dicitur actusvel eius pᷣuatio.ſᷣm gquem moduʒ nemo vn; ſani capitis po ſuit oꝛiginale peccatum eſſe peccatũ.Cuʒ em̃ in paruulis naſcentibꝰ eſſe ipſum cre⸗ dat et docet omnis eccleſia ſanctoꝛũ.qui nihil egiſie ante natiuitatemvel in ipᷣa na tiuitate quod peccatum dix poſſit a quo⸗ cunq; indubitanter credur oatarat his exceptis qui animas antea in alijs coꝛpo ribus fuiſſe vł in coꝛꝑibus in ſtellis vaniſ⸗ ſime ſompniauerunt vel adhuc delirant. Manifeſtum ẽ peccatũ oꝛiginale nõ actũ ipᷣm quo quis peccare yel peccaſſe dicitur Catholicam doctrinam accipe ſcilicet ma gis puerſitatem de qua pꝛoximo locuti ſu mus et qui argumentantur. Non pecca⸗ uit iſte paruulus nec peccat.ergo non ha bet peccatum. Manitfeſtũ ẽ.quia erronee arguitur.niſi de peccato actuali concluſio nem intelligant. Si quis em̃ argueretr Hec auis nonvolat neq;volauit ergo nõ hadet volatũ.etiſte equꝰ nõ cucurrit nec currit.ergo nõ habet curſum. Wanifeſtuzʒ ẽ eum valde inſipienter arguere.cũ ad re⸗ motionẽ actꝰ remotio habitꝰ nõ ſequat᷑. Quia igit de hoc nũqᷓ fuit contẽtio inter nos et hereticos vel alios quoſcũq; erro neos. exceptis illis quos ſupꝛa diximus. Pertraſibimus hoc plane dicentes.quia paruuli naſcentes nullũ ꝓꝛſus habẽt actu ale peccatũ.ſed oꝛiginale eos habere dici mus. Si em̃ peccatũ eon eẽt actuale.hoc ẽ actꝰ eoꝝ in debitꝰvłact debiti pualio n ia oꝛiginale eẽt illð id ẽ oꝛiginalit ↄtractũ ſeu inditũ neq; hereditariũ ſeu a parenti bus tranſduciũ.ſed magis acquiſitũ ⁊ ad uenticiũ. Quoniam ergo vt recte dicit Ari ſtoteles circa ſenſum ſunt rectitudo ⁊ pec catum. Maniteſtum eſt quia rectitudo æ peccata iuxta hanc vnam intẽtionem co⸗ traria ſunt. Quia ergo ꝓprie rectitudo eſt bona diſpoſitio noſtra pꝛimitiue inſti tutionis cui puerſitas iſta oꝛiginalis con⸗ traria ẽ et repugnãs. Wanifeſtũ ẽ qeſcom hanc intenuonẽ oꝛiginalis iſta puerſitas ꝓpe peccatũ dicitur. Si em̃ alterũ oppoſi toꝛũ duorũ quoꝛũcunq; de altero alioꝛuũ duoꝛũ pprie dicitur et reliquũ de reliquo ꝓpe dicitur. Lontraria em circa ideʒ.ſicat alibi didiciſti ppꝛie ⁊ ſieri babent et dia. „ Alio mõ etiã peccati nomine dicitur vide licet indecencia in eis que cõiungit gignit aut ꝓcreat. Unde ⁊ peccaſſe naturam co muniter dicũt homines quãdo gignit ho mines ſenos digitos habẽtes in manibꝰ aut pedibus. Silłr quando gibbo ſos aut „ aglüs defoꝛmitatibus mõſtruatos. Meri to ergo peccatũ nature dicitur ſilis in decẽ . „ — cia. quãdo videlicet gignit incuruatos ůs debuit gignere rectos. et ainmales quos debuü gignere ſpũales et ad huũcmoduʒ ſe habet de alis puerſitatibus. Deruerſi⸗ tas igitur iſta oꝛiginalis merio peccatuʒ naturale dicitur? natiuũu. Tercio ſicut virtutes noĩa ſua cõmunicãt actibus ſuis ita ⁊ vicia.ſicut em̃ largitas dicit᷑ non ſolũ ipᷣa virtus largiẽdi ſʒ e actipius? miſe ricoꝛdia ſilłr. Sic ⁊ peccatũ nõ ſolũ vł act⸗ vel viciũ ſed vtrũq;.Lũ igit iſta puerſitas oꝛiginalis habitus ſit.non ẽ mirũ neqʒ in ſolitũ ymmo certiſſimũ vſu vulgariſſimo vt actus ſui quod ẽ peccatũ noie ipſius cẽ ſeatur. Sicut igit Inxuria dicit non ſoluʒ viciũ carnis ſed ⁊ actus eius. Sic ⁊ pecca⸗ tũ dicit᷑ oꝛiginalis puerſitas quemadmo dum et omnis actus illi?ꝰ. Quarto pec catũ dicit᷑ vſuali ↄtrariũ eiꝰ quod debet eſſe in aliquo ſic vꝛina dicit peccare in ſub ſtacia vel coloꝛevidelicet cũ hʒ ↄtrariuʒ in ſubſtãcia vl coloꝛe.oõtrariũ inq; eius qd fr iij habere debuit. iĩmo nihil poteſt dici pec⸗ catũ.niſi illud cuiꝰ cõtrariũ deberet habe re.Quia igit᷑ contrariũ oꝛiginaliter habe mꝰeius bone diſpoſiõnis quam natura liter habere deberemꝰ. Wanikeſtũ ẽ nos ſcdᷣm haãc acceptionẽ peccati peccatũ oꝛigi nale habere. Manifeſtũ etia quia ⁊ ſcõᷣm hac intentionẽ veriſſime ac ꝓpᷣe oꝛiginale peccatũ dicit peccatũꝗũ. Quiniaã autem acceptionẽ vel intentionẽ addit Augꝰ.di. Oꝛiginale peccatũ dici peccatũ.quoniã ẽ ꝑ peccatũ.quẽa dmodũ loquela dicit lin⸗ gua.Quonia vt appet ẽ ꝑ liguã.quare nõ intolerabili abuſione peccatuʒ oꝛiginale nominat catholica doctrina quemadmo duũ neq; loquelam linguam. Culpa vero peundẽ modum dicit᷑.ꝑ qð ⁊ vicium aut peccatũ aut ꝑuerſitas.⁊ inſuꝑ quoniaʒ ꝓ eo pena debet qualis ⁊ qualiter iufra de terminabimus. Oſt hec vero reſpondebimaobie ctionibus eoꝝ qui oꝛiginale pecca lu eẽ negauerũt ⁊ adhuc negant⁊ muʒz Juliano apoſtate qui cõtradicit in unc modum. Non peccauit qui genuit nec peccauit qᷓ peperit nec peccat qui naſci tur ꝑ quas ergo rimulas inquit inter tot pᷣſidia innocencie introiuit oꝛiginale pec⸗ catũ in paruulũ. In quo rñũdem⸗. quia ꝑp carnẽ ex ſemine coꝛrupto ⁊ coꝛruptiue ge⸗ nitã.⁊ ꝓpter hoc coꝛrupta pariter ⁊ coꝛru ptiuã.Qualiter aũt hoc ſit ifra determina bimꝰ in capitulo.ix.videlicet vbi decdlara⸗ bimus qualit᷑ ↄtrahat᷑ oꝛiginale peccatũ et quomõ ex carne et ꝑ carnẽ coꝛruptã aia huana coꝛrũpat hmoi coꝛruptiõe.Si ꝗs auũt querat.cũ vtriq; parentũ generantiũ puuli mði ſint ab oꝛiginali peccato.⁊ hot vel baptiſmali ſanctificationevel peniten ciali.qualiter paruulus ex mũdis⁊ ſanctꝭ parẽtibꝰ ĩmũdus ⁊ pollutus naſcit᷑ ĩmun dicia ſcilicet oꝛig hali. Rñdet Auguſti nus. Quia quẽadmodũ excircũciſis parẽ tibꝰnaſtit᷑ pᷣpuciatꝰfiliꝰ ⁊ ex oꝛdeo decoꝛti cato ſeu depaleato naſcit paleatũ ſeu coꝛ ticatũ.hHec aũt reſponſio ad hominẽ eſt ⁊ nodũ difficultatis nõ ſoluit. ꝓpter quod adücimus. quia parẽtes ſancti nõ ꝓpter hoc ꝙ ſancti ſ unt id ẽ ꝑ ſanctitalẽ generãt ſed ꝑ hoc ꝙ ho mines ⁊ p carnẽ et a carne exit qð traſfundunt in ꝓlem. et ꝓpt᷑ hoc carnalẽ coꝛruptionẽ.id ẽ vim coꝛrũpendi que in carne ẽ eoꝝ tranſtundunt in carnę E eis genita.quo nihil naturalius ẽ qß vt mũdationẽ: vicijs et peccatis caro ſibi ſimilẽ generet. videlicet coꝛupta. Coꝛruptã.⁊ coꝛruptiua coꝛruptiuã. QQ ſi querat quis cũ caro parentũ mũdata ſit ab hmõi coꝛruptione in hoc lauacro ſalu tari igit᷑ nõ debet generari niſimundam. Hic reſponſio Auguſtini vtraq; locuʒ ha bet. Quoniã et ſi ppuciũ a carne parentũ actualiter ablatũ ſit ꝑ circũciſionẽ. tamen potencialit ẽ in illa.qð euidẽter oñdit ge⸗ neratio que ex illa fit ⁊ ꝑ illã.quemadmo dum ⁊ in ſemine humano potencialiter ẽ totuʒ coꝛpus qð ex eo ẽ generale. Similit᷑ oẽs ptes illius. Sic ẽ de coꝛruptiõe qua diximꝰ id ẽ de virtute coꝛrũpendi in car ne etiã mũdata ꝑ baptiſmũ remanet. licet deiecta et ſubiecta vt omino nõ regnetcõ nante ea ⁊ calcãte gra baptiſmaii nõ eã undita extinguẽte neq; radicit⸗ extirpãate. Sed quemadmodũu ſerpẽs capite contri to caudã atq; reſiduũ coꝛpis gerere vł agi tare nõ ceſſat. Sic et peſtis iſta pᷣmos mo tus pene inceſſanter excitat ⁊ hoc ẽ qð ibi dicit᷑. Tu ↄfregiſti capita dꝛa conis.⁊ iteꝝn Tu cõtribulaſti capita dꝛaconũ in aquis ſcilicet baptiſmalibꝰ ꝓpter qð dicit Augꝰ ſup.vij.ac Romañ.Quia iacet oꝛiginale peccatu in eis qui lauacro ſalutari renati ſuntvt deiectũ atʒ pemptũ ne reſurgat ad pᷣſtinas vires videlicet vt regnet ⁊ dñetur niſi quis pꝑ nouũ ↄſenſum denuo ei vires reddiderit. ꝓpłer hãc cauſam circũſpecte dicit Aplus in.vij.ad Romanos. non re gnet peccatũ in nr̃o moꝛtali coꝛꝑe.vbi au guſtinꝰexponẽs ait Nõ dixit non inſil.re manet em̃ vt giximꝰ poſt ſalutarſ lauacri 5 regnãtis.quemadmodum ignis extinctꝰ aque ꝑfuſione.in quo ⁊ ali quid calo:is. ⁊ fumꝰ cõtinuus remanet. qð quidẽ facile reaccẽdit᷑ vt ardeat in cõ⸗ buſtionẽ illius in quo ẽ. odeʒ mõ et iſta peſtis calere et fumare nõ ceſſat.Uerũta⸗ mẽ non in ardoꝛẽ& cõbuſtionẽ pꝰlauacri ſalutaris aſpſionẽ. niſi vt dicit Auguſtin⸗ pconſenſum fuerit reaccenſus. Et auẽde diligẽter quia multa ẽ differencia inter ab lationẽ peccati oꝛiginalis que lanacro ſa⸗ lutari efficitur. ⁊ ablationẽ pᷣpucij quod ꝑ ‚]‚R—r „LP⸗ circũciſionẽ tollitur ⁊ ablationẽ ſiłr palee Pꝛimũ in hoc.quia nec pᷣpuciũ nec palea reuertit poſt ablationẽ ſed nec vllũ alter⸗ uterus veſtigiuʒ relinquit. Peſtis autem hec oꝛiginalis ⁊ facile reuertit et magnuz eiꝰſeminarium.etiam poſt baptiſmalem ablutionem relinquit qð ſcaturigo pᷣm BBBB— 4 = fotuüeri ureouh nien vtipe Pebelaltann hopmotuug ftugnicana Pariffegion Gücön lane leyſeitr niele ben niim cienisnuua ſcennnt enacvcioet ſeg ndni lunidin⸗ ztneuni ſunmsceiin uonecfentd unüiadhon ſogtgnacatn Uunmnmagtin Chnangdean Cnennonſupe olomligtr abrs d mnalor⸗ Deticenppen nſonitar⸗ nnor et Olnunwole Milcnitgo⸗ llnn wai⸗⸗ Aliinnitaz in umnuemi⸗ lw en⸗ annd⸗ = = = ⸗ — == =ꝛ S. S⸗ „ — . = ten Wdehn ſckeiwa S = — SE SE 1 = — == S= SE·. — E — E E- Z —. — — E E — anni N onemhate. Ne 1 No n artich laganii Afttin rmetoniin cnicoisn Napeſtsiſan nurr annatthe Kichin dzeen iindoni ui GindN i.AA NANNN tioeN ai Nonit Cnins lennen cerinſone nan nencüdt i hinn ag 4 6Ce inl , B cCxcvj rũ motuũ euidẽter oſtẽdit.deinde quãqʒ victũ⁊ eouſq; ſeparatũ ſic ꝑ gracia baptiſ malem vt ipᷣm pemptum dicat auguſtinꝰ Rebellat tamen adhuc et latruncolos pᷣ⸗ moꝝ motuũ vt ditimus. Ymmo exercituʒ magnũ carnaliũ deſiderioꝛũ aliarũq; no Narũ affectionũ et cogitationũ ad milita⸗ dũ cõtra ſanctos immittere nõ ceſſat. Si cut expᷣſſe teſtat Petrus in.ij.pᷣme Lano⸗ nice ſue.Obſecro vos abſtinere a carna⸗ libus deſiderus que militãt aduerſus ani mã exceptis paucis pᷣuilegiatis in quibus funditus extinctꝰ fuit aut om̃ino ſublatꝰ. quemadmodũ de beata ac gloꝛioſa geni trice dei ſenciendũ ẽ.et maxime poſtq; cõ cepit ſaluatoꝛẽ dũm. Si quis aũt que rat cũ omne peccaſũ noſtruʒ in anima ſit ſicut ⁊ virtus et etiã viciiũ.quomõ peccatũ hoc in carne eſſe vłhabitare dicit᷑ ab apo ſtolo in.iii.ad Romañ.Facile reſponde ri poteſt quia cauſaliter ĩ carne qm̃ ex illa latet in anima.quauis ⁊ caro intelligi poſ ſit ipᷣm carnale et animale noſtrũ de quo tamen multa ſupꝛa locuti ſumus.Et hoc modo intelligitur ſm Auguſtinũ in.v.ad Balathas.Laro cõcupiſcit aduerſus ſpi⸗ ritum et ſpiritꝰ aduerſus carnem. bi em̃ dicit idem vocari carnem ⁊ ſpirituʒ.ſʒ car⸗ nem ſcõm id quod habet a ꝑte carnis.id ẽ ſᷣm id quod habet carnale vel animale. Spiritum vero ſcõᷣm id quod habet ex ſe hoc ẽ ſcõᷣm id quod habet in ſe ſublimi⸗ ſcilicet atq; nobiliꝰ. Si vero querat aliꝗs cũ illa immũdicia ſiue coꝛruptio ꝗᷓ in car⸗ neẽ.⁊ ex qua peccatũ oꝛiginale in anima⸗ bus noſtijs fit. ppᷣe peechr en ſit vl vici um ſpirituale. quomõ peccatũ velsicium ſpirituale generat in anima ⁊ hoc natura liter. Naturalit᷑ em̃ coꝛrũpunt᷑ anime bu mane coꝛruptiõe hmõi a ſic coꝛruptis coꝛ poꝛibꝰ.Rñdebimꝰad hec ⁊ſimilia infra. Si vᷣo quis dicat cia cũ deus ꝓnioꝛ ſit ad bñfaciendũ generi hũano et miſerẽ dũ eidẽ. cũ ergo vel ꝑmittat vel faciat ipſe qð traſfert peccatũ parentũ in filios quã tomagis ptinet ad eũ facere qð meritum ſeu ſanciitas parentũ traſferat᷑in ipos.Et nos quidẽ iã reſpondimꝰ ad hoc.qꝛnõ p merituũ vel ſanctitatẽ generãt neq; p ea ge neratioe inq; carnali ſed p carnẽ et carna litatẽ. ⁊ ido qð carnis eſt ſeu carnalitatis rraſſunduũt in filios. In generatiõe auteʒ ſpirituali ſecus ẽ ſiueſit p doctrinã ⁊ pdica ionẽ ſiue ꝑ ſacramentuũ. Juxta qð dicitve ritas Johãnis.iij. Qð natũ ẽ ex carne ca ro ẽ.⁊ qðᷣ natũ ẽ ex ſpũ ſpũs ẽ. In genera⸗ tione naq; ſpuali merito traſfert qð ẽ ſpi⸗ ritꝰvt doctrina ⁊ gra. Per pᷣdicationẽ em̃ doctrina.p ſacramentũ gra traſfert᷑ in ſpi ritualiter genitos. Werito aũt querit᷑ vtrũ peccatuʒ oꝛiginale a deo ſii.videt᷑ ꝙ; nõ cũ em̃ dicat Johannes in pᷣmo. Sine ipᷣo factũ ẽ nihil.Exponit Augꝰ id ẽ pecca tũ.Omia aũt ꝑ ipᷣm facta ſunt q̃ vtiq; lau dãat deũ vt dicit augꝰ.Peccata autem nõ ipᷣm laudat.ymmo ipᷣius otumelie ⁊ iniu⸗ rie ipᷣius ſunt.quare peccatũ neq; oꝛigina le neqʒ actuale ꝑ ipᷣm vel ab ipᷣo faciu eſt Amp. Ipᷣm peccatũ qð aplłs dic habi⸗ tare in carne.id ẽ vis illa coꝛrũpendi aĩaʒ. vnde ẽ niſi a deo.et qd ẽ niſi creatura dei. Nõ em̃ videt humanũ opꝰ cũ ab om̃ino neſciẽtibꝰet penitꝰinuitls parẽtibꝰtraſfun dit᷑ a carne in carnẽ. Armpin jn ſancti ficatis plene qðvtiqʒ ſunt baptiſmali ſan ctificatiõe renati vel remanet in quibꝰ ni hil remanet qð nõ ſit opus dei.⁊ cuiꝰ nõ ſit deus auctoꝛ.totuʒ em abluit et abꝛadit baptiſmalis ſanctificatio qð ex deo nõ ẽ. Nõ aũt tollit illa coꝛruptionẽ a carne.illa ergo ex deo ẽ. Ampliꝰ. Quicꝗd nõ ẽ vł culpa ſeu culpabile vel peccatũ aut actua le aut oꝛiginale ex deo ẽ.coꝛruptio igr illa ex deo ẽ. ergo qð ẽ exilla naturalit᷑ et ꝑ ſe ex deo erit. In ã ſciendũ eſt multos di xiſſe et adhuc dicere qð peccatũ oꝛiginale ⁊ culpaẽ ⁊ pena ẽ.⁊ ꝗa inqᷓntum culpa ex deo nõ ẽ.ſed inqntuʒ pena. Oĩs em̃ pena vt eis videt ex deo ẽ.Iſti aũt maioꝛẽ diffi cultatẽ ſibi aſſumũt. Pꝛimũ quia cũ pecca tũ oꝛigiale vnuʒ numero⁊ imptibile ſit in anima vna.vł totũ ẽ pena.vel totũ culpa. vel totũ vtrũqʒ.Nõ em̃ poteſt dici de re ĩ⸗ ptibili ꝙ ſit ꝑtim hoc⁊ partim illud.Qua re totũ et totaliter et pena et culpa.Et ꝓ⸗ pier hoc totaliter ex de non exdeo. Amplius. Qualiter dicũt ꝙ oĩs pena ex deo ẽ auctoꝛe tolalit. Pena igit᷑ ĩuidie qua toꝛquet᷑ inuidꝰ ex aliene bono ex ðᷣo erit ſimilit᷑ et deturpatio qa eiꝰ anima de⸗ foꝛmata ẽ Silr dapniſicatio qua eius ani ma ꝑ omne peccatuʒ depaupata ẽ bonis ſpũalibus et leſa in naturalibus. Quare nihil hahebit inuidia quod totum ex deo non ſit.et ad hũc modũ ſe habetde odio ⁊ de alis.hNos aũt facile nos expediuimꝰ et dicimus quia peccatũ ⁊ viciũ ſpũale ex deo nunq ẽ ymmo cõtra im. Arilſteem liij Be rei cuſus auetoꝛ eſt deus vltoꝛ eſt iße ſicut dicit Auguſtinꝰ? in libꝛo octoginta trium queſtionũ. Nihilominꝰ tamẽ verũ eſt ꝙ coꝛruptio que in carne ẽ qua ſociataʒ ani ma ita coꝛrũpit atʒ puertit ex deo ẽ. Nec ſe quit᷑ ex hoc ꝙ coꝛruptio vel ꝑuerſitas iſta videlicet quam in anima efficit ex deo ſit. Quẽadmodum qua inebꝛiat ei ſubuertit anima immoderate bibentis ex deo eſt ⁊ creatura eius bona.nõ tamen ſubuerſio Raut ebrietas bibentis ex ipᷣo ẽ licet hoc na turale ſit alicui vino inebriare animas qſ dam. Hoc em̃ ẽ ex debilitate ipſarũ. Que dam eniʒ anime mero facile inebꝛiabiles ſunt. Idem dicimus et de diuicijs q̃ vtiq;ʒ Dei creature ſũt bone.⁊ indubitãter ex ipᷣo vel ab ipᷣo ⁊ ita coꝛrumpunt animas atqʒ ſubuertunt ſicut dicit Seneca Difficilimũ ẽ diuiciarum cõtubernio nõ coꝛrumpi.Et Eccleſiaſtici.vj. Fili mi ſi diues fueris non eris immuuis a delicco. OQꝛ ſi dixerit quis quia iſte coꝛruptiones ſunt ex mala applicatione vini et deliciarũ ⁊ diuiciarũ ad animas.cuiꝰ applicationis malicia ex deo nõ eſt. Uerũ quidem dicit.Accidit ta men interdũ vt ex bona etiã applicatione occaſionaliter coꝛruptio ꝓueniat. ſicut cũ aliquis bibit vinũ cauſa ſanitatis.poteſt ex hmõi potatiõe ꝓuenire ebꝛietas.ſilr et cum aliquis ↄgregauit diuicias vt eas in paupes erogaret vł in alios pios vſus ex penderet.eorũ tamen ↄtubernio interdu coꝛrumpit᷑ et hoc ẽvel auaricia que eſt im moderatus amoꝛ: earũ vel ſupbia qᷓ mor bus diuitũ ẽ vt dicit Auguſtinꝰ nec ſequi tur ſi coꝛruptio illa que in carne ẽ ⁊ coniũ ctio carnis ad animã ſit a deo. Similiter ꝙ ꝓpter hoc coꝛruptio que ex huiuſmodi Ziunclione in anima humana efficitur ex deo ſi. Sic quemadmodũ cum vir ⁊ vxoꝛ vlerq; adeo ſint.⁊ cõiunctio matrimonie lis alterius ad arũ ab eodem.ꝙ ꝓpter hoc quicquid mali ex ↄiunctione illa acci dit ex deo ſit vł eidem attribuendũ. Quẽ admodũ enim pulchꝛitudo hmõi mulie⸗ ris ex deo ẽ et cõiunctio ipius matrimoni alis ad maritũ ex eodeʒ. ſi tamen pulchri tudo eiuſdem mulieris coꝛdi mariti illabi tur ꝓfundius qᷓ; deceat.ipᷣmq; in ſeruitu⸗ tem amatoꝛie libidinis redigat ꝑ incuriaʒ vł infirmitatem ipᷣius mariti non deo im putandũ ẽ hoc qui nec ꝓpter iſtà turpitu⸗ dinẽ eos cõiũrxit. Nec ꝓpter hoc pulchri indiuẽ vxoꝛi dedit vt maritũ p eaʒ obcecꝗ vicijs et peccatis ret atq; ſubuerteret.Sic carnem licet con ruptam. Non ꝓpter hoc deus anime hu mane coniunxit vt eam in oꝛiginalẽ coꝛru ptionẽ tranſuenat. ymmo potius vt eidẽ ſeruiat neq; ad hoc coꝛruptionẽ.id ẽ vim coꝛrumpendi que in carne eſt carni ĩididit vt ꝑ eam anima humana tã ꝑnicioſe ſub uerteret᷑.quin potius ꝓpter innumerabi les vtilitates que occaſionaliter de coꝛru⸗ ptione hmõi ꝓueniunt.de quibus in eui denti ſunt due ſcilicet humilitas et timor. Nihil em̃ magis humiliat animaʒ huma F na q; pene aſſidua vilificatio et contume⸗ lia quas a parte carnis patit᷑ rememoꝛan les ei et tam crebꝛo bꝛutalitatem iſtaʒ oꝛi ginalem qua homo compꝑatus ẽ iumetis inſipientibus et ſimilis factus eſt ilus. Ni· hil maioꝛeʒ timoꝛem pꝛudentibus anima bus incutit q; crebꝛa in eas immiſſio iacu loꝝ moꝛtiłeroꝝ.quod ſi admittantura nõ repellantur mortẽ peſſimam que eſtſepa ratio animarũ noſtrarum a deo nõ ſoluʒ minantur ſed etiam inferunt. PHü motus velut ſcintille ſtimulantes incendium.nõ ſolũ ardoꝛem libidinũ in pᷣſenti. ſed etias ignis eterni in futuro. Sunt et alia pene innumera qu vus ad humilitaleʒ ⁊ ſimo rem ex antedicta carnis coꝛruptiõe ad hu milita: em et timoꝛem aliaſq; virtutes mi rabiliter ꝓficiunt anime in hac parte cele ſti magiſienio emidite. . eſt huius reſpoſiõis quia quod accidit ex cauſa quacunq;.nõ ꝓpter hoc attribuen dum eſt cauſe ipius ſed ſolum id quod ex recte ex vna aq; cauſa puenit et cauſat id ꝓpter quèd vel ad quod ipᷣa cauſa eſt Si enim rex aliquis dedit poteſtateʒ iuſti ciam faciendi pᷣpoſito ſuo. Ille autem ab utẽs poleſtate hmõi occideret aliqueʒ in nocentẽ. icet poteſtas ex qua illa occſio innocentis ẽ a reæ ſit. non tamen occiſio illa a rege ẽ.vel regi vllatenus imputada quonia non ꝑ ſe ⁊ direcle ex illa poteſtate ẽ.ſed magis ex accidenti ⁊ ꝑ abuſionem ⁊ quaſi ex tranſuerſo. Non em̃ ad hoc vłꝓ pter hoc data erat a rege poteſtas illa pᷣ⸗ fecto ſic dicimꝰ ⁊ de coꝛruptiõe q in carne c. Si quis aũt dixerit ꝙ; quicꝗd natu raliter in quacunq; natura ẽ a deo eſt. Ue illa p ſe et a⸗ cauſatur:p ſe auteʒ et di rũ vtiq; dicit ſed oꝛiginale peccatũ ſiue oꝛi ginalis coꝛruptio non naturaliter in ani⸗ mabus noſtris ẽ.ymmo cõtra natura ani maru nrarũ c.in maximaq; leſionẽ el xni Summa ergo H muenite ecarnisc parbe Cnodana ppelgeman ſcreinilisn ſrultait raleenen ſi. Niub ürtefie Kenplinan inntoſ Nauluni Münipn 6wegetonn wvoſusſap onnpi. Dinuonberp Kntinnenciͤpe Coocenic fieninonn 4 (enrurivoonn ensdr lruneceden Poecidinde Onnidosbe⸗ ſchnipoſin henteonen AMgjarhop liusorns Monaruunmn Mnlanclira dongncenn eüfteunn liganin ſanangon lnbn lgnune. naanet nugsv acorn höktunnger = S= S= S== P = — –☛ S= SS — ESS ☛ — 6☛ SE —— — — — EE =S—wee — — E. R = ☛ß = — E — — =2 ns Ranme dor das H unnii moſe (cOupini; DUä unangän dcaſonaled nuund dethn banialn mnispanin i ſime oſnanma der utanimenAKN— os Nnl 1 MPo s lonit caulurplegul Pariaglcnie⸗ sdeel olſi pinſto Aun — ciem earũ necſequit᷑ etiã ſi naturali opati one carnis coꝛrupte ẽ in animabꝰnoſtris qꝙ pter hoc naturalit ſit in eiſdem.queʒ admodũ naturali oꝑatione ignis ẽ in fer ro vel crematio in lignis.nõ tamẽ natura liter ẽ in illis vymmo ↄtra natura illoꝝ.niſi quis velit diſtinguere naturalit᷑ vt refera tur ad agentẽ vno mõ ⁊ ad pacientẽ alio P mõ. Wirabile autẽ et intolerabile mo — dis om̃ibus videt dicere ꝙ peccatũ oꝛigi nale quod ẽ in animabꝰnr̃is a deo ſic. cuʒ euidenter adeo ſit contra deũ.vt aqua ba ptiſmalis ſanctificationis et igne ſpiritus/ ſancti cõtra ipᷣmn pugnet deus.nec ſolum ferro ⁊ igne contra ipᷣm repugnet deꝰ.ym mo om̃ibus ſagittis et gladijs ſacroꝝ elo quioꝝ omniu pᷣſentiũ flagelloꝝ attriliõe. O mnia em̃ hec ꝓppter ipᷣm vel tollendum vel minuendũ vel ſaltem repᷣmendũ ſunt Quod euidẽter appet ex effectibus ipᷣi us niſi enim omnia hec hominibus adhi berentur ſuꝑ omnia animalia bꝛuta bru⸗ teſcerent et omni genere deſipientie rabie luxurie ceterarũ hmõi peſtiũ degenerarẽt Hoc aũt inde euidenter appet.quia cum omnibus hüs vix compeſci et aliquatenꝰ repmi poſſunt.quin in om̃ia bꝛutalis deſi piencie opera ꝓſiliant. Qꝛ vᷣo querunt aliqui cur ſapientiſſimus atʒ omnipoten⸗ tiſſimus deus auima humanam tam no bilem creaturam tanq; ei dilectam coꝛrũ⸗ pendam pᷣſciat ex ↄiunetione coꝛrupti cor poꝛis.vt quid eam illi cõiungit vel ſociat. Quis em̃ vt aiunt ſapiens liquoꝛẽ pꝛecio ſum ſibiq; caruʒ in vas coꝛruptũ miiteret ex cuius coꝛruptione ipᷣm e coꝛrumpen dum pᷣnõſceret.Et nos iam reſpõdebimꝰ tibi in hoc ꝓ parte.qa non ad hoc vt cor rumpatur ex carne carni cõiungit animã deus ſed magis vt caro ei ſeruiat et mini ſtret et de ipſa coꝛruptione carnis iam di rimus ad tantas et togytilitates.ſeruit bñ ea vtentibus animabus. EFadem aũt queſtio eſt.cur deus creauit quos malos futuros eſſe pᷣſciuit.Cui reſpondit Augu⸗ ſtinus dicens. Ideo creauit deus eos.s malos atʒ dampnãaãdos eſſe pᷣſciuit.ga ſci ebat de malis eoꝝ quid boni eſſʒ ipe fa- cturus. Et devino optimo ſcimus quia in vas vbi acedine coꝛrumpendũ ſcienter et pꝛudenter interdũ mittitur a patrefamili as et ſapienti.etiam ꝓpter hoc vt ibi ace⸗ dine coꝛrũpatur.ſcit em quid boni exace⸗ Aine illa eliciat. Acedo enim neceſſaria eſt . — ad ſalſamenta condimenta et etiaʒ medi camenta.Si et etiam malicia repꝛoboꝛuʒ perutilis eſt ad bonorum condimen ta. et medicamenta multipliciaq; eoꝛum inere menta. Sicut in tractalu de laudibus pa ciencie plenius oſtendimꝰ Malicia quip pe repꝛoboꝛum omnes ſanctos martyres fecit paciencieq; humilitatis pene omnia merita ex eadem ſun. QJJ Oſt hec inueſtigabimus cauſam qua contrahitur huiuſmõi pecca⸗ tur et modum quo hoc fiat. Ubi pꝛimum ſcire te opoꝛtet quia fuerunt quidam erro nei dicentes animam humanam natura liter diligere coꝛpus et deſiderare coniun ctionem ipᷣius.⁊ ꝓpterea cum eidem con iungitur nimio gaudio amplecti coꝛpus artiuſq; ei coniungi q; deberet.Et quia in oꝛigine ſua et noſtra hocfacit vt dicũt hu mana anima onginale peccatum dicitur quo peccat nimio iſto gaudio ⁊ amplexvu qᷓ; deceat artioꝛi. Hic autem erroꝛ duobꝰ modis euidenter deſtruitur. Primũ quia ſcõᷣm ꝙ ponunt oꝛiginale peccatum illud actuale eſt. cum et deſiderium illud ⁊ gau dium et amplexus actus ſint. Quare actu aliter peccant anime veſtre in ipᷣa ſola cõ iunctione ad corpora noſtra. Qnod q; falſum ſit inde apparet.quia vel ponunt eas fuiſie ante coniunctionem coꝛporũ vt plato et pytagoꝛas qui erroꝛ manifeſte ẽ contra catholicam veritatem et nos ibᷣm ſuo loco irrefragabiliter deſtruemꝰ. Ant non ponunt eas fuiſſe ante coniunctioneę huiuſmodi.et ita in ipᷣo inſtanti ſue creati onis peccant. Oꝛ auteʒ peccant anime co iuncte coꝛpoꝛibus peccamꝰ nos.quare in ipis ventribus maternis peccamꝰ. multo ſoernnsigitur inennabulis. uanto enim adulte etati ꝓpinquioꝛes efficimur.tanto vt nobis actus noſtri hagis imputandi ſunt ꝓpinquioꝛes ſumus. Oꝛ ſi dixe⸗ rit. quia ſapientioꝛes vel capatioꝛes boni ei maii ſumus in hoꝛa illa.ymmo in pun cto illo et inventribus matrum q; incuna bulis et q; vſq; ad quadrienniũ. et in qui buſdam vſq; ad ſeptennium. Nihu etiã ſciunt in ſeptennio paruuli de animabus ſuis vel de coniunctione earum ad coꝛpo ra ſua. Qualiter ergo aliqui ſciuntvel ipſi vel anime ipſoꝛum in ventribus ma⸗ trum vel de corpoꝛibus ſuis vel de conii ctione animarum ſuarum adillam. „ tum hoc eſt in poſteros traffundi — De Aut reuelatione aut doctrina. Et manitfe⸗ ſtu mẽ quoniã nõ doctrina.ne recidamꝰ in erroꝛ:ẽ platonis atʒ pytagoꝛe cũ nunqʒ aliquid didicerint ſi autẽ reuelatiõe ⁊ hoc maniteſte falſum cũ nulla ex hoc eis vtili tas ſed ſola illius peccati quod iſti ponũt occaſio Pꝛeterea quomõ etas illa ſpiritũ ꝓphecie ſuſtineret. Nullꝰ em̃ generis do ctrinaʒ huiuſmodi etas admitiit. quod ſi naturali cognitione illa vel erit ſenſibilcs vel intellectibilis et intellectualis eſſe nõ poteſt cũ illa etas vſum intellectus vł rati „„% — „ Onis nõ habeat.Pꝛeterea et deſideriũ il⸗ lud et gaudiuʒ et appᷣhenſio ſunt in illud coꝛpus determinate ⁊ ſingulariter. Intel⸗ lectus aũt ⁊ ratio vniuerſales ſũt. Reſtat ergo vt ſolo ſenſu appᷣhendat coꝛpus qð ei ↄiungit᷑ et hoc iterũ manifeſte falſuʒ.cũ ſenſus nõ niſi ꝑ coꝛpꝰ ſit.Corpus dico me diũ inter ſencientẽ ⁊ illud qð ſentit᷑.inter ipᷣam aũt animam ⁊ coꝛpus ſuũ nõ ẽ coꝛ⸗ pus mediũ Amp̃. Quare uaputatur ei ad peccatũ vel amplexꝰ coꝛpis ſui vłgau diũ de illo Gaudendũ ẽ em̃ anime de coꝛ poꝛe ſibi dato quia et de dato ſibi oculo. Quis em̃ vir bonus nõ gauderet vłð da to ſibi pede quãtofoꝛtius de datis ſibi mẽ bꝛis om̃ibꝰ ⁊ de dato coꝛꝑe toto Amp̃ᷣ Quare imputat᷑ eihmõi.gaudiũ niſi ga nimiũ ſed certum ẽ quia plus gaudet ⁊ in cunabulis de poꝛrecta ſibi mamilla vłde feſtuca ei data in manibaq omino ei inu⸗ rilis ẽ. O, ſi dixerit quia illã coꝛruptionem ſentit in carne ⁊ illa diligit ⁊ amplectitur. qualiter ↄtiugit hoc in illa etate cũ etiam vix pꝛouectis et ſenibus appᷣhenſibilis ſit vixq; ſuaſibilis.Appꝑet ergo hic erroꝛ aðo ridiculoſus eſſe ꝙ cõtra eũ nec diſputan⸗ dũ ſit Reuertamur igitur ad id in quo eramus⁊ dicamꝰ quia peccatũ oꝛiginale cOòntrahitur ⁊ a cciex a parẽnbus gene ratur.hiijs ſolis exceptis ꝗ pᷣuilegio gracie a deo ꝓtecti ſunt:cõtrahitur inq;ᷓ oꝛigina liter. ſi em̃ a diuicijs que tam longe ſüt ab — animabus nr̃is puenit ad eas coꝛruptio „ auaricie et ſuꝑbie vt ſupꝛa tetigimꝰ.Quã tofoꝛtius ab ipis coꝛpibus paſſiones qua les inferre poſſunt coꝛpa eiſdem adhere⸗ bunt ¶ Amßp. ſi a vino penetrat ad ipos ebꝛietas.vt eas ĩ maioꝛẽ q; ſit bꝛutalis in⸗ ſaniam trãſuertat quatofoætius coꝛpꝰipᷣm gõ eis adeo euicino et immediate adbe⸗ Tet eas obtenebꝛare poterit a lumine ſuo vicijs et peccatis Aimmp. Aut hoc ſciunt naturali ſciẽcia. et puertere a rectitudine ſua. Ampli⸗. Quid ẽ freneſis.quid mania ꝗd melãco⸗ lia ⁊ omnis moꝛbꝰ alienatione inducens niſi vel humor inoꝛdinatavel fumꝰexillo Nullus aũt dubitat quin humoꝛ om̃is ðᷣ coꝛꝑe ſit in quo ẽ.et omĩs fumus in coꝛpe humano ẽ ex humoꝛe aliquo eiuſdeʒ. Si ergo vel humoꝛ vel fumꝰex coꝛpe ita aba lienare ⁊ inficere pᷣualet animas hůangs vt in pᷣnominatis egritudinibꝰ contingit. quãtofoꝛtius ipᷣm totũ coꝛpꝰ coꝛruptum ⁊ male diſpoſitionis animam ſibi ↄiunctaʒ inficere poterit atqʒ coꝛrũpe. Amp. he reos qui vtiq; nõ ẽ niſi amoꝛ demẽtiſſimꝰ ⁊ moꝛbus ſcõm medicos cerebꝛo cõtigu⸗ ⁊ ꝑ hoc quod ei ↄtiguus ita demẽtãs ani mas quatofoꝛtius ergo ipᷣm cereb:ũ ſinõ fuerit cõgruẽtis ipᷣi anime diſpoſitiois de mẽtare ⁊ inficere poterit animas hũanas ea infectione atq; demẽcia de q̃ logmur. Amp̃.Dicit galienus in libꝛo de elemen tis quia flegmatica cõplexio nullã vᷣtuteʒ anime iuuat.ymmo manifeſtum ẽ quod oẽs impedit. Dicit etiã alibi ꝙ complexio mala coꝛꝑis ſtimulat anima.⁊ hoc ipſum manifeſtu ẽ a ſenſu. Uidemꝰem̃ colericos multos iracũdos ⁊ impaciẽtes. Melaco licos triſtes ⁊ intemꝑate curioſos.ſangui neos ad riſum et gaudiũ vanitatis leues SDic ergo creditur medicis. Manitfeſtum eſt coꝛpa humana ꝑ malas cõplexiões ſu as aliaſq; diſpoſitiones innaturales ani mas hũanas obtenebꝛare et inficcre. Qñ tomagis ergo ꝑ naturãaã ſua intimiorẽ hoe potuerunt. Intimioꝛ ant ẽ ipᷣa natura vel ſubſtancia ſu nicuiq; coꝛpi q;ᷓ eiuſdẽ cõ plexio. Anſp. Iſta bꝛutalitas oꝛiginał ſeu animalitas de qua loquimur autẽ in animabus noſtris a ꝑte ipᷣaruʒ.aut a ꝑte coꝛpoꝝ.Qꝛ ſi dixerit quia a ſeibis non eſt igitur eis aduenticia pᷣterea a ſeipᷣis hocẽ a natura ſua ⁊ a ſugſtacia in eſt eis cõtra riũ videlicʒ rationdbilitas ⁊ ſpiritualitas Impoſſibile autẽ eſt duo contraria vł repugnancia eidem ineſſe ſcõᷣm ideʒ.qua re cum rationabilitas vłſpiritualitas ſint animabus humanis ſcõm naturaʒ ⁊ ſub ſtanciam. non inerit eis ſcõm eandeʒ hee bꝛutalitas. Quare et erit eis extranea. et ſcdm accidens et aduenticia. Eſt igit eis apte coꝛpoꝛum. et hoc eſt quod declara⸗ re intendebamus. Amplius. Manife ſtũ eſt quia coꝛpus aſininũ ant alteriꝰbꝛu ti animalis lõge magiaggrauaret anims . —— mmiſe ſreonkrani mninpecl ſopusquo hiti Ellle Cpotradun ſotoonguen ngvenetn ſcſpusenine takelt ſguieine lleunoleen lnegisann ſſegiſeſpri Ainſapiscget Enübonete ſehebmnener Nfamte ſämnisan laſtes gulſn Cnorusbon ſfetüſtapen faisaphern bonckenrenn pis hes ti nufonis gf nlckiigp cleſra pvrtop mntotenienn Nemohuete eſennien Uantngn Pnrend hlgnnitin ſifingzern Aunäinine e N fingpern lnnan Por⸗ tens oſe unnſeſti ugend tonisfn de rlqndet wäcpe. enlianani necicosani igsini Sanei ienmnedihin wenianine Nonirn eqee ms boden ögeud duli⸗ omnieſtnig edginn matanmi iaDtitene mnit Engnera rciifmiibl neais Dant nnsedhle humanã ſi ei cõiungeretur. quãto em ma cxcviij gis contrariũ ipᷣius nobilitati tanto magſ eam impediret. Juxla illud Sapientis. ix LCoꝛpus quod coꝛrumpitur aggrauat ani ma ⁊c.Et illud virgilij. Quantu nõ noxie coꝛpa tradant.Si ergo coꝛpus humanuʒ nõ ẽ congruens in iſto ſtatu in quo mõ ẽ. congruens inq; nobilibꝰviribus ſen oꝑa tionibus anime humane.quid mirũ ſi il⸗ las impedit. Ampliꝰ. Wanifeſtũ eſt a ſenſu.quia in eadem anima humana ſũt velle⁊ nolle eiuſdem quãdoq; ſicut appa ret in egris qui appetuntcõtrarium ſalu⸗ ti ſue e reſpuũt iliud amoꝛe ſalutis. Silr et inſanis.qui interdũ aliquid volunt cõ⸗ trariũ honeſtati.et illud idem nolunt atʒ reijciunt amoꝛe honeſtatis. ſicut ergo nõ dubitatur a parte coꝛpis eſſe in egris ſalu ti cõtrarius appetitus. ſic dubitari nõ de bet in eis qui ſani ſunt a parte coꝛpis eſſe contrarius honeſtati appetitus. cum ma nifeſtũ ſita perte anime eſſe omnẽ hone⸗ ſtatis appetitum. Nihil em̃ ad coꝛpus de boneſtate qntũ ad eam appetendam. Aimplius. Uidemꝰ aliquos naſci mo riones.id ẽ ꝓpetuo deſipientes ⁊ ad vſuʒ ralionis ꝓficere nõ valetes.nũqd nõ ma niſeſtũ ẽ a ꝑte coꝛꝑis eẽ animabus huiuſ⸗ in Waniſeſtüũ igitur ẽ. qð poteſt copꝰ humanũ ꝑ ineptitudineʒ ⁊ in còueniencia ad anima humanã vt ea pbetuo bꝛuteſcere faciat ⁊ hoc cũ habun⸗ dauerit eouſq; mala diſpoſitio ipius. Ha modi deſipienciã. bũ dauerit inq; vltra ſolitũ. ſicut in exem⸗ plo mo:ionũ. Quid ergo tirũ ſi naturali ter et generalit᷑ inficiant a uatenus ani mas hũanas ex naturali tarditate gene rali qua omia inepta ſunt naturali coeru⸗ ptione. Amplius. Ex ſeꝑanone coꝛpo rũ ſicut appet in raptua extaſi manifeſtũ ẽ illuminari ↄfoꝛmari? dirigi animas hũa nas et eas poſſe q̃ nòpoſſunt in ↄiũcuõe Zria.Manifeſtũ ẽ igit᷑ eas obtenebꝛari vł ſaltẽ obſcurari debilitani et incuruari ſeu moꝛtiſicari vt ita dicat ex ↄiũctione coꝛpo rũ ſuoꝝ. Quẽadmoduʒ dicit mercuriꝰ in libꝛo de deo deon loquens de coꝛꝑe hũa no. Anima inquit vt aiũt obtoꝛto detinet collo. Ampᷣ. Sicur appet ex exemplo ia cob q virgas amigdalinas intůpolata de coꝛticatiõe variatas coꝛãpoſuit arietibꝰ⁊ ouibꝰ vt in ipᷣo caloꝛe coitus eas vidẽtes ſimul coloꝛis ſetus.id eſtvarii velleris ge nerarẽt atʒ conciperẽt. ſicutlegit Beñ. Ex exemplo puuli quẽ nigrũ admodũ etby- opis regina ſpecioſa ð rege ſpecioſo ſuſce pit.qm i aſpectu ſeu ymaginatiõe ſimił pi cture ſzoc eibyahis illũ regina conceꝑpat Wanifeſtũ aũt ẽ ſemen humane generati onis et alionꝝ animaliũ impꝛeſſionẽ recipe q́ᷓ; traſfundat in ꝓlem.⁊ nõ vna ſolaʒ ym mo multas et inde ẽ.ꝙ filij interdũ nõ in vna ſola diſpoſitiõe aſfimilat᷑ parentibꝰ: ſed etiã in multis.⁊ qũq; in vna ſola.⁊ qñ q; in nulla. Et foꝛſit iſta ẽ cauſa quia hoꝛa ↄcepiiõis qñq; ſeſe inuicẽ ymagina⸗ tur parẽtes ſolũmõ.qñq; vero alia.hoc ẽ vel alios homines vel alias mulieres. Et quia toti animales efficiunt᷑ in oꝑe bmoi ſiue toti caro vt dicit auguſtinus. Nõ eſt mirũ ſi ſemẽ viri impᷣmendi animalitateʒ recipit ex hmõi diſpoſitiõe.habet auteʒ ⁊ ex pꝑte materie ꝓpᷣe ⁊ alias diſpoſitiones. 3 qs nõ ꝑmittit᷑ vt ex eo generet᷑ aliud q̃ʒ 0 nõ em̃ totũ habet exymaginatiõevel ſenſu parentũ generatũ. Hoc aulem quod pᷣdiximꝰ de trãſfuſione coꝛruptiois 2 ſimilitudinis. auguſtinꝰ ſatis expᷣſſe di⸗ cere videt.vbi dicit ꝙ oꝛiginale peccaluʒ in oẽs illos traſit.ꝗvitioſa lege naſcẽdi na ſcũt᷑.et alibi dicit. In oẽs ↄcupiſcẽcialiter genitos. In quo videt᷑ attribuere vitioſe legi naſcẽdi ſiue ↄcupiſcẽciali generatõni ↄtractionẽ ſeu traductionẽ oꝛiginalis pec cati.verũ nos dicimꝰ. quia ſi om̃e vicium naſcẽdi⁊ tota ↄcupiſcẽcia etia tolleretur a parẽtibꝰ.coꝛrupta tamẽ caro non niſi coꝛ ruptã ſibi ſimileʒ generaret.Et ꝓpter hoe diximꝰ. quia nõ iotũ habet quod hbʒ vᷣiu lis ſemen humane generatiõis ex ymagi⸗ ne vel ſenſu parentũ.ymmo ex natnra vel ſubſtãcia qualẽ quidẽ nũc habet.Eſt eniʒ hoc vt ex eo non generet niſi caro ſilis illi ex qua tranſfundit᷑ niſi diuie gre pᷣuilegio ſec fiat. quemadmoc& i pᷣo dño cuiꝰ ca ro ſacratiſſima ex carne beate vᷣginis.hoc ẽ q de coꝛꝑe beate vᷣginis ſumpta ẽ.⁊ oꝑe rate ſpiritu ſetcõ mũdata penitac ſanctifi⸗ cata. ita vt nihil coꝛruptionis haberet qðᷣ beaniſſima illaã animã dñi ſaluatoꝛis vlla⸗ tenꝰinquinaret. Jam aũit didiciſti qa ſemẽ nr̃e generatiõis potẽcia totũ coꝛpꝰẽ quod ex eo generadũ ẽ.Et ſeᷣm Ariſtote. totũ coꝛpus ex quo decidit ſiue traſfundi tur. ⁊ hoc ẽ quoniã ſcdᷣm ipᷣm ſupfluitas ẽ rercie digeſtionis que in omnia membꝛa cum aſſimilatione aſſumit. Quod ſi iſjm ſemen cum ſuꝑhabundauerit totum ißm Be hominẽ cuia ſupfluitas ẽ.totũ animalẽ ef ficit. vt nõ aliquid aliud ea hoꝛa cogitare eum ſinat et appetere q; coitũ quãtofoꝛti us ipm coꝛpus inactum ſue perfectionis eductum animalem ipᷣm hominẽ efficere debet cum ſemen non habeat niſi poten⸗ cialiter quod coꝛpus babet in effectu.ipᷣm em non ẽ niſi ſemen et potencia coꝛpoꝛis generandi. Si quis autem querat de puerſitate quam patitur anima humang quantũ ad ſpualia.qualis ẽ ambitio ho⸗ noꝛum et arrogancia meritoꝛum elatio ſi militer?æ dominãdi libido. Unde ſicut ani me humane cum iſta ad coꝛpus nõ perti neant nec ꝓpter coꝛpus querantur. Nõ em pertinet ad coꝛpus auaricia vel ambi⸗ tio ſciencie.Eſt enim auaricia vł ambitio no tam pecunie q;ᷓ etiam ſciencie. vt dicit Hꝛegoꝛius. ꝗẽ exparte coꝛpoꝝ velut ebꝛietas quedã equa nõ ſolũ errat anima humana ĩ eis que coꝛpoꝝ ſunt ſed etiam in alijs.quem admodu ebꝛius non im errat in vino ym mo in om̃ibus aliiss. Habet autẽ que⸗ ſtionem de iſta bꝛutalitate quam aduẽti⸗ ciam in nobis dicimus. videri eniʒ poteſt ſicut et viſa ẽ multis hylozophis. qn er vi⸗ bhs. ꝙ na⸗ turalis tm̃ ſit.⁊ hoc coõm omnes ſui ꝑtes Omnes enizʒ eius partes in animalibus bꝛuus inueniuntur naturaliter. Non em̃ oꝛiginali coꝛruptione vłpeccato aduenit coꝛuis auaricia canibꝰ adulatio vnlpib⸗ inſidioſitas.ſeu lupis affricanis pditioſi⸗ tas equis ſuꝑbia in miluis rapacitas.leo nibus indignatio etita de alijs. Quia er⸗ go genus animalis ſumus cõmunicam⸗ cu ipis quicquid ẽ eis ex parte generis.ex neceſſitate ẽ ⁊ nobis. Si ergo iſta ſunt eis a barte generis erunt ex neceſſitate exea⸗ dẽ parte 7 nobis.quare naturaliter ⁊ nõ er coruptione. Amplius. Uis genera tiua in eis ẽ ad Rruadas ſpecies.ſicut et in nobis. ⁊vis cõcupiſcibilis qᷓntũ ad par tem vnaz ſui in eis deſeruit ad hoc ſicut ? in nobis. Lu igitur fructus generatio⸗ nis et ꝓlis incõpabiliter melio: atz nobi⸗ bilioꝛ ſit in nobis q;; in ip̃is ſi natura imi⸗ ſit in eis furoꝛẽ atq; vehemenciã q̃ita mo ueatur ad opus generatiõis quanto hoc magis facere debuit in nobis etſi ardere fecit vim concupiſcibilẽ in illis ad opꝰ ge⸗ neratõnis qᷓntomagis hoc facere debuit nobis ꝓpter lõge maioꝛẽ ac nobilioꝛẽ acu. Non ergo ex puerſitate nature, eſt Reſpondemꝰqꝛ coꝛruptõ vicijs etpeccatis iſta vehemẽcia concupiſcẽcie ſed magſex oꝛdinatione et bona inſtitutione naiure. Amp̃.nemo ꝑuerſitatẽ dicit aliqd ho rum que ſupꝛa nominanimus Nemo em̃ culpat auariciã in coꝛuis vel viciü eſſe di⸗ cit nec aliquid alioꝝ ſimiliter. Cu ergo qn⸗ tũ ad animale noſtrũ ſiue inferius eadeʒ et ex eiſdẽ cauſis in nobis fuit non ſũt cul panda ſimiliter in nobis. Rñidemus in hoc quia nec mirandũ eſt neq; contra oꝛdinationẽ aut inſtitutionẽ nature ẽym mo ſcõm ipᷣam et ex ipᷣo ꝙ coꝛpa bꝛutoꝛũ totaliter ſibi confoꝛmãat et in partẽ ſuã in⸗ clinat.quia nihil habent niſi cũ coꝛpoꝛibꝰ quales ſunt anime bꝛutales ſeu animaleſ q nibil habent extra coꝛpa ſicut declaraui mus in tractatu de in moꝛtalitate anima rum humanarũ. aũt animas noſtras humanas in ꝑtem ſuã incuruãt coꝛpoꝛa. iſtud indubitanter contra bonam inſtitu tionem et oꝛdinationem nature eſt. cum illud quod in eis eſt pꝛecipuum ac pꝛeſta⸗ tiſſimu et quod ipſe anime humane yma gines dei ſunt.et totam perfectionem ſua ſeoꝛſum habeant a coꝛpoꝛibus.ymmo vi tam ſuam nobiliſſimam ac beatam. Q Eſt etiam lex et ius nature vt qð igno bilius eſt atq; naturali lege ſubdiitum no bilioꝛi ac ſuperioꝛi ſe ſequatur illud.eiqʒ abſq; vlla rebellione ac ↄtradictione obe diaſ.Merito ergð culpanda eſt etia in ani mali noſtro hoc eſt in eo quod communi camus cum bꝛutis bꝛutalis iſta effrenitas atq; rebellio. Licet in animabus bꝛutoꝛũ aut in ip̃is bꝛtis culpanda non ſit. In ilæ⸗ abent vel anime eorumvl lis enim nonb eeorumvl animalitas quod ſequatur aut cui obedi al.quia neq; ſuperiꝰ aliquod. In anima bus vero noſtris econtrario ſe habʒ.Ani me igitur bꝛutorum totum debent coꝛpo ribus ſuis quod habent et poſſunt.Ani⸗ me vero noſtre modicum. Et illud etiam non debent coꝛporibus niſi quatenus ex pedit ei quod eſt in eis nobilius atq; pꝛe⸗ ſtantius vt diximꝰ.quo et ſuntymagines dei.Merito ergo eſt in brutalibus anima libus.et in ipſis bꝛutis pꝛeceps effrenitas ymmo neceſſitas vt dicit Auguſtinus ſuꝑ Beneſis Ad litteram.d. Neceſſitate ferũ tur animalia bꝛuta non libera voluntale In ipſo vero animali noſtro debet eẽ mo deratio et obediencia quam diximus. vt nõ niſi viſu ad ea ꝗᷓ ſunt coꝛꝑis moueat⁊ de hoc aliquid in pᷣcedentibus diximus. — 9 OWDUð belout Pcauin Gporima⸗ nebicheidol ſodesnime Dcont⸗Qui⸗ f proca ſebianüade ticeono Miunmner jddnoutuun nijtuyrau ſppierz dbn Ctreneſeatel ochecentleo ſsabumosat⸗ eiſoponeseſe nds int liguihnoren manßragie ntobecdckrre erinane is Jarnai Cisanimane cgkünns anraſoean oAudenen Mleritcinan Mpon lua ſurmlyeoin lialieniſe tnltoſfo Uetomaniene mrüincopedo waſſentaſt utſutaditg iſfmtſſenne hſmlrfo, ufäiſpenin Endiwedi ſefſennn nmm nugeßn ag⸗ nmgnin Mnennse 5 „ . N . cüneſthen ns inſcncn, nae; inodis, nſätnnoninn eog dadenniägt iOmnntt etechunt EAENYN. umniluan⸗ a zudlid AinN ugunnali enepelanmven 1ſegtamrautcn, SNN n rinammeDNe R S aueſtionẽ vtu tota illa diuer 8 g tas quã ſnpꝛa dinmꝰeẽ ĩ bꝛutis aĩalibꝰ⁊ eoꝝ animabꝰa ꝑte coꝛpoꝝ ſit. Sumũt em̃ manichei non leue argumentuʒ ꝓ erroꝛe ſuo de animalibꝰ.que nocencia vel noxia dicunt. Quia em multa inueniũtur qᷓ etiã nõ ꝓnocata nocent.dicũt ea a pᷣncipe te⸗ nebꝛarũ et deo maligno creata eſſe et ma la ⁊ ideo nocencia.et malas etiã eſſe pᷣno minatas diſpoſitiones in illis vt auariciã in coꝛuo adulationem in cane.inſidioſita tem in vulpe.et ita de alijs.Aſtrologi vᷣo famoſioꝛes ab ymaginibius celeſtibꝰ di- cunt ea eſſe.et talia eſſe et ꝓpter hoc eam eis obedire vt leones a ſigno leonis cele⸗ ſtis et thauros a thauro ⁊ arietes ab arie te ⁊ ſcoꝛpiones a ſcoꝛpione⁊ ad hunc mo dũ de alis. Zimiliter et animabus tã no ſiris quã bꝛutoꝝ animaliũ nõnulli poſue runt certa pᷣncipia poſt creatoꝛem. Hec au tem nõ hic deſtruenda ſuſcipimus ſuo lo co ea infra cum alis hmõi erroꝛibꝰ reſer uatis. In tin aũt determinatũ ſit tibi nuũc. quia animale noſtꝝ quod tam crebꝛo no minauimus nullo mo ſimile ẽ ſcõm eſſen ciam vel ſpeciem animali quod eſt in bꝛu tis. Illud em̃ animale quod ẽ in bꝛutis to taliter inclinatũ ẽ naturaliter ⁊ incuruatũ in coꝛpoꝛa illa et in illa q̊ coꝛpoꝛũ illoꝛum ſunt vt ſepe diximꝰ. Noſrũ vero anima⸗ le cũ alligatũ ſit ꝑ naturaleʒ obedienciam ſoirituali noſtro. Manifeſtũ ẽ ĩm nõ eẽ P ſe incurnatũ aut inclinatum neceſſitate naturali in coꝛpa noſtra vel ea que illarũ ſunt.ſʒ plaga ⁊ caſu boꝛriſitg au anime in coꝛpa ſna cadũt quaſiinhoꝛrẽdos car⸗ ceres ⁊? tenebꝛoſos.ibiq; captine tenent᷑ ⁊ vninerſaliter miſerabiliter afftigũt ꝓoter quod exclamat apls in. vij. ad Romanoſ Infelix ego hõ ꝗs me liberabit de coꝛpo⸗ re moꝛtis huiꝰ. Sed nęc ipᷣm animale no ſtrũ diflert eſſencialite eciem al ipᷣo ſpirituali nro.ymmo ſolo officio ſcõʒ „ —— auguſtinũ ſup quintũ ad Galathas. ſicut iam drimꝰ. ⁊ hoc ipᷣm in libꝛo de trinita⸗ te expᷣſie dicit animam nõ ſcoᷣm partes di uidi cum in viresvel potencias diuiditur ſp magis ſᷣm oſſicia.⁊ nos iã hoc alibi de clarauimꝰ.qꝛ anima hũana nõ poteſt eẽ ſicut aceruus aggregatꝰex viribus ſuis vł potẽciis.nõ quaſi ex fruſtulis et minucijs Tũc em̃ nõ eſſetvere vna.Quoniã ex hijs viribus ac potẽciis nõ poteſt eſſe vnũ ali quid ſicut neq; ex acibꝰ earũ. Idem ergo lſm ſpeciem ab ſcõᷣm eſſenciã vel ſubiectũ eſt in nobis.vt dicit Auguſtinꝰ animale et ſpirituale ſiue caro et ſpiritus. Spiritus ẽ naturaliter et eſſencialiter.caro vero ſiue animale ex pla ga oꝛiginalis coꝛruptiõis in qua caro cor rupta illa detraxit atq; deiecit ac detoꝛiiæ bꝛutali inſipiẽcia debꝛiauit. Erectio vero atq; reſtitutio ipius in gradũ ſue ſublimi tatis ⁊ altum ſue nobilitatis nõ eſt ei niſi p graciam.,ſicut dicit Apoſtolus in.vij.ad Romanos.Cum exclamaſſet.nfelix ego homo quis me liberabit de coꝛpoꝛe moꝛ tis huius.ſtatim ſubiũgit. Gꝛacia dei pex hieſum xpᷣm dominum noſtrũ. Dicimus etiam quia animabus bꝛutis ſunt ille dii poſitiões quas parres animalitatis ſuꝑe rius nominauimꝰ ſunt inq; illis a ꝓpꝛis naturis ſiue eſſenciis. videlicet luxuriainn ⸗ poꝛco.iracundia in leone.et ſic de alijs. S pier quod⁊ coꝛpoꝛa animata alis dant᷑. Alijs oero modꝰ inſidiandi. ? alis aſtu⸗ cia venandi ⁊ armata quidẽ.alis ad pꝛe dam apta.⁊ que dentibus ⁊ vnguibꝰaut aliter hüs ſeueũt in ea quibꝰpᷣualuerint. Alijs autem arma data ſunt ad ꝓtectõeʒ quidem. vt coꝛnua ceruis.et duricia atqʒ denſitas peilis cocodrillis et apris ſimli⸗ ter teſte turtucis.Alijs etiam ſtercoꝛa pꝛo pꝛia ad ꝓiectioneʒ data ſunt ſicut anima li quod grece bomiaton dicit᷑.quod in ſe ctantibus venatoꝛibꝰ illud ſagittas emit⸗ tit ⁊ eos inde exurit.lepoꝛibusvero pedũ velocitas.et columbis alarum ꝓmptitas loco armoꝝ ꝓtectionis date ſunt. Arma vero impugnationis vt vngues ⁊ dentes ⁊ roſtra dala ſunt quibuſdam. vtꝝ pᷣdaʒ rapinam victum ſibi parent et acquirãt quoniam alia paſcua natura eis non pꝛo nidit.niſi ſolam pꝛedam et rapinam quo niam pꝛeualencia viribus poſſent in alia animalia exercere. Rapint ergo et p̃dan tur non vt noceant ſcõm intenttonem na ture.ſed vt victum ſibi parent atq; ꝓuide ant. Sic auſcuribus ac multis alis aſtu⸗ ciavenandi atq; piſcandi diuina pꝛouidẽ cia data ele pꝛopter ſolaʒ victus ſui acqui ſitionem.Ex quo apparet nõ eſie mala v vicia in animalibus diſpoſitiones huiuſ⸗ modi cum illis nocere non intendant ſed ſibi ſolũmõ ꝓdeſſe.quẽadmodũ exuſtio quã fac ignis nocumẽtũ ẽ ꝑ accidẽs im̃.cũ nocere nõ intẽdat ignis in exurẽdo.ſʒ ma gis ſibi ſileʒ generare ſpecieiq; ſue indini- dua mitiplicare. Accidit tñ vt cum aliene De nocumento hoc fiat.quẽadmodũ domꝰ nõ ediſicat᷑ abſq; ceſione arboꝛũ ⁊ ligno ru et multiplici detruncatione ipᷣoꝝ.ſimi⸗ liter et de lapidibus ſe habet cum edifica toꝛ nihil hoꝝ ꝑ ſe intendat ſed ſolã edifica rionẽ domus. In animabus aũt noſtris longe aliter ſe habet Non em̃ ſunt ꝓpter coꝛpoꝛa vel victũ coꝛpoꝝ. licet hunc ꝓui⸗ dere debeant coꝛpibus ſimiliter ⁊ veſtitũ in quibus duobus mirabiliter ⁊ multipli citer adiuuãtur homines ab alijs anima⸗ libus et ab ipis elementis.quãq; veruʒ ſit ꝙ homines vtuntur ferro et ligno ꝓ coꝛ⸗ nibus dentibus et vnguibus. Hec auteʒ omnia induximus vt euidenter appareat animalitatem bꝛutorũ neq; malam eẽ ne q; noxiam ꝑ ſe.ſed ex accidenti tm̃. licet ar matam ⁊ inſtructam multipliciter ad per aſſimilatur ei ex deiectione et plaga quaʒ Dirimus et allicitudo victus coꝛporalis. Non eſt eiim expꝛeſſe et pᷣncipaliter ſʒ ex accidenti quod dixmus⁊ ex multiplici de guirendum victum. Animale vero noſtzꝛ fectu coꝛpoꝝ.Sine iſta quippe ſollicitudi ne miſerrima ſufficeret ei lignum vite niſi tranſgrediendo in iſtam miſeriam incidiſ ſet. Quod ergo natura ẽ in illis egritudo e in nobis et miſerada puerſitas.De hoc vero quod tetigimꝰ quia anima rationa lis in coꝛpe bꝛutali vires ſuas q̃s ſepe no⸗ minanimus exercere non poteſt. PNon obſtat ſermo nobis editus phyloſophi ꝗ dicit lupum indicũ cuius facies rubea eſt habere humanũ intellectum. Nec eſt ſer⸗ mo iſte autenticus nec ꝓbatus. nec Ari⸗ ſtoteles in libꝛo de naturis a nimaliũ cre⸗ dẽdum ſimpliciter reputauit ppter quod dixit ita eſſe ſi credatnr editio. Reuer⸗ tamur autem ad ꝓpoſitum = dicamꝰ. qa luxuria in poꝛco nec ẽ peccatum neq; cul⸗ pa in eo.ymmo nq ura tm̃ et opus virtut? generatiue que in ᷓ libera eſt ⁊ exempta ab obediẽcia nobilioꝛis aut ſi uperioꝛis. et — que etiam nõ ẽ niſi ꝓpter hoc in ipᷣo. nec aliavtilitas ex illa qᷓntuʒ ad ip̃m querẽda eaut auerſtur. In nobis aũt dixrimduas euidentes neceſſitates pᷣter fruetum gene rationis et multas alias pᷣterimꝰ ſi dixerit quis qꝛ aĩale noſtrum nõ peccat quẽadmodum nec animale bꝛutoꝛũ.quo miaʒ nec alind neq; aliter poteſt. ſicut nec illa. Reſpondemus iuxta verbum Au guſtini quia ipſum animale noſtrum pec cat cum ſit ad ĩm quod ſpuale noſtrum vicijs et peccatts ⁊ aliud et aliter poteſt in eo quod ſpiriti alex per illud licet in eo quod animale ſit depꝛeſſum atq; coꝛruptũ foꝛſitan aliud et aliter ꝑ ſe facere non poſſit.ſiue enim ꝑ ſe ſiue per aliud alium.et ſiue in eo quod ta le ſiue in eo quod alteriꝰ modi et bñ age⸗ le vel male vitare poſſit imputandũ eſt ei De bhoc tamen latius dicemus in tractatu de temptationibus et reſiſtencijs. Ualde eniʒ abſurdũ videtur diciu hec vis peccat Nos enim ipi ſumus qui peccamus licet per vires aut ſcõᷣmvires eta nobis requ ritur nobiſq; imputatur. quicquid expar⸗ te noſtra peccatur neq; ad hoc auditu eſt ꝙ vis concupiſcibilis vocata ſit ad iudici um vel vocanda vel ꝙ cũ ea in futuro iu dicio vel cum aliqua aliarum diſceptatu⸗ rus ſit deus vletiam accuſaturus. O/ g ſi cui videatur oꝛiginale peccatum ð quo hic loquimur nihil aliud eſſe qᷓ; puationẽ vel defectum gracie pꝛo eo ſcilicet qꝛ gra⸗ cia eſt per quaʒ defenditur anima huma na ne abeat poſt cõcupiicencias carnis ? ne inuoluatur tenebꝛis quibus videre ꝓ hibetur que recta ſunt dicimusquia indu bitanter errat.et ſi enim per graciam de⸗ fenditur auima humana a pꝛenominatiſ etiam alüs malis.non tamen per deſectũ eius impugnatur ab eiſdem.nec exillo ꝓ ueniunt. quemagmodũ cum per armap pꝛia ſe quis defedat ab hoſtibus non ſia men per inermitatem ſeu defectum armo rum impugnatur ab ipſis.ſed malum in pugnationis eſt extra hmõi defedus.ſed magis ex odiqet inimicicia hoſtium ⁊ ar⸗ mis eoꝛum. Mtero vero videlicet vt cau⸗ ſa.altero vero vt inſtrumẽtis.Deſecł aut defenſionis ex de fectu gracie eſt quemad modum ex defectu armature ꝙ ſiita eſſet vt erronius iſte vonit manifeſte ſequeret duo inconueuiencia manifeſta.Pꝛimum quia in adam antadeptam gractiam et in ſtatu innocencie eſſet oꝛiginale pecca⸗ lum.quare et defectus ſeu carẽcia gracie et ſa eſſer creatus in oꝛiginali vel cẽm oꝛi ginali pctõ quẽ erroꝛeʒ nõdum quiſq; au ditus eſt cogitaſſe. Secundum eſt qꝛ viri ſancii qui gracia pꝛediti ſunt et arma⸗ ti huiuſmodi impugnationes non habe⸗ rent Nos autem ſcimus eos maxime impugnari.et ſi minime expugnari.Cum em apud eos non ſit defectus gracie non erit et cauſa impugnationũ iſtaruʒ quare ceſſabunt ſupꝛa oẽs impugnaniones iſte. atidi ianinsen 1guila con Cend⸗ lben Pplieremauan ſegtenuone ſibustonoten tieratfren Cuotnalapu Auigindlni Mmieguode Citenunten eligerie. Gcmeſe di ſioconcr Eaocre Gngelenin ſoesintmun. Gnpin gun curßnya Ainſonodedn mnimzgimn fumarninn ianſemn . Pororiren np eann Danmkgne pſnüctne ſeauennreu aganizn) Nolſuncimnin ſtonpto ni⸗ enu genant Nagtamnale Wilusinerh umotdt lenzaniiſn kaemmor ilanct tirtſi nünhite ehnor s hoſeir, naſutnen sdiennrn nigan nresdenitz un gin neq; adbeni Agiüfe Aaiamdi madſas nd enaan Ridcköe ENlid BNäm Nei uli Gicnrt ANN rabſinsr Mem eudckun r10 is ſed mabnoi cein nmicdteſfan ren riclllin ſenguhe R Tmumee mnheiche,n nateſe u uaing, msiigiſic, anihiich Gamunt uensnal⸗ Oꝛ qui dieit ſenſu ſimłet pene indiget A nec minus erroneus ẽ ſermo eius ꝗ dicit. 72 quia illa coꝛruptio in nobis non ẽ niſi ne ſimiliter? rationis ſeu virtutis rationalis gligencia liberi arbitrü et ignauia eiuſdẽ nre quemadmodũ ſi quiſ aduerſario ſuo viribus foꝛtioꝛ et pꝛudencia cautioꝛvolẽs ei viriliter et ſtrennue reſiſtere negligẽſq; ictus⁊ iacula pᷣuidere⁊ etiã declinare non alicui egritudini eiꝰ aut infirmitati depu⸗ tanoũ e quod ab hoſte ſuo vincitur et ab eo in ſeruitutẽ redigitur.ſed magis ſtulti⸗ cie etignauie. Sic de ſpintu ⁊ carne ſenci endum eſſe dicit et de nobis et de inferio ri nro.foꝛtioꝛ em̃ ẽ ſpiritus atq; pꝛudẽtioꝛ q; caro que aduerſus ipᷣm concupiſcit⁊ ei dem aduerſatur. ⁊ noſipᷣi foꝛtioꝛes et cau tioꝛes inferioꝛi nro. Quare ſcõᷣm iſtuʒ qd coꝛruptioni oꝛiginali imputamꝰ ſtulticie ⁊ ignauie ſpiritꝰ et nris imputandũ. Iſte autem ſermo declinat in erroꝛem pelagii quem iam in pᷣma pte iſtius tractatus de ſtruximus ⁊ alibi in tractatu de hoc ſingu lari.et in ſequentibus in capitulo de tem⸗ ptiationibꝰ⁊ reſiſtencis euidenter deſtru B emus. Iſte quippe homo ignoꝛanit ſe eẽ hominẽe Ignoꝛauit etiam languoꝛẽ iſtum peſſimũ quo et iacula ꝓhibere et ab illis ſe auertere aut illa retundere ꝓhibemur. Eſt quam iam diximus cauſa. ꝓpter quã anſſunditur in poſteros ꝑ generationezʒ iſta coꝛruptio.videlicet naturam ipſam qͥ generata generatibus aſſimilat.pᷣſertim in eis ꝗͥ naturalia vel quaſi naiuralia ſũt generatibus interdum auteʒ ⁊ in moꝛib⸗ Unde natura diffinierũt Qiquiviri reb⸗ inſitam creandi fimilia ex ſimilibꝰ ? Ari ſtoteles omnem operationẽ nature dicit p ſimilitudinem eſſe.Dicemus et iuſticiaʒ pꝑ qua iſta tranſfuſio iuſtiſſime fit. Re ſpondebimꝰ in pᷣmis ratiocinationibꝰeo ru qui nec dei iuſticiagec equitatẽ in hoc videre potuerũt vel creẽdere voluerũt cuʒ inquiuut peccatum pᷣmoꝝ parentũ ꝑ gra cia vel paciencia vel remiſſum vel obolitũ fuit.debuit ceſſare omis pena ꝓpter illud irrogata quia ceſſate cauſa ceſiare debu⸗ it et effectus debuit ergo ceſſare coꝛruptio Hecin carne pᷣmoꝝ parentũ ⁊ auferri pe⸗ nitus ab ea.quod ſi ceſſauit.ergo non eſt traſfuſa ꝑ generationẽ in poſteros. poſt⸗ ; em caro ade ab hmõi coꝛruptione mũ data ẽ carnè coꝛrupta generare non potu it.Cum ſibi ſimilem ex neceſſuate ſolũmo do generaret. Amplius. Uel pᷣmi parẽ- tes ſatiſfecerunt de huiuſmodi peccato xꝓ penitenciã vel ad minus xpᷣs dñs genera- liter ꝓ illis et ꝓ aluũs ſatiſfecit.ſaltem igit᷑ pꝰ dſi ſaluatoꝛis paſſionẽ ceſſare debuit ꝛiginale peccatũ duplex em̃ videt᷑ iniqui tas vt alis peccantibus alij punianf ⁊ vt poſt ſatiſſactionẽ cõdigniſſimã exhibitaz ꝓ eo peccato de quo plenanie ſatiſſactuʒ epena aliqua vel pene ꝑs infligit᷑ alicui. Amp̃ᷣ.Dicit augꝰ.Quis locus innocẽ cie relinquitur.ſi alterius crimen maculat neſcientem. Qualiter igitur crimẽ pᷣmoꝛũ paretuũ. ꝓpuulos omino ignaros criminis vel illius maculat Amp. Que ẽ iuſticia dei vt filius ade poꝛtet iniquitateʒ patris cum ipᷣemet dicat in.xiij. Eechielis.Quia pater non poꝛtabitiniquitatẽ filij et filius nõ poꝛtabit iniquitatẽ patris. Debeg hic reminiſci qꝛ iam reſpondimꝰ ad hocĩ tractatu qui vocatur. Cur deus homo. hni hilominꝰ tamen ad eãdẽ reſpõdebimꝰ ?æ? hic⁊ hoc duodus exemplis euidẽtiſimis Peiꝛimũ ẽ de patre qui filium ſun poſt qᷓ; conſumpſit diuicias ſibi a patre tradi⸗ tas et diſſipauit reuertentem ad coꝛ et pe-⸗ nitentẽ in graciã pᷣſtinam recepit.⁊ penitẽ ciam ſiue ſatiſſactionem eius acceptatnõ imputans ei vllo modo pᷣteritam diſſipa ioneʒ. Uerũtamen ei diuicias nõ ſtatim reſtituit ymmo in paupꝑtate detinet ipum Attendẽs quia diuicie fuerunt ei occaſio diſſipationis luxurioſe. Pauꝑtas vo erit ei ad cuſtodiam et humiliationeʒ. nemo autem audet dicere.ꝙ pauꝑtatem iſtaz li cet pena ſit infligat ei poter amantiſſim⸗ tanq; vindictam ꝓ pᷣteritis delictis que ei dem plene dimiſit.quinpotius illam filio adhibet tanß medicinam conſeruatina,ʒ et ſi hoc faceret in filios filioꝛum idem pa terfamiliasvſq; iu milleſimam generatio nem ex eadeʒ intentiom nemo diceretpa trẽ ſeuere agere in filios vel nepotes aut vindictam et ꝑ hoc in eos aliquam exerce re ſed magis ex paterna dilectione et pie⸗ tate. Sic et pater miſericoꝛdiarum deus. licet ꝑ pᷣmos parentes ſatiſfactum eſſet ei de peccato eoꝛum aut ſaltem ꝑ chꝛiſtũ do minum penam hanc videlicet coꝛruptioʒ que in carne eſtvidens neceſſariam eẽ ad cuſiodiam humilitatis et conſeruationeʒ filioꝛum ade. aliaſq; innumeras ac ſaln⸗ berrimas eorundem vtilitates. ſeruatea conuinet vſqʒ in vltimã generationem. et Be non vt dindictã vt dirimus ſeu plagam ꝓ peccatis illatam. ſed vt ſaluberrima medi cinam quantũ in ea ẽ. licet multi ſibimet in toxicu illam vertant. Scom exem⸗ plum ẽ in illo qui ꝓ delicto ſuo lepꝛa pcu titur a domino.euenit autem vł ſaliẽ eue nire poteſt naturaliter vt filiũ lepꝛoſũ ge⸗ neret licet ſanctiſſimũ.Euidens autem eſt quia lepꝛa in filio nõ eſt plaga illata pro delicto ipᷣius.cum nõ deliquerit neq; pꝛo delicto alterius.quia hoc eſſet iniquitas: ſed magis eſt in eo lepꝛa hmõi naturalit id ẽ naturalis diſpoſitio vel infectio cõtra cta ꝑ generationẽ ab ipᷣo generante. In ꝑ le igitur fuit plaga illata ꝓ delicto. In fi⸗ lio naturavt dinimus contracta. In patre fuit acquiſitio in filio hereditas. Si q ratur quare lepꝛoſus eſt pater dicemꝰ.qa ꝓ ꝓpꝛio delicto filius aũt iure ac lege na ture que eſtuvt caro ſibi ſimile generet. Ita eſt et de iſta lepꝛa oꝛiginali in nobis et in adam. Apparet ergo deu non iniuſte agere in filios ade dum legẽ nature ⁊ ius naturale ſeruat in illis. Apparet etiaʒ ipᷣm in hoc non exercere iuſticiã vltionis: ſed magis equitatem naturalis ↄditiõis. Apparet etiam ipᷣum potius in eos miſe⸗ ricoꝛditer agere.dum tam ſalntarem eis adhibet medicinã. non autem ſeuere.ne⸗ q; ex ira. dum in hoc nõ intendit ꝑcutere ſed ſanare.Quia igitur ade ⁊ eue occaſio ſuꝑbie fuit felicitas in qua erant et ſubli⸗ mitas. Pꝛouidiſſime ſtatuit om̃ipotẽs ⁊ miſericoꝛs deus vt filijs eoꝛũ eſſet medi cina humilitatis miſerie pᷣſentis erũpno⸗ ſitas.Et hoc eſt quod alibi dicit Auguſti⸗ nus.Quia ſumma dei ira eſt cũ parcit hic ſumma vo miſericoꝛdia cuʒ nõ parcit hic Ad hoc enim parcit hic:vt ineternuʒ non parcat. Ad hoc vero non parcit hic vtine ternum parcait O autem interdũ de⸗ dicitur viſitare petata patruʒ in filios. vi q in terciam et quartã generationem Si cut legitur in.xx.Exo di.Et ipi ſancti dicũt. filios iniquitatẽ patrũ poꝛtare tempoꝛali rer et non eternaliter intelligendũ ẽ iuxta quod expoſuimus. Non em poꝛtãt penã paternoꝝ peccatoꝝ filij.vt vindictaʒ ꝓ eis illatam. ſed potius vt medicinã qᷓ diſcant no imitani peccata parentũ. Interduʒ autẽ et ſic poꝛtant.vt beneficia que deꝰda turꝰ erat eis merito parentuʒ ſi boni eẽnt peccatis eoꝛundem non obſtantibꝰ. Me minimus autem nos dixiſſe gliquãdo.ꝗa men in vicijs et peccatis hec p̃poſitio. p. non canſam directam ſed magis occaſionem qualemcũq; deſignat in talibus.ſicut cum dicitur ꝓ peccato pꝛi moꝛũ parentũ punitur poſteritas occaſi⸗ onaliter quidem verum . Dederunt enizʒ occaſionem que ſi nõ eſſet vel quamſino dediſſent penam iſtã non pateretur eoꝛũ ꝓſperitas. Hec ergo occaſio eſt cauſa ſine qua nõ eſſet illud quod per eam eſſe dici⸗ tur. Non eſt autẽ tibi pᷣtereundũ.qꝙ phy⸗ loʒophi et poete aliquid de peccato oꝛigi nali quaſi ſompniaſſe viſi ſũt.⁊ potiſſimũ plato n coꝛruptionem iſtam lecheũ flu⸗ fluit per generationẽ ⁊ hoc in totũ genus humanũ. exceptis dumtaxat illis qui pᷣui legio gracie ab ipᷣo immunes effecti ſunt. Infernale. quia regionem iſtam mũudi in ferioꝛis ſcilicet regionũ inferioꝛũ poſuit et infernum. Lecheũ.a lechos quod ẽ obli ulo quia eius hauſtu animas humanas obliuiſci quecunq; ante coniunctionẽ ſuã ad coꝛpoꝛa fiebant in comparibus ſtellis opinatus eſt. Unde ſicut Harrat. Ma crobius et Ariſtoteles. Animas noſtras aliquid poſſe diſcere negauet non em̃in⸗ quit diſcunt que a natura habebant. ſed magis reminiſcũtur ſeu recoꝛdanſur eoꝝ que per lecheum potum obliuioni tradi⸗ derant. Inde eſt que apud nos dicitur le ctio apud grecos dicitur repetita cognito Mirabile auteʒ eſt valde quid plato hic hauſtumvocauerit. Nihil enim a ꝑre coꝛ poꝛis in animãa intraſſe videtur in ſua co⸗ iunctione ad ꝓꝛ:pus. neq; eniʒ aliqua ex viribus app E&enſiuis eius. neg; aliq ex motiuis aliquid haurit a parte coꝛpoꝛis. Hauſtus enim hic ꝓpꝛie non poteſt dici inanima humana niſi appᷣhenſio vel paſ ſio. credentes autem Ariſtoteli in pte iſta qui dicit in libꝛo Wetaphyſicoꝛũ euʒ ſecu tum fuiſſe metaphoꝛas.dicimus qa hau⸗ ſtum iſtũ ꝓpter inebꝛiationẽ ſeu obliuio nem quam poſuit in iſto eſſe intellexit ni miam iſta coniunctionem et ꝓfundaʒ ap plicationem animarũ ad coꝛpoꝛa.ꝗ ma⸗ gis caſus ⁊ immerſio in eadem dici debe ret.vel deiectio aut detruſio in carceremꝰ? captionem ſicut ſupꝛa oſtendimꝰ exteſti⸗ monio apoſtoli in. vij. Ad romanos. Fit autem id euidẽtius ſi cõſiderãtur cõpara tiones animarũ ad coꝛpoꝛa ſua ex alijs ſi militudinibꝰ. Naturaliier em coꝛpꝰ⸗ ſicut domꝰẽ anime. Anima vero ſicut inhabi⸗ ernale poſuit. YFlumen quideʒ ga N. On l uattkn Nonoſna0 oinpincut aſague Mioiginali zlorpiſicutn terdäftpie dchuit ine⸗ urinſeniun ben grmit ſbusſuisni ſcluntsaptt lulniflion lonisgnctara topbos tea Uumnceoi⸗ Geinanandn ttietüßein kiopavok Culngellbena igapulnen arenigsdienn Notsapfunbe üsiniunne WNaderape Wu. Pr Porkneſtaven Meyiiüſanä uonogruee Amnixo wii lilus orco⸗ ſro oͤeſihti Nggbycangbe intmiann lgintht nit Nanint Datur N rboſeu, eſſeldea W ocaſcken ochemt k Fungan dnetboendi⸗ SDamtatatſles inmnestin nonenien. SMüiniendi ialechos Aſueninasde ganeconimnd nnconparbe Drſau enegtud! AnAedetn inſen en, E tatoꝛ. Quemadmodũ aũt nonnunq; euenit:vt qui debuit habitare pacifice in domo ſua ⁊ quiete ibidem religet ⁊ capti nus in vinculis tanq; in carcere teneatur. Sic et factũ ẽ animabꝰnoſtris p coꝛrupti⸗ onẽ oꝛiginalẽ. Sũt etiã naturalit᷑ anima ⁊ coꝛp ſicut rex ad regnũ.et quẽadmodũ interdũ fit vt qui rex in regno aliquo eſſe debuit ⁊ in eodeʒ imꝑare et in ipᷣo rediga tur in ſeruitutẽ. ei ꝑ omnia in ſeruuʒ ſe ha beat. Sic ⁊ miſere anime noſtre in coꝛpo⸗ ribus ſuis miſerrima ſeruitute pᷣmuntur. ce „ ternas delicias.et ꝓpt᷑ hoe iſte ſenſibiles nõ ei ſaperent.ymmo nulle eſtent qntum ad iſtam. Quẽadmodũ econtrario factũ manifeſte videmus.quia cum demerſa ẽ atʒ deiecta iſenſibilia Doc eſt moleſtias ⁊ delicias ſenſibiles.ſpuales et interne deli cie non ei ſapiũt et mille ſunt qntũ ad ea. quare ſi inſublimi ſue naturalis libertatd ⁊rectitudinis ꝑmaneret.nec moleſtias a ſẽſibilibꝰ nec voluptatuʒ laqueos ſuſtine ret et hoc eſt quoniam ipũalibus et int᷑⸗ ſeruientes coꝛpibus et coꝛpalibus.donec libertatẽ filioꝝ dei.p baptiſmalis ſanctifi- cationis graciã acquirat.et ꝑ eandẽ impa rent coꝛpibus ⁊ ea regulariter regant. Et attende diligẽter q̃ diximus caſum ſcilicet incarcerationẽ atq; immerſionem Caſus em̃ eſt ip̃e introitus animarum no ſtraꝝ in coꝛpa noſtra. ꝓpter ex alto ſue re ctitudinis et libertatis deiectionẽ. Simili ter ⁊ ꝓpter vulnerationẽ et inquinationẽ Recte naq; dixerunt antiqui qui theologi dicẽtes lapſum honinis eẽ ſicut caſum ca dentis in lutum lapidoſum. vbiimmergi tur pariter et vulneratur.et etiam inqui⸗ natur. Inquinãtur quidẽ anime nrea puritate ſua vulneratur multiplici infirmi tate viriũ ſuarũ Immergunf.⁊ nõ niſi ad iutoꝛio gracie et dei poꝛrigẽtis dextera ſuã extrahi nõ poſſunt. Hic ẽ lacus miſerie et lutũ fecis.de quo pſal. Hic ẽ limꝰ ꝓfundi in quo nõ ẽ ſubſtacia. Hec ſunt ꝓfunda. de quibꝰ camabat dauid.videlicet ꝓfun dũ tenebꝛarũ quantũ ad vires appᷣhenſi⸗ uas et ꝓfunduʒ feciũ ſeu feca anciarũ q̃n tũ ad motiuas. Qi ſi quið queſierit. q̃ liter cadat anima humana in hoc ꝓlun⸗ duũ ſiue flumẽ lecheũ. Reſpondemꝰ quia maniteſtũ eſt.quia ipᷣa cadit in ſollicitudi nis delicijs occupata illis adeo adheret. ad ſenſibilia. niſi ꝓpter neceſſitatẽ coꝛ⸗ poꝛis aut aliã cauſa que internas eius de licias non euacuaret ſe nullatenꝰ inclina ret.Et hoc apꝑet ꝑ hoc ꝙ adam ⁊ eua anñ peccatũ ſe non cognoſcebant eſſe nudos. cũ nudi eſſent.adeo aũt occupati erant in internis et ſpũalibus.vt quod in eoꝛũ coꝛ poꝛibus eſſet vł fieret non ſentirẽt.Sicut et mõ pleriq; adeo occupati ſunt in ſenſi bilibus et coꝛporalibus vt ꝙ in eoꝛũ ani⸗ mabus ſit vel fiat pꝛoſus ignoꝛat.Similit et pomũ ꝓſerpina rapta apud inferos co mediſſe dicitur a poetis miſeria coꝛpoꝛis multi in terpᷣtãtur quã ita comedit anima hoc eſt ſibi aſſumit vt ſpũalia et eterna ſei licet bona atq; mala non taʒ reliquiſſe q;ᷓ omnino etiam obliuioni tradidiſſevidea tur. Solam enim miſeriã coꝛpꝑis curare vi detur.videlʒ moleſtias vt eas fugiat ⁊ vo luptates vt eas obtineat et hee ſunt due ptes miſerie coꝛpalis.qᷓ ſic comeſte hoc ẽ aſſumpte miſeram animã hũanã apud inferos detinet. hoc eſt in inferioꝛibus ſe et nobilitate ſua indignis ⁊ deo tarthare nẽ ꝓuidendi coꝛpi victũ veſtitũ et omnia alia ſcilicet et cuſtodiẽdi ac ꝓtegendi ipᷣm ⁊ ideo cadit in tota miſeiam coꝛꝑis.hoc eſt in omnes moleſtias ſenſibiles.⁊ idcir co in omnes delicias contrarias. Poſtqᷓ; em omnes moleſtie coꝛpis ſuper ipᷣam de uolute ſunt.quarũ nulla om̃ino pateret᷑ ſi adam nõ peccaſſet. quonia nulla earũ eẽt ſilr ⁊ in laqueos voluptatũ ſenſibiliũ ceci dit irrecianda et captiuanda miſerabilit᷑ ab eiſdem a quibus om̃ino immunis ⁊ li bera eẽt.niſi peccatũ pᷣmoꝝ parentũ occa ſionem qua eſſz eiſdem dediſſet ſuſi penſa quideʒ eſſet et eleuata ad ſpirituales et in oꝛum id eſt pꝛincipe infernali dyabolo in ſeparabiliter aſſociãt et alligant.ita vt ab eo ſuisviribus ad ſue nobilitatis ſublime reuerti non poſſit. Has auũt ꝑtes miſerie. nec penit ſentiret nec haberet ſi peccatũ nõ pꝛeceſſſiſſet. Moleſtigs em̃ non ſenti⸗ ret vel haberet neq; penem aliam cũ pec catum non pꝛeceſſſiſiet. Delicias vero ſen ſibiles quaſcunq; haberet non in eis ſiſte ret.ſed ſicut per odoꝛes aut veſtigia ad ſõ tem ſuauitatum deum quaſi illum pꝛeſẽ⸗ tiens ttanſiret et ſe tranſferret Non illum ergo illaquearent irretirent captiuarent. inebꝛiarẽt abſoꝛberẽt vt mõ faciũt ſed ma gis illuʒ ſicut odoꝛes vt diximꝰ vt veſtigia ad deũ fontẽ ſuũ tranſmitterent. Oſt hec conſequẽter iuxta quod et pꝛomiſimꝰ inueſtigare S 8 J Be bimus. Utrũ vnũ et equale ſit in omibus iſtud peccatũ quod oꝛiginale dicitur ⁊ in pᷣmis quidem videri poteſt quod nõ. Si cut em̃ ex vna egritudine paſſiones eedeʒ quẽadmodum ex vna febꝛe non acceſſio⸗ nes ſen exacerbationes diuerſe et diſſimi les ſunt.ſed magis eedem ſiue ſiles. Sic ex illa egritudine nõ diſſimilia vicia ſed ea dem in hominibꝰeſſe debent.ſicutexvna ſebꝛe terciana typi idem ſeu ſimiles ſunt⁊ loquimur hic de vicijs naturalibus hoc ẽ qᷓ ab ipᷣa natura hominũ in iſta coꝛrupti⸗ one oꝛiri vident. Uerũtamen inueni unt᷑ in genere humano multi qui volunt eſſe niſi fures.Alij qui volũt eẽ niſi rapto⸗ res.ali qui volunt eẽ niſi ioculatoꝛes.alii aleatoꝛes alii ribaldi et dleri.multi niſi go liardici volũt eẽ. Et de mulieribꝰ multas inuenimꝰque quaſi naturali inſtinctu de om̃ibus vicis eligũt meretriciũ alie iocu⸗ latoꝛiam turpitudinẽ.Et vt ad vnũ dica⸗ mus pene totã vniuerſitatẽ vicioꝝ quaſi ꝑ electionem naturalẽ ſibi diſtribuũt homi nes. Cum ergo ex radice vna videlicet oꝛiginalis coꝛruptõnis tota vite humane ꝓcedat inoꝛdinatõ. Unde tanta pullulat ⁊ ꝓcedit vicioꝝ multitudo in hominibus ex vno em̃ quod per illud quod vnũ.non debet eſſe multitudo ſiue diuerſitas vicio rũ in hominibꝰ. In quo reſpondem⸗ quia reuera vnũ eſt ⁊ vna eſtiſta bꝛutali tas qua homo comparatus eſt iumentis inſipientibus et ſimilis factus ẽ illis. Una quippe actu ſed potencia eſt tota mõſtru oſitas vicioꝛũ quemadmodũ ſemen vnũ quidem actu ẽ in ſe potencia vᷣo tora vni⸗ uerſitas eoꝛum quon ſemen eſt hocẽ que ex ipᷣo oꝛiri poſſunt vel generari.Et ꝓpter hoc ſepe diximus. Hanc peſtem ſcaturigi nem vicioꝝ et ſeminarium. pꝛopter hane vnitatem actualem caput antiqui ſerpen⸗ tis et caput dꝛacanis dicitur.Et ꝓpter plu ralitatem potentialẽ capita ſicut in Pſal. Qui ↄtribulaſti capita dꝛaconũ in aquis ſcilicet ꝓpter eandem pluralitatẽ.Eʒechie lis.viij. dicitur. Multitudo reptiliũ 7 qua drnpedum immũdorũ depictla in pariete per totum qua abolet aatg bapimalis ſupfuſio. Similiter 2 Actuũ. x. Wultitudo reptiliũ ⁊ quadrupedũ immundoꝛum in diſco petro apoſtolo oſtenſa ẽ ꝓpter ean dem pluralitatem ſignandam ꝓpter idẽ. Sapiencie. v. Intelligencia impioꝛũ mul liuudo non erii vtilis. Tacit ad hocillud 4 vicijs et peccatis reſponſum demonis marci.iiij. dicentis legio mihi nomen ẽ quia multi ſumꝰ. Ad iuuatur autem illud ꝑditionis ſeminariũ vt fetus maledictus vicioꝛum germinet et gignat tribus modis.Et pᷣmum ab ipᷣa cõ plexione coꝛpis in quo eſt ſicut iracundiã vel iram gignat a colerica compiexionevt pigriciam vł deſidiam a fleumatica vtſol licitudinem ſuꝑfluam atq; triſticiaʒ a me lancolia vt inanem leticiam riſumq; ſup⸗ fluum atqʒ luxuriam a ſanguinea. Se⸗ cundo adiuuatur ab ipᷣis vicijs iracundia em rapacitatem bellicoſitatẽ ⁊ q hijs ſilia ſunt indubitanter gignit Similiter auari auariciam et cupiditatem et econuerſo. Similiter et gula gignit lururiam et gene raliter nõ eſtvicium quod ex alio oꝛini nõ inueniatur. Tercio adiunatur deſoꝛis quemadmoduʒ a ludis ei ſpedaculis ad iuuatur vt gignat luxuriam a cantoꝛibꝰet alis muſicalibꝰ tympanis et choꝛis vt gi⸗ cia luxuriam et luxuria auariciam. Mul⸗ tas enim mulieres nouimus luxuriaſſe ꝑ 3 gnat peculanciam exultationẽ geſticulati oneſq; inhoneſtiſſimas. Ne mirum ſivis vna ꝓ diuerſitate adiuuantiuʒ ſiue mate riarum ſiue alioꝛum diuerſitatem et mul titudinem operatur effectuum ſicut appa⸗ ret in igne et ſole.ꝗui alia emolliunt alia indurant alia inſiammant Etin aqua que alia abluit atʒ purificat alia putrefa⸗ . –+ cit. Et iterum alla extinguit atʒ moꝛnſicat. alia viuiſicat et germinare atq; fructiſicas re facit. Expꝛeſſa etiam ẽ ſimilitudo in hoc de ebꝛietate et inſania. Ebꝛietas eniʒ cum ſit vna iy credibilem multitudinẽ aiʒ diuerſitatem maloꝛũ operum in vno ho⸗ mine gignit. Similiter ⁊ inſania exviraq; em̃ ſunt rixe homicidia blaſphemie efin⸗ ctiones effractiones et immunere violen G cie iſtam etiã peſtem mirabiliter adiuuaãt om̃ia genera maloꝛum ſollicitatoꝛes ſug⸗ geſtoꝛes inſtigates et cõſiliarij.interdũ auteʒ coniuratoꝛes et cõpulſoꝛes.Ex hüs autem omnibus maniſfeſtum eſt qualiter exillavna peſte tot et tanta genimina viciᷣ oꝛum⁊ maloꝛum operum ꝓdeant quoni am ꝓpter diuerſitatem adiuuantium ſaʒ materialium q; alioꝝ.Et debes ſcire quia coniunctio anime ad coꝛpus huius coꝛm ptionis caſus eſt in lacum miſerie et luũ fecis.De iſto autem caſu dicitAmbꝛoſius ſuper Geneſis.Qð homo male recedens a deo cecidit in ſeiplum. Unde diligentet lceurtbi veſnuscunn nldiun onenpola poſtraperſ genänmned meinnt 6pndcd notu litnck nockſuoela otinenun Nregus elgun Ntllivsguen⸗ Proe,Aokin ſaninsbabro⸗ ſchtirelen ſatunernpri unrdeig pun ſpnagrscka ücereiönn Kauonerneche Myynaanem artiulis nbdectan⸗ Cscgenadne⸗ ncaendr⸗ Mannleron Nüinnsraem ſalknſiginan Npgtinte irai lnenegrnie liitense ſtmieliemia Ulnigdun milsgce⸗ nn gaun le aptiua S= E⸗ 5 = — E — — – — —. S. = ns enmnäe eany gn Bnuaneu nguockſun clenntn Amiſenr, duanag namsſanni urndisnar delichſgaktif rgenlri⸗ urung aueii! Nesnoi in nogi TMaotdat mzadisdeen stlumnant penis A Auni. Neſiäimts der ſuarecdan, ommn rn — õ ua ningliuni⸗ geminik ii õ earininis An nmnn, Wopeſun e, Sin nen ne gi u n i Salalun gots conſiderantibus hominem in ſtatu miſe⸗ rie iſtius cum non habet adiutoꝛium gra cie quod diximus.inuenietur incarceratꝰ in ſemetipᷣo ita vt exire extra ſemetipᷣm nõ poſſit vel per ſollicitudinem ſeu cogitatio nem qntũ ad vires apphenſiuas vel ꝑvo luntatem ⁊ deſiderium.aliaſq; paſſiones qntũ ad motiuas. Nõ enim eſt ſollicitus niſi ſibi. Hoc eſt de ſe ⁊ ſuis ſola ꝓpꝛia cõ moda ſeu deſicias querens.aliena negli⸗ gens ⁊ interdum etiam impediens cathe na a qua religatus tenetur in ſeipᷣo amoꝛ eſt ſuipius quem amoꝛem in ubꝛo de ciui tate dei. Auguſtinus dicit eſſe fundamen lũ ciuitatis babylonice ſiue dyaboli. Hoc eſt quod intellexit Dauid dicens. Factus ſum ſicut vter in pꝛuina. O bfriguit enim ab amoꝛe dei et ꝓximi vſq; ad gelicidiũ. ⁊ ideo tractus eſt et contritus in ſemetipᷣo ⁊ circa ſemetipᷣm.vt nec dei honoꝛem dili gat aut curet.nec fratrum vtilitates. Apparet autem euidenter iſta tractio in omnibus illis qui querũt que ſua ſunt im̃. Et hoc eſt quod diximꝰ quia ſi contra ctus quemadmodumyvter in pꝛuina.ſic in carceratusvt ipe ſibi carcer ſit ⁊ cauea⁊ ſe vel extra ſe non exit per ſollicitudinẽ quaʒ diximus vel amoꝛem.ſed ẽ in ſeipo ⁊ ſuis ſicut beſtia incaueata.que bꝛeuitate cathe ne retinente.in cauea ſoꝝ verſatur.extra nullatenꝰ egrediens. Sic miſer homo ca uea ſibip̃i factus eſt. retinẽte cathena hoc eſt amoꝛe ſui.extra exire non ſinitur. Unð et inſonuit verbum illud vulgatiſſimum. Innatum ẽ fiijs ade com ella ſua dilige⸗ re. Si quis autem querat vnde ſit hoc wꝙita rapilur captiuatur et incaueat᷑ ani⸗ ma humana a coꝛpoꝛe ſuo et deinde a ſe⸗ ipa. Reſpondemꝰ quia anima huma na creat abſq; appᷣbenſione hoc eſt abſq; vſu appᷣbenſiue ſeu n ilis. ſimilit᷑ et abſ q; moiu hoc eſtvſu moſĩiue ſue nobilis ſi? po nit ariſtoteles. licet plato ponat cõtra rium quare quaſi in tenebꝛis eſt qntuʒ ad illa que in ea pᷣcipua ſunt. et ideo debilis eſt et inermis penitus a parte illa in ipſa creatione ſua. Inferioꝛes vero vires.non longe ab actibus ſuis creantur ⁊ quedaʒ in ipᷣis actibus ſuis vt guſtabilis et tangi bilis. Ceteravᷣo que affoꝛis appꝛehenſiue ſunt.ſtatim vt ad lucem venit partus ope rantur vt viſus auditus ſimiliter ⁊ tactus Quare a parte eon applicatur in illa hoꝛa coꝛpoꝛi⁊ coꝛpabilibus nobilibus viribus ovt dirimus nec retrabentibanec repugnã tibus.nec illamvllatenns deſendentibus quin nihil pꝛſus tunc agentibus. Quid ergo mirum ſi ſequitur coꝛpus ⁊ trahitur ab eo cum omnia inferioꝛa eius: eidem applicentur ⁊ ſuperiora eius omnino nõ reſiſtant quin potius inferioꝛa ſequatur. Si cui autem videatur ꝙꝙ moꝛio ex ſola oꝛiginali coꝛruptione ꝑpetua deſipi⸗ encia laboꝛet.errat ꝓculdubio. Si enim ex ſola illa eſſet. om̃es homines in abus illa eſt moꝛiones eſſent cum eadem cauſa in omnibus ſit.Adiuuatur ergo oꝛigina⸗ lis coꝛruptio ſicut dixjmus in moꝛionibꝰ ad humoꝛe aliquo vel fumo obtenebꝛan te partem illam capitis in qua ratio infe⸗ rioꝛ operatur. Sic et dicimus in hijs qui amiſerunt memoꝛiam.et ad hunc modũ ſe habet de alis. Siquis autem di⸗ cat. quia cum oꝛiginale peccatum vicium vnũ ſit.debet eſſe in vna ſola vi.vel ſcõm illaʒ ſolam quemadmodũ ſe habet ei de vnaquaq; virtute.O ſi eſt ſequitur ergo ꝙ vna ſola ex viribus anime humane ſit coꝛrupta vel infecta exillo ſiue per illud. Uidelicet iſta in qua vel ſcõm quam eſt. Quemadmodum ſe habet et de vnaqua qʒ virtutum quod illa vis ſola in qua vel ſcom quam eſt decoꝛatur et oꝛnatur p ea. Wanifeſtum autem ẽ a ſenſu.quia peſtis iſta in totam animam ꝑuagata eſt⁊ diffu ſa et totam turbidam efficit ac turbatam. totamqʒ bꝛuteſcentem qntuʒ ad id quod ẽ ĩ ea pᷣcipuũ et nobile.exceꝑta vt multi et magni dicunt ſola ſyndereſi que eſt ſubli miſſima ac nobiliſlima pars eius quod ẽ in ea nobile ac ſublime.quam ſcilicet ſyn dereſim nec in cayn qui tam malus tanq; puerſus fuit.fuiſſe dicunt elinctã quauis autem erxtincta non fuerit. Lamen dubiũ eſſe non debet.illam innoquoq; haben te oꝛiginale peccatum multum eſſe turba tam a puritate ſua ⁊ ſublimitate ſua mul tum eſſe depꝛeſſam. Reſponderũt au tem et adhuc reſpondent mulii in hoc di centes reuera plurima eſſe oꝛiginalia pec cata videlicet tria in vnoquoq; ſcòm tres vires. vnum enim peccatum contendunt eſſe vniuſcu iuſq; trium virium coꝛrupꝑtio num ꝑ ſe ⁊ tres triumvirium coꝛruptiõ es oꝛiginales tria oꝛiginalia. opinionem ſu am confirmantes ex eo quod ſup pſalm̃. dicitur.tecta oꝛiginalia peccata.⁊ ſup.xvj. Wathei dicit auctoꝛitas Bede.a ſeruo ne HS 89 ü Be quã qui dimittere noluit conſeruo ſuo.re petenda eſſe non ſolum actualia ſed etiã oeiginalia. nos autem iam diximꝰ ꝓpter quid et qualiter et vnum et multa dicant Allij vero dixerũt in hoc oꝛiginale pec catum coꝛruptionẽ eſſe virtutis noſtre cõ⸗ cupiſcibuis et eſſe pꝛincipaliter in ea. Ue⸗ runtamen redundare in alias vires.cocu piſcibilem autem vim tanq;ᷓ pꝛicipale ſub lectum peſtis iſtius coꝛruptam parit᷑ eſſe et infectam ab ipſa.Alias autẽ coꝛruptas tantum intelligentes infectionem pꝛofun datam et intimatam coꝛruptionem. Coꝛ⸗ ruptionemvero ſine additione exterioꝛeʒ dictam ſolummo do et quaſi ſuperficiele⸗ nus deterioꝛationemvel obſcurationem Alij vero dixerunt de iraſcibili.idipſum quod iſti de cõcupiſcibili iſti autem erra⸗ uerunt in dubitater et adhuc errant. Joꝛ taſſis autẽ in hanc opinionẽ inducti ſunt quia potiſſimum ſenciebant vexationes T⁊ inſultusa coꝛruptione virtutis concupi ſcibilis.etideo iudicauerunt coꝛruptionẽ eius ꝓfundam et intimam. Erroꝛ autem ipᷣoꝛum deſtruitur euidenter a ſenſu. Nõö enim minoꝛi difficultate reſiſtitur cogita⸗ tionibus q; pᷣmis motibus concupiſcenci aruin.et de omnibus vicüs que ſuni in vi rationabili ſimiliter ſe habet.qualia ſunt tarditas obſcuritas ſimiliter credendi le⸗ uitas.Eodem modo quedam ſuſpitiões et quedam dubitationes. et ad vltimum incredulitas ſcilicet ſiue infidelitas et vici um quod ſpiritus blaſphemie nominat Si enim difficultas ſeparationis aut pur ationis ſignum et iudicium certum ẽ ꝓ⸗ funditatis ⁊ intimiationis cum nõ minoꝛ ſit difficultas ſeparationis pᷣnominatoꝛũ vicioꝛũ a virtute noſtra rationali q; a vir tute illa concnpiccibili ſeparationis. Iſto rum ergo non Mmno: pꝓfunditas ſeu inti⸗ miatio q; illoꝛũ. ginalibus non. Reſpondemꝰ ꝙ ſi in ramis ẽ equalitas naturaliter erit et in ra dicibus.et ſi in fructibꝰ et erit in ſeminibꝰ et generaliter ſi in effectibus et in cauſis. Cum igitur oꝛiginales coꝛruptiones in p nominatis viribus cauſe ſint aduenticio⸗ rum vicioꝛum in illis.et hec equalia erũt: ⁊ cauſe eoꝛum ſiue radices ille oꝛiginales equales Ampliꝰ. Quis inter moꝛbos ſpirituales difficilius curatur q; moꝛbus blaſphemie.Qt:ſi difficultas curationis nia u. O ſi dixerit. quia de vicijs aduenticijs. Hoc veruʒ eſt et de oꝛi vicijs et peccatis moꝛbi pꝛofunditatem enidenter indicat. manifeſtum eſt non minus ꝓfundatam eſſe maliciam ſiue oꝛiginalem ſiue aduen ticiam in vi rationali qᷓ; in alis. Am⸗ plius.Cum anima humana impartibilis ſit qualiter dicunt in ea aliquid coꝛruptũ im̃ aliud infectum ſimul atq; coꝛruptum. Affirmatio enim ⁊ negatio non dicuntur de eodem ſcõm idem. Infectio autem et nõ infectio.affirmatio ⁊ negatio ſunt qua re non dicuntur in anima humana ſcoᷣm idem ſed neq; ſcõm diuerſa cum in ea nõ inueniantur Diuerſa enim in impartibili et que contraria ſuſcipiant nec intellectus admittere poſſe videtur. Pꝛopter hoc di⸗ ximus. quia vna eſt infectio hec turbans atq; puertens totam animam ac depᷣmẽs eam.vt ſepe iam diximus.quẽadmodum vna eſt ebꝛietas in ebꝛio que totum illum alienat atq; ſubuertit.⁊ omnes vires ani me in eo turbulentas efficit ⁊ turbatas. Nec adhuc cogitauit aliquis tres ebꝛieta tes in vno homine ponere: vel in anima vna propter tres vires ipius. Sicut ergo ebꝛius quotcunq; habet officia.nullũ eo rum compoſite aut laudabiliter exequit᷑: pre ebꝛietate.ymmo omnia turbate atq; puerſe agit. ficis virium ſuatuʒ vt decet exequit᷑ quin potius econtrario. De ſindereſi vero guod dicunt quia ſuperio: pars rationis Enec in cayn extincta fuit iam determina⸗ uimus. Quqijter eſt pars videlicet.qno be ymmo ipa anima eſt humana ſcõm eſſe nciam. Ex officio autem diiudicandi ſublimia ſpiritualium atʒ celeſtium eiſq; adherendi atqʒ in eis conſeruandi.ſynde reſis dicitur quaſi ſeoꝛſum diuiſa ac ſegre gata ab inferioꝛibus atq; carnalibus.Et licet in cayn extin e non fuerit penitus in moꝛionibus tamen ⁊ continue furioſis er tincta eſt penitus aut abſoꝛpta. Que⸗ reret autem aliquis cum peccatum pᷣmo⸗ rum parentum per vim guſtabilem com miſſum ſit et per ipa inſtrumenta guſtabi lia.non autem ꝑ vim illam concupiſcibilẽ aut ꝑ inſtrumenta generatiua qua deiiu ſticia et quo iure vis illa tanta infectione et coꝛruptione punita eſt tantaq; rebellio ne membꝛoꝛum ſibi ſeruientium. vel etia anima ſcöm illam,. Et direrunt auid 4 in hoc.quia vis guſtabilis ⁊ eius vſus a conſeruationemvite neceſſario reſeruata £◻ . Sic anima humana oꝛi⸗ ginali coꝛruptione debꝛiata nullum ex of tpperbe Umeahum icbiisate eſtuen,s nononun einolts nl uuſeturapu hoeeuidenst⸗ naſenonno⸗ ſonninconan luul tohen Monaniaen ſecinegear. kkniiniuertal Nenpiinsain enäined nurtpot eprpiena Ntduncrbn2 Nbraenn. Kren Ntnſeoitimn Uinleinen ruczroglon Wlainogen Wtibusnan Maaur Koce Cuſezno ogolat ati NMhsuaiie⸗ Nbolenpein attaluin ſbonolonil Geim inenin lunmef dalor r n lutlenicnc⸗ Pgtetttore Aeemine ualsirin Alpitpulico lagune nc ncoriciͤ ſalg cin mneninlitin fnneſtgrefin iſtnaneiln — — — — 31. Conni O brſntnei Galtoronian ſtononi an ſtregufeni nnin faltutuni hmrinſun etmini imishen ſperan N ſimulagen. erſaenmnan n eded cer: “R zeerect nineor ns ,,N 4 Pires etas, N cWe Wn ” arerGte, N. „ „ . 4.MNE MR 4 “ . 6 8 “ M e 6 W RMM3 . ge 0e, 84 1 „ E end nuu inande ckans icell nimach bunn . e* ſdd n e 4 0⁰⁰ eſe, „ 44 r ten õ cciij eſt. et ppter hoc vſus eius moderatꝰnon habet culpam. vſus verovirtutis nre con cupilcibilis ad generandũ non habet illa neceſſitatem.⁊ ꝓpter hoc totus eius vſus a pᷣmo motu viqʒ ad vllimũ culpabilis ẽ ac vicioſus.niſi lacramento matrunonij excuſetur et purget᷑.Juſticia autem dei in hoc euidens ẽ. ⁊ peccato illi congruentiſſi ma retrioutio.vt ꝑ mulierem toꝛqueatur ſcõm vim concupiſcibilem qui ꝑ mulierẽ peccauit. ⁊ ab ea paciatur ardoꝛes concu piſcenciarũ acerrimos ⁊ cruciatus acerbiſ ſimos.qᷓ; neglecto dei madato noluit con triſtari ſimiliter T ab ea pꝛematur ac ſerui tute turpiſſima cui regendo et coꝛrigendo noluit ſanctiſſime dominari ab initio. Et vt eam ſequat᷑ ⁊ poſt abeat turpiſſima vꝛ gente concupiſcencia quã poſt ſe trabere ad deum debuit.⁊ a ſuggeſtione retrahbe re ſerpentina. Et quemadmodũ dicit Au guſtinꝰ in ſuo inferioꝛi quod ſepe diximꝰ animale.ſiue in coꝛꝑe in obedienciã paci⸗ atur atq; rebellionem qui ſuo ſuꝑioꝛi id ẽ deo illa irrogauerat. In membiis autem genitalibus manifeſtius hanc cõtumelia paciatur.vt ꝑ generationẽ viciũ illud tra⸗ duxiſſe a pᷣmis parentibus reminiſcẽs re⸗ cognoſcat. et fuium ire ſe natum eſſe reco gitans graciã redemptoꝛis et regeneratio nis dei ſemper in corde habeat. Quicꝗd aut dicãt aliqui vis guſtàbilis punita eſt vel homo ſcõm illam fame et ſiti. In ocu⸗ lis etiam inuenitur cõcupiſcencia. ꝓprer quod ⁊ tam crebꝛo foꝛſitan dicitur ↄcupi⸗ ſcencia oculoꝝ. Expᷣſſe auteꝝ Pe.pſcðe.ij. Oculos habentes plenos ddulterijs ⁊ in ſanabilis delicti vnde et augꝰ. Non dica tis vos habere animos pudicos cũ habe atis oculos impudicos. Impudicus eniʒ oculus impudici coꝛdis ẽ nuncius. Simi liter et pꝛurigo viciũ eſt in auribus.ꝓpter quod dicit Apoſtolusqn.iiij.i. ad Thym̃ Coaceruabũut ſibi magiſtros pꝛuriẽtes au ribus ſuis ⁊ om̃ino nihil inueniẽtes in ho minibꝰ quod lepꝛa oꝛiginalis nõ macula uerit. Quoniã aũt iſtã coꝛruptionem 2 totã ſequelam eius ptolomeꝰ et haliji alij qʒ aſtrono mi qui de natiuitatibꝰ multa ſcribere quaſi vaticinãdo atʒ pᷣdicendo p⸗ ſumpſerut tota attribuũt cõſtellationibꝰ⸗ ⁊ hoꝛis natiuitatũ neceſſe habemꝰaliqꝗd dicere cõtra iſtà inſania. ꝓpter ſunpliciuʒ ⁊ ſtultoꝝ multitudinẽ.qui quecũq; famo⸗ ſos homines hmõi q phyloſophi habiti ſunt ſcripſiſſevel dixiſſe audiũt.vel erx ſapi enciali pfundilate:vel tanq; ex ꝓphetica ſublimitate ſcriptũ vel dictũ credunt. Pꝛi mũ ergo dicimus illud. quia hoꝛa p illud quod ẽ hoꝛa nihil poteſt ſiue ſii natiuitatt ſiue alterius actus vniuerſalis.vel quecũ q; alia pars tꝑis ⁊ hoc ẽ quonia cũ tempꝰ ſit vnũ continuũ omino merũ et vniꝰ na⸗ ture in om̃ibꝰꝑtibus ſuis nihil poteſtvna quod nõ poſſit quelibet alia vel ipᷣm totuũ ſicut nihil poteſt qlibet ꝑs ignis quod nõ poſſit alia quęlibet vel iocius ignis. Po⸗ teſt foꝛte quidẽ minꝰ aut maiꝰ aut magis aliud aut ſcõᷣm genus vel ſpeciem.nõ po teſt pars hmõi totius qᷓʒ ipᷣm totũ natura liter. Amplius. O mnis partus hbuma nus anteqᷓʒ naſcat habet omnia que na⸗ turaliter habere debet niſi vel aboꝛtiuus ſit vel alias occaſionatus. Hoꝛa ergo na⸗ tiuitatis nihib addit naturalibus ipᷣius et hoc appet in membꝛis ⁊ in viribꝰ. Si em monſtruoſus foꝛmatꝰ partus cẽ.mõſtruo ſitatẽ illam nõ afferret ei hoꝛa natiuitatis verbi gra. Si ſenos digitos habẽs in pe⸗ dibꝰ vel manibꝰ nullũ ex his detrahet et hoꝛa natiuitatſ. Silr ſi mancus fuerit nõ addet vel ſupplebit ei manũ. Eodem mõ ſe habet ⁊ in viribus.Si em̃ ſcilicet ce cus erat⁊ in vtero matris.nõ illuminabit eũ hoꝛa natiuitatis nececõöuerſo. Eo dẽ mõ ſe habet ſi ſtrabo vel recti viſus fu erit.manifeſtũ ẽ.quia de inſtrumẽtalibus et naturalibꝰ partus nihil immutat hora natiuitatis. Alioquin nõ natiuitatis eſſet hmòi exitus ſed generatio vel alteratio ð qua manifeſtum ẽ a ſenſu quod omnino ibi nõ ẽ. Plene em̃ foꝛmant᷑ partꝰ huma ni in ventribus matrũ. niſi impediant vt pᷣdiximus ſiue intro impediant᷑ ſiue nõ ta les egrediunt᷑ et quales intus erat qmuʒ ad omnia naturalia et ptubus quidẽ ali oꝛũ animaliũ. que ꝑfeus partus pariũt nec pilũ vnũ mutari in natiuitatevnde er go iſta diuerſitas in partubus humanis. Aimp̃. O mnia naturalia habent vnũ quodq; generabiliũ a generatibꝰ et gene rationeʒ adiuuãtibus ⁊ nihil ex hoꝛa.et pᷣ mũ quidẽ in inanimatis hoc manifeſtũ ẽ Blacies em̃ ſi generet ex aqua quacunqʒ hoꝛa generetur ex illa totuʒ quod bʒ a fri giditale et ſiccitate que ſunt cauſe efficien tes generationis ipᷣius.⁊ cũ hijs ex aqua qẽ cauſa materialis eiuſdẽ locug genera nonis adiuuat etia generationẽ ipᷣiꝰ.el in 93 i Be terdũ addit eidẽſiccitatẽ quemadmoduʒ cu fuerit petroſus aut aliter ſiccus. Idẽ di cendũ et de igne et de alus. 1 libus aũt adeo apparet euidenter ꝙ oẽs naturales diſpoſitiones a generantibus ſunt.id ẽ a patre ⁊ matre vi homines ipᷣa natura docuit exquirere bonos generan- tes.cum ex eis voluerit habere bonos fe⸗ tus ſicut manifeſtũ ẽ in equis⁊ in mulis⁊ in canibus Hoꝛas autẽ natiuitatũ hmõi fetuũ non curant ſcientes bonitatẽet no⸗ bilitatem fetuũ ex generantibus ſolũmo⸗ do eſſe.dũmodo ꝓut decet et natura eoꝝ exquirit ad generandũ parentes conueni ant. Adeo etiã totũ quod naturale ẽ vola tilibus ex ipᷣis hoꝛis eis eſt vt non pꝛijs parentibus cubanda vel fouenda. ſed in terdũ alienis ſupponerent.ſicut appet de ouis anſerum ⁊ anetũ.que gallinis cubã da atq; fouenda multociens ſupponuntf nec tamen inde generantur niſi anſeres anete.⁊ hij nõ aliarũ diſpoſitionũ iu ali⸗ quo q;ᷓ ſi oua ex quibus geniti ſunta pio⸗ pꝛijs eſſent parenibꝰcubata.Quomodo ergo hoꝛa generatis natiuitatis aliqd ad det vłminuet naturalibꝰ huiuſmodi ani maliũ quãdo ipᷣe cubatoꝛ qui quaſi pater videtur eſſe eoꝝ nihil addere vel detrabe re nihil om̃ino mutare poteſt tam abſcõ⸗ ſo officioſo actui tanq; vicino eidem. vicinioꝛ ẽ naturalibus eoꝝ qᷓ; alie hoꝛe vi te ipoꝛũ. Unde ergo erit hoc vt plus ope⸗ – retur in ea q; aliqua aliarum hoꝛarum. ſi dixerit quia hoc eſt ex conſtellati one ſiue figura celi ĩ hoꝛa illa.Et hoc ipᷣm querimus quid de hoꝛa illa ad celum po tius q; de alijs.nec em vicinioꝛ aut heren tioꝛ eſt celo q; alie totũ em tempus equa⸗ liter ⁊ vnomodo ꝑ omnia menſura ẽ mo tus celi.⁊ partes gius mẽſura partiũ eiuſ⸗ dem motus abſvlla diuerſitate vel ditf ferencia. Nec aliud eſt in ſe vel compara⸗ tione celi ipᷣm tpᷣs vel pars eius quecunq; ex eo aute ꝙ menſura nihil ampli habet vel poteſtatis vel dignitatis infoꝛtune vł infoꝛtunij vna hoꝛa qᷓ; alia. In hoc enim Tequales ſunt et equaliter ſe habent per omma. quare qᷓntum ad hoc non plus at tendenda ẽ vna qͥʒ alia. Ampliꝰ. Extẽ detur ne iſta virtus et poteſtas cõſtellati⸗ nu ad alia animalia qʒ ad homines. Ui demus em̃ queda ſilia euentibꝰ hominũ euenire et equis.Alij em moꝛiunt gladio In anima it butifal. Amplius. Hoꝛa illa natiuitatis.neqʒ vicijs et peccatis quemadmodũ et homines alij em depu⸗ tantur bellis et armant vt homines. Alij habentur vt a regibus ⁊ honoꝛant᷑ vtnoõ alios he beant ſeſſoꝛes q; reges.et quidã eoꝛu non alios ſeſſoꝛes paciunt qᷓ; reges ſicut equus alexandri regis qui vocatꝰ⸗ fu . Aunm plius. Alij deputant vi⸗ libus officijs vt eipoꝛtadis ſtercoꝛibꝰ.alij lapidibus euehendis. alij turribus. alijqᷓ drigis.ali agriculationibus.alij equitan onibus et ſimiles pene diuerſitates inue⸗ niunt᷑ in hominibus. Quemadmodũ ei quidam equoꝛum ſeruiunt molendinis. SDicet quidam homines ſiue molendina aquatica fuerint ſiue alteriꝰ modi. Eſt ne hoc ex cõſtellanonibus ſub quibus na ti ſunt equi quẽadmodũ ſompniat de ho minibus.vt quẽadmoduʒ de alexandro dicunt ꝙ er cõſtellatione ei fuit. quod rex factus eſt. Sic etiaʒ de equo bulifala.Eſt ne faclũ ꝑ co nſtellationẽ ſub qua nat⸗ ſu it. vt nõ haberet ſeſſoꝛem niſi regẽ. Et quẽ admodũ quibuſdam hominibus percõ⸗ ſtellationẽ factum eſt.vt ſint agricole. Eſt ne ſimiliter equis fatumvt omni agricula tioni deſeruiant. Et ad hunc modũù ð mo lendinarijs equis erit ne quemadmoduʒ de molendinarijs hominibus.⁊ an eruſi militer in alijs equoꝝ diuerſitatibus.O: ſi ita ẽ. erit ne ſumiliter ita de ouibus vt ex conſtellatiõibus in quibus nate ſunt alie efficiantur cibus regibus et pellicie rega⸗ les vł ſacerdotales vel religioſoꝛum ⁊ de lanis earum. erit ex conſtellatione vt inde fiantveſtes rmie vt ſacerdotales vel ruſti cane. Quarundam vero carnes comeda tur a lupis vel alijs beſtijs vel comedant᷑ ab hominibus vłmoꝛbo pereant ⁊ putre ſcant.ita vt non comedantur.⁊ pꝛocedet hocuſq; ad mures et paſſeres aliaq; mi⸗ nuta animalia. v otam vitam eoꝛum vi ctum et etiam mo tem diſponant ſub cõ⸗ ſtellatione ſub qua naſcũtur et pendebit. quid exconſtellationibus illis.vt quedaʒ muſce capiantur ab araneis.quedam ab yrundinibus quedam aliter pereant.et vt quedam viuant innatum in domibus ſe gus et ibi moꝛiantur. Quedaʒ in domibꝰ ruſticanis. et randẽ ad pilos ſingulos la⸗ narum barbarum et ſuperciloꝝ. Deſcen der ne ulla virtus conſtellationum. vtali huiuſmodi piioꝛum tondeantur alijrada tur ali) vꝛantur. alij perpetuo nutriantur ſicut apud grecos et barbaros. Et iterum heoſiel felse iſtalecont gtünſolegen felanomdn Goergodiſp elalanegl⸗ mlludoeue umepunel Clonen ſuhoninesa ntuir. eruns gpenin oue onuezenint Calſsiricnn Pnunaſegnce Euöannanrine Grcrucuidtegt Psndgme Kiminalue honines aneg Laomlaektengt Cprkurvee Eimunickun Keradninine ſetſoiundo⸗ MMierarunn rqultren nur lenmn tlzaninzin unnider oſeſenttra deſohngfin elzaſs hin llrefen ſerr lcalhuſgen ſneſionene, Nh W helunideen anig len Num nle Quig mn ther 1 in dannessn n NI. dsſt is d õ Spenedciet das, Ounn mſenummar dominesiune Ninealonni donidesſocd däketn NAcdenin ſelgionegiün cacde crotrk felaioriſba aſeſcennii uidambennen, mmck nütcn Wis tanmnmnr nt. EAN sei mi õ A: Aird. Sin irsNe srlgolen, aconſeletont S isdaigſinn netborer n romisn l „ cciiij ali de pilis lanarum. alij deputãtur veſti bus regijs aut alioꝛum hominum pꝛo di⸗ uerſitale conſtellationum ſuarum. Non enim ſole generationes hominum ex con ſtellationibus pendere vidẽtur. Quomo do ergo diſponunt totamvitam hominũ et alia negligunt.maxime cum tanta ſit ſi⸗ militudo euentuum humanoꝛum et alio rum animaliũ et etiam vegetabilium. O ſi dixerit.quia celi⁊ ſtelle atʒ lumina ria homines curant ꝓpter nobilitatem ſu am naturalem. Aliavero tanq; ignobilia pꝛetereunt. Duobus modis errant. Ma gis enim natura curat alia qʒ homines. Homines enim ſeipᷣos ſinguli regunt. et ab alijs inuicem reguntur.Alij vero a ſo⸗ la natura regi videntur. quare ſi ipſa cele ſtia ipam naturã regunt. regunt ex neceſſi tate quicquid regitur ab illa. Ampliꝰ. Magis indigent ducatu et regimine cele ſti alia animalia et etiaʒ vegetabilia quã homines. et magis etiam apparet in eis ommis effecus illoꝛum. Qualiter ergo il⸗ la pꝛeterit vel negligit ducatus celeſtis. Et maniſeſtum per ſe videtur ꝙ vniuerſa liter ad minima attingitilla virtaceleſtis. ſed foꝛſitan non ſingulatim et non ſingu⸗ lariter curantur vel reguntur ab illo.