Gb46_qt_3 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Dialogi Gregor I., Papst ? N 12 –5 11963401 021 IIuNuNmndknuan ⸗ . 3 Annotatlo Ef 2 Capitulox dialogi beati Gꝛe goꝛij pape:per quattuoꝛ libꝛos mſtincnit bꝛeuis: oꝛdinataq; an/ & Annotatio ca opbulomuall, bꝛi pꝛimYii. De betitione Petri diacont vt aliqua ſi⸗ hi patrum narrent᷑ exempla:ac reſponſio⸗ ne ſancti Gregorij: Cũ expoſitiõe vite ac miraculoꝝ Honoꝛati abbatis monaſterij Fungenſis: Capi. 1I. De Libertino pᷣpoſito eiuſdem monalic⸗ rij: Capitulum.ij. De monacho hoꝛtulano tmonaſteri, eiuſ⸗ dem: Cap.iij. De Equitio abbate Aalerie prouincie: Capitulum.iiij. De Conſtantio manſionario ecdleſie ſan⸗ cti Stephani: epiſcopo: Capi. vi. De Mõnoſo prepoſito monaſterij in mon te ſito qui Soractis dicitur: Cap. vij. De Anaſtaſio abbate mõaſterij qð Sup⸗ pentonia vocatur: Cap. viij. De Bonifacio Ferentine eiuitatis epiſ⸗ copo: Capi. ix. De Foꝛtunato Tudertine ciuitatis epi⸗ ſcopo: Cap.x. De Martyrio monacho prouincie Rale⸗ rie: Capi.xj. De Seuero pꝛeſbytero eiuſdem prouin⸗ cie?ꝛ Capi.xij. Annotatio capituloꝛum libꝛi ſecundi. De oꝛtu:moribus s ac cõuerſatione ſaneti Benedicti: Cap. 1. De capiſterij fracti reparatione: Ca. ij. De tẽptatiõe carnis ſuꝑata: Cap.iij. De vitreo vaſe per ſignum ſancte crucis rupto: Ter monacho vagementis ad ſalutem re⸗ etos Cap. v. — inſcius cncurrit: Capi. v. De Marcellino Anchonitane ciuitatis Cap.iiij. Capituloꝛum De aqua quã in montis vertice ex petra pꝛoduxit: Cap. vi. De ferro ex profundo aque in manbele De Wauro eius diſclpulo qui np nquss De infecto per venenũ bane a coꝛuo lon⸗ glus peoi ecto: .“ Cap.ix. DODe ingenti ſaxo penelus oꝛationem leui⸗ ato: Cap.x. De phůͤtaſticob coquine incẽdio: Ca. xi. De puerulo ruina barietis confracto ⁊ ſa⸗ nato: Cap.xij. De monachis qui extra cellã contra regu lam cibũ ſumpſerunt: CLap.xiij. De fratre ARalentiniani monachi quẽ vir dei in via comediſſe per ſpiritũ cognouit: Capitulum. xiiij. De ſimulatione regis Totile depꝛehẽſaꝛ Capitulũ.xv. De pꝛophetia regi Totile ⁊ Camiſine an tiſtiti facta⸗ Cap.xvi. De clerico a demõe liberato ad tempus: Capi.xvij. Se propbetia deſtructionis monaſterij Capitulũ.xviij. L. abſconſione flalconis a beato Bene⸗ dicto cognita: xix. De mappularum receptione a ſeruo e cognita: Cap.xx De cogitatione monachi ſuperba a dei vi ro cognita: Capi.xxi. De ducentis farine modijs famis tempo re ante cellam viri dei inuẽtis: Ca. xxij. De fabꝛica monaſterij Terracinẽſis per viſionem diſpoſita: Cap.xxiij. De ſanctimonialibus feminis que poſt moꝛtem per eius oblationem cõmunioni ſunt reddite: Cap.xxiiij. De puero monacho quem ſepultum ter⸗ ra pꝛoiecit: Capi. xxvx. De monacho qui ð̊ monaſterio diſcedẽs Ca.xxvi⸗ De puero ab elephantino moꝛbo curato: draconem in itinere inuenit: Cap.xxvij. De.xij.ſolidis per miraculũ debitoꝛi red ditis: ⁊ de hominis ſanatiõe cuius cutis Cap. viij. taualikepzos apparuit: Pialogi beati Srcgorj Cap. xxviij. De vaſe vitreo in ſaxis proiecto ⁊ non fra cto: LCLap. xxix. De dolio vacuo oleo repleto: Ca.xxx. De monacho a demone liberato?-⸗ Capi.xxxj. De ligato ruſtico ſolo aſpectu viri dei ſo. luto: Cap.xxxij. De moꝛtuo ſuſcitato: Cap. xxxiij. De mira culo Scholaſtice ſoꝛoꝛis ei Capitulum. xxxitij. De aĩa ſoꝛoꝛis eius viſa: ⁊ qualiter e coꝛ⸗ pPoꝛe ſit egreſſa: Lap. xxxv. De mundo ante oculos eius collectoꝛ⁊ ð anima Germani Capuane ciuitatis epi⸗ ſcopi: Capi.xxxvi. Se eo ꝙ regula monachoꝛum ſcripſerit: Lap. xxxvij. De prophetia ſui exitus fratribus denun Cciata: Cap.xxxviij. De inſana mullere in eius ſpecu ſanata: Capi.xxxix. Ann otatio C apituloꝛum Iibꝛi tertij. H De ſãcto NPaulino Nolane ciuitatis epi⸗ ſcopo: Capi. i. SDe ſancto Johanne papa: Cap. ij. De ſancto Agapito papa: Cap.iij. Dee Datio Mediolaneñ.epiſcopo:Capi tulum. iiij. Ze Sabino camiſine ciuitatis epiſcopo: Capi. v. De Caſſino Marnienſis ciuitatis epiſco⸗ ſ po: Cap.vi. De Andrea Fudane ciuitatis epiſcopo: Capi.vij. “ Pe Coõſtãtio Aquine ciuitatis epiſcopo: Cap. viij. HPe Frigidano Lucane ciuitaris epiſco⸗ po: Capi.ix. De Sabino placentino epiſcopo qui pa- dũ flumen per litteras ſuas compeſcuit: Capitulũ.x. . SDe Cerbonio populomij epo: Cap. xi. De Fulgentio Girlcolane ciuitatis epo: d Lap. xij. gobardis occiſi ſunt: De erculano Paruline eſuitades cer De Jlaac ſeruo deis ga xtiij. De Eutycio ⁊ Florentio ſeruis dei: Capitulum. xxv⸗ De Marcio monacho de monte marlicoꝛ Lapitulum. xvi. De monacho ex möte argẽtario qui moꝛ tuum ſuſcitauit: Cap. xvli. De Benedieto monacho: Capi. xviij. De eccleſia beati Zenonis martyris in qᷓ aque vltra poꝛtam apertam inundantes minime intrauerunt: Wapi. xix. De Stephano pꝛeſbytero pꝛouincie Ra⸗ lerie:cui quia famulo ſuo negligenter lo⸗ quebatur: ad extrahendas caligas dia⸗ bolus obediuitt· Cap.xx. De puella conuerſa cuius ſolo imperio homo eſt a demone liberatus: Ca.xxi. De pꝛeſbytero pꝛouincie Aalerie qui fu⸗ rem ad ſepulchꝛuʒz ſuũ tenuit: Ca. xxij. De abbate pꝛeneſtini montis eiuſq; pꝛe⸗ ſbytero: Cap. xxiij. De Teheodoꝛo eccleſie beati Petri apo ſtoli vrbis Rome mãſionario: C a. xxliij De Abundio manſionario eccleſie heati etri: Capi.xxv. F Mena mõacho ſolitario: Ca. xxvi. De quadragints ruſticis qui ꝓ eo ꝙ car⸗ nes imolaticias cõedere noluerunt a lon⸗ Cap.xxvij. De multitudine captiuoꝛum qui pꝛo eo ꝙ caput capꝛe adoꝛare noluerunt occiſi unt: Lap xxvitz. De Arriano epiſcopo cecato: Larrrik⸗ De Arrianoꝛũ eccleſia que in Romana vrbe catholica cõſecratione dedicata eſt: Cap pi.xxx x. De Permigildo rege Liuigildi Basor thoꝛũ regis filio pꝛo fide catholica ab eo⸗ dem patre ſuo occiiſo: Cap. xxxi. De epiſcopis Africanis qui pꝛo defenſi⸗ one catholice fidei abſciſis: ab Arrianis Zuandaloꝛum: linguis nullum locutio⸗ nis ſolite ſuſtinuere diſpendium: Capi⸗ tulum: xxxij. De Eleutherio ſeruo dei⸗ Cap.xxxiij. à 2 He generibꝰ cõpunctionũ: Ca. xxxiiij. De Amantio pꝛeſbytero pꝛouincie Tu⸗ ſcies: Lapi. xxxv. De Maximiano Syracuſane ciuitatis epiſcopo:ꝛ:· Cap.xxxvi. Se Sanctulo pꝛeſbytero pꝛouincie Hur RRes“ Cap.xxxvij. Se viſione Redempti Ferentine ciuita⸗ tis epiſcopi:.- Lap. xxxvlij. Ennotatio capituloꝛum Mð eterna ac ſpiritalia ideo a carnalibꝰ minus credantur:quia ea que audiunt ꝑ experimentum minime nouerũt: Ca.i. NDõð ſine fide neq; infidelis viuatꝛ: Ntres ſpiritus vitales ſint creati: ð Capi.iij. He eo qð Salomon dicit: Dixi in coꝛde meo de filijs hominũ vt pꝛobaret eos deꝰ ⁊ oſtẽ deret ſimileſ eſſe beſtijs:idcirco vnꝰ interitus eſt hominis ⁊ lumentoꝛũ ⁊ equa vtriuſq; cõditio:⁊c᷑. Cap. iiij. He anime inuiſibiliter egreſſõe: Ca. v. Rſicut vita anime manentis in coꝛpoꝛe depꝛehenditur ex motu membꝛoꝛũ:ſic vi⸗ ta anime poſt coꝛpus in ſanctis penſanda eſt ex virtute miraculoꝛũ: Cap. vj. De egreſſibus animarum: Capi. vij. De egreſſu anime Specioſi monachi: Cap viij. Se aia cuiuſdã incluſi: Cap.ix. De egreſſu aĩe Spei abbatis: Cap. x. De egreſſu anime pꝛeſbyteri Nurſie pro⸗ ulncie: KKaap. rxi. Se anima Probi Reatine v bis epiſco pi: Cap. xij. De tranſitu Galle ancille dei? Ca. xiij. De trãſitu Seruuli paralityci: Ca.xiiij. De traſitu Romule ancille dei: Ca.xv. De traſitu Tarſille virginis: Ca. xvi. De tranſitu Muſe puelle: Cap.xvij. Rquibuſdã paruulis regni celeſtis adi⸗ tuis a parentibus clauditur cũ male ab eis nutriantur: Et de puero blaſphemo: De tranſitu Stephani ſerui dei: Capi⸗ . tulum. xix. CNaliquãdo aĩe meritum non in ipſo ſuo egreſſu: ſed poſt moꝛtẽ certius eelarat⸗ „CLCLap. xx. De duobus monachis Aalẽ tij abbatis: Cap.xxi. De tranſitu Surani abbatis: Ca. xxij. De tranſitu diaconi pꝛouincie Marſoꝝ: ⁊ de moꝛte viri dei qui miſſus bethel fue⸗ rarrzz CLap. xxiij. Atrũ ante reſtitutionẽ coꝛpoꝛũ in celo re⸗ cipi valeant anime inſtoꝛu: Cap.xxiiij. De modis quibus moꝛientes aliqua pꝛe⸗ dicunt: Et de moꝛte cuiuſdã aduocati: De reuelatione quoq; Geron tij ⁊ Melli ti monachoꝛuʒ: Ac de puero armentario qui moꝛiturus diuerſis linguis loqueba⸗ tur: ”M CLap. xxv⸗ De moꝛte Theophanij comitis: . Cap.xxvj. Rſicut anime ſanctoꝛũ in celo: ita poſt diſſolutionẽ coꝛpoꝛũ iniquoꝛũ aĩe in infer no credende ſint: Cap. xxvij. Qua ratione credendũ ſit vt incoꝛpoꝛeos ſpiritus tenere ignis coꝛpoꝛeus poſſit: H Cap.xxviij. De moꝛte Theodoꝛici regis Arriani: = DM Cap.xxix. Se moꝛte Reparati· Lap. xxx. De moꝛte curialis cuius ſepulchꝛũ incen ſum eſttt CLap. xxxj. An Boni bonos in regno ⁊ mali malos in ſupplicijs agnoſcant: CLap.xxxij. De religioſo quodã moꝛiente qui ꝓphe⸗ tas vidit Lap. xxxiij. ENignote anime egreſſure ſepius ſe cos gnoſcant: Et de moꝛte Johannis ⁊ Ar⸗ ſi:Emoꝛphij quoq; ⁊ Stephani: Capi⸗ . tulum. xxxiiij. De his qui quaſi per erꝛoꝛẽ educi vident᷑ e coꝛpoꝛe:⁊ de vocatione ⁊ reuocatiõe pe tri monachi. De moꝛte quoq; ⁊ reſuſcita⸗ tione Stephani: ac de viſione cuiuſdam militis: De quodã etiã viro nomine DHeuſdedit: cuius domus ſabbato ediſicabatur: ac de· poꝛe moꝛte reſecata: tem pꝛoiecto: Vialog beati 4. EBregoꝛij pena Sodomitaꝝ: Cap.xxxv. QRaquoꝛundã anie adhuc in coꝛꝑe poſite penale aliquid de ſpiritalibus vidẽt: ⁊ de Theodoꝛo puero: Cap. xxxvi. De moꝛte Eriſoꝛij:⁊ monachi cuiuſdam Iconijj: cLa.iap. xxxvij. An poſt moꝛtẽ purgatoꝛius ignis eſſe cre dendus ſit: LCap. xxxviij. De aia P Cur in extremis tẽpoꝛibus tam multa de animabꝰ clareſcãt que antea latuerũt: . Lapi. xl Abi eſſe infernꝰ credẽdus ſit: Ca. xli. Atrũ vnus gehẽne ignis ſit an diuerſt⸗ l Cap. xlij. An ſempꝑ ardeãt qui gehẽne incendijs de putantur: Cap.xliij. Quũo aĩa iĩmoꝛtalis dicat᷑ dũ conſtat eam in perpetuo igne moꝛi: Capexltitj. He quodã ſancto viro qui veniẽs ad moꝛ tem expauit: Cap. xlv. R quidã ne in moꝛte timeãt reuelatiõe roboꝛant᷑:⁊ de Antonio:Merulo ⁊ Johã ne monachis: Cap.xlvi. De modis ſomnioꝛũ:⁊ an ſint obſeruãda ſomnia:de quodã etiã cui per ſomniũ lon ga vite ſpacia pꝛomiſfa ſunt ⁊ in bꝛeui tẽ⸗ Cap. xlvij. An proſit aĩabus ſi eoꝛũ coꝛꝑa in eccleſijs ſepulta ſint: Cap. Aviij. Se quadã ſanctimoniali femma mecele⸗ ſia ſancti Laurentij ſepulta que dimidia apparuit accenſa: Cap. xlix. Dee NRaleriani patricij ſepultura: Ca.l. De coꝛpoꝛe Aalẽtini ab eccleſia poſt moꝛ Cap. li. Detinctoꝛis coꝛpoꝛe in eccleſia ſepulto poſt non inuento: Cap. lij. NQuid ſit qd maxime moꝛtuoꝛum valeat animabus pꝛodeſſe: ⁊ de centumcellenſi pꝛeſbytero qui a cuiuſdam ſpiritu petitus eſt vt ſacram hoſtiam pꝛo eo offerret: De fratre Juſto medico pꝛo cuius anim. continuis triginta diebns oblatum eſt ſa crificium altaris: Cap. liiij. De vita ⁊ tranſiiu Caſſij eßi: Cap.lv. aſcaſij dyaconi: Cap. xxxix. De quodam ab hoſtibus capto culus vin cula oblatiõis hoꝛa ſoluebãtur:Et de Ba raca nauta per ſalutarem hoſtisam a NHaua⸗ fragio liberato: Cap. lvi. Quibus moꝛtuis ſacre victime pꝛoſint ac de virtute ⁊ myſterio victime ſaluraris: PDe affligendo coꝛde inter ſacra myſteria poſt de mentis cuſtodia: Cap. lviij. De relaxandis culpis alienis vt noſtre re laxentur: Cap. lix. 3 Bialogoꝛum liber j. ¶ Beati Sꝛeg oꝛij pape in libꝛos eeſſerit:etiã boni ipſiꝰ qð ꝑdiderat obliui⸗ NHfati citer ineinit ſcit᷑.fitq; vt poſt neq; ꝑ memoꝛiã videat diglogox: Pfatio fe 0 feliciter incipit qð pris p actionẽ tenebat. Añ alias hoc Aaqd die nimijs quoꝛudaʒ ſe agit᷑ qð pᷣmiſi: qꝛ c nauigamꝰ logigszah culariũ tumultib) depſſus: qᷓ nec poꝛtũ qetis quẽ reliquimꝰ videmus. bo in ſuis negotijs plerũq; co Mõnunqi vero ad augmẽtuz mei doloꝛis gimur: ſoluere etiã qað nos cer gqiñgit᷑ ꝙ quoꝛũdã vita qͥ pns ſeculü tota — n eſt non vebere: ſecretuͦ loe mẽte reliquerũt: mihi ad memoꝛiã reuo⸗ eich amicũ meroꝛis vbi oẽ að de mea mi cat᷑. Quoꝛũ dũ culmẽ aſpicio: q̃tũ ipſe in i occupatiõe diſ plicebat ſe patẽter oſtẽ⸗ infirmis iaceã a gnoſco: quoꝝ plurimi cõ deret: ⁊ cũcta que infligere doloꝛem con⸗ qitoꝛi ſuo ĩ ſecretioꝛi vita placuerũt: q ne ſueuerant: cõgeſta ante oculos licẽter ve⸗ p hñanos actꝰ a nouitate mẽtis vetereſce nirent. Obi itaq; c afflictus valde ⁊ diu ret: eos oĩpotẽs deꝰ huiꝰ mũdi laboꝛib? tacitus ſederẽ: dilectiſſimus ſilius meus noluit occupari. Sʒ que iã pꝓlata ſũt me⸗ Perr diaconus affuit: qui mihi a pꝛime Iiuſ iſinuo:ſi ea p inquiſitionẽ ac rñſionẽ obſtrictꝰ eſt atq; ad ſac dagatio⸗ . 1 , nẽ ſociꝰ. Qui Srann excoqui coꝛdis lang⸗ ¶ Beati Gregoꝛij pape dialogoꝝ uoꝛe me intuens ait: Nundd nã noui tibi liber pꝛimꝰ: de vita ⁊ miraculis aliq̃d accidit ꝙ plꝰ te ſolito meroꝛ tenet: atru Itali coꝝ feliciter incip it. ui inquã: Meroꝛ petre quem quotidie 4 ERet Srlared ſempuihiß vſuz vet? eſt: 1 ſen ¶ De petitione petri diaconi vt „ 7 mus me oeeupatidie ſue pulſar vuine⸗ acreſpõſione ſancti Gregorij: cũ Te n 11 3 — F/ ⸗ . er uabetis eneta ſ ubtereraͤt: itd reb? expoſitõe vite:ac miraculoꝝ ho oibus qᷓ voluunt᷑ eminebat: nulla niſi noꝛati abbatis monaſterij Iun⸗ celeſtia cogitare cõſueuerat: qð etis ret⸗ qenſis. ¶/ Lap. I. ¶ Petrus . tus coꝛꝑe ipſa iã carnis clauſtra contẽpla On valde ĩ Italia quoꝛũ tione trãſibat. Qð moꝛtẽ quoq; que pe⸗ dã vitaʒ virtutibꝰ fulliſſe ne cũctis pena eſt:videlicet vt ingreſſum ↄgnoui. Ex quox igit᷑ cõ vite laboꝛis ſui pꝛemiũ amabat. At nunc paratõe accẽder] ignoꝛo. ex occaſione cure paſtoꝛalis ſeculariũ ho⸗ Equideʒ bonos viros in minũ negocia patit᷑: ⁊ poſt tã pulchꝛã qe⸗ ☚ bac terra fuiſſe no vubito tis ſue ſpeciẽ terreni actꝰ puluere fedat᷑. ſigna tñ atq; virtutes aut ab eis neq̃ᷓ fa Cũq; ſe ꝓ cõdeſcẽſione multoꝛũ ad exre⸗ cta exiſtio:aut ita fũt hactenꝰ ſilẽtio ſup⸗ rioꝛa ſparſerit: etiã cũ interioꝛa appetit: pſſa: vt vtrũ ne ſint facta neſciamus. aͤu penlaubi⸗ zino⸗ rect. erden⸗ BGregoꝛus. do itaq; qð tolero:ꝑpẽdo qͥd amiſi: dũq; — Rreeee intueoꝛ illud qð ꝑdidi: fit hoc grauiꝰ qð Rlaia heffe . * e Rſatis * bardinatier: kan teaniene eeſtann⸗ vel bonis ac ſidelibꝰ viris atteſtã busde eiret iaui tatis reheſ vitel. tibꝰ agnoui: v! ꝑ memetipᷣm didici: dies V3 * 7* Se⸗ 11 S . recolo⸗ Ain poſt tergũ ductis oculis viſo li vt⸗ opinoꝛ ante ſermo ceſſabit. toꝛe ſuſpiro. Qdðq; adhuc grauiꝰ eſt: di Detrus. imẽſis fluctibꝰ turbatꝰ feroꝛ:vix iã poꝛtũ Ellẽ querenti mihi de eis aliqua videre valeo quẽ reliqͥ:qꝛ ⁊ ita ſunt caſus narrares:neq; hac ꝓ re interrum mẽtis vt pꝛiꝰ quidẽ ꝑdat bonũ qð tenuit: bere expoſitionis ſtudium graue ſi tñ ſe ꝑdidiſſe meminerit.Cuũq; lõgiꝰ re⸗ l 8 liij) 4 Beati SBregoꝛij pape videat᷑:qꝛ nõ diſpar edificatio oꝛit᷑ ex me⸗ moꝛia virtutũ. In expoſitiõe quippe qua⸗ liter inueniẽda atq; tenẽda ſit virtus:ag⸗ noſcit᷑. In narratiõe vero ſignoꝛũ cogno⸗ ſcimꝰ:inuẽta ac retẽta qualiter declarat᷑. Et ſunt nõnulli quos ad amoꝛẽ patrie ce⸗ leſtis plus exẽpla ꝙ; pꝛedicamẽta ſuccen⸗ dũt. Fit vero plerũq; audiẽtiſ aĩio duplex adiutoꝛiũ in exẽplis patrũ.qꝛ ⁊ ad amoꝛẽ vẽture vite ex pꝛec dẽtiũ comꝑatiõe accẽ dit᷑:⁊ iã ſi ſe eſſe aliquid eſtimat: dũ melio ra de alijs cognouerit humiliatur. — Bregoꝛius. Aque mihi ſunt viroꝛũ venerabi li narratione comꝑta incũctanter dnarro ſacre auctoꝛitatis exemplo. Cu m mihi luce clariꝰ cõſtet qe Lucas ⁊ Marcꝰ euãgeliũ qð ſcripſerũt nõ viſu ſed auditu didicerint. Sed vt dubitatiõis oc caſionẽ legentibus ſubtrahã: ꝑ ſingula qᷓ deſcribo quibꝰ hec narrãtibꝰ mihi comꝑ⸗ ta ſint manifeſtd. Hoc vero ſcire te cupio qꝛ in quibuſdã ſenſum ſolũmodo: in qui⸗ buſdã vero ⁊ verba cum ſenſu teneo:qꝛ ſi de pſonis oĩbus ipſa ſpecialiter verba te⸗ nere voluiſſem: hec ruſticano vſu pꝛolata ſtilꝰ ſcribẽtis nõ aꝑte ſuſciꝑet.ſenioꝛum valde venerabiliuʒ didici relatione que.d H— eEgantij queds patritij in ſamnie vV Extibus villa fuit in qua Colonus eius filiũ honoꝛatũ noĩehabuit qͥ NBregoꝛiunus. CAetree ï diſci⸗ ab annis puerilibꝰ ad amoꝛẽ celeſtis pa trie ꝑ abſtinentiã exarſit. Cũq; tã magna cõuerſatiõe polleret: ſeſeq; iam ab ocioſo quoq; ſermonereſtringeret:multũe; vt pᷣ fatus ſum ꝑ abſtinentiã carnẽ domaret. Die quada parẽtes eius vicinis ſuis con uiuiũ fecerũt: in quo ad veſcendũ carnes parate ſunt:quas cũ ille ad eſum cõtinge re ꝑ abſtinẽtie amoꝛẽ recuſaret: ceperunt ei parẽtes eius irridere ac dicere. Come⸗ de: nũquid piſcẽ in his mõtibus tibi alla turi ſumꝰ. Jili vero in loco audiri piſces coõſueuerãt nõ videri:ſed cũ his ſermoni⸗ bus honoꝛat? irrideret᷑:repẽte in cõöuiuio aqua ad miniſteriũ defuit:cũ ſitula lignea ſicut illic moꝛis ẽ mancipiũ ad fontẽ ꝑre⸗ xit:dũq; hauriret aquã:piſcis ſitulã intra uit. Reuerſũq; mãcipiũ ante oꝛa diſcũbẽ?