ſed hoc qualiter erit.vt in ingulis hominum extendat ſe virtus illa ſungulatim. non in ſingula animalium et vegetabilium. pᷣſer lim cum tanta pꝛudencia ſingula genera⸗ ri regi et admyniſtrari videãtur.Cura em̃ ⁊ admyniſtratio vniuerſalis nullo modo lufficere vel efficere videamur. tam officio ſam vt ita dicamus tanq; ammirandam ſinguloꝛum fabꝛicationem et gubernatio A 73 — * nem. Amplius. Si quis ſtatuam vel vas quodcunq; intra domum aliquaʒ fa bꝛicauerit. Nunquid hoꝛa ei expioꝛanda eſt qua illam de loco illo extrahat vłedu cat. Nunquid ex exiide loco ſue fabꝛica lionis pendet aliquid de talibus vel etiaʒ de foꝛtuna vł infoꝛtunio ymaginis iſtius vel valis. Et ſimiliter ſi pannum texerint: vel veſtem fecerint in aliquo loco. Nun⸗ quid aliquid eoꝛum que panni illius ſunt vel veſtis pendet e xhoꝛa extractionis ſue de loco illo vel ex ipᷣo eriu de eodc̃.quid de exitu vel de extractione ab huiuſmodi loco ad foꝛtunam vł infoꝛtunium rerum illarum. Quid eſt autẽ generatio par⸗ num humanarum in ventribus matrum &ꝙᷓ fabꝛicalio quarundam ymaginum den in locis illis.et quid natiuitas eoꝛum niſi extractio vł exitus ymaginum hmõi in lo co fabꝛicationis ſue nihil ergo de foꝛiuna vel infoꝛtunio hominum ad hoꝛam nati uitatis ipᷣoꝛum vel ipam natiuitatem ipᷣo rum Oꝛ ſi dixerit quia exitus vel extraclio aliarum rerum a loco ſue faclionis vel fa bꝛicationis nihil facit vel operat᷑ ad foꝛtu nam vel infoꝛtunium earum. Econtrario autem ſe habet in hominib us. Manitfe⸗ ſtum eſt hoc eſſe friuolum. ⁊ hocapparet euidenter a ſimilitudine ⁊ ꝓpoꝛtione.Si vero dixerit quis ꝙ ducatus celeſtis ⁊ vir tus conſtellationum non naturam diſpo nunt hominum ſed foꝛtunam.et hoc ma gis inconueniens et magis manifeſium. Pꝛimum. Quoniam non eis iudicio vel ꝓuidencia euenirent hominibus que eis eneniunt. neq; ſcõᷣm merita vel pro meri ritis ipſoꝛum. igitur alius rex efficitur: aut in alia dignitate vel officio conſtituit᷑ non diuine ꝓuidencie et gubernauõi ſed conſtellationi ſub qua natus eſt debebit niſi foꝛte dicat dininam ꝓuidenciam vni cuiq; ꝓcurare et oꝛdinare qua hoꝛa⁊ ſub qua conſtellatione vnuſquiſq; naſcatur. PHoc autem manifeſte friuolum apparet quia non naturali oꝛdinatione fieri faciũ videtur.vt parentes ea hoꝛa commiſcerẽ⸗ tur vt tali ſequente hoꝛa poſtea ille naſce retur. mmo ponus caſu verbi gracia.il⸗ la hoꝛa foꝛte in eo incaluerantvel mutuo affectu inuicem prouocati ſunt.vel amor pꝛolis et viſu alio et auditu incitauit eos ad opus generationis. Uidelicet quia co gitauerunt de rerum ſuarum amplitudi⸗ ne ⁊ affluencia.que ne deuoluerentur ad alios commouit eos vt darent operam li beris vel foꝛte heredum eoꝛum qui ſucceſ ſuri erant in bonis ipſo:ũ induxit ess ad opus generationis: que omnia caſualia tm videntur.et non ex pꝛeoꝛdinatione na ture. Alioquin quam fabam comedat quis ⁊ quod etiam erit ex pꝛeoꝛdinatione nature et quelibet etiam minuta actuum noſtroꝛum erunt ex conſtellationibus. Ampliꝰ. Non ex hoc nec pꝛopter hoce illa hoꝛa ſic ſe habuerũt ſtellevt iſte naſce retur.et talia ei euenirent. Si ergo ex iſta conſtellatione iſta acciderunt. non per ſe ex illa ſed magis a caſu. Quicquid enim accidit ex cauſa quacũq; que non ob hoc MU g8 iii BDe ſed magis ob aliud fuit caſu accidit qntũ ad illam.et hoc appet euidenter er diffini tione caſus.Caſus em̃ ẽ vt diffinit Boetiꝰ inopinate rei euentus ex cauſis cõſſuenti bus ob aliud et aliud inceptis. Ampli us. Si ꝑ ſe excõſtellationibus ſunt hmõi euentus cõſtellationes autem inaduerſi biles ⁊ indeclinabiles ſunt.igitur et euen tus. Inter cauſam em̃ efficientem per ſe ⁊ effectũ comittancia ẽ iuſepabilis ⁊ neceſſa ria.qre om̃ia hmõi er neceſſitate eueniet. moꝛtalibꝰcõtra q̊s diſputare nos ñ opoꝛ tet cũ ſit iaʒ deſtructũ ꝑ doctoꝛes ſanctos ⁊ oꝛthodoxos et etiã ꝑ phyloſophas mul tos Q' ſi dixerit quia licet caſu hoc eſt pᷣter intentionẽ cõſtellationis eueniẽtiſta nihilominus tamen er neceſſitate. quẽad modum ex motu ſolis ẽ dies licet ſol non ad hoc aut ꝓpter hoc moueat vt dies ſit quẽadmoduʒ et ex motu coꝛꝑis tui venit diuiſio aeris.ꝑ queʒ mouerur ex necceſſita te non tamen ꝓpter hoc mouet ex neceſſi tate.no tamen ꝓpter hoc mouetur vt di⸗ uiſio aeris fiat.neq; caſu fit diuiſio aeris. Licet non intendatur determinate.inten ditur tamen in vniuerſali. Qui eniʒ inten dit motũ intendit ex neceſſitate omia illa que ſunt de neceſſitate motus.⁊ ſine qbꝰ eẽ nõ poteſt.ſed reuera nõ intendit illa ni ſi intentione vniuerſali. Non ſunt ergo a caſu talia.qꝛ nõ ſunt om̃ino pᷣter intentio nẽ. In ꝓpoſito vo caſu videlicet ↄoſtellati onu aut dicet ꝙ euentus hmõi ſunt pᷣter intentionẽ ↄſtellationũ omnino aut non Si ſic.erũt igit᷑ a caſu.q̃re nõ erit ſciencia vel certitudo de eis. Caſualiuʒ em̃ diuina tio aut ꝓphecia ẽ.nõ autẽ ars vel ſciencia quonia ars ⁊ ſciencia nõ ſunt niſi de oꝛdi natis ⁊ adinuicem cauſalitate ꝑ ſe colliga tis quare aſtronomia qntũ ad partẽ hac: neq; erit ars neq; ciencia.Qè ſi ex certa in tentione ↄſtellationũ ſunt euentus hmõi ſequeret quod diximus videlicet ineuita bile neceſſarij. Amp̃.Cũ natura ho minu etr ceteroꝛũ animaliũ atq; vegetabi liũ media ſit inter foꝛtunam ipoꝝ et ↄſtel⸗ lationum. quare virtus conſtellationum naturam tranſiit. ſaltũ faciens in foꝛtunã ipon.pᷣſertim cũ ipᷣa natura capatioꝛ ſit ſi⸗ ue receptibilioꝛ virtutis celeſt? qʒ ſoꝛtuna . Amp̃. Si in conſtellationibus ẽ totus urſus vite humane cũ omiba euennbus uis et hoc cauſaliter et ſignificatiue vt in cauſis efficientibꝰ ⁊ ſufficientibꝰ non bo⸗ 4 vicqjs et peccatis minibꝰ imputandũ ẽ ſed cõſtellationib⸗ quicꝗd eis euenerit.ꝙ em̃ aer illumiat᷑ vł calefit vel aliter diſponit᷑.nõ aeri imputa dum ẽ..quod ſtellis ⁊ luminaribꝰ.Simi⸗ liter ꝙ rota molendine motu circulari re uoluit᷑ non ip̃i rote ſed aque repellenti ai ſcribendũ ẽ. Si ergo cõſtellatiões mouet homines⁊ inducuũt in omnia que eis eue Oꝓ uiũt nõ hominibꝰ imputãda ſunt illa ſed ſtellis mouentibꝰ.Q⸗ ſi dixerit.nõ violen ter mouent homines ſed ꝑvoluntatẽ eoꝝ querimꝰ ab eis cũ volũtas non moueat niſi mota.an cõſtellatinoes ipᷣe moueant volũtates hominũ ad hoc an homies ipᷣi O ſi cõſtellationes totũ ergo eſt ab ipᷣis quicquid agũt vel paciuntur homines q⸗ re ẽ eis imputandu ⁊ nihil hominibꝰ.Q⸗ ſi dixerit ꝙ hominibꝰ imputandũ ẽ.qꝛ ſu ſtinent ſe vel conſenciũt ſic moueri.quem admodũ cũ aliquis ſuſtinet ſe vel ↄſentit exuri ab igne.vel deuoꝛari a beſtia vł pᷣci⸗ pitari in foueã imputandum eſt ei qui de buit ſe auertere vel reſiſtere ſi potuit. Querimꝰ ab ipᷣis vtrũ hoc quod ho⸗ mines ſuſtinent ſic ſe moueri vel conſenci unt ſit ab ipᷣis conſtellationibꝰan ab ho⸗ minibus.Oꝰ. ſi ab ipᷣis conſtellationibus Totum igitur ẽ ab ipᷣis⁊ nihil ab homini bus.q̃re iputandũ ẽ eiſdẽ totũ⁊ nihil hol bus.totaliter em̃ ynũquodq; illi attribuẽ dum ẽ a quo totdłliter ẽ. Nullius autẽ rei alicui aliquid attribuenduʒ ẽ a quo nihil habet vel nihil eius eſt. Si vo homines voluntates ſuas moueant ad ea q agunt velvoluntariqpaciuntur.tunc ex neceſſita te imputandi erunt eis om̃es euentus eo rum in rebus voluntarus.et hoc eſt quo⸗ niam tunc erunt ab eis. Uoluntarioꝛum enim omnium actuum cauſa eſt volũütas efficiens et per ſe et pꝛopter hoc taliũ ntein cipia in nobis ſunt.pꝛopter quodꝰ nobis imputanda ſunt. ecetiam imputantur. ni E. hil ergo talium a ſtellis erunt vel conſtel⸗ lationibus. Amplius. Ad naturales actus et virtutes et oꝛgana pꝛouidet natu ra moꝛtalibus vt viſum ad videndnʒ ocu los.et hec omnia in hominibus ſnnt.Ad foꝛtunas autem vel inſoꝛtunia vel acqui⸗ renda vel euitanda vel aliqua dantur ho minibus que in eis ſunt vel non. Uerũia men ad acquirendum regnum vel victoꝝ am in bello. et alias foꝛtunas vel alique diſpoſitiones impmunt a ſtellis homibꝰ vel nõ.quod ſi mille.ergo talia eueuiunt (eren ſlect Gnier conn derha mmnunnmtii ſnatinlais⸗ — ebabebitilenn ſlntgiilin t nborateus⸗ un wiunni Ginctneutan tepenlinpeun Aguuun toluen, mntinpedin,, Aisvinutend⸗ ſeiiscnmncee röſmnauſß Ernin e Mlus Migitoaunon p Urpotpindondan paanrletunnali d Mens S snichenäin pdäindnaen inneſnianen Cuichnideuſe Tigpentenrn onillarth Hiennoinpun lcnocinozant (hisnbl inpnr⸗ ſſelaolpoio /⸗ Ngeannait Unhodiiran nüntmiozin Ninnzaclten Uittnnio ſſptinnanan Gtlinlumuu Ine V Nent Cnn, ſcn, tiätne⸗ füiniden rhagdene Me ſſinun D doo N findin abon lgſ S= – = S= =E = Se +☛, gH¶᷑n ES=S =ꝛ S=E.s S S — ☛ = EE = 4 haſo 1 .R S 9 = =— — E = — — E = = — E W S — — Se⸗ =ẽ Z S= ☛ S- S= Tluningte, Wne nolte ſinnnn ſtin Enomnuk) imoandi dsſeiger iwoliasn Alamnotsien adbocne üent 8 indeinpun glencüͤtſene guisſuſinatn: denoansd: mptandundt erciſaeig düösibes lſieſenenaiae Daſkelunontu! abioini 1nbiellit ncieruin mictis unm imiſtru — ausck D ovennutu aunan N gtas offestlet Intaris.Abolt⸗ 66. Oounn Cuun talſtcht⸗ eis per ea ſola que extra eos ip̃a ſola ſunt Similiter ⁊ contraria eoꝝ quare nihil ad eos de hijs. Si vero alique diſpoſitiones impmuntur eis. ꝓpter hoc erit in ipſa ho ra natiuitatis vigeneratiõis videlicet qõ huiuſmodi diſpoſitiones inpꝛimant᷑ qua re habebit iſte in ſe diſpoſiioneʒ qua fiet rex vel epis. QAuemadmodũu ergo no po teſt ꝓhiberi aliquis/quin videat vel audi at cum voluerit niſi virtus videndi autoꝛ ganü eidem auferatur vel impediatur ſic non poterit impediri vel phiberi quin fi⸗ at epus cum voluerit. niſi virtus illa eiau feratur vel impediat᷑ ſed nõ eſt in poteſta te alicuius virtutem hmõi vel auferre vel impediri.Ea enim que in anima ſunt im⸗ pꝛeſſa no ſunt cuiuſq; vel auferre de ea vlł ipedire maxime ſi naturaliter in ea ipꝛeſſa ſunt. Amplius. iſte diſpoſitiões foꝛtu narũ et infoꝛtunioꝝ ꝓpter quid impᷣmun tur potiꝰ in hoꝛa naliuitatis q; in alis. cũ in ea multe eaꝝ nullũ habere poſſint efte ctũ Amplius. Si naſcatur augs diſpo ſitus ad ſuſpendiũ qʒ ⁊ diſpoſitus ad fur tũ vel aliud maleficiũ ⁊ vtraq; diſpoſitio ei impꝛeſſa ẽ a virtute ſue conſtellationis. Quicquid autẽ ſic impꝛeſſum ẽ. naturale ẽ recipienti.erit vtrũq; naturali huiuſmodi nato videlicet ⁊ furari ⁊ ſuſoendi.natura lia em nõ imputant᷑ adꝓena actu alẽ quẽ admodũ moꝛionibꝰ ⁊ naturaliter mente captis nihil imputat᷑ quod agant. Que ẽ em alia diſpoſitio ſic impᷣſſa ad furanduʒ niſi furioſa cupiditas qᷓ nec ipius vite ꝓ un diſpendiũ furantẽ patæ eſtimare ⁊ in terdũ nec etiã cogitare qua de cauſa vidẽ tur latro nes naſci puuli ⁊ alis vicus iam infecti in occulto. WManifeſtant autẽ ſe bu iuſmodivicia cum optunitas oꝑandi exil lis vel ſcõm illa data fuerit habentibipa Silr⁊ regias dignitates ⁊ aligs habebũt in occulto ⁊ naſcent᷑ feges et pᷣncipes ipſi puuli.Licet nõ tũc appareant dignitates eon qua abſurditate nibil incõgruentiꝰ. Dare eũ hmõi dignitates puulis nõ tam ſtultũ. q; etiaʒ dementiſſimũ c. quare nee opus ẽ celeſtisvirtutis nec alteriꝰ cuiuſqʒ MWanikfeſtũ ergo ẽ ex natiuitate vłho ra natiuitatis nihil immi quod ad natu rã vel foꝛtunaʒ ptineat naliuitatis.quare nibil agere in eos hoꝛa illa. cũ enim nihil impmuur omino in id non agit. Si vero dixerint.quia hoꝛa natiuitatis ꝑ ſe nec in fauſta ẽ nats ſed magis hoꝛa generatio/ cev ”ẽõs nis ſeu cõceptionis et ppter illä hoꝛa na tiuitatis obſeruat᷑. Lunc enim vt aiunt ſe men generationis in matricẽ fundit᷑ et. ut ſe habet cõſtellauo fauſtus aut infau⸗ ſtus ex ea generat.Et nõ ẽ dubitandũ in⸗ quiunt quin in humoꝛes et ſpiritus nros poteſtate ⁊ ducatu habeat virtus celeſtis Dicimꝰ⸗ ecõtrario.quia ſemen cũ ſu ſuper fluũ cercie digeſtionis ſᷣm Ariſtoteleʒ tale infunditur in loco generanõis quale eratł incoꝛpe generatis. ? ꝓpter hoc nihil addi tur ei. nibil minuitur ei mibil impmit. niſi foꝛſitan diſpoſitio aliqua coꝛpalis. Lũ eĩ coꝛpꝰ merũ ſu quaſi ex humoꝛe et ſpiritu. nuilã om̃ino i npᷣſſionẽ recipit niſi coꝛpalẽ videlicet caliditatem aut frigiditatem aut aliqua alia hmõi ad quas nihil omino ðᷣ foꝛtunis aut infoꝛtunus euentuũ. Am plius. OQ; dicũt quia ſaturnus agit peima boꝛa poſt ifuſionẽ ſeminis infrigidido.æ coagulado materiã manifeſte impoſſibi⸗ le ẽ quia ſemen humane generatiois ꝑ ca loꝛem ſolũ coagulatur. ꝑ frigiditatẽvo diſ ſoluitur. Saturnus ergo quẽ dicunt pᷣmo opari in generatione humana. generatio nem ipaz deſtrueret. Sit/ quemadmoduũ ipi dicunt q oparetur cũ natura eius vir⸗ tus fiigida et ſicca ſit.vt ipi ponuni.q ams be moꝛtificatiue ſunt et deſtructiue gene⸗ rationis contrarie vo virtutes generetio⸗ nem et vita maxime efficiunt vel adiuuat. Unde Poeta. Uapoꝛ humidus om̃s res creat Ampluus. Dicit ariſtoteles quia vis que eſt in ſemine ſimilis eſt artificus. quemadmodũ ergo artifices ex artificis ſuis⁊ ſcõᷣm illa oꝑpantur inqʒ opa artiumn ſuaru videlicet domos inſtrumenta ſtatu as pannos pelles. Sic ſemina ex virtuti⸗ bus vel ſcõᷣm illas opantur generado ea que er ipis fiunt. Sicut ergo artifices con ſtellationes non conſuluntvel obſeruan nec eniã obſeruandas ?l conſulendas ar bitrantur. ſed magis artes ſuas artium precepta ꝓ operibus ſuis videlicet vt ea recte et qualia decet operantur. Sic neqʒ ſeminum operationes ex conſtellationi⸗ bus pendẽtvllatenus. niſi foꝛſitan in hoe D q aer ab ip̃is ſtellis temperalur ac diſpo nitur. Ita ſimiliter et terra vt diſpoſitioni bus eoꝛum operationes ſeminum ae iua⸗ uent. Quis em̃ dubitat de tertoꝛe an totoa vis ſen virtus totaqʒ texẽdi apð ipᷣm ſit. ⁊ qn ſuavi moueat inſtrumẽta texediæ arte ſua regat motũ eoꝝ.⁊ qᷣ ept᷑ opꝰ texendi Sge“ vicijs et peccatis nihil ertra ſe requirat niſi panni materiã. bhabeat eum interceſſoꝛẽ ꝓ ſe apud deum et inſtrumẽta texendi. niſi foꝛte ꝓpter ob⸗ alius applicat ipᷣm religioni non ex deuo ſcuritatem aeris aliquando lucernã.⁊ de tione ſed vt maioꝛ ſit alus fratribꝰ poꝛtio fabro ſimiliter ſe babet atq; ð vnoquoq; bereditaria. Paupertas vero mulios vi⸗ alioꝝ artificum quoꝛu nullus ſtellas con⸗ ros ad rapinas et latrocinia et alia innu⸗ ſulit vel coſulendas exiſtimat ymmo ꝓ mera maleficia. mitas mulieres ad mere omni genere artificialiũ operũ ſe ſolos e/ trnicium induxit. qui et que omes ſi intero ſe conſulendos ⁊ requirẽdos plane dicũt garentur.non ſtellis aut conſtellationibꝰ et aſſerunt ipſiſq; ſolis credendum eſſe de artificia vel officia vel maleficia ſua attri⸗ his que ad artes ſuas pertinent. Poc eti buerent. ſed magis ſibi⸗ voluntatib⸗ ſu⸗ am comunitas omniũ quaſi per ſe. notũ is ſcientes indubitanter cauſas motiuas haber et tenet. videlicet ꝙ vnicniq; artifi voluntatum et deſidenoꝛum ſuoꝝ. ſimili ci credendum eſt in ſua facultate et de re: ter et fines ſiue cauſas finales eoꝛundem. bus ſue facultatis. vt grammatico de grã vnicuiq; autem de ſeipᷣo credendu eſt qui maticalibus.et fabꝛo de fabꝛilibus.et ge⸗ magis nouit interioꝛa ſua. hoc eſt cogita neraliter cuilibet artifici de artificialibus nones et affectiones ſoli noꝛunt. Wanife⸗ ſuis. Erroꝛ autem abſurdiſſimus eſt aſtrro ſtũ igitur eſt aſtronomos omniũ teſtimo nomos in talibus ↄſulere:aut de talibus nio pᷣmõi ſtellas innocentiſſimas eſſe in eis credere vllo modo.Et quoniã de his parte iſta.quare qui talia eis attribuerũt. intractatu de legibus multa dinimus. ſuf⸗ iniquiſſime eas vel culpat ymmo dapna⸗ ficit tibi qntuʒ ad pꝛeſens pꝛopoſitum ali biles ⁊ bumanam naturam ac res huma quam viam apertam eſſe ad contradicen nas peruertere cõfundere ac conturbare dum huiſmodi erroꝛibus. Hic eniʒ tanq; eas aſſerunt in ſeiß5fo. exincidenti de hijs locuti ſumus.radical? Oſt hec autem mẽſurare tempta eoꝛum deſtructionem atʒ completam nec bimus peccatum illnd quod oꝛigi no et declarationem veritatis in iudicis male Diciur e aſtrono mie ſingulari tractatu reſeruaãtes. ¶actualibus qᷓʒ venialibus. et de pena que Non enim aliter radicitus et perfecte vel eeo infligitur que et quo iure pena infli⸗ deſtrui erroꝛes poſſunt vel declarari veri Situr. Ubi opoꝛtet te pᷣmo noſſe.quia nõ tas niſi poſitis et numeratis radiabus et ¶ ꝓPpꝛie culpa dicitur. ſicut neq; demeritum fundamentis quibus ſic innittuntur rali DQualiter enim culpa ꝓpꝛia dici poteſt vl nale dicitur ęt comparare alijs ia gi 3 ces huiuſmodi et in quibus euentus ho⸗ culpabilis in q nullus peccat vel peccare minum. et totam inferioꝛis mundi guber poteſt neq; male agere aut male obmitte nationem ſiue adminiſtrationem fatalit re quod agendũ eſet. Amplius. QOuo alſerunt peoueniſſe Qyautẽ tetigimus modo culpanus eſt aliquis. p eo quod de electionibus artificioꝛnm vel etiam vi nec agit nec egit.ymmo omnino neſciens cioꝛum manifeſtuz eſt quia volũtarie ſunt ⁊ inuitus illud patitur. Pꝛeſertim cũ tam et etiam ex pꝛopꝛia voluntate eligentium igno:ancia illa paruuloꝛum. tam violen⸗ quandoq;.quandoq; ex aliena vel diſoo cia. quam in hoc paciũtur. videlicet in cõ ſitione vel ſolitatione veniente ex defectu trahendo illud inuindbilis ſit. Si autem vel penuria temp alium verbi gracia. non eſt culpabiligpel ꝓ ea culpandꝰ ali⸗ Sb ipo ſenſu maniteſtnm eſt. Aliquis em quis ergo nec puniẽdus. Inique ergo pu eligit ꝓpꝛia voluntate effici miles. Alius niuntur paruuli ꝙ illo ſine baptiſmo dece clericus aut alterius modi artificij. Inter: dentes. Pꝛeſertim cum auguſtinus penã dum autẽ ex diſpoſitione paterna ſiue ma paruuloꝝ ignem eternũ vocet in libꝛo de tema. Filios em paruulos pvolũtate ſua ſide ad petrum alioquin qualiter diriſſet plerumq; patres applicant artificijs ⁊ of? aplus Omnes naſcũt᷑ fili ire. Si eniʒ nõ ſiciis et interdũ religioni interdum matri debet ira pene oꝛiginali peccato. quomo monis et hec omnia faciunt er certis cau Qo filios ire facit eos qui cũ eo naſcuntur ſis.qᷓs enũerare lõgiſſimũ eſſet. Aligs em̃ Dicimꝰ quia cum oꝛiginale peccatũ actu Habens fra trẽvl cognatũ epiſcopũ.facit fi ale nõ ſit pena ei actualis nulla debet id lium ſuum clericũ. plerũq; in lucrũ in ſpe eſt nec ignis gehenne nec vermis oſciẽcie . beneficietur ab epiſcopo illo. Alius ex nec etia purgato:ius ignis. Oy aut Zugu Deuolione facit ſiliũ ſuũ clericũ ſcilicet. vxt ſtinus penam eius vocat ignẽ eternuʒ.eo frotfe Pelnointen umaute — he pobeanonee ſaſtnonlan lyuinpint nooali⸗ wiüidignlin gilgocsor, famernnni⸗ plerurnd ſiniztui Nimſn Cuuemanlei⸗ ſiclagicion Mananes Telieinenge ſftniumin Mileinl unnmirniſen ſchenidenah Ahcigna it geine Näpenamdägn .Drrtsdi Möhgär, ſonisdatn cetatlagaen gaunane ykenicyer linoani⸗ ſoroncanmia aeſtaenag Gadulegnd Whrßeen nuiſonnde Njſfmnpeke tp ſoigteee leigin Neusſd andanate Nnn Asentinie Zoſhirwn dema ain R ndeſtögnmüt nanduin ud l ienenennith us nalinkſſt äte 1 MNANNN nanmNN dNNc . Kiier 8 eudmni tt, Mian dneit enisld ueet on rtezeN . Mrnegd: ape tα mulus eusl fei igeaulnlect a. Molns mmo NNIG mm Pkntn – Aaunhitdl Piin Cnnnn⸗ oanias hlelt⸗ uuman inli, mmemmnlin Aiognn ccvj tropo vſus eſt quo omnis pena. om̃is tri builatio interdum ignis vocatur. Quẽad modum auteʒ lepꝛoſi extra caſtra a ſanis et mundis hominibus vipote indigni co hpabitatione eoꝛum. Et bec ſepatio licʒ pe na ſit.non tamen vindicta eſt lepꝛe.vel ꝓ lepꝛa in vindictam illata cum lepꝛa nullo modo culpa ſit. Sic ꝑuuli nec loco purga toꝛij digni ſunt.cum in eum non intrent. niſi gracia dei pᷣditi atq; ſanctificati ⁊ glo riam eterne beatitudinis expectantes Si militer nec lymbo inferni digni ſunt. vbi ſancti patres beata ſpe conſolati.vt dicit Beda ſuꝑne vanlie ingreſſum expectabãt Quare manifeſtũ eſt locũ ꝑpuuloꝝ hmõi. videlicet qui cũ oꝛiginali ſolo decedunt.qꝗ nullum actuale ei dũ viuerent addiderũt mediũ eẽ inier gehenna et purgatoꝛium. vbi hmõi paruuli taq; lepꝛa oaginali im mũdi ſeoꝛſum a locis ſanctoꝝ ſecluſi pꝑpe tuam manſionẽ ſunt habituri.neqʒ enim in gehennã detrahendi ſunt cum illis qui peccato oꝛiginali actualia et moꝛtalia ad⸗ diderũt. ꝙ aut quidam carenciã viſio nis dei penam oꝛiginalis peccati eſſe putaue runt. Manifeſtũ eſt eſſe falſum. Cũ enim habitus gracie ſine gracia ipᷣa cauſa ſit vi ſionis dei.erit ex neceſſitate carencia gra⸗ cie cauſa carencie viſionis dei. Ampł. Si adam anteqᷓ; gracia illuſtratus eſſet⁊ ante etiã qᷓ; peccaſſet decederet in ſtatun vi delicʒ iunocencie naturalis ꝓculdubio vi ſione dei careret cũ em̃ nõ haberet graciã ex neceſſitate nec gloꝛiam obtineret. Cum ergo puuli de quibꝰ loquimur careãt gra cia dei. Hoc ipo et neceſſitate carẽt et glo ria cũ gloꝛia nõ det᷑ niſi gre ſiue gra.Si eniʒ affirmatio eſt cauſa affirmatois erit negatio cauſa negationis.⁊ ſi habitꝰcau ſa eſt habitus vel habẽdi.erit carẽcia cau ſa carencie ſiue carendki. Amp̃. Si ab⸗ lata eſſei paruulis iſta lepꝛa oꝛiginalis et nõ eẽt eis data graci rerent viſione diuina.cuʒ ſola introducat gracia homines ad gloꝛã. Wanifeſtũ ergo ẽ quia pᷣter carencia viſionis diuine q̃ oĩibꝰ dapnatis cõmunis ẽ⁊ om̃ibus nõ ſaluatis habẽt euã tenebꝛas oꝛiginałiſti⸗ us infectionis ⁊ ꝓpter illã habẽt elongati onẽ a lods illis ꝑ qvia eẽ ↄſueuit ad viſio nẽ dei ⁊ ſepationẽ intraſibilẽ.quare mani ſeſtũ ẽ.quia pᷣter carenciã viſionis dei qᷣſi Duo genera tenebꝛarũ paciũt᷑. Uideliceti ipᷣas tenebꝛas immũ dicie ⁊ coꝛruptionis Ximus. Mertũ ẽ ꝙ adhuc ca oꝛiginalis et tenebꝛas elongationis acſe parationis a claritate viſionis dei qᷓs di⸗ OQꝛ ſi dixerit quis quia doloꝛẽ ineſtimabilem paciũtur ꝓ eo ꝙ pᷣuati ſũt gloeia viſionis dei.ad quam ſe creatos et natos eſſe cognoſcunt errat qm̃ doloꝛiſte eſſet pena actualis et coꝛde ſenſibilis que re iniuſte eis irrogaretur.cum pena actua lis non debeatur niſi pꝛo peccato actuali. Di quis vero querat qualiter ſine doloꝛe incredibili cogitare poſſint vel aduertere ſe non obtinuiſſe beatitudinem cũ ad illiã Reſponderũt magiſtri no nati eſſent. ſtri iempoꝛis quia multi ſine doloꝛe ſuſti nent quod reges non ſunt ⁊ etiam ſine in uidiavident alios eẽ reges cum tamẽ eiui dem conditiõis ſcõᷣm naturã ſe etillos eẽ cognoſcant.Sicut ergo iſti non dolent q regnum tempoꝛale non ſunt adepti. ita nec iſti de regno celoꝝ.nobis autemnon videtur eouſq; clarũ eſſe paruulos in eaʒ ſcienciam ꝓficere vt talia ſciant de ſe vlõ regno celoꝛum. Non em̃ ꝓhibiti vidẽtur eſſe ſi hoc eẽt quin poſſent ineſtimabiliter ꝓficere in dei cognitione. pᷣſertim cuʒ nui la pena eos auerteret nlla occupatio eos impediret.Et ipᷣm peccatumoꝛiginale ꝓfe ctum hmõi pateretur ſicut ⁊ patitur in ſar racenis et paganis et alijs infidelibus.et etiam moꝛtalia actualia paciuntur eos in cognitione dei et eoꝛũ que eius ſunt ⁊ hoc in tanta bꝛeuitate vite iſtius quantũ ergo poſſunt ꝓficere paruuli hmõi in tota ꝑpe tuitate vite illius nec occupationibꝰdiſtra cti nec peccatis moꝛtalibus obſcurati ſed ſola oꝛiginali coꝛruptione vt dixvimus im pediti. Cum autem cognitio dei non poſſit non eſſe ioctunda ⁊ qnto maioꝛ tan to iocũdioꝛ.creſceret autẽ iſtis ſine termi⸗ no.creſceret ergo iocũditas eius eiſdem ſi ne termino.q;uis ad gaudiũ diuine viſio nis nec vnq; ptingeret Fcvnq; eidẽ fieret ↄpanda.Eſſʒ ergo hmòĩ ꝑuuloꝝ ſtat mł te felicitatſ.⁊ ſi nõ felicitat gloꝛie ↄpande Haberẽt eĩ pacẽ de oĩbꝰ in getudinib⸗ er moleſtijs.ſecuritatẽ a ꝑiculis iocunditatẽ ex dinĩe cognitiõis cõtinuis ꝓfectibus ꝓ pter hec oĩa ⁊ alia q ſcribere ſupꝑſedemus dicim?nõ eẽ claruũ. Pꝛeſertim cũ nuſq; de terminatũ ſit ĩ ſcpᷣtura vłſcpᷣtis ſccõꝝ neci traditiõibꝰſcolaſticis vłdogmatibꝰan ꝑ uuli ſic phari poſſint ⁊ phyloſophãdo eo uſq; ꝓficere.nec dei iuſticia ꝓhiberevide atur eos ad cognitionẽ eiꝰ talẽ conari vel — .7 Be vicijs etpeccatis ab eis veritatem ſuam eouſq; abſconde⸗ re q; phyloſophis blaſphemis et peccato ribus reuelauit. Relinquendũ ergo ẽ illud diſcuſſioni altioꝛi ſiue alteriusve no uitas phyloſophie hactenꝰ inaudita par uuloꝝ aures offendat ſimplicium ⁊ bono rum. Quod autem dicit Apoſtolus.quia omnes naſcũtur filii ire ad feditatem ori⸗ ginalem cõuenienter referri poteſt cui me rito iratus ẽ deus ꝓpter ipᷣam. et inſuper quia aduerſatur gracie et virtuti.Et radix vt diximus eſt ſcaturigo et ſeminariũ pec catoꝛum quibus ira dei ꝓuocatur vł quẽ admodũ dicit veritas in euangelio quoſ dam eſſe filios regni qui eijciendi ſunt fo ras.nõ quia cũ regno vel in regno naſcã⸗ tur vel nati ſint.ſed quoniaʒ ac ſi eſſent re gni heredes illud eis diuina miſericoꝛdia pparabat. Sic et om̃es tanqᷓ; eſſent ire in⸗ fernalis heredes ad eam oꝛiginalis mali ſa pahit hle eoſq; ad eam parat quãtũ ESE menſura aũt ſeu magnitudine oꝛiginalis vicij ſeu peccati aliqua dicere neceſſe habem⸗. ꝓpt᷑ que⸗ B ſtiones ⁊ difficultates quas habet. Uide tur em̃ eſſe omniũ peccatoꝝ ⁊ vicioꝝ mini mũ cum em̃ q̊ ẽ ꝓpoꝛtio ſeu comꝑatio pe ne ad penam eadeʒ ſit peccati ad peccatũ Compꝑatio vero pene cuiuſcũq; venialis ad penaʒ oꝛiginalis nulla ẽ marxime pene purgatoꝛii.Cũ em̃ ignis purgatoꝛiusvt di cit Auguſtinꝰ maioꝛ ſit q; quicquid hõ in hac vita pati poteſt. omnis em̃ locus ſiue elongatio aviſione dei nihil ẽ in penalita le cõꝑatione ignis vite iſtius quare nulla erit comꝑatione pene oꝛiginalis ad penã venialis ergo nec peccati ad peccatũ. Erit ergo peccatu oꝛiginale minus incompabi luer q; veniale. Diximꝰ aũt elongationẽ a viſione dei qm̃ carẽcia viſionis dei ex ca rencia gracie ẽ vt ſupꝛa diximꝰ.ſed ⁊ elon⸗ gationẽe facit maioez et tenebꝛas.denſat peccatum oꝛiginale vt ſupꝛa oſtendimus Amplius. Quia melioꝛ eſt diesvna in atrijs dei ſuꝑ milia. Peccatuʒ veniale q ꝑ diẽ vna detinet animã humanaʒ in pur gatoꝛio aufert ei gloꝛiã vniꝰdiei ⁊ gaudiũ in celeſti beatitudine. Huic aũtdampno non ẽ comꝑabilis vel denſitas tenebꝛarũ vel elongatio maioꝛ a viſione dei ſicut ne q; oppoſita eoꝛũ ꝑ comꝑabilia ſunt. Ap⸗ 2 ꝓbinquatio vero ad dei viſionem oppo ſita ẽ elongationi quã facit oꝛiginale pec catũ et ipᷣa etiã mũdicia ab oꝛĩginali pee⸗ cato nullã habet ꝓpoꝛtionẽ vel comꝑati⸗ onẽ ad beatitudinẽ vniꝰ diei in gloꝛia ge neralit em̃ nihil quod ſit nature vł gracie etiam comꝑabile ẽ alicui eoꝝ q ſũi gloꝛie Et hoc dedarauimꝰ in tractatu pꝛimo de virtutibꝰ. Siue ergo ad dampnũ reſpicia tur incomparabiliter ẽ maioꝛ pena dam⸗ pni ex veniali qᷓ; ex oꝛiginali ſed ad exacex bitatẽ ſilr cũ acerbitas pene purgatoꝛie in credibilis ſit acerbitas aũt pene oꝛiginal peccati nulla. Si vero reſpiciat ad bona cõtraria eodẽ mõ ſe habet bonũ eĩ quod differt vel aufert veniale peccatum vi diri mꝰincompꝑabiliter maius ẽ q̃ʒ quod auſe ret oꝛiginale Amplius. Nulla dubita tio ẽ quin omne peccatũ moꝛtale in infini tũ maius ſit qʒ oꝛiginale.⁊ hocẽ quoniaʒ pena gehennalis que ꝓ quocũq; peccato moꝛtali debet in infinitũ maioꝛ ẽ quatin qʒ alia in infinitũ ergo maius ẽ quodcu⸗ q; peccatũ moꝛtale qʒ oꝛiginale.ergo ori⸗ ginale in infinitũ eſt minus quocũq; moꝛ lale. Sed omne veniale ſimiliter in infini tũ minus ẽ quocunq; moꝛtali.Oꝛiginale ergo ⁊ veniale eque minoꝛa ſunt quolibʒ moꝛtali.Quare inuicẽ eq̃lia ſũt.Quecũq; em̃ eodẽ eque maioꝛa ⁊eque minoꝛa ſut ĩuicẽ eilia ſũt ꝑ illã ꝓpoſitionẽ quĩte geo metrie.Si fuerit duarũ quatitatũ ad quã cũq; terciã eadẽ ꝓpoꝛtio illas eẽ equales ⁊ ecõuerſo. Jũu quo reſpondem⸗ ſicut iam alibi diximꝰ peccatũ tres hʒ comꝑali ones ſeu facies. Juxta illas tres. tres ma⸗ gnitudines ſeu intentiones.Pꝛima ei fa cies eſſencialis qua eſt id quod ẽ. ſicut ali quis actus coꝛpꝑalis vł ſpiritualis. Secun da facies ẽ ei ad ipᷣm ſubieciũ in quo ẽ.ei ſcðᷣm hãac faciẽ ẽ leſio vł vulnꝰ ipᷣius.Cer⸗ cia ẽ ei facies ad deũ ⁊ ſcõm hãc ⁊ ẽ ⁊ dici tur iniuria vel offenſa dei. Uerbi gracia. Eadẽ foꝛnicatio ⁊ actus quidã ẽ in ſe et le ſio vel vulnus ſoꝛnſeatis.et iniuria vel of⸗ fenſa dei. ⁊ ↄtingit iſtas tres intentiones ſeu magnitudines inequales eẽ. Quãaãdo q; em̃ maioꝛ ẽ actus in eo quod actꝰ et in de maioꝛ dei offenſa.⁊ etiam minoꝛ leſio ſubiecti verbi gracia. Iſte vel magis dele ctatur foꝛnicando. vel diutius ẽ in aciu et ẽ ſimplex laycus q; iſte ſacerdos vel litte⸗ ratus. maioꝛ igit ẽ actus foꝛnicandi ine actus layci qʒ iſtius ſacerdotis tamen ſoꝛ nicatio ſacerdotis ẽ maioꝛ dei offenſa. Ampli⸗. Contingit interdu poſt vnss igtonitt inni ſenco eniuifaſte lanteiecle ſiloycociai Nbanorecivs benadfnege Gnerſanlegi Esogoſeine ſonſveocnot Mopabilerii Mulpenktol lrohunon nuſeomconn E oninigr ſunithor ge uendeigan ooncisein Nmndaisceo ſiligniboniin fenniaminen dandefretg⸗ Pmengenpei W undirne GWoreimie ſtononiecr⸗ nleſomaſto Eli ſyune n lln Urorana, nißfnileſi D – nntrored Chngmiin Mltrepzvi Rlin rh. eheighunſu etctünon 3gianimne llet hbein uruen t iice v dang vinmaan, . 44 dange daginalſein dshenegt saiiet d hait ſebababnii enleennt Netrtaninei ne ndn⸗ nnäntänie⸗ leqzongind jeſtminnsro mnialeſmilter qgnoldl.0 enmindnaſune nuiga lenn E rid uiii⸗ ——. wee e rmeE 4 ℳ ccvij foꝛnicationẽ faſtire ⁊ abbominari mulie⸗ rẽ vna ſicut cõtingit quod amon thamar ſoꝛorẽ ſuã faſtidiuit ſtatim poſtq; cogno⸗ uit eam ⁊ eiecit ea a ſe. Interdũ vero muli er adeo coꝛdi cũ ea foꝛnicatis illabit᷑ vt to tus amoꝛe eius capiat᷑.ſicut factũ eſt de ſy chem er dyna ꝙ cõglutinata ẽ anima eiꝰ cum ea ſicut legit᷑ Pene.xxxiiij. Siue eq̃⸗ les ergo ſiue inequales actꝰ ſoꝛnicationũ ipoꝝ in eo quod actus tamen maioꝛ leſio meopoabiliter ipiꝰ ſichem ꝓpter hoc dicit Amb.ſuꝑ epiſtolã ad Romañ.Quia gra uitero homo peccas ſi diuicias longani⸗ mitatis dei contẽpnis grauiſſime ſi igno⸗ ras. Ignoꝛãcia igit ibi dicitur grauiſſimũ peccatuũ.⁊ hoc ꝓpter leſioneʒ ſubiecti.C õ temptus em̃ dei grauioꝛ ẽ ſed in eo q̃ʒ ĩiu ria qʒ ignoꝛancia eiuſdẽ.⁊ hoc ẽ quoniaʒ igno:ancia dei adeo ledit ſubiectu. vt nec radicẽ aliquã boni in eo relinquat nec em̃ fidem infoꝛmẽ in eo relinquit.Cõtempt⸗ aut dei nõ ẽ ſine cognitõne ipius aut fide Non em̃ ↄtempnit᷑ quod penitus ignoꝛa tur. Juxta hũc modũ dicimꝰ ꝙ ignoꝛãcia alphabeti maioꝛ vel grauioꝛ eſt q; tocius aſtronomie.quoniam ignoꝛãcia aſtrono mie ſolam aſtronomiam tollit ab ignoꝛã te illã. Ignoꝛancia vo alphabeti ⁊ ilam⁊ omnẽ alia ſcienciã litteralem. Cũ ergo queritur de oꝛiginali otrũ ſit magt aut mi nus q; veniale diſtinguendum ẽ qualiter maius ſumit᷑ iurta pᷣnominatos modos Non enimvniuoce dicitur hoc magnum O ſi de magnitudine eonſe intelligat ꝓculdubio incõꝑabiliter malus.id ẽ ma⸗ gis ledens ẽ ꝓpᷣum ſubiectũ oꝛiginale qʒ veniale. Eſt em moꝛbus ꝓfundatus 2 dif fuſus in totã animam vel totũ hominem et adherẽs adherẽcia ꝑpetua niſi diuina virtus curauerit. Ueniale vero ſicut puſtu la leuiſſima et cutis coniominatio pmodi ca que facile curatur ⁊ tranſit.ſi de iniuria dei vel offenſa intellexerit vtrũ maius ſit vel maio: iniuria dei vł offenſa oꝛiginale qʒ veniale. Reſpondemꝰ quia venia le nec iniuria dei nec offenſa ẽ nec dicitur. Similiter nec oꝛiginale peccatũ.cum nec actus illicitꝰ nec obmiſſio actꝰ qui in pce⸗ pio ẽ.ſic nõ ẽ iniuria dei vel ↄtumelia ſeu offenſa.Om̃is em̃ offenſa vel iniuria act⸗ eſt aliquis vel pᷣuatio ſeu obmiſſio actus Quod vero dicunt de dampno ſiue pena dampni no ẽ ven.ymmo incompabiliter magis dampnificat ſubiectũ ꝓpꝛium pec catũ oꝛiginale qʒ veniale. Ueniale emad tempus tantũ in eo quod veniale.⁊ qua⸗ lHũ in ſe aufert vel diſfert ſola gloꝛie poꝛtio nẽ.Oꝛiginale vᷣo tola aufert quantũ in ſe c.nõ em ẽ tranſiens oꝛiginale pecceatũ qn tũ in ſe ẽ ymmo adherẽs ppetuo et ipſam gracia que ẽ via ad gloꝛia ymmo ius ⁊ di gnitas obtinẽdi illa ſecu eè nõ patitur. Ue niale aut nec gracia extinguit nec minuit. vt alibi oſtendimꝰ.ymm ſecũ eam patit Ad id aut quod dicit.quia que eſt ꝓpoꝛ tio pene ad penã eadeʒ ẽ peccati ad pecca tũ.⁊ de pena illata in vindicta ẽ intelligen duũ ex iuſticia ſcilicet vłira dei.de hmoi pe na non eſt actualis. Pꝛeterea cum hic dicitur.que ẽ ꝓpoꝛtio pene ad penam.ea dem ẽ ꝓpoꝛtio peccati ad peccatũ. intelli⸗ gitur qntũ ad culpa q̃ ẽ iniuria dei vł con tumelia ſeu offenſa. Hec aũt nõ habẽt lo cũ in oꝛiginali peccato ſed neq; culpa p:o pꝛie dicitur oꝛiginale peccalũ.cũ ꝙ eo ne⸗ qʒ cauſandus neq; culpandus ſit aliquis. nec diuine bonitati cõueniens eſſe videt ꝓ eis que neſcientes penitus et nullo mo volentes vel conſenciẽtes paciuntur. Ad terciũ vero quod dicit quia quod libet moꝛtale in infinitũ ẽ maiꝰqʒ oꝛigina le. Reſponſum ẽ ꝑ ea q̃ diximus.id ẽ ꝑ di ſtinctionẽ quã pᷣmiſimꝰ Nõ em̃ ẽ in infini tũ maius.id ẽ maioꝛ iniuriavł offenſa dei moꝛtale vel oꝛiginale.cũ oꝛiginale nec in⸗ iuria nec oſſfenſa dei ſit. Sic vero ĩtelligat in infinitũ magis ledẽs ſubiectũ qᷓntũ ad vulnerationẽ vi debilitationẽ. hoc nõ eſt verũ. ymmo multomagis oꝛiginale ꝓpt cauſas ſupꝛadictas. Quod aũt dicit de pe nis nõ dicit niſi equiuoce vt diximꝰ.Equi uoce em̃ dicit pena moꝛtalis ⁊ pena oꝛigi nalis gehenna em̃ pena ẽ illata ⁊vindicta inflicta. merita inſuꝑ ꝓ quolibet moꝛtali ex ira vel iuſticia dei. Noaũt ſic ſe haber nec ſic intelligit᷑ pena oꝛiginalis.non em̃ merita ẽ neq; merit reddita vt ſupra oſtẽ dimꝰ. Cum oꝛiginale peccatũ nõ ſit meri tũ alicuiꝰ pene.nec eo quiſq; vnq; adme⸗ reat᷑ vel demereat᷑.nec ſequit᷑ vllo mõ ſi duoꝝ aliquoꝝ vtrũq; ſint in infinituʒ ma ioꝛa tercio ꝙ ideo ſint eque maioꝛa illovł illud eque minus eiſdẽ ſicut alibi didiciſti quia ſuꝑficies et linea ſint in infinitũ ma⸗ ioꝛa puncto.Non em̃ eque maioꝛes illovł illud eque minus illis. Et quoniam ðᷣ diſſenſione inter platonem ⁊ Ariſtotelem ſupꝛa fecimꝰ erroꝛq; platonicus manſſe⸗ De ſte ſit contra catholicã doctrinã Ariſtote aũt ſentencia cũ ipᷣa cõcoꝛdare videt con neniẽs arbitramur cõtra platonẽ aliqᷓ di cere maxime cũ erroꝛ ipᷣius oꝛiginaleʒ cor ruptionẽ euidenter tangit. Sentẽcia aulèé platonis in hoc fuit animas a pᷣncipio ccre atas fuiſſe in celo ⁊ ſingulatim in ſtell cõ⸗ paribus collocatas creatas autem ſciecia pꝓlfectas.qualis quidẽ naturaliter ſuſcepti biles ſunt. Quapꝛopter neceſſe habet cõ⸗ ſequenter ponere eaſdẽ creatas fuine in ſi mil pfectione virtutũ quod ẽ dicere virtu tũ naturaliũ cõiunctione vero vt ſupꝛa di ximꝰcoꝛpoꝝ velut hauſtu lechei fluminis debꝛiatas et abſoꝛptas ita vt nihil de alte rutris dictarũ ꝑfectionũ om̃ino reminiſcã tur. In pmis aute querimꝰab eo vtrũ toꝛibu EEn in eis inuentũu ẽ vei appet ymmo contrari um videlicet ꝑpetua ⁊ omino illeſa.ſtatꝰ eariu qntu ad hoc ſtabilitas. Ampli⸗. AQue eetvtilitas nobiliſſimas ſtellas extin guere et moꝛetificare ꝓpter vilia et caduca ſimiliter ſenciat de animabus bꝛutoꝛum. ad quod reuera reſpondere poteſt.quia ſupuacua eſſet ⁊ omino inutilis creatio aa rũ extra coꝛ cũ extra illa nipil ꝓꝛſus valegt oꝑari vires em̃ iparũ ꝑ ſola coꝛꝑa ⁊ iq io⸗ lis coꝛpibꝰ operant᷑. Eſſet ergo earũ eẽ ſu peruatun peniuius⁊ ocioſum.Cũu ergo cre atoꝛ omipotentiſſimꝰ et ſapientiſſimus ni hil velit eſe ſupnacuũ aut inutile in ope⸗ ribus ſuis.maniteſtũ eſt q eas non crea⸗ uit extra coꝛpa ſlua. Querimus ergo a platone.Utrũ anime ſic create haberet vi res que no operant᷑ niſi in coꝛpibus et ꝑp corpꝑa videlicet quineʒ; ſenſus pticulares exterioꝛes et ſenſum cõmunem intertoꝛẽ. Eodem mõ ymaginationẽe et memoꝛiam OQO ſi illas habebant cũ manifeſtũ ſit eas non poſſe operari niſi in coꝛpibus et ꝑ coꝛ poꝛa. Suꝑuacue ergo⁊ ocioſe tantis mili bus annon fuerunt eis vires hmõi pꝛeſer tim cũ fam paucis annis in coꝛpibus ſuis anime iiſte future eſſent ⁊ vires iſie opera⸗ rent᷑ ꝙ ſi eas no habebãt.ſed addite ſunt . H » .— eis in cõiuncti e coꝛpoꝝ ſuoꝛu cu hmõi vires ex neceſſitate eſſenciales ſunt eis qn tũ ad illa create ſũt anime humane.Qua re partim fuerũtin ↄparibꝰ ſtellis ſᷣm pla tone partim create in ipſis coꝛpibꝰ dũ eis Aiungutur. HNõ ergo ſimplr fuerũt create ſicut ie ponit ſed ꝑ partẽ ita inueniet᷑ in an: mabꝰ huanis ꝑs ⁊ pars altera veiꝰ ⁊ altera noua. ⁊ ita no erit ſimplex zæ impar tibilis anima hũana. quod nec ipᷣe plato etia vnq; ſenſit.videlicet vt partibilis eſiet anima hũmana. Querimꝰ etiã quali ter ipe dicat eas eẽ creatas extra coꝛpora. vtrũ ſcilicet in loco aliquo vel in ipis ſtel⸗ 7 3 R . vicijs et peccatis lis fuiſſe diſpſas in quib⸗ eas eẽ vl fuiſſe aſſerit collocatas.qꝙ ſi in loco alio et dein de ꝑ ſtellas fuiſſe diſꝑſas. Ab illo ergo lo co ad cõpares ſtellas mote ſunt⁊ ꝑmotu ad ilias deuenerunt. Jam aũt declarauit Ariſtoł in liꝛo quem vocauit auditũ.qm̃ impoſſibile ẽ impartibile quodeunq; mo ueri per ſe.Si vero create fuerintin copa ribꝰ ſtellis. aut erat intra ipᷣas ſtellas ani⸗ mantes ⁊ viuificãtes eas.aut erant in eis quaſi in receptaculis aut ſuꝑ eas quaſi in vehiculis equitates ſeu ſedentes. Oſiin eis erani.receſſu ergo earuʒ a ſtellis moꝛ tue ſunt ſtelle ei extincte obieruate autem ſunt ſtelle et note iam per multa milia an non a curioſiſſinis inſpectoꝛibꝰet obßua toꝛibus earũ. et nihil talis immutationis humana copaviuificanda. Hoc em eſſer celo decoꝛem ſuum ⁊ oꝛnalum tam miriſi cũ anferre et illũ terre dare. ſcom hoc etiã iam diu ẽ oes ſtelle de celo cecidiſſent. velut extineie et monue vel ſaltem maior pars.Qnuoꝛum contraria manileſte appa rent.qꝙ ſi anime humane erãt in ſtellis hbu iuſmodi tanq; in vaſis ſeu receptaculis.? hoc vaide friuolum et abſurdũ. In vaſis em̃ ſeu alis receptaculis non ſolèt aliqua reponi niſi vel ad cõſeruationẽ vt vinum et oleum er d amũ vel ad cuſtodiam vt thezaurus. Ulel ad captiuitatẽ vt fures ek latrones hoſtes aut opſides aut aliqͥ bu⸗ iuſmodi cauſaꝝ quarũ nulla in animabꝰ bhumanis inueniri poteſt. Amplius. Quid eſt anima in vaſe niſi qnẽadmodũ ſciencia in cophino vel in pinde. quemad modũ ergo locael vaſa coꝛpalia nõ poſ ſunt capere res ſpirituales vel eſſe recepta cula earũ. Sic ſtelte que vtiq; coꝛpa ſunt. vei res coꝛpales ſunt non poſſunt eſſe vau ſa vel receptacula animarum. Amplia⸗ us. Aut voluntate ꝓpꝛia et ſponte deſcen dunt ad coꝛpa et applicate ſunt cum illis. aut contra voluntatem ⁊ per violenciam Si voluntate ꝓpꝛie aut pᷣſcie ſue inebꝛia⸗ tionis et obliuionis que fit eis ex coniun⸗ ctione coꝛpoꝛum ſuoꝝ aut non pꝛeſcie. Si pꝛeſcie quare ſcientes ⁊ pꝛudenles in lals mala ſeipᷣas pꝛecipitãt.nec ſapieles necer go ſcientes ſunt. Hoc em e quẽgdmodũ, ſcislieteen iclunefaut Cfolenlan ſciiteis con Cencipttavte ſullonsefen ißfunreſune Chibvsnhia 2 UM illsapeſen Cſunlputerde Oleiraladicni Cilichreipdeſc en Teonicans Dolcudionesg Anete ginnn ilepnperin iihrtg torenitu ſeingizadon lopecarwiücare⸗ 1sOlaler i Checkegogene ſCenſchunge Winfrmninnene ncton hege nnglauübabn. fſunapam Sauriimaarui⸗ ſGeigiiigrn lennlono mioo anftſpbin ſisAeinti⸗ Ebtantprriſ nuring btrſpenen ginbote usnon, ardolegne⸗ wsſaſetens amcrobtenr „ . Em Ns — MAde mnisnekondn NNNKe eNG „ RR ginſrande er õ ünmed S H ERl “ . Nne NReer “ , aſie uMis ai, r e . S— enls olli⸗ „ * . 1 Keerne lee 8 . . „eirnte 2 zNMRN 4 sa NNosdid, nennſ n N 77 A maloxn. Sas nulle 74 differebant ab angelis qntũ ad eſſenciã. ccviij ſi quis ſciens et pꝛudens ſemetipᷣm cecũ ⁊ ſurdum eſſiciat ſcienter ⁊ ꝓpꝛia voluntate ,ſi dixerit quia tantus amoꝛ tantũq; de ſideriũ ẽ eis coniungendi coꝛꝑibꝰ eaqʒ re gendi.vt tanta mala ꝓpter hoc negligat. ſtultioꝛes eſſe confuet᷑ in cõparibꝰ ſtellis q; future ſint in coꝛꝑibus.Exiſtẽtes eniʒ in coꝛꝑibus nihil tale vnq; attemptant. Ampliꝰ. Nõ ſolum ſtultas ſed etiam ſurioſas eas eſſe in coꝛꝑibus ſtellis de ne ceſſitate ſequit ex hoc. Nullus em̃ niſi furi oſus in talia diſcrimina ſe pᷣcipitat amoꝛe cuiuſqᷓ; rei vł deſiderio ſimiliter necĩ moꝛ⸗ tem. Iſte autẽ caſus quo ſic abſoꝛbentur. PVculdubio moꝛs queda ẽ.aut non longe a moꝛte. Si vo contra voluntatẽ ꝓpᷣam. ſcilicet ꝑ violenciam detrudant᷑ in coꝛpa ꝓpꝛia inique agitur cũ eis.ſi peccato aliqᷓ non meruerũt.quare relinquitur eas pec caſſe anteqᷓʒ ad coꝛꝑa deſcenderẽt.et me⸗ rito peccatoꝛũ carceribus coꝛpoꝝ mãcipa tas.Qualiter autẽ peccare potuerũt exira coꝛꝑa et quo genere peccati.marxime cum ſcirent ſivi tantaʒ pena ĩminere.nec habe rẽt infirmitatem que eas traheret ad pec⸗ candum. Neq; em gula neq; luxuria apo eas locũ habnit. iſta em̃ carnalia peccata tm̃ ſunt.et ꝑ carnẽ ſolũmõ ꝑpetrant᷑.ſʒ ne qq; auaricia coꝛꝑpalis eſſe potuit.Loꝛpoꝛa⸗ les em̃ diuicias creatura tm̃ ſpiritalis et qᷓ illis nullo mõ vti poteſt non concupiſcit. Fuit ergo vel ſupbia vel auaricia ſpiritu⸗ alis vel aliquid aliud ex ſpiritualibꝰ pec catis et ita vel eo vel ſimili genere peccati peccauerũt quo an geli mali. Quare ſimi lis debet eſſe pena earũ pene angeloꝛum Amplius. Scõiu hoc in nullo cum eſſent create pfecte in ſciencia ⁊ vᷣtuti pas Keat er il Cires eijcarund⸗ ſpecien habebant cuʒ ip̃is.verel gracia. Uires in telligendi volendi ⁊ amandi⁊ ſi que ſunt alie in ſubſtancis hmõi.quare viribꝰnõ diſcrepabant eſſencialiter ab illis.ſʒ neqʒ in actibus aut pfectionibus.cum⁊ eedem eſſent ꝑfectiones⁊ in vtriſqʒ eſſent in actu ſiue in effectu. Zequit᷑ ergo ex oĩbus hijs animas noſtras nõ eſſe niſi malos ange los.id eſt demones incarnatos quam ab ſurditatẽ neq; ipᷣe plato vnq; credidit.qui et ſi deificari eas poſſe credidit.eos tamẽ deos eſſe nunqᷓʒ dixit.ymmo inter ipſas⁊ deos ſempꝑ euidenter diſtinxit eoſq; recto res animarum,. et foꝛſitan actoꝛes aliqua 2 tenus credidit.qꝙ ſi tanti mali ſui non pᷣſeiᷣ erant in cõparibꝰſtellis.qualiter hoc eas ignoꝛare ꝑmittunt ille qui explens nume⸗ ris ſibi iniũctis de coꝛpibus ad ſtellas cõ pares reuertunfk. Amplius. Si in ea ſapiencia create ſunt que longe maioꝛ eſt indubitanter ea ſapiencia quã incoꝛꝑibꝰ⸗ habiture ſunt. Quomodo ꝑ ſapienciam 6 habiture ſunt in coꝛꝑibus hoc cogno⸗ eu nt videlicet mala que in coꝛꝑibus paci untur quomodo perillam maioꝛẽ quam habebant in ſtellis comparibus hocnõ Amplius. Scom platonẽ in coꝛpe nihil diſcunt.ſed eoꝛum potius cognouerũt. que pꝛius in ↄparibus ſtellis cognouerat reminiſcunt᷑ anima ergo platonis ⁊ ſectã tin ſuoꝛum hec reminiſcendo cognoſcit et pᷣus hec nouerat in compari ſtella. Quali ter ergo et qua decauſa in tlanta mala ve nit habet ergo furioſus cui pᷣcipitaltiones ſuas imputat quibus ſe in aqua in ignẽ ⁊ gladios⁊ pᷣcipitat.habent anime in coꝛꝑi bus exiſtentes infirmitatẽ a parte carnis. 7 oꝛiginalem coꝛruptionẽ quibus aliqua liter umputari poſſunt mala que eis acci⸗ dunt.ſed cum erant in comparibꝰ ſtellis ſapiencia et virtutibus naturalibꝰ ad mi nus vt ipe ponit pᷣdite.que cũ eas in iſtas tenebꝛas ei alia mala que in coꝛpibus pa Amplius.Cũ illa coꝛ ciuntur detraxit. Amplius. poꝛa adeo noxia ſibi eẽ pnominat.Qua liter tam ceco amoꝛe tanq; furioſo deſide rio eis coniungi appecierunt.Qꝛ ſi dixerit quia delectabũe eſt eis cõiungi coꝛꝑibus Unde boc dicit cum hoc ipᷣm. id eſt viun ctionem ſuã cũ coꝛpibus ignoꝛent denitꝰ⸗ꝰ ſimiliter et ĩa coꝛpꝑa quãdo eis ↄiungun⸗ tur cum in ipo puncto cõiunctiõis inebꝛi⸗ antur. et omnia que ſciebat obliuioni ira Gi ꝙ naturali de dant.Et iam dirxerũt ali aturali de ſiderio ad ea deſcendũt quos erraſſe faci⸗ le ẽ fieri manifeſtum. Naturale em̃ deſide riũ nõ ẽ rei niſi conuenientis et ſalutaris ipᷣi deſiderãti coꝛpa aũt hmõi adeo inatu ralia adeoq; diſcõueniencia ſunt anima bus humanis vt bona pᷣcipua earũ vide⸗ licet ſciencias ⁊ virtutes abſoꝛbeant et erx- tinguant etipſas animas velut peſtifero potu inebꝛiant.⁊ innumerabilibus mole ſtüs atq; miſerijs exponant. Ampli⸗. Niaturale deſideriũ nunqʒ ẽ in ꝑniciem deſiderantis nunqᷓʒ rem deſideranteʒ na turaliter impugnantis Iſta autem coꝛpo ra in tanta ꝑniciẽ ſunt animabus aasoaz — Be xepugnant naturaliter eiſdẽ. vt potiſſima bona naturalia earũ pene funditus extin guant. Amplius. O mnia oꝑa nature naturaliter operàtis omnibꝰ oꝑibꝰ artifi cialibꝰ ⁊ magis perfecta et magis decoꝛa ſunt. Maioꝛi em̃ pꝛudencia regitur natura in opibus ſuis q; ſit ars cuiuſcũq; artiſict. Deſiderium ergo iſtud quod naturale di cunt animaru. nihil habet diſtoꝛtũ. nihil pceps. nihil incdeens cuʒ ſit opus nature ſolius naturaliter operantis. De hoc verbo quod dicunt quia inde ꝑ vnaʒ poꝛ tam deſcendunt⁊ ꝑ aliam poꝛtam illuc aſ cendunt anime noſtre? has duas poꝛtas dicunt eſſe ſignũ cancri et ſignũ capcoꝛni. q; ridiculoſuʒ ſit iuxta platonẽ nuili dubi um eſſe poteſt. Peimũ quia aſcenſus localis ⁊ deſcenſus in ſubſtacis hmõi im poſſibiłẽ.ſicut declarauit ariſtol.vt ſupra diximꝰ Amplius.Luiuſmõi erit mot⸗ ille.erit ne greſſus vel volatꝰvel reptatus vel natatus vel ſerptatus a ſerpẽdo. Plu res em̃ motus locales nõ inueniunt᷑ volũ tarij. Nullus aũt illoꝝ motuũ poſſibil eſt ſubſtacie ſpiritali.cũ nõ habeat inſtrumẽ ta quibꝰ hmõi motus efficiant᷑. videlicet nec pedeſ nec alas nec pẽnas aut bꝛachia neq; coſtas quibꝰ ſerpentes ſe trahũt. ſi motus fiũt earũ ſicut motus ponderoſi naturalis aut motus leuis.iſti ſunt motꝰ naturales ⁊ coꝛꝑales.⁊ nõ inuenit᷑ natu⸗ raliter niſi vnus in vno ꝓpter cõtrarieta⸗ cẽ. Si dixerit motus illos eẽ motus erecti⸗ onũ quẽadmodum dicũt᷑ anime poꝛtari ab angelis in celũ ignotũ ꝑignotius niti⸗ tur declarare. ⁊ hoc ẽ quonia de motu an geloꝝ nõ minoꝛ ẽ queſtio ⁊ inſuꝑ depoꝛta tio nõ habet minoꝛẽ difficultate. Qualit᷑ em poꝛtant animas.certũ ẽ ꝙ nõ poꝛtant in manibꝰ cũ nianus nõ habeãt.⁊ eadeʒ ratione neqʒ in Bumeris.in vaſe autẽ vel lintheo qualiter poꝛtanf᷑ anime quisvide at. Nos auũt aſcenſũ animaruũ ad celos et deſcenſum earũ ad inferos ⁊ depoꝛtatio⸗ nes iſtas qᷓ in picturis ⁊ ſcripturis ſancto⸗ rũ legũtur ſuo loco declarabimꝰ ſcõᷣm ca tholicaʒ veritatẽ. Nec alia de cauſa hic in duximus. niſi vt appeat impicia hominũ iſtorũ. niſi foꝛte plato in ſermone iſto ſuo foꝛſan intellexit metlaphoꝛaʒ ſiue parabo la in oꝛe ſuo. Di vo itellexit plato animas eẽè vł fuiſſe in cõparibꝰſtellis quaſi ſeden⸗ tes aut equitates. Hec ẽ magis ridiculoſa ablurditas. hoc em̃ ẽ ac ſi dixiſſet foꝛmica e. — bus ſtellis. ſedere vel equitare etia nec vni equitanni cO peterer hoc. ibi anime collocate hoc ẽ qua vnlitate vł fructu cũ nec oẽs ſtelle eis indigeatin aliq; nec ipᷣe ſtellis. Nullũ em̃ adiumentũ pꝛe⸗ vnã equitare ſolẽ et aliã lunã ⁊ ila de om̃ Pꝛeterea. Quid ẽ animaʒ Ampliꝰ. Ad quid eent ſcare poſſunt ſtelle virtutibꝰaut opauoni bus earũ. vel in quocũq; etiã loco coꝛꝑali. Sicui em coꝛpus non poteſt eſſe in loco ſpirituau. ſic neq; ſpiritus in loco coꝛpali maximelo caliter quod plato intelleuſie videiur. De hocveio quod creatas poſuit animas i ſu ¶ is pfectionibꝰ videlicet ſciencie ⁊ virtutuʒ bñ ſe habet aliquatulũ diſputare Etpᷣmun quidẽ creatio animarũ pᷣmoꝝ pareniu vi det eẽ ꝓ eo. De illis em queſtio nõ cẽ. qn create fuerint in pfectionibꝰ naturalibus iſtis. cuʒ illi in etate iuuenili creati anime eſſent ⁊ anime omino iſcie ſiue inſipiẽtes 7 ex toto pueriles nullo mõ ↄgruerentiu uenilis etal coꝛpibꝰ. Sic neq; ecoõtrario coꝛꝑa puerilia ſapicẽcia ⁊ virtutibꝰ pᷣdins animabus. Quia ergo ſili mo videt᷑ ec cre atio omniũ animarũ humanarũ. vipote ſpecie ſimiliũ q; oẽs in eiſdẽ ꝑſectionibus AEimplius. HQuicꝗd ẽ naturalevni indi uiduoꝛũ eiuſdẽ ſpeciei.ẽ naturale ⁊ omni bus. Cũ ergo iſte pfectões naturales ſint animabꝰpᷣmoꝝ parentũ erũt naturales oĩbꝰ animabꝰ?huanis vel ſi impfectio vel vacuitas quas ponit ariſtoteles in aiabꝰ innaturalis fuit animabꝰ pᷣmoꝝ parentũ erit innaturalis ⁊ oĩibꝰ alis. Qꝛſidi⸗ xerit quis.ꝗa nõ ſuerũt iſte ꝑfectiones na turales animabꝰ pᷣmon parentũ. ymmo gratis date nõ cõtradicit.qꝛ omĩa natura lia etiã gratſ dan a datoꝛe vniuerſali bo non.Quid aũt ẽ Raturale alicui ſi quid hʒ ab ipᷣa creatiõe ⁊ pᷣmis generatibꝰnõ ẽ ei naturale. Rũdemꝰ ꝙ naturale ꝓpꝛie ẽ ꝓut hic intendimꝰ quod ab ipᷣa natura vniuſcuiuſq; naturalit᷑ natũ ẽ. Non aulẽ ita ẽ in illis ꝑfectionibꝰ.ymmo nature ala rũ illaꝝ diuina largitiõe in ipᷣa creatione date ſũt.nõ ab ipᷣa natura naturalit᷑ oꝛle cũ nec ex doctria nec ex ſtudio nec exꝑiecia ꝓceſſerint. O ſi querat a nob.vtrũ ſciẽ cia illa ꝗᷓ fuit in animabꝰ illis fuerit reue⸗ latio. Rñſidemꝰ qꝛ reuelatio ex lumine ẽ maioꝛi q; ſit lumẽ nature q̃lis ẽ ꝓphecia Sciẽcia vero animarũ illaꝝ de qua loqui . is earũ. Ampliꝰ Quid ẽ ſubſtancia ſpiritualẽ ⁊ abſttactã eẽ ſupꝛa coꝛpꝰ aliqd genie nurtot fin Geuguſtin giionedeß Ceitiſuntan Gllvpinfuſ ſpehnobll⸗ onematutin fecio aüthne äcanmte Oliloninan⸗ Chinog Mebotlen gionsgnot fianinebuson ſauranintsll ns ſnneg uiduenie ahebonin⸗ Cnſtsende Waarmven Wrniwn Eülimce Alalencn ian füntlalsai Pnnlinaacen Unſchnepue naint . nimnund c 4. ℳ 6 % APE “* 1 . 0 O Ahelh „ . EE 1. egeuotsan. Ararmtieniiſin 2 f Ngans velſne onl nlieltle, 15 ſtcnütüretmn . G n ene in 6. wun d P — 4 A mur non fuit niſi lumen nature quod vo cat auguſtinus ſuꝑ Geneſ ad litteram co gnitionẽ veſpertinã hoc lumine illuſtrati creati ſunt angeli omnes. Sed ſanctis an gełſupinfuſũ e aliud lumẽ icõꝑabilit᷑ cla riꝰ atʒ nobiliꝰ qð idẽ Augꝰvocat cogniti⸗ onẽ matutinã⁊ cognitionẽ in verbo. Per fectio aũt hmõi ⁊ imꝑfectio oppoſita cuʒ accidant im̃ ſpeclem nõ diuerſificant et ſi cut illuminatio gloꝛie q̃ longe maioꝛ pfe⸗ ctio ẽ.nõ diuerſiſicat angelos ſanctos eti⸗ am ab angelis malis diuerſitate eſſencia li ſiue ſpecifica.multofoꝛtius lumen illud cognitionis quod in ipᷣa creatiõe ſua da⸗ tũ ẽ animabus pᷣmoꝛũ parentũ.nõ diuer ſiſicauit animas illoꝝ ab alijs animabus humanis. ſicut neq; ꝑfectio coꝛpoꝝ ipᷣoꝛũ coꝛpa eoꝛũ diuerſificat eſſencialit᷑ a coꝛpo ribus alioꝝ hominu. Uideat᷑ foꝛſitan ali cui ꝙ anime pᷣmonꝝ parentũ create fuerũt in regione lucis et in luce.et inde obtinu⸗ erũt vt lucide crearent᷑ ſeu luminoſe ea lu minoſitate qua diximꝰ. Inde etiã habue⸗ rũt vt eſſent virtutibꝰ decoꝛe quas diximꝰ⸗ Foꝛtaſſis aũt hmõi homo aliquid ſom⸗ pniat contra veritatẽ. Uerũ quid ſit regio lucis ⁊ vtrũ vna aut plures.et que partes earũ alii tractatui ſcilicet ẽ reſeruandum. E alijs aũt vicijs et peccatis.hoc ẽ de vicijs cõſuetudinalibꝰ ⁊ pecca M .tis actualibꝰ ↄſequẽter nobis ali qua dicenda ſunt. Scito ergo in 5 mis ꝗꝛ E viciü vel vilis caſus a vilitate ⁊ caſu qm ꝑ ipᷣm viliter cadit᷑ vel a vice ⁊ caſu.quoniã Pipᷣm vicibus poſtq; ingeminatum fuerit caditur. quẽadmoduʒ debiitate aut clau dicatione aut aliquo alioꝝ q̃ caſuʒ vicibꝰ inducũt.Nicibꝰ aũt intelligimus quoniã quociẽs occaſio ei dat᷑/vel adiutoꝛiũ ſicut cum debilitati vel claudicationi additur impulſus aut offendiculũ. icet autẽ con ſuetn dinalia vicia dix imꝰ.nõ tamen ex conſuetudine male agendi tm̃. ymmo ex vno malo actu interd um generant᷑. quẽ admodũ exvno ſolo aſpectu ſpecioſe mu lieris amoꝛ turpis ⁊ difficillime curabilis generat in aſpiciẽte.Silr ⁊ ex vniꝰinuidie paſſione ira vel odiun difficillime placabi⸗ les. quẽadmodum ⁊ in virtutib?ꝰ. De hoc vero virũ oĩa peccata ex vicijs oꝛiant peccata in; actualia quẽ intellectuʒ alijs verbis multi exᷣmere ↄſueuerũt videlicet l xvie * ciant atqʒ poꝛtant ⁊ inde inoleuit ſermo iſte quẽ multi credũt eẽ verũ.ſcilicet nõ qꝛ malus ẽ qui male agit ſed quia male agit malus ẽ Quonia aut queda malicia habi tus ẽ.⁊ queda diſpoſitio.manifeſtum eſt. quia ex malicia interioꝛi que ex neceſſita⸗ te vel habitus vel diſpoſitio ẽ ꝓcedit ma lus actus foꝛinſecus quare verũ ẽ quoniã qui malus ẽ interioꝛi habitu vł diſpoſitio ne male agit foꝛinſecus.et hoc nullam du bitationem habet. Poſuo aũt quod ſolũ modo interioꝛi actu male agat. videlicet iraſcendo vłlamando tm̃.nõ habens om nino malũ habitũ ire vł amoꝛis. neq; ma lam diſpoſitionem aliam.cũ iſta ira ſit in eo moꝛtale peccatũ. Hoc em̃ vt poſuimꝰ manifeſtum eſt ꝙ iſte malus ẽ.vlpote di⸗ gnus eterna moꝛte.⁊ nõ ẽ malus niſi hac ira.qne vtiq; malus actus eiuſdẽ eſt.ergo nõ ẽ malus niſi malo ſuo actu ergo nõ ni ſi.quia mala agit ⁊ hoc indubitater verũ cẽ.Malus em̃ actu ſuo foꝛmaliter et deno minatione malus ẽ. Ille em̃ actus cum ſit ira mala.⁊ malicia eſt licet diſpoſitio ſiet nõ habitus.Queſtio aut hec nõ ſoluuur p hoc nõ em̃ queſtio illa antiquoꝝ ð hoc eſt. Utrum qui male agit actu aliquo/ foꝛmaliter malus ſit ex illo.quia hocma⸗ nifeſtũ ẽ in exemplo quod poſuimꝰ.Sed reuera ſoluit᷑ ꝑ pᷣeedens exempluʒ.Quia em̃ malus ẽ vnuſquiſq.et hoc ex malicia q̃ in eo vel habit eſt vel diſpoſitio. male agit vel efficienter foꝛinſecus ꝓculdubio. Qualiter aũt ariſtoteles paſſtones nomi netque nos actus noſtros interioꝛes no⸗ minauimꝰ.⁊ qua decauſa nos iam decla rauimus in pᷣmo tractalu de virtutibus ⁊ latius de hoc eodẽ dicere oꝑtet in ſequẽti bus.videlicet in tractatu de temptatiõibꝰ— ⁊ reſiſtencůus. Debes autem ſcire quia quivicia diuiſerũt in vien que ſunt in ani mabus noſtris motiuis ð doctoꝛibus an tiquis nõ diuiſerunt niſi vicia que ſunt in animabus noſtris motiuis ſeu affectiuis Quare apparet diuiſionẽ eoꝝ imꝑfectam eẽ.Diuiſerũt em̃ omnia vicia in ſeptemvt eis viſum ẽ. Nos aũt iam oſtedimus in pᷣma parte tractatus iſtius ſeptẽ eſſe vi da notiſſima virtutis noſtre rationalis.ſi ue ſcõᷣm ipᷣam.octo cõcupiſeibilis quadꝛa ginta ⁊ ſex iraſcibilis ſiue ſcõᷣm ipam⁊ po ſuimus nominationes eoꝝ ⁊ rauões no unsS. Quru peccala habeãt qualitates ſub Shaminée EeoE ſtratas.lubſtratas inq; taq; radices ex ꝗ⸗ minationũ.Diximꝰetiã qᷣ aigraginta iſtg iij rEereele erz gtswαα. J ccix bus oꝛiant᷑ et tanq; fundamẽta quibꝰ ful 5 De vicijs et peccatis et ſex ſunt ſcõᷣm ſuꝑfluitatẽ et indigenciãä. cimoſexto. Et generaliter ſeptem gentes ⁊ medie virtutes inter ea.xxiii.⁊ quia ita quas eiecit dũis de terra ꝓmiſſionis vni nota ſunt tam nomibus q; oꝑpibus apu uerſitas vicioꝝ hmõi intelligit᷑. te quoccd nos intelligẽtes. Noli deciꝑe animam tu ẽterra.quia de terra coꝛꝑis nri occaſiona am et laboꝛes in diuiſionibꝰ que parum Iiter oꝛiũtur.Congruiũt eis etia noia genti tiles ſunt. Si cui aũt videat Johã.euan/um ililarũ.ſi quis interpᷣtationes eis ada geliſta diuiſiſſe vicia in tres ſpecies vel ge ptare voluerit.vt chananeus qui interpe nera in ſcõᷣo.j canonice ſue vbi dicit.om⸗tatur cõmutatus in felici cõmertio.duʒ ꝓ ne quod in mũdo ẽ cõcupiſcẽcia carnis ẽ. virtute in mente humana habitat.⁊ ꝓ eo ⁊ cõcupiſcẽcia oculoꝝ ⁊ ſuꝑbia vite.Errat virtus derelicta ?c ipᷣm vicium ꝓ ea com hõ hmõi.quoniã diuiſio nõ ẽ diuiſio viid mutat vel cõmutatur. quia hoc efficitĩ mi oꝛũ ſed rerũ q in mũdo ſunt que animas ſero peccatoꝛe iacourarem ipum de noſtras ad vicia carnis ad auariciã atʒ ſu bono in maluũ et de homine in bꝛutuz. de perbiã incidat ⁊ incendũt. Silr ⁊ in diuii quo ſupꝛa multa locut ſumus Cogru onibus q̃ legunt apud aplum ne potius it vnicuiq; vicioꝛũ nomen gmoꝛrei quod enumerationibꝰ vel in euagelio ne labo interpᷣtatur amaricens quia dulcẽ deũ in raueris tanq;ᷓ oĩa vicia ibi enumerent v“ amaritudinẽ nobis conuertũt dum irati ad enumerata redigant.neutrũ em hon eundem nobis efficiũt. ipam etiã dulcedi neceſſe õ̊. Wagis exempla ſunt que ibi po nẽ virtutũ in nobis amaricat ⁊ eam dulce nũtur q;ᷓ enũciatio vniuerſalis.Cũ em̃ di vl ſuaue nobis ſepe nõ ſumũt.Et ad hũc viſſet veritas in.xv.mathei.Quia ð coꝛde modũ ẽ ꝓſequi de alüs ſimilit et aſperſi⸗ exeunt cogitatiões male.homicidia adul onis vicia intelligũtur et ex factis ipſarus teria ⁊c. Non enim omnia mala opera Jugillant ſicut ex adã nimius amoꝛ ino velvicia enumeratione illa compꝛebenſa rẽ ⁊ viciũ ambitionis ſuggillant᷑.dei que ſunt. Similiter neq; apud Marcum in ſe mala eidem ⁊ poſtenitan eius ꝓueniũt ex ptimo. vbi alia multa enumerantur ſicut pꝛeſſione qua decet oſtendit. Similuer impudicicia. oculus malus. ſuꝑbia et ſtul er cayn auaricia pariter oſtẽdit᷑ inuidia ticia. Et idem dicimus de alis que apuid dumꝑ hec fratricida effectus ꝓfugꝰ fact⸗ apoſtolũ legũtur. ſicut in pᷣno Rom. Re ẽa facie dñi.factuſq; ẽ tremulus? timens pletos inquit omni iniquitate malicia et ⁊⁊ omnis qui eu inueniret occideret. Et 1 foꝛnicatione ⁊c. Quare exemplaris ẽvit di merito ab vnoquoqʒ moꝛtẽ limuit.qꝗ nec ximus hmõi enumeratio ⁊ nõ diuiſio do eętiam fratri vnico a moꝛte peꝑcit.Exipis ctrinalis. Quod ergo nobis reſtat hic di /Etiam noininibus perſonarum interpꝛe⸗ cendũ de vicijs poſt ea q iam diximꝰ c ar/ ꝓtationibus diligenter conſideratis ⁊ con ficiũ quo ſciatur ſugillatio eoꝝ.hoc anlẽ uenienter adaptatis vicia efficaciter ſug⸗ axime ſcietur ex ſi itudinibus ren a qui⸗ gillantur vt quia adam interpᷣtatur terra bus eti ipᷣa ſacra ſcriptura noiat. NHomi ſiue terrenus ſiue terra rubꝛa que pꝛimuʒ nant em egypcij quod ẽ dicere gens tene⸗ dei mandatum auaricia ſiue ambinone bꝛarũ atq; meroꝛis quoniã lucẽ gracie ex· tranſgreſſus eſt quod terravel terrenitas tinguũet mentẽ obtenebiãtx eternoꝛum in nobis operetur. Uidelicet tranſgreſſio doloꝝ meroꝛẽ inducũt Similit᷑ caldei qdᷓ nem diuinon mandato:ũ. hoc vno exem interpᷣtatur quas demones.quoniaã ſiſies plo manifeſtũ ẽ. Ampliꝰ.Quia ꝑ gu⸗ demonuʒ ſunt. et oyabolice turpitudinis la auaricia atq; ſupbiam peccauit? exillo characters ſeu impᷣſſiones. Jurta quod vno homine tria illa peccata ſimul exoꝛta . legitur Sapiẽ. ij. Imitant illũ id ẽ dyabo ſunt. inſinuauitii piritus ſanctus in ſcriptu lu qui ſunt expte eiꝰ. Eodẽ mõ ⁊ aſſy ra illa ex terra vł ex terrenitate in nobis ꝓ rij quod interpᷣtat dirigẽtesvel erigentes cedere oĩa genera pecca ton. e Quanigid Erigũt em̃ miſeros peccatoꝛes cõtra deni: yn in terpꝛetatur poſſeſſio terrena.inſinua ſimihter et contra ſeipſos et alterum con⸗ tũ eſt nobis ibidem q; poſſeſſio fraternita tra alteruʒ. Sicurlegit Job decimoquin tem occidit.hoc ẽ oẽm in ꝓximo fraterna to Cucurriraduerſus deum erecto collo. dilectionẽ extin guit. Auarꝰ em nulliꝰ-ami Et moyſes ad intertectionem choꝛe. Wul⸗ cus ẽ Et quonia m abel interpᷣtaiur luctꝰ tum engamini filu leui. Numerorum de in eo facto ſalicet quo cayn interfecit beui ol hoſent tclempo ſoslugere y Notun am ſoellur. Mllgterprela Eiguurnp ſſoliumbo pomenden flimnedeſa uotur e ptumeox a bo⸗ chosmnan 1idhrnrcol luuneſt an Ctanonete Geuunuunnan Munhnms n (Mon Aeumn =6Soe= Coleroi⸗ Ancenniadod⸗ Ngenindran Wanriadcun⸗ WPcngene Momumngnn lindiunete haueſtoong lepuitſuence, u Auun Eamnwf ,dilnuun ien 4 tuinit udleſmrelle cflan Becten = — =☛☛Tdz =– S=e — Fulruurtunni ſ ſ 1 Autwudmn llrſpens, udlbno rntonlo, dtgtelienn ts en Whaners Aannt gub locaſens s ſeyenoſmiin H. einnenitni õ as oon plans lutfeid muadem Mcpan ſermnanndes gli⸗ r4 Nſt macacſ 1AE e DNLY en en ung gſnle⸗ nen W ccx quod poſſeſſio interfeci.luctumtſpoſſeſſio nanq; tempoꝛalis ſiue terrenaamatoꝛes ſuos lugere paupertalem ſpiritualinʒ bo noꝛum ⁊ amiſſionem celeſtis hereditatis nõ patitur. Siiniliter in abel qui quaſi ni hil interpꝛetatur hic qua interptatione in telligitur nibilitas id eſt vanitas ⁊ vilitas viſibilium bonoꝛum. pPnomen demonſtratiuum conſueuerũt marime deſiderari 4 oculis ſubiecta ſunt inſinuatur. quia poſſeſſio tempoꝛaliũ con temptum eoꝝ interficit iuta modos iſtos quia Jeroboam interp̃tatur tẽpoꝛalitas. Jeroboam autem rex fecit ſciſma in iſrael 7 indurit ydolatriã.in ipo euidẽter etiã ſi⸗ gnatum eſt. quia tempoꝛalitas diuidit ec cleſiam deilet ſcndit omnimõ diuiſionis et auariciam in eam induxit que ẽ ydolo⸗ rum ſeruitus. Sicut legitur ad Epheſeos vj. Et quonisz duo ydola inſtituit iſte Je roboam. Alterum in dan. alterum in be⸗ thel. manifeſte oſtenſum eſt ydolatriam auaricie in iudicibus ⁊ in pᷣlatis ꝑ tempo bioꝛum viceſimooctauo. Sic per coꝛuos: qui ſemper dicunt cras pꝛo craſtinatoꝛes bonoꝛum etetiam ſolutionum eo:ũ que pꝛomiſerunt. Qui autem in vicio rapaci⸗ tatis maioꝛi rabie in ſubdilos ſeuiũt per lupos veſpertinos. Sicut Eʒechielis vice Per hoc quia ꝑ ſumoſecuũdo. Pꝛinceps eius in medio eiꝰ quaſi lupi rapientes pꝛedam ⁊c.Et iteruz Pꝛinceps cui lupi veſpere quod eſt dice⸗ re veſpertinum. Cum enim lupi vſqʒ ad veſperam ieiunarũt nec hominibus par⸗ cunt.et in villas ad deuo:andum homi⸗ nes irrumpunt. Similiter per buſſones maligni. Per ranas garruli:per calandri os loquaces:per moneędulas auari:et eli am per coꝛuos. Unde dicit Cullius. Non plus ubi aurum q; monedule credenduʒ Eodem modo per aues noctis.id eſt que de nocte ſolummodo volant nocturni fu res ⁊ quecunq; in latibula tenebꝛarum vr male agant exquii unt et lucem fugiunt: Sicut dicit veritas in Euangelio Johan nis octauo. Qui male agit odit lucem. ralitatem inductam eſſe. Dan enim u ca et per piſces marinos qui in abyſſo pꝛetatur iudicium. Bethel autem domu dei. Congruenter ergo figurata eſt coꝛru? C dem exeung er tantes merito intelligũturqui in aqua ſa ptio auaricie ꝑ tempoꝛalitateʒ in tribuna li iudicium et eccleſia ſiue templa que de⸗ berẽt eſe congregationes ſanctoꝝ ſiue in regnuũ ⁊ ſacerdotiũ łᷣ iudidũ⁊ eti ſacrido nu. Nominibꝰ etiam animaliũ immun gula et auaricia Puerbioꝛũ. xiij. Zanguiſ ſuge due ſunt ſilie dicentes affer affer. Et a ĩſcriptura. ſicut nomine ſanguiſſugaꝝ tem a uaridia 2 luxuria. Eodem modon mine ſerpentis detractoꝛ.et per ipſaʒ mo dacitatem ſerpentis vicium detractionis. ſicut dicit Salomõ. Quomodo ſi ſerpẽs mo:deat in occulto.ſicut nihilominus eo habet qui occulte detizbit. Sic per ſcoꝛpi ones pꝛoditoꝛes Per vᷣulpes fraudulenii alloc utoꝛes et inſidiatoꝛes per camaleon a qui coloꝛem ſuum mutat in ſimilitudi⸗ nem eius in quo eſt vel iuxta quod eſt Aſ ſentatoꝛes qui pertemptant quidvelintvł intendant homines vt eis aſſenciat. Sic hec equos lemeraru atq; pꝛecipites ⁊ etiã luperbi. Per leones crudeles et iracundi ſimiliter et rapaces. Leo enim rugiens et vꝛlus eſuriens: pꝛinceps impius ſuper po pulum pauperem. Sicut legitur Pꝛouer⸗ hoc eſt ſcõm Bedam. Lonſenientius 293 ꝛum et monſtruoſoꝛum.nominant᷑ vi Jalſedinis nutriuntur. Hoc eſt in mari: et nunqʒ ex eodem exeuntſſemper in eo na⸗ piencie ſalutaris in ſtudio ſeu ſcolis ſcili⸗ cet theologie ſeneſcunt et ſemper inſulſi⁊ inſipidi remaneant. Quemadmodum di cti piſces marini ꝓchdoloꝛ extanta abyſ⸗ ſo ſalſedinis nihil ſapoꝛis ſuauis nihil co dimenti vitalis aſſumentes. Sed neſcio quo dyabolico artificio ſalſedinem exco⸗ lantes.ſolum fetoꝛem et inſipiditatem ha ent. Undecunq; illa contrahant. Ju ta hunc modũ. et per aues que in aquis verlantur et ſepiſſime merguntur et tamẽ aride inde exeunt. nec modicam ſtillam tantarum aquarum retinent. Sic et iſtis ſtilla per modica aquarum ſapiencie ſa⸗ lutaris adheret. Ad idom peninet terra que ſepius et diutius aqua operitur.quo niam et cicius areſcit q; alie.crepat ⁊ ſcin ditur ſicut carectum. ante omnes herbas areſcit.et lamẽ in aqugſem er eſt. quem⸗ admodum legitur in Job d idem indu ci ſolet de renunculis.qui in medio pin⸗ guedinis nutriuntur.et tamen omnino ſi ne pinguedine ſunt ⁊alia innumera ſicut de molendinariis quos tumultus aque⁊ ipius molẽdini ſtrepitꝰ qui alios excitant ſicut de pulſatoꝛibus campanaru e 8 BDe aures obturant᷑ et etiã obſurdeſcũt.ſopo vicijs et peccatis eoꝝ monſtruoſitatẽ nõ vidẽtes. ad ea er⸗ rẽ etiam eis ꝓuocant ſonitus campanaꝝ paueſcere iam neſcimꝰ. Similit᷑ 2 ab ipi qui alios excitantæ doꝛmire nõ ſiuũt. Hij//opꝑibus animaliũ ſuggillari gieo⸗ eiles Vlopfin ſunt velut cant? qui in medis aret aquis ciſſime vicia ⁊ peccata ſicut erpuerſa imi⸗ Micz nn „* hu ſunt qui calcatis toꝛcularibꝰſiciũt ſicut tatione ſimiarũ.ſymias dyabolicas dici⸗ hlucins. legit᷑ Job.xxxvil. Hii neſcio quo dvyaboli⸗ mus omnes peccatoꝛes maxrime auteʒ ſu plinaugt . co miraculo in medio ignis nõ eſtuantur perbos ⁊ generaliter oẽs illos qui faciles mſtuman in foꝛnace ſacroꝛum eloquioꝝ que reuera ſuntad imitanduʒ malos.Similiter ex re lutwnnn ignis ſunt. extincti et gelidi ſunt. Suũt ⁊ in cidiuo peccati canes vocant peccatoꝛes ꝗ Q itpebrlid ſtar ſalamandre dyabolice in medio igne poſt penitencia reuertunt ad peccatum er üſ p̃ᷣdicto illeſi viuunt. Poſſunt tamẽ omnia eo qð legitur ꝓuerb.xvj. Sicut canis qui hiimul hec cõpetenter ad dona graciarũ ⁊ vutu⸗ reuertit᷑ ad vomitũ ſic impudens qui ite⸗ ſimin tũ referri. Similiter a deſoꝛmitate ⁊ mon rat ſtulticiã ſuam. Et ex ſcðe Canonice pe 6knunte ſtruoſitate animaliũ.ſicut ab gibboſitate ij. Canis reuerſus ad vomitũ ſuũ ⁊c. ie igehol cameloꝛũ qui turgent ſtruma ſuperbie.A tillos qui ſpurcicias ſuas ſpirituales req Muſpelll defectu caude qui manifeſtus ẽ in ſimea. em ſibi fecerũt.et in eis tanq in lectis mo nſtuneis illi qui ſaltem finalem penitenci nõ agũti liſſimis et ſuauiſſimis requieſcũt. genera uhht dehl qua operiant turpitudinẽ ſu ſpiritualem liter iumenta vocamus. Jumenta autem mhn pocẽ turpitudinem peccatoꝛũ. ſimiliter et non de alis lecteria ſibi parant qᷓ; de pro mOai qui homines videntur quidem exterius ſi prüs ſtercoꝛibus nec alia ſibi ſubſternunt Außzſlun gura coꝛꝑis. Interius autẽ hoc eſt vita et adiacendũ q; illa Pꝛopter qð diclum eſt Aulakntd moꝛibus bꝛuli ſunt.quemadmoduʒ dicit Johełl pᷣmo.Computruerunt iumenta in (pencreins Hieronimꝰ. Intus nero. Foꝛis catho.ſic ſtercoꝛe ſuo De quo Bꝛegoꝛiꝰ Jumentaẽ mumlchun et ypocrite ſuggillantur a ſimili duplicira⸗ ſtercoꝛe ſuo putreſcere ẽ in ſoꝛdibus lutu⸗ Fai dachin te vel ſpeciei qua ptendunt quodmodo , tie vit finire. Similr ex vocib animaliũ uugaüſte Ffalſitate. olucres em̃ videntur et volare/ ſuggillamus vicia di cõtentioſitatẽ lKatta Gminmm valentes ſtrutiones. ſed greſſibilia tm nt ztũ vocamus.loquacitatẽ coxationẽ rani⸗ linend Sic ⁊ ppocrite ſpecie quam pᷣtendunt vo⸗nã et minas iracudie rugitũ leonũ et vᷣpa oſqunud lare.id è alta celeſtiũ petere vident.ſed pe ſubdola garritum vulpium et ita de alis (bjmig dibus id ẽ affectibus ſuis a terra non eile⸗ Etvt generaliter dicamus. non eſt genus (chlmeßi uantur. ⁊ terram ſola hoc ẽterrenam glo animalium qð nõ adiuuet declamatoꝛes MCiſcligi riam vel opulencia querẽtes. Ad hũcmo id eſt pꝛedicatoꝛes ad vicia ſuggitlanda⸗? holciioen dũ ſe habʒ de animali monſtruoſo qvo veritates laudibus extollendas.ſi natura lerusſw, catur piloſus figuraʒ humani coꝛporis et omniũ et vita eidem innotuerit. Similit᷑ Alſntonae. Freſſum uper duos ſolũmodo pedes ha et ſacros expoſitoꝛes ad exponendas ſcri⸗ Wptilines Fnres⸗ Juxta hunc modum attendenda pturas maxime vbi animalia nominãutur lgni⸗ e etiam monſtruoſitas membꝛoꝝ in ani ꝓpter hoc inſpiciendi ſunt libꝛi de naturt gllgo malibꝰ qualis apparet in ſimeis. Pedes animaliũ videlicet Ariſto.plinii.alani.yſi Wnümnſro ſimn earum ex pedibus ? manibus compo doꝛiet quidaʒ libelli quos aliqui antiqui Migi iti ſunt. et interius euidenter apparẽt cõ⸗ fideles de naturis animaliũ ex diuerf ſcri ficbe . hoſte ex talis et palmis. Similiter anten⸗ pturis collegerunt.De hus autem nobis euns er Bene aemonſtruoſitas animaliuʒ in qui fcribere ꝓut opus eſſet ſupꝛa vires eſſet ? tblesfn us multe ſpecie? cõtinuate vident ſicat tempus ꝓ alijs nchocijs impendere nos tüeniniſie animal qð caſtoꝛ ſiue biber nuncupat᷑ ĩ̊ opoꝛtet. Adiunant etiatn elemenia. p mnmnlijgu quinc; ſpecies mir abiluer conueniũt hHhu pter quod vires et ꝓpꝛietates eoꝛum noi p Wrien d iuſmoi aut monſtruoſitates inſeipᷣis hoꝛ ſe putile ẽ pᷣdicatoꝛibꝰ et ſacris doctoꝛib⸗ ſetl nocinn ribiliter effigiant. qui vno officiovel digni . gnis em̃ nominat peccatũ adulterij ſiue gnllin tate nõ contenti. interdu nec vni ſufficiẽ/uxuria ꝓſtituta. Job.xxxj. Ignis ẽ inquit D res vel ydonei multa in ſeoiungut. Dum vſq; in pditionem deuoꝛas ⁊c. Et omnis ſingalien em aliquis decanus einvna eccleſia. Pe amoꝛ inoꝛdinatꝰ vocat᷑ ignis crebernime uunſuſt poſitus in alia. cantoꝛ in tercia. archidya⸗ in ſcriptura.Sic ⁊ nominibꝰaalioꝝ elemẽ⸗ cclwif nns in quarta.qd ẽ niſi monſtrũ ſpiritu toꝝ ꝓuerb.xxx.Cerra qᷓ nõ ſaciataqua gu “M rk lenn lg ervninenſalio eccleſie. Aſſueti au la vel ebꝛietas. Sic ab inſtrumentis belli⸗ iniie, mhmoi monſtris vł potius hoꝛriſiem cis gladius euaginatus mulier ſpecioſa ſiunnn aetee ſmus orsane Aerdclgte nnasen õ emnemmtute nedemdas ſunn kenge n. Laſcln. ſusadniif. Lanasmme uimfti anis zNt busnetſir Fin doredr Lonpuncun n dü t aacengner. nte ant no. aer1 . nchelet n daiNN õ rumull mdon trN ccumdinr tuiz ini umröNd HHZL ð 2%72 . . MD 2 R eupte turpitudinis. Gladiꝰ vero qui voca ur ſicca mulier huiuſmodi ſcilicet occulte 4 ccam immundicie coꝛ peccatoꝛisvocat ſuꝑ turpitudinis. Species ei mulieb:is gladi us fſameusvłignit dicit hieronimꝰ. Sic æ ab iſtrumẽtis ruſticanis ⁊ cenefoꝛiu dya bolicuũ hominẽ ꝗ circũſert imũdicias pctõ rũ ⁊ rotabulũ dyabolicũ auarũ ſignificat qui totũ ſe dedit congregando ſeu conge riendo luto diuiciaru. Botabuluz em̃ ẽ inſtrumentũ ruſticanũ quo lutu de pla⸗ teis vel multũ ſcenũ congerit᷑. Similuer⁊ cophynũ dyabolicum coꝛ auari. vnde dici ma auaros lot cophinos luti egypcij por tare in humeris quot loculos poꝛtant in coꝛdibus. De huiuſmodi cophynis dicit᷑ in pſalmo. Manus eius in cophyno ſerui erunt. Silr exinſtrumentis venatoꝛijs et piſcatoꝛis. Quemadmodũ ſalomon ma lam mulierem vocat laqueũ venatoꝛũ et ſagenam coꝛ eius eccleſaſtes. vij. Sic lag um ⁊ muſcipula dyabolicã eandem. Sap ri Sic ab officinis immũdis ſuggillan⸗ tur peccatoꝛes. Sicut Auguſtinus Cloa⸗ oꝛalionem dominic. Larnificina vo dya bolica iuxta hunc modu ẽ os detractoꝛis Ubi innuerabiles tam boni q; mali gla⸗ dio lingue ipᷣius armiſq; ac ſagittis denti um eiuſdẽ iugiter cruciat᷑. Sic et coquinã dyabolicã in declamationibꝰ noſtris coꝛ⸗ da ſolemus vocare.quevł iugiter frigunt vel aſſant᷑ ardoꝛe ↄcupiſcenciarũ.vłqꝛ fri xuras et aſſaturas aliaq; fercula coquina ria iugi meditatiõe habenein ſe ſicut mos ẽ quibuſdã guloſis etiã religionẽ ꝓfeſſis. qno dñno noſtro hieſu xpᷣo ſed ſuo ventri ſeruiũt.quẽa dmodum coquina iuxta mo dũ iſtũ ad herbas immũdas peſtiferas ⁊ venenatas. Sic ⁊ ad arboꝛes ifructuoſas vel ignobiles fructꝰ vel alis decauſis ma loꝛũ hominũ ſiltudines habẽtes aliquas bus huiuſmodi vicia ⁊ peccata ſuggillẽt. recurrendũ ẽ pᷣdicatoꝛibus vt ex ſilłiiu e Maii ſue confirmationis. ſicut ad carduũ ⁊ rampnũ atʒ pabulũ alial q; bmõi ꝓpter quod neceſſario habẽt pu blici pᷣdicatoꝛes naturas ꝓpᷣetates et oꝑa tiones rerũ huuiſmodi cognoſcere.Simi lit aquaru lacuũ fontiũ paludũ ⁊ ipoꝝvt diximꝰ elementoꝛũ.q̃ cũ innotuerint ſum ope ſtudendũ ẽ eiſdẽ.vt eas ⁊ decenter in ducat ⁊ conueniẽter adaptẽt. De hijs aũt vicus ſcribere relinquimꝰ alijs quibus et pericia hmõi data ẽ⁊ ſpaciũ conceſſũ.Ad glia em̃ que magis conueniũt ꝓpoſuo ſe . ccxj ſtinare nos opoꝛtet. dicere intẽdimus. catũ ẽ vel pedis ca agere. ⁊ impoſſibile i —.— * . „ Epeccatis ant. id ẽ de oꝑibus bu anis negligencis et obmiſſioni bns ꝓut deſuꝑ accepimus aliqua Quod ꝓpter ſilitudinẽ dictũ eſt quoniaʒ reuera cadit in moꝛtẽ et culpe hic ⁊ inpꝛo⸗ Junduʒ gehenne in futuro qui moꝛtaliter peccat. eri Nos autẽ dicemus in lequeti⸗ bus quid ẽ moꝛtaliter peccare⁊ cuinſmõi peccatũ moꝛtale intelligat. Pꝛimũ diſcuci entes queſtionẽ illa antiquam vtiqʒ. ſʒ no ſtro tpe innouatã ꝓpter erroꝛẽ quoꝛundã que nõ fuit eis ſuo łꝑe declarata. aüt eſt queſtio vtrũ poſſibile ſit aliquem peccare. ? qui negauerũt libertatem arbi trij in hoc erroꝛe fuerunt.⁊ hoc ẽ quonia⸗ʒ Nſinõ ẽ nobis libertas arbitruerit nob im poſita neceſſitas faciendi quod facimus⁊ nõ faciendi quod nõ facimus. Quicquid em̃ nõ liberũ ẽ nobis facere vel nõ facere eſt nobis neceſie facere vel impoſſibile/ ſi⸗ militer ⁊ nõ facere quare nec culpandi ſu⸗ mus ſi ſacimus neclaudandi. Similiter ⁊ ſi non facimus quodcunq; ex operibus bonis vel malis. Ampliꝰ Quia bꝛuta neceſſitate ferũtur nõ libertate mouet᷑ ad aliqua nec peccat nec laudabiliter agunt quicquid agant. Emp. ſicut nõ eſt lex poſita bꝛutis.ſic nec ponẽda eſt honmini bus.cũ nec de ſe nec de oꝑibus ſuis vllaʒ habeant poteſtatẽ. Quod ſi verũ eſt.im⸗ poſſibile erit deũ aliquid laudabiliter fa⸗ cere Neceſſe ẽ em̃ facere ſemꝑ bene⁊ bona impoſſibile ẽ aliter vłmale. Di ergo ne ceſſitas nuda vel ipoſſibilitas ꝓhibẽt vel bñ agere vel male omipotẽtiſſimꝰdeus ꝓ hibit eſſet bñ agere. cu neceſle ſit ĩm bñ ere. Gnc male agere Similiter et de angeliꝰ ſanctis ſe habeta os autẽ ge⸗ eraliter oſtendemus hoc de omibꝰ. ceſſe ẽ enim vnũquodq; agere quod agit dũ iſtud agit.⁊ impoſſibile ẽ ip̃m alit᷑ age re tunc.verbi gra.Cum iſte in inſtati odio moꝛtali habeat fratrẽ ſuũimpoſſibile ejvt in eodem inſtãti ⁊ dũ durat lud inſtans non odiat ipſum neceſſe eſt illum odire illum in eodem inſtanti. quare nõ peccat odiendo fratrem ſuũ in illo inſtanti.qua⸗ re ĩpoſſibile erit aliquẽ peccare:vlłl etia bñ agere. ꝓpter hoc ſolebamꝰ diſtiguere qe queda neceſſitas ẽviolẽcie ⁊ illata.⁊ quic⸗ PHec . F 7 R. 7 endi illuc.Sic faciunt et miſeri peccatoꝛei . Be quid ex ea agitur.nõ agenti ſed violenciã inferenti imputandum e.ymmo nec ages dicendu ẽ illud cui violencia infertſʒ ma gis ipᷣm quod infert violenciã vt rota mo lendini nec mouens ſe neq; agens dicen⸗ da eſt dum impeiu aquevoluitur ſʒ aque motus eius imputandus eſt. Eſt a neceſſi tas ſtabiliratis et immutabilitatis qualẽ dicimus eſſe dei neceſſitatem qua immu⸗ tabiliter bonus ẽ.⁊ quicqnid ẽ hac neceſ⸗ ſitate neceſſe eſt iõᷣm bene agere ſemperz contrariũ impoſſibile iſta neceſſitas nõ autfert libertatẽ ſed pficitpoſſe enim male agere hoc ẽ poſſe cadere ⁊ poſſe fierni pᷣuũ peccatuſeruitus eſt. non poſſe ergo male agere vel fieri ſeruũ peccatiliberias eſt. er e / . 4 7„ vicijs et peccatis cum ſit ab ip̃a voluntate ꝓcurata. nec cõ litas ergo hec non eſt contravoluntatem tra ip̃am obnitatur voluntas. cum no diſ pliceat ei ip̃m peccare tunc. quod eſt illud impoſſibile Quemadmodũ enim ſiquis velit habere montes aureos ex ſola cupi⸗ ditate li; habere montes aureos ſit eidẽ impoſſibile.non excuſat ip̃m a peccato cu piditatis hmõi impoſſibili tas. Illi em̃ im poſſibili adheret voluntas ſponte etpla⸗ cet ei.mpoſſibilei iturvolitum⁊ placitũ non exculat vel agentem vłvolentẽſima £ lum ſit. Per hoc enim mala eſt voluntas quia cadit ſupꝛa malum. et hoc ſufficit ad hoc vt mala ſit voluntas licet alijs modis mala ſieri poſſit. Quamuis eniʒ coꝛrupte tanto maioꝛ qᷓnto ab hmõi puitute remo ce que nouit virginitate/et virginitas impoſ ioꝛ. Texcia neceſſitas eſt eranea ſiue foꝛinſeca.quam nonulli vocare ſolent ne ceſſitatem ꝑ accidens Eteſadem diſtincti⸗ ones facimus de impoſſibilitatibꝰ ⁊ hoc modo dicuntur quedam de pᷣterito v?ne ceſſaria vel impoſſibilia p accidens.ſicut te comediſſe vel aliud quodcunq;ʒ feciſſe quod feciſti ſi feciſti.vł non feciſſe ſi feciſti Segd quarta neceſſitas ſcoõm quoſdaʒ quam vocat ariſtoteles determinataʒ. vt ſocratem ſedere dũ ſedet ⁊ hoc foꝛte reſer ri poteſt ad neceſſitatẽ quã diximus extra neam foꝛinſecam ſiue p accidens ꝓ eo em̃ neceſſe eſt te comediſſe ſi comediſti. Uelĩ „— nia tempus non recipit mutatione reddi⸗ tus ſiue reuocationis. Sic et ſocratem ſe⸗ dere dum ſedet quia temꝑe quo ſedeinõ ſtat. ⁊ ideo nõ recipit contrarium ſeſũoni ſiue pᷣuationi ipius.Quare fluxus tempo ſibilis ſit coꝛruptio neceſſaria vt ita dica mus et neceſſe ſit ip̃am eſſe coꝛruptam.q; diu tamen vel placita eſt ei vel toleratavl neglecta coꝛruptio et nec volita eſt ei. nec placita virginitas nec deſiderata nõ excu ſat eam a peccato.alioquin de malicia cõ y modum repoꝛtaret. Et ad hũc modum ſe habet de pᷣcedentibus exẽplis. quia facta eſſet ei licita coꝛruptiojet inculpabilis per maliciam foꝛnicationis ſue. Si autem pe niteret.et de coꝛruptione ſua ⁊ amiſſione virginitatis. Peniteret inq;veraciter euu Jaret eam indubitanter tam neceſſitas qᷓ; impoſſibilitas ſupꝛadictaꝝ hoceſt quoni poſſihile te comediſt ſe ſi nõ comediſti auo am tunceſſent contra voluntatem ipſius et impedirent ipam. Inuincibile autẽ im⸗ pedimentum ſemper excuſat agere volen tem. et hoc eſt.quod nõnulli ex ſacris do ctoꝛibus dicere ſolebant quia impoſſibili tas et neceſſitas in inuio non excuſat ſed ris vtrũqʒ cauſa eſt neceſſitat ant impoſ-⸗ in via. In viavtiq; eſt virgo de qua loqui ſibilitatis. NHeceſſitas ꝛima qua diximus mur duʒz penitet. In inuio vero q̃ʒdiu nõ violencie cum violencia contra volunta⸗ Fpenitet de coꝛtuptione ſua Perſcrutemur tem fuerit inculpasilem efficit voluntatẽ autem illud aliqn ntulum latius et dica⸗ — Et hoc eſt quoni vt dicit. Auguſtinus. in Enchiridion. Tantũ voluntate peccatur Contravoluntatem autem dicimseſſe ne ceſſitatem ſeu impoſſibilitatem aut etiam violeciam cui nec affecta eſt nec pꝛocura⸗ ta. nec tolerata aut neglecta ſi icut apparet mus. quia ſicut dicit auguſtinꝰ.quia qui dixerit xpᷣum pᷣcepiſſe impoſſibile anathe ma ſit. NHõ pᷣcepit ergo ypᷣs alicui peccan ti nuncnon peccare nunc. cum impoſſibi le ſit omni peccanti nunc.nõ peccare nũc. Non eſt ergo contra pꝛeceptum dei pecca in exemplo tuliano. de illo. qui cum eſſet re nunc. Quare eſt factum vel dictum vel vocatus in ius.fregit põtes per quos nes/⸗l!⸗ n contre legem dei ⁊ ita pecca tum ceſſe hbabebat veniraveniẽs quo vocaba. diſſinitione auguſtini licet eiꝰ contrari⸗ tur vN poſſet allegare imp oſſibilitatẽveni dum peccant aliqua hoꝛa vel puncto im⸗ poſſibile ſibi non peccare tunc Impoſũbi um ſit impoſſibile vtdirimꝰ. Amp̃. So ler diciqꝛ nega tões ſiue ꝓhibiliões diuie obligat ad ſp.Affirmatioes vero ſiue pce⸗ „ pliones obligat ꝓ loco ⁊ temꝑe.ergo e⸗ mrenunce goergos lareleutt Aonegalione iſaoas Parbtcliofe ſqvoctg ,u iſenuelmm⸗ upagzotan deregone⸗ Ppliagniapo⸗ Pus Oldeust s gbees ſkoloeeven Pogenunien W Auleuits ſpalzatob Oien⸗ rpnnürna Enplsnonkage Ric t Wrodenen gedcrosnds Pnpapnde cäſgcgetwoo Meeireipoſit Oulſinian ueſhs ſlp⸗ Uler oruoei nuasſönvd⸗ gginlozcen Paratidner⸗ bn. An Aptgengtad uinſeradutt⸗ . ntmili ſlkrläego ſicſneinn enontesn nanſkinn iinheſtin Kronsfn ſOumngg eſtianchern mpaoeeſwlre nitasnedeiena Cal Aon . taenchwahis get oemc darwi Dentaunqn AEN fpclaatn tonN wlnu zun Muincbe⸗ nrat od onulie i⸗ ochenara Bn Nia noren õ 1u. Dinuon ad ——õ nhan im zcninn itun glcili Atart n N Namiinuliſidi (cxij la vt nõ peccauerit ſed potius vt non pecg omne nunc obligat quecũq; diuina ꝓhi⸗ cet vlterius licet flagellet ipᷣm qꝛ peccauit. buio.ergo ad nõ peccare nuc moꝛtaliter. Ambplius. Aui dirit. Hõ furtu facias aut intellexit nunq; furtũ facias g enerali abnegatione aut particulari quadoq; nõ furtũ faaas. Amplius. Hô ſubeſt libe to arbitrio peccare mo vl nõ peccare mo caſſe Sie hbi pecuniam ad certu diem ſoluendam? in quocuũq; ſiue peccẽt ſiue nõ. mõ cñ alte rũ ſit neceſſlariũ a — cuiq; ergo neutrũ è papiendu vel ꝓhibẽ⸗ duũ.De ergo neutrũ ꝓbibet vel pcipit. eũ nihil faciat quod faciendũ nõ ſit. Am plius. Si deus pciperet peccati modo di⸗ cens. ne pecces mo no ſoluũ inutilit ſʒ etiã ridiculoſe boc faceret cũ huiuſmodi pꝛece pto peccanti parere ſciat eſſe impoſſbile. Ampuus. Quis ſapiens aut bon⸗ pcipet alicui ſede ou ſtas. aut ſta dũ ſedes. certů οnullo. mitoſoꝛtiꝰ ergo nec deꝰ. Am pliꝰ⸗ Si lotũ tempꝰeẽt iſti peccati nüc ſicut ẽ hoc ipm nũc in quo peccat.hoc ẽ ſi jotuʒ tempus no recigpet mutationeʒ ſicut nea; hoc nũc. Uidelicet vt ſicut in ipo nuc non poteſt nõ agere quod agit in eo.vł agere in eo quod nõ agit in ipo nũc.nõ tageret ißm pcepta dei cum necefſitati alligatus eẽt facere toto iꝑe vite ſue quicquid facit. niec eet ei poſſibilitas aliudvł alit᷑ faciẽdi. R gliter facere no eẽt eidẽ impoſſibile. Qua Stultiſſimũ etiã ect eidẽ legẽ iponere qu?ę⸗ neceſſitas ſic ligatum teneret. vt aliud vel re nec ad ibᷣm nũc.hoc ẽ reſpeciu ipiꝰ po q; in ẽ nullo pcepto vel lege obligat⸗ ẽ.cũ in eo nec aliud nec alit᷑ agere nec alit᷑ poſ ſit le babere. Amp̃. In pᷣmiſſo caſu qri mus vtrũ iſtavirgo teneat᷑ nucq; fuiſſe coꝛ rupta. et vtru deus exigat ab ea boc vide⸗ licet vt nõ fuerit coꝛupta.O ſi dixerit qa dens hoc eiigit ab ea.⁊ quia ad hoctene atur intolerabilit errat. cũ ⁊ hõ eti talia exigere no auderet y belcerer Amp. A Zebiloꝛe qui pauper tate innincibili Krtes e in non ſoluendo Hemo creditoꝛ auderei exigere debitam pecunia cñ ſciret ihm ad eam pauptatem qua piximꝰdeueniſſe niſi ſote ſub ea con ditione ſ fone ad pinguioꝛẽ aliquo tpeve niret ſoꝛtunavel ſi ab amicis ei adhoc ſub neniretur. Lu ergo iſta coꝛrupta non ſit in ſoluedo ſuꝑ virginitate vel toto eius.vel ſup boc videlicet ꝙ non foꝛnicata fuerit. nec deus nec homo ab ea bec peterevkex igere poteſt Ampliꝰ. Lũ pater flagellat finuũ ad coꝛrectionem nõ intendit ꝑ ſlagel lierus impoſſibile. Uni⸗ C— o etiã exigere eru Moultofoꝛtius ergo deus quantumcuꝗỹ puniat delinquentem non exigit tamẽ ab eo vt non peccauerit.nec vnq; dictum eſt. qꝙ aliquis qui peccauerit teneatur nõ pec caſſe. Amplius. Si aliquis debet mi⸗ ea non ſoluta dies huiuſmodielabatur. Wanifeſtum ẽ quod ab ipᷣo non poſſum petere vt ſoluerit mibi diciam pecuniom llla die ſed reuera ab eo poſſũ perere mea intereſſe. Multo minus igitur mihi deus cuius omnia iudicia equitas vel venlas. Amplius. In bmoi pterita non cadit imperiun ⁊ ꝓpter hoc nulla locutio impe⸗ ratiua eſt de pᷣterito. nec imperatiuꝰ mo⸗ dus habet preieritum. Adeo etiam cõtra naturam eſt ꝙ nec habet etiam natura lo cutionem vel loquelam. qua talia poſſiẽ vel imperare vel petere: niſi valde abſur⸗ de. Quid autem eſt in cauſa niſi impoſſi⸗ pilitas reuocationis tempoꝛis ⁊ acnonis que ſimul fluxerunt. Eadem ergo impoſſi bilitate qua nec retineri tẽpus poteſt: nec ip̃um nunc tempoꝛis quin irreuocabilitex ambo fluant.nec in imperium nec in egẽ cadunt hec. Si autem nec in imperiũ nec in legem ca dunt. nec erit in eis tranſ grel⸗ ſio vel obmiſſio ⁊ ideo nec moꝛtale peccæz inm. Ppter bec et huuſmodi viſum ẽ qui nſdam quoniam nullus peccaret in hu⸗ iuſmouet dixerunt quia nõ peccatiſte foꝛ 5 „ nicando in-a vel in aliud male faciẽdo cũ habeat neceſſitatem vel impoſſibilitatem faciendi vel non faciendi. hoc autem dixe runt etiam. quoniam neceſſitas et impol⸗ ſibilitas ſemper excuſant. Non peccat er⸗ go vt ipi dicunt in hoc nunc agendo con⸗ tra dei pꝛeceptum. vel obmittendo illud. cum excuſetur per nece cratem vel impoſ⸗ ſibilitatem quam diximus. ſed peccauitin quiunt pᷣus/quando ſcilicet negligens ſi⸗ bi cauere vel declinare ab huiuſmodi fa⸗ cto. quia tunc ingeſſit ſe in hanc neceſſita tem ſiue impoſſibilitatem. mum.quia aut in a neglexit ſiue fuit in ne gligencia aut nunq;. Si nun; ergo nü; peccauit ante a: Sed neq; peccatin a. vx ipᷣi dicunt. nũũʒ ergo peccauit.et ita Eoſtẽ dere de vnoquoq; quod impoſſibile eſt ipm peccare. Si vo neglexit in aliquo in⸗ ſtanti. videlicet in b. Redeunt in eundem n ſt ntem. Lic autem erroꝛ deſtruitur multis vijs ⁊ modis. Pꝛi Be erroꝛẽ.quoniã in b inſtãti neceſſe fuit ipᷣm negligere quod tũc negligebat.⁊ impo ſſi bile non negligere quod tũc negligebant Quare eiſdẽ neceſſitate et im poſſibilitate excuſatur vt nõ peccet ſcõᷣm erroꝛem iſtũ. Eodẽ modo ſe habet ſi dicat ꝙ nõ in inſtanti ẽ huiuſmodi negligẽcia vel omii ſio ſed in tempoꝛe determinato et limita⸗ to. Eadem em neceſſitate tenetur ⁊ impoſ ſibilitate in temꝑe quo occupat totaliter. id ẽ toto quo teneret in inſtanti tꝑe enim quo aliquid agitur vel nõ agitur impoſſi bile eſſe viderur aliter ſe habere agentem⸗ vel nõ agentem poſſet foꝛte aliter ſe habe — pᷣcedenti. Sed manifeſtuʒ è vnũquemqʒ neceſſe habere ſedere duʒ ſedet aut ſtare du ſtat. Si em̃ deſiſteret a pte actiõis ſue vel ceſſationis.nõ ageret niñ partẽ actio⸗ inis et in pte tẽpis. Quare ſiue deſiſtet ſiue non ſemp agit dum agit vel ceſſat dũ ceſ⸗ ſat.Et impoſſibile ẽ aliter habere.quã ne⸗ ceſſitatẽ vocat Ariſtoreles determinata ſi ue ↄditionalem care. Sieniʒ poſſibile ẽ eſto ergo ꝙ aliqs peccet. Aut peccat in inſtati aut in tempo⸗ re. Q) ſi dixerit in inſtanti nominem⸗ illõ a poſtqʒ ergo iſte peccat in a neceſſe eſt in no peccare. Ahabet ergo neceſſitatẽ ⁊ im poſſibilitatatẽ ꝑ quas excuſat hmõierro⸗ nei peccantes. Auare nõ peccat in a. cum no habeat in poteſtate nõ agendi quod agilt. et ſic conſtitutus in neceſitatem agẽ⸗ di quod agit. Eodẽ mõ neceſſe ẽ ſe ba bere ſi a nominetur tempin quo peccat. Similiter em̃ neceſſe ẽ ipᷣm agere qõ agit in b. 7 impoſſibile nõ agere qð agit tunc vt oſtendimus. erum cum ſpualia peccata in inſtant ficiantur ſicut eſt gau dere de alieno mekodolere de alieno bo no adminus non effugient. quin impoſſi bile ſit aliquem peccare peccato ſpirituali autẽ peccata ſpiritualia in inſtanti pfi ciantur etiam ſi ꝑ tempus durare poſſint 2 plerũqʒ durat. Wanifeſtũ inde eſt quo⸗ niam anima humana impartibilis eſt et ideo gaudiũ doloꝛ et omnis alia eius dil poſitio imptibilis eſt. Diſpoſitio inq; vnũ everavnitate hoc eſt nõ adunata. Quare gaudiũ ⁊ doloꝛẽ et ſimilia non recipit ani ma humanan partes ſiue partẽ poſt par em.ymmo ſubito et totaliter ſimul quod re in parte ſecũda temꝑpis qʒ ſe habuit in em Amplius. Scom bhoc manifeſtum ẽ impoſſibile eſe aliquẽ pec⸗ a ip̃m peccare.Silr impoſſibile ẽ ip̃ᷣm in a vicijs et peccatis eſt in inſtanti. Quare gaudet et doletpꝛe dictis modis in inſtanti. ⁊ ita peccat ſpiri⸗ tualiter in inſtanti. Gꝛammatica voꝛ alie ſciencie q deoꝛſum ſunt licet vne ſint adu nata tamen vnitate hec ſunt. Bꝛammati⸗ ca em ꝑ partes adijcitur ⁊ aggregat erre⸗ gulis ei documentis alijs donec complea tur eius totalitas. Ampli⸗. Cum dicat D iſti qui peccant iu a inſtanti non tenefnõ5 facere quod facit in illo duʒ illud facit.ne q; facere quod nõ facit in illo dũ nõ facit Querimus ab eis.vtrũ ſit lic itũ ei fa⸗ cere tuc quod facit tunc.an nõ. Si dixerit ſic. accidũt hoꝛrifica incõueniencia Pꝛi mn guia ome malũ efficit licitũ quantum cunq; hoꝛrificũ ⁊ ꝑnicioſum ſit. quare eua cuabit peceatoꝝ vnuſ. quiſqʒ omnem ßpce⸗ plionem ⁊ ꝓhibitionem diuinam tolaqʒ legem dei. cũ omne illicitum poſſit ſibi fa cere licitum. ⁊ hoc ꝑ culpam ſuam immit⸗ tens ſe in neceſſitatem vel impoſſibilitatẽ quas diximus.et ita eximet ſe pᷣuilegio dy abolico a tota lege dei. ꝙ iſto erroꝛe quod vulgariter et vſualiter dicitur videlicet ꝙ neceſſitas nõ habetle gem. Cum ergo ꝓcurare poſſit vnuſquilſ⸗ qʒʒ peccatoꝛ neceſſitatẽ⁊ impoſſibilitatem quas diximus. Quare poterit ꝓcurare vt it ſine lege vel legẽ nõ habeat qntum ad hoc.hoc aũt ẽ pᷣuilegiũ dyabolicuʒ et ſine lege dei. Amp̃. Scoͤm hoc licitum erit peccatoꝛibus facere quicquid faciũt dum illud faciũt.quare impoſſibile erit aliquẽ aliquid facere illicitũ vel illicite eriðᷣo im⸗ poſſibile erit aliquẽ facere contra legẽ dei Dum em faciũt quicquid faciũt iam nõ cõ a legẽ faciũt. cum neceſſitas legẽ non ha beat. ⁊ ipi tunc in neceſſitate poſiti ſunt. Eodem modo neceſſe habẽt dicere et de meritis ⁊ de bonis opꝑibus.dum enim bene aliquis agit.neceſie habet agere qoðᷣ agit equaliter. ⁊ in Poſſibile ẽ illũ tuncvel aliudvłaliter agere. Quare ſcdᷣm hoc im poſſibile erit aliquem bene agere. ⁊ maxi me in operibus ſpiritualibus erit iſta ne⸗ ceſſitas vel impoſſibilitas. ꝓpter cauſam quam diximꝰ. Secundũ hoc etiam nõ eri mus ſubditi legi diuine.neq; peccatoꝛes erüt ſub lege. ſed magſlex erit nobis ſub⸗ Qita et peccatoꝛes erũt ſuꝑ legem cum in poteſtate habeant de ullicitis facere licita et econuerſo. Scðm hoc accidit etiam ꝙ peccando declinabit peccatũ.⁊ ꝑ peccatũ atqʒ culpam faciens licitũ inculpabile ꝗð „● Facitautem E enillin ifmiuil gincofn ſoellnent Ingluss enicni dpeet ſeeeſfta (06. Mol (ociro Ngoantozg⸗ Güccioritn Cid. cltonuan Ceſeonsgiu Pktievoſtbil⸗ Cgirdegfann Uiwigcanm Uentieoneq; Arbewclinpe fkiniemin ſingeinpoſtdie hernn. Mrpr⸗ Ckundi Alcns⸗ Nörerdednn onctorndu, Pſumnorien Doencseuumn ng inegl Ninitounekie⸗ lehmenocenn ſglgitnpcuinn luiiginei. 1 nlſlkinaeleni Gnmnoſtiene. ifingiue kwod iniſlc =SES = hte enkte ebetſin ta Ssde das Miſtli umNni nna nörann Micfi inic⸗ Naiddenan nulcnizenna Wodadun neilmn iüſtt nanmalzi da. Fa Cngninak hanneeſtn Mrair nibinen ODumyei en „ Nin wan Cleginticnt Nr iguctſn⸗ rinpvfſbleei nimuildteai niſecne onne Agnidfzainand⸗ nnueſtus nin d rekauini donss tbnd zNoſbieilun qud incidit. alias erit illicitũ vel culpabile. Negligen do em pericul ſuu ⁊ ꝑ negligencia hmoi peccando faciunt ſibi licitu et inculpabile ꝑ neceſſitatem ⁊ impoſſibilitatem quas di nmus quod alias erat illicitũ ⁊ culpabile Auplius. Scom hoc nihil erit omino peccatũ quẽadmodũ agit᷑ nõ ẽ peccatum ꝓpter neceſſitatem ⁊ impoſſibilitatẽ pᷣdi⸗ ctas. Amplius. Nullus peccabit pec- cato quia nõ peccabit eo dum agit iullud. neq; du nõ agit iſtud. dũ em̃ iſtud agit li⸗ citũ c ei agere iſtud ꝓpter neceſſuatem in Amplius. Scõm hoc ſola . * negligencia erit peccatũ cũ om̃is actus li⸗ citus ſit du agitur. Amplius. Neceſſi tas vel impoſſibilitas nullu eſt peccatũ ſp- neq; iᷣm neceſſariũ vlł impoſſibile quod diximus ẽ peccatũ ymmo licitum ſcõm ex roꝛem iſtũ ergo neq; qui incidit in neceſſi tatem hancvel impoſſibilitatẽ vłin hmõi neceſſariũ aut impo ſſibile.ĩcidit in pecca⸗ tũ quare impoſſibile erit aliqueʒ incidere in peccatũ. Ampliꝰ. Solũ petcatũ eſt de clinandũ. A licitis em̃ neq; cauendũ ẽ no bis neq; dedinandũ. Non eſt ergo negli gencia culpanda ſi in ea incidimꝰ que lici ta ſunt ⁊ non ſunt peccata.quare neqʒ ne gligencia etia inueniet eẽ pꝑceatůũ. Am plius. Si negligẽcia ẽ pecratũ nõ ẽ pecca⸗ tũ niſi dum eſt.ſed tũc ex necenitate è qua re tunc nõ ẽ peccatũ Pꝛeceſſit ergo eã alia negligẽcia ꝑ qua incidit peccans in ipſam ⁊ ita in infinitũ. Amplius.Cũ peccare in a ſit iſti neceſſariũ in a ⁊ contrariũ ſit ei dem impoſſibile in a.erit ergo peccare in a licitũ iſti in a. et ita erit ideʒ peccatũ moꝛ tale ⁊ licitũ. Si vero dixerit quia facere in a hoc quod facit c illicitũ eſt ergo peccatũ nõ obſtãate neceſſitate vel impoſſibilitate In hac ergo qſtione dicẽdũ ẽ ↄtra eos qui ſic opinãtur videlicʒ ꝙ neceſſitas⁊ im poſſibilitas excuſant agentione et obliga tione de quibus agimũus.ſic quod nihilo minꝰ peccatũẽ ⁊ malũ ẽ ⁊ illicitũ in a.qð iſte facit in a.neqꝗ; hoc poſlũt facere neceſ ſitas aut impoſſibilitas vt illud quod eſt malũ in ſe nõ ſit malũ cũ illa neceſſitatevł impoſſibilitate de quibꝰagit᷑.Quẽadmo dũ manifeſte ſe habet in exemplo qð dixi mus quod eſt iſtũ moꝛtaliter peccare in a Similiter et in omibus illis ꝗᷓ ariſtoteles vocat nominata mox ↄiuncta malo. Cau ſam autem iam diximus. ꝓpter quam ne ceſſitas et impoſſibilitas excuſeni et vbi quando non. In nudis vero factis vł opibus que indiſſerencia ſunt neceſſitas et impoſſibilitas excuſant ipſum facere v non facere nudum ab iſtꝗ cõiunctiõe ma li non aliter tamen niſi quẽa dnodum di ximus. videlicet cum nec affectate fuerint nec ꝓcurate nec tolerate. Sed ſi cõtra vo luntatem fuerint vi diimus.alias autem voluntari? reputande ſunt.cum queruur a nobis. vtrũ in imperium cadant hmõi impoſſibilia. Reſpondemꝰ quia el in im periũ et in ꝓhibitionem cadunt cum ꝓpi bita ſint anteqᷓ;ᷓ fiant vel pᷣcepta nec dei pᷣ⸗ ceptiones aut ꝓhibitiones vel etiam mi nimũ apicem tocius legis dei malicia vel negligencia peccantiuʒ neq; euacuare ne q ſoluere poſſit vllo modoꝛum Reue a tamen verũ eſt in illa neceſſitate vł im poſſibilitate conſtitutis nouum pꝛeceptu ac ꝓhibitionem contra eas eiſdem dare liberis ergo ab iſta neceſſitate vel impol⸗ ſibilirate data ſunt pᷣcepta ⁊ ꝓhibitiones Ip̃ᷣi vero ꝑ ſtulticiam atq; maliciam ſuaʒ abſtulerunt ſibi huuiſmodi libertatem.⁊? ſuperadduxerunt ſibi peccadi neceſſitatẽ. et non peccandi impoſſibilitatẽ⁊ peccant illa hoꝛa in eo quod tunc vitare non poſ⸗ ſunt. Si vero queritur vtrum teneat iſte non peccare in a. Uel non facere hoc in a non videtur dubitandum hoc cũ pꝛi us teneretur lege dei⁊ in nullo exempius ſit vel abſolutus eſt ab ea poſt modum. DOD. ſi queratur vtrum deus requirat iſtud ab eo quod ſcit eum facere non poſ ſe.dicimus quia tunc nõ eſt neceſſe qu.ed deus requirat hoc ab eo vel tunc vel poſt modum.ſed requirit ab eo penam quam meruit hoc faciendo vel ſatiffactionẽ pꝛo deus velit habere ab eo quod ſoluerevel facere non poteſt. .οαRDUſi queritur. vtrũ teneatur peccare tunc von teneat. dici mus ꝙꝙ tenetur. Ad illud em̃ tenetur vnuſ quiſq; vitandum ꝓ quo ſiillud fecerit effi citur debitoꝛ moꝛtis eterne. Similit᷑ ⁊ ad illud faciendum ꝓ quo ſi obmiſerit amit tit vitam eternaʒ intelligitur ſicut expoſui mus et hec eſt intentio eius quod dicitur teneri tenet᷑ eĩ qtũ ad vita eternã.ĩtelligit᷑ ſicut expoſuimꝰ.⁊ hoc eſt in quo multi er⸗ rauerunt et quod multos decipit et dece⸗ pit. non enim aliudẽ dicere tenet᷑ qntuʒ ad vita eternã q; hoc niſi hoc fecerit vel vi tauerit amittit vitam eterna. De eo ve hoc nullomodo em̃ dicendum viderur Be ro quod queritur vtrum iſte teneatur nõ peccaſſe.dicimꝰ ꝙ ſecus ẽ. Peccaſſe enim oßm̃ino elapſũ ẽ a manibꝰ et a poteſtate li beri arbitrii.et nihil in illud poteſt liberũ arbitriũ ⁊ ideo de illo nulla eſt obligatio Ipm vo peccare vłmale agere in a ſubeſt libero arbitrio.quoniã ex ilo ẽ lbere ⁊vo lenter ⁊ quãdoq; gaudẽter. Qðõ vero ob ijcitur ⁊ querit᷑.quia tũc non poteſt aliud facere liberũ arbitriuʒ nec illud vitare qð agitur. Rñdeo qꝛ iðᷣo nõ poteſt quia nec vult nec poteſt etiavelle tũc ↄtra riũ qꝛ nec vult tunc cõtrariũ et ideo remanet inexcu ſatũ a culpa quod facit. clarauimꝰ huc erroꝛẽ ⁊ oſtendimꝰcauſaʒ erroꝛis iſtius videlicet neceſſitatem etim⸗ poſſibilitatem male et culpabiliter pcura tam. Non em hmõi erronei attenderunt cuiuſmodi neceſſitas vłimpoſſibilitas.et quado excuſet a cuſpa moꝛtali.neq; diſtin xerut.Qualiter requirat deus ab homine quod facere nõ poteſt ⁊ qualiter non reꝗ rat. Nos aulem iam declarauimintenti onẽ huius requiſitionis ꝓut ↄgruit deo. Errauerũt etis in hoc ꝙ non recte intelle⸗ xerut quid ſit aligd ſubeſſe libeꝛo arbitrio Queda em ſubſunt plene arbitrio libero ad faciẽ dũ et non faciendũ vt que ſũt vo lũtaria de futuro.Quedã vero ad facien⸗ dum m̃ vel nõ faciẽdũ tantũ. Quedãa ve ro de pñ̃ti vt volũtaria de pᷣſenti. Nihil ei magis ſubeſt libero arbitrio qᷓ; ꝙ er eo ẽ libẽter atqʒ gaudẽter Nec obſtat nobis il lud quicũqʒ dixerit xpᷣm pcepiſſe im poſſi⸗ bile anathema ſit. In omnibꝰ⸗ em eiꝰ pce ptis necvnũ inuenit᷑ impoſſibile quando pceptũ eſt. nec ipᷣe pᷣcepit impoſſibile.ſed ſtullicia peccatis impoſſibile ſibi facit qo erat ſibi poſſibile vłintelligitur hoc de im poſſibilibus ꝑ ſe et naturaliter ꝓpter qoð lex humana et mundana dicit vt ſupꝛa di rimus quia rerimatura impoſſibiliũ nul la eſt obligatio. et iterũ nõ dicit ꝓpf hoc ꝙ lex debet eẽ poſſibilis ⁊ honeſta. De virgine vero vtrũ poſt lapſum teneat᷑ ad virginitatẽ ſi eavouit.dicimꝰ ꝙ nõ ꝓpter cauſam qu ſupꝛa hic aſſignauim Uerũ tamẽ tenet᷑ ad illud quod poteſt de voto hmõi. videlicet ad continenciã decetero. O: ſi dierit qs ꝗꝛ ſilr ſi labat iterũ non e nebitur niſi cotinere in poſteꝝ Et ſi iteꝝ la batur ſumilit᷑ nõ tenebit᷑ ſeruare cõtinen cia niſi in tꝑe quod eni poſt lapſum iſtuz. Et ſilr ſe habei de lapſu ercio ⁊ ita in infi Jam ergo de „ vicijs et peccatis nitũ. Winuetur ergo ei obligatio qntum ad tpᷣs.⁊ hoc ꝑ culpa ſua.qꝛ ſp tenebit᷑ ad minoꝛ continencia id ẽ mino:is durano: nis efficietur ergo ꝑ culpã ſus melioꝛis cõ ditionis. Rndemꝰ ꝙ nõ ſequit quo⸗ nia quod minꝰhebet obligatio eiꝰ in lpe hoc habet plus et multo amplius in obii galiõe culparũ q̃s ↄtrahit ꝑ frequentẽ re⸗ lapſum. cuũt oia ex neceſſitate euenire.nõ ẽ neceſſe vt ꝓpter hoc nemo peccare poſſit aut bñ agere.⁊ hoc appet ꝑ ea que dixim⸗ de ne neceſſitate ⁊ impoſſibilitate.videlicet que et quãdo excuſant a culpa ⁊ obligatioe et quatenꝰſicut oſtẽdimꝰ.qꝛ neceſſnas q ne ceſſe ẽ deũ ſp bene agere ⁊ impoſſibilitas qua impoſſibile ẽ ipᷣm male agere in nul⸗ lo ꝓhibẽt vel impediũt quo minus bene laudabiliter agat vtrũq;.⁊ hoc ẽ qa nec violenter ipᷣm impellũt ad bene agenduʒ nec violenter ipᷣm impediũt aut aueniunt tũc a male agendo.nec vllo modoꝛu reſi⸗ ſtit illa impoſſibilitas aut cõtradicit volũ tati eiuſdẽ.ſicut neceſſitas virtutis celeſtis aut fati qu ſcõm eos ipoſſibile eſt auerti vel impediri ⁊ q etiã mouẽt animas hũa nas vt ipi opinatur mouẽt inq; ad cogita Scom erroꝛẽ auũt illon qui di tiones ⁊ affectiones ꝗᷓ in eis ſunt 1 pillas ad oꝑationes ⁊ opeꝝ declinationes.quo niã nõ mouẽt eas violẽter ymmo volũta rie nõ excuſat animas hũanas a peccatis 7 culpis.⁊ hoc ẽ quoniã a quocunq; pᷣnci pio ſit opus volũtariũ dũmõ voluntaniũ ſit id ẽ volitũ quocũq; triũ modoꝝ quos diximꝰ. id ẽ affectatũ vel toleratũ vl negle ctũ ſp imputandũ ẽ volũtati ⁊ agenii ꝑvo luntatẽ. Nec ſequit ſi nõ poteſt alið age⸗ re vel etiã velle qg ꝓpter hoc excuſatꝰ fuit qui nec vult aliud poſſe vel agere nec alið velle ꝓpier hoc dicit Beneca. Quia on e peccalũ a deo ẽ volũtariũ.ſi nõ ſil volũta riũ nõ ẽ peccatũ. uare neceſſitas vel im poſſibilitas q̃ nõ aufert opi qn ſit volũta riũ hoc ẽ exvolũtaie quã impoſſibileẽ no eẽ libera nec culpa aufert: nec meritũ eidẽ oꝑi.Reuera aũt ſi totũ quod mouet ani⸗ mas nr̃as extra nos eẽt et nos haberemꝰ⸗ pᷣncipiũ motuũ et opeꝝ nr̃oꝝ intra nos vł in nobis totũ attribuendũ videret extrin⸗ ſeco motoꝛi vel motoꝛibꝰ ſi plures eſſent. NOD ſi qs dixenit.qꝛ auertere poſſumꝰ vo lũtates noſtras a maie volitis.licet extrin ſecus ſolũmõ moueamurad volendum. Bñdemꝰ qꝛ ipm auerlere eodem me ₰ ———————— Firpotet tomn nbibͤlat Cuenoefün nulielaeni eii necze enmünnpre nogegen günttcunt⸗ vrbnͤſtt mümmnnn olivtrnonest eamiz hne Cohrtsbnolin⸗ Ccotes örnet Kennercher täanen ainecett⸗ iilaunotoi ſinginlud ootifonnon ſaganigceſend iriaedn ioiindr 1ndlillin fanncosen waiuspein ſalite oni ſutiiſnne chſisrolin oni toliush rpengogen⸗ Urnninonoms Umumiriee Oleeßigenne ügigizel⸗ —,— = = = . = = S = =2 S= E = Rdrd Dapiid wgnt Apeageedir oſſoltaenc Nalgatdti eagerer nt cipn naen elütadbeng nmnpeciitin onccylonte gonu õl “ du ccxuij nõ ẽ in poteſtate noſtra cũ ſit a motoꝛe ex trinſeco tm̃.Quare ſicut velle noſtrũ nõ ẽ a nobis vel ex pꝛincipio quod in nobis ſit quare nõ erit nobis imputandum vel ad laudẽ vel ad vituperiu;. Silr neq; ad meritũ neq; ad culpã nõ eĩ erit ſcõm hoc alterutrũ in poteſtate nra Cũ enim a ſolo motoꝛe ꝗ extra nos ẽ fintvolũtates nre ⁊ volũtatũ auerſiones vł repᷣſſiones.⁊ mo toꝛ hmõi in poteſtate nr̃a nõ ſit vllo mõ. nõ erũt ille in poteſtate nr̃a.neq; erũt in nobis vt actiones noſtre ⁊ oꝑa.ſed vt paſ ſiones tm̃ a foꝛinſeco agente.et erimꝰ im receptoꝛes hmõi impᷣſſionũ.et nullo mo⸗ do actoꝛes.qre nec bñ nec male agemus led virtus celeſtisvel fati aget om̃ia hec qᷓ vident᷑ eẽ actiones nre.⁊ erimus tantũ oꝛ gana virtutis celeſtis et fati. Manifeſtuʒ aũt ẽ.qꝛ oꝛgano nõ ẽ imputãda oꝑatio qͥ p ipᷣum agit᷑ ad laudẽ vel vituperiũ culpã vel meritu ſicut motus rote molẽdinarie. neq; qntũ ad eſſenciã ſuã.neq; qᷓntum ad tarditatẽ vel velocitatẽ culpabiliter impu tari poteſt ip̃i rote.ſed aque ſoli impellẽti 2 reuoluẽti ila. Qꝛſi talia dicant᷑ volũta ria in nobis.equiuoce foꝛſitã dicẽt᷑ et ipᷣa volũtas.Meliꝰ tñ videt᷑ nobis vt dicam2 ſicut pᷣus quoniã volũtaria nullo mõ poſ ſunt eẽ iſta ex motoꝛe extrinſeco.quin ſint etiã ab ipᷣis volẽtibꝰ ⁊ oꝑantiba.⁊ hoc eſt quoniã volũtas ſpꝑ imperat motũ vl ꝓhi bet ꝓpter quod apud phyloſophos ⁊ vir tus imꝑatiua motusvolũtas ðꝛ.nNos etiã declarauimꝰ in pᷣcedentibꝰ qꝛ ẽ ea⁊ tanta P libertas ipᷣius.vt nec cogi poſſit ad opati⸗ onẽ ſuã ꝓpꝛiã.q̃ ẽ vellevł nolle neq; ꝓhi⸗ beri ab ea.ymmo neceſſe ẽ.vt ſi velit ope⸗ rari oꝑationẽ ſuã qð oꝑet᷑ eã.quicꝗd ipᷣaʒ ad hoc moueat vł impeliat.Et ꝓpter hoc dicit auguſtinꝰ Quia penes eã reſidet au⸗ ctoꝛitas ſumma mouẽdi mẽbꝛa.poteſt tñ moueri ad volendũ venolendu alitervi delicet ſuggeſtione ſiue ſuaſione ſiue cõſi lio nõ aũt violẽcia vel coactione.Et qm̃ ſi bi retineat ſcilicet dominiũ et auctoꝛitatẽ ſue opationis nõ poteſt ſacere ſuggeſtoꝛ aut ſuaſoꝛ aut ↄſiliarius.Quare manife⸗ ſtũ ẽ.qꝛ ſi virtus celeſtis vel fatũ vel quicũ q; alius motoꝛ extrinſecus ſi mouerit ani mas hũanas ad volendũ aut nolendum nõ auferret eis dominiũ ⁊ imperiũ vłau ctoꝛitatẽ ſuarũ voluntatũ et actionũ.cum nec vim nec violenciã nec actioneʒ eis ad boc inſerre poſſint ⁊ hocẽ ꝓpter libertate atʒ impioſitatẽvolũtatis.ppᷣter quas nec coactionẽ ſuſtinet nec receptibilis eſt vllo modoꝝ ipius. Si quis vero querat q̃ᷓ liter vel quã ob caunſam circũſtacie licʒ bo ne augeat peccata ⁊ malicia ipᷣoꝝ et qnto maioꝛa bona fuerint.tato magis augeat. cũ alterũ cõtrarioꝝ alterũ minuere et eiiaã deſtruere magis debeat ſcõm naturam. Rñdemus qa intenſio et magnitudo peccatoꝝ ſeu maloꝝ openꝝ ſꝑ ſequit intẽſ onẽ obligationũ ⁊ etia eidẽ equat᷑ ⁊ ſꝑ eſt equalis. Obligationũ inq; abꝰ tenemur ea nõ facere verbi gra.Dignitas ſacerdo talis vł pontifical bona ẽ.et bonitate ſua auget occaſionalit᷑ peccatũ ſacerdotſ aut pontificis ꝓ eo ſcilicet obligat ipᷣm ad hocvt magis declinet peccatũ q;ᷓ laycus ſi militer ⁊ ſciecia. Magis eĩ vir ſapiẽs tene tur declinare a malo q; ſimplex vel ſtultꝰ. Seruus ei ſciẽs volũtatẽ dni ſui ⁊ nõ faci ens plagis vapulabit multis.ſeruꝰ vᷣo ne ſciens ea ⁊ nõ faciẽs vapulabit paucſ.Si cut dicit veritas in euãgelio Luce.Et alibi Si ceci eſſetis peccatũ nõ haberetis.Inð ẽ aliud poete.Om̃e autẽ viciũ tãto cõſpe⸗ ctius in ſe crimẽ habet.qnto ꝗ peccat ma⸗ ioꝛ habet De oↄſciẽcia vero erronea qͥ aliquis eẽ credit peccatũ quod nõ expꝛeſ⸗ ſe dicitur ⁊ in textu ⁊ a ſacris expoſitoꝛibꝰ quod hmõi erroꝛ peccatum eẽ facit quod alias peccatũ nõ eſſet.Et hoc dicit Aplus ad Ro.xiiij. Om̃e qð nõ ẽ ex fide peccatũ z.⁊ intelligẽs fidẽ ↄſcienciã ibi.ꝓpt᷑ quod ⁊ exponit᷑ ibidẽ ſic.om̃e qð nõ ẽ ex fide id ẽ om̃e qð ẽ ꝗ fidẽ.qð ẽ dicere cõtra cõſcien⸗ ciã ẽ peccatũ.ð hoc augꝰ ꝗ edificat õ ↄſciẽ ciã edificat ad gehenna. Habel auteʒ queſtionẽ nõ leuẽ ꝓpter quã cauſam hoe ſit. Pꝛimũ qꝛ cũ erroꝛ nõ ſit peccatũ quan doq;.erroꝛ inq; huiuſmodi qualiter effici et ip̃m opus eẽ peccatũ.vnde dabit mali⸗ ciã quã nõ habet.vᷣbi geᷣcia.Aliꝗs credit de aliquo qð nõ indigeat elemoſyna ⁊ ꝓp pter hoc credat ꝙ dare ei elemoſynam ſit peccatũ vel de aliquo ꝙ ſit indignꝰepᷣatu vel alio honoꝛe eccleſiaſtico qð vtiq; cre⸗ dere nõ ẽ peccatũ moꝛtale.dare tñ ei epᷣa⸗ tũ ſic credenti.erit moꝛtale peccatũ hoc eſt in opinione omniũ ⁊ etiã generalit iuxta verbũ auguſtini qð diximꝰ. ꝙ auilibet te net᷑ ſequi cõſciencã ſuã.Ueniẽs em̃ cõtra conſcienciã quicũqʒ qui credit ſe teneri ad aliquid peccat moꝛialiter. Qõ ſi verumẽ. Quicunqʒ ergo ſunt herelici vel Hdolan SDe bel iudei tenent᷑ eſſe tales.exiſtendo ergo tales faciũt id qð tenẽt et ua faciũt quod debent quare nõ peccãt.et etiã accidit ſᷣm hoc qð iudei tenebantur crucifigere xpᷣm dominũ hoc em̃ dictabat eis erronea ſua ↄſciencia. Amplius. Si erronea cõſci encia facit eẽ malu ⁊ illicitũ qð alias erat bonũ et licitũ.ergo qð alias ẽ malũ et illi citũ faciet bonũ ⁊ licitũ. Quare iudayſmꝰ⸗ ⁊ ydolatria et hereſis ois erũt licita et bo⸗ na hijs q̃ in eis ſunt. Amplius.Cũ nec melio: nec certioꝛ nec maioꝛis auctoꝛitatꝭ ſit cõſciencia tua q; conſciẽcia alicuiꝰ viri ſapientioꝛis ⁊ melioꝛis q; lu ſis.vnde hoc q magis teneris tue ↄſciẽcie credere qᷓ; cõ ſciencie illius. Ampliꝰ. Unde iſta au⸗ ctoꝛitas ꝙ ꝗlibet tenet᷑ eam ſequi pᷣſertim cũ nec magiſter ſit nec liber autenticus. Amplius Scõm hoc tenebit quis ad Duo oppoſita ⁊ ad cõtradictionẽ. ſicut di ximus in exẽplo ydolatrarũ.Ex pᷣcepto nã qʒ dei tenent᷑ nõ adoꝛare ydola.⁊ ex cõſci encia tenent iſta adoꝛare.⁊ ita tenẽtur ad impoſſibile ꝑ ſe ⁊ naturaliẽ. Ampli⸗. In legibꝰ ↄtrariis ſiue ſint pᷣcepta ſiue ſta luta aut altera abrogat alteram aut dero gat illi.Cũ ergo iſta cõtraria ſint lex dei et lex conſciencie in iſto caſuvt nec etiã ſcõᷣm quid ſimul ſtare poſſint.Altera ex toto ab rogat altera.O ſi lex dei abꝛogat legẽ cõ ſciencie.nõ obligat ergo cõſciẽcia cõira le ẽdei. nuſq;ᷓ ergo obligat ↄſciẽcia vel ad aciendũ ꝗð malũ ẽvel ad nõ faciendum qð bonũ ẽ.hoc ẽ cõtra pᷣceptionẽ aut ꝓhi bitionẽ dei. Si vero lex cõſciẽcie abꝛogat legẽ dei quid abſurdiꝰ dici poteſt. Sequi tur em̃ ex hoc.ꝙ erroꝛes nr̃i euacuabũt iu ſticia ⁊ veritatẽ legis dei et eximẽt nos ab illis. ex em̃ abꝛogata neminẽ ligat.⁊ ita tam iudei qᷓ; pagani q; etia heretici exem pti eſſent omino Eege dei. Quid ergo re ſtabit niſi vt pᷣdiq& pꝑ totũ mũdũ vt faciat vnuſquiſq; qð voluerit donec totus mũ⸗ dus credat hoc videlicet vnicuiq; faciẽdũ itlud ſolũ qð voluerit. et tũc nõ ſolũ licite ſed eniã meritoꝛie vinẽt omẽs homines in voluũtatibꝰ⁊ voluptatibꝰ ſuis.⁊ ita ſalua rentur oẽs quoꝝ vix centeſima ꝑs ſaluat Amplius. Lũ volũtas adeo impioſa ſit vt diximꝰ adeoq; libera nec exempta ſit a lege dei.ymmo adeo ſubdita vt etiã con tra ſeipſam neceſſe habet velle ⁊ nolle ſe⸗ piſſime. vnde illud pᷣuilegiũ. ymmo puile giu oſciẽcie vt cõtra ipᷣam nõ liceat aliqd vicijs et peccatis cuiq vel velle vel facere. Ampli⸗. Si cõſciencia aliꝗd ẽ vtiq; nõ ẽ niſi creatura. ſilr ⁊ hõ habẽs cõſciencia erroneã nõ ẽ ni ſi creatura iure pleniſſimo ac ſingulariſſia mo creatoꝛi deo ſubdita.Qnicqd ergo di clet vel iubeat oſciẽcia vel hõ habẽs illaʒ creatoꝛe iubẽte cõtrariũ vel ꝓhibete illud negligẽda ẽ ipᷣa et ſtandũ pᷣceptioni vel ꝓ hibitioni creatoꝛis. Quemadmodũ ſi pꝛe conſul aliꝗd pᷣcipiat ⁊ ↄſulillud phibeat vel cõtrariũ pᷣcipiat ſtandũ ẽ ſolipᷣceptio ni cõſulis et negligendũ om̃ino pconſul in pte illa. Silr ſe habet de cõſule ⁊ impa toꝛe ſiẽ dic augꝰ Amp̃.Calis poteſt ee et roꝛ cõſciẽcie ꝙ ipᷣemet ẽ moꝛtale peccatũ. ſicut ſe habet in om̃ibꝰ erroꝛibꝰ impietalt vbi talis ẽ erroꝛ indubitãter deponẽdus ẽ Sicut ergo cõtractus ꝗ in ſeipᷣo irritus ẽ. aut irritandꝰnõ ligat vel ad numerandũ pecunia ſi ſit emptionis vład aliud qð ex illo ſequat ſi ſit alteriꝰmodi. Sic erroꝛ cõ ſciẽcie qui in ſeipᷣo irritãdus ẽ. ⁊ omino ex terminadus nõ ligabit ad aliud. Am plius. Om̃e peccatũ moꝛtale ligat facien⸗ 1 tẽ iſtud ad delendũ ipᷣm ꝑ peniienciam er roꝛ ergo oĩs ↄſciẽcie cũ ẽ moꝛtale peccatuʒ obligat ſic errantẽ ad deponendũ ipum. Quare non obligat ad ſequendum ipᷣm Amp̃. Quis audeat dicere homini ſie erranti hoc ẽ erroꝛe moꝛtali qꝛſi erras.de bes amplius errare et q ſi peccas debes amplius peccare. Amplius. Quãtum cunq; habeat aliꝗs erroneu viſũ exterio⸗ re no ꝓpter hoc rerũ viſarũ aut quantita tes aut colores imitant᷑.Alioꝗn ſol exer⸗ ꝛe viſus quividet᷑ eẽ cubitalis magnitu dinis tm.eèt illiꝰ magnitudinis tm̃ ? luna eęẽt maioꝛ eodẽ. Multo foꝛtius ergo nec vi ſus interioꝛ id ẽ iudiciũ cõſciẽcie immuta⸗ bit qᷓlitates aut quatitates opeꝝ noſtroꝛũ nõ faciet ergo as malũ qð bonũ in ſe vel bonũ qð ẽ mal’ll.Eodẽ mõ argumẽta ri poteſt ꝗs de opinione q̃ hmõi ↄſciẽcia erronea nõ ẽ niſi erronea opinio. Uñ em̃ hec virtus vel poteſtas opinioni nr̃e ↄtra oꝑa nr̃a vt ea mala faciat cuʒ alias mala no ſint vel etiã bona. hHoc aut dicimꝰ qm̃ ſcðm iſtos cũ leuare feſtucã de terra indii ferẽs ſit in ſe id ẽ nec peccatũ moꝛtale.nec meritoꝛiũ tamẽ credẽti ꝙ ſit peccatũ moꝛ: tale.erit peccatũ moꝛtale. Silr et credenui ꝙ ſit bonum meritoꝛiũ erit meritoꝛiũ niſi culpa moꝛtalis alias faciẽtis impediat. Amp̃. Si hmõi erroꝛ facit eẽ malii qð ¶U = Mimelien GNiuuenti Ntaniaig ernien ilikiyen Ntanigven fihetabtt Necaritacen Cvosdiünyn bininmtß ſanieinni⸗ Nicuuzant aliniiun⸗ latnicine⸗ naninuſwni poniirllan⸗ Herublenn funiibnius ibenetin gippcblgnd litdenen⸗ Geſachignt fioguneneſt Undni Hepd⸗ fandeinrin Ghäpotne nobedces⸗ Upſi er, iunnchyn ſlumnanuen lihnolsn ſPlinefani argpeſnaue, anl Roͤnr alonrerc . E=— — E == S]˖ ü Se =s = S= See E = F =☛ =. = E = – == = = pa len. eveoenze Ciſſmd te . — iatſtunciie Concüöne mami s AN 6 Anhbelle ℳ Ginm. A uniwchnsIi ig Duiofntli iiicinme corsrai 0in erinnen ccxv debet obedire vnnſquiſq; erroneus ded non ẽ malũ.ergo facit eẽ malũ ꝓut cõſciẽ cia dictauerit illud eẽ malũ. Si g ↄſciẽcia dictet alicui ꝙ leuare feſtucã de terra ſit ei um peccatuũ qntũ fuit peccatũ ade vł pecca tũ luciferi vel peccatum iude ꝓditoꝛis vel peccatũ crucifigentiũ dñm ſaluatoꝛẽ.tan⸗ tũ peccabit leuando feſtucã de terra qniũ peccauit adam vel lucifer vel aliqs alioꝝ quos diximꝰ maxime cũ dicat Ambꝛoſiꝰ. Qfitũ intendis iiñ ſacis.Et aplłs videt᷑ aſ⸗ ſentire in.xiiij.pᷣme ad coꝝ dicens. Quia mãducare carnes malũ ẽ ei qui ꝑ offendi culũ maducat. ramentũ vel votũ.Cũ autẽ res iurata ſiue voto ꝓmiſſa illicita ẽ aut mala ꝑ ſe omni no in nullo ligat iurantẽ ſiue vouentẽ ꝓ⸗ pter maliciã huius rei. Multo foꝛtiꝰ ergo erroꝛ cõſciencie cũ in ſeipᷣo illicitus eſt aut impius nõ obligabit ſic errantẽ ad facien dũ quod dictat erroꝛ hmõi. Neq; eĩ iepte voto ſuo obligatꝰ fuit ad ymmolandam filia occurrente ſibi de pꝛelio cũ victoꝛia re uertenti. Neq; dauid ꝑ iuramentũ quod fecerat de interficiẽdo nabal peccauit par cendo ei poſtmodũ ad pꝛecesvxoꝛis eius neq; herodes decollare debuit iobannẽ baptiſtã ꝓpter ſtultiſſimũ ⁊ impijſſimum iuſiuranduʒ quod fecerat de dando filie ſaltanti caput eius.ꝓpter hoc dicit yſido. ⁊ ẽ auctoꝛitas canoniſata.In malis ꝓmiſ ſis reſcinde fidem in turpi voro muta de⸗ cretũ quod incaute ſeciſti ne noueris. Ampli.Scðm hoc cõtra legẽ dei nos obligabit erronea cõſciencia ſi dictet no⸗ bis ecõtrario illi nobis eẽ faciendũ. Si eĩ teneamur facere cõtra illa illicila ẽ nobis id ẽ contrariũ non ſolũ licitũ ſed etiã debi tũ debito obligatoꝛio moꝛtis eterne. erit ergo foꝛtioꝛ lege dei cum eam abroget. et legẽ contraria illi nobis imponat. Erit eti am ſcoõm hoc conſciẽci ſua lex vnicuiq;. ⁊ ad eã ſola ſeruãdã tenebitur.⁊ erit vnuſ quiſꝗ; ſtultus vł erroneus in parte illa le gũ cõditoꝛ ⁊ legis diuine deſtructoꝛ.⁊ ab rogatoꝛ om̃ibus em̃ modis impoſſibile ẽ altquẽ teneri ſimul ad duo contraria vel ipoſſibilia cuʒ ſcᷣm leges humanas in re ru natura impoſſibilium obligatio nulla ſit. facere autẽ duo cõtraria ſimul vel ime⸗ poſſibilia natura poſſibile ẽ. quare impoſ ſibile ẽ aliquẽ teneri ad ilud. Ampli⸗ Opoꝛtet deo magſ obedire qᷓ; homini vt dixerunt apli in libꝛo actnũ.Ergo magis aduce Amp̃. nihil ẽ magſ ob ligatoꝛiũ cũ in ſe honeſtũ ac licitũ eſt q; iu q; ſibi vel conſciẽcie ſue. Rũdemus in hijs qꝛ erronea conſciẽcia nõ ligat ad faci endũ quod dictat inquã ſi illud eẽ contra legẽ dei.ſed ligat generalit᷑ erronea cõſci encia in talibꝰ ad hoc quod nõ negligat᷑ ipᷣa ymmocoꝛrigat᷑. Peccat tamẽ quicuqʒ; cõtra cõſciencia aliqd facit nõ ꝓpter facti maliciã ſed ꝓpter negligenciã conſciencie ꝑ quã cõmittit ſe diſcrimini. Dũ em̃ ceriuʒ nõ habet an ipᷣa res quã facit ſit ↄtra deũ indubitãater diſcrimini ſe cõmittat illã faci endo.peccat ergo talis ⁊ errando pᷣmũ et erroꝛẽ negligẽdo ſcõo.ſcriptũ ẽ in eccleſ.a ſtico.nõ demoꝛeris in erroꝛe impion. Ge neralit᷑ ergo vnuſꝗſq; ienet᷑ in talibꝰ q in pᷣcepto ſunt vel in ꝓhibitione vel ſequivł coꝛrigere cõſciencia in generali non ſequi determinate neqʒ coꝛrigere determinate: ſed alterutrum facere. Utrumlibet enim faciẽdo ſe liberat.OQ ſi neunũ fecerit.ma nifeſtũ ẽ ipᷣm negligere ↄſciẽcia ⁊ in diſcri men ſe mittere. In indifterentibꝰ quoq; ſi militer ſe habet quare ẽ leuare feſtuca de terravł comedere carnes quãdo⁊ cui hoe indifferẽs ẽ.ſicut eĩ erroꝛ impietatis depo nẽdus ẽ ab om̃i ↄſciẽcia ſic ⁊ erroꝛĩ hmõi Uergit em̃ in impietatẽ heretica vel ſalieʒ 3 catholicã doctrinã. Impie namq; ⁊ dampnabliliter ſenciũt manichei malum eẽ comedere carnes hoc quippe ſenciunt. ga facturã pᷣncipis tenebꝛarũ credũt oẽm carnẽ ⁊ iðᷣo inmunda. ESodẽ modo er roꝛ ẽ om̃ino iniolerabilis malici in rebꝰ ponere qᷓ lex diuina nec dampnat nec ꝓ⸗ hibet et que xpᷣana doctrina habetꝙ bo nis naturali bonitate aut ꝓ indifferetibꝰ qntũ ad meritũ ⁊ demeritũ.ſicut eĩ peccãat manichei maliciã ⁊ immundicia naturalẽ iĩponẽtes rebꝰa deo creatis ad vſus homi nũ.Et ſicut peccant aſtronomi malicia vel infoꝛtuniũ imponente lanetis et ſtellis cum a talibus om̃ino immunes ſint et in noxie.Sic peccãt erronei homines impo nentes rebus licitis malicia culpabilem ſi militer ⁊ indifferẽtibus et q̃ om̃ino ſeoꝛſũ ſunt a lege dei. Hoc ẽ ab omni pᷣceptione et ꝓhibitione diuina qui imponuntiſtas neceſſitates obligationum ex erroꝛe ↄſciẽ ciarum ſuarum noua lege ſe onerant et ſi bi cre dentes. Qꝛſi quis querata nopᷣ vtrũ facere aliquid contra ↄſcienciã dicta⸗ tem illud eẽ peccatũ moꝛtale ſit peccatum mortalevel illicitum. Nos autem reſpon i Be dimus ad hoc tibi ſi aduertas ã dixvimus vbi em̃ non errat conſciencia.manifeſtũ ẽ quia peccat duobus modis videlicet ⁊ fa ciẽdo qð malũ ẽ⁊ male faciẽdo illud. Ne gligencia em̃ ſiue cõtemptus ↄſciẽcie vnũ malum ẽꝑ ſe. Aliud vero malũ eſt ip̃ᷣm fa cctum quod cõſciccia nõ errans dictat eſſe peccatũ moꝛtale. Ubi autẽ errat cõſciẽcia peccat vno modo tantum videlicet negli genciavel erroꝛe cõſciẽcie. Non enim ma lũ ẽ qð facit ſʒ male illud facit Nihil ergo licet ↄtra cõſcienciã agere in aliquo caſu. nec tamen tenetur quilibet ſequi cõſcien⸗ cia ſuaʒ in quolibet caſu. Ex hijs ergo aobperet tibi qualiter peccatum eſt qð nõ ẽ ex fide.quia quandoq; ex ipᷣa malicia fa cti et negligencia conſciccie ſimul quado⸗ q; ex altero tm̃. nõ ſequit ergo ĩ nlłlo caſu licitũ ẽ alicui agere õ ↄſciẽciã ergo ĩ ᷣlibet caſu tenet᷑ facere ſcdõᷣm cõſciencia Nõ em̃ neceſſe ẽ duarũ cõtrariarũ ꝓpoſitionũ ſp alterã eſſe verã. Similiter in nullo caſu li cet alicui facere cõtra deũ.ergo tenet oia facere ꝓpter deũ.Et licet cõſciencia actus noſtros volũtarios et quantũ in ſe ẽ indit ferentes poſſit malos facere.et etiã moꝛ talia peccata quando dictat eos eſſe tales cum eos qui in ſe mali ſunt ⁊ deillo gene re qua ariſtoteles nominat mox nomina ta ↄiuncta malo non poteſt facere quatũ cnnq;ʒ diceret illos eſſe bonos⁊ hoc ẽ quo nia talia ꝑ ſe ſiue eſſencialiter mala ſunt. hoc ẽ ex eoipᷣo quod talia ſunt qualia no minant᷑ vt adulteriũ inqntũ adulterium periurium inqntum piurium. latrociniuʒ inqntũ latrociniũ et ita de alis. Que dã autẽ bona videlicet de genere bonoꝛũ cui dictet conſciencia eſſe mala.mala inqᷓ; malicia ↄtraria hoc eſt de genere maloꝛũ nõ immutat a genere ſuo cõſciẽcia hmõi Et hoc ẽ quonia genus ſubſtanciale eſt ⁊ nõ ſeparabile.ſouemadmodũ dicimꝰ q; Dare elemoſynã ſubuenire iniuſte oppzel ſis. honoꝛare parẽtes bona ſunt in gene⸗ re ſuo.id ẽ in eo ꝙ talia ſũt.videlicet dare elemoſynã.in eo quod dare elemoſynam el ſubuenire oppᷣſſis in eo quod ſubueni⸗ re.Et hmõi bonitas vocat naturalis vel eſſencialis.et ideo inſeparabilis ab eis.⁊ ipᷣa inſuſceptibilia cõtrarie malicie.erũ alia ẽ malicia quã erroꝛ conſciencie bñ po teſt ei ſupinducere. Si em̃ aliquis credat ꝙ peccatũ ſit eis dare elemoſyna alicui re uera peccatu erit ei? malũ erit ei.licet iſtõ vicijs et peccatis pmaneatĩ ſua bonitate naturali.ſʒ mali cia hec eſt negligencia mala ⁊ contempt⸗ conſciẽcie ſi contra eam elemoſyna illi de derit ipſe etiam erroꝛ in talibus non caret culpa multociens. Debes autem ſcire quia quedã ſunt adeo bona bonitate gra tuita atq; meritoꝛia.vt erroꝛẽ cõſciẽcie cir⸗ ca ſe nõ paciant ſi ſcilicet fiant. quale eſt diligere deü ex charitate nemo em poteſt hoc facere cõtra cõſcienciã⁊ hoc ẽ quoniã charitas nullũ erroꝛem moꝛtiferũ patitur in coꝛde in quo eſt. Ipᷣa enim eſt vnctio qᷓ docet de omnibus. ſicut legit᷑ pᷣme Johã. pᷣmo.Et ſi poſſibile eſſet ꝙ aliquis crede⸗ ret hoc. videlicet diligere deum ſic eſſet mo:tale peccatum cum non poſſet illa cre dulitas in eo remanere ſi actus iſte ſupue niret. Aduerte ergo diligeter qualiter dicimus mala eſſe faciẽtibus qui cõtra cõ ſcienciã faciunt. quoniaã malicia illa quan doqʒ nõ ẽ niſi a ꝑte erroꝛis conſciccie.⁊ eſt negligencia vel contemptus tm̃. Quãado⸗ q; eſt etiã a ꝑte actus.videlicet cuʒ in ſe fu erit malꝰ.⁊ tũc erit dupliciter malꝰ hmõi actus videlicet ꝓpꝛia malicia et ſnpueniẽ te a ꝑte ↄſciencie. Jam ergo decdlaraui mꝰ tibi vbi et qñ erroneasſdencia immu tare poſſit actus et vbi nõ poſſit ⁊ quales et quatenus.O ſi ꝗs dixerit.qꝛ erroꝛ cõſc encie iacob qͥ credebat ſe cognoſcere rach elẽ cũ cognoſceret lyam actu foꝛnicatiõis vt multis et magnis videtur cũ cognoſce⸗ ret lyam credens ꝙ eius vxoꝛ eſſet cum re uera non eſſet. Nos hoc plenius diſcuſſi⸗ mus et determinauimus in alio tractatu qui vtiq; malus erat in ſe mutauit in ↄcu bitum matrimonialem. non em̃ peccauit et in capitulo de ignoꝛancia.et etiam mul ta alia que ad hunc tractatum pꝑtinere vi⸗ dentur. Quod autem dicit Ambꝛoſius qꝛ qntum intendis tantũ ſacis.ſermo ẽ mul te ambiguitatis egqueſtionibus plenꝰ.Et fuit opinio multoꝛũ ꝙ in malis habet lo⸗ cum hoc⁊ non in bonis.Et cum obijdtur eis igit᷑ ſi intendit aliquis occidere homi⸗ nẽlicet non occidat.im facit ac ſi occideret Neſpondẽt nõ quantitatiue intelligendũ ſu ſi multum intendis et multũ facis.Nõ em ſi quis intendat tantũ peccare faciẽdo tes filium dei. vel lucifer apoſtotando nõ ꝓpter hoc tm̃ peccat.et hoc ẽ quoniam ge eſt quod dicitur ſed intenſiue ſub hoc ſen aliquid qᷓntũ peccauerint iudei cruciſigen nus facti de quo ſupꝛa locuti ſumus non nnggn iſ lot ſicinenen PLa tsͤndie ſenncumd dtogace Anceidcadh Gllinfaucs Pcoacammn Uuurctonun Uluenert Miomneins ſuclsoes boeetcöte Naſbpnſan Gctapenaca gagtninume Noibnscinor ephuspaf nesgaſoctn⸗ cCenpanfri ſheſnpuliul ſrinpulen ſmeuimv/ llagonis ac maoleomii waienoo mcen debit warnoneſ aurg Aaobdu aneii kſilchiee in cſaenüre mantorgi 4 eu nalsd . ℳ 9 * echrintit wauen NG s cenr, eus lorchi Posdocheenu⸗ naumnnsni, deounit Tautem adiuuemus pᷣdicatoꝛes et peccatoꝛum ſuggillatoꝛes pꝛoſe uamur ſermone generali nomi⸗ nationes quibus apparent noxietas fedi tas et hoꝛribilitas ceteraq; mala peccato rũůü. In pmis ergo ſcire debes q pecca ta nominatur caſus Sicut ꝓuerbio. xxiiij Septies in die cadit iuſtus et reſurgit vbi ↄſiderandum ẽ et vnde cadit.videlicet an ex alto gracie an ex alio peccato in aliud. et in quid cadit.Dum em cadit in peccatũ cadit in fauces vel in ventrem dyaboli et in cloacam immundicie.Ubi totus inqui natur et extinguitur ſicut lampas ardens et lucens in laterna dimerſa in oꝛificiũ in ferni.dum em̃ nõ reſtat niſi aliꝰ lumbus ſiue caſus quo cadat in gehenne ꝓfundũ Juxta hoc eſt cõſiderare alia que circavel ex caſibꝰ ſunt ſicut fractura oſſis vł mẽbꝛi ex qua ꝑpetua claudicatio et alie leſiones ex quibꝰ innumere diffoꝛmitates ⁊ in coꝛ poꝛibus et in operibus coꝛꝑalibus fiunt. ex quibus per ſimilitudines et cõparatio nes ad ſpiritualia veniendum eſt. Conſi⸗ derandu ſimiliter eſt quo impulſu et an ſine impulſu.Qui em̃ ſolo timoꝛe cadunt ſine impulſu et hij ſunt qui cadunt turpiſ⸗ ſime.Qui vero ſolo verbo detractiõisvel adulationis cadunt in quodcunq; pecca lum quales milites ſunt oſtendunt dum O tam leui vento deüciuntur. Secũdo nominantur debita et hoc non ſolũ mor ns eterne cui auctoꝛes ſuos obligant ⁊ aſ ſtringunt.ymmo etiamvſuraria debita ꝓ illis enim alia peccata ſemper exactiſſimꝰ feneratoꝛ dyabolꝰ alia exigere⁊ extoꝛque re peccata non ceſſat. Peccatum enim vt ait Gꝛegoꝛius cum non ſtatim per penitẽ ciam diluitur.mox ſig pondere trahit ad aliud. Sunt etiam debita dampnoꝛũ ir⸗ reparabilium.et vt videtur neq; numerũ neq; menſuram haben tia. Maxime qui⸗ demyvt mulierũ publice turpitudinis qua rum foꝛnicationum incogitabilis nume⸗ rus eſt.ſimiliter ⁊ẽ animarum que per eas Deo auferuntur et dyabolo acquiruntur. nõ ſolum cum quibus opere peccant.ſed quos etiã ſuo aſpectu et apparatu ad pec candum inflammant. Sic ſe habet erde alijs qui palam exempla perditionis ſpe ctantibus ⁊ audientibus dant.Lotl enim corvj parum aggrauatipᷣ̃m factum. quoniã au tem iſta diſputantur in ſcolis latuis ⁊ etiã ſepiſſime tranſimus ad alia. moꝛtium vnuſquiſq; eſt reus vt dicit Hꝛe goꝛius quot exempla perditionis traſmit tit ad alios. Poꝛum autem numerũ quis nouit Eodem modo ſe habet ⁊ ð hus qui malos pꝛeficiunt vel pꝛelatos vel po⸗ teſtates ſeculares vel etiam magiſtros in immenſum extenditur coꝛrupiela que ab huiuſmodi hominibus diriuatur.vłin ec cleſias vel in ſubditos quas de malis ho minibus edifitant.vel in diſcipulos quos nephandos abhominationes vel opere vel verbo docet. Quis ergo dampna tot milium animarum reſtituet. quando nec anime ꝓpꝛie ſemel deo ablate et dya bolo tradite reſtitutionem ⁊ liberationeʒ efficere quiſquaʒ pꝛeualet. Tercio no minantur inquinationes ex quibus pctõ res immundi ſiue ſoꝛdidi ſemper in ſcpᷣtu ra dicuntur. huiuſmodi autem inquinati onũ fetoꝛ eſt ⁊ ſiniſtre opinionis infamia Quantũ ergo inquinatus eſt cuius fetor tamlonge q; large ſpargitur.qnta celebꝛi tate currere deberet ad lauacrum penitu⸗ dinis et cõfeſſionis.et maxime anteq; ad ſancta appꝛopinquarevel ante deum my niſtrare pꝛeſumat.ſed lachꝛima cum alijs omnibus feteat qui nares vel infectas vł coꝛruptas non habent ſibi fetere nõ poſ⸗ ſunt. Huiuſmodi ergo hominibus dicik yſaie pᷣmo. Lauamini mundi eſtote.Et has inquinationes ſenciẽs dauid clama bat. Amplius laua me ab iniquitate mea 722 Et Pieremie.ij. Laua a malicia coꝛ tuuʒ. Quarto nominãat᷑ cruentatiões vt yſa. 1. Manꝰ vr̃e plene ſanguiĩe ſũt.Et yſa.xxx. Qui obturat aures ſuas ne audiat ſãgui nẽ. ⁊ iten Jere.ij.In alis eiꝰ inuẽtus ẽ ſan guis aĩaꝝ paupeꝝ ⁊ innocẽtiũ.maxĩe aũt hoꝛrifica cruẽtano ẽ ex peccatis malignita tis ſicut ex nece ⁊ ꝓxcimoꝝ odio inuidia de tractiõe.hmõi em̃ pcta ſanguinolenta di⸗ cẽda ſunt.ꝗ odit ergo ſetre ſuũ qm̃ homi cida ẽ.ſic dic ioha.j.cano.ſue.iij.ruẽtatꝰ ẽ ſaguine frat᷑no intꝰ.Si aũt foꝛj eũ vel fa cto vł vᷣbo leſerit inveſte cruẽtatꝰc.⁊ ĩ oꝛe vłĩ manibꝰ Hijs aũt ſignis depᷣhẽdi ↄſue uerũt homicide.vicʒ cruẽtatiõe gladij vel alion armoꝝ vl veſtis. linguã aut hʒ cruz tata ⁊ dẽtes ſi vᷣbo leſerit. Quia ergo filij/ hoĩm dẽtes eoꝝ arma ⁊ ſagitte et lingus eoꝝ gladiꝰacutus.gladiũ et arma atq; ſa gittas habet cruentata⁊ ſanguine fratris qui ſic in eum operatꝰẽ.ſimiliter⁊ veſtem cum coꝛpus humanum anime veſtis ſit. ii üi BDe Quia vᷣo generalit᷑ om̃e peccatũ ſanguis Dicitur. ꝓpter quod dicebat Danid Libe ra me de ſanguinibus.Et oſee.iiil.Male dictũ mendaciũ homicidiũ furtũ⁊ adulte riũ inundauerunt.⁊ ſanguis ſauguinẽ te tigit Qui ergo operti ſunt iniquuate⁊ im pPietate ſua ſanguine ipᷣo ſuo operti ſunt. a quibus vᷣo peccata illicitoꝝ aſpectuum ꝑ oculos illicitoꝝ audituũ ꝑ aures ſermo num ſimilit᷑ ꝑ oꝛa ⁊ ad hũc modũ ð alis pꝑtibꝰcoꝛꝑis ſanguine Ruũt vtpote ex om̃i pte arisnulnere ti. ſanguis enim fluens ingdiciuũ ẽvulnerũ. Uide q; miſerabile quã q; hoꝛrificũ aſpectu ſpectaculũ ſeipᷣos pꝛe bent pctõ:es pijs parentibus hoc ẽ pꝛela⸗ tis et eccleſiaſticis ſimiliter ⁊ fratribꝰ.Qm̃ gratum autẽ hoſtibꝰ.id ẽ demonibꝰ⁊ eo rum imitatoꝛibus qui de fraternis pecca tis vel viſis vel auditis gaudiũ ſibi faciũt atq; riſum Utrũ diluuiũ ſanguinis ſit et montes vel eccleſiarũ vel pᷣlatoꝛumvel pᷣncipium operiunt nec ſolum vſq; ad fre nos equoꝝ id ẽ pᷣdicatoꝛum ad eos frenã dos.hoc eſt ad oꝛa eoꝛum obſtruenda ac reſcindenda ne pᷣdicent alcenderit. Jã nõ dubiũ ẽvbi pᷣdicationis impeditur officiũ ⁊ apꝑte etia inhibet᷑.Qm̃ inſana etiã auda cia coꝛa deo apparet audeãt filioꝝ eiuſdẽ interfectoꝛes.⁊ ſanguinẽ eoꝛũ vt diximus cruentati.qualiter manus huiuſmodi ſan guine plenas ad ipᷣm leuare vłoꝛa ſic cru entata ad eũ adoꝛandũ aperire nõ veren tur. Generaliter autem omnia immundi cie opera pᷣſertim ſi pſuetudinaria fuerint menſtruata vocantur ſiue fluxus menſtiu oꝛum. Juxta illud quod legitur Eʒechieł. xvj. idi te ↄculca re in ſanguine iuo Hie remie. x. Omnes qui querunt eam nõ de⸗ ficient in menſtruis ſuis inuenient eam. Quinto vocantur inquinationes ve⸗ lut er fluxu ſamei. Juxta illud. Putruerũt cicatrices mee a foie inſipiencie mee. Et Juxta illud Iſaie pᷣmo. Uulnus et liuoꝛ ⁊ plaga tumens non eſt circũligata medica mine nec fota oleo. Et iob.ij.Teſta ſaniẽ radebat. WMaxime auteʒ ad opera luxurie Zpuenienter refertur hoc.Eſt enim luxuria vlcus peſſimum ſanie ſpurciſſima ⁊ abbo minabile ſemper defluens.Et iuxta hunc modum conuenienter nominatur diſſen teria ſpiritualis ⁊ fluxus eius. id eſt opera Kluurus diſſenterici. Quemadmoduʒ ergo vlceroſi et diſſenterici ſemper ſoꝛdidi ſunt ſemper inquinati et letidi ſic lururioſi.pm vicijs et peccatis auguſtinũ autem ſcabies luxuria ꝓpꝛie ẽ᷑. Delectabar inquit in libꝛo confeſtionum ſcalpere rabiem libidinum mearũ.opera ergo luxurie ſcalptiones ſunt hmõiſabiei pꝛuriginoſe et ſanioſe ſimul pariter et cru ente. CLongruit autem iſta nominatio diſſenterie ſpiritualis maxime ſodomitice ſpurcicie. Quẽa dmodum em diſſentericꝰ locum habet aptum ⁊ deputatum aſſella tioni ſeu purgando ventrẽ nõ querit aut expectat.ſed omnia indifferẽter inquinat etiam loca ſancta.Sic et genus illud ho⸗ minũ in maſculos etiã ſacri myniſterij cõ ſecratos.nephariam pollutionẽ extendit. et loca ſancta etiã inquinare hmõi ſpurci cia non veretur. Ad ſuggillandũ luxuriã om̃ia apoſtemata ſanioſa.omnia vlcera peſſima om̃is ſcabies abhominabilis ad ducenda ẽ ſimilima em̃ eſt omnibꝰ hmõi peſtibus.⁊ oꝑa eius inquinationibꝰ qͥ ex illis ſunt. a len bꝛarũ ⁊ hoc duabus de cauſis. Pꝛimũ q· fiũt in tenebꝛis ſcilicet coꝛdis ⁊ a neſcienii bus omnino quid faciũt. Qð apparet ex ipᷣa defoꝛmitate operuʒ. Opera enim de mencie et furioſitatis ſunt omnia peccata moꝛtalia. Nemo eĩ vidẽs in coꝛde talia fa ceret. Secũdo dicũt opa tenebꝛarum quoniã obtenebꝛãat facientesvel oꝑa tene bꝛarũ id ẽ eoꝝ q̃ tenebꝛe ſunt.Juxta id qð dicit aplłs. FTuiſtis aliquãdo tenebꝛe.nũc aũt lux eſtis in dño ad Epheſeo.v. ꝓpier hoc dicit dñs Hieremie.ij.vide quid fece⸗ ris.quaſi diceret cũ hoc faciebas hoc vii⸗ q; nõ videbas.nõ eĩ tam pꝑuerſe operari poleſt ꝗ videt. Septimo vocat mala opa faſciculi depᷣmẽtesvt yſaie.lix. Solue faſciculos depᷣmentes.adeo eĩ depᷣmunt hmõi opa factoꝛes ſuos qꝛ cos dimergũt in interitũ ⁊ ꝑditionẽ et leuare ſe ad ſubli mia virtutũ nõ ſinũt.Pꝛopter quod quaã to plura aut maios habet ꝗs mala ope⸗ ra tanto magis oneratus eſt. Hinc eſt qð apoſtolꝰ in.v.ad Thymotheũ vocal mu⸗ lieres oneratas peccatis.Et pſalm. Sicut onus graue grauate ſunt ſuper me ꝓpter hoc dicit Seneca. nemo cum ſarcinis de natat ſubaudi de mari mundi huius. Octauo poſſunt intelligi ſaſciculi de/ pꝛimentes.ſarcinule furtiue q̊ vulgo far⸗ delli latronum dicuntur. Propter quod Z. ſatellites infernales male operantes inſe cuntur.vt eos capiant et patibulo infer⸗ nali affigant. Pꝛopter boc ergo recle dicit Sexto nominant᷑ opa lene⸗ „ 777 nii ebnrüinſt koſatelllest guosgbalt hllibenuee Ayrcäifſe unt Uua Opebemuk onumtapn ,uleottoedns cttrric⸗ Npuelftuelte, ſneagtnobiic gicöpberlitur nüorlgodin robschin O manmme laninda Ayiltaudin onpebiesetg ſanpun atien ls rerotrd eongnolc (achatdzafus (ralorgiui⸗ Mocäcidl Meps abari nenmni Laeer⸗ ooloirni Mhntaulan: ODfofiion⸗ nlnennkeche W Cirlggpofi Pgrlan nnci ſiaberi Ulginee M W unot KKH ogesſulne naueniͤn Müsannet TocRed MONentöc nuamndikitn 2Setem 9seniſi nunn oluerin ingrineniei a ſemios N macickeni ans nannus denotonai udesdealen ſatatgnstin vid mai. l roe. On Ksasnennt noeiasn iodit enr⸗ tiſan nebr . ndi 4 N nuenul ſogß eginalk 4 AN Apls in. rii. ad Roma. Abiiciamꝰ opa te nebꝛarũ inſtar latronũ ſubaudi qui vidẽ tes ſatellites eos ĩſequẽtes.faſciculos fur⸗ tiuos abuciũt duabus ð cauſis. Uidelicet ⁊ vt liberius ex onerati velotiuſq; fugiat. et vt cũ ipis ſarcinulis furtiuis nõ ↄpᷣhen dant᷑. Uia em hmõi hominũ mala ſcilicʒ oꝑa habentiũ.Et angelꝰ dñi pſequens et coartans eos vt copᷣphendat cũ ipᷣis ſarci⸗ nulis de hoc dñs Hierem̃.ij. Quomõ cõ fundit fur quãdo opᷣhendit᷑.ſic cõfuſi fũt domus iſrael ⁊c. In hoc aũt miſericoꝛdiſ ſime agit nobiſcũ clemẽtiſſimꝰdeus quia niſi cõ phenſi fuerimꝰ in moꝛte veſtiti ⁊ ſa xiti vt vulgo dicit᷑ hmõi ſarcinulis nõ po lerit nobis obijcere coꝛã deo dyabolus la trocinia nra. Nono vocãt᷑ teſtes ipſa mala opa ſicut Sap.v. Ipſe interrogabit oꝑa nr̃a ſubaudi in iuditio⁊ hocvt teſtes incoꝛrupiibiles et qui mentiri nõ poſſunt nec noꝛunt.Ea dẽ enã ratiõe vocaut ⁊ fru ctus.ꝓpt᷑ quod ⁊ dicit᷑ mathei.vii.A fru⸗ ctibꝰeoꝝ cognoſcetis eos:et luce.vij.vna gqueq; arboꝛ a fructu ſuo cognoſcit᷑ ꝓpter qð nõ ſoluʒ falſficadi ſunt teſtes hmoi ſʒ etiã occidẽdi. Nõ em valet diſputatio cõ tra eos.Et hoc ẽ quonia impoſſibile ẽ eos mentiri.Lacere aũt nõ poſſunt quin ↄtra nos loquat᷑:niſi ꝑ penuenciã occidant᷑:ꝓ pter hac cauſam dicũt᷑ ⁊ filij in eodẽ ſapᷣ. Om̃s fili ꝗ naſcunt᷑ ex iniquis teſtes ſunt nequicie aduerſus parẽtes ⁊ interro gatione ſua filij a vere teſtes nequicie ſũt oꝑa ſola ĩtelligi poſſunt cũ ⁊ ex bonis pr̃i⸗ bus naſcant interdũ mali filu ⁊ ecouerſo Facit etia ad hoc illud qð legit᷑ Apocali. rii.Opa illoꝝ ſequutur illos:videlicet vt teſtes incoꝛruptiſſimi bonitatis eoꝝ.ꝑ ůs vbent digni remuneratiõe eterna. De cimo vocant lre vel ſcripture de quibus vnuſquiſq; malonꝝ mtt ſue librũ dyabo lo ⁊ hoc in ipᷣa cõſciẽcla ſua velut ꝑgame no. Iſte lre ceterrime ſũt quas cõtra vnũ⸗ quẽq; maloꝝ ꝓferret in indicio dyabolꝰ. Iſti libꝛi in iudicio aperiẽt et iſte ſittere ex Hibebũt ⁊ ſcõᷣm illas iudicabit᷑ ſicut legit Dañ.vij. Judiciũ ſedet ⁊ libꝛi aꝑti ſuni:in telligit conſcienciaꝝ. Siłr ⁊ apoca.xx. Ju dicati ſunt moꝛtui ex his qᷓ ſcripta erat in lioꝛis.Et ſtatim ſequit expoſitio.videlicet ſm opa eoꝝ Uenobis q ſcriptoꝛes diabo li ſumꝰin pte iſta ſi lras moꝛtis nr̃e eidem ſcribimꝰ ⁊ hoc in talibꝰcoꝛdiũ nr̃oꝝ quaſi in ꝑgameno. Undecimovocantur ſpi ne et ligna ceteraq; incentiua et nutritiua infernalis incendij. Has ſpinas vel ligna congregare ⁊ humeris ſuis imponere de mẽtiſſimi pcccatoꝛes nõ ceſſant. Hijs ſpi⸗ nis vel lignis onerati currũt ad infernale incendiũ officioſiſſime in hoc ⁊ in moꝛteʒ ſuã dyabolo ſeruiẽtes. Nõ em̃ habet dya bolꝰ vnde nutriat vel incendat ignẽ infer nalẽ ſed miſeri peccatoꝛes ei colligũt ⁊ cõ gregãt et ꝓpꝛijs humeris poꝛtat om̃ia ge nera incẽtiuoꝝ nutritiuoꝝ ignis quo eter⸗ nalit᷑ cõburendi ſunt qð in yſaac pᷣmuʒ fi guratum ẽ Beñ.xxij.vbi dicit ꝙ tulit abꝛa ham ligna holocauſti et ĩpoſuit ſuꝑ yſaac filiũ ſuu: Silr et Johanis.xix. Ubi legit ðᷣ dſio hieſu ꝙ baiulãs ſibi crucẽ exiuit in eũ ꝗ dicitur caluarie locus. Nominãtur etiã peccata nominibus oꝑationũ q̃ ꝑ mẽ bꝛa fiũt vt paſſus et greſſus ꝗ vtiq; per pe des fiunt ſilr et curſus Eodeʒ mõ moꝛſus deuoꝛatio ⁊ latratus qᷓ vtiq; ꝑ oꝛa fiũt de quibus facile negociari ẽ habentibus co piam ſcripturaru et ſimilitudinũ et cõꝑa⸗ tionum exercitatam noticiam. Nos ergo cauſa bꝛeuitatis plurima de hijs pertran ſimus pauca ꝓſequimur ad alis feſtinan les. ᷓððð De temptationibus etreſiſtencijs O ſt hec oꝛdine ſuo ꝓmiſ⸗ pliciter nobisvtilis ac ſalutaris ſi ea bene 4. Maonal ſa ſuꝑius exoluentes loꝗ⸗ vtiſciuerimus ⁊ voluerimꝰ ſicut infra do⸗ 9 uſtpughen mur de temptationibꝰ ⁊ re, cebimus Secũda intentione intelligi giſuolimis * ſiſtẽcijs ⁊ generaliter de p⸗/Mur temptatio impugnatio ſeu belluz aut tan P lüs vicioꝝ atʒ vᷣlutũ.et de ¶ p̃liũ. Sicut legitur iob. vi. Decunduũ alLis polccnoe —, om̃i pugna ſpũali quã hie ¶tranſſationẽ. Cemptatio ẽ vita hominis opuurzel paciunt᷑ viri ſancti/c de omni genere expu ſup terram. vbi nos habemus. Miicia ? W gnationũ ꝗbus ↄtra vicia pugnandum ẽ vita hominis ſuꝑ terram. Milicia autem nſonnloulh „ Aſſignabimꝰ etia ⁊ numerabimꝰoffi-⸗ non intelligitur niſi bellum.et vulgo guer rlünan cia et actus ꝓpos vniuſcuiuſq; virtutũ in ra.que cum in aclu fuerit et exercico dicc liegnntute vnoquoq; certamine ſpũali.Dicimꝰ ꝙ; vi pugna et impugnatio et pᷣlium. Jura hac ſpenilnue⸗ ctoꝛias ⁊ modos vincedi earũ.⁊ nõ pᷣter-⸗ intentionem dicit Jacobus in pꝛimo. ne-⸗ lgnochanal mittemꝰinſidias demonũ ⁊ aſtucias ooꝝ mo cum temptatur dicat.quia a deo tem W quibꝰ incautos deijciũt capiũt ⁊ captiuat ptatur deus enim interpᷣtatoꝛ maloꝛũ eſt. Psſonaekll⸗ In vmis ergo ſciendũ ẽ tibi ꝙ tempta Nõ enim impugnat deus peccatoꝛes.ne lſſeanedadit tio vna intentione ſua.nõ ẽ aliud q; erxi⸗ q; impugnatoꝛ e peccatoꝝ quin potiꝰtlbe eſtenle rimẽtatio.⁊ temptare nõ ẽ aliud niſi expe- ratoꝛ atq; defenſoꝛ ſi voluerit. Juxta hbuee Miurml rimẽtũ caꝑe de quacũq; re ad cognoſcen⸗ modũ dicitur illud apli in.x.pᷣme ad Coꝝ Cpnoduunine dũ ipᷣam.hoc ẽ vt ipᷣa cognoſcat᷑ vel inn o Fidelis deꝰ qui nõ pacietur vos tempta Oenummaiti teſcat cuicũq; Sicut legit᷑ Señ.xxi.Quia ni ſupꝛa id quod poteſtis. Nõ paciet᷑ vos Mnnnmnl de⸗ temptauit deus abꝛaha.hoc ẽ expimentũ temptari.id ẽ impugnari. Similiter et il⸗ ntlitei. cepit de eo.⁊ ipᷣm innoteſcere fecit ⁊ hocſi lud pꝛimo Jacobi. Beatus vir qui ſuffert NMonl. naunnue bipi.hoc ẽ ipᷣi abꝛahe.Quata em̃ eẽt vᷣtus ꝗ lemptationem. Ueriſſime tamen quie Paunmusnöͤl obediẽcie iu abꝛahaʒ ꝑ ip̃ᷣm mandatũ qð/quid agit contra nos dyabolus pugna . ighenciune a deo recepit de imolandovnigenito filio Mi quis diligentius conſideret. Animo em ſttinlenns o Juo Agnouii excellenciã obediẽcie ſue ad pincendi nos totũ agit.ſiue enim inſidiet eendinn. deũ. Noõ em opus erat deo expimẽto vłſi ſiue exploꝛet.ſiue hona pᷣtendat ad decipi fluenfanun gno aliquo ad cognoſcenda obedienciaz endum nos ſiuępcuciat batulo quocũqʒ anſtaispnor abꝛahe.iuxta hũc modũ dictũ ẽ illð.Deu vel gladio.ſiue muſuʒ munitionis noſtre ielupanana tronomij Temptat nos dñs deus nr̃pp᷑ ſuffodiat. uc vicrum ſpiſitualem ſubira⸗ üiinard neſ hoc dictus ẽ tẽptatoꝛ ⁊ ẽ dyabolꝰ.Math. hat.hocẽ ſubtrahi ꝓcuret.quoniã animo uiucſinizz iiij. Et accedẽs temptatoꝛ dixit ei. hoc em̃ nocendi omia iſta facit.Et reuera iſta ſũt oegatge ſolũ poteſt videlicʒ tẽptare nõ aũtvincere ptes belli ſiue guerre quibus ſempernos iſpommnngn vl deücereviribꝰſuis niſi eĩ ſvonte nos ei impugnat.quicquid iſtoꝛũ agat licʒ alin lnincinice crediderimꝰ⁊ in manus ei dederimꝰpote dicat hꝛegoꝛius ſup.iiij. Mathei.Quia eletiſenfinn ſtatẽ in nobis hr̃e nõ poteſt.temptare ec⸗ tribus modis temptatio pficitur videlicet ehiiimninigz, govtiq; poteſt. Hoc ẽ exximentu cape ⁊ẽ vt cogitatione delectatiõe⁊ ↄſenſu.Quaãuis llaminii cũq; ꝑpendere qᷓles ſimꝰ videlicet foꝛtes/)Mõmuniter dicat᷑.quia ꝑ duo genera rerũ iſatöfmii an debiles.facile eĩ cedẽtes an viriliter re Atemptamur.videlicet ꝑ blanda hoc eſt de unrde S ſiſtẽtes qꝛ ſi nos ab initio temptatiõis via lectabilia.⁊ ꝑ aduerſa ſeu aſpa.hoc ẽ que higrgtindie rilit᷑ ſibi reſiſtẽtes iuenerit.deſperãs ð vi contriſtat atʒ contubãt.Wulii tamẽ ſunt luamntigio gu⸗ coꝛia ymmo victus atqʒ cõfuſus pleriq; alij modi temptatnũ. hoc ẽ impugnati wnlinzieppe ſtatim abſcedit.⁊ hoc ẽ ꝓpꝛiũ tẽptatoꝛis. onũ dyabolicarũ.Etvt verbo vno vniuer ntenſchbie vr expimẽto ſumpto comꝑtoq; qð quere⸗ ſaliter omnia dicamus.vnũquodq; viciũ ftaonn bat negociũ temptatiõis dimittat. Juxta ſuas habet temptationes. coõtra iota ar ſirz hũc modũ ðꝛ tẽptatoꝛ dyaleticꝰ et empta cẽ mẽtis pugnat dyaholus obſidẽs eaʒ ꝑ nltihrnn tiua dyaletice ꝑs quedã.⁊ temptatiuꝰ etia circuitũ.⁊ oꝛdinãs acies ac diriges contra nihir i quidã ſylogiſmus.licet ergo animo repu⸗ acies vᷣtutũ. et contra partes arcis ipſius llictiigti e gnãdi ymmo occidẽdi temptatioes iferat mentis humane. Quod vt euidentiꝰ eu· ſiieniiit⸗ tũ qꝛ hoc ſolũ vt dirimꝰ videlicet ſuis viri ceſcat enumerabimus ipſa vicia que ſunt ſlne bʒ tẽptare poteſt ⁊ nõ ampliꝰ tẽptatoꝛ ꝛ quaſi duces acierum incipientes ab ipſa Rindngen HMihil ei ↄtra nos poteſt niſ quod ei voſ⸗/vi noſtra rationabili.et numerantes im⸗ NNS edederimꝰ aut ꝑmiſerimꝰ.Tem tatio eĩ ugnationes ꝓpᷣas eiuſdem. hoc ẽ quas NN dis ſicut infra docebimꝰ ꝓ nobis emulti pꝛopꝛie dirigit contra eam dypabolus. nauſcn —D TErr S SEe A Seo g Kſene — Dicemꝛig in pᷣmis qe curioſitas eſt ꝰ oẽm hominẽ ſuſpectum habẽt nulli ceæ⸗ ücnnn⸗⸗ S ma impugnatrix virtutis nre rationalis. dũt.Quida vo paſſim oibꝰcredũt nec res — hocẽ ſublimis ac nobilis vᷣtutis apphẽſi nec homines altendetes ſed fufficit eis tiäa udſt e. Eſt aut curioſitas libido ſciendi ſeu co tumodo audiuiſſe ad hocvt credat. Quin RKZ”ZM gnoſcẽdi nõ neceſſaria quoꝝ cognitõ ni luvicin ſuſpicioſitas ẽ qð i qbuſda religio — hil oꝑatur vel adiunat ad ſaluteʒ et hane ſis adeo inualuit.vt duos homies inuice — 4 l ipᷣam quadoq; diximꝰ ꝓſtilutionẽ nrĩevir colloquẽtes nuũq; videãt ꝗn ipᷣos de ſe lo⸗ — tutis rationalis paſſinquacuũq; veritateyʒ qui mali aliqd ſuſpicẽt. Silt ⁊ qcũq; eos Enäidelmnan. ꝓpter ſeipam ampleyant ⁊ cũ ea libidina quodcũqʒ mõ aſpexerit.ſtatim opinat . Anfuelannt tis ⁊ ppter hocthoꝛũᷣ ad quã ſoia pᷣmave auidd in eis mali notet vł ꝓpter malũ ali nadgint ritatem admitere debuit foꝛnicatione v gqð eos intueatur.Et hoc ẽ viciũ ꝑnicioſiſ-⸗ n adulterio c ancillavel pediſſeqᷓ polluen ſimũ litigioꝝ multoꝝ ⁊ odioꝝ aſʒ irarũ ſe Ardicdt uunr is. Sola em̃ pᷣma ac luminoſiſſima veri minariũ. Adiuuat aũthmõi ab hbumoꝛꝛ nm mernne tas ſponſa eſt illi cetere vero vt ancille et melancolico ⁊ moꝛbo vltra qua credi poſ Nognaldensnein pediſſeque habẽde ſũt.hoc ẽ ꝓpter illã ſo ꝙ ſit. Sextu viciũ e virtutis nre rationa? c eheraacan la querẽde et diligẽdeꝛ hoc qtenei ſuiät ſpiritus blaſphemie qð ẽ ſcaturigo abbo mloeſorn hocẽ quatenꝰ illa ad vim noſtrã rationa minabiliuũ cogitationũ adeo hoꝛribiliin riid inan lẽ introducit ⁊ iam eidẽ pᷣparẽt⁊ exoꝛntt adeoqʒ moleſtarũwt eiꝰtẽptatio plerũqʒ auinögaenn Quemadmodu em qued ignoꝛãcie viu qſi martyriũ ſit. ⁊ quidã etis potiꝰ vellent wa eſis uͤn noſtrq rationalẽ deſoꝛmat atq; deturpat. G; illas ſuſtinere martyriu.lic; aũt opinio lingonan. dn Sic ⁊ queda ſcicẽcie iam decoꝛãt parit᷑ et de malo fraterno in quibuſda adeo perti od Dennsni exo:nat. Ignoꝛacia em̃ nõ ẽ niſi quedã ab nax ſit bonũ deꝓximo de quo ſemima m. Urmtünem ſencia veritatis in pdicta vi.⁊ quedavacu le opinati ſreiſde bonũ ſuaderi ñ poſſit. inoshrtin ae ab eadẽ. Maniteſtu igr ẽ ex hus q cu ⁊ pt hoc vicioſa ſit atqʒ dapnabil.nõ 5 „ . . . . . . 9 . 2 5 . ile ritati yllaten? famulant Et p hoc ſco credẽdi ſcilicet ignoꝛaciã/viciũ hoc vᷣtutis 1 uh le curio itatis hmõi meretriciſũſſeu adul niĩe rõnalis dicimꝰcũ ſitvacuitas eiuſdẽe ?z mmün terij. et lupanaria queda ſic ſoꝛnicantium puatio cognitiois. NHegligẽcia vo ſci ni animarũ. Magiſtni ant hmõi ſcolaruʒ ni endi vładdiſcẽdi magt ẽm vᷣtute nr̃a mo anut hil aliud ſũt q; pᷣncipes ꝓſtibuloꝝ et pcu ua id ẽ voluũtate.hec aũt oĩa idcirco dixi acun ratoꝛes atq; cõſiliatoꝛes hmõi foenicatio/ ꝙmqꝛ: ia multi ſcpſerut diuiſiões vicioꝝ.? linatadl men nu. Hõ reputas auũt leue peccatũ aut pan diniſerũt ea nuc ĩ tria nũc in ſeptẽ. In tria enune na turpitudinẽ ſacramentuũ pᷣme veritatis ꝓprt id aðõ legit iob.j.Quia chaldei fece⸗ undintn intellectu ſic ꝓſtituere et t venerãdu mri rũt tres turmas. ? ꝓpt id qð legitur.j. J0 sſtgiin te⸗ moniiũi ta multiplicibꝰ adulterijs violare. ba.ij.Ome qð ĩ mðo ẽ aut ↄcupiſcẽcia car Shanioliine Et ſi ei verũ ẽ að dicit ariſtoł. in metappy nis ẽ ⁊c. In ſeptẽvᷣo ꝓpt ſeptẽ gẽtes quas Cenzie e ſica ſua nõ tñ verũ ẽ qð oẽs ſciẽcias homi eiecit dñs de terra ꝓmiſſionis vt introdu Taiar wen nes natura ſcire deſidertymmo innume ceret ĩ eã filios iſrł.hmoi ergo hoies de vi — rabilia ſcire vt ita dicamus erinnato ſibi cüis locuti ſũt tãq; ifidelitas ⁊ hereſisvicia vicio curioſitatis.quẽag modũ eniʒ nõ in nõ eẽnt nec fides virtꝰ.ie ergo nõ adhe⸗ ołs mulieres ẽ appetit naturalis virorũ/ reas diuiſionibꝰeoꝝ. Rellertamur ergox ymmo ⁊ pleraſq; libidinis ſiue luxurie / e ſcrutamur ĩ pᷣmis vtꝝ reſiſti poſſit a ſctis hoc ẽ eyinnata coꝛruptiõe Ipirituali. Siq Svl etiã pctõꝛibꝰ oĩbꝰtẽptatiõibꝰ ⁊ ipugna nõò in o veritates ẽ appetitvis nre rantionibꝰ dyabolict ⁊ videri poſſũt in pᷣmis onalis Appetit inq; natural.ſed ex curi ꝙ nõ. er eis q legutur iob.ilj. vbi loques oſitatis libidine ꝓſtituta quã diximꝰ. Se de poleſtate vehemoth id ẽ dyaboli i.xh. y — cundũ viciũ ẽ tarditas ad credendũ. Ter cap.nõ ẽ inꝗt poteſtas ſuꝑ terra qͥ ↄpetur cimeuitas ad idẽ. Et de vtroq; ſeneca.Et ei. ⁊ iten. Nõ fugabit eũ ee katgenweri in ib2 nulli credere viciũ ẽ. Quartu vi ſtipula verſi ſunt ei lapides funde. deride nune i ciũ ẽ dubietas.q̃ qdã ſp heſitãt quęadmo bit vibꝛantẽ haſta. apls vᷣo in x.l.ad Coꝝ nbimn i , dũlꝗdã quatũcunq; crebꝛo quãtũcunq; di dicit. Fidelis deus ꝗ nõ pmittit vos tem Aarnn ligenter ↄfeſſionẽ pctõ ꝝ ſuoꝝ iterẽt ſ du: ptari ſupꝛa id qõ poteſtis ſuſtinere. Uide ont ni⸗ hbñuat an bñ cõfeſſi ſint Quẽadmodu ꝗda lur ergo ꝙ niſi deus auerterel ꝙ leptarẽt amu . De aliqui ſup:a poſſe et vires ſuas eſſet tem⸗ ptationilalit᷑ poſſe aliꝗs reſiſtere Auguſti nus q̊ʒ in libꝛo cõfeſſionũ dicit. Quibus aut temptationibꝰ reſiſtere nõ valeaʒ.ne ſcio tu ſcis.Et iterũ dũ cõſuetudinibꝰnon reſiſtitur fit neceſſitas.beatꝰ Bernardus. atteſtat eidẽ dicens. Qꝛ poſtqᷓᷓ in conſue tudinẽ verſum ẽ aliqð peccatũ niſi ineffa⸗ bili diuine gre miraculo non reſiſtitur illi Amp. Apoſtolus dicit ad Thymo. j. ſcõo. nequãdo rpſipiſcat a dyaboli laqis a quo tenent᷑ captiui ad ipᷣius voluntatẽ./ Et iterũ Sapiẽcie.xi. Semẽ erat maledi⸗ ctũ ab initio ⁊ non poterat mutari a mali cia.Et hieremie.xiij.ſi mutare poteſt eth ops pelleʒ ſuam ⁊ pardus varietatẽ.ſic et vos poteritis bene facere cũ didicerit᷑ma le. Ex hijs ergo om̃ibus teſtimonisvi detur impoſſibile eſſe quibuſdã bene age rejet neceſſe male agere.quare neceſſe eſt eos cadere ſub temptatiõibꝰ ſaltẽ aliqbꝰ qui em̃ tenent a dyabolo ligati ad ipſius voluũtatem dyaboli cũ voluntas dyaboli ſit ſemꝑ vt peccent⁊ temptationibꝰq̃s ipᷣe infert acquieſcat.nõ poſſunt aliud facere ſi ita ẽ qᷓʒ ſuccũbere temptationibus ꝓvo lũtate dyaboli. ſuꝑ Beñ.Quia adam habuit vnde poſſ2e ſtare.nõ vñ poſſit ꝓficere.⁊ intelligit hoc in ſtatu ante peccatũ et etiã ante graciam quantũcũq; etia habuit graciã poſſe ꝓfi⸗ cere cũ ꝓficere nõ ſit niſi mereri quadoqʒ em̃ mereri ergo et ꝓficere. Sed reuera ex ſolis naturalibus donis vel virtutbꝰme reri nõ potuit. Cũ igitur ex illis nõ po terit niſi ſtare et hoc cum ſana eſſent⁊ om nino illeſa mõ cũ coꝛrupta ſint ? ꝓfundiſ ſime vulnerata. manifeſtuʒ ẽ.quia nec po lerit ex illis vł ex iſta etiã ſtare cum longe minꝰ poſſit ex illis in ſtatu infirmitatillo⸗ rũ qʒ in ſtatu ſanitatis eoꝛundẽ. Amp̃ Apis in ſcõᷣo.ij. A Conꝝ. Nõ ꝙ ſufficiẽtes ſimus inquit cogitare aliꝗd ex nobis qua ſi ex nobis. Incõpꝑabiliter autẽ minꝰ ẽ co gitare qʒ cuicũq; temprtatiõi reſiſtere. Si ergo illud qð tamlonge minꝰ ẽ nõ poſſu⸗ mus ex nobis multo minus illud ad qð ẽ tam longe magis.pᷣſertim cũ reſiſtere im⸗ poſſibile ſit abſq; cogitare ymmo pars ſit magna eius qð ẽ reſiſtere. Rũderunt in hoc multi ⁊ dixerũt quia reuera nõ po teſt hõ reſiſtere alicui temptatiõi ex ſe.id c viribꝰſuis.hoc ẽ ſine dei adiutoꝛio.Que Nimus aut ab ipſis. Quid intelligat iliud temptationibus et reſiſtencijs care ⁊ ſimilia. Amp̃.Dicit auguſtinꝰ dei adiutoꝛiũ qð vtiq; nõ poſſunt dicere aliud eẽ qᷓʒ gracia. Iſtis auũt cõtradicit eni denter augꝰ dicẽs.qꝛ multa bona faciunt homines ꝑ ſolũ liberũ arbitriũ abſq; gra dei qualia ſunt agros colere domꝰ edifi⸗ Amp̃ᷣ.Uerũ ẽ qꝛ coꝛpaz grauia ⁊ leuia ex ſola natura mouent abi q; ſpeciali adiutoꝛio gracie dei ſilr calida et frigida operatur oꝑationes ſuas.Omi ergo creatura miſerioꝛ ⁊ miſerabilioꝛ erit homo.ſi nibil boni etiaʒ naturalis opari A hoſſunt ex natura ſuua. Dicendu igit ?è 7 n hus vt a nouiſſimo incipiamus q; non omne cogitare è ex gra. Queda em̃ cogita tiones vane ſunt ſicut dicit vfal Eiquedg ſunt ſine intellectu ymmo cõtra intellectũ li a quibaaufert ſe ſpiritus ſanctus diſcipli⸗ ne.ſicut legit᷑ Sapiẽcie pᷣmo. Quoddam vo cogitate gracie ẽ ſicut illud de q loqui⸗ tur auꝗꝰ dicẽs.Quia credere ẽ cũ aſſenſio ne cogitare. Nõ ẽ aũt dubiuʒ quin crede re fidei virtutis/gratie ſit. Qð aũt ẽ gracie nõ ẽ ex nobis quaſi ex nobis:ſed ẽ ex noð cũ adiutoꝛio gracie.De cogitationibꝰ ve ro ſublimibꝰ.videlicet qͥ deſuꝑ animas noſtras deſcendũt a patre luminum.no ſunt ex nobis q̃ſi ex nobis.Aliis aũt cogi tationihus cogitare nõ ẽ cogitare aliqꝗd. id ẽ cogitare alicuiꝰ momẽti ſeu valoꝛis. iuxta moꝛẽ ſcripture qui nõ reputat aliqd niſi qð valet ad ſalutẽ eternam. Sicut eſt illud Johannis.xvj.vſq; mõ non petiſtis quicq;. Nõ reputas quicq; niſi qð ẽ gra⸗ cie vłgloꝛie. Et hoc mõ intelligendũ e qð dicit apłs. Nõ ꝙ ſufficiẽtes ſimꝰ cogitare aliꝗd ex nobis quaſi ex nobis.Illud veoo B qð aliꝗd dicit aplus ꝙ peccatoꝛes tenen⸗ tur a dyabolo captiui.ad ipᷣius volunta⸗ tẽ tenẽt᷑ vtiq; vinculis amoꝛis ꝓpꝛiac de ſiderioꝝ ac voluptatũ.quemadmo dũ em dicit poeta.Crahit ſua quemq; voluptas Nõovtiqʒ neceſſite ſed voluptatis amo re et delectãdi volũtate. Non inſert ergo is impoſſibilitatẽ aut coactionem. hoe appet ex ipo teſtimonio ip̃oꝝ. Interroga tus em̃ etiã quantũcũqʒ cõſuetudinarius foꝛnicatoꝛ vtrũ gaudẽter libeñter ac dele cłbiliter foꝛnicetur. Rñdebit ꝙ ſic gui ſe ⁊ intima ſua meliꝰ nouit.Et de hmoine⸗ ceſſitate multa iam diximꝰ.⁊ idẽ intelligẽ dũ ẽ de neceſſitate.loquit᷑ augꝗꝰ et beatus Bernardus. Non em̃ ẽ neceſſitas coatcli⸗ onis.⁊ idᷣo nõ excuſat ſʒ indurate volũta nis. Uolutas aut ſiue indurata ſil ſiueno 7 ohfe mnöinmnlil ſſuöbalotsit tügenl . Gnnanonnietg onintylenmun es Postütt eoäbpriäfmmst Necaoeaaumun ſaeaiigten bleſtalitri cinuiigt Ozüwen ſtne öcatmmi leenoelncint⸗ wiſtſvstütgne ntutcuanen ſoungſecieñn Ulupgcopn Aluoreſſneg lligcnieinte cicrodſuntde flercleiigeh Diagſuci NNnhochaae nopdrd ſbſe ſiensdaüns lnbcmnsſet nchſenungen Neuo tmnctmn slagihini D iſiogian bukeulſittn hoeoporffe Weizniuen g in teen ltmien pun NH . H — zaſolanaand Moriogace miiur o ainn Abonicizn ouifimmoinchns . 1 erieſe 6 nen ACEeCWES . Ome Gar,e ⸗èr” ls. Cmmde s;inine . Mo e fu o E e uSEEeNN „ NRHH K* G 0 cN. „ S — G A NoLOAYN 4 . i . eeN 4 A 4 “D Ne = Aere WR 45 (Mleh . „ NRNNE 4 4 0 nech a 4 AMW „7 wento 6 A paN feen * 4 „ “üH”L” 1, 44 ercr. —“ 4 1„ 8 . ”M ee N! . 7 . 9 4 „ ugufu 16 iwrg ℳ R! ðIè ☛r- — 4 6½ 1 — rate aut uaea 6 47 4 genche 4 8 6 4 m e ti V ulen eerut. mKEE ☛ .fαπαυe P† Ir cſaſe 4 dummõ in malũ ſit ant male etiam in bo nũ ſꝑ culpabilis ẽ ⁊ actus ex ea peccatum ptationi videt᷑ ꝙ ſic a iuſtis et ſanctis hominib'. licet multas habeant queſtio⸗ nes. Nos aũt pᷣus diſputabimꝰ de pec N aut querit vtrũ poſſit reſiſti vnicuiqʒ catoꝛibꝰ ⁊ infirmis et videt ꝙ quatũcuqʒ peccatoꝛ et quantũcunq; infirmꝰ poſſit re ſiſtere cuicũq; temptationi.Cu em impoſ⸗ ſibile ſit aliquẽ ſuccũbere om̃ino inuitum neceſſe ẽ vt quicũq; ſuccũbit.ſuccũbat vo⸗ lens. Qui aut volens ſuccũbit nõ vult re ſiſtere.no ẽ igit᷑ mirũ ſi nõ reſiſtit cuʒ reſi ſtere nõ velitcũ ipᷣm reſiſtere om̃ino volũ tariũ ſit. nos aũt querimꝰ vtrũ poſſit reſi ſtere ſi velit quantecuũq; temptatiõi. Et oſtendimꝰꝙ ſio cũ em̃ nõ ſit dicendusvel le vt ait augꝰ ꝗ qð potuit nõ fecirnõ vult culdubio reſiſtere ꝗ non facit qð poteſt vt reſiſtat.certũ aũt ẽ ꝙ novult reſũtere ꝗ vult cedere vel ſuccũbere.Contraria em̃ ſi milis velle aliquẽ pᷣciſe et ſimpłr impoſſi⸗ bile ẽ. Si ergo ſuccubit vel cedit temptati oni. Ant hoc facit omino inuitus aut aliq́ mo volens. Q ſi om̃ino inuitus manet igit᷑ eius volũtas inuictal ereca non ſo⸗ lu nõ cadens ſed nec inclinata etiã in aliqᷓ in cõſenſum aduerſarij ſeu temptantis qᷓ re no vincit᷑ ymmo vincit magnificie. nec talis ſuccũbit niſi foꝛte a ꝑte coꝛpis. Hoc autnõ ẽ ſuccũbere ꝓpᷣe neq; vinci nec ſic. ſed ſi fit quo intendit temptatoꝛ? ad qð mouet et ꝑulſat temptatũ. manifeſtũ aut qꝛ hoc nõ poteſt fieri omnino ab inuito Om̃ino em̃ inuitus non facit aliquid ſed mag patitur nec mouet ipe ſed im moue ur. Uiolenta em actio nõ ẽ violẽcia paciẽ tis ſed ſolũmõ inferentis. quẽadmodum „ ſiquis flectat genua alteriꝰ eo pꝛſus inui to ante ydolũ.⁊ ponat in manibus eiꝰ. ſi SS 7 militer om̃ino inuiti thus ⁊ tenẽs manus eius ponat in manibꝰ e ſic paciẽtis thus ſup altare ydolivel ante ydolũ certũ eſt q qui iſta omino inuitus patit Nec adoꝛat ydolũ nec thurificatydolo. Quicũqʒ igit — — niſi adeo toꝛqueret eum ⁊ affligeret bocẽ adeo modica poſſet eẽ ꝙ potiꝰ eà ſuſtine ret q; iemptatoꝛi acquieſceret Et hocẽ q dicit ſalomon.Quia vult ⁊ nõ vult piger ꝓuerbᷣ.xxj. Quia vtiqʒ vellet ſed ſimplici ter et pᷣcipue nõ vult. Manifeſtum igitur ẽ quia quantecũqʒ temptationi poteſt re ſiſtere quicũqʒ ⁊ quantucunqʒ peccatoꝛ infirmus ſi vult.vult inq; ſimplr et pᷣcipue vt in nullo deuelit et hoc vtiqʒ abſqʒ vllo adiutoꝛio gracie.Lolle em̃ omnẽ gracia ſi pciſe et ſimpliciter vult.hoc eſt ſi purevult quod ẽ abſqʒ vlla admixtione volütatis. nullo mõ ſuccũbit.Et hoc vtiqʒ verũ ẽ.qꝛ qᷓ;diu vult pure ꝑmanet inuicins.Uenvt pure velit hoc dicimꝰ nõ eẽ ei ex ſe ymmo ex gracie adiutoꝛio.O em̃ aliqs velit ſuſti nere moꝛtẽ ⁊ moꝛtis toꝛmenta. Uelit inqʒ pure vt diximꝰ anteq; peccet ꝓculdubio gre ẽ ⁊ nõ nature vel naturalis alicuiꝰvix utis. Q ſi dixerit quis ga hmõi volũ tas inuenit᷑ in hereticis.nNos ia reſpondi⸗ mus in alio tractatu ⁊ oſtẽdimꝰꝗa hereti ca ptinacia obduratio ẽ volũtatis ipᷣoꝝ ⁊ obligatio dyabolica qua eos trahit vuit ⁊ ſicut vult.Qnẽadmodũ em̃ furioſi mul⸗ ta ſuſtinẽt/q̃ ſani nullatenus ſuſtinerent. Sic ẽ de furioſitate ac cecitate hereticoꝛũ. Ea enim ſuſtinẽt ex inſania coꝛdiũ quevix ſanitas ſuſtineret.De hoc auteʒ qð ſup:a poſitũ ẽ ex verbis Job. nõ ẽ poteſtas ſub celo ꝗᷓ ei cõparet dicimꝰ.ꝗa poteſtas gre iue virtutis nõ ẽ ſub celo ymmo ſupꝛa ce ga virtus ẽ dei omnipotẽtis.Et ad hũc intellectũ referẽda ſunt omnia videlicet il lud. Deridebit vibꝛantẽ haſta.⁊ hoc ex ꝓ pꝛia ſuꝑpbia. Hic em̃ eſt mos ſupbonꝝ.vᷣt ia ctent ſe vltra q; ſint et vt maioꝛes ⁊ ſoꝛtio res ſe derideant vel deridebit illũvt eſt in ſenõ qlis ẽ vel ꝓut ẽ ex gracia et ad hunc modũ intelligant omnm hmõi. Qõð ant velle ex deo ſit et nõ ex nobis expᷣſſe legit ad Phylipᷣ.ij.Dens ẽ qui operatur in no⸗ bis velle ⁊ ꝑpficere ꝓ bona voluntate. ific⸗ Altende auũt ga cũ querit᷑ vtrũ ꝗs poſ temptatione vincit ꝓculdubio voluũtarie/ ſit velle reſiſtere cuicunqʒ temptationi ſeu facit aliquo mõ quod ſuggerit Faliaidoon ggerit temptato moleſtia ſuſtinere eouſqʒ em̃ vult tempta uionis moleſtia declinare. nec ppter hoc lemptatis facit voluntatẽ. Uerũ ergo ẽquod diximaquia nõ vult ſimpłr ⁊ pꝛeci pue temptationis moleſtia ſuſtinere. ym mo declinare et foꝛee vellet eam ſuſtinere quantecunqʒ ꝗa duobus modis intelligi Zauan hoc voſie em dicitu⸗ ⁊ ſcmpoſſibi litatẽ qð ẽ paſſiue et receptabiliter. quem admodum dicimꝰ aera poſſe illuminari facere q; temptationis paſſiue ſcilicet ⁊ receptabiliter. Becuũ⸗ do mõ dicuntur ſᷣm virtutẽ⁊ efficienciaam ſiue effectiue.et hoc mõ dicit ſol poſſe illu minare aera, qa apud ipᷣm ẽ virtus Ean — D S = . “ . Be temptationibus te reſiſtencijs vtinir cipiũ efficiendi. Hoc manifeſtum igiturẽ. rem moleſtiã etita in infinitum. quarencd min quia nec cuicũq; nec quantecũq; tempta⸗ hoc deueniet tandem.vt maioꝛ ſit aliſuua 4 tacioei „ tioni poteſt quiuis reſiſtere p modũ effici⸗ voluntas ſuſtinendi aliquanta moleſtiaʒ ſtie encie vt dixim p modu vero poſſibilitatt vel inſultus temptationis qua voluntas: ctn —— aut paſſibilitatis poteſt vtiqʒ.q hoc ẽ nõ de qua loquebamur. quare paratioꝛ erit M – niſi poſſe recipe ⁊ habere virtute vel graz iſte ſuccumbere hmõi violencie vel inſuulu⸗ ind qua reſiſtathoc em̃ ẽ ac ſi diceretur quoni tui q; luſtinere eam.⁊ ita nõ poteritei re⸗ nehe M am poſſibilc ẽ ð vnoquoq; quod reſiſtar ſiſtere. Ex illa em voluntate vel amoꝛebo llichi . ipᷣe tate tẽptationi quatacũq; demõſtrat᷑᷑» ni minoꝛenon poterit vincere voluntatez W Lauſa aut in hocẽ ꝗꝛ nec ipᷣm reſiſtere ne tmaioꝛem vel odiu. Amplia. Ja decla ſauſren ipmvelie reſiſtere autvelle pati moleſtias rauimus in pᷣma pte tractatus iſtiusvide B Mitunnmn qntaſcũq; tẽptationũ nõ ẽ exiẽs nec flues licet in cap.de inſufficiencia liberi arbitrij pentunn er poſſe nr̃o ſiue ex viribꝰ nris ſolisſed ex ⁊ neceſſitate gracie.hoc ẽ qua gracia incti ſyraicicrhu⸗ iũlis ſimul et adiutoꝛio diuine gre et virtu gemusq id quod ẽ animale in nobis eſt ümktude tis. Declaratio aũt manifeſta hmõi cẽ. ꝗqa in infinitũ foꝛtius ſpirituali noſtro ante⸗ ctugnmn elle noſtrũ ⁊ debile ẽ et finitũi Inſultve ᷓ; gracia adiuuetur. IJpᷣum autæ animale beniminn ro ⁊ moleſtie temptationũ ⁊ foꝛtes ſunt ?ꝓ noſtrũ adiuuat moleſtias ⁊ inſultus tem IUfnungumn infinititc ſi nullus eoꝝ quãtitate vel inten ptationum totaliter. et in ipis et cum ifis Cmnemumrae ſione infinitus ſicũ polẽcia ſun:totavita pugnatl contra nos. Exnoſtro igr ſpiri ünmncll etiã ſi iũfinita eẽtcontinuabiles. vnnume tuaii ſolo non poſſumus reſiſtere cuicãũq, ulhutihli rabiles etia ſunt moleſtie et inſultus tem⸗ vel quantecũq; temptationi.ymmo vide nlenalakete ptationũ. Ampᷣ. Nullus eſt ꝗ in finita retur etiam ꝙ nulli ſi tota foꝛtitudine ſua Uytladſpoſii dilecrione diligat ſalutẽ ꝓpꝛia aut deũ in animate noſtrũ ſculicet pugnaretiin quali⸗ . e angemunt ſtatu peccati moꝛtalis.vel qui in infinitux bet temptatione foꝛtioꝛi quippebene reſi uuſuninanhe foꝛtiter ſe teneat vładhereat alterutro eo ſtit debilio: ſi foꝛtioꝛ modica pte foxitudi aschſtlmnd⸗ rũ. Et hoc appet er hoc qð tam facile ab⸗ nis ſue pugnauerit. Jam igitur dealaa cod öninpn⸗ rumpuntur homines ⁊ a deo ⁊ a ſalutep ratumeubiꝑ hoc.quia non poſumus ex ſebuncotnn pria tanq; leuiter trahuũtur in ꝑditionem. nobis in ſtatu coꝛruptionis iſtius reſiſte⸗ muumnmmmi⸗ Et etia cſñ ip̃a gracia videmus lapſus re omnibus temptationibus.? gdeo ma lunbla lis ſl tam faciles.ipᷣi em qui foꝛtiſſimi inter ele: gne poſſunt eẽ alique adeo graues inſuu⸗ meprlan hoi ctos iudicãturſleuiſſime ſtimulan deuciũſu⸗ tus qꝙ eas ex nobis non poſſumꝰ⸗ ſuſtine Mkcnawen. tur et etiam ſpiritu aliter moꝛiũtur. Quid reſſed nec etiam velle abſolute? ſimplicit WNE igitur ẽ et que infirmitas credi poteſt.vbi 8 ſuſtinere ⁊ quod hoc obiicitur nobMis Wngunſtfen adiutoꝛiũ gracie deeſt. Ampl. Si fini 5, quia poſſumus ſi volumus.verũ vtiq; eſt ſfnstnftde tum eſt ipᷣm velle nature quo quis vult et Jed ipᷣm velle taleſimpliciter talit᷑.ſicut di MmMlnntios bonis adherere et malis reſiſtere. Pona⸗. ximus exnobis non poſſumus Sigꝗs uiinini mus ipᷣm in certa quantitate vel intenſio᷑/ autem querat vtrũ adam vel quicunq; ex Müntnt ne et dicamus quia ſicut ẽ maioꝛ iuſti vo/ gangelis ſanctis in ſtatu ante graciam poſ itlangene luntas boni ſiuę amotita ẽ voluntas mòſet ſuſtinere quaſcunqʒ moleſtia svł inſul nlſpg gin leſtiaruʒ ſiue odium qvel ẽ finita vel inſi⸗ tus temptationum Secire debes quia oni Renn . nita. Si infinita eſt. ergo in infinitum ma iam ad hoc rñdereit ſacri doctoꝛes et di⸗ uftalitonnnn ioꝛ qvoluntas boni ſiue amoꝛ.Quare ſa xerunt.quia moleſtia temptationum nec Alnenine ciet⁊ ipᷣm in infinitũ magis fugere ſine de alia pena infligi poterat alicui ante pecca Puurhtn CAlinare moleſtias ⁊ inſultus temptationũ tum ⁊ hoc erar dei iuſticia ꝓhibente. que ſantnien Gᷓ amoꝛ boni ſiue voluntas ip̃m eaſdem nunʒ; pꝑmittit vt effectus pᷣcedat ſuaʒ cau Aünne 6 faciat ſuſtinere. Erit igitur in infinitũ pati ſam.Cauſa autẽ pene generaliter ẽ culpa litianin oꝛ cedere moleſtijs et inſultibus temptati quare anteqʒ eſſet culpa.nullomodo po nnczane onũ qᷓ; ſuſtinere ipas.Quare nõ ſolii ali⸗ tuit eſſe pena Quare nec inſultus autmo n e we quibus reſiſtere nõ poterit ymm etiãẽnec leſtia temptationis. Omnis enim inſut am unſſe vni.Si em̃ finita ẽ huiuſmodi volũtas et temptationis et omnis moleſtia pena eſt nninid odiũ ponamus eam in certa ⁊ deiermina Si quis autẽ querat vtrum adam in h N ta quantitate ⁊ dicamꝰ ꝙ tanta eſt volũ⸗ aillo ſtatu vellet polius moꝛi vel qnecũq;ʒ . N ſae ſuſtinendi hanc moleſtiaʒ duplo ma to:menta pati q; a deo recedere. Jaʒ bot Ninnun poꝛ erit voluntas ſuſtinendo duplo maio diffiniuimus in pᷣmalłꝑte tractatꝰ de moꝛi WW 3 . ſſ⸗ nininn n.nt —R c Acu Ntianie nr ane mn.1anoer Nvinceſre . * aa d uslpeal wie * . xeyr „ we 4dAKLLCEN Nol „ 8 Erte e 05. oN 7* RMSRNee gomdstet A ne . . REEEHhfeneee N olelone K. . ! e (e e 4 KLN . . . f CiN „ AIEOD— “ õ MN 4 . 4 V NNN, cel , . „ LIR P 6 s e 1 H . de. 1 3 ctatu omnẽvirtute gratuitam. maioꝛẽ eſſe KRK G ſtrarũ.qʒ etiam robur et virtuoſitas inti⸗ naturalis qua adam diligebat deũ tante ciuũ. Arma tua tu pꝛioꝛ abieciſti. In hoc au G a α nſr . — α ccxx ge aliud ẽ q̃ʒ robur vel virtuoſitas bella⸗ toꝛum.⁊ ſi enim adiutoꝛium ſit bellice foꝛ titudinis.tamen no eſt ipᷣa bellica fotitu⸗ do.⁊ etiam foꝛinſecum adiutoꝛiũ eſt.non tamen intimum qualem dicimus eſſe du⸗ riciem cutis ⁊ carnis.Armatura igit viriu tũ animarũ noſtrarum virtuoſitas ẽ et ro bur vt diximus.nõ armatura tm eaꝝ.QOð autem dixit de ponderoſitate armoꝝ dici mus.quia arma ſpiritualia nihil habent bus ⁊ virtutibus et diximus quia dilectio puritatis eraſac foꝛlitudinis quod ꝑ eam pferret ada deũ/⁊ ſibipᷣiet vite ꝓpꝛie Alio quin ꝑuerſa eẽt et iniquanec etiã naturał eet. Impoſſibile ẽ enim natura bene inſti tutã aut oꝛdinata aliquid pᷣferre aut etiaʒ equare deo.cum nihil magis naturale ſit vnicuiq; nature qᷓ; ĩm habere ante om̃ia ſuꝑ omnia dilectẽ Poſt hec autem ip . Biſputabimus de ſanctis viris ⁊ iuſtis ho ponderis in ſe.nihil grauitatt aur difficul tatis. ꝙ Sed reuera tẽptatiões eas one rant et grauant ymmo potius bellatoꝛes qui eis pᷣditi ſunt et armati ꝓpter onera minibus vtrũ quilibet eoꝝ hoc ẽ quantũ⸗ cunq; ſanctitate aut gracia pᷣditꝰ poſſit re ſiſtere cuicũqʒ ⁊ quantecunqʒ temptatiõi abſqʒ noue gracie auxilio vel eius quam habet augmento. autem poſſit.videf habere declaranionẽ demonſtratiua.Cuʒ enim iam declarauimꝰin pᷣnominato tra pariter et virtutes. ſicut appet euidẽter in impacientibus. qui dum moleſtiam illa⸗ te paſſionis ꝑ iram ꝓnjciunt.ipᷣm pacien⸗ cie ſcutũ cum ipᷣa abijciunt Non ergo ꝓpꝛie ponderoſa ſunt arma virtutum ym mo ꝓpꝛie pondus pᷣlioꝛuʒ ſpiritualiũ poꝛ tãcia.ſʒ ſub eo tropo ponderoſa dici poſ⸗ ſunt.quia eam ſequũt et quodammodo annexa ſunt eis pondera pᷣlioꝛum. ſicut et domus dicitur quandoq; oneroſa ꝓpier annexa onera reparationũ et cuſtodiarũ et hoſpitũ frequenciam. nec ꝓpter onera ꝓpꝛia ꝓiicit vnq; aliquis hmõi arma: ſʒ ꝓpter onera temptationũvt diximꝰa qui bus nundqʒ immunes ſunt virtutes in via vite iſtiusſicut domus pᷣdicto modo one roſa ꝓpter ponderoſitatem ꝓp:iaʒ nemo recuſat aut reſpuit.ſed pꝛopter onera que ei annexa ſunt eamq; ſequuntur. Ad litte ram etiã arma litteralia multi abiecerunt ne impugnarentur.et ne repugnare com pellantur. Sic multi fidem ipᷣam et ſacra⸗ admodũ puen vel egri aut aliter debiles menta que indubitater arma ſunt fideliũ ſub quacunqʒ armatura deficerent in cer in martyrij certamina et coꝛonam pariter taminibus. quẽadmodũ legit᷑ de Dauid 3beenni Queſtionem cum habet in infinitũ etiam qualibet naturali diſpo ſitione et quolibet vicio. Manifeſtũ ẽ om nẽ virtutẽ maioꝛẽ eẽ quocũqʒ vicio et qua cunqʒ alia diſpoſitiõe temptante ſeu pul⸗ ſante. Quare manifeſtum ẽ.omnẽ ſanctũ ⁊ iuſtum incompꝑabiliter foꝛtioꝛem eſſe ex gracia q; ſit temptatoꝛ aduerſarius ex illo p quod ipᷣm impugnat ſiue iſtud viciũ ſi. ſiue foꝛtitudo etiam naturne. Ampliꝰ. Armatura virtutũ qualiter daretur a deo bellatoꝛibus ſuis.ſi non eſſet ei ſufficiens ad omne pꝛelium ſpirituale. quod eis im minet et certamen. a ſi dixerit quis quia armatura dei vtiqʒ foꝛtiſſima eſt ⁊ ad om nem pugnam ſufficiens.Uerum ip̃i bella toꝛes ſpiritus noſtri debiles ſunt ad eam poꝛtandam ⁊ ad alios vſus eiuſdẽ.et iðᷣo deficiunt in huiuſmodi certaminibꝰ.Quẽ in. xvij. pᷣmi. Regum. Q armis ſaulis ar⸗ ¶b hoc quod dicitur. Hiſi dñs cuſtodierit mari noluit contra phy iſteuʒ. et dixit ibſi ciuitatem fruſtra vigilat qui cuſtodit eaʒ. ſauli. Non poſſum ſic matus incedere. vtrũ dominus deus aliqm cuſtodiam ad Non enim habeo vſum. Hac em̃ de cau-⸗ hibeat qua ipᷣa dona graciarũ et virtutũ. ſa clipeum paciencie ad pꝛimum ictũ mul que ſunt in vnoquoq; fidelium. et poteſt ri puiciũt vt reuera ponderoſũ.Et de boc reſponderi ſiue arguitur ꝙ nõ. pillud 35⁵ Eccleſiaſtici.iij. Quaſi lapidis virtus ppa ipemet dicit paulo apoſtolo i.xj.i.ad Lo tio erit in eis.⁊ non demoꝛabuntur pijce rinth. Cum enim moleſta eſſer illi tempta re eam. Sic et phyloſophia dicit ad Boe lio quam ab angelo ſathane paciebatur et timeret ſibi foꝛſitan ab illa. Reſponſuʒ eſt ei a domino. Sufficit tibi gracia mea. Qualiter auteʒ ſufficiebat ei niſi ad cuſto diam.et quod ſi ita ẽ. Quid eſt quod oꝛat pſalmiſta in oppoſitũ.Cuſtodime 4 lade —— em reſpondemus quia armatura virtu⸗ tum. non tam armatura eſtanimarũ no⸗ ma ipᷣarũ. Armatura vero coꝛpoꝛalis lon hmõi volentes ipᷣa onera pijcere piciũt Be temptationibus etreſiſtencijs Qauuem ſtatuerũt mihi.Et quid ẽ illud.Do minus in circuitu populi ſui. Quomodo nobis ẽ in columpnam ferre am et in murũ eneũ et in ciuitatẽ munita. Quis em̃ dubitat quin om̃ia hec alia ſint ; ipᷣa armatura virtutũ. Si vo iſta cuſto dia ipᷣiꝰ et circũuallatio electis neceſſaria EpᷣCᷣter ipᷣa dona virtutũ in infinitũ. Mani feſtum ẽ quia nec poſſunt ſe vel cuſtodire vel defen dere ex ſolis donis virtutũ ⁊ gra ciarũ alioqn quid eſſet iſtud exrpugna im pugnantes me et exurge in adiutoꝛiũ mi⸗ hi. Similiteræ clamat eclleſia tam crebꝛo Deus in adiutoꝛiũ meũ intende.domine ad adiuuandũ me feſtina. Que vtiq; vo E pugnantis et deficere foꝛmidantis cui ſi ilam date vires atqʒ virtutes ſufficiunt. ad quid petit aliud adiutoꝛiX’. Amplius. Quis non videat quia ipᷣa dona virtutũ ⁊ dom graciarũ tam facile extinguũtur?z deſtruunt᷑ ⁊ hoc a nobis ipᷣis ſiue cum de ſeruntur ſiue cum inde ſuꝑbimus quacũ⸗ oʒ ex quinqʒ partibꝰ ſuꝑbie.ſiue cũ in eis opari negligimꝰ.Quẽadmodũ dicit Au⸗ guſtinus.Quia virtus aut ꝓficit aut defi⸗ cit.Et Luce.vix. Auferte ab eo mnam pꝛo ciaru et virtutũ ipᷣa dei cuſtodia ⁊ ꝓtectio neceſſaria ẽ ipᷣiuſqʒ multiplicia adiutoꝛia quibus adiuuat ꝓ ſe certãtes electos.vñ auguſtinꝰ. De celo clamat certate adiuua ho vincite coꝛonabo. temptare vel ad modicũ electos pꝑmittun tur ſicut ipᷣe dyabolus cõſfitetur Job pᷣmo vbi dicu ad dominũ de iob.Ecce tuvalla ſti eũ ⁊c. ꝓpter quod et pecijtlicenciã tem Bcm adiutoꝛũ ẽ refrena ptandi eu. tio hoſtiũ ne tẽptent ſcʒ quatũvellẽt⁊ quã tũ poſſent ſicut legitur eiuſdeʒ.ij.Uerũta men animam il illam nõ do tib Pe que habet in manu tua ſunt Tercium ÿ ſerua quaſi diceret In adiutoꝛiũ eſt de ipᷣo temptatoꝛevidelicet cum ipᷣa foꝛma ſub qua temptatipᷣe tẽ toꝛ pᷣbet adiutoꝛiũ ⁊ in ſtruelfonem Ppyter qð dyabolus nõ ẽ ꝑmiſſus temptare adã et euã niſi in ſoꝛma ſerpentis vt eoipᷣo in⸗ ſtrueretur eua ſuſpectaʒ deceptione debe re habere que ſerpens ſuggerebat 7 ipſo hoꝛroꝛe foꝛme ſerpentine refugeret ac reſi liret a ſuggeſtione ipius eadẽ cauſa ẽ pꝛo pter quã quibuſda hereticis in ſpecie ſola o ſcilicet ꝙ in ea negociari neglexit. Ad Hoc aũt reſpondemꝰ. quia pter dona gra do vincle⸗ Hoꝝ ergo pᷣmũ ẽ hoſtiũ diſfugatio qua vetat interdu.nec oteſfratẽ/cum om̃ia alia cati ngiri apparere ꝑmittitur dyabolus et immundiſſim ſui partem ſolam eiſdẽ ex hibere deoſculanda. Sic et in foꝛma ſola buffonis quibuſdam alius vt exbmõi ſoꝛ ma hoꝛreat dyaboluũ quẽ in illa adoꝛant. que vtiq; foꝛma omniũ reptiliũ etimmũ⸗ Quartum ad doꝛũ ẽ magis hoꝛrifica. iutoꝛiũ de ipᷣa temptatione ẽcũ vel timo⸗ rem ingerit qui ẽ cuſtos optimus. Sicut legit Eccleſiaſti.xxvij. Si nõ in timore do mini tenueris te inſtanter: cito ſubuertet domus tua. el ceũ ad pugnandũ nos nocat et contra hoſtẽ accendit.ſicut in ſſa libus certaminibus manitfeſtũ E. quia per cuſſi ad repcuciendũ ꝓuocant᷑ ⁊ĩ hoſtes acrius inflammant. ꝓpter vtrũq; iſtoꝛuz dicitur in pſal.Da nobis auxiliũ de tribu⸗ Quintu adiutoꝛiũ ẽ noua gra cia vel augmentu pᷣoꝛis. Juxta quod legi N tur pᷣme ad coꝝ.x. Faciat cũ temptatione ꝓuentum. vt poſſiſis ſuſtinere puentũpo latione cans adiutoꝛiũ quod diumus. Bene em̃ negocianlibꝰ in talentis virtutũ auget de us eadem eis vel magnitudine vel nume ro Sicut legitur Wathei. xv. et Luce xir. Sexũ adiutoꝛiũ ẽ ceſſatio ſiue paxa temptalione. Imperat em̃ ventis.id ẽ de monibus etefficit᷑ tranquillitas magna ſi cut legit mathei. vij. Septimuũ adiu⸗ toꝛium dit ip̃o gicoeicinplatloiif refri geriũ quod ? mitigatio ipius ſicut cũ iſßa,zʒ tribulationẽvertit in ſolatiũ.quemadmo dum factũ ẽ tribꝰ pueris in foꝛnace baby⸗ lonica vbi angelꝰ dñi deſcendẽs ſecit me diũ foꝛnacis quaſi ventũ roꝛis flantẽ.vbi ⁊ letificati eouſq; vt in medio foꝛnac pſal lerẽt illeſi atq; ſoluti a vinculis benedice⸗ rent dominũ.vnde illud. O bumbꝛaſti ſu per caput meum in die belli. Ne ardoꝛis tribulationũ eſtuaret caput meũ id ẽ mẽs vel coꝛ. ſicut legitur luce.u.Et apparuit illi ange lus dñi cõfoꝛtans eũ.hoc ẽ adiuuans ani mãs admuniẽs certamen paſſionis. QO ö vtiꝗ; non ei accidit ꝓpter ſe quicõfoꝛani nuliaten indigebat. Sed ꝓpter nos qui tam multiplici infirmitate laboꝛamꝰ. Idẽ autẽ ẽ cõfoꝛtatio quod ⁊ roboꝛatio etere ctio coꝛdis. Hec aut fiunt ꝑ ꝓmiſſionẽyit tutis et victoꝛie et ꝑ oſtenſioneʒ infirmita tis hoſtiũ ac leuitatis pugne. Nonuz adiutoꝛiũ conſolatio que nõ eſt niſ leui O cotio in moleſtijs ac doloꝛibus atq; labo 2. Octauii adiutoiũ confoꝛtatõ Evel ipius dei P1 pparetis vel ꝑ angelũ iis fnieri icthiktal torinoon ſcauerunran Gmuſbe eumne fimao⸗n lua Goc nicdumuen licſilni lniatnnid, un Ountln⸗ adoisſmen 6Bbaebar dispe Ueborndunn Aacküncraz; mns (n Miuſisnn Aidnpelno. lacaenrdis nsſcicennro⸗ Copoumanäte Cospnridist Wateunve Gamtnnore Pelunnrigin Wolarrien inttonnm aueunttir ftiagön fufihieenn Umntemicog — =* = — ☛ x = – 2 S SEE= — = R =T — = = = ⸗ = = E 5 S⸗ = — — = — = — = nX– — S . S — E ☛ — — E S. — = =: — =£ D— — = — ☛ E =. — .* — = — ſe⸗ wnüäſepdi⸗. F e S, Mäonein aſosogin mi. Ondar inſtantmant di oani utamiwiſ numrkpfin Gauitnnalsi 1criud Obmnt nudebel ſen mndanlneiidt ni miühid . — nutationẽ timiditatis. Inde etiã ẽ illud di ribus. vnde illud. In tribulatione dilata ſti mihi.Et alibi. Scoᷣm numerũ doloꝛuʒ meoꝝ in coꝛde meo cõſolationes tue leti ficauerunt animã meã.Siltr et ilud. Uir ga tna et baculus tuꝰ ipᷣa me cõſolata ſũt Decimũ ẽ ſpei dano et fiducie atqʒ cõ firmatio ↄtra nutationẽ timiditatis.iuxta illud. Si dicebam dñe motus ẽ pes meꝰ. miſcðia tna dñe adiuuabat meñs adiu uat inqʒ pᷣſtando fiduciã et firmitatẽ ↄtra ctum. Statuit ſupꝛa petra pedes meos.⁊ illud.dñs fſirmamentum meum.vbi alia lra habet.dñs petra mea.Et ẽ differencia inter hoc adiutoꝛiũ et ꝓximo pᷣteritum.qꝛ alius ẽ timoꝛ ex ꝓpᷣo defectu et infirmita te.Alius ex viribꝰhoſtiũ ⁊ foꝛtitudine cer taminis. Undecimum ſuſceptio vel ex ceptio incuſſoꝛis. videlicet ne cadant de q dictũ ẽ in bpſalmo Impulſus euerſus ſum vt caderem ⁊ dñs ſucepit me.Et alibi. Ju ſtus ſi ceciderit nõ collidet᷑. quia dominꝰ ſupponit manũ ſua. Impelli quidem ele⸗ ctos ꝑmittit dñs ſed cadentes excipit ⁊ eri git ac releuat ne ledant᷑ letaliter. id eſt ne cadant in moꝛtem culpe moꝛtalis Im pelluntur igitur et pene vſqʒ ad caſum vt agnoſcant infirmitates ſuas.et quod nõ cadunt non viribus ſuis ſed miſericoꝛdie dinĩe attribua Duodecimũ ſuſceptio fugiẽtiũ ad ipᷣm. ꝓpt᷑ quã ſuſceptionẽ di⸗ citur refugiũ electoꝝ. Fugiũt aũt ad ipᷣm in temptationibꝰ quicunqʒ ipᷣm inuocãt: ⁊ ad ipᷣm clamãdo oꝛant.oꝛando clamãt Unde ẽ illud. Inuocaui dñm⁊ exaudiuit me ⁊ ex omnibꝰ tribulationibus meis eri puit me. Tredecimũ ꝓpugnatio dei ac debellalio hoſtiũ qð ſignatuũ ẽ Exodi.xiij vbi dixerunt egypci. Fugiamus yſraele dñs ei deus iſrael pugnat ꝓ eo.ꝓpter q ipᷣemet dicit yſaie.lxieEgo qui ioquoꝛ iu⸗ ſticiãs ⁊ ꝓpugnatoꝛ ſum ad ſaluandũ. Et iudith legit᷑.de celo dimicatũ ẽ ↄtra eos. Hoc autæ facit miſericoꝛs deus ꝓpꝛia vir tute minuendo vel extinguẽdo cogitatio⸗ nes noxias ⁊ ardoꝛes ac delectationes tẽ ptationũ.que omnia indubitanter et ho⸗ ſtes ſunt interni vel intimi noſtri ⁊ hoſtiũ id ẽ demonũ arma. Decimũquartũ ẽ ipᷣa tribulatõ foꝛinſeca.ſicut pauꝑtas mo leſtia ⁊ ignominia quoꝝvtilitates ⁊ adiu toꝛia diximus in ſcõᷣa ꝑte tractatus illius. Quindecimũ eſt memoꝛia nouiſſimo rũ.hoc ẽ moꝛiis ⁊ iudicijventuri dampna aiin omnitemptatiõe pſiſtere abſq; vllo pᷣnominatoꝝ adiutoꝛioꝝſnõ audemꝰ di⸗ cxun. moniamingtevelfelictatis pmiſfe vtn uiſſimoꝝ id ẽ extremoꝝ q̃ ſunt inicialis et finalia nra. Inicialia quidẽ creationẽ⁊ re creationẽ noſtramala in quibus eramus/ bona q̃ recepimꝰ mala que reddimꝰ.ſi nalia vero que ſupꝛa diximꝰ. Iſta quinde * cim adiutoꝛia diuina gra elect in tempta tionibus ⁊ pᷣſtari ⁊ ſeruari nõ ambigit ni ſj certaminũ xpianoꝝ ignar?T9 Iet M aut uerit vtrũ ex donis ⁊ virtutibꝰ quibꝰ pᷣ⸗ iti ſunt electi poſſint ſe defenderẽ et inui cere ꝙ ſic. no ꝓpter hoc ꝙ dona graciaꝝ 7 virtutes infirmioꝛes ſintaut minus foꝛ⸗ tes vicijs aut temptationibꝰ eoꝝ.Sed qę infirmitas carnis id ẽ q ẽ a ꝑte carnis.tõ ꝑmittit eos pugnareadeo ſtrennue adeo q; foꝛtiter vt ↄgruit armis hmõi. SFoꝛtes quidẽ ſunt virtutesſed in lubꝛico et in fir⸗ mo poſite⁊ foꝛtiſicãt ſpiritus electuo.non tamẽ eouſq; vt ab infirmitate pᷣdicta peni tus liberẽt t᷑ vt ita dicamꝰ nõ eouſq; vt io ti pugnẽt ſpiritusſed quaſi ꝑte ſuiſicut di cit augꝰ in libꝛo ↄfeſſionũ de voluntate. quia in ꝑte ꝓſtrata iacet et nõ tota erigit ꝓpter quod et apłus.vij.ad Hebꝛe.Uelle adiacet mihi.quaſi diceret.Adeſt mihi.ſj iacens. Uelle em̃ quo as vellet nõduʒ au tẽ vult pᷣcipue et ſimplr. velle iacens eſt lã guidũ et infirmũ. velle autẽ quo ꝗs vult. N. R velle erectũ ẽ.Quẽadmodũu ergo infirmꝰ aut eger quatum cũqʒ bene inorne cile leditur deijcit aut etiã occiditur. ex aliquo modoꝝ anima humana in cor⸗ ruptiõe oꝛiginali licet penaliter tm̃ ad hoc poſita facile ledit᷑ deijcit ur et etia ſpũalit᷑ occidik. Ueꝝ ergo ſimplr ẽ quia quan tũ ẽ ex foꝛtitudine vniuſcuiuſqʒ virtutis ꝗ libet vir ſanctꝰ ⁊ iuſtus poteſt reſiſtere cui cunqʒ aut quatecũqʒ Emptationi ſimpli⸗ citer tamen nõ poteſt ⁊ hoc niam nõ poteſt pugnare tota foꝛtitudine alicuius virtutis.neqʒ ſe totoſſeed parte vt pᷣdiximꝰ partẽ autẽ ſui ſꝑ habet ↄtra ſe.vel melius luxta expoſitionẽ auguſtini ſupverbum il lud in.v.ad Balat.Laro ↄcupiſcit aduer⸗ ſus ſpiritũ.ſpũs aduerſus carnẽ.ibi enim dicit augꝰcarnem et ſpiritũ idem intelligi eſſencia ⁊ ſubiecto licet rauone ſeu relati one diuerſa ſeu comꝑatione. Quia ergo vir ſanctus in iſta coꝛruptiõe neqʒ totus contra quãcunqʒ temptationẽ. neqʒ ſola foꝛuitudine pugnare poteſt cõtra gaacun Be temptationẽ. ymmo expte pugnat ꝓil contra ſpiriilum vt dicit auguſtinꝰ Et ipᷣm aduerſarium ſuum adiuuatet ſibimer ad uerſatur ſicut in eodẽ capitulo dicit Apo⸗ ſtolꝰ. Hec enim ſibinuicem aduerſantur. . Uonia aut in pᷣcedẽtibꝰ ꝓmiſimꝰ⸗ de hac re exempla dare plura⁊ lu cida.Ab hoc ꝓmiſſo abſolui vo⸗ lumus anteq; ad alia trãſeamꝰ. Hmõi er go pᷣmũ exemplũ ponimꝰ regẽ.cuiꝰregnũ diuiſum ẽ in ſeipᷣo cõtra ipᷣum.⁊ eis hoſti bus licet paruis et parue potencie federa⸗ tũ.Deę hmõi em̃ rege manifeſtũ ẽ.quia ab eerxteris hoſtibꝰ licet minoꝛis foꝛtitudinis atʒ potẽxie q;ᷓ ſitvinci poterit.dũ nõ tota potencia ſua aut foꝛtitudine pugnare ſini tur. ymmo ꝑs eiꝰ magna cõtra ipᷣm cũ ho ſtibus ſe erigit et inſurgit. Sic dicimꝰ 25 regno ipᷣius.quia facile ẽ quod ab exteris hoſtibus acquirat licet pautioꝛibꝰminui q; foꝛtibus.⁊ hoc ẽ ꝓpter partẽ regni q̃ il⸗ los adiuuat ⁊ ↄtra reliqua cũ eis pbugnat . tattẽde diligeter quia exemplũ manitfe⸗ ee conueniẽs expᷣſſeq; ſilitudinis. Unuſ quiſqʒ em̃ noſtrũ a pte mẽtis ſeu ſpiritus rex ẽ. Partes ni nr̃i id quod in nob pirituale ẽ. ⁊ id quod animale. que vtiqʒ Ptes cõtra ſeinuicẽ diuiſe ſunt.⁊ altera re gi ſuo adheret videlicet id quod ſpiritua le ẽ in nobis.Altera vero velut hoſtibus federata cũ eis coõtra regẽ ſcilicet mentem noſtra vel ſpiritũ totis viribꝰ ſpſpugnat. Secundũ exemplũ ẽ.Eques armatus ſuꝑ equũ recalcitrantẽ in medio cõſſictus poſitus.q dũ cõtra hoſtes pugnare nitit᷑. recalcitratione et exagitatiõe equi ſui nõ Jolũ impedit᷑ ſed etia deijcit. Quãiumcũ q; igr foꝛtis bellatoꝛ ſit. quãtucunq; bñ ar maius ſit.nõ ꝓdeſt ei cu equus ſic impe⸗ diat ipᷣum. Silr ſe abet et ſi equus fuerit vmbꝛaticus.Ad pᷣmu em ſonitũ ſeu dan goꝛẽ buccinau. ad pᷣmũ ſonuʒ colliſionis armonꝝ ad pᷣmũ inſultũ pugne adeo erxter ritus refugit.vt nõ ſolũ ſeſſoꝛẽ ſuũ ſtrẽnue agere no ꝑmittat ſed etiã ꝑ diſcrimina ra — „ blens ipm pcipitet ⁊ interdũ occidat. „ Quid em aliud ẽ animale noſtrũ in no bis ſiue caro niſi equus vmbꝛati ine caro niſt equus vmbꝛaticus adeo retoꝛmidans aſpera que pati nõ ↄſueuit vt ꝓ illis euadendis vlla diſcrimina erpa neſcat.ymmo ad illa plerũq; tanq;ᷓ ad tu ta reſugis confugiat. Interdu etia qͥ aſpe la ⁊ contra ſe Inqntu eni caro eſtpugnat temptationibus etreſiſtencijs ra nõ ſunt ⁊ q om̃ino nihil habẽt periculi pari expaueſcit inſa nia.Et necvᷣberibonec ſtimulis vt illis appꝛopinquet induci po⸗ teſt. Hoc ẽ quod legitur in pſalmo.Trepi dauerũt timoꝛe vbi nõ erat timoꝛ. Quid autẽ ẽ ſpiritus in nobis aut mens niſi ſei⸗ ſoꝛ huius equi inſidens ⁊ plena cohertio.- nẽ ipᷣius omino nõ habens. Terciũ ex emplũ ponimꝰ in equo teneri oꝛis quiꝑ JFrenũ arreptus ab hoſtequocunqʒ volue rit hoſtis trahit᷑.et ſeſſoꝛeʒ ſuũ in medios hoſtes ingerit et ipingit. et in gladios ipᷣo rũ dat ipᷣm interdũ.totũ aũt hocẽqꝛ mo⸗ leſtiam hoſtis pᷣ teneritudine qua diximꝰ nec vult ad modicũ ſuſtinere.Equus iſte animale noſtrũ ẽ vt diximus. os eiꝰ lener nimũ cocupiſcecia generalis videlicʒ car nis oculoꝝ et omniu mundanoꝝ. Huius oꝛis tanta teneritudine laboꝛat equꝰ bu⸗ iuſmõi vt nihil duri pati ferat.⁊ ꝓpt᷑ hoc ſeſſoꝛem ſuũ plerũq; in medias acies bo ſtiũ ymmo in gladios ra piat.Cui ſi frenũ cuiuſcnnq; diſcipline impoſitum fuerit tã to impetu retrograditur ⁊ reſilit.vt ſeipᷣm pariter pᷣcipitei et ſeſſoꝛem. Multos quip pe vidimus et leuiſſime diſcipline frenati one vel ira vel deſperatione in poſterioꝛa pᷣteritoꝝ ſuoꝝ vicioꝛũ ſcilicet toto pᷣcipitio reſiliſſe. Quartũ exemplũ ẽ equolaſci = uus qui in conſpecta equa tanta ↄcupiſcẽ cia et inſania fertur ꝙ nec freno nec calca ribus nec vllo genere inſtigationis auer⸗ ti poteſt. quin ioto pᷣcipitio ad illã currat. ſicq; fitvt ſeſſoꝛi ſuonec arma pꝛoſint nec ſtrennuitas.quia nec pugnare contra ad uerſarios nec ſe defendere ipᷣm ſinit Et eſt illud exemplũ apte ſimilitudinis ⁊ indubi tate cõgruencie.Si quis petulanciam no ſtre carnis conſideret.et eius in nobis qðᷣ dicimꝰ animale. Uidebit enim euidenter qualiter ſpiritus n Mtros poſt cõcupiſcen cias ſuas tota pᷣcipitatiõe ſua rapit et per trahit. omnẽqʒ ſtrennuit atẽ certaminum ſpiritualiũ relinquere nos ↄpellit.⁊ diſcri mina vel ſua vel nr̃a penitꝰnõ attenditꝓ pter quod dicit Salomon ꝓuerbioꝝ. vij. De vecoꝛdi iuuene ſtatim eam ſequitur qͥ ſi bos ductus ad victima. et quaſi agnns laſciuiens et ignoꝛaãs ꝙ ad vincula ſtultꝰ trahitur donec tranffigat ſagitta iecur eiꝰ velut ſi auis feſtinet ad laqueũ ⁊ neſcitq de periculo eius anime agitur ꝓpt᷑ quod dicit eccleſiaſtici. xviij. Poſt concupiſcenc nutetbe e Gauten⸗ lincnsſni⸗ Genis, Ou aouni abe tinalenoſti Nrwidgtoumn nodſaginean ciselglispia dalirrecos Moonvomnar Dun mninfen nubalyn⸗ Ppfiunaproren. lloneciare⸗ hnnoroeeden Nollrefiſon iii0uin i Oenann Clnetumedor. Miicgnlaperilud nichna Devun Tankekondae (ueſens Drt ſiencegunccen Tteffrmanarie Camnis oſtaeſt Nielſperonin⸗ alinseſftln ilneetrunaiin ſt phiii cuen cblegeinangei (uinagsbi Magiienenm in uncſenemuren Hodedonsdens⸗ Pelengepaclatc Papene iunt ibyſenpconani Adameninan ſaabipſotzinn Ultetraceng 1 abnnnd ſub Dyimüͤgen Ausendactton ſllkineuent icſinnunli di edu Ginte ne nn lmd Neb onhitte⸗ Mrngan) denm dsna Obabas I iinn enanri Nonmnas en Hngalsne ümmndane Ne rgegt naiun N iedas i Gendei gränm iIdt ieſcen. M ari a mOuefutn rtinſiginti onetama 0 nerpocnarelon, nmtünfl — 4 y pibit. caſus ipius. S as tuas ne abeas ⁊ a voluntate tua auer⸗ tere. Si autem anime tue dederis concu piſcencias ſuas dabit te in gandiuʒ inimi cis tuis. Quintum exemplũ ẽde equo⸗ oꝛis ouri. ex hac euiʒ peruerſitate laboꝛat- animale noſtrũ ſicui et omnibus puerſita ubꝰ viciatoꝛum eauoꝛum.dum enim fre⸗ no diſcipline auerti non poteſt a ↄcupiſcẽ cijs et alis ꝑiculis ipᷣm ſeſſoꝛem ſpiritum dat in medios hoſtes. Seſſoꝛ em inſidẽs æquo oꝛis duri quaſi captus eſt ſupꝛa eũ. Dum enim freno non paret vt auertat a periculo et ſeipᷣm et ſeſſoꝛem ſuum dat in hoſtium captionem. Quidam enim aðo tardi ſunt declinare a periculis.vt pꝛiuſq; velint mouere pedem a loco diſcriminis. pꝛeda hoſtiũ fiunt. ꝓpter hoc legitur Ec⸗ cleſiaſtici.iij. Qui amat periculum in illo Serxtü exemplum eſt debile fun⸗ damentum et domꝰ ex quadris et cedris ędificata ſuper illud ſtructuris ⁊ ligaturis firmiſſima.De huiuſmodi quippe domo manifeſtum ẽ quia facilis eſt deiectio ſeu Sic eſt et de domo ſancte cõ ſciencie quantiſcunq; virtutibus edificata ſit et frmata.quia cum ſuper infirmitateʒ carnis poſita eſt ?