⸗ tiũ piſcẽ cũ aqua fudit que ad totiꝰ diei vi ctũ potuiſſet honoꝛato ſufficere. Mirati oẽs totaq; illa parentũ irriſio ceſſauit.Ce pere nãq; inhonoꝛato honoꝛare abſtinen⸗ tiã quã ante deridebãt:ſicq; a dei hoĩe ir⸗ riſiõis deterſit obpꝛobꝛia piſcis de mõte: qui cũ magnis virtutibꝰ creſceret a pꝛedi dicto dño ſuo libertate donatꝰ eſt:atq; in eo loco qͥ fundis dicit᷑ monaſteriũ conſtru xit: in quo ducentoꝛũ fratrũ monachoꝛuʒ pater extitit: ibiq; vita illiꝰ circũquaq; ex empla eximie cõuerſatiõis dedit.Hã que dã die ex eo mõte qui eiꝰ monaſterio ĩ ex⸗ celſo ꝓminet:ingẽtis ſaxi moles erupta ẽ Que ꝑ deuexũ mõtis latus veniẽs totiꝰ ruinã celle oĩmq; fratrũ interitũ imninaba⸗ tur. Quã cũ venientẽ deſuꝑ vir ſanctꝰ vi diſſʒ: frequẽti voce xpᷣi nomẽ inuocãs:ex tenſa mox dertera ſignum ei crucis oppo ſuit: eãq; in ipo deuexi mõtis latere cadẽ tẽ fixit ſicut religiofus vir Laurẽtius ꝑ⸗ hibet:⁊ qꝛ locꝰ? ei nõ fuerat quo inherere potuiſſʒ: aſpicit᷑ ita vt nũc vſq; montè cer nentibus caſura pẽdere videatur. — errus. Atamus hec tam egregius vir vt poſt magiſter oiſcipuloꝛuʒ fieret: pꝛlus habuit magiſttum. n pulũ audiui: ſed lege nõ ↄſtringit᷑ Aancti ſpiritus donũ. Aſus quidẽ recte tõuerſationis eſt: vt pꝛeeſſe non au⸗ deat qui ſubeſſe nõ didicerit: nec obediẽ tiã fubiectis imꝑet quã pꝛelatis nõ nouit exbibere. Sed tamẽ ſũt nõnulli qui ita ꝑ magtſteriũ ſpũs intrinſecus docẽtur vt ⁊ ſi eis exterius humani magiſteri) diſcipli na deſit: magiſterij intimi cẽſura nõ deſit. Quoꝛũ tamẽ libertas vite ab infirmis in exemplũ nõ eſt trahẽda:ne dũ ſe quiſq; ſi⸗ militer ſancto ſpiritu impletũ pᷣſumit: di ſcipulꝰ hominis eſſe deſpiciat:⁊ magiſter erꝛoꝛis fiat. Mens autẽ que diuino ſpiri⸗. latu illiꝰ recolo:pauca narrabo. „* Bialogoꝛum tu impletur habʒ euidẽtiſſima ſigna ſua: virtutes ſcilicʒ ⁊ humilitatem:q̃ ſi vtroq; ꝓfecte in vna mẽte conueniunt:liquet qð de pꝛeſentia ſanctiſpũs teſtimoniũ ferãt. Sic quippe etiã Johanes baptiſta magi ſtrũ habuiſſe nõ legit᷑:neq; ipſa veritas q̃ coꝛꝑali pꝛeſentia aplos docuit: eñ coꝛꝑa⸗ liter inter diſcipulos aggregauit.Sʒ quẽ intrinſecꝰ docebat:extrinſecꝰ quaſi in ſua libertate reliquerat. Sic moyſes in here⸗ mo edoctꝰ mandatũ ab angelo didicit qꝗð ꝑ hominẽ nõ cognouit:ſed hec vt pꝛedixi m Hemihertino⸗s unt nõ imitãda. e Libertino pꝛepoſito eiuſ dem monaſterij: ¶ Cap. ij. TLacet qð dic ſed peto vt mihi dicas ſi tãtus hic pater aliqueʒ ſui imitatoꝛem diſcipulum re⸗ liquit. regoꝛius. Ir reuerẽdiſſimus Libertin? qui regis Totile tempoꝛe Go⸗ thoꝛũ eiuſdẽ Finidenſis mona ſterij pᷣpoſitus fuit: in diſcipu uerſatus atq; eruditus ẽ. De quo quãuis virtutes multas plurimoꝛuʒ narratio certa vulgauerit. redictus tñ Laurẽtius religioſus vir qͥ nunc ſuꝑeſt ? ei ipſo ĩ tꝑe familiariſſimꝰ fuitꝛmulta mi⸗ hi dicere de illo Mueuit: ex quibꝰ ea que ¶ In eadẽ ꝓuincia Samnie: memoꝛaui:idẽ vir ꝓ vtilitate monaſterij carpebat iter. Oumq; darida Gothoꝛum pux cũ exercitu in loco eodẽ veniſſet: dei ſeruꝰ ex caballo in quo ſedebat: ab homi nib? eius ꝓiectus ẽ. Qui iumẽti perditi dãna libẽter ferẽs:patiẽter etiã flagelluʒ qð tenebat diripiẽtibꝰ? obtulit dicẽſ: Tol lite vt habeatis qualiter hoc iumentũ mi nare valeatis. Quibꝰ? dictis ꝓtinus ſe in oꝛationẽ dedit.Curſi u autẽ rapido pꝛedi⸗ cti ducis exercitꝰ guenit ad fluuiũ qui vo cat᷑ vulturnꝰ:ibiq; eq̊s ſuos ceperũt ſingu li haſtis tũdere ⁊ calearibꝰ cruentare. Sʒ ri: a monaſterio ſunt vacui regreſſi· liber j. tñ equi verberibꝰ ceſi:calcaribꝰ cruentati fatigari poterãt:moueri nõ poterãt: ſicq; aquã fluminis tãgere quaſi moꝛtale pꝛeci piciũ ꝑtimeſcebãt. Cũq; diu cedẽdo ſeſſo res ſinguli fatigarent᷑: vnꝰ eoꝛũ intulit qᷓa ex culpa quã ſeruo dei in via fecerãt: illa ſui itineris diſpẽdia tolerabãt. Qui ſtatiʒ reuerſi poſt ſe Libertinũ reperiũt ĩ oꝛati⸗ one ꝓſtratũ.Cui cũ dicerẽt:ſurge tolle ca ballũ tuũ:ille rñũdit: Ite cuʒ bono:ego ca balli opus nõ habeo. Deſcẽdentes vero inuitũ eũ in caballũ de quo depoſuerant⸗ leuauerũt ⁊ ꝓtinꝰ abſceſſerũt. Quorũ eqᷓ tano curſu illud qð pꝛiꝰ nõ poterãt trãſire flumẽ tranſierũt: ac ſi ille fiuminis alueꝰ aquã minime haberet. Sicq; factũ eſt vt dum ſeruo dei vnus caballus reddit᷑:oẽs a ſingulis reciperentur. Odem vero tꝑe in eaſdem ꝑtes uccelin? cum frãcis venit. De nonaſterio vero pꝛefati viri famu li dei růmoꝛ exierat: ꝙ multas pecunias haberet. Ingreſſi oꝛatoꝛiũ frãci: ceperũt ſeuiẽ tes Libertinũ arere: Libertinũ cla mare: vbi in oꝛatiõe illa ꝓſtrat? iacebat. Mira valde res querẽtes ſeuiẽteſ q; frãci ingrediẽtes in ipſo impingebat: 1 ip̃ᷣm vi dere nõ poterãt: ſicq; ſua cecitate fruſtra⸗ Lio quoq; tꝑe ꝓ cauſa monaſte⸗ rij abbatis iuſſu qui honoꝛato eiꝰ nagiſtro ſucceſſerat: Rauennam VYVpgebat. Pro amoꝛe vero eiuſdẽ venera⸗ quã ſupꝛa (b ilis Honoꝛati quocũq; LZibertinus ibat — eiꝰ ſemꝑ calligulã in ſinu poꝛtare cõſueue rat:itaq; dũ ꝑgeret accidit vt qu edã mu⸗ lier extincti filij coꝛpuſceuluʒ ferret: Que dũ ſeruũ dei fuiſſet intuita: amoꝛe filij ſue cenſa iumentũ ſuũ ꝑ frenũ tenuit? atꝙ; cu iuramẽto dixit. Mullaten recedis niſi fis⸗⸗ liũ meũ ſuſcitaueris: At ille inuſitatũ ha⸗ bẽs tale miraculũ expauit: petitionẽ illiꝰ iuramẽto deciinare mulieris voluit: ſʒ ne quaq; pꝛeualẽs aio heſit. Conſiderare li⸗ bet quale:quãtũq; in eiꝰ pecioꝛe certamẽ fuerit. Yi ppe pugnabat inter ſe humi⸗ litas conuerſatio.is: ac pietas matris:ti⸗ S Baeati Bregoꝛij pape mo: ne inuſitata pꝛeſumeret: doloꝛ ne oꝛ⸗ bate matri nõ ſubueniret: ſed ad maioꝛe,ʒ dei gloꝛiã vicit pietas illð pectꝰ virtutis qð ideo fuit validũ:qꝛ victũ. Airtutiſ enĩ pectus non eſſet ſi hoc pietas nõ viciſſet.· Ita q; deſcẽdit:genuſlexit ad celũ manus tetẽdit:calliculã de ſinu ꝓtulit:⁊ ſuꝑ ex⸗ tiuincti pueri coꝛpꝰ poſuit. Quo oꝛante aĩa pueri ad coꝛpꝰ redijt:quẽ manu compꝛe⸗ hẽdit ac flẽti matri viuentẽ reddidit:atq; iter qð ceꝑat peregit. — Petrus. Aid nã hoc eſſe dicim?: virtutem tanti miraculi honoꝛati egit meri tumꝛ: an petitio libertini⸗ R oſtẽſione tã mirabilis ſigni cũ iſta potuiſſe qꝛ plus didicerat de magiſtri de ſua virtute cõſfidere. Cuiꝰ eni calli⸗ culã in pectꝰ extĩcti coꝛpuſculi poſuit:eiꝰ nimirũ animã obtinere qð petebat eſtima uirx. Hã Helizeꝰ quoq; magiſter pallium ferẽs atq; ad ioꝛdanẽ veniẽſ ꝑcuſſit ſemel q aquas minime diuiſit. Sʒ cũ repẽte di⸗ ceret᷑: vbi eſt deus helie:etiã nũc percuſſit fluuiũ magiſter pallio ac iter in aquas fe⸗ cit. Perpẽdis petre q̈tum in exhibẽdis virtutibꝰ? hũilitas valet:tũc exhibere ma giſtri meritũ virtuteʒ potuit: qñ magiſtri nomẽ ad memoꝛiã reduxit? Quia enĩ ad humilitatẽ ſub magiſtro redijt:qð magi⸗ ſter fecerat ⁊ ipſe fecit. “ „ .. .. bere valeges — (Bregoꝛius. St planeꝛſed ſi ſit qui velit ĩimita o. QNuadam nãq; die is qui poſt ve⸗ credo. Muadam naq; die s dut poit ve⸗ nerabilis Honoꝛati exitũ monaſterij regi men tenebat: cõtra eundẽ venerabilẽ Li e fide femine virtus conuenit viro⸗ rũq; atq; ideo Libertinuʒ exiſtio ri. Ego eni virtutẽ patiẽtie tanti patris ſignis ⁊ miraculis maioꝛeʒ naſterij eiuſdem. Kap. III. bertinũ in graui iracũdia exarſit: ſta vt eũᷣ manibus cederet:⁊ quia virgã qua eũ fe⸗ rire poſſet minime inuenit:compꝛehenſo ſcabello ſubpedaneo faciẽ ei ac caput tu⸗ tudit: totũq; illius vultũ tumentẽ ac lini⸗ dum reddidit. Qui vehemẽter ceſus ad ſtratũ pꝛopꝛium tacitus receſſit. Die vero altera iturus erat ꝓ vrilitate monaſterij cauſa conſtituta. Expletis igi᷑ hymnis matutinalibus Libertinus ad lectũ abba tis venit oꝛationem ſibi humiliter petijt: Sciẽs vero ille ꝙtum a cũctis honoꝛet᷑: quantũcũq; diligeret᷑: ꝓ iniuria quã ei in geſſerat: recedere eũ velle a moaſterio pu tabat atq; requiſiuit dicẽs: Abi vis ire? Cui ille reſpõdit: monaſterij cauſa cõſti⸗ tuta eſt pater quã declinare nequeo:quia heſterno die me hodie ituruʒ ꝓmiſi:iliuc ire diſpoſui. Tũc ille a fundo coꝛdis con ſiderãs aſperitatẽ ⁊ duriciã ſuam:humili tatem ac manſuetudinẽ Libertini ex lec to ꝓſilijt: pedes Libertini tennit ſe:pec caſie ſeq; reũ eſſe teſtatus eſt:qui tãto ta⸗ liq; viro tam crudelẽ facere cõtumeliã pᷣ⸗ ſumpſiſſet. At contra Libertinus ſeſe in terrã pꝛoſternens eiuſq; pedibus pꝛouo⸗ lutus ſue culpe:nõ illius ſeuicie fuiſſe re⸗ ferebat qð ꝑtulerat. Sicq; actuʒz eſt vt ad magnam manſuetudinẽ duceret᷑ pater:et humilitas diſcipuli magiſtra fieret magi⸗ ſtri. Cũq; pꝛo vtilitate monaſterij ad con ſtitutionẽ cauſe egreſſus fuiſſʒ: multi viri noti ac nobiles qui eũ valde honoꝛabãt: vehemẽter admirati ſollicite requirebãt: quid nã hoc eſſet ꝙ tam tumentẽ ac liui⸗ HZ Tusss dam haberet faciẽ. Quibus ille dicebat: AIbet að dicis: ſed queſo ẽ ne ali quid aliud:qð adhuc de ipſo dei famulo ad noſtrã ediſicationẽ tra heſterno die ſero peccatis meis exigẽtibꝰ in ſcabello ſubpedaneo impingebaʒ atq; hoc pertuli.Sicq; vir ſanctus ſeruans in pectoꝛe honoꝛẽ veritatis ⁊ magiſter: nec patris pꝛodebat viciũ: nec falſitatis in⸗ currit peccatum. ¶De monacho hoꝛtulano mo⸗ 19 — ——— — — — — ta mihi de fratribꝰ eiuſdẽ monaſterij ad⸗ Bialogoꝛum Atias ne vir iſte venerabilis Li⸗ p bertinus de quo tot ſigna ⁊ mira⸗ cula retuliſti: in tã ampla congre gSatione imitatoꝛes ſui in virtutibus non Feliquit⸗ H ESregoꝛius. Elix qui appellabat᷑ curuus queʒ ipſe bene noſti qui eiuſdẽ mona⸗ erij nuper pꝛepoſitꝰ fuerat:mul⸗ miranda narrabat. Ex quibꝰ aliqua que ad memoꝛiã veniũt:ſuppꝛimo: qͥa ad alia feſtino:ſed vnũ dicã qð ab eo narratũ pe tereundũ nullo modo eſtimo. vite monachus erat hoꝛtulanus. Cũq; ille multa plantaret: que minus in ueniret ⁊ alia pedibus cõculcata :alia di⸗ repta cõſpiceret totũ: hoꝛtũ circuiẽs inue nit iter: vnde fur venire cõſueuerat: qui ĩ eodẽ hoꝛtu deambulãs reperit etiã ſerpẽ⸗ tem cui pꝛecipiẽs dixit· Sequere me atq; ad aditũ furis perueniẽs imꝑauit ſerpen⸗ ti dicẽs: In nomine ieſu pꝛecipio tibi vt aditũ iſt cuſtodias: ac fureʒ huc ingredi nõ ꝑmittas. ꝓtinus ſerpens totũ ſe in iti⸗ nere in trãſuerſuʒ tetendit: ⁊ ad cellã mo nachus redijt. Cũq; meridiano tempoꝛe cũcti quieſcerẽt: moꝛe ſolito fur aduenit aſcẽdit ſepẽ.Et cũ in hortũ pedẽ poneret vidit ſubito qꝛ extenſus ſerpẽs clauſiſſet viã:⁊ tremefactus poſt ſemetipſum conci dit eiuſq; pes ꝑ calciamentũ in ſude ſepis inheſit:ſicq; vſq; duʒ hoꝛtulanus rediret deorſum capite pepẽdit. Conſueta hoꝛa venit hoꝛtulanus:pendentẽ in ſepe fureʒ reperit ⁊ ſerpẽti dixit: Gratias deo imple ſti qð iuſſi:recede modo qui ſtatim abſceſ ſit:ad furẽ vero perueniẽs ait: Quid eſt boꝛe monachoꝛũ furtum totiẽs facere pꝛe ſumpſiſti? Qui hec dicẽs pedẽ illius a ſe pe in qua inheſerat ſoluit.Cũq; ſine leſio ne depoſ it. Cui dixit:ſequere me.Quẽ 2 N eodẽ monaſterio quidã magne Kur vero venire cõſueuerat ⁊ per ſepem aſcendere ⁊ occulte olus auferre. liber j. ſequentẽ duxit ad hoꝛti aditũ:⁊ olera que furtiʒ appetebat auferre:ei cũ magna dul cedine pᷣbuit dicẽs:ANade ⁊ poſt hoc fur⸗ tum nõ facias:ſed cum neceſſe habes hie ad me ingredere:⁊ que tu cum peccato la boꝛabas tollere:ego tibi deuotus dabo. ¶ De Equitio abbate valerie pꝛouincie. Cap. IIII. WPetrtunus. Ancuſq; vt inuenio: incaſſum ego non fuiſſe patres in Italia que ſigna facerent eſtimabã. Bregoꝛius. Ortunati viri venerabilis abba⸗ tis monaſterij qð appellatur bal mneũ Ciceronis:alioꝛũqʒ etiã viro rũ venerabiliũ didici relatõe:ꝙ narro:vir ſanctiſſimus Equitius nomine:in valerie ꝓuincie ꝑtibus pꝛo vite ſue merito apud omẽs illic magne admirationis habebat᷑: cui foꝛtunatꝰ idẽ familiariter notus fuit. MNQui nimirũ Equitiꝰ pꝛo ſue magnitudi⸗ ne ſanctitatis multoꝛũ in eadẽ pꝛouincia monaſterioꝛũ pater extitit. Hũc cu iuuen⸗ tutis ſue tẽpoꝛe acri certamine carnis in⸗ centiua fatigarẽt:ipſe ſue temptatiõis an guſtie ad oꝛationis ſtudiũ ſolertioꝛẽ fece⸗ runt.Cũq; hac in re ab omnipotenti deo remediũ cõtinuis pꝛecibus quereret:no⸗ ctẽ quadã aſſiſtente angelo enuchiʒari ſe vidit:eiuſq; viſioni apparuit ꝙ omnẽ mo t ex genitalibꝰ eius mẽbꝛis abſcideret: atqʒ; ex eo tẽpoꝛe ita alienus extitit a tem ptatione:ac ſi ſexũ non haberet in coꝛꝑe. QAua virtute fretus ex dei oĩpotentis au xilio: vt viris ante pꝛeerat: ita cepit poſt modũ etiã feminis pꝛeeſſe:nec tñ diſcipu los ſuos admonere ceſſabat:ne ſe eiꝰ exẽ plo ĩ hac re facile crederẽt ⁊ caſuri nõ tẽꝑp u tarẽt donum qð non accepiſſent. frater: tradidit te mihi deus: quare in la⸗ BDait tpe quo malefici in hac ſũt Komone vabe depꝛeheſi: Baſili? ã in magicis art ibꝰ pꝛimꝰ fuit in monachico habitu valeris fugiẽ e petijt. Qui ad virũ reuerẽtiſſimũ caſtoꝛiũ anteri ne ciuitatis Epiſcopum pergẽ s:ſperauit ab eo vt eũ Equitio abbati cõmitteret ac ſanandum monaſterio illiꝰ cõmendaret. Tüc ad monaſteriũ venit epiſcopꝰ ſecũq; Baſiliũ monachũ deduxit:⁊ Equitiũ dei famulũ rogauit: vt eundẽ monachũ in cõ gregationẽ ſuſciꝑet. Quẽ ſtatim vir ſan⸗ ctus intuẽs ait:Hũc quẽ mihi cõmendas pater:ego nõ video monachũ eſſe:ſed dia bolũ. Cui ille reſpõdit: Occaſionẽ que⸗ ris ne debeas pꝛeſtare qð peto: ad quem mox dei famulꝰ dixit. Ego quidẽ hoc euzʒ eſſe denũcio qð video:ne tamen nolle me obedire exiſtimes: facio qð iubes. Suſce ptus itaq; in mòaſterio eſt. NPoſt nõ mul tus vero dies idẽ dei famulꝰ ꝓ exhoꝛtan dis ad deſideria ſuꝑna fidelibꝰ: paulo lõ⸗ giꝰ a cella vigreſſus eſt. Quo diſcedẽte contigit: vt in monaſterio virgnũ in quo eiuſdẽ patris cura vigilabat: vna earuʒ qᷓ iuxta carnis huius putredinẽ ſpecioſa vi debat᷑ febꝛicitare inciget:⁊ vehemẽter an xiari magniſqʒ iã vocibus cũ ſtridoꝛe cla⸗ mare. Modo moꝛitura fum niſi Baſilius monachus veniat:⁊ ipſe mihi ꝑ ſue cura⸗ tiõis ſtudiũ ſalutẽ reddat.Sed in tati pa⸗ tris abſentia accedere quiſpiã monacho⸗ rum in ↄgregationẽ virginũ nõ audebat: quãto minus ille qui nouus aduenerat: eiuſq; adhuc vitã ↄgregatio fratrum ne⸗ ſciebat. Miſſum repente eſt ⁊ dei famulo Equitio nunciatũ: ꝙ ſanctimonialis illa imenſis febꝛibus eſtuaret: ⁊ Bafilij mona chi viſitationẽ anxie quereret. Quo audi to vir ſanctꝰ dedignãdo ſubriſit atqʒ ait: Mũquid nõ dixi: ꝙ dyabolus eſt iſte:non moenachus: ite ⁊ eũ de cella expellite.De ancilla autẽ dei que anxietate febriũ vrge tursnolite eſſe ſoliciti:qͥa ex hac hoꝛa neqʒ febꝛibꝰ? laboꝛatura eſt:neqʒ baſilicũ que⸗ ſitura. Regreſſus eſt monachus ⁊ ea bo⸗ ra ſaluti reſtitutã dei virginẽ agnouit:qui eandẽ ſalutẽ illius dei famul? Equitius longe poſitus nunciauit:in virtute ſcilicʒ miraculi exemplũ tenẽs magiſtri:qui in⸗ uitatus ad filiũ reguli eum ſolo verbo re⸗ ſtituit ſaluti: vt reuertens pater ea hoꝛa ſi Gregoꝛij lcum reſtitutũ vite cognoſceret:qua vita⸗ʒ illius ex oꝛe veritatis audiuit. Omẽs au teʒ monachi iuſſionẽ patris ſui implẽtes: eundẽ Baſiliũ ex monaſterij habitatione repulerũt. Quirepulſus dixit:frequẽter ſe cellã Equitij magicis artibꝰ in aera ſu⸗ ſpẽdiſſe:nec tamẽ eius quempiam ledere potuiſſe. Qui non poſt longũ tempus in hac Romana vrbe exardeſcẽte zelo chꝛi⸗ ſtiani populi igne crematus eſt. Aadam vero die vna dei famuls q ex eodẽ monaſterio virginũ oꝛtuʒ ingreſſa eſt. Que lactucã conſpi⸗ ciens cõcupiuit:eamqʒ ſigno cruc s bene dicere oblita auide momoꝛdit:ſed coꝛrep ta a d yabolo pꝛotinus cecidit. Cũqʒ ve⸗ xaretur:eidẽ patri Equitio ſub celeritate nunciatũ eſt:vt veniret cõcitus:⁊ oꝛando ſuccurreret. Moxqʒ vt oꝛtũ iſdẽ ꝑater in⸗ greſſus eſt: cepit ex eius oꝛe quaſi ſatiſfaci ens ipſe qui hãc arripuerat dyab olus cla mare dicẽs:Ego quid feci:ego quid feci? Sedebã ibi ſuꝑ lactucã: venit illa ⁊ mo⸗ moꝛdit me. Cui cũ graui indignatiõe vir dei pꝛecepit vt diſcederet: ⁊ locũ in omni⸗ potẽtis dei famula nõ haberet: qui pꝛoti nus abceſſit:nec eã vltra cõtingere pꝛeua luit. ¶ Quidã vero felix noĩe: Mirſie ꝓ uincie nobilis pater huius caſtoꝛij qͥ nunc nobiſcũ in Romana vrbe demoꝛat᷑: cũ eũ dẽ venerabilẽ viꝝ eqtuʒ ſacrũ oꝛdinẽ nõ habere cõſpiceret: ⁊ ꝑ ſin gula diſcurrere atqʒ ſtudioſe pꝛedicare: eũ quadaʒ die fa miliaritat auſu adijt dicẽs: Quti ſacrũ oꝛ dinẽ nõ habes atqʒ a Romano pontiſice ſub quo degis: pꝛedicatiõis licentiã non accepiſti: pꝛedicare qũo pꝛeſumis. Qua eius inquiſitione cõpulſus: vir ſanct? in⸗ dicauit pꝛedicatiõis licentiã:qualiter ac⸗ cepit dicens: Ea que mihi loqueris: ego quoqʒ mecũ ipſe pertracto. Sed quadaʒ nocte ſpecioſus mihi ꝑ viſionem iunenis aſtitit:atqʒ in lingua mea medicinale fer ramẽtum:id eſt fleubotonium poſuit:di⸗ cens: Ecce poſui verba mea in oꝛe tuo: egredere ad pꝛedicãdum: atqʒ ex illo die etiã cũ voluero:de deo tacere nõ poſſum. e io ce on s 80 elᷣ 63 is eſe 19 ne: Ne . Eilem etiã patris huius opus agnoſcere qui fert᷑ talia dona a deo percepiſſe. . ꝛegoꝛius. Pus petre ex dono eſt: nõ do nũ ex opere:alioquĩ gra:iã nõ eſt gratia. Om̃e quippe opus dons pꝛeueniũt:quãuis ex ſub ſequẽti opere ipſa etiã dona ſubcreſcũt. Ne tamen vite eius cognitiõe frauderis bene hãc reuerẽtiſſimus vir Albinus rea tine antiſtes eccleſie cognouit:⁊ adhuc ſu perſunt multi qui ſcire potuerũt.Sed q̃d ꝓplus queris operis:quãdo cõcoꝛdabat vi te mũditia cũ ſtudio pꝛedicatiõis? Tan⸗ tus quippe illũ feruoꝛ ad colligẽdas deo animas accenderat vt ſic monaſterijs pꝛe eſſet quatenꝰ per eccleſias:per caſtra:per vicos:per ſinguloꝝ quoq; fideliñ domos circũquaq; diſcurreret:⁊ coꝛda audientiũ ad amoꝛem patrie celeſtis excitaret.Erat vero valde vilis ĩ veſtibus atq; ita deſpe ctus:vt ſi qs illũ foꝛtaſſe neſciret: ſaluta⸗ tus etiã reſalutare deſpiceret: Et quoti⸗ ens alia tẽdebat ad loca in iumentũ ſede re cõſueuerat: qð