⁊ auodammodo funda ta.ei ſaper animale noſtrum quod ſemꝑ vacillans eſt ſemꝑqʒ a bono deficiens fa⸗ cilima eſt ruina ipius. Et hoc eſt quod le⸗ git Job.iiij.Ecce qui ei ſeruiunt non ſunt ſtabiles.et in angelis ſuis reperit pꝛauita cẽ.Quãtomagis hij qui habitant domos luteas.qui terrenum habent fundamen⸗ tum cõſumentur velut a tynea.Sciens er go dyabolus huius fundamenti infirmi⸗ tatem ac vacillationẽm arcem mentis no ſtre a parte fundamenii iſtius temptatio nibꝰſemꝑ concutit vt eam deüciat ⁊ auer at. Dum enim animale noſtrum coꝛrue⸗ rit.et ab ipſo ſpirituali rtaliter receſſerit. quid reſtat eidem niſi r iectio et ruina tã q; fundamento ſublato penitus aut euer ſo Septimũ exemplũ eſt bellatoꝛ egre gius et Put decet omni genere armoꝛũ ar matus.ſtat autem ſupꝛa pauimentuʒ aut ſubſtramentum lubꝛicum in quo caſus fa cilimus.Pauimentum enim de quo dici⸗ tur in pſalmo Adheſit pauimento anima mea.animale noſtrũ ſiue caro ẽ quod in⸗ ſtar pauimenti quatomagis delicus car⸗ nalibus vngitur.tantomagis eius lubꝛici tas augetur.et vt in eo cadat ſpiritus qua acunq; elcellencig virtutu armalus apii xr us efficitur. Pꝛopter quod omnis erit ei armatura virtutũ inutilis. niſi aſperitate diſcipline et tribulationum coꝛpaliuʒ iſta lubꝛicitas tollatur. ꝓpter quod hoc dicit in Pſalmo. Fiat via illoꝛum tenebꝛe ⁊ lu bꝛicum. Statur enim firmius ſupꝛa paui⸗ mentum aſperitate rugatum aut vallicu⸗ latum. Et attende couenienciam ſimi litudinis in hoc exemplo.quia quantum cunqʒ foꝛtis bellatoꝛ ſit aliquis.quantacui q;ʒ armatura pᷣditꝰ in lubꝛico tamẽ ſtans aut poſitus infirmiſſimus eſt atʒ ruine ꝓ ximꝰ. ꝓpter quod dixiſſe videtur Apoſto lus. Qui ſtat videat ne cdat. Qda⸗ num exemplum eſt bellatoꝛ. cuius pars optime armata eſt. pars autem inermis relinquitur et penitus impꝛotecta.In ſpi⸗ ritali guippe noſtro tota armatura viriu tum eſſevidetur.in animalivero nulla pe nitus. Quid autem ꝓdeſt bellatoꝛi parte habere armatam. ſt altera parte patet ia⸗ culis hoſtium. maxime cum in partis illiꝰ vulneribus.pars etiam que armata ẽvul neretur. Jaculis quippe temptationũ ma xime carnalium expoſita eſtpars illa qua dicimus animale noſtrum ſiue carnẽ ad⸗ uerſus quam concupiſcit ſpirituus. Spiritus ergo armatus eſt ꝑ ſe et ̃m ſe armatura virtutũ. caro vero vt diximꝰ in eo quod caro inermis eſt penitus ⁊ de endi quidem poteſt ꝑ armaturam ipius piritus non quidem vt non ledatur. ⁊ vt iacula non paciatur ſed vt non letalixvul neretur. Defendi etiam poteſt vt no capi- atur. non autem vt nõ impugnetur. NHec ptegi poteſt vt non intrent hoſtes pecca⸗ toꝛum ad ipᷣam.ſedvt non regnent in iba vel doꝛmientur pꝛopter quod circumſpe cle dicit Apłus in. vi.ad Romanos. Ne ergo regnet peccatũ in noſtro moꝛtali coꝛ poꝛe vbi auguſtinꝰ.Nõ irit vt no ſi pec catũ in nro moꝛtali coꝛpł. ſed: gnet.hoc em̃ noſtre ẽ poteſtatis. nũ exemplũ ẽ domꝰ. cuius ꝑs inferioꝛ ari diſſima e. ad cõcrematione facilima. ꝑs vero ſupꝑioꝛ ⁊ ſi non aridavel combuſtio⸗ ni obnoxia tamen vehemencia ignis et longa ſufflatione combuſtioni apta. Sic ⁊ de animali noſtro ꝙ ardoꝛibus carna lium deſiderioꝛum adeo obnoxium adðo qʒ facile cremabile. vt niſi vigilantiſſima defenſione.aſſiduaq; eidem ſubueniatur Totum penitus conflagretur: et vomus noſtre partem reliquam videlicz in uoc dicitvt non ve⸗ 78 Be ſuccendatur. aqua igi tribulat ionis occu pationis ſancte ⁊ aqua lachꝛimarũ iugit occurrẽdũ ẽ hmõi incendis. quod niſi di uine gracie magno adiutoꝛio fieri nequit Decimũ exemplũ ẽ bellatoꝛ oneratus qui dũ ſtrennue agere nititur ſemper ipᷣo onere impeditur. Interdũ autẽ et deijcit᷑. hoc ẽ carnis ſpiritus ſarcina oneratꝰ atq; depꝛeſſus.quatacunq; armatura virtutuʒ ſit pᷣditus.De hoc Sap.ix. Coꝛpus qð cor rupitur aggrauat animam. et depᷣ̃mit ter⸗ rena inhabitatio ſenſum multa cogitãtẽ. Non poteſt igit tanta ſui virtuoſitate pu gnare anima humana q ſarcina coꝛpoꝛis onerata ẽ.in cuiꝰ ſuppoꝛtatione partẽ ſue foꝛtitudinis etiã neceſſe ẽ occupata. Un decimũ ẽ bellatoꝛ in domo ex omni parte apta et hoſtibꝰ vndiq; patente.hoſtibus inq; ad modũ exercitus ipᷣm ⁊ ipᷣam circũ ualatibus et obſidentibꝰ.Eſt em coꝛpꝰhu manu domus ſpiritus tota patens patu la et delectabilibꝰqᷓ ſunt velut iacula mel lica et velut hoſtes qui ſub blandimento voluptatis animas interficiũt ⁊ triſtabili bus hoc ẽ aſperis vel aduerſis qᷓ ſũtvelut iacula fellica ⁊ velut hoſtes manitfeſti.toꝛ mẽta et moꝛtẽ animabꝰ intẽtantes.adeſt cñ oibus iſtis.hoc ẽ cũ toto ⁊ tanto inimi coꝝ exercitu ꝓditio ianitoꝝ excubantium Eaircuituù domus iſtius in ſingulis ianuis et feneſtris quẽadmodũ cõcupiſcẽcie ocu loꝝ in oculis et auriũ in auribus.Et gene raliter ex ↄcupiſcẽcia carnis diffuſa ꝑ totũ coꝛpus ſcõᷣm diuerſas ſpecies ⁊ ramos ſu os. Pꝛoditionẽ autẽ ianitoꝝ hmõi ꝓpter hoc diximꝰ.quoniam hoſtes vſq; ad ani ma iugulanda i ntroducũt ꝓ viribꝰ.Que igit᷑ vł virtꝰ vel armatura ſufficere poteſt bellatoꝛi ſpiritui tãtis obſeſſo ꝑiculis.ym mo ip̃is hoſtibus ⁊ ꝓditoꝛibꝰex omni ꝑte ſtipato ymmo ee ↄtiguo nõ ſolum euici no adherente ſibi Neq; em̃ vallũ aut mu rus aut aliud ĩterſticiũ inter ipᷣm ⁊ hoſtes Ouodecimũ exemplũ ẽ lilium diuidit inter ſpinas. Queèadmodũ eĩ ſpinetũ den clinare conantium. ſiſſimu caro nra õq̃ ſpinis ⁊ tribulis nũqẽ caret ⁊ quatacũ q; diligẽtia aricalarois diſciplinalis extirpat᷑ nouas emp germi nat ymmo ꝓfert foꝛtiſſimas. In medio er go hmòi ſpinaꝝ cãdoꝛe puritatis anima humana poſita quid eſt niſi liliũ inter ſpi nas. uliũ inq; tenerrimũ ⁊ tranſfirioni ſpi naru teneritudine ſua obnoxiũ niſi diuia temptationibus et reſiſtencijs ſpirituale in nobis ẽ eiuſdẽ cõflagratiõöe eam ꝓtectio tueatur nõ eĩ ſua virtute aut foꝛtitudine liliũ tenerrimũ reſiſtit tantarũ temptationũ tam foꝛtibus aculeis ſed nec etiã reſiſtere poteſt. Faalaute a hocid quod legit᷑ Lanticoꝝ.ij. Sicut lilium inter ſpinas ſic amica mea inter filias. Tre decimum ẽ liliũ vel flos quicunqʒ ali⸗ ie⸗ nerrimus ac vernãtiſſimꝰin medio foꝛna cis ſemꝑ ardentis atqʒ fumantis.de quo manifeſtum ẽ ꝙ virtute ſua non poteſtſe cuſtodire in marceſſibilem. Quid eniʒ ali ud eſt caro noſtra niſi foꝛnaxſemꝑ ardẽs ↄcupiſcenciarũ carnalium ac deſiderioꝛũ flammis ſemper fumans tenebꝛoſiſſimis delectationũ et cogitationum vapoꝛibꝛ. Decimũquartum exemplum ẽ puella ſtimulos carnis paciens in medio coꝛru⸗ ptoꝛum blandientium minantium et etiã percucientiuʒ poſitaſolam coꝛruptionem eius in temptatiũ et ꝑ omnia que dirimꝰ hoc ẽ blandimẽta ꝓmiſſiones terroꝛes ei verbera in conſenſũ turpitudinis eam in . m. Quid ẽ em̃ anima humana in medio blandientiũ volupta⸗ tum et terrentium et feruentium aduerſi⸗ tatũ poſita niſi puella in diſcriminibus q́ diximus. Quid enim ſunt voluptates nid ꝑ blandicias animas nr̃as ſeducere intẽ⸗ dentes coꝛruptoꝛes. Quid aũt ſuntad uerſa vel triſtia niſi vi hoc ẽ terroꝛibꝰ ⁊ver beribꝰ eã oppᷣmere volentes et ſimplr coꝛ ruptoꝛes. Ad demones autẽ optime vtra qᷓ; referunt.qui indubitater ſunt animaꝝ humanaruʒ ſtudioſiſſimi atqʒ auidiſſimi coꝛruptoꝛes ipᷣas nunc bladicijs volupta tum. nunc aduerſitatuʒ moleſtijs coꝛrum pere molientes ⁊ ſacratiſſimũ mr̃imoniũ quod in baptiſmo cum celeſti ſponſo cõ⸗ traxerunt nepharie polluere intendentes quis autẽ non videat caſtitatem ſpiritua le ꝓpꝛüs viribus qnimã humanaʒ in hoc ſtatu non poſſe dꝑfendere. Qu mũ exemplũ ẽ vir in medio vigilatiſſimo⸗ rum ſerpetum ⁊ inſidiatoꝝ ſcoꝛpionuʒ po ſitus qui virus eidẽ inſibilare ipᷣmq; moꝛ dere atqʒ ꝑcutere niſi repᷣſſi nunq;ᷓ ceſſant hoc ẽ nocte⁊ die ſompno ⁊vigilia ad hoc ſtudioſiſſime intendunt.et ſi enim doꝛmi⸗ endo viri ſancti non peccent. vulnera ta⸗ men ſompniantes excipiunt a quibꝰpoſt modum vigilantes difſicile ſanantur. Jam em dicit aug⸗ ſuꝑ librũ Geñ.ꝗa ſp̃a carnalis cõcupiſcẽcia lerpens ẽ qre qͥt cõcupiſcẽcijscarnalibꝰ ꝗs circundatusẽ. Quindeci/ Sl rtotſepel Gͤrueeiuron oeleaublln giadealis. NlLumſoo detzlistiatit mgurlidehn uneacdor Gileane⸗ Canmmnren niwiſnunt Phuon Se Pitanhonus Cupanondbusd Chergrſchpe⸗ ſbrsröctſocn Haunendegzen ſiorerenge Polnorvint Auninwin ſittonmeinenn igcdlſcenc inkariſan Menimeithr unnidcramie Cuapoſäunns Giceppeede clengtilee hteſtelbrs or ofeon heeansrt Mealbuinlo lhnelaſons⸗ flulerineno Mkuldeiligein lzenti n Doſcinma⸗ lhtetinne Kfinſfnchie = inter tot ſerpentes poſitus ẽ. vt vnꝰſervẽs Si auis em̃ contendere volnerit de voca cõputetur concupiſcẽcia oculoꝝ hoc eſtvi bulo et vſum certiſſimũ reſtringere abuſi ſu delectabilin. Alius cõcupiſcẽcia auriũ. oneſqʒ inſolitas ampliare contentionem et ita de alus. Ipa aũt veritas in.ũ.Eʒech iſtam ei relinquimus qui contentiſumas dicit. Cum ſcoꝛpionibꝰ habitas.Qð licet ea quã querimus veriiate et vſu comuni de falſis fratribus atq; ꝓditoꝛibus intelli loquendi. Q: ſi ꝑptinax quis fuerit.ſe⸗ gatur iñ de hmoi cõcupiſcencis cõgruen quentur eum abuſiones et etiam incõue⸗ uilſſime accipit ⁊ hoc ẽ quonia quantũcun niencia nõ toleranda in caſu ꝓpoſito.Ac qʒ a pte capins. hoc cẽ a ſui inicio bladiri vi cidit em minus foꝛtis vincei foꝛtioꝛẽ ſe. deantur.a pte tlamen caude inſtar ſcoꝛpio eęt artis pugne pitioꝛem verbi gracia. Si nũ Hocẽ nouiſſimo ſeu fine eterna moꝛ foꝛtioꝛem poſuerimus ſuꝑ ſubſtramentũ te pcuciunt. Appet igr cũ ⁊ d oꝛmire neceſ lubꝛicum minus autem foꝛtem ſuꝑ cotra niſun ſe babeat ſpiritus humanꝰ et innumeris rium. Neceſſeenim ẽ vt iſte foꝛtioꝛ vel per mamN occupationibus diſtrabi quod int hmõi ſe cadat in lubꝛico vel leui impuliu quare amman ſerpetes ⁊ ſcoꝛpiones ſua im̃ ſolercia etvi vincetur a debilioꝛi et imperitioꝛi ſe. ng. D Ubus n cuſtoditur. Sunt alia exem Sunt ⁊ alia exempla iuxta hanc ſi cõ umnammi pla inxta bec pene inumera que ad donũ gregarent᷑ nõ paruam nobis neqʒ ↄtem n! lciencie velut quida radu luminoſitat imfi pnendam p̃ſtarent eruditionem ei notici —R us prinere nolcunk. Donũ em̃ illud vt am noſtre infumitatis atqʒ ſemper impe lin ait aug' in hmo libꝛo de doctrina xpiana dientiũ ſeu imminentiũ nobis periculoꝝ ui doomn facit hominẽ interius lamentantẽ ⁊ qhu que quidem noticia ſaluberrima eſt eui⸗ nis iire iuſmõi addit ſdencia addit ⁊ doloꝛẽ ſicut denter. Müicn. dicitur Eccleſiaſtici pᷣmo Unð ergo nobi N Oſt hee autem dicemus inſidias un. Qudian doloꝛem ingerit hmoi ſciencia et lamen⸗ occultiſſimas et temptatiões aſtu iodaniimniüf tum niſi quia miſerla er erumpnoſitatẽ in immas dyaboli quihus etia ſapi mafmnime qua poſiti ſumus nobis oſtendit.ſciencia entiſſimi atqʒ foꝛtiſſimi ſepiſſime ſubiciũ andenr quippe ꝓpꝛie boni et mali ?. Attende tur. Ho:um autem pᷣma ẽ longa fatigato Aaimiontſwine aulem quia licet quanta ẽ albedo alicui⸗ rquam nõ tm̃ in ip̃am temptationc in⸗ mnmnustinstun tim. ⁊ ipe ſit albus et non amplius.non ta qucere nititur in illum quem temptat ſſed ars. Cüifin men quãta ẽ ſoꝛtitudo alicuius ſpirifſalis etiam in deſperationẽ. vt videlicet vel qe mMmͦéëipe foꝛtiset hoc ẽ quonia ſola albedi datſe ad deum nõ pentinerevela deo no narppoetri ne albus ẽ et nullo alio. Hõ ſola autẽ foꝛ curari.Cũ em inſtanter et pene aſſidue pe denonestifadh titudine ſua foꝛtis ẽ quis ad bellandũ ſpi tat hmõi tempatus a tali temptatione li uinaciinun ritualiter. quẽadmodũ nõ ſola ſuaĩfirmi berari et non obtineapfacile deſperatde uciinzes late aut debilitate infirmusaut debilis ẽ dei adiutoꝛio. ⁊ facile credu deũ nõ cura i n anſ quis ad bellandũ. ſicut appaxret in exeplo re ꝑiculũ ißfius Utruqʒ aũt iſtoꝝ certa ißn de viro foꝛti armato ſtante ſuꝑ lubꝛicum minũ pꝑnicioſiſſimũ ẽ/qñqʒ in vtroqʒ tota arinm ſim aut debile ſubſtramentuũ. Illa em lubꝛci⸗ liter ſe tradit dyabolo qui ſic credit vłde n tas ipum efficit debilem et infirmũ ad pu ſperat.Et vt vulgo dicitur de ſin gulariter n n r gnandu. hoc ẽ facilẽ ad vincendũ.ũ ma⸗ ⁊ de duello certatbꝰ ꝓ eo vſq; ſeinucep umun n nifeſtu ſit iam nõ eſſe infſirmitatẽ aut de cuciũtdonec alter eoꝝ malũ verbũ dicat. — bilitatẽ ip̃ius. Ficerliggpicia bellandi cuz quod victus ſumſſeu qiodcuqʒ aliud õ infirmitas nõ ſitinfir Nuſtamẽ efficit et de quod intelligit nolle pùgnare vlten⸗. vel encn bilem ad pugnanduʒ. Quemadmodum nalle certare ꝓ querela ꝙ qua certaſe iceę SSSõ ecõtrario ſapiẽcia et doctrina foꝛtẽ facuit perat.Sit in iſtis ſpiruualibꝰ certamini⸗ tuſcb, n, ⁊ robuſtũ ſicutlegit᷑ puerbioꝝ.xxiii. Uir bus hoc mõ vicius victoꝛi dyabolo ſe tra adinhianl, ſapiens foꝛtis ẽ et vir doctus robuſtus er dit captiuũ ad ipius penitus voluntatem ni ölnm, validus. Et Sap. viij. Per ſapiencia vide Inde autẽ ẽ iſta ſtulticia. ymmo ruina pe/ nmnoſii⸗ oꝛ in bello foꝛis. Juxta hunc modũ dici/ Nſima turpiſſima. quia neſciut pmõi bella⸗ maumtich, mus q; murus lurris ⁊ vallũ eteraqʒ oĩia oꝛes qntas vtilitates. quantas victoꝛias 1ron gelen , ᷓ hoſtiũ appꝛopinquationẽ⁊ impugnatiquantaq; ſaluberrima ꝓpe infirmitatino Arscuginid⸗ on unpediuͤrcu neg; virtutes neq; foꝛti ticia operãtur longa crebꝛaqz certamina mupniinn R ines animarũ ſint. ipas tamẽ foꝛtes ef temptationũ. Adeo em radicata in qui⸗ npſln, lciunt iuxta certiſſimum vſum loquendi. buſda ſupbia. vl no niſſ in numerabilib De temptationibus et reſiſtencijs temptationũ tunſionibꝰcõfringat᷑.tantis tri conſueto vel inconſueto hoſtẽ perimat deniqʒ tenebꝛis quidã inuoluti ſunt. aðo pſertim cũ non . nilli ,,,Notcene qʒ ſue infirmitatis inſenſibiles ?⁊ ignari quantotoꝛtius Ago bottngentnme ef uunnne niſi longa einſdẽ exꝑiencia de eadevaleãt totis ſtudis ⁊ viribus nobis inſidiat 1o⸗ nnn erudiri ſed neqʒ niſi iugi cõculcationevel ta auiditate ſanguinem noſtrũ ſitit Nerar oſe humiliari valeantvel in humilitate ſerua qʒ via quocunq; inſtrumẽto Pmnrric kan⸗ Pen — deibusſempad memoꝛiã reducẽdaſeſt occidere conatur. Tercia aſtucia ẽ qua luu onir ſupbia apo oli qua ipemet incurrit in. . 9 hoc ſolum inten dit.vt mutet manisa⸗ P en ſcdᷣe ad LCoꝝ dicens Ne magnitudo reue tũ ſuum cuʒ in eo bene ſit illi. quemadmo nhutin . lationũ extollat me datus ẽ mihi ſtimulꝰ dum em auiculis et piſcibus ſtrepitus fit: phheo/ 4 carnis mee angelus ſathane qui me cola aut tumultus vt exeant de receptaculis ſu ntaege phiʒet. Si em̃ tanta ſancttate tannſq;ʒ do is in ꝗbus in tuto ſunt a reciaculis ⁊ alijs „onihe mis graciaru ⁊ virtutũ pᷣdito viro immine inſidijs venatoꝛum atqʒ piſcatorum Si 4 bar beri culii ſupbie et ontra ilud diuina orabolus benele babentibus inalian ahün . I ione medela ei adhibita ẽtempta ſtatu. et vbi ad dee tio carnis/quid aliud nobis faciendũ eſt: ſecbiere piu Ppritsubnectmwbibned Eri niſi vt admiremur et iugiter collaudemꝰ alienis. Interdum etiam terroꝛibus moli ſu patris miſericoꝛdiarũ circa nos officioſiſ⸗ nreni ereteelfeni boni vt indeſe ſen Mi⸗ en m ũ ſalutarẽ ſtatu erunt ei ad temptandum erpo ſiti y igninr nobis medicinam elicit contra ſupbie mo ſaltem ab eiuſdem inſuilti mnonun = . 5 r , H ltibus minus tuti Uneieros tuũ moꝛbũ et virꝰ dyabolice verationis in e em inin Alitludlt S anidorg nobis ſalutis conuernt. Se Rrcceen pannelubeme nanettcan nnun. nEcSG raàſ ανnαα cunda aſtucia temptatoꝛia dyaboli ẽ ixpſa derit ſupꝑ te locũ tuũ ne dimueris.ẽt Dañ muni trptaαιοι .. eltae temptationis. Plerũqʒ enim xij. Tu vero daniel ſta in ſoꝛie ppoſiniois ult nſuetis temptationibus quoſdam expe⸗ tue.Et abacuc.iij. S odiam ial it electosvt eoipſo quod alios oe talib- ſtapo ettup gradum iain muninenemn (rGniuſi . o qu ib: figam munitionem linen temptari non audinutveltemptatos fui El baruch. 10. Brell⸗ ſennun⸗ ſe ſe ad deum nõ ptinere pianos no eẽ cuſtodit . eeedchuntlameni Pſueridirn vebementer ſoꝛmialant, interdumenann. arurofium vunliogiu ni nn a Gn. munmn ekeredaut non alien Gen eetlan 8 5 ium papilionis ſui vſqʒ ad mane nnnienin nfſeg un Æι Quarla aſtucia é qua ad maioꝛa bo⸗ Mitenie diare malignitaris ſue contra Kaose. na et ſup vires thcnntandincus aliquẽ ucttand diti yabolus et nouis et veteribus et inuitat.quemadmodu habet ſe de in con mnernen pianon ; notis inſolitis et inauditis tẽ ſtantibus et lubricis et diſciplinalibus ac ſnehllre Snat Loaſkticen pꝑmittitur eoſdem impu religioſis exercitatiõibꝰ omino incõſueij nnn Rat niluluerunt nos nonnulli ſuphu cũ eos ad talia inuitet exẽpla ſcton pcedẽ n ſnlegn marin ngkatlonibus. hoc vno eaſdẽ tiũ eiſdẽ ꝓponẽs.quod indubitater eius anainuie panahſpinbenae ſe ſolos eas malignitatè ſtudio facit vt eos reuertẽtes ulinii hudite me unel le auaſi derelictos in ad vomit vela religione apoſtolantes. ſpeni ſitos veh udinis temptationibꝰ expo⸗ ei deo magis offenſos et in re deterioꝛes e unm ſeco non eler erpaueſcebant. aulhꝛo Lefficiat. Hec autem ẽ aſtucia ſymie capiũ zellum tiſſima cõtra erun oppugnari caſtra foꝛ- tur. Accipiunt enim venenatoꝛes calceos l conſueraaz ut on ſolũ note machine magnos et pondełbſos et calceant ſe hu Rumgimn cuna imekinn e parantun ſed etiã que⸗ iuſmõi calceis ĩ loco vbi hmõi ſymie hoc eneundi et qnecunqʒ v eneng a nd⸗ feda et fetida videre poſſint. Alligat aũt et aſſtringũt ſi⸗ “W lannm. noliain can n nata quolibet modoꝛũ bi foꝛtiter hmõi calceos et hoc vidẽtes ſy⸗ inenchfmin ſtes qui illa dbl gentuntotoq; ſtudio ho mie ſimiliter faciant Pꝛopter qð ſoluẽtes aenitr⸗ conatibus ercogitaen bugnãt. totiſa,ʒ bmõi calciamẽta de pedibaſuis diminũt llns vel rebus vel an quibus vel moduʒ ea ibidẽ indeqʒ recedẽtes pᷣſtolant ùuſz naetnaſe ſendetntibus n oc abitantibus⸗ de ſmie calceis illis ſe calciauerunt. et eoſdẽ utfelizen obrincam atan ona a ilus ipᷣa caſtra ſibi foꝛti alligatiõe aſtrinxerũt. Quod cuʒ kencninin curant. Hõ em curath int an vetera non hoc eas feciſſe cõſpexerint irruunt in eas ⸗ andai lis quo gladio videlieet n etlam littera ipᷣaſq; capiunt.nõ ſolum effugere ſed eti⸗ N lhen bdee, s duo gla dio. lecel an nono velvete aom nec ambulare valentes pꝛe magnitu⸗ nſan Peſanan hin £ . MMV ccxxun nni dine 1 ponderoſitate hmõi calceoꝛũ. Tu omniũ piculoſiſſima ẽ ia pax. id eſt ceſſa pir pe aſt Fj whenin autlem iam plunes audiuiſti. quia calcia tio a tem ptationibꝰ.qua pacẽ multiimpe mndoſtit menta exempla ſancton in ſctura vocan riti vehementiſſime concupiſcunt et inſtã mingi tur que cum ꝓpoſito ⁊ voluntate ſibi aſſũ ter poſcunt a deo. Hec autadee pnitioſa . Uenasdti pſerunt.vinculiſq; votoꝛn ſibi alligauerüt c. vt de ea dicat amnis eccleſia ſanctoꝛuʒ. Tmunäih, infirmi homines et imbecilles ambulare Ecce in pace marün o mea amariſme – non valetes in illis aut ea poꝛtare a vena Et in. xii. Sap. Cliuentes in tanto iuſticie lch e toꝛibus infernalibꝰcapiunt. ab aſſumpte bello.tot et tanta mala pacem appellant. — religionis ꝓpoſito apoſtotates. vel ad pᷣ Contra hoc Jacobi.j. Ome gaudiũ eriſti mnn teritarũ feritatum vomitum reuertente. mate fratres mei cum in varias lemptan 0 maungt Quinta aſtucia ẽ qua ſub pᷣtextu boni ones incideritis. et Job. vi. Scom aliam lam ſuadet piculũ huiuſmodi ſpecies ⁊ modi litterã.Temptatio ẽ vita hominis ſuꝑ ter ndusnin innumerabiles ſunt. quẽadmodũ cũ ſub ram. Carencia autemvite ſue ſine huatio venpaanäne ptextu pietatis et erogandaꝝn elemoſinan moꝛs ẽ quare puatio ſeu carencia tempta v idl ſuadet acquiri diuicias. lcens illud Eccle Aanis ee . vichnon iningui nõ tẽ wnnder ſiaſtici. v. Tili mi ſi diues fueris non eris ptatur. Ut autem manitfeſiu fiat hoc. nar Penn daftt nlc Zelan Et illud Seneca Oq7ỹ rabimus tibi vuinera et alia mala aue de S aAlAααÜ nduhendhin difficile ẽ diuiciarũ contubernio non cor⸗ iſta pace pueniunt. Hoꝛui pmume e⸗ nanang, rumpi. Similiter etiam et cñ ꝓpterimpun curitas qua timoꝛ dei quie. cuſtos electo⸗ inſaläbun gnandum aliquod vicium ſuadet bonuz ru vigilantuſſmꝰ ac fideliſſimꝰ occidit᷑ ſil⸗ pininsſtu quod ſcit eſſe occaſionem ruine.quemad cut ſupꝛa oſtendimus ex xxvij.Eccleſiaſti. babensſti⸗ modum aliquibus quos impugnat ꝑlu- Hiſi inſtanter tenueris te in timoꝛe domt üpedinni xuriam ſuadet ieinnia et abſtinencias ſei ni. cito ſubuertetur domus tua ymmo qgcqd Aſtanrzii ens eos in iracundiam aut accidiã vł etia plus eſt. Cimoꝛ domini fons vite vt legis Oagaarn Srin amenciam facile poſſe labi.hoc em fre⸗ lur ꝓuerbioꝝ.xiiij. Arefacit igitur iſta pax umen 6 guéter expimur. Bexta alſtucig ed vicein in nobis fontẽvite.que arrefactio quanta Liedetomnn K ſuadet ſub ptextu virtutis quemadmodu impugnatio ſit. quis no videat. Hecanlẽ Goddn Mu ſub pꝛetextu pꝛouidencie: auariciam ſub ſecuritas ẽ que nos facit ſeoꝛſum a cura ⁊ vons ſiſihtn ptextu miſericoꝛdie remiſionem ſub pꝛete ſollicitudine cuſtodiendi nos. ⁊ bt᷑ hoc Miciinti, xtu iuſticie crudelitatem. ſub pꝛetextu ʒeli exponit nos boſtibus. Ho em iden eſſe miuansrs rectitudinis inmaniſſimũ furoꝛ Iſtis ſecurum quod eſſe tutũ.ſicut teſtat᷑ Sene Cclibabatnn igitur velut fallax et frauduletus negocia ca dicẽs. Hoc habet ignguia vt interqum ger Mlihliin toꝛ venditvitri viliſſimi fragmentap gem ſecura ſintuta vero nuniq;. Lutum em̃ eni tvonwii mis pcioſiſſimis vt vitrũ viride ſmarag nullũ imminet piculũ Securuvero guod eniguſi,f, do ⁊ vitruũ rubeũ ꝓ carbunculo. Simili noõ curat periculu. Scom mali veſ i nanbenns cuprũ ꝓ auro.plumbũ velſtangnũ ꝓ ar⸗ dia ſeu pigricia qua eniam adſuga no ſo⸗ woan nis gento ꝓpter quod hic veritas vtutum ac lũ ſed ⁊ adpugnam tardi ſumus. Jaculis nuu nas itegenter ſxneſligada eſtucio em̃ nempie uon um electi ceſtani Lee goſe iſſime addiſcẽda. ꝓpter hoc dicit veritas jugam vel ad pugna. q vo in pace 6 a apocalipᷣ.iij. Suadeo tibi emere a me au utipa quiete nõ ſolũ deſides ſʒ er ſom⸗ „ rnge rũ ꝓbatum ignitum vt ocuples fias.pꝛo pnolenti eifaüte Eſeu deſie 1 doꝛ ln ani pter boc vulganiter dictur. Nõ quicquid mitoꝛiũ dyabo in mom bmor A geud nen lucet vel rutilat aurum ẽ.De hoc Zeneca. nes cobnit ne e ugiat vel exurgant. Eit mniwon MNon omne qð veriſimile ẽ ſtatim ⁊ verũ velut paliſis ſpuũalis.qᷓ nec mẽbꝛa coꝛꝑis itit inge ?. multa em̃ falſa veris aſſimilant᷑. pꝓpter nec vires mẽetis ad actꝰ obitatis mouere ctantez quod dicit ariſtoteles in elencoꝝ. Quoni ſinit. Eſt etia velut rubigo q mentiũ foꝛtiſ⸗ pepuchn . am auricalcea et felle tincta vident aurea ſimarũ vires ac virtutes incn edibilit᷑ cõſu b ſune cum longe aliuds aurũ ſint. In hmõi er mit Popten quod ſicut ſerꝛo nibil magis hſſhdn go ad vnctionẽ ſpiritus ſancti qui de omt inimicum aut noxium q; parer gua ei ru uumm,/ 4 bus docet ſicut dicit Johã. in.ij.j.recurrẽ bigo congignitur. ſic mentibus humanis irmmii . dũ . Et ꝓpter boc oꝛat eccleſia tam fre⸗ nihil pernuioſius ; paxiſta de aua e umm nm , quẽter dicens. CHleritas tua qſumꝰ dnñeſpo mur. Etſicutfen lerro nibi etilins d: a⸗ uncilhl . maneatin coꝛdibus noſtris. ⁊ omis falſi⸗ boris aſperluas: eta iduitas que ipſum emshunn tas inmici deſtrnat. Septima aſtucia elimat: el ſplendidat et ad ſimilitudinem „ 2 co:ꝛs deus eos tẽptari nõ ſinit. Be argentei nitoꝛis atʒ decoꝛis pꝛoducit. Sic mentibus humanis aſſiduitate temptati onum nihil ſalubꝛius quibus velut ꝗbuſ dã defricationibus aſperis.rubigo eoꝛuʒ detergitur ⁊ ad debitu candoꝛẽ pariter et ſplendoꝛẽ ꝓducũtur. Juxta illud qð legit᷑ Pꝛouerb.xiiij. Aufer rubiginẽ de argẽto et egrediet vas puriſſimũ.et alibi iurta il lud. SFerruʒ ferro acuitur ſic et hõ acuit fa ciem ꝓximi ſui.“ Tercin malũ ẽ elatio. eo em̃ ipo ꝙ nõ temptant᷑ credunt ſe aliꝗ eẽ foꝛtiſſimosvt ea excellencia ſanctitatis pᷣditos vel foꝛſitan angeloꝝ cuſtodia val latos vt eos dyabolus nullatenus aude⸗ at impugnare qua credulitate nihil ſtulti us cuʒ vꝛbes munitiſſime et raſtra foꝛtiſſi ma ſolũmodo impugnent.villulas vero campeſtres vtpote penitus ĩdefenſas ne⸗ mo impugnet ſed magisvt expoſite capiã tur atʒ veſcent magis igitur timere debẽt ſe eẽ adeo debiles ⁊ inſirmos vt omi tem ptationi ſuccũberent. et ꝓpter hoc miſeri 3 Quartũ vulnus et malũ peſſimum ẽ quod ex pace hmõiꝓuenit cõlłẽptus fraternꝰ Facilimi em̃ ſunt qui pacẽ hmõi habent eos deſpi cere qui temptant᷑. Unde et plerũq; dicũt hmõi temptationes nõ debẽt cadere pᷣi anu. ⁊ iteru xpianus nõ debet cogitare ta lia.Uiliſſimꝰ ẽ aiunt qui vel etiaʒ talia co gitat. Quintũvulnus ⁊ malu eſt duri cia coꝛdis ⁊ immiſericoꝛdia in fratres qui temptationibus impugnent᷑ adeo em̃ in eos obdurent vt nec enã eis miſerenduʒ putent decoꝛiandus inquiũt eẽt vel cõbu endus qui talia vel etia cogiaat. Is auteʒ ita determinatis incipie no inueſtigare pſcrutatiꝰ de ipᷣis 4 ptationibus et de ipᷣo tempta rividetur eni opiniones quoꝛun⸗ Videtur enim ſcom opꝑpi dam nõ eẽ poſſipile aliquẽ temptari ſimi liter etdeiporetiene Quid et an ſimilit poſſibile ſit aliquẽ reſiſtere ⁊ quatenus et ualiter poſſibile ẽ. Quoniã igit manife tu ceu nõ temptari vłimpugnari.ꝗ nul⸗ modoꝝ repugnat vei reſiſtit ſed ſolum 0 : . 8 . — „ ⸗ „ . ₰ mo capi. llu vᷣo qui nihil patit᷑ omnino oc e cui ex nulla pte diſplicẽt aduerſaſq̃ patit vel cui eonſq; diſplicent aduerſa im minecia vt nihil eoꝝ pati vel expectare ve lit.EFodẽ mõ cadere abſq; ictu vel erectuʒ eius ſtare abſqʒ vlla cõcuſſione vel im⸗ P equit ex neceſſitate illũ ſolũ tem q aliquatinꝰ ea cõcupiſcit G conſentire. temptationibus etreſiſtencijs ſed nõ pᷣciſe vel ſimplr ea vult. Similiter ⁊ ꝑ aſpera vel aduerſa illũ ſolũ temptare neceſſe ẽcui ⁊ ſi qd doloꝛis inferũt non iñ ipᷣm deijciũtſſed quaſi aliquantulũ vulne ratus adhuc ſtat nolens hoſtibꝰ ſe trade re. hoc eſt vt aduerſa effugiat aduerſarijs Scum erroꝛẽ igit manich eoꝝ ꝗ duas naturas cõtranias in nob po nuũt altera bonã ⁊ ad bonũ ſemꝑ parataʒ Altera vero malã er ad maluʒ ſemp para tam ⁊ bono aduerſariã ac ſemꝑ repugnã tẽ. Impoſſibile videt᷑ aliquem temptariæx hocẽ quonia voluptas mala nõ temptat natura mala nec impugnat. cũ illa nec re⸗ pugnet nec reſiſtet illi. Alterũ em̃ duo:ũ ſi miliũ alteruʒ nõ impugnat marime ſcoᷣm 4 os.ſed neq; natura bona impugnatura voluptate malacũ bona natura in nullo penitus aliquid mali cõcupiſcat Jam em diximus quia ꝗ temptatus aliquo mo do concupiſcit id de quo temptat ⁊ vellet illudſſed nondũ vult illud p̃cipue aut ſim pliciter· Quare ſequit᷑ ex neceſſitate ꝙ ni⸗ hil temptetur in nobis.quia neq; natura bona neqʒ natura mala. Et nibil idẽ ẽ re perire in nob qd impugnetur ⁊ repugnet Cemptatio eĩ vtrũqʒ reꝗrit ſicut ⁊ pugna Pugna ei oĩs int᷑ duos eſt er neceſiitate ſi binuicẽ aduerſantes. AmpliusCũ te⸗ . ptari cõtineat impugnarijet repugnare ſi R ue reſiſtere qᷓ vtiqʒ còtraria ſunt.aut ſaltẽ repugnancia. Alioquin nec pugna neclu cta eet ibi. Ila vero duo ſic repugnancia inuicẽ ſunt in anima temptationè? pacien te.⁊ temptationi repugnate. Aut ergo ſũt in ea ſcõᷣm idẽaut ſcõᷣm diuerſa.Si ſcm idẽ.Erũt ergo otraria in eodẽ fcom idem gqð nemo adhuc dixit.ſi vero ſcdõm diuer⸗ ſa erit ergo anima humana partibilis. Ampliꝰ.Si aliqs ẽ qni ꝑcutitunaliꝰ ꝗ reꝑcutit et nõ reꝑcutit qui ꝑcutit᷑. nec ꝑcu titur ꝗ repcutit nllus ibi vere pugnat pu gna em̃ aise neceſſitate int᷑ ꝑcucientẽ ⁊ reꝑpcudentẽ vel alio mõ reſiſtentẽ.hoc au tẽ nõ ẽ ibi repiri cũ nihil repugnet vel reſi ſtat ꝑcucienti vel repcutiat iſßm. Deſcẽ damus autẽ et dicamus exempli gra. qa aliquis cõcupiſcit voluptatem carnis⁊ re pugnat hmõi cõcupiſcencie reſpuẽs ipᷣaʒ voluptatẽ cũ eam poſſit habere.Si int᷑ro gauerimꝰipᷣm vel animã ipᷣiꝰ ⁊ dirxerimꝰ. Nõne tuipe ꝗ concupilſcis hãc volupiatẽ reſpuis eane deũ offendas. vl ꝓpter aliã cauſam. Rñqdebit indubitaier egoipe — ů iiigei hunſſn. llocise Pheſuma tanorod Conape esainme ninoinrppe⸗ ipctotzan ugohin Mellehmni ugen ⸗ (hiictowutt fuiglu ſnen iuibis Paniritiis ſuyſiineſtg Münrtungzna fiſenp dinetaninn it ents ſfchiundden Mondtorn lo gopancitt alinatgnhrs Me idicai e Mylnfne Monſenong Keippefinner aicnne⸗ niakihhein ſuuttietibe Paißſtenrine lunici linzerſisc limnilgen hninti Ncntigibi mnti u 2 — — — — n S= SEE. — nae olana dmunt macnn talgunm sman Dugnatnu bongimn Donana licöa Vmpaansals equo npei Cltiltdze nit antaſer odis. cianee 1nal. Stbic mprgei 1, dooseſtatein Q— .0. E. . W.h mnan zGörmnaſ ogtintete Pedi gur. Aungl moiven inrcociſon Lo 4 7 manneilllii ii nunmi ugeitattſdn fiſakhuchi inrm uden „ ſum idẽ qui cõcupiſco cõcupiſcencie reſi ſto.ac ſi ſcõᷣm expoſitionẽ Auguſtini de q̃ multociẽs ſupꝛa fecimꝰmentionẽ diceret. egoipᷣe ſum caro ⁊ ſpiritus.ſed ꝓpterx ali⸗ ud caro vocoꝛ. et propter aliud ſpiritus. Quoniã ꝓpter ↄcupiſcẽcias ⁊ alias paſſi fe &nptεα ο 9 more rirgfe cerxrro idẽ an ſcdõʒ diuerſa. Scðʒ idẽ eẽ nõ poteſt quia mouere ⁊ moueri cõtraria ſunt ſicut agere ⁊ pali.nõ poſſũt igr eẽ in eodẽ ſub iecto id ſed nec fᷣm diuerſa ꝓpter impti⸗ bilitatẽ anime ipius qcũq; arguere õ pla tonẽ in ꝑte iſta diſputando ꝓpoſuit.locũ ones qᷣ in me oꝛiunt᷑ a ꝑte carnis caro no habẽt hic. Detetminates igr pᷣdicta di minoꝛ/⁊ ꝓpter illud rauionale quodi ne- Hmia reſiſtere tẽptationibꝰvłtribꝰ mo ẽpꝑ quod ↄcupiſcẽcijs hmõi reſiſto.atʒ r pugno ſpiritus vocoꝛ. Q li dixerit ꝗs Aꝗuia ille cõcupiſcẽcie ſunt in carne. Juxia iilud quod dicit apls in. vij.ad Ro. Non auũt ego operoꝛ id ſed quod habitat i me peccatũ.ęt iten. Scio ꝙ nõ habitat in me id ẽ in carne mea bonũ:⁊ ita nõ eſt repu⸗ gnaãcia aliqua ĩ hijs.quoniã cõcupiſcecia in carne ẽ. reſiſtẽcia aũt in ſpoñ Sʒ ipᷣm reſi ſtẽs in ſpũ ſiue ſit graciaſſiue virtus natu relvirtute nanq; nature multa inhoneſta reſpuũt plerũq;. Rñdemꝰ.quoniã ꝗ ta lia dicũt nec aplm nec ſeipᷣos in ꝑte illa in telligũt. Si em vocat carnẽ id quod ẽĩ no bis reſiduũ ab animalſintolerabilit᷑ errãt. In illo em̃ eẽ peccatũ nõ poteſtnec culpa vllo modoꝝ. Quemadmodum in gladio quo ꝗs ꝑcuciẽdo peccat moꝛtalit nec pec⸗ catuũ nec culpa ẽ ſed in ꝑcuciete. Sic necin ro tota.inſtrumentũ anime tm̃ ſit ſiue oꝛ⸗ carne iã dicta.ſed in anima mouete.cũ ca inabimꝰ. ganũ anime mouentis ac regentis eo A Ampliꝰ. Sicut in ea necvirtus nec me ritũ eẽ poteſtiita nec viciũ nec peccatũ nec culpa. cũ cõtraria ⁊ circa idẽ ⁊ in eodeʒ ex neceſſitate eẽ habeat. . vt caro intelligat ibi eo mõ quo augꝰacci Relingquit ergo pit eã in pᷣdicto teſtimonio qð legi᷑ ala v. Quia caro cõcupiſcit aduerſus ſpiritũ ⁊ ſpiritus aduerſus carnẽ.vel hoc quodẽ eẽ in carne ĩtelligat᷑ nõ ꝑ modũ quo acci⸗ dens dicitur eẽ in ſubiecto ſed cauſaliter. Quẽadmodũ ðꝛ uacongnare ĩ gladio qð ẽ canſaliter. Inſtrumentũ em̃ pugnadi cauſa quedã ẽr ad cauſa efficientẽ reſertĩ reſolutiõe vel reductiõe cauſaꝝ ad qᷓtuoꝛ Manifeſtũ ẽ igit᷑ qa queſtionẽ iſtã relinquunt hmõi homies penitꝰ in ſolutã ⁊ pene intactã.cũ cõcupiſ nominatiſſimas. cere eĩ⁊ reſiſtere cocupiſcẽcie nõ poſſũt eẽ niſi in vno ⁊ eodẽ ſubiecto. Ipᷣi aũt nõ de teterminat vtrum ſᷣm idẽ aut ſ̃m diuerſa Amplius. Qui ſe auertit a temptati⸗ one mouet ne ſe.an aliud mouet euʒ. Si mouet ſe recidimꝰ in qſtionẽ ariſtoł.⁊ q̃ri mꝛ adb eis.virũ idẽ ſi:. mouẽs ⁊ motũ ſᷣm ⁶ is cõtingit vel ſᷣm tres intẽciones ðꝛ.Re ſiſtit eĩ tẽptationi ꝗ nõ cõſentit ſi ampliꝰ nihil faciat ⁊ vincit᷑ dyabolꝰanoſb eo iſßo ſolo qð nos nõ vincit. Reſiſtit tẽptati onibꝰ ſcdðᷣo mõ ꝗ eas fugit ſicut tẽptatões foꝛnicationis ꝗ declinat aſpectꝰ mulierũ atʒ colloꝗa. ⁊ oĩa alia qcũq; in ſenſum et ymaginationẽ earũ pulchꝛitudinẽ induce re poſſũt.Silr fugit eaſdẽ tẽptãtiones.⁊ a temptatiõibꝰ etia ſe auertit.ꝗ a cogitatõę foꝛnicationis ⁊ etiã ↄcupilcẽcia vel quacũ q alia paſſiiõe q̃ ad ipᷣaʒ faciat ſe tanſfert ꝓpter id qꝛ pectoꝛa vra duas non admit⸗ tũt ſimul curasiqð ẽ vt alia occupatiõe in trãte vel itroducta tẽptatio hmõi excluda tur. Tercio mõ in reꝑcuciendo quot modis vnaqq; virtus retũdat iacula tem ptationũ vel refrenat ipᷣa vicia a qbus im mitti tẽptationes vidẽt᷑ in ſequẽtibꝰdeter De erroꝛe vero manicheo rũ q̃ incõueniẽcia ipᷣm ſequũt in ꝓpoſito caſu vel alibi nõ ẽ nobis curaãdũ hic et iã erroꝛẽ illũ deſtruximꝰĩ pᷣmo tractatuũ iſto rũ ⁊ etiã alibi deſtruendũ ſed alit᷑ reſerua Qðõ aũt obijcit de repugnãcia coõ mꝰ. tra tẽptationẽ ⁊ conat᷑ oñdere cotraria eẽ leode ſoluimꝰ duobus modis.pᷣmo dicẽ tes qꝛ cõcupiſcere ⁊ nõ cõſentire ↄcupiſcẽ cie no ſũt oria.qð ẽ manifeſte videre in fe bꝛicitate qui vehementer appetit aquam frigida vel vinũ.ſed tñ appetitui nõ cõſen tit. Eodẽ mõ dicimus qꝛ velle optatiuũ et velle impatiuũ nõ ſungontraria. Hoc ẽ velle qð ðᷣꝛ de aliquo quo pᷣciſe et ſimpir vult aliqd e velle quo ðꝛ q; vellet aliquid Alteꝝ eĩ ẽ abſolutuũ reliquũ ↄditionale vł q̃ſi cõditionale. Pꝛera ipᷣm cõcupiſce reſic ẽ ad rectitudinẽ volũtatis ſicut incur uatio modica ad rectitudinẽ arboꝛj vel al teriꝰ. Inclinat᷑ em̃ q̃ſi ad modicũ mẽs hu mana dũ cõcupiſcit /ſed niſi frangat᷑ ꝑ cõ ſenſũ rectitudinẽ nõ amittit. Amp. Si cut lenis ipulſus ad ſtatũ vel ad ſtanonẽ. Quẽadmodũ ei leuis impulſio ſtantẽ nõ deüjcit nec ab erectioe ſua illũ pᷣcipitat aux X ðèð Be animã humanã ſeu ſtantẽ pſternit aut de iüjcit ſed ad modicũ eã cõcutit ⁊ ipellit. Eſt cupiſcere tẽptationis ad vitã ⁊ ſanitatem temptationibus etreſiſtencijs mnũñ vel cogitationũ obmittit. ſcribit coꝛ⸗ rũpitur⁊ cõfunditur eius ſcriptura. Simi —— elriã ſicleuis pcuſſio ad ſanitatẽ ſicipᷣm cõ G iter ſe habet ⁊ in athariʒate ſeu figellate. “ metis. Sic ei leuis ꝑcuſſio nõ aufertvł tol SS lit ſanitatẽ/c qñqʒ etiã nec ledit nec vulne rat pacientẽ ſic ipᷣm cõcupiſcere nõ ſtatim occidit animas nras ſp. Interdũ autẽ nec vulnerat neq; ledit leſione qᷓ multuʒ curã da ſitiæ ſicut motus pedis ad caſũ ſic ſe bʒ ipᷣm ↄcupiſcere ad ↄſenſum.Silr ⁊ ipᷣa le uis ipulſio ad deiectionẽ Sic ergo erecto ⁊ hmõi ipulſio gᷣria nõ ſũtſ eodeʒ mõ ſilł volũtas eiꝰ qð ſuggerit cõcupiſcẽcia ↄtra ge ſimul mouet pollicem et digitos mulł tos et tagit neruos cũ arcu moues arcum multiplicit᷑. Audit etiam ſonos multos ſi mul alioquin nõ ſciret quà cõſonanci re ſonarẽt.cantãt etiã oꝛe ꝓpᷣo ⁊ geſticulatur oto coꝛpe. Appet igit manifeſte mulios motus exercere ipᷣm exterius ꝗ ꝓcedutex motibus ſpiritualibiterioꝛib quare exle rioꝛes ſũt ſimul tãq; effectug erũt⁊ interio res ex neceſſitate ſinul Eodẽ modo ſe ſũt. Sichmõi cõcupiſcẽcie⁊ diſſenſus ſeu b⸗ 7 detextoꝛibꝰ ꝗ etiã manibus et pe ria nõ ſũt in eodẽ ſunt.Et quẽadmodũ calefactio ⁊ arſio ſeu ↄbuſtio ſe habẽt ad inuicẽ.ſic hmõi ↄcupiſcere et cõcupiſcẽcie cõſentire.Et ꝓpter hoc quẽadmodũ cale fit lignũ int᷑dunec tñ ab igne ledit᷑ ymmo pmanet adhuc ſanũſt illeſũ/ſic calet vtiq; cõcupiſcẽcia mẽs hũana.interdũ iñ pſiſtit illeſacõburitur aũt ꝗ eouſq; ardet vt con ſenciat. necoptennec ꝓpt᷑ hoc cogimur di — cereꝙ qd ex paucitate intellectꝰ dixerũt videlicet qð cõtraria ſũt hmõi. ⁊ nõ ſunt in eadẽ anima eodẽ tꝑe vel iſtãti licet hoc videat᷑. Simul em̃ eẽ vidẽtur ꝓpt᷑ ꝓximi tatẽ qua habẽt adinuicẽ ⁊ ĩ pugnis mate⸗ rialibꝰ.Manifeſtũ ẽ qꝛpcuſſio⁊ reꝑcuſſio nõ ſp ſũt ſimł tpeſed reuera ſũt in tꝑe pu gne. ſic dicere ſihi poſſevidẽt᷑ ꝙ ipᷣm cocu piſcere et cõcupiſcetie reſiſtere nõ ſũt ſimł iniſtatiſʒ ſũt ĩ tpe pugne qua dicũt ſñ fieri in inſtati in q̊ eis cõſeciũt ꝗ aĩaʒ hũana ex iſtimat poſſe maben ſiml diuerſis mo tibꝰ nNos auit videmꝰin pugna lrali ſil pugnatoꝛ ir̃ałclipeo ſe miegiro biedes illũ ittui ꝗ eidẽ imminet ab aduerſariojet gladio itlũ ꝑcutit nihilominꝰ iñ tenet fre nũ⁊ calcaribꝰſtintiat equũ.wanifeſtũ ẽ Aulęe qm oẽs iſte oꝑationes nõ ſut niſi ab intẽtionibꝰ ⁊ alijs motibus ſpiritualibꝰq̃ in anima huius pugnatoꝛis ſũt. Cũ igr et fectu foꝛis ſimul ſint neceſſe ẽ q et cauſas eoꝝ.id ẽ ea ꝗ ſũt ĩ anima ſimul eẽ. Idé ei ſeribente ꝗ ſimul ⁊ videt qð ſcribiet cogi tatet etia ſcribiti cũ ſcribere ſit opatio ha⸗ bẽs in anima ſcribẽtis motũ ex quo ẽvel paſſionẽ ex qua ẽ.tenet etiã cartaine nutet ſub calamo p qð comũpetur ſcriptura/co gitat etid de foꝛmavniuſcuiuſq; lre ̊ oꝛ dine ipaꝝ ir̃an videlicet que quaʒ pᷣcedat vel ſequatur.Quãcũq; aũt iſtarũ intentio ibus operaturnviſum etia intendũt in ea ꝗᷓ operatur ta multiplicibus cogitationi bus diſcendũturipᷣſertim vbi multa ẽ va⸗ rietas oꝑationũ et coloꝝ. Nos etia memi nimus vidiſſe ⁊ audiſſe ſocũ quẽda nr̃jm. tribus calamis vno flatu ſimul cantũ diſ⸗ cantũ et triplů modulantẽ ⁊ ꝓpᷣa voce q̃⸗ druplũ deſuꝑ decantantẽ In quibus qtu oꝛ cantibus quãta eẽt varietas diuerſitas ſufflandi cantadi digitos mouendi.⁊ hoc ſuꝑ foꝛamina triũ calamoꝝ quis no videt Si aũt ceſſaret auditus vel attẽtio vel fla tus vel vox vel quodcũq; alioꝝſſtatim fie ret diſcoꝛdia aures moleſte pcuciẽs quod ecñ ibi fieret ſicut ipᷣo ſenſu accipiebamus Maniteſtũ ẽ qꝛ in anima ſic cantantis et modulatis ſimul erãt ea ex quibus exteri⸗ ꝛees motus modulationis ꝓcedebant. „ Amp̃. In ſtatu gloꝛie nullo mõ dubi⸗ andũ videtur ꝗn oĩa flumina illa ſiue fin enta gaudioꝝ⁊ gloꝛiarũ ſimul influãtĩ eã Alioquin nõ tota ſua gloꝛia vnq; frueret ſed ꝑ ꝑtes quare nuq; iota eẽt beata. nos aũt ioqmur de hoc in capitulo vltimo tra ctatus iſtius videlicz ĩ capitulo de meritt: ⁊ retributionibus Maniteſtũ igr ẽ ex hoc qꝛ eẽt cõtra natura ãqnime hũane mouerỹ Nſimul diuerſis motibꝰgloꝛia ei ſupneniẽs nature. natura eiꝰnõ deſtruit ſed uluſtrat poſſibile ẽ ergo anime hũane moueri na uralit᷑ ſił diuer motibꝰ Amp.nõ mo uet ſeipaminiſi mota ſuo mõ/videlicqʒ ſoñ alit᷑ neq; mouet niſi ſic ⁊ ſeißa moueturq̃ᷓ re cũ ſimul moueat multis motibꝰ coꝛpa⸗ libus neceſſe ẽ ißam mouen ſimul multis motibus ſpiritualibꝰ ꝓut cõgruit.⁊ fas ẽ morũ dici i ea. Motus eĩ naluralis qualẽ diffinit ariſtoteles exitũ de potẽcia ĩ aciũ. exitũ inqʒ ĩ cõtinuũ/⁊ nõ ſubitũ nõ ẽ rexi re in coꝛpalibꝰcu nullũ imꝑtibtle poſſit ex 5 . ſebtanen Maipmmn iplelt Ceit vnn ſiunendii aviopen acieto ſcenanſfen Nonova runma luimrhn lertlönin esrc de Duun Cunfnopin ivnidn hngzee hlipfigan Clnicihnfi Enieitien ltonitueed cnilirn 1 K ſücden mddoageet mgedanon ſuitumrpa Muilbinz Echuniincit iaserern „ ncß We nendr Um notdg mſonden nanictr Ei nantefen ns obgt imneenitnnn cümaendrsen Ntunmdäülz idrscan ammſianni Bnti adniid isNendd! nsNAKi oſin e minaſtn uugns ein⸗ Joienuli zufunmtutl mifnu eN . . auniunn cline⸗ 1 apnodenill nttüicie =S— — = — cloiudonen oucpuin 1eloſe ebüne ſlin iw Mi o ſo⸗ rorteigf „ Z boc ẽ totaliter ſimul yna guipp ud cũ eig cõſilio vel ſuaſioõe inclinatur ad ⁊ leuitas ignẽ. — netinelleſſ ccxxy ire cõtinue vel ꝑ ptes de potẽcia quacũqʒ in actũ.ymmo neceſiſe habet exire ſubito. De eo vero quod uerit᷑ vtrũ anima hũana moueat ſe. di⸗ ſtinguendũ ẽ.qꝛ moueri multiplcit᷑ dicit᷑ e intentione mouere dicitur cõ ſiliariꝰ coſulentẽ.⁊ aduocatꝰiudicẽ ad ali faciendũ iſte vel ille ad credendũ illud. Alio mõ ipᷣa cauſa efficiens mołmonuere dicit᷑ ſicut ponderoſitas lapidẽ in deoꝛſuʒ nẽé. Tercia intentione finis mouere ðꝛ ipᷣm inquirentẽ illũ ſicut ariſto teles dicit ꝙ delectabile ymaginatũmo⸗ uet. Quarta intentione mouere dicit g curat motuʒ ſicut cõburere ꝗ applicat ignẽ domui alicuicõburere dicit᷑ illatcum coõburere ꝓpᷣa oꝑatio ſit ignis ⁊ nõ igneʒ adhibẽtisiñ qꝛ curat hoc cuʒ facit alqꝗad quo ſequit᷑ cõbuſtio. Facit inq; ea inteti⸗ one vt inde ipᷣa ſequat᷑ cõbuſtio ipᷣam cõ buſtionẽ facere ðꝛ.⁊ domũ cõburere ðꝛ ⁊ ab eo cõbuſtio hmõi tanq; ab actoꝛe reꝗ ritur. Sicdicimꝰanimã humnnã ſe moue re. Cũ ei vel inſpiciẽdo libꝛos vel audi endo doctoꝛes aut pᷣdicatoꝛes hoc facitvt timoꝛe dei moueatur.vel ex eiuſdẽ amoꝛe ſuccẽdaturꝓculdubio ꝑ cogitationem ap plicat ſibi res q hmõi motus in ea efficiũt vt futurũ iudiciũ ⁊ ĩfernꝰ ei ꝑ cogitationẽ upplicata efficiũt in ea timoꝛe. Diuina ve ro bonitas et eterna gandia.ſimili᷑ amo⸗ rẽ et deſideriũ in eade inflãmant.Cum er go res ꝓpᷣe moueãt animam humanãet luxta pᷣdictũ modũ cõueniẽtiſſime dicitur nouere ſe/ ꝓcurado ſcilicet vt moueat. curado inqᷓʒ applicãdo vel adhibedo ſibi motꝰ affectionẽ in ea opent᷑.⸗ an iiige pcipiemꝰ.vt autẽ animemux s9 effectiuas hmõi motuũ. Nec hʒ locũ l obiectio ariſtotelis in hoc caſu qꝛ mo uere ibi ꝓpᷣe ⁊ efficient dicit. Etita intelli gebat ꝑylagoꝛas dicẽqꝛ anima ẽ nume⸗ rus ſeim mouẽs.Et plato dũ dicebat ꝗa pᷣncipiũ mot ꝑ ſe mouet᷑.De ipſovᷣovelle qualit᷑ exeat a voluntate ymmo quotmo dis in pᷣma ꝑte tractataiſtiꝰdeterminaui⸗ 7 us. Mſi queratur qꝛ anima ꝗᷓ ꝓcu⸗ rat ſi moueni ꝓeuldubio vult ſe moueri. Hmoòi velle aduenit eivel a ſe vel aliũde. ⁊a ſe nõ videtur ꝓpter cauſas ip̃as quas diximꝰ. Si vᷣo aliũde aut ꝓcurauit hoc.⁊ ita videlur in infinitũ. Aut nõ pꝛocurauit vVñ igr aduenit ei hmõi velle Rñdemꝰ⸗ q ſcnõ om̃e credere ex ſuaſone ẽ.ymmo B quoddã deſurſũ ẽ apre luminũ inſpirãte: ſic nõ om̃e velle a nobis evel effidetibus vel ꝓcuraãtibꝰ.ymmo quodda ab inſpira⸗ toꝛe bonoꝝ omniũ ſpu ſancto ſic expᷣſie te ſtatur apłs ad phylipᷣ.ij.Deꝰ ẽ qui oꝑaturx in nobis velle. Si ꝗs aũt querat de illo ꝗ auertit a temptatione.vtrũ eius auerte 3 e ſit agere tm̃ vel pati tm̃ vel agere ⁊ pati Rnñndemus qꝛ agere ꝓpᷣe ẽhabet eivel velle vel indignari vel aliꝗd tale ꝑ que re pellũtur temptationes quaſi quoda ipul⸗ ſu ſpirituali⸗vęru quonia recepiu ein ant ma ⁊ aduẽticiuũ noun paſſio vꝛ ab ariſto⸗ tele ſicut ⁊ oẽs affectiones.Ci vero auer⸗ tere ſe cogitatũ fuerit ſeu coſideratum nõ dũ ꝑ fe ab hmoimotibꝰ vel paſſionibus. nõ erit niſi ſuſceptio alterius occnpatiõiæg ſicut inſpectio libꝛoꝝ ad qua ĩterdu ſe trãait ferunt viri ſancti vt liberẽtur a vanis ⁊ im mũdis ⁊ a noxijs cogitationibꝰcũ ab ipis fatigãt᷑. Necẽ aliꝰ motus tũc hmõi auer⸗ ſio qʒ libꝛoꝝ inſpectio ſicut receſſus ab ali quo loco ſiue traſlatio qua traſſeret ſelab vno loco in aliũ.nõ ẽ alius motus qᷓ; ipſa ambulatio ſua. ciaꝝ ſiue repugnationũ quibꝰ ſu⸗ dubitata ſpe ꝓ hmõi victoꝛia a rege regi coꝛonãdii⁊ ꝙ ſtimulos temptationis ſic vincim tocies victoꝛes efficimurotq; co ronas a retributoꝛe bonoꝝ oĩm ĩ retribu⸗ diſtas pugnas ⁊ certamina gloꝛie.qua⸗ tuoꝛ pᷣmo nobis potiſſimũ attendẽda ſũ?ł Pꝛimũ fidelitas q̃ regi nr̃o obligati ſu mꝰ⁊ ad hoc vt honoꝛẽ eiꝰ⁊ gloꝛia cũ eius auxilio ꝓ viribꝰ defendam⸗⁊ noſipᷣos q̊s velut caſtra quedã nobiliſſima citates pᷣ claras in homagio legatimo ab eo lene⸗ manulla impugnatiõe nullo certandi dii crimine einſdẽ hoſtibus id ẽ demonibus tradamus. eomeiße inuitatio rege nii ꝗ vt ait anguſtinꝰ De celo nos inuitas ad hec bella camat certate adiuuabo vin ſpectaculi in poſiti ſum certantes quẽad modũu eĩ de duobꝰſingulariter inuicẽ cer tãtibus fitvt toiũ genus alterius tota pa⸗ rẽtela.certamẽ eius aſpiciat ⁊ viccoꝛiam pᷣ Rolatur oꝛãs deũ.vt eam eidem tribuat. Eoario gut tol paretelg alteri⸗ 65 . Oſt bec dicemus modos reſiſten perãtur temptationes.vbi pmum NLiendũ ẽ. ꝙ quocienſcũq; nos nõ ſupan⸗ nos eas ſuꝑpamus et vicioꝛes efficimur in · P Be ccoꝛia ꝓut poteſt ſathagit. Sic ꝓ vnoquo q noſtrũ in bmõi certamine ↄſtituto oẽcs milicie celoꝝ intuẽtes certamen noſtrũ ꝓ nobis ſollicite ſunt ⁊ oꝛãt omnipotentem Deũ.vt nobis de hoſte tribuat tiũphare. temptationibus etreſiſtencijs ſa illud faciat ⁊ ꝓ ſui ſiue ꝓ ſue partis vi ptationes ꝑ blãda fiunt quedã vero tp ad nerſa. Pꝛimũ de tẽptationibus que ꝑ blã da fiunt nos expediemus vjpᷣme ad coꝝ. Fugite inquit foꝛnicatio⸗ nẽ.VFugiẽda em̃ ẽ vt ſpurcicia abhomina⸗ parati nos cum applauſu honoꝛe trium bilis.⁊ hoc auerſis oculis ⁊ obturatis na phali reciꝑe ſi victoꝛiaʒ nos viderint obrri nere. Econtrario vero tota illa hoꝛrifi xa malignoꝝ ſpirituũ temptantis dyabo⸗ li qui nos impugnat victoꝛiã pᷣſtolatur in ogdium nr̃myet confuſioneʒ. vt victos nos ota auiditate rapiat ad infernale patibu Aum et in eo affigat toꝛmentiſq; ppetuis⁊ cruciatibus nos affligat. Altte 4 lligẽter q; gloꝛioſum ſit in oculis tot⁊ ta toꝝ triumphareqᷓ; ignominioſũ ſuccum⸗ bere quantus honoꝛ triumphalis te expe ctat.Ex hac parte quantũ gaudiũ qᷓntuſq; upplauſus angeloꝝ ſanctoꝝ ⁊ beatarum animaꝝ q iam in angelice felicitatis ↄſor tio ſunt recepte.Ex aduerſo vo quata con fuſio tua quantũ ludibꝛiũ demonũ quan toꝝ tormentoꝝ et qualium cruciatus. Quarto nobilitas acpᷣcioſitas bꝛaui ⁊Z coꝛone qua rex celoꝝ pollicet fidelit᷑ cer⸗ tatibus atʒ vincentibusque vtiq; ſi inno teſceretnon ſolum non foꝛmidarẽtur diſ⸗ crimina pᷣſentium certaminũ ſed etia mul co deſiderio deſidarentur.ſicut apłs ĩ.iiij. ſcðe ad Conꝝ.dicit.Id em̃ quod in pᷣſenti ẽ momẽtaneum⁊ leue tribulationis noſtre ſupꝛa modum in ſublimitatẽ eternuʒ glo rie pondus operabitur in nobis.Et alibi. Exiſtimo em̃ ꝙ non ſunt condigne paſſio nes huius tpis ad futura gloꝛia que reue⸗ labitur in nobis. Si em̃ tot et tanta diſcri mina vilipendunt iſti pugnatoꝛes ſecula resꝓ gloꝛia momentanea vel mercedevi liſſima tempali quid facerent bellatoꝛes ſpirituales ſi lucide atqʒ viuaciter attẽde rent coꝛona gloꝛioque eis ꝓmittitur atqʒ Pꝛima ergo atʒ potiſſima Poꝛrigitur. 2 Fepugnatio nra contra teptatiões ẽ inuo Cc 16 poſſie ſufficere. catio puüſſimi ac ꝓmptiſſimi auxiliatoris Deiyvt nos adiuuet et in temptationẽ non inducatlid ẽ induci non pmittat.Si enim ip̃ᷣe ꝓ nobis quis contra nos. Sic legitur in. viij.ad Ro. De iſto remedio et aurilio tota vetus ſcriptura refertiſſima ẽ. Huius auxilij neceſſitatẽ ſciens eccleſia omi hoꝛa Dicit.Deus in adiutoꝛiũ meũ intẽde.Sci⸗ ens ſe viribus ſuis tot ⁊ tatis certaminib⸗ Eit quonia queda tẽ Attende igit na. J3 ribus.quẽadmodũ a ſpurcicijs coꝛpalibꝰ facere conſueuimus. nec ſine ex puite ſi ue excreatione recedere.hoc em̃ Sfuit ali quibus viris ſanctis. Quociẽs em̃ dyabo da ed Contra hoc E igjr ſcõm remediũ ẽ fuga qð docet aplus. lus ante oclłos coꝛdiũ eoꝝ ponebat.ſpur⸗ cicia foꝛnicationis hmõi geſtus coꝛpoꝝ ex ercabant.hoc ẽ oculos claudebant nares obturabãt oꝛe ſpuebãt in abbominatõeʒ hmõòi ſpuricicie vultus auertebant facies rugabat ⁊ ꝓderat eis ad repellendũ iem pralionẽ hmõi.Sed reuera ſpirilualit᷑ ſi⸗ u e in coꝛde hec oĩa faciẽda ſũt.vbi cũ mul ta ignominia ſua ⁊ confuſionevincit᷑ dya bolus. Sola em̃ vniꝰ ſilabe ꝓnũctiatiõe eius iacula confringũtur ⁊ ipᷣe ꝓſternitur Hec em̃ ſillaba ⁊ hec interiectio ſy.que eſt interiectio vulgaris gallicani.ꝙ ſi debita indignatione ꝓnũciata fuerit.dyabolum deicit ⁊ diffugat in quo admirada eſtno bilis victoꝛia caſtitat/que ſolo ſpnto ſpiri tuali triumphat de dyabolo. In hactem⸗ ptatiõe hoc ſputũ ẽ ipa abhominatio coꝛ dis qua ſcilicet tanta ſpurcicis abhomina tur.fugiẽda ẽ foꝛnicatio tanq; ignis et ꝗc⸗ quid eiꝰ ẽ.⁊ tanq; flamme ⁊ ſcintille hui⸗ ignis. ſicut legit᷑ Job. xxxj. Ignis ẽ vſq; in ꝑniciẽ deuoꝛas.⁊ vltima eradicas genimi gnis aũt hmõi duplex evidelicet alter qui incedit ⁊ hic ẽ pulchꝛitudo mulie ris de qua dicit Hiero.ꝙ ipᷣa ẽ gladiꝰ fla⸗ meus ⁊ ignitus. Alter vero ꝗ incẽdit hoc ẽ ↄcupiſcẽcia que inſtar cremabilis ſtupe deſiccate ab illo igne ſuccen dit᷑. Pꝛimus igr igniũ fugiẽdus ẽ ꝑ elõgationẽ ab ipᷣo. dð ẽ dicere vt decMetur aſpectus ⁊ collo⸗ quia mulierũ ⁊ quicqꝗd mẽtibus nr̃is eas appꝛoximare vel ꝓpinquare poteſt. qð ẽ gquicꝗd poteſt efficere vt de eis cogitemꝰ. S0Pulchꝛitudo em̃ mulieris cogitata gladi us flameus ẽ coꝛdis gutturi applicatꝰ Se cũdus ignis fugiẽdus ẽ.id ẽ declinãdꝰvel pP ſubtractionẽ lignoꝝ qᷓ ipᷣm nutriũt ⁊ ad augẽt. Cũ em̃ defecerint ligna extinguetur ignis ſicut dicitur puerb.xrj. Hec auteʒ u⸗ gna ſunt nutrimẽta ſuꝑflua ciboꝝ ⁊ potu um lventer eĩ mero eſtuãs vt dicit Hiero. facile deſpumat in libidinẽ.⁊ Judith. xij „ ”M Pbübolo irt Ntingonen 5fuinpal ſemnarine gquseningn eo Rese Nk nui lainunpe ſ Nhwin üneu inenege. ſunuuene Glgiaegn ntiſnea ſicefenäinca ni ſidind. fioinainco WN Cpendnan R —, chripnesſen tgedingu eeiſun plieneüicd laytafte ſpcninorue ſininnlien ſiumn Cleicnani G uleisoe⸗ arangni tältn gungaums Phkertien ſch⸗ ondn Durdaatde ulsto uräcse Odäian „ 4 *RZB lusen Alrerpinu nidkiniin kconiinmmi Görtienw rinenennofer galicanig ufnenn oneſoloe Ndolo tioeratie ano ur e unande ogitigl Mevginii amntigſil inrmdi Pn e zim enn, S * Mme 9 S 5 iſtiꝰmirabiliter ibi.hoc remedio vſus fuit ccxxvn,) Bibit holofernes vinũ multũ nimis quã tũ vna dierũ vnq; biberat in vita ſua. Uł in ſupfuſione aque.hoc ẽ aqua tribulatio nis q ſuꝑ aſpera ardoꝛi cõcupiſcencie nre extinguit eius incendiu.ſicut legit᷑ eccleſia ſtici.j. Malicia hoꝛe oblinionẽe facit luxu rie maxrime Eſt etiam occupatio velur aqua extinguens eundẽ ardorẽ. ſic ait po eta. Res age tutus eris. Hieronimꝰ vero dicit. Inſtancia oꝛationis ⁊ tunſionibꝰpe ctoꝛis pluries ſe ab hmõi ardoꝛibꝰ libera tũ. Sed hoc ẽ remediũ qð pᷣmũ poſuimꝰ Cerciũ remediũ ẽ ↄſideratio nobilita tis huane nature.Qui em̃ eã diligẽter cõ ſiderat nullatenus in tate immũdicie cloa cam illaʒ facile ꝓijcit ac conculcat.Et hoc remedin docet Cullius in libꝛo tuſtulana ianeſioni in capitulo de ꝑturbatione animi vbi dicit Quia oẽm ſedationẽ ani mi cõtinet in cõſpectu poſita humana na tura.Extendit aut hoc remediũ in alias ꝑ turbationes ſeu temptatiões ſubiũgens quicquid ingruat in eandẽ arcẽ cõfugien dũ ẽ.eadẽ ſunt arma ſumenda. Quar tũ remediũ qð docet Bꝛegſin moꝛalibus ſcilicet vt ↄſideret caro q̃ viua ↄcupiſcit/qᷓ lis erit moꝛtua et laudat efficaciã remedi dã iuuenis ĩ ꝑtibꝰburgũdie tpibus nris ccepit eĩ caluariã.id e caput cuiuſda ſpe cioſe mulieris defuncte poſtq; putrefa. cia fuerat.⁊ caput illud carnibꝰom̃ino nu datũ illudq; deferebat ſecũ.vt quociẽſcũ⸗ q; arriꝑet eũ carnis lẽptatio.intueret᷑ illð. ⁊qpter hoc deſpiceret pulchꝛitudinẽviue carnis q; cito ꝑ moꝛtẽ ⁊ putrefactionẽ ſcie bar ad illã defoꝛmitatẽ hoꝛrificã deuent ra.hec auũt ſepe facies tante efficacie reme diũ in hmoi capite inuenit qð in eo ꝑ illõ victus ẽ penitus ardo garnis. Quintu remediũ ẽ ſermonũ det recoꝛdatio et tunc potiſſimũ efficax cũ fuerit ꝑ collocutionẽ⁊ collationẽ ad aliud. ⁊ hoc remediũ docet nos liber Sapiẽ.xvj.vbi legit᷑. In memo⸗ ria ſermonũ tuoꝝ exterminabat᷑. Hoc re⸗ medio vſus fuit quiſpiã tꝑe nr̃o.qui dum aſpectus ⁊ colloꝗa cuiuſdã ſpecioſe muli eris effugere nõ poſſet de ea nõ medio⸗ crit᷑ tẽptaret de ſacris eloquijs cũ ea con⸗ tinue colloqbat᷑.duoq; bona ſimul facta ſunt.qꝛ ⁊ ipe liberatꝰ fuit a carnis ĩcẽdio. ⁊ ipᷣa ad cõpunctionis graciam ꝓuocata Sextũ remediũ ẽ cõſideratio viliſſimi certaminis ⁊ ignominie ſuccũbendi.luxu ria quippe nõ gladüs aut iaculis aut du⸗ ris aliqbus ipugnare videt᷑ ſʒ mollibꝰim boꝛellis igr ⁊ cuſſinis atʒ puluillis obꝛuũ tur qui voluptatũ mollibꝰimpugnãt᷑.qui guũt talibus vincũt᷑ ⁊ occidũt ſpualibꝰ In illud obpꝛobꝛiũ incidũt qdᷣvulgariter⁊ in PYuerbijs dicit᷑ gnominioſe autẽ moꝛtu⸗ us c.qm̃ puluillo vel coxino interfectus ẽ. Bella toꝛibꝰſiquidẽ lr̃alibꝰetiã qñ leuibꝰ ictibus ſeu vulneribꝰ vincunt᷑ illud obpꝛo bꝛiũ ſp obucikẽ. Septimũ remediũ eſt cõſideratio ſanctitatis xpiane qua in tem plũ dei viuũ ⁊ verũ in baptiſmo cõſecrati ſumuscuius ſattitas tato maioꝛ tãtoq;ve nerabilioꝛ ẽ q; ſactitas templi materialis ntoveritas ẽ ipᷣa figura pᷣſtantioꝛlet res uo ſigno ſublimioꝛ. Sanctitas em̃ baſi lic eᷣſtat᷑ cõſecratõne epiſcopali figura ẽ etſignũ ſctificatõĩs baptiſſmalł. Illavove ritas ẽ ipius.Cũ igit nemo ſit ꝗq nõverea tur turpe aliquid in baſilica cõſecrata cõ⸗ mittere/ꝓpter ipᷣam figuralet ſignũ ſancti tatis qua diximꝰ Qñtoſoꝛtius ꝓpter ipᷣaʒ veritatẽ ſanctitatis diliges eiuſde cõſide⸗ ratoꝛ aliꝗs ĩ ſeipſo tale cõmitere formida t. Facit ad idẽ ↄſideratio ymaginis dei An nobis.Si eĩ ymago lignea crucifixi aut ex quacũq; alia materia i tãtaveneratone ac reuerẽcia ẽ apðvnũq; q; fidelevt nullꝰ eon inꝗnare vłſoꝛdidare pcuterevulnera re deijcere aut alio mõ irreuerẽter eaʒ au deat cõtrectareiquod ẽvnicuiq; noſtrum de ymagine dei viualetvera qͥ hũana ani ma indubitater ẽ cogitandũ vel faciendũ d idẽ facit cõſideratio qð ipᷣa anima hu ana ſponſa regis regũ ſoꝛoꝛ et filia ſic legit ĩ libꝛo Cãticoꝝ fere ꝑ totũ.Quãa ſacri legus igr auſus ẽ.q; ipia temeritasqᷓ; exe crabilis demẽcia coꝛruptoꝛibꝰ ifernalibꝰ eã exponere polluenda vitioꝝ turpitudi nibꝰ eã ꝓſtituere quocũq; mõvioladã qs hoc duci ſuo vel pᷣncipi facere auderet vet 3 ipᷣm etia cogitare. ctauũ remediũ ẽ iugis intuitꝰ celeſtis ſponſi ſimul et iudi cis.ſi eĩ in oculis ſiue aſpectu etiã viliſſimi gartionis nõ auderetvel vir vł mulier tur pe gliqd facere vel pᷣ᷑ verecũdiavel pᷣ timo reqntomagis in oculis oĩa vidẽtis dei ni hil turpevł qð ei diſpliceat facere debem⸗ vel etia cogitare.Et illud remedium docet Boetius.Magna em̃ inquit ẽ nobis indi⸗ ta neceſſitas ꝓbitatis.duũ oĩa agimꝰ ĩ ocu lis iudicis cũcta cernẽtis.Erubeſce anima xpᷣiana in oculis ſponſi adulteriũ gliad i J iijz nn⸗ Eſrnunt onem Ruſetd gſriſta en „ R W0 6⁶ 1 plurima ſicut legit᷑ ꝓuerb.vj. Et ne putes ga vel flagellũ vł oeterritoꝛiũ aliqdquod litatibus ſu is ⁊ ſtulticijs deterreant᷑. Sic Be temptationibus etreſiſtencijs ⁊2 expiencia docebat addiſcere cupientes pungẽs eos ita foꝛtit᷑ vt cõpelleret eos ad clamoꝛẽ. Hec dubitaãduʒ ẽ quin ſatis leui punctione hmõi tẽptatio caruis exlingua iun ad hoꝛa ⁊ cũ iteꝝ ſurrexerit.adhibeat᷑ terũ remediũ. NHec dubitamꝰquin aſſue factione hmõi ſupꝛa modũ ꝓficere quicũ cere aut etiã cogitare Time ʒelũ ipᷣius qui n0 parcet in dievindicte nec acquieſcet cu luſq; pᷣcibꝰ nec accipiet ꝓ redẽptiõe dona eiũ latere quicq; eoꝝ q̃ in te vel fiũi vłſũt. cũ ſcriptũ ſit in ᷣmo Sapiẽ. Auris ʒeli au dit oia.Et ad hebᷣ.iiij. NHulla creatura ĩui ſbilis ĩ cõſpectu eiꝰ oĩia nuda ⁊ apꝑta ſunt oculis eiꝰ.Ad quẽ nobis ſermo. in pſal. Scrutans coꝛda⁊ renes deus.Expaueſce ocłos ⁊ intuitũ iudicis q reddet vnicuiqʒ iuxta opa ſuaua. Nonũ remediũ ẽ ↄſide ratio infernalis patibuli ⁊ eternoꝝ crucia tuũ.Sic ei quida ex ſanctis pribꝰ extiarit i ſe ardoꝛẽ gule.Cũ eĩ trãſiret iuxta cucume rariũ quoddam⁊ videret ĩ eo cucumeres nec oiĩa ſcribere ſufficimꝰ ad alia feſtinan maturos eſui ia aptos et exarſitĩ eo ap⸗ Nuonuia autem co gitatio velut ca 1 q; domari⁊ etia abſterreri vt rebellare de adeo ſeuũ quod nõ verberibꝰetiã a naiu ra ſua ⁊ a conſuetudine non miteſcat. Sunt ⁊ alia remedia ꝗᷓ non ſolũ ſpiri tus ſanctꝰſed ipᷣa mala temptationum vi petitus gule vehemẽtende quibꝰcũ nullũ/Hput ẽ antiqui ſerpẽtis vt dicit hieroni. Et hre poſſienniſi eos furaret᷑ aut raꝑet.cõſil⸗ den derauit ſtatim de ſuſpẽdio vel alio ſuppli neatur totusſtatim ulabitur ipᷣmq; caput cio/ſc reuerſus ad coꝛ dixit apud ſe.q; tam caro exicoꝛo volebat comedere de illis in Juſpendiũ eĩ exicoꝛũ ẽ quo fures comedũt quicꝗd comeduũt. Sic ergo puulis vel vir rendũ faciuimũcapiti eius maxime obni⸗ tendũ ẽ x illi celeberrune occurrendu. Ju⸗ xta conſiliũ poete. Pꝛincipijs obſta. ſero remedia in tractatu de hoc ſingulan.cuiꝰ opiã faciemus petẽtibus. Deę Fpta tioni et tibi velvirga pris miſcdᷣiarũ oñdit. et/bus vero que ſunt veſtiũ edifilion potẽti⸗ quod ẽ efficatius iternale patibulu vt de⸗ arũ honoꝝx aliaꝝ hmõi fadile ẽ inuenue terrearis a puerilitatibꝰ tuis atqʒ a ſtniti⸗ remedia ſcientibꝰilluſiones quibus talia cijs. Decimũ ẽ moetis memoꝛia ⁊ hoc remediũ docet nos ſcriptura Eccleſis ſtici vij. Fili memoꝛare nouiſſima tua et ieter nũ no peccabis. de hoc Hiero. Facile ↄtẽ pnit oĩa:q ſe ſꝑ cogitat moꝛituruʒ.de hoc Socrates. Duma phyloſophia ẽ cogita⸗ tio moꝛtis aſſidua Hoc autẽ dixit qm ſum ma ppyloſophie ĩ hoc eẽ credidit videlicʒ in cuſtodia ⁊ in defenſione a pᷣſentibꝰ vo luptatibꝰ ꝗbus ime inebꝛiant et capti⸗ uant illaqueant᷑ abſoꝛbẽtur ⁊ ab omi vi goꝛe ⁊ virtute penitus eneruaãtur. Memo nia vero moꝛtis appetitꝰhmõivoluptatũ vehemẽter extingui Undecimũ reme diũ ẽ moleſtia vel afflictionis vel laboꝛis quod remediũ ena ſi nõ cõtinue ſibi quis exhibeat. Hoꝛa tñ blandiẽtis tẽptationis ſaluberrimũ ẽ illud opponere.hoc reme⸗ dio vtebatur tpe nro ꝗqdaʒ epiſcopꝰ ⁊ iſte qui ita eũ docebat habẽs ferrea inſtrumẽ ta ita aptatavt abſq; vulneratõe caro hu mana vehemẽter pungi poſſet et doloris vehemẽtis moleſtiã abſq; vlla ſanguinis eflulione inferret. Hoc artificiũ ipo ſenſu vulgo babꝛenaldũ vocat oñdit᷑ vt a pueri declamatlionibꝰ ia multa diximꝰet dicere nõ ceſſamꝰ. Deę remedi svero contra operibus et mirabilibus virtutuʒ ⁊ in ca⸗ tatis humilitatis atq; pacientie.et parum mus ſatiffeciſſe. D Oſt hec Memꝰ⸗ modos reſiſtẽcia P vnaqueq; virtus invnaquaq; tẽptatione tio ẽ vel ivbugnatio dyabolicajs qua qcun q; virtute pugnare nõ poſſumꝰ Et hoc eſt qm ſic a qcuq; vitio extingui poſſunt oẽs virtutes:ſic neceſſario ⁊ a quacunqʒ viniu te repellit quo deũqʒ viciũ. Null quippe dubitat quin quodcunqʒ viciũ intras ant ma hũanã oms virtutes excludat ⁊ expel⸗ tes oẽs extinguit. Quoniã ꝗ habet vng er neceſſitate habet oes. De virtulbus q; valeat in virtute caſtitatis ⁊ carnẽ eouſ diſcat atqʒ diſſueſcat. Nullũ ẽ em animal ubꝛicus ẽ ipᷣe ſerpens: ita vt nin capue te⸗ eius id ẽ co gitatio debiliſſimu ẽ.⁊ ad cole emptationes ꝗᷓ fiũt ꝑ aſꝑa in tractatu de pitulis de operibus et mirabilibus paup ſi ad ea vocata fuerit opet᷑. Nulla ei tẽpta lat inde. vnũ em̃ quodcũqʒ ex vicis vᷣtu- ros ſanctos docuerunt ꝗᷓ nec oĩia nonim medicina ⁊c.de quo iaʒ ſeripſimꝰtriginta uluduũt habẽtibꝰilla/⁊ nos ĩ exhoꝛtatoꝛus exercitatis ⁊ pauca intelligentibꝰnõ credi rũ etrepugnationũ quibꝰ ipe vir tutes ↄtra vicia pugnatet quicnd ,6ſlininrn R ggüfuini zönagene eri . Prnon ſteonimne bnöiynunn loderituan ctineone elcntnic Cinnzpinun Ctmnnanenz ligihorcdi. ſceuehortn dori idiceinon gloltlana; fentiinizue — agtanſcnnn lseonarica. gümenannteis WVmoösft, wasdetone Guodinmin Alcitinmin erichpin eroechunea Ralcnnſſini ungiuſoiti chlerereran Malameſciind niſdncgioe Cfamneintehee kteideincigntt, 1ogltatonire⸗ Nioſtenhhi gatlant tgunſſine hllpengait gaſfinening elentſepni hͤſnberen humscut Pligla ſiche raoſgladti ſeocgupi Eauln; Meſni⸗ . —2 =, = = —= E = S- EE- Ee —, = = == — £☛ k=– =S,õe —= S=S = — =G =— = E = . = Z — — SS == =S =2 Se =SS= —. E S. E = =ẽ =S — = S=S — Se —— E = E SZ . — S2 S= = = = ☛ — — — —, — = S= =,. S= = —* — — nos a Mse . Pulüiin tan cogitanon 1sl Dat ben slila peni abiturtöng Nlichumut.14 nsmapme eGNN„ο. undebochen — 4 . S. DrisD . 2 8 . . Denecrsd 1 Tücusfilnhin Arpun M mniunpiui — SG 4 6 6 . tm nnhutſi⸗ üni uihyſfen anadcl α☛sααυ —tude 6te ccxxviij gnãdi cõfuſus ⁊ deſperãs abſcedit.el ſi remanet ad inſidiandũ calcatur pedibus gratũ facientibus loqmur ſicut oſtẽdim⸗ in pᷣma pte tractatꝛiſtius.pter hoc dicit Jacobꝰ.x. Qui offendit ĩ vno factꝰ ẽ oĩim reꝰ. In vnoquoqʒ ei peccato moꝛtali oẽs in eo virtutes moꝛiũtur. Silr ⁊ vnaquaq; hmõòi virtutũ viuificatain quocuqʒ oes eodẽ virtutes viuificatur.Aliquo igit mo videlicet vel directe vel indirecte cõtrarie⸗ tas vł repugnacia ẽint᷑ quodcũqʒ viciu et quãcunqʒ virtutẽ.nõ ẽ ergo mirũ ſi impu⸗ gnet vnaqueqʒ virtus cõlra quodcũqʒ vi ciũ⁊ ẽ hoc qð ſuadere intẽdebamus.De fide autẽ hoc expᷣſſit apls in vlłt᷑.ad epheſ dieẽs. In omib ſumentes ſcutũ fidei.qð ẽ dicere in omibus temptationibꝰ. ꝓpter quod ⁊ ſubiũgit. In quo poſſitis oĩa tela nequiſſimi ignea extinguere. Hijs ita⸗ Hſe habẽtibus incipiemꝰ aſſignare mo⸗ dos ⁊ artificia pugnadiquibus vlũturvir tutes cõtr̃a vicia. Hec igit᷑ dicimus ęe tria quonꝝ pᷣmũ ẽ iaculoꝝ ſeu teloꝝ qᷣ a ꝑte vici oꝛũ mittuntur eliſio ſiue euaſio ⁊ hoc duo bꝰ modis fu. Pꝛimũ ꝑ fuga ſicut ſupꝛa di ximus de foꝛnicatione qui eo mõ fugiunt quo diximꝰ iacula declinat temptatões elidũt.ita vt inuacuũ laboꝛet hoſtis. Secũdo ꝑ indignationẽ ſicut euident᷑ appet de charitate quęadmodũ negocia loꝛ qui chariſſimã habet mercẽ aliqua/ſlõ⸗ ge minus iuſto pᷣcio offerentẽ emptoꝛem. nec reſpicere nec audire dignatur. plenq; autẽ etiam eidẽ indignat᷑. Sic qui deũ hʒ carũ.Quicquid ꝓ eo deſerẽdo dyabolus offera etia reſpicere vel audire dedignat et eidẽ indignat᷑.cũ ſuꝑ oẽm eſtimationẽ ⁊ cogitationẽ⁊ cogitatũ minus offerat q; decẽs ſit nihil ꝓꝛſus compatione illius. Iſto aũt artificio acquirit᷑ nobiliſſim⸗ D ac gloꝛioſiſſimus triũphus.quãdo ⁊ iacu la ipa vilipendũt/ſede ipᷣe dyabolꝰ igno minioſiſſime vincitur qñ nec hre vnde pu gnare valeat reputatur. Pertinet ad hoc artificiũ ſic inherere ſe tenere ei qd habz vnadqʒ virtus cuſtodire atʒ defenderevt nec dyaboli iacula ad ipam pueniaãt. Sic ei ꝗ deũ habẽt chariſſimũ aliqui deo ihe⸗ rẽt eiuſqʒ bñplacitũ adeo intẽdunt adeo qʒ in eis ſe occupat vt ad eos contrarie of fenſionis iacula nõ ꝑtingat.ſtat eiimobi⸗ ph li cogitatione in ipᷣo fixi⁊ cogitatio eoꝛum apð altiſſimũ ẽ Sic legitur Sap. v. Qua re qm ꝑ ſola cogitationẽ pᷣmꝰ pater acceſ⸗ ſus ad coꝛda fideliũ dyaboloſtanqᷓʒ pᷣclu⸗ ſa ſihi via nõ ſolũ vincendi ſed etia impu 1 12 eoꝛundẽ.id ẽ affectibus.ſic legit᷑ in pſalm̃. Sup aſpidẽ ⁊ baſiliſcũ ambulabis et con culcabis leonẽ ⁊ dꝛaconẽ.Et.xvl.ad Rom̃ deus pacis cõteret velociter ſathana ſub pedibus nr̃is. hHec autẽ calcatio ſeu cõcul catio ſpiritualis intelligenda ẽ quoni pe dibus coꝛdis fiſquicꝗd em̃ deſpicimꝰ? vel nõ curamus coꝛdis pedibus cõculcamus Debes autẽ reminiſci hic qꝛ illud arti ficiũ pugnãdinõ habet paciẽcia ⁊ humili tas ymmo contrariũ ⁊ incõpabilit᷑ nobi⸗ lius.omia quippe iacula excipiũtvt dona magnifica?⁊ enxenia pᷣcioſiſſima. Pauper tas vero om̃ia dãpnat lucra ineſtimabi⸗ lia ⁊ hoc in capitulo de oꝑibus ⁊ mirabi⸗ libus earũ latius ꝓſecuti ſumus. Se cundu artificiũ ẽ repcutere.⁊ hoc ꝓpᷣo gla dio nõ alieno. Hoc autẽ facit vnaqqʒ vir tus quocienſcũqʒ in temptatiõe decoꝛ ipᷣi us ⁊ pcioſitas cogitaturi: hmoi quippe co gitatu ipᷣa peccataq temptant ipe cogi tationes et iacula que ab ipᷣis emittuntur ſemꝑ tanq; vulnerata debilitãtunet qñqʒ ꝓſternunturinterdũ etiã diſparẽt et in ni hilum euaneſcunt quéadmodũ exhibita luce tenebꝛe diffugiunt et diſp arent ꝓ eo em̃ ſolo/ea quevicioꝝ ſuntiſiue delectatio nes ſiue aliqua alia vel alicuismomẽtii no bis eſſe vidẽtunin hoꝛa temptationis/qm̃ lux virtutũ vei ꝑ ignoꝛantia vel ꝑ negligẽ⸗ tia ea hoꝛa nobis abſconditurquẽadmo dum ꝓ eo ſolo putredines lignoꝝ⁊ ſqua me piſciũ ð nocte lucent.qꝛ lux ſolis abeſt vel alia. Silxr ex eadẽ caula ĩ tenebris noctis frutices videntur acies bellatoꝝ et quãdoqʒ magnus exercitus. ꝑ hoc etiam nos ſolũ ledunt ⁊ vulnerat ea qꝗͥ vicioꝛum ſunt.quia et aliqua eẽ bis videtur.quẽ admodũu fu in ſompniatibꝰ qꝛ fantaſma⸗ ta rerumnon ipᷣa veritas eos mouẽt.nec minus delectat eos aut contriſtat dũ doꝛ miunt qᷓ; faceret in ipᷣa veritas vigilätes. Etnos lam diximus? dedarauimus mul tociens. quia peccantes ſunt et ſe habent quemadmodum et ſompniantes. vnde⁊ euigilare ſibi videntur cum reſipiſcunt et er penitenciam reuertuntur. de hoc apo ſtolus Ad Epheſeos quinto. Surge qui doꝛmis et exurge a moꝛtuis⁊ illuminabit te chꝛiſtus. Et ſcriptura de exemplis iſtis refertiſſima eſt. Quare manitfeſtum eſt quia ſic ſunt virius et vicia ſicut veritaree ll üü .. F. „ Moluet De temptationibus etreſiſtencijs et fantaſmata. et ſic ſtatus culpe et gracie eſt mihi in celo gaudioꝝ ſupple et tu caro — Areupier vt ſompnus vel ſompniũ et vigilia. Sicut nequiſſima quid mihi offers ſuper terraʒ noc . ergo adueniente vigilatione recedũt fan⸗ non dimitto gaudia illa ꝑpetua atq; pu⸗ cmloneely taſmata ſic conſtituta mente eo mõ q̊ dici riſſima ꝓ hac quam offers mihi ſpurciſſi uanite — mius in luce veritatis tanq; in vigilia vve ma et falſiſſima et bꝛeuiſſima voluptate. mrortani ritate recedunt et conterũtur fantaſmata Deinde pugnat charitas et dicit. Carum iemnenisn temptationi. Eerciſi artiſiciũ eſt luos babeo deum meutam vili pꝛecio. nec me neelenemi ½ 2 vnaqueq; virtus via ipſis vicijs interficit. nec ipᷣm vendam graciam eius diligo. nö Dagceke Hoc autẽ ſic facit.Accipit iacula ad tranſ⸗ ipᷣm ꝙ le o nequiũſima voluptas ofendã une uerberandũ vnuquodq; viciũ ab ipſo vi⸗ Deinge caſtitas.ne laboꝛes inuanũ eoui (lpoeie cio et nos oſtendimus iam q decẽ iacula q; mihi placet puritas et cando: meus. et ſlontorulte accipit vnaqueq; virtus a vicio ſibi cõtra omnia inquinamenta tua tanq́; moꝛtem (bcarbit rio contra ipumi⁊ eadẽiacula. Jacula vo deteſtoꝛ.Deinde caſtitas ſpiritualis. An „ R camus decẽ argumẽta ſpirita ſancti exxpo neſcis quia cum rege regum contraxi ma llai nẽtes verbũ illud.xvj.capᷣ. iohãnis. Ccum trimoniuʒ in baptiſmonullo me do ilud baftio venerit ille ſpũs veritatis arguet mundu;ʒ polluam vel infringam. Deinde pugnat titi n de peccato.eliciens ſcilicet de eodẽ pecca⸗ foꝛtitudo et dicit. Nec vires habes nec ar ſhhieturuen to ad concludendũ ⁊ peccato et peccatoꝛi ma contra me.ferrum et ignẽ paratus ſuʒ ſpiin. 1 Hec eademvocamus decẽ aromata ama pati et tu me puluinarib⸗ lemptas obru ttnin ſn riſſima ex ꝗbus mirra ſpiritualis cõficit ? ere. Deinde magniſicentia coꝛdis ⁊⸗ ſeieccani hoc dixim? in tractatu ſacramentoꝝ in caa dicit. Tu que es aut quata es. vt me aude dbllononde pitulo de cõtritiõe ⁊ attritione peccatoꝛũn. as ꝓuocare. Poſt hoc iuſticia pugnat et hiblefri de hoc legit ad Ro.vij.De peccato dam⸗ dicit ad furtum et ꝓditionem me inuitas KWentüh pnauit peccatũ.quẽa dmoduʒ de ipo ſcoꝛ: non te audio.fidel mee ↄmiſſa eſt mulier Fcnmmün pione mediecina fit cõtra mo:ſurã ipius.? iſta cuſtos eius eſſe debeo non pꝛoditoꝛ. aoggi de ipᷣo veneno ſerpentis cõtravenenũ ißpi Deingde ſanctitas iſta mulier templuz dei 3 imnit us. ? de ipᷣo bufone lapis extrabit qui cõ eſt. in baptiſmo conſecratu. etymago dei Grndinng tra venenũ eius ẽ ſaluberrima medicina. viua et ſancta. abſit vt illud violem vłiſta ſugal Sic⁊ de dꝛacone carbũculus nobiliſſimꝰ polluam Poſtmodũ ſapiencia. An ne n gr fronte eiꝰ naſcit᷑ et creſcit.De q̊ nõẽ du⸗ ſcis inquit qꝛ ego ſum puritas palati coꝛ⸗ WDl n biũ quin valeat cõtra venenũ ipiꝰdraco⸗ dis et guſtus ſpũalis mundiſſimus. ettu iunn mns. Sic wvij.ᷣmi Regũ. Hollath gygas apponis feculancia luxurie comedédam. tiingen Pbꝛio gladio interfectus ẽ. Et.xiij.iudith. An neſcis in dignationẽ ſtomachi ſpiritu ti iun⸗ Holofernes pugione pꝛopo decollatus. alis in quo ego ſum. qui nec modicum in unſtlhe AIſtugd autẽ artiliciũ ẽ quo ipᷣe qui tempra⸗ quinati ſuſtinere poteſt. quin illud per cõ anre turobijcit ipi peccato turpitudinẽ ſua.ver ſeſſioneʒ ſtatim euomat. Ego ſum in quã ung bi gra. Cu diligeẽter cõſiderat feditatem lu nihil in quinalũ incurrit. Sicut legit Sa⸗ enntüſcen xurie ⁊ ex illa abbominat᷑ eã⁊ reücit a ſex piencie.vj. Cũ autẽ in pᷣcedentibꝰ ꝓpꝛias ninmmt ab ipᷣa luxuria accipit iaculũ quo ißam ꝓ operationes virtutũ ſcripſerimꝰ facile eſt n lan ſternit. Eodẽ moc& malicias eius con⸗ tibi ex bijs que dinus et exillis pugnas ☛ ſiderat quot nocummenta tot ab ipa iacula virtutuũ ſingulariu aduertere.cuʒ vniuſcu⸗ rirnnuen accipil. et in ipa eadem iaculatur vt autez iuſq; virtutis opaſiones vicioꝛu ſicut ſiin Knpnn pugna virtutũ manifeſtioꝛ fiat.ponemus temptatione habeantur percuſſiones. W lnendin exemplũ vnũ temptationis in quo omes Alttẽde aũt qꝛ hic nõ diſtinximꝰ anvir nnelet Qamrie X, pugnat. Hoc ant illud ẽ qð familiariꝰ tutes loquat᷑ an ip̃i qui virtutes habẽt er 4 ſe ⁊ lucidiꝰ nobis occurrit. Aliquis cõmiſit plſona eaꝝ.Et iteꝝ qñqʒ ſpeciẽ viriutis.qñ mutthütſt proꝛem ſuam ſpecioſambone fidei alicua qʒ genus pliritatẽ vt poſſimꝰdeclinamtes nokftri, ius in cuſtodia. Ille vero exardeſcit in cõ⸗ et finẽ hic huius capituli faciẽtes. ? inlliemzſi cupiſcencia ipiꝰ. Pꝛimo igr pugnat fides 9 oſt hec eo oꝛdie q̊ pdirimꝰ ꝓcede⸗ utaiſbigr et didt.Coxicata ẽ iſta voluptas atq; moꝛ tes.loqmur de merit ⁊ retnbutio Dawſnün tifera. ne biberis eam. Deinde timo: obij (nib⸗. Et dicemꝰ ipᷣmis qd ẽ merilũ⁊ quot litünan, cit tremendũ dei iudiciũ et gladium errre modi merendi. Deinde ꝓſequemur rein Niſen me ſentencie omiaq; infernalia ſupplicia. butiones ſanctoꝛum. ? que illis hic fiunt. datnn ercio pugnat ſpes et dicit. Quid em̃ etr que in futuro eis faciende ꝓmittuntur inene ☚ eulimae, nuscun aboresnnnn MAnri enegnnann lmorulones mmaiikenr uinand Ninuet 1 Pcnwtentis lſentiih oci isrCNai. nonifonunſ .,Minero teſtuin iluct⸗ nal Egoſinin umnn Oianlgt ziſcipein 4 –a Ahjnndi 40 . Gmsnii uſ oungl imnn cniNimmi in oheninnin, nin alne tansell , munuuſc, ne ſit id „ — ——— . . Weritu ergo ppᷣ̈e ⁊ rectiſſima diſſinitiõe obſequiũ rettibunioõis obligatoꝛiũ. hoc ẽ qð recipientẽ ſiue illũ cui impẽditur retri bet. Wanifeſtũ ẽ duobus modis. Neq; eĩ emptoꝛ tanq; retributionẽ petit peiu ven dite mercis aut taqᷓʒ pᷣmiũ mo tanq; pᷣciũ nec ſe meruiſſe aliꝗd dicit alt᷑ apud alteꝝ Heinde renibun⸗ nõ habet locũ v bi tri⸗ utio nõ ẽ. Eſt em̃ retributio quaſi reflexa vel recipꝛocata tributio ⁊ vulgarit᷑ vocat redonatio vel remuneratio quaꝝ neutra locũ habet vbi donatio vł muneratio nõ Z bceſſit. Ex auo etiaʒ manifeſtũ ẽ qꝛ int locantẽ oꝑas ſuasvel etiã conducentẽ nõ habet ſimiliter locũ meritũ.locatio eniʒ ⁊ conductio ꝓculdubio cõtrarie ſunt dona tioni ⁊ redonationi.ſimiliter tributioni ⁊ retributioni. Ampliꝰ.ocatio ſine du bio ⁊ ↄductio ſicut venditio ⁊ emptio ſut licet ſic vocẽtur. Quare apud eas vł inter S ſrmcrvν oνρα gaαονααο mbdigz Oraſvay — rmonibus q vidẽtes theʒaurorũ enſt butionis efficit debitoꝛẽ. Quonia aut in emptoꝛẽ et venditoꝛẽ meritũ locũ non ha ge vel ferule. Sic hmõi ſeruitoꝛibus deꝰ ibus g vic icuſtodes plures foꝛlioꝛes ſen paratos in moꝛtem et captionẽ eoꝛũ ſi theʒauros inuaſerint: nulla debetur gra ſi no furẽtur.nullũ me⸗ rituʒ ẽ eis a furio hmoi abſtinere.Similx ſi nauigates ⁊ naufragiũ ſibi imminerevi dẽtes ꝓ eo ꝙ nauis eoꝝ nimis onerata ẽ 7 ſi nauim exonerarevolentes pᷣcioſa que q; merceimonia in mare ꝓiᷣciat.nemo im putat eis ad virtutẽ largitatſvł alit᷑ ad me ritũ. CEodẽ mo ſi latrones iſectari ſe vi dẽtes a ſatellitibꝰ iam iãq; ſe ↄpᷣpenden⸗ dos ab ipᷣis.Et ꝓpter hinõi metum ſoluʒ lſarcinas furtiuas abijciũt.nõ ex hoc aliqᷓ gra eis debetur. Nemo dicit eos pꝛopter hoc pᷣmiũ aliqð merniſſe.Silr⁊ puulis ꝗ ꝓpter ſolũ metuʒ flagellationis dimitlũt aliqua facere mala et bona faciunt nemo em eis regraciat᷑. Sed vt vulgo dicit᷑ vir⸗ legracianino debet. ſed magis patibulo infernali ꝓpter qð ſolum vel mala dimit eas nullo mõ meritũ. Similit᷑ nec gracia tunt vel bona faciunt. Cũ igr nec pꝛopter locũ habet in pᷣdictis caſibus emere eivel vendere nõ ſolũ nõ ẽ gracie.ymmo etiaʒ gre contrariũ.pꝛopter quod ⁊ ſpiritꝰ ſan⸗ ctus ꝗ gra ẽ ⁊ gratis oĩa donans.pꝛauita A tẽ ſymoniacã adeo deteſtatur. Apparet 80 igr euidẽter qꝛ mercẽnarius ppᷣe nibil me retur. ſicut neq; venditoꝛ in eo quod vẽdi toꝛ.⁊ qdð ðꝛ mereri mercedẽ ſuã nõ alio in tellectu dicitur.niſi qꝛ facit oꝑa ſua.vel ſer zurrũt ita vt mereri ꝓpᷣe nõ dicatur niſi ꝗ Pgraciaʒ pᷣſtat.hoc ẽ qui gratis impendi deũ vel hec dimittantvel illa faciat.in nul lo ſibi ad retribuendũ deũ obligant. Illi em̃ ſeruit vnuſquiſq; ꝓpter quẽ leruit ⁊ it li fit vnũquodq; ꝓpter quod fit. Quar mercennarius cum ꝓpter ſemetipᷣm ſolũ mõ opꝑas ſuas impendit dñolqui pꝛopter mercedem ſola quaʒ ſibi ſolo amat ⁊ que rit.anifeſtũ ẽ quonia non dño ſtnrieia C ẽ intus⁊ ad interius ſed foꝛis tm̃.ſibi autẽ ꝰ erunt autem magiſtri et dicũt adhuc ꝗa nitio illã ſibi deberi. Gra igr⁊ meritũ d intentione ⁊ pꝛincipali voluntate.Di obſequiũ.nõ qui elocatuũ aut certe pᷣcio pᷣ axatü. Scimus aũt plerũq; ⁊ meritũ et mereri dici nõ ſcõm rectã intentionẽ ſic in ſeruo mercẽnario ⁊ ſicde beata dei ge⸗ nitrice dicitur.poꝛtare meruit regẽ celoꝛũ ⁊ dñm cuz reuera nulla merita ad hoc vn qʒ attingere potuerintiecvnq̃ʒvel ipſi vł alij hoc deberi potuerit vt dei m fieret. B Sead reuera digna vel ydonea fuit vt hoc ei ſter mulieres ſingulariter gra dini⸗ na tribueretur.nõ vt meritis tanqʒ debi⸗ mũ eius hoc dei iuſticia redderet.Niſi em̃ gratis impenſũ fuerit obſequiũ recipientẽ retributiois nõ faciet debitoꝛẽ.qm̃ nec lo cũ habebit ibi retributio vt iã diximꝰ. qui ergo deo ſeruiũt ex timoꝛe ſolo.hoc eſt ꝓ pter hoc ſolũ vt eterna effugiãt ſupplicia. nulla deo pᷣſtant graciã. Nulla ex hoc eis Hebetur retribunio.quẽadmoduʒ neqʒ ia meritum guodd diffininimus eſt pꝛopꝛiez recte atq; ſtricta ratione meritum.⁊ vocat hmõi meritum condigni. Aliavero inten tione dicitur meritum congrui.⁊ hoc nõ ẽ niſi digni tas vłydoneilas qua aliquis di gnus vel ydoneus ẽ vi aliquid ei fiat. Si⸗ cut alias dicitur epiſcopatu meruiſſe.id ẽ dignus vel ydoneus eſ epiſcopatu. Bimiliter et qui oꝛat deuʒ vt remittat ſibi peccata ſua ⁊ qui facit quod ſuu m eſt velboteſt lugẽdo.dolendo penitendo la⸗ chꝛimando cõgruit diuine bonitati vt mi ſereatur ipᷣius.congruit etiam coꝛ di ſic pa ratolvt reſpiciatur a deo eiq; graciam ſu⸗ am infundat. Merito ergo congrui dicitur mereri remiſſionem peccatoꝛũ vel raciam qua deo gratus et acceptabilis lat. Sie reuera dign us eſt et ydoneus vt hoc ei pꝛeſtetur. Eſt ergo ſecundũ pꝛi⸗ ma intentionem que vtiqʒ recta ⁊ pꝛopꝛia 1, — — , i — t meriti debiti quod ipſi vocãt condigni Iſta vero ſcᷣm meritũ cõdigni qð ipi vo meritis ſolis naturalib? cõſtitutaq̃ʒ ꝗ exbabũds cia et diuicijs gre ſeruiunt eide. Amp̃. 5 . B cat congrui. Et iuxta pᷣmma intentionẽ dici Si ꝗð deo pᷣͤſiat de paupꝑtate lrali ſeu tẽ⸗ S tur qꝛ nemo poteſt mereri ſibi pꝛimã graz poꝛali granus ẽ ei quaʒ qð de habũdãcia Et hoc eſt quoniã pꝛima gr̃a er neceſſitate ⁊ diuicijs hmõicurnõ ſiir ⁊ qð de pauꝑ⸗ —— gratis ⁊ nõ ex debito meritoꝝ confertur. tate ſpirituali grati⸗ erit eidẽ. qʒ ex di⸗ — NDPeelerea cũ ante pᷣmã graciã nihil ha uicijs ⁊ habũdacia ſpiritualibus.pſertim beat bõ niſi naturalia bonan peccata ſuai cũ ipe non attendat quantũ ſed ex quato nec ex peccatis nec etiaʒ ex bonis naturali alihusviſu ẽ alicui ſuꝑ hoc.qꝛ cũ opus bus vt dicut poteſt quis aliqad boni mere/vel obſequiũ graciã nõ habeat vłmeritũ i riex peccatis quidẽ nihil niſi ſuppliciũ.Ex bonis vero naturalibꝰ.quia adeo parue bonitatis ſunnvt eis videtur ꝙ neq; gra⸗ ciã neq; gloꝛiaʒ poſſibile ẽ quẽq; mereri ꝑ illa.De hoc tamen diſputabimin ſequẽ⸗ tibus. Uerũtamẽ hic manifeſtũ eit gquerat᷑ comodũ vel tãq; debitũ. peccatoꝛ ꝑ bona naturalia quocunq; mõ lutio aũt debiti in nuilo obligat creditoꝛẽ negocietur in illis.tamẽ nec bonũ gre nec ꝙ Nos autẽ iam declarauimus in pᷣma pte bonũ gloꝛie ꝑ illa poteſt mereri.cum indi Vtotius tractatus iſtiꝰ qm̃ amoꝛ naturalis gnus ſit pane quo veſcitur ſcõm Auguſti nõ ẽ vſq;quaq; talis ymmo hʒ aliꝗd gra⸗ nũ.Et nos addimꝰ qꝛ idignꝰ ẽ etiã ꝛ aie et tuitat vtita loqmur. qꝛ ꝑ eũ interduũ gra coꝛꝑpis quas in ↄtumeli creatoꝛis in abu Naliꝗd diligit᷑ ⁊ beneficia mita gratuito ÿlionẽ peccatoꝝ detoꝛſit. Dicunt tamèma p̃ſtãtur. Hoc em i multis peccatoꝛibꝰ.vai⸗ giſtri ꝙ omnẽ gracia poteſt vir bonꝰ⁊ ſi⸗ deq;ʒ puerſis cottidie expimur. Et ille mo⸗ ctus interdũ alicui mereri. Pꝛimũ er- dus dilectionis vel bñficiencie poſſet qdẽ Ro diſt utamus vtrũ er ſolis naturalibus obligare recipientẽ ad antidona. Ue⸗ S poſſibile ſit quẽq; vel graciã vel gloꝛia me rũtamẽ ſi quis hocmõ bñſicus eẽt in alte reri.⁊ poteſt videri c ñic.pᷣmũ quonia glo rũvel hoc mõ aliquẽ diligeret cum ppter ria nõ min? longe ẽ a gracia:nec minꝰ ma deñ nihil hoꝝ faceret in nullo eũ ſibi peni loꝛ gracia a natura. Si ergo pꝑ graciam tus obligaret. Si nõ querat an ſic di⸗ poſſibile ẽ quẽcũqʒ mereri gloꝛia erit⁊ poſ ligẽs deũ et ſic ſeruiens eidẽ aligd merea⸗ libile ꝑ naturã mereri gracis. Ampliꝰ tur apud ipm. Bñdemꝰqꝛ deũ ſibi faẽ reuera debitoꝛẽ.nõ quidẽ ex virtute vłbo Qð ꝓ naturã ꝗs nõ/ meret᷑ ꝗs gracia. Aut . hoc ẽpter magnitudinẽ bonitatis ipius nitate huius amoꝛis vel ſeruicij.ſʒ magis ex ꝓmiſſiõe diuima qua ſe obliganit ma⸗ gracie.aut ꝓpter paruitatẽ bonitatis na⸗ thei. xxv Et.xix. luce bene negociatibain ta ture vel naturaliũ qᷓ minus longe ẽ a ma t. gnitudine bonitatis ipiꝰ gr̃e. ꝛ ſi fuerit lentis ſibi cmiſſis Ampᷣ. Lmõi amoꝛ Sicut nõ fufficit peccata tollere.ymmo ea ſigratis fueritimpenſũ. Amoꝛ vero na⸗ turalis in deũ vel intẽdat cõmodũ ꝓpꝛiũ — vel intẽdat facere debitũ quodcũq; obſe⸗ ꝓpter magnitudinẽ bonitatis ipᷣius gre. Multo foꝛtins ergo impoſſibile erit mere⸗ ri gloꝛiacũ bonitas gloꝛie incõꝑabilit᷑ ma ſoꝛ ſit q; bonitas gre.Si vero ex paruita⸗ te ẽ boniiatis nate aliuꝑ quã eouſq; lon ge ẽ a honitate gre ꝙvſq; ad ipᷣam eiꝰme rita no attingũt. Wulto ergo ſoꝛtius non cotinget mereri gloꝛiã p graciã cum long ampliꝰ diſtet gra a gloꝛia. b. Di Amb.qꝛ nõ coſiderat de⸗ q̃ntũ ſed ex u to.necq; ꝗs ſed ex quo.Et ipe dñs in euan inter amoꝛes ſolus amoꝛ gramuitus ꝗ cha gelio luce.xj. De vidua paupcula qᷓ duo ritas dicitur meritoꝛia facit opera vł ſerui minuta miſit in gaʒophilaciuz qꝛ plus qʒ cja que exip̃o fiunt. Si Auls aut que⸗ vẽs miſit qm̃ de neceſſitate ſua miſit q mi/ at de angelis ſanctis aut adam ? eua in lit. illi aut de habũdãcia ſua. Qui ergo ex Zſtatu innocencie. Utrum ex virtutibus ſu⸗ naluralibꝰ ſolisiſeruit deotanto plus in¶is naturalibaſolis deo ſeruirẽt aliqd apð eius oblequiũ mittit. qnto paupio: eſtin cere vel acceptos. Et ideo cum hmõi amoꝛe remanet quis inimicus dei ⁊ eideʒ odioſus. Quia ig tur deus nõ homines Ppt᷑ munera ſed mũera ꝓpter homines acceptat. Sicut oſtenditur Geñ.iiij.vbi le gitur. Reſperxit ad abel deꝰ ⁊ munera eiꝰ quaſi in pᷣmis ad abel.⁊ poſt eum admu quiũ ex amoꝛe hmõi impedat᷑ deonõ im pendit ei gratisſed vł venaliter cũ ꝑ ißm 1 ſecũ patitur ſic nõ ſufficit deo gratos effi⸗ nera ꝓpter eum. wanifeſtũ ergo eſt quia 5 ipᷣm deũ merenf exmexito vel condigno. tetb ſrndeie uſeniede cudeblio iſlecſen rclter ⸗ iana gais ſoenceeſkrt loſpibor rplon ecnuude⸗ Opnigiſoipan Mdeqrolegi ſonfamein ſulnmig 1 A Nsarlin Hilzſnumt ilveice Mrn ⸗ (Shfſcanner Clenndelcesn eiangeen Obmndsmco ommbusa selnsonnt nlsgiten Nltenufnontn hoylybonorĩ sOeldas sn ſuninolenbie; Mlcneffenllie Mnlücnon aspocnann =☛ = = ☛ aelsnſegn (konſaffita Myelgoin eipanatagh uarii, Ruiñdemmanifeſtũ eſſe qꝛ deũ ſibi fa Noie em̃ talentivt ait Beda. Quicꝗd ha Gag cerèt debiioꝛẽ ⁊ hoc ex illa ꝓmiſſione qua bemus ſiue magnũ ſit ſiue modicũ accipi rac veriſile eſcriptã fuiſſe in coꝛdibus eoꝝ na atur Debioꝛes ergo etiã vſurarij ſum⸗ en aie, turaliter. Non em dubitat naturalit mes omniũ eoꝝ qͥ habemꝰ ſiir ⁊ omniũ bono Nridiin buana. quin dei bonitas adeo ꝓfuſe bu⸗ rũ open qᷣ fecimus marime ſi ſint pꝛecepti — uaniſin ficiencie ſiivt qui pꝛiogauit nondũ ſeruien Alioꝗn nõ t diſtricta ralione exigerent a ſdeeti tibꝰ ſibi bona naiuraliaſaddat ſeruiẽtib?ꝰ nobis vel puniremur obmijlone eoꝛũ in deberfti amplio:a. Melioꝛt a nie ↄditois er neceſſi De bhoc dauid pᷣmi ꝑalyp. vltino. Ecce qᷓ genii. N tate optet eẽ deo Fuiẽtesqʒ ñ ſᷣ uiẽtes.Ali tua ſunt dñe tibi obtulimus/ qᷓ de manu . R 3s auté nibil vidẽtur mereri. Deamo tua accepimus dedimꝰ tibi Silr er Cuce SS e vero in deũ quẽ aliqui vocant amoteʒ xviu. Serui inuliles ſumus ꝗᷓ debuimus iingtni⸗ cupiſcencie de quo ⁊ liber Canticoꝝ pio ſacere fedmus. NQuia ergo ſolutio de ee — maiori ſui parte ioeus conſchtus eẽ videk biti non obligat ereditoꝛe. Wamfeſtũ ee üzti n Et de quo legitur Sapᷣ.viij. Amatoꝛ factꝰ adimplelio cuiuſcũq; pcepti vel etiaʒ oim rulbctiar ſum fo:me ulius.quonid amans bmõiꝗqᷓ in nulto nobis obligat deũ cũ in hoc ei de uuntiin, ſua ſunt tantũ quenit &r amoꝛe illo videli bito:es ſunꝰ ſi dixerit ꝗs.qè in eis ſwii cet ppᷣas delicias/t quonia delicie tiñ lii ſunt pcepti nibil meremur ꝓpt hac can — ſpiales ſint ac nobiliſſime. merito ꝗs di Jamſed in hus aue ſuntvotiin acridit qo — cat qꝛ nibil ꝑ eũ ꝗs meretur apud deũ. em vouedo im meremurcũ ad id non tenea nm unag ꝓpter ipᷣm nihil faciat exr parte illa.ſʒ ꝓprt mur niſi poſt vot/ anteqʒ debito:es facti erunnſt ſeIm ſicut amatoꝛ: qui in amaſia ſua tatuy Jumus facieétes ea q vouimus nihil pꝛſus innimni querit delicias nihil ibi amaſienibil hy meremur. Mouere enim vt ait auguſtinꝰ mMenndün meriti aut gre apud illꝗs. ſi qs dicax voluntatis reddere auiẽ poſtvoiu necei Abiinnarg. qꝛ hmõi amatoꝛhonoꝛat den dum ibmpᷣ lſitalis. Amplius. ꝓ quatocũq; Fuitio Midanit Genobfintiil cias eius omnibꝰ alus delicess Reſpo belur duplo vel triplo maioꝛ qua em ranrit õ demus quia etſi facto eũ foꝛis honoꝛare. one hbocect. Amp. Wutuano moda Etinnilräb videaturſnon tamẽ honoꝛat intentionecũ lio ſunt eſſencialitr obligauões no obli inͤgmii⸗ non in honoꝛẽ ipius intendat ymmo in ꝓ gatrecipiẽtes eas niſi ad tm ad qntu ẽqmu mensciciden Ridemzadint liam intolerabileʒ irrogat deo quia ißas danato dcign5 obuigat ad maiꝰ; id N˖ni? delicias pᷣfert ulidum magis illas.q;;ipᷣm vel ipa ſit. Amp. Quis ſuus vłfamulꝰ s relſenici diligat. Eu em non diligit ibm.niſi pprer quãaticũq; obſequus ſuis audeat hoc ſpe⸗ cuuſecblgil illas pꝛoculdubio magis q; ipᷣm diligit il Lare vel petere a pre familias vt adequer menplin P las. Bi vero quetitur pfer quid na-⸗ eu fili/ Amp.· Sialias puiti marcavna Mi diege uralis dilectio vel obſequiũ quod ex ißa ti de ſuo alicuinullo iure audebit exhbu anwicenn eſt non ſufficit ad pꝛopꝛie merendũ graci: iuſmoipuitio ſperare retributionẽ ceniuz ſcccndeo gins am vel gloꝛiã. Belpondemus q boc miliũ marcaru vel tot hereditatẽom cui n ſin aut efficit paucitas bonitatis eius ⁊ paruitas Fniuit. Quo ergo lure vliuſticia ſpare bʒ ipius qð ẽ dicere gqꝛ ⁊ S bona ẽ ad hoc aliquis ſanctoꝝ ex meritis obſequioꝝ ſuo D en et parua id ẽ parũ intenmh. Sic ei declara⸗ rũ retributionẽ felicitai terneſad quaz Sui uimꝰ in capitulo de ip̃a incompabilit mi nec comꝑationẽ habẽet ĩi bonitale vl valo nen ii noꝛ dilectiõe qᷓ ẽ gra gratum faciẽns. re quatecũq; excellẽcie meritalad felicitatẽ arbe o in 4 rapiẽs in den parũ faciens adherere illi, cunq; largo ⁊ magnifſico pncipe ꝙ leuati⸗ ard itei parũ etia abſtrabẽs poſſeſſoꝛẽ ſuũ a ſeĩo one vnius ſeſtuce de terra caſtrũ vnũ vlci nicti ⁊ eis q̃ ſua ſunt Dilectio vᷣo gꝗre ecõtrario nitate exigere. In compabiliter aut minꝰ smni fiin ſe haber. Lotũ eĩ poſt 2ſſorsfan in deigra omne obſequiũ quod deo impendiuuur re iiutnn Nen 14 tuita ac ſpontaneã poſſeſſionẽ traffert CUi tributione eternaſqʒ ſit leuatio eſtuce de 8 Gu Aecuxr aule ⁊ videri poteſt meritomultſra terracaſtro vno vel eiuitate. ꝛl direrit ds ni nig tionibus menitu nec eẽ aliqd nec eẽ poſſe i as quia de munificẽcia vl miſcdia dei ſpe Ummnnd , nobis apud deũ. Etmũ quoniam ni ratur reitibutlo eterna. no ergo erme rie Gniutgiut buẽ in nobis qò nõ accepimꝰ ad vſura ſi aut iuſticia vl in remeritono. Amp. Aut ſtlih aliquid nim ẽin oꝑe bono videlicet a pie ert omnibus alijs delectabilibus iet deli pꝛias delicias tanti Pꝛeterea cõtume cut expᷣſſe legitur Mathei.xv. ? Euce. xix ⁊ ſi foꝛte debetur maioꝛ retributio nõ de⸗ tuo datuũ vł ↄmodatũ.Obſequiũ ergo v Be liberi arbitrij quod nõ ẽ ex gr̃a aut totum quicꝗd eſt ibi boni ẽ ex ſola gra ꝙ ſi aligd cẽibi nr̃m reſiduũ ab eo qð totũ ẽ gre rati⸗ one illius meremur.⁊ id eſtſolũ meritum nrᷣm qm̃ id ſolũ ẽ ibi nrm. Illud autẽ nature cũ ſit bonũ ⁊ nõ ſit gre.Exillo igit᷑ nihil meremurcum nature tm̃ ſit. ⁊ nec ſit ipa oꝑatio bona.nec ꝑs eius nec aliquid cõpabile ipᷣi oꝑpationi. Cũ ergo loli opati oni totũ debeat᷑ pᷣmiũ. Manifeſtũ ẽ ga il li nihil vl qſi nihil de pᷣmio debet Ampᷣ Illudẽ quod vocat᷑ opatio liberi arbitru Maniteſtũ aũt ẽ qꝛ cooꝑatio non eſt ißa opatio neq; ꝑs eius.Cũ ergo opationi ſo li totũ debeat᷑ pᷣmiũ ipᷣa oꝑatio ex necei ſitate erit ſola meritũ. Cooꝑatio igit᷑ nr̃a qua ex libero arbitrio gre coopamur.nec meritis tůcunqʒ meruit ſicut dicit Job. mec vlciſci tur ſcelus valde:et Danid.Si iniquitates obſeruaueris dñe:dñe ꝗs ſuſtinebit. Sic ꝑ miſericoꝛdia eandẽ remũerat ſupꝛa me⸗ rita:hoc ẽ addens aliquid debitis de iure meruo:ũ pᷣmijs ponamꝰ alicui deberide iuſticia meritoꝝ ſuoꝝ aliquantum pᷣmiũ. Quod igr deus addit.Aut eſt maius ipᷣo debito pᷣmio cui addit aut nõ.Et videtur quidẽ in infinitũ maius ee: ſicut cui in infi nitũ plus addu ex miſcõia ſua q; habeat virtꝰ liberi arbitrii.ſic et pᷣmio in infinitũ. pluſqᷓ; habeat ſtulcia meritoꝝ Nõ em̃ mi nus oꝑatur dei miſericoꝛdiadin remune⸗ rado ſuꝑ merita q; gra eiꝰ inſuꝑ apponẽ do viribꝰ nature vei libero arbitrio vnde ueniãt merita. Ampᷣ.Quid eſt hoc dice meritũ ẽ nec ꝑs meriti. Illud auũt ẽ tom ex/re ꝙ gloꝛia eti qntũcunq; ꝑua debeatur ſolũ nrjm ĩ bonis oꝑibꝰ ⁊ meritoꝛijsinihi licui ex iuſticia meritoꝛũ Manifeſtũ em̃ ẽ g ẽ nurm meritoꝛiũ ĩ oꝑibꝰ meritorüs necwilla gloꝛia ꝗ dicit᷑ ſicdeberi ẽ maioꝛ in⸗ alibi ẽ aliquid nrjm meritoꝛiũ quare nihil nrm ẽ meritoꝛiũ. Si vero dixerit. quig totũ bonũ opus ẽ gre.totũ igit ẽ dei opꝰ. alieno vero ope vere ac ꝓpᷣe nullus mere tur nihil ergo merent᷑ viri ſancti. Am pliꝰ. Omne opus mernitoꝛiũ aliquo mõ ẽ opus opantis vl nullo mõ.ſed nullo mõ ẽ oꝑantis.ergo nullo modo ẽ meritoꝛiũ. Si autłẽ aliquo mõ ẽ oꝑantis.et certum ẽ ꝙ aliᷓ modo ẽ dei. Operãtſ aũt nõ ẽ niſi inquantũ ex libero arbitrio. Jaʒ autẽ dixi –— mus quonia de quato ẽ ex libero arbitrio intm̃ ẽ naturein qua ꝑte non ẽ meritoꝛiũ. iqntũ aut gre nõ ẽ noſtrũ ymmo dei.qua re non videt᷑ eẽ nrjm meritũ quia neq; no ſtrüũü. Amplius.hmõi opus ⁊ opantis ẽ ⁊ ipᷣius deiaut equalit᷑ ẽ dei ⁊ oꝑantſant alterius magis/qð equaliter nemo vnq; auſus ẽ dicere.Cum ſcriptu ſit in.xvj.yſaie Omnia opa nr̃a oꝑatus es in nobis dñe Et in.v.ad phyliq Deus ẽ qui oꝑat᷑ in no bis velle ⁊ ꝑficere.Si vero ĩequalit᷑.quid igr dicet᷑ vtrũ in infinitũ plus habeatĩ eo deꝰ q; opans:an duplo vel triolo. Am pliꝰ. Si in infinitũ quaſi nihil igr ẽ qð bʒ opans ibi.Quõ igr merefillo nibilo vłꝗ ſi nihilo. ſi vo Duplot triplo magſẽ di q; opantis vel plus habet in eo deꝰ qᷓ; ope⸗ vel tercie et qualiter parciemur opꝰhmõi inter deũ ⁊ oꝑantem illud. Amplius Sicut de penis meritis hocẽ iure merito ru debitis detrahit deꝰ exmiſcõia ſua nõ im̃ ſcilicet vnniens quẽcũq; petcntoꝛẽ guã ras.Que igr erũt ꝑtes iſte medietates 64 infinitu quacũq; gratia.et qᷓntacunq; me ritoꝛũ quatitate.Quibuſcũq; ergo vel qn 8 tiſcunq; meritis reddat᷑ in infinutũ maioꝛ ſt eis remuneratõ q; ipᷣa ſint.Quare ipoi . ſibile eſt aliquẽ remunerari quacũq; glo⸗ ria ex equo vel debito meritis:ymmo ne⸗ ceſſe eſt ſpvt incomꝑabiliter ſupꝛa merita ſit. Qꝛ ſi dixerit quia remunerari ſupꝛa debita duob?modis eiaarlck mõ remunerari maioꝛi premio q; ſint merita. Alio vero modo remunerani maioꝛi pre mio q; requirat de iure merita vł qᷓ; debe atur eis de iure.Uenvtiq; dicit. Necnos intendimꝰ hic ambulare ſophyſtice.Quo niã ſi ꝓ oblata ſeruitute retribuũt᷑ centuʒ milia marcarũ.manifeſtum ẽ ꝙ longe u ꝛa merita ſit retributio ſic ſeruienti.nia ergo quantũcunq; pua gloꝛia reddat᷑ q̃n tiſcunqʒ meritis ꝓculdubio incomꝑabili ter longe ampliꝰ ſupꝛa merita: id ẽ pluſqʒ requirat iuſticia m eritoꝝ reddit ei q; ſit:ſi ꝓ oblata vt dixinſus ſeruicii centuʒ milia marcarũ argẽti. Maniſeſtu ẽ qð diximus videlicet quia nulla gloꝛia quantũcunqʒ parua debet de iuſticia quantoꝛumcũqʒ meritoꝛũ cum melioꝛ ſit dies vna in atrijs dei ſup milia. Quo em̃ iure im meritũ ob ligat deũ ad infinitũ maioꝛem retribuno⸗ Ampliꝰ.erita xpůi hominis fue unt in ſummo et vltimo et in ſupꝛa vlma ẽm ꝓpoꝛtionẽ topationẽ ſupꝛa maioꝛa omibus meritis alioꝝ. Ei ergo nõ potuit maioꝛ gloꝛia reddi q; deberet᷑. Dica⸗ mus igit ꝙ remunerat⸗ fuit ex neceſſita⸗ nem. neige mſtii mlsdeiuſ loſde iyſomaoig tsativlungz⸗ ſonoeio⸗ uuin 1 nseaipene usſusße obenze Hitonegain ühſecin pbinune ymine⸗ Minb Mniad MMiteinsnorid osdonandan hcarpinunef ſoiteoihocue nagligus ppe ſcöroblienn lno riceur men cinicn ache loſ eñi Qui Nnncedonat tpnavnetd Pugun Wncsgacs michnin Pükſihtünen ſczoitlagain Menuernenizin cumn Nit⸗ 0he 1— ðð acen te ſm merita cũ ſupꝛa merita remunerari filius ⁊ heres ꝑ deũ.hec gra vocat᷑ ſpiri⸗ diegſing nõ poſſet ĩſeipᷣo.ſiẽ ergo ĩ eo adeq̃ta ẽgla tus adoptionis ⁊ in eodẽ capitlo ad Ro. imigte meritis de iuſticia deiet ſic fieret ⁊ in ano Sed accepiſtis ſpiritũ adoptiõis in quo anidenn libet alio ſi de ſola iuſticia fieret ei retribu clamamꝰ abba pr̃.quaſi ex duabꝰ cauſis RKZ tio.nõ maioꝛ igit ẽ gloꝛia tota debita me deuũ bis patrẽ vocamꝰ quonia ⁊ regenera . — ritis cuiuſcunqʒ qʒ gracia ex qua merita il do pr ẽꝑ graciã adoptionis⁊ gloꝛiſicãdo l o la ſint. Rũderut quida dicẽtes. qa me ſilr p largitionẽ hereditatisſſecũdo iure ⁊ – ritis noſtris ſolisnibil debet᷑ nec noſtris lege amicicie qua bona amicoꝝ ex neceſſi R meritis ſolis deuʒ nobis in aliquo facere tate ſunt cõmunia. Quia igr deꝰ amicꝰ ẽ micn poſſumꝰ debitoꝛẽſed meritis nris ⁊ pmiſ amicoꝝ ſuoꝝdiligit em̃ diligẽtes ſe ſic ipe 1 Amh lione ſua ſimł. Nulla em bonitate v?yemi met dicit in ꝓuer, vij. Ego inqꝗt diligo dili nndn nẽcia meritonꝝ eum nobis obligare poſſu gęẽtes meneceſſe ẽ vt bona ſua bona inq; u nenor mus ſed ipᷣemet ſe nobis obliganit ꝓmiſ gloꝛie cõmunicet eiſdẽ.Alioquin nec fidẽ lleimiinn ſionibus ſuis pactis⁊ iuramẽtis Sicut di nec veritatẽ amicicie ßuaret. Tercio ex Nabnſg cit Jacobꝰin pᷣmo Beatꝰ vir ꝗ ſuffert tem ꝓmiſſione ſeu ex repꝛomiſſioe ſicut appet Aedenn ptationẽ qꝛ cũ ꝓbatꝰ fuerit accipiet coro⸗ ex antepoſitis iacobi apli ⁊ pauli teſtimo Mtei na vite qua repꝛomiſit deus diligentibꝰ-ſe nüs. Quarto ex cõuentione ſicut legit müang n Et apls in.iiij.pᷣme ad Thym̃. Pietas ha⸗ mathei.xx.Lonuentione aũt facta cũ oꝑpa entginntii⸗ bet ꝓmiſſionẽ vite que nũc eſt et future. rijs ex denario diurno. Oꝑantibꝰergo Net inini Eauſa autẽ in hoc eẽ videt q ipa bo-⸗ debet ex ↄuẽtione habẽtibꝰ aũt gracia ad – na merita nra ⁊ opa dei ſunt ⁊ dona. Do optiois ⁊ filijs nupciarũ xp̃i ⁊ ecclie debe nbulingi na aũt eins nõvident᷑ eũ obligare ad am tur iure hereditarioſdiligẽtibꝰautẽ iure et dchtinitinn plioꝛa donanda niſi talia ſint dona q iß5a lege amicicie ⁊ etiã ꝓmiſſionis.De hocve c e indei eſſencia ⁊ virtute ſua obligẽt. Que em̃ ra⸗ qð cõiter dicit᷑ qꝛ quedã opa meritoꝛia mineniqun tio ẽ. vt eoipo quod deus dedit alicui bo ſunt vite eterne.⁊ qꝛ om̃i oꝑe facto excha⸗ cto meniis:n na aliqua ꝓpter hoc obligatus ſit ad dãa Oritate meretur ꝗs vitaã eternaʒ.Nullo mõ wgadiueſne &ι da ĩcõꝑabiliter maioꝛa. Alis aũt om vigdetur ꝙ exↄdigno cuiuſcunq; opis me aunmums nino videtur meritũ nihil eẽ qntũ ad bo⸗ reri poſſit ꝗs vita eterna. Cu ei gre debea imd na obtinẽda adherẽtesverbis illis deber tur vita eterna vt oñdimꝰ ⁊ hoc ꝑſe.Oꝑi nemtzen ti Cenom̃. ep̃i. Quicqd habes meriti pᷣuẽ⸗ aut nihil debeat niſi ꝓpter gracia ex qua DfmmnemIuß; trix gracia donat. Nil deus in nobis pᷣter ẽ. Quoniã ſic dicit gregt. Nihil habet viri eüneneiue ſua dona coꝛonat. Uidet eti facere ꝙ il? ditatis ramꝰ boni opis niſi a radice ꝓceſ Damngnun quod dicit Apls in.vij. ad Ro. Stipedia ſerit charitatꝭ wanileſtͦ ecygfe debe mbarſedn peccati moꝛs gracia dei vita eterna. Cu tlur merces eterna in pᷣmis ⁊ pꝑſe etia abſ — ei dixiſſet ſtipendia peccati moꝛs Non di q; om̃i ꝓmiſſione.Opꝑibavero nõ deberi unclmig lit aut ſtipẽdiũ meritonvita eterna quod videtur niſi ratiõe ꝓmiſſionis/aut cõöuen moſſnini vtiqʒ dixiſſet vt aiũt.ſi quẽadmodũ moꝛs tionis.qð ergo cõiter ðꝛ qꝛ om̃i oꝑe facto mighunlii eterna ex meritis iure reddit redderetur? excharitate meretur gs vitã eterna ⁊ hoc ubo zant pita eterna. Ad idẽ facit ⁊ id quodlegitur ꝙ ex debito ita intelligeduvideture eduvidetux qꝛ debito Punm biſt Johãnis pᷣmo.Et nos de plenuudine eiꝰ rẽ facit ſibi deu vite eterne. Nõ quideʒ ꝙ —MRKRZ oẽs accepimus ⁊ graci ꝓ gracia. graciaz pter ipᷣm opus ſoluũſed pter ꝓmiſſioneʒ Tenamn: ſcilicet vocãsvitã eterna que accipit᷑ 3 ga dei cu ope eiꝰ Et veriſſimũ ẽ qʒ niſi ſic ope miti 6 q dat in pᷣſenti. Silr ⁊ zacharie.iiij. Addu rati ⁊ a merito illo nõ cadenti reddet᷑ vita cet lapidẽ pᷣmariũ et exequabit gratiã gre eterna ⁊ ĩiuria ei fieret ꝓpter ꝓmiſſionẽ⁊ — eius. In pſal.⁊ dicitur. Graciã et gloꝛiam cõuentionẽ ꝗbꝰomibꝰhmõi oꝑalionibꝛ — dabit dns. nõ ẽ dictũ graci dabit ⁊ gioꝛi diuina bonitas ſe aſtrinit. Si vero q deſotsn mi⸗ am reddet. Qð ergo cõuenietius vide ratur vtrũ merito cõdigni mereatur quis a P lur in omibohijs. hoc vt dicat qꝛ gre de⸗ quocũq; pmõi ope vitã eternj. Hſide ini n in bet᷑ gloꝛia ⁊ hoc multis de cauſis. Pꝛimũ ma q: vno mõ condignũ ðꝛ ↄopabile quẽ⸗ vmußi i e hmòi gra ſcilicet gratũfaciẽs gra ẽ ad, admodũ in. viipad Ro. Exiſtimo ei ꝙ nõ uindnſi optionis et filiatio. ſlligioni ei iure debe ſunt condigne paſſiones hnius tpis ad ſu udniſiin (Wur hereditas ſicut legit᷑ in.vii.ad Roma turã gloꝛiã ꝗ reuelabit ĩ nob id ẽ ꝙ nõ ſũt in li, ſilij et heredes.hperedes quidẽ dei. co cõꝑabiles pᷣſentes moleſtie ad futurã glo inan heredes aut xpi.ſilr ⁊ iniij,ad Hal. Q ſi ria neq; pᷣſentes miſerie ad futura wlica⸗ nan⸗ .● B 11 . 4 Be meritis tem. cum futura illa bona in infinitũ ⁊ in ſeet ideo faciẽdũ.Et ſi ex hoc nulla rern nien, comꝑabiliter maioꝛa ſint pᷣſentibꝰ hmõi neratio ſperaret de hoc quod dicit quicd mmi . tmnals. Alio mõ magis ſcom vſus ſui eicurandui ?. RBeſpondem⸗ quia no ivecatoiig impoſitionem vocãt magiſtri et ſcolares omnia facienda ſunt ꝓpter mercedẽ ſecd 1 eſae — multi magiſq;ᷓ m ꝓpꝛietatem et pᷣma po⸗ curandũu eſt ei vt faciat volutatem dei pau lill — ſitionẽ cõdignũ ſtrictũ debitũ vel menittũ tris et luceant opera eius coꝛam homini⸗ Et tunc verum ẽ ꝙ ex condigno cuiuſcun⸗ bus vt gloꝛificetur deus.⁊ legitur matheir· tiihra q; operis nullus mereturvita eternam.q: v. Iteru curandu e ei vt firmeturæ radicet en ſbo ex ſtricto et mero debito operisnullꝰ me gracia eius. Curandum etia eſt ei. ne n retur vitã eterna quonia nulli operi per ſe fanq; a ſeruo malo ⁊ pigro autferat᷑.ſicut en abſq; dei ꝓmiſſione vel conuentione de Jegit mathei.xxv.et luce.xix. Ampᷣ.g Om R nan en betur vita eterna ⁊ hocẽ quonia operi ni⸗/nis virlus et omnis potencia ſicut mode⸗ ſan bi⸗ hil debetur vt pᷣmiũ niſi ratione gracie exrato ⁊ debito ſui vſu exercitio inualeiſcit mnd qua ẽaut ratione diuine ꝓmiſſionis ſiue et confoꝛtaturita ocioſitate ſua debilitat. N Nana conuẽtionis. H ſi direrit ꝗs q. hmõi Ttangem deficit. ppter quod dicit ꝛegꝭ eſn .. opns in ſe continet graciã cui debet᷑ viaa Quia virtus aut ꝓficit aut deficit. pꝓptler l 1 . eterna vel ſaltem effectum gre.⁊ iðo quict quod multũ ergo curandũ ẽ ei ꝙ qui ha u Wo . quid debetur radici gre debet᷑ ramo ope bet graciã adoptionis et vt operetur a ne rIES ris. Et inſuꝑ aliquid videtur addere ope⸗ godetur in illaillicet negociatio ⁊ operatõ ſenene tratio] Rũdemus ꝗ: nõ ſic continet gra Jua non obligent deũ ad retributionẽ ni⸗ lcn ciam vt parte ſed magis ſapit vel redolet ꝗ /ſi queadmodu diximus. Si quis aute di⸗ nenſan graciã vi fructus radicem. Si vero ꝗs cat quia plus debet mereri qui ex modico . innmne P guerat quid operatur bona opera ad obꝰ gracie ſeruit deo q; qui ex multo quemad cnenn tinendũ vitã eterna cum ſoli gracie debea modum vidua illa. In. xxj.luce. Plus om nionen tur et hoc de iure dixerunt quida/quia cũ nibus miſiſle dicitur in gazophilaciũ. qda n n na per gracia ſit dignus vita eterna. ꝑ opera ipᷣa de paupertate ſua. Illu vero de vicijs. ddu⸗ neene ipᷣa facit ſe magis dignum.CLũ enim filis Beſpondemus quonia illud nõ eſt ca ll N ratione fiiationis paterna debetux here Juale ſed appꝛobatiuũ.quod em ex maio lchiir h ditas. tamen ſi faciunt quod filiatio re ri affectu miſerat vel deuouone ꝓbat aili· ecee⸗ „ quirit.videlicet ꝙ patri ſeruiunt laudabi quomõ pauꝑtas ipᷣius quando nec illa p H liter et obediũt magis eis debetur ꝓpter hibere potuit.quin illa duo minuta. De mmuen Wa hoc hereditas et ſi non maioꝛ. Sed qᷓ ꝙ/hoc vero ꝙ comuniter dieitur eliam ex ie S — liter hoc ẽ verũ cum ius hereditatis illius ſtimonus ſanctoꝝ ꝙ aliquisvir ſanctꝰpo enonn . nõ ſit niſi filiatõ/nec alia ſit dignitas filis teſt mereri graciaviuincationisvl iuſtifica eltan qua bereditate paterne digni ſũtiniſi ifba lionis alicui peccatoꝛi.queſtioneʒ habee nun eadeʒ filiatio ſeu gra adoptionis. de qua videtur et ꝓpter hoc quod dicit Hieroni. ſin anhm non ẽ neceſſe ꝙ creſcat ex omni oꝑe bono ultra pro uſtra eo quis oꝛat qui non meretur talkrei et ſi foꝛte ex aliquo. Ampli⸗. uid ac⸗ obtinere cum certum ſit peccatoꝛẽ omneʒ. W creſcit iſti er bono ope cũ nec inde creſcat non ſolũ nõ mereri pcipue id quod p eo X eius gra nec gloꝛia ꝗᷓ ei er hoc vtilitas. in petiturymmo etiam demereri. Hoc auleʒ igintantun quo em ꝓdeſt esy magis dignus ẽ eadẽe dicimus intelligeodu eſſe in eo qui nonẽ luſe epit gloꝛia vel magis ei debeatur. Si em mar delſiderans etiam vt exaudirentur oꝛales halcaerm Dc vna magis aut minus debeatoumo⸗ eo. Intelligimus etiam fruſtra nõò qns ucull do debeatur debito per quod ex neceſſiia tum ad oꝛantes ſed qntum ad ipᷣm. Hõ tndeie te reddaturet eque cito ⁊ tata tanq; bona tamen hoc generale eſt. quoniaꝙ quodã lui unr ei reddatur ad quid curabit de maioꝛi de tali quietiam ꝓhibebat nep eo oꝛarelur ſtufmnden Kito autolsgira Rſderi poteſt ex 5 Et qui ſe dicebat nolle vllo modo obtine trnunm OQ mo. i. cqnonice petri. quia ex bonis operi re graciam penitencie vel reuerſionis o. clzzſn bruscertam faciunt opationẽ ſuam qꝛ illa inuito etrennuente oꝛationem fecit ꝓ eo lellninen Ooberãatur hoc ẽ firmat. Gracia enim etli ſanctus ſtephan inſtitutoꝛ grandimon⸗ ſltu non augetur erĩ omibus opibus bonis. ta teñ. oꝛdinis cum cõuentu ſuo et etandit⸗ leiineh men inde radicatur arq; firmatur ꝓpter fuit. Cum em ꝓꝙ ulo oꝛaſſent venit ad eos ICbalabebe⸗ Hoc etiam gloꝛia. Scðʒ e. quia iptum bomo ille annuncians eis qualiter mula ſ Nunterin leruire paini deo.ẽ debiũ ei ple? bonu ꝑ tus eſſet.⁊ faciens confeſſionem de peccs amrte F . eborgnt Asl. . 4 Ae. 6 Nene „en an⸗ S ie “ õ N „ „ . üsdtenun 4 4 48 EKN e 1 4²* mn Muan. MNN . OAut S 4 2* 94 4 as NN. Mit us lN M en 4 1 ic ,e M 4 eemer* nnamnänn, „ ℳ . nusiun in , — 4 7 EN „ RG, — leplo nin Aſeuchee roennoten ,e T deri poteſt.qꝛ cũ maiꝰſit vt augꝰ iuſtiſica⸗ mereri viri ſancti iuſtificationem peccato eo non cadẽte ab illis meritis.ſed pſeue⸗ re impoſſibile eſt iſtũ dicimus quia nullatenus ex merito cõ di⸗ mõ expediuimus nos de merito congrul cagere de cetero a meritis iſtis Impoſſibi ccxxxij fitẽtur dũ hoc petũt ſibi donari. Non em̃ hoc exigũt a deo vt ſibi debitũ ſed magis donari vt donum gratuitumiet graciam: neq; petunt hoc ſibi reddi de iuſticia: ſed 3 hoc ſibi magis ex gracia indulgeri. re impiu qua creare celũ ⁊ terra. Wanife⸗)/Illud aut non eſtpᷣtereundũ quod ſu ſtü aut ẽ ꝙ nulliꝰ meritis cõgruit vt ꝓ eo 382 tetigimꝰ quia bona opꝑa noſtra⁊ dei creet deus celũ ⁊ terrã nec vnq; aſcẽdit in dona ſuntO pꝑa noſtra opa etia dei q ipᷣe coꝛ alicuiꝰ vt hoc ab ipᷣo petere pᷣumerer. opatur in nobis et etia ꝑ nos. ſion quidẽ Rũñdemꝰ. qꝛ iuſtiticatio peccatoꝛis ſi tanq; per oꝛgana tantu aut inſtrumeta. — tis eũ multa deuotione et lachꝛimis peni teuciã egit. Qõ autẽ nec merito ↄgrui c merito cõdigni mereni quis poſſit ali⸗ cui peccatoꝛi gracia iuſtiſicationis inde vi nõ niſi ex pierate petitur qntũ ad peccato /Tunc em̃ nee d laudẽ nec advituperium rẽ.aut ꝓpter dei gloꝛia. videlicet vt facies necad culpa nec ad meritũ imputanda eſ tanta mirabilia gloꝛifice᷑ ab hominibus ſent nobis oꝑa bona ſicut cythare vel ty⸗ qui hoc viderint vel audierint.nihil ergo bie nihil imputat᷑ ad culpã vel ad meritũ magis ↄgruit deo qᷓ; miſereri ⁊ potiſſime de tybicinatibus et cythariſantibꝰ. In no ad gloꝛiã ſuã. Nihil etiã magis decet bo⸗ bis igitur opat deꝰ bona oꝑa ſuaet no⸗ nitatẽ eius q; pijs elecoꝝ ſuoꝝ pᷣcibꝰinci ſtra non lam pᷣſtando virtute facultatẽ et nari.et non immerito poſiunt de cõögruo opoꝛ:tunitatẽ. G; etia excitado et foꝛis do⸗ ctrinis et pᷣdicationibꝰ et benefiioꝝ cõſo larionũ ymitationib aflagellon quoq; ſti mulatõnibus et interdũ cõpulſionibꝰ ⁊ i terhis inſpirationibꝰat reuelationib⸗ ter roꝛibus et alijs modis multiplicibus qui ſibi ſoli noti ſunt.et quibꝰ illos voluerit reuelare.non ſolũ igitur cooꝑatoꝛes ſu⸗ mus ſed etia opatoꝛes.licet hoc ono gre Aec ꝓpter hoc quonia gracia ẽ lia eſt cõgruẽtia qua nihil magis de cet deũ facere ; pꝛeces quas ipᷣemet ĩſpi⸗ ratet fieri ſibi pꝛecipit exaudire Hoc ergo ex parte iſta De merito vero condigni nulio modo videtur nobis et pᷣmum qua re quia ſi meritis iſtius.qñtũcunqʒ ſancti deberetur iuſtificatõ illiꝰ peccaloꝛis ergo e ſit. ter hoc rantẽ in eis ex neceſſitate reddetur eide in aum eſt. ymmo ampliꝰ.qm̃ ꝓpter hoc⁊ me ſtiſicatõ peccatoꝛis iſtius aut iiuria ſieret eptu. D eidẽ. Donamus ergo ꝙ decedat inmeritt dum aüt ſi pecunia data eſſet alicui vel ca iſtis vir iſte ſauctusim poſſibile ergo ißjm ſtrum qð ipe totũ cõuerteret in honoꝛẽ ⁊ . obſequiũ datoꝛis.et ad hocſolũ illud ha le aüt ſimilit eſt deũ iniuria eidẽfacere im beret ⁊ habere vellet vt inð totaliter ſerui poſſibile ergo erit deũ nõ reddere eidem ret eidẽ. Eaſtrũ vtiꝗʒ ilud vel pecunia et quicqd ei debetur. debetur autẽ eidem ex dei eſſet datoꝛis et ipius receptoꝛis.Dei qꝗ meritis iuſtificatõ peccatoꝛis iſtius. necei dem dũ totaliter ipi in illo et de illo lerui⸗ ſe ergo eſt vt reddatur ei iuſtificatõ iſta q tur Poſſidentis aũt tanto mag eſſet quã impe peccatoꝛẽ decedere to illud ad hon:ẽ dei.atq; ſeruiciũ magis mõ dũ eſt in peccatis. Si em̃ ſic decederet haberet. Illud quippe ſolum iuſto titulo nũqᷓ; redderet᷑ eiꝰ iuſiiſicatio illi viro ſan poſſidemus et ꝙ totaliter deus poſſidʒ in cto cuĩ debetur ex meris ꝓpter hocergo nobis.hoc eſt totali᷑ eidoſeruimus.Aliaſ ici aũt non vſurpatoꝛes ſed etiaʒ fures ſumꝰ gni poſſut deberi alicui qntũcunq;ſancto in nullo enim quic iuris habemus niſi deretur aufferri peccatoꝛibꝰ libertas libe⸗ is et beneficecie diuine et hocipᷣm met co in eo de quo deo ſeruimus et inquatũ de illo ſeruimus eideet hbec eſt ſocietas inter nos et ipᷣm deũ.vt totũ ſit eius et totũ no ũ quicquid habere videmur Et hec atz iuſticia ſeruat ſemp inter veraciter acpfecie ſe ſe inuicẽ diligetes. De hac ſoci⸗ luſtificatõ alicuius peccatoꝛis.Alioquĩ vi ri arbitrijita vt non poſſẽt pſeuerare ĩ pec catis neq; poſſent no iuſtificari vel nõ pe nitere.Certiſſime tamẽ tenendũ eſt et nul latenus dubitandũ quin et obtinere poſ⸗ ſint et ſepiſſime obtinet et impetrãt apud deũ paccatoꝛibus venia er graciam. Hoc aut ex ineffabili largitate pieta⸗ cũ deo pre et cũ filio eiꝰ hieſu xpᷣo Et nos iam multociẽs diximus in declamatoꝛijs exhoꝛtatõnibus. Quia bona dei „ennen m Opanoſren! Gena ſrhaιaα pa tnoſvabonal, ſer o opus bonũ vel donũ denminus meritoꝛi lius eſt et deo magis acceptu. QHuẽadmo etate pꝛime. Johani. ]. Societas noſtra ſit . 2 8 . 2. — t. Wr . Be mwerttis „⸗ tes habemus.quia vulgo medietarij vo- illã ſcilicet vt deũ gloꝛifices inde ⁊ benedi iuh cant et medietarios dei nos multociens cas.Accipe ex charitate qꝛ frater meus es fͤpe appellamus. meditarius em̃ ẽ qui alienũ ⁊ debes eẽ cõſoꝛs⁊ ꝑticeps bonon meoaon . gn pᷣdiũ eo mõ tenet a dño illius ea q; cõ diti Accipe ergo ex pierate qꝛ indiges. vłex mi aden di one vt medietatẽ fructuũ domino ſoluat ſericoꝛdia qua opoꝛiʒ tui miſereri. Accipe nl Wegietatẽ vero ſibi retineat. Fruct autẽ exiulticia dua debito ſum tibim inta ne⸗ ſualare ois qui ex bonis q a deo habemꝰ. NHõ ẽ ceſſitate. accipe ex ſpe retnibuti onis eiet⸗ iancplaele niſi gloꝛia ⁊ vtilitas gloꝛia ſibi tãq; ꝓpam ne. accipe extimoꝛe dei ne illũ offendam niſtiein, poꝛtionẽ reddi vult dea⁊ illa totalit quo Omibus iſtis virtunbus qͥ nomiate ſunt ſichnmei nia ⁊ pleno iure ſua eſt. ⁊ nos illa nullate decorata erit elemoſyna iua ſi ila diniſti tiannl nus indigemus. Utilitatẽ vo totàͤ no coꝛde tuo. Debes aut ſaire quia in. ux puſuit bis dimittit totãq; vult eẽ noſtrã que ſola/⸗ ⸗¶.:Rcði.palipᷣ.tres pfectiones attribuutbo Munti nobis neceſſaria ẽ hoc autẽ addimus. qa Snis opibus vbi dicit᷑. Quia opatus ẽ rex rimnme ioraptlti nrᷣa dei glia c. Nihil ei ẽ viii⸗¶eʒechias rectũ et bonũ⁊ verũ coꝛam dño alun Mlas nr̃ᷣa niſi bonũ ꝓpter quod creati ⁊ re⸗ eima auté pfectio eſt rectitudo. ⁊ hoc re iren parati ſumus.Et nos declarabimus in ſe fert᷑ ad intentionẽ q tũc quidẽ recta c. cuz ſonaznen quẽtibus. quia totaliter viuere gloꝛię dei cẽabſq; deflerione in dextrã vel ſiniſtra. et nniiane felicitas ẽ ⁊ ſanctis in fine ꝓmittit/Quo abſq; recuruatione in ꝓpꝛiũ cõmodũ. ſiẽ fimiunin — ͤ 9—N niã autẽ iam diximus ꝗ remuneratio nõ epoſnemusin pma pte tractatus huius. nin inun habet locũ vbi muneratio no eſt nec reri Secũda pfectio ẽ bonitasꝛ hec refert ad tutfniſne butio vbi trbutio nõ p̃cedit. ideriq; po genus opis ⁊ viilitates iius. Tercia. anatſc lerit merito alicui nullũ opus eẽ remune: everitas 2 bec excludit nõ ſolũ ſimilatio W rabile niſi qð ex amoꝛe pceſſerit.Ome em nẽypocritarũ atq; mendaciũ.ymmo etiã lewingii qð er amoꝛe gratuito ⁊ recto pceditpcul erroꝛẽ puerile quoꝛundã qui vulgo pape⸗ liſnstiiß dubio gratis impendit᷑ et indubitãter do lardi vocant᷑ qui minuta bona opera ma Ahndsſt. nat quantũ ẽ de intentione oꝑpantis. Sꝓa gna exiſtimãt⁊ vila pᷣcioſa valde. Quem Micnitdel⸗ eit a ad hoc pꝛedicta auctoꝛitas gregſqᷓ di admodum paruuli inſignia ſancti tacobi mnämtin ut. Quia nihil habet viriditatis ramꝰ bo aut nũmos plũbeos ⁊ cu debeat aureos Uulsrit ni operis niſi de radice ꝓceſſerit charitatt id heiolaer⸗ magniſica oꝑa.ꝑ hec parna einmmiß Qui vero timoꝛe operatur redimere vidẽ ¶⁊ vilia ſe ſatiffacere credũt deo ppier hoc nfniilpen tur intendere incomodũ ⁊ extoꝛtavidenf diximus q; opa eoꝝ nõ ſunt vera fm intẽ llimo ntis gquecuqʒ metu fiut. Quare nihil vidẽ⸗ ctionẽ eoꝝ quoniã ea falſificãt di ꝓ maio leniſocn tur habere meriti qꝛ nec etia placiti. Non tribus aut melioꝛibus ea deoꝛ hominib⸗ rſalifo em placent deo coacta ſeruicia. qꝛ nec fui quodãmodo vendere volunt. dulizn daa talia dicẽda ſunt iuxta huncmodũ ne Oſt hec aũt loqmur de retribuni⸗ inſclinnei⸗ q; ſpes videt tamẽ intus inten dere emere onibus ſanctoꝝ. Retributio autẽ Pglunnſt Ome eius comodũ qð ſperat.cõmodum ſanctonꝝ dicit/ſcom ſuũ pᷣncipale. Pelrpſit: icq; emere ꝓpt id qð fac. Ja autẽ diximꝰqꝛ Aymmo ſcm ſun totingloꝛia animaꝝ ꝓut ſairiuanen rter negociatoꝛes nec gra necmeritũ locũ ſentire videt augꝰ. Gloꝛia em̃ coꝛpoꝝ nõ P mltinlumin hʒinec remuer atioſſic nec muneratio. r partẽ beatitudinis ſed redundanciã eiuſa ſrin las u paucis nos erpediamus dicimꝰ qꝛ in dẽ vocat hüs verhjs.Lanti inquit fecit de ſütgeſftcl. ngoh veru Oσοα pb̈e remunerabi us anima ration Mvt ex beatitudine il(eiſꝰ? lnet it a unt niſi opa que ex charitate fiuut nõ beatitudo qᷓ fruẽtis ⁊ intelligẽti ẽ ppa ſolennrein io dun A c omibus dat deꝰ opa ſed ſanitas incoꝛruptionis in inferioꝛem Gdack rfen ebus ſuis mercedẽ om̃ia dicũtur remu naturaʒ.id ẽ coꝛpus redundet.Tota ergo Wiradom nerabilia nõ ſolum que ex charitate ſʒ eti beatitudo q̃ ſanctis mittit᷑ animaꝝ eſt ſie hacrinite Dring in charitate vel cũ charitate fint. fruentis 7 intelligẽtis ꝓpᷣa.Sola aũt ani niſani⸗ ra lle Kiret oes dei opatoꝛes oꝛnate ma fruens ⁊ intelligẽs ẽvt patet ex verbis ititned vimeu mone e ua. Quot em motibꝰ eius. ¶ Secuda igit ſtola qͥ ẽ gioꝛia coꝛ Uutiheſioy oes kol eal in vnoquoq; ope. tot de pon nec beatitudo ẽ ꝓpꝛienec pars bean ſtünexedo acs fol loꝛes pꝛecioſos. tot deauratu tudinis/ẽ tñ ps tociꝰ remũeratiõis.id ẽto ſtninizfit ene npantn bihus uis vᷣ̈bi gra. Si di⸗ cius boniqð ſanctis in fine dabit. nonẽ okfiond nt vei on yna das paupi. Accipe p⸗ aut in hoc cõſiderada vis vtrũ psvel qlir Maiit, Her dei honoẽ gloꝛi ꝓpter quã pecijti ns q nihil nobis deꝑit ſiue dicat ꝑs ſiue heme 8,42 Mag 7 Dhieenet. N 7 chde . . W ORrimpge. eDneeſee. . n Dlonic i ſe⸗ ”õõ Oedelnene,e⸗ RKdanelläs, R rennbneise dedes f. antn⸗ n *Rahogesat —RK . e à . 1... dbebde Kcn Nde Reen, Me 6e⸗ eege⸗ H“ Mmnuat ese eeetsEe d. Mc ocal nmetansbae eX, 4 . . 6 Man. ” WNN e OA meer . nc õ „ ** e eee Ol Mndd AAüEde 4 * BrurmRN R HR 4 .* = — . 8 necniicd ale Atorhöſun⸗ naevolen *e NYNE TN ONN, 6. Le⸗ AWA G P in pᷣmis beatitudo ⁊ hocẽ q ipa ẽ deſide⸗ rioꝝ omniũ plenitudo. Juxia illa diftim onẽ beati viri qua dicit᷑ qꝛ beatꝰ ẽ.cui oĩa ccxxxiij nõ dicat᷑. Nominat᷑ autẽ iſta beatitudo p' capitj abſq; vlla deßſfione ziug . rrel ſt A .9 m ſi ct8ς enie ſu Potenerahl. biem̃ ceſſat ois pncipatus et dnatio excepta do minatioe eiꝰ ꝗẽ deus ⁊ oñis oim ſeculoꝝ Et hoc ẽ quod legit᷑ pᷣme ad coꝝ.xv.Cum optata ſuccedunt. Dicit ęt vita eterna ab =⸗ euacuerit oẽm pᷣncipatũ ⁊ poteſtatẽ.tunc ipaveritate in euãgelio Johanis.xvij.hec autẽ vita eterna vt cognoſcat te.⁊ quem miſiſti ieſum xpᷣm ⁊ ðꝛ vita eterna.qꝛ mul tũ cõtraria ẽ tpali.Sicut eĩ tpalis tota flu it ⁊ euaneſcit.et nihil habet ſtasilla recta tota ſtat in ſoliditate ppetuitatis ſue.⁊ ni hil habet fluẽs. Et ſicut illa totũ habet cũ moꝛte cõmune.⁊ vitã quaſi in pũcto ſolo ↄtin git.ita illa totũ ſeoꝛſum ẽ a moꝛte ⁊ ſe totã vitã pᷣma ↄtingens in nullo moꝛti aꝑp pꝛoximat. Ipm em̃ viuerevita tpali ſiue pᷣ Jenti moꝛi ẽ.ſi quis interius cõſideret.Cũ em̃ hmõi vita traſitus tm ſitſ fluxus.traſi tus inq; 2⁊ fluxus vite.tranſitus aut vite ⁊ ſluxus nõ ſit niſi moꝛs. Manifeſtũẽ ꝙ to ta ipᷣa mo:s ẽ. Juxta verbũ Senece quod dicit qaꝛ pᷣteritũ mnoꝛs hʒ futurũ nondũ te⸗ nemꝰ ipm etia pᷣſens cũ moꝛte diuidimꝰ2:. Traſitus aut a pſenti ĩ pᷣteritũ nõ ẽ dubiũ quin moꝛs ſit. gationẽ a bellis ta ſpiruualibꝰ q; tꝑalibꝰ ⁊ om̃imodãa imixtionẽ eiꝰ ad illa. Ipa em pax tpalis ⁊ i medio belloꝝ poſita e ⁊ bel lis ĩmixta.Et ipᷣa veritas in euagelio iohã nis.xiiij. Uocat eaʒ pacẽ. Pacẽ em̃ inquit relinquo vobis. pacẽ meam do vobis.Et apls in.iiij.ad phylipᷣ.Et pax dei q exuꝑat oẽm ſenſũ cuſtodiat coꝛda ⁊ intelligẽcias veſtras. Intelligimꝰ autẽ exuꝑat oem ſen ſum videlicet incõpᷣheſibilitate ſua vt nul lus ſenſus imenſitatẽ eiꝰ ꝓut ẽ et quaãta ẽ ↄpᷣhendere poſſit. Uel exupat oẽm ſenſũ ſuauitate ſua, Quetnadmodũ lux ſolaris oẽm ſenſum luminoſitate ſua. Quemad⸗ modum nullus viſus totã illuminoſitatẽ ſolis cape ſufficit.ymmo radiolo eiꝰ mo⸗ dico implet᷑. Sic nulss ſenſus caꝑe ſuffi⸗ cit hoc ẽ ſentire immẽſitatẽ juauitatis pa⸗ cis dei. Dicit᷑ Z requies.qm finis c omniũ æ“ timꝰ ſupᷣmus.A labon cõmotionu nran et cõcuſſionũ. Et hoc ẽ quod dicit augꝰin pᷣncipio libꝛi ↄfel ſionũ. Inquietũ ẽ coꝛ noſtrũ ad te dñe do nec quieſcat in te. Dicit᷑ ⁊ libertas.qm̃ elõ/ gatio ẽ ab om̃i oppᷣſſione et exactiõe ⁊ an guſtatione. de hocin. viij.ad Ro. Lreatu ra liberabit᷑ a ßuitute coꝛruptiõis in liber tatẽ gloꝛie filioꝝ dei. Hec aut libertas eſt habes latitudinẽ ſine omi anguſtia et re⸗ pagulo.et habẽs erectionẽ ſiue leuationẽ ſubiecta erũt ei oia ꝓpter euʒ qui ſubiecit ei oia. Nominat᷑ enaʒ iſta beatitudo lnx ⁊ claritas. Lauſa aute buius noĩano⸗ nis manifeſta ẽ. Quia oĩs ignoꝛacia.ois dubitatio oĩs erroꝛ. omnis opinio tuc cer ſabit.eritq; viſio oĩm electiſq; videre eos decebit et delectabit.de hoc.Aplus.in.iiij pꝛime ad. Choꝝ. Uidemus nunc ꝑ ſpecu⸗ lum in enigmate tũc facie ad facic Et ieꝝ Tũc cognoſcam ſicut et cognitus ſum. de hoc Joha. Liiij. Scimus quonia cũ appa rebit ſimiles ei erimꝰ. quoniaʒ videbimꝰ eũ ſicuti ẽ. Hec autẽ in ſequentibꝰ declara bimꝰ quoniã declaratione ⁊ ꝓbationibꝰ indiget. Nominat gaudiũ ⁊ toꝛrens voluptatis.Daudiũ mathei.xxv. Intra in gaudiũ dñi tui. Loꝛrens vero voluptatis in pſalmo.Loꝛrente voluptatis tue pota⸗ bis eos. minatur et gloꝛia quonia Dicit 2 par ꝓpter elon: 3e exaltatio animarũ ſanctan vllima vltra quã non eſt eis exaltatio.de hoc pᷣm Re⸗ gü.ij. vt ſedeat cũ pᷣncipibꝰ et ſoliũ gloꝛie teneat.ſilr ⁊ in pſal.Graciã ⁊ gloꝛi dabil dñs. Pominaf cena magna. luc xiiij. bõ quidà fecit cena magna. et eiuſdẽ.xxij. Ego diſpono vobis ſic diſpoſuit mihpi pa ter regnum vt edatis ⁊ bibatis ſupꝛa men ſam meam in regno meo: ꝓpier hoc dicit pſal. Saciaboꝛ cũ apparuenit gloꝛia tua. Tu aũt debes ſcire y ꝑiib? ſuis no⸗ minat ſic iſta felicitas/ beatitudo.hęati⸗ tudo vero ⁊ felicitas ⁊ gloꝛia nominat eã totaliter maxime m e intentionẽ gloꝛie quã hic poſuimꝰ. Incipiẽtes igitur ab ipa głia ĩcedemapꝑ vias declarationũ ? ꝓbati ond put coſeuime⸗ Dicem' ergoipᷣ mis qa pfectio ĩ vnoqioq; pfectibili nõ ẽ niſi actus potecis ſen potẽcialitatis eiꝰ vl ip̃ᷣmus. Alioquin non erit pfectio ſimplr ſed foꝛte ad aliqd. Atteſtat aũt bu ic diſfinitiõi ariſto. in lib ethicoꝝ vbi dicit 2 — „ ꝙ felicitas ẽ actus intraſmutabilis. Siue aũt atteſtet᷑ nobis ſiue nõ. Nihilominus declaramꝰ quod intẽdimꝰ.Cũ em oĩs po tẽcialitas ſactũ habeat:⁊ oĩs exitus de po⸗ rencialitate in actũhabeat. vltimũ et finẽ vltra quẽ nihil intẽdit natura pfectibil. ex neceſſitate erit aliꝗs actꝰ vltim anime hu mane vltra quẽ nihil intẽdit vł expectabit mm ii B 4 .“RKL De vl queret naturalit eius natura / vnicuiq; aut ĩ ſuovltio et ſuo fine ẽ ges. Amp̃. aut anima hũana ẽ poſſibilis venire. ad hunc actũ ſeu ꝑfectõnẽ naturaliter aut ex natruali impoſſibilitate ꝓhibita ab eadẽ N ſi ẽ poſſibilis vt veniat in eã ex neceſſi tate veniet in eam in omnibꝰ indiuiduis ſue ſpei aut ſaltẽ in ꝑte. Si em̃ nec i npte idiuiduoꝝ vẽtura eet ad hac ꝑfectõnẽè fru ſtra ⁊ ocioſe creata eẽt in iſta potẽcia. Po tẽcia em̃ que nõ exit in actũ ꝓpter quẽ eſt. Cũ em̃ no ſit niſi ꝓpter actũ et actꝰ ſit vti⸗ litas tota ipᷣi cuũ ceſſet iſta vtilitas manife ſtũ ẽ ea inutilit᷑ eẽ creatã hoc aũt manife⸗ ſtũ impoſſibile ẽ. Amp̃.vt aliqᷓ ſpecies vniuerſalit᷑ et ꝑpetuo remaneat in poteci alitate ſuaimpoſſibile ẽ qꝛ ⁊ ocioſa eẽt in ea hmõi potẽcia et ipᷣi creatoꝛi eiuſdẽ con tumelioſa.O mni enim artitici vel opifici ꝗ poſſit ⁊ ſciat ad ꝑpfectionẽ deducere op⸗ ſuũ.ignomiĩoſa ẽ ppetua ipfectio ille Aa quid em̃ creaſſet hmõi ſpẽm niſi ad imp⸗ fectionẽ et defectũ. Amp̃.Erraſſe poti us videret/ et fuiſſe deceptꝰ cũ creaſlet p⸗ pler finẽ quẽ non aſſequeret᷑.Si aut creaſ ſet et non ꝓprer finẽ inſipient᷑ creaſſet illa neceſſario igr hmõi ſpẽsvłi totalitate ĩdi uiduoꝝ ſuoꝝ vłi ꝑte educeret ð hmõi po tẽcia ad hmõi actũ vłfinX. Amp.Decla rauimꝰi ĩ tractatu ſingulari.qð nobilioꝛ oꝑatio aĩe ⁊ actꝰpᷣſtãtioꝛ ᷣ om̃ino pꝑfectio Eeiꝰ ſublimioꝛ ẽ ei nõ ĩ coꝛꝑe/nec pꝑ coꝛpꝰiſʒ potiꝰ abſtracte a coꝛpeꝑ raptũvł ſeꝑate oĩ no ab eodẽ ꝑ moꝛtẽiqre cõſequẽs ẽ ex ne⸗ ceſſitate vt eiꝰ pfectõ cõpletaſit ei ſeoꝛſũ a orpe. vo⸗poem ꝓpter infirmitatẽè et fragi 4 e ſuã no poteſt ſuſtinere hmõiſpfectio⸗ nẽ. Sicut legitur.Etodi.xxxj. Non vide⸗ hit me hõ etviuet Hus gitaq; poſilis idelcet ꝙ neceſſe ẽ hãc ſpem animan ſci⸗ licet animã humanã venire ꝑ modũ queʒ Diximꝰ ad ſuam Abeio nẽevltima. Incipie mus declarareꝑtectionẽ iſtã per ſingulas vires quibus cogruit et que nate ſuntha bere illa. Dicamꝰ igitur qm̃ cũ vis in⸗ tellectiua anime hu aneſpeculũ ſit poten cialiter omniũ intelligibilin ex neceſſitate pfectõ eius vltima eriuvt hec ſit in affectu copleto/qð eſt vt ſit ſpeculũ omniũ intelli gibiliũ. Speculũ inq; euidetiſſime expꝛeſ⸗ ſonis et.clariſſime apparitiõis hoc autẽ eſt vt iu eo reluceãt expiſiſſima reſultatiõe Omnia intelligibilia Quate erit ſpeculum vniuerſi et exemplu.cuiꝰ exemplar ẽ tota retributionibus ſanctoꝛum ſeries ſeculoꝝ et ꝓpter hoc erit mũdꝰ in⸗ telligibilis ſiue ſeculuũ intelligibile et yma go pfecta ſpeculi.qð eſt ſpeculũ vniuerſa lis ſpeculatiois ſicut et verbũ vniuerſalis diclionis.qð deꝰ pater dixit ſeib̃m ⁊ om⸗ nia in eo et ꝑ ipᷣm.que dictio non fuit niſi generatio verbi illius. nihil em aliud ẽ di ctio vbicũqʒ ſitſiue dicatur niſi generatio verbi. Intellexit aũt hoc iohanes euageli ſta ⁊ expᷣſſe in.iijpᷣme Canonice ſue dicẽs Filij dei ſumus ſʒ nõdũ apparuit gd eri⸗ mus cũ aut appuerit ſiles ei erimꝰ. qm vi debimus eũ ſicuti ẽ. Jam aũt declaratum ein libꝛo de ſenſu ⁊ ſenſato ⁊ ĩ alijs libꝛis de hoc ꝙ viſi is ſcom ꝗ Auia ſcõm oculũ ẽ videns. quicquid eſt videns viſio om̃is ẽ aſſimilatio oculi⁊ rei nô niſi aſſimilatio vidẽe⸗ uod videns ⁊ viſi verhi gracia. viſe. vt vᷣbi gra. Si ſit viſio albi erit aſlimi latio albic oculia albatio oculi. Sicviſio lucidi illuminatio ẽ oculi.Et ad huncmo dũ ſe habet etiã de alis ſenſibꝰ.ymmo ge neralit᷑ de oi'bus appᷣhenſionibꝰ. Quare viſio qua videbimꝰ deũ quẽ vtiq; in glia deitatis nõ videbimꝰniſi oculo intellectꝰ erit aſſimilatio nri intellectꝰ ad ipm. licet ꝙO captu modico ſuo ⁊ anguſtia receptibi litatis ſue. Quia ergo ipe in ſeipo etꝑ ſe⸗ ipᷣm exemplar ecuius exemplũuũ e vniuerſũ licet incompabilis diſtancie ac ſilitudinis ad illũ.erit ex neceſſitate noſter intellect⸗ tũc exemplũi quo relucebit ſilitudo exem plaris illius.ꝓut quidẽ ernaturalis capa citas ⁊ meritoꝝ dignitas ipᷣum adinuerit Amp̃. Aut nemo dubitet hanc eſſe na turam ſpeculoꝝ.vt cum ſibinuicẽ edirecto oppoſita et impedimentũ interpoſitũ nõ fuerit nec in altero eoꝝ craſſitudo vł rubi —ᷣ— a raſa ac polita ſuperficies ipſius fuerit. „ . aut ſupficiei inequalitas: ſed magſ ter quicquid defoꝛmis viſibilibus in reliquo — nis atʒ politioni — apparuerit totũ in altero ſi equalis terſio tis ſue foꝛmas apparẽtes in oppoſuo ſpe culo recipiet ⁊ repꝛeſentabit intuentibus. erit reſultabit et gene raliter ꝓ modo aptitudinis receptibilita Quatoſfoꝛtius ergo ſpeculũ noſtri intelle ctus illi ſpeculo vniuerſalis ac lucidiſſime apparitionis ↄuenientiſſima illa coapta tione applicatũ recipiet ab ipovtſii ſpecu lũ in effectu ſimilimũ illip modicitate ſue recepubilitatis ⁊ dignitate meritoꝛum ac magnificẽcie diuine largitatis.pᷣſertim cũ nec creatũ nec refoꝛmatuũ ſit niſi ad hocet ndicnſheui lnskcud⸗ Alaaellaze ge Oinius⸗ luleſaul ec⸗ Ce Hicun ſöoril glſaun⸗ A; lai⸗ Pregociine nbnolten eclicencvi ſuauſul Efipnelvoen Ddetorencer Münmmneen önogenniä (lauoinpiine E hiraudeere fſtcliinded Wireda Caneeſmmäi odidens⸗ Oinonnisſct lſponnan Mhenuiſin UMurl. eſuencne in nrinugii Miazetſngr „Mmunann wolunm en⸗ Pinenn lackenſantr P enn ditſn edche lus g hocihin enilalne Dſtritt ud enald notoaiun s aibenin dn iin nninklenaß u rnt rla = eimin enatiri Lenistlil immnsiil G aPE TP EEEEki ppter hoc. Teſtificat᷑ autẽ ⁊ illud apls in Liiu.pᷣme ad Coꝝ vbi dicit. Uidemus nũc p ſpeculũ in enigmate tũc autem facie ad faciẽ. Facies em uoſtri intellectus ad faci em dicti ſpeculi quod et dei facies ẽet dei vultus ſicut diximꝰapplicaſa atq; coapta ta faciẽ illaʒ repᷣſentabitexpᷣſſa ſimilitudi⸗ ne. Similiter ? in ſequẽtibꝰ.Cognoſcam autẽ ſicut ⁊ cognitus ſum. Quid ẽ hocdi cere. Niſi quemadmoduʒ deus verbũ.in ſeipᷣo videt hec omnia tanq; in ſpeculo ex⸗ peꝛeſſiſſime ac lucidiſſime repᷣſentationis. SDic et ego qntũ ad vim intellectiuã fact⸗ eculũ pfectc ſic diximꝰaſſimilationis ad ipᷣmſcognoſcã ĩ meipᷣo qcũq; i meipᷣo qcũ q; in hmõi ſpeculo ꝑ irradiationem pᷣmi ſpeculi reſultabũt. Lunc igitur vis noſtra intellectiua ꝑ eradicationem eterno ac ce leſti ſponſo ſuo beatiſſimis ampleribꝰ co pulata non tam concipiet q; etiam pariet filiũ ⁊ verbum ad ymaginem ⁊ ſimilitudi nem pᷣmogeniti fili ⁊ verbi. Hmoi enim reſultatio in vi intellectiua noſtra.verbuzʒ erit ſpiriluale exemplũ puicherrimum ac perfectiſſimũ. Pꝛimi verbi quo ſpirituali dictione dicet. omnia dicibilia ſibitunc di ctione. Lucidiſſima ac perfecta. Quemad modũ deus pater pᷣmogenito verbo ſuo dixit omnia ſed hoc tanto ſupeminenſio⸗ ri ſuꝑ omnia dictione quato eius veritas vmbꝛe tenuiſſime ſuen veſtigio ꝓ modico antecellit. Intelligere auippe et cogi⸗ tare ſiue videre ſpiritualiter dicere eſt. ſed diclione ſpirituali. Si quis autem querat rũ ⁊ omia et ſingula que ſunt vł eſſe poſ ſuntviſure ſint anime noſtre in illa gloꝛia intellectus ſeu virtutis intellectiue noſtre Reſpondemꝰ quia quicquid decebit et delectabit eas videre viſure ſunt tunc. pertinere videtur ad Goꝛiam intellectus. Quod autẽ nec deceret eas videre nec de lectaret non ſunt viſure. Necviſio talium Pos autem in tractatu de ſubſtancijs ab ſiractis perſcrutatius de hoc inquirere ꝓ 2Ponimus et determinare.Oꝛſi quis que⸗ rat vtrum hic idem modus ſit videndi de Anmeantan ymaginationẽ ſeu ſimilitu dinẽ ſuam ſolũmodo vidẽdus ſitab ani⸗ mabus humanis.an ꝑ ipᷣam Sſeneis, ſuaʒ et veritatẽ que indubitater pᷣſentiſſimam ſe exhibebit tunc eiſdem. Reuera quę ſtio iſta ad ꝓpoſitũ pertinercũ potiſſimũ tocius gloꝛievirtutis noſtre intellectiuevi ho ips dei ſit ꝓpier q r dicit auguſtin⸗. alia triſticia. iĩ libꝛo de doctrina xpᷣiana. Quia nobis mittitur aſpectus ſumme pulchꝛitudinis. ⁊ alibi. qꝛ viſio dei ẽ tota merces qͥ ſanctt Pmittit᷑. Uidet᷑ autẽ qo v . t autẽ qð ſenniſſima e diuina eſſencia ſeu veritas.nõ eẽt neceſ ſaria vmbꝛa vel ymago nec mediũ aliud Quẽadmodũ vnaqueq; animaruũ nr̃arũ „ „ — gaudiũ ſun triſticis ſua ſcienciã ſuam veł ignoꝛancia ꝑ ſeipᷣas. Hoc ẽ pᷣſencia ipᷣa et veritate ip̃arum abſq; vllo medio ymagẽ nis vel alterius deſignationis cognoſcit. Et ꝓpter hoc ditit auguſtinꝰ in libꝛo ð tri nitate. Quia quedaʒ ſunt qᷓ mens huana nullo mõ ignoꝛare poteſt. Amplius. Siymago eſſet neceſſaria eẽnt due Pnoe eiuſdẽ ſpeciei in eodẽ ſubiecto.quẽadmo dũ ſi albedo ⁊ eiꝰ ſilitudo dicerẽt᷑ ĩ eodeʒ eẽ ſubiecto.Siłitudo em̃ gaudij vel triſti⸗ cie nõ videt᷑ poſſe eẽ niſi aliud gaudiũ veł dꝛeterea ipᷣa ymago ſimilit᷑ nõ cognoſceret᷑ niſi ꝑ ymaginẽ ⁊ ſimilitu⸗ dinẽ ⁊ ita in infinitũ.videt᷑ ergoi pᷣa diuie veritat pᷣſencia ſufficere ad oſtẽtationem ſuipſius lucidiſſimã quare ſuꝑflue ponit᷑ ymago vel ſilitudo ipᷣius ꝓpter viſionẽ ?æ n hoc aũt dicimus qð licʒ diuia eencia eencialit᷑ pᷣſentiſſima ſit animabꝰ nr̃is ac ꝓxima.ſua tũ ſupemi nẽcia ⁊ incõpᷣhenſibilitate remotiſſima ẽ ac diſtãtiſſima ab illis vel qð ↄgruẽtius ẽ oſtẽſionẽ eiuſdẽ. ille ab ipᷣo Sicut dicit augꝰ. Quia lux cę cis pꝛoxima ẽ ipſi vero ab ea remotiſſimi. ꝓpter hoc dicit augꝰ ad ipᷣm in libꝛo con feſſionũ.O pᷣſentiſſime.o ſecretiſſime.pꝛe ſentiſſime quippe dixit qntũ ad ipum qð ꝓculdubio omniũ ſpiritualibꝰ oculis lu⸗ cidiſſimũ ac pᷣſentiſſimũ ſe exhibet ⁊ inge rit. Secretiſſimevero dixit qntũ ad nos q vel oculos coꝛdiũ noſtroꝝ ad ipᷣm intuen dum non erigimus ⁊ aperimꝰ. Perumqʒ; autẽ et auertimus. ⁊ vel naturali infirmi⸗ tate ac debilitate intellegus aut aduenti⸗ cia etiã obtenebꝛatiõe ab eius viſione vł cognitione impedimur. Igit ⁊ pꝛoximus eſt mentibus noſtris eſſencialiter ⁊ remno tiſſimus qntũ ad illam coniunctionẽ ſiue appꝛoximationẽ qua quo eouſq; mẽtibꝰ noſtris appꝛoximat. vt eas et lumine ſuo illuſtret.et alijs bonitatis ſue redundan⸗ ciis repleatiquod vtiq magis fil ex ingreſ ſu mentium noſtrarum in ipᷣm qᷓ; ecõtra. quaq;ᷓ iſti duo ingreſſus ſubiecto ⁊ eſſen⸗ cia idẽ ſint licet ratione diuerſi. P autẽ ſilitudo ⁊ exemplũ congruũ ẽ ſol viſi mm üi Pmõoi De retributionibus ſanctoꝛum 90 bilis ignis in rubo quondã ardẽs etnõ nõ impꝛimebat. Si ꝗs ilis ignis in rubo quonda ardes et no o impꝛimebat. Si gs auts dicar qꝛ iu „ plumesvtlegit eodeux. Sicilothabe/ bocqooicim Tſon deus pe vidcbit ie ſer in poteſtate ſua retinere. radios lucis. Aaia humana inpiia ſed ymago eius 8 Klnen . ſaaum meeſterdigundetanelieveum dinmlicq; anſtol ad boc reiodiſſe vide i llet tunc indubitanter quantucunq; ꝓ⸗ atur in libꝛoſuo de aĩa vbi dicit. ¶ nicſec pe eſſet nobisnõ videremꝰ eũ ſi lucis iue go leonis ia vbi dicit. Q, yma mnüllare „0— radi bis no viderem en Rlucis lue go leonis picta duobus modis cõſi (Pmil u . radios retineret Qauuare no ſola la eena npoteſt. idelicet vt ymago kcnagetndk nikkin ꝓpinqtas facit eũ nobviſibilẽ ſed vo res et cũ cõſiderat᷑ vtymago non in vt (Wramotum⸗ luntamgeienlurio. Sie e babz et de igen res et ceu cõſiderat᷑ vt ymago non in ea p Mamnatuon 2 in rabon wi ara dee onerbüͤsern igne culdubio ſiſtit intuentis conſiderato ſed ſalbeng Pelafcenen coientt vi ture s exureret· magis ꝑ am in leonẽ extendit᷑. Conſide ſſeubenir . vel arderetcõrinuit virtute et volutate di ratur aut vt res quado coloꝛ eins vt it Hutllinig ninaauncheäenn eireſincaluet no alckſtcarat aneclur etenieoſn ſt radios nr̃e illuiationis retinet et infundit que fit in oculo a re vils noſe co “ Dypofſolinsi metibus nr̃is. Non ergo ſola veritati ſuę magis res a qua imp̃ſſa ᷣ ad hũ in 6 öcennigth pñcianllã ↄgnoſcim ſed ſua irradiatione ſe habet de foꝛmis et imp̃ᷣſſioni acmodu Cozdicrzei ſup aias nras qe nec ſola pꝛelencia hmöj nabili foꝛmis et impᷣſſionibꝰ ymagi ricosft vetienobisihkduvdlncsif ierant A nan nrinenien nei lunir gereralgereeemo pohede E Usfur autintellignitur ſed magis fes aua ſeutg e e Seeeanteesdemdähahberdt omnife rũ ſigillatiões et ſimilitudines ſũt niſi ſo lnuuniſ ernovνοHοαςπHς e extr a aias nr̃as eſt et intelligiꝰ ext H E EN ulfoꝛ⸗ gelen nimas nrasid eſſe qdnonẽ ipa eeucla achznoduͤet cõſiderationẽ ꝑ ſe fecerit quẽ Muniſienn us. Omne en ge eAeceg ilt ers albiciein rem aliquaã nõ id qð ha⸗ Moloenics⸗ Bonandben Sſiecrtta animas efas Ebet in oculo ſed rem lla vigetn liad. Sie 6etanodinn pꝛeſſionẽ ſimilitudinis ſi Bufis niſin im ſemetip̃am intuẽs mẽs hũana ĩ gloꝛia illa s. Piplaut coꝛꝑribus nr̃is ſunt le nenl i nõ ſemeripam ꝓpye videiſi deu cuiꝰ yma kleichlun nerui naturaliter ignoꝛa⸗ inrinenins gon ſilitudo tũc ẽ et repᷣſentatiop modo Moicz auncie xima ſint nobis eẽncialiter et aĩ unaz peo gꝗ ei cõgruit ꝑfecta.Eodẽ mõ etiã dicimns ylamirateco qm̃ pᷣdicto mõ extra aĩas et aiabus nrfis de rebus alus q; ſemetipam intuẽsſillas uhnoioelen oĩa induxi mꝰvt ——— au viget niſi foꝛte reflexionẽ cogitat ſui vlin P Cocemoe cia eẽncialis aut ppin aasphatedcnns tuitus ſup ſemeuipᷣam fecerit. videlicet vt eimmlenitaie nẽſed impᷣſſio ſimilitudinis aut ſiqulatio cogt tet ad qᷓntaʒ pfectionẽ deueneritĩ ꝑte ciopaptoe aiarũ noſtraꝝ qm̃ ſi aliqs arrſigiarl elcerne kogiter * muekad dei lande 17 fiamnana ni pte et etiã plenoiane niſi in ropnp ſnav ⁊ gloꝛia de tata pulchꝛitudine ſua ⁊ perrte M edentna nd waet⸗Uſmtinarn im be ſuoyk ctione ꝗᷓ nõ ſolu pulchꝛituckine vniuerſtin ſne cet et intus äs duit⁊ oĩm ſeculoꝝ.ymmo etia dei pulchꝛi rinitin⸗ ret illũ tu ſẽſu edenofaier w. abe RcheiSagen Rai⸗ cera ſigilli ſeu ſi⸗ Cenutti⸗ igif ẽ aꝛ pficia iocali pſæ anppohf m naculi decoꝛen ferrũ ignitũ ignis ardo⸗ eilnſteſunes Ricit t tie Rie cnonene rẽ pariter ? ſplendoꝛẽ ſveculi politiſſi⸗ uun n agimilar ſen ugillats animard noſtra aeasdeteen vrtnle ſpernii 2ilioin⸗ girut ru pũ̃cia auũt deis qᷓ loqmur bir quali ctoꝛis dei. Uerũ vt tale ſpeculũ ⁊ talis in⸗ ſglitftitnsa .AIA I ie =B hic quaſi lo ſpectoꝛis d 7 jca ti 5 ehillg calis eit Poc 5 Be r ge n n pectoꝛis dei ⁊ ei & talit ⁊ applicatũ hocẽ Crpecnin ſionis velocin Keria ſonat nomoabohe⸗ nullo modon inquinabil ea ter ſione ſna. untt re appbendere eſt. gremgi id dephende⸗ nullo moõ ſepabile ab illa beatiſſima oiũ H eſt de bac re in coꝛpe ſacratit euidẽtiſſimũ ctione ſua atʒ applicatione ad deũ inſpe⸗ 1inene redẽptoꝛis qð in acratiſſimo domini ctoꝛẽ nullo modo elongabile ꝑ interpoſi ſnig ui⸗ goꝛis ſit Etde pncin tin deirtaid tatia⸗ ful⸗ 9 guͦ ab eodẽ. Puc ergo locuʒ in mente bͦüũõ – nullatenꝰ dubitat tan er altari fides pia/na ſic gloꝛi ficata due ille Rideratiões qs RM ntſu ꝙ fulgoꝛis urame ihi non videt eo Sariſtoteles pꝛopoſuit de ymaginaniõe le⸗ hilni fulgoꝛis huins radios ſic ren Roms Wima dredemionldetati elttiien hii ue luminoſitatis coꝛpalibt netwvt ni⸗ . onis Pꝛima quidem conſideratio qua ſe —– Rrisinfüdarſlreteecuvnn ecn een bider iſes auia hec viſio eltinel⸗ aimin ſe intẽdendũ videnduũ exhibe gbus vult ces et gloꝛia virtutis eiuſdem intellecliue N auid ingenit oculis et impeimir au. tuc au⸗ Hec em eſt ei viſio omnium clariſſima ac W timp:imit quod pꝛi“ plectaſcoa qua intuet hac gloꝛiam ſusimn ftenidn Cregaer Nſiakdi⸗ ſeche mimen detaſtinae. droblsnetzi ☛☚à riſugn nmmenis gnit, Adicenusner alepie eeſe nserinzſonn igirſedne elſmmnünndnsii ſdennonien ſt ocninsi n emnalguinit Wwisnisbianit n peniten;in mignineg n N Nupan e etioniden, n ntti⸗ 1pulcheincus lor ndduin renan il = aalne, naümltile, P tes ſicut legit in. viij.ad Ro. sc eiuſdẽ gloꝛie datoꝛẽ deũ.vᷣt totã in ei⸗ gionis. Dicima qꝛ viſio ppꝛie rerũ funda collaudationes graciafũ actiões et bñdi: mentaliũ.hoc ẽ ad faudamẽtuʒ religiõis ctiones inbuãtioneſq; incogitabilis exul⸗ tationis ſe cõferat.Et hoc ẽ qð legit yſaie lv.Simũil laudabut qui oculo ad oculuʒ videbũt. Et iob.xxxviu.Cũ me laudarent aſtra matutina ⁊ iubilarẽt oẽs fuu dei Et in pſal. Beati ꝗ habitãt in domo tua dñe in ſecula ſeculoꝝ laudabũt te. Non mus autẽ vtrũq; intuiũ ſimul ibi poſſe fi eri vbi potẽcialitas plene euacuata erit.⁊ em̃ difficultas ⁊ om̃e impedimentũ exmę lo poſſibilitas ẽ.⁊ ſub hoc malo ĩgemiſci oĩs creatura ⁊ parturit vſq; adhuc.et ipſi etiaʒ pᷣmicias ſpirilus habẽtes ſuſpirãtes ad euaſionis libertatẽ⁊ in eandẽ cogitan Si ꝗs au tẽ querat vtrũ viſio hmõi iocunda ſit aut delectabilis.rñdemus ꝗꝛ ſit vltra oẽm eſti ſolus ibi regnabit actus atʒ pfectio. O arril omniũ myſterioꝝ. mationẽ admiratione noſtrã. Cũ em̃ cõ iunctio cõueniẽtis cũ cõueniẽte cõueniẽs ſit delectatio diffinitiue vt viſuʒ ẽ phyloſo phis. Nihil autẽ conueniẽs adeo ſu nro intellectui q; lux illa pᷣma atqʒ puriſſima. Pmõiq; ↄiunctio eius ad illa conueniẽs ſit in vltimitate cõueniẽcie.Manifeſtũ ẽvi ſionẽ hmõi delectabile eẽ i fine delectatõ nis. Eodẽ mõ⁊ ꝑ aliã diffinitionẽ hoc ipᷣm declarari facile ẽ. Delicia quippe ve⸗ deleclatiolꝑcepꝑtio eſt rei naturalisvirtuti appᷣhendenti iuxta aliã rationẽvel diffini tionẽ. Adeo autẽ naturalis ẽ vt ita loqua⸗ mur deus virtuti nr̃e intellectiue. vt ꝓpter eiꝰ ꝑceptionẽ ſolã creatus ſit et reparatus Quare manifeſtũ ẽ.qꝛ eius ꝑceptio eidẽ ẽ iocũda ſiue ſuauis in fine iocũditatis ⁊ ſu auitatis. Amp̃. ẽs delectationes eqᷓ les ſunt in ſuis apphenſiõibꝰ.ſicut⁊ virtu res ſuis effectibus.cum ibi nec difficultas nec impedimẽtũ locũ ha beat. Sicut ergo appᷣhenſio ſeu viſio de qua loquimur ibi in fine pſpicuitatis ac certitudinis.Sic⁊ R Kdiü qð exilia ẽ aut ſcõm illa erit ĩ fine. ſuanitatis. Amp̃. Cũ totus ille ſtatꝰ pa trie totꝰgloꝛioſus ſit.gloꝛia vero nibil ha beat imꝑfectũ aut diminutũ nihil ĩcõgru ens pfectiõi ſue. Manifeſtum eſt omẽs de lectationes in vltimitate ſu auitatis ibi eẽ Alioquin nec eẽt patrie nec gloꝛie. nec illi cõgruerent vipote diminute ⁊ incõplete. De hoc autẽ qð in ſcriptis ſanctoꝝ legitur qꝛ fidei ſuccedetviſioſi fides ſtricte accipia tur.videlicet q ẽ caput et fundamentũ reli ptinentiũ ſuccedetet illi. Hee aut res ſuns in pᷣmo pᷣdicade ſunt introducẽde ad reli⸗ gionẽ xpᷣiana videlicet deũ eẽ ⁊ ipſum eſſe remuneratoꝛẽ ſperantiũ in ſe eiqʒ obediẽ tiũ ac ſeruientiuʒ.punitoꝛẽqʒ ecõtrario ſe habẽtiũ.⁊ alia hmõi ꝗq ſunt rudimẽta in⸗ troducẽdoꝝ ad xpᷣiana religionẽ. Simili⸗ ter dono intellectus ſuccedet claraviſio eo rũ q̃ ſignis et fignris hic velata ſunt et ge⸗ Donovero conſilii ſuccedet clara viſiovtilitatũ ⁊ alio rũ bonoꝝ q̃ ꝑ ülud electa ſunt ſimilit᷑ peri culoꝝ ⁊ alioꝝ malorũ q̃ ꝑ illud declinata ſunt.Eodẽ mõ dono ſciencie clariſſima ac certiſſima cognitio boni ⁊ mali ⁊ differen ciarũ ſpecieꝝ atʒ ramoꝝ ipᷣoꝛũ. Juxta huüc modũ virtuti pꝛudẽcie inqntũ lumẽ ẽ ſuc cedet clara cognitio rerũ illarũ qᷓs ad pꝛu dencia ꝑtinere diximꝰ ĩ capitulo ð ipᷣa.Cũ autẽ ðꝛ qꝛ viſio tota merces ẽ.dicimus qa viſio ꝓ cognitiõe accipit ea intentione et mõ quo ipa veritas dixit Johannis.xvi Hec ẽ vita eterna vt cognoſcat te et quem miſiſti hieſũ xpᷣm. Cognitio vero no ta ſciencialis ẽ qʒ etiã ſapiẽcialis ⁊ ſciccialis ad intellectũ ꝑtinet cuiꝰ ſuũ ꝓpꝛiũ cogno ſcibile ẽ lux intellectualis.id ẽ veritas ſiue verũ.ſicut declarauimꝰ ĩ tractatu ð bono et malo. Sapiencialis vo ad vires moti⸗ uas nobiles ſiue affectiuas ꝑtinet.quarũ ꝓpꝛiũ ſuũ cognoſcibile ẽ bonuas ſiue bo nuũ ſᷣm pꝑtes eiꝰ⁊ ramos ſiue ſpecies.⁊ eſt ſapiẽcialis cognitio nobilioꝛ atʒ intimior q; ſciccialis.ꝓpter qð dicil ariſtoł.ĩ libro ſuo ethycoꝝ.Quia virtꝰ ẽ om̃i arte certioꝛ ⁊ melioꝛ.Hmõi aũt exemplũ ẽ in oibꝛgu ſtabilib;. Uinũ eiĩ ex ſplendoꝛe coloꝛe ſubſtacia tãqᷓ; ex quibuſdã radijs ſue lucſ ⁊ veritatis ſciẽcialiter co oſcit᷑.ipᷣo vero ſapoꝛe ſuo ⁊ odoꝛe ſapiecialiter.et ꝓpter hoc intimius cognoſcit᷑.et hoc tãto qnto odoꝛ et ſapoꝛ intimioꝛes ſunt ipi vino q̃ʒ coloꝛ et ſplẽdoꝛ.qʒ ſubſtãcie groſſicies atʒ ſubtilitas. Cũ ergo altiſſimus deꝰnon ſolũ ſit ipᷣa veriiate ſua luminoſiſſimꝰ ſed etiam bonitate ſua ſuauiſſimus. Neceſſe eſt vt anime gloꝛificate nõ tam cognoſcãt eũ ſciencialiter ex irra diatione luminoſiſ⸗ ſimeveritatis eius ſuper ipſas q̃ʒ ſapienciͥ aliter ex toꝛrente voluptatis ⁊ ex inundati one bonitatis eius ſuper eaſdem. Am plius, Si hoc non eſſet cum huiuſmõi co Be gnitio videlicet ſciẽcialis tota ſit virtutſ in tellectiue nr̃e.⁊ in ipᷣa ſola.ſola illa ꝓpꝛie gloꝛificaret᷑ cũ tota gloꝛia animaꝝ ſᷣm hoc in illa ⁊ ſcõm illa ſolã et. Amp. Eum nõ in illa neq; ſᷣm illa ſolaʒ ſit meritũ ani marũ ergo no in illa ſola nec ſ̃m illã ſolaʒ pᷣmiũ eru earũdẽ. Nõ erit ergo totũ ⁊ſolu pᷣmiũ cognitio hmõi ſeu viſi. Amp̃. Ex textu Johaãnis.j.Et nos oẽs de plenitu dine eius accepimus graciam pꝛo gracia. Ubicunqʒ ergo inuenerit graciaʒ vite ibi et dabit graciam et patrie ſeu gloꝛie. Ad idem facit illud quod legitur ʒacharie.iiij. Exequabit graciã gre eiꝰ.Qualit᷑ exeqᷣbit graciã gre ſi nõ vnicuiq; gracievie reddat graciã gloꝛie.de qua legit᷑ ad Ro.vj. Gr̃a aũt dei vita eterna.Ad idẽ facit illud pſal Bꝛaciã ⁊ gloꝛiaʒ dabit dñõs. Amp.xxv Mathei ⁊.xix. Luce dicit᷑ habẽti dabit᷑.Et ibi dicit auguſtinꝰ Suꝑ habẽti meritum ſuꝑ dabit᷑ pᷣmiũ. Cũ em vnaqueq;ʒ triũ vi riũ ſic habẽs merituʒ.dabit᷑ ex neceſſitate vnicuiq; congruẽs ac ꝓpꝛiũ pᷣmiũ. Am plius.Lũ charitatẽ tatis laudibꝰ extollat aplus in.xiil.pᷣme ad Coꝝ.Ut ſine ea ſe ni hil eſſe.ſine ea nullã aliarũ quicq; ꝓdeſie plane aſſerat.Qualiter remunerabitur ſi tota merces ſidei reddit᷑ quod vtiq; indu bitater fit ſi viſio illa id ẽ cognitio ſciencia lis quam ſupꝛa diximus tota merces ſan⸗ ctoꝝ eſt. Sed et illud quod dicit Gꝛegoꝛiꝰ Quia nihil habet viriditatis ramus boni operis niſi de radice ꝓceſſerit charitatis. euidenter deſtruit erroꝛẽ iſtũ. Quid enim eſt viriditas boni operis niſi ilud vnde ⁊ a deo acceptũ eſt ⁊ remunerabile ſiue me ritoꝛiũ. Manifeſtũ eſt igitur quia ex cha⸗ ritate remunerabile e ſiue meritoꝛiuũ om̃e opus. Quare potiſſimũ remuneranda ẽ charitas cũ radix merendiipᷣa ſit. Am plius. ꝓſper in liꝑꝛo de vita contemplati⸗ ua. vita virtutũ ofnnium eſt charitas. .Ampliꝰ. Autẽ. Qualiter dicetur illud Eccleſiaſtici pᷣmo.Quia timoꝛ domini de⸗ lectabit coꝛ.Et iteꝝ. Cimoꝛ domini gloꝛia ⁊ gloꝛiatio.gaudiũ ⁊ leticia ⁊ coꝛona exul tationis. Si eſſencialiter dicũtur illa quia retributionibus ſanctoꝛum Habemus ergo ꝓpoſitum.quia timoꝛ do mini erit gloꝛia et gloꝛiatio ⁊c, que omnia pmia indubitanter gloꝛie ſunt. Qſi cau⸗ ſaliter intelligũtur illa ſub hoc intellectu⸗ ſcilicet quia timoꝛ domini eſt cauſa gloꝛie et gloꝛiationis et ceteroꝛũ.Cum aliter cau ſa dici non poſſit iſtoꝛuʒ timoꝛ.niſi quem admodum meritũ cauſa dicitur pꝛemij et timoꝛetiam habemus ꝓpoſitũ quoniam ſcdᷣm hoc timoꝛ erit cauſa ⁊ meritum pᷣno minatoꝛũ pᷣmioꝛum quare nec ſola fides remunerabitur nec ſola eius viſio ſcienci⸗ alis quam diximus cognitio merces eius nec ſolaviſio intellectualis gloꝛia erit ani marũ noſtrarũ ⁊c. Addemus etiam hijs aliasdeclarationes in ſequentibus. Ueruütamen ſcire debes.quia de viſio Pꝛimũ enim gaudium erit. de quo ꝓlocu li ſumus quod erit ſcilicet de ipᷣa illuſtrati one ac pfectione virtutis noſtre intellecti⸗ ue. Scom erit de ipᷣa pulchꝛitudine ſpõ ſi in qua tanto erit delectatio maioꝛ q̃; in aſpectu cuiuſcunq; alterius pulchꝛitudis quanto pulchꝛitudo ſponſi illius incõꝑa bili ſupereminẽcia omnibus alijs antecel lit ⁊ ißa anima amoꝛe vehemẽtioꝛi ⁊ am plexibus artioꝛibus adherebit.De hoc le git᷑ yſaie.xxxiil. Regem in decoꝛe ſuo vide bunt. Tunc amovebit pallas peplum de⸗ ſuper faciem ſuam vt ſponſis.id ẽ anima⸗ bus hũanis intuendam illam ad plenaʒ illuminationem de qua ſuperiꝰ locuti ſu mus ⁊ ad beauſſime fruitiois delicias in tuendam illam amatoꝛibus ſuis exhibe⸗ at. Juxta quod legit Sapiencie.viij. Ama toꝛ factus ſum foꝛme illius.Lexciũ gaudi um eſt de viſione gloꝛie ip̃ius. Ibi em ma nifeſte appebit ipᷣm eẽ regẽ ⁊ dñm oĩm ſe culoꝝ. Ibi videbũt oĩa ſubiecta ſub pedi bus eius et vt apuꝗ nos fieri cõſueuit ibi poꝛtabit coꝛona ie oſtẽdet euidẽs ĩſigne ne dei duplex erit gaudium ymmo triplex regni vniuerſal ⁊ dñationis oĩm ſeculoꝝ. Sicut legit᷑ in vlt᷑.ad Ro.Quẽ oñdet be t ac ſolus potẽs ⁊c.legit᷑ aũt tũc inveſti ẽto eiꝰ ⁊ femoꝛe quogf endẽ ſcriptũ di eit apocal.xiij. Neſtimentuũ autẽ illud ſuꝑ hocẽ timoꝛ dei videlicet gaudiũ et leticial eminẽtiſſima eius clarnitas ẽ.qua oĩa illu⸗ cu multofoꝛtius hec omnia eruntin futu⸗ ro cum de bonis ſuistimoꝛi domini futu ra pfectio nihil ſubrrahat quin potius au gmęetu eis incomꝑabile ſuperaddit Sive re refertur hoc ad futurũ ſub hoc intelle⸗ ctu.quia timoꝛ domini in patria eſt. Hic. minat quecunq; lucent Sicut dicit Aug⸗ in libꝛo Soliloquioꝝ dicensO urgade lucent quecunq; lucent. In pſal. vo di cit. Amictus lumine ſicut veẽſtimẽto.hecẽ ſupeminẽcia que oſtẽdet illũ euidẽtiſſime, rege ee regum ⁊ dñm dominantiu.⁊ in es E⸗ — eprboctb ſſinect val Ppuntd chiclatae ſleretbunde ſhen lin (lg. Lala⸗ drgrintpen — = isdocannc; deſrenn feepormqmn tu caIlunmmor (Cfüs neron⸗ uanlubonin Cpctertnen Cotipenina (teisiend ſreinegum: Soctn üsgnandi Cetanunnscn Uanceccenes Capogdcrnc Daflius Cde Auackän Eunverrpe lßartmorſer Lopobinmo inſßlusenlatn Chliorepenii ſchteguntdin. Poröhnentei⸗ moinuiiene Torkeetan ſonſn! R mneicne Ardilne ncand dn anmne Wael Aſogasrine Wsgb 1. Amnan nesnſenans Nardeinn Ndn ſcitenii imdstn ee uchan udeiecadona GAlerins ulch o hondillinst uoNidus mde eni desachanti Renunmti un Ahrtiuin an nit euin iun Mimeinuis bli omeiis M, legitur hoc ab omnibus intuẽtibus euidẽ niſſime et quaſi pᷣma lr̃a ſeu verbũ de hoc ſcriptum in ea enl Pmugs eius qua añ eã non ẽ alia nec eẽ poteſl. Secunda lr̃fa ſiue verbum de eode ẽ vllimitas ip̃iꝰqua ſuꝑ eam. id ẽ maioꝛ ea necẽ nec eẽ poteſt alia. Lercia lr̃a vel verbum de eodem r te ir. vin Elarga inſiuencia ipius per qua eſt ilumi mio vteriſui.pꝛopter qua generationẽ fe⸗ naãs quecunqʒ lucent oĩa ⁊ in celeſti pady ſo die faciens pleni luminis et ardoꝛſ quã nec nox interpollat nec nubes nec nubilũ nec nebula vllo modoꝝ obſcurat Quar ta lra ſeuverbũ de hoc eſt ſuguitas viuifi ca ipᷣius ppter quod dicitur Johannis.. vita erat lux hominũ.et auguſtinꝰad ipᷣm O purgataꝝ mentiũ ſuauiſſima lux. hijs quatuoꝛ ſupeminẽciie legit ĩ lumine ami clus eius id ẽ euidẽter apparebit ⁊ cogno ſcetur eẽ rex regum ⁊ dñs dominantium. mnr in trartatu de reſurrectione. H NMſthec lodmur de gloꝛia vᷣtutis 2⁊ fetus generatio ẽ qua ex patre natus eſt ſiue germanitas qua habet ad patreʒ que nunc lucidiſſime clarebit om̃ibus cogno⸗ ſceturjergo certiſſime ac euidẽtiſſime eſſe Dei filius. Et ideo heres vniuerſonꝝ ſicur le em̃ ex femoꝛe fecũditas ſiue generatio iðᷣo ſic expoſuimus femur. Ueſtimentũ eti am ip̃ius eccleſia intelligitur in qua tũc le gibiliter? apertiſſime ſcriptũ erit ipᷣm eſſe . ut ib regẽ regum ⁊ dſim dominantiũ.et hoc tã / Qüũitũ ei diligetur ibi deus.im̃ eritet gau⸗ in oꝛe q; in coꝛde ipᷣius. In oꝛe quidem iu giũ⁊ cõlinuarũ laudũ cũ clamationibus coꝛpis ipius quaſi quatuoꝛ lr̃is aut vᷣbis. TCanta quippę erit davitas coꝛpoꝛis ipᷣius tantꝗ ſubtilitas tanta gilitd rex regum et dñs dominantiũ. Similit᷑ et oim ipᷣa hoꝛa imaculateoceptionis ipᷣius ritũ accepit non ad menſura.ſicut legit᷑ io haãnis.iij.Uirũ autẽ lum fuiſſe ex hoꝛa il la Hieremias teſtatur dicẽs. Nouũ faciet dñs ſuper terrã mulier circidabit vin gre mur illi nominatuũ ẽ. Et ne putes parua eẽ pulchꝛitudinẽe ipᷣius ſcᷣm quod hõ.Aundi dicentẽ. In quẽ deliderat angeli ꝓſpicere gaudeat angeli ꝓſpicere Bloꝛia vero poſterioꝛ ĩ ibono poteſt intelligi niſ glo⸗ ria reſurreciionis ſiue eius ſiue eiuſdẽ ſm hominẽ. nos autẽ de hijs plenius loque Femur vero vnde ⁊ fecunditas dicit D nr̃e cõcupiſcibilis. Hecigit erit ex diffinitõe gloꝛievicima pfectio eiꝰ fFm oẽs vitutes ſuas. Hoc ẽ vluiima perfe ctio eius in amoꝛem oẽs ſpecies amor gitur ad hebꝛeos pᷣmo.Quẽ ↄſtituit here dẽ vniuerſoꝝ per quẽ fecit et ſecula.Quia d.xxxvy-yſaie camius in hieruſalẽ erit pars gloꝛie ipᷣius.maxrime per hoc dqa oiĩs virtꝰ patrie pᷣmiũ erit ⁊ gloꝛia ſic ſupꝛa oſtendi mus.Sic ⁊ toꝛrens voluptatis gloꝛia erit eiuſdem ſed ⁊ voluptates erũt ibi pares. diũ ibi de gloꝛia ipᷣius qᷓ ibi ⁊ lanta appa rebit ⁊ tam clarevt ſtatus ille requirit. Jpi In coꝛde vero clariſſima noticia qua hoc ois ramus et pars charitatis habebit co⸗ ipᷣa eccleſia lucidiſſime agnoſcet Ueſti eus n mentũ etiã xpᷣi dicitur caro eiꝰ in qua hoc ſius eſſet cum aliqua relinqueret irremue ipᷣm ſcriptum erit quatuoꝛ dotibus gloꝛie ata. Remunerari autẽ impoſſibile eſt ali ergo pᷣmum ibi gaudiũ de ipᷣa gloꝛia con ditoꝛis in qua videbituꝰ Scom erit o gloꝛificatioe fratrũ id ẽ ꝓximoꝝ quod tot habebit partes quot erũt angeli ibi ⁊ ho mines.cuius menſurã ſi ymaginarivolue ris ymaginare menſuiaʒ dileclionis q̃ ibi erit in ſingulos.⁊ inuenies illã maioꝛẽ eẽ qᷓ; omnes amoꝛes mundanos ſiue ſecula res.ſi oẽs cõflarentur in vnum.Quia igr ꝓ magnitudine amoꝛis alcmastiruche boni.erit ibi vnicuiqʒ magnitudo gaudiij erunt de neceſſitate ibi vnicuiq; electoꝛuʒ innumerabilia gaudia. quoꝛũ vnũquod⸗ q; maius erit omnibꝰ gaudis mũdanis ſiue carnalibus ſimulin vnũ gggregalis. ang inute ilitas tanta ipaſ⸗ ſibitilas.vt in eis ⁊ p eas cognoſcatur eſſe in femoꝛe eius.id ẽ in fecunditate vł gene ratione qua ſᷣm hominẽ de ſpũ ſancto cõ ceptꝰ e ac genitus hoc ipᷣm legitut aperte. Tanta quippe ſupeminẽcia charyſmatuzʒ ac ſacratiſſime generationis repletus ẽ et fuiſſe repletus apparebitvt nõ ſolum ſan cta ſancioꝝ inter hoĩes.ſed etiã rex regũ⁊ Ons dominatiũ appareat euidẽter.Et illa etiã hoꝛa nõ ta puulus m carnẽ quà etiã rir ſm ſpiruũ in vltimitate virilis pertecti onis fuiſſe a nullo intuentium dubitatur faciente hoc ſacratiſſima illa generatione ſiue conceptione de ſpiritu ſancto in q ſpi petrũ apoſtolũ in pᷣmo pᷣme canonice ſueę vbi dicit Beda. Lanta ẽ eiꝰ hominis qu ꝓ nobis aſſumpſit gioꝛia poſterio: vtĩ eũ ⁊ in gaudio iᷣm oẽs ſpecies gaudi ↄgruẽ lis eidẽ et ita de aliis. Charitas igr patrie gruens ſibi gaudiuʒ. Alioquin deus iniu qua viriutẽ niſi pᷣmio ſibi congruenti.Enit D . — △ ℳt π%2½ i ge me *αest†7†αe rer / Be Et pꝛopᷣter hoc exꝑte iſta innñerabiliũ ele ctoꝝ gloꝛie innũerabiliũ gaudioꝝ fercula apponẽetur ad refectionẽ⁊ ſacietatẽ vniuſ cuiuſq; illoꝝn. Habet autẽ queſtionẽ ð gaudio qðò eſt de gloꝛia dei? gaudio iſto lia ſit ⁊ videtur ꝙ nõ.Qñto eĩ mag düigi lur deus q; ꝓximustato maius eſt gau⸗ diũ de gloꝛia eius qʒ de gloꝛia ꝓximon qᷓ re in infinitũ maius.Ecotrario aũt cũ glo ria ꝓximoꝝ gloꝛia dei ſit nec ꝓpter aliud diligẽda nec aliud in ꝓximo diligatur ; deus vt dicit auguſtinꝰ vel idẽ videt᷑ eſſe gaudiũ vel equale vtric. Rñdemꝰau tẽ ĩ hoc qꝛ glia dei ðꝛ ſ̃m duas ĩtentiones. Scom vna nihil alið ẽ qʒ glia dei ſupemi nentiſſima ipᷣius magnificẽcia ſiue nobili tas ⁊ hec ẽ gloꝛia dei in ſe ſiue apud ſe.ꝓ pter quã debetur ei laus ⁊ honoꝛificencia 7 gloꝛia ac cultus omis Scõom aliã ve ro itentionẽ gloꝛia eiꝰ ðꝛ q̃ gloꝛificat᷑ hoc ẽ honoꝛatur pᷣdicatur laudatur colitur ab electis vel ꝗbuſcunq; alijs ꝓpter qð dicit augꝰ ſuꝑillud verbu.x.ad Ro.quoniã ex ipᷣo.⁊ ꝑ ipᷣm ⁊ in ipᷣo ſũt omia ip̃i gloꝛia⁊c Quid eſt inquit ipᷣi gloꝛia niſi ipᷣi ſbᷣlimis clara et lata ſama. Et iuxta hũc modũ vſu aliter vocat inanis gloꝛia vel falſa cuinõ ſubeſt veritas meritoꝛũ Dei ergo gloꝛia ẽ omẽ ꝙ ad honoꝛificẽtiã eius ꝑtinet ſcõm hanc intẽtionẽ intellgit᷑. Sic et deũ gloꝛi⸗ ficaredicitur quicũq; quolibet pᷣdictoꝛum modoꝛũ honoꝛificat ipᷣm ꝓpt᷑ qð et ipᷣe ð moyſe cõquerittur.numero.xx.quia non credidiſtis mihivt ſcatificaretis me coꝛã fi lijs yſrahel vocaãs idẽ ſactificationẽ et ho⸗ uoꝛificatõnẽ ſeu gloꝛificationẽ. Similiter et. Apls in.ij. Ad. Roma.dicẽs.Qui cũ cõ gno uiſſẽt deũ nõ taq; deũ gloꝛiſicauerũt et honoꝛificauerũt.Gaudiu igr de gloꝛifi catõne ſactoꝛũ vno modo gandiũ ẽ ð glio ria dei quã habekin ſeip̃m et hoc eſt quo⸗ niã hic nõ diligitur nec de ea gaudetur ni ſi ꝓpter illã. Dilectionẽ vero dico que di⸗ ci debeat charitatis. vtrobiq; igr de eadẽ gaudetur ꝑ ſe ⁊ ꝓpter ſe ſicut vtrobiqʒ ea dẽ amatur ꝑ ſe ⁊ ꝓpter ſe ⁊ ppter hoc foꝛ raſſe idẽ ẽ vtriuſqʒ gaudiũ. queadmoduʒ delectatio invino ppter ſapoꝛeʒ ⁊ delecta no in ſapoꝛe pꝛopter ſe vna delectatio tm̃ ſunt⁊ vnũ gaudiũ ⁊ nõ alia vel aliud. Si ergo nõ ẽ delectatio alicuiꝰ ſanctoꝝ ĩ glo⸗ ria alterius. niſi ꝓpter dei gloꝛia. nõ vide fur alia delectatio qᷓʒ in ipa dei gloꝛia qͥ ẽ g de gloꝛificatione ꝓximoꝝ vtrũ equa- eandẽ pfectã eẽ dicim⸗ rnit qꝛ de fratrũ ⁊ angeloꝝ ſanctorũ gloꝛiſi retributionibus ſanctoꝛum ei apud ſe. Si ꝗs aũt gaudet de gloꝛificña tione fraterna ſuꝑna alias vel alit magis ad delectationẽ naturalẽ vel alteri-modi dilectionẽ ꝑtinet qͥʒ ad charitatẽ dei et ꝓ⸗ rmi ꝓut eaʒ in pᷣmo tractatu videlicetde virtutibus et moꝛibus diſtinnimadeclara uimus et ſeptẽ differẽcijs ſiue pfectionib⸗ OQꝛ ſi quis dixe catione erit ibi gaudiũ ⁊ ꝓpter gloꝛi dei ſed eo gaudẽtes nõ opꝑtebit ꝙ aqu enen⸗ dant illud in deũ quẽadmodũ et hicmut tociẽs de bonis ꝓximoꝝ⁊ cogitamꝰ⁊ etiã gaudemus actu nec cogitãtes de deo.ſec Ppter illũ gaudẽtes tunc in effectu ſed hbz- bitu vel potẽcia tm̃. Dicimus qbhmõihõ nõ ſatis cogitat vel appᷣhẽdit ſtatũ patrie Ibi em̃ locu nõ habetvt oſtẽdimus malũ potenciale nec imꝑfectio aliqua aut defe⸗ ctus.Lata quippe ẽ libertas ⁊ expeditiovi riuũ omniu ⁊ etiaʒ virtutũ vt nullus actus citra finẽ ſuuʒ ſiſtat. Nulla vis vel virtus actũ ſuũ emittat in minus qᷓ; in fineʒ.hie auteʒ id ẽ in ſtatu vie iſtius adeo debiles ſunt vires pariter et virtutes.vt act⸗ ſuos vſqʒ in finẽ emittere vel extẽdere plerũq; nõ pᷣualeãt. Quapꝛopter nõ videtur eſſe poſſibile vt aliꝗs actus ꝗ in deũ exẽdi de beat citra ipᷣam ſiſtat. Amplius.Si tur pis amoꝛ eouſqʒ rapit et occupat hictur⸗ pem amatoꝛẽvt oẽs cogitationes locutio nes ⁊ opationes ⁊ affectiões extendat ne ceſſario in mulierem ſic amata.Qui vtiqʒ amoꝛ quãtuſcũqʒ ſit.nõ ẽ niſi ſcintilla per 6 modica ad foꝛnacẽ⁊ caminũ charitatis q̃ in patria ẽ ⁊ erit.Quãtofoꝛtius foꝛnax illa ⁊ caminus charitatis in deũ rapiet ama⸗ toꝛes ſuos totaliter adeovt nõ ꝓpt᷑ alind ymmo nõ niſi ppter ipᷣm vel cogitare vel loqui vel aliud quicqᷓʒ agere nõ ꝑmittat. pᷣſertim cũ expᷣſſe cat᷑ ĩ libꝛo Cantic.viij. Quia foꝛtis vt mõꝛs dilectio.⁊ dura vtin fernus emulatio. Sicut em̃ moꝛs nihil ho mini ſui relingꝗt.ymmo totũ rapit ⁊ abſoꝛ bet et totũ aufert moꝛtuũ et ſibi et alis.et totũ illũ trahit ad ſe.totũq; ſibi vendicat. Sic amo: cũ foꝛtis⁊ vehemẽs fuerit ama tũ totalit᷑ ſibi rapit et abꝛũpit.Et ſic ĩfernꝰ in carcere ⁊ igne detinet illos ꝗ in eo ſunt Sic emulatio emulatoꝛes detinetĩ angn ſtia ⁊ ardoꝛe atʒ aſſiduo cruciatu. Qð ve ro diximꝰ qꝛ emulatoꝛes omẽs ibi pares ſunt.intelligimus cum in eodẽvel ex eodẽ fuerint.⁊ hoc ꝑ ſe atʒ vniuoce. Wwero inekent nianepenen ſitsrſcule undecfub mohlerponn co iſhis dabbint (liNoni sglaizden 7// Pli nenn iquſitat MMArns, onbn l Nocinchanat Puusglert ſoftoi en ii prhind nitanna nuck hrſnieidi Nhitbiſcüne hht W unais muinn Gankidwien Cherduinnsfin Wüflistfan Canoſotus⸗ cponbiurnn faniusſelain llanaeiydein n Cioiat M enoroeifi⸗ Epilsibrine fütun ſehni geugkine ſorhinit⸗ flinriit mſdäithids hril Wd = = ntngt Aecgirne Entleppbiilfi nperdücun Mildenster ſu. Vaann Minmimsin nſieius n mei gs ansedt mitat. mois one ioini nuditaninici Civhtisſ tsin den ſapt⸗ urotno eihn e en cchignninn ſe kiircn —— 1 Salenninn oIeDIN Ammmo biͦgi aũt queſtionẽ habet cũ ibi charitas ſit ĩ vl timitate pfectionis ſue ⁊ hoc ſᷣm oẽs diffe rẽcias⁊ noĩationes.quas eidẽ in pᷣmo tra ctatu de virtutibꝰ et moꝛibꝰ aſſignauimꝰ vna aũt ex nominatioibꝰ eius ſit q̃ vocat cõicatõ ſcĩ ſpũs Utrũ eouſq; ꝑfecta ſit iſta cõicatõ ibi vt ſic ꝓpꝛiã caritatẽ excludat vł ſaltẽ nõ minꝰ gaudeat ibi vnuſqſq; ð fra tris glia q;ᷓ de ꝓpꝛia.pᷣſeri cũ dicat.apłus in. xiiij. pꝛime.ad.choꝝ.Quia charitas ñ qrit q ſua ſũt.et alibi. Nẽo qð ſuũ ẽ qrat. ſed qð alterius. Amp̃.cũ in omnibus ↄuentibꝰvbi religioſeviuit ex ea ſcintilla modica charitat⁊ qͥ ibi ẽ.eouſq; excluſa ſit ꝓpꝛietas ꝗd opabit᷑ charitas in illo ſtatu ſivelveſtigiũ ꝓpꝛietatj ibi reliquit᷑. Ampᷣ. Actuũ.iij. WMultitudinis credẽtiũ erat coꝛ vnũ et anima vna et nullus aliqd eorũ qᷓ poſſidebat ſuũ eẽ dicebat qᷓnto foꝛtius igi tur ibi nihil ſuũvel ꝓpꝛiũ aliꝗs vł dicet vł reputabit Amp̃ Sichec poteſt dilectõ naturalis q̃ młti pr̃es carnales filios dili⸗ gũt et tałti hoĩes frres ſuosvt nõ ſolũ pl⸗ cupiãt diui tias filijs aut fribus q;ᷓ ſibi et i⸗ terdũ filijs ⁊ fratribꝰeas cupiãt et nõ ſibi. quantoſoꝛtius caminꝰille dilectionis hoc operabitur in electis vt non ſibi quantuʒ fra tribus felicitatem diligãt.et de eoꝛum felicitate qᷓ; de ſua potius gaudeant. Amp.Cũ dicit. Augꝰ. in libꝛo de cinitate dei ꝙ amoꝛ dei füdamẽtũ ẽ ciuitatſ dei ſi⸗ ue ſpũalis ihrimamoꝛ vero ſui fũdamen tuũ ẽ ciuitatj ſiue dyaboli ſiue ſpũalis baby lonis quia igit᷑ funditꝰ deſtruẽda ẽ in ele⸗ ctis babylon iſta Manifeſtũ eſt qaꝛ nõ ſtabit füdamẽtũ ibi hmõi.totꝰergo amoꝛ eriti deũ et ꝓxios qᷓre totũ gaudiũ electo rũ erit de deo ⁊ilł. Nulli igit᷑ erit gaudiũ de ſe. Amp. Dicit. aug. in libꝛo de do ctrina xpiana. Quia nec ſeipᷣo quiſqᷓ; frui debet. nec etiã xpᷣo honine.Sicut aunt de⸗ bet eſſe vel fieri ita erũt et fiẽt oĩa ĩ patria Nulla igit᷑ diligit ſe ꝓpter ſe in patria q̃⸗ re nullꝰ gaudebit de ſe niſi ꝓpt᷑ deũ ibi⸗ dem. Et ſimlit᷑ neceſſe ẽ ſe habere in alis ꝓpt deũ igit ſolũmõ id eſt ꝓpter eiuſdẽ glia ſolã gaudebit᷑ ibi ab vnoqͥqʒ ta de ſe qᷓ; de alis.Ubi ergo equał erit glia deo ðᷣ ſe et de alio hoc eſt de gloꝛia ſua et gloꝛia fris.et vbi maioꝛ erit glia deo de głia fra⸗ tris q;ᷓ de pꝓpᷣa ibi ex neceſſitate magſ gau debit de illa q; de ꝓpꝛia Si em̃ frater non diligit niſi ꝓpt᷑ vtiluatẽ aut honoꝛẽ regis et alius ẽ eide regi vtilis aut vlilioꝛ eq ho ccxxxvij noꝛificꝰ aut honoꝛificentioꝛ.ex neceſſitate eq vel ampliꝰ diliget extraneus ex iſta cã Amß. ibi erit rectitudo dilectõnis in vltimo ergo curuitas ⁊ deflexio q̃ ſũt con traria rẽtündini. Hec erũt in vltio elõgati onis ab ea. Curuitas aũt dilectõnis ẽq̃ a Diligẽte incipiẽs in eũdẽ reuertit᷑. Non er go erit ibi dilectõ tanqʒ de ſemetipᷣo.aut gaudiũ. In bijs aũt rũdẽdũ ẽ qꝛ reuera di lectõ naturałq̃ nos ⁊ nrᷣa diligimꝰerit ibi vnicuiq; electoꝝ.Et hoc ẽ qm̃ glificatõ na ture natura nõ deſtruit nec minuit nec ali qð eidẽ ingerit detrimentũ ymmo eã inal tat illuſtrat ⁊ pficit ꝓpter qð dilectio natu ralis erit ibi et ĩ electis.⁊ in vltimo ſue ſin ceritatis⁊ ꝑfectionis.Ex hac ergo dilectio ne erit vnicuiq; electorũ gaudiũ in ſemer ipᷣm de gloꝛia ſua ac felicitate ex dilectiõe vero gratuita qvſu ſcolaſtico charitasvo cat᷑ cũ apud phyloʒophos generrlit᷑ ⁊ qñ q; apð ſacros doctoꝛes ſola naturalis di⸗ lectio charitas vocabat᷑.Ex gratuita ergo dilectione qua deꝰ in pᷣmis ⁊ maxime dili git.⁊ ꝓpter illũ ſolũ qcunq; alia qd hmõi dilectõe diligut᷑ ſicut nulli ẽ hmõi dilectõ in ſemetipᷣm ꝓpter ſe ſed pter deũ ſolũ. Sic neq; gaudiũ niſi ꝓpter illũ.et iterum Nec dilectio hmõi nec gaudiũ ſᷣ̃m illa eſt alicui de ſeipᷣo vel gloꝛia ſua niſi qntũ ꝑti net ad dei gloꝛiã et honoꝛẽ.⁊ ꝓpt᷑ hoc di⸗ lectiõe hmoi magis diliget ille de electis ab vnoquoq;ʒ alioꝛũ.ex quo erit deo ma⸗ ioꝛ gloꝛia ⁊ eius pᷣmiũ.Similit᷑. Hmõi au tẽ xxemplũ ẽ invno qui diligit regẽ aliquẽ ⁊ nõ diligit aliquẽ de familia eiꝰ niſi ꝓpt vtilitatẽ ipius. Manifeſtũ ẽ eĩ in hoc exem plo q: ꝓpoꝛtionabiles erũt dilectiões qᷓs hʒ ho hmõiĩ famulos regios ⁊ vtilitates eoꝝ ad regeʒ videlicet.ita vt ꝗ eque vtiles regi fuerint eque diligant ab illo.⁊ qui in equalit᷑ vtiles inequalitediligatur ab eo dẽ ⁊ qui duplo magisvtilis duplo magis diligat. Sic aũt hoc ſe hʒ in vtilitatibꝰ ſic ibi in honoꝛibꝰ dei et gloꝛijs.vt ex qbꝰma ioꝛ aut minoꝛ.aut equalis ẽ deo honoꝛ ei: gloꝛia dilectiõe quã diximꝰ.Silr ⁊ ꝓpoꝛ⸗ tionabiliter.id ẽ dilectionibꝰ ꝓpoꝛtiona⸗ bilibꝰ diligat. Nec amoꝛ naturalis ſui fũ damẽtũ ẽ dyabolice ciuitatis ſed amoꝛpᷣ⸗ uatꝰ ꝗ ⁊ vᷣo noĩe ſi pſcrutatiꝰ ↄſideret aua ricia ⁊ cupiditas dicẽdus ẽ. cum ⁊ ſuꝑflua noxia ⁊ etia cuũ iniuria ⁊ leſione ꝓximi cu⸗ piant᷑ ⁊ inquiratur ꝗ iuxta teſtimoniũ ſe⸗ nece eoipᷣo apꝑet euidẽt᷑ nõ eẽ naturalis an g* Be qo itinit?ẽ ſiue imenſus et iðᷣo ſy creſcens Jarta illud. Creſcit amoꝛ nũmi qntuʒ ipᷣa pecunia creſcit. Naturalia ei deſideria fi⸗ nita ſunt vt idẽ dicit.iĩnaturalia vero ĩ infi nita. Pꝛopꝛietatẽ vᷣo qᷓ in religiõis ꝓfeſſo rvibus ⁊ furtũ ẽ ⁊ ꝓditio fratruũ⁊ ſacrilegiũ om̃ino nõ patit᷑ gloꝛie ſanctoꝝ ſinceritas ⁊ ſanctitas.neqʒ naturalis dilectio cõmu nionẽ excludit a coꝛdibus ſanctoꝝ.ymmo in eis illaʒ efficit ⁊ ingignit ymmo dictat⸗ ſuggerit omiĩa eẽ naturalit᷑ cõmunia ⁊ cõ municãda int᷑ omẽs ſubſtancias rationa biles. Uerutñ nõ vſqʒ ad illã ꝑfectionẽ cõ munionis ſe erigit aut extollit.q̃ cõicatio ſancti ſoũs noĩat᷑.⁊ ſuũ habet ĩ patria cõ plementũ. Cauſa autẽ in hocc.qm nõ om̃ino ĩmunis ⁊ libera a curuitate ac re flexione vt in pᷣcedetibus oſtẽdimus.q;ꝛ er go dilectio nõ vniuoce ymmo dicit᷑ equo ce ſᷣm tres modos quos aſſignauimus et gaudiũ nõ vniuoce dicetur ymmo equo⸗ ce cũ vnaqueq; intẽtio diligẽdi gaudium habeat ſibi congruẽs ⁊ appꝛopatũ. Jaã ergo diximus tibi gaudia tria virtutis no ſtre cõcupiſcibił. et qꝛ ipᷣa charitas erit ibi pᷣmiũ eiuſdẽ.Exaltatio vᷣo illius elõgatio eius ⁊ libertas a paſſioniꝰꝰ ꝗbus obno⸗ via erat in vita iſta.paſſionibus inq; ptur bantibus ⁊ moleſtantibus ipam. Hee au tẽ ſunt numero ſex videlicet amoꝛ ⁊ odiuʒ doloꝛ ſiue triſticia ⁊ gaudiũ deſideriũ ſiue fames ſpiritualis atqʒ faſtidiũ.⁊ quod ꝓ pꝛieviciũ accidie ẽ. Has autẽ paſſiões ſeu ꝑturbationes dicimꝰ cũ fuerint inoꝛdina⸗ te Pietati vero gaudiũ erit de ſublata mi ſeria.⁊ eouſq; eliminata vel exterminata vt nullũ penitus ĩ electis eius faſtidiũ re⸗ linquatur. Haudiũ vero ʒeli rectitudinis vindicta eſt infernalis ſicut legitut in pſal Letabit᷑ iuſtus cũ viderit vindictã.Et ꝓ⸗ uerbioꝝ. x. In uoꝛe vindicte ſʒ ʒelo iuſticie.videlicʒ amo re pulchꝛitudinis iſtius iuſticie.Et qꝛ ipie⸗ tas ſic ligabit᷑ ac calcabit vt nihil ↄtra bo nos.nihil in dei cõtumelia vlterius poſſit ablata poteſtate impus non ſolũ ſeuiẽdi in bonos.ſed eti vinciendi circa eos ꝓpt quod ⁊ in pſal.legit᷑. Et oĩs iniqtas opila bit os ſuũ.Et iob. Iniqtas aũt contrabet os ſuũ.Tunc ſaturabũt ꝗ eſuriunt⁊ ſieiũt hoc mõ iuſticia. ⁊ erunt beati ĩ hac pie be atitudinis. Sic legit ma:hei.v. Bean qui eſuriunt ⁊ ſiciunt iuſiicia. Sunt auiẽ g ab carẽcia miſerie ſiue imunitas ab illa nũqʒ ZJuxta tres modos iſtos erit retributio et lerbioꝝ. j. In paitione ĩpioꝛũ erit lauda tio.letabit ergo iuſtꝰ ĩ ꝑditioe ĩpioꝝ nõ li retributionibus ſanctoꝛum lationẽ miſeriarũ ptẽ felicitatis iſtiꝰ repi cẽt et ꝓ eis facit illud quod legit in pſaim̃ Anima njra ſicut paſſer erepta ẽ ð laques venantiũ.Et iteꝝ.laqueus cõtritꝰ ẽ?⁊ nos liberati ſumus videtur aũt ꝙ eodem mõ ponere poſſẽt ꝑte albedinis carẽcdi nigre dinis.cũ ꝓꝛſus eodẽ mõ ſe habeãat caren⸗ cia nigredinis ad albedinẽ vt carẽcia mie ſerie ad felicitatt. In quo rũdemus qe carecia miſerie eterne reuera nõ ẽ ꝑs nee poteſt eẽ felicitatis contrarie q̃ eſt plemtu do oĩm deſiderabiliũ. Reuera ta gaudiũ ẽ electis de eo quod vidẽt ſe vel videbunt euaſiſſe miſerias culpaꝝ atʒ penaꝝ ⁊ iſtö audiũ ꝑs eſt quodãmõ tocius felicitaus eu iocunditatis quã habituri ſunt electii. Et poſſibile ẽ quod aliquis gaudeat ð eo quod ẽ albus ⁊ pulcer.et cum hoc de hoc quod nõ defoꝛmis ẽ aut niger. quẽadmo dũ phariſeꝰ ille euãgelicus gloꝛiabat lu⸗ vxviij.Et applaudebai ſibi de eo quodnõ erat ſicut ceteri hominũ.videlicet ꝙ mun dus⁊ immunis erat a peccatis hominum vt ſibi videbat᷑ ⁊ de eo qð bonus erat. ꝓ ꝛie tamẽ felicitas impoſitione ↄſiſtit hoc in obtẽtu bonoꝝ patrie q̃ ppauit de di ligẽtibꝰ ſe.qᷓ quonia ſequitur immunitas malonꝝ ⁊ de illa etiã gaudebũt.gaudium hmõi non ẽ ꝑs illius ſʒ ſeqla cõicans. Si quis tñ aggregarevoluerit totũ gaudiũ ð hmõi ſequela ꝑs erit felicitatis illius.ſed ——0 . gloꝛiavirtut nr̃e iraſcibilis ſuꝑioꝛis acno bilis iuxta virtutes ſuas ſiue merita quas noĩauimus ĩ pᷣmo tractatu de virtutibus ⁊ moꝛibus quẽadmodũ humiliati q iip̃a ⁊ ſcm ipᷣam ẽ vt gra ⁊ merituʒ retribuat ſũma exaltatio q̃ eſt vltima ſub deo ſubie cio. tanto quippe vnuſquiſqʒ ibi ſedebit ſublimioꝛ.qnto lł fuerit deo ſubiectioꝛ. uxta quod legit᷑ in eodẽ capitu.luce Qui e humiliat exaltabit᷑. Sic turbationibus tra peccata ſuccedet pax ⁊ taʒ merces q̊ʒ pᷣ miũ ularũ gandiũqʒ et gloꝛia de triũpho quo omĩa hmòi triiphata ⁊ erterminata erũt.qta ira ei vt dicit phyloſophus inqui ſitoꝛ victoꝛie. Silr nimoꝛi pene ⁊ timoꝛi of fenſe ſecuritas.Limoꝛi vero reuerencie q̃ᷓ lis hic c.ſuccedet timoꝛ dñi q pmanet in ſe culũ ſeculi. Iſte timo: erit nõ ſoluʒ gloꝛia eiuſdẽ quibus excadeſcebat cõtra dei ↄtu melias tã in ſe q; in alijs.⁊ gener lit᷑ con⸗ i futuro led etia gloꝛiatio.ſi legit Eccleſia Geſteuat⸗ ſuesſbte ebonnle gnsdifian gichoßtu⸗ͤ igoit ſca Horano Punmonncke dunteica mmpolimn Pnciophun ilenenutin inlee lutzhn Mtcuundoeu tionsfeetob Giietpſeonn, ſonsaepeci⸗ Cüsennidendn Coorſäißoch Poria iralcb⸗ Velegn oro gue ab /iii (le qunoeao⸗ (pynibusnung orsapmon KWawunddr Gönnrspss ninnsguast ahmnis ernn 14 Aueſto res einsin ſoſibus non ſllmima hü⸗ iin pꝛimu⸗ erpotencial Murciofi⸗ inpogvali⸗ ltrtenrdi hkicnsegen aifcan — == SS = = ſa gien rei laqreng, eeügen ecnsn, Ncenoſehee Sdin neſenmnie scntii Niiiene sahpiha Scebennt odsgne nuganbod minn li diedet bonmi nacnugt auienser. aiiſegin 8nin elaintsl⸗ Neinuninsibii⸗ osiſtosenientt aſcbils lioii⸗ sſuas iveſniſli⸗ nudanm befſiun nodübumtian mn imenip)ſenn rümaſohde, oocihliiii⸗ ngatojſi igunm, — 7 eſffe 1U, retur. ccxxxviij ſtici..Cauſa autẽ in hoc ẽ quoniã omnes virtutes ibi erunt in actu nõ erunt ibi ha⸗ bitus doꝛmientes.omne em̃ impedimẽtũ omnis difficultas omnis retardatio ꝓcul erit ab om̃ibus virtutibꝰtunc vłtimoꝛ do mini ẽ gloꝛia hic vbi habitus ẽ ſepe ĩ po tẽcia. Gloꝛiatio vero in futuro. vbi erit ſo lummõ in effectu. Ipᷣe ideʒ timoꝛ erit gau dium ⁊ leticia ex diffinitionibus quas ſu pꝛa poſuimꝰ voluptatis. Etit enim co iunctio virtutis noſtre iraſcibilis ad deũ. cõuenientiſſima ac decentiſſima ᷣm oms virtutes ſuas quẽa dnodũ ꝑ humilitateʒ erit cõiunctio eius ad deum vltimitas ſo⸗ iectionis ſic et ꝑ hmõi timoꝛẽ vltimitas re uerẽcie ⁊ ꝑ ſecuritatem vltimitas circũda⸗ tionis ac ꝓtectionis.⁊ ad hunc modũ de alüs erit idem timoꝛ coꝛona exultationis quoniã ipᷣo coꝛonabitur et decoꝛabit vir⸗ tus nr̃a iraſcibilis ⁊ erit hmõi coꝛona inſi gne regni quo ipᷣa a deo regitur hic et re⸗ git que ſub ipᷣa ſunt. Erit etia ⁊ inſigne vi⸗ ctoꝛie qua de contrarijs paſſionibꝰ ac de omnibus triunphauit. Jam ergo di⸗ ximus et ꝓut opus fuerit numerauimus gloꝛia anime bumane ſ̃m ſe totã. hoc eſt ſcõm tres vires ſuas et diximꝰ quia om̃s virtutes quas obtinebit ĩ patria erũt glo⸗ rie et pᷣmia erunt beatitudines ⁊ pᷣmia ip̃i us. Queſtionẽ autẽ habet.vtrũ omnes virtutes eius in patria oꝑabunt ſimul. et ſi om̃ibus nominatis gaudijs gaudebit ſi mul anima hũana ⁊ hoc plane nobis vi detur. Pꝛimũ qꝛ oẽs virtutes erunt ibi in effectu potencialitate tarditate ac di fficul tate opandi om̃ino ſublatis.Erũt ergo in continuo actualitatis ſue ꝓpter qð ⁊ Ari ſtoteles videtur dixiſſe ſi tũ eouſqʒ intelle xit ꝙ felicitas ẽ actus. Secundo nõ to la ſimul beatificaretur vel beata eſſet ani ma humana in actu nec totã ſuam merce dem obtineret aut hnem⸗ ſi nõ tota aut totaliter omibus gaudijs ſuis gauderet. Ampliꝰ. Nõ ſcõm totũ deo ↄiungere tur vel cõiuncta eſſet ſi nõ totalit᷑ ipo frue Quarto:ſi nõ gauderet niſi vno gaudio vel duobus vel in quocunqʒ nũe ro dũmodo nõ om̃ibꝰ ſimł gauderet niſi aut illi vel illis gaudüs ꝑpetuo inhereret: ⁊⁊ ita non niſi partẽ ſue mercedis vnq; ha beret aut traſferret ſe ab illo vel illis i alia ⁊ hoc inutuliter:cũ illa nõ eẽnt maioꝛa: et ila nihil ei accreſeret ex hmõi mutatione revel ex faſtidio vel ex incõſtãcia q ibi lo cum nõ habẽt vllo modoꝛũ. Quinto cum oĩa ſimul cognoſcat:⁊ ad oĩavidẽeda ſimul illuminet᷑ ibi virtus rationalis quõ ⁊ alie ad oĩia deſiderabilia ſua ſencienda atʒ ad fruendũ eis ſimul nõ expedient᷑ et illuſtrabunt. De ſupplicijs aute infer nalibus queſtionẽ facit contrarietas q̃ vi detur in ipo textu ſcripture. Sapiẽcie nã⸗ qʒ ꝗnto ðꝛ. Quia flumina cõcurrũt durit᷑ Et intelligitur ſcõᷣmvnã expoſitionẽ de flu minibꝰ toꝛmentoꝛũ infernalium. Job vo iiij. dicit᷑ Ad caloꝛẽ nimium tranſeat ab aquis niuiũ. Uerũ naturam inſerni ⁊ ſta lũ penarũqʒ eiuſdẽ modos et ſtabilire et declarare alterius eſt negoci.De eovero ꝙ ariſtoteles felicitatẽ dicit actũ tranſmu tabilẽ.Aliqua nobis hic dicẽda ſunt:quo niã⁊ catholice veritati cõcoꝛdare in hoc⁊ erroꝛi oꝛigenis cõtradicere videtur:cũ oꝛi genes poſuerit animas huũanss ab illa fe licitate ⁊ ad iſtas miſerias nõ ſemel tatũ ſed infinicies reuerſuras. Oꝛ autem illud impoſſibile ſit inde manifeſtũ ẽ.Quoniã impoſſibile ẽ ſubſtanciã vnã duos habe⸗ re naturaliter motus contrarios. Motus autẽ contrarij ſunt qui ſcõᷣm eoſdeʒ termi nos ſunt et deſignatur hmõi cõtrarietas quaſi duabus ppoſitionibꝰ q̃ ſunt a ⁊ ad Que ergo anime huane mouẽtur a pᷣſen tibꝰ miſerijs impoſſibile ẽ ꝙ naturaliter moueũtur ad illas. Naturaliter ind ͤ h ueantur ab illis fuga ⁊ odio naturalibus quas habent ad illas. Similiter cũ natu raliter moueatur ad felicitatẽ naturalibꝰ ſcilicet appetitu ⁊ amoꝛe ad illã. Ipᷣe autẽ poſuit de natura animarũ hoc eſſe quod ab illa felicitate ſic moueant᷑.licet naturã vocauerit naturalẽ defectibilitatt. Am plius.nullũ eſt em̃ vinculũ adeo foꝛtit᷑ vt firmiter ligas vel aſtringẽs aliquid alij vt amoꝛ foꝛtiſſimus amantẽ aſtringit ama⸗ to Quia ergo anime hũgne in deũ amoꝛ ibi eſt in vltimo foꝛtitud:nis.erit et aſtri⸗ ctio atqʒ alligatõ eiuſdẽ ad illũ in vltimo foꝛtitudinis.Quare inſeꝑabiliter adhere⸗ bit ibi dey Sexto nihil adeo domina tur anime humane vt amoꝛ et eouſqʒ ei⸗ dem dominaturvt ipᷣa cõtra eũ nihil poſ ſit. Adeo quippe ipᷣm traſfert in amatũ vt nibil aliud ei cogitare vłlibeat vel liceat niſi vel amatũ vel ꝓpter ipᷣm qð in amo ribus carnalibus ac mundanis manife⸗ ſtum eſt. de quibus iam declarauimusq; ininfitũ mino:es ſunt amoꝛibus nõ ſolu nn iz HZe retributionibus ſanctoꝛum gloꝛie ſed etiã gre.quãtofoꝛtiꝰ ergo cami⸗ nus ille hieruſalẽ id ẽ charitas patrie non ſolũ auertit a cõtrarüs animã humanam ſed ita etiã deo agglutinatã tenebitvt om nẽ moꝛtẽ ſuauiſſimaã nõ ſolũ tolerabilẽ re pultet compatione ſue ſeꝑationis ab ipſo. Quare manifeſtũ ẽ.qꝛ ſi quid eẽt eam tra hens totis conatibus acviribus obnitere turvt nullo mõ a deo abꝛũpi ſe pateretur Septimo. Si voluptas adeo abſoꝛ⸗ bet animã humanaʒ vt illa hoꝛa amplex⸗ ſponſi carnalis vel ſponſe nihil aliud co/ gitare eideʒ liceat quatofoꝛtius voluptas illa ſpualis ex amplexibus celeſtis ſponſi ꝓcedens⁊ beatiſſima illa copula ita occu patam et abſoꝛptam om̃inoq; auerſam a contrarüs cogitationibus ⁊ deſiderijs le⸗ nebit animã humanã. Occauo. ſi igni culus ymmo ſcintilla pmodica ſancte dile ctionis ? faſtidire facit animã humanam coꝛpus ſuũ ⁊ tanto oneri habere.vt carce rem moꝛtis illud reputet.ſicut dicit aplus in pᷣmo ad phylipᷣ.Cupio diſſolui ⁊ eſſe cũ xpᷣo.Et iteꝝ ad Ro.vij. Infelix ego hõ ꝗs me liberabit de coꝛpe moꝛtis huiꝰ.⁊ iterũ Aàd Lon.ij.xij. Libẽter igr gloꝛiaboꝛ ĩ infir mitatibus meis ⁊c.et erum. Wihi viuere xpᷣs ẽ ⁊ moꝛi lucrũ. Si inqʒ hoc fecit pᷣno⸗ minatus igniculus atqʒ ſcintilla ta exigua nõ obſtãte defectibilitate illa de qua loꝗ⸗ tur origenes.quatotoꝛtiꝰ hoc faciet cami⸗ nus ille ⁊ foꝛnax ĩmẽſe charitatis in pria: vt vllo mõ deſidere turcoꝛpus moꝛtis hu ius Nono cũ hoc anima humana n⸗ facit niſi amoꝛe coꝛꝑis. Nõ eĩ incdinat᷑ de ſiderio in ipſum. pꝛopter amoꝛem quem habet in ipſum quod ſi eouſq; amat ipᷣm quale quidẽ eſt in ſtatu miſerie iſtius vbi coꝛpus moꝛtis ẽ ipi anime ⁊ carcer eiuſdẽ hoꝛrificus.Qñtofoꝛtius ẽ neceſſevt amet ipᷣm vbi non ẽ ei ſarcine aut captioni ſed gloꝛie. vbi nõ ſaũ moleſtias illas ei non ingerit ſed ꝓmptiſſimo obſequio eidem obedit ſeruit. Decimo dicimus quia manifeſtñ ẽ gloꝛiã animaꝝ intelligẽtibus qꝛ anima humana nõ ſolũ gaudus ⁊ glo ris virtutũ qs diximus ibi cõfoꝛtabit᷑ ine ſtimabilit ſed etia gloꝛia impaſſibilitatis. Alioꝗn nõ ſolũ beata ñ eẽt ſi obnoxia eẽt glicui de inoꝛdinatis aut moleſtis paſſio nibus ſed etiã miſera. Deſideriũvo incoꝛ pandi nõ ſolũ inoꝛdinata paſſio eſt qᷓ ſta tus ille feliciſſimus ꝓ pᷣſentis vite miſeria 7 erupnoſitate ſic ſpernit᷑ vt eniaʒ deſeri q̃ bus de cauſis qm̃ quãatũ in eo ẽ abꝛũpit ? ſeparat animã humana ab eo qð ineffabi liter diligit. et in quo incogitabiliter gau⸗ det ⁊ etia affugit dũ quod deſideraturnõ ſtatim et obtinetur. In puncto em̃ deſide⸗ ratur coꝛpus hmõi et non in pautioꝛibus ; quadragintaſex diebus fabꝛicat et ad recipiẽda anima reꝑat.Ex quo maniteſte ſequitur ꝙ in illa tata felicitate.ſic eti ta⸗ lis deſiderii videlʒ inoꝛdinati et affligetis immixta miſeria. Sunt et alie vie quibus erroꝛ hmòi deſtruitur que ſuo lococõgru entius aptabũt. OQm aũt ſcripꝛure ſa⸗ cte et teſtimonia ſacroꝛũ doctoꝝ patri po⸗ tentia.filio ſapientia.ſpũiſancto bonitatẽ ſeu bentgnitatẽ quodamodo a ꝓpꝛatioe attribuũt. Decoꝛ auũt et pulchritudo diuie ſimilitudinis ideſt beanſſime trinitatis cõ plebitur in anima humana in ipᷣa gloꝛifi⸗ catiõe ſua ymmo ipᷣa gloꝛia ipius pulchꝛi tudo erit diuine ſimilitudinis. aut diuina ſimilitudo. neceſſe eſt ergo vt inquatũ ad potentia aſſimilet patri aſſimila:one que illi felicitati cõgruit.Quare neceſſe eſt vt nec ꝓhiberipoſſit a faciendo ibi qucquid vult nec cogi ad faciendũ aliquid qð non vult.qualẽ dicit philoʒophꝰeſie diuinam potẽtia. Neceſſe etia eſt vt eius potentia non ſolũ difficilis ad padendũ ſit alquid quod ea moleſtet ſed etia inpoſſibilis.Di milit᷑ nec ſolũ facilis ad agẽdũ quicqdvo luerit ſed etia expeditiſſima liberrima. ac ꝓmtiſſima. Juxia mo dũ iſtũ neceſſe eſtvt aſſimilet᷑ et filio in ſapiẽtia eouſq; vt non ſoluʒ fatuitas ignoꝛantie. erroꝛis tenebꝛe dubitatõnũ heſitatõnes.opinionũ foꝛii⸗ tudines ac debilitates ab ea inacceſſibili⸗ ter et inattingibilit᷑ eliminate ſint et in tã⸗ ta irradiatione ſapientie illuſtret᷑.vt quic⸗ quid ea pidere iugrogeigſccteve delec cidiſſima viſione co⸗ Saaſeat. Similiter et ĩ benignitate ſeu uerit vel decueri bonitate neceſſe eſt vt aſſimilat᷑ ſpũi ſacto vt non ſolũmõ nec veſtigiũ inuidie mali⸗ cie apud ipᷣam locum habeat. ſed eti vtł amoꝛ alieni boni ea totaliter occupet.ple⸗ neqʒ; ac pacifice poſſideatEſt em ꝓpꝛie be nignitas amoꝛ alieni boi et benignos ho mines hmõi dicimus qui alienũ bonůr viſũ vel auditũ vł quolibʒ aliomõ cogni tũ ſtatim amant. Unde et benigni quaſi bene vel igniti vel ignibiles igne ſpuali ꝗ amoꝛ lacnius eſt. Bene aut igniti veligni 7 islentgl eAenibonl ncenlene ☛ ſonina con⸗ —1 Utuossdlli Drovset lolhauaoue tistmnetſi oclntauin untalr hn tocia Unlcebaraoa eaaticnese nnentlen . Cinantntden Ronfn ue ſtitmutanhi niulutca mpervorigig (6Crietconedn Mlictocndcän⸗ indNo üchanchonC⸗ ſneltconeien „1„ „„ : Oeboreode Uniſtolloiſo blpaterregnn umeyſam mer Mutitaluden ſiſ acenern nreniüitöhe ingtinlhase ſiſlainomn brllben bat Wigidemntu yßliahtüg lonnsciciat iag idlne ſis ſoimnu Nocuntd Go⸗ MNuhnüdnes WN Ar unmgn de⸗ giiaten 0os gecte⸗ lectcenge kroneantin woontznin Nmamtie nedleneflide ön 4 tüne kihnit nciy, nantihee Manonn deprgeni uftinii 5nomiti en o Kmiem Ouneneec⸗ * 2 4 Wane adend ae. 4 RK . dee õõ HN dlo;o0i a e ſdcippetn 74* ver Ae 4 ſfr ls Hihe, T . e ma ee Eec 1 am RWR e2 7 e e Naeee eor Sirasc. n R utaiuli, jgeſe g . Aolnche „ 7 2 E W 40. SG ſiin 4 l⸗ 4 4 M . 0 4 ,1 RN * W . ſe 4. EeNN. 4 „ — biles ſunt qui ea facilitate qꝛ dixrimꝰamo⸗ re alieni boni ſtatim ardent Et quoni am menſem felicẽ animarũ ſacra ſcriptu⸗ ra felicitatẽ iſta ⁊ gloꝛiã de qua loquimur nominat.congruũ nobis videlur fercula illa quibus refertiſſima ẽ deſcribere.vi in nitatos ad illã ad eoꝝ deſideria quantuʒ in nobis eſt puocemus que inter mirabi lia ſua illa duo habet non modica quod eius fame ⁊ ſiti hbic minuitur.Qui em̃ illaʒ nõ eſùrit aut ſitit. indubitater moꝛtuus ẽ moꝛte culpe. Hanc eſuriebat qui dicebat. Saciaboꝛ cũ apparuerit gloꝛia tua.Ean⸗ dem ſiciebat cũ dicebat. Sicut ceruus de ſiderat ad fontes aquarum ita deſiderat anima mea ad te deus. Et iteruʒ. Sitiuit anima mea ad deũ fontẽviuũ.de hac mẽ ſa ꝓuerb.ix. Sapiencia ꝓpoſuit mẽſam lIua.⁊ inuitat etia ibidẽ ad ipam ĩ hac ergo menſa poſita ſunt comeſtibilia ⁊ potabi⸗ lia.ppter hoc igit᷑ quod ipᷣa ſapiencia di⸗ cit Uenite ⁊ comedite panẽ meũ.⁊ bibite vinũ quod miſcui vobis. Et Canticoꝛum pᷣmo.Lomedite amici.bibite ⁊ inebꝛiami ni chariſſimi. Et iten xxiiij. Uiderũt deum iſraei? comederũt ⁊ biberunt ac ſi diceret quia in ipᷣa viſiõe ſua fuit refectio eiꝰvira qꝛ:.De hoc eo dẽ mõ veritas luce.xxui. ego autẽ inquit diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pater regnumvt edatis ⁊ bibatis ſu pꝛa menſam mea in regno meo. Ha⸗ bet autẽ ⁊ aliud eximiu atʒ mirabile men ſa iſta. videlicet vt cum ſii ſacietat pleniſ⸗ ſime faſtidiũ nõ habeat cuiꝰ contrarium in eſcis coꝛpalibus euidẽs ẽ. Nec ſoluʒ in illis ſed etia in omnibus delicijs carnali⸗ bus vt ait Bꝛegſ. habite em facile faſtidiũ tur ⁊ quãto amplius habũdauerint taãto⸗ magis ſui faſtidiũ generant. NHec ẽ cõtra⸗ riũ nobis qð dicit Boeciꝰ in libꝛo ſuo de trinitate. videlicet quia delectatio erit ibi cibus. Nõ em̃ vna ſo Odelectatio erit ibi Alioquin nõ eſſet ibi niſi vnũ ferculũ.ym mo delectationes innumere ⁊ foꝛſita nu⸗ mero infinite. In hac menſa celebꝛabitur cena magna.de qua veritas.xiiij.luc. hõ quida fecit cenam magna ⁊ vocauit mul⸗ tos.que et cena erit.quia et pᷣncipalis re⸗ fectionis et vltime ſacietatis. Wagna vero erit pᷣmũ magnitudine cenantiũ qui oẽs magni erunt nõ tm̃ nobilitate ac diui cijs vtpote filu dei ⁊ heredes regmi celoꝛũ ymmo lam ipᷣm actualiter poſſidentes. Sed etiã magnuudine dimenſionum ſeu lumen. ccxxxir ſpũali q er quarto ad epheß.ſũtlongitu do ⁊ latitudo ſublimitas ⁊ ꝓpfundũ.quas dimenſiones iam alibi videlicet in tracta tu de euchariſtia aſſignauimus. Ex hus dimenſionibꝰ cõſiſtit ꝓꝑfecta virilitas. De qua apls in.iiad Epheſ. Donec occurra mus oẽs in virũ ꝑfectũ in menſurã etatis plenitudinis xpᷣi. vbi iam nõ ſumꝰparuu li. Paruulis em̃ non ẽ parata menſa iſta. ſolum em̃ lac ſola pira ⁊ poma temꝑaliũ bonoꝝ capiũt ea ſcilicet intellectu du ma⸗ ioꝛa cognoſcere non pᷣualent⁊ affectu dũ amare et in eis delectari nequeũt.Et hoc ẽ qð legit᷑.xviij.yſai. Quẽ docebii domiꝰ ſcienciam et quẽ intelligere facit audituzʒ. ablactatos a lacte auulſos ab vberibꝰ Et aplus ad heb.v.Omnis qui lactis parti⸗ ceps eſt expers ẽ ſermonis ſciencie paruu uulus enim eſt. Quantoſoꝛtius ergo ma gnos opoꝛtet eẽ quibus ſercula illa appo nũt ad ꝗ nec ĩtellectꝰguſtꝰnec palata n ec affectus ſufficiũt.vt de eis ꝓ ſua magnitu dine comedant. Wagna etiã ẽ menſa ꝓ multitudine cõuiuaiu. In ea em mile milia ſanctoꝝ angeloꝛũ q̃ ⁊ turba magna qua nemo dinumerare poterat couiuan⸗ tur ſicut apocal.legit᷑ euidenter in multis locis.Magna etiã ẽ ex duratione. quonia ppetua.nunq; enim deponiuur menſa illa nunqʒʒ ceſlat beatiſſime illiꝰſacietaus epu latio. Magna iterũ ẽ ſexto magnitudine ferculoꝝ quod exinde euidenter appet ex hoc ꝙ ppetue epulationi innumerabiliũ cõuiuarũ. ſi fas ẽ dicere veraciſſimoꝛuʒ. non ſolũ ſufſicit ſed eniã ſuppabundaſ eo uſqʒ.vt nec a tantis et tot cõuiuis iminui aut conſumi vllo modoꝛũ poſſit. Quẽad⸗ modũ em dlanitas ſolis quantacũ qʒ mu titudinevidentiũ aut intuentiũ ilam non ſolum nõ ↄſumitur. ſed nec etiam in aliq̊ ↄminuitur. Sic pamis ille viuus ac verus qui deus ẽ mlia miliũ &uiuantiũ reficit ⁊ replet daritatis ac bonitat ſue ferculis innumeris abſqʒ vlla ſui diminutiõe quẽ admodũ ſolis daritas omniũ intuentiũ oculos ſplendoꝛe radioſitatis ſue repletrz paſcit. cibus em viſus noſtr: ꝓpus lux eſt Septimo magna ẽ multi⸗ tudine ac varietate ferculoꝝ.quoꝝ nec nu merus eẽ videtur vt in ſequẽtibus docebi Octauo magna eſt delilioſi⸗ tate ferculon ad quoꝝvniuſcuiuſqʒ ſuaui tatem ſeu delicias oẽs carnales ?1 munda ne ſuauitates etia ſi coflarent in vnu.nu 00 nn i,iz De vie ad ea que ſunt patrie nihil om̃ino ſũt .ꝑReuertamur aũt et icipbiamꝰ declara re et numerare fercula iſta ſi quo mo exci⸗ tare poſſumus aut ꝓuocare appetitu ea⸗ rum qui inuitati ſunt adhac menſãa tã op tima.ad hanc cenã latiſſimã.Et dicamus in pꝛimis quia tot ferculis de ſeipo mini⸗ ſtrat beatiſſimus deus conuiuis iſtſt ſũt dona velvirtutes animabus humanisvł angelis que reſpiciũt et dirigutur in ipᷣm verbigra.Dono intellectus qui eſt viſus animaꝝ noſtrarũ interioꝛ exhibet ſe lumi noſiſſimã veritatẽ. Jam aũt diximus et in traccatu de bono et malo declarauimꝰqꝛ veritas ſiue verum cibus eſt ꝓpꝛiusvirtu tis noſtre intellectiue et huiꝰferculi tot ſũ delicie quot et qñta mens bene diſpoſita deſiderare poteſt cognoſcere de ipᷣo. Sic autẽ deus eſt ieffabili modo et ſupeminẽ tiſſimo eẽndi hoc ẽ eẽncialit᷑ nõ exaccidẽti et aduẽticio pᷣmitiue ⁊ derinaliue ex fonte alio Quẽadmodũ oĩa alia fixe ⁊ nõ diſpẽ dẽt᷑ ſic alia gbus caſꝰ inihilũ⁊ iĩeſſe nõ cõ tinue immineret niſi iÄßfe ommpotẽti virtu ie ſua⁊ firmitate ea re retineret.deinde fũ damentaliter vtpote poꝛtans omnia ⁊cui omnia tanq;ᷓ; fundemẽto ſuo.firmiſſimo innittunt᷑. Sicut legitur ad heb.l.Poꝛtãſ q; omnia verbo virtutis ſue.licet de ſolo filio dicatur ibidẽ. Non em̃ ad patrẽ⁊ ſpi ritũ ſanctũ equaliter iſta fundamẽtalitas ⁊ omniũ ſuppoꝛtatio ꝑtineat.⁊ iuxta hũc modũ numerauimus in tractatu pꝛincipa li de ipᷣo pꝛimo pꝛincipio quod deus ẽ be⸗ nedictus decẽ et ſeptẽ que ſunt ꝓpꝛia ipᷣiꝰ ac ſingularia ꝓpꝛietate eſſẽciali que inno teſcũt de eo iĩtelligẽtibꝰ ex teſtimonus cre⸗ aturaꝝ ſicut ibide declarauimꝰ. Juxta igi tur illa decẽ et ſeptẽ et exilus ſunt decem⁊ ſeptẽ ſuauitates ſeu delicie in ipſa diuina veritate ſimpłr e ſe oſtendit vnũ trinũ ⁊ etlernũ ↄtinuũ omipotentẽ et alia q̃ ð ipᷣo luminoſiſſima veritas eiuſdẽ ingerit ocu⸗ lis ſpiritualibꝰ ipᷣm inibi contemplantiũ atq; intuentin.que quidẽ numerare nõ ẽ pᷣſenus ꝓpoſiti cũ ad pᷣmũ ⁊ dininale ma giſteriũ euidẽter ꝑtineat. Manitfeſtũ eſt er go ꝙ multa fercula exhibetr ð ſeipᷣa deive ritas virtuti nre intellectiue in patria.Cuʒ autẽ nõ ſe ſolam ibidẽ illi expibeat ſpecia liter vt dirimus comedendã hoc ẽ intuen dam atq; videndã viſione clariſſima. ſed Etlia omnẽ aliam veritatẽ ⁊ omne verũ ceu reetributionibus ſanctoꝛum Lamq; habere poſſent conpatiõe bona ei ius cognitio deſiderabilis atqʒ delectabi lis aut delectans cum hmõi vera infinita ſint ⁊ veritates ſimiliter. Manifelu ẽ nõ eẽ numerũ deliciarũ ſeu ferculoꝝ qbꝰ diuina veritas in ſeipᷣa paſcit atʒ delectat vim noſtra rationalem in patria ſiue intel lectũ. Si vis autem cognoſcere magnitu⸗ dinẽ deliciarũ hmõi attende q; iocuda ſit tis in cognitionẽ ymmo inueſtigationem mirabiliũ atʒ magnaliũ hmõi totas ſe co tulerunt amoꝛe veritatum ipaꝝ abſtra.ti et illecti eouſq; vt alia nõ curarent.et hoc veritas mirabiliũ et magnaliu dei quoꝛũ cognitio tanto erit iocũdioꝛ qnto ex cari⸗ oꝛ. Hoc autem conſiderare ex ſtudus pby loſophantiũ qui rebus om̃ibus poſtpoſi pticulariter. Alij em̃ ſolis mirabilibꝰnatu ralium inueſtigandum ſeipᷣos dederunt. Alij inueſtigatiõi methaphyſicoꝝ. Alij lo gicoꝛũ.alij diuinaliũ.alii pᷣſentiũ.alij futu roꝝ. Et iteꝝ ali coꝛpaliũ ⁊ alij ſpinuuauũ Et omibus ſtudijs ſuis atq; inueſtiganoi n e bus veritatẽ quã ſic eſuriebant⁊ ſiciebant vt diximus vix eis conceſſum ẽ deguſtare. SDic ergo deguſta tioveritatis tanto amo re ſui capere eouſq; eos delectare potuit. vt omnibꝰ alijs diuicijs delicijs potecus ⁊ honoꝛibus hãc pᷣferrent.Quid deliciaꝝ aut ſuauitatis habere credẽda vłeſtiman da ẽ clariſſima viſio omniũ ſanctoꝝ q ipᷣa vniuerſitas creaturarũq; oĩm mirificẽcia ſua ⁊ decoꝛe vbi oꝛdo totiusvirtutes⁊ mi rabilia ſinguloꝝ integre ⁊ ad lucidũ vide büutur. Quod em̃ dicit ariſtolmo metba oẽs homines natura ſcire deſiderant.Eui dẽter oſtẽdit famẽ veritatis aut ſitim inna tam eſſe naturaliter animabꝰbumanis qᷓ fames deguſtatiõe hmõi ꝓuocatur et ac cenditur potiuſq; ſacietur vel impleatur. Hmõòi exemplũ fuit euidens in plato ne.qui cũ tot ⁊ tanta hmõi veritate degu⸗ ſtaſſet. Nõ ſolũ ſnõ ſaciatũ aut repletũ dixit. ſed magis vacuũ ⁊ inanem. Dirit ei hoc ſolũ ſcio quod neſcio.De ipᷣo ſolo ne ſcire quod quidẽ vacuitas et inanitas eſt nr̃e intellectiue auſus eſſet iactare. Si ꝗqs aũt addere voluerit hüs ferculis vel deli⸗ cijs gaudia ð ignoꝛanciaꝝ euaſione erro⸗ rũ dubitationũ opinionũ cõtradictionũ. diſputationũ nõ videt᷑ errare pᷣſertim cũ ſalomon in eccleſiaſte ta crebꝛo laboꝛemꝰ afflictionẽ ſpuũs talia eẽ dicat.Auicẽna ve ro ignoꝛancia diſtinguit in duo.⁊ alteraʒ dicit eſſe ſicutvacuitatẽ quẽadmodũ lene fftrriit eilcute incinß obygzuc eno ineeli⸗ Clrinul wponunt n feueneſten ſobariantt portnp Phrunmnt lauinbne unmnucen 1s Urmn Gunatotza ſbnnannn woülggto⸗ niſnin Mumarpuu ruheuesſi ſiauamls Lopninoci Roſeuanrptan Caoewdd vacker⸗ Ea. dode ünunmia bonatinpris Moentabm ſvceniaeel⸗ cſeniuclnin ofſbilvergan Nuyrdeinefabiu Gfſtunnoen möannc. Uhbnnunnl Mcläipinen Nntpiteunt 14 ngner ſniſcitan Cudkiunsde — Mlotemof == S= —, S=Se == lcigint Epüimns e Fnanmeſung bentinden⸗ uinetr gco. 4 isrt n dwoid 8 an Amngne nnd H aäicoene nicennegtu genſolsnnh ndunſchenn. iabil 1öMneeſmniri nnornalin õ uicslaßs itnen Ouin iidomniül Ararüc ini 1ordo Müngen mee 1 mi iabn möe ho * Gba in . tumn mäin, Gsmai nn n gännlieg S vun bii akenn —R „☚ bꝛarũ pacuitas ? luminis. Alterã vero di cat eẽ ſicut egritudi nẽ.Quapꝛopter cotra rium erit vt plenitudo et ſanitas. De abꝰ duobꝰ? gaudia magna poſſeſſoꝛibꝰ ſuis nemo intelligens ignoꝛat. Hec ergo ſicut fercula ⁊ ferculoꝛũ delicie qᷓ in menſa iſta apponunt virtuti nre intellectiue ad hũc ptectioneʒ ſciencie.ymmo ad hoc culmen n inaniter ppyloſophaãdo ꝑ viam phylo „ ſophoꝝ ymmo p inuia. ſed recte ⁊ humili ter ꝑ viam veritatis ſalutaris et ꝑ via ma⸗ datoꝛũ dei longe facilius ꝑuenitur q; ipſi puenerunt ad vanitates ſuas et inſanias falſas. Uirtuti vo noſtre cõcupiſcibili tot fercula totq; delicias ĩ ſeipo aut de ſe⸗ ipo apponit in menſa iſta largiſſimꝰ oim bonoꝛũ largitoꝛ deus qð virtutibꝰ grarũ eam in pᷣſenti vita decoꝛauit.qui in euʒ vt diximus reſpiciãt ſiue dirigant. Inter ꝗs ſunt tres ſpecies ſiue intentiones amous ſcilicet naturalis qua diligit aut bñfactoꝛ pomnẽ modũ.videlicet vt creatoꝛ vt par vt ↄſeruatoꝛ vt cuſtos atʒ defenſoꝛ.vtvite ceteronq; bonoꝝ naturaliũ datoꝛ ſiueſint naturaliaſiue tpalia. ſiue coꝛpalia ſiue ſpũ glia. Ex hoc g amoꝛe lot erũtei gaudia eætiã naturalia mnatura ſic depurataʒ ꝙ bona tati pris tãtiq; bñſactoꝛs dei ibi cõ ſpicient ab vnoquoq;. Natura eĩ ad ſuã ſinceritatẽ redacta ymmo ad eã puritateʒ ac rectitudinẽ inaltata nõ poterit pati.qn ineffa biliter gaudeat tales filij quales ibi erunt de ineffabilibꝰ bonis tati pr̃is.Nõ em̃ ſolummõ ꝓcul exeluſa erit a ſtatu illo omnis ingratitudo. ſed tanta ibi eui erit 5 — 2% 4 1 . gratitudo naturalis. quãata inibi virtꝰ na ture eiuſdẽq; ſinceritas. Quia ergo etin⸗ numerabilia erunt bona dei patris.et ĩef fabiliter magna.et gloꝛia eius ſupeſ oẽm eſtimationẽ et admirationem neceſſe ẽ vt gaudeãat tantis bonis tãteq; gloꝛie eiuſdẽ illiꝰ oonorũ eiuſdẽ gicipes. iuxta nature ſue in illo ſtatu poſſibilitatẽ.Amoꝛvero ꝗ charitas ẽ qui vtiq; gratuitus ẽ rectiſſimꝰ atʒ puriſſimus. Sicut nullã cõꝑationẽ hʒ in intentione ſua ad alias. Sic ⁊ gaudiũ eius erit ſupꝑ oẽm cõpationem ad gaudia alia hoc ẽ alioꝝʒ amoꝛũ. Jãa ei declara uimꝰ in pcedẽtibꝰ qꝛ amoꝛ iſte in infinitũ maioꝛ ẽ oĩbus alijs ſiue ſenciat ſiue non lenciat᷑. Hic eĩ nõ ſentit᷑ magnitudo eius in patria autem tota virtute ſua ardebitz Hama eius equalis erit igni ipius. O m̃es Em̃ viriutes equales erũt ibi opationioꝰ ſtrarum. et rapit in dei gloꝛiam. ſuis ſicut in pꝛecẽdentibus oſtendimꝰma xime cum operationes earũ in ea dirigen tur ad quæ et pꝛopter que ſunt. SFoꝛtaſſis enim non eſt neceſſe vt gaudium quod E de eo ſcõm ſe in patria. et gaudiuʒ quod eſt de alio pꝛopter ipſum equalia ſint niſi vbi eſt quęadmodum dini in exempio de vino.qu ia ergo iſte amoꝛ totaliter decli⸗ nat in vim concupiſcibilem animart 2 Das nifeſtum eſt tot eius eſſe ibi gaudia.quot ibi conſpicientur eſſe ad dei gloꝛiam. pꝛ=o pter quod quantũ ipſum vniuerſum. hoc eſt tota pterita ſeries ſeculoꝛum fotaq; ſe nes futuroꝛum velut carmẽ pulcherrimu vt dicit Auguſtinus.Dei laudes et gloꝛia ſunt. Non ſolum eos cõcentu ſuauitatis ineffabilis reſonabunt tota ſeries vt dixi⸗ mus pꝛeteritoꝛum ac futuroꝛum ſeculoie delicus ſeruiet charitatis.vt carmen iocu diſſimum quod de laudibus ei gloꝛia to⸗ tum contextum eſt quod ibi tanta dilecti one diligetur. Lertum enim eſt. quig p?o modo dilectionis eſt 1 modus gaudu de laudibus et gloꝛia dilecu.Ex hoc ergo vt cunqʒ ymaginari potes quantum ga udi⸗ um pariat charitas ex laudibus et gloꝛi& quas vniuerſus oꝛdo et ſeries ſeculoꝛum canunt et pꝛedicant animabꝰhas laudes et reſonancias inibi pleniſſime audienti⸗ bus. Sed et ſi magnifica opera dilecti cu iuſcunſqʒ diligentibus ipſum pꝛo magni tudine dilectionis etipſoꝛum operũ gau⸗ dium periũt.cum tam mirifica tanqʒ ma gnifica ſint ipſa opera creationis mundi gubernationis conſeruationis et pꝛopa gationis. Iſpa vero opera recreauio⸗ nis et gloꝛificationis ſanctoꝛumæ renoua tionis mundi.cum incomparabiliter ſub⸗ limioꝛa ſint atqʒ pꝛeſtancioꝛa alis.quan tum gaudium quateq; iocunditatis lau⸗ des ingerunt electis liidiſſime ea intuẽ⸗ tibus. Juxta quod legitur in pſalmo.Ma gnificenciam gloꝛie ſanctitatis tue loquẽ⸗ tur er mirabilia tua narrabunt. Memo⸗ riam habundancie ſuauitatis tue eructa bunt et iudicia tua exultabunt. Et iterum. Bloꝛiam regni tui vicent er potenciam tu am loquentur. Et alibi. Beati qui habi⸗ tant in domo tua dñ̃e: in ſecula ſeculoꝛuxz laudabũt te. Hoc em̃ eritibi tota ſola oꝑa ioqʒ ſctõnvicz la tua co tio occupatioqʒ ſctõnvic; laus ppetus co ditoꝛis. ſic dic boeciꝰ libꝛo ſuo ð irmnue 25 temptationtbus et reſiſtencijs — cibus ereaturaꝝ ipᷣm laudantiũ et benedi Mmnl Be Sed ⁊ ipᷣa reſonãcia laudũ omniũ ſctõꝝ angeloꝝ et ſanctaꝝ animarũ ineftabili cõ centiũ ſic em̃ flius verbũ patris ita ⁊vox Illteill ſonancia gloꝛia dei die ac nocte cõclamã eſt eiuſdem Attende ⁊ aliud quia hoc uſicc in gracias agẽtiũ benedicentiũ gloꝛifica⸗ idem pſaltertũ et cythara quod vtiq; in x onhant tiũ et iubilantiũ quid ſuauitatis ⁊ iocũdi mis reſonat patrẽ vtpote ſonus ipᷣius ta⸗ Ummn ratis habitura ſit quis admirari ſufficiat. to maioꝛi ſuauitate ac ſonoꝛitate reſonat fanlen Et quoniã ipᷣe dei filius.gloꝛia dei patris illũqʒ alia qñnto ipᷣe pater vt fons ſuauita boſſaid,0. ẽ maxima.ſicut dicit apłlus in pᷣmo ad he⸗ tis redundaniiſſimus ſuauitate omnibuñ) deheſtſſed bꝛeos. Qui cum ſii ſplendoꝛ gloꝛie et ſfſigu antecellit.que omnia ſicutnon ſunt niſ qᷓ onimibis⸗ ra ſubſtaãcie eius.et iterũ Salomon. Blo dam permodica veſtigia ipius et vmbꝛe Ponagti ria patris filius ſapiens.ipſi tanto prfi ma tenuiſſime veritatis ipᷣius ſic nec ſuauitas Cogechel ioꝛ ẽ gloꝛia filius q; omnia alia etiam inſi eoꝛum ẽ niſi vmbꝛa autveſtig um ſuauita Ounnop⸗ mul accepta quanto ipſe filus oĩbꝰ alis lis eiuſdẽ. Attende etiã quo niã quem rtusung antecellit. Hon em̃ vniuerſitas creatura⸗ admodũ filius verbũ patris ẽ quo feip̃m Minmmuen, ru aut tota ſeries ſeculoꝝ ẽ gloꝛia deo prfi in pꝛimis dixit ⁊ conſequẽter omnia. Sie ſciobenoc- alia de cauſa.niſi quia ipᷣe ẽ pᷣncipiũ ⁊ cu plalteriũ ⁊ cythaꝛa eiuſdẽ ẽ patris quo ſe⸗ Glcgemntn, la eoꝝ ſiue quia ex ipo ſunt ſilius autẽ in ipᷣm in pᷣmis pater modulat᷑ ? canitet cõ dinmmu compabiliter ⁊ magis ⁊ melius eſt ex ĩo ſequẽter omnia. Sic ⁊ vox autſonus Clcempregt Quare qntũ ad hoc incompabiliter ma⸗ eiuſdẽ ipᷣm in pᷣm is reſonãs ineffabili cõ⸗ S Nlgieliate ioꝛ gloꝛia eſt ipi q; alia vniuerſa. Am rentu ſuauitalis ⁊ cõſequẽter oĩa. Si fas Moßhtsnnen plius. Quonia alia omnia nec aliad ſunt cẽergo dicere ipſe deus pr ibi cythariſta ſe enhefunt nec alicuius momẽti compatione fili. nee exhibet atʒ pſaltẽ ſiue pſalmiſtã ad iocun⸗ Pbekinsvuis⸗ etia ſunt comparatione ipius.waniſeſtũ dãaãdos electos cythariʒãs eis ⁊ pſallẽs vl⸗ fagiftatrcin E nullq eſſe gloꝛid creaturarũ deo prfi com tra omnẽ pericia incogitabiliter vlira om ſechalna paratione illius.qui eſt ei ex filo. m ne artificiũ ytharidoꝝ nõ ſolũ carmẽ ſua odrdrc⸗ plius. Quis dubitat verbũ eſſe gloꝛiã lo⸗ uiſſimũ quod diximus ⁊ illud etiam non Kidsbe quentis ⁊ ſapienciam glo:iã eſſe gignẽtis tranſibiliter. videlicet fugienibꝰ aut eua kaiusdon et adinuenientis. Si autem ars vna tära neſcentibꝰ ſonis.ſed ſimul om̃is otinens ſt equicr eſt gloꝛia inuento:i ſuo. Quanta ergo eſt totiuſq; carminis melodia ſeu melos au⸗ Mleng gloꝛia patri filius qui ẽ ⁊ ars vniuerſalis ribꝰ beatiſſimis audientiũ ſmul ingerẽs wolgini⸗ fabꝛicationis ⁊ ſapiencia vniuerſalis gu- ⁊ infundẽs. ſed etia ſeip̃m pmq ſiliũ ſuũ pinni Oui bernationis ſicut dicit augꝰ Quia filius ẽ inco gita bili cõcentꝰdulcedine vltra oem uisnoloſun ars quedã dei om̃ipotẽtis plena rationũ muſicalẽ ſuauitatẽ vt dixvimus reſonans. ſ ſinns viuentin omnes ſunt in illa. Attẽde Debes aut reminiſci hic qð etiam ab i hmnieti⸗ aute quoniã nihil aliud ẽ inuenire ſapien ſurde cauẽtes ip̃is ſuis vociferationibain ſahelatope ciam q; gignere vel excogitare quoꝝvtrũ cõtinuũ valdeq; diſcoꝛdatibꝰ delecat ꝓ lufmff⸗ q; deo patri congruit. Amp̃. Cum ipe pter nũeros ⁊ ꝓpoꝛtiones qs licet for nõ luhmniaer fuius non ſolũ gloꝛia dei patris ſit ſed eti reſonctintra ſe. iñ yma ginat vt intelligũt ſrega⸗ am pſalteriũ et cythara. Sicut legtur. in Dic nõ ſola ſonoꝝtas corminis quod di Uletboedoni pſalmo. Erurge gloꝛia mea ⁊c. Pfalterün xvimꝰ delectat audictes.ymmo longe am neißſnnoi inqu et cythara in quibus modulat᷑ nõ pliꝛ ipᷣa ĩterioꝛ ni eroſitee ↄſoncia qua lionaiign ſolũ carmen pulcarimũ quod ſupꝛa dixi⸗ diuinis bñplacitt nc abilit ↄſonat. ⁊ſibin (ihktisgni mus videlicet vniuerſa ſeriẽ ſeculoꝛũ cuiꝰ nicẽ miro oꝛdine cõcoꝛdant dũ alia agũt Fäſinnst ſingule ode vel modulatõnes ſi gule ge⸗ alia paciũtur. alia maioꝛa ſũt alia mioꝛa Meſenegr ⸗ x55I; oH e, 2 jlih⸗ Gaonu neratones ſunt. vt ſecula ſingula. Singu⸗ ta magnitudine qʒ virtuubꝰ ineffabilib rdins: le vero ſilabe vel voces ſiue ſoni eiuſdem q dei legiba pulcerrima. q obediẽcia ipſo itinin carminis ſingule creature ſunt. Non ſolũ rum vices ſuas agunt atq; reguntur. –— rzinn inq; illud carmen in eo pſalteriovel cytha Jurts modos iſtos iſt benignitetẽqᷓ S liifigi ra modulatur deus pater.ſed etiam ſeib- ſpũs ſctus ẽ ſuauitate ſua vt dicit aug⸗ p⸗ nanc ſum vbi duo habent opoꝛtet ſcire ꝙ tan⸗ fundẽs oĩa ù damõ adoꝛãt ſenciut invni kinborn ⸗ to iocundioꝛeſt auribus ſanctoꝛũ angelo uerſo crcaturarũ et in ſingulis. Ipe enim Winnn rfum ⁊ꝛſanctarũ animan modulatõcarmi ęfſt benignitas qua benignatur omnia et naane nis huius in antedicto pſalteriovel cytha bonificantur. pꝛoutvtiq; receptibilia ſunt urnni aa. qnto ipa vox dei pairis ſuauio: eſt vo Et iuxta verbum platonis qui vſiit. Quis dn mans nsiinsfri Aanneſpne nnceeiti ewüpentine nſecnämnnt eiuſctieize amocrist:a Sittnolne is elonisne cſegnindi: edenspjbie ſthanzisest i incogtibir ndor voſtlean inmus titts cluet iucinte 8 NNimnncir is neocuſns iſainiindi nporietneſn eminmätkcdae õ * „à 4 oisfnni Ncers /NIr 1 ianſtre: en. „ eunt DoAN, e . ia naonliii utytein⸗ omibus alijs quato Eſt eiĩ ſpiritus ſanctus indubiater de⸗ vnus verus ac ſolus. ꝓpter quod vt et ali ccxh. deus cuncta ſui ſilia pꝛout cuiuſq; natura capax beatitudinis eẽ poterat effici voluit „ ſimilia ſui.id ẽ bona. In hoc em̃t incomparabilis diſtãcie ſimilitudine a ſſi⸗ milantur. Q vero dixit capax beatitudi⸗ nis. intelligendum eſt beatitudinis. id eſt bonitatis. Uides ergo quanta gloꝛia eſt deo aſpſiſſe oĩa ſecula.ymmo impleuiſſe bonitatibus ⁊ gracijs vt ait ppyloſophꝰ. Pꝛo magnitudine autẽ gloꝛie e magnitu do gaudu diligetibus vi ſepe dixim⸗ ipᷣm Quantũ ergo ẽ gaudiũ diligẽtibꝰ deüũ ex tot ⁊ tãtis tanq; bonis opibus dei.duũ ea vident vniuerſa bonavalde. Si em er modico bono opere amici cogit amicicia gaudere amicũ. quato foꝛtius diligentes deũu de tantis bonis vt dixrimus oꝑibꝰdei gaudent ꝓ magnitudine amoꝛ quo ipᷣm diligut. Luũ autẽ creatio vniuerſi ⁊ conſer uatio ipᷣius renouatioq; bonoꝝ qᷓ ↄtinua generatõne fiunt in mudo diuine largita tis ineſtimabilia dona ſint. Int᷑ operavo magnifica nullũ maius ſit oꝑibus largita tis. Nulla etiaʒ magis placẽcia diligẽtibꝰ auctoꝛẽ eoꝝ quantũ gaudiũ eẽ ẽ credẽduʒ vidẽtibus hac tam magniticã dei largita⸗ tẽ cuius dona ſunt et quicquid oĩa ſecula ſunt ⁊ quicquid habẽt bonũ atʒ laudabi⸗ le. Nihil em gratius videmꝰ in eis quos vere diligimus q; pᷣclara atʒ magniſicam largitatẽ.Quia vero oĩa dona diuine lar gitatis nulla ſunt cõpatione eiꝰ boni ꝗð e ſpiritꝰ ſanctus equalis ꝑ oĩa ipi patri et filio. Manifeſtũ ẽ nullã eẽ dei largitalẽ in donãdo alia cõꝑatione largitatis qᷓ ſoũs ſanctꝰẽ donũ lipᷣiꝰ.hãc ergo largitatẽ ineo tantũq; donũ ex eo tanto magis amant⁊ gaudẽt ex eo q; ex alijs.qᷓnto ergo hec lar gitas ⁊ hoc donũ alijs eiuſdẽ largitatibꝰ ⁊ donis ipᷣi maioꝛi gloꝛie ſunt ⁊ honoꝛi.qᷓ re tato maius ẽ eius gaudiũ de hüs q; de us ſuperueniet illi as ſepe diximus ⁊ ſepe dicẽdũ ẽ nihil no⸗ uerũt phyloſophi de magnificẽcia ⁊ largi late dei ↄpatione xpᷣiane ſlapiẽcie.ꝗ gene⸗ rationẽ filij ex ipᷣo ⁊ largitate qua ſpiritus ſanctus ex vtroq; ꝓcedit.donũ ſcilicet eq⸗ le ambobus ignoꝛauerũt. Nihil inqʒ de magnifſicencia eius ⁊ largitate nouerũt.q ipm cauſam im et pᷣncipiu atqʒ datoꝛẽ bo non ceatoꝛẽ eẽ nouerũt comꝑatione fide liu. Quẽadmoduũ ſi ꝗs de largitate regis In hoc em̃ deo licet incitat. alicuius largiſſimi nõ noſſet niſi ꝙ qtuo? obulos aut nummos ilargitus eẽt. Alins aut ſciret ꝙ de eodẽ ꝙ theſauros nobilii ſimos ⁊ infinitos donaſſet.nihil ſciret de largitate ipᷣius alter ↄpatiõe allerius. Eo modo qui non nouerunt de deo patre auctoꝛ ſit niſi mundi tato minus nouerũt de ma gnificẽ tia et gloꝛia ipᷣius q; illi qui nouerũt ipᷣm eſſe auctoꝛẽ filij qñto ipe fili us maioꝛ eſtvniuerſo. Tertia vero ſpe ties amoꝛis de qua dicit Sap̃.viij. Quia amatoꝛ: factus ſũ foꝛme illius.De à liberx Canticoꝝ refertiſſimus ẽ.gaudiũ parit de ipᷣa pulchꝛitudine diuina ⁊ amplexibꝰeiꝰ pulchꝛitudine inq; in eo quod e pulchꝛitu do.hec autẽ gaudia taãto maioꝛa ſũt gau⸗ duüs oĩbus mũdanis atq; carnalibus:qn to ſanctioꝛa quatoq; diuina pulchꝛitudo ceteras oẽs pcellit quãtoq; artius illa ani⸗ me huũane in ſtatu illo beatitudinis.quaʒ alias in quocũq; ſtatu alio amplectulur. Si aũt attendes ꝙ ⁊ dicta ⁊ facta ſpõ ſe ip̃aq; familia eius. omẽſq; laudatoꝛes ipᷣius ⁊ admiratoꝛes ⁊ vt ad vnũ dicamꝰ. quicqd illã quocũq; mõ reſpicit.quemad modũu dona ipᷣius ſpõſe iocũdiſſima ſũt. Uidebis manifeſte ꝙ hac de cauſa om̃es angeli ſancii taqʒy dinĩe pulchꝛitudinis ach miratoꝛes ⁊ laudatoꝛes omẽs anime ſan cte 1 beate oẽs om̃ino creature iocundiſſi me ſunt animabus huanis ꝓpter ipſum ſponſũ cuius pulchꝛitudinẽ laudat mirat enarrãt ⁊ pdicat vt poſſunt. Quãatofoꝛ tius igr ⁊ ipᷣe pater aucto: pulchꝛitudinis toꝛ ⁊ beatiſſimoꝝ iſtoꝝ amplexuũ copula toꝛ Diximus aliqua de hijs in expoſitione libꝛi canticoꝝ q bic ex induſtria ptraſimus In hijs ferculis alia ſũt comeſtibiliavt de vimus alia potabilia.nõ quidẽ alia eſſen cia aut ſubiecto ſed ratiõe ſolũmõo autre⸗ latõe comeſtibilia em̃ ſent ſiue panis i eo eius ⁊ ipe ſpuũs ſanctus tati amoꝛis iſpira qð incredibili foꝛtitudine coõfoꝛtat potabi lia vero ſiue vinũ in eo qð cogitabili iocũ ditate letificãt.⁊ a d exultatione atqʒ tripu dia interna pulchꝛitudine ac decentiſſime De hoc vero qð apud ſcolaſti⸗ cos doctoꝛes atʒ ſcolares vſualit᷑ dicitur. ꝙ tres ſunt dotes animaꝝ gloꝛificataꝝ co gnitio videlicet dilectio fruitio. Non alia de cauſa curandum ẽ niſi qꝛ ſic dicitur. no em̃ muliũ circũſpecte aut ꝑſcrutate dictuʒ pꝛimũ.quoniam cognitio non determi⸗ natur ibi vtru ſapiẽcialis aut ſciecialis ſit. —X De Et cognitio ſapiencialis nobilioꝛ eſt acin timioꝛ. IJpᷣi aut intelligunt hic cognitionẽ ſciencialẽ tantũ qᷓ vt diximꝰad ſolam vim intellectualẽ ꝑtinet. Secũdo cũ om̃is virtus patrie pmiũ ſitvt oſtendimꝰ⁊ eqle pᷣmiũ dilectioni quonia oẽs virtutes prie equales erunt ⁊ omniũ virtutũ gaudia q̃ᷓ in deo aut ex illo erũt ꝑ ſe eqᷓlia erunt. Tercio cũ fruitio ſit amicabilis inheſio ali cui ꝓpter ſe ſicut et frui eſt inberere amo⸗ re alicui ppter ſe.Queadmodũ dicit.au⸗ uſti.in pᷣmo libꝛo de doctrina xpᷣiana erit ruitõ ſcõᷣm hoc tantũ ſcõᷣm dilectõnẽ vel amoꝛẽ Et ꝓpt᷑ hoc ſcõmvim cõ cupiſcibilẽ tm̃.et in illa ſola et iſta ſola cõcupiſcibilis fruet᷑ ibi deo. nos aũt iam oſtẽdimꝰ gau⸗ dia aliarũ viriũ. Manifeſtũ vero eſt quia fruitõ alicuius nõ eſt niſi gaudiũ ĩ illoaut de illo ꝑ ſe. Quia ergo hmõi gaudia om niũ viriũ erunt in deo ⁊ ex deo erit fruitio in om̃ibꝰ viribꝰ aut ſcõᷣm ißas,. Quar to impaſſibilitas animaꝝ gloꝛificataꝝ cur nõ erit dos animaꝝ gloꝛificatarũ.cum ſit ꝑs gloꝛie ipᷣarũ pᷣſertim cũ impaſſibilitas coꝛpoꝛum gloꝛificatorũ vna ſit ex quatuoꝛ dolibus ipoꝝn. adn dũ quatuoꝛ dotes gloꝛificatoꝝ coꝛpoꝛum iſta tria. ⁊ dotes animaꝝ nominat ⁊ tres numerãtur. qꝛ videlicet qu? admodũ qua tuoꝛ illa ſimul accepta ſunt gloꝛia tota hu iuſmõi coꝛpoꝝ.Sic iſte tres cota głia ſunt ⁊ felicitas beatarũ animaꝝ wanifeſtũ elt hoc eẽ impoſſibile. cũ nemo dubitet om̃s virtutes patrie.oĩaq; gaudia.⁊ ipᷣam ipaſ ſibilitatẽ animarũ ſimul ſumptas totaã eẽ gloꝛiã et felicitatẽ earũ. Quare manifeſtũ eſermonẽ hmõi plus habere rethoꝛice qᷓ; exploꝛate veritatis. Ampliꝰ.Dicit ari⸗ ſtoteles quia inter potencia ⁊ actũ in ꝑpe⸗ tuis ⁊ in materialibꝰ nihil differt. De hmõi autẽ charitas etiã patrie ymmo om nes anime gloꝛiſate quare ibi inter actũ charitatis ⁊ charitatẽ nihil differt ̃m ari⸗ ſtotelẽ. Actus autẽ charitatis fruitio ẽ ſeu gaudiũ. Quõ ergo due dotes nominant Olectio et fruitio. Amp̃. Dicit auguſti⸗ nꝛin libꝛo de trinitate.Quia placitũ ẽ ge⸗ ta voluntas. Uoluntas vero in motu deli deriũ. Nihil aut aliud ẽ charitas vłamoꝛ niſi voluntas quedam ſicut ait Phyloſo. Quoniã idẽ velle idem nolle deinde vera amicicig ẽ. Placitũ vero nihil aliud eſt q;ᷓ gaudiũ. Quare charitas quieta hoc ẽ in fine ſuo quẽ querit qð ẽ dicere obtinẽs Quinto ſi quemadmo * retributionibus ſanctoꝛum ipᷣm gaudiũ ẽ ſiue fruitio illius.Certũ em̃ quia amoꝛ nõ quieſcit niſi in amato.að ẽ cum obtinet ipᷣmvt diximus poſſeſione plenaria atʒ pacifica.vtrũ aute ſit numerꝰ gandioꝝ felicitate foꝛſitã quereret aligs Et videt᷑ nõ eẽ numerreoꝝn. Pꝛimũ ge cũ iſti quocũq; demõſtrato ſit gaudiũ de felicitate vniuſcuiuſq; alioꝝ.tantũq; acta le gaudium de quoviceuerſa neceſſe ſit vt gaudeat.etiã alter ꝓ magnitudine gaudij illiꝰ ⁊ amoꝛis quẽ hʒ in ꝓximũ eritiſta re⸗ cipꝛocatio abſq; numero ⁊ infinua.Lum de vnoquoqʒ gaudio ꝓximi tanto actali neceſſe ſit vnũquẽqʒ ⁊ gaudium ab altero recipe ⁊ gaudiuũ in ipᷣm refundere de gau dio accepto. Ampᷣ. Quot erũt dapna ti ĩ inferno ſiue angeli mali ſiue homines tot erũt gaudia vnicuiq; ſanctoꝝ a ꝑteiu⸗ ſticie.cuiꝰtata pulchꝛitudo.tatuſqʒ amoꝛ eiuſdẽ ibi erit.vt nec menſurabilis ſit noꝰ hic nec plene cogitabilis. Amp̃.Non ſolũ de vnoquoqʒ dãpnato ſʒ etia devno quoqʒ ſupplicio. Appet igit᷑ tibi exbis ꝙ illa innumerabilia gaudia ⁊ ineſtima⸗ bilis magnitudis taq;ᷓ fercula lautiſſima delicioſiſſima apponit infernꝰmenſe huie a pte iuſticie ſilr⁊ a ꝑte charitanis.qua glo ria dei eouſqʒ ibi diligit᷑ ⁊ de qua tã inco gitabiliter ibi gaudet᷑. Cũc eniʒ veriſſime dicẽt electi.Cantemꝰ dño gloꝛioſe em̃ ho⸗ noꝛiſicatꝰẽ.Equũ id ẽ totũ cetũ maloꝛũ.⁊ aſcenſoꝛẽ eiꝰid ẽ cateruã totã ſuꝑboꝝ.ꝓie cit in mare id ẽ in abyſſũ eternaꝝ amaritu dinũ. Hoc ẽ qð legit᷑ apocałxix.Poſt hoe audiui quaſi vocẽ magnã tubaꝝ multaꝝ ĩ celo dicẽtiũ.Alla.laus gloꝛia ⁊ vᷣtus deo nr̃o qꝛ vera et iuſta iudicia eiꝰſunt.q iudi cauit de meretrice magna q̃ coꝛrupit oẽm terrã ⁊c.Etiterũ.xviii.Exulta ſuꝑ ea celũ⁊ ſancti apli ⁊ ꝓphete et qꝛ iudicauit deꝰiu diciũ nrim. wWeretrix illa magna tota ẽ caterua maloꝝ.quimeretriciu ac turpitu dinẽ omnimodã peccatoꝛũ ⁊ vicioꝛũ ſpꝛe⸗ to ſacratiſſimo xpᷣi ↄnubio nec erubuit nec expauit. Si quis autẽ querat qualiterx euacuabitur ibi eouſq; miſcdia vt non ſo lũ nulla ſit ſanctis ↄpaſſio ð ſupplicis dã pnatoꝛũ quinetiã gaudiũ ineffabile.ym⸗ mo gaudia iĩmẽſa ⁊ innũerabilia. Re ſpondemus ergo qꝛ miſcdᷣia totã ſe ofert in gaudium quod erit de ſublata om̃ino miſeria ſanctoꝛum. vet ſicut in ipſa felicita⸗ te nulla erit immixta miſeria.ita nec miſe⸗ ria coꝛdis que compaſſio eſt. ß Neel ſaſiociter⸗ Anennüpeco iroſole gtectradgin bsicoln icentiurein aibasnich⸗ gnii⸗ Killene Hoͤe Cinsomost — gbalpy eai cewnlescd iigtron ppe uii, Ouan tosſoos 1col⸗ (lareosrien Pnnannniſgis Kündedrarantal Nandidn richio un 8* oſ N Gpilodeppen lichhaecerpoc Nelanzuinus 0 ſhaninar inch⸗ Mneincecbltnrbi uslidinin ſe ſenopoß =S= 1 . R.⸗ S E S = — = —. === Se= E — = = — — — —= = — = = = SS⸗ Nlnlinihini nmiöis =ẽꝛ =☛ = S= „„7 = — — — — S=☛ S=— E —r S. — E == — = =S=. ESR = Ee⸗ = E Enurignun Se E e — –— - = =⸗ ſnane fmiglin M dunnse⸗ mnad nn d nöſrudiad ugin bnugudn tzin min Numerd tni dioprmn n icr ganamt nn eind Anö. Quatn neii nalſren Mmig ſancn Uchänndo. ünd elmenſaradis Pdipnato hen Myperigit i diia gand 1 houinten det 1aecinen ucdei⸗ Licant: ziibäiin⸗ icarmipäl nicnuen ert raan wctug Wn i uinei nungitnli t 1 retuz ün, * ccxlij Amp̃. Ocioſa eẽt ⁊ om̃ino inutilis ibi cõpaſſio cũ nec ꝓdeſſet ipſis cõpaciẽtibꝰ ad meritũ.nec ipis quibus impenderetur vel aliquod ſolaciũ vel aliqð remediũ ap poneret.⁊ ad gaudiũvel ferculũ infernus ſcilicet de emẽdatione ac purgatione mũ⸗ di. O mnes eĩ feces oẽs maculas.om̃e qð in mũdo dedecebat omĩa mala ⁊ oẽs ma los ĩ ſe colliget ac retiebitꝑpetua ↄcluſiõe ⁊ inde nihil eoꝝ et nullꝰeoꝝ erumꝑe poſ⸗ ſit qui huius mũdi pulchꝛitudinẽ maculet ⁊ ingnet q mũdcia eius quadoq; aut de⸗ coꝛẽ obſcuret. Nõ em̃ parũ indecẽs leuit᷑ q; offendens oculos rectos ẽ in mũdo tã⸗ ta feculãcia tãq; maculoſitas vicioꝝ tanta q; ſcãdala ꝗbꝰ ipediũtur greſſus ſanctoꝝ tanteq; ↄtumelie ac diminutiones hono rũ et gloꝛie dei. ꝓpter quod dicit veritas. Wathei.xiil. Quia mittet filius hominis angelos ſuos.⁊ colligẽt de regno eiꝰ oĩa ſcadala ⁊ eos qui fecerũt iniquitatẽ ⁊ mit tent in caminũ ignis. In quo euidens ẽ ſi aliã renouationẽe aliũq; nouũ oꝛnatũ vel decoꝛẽ nõ recipet mũdus iſte inferioꝛĩ fu⸗ turo iuditio.multo tamẽ ſpecioſioꝛ tũc eẽt qʒ mõ ſit. Alibi aũt iã diximꝰ videlicet in capitulo de ppetuitate penarũ qꝛ infernꝰ tũc ſuccedet padyſo ⁊ q̃lit᷑ hoc erit ibidẽ h declarauimus. Maüt ppetua ſit iſta glo ria animan. inde manifeſtñ ẽ.qꝛ nec volũ tarie inde abſtrahi poterũt ꝓpter cauſas quas iã diximꝰ. Nec violẽter cũ illucviolẽ cia attingere nõ poſſit. nec vlla alia pars miſerie.ſiʒ neq; naturalit᷑ cũ nihil adeo ſit naturale animabus hũanis vt adherere efectiõi ſue vltime.⁊ quieſcere in ſuo fine yltimo.quare abꝛũpi vel abſtrahi ab illo ecotra natura ipᷣius.Et de hoc etiã aliꝗd diximus ſuꝑius cõtra erroꝛẽ qui imponit᷑ oꝛigeni. Sicut aute defecimus in nũerati one gloꝛie iſtius ac feli gatis. Sic ⁊ defice re nos fatemur in numeratiõe deliciaꝝ ⁊ gaudioꝝ ipᷣius ac gloꝛiationũu. Qꝛſi ꝗs rationibꝰ ⁊ ꝓbationibus ac declaranõi⸗ bus hmõi contẽtus eẽ noluerit ſʒ neq; cre dere hijs quibus iã aliquatinus pᷣguſtare hic fecimꝰ ſuauitatẽ felicitatt iſtiꝰ⁊ q̃rit in ſeipo habere exꝑpimentũ ipiꝰ purificet pa latũ coꝛdis abſtrahẽs ipᷣm ab eis que car nis ſunt ⁊ mũdi voluptatibus hec pꝛocul dubio illud inficiũt ⁊ coꝛrũpunt et ſapere ꝗᷓ ſurſum ſunt nõ ꝑmittũt. Purificet⁊ ocu los coꝛdis ab erroꝝ tenebꝛis ⁊ vicioꝝ⁊ di ligat aciem eoꝝ in lucẽ ſuauiſſimã ꝗᷓ deꝰ ẽ iugi meditatõe ſcpᷣturaꝝ q̃ mẽtes ad ipᷣm erigunt ⁊ eleuãt iugiq; ↄtemplatione ma gnaliũ ip̃ius.fugiat mũdi ſtrepitus in coꝛ vuptionẽ ſed etia ↄſoꝛcia hominũ ꝓut po terit omino euitet.negociaq; ſecularia.ſo bꝛius ſit a cibis⁊ potibus qꝛ vt dicit hiero nimus.nihil adðo obnubilat intelligẽciaʒ vt comeſſatio et ebꝛietas. Hic ſi quieius ⁊ mundus ac ſobꝛius vt dixius talibꝰ va cauerit facile expimentũ eius qð diximus aſſequekt. Iſta em̃ ſunt q̃ ſubuertũt in ebꝛiant captiuat maculat obtenebꝛãt. deñ⸗ mũt ⁊ abioꝛbẽt mentẽ humanã ⁊ palatũ eius inficiũt et traſuertunt. Quẽadmodũ em̃ vt dicit auguſtinꝰ.Quia guſtato ſpiri tu deſipit omnis caro.Sic ecotrario verũ ẽqꝛ guſtata carne hoc ẽ admiſſa ſiue rece pia carnali voluptate deſipit omnis ſpiri tus.id eſt omnis ſpiritualis ſuanitas. Atteſtat᷑ nobis Lullius in libello ſuo de natura deitatis ⁊ diuinatione qntum ad illud qð diximꝰ de ſobꝛietate. In quo foꝛſitan a ꝓphetis edoctus ſuit qui mira abſtinencia ſe purifica bat vt reuelationũ graciam obtinerẽt ſicut expᷣſſe legit de da niele ⁊ de quibuſdã alis. Et hic quideʒ ſfi nem ſaciemus capituli iſtius qð ẽ de infi⸗ nibili felicitate beatarũ animaru. Explicit tota ſumma de vicijs et virtu⸗ tibus domini Guilhelmi pariſienſis. ſ iengits Atakimit Uincorm Poogeugdeni nunki 3 c .tnt imi iunelie . “ non ite . ül mlägniden 1 ””ß m ianmi “JM Plreun Ansd renn mmllaelis „ — ſuaſn 7 inn Dä c üfri . E =– E — = . == — . — — Fo. ccxliij Incipittractat⸗ Geilbermipariſen. gione moꝛtis. Et agnoſcũtatinuitatẽ ſuã de immoꝛtalitate anime. et ↄiunctiõʒ ad fontẽ vite et nihil eẽ inter ”ä ponibile ſibi et fonti vile qð fluxũ vite ſu· . Oſſe ãt debes exalis perillas impediat et auertat.Sed iſt er qꝛ q̃ttuoꝛ vel ꝗnq; mo pientia aĩabus ꝗ in ſenſus ⁊ in ſenſidbinia dis huanis ↄſulit᷑ er· effuſe ſuntatʒ diſpeĩſe et in coꝛꝑibus yß . * roꝛibus eendt incarceratee impoſſibił. Qualr autiẽ ſenſu per experientia/huic erroꝛi ppia ꝓbatiõis auctoꝛitatu eł Scðo vero pena ꝑliᷣ ronũ occurrat docere ĩ p ñti tẽtabimꝰNAa — gem punitiua ⁊ ab er- auctoꝛitates noui ac veten teſtamẽti? oiꝛ „ roꝛibus retractiuã. ctiua eels au phia hocẽ ginaliũ ſanctoꝝ⁊ expiẽtias ſcᷣtas in a per ꝓbationẽ validã Zuatts bancorite ſogo beati gregorij pape ⁊ in aliis cõſili- tem fide dignã et ab auctoꝛe ſiue ab boie bus q de facili poterũt ab alijs inueniri au ctoꝛiſabili rraditã Quito at adhuc alte ideo ad ponendũ hic nõ lahoꝛamꝰ qe ſcʒ ori modo ſcʒ ꝑ via diuinã vtpote ꝑ reue- per talia erroneos phios cõtra quos bic latiões aut pppetiã vł doct na imediate a interim efficatiꝰ euincemꝰ Ad hec ergo ſt Zo tradita. DPas em̃ qn ;vias qſiꝗnq; di auctoꝛitates. Et pᷣmo Ariſtotelis dicent? uina medicamina et clarificatiua colliria ĩ ſcdo de aĩa. Reuertere ad q̃ternu diſpu qua cecitatẽ erroꝛũ ac ſpũalium ↄtulit no tatum pꝛo auctoꝛitatibꝰ. Et iam noſti ex bis pietas diuina. In hac appet qᷓ; noxi- docx na logices qꝛ ſimilis nõ ẽ demõſtra um et ;ᷓ pnicioſum oiuina bonitas repyu tio niſi cũ fuerit er ppᷣis. Traſcẽdentia em̃ tauerit erroĩ fidei⁊ moꝝ et maxime erro et extranea cũ aptate fuerit ↄdluſiõi Cuiꝰ rem illũ qui ẽ de moꝛtalitate naturali aia⸗ certitudo nobis q̃ſi aptata inq; oplexiõe rum ration aliũ ſqm ſ erroꝛille deſtruit et oꝛdinatis ſilo giſticanõ faciet nobis ſei fundamentũ honeſtatt ⁊ religiõis toclun eęeutiã demõſtratiuã. Huiꝰ tamẽ ſilogiſmꝰ Quid em̃ reſtat aiabꝰ diffidenbus deim ẽ imꝑitia⁊ defeciꝰ⁊ cognoſcẽde q̊quomõ moꝛtalitate ſuacũ nulla ſit ſpes vite alte⸗ vitatt auiditas cogit nos eẽ ↄtẽtos. ꝓpt rius et iõ nec ſit vlla optinẽde vere felici⸗ qð iuſticiã creatoꝛis ⁊ iudeiũ futun ra dice tatis fiducia niſi oĩm ꝓſtitutio vicioꝛuet ꝓbatiõis immoꝛtalitatè aie humanenõꝭ ipſa etia honeſtas qd aliud eis ; demen nos pᷣmi ſed anie nos alij poſuerũt ſeʒ pe tia reputabit᷑. Du enim ſe vidẽt fraudari trus aplus cõtra ſymonẽ mag in itinera pᷣſennbꝰ delectatiõibus ⁊ alias nõ expe⸗ rio clemẽtis pape ⁊ martiris. Si em̃ aia cctant nullomõ ſuaderi poterit eisiqðᷣ ali- hũana poſt vita iſtaʒ nõ viueret vane hic ud ſit honeſt at perſuaſioſqᷓ; imperitoꝛũ et fruſtra deo ſeruiret /cũ in vita iſta dei deceptio et ipa pfeſſio laudabiliũ moꝛũ cultus ⁊ religio plurimũ ſui toꝛmentů hba erit erroꝛ deceptoꝛũ deuiamentũ ex dbus beat et afflictionẽ ⁊ poſt vita iſta nulla ſit oꝛitur rerũ huanaꝝ intollerabilis prurba futura eius remueratio qa ne vita eſt tio vite ac moꝛuũ cõfuſio ⁊ eremũ malo⸗ anime hũane poſt vitã iſtam & com hee rum omniũ creatoꝛis ſcʒ audatiſſima ex ergovtilius eẽt anime hũane negare deũ !onoꝛatio. Merito igr tam norio erroꝛi omino ⁊ omni vanitali et voluptati ſe p tot medicamẽta oppduit diuina miſera ſternere q; ſancte at iuſtviuere et cceato tio vt lex ꝑ penas moderat ↄptumacivꝰ æ rem debita honoꝛificẽtia et deuotiõe co⸗ phbiĩa per ꝓbationẽ ignoꝛatibus. ⁊ ꝓphe lere. Si em curat deus cultoꝛes et venera tia per reuelatiõʒ ſcpᷣturan diuinãvenera toꝛes ſuos vbi ꝗ eiꝰ potẽtia cũ nec in vita ri volẽtibus. Senius quoq; ipam aĩaru? iſta ꝓpter hoc ſit eis deteriꝰ qui nõ colũt im moꝛtalitatẽ experiri noletibus non ſo⸗ nec in alia ſit eis melius ꝗ colunt cũ alia luʒ teſtimonio accepto a reſurgẽtibꝰ ⁊ ab vita non ſit futura poſt iſta ſcõm errorem altera vita redeũtibꝰ ſed etiã teſtimonio qui dicit aiad humanã cum coꝛpe mo:itu accepto ab ipis aĩabus ſuis ſeibas ⁊ a coꝛ ram. Si aũt non curar vbi ergo eſt ſapia poꝛe ⁊ ab alijs rebꝰ abſtrabere volẽtibꝰ eiꝰ auſ bonitas. Aut em̃ ignoꝛaꝛe.autłnõ et ad ſemeupᷣas ſe colligẽtibꝰ. Hee enim amare videt᷑ amatoꝛes ſuos ⁊ venerato⸗ aie ſic reuertẽtes ab exterioꝛibꝰad ſeiſßas res quo:u alterũ deſtruit eius ſapiaʒ alte ſicut dicit plato in libꝛo de immoꝛtalitate . rum vo bonitate. gerigt eſt radix ad pxe gie indubitater ſentiũt ſeoꝛſum ſe eẽa re⸗ ens pᷣma ꝑ quã conati ſumꝰ aliqᷓ anime cigi 1n Be bumane animãavite oſtendere eẽ poſt iſtã immoꝛtalitate anime lit᷑ ⁊ viuẽs pᷣter coꝛpꝰ. Amp̃.ĩuxta ea ndẽ Alia radix ẽ ipᷣa dei iuſticia qᷓ poſita ne rationẽ. Ois vᷣtus cuiꝰ opatio impedit᷑ a lutblat Rceſſe ẽ eẽ futuꝝ iudiciũ. Quonia in hac vi coꝛpeleiꝰ ee vel eſſencia no pẽdet ex coꝛpe intulti ta nec mali recipiunt qð merent᷑ nec boni palã aut ẽ vlute lĩtellectiua huiꝰ eẽ. Quia Girak ga ſcʒ malis hic bñ cꝗet bonis male. Ubi quatomagꝭ ſe coꝛꝑi miſcuerii im eiꝰ ltelli/ (gten ergo ẽ iuſticia dei cũ vtriq; ſ boni etma/ gere erit obſcuriꝰ ⁊ tardiꝰ ⁊ erroꝛibꝰ admi eheliünh li ↄtraria meritis ſuis recipiat in hac vitia xtiꝰQuãto auũt a cope ſe ploelõgauerit ⁊= Aguſllrit ſi poſt vita iſta nõ ẽ futurũ generale iudici ⁊ abſtraxerit tato erit acutiꝰ clariꝰvelociꝰ Muhuin um qð vtiq; nõ eſt futurũ poſt ſti. Ter et ab erroꝛibus liberius. Longationẽ au Nenp cia autẽ radice ad ip̃am alia ſq; vitã oſten tẽ ſpualẽ nõ coꝛpalẽ hic accepimꝰ⁊ apꝛoxi ieutmho (dendi vtimur q ẽ iſta ſcʒ qꝛ oĩs iuſticia p⸗ mationéẽ ſilr qͥ ẽ ſolliciiudo ⁊ amoꝛ coꝛpis zistnuins fectalerit in iudiciũ/q; iuſticiã nec ignoꝛan ęt eoꝝ ꝗ coꝛꝑis ſũt.De ꝗbꝰmanifeſtü ẽq; itaebuun tia meritoꝛinneq; difficultas aliq aut um⸗ imergũt ⁊ obſcurat itellectũ otraria vo li⸗ iigzoinnuni poſſibilitas retributiõis ꝓhibet liuſticiaz berãt et clarificat ⁊ iſta ſũt ſic pᷣncipia coꝛ/ ſrecgtonesn aũt diuina aliquo iſtarũ ꝓhiberi vłimpe poꝛis ⁊ altractus eius apð ĩteilectũ.Eſſen ſcctatlam diri impoſſibile eſt. In iudiciũ igitur per⸗ cia igit intellectus nõ depẽdet a coꝛpe cuʒ Airitiĩ fectũ aliqñ illã exire neceſſe ẽ ⁊ in hac vita eiꝰ oꝑatio ipediat ab alio ⁊ ꝑillud. Ampᷣ (rgian n erxijit exibit igit᷑ poſt hac. Hac etia qrta Si eencia ĩtellectus pẽdet ex coꝛpe opꝑtzvt ſurnnuni yadice vti ↄſueuimus ad idẽ oſtendendua ↄfoꝛtatio ſeqtur ofoꝛtationẽ ⁊ debilitatio ſonsſtienui q ꝙ ſapientiſſimꝰ ⁊ benigniſſimꝰ deꝰali debilitationẽ. Nos aũt ecõtrario totũ vi Giisoil ud meliꝰ ꝓuidit electis ſuis q; iſta vita ba demꝰ.Et qꝛ debilitatio coꝛꝑis ẽ in ſenectu linnogun beatcũ ipa diuina ſapiẽtia duce/ꝗcꝗd ha te ⁊ vigoꝛ vut ſitellectiue tuc marimus er Aatrie bpet vita iſt an ipᷣaʒ etiã vitã electi dei ex cõ itellect? ex oĩibus ſuis modis foꝛtiſſimꝰ ex uinertta ſilio ipᷣiꝰ dei ↄtemnat ſicut patet legẽtibꝰ quo manifeſte appet vᷣtutẽ itellectiu ĩ ſe⸗ Mcingn euãgelia ⁊ eplas ⁊ totũ vetꝰ ⁊ nonu teſta- nectute iuueneſcere. Amp. Ome moo: mgtiadi mentũ vbi agit᷑ de ↄtẽptu mũdialiũ.Qua tale ſus ipᷣe duratiõe paulatim debilitat P ſelgrin pꝛopt᷑ ſapiẽtes maxime inueniuntur erro ⁊ deficit donecveniat ad defectũ.Ullimũ iroi nei ⁊ ipᷣa ſapietia duce deceptiſſimi cũ to⸗ ꝗqẽ moꝛs vᷣtus aſit itellectiua ſua ipᷣa dur ciiechhli tũ bonũ ſuu ↄtemnerẽtet abicerẽt. Soli ltione ꝓficit ⁊ inualeſcit vt quato fuerit di⸗ senonzi yvo mali ſapieter hic viuerent/ caute age uturnioꝛ: ⁊ antiꝗoꝛ tato fit ex oĩbꝰ ſuis mo =S rent cũ ipᷣi ſoli bonũ ſuũ hic quererẽt.Re Qis foꝛtior. Cirlus igr itellectiua ĩmoꝛtal giüelltcng⸗ ſtat ergo vt alið meliꝰ qᷓ; habeat vita iſta eſe ip̃am nõ ſolu nõ poſſe ſeneſcere dura Eiel e electis ſuis ⁊ cultoꝛibꝰ deꝰ ꝓuiderit ⁊ hec tòe aut deſtructõi appꝛopinqre imo iuue cndin nõ in vita iſta. Quoniaʒ nihil melius ecin neſcere ⁊ a defectu ⁊ moꝛte amplius elon n ne vita iſta q; habeat vita illa. In alia igr ?= G gari manifelin eſt in qauo ſil appet diuerſi n Na ita alia ẽ pᷣter iſtã ſaltẽ animabus bonoꝛũ las int vᷣtutẽ aialẽ ⁊ vᷣtuteʒ itellectiuã qmm M Ni Quarez animabꝰmaloꝝ qm̃ ſi nibil de vtus aiĩalis tãq; pendẽs ex coꝛpe ſeꝗt dil mede teriꝰpparauit dens animabꝰmaloruʒ q; poſitiões illiꝰ qꝛ eo ↄfoꝛtato ↄſoꝛtat᷑ et vi ainntil habeatvita iſtatũc nõ ſoluʒ inpune mali goꝛato vigoꝛat᷑ et debilitato debilitat. et n ſunrſed etla ad o modu ſuũ mali ſũt.qa deficiẽte deficit ⁊ qſant oꝑatioes aĩiales ftüdn Itcʒ in vita iſta multis bonis tpalibꝰ vtun/ ex toto. vᷣtus au intellectiua ecotrario ſe Wrſdnöes tur et a multis malis tpalibꝰliberant᷑ pcu hʒ.Si qꝗs auũt obiecerit qa vᷣtus ĩtellectiua lil pp rante eoꝝ nequicia. Ergo ſi nõ ẽ alia vita iĩpedit᷑ ⁊ debilitatur cũ ipedit᷑ ant ⁊ debi/ ſgſott meliꝰ ẽ malis ꝓ ꝓpᷣa neꝗcia qð qda apð litatur coꝛpꝰ ſicĩ egrotatibus aut freneticꝭ e ſ nullã rationaleʒ mentẽ ſuſtinebit equitas ⁊ melacolicis 7 quolibet alio mõ mẽete ali ſtögi⸗ mνοαα½ρα diuina. Nüũc aut ex ꝓpꝛus imoꝛtalitatem enatt. Rundemus ga alis e ipedimetũ ed R 2 aſtruere tentobimꝰ.pᷣmũ igr oꝛdinabi ⁊ leſio.Alið occupano.Nõ ei dicimꝰ ꝙ P ficaſte meiudices qᷓs a phĩs accepimꝰ. Quarum viſus vl auditus exterioꝛ ledat vł impedi l ufn vna heceſt.Oiĩis ſuba cuiꝰoꝑatio nõ pen atitellectũ ſʒ occupat mẽtẽ hũanã reuera gufla . det er coꝛpe neq; eiꝰ eẽncia pẽdet ex coꝛpe vt hoꝛa illa nõ vacet itellectiue opatiõi ꝗꝛ glitinan Liberio: em̃ dʒ ee eẽncia qᷓ; oꝑatio. Cũ er ꝑ viſũ ⁊ ꝑ audituʒ ad foꝛinſeca pꝑticulanrnis alidigi go opatio aſe hũane ſcʒ id qͥ bꝛut añcelli ſic ẽ ⁊ in laboꝛatibus.Huius paſſionibus lenginf mæyvt ẽ opatio ĩtellectꝰnõ pẽdeat ex coꝛpe paſſiones hmõi ſũt ſic ſomnus fixa adDee ſnnni⸗ neq; eiꝰ eencia igr ſeꝑabiła coꝛpe natura retia ꝓpt ĩfectiões iſeꝑpabiles aut nõ faaid nan e . amnntmn sgo rſoernemene, lellechuetwcck Ge. Nn iatade „ rtuoſtacde sigritlen nopoſeſengu iapgropinitn tmone ene l „A eNnCs aeaim — — = ☛ 4 le ſepabiles Qnẽadmodũ igr ſomnia mẽę oꝛũ ſenſaton ſimilitudines recipererne⸗ tẽ tenẽt ⁊ alligat circa fantalmata occupa lb r. Sic iſte alienatioes eſſencia vtutt itel. lectiue nõ ledut ſʒ opalione eiꝰoccupatio ne ipediũtꝛ hoc appet qꝛ liberata ⁊ expur gata vᷣtute aiali penitꝰ huiꝰinfectiõe vir, ma materialis ⁊ illa no poteſt hre natura ius intellectiua tanq; nibil paſſa bui⸗ leſi onis ad ꝓpᷣas opatioes reuertit᷑. Et ĩ his ipis turbatioibꝰ ⁊ alienatioibꝰ ad diuina tiões ? dininas reuelatiões quodamove lut a coꝛpꝑe ſoluta ⁊ expedita erũpet.Certũ aut ẽ qaa diuinatiões foꝛtiſſime ac nobili⸗ fiime opationes vutis itellectiue ſüt dũ ẽ Icoꝛpe⁊ ad illa maxie inualeſcit maximis impedimẽt? leſio nibꝰcoꝛpoꝝ⁊ hec ẽ cau ſa ꝓpter qua illuminatio ſiue reuelatio ꝓ pheliis vix aduenit niſi cĩ magna debilita te coꝛpis ſic ẽ extaſis. Et inde ẽ ꝙ exiaſim raptũ vſus noiĩiat. Manitfeſtũ ex hijs ꝙ; nobiliſſim àa opatio ac foꝛtiſſima vtutis in maxime viget cũ coꝛpꝰ ẽ ifirmiſſimũ ſic in 445 ccxliiij ſibile nõ ſit neq; ſimuitudinẽ eiꝰ vllo mõ valeat recipe. Si ei illa recipet oue inueni rturi eadez ſupficie cũ impſſio albedinis nõ poſſ eẽ niſi albedo. Quia igr ſola foꝛ lẽ auũt eẽ naturale ſubſtacia intelliges ma⸗ nifeſtũ e ſubſtancis itelligentẽ icoꝛpalẽ eẽ cũ eiꝰ foꝛma ſubſtãcialis icoꝛruptibilis ſit ⁊ hec taq; cerio ⁊ ꝓbato vtũt. Quis oẽm generationẽ⁊ coꝛruptionẽ oẽmq; ↄfuiciuʒ ptranioꝝ ĩ materia ⁊ circa materia eẽ ⁊ cer tiſſimũ ẽ qm i materialibꝰ nõ ẽ ↄtrarietas 2 idᷣo neq; ↄflictꝰ ⁊ ꝓpter hoc neq; gene⸗/ ratio neq; coꝛruptio qm̃ generatio ⁊ coꝛru ptio ex ↄflictu ↄtrarioꝝ vbiq; inuicẽ agẽ tiũ ⁊ pacientiũ.Et ꝗa acioes hinꝰ oms et paſſiones ꝑ ↄtaciũ ſũt.Cõtactu aũt in ſo lis materialibꝰ ⁊ in ſolis coꝛruptibilions lali vłbꝛutali an materialis foꝛma ⁊ ipᷣa tellectiue qᷓ ẽ ꝓphetiavel reuelatio: et A neceſſe ẽ. Mii ꝗas queratde anima erta ſi vel raptu pal ẽ. Hec aũt ẽ eiꝰ maxi ma opatio dũ ẽ ĩ coꝛpe. In om̃imoda igẽ due lutme na aue totalit innitit ⁊ incũbit materie ſue nõ regit neq; luſti net ea vllomõ . ſuſtinet᷑ ab eav hec ẽ foꝛ ſepatione a coꝛpe qͥ moꝛs ẽ oinoviget am H vl.Sin omimoda ſui piunctiõe que eſt om̃imoda ſollicitudo ẽ ad ipᷣm ⁊ omimo⸗ dus amoꝛabſorbet᷑ ꝓpᷣa oꝑatiõe vtutis intellectiue. A coõtrario igr in omimo da ſe pvatiõe ſui a coꝛpe ↄfoꝛtabit᷑ ⁊ reuigoꝛabi tur ⁊ hec ſegatio in moꝛte ẽ.vel poſt ißam ẽ. Impoſſidile aũt ẽ vigoꝛari opanonẽvir tulis cũ leſione eſſencie ſue.nõ ledit᷑ ergo Vlla eencia vtutt ĩtellectiue ex moꝛte coꝛꝑis Huiꝰ aũt indicia manifeſta ſut in raptu ⁊ erxtaſi ⁊ ſomno ⁊ egritudinibꝰ que opant alienatiões vt diximꝰ ⁊ in vicinitate moꝛ⸗ tis vbi plerũq; diuinationes ⁊ viſiones ⁊ fnturoꝝ p̃dictiões fasas nõ dubitamus. Ralione aũt ꝓphantiũ ⁊ veritalłẽ ſcutari neretiũ nõ ſolũ pᷣncipia ⁊ radices pone/ re ſz etia idicia ſigna ponere. Alig etia ra 198 e cuiafoꝛma no ẽ coꝛruptibił icoꝛruptibi ⁊ oĩs ſubſtacia ĩtelligeẽs ẽ huiꝰ qm̃ ſo le ſb⸗ ſtacie i ꝗb⸗ ſũt foꝛme materiales coꝛrupti biles ſut. Nulla aũt foꝛmaꝝn materialiuʒz. hxy vt ſuã. idẽ naturalẽ vel eêncialẽ qcũq;/ ſubſtacia itelligesł hoc ẽ qm̃ haſubſtaci intellectus oĩm foꝛman ſililudines recipit quemadmodi oculꝰ nuliũ bʒ coloꝛẽ in vl la pte ſuivbi oim coloꝝ ſilitudines recipit ſua ⁊ p ea. E ſit.O ꝑtet rñũdere ꝗa materialiũ foꝛmaruʒ due ſut maneries vna que totalit᷑ innitit ma ꝓpᷣe coꝛꝑalis.Alia cui poniꝰ innimur ſua meteria ⁊ ſuſtinet ⁊ regit᷑ ab ea. Ueꝝ tñ nõ ẽ oꝑatio huiꝰ foꝛme niſi in materia tideo apꝑet ꝙ eiꝰ eſlencia ex tra materia ſuaocioſa eẽt⁊ intilis.hoc igt mõ foꝛma materialis ẽ ala bꝛutalis ei ve/ getatiua.hoc ẽ ex materia ſua depẽdens⁊ qntũ ad eẽ ⁊ qntũ ad opꝑari ⁊ cu deſtructi one ſue materie deſtructibilis ſic liquoꝛ ꝗ Jeruat ĩ vaſe deſtruitur oeſtructioe vaſis et ignis in lignis licz iſte diſſimiles ſint mnł½ etia huianõ ẽ receptibs ſo:ꝛman materi⸗ um v foꝛle ꝓpe necſenſibilin Eſtimatina S „ te ꝓpᷣenulla niſi ſenſibilẽ recipit ꝓpꝛid di imqꝛ: nullũ ppᷣ videlur eſtimabile ben tis niſi ſennbile nocumentu aut comodũ circa que duo vtus eſtimatiua bꝛutoꝝn ma xime verſatur. Sʒ qlirer faciut ꝙ materi libꝰ no ſit imaterialis corruptio. Luũ pal⸗ iones et doloꝛes imateriales mueniatur apð ip am ſic ira ĩuidia odiñ erueſcetia?z alia nõ ſolũ paſſiões ⁊ dolotes ſũt ſj ena toꝛmẽta grauiſſima. Si aut apud illa ine/ ⁊ gnſtus nullu ſapoꝛẽ niſi oim ſapoꝝ ſili⸗ niũtur doloꝛes ⁊ toꝛmẽeta quo nõ defectꝰ tudines recipit, Aliogn nec iſte nec ille ſu mos⸗ Qdalie guͤterlt deſech denor ⸗ n Re * e en Se immoꝛtalitate anime erit venire ad effectũ qm canſa que magis li. Hõ eĩ erroneus et ibecillis impediẽs ſe — dolere faciet magt ledet. Qnia igr quã ipm dũ rerũ veritatẽ negligit ⁊ otetione li tfũlibet ↄtingit cauſa doloꝛis angerifinita tigioſa nominũ ſe inuoluit. Hos anlẽ nõ auũt videtur ad paciẽdũ oĩs virtus que le⸗ intẽdimus hic ꝑ motũ niſi diſpoſitionem ſibilis erit igr venire ad extremũ leſonis. que ꝑ ſe via ẽ acqrendi aliud ⁊ idᷣo heccõ hoc ant ẽ defectꝰ ⁊ moꝛs in quo dicimꝰꝙæ neniit eis oibus que noiauimꝰ. Timoꝛei dolo: equoce ötvnomõ dolere ðꝛ velvul ꝑſe via ẽ acꝗrẽdi euaſionẽ⁊ deſideriũvis neratns aut mõ danificatꝰ ⁊ alterius mo efm ſe acꝗrendi deſideratũ. Similiter ſ⸗ di vnitas iter amatorẽ ⁊ amatũ ⁊ iter par tes ↄtinui.Si aũt vnitas equoca ſiue liga tio ⁊ erit diuiſio equoca. Quocies ei vnũ oppoſitoꝝ tocies ⁊ alten neceſſe ẽ dici.Si . milit᷑ ant ⁊ leſio equoce binc ⁊ inð ðꝛ ⁊ al ↄgruit habeat vias acꝗrẽdi ea acaſilioni tera eencialis ⁊ altera nõ. Alter ei in eſſen bus ſuis qvie ceſſant eis acqſitj ſicut in ac cia ſua leditur alter nõ ſʒ vt vſualiter dica acqꝗrẽdi effugiuũ.Et inſecutio ẽ via acꝗren loſa kel leſo vel deſtructio nõ attingit e/ turalis ẽ ad euaſionẽ naturaliter poſſibi/ enciã poſſeſſoꝛis. Sic neq; leſio huius et ideo neq; defectũ neq; leſiouẽ eẽncialiter iducit.Nos aũt in ſequẽtibus faciemꝰ ſci fi ꝗa affectio ſeu paſſio huius defectionẽ eſſenciale p ſe iducere poteſt. O idðᷣo dici / inus qꝛ nihil ꝓhibet in aĩia aĩiali paſſionez ti huius ado vehem eter fieri vt ae Köfegl⸗ bile. Alioꝗn natura fruſtra indidiſſet hu⸗ ius deſideriũ ꝗqm̃ ocioſũ eẽt ⁊ erroneuʒ et moꝛs coꝛpis ex ↄſequẽti defectio anime bꝛutalisqð et de hũana filr accideret. Si eius eẽncia ab eẽncia ſui coꝛꝑis depende⸗ ret. Nũc ergo in tm̃ ſit hic determinatum donec ad alia qᷓ diximus veniamꝰ ethec Rd fere oia a phis accepimꝰ ab ariſtote⸗ ⁊ eius ſeqcibus. Radices aut ⁊ pꝛᷣ bationes piatonis pᷣterimus qm̃ nec fidẽ intelligeẽtibus de ĩimoꝛtalitate animarum nr̃an faciũtſæ oĩbus ſpeciebus aiaꝝ ↄmu nes ita etia vt in anima bꝛutalẽ ⁊ ĩi vegelta bilẽ extẽdatur. De ꝗbus maniteſtũ eſt ꝙ earũ eẽ poſt coꝛps ⁊ extra coꝛpa ocioſũ ſit 7 om̃ino ĩutile. e ani ocioſũ ⁊ inutiie ſtulticia in naturali ⁊ adnẽticia iam obtn iſpoſitiõibus anime humane fᷣm id qð Ppa aut no. Cũ em ꝑs aialis ſua gaudia fuasvbertatesſuaſq; ſecuritates ſuamq; oppoſitam omnimo miſeria bʒ wt ps illa nsõ ſolũ intilit qrit ſz etia diſpẽdioſe qm̃ cen nobilbʒ ſrinueneneer haſes diſpẽdio ⁊ iactura quo re svtiles quertde tatẽ ant no. Sino ergo no erunt ſonalia ſũt. Redeamus auũt et dicamus ꝙ nullus gandia ceteraq; bona ſublimia ⁊ hocno motus nature naturaliter fruſtra aut va/ ne. Et qꝛ om̃e qð mouet naturaliter nõ ẽ naturali ipoſſibilitate ꝓhibituʒ a fine ad quẽ mouetur.Alioꝗn fruſtra ⁊ vane mo⸗ ueretur ĩ illũꝗ. Dicamꝰ etia ꝙ motaalii ſunt coꝛpales alii ſpirituales ? ꝗa timo: ? fuga ſpiritualis. ⁊ hijs atteſtatur motꝰcoꝛ dis ꝗ ſũt ↄtractio ⁊ extẽſio ⁊ motus coꝛpis ſenſnibiles ꝗ ſunt fuga ⁊ iſecutio coꝛpalis. Et ſi ꝗs dicere voluerit ꝙ oĩs motus coꝛ/ poꝛalis ẽ. Qm̃ motus ẽ exitus de poretia ad actũ cõlinuus ⁊ nõ vt ait Atiſtoteles. bilitas poſſunt delirare qm̃ in maioꝛibus bilioꝛ et nullo mõ beatificalis qꝛ nila vir⸗ pꝛiis. huic aũt ᷣm hec nõ ſũt bona ꝓpꝛia tia. Ex hus aũñt ꝗ aĩali pti ↄgrnũt ĩpoſſibi⸗ le ẽ in aliaã virtutẽ felicita ri. Quonisʒ neq; pec diſſinitio nõ ↄgruit niſt motui co:pa Aenchh dene Dumier u ga ſiue ſpiritualis ſiue coꝛpalis via ẽꝑ ſe di inſecutionẽ Et qm̃ acqrũtur ſpinitualiia vt coꝛꝑalia neceſſe ẽ.vt ſimilit᷑ iuxta ꝙ eis cia ſus . 6 Hͦ vt vlualiter dia gſitõe coꝛpaliũ. Reuertamur aut ad id in tur ĩ re ſua foꝛin ſecag inde ẽ quẽadmodũ quo eramus ei dicamus qm̃ ois fuga na len oĩs inſecutio ſimiliter ⁊ om̃e naturali ter deſideratũ ẽ naturaliter acqrere poſſi/ ita natura erraret in his que et naturali tñ oꝑatur qm̃ ois motus ⁊ oĩs intẽtio ſine Hijs igr duabus radicibꝰ oſitt ↄſideremus ꝓpa deſideria aie bũa ne ſᷣm id qð ẽ hũana ⁊ hʒ nobile eẽi quo excellit animã beutalẽ.Et videmus ꝙ deſſi deriũ ẽ ei vᷣe ⁊ integre felicitatis fugave re miſerie.hHic ẽ imoꝛ illius⁊ odiũ. Inde auũt ne motus anime aialis ⁊ animarũqᷓ ſerunt. Cogites aut de ſolis naturalibus hʒ nobilius atʒ ſublimius hic intẽdamus Queramus an ſit huic ꝑti nobili felititas niſi puerił ruditas et bꝛuralis irrationa⸗ et nobilioꝛibꝰ mag? ↄgruit eẽ q;ᷓ mioꝛibꝰ et ignobilioꝛibus ⁊ ſpiritualibus q; coꝛpa libus. Erit etiaʒ ᷣm hec miſeria pfecta no tus ẽ beatiticabił aut pfeclibilis niſ ex ꝓ⸗ qm̃ nõ ſũt ſpuũalia et nobilitatẽ eius decẽę gaudiũ ſiue delicia niſ ↄuenientibꝰ ne; eistifin eralienis ſiapope fatenlaren ſoyelerie ſctorianmne nil enmun ſeklauhr ſhveiroue ſaumnmlu hdasenzor eſereut sincuno ſshcndec kugtüpen Krütmie ttnu. Oin 6 lesnoll ſiltütfcian vmmancnge finpade⸗ atddnan Knodons Ghunda Gbisſiutſp ereitbane ſenelana ſoznitline palplan ahisk Wtofrshn lnen ſarl g⸗ illleiſei — eats wolan ſ „ engian naſonirlt⸗ ieni inecneft tagürßt imtng 1 giiai oainmi, mitoien umrin Me mnininidd ieaii mn EutiINHA Snotg ehif NsßRlil Nrti itii; l. gnuies niſi in fine ↄueniẽtibꝰ neq; pfectio ex alienis cũ ꝑfectio eon quo potetialiter ſut apð ꝑfectibilẽ acqſitio fit. Hoc etiã cõ tralſenſu expientiã noſtra ẽ qm̃ de coꝛpa libꝰ / ſapiẽtes nõ gaudet neq; ex eis ſe fe licitari animo exiſtimat imo potiꝰea decli nat ↄtemnũt vt vilia et fugiunt vt noxia ſue felicitati iĩpedinuaveꝝ qm̃ deiſtis pvpp loſophi moꝛales nõ expediuerũt ⁊ a ſen/ ſu accepimꝰ illa q̃ bona vocant inſipiẽter ſapiẽtes amatotes ⁊ poſſeſſoꝛes ſuos mi/ ſeros efficere aut miſeria eoꝝn augere. No lumus imoꝛari diutiꝰ in declaratione hu ius hac vna declaratione qua nunc ad in ſtans ꝓpoſitũ ptinet ↄtẽti videlicet qꝛ poſ ſeſſoꝛes ſũt iſtarũ coꝛpaliuʒ aut amal eas aut no amat. Si nõ palã qm̃ onen ⁊ affli ctioni ſũt eis nulli gaudio ⁊ ideo nõ ſolũ nõ addut felicitati eoꝝ ſʒ detrabũt. Sive ro amant ea ꝑ amoꝛẽ igr eis iũcti ⁊ alliga ti fut ⁊ ꝓpter hoc oĩm paſſionũ ꝗbus illa ſubiatẽtobnoij.Amãas eĩ ⁊ amatũ ꝓppter iſtã amort vnionẽ neceſſario ſic ſe haben: qm̃ amato ipᷣo paciẽte neceſſario cõpatit amãs ſi ad ipᷣm paſſio ꝑ appᷣhenſioneʒ ꝑ neneriihanc aũt ↄmunionẽ paſſtonũ ſceʒ ipemet amatoꝛes rerũ huiꝰ vſu ſermonũ ſuoꝝ triſtiſſime ↄfitẽtur dicentes ſe deſtru ctos adnihilatos degrãdinatosvaſtatos eruſtos cũ res hoꝝ aliqd paſſe fuert. Pa⸗ la igr ẽ qm res huistot miſerijs amatoꝛes ſuos ſubijciũt quos ⁊ quot paſſionibꝰipᷣe obnoxie lũt. Si aũt gaudia ⁊ alia como neceſſe ẽ vt vᷣtus iſta ſpũalis ⁊ cõueniẽtiꝰ nobilia quoꝝ appᷣhenſiõe illuminat᷑ dele ctet᷑. Si ei ignobilioꝛibꝰ naturalit᷑ ð huiꝰ quatomag nobilioꝛa nõ negligit natura igf abiq; illuminatiuiſ delectatiuis re licta ſũt. Ampᷣ.om̃e nobile mag natũ ẽ . —— applicari nobilioꝛibꝰ q; ignobilibꝰ. ſi hec vᷣtus nõ ẽ nata applicari niſ ignoblili bus iſtis tꝑalibꝰ ⁊ caducè oĩno no erit na turalis qm nihil ẽ creatũ ppter ignobiu⸗ aut vilius ſecertũ aũt ẽ ꝙ oĩa hec vilioꝛa ſũt ⁊ ignobilioꝛa nõ igr ẽ ypier hec igno ic bilioꝛa ⁊ iðᷣo nõ erit nata ꝑfici ꝑ ea.Amp Q nobilius ⁊ eius pfectio nobilioꝛ ⁊ qõ ſublimiꝰ ⁊ eiꝰ ꝑfectio ſublimioꝛ et qð ſpu ale ⁊ eius ꝑfectio ſpiritualis ⁊ qð ſeoꝛſum a coꝛꝑe ⁊ eius ꝑfectio ſeoꝛſũ erit a coꝛpoꝛe ita ſcʒ vt ſi eiꝰoꝑatio neq; ſit ꝑx coꝛpus ne⸗ q; pendẽs ex coꝛꝑe ſilr erit eius ꝑfectio ne q; ꝑ coꝛpus neq; pendẽs ex coꝛꝑe.Quare eius ꝑfectio erit abſtracta a coꝛꝑe ⁊ nõ ex coꝛꝑe neq; ꝑ coꝛpus neq; pendẽs oĩno ex coꝛpe. Amp̃ᷣ.eius ꝓpa opꝑano in ſeꝑa/ tiõe a coꝛpe ⁊ nõ ex coꝛpꝑe ĩualeſcit ſicut ap pParet in raptu ⁊ extaſi. Inualeſcẽtia autẽ opatiõis ſi ẽ vltima ẽ pfectio ipᷣius vᷣtutis Si aũt nõ ẽ vltima ẽ appꝛopinqᷓtio ad ꝑp⸗ fectionẽ. Quare maniteſtũ ẽ.qm̃ ſeꝑatio a coꝛpe aut ap ꝓximat ea pꝑfectiõi aut ĩducit ĩ ipᷣaʒ pfectionẽ ⁊ ita vita ẽ ei nõ ſolũ ſeoꝛ ſũ a coꝛpꝑe ſʒ etiã pfectio qͥ ẽ gloꝛia vniuſcu iuſq; vtut vltima.Si ipᷣa pfectiovltima ẽ minoꝛ: ⁊ alteriꝰ oꝛdinis. Si ꝑfectio minoꝛ Cũ ergo plura et maioꝛa ſint in comoda/ mũc ꝓſeqmur.Dicamꝰ ergo ꝙ huic virtu ⁊ icomodaliſta addũt miſerie ⁊ ecõuerſo i nobili è naturale deſideriũ ſibi ↄgruẽs. da tm̃ adderẽ felicitati qᷓntum ad vtrũqʒ. N vltima fnerit. Q⁊t aũt ſupꝛa incepimus Idẽ ergo ẽ acſi nõ adderet᷑ qntũ ad vtrũ q; Cũ igr plura ⁊ maioꝛa ſint icomoda ps la ẽ quoniã miſerie o ſimpir addut ernõ felicitati. Manifeſtũ etiã ꝙꝙ applicano ad iferioꝛa ⁊ ignobilia deſcẽſo ẽ et depꝛeſſio noõ eleuano. Et qm̃ ꝑ modũ amoꝛis eſt ꝗ lubiectio ſpontanea ⁊ ᷣuit vt ipᷣa ſit de terioꝛatio eoꝝ ꝗᷓ ſic applicat ignobilib' et iferioꝛibꝰ ſe. oĩs eĩ ami xtio elõgatio ẽ ab altero ertremoꝝ ⁊ iðo admixtio illa ſpũa lis que nõ niſi amoꝛ ẽ elõgatio ẽ ĩdubitat᷑ a nobilitate?⁊ bonitate?⁊ appꝛopinquatio ad vltimũ vilitatt ⁊ deppᷣſſiõis et ita miſe/ rie.Et qm̃ de hüs alias locuti ſumet ſepe loqmur.Ponamꝰ ea que recipit oĩis ſanꝰ itellect? dicamꝰ. Quoniã ſenſus hʒ ſen⸗ ſata ſua quon ↄiũctiõe illuminat᷑ pficit᷑ ⁊ delectat ⁊ generalit᷑ oĩs vtus aĩalis.Silx mo: naturalis. Qui ⁊2 ꝓpᷣe felicitatt ⁊ naturalis fuga ſue infe⸗ licitat ⁊ miſerie hoc naturale odiũ eſt ti⸗ go nil fruſtra. nit ocioſe ð hijs qᷓ naturaliter ſũt.ſruſtra aũt cæ ocioſe ſũt iſti motꝰ ſi ipoſſibiłẽ naturali ter iſta euaſio ⁊ ſi ipoſſibił aſſecntio felici⸗ tatis eiꝰ Neceſſe ergo ẽ euaſionẽ a ſua mi ſeria ⁊ affecutionẽ ſue felicitat eẽ poſſibi/ lẽ hnic vᷣtuti nobili hec eĩ ſi pennis nõ fue rit nõ erit felicitas neq; a miſeria vera im munitas. Quicꝗd eĩ moꝛti obnoxiuʒ bo/ nũ nõ ẽ᷑ eoipſo miſerũ qð extreme miſerie obnoxiũ. Perennitas aũt nõ poteſt eẽ ꝑs ifelicitat iſtiꝰ qm̃ ĩpoſſibile duo gria cõi⸗ care ĩ pte. Sʒ neqʒ effectꝰpõt eẽ hꝰ felicita lis ve ac nobilis qm̃ ſi hoc eẽt nõ ꝑigno⸗/ bilioꝛa ĩ om̃ ſubiecto ſũt ꝓpter pᷣncipalia ⁊ nobilioꝛa.Quantũ igr ad ea que wüts 6 BSe unmoꝛtalitate aniunne aiales habẽt ex coꝛpe qꝛ radices ipᷣe pẽdẽt eſt.nõ igr̃ ſic ẽ ꝙ nil permanebit eox qne neii eerx eẽncia ipᷣius aie velut radi ꝓtenſi ex lu ſunt cũ illa cauſa nõ excẽdi in oibus inue ſl etsbil minoſitate ipius ipa vero nõ dʒ pendere niatur. Nos aũt videmus multa perma⸗ ſſe tban ex coꝛpe ꝓpter ſua ſecũdaria et ignobilio nere 7 qued alis diutins queda veloti⸗ on ie tra cũ illa inqntũ pendet ex coꝛꝑe no ſint ei perire. Que igr erit cauſa in hoc niſi qa ꝓ Menac ecxcãncialia imo tm̃ ſ̃ᷣm radices iudicãdi Cõ pa debilitas nihil eoꝝ que ſũt ꝑ ſe debili/ kinonen uenietius aut ẽ vt ea q̊ͥ pᷣncipalioꝛa ſunt ? tas nibhil eoꝛũ que ſunt perſe deſtruu mnſii Tiunil „ nobilioꝛa trahat ad foꝛtitudinẽ ſuã ſecun adiuuetur aliquo modoꝝ quos nomina nuui⸗ daria ⁊ ignobilioꝛa q; vt illa trabat ea ſe-⸗ uimus aut ipediaf ↄtrarus eoꝝ Reſtater Gbltſn cudo ad ifirmationẽ ſuã.Et iðo ↄueniens gο nob ingrendũ an aliꝗs dictoꝛũ modo Vxlu . Eẽ vt radij ſequant᷑ lucẽ ⁊ effectus generali rũ ↄgrue poſſit anime humane lʒ qðea ſau iin ter cauſamo vt trahat illaʒ ad ſe. poſt hec hic inqrimus.Et pᷣmo quidẽ mõ manife/ biaſtn V 5) Agr oĩia diximus vt eẽt clarioꝛ itellecius ni ſtũ ẽ quonia ipᷣa eſt pura foꝛma ⁊ ſciencia lpolupe V de boc ꝙ dicimꝰ vires aiales pendere ex materiata ⁊ iopoſita in huius ↄpoſitione ioßneffumn coꝛpe et eẽ coꝛruptibiles iuxta inteltectum que ex materia⁊ foꝛma in ſe Aut foꝛte ꝗs ndinliſete pbyloſophoꝝ. Apparet ergo animã hũa hic dicat ꝙ ex materia et foꝛma dicimꝰ iũ icengil nam mediãa eſſe iter animas aſales et ſub foꝛma eius incoꝛruptionẽ tũ qꝛ nõ c ei cõ⸗ uuginneg ſtacias angelicas ſpoliatas et ſpiritales ? trariũ per qõ coꝛrũpat᷑ neq; diuiſiuũ ꝑ qð lſttginnin ido vt diximus neceſſario in diſpoſitioni diuidatur neq; ſuſtinẽs cuius ſubtractoe getalnuänk bus moꝛtalitatis ⁊ imoꝛtalitatis media ẽ deſtruatur.foꝛma ei vᷣtun intellectiue nõ Niiscuogei⸗ meditatiõe quã determinauimꝰ Ampᷣ.de poteſt hr̃e ↄtrariũ niſi eſſͥ recepnibilis foꝛ⸗ iginonu ſtructibile nõ deſtruitur niſivno illoꝝ; mo me ſue contrarie neq;ʒ ſiluuudinis illius ſic eniicnc don videlicet aut ꝑ diuiſione foꝛme iue a albedo nõ ẽ receptibilis nigredinis neq; ſi materia ſua ꝙ non poteſt eſſe niſi aut foꝛ ſilitudinis illius neq; colonꝝ medioꝛũ qm Mnalgo ma manẽte ſicut ponimus ĩ hoie ꝗ ĩimoꝛ⸗ non poteſt itelligere aliꝗd niſi q; ivasmet absnſit te ꝙ eſt diuiſio foꝛme a materia id eſt ani ſit ſiue apð ipᷣam aut ipᷣum aut eius ſimili ſisggennt me a coꝛpe ita deſtruitur id qð deſtruitur tudo patet ꝙ nõ ſit intelligere otrariũ qᷣre nss dedlib aut diuiſione foꝛme a materia ſoꝛma ipſa nec hre.Ome eĩ qð ẽ ratione ita intelligi/ lal itbgni deſtructa que deſtructio ꝓpᷣe vocatur coꝛ bile eſt ei naturaliter cuʒ et multo maioꝛa (YMNus ri ruptio. Aut deſtruit᷑ diuiſione partiũ ſuas ⁊ ſnblimioꝛa ſint ⁊ ei intelligibilia.Pꝛete Cramoninn rũ integraliũ ſient domus cuʒ partes eius rea iſtud non ponit ip̃am qð habeat otra ſſſtunec iſe ab inuicẽ ſeparãtur. aut deſtruitur deſtru riũ ⁊ ita ip̃aʒmet ⁊ ponit qd nõ eẽ itelligi⸗ yleinaler⸗ cta ſuſtinẽtè eſſencia aut deſtruitur ſubtra bile poſitiuo. Hec declaratio non eſt ſʒ de nulefief li ctione canſe ſue ſic ſi diſipato vtre viuum liratio ⁊ idðo non eſt ↄtra iſtã diſputaduʒ. Müntzincan deficiat.Et coꝛpoꝛe deſtructo ea que in o Amßp̃neq; poni etia poteſt qð nõ põt luͤstmt⸗ ſunt deſtruãtur aut ſole ſublato deſtruur itelligi. Amp.ſic viſus nulla pʒ otrariã eum tie dies et hoc duobꝰ modis.Aut exit ei aau ex foꝛmis viſibilibus ita intellectus nullꝰ ſprikligdi ſa aut erit deferẽs vt materia ſoꝛme liri ex intelligibilibus⁊ in hoc nõ opoꝛtʒ nos Piunind vas. Qiſi quis digrit qe ẽ et qntus mogꝰ aliquã ꝓbationẽ aqaucere quonia eadeyʒ ßnene deſtruclionis ſcili veus defectus vt ſe · Pꝓꝛlus ratio ẽ in vtriſq; Nõ c igr deſtruci Peptiſte niuũ vel putrefactio ad nuilũ q̃ttuoꝛ modo ilis per diuiſionẽ foꝛme a materia cũ ſoꝛ ſtenaf rũ ducerẽt nullo mõ deſtruerent. Salua- ma eius ↄtrariũ bre nõ poſſitſz ſit ad oẽẽ umntiitli tis eĩ ↄiuciiõe foꝛme ad materniã integri foꝛmas iĩtelligibiles.qre ſic ĩcoꝛruptibilis nte tate ↄiũctione partiũ ſalua cauſe pᷣſennia. coꝛruptiõe coꝛꝑali ⁊ ideo hic coꝛruptione ien Salua etia eẽncia ſuſtinẽti neceſſario ſal- ſpirituali cũ ad ea ꝓpter ſui ſublimitatem ne ua ẽ res Ceriũ aũtẽ ꝙ ſeniũ ducit ad diui coꝛꝑalis coꝛrupꝑtio nõ poſſit attingere. Si ninanle⸗ ſionẽ aĩe ⁊ coꝛporè ⁊ putrefactio diuiſio ẽ ei ylon coꝛpoꝛũ non attingit huius coꝛru/ ner ſoꝛme a materia ⁊ deſtructio ipius fome ptio multo minus ꝙ ſupꝛa ipſam ẽ vide inld Sivero dixerit ꝙ queda pereut ꝑ defectiũ aũt ꝓpter hoc ĩtellectus intelligibilis ſiſe iglidin Jui neceſſe h deiermiare modũ peiectio/ ad foꝛmas oẽs coꝛꝑales ⁊ ſpnales ſuſce⸗ rden nis. Si eĩ o q perit nõ perit niſi exr debi ptibilitate? ſeꝑabilitate ſic yle ad coꝛpaleſ igigne litate ecncie ſuę qᷣ ſi debile ẽ in ſe ⁊ iſrmũ ia intellectus ad ſpirituales ⁊ ſic viſus in Min 4 gd pꝑmanendũ perpetue pala éom̃e canſa uiſibilis ſic intellectus intelligibilis. OQè ſi inenemnli tũ eſſe huius infſirmũ ac debile etinnali- gs querat qliter viſus incoꝛruptibilis è a gbgn duad permanendum quantum in eodẽ ilib?.õ. Rñdemus quoniã viſus ar wlin ccxvI Nns monia? äntũ ad inſtrumẽtũ ſuũ. ꝓpłqd tũ in toſo ⁊ intelligẽtẽ ſe ꝗ intelligẽdo trt⸗ — neceſſe ẽ ilũ deſtrui veſtructiõe il'inqdn üſitus ſillaban ?7 elemetonꝝ itelligere i ra⸗ – tu pẽdet ab illo inſtrumento aut viſus de ſitu ↄtinue ⁊ nõ ſubito cuiꝰ coõtrariũ vnuſ –W ſtruitur ab excedetibꝰ armoniaʒ ſus hoc? Aſq intelligentiu ſentit in ſeißo. Amß̃ nd avehemẽter viſibilibꝰ ecotrario aũt hʒ ſe Intellect⸗ lentit ſe totu itelugere quociel⸗ P aneſint in ĩtellectu qm intellectus no hʒ partẽ det cũq; intelligit nũqᷓ; aũt ꝑtẽ ſui itelligere et n gei mina ta i coꝛpe ꝗ ſit inſtrumẽtũ ipius ⁊ c partẽ nõ. Quia ergo iſtud e apud euz i eo nochr n foꝛtatur ⁊ innaleſcit ex vehbemẽter intelli- ei ſoli de hoc credendu cẽ. Sicut em̃ intelli ransenſ gibilibꝰ. foꝛma aunt intelligibilis que acti git vnꝰ intellectaita ⁊ ois ⁊ ideo idẽ apud malgsdni one ſua deſtruet intellectuʒ qliter agereri oẽs. M igr nouiti intellectus vniꝰ apudſe tnedunmk , ipm niſi ſititudinẽ ſuã eidẽ impmẽdo ⁊ il · de mõ intelligedi ⁊ oẽs intellectus inueni o uiinin lũ ſibi aſſimitãdo. Hec aut qnio amplius re apnd ſe neceſſe ẽquare nõ ↄunue ſʒ ſbi ſtparaſontt facere pontato eſſſ itelligibilioꝛ ppk? hoc to ẽ intelligere obs intelligeter inten detes tainbunspi tãto ip̃iꝰ ↄfoꝛtatiua ⁊ ita ꝑ viã iſta nõ ſoluũ etiã inneniũt ſe ſubito intelligere cu intel/ minle e nõ deſtruit ſz etia ↄfoꝛtaf. Ampᷣ qᷓnto ligerenõ ſit niſi ꝑ imutatione intellect⸗ ſi uadſenue aliqð e mag itelligibile tato mag pᷣt age intellecius pticularis ẽ ↄtinuus iĩpoſſibile mwhoni igtii re intellecru? magè aſſilare eũ ſibiſiuevni ẽ ↄtinuũ ſu bito ĩmutari er hoc alibi decla nitnegdi re ſibi? hoc ẽ indicin certũ vehemẽtie acti / Ralũ ẽ. Reſtat igr intellectũ iĩptibilẽ pti uſtnis anziin onis ⁊ foꝛtitudinis vtutis agẽtis ſeʒ veh Acular? eẽ? incõtinuũ.Et ido diuiſioe ptiu geifinlnei mẽtia cuiꝰpfectio ẽ vltima ſilatio ad agẽs ideſtructibilis cũ ptes ei? nõ habeat Wa niießſtee Et ido qnto maioꝛ fuit afſilatio tanto erit nikteſtũ ẽ igr intellectũ omibamõis deſtru netßflindn vebemẽtioꝛ actio ⁊ ſoꝛtioꝛ ⁊ virtus agens ctiois eẽ indeſtructibilẽ nõ eĩ poſſibile ali õ ſuper paſſũ. Quare manifeſtũ ẽ vebemen qð deſtrui niſi diuiſione fome. Amp ness Geetn nius ĩtelligibinia vebemẽètioꝛis et foꝛtioꝛis Aut diuiſioe ptiũ itegraliũ ant deſtrucli⸗ gttiggiiſi actiois in itellectu. Om̃e aũt ꝙ a vebemẽę one detferẽn ⁊ ſuſtetat᷑t quos modos ia re uöman tius agẽtibꝰ ledi nõ pᷣtmultofoꝛtius a mi momm⸗an ſndlracttoe all cauſe efliciẽtis ꝗ fturinmn nus et debilibo agetibus. Quia ergo abi ẽ vltimꝰmodꝰ ſic deſtruit dieg ſubtraci enurnut, teiugẽtibꝰ quãtũcuq; vehemẽtia ſit ↄfoꝛ one ſolis ⁊ coꝛpꝛſubtractiõeę aĩe.Hhoc ant cel uun tat᷑ virtus intellectiua a nullo eã ledi poſ, in aia hũana ↄtingere ipoſſibile ẽ. Mani ati ſe per actionẽ niſi foꝛte ꝗs dicat ꝙ leſione feſtũ em̃ ẽ q naturalit᷑ ↄotinnus ẽ pᷣme cau ta⸗ zen inſtrumeti ſui ſic viſus ledi nõ pᷣt a nõ viſi ſe aut eiꝰ ↄtinuo qð inde apꝑet q; oꝑatio – bilibꝛ ſic intellect⸗ ab intelligibilibus qad nes pme cauſe ↄtinue influut ſup natura i manlleſtu eſt falſu tũ gr intellectus inſttu liaz ſupoia q; natura ppanit. Et ipoſſibil⸗ anin . mẽtñ nõ bʒ in coꝛpettũ q; qð nõ eſt inteli ꝙ pᷣpata materia a naturamõ inſinaf aut dani vri an actio ex foꝛma.⁊ ideo impoſſibile vt agat ſemini pᷣpata aia neceſſario infũdit.bicẽ ntenliizen id qð nõ ẽ itelligibile. Q ſi dixerit a igr mediu ↄtinuitatt ſiue colligaliõis na/ 6 mminglamen qð ĩtellectꝰ oino nõ ẽfoꝛma ⁊ ideo ipoſ⸗ ture ad pᷣmã cauſã. Colligatio aũt nõ ẽ ni indotneßt ſibile ẽ ipm agere. Rñdemꝰ ꝙ intelle ſi ex ꝓpinꝗtate ⁊ d ꝓpingoꝛa eidẽ necel⸗ nerguun ctus ĩ ſeipo in eẽ ſuo Zin ſpecie ſua foma ſario colligatoꝛia. mo em ipſa natura ichtt⸗ ? ſic humoꝛ criſtallinꝰaut puͦs viſibil iefſe ſuꝑioꝛ tato ſupmo ꝓpinꝗoꝛ q; natura.qꝛ neinunn ſuo foꝛmatũ ẽ tñ ad lucẽ ⁊ coloꝛẽ quodã igr oꝛdinate ſũt ifluxiões illi-pᷣm oꝛdinex- enpſhſiii mo materiale. Sic itellec' ad ola intelli⸗ ꝓpinqtatu ad ipᷣas neceſſario maioꝛes æ ini n gibilia q ſut enra ſe neq; agit inquatũ eft magt aunue ſt in ea Foinadꝛa ſur Sme irobrun, materiale boc modo ſcʒ ex eẽncia ſua aut cauſe q; iremotioꝛa.⁊ ſi ñ poſſũt qntu ad ert iini per foꝛma cum illaʒ fuerit venatus ⁊ ? ber te multomin? 7 ꝓppinqoꝛa ⁊ iðo fluxꝰ vite vörſluni llla lic arti er aut ſigillü zͦ foꝛis ſigillat ma ⁊ alie naturales influxioes multofoꝛtiꝰim Minnſliniut teria artificij. Maut neq; diuiſione ptiu aiaz rõnalẽ iceſſabiles 2 ↄtinui q; in nari mnulaliß itegraliũ deſtructibil ſit ti manifeſtuʒ erit rale vł naturã. Dala igr cẽ aiaʒ rõnalẽ iſto urliii Finellec a neceſſitate ĩparubilis. Hoc „ vltio mõ nõ poſſe moꝛi Mſiꝗs dixeri letſiiriſ⸗ greree certũ facimꝰ. Si eĩ ꝑtibil eẽt no pa⸗/ cõſequens eſt ex hocvt anima ſenſibi⸗ NeK zZteret tot' ſimuliz ps pꝰ ptè qſi ps itellecti Alis ſit ſimul immoꝛtalis ⁊ indefecttpilis. n geſed — introiret apo itellectu po pte ⁊ no torũ ſi? ⅞Sz nos iam reſpondimus ad bec in bis nlihlil ex hoc ſeꝗt᷑ ↄtinnũ et ptibile ↄtinue ⁊ p/ que pꝛeceſſerũt vbi diximꝰ ꝙ ipla pender = tes ſolũmoõ itelligi poſe ⁊ ꝑt i ꝑte tis io ſcom omnes vires ſuas a coꝛpoꝛe etbecẽ nus tauſa ppter quaʒ moꝛitur moꝛte coꝛpo:ꝛis ſdvehemæter ĩtelligibilia imꝗ neceſſe ẽ es NHõ moꝛit ergo neq; deſicit ex defectu ĩflu Niois vite ĩ illaa pᷣmo⁊ vniuerſali fontevi te. Ja ergo ꝓhibuimus ab aĩa rõnali ᷣm id quod bhabet ſublime nobile ac diuinũu omnes modos coꝛruptionis ac defectus. ⁊ hoe nõ ẽ ei ꝑ coꝛpus neqʒ pendẽs ex coꝛ poꝛe quin potiꝰ ex caſu coꝛpis erigit᷑ ⁊ de pilitate ↄfoꝛtatur et defectioe eiꝰ perficit ſicut appet in extaſi et raptu. Uita igit᷑ ſus Hhuic vᷣtuti nobili ẽ vite ſue ꝑfectio pᷣter cor pus ⁊ſeoꝛſũ a coꝛpe. Amplius. Iſte ra ptus ⁊ iſta applicatio ad nobilio:a etalii oꝛa intelligibilia aut evioletus aut volun tariohuic vᷣtuti aut naturalis aut caſualis aut caſuale qð ipoſſibile qm̃ iſtud ẽ potiſi ſima eiꝰ ꝑfectio dũ ẽ in coꝛꝑpe ⁊ quo maxi⸗ me illuſtrat ac regit᷑ genꝰ humanuz. Re⸗/ nelationes ei diuine ac ꝓphetie maxime oꝛdi nat vità humanã ⁊ oĩs ars ⁊ oĩs ſapi entia cedit eis ſiue naturalis ẽ applicatio ad res nobiles icoꝛruptibiles. nihil auteʒ naturale ẽ noxiũ aut moꝛifeꝝ ei cui eẽ na⸗ turale. Seo:ſũ igr fieni a coꝛꝑe ſalutiferuʒ E iſti vᷣtuti.Idẽ accidit ſi ſtvoluntariũ om ne em̃ volitũ indubitater vtile ẽ volẽti vio lentuũ eſſe nõ poteſt quo generalit᷑ eouſq; adinuat vᷣtus hic illuſtrat᷑ atʒ pficit᷑ om̃e ei violentũ ipediti æ noxium . Amp̃. manifeſtuũ ẽ vtutẽ iſta nobilẽ eẽ duaꝝ faci erũ q̃rũ altera illuminat᷑ a rebus ſublimi bus ⁊ altera illuminabilis eſt ab inferioꝛi bus coꝛꝑpalibꝰ ⁊ ſenſibilibꝰ ⁊ eadẽ vtus ẽ ⁊ eadẽ facies. Sʒ liberuʒ ẽ ei vertere ſe ad quã partẽ voluerit et illuminari vel depin gi a quibuſlibet noluerit. Si aũt ẽ ſupior nobilioꝛ eiꝰ pfegio ⁊ lumẽ nobiliꝰ.Quã to plus ad id ſe vertit tato plus ⁊ copioſiꝰ illuminat. Certu aũt ẽ ꝙ perfectio illumi⸗ nat ipm eẽ et elongat a noeſſe. Cõuerſio — igr ad ea que ſupꝛa ipᷣa ẽ pficit vᷣtutẽ iſtaʒ ⁊ illuminat patet ergo ꝙ ſeparat᷑ a coꝛpe ⁊2 a coꝛpalibus ⁊ pↄiugit ſpũalibus. Palã ig dʒ eẽ ꝙ nõ ſolũ nõ dependet a coꝛpo⸗ re ſʒ obſcurat ⁊ ipedit etiã applicatiõe ſui ad aliud. Amplius.cũ aliqd fuerit ve⸗ hemẽter ſenſibile cer:uʒ ẽ ꝙ poſtq; ſentit relingt ſenſũ debilioꝛe ad alia ſencienda. Et cũ aliqð fuerit valde ĩtelligibile ecõtra rio ſe bʒ quia relinqꝛt ĩtellectu foꝛtioꝛẽ ad alia itelligeda. Impoſſibile ẽ igr ledi eẽn- cia vᷣutis ipius nobilis ex applicatiõe ſua Amp.vila vtutis intellectiue et viuere ei⸗ in effectu no ẽ nif intelligere ei⸗ in effectu ummoꝛtalitate anime ex eoꝝ ↄiũctione adiuuari. Ettato ampli us adiuuati qnto fuerit eius ad alia foꝛti oꝛ iuũclio.Certũ aũt ẽ qꝛ huiꝰ ↄiũclio foꝛ⸗ tiſſima ſepat omino ⁊ rapit a ſenſbus ⁊¶1 a coꝛpe. Et idðᷣo maniſeſtum ẽ ꝙ id qð viu⸗ tẽ iſtã ſaluat naturalitet perficitſt bar eaz a coꝛpe.Sepatio igr a coꝛpoꝛe ſequxla eſt ſalutis et pfectionis ipius nõ caula veloc caſio deſtructionis illius aut leſonis. Aump̃. Manifeſtũ ẽ vtutẽ iſta nõ hre inſtrumentuʒ oꝑationis ſue in coꝛꝑe licet auũt ex leſione medie cellule capitis opera tio virtutis iſtius impediri aut om̃ino de ſtrui videat᷑ tamẽ manifeſtũ ẽ ſolã oꝑpati⸗ onẽ que illi ẽ deoꝛſũ impediri. Hoc eexp te ſenſibiliũ. Eſt enim velut alter liber ei? deſcriptio foꝛmarum ſenſibilium. quem li bꝛum offert ei vel exhibet ymaginatiuua. Has igr cũ abſtrahere ⁊ ſpoliare a odici onibus particularibus nõ poterũt ꝓpter turbationẽ aut leſionẽ medie cellulei quẽ tranſſerut a vᷣtute ymaginatiua ſq; ſpolia toꝛes et abſtractoꝛes ꝓhibebit᷑ vin iſta nobilis ab aſpectu⁊? leciõe earũ.Ethocẽ quonia media cellula que per vtutẽ yma ginatiua debetvelut gdẽ liber eius fieri huiꝰaqua diximus inſcpᷣtionẽ per leſone, —— —— aut infectiõis vel vulneris nõ ẽydoneꝰin ſcribi ab ymaginatina vᷣtute. Quapꝛopt ꝓbibetur virtus iſta a lectiõe et ſic ꝓhibe tur itelligere a ratõe ſenſibiliũ que per ali am via nõ veniebaãt ad ipam ſj nunq; ꝓ/ bibetur a lecnõe ſua que deſuper eſt illi a lectiõe ſua ĩ libꝛo ſuo nobilioꝛi ⁊ ab irra diatione que ineſt ei a luce pᷣma ſiue a lu minibus medijs que vocãtur angeli ſacti Certuũ ẽ ꝙ nõ⁊ hoc euidẽter apparetime lacolicis egris et funeticis ꝗ licet ꝓhibiti ſint rationare ð ſenſibus tñ de ſublimibꝰ multa vidẽt ⁊ pᷣdicũt futura qᷓſi diuinates In hoc ergo apparet ablatũ eis libꝝ rani onis in ſcriptũa ſenſibus libꝛũ vero ſuxe rioꝛem nobilẽ interdũ eis eẽ expoſitum? aptũ. Nõ enim ↄlinuus eẽ cum ratiõe vł intelligetia noſtra ſed quãdoq; applicari illũ intellectiue virtuti noſtre quãdoq; ve ro longe fieri ab illo.Cuius rei qd cauſe ſit diſputandũ et declarandũ eſt. Ex quo manifeſtuʒ eſt quoniam deſtructio illius panis non deſtruitvtutẽ iſtam illius ind; partis in qua maxime vigere videtur.idẽ medie cellule capitis vel cerebꝛi. Roboꝛa tur aulem hoc pꝛedicto exemplo q; frenen ienchino Anp⸗ois Abinanuet ingtconvyn Cinhibl⸗ niermun eumnln Clunnzcon Neuuseel rcraee⸗ itigin imuiti ſateideodt asſotolun gongonisn nanune mrſotüho ſeenianaee Henräſtirud ſeicangiont Gnonetdrn Ns Wündre⸗ Panznon Negebepe Aliglaedn Ahbatonb⸗ kinn kineliginn fiſntneen Cbisyhinei lammilaſe legtenunſen. a ohenfn leſnnnlon ndierne ſllgenteglafe * ianile E =1 — == E dnainu⸗ tbepe KRN iintn mdltapeiit eſ 1ipiusnot snsen feſtüi mii zdonisſeitggg aetclitagt impedin mdi emaniſeſiiſti⸗ Müimpecn de mmin eiutdat mmſaſbling cbibet mnag are tholiaet nbus no holen ioninedieclt emagnuiuf mes pobehi wtlemdeen clns ne nusintcane NANrznit unnbenf s ſnrhti ichitAii öeius reten bniualinn ncka uſſinn ci arepti moꝛbo tũc dininãt ⁊ alio tvꝑe nõ Amp. oĩs eencia eo naturalit᷑ tendene et ibi naturaliter quieſcens quo non at⸗ tingit coꝛruptio vel mors ẽ naturaliter in coꝛruptibilis et imoꝛtalis omne qð natu/ ralifer petit᷑ naturale ẽ petenn. Sʒ iſtavir tus naturali deſderio petit locũ auo ne⸗ quit attingi coꝛruptio ſiue moꝛs huius lo cus yel ſtatus e ei naturalis ⁊ naturaliter debita. Quare ẽ immunis a mote ⁊ a coꝛ ruptiõe vᷣbi gra. Ignis in loco ſui natura li que ẽ ↄcauitas celi lunar eſt coꝛruptibi lis et hoc ẽ de ↄditione loci.Omnis enim locus ſub celo lunari ẽ locus generatiois etcoꝛruptionis quoniã ẽ locus conſlictus Quia ergo locus vel ſtatus in materialiũ ſepatoꝝ ſeoꝛſũ lõge eſt a motu ⁊ mutalio ne quonia a materia et appenditioe ma⸗ terie palã iſtã vtutẽ eſſe naturaliter immnu nẽ a coꝛ ruptione et libera a moꝛte qꝛ om̃e qð monet hic inferius ſubiacet coꝛrupti/ oni. Qt ſi quis dicat ꝙ anima buana na turalit᷑ mouet᷑ ad coꝛpus equoce dic hoc Nõ eni monet᷑ ad aliqd vi in eo geſcat. vel vt ab eo pficiat᷑ ſʒ potins vt ipᷣm pfic/ at ipſa eo ꝙ vtat᷑ ad acꝗrẽdas ſibi aliqs ex pfecnonibus ſuis ſecũdis in ̊ adiunat ab inſtrument: ⁊ ab ipis ſenſibus.Nõ ſic aũt intelligimus animã bũanã moueri in ſuũ ſurſum ac nobile imo ad locũ ſue ꝑfe ctiõis vltime videlicet ad ſtatũ ſnũ nobi⸗ liſſimũ. Abſit enix ab anima hũans ſcom illa vᷣtutẽ ſuã ſublimẽ et nobilẽ vi quieſce re querat in ſenſibus aut pfici ab eis ſicut nec ecõuerſo vᷣtus inſerioꝛ animalis.ſcil,ʒ aut terrenalis que ẽ vtus eius infima que rit quieſcere aut ꝑfici in ſublimibus. Nõ tñ negamus aliqtenus adiunari ad inꝗſi tionẽ quarũda ſciencig ⁊ multoꝝ opato⸗ rũ. Amp̃. omnis vtus omnino ſeꝑata a coꝛpe.neceſſario incoꝛruptibilis ẽ coꝛru/ prio ue coꝛpis. Et ecõuerſo ſequi᷑ quedaz igit᷑ ẽ media et eſt medie diſpoſiti õis int᷑ iſta extrema. Angeli ſãcti omnino ſeoꝛſuʒ ⁊ nullomõ dependetes ex coꝛpoꝛibus. Et aia vegetatiua ⁊ ſenſitiua oĩno pendẽtes ex coꝛpe.Anima aũt hũana ẽ exemplũme dii ꝗᷓ ptim impſſa ẽ coꝛpi⁊? ꝑtim pendẽs ex illo ſcʒ qntũ ad vires qs coicat cũ aia ſen ſibili ⁊ vegetabili.Partim vo ſeoꝛſũ ẽ ab ſtracta et hoc ẽ qᷓntũ cõicat cũ angelis ſan ctis ↄtrarijs igr ⁊ a ꝓpoꝛtiõe eẽnciali que dã vires eiꝰmoꝛtales ⁊ queda imoꝛtales. Ethoc ẽ qõ ingnuimꝰ. Nõ ei õ̊ fidei pie⸗ tatẽ aut veritatem eſt viſũ ant anditũ aut aliquem alioꝝ ſenſuuʒ eſſe moꝛtalem an? extinguibile ſ iham mentẽ hüans vt hua na eſſe moꝛtalẽ hoc inclite pie q; fidei ↄꝛx᷑ra riũ rationabilit᷑ ẽ. igr ẽ in aia huana pᷣncipale ac nobiliſſimu omnino immoꝛ⸗ tale eſt. QOè ſi ꝗs obiciat ꝙ pars moꝛtalis qꝛ ſi pars moꝛtalis aut coꝛruptibilis ergo 7 totũ. Qualiter eniʒ domꝰ erit incoꝛrupti bilis cuiꝰ paries eſt coꝛruptibilis. Rn demus in hoc ꝗqꝛ viſus no eſt coꝛruptibi niſi ſcõm hoc 35 a coꝛpoꝛe ⁊ boc poſſua mus vocare adiutoꝛiũ paſſionũ ſiue ydo neitatem iuſta ad recipiendas immutati⸗ ones a viſibilibus vᷣtus vo iudicãdi omi⸗ no pendet er eſſencia mentis que no pben dens eſt ex coꝛpo:e.In anima vᷣo anima⸗ li vſus duabus decauſis pendet ex coꝛpe Quonia ⁊ ᷣm id qð hʒ ab eſſencia anime animałet ſm id qð hʒ a coꝛpoꝛe ⁊ hoc eſt quoniã ipᷣa pendet ex coꝛpe:et hoc ẽ quo⸗/ niam anima humana vires animales bz ſecũdarias.et ideo non pendet ipᷣa ſʒ ani mo qð hʒ pᷣncipin ab illis imo econnerſo viutes aut ſecudarie pendent ex pᷣncipa⸗ libus hoc modo ſcʒ ꝓpter illa quonis ⸗/ pterilla et vniuerſaliter verũ eſt q omnia ſenſibilia et ignoꝛabilia in omni ſubiecco Zntemus ant alia via declarare immo?- talitatẽ i ins dieamus ergo cr ſonſ⸗ nO applicat᷑ ſenſat abſq; aſſimlatione ſui vt tactus calido abſq; calefacliõe et viſus lu cido abſq; illuminatione. Intellectus aua tẽ econtrario ſe hʒ in hoc. Cuʒ ei intelligit aliqd nõ denoĩat᷑ ab eo qð ĩtelligit nibi eĩ ẽ de intelligibilibꝛapð intellectu niſi foꝛ te ipᷣa intellectio ⁊ inſenſibilibꝰ ipᷣa ſenſa tio ⁊ ſic manifeſtum ẽ intellectũ impaſſibi lẽ ab itelligibili ant ĩitell gibilibꝰ Ampᷣ. ad hec ẽ alia diuerſitas quã ſupꝛa diximꝰ ꝙ qnto maioꝛa ⁊ pluries intelligit vtus tellectiua tanto ẽ ad intelligendu expedi⸗ tioꝛ et capatioꝛ et foꝛnioꝛ.Ecõtrario aũt ſe pʒ in ſenſu.palã ergo ꝙ nõ hʒ finẽ in oa tione ſua, omnis virtus infinite operano nis eſt infiniti tempoꝛis.omnis virtꝰ que non habet finem in operatione nõ haber fineʒ in tempoꝛe. Inſinita enim operatio non poteſt perfici in tpe. Si ergo veru eſt ꝙ eius operationi non ſit finis vltra queʒ non enendatur vnde eidẽ virtuti nõ eſt fi nis ĩ operatione ſic neq; in eſſencia. Et fie appet in vᷣtute motina cui nõ ẽ finisimo uẽdo ſic neq; in operado neq; in durädo. Be immoꝛtalitate anime D ſi gs direrit q quelibet eiꝰ opera⸗ tio elt finuia dico ꝙ ſicut quelibet reuolu⸗ tio eſt finita omnes infinite et ſunt a vtu/ te infinite potentie ſic eſt in ꝓpoſito. et ſic ißm intelligere fimpliciter eſt infinitu. Od ſn quis dixerit ꝙ finis eius ẽ in luce pꝛima quia vltra non eſt qð intelligat nõ obui⸗/ at ei qð intendimus.quoniam finem iſtũ agdhbuc manifeſtũ eſt eẽ infinitum ex hoc nerceſſe eſt ißam eẽ immoꝛtalem Si enim uies eius et operatio vltima in ipᷣa vita. imo in ipo fonte vite vbi nõ appꝛopinqt moꝛs neq; vlla defectio. MWanifeſtum eſt mentẽ humanam illic naturaliter ten⸗ dere vbi ẽ vite indefectibilis continuitas. Ad hunc autẽ finem ſi ſemel puenerit im/ poſſibile illaʒ inde decetero ſeparari. Im poſſibile em̃ eſt aliqð a loco ſuo naturali⸗ ter moueri alioquin haberet motꝰ oppo ſitos et oppoſitas naturas.Et hoc ẽ quo/ niam natura eſt pᷣncipium motus et quie iis voluntarie autem ab ipᷣo fonte vite et gaudij et gloꝛie ſeparari imo ab omimo⸗ da plenitudine deſiderabiliũ ſuoꝝ.Nuis non videat violẽter. Ideo impoſſibile eſt AIm̃ bicviolẽtia lo cũ habere nõ poteſt. cti’n⸗ em a ſeipᷣa ⁊ ab alus que infra ipᷣam ſunt tacq ab inferno ſuperioꝛi et ab inferno in/ ferioꝛi et ſu perioꝛi erepta totaliter in fon⸗ te bonoꝛũ oim quodamodo migrauerit. pocẽ cum fons ille totaliter illa in ſeipam rapnerit hoc eſt omnes cogitationes eiꝰ. et omnes eius affectiones in ſe collegerit Lotaliter illi viuet et hoc exemplo natura/ lis amoꝛis patet vhbi mes amantiſſimi pa tris totaliter vnitur filio ⁊ totaliter affecti⸗ ones et cogitationes amoꝰ rapit in filium ⁊ex illo totaliter viuit interius duʒ ex illo Lotum haurit qe ogitat et qð gaudet. ex dg limet ? generaliter oẽs cogitationes ? affectiones haurit exillo ⁊ finaliter refun it in illum. Sic ⁊ in vita beatitudinis q; mens totaliter rapta et ab omnibus alis er epta totũ qð viuet ex ipſo ſolo hbaurriet et tolum refundet in ipᷣm et eructabit qm̃ vila tota liter in appꝛehenſionibus ⁊ affe cionibus conſiſtitt ”MV Pubanguan hondeoce nus VAmmn uunul Mpptcun MNozorenn Pwnren Prrouis Micesin Pianunel küennanin ncalepten Prükrdyede Wwonrno Paarckde⸗ Mcdeecde m' äneia Ncdenizr Moonns Ti vol⸗ Cumglon Mitonte Aunscre⸗ Munegi, Mnmußt epinnais inuin ſcogoſece Fo. ́MYMVUD ccxlviij — Jncipit Regiſtrum. 9;ððBð „ Nroni iuſſus eſt offerre vitulum in bolocanſtum et quare w. £ Abijeere abücit a ſe humilitas alienum et deo cuius eſt reddit lx Yy 2 * Abijciunt quidam demones ſanctis exoꝛciſmis. xxx AB lxvij. 6 Abijciendi ſunt negligentes velut canes ix *£ y xix Abbominatioens moꝛtifere babende ſuntdelegationes carnales. 11. O crxxvi. „ “ Abbominantur deo homines mente coꝛrupti Alilviij Y cxxvij. Albblactare vult deus paruulos ſuos cibis ſenſabilium deliciarum lxviij T chzerli Ablutio facta in aqua omnibus ſignis ↄuenientius. HW x.. xiii D Orn Ablutio aque mundat. Abꝛaham quanto maioꝛem gratiã inueniebat tantomagis ei adherebat. lx H clxxix ꝛaham deo conſtanter adheſit et fideliter. xiij G xxv. Abꝛabam tonus populi iudaici pꝛincipium fuit etfundamentum ibidem v B xxv. Abſcondere qui abicondit ſcelera ſua non dirigetur Tcdlix. Abſoꝛbet fides in ſacramento altanis lumina quinq; ſenſuum noſtroꝛum lſ CLC cxv. xlvi. NRcxxij. Abſtinentia multiplex eſt. .—r Abſtinentia nimia pꝛeſcindenda etft. H H nvij MW axij. Abſurda ſeptem. xij H vv. Abutitur dyabolus omnibus membꝛis peccatoꝛis in ſeruiclum ſuũ. lxviij R clxxvij. Abutuntur nominibus xp̃i magi et aſtronomi maligni. xxxx CDE Ixvij. Abuloꝛ eſt bonoꝛum qui ſiſti intentione citra felicitatem eternã xxxv E F lxxxij Accidere qð accidiui ex cauſa quacunq; non pꝛopter hoc ainuendume eſt kcauſe ipſius. xxj. B cxcvj. M Accidia eſt culpabilis et damnatione digna. H xx xliũ Accidentia in ſacramento altaris ſunt viſibilia. ij R v. Actio omnis vel affectata vel colerata vel neglecta ſemp inputanda eſt volenti agen ti ad voluntatem. lxxv. O ccxii Actum aliquem qui in deum eriendere debeat citra ipſum ſiſtere non videtur poſſibile Ariſto teles. lxxxij. O E ccxxxvi . Acurns quaſi adine eſt cultus diuinus. vij S riiſ. Adam et Eua ſuam nuditatem ante peccatum is ignoꝛabant etquare lxxij F cci. Adam anteq; fuiſſet gratia illuſtratus. et anteqᷓ; peccaſſet ſi decederet in ſtatu innocen⸗ tie naturalis adhuc viſione dei careret. li F cxxxviil. Adiutoꝛia ſunt quindecim pꝛeter dona gratiarum er virtutum auibus adiuũat deꝰ ele⸗ ccos peo ſe certantes. M N O vſq; ad S incluſiune. lxxvi cxr. Adiutoꝛium dei merito non obtinet qui obtinere non curat. ij B viI. Adiutoꝛia bellandi ſęptem. ẽ cvt Adoꝛatio ex adoꝛati ne ſequuntur genuſlexio et ꝓſtraio . 1 P x. Adoꝛatio nihil aliud eſt niſi ſi ubieclio⸗ et bpumiliatio 9 ◻ riin Adoꝛatio ſarracenoꝛum. vIBX Adoꝛatio cati et buffonum. rii. D of. Adoꝛatio ſolis et lune ceterarũq; planctarum temouetun. Z rvvI 1 loſu. Adoꝛatio creaturarum ꝓhibetur omnino. xrxvi. S lxI1 Adoꝛatio vituli. Fii ■— lr. Adoꝛatio creature quocunq; modo fiat ydolatria eſt. Wwvii IxI W Adoꝛare vult deus homines in abſcondito. Mẽ 2* 5S xiij. Adorare cogebatur populus yſrael ad occidentem 3 P.uii⸗ H xxx .— Adoꝛant barbari qð pᷣmo inueniunt. . Adulatoꝛ cui adulatur illum ſapoꝛat et parat viam dyabu⸗ ad iplam occidendum. lv. T. chxxvij. Adultero: um zelns. lxj F5 S en * Regiſtrum Aeris paſfohesomnesplanetis eẽ dicunt quidam. Aleri culturam impendit antiquitas . ril D len. Aer coꝛruptus moꝛtem generat. x RK lxvj. Affecniones ſiue cogitationes ſimiles cogitationibus etaffecionibus eran vus 7 5 qs exeunt non eſt incõueniens. . xxxiiij. M lxxix. Affectiones noſtras vocat phyloſophus paſſiones. rxxvn lxxvij. Affectionũ omnium naturalium amoꝛ eſt maximus. Affectiones humanarũ animarũ in deum ſeptem ſunt. xv R lviij rii M cviin Affectiones multiplices peccatoꝛum vndecim ſunt in beccatum. xliu. N cix vij. U emii⸗ Affectiuarũ virtutuũ ſtabilitio in via non eſt poſſibilis. Affeginarum virtutum ſeptem ſunt ſpecies ibidem. Pꝛima Bonitas. JSecons Suguitas. .òèGͤ Tercia B8Biioꝛzia. . — Quarta eſt Bꝛatitudo xlvij u. et habet nviin. 8.C. 5. Quinta Cimoꝛł crrii ſc. rrv. Sexta Pudoꝛ. Septima Zpes. Affertones noſtras in tria genera cadere neceſſe eſt. Affectionũ bonarũ multitudo oꝛitur ex va rietate diſpoſitionũ Affectiones animabꝰ hũanis nõ minꝰ neceſſe ſũt qᷓ; appheſones. “ Affectus et intellectus eodẽ iure obligatilunt. Affectus humanus et intellectus obediẽtie eque debitoꝛes ſunt Affectus inter affectum noſtrũ nobilẽ et ſua deſidena nihil emecdid Affectiones in deum ſeptem ſunt. Affectiones due . unt indifſerentes 3d vicia iaſ cilicet e ad virtutes. lxx. crciiij. Pꝛima HHoꝛror eſt rix. Z onx. Secunda 2= gxrecratio. Agertiones neq; vere ſuntneq; falle. viij D rxv. . Afflictio non debet vltra extendi q; requirat coꝛrectio. lxij K axin. Afflictio ex miſericoꝛdia cauſatur. pPIO L, Afflictio coꝛpis optimum eſt contra tenta:tionem demonis. lxxix cvi⸗ Agere neceſie ẽ vnũquẽq; agere quod agit dum S agit et inpoſt ibile ipum aliter agere tunc econuerſo lxxiiij R ce· Agiles nominantur ab agendo ⁊ circũagendo. xxxv y lxriii. Agni paſchalis comeſtionis que fuit cauſa. üiin H O nvI Agricolarum et paſtoꝛum erroꝛ etydolatria xv B prüü Ala ale ſpirituales tres ſunt theologice virtutes. vriilj. K vvx. Albedo in niue etnigredo in coꝛuo non ſunt alterius ſpeciei 0 rriii 6 PBnin Altare eſt diuini h noꝛis titulus. miil. Altaris officium quadruplex eſt ibidem Altaria delenit deus de coꝛdibus iudeoꝝ ⁊ quare. ij niüj. Altare holocauſtoꝛũ. ij B miiij. Amare nõ debemꝛ ſic creaturas vt obliuiſcat᷑ deꝰ vel negligatur. Amare repꝛobũ et credere impꝛobabile ſimilis ſunt virtutis. Amans amare.id eſt ex neceſſitate amat.A. Amare adamare et odire vnus eſt habitus. . Z iciciam aut fidem vſq; ad paleã extendi nõ opoꝛtet. micus non poteſt dici ſimpiiciter et vere ſed ſcõm auid ſolaen⸗ qui tatanen hominem odit in parte. xlij Lcij. Amicus non eſt aui ex aliqua vane odit. E emvij. xxxvuj U xc. . pti. g crr. lviij. F exxp. 1V cxxxiiiij] vij xy. viij. B cxxiiij. rir K xxxix. 17,1 xxxvij nie Amatur feruentius cꝓrximus a viris ſanctis i deus non tamen ſonius g imp obee in naturalibus. xlij KE d viij 1 (l. xlij. R ciſ. 1 gicnsont Intcueren icozumon lnauſn Zorbebius orreust Aonelnsin roretvunt Ironolemm iuunit ſcgen. numina epeteſe ertun Egoſonoen Kan emn Hoſen che Pſonteng ini nis ſoſun iscen innnm Ppenaan ſnlrn ſnnſoſein — Uininuin nncri lbabet beie MResfrum Amicus non npot. dich aiſtmplicker gin parte . inimicnoi biden. Ego ſum oleum ad leaniendum doloꝛes animarum Ego ſum oleum ad condiendos dbos bonon operum. DM Semc eninabusnon eſtſnanise HM Ego ſum oleum ſanctum Per me vnguntur viri ſancti. Dine me nec ſanctitas nec ſanctifi catio Ego ſi ſum vnctio docens de omnibus Ego ſum fons plenitudinis. Ego ſum tunica polimita fragans Ego ſum in elementis ignis nun; 6 decidens Ego ſum purpura ⁊ coccus bis tinctlus Ego ſum oleum in liquoꝛibus Ego ſum oliua in arboꝛibus Ego ſum roſa in floꝛibus Ego ſum aurum ignitũ in metallis E)ẽgo ſum in pratibus Eecularibus rex Ego ſum radix in qua pendet tota lex Amo: de amoꝛe duplici Amoꝛ: eſt quedam vnitas amantis ad amatum Amoꝛ delectabile facit amarum Amoꝛ perfectus omnia Bons en municat amantis ibidem Amoꝛ mũdi ſigus et miſeria Quere vbi excecaius Amoꝛ quicquid tangit noſtrum eſt ibidem oꝛẽ vocat dyoniſius totalẽ declinationẽ amantis in amatü. Amoꝛ carentie diuitiarum eſt tercia intentio panperratis Aumoꝛ pauperta:is bella aut inſuitus conſurgere nõ permittit Amo: patnie maioꝛ eſt q; omnes amo:es mundani Amoꝛ naturalis honeſtatis qũqʒ non ſufficit ni nr̃as vincere pallies no? naturalis vtrum creatur a doo Amoꝛ qualiter creeiur ſine appꝛehẽſione ibidem Amoꝛe gratuitd e et non natorai qualiter diligat dens xxv T if. .V Amicicie veritas ẽ amicos amici diligere DM Amicoꝛum omnia ſunt communia rri Hd Amicus ſponſi non ſibi ſed ſponſo pꝛocurat i lxj. Amoꝛ habitus non dicitur Ponte rocind magis ſeruitug⸗ iiii E vifi. Amoꝛ rectus ⁊ purus nulli ab aliq̊ impendit᷑ niſi illũ credat eẽ bouũ uij E viij Amoꝛ rectus app: ꝛehenſionẽ habet bonilalis peambulsm. KW E ix. Amoꝛ ex diuina oꝛitur bonitale y 1 Wr. Amoꝛ: mulierum eſt magna occaſio ydolatrie . xxiij R lij. Amos natnralis non eſt in bonum inãntum donumk mplccre mmo in bonum deter minatum xxxviij * c. Amoꝛ omnium affectionum naturalium eſt maximus vxviij. Uxq Amoꝛ poteſt eſſe ⁊ eſt alicuius ad ſe duplicirrer vxviij Z xcii Amoꝛ voluptalis et amo: amici equiuoce dicuntux xrxrxxix A xcij. Amo: veriſſima ratione non eſt nin intentio inquirens mriij = rij Amoꝛ benefactoꝛibus narurglibus reddendus eſt xxxix C rcii. Amoꝛ: inquiſitoꝛ eſt bo xxxix B xciij. Amoꝛe aeli plus diligunt creature ceatoꝛem 5 vſeßas H xxxi M xciij. Zmordebitn⸗ etredditus vxix D xcii Amoꝛ venditus ibidem. rnrxix Rxciij Amoꝛ de landibus amoꝛis Ego ſum oleum leticie lyij X* cli lvij l clij “ lvih. E clij. lvij Z clij. lvij X y clij Wiiij Tcxciij txiij T clv. lxxxij B ccxxxvj. xI erij XI H xxviij XI 7 xcviij. xXxI Lxcix. vv H — ” Regiſtrum Amoꝛde fallo amoꝛe hereticoꝛum xi. M xreix Amoꝛ dei vnus ẽ et omniũ allorum ane poteriolom diliguuk ſolum xlij E c]. Amoꝛes ſi eent diuerſiet fidesi in vno et eodem fideli diuerſa eẽt ibidẽ. ni F .l. Sum fnr fideliſſimus. ́R— Deiymago. . LCenſus ⁊? redditus. Uinculũ quo ſolo alligaug fs. Triplex funiculus. J. Kk. . wieij . O. 8 Uinculũ qͥ ſolo pctõꝛ trahit ad graʒ. Q. Kci In domo dei diſpenſatrix. ” Dluligentes me diligo. Dña pleni iuris et poſſeſſioniss Dedi homini regem celoꝝ in pꝛeciũ redepisis. Amoꝛ dicit Ego Sacrificium reconciliationis. Antidotum ſanationis. Aduocatum iugis appellationis. Ego in S opugnatoꝛẽ dyabolice debellationis. Sacramentum ſanctiticationis Pignus humane aſſecurationis Amozmundanus execat ſois et intus Amo: multiplex Xij BG xcviij. et 1ij. Mxali. Auxurie. 4 Amoꝛ Pecunie. lij 5 cj. Superbie. Z Amoꝛis guindp ſunt differentie . Pꝛima Teneritudo Secũda Implitudo Tercia Eſt Charitas ij 7 ciij. Quarta Immenſitas Quinta Daementia ?YUMUD Amoꝛe dei ſolum operantur viri ſancii xlij b er. Amoꝛis operationes iruo: virtulibus efſiciuntur melioꝛes klij ꝓ g. Amoꝛ ſemper eſt rectus cum fuerit feruens ⁊ foꝛtis rlij. KR c. Amoꝛis aliud eſt foꝛtitudo aliud feruoꝛ ibidem Amoꝛem ex odio impoſſibile eſt eſſe Ambicioſus eſt iracundus xlix Tcxix. Ambulare ambꝝlans cũ baculo aut infirmus eſt ant debilis iudicatur. ij Ei iij. Angeli demoneOreligant ne bominibus noceant £ XxI O xcv'. Angulum rectum aggregari ex infinitis angulis contingentie eſt impoſſibile. I £ c xxxv Anima animas a pꝛincipio creatus fuiſſe in celo et in ſtellis colocatas opinatus ett U X vſq; ad. GSO .inclu ſue. . lrrij. ccvij Anime pꝛimoꝛum parentum in ſuis retectionibus create fnerunt lxxiiij Cccvii. lxxj B cexxxij. piato contra quem obijcitur muttipliciter. Animarum gloꝛia eſt ſanctoꝛum retributiio. Anima. In anima gloaficata due ſunt confiderationes 772772 Animam humanaim̃ humiliat vilificatio aſſidua ixr F cxcy/ Animas humanas a felicitate patrie ad iſtas miſerias non ſemel tantum ſed infinici⸗ 5 reuerſuras poſuit. oꝛigens. quod imp: obatur multiplicier ́èM cclxxxij Ani nalume operatiões nec loco nec tempoꝛe adiuuantur ner impediuntur. rxrE. rn * wi · Aniwa mentem Reotundam urui Boecus viij. d.Sai. xlviij 7 gxy· giganmbun imnnsdenh gii 1 lei⸗ Zrimeconne inn znern Oiris üreodeea Pyiranbuna Aunmu Alntvokwir Minebusbunt Him ſuanina Pbüanscincon Uninn Uuunobe n. Mniunaniy Mnigagoein mmimn Ninannno Rinehmuren Minepunene Müncdianonn Nünaidrsd Ainaliune Mimliundn inolzenin ſilmit MMlu s Ninuiaſaciea niulmm Mivr honin mbrs dich inicnin tlaininö Ninl e ris. velgionis nis Nis ſi! 5 wi and i 56 Anime coniunctionis ad coꝛpus tres ſunt modi Animale noſtrum peccat cum ſit ad ipſum Apparatus ſanctimonialium mereticus Regiſtrum Animarum bhumanarũ immoꝛtalitatem deſtruere quedã opinati ſunt. xxviij A. lxij Animas demonũ in ſtatuis eſſe poſuit Mercunus immoꝛtales quod repꝛobat xx Anima. In anima bumana non inueniuntur niſi tria genera virin requiere in littera U¶ U vbi vis. Anime ade et eue nõ vacue create ſunt.ↄtra ariſtotelem vt appet. nv. R lxxxiiij Animam bumana nibil tantum decer vt virtus ibidem. xvyxvxxv T lxxiiij Anima humana virtutibus gratuitis decoꝛatuutt xxxv U ixxviiij. Anima noſtra infirmatur et coꝛrumpiuur ad infirmitate coꝛpoꝛis xl S xcvj. Animabus humanis in hac vita ſublimioꝛes ſunt virtutes xij Q xcix Anima In anima eſt ars et ſcientia riie Xp. Aia hũana ẽ in coꝛpoꝛe moꝛtis huius ſicut aridũ lignũ in medio ignis xlj Q xcix Item expoſita eſt multis miſerijs.ibiden Smimna iienimnabns noſttis ſanitas ẽ ad ꝓpoꝛtionẽ ſanitatis in coꝛpoꝛibus xxxv Anima humanavacuã creata eſſe opinatus eſt ariſtoteles ibidẽ xxxx Q lxxxiiij Animã et agere in ſe et pati in ſe non inconuenies conditio xxxiiij M. lxxix. Animam humanã quẽadmodum vicia capliuant ſic eam virtutes eleuat xl T c. „ Animarum noſtrarum gloꝛificatio eſt ad deum aſſimulatio lij D cxxxviij. Anime humane non plus diſtant a lublimitate gloꝛie ſue qᷓ angeli xl. B xviij. Anime humane eſt vita deuns . .. llii A lcxl, Animalia noua in nouis cõmixtionibus ſeminũ poſſibile eſt gygni. xxiij/j. O I.. Animalibus bꝛutis dininũ honoꝛe impeſndere manifeſte eſt inſanie xxv y. lvij. Animalium et planetaꝝ cultura repꝛobatur xxv D lvij Animalium dij non foꝛmatoꝛes . ᷑nnvl Qα£ lix. Animalia exinnicem ⁊ abinuicem neceſſe eſt generari ibiaem „ caria ibidẽ Tlxx xxXI Animaliũ ſacrificia perſe non ſunt vtilia Fxxj P lxx.vi pʒ ne Animalium vita deo nunq; fuit odioaa U Q Ixxj. Animalia ſacrificãtes ſinemactatione vicioꝝ ſeipᷣos immolãt pctis xxxiij 10 lxnij Animalium membꝛa virrutes dicuntux xxvI E lrxxv R * Animalium nominibus manſuetoꝝ virtutes nominate ſunt xxxvj S lexxo Animalibus diſciplina adpbiberrbdrr X rir Aialia imũda imdicia irrepᷣhẽſibilita: ꝓbibita erat a di ſacrificio.xiiij. N.O.P.xxviij Animalia cninſmõi voluit deus ſacrificari.ibidem Aialia oĩa aihi vſurpauerat ydolatria voluit eẽ ppło ſuo abhoĩabilia. viij. Q rviij 222 Animal beſtiaſuffocatum ꝓhibitum erat xiiij RXyx. Animalium nature gnditiones differinnn 9 lxx Y cxcix Animalium furatio dlſtrictius ꝓhibita eſt ° ir S Lix. Animalia tria genera ſcʒ ouis et bouis ⁊cap:e elegit ſibi offerri deus x J xxij. Animalia quedam ſunt ſupflua et quedam neceſſaria Animalibus diuerſi generis ꝓbibetur omixioY rvyj A. xxxij. Animalia in animalibus quadeupedibus duo ſunt ſigna xiiij O xxviij. Amicticie animat diuina miſcdia deſperãtes ad veniã depꝛecanda. lv ¶ cxlvij. Animoſus eſt iracunln1uus i xlix F (xxviij. Animale nim nullomõ m eẽntiã vel ſpẽm ſiłe ẽ animali qð ẽ in bꝛutis lxxj. S cxcx Animale nrm non differt eẽnnaliter vel ̃m ſpem ab ipo ſpualinfo lxxj T cxcix xvij cxcix. xXxxvii Llx ix 7 dxj. Animale nim in no ſtro regno ẽ rõnis iõ legibus eiuſdẽ eſt ſubiectũ Apparitio luciferi in foꝛma catti ”M Zod ghenſones que ptinent ad fundam entum religioms certe ſuntet determinate. i H5 viiiif. ene MR Aopp:ehenſiones radicalss fidei ſunt eiuſdem articultibidem OD. D Regiſtrum Appꝛebenſiones ſiue cogitationes ſi ſimiles eſſe cogitationibus: appꝛehenſionibus ex Anbus et per quas tranſeunt non eſt inconueniens ppꝛehenſiuarum virtutum quinq; ſunt lumina Appꝛopinquatio ad deum eſt cauſa oblationis et ſacrificij X.i. F Ux. Aqua roſacea in vaſe ex reſolutione vapoꝛis pluuiam generat XxvI PP£½ ir. Aqua ignem extinguit xxvij Aqua. Ablutio facta in aqua omnibus ſignis conueniẽtiuns vx 1 ler Aqua tribulationis omnia genimina carnaliuʒ deſiderioꝛũ et vicioꝛũ omnium er ter⸗ minat et ſuccreſcere non ſinit lxviij L. W. dxxxvij Agqna tribulationis carnales delicias percata el et vicia ſi nbmerſi tſic ꝙ vnũ non reman ſit et hoc per pacientiam lxviij J clxxxvj.. –— Aqua ignem concupiſcentie extinguit irxix B ccxxpij Aque ⁊ ſanguĩs aſperſione mundandus eratlep: oſus XV X xxxj. Aque abilutio mundabat mulierem menſtruoſam xiiij O xxvij. Arbitrium. Libero arbitrio ſubſunt quedan multipliciter lxxy M ccxiij. Arboꝛ mala fructus facit malos xxxvii C lxxxix. Arboꝛes plantare deus phibuit iudeis et quare X O xxiij. Arcere.Arcẽedi ſunt hoĩes et repellen di oĩ ĩſtudio a vicijs ⁊ petis x A xx Ardere.Ardet totum genus humanũ et frigeſcit XxxI M lxxix. Argumẽta ſpuſſancti decẽ ſunt ad concludendũ peccato ⁊ pctõꝛi lxxix U ccrxviij. Armatura ad quid a deo daretur bellatoꝛibus ſ uis niſi ſufficiens eſſet ad pꝛeliuz ſpi⸗ rituale. lxxvij K cexx. Armatura ðᷣꝛ fides ptegens contra iacula mundane ſapientie vi R'rxii. Arma et beila ſpiritualia neceſſaria ſunt xxxvj B lxxv. Armẽta et greges non ſolum ſunt vtilia ſed eti nccaria a vite bumane ix Q rx. Arrogantia iracundi xlix O crix. Ars. ꝙ omnis ars a rebꝰ eſt tanq; vmbꝛa J R üij. Ars. omni arte cercioꝛ et melioꝛ eſt vinus ibidem K Ars recte viuendi eſt lex viij C xv Articuli fidei ſunt appꝛehenſiones einſdem iiij PP viij. Articuloꝝ fidei quida ſicut radices.