eſſe deſpectabilius oĩ⸗ bus iumẽtis in cella potuiſſet. In quo eti am capiſtro pꝛo freno berbicũ pellibus pꝛo ſella vtebatur. Mer ſemetipᷣm ſacros codices in pelliceis ſacculis miſſos dex⸗ tro leuoq; poꝛtabat latere: vt quocũq; ꝑ⸗ ueniret ſcripturarũ aperiret fontẽ ⁊ riga⸗ ret pꝛata mentiũ. Huiꝰ quoq; opinio pꝛe dicatiõis ad Romane vꝛbis noticiã per⸗ uenit: atq; vt eſt lingua adulantiũ audi⸗ toꝛis ſui animã amplectendũ necans: eo tempe clerici huius aplice ſedis antiſtiti adulãdo queſti ſũt dicẽtes: Quis eſt iſte vir ruſticus qui auctoꝛitatẽ ſibi pꝛedica⸗ tiõis arripuit ⁊ officiũ aplici noſtri dñi ſi bimet indoctus vſurpare pᷣſumit? Mitta tur ergo ſi placet qui huc eũ exhibeat: vt quid ſit eccleſiaſticꝰ rigoꝛ:agnoſcat.Si⸗ cut autẽ moꝛis eſt vt occupato in multis aĩo adulatio valde ſurripiat: ſi ab ipo coꝛ keLexzt Eeele ꝗjr avees ſtuae xn Gn „ Metrus. dis oſtio nequaq fuerit citiꝰ repulſa: ſua dẽtibus clericis cõſenſum pontifex pᷣbuit vt ad Romanã vꝛbẽ puci debuiſſʒ: ⁊ que nã ſua eſſet menſura:cognoſceret. Julia⸗ nũ tamen tũc defenſoꝛẽ mittens qui Sa⸗ hinenſi eccleſie poſtmodũ in epiſcopatu pᷣ fuit:ac pꝛecepit vt cũ magno euʒ honoꝛe deduceret ne quicquã dei famulus ex cõ unentiõe eadẽ iniurie ſentiret. Qui parea⸗ re de eo clericoꝝ votis cõcitus volens : fe ſtine ad eius monaſteriũ cucurrit:ibiq; abſente illo antiquarios ſcribẽtes reppe rit vbi abbas eſſet requiſiuit:qui dixerũt: In valle hac que monaſterio ſubiacet fe⸗ nũ ſecat. Idem vero Julianus ſuperbũ valde atq; contumacẽ puerũ habuit: cui vix noterat vel ipᷣe dñart. Hũc ergo miſit vt ipᷣm ad ſe ſub celeritate ꝑduceret Per rexit puer ⁊ ꝓteruo ſpiritu pꝛatũ velociter ingreſſus:homieſq; illic intuẽs fenũ ſecã tes:reqͥſiuit quiſnã eſſet Eqtius.Moxq; vt audiuit quis eſſet: eũ adhuc lõge poſi tus aſpexit:⁊ immẽſo timoꝛe coꝛreptꝰ ce⸗ pit timere:laceſcere: ſeq; ipᷣm nutãti grei ſu vix poꝛtare poſſe. Qui tremẽs ad dei hoĩem peruenit atq; vlnis humiliter ſub miſſis:eius genua deoſculans ſtrinxit: ſu umq; dñm ei occurriſſe nüciauit. Cui re⸗ ſalutato dei famulus pᷣcepit dicens: Te⸗ ua fenũ viride:poꝛta pabulũ iumentis in quibus veniſtis:ecce ego quia parũ ſuper eſt: opere expleto te ſubſequoꝛ. JIs autezʒ qui miſſus fuerat Julianus defenſoꝛ mi⸗ rabat᷑ valde: quid nã eſſet ꝙ redire moꝛa ret᷑ puer. Cũq; reuertentẽ puerũ cõſpicit atq; in collo fenũ ex pꝛato deferentẽ vehe mẽter iratus cepit clamare dicẽs: Quid eſt hoc? Ego te miſi hominẽ deducẽ:non fenũ poꝛtare. Cui puer reſpõdit: Quem queris eece ſubſequit᷑.Et ecce vir dei cla uatis calciatus caligis faleem fenariaʒ in collo deferens veniebat. Quẽ adhuc lon ge poſitum puer ſuo domino:auia ipᷣe eſ ſet quẽ quereret: indicauit: IJdẽ vero Ju lianus repente vt vidit dei famulũ ex ipᷣo habitu deſpexit:eũq; qualiter deberet al loqui: ꝓterua mẽte pꝛeꝑabat.Mox vero Peati Bregoꝛij vape vt ſeruus dei cominus affuit: eiuſdẽ Ju⸗ liani animũ intolerabilis pauoꝛ inuaſit: ita vt tremeret atq; ad inſinuandũ hoc ip ſum pꝛo quo venerat vix ſufficere lingna potuiſſet. Qui humiliato mox ſpiritu ad eius genua cucurrit: oꝛationẽ pꝛo ſe fie⸗ ri petijt:⁊ quia pater eius apoſtolicus põ tifex en videre vellet indicauit. Rir autẽ venerãdus Equitius cepit imenſas gra⸗ tias omnipotẽti deo agere:aſſerẽs ꝙ ſe ꝑ ſummũ pontificẽ gratia ſuperna viſitai⸗ fet. Ilico vocauit fratres: pꝛecepit hoꝛa eadẽ iumẽta pꝛeꝑare:atq; executoꝛẽ ſuuʒ cepit vehementer vrgere vt ſtatim abire debuiſſent. Cui Julianus ait: Hoc fieri nullatenꝰ poteſt qꝛ laſſatus ex itinere ho⸗ die nõ valeo abire.Lũc ille reſpõdit:Cõ triſtas me fili qꝛ ſi hodierna dienõ egre⸗ dimur iã craſtina nõ exiemus. Dei ita famulus executoꝛis ſui laſſitudine coactꝰ in monaſterio ſuo eadẽ nocte demoꝛatus eſt. Sequẽti vero die ſub ipᷣo lucis crepu ſculo vehementer equo in curſu fatigato ud Julianũ puer cũ epiſtola guenit: in ᷓ pꝛeceptũ eſt ei ne ſeruũ dei cõtingere vel mouere de monaſterio auderet. Quẽ cuʒ ille reqͥreret cur ſentẽtia eſſet mutata:co⸗ gnouit qꝛ nocte eadẽ in qᷓ ipſe executoꝛ il luc miſſus eſt: per viſum pontifex fuerat vyehemẽter exterritus ꝙ ad exhibendum dei hominẽ mittere pꝛeſumpſiſſet. Qui pꝛotinus ſurrexit ſeq; venerãdi viri com⸗ mendans oꝛationibꝰ ait: Rogat pater no ſter ne fatigari debeatis. Cũq; hoc dei fa mulus audiret cõtriſtatus ait: Munquid nõ die heſterno dixi tibi quia ſiſtatim nõ pergeremus iã pergere minime liceret? TLic pꝛo charitatis exhibitione aliquan⸗ tulũ executoꝛẽ ſuũ in cella retinuit eiq; la dit. Cognoſce igit᷑ Petre in quãta dei cu ſtodia ſunt qui in hac vita ſeipſos deſpi⸗ cere nouerunt:cũ quibus intus ciuibꝰ in honoꝛe numerant᷑ qui deſpecti foꝛis ho⸗ minibꝰ eſſe nõ erubeſcũt: quia ⁊ cõtra in dei oculis non iacẽt qui apud ſuos ⁊ pꝛo⸗ ximoꝝ oculos per inanis gloꝛie appetitũ „ tumẽt Añ ⁊ quibuſdã veritas dicit: Aos eſtis qui iuſtificatis vos coꝛã hominibꝰ: deus autẽ nouit coꝛda veſtra:quia qð ho minibus altum eſt: abominabile eſt ante deum. Iroꝛ valde ꝙ de ta li viro ſura ripi pontifici tãto potuerit. Aid miraris NPetre quia falli mur qui homines ſumus: An mẽti excidit: qdð Hauid qui ꝓ ephetie ſpiritũ habere conſue⸗ uerat: cõtra innocentẽ Jonathe filiũ ſen⸗ tentiã dedit:cũ verba pueri mentiẽtis au diuit: Qð tamẽ qꝛ per Hauid factũ eſt:2 occulto dei iudicio: iuſtũ credimus: ⁊ ta⸗ men humana ratione qualiter iuſtũ fuerit nõ videmus. Quid ergo miꝝ:ſi oꝛe men tientiũ aliquãde in aliud ducimur:qui ꝓ phete nõ ſumꝰ? Multũ vero eſt ꝙ vniuſ cuiuſq; pꝛeſulis mentẽ curarũ dẽſitas va ſtat.Cũq; animꝰ diuidit᷑ ad multa: fit mi noꝛ ad ſingula: tãtoq; ei in vna qualibet „* ſurripit᷑:quãto latiꝰ in multj occupat᷑. V Era ſunt valde que dicis. (Bregoꝛius. Alere nõ debeo qð de hoc viro abbate quondã meo reuerẽtiſ⸗ ſimo Aalentiano narrãte agno ui. Aiebat nãq; quia coꝛpus ei us dũ in besti Laurẽtij martyris oꝛato⸗ rio eſſet humatũ: ſuꝑ ſepulchꝛũ illius ru⸗ ſticꝰ quidã arcã cũ frumento poſuit: nec quãtus qualiſq; vir illic iaceret: ꝓpende re ac vereri curauit. Tuc repente turbo celitꝰ factus:rebꝰ illic omĩbus in ſua ſta⸗ boꝛis ſui cõmodũ coacto renitentiq; de bilitate manẽtibus arcã que ſuperpoſita ſepulchꝛo ei? fuerat:extollit lõgeq; pꝛoie cit:ita vt palã cũcti cognoſcerẽt:quãti eſ⸗ ſet meriti is: cuiꝰ illic coꝛpus iaceret. Laiã ea que ſubiungo pꝛedicti venerabilis viri foꝛtunati qui tate placet relatõe cognoni.Eandẽ vales valde mihi etate oꝑe ⁊ ſimplici ibe: bo Me⸗ dſan all My lue⸗ ölen⸗ tsa ch: 1/ t nen ip ſut ſtmi lber t⸗ BDialogoꝛum rie ꝓuinciã lõgobardis intrãtibꝰ ex mõa ſterio reuerẽtiſſimi viri Eqᷣtij ĩ pdicto ora toꝛio ad ſepulchrũ eius monachi fugerũt CLuũq; longobardi ſeuiẽtes monaſteriũ in⸗- R traſſent: ceperũt eoſdeʒ monachos foꝛas⸗ trahere vt eos aut ꝑ toꝛmẽta diſcuterẽt: gaut gladijs necarẽt. Quoꝛũ vnus inge⸗ muit atq; acri doloꝛe cõmotus clamauit: HMeu heu ſctẽ Equiti: placet tibi vt traha mur ⁊ nõ nos defẽdas.Ad cuiꝰ vocẽ ꝓti nꝰ ſeuiẽtes lõgobardos ĩmũdus ſpũs in⸗ uaſit. Qui coꝛruẽtes in terrã tamdiu ve⸗ xati ſunt: quouſq; hoc cũcti etiã qui foꝛis erant lõgobardi cognoſcerẽt quatenꝰ lo⸗ cum ſacrũ temerare vlteriꝰ nõ auderent. Sicq; vir ſanctus dũ diſcipulos defendit etiam multis poſt remediũñ illuc fugiẽti⸗ bus pꝛeſtitit. De Conſtantio manſionario:ec cleſie ſancti Stephani: Cap. v. Aliuſdqã coepiſ copi mei didici relatiõe qð narro qui in ancho nitana vrbe ꝑ annos multos ĩ monachico habitu deguit:ibi⸗ q; vitã nõ mediocriter religioſam duxit. Cui etiã quidã noſtri iam ꝓuectioꝛis eta tis:qui ex eiſdẽ ſunt ꝑtibus:atteſtant᷑. Ju xta eaʒ nãq; ciuitatẽ eccleſia beati marty⸗ ris Stephani ſita eſt: In qua vir vite ve⸗ nerabilis Conſtãtius nomine qͥ mãſiona rij functus officio deſeruiebat: Cuiꝰ ſan⸗ ctitatis opinio ſeſe ad noticiãs hominum longe lateq; tetẽ derat. Qui iſdẽ vir fun ditꝰ terrena deſpiciẽs totoq; anniſu men tis ad ſola celeſtia flagrabat. Quadam vero die dũ in eadẽ eccleſia oleũ deeſſet:⁊ pꝛedictus dei famulꝰ: vnde lampades ac cẽderet oĩmodo nõ haberet:omẽs lampa des eccleſie impleuit aqua atq; ex moꝛe ĩ medio papyrũ poſuit:q̃s allato igne ſuc⸗ cẽdit.Sicq; aqua arſit in lampadibus ac ſi oleu fuiſſet. Perpẽde igi᷑ Metre cuiꝰ meriti vir iſte fuerit qui neceſſitate com⸗ Qulſus elemẽti naturã mutautt. Petrus. liber J. IZrum eſt valde qð audio: ſed vVellez noſſe cuius humilitatis apud ſe eſſe intus potuit iſte qͥ tante excellẽtie foꝛis futt. Gregoꝛius. Mter virtutes animum cogno ſcere cõgrue queris:qꝛ multuʒ valde eſt ꝙ temptatiõe ſua in⸗ — mentẽ laceſcũt mira:que fo ris fiunt. Sed ſi huius Conſtãtij venera⸗ pilis vnũ qð fecit:audis:cuius humilitaa⸗ tis fuerit:citius agnoſcis. . Detrus. ſtq mihi facti illius tale mi raculũ dixiſti: ſupereſt etiaʒ vt me de humilitate mentis eius Bregoꝛius Via valde opinio ſanctitstj eiꝰ excreuerat: multi hũc ex diuer ſis ꝓuincijs anxie videre ſitie⸗ bant. Quadã vero die ex lon⸗ ginquo loco ad videndũ eũ quidꝗ ruſticꝰ venit: eadẽ vero hoꝛa caſu cõtigerat vt ſanctus vir ſtans in ligneis gradibꝰ refi⸗ ciendis: deſeruiret lampadibꝰ. Erat aũt uſillus valde:exili foꝛma atq; deſpecta. Cũq; is qui ad videndũ eũ venerat:quiſs⸗ nã eſſet inquireret:atq; obnixe peteret vt ſibi debuiſſet oſtẽ di:hi qui illů nouerant mõſtrarũt:quis eſſet.Sed ſicut ſtulte mẽ tes hominum merita ex qualitate corꝑis metiunt᷑: eum paruulũ atq; deſpectum vi dens:ipſum hunc eſſe cepit omninonon credere In inente eteni ruſtica inter hoc gs audierat ⁊ videbat: quaſi facta fuerat quedã rixa ⁊ eſtimabat ta bꝛeuẽ per viſio nem eſſe nõ poſſeꝛ quẽ taʒ ingentẽ habue rat ꝑ opinionẽ.Cũq; ipſum eũ eſſe a plu⸗ ribus fuiſſet aſtructus: deſpexit ⁊ cepit ir ridere dicens: Ego grandẽ hoĩem credi⸗ di:iſte autẽ de homie nihil habet. Qð vt vir dei Conſtãtius audiuit: lãpades quas reficiebat ꝓtinus relinquẽs letus cõcitꝰ deſcẽdit atq; in eiuſdẽ ruſtici amplexam ruit eñq; ex amoꝛe nimio conſtringere ce⸗ Beati pit bꝛathijs ⁊ oſculari magnaſq; gratias agere ꝙ is de ſe talia iudicaſſet: di cens: Tu ſolus es qui in me aꝑtos oculos ha⸗ buiſti. Qua ex re penſandũ eſt cuiꝰ apud ſe hũilitatis fuerit qui deſpicientẽ ſe ruſti cũ amplius amauit. Qualis enim quiſq; apud ſe lateat: ↄtumelia illata ꝓbat.Mã ſicut ſuꝑbi honoꝛibus: ſic plerũq; humi⸗ des ſua deſpectione gratulant᷑. Cũq; ſe ⁊ T alienis oculiſ viles aſpiciũt:idcirco gau dẽt: qꝛ hoc iudicio cõfirmari intelligunt de ſe ⁊ ipſi apud ſemetipᷣos habuerũt.· T agnoſco vir iſte magnus fo ris fuit in miraculis: ſed maioꝛ intus in humilitate coꝛdis. De Marcellino Anchonita⸗ ne ciuitatis epiſcopo: ¶ Ca. vi. regoꝛius. Juſdẽ quoq; Anchonitane antiſtes eccleſie vir vite ve⸗ E nwnnerabilis Marcellinus fuit: AI cuius greſſum doloꝛe nimio podagra cõtraxerat:eumq; familiares ſui ſic vbi neceſſe erat: in manibus ferebant. Quadã vero die per culpã incurie eadẽ ciuitas Anchonitana ſuccẽſa eſt. Cumq; vehemẽter arderet:cucurrerũt oẽs vt ig⸗ nem extinguerẽt:ſed illis aquã certatim pꝛoijciẽtibus ita creſcebat flãma vt iã to⸗ tius vrbis interitũ minari videre᷑. Cũq; ad pꝛopinquioꝛa ſibi loca que q; ignis in uaderet: iamq; vrbis ꝑteʒ nõ modicã cõ⸗ ſumpſiſſet ⁊ obſiſtere nullꝰ valeret:dedu⸗ ctus in manibꝰ venit epiſcopꝰ ⁊ tãta peri culi neceſſitate ↄpulſus: familiaribꝰ ſuis ſe poꝛtãtibus pꝛecepit dicẽs: Cõtra ignẽ me ponite. Qðõ ita factũ eſt atq; in eo lo⸗ co eſt poſitus vbi tota vis flãme videbat᷑ incũbere.Cepit autẽ miro modo in ſemet ipſum incendiũ retoꝛqueri ac ſi reflexiõis ſue impetus exclamaret:ſe epiſcopũ tran⸗ ſire nõ poſſe. Sicq; factũ eſt vt flãma in⸗ cendij illo termino refrenata in ſemetipſã refrige ceret:⁊ cõtingere vlterius quicqᷓ edincij nõ auderet. Perpendis Petre Stregoꝛij 4 bape cuius fanctitatis fuerit egrum homlnem ſedere ⁊ exoꝛando flãmas pꝛemere: MN⅛NFFf perpendo obſtupeſeco. (Del Nõnoſo pꝛepoſito mona ſterij in mõte ſito qui Soꝛactis dieitur:⸗ Eap. vij. — (Gregoꝛnus. E vicino nunc loco tibi aliqᷣd narrabo qð ⁊ viri venerabilis d DMaximini epiſcopi ⁊ Laurio⸗ nis: quẽ noſti: veterani mona chia qui vterq; nuncuſq; ſupereſt relatio⸗ ne cognoui. MQui ſcʒ laurio in eo monaſte rio qð luxta vrbẽ MHepeſſnã vocat᷑ ſuppẽ⸗ tonia ab anaſtaſio viro ſanctiſſimo nutri⸗ tus eſt. Qui nimirũ Anaſtaſius vite ve⸗ nerabilis viro Honnoſo pᷣpoſito mona⸗ ſterij:qð in ſoꝛactis mõte ſuũ eſt: ⁊ ꝓpin quitate loci ⁊ moꝛũ magnitudine ⁊ virtu tum ſtudijs aſſidue iungebat᷑. Idem vero Nonnoſus ſub aſperꝛimo ſui monaſterij degebat patre:ſed eius moꝛes mira ſemꝑ equanimitate tolerabat.Sicq; fratribus pꝛeerat in manſuetudine:ſicut crebꝛo pa⸗ tris ira cundiã ex humilitate mitigabat. Quia vero eius monaſteriũ in ſũmo mon tis cacumine ſitũ eſt ad quẽlibet paruum hoꝛtũ fratribꝰ excolẽdũ nulla patebat pla nicies. Anus autẽ bꝛeuiſſimꝰ locus in la⸗ tere mõtis excreuerat:quem ingẽtis ſaxi mo les naturaliter egrediens occupabat: Quadã vero die dũ Mõnoſus vir venera bilis cogitaret ꝙ faltem ad cõdimẽta ole rũ nutriẽda locus idẽ aptus potuiſſet ex⸗ iſtere :ſi hũc moles ſaxi illius nõ teneret: occurrit animo ꝙ eandem molẽ quinqua ginta boñ paria mouere nõ poſſẽt. Cũq; de humano laboꝛe facta eſſet deſperatio: ad diuinũ ſe ſolatiũ obtulit:ſeq; illic noc⸗ turno ſilentio in oꝛationẽ dedit.Cũq; ma ne facto ad eundẽ locũ fratres venirẽt:in⸗ uenerũt molẽ tante magnitudinis ab eo⸗ dem loco longius ſeceſſiſſe:ſuoq; receſſu largũ fratribus ſpaciũ ad excolendũ hoꝛ⸗ tum dediſſe. liͤ was urio⸗ nons fllgto⸗ nite in⸗ n, ſ wo zinn Ger en eng ſbes en⸗ n 1 t: ſers ole tey ret: qs i; to: 100 tin hen ſit ho BDialogoꝛum venerabilis lampades vitreas in oꝛatoꝛio lauaret: vna ex eius ina⸗ nibus cecidit: que ꝑ inumeras ꝑtes fra⸗ cta diſſiluit:qui vehemẽtiſſimũ patris mo naſterij furoꝛẽ timens:lampadis pꝛotinꝰ omnia fragmẽta collegit atq; ante altare poſuit:ſeq; cũ graui gemitu in oꝛationem lea fruer dedit.Cũq; ab oꝛatione caput leuaſſet:ſa nam lampadẽ repperit:quã timẽs per fra ginẽta collegerat.Sicq; in duobus mira culis duoꝛũ patrũ virtutes imitatus eſt In mole ſcʒ ſaxi factũ Gregoꝛij qui mon⸗ tem mouit: in reꝑatione vero laãpadis vir tutẽ donati: qui fractũ calicem pꝛiſtine in columitati reſtituit. (Petrus. . „ teribus nous miracula. noſi de imitatione quoq; heliʒei cognoſcere? 8 (Detrus. Olo atq; inhianter cupio. N (Bregoꝛius. Am quadã die in monaſterio ve⸗ tus oleum deeſſet. Jamq; colli⸗ gende oliue tempus incũberet: s in oliuis nullus appareret. Aiſum patri monaſterij fuerat:vt circum quaq; fratres in colligẽdis oliuis ad ex⸗ hibẽda extraneis opera pergerẽt: quate⸗ nus ex mercede ſui operis aliquantulum monaſt erio oleũ depoꝛtarent:qð vir do⸗ mini Monnoſus fieri cu magna humilita te ꝓhibuit:ne exeuntes fratres ex mona⸗ ſterio dũ lucra olei quererẽt: animarũ dã na paterent᷑. Sed quia in monaſterij ar⸗ boꝛibꝰ oliue pauce ineſſe videbãt᷑ eas col ligi pꝛecepit ⁊ in pᷣl o mitti ⁊ quãlibet pa rũ olei exire potuiſſet: ſibimet deferri:fac tũq; eſt ⁊ ſulceptũ ĩ paruulo vaſculo oleũ fratres Monnoſo dei famulo detulerunt qð ipſe pꝛotinus ante altare poſuit: cun⸗ ctiſq; egrediẽtibus oꝛauit:atq; accerſitis Lio quocq; tẽèpoꝛe cum iſdem vir Abemus vt video de exèplis ve Js ne aliquid in onatione Mon⸗ inotartus fuit. Qui ſolt deo vacare de poſtmodũ fratribꝰ pꝛecepit:vt hoe qð de tulerunt oleũ leuarẽt:⁊ per cũcta vaſa mo naſterij ex igie fundẽdo diuiderent:qua⸗ tenus benedictione eiuſdẽ olei omnia ins fuſa viderent᷑. que pꝛotinus vt erant va⸗ cua claudi fecit. Die vero altera aperta omnia plena reperta ſunr. Detrus. Robamus quotidie impleti ver⸗ ba veritatis: que ait: Pater meꝰ vſq; modo operat᷑⁊ ego operoꝛ. De Anaſtallo abbate mona. ſterij quod Suppentonia voca Odẽ quoq; tẽpoꝛe venerãdus vir Anaſtaſins cuiꝰ? ſu perius memoꝛiã feci:ſancte Romsne eccleſie:cui deo auctoꝛe deſer⸗ ſiderãs ſcriniũ deſeruit:mõaſteriũ elegit: atq; in eo loco quẽ pꝛefatꝰ ſum qͥ Suppẽ tonia vocat᷑: ꝑ ãnos multos in ſanctis ac tibꝰ vitã duxit: eiq; monaſterio ſolerti cu ſtodia pᷣfuit. Quo videlicet ĩ loco ingens deſuꝑ rupis eminet:⁊ ꝓfundũ ſubter pꝛe cipitiũ patet. Quadã vero nocte cũ iã oĩ⸗ potens deꝰ eius venerabilis viri Anaſta ſij laboꝛes remunerare decreuiſſet:ab al⸗ ta rupe vox facta eſt:que pꝛoducto ſonitu clamaret dicẽs: Anaſtaſi veni. Quo vo cato alij quoq; ſeptẽ fratres vocati ſũt ex noĩe. Maruo autẽ momẽto ea que fuerat emiſſa vox ſiluit:⁊ octauũ fratrẽ vocauit. Quas dũ apte voces cõgregatio audiſſʒ dubiũ nõ fuit qꝛ eoꝛũ qui vocati ſunt obi⸗ tus ꝓpinquaſſet. Intra paucos igit᷑ dies pꝛimus venerãdus vir Anaſtaſius:ceteri autẽ in eo oꝛdine ex carne educti ſunt:q̃ͥ de rupis vertice ſunt vocati. Frater vero ille ad quẽ vox parũ ſiluit:atq; eũ tũc no⸗ minanit: moꝛiẽtibus alijs paucis diebus vixit ⁊ tũc vitã finiuit vt aꝑte mõſtraret᷑ꝛ qꝛ interiectũ vocis ſilentiũ paruũ viuẽdi ſpaciũ ſignauerit.Sed mira res onigtit PBeati Bregoꝛij quia venerabilis vir Anaſtaſi? dũ de coꝛ⸗ voꝛe exiret: erat quidã in monaſterio qui ſupuiuere eñũ nolebat: ꝓuolutus vero eiꝰ pedibus cepit cũ lachꝛymis ab eo poſtu⸗ lare dicẽs: do viuã. Ante cuius diẽ leptimũ etiã ipᷣe defunctus eſt:qui tamẽ in illa nocte inter ceteros nõ fuerat vocatꝰ: vt aperte clare⸗- ſceret:quia eius obitum ſola venerabilis Anaſalit interceſſio obtinere potuiſſet. frater ⁊ vocatus inter ce teros nõ eſt: ⁊ tamẽ ſancti viri in⸗ terceſſiõibus extra lucẽ ſubtractꝰ ſtd aliud datur intelligi: niſi ꝙ hi qui apud dominũ magnli ſüt meriti: obrinere aliquando poſſunt ea etiam que non ſunt Preckeſtinata⸗⸗ 66e Gregoꝛlus. Btinere nequaiꝙᷓ poſſũt que pꝛe⸗ deſtinata nõ fuerũt: ſed ea que ſaã nipotẽti deo diſpoſita:vt ad hoc electi ex laboꝛe perueniãt:qtñs poſtulãdo merean tur accipere: qð eis omipotens deus an⸗ te ſeculs diſpoſun donare. teſt pdeſtinatio luuari. *((Bregoꝛius. ODc qð ego petre intuli cõcite va let ꝓbari. erte etenĩ noſti qꝛ ad —– Babꝛaa dñs dixit: In vſaac vocabi tur tibi ſemen: cui etiã dixerat:patrẽ mul tarũ gentiñe cõſtitui te Cui ruri uz ꝓmiſit dicẽs: Benedicã tibi ⁊ multiplicabo ſe⸗ men tuũ ſicut ſtellas celi:⁊ ſicut arenã ma ris. Ex qua re aperte cõſtat:qꝛ opᷣs deus ſemen abꝛae multiplicari per yſaac pᷣde⸗ ſtinauerat: ⁊ tñ ſcriptũ eſt. De pᷣcatus eſt vYſaac dñũm ꝓ vxoꝛe ſua:eo ꝙ eſſet ſterilis qui exaudiuit eũ ⁊ dedit cõceptũ rebecce. Si⸗ ergo multiplicatio generis abꝛae be Per illũ ad quẽ vadis depᷣcoꝛ ⁊ adiuro:ne ſeptẽ dies ſuper te in hoc mũ cti viri oꝛando efficiũt:ita pᷣdeſti- nata ſunt vt pᷣeibus obtineãt. Mã ipſa qͥʒ perhẽnis regni pᷣdeſtinatio:ita eſt ab om ertius vellẽ ſi ĩpe vſaac 5deſtinata fuit: cur ir chiugenn ſterilẽ accepit?: Sed nimirũ cõſtat: qꝛ pꝛedeſtina tio pᷣcibus implet᷑ quando is in quo deus multiplicare ſemẽ abꝛae pᷣdeſtinauerat: oꝛatione obtinuit: vt filios habere po⸗ tullet. Aia ſecretũ ratio Zaperult: nihil mihi dubietatis remaſi. De Bonikfacio Ferentine ciui tatis epiſcopo: hap. IX. 1. Bregoꝛius. Is tibi aliqd de Thuſcie parti bꝰ nartẽ: vt cognoſcas quales in eaviri fuertnt: ⁊ oĩpotentis dei noticie quantũ pꝛopinqui. Alo arq; om̃imodo expoſco. regoꝛius. Ait vir venerabilis Bonifacius noĩe:qui in ea cinitate que Ferẽ⸗ is dicit᷑: epᷣatus officiũ tenuit:et moꝛibus impleuit.Huiꝰ multa miracula is qui adhuc ſuꝑeſt BGaudentius pᷣſbyter narrauit: qui nutritus in eius obſequio: tanto valet de illo quoq; veracius dicere quãato ei cõtigit ⁊ intereſſe.Huiꝰ eccleſie grauis valde pauꝑtas inerat: que bonis mẽtibus eſſe ſolet cuſtodia humilitatis: nihilq; aliud ad om̃e ſtipendiũ niſi vnam tantumodo vineã habebat. Que quodaʒ die ita grãdie irruẽte vaſtata eſt: vt in ea in paucis vitibus vix parui rariq; racemi remãſiſſent. Qus cũ dei pꝛedictus vir re uerẽtiſſimus Bonifacius epũs fuiſſet in⸗ greſſus:magnas oĩpotenti deo gras retu lit:qꝛ in ipſa ſua adhuc inopia ſeſe angu⸗ ſtiari cognouit. Sed cũ tpũs exigeret: vt ipi quoq; racemi qui remãſerant: mature ſcere potuiſſent. Cuſtodẽ vinee ex moꝛe poſuit:eãq; ſolerti vigilãtia ſeruari pꝛece pit. Quadã vero die maãdauit Conſtãtio pᷣſbytero nepoti ſuovt cũcta vini vaſeula⸗ in epiſcopio oĩaq; dolia ita vt ante cõſue⸗ uerat: pice ſuperfuls Ebaratet. e cũ ne file ins els rt: N⸗ q; ibicũ vno paruulo pueroremãſit: gquẽ in eodẽ calcatoꝛio depoſuit ⁊ calcari ipos Bialogoꝛum pos illius pbyter audiſſet: valde admi⸗ ratus eſt ꝙ quaſi inſana pᷣciperet: ꝙ vini vaſcula pꝛeparare faceret qui vinũ mime — haberet. Mec tamẽ pꝛeſumpꝑſit inquirere cur talia iuberet: ſed iuſſis obtꝑat ⁊ omia ex moꝛe pᷣparauit. Tũc vir dei vineaz in⸗ greſſus:racemos colligit: ad calcatoꝛiuʒ detulit: oẽſq; exinde egredi pᷣcepit:ſoluſ⸗ pauciſſimos racemos fecit. Cuq; ex eiſ⸗ dem racemis paꝝ aliquid vini deflueret: cepit hoc vir dei ſuis manibꝰ in paruo va ſe ſuſcipere ⁊ per cũcta dolia omiaq; vaſa que parata fuerãt ꝓ benedictiõe diuidere vt ex eodẽ vino oĩa vaſcula vix infuſa vi⸗ derent᷑. Cũ vero ex liquoꝛe vin i parũ ali⸗ ꝗa5ð in vaſis oibus miſiſſet: vocauit pꝛoti⸗ nus pꝛeſbyterũ:iuſſitq; pauperes adeſſe. Tuũct cepit vinũ in calcatoꝛio creſcere: ita vt oĩa que allata fuerãt: pauperũ vaſcula ſpiceret:ex calcatoꝛio iuſſit puerũ diſcede re:apothecã clauſit atq; impᷣſſo ſigillo ꝓ pꝛio in unitã reliquit: mox ad eccleſias re dijt. Die vero tertia pꝛedictũ Conſtantiũ pꝛeſbyterũ vocauit: ⁊ oꝛatiõe facta apo⸗ thecã aperuit: ⁊ vaſa in quibus tenuiſſi⸗ mü liquoꝛẽ infuderat: vbertim vinuũ fun⸗ dentia inuenit: ita vt pauimentũ omne ex creſcentia vina inuaderẽt: ſi ad hec epᷣus tardius intraſſet. Tũc terribiliter pᷣſbyte ro pᷣcepit ne quouſq; ipᷣe in coꝛꝑe viueret videlicet ne virtute ſacti humano fauoꝛe pulſatus:inde intus inaneſceret: vnde ſo ris hoibus magnus apparcret:exemplũ magiſtri ſequẽs qui vt nos ad viꝗ humi⸗ litatis inſtrueret: de ſemetipᷣo diſcipulis pꝛecepit dicẽs: vt ea que vidiſſent mime dicerẽt: quouſq; filius hominis a moꝛtu⸗ is reſurgerert. Aiila occaſio apta ſe pᷣbuit:libet in ꝗ quirere quid nã ſit qd redemptoꝛ noſter cũ duobus cecis lumẽ red⸗ . — didlit: iuſſit vt nemini dicerẽt: illi abeũ tes diffamau erũt eñ in totã terrà illã:nũ⸗ quid nã vnigenitus filius patri ⁊ ſancto⸗ ſpiritui coeternus:hac in re velle habuit quod nõ potuit implere: vt miraculu q5 taceri voluit:mime potuiſſet abit condi? W¶ Bregoꝛiunus. NEgdemptoꝛ noſter per moꝛtale coꝛ Nene omne qð egit: hoc nobis in VEexemplũ actiõis pꝛebuit: vt ꝓ no ſtrarũ viriũ modulo eius veſtigia ſequen tes:in offenſo pede operis pñtis vite car pamus viã. Miraculũ nanq; faciẽs ⁊ tas cere iuſſit:⁊ tamẽ taceri nõ potuit: vt vi⸗ delicet electi eius exempla doctrine illiꝰ ſequẽtes:in magnis que faciũt latere qui dem in volũtate habeãt: ſed vt ꝓſint alis is pꝛodant᷑ inuiti: quatenꝰ ⁊ magne hu⸗ militatis ſit ꝙ ſua opera taceri appetũt:⁊ magne vtilitatis ſit ꝙ eoꝛuʒ opera taceri nõ poſſunt. NHon ergo voluit dñs quicce fieri ⁊ minime potuit:ſed quid velle eius impleret: bus cũ ſe ydonee ſatiſſeciſſe c mẽbꝛa debeant. Quid ve de eis eti no⸗ lẽtibus fiat: doctrine eius magiſterio ex emplum deditt N[Detrus. p Lecet quod dicis. huc pauca aliqua de Bonifa⸗ cij epiſcopi opere ſuꝑſunt: quia . ius memoꝛis fecimꝰ exequamur lio nã ꝙ tempoꝛe beati Nꝛoculi marty ,O natalitius ꝓpinquabat dies. Quo in oc miraculũ cuiqꝙᷓ indicaret: ꝑtime ſcẽs loco vir nobilis Foꝛtunatus nomĩe mane bat: qui magnis pꝛecibus ab eodẽ vene⸗ rabili viro poſtulauit: vt cũ apud beatuʒ martyrẽ miſſarũ ſolennia ageret ad bene dictionẽ dandã in ſuaʒ domũ declinaret. Vir autẽ dei negare non potuit:quod ab eo ⁊ Foꝛtunati mente charitas popoſcit. eeractis igit᷑ miſſarũ ſolennijs: cum ad pꝛedicti foꝛtunati veniſſet menſaʒ pꝛiuſq deo hymnũ diceret: ſicut quidã ludendi arte cibũ ſolẽt querere:repẽte ante ianujꝗ ci ſimia vir aſtitit: 2 cibaia ꝑcuſſit. Quẽ ſctũs vir dedignat? audiẽs ſonitũ dixit: Heu heu moꝛtu eſt miſ⸗ a lermoꝛem eſt Bregoꝛi,j miter iſte. Ego ad mẽſam refectionis ve⸗ ni:os adhuc ad laudẽ dei nõ aperui ⁊ ille cũ ſimia veniẽs ꝑcuſſit cimbala. Subiun xit quoq; ⁊ ait: Ite ⁊ ꝓ charitate ei cibuʒ potũq; tribuite: ſcitote tamẽ qꝛ moꝛtuus eſt. Qui infelix vir dũ panẽ ac vinũ ex ea dẽ domo ꝑcepiſſet: egredi ianuã voluit: ſed ſaxum ingens ſubito de tecto cecidit: eiq; in verticẽ venit.Ex qua ꝑcuſſione ꝓ ſtratus:in manibꝰ iã ſemiuiuꝰ leuatꝰ eſt. Die vero altera ſᷣm viri dei ſenten iã fun ditus finiuit vitã. Qua in re petre pẽſan dum eſt: quãtus ſit viris ſanctis timoꝛ ex hibẽdus:tẽpla eni dei ſunt: ⁊ cũ ad iracũ diã vir ſanctus trahit᷑: quis alius ad ira⸗ ſcendũ niſi eiuſdẽ tẽpli inhabitatoꝛ excita tur. Metuẽda ergo tanto eſt ira iuſtoꝛuzʒ: quãto ⁊ cõſtat qꝛ in eoꝛũ coꝛdibꝰ ille pre⸗ ſens eſt:qui ad inferendã vltionẽ quã vo⸗ luerit inualidus non eſt. NLio quoq; tẽpoꝛe pꝛedictꝰ Con⸗ pꝛia archa ponẽs ad exercendũ opus ali⸗ qð diſceſſit:tũc ſubitoab epiſcopio paupe res venerũt: qui importũe pꝛecabant᷑: vt eis ſanctꝰ vir Bonifaciꝰ epiſcopꝰ ad con ſolationẽ ſue inopie aliqͥd largiri debuiſ⸗ ſet. Sed vir dei qꝛ quid tribueret nõ ha⸗ bebat: eſtuare cepit in cogitatõe ne ab eo pauꝑes vacni exirent. Cui repẽte ad me⸗ moris redijt qꝛ Conſtãtius pꝛeſbyter ne pos eius equũ quẽ inſidere ↄſueuerat vẽ didiſſet:ate hocipſum in archa ſua pꝛe⸗ ciũ haberet. Abſente igit᷑ eo.dem nepote ſuo acceſſit ad archã:⁊ pie violẽtus clau⸗ ſtra arche cõminuit. xij. aureos tuliteeoſ⸗ q; indigẽtibus vt placuit diuidit. Itaq; Conſtãtius pꝛeſbyter reuerſus ex oꝑe ar⸗ chã fractã repperit: ⁊ caballi ſui pᷣciũ qð ĩ eã poſuerat nõ inuenit. Cepit itaq; voce magna ꝑſtrepere:⁊ cũ furoꝛe nimio clama re. Omẽs hic viuunt:ſolus ego in domo hac viuere nõ poſſum. Ad cuius nimirũ voces venit epiſcopus omneſq; in eodeʒ epiſcopio aderant. Cumq; eum locutiõe blnnda vir dei temꝑare voluiſſet:cepit il⸗ (ſttius pꝛeſbyvter:nepos eiꝰ equũ ſuñ xij. aureis vẽdidit:quos in p le cum iurgio reſpõdere dicẽs: Omẽo te⸗ cũ viuũt: ſolus ego ante te hic viuere nõ poſſum:redde mihi ſolidos meos. Qui⸗ bus vocibꝰ cõmotus Epiſcopꝰ beate ma⸗ rie virginis eccleſiã ingreſſus eſt ⁊ expan ſis manibꝰ ſtando cepit oꝛare vt ei redde ret:vnde pꝛeſbyteri furentis inſania miti gari potuiſſet. Cũq; ſubito oculos ad ve ſtimentũ ſuum inter extenſa bꝛachia redu xit:repente in ſinu ſuo duodecim aureos inuenit: ita fulgẽtes tanqᷓ ſi ex igne ꝓdu cti eadẽ hoꝛa fuiſſent. Qui mox de eccle ſia egreſſus eos in ſinũ furentis prebyte ri pꝛoiecit dicẽs: Ecce habes ſolidos s queſiſti:ſed hoc tibi notũ ſit qͥa poſt moꝛ⸗ tem meã tu huius eccleſie Epiſcopus nõ eris: ꝓpter tuã auariciã.Ex qua ſentẽtia veritatis colligit᷑: qꝛ eoſdẽ ſolidos pꝛeſ⸗ byvter pꝛo adipiſcẽdo epiſcopatu pꝛepara bat:ſed viri dei ſermo pꝛeualuit:nã iſdeʒ Conſtantius in pꝛeſbyteratus officio vi⸗ io quoq; tẽpoꝛe duo ad eũ Go⸗ ui rauennaʒ ſe feſtinare pꝛofeſſi uibꝰ ipſe paruũ vas ligneũ vino plenũ manu ſua pꝛebuit: qð foꝛtaſſe ĩ pꝛã dio itineris habere potuiſſent:ex quo illi quo aduſq; rauennã venirent:gothi bibe runt.Sicꝙ; vſq; ad eundẽ venerabilẽ pa trem ferẽtes reuerſi ſunt:vt nullo die ceſ⸗ ſarent bibere:⁊ tamen vinũ eis ex illo va ſculo nuni deeſſet ac ſi ĩ illo vaſe ligneo qð Epiſcopus eis dederat: vinũ non au⸗ geretur:ſed naſceretur. AVper quoq; de eiuſdẽ loci ꝑtibꝰ ſenex quidaʒ clericus aduenit: 2 ea que ipᷣe de eo narrat:ſilẽtio nõ ſunt pꝛetereunda. Hã dicit ꝙ quadã die ingreſſus hoꝛtũ magna huc erucarũ mul⸗ titudine inuenit eſſe coopertũ. Qui om̃e olus in eo deꝑire conſpiciẽs: ad eaſdem erucas cõuerſus dixit: Adiuro vos in no miĩe dñi ieſu chꝛiſti recedite hĩc: atq; hec olera comedere nolite. Que ſtatim ad vi ri dei verbũ ita omneſ egreſſe ſunt:vt nec vna quideʒ intra ſpaciũ hoꝛti remaneret. thi hoſpitalitatis gratia venerũt: ſunt. Q ie lber 1 Bialogoꝛum HGed quid mirũ ꝙ hec de epiſcopatus eiꝰ tempoꝛe narꝛamus:quãdo iam ab omni⸗ potente deo oꝛdine ſimul ⁊ moꝛibus cre⸗ uerat:dum illa magis miranda ſint q̃ euʒ hic ſenex clericus adhuc puerulũ feciſſe teſtatur. am ait ꝙ eo tẽpoꝛe quo cũ ma tre ſua puer habitabat:egreſſus hoſpitio nonnuniꝙᷓ ſine linea:crebꝛo etiã ſine tuni ca reuertebatur.quia mox vt nuduʒ quẽ: piam inuenit:veſtienat:hic ſe expolians vt ſe ante dei oculos illius mercede veſti ret. Quẽ mater ſua frequẽter increpare conſueuerat:dicens ꝙ iuſtum nõ eſiet vt ipſe inops pauperibus veſtimẽta largire⸗ tur. Que die quadã hoꝛreum ingꝛeſſa pe ne omne triticũ qð ſibi in expendiũ totius anni pꝛeꝑauit:inuenit a filio ſuo pauperi bus erogatũ. Cumq; ſemetipſam alapis pugniſq; tunderet: ꝙ quaſi anni ſubſidia p rdidiſſet:ſuperuenit Bonifacius puer dei: eamq; verbis quibus valuit:conſola ri cepit. Que cũ nihil cõſolationis admit teret:hanc rogauit vt ab hoꝛꝛeo exire de⸗ buiſſet:in quo ex omni eoꝛũ tritico paruʒ quid inuentũ eſt remanſiſſe. MPuer auteʒ tatis epi los in terram cecidit. ,Nerris. Alde mihi mirũ videtur ꝙ exau⸗ dire pꝛeces in ſe ſperantũ:etiaʒ in rebus vilibus dignatur deus. Oc Petre ex magna conditoꝛis noſtri diſpenſatione agitur:vt per Sminima que pꝛecipimus: ſperare maioꝛa debeamus.Exauditus naq; eſt in rebus villibus puer ſanctus ⁊ ſimplex vt in paruis diſceret:qytum de deo pꝛeſume re in magnis petitionibus deberet. etrus. acet qð dicis. e Foꝛtunato Tuder ſcopo: ¶ Cap.Xx. Bregorius. Lius quoq; vir venerabilis in eiſdem ꝑtibus fuit Foꝛtunatꝰ nomine Tugertine antiſtes ec cleſie qui in effugandis ſpiriti⸗ — bus imenſe virtutis gratia polebat. IJta dei ſeſe illic pꝛotinus in oꝛationem dedit vt nõnuniꝙ; ab obſeſſis coꝛpoꝛibus legio⸗ qui poſt paululũ egreſſus ab hoꝛꝛeo ma⸗ trem reduxit ad hoꝛꝛeũ qð ita tritico ple⸗ num inuentũ eſt ſicut plenũ ante fuerat: vnde mater illius totius anni ſumptus ſe cõgregaſſe gaudebat. Quo viſo miracu⸗ lo cõpuncta mater iam ipſa cepit hoꝛtari vt daret qui ſic celeriter poſſet:que petijſ ſet:accipere. Hec itaq; in hoſpitij ſui ve⸗ ſtibulo gallinas nutrire conſueuerat:ſed eas ex vieino rure vulpis veniẽs aufere⸗ bat. Quadã vero die dũ in eodem veſti⸗ bulo puer Bonifacius ſtaret: vulpis ex moꝛe venit gallinã abſtulit. Ipſe autem concitus eccleſiã intrauix ⁊ ſe in oꝛationi pꝛoſternẽs apertis vocibus dixit: Pla⸗ cet tibi dñe vt de nutrimẽtis matris mee mãducare nõ poſſim. Ecce enim gallinas quas nutrit:vulpiſcomedit. Qui ab oꝛa tione ſurgens eccleſiã eſt egreſſus. Mox autem vulpis redijt: gallina quã oꝛe tene bat:dimiſit atq; ipſa moꝛiẽs añ eius ocu⸗ ui dulc nes demonũ pelleret ⁊ cõtinuo oꝛationis ſtudio intẽtus obiectas cõtra ſe eoꝛũ mul⸗ titudines ſuꝑaret. Huius viri familiariſ⸗ ſimus fuit Julianus noſtre eccleſie defen ſoꝛ? qui ante nõ longũ tẽpus in hac vrbe defunctus eſt. Cuiꝰ ego quoq; hoc didici relatione qð narro: quia ſepe geſtis illiꝰ vſu familiaritatis interrerat.eiuſq; poſt memoꝛiã ad inſtructionẽ noſtrã quaſi fa⸗ edinẽ in oꝛe retinebat. Atrona quedã nobilis in vicinis ꝑtibus Thuſcie virũ habebat: q Mintra bꝛeue tempus quo filiũ eius ucceperat:cũ eadẽ ſocru ſua ad dedicatio nem oꝛatoꝛij beati Sebaſtiani mrtyris fuerat inuitata. Hocte vero eadẽ qua ſub ſequẽte die ad dedicationẽ pꝛedicti oꝛa⸗ toꝛij fuerat pꝛoceſſura: voluptate carnis deuicta:a viro ſuo ſeſe abſtiner nõ potuit Cũq; mane facto conſcientiam deterreret perpetrata carnis delectatio:pꝛoceſſionẽ b 3 Peati Bregoꝛij pape vero imparet verecũdia: plus erubeſcẽs vultũ hominũ y dei iudiciũ metuens:cũ ſocru ſua ad dedicationẽ oꝛatoꝛij. pꝛoceſ⸗ ſit. Mox vero vt reliquie beati Sebaſtia ni martyris oꝛatoꝛiũ ingreſſe ſunt eandeʒ pꝛedictã matronã malignꝰ ſpũſ arripuit: coꝛam omni populo vexare cepit. Eiuſ⸗ dem veroloꝛatoꝛij pꝛeſbyter dũ eaz vehe⸗ mentiſſime vexari cõſpiceret:ex altari ꝓ⸗ tinus ſyndonẽ tulit:eamq; operuit:ſed ⁊ hunc ſimul repẽte dyabolus inuaſit. Et quia vltra vires voluit quicquã pꝛeſume re:cõpulſus eſt:⁊ ipſe cognoſcere in ſua vexatiõe quid eſſet:.. hHi vero qui aderãt: puellam in manibꝰ ex oꝛatoꝛio ſublatam ad domũ pꝛopꝛiã repoꝛtauerũt. Cũq; hãc antiquus hoſtis vexatione cõtinua vehe menter attereret: ꝓpinqui ſui eam carna⸗ liter amãtes:⁊ amãdo ꝓpꝛoſequẽtes ad ob tinendũ ſalutis remediũ maleficis, tradi⸗ derũt:vt eius animã funditꝰextinguerẽt: cuius carni magicis artibus ad tẽpus ꝓ⸗ deſſe conarent᷑. Oucta eſt itaq; ad fluuiũ atq; in aquã merſa. Ibiq; diutius incan⸗ ſe ſe ſimulans circuire cepit ciuitatis pla. teas ⁊ clamare. OQ virum ſanctũ foꝛtuna⸗ tum epiſcopũ.Ecce quid fecit:peregrinũ hominẽ de hoſpitio ſuo expulit. Quero vbi requieſcere debeam: ⁊ in ciuitate eiꝰ nec inuenio. Tũc quidã in hoſpitio cum vxoꝛe ſua ⁊ paruulo filio ad pꝛunas ſede⸗ bat. Qui vocẽ eius audiens ⁊ quid Epi ſcopus ei fecerit requirens hunc inuita⸗ uit hoſpiiio ſedere ſecum iuxta pꝛunas fe cit.Cũq; viciſſim aliqua confabularẽtur paruulum eius filiũ idem malignus ſpiri tus intrauit:atq; in eaſdem pꝛunas pꝛoie cit. Ibiq; mox eius animã excuſſit. Qui oꝛbatus:miſer: vel quem ipſe ſuſceperit: vel quẽ epiſcopus expulit:agnouit. (Petrus. cidendi auſum in eiꝰ hoſpitio an etiquus hoſtis acciperet:qui hunc peregrinũ eſtimans ad ſe hoſpitalitatis Aid nam hoc eſſe dicimus vt oc⸗ Pn. . ratia vocauit. tationibꝰ agere malefici moliebant᷑ vt is atig vocauit⸗ gqui eam inuaſerat dyabolus exiret. Sed miro omnipotentis dei iudicio dũ arte ꝑ⸗ Bre oꝛius. uerſa vnus ab ea repellit᷑:in eam legio ſu , bito intrauit. Cepit ex hoc illa tot motibꝰ (Pe Petre videntur bona: ſed agitari:tot vocibus:clamoꝛibus ꝑſtrepe⸗ non ſunt: quia bono animo non re:quot ſpiritibus tenebat᷑. Tunc inito t. Unde ⁊ in euãgelio veritas 7 cõſilio parentes eius ſue perfidie culpaʒ fatentes:hanc ad venerabilẽ virũ Foꝛtu⸗ natum epiſcopũ deduxerũt:eiq; relique⸗ runt. Qua ille ſuſcepta multis ſe diebus ac noctibus in oꝛationẽ dedit: tantoq; an niſu pꝛecibꝰ incubuit:quãto ⁊ in vno coꝛ poꝛe contra ſe aſſiſtere legionis aciem in⸗ nenit. Quã non poſt multos dies ita ſa⸗ naʒ atq; incolumẽ reddidit: acſi in ea ius ꝛopꝛium dyabolus nuniꝙꝙq; habuiſſet. Lio quoq; tempoꝛe idem vir om nipotentis dei famulus ex obſeſ⸗ ſo quodam homine in mundũ ſpi ritum excuſſit. Qui malignus ſpũs cum veſperaſcente iam die ſecretam ab omni⸗ bus hoꝛã cerneret:peregrinũ quẽpiam eſ dicit. Si oculus tuus nequã fuerit:totuʒ coꝛpus tuũ tenebꝛoſum erit:quia cũ per⸗ uerſa eſt intentio que pꝛecedit: pꝛauum ẽ omne opus ꝗð ſequitur:quãuis eſſe rectũ videatur. Ego nãq; hunc virũ qui dum quaſi hoſpitalitatẽ exhiberet: oꝛbatus ẽ: non pietatis opere delectatuʒ eſtimo:ſed epiſcopi derogatione. Ham pena ſubſe⸗ quens innotuit:quia pꝛecedens illa ſuſce ptio ſine culpa non fuit. Sunt nãq; non⸗ nulli qui iccirco facere bona ſtudẽt vt gra tiam aliene operationis obnubilent: nec paſcuntur bono qð faciunt: ſed laude bo ni:qua ceteros pꝛemunt. Qua de re exi⸗ ſtimo hunc virum qui malignũ ſpiritum in hoſpitalitatem ſuſcepit: oſtẽtationem — sculis eius cis i⸗ eo luce reddita nox cecitatis abſceſſit. Bialogoꝛum von potius intendiſſe ꝙ operam. vt me⸗ lioꝛa quã Epiſcopꝰ feciſſe vidererur: qua tenus ipſe ſuſciperet eum quem vir domi mini Foꝛtunatus expuliſſet. Na eſt vt di citur: nam finis operis pꝛobat: ꝙ munda intentio oꝑationis non fuerit. ,—— . Lio quoq; tempoꝛe dum oeulo rum quidan lumen amiſiſſet: ad hunc deductus interceſſiõis eius opem petijt ⁊ impetrauit. Ham cuʒz vir dei oꝛatione facta s ſignum crucis impꝛimeret:ab reterea equus cuiuſdam militis in ra⸗ biem fuerat verſus:ita vt a multis teneri virx potuiſſet:ſed quoſcũq; potuit inuade ret ⁊ eoꝛum mẽbꝛa moꝛſibus dilaniaret: tunc vtcũq; a multis ligatus ad viruʒ dei deductus eſt. Qui mox eius capiti exten ſa manu ſignum crucis edidit: cunctã eiꝰ rabiem in manſuetudinẽ mutauit vt po⸗ ſtea mitioꝛ exiſteret: ꝙᷓ ante illaʒ inſaniã fuiſſet. Tunc idem miles equũ ſuum quẽ celerꝛime ex miraculi imperio a ſua veſa⸗ nia vidit ĩmutatũ:eideʒ ſancto viro decre uit offerendũ. Quẽ cum ſuſcipere ille rẽ⸗ nueret: ipſe vero in pꝛecibus ne deſpice⸗ retur eius oblatio: perſeueraret:ſanctus vir media duarum ꝑtium viam tenens ? petitionem militis audiuit:⁊æ munus reei pere pꝛo exhibita virtute recuſauit. Pri us naq; dignum pꝛeciũ ꝓꝛebuit:⁊ poſtea equum quẽ ſibi offerebat:accepit. Quia enim ſi nõ ſuſciperet:eum cõtriſtari con⸗ ſpexerat:charitate cogente emit qð neceſ ſarium non habebat. Meq; hoc ſilere de huius vtiri virtutibus debeo ꝙ ante dies fere.xij.audiui. Quid nãq; ad me dedu ctus eſt ſenex pauper atq; vt mihi ſenum collocutio eſſe ſemper amabilis ſolet:ſtu⸗ dieoſe hunc vnde eſſet inquiſiui:qui ſe eſſe de Tugertina ciuitate reſpõdit. Cui in⸗ quã? Queſo te pater:ꝛnum Foꝛtunatum Epiſcopũ noſti. Qui ait. Houi ⁊ bñ no⸗ ui. Tunc ipſe ſubiunxi. Dic ergo ſi qua illius miracula noſti 2 veſideranti mihi liber 1 aualis vir fuerit tinnoteſce. Qui ait hᷣ mo ille ab iſtis hominibus longe fuit qᷣs videmus modo. MHas quicquid ab omni⸗ potente deo petijt:ita dum peteret impe trauit.Cuius hoc vnũ narro miraculum qð ad pꝛeſens animo occurrit. Quadam nãq; die Gothi iuxta udertinam vene⸗ runt qui ad partes Rauẽne pꝛoperabãt: 7 duos paruulos puerulos de poſſeſſiõe abſtulerant que poſſeſſio pꝛefate Tuders tine ciuitati ſubiacebat. Hoc cuʒ viro ſan ctiſſimo Foꝛtunato nunciatum fuiſſet:ꝓ⸗ tinus miſit atq; eoſdem Gothos ad ſe vo cari fecit. Quos blãdo ſermone alloquẽs eoꝛum pꝛius ſtuduit aſperitateʒ placare. ac poſt intulit dicens. Quale vultis pꝛe⸗ cium:dabo ⁊ puerulos quos abſtuliſtis: reddite mihiq; hoc gratie veſtre mun us pꝛebete. Tunc is qui pꝛioꝛ eoꝛum eſſe vi debatur: Heſpondit: dicens. Quicquid aliud pꝛecipis:facere parati ſumus. ¶ Mam iſtos puerulos nullatenus red⸗ demꝰ: cui venerandus vir blande mina tus dicit. Contriſtas me ⁊ non audis pa⸗ trem tuum:noli me contriſtare:nam non expedit tibi. Sed iſdeʒ Gothus in coꝛdis ſui feritate permanens negãdo diſceſſit. Die vero altera digreſſurus rurſus ad Epiſcopum venit. Quem iſdem verbis pꝛo pꝛedictis puerulis iterum Epiſcopꝰ rogauit. Cumq; ad reddendũ nullo mo⸗ do conſentire voluiſſẽt cõtriſtatus Epi⸗ ſcopus dixit. Scio quia tibi non expedit qð me contriſtato diſcedis. Que Gothꝰ verba deſpiciens ad hoſpitium reuerſus: eoſdem pueros de quibus agebatur:eds ſuper impoſitos cum ſuis hominibus pꝛe miſit:ipſe vero ſtatim aſcendens equum ſubſecutus eſt. Cumq; in eadem ciuitate ante beati Petri apoſtoli eccleſiaʒ venil ſet: equi eius pes lapſus eſt. Qui cuʒ eo coꝛꝛuit ⁊ eiꝰ coxa mox fracta eſt:ita vt in ouabus partibus os eſſet diuſſuʒ. Leua tuſq;: in manibus reductus eſt ad hoſpi⸗ tiũ. Mui feſtinꝰ miſit ⁊ pueroſ qͥs pᷣmifat reduxit: ⁊a viro venerabili foꝛtunato mã⸗ dauit.dicẽs. Rogo te pater:mitte ad me BGregoꝛij pape dyaconũ tuũ.Cuius d yaconꝰ dũ ad iacẽ⸗ tem veniſſet:pueros quos redditurum ſe epiſcopo omnino negauerat:ad medium deduxii:eoſq; d yacono illius reddidit:di cens. Rade ⁊ dic dño meo epiſcopo quia maledixiſti mihi:ecce ꝑcuſſus ſum:iſʒ pue ros quos queſiſti: recipe ⁊ pꝛo me rogo: intercede.Suſceptis itaq; puerulis dya conus eos ad epiſcopũ reduxit: cui bene⸗ dictâ aquã venerabilis Foꝛtunat? dedit. dicẽs: Rade citius ⁊ eã ſuꝑ iacẽtis coꝛpꝰ pꝛoij ce. Perrexit itaq; dyaconꝰ atq; ad BGothũ introgreſſus benedictã aquã ſuꝑ mẽbꝛa illius aſperſii:res mira ⁊ veheme⸗ ter ſtupẽda:mox vt aqua benedicta Go⸗ thi coxã cõtigit ita hominis fractura ſoli data eſt ⁊ ſaluti pꝛiſtine coxa reſtituta vt hoꝛa eadẽ de lecto ſurgeret ⁊ aſcẽſo equo ita cepit iter agere ac ſi nullã vnqꝙᷓ; leſionẽ coꝛꝑis pertuliſſet. Factũq; eſt vt qui ſan⸗ cto viro foꝛtunato pueros cũ pꝛecio redde re:obediẽtie ſubiectus:noluit.eos ſine pᷣ cidp:pene ſubactus:donauit. 33 igit expletis ſtudebat adhuc õnulli aderãt: ad quos exhoꝛtã⸗ abar. Jãq; diei tardioꝛ hoꝛa in cubuerat:venerabiliſ Foꝛtunati facta mi hi audire nõ licuit:que audire ſi liceat:ſꝑ volo. Sed die alia iſdem ſenex rẽ de illo magis mirabilẽ narrauit:dicens. Neadẽ Tudertina vrbe marcel⸗ Ninus quidã bone actionis vir cũ uabus ſoꝛoꝛibꝰ ſuis habitabat: qui eueniẽte moleſtia coꝛꝑis ipſo ſacratiſ ſimo veſpaſcente iam ſabbato paſcali de⸗ functus eſt. Cuiꝰ coꝛpus:cũ longius eſſʒ efferendũ:die eodem ſepeliri nõ potuit. Cũq; moꝛa eſſet tẽpoꝛis ad explendũ de⸗ bitũ ſepulture:ſoꝛoꝛes eius moꝛte eius af flicte:accurre rũt flẽ teſ ad venerabilẽ Foꝛ tunatũ eiq; magnis vocibus clamare ce⸗ perunt.Scimus qiua apoſtoloꝛũ vitã te⸗ nes: lepꝛoſos mundas:cecos illuminas: veni ⁊ reſuſcita moꝛtuũ noſtrũ. Qui mox vt earũ fratrẽ cognouit defunctũ: flere et ꝓſe etiã de morte eius cepit:eiſq; reſpon⸗ ſenex de eo ⁊ alia narrare. Sʒ qa dere dicens. Recedite ⁊ hec dicere noli⸗ te:quia iuſſio omnipotẽtis dei eſt:cui cõöo⸗ traire nullus hominũ poteſt. Illis itaq; diſcedẽtibus triſtis ex moꝛte eius manſit epiſcopus. Subſequẽte autem die dñico ante exurgẽtis lucis crepuſculum: voca⸗ tis duobus ðyaconis ſuis perrexit ad do⸗ mum defuncti:accedẽſq; ad locũ: vbi coꝛ pꝓus iacebat exanime:ibi ſe in oꝛationem dedit.Expleta autẽ pꝛece ſurrexit ⁊ iuxta coꝛpus defuncti ſedit:non autẽ grãdi vo⸗ ce defunctũ per nomẽ vocauit:dicẽs.Fra ter marcelle. Ille autẽ:acſi leuiter doꝛmi⸗ ens:ad vicinã vocẽ q;'uis modica fuiſſet: citatꝰ:ſtatim oculos aperuit:atq; ad Epi ſcopũ reſpiciẽs dixit.O quid feciſti:o qd feciſti? Cui epiſcopus rñdit dicẽs. Quid feci? At ille ait. Duo heſterno die vene⸗ runt qui me eijciẽtes ex coꝛpoꝛe in bonuʒ locũ duxerunt. Hhodie autẽ intus miſſus eſt:qui dixit. Reducite eũ quia Foꝛtuna⸗ tus Epiſcopus in domũ eius venit. Qui bus verbis expletis mox ex infirmitate cõ ualuit ⁊ in hac vita diutius maſit. Hec ta men credendũ eſt quia locũ quem accepe rat:perdidit:quia dubiũ non eſt:qð inter ceſſoꝛis ſui pꝛecibus potuit poſt moꝛtem melius viuere:qui ante moꝛtẽ ſtuduit om nipotẽti deo placere. Sed cur multa de eius vita dicimus:cũ nuncuſq; ad coꝛpus illius tot virtutũ documẽta teneamꝰ. De moniacos quiꝑ pe abſoluere:egros cura⸗ re:quotiens ex fide expetit᷑:vt viuus con ſueuerat:hoc indeſinenter facere ⁊ apud moꝛtua ſua oſſa perſeuerat.Sed libet pe⸗ tre adhuc ad valerie pꝛouincie ꝑtes:nar⸗ nationis m e verba reducere:de qu.bus me eximia valde miracula ex oꝛe venera⸗ bilis Foꝛtunati:cuius nõ longe ſuperius memoꝛiã feci: contigit audiſſe:qui crebꝛo ad me nuncuſq; veniens dũ facta mihi ve terum narrat:noua refectione me ſatiat. De Martyrio monacho: ꝛouincie Nalerie. e holi⸗ uico; ſtag anſit ednico 1vod⸗ addo⸗ bice ionen llxts lvo⸗ Fn weni⸗ iſet: 6691 Mu e, ; 1s ntd eet lepe nter ten on de 1 e 4 e⸗ Ne s . us Bialogoꝛum NAigdam nũc in eadẽ pꝛouin cia Martyrius noie: deuotus val Vde omipotentis dei famulꝰ ex⸗ tiitit: qui et hoc de virtutibus ſuis teſtimonij ſignũ dedit. DHum quadaʒ die fratres illius panẽ ſubcineritiũ feciſ⸗ ſent: atq; obliti eſſent crucis ſignũ impo⸗ nere:ſicut in hae ꝓuincia crudi panes ſi⸗ no ſignart ſolẽt: ot per quadras quattu⸗ . oꝛ partiti videant᷑:idẽ dei famulus affuit: HM eiſq; referẽtibus ſignatũ nõ fuiſſe cogno⸗ uit. Cũq; iam panis ille pꝛunis eſſet ⁊ ci⸗ neribus coopertus:dixit: Quare hũc mi nime ſignaſtis? Qui hec dicens: Signũ crucis digito ↄtra pꝛunaſ fecitq:uo ſignã te ꝓtinus immẽſum crepitũ panis dedit: ac ſi ingẽs in ignibꝰ olla crepuiſſet. Qui du coctus poſtmodũ fuiſſet: ab igne ſub⸗ tractus: ea cruce ſignatus inuentus eſt: quã non cõtractus:ſed fides fecerat· De Seuero pꝛeſbytero eiuſ/ dem pꝛouincie: ¶ Cap. XII. — uce Aah. vallis dicit᷑: que a multis verbo ruſti co interocrina nomĩiat᷑. In qua at quidã vir vite venerabil: ſie beate Marie dei genitricis ⁊ ſemꝑ vir ginis:ſacerdos. HMunc cũ quidã paterfa⸗- R milias ad extremũ veniſſet diẽ: miſſis cõ cite nũcijs rogauit:vt ad ſe quãtociuſ poſ let veniret: ſuiſq; oꝛatiõibus ꝓ peccatis eius intercederet vt acta de malis ſuis pe nitẽtia: ſolutus culpa: de coꝛpoꝛe exiret. Qui videlicet ſacerdos: inopinate cõti⸗ git: vt ad putandã vineã eſſet occupatꝰ: atq; ad ſe veniẽtibus diceret.Antecedite ecce ego vos ſubſeqͥꝛ.Cũq; videret ſibi in eodẽ opere parũ aliquid ſupereſſe: paulu lũ moꝛã fecit:vt opus quod mintmũ reſta bat expleret. Quo expleto cepit ad egrũ pergere:cũ vero in itinere occurrẽtes hi: qui pꝛius venerãt:obuiã facti ſunt:dicen tes: Pater quare tardaſti: noli fatigari: quia iam deſunctus eſt? Quo audito ille cõtremuit: magniſq; vocibꝰ ſe interfecto valde admirabilis noie Seuerus: eccle⸗ liber 1 rẽ illius clamare cepit. Flens itaq; perue nit ad coꝛpus defuncti:ſeq; coꝛã lecto illi us cũ lachꝛvmis in terrã dedit.Cũq; iam vehemẽter fleret:in terrã caput tonderet ſeq; reũ moꝛtis illius clamaret: repẽte is qui defunctus fuerat:animã recepit. Q ð cũ multi qꝛ circũſtabant aſpicerẽt ꝛ admia ratiõis vocibus emiſſis ceperũt amplius flere pꝛe gaudio. Cũq; eum requirerent: vbi fuerit:vel quomõ rediſſet: ait: Tetri valde erãt hoĩes qui me ducebãt: ex quo rũ oꝛe ac naribus ignis exibat:qnẽ tolera re non poterã. Cũq; per obſcura loca me ducerẽt: ſubito pulchꝛe viſionis iuuenis cũ alijs nobis eũtibus obuiam factus eſt: qui me trahẽtibus dixit: Reducite illuʒ: quia Seuerus pᷣſbyter plangit.Eius eni lachꝛymis dñs eum donauit. Qui ſcili⸗ cet Seuerus ꝓtinus de terra ſurrexit:ei⸗ q; penitentiã agenti opem ſue interceſſio nis pꝛebuit.Et dũ per dies ſeptẽ de per⸗ petratis culpis penitentiã eger rediuiuꝰ ageret:octaua die letus de coꝛpoꝛe exiuit Perpende queſo hũc de quo loquimur: Seuerũ:quẽ dilectũ dñs accendit:quem cõtriſtari nec ad modicũ pertulit. Detrus. WMiranda ſunt valde que dicis: que me inuenio nũcuſq; latuiſſe. Sead quid eſſe vicimus: ꝙ modo tales viri nequeũt inueniri? NSo Petre multos tales in hoc ſe culo nec mõ deeſſe exiſtimo:neq; lenim ſi talia ſigna nõ faciũt: ideo tales nõ ſunt. Nite nanq; vera eſtimatio in virtute eſt operum:non in oſtenſiõe ſi⸗ gnoꝝ. Mam ſunt pleriq;: qui ⁊ ſi ſigna nõ faciunt: ſigna tamen faciẽtibus diſpares non ſunt. — (Wetrus. NMNde mihi rogo hoc oſtẽdit poteſt ꝙ fint quidã qui ſigna nõ faciũt: tamen ſigna faciẽtibus diſſimi⸗ les non ſlunt. v Baeati Bregoꝛij bape Anquid nã neſcis quoniã Mau⸗ lus apoſtolus Petro ap oſtolorũ piꝛOmo: in pꝛincipatu Apoſtolico frrater eſt. (æxcio plane nec dubiũ eſt:quia ⁊ ſi mini mus omniũ apoſtoloꝝ:plus tamen omnibus laboꝛauit. BGregoꝛius. Aod bene ipe reminiſceris: Pe⸗ trus ſuper mare pedibus ambula uit. Paulus in mari naufragiuʒ Dertulit:⁊ in vno eodemq; elemento:ibi Paulus ire cñ naui non potuit: vbi Pe⸗ in miraculo: vtriuſq; tamẽ meritũ diſpar non eſt in celo. Lacet: fateoꝛ omnino qð dicis. Ecce enĩ aperte noui:quia vita ⁊ nõ ſigna querẽda ſunt. Sed quo iã ipſa ſigna que fiũt bone vite teſtimo⸗ referas:vt eſurientẽ me per exempla bo⸗ noꝛũ paſcas. Bregoꝛiuus. Ellem tibi in laudibꝰ redempto⸗ ris de viri venerabilis Benedi⸗ adhec explenda hodiernũ tempus video non poſſe ſufficere. Liberius itaq; hec lo quimur ſi aliud exoꝛdiũ ſumamus. 2 logon beati Bregoꝛij. trus pedibus iter fecit. Aperte igit᷑ con ſtat: quia cũ vtriuſq; virtus fuerit diſpar niũ ferunt. Queſo te adhuc ſiqua ſunt: cti miraculis aliqua narrare: ſed Sancti Sregoꝛij pape dialo⸗ goꝛũ liber ſecundus: de vita et miraculis ſancti Benedicti: feli citer incipit. ¶ De oꝛtu: moꝛibus: ac con⸗ uerſatiõe ſancti Benedi⸗/ ccti: Kapitulu, I. — Zit vir vite venerabilis Be nefdictus: dei gratia ⁊ nomi ne ab ipo ſue puericie tem⸗ poꝛe coꝛ gerẽs ſenile.Etatẽ quippe moꝛibus tra nſiens: nulli voluptati animũ dedit: ſed dum in hac terra adhuc eſſet quo temꝑaliter libe re vti potuiſſet: deſpexit iam quaſi aridũ mundũ cũ floꝛe. Qui liberioꝛi genere ex ꝓuincia Murſie exoꝛtus. Rome liberali bus litterarũ ſtudijs traditus fuerat. Sʒ cũ in eis multos ire per abꝛupta vicioꝛuʒ cerneret eñũ quẽ quaſi ingreſſum mũdi po ſuerat retraxit pedẽ: ne ſi quid de ſciẽtia eius attingeret: ie quoq; poſtmodum in inane pꝛecipitiũ totus iret. Deſpectis ita q; litterarũ ſtudijs:relicta domo:rebuſq; patrijs: ſoli deo placere deſiderãs:ſancte conuerſatiõis habitũ queſiuit. Receſſit igit᷑ ſcienter neſciẽs ⁊ ſapienter indoctꝰ. HHuius ego omia geſta nõ didici: ſed pau ca que narro:quattuoꝛ diſcipulis illiꝰ re⸗ ferẽtibus agnoui Conſtãtio ſcʒ reuerẽ diſ ſimo valde viro: qui ei in monaſterij regi mine ſucceſſit. Aalẽtiano quoq; qui an⸗ nis multis Latranẽſi monaſterio pꝛefuit. Simplicio qui congregationẽ illius poſt cũ tertius rex.it. Monoꝛato etiã qui nune adhuc celle eius in qua pꝛius cõuerſatus fuerat: pꝛeeſt. ¶ De Capiſterij fracti repa⸗ ratione: Kap. II. Ic itaq; cũ iam relictis littera⸗ rũ ſtudijs petere deſerta decre uiſſet: nutrix que hunc artius on , blls Be 1nont le len⸗ eEu iene: ni r et vachi 4. ſcou picipo ſcien Sumn ö buſc; ure iſtt . gan Ore⸗ redͤit fregt i an⸗ liber II Bialogoꝛum amabat: ſola ſecuta eſt. Cunq; ad locum veniſſent:qui dicitur Euide multiſq; ho neſtioꝛibus viris pꝛo charitate illic de⸗ tẽtis:in beati Metri eccleſia demoꝛarent᷑ pꝛedicta nutrix illius ad purgandũ triti⸗ cũ a vicinis mulieribus pꝛeſtari ſibi capi ſteriũ petij. Qõð ſuper menſa incaute de relictũ caſu accidẽte fractũ eſt: ſic vt dua bus partibus inueniret᷑ diuiſum. Quod mox rediens nutrix illius vt ita inuenit: vehemẽtiſſime flere cepit:quia vas quod pꝛeſtitũ acceperat:fractũ videbat. Bene⸗ dictus aũt religioſus ⁊ pius puer cũ nu⸗ tricẽ ſuã flere cõſpiceret: eius doloꝛi com paſſus ablatis ſecũ vtriuſq; fracti capiſte rij partibus: ſeſe cũ lachꝛymis in oꝛatio⸗ nẽ dedit: qui ab oꝛatiõe ſurgẽs ita iuxta ſe vas ſanũ repperit:vt in eo inueniri fra⸗ cture nulla veſtigia potuiſſet. Moxq; nu tricẽ ſuã blande conſolatus: ei ſanũ capi⸗ ſteriũ reddidit: quod fractũ tulerat. Que res in eodẽ loco a cũctis eſt agnita: atq; in tãta admiratiõe habita:vt hocipᷣm ca⸗ piſterin eiꝰ loci incole in eccleſie ingreſſu ſuſpenderẽt:quatenus pꝛeſentes ⁊ futuri oẽs agnoſcerẽt:a quãta Benedictus pu⸗ er ↄuerſatiõis gratia:perfectiõe cepiſſet. Qõ annis multis illic ante omniñ ocu⸗ los fuit: ⁊ vſq; ad hec longobardoꝝ tem⸗ poꝛa ſuꝑ foꝛes eccleſie pepẽdit. Sed Be nedictus plus appetẽs mala mũdi perpe ti ꝙᷓ laudes: ꝓ deo laboꝛibus fatigari qᷓ vite huius fauoꝛe extolli: nutricẽ ſuã oc⸗ culte fugiens deſerti loci ſeceſſum petijt. Cui ſublacus vocabulũ eſt:qui a Roma⸗ na vꝛbe quadragiĩita fere miliaribꝰ diſtãs frigidas atq; perſpicuas emanat aquas. Nue illic videlʒ aquaꝝ abũdãtia in extẽ ſo pꝛius loco colligit᷑: ad extremũ vero in amnẽ deriuat᷑. Quo dũ fugiens pergeret monachus quidã Romanus nomie hũc euntẽ reꝑperit:quo tenderet reqᷣſiuit.Cu ius cũ deſideriũ cognouiſſet: ⁊ ſecretũ te⸗ nuit:⁊ adiutoꝛium impendit: eiq; ſancte couerſatiõis habitũ tradidit: ⁊ inquantũ licuit miniſtrauit. Air autẽ dei ad eundẽ locũ perueniens in artiſſimã ſpecũ ſe tra⸗ didit:⁊ tribus annis excepto Romão mo nacho:oĩ bus ibi incognitus mãſit. Qui videlicet Romanus nõ longe in monaſte rio ſub T heodaci patris regla degebat. Sed pie eiuſdẽ patris ſui oculis furabat hoꝛas:⁊ quẽ ſibi ad manducandũ ſubꝛipe re poterat:diebus certis Benedicto panz ferebat: ad eandẽ vero ſpecuʒ a Romani cella iter nõ erat. Quia excelſa deſuꝑ ru pis eminebat: ſed eadem rupe in longiſſi mo fune ligatũ Roman? veponere panẽ cõ ſueuerat. In qua etiã reſti paruũ tinti⸗ nabulũ inſeruit:vt ad eius ſonũ cognoſce ret:quãdo ſibi Romanus panẽ pꝛeberet: quẽ exiens acciperet. Sed antiquus ho⸗ ſtis vniꝰ charitati inuidens:⁊ alterius re fectiõi cũ quadã die ſubmitti panẽ conſpi ceret:iactauit lapidẽ ⁊ tintinabulũ fregit. Romanus tamẽ modis cõgruentibꝰ mi⸗ niſtrare nõ deſijt. Cum vero iam deus oĩ potens ⁊ Romanũ vellet a laboꝛe quie⸗ ſcere: ⁊ Benedicti vitã in exemplũ homi nũ demonſtrare: vt poſita ſuper candela⸗ bꝛũ lucerna clareſceret:quatinꝰ omibus: qui in dei domo ſunt luceret: cuidã pᷣſbv tero longius manẽti qui refectionẽ ſibi in paſcali feſtiuitate parauerat:per viſuʒ do minus apparere dignatus eſt dicẽs: Tu tibi delicias pꝛeparas: ⁊ ſeruus meus il⸗ lo in loco fame cruciat᷑. Qui ꝓtinus fur rexit: atq; in ipᷣa ſolẽnitate paſcali cũ ali⸗ mentis que ſibi parauerat: ad locũ teten⸗ dit:⁊ virũ dei per abꝛupta montiũ:per cõ caua valliũ: per defoſſa terrarũ queſiuit: eũq; latere in ſpecu repperit. Cunq; oꝛaa tiõe facta:⁊ benedicentes dominũ omni⸗ potentẽ cõſediſſent. Moſt dulcia vite col loquia is qui aduenerat: pꝛeſbyter dixit: Surge ſumamus cibũ: quia hodie paſca eſt. Oui vir dei reſpondit: dicens: Scio: quia paſca eſt:qꝛ hodie te videre merui. Longe quippe ab hoibus poſitus: quia die eodem paſchalis ſolennitas eſſet: ig⸗ noꝛabat. Aenerabilis autẽ pꝛeſbyter rur ſus aſſeruit: dicens: Reraciter hodie re⸗ ſurrectiõis domimice paſcalis dies eſt:ab ſtinere tibi minime ↄgruit: quia ⁊ ego ad hoc miſſus ſum: vt omnipotẽtis dei dona minũ ſumpſerũt cibũ. Expleta itaq; refe⸗ ter ſeceſſit. Eodẽ quoq; tẽpoꝛe hunc ĩ ſpe du veſtitum pellibus inter frutecta cerne rẽt: aliquã beſtiã eſſe crediderũt. Sed co tis gratiã a beſtiali mẽte mutati ſuut.Mo imen itaq; eius ꝑ vicina loca innotuit cun ctis. Factũq; eſt vt ex illo iam tempoꝛe a multis frequẽtari cepiſſet. Qui cũ ei cibũ afferrent coꝛꝑis:ab eius oꝛe in ſuo pecto⸗ re alimẽta refrebãt vite. ¶ De temptatione carnis ſupe rataa. (Cap. III. temptatoꝛ affuit. Mã nigra par uaq; auis que merula nomina turtcirca eius faciẽ volitare ce pit:eiuſq; vultui impoꝛtune inſiſtere: ita vt manu capi poſſet:ſi hanc vir ſanctus te nere voluiſſet:ſed ſigno cruciſ edito receſ ſit auis. Tanta autẽ carnis tẽptatio aue eadẽ recedẽte ſequuta eſt:quantã vir ſan ctus nunqꝙᷓ fuerat expertus. Quandam nãq; aliquãdo feminã viderat:quã mali⸗ gnus ſpũs ante eius mentis oculos redu⸗ flãma vim caperet:etiã pene deſerere he⸗ remũ voluptate victus deliberaret. Tũc ſubito ſuꝑna gratia reſpectus:ad ſemet⸗ ipſum reuerſus eſt atq; vrticarũ ⁊ vepꝛiũ iuxta denſa ſuccreſcere frutecta cõſpiciẽs exutus indumẽta:nudũ ſe in illis ſpinaꝝ exijt ⁊ per cutis vulnera duxit a coꝛpoꝛe: vulnus mẽtis. Quia voluptatẽ traxit in doloꝛẽ. Cũq; pena penaliter foꝛiſ arderet extinxit qð intꝰ illicite ardebat: vicit ita⸗ qʒ; peccatũ quia mutauit incẽdiũ. Ex quo videlicet tẽpoꝛe ſicut poſt diſcipulis ipſe perhibebat. Ata in eo eſt temptatio volu⸗ ptatis edomita:vt tale aliqd minime ſen⸗ Beani SBregoꝛij pariter ſumamus. Benedicẽ tes igi᷑ do⸗ ctione ⁊ colloquio ad eccleſiã ſuã pꝛeſby⸗ cu latitantẽ etiã paſtoꝛes inuenerũt:queʒ gnoſcẽtes dei famulũ eoꝛũ multi ad pieta Nadam vero die du ſolus eſſet xit:tantoq; igne ſerui dei animũ in ſpecie illiꝰ accẽ dit:vt dũ in eius pectoꝛe amoꝛis rere. aculeis ⁊ vrticarũ incẽdijs ꝓiecit. Jpiq; diu volutatꝰ:toto ex eis coꝛꝑe vulneratꝰ pape tiret. Ceperũt poſtmodũ multi iam mun⸗ dum relinquere atqʒ ad eius magiſteriuʒ feſtinare.Liber quippe attemptatiõis vi cio:vere iure iam factus eſt virturũ magi ſter. Ande in Exodo ⁊ ꝑ Moyſen pꝛeci⸗ pitur: vt leuite a vigintiquinq; ãnis ⁊ ſu pra miniſtrare debeãt. Ab anno vero qͥn⸗ quageſimo cuſtodes vaſoꝛum fiant. Am quidẽ pꝛolati teſtimonij mi⸗ tamẽ hoc planius exponi po⸗ (Bregoꝛius. quet petre ꝙ in iuuẽtute carnis tẽptatio ferueat. Ab anno autem uinquageſimo caloꝛ coꝛꝑis fri⸗ geſcat. Aaſa autẽ ſacrata ſunt fideliũ mẽ⸗ tes.Electi ergo cũ adhuc in temptatione ſũt:ſubeſſe eos ac ſeruire neceſſe eſt: ⁊ ob ſequijs laboꝛibuſq; fatigari. Cũ vero iaʒ mẽtis etate trãquilla caloꝛ receſſerit tem ſtulo. ptationis cuſtodes vaſoꝛũ ſũt: quia docto res animarũ fiunt. = De vitreo vaſe per ſignũ ſan cte crucis rupto: ¶ Cap. IIII. 4 pꝛolati teſtimonij clauſa reſera ſii: queſo vt de vita iuſti debe⸗ ss ea que ſunt inchoata percur ¶ Bregoꝛius. cedente igitur temptatione vir Nra de vututüu ſegete feracius fruc⸗ tus dedit. Preconio itaq; eximie conuer ſationis celebꝛe nomen eius habebatur. Mõ longe autẽ monaſteriũ fuit cuius cõ⸗ gregationis pater defunctꝰ eſt. oĩſq; ex il lo cõgregatio ad eundẽ venerabilẽ Bene dictũ vẽit: ⁊ magnis pꝛecibꝰ vt eis pꝛeeſ⸗ ſe deberet:petijt. Qui diu negãdo diſtu lit:ſuis illoꝛũq; fratrũ moꝛibꝰ couenire nõ poſſe pᷣdixit:ſʒ victus qũq; pꝛecibus:al⸗ —. . —= — — — — *hi aliquantũ intellectꝰ interlucet —2—— „, J Ateoꝛ placet qð dicis ſed quia dei quaſi ſpinis erutis:exculta ter =— — io — — — —— irr rr-- mon⸗ hnin s vi imgi Bialogoꝛum ſenſum dedit. Cũqʒ in eodẽ monaſterio regularis vite cuſtodiam teneret:nulliqʒ vt pꝛius ꝑ actus illicitoss in dexteram le uãqʒ ntem deflectere a cõuerſatiois itine re liceret:ſuſcepti fratres inſane ſeuiẽtes ſemetipſos pꝛius accuſare ceperunt:quia hũc ſibi pꝛeeſſe popoſcerãt:quoꝛũ ſcʒ toꝛ⸗ titudo in noꝛma eius rectitudinis offen⸗ gdebat.Cũqʒ ſibi ſub eo cõſpicerẽt:illicita noõ licere: ⁊ ſe dolerẽt vſitata relinquere: Durũqʒ eſſet ꝙ in mẽte veteri cogebãtur noua meditari ⁊ qꝛ grauis ẽ ſemꝑ pꝛauis moꝛibus vita bonoꝛũ:tractare de eiꝰ moꝛ te aliquid conati ſunt. Qui inito conſilio venenũ vino miſcuerũt:⁊ cũ vas vitreum in quo ille peſtifer potꝰ habebat᷑: recum⸗ bẽte patre ex moꝛe monaſterij ad benedi⸗ cendũ fuiſſet allatũ:extẽſa manu Benedi ctus ſignũ crucis edidit ⁊ vas qð longiꝰ tenebat᷑:eodẽ ſigno rupit.Sicqʒ confra⸗ ctũ eſt ac ſi in illud vas moꝛtis ꝓ cruce la pidẽ dediſſet. Intellexit ꝓtinus vir dei: qꝛ potũ moꝛtis habuerat:qð poꝛtaꝛe non potuit ſignũ vite:atqʒ ilieo ſurgẽs ⁊ vul⸗ tu placido:mente tranquilla: conuocatis fratribꝰ allocutꝰ eſt eos:dicẽs: Miſereat᷑ veſtri fratres omnipotẽſ deꝰ:quare in me facere iſta voluiſtis? nunquid nõ pꝛius di/ xi vobis?qꝛ veſtris ac meis moꝛibus non coueniret. Ite ⁊ iuxta moꝛes veſtros pa⸗ trẽ vobis querite:qꝛ poſt hac me habere minime poteſtis. Zũcqʒ ad locũ dilecte ſolitudinis redijt:⁊ ſolus in ſuꝑni pecto⸗ ris oculis habitauit ſecum. Petrus. Inus patẽter intelligo quid nam ſit: habitauit ſecum. (SBregoꝛius. J ſanctꝰ vir cõtra ſe vnanimiter cõſpirantes:ſueqʒ cõuerſatiõi lõ ge diſſimtles: coactos diu ſub ſe nenere voluiſſet:foꝛtaſſe ſui vigoꝛis vſum 424 modũ tranquillitatis abſcideret: atqʒ a contẽplationis lumine ſue mentis oculũ declinaſſet.Dũqʒ quotidie illoꝛũ coꝛrep⸗ tione fatigatus:minꝰ curaret ſua:⁊ ſe foꝛ ) La liber I ſitã relinqueret ⁊ illos nõ inueniret. Ha quotiẽs ꝑ cogitationis motũ minime ex⸗ tra nos ducimur: ⁊ nos ſumus:⁊ nobiſcũᷣ nõ ſumus:qꝛ noſmetipſos minime viden tes:ꝑ alia vagamur. An illũ ſecũ fuiſſe di cimꝰ: qui ĩ longinquã regionẽ abijt:poꝛ⸗ tionẽ quã acceꝑat:cõſumpfit: vni in ea ci uium adheſit:poꝛcos pauit:quos cũ man ducare videret ſiliquas ⁊ eſuriret:tñ cum poſtmodũ cepit cogitare bona que perdi⸗ dit:ſcriptum de illo eſt:in ſe reuerſus:di xit Quãaãtũ mercẽnarij in domo pr̃is mei abundãt panibꝰ? Si igit᷑ ſecũ fuit: vñ ad ſe redijt?: Hũc ergo venerabilẽ virũ ſecuzʒ habitaſſe dixerim:qꝛ in ſua ſemper cuſto dia circũſpectus ante oculos conditoꝛis: ſemꝑ aſpiciẽs ſe:ſemꝑ examinãs:extra ſe mentis ſue oculũ nõ diuulgautt.· — Q,PetruKsõ. Aig ergo qð de apoſtolo Petro criptũ eſt: vñ de carcere ab ange⸗ lo eduetꝰ fuiſſet q̃ ad ſe reuerſus: dixit: Hũc ſcio vere qꝛ muſit dñs angeluzʒz lebis iudeoꝛum. HBregoriunus Aobꝰ? modis petre extra nos du⸗ mur:qui aut ꝑ cogitationis lap ſum ſub noſmetipſos recedimus: aut ꝑ ↄtẽplatiõis gratiã ſuꝑ noſmetipos leuamur. Ille itaq; qui poꝛcos pauit: va ni expectatio gatiõe mẽtis ⁊ imudicie ſub ſemetipum cecidit. Iſte vero quẽ angel“ foluit: eius mentẽ in extaſim rapuit:extra ſe quidẽ aſʒ ſuper ſemetipᷣm fuit. Aterq; erso ad ſe re dijt:qñ ⁊ ille ab erroꝛe oꝑis ſe collegit ad coꝛ:⁊ iſte a contẽplatõis culmine:ad hoc redijt:qð ĩ intellectu cõi vt pꝛiꝰ fuit. Ae⸗ nerabilis igi᷑ Bñdictus ĩ illa ſolitudine habitabat ſecũ:inquãtũ ſe intra cogitatio nis clauſtra cuſtodiuit. Mã quotienſcũq;ʒ ꝓculdubio ſub ſe reliquitt. OOPetrus. MR acet qð dicis: ʒ qſo rdeas:ſi deſerer freſ debuit qs ſel ſuſeepit hũc cõtẽplationis ardoꝛ in altũ. rapuit: ſe . ſuũ ⁊ eripnit me manu Herodis ⁊ de omn⸗ Baeat Bregoꝛij pape — ¶ Bregoꝛius. ne vꝛbis nobiles ⁊ religioſi cõcurrere:ſu⸗ 8 T ego petre exiſtimo: ibi aduna⸗ oſq; ei filios oĩpotenti deo nutriẽdos da⸗s ſſſet ti equanimiter poꝛtãdi ſunt mali re.Tũc quoq; bone ſpei ſuas ſoboles Eu : bi inuenunt᷑ boni? nã vbi oimo⸗ ticiꝰ Maurũ: Tertullius vero patricius do de bonis fructus deeſt: fit aliqudo de Placidũ tradidit. E quibus Maurus iu e⸗ malis laboꝛ vacuus:maxie ſi e vicino cau nioꝛ eh bonis polleret moꝛibus magiſter⸗ 6 ſe ſuppetãt: que fructum deo valeãt ferre adiutoꝛ cepit exiſtere. Olacidus vero pu melioꝛẽ. Air itaq; ſanctus ꝓpter quẽ cu⸗ erilis adhuc indolis gerebat annos. ſtodiendũ ſtaret: qui oẽs vnanimiter ſe ꝑ/ “M ſequẽtes cerneret. Et ſepe agit in coꝛde (Dej monacho vagemẽtis ad ſa⸗ P— perfectoꝝ qð ſilentio pᷣtereundũ nõ eſt vt lutẽ reducto: (Lax V. h cuʒ laboꝛẽ ſuũ ſine fructu eſſe cõſiderentt = R R vno at er lon p. V. in locũ alium ad laboꝛẽ cũ fructu migréet. Mvno aute exe nonalerije 1 Ange ille quoq; egregius pdicato:: quu e— q onadud er ruxerat: qui e diſſolui cupit: et cum xpo eſſe:cui viuere em us erat: 33 oꝛa 1. xp̃ᷣs eſt ⁊ moꝛi lucrũ:qui paſſionũ certami t ſe fratres g 3 eno nats ſtele und n⸗ na nõ ſolũ ipſe appetijt: ſed ad toleranda ipe egrediebat 1 in oꝛarois nelinabagt⸗ bec ⁊ alios accẽdit. Damaſci perſecutio⸗ ib es . ta Proriggenen. ter⸗ ſ⸗ nẽ paſſus: vt potuiſſet euadere: murũ: fu vena alidua tranlit eid Gere⸗ ⸗Einch 6 ab abbate ſuo ſepius fuiſſet admonitꝰ:ad nẽ ſpoꝛtãq; queſiuit:ſeq; latenter deponi eᷓ dei di Sõõ . V volnit Rdaatd nam Fanta moꝛtẽ ditim⸗ virũ dei ductus eſt: qui ipe quoq; ſtultiti timuiſſe: quã ſeipſe ꝓ amoꝛe Yheſu teſtak an ein vehemẽter increpauit: ⁊ ad mo⸗ appetere. Sed cũ in eodẽ loco minoꝛẽ ſi- naſteriũ reuerſus:vix duobus diebus vi⸗ pi fructũ adeſſe cõſpiceret: ⁊ graui laboꝛe ri oei admonitionẽ tenuit. Ma die tertia Pad labort iealibt en frucru ſeruauit. Fo⸗⸗ ac vlum rogꝛld redertos vagor the re tis etenĩ pꝛeliatoꝛ dei teneri intra clauſtra nan ful⸗ it. Qd ci Ekin dei ab eo la w⸗ noluit: certamĩs campũ queſiuit. nde naſteri patte auẽ cõſtituerat-nnclall fu⸗ n er iſſet:dixit:Ego venio: eũq; per me emen ildẽ quoq; venerabilis Benedt ctus ſili⸗ do.Cũq; vir dei veniſſet ad monaſteriũ ⁊ bẽter audis:citius agnoſcis:qꝛ viuus iße czſtit 1„4 „ J”ðM „derer anais cnus agnoelzee el eE cõſtituta hoꝛa :expleta pſalmodia ſeſe fra indociles deſeruit:qui allquãtos in locis 3 70 glijs a moꝛte anime ſuſcitauit. tres in oꝛationẽ dediſſent:aſoexit ꝙ eun⸗ in 2e aeratze dẽ monachũ qui manere in oꝛatiõe no po 1 —,— ¶ Petrus. 2“” tuit: quidã niger puerulus per veſtimẽti Ca eſt vt doces ⁊ manifeſta ratio fimbꝛiã foꝛas trahebat. Cunc eidẽ patri .— Apꝛolatũ congruũ teſtimoniũ de⸗ monaſterio Pompeiano noĩe et Mauro Harat. Sed queſo de vita tati pa dei famulo ſecrete dixit: Mũquid nõ aſpi O””JYU tis ad narratiots oꝛdinẽ redeas. citis:quis eſt qui iſtũ monachũ foꝛas tra⸗ . — G Gregoꝛius. hbilt? Qui reſpodentes dixerũt: Nõ. Qui 4 Am ſanctus vir diu in eadẽ ſoli⸗ bus ait: Oꝛemus vt vos etiam videatis: 1 tndine virtutibus ſigniſq; ſuccre quẽ iſte monachꝰ ſequit᷑. Cũq; per biduũ multi ab eo in eodẽ loco ad eſſet oꝛatũ Maurus monachꝰ? vidit: Põ oĩpotentis dei ſunt ſeruitiũ cõgregati: ita peianus vero eiuſdẽ monaſterij pater vi⸗ vt illic duodecim monaſteria cũ oĩpoten dere nõ potuit. Die igit᷑ alia expleta oroe tis Jheſu xpi dñni opitulartõe cõſtrueret. vir dei oꝛatoꝛiũ egreſſus ſtantẽ foꝛis moa In quib“ ſtatutis pribus duodenos mo⸗ chũ reppit: quẽ ꝓ cecitate coꝛdis ſui vir⸗ nachos deputauit: paucos vero ſe cũ reti ga percuſſit. Qui ex illo die nil ꝑſ uaſio⸗ nuit: quos adhuc in ſua pñtia ab eo erudi nisvlterius a nigro iã puerulb ꝑtulit: ſed ri iudicauit. Cepere eti tũc ad eũ Roma ed oꝛationis ſtudiũ immobilis permãaſit. tenſ⸗ hs d⸗ leoEu mricus umnsis gier: o . aſ Bialogoꝛum Sicq; antiquꝰ hoſtis dominari nõ auſus eſt in eius cogitatiõe:ac ſi ipſe ꝑcuſſus fu iſſet ex verber. , De aqua quã in montis verti ce ex petra ꝓduxit: ¶ Cap.VI. AX his autẽ monaſterijs que in⸗ æę eodẽ loco cõſtruxerat: tria ſur ſum in rupibus mõtis erant: erat fratribꝰ laboꝛioſum ꝙ ſem per ad lacũ opoꝛtebat deſcẽdere: vt aquã haurire debuiſſent: maxime qꝛ e diuexo mõtis latere erat graue deſcẽdentibus in timoꝛe periculũ. Tunc collecti fratres ex eiſdeʒ tribus monaſterijs ad dei famulũ Benedictũ venerũt dicẽtes: Laboꝛioſuʒ nobis eſt ꝓpter aquã quotidie vſq; ad la cũ deſcẽdere: ⁊ iccirco neceſſe eſt ex eodẽ loco monaſteria mutari. Quos blãde cõ ſolatus dimiſit: ⁊ nocte eadẽ cũ paruo pu erulo nomine Placido:cuiꝰ ſuperius me moꝛiã feci: eiuſidẽ montis aſcendit rupẽ: ibiq; diutius oꝛauit.Et oꝛatione cõpleta tres petras in loco eodẽ pꝛo ſigno poſuit: atq; ad ſuũ cunctis illic neſciẽtibus mo⸗ naſteriũ redijt. Cunq; die alia ad eũ pꝛo neceſſitate aque pᷣdicti fratres redijſſent: dixit: Ite ⁊ rupẽ illã in qua tres ſuper in uicẽ poſitas petras inueneritis:modicuʒ cauate. Aalet enĩ omipotens deus etiaʒ in illo mõtis cacumine aquã pꝛoducere: vt vber laboꝛẽ tanti itineris dignet᷑ aufer re. Qui eũtes rupem mõtis quam Bene dictus pᷣdixerat:iam ſudantẽ inuenerũt. Cunq; in ea concauũ locũ feciſſent:ſtatiʒ aqua repletus eſt:que tã ſufficiẽter ema⸗ nauit: vt nuncuſq; vbertim defluat: atq; ab illo montis cacumine vſq; ad inferio⸗ ra deriuetur. De ferro ex pꝛoſundo aque Tin manubꝛio retruſo: // Lio quoq; temꝑe Sothus qui A am pauper ſpiruu ad cõuer⸗ AKonem venit: quẽ vir domini Benedictus libẽtiſſime ſuſce⸗ LA —1sõ S õ liber n pit. Quadã vero die ei dare ferramenth iuſſit: quod ad falcis ſimilitudinẽ falca⸗ ſirum vocatł᷑:vt de loco quodã vepꝛes ab ſeinderet:quatenꝰ illic fieri hoꝛtus debe⸗ ret. Locus autẽ ipſe quẽ mund andũ Go thus ſuſceperat:ſuper ipᷣam lacus ripã is cebat. Cũq; Gothus iſdem denſitatẽ ve⸗ pꝛiũ totius virtutiſ anniſu ſuccideret: fer rũ de manubꝛio pꝛoſiliens in lacũ cecidit vbi tãta erat aquarũ pꝛofunditas:vt ſpes requirẽdi ferramẽti nulla iam eſſet. Ita⸗ q́ᷓ; ferro perdito tremebũdus ad Maurũ monachũ cucurrit Sothus damnũ quod fecerat nũciauit:⁊ reatus ſui egit peniten tiã. Q Maurus quoq; monachus mox Benedicto famulo dei curauit indicare. Air igitur dñi benedictus hec audiens: acceſſit ad locũ: tulit de manu Gothi ma nubꝛiũ ⁊ miſit in lacũ: ⁊ mox ferrũ de pꝛo fundo redijt: atq; in manubꝛiũ intrauit. Qui ſtatim ferramentũ Gotho reddidit. dicẽs: Ecce laboꝛa ⁊ noli cõtriſtari. De Mauro eius diſcipu⸗/ lo qui ſuper aquas inſcius cucurrit: Kap. VIII. Aadã vero die dũ iſdem vene q Nrabilis Beneictus in cella cõ ſiſteret: pꝛedictus lacidꝰ pu er ſancti viri monachꝰ ad hau⸗ riendà delacu aquam egreſſus eſt. Qui vas quod tenuerat: in squã incante ſub⸗ mittens: ipᷣe quoq; cadendo ſecutus eſt. Quẽ mox vnda rapuit: ⁊ pene vnius ſa⸗ gitte curſum euʒ a terra introꝛſus traxit. Vir autẽ dei intra cellã poſitus: hoc pꝛo⸗ tinus agnouit:⁊ Maurũ feſtine vocauit: dicens: Frater Maure curre: quia puer ille qui ad hauriendã aquẽ perrexerat:in lacũ cecidit. Jamq; eũ longius vnda tra⸗ hit:res mira:⁊ poſt Petrũ apoſtolũ inuſi tata: benedictione etenim poſtulata atq; percepta: ad patris ſui imperiũ concitus perrexit Maurus: vſq; atq; ad eũñ locũs quo ab vnda ducebatur puer:per terram ſe ire exiſtimans: ſuper aquam cucurrit: eumq; per capillos tenens: curſu rapido Weati redijt. Qui mox vtterrã tetigit: ad ſe re⸗ uerſus poſt tergũ reſpexit.Et qꝛ ſuꝑ aq̊s cucurriſſet:agnouit:⁊ qð pꝛeſumere non potuit vt firet:miratus extremuit factum Reuerſus itaq; ad patrẽ rem geſtã retu⸗ lit. NRir autẽ venerabilis Benedictꝰ hoc nõ ſuis meritis:ſed illius obediẽtie depu tare cepit. At cõtra maurus ꝓ ſolo eiꝰ im perio factũ dicebat:ſeq; conſciũ in illa vir tute nõ eſſe ꝙᷓᷓ neſciꝰ feciſſet. In hac itaq; mutua humilitatis ⁊ amica contentione acceſſit arbiter puer:qui ereptus eſt: qui 7 dicebat. Ego cũ ex aqua traherer:ſuper caput meũ melotẽ abbatis videbã atq; ip ſum me ex aquis educere