ꝗda ſicut rami ab hmõi deſcẽdenni⸗ iiij. C. vij. Articuloꝝ fidei certus eſt numerus et determinatus v Z ix. Articuloꝛum fidei duo ſunt pꝛincipales —c „ Rn Articuli fidei diuiduntur in tres partes S vij Txilij. Artificia tria ſunt quibꝰ vtuntur contra vicia virtutes lxxix R ccxxviu. Aſperitas vite animam facit ad patria pergere lxviij SS. (lxxxviij. Aſſimulat aia humana gloꝛificata deo patri ⁊ filio rſpniilancio iſ. L. U. ccxxxvrij Aſſimulatio ad Neum eſt gloꝛificatio noſtra „ lij D cxxxviij. Aliperſione aq Ret ſanguis mudandus erat lepꝛ'oſus „ rpo X rxxI. Auaricia contra aunaros ix P cxc. Auarus deum pꝛo diuitijs viliſſimis delerit lvij d cxlix. Aſtra quinq; in pante appᷣpenſiua micancia xlvij xij Audacia iracundi Auerſio intellectus ab eis q; credenda ſant ecauſa errois iij 5 vj. ncio obſuato:es fauſtam ⁊ foꝛtunata reputabat inuentionem nidoꝛum riij Auricule dertre lepꝛoſi erremũ in eius mũdatione polliceſis ceptũ eſt rvy = m. Eatitudo viſiõis diuine eſt delectabilis et iocunda vltra oẽcm eſtimationem 1 HH h P. Q. R. S. Ul. lxxx .y. SS, rationu vario innititur intellectus philo ophantium ij A. H il. Baptiſmi et fidei vnitas pꝛobatur vr uozon l A. L. lxix Beatitudo eſt omniũ deſiderioꝛum 2 plenitudo inr! Bcii. Beannd ðꝛ lux claritas gaudiũ gloꝛia ⁊ cena magna ibidem D.E estitudo ðꝛ vita eterna pax libertas requies etſunt nouẽ noĩa eiuſdem ibidem xxxiiij M lxxix. Xlvij T cxxiij. Pulotkt adnndiresn Peuinudoen Zanndoeſtbo Peninannio Pennutioſe Hentiucocke Petüutotte Beanvconete Pelincheüns uirtktid 5 „ Paigeiindomin Ikhen Chetvelapi. uru Eu untſepee Dimun Geanti Pun Oum Quptd AMNun. In Relunhih⸗ Valum beil len. balunrirhain al, inerpuu lunboberor⸗ mneĩ nin ndeoumae Meyfnal Krtui kalngnien emntgnin SS mumnmine huerugeni wu!. il — eſſegnimr g. = N G1 £ =— UA RR ſ⸗ Die e e. “ N . ee s † „ HW DZ Re cod e „ 4.,.1. cens ehelta e „DNS ebanane 1.“ e. NS Lt 14 e N R“ i Ntd . “ . . 591 160 / õ ,E ed 2 —– — — — —MUW = Beatitudo eſt vnum de bonis paupertatis Beatitudo acquiritur donis et virtutibus ibidem. Beatudo eſt bonitas perſfetaa “ Beatitudinũ octo tenebꝛoſitates dono ſcientie illuſtrank Beatitudo intellectus eſt in ſola luce veritatis Beati qui in domino ſperan· Bella. ad bella vtilis eſt armatuua 11 2 è Bellum habet credere quia voluntarium Bellum omne virtute agendum eſt ibidem Benignitas 2 bonitas diſſerunt — ffrrüij O cri xlij. y cxoj. E xxv. rxrviij lxij. uux Q, Fxl. Beatitudines virtutes veras neceſſe eſt eſſe „ Beatitudinis plenitudo eſt religionis conſumatio.In pꝛologo Beatitudo eſt creatoꝛis aſſimulalio s Beatitudo eſt ſtatus vltime perfectionis Bealitudo aſſectus eſt in ſola ſuauitate pᷣme bonitatis ibidem U Beatitudo eſt felicitas iuxta traditionem Machomeni eſt cum bꝛutis cõmunicare ex quo multa inconuenientia ſequũtur que poſila ſunt inlittera S vbi felicits xix. lUliij y crxliiij. lxiij. U. X. clxx]. Beati ſunt pauperes . xxxvj. B lrv. Bella ſpiritualia xrxxv O lxxxiij. Bellandi ſunt ſeptem adiutoꝛia MVDw HD SPꝛimm SCHHericia Secundũ Pꝛudentia . Tercium Ha.i.ꝛ ſtium reſrenatio ä QDuartũ Eſt Ceonſolailo rxxx. F. xcvp½ AQAQuintuuuu P:ꝛotectio sl SZBexltum Dieieinina gratia S Septimũ Pacientia Bellum pneipem in bello iniuſto non tenentur ſubditi iuuare xloij G cxxj. Bellum. In bello dubio non debent pꝛoceres pᷣncipem iuuare ante diſcuſſionem eiuſ dem. „r —rrlij 5 crxI. Bellatrix in ſpiritualibus eſt ſl/lſes liij B cxl. Bella inter pauperes conſurgere amoꝛ paupertatis non ꝑmittit lxiuij C Gri; xxij R lvij Bellum deoꝛum et cultoꝛum eoꝛundem .KR xxij B lv Belue dij mali comparantur Benedicere Benedirit deus Iſmabeli xviij N xxxvij. Benedicunt pacientes eoꝛum perſecutoꝛibus lxix Eclxxxix BGBenedictio ex gratitudine generaturr . VyVy M. H. x. Benedictio cereo ⁊ cãpana fugantur fulgura ⁊ tempeſtates rrviij Uliiij Benefactoꝛes nr̃i naturales ſunt deus ⁊ parentes xxxix. Excij Benelicentia gratuitcjttuoꝛ partes diuini culrus cauſat vi. M x. Beneficentie diuine recognitio eſt cauſa oblationis et ſacrificij X E xxij. Beneficia ꝓpier beneficia. cultus deo per ſe debeuurr mMilij Beliij. Beneficia eccleſiaſrica að ſapiunt et qui digne percipiunt liiij. . U. cix. engesſumgno⸗ quo aĩas defunctoꝝ debẽt redimere ibidẽ xliiij. U. X. crj. . kneſactop diſpenſatores ſunt qui in beneficijs pᷣſtandis voluntatem dili & liif. ſulunt. . xxiiij S liij. Benignitatem cũ ſua ſuauitate perfundit electis ſpirituſſanctus lxxxiij. B. ccxlj. lx A dvij. H xlviij 1. cxxvi. Blaſphemãt ↄtra dei bointateʒ qui paſſioni filij eius ⁊ incarnatiõi Zdicut vj. U. Blaſphemꝰ ⁊ in coꝛrigibilis de medio omnibus mois exterminaädiſunt x K xx.. Blaſphemãs deũ ſemel im̃ nõ ꝓpter hoc erit malꝰ illa hoꝛa ðt Arſ. xXxxviij.D. lxxxix Bonus non eſt homo ex bonitate intelleitus et quare xrxvxxvj. L. lxxxv Bona circumſtantia grauat peccatum lxxv. Q ccxiiij. Beniuolentia de beniuolentia Reguſtrum Bona naturalia non ſunt pᷣferenda ſeruicio creatoꝛis ryir 7 rai Bona naturalia data ſunt ad gloꝛiã ⁊ obſequium dei.i ibiem K„ Bona naturalia quibus viſum eſt ſola ſufficere ad pꝛomerendam vit̃ eemam erroꝛ pelagianoꝛum , A A xcv Hngien⸗ in virtutibus ↄſuetudinalibus diffinit Ariſtoteles Bonitas vᷣtzẽ bonitas duaꝝ milician media ale quẽ aſgal multiplr. tmiti. Q.IrxI Bonitas eſt via ad felicitatem eternam Bonitas perfecta eſt beatitudo ibidem “ Bonitas ↄſuetudinalis non eſt niſ voluntas babime Bonm dij retributionẽ non exigunt Bonitas et bonus tripliciter dicuntur Bonitas vna eſt Boniiatis que eſt pꝛopꝛia operatio xxiiij A lij. rxxxt b lxxxij. xlviij O cxxoj lxx Tcxchij. Bomitatis acſuauitatis diuine ad ea que carnis et mundi lant t nulla erit pꝛopoꝛlio. 4 lxx M cxciiij. Braccarum depoſitionẽ i in adoꝛatione pꝛobibuit deus Bꝛntalilas vitam ſubuertit humanam catur in paradyſo ſarracenoum. xix. E. xxxir lefacit ſpiritualiter coꝛda hominũ rincarnatio ech iniꝛ paſie eiuldem. vij Q rij Ru vxiij. Tampane benedicte tẽpeſtates et fulgura fugant Candelabuũ pꝛecepit deus a ꝑte meridiei 3d aqnilonẽ Lanes pꝛelati dicuntur Capax. Nullus capax a credulitate fidei exemptus eſt Capitulum religioſoꝛum. “ ni. A vic;⸗ . clxi . “ iij P viij. Caput ⁊ barbam radere pꝛobibitũ eſt xiiij xvij Caracteres nihil diuine virtutis habent . xxix P. J. lxv. Caracteribus virtutes mirificas Atonebantauidam SS xxx B lvu Cardinales virtutes quare ſic dicuntur Charitas tripliciter nominantur Pꝛimo Bjra donini noſtri an xpi Secudo Uocat Charitas dei ij „ air. LTCTercio Coõmunicatio ſpüſlancti Chartate deum et que pꝛopter iõ̃m diligenda ſunt tribus modis diliginus Kaime HSieatuita dei bonitate 7 etido Quia Bꝛatos nos deus efficit ſicem. 8 Bꝛatlis facit nos omnia facere charitasd dechariate tres emuuntemanationes Pꝛima Selare Secudad Eſt LCLondolre „% rij in tmiij . Sonr paimorum deſdenen Tercig Charitas vtute recte viuitur duabus de cauſs O avij. Charitas dicit oꝛdinata ſum maxime nter tria DPDꝛimo nimas fratrum diligam ZSecudo Ut Eoꝛum coꝛpoꝛa amem iW.d Tercio 3 Eoꝛum bona coꝛpoꝛalia opem Charitas in patria elongata eſt a paſſionibus vie lxxxrij 3 ccxxxvij. Charitas ꝓximos efficit nobis charos èð lwij Hcl. Charitas nominatio elt ſanctiſpus comunicalio ffffwwwpwpvpyi NRcl. Charitas omnig facit cõmunia ibidem SͦMNẽ 44“ð Charitas omniũ bonoꝝ operum partem babet tpij. O. P. Q. R. cl. Charitas eſt legis conſumatio ä Charitas dicit Eg80 ciuitatem facio firmam xxxv. A. inv. xxxe . lxx. xxv 1 lxxrij. erni Z cx. xxvii . tiij. lxix 1 cxcj. rnj “ ayiij. in Quanuun Kuta Cumaespolape Connſnnsget . Cormatdoop⸗ Pumnlüdee Carnesineel augveriva oconmuſe ſahiusoihon lluslaſa ikan ſche nit nrẽ inl n . unuein o Bimn⸗ R e. ſe 4 mI gis Regin trum H Per me pugnat totus fancton erercitus Ergo gratiarum pluuiã deſcendere facio lvij. S. L. ci. BaAre eliciarum facio l MM Baiacias et virtutes diligo H . arboꝛem fructiferam lfacio anto Dia dona gratiaꝝ in agro meo plano Charitas ſue vilechonis dei ⁊ electoꝝ in pꝛima dicerente urri 6 ccrnvi. Charitas ſiue dilectio poteſ eſſe duplicirer . Exxvii E reu. Pharitas dicit G Uoiego ſum in tulo ẽ ab omnibus contumelüe H Dinikeelaarige ego ſum ipᷣe eligitur ſolus äl Ego ſum qui deo ſernſnio W oii & (ckix. Ego diligentes me cuſtodio 8G OZine me nibil pꝛecij autvaloꝛis Eg o ſum flos omnis decoꝛis ſola noui ⁊ votum facio HMU Quantum valeo quia charitas ego Znah⸗ deſideria auertunt mẽtes humanas a deo bonoy fonte unijxr gr xrrir arnalem ſolum felicitatem ꝓ paradyſo ꝓmiſit machometus xix U xxxviij/ Carnales voluptates mẽtes decipiũthũanas. xix. H. deſcribuntrr B xxxix Carnalitas ue culpanda eſt 2 delerenda non ẽ in ſacrificijs coꝛpoꝛalibus nutrienda Z Carnaii voluptate quid vilins lvij cxlx Larnaliũ denderioꝛum ignemm reftigelit ſides dei 2 timoꝛ liij. y cxi. Carnes indeſerto non comedebaãt iudei ⁊ quare xiii xxvij. Cara que viua ↄcupiſcitur ↄſiderare debet q̃us moꝛtua erisu lix ccxxvij. Caro contra ſom̃ pugnat ⁊ ecõuerſo qð oſtendit᷑ multipliciter vxxvij. . FX. cxxxji. Caſtitas diſponit ad ſapientia et quomodo xnd KR cviiui Feſitas Caſtitatem carnis virgo nupta etiam ſt debitum reddit non ammittit. xl. iii K cxxij. Caſtitates ſi due ſint duas inſticias duas fides neceſſe eſ eſfſe n £ cxrxwij. Caſtigai deus quinq; per egritudinẽ er infirmitalem rrviij Ndvxxxvij. Caſtigat deus filium quem recibdit· lxij O dxviI Cattius. Apparuit dyabolus in ſpecie catti. . xryrrvu X ixj. Cauſa.Quicqd eſt cauſa cauſe caulſa eſt cauſati xxix xciij. Cauſalitas per hoc ꝙ eſt cauſaliias non cogit Dhaſatums a debitu adosatioine 7 cul tns cauſantis. xxvij lx. Cauſalitas naturalis neq; eſt violenta neq; voluntaria ibidem Caulſalitas ſublimis en liber ꝛimpeibilis poleſtatis „- 85S Cecus eſt qui ſolem videre non pot ſt liij. K v. Cecus ẽ ſenſus bumanus qui deo duce ambulare non vull ibidem b„ edere. Cedebat ſocrates omni furoꝛi tyranni. lv! B clxxrx Cedrus odoꝛem ſuauitans habett? xv/ Q.xxxj Cella pigmentaria eſt ſacra ſcriptura xvoviij A xxxvj Lelehia coꝛpoꝛa non dant figuras bominibus aut celeris animalibus xxvj. Celũ ⁊ ſtelle ſi ſtarent ꝓpter boc operatiopaſſionũ aeris nõ ceſſaret xxv O lix . Celum ẽ ammaldeo obediens opinio auicenne xxvj A vi. Celos poſuit animalia Ariſtoteles ⁊ eoꝛum animas intelligere widem . Celum dicuur dei tabernaculuum 17 riii Keloꝛum regnũ omni opere bono mercatur quilibert P dli. Lenſus deo debitus eſt amoꝛ lviij ½ cliij. Cions ciboꝛum ⁊ potuũ duodecim ſunt ſapoꝛees xliiij – Regiſtrum Cibi ? potus refectionem 5oarat eccleſia mij. Cineres peccatoꝛes dicuntur ”Uĩ lix.D. elv. Circuſtantia generat peccatũ èè rxxro Hiin⸗ Circũciſio non eſt per ſe et in ſe ſarramentum Nx 2= lxix. Ctrcũciſio poteſt eſſe ſignũ ſanctificationis ſed non inſtrumentu bicen Cithara ⁊ carmẽ pulcherrimũ dei patris eſt flius lniij. E. cexl: Circuũciſionis ſex ſunt cauſe xiij 2 xxv Circũciſio pᷣma firmitas pacti et federis eſt cum deo ſbidem B. Circuũciſio octaua die iuſſa eſt fieri ibidem Citare Citat infirmitas ad moꝛtẽ vel pemptoꝛum vel dilatoꝛiam kre P.crvi. Claudicans non recte credenti comparatur 141 iij. Clauſtrales contra eos = lxij y clxxij. Clerici male deſeruiũt et conſumunt ſua ſtipendia . xliiij. U. cx. Clerici cõtra clericos ꝗ fauentes ſuis p: incpibus pꝛelia cõmintuut . lnagen faciunt. xvj. y. Z. clxviii Clericoꝛum habitus in oꝛdinatus MMU =è ix 3 du loaca eſt coꝛ peccatoꝛis quã xpᷣus mundauit “ B (lvii. Cogitare videtur bellum habere 1¹ Oij CLogitare ⁊ ſtudere virtuoſa ⁊ vicioſa eſſe poſſunt = Cogitare aliquid quaſi ex nobis non ſufticimus exponitur Cogitationũi q̃daʒ ſunt vane.⁊ q̃dam ſt ſine inteilectu. ädam gfe ibicen LCognitio infinitoꝛu hominibus eſt impoſſibilis = liij D vij Cognoſci aliꝗd ab intellectu impoſſibile ẽ niſi apparitiõe foꝛẽ ſue iü L v. Cognoſcere. Nulla ſi ubſtantia intelligens bꝛohibila eſt cognoleret vel intelligere na⸗ turaliter. rryir B xij. Coercere. Coercendi ſunt qui coenionem negant Xx. B Xx Colere populus dei con gregatio ſanctoꝛum vera eligione colennͤ liiij A vj. Colebat ignem gens chaldea CLColebat aerem antiquitas.ibidem Colunt barbari illlud qð pꝛimo de mane inueniunt rx lrr. . Colunt hebꝛei foꝛtunam vt dixerunt quidam vrr S xl. Eoloꝛ ſpirirualis eſt conſeruatiuus XvV R rxII Cõburere.qui vitulam rubeã combuſſerant quare immunl crant rii Rehviij. Combuere.de combuſtione oſſium In n iohanis baptiſte natiuitate npij B Ir Combuſtio moꝛtuoꝝ ibidem 55 Combuſtio ſtatutarun . Concupiſcere.concupiſcit caro achertus ſym̃ eteconuerlo LConcupilſcere et non conſentire ↄcupiſcentie nõ eſt contraria⸗ Concupiſcentiacde concupiſcentia carnis viij lxiij wiij. S. T. U. ccxxiiij. Concupiſcere.Cro qui viua concupiſcitur conſiderare debel aras moꝛtua erit lxx ix H ccxxvij. 1 Toncupiſciblie gladius eſt et vnlnus amoꝛis mortifen rxrll. rcvij oncnpiſcibilia oĩa ? laquei ſunt r carceres ad dennendum ir P Ari. Eonſiteri.qui confeſſus fuerit ſcelera ſua ⁊ regrit ea mificoꝛdiã conleguet l. Tl. Confoꝛtat deſolatos deus ly! F alvij Lonfeſſio ſuauiſſimã ẽ in auribus dei ⁊ terrifica demonibus Cõmixtio animaliu diuini generis phibetur multipliciter Pꝛimo Ipe oꝛdo nature ↄmendaret᷑ pplło dei Secũüdo lagiciũ omne ſodomititũ declinarek J Tertio t Mogeſtio⁊ pᷣſſio vcupilcie hoc ð0 acceptioꝛ ofderetur x Ouar to HNephan da opꝑa declinarẽtur ve.Mai. Seng. Ydolatria veneris ⁊ pꝛiapi vitaretur Ne bhomines pmol openb⸗ contaminarẽtur rxexij 2 carſi rwij D.E.lx. Colebat deoꝝ glibet in eo ꝙ ad dominationẽ ſu peninere cedebat. xxvij. J· rii. L. CI. F. ccxxj lxxviij y ccxxv. ſonpet. ſ nanan ſoltunuopen ſotoenandee⸗ ſoteie A Uro glriti ſofionuß ſeumſfaefn Conflivorun ſolllcnuset n lolioeinpe Pin deeic na lgltnoanit n nurbumn ſotolaurdevo⸗ inece Coluentite Pogenänsi lenänge Conagnoder Lonenneel Lonenneden Lonienrewn Loyhaninin lonumanmn lolunmecizſn lolnnelsdei ſoutnelamden Mmizdeon Gh Complexio coꝛpoꝛis mala an LConſtantia perfectioꝛi angelice aſſimilatur LConſcientia de erroꝛe con ſe tre Conſcientia. Nulli licet contra conſcientiam tur quilibet ſequi eam in quolibet caſu LConſcientia. Nullo caſu licitum eſt age netur facere m conſctentiam ſuam. non ſequitur. ibidem. Conſilii donum. CLonſiliarius ad regem lIxxxix. ſehʒ vt intellectus ad voluntatẽ xxxvj. T.lxxx Coſilü dei triplex eſt operatio Pꝛima Secida LCTertia Conſolalio quid ſit Conſolatur humiles deus Conſolatur de peccatoꝛes.ibidermn LConſolatio bellantes multum inuuat Z.,xco. PRegiſtrum Compati. Quod electi damnatis non compaciuntur Conſuetudina les vᷣlutes ſunt lignip ſciẽtie diffuſe tractatur la animam ſuam ſtimulat re contra conſcientiã ſuame xEiij W cexlij (xcvij. xlIv P cxiiij lxxv impetuoſitas retardati o periculoꝛum pꝛeuiſio Eualſionis inuentio Conſuetudinalium naturalium et gratni au virtutum di Cõſuetudinales vtures non ſt᷑ eiuſdẽ pfectiõis cũ virtutibus gratuitis. ipedes et leſionum iunamenta quedam. R. S. 77. lxxv. y. Z. ccxuirj⸗ ſuã agere in aliquo caſu non tamen tene V ccxv. rgo in quolibet te xliij ·0o ex v. Itẽ vxxvij. rlv. E. qi iv. O cxlpij . lv P. Q cxlvij xl k xcvj itau virtutum differentia xXxxviij. F. S Xe Contactus non coꝛpoꝛis ad coꝛpus eſt impoſſibile xxvii. B. lxij Contemnere Contemnit paupertas diuitias tempoꝛales lxiiij. H. clxxiij. Lontemnede ſunt diuitie et abbominande lxv. B. clxxxv Lonterere contererit d-abolũ qui impios conterit iuſtos pſequentes lxvij.F.clxxxv Contrariarũ duaꝝ ꝓpoſitionũ ſemper alterã eẽ veram neceſſe no elt lxxv. Z= ccxv. Contumacia impunita non debet remanere XIE xx. Contumacia ſi creſcat an de iure debeat creſcere eius pena ibidem 5F Contumelia dei in credendo nullomodo toleranda eſt iüj. H.iiij ontumeliam deo greci et iudei irrogabãt ibidem . Contumelia deo irrigata triplex effft— HUDUMUM Pꝛima Eo ꝙ cultus debitꝰſubtrabatur SIScoöa Ex Fo ꝙ alij impenditur xij. P.xlviij. LCertia Eo ꝙ aliquid ei coequatur W Contumelie int̃inita. infinita debetur pena xvxvxl. Ræc. xiv etxvj,. Cõtumelia dei intollęrabilis eſt ymo vindicãda „ lA Alv. LCõuerſatio vite nr̃e tuoꝛ hʒ ꝑtes.i.cogitatiões affectiões locutiõe RQpatiões AvI cxvui. Cõuiniũ. In ↄuinio padyñ fercula ſe innumerabilia lxxxiij. A. ecrxxix· Coꝛ. In coꝛde humano quattuoꝛ debilitates y K exii: Coꝛ.coꝛdix tribulatio ñ ſolũ ẽ moꝛtificatio vicdoꝝ ſʒ⁊ ſpũale martyru. xxxij M. lxuiij. Loꝛpus coꝛpoꝛi non poteſt reſiſtere niſ coꝛpus xyxyyvviij. Blxij. Coꝛpoꝛibꝰ gloꝛificat non poterunt alia coꝛpoꝛa reſiſtere ibidem 8 Coꝛpoꝛis chꝛiſti refeceilio xliij. y Z. cv. Coꝛpoꝛi noſtro nihil pernicioſiꝰ nibil periculoſiꝰ lv. E. cxlo Loꝛpus talem figuram impmit qualem habet vrvl. K. ux Coꝛonam certantibꝰ dabit deus lxxix.D. ccxxx Coꝛona victoꝛie recipiet qui veram fidem cuſtodit ij 1 Coꝛrectiõem ſubditoꝝ negligunt peruerſi pꝛelati R 7c. lxj. U. £. elxxij. Conectiõis ſpes vbi nõ eſt ceſſat falſa pietaes L XI Coꝛruptio nature ⁊ virtutis eſt cauſa auerſionis a deo xxiii. A. B. xlix Coꝛruptio interdu ꝓuenit occaſionaliter ex mala ↄplexie hlx/M. cxvij MSes giſtrum gtem interdum ex bona applicatione lxy E c(xcvf. reatio vniuerſitatis ſolius dei eſt operatio wvii R lxiij. Freato:em ſolumvnum eſſe credendum eſt D A ix. Lreatoꝛem pꝛe ceteris amare debemus rix K xxxir. Creaturam non debemus taliter amarevtnegligak er ceatoꝛ ibiden K Creaturarũ quarumcunq; ꝓhibetur adoꝛatio rxxvij S lx Creature vniuerſe ꝓpter deum ſunt diligende Xlij P cij. Lredere.aliud eſt credere ex euidẽtia crediti. aliud ex virtute tecedentis 11. Credere et ſcire differunt SS 1¹ O ij CCredere de operationibus intellectus bellum habet ibidsm⸗ 1,0 Credere ⁊ vicioſum poteſt eſſe et virtuoſum 1 Credere ea que pertinẽt ad fundamentũ religionis aduerſum ſe bellü bʒ bieem. Credere impoſſibile ẽ non credere manifeſte vera ij B iiij Credere debemus cõtra omnia adiutoꝛia 7 illuminatiõʒ naturalem ij P iij Credendi fides duas habet differentias V D ir Credendoꝝ peꝛmim eſt fundamentũ ipᷣius crea toꝛis Vj ir. Credendũ eſt ipſum creatoꝛem ſolum vnum eſſe ibidem. redere que de deo credenda ſunt aut ſunt per ſe aut non pi F x. Credere.non omnes in fide gratuita equaliter credunt ij P xvj. Credit mag? intellectꝰ ea que peripᷣm met credit qᷓ; ea q exſ uaſonibus e crecht. ij. C. iij Credere ex euedentia veritatt deum non honoꝛat E iij. Credere.qui creditja ꝑte crediti non a ꝑte credulitatis deũ non honoꝛificat wict. x Lredere ex euidentia veritatis deum veracem eſſe deum non honoꝛat ibidem X* Credere ea que non apparent eſſe vera ſolum er vinute eſt credentis 1 Uij. Credere pꝛobabile virtuoſum non eſft 1R1 Credere impꝛobabilia ad deum accedẽtibus neceſſe eft 1 MWü Credendum eſt deo abſq; perſuaſione et ꝓbatione ðYMU ij. Credendoꝛum certus eſt numerus et determinatus iiij Cvij. Credere omnia que vir inpiens redirrcredlt eſtmpler in vninerlall yC ix. Credita.non diuerſiſicatur fides. ꝓpter creditoꝛũ diuerſitatem 3 A vj. Credulitas infinitoꝛum hominibus eſt impoſſibils üüüiij D vij Credulitas A credulitate fidei nullus homo eiuſdem cavax excepeuseſt iiij 0 viij. Crux multiplexr ir dvj. Culpa. meſſin ve iurepotet moꝛsiafligt +T ES,S/HAEA Cultro lapideo inſſa eſt fieri circumciſio Liiij E xxv. Cullura planetarum ſenſibiliũ repꝛobatur· xxxV D lvi Lultura deoꝝ Gi quis inutilis. inſtis innoxia deo iniuriola „ A v. Eultura deo:u eſt cultoꝛibus eoꝛum inutilis xxv lxj/ Cultura ſolis ⁊ lune ydolatria nuncupan. xxv Llviij Cultura maris et terre xxvij O lxj. ultura ydoloꝛum pꝛohibetur xrrij Cultus vnus eſt debitus ſoli deo EIn. Eultus verus dei oẽm ſuperſtitionem extermingat mij F. Iniij Cultus qui deo debeturnalutaier omunoeetidem en omnbe üuüuiiij J viij. Eultus diuini partes habent radices ſapientiã potentiã bonitatt. vI rx Tultum latrie nemo deo impẽdit niſi qui credit ipᷣm deum eſſe iiij Q viij Cultus ſumme venerationis eſt latriias xxij xlviij . Cultus et honoꝛificentia ſoli deo deber A. B. C. D. xij EF. 1 Eiiltus oifs non eſ unnendendus net 5 nii us inanimatis non eſt im lvij vſq; lx. Cultus creaturarum ꝓhibet etaenaue nv . vich rwi. l 61. Cultus diuini hono: tificentia nullus pꝛeter deum dignus eſt. nmiiij SB. lx xx. Item vI. S xj A moona – ummr, nus alnd EZlen gehoſtereko . ndrcchnern = uuinnitz — 1 Unnlne Neruniſione Meromrior, Pezmiſor⸗ Minronines Migaigean Auroencodicn unnbenun Dtmenummimas Necaoliganonen Pcdrionesnnan Ntanioresaane MAagnioresonen Qunnlit Wunnagin Pteennans ateire aceſonnusle Delcgodetire DR v Deronpguſig Nrnmtn Dengnunniimn Nenonuvoni ſen ecedlernsde Nemnlen hachueſnge . = S - —— E — — — —, S= — == — Regiftrum Cultus. In cultu diminuto eſt erroꝛ ⁊ blaſppemlis veij ric. Eultus diuinꝰ in decẽ partes diſtinguit᷑. Regre in a.y. vbi ydolatria xxij Z xlix. Cuiltus demornum ”MM xxiij xI. CLultos noſter eſt deus Ilx Y. (viij Currenda celeriter via ”MZ n⁴ÿxv S Ixxxij. Are vel donare ꝓpꝛie eſt ſuũ accipientis facere xliij J RK ciiij – At deus dona foꝛtitudinis contra ceriamina ſpitualia xlv D crxiijj. Debilitatum multe ſpecies JMGẽ ”äl Damnantur plures q; ſaluentir Z xxr E xliiij. Debita remunerari duobus modis dicttuur lxxx K ccx Debitoꝛes deo ſumus omniũ que hbabemus — Debitoꝛum dimiſſionem opoꝛtet quemlibet petere xlix xc. Debitum quo vnuſquiſq; tenetur deo ⁊ infinuum . xx U vIVI. Debitoꝛum remiſſionem quipetunt ſecuri ad tbꝛonum gr̃e accedunt hix B cxc. Decipiuntur homines fallacia dupliciter Xlv K cxv. Decipitur qui peccat moꝛtaliter H 11 y cxxxvij. Decoꝛ a decendo dictus eet . . Decoꝛ anime humanevirtutũ dicitur pulchꝛitudo ibidem Defunctoꝛum animas clerici debent redimere H rliiij Yy cx. Delectabilia ſi non amantur in ipſis non erit delectatio xix J xxxix. Delectationes virtutum gratie maioꝛes ſunt delectationibus vicioꝝ A cxxxyI Delectationes carnales moꝛtifere dicuntur ibidem H 2 Pelectationes virtutum maioꝛes ſunt delectationibus naturalibꝰ?ibidem. K— Delicie. de delicijs paradyñ et felicitate nij X y = ccxxxix Deliciay magnitudo in padyſo. diffuſe de iſta materia tractat lxxxiij. B. cnix Deliciarum oꝛtus eſt ſacra ſcriptura V:j Z 1XXvI. Delicias epulaꝝ coꝛpaliũ felicitatẽ et padyſum poſuit machomelns xviij y xxxyviij xxxv T.lxxxiiij Delicie ſpirituales humanam animam ad ſe rrahundt XxB L nxviij. Delicijs dediti velut concupiſcẽniarum fructibus immerſi ſunt O †ρ° ανωe.. Demones in coꝛpoꝛibus humanis viuẽtibus loqui poſſibile eet xxviij R lriiiij Demones quaſi lupi trrij 1à dxv. Demonum animas in ſtatuis loqui opinãtur quidam wyiij lxxiij Demonum malignitas pleniſſimam fidem facdt . „, xxx A lxvij. Demones homines etiam mali ſanctis exorciſmis abijciunt ibidez B Delerere.deſerens deum vilioꝛem ſe habet qᷓ; illud pꝛo g̊ deſerii lvij E cxlix. Deñnderia carnalia deſcribuntur l rirx B rxxrxix. Deſideria.deſiderioꝝ carnalium fides ignem refrigeſcit lilij y cxlj. Deiliderij tres ſunt ſpecies Llviü = xcxxvij. Deſolatos confoꝛtat æus 0 lv KR cxlvij. Deſolantur peccaloꝛes tribus de cauſis “”” Deimo Multitu dine peccatoꝛ Secuüdo de Uebementia temtationn lV W cxlvj. Lercto Paucitate miſericoꝛdie diunne Deſperatio ruina eſt hoꝛrifiia· üllij U cxlüij. Deſperantes cedũt omni tẽtatiõi vbi nola fabula de arũdine ⁊ qrcu. ly J crlv Delperantes ſtupent de dei miſicoꝛdia vires relumere neſciẽttes lv Ualvii. Deus vita eſt animarumnm l i A cLH Dei admiſericoꝛdiam tres ſunt coniunctiones Pꝛima Ad Intellectum Secũda Eſt Ad eius Affectum liij A cxl. Tercia Ad Senſum Deus eſt lpes noſtra et ſecuritas Dens lolus timendus eſt ibidem lüü B cxlv. Deus conſolalos confoꝛat V H (xly. Deus electis ſuis in omni certamine auxilium moieſtat Deus cum humilibus habitat Deus emollit coꝛ hominis ſicut ceram ignis Deus ablactat paruulos ſuos cibis ſpualium deliciarum Deus latronem ꝓpter pacientiam ſuam ad miſ̃icoꝛdiam tecepit lxv clxxvij lxviij E amnlt Deum bene agere neceſſe eſt. et impoſſibile eſt ĩm male agere. lxriiij a Deus de deo quadꝛuplex eſt verbum “ Drmum 4 Eius peimitas. =W?DM Secundi eſt Euius vltimitas. lxxj = cecnxy. M Tercium Eius larga influentia. ”MM Quartut0ſ- Eius ſuauitas. Deum bonoꝛare debemus rxxriij 8 Ulrre Deus vult et cõmouet poſſe ſuũ vt eius ſtatutum lernetut Deus benefactoꝛ noſter eſt naturalis Deũ inſanum apoſtoli crediderũt ꝓ eo ꝙ tm pᷣdicationi inſiſtebat xlij „ ciij. H Deus melioꝛ et vꝛilioꝛ eſt incoparabiliten ſupſtantijs angelicis ⁊ humanis quoniam ipſi ſibi. . xxxix E rciiij. Deus amabilis eſt ⁊ deſiderabilis iilij. B cvij. Deus retectio eſt noſtra ſpiritualis xlllij. y (vj. Deus donũ dat foꝛtitudinis otra cenamina ſpiritualia xlv l cxiijj. Deus in hoĩe ſine hoĩe operalur.Augꝰ ↄtra quẽ arguitur multipli te xlvI J crvij. Deus de deo per fidem noticiam habemus xlvij O cxxij. Deo omnia ſunt manifeſta Deus eque eſt timendus ſicut diligendꝰ ⁊ bonoꝛand⸗ Deus qntum diligetur im̃ erit ⁊ gaudiũ de gloꝛia ipius Deus pater cithariſat ad electoꝛum iocunditatem lxxiij E ccxl. Deo digna dilectio et crudelitas debetrr S Z iij Deo ẽ obediens et ſubdita gens fidelis fide armata et ſimata ij T v. Dei vna eſt fides V B 5 x. Deus de deo tria dicuntur reſpectu aliarũ rerum ilij ABvVI. Deo impenditur obſequium multipliciter OJJJMVM niij L viij. Deum credere non eſſe bonum hereſis eſt xI. Dei nomine moꝛtui ſuſcitati ſur Dxij. Deus pj miſericoꝛdiaꝝ noluit filio parcere vtcoꝛdiparceretbũano. v 5 xij. Deus de dei dilectione et beneſiciis vi 3 xiij. Deo placita eſt ſola fides ibidem K Dei timoꝛ ex fide oꝛitur ibiden· W Dei teſtimonia ſunt eius opera ibidern Deo ſoli creder mebet eccleſia ibidem DW .„ vij Sriil. Deus omnia creaunuit vij S xiiij. Deum eſſe bonoꝛandũ deum eſſe timendum lantteghleponehals. viij B rxilij Deus vult nos in homines eſſe miſericoꝛ ddaes xiij rxvj. Dei cultus nunq; laudibus caret * 7 rxij. Deus vult populũ ſuum peccatum exhoꝛrere xxj y xlvl. xxliij E liij. 2222 Deo non ſolum pꝛeſentis vite ſed et fulure debentur ſeruicia Deos honoꝛare decens eſt Deo deoꝛum. et dy ⁊ omnes creature ſubdite ſunt Deoꝛum amicicia inter ſe ibidem „— —— „ Dijs nihil honoꝛificẽtie nihil beneficioꝛum de debetur ter ſ. Deo ſolo templa edificamus ibidem cp Dij non ſunt ſed belue in quibus neq; eſt bonitas neq; ſ. apietia Deus li gatpoieſtatem deoꝛum vpemerſoꝛumwicem . rüij X 1e, rv ½ lv. BEZE lv F crlv. irxvij S Sclxxriiij “ xxxvij X* bexxix. rpi „ cxxiiij nunj ccxxxvj. viiij T xxviij. Deus nec ydolatras nec ydola ꝑmiſit habitare inter flios iſt a re rxvij A xxxiiij Dei cultus et lex obidire ioſue ſolem etlunam compulerunt xx A xl. xxii w liiij. 1 Ne nunſt utft nuinon dausrelanen an Nekonnice⸗ Daspetalcre Naſnmnnien De⸗ mnchn vonn Nare⸗ wniß Dleeg gegummn uit Olerolamn iagoreroeatd Netopet i⸗ 4 Nagotenn * N Pnumtet inkmſut namin Mprngunne Amui Nabindeunite Rtoktdinise Auiodanenn Niodagee Naäsguor, Olnogenenn b anit. Dlgideunge libicen Matpscbe ltam Retoniigzun Alprſttin Oltordrote Dicplianndun Uuinſennen Nſipinuficeh Mhltenin . un iein Dliiedini Aultefue Duiearin inimonn Muuſgnn N Uonine tiupisso ur 1 ie 8 imnn t us nt S— mit „ 7 1 Deoꝛum peruerſoꝛum poteſtas non eſt imenda Dei altiflimi operatio eſt vniuerſitatis creatio Dinitiarum quattuoꝛ ſunt ſapoꝛes ibidem Diuitie ſeptem rerum generibus comparantur Diuine operationes miracula dicuntur xxv B lvi. xxv D lvij xxviui K xiij. xxyxj Q ixxI. vilj. riiij xxxij A lxxij riij Yc. xxv. 1 . . Deoꝛum ire vel gratie neq; bona neq; mala imputãda erunt Deus nullam erhationibus negligit niſi queſeipam negligit Deus omnia creanuit “ Deus peccatoꝝ et vicioꝝ moꝛtem requirit Diei ſeptimo benedixit deus Et quare Dierum et hoꝛarũ nominibus virtutẽ mirificã attribuebat malefici xxx F ixvij. lyxxxij 6 ccxxxvi xxxviij E 1e. D Dextera domini ſaluauit genus humanau Diligere qui non diligit in tenebꝛis ambulat M Diligere.qui non diligit in moꝛte manet. ibidem Diligere. diligunt nõnulli plus equos ⁊ aſinos q; fratres Dilectiones dei et electoꝛum in patria differentia Dilectio poteſt eſſe et eſt alicuius ad ſe dupliciter Dilectio veriſſima ratione non eſt niſi intentio inqrens aliquid. ĩbideem S Dilectio voluptatis et dilectio amici equiuoce dicuntur. ibidem xxxix A xcij. Diligende non ſunt creature naturaliter ꝓpter ſe ſed ꝓpter deum xxxix O xciiii. Diligere inquantũ bonũ vel quia bonum non eſt ſimpliciter virtuoſum xlj.E. xcviij Diligere inquantum bonũ et aꝛ bonum innatũ eſt cnilibet noſtrum ibideyz H Dilectio infirma et fides infirma conſimili modo ſe babẽt ibidem XIj W xdrx Dilectio ſublimis a deo ſolum eſt ſicut et fides. ibieaem 2 K Dilectio dei 1 omnium alioꝛũ que pꝛopter ipᷣm diugunt᷑ vna eef· xlij E q. Dilectio dei que verũ dei amicu efficit eſt vniuerſais xlij O cij. Dilectiõis quinq; ſunt difſerentie. Requirein littera. A vbiamoe 1 Puerno grane in infinitũ et vniuerſaliter maioꝛ ẽ qᷓ; nature in reſpectu naturalium.li. Diligit deum plus vir ſanctus dilectione gratuita q; vitam ꝓpꝛiam dilectione natu⸗ rali.lvidem HZ e e necnone B Diligit plus charitas deũ qᷓ; cupiditas aurum vel argentum 7. H J 2c. cxxxv. Diligere quantuũ diligetur deus tantũ erit gaudiũ de gloꝛis ipnus lxxxij A ccxxxv! Dilectionu in patria queda amoꝛes dda minoꝛes quedã eales erũt viij. H. ccxxxyij Diligere Indilectionelexadimpietrurrt I 3 wiij. Diligere. De dilectione veiet beneficijs vij L Liij. Diſciplinam tribuunt virga et caꝛrectttio lxij „ (xvl. Diſciplina iuſtam et equam negligunt pꝛelati ibidem „S (Ax Diſciplina iuſticie eſt pꝛeſens tribulatio Diſcipline virga fugat vicia tbtidem Diuitie relin quendo acquiruntur Dinuitie dimittdo retinentur Diuitie fugiende repᷣhenduntur Dinitie animo eas non habendi habentur Diuitiarũ tempoꝛaliũ luto quid vilius Diunias fugierunt ſanctrcii ”””ůLM Diunie ſunt contẽnende et abbominande ⁊ cetera ibidem ixviij X£ clxxxviij e. O. b arrüi lvij D ecrlir Diuitias tpales contẽnit panperas.Quere vbi paupertrts 5„ Diuitias alienas ſuas vt vuit effici baupertrtaas lxiiij P clxxiiij. Diuitias alienas acquirit pauptas ſine poſſidentiũ detrimento ibidem +△D Diuitias alienas pleno iure ſuas eflicit ⁊ poſſidet pauꝑtas ibieem ◻ Diuitiarum ſapoꝛ. kiiij. O AL.X. y. vl = A xI. vveeilj xij. 4 Diuina bonitas et miſcdia in genus humanum — Donum foꝛitudinis dat deo electis ſuis otra b bella ſpüiali. Dyaboli ſilia dicitur ſuperbia Dyabolum ↄterit qui impios orerit iuſtos pſequentes Dygbolus vincit añ eius temptatiões 7 iacula viipendunt Editicia. Edificioꝛũ noĩbus virtutes appellate ſunt Egritudo hominis eſt caſtigatio p Electi damnatis non cõpaciuntur Elementa virtutes dicuntur eg iſtrum Diuinus honoꝛ dei ſi gnificathonoꝛem . Diuinũu honoꝛẽ animalib? bꝛutis impẽdere ẽ zinſanie manifeſte xxv y Diuina vᷣtus nõ pᷣt eẽ in caracteribꝰ aut inſtigmatiba aut tnfis, m b. 3 zenn Diuno cultu ſubeſt ex neceſſitate certus numerus afſectionũ 1 v y ix. ” » Fert . Diuina gratia bellantibus eſt multũ nereſſar aria Diuina voluntas eſt rectiſſima Doloꝛ et gaudium non ſunt contraria . .“ “M uniik, Diuites. Contra diuites ⁊ delicioſos ni. X. Drp endt Diues cuius diuitie patent eſt ſi lot nraſn B M lxiij F dxxiij. Diues diuitüs tanqᷓ;ᷓ mẽbꝛis ſuis adheret lvii Cdu. Diuitẽ ſi vis facere non diuicijs addendũ ſed cupiGitalbſubtrabidu lxiij. R. dyxi Diuites diuitijs erernis efficit paupertss xiiü clxxiiij Dolere. dolent aliqui plus de mone vnius paſſeris qᷓ fratris lvij b d. N. xlviij. P. Qecxxvi. Doloꝛẽ non ſentiũt puuli in oꝛigenali decedetes as impꝛobat multipit. rii. . ccvi Donare ꝓpꝛie eſt ſuum accipientis facere Doloꝛ. De doloꝛe xliij. J. K.aiij. Dona ſeptem ſpirituſſancti ibidem . run 1 cv. Dona ſeptẽ ſpuſſancti ſe e antzofebenttsipuoimpeniur biden 1 Dona quomodo in Chꝛiſto fuerunt ibidem D. P. b cxiij. Donoꝛum ſeptem operationes ꝓpꝛie xliiij V cxi. Dona gratiaꝝ pmunicaãs poſſidet. retinens amittet lvij U di. Donũ ſcientie ftacit hoiem lamẽtari qð oñditur miis rinlis nawii⸗d ci. eiegehneum al gloꝛiſicgtarum m nes lant ſe; . Pꝛima Lognilo Secida Eſt Dilectio lirrni arl. .CcCercia Fruilio M Pudde tlc mabilis 8 Ml xlix cxxviij. Dyabolus peccatoꝛibꝰ abutitur ad peccandum irnii R. lxxxvi. Dyabolica vox ſemper in malo lxi Seclxij. Dyaboli recia humilem capere non poſſunt irr Uj r Dyabolice ſagitte non poſſ unt humilem beutere ibidem X. Dyabolum nutrit qui eius mo:ſibus cedit ibidem Dyabolice temptationi celeriter occurrenduz ẽ lxxix ) ccxxvij Dyab lxxirx Sccviij krxij J cci. Setas Ebꝛietas conditio Bꝛietag ⁊ guloſitas in tem antie ſie l. K. cxxi Eecleſta cath ho Na ſoli deo credi unt rviciar iapeſima . vij rii Eccleſia. In eccleſia dei magna eſtvanietss è “ xxi lxx Eccleſia coꝛripit errantes in ildlle rw ⸗ J. Mxiij Eccdleſia abi et potus pꝛeparat refectionem SJUJZUM xri h xxij xxxvi Lixxxv nrii N clxx xvij. gritudo mentis Eimpotentia mouendi ſe ym Giuun lxxij MW ccxlij Elalio. Require eriam in littera S vbi ſuperbia xlix M cxxix. Electoꝛum gaudium multiplex Elementata animata virtutes dicunmrihigem. monne oꝛilur ex miſerico: dia Aenein qttuoꝛ in ſine mudi ardebut in Eelhryeaade. gan 4 xxiiij y. bi am Dya boli ſeytẽ ſunt aſtucie. ꝗbus ec viri ſctiſſimi lepiſſime ubacnuͤ. earreti ean lxx Rcxcvx JÿMMD mi .ci, utnt nint mnſunbl uiina, hngend Endliolenl Enptodeoope. nnonitt Siuntanienbul rolſsaubiro⸗ fuipiicii Criscauelepen naorenor⸗ Pnockenecte noſsde ln dl Gmoypabcen ſcheirey uscaundi⸗ Serdiretorüdre (ordoblchopd⸗ Gmmecraresnu nrngeüenen nhrlatrie Pnorelamumd thij, Hneddiamta baleuce e⸗ Phecenienno tienciſantbor sfieepglast Conigslobden⸗ Sennianmenc Seminken Lemssdiutist fannnnn bltatonugn⸗ lungelumeſ ungelam gui nuclfeſtare ue ecnt Ulnnnicnms hui ien ppſenoni Gineſe 8 fülnrn aWne iei hremng glemoſina a moꝛte liberat Item elemoſina quedam Elemoſinam d anelzie gloria. MMMU Eleuat ſe iracundus wrdenennit alios Emollit deus coꝛ hominis ſicut teram ignis Eternitatem et celis et ſtellis ydolatre artribuebant ibidem Eternitatẽ penaꝝ infernaliũ mirant᷑ inſipientes dei iuſticiã non 19niderates. ri 1 ſ Eternis diuituüs homines diuites efficit pauptas Enenticiaꝝ rerum fonunia et infoꝛtunia attribuebat nonulli cotella tionib? et hoꝛis fabꝛicationũ quod impꝛobatur multipliciter Excuſat ignoꝛantia inuincibilis ⁊ quomodo Erxrcipere. Nullus hominũ exceptus a credulitate articnloeum fidei iiij P viif. W Eremptus nullus eſt aliquo pᷣnilegio a cultu diuino oibidem R Exemptio non ẽ ab obſeruatione legis dinine ß””MUMUDz Exppeciatio ſpei xrpectans expectatione ſoei deducetur ad eterni regis ſolium ibidem Expoſilio ſacre ſcripture quadruplex B. Fabꝛicantur pacientes in vaſa miſcoie et elecionis ibidem Besiltru trum ir P. dvi. lxv A clxxv Ixij PP cν.. xlix WM cxxix. Elongatio a vilione dei eſt peccatũ oꝛiginale. ixxiij M. P. ccvi Eloquijs ſacris quicquid continerur credendu eſt r v A ixr. ixxij S ruii. Emptio dei duplex eſt HM xlij U cii. Eretnio multiplex D xiy O Zem b.3 lv. F. 1. cxtvi. Errant qui ambulare volunt duce.non duceideſt eto MB ij DH vi. Erroꝛis cauſa ignoꝛantia eſtinrellecus dumali ðð Errant philoʒopbi in ouodecim “ vi. S N. Erroꝛis cauſe ſeptem ſunt iij A. B æc. vi Erroꝛ Super erroꝛes nullus fincerns cultus autreligio undan vae iiij „ viij Erroꝛ eſt quod eſt contra veram n gedulitatem ibidem B,5 Erroꝛis deſtructio duptlerx ’HM v Ar. Erroꝛ duplex ibidem dc Erroꝛũ manicbei repꝛo batio Jnt tercia columnia u H Erroꝛes quoꝛundã qui male ſentiunt de deo et gri alisſidei ij b iiij Erroꝛ diuerloꝛũ circa peccatum o⸗ ꝛiginale in M cxcvij. Erroꝛes philoʒzophoꝛum ix M xviij. Erroꝛ circa res multas in mult hoibus ẽ cauſa dãnationis eoꝛũdẽ. . M. N.O/xliiu Erroꝛ ingredientium religionẽ. xiiij E clxxiij Erroꝛ conicientie de quo multum et diffule tractatur lxxij R ccrüij Erronei latrant de iuſticia et miſericoꝛdia. ac ſi miſcdia velletiuſticiam euacuare. xxij Jviij. Erronei dicunt dementii dei non uſtineretanta vena qmeipuniritbigen M K HD Erubeſcenda eſtignoꝛantia bene viuendi = xnviij 14 xcůc- Frubeſcenda eſt ignoꝛantia fidei. Inpꝛologo 11 Erubeſcentie timoꝛ concupiſcentiam extingutt = V Erudiendi ſunt hoĩes magis ceteris animalibus ir V xix. Elcas ſiue epulas tribulationũ deſiderabant ſancti manires xviij C dxxxpy Eternitas ſoli deo atribuirt viij = Hiii, vij SZ niij SJ lxiiij O clxxiiii lxxiij A. B. ceiiijj Euangelium eſt ppie ler boneſtatis cperfectionis J Euangelium quid eſtdẽ 0% ix * xvij) Euangeliñ eſt eternum et maãdata eterna declaratur maitpliher ibiem 2 Excecare.Excecat amoꝛ mundanus intus et foris ðèYèWBMDẽ lviij D dij. 2 Excommunicatus eſt ꝓpꝛietas 11 Kch. Excuſare.ſi ignoꝛatia excuſaret oĩa petã Sehfenterculablia nX. v.= A. B. xliiꝗ. xiji Cxliiij . vilj F xv lv. y. exlviij C. D. xviij. E. F. G. xxxvi. Abꝛicare fabꝛicant perlecutoꝛes et thyranni peruerſi paclentibu⸗ eteni regni Alxix B cxi ◻gloꝛie coꝛonans 4. A vi. Reoiſruni Factionẽydoloꝛumer extollit Mercurius vij x lr. Taces ſunt peccatoꝛes Ixi Rclxij dagies ſunt operanones quibus mala müdi ſpbialie Ghngnotnune xiv S av. Taſtinantur pueri laudibus hominũ ſicut dicunt vetule . ire LCcxxv. Fallaces ſunt diuitie “S xliiij R cix allacia homines decipiuntur dupliciter èè uy R cxv. ames ⁊ ſitis rii Z rxxviij. Faſtidium omne gaudiũ ſpirituale ertingnit uviij X xvij Federis ⁊ pacii firmitas eſt circuciſionis vna anfa xiij B xxv. Fedus vnum eſt cum ddo xxxi B lxx Felicitas eterna finis eſt vite rete? xxrii Z lxxxi Felicitas. qui citra felicitatẽ ſiſtit intentiõe eterna a bonoris abuſo: vxxv F lxxi. F etieltaris⸗ 7 gaudij paradyſni magnitudo vbi diffuſe tractatur de iſta maleniã lxxx iij L. ccxl. elicitatẽ eternã qui vult conſequi palatum purificet coꝛdis amdi voluptatibꝰ. lxxx Celicitas ẽ ſtatus vltime ꝑfectiõis rcix 0. rxxxix dij 1 ccxlij. Feltcitas ßm ſectam machomelri eſte cum bꝛutis exquo ſequuntur duo maximain mncon nenientig ibidem. PrimoY mõi felicitas non eſt felicitas Secüdo q EFxrhboc palet manikeſta dei iniquitas Eelches pura ſi in rebus non ẽ neq; et pura mileria in illis obieciio. xxij C rlvij Femines veſte vti ꝓhibetur multis de cauſis elicitas eſt eterna religio a deo acceprta 1. Cercula mẽſe padyſi vbi diffuſe tractat de ganijs padyſ lrxrij Xx. v. Z. trg. Fercula tot miniſtrat ſ⸗ cliſſim⸗ deus. ätſt t dona vel Vtuten aiab⸗ huanis. lxxriij. A. ccxxxix. Eercula beatis myniſtrat infernus i innumera mii 1. W. ccxli. Feſtiuitas duplex ? ſcʒ paſcalis izimobheyeeruare wi Uxxxiij Feto: moꝛtuoꝛum inſamia eſt peccatoꝛum lx 0 clvi Fides eſt fundamentũ religionis er cultus diuini zn ioge “ 1E 1. Figes eſt virtus qua belli victo:ia poſſidetur 11 Figes vna eſt in vnitate credendoꝛum dii Lvij . Figdes articuloꝛum fidei etuseiinumerus etenminatuns v =Z ir. Figdei officium eſt moꝛtificare opus ppꝛum rmi * lxxiij. Cigei ignoꝛantia eſt a deo Ddamnata In Plogo ““è “ 1B 1 Eiges eſt virtus qua recte firmiter credimus ècl 1P1 Figdes contra q̃ttuoꝛ acies optinet trtiumppum 1, ij Tides.non oĩa infide ſunt manifeſtevera quia tmncnulla eithergſis 6 1 Uij. Fides.Oſnu ſides? ẽdeo digna niſi illa q religio vel religiõis Tlindametu de Jiiij. ibus habita non ſolum non eſt virtuoſum ric deo dorummeliol um IU E. F. iijj ides omni tognitlone naturali maioreſtet nobilioꝛ òMẽ ijj P üi. lie nihil certius⸗ ibien K. P CFedes eſt òM. Uita mentis bumane reſnlgens Tux tenebꝛas infidelitatis Frumpens In bellis ſpũalibus Dna Moꝛtis hoꝛrilice H Totius ſapientie radix Poꝛta vite ⁊ ſalutis Via lucis ⁊ veritatis Argumentũ quo krroibas cOo nduditur Columna veritatis firmiſſima ””M Uirtus erigens a claudicanon? naturali koꝛtiſſima e ünmen xvi n. O rxriij ſenaeſenuett (asefigllniſi Fteignonniag ſtadumsd Wseimmaed Gitsdnetaeie c ant imorin⸗ nhatme ſerhas ninln ats orſcena Cps nizdie eſmropenbus 4 a hueſtreli⸗ Lüasni afug ngkſenpan ſsaniraau t 4 4.4 . VN e WNS 2 . ) dii daſe e wr. e ddn tasdeiinids MN 10 dins . Cigdes catholica in mundo iſto vna eſt ?”ͦYÿUVMU „ Fuuundamentũ totius edilicij ſpũalis A. B. liij C. D ac, (xl. Ircutum et galea ſalutis !Mc Nlerxillum chꝛiſti poꝛtar OJWVSMẽ Pereticoꝛum Jacula repulſat Sathanam ſub pedibus conculcat Tucerna in domo dei pꝛim Stella eſt in dei eccleſfſiaa· Stella noua cardinails U(NViincit quinq; ſenſus in ſacramento altaris Bloꝛia regina et domina Operatur mirabilia et miracula Ademonibus culturã eius abſtulit AIn bominibus ſolium gloꝛie ſue reedificauirt udeoꝛum ranas obmuteſcere fecit S dereticoꝛum canes ex toto deſtruxit In omni genere obſequioꝛũ pꝛima c:1 Uirginitas mentis bumane ſlla 2UM⸗s ides in ſacramento altaris abſoꝛbet lumina quinq; ſenſuu li C cxxo Tides neceſſaria eſt ad den accedentibus ⁊ ſibi ſeruientibus xlvij O. PP cxxiij. Tides articuloꝛũ fidei plures funt incredibiles et impꝛobabitles li E cxxxo Tidei ignoꝛantia gladio et igne eſt exterminanda Xllyij cxxiii Fides dat nobis de deo noticia habere ibidem „α Fides infirma et dilectio infirma conſimiliter ſe habent Fides timoꝛẽ inducit ibidem ? „ Fidem peccatoꝛ cum peccauerit tranſgreſſus eſt Fides ſennibilia vincit in ſacramento altarꝭ ibide Figdes diuerſa eſſet ſwi amoꝛes dinerſi eſſent 292 eſt yxpiij R (xxxvij Fides.per fidem debitũ obedientie ſue ſoluii intellectus huanus ibidem U Eides caloꝛ eſt peccati refrigelett Fides eſt gratia diuine largitat faciẽs intelleciũ ꝑ viã ſalutis ambulare ij QQOℳv Ziges viua vita dicitur gratie ibidem ides ſine operibus moꝛtua eeft x „ Jides labem diluit peccatoꝛum ibDiemY ides moꝛtua a viua differtibiden 2=ẽ=tz!ỹ-- Cides eſt donn dei gratnuuum iuiu Tiges vna eſt in qua neceſſe ẽ populum dei adiuurai iiij A vij Fides vna eſt in vnitate creditoum “ e des vna eſt cõmunis fundamentũ eſt religionis ibidem ides. nolẽs credere ſine rõne ẽ ſicut vẽditoꝛ noles ſine pignoꝛe gedere ij d iĩ „ FTides baculo iaffut enſirmet 7 debilis indicatoꝛ ibKidem Fides nobilioꝛ eſt q; cientie ibiſdem b 99 Fides caput eſt religionis ides religioſa fugat peccata ZMBM ides. Aſide duobus modis receditur ⁊ oberratur Tidei due ſunt paerrgsgsgsgs ! ECides ſola miraculoꝛum habet confirmationem Eides ſola catholica libertatẽ dei credit et concedit ibidem “ ides chꝛiſti ſola viuifica eſt Fides. Et vita humane mentis vides catholica qnaſi gladius acutus ides ſola ſalutaris eſt deo placita ,„⸗ Fides vera rectas generat in veũ affectiones ibidem Fidei cathollce ſolus datur eſt deus ibidem liij A cxi qa ii Regin trum Eigdes eſt caput hominis pobedientiã thonor ſcentis diuinam ibidem. . iiges eſt armatura ꝓtegens aduerſus iacula ſapietie mundane lbidem KF Betanihui ig nbi rlmaco⸗ ?JM viij xvi Viges gratuita ⁊c ibidem Fiducia ij Q aliij Figuras caracteres ⁊ ſtigmata virtutẽ diuinã hr̃e ent impoſſbile- xrir M . K. L. xv Figurarũ ſignificatio nihil virtutis miune peſtarehoteſt H xxir N dlxvi. igurarum qttuoꝛ genera poſuerunt ydolatre ibidem MDU B Eilia dyaboli eſt ſuperbia roi . clxxx X ilij negligendi abire dimittendi ſunt x X xix Euiꝰ dei in pſalterio ⁊ cythara ſünt, Wnrinue modhalamr lrxiij E ccxl. Filius maioꝛ eſt gloꝛia genitoꝛi qᷓ́; mundus creatoiꝛ: vi E R Arei incarnationi ⁊ paſſioni ani contradicunt otra bonitatẽ ilius blaſpbemane Eilioꝛum rebellio contra parentes pꝛohibetur x xix. inis non eſt ad aliud oꝛdinandũ nec aligd citra fine accpiend; alas abutitur. . Xxxv ixxxi. Firma voluntas in quattuoꝛ conſiſtit 1 rxlij B ci. Firmiuas pacii et federis eſt circũciſionis cauſa pꝛima Eii B xxv Cin gellart flagellat deus hic filium guem recpit V lxij clxvi Elamma dilectionis filij incarnatio X ri CTloꝛum nominibus noĩantur virtutes nxei lxxxv. EFluxũ humani ſeminis hoꝛruit kralbichn ohegeneratoishuan riiij S Nviij FTons diuine bonitatis vi † ui Foꝛnicatio fugienda eſt lrxir g anrl Fornicatihnenm ydolatrie naturalem neceſſe eſt elte ebui⸗ mbpler aauſi eſt . * nma Uniuerſalitas Becũüda Eſt Derperuitas nij p X. Tercia Difficultas Foꝛnicatio vna et eadem eſt dei iniuria et leſto ſomitantis er in nleßol Alauis actus Xxxij P xlviiij. Foꝛtitudo multiplex Foelludini ſolius fuit nominatio virtutu tulius ibidem Foetitudo dicitur ſcientia nxy lnni. m S lyxo Torntid amoꝛis eſt inberendo inſepabilſteramato xlj K cdi. Foꝛtitudo eſt virtus = xlij cv. Foꝛtitudinis donũ ibidem Foꝛtitndinem dat deus electis contra bella gittuala tlv 5 cnij oꝛtitudo eſt laboꝛũ et doloꝛum inuicta ppeſſio irocs, clxriu Toꝛtitudinis erentia l * riv W cilij. CFoꝛtitudo dicitur tripliciter ”ƷM oꝛtitudine multa enoꝛmia vincuntur 1 „* cxxxi. oꝛtitudinẽ dat fides contra ignem carnaliũ deſtdenioꝛum liij. 7 ali Foꝛtitudo duplerx Heima Eſt Foꝛmidoloſa biden “ * Becũda Uirtuoſa JMVMVMUw Fo:tuna de foꝛtuna et infoꝛtunio Foꝛtunandi et infoꝛtunadi ꝓſperandi deſtruendi⸗ hoꝛis armibuebat qnids xx PH lxviij Item lxxiij. A. B cciiij. Eratres nihil Habent bpeium A. B. C. D. E lxiiij. G. 5 arrij CEra tres de fratrũ pauꝑtate ⁊ habundantia tractatur mulltipliciter 3 diffuſe ibidem 2 L. * a * Fanem ſuum quioditante xpianus eſt lrij. a. arrvij „ V Fnmdi⸗ Hani pri Fuucsptt Engus pii Fucus gitu lgere or linmn Uncunenie⸗ Eamniuusnne nen nimmnea uedunerc Uborsenen 1Aenmiece ſ nurnan gege Ddiübor Glldirnmmund Pi 1do el lumml Rauchunmeanan kabret Duncappatn Hopclünnpan Goudunchenr Houohnt milan Govchioſchrene 1 uummnn Eutimnhere = llons tres bert luus die = = == S S= = SEe =☛ — S== — — N u N Regilrun l din Fraterna dileckio ibidem GJ 6 Xratrũ et ꝓximoꝝ gloꝛificatiõis tot erürptes aͤterut angel ꝛboles. lirij B.c cerxxvi. . 4 Fructus pᷣmitiuos fauſtos eſſe ⁊ foꝛtunatos aliqui opinant xiiij U xxvij B d Frnctus ſpiritus duodecdim ivi A gy! „. ſwien Xructus virtutes dicuntur ibidem =. . “ Fugere Non zabüerfusir dn em niergmalo declinat ij cxli. 4 Tun gamentn religionis eſt fides vna et cůmnnis iiij E vij ) Cundamentũ opoꝛtet eſſe idem in fide et in religione ibidem . . Funiculus triplex amoꝛ eſt iij W aii. n i Furano animalium diſtrictius pꝛ’ohibetur ix Q xix. 4 Taon Sicut furioſi coꝛꝑe recludendi ſunt vralijs non noceant Sicfunioſmente ukinftn Xn urti muitipler conditio 7 modus et pena eiuſdem Qir . S zc. W urtum duplex eſt ydolatria BRequirei. in littera. Y. vbi ydolattia xiriiij X lij Nihenäiittr Fur bonus amoꝛ H lviij J cllij. Faraleeneun cenſum non ſoluens ibidem . K 8 Fultura Scire multi appetun niij P li Audere gaudẽtes in hoc mũdo lugebũt in inferno xlviij S cxxvij. d Audiũ bonum qũo ſit virtus et fructus et an ſit paſſio viij. en O.O. cxrxvi. NIG Baudium mundanũu gaudiũ ſpirituale repelliit xl vij Scxxvij 34 Saudium 2 Olornon ſunt cohratis bidem Kᷣ i Gaudium multoblrrrrerr ðð xlviij p crxrvi. isbünnt i Haudium multuplex electoꝝn ð 7. K lxxij L. W ccxxxvij. 4 Baudij ⁊ felicitatis lelgri do lxxxiij B. C ccxxxix At Baudia etowagirudn ſunt; gaudia müdana lxxxiij. H. ccxli niperarta⸗ Baudiũ in patria maius eſt omni gaudio in via qᷣ vbat maltiptr xxi. H. J. xliiij. . Baudium electoꝝ in patria erit multipler lxxxij J ccxxxvij Sl Baugdent viri ſancti cũ tribulanturet plecuntur luoyoi A cxlvii. Gaudij differentia ibidem . a u Baugdium in patria triplex eeirt vrrrij. 2. B. cexxvi. Gaudium triplex erit in viſione diuna lxxxi y ccxxxv wde Benerationis humane Semen ⁊ alioꝝ animaliam imßſſio ionem recipere q;; tranſftun⸗ dat poſſibile eſt . ini⸗ O cxcviij md Beneratiõis viri ? ſequelã ei⸗ oſtellatiõib⸗ choꝛis ncitũ nonulli lxxij S ciij BGenus humanũ ardet a ꝑte inferioꝛi et frigeſcit a parte ſuperioi xiij MW lxx. 1 BGeneratio naturalis ẽ affectiõis per appᷣhenſionẽ vt öt Arſ. tli F xcviij Beneratio ſubita pediculoꝝ vermiſ er glioꝛum anmaliů. xuij O li Benerat quodlibet ſibi ſimile xrvyxvi Q lix la Generationis tres ſuurmoll rxüii BR ixxx. . D Bladius acutus dici ides Chꝛiſtiana vij S xiiij. Bladius eſt verbum dei “ xrxij KR lxriij 1 Bladius non eſt verbum dei in labijs quoꝛundam xi O xcvi B Wis ziinis noſtre coucupil. cibilis vltima eius ꝑfectio erit tem omnes virtutes ſuas ü A ccxxxvi. Bioꝛia cuiuſlibet rei eſt vlima perfectio eiuſdem H xix W. xI niin Bloꝛia in ſublimitate eſt ſupꝛema 4 iiii. Bloꝛia dei pcipuus finis vłiolus bonarum operationüũ nrv P irxii. i Bloꝛie amoꝛe errauerunt multi Xllix N¾ cxrix. mbrti Bloꝛiam et laudem ſoli deo debemus ,uiixv S clavi „c Bloꝛia et ommi laude indignus eſt tinanis gloꝛie v laudis amatoꝛ lxvij D clxxxij d i Gloꝛie ſpes exfide generatur vi B rx/H uanmin Bloꝛia aue dicilur deberi eſt maio: inlinitum quecunq; gratis et auecunch meritoꝛunz quantitate. lxxx. J. R. exxcij Bloria granieebetur multis de tauſisibidem BGloꝛia animaꝝ eſt retnibutio ſanctoꝝ Bloꝛilicatio animan noſtraꝝ aiſtmalatio⸗ eſti iarume mad deu li. D cxxxviij 6 loꝛificatiois fratrũ id eſt ꝓximoꝝ tot erũt ptes quot an geliat bomines. BGloꝛificatis coꝛpibus Alia coꝛpa non poterũt reſſiere nviij A lrij. Bratia eſt pᷣncipum motus in ſurſum ad beatitudinẽ etemnam ij 2 iiif. Bꝛatia eſt media inter naturam et gloꝛiam ibidem 5„ Gratie diuine lumen coꝛ illius non ingreditur qui illi obicem opponit iij H vi. Gratiaruactio ex gratuitudine generatux vi x Bratia inter gratias ⁊ virtutes naturales nihil diſtare epolueruntpelagiani Uinvece Sed ᷣm magis et minus . xI A xcv. Gratia diuina bellantibus multum eſt neceſſaria xl M. P. xcxi. Bratie neceſſitatis quidditas et multiplex vtilitas A. D Xcv 2. Gratiarũ omnia dona que requirit neceſſitasſ ilits Bimu in parnulis baptiſatis in funduntur xli K xcvii Gratie viriutes maioꝛes ſunt q; vica li ſo cxv. . WMe gralus en deo Recepens auinnc ei Aplacet M — Per Me grata funtopora ſaneog Sinn Whe grati eſtis ⁊ oꝑa veſtra dicit Whe non ſeruitur iſi ni ar Sine Me nullum eſt obſequium ei placenge Me nihil gratie babetis cum ſim gratia Gratiarũ copioſitas 2 affluentia eſt humilitas ꝓfunditas xvi M anr “ Gratiarum dona et virtutum amittit qui pꝛo illis laudare tupit centie naturalis Adhuc viſione diuina careret ibidem HBratiam vel gloꝛiam nullus poteſt de condigno mereri BGBratie gloꝛie multis debetur de cauſis Gratiam viuificatiõis peccatoꝛi alicui poteſt virſanctus meren viij S ccxxxij Bradus fieri ad aitare ꝓhibuit deus πxxiij Gradus hominũ diuerſi ſunt in ſeola dei xvj 8 xy BGraduum diuerſitas eſt in fide gratuira viij P xvi Brarmud erga benefactoꝛes ſuos in omni genere animaliu reperitur rxxxvij. Bratuita vlecrig S yvri Q xciiij Bratuite virtut naturales vnam lolem legem effiiunt ſaluta kii. S rvi BGratuite virtutes omnes in eodem ſubiecto exiſtentes ſunt eduales 1 0 cxxxij Gratuita virtus in infinitum maioꝛ omni virtute naturali li 2. B. cxxxiiij Gratuitudo qᷓttuoꝛ partes diuini cultus caunat vi M x. Buloſitas ⁊ ebꝛietas in temperantie ſunt vicis is peſima 1 cxxxi. Bula repꝛobatur iiiij Q er HGrauatur peccatum ex circũſtantia Buſtus ſpiritualis de hoc diffuſe tractatuxr· Guſtandi vſus moderatus culpam non habet Abitus generationis tres ſunt modi NHantq Abitus nec paſſionibus nec voreniſs boni 7 maili ſumus Sed ſm habitum Pabituum et moꝛum differentia xxxvi y luxv Pabitus nouos in huiuſm odi ſubſtantij sconſuetu nerari non eſt ne ceſſe. xxxvi Z lxxxvi. dine operum ge nii vV. Z A a cvi. lxxqj R cciij 5 texrrij 1 U crrriij Ite lrni. S5 . rrxvij D dxixij. Grana Si paruulis lepꝛa oꝛiginalis eſſet ablata ⁊ nõ eſſet eis gratia data adhuccare rent viſione diuina lxxiij M ccvi BGratia Adam anteõß gratia illuſtratus ellet et ante peccatum decederetin ſtatu i iinne ixxx dD cerxun ixxx ) ccrxxi iwh cxiii xxxiiij R lux xxxiiij E lxxvi P Pnutpn⸗ Noimunotee Pemhunne ſhotonn ſegunlnn Pebesnulun gumng mmerren weſestunn ſmeun orlamaaueln gmuna hon eicorfeceden Portieounzelns Pmtünsineleen urncconralar eiddeonunn eietincdrne eeicumdin Meieentin omüni⸗ Poiesdolunde hopinescice Hominüonuen Hontnes ud Ponogenanat bomrenbonn cieniſonun hoisnunerb, rnezfelaaz Pondeebdefn nnorgt Pplefsfaucn ti A. tnnih en ſorke unin lſtsdg i. ne Resi giſrumn mien pabitus nafurales non faciliter opatione contraria eriinguütur —liä B D lm PHabitus de habitu clericoꝛũ et monialium ino:dinato EE᷑E᷑E᷑E᷑E᷑ü᷑ri J clxi; Habitus de acquiſitione habitus non ir A. B. xvvij/ . bonines PHabitus ab intus non ulgcthedlnio⸗ babilise 1⁶⁶½⸗D E xvij Pabituum differentia ibidem l 5 „ wil Pomo eſcarum capiuntur gutliilll xliiij cxx. . 11 Pen beufacolenivrantagamnirerunt xeirxr X. Pebꝛeoꝛum lexintegra non ee MU r S xyvi j/ 0 ppti i PHebꝛeis muita mirabilia oſtendir des iir xviij Hebꝛeoꝛum pplm ſibi ſponſari voluit deus — xvr X xxxiu. egktift Perbe virtutes dicuntur l ni kxxvy “ Hereſes ſunt ↄtumelie ↄtra potenniã et ſapientiam diuinam vi x A Hoereſis eſt credere deum non e bonum vel minus bonũ ibidem vi QH△ n. 1id Paeineeten tnende etna vel alorinanint x 2 xli. HHeretica mens non eſt aliud niſi garrula coꝛnix i E erls iie 8 Pereticoꝝ facta demoiacozum fatta iudicanda ſunt. li W cxxrvi Perenicoꝛum ʒelus peruerſus eſt lxi S clxi. Hereticus inteilectus interpoſitu bʒ ppipoit: lat, a aiuteſatatan lij K vi HPeretici contra ſacram ſcriptura latrare non ceſſant vi + xi. Heretici deo multipliciter derrabur vi E xij „ tceretici et incoꝛrigibiles gladio utigne extenninzdiſuntoino H x8. 1a. tt Hoereticoꝛum vitã ſtatim tollenda eſt demedio ibidem LO.2 Pereticſ parat ne p eos repabilis multitudo pdat᷑ deriſio ibidem H D Hoies omni vi et ſtudio arcẽdi ſunt Drpeccalti 2 vicia dimittat X 2 xx iſ Poies voluit deus ſuos ſocios eẽ in gloꝛia quoꝛũ ſociꝰ fuit in miſena. vij B6 xij J wide Pomines cu ceteris aialibus ſint nobilioꝛes magt erucdiedi ſunt illis ix y xi. Sninute, Pominũ dluerſi gradus ſunt in ſcola dei rvij S xäxrxxy nn 1 HPHomines. In hominibus oemones loꝗ poſſibile xxrviij RR lxiiij/ noettaub Homo generat hominẽ ſicut dicit Ariſtotiles xxpi K lviii Pominem bonum non facit ſcientia nrvi T lxxxv nn⸗ Hyrcuũ emiſſarium dqre infra folio ſequenti plura dehboce . ld Hoies munerib“' et donis adeleumt ſanis conilliis neglectis rrvij lxxxir ſi dt Ho mines fallacia decibiuntur xIy Yy 19 Homo. In hoie ſine boĩe opatur deus Aug. otra að obijcit multiolt. xlvi J cxvij. 18 Homines mendaces ydola dicuntur lxvij E cxxxu 79 Paneſtag änipna vöucadiuam rationem Sic mota boneſtas ad legem totam Honeſtas ſicut vnius virtutis nõ eſt niſi vna regula et pceptum Ita vnins boneſta. Ctäi tis non eſt niſi vna lex ibidem S is Honeſtalis eiuſdeʒ impoſſibile ẽ diuerſas eſſe deſcriptiões ibidem. „☛D 4 Honeſtas vite ſeruanda eſt liij E vij. 186 Ponaſesaggregata cromnibus wtutbusnaturalbus 1 gratuitis vna ſola⸗ eſt. Poneſtas euangelica et legẽ veterem coniet r grathits ibidem — l Poneſtas non eſt cum maioꝛ pars de eſt ibienn vii 2 xor. 1, Honeſtatis naturalis regule ⁊ partes ibidẽ S ; Honeſtaiis duplex eſt naturalis ſge gratuita ibidem MM S . Poneſtas gratuita legis eſt adimplettio iUlirſPrx S xvij Poneſtas perfecta vnica eſt ibidem. èð „ n, Honoꝛare deum debemus ä vmiii S. U. lxxx e Ponoꝛari deus voluit in Gblationibns ſacrificioum i Cxxij n. Honoꝛem dei auffert qui male de eius potentia ſenntt vi Kk r. n, onox? q tranſtulerũt in qᷓdrupedes grauius peccauerũt qᷓ; ꝗ in hoiĩes. xxij. Q.xiviu Cniton HVHonoꝛem regium qui ſibi acquireret vir bonus non eſſer xxiij ZR lij Ponotem deo debituz qui ſibi vlurpat pano:eſtetlnfidelis. Diffuſe de iſta materia tractatur folio ibidem S NHonoꝛem diuinum animalibe beutis impendere manifeſte eſtinſanie rxxv y lvij Honoꝛ diuinus honoꝛem dei altiſſimi ſolum ſignat xxix Z v Honoꝛem indebitũ anto maioꝛem idiimpendi vultaliuis Tanto maioeſteins ſua perbia. “ riit. vV liij. Ponoꝛificentia alicni impendenda duplex poteſt eſe canſa. viiij . Ponoꝛificentia cultus diuini nullus pꝛeterdeũ dignum eſt. xxx F lxviij 2222 iiij Lxxviij. Poꝛrere peccatum voluit deus populum ſuum Hoꝛrenda eratfigura peccatoꝛu xv *DBYxr. Hoꝛribile quodcuuq; ogiiareſt nudum etmalumn. non n ek 11Sözh. Hoſtiarum crematio xy K xxr. Hoſtis dicitur qui milites pncipis impugnat 4 1 xlij O cij Hoſtium religatio bellantibus magnũ Riuuamentum Li LCi Hũana natura ad ea q carnis et moi ſunt incognitiõe non patit defectu. xli. A. xcvxi. Humana natura ad ſpualia vona ſucmais neq; cenitudint pobettognillonis neg ſenſui ibidem. S Pumane mentis vite eſt ſiſdes. .liij A d PHumana mens ditatur per es. ertatem nipliciter iiij 1.Wxxij Pumiliare. Huſmiliat ſides ad honoꝛficentia diuinam . ij Q xiij. Humilitas triptler S nix Kk. War Pumiliat animã humanam aſſidua vilificatio , ixxi C xcvi Humiliari ad alta Innatum eſt noblbis xxiij J li. ”M uw drr. Humilitas landes fugit vt veuenum Humilitatis vecem ſunt laudes Peima Acaluſeturitas S Secũda AZIypſius paruitas ́è́MòMVMGW CTeKercia AXAXliexibilitas l Quarta Eſt Leuitas lxv. N dxxvij vſq; exnij. DZSuingtttssts Sonderoſitas; Zerrtaa F5FSrailitas Hr Zepria “ aäi⸗⸗ Dctaunng ALacuitas Hona d Eſfft Paupertas irv dnvij vſq elxrri · 4 Decima lilirgs Eiementistene. ””l Mainiſtris Cuſtos S Officinis theſaurus Medicinis elaurne atrirſalcini . Miniſtris diuini officij paruulus ”” . ’ Alililiuibus anſer rauuñns Humilitas ẽ In Pauperibus trutannus 5. g.lyi⸗ Pi. a armi Peabibaniemendicato⸗ Beellatoꝛibus luctatoꝛ Oddoꝛamentis ihus Arbmatibus cynamomu Odoꝛamentis muſeus Bemmis multiplex e vi S S xi. hononficentia. omnia que ad dei bonoriſicentiam perinent debita ſunt. X 0%[— xix. Jtem xxxiij. S ꝛc. rxx Hoꝛ arum. Nomen diei quod in parietibus ſcibitur quoddam genus eſt ydolattie. ’” Poꝛarum quedam foꝛtunate 1fauſte et quedamin inſonunate erinfauſteedunt. 6 . nyyx BB lxviij . = +☛ — uniinistt Phciltgstlenn Puniiasawea olsſonplena nles, linn Poriescnour rwsonilanus Mynoucuoat rusqoaperais Faene Usn Alusponubatpe gudi caonel Plogbeisnunyt (Biodunen Penuna Medeenland Hum dc P Ouang Quina Oena yamn, Duu dein Pilienconi — E =S,t 2-S 2 =,☛ e⸗ S E E = E = — =., G =☛ = Se. — = . . ☛ = ð = Se — — S E☛ däin i Anlni Tnut = e Rl mmg⸗ neeniſt Kantekrn Pumilttatis ſex ſuntſecuritates umilitas alienũ a ſe abicit ⁊ deo cuius eſtredit e E “ Tapidibus pcioſis onichtnis: N DBauaraeſtag Doꝛnamentis faſcia D Arboꝛibus ſycomoꝛus “l iquonbus Ballamum Humilitas ex vacuitate a ſuo contrario pacem bzʒ wi. ckrri. OU Humiles ſolum locum habent in celo lvy Z clnvin Humiles conſolatur deus lv cxlvij. Pyrcus emiſſarius quare indeſenum mitlebatur xv 5 xxrx PHyrcoꝛum ſacrificia xv C xxix. Pyrcus quia peccata poꝛtabatimmũdus erat ibidem xv E xxx. PHyrcus ⁊ vitulus in hoꝛroꝛem peccatoꝛum burebanturibidem D 3 Pyrcus poꝛtabat peccata populit Jude ry 1 xxx. Hyrcoꝛu alter cremabatur.alter indeſertum mittebatur ibidem M xviij. W. . xxxvi Hyſmahelis multiplicatio . Bnis duplex eſt Wix⸗ F ccxxvi. Bnem carnaliũ deſiderioꝛũ ireſrigeſcht, des = if 7 li. Isnis: decem lum nopeſatlones Szꝛim IAlluminatio Secuüda Eummollicio TFerca iquefactio ”l Zuana r Obduratio l Zexrta “ Pꝛob atio e Sð Sepnima . Conſumptio l Paaue S De ealbaooos ZUMD Hona Deſiccatio JMD “ — Decima Inflamatio H Isnis.Lalefoctio nihil hʒ in poteſtate ignis rxwi i æ ür Isgnis ydolatria vigebat in Chaldea inabrabe. xxvij DO xx Ignis hur interpꝛetatur.ibidem E Ignem deum eſtimabat ydolatre nwij 2 lx. Jgnis extinguitur lignoꝝ ſubtractione 4 Isnẽ credunt aliqui in natiuitate iohĩs baptiger virtutem hre tpidem . Asnis opatio nõ ſolũ eſt ᷣuilis ſed extreme ſᷣuitutis ibidem pwi ixi. Ignis paleas magis debet honoꝛare qᷓ; ab eis honoꝛari ibidem ðð 1 Ignis adoꝛatoꝛibusõ magis parat q; extinctoꝛibus ivbidem ₰ . Ignis eſt ad diſſoluendum.aqua ad einnguenduam r lxx ina⸗ eſt charitas illuminãs et purificans lvrij B clij —— non excuſat Hoc ꝓbatur multipliciter 2. 8⁸ T. xx. U. . yeliij⸗ Ignoꝛannia inuincibilis eſt excuſabilis. xx. C.D. xliiij Ignoꝛantia vulgaris rxy PH lxxxij. gnoꝛannia ben? viuendi eſt erubeſcenda rrrrryxviij. J. xc Ignoꝛantia fidei gladio eſt exterminanda P cxxiijj. Ignoꝛare ſpiritualia vicium eſt . . crciij Jeſu nomine moꝛtui ſuſcitati ſunt vij O xij Illuditur dyabulo multipliciter lxvij carrr. Ancarnationis beneficiũ maximũ eius pradiciio bapbemuan marima . „ U. n Inanis gloꝛia tollit elemoſinam xij ◻ cxv. iro cxxvj. xlix 1i cxrxix. Ananis gloꝛie amatoꝛ ſic ſe b ad humilẽ vt irriſio ad laude, Ananis gloꝛis iracundi dicitur arrogannnis Regiſtrum Jundlimare- Jndinandiſelaus eſt bumilitatis ””MV lxvj A chrviij. Inconſtans eſt iracundus ”MM xlix S cxrix Andigentes miſerrimi ſunt dij Xxiij Z lij. Internales penas earumq; eternitatẽ mirantur increduli dei jiuſticiam von nce⸗ rantes. 1 Z xlv. Infernalis patibuli recoꝛdatio hominẽ trabit a peccato yxxix W cAvi. Inſfernus bonꝰ eſt et diligendus ꝓpter quatituo: A.lix B. C. clüiij Infernus multa fercula apponit beattis irxxxii . M.cexlj. Infidelis mens eſt ſieut garrula coꝛnix liij T cxj Inſinitum Si aliquid ſit infinitũ ad alind non en nnecelſe ppier bocg⸗ laa ſut infini tum ſimpliciter F cxxxy Infinitum gandium eſt in pattiaa MVV xxj . K. Xliiij. Infinita pena infinite iniurie debetur R.S.L. xx U xiv Infinitã penam meretur qui deum debito ſermicio defiaudar .— m X yi. In infinitum deuʒ Haniſtcal qni motaluer peccatibidem 2X Inſinitum eſt omne peccatũ moꝛtale in natura ibidem =ðZ E⸗ Infirmitas ꝓximi ſpualis non carnalis plangenda eſt ZRU lrij 3 cl Infirmitatt multe ſunt ſpecies xlpy K (qiij dryrcni as homint aut demalo in in bonũ. aut de bona mmelvomutat. lxviij. . R Ingredientiũ religionem erroꝛ niüij g cxxiij. Ingreſſns vnius pomus vmus ciuitatis vnus eſt ingreſus rxxrxx F ixx Inicialia opera nr̃a non cauſas eẽ ſed ſigna dixerũt quida erroꝛnei xxx. xxx. P. lxviij Inicialitas neq; confert foꝛtuniuũ neq; infoꝛtuniũ vxx. Parwyii Inicioꝛum ydolatria ibidem Inimicus dei eſt expꝛeſe qui odxit . i = cnvij Iniuria dei poteſt eſſe maioꝛ vbi delectatio eſt minoꝛ S xxij. H xlviij niurie infinite infinita debetur penna rxx E vſq; ad B xlvp. niuriã deo irrogare eſt intollerabile xrij P xlvij mmenſitas amoꝛis dei . xlij X ciü npacientia ſiue iracunda eſt quedã debilitas i in coꝛde humano xlv W riij. Immoꝛtalitatem animaꝝn deſtruere quidam obinati ſunt xxviij.A.lxu. Inpacientes ⁊ iracundi ab omnibus diſſentiunt . irx, O. voxir ar. Impenitentia addit de iure penãõ. x Q xv. mpꝛobabile credere ꝓbatur virtudlum eiſe d – 131. nquietudo ire rii⸗ E cxxviij Impotẽtia deoꝛum ficticioꝛum xxv b lvI 4. nqnatio totius gener hũani cõis ẽ ⁊ ad originale zad actuale nxi E lxx. Anſania nulla periculoſioꝛ qᷓ; freneſis coꝛdis irij KE clxiiij Anſaniã quandiq; inanis gloꝛia ocitat ne pᷣlati qð mienden pomnu iiik X Inſania imponũt ꝗdam deo eo ꝙ pꝛo eis moꝛi volui lij yV. Z. ciij Inſanum crediderut quidam deu eo ꝙ im pdicationi inſiſtebat xlij yV. ciij Inſtabilitas eſt queda debilitas in coꝛde pumano LLiiiij Q. cxiij Inſtrumentoꝛũ noĩbus appellateſ unt virtutes yxvi. M. lxxxv Antellectus ſacre ſcripture multiplex = B. C. D. E. xviij. F. ̊. H. mv⸗ Intetlectus humanꝰ debitoꝛ ẽ veris credendis 1.. S. T. U. xliij ntellectus ſcientie et fundamentũ eſt via xxvviii y lxiij Intellectus human⸗ tenetur contra ſe pꝛopter ſe pungnare 11QOi ntellectus. per donum intellectus omnia nobis ſigna ſunt rlij A xr 5 rentio multiplex ze Llii =c. ionem omnẽ t0 eſt re⸗ Aaa lonem on perationẽ que a diuina voluntate non diſcrepatnereſ i Intendi er Remitti non poſſunt virtutes iij crnvij. 3* uenite. pꝛimo Barbariinueniunt adoꝛant unx 1 lxix. itleſt hnn etioriois tuffi Iuidlinbond ſanansſein ſhbennesdey⸗ ſanänenn ſeinſimti unlsetut geperonmmn ſonce nis nuncikvomnen ſypunnpauwon Pilinduiine luuntenenz anninti iii hNiengtiun ſtüdipaensne eunmnn ldiunaſo acan An a nßte . e “ 4 ſ = 2 - — 4 6 Kiſiännn R 4 =S= £ Merboginit un gie 1 15 ee 4 e 9 „ 4 m . o . . i i Judeoꝛum lex integra non eſt Junins nihil eſt q; innocentie parcere ibidem Juſticia ex iuſticis paxet ſplendoꝛ honeſtatis ibidem Jnuentionẽ ouis et bouis infoꝛtunatã lupi et colubꝛis foꝛtunatiſſimaʒ credũt alig er · Inuidia eſt purũ ⁊ vniuerſale malum tfera ⁊ feriſſima lxiij. A. cxviij /roꝛ ibidẽ Inuidia in bono fraterno non videt niſi malum ibidem 55S Jocunditas ſpei vocatur gaudium ſpei et non rei lyoyi D cxlviui Johannes baptiſta =U xxvvij B lx rViij X clxxiij Jocunditas vnu eſt de bonis pauꝑtatis. Ja nuenicoreſl vindicte victodie — racundia eſt quedam de bilitas in coꝛde humano ra et pax contraria eſſe videntur ibidem. racundie rabies 4 x. racundi ab omnibus diſſentiunt xlix y cxxx Jra deoꝛũ placato deo moꝛtalibus nocere non poteſt rxriiij W liiij Iralcibilis vis. In vi iraſcibili paſſionũ ſeu affectionum xxij.ſunt cõtrarielates. Pꝛima Extincttio Secuda igoꝛ inflexibilis Tercia Duricies indomabilis Quarta rudelitas Quinta Ingquietudo Sexta Animoſitgs Septimaee Sudoꝛoſis Dcaus Fepidikgs: . NPona Eſt Titigioſitas xlix.A.cxxviij.vſq; cxxx. Decim Superbis Undecima Ambicio Duodecima Eieciio Tredecima AInanis gloꝛia Quartadecia Arrogantias Audacia Qnintadecia ia⸗— Impacientia Sextadecia Decimaſeptia Deſperatio Decimaoctaua Inconſtantia . Decimanona Pꝛophanitas Lliceſimapᷣma Moꝛdacitas UUliiceſimaſcöa Dieiſtolitas Iraſcibilis virtus nõ eſſe ſine honoꝛificentia ⁊ cultu diuino Judex iuſtus eſt deus et miſericos Judicium dei iuſtum eſt et equum ibidem niiij K l. xxij xlviij/ zedee IS.rvij; udei multi dicũt fruge ? fructus nõ a deo creati. S a terra pduti vij S xij luſticia dei plactus vlulatꝰ ⁊ ſuſpiria in maledictt reſonabunt ibidem ODO Iuſticie decoꝛ tanto maioꝛ qnio repꝛoboꝝ magis vicia apparebunt ibidem Juſticia euacuaciatio ibidem EE. tuſticia diuina ſolum a nobis requirit vt peccata deſeramus. xxxi S lxxij. xxxv C lxxi uſti per iuſticia cauentne qauemẽ; ledant Iuſticie ſer Tercia DUDw Equitas ſunt ſpecies Quatta Eſi Cigelitas xlvi S crix· . DTDuauinta Lharitas l Sexta Uleritas D Regiſt trum ſciplinam impugnant ””M x zxx JIus diuinũ eſt lex a cuius obſeruatione non eſt exemptio ij & xv Rarolus.Si quis learolo laudes arcruli cantarer. Non ſe laudare Radrolis H . gis ideri cognoſcerer . lxv H dxxvi Aboꝛ multiplex xxry O lxxxiij Argitas diuina obſequioꝝ eſtremuneratrir vei P r ALatitudo dilectionis xlij Uciij. Latria eſt ſumme venerationis obſequium xxi C. lvxx Latria ſumme venerationis eſt cultus xxij P lviij. auare lauat nos xpᷣus a peccatis noſtris “= x F. B (viij Laudari appetunt homines mundani lxv O chxv Laudes fugit humilitas vt venenum ibidem Mä . Taudes quiſibi ad ꝓpꝛiat ſacrilegium comittit 2 “ lro S clxxvi. Laus peccatoꝛis = AlAlxyv 1ο c(xxvij Layco ſacerdos grauius pecaat . . rxiij Q. ccvi. Lectionum multitudo OSMB xvij. S. L. xxxv. eo ꝓſtratis parcit vxxvn B n lxij Nclvxvi Xvr. . R. xxxij eo gratus fuit liberatoꝛi ibidem eones demonibus compantur· Tepꝛa ſpũalis difficiloꝛis eſt curationis qᷓ; lepꝛa coꝛpalis Lepꝛe ſpecies diſtinanunturmulufpliciter pidem 6 Tepꝛe ſigna ibidem xvvui E xxiij. epꝛe tres ſunt coꝛruptiones xvv X xxxi. Aepꝛe diffinitio xvi L xxxii Tepꝛe nomen multũ abuſiue accipitſacra ſcriptura bidem E Lepꝛoſus iudicatus eſt immundus xiiij G xxviij epꝛoſus mũdandus eſt aſperſione ſanguinis etaque S xvy X xxxi. Lepꝛoſoꝛũ cohabitatione voluit deus populum ſuum carere xvi D xxxij Tepꝛoſoꝛum curatio rxvi D nxAI Leſiões viriũ naturaliũ in aĩabꝰ noſtris exoꝛiginali coꝛ ꝛuptiõe oꝛiũt᷑ nri.. y. xcv ex dei eſt noſtra felicitas et beatitudo 1 AJ. egis diuine ignoꝛãtia a deo vbiq; eſt danataæc. J n ꝓlogo ibidem B Tex veritatis eſt vna rantum ibidem ex dei ↄtinẽtia eſt quedã ⁊ religionis aggregatio In plogo X. ex veriſſima ratione honeſtas eſt legibiis l vij Uxiui egis xpᷣiane Cptem ſunt partes ibidem E. Eegis diuine q̃ttuoꝛ ſunt partes q non ſunt ppᷣe deſ ubſtatia eiuſa bis⸗ X. y . Lexnon pt dici ꝓpꝛie qua nihil ꝓhibetur ibiſdem yy exnõ ðꝛ Ppᷣe ſeptura viſibilis aut audibilis ibidem A Tex ſi eẽt ſcriptura aut ſᷣmo null⸗ ” S ui S i Lex vera recte viuendi ars et viij 1. xy. Lerx dei ius eſt diuinum ibidem 5.” ex veraciter ðꝛ que eſt in mente ibidem .. . 1E Tex ex virtutibus naturalibus ⁊ gratuitis aggregata vnica⸗ ket ſola vii S . Vex moyſi perfecta non eſt ſed inicialis introductio ibidem T Ter machomet varum haberde honeltate ibidem U L ex euangelica eterna eſt ibidem viij X xvij Tex dei dilpenſationẽ non redpitibidem y ker eſt ipſa ventas ix ryij xlvi Z qr Juſticie due ſunt intentiones Auſtiſſimi ſunt quida in alios. öbißis autem miſenicoꝛdes lxij C dxiiij Juſticia duas partes cultus diuini generat 4 Vi P x. Juſticia timoꝛem generat ij M xiij Kſtirrc⸗ re quemadmodũ iuſtificandi ſunt qui iuſticiam faciends neganr qui di⸗ 4 . e — * 5 mnm iuiud ſ Kn biftlan i lekbebent ſeisconinn leticnnauon Pui Ponlge 1 nineni lmmi latumbun atß Nontrcoozen a ernech nits m nanuc unuchoreien nhmrammber leenbanueno 1 Gnlnete⸗ ſabaſopeinre ſbeuheaenian Thenspdütni ſchoniſcavdn 0beuurhnn ſhenepgün Abaoerir. ieivnper Aatert Loguiobogun Lognlincaptons ſngncinen yi⸗ Gephinonluen lutaen hzetini⸗ kufnt cſen ſmman ahtoſolir inn lei Krincgi . Miutſlasen endiend leudate dnn oqui nõ loquunt᷑ demonesin ſtatuis ſicut aĩa in coꝛpe ibidem . umina et ſtellas et ſubſtantias tationaleo colebut quidam Lupi demonibus aſſimilantur. Lux tenebras infidelitatis irrumpens eſt fides Auxurie quni vocant venerem colunt Resiſrum 7 H Tex hebꝛeoꝝ non eſt integra ibidem JMẽ S Aegis conſũmatio honeſtas eſt gratuita ibidem Lerx ſignificationis eſt lex ſermonũ ibidem i 7 ſ x xvii ix xix Aegis conſũmatio charitas eſt et dilectii. egis moſayce conditoꝛ fuit deus hoc patet multis ſi iani⸗ Eidemn Tesis moſayce nihil inutile vel abſurdum Legales immundicie ſunt quinq; rilij A xxvij Lex dei non ſolum litteralẽ habet intellectũ Ses apüialem quod oltemann multi/ pliciter. xyvypij. O. P. Q. B. xxxv Lex in lege dei nibil eſt inutile aut ablurdum xvij B rxxxiiij. Texdei ferculoꝝ eſt pleniiudo xvij. L. Ul. xxxv. Tex. In lege machomeni mendacijs multa vera iuntinſenar malij bona cõmixta. xviij. R. S. L. xxxvij. Aegis et erroꝛis machometi deſtructio ibidem xriij. U. X. y.xxrviij Lex machometi felicitatẽ ſolum carnalem pmitit ibidem U . ex hebꝛeoꝛum lex eſt foꝛtune . rxir S. xI. Tegem ſarracenon legem nature dixerunt quidam lbiden P Tex ſolum lex eſt chꝛiſtiana ur. y. x ex dei ſuperioꝛ eſt lege ſolis 2 8. xx. C. D. rli. Liberat pacientia mulipliciter lvir. . W. cxc Libertas volũtatis ſufficit ad reſſtendũ ocupilſcẽtijs malis ” xl. Y. Z Libera ẽ ſola voluntas ſimilr intellect⸗ fm quid alie vires nullomõ xnvij Tibertas voluntatis cogi non poteſt XV Aibera ẽ volũtas ↄſenuire et circa iſta ei imminet bonitas 2 maldha.. KSmxvij 7 R A.ibero arbitrio ſubſunt quedã multipliciter Liquefiunt peccatoꝛes nimoꝛe pene ⁊ diſſo luuntur lxxv M ccxiij ixri Tcxxxiiij Loquela loquele oꝛganum eſt coꝛpus xxviij „ rih. oqui in coꝛpibus hũanis vinẽtibus demones eſt poſſibile em R Loqui quidam demon noĩe aſtarolhi in pᷣſentia ſancii Batiholomei non uminebat Mucere vhi non lucet Sol nox eſt iiij⸗ 7 vi. Lucerne ſeptem ri ZL. xxtiij Lugenda eſt infirmitas ſpũalis pꝛoximi wvij d. Augentes in hoc ſeculo conſolabuntur in paradyſo ryvii S cxxvij Lumen quanto ſoli vicinius tantofoꝛius 1 iiij Lumina a pᷣma luce deſcendẽtia ſublimioꝛa ſunt ibidem Lumen fidei in ſacramento altaris ſenſus ⁊ ſenſibilia vincit ij RR v Lumina deſcendẽtia patre luminũ alteriꝰ modi ſunt qᷓ; luwina delmtia 4 creatis. viij W xvi. Lumina ſuaſionũ ſi eu pbationũ cum lumine fidei qui habet expeditioꝛ erit ad⸗ cogno ſcendum articulos fidei ibidem rxvi . lvij xix E xxvij lxij NRdxvi Lupus quẽadmodũ lupis gregẽ lacerãtibus qꝛ foꝛte deus faciet eos oues vel agnos Bic ⁊ cum hereticis parcit᷑ vt ꝑ eos repabilie multitudo ꝑdatur x. R vi. iij cxI. lxxi. U. F. cxcix. Lumina colere inhibitum eſt uxuria in poꝛco neq; peccatũ eſt neq; culpa ſed tm̃ natura Auxuria generatur multipliciter lllrxxij D cci. Fuxuria nõ dʒ mollibꝰ impugnari ſz dur pᷣmijs dʒ deſtrui 7 deponi mix. J.ccxxvij Xyxvij D lxxiij Achometus nomẽ legꝗſ abuſiõe intollerabili ſibi vſurpauit rviü M.xavij Achomelus erat de genere abꝛahe ꝑhyſmabelẽ ibidem trij Regiſtrum Wachometns a ſergio monacho ſeauctus fuil xit ibidem. Machometus ſolum carnalem felicitatẽ ꝓ paradyſo pꝛomiſit rviij Cl xxrviij 2 Hagi et ⁊ incantatoꝛes iuſſi ſunt de medio tolii xiij M xxvi. Wagi contra magos . ” ”M xxx Tixvij1 Magiſtri vani =Jò”M ri & driuè Magnanimitas eſt coꝛdis altitudo Magniludo peccati oꝛiginalis que et quanta ſit inepatione alioꝛum peccatoꝛuw lxxiij O ccvij. Magnitudo felicitatis et gaudij paradyſi de hac materia diffuſe mactat mrrij . xxij h rviij. LC. ccxxxix. Maioꝛ poteſt eſſe iniuria vbi minoꝛ eſt delectatio Maleficos et incantotoꝛes occidi pꝛecepit deus xvi. B. xxxiiij. Malicia de malicia illoꝝ qui aias in e enci etat anenta xxr. A. B. C. D. xi. Malicia repꝛoboꝝ mariyres fecit per totum folum xrvij £ dxxxy Malicie punitio ff᷑ff᷑ff᷑᷑iiiiiiix y nx. Malus habitus vicium eſt habitus malus lxx A cxcij. Mala minoꝛa maioꝛibus magis aliqñ puniri pꝛecipitur Mala ſeptem ſunt vitãÄã humanam ſubuertentia Aliiij. y. cxi. Malus.nõ quia malus male agit.ſed quia male agit malus Malleus et incus foꝛmas ⁊ figuras impᷣmunt vaſis fabꝛicatiõe. xxvxvi S lxix. Mandata dei diſpenſationem non recibiunt ix. y. xvij Man data legis moſayce ſolũ naturalẽ continent boneſtatẽ a Lxvi Mandata generalia iii 1 wiij Mandata omnia legis pꝛecepta ſunt ibidem Mandatonꝝ legis antiꝗ numer?quadragenariꝰ ppier tres s cauſas aſiſtitibidem Manichei erroꝛes vi B. C. r Wanus interpoſite inter ſolẽ iuſticie et oculos coꝛdis ſant opera mala iij PH vI Mare deydolatria maris xxi O lni „2 xvi Z xxxiiij. Marnus nõ ſolum vult vxoꝛem ſuam adulterio declinare Sed et omnes occaſiöes keoꝛundem vitare ei fugere Wariyrum pacientia Martyres fecit malicia repꝛoboꝛum Mars non poteſt contra infoꝛtunia ſua Martyrum eſt paſſio conſummata Medicine ſcientia ipᷣm egrotum non egerit ij X* v. xxvi E lviij wedicnale vel medicamentũ toti ciuilati vel regioni ebipꝛe ger debet eſſe platus. “ lxij D cxiiijꝰ MWemoꝛare nouiſſima et ineternũ non peccabis lxxix cerxvij NMembꝛa animalium virtutes dicuntur xxxvi C lxv Memoꝛia diuine pietatis nihil ſalubꝛius f D xxifj/ Mendacia ſacris eloquiis contineri nulli credere licet v P ix Mendacibus viris deũ in nullo añponunt ꝗ vbationib⸗ deo credut ij H iiij Mendacia ydola dicuntur Mens hũuana per pauꝑtatẽ ditiſſima ẽ et hoc miplicher Menſa felicitatis eterne Menſam ꝓpoſitiõis cũ panibꝰ pᷣcipit᷑ erigi ad ꝑtem aquilonis Mercatur quis regnum celoꝛum erceuriꝰ diuinã eẽ vᷣtutẽ ĩ ymaginibaponebat.xxvij. T. lxij. Et hoc repꝛobat᷑ xxviij. H Mercuriꝰðꝛ lingqua hoĩs ⁊ labia attenuare xi. Mereri põt vir ſanctus alicui peccatoꝛi gratiam viuificatiõis 1 rrrviij rxxvij Machomeltus pꝛimo pꝛedicauit vnum verum deũ eſſe ele omnem ſourciclam interdu H xlij R. cxiij ix. O. Q. xix. lxxiiij G ccix. lxi X dxxxvx lxxi Kk cxcvij. xxxij Q wri hriiij E clxxrij. Mens infidelis bellatoꝛ eſt inutils lij Ucxi. ru 4 xi Txxiiij lvij cli. xxvi. R.lvii i xü,/ 8 bxx S ccxxxi· Meretur quis vita eternam pꝛ doimni obpcincharitale lago. widem . n Ppoeivonde um Mertüzwere aruundene Ppeleigaian emgiouei entüimerloe Dnii wueet Pn nmint enrſunusden Munenn Phoricsſeoma Pomtmpn⸗ wamule Mulntemete Mweſtqni uſtnnd Mnasmund Moamalamme MIrabliamiae Ppaanafidem! Drreculs deifun Mantingedi Meriom vellen ſiocis ermn Weoinine lnenmn Aiflm Ninni hänn Ninienien ſieri e mn inleraai m õ fr e. = = —— = = — de. ) . . Wwoꝛtificatio vicion et peccatoꝝ ſemper deo eſt accepta Regiſtrum Wererin non boteſt vir ſanckus gratiam viuificationis alicui beccgioꝛi⸗ ex merito con/ digni. iixxx. L. U. T. ccxxxij. Merita rpi fuerũt vltra omnẽ ꝓpoꝛtionẽ maioꝛa oĩba meritis alion lxxxr cexxx. Meritũ ⁊ mereri plerũq; non accipiunt᷑ ſm rect intẽtionem lxxx A ccxxix Weritum de merito condigni et merito congrui ibidem C Wereri gratiam vel gloꝛiam nullus poteſt de condigno em. . dd· WMerendi quot ſunt modi ibidem Item ibilenm U Meritũ inter locantẽ et conducentẽ non habet lorum? lxxix Z ccxxix Moeritũ ppꝛie et rectiſſima diffinitione obſequiũ eſt retributiõis obligatoꝛiũ ibidẽ. Wreritis noſtris ſolis nibil debetur nec meritis noſtris ſolis deum nobis in aliquo fa cere poſſumus debitoꝛem. Sed meritis noſtris et miſſione ſua lxx Leccxxxi Weritrices ſe muneribus conducũt R xvi 36 clxi MWoeretrices ſe oꝛnant vt mo ⁊ hominibus piaceamtibidem ”UM 5 Meretrix magna eſt caterua maloꝛum tmniz 1. wiccxlij Menſtrnata mulier immunda iudicata eſt rui D xxvij. Metallum ferri et eris et huius ydolatrarũ vanitas teputabaur xiij & xxv Milicia que ſit quã colunt barbarie nationes Xxvy Llvij Milicia ſ̃m opinionem qnoꝛunda multitudo ſpirituũ ſ ibidem W Millenaris mundus eſt ſeptimo finiendus riij KR xxvi Minoꝛa mala maioꝛibus magis Puniripipitur alianando ix PP% xix Wirabilia multa oſtendit deus hebꝛeis ix Nxviij Miracula fidem ſemper conſequntur 3 B xij Miracula dei ſunt eius teſtimonia ij O xiij Mirant increduli pene eternitatẽ pꝛo pᷣctõ momẽtaneo. multũ tackat de iſta materia Miſeriam vel lenit vel tollit miſericoꝛdia vi O x xxi L.M. xH Mißicoꝛdia ex mip̃icoꝛdia multe partes cultus diuini oꝛiuntur ibidem OD Miſcdie diuine credulitas ſpem gratie et gloꝛie generat vij S xij Milſcoie vehemens eſt impꝛeſſio animalium oblatio xi D xxij Milcðia. videbant increduli contra dei miſcðiam tantam bominũ mulinan dam nari. x Z. xlij Miſericoꝛdia de dei miſericordia et iuſticia eiuſ dem Wiſericoꝛdia dei in redemptis reſonabãt gratiarũactiones ibidem Wiſericoꝛdia muliebꝛis xlix cxxviij Milcðia nihil deſtrictius exigit a nobis ẽ; qᷓ; miſereri 1D ecxxx Miſcdie diuine tot ꝓmiſſioes ſunt totq; magnificatiões hoĩes adueniã puocantes. Miſcdie diuine benignitas ad pctoꝛees lv „₰ exlvij eeiilv L. cxlvi Miſericoꝛdia Chꝛiſti ir Lcvij ⁊c. Mitis et paciẽs non conſimiliter ſe habent vNQ cxiiij Wiisenfadeepon uate, e babeyt, Oe qucituribidem hoij P clxxxiij MWoneta apð venales hoĩes vicem obtinet ↄſilioꝝ et ptůtem xxxvij U lxxxix Monialiũ oꝛnatarepꝛobat᷑ et clauſura ↄmendat et eius ratio reddit lxi. J. R. clxi. Moꝛa aut ẽ peccatũ aut circuſtantia peccatiit M xlvi E cxviij. Moꝛdaces ſunt iracundi ŚYJNU xlix £ cxxx Woꝛtificare moꝛtiſicat fides opus pꝛopꝛium xxxij R lxxiij mi X Moꝛs ꝑ moꝛtẽ pars ſupplicioꝝ infernalium detrabitur WMWoꝛs de iure ꝓ culpa poteſt infligi. vbi diffuſe tractatur de illa materia x As Moꝛii hominu ſpirituali occurrere maioꝛ ſolicitudo ẽ ladendac; q; moꝛ cotipali. cuius cxontrarinm facit maioꝛ pars mundt ix Zxx Moꝛtui ſuſcilati ſunt in nomine chꝛiſti vij D xij Woꝛtua fides differt a viua j £ v Moꝛtis timoꝛ ↄcupiſcẽtiam extinguit ibidẽ woꝛtis bficia lxix. k. vſc. gierd. Moꝛtem aer coꝛruptus generat xxix. R. S. lxvi. MWoꝛlem vaſkones animarũ vebemetes poſſibile⸗ ẽ inferre xxix Tixvij xxij 3. R. lwiij. Regiſtrum Woꝛti indicium iuſtiſſimũ et laudabile lir * cxd Moꝛs dicitur vita tempoꝛalis irn Cccexxxiij Moꝛtuoꝛum fetoꝛ infamia eſt peccatoꝛum M ix clxvi Moꝛtuus eſt qui non diligit Awrxvij. L. U. X. dxvi Moꝛtis memoꝛia optimũ eſt remedium contra peccatum lxxix cexxvij. Woꝛs pacientes liberat . lxix. Q. R. cxi Moꝛtem paſſeris plus lugentaliani iᷓ moꝛtem hominis lvij I chd Moꝛum et habituum difterentia xrxxvi G lxxxv Woꝛs moꝛtem efficiebat xilij R. xxix MWoſayca lex non eſt boneſta integra.ſed pars boneſtatis ix xvij Motus eſt pꝛimum ſignum vite xviij P lxiij Motus virtutũ gratie maioꝛes ſunt motibus vicioꝛum li D cxxxv. Motus anime in deum ſeptem in peccatum vndecin xliiij cix Wonere dicitur multiplicitter lxxviij 2 cxwv. Mouet fides intellectum ad co ogitance que credenda ſunt ij y v. MWulieres heb:eoꝝ vtuꝝ pacti ⁊ federis ⁊ circũciſiõis fuerint debitrices xiij — xxv Mulier menſtruata immunda eſt reputanda . riiij D vij Mulieres immunde iudicate ſunt ꝓpter ſex cauſas ibidem Mulierum amoꝛ ydolatrie magna cauſa eſt xxiij R l. Moulti damnantur hoc pꝛobatur xrhroährreG E xliij Mundanns amoꝛ excecat dupliciter vwveilz D clij Wun danit xpᷣus per paupertatẽ genus humanu lx. E. S. clviij. Mundaãdus erat lepꝛoſus aſperſione ſanguinis et aque xvyv x vui Moundus duplex ẽ ſeʒ ſpũalis et ſenſibilis xij D Miij. Mundus finiendus eſt millenario ſeptino xiij K& xxvi. Mundũ vocat mercurius deũ ſenſibilem et planetas xxvi A lyi Moundus eſt animal intelligens diuine puideie ſanctione piato ibidem A Mounqdi pericula xli A xcviij Mundi facies AAAy Say. Mundi amoꝛ frigus vel frigiditas yoilj Cclij Mundus quaſi totus pacientie ſeruit hirx QQ cxci Munera muneribꝰ dimiſſis bonis ſuaſiõibꝰ ⁊ ,Kiliis boies aegelatmni Ur Atura omnibus modis minoꝛ: eſt q; graia ij P iüiij Atura nobis indicat que ſcientie ſunt narbrales 02 Patura aliquid agere fruſtra non ꝑmittit viij Q xwi Nature coꝛruptio cauſa eſt auerſionis a deo 2 xxiij. A. B. rx. HNatnura ſemper operatur ad modum ſeruientnis vxvi U lirx atura humana longe ſublimioꝛ eſt ſtatuua. xxviij. J.xiij HNatura ꝑſe ni prauũ vel malũ ſuggerit.multũ deiſto mactis xnir. E. F. B. lxxvij Hatura quicquid a natura eſt dei donũ ett Vyxirx E xciij HNatura bene vinere a nobis requirit xxxviij. R. L. lxxviij. MHatura mentis humane qntumcũq; perfecta in in natura libus et virtutibus ↄſuetudi/ nalibus non eſt ſuſceptibilis gloꝛie xi C xcv Tia zurs humana ad ſpualia vonav mala neqʒ cenitudinem habet coggilio liogis⸗ i (vij⸗- MHatura humana ad ea que carnis etmundi ſunt ſiue bona ſiue mala.non patitur de fectum in cognitione ibidem MNarura eſt in animabus quod egritudo eſti in nobis ixxi £ cix. Hatura eſt vt ſimilis ſimilem ſibi genexret lxxij C (c. aturalia bona oon ſunt pꝛeferenda ſeruitio creatoꝛis xxxix J xciij nNaturalia bona data ſunt ad dei gloꝛiam ⁊ honoꝛem ibidem K Hatutalia bona viſum eſt quibuſdaã ſufficere ad vitã eternã pmerenda A Xcv leuraie quicquid eſt ngtarale vni indiuiduo:u ciuſdem ſpeciei eſt amnibe⸗ naln, re i D crii eng Hrtn R ifnm⸗ Hanrales Aaturales arureles Puunalse Prunlus mtrelso Paunlun mmunt uunlei Puuralez t uutiesboli⸗ Nunestuu Ppotäfun tüßmse ſchtsdiſt lrsdies Peſtasinui choeine ſecgigennack — Paligoness Pchaimnin Pedengiot Pepoänoi giti⸗ Piinen Nyonone ij 0. olebomun pnnatots Pyrinanoni⸗ Porreieum rrirdo⸗ Ann Ponngi — n en 1 4 Ne Regiltruium taliqui in rebus inſitã pereandi ſimilia er naturalibꝰ lxxij B c⸗ Maturam diffiniũ Maturales vtutes et gratuite vnam ſola legem efficiũt perlectam viij B. xpi Haturales virtutes ſemina ſunt ⁊ igniculi rxrxrxxvij E Ixxr aturales virtutes quales ſunt viilij = xpij. Paturales operaliones III P xrli. Naturalitas neqʒ nomẽ hʒ neq; rõnevere bonitatis aut vere virtutis.xxxvij. A lxxxvi naturalis operatio ſeruitus eſt MM xxvi.U.x.lix Naturalium virtutum diffinitio MM viij = xvij Maturalem pietatem vicium vocant philo ʒophi xxxvij. E. lxxxvij. Haturales ſcientie ſ̃m tres intentiones vel modos intelliguntur xxxviij. M. xci MNaturales vtutes ad ꝓpoꝛtionem membꝛoꝝ ſe habent?? xxxix xcv. naturales ſolũ vᷣtutes non defendũt hoĩes ab immũdi cia ⁊ coꝛruptiõe.xl. R.S.xcvij naturales vᷣtutes naturaliter equales eſſe videntur K ejerxxi Naturaliũ viutũ conſueiudinaliũ et gratuuaru dꝛña xxxviij. D. xc. Itẽ. viij. H.⁊c.xv Nati fumus ad felicitatem rrrrrrxxix = lxxxi. MNeceſſitas diſtinguitur quadeupliciter lxxiiij. S. Leccri neceſſitas vires ceteras mouet et impellit JMU0 vxvij WM Ixxxviij. Neceſſitas inuincibilis extuſlt lx xiiij.y. ccxi Negligentia eſt culpabilis et danatione digna . P. Q. xliij Negligentia eſt cauſa erroꝛis qua diuinum ad credendum adiutoꝛiũ non queritur. Quod oſtenditur multipli citer iij G vi Tegligentes abire dimittendi unt „ ix X*£ xix Negligẽtia qrendi graʒ⁊ remiſſionẽ aut pctm̃ ẽ aut circũſtantia pcti xlvi k. L. clxxx. Negoc iatio eſt ſanctoꝛum vita yoyij O cl Itẽ. xlvij. Q. cxxiij Hegociatoi ſtulto videt deus nimis chare venalis exhiberi. xl Ucliij Negociatio ſpũalis requirit pꝛudentiam l xlvij Q cxxiij Nibii pꝛeter deũ cultus diuini bonoꝛificentia dignũ eft u. R r. iigzomanciu creduntaliqaicemonesopetan tutibus ſibi a creatione inditis xx iij ene N 5 2 Nolle bonum vel virtuoſum. non bonum eſt et virtuo0ſum xxvij R lxxxix Nominatioes virtutũ ſunt.xxij. Require in littera. U.vbi vᷣtutes xxxv lxxxiij. Nominationũ trium vᷣtutum diferentia xliij Z ciiij. Nominẽ ieſu multi moꝛtui ſuſcitati ſur? vij D xij. Nominũ ⁊ vboꝛum ydolatria. xxix.H Nominũ ⁊ verboꝝ duplex eſt ydol atria wi dem.R xrir Z lrxvi NMNoſmetipᷣi ſumus ſacramentũ quod requirit deus xxxij. P. lxxiiij MNoriciam de deo ſolum per fidem habemus lxvu O cxxiij. MNouus non eſt aceruus cuius om nis pars vetus eſt xxxvij O lxxxviij MNox eſt vbi non luet ſol M „ ij 7 vi Mubes ⁊ pluuias creditur myniſtrare aer “I”JMU xyvxvij. W. lxi. Numerus certus affectionũ ex neceſſitate ſubeft v y ir Numerus certus eſt articuloꝝ fidei alioꝗn ipſa fides eẽt im poſſibilis ibidem. S= numerus credẽdoꝝ certus 7 determinatus quod oñditur multiprr iiij E vij umerus madatoꝝ legis qdragenarius eſt ꝓpter tres cauſas ix 1. vxviij. AAumerus vtutum donoꝛzum gratiarum xlvij Ncxxi Humerus nec augeri poteſt nec miniin lij cxxxvii. Numina nocturna credũt fatui domos frequentare xiiij J xxviij Muptiarum ſpiritualium fſedus .ßUMũẽ xiij G xxv Bedientia eſt iuſticie emanatio ðG Aljlvi y cxx. Bedientia reddit bo ninẽ deuotum ad dei veneratiem xxxij lxxiij Dbedire ioſne ſolem 2 lunãa et dei cultus et lex eius ↄpulerunt xrxvx A xli. Dbediredebemus ſupioꝛthuouos „AvI ar,. Hbedire dẽm in licitt ⁊ honeſtj nõ in illicitt. diffuſe de hboc tractak xlvij.D. E. cxxi Hoedire nõ oʒ miſter iudici pcipiẽti innoceniẽ ſuſpẽdere auninterficere ibidem Begiſerum Obediens eſt des ſola gensflrmata fide YUVB ij T v Oblatio eſt ſacrificiũ quod offerentem ſanctificat YJVMG ti A rg Obligationis tranſgrenio eſt infinia Obligatiões et traſgreſſiões ſꝑ ſt ppoꝛtionales vbimulttt hẽtur 3 hoc. xxi. S. T. iet Obligatio qua quis deo obligatus eſt infinita eſt xrxij A A xlvij Obſequium deo impenditur multipliciter iliiij Tviij Hbſequium honoꝛificẽtie ſumme venerationis eſt culttus xxij P Aviü Obſequium eſt deo gratum moꝛtificatio peccatouum Xxxij A lxxij. Obſeruatio legis diuine vna eſt xXxxrxxi A lxix Obſernatiõibus qui eredũt huius eoꝛum anime ofoꝛtank xxx Q lvix. ONccidere occidens hominẽ quod fit in momento non fit ꝓpter hoc malus illa hoꝛa. opinio Areſtotelis Ocecidens hominẽ ignoꝛanter non imputetur⸗ ei ad betcalüt ibidem Heculta noſſe ſolius eſt ſapientie diſnne xxiij ZA li. Ocioſus non licet ſeruos eſſe Axiiij X lxxx. Nculos clauſos pena aperit Oaire qui odit fratrem ſuũ antichꝛiſtianus eſt. lxij. , Ogliens aliquẽ hominem non eſt amicus eius et oſequẽten necdei xlij L cij Odiens ſe odire a non odita xryi Llxxxviij Odioſa eſt vita peccatoꝛum non animaluum W xxxi.Q.lxxij Odium eſt amoꝛe impoſſibile eſt eſſe “ xlviij cxxv. NDdire qui odit canem altenus non oiligit im ſimiliter AAuiij. W. cij Odoꝛ vapo: dicitur re S Xxxi. Ofierre debemus deo ſacramentaſ piritualia OHſerre deo noſmetipos debemus nxij E lxriiij. Offerent deo ſingule virtutes et quid habet religio xxxij L lxxiij. Offerre ſe obtulit Chꝛiſtus in ara crucis ꝓ moi recõciliatione ibidem xxxij. T. xxiiij Offerentem ſacrũ efficit ſacramentum xxiiij H liij. ODleum oleo intingebat auricula lepꝛoſi in eius mundatione xv Z xi Dmnia nuda ⁊aperta ſunt deo. lpij. y. cxxiiij Onera alter alterius poꝛtare debet lix. J. R. clvi Operatio de operibus virtutũ nalwralin etconſuetudinalium veilj 1. xvi Obperatio fidei pꝛimo eſt in dei obſequtun i S NPperationes diuine miracula appellantur ”MV vij . xij Operatio de Openbustubſianttiiſpintuslium yiy E.B. xlij Npera magica xxiij. N.O.li OPperatio ignis xxyij K lxi. OPhperatio dei altiſſimi eſt creatio vninerſtas nviij KR lrin DNyperatio multicoex rlili = c. Nperatiões quibꝰ impugnañt vtutes volutarie ſunt qað oſtendit xliij B ciiij Nperatiões ignis decẽe ſunt. Regre in littera. vbi ignis lrvij Rcixxxiiij Nperari opantur viri ſancii ſolum amoꝛem dei ÿM xlij. H ci. Hbera noſtra multiplicia xxxiiij £ Ixxx Npus ꝓ oĩ tꝑe facto ex charitate meret gs vi vi itã eternã qũo intellagit unr cexxxij . pa bona et qntũ valęãt⁊ c q̃ntũ mereãt᷑ diffuſe tractat᷑ de boc folio ibidẽ. P. Q. B Opera noſtra bona et dei dona ſunt.et noſtra et topera dei que ipe operat in nobis? per nos ibidem. Npus bonum multiplicem babet oꝛnatum lxxi. A. ccxxvij NOberibus bonis tres perfeciones atinibuunturibidem M 4 Boera dei unt eius teſtimonia vi Oerii irtutũ et vicioꝝ numero eqlia ſi viij E xv NOpera iuſticie dei defectum non ala ſantvieis e unb mnij d uvij Oous ꝓpꝛium fſidei eſt moꝛtificare xxxij. K.lxxiij. Oberimenta tabemaculi erant ttiia “ xi ** niiij xXxij. Byxlpij . Vxviij.Q nni noß K. cxxxiiij xxij B lxxiij lxxx v ccxxxij Outoonſe Oocuunci Oiginlepee⸗ Oigrueſe Dig – lgiooleccl Duuknn Oigivaevonna — Digne epecant houemelaptcten ſanun Nirusetet Orträtpnn N Nloon n eonenin GAlninen. Ocrelspeccan n einßn Ograeecan Nnleun Oyanannd Onstugi Oradensce Orusdeian Aien Nin Memnigdiin Minich Nerboe ezi == —.= — —,, = — — 2 — 2 AN riiſin e 4 Oꝛatio oꝛationis ſacrificeium. nxij J lwiij. Oꝛaculum erat ad occideniem et qure xi RKRrxiij DHꝛiginale peccatũ eſt malum hereditarium ixx D cxciij. Oꝛiginale eſſe vicium ꝓbatur multipliciter ibidem F. . 1 Oꝛiginale eſt peccatum quoniam eſt per peccatum ixx Z cxcv Nꝛiginale et culpa eſt et pena lxxi C cxcvi Dꝛiginale dicitux eſſe a deo intollerabiile lxxi H cxcvij/ Diiginale contrabitnr a carne et a parentibus ibidenm Kxi cvij Hiꝛiginale in oẽs illos tranſſit qui vicioſa lege naſcẽdi naſcunt lxxi P cxcviij Oꝛiginale peccatũ nihil aliud videtur e niſi defectus ⁊ pꝛiuatio gratie.erroꝛ.⁊ repꝛo/ batur multipliciter. säü lxxi Z cxcix Oꝛiginale in nobis eſt niſi negligentia liberi arbitrij et ignauia ece⸗ et impꝛobatur Dꝛiginalis peccati cauſa et raiio oſtenditur ibideem L.D. E ⸗Ixxij A cc⸗ Dnginale eſt virium naturaliũ in animabus noſtris leſio xxxix y xcv Oꝛiginali pctõ omnes anime ſunt infecte niſi purgate xxxv X lxxxiii. Nꝛiginale dixerũt quidam coꝛruption em eẽ virtutis noſtre concupiſcibilis et eſſe pᷣn cipaliter in ea. B lxxij P ccij Oꝛiginalis peccati magnitndo et que ſit cõpatio et ꝓpoꝛtio eiuſdem ad ad alia pctã. ꝛiginale in infinitũ minus eſt quocunq; peccato moꝛtali ibide Q Axxiij DQ.ccvi ꝛiginale peccatũ non eſt naturaliter in animabus noſttis lxxi 6 cxcvij Mꝛiginale fluxum impedit virtutum naturalium fir xvij Dꝛnamẽloꝝ nominibus viroꝝ et mulierũ virtutes appellate ſunt xxxvi Q xcv. ꝛnatus ſuꝑfluus monialium et dericoꝛum irx DOꝛnat deus celos id eſt ſanctos viriutibus ⁊· Allvij H△ xij ꝛlus deliciarũ eſt ſcriptura ſacra xvij xxxvi Acientia dicitur quattuoꝛ modis he(ij N drxxxiii. Aciẽtia vtus qᷓ coꝛda nra armant ad vincẽdas moleſtias lxvij cdxrxij Ego ſum in elemẽtis terra fructificans Ego ſum in contumelijs letifdcans Ego de verberibus impinguo Ego de igne tribulationis paſcoꝛꝛ Ego ſicut aſinus carduos comeldo ””RV Ego in miſerijs congaudeo 2 Ego fame paſcoꝛ . Ego pauptatem locupletoꝛ H Ego vbiq; diues ſum et inclita Fflg o ſum babundans ? opulena o go quocunq; iero ſequitur me affluentiis In opia eſt mihi copia H Paupertas diuitie M Ego inermis arma S Ego inveſtiment pluuialis cappa 5 nfloꝛibus gratiſſima roſa In pannis purpura ſanguines n aromatibus mirra S.C. U.lix.X. y. ccxcii In oꝛnamentis cella ”M In auibus auis aquatica ”M Pacientia martyrum exdentauit dy'abolum lxvij * duxvy Ego victrix gloꝛioſa Ego ſanctoꝝ nutrix amoꝛoſa So hoſtes pꝛoſterno s go contra eos feſtucã non leuo 8M Pacientia dictt Ego ipos gladijs ꝓpꝛijs internceio. lxvij. O. xxrxů dn Reg giſtrun m Ego foꝛinſecos hoſteserugno. —=ð Ego dyabolĩ et angelos eius ſupero = Ego moleſtias triumbo Ego iniurias pacienter ſuſtineo Pacientes conant de mibul noibue fructus elicere in 7 cr. Pacientia liberat multipliciter ibidem Pacietes in vaſa electionis ⁊ miſcõie fabꝛicantur lxix B ct art Pacietes non ſolum deo gras agunt ſed et eoꝝ plecutoꝛibus oidtitbiden C MNemo mihi nocere poteſt Memo me ledere epoteſt Nemo a me quicq; auferre poteſt Belen nullam timeo ihi ſeruiunt omnia Paciẽia dicit. ⸗ ͦòÿẽMU 8 Reir crci Ego potentias conſtringo 2ððèòM! Ego ſcutum ⁊ gladiũ in olequtumm meum conueno HNHoꝛtem ſub pedibus meis ſubleciam babeo paciens v mitis diuerſimodie ſe habent xlyv. Q cxiiij. Pacti ⁊ federis pᷣma ſirmitas cum deo fuit circuiciſio rryryii B xxv Panes ꝓpoſitionis xi E xxiiij . Item. xij B xxiiij Paradyſus ſarracenoꝝ non Eniſi taberna Pperne turpitudinis xix S. vxxix Paradyſo in paradyſo ſarracenon fiunt digeſtiones ſtercoꝛa ibidem Haradyſum carnalẽ pꝛobatur impoſſibile eſſe vvilij. Ul. vſq; ad R xrxviij Paradyſus de magnitudinefelicitat et gaudij paradyſi.Diffuſe tracteter de iſta ma teria folilio. lAlxxxiij. B. C. ccl. Parcere non pepcit deus ppꝛio filio vt ipſe nobis parceret vooil O xrij ODarcendum nõ eſt blaſphemis et heretieis XX RB. L. xxi Parcit hic dei miſcdia vt ineternum non parcat rri O clxvi. Parentes noſtros naturaliter diligimus xxxix C xcij Pariſienſem cultate quidarn ugil r oeteriosßmonibus fiebal lrxi O clxij Particeps eſthomo in gratia omniũ bonoꝛum lvlj O c Paruitas ſpeciem non deſtruit xxxvij B ſave⸗ Paruitas humilitatis eſt laus ipNſiius lxx Sclxxviij OParunlus ſine baptiſmo decedẽs qui ⁊ qre ⁊ intepe pena ſi ſit infligenda lxxiij. J. ccx Paruuli decedẽtes ĩ pctõ oꝛiginali niim paciũt᷑ doloꝛẽ opinio q̃ ipꝛobat᷑. txxiij nccvi Paruuli naſcentes nullũ penitus peccatũ actuale habent lxx Tcxcv Paruuli laudibus faſcinant vt dicunt vetule lxv C cdxxv Paruulus pnulo. Nihil crudeliꝰ pᷣt agi ꝙᷓ; ſi volũtati ſue ꝓpᷣe dimittat᷑. lxij. M. cxxvi Paruulos ſuosgblactat deus cibus ſpũalium deliciarum o lxviij S clxxxviij Paſſer de paſi xi Lxxiij Item xv y xxx. Paſſiones aeris oẽs a planetis oꝛiuntur vt quida opinant xxvi R lvii. Paruulis magt qᷓ; adultis pcendum eſt. xLxx Puſſiond aeris cauſa = ratio xxvi O lix. HOaſſiones aeris ſtelle ⁊ planete ſic ſe habuefr̃t a tpe q̊ coli deſiet ſiẽ ante ibidem N Paſſiões ſᷣm paſſiões viuere vicioſum ẽ Ariſtoteles xxxvij F lxxxvij PSalſiones aliena opa ſunt et non pacientiũ opera licet in eis ſint ibidem Naſſio in eo paſſio nihil laudis vei vitupij habet ibildem B. H Paſſioni et incarnationi filij dei ꝗ iradicunt otra eiusonitatẽblaſpbemat vixai Paſtoꝛ ppter ones ſuas in periculum ſe exponit ibidem Pauci ſnnr in quibus virtutes et opera earum apparent i X c. Pati pꝛius debent qui alüs volunt pꝛeeſſe lxij E clxiiij. Paupertas eſt occaſio multoꝛum bonoꝛum lxiij D. E . Paupertatis tres ſunt imentiones ibidem Pꝛima = Carentis leu pꝛi iuatio — geid Tada. Pvpe ubi. 14 Pupnoo 8 lgustoniten Ouugusndiulie ußnudiuntst Whensbumlit Densaucana Dumudin esdit Widen ii Uru dieru tint Pauptas diett Pauptas hominem diuitem facit tempoꝛaliter SDaupertas humilitatis laus eſt Pauptas dicit Paußertas leta panpertas non eſt Regiſtrum Secũda ſt Dinitian abbominatios Tercia Paupertatis ipſius dilectio Pauperlas buiuſmõi hominũ miſeranda non eſt ꝗ noluut diuitias amare ſpuales. Ego diuitias ſub pedibus ↄculto Ego omnia tpalia vt lutum viliendo. Ego totam ſubſtantiã terrenã mihi ſubiecci Ego pecuniam tanq; paleaʒ abieci ” Ego diuitias vt ſtercoꝛa abboꝛreo lrxiliij P. J. R. clxxiij Ego iuxta exemplũ dñi cum petro ſuper eas amvpnlo Ego eis indignoꝛ vi vilioas MMU Ego pꝛecioſum ſeparo ab abhomiabilibus Ego ab illis ſicut a ſtercoꝛibus manus meas lauo Ego oꝛdinem nature ſerunn Pauptas in diuitijs amplioꝛis eſt gloꝛie— Pauper in diuitijs diuitias dupliciter theſauriat ibidem Ego nutrix religionis exiſto Ego eam nudam ſeereuoeẽ Ego eam lacte et impinguo Ego occupatiões malas extermino Ego landibus diuinis inſiſto MHihil ad me de furtbus MNibil ad me de frigoꝛibus Nihilad me de tineis atʒ erugine Nihil ad me de peſte atq; cale· Ego meum hoſtium ſecure penetro Ego iu medijs gladijs tuta exiſto Z der muris nec turribus egeo nis ergo audeat me impugnare Quis audeat mihi inſultum dare Ego poſſidentiũ me ſecuritas VM Ego domoꝝ mundicia et puriaas Ereso mundicia uvptas dicit Ego ſacrificia . Ego ſacerdotes Ego exequoꝛ deileges Ego ſum moꝛs gule et luxurie HW M Ego moꝛs ꝓdigalitatis et laſciue „ Ego moꝛs ſuperwhdbie “ Ego mundicia vite humane Ego ſum ferculũ et cibus delicatus We elegit rex ſeculoꝛum dominus we ſolam dignam ſe reputauit Me inſeperabiliter collocauit PHaupertas oiuitian eſt contemptus ibiem 2 Pax duplex lalicet dei ei mundi vviij C cexrxxiij Pax M B xxxv C lxxxri Peccatum generat circũſtantia Peccatũ. Qtè non oẽ peccatũ actuale ex malo habitu pꝛocedit hiiij M clxriiij lxiiij £ clxxv Laupertas hum zseññd“ llrvyi U cxxi Pauptas quicquid hʒ boni abſcõdit vt vile et putridum manifeſtat ibidem X* Fyvlq; lxiij elxrir niiij G clniij 1 lxxv Q ccxiiij D . lxx E cxciij. Peccatũ eſt dictum vel factum vel ↄcupitum contra legem dei vbi neceſſe eſt intelligi per facitum etiam non factũ ibidem C xvij s s Regiſt trum Peccatum vna intentione dicitur actus vel eius pꝛin atio m quem modum null vn qᷓ; ſani capitis poſuit oꝛiginale peccatum eſſe peccatum xxx S cxcy. . ninim 2* Peccatum tres habet magnitudines ſiue intentiões llirxiü ccxi . Peniemigoinn . Peccatum ſpirituale ex deo nunq; eſt lxxi D acvi Portegiorunn . Peccatum omne moꝛtale in infinitum maius eſt qᷓ; oꝛiginale lrxiij Qccvi. doſe eliopezins⸗ Peccare moꝛtaliter quid ſit oſtenditur ixiiij. Q. ccxi. Itelxx. C. cxciij Pbetocirßn Peccata vndecim habent nominationes yviſq; xvi „₰ awi, Pereionnmmag⸗ 6 Peccats noſtre virtutis rationalis ſunt ſeptem ſmnannenns Pꝛimũ Turioſtas “ Prinngrin Secundũ Tarditas onun aguirnde Tercium Leuitas Pumunin Quartũ Eſt Dubietas S ixrvivlq; Ecvi ricumncigve Quintũ Diethnitag — . .. Eann Sextum Spiritus blaſohemie l epennimmmna. Septiu· Uicium negligentie .— (benagin Peccatum peccato damnatur lxxix carii emmind⸗ Peccatum negligentie eſt cauſa erroꝛis “ iij. Pemmweſii Peccatoꝛum tenebꝛas diluit fides ibidem * Pvectouncamn D0Deccato ade virtutes naturales coꝛrupte fuerunt ir V vvij Ptkeguſeipen DPeccata omnia confitẽtis ponebat ſuper caput hyrci ſũmus ſacerdos x C xxx . ftattſtieilu Peccata omnia populi poꝛtabat hyrcus indeſertum ibidem 1. Morugete Peccatoꝛum quedam fuganda quedam ↄcremanda erant ibidem W. (loopnianant Peccat ſacerdos grauius laicdo lxxiij. OQ. cevi Poobienn Peccatum voluit dominus populum ſuum boꝛrere xiüij . xxviij Pihmuis Deccata venialia conſummit ignis Arxryiij E clxxuvi mrmancg Peccatum nature dicitur indecentia quedam lxx Ucxcv en Peccatum oꝛiginale dicitur peccatum qm̃ eſt per peccatum ibidem DPeccatũ ðꝛ vſualiter contrarium eius qð debet eſſe in aliquo ibidem y R Peccatum oꝛiginale eſſe negau runt multi.contra quos obijcitur multipliciter. De/ ut inde ad eoꝛum argumenta reſpondetur lxxi A cxcv Zude Peccatum oꝛiginale dicere a deo eſſe omnino intollerabile ee᷑ lxxi K ocvij e Peccatũ oꝛiginale et culpa eſt ⁊ pena opinio.Reſiduum require de iſta materia in lit “ tera.O.vbi oꝛiginale lxxi C cxcvi. yſe⸗ Peccatoꝛ per bona naturalia nec bonũ gratie nec bonũ gloꝛie pt p illa mereri lexxx bau⸗ Peccata dimiſſa qũo redeunt lxij X clxvij ⸗D ccxxix Mne do Peccatoꝛes veſpernlionibus aſſimulantur ii H vi Vnel Peccatoꝛes omni vi et ſtudio a ſuis peccatis repellendi unt xX Axx “ wno Peccatis expulſis fuit deus populi iudeoꝛum defenſoꝛ xv W yx Denbon SPoeccans moꝛtaliter viliſſime decipituir· li y ccxxxvijj luiunet Peccata moꝛtali virtutes extinguunt 28 lij E coœxxviij nn Peccati venialis ad moꝛtale nulla eſt ppoꝛttio lij M ccxxxixx Oenfee Deccatoꝛ cum peccaueritfidem tranſgreſſus eſt M irvĩ R clxxxvij ecaa Pecatoꝛes deſolanturtripliciter VM lvx M cxlvi. Alczbe Peccatoꝛes cineres dicunt — lix D cc- ipbeenin Peccatũ oꝛiginale incompabiliter minus eſt ̈ veniale . lxxiij O ccv . liume Pecunia pie retenta iam coꝛã deo expenſa. KRequire o de elſis materia in littera. D vbi keoſum diuitie lxy A dxxi ſpane Oediculoꝛum et vermiũ ſubita generatio rxryiij O i. fſunt Pena que et qualis et quo iure Yoniginaliinfligeda eſt rxiij. 3. K. ccyx DPoonne Pena ſolum ꝓ culpa debetur 3 xxxi y lxrij de Pene perpetue debentur aliquibus peccatis nij. D. E. G. xIvij ener Penaſamlt deus punno voumet ouum S= Oher⸗ ales miran xxi Saaknie al⸗sit increduli dei iuſticiã non cõſiderantes Nreij 7 Pen d .èòẽ⁴tͦ S= ——— – Regiſtrum enitentiamare ſopiunt pteterite delectationes iti „* eenei Penitentia oꝛitur ex iuſticia SðJM i P x Pertectio virtutu eſt ſecunda nominatio rxxxy OQ— lrfii. Perfectiones in animabus pꝛimo:ũ parentum non fuerunt naturales led gratis date Dbiectio cui reſpondetur lrxxiiij D ccviij Perſectio in vnoquoq; pfectibili non eſt niſi actus potentie ſeu potentialitani⸗ eius vl timꝰ et ſupꝛemus. lxxi. G. D. H. ccxxxiij Perfectio que a virtutibus naturalibus er gratuitis oſe umatur necellatia eſt ad vitam eternam acquirendam V viij Q xvi ericia multum iuuat in actibus bellicoſſis i F xcvi ericula mundi que non aduertuntur D AHALi A xcvij Perpetue pene debentur aliquibus peccatis evevrlij. OD. E. vii. Perpetuitatẽ animaꝝ deſtruere conabantur nõnulil (yoiij A lxij Periona perſonaꝝ in diuinis vnaqueq; non minꝰ⸗ eſt qᷓ; eẽntia diuina vi D x. Perſonaꝝ nominibꝰ ex interpᷣtationibꝰ vicia ſugillant K vſqʒ lxxiiij. P.ccix Pes dexter ⁊ pes ſiniſter hominis inicium vocant. aut loꝛtunatum gut Grinfo ungene. ODpinio quoꝛundam eſt xxx. L. xviij Pedes quaſi leſi virtutes quedam naturales H v8iieilj “ xv Pedes noſtri leſi ſunt mnltipliciter ibidem P Peſtis ꝑnicioſa eſt cauſa auerſionis a deo et reuerſionis aaydols Nilj E 1 Philoʒophi errant in duodecim vi S vi Philoʒ ophi de erro: ꝛe philozophoꝝ in fide chꝛiſtiana M irx W) xviij Phitonicus ſpũs phitonicuũ ſpiritum habentem bapit deus occidi xvij C xxxiiij Pietas de lau de pietatis dicit ſic KV X XXN Ego coꝛ compaſſionis ſemper effundo Ego lacrimaꝝ lixiuiam inficio Dinicie mee lacrime ſunt ⁊ fletus Delitie mee ploꝛatus ⁊ vlulatus Ego de alioꝛum meritis mereoꝛ Ego de eoꝛum damnatione pꝛemoꝛ Ego ſola alioꝛum onera poꝛio Ego ſola chꝛiſti legem impleo In me doloꝛ compaſſionis In me luctus et fletus Ego qnto plus poꝛto tanto leuius curro Onera bonoꝛum et maloꝛum poꝛto Quãata mala alion magis aſſumo.tato magis mande⸗ ſio Aliena one humeris meis potto H Onera fratum poꝛtare peto 8 Peccata alioꝛũ mihi aſſund M NQueqʒ bona habent illis dimitto Ego bꝛeuiter omnibus compatlioꝛ Criſtum ergo dominum ſequoꝛ Ego ſum ꝗ ex vno ſemine duas meſſes colligo )ꝓgo ſum quã deus pꝛeelegit omni ſacrificio )go ſum hoſpitalaria in ipo celeſti palacio Ego omnes remiſſiones volo habere WMWoibi debentur omnes indulgentie Per me remittuntur peccata ⁊ vicia Super hoc habeo litterarũ tria paria Ubi ego nõ ſum omnes indulgẽtias reuocatlaluato: .— Ubi ego ſum parcit omnibus creatoꝛ Ego ſola perfectam pecuniam ago H ð Ego augmentu lalunis viuo:um lola acqurroo Q.G ſi B õ Ego eius iram aufero Egoludicium iuſticie retracto Pietas quomodo non eſt virtus Pietatis donum ibidem. Pietas de pietate que eſt cultus dei v. erd. eias dicitur m du as intentiones Regiſtrum Ego moꝛtuis ſemꝑ aliquod ſuffragium impen do —“ Ego viſo feretro non rideo neq; irridedo . Ego oꝛationes pꝛo moꝛtuis fſundo Ego aqua benedicta lacrimaꝝ mearum moꝛtuos aſpergo. Ego crux in deo in dei moneta exiſto Ego crux aurea ad omnia valo Ego crux dñi noſtri ieſu chꝛiſti ſola fio Pietas de mirabilibus pietatis dicit em̃ ſic Ego triticum et granum ſemino Ego pia ediſicia ediſico Ego panem vite colligg Ego ſemina fructificare mihi compello Ego feneratrix exactiſſima Ego agricolatrix mirifica Ego ſum in palacio regis celeſtis elemoſᷣnaria Ego vendidi deum ꝓ redemptione captiuoꝝn Ego coxi eũ in clibano ꝓ refectione famelicoꝛũ — Ego aſſaui eum in cruce tanqᷓ; agnum paſcalẽ pꝛo refectione eoꝛũ Pietas de mirabilibus pietatis Dicit enim ſic Ego deum ouiũ mearum feci paſtoꝛem Ego ipᷣm feci cloacaru ſpualium mundatoꝛem Ego eum tripliciter tumbare feci. Ego eum in duo fruſta confregi. Ego eum volare fecci Ego eius hoſtium fregi ært, Ego ſum nutrix ꝓtectrix et ſialuatrix miſeroꝛum Ego dexteram dei obtendi ꝓ ſalute peccatoꝛum Ego feci vt cuſto diret familiam meam Ego feci vt impleret ꝓmiſſionem ſuam Ego in deum potentiſſima dominatrix Ego peccatoꝛu miſerioꝛum ſuluatrix Ego ligans eius foꝛtitudinẽ eum ex armo Ego ei thoꝛacem iuſticie aufero Ego deum voci hominis obedire facio 1. Ego ignem quem ꝑauerat ꝓ pectõꝛibus concremãdis extinguo Ego ſcutum equitatis depono Ego ꝑeccata eoꝛum de memoꝛia eius doleo Ego in me indebite confiſos non abſoluo Ego ſtilum ad delenda pctã teneo Ego contra diluuinum peccatoꝝ inundo. Ego ſeminatrix viuifica Ego negociatrix pꝛudentiſſima Ego ſum maga miritfica Ego ſum ſaluatrix ſapientiſſima Ego de perſecutoꝛe feci apoſtolum Ego de lupo rapaci feci agnum Ego panem elemoſinariu in lapidem conuerto Ego terrã in celum et infernũ in paradiſum tranſmitto xliij O cv . xxxv R cvi A l. B. C. cviij ꝛ=· C. B. H. J. R. vſcz L. U. –— Hetenten Peasleons hensmunnl Porusrielel gnoisetacn ronicsden Peaodepde⸗ Pbnerepunen Plndauncpi Phrauum fu Penivcolnieie ivalnsinm onaumoneſi ordeerungent rgnabun Penarnſcseſtl⸗ wniusbun Pyllpdeſynus Arwkeg R ſo. Poenreerpoe gii wei düsböanaapn Peeceptorumde Peceatoeli Penſcitescauſ⸗ eclcantes lpt laempe lato mocbo aiſamnonutn Pizoneſſet⸗ WE — S= ☛ — — — — = = = == — 4 fattsdiann legefen elmalun Pnpecoe Rimnpinan Dmnegäipnmnei Mokrian⸗ Pchnonninti WN Wucnshii WN Dting Dohſterſin Pohaig Doerimn Pohhrfin — = — ☛ i = = 2 41 444 Pietatem vocant philoʒobhi coꝛdis miſeriam xrv E lxxxoh· Pietas leonis s rvij B. .exxss „ daen Pietas naturalis. e: naturalis mãſuetudo non ſunt in nobis vittutes ſed habilitates Pignus nr̃e redemptiõis eſt xvõ liiij. F. Y. cxliiij Xxxv.E.lxxxvij — Pignoꝛis exactio credulitatis eſt debilitas .— ij D iij . 0 Pyromãcia de ludificatione pyromãtie et vnde habeat oꝛtfrtuũu xxvij J lxi 4 Placato deo deoꝝ moꝛtalibus aut ſunt eiſdem dij placati aut non xxiiij Tliiiſ Planete a planetis oẽs paſſiones aeris dicũt quidam eſſe xxvi RK lviij. . Planetarum opationes ſepe impediunt᷑ fm aſtronomosa xxvi D lvij Planetarum vtutes et eoꝝ operalioes. xx. Avlq; ad' Rincluſiue xli. Plenitudo ſapiẽtie ẽ timoꝛ domin· liiij. N.N. P. cxliij 1 Plenitudinis immo derate iudiciũ triplex eſt lxx U clxxviij Pomoꝛum comeſtio ꝓhibita erat H rxiiij U xxvij Pondera nauigantibus ſunt vtilla —ð lxvi J3 clxxix 3 Pondera facit humilitas contra flatus vicioꝛum ibidem 44 . Ponderoſitas eſt laus humilitatis lxvi M cxxx i Ponderoſitas humilem eleuat ibidem „ A rni Populus dei vnus debet eſſe rrrx A lxix. Poientia dei ex potentia diuina oꝛiuntur.adoꝛatio ⁊ veneratio et ſacrificatio et Sni. ficatio. vvddeei . Rerent ner potentijs nec paſſionibus boni vel mali ſumus ſed ſᷣm habitus tantum Xxxiiij xxvi HW . —„U l Piãs hũana apud volũtatẽ nulla alia ẽ niſi ↄſolatio ſuaſio atʒ pᷣcatio.xxxvii.lxxrix. Pꝛeceptoꝛum dei nihil inutile eftt xvij B. H. J. xxxiiij Pꝛedicatio pᷣcellit inter opera diſcipline exterioss xXxxij R lxxiiij Pꝛedicãtes cauſa queſtus vel inanis gloꝛie ſibijpᷣis pꝛedicãt non xpᷣm lxi y clxiij. 5 Pꝛedicantes tepide ibiern lxi O dxü n Pꝛedicare ↄtra pᷣdicantes verbũ dei ꝓpter laudes vanas ⁊ queſtũ cupiditatis lxvij Pꝛedicatio machometi rvliij R xxxvij Ccdxxxiij Pꝛelati ſunt nonulli qui credunt elatoꝛes cuᷣ hoſtes ſunt ⁊ pſecutoꝛes Ixi. R.S.clxij nelnerſad male ſentiendu de hominibꝰ facilimi ad bene ſentiendũ difficiles xi U dxiij . Pꝛelatus debet eſſe medicamen ¶“ lxij. C.D.clxiij Pꝛelati indiſciplinati et ignari in beelʒebub eijciunt demonia inſathana ſathanam ex pellunt. „ . lluunreij D clxiiij mideg Pꝛelatoꝛum plures gaudio interfecti ſunt ꝓpter eoꝝ crudelitatẽ ibidem 5fG6 Pꝛelatus negligens aſſimilatur agricole doꝛmienti. H Alxij. J clxv. Pꝛelati canes dicuntur ibidem. , , . . Pꝛelati eccleſie compeæantur vni generi bominum qui incedentes als deijciunt ali⸗ os impellunt alios conculcant alios grauiter ledunt. lxij. A clxiij. Pꝛemium pꝛecio emptum eſt. “ lün Niclxxiiij. Pꝛeſumptio iracundrdi WM . lxxix R cxxix Patricipiũ vniuerſitis deum ſolum credendũ eſteſe vi B ix Pꝛobabile credere non eſt virtuoſum oſtenditur multipliciter „1 R 1 Pꝛobationũ inquiſitio eſt cauſa errois iij F vi Pꝛobare ꝓbat deus ſanctos ſuos ſicut aurũ infoꝛnaee „ lxviij D cxxxv Pꝛofunditas huũilitatis laus ẽ lxv. T. clxxxviij Item lxvi R clxx Pꝛohibino ꝓhibiliõibꝰ ⁊ pᷣceptis reguie numero ſunt eqles viij E xv Pꝛohibitiones ⁊ pᷣcepta ex vnaquaq; regula oꝛiuntur ibidem — Pꝛobibetur filioꝛum rebellio contra parentes irx P xix. „ P:ophanitas vitam noſtram contumelioſam facit deo AAAAlilv C cxv nin Pꝛophete illuminatio nõ eſt nature oꝑatiõe ſed creatoꝛis munere xli O xcix Pꝛophetie virtuus WHü . k Xli e 6 Pꝛopo:tonales traditiones in ſcola doctrine debent elſe xxxij S Axxiij Megiſtr⸗ trum Pꝛopoꝛtionalia funt p̃mia et merita ſiue gratie et gloꝛie 1 S exxt P'spor omniũ duoꝝ equalium ad quo dcũq; tertiu eandẽ eſſe ꝓpoꝛtion necene ? e 1. 1 cxxxv. n eſt quecũq; culpe ad culpam eã neceſſe eſt pes ad penã Pꝛopoꝛtio nales ſunt culpe ⁊ pene inter Eet E xvi E rxrxxij Pꝛopoꝛtionales ſunt delicie deſideriũs xviij y xxxviij Pꝛopoſitionũ duarum ↄtrariarũ ſemper alteram eẽ verã non eſt neceſſe lxxv. Z. ccxx Pꝛotectio bellantibus multum valer lxx Lxcvi. Pꝛouocatio iracũdie interdũ vires reddit lv Tecxlvij lij cxxxir. Pꝛoximus nõ eſt deſerendus niſi eius locietas deũ nobis auferret lvij W d Pꝛoximos nobis caros efficii charitas lvij hd Pꝛoximon et fratrũ glificationis tot ſt ꝑtes quot ſt angeli et hoĩes. xxxij B arre Pꝛudentis bellantibus eſt neceſſaria xl G xwi Pꝛudentia viuendi vna ſimpliciter non eſt Avi Q cux Pꝛudentia colendi deũ fide ſtabilita eſft xlvi * Q cxxiij Pꝛudentia vna erit mentẽ iluminas humanam veritatẽ lalutani 1 D cxxxi. Pudoꝛ appᷣhenſionem habet ſapientie D v ir. Pudoꝛ ⁊ limoꝛ a ſapientia diuina oꝛiuntur vi I1x Pudo: fuga ſpũalis eſt ſicut et timo: Avij 2 cxxiiij uerilitas vitam ſubuertit humanã xliii y cri Peugnate pugnandi ſeptem ſunt adiuto: ia. Require in lra. B vbi bellůũ . F. xcvi. Pugnat auaricia contra luxuriaʒ Pulchꝛitudo virtus eſt nominata xxxv U Punire decet deum ſuos inimicos ⁊ rebelles Punire minoꝛa mala magis maioꝛibuom multis de cauſis Purpura omnis illuſio el Punit hic deus filium ſuũ quem recipit „ Uerere contra illos qui ſolum auert que ſua lu unt xiir 1 cxxix lxij O cdlxvi lxxij. K. L. ccij Uerenda non eſt via ꝓpter ſe 5 Urri Querenda ſunt nobis omnia que villia ſunt ppter vitam etemmã ibidem =M y Daiez erit in ſepimo millenario tiij K nvi Queſ cere quieuit deꝰ die ſeptimo riij. H. J. xxvi Agdere barbam ꝓphibuum eſt nij Z nvij Adices ſunt due que cogũt vnam eſſe fidem veraw et cõmunẽ ſcz omunilas et „ emptitas veritatis credende uii RR viij Radijſer ſunt ibus cognoſcuntur bona mala R— xlv Scxv Radioꝛum ſolarium reflexio iij iiij Rebellio fuioꝛum contra parẽtes ꝓhibetur ir xixx Pecta eſt vita noſtra cuius extrema ſcʒ finis et pꝛincipium 0 deo non recedunt Ai. V. Recuſſima eſt voluntas diuina I A. B.e Rectum neq; curuitatẽ aut deflexionẽ habet J eſt de reclo et reaiudinei in moꝛibus diffaſe. xlI e ecium eſt qð recto applicatũ ab eo non diſcrepat lij. A c Rectum eſt cuius media non exeunt ab extremis xli y c Redditus ei cenſus deo debitus eſt amo: lviij K cliij Redimere.redemit dominus populum ſuũ irx D vij efectio coꝛpalis eſt in eccleſia nni b mi Refectio ſpualis eſt in paradyſo rniij. B. C. ccxxir lixxxii. * y. Z. ccxxxix Begquire in littera. G. vbi felicitas ⁊ in littera. G.vbi gandiuu Reflexio radio:ũ ſõlarium ex ſpeculo conceauuo· ij 0 iij Regula ex vna qua regula p:ꝛeceptũ vel pꝛobibitio oꝛitur viij Exv. lriij A dxviij Pugnandũ eſt lingua etmanu contra erroꝛes impietatts x J xxi Pugnauit deus contra beſtias infernales vt gregẽ ſuum laceratũ redimetet.vi ui Pugnat rex ꝓpter ciuitatem et regnũ et populum ſuu vt captiuatũ liberet Pi A xi xxxiiij xxij L rviij xxxo B lni —— epleboſeſt grrr e 4 ſnul Pelgoctan Reigons in leſninen enulueibe ſein ininn hon arapl eſian eius chetncaninon ; gütſin ſenine urin chenocnine cokoſenemd igoeriiemne — cnciaimne chpſseen Reneösconme Mennanion Pemunentorie Renunemiſas Honmmenton⸗ nienitin Nng kitl ſenainn dich Dl ani ndndt 1 = 2 = — zutenn — — = abeisi Religionis pars pᷣma ex neceſſitate eſt fides ibidem Beligionẽ ingredientium erroꝛ Religioſos a frequentia mundi xpᷣus ſe gregat areet Recia dyaboli humilem capere non poſſunt R Regiſtrum Regnle honeſtatis ſiue ſint ſcripte exterius ſiue nõ vere ſuntet tenenge vidan B Regule omnes ſunt veritatis aſſertiões ibidem D Regule pꝛeceptis et ꝓhibitiõibus numero ſunt equales ibidem E Rugnla anguſtini vel benedicti quid eidt xlvi P cxix Regnum celoꝛũ quilibet omni opere bono mercaurt vij cli. Reũugio eſt eterna felicitas In ꝓiogo 1 A1* Religionis ↄſũmatio eſt beatitudinis plenitudo In ꝓlogo tbidenn D Religio non omnia que ad religionis fundamentũ veninent ſum manifeſte vera: ae tunc nulla eſſet hereſis aut cõtradictio. Z 1 Religio Q credulitas aut credere ex euidentia veritatis nec eſt religio necpars eig onis ibidem Religio idem opoꝛtet eſſe fundamentũ et in fide et in relgione üiij F „4 Religigſitas eſt decoꝛ vite noſrrte Religio fundari non potleſt in infinitis credendis iiij vi Meligionis et fidei vnum eſt fundamentũ ibidem eligioi in religione nulla eſt diſcrepantia xiüij J. lxx lxiiij E ariij Relgioſum oẽm intellectũ religionis capacẽ Eoꝑtet eẽ ne deo iniuiek iij B v RBeligioñ offerrent holocauſtum rrxij H bni Religiolſi viri animo ſunt agiles ad ſacras obſeruãtias tentdas xxxv yY lxxxiii Religioſi inter religioſos aliqũ per malum pꝛelatum concitantur diſcoꝛdie rixe ruine incendia irarum ei odioꝛum ⁊c̃. lxij M cdxv lxxxi K clxi Remedia contra dyabolicas impugnatioes lxxix. D. E. G ⁊c. vſq; N ccxxyi Remunerationẽ ſolum recipient obſequia gratuita M iii . vi⸗ Remunerationis ſpem cauſat largitas diuina * Remunerari ſupꝛa debita duobus modis dicitur lyxxx * ccxxx Remuneratio non hʒ locũ vbi mũeratio nonẽ lxxix.y. Z. ccxxix Itẽ lxx. Z. ccxxxij. Remũerari aliquẽ virtutem eſt impoſſibile niſi pᷣmio ſibi ↄgruenti lxxxij A ccxxxvi Repellere debet quilibet oblationẽ dyaboli cũ indignatione *.lvij B c Regqniei in ſabato dne ſunt cauſe riij H xxvi Renſtere põt q̃ntecunq; tentationi gennq; infimas etpetratoſi vult. irxvij. E. ccrix Reſiſtii tentationi qui non conſentit ixxviij F ccxxv Beſiſtere tentationibus contingit tribus modis ibidem Res rerum diuinalium veritas eſt vna iiij 8 vij Rerum inuenticiarum ydolatria xxx Slxix Res que pꝛeter deũ i ſunt. Aut nos ſumus aut nohis lacte aut nobis fiunt lxxviij Rerum ſubtilitas eſt cauſa erroꝛis ü E ii „E Res ſieri vel obmitii ꝓpꝛie dicuntur non manckata 2 vilj A xiiij Reſiſtentiarum qttunor ſunt modi auibus 5ä Reſpirationẽ pꝛeſtat aer ij WMW lxi Reſpoſa demonũ querebant ydolatre indeſerto audire xv eE lr * clxxviij MRetributio ſanctoꝛum eſt gioꝛia animarumm lxxxi B ccxxxii Retributio non habet locum vbi tributio non en lxxix y ccxxix Reuerentia. Limoꝛ eſt reuerentie eij c(xxiii Reuereri aliquẽ eſt eius encinkesſdenmretziden KRabomsdnemode eſt Vsinutee . xxxvij.Z. A. Zinn. onus ꝓ gente et regno pu Rigoꝛ infl eribiia Soor RM nir 3 arrwiig Ritus mos eſt ſanctificatiõis vninſcuinſch legis vyvxx Uirxix Rirum vnum in vnũ dei pvopulum neceſſe eſt eſſe ibidem Rois 8 moldinario ſ eet reuerenda mikafbntio niſanemoneilßam. zvl. 7. S Haigam quantã faciunt mali peelatl i. Z. clyiij (uAbbatum requiei in ſabbato q̃ttuoꝛ ſunt cauſe riij H xxvi Accus pecunie humanitas chꝛiſti lx D vij BSacerdos ſummus oĩa peccata confitẽtis ſuꝑ caputpyrei imponebat xv C xxx Sacramentum altaris qualiter lumẽ fidelipſos ſenſus et lenſibilia i in ſagament, alta ris vincat ij K y⸗ Sacramenta contra ſacramenta latrare non ceſſant heretici vi Tri Sacerdos grauius layco peccat i cci Sackamonſe ⁊ ſacrificia et ſacra ppter tria inſtituta ſunt Sacramẽta Sanctiſicationẽ aallficia ad Repꝛopiciationẽ? xxx.X. iiir Sacr Dei honoꝛificationem Saer zete pertinct ad cultum honoꝛiſicentie diuineſ mii trrii Sacroꝛum ſeptem ſunt modi DPꝛmus Pꝛoceſſio Secũdus Exterioꝛ communicatio S Tercius Laudum diuinaꝝ reſonantia Quartus Et Mimiſtroꝝ exterioꝛ appatus xxxij.. lmiiij Quintus TeKempli oꝛnatus ””J”VMVMUD Sextus Campanarum pulſatio Septimꝰ⸗ . Exterioꝛ expiatio Sacroꝛum? exterioꝛ quinmpleren vulitee eeeꝛima Ad ſacra ſpũalia editio Secunda Eſt Eoꝛum rememoꝛatio nrij „ in Tercia Ad amoꝛem internoꝝ imitatio Quarta Eternoꝛum ſacroꝝ impetratio 3 Nuinta Beneficioꝝ rememoratio OW Sacra nulla pꝛeter hec vera ſunt et deo accepfa ibidem —2 Sacra in quibus decoꝛ ſummus ibidem Saccis eloquijs quicquid conunet credendum eſt v Air Sacrificare ſacrificabant deo hebꝛei oues et boues ir QQ⁊ nix Sacrificium eſt oblatio que ſanctificat offerentem xi A xrij/ 222 Sacrcificia et ante negem et ſub lege voluit ſibi offerri deus ſeptem de canſis. xi B xxij Sacriſicioꝝ ſexcẽtaſexaginiaſex genera habnit egyptioꝝ ydolatria Sacrificia peccata vocabantur Sacrificioꝝ conſumptio cõſumptionẽ efficiebat peccatoꝛum ibioem Sacrificivm hyrcoꝛum ſolenne erat Sacſeſcum offerebat ex quattuoꝛ elemẽtis et gusre xv Trrxxi Sacrificia dijs non ſunt facienda Sacriſicium ſoltdeo impendendũ eſt ibidem Sacrificioꝛũ ſeptem ſunt vires ibi/dem 7. Sacrificia animaliun ſunt per ſe inutilia mi * lri Sacriſicia diobus mo dis fiebant ſeʒ vel igne vel gladio ibldem Sacrificium quo poſito ponitur illud quod el ſacriflcium xxii X lxxij Sacrificium iuſticie quid ſit rrxi. S. In Sacrificium eſt repꝛoppiciatio dei altiſſimi rxxxi X uri Satrificoꝛum duo ſunt genera ibidem Sacrificia animalium — =ðèðUMD rrrij BCirrf, . Saarit icinm multiplex ibidem S mi “B lxxij Saengcum ded aeeptum eſt vnuſquiſqʒ noſtrum ibidem 8 . virtutum 22227 Fatritcum Saonn Winiem et etiam religioſoꝛum ibidem “ 7 aluantur pauci enn ori uid 1.E rli, Saenilaam penltentie d bamnanta i eit lrxiij riiij O rxxvij rliij F rrix —rrrrrrrr— — —— — rw. C. xrxix ⸗ miii 5 lii. fiunſn S auds Nnaiſonon ſeoeoene Gnfaſeui Snriiatpoſn⸗ Goinoein Gncietichiſten Cunaepoefnen Orcaumtendat Omnifinerten Omimiogten Suifiifenind⸗ Oeniſcnncoun Gasboncenn⸗ Ogidcoiſnlup⸗ Gehhinscine Sunginsgdan⸗ Iugie heien Jochnende An giuiuh G menm Oehienie ummn Openoorp Spiensekeon DPartnen Ghodetcin Zpuadagn, nt⸗ tchen nin Kmmnnt, L „ℳ VBactlſteinm peinum qnod requiritur noſipi, ſumus Sacrificium operum interiorum ibidem Sacriſicia que deo ſunt accepta ibidenm . SET Sacrificium domini ſaluatoꝛis ibidem Sacrilega ſacrilege impietatis oꝛigo eſt multipler Sapientia eſt omnis virtus et ars quelibet ibidem Sarracenoꝛum afflictio per Chꝛiſtiauos ibidem Sarraceni nomẽ ſaracenoꝛum a ſara ſibi fallo vſ urpauerunt ibidem Sarracenoꝛum paradyſus ſtercoꝛa et finus Scientiam legis dei ignoꝛare eſt damnoſum In ꝓlogo Scientia boni non facit bonum Scientie naturales ſunt que et natura nobis indite ſunt ij Oi ij eienne 2 facit hominẽ interius lamentari quod oſtenditur multis exemplis Llvuj. ccxxiij ⸗ Salire et credere differunt . O 3 Seire non viderur eſſe Voluntatinmſbidem ́”́”M 3 Scire non habet bellum et quare widem Regiſtrum nrij P lmiii H iſg. rxriij Sal in omni ſacrificio apponi pꝛecepil deus xiiij Z xxix Saluandi ſunt omnes cuiuſcunq; legis vel ſecte ternt dumodo credatur eam bonã eſſe et deo placere Erroꝛ xXxx 1 xlij Sanccificatio qua requirit inqninatio cõmunis eſt xxxi Rlxx Sanctificatio offerentin eſt oblationis et ſacrificij xi F xxij Sanctitatis due ſunt operaniones 1. B. cx Sanctitatẽ chꝛiſtianã debet quilibet conſiderare vt ſie a vicis reirabat lxxir K ccvij Sanctus poteſt mereri gralia viuificationis alicui peccatori lxx S ccxxxi Sanctoꝛum retributio eſt gloꝛia animarum lxxxi B ccxxxij Sancti viri gaudent in tribulatione lvi E cxlviij Sancti viri cogitant turpia vt ea magis abbominentur 1ü Sancti viri ſunt imitandi 1 A ix Sancti ſacrificioꝛum munera repellunt nwi K lvicᷓ Sanctis honoꝛem impendimus non ꝓpter ipᷣos ſed ꝓpter ſolum deum xxiiij y lv Sanguis chꝛiſti ſapoꝛ valet ad dus xliiij £ cxi Sanguinis oblatio ꝓhibita erat xiiij. S.T.U.. y.Z. xxixx Sanguinis oblatio demonibus ſiebat ibidem 8S Sanguĩs oblatio ꝑmittebat᷑ ydolatris vt mag redderet abhoialis ibidem - Sanguinem deos ſuos amare erat ydolatrum opinio ibidem S Sanggnine ſuo lauii nos chꝛiſtus a pclis noſtris . x F. 6 clviij Sapbirus virtutem habet curandi nrpiß nii Sapientia diuina timoꝛẽ generat et pudoꝛem vei Xx Sapienti non potenii veritatẽ appꝛebendere ſufficit vitare falſitatẽe 7 R ij Sapientis duplex eſt xir 37 cyiij. Sapientie plenitudo eſt limoꝛ domini Sapoꝛ diuiciarum W mtiij Sii ci⸗ Sapoꝛes decem peccatoꝛum l xliiij Ncix Sa poꝛes cibi et potus ibidem H . — Sapoꝛis dei et virtutum xliiij U cx Sarraceni legem habent naturalem vt dicunt quidam xix T xI Sarracenoꝛum ſubiugatio rxviij. N. Oreij . xix g xxxix Saturnus pꝛimo operatur in generatione animalium xxvi K lviij/ Saturnu colunt hebꝛei vt opinatur quidam xirxr xi Saturni veneratio xxvi EF lyiij 1B 1¹1 V myi T lenei Reientia medicine medicum egrotum non erigit ibidem Stire non poteſt niſ laudem habere ibidem Seola in ſcola dei ꝓuiſum eſt omnibns de doctrina conuenlentl xvi⸗ 8 xxxv Regiſtrum Scola doctrine ſcola virtutũ rxrj 5 *“ Scriptura viſibilis aut udibiisnullatenusler poaite didtun viij A xiiij Scriptura ſacra deliciaꝝ oꝛtus Scriptura quaſi aurum ſapientie xvij X* xrvij Scriptura quaſi gemme ibidem Securuas triplex liiij X£ alüij Jiem lv B alo Securitate ſtulia nihil periculoſiuius è xv Ucx* Securitas humilitatis multiplex ẽ OD. P. QſO£₰ lxv R clxxvij. Semen ſeminls huũani fluxum alibi q̃liter opere humane generalionis hoꝛruit lex? xiiij viij Seminũ nouis ↄmixtionibus noua animalla poſſiolle eſ gigni mii li Seminamus in deo et in ſpiritu.et quomocco AV Z cxvi. miij 6 rxxviij wij. . P. Q. xxxo Seminifluus iudicatus eſt immundus Senſam duplicẽ litteralem ſcʒ et ſpũalem hʒ lex 2 ſciptura Senſuum interioꝛum quoꝛundam ydempntas Fiij 2Z cvl Septimo millenario finiendus eſt mundus xiij K Xxxvi Sermo dei a carnis incendio liberat et ad compunctiõz bꝛonocet irri 4. ccxxvij Seruicia ſunt que cõiter ab omnibns exhibenda ſunt dod iiij. L. M viij Seruicioꝛum aggregatio eſti inieger cultus diuinus ibidem Seruire deo ſine ſide eſt impoſſibile . lvij cxrii Seruicia non ſolũ vite pꝛeſentis ſed etiam future debem⸗ dño dei rxri y xlviI eruientibus deo ex timoꝛe ſolo nulla eis debetur retributio lxxx B Crin Seruitus ex ſeruitute nemo dñs debet reputarnii xxvi U lix eruitutum omniũ extrema eſt ſeruitus nature ibidem Seruos ocioſos non decet eſſe xxrüij x luxx Singdereſim in Layn dicunt quidam extinctam non fuiſle lxxij O ccij Dignificationes non literales quattuoꝛ modis ſun: B. E rviij. D. E.xx. Signum ſanctificatiõis poteſt eẽ crcunciſio ſed non inſtrumentũ x V lvix. Signa lepꝛe multiplicaas xvi Enxij Signa etr conſtellationes planetan et de operationibus eoꝛundem xx A xli. Signoꝛum multiplex ſignificattio xryrxix NRlxri Signis homines obligare ſeinuicem conſuenerũt ibdem Simile ſacrificium oleo cõſperſe cauſa fuit in rememoꝛalionẽ manne in deſeno. xvi Sceintilla dilectionis vi yV xi „B wij Sobꝛielas pars eſt temperãtie xlyij LT cxxij Sodomitica turpitudo viget inter ſarracenos Xix X xIi Falsaneencielumen ſunmne houis, 7 malis ilij W vij ol non ſolum ex lumine videt᷑ qð videntibꝰ infundit ſed etiã res alia iij W vn Saoi iuſticie videtur ſolum ex lumine qð videnuib⸗ infundi ibidem = W ol quanto ſoli pinquius tanto nobilius i 3 iiij Solem iuſticie videre fngiunt peccatoꝛes J ij J vi Sol vbi non lucet nox eñ ibidem „ Solisler.et lex chꝛiſtiana ſᷣm aliquos xir Y. MI Solem et lunam colebant quidam — Xrvi. C.lvij Soꝛtem deũ deoꝛum miſiſſe puerie eſt ſentire uuv O ly Species ignis ſpũalis tres efſiciunt arſriones 112 1 Spec ydolatre nec in como nec in barba voluit deuns apparere wij xxriiij peculum de inſpectiõe ſpeculi ij Q lij Soes venire gre er gloꝛie lolum ex credulitate diuine milſcdie generat „ vi⸗ Za Spes de laudibus ſpei Q alvij SBpes coꝛrectionis vbi non eſt ceſſat falſa pietts x. S xxi Spes triplex eſt xliiij. Wi Sperare qui ſperat non confunditun liij Secrliiü Sperarei in deo ſecure debemus V B xvij Z xxxvi Aumnd uhu⸗ . ganam Moffnu⸗ Gaina Gnuterote Haunt uigi Oyninuleut Ghiſumustu⸗ Gyiun Mon uglntoſ Oiinuuntonni iiri gitien Ruunſani Ipthucentu Gisomeehonia Oenunnsohe Gchdenasans Gengeoolurſo Prrhatab Omnecwenden Omunſenns⸗ Wrmoidla Oummcthne auunn Olpnupaien Anunan ynanns Oliuicauſeen uigsdinta Ouninsceune⸗ Ahueintie ng Aifnanl Renn e Chott gnenseſtg Netannatcon — nanisg umm Er oögans Rncan ſopen N Arnhen Merarn R un Mein ngich Ni N Wnhe ſagiͤga N gnn aſanne eacn Mn — = — 2 =1 5 = — — . — = = E — SES = — — — –, tij Spes multipler Spei erectio multiplex eſft ic⸗ cxlvi Spei difſiniiuo lv y exlviijſ. Spes et timoꝛ contraria ſun rllliij. L. M. cx Spiruuale noſtrum ⁊ aliud et aliter poteſt in eo qð ſpũale lxxi. y. cx liij Spirituale noſtrum naturaliter in nobis optimũ eſt et nobiliſſimuz. depſſius eſt tamẽ carnaii et fere inſenſibile kxxx. n. cxcunj T. xli A Xxcvij Spiritualis vulneratio eſt peccati ꝑpetratio rxrxxi. M. xly Soũſſanctus benignitate cum ſuauitate electos ꝑfundit lxxxiij 5 ccxli Spiritum phitonicum habentẽ iuſſit deus occidi rxyvyij C xxxiiij Species lep:e diſtinguuntur l xvi B xxxij. Sopirituum nomina que ſcripta erant xxv. M. lvi Spirituũ quida ſerniunt celo quida ſaturno. ꝗdam mari qdam terre ibidem NH. O Spiritus in ymaginibus habitare ẽ impoſſibile vi dixerũrquida ⁊xvij.xX.y.Z.xxx Spirius eſſe recdluſos eſt impoſſibile ibidem W 2=2=2= xxviij G lxiü. Sygi dant nelonſa:n dinerke ca pon generibus iritus omnes obediunt mandal ͦ”ͦ”ͦ”ůłꝗñäͤ Spledoꝛ dentcus quẽ ponũt quidã in ſtatuis neq; eſt ſõa neqʒ accidẽs.xxix B. C. x x Sponſare voluit ſibi deus populum iſrabel xxvuvi * xiij Statua nabuchodonoſoꝛ VMV xrviij E lxij Statua vᷣtutem deificam nullatenus habere poteeft· xxrviij H ⁊c. lxiij Statua in ſtatuis animas demonũ immoꝛtales eſſe poſuit mercuriꝰ.contra quem obi citur muitipliciter ibidem . 88z Statue conburebãtur ab animabus ſuis neglecte — £. Statuas ⁊ ſaphirũet carbũclm ⁊c qñ vitutes hre opi — nant qdã ibidẽ. xxviij Tlxiiij Stigmata et figuras que ſunt ydolatrie ſpecies deferunt xpiani xvij.D.E. xxxuij. Stigmata et eoꝛũ impſſiones repꝛobata ſunt tanqᷓ; nephanda xxix OQ lxvi Stilla pietatris vi Uxi Stulticia ẽ cauſa erroꝛis qua volũt intelligere intellecũ qð per ſe capi nõ pᷣt iij.E.vi Suauitas diuina . H xliiij E cvn Suauitas creature aſperſio eſt diiuuie äuillij U crx Subaitus et intellectus humanus obediẽtie eque ſunt debitoꝛes 1RX Subtilitas rerum eſt cauſa errois . . in . vi Sufficientes non ſumꝰ aliquid cogitare a nobis meritoꝛie lxxvij A crviij. Suffragia a viris ſanctis ſunt modeſte petenda ux. J. K. clvi Superbia multiplex . xlix K cxxix. Superba mens eſt que nullis exhoꝛtatiõibus flectitux· lxvi A clxxviij Supꝑbia pugnat contra auariciã et luxuriam lxiij A clxviij Superbos percuſſit deus H 2° r O dxxv Superbi ꝓ inanis gloꝛie vento deum deſeruns Avij E cxlix. Supbia humana dyabolicam excedit lxvi Cclxxix Superbia elõgans ab altiſſimo eſt . lxvi NRcyx Superbi cum ſuperbis non vult deus habitare lv U dxxviij Superbus oneratus cadit in ꝓfundum inferni Axvi Teclxxx Superbus ſuperbum non patiturr· lvi T clxxxi Superioꝛes et pꝛelati vaſis putridis comparant Ari E clxij Superfluum quid eſt ßMB , Nrij B lxxrij Supplicia tempoꝛalia mitigant ſupplicia infernalis x xxi Supplicijs ſcʒ gladio ⁊ igne exterminandi ſunt heretici ibidem J. k. 1. Supplicij eterni recoꝛdatio retrahit hominẽ a peccato lxxix.M.ccxxvij Suſcitati ſunt moꝛtui in noie ieſu chꝛiſti . vij D xij Abernaculum in tabernaculo vita eſt lur etnutrimentũ Xi Yꝓ xxiiij Abernaculi operimentũ triplex eſt ibidem 2?E abernaculuũ dei celum dicit ibidem YV Tangere qui tetigit moꝛtuũ immundus fuit Thaurum occidit iudeus quidam ſolum verboꝝ infuſione uir R ixvi Tempantia eſt qua ſine exceſſu rebus vtimur 1 cxxi Temꝑantie quattuoꝛ ſunt ſpecies rvij J. L. cxxij. Pꝛima Sobꝛietas Scoa Eſt Caſtitas Tercia Abſtinentia Quarta Mogeſtia Tempoꝛales diuitias contẽnit paupertas uriz p axrii Femnposaltoovagai⸗ viris religioſs valde en otumelioſa lxiiij U dxrv ſemhoꝛaie⸗ diuitie in archa ſeruantur ⁊ tamen in ibe⸗ auris celeſtibus reponuntur lxv A clxxv Tentatio dyaboli carnis et nunlſdii Belari⸗ us non ſalũ non reſiſtunt aliani ſed etiã veniam minime bꝛecantur. lv H. .Cxlvi. Tentatio ex tpatione multas vtilitates homini milcvia dei pcurat ibĩidem 1 Kentatio dupliciter dicitur vel duplex eſt 6 Pꝛima Eſt .Exrperimentatio ni · . Ocvij Secũda Impugnatio Tentatio tribus modis perficitur ibidem Tenrari⸗ aliquem non eſt poſſibile vt aliqui opinãtur lxxviij Q. ccxxiiij. Femaltoee dyaboli ſunt ſeptem ꝗbus etiam ſapientiſſimi ſepe ſubuertũtur. lxxviij . ccxxiij Eenraiearenn vel impugnari qui nullo modo reſiſtit vel repugnat manifeſtum lxxviij.Q.R.ccxxiiij entatio remedia B. C.D ⁊c̃.vſq; lxxix O ccrxvi ꝛc. FZentatio nulla eſt dyabolica ↄtra quã auache virtute repugnare nõ poſſumus lxx Tõpᷣus tempoꝛis ydolatria xxrx lxviij ix. P ccxxvij Tempoꝛ:i virtutem mirificam attribuebãt yddolatre ibidem Tenebꝛe ad tenebꝛas recurrunt ſtulti vt videnda videant et cognoſcant religioſa. Tenebꝛarum duo genera pter carentiãviſionis diuine quã paciuntur paruuli in oꝛigi⸗ nali decedentes lxiij M ccvi Teneritudo dilectionis eſt compaſſio ad amicos lij Lciü Teneritudo ſpecies eſt debilitatis xlv L cxiiij. Terminus eſt timoꝛis qui timetur xlviij CEcxxiiij Terminoꝛum multoꝝ directe ſibi oppoſi toridem eẽ mediũ impoſſibile ? F orxxi Terre cultura &G v O lxi Teſtimonia dei ſunt eius opera ij O xiij Theologice veutes ſublimiorꝛes ſunt alabus bũanis in bac vita E OQ xcix Theſauniʒare theſauriʒat diuitias duplłr vir in diuicijs vauper lxiiij y clxxiij Timere qui timet dñm nibil trepidabirt liij Z (xli Timendus eſt deus eque ſicut ⁊ diligendus IL. cxxxiiij Fimiditate coꝛda hominũ debilitant᷑ benefacere xIv K ci Timoꝛ domini expellit peccatum i F ali Timoꝛem inducit fides ad ed deum ibigem Limoꝛ duplex eſft . Dꝛimags Pene nvi X ari Secũda Eſt Offenſe Timoꝛ triplex eſt xliij Tcvi EZimo; virtſrus“ xliij. L. We CTimoꝛis domini = X S. cyvi Zmoꝛ de laude nimoꝛis eſt enim timo: il R riiij Kk xxviij xI E xcvi iij 7 vi⸗ Tenebꝛas incredulitatis noxie fides viua non patitur et toꝛpoꝛem moꝛtis excutit fides jj Yyv Gtſin geft 1 Man Jpim lien Penhs Oeniuv⸗ Peniens untle ſtimion ſnivme gnasizre Nöapicenna Sonnsignen Arpraesea Uebenmae Dwolumal Hadnerve Haincve⸗ cbeeka⸗ Wosce⸗ Powionesſene Dins Nu Vnn tmt mpunqnintt Dhnanonsonn Pugyputenſon Unawcreſen Umongel 5 Ra 1 e ſn Tean Sumne d Donen ingtuhe 16 EEW = — — ☛nrO, = =S= A =☛ — =ͤe ——— ☛nrnrnr — Timoꝛis tres ſunt filie Regiſerum Foꝛtiſſimus Fuga eſt ſpiritualis ¶]lincula diſrumpit Infirmitates tollit Uires reſtitunuiit „„ WMWoembꝛis confractis currere facit Seminiuos vinificat Penitentes foꝛtiſiet Ald tranſiliendũ dignitates volucres facit Infirmũ contra ignem et gladium ꝓtegit nferni toꝛmenta repellit Flamas igneas ſuprat Tõcupiſcentiarũ ardoꝛes extingui Contra ignem infernalem refrigeriũ pꝛeſtat ’ + - rk 2*. Uoluptates carnales exagitat A. B. C. D. ⁊c.liiij. J. R.cxli ⁊c. Uulnera maloꝛũ deſiderioꝝ ſanat l Dyabolum aſcen ſoꝛẽ coꝛdis humani diſſipat Giadium ex vtraqʒ acutum geſtat Foꝛtitudo eſt dyabolicam loꝛicam cgenpons Aquila eſt nubes affectionũ carnalium diſſipans Uentus eſt mare mundi congelans Cuſtos eſt contra fures claamans Cuſtos eſt eque tempoꝛe pacis ⁊ belli vigilans liij X. y. Z. cxli. Pꝛima Timoꝛ pene , —“ Secũda Eſt Fimoꝛ offenſe liiij. M. cxliij Itẽ xliij. T. evi. „FTerccis Cimoꝛ reuerentie . Tumoꝛ ſuperbie filia eſt dyaboli lIxvi O dxxx. Timoꝛem animabus incutit crebꝛa miſſio iaculoꝛum lxxi cxcvi Zimoꝛ moꝛtis concupiſcentiã extinguit ij Z v imoꝛ appꝛehenſionẽ habet potentie ſen iuſticie v X Lix. Limo: et pudoꝛ a ſapientia diuina oꝛiuntur vi J x imo: duplex efft ” ix. J. R.xviij Plenitudo Sapientie Bloꝛia enum “ Timoꝛ Fons Eſt Mogeſtie xlv. N. O.cxliiij CTbeſaurus Dei SZumus Uinuimus ⸗ „ . 9 . Totum qꝰ Mouemur Eſt dei donü dei beneficium xxxiiij Tlxxx Boni habemus Bonifacimus Tonitruum vocem dei eſtimabãt erronei xxvij.w. lxi Tonitruũ eſt ſonitus colliſionis venton er erfincn is qnis in nube inidem Traditiones ꝓpoꝛtionales in ſcola doctrine debent eſſe xxxij lxxiij. Tranſgꝛeſſio debiti quo quis obligatur deo eſt infinita xxij. B. xlvij Eranſgreſſiones et obligatiões ſunt eq̃les ſemꝑ et ꝓpoꝛtionales xxi Z. xvi. Tranſgreſſio debiti triplex . . Peima Seruitium deo debitũ ſubtrabere Scöa Eſt Debitum ei ſeruitiũ alij impendere — Eercdda Deum impungnare xxij B xlvij Tribulano coꝛdis nõ ſolũ ẽ moꝛtificatio pctõn ſʒ etia ſoũale martyriũ.xxij. M. lxxiiij Tribulatio ignis ſeperat feces peccatonꝝ ab animabus ſanctis et eas per pacientiã pur at lxviij. A. B. clxxxxv. Regiſtrum Tribulatio animam ſobꝛiam reddit lxviij clxxxvij. Zribulatoʒ vite pᷣſentt ꝗ fugiũt ad ſcolã dyaboli ptinere noſcut. uxxvii. . arrwwil Trinuatẽ perſonaꝝ qui non credit diuine gloꝛie detrahbit vi Or Crinitatem perſonaꝝ credere nos artant qttuo: ibidem NAiccaà offerebatur B6 xvij. P. xxxi KRuud dicitur humilis a ſeipᷣo et inanis ibidem. Uanetas in religione xxxi J lxxe Uas vaſoꝝ nominibus virtutes appellate ſunt xxyi Nilxxxv Uas immundum M D riiij D xviij Uaſoꝛum falſa opinio ibidem Ue ignoꝛantibus diuitias charitatis Uelle et nolle eiſdem ſunt in eadem anima humana Uelle impoſſibile eſt vim aliquid velle in vitam Melle non poteſt voluntas ꝓhiberi ꝗn velit quod vult le velle ibidem Uelule vel amare malũ vel vicium malu eſt vel vicioſum Uelle iribus modis fit ex voluntate ibidem Uelle multi vellent ſe velle que nondũ volünt ibidem E lvij T cli lxxi N cxcviij. Uelle oꝑtare cupere differunt ibidem * Ueium mundum ſenſibilem figurat rxij D xxriiij Uendere inter venditoꝛẽ et emptoꝛẽ mmeritũ non bz locũ et q̃re lexxix. V. Z. Uenditoꝛ q̃ſi incredulus dicitur credens ex ꝓbationibus ij D lij. Uenerari venerandus eſt ſolus deus xxij P xlviij eniale peccatũ.ꝓ veniali peccato non patit᷑ penam eternã afſtigi. enialium peccatoꝝ paleam cremat ignis et ↄſumit lxviij E cxxxvi Ueniale peccatũ inc omꝑabiliter maius eſt q; oꝛiginale lxxiij O ccvij AUentus multiplex lxv K cdxxvi Uenus venenis die lex ſarracenis pmulgata erat xix X xt Uerba queda audire vt dixi quida iudeus eſt cauſa moꝛtis Xxix R ixvi Uerboꝛum et nominũ ſtatuta ibidem ——D Uerboꝛum ſonus nõ poteſt nocere hominibꝰ vn Slxi QVUerbi diuini virtus ibidem — G Uerba nihil poſiunt per ſe ibidem RK. S. .X Uerboꝛum et nominũu duplex eſt ydolatria xxir Z lxvi Uerbũ dei gladius rxxij R lxxiiij Uerbum dei in labijs quoꝛundam nõ eſt gladius xI O xcvi Uerbũ dei in quibus eſt efficax in quibus non lui clrij Ueritas rerum diuinaliũ vna eſt iiij H vij Ueritatis receptculũ eſt intellectus humanꝰ⸗ viij D xy Ueritati non potẽii comphendere ſufſicit non ſeduci falſitate 1 R ij Ueritatis ler ir E xvij Ueritas fidei nude non appᷣhenditur in vita iſta ui lij B cvij Uelſpertilionibus aſſimulantur peccatoꝛes lij 10 vl.⸗ Ueſtimenta hyrci ſunt pungentia xv D Vx Ueſtis vſus ex lana et lino ꝓhibitus fuit tuoꝛ de cauſis xvi R xi. Ueſtimentũ coꝛpoꝛale tres habet vtilitates Pꝛeima Contra frigus pꝛotegit .:. Secũda Uerenda tegit nv = SZ lxxxiiij. Tercia Perſonam oꝛnat. Ueſtis in ſacra ſcriptura et vnigariter tota virtutis dicitur pulcritudo uxvi A lxxxv. Uerule dicũt oẽs ymagines ſecagenario a faclione ſua viltute ſoꝛuri xxij Uxlix Uia ſunt om nia citra finẽ viltimum pꝛobatur xxxv B lurxi ia quomodo celeriter currenda Aiau nibil oino adeo alenũ du crepãs a natura buana vt vicin xxxv Z. — xuij. Acuitas laus eſt bumilitalis lxvi B xxxi Xxxviij.J. rnu WMvij R lxyir. S lu cxxxviij mv . x xij latklono⸗ Retu (la ſonltpecd (icound Genehetueen llingt ſu Clcungulten ſſiumnmnet⸗ lintaun oner mun Güunekheue Eenn gticmpn 1 Gnlenngn uaſßselpena Gnkjnünt Uithpenſontia luegaumnon Cütnicöucunm lunik hee⸗ Caumwange Duncndan Mun ügracnod D Ubecge Clekſarbune Uneenputban loefi ſionusd⸗ har fNchosi Hannn Prinne lani⸗ lmine Geſondrs nnnmn⸗ gln tgungprſin ian RNeadehn Woeio ⸗ llglen ſeta G ric i dl Urirr Wi u Uin — i Mohe Unle N lor nce N liiiinr di Cida nullo modo vie funt ad lapoꝛem diuiue ſuauitattis Milij L cvlj. Uicia ⁊ peccata veri oꝛbi ſunt vulnera et ſeruituessY xIv X crvi Uicia ſunt ⁊ peccata que iuſticie contrariantur rrrliyi C ar Ticioꝛum delectatiões delectatiõibus virtutum gratie ſunt minoꝛes li N oxxvi Ulicia et peccata pugnat interſe AArxiij A clxviij Ulicium quid eſt et quid peccatum MM lxx A cxrcij Uicium qualiter alterum ab altero diffeꝛt ibidem 338332 Uicium in vno eſt bonus habitus in alio ibileim · L» Uicium et peccatũ actuale ſunt ſcut habitus et actus ab ipᷣo pcedens lxx E ccij Uicium eſt ſpiritualia ignoꝛare ibiellm r — Llicium eſt ꝓpꝛie quo male nos babemus ad bona oꝑa reddenda lxx Q cciiij Uicium omne et tota concupiſcentia etiam ſi tolleretur a pꝛeſentibus coꝛrupta tamen caro non niſi coꝛruptam ſibi ſimilem generaret lxxi P cxcviij. Uicij oꝛiginalis magnitno a iirrxiij O ccvi Vicia de vicijs et peccatis conſuetudinalibus et actualibus et que et qualia ſunt ⁊ vn de oꝛiantrur Mẽ lxxiiij & ccix Ulicia ex interpᷣtationibus in nominibus ꝑſonarũ ſuggiltantur R ⁊c̃. lxxiiu. N.ccix Uicia ſeptem ſunt ibidem Ulicia et peccatum omnia ex terra ꝓcedere dicuntur ibidem 1à1 UVicia nuc diuiduntur in tria nunc in ſeptem et quare S. lxxvi vſqʒ.X. ccxviij Uiam vicijs vnaqueqʒ interficit böltus lxxix Uccxxviij l Cecuas ſpũ alis ä WUicium Derirractionis xxxv T lxxxiiij . Buloſuans “s Uicium vocant philoʒophi pietatem naturatem xxxvij E lxxvij Uicium eſt vt dicit Ariſtoteles viuere ſm paſſiones ibidem „(C Uicium Detractionis xxxv C lxxniij Mẽ Senſus Bꝛutalis ;——. . D Uicia quẽadmodum animã humanã captinant ſic virtutes eã eleuãt xliiij Te Uidere quodcũq; malum dũmodo nudum ſu malum non eſt 1 Siß Uidere aliqd aut ↄgnoſci ab intellectu impoſſibile ẽ niſi ſua irradiatione iij vi Cilitas eſt laus humilitatis lxvi y clxxn TUlilem ſe reputat humilitas ibidem Ulincere vicennbus dabitur coꝛuona “ xriix D cexxvi Uincitur dyabolus qñ tentationes eius ⁊ iacula vilipendunk lxxix. S. L. ccxxvii Uincuntur virtutes vicijs ⁊ quare ij A cin xxv TZlxij Uictoꝛia eque foꝛtibus non puenit . i liiij T cxiuiij Ulictoꝛiam dat deus ſperantibus in ſe inculum quo poſidet deus coꝛhumanũ eſt amo2t lviij A clij Uindicare decet deum ſuas iniurias et ſuoꝛum xxij M Nviij Uirga et coꝛrectio tribuunt diſciplinam lyxij 1. (xvi Uirga diſcipline fugat vicia ”́ÿMUẽDꝰ6 lxviij UI clxxxviij Uirgo nupta ſi reddat debitum virtutẽ non amittit xlvij R cxxi Uir lanctus plus diligit deum ꝓpter uſticiam virtute gratuita q;ᷓ vitam ꝓpꝛiam nalu zAui gdtetädheeee „ B ariiß, Uiri ſancti cogitãt turpia vt magis acmagis abhoninent „ 18S 1 Uirum ſanctu fac.cuius exempiar chꝛiſtus dñs eſt in cruce pendẽs. xxxij. O. P.lxxiiij Uui ſancti gaudent in bello tribulatiõis êſ lvi E cxlviu Uir in diuitijs pauper dupliciter diuitias theſaurizeait lxiiij Y clxxiiij Uiri ſancti fugiunt laudes ſuasvt alienas l lxv. E. G. H. clxxvi Uir ſanctus quidam ſtultum ſe ſimilabat.vt diebus irrideretur et conſpueret᷑ et obꝛure tur.noctibus vero oꝛationibus vacabe rxvi SZ chxxi Uiri ſci ãnto ꝓfũdiꝰ ĩ mari tribulatiois ſe dilatat taãto l eo liberiꝰnatãt.lxviij. R. cxnvè Uirtutum tria ſunt genera ibidem Virtutes naturales a cõſuetudinalibus non differunt in nomiuibus ibidem “ 7 . Uirtutes ex oĩbus virtutibus naturalibꝰ et gratuitis vna ſola ẽ honeſtas viij. S.xvi WUirtutes naruralesin adam ante iepeccatum perfecte ſperunt poſt peccatum autem coꝛ rupte et leſe . Uirtus vna ſola UVritutes perfecte in paucis apparent “”YM X c. VUirtutes naturales ſuaꝝ opationuũ exercitio mag n pficlüti S. babit⸗noui ir. 4. Srri 4 iir ſanctus poteſt mereri gratiam viuificationis alicni peccatoi ixxx S ami WUir ſanctus poteſt mereri gratiam vinificationis alicui peccatost aut merito congrui. aut meruo condigni ibidem MÿM T.A. Uirtntum in patria multiplexeſt gaudium .. imrij 7 ccxxxyi Uirtus plus eſt qᷓ; ars ij iij Uirtutes naturales ibidem VWUirtutum tres ſunt ſpecies vii b 1. viij 3 xpij. xli j D ci Girutes ſunt q̃ituoꝛ ᷣm Auguſtinum xlij D ci Uirtutes vere rationis et veri nominis et vicium non ſunt contraria xxij nwij. Licrusi iraltibiis non poteſt eſſe ſine diuino vel cui debet vel aui non debet. Xxiij 1. WUirtutes nature radicales ſunt ättuoꝛ et cuius ſint opationis xxvi ir UVirtutem diuinã poſuit mercuriꝰin ymaginibuus xxrtirvi X lxij Uirtuoſum ſcire vel intelligere non eſt vntuoſum Xxxvij X lxxxix VUirtus oĩs que datum opiimũ et donũ perfeciũ deſ⸗ brſam eſt eſtidlns liij Kaäii Uirtutum nominationes ſum vigſnhene rima Sola foꝛtitudo ecũda OPerfectoꝛum Tercia Sanitas gnimale Quarta Decoss Quinta Dulchimdo Sexa Zutas M Septima Eſt Ueſtis nxv R æc. lxxxii; DDciag Armatura .l Pona Wembꝛorum — Pronma Elementon Undecima Simatorum BSuodecma Herbarum Tredecima loꝛum ” Quartadeci Inanimatouum Quintadec Slrellarum Sedecima Fglificioꝛum è”MẽM Decimaſeptia Eſt Zaſtrumentoꝛum Vyxvy N zc. lxxxiij Decimaoctaua Uaſoꝛum äl Decimanona Miniſtroꝛum Uiceſimna Uarie ſuppellectilis Uiceſimapꝛima Oꝛnamentoꝛum ”MB LCirtnnen quattuoꝛ ſunt nominationes et de differentia earundem rxliiij 7 ciii Uirtutes redicales gu eannoꝛ etcaiusſuntopersaonis rvxvxpi O lix Uirtus eadem ſunt ſpes et timoꝛ xliij 1 cy tures dona dicuntun bidem 4 irtutes dona ſunt quibus beatitu o acquiritur Alv. cryj Uirtutis diffinitio ſecundũ Auguſtinũ ro X cxyi Uirtutum diffinito . Avi avij. Uirtute charitatis recte viuitur ppier duss caulas widem Uinntes quibus ſalns acquiritur nrxi arii migſſtzn Ormesarera Umseſbomg ſiwungen inormanne Masagiani teſttunen iupamn bcſbebiusn Unnionnistns ſamumn len ſenfun nnpninto ſummin luu K w1 Drurza naturalium diffinitio Regiſtri gisnfencandinalesanonuozitim 2 virtutum diuiſio ſecundũ plotinũ ibidem Ulirtutum appꝛehenſiuarũ quinq; ſunt lumina noij Z nniz viriutes angeloꝛum non ſunt alie qᷓ; noſtre pꝛeter fidem erſpem nvii E cxxv Uirtutes omnium viriũ in vninerio ſunt = v H 1 B xxxi virtutes tres lufficere videntur vitam noſtram dinigeree er deorure auari ꝛima ”M DPꝛudentis ecůda Eſt uſticia ¹ 7 a FTer cia Temperantia Uirtutes omnes es duplicis ſunt intentionis 1 and Uirtutes omnes gratuite in eodem ſubiecto ſunt equales ibidem Uirtutes naturales naturaliter equales eſſevidentur ibidem Uirtutes gratnite ſunt ad naturales ſicut ſemina ad arboꝛes ti⸗ crxriiij Uirtutes in vi iraſcibili ſunt vigintidue 14 F cxxx Uirtus gratuita in infinitũ maioꝛ eſt dilectione naturali —H u. . B. cxxxiiii Uirtutis gratie maioꝛes ſunt qᷓ; vicia uuUu P cxxxv VUirtus ꝓtegit contra deſideria ſecularia rxrxy S lxxxüiij Uirtutum gratie delectationes maioꝛes ſunt delectaniibus vicioꝛ li N axxvi Uirtutum vnam qui babet.habet et omnes li T cxxxvi Uirtutem veri noĩis et vicium qdðᷣcunq; in eodem ſmul eẽ impoſſibile eſt. lij. A.cxxxvi Uirtutes remitti vel minni eſt impoſſibiilie lij E. & cxxxvii Uirtutes neqʒ intendi neq; remitii poſſunꝛ lij C. (xxxvij. Ulirtus ſi intẽderetur et remitteret᷑ aliquis impurgatoꝛĩo mereret lij. H. J. K-' cxxxviij Uirtus ſi poſſit diminui tunc ſolum venialibus poſlet columi widem . L. M Uirtutes per peccaſa moꝛtalia eriinguuntur ibidem Uirtus eſt bona qualitas mentis ixx 2 cxcij Uirtutis noſtre rationabilis ſeptẽ impugnationes mroi S. T.Ucaviij Uirius vna omne vicium expellit lxxix P ccxxviij Uirtutis cogitatu ipᷣa peccata tanqᷓ vulnerata debilitantur ibidem . L. Uirtus quelibet patrie pꝛimu enit et gloꝛia ixxxij A ccxxxvĩ Uirtutum in patria multiplex gaudiũ eſt vVxxij. J. R.ccxxxvij UVirtus eſt habitus mentis bene conſtitute Culius xrxrxrxix. A.lxxv Uirtus ſi omnis vᷣtus eſt habitus vniuerſalis expellit dein inordinsis; ibidem B Uirtutum nominatio ſolius foꝛtitudinis fuit Zulius Exxv xXv lxxiij Uirtus quaſi viri ſtatus nominata eſt vt dicunt quidam ibidem Uir:uium nominatio perfectio dicitur ibidem 3 Uirtutum nominatio ſanitas rrrr 8 lxxxii Uirtutes animabus hũanis in hac vita ſublimioꝛes lunt xbl xcie Uirtutum numerus idem eſt ⁊ bonitati . xxxix U vxciiii Uiriutum naturaliũ et gratuitarũ differentia xxxviij 6 xe irtutes naturales ſunt in animabus ſicut pedes in bominibus xxxix E rev J iriutes conſuetudinales ſicut lignipedes ibidem irtutum pulchꝛitudine decoꝛatur anmma bumang xnv E lxrriiij xxxvi Ulxxxvi rtus dicitur ſcientia xxxvi S. lxxxv Dittus gꝛonhetie . Se Qirtus anctoꝛum ibidem irtunibus ſublimibus pꝛediti ſunt panci itriplici⸗ de canſa ibidem X irtutes ſcito lenibus vicioꝛum inſultibus extinguunt multipliciter niij 2 clij MWirintes de conſtructione virtutũ opinio duplexibidem Uirtutes nec cedũt vicijs nec extingunnt᷑ debilitate ſua ſʒ debilitate ſubiecti. rliij. E Wirtutes licet animas foꝛtificẽt non tamen eas liberãt ibidem FF cüli Ainus diuina coꝛpoꝛi coꝛruptibili non eſt annibuenda H Xxix 7 lxv Tirtut conſuetudingles equales eſie non eſt neceſſe rxxxvi xX. lxxxvi *nij Una eſt lex tanthen. In plogo Regiſtrum .ł- ¶lis noſtra concupileibilis ſex affectionũ ſolum inutenibiie lviij 6 exxo hpis rationalis quinq; habet virtutes . 1B axxi QIlis vna eſt anime vumane rerum ſublimiü appꝛebenſius müü lxxix Appꝛehenſiua Uirtuti tria lunt genera HNMWotiua rxxxo trrrij Operatinaz WUlis noſtra appꝛehenſiua ad hoe vt deo ſit accepta indiget cognitione ſublimiori ſi t naturalis eiuſdẽ cognitio B. E. ri D. Eevli Vls noſtra appᷣhenſiua et vis motiua nobiles delut nobilioꝛes et ſublimioꝛes natu⸗ tralibus recipiunt illuminatiõöes xli. N. O Neix. Qlis intellecnua manet vna iiij B vij AUlires ſuperioꝛes nobileſq; date ſunt vt beatitudinis e eent capaces xxiij DH NUiſio rei ſub operimẽto et viſo operimẽti et viſio vna ſut inquantũ viſio. xliii. B. cvü QLiſio dei beanllica eſt delectabilis witrgoe oẽm m eſtimationentam lxxu. P. E ⁊c. ccxxvx Uliſus de viſu xlii E cvi Nita gratie dicitur fides — ij T v lita auimalium nunq; fuit deo odioooss v in Ulita vicioꝛum ſemper eidem odioſa ibiaeaeicam Ulite humane decoꝛ ſunt regule et virtutes viij D xo Uute vncipium eſſe igni attnibuebant quidam Sðð xxvij lx. Ulita omnium animaliũ operationum eſt fundamentũů rrvlij P ſit MNita eſt fundamentũ ſcientie et intellectus xxyiij y lxiiij UVUita eſt operatio in coꝛpoꝛe pᷣma.ſ ecunda ſenſus. tercia affectus Xxix D irv Uita humana qualem deceat efſe rrxiij S irrx AUlitam humana totam bonoꝛificam deo neceſſe eſ eẽ ibidem ita recta ad felictatẽ ducit eternam S rxniij = lrxxi Uite noſtre conuerſatio quattuoꝛ habet partes Nyi. E. cxvij Uita humana quattuoꝛ virtutibus volnit 7aeieponaiur Avi oin Iiuendi an vna tantum ſit ars xlpvi PP cx lUita mentis humane eſt fides liij A D QLita eierna ſanctoꝝ eſt retributii B umi B ccni Aita eterna contraria vite iempoꝛali ibidem òM ¶iuere viuendi vna eſt ars exmultis aggregata rri crir QLliuere vita lempoꝛali moꝛi eſt lxxi L ccxxxiij Aiiuere ſecundũ paſſiones vicioſum eſt Bmali vtoidt Anhoteies mvij Flvxxvij Aliuere non permittentur ydolatre. . ni M xrxvi Uiuificare. viuificat intellectum humanu vna ſides vij K ni. Ana erneceiſtate eſt fides üiij v Una eſt fides in gigzie Aeatrotumibidem WU Ina eſt veritas rerum diuinalium AUnam ſidem ſicut vna eſt veritas neceſſe eſteſſe mi i in Anam latriam que eſtcultus deo debitus neceſſe eſt eſſe biden Una vis eſt anime humane appaepenſfus mblämiamtermch J nrniz nin- Una eſt virtus xIi D 4 Una elt bonitas ibidem ” DV AUna et eadem vinus ſuntſpes ætimo: nis Una eſt ars vinendi ex multis aggregata S el P cxix Unam virtutem qui habet. baberet omnes ́́JòM ui Tecxxyt Unio honull dei en cauſa lacrinci ? oblationis 5 rx; Unitas eſt ex parte creatoꝛis M xxxi.D.hx Unitas eſt erpane generis bumani ibidem Vniuenalseñ dilectio dei.que verum amicũ ideieſſct ij O en Nuluer e creglure diligende lunt ꝓpter deum ibidem 55b5 . num orrn luntͤ Pnadiiltasn Ouiprumſo Unusetektus⸗ Thinsdomech nnſcuicn⸗ Topnerunten — ounuslenpe len kgnn — Mnsscrog⸗ usbmena Ubasſantßrl rsnenie⸗ Chmmelbere Omi. nn Paen Mnciaſhds Cnasdscki⸗ Nrnsnnol Wngisdone Coesdee ſolcpasknon⸗ e Vororubolcsl ecue inaumene⸗ vsiae ltenanmnun nrmmt di 1 n m N Horsaſinn n i 9e N⸗ e u! n,⸗ Sõ 10. 541 n , 1. 15 VUloluntas ſicut ipa liberrima eſt ſic et velle eius Uoluptates decipiunt mentas humanas Regiſtrum Unum populum dei ſicut v vnus eſt ritus neceſſe eſt eſle Unum eſt fedus cum deo ibidem vna ciuilitas ciuitatis ibidem Uni vnum ſolum ex neceſſitate contrarium ec vnus eſt effectus gratiaꝝ et virtutũ quem qui hʒ ⁊ oes babet Unius domus cluitatis vnius vnus eſt ingreſus· nixi & lxx xrxxi A xx i. l cxxxvij vnuſquiſq; noſtrum eſt ſacrificiũ deo acceptum ä́vrrrxrij B lxxiij Uoluntarium ſimpliciter ẽ de omni ꝓbabili vt ei quis qedat veln tredat 1KRII voluntarie ſunt oꝑationes quibus impugnantur vtutes liij B ciiij Uoluntas ſemper imperat motum ſuũ vel ꝓpibert lxxv P ccxuij. voluntas ex intentione vniuerſali recta eſt et bona ſed operalio ſecundaria et ꝑticula⸗ ris eſt iniqua et impia V lxij R clxvij 3. K 1 Uoluntas cogi nõ poteff myi P lxxxvij voluntas firma in quattuoꝛ confiſtit ”JJYMU0N xlij B c. xxxvij Q lxrxrviij . voluntas intenſa pꝛofecto opinatur Beunans libere et eius velle tribus modis ſuñt opaliones er luis vᷣtutibus. xxxvi/ lxxxviij. voluntas i imperatrix derelicto conſilio el pꝛudentia ſubuenuntur! in eius regno indici⸗ . um et iuſticis DWW viij 4A lxxxviiij Uoluntas vis eſt ſublimioꝛ imperatina ibidem 2. voluntas mutabilis eſt in bonos ⁊ malos ibidẽ 5 voluntatis bonitas in quattuoꝛ conſiſtit rlij 8. C ci. xviiij P xxix. . voluptas ſi non amantur in eis nulla eſt delectatio biden voluptatis amoꝛe peccatoꝛes a dyabolo capinuant uxrvij B ccxviij Uox dyabolica ſemper in oꝛe maloꝝn ſonat W lxi Suclxij vocem dei eſtimabat antiquitas tonitruum eſſe vſurarium exactio ab alienis iudeis ꝑmiſſa fuit Uulnus ſpirituale eſt perpetratio peccati vulnera et mala quinq; ex tentatiõis carẽtia generantur wvvij lxi iix ρ% xix lxxviij. M. ecxxiiij vxoꝛem ſuam non ſolum vult maritus adulteri ia declinafe ſed earundem occaſio nes 0 nes vitare vxvi xxxiiij Hꝛiſtus ꝓ nobis moꝛtuus eect liiij. F. y. cxliiiij/ Hꝛiſtus quomodo dona ſpirituſſancti babnit iij P co Chꝛiſtus pignus eſt noſtre redemptionis lüii. . V. Z. cxliiij Chꝛiſtum qui diligu omnia eius in bonum coopatur v D cxliiij Chꝛiſtus in omni certamine electis ſuis auxilium pꝛeſtat ibidem „ Chꝛiſtus redemit genus humanũ ſanguine ſuo ꝓpꝛio ir t cvij . Chꝛiſtus onera noſtra poꝛtauit in ligno crucis iyYyciiii. J. K. clvi. Chꝛiſtus eſt oſtium lx H dviij Chꝛiſtus animas religioſas a mundi frequentia ſegregat et arcet . lxi RK clxi Chꝛiſtus lauitnos a p eccatis noſtris lix F. B clviij Chꝛiſtũ ſponſum noſtrũ et iudicẽ intueri debemꝰ⸗ ⁊ ſic peta dimittere. lxxix. L. ccxxvij Chꝛiſti merita vltra oẽm ꝓpoꝛtionẽ maioꝛa fuer̃t oibus meritis glion lxxx L cxxx Chꝛiſti nomine multi moꝛtui ſuicitati ſunt veoei D xrij. Chꝛiſtus obtulit ſe in ara crucis ꝓ mundi reconciliatione rrij Tilxxiiij Dea ſalomonis nephanda eſt et impia xrvix „ lxvi Dola nec obeſſe nec ꝓdeſſe poſſunt In ꝓlogo Zola neq; ydola neq; ydolattas permniſtt deus hahitare in terra filiox iſ tahel Xvij. A. xxxiiij doloꝛum tria ſunt generꝛ xxi. S. T. Unt. Idola reſponſa dabant ibrdem S Idoloꝛum genus ibidem i lij lxxvi B ccrox xxi Mο y dolatria de vi vicijs dolatriai inicialis eſt duobns modis bidem Regiſtrum 42 Jdoloꝛumi inuentionem extollit mercurius ibidem Idolis duobus modis impendebatur cuitnuna· nyvij lxi dolum in nullo iuuat ſpiritum ad loquendu xviij . lxij dola loqui aut reſponſ um dare eſt impoſſibile lbidem D Igolum nihil eſt lxxij X lxijz Adola dicuntur homines mendaces wi E Arii Idolatre celis et ſtellis et elementis eternitatẽ attribuebant dolatre ydolis altaria magna et ſumptuoſa fecerunt ibidem ij Z x egyptioꝝ q̊ꝝ ſacriſicia ſexcẽtaſexagintaſex genera ſacrificioꝝ eri 11 dolatre conſueuerunt ſub arboꝛibus ydolatriã exercere ibidem O Idolatriam cogebatiudeos deus muitipliciter remouere ibidem p. Q. R dolatrarum vanitas metallum ferri opinabat᷑ xiij ri Jaolatre viuere non ꝑmittantur ne ydolatria puageret᷑ in pplim rij xvi eesre rum conſuetudinẽ a iudeis per multa mandata voluit deus remouere bid⸗ xiij M. N. O. P. Q. R. S xxvi Jdolatarum innentio nniij R nvi Idolatrarum de fructibus opinio ij * xxvij dolatre de vaſis cooꝑtis et diſcooꝑtis opinio riiij 3 xxviij dolatrie ſpeciem voluit deus in barba veli in coma s apparere xvij D xxxiiij Jaolatria paſtoꝛum et agncolarum xvi S. T xxij dolatrie oꝛigo et inicium xxij F xlviij dolatria eſt quaſi ydoloꝛum latria ibidem JIdolatria radix dupler xriij A xlviiij olatria quedam naturalis dicitur rrxrxiqj & AIdblatriam ꝓuexit omne enus peccati xxiij 0 li Adolatrie magna eſt occano mulierum amo⸗ ibidem dolatria furium duplexref ”M ijj = 3 Jdolatre a deo recedentes contra deum nõ fecert ſed contra leios. ni in K. Idolatria ſtellarum etluminum “?YMVMVUd xxv X lvij Idolatria animalium repꝛobatur xvi.dD. vij dolatre quattuoꝛ genera figurarum poſuerunt Xxyilij. O.lxvi Idolatria nominum et verboꝛum ibi em . R dolatria nominum et verboꝛũ duplexefrt xviiij Z. lxvij dolatre quattuoꝛ virtutes nature radicales neceſſe adoꝛare pabuerſt xxvi O lix Jaolatria elementoꝝ quattuo: partes bagßer Pꝛima nis Secunda leris Tercia Eſt cultura Aane mi lx Quarta Terre “ dolatre Bolderenm ſex rectoꝛes 0rbis terrarũ deos putauerutibidem . E xxx 1 lxvii olatria rerum i inuenticiarum uux 8 Aroiii latria tempo oꝛis ”” olatria tempoꝛis impia erenenes biden “ 14ÿòM dolamia multipier eſt DPeim Deoenonum SBerunde Eiementoꝛũ Teoercia SStellarum QAQuartas Vyagdoloꝛzum . . MVL Quinta magiuum “ Vexa Lultus erarum xvrij. . xlvilij Sptima erboꝛum èM ODctang LTempoꝛum con deuma ng Pnugnesnetl Vnagpeznen mgnnn Fnuginbuenn nnafin Pnagniveen Guumcirnvr npopwosnon Kuredeum onpn peinlaone Peſ denden Pnshabein, Asneetan Asdoclerquet Alsdi Ami RNA Mlinſeni ſin gbitngt u ſln⸗ Kel nnizte „ 4 af ymaginatio er ymaginatione parentũ erit diſſimulatio feutus. lxxi ynmagines nec colebant nec dij nominabantur “ Eelotes eſt de? de populo ilrahel. Eelus dicit urbei 7. .. Tons FFniciom —?«:; Decima Inuentioru 22 cxcvii vymagines inter ymagines ſctõꝝ multi ſimplices non dſtingnunt ibidem ymagines omnes ſeragenario a factione ſua virtutẽ ſoꝛtiri dicũt vetule ibidem ½A „ ymaginibus virturẽ pꝛeſtandi homines quida attribnebant ibidem ymagines ſpũs inhabitantes habebat vi dicebant aliqni „ rvij * lrij ymaginẽ de ere in oꝛtu ſaturni fuſam vt hominẽ loqui ꝓbabiliter opinio eſt aſtrono⸗s,: moꝛum et impꝛobatur V ago pulcra non eſt laudanda ſed artiffer xxxvij B lxxxvij „„XHlare deum dicunt ſoli qui eius ↄtumeliã ferre non poſſunt li d ch. xxvui A xxxi xvi. y. xxxiij lxi D cix lxij D dxiiij. Elonpia duo babet vicia ↄcomitantia ibidem elotipia in ſacrificio zelotipie notum erat miracuiũ TZelus tres habet motus . MM Zelus ꝓpꝛie eſt amoꝛ vebemens in ꝓpꝛiam vxoꝛem ibidem Zelus dicitur quaſi cyrurgicus ſpiritualis Ego ſum diuini honoꝛis et glozie 2??r 0 ſum qui vin dico iniurias 7 ↄtumelias Ego facio bellatoꝛes ꝓ gloꝛia dei defenden· Ego pᷣparo regi re gũ fercla delicatiſima lxi.M. N.O. D.Q Ego nõ ð ſpinis accẽdo igne aroo ſj mag deſuꝑ dato clxi ⁊cc. Ego ſum carbo quẽ vnus de ſeraphin de altan celeſti aſſũpſit Ego ſum ignis quo ignitũ dei eloquiũ vehemẽter excitit Ego ʒelus lanctus quocũq; introeo deus benedicit Ego pugno quantum expedit ””säü Ego non ſequo: veritatem meritoꝛum eoꝝ qui beccauerunk ð Ego non nitoꝛ vt puniam vel vindicem Ego vt coꝛigam delibero vt emenen Ego ſ toꝛtoꝛð ſj potiꝰofficiũ mẽdicat aſſumo.lixij. N.O ⁊c.clxxx go dyabolo er eius angelis toꝛtoꝝ officium relinaus Ego non ſagittarius cecus vt lamech ́”ßMUU Eg o non ſum incautus medicus ?JUDUqW Ego ſum ſagaciſſimus et gladio ꝑcuſſosꝛ Ego cautiſũmus cyrurgiuas Ego agricola pfeciiſſimus Lelus dicit LCLCa.rirabule pꝛecedentis intellectus. SGo aũt vermis et non homo et abiectio plebis. Juxta dictum pꝛo pheticum Dauid puluis et cinis veluti veſtimentum ſcõm Job ſententiam a unea conſumendu. Munere quidem dudum requiſt tus vt de quibuſdam tractatibus videlicet de fide et legibus vicijs et virtutibus tabulam oꝛdinarem.Uerũ qmia claudicalio et contu⸗/ melioſa⁊ quaſi hereditaria dinoſcitur egritudo ſicut clare patet oe vulcano qſuem fingunt poeie de ſublimi ad inferius cecidiſſe quare vt aiunt claudus ꝑ enniter factus ẽ. Ac deinceps in deſpectu a dijs ceteris habebatur Ad hec concoꝛdan⸗ tiam habemus ſcõi Re.e.vbi ðꝛ.Cecidit et caudus facius eſt cunctiſq; contumelioſis. MWultis ſiq dem auctoꝛtatibus alijſaʒ exẽplis poſſet hmõi ꝓbari.ſed ea ne audientes attediaret vpoꝝ ꝓlirxitas omitto. nimirũ claud- eteni ſum ego qlitate ⁊ qntilate Qua titate quidẽ ꝙ; delcẽſus ⁊ aſcẽſus intuẽti clarius maĩfeſtat.Qualitate ꝗppe na inſciꝰ ſuʒ penitaetigno: as ſ ſagax nõ pꝛudẽs no aſtuta no diſcretus no circũſpectoſs tac; palea merito obiectoe dig Reuerg ſiolu mipi rmaſit ſimpiicitas aſinina. vñ intil ſü ego ꝛ iſus Am Regiſtrum ficiens oĩno ad tantũ opus tam excellens. tã curioſuʒ. tã ſpeculatiuũ.tãq; diſſiclle tabu lare.eruntamẽ ſpiniuſſctũs ſpirat vbi vult.⸗ claudicatiõʒ et infinitatẽ depᷣmit atʒ iol lt. Et figura ad hoc habemꝰ Luce.vij. vbi legit᷑ xpᷣm claudos necnõ infirmos aliosa ſuis inſirmitatibꝰ ⁊ laguoꝛib totaliter curaſſe.De cuius quidẽ curatiõe atʒ auxilio c fiuſus ad inſtantiam dni mei Reuerẽdi magiſtri ſacre pagine ꝓfeſſoꝛis digniſſimi vrqI eius beniuolentiã deo duce habeam et acquiram ſaltem ſᷣm mei ingenioli paruitate,z dictam tabulam componere decreui.Adiungo inſuꝑ ꝙ ſi tabulando in ſnpꝛadicta ſa cratiſſima fide atʒ legibus dñi nr̃i Iheſu xpᷣi vicijs viutivuſq; in aliquo oberrauerim qð abſit.Ego ex nũc ꝓut ex tunc.⁊ extunc ꝓut ex nunc reuoco ⁊ a nullo. Quib⸗ Pſupa⸗ poſitis ad dictam tabulam accedo cum gracia ſ aluatoꝛis. euntamẽ anteqᷓ; ad dictas tabulam deſcendam foꝛmam illius ac modum pꝛocedendi expꝛimere conaboꝛ. Unde noueritis amatiſſime dſñe mi.licet nihil ſit vobis occultũ ſeu etiam opertum. ſed omfia quaſi manifeſta ſunt et cara. Tamen vt finis hmõi habeatur vobis in Ppmis ſignifico dictam tabulam ſm oꝛdinẽ alphabeti diligennus oꝛdinari. Scðo dictoꝛũ tractatuum materias oẽs et ſin gulas ̃m folia litteris quippe alphabeti interpoſit ſignari.Cercio dubitationes in eiſdem cõtentas eodẽmodo et ſoꝛmula cõnotan ſicut in eadẽ expꝛel⸗ ſius patebit domino concedente. N Incipiunt dubitationes operis ſupꝛadicti. tur habitus contrarij ſolis deo ſeruirent aliqd apud ipᷣm mererent exmerito vel cõdigno plus qᷓ; ſeipᷣos. . .. Utrum Adam vellet potius moꝛi q; a deo recedere q a deo e. lxxvij H ccxx Utrum amaret amoꝛe naturali circuſcriptis beneficijs creatoꝛ nou⸗ xxxix Q è xciiij. Utrum amauerunt vel amant deum ſubſtantie angelice amoꝛe naturaliin eo ꝙ de?ꝰ vel in eo ꝙ bonus ibidem Utrum amaretur creato: ſimpliciter in eo ꝙ deus vel in eo ꝙ bonus amoꝛe naturali pvel alio ibidem An Bo Utrum anima humana moueat ſe Utrum amoꝛe naturali ametur ſen diligatur deus ſup omnia ibidem KR Utrum in anima ſit guſtus ſpũalis coꝛreſpondens guſtui ſpũali et an dilectio guſtabi/ lis ſpiritualis ſit maĩoꝛ qᷓ; delectatio amoꝛis ex coniunctione cpis vt quid eam illi coniungit lxxi J ccvij Queritur cũ omne peccatum ſit anima ſicut et virtus quomodo peccatum biec in came . dicitur habitarre 4 iirn B (cvi Utrꝝ aie hũane ſic create haberẽt que nõ oꝑant niſi in coꝛpibꝰ ⁊ ꝑ coꝛpa.hxxiij.y.ccvij Utrum ſcia illa q fuit in animabꝰ pmoꝝ parentũ fuerit reuelatio nrum appꝛehenſio ſue cognitio que eſt vei eritt gloꝛee pariat dilectionem ſibi ongiu entem in gloꝛiag rr n reen 1 L Utrum bona naturalia pꝛeferenda ſint dei bonis uare bonoꝛũ tempoꝛaliũ et vicioꝛum delectationes naturales captiuant metes bu/ manas delectationes virtutÄũnon r et . Nuare non ſolum ex vᷣtute homo bonus eſt ſed ex vnaquaq; xiiij D lxxvi Diräamareg Ragrefen omine m ißm ſimuleẽ bonum ꝛ malũ ibicem e..lilnpliciter in eo deus vel in eo ꝙ bonus Utruũ amant ſbe angeli n 4 Trum er actuũ contranoꝝ frequentijs rapientes 2 rapinã largientes generen Utrũ in actu quolibet vtuoſe neceſſe ſit actuʒ iſtũ exercere intẽtione iuſticie. xlvi. Y. exr Utrum Adam et Eua ⁊ angeli ſancti in ſtatu innocentie exſ gis rinlbug de Utrum Adam ⁊ Eua in ſtatu innocentie boni fuerũt an mali an neutri.xxxiiij.G. lxxvi Utrum Adam ⁊ Eua equaliter ſeipos vt deum diligebant an ſe plus qᷓ; deum . deü — xxux D rcij ilrxxviij Z ccxv . i⸗ 1 . 4 klij Yy cvi Queritur cũ ſapientiſſimꝰ deus animã humanã tam ei dilectam coꝛrumpendã pᷣſcia um ſcian . lxxiii. E. ccviij ¶trum aialia leones vt vrſi et hmõi diligenda ſint ꝓpter dei uij P cij Utrꝝ in aĩalibus bꝛutis et eoꝝ aiabus ex ꝑte coꝛꝑm tota ſit diuerſitas. lxxi R cxcix xli & xcx li S cxxxri s vel in eo e' honus xxxix O xciij ce deu gmoꝛe naturali in eo ꝙ deus vel in eo ꝙ bon⸗ ibidẽ O dbonaodeo⸗ ln nſnii 4 Oulterchanlus tun 6 Oaleraftun mcaſinsepe Ulnmncdonmg immm Aunomotnin mmoonlihirn ES Ceumi mmnnainis⸗ Esannibican Mzogaronern ſe Chmapebummn Chndiganmrdig A Wodlgn pprſe uneddecauoves Deatnigresenu Wandasdiamen Wocnoczfdctun Wundeusengers Mundesennn rundeyenunk Di Ma Kepujenrin (Mumohinunio Ogrollanopann oncen nnoſogonso⸗ unenedenng Drgkicin lin Coninimſapi — ndſeenien⸗ fanne Auliite⸗ d aninint n H M Nn ueimgi al ſin igten do⸗ 1enie . (lanmen eremaennn aneian Ant nr on ui n. Scodni Cineikign! ooun ianti⸗ npiniltan . 1 tintiſone ntneln arſuistchunn cdcige e naänhen f ntanleus nt . n! õ me ui rac, mnudin mi⸗ iſpinic⸗ , a . 1 niis , itc⸗ in 47 af, 73 n dun Xα Ca as Ce Lir Log Utrum celoꝛum regnum panpꝑes poſſint mercari Regiſtrum Ouid bona opa operatnrad obtinendã vitã eternã ci ſoli gre debeat. urr garm. HW Utrum qui bonũ alterius gratis vult.recta ſit eius voluntas xlij B e Qualiter charitas cũ incomꝑabiliter maio: ſu qᷓ q; cupiditas et luxuria vincitur ab alte⸗ ra earum liij c cii,i Oualter caſtitatis habitus vel alterius virtutis vnica operatione contraria alingens ibidem. ð vtrum caſtitas coꝛpoꝛalis ſit virtus naturalis xyxxix Q xcxy Qualiter circunſtanne bone augent peccata et maliciam eoꝛrũ lxxv QD ccxiiij. Utrum cognoſcant᷑ velſciantur res vᷣtutibus naturalibus gehths xxxviij H xc vtrum cognitio ſiue appꝛehẽſio que eſt gloꝛie paniat dilectionẽ ſibi congruenẽt in glia xlii xcix Con Loꝛ tcc De u! vnoquoq; fidelium ONuo dilignntur ſcoꝛpiones ſerpentes cũ j occidantur ibidem vtrum differant dilectio ſiue amoꝛ voluntas er intentio. deauite reſtnuz in littera A do varumn e contrarij habitus ſchi in continentie et caſtitatis ge nerentur in lubꝛico vel nihil vtrum ex contrarioꝛũ actuu equentijs rapientes et rapina largientes generent habi tus contrari ibidem vtrum gria oꝑpatione vnica habitus caſtitatis vel alterius vᷣtutd extinguat. xliij. B. cij) Utrum coꝛꝑis humani ↄſeruatio querenda ſit ꝑ ſe tantũ ant non xxxiiijj. y. lxxxi Utrum cu creatoꝛ diligitur in eo qð benefactoꝛ aut in eo qð creatoꝛ vtrum diligat᷑ ꝓpter ſe. an ꝓpter aliud. an diligatur gratis Reqꝗre in lr̃a A vbi amare Quare delectationes naturales bonon tpalium et vicioꝝ captinat mentes humanas. Delectationes vᷣtutũ non reauire in littera A vbi anima li. S. cxxxvi vtrum deus aliam cuſto diam adhibeat q; ia dona gratiarum et t dtatum que Punenn xxvij cxx vtrum deus exigat a virgine coꝛrupta violenter vt non fuiſſet coꝛrupta. lxxiiij Z. cexij/ vtrum deus requirat ab amico id qð ſcit eum facere non poſſe lxxv ccxiij vtrum deu amant ſubſtãtie angelice amoꝛe naturali in eo quod deus vel in eo qoð bo⸗ nus. Require in littera Avbi adamvbi amare et vbi diligere Utrum diuina viſio iocunda ſit aut delectabilis. Quare dilectio naturalis vel obſequiu quod ex ip̃a eſt non ſufficit ad merendũ gloꝛiã xxxix P xciiij lxxxi P ccxxxx vel graciam lxxx D cexxx virum dilectionis modus naturalis inuenitur in hominibus vel ſaltẽ ſubſtantijs ſpo liatis. nrix S xciiij vtrum diligens deum ratiõe beneficentie⸗ ſeruiens ei aligd mereat᷑ lxxx & ccxxir. jrunn diligẽda ſunt animalia ſcilicʒ leones vrſi cocodrilli et hmõi tanqᷓ; d weopſe iplum. x i⸗ vbi amare ibidem Uerum doloꝛ et gaudiũ ſint paſſiones aut virtutes Qũo vſus inoleuit ꝙ ſepiem ſunt dona ſpuſſancti rliij ciiiſ virum ſine dono intellectus ſit ſalus v D cxij Vtrum intelligentia omniũ rerum que dono intellectus mtelligunt poſii ach pe Giij N cxxvi. doctrinam ibidem . Can Dene huins de tempoꝛalibus aun coꝛpalibus periculis conſilium aliquando pꝛeſtetur ibidem vtrum partes ſint de dono conſilij auẽadmodũ de dono intellectus uv B cxiij Utrum er donis ⁊ virtutibus quibus pꝛediti ſunt electi voſſint ſe Defenderel in omni teẽ tatione. Require in littera B vbi virtutes lxxvij S cexxi Utrum ad exercitũ regis vocatus veniẽs magis amoꝛe rapiendi q; animo ſeruiẽdi ſa- riſfaciat regi xlvij. A. cxxi em veniens in exercitum regis an cupiditas ſit an iuſticie. an ambo: umſimul ibi⸗ lv Y cvii Utrum erxpectatio ſgei ſtin vi appꝛebenſua ſen motina lxiij S chxvi xxrüij ρ ixrxrix xxxix.L. xciiij .. ci Ge Gra Pa Ma Na Od Oo o: vimum peccata habeant qualiiates ſubtractas ibidem Qũo ſi omnino eningunnt vtutes tam facilis ẽ et reſurrectio ad illas Xliij. H. cij Qualiter extinguitur habitus caſtitas vel alteriꝰ virtuns vnica operatione contrania. iij B ci,½ vtrum qui felicitatẽ ſolam intendit.et ꝓpter eam ſolummodo obtinenda bona opezꝛ vel iuſtus dicẽdns ſit xxxv J lxxij/ Nonſ Hirr i ater, Miii cxI. Utrum per ſolaʒ fidem ſanctificabit᷑ adultus ⁊ ſaluabitur qui habere poterit vt euam „ nri . n lxxvij B ccxviij xxxv P lmiij ratur nullatenus inſpecto dei vel gloꝛia bon⸗ vtrum in felicitate patrie gandioꝝ ſi numerus Arum foꝛnicatoꝛ gandenter libẽter et delectabiliter foꝛnicek vtrum ſit vna foꝛtitudo qua contra omnia aduerſa pugnetur vtrum ſit vna foꝛtitudo ex qua omnes oꝑationes exaeaeet. xxxy 5 Qualiter gaudẽt viri ſancti ex pᷣſentia dei vtu qꝛ ſentiũt vel ſciũt pᷣſentiã eius in ipis virum gaudiũ ⁊ doloꝛ ſint paſſiones aut vᷣtutes xlviij.N.xvi arlviij. Lcxxvij debit ſimul aiws humaaggggg vtrum gaudioꝛum ſit numerus in felicitate patrie m lxxxiij 1. vtrum vna operatione generetur vel habitus vel aliquid ipins vtrum omnes virtutes in patria ſimul operabuntur ⁊ ſi omnibꝰ noiatis gaudijs gaue xxxiiij J lxxx inrcäonte Meintarediu , Druungutli d ůUunfapens Utrũ generet᷑ pᷣma oꝑatione frequentie aliꝗd ipius habitus boni vel mali ibidẽ vtrum totus habitus aggregatus ſimul generetur vel ᷣm partes ibidem Quare ex frequenter bene gaudere non generabitur habitus ⁊c. xliij B ciij. 4 xxxüij H lxwvij. —. Quid eſt eſſentialiter qdð additur habitui ⁊c.ibidem alterius reſiduũ quere in littera G vbi generare Quare contingũt eundẽ hominẽ ſcom ipᷣm ſimul eſſe bonũ et malũ Utrum impoſſibilia cadant in imperiũ na acquiri. urum merito condigni mereatur auis quocunq opere in charitate facto vim erens E ccxxix. Quare dilectio turalis vł obſequiũ qð ex ipſa eſt non ſufficit ad menndu Katam virum pᷣma operatione frequennie generetur aliquid ipſius babitus boni ve mali vel gloꝛiam . Atrum odium ſit alia virtus q; amoꝛ ⸗ Utrum operalione vna generetur habitus vel aliquid eiꝰ * xxxiiij EK lxxix Quid opatur bona ad obtinendã vitam eternã cũ ſoli gre debeek li P ccrri. Utrum oꝛiginale ſit maius aut minus qᷓ; venialae yxxiij S ccvij. vtrum oꝛiginale ſit a deo —— lxxi B cxcvi Vtrum oꝛiginale vnũ et equale ſit omnibus lxij G ecd trum peccas in A inſtanti teneat᷑ tunc peccare venen p eccare teneat᷑ . lxx K B * . vrrum peccãs in inſtanti teneatur non peccaſſe ibidem virum peccata omnia actualia ex vicijs oꝛiantur . 2 * „ .. are er frequente is 7. Aviij O exrwi Utrum gratiam viuificatiois alicui peccatoꝛi põt vir ſanctus mereri lxxx.S.ccxxxi vtrum in infinitum maio: ſit in deo gratuita dilectio q;ᷓ dilectio naturalis.i G&̊ cxx Qualiter habitus caſtitatis vel alterius virtutis vnica operalione contraria eningni vtrum habita ſintnoue qualitates addite ſuper potentias naturales an ſint libettates vtrum habitus ſit eſſentialiter voluntas vel ſciẽtia aut ambo aut alterũ nn compgio . um intelligenti iun lxxvy h ccxiij vtrum intelligentia omnium rerum aue dono intellectus intelliguntur poſiitper danz⸗ v Re vtrum diligens deum ratiõe beneſiciẽtie et ſeruiẽs eidem aliꝗd mereat᷑.lxxx ccnir Utrum ex ſolis naturalibus poſſibile ſit quenq; vel gratiam vel gloꝛiam meren lxxx ☛= =— — ilgconnm Ipunnneme Inn ſtlzau Upunſintetaun iFmilunanrton nneſhenun (pumzlpatienwn Uunemmongi mlwi n. (Vpnnetnanu naneikten (mneiter Gununmuspoſint Upnaektuieslun Chninrsnamme Cuntwrstlääten WUmucen hoſeh⸗ Mnnlodiainaioe Uhponnusringre tsrogreielei Uwgicigotino⸗ Emmnuleclalecgto Uunleſlnef lnenariglobed rsſtoetioidne imſlaridi an Enwonnddiorn Mpznepues ſtumeſtanteme yſoneſnatene⸗ ditüepoſinn⸗ ſrirelenn Uipogtum Deimn ureogz peic ncnipeclaton epaniapen 0nicnſtetcor Ulirum ſcia illa que fuit in aiabus pᷣmoꝝ parentuũ fuerit reuelatio Queritur cũ omne peccatum noſtrum ſit in anima ſicut ⁊ virtus quomodo peccatum hit in carne dicilur habitare lxn B cxcvi UVtrum qualitates ſubtractas habeant peccata iirrrxxiiij. O ccix UVtrum rapientes et rapina largientes ex contrarioꝛum actuũ frequentijs generentur habitus contrarij —„ xxrxüij O Kxir Utrum regnum celoꝛum poſſint pauperes mercari riij S clxxi lxxiiij E ccviij xxxviij.Q. xci Utrum ſcientie naturales ſit ipſa lex naturalis Uirũ ſciantur vel cognoſcant res vᷣtutibus naturalibꝰ ⁊ pꝛudentiis xxxviij DH xc. Utrum vna ſcientia numero ſit qua cognoſcentur hmõi res xxxviij Rxci. Utrum ſuperbie ventus non mouetin ſurlum lxvi clxxxix. Ultrum tentationi cuicunq; ⁊ quantecunq; poſſit quis reſiſtere lxxvi.y. ccxviij Item lxxvij. B. J. ccxx. . Utrum vir ſanctum quantũcunqʒ ſanctitate et gralia paruus poſſit reſiſtere cuicunqʒ lentationi ibidem . Utrum vir poteſt mereri alicui peccatoꝛi gratiam viuiſicationis lxxx S ccxxxi Utrum virtutes poſſint intendi ⁊ remitti lij C cxxxvij Utrum alie virtutes ſunt ſublimioꝛes naturalibus ⁊c. xI A xcv Utrum virtutes naturales equales ſint in quibuſcunqʒ ſunt rxvij D ixxxvi Utrum vᷣtutes ⁊ ſciẽtie naturales diuerſificent᷑ ꝓ diuerſitate recipientiũ.xxxviij.D.xci. Utrum eadem vis ſeip̃am mouere velin ſeipᷣam agere poſſit xxxvij J lxxxviij Utrum viſio diuina iocunda ſit aut delectabilis lxxxi P cexxxv Ulitrum omnia ⁊ ſingula que ſunt vel eſſe poſſunt viſure ſint anime noſtre ĩ illa gloꝛia virtutis noſtre intellectiue lxxxi M ccxxxiiij Quanquidã gloꝛiã nobis concedat qui cum patre et ſpiritulancto viuit et regnat deꝰ per omnia ſecula ſeculoꝛum Amen. Pꝛo intellectu tabule pᷣcedentis. Notandũ pꝛimo ꝙ numerus algoꝛiſticus poſitꝰ a ſi⸗ niſtris litterarũ alphabeti ſignat quottũ ſiue numerũ alphabeti ſimili numero in mar ginibus ſuperioꝛibus libꝛi a latere poſitum. Alter vo numerus extenſus ſignat nume rum folioꝝ libꝛi. qii ſimiliter tali numero in eodeʒ eſt deſignaius. Item Nota ꝙ non ſemper omnes littere alphabeti qntum materia extẽditur ſunt ſignate in tabnla. Sed ſoluũ pꝛincipales. Similiter nec numerũ folioꝝ. Sed ille ſolum vbi mnpe maneig be i ſitum eſt autem ⁊c. Aliquando circa lras aliqñ circa numen folioꝝ ad ſignificandũ ex⸗ tenſionẽ materie. Nec refert ꝙ numerus algoꝛiſticus aliquando ponit᷑ in medio lran diſiũcte poſitan. Ibi enim materia incipit in ira que eſt pꝛioꝛ in oꝛdine alphabeti ſiue pcedat vel ſequatur numeꝝ. Item tabula pᷣdicta non extenditur ad tractatum in fine li bꝛi poſitum. De immoꝛtalita te aĩe.De ſompno et vilione. Hanc tabnlã nude ſcriptam numeroqʒ querẽdo ꝓut melius potuit qtauit et ſenſeru frater Johaãnes Roſenbach oꝛdinis pꝛedicatoꝛũ ꝓ ſuo ↄlẽtun Nurenbergeñ oꝛationũ etvtilitatũ in eo legentiũ cupi ens ſe participem fieri.i ꝗ do die ⁊ ẽ Marcij totũ ⁊c.hunc libꝛum rubꝛicis et numer fo⸗ lioꝝ inſcripſit et coꝛrecturas ingroſſauit.Ad laudẽ dei benedicii in ſeculoꝝ ſecula Amẽ ——4 . èðð Nkorn ihmiänn intüit tmmininns nite . Wiemdon Mmntteeuden Amerensin Mkonherna nucluui cgnunneirthis Annsangt ſighildemiurti Warmernndede ſeenisrtläni⸗ bebuenden ſigpininin ntennifun eniclintheee kog uritnt ſöhutinig in Wibonnchen 6 1 „ linui⸗ ruins winliobeni 7 — —— . 5 * 4 „ . ⸗ = . 1 7* X . 4 1 7 1 . ð — N 1 N 2 1eSO elesoning-„Ppepuels 10loelesqe e O ooueſeg Snoo⸗ INIITI 0 1 uIOO elSeEUIANXANMNMM HUIDO JelSe MAXA 666 /T MBIHAdOO 9 8 x „ A .* gibus? .pecca 5„ 4 entijs. me *£ 1de us. vic 8.reſiſt b S . b opera. ioni us. mo b 1 ptatiombd tis.retributionibus et immoꝛtalita⸗ ſcopr te anime. pi de virtun niſhermi diut Pariſien E 4 . I G ſis ep 5 M . —