conſiderabam. ¶ De infecto per venenu pane per coruum longius pꝛoiecto. –Kapitulum. IX. à (Petrus. Algna ſunt valde que dicis et ⸗ multoꝛũ edificationt ꝓ futura. Ego auteʒ boni viri miracula: quo plus bibo: eo plus ſuiio. (Gregoꝛius. Am iam loca eadẽ in amoꝛeʒ dei domini noſtri ieſu chꝛiſti lõge la⸗ tecq; ferueſcerẽt:⁊ ſecularẽ vitam multi relinquerent:⁊ ſub leui redẽptoꝛis iugo ceruicẽ coꝛd edomarẽt.Sicut mos pꝛauoꝛũ eſt:inuidere alijs virtutibus bo noꝛũ:quas ipſi habere nõ appetunt: vici ne eccleſie pꝛeſbyter Floꝛẽtinus noĩe hu ius noſtri ſubdvaconi Floꝛẽtij auus:anti quus hoſtis:malicia perculſus:facta ſan⸗ eti viri cepit emulari:eiuſq; cõuerſationi derogare:quoſq; etiã poſſet:ab illius viſi tatione cõpeſcere.Cũq; iam ſe cõſpiceret eius ꝓfectibus obuiare nõ poſſe: ⁊ cõuer ſatiõis illius opinionẽ creſcere: atq; mul tos ad ſtatum vite melioꝛis: ipſo quoq; opinionis eius pꝛeconio indeſinẽter voca ri:ĩuidie facibꝰ magis magiſq; ſuccẽſus: deterioꝛ fiebat:quia cõuerſationis illius appetebat habere laudẽ:ſed habere lau⸗ dabilẽ vitam nolebat. Qui eiuſdem inui die tenebꝛis cecatus:ad hoc vſq; ꝑductꝰ Gregoꝛij pape eſt: vt ſeruo omnipotẽtis dei infectum ve neno panẽ quaſi pꝛo benedictiõe trãſmit teret. Quẽ vir dei cũ gratiarũactione ſu⸗ ſeepit:ſed euʒ que peſtis lateret in pane: nõ latuit. Ad hoꝛã vero refectionis illiꝰ: ex vicina ſilna coꝛuus venire ↄſueuerat ? panem de manu eius acciꝑe. Qui cũ mo re ſolito veniſſet:panẽ quẽ pꝛeſbyter trãſ miſerat:vir dei ante coꝛuũ ꝓiecit eiq; pꝛe cepit:dicens: In nom ine ieſu chꝛiſti dñi noſbri tolle hũe panẽ ⁊ tali eũ in loco pꝛo⸗ ijce:vbi a nullo hominũ poſſit inueniri. Tunc coꝛuus aperto oꝛe: expanſis alis: circa eum panẽ cepit diſcurrere ⁊ crocita⸗ re:ac ſi aperte diceret:⁊ obedire ſe velle: CTtamen iuſſa implere non poſſe. Cui vir domini pꝛecipiebat iterũ atq; iterum:di⸗ cẽs: Leua:leua ſecurus:atq; ibi pꝛoijce: vbi inueniri nõ poſſit. Quẽ diu coꝛuus demoꝛatus:quã doq; coꝛuus momoꝛdit: leuauit ⁊ receſſit. Poſt triduũ vero hoꝛa rum ſpacio:abiecto pane redijt: ⁊ de ma⸗ nu hominis dei annons: quã cõſueuerat: accepit. Aenerabilis autẽ pater cõtra vi⸗ tam ſuã inardeſcere ſacerdotis animũ vi⸗ dens:illi magis ꝙꝙ ſibi doluit.Sed pꝛedi ctus floꝛentinus:quia magiſtri coꝛpꝰ ne⸗ care nõ potuit:ſe ad extinguẽdas diſcipu loꝛũ animas accẽdit: ita vt in hoꝛto celle cui Benedictus inerat:ante eoꝛũ oculos nudas ſeptẽ puellas miſerat: que coram eis ſibiinuicẽ manus tenẽtes ⁊ diutiꝰ lu⸗ dentes:illoꝛũ mẽtes ad peruerſitatẽ libi⸗ dinis inflãmarent. Qðõ vir ſanctꝰ de cel⸗ la conſpiciẽs: lapſumq; adhuc tenerioꝛi⸗ bus diſcipulis ꝑtimęſcens. Idq; pꝛo ſua ſolius fieri perſecutiõe pertractans:inui⸗ die locũ dedit:atqʒ oꝛatoꝛia ⁊ cuncta que cõſtruxerat:ſubſtitutis pꝛepoſitis:adiun⸗ ctis fratribus oꝛdinauit ⁊ paucis ſecũ mo nachis ablatis: habitationẽ mutauit loci Sicqʒ vir dei eius odia humiliter decli⸗ nauit:quẽ omnipotẽs deus terribiliter ꝑ cuſſit. Nã cum pꝛedictus pꝛeſbyter ſtans in ſolario Benedictũ diſceſſiſſe cognoſce ret ⁊ exultaret:ꝑdurante iĩmobiliter tota domus fabꝛica:hoc ipſum tĩ in quo ſta⸗ bat:ſolarium cecidit:⁊ Benedicti hoſteʒ Bialogoꝛun lbber II. tan⸗ conterès ꝛextinxit: qð viri dei diſcipultus Anctus vir ad alla migrãe:locũ: nineſn⸗ Maurus venerabili patri Benedicto: q non hoſtem mutauit. Ham tanto lge i, adhuc a loco eodẽ vix decẽ miliaribꝰ ab⸗ O. poſt grauioꝛa p̃lia pertulit?: quan nn erat:eſtimauit eſſe nũciandũ dicens: Re⸗ tum ceõtra ſe aperte pugnantẽ ipm mali⸗ nell: uertere: quia pꝛeſbyter qui te perſeque⸗ tie magiſtrũ inuenit.Caſtrũ nanq;:quod o ce prat: extinctus eſt. Qò vir dei Benedictꝰ Caſſinũ dicit: in excelſi montis latere ſis uchm audiens: ſeſe in grauibus lamentatiõibꝰ tum eſt: qui videlicet mons deſcẽſo ſinuu D lier niſ degtit. Ael quia inimicus occubuit. Rel hoc idem caſtrũ recipit. Sed per tria mi⸗ eipee quia de inimici moꝛte diſcipulus exulta⸗ liaria in altũ ſe ſubꝛigẽs:velut ad aera co itidin uit. Qua de re factũ eſt:vt eidẽ quoq; di⸗ cumen tendit:vbi vetuſtiſſimũ fanũ fuit: Moio⸗ ſcipulo penitentiã ĩdiceret: ꝙ taliter gau in quo ex antiquoꝝ moꝛe gentiliũ: a ſtul⸗ enini, dere de inimici interitu pᷣſumpſiſſet. to ruſticoꝝ populo appollo colebat᷑. Cir⸗ Bale: — etrus. cüquaq; etiã in cultu demonũ luci ſucoere whi⸗ Ira ſunt 1 multũ ſtupẽda: que di uerat: in quibus adhuc eodẽ temꝑe infi⸗ ele in cis. Mam in aqua ex petra ꝓdu⸗ deliũ inſana multitudo ſacrificijs ſacrile⸗ ex ꝓfundo aque redijt: Helyzeũ:in aque contriuit vdolũ:ſubuertit arã:ſuccidit lu e⸗ itinere Petru: in coꝛui obediẽtia ſelyã cos: atq; in ipo templo apollinis: oꝛaculi e in luctu aut moꝛti inimici Dauid video: ſancti Johanis cõſtruxit: ⁊ cõmoꝛantẽ cir te vt perpendo: vir iſte ſpiritu iuſtox omni⸗ cũquaq; multitudinẽ pꝛedicatiõc atinua n um plenus fuit: dꝗòàa ſidẽ vocabat. Sed hec antiquꝰ hoſtis a⸗ R— Bregoꝛius. tacite nõ ferens: nõ occulte vel per ſom⸗ ern: 1. er aeln . niũ: ſed aperta viſione eiuſdem patris ſe ni Tidel 8 ne giemne Pere R us oculis ingerebat: a⁊ magnis clamoꝛibus fürt den nis ar 414 ne . er . vim ſe perpeti conquerebat᷑: ua vt voces rel auscin n lois gratt a el a illius etiã fratres audirẽt quãuis imagi⸗ Nne⸗ Ann bleuit: vegu J0 aneg ami nẽ minime cernerẽt. At eni diſcipulis ſu⸗ ſehn . Ea etr Re nuc vinrommnd n is venerabilis pater dicebat: coꝛpalibus alle —Dineß pe lemludine 13 nos omtes ae lus oculis ide antiquus heſtis deterri⸗ ib⸗ H kepinn de enn ſanerl vei vomies vorue 'nus et ſuccenſus apparebat: ꝙ in e oꝛe n it a dño virtutes habere: nõ etiam alns oeuliſ inſlammaris ſenlſe videbartiam nmadere. Alle aũt ſigna virtutis dedit u vero que diceret: audiebant omes: pꝛius lot RM ditis: qut ſe daturu ſignu Jone pmiſit:ꝛin enim hũc vocabat ex noĩe. Cui cũ vir dei t imicisvt coꝛã ſ uperbis moꝛi dignaret: co minim: reſpoſetet: ad eius mox cotume fls ram humulib reiimgere: quatenꝰ 2 illi vi lias erũpebat. Mam cũ clamaret dicens: oſun Qderẽt quod cõtempnerent: iſti quod ve Benedicte benedicte: ⁊ cñ ſibi nullomo⸗ i nertes amare debuiſſent. Ex quo myſte do reſpõdere conſplcerer: ptinus uadiun⸗ cle de r. r e cAOee* gephat: maledicte nõ benedicte: qdmecuz rio actũ eſt: vt dũ ſuperbi aſpiciũt deſpe⸗ id ſ. is? Sed iã nu. dium ctum moꝛtis:humiles cõtra moꝛtẽ accipe pabes quid me perſequeris? Sed ia nje cho rent gloꝛiã poteſtatis. expeetanda ſunt cõtra dei famulũſantiqui itlol, Pet B hoſtis noua certamina: cui pugnas qui⸗ Hecl⸗ K detrus. deum volens intulit: ſed occaſionẽ victo⸗ ſtere acts woſt e⸗ 83 eilaaict rie miniſtrauit inuitus. H erit. Ael ſi alijs / . ,40α ti in eis virtutes poſtmodũ oſtende (De ingenti ſaxo: per eius “ rit: innoteſce S oꝛationem leuiato: . ot . ¶Gregoꝛius. ðð ¶ Capitulũ. X. ſe; . Weati Sr egoꝛij pape Aadam die dũ fratres habita⸗ cula eiu:dẽ celle conſtruerent: lapis in medio iacebat: quẽ in auedlficiũ leuare decreuerũt.Cũ 5 eñ duo vel tres mouere nõ poſſent: plu res adiũcti ſ unt: ſed ita imobilis maſit:ac ſi radicitꝰ in terra teneret᷑: vt palã daret᷑ intelligi: ꝙ ſup eũ ipſe ꝑ ſe antiquus ho⸗ ſtis federet:quẽ tantoꝛũ viroꝛũ manꝰ mo uere nõ poſſent.Difficultate igit᷑ facta ad virũ dei miſſum ẽ. vt veniret ⁊ oꝛãdo ho⸗ ſtẽ repellaret vt lapidẽ leuare poſſent. Qui mox venit ⁊ oꝛationẽ faciẽs:benedi ctionẽ dedit ⁊ tanta lapis celeritate leua tus ẽ:ac ſi nullũ pꝛiꝰ põdus habuiſſet. De e phantaſtico⸗ coquine incẽ Anc in conſ pectu viri dei pla⸗ cuit:vt in eodẽ loco terra fode⸗ retur. Quã dũ fodẽdo altiꝰ pe netrarẽt:ereũ illic ydolũ fratreſ in eunctoꝛũ monachoꝛũ oculis:qꝛ oẽ eiuſ⸗ dem coquine edificiũ conſumeret᷑: oſten⸗ dit. Cuũq; ad faciendã aqua: ad ignẽ qua⸗ ſi extinguendũ ꝑerſtreperẽt: pulſatus eo⸗ dem tumultu vir dei aduenit. Qui eun⸗ dẽ ignẽ in oculis fratrũ eſſe: in ſuis vero nõ eſſe conſiderãs:caput ꝓtinus ad oꝛa⸗ tionẽ flexit ⁊ eos quos fantaſmatico rep⸗ perit igne deludi:vocauit fratres ad ocu⸗ los ſuos vt ⁊ ſanũ illud coquine edificiuʒ aſſiſtere cernerẽt ⁊ flãmas quas antiqu? boſtis fraxerat nõ videret. De puerulo monacho ruina parieti sconfractoet ſanato. Arſus dũ fatres pariete quia res ita exigebat: paulo altiꝰ eri gerent: vir dei in oꝛationis ſtu rabake Cui antiquꝰ hoſtis inſultãs appa ruit ⁊ ei qd ad laboꝛates fratres ꝑgeret: tudicanit qað vir dei e nundũ nceleirte fra⸗ inuenerut. Quo ad hoꝛã caſu in coquinã pꝛoiecto:exire ignis repẽte viſus eſt. atqʒ trib? ſicteauſt:dics, Fratr es caute vos agite. Qꝛ ad vos hac hoꝛa malignꝰ ſpus venit:is qͥ mãdatũ detulit:vix verba cõo⸗ pleuerat ⁊ malignꝰ ſpus eundẽ parietẽ: qͥ edificabat᷑: euertit.atq; vnũ puerulum monachũ cuiuſdã curialis filiũ oppꝛimẽs ruina cõtriuit.Coõtriſtati oẽs ac vehemẽ⸗ 2 ter afflicti:nõ danũ pietiß: ſʒ cõtritiõe fra tris:venerabili pri Bñdicto celeriter cũ graui luctu nunciarũt. Tũc iſdẽ pr dila⸗ ceratũ puerũ ad ſe deferꝛi iubet:quẽ poꝛta re nõ:niſi in ſago potuerũt:qꝛ collapſi ſa⸗ xa parietiſ nõ ſolũ eiꝰ mẽbꝛa:ſed etiã oſſa cõtriuerãt. Precepitq; oir dei ſtatĩ eũ in cella ſua in pſyaco:qͥ oꝛare cõſuenerat:ꝓ ijci.miſſiſq; foꝛas fratribꝰ cellaʒ clauſit qᷓ oꝛatiõi inſtgtius ꝙᷓ ſolebat:incubuit. Mi ra res eadẽ hoꝛa hũc incolumẽ atq; vt pꝛi us valentẽ ad eundẽ iterũ laboꝛẽ miſit v»t ipſe quoq; parietẽ cũ fratribꝰ pſiceret: de cuiꝰ ſe iteritu antiqu? hoſtis Benedicto inſultare credidiſſet. De monachis qui extra cellã cOo ntra regulã cibũ ſumpſerũt. Eap. XIII. pᷣdicere:pᷣſentibꝰ etiã abſentia bũ potũq; extra cellã minime ſumerent. Cũq; hoc de vſu regule ſolicite ſeruaret: quadã die ad rñſum fratres egreſſi ſũt ⁊ ĩ eo tardioꝛi ↄpulũ ſũt hoꝛa demoꝛari: qui manere iuxta religioſã feminã nouerant: cuiiꝰ ingreſſi hĩtaculũ ſũpſerũt cibũ.Cũq; iã tardiꝰ ad cellã redijſſẽt:bñdictionẽ pa tris ex moꝛe petierũt. Quos ille ꝓtinꝰ ꝑ cũctatꝰ? ẽ: dicẽs. Abi cõediſtis? Qui rñ̃⸗ derũt nuſqᷓ qy: Quib“e ille ait: qre ita menti mini. Munqᷣd illiꝰ talis feie hĩtaculũ nõ ĩ traſtis? nunqͥd hos atq; illos cibos nõ ac dio intra celle ſue clauſtra mo⸗ 3 * cepiſtis⸗ Mundd tot calices nõ bibiſtig: Cũq; eis venerabilis pater:⁊ hoſpitium mulieris:⁊ genera ciboꝛũ:⁊ numeru po⸗ tionũ diceret:recognoſcẽtes cũcta q̃ ege⸗ Epit vero iter iſta vir dei pꝛo⸗ phetie etiã ſpũ polere:ventura nunelare. Wos etiã celle fuit vt quotiss ad reſpõſum aliqð egrederent᷑ fratres: ci· en N — ⏑ — — — R— tevos nco⸗ nieti: ulun nimis beme⸗ ef, ter dilr por aile⸗ joſſu iin 2 . zw . o⸗ ⸗ Bialogoꝛum rant:ad eius pedes tremefacti ceciderũt ſe deliquiſſe cõfeſſi ſunt. Ipſe auxẽ ꝓtinꝰ culpe penitentis pꝛecepit:ꝑpendẽs ꝙ in eius abſentia vltra nõ faceret:qᷓ tem ſibi eſſe in ſpũ ſcirent. (De fratre Valẽtiniani mona⸗/ chi quẽ vir dei in via cõediſſe ꝑ ſpiritũ cognouit. ¶ Ca.XIIII. W ater quoq; Nalẽtiniani :eiꝰ mBonachi cuiꝰ ſuperiꝰ memoꝛi⸗ ℳ4 am feci: vir erat laycus ſed reli gioſus. Qui vt ſerui dei oꝛati⸗ onẽ ꝑciperet:⁊ germanũ fratreʒ videret: annis ſingulis de loco ſuo ad cellã ieiunꝰ venire cõſueuerat. Quadã igit᷑ die dum iter ad monaſteriũ faceret ſe ſe illi alter vi atoꝛ adiuuxit:qui ſumẽdos cibos in itine re poꝛtabat.Cũq; iam hoꝛa tardioꝛ excre uiſſet dixit.veni frater ſumamꝰ cibum ne laſſemur in via. Cui ille rũdit. Abũt fra⸗ ter:hoc nõ faciã:qꝛ ad venerabilẽ patreʒ Benedictũ ieiunꝰ ſemꝑ venire conſueui. MQuo reſpõſo pereepto ad hoꝛã cõuiatoe tacuit.Sed cũ poſt hoc aliquatulũ itine⸗ ris ſpacium egiſſent:rurſus admonuit vt manducarẽt.uoluit cõſentire:qui ieiunꝰ venire decreuerat. Tacuit quidẽ qui ad inanducandũ inuitauerat ⁊ cũ eo ieiunus adhuc ꝑgere modicũ cõſenſit. Cũq; iter lõgius agerẽt ⁊ eos tardioꝛ hoꝛa fatiga⸗ ret:ambulãtes inuenerũt in itinere pꝛatũ fontẽ ⁊ queq; poterãt ad reficiendũ coꝛ⸗ pusg delectabilia videri. Lũc cõuiatoꝛ ait Ecce aqua.Ecce pꝛatũ.Ecce amenus lo⸗ cus in quo poſſumꝰ refici:⁊ parũ quieice⸗ re vt valeamꝰ iter noſtrũ poſtmodũ inco⸗ lumes explere. Cũ igit᷑ ⁊ verba auribꝰ &x loca oculis blãdirent᷑. Tertia admonitio ne ꝑſuaſus cõſenſit ⁊ comedit Aeſperti⸗ na vero hoꝛa ꝑuenit ad cellaʒ:pꝛeſentatꝰ autem venerabili Benedicto:ſibi oꝛatio⸗ nem petijt. Sed morx ei vir ſanctus hoc: ꝗð in via egerat:impꝛoperauit: dicens. Quid eſt frater ꝙ malignꝰ hoſtis: qͥ tibi E cõuiatoꝛẽ tuũ locutus eſt:ſemel tibi ꝑ⸗ 7 ſ vꝛeſen⸗ ſuadere nõ potuit.ſcdᷣo no potuit. tertio vero perſuaſit:⁊ te ad hoc qð voluit:ſus perauit.Tũc ille reatũ infirme ſue mẽtis agnoſcẽs: eius pedibus pꝛouolutus: tas tomagili cepit culpã deflere ⁊ erubeſcerens· quanto ſe cognouit:etiã abſentẽ in Bene dicti patris oculis deliquiſſe. BGo ſancti viri pꝛecoꝛdijſ Heliʒei ſpiritum video ineſſe qui abſenti di cipulo pꝛeſens extitit. (¶ De ſimulatione regis Toti: le depꝛebhenla. (KCap. XxVYVv. BGBregoꝛius. D VPoꝛtet Petre vt interim ſile⸗ ribus cum rex eoꝛum Totila ſanctũ virum pꝛophetie habere ſpiritum audiſſet ad eius monaſteriũ pergens pau lo longius ſubſtitit:eiq; ſe venturum eſſe nunciauit. Cui dũ pꝛotinus mandatũ de monaſterio fuiſſet vt veniret. Ipſe ſicut perſide mẽtis fuit an vir dei ꝓphetie ſpi⸗ ritum haberet:exploꝛare conatꝰ eſt.Qui dam vero eius ſpatarius Riggo dicebat᷑ cui calciamẽta eius pꝛebuit:eumq; indui veſtib? regalibus fecit:qꝙ; quaſi in perſio⸗ na ſua pergere ad dei hominẽ pꝛecepit. In cuius obſequio tres qui ſibi pꝛe cete⸗ ris adherere conſueuerãt comites miſit. ſcz vul.ruderig. ⁊ blindinch vt ante ſer⸗ ui dei oculos ipſum regem Totyls eſſe ſimulantes:eius lateri obambularẽt: cui aliqua quoq; obſequia quaſiſpatarij pꝛe⸗ berent:vt tã ex eiſdẽ obſequijs & ex pur⸗ pureis veſtibus rex eſſe putare᷑. Cumqʒ idem Riggo decoꝛatis veſtibꝰ obſequen tium frequẽtia comitat?ꝰ: monaſteriũ fui ſet ingreſſuſ:vir dei eminꝰ ſedebat. QuzE venientem conſpiciens:cum iaʒ ab eo au diri potuiſſet: clamauit:dicens,· None fili pone hoc quod poꝛtas:non eſt tuum: qui Riggo pꝛotinus in terra cecidit 1 ge . ato viro illuder pᷣſupſiſſet: expauit:oẽilises as: quatenus adhuc maioꝛa oo gnoſcas. Gothoꝛũ nãq; tempo Peati q; qui cũ eo ad dei hominẽ veniebant:ter re conſternati ſunt. Surgẽtes autẽ ad eũ pꝛopinquare minime pꝛeſumpſerũt:ſ 3 ad ſuũ regẽ reuerſi nunciauerunt trepidi:in quanta velocitate fuerant depꝛehenſi. BDe pꝛophetia regi Totile et amiſine antiſtiti facta. (Cap. XVI. ſedentẽ cerneret:nõ auſus acce gere:ſeſe in terꝛam dedit. Cui cũ vir dei bis terue diceret:ſurge:ſed de terra erigere ſe nõ auderet: Bñdictꝰ xp̃ᷣi ieſu famnlus ꝑ ſemetipſum dignatus eſt accedere ad regem: ꝓſtratũq; de terra le⸗ nauit: de ſuis actibus increpauit:atq; ĩ paucis ſermonibꝰ multa:que illi erãt vẽ⸗ tura:pꝛenunciauit:dicens. Multa mala facis:multa mala feciſti. Jꝗ aliquãdo ab iniquitate cõpeſce.E quidẽ Romã ĩgreſ ſurus es:mare trãſiturus:nouẽ annis re⸗ gnans:decimo moꝛieris:Quibꝰ auditis rex vehemẽter territus:oꝛatiõe petira re⸗ ceſſit: atq; ex illo iam tẽpoꝛe minus crude lis fuit: ⁊ nõ multopoſt Romaʒ adijt:ad ſiciliã ꝑrexit:anno autẽ regni ſui decimo omnipotentis dei iudicio regnũ cum vi⸗ ta perdidit. Preterea canuſine antiſtes eccleſie ad eundẽ dei famulũ venire con⸗ ſueuerat:queʒ vir dei pꝛo viteĩ ſue merito valde diligebat. IJs itaq; dũ c illo de in greſſu regis Totile/⁊ Romane vrbis ꝑ⸗ ditiõe colloquiũ haberet:dixit. NPer hũc regẽ ciuitas iſta deſtruet᷑: vt amplius nõ 1 nhabitet᷑. Cui vir oñi reſpondit. Roma a gẽtibus nõ exterminabit᷑: ſed tempeſta⸗ tibus choꝛuſcis:turbinibus:ac terꝛemo⸗ tu fatigats inardeſcetin ſemetipſa. uius ꝓphetie myſteria nobis iam facta ſunt lu⸗ ce clarioꝛa:quia in hac vrbe diſſoluta me nia: euerſas domus ? deſtructas eccleſis ⸗ B cu dno turbine cernimus.eiuſq; edificia longo ſe nio laſſata: quia ruinis crebꝛeſcẽtibus ꝓ⸗ ſternatur videmus:quãuis hoc Honoꝛa ius eius diſcipulꝰ cuiꝰ mihi ralatiõe com Bregoꝛij 6 Anc per ſe iſdẽ Totila ad dei bominẽ acceſſit:quẽ cuʒ longe pape pertũ eſt:nequaq tñ ex oꝛe illi as audiſſe ſe ꝑhibet:ſed quis hoc dixerit.: dictũ ſibi a fratribus fuiſſe teſtatur. De clerico a demonio libera⸗/ to:ad tempus. (¶ Eap. XyVII. Badem quoq; tẽpoꝛe quidam Aquinẽſis eccleſie clericus de monio vexabat᷑ qui a venerabi Ali viro Conſtãtio eiuſdẽ eccle⸗ ſie antiſtite ad multa fuerat martyrũ loca trſmiſſus:vt ſanari debuiſſet. Sed ſan⸗ cti dei martyres noluerũt ei ſanitatis do⸗ num tribuere: vt quanta eſſet in bñdicto gratia demõſtrarent. Huctus itaq; eſt ad oĩpotentis dei famulũ Bñdictũ: qui ieſu chriſto dño pᷣces fundẽs: antiquũ hoſteʒ de obſeſſo hoĩe ꝓtinus expulit. Cui ſana to pꝛecepit:dicẽs.vade ⁊ pot hec carneʒ nõ cõedas:ad ſacrũ oꝛdinẽ nunqᷓ; accede—=3 re pᷣſumas. Quacũq; autẽ die ſacrũ oꝛdi⸗ nẽ temerarie pᷣſumpſeris:ſtatim iuri dya boli iterũ inãcipaberis. Niſceſſit igit᷑ cle⸗ ricus ſanꝰ⁊ ſicut terrere ſolet aim pena re cens:ea que vir dei pᷣceperat:interim cu⸗ ſtodiuit.Cũ vero poſt annos multos oẽs pꝛioꝛes illiꝰ de hac luce migraſſent:⁊ mi⸗ noꝛes ſuos ſibimet ſupponi in ſacris oꝛdi nibꝰ cerneret: verba viri dei quaſi ex lon⸗ go tꝑe oblitus poſtpoſuit:atq; ad ſacrum oꝛdinẽ acceſſit. Quẽ mox is qui relique⸗ rat dyabolꝰ:tenuit:eũq; vexare quouſq; animã eius excuteret:no ceſſauit. Ste vir dei diuinitatis vt video etis ſecreta penetrauit:qui ꝑſpe⸗ tit huc clericũ iccirco d vabolo tra regoꝛius. NBare diuinitatis ſecreta non noſ ſet:qui dininitatis pᷣcepta ſerua⸗ ret:cũ ſcriptũ ſit:qui adheret dño vnus ſpus eſt. „ QPetrus. Jvnꝰ ſit emn dño ſpũs: qui dño adberet:quid ẽ ꝙ iterãiſdẽ egre⸗ ditũ:ne ad ſacrũ oꝛdinẽ auderet acceder̃. S audiße üſbi bet, I. nncen cus de nerab eccle⸗ loe dſan⸗ ls do⸗ gic Na ieli lez i 6 d⸗ da de⸗ are cu⸗ be ni⸗ bec lon⸗ n e⸗ ſch deo ſpe⸗ 9 ger. nol erus die ſi ge Bialogoꝛum gius pᷣdicator dicit: quis cognouit ſenſuʒ dñi:aut quis cõſiliariꝰ eius fuit. Nalde eĩ eſſe incõueniẽs videt᷑:eius ſenſum cuʒ qͥ vnñ factus fuerit:ignoꝛare. Gregoꝛius. ſunt:ſenſũ dñi nõ ignoꝛãt. Mãiſ⸗ quoq; apoſtolꝰ dicit. Quis eĩ ſcit hominũ:q̃ ſunt hoĩs:niſi ſpũs homĩs ui ẽ in ipſo. Ita ⁊ q̃ dei ſunt.nemo cog⸗ nouit:niſi ſpũs dei. Qui vt ſe oſtenderet noſſe:q̃ dei ſunt:adiũxit: Hos autẽ nõ ſpi ritũ huiꝰ mũdi accepimꝰ: ſed ſpiritũ qͥ̃ ex deo eſt. Hinc iterũ dicit. Qð oculꝰ nõ vi dit: nec auris audiuit:nec in coꝛ hoĩs aſ⸗ ſcẽdit:que pꝛeꝑauit deus diligẽtibus ſeꝛ nobis autẽ reuelauit ꝑ ſpiritũ ſuum. Yerga eideʒ Aplo ea q dei ſunt: d᷑dei ſpirituͦ ſunt reuelata: quo ſu per hoc:qð ꝓpoſui:pᷣmiſit:dicẽſ. Oaltitudo diuitiarum ſapiẽtie 2 ſciẽ tie 0 deiꝛ ᷓ incoõpꝛehẽſibilia ſunt oꝑa eius ⁊ in ueſtigabiles vie eiꝰ. Sʒ rurſum mihi bec dicẽti alia ſuboꝛit᷑ qſtio. Hã Sauid pꝛo⸗ pheta dño loquit᷑:dicẽs. In labijs meis ꝓnunciaui oĩa iudicia oꝛis tui.Et cũ mi⸗ nus ſit noſſe: ꝙᷓ etiã ꝓnunciare: quid eſt qð paulꝰ incõpꝛehẽ ſibilia eſſe dei iudicia aſſerit. Pauid autẽ hec ſe oĩa nõ ſolũ noſ ſe:ſʒ etiã in labijs ꝓnuciaſſe teſtatur. ESGregoꝛius. T vtraq; hec tibi ſupius ſub bꝛe⸗ uitate reſpõdi dicẽs ꝙ ſancti viri uãtũ cũ dño ſunt.ſenſum dñi nõ ignoꝛãt.Oẽs enĩ qui deuote dñm ſe⸗ quunt᷑.etiã deuotiõe cũ deo ſũt: ⁊ adhuc carnis coꝛruptibilis grauati põdere cum deo nõ ſunt.occultaq; dei iudicia inq;tuʒ cõiuncti ſunt:ſciũt:inquãtũ diſiũcti ſunt: neſciũt. Qꝛ eni ſecreta eius adhuc ꝑfecte nõ penetrãt: incõpꝛehẽſibilia eiꝰ iudicia eſſe teſtant᷑. Qui vero mẽte ei adherent atq; inherẽdo:vel ſacris ſcripture eloqſ: vel occultis reuelationibꝰ inquantũ acci⸗ piunt:agnoſcũt:⁊ nouerũt hec:⁊ pꝛonun Auncti viri inquãtũ cũ deo vnum ciant. Judicia igit᷑ qui deꝰ tacet:neſciũtꝰ que deꝰ loquit᷑iſciũt. Zñ ⁊ dauid ꝓphe⸗ ta cũ dixiſſet. In labijs meis ꝓnunciaui oĩa iudicia: ꝓtinus addidit oꝛis tui: ac ſi a ꝑte dicat.Ego iudicia ⁊ noſſe: ⁊ ꝓnun⸗ ciaſſe potui:que te dixiſſe cognoui. Ham ea:q̃ ipſe nõ loqneriſ:a noſtra ꝓculdubio cognitiõe abſcõdit.Cõcoꝛdat ergo pꝛo⸗ phetica apoſtolicã ſnĩa:qꝛ ⁊ incõpꝛehen⸗ ſibilia ſunt dei iudicia:⁊ tamẽ que de oꝛe eius ꝓlata fuerint:humanis labijs ꝓnu⸗-⸗ ciant᷑.quoniã ſcire ab oibus:⁊ ꝓlata ꝓdi poſſunt:a occultari non poſſunt. ¶De pꝛophetia deſtructionis monaſterij ſui: q¶ Cap. XVIII· — Petrus. M obiectione mee queſtiuncu le patuit cauſa ratiõis: ſed qſo te ſi qua ſunt adhuc de viri hui us virtute ſubiunge. Yr quidã nobilis Theopꝛobꝰ no mine eiuſdẽ Benedicti patri fue⸗ frat admonitione cõuerſus: q pꝛo vite merito magnã apud eũ ſamiliaritatis fiduciã habebat. Hic cũ quadã die eiꝰ cel lã fuiſſet ingreſſus:huũc amariſſime ſlentẽ repperit.Cũq; diu ſubſiſteret:eiuſq; n 6fi niri lachꝛimas videret:nec tamen vt vir dei cõſueuerat:orãdo plãgeret:ſed merẽ⸗ de:que nã cauſa tanti luciꝰ exiſteret:inqᷣ⸗ ſiuit. Cui vir dei ilico rñũdit. Smne hoc monaſteꝛiũ qð cõſtruxi ⁊ cũcta q̃ fratribꝰ pꝛeꝑaui oĩpotentis dei iudicio gẽtibꝰ tra dita ſunt. Aix autẽ obtinere potui: vt mi hi ex hoc loco aĩe cõcederent᷑. Cuiꝰ vocẽ tũc Theopꝛobꝰ audiuit: nos autẽ cerni⸗ mus:qui deſtructũ modo a lon gobardoꝝ gente eius monaſteriũ ſcimus. NHocturno nĩ tꝑe ⁊ quieſcẽtibus fratribus nuꝑ illie ſongedaral ingreſſi ſunt. Qui diripiẽtes oĩa ne vnũ quidẽ hominẽ illic tenere po⸗ tuerũt:ſed impleuit om nipotẽs de? ꝙ fi⸗ deli famulo Bñdicto. ꝓmiſerat: vt ſi res gẽtibus traderet: aĩas cuſtodiret:q̃ in re pauli vicẽ video tenuiſſe Gñdictũ cuius Peoati SBregoꝛij du nauis rerũ omniũ iacturã pertulit:ipᷣe in conſolatiõe vitã omniũ:qui cũ eo comi ». tabant᷑: accepit. De abſconſiõe flaſconis a bea 10 B£ eln cognita: Aoda quoq; temꝑe exhilaratꝰ dei viro in mõaſteriũ vino ple⸗ na duo lignea vaſcula: que vulgo flaſco⸗ nes vocant᷑ deferret. Qui vnũ detulit:al terũ vero pergẽs in itinere abſcõdit. Rir autẽ dñi quẽ facta abſentia latere nõ po⸗ terant vnũ cũ gratiarũactõe ſuſcepit:⁊ di ſcedentẽ puerũ monuit:vicens.Dide fili ne de illo fiaſ cone quẽ abſcondiſti:iam bi vas:ſed inclina illũ caute ⁊ inuenis:quid intus habet. Qui cõfuſus valde a dei ho ine exiuit.Et reuerſus: volẽs adhuc ꝓ bare que audierat:cũ flaſconẽ inclinaſſet: de eo ꝓtinus ſerpens egreſſus eſt. Tunc pꝛedictus exhylarat? puer per hoc qð in vino repperit:expauit malũ qð ſecit. ¶ He mappulaꝝ receptiõe aſer uo dei cognita: ¶ Cap.XX. . Bn longe aũt a monaſterio vi n cus erat: in quo nõ minĩa mul Niitudo hominũ ad fideʒ dei ab idoloꝝ cultu Benedicti fuerat exhoꝛtatiõe cõuerſa. IJlbiq; quoq; quedaʒ ſanctimoniales femine inerãt: ⁊ crebꝛo il luc ꝓ exhoꝛtandis anĩabus fratres ſuos mittere Benedictꝰ? dei famulus curabat. NQuadã vero die miſit ex moꝛe: ſed his qͥ miſſus fuerat monachus poſt admonitio nẽ factã:a ſanctimonialibꝰ feminis roga⸗ tus:mappulas accepit: ſibiq; eas abſcon dit in ſinu. Quẽ mox vt reuerſus eſt: vir noſter: quẽ ipᷣe conuerſũ noſti: trãſmiſſus a dno ſuo fuerat: vt biq; eas in ſinu miſiſti? Qui mox eius ve ſtigijs ꝓuolutus ſtulte ſe egiſſe penituit: eas quas in ſinu abſconderat: mappu⸗ 7 perba a dei viro cognita: Capitulũ. XX Aadã quoq; die dũ venerabi⸗ coꝛꝑpis alimẽta perciperet:eiuſ filius fuerat: qui ei ante mẽſam lucernam tenebat.Cũq; vir dei ederet:ipᷣe aũt cũ lu cerna miĩſterio aſtaret: cepit per ſuperbie ſpiritũ in menteſua tacitus voluere ⁊ per cogitationẽ dicere. Quis eſt hic cui ego manducãti aſſiſto:lucernã teneo:ſeruitiũ impendo? Quis ſum ego:vt iſti ſeruiaʒ ? Ad quẽ vir dei ſtatim cõuerſus: vehemẽz ter eum cepit increpare dicẽs: Signa coꝛ tuũ frater: quid eſt qð loqueris? ngna coꝛ tuũ. Nocatiſq; ſtatim fratribꝰ pꝛecepit ei lucernã de manibus tolli. Jpm vero iuſ⸗ ſit a mĩſterio recedere: ⁊ ſibi hoꝛa eadem quietũ ſedere. Qui reqͥſitus a fratribꝰ q̃ͥd habuerit in coꝛde:per oꝛdinem narrauit: ito ſuperbie ſpũ intumuerat: ⁊ que ↄtra virũ dei verba per cogitationẽ tacitus di cebat.Cuũc liquide oibus patuit: ꝙ vene rabulẽ Benedictũ latere nil poſſʒ: in cuiꝰ aure etiã cogitatiõis verba ſonuiſſent. De ducẽtis farine modijs faa mis temꝑe ante cellam viri dei ——— 7 uentis: — (Kmap. XXII. O ngnie regione fames incubuerat: j„ magnaq; oẽs alimentoꝝ indi⸗ nedicti monaſterio triticũ deerat: panes dei vehemẽtiſſima amaritudine cepit in⸗ ¶ vero pene oẽs ↄſumpti fuerãt:vt nõ plus crepare dicẽs: Quõ ingreſſa eſt iniqᷣtas in ſinu tuo? At ille obſtupuit:⁊ quid egiſ ſet oblitus: vnde coꝛripiebat᷑: neſciebat. Cni ait: Hũquid ego illic pns non eram: qñ ab ancillis dei mappulas accepiſti: ti qᷓ quĩq; adrefectiõis hoꝛã fratribꝰ inue⸗ nirt potuiſſent. Cũq; eos venerabilis pa ter ↄtriſtatos cerneret: eoꝝ puſillanimita tẽ ſtuduit modeſta increpatiõe coꝛrigere: ⁊ rurſũ ꝓmiſſione ſubleuare dicẽs: Qus lis pater: veſpertina iam hoꝛa monachus cuiuſdà defenſoꝛis io igit᷑ temꝑe in eadẽ campa tia coanguſtabat: iãq; in be i zu: bol 11 de np erat inh⸗ inbe anes ſpus lnue⸗ logs imts gert: Pialogoꝛum re de panis inopia veſter anim? triſtak? Nodie quidẽ minus eſt: ſed die craſtina abundaãter habebitis. Sequenti aũt die ducẽti farine modij ante foꝛes celle in ſac cis inuẽti ſunt. Quos opᷣs deus quipus deferentibꝰ tranſmiſiſſet: nũcuſq; msnet incognitũ.X cũñ fratres cernerent: domi no gratias referẽtes didicerũt iam de abũ dantia nei in e ner dubitartt. iſcquelo te ndaaſe nam creden⸗ Alũ eſt huic dei famulo ſemper ꝓ⸗ tie ſpiritus i implebat. Bregoꝛius. e) RKophetie ſpiritus Petre ꝓphe dꝛ ſicut de ſancto ſpiritu ſcriptuʒ eſt. Avi vult ſpirat. Ita ſclendũ eſt:quia ⁊ qñ vult aſpirat. Hic eſt ꝙ MHathan a re ge requiſitus: ſi cõſtruere templũ potuiſ⸗ ſet: pꝛius eõſenſit:⁊ poſtmodũ ꝓhibuit. Minc eſt ꝙ Helyvʒzeus cũ flentẽ mulierem cerneret: cauſamq; neſciſſet: ad ꝓhiben⸗ tem hanc puerũ dicit:DLimitte eã:qꝛ ani⸗ ma eius in amaritudine eſt: dñs celauit a me:⁊ nõ indicauit mihi. Qð oĩpotens deus ex magne pietatis diſpeni atiõe di⸗ ſponit: qꝛ dũ ꝓphetie ſpiritũ aliqñ dat ⁊ aliqñ ſubtrahi: ꝓphetantiũ mentes:⁊ ele uat in celſitudine:⁊ cuſtodit in humilita⸗ te:vt ⁊ accipiẽtes ſpiritũ inueniãt: qͥd de deo ſint ⁊ rurſum ꝓphetie ſpiritũ non ha veures cognoſcãt: qͥd ſint de ſemetipᷣis. e fabꝛica monaſterij Terra cinenſis er viſioné diſpoſita: —— — ¶Ke apitulũ. XxXIII.g 11 etrus. Ta hoc eſſe vt aſſeris magna ra⸗ Ntio clamat. Sed queſo de venera ili patre Benedictoz quicqd ad hue animo occurrit: exequere. Sregoꝛius. Lio quoq; temntoꝛeg quoda m phetie ſpiritũ adeſſe potuuũſe. an der interualla tempoꝝ eius mentẽ ꝓphe tarũ mentes nõ ſemper irradiat: ber II ſaͤeli viro fuerat rogatatus . vt in eius pꝛedio iuxa T erracinẽ ſem vꝛbem miſ⸗ ſis diſcipulis ſuis conſtruere monaſteriũ debuiſſet. Qui roganti cõſentiens depu⸗ tatis fratribus patrẽ cõſtituit:⁊ quis ei ſe cũdus eſi et:oꝛdinauit. Quibus eũtibus ſpopõdit dicẽs: Ite ⁊ die illo ego venioꝛ ⁊ oſtendo vobis: in quo loco oꝛatoꝛiũ: in quo refectoꝛiũ fratrũ: in quo ſuſceptionẽ hoſpitũ:vel queq; ſunt neceſſaria edifica⸗ re debeatis. Qui benedictione percepta ilico perrexerũt: ⁊ conſtitutũ diẽ magno⸗ pere pꝛeſtolãtes:parauerũt oĩa que his q̊ᷓ cũ tanto patre venire potniſſent:videban tur eſſe neceſſaria. Mocte vero eadẽ qua ꝓmiſſus illuceſcebat dies:eidẽ ſeruo dei quẽ illic patrẽ cõſtituerat: atq; eius pᷣpo⸗ ſito vir dñi in ſomnis apparuit: ⁊ loca ſin gula vbi quid edificare debuiſſent:ſubti⸗ liter deſignauit. Cũqʒ vtriq; a ſomno ſur gerẽt:ſibiinuicẽ quid viderent retulerũt: nõ tamen viſioni illi oĩimodo fidẽ dãtes: virũ dei ſicut ſe venire ꝓmiſerat:expecta bant. Cũq; vir dei cõſtituto die minime veniſſet:ad eũ cũ meroꝛe reuerſi ſunt dicẽ tes: Expectauimꝰ pater vt venires:ſicut ꝓmiſeras⁊ nobis oſtẽderes:vbi quid ed ficare deberemus ⁊ nõ veniſti. Quibus ipe ait: Quare fratres: quare iſta dicit ⸗ MNũquid ſicut ꝓmiſi:nõ veni? Cui cũ ipſi dicerẽt: Qñ veniſti? Geſpõdit.HNũquid vtriſq; vobis doꝛmiẽtibus nõ apparui: ⁊ loca ſingula deſignaui? Ite ⁊ ſicut per vi⸗ ſionẽ vidiſtis: omne habitaculũ monaſte rij ita conſtruite. Qui hec audientes ve⸗ hemẽter admirati ad pꝛedictũ pꝛediũ ſũt reuerſi: ⁊ cũcta habitacula: ſicut ex reue⸗ latiõe didicerant: cõſtruxerüt. Petrus. Oceri velim quo fieri oꝛdine DU 2 tuit: vt longe reſponſũ doꝛmien⸗ tibus dicerei: ꝙ ipi per viſionem andirent: ⁊ recognoſcerẽt. regoꝛius. Aid eſt: ꝙ perſcrutatus rei geſte oꝛdinẽ:ambigis MPetre. Liquet Pfecto: qꝛ mobilioꝛis nature eſt⸗ Veati Sregoꝛj poape ſpiritus qꝙ coꝛpus. St certe ſeriptura te Qui cũ diu iſta toleraret: perrexit ad dei ſte nouimus: ꝙ ꝓpheta ex iudea ſubleus hoĩem: quãtaſq; pateret᷑ verboꝝ cõtume tus: repente eſt cũ pꝛandio in caldea de⸗ ltas enarrauit. Air aũt dei hec de illis au poſitus: quo videlicet pꝛandio pꝛophetã diens:eis ꝓtinus mandauit dicẽs: Coꝛ⸗ refecit:ſeq; repẽte in iudea iterũ inuenit. rigite linguã veſtrã: qꝛ ſi non emẽdaueri Si isit᷑ iam longe Abachuch potuit ſub tis: excõico vos. Quã videlicet excõica⸗ momẽto coꝛpoꝛaliter ire ⁊ pꝛandiũ defer⸗ tiõis ſententiã non ꝓferendo intulit: ſed re:quid mirũ: ſi Benedictus pater obti⸗ minando. Ille aũt a pꝛiſtinis moꝛibus ni nuit: quatenus iret per ſpiritũ ⁊ fratrum hil mutate itra paucos dies defuncte ſũt: quieſcentiũ ſpiritibus neceſſaria narraret atq; in eccleſia ſepulte.Cunq; in eadẽ ec vt ſicut ille ad cibũ coꝛpoꝛis coꝛpoꝛaliter cleſia miſſarũ ſolnia celebꝛarent᷑: atq; ex perrexit:ita iſte ad ĩſtitutionẽ ſpiritualis moꝛe dyaconus clamaret. Si quis nõ cõ vite ſpũaliter pergeret. municat det locũ:nutrix earũ que pꝛo eis 7 C De ſanctimõialibus feminis oblationẽ dno offerre cõſueuerat: eas de quep oſt moꝛtẽ per eius oblatio ſepulcris ſuis ꝓgredi ⁊ exire eccleſiã vi⸗ . nẽ cõmunioni ſunt reddite: dyvaconi clamãtis exiebãt foꝛas: atq; in⸗ (CLapitulũ. XXIIII. tra eccleſiã permanere nõ poterãt:ad me — Petru 8s. tori. red n vir dei ls adhe viuẽ SWU HEb S us mãdauit.Eas quippe ſe cõione pꝛi Aus ine leutioaterſt ra uare dixerat: niſi moꝛes ſuos ⁊ verba cor veim noſſe ate inen locutio igerent. Tüc ſeruo dei cũ graui meroꝛe Jelim N le in comuni locutio indicatũ eſt. Qui manu ſua ꝓtinus obla e qualis iſte vir fuerit. tieonẽ dedit dicẽs: Ite ⁊ hãc oblationẽ ꝓ Gregoꝛius. eis offerri dño facite:⁊ vlterius excõicate Ix ipſa Petre cõmunis eius lo⸗ nõ erũt. Que dũ oblatio ꝓ eis fuiſſet im cutio a virtutis erat pondere va⸗- molata:⁊ a dyacono iuxta moꝛẽ clamatũ iam decernẽdo:ſed minãdo diceret: tan-⸗ dño per ſeruũ minime recederet: cõioneʒ tas vires ſermn⸗ tae habeber ꝛac ſi hoc dño per ſeruũ dñi receꝑpiſſent. nõ dubie atq; ſuſpenſe:ſed iã per ſenten IsKosssrrur tiã pꝛotuliſſet. NMam nõ scab eiꝰ? mo⸗ R Jru MPetrus. is: quäni v naſterio due quedã ſanctimoniales femi⸗ nerabile auachnes quaͤu ßve ne nobilioꝛe femia exoꝛte:in loco pꝛopꝛio tamẽ in hac carne con vonc uc ↄuerſabant᷑:quibus quidã religioſus vir gontẽ dt iſt. l ſate ne goerun tibu de ad exterioꝛis vite vſum pᷣbebat obſequiũ aatingt elea oluere:in illo iam in Sed ſicut nõnullis ſolet nobilitas gene⸗ liibili iualcio coſtituas⸗ ris parare ignobilitatẽ mentis: vt minus ¶ Gregoꝛius. ſe in hoe mũdo deſpiciat: qui plus ſe cete Anquid nã Metre in hac adhuc ris a liquid fuiſſe meminerũt: necdũ pꝛe carne nõ erat:qui audiebat? Qð dicte ſctimoniales femie perfecte linguã ũq; ligaueris ſuper terraã: erit li⸗ ſuã ſub habitus ſui freno reſtrinxerãt: et gatũ in celis:⁊ que ſolueris ſuꝑ terrã: ſo⸗ eundẽ religioſuʒ virũ:qui ad exterioꝛa ne luta erũt ⁊ in celis. Cuius nũc vicẽ ligan ceſſaria eis obſequiũ pꝛebebat: incautis do ⁊ ſoluẽdo obtinent:qui locũ ſancti re⸗ ſepe ſermonibꝰ ad iracundiã ꝓnocabãt. gimis ſide ⁊ moꝛibus tenẽt. Sed vt tãta debat.X dũ ſepius cerneret: qꝛ ad vocẽ cuaꝛ: quia cuiꝰ coꝛ ſeſe in alta ſu⸗ eſt vt non cõicantes ab eccleſia exirẽt:vi ſpenderat: nequaiꝙ; verba de oꝛe illius in ſe nõ ſunt. Qua ex re indubitãter patuit: caſſum cadebãt. Si quid vero vnqꝙ, non qꝛ vũ inter eas que cõione pꝛiuate ſũt: a taidet Gtume llisan Con⸗ lneri liteſl bsnl geſit: diee cer noc Noeis sde lin⸗ we i⸗ e li gi e wbla Ne diene ſuin mmari kirr Gtuis: ſün ione, is ve buc de mig Bialogoꝛum nber n „ valeat homo de terra:celi ⁊ terre cõditoꝛ in terrã venit e celo.atq; vt iudicare:caro etiã de ſpũalibus poſſit:hoc ei largiri dig natus ẽ.factꝰ ꝓ hominibꝰ deꝰ caro:qꝛ ĩ⸗ de ſurrexit vltra ſe infirmitas noſtra: vnð ſub ſe infirmata eſt firmitas dei. De puero monacho quem ſe pultũ terra pꝛoiecit. Ca.XXV. N1Detrus. Am virtute ſignoꝛũ concoꝛdi⸗ ter loquitur ratio verboꝛum. Bregoꝛius. adã quoq; die dũ quidam eius puerulꝰ monachꝰ parẽtes ſuos: vltra ꝙ, debebat: diligẽs atq; ad eoꝛũ habitaculũ tendẽs:ſine benedic iõe de monaſterio exiſſet:eodẽ die mox vt ad eos ꝑuenit:defunctꝰ eſt. Cũq; eſſet ſepul tus:die altero pꝛoi ectũ foꝛas coꝛpꝰ eiꝰ in uentũ eſt.qð rurſus tradere ſepulture cu⸗ rauerũt.Sed ſequẽti die iterũ pꝛoiectum exteriꝰ atq; inhumatũ ſicut pꝛius inuene rt:ũc cõcite ad benedicti patriſ veſtigia currẽtes:cũ magno fletu petierũt vt ei ſu⸗ am gratiã largiri dignaret᷑.. Quibus vir dei manu ſus ꝓtinus cõionem dñici coꝛ⸗ poꝛis dedit:dicẽs.. Ite atq; hoc dñicum coꝛpus ſuꝑ pectus eiꝰ ponite ⁊ ſic eum ſe pulture tradite. Qõð du factũ fuiſſet ſuſce ptum coꝛpus eiꝰ terra tenuit:nec ivltra ꝓ iecit. Perpẽdis petre apud ieſuʒ chꝛiſtũ dñm cuius meriti iſte vir fuerit:vt eiꝰ coꝛ pus etiã terra pꝛoiecerit: qui Benedicti gratiã non haberet. „ — rpendo plane ⁊ vehemẽter ſtu⸗ cOo. . HDe monacho qui de monaſte rio diſcedens draconẽ in itinere inuenit. ap. XXVI. ¶Bꝛegoꝛiuus. Aidaʒ autẽ eiꝰ monachꝰ mobi litati mẽtis deditꝰ erat ⁊ ꝑama nere ĩ monaſterio nolebat. Eij q; eũ vir dei aſſidue coꝛꝛiꝑet⁊ frequẽte admoneret. Ipſe vero nullomõ ↄientiret in cõgregailõe ꝑſiſtere:atq; ĩ opoꝛtunis pᷣcibꝰ vt relaxaret᷑: manere. Quadaʒ die idẽ venerabilis pr̃ nimietatis eius tedio affectus:iratus iuſſit:vt diſcederet. Qui mox vt monaſteriũ exijt:cõtra ſe aſſitere aꝑto oꝛe draconẽ in itinere ĩuenit. Cnqq eũ idẽ draco qapparuerat: deuoꝛare vel⸗ lei:cepit ipſe tremẽs:⁊ palpitãs:magnis vocibꝰ clamare:dicens. Qurrite.currite qꝛ draco ille me deuoꝛare vult.Currẽtes autẽ fratres draconẽ minime viderũt ſed trementẽ atq; palp tãtẽ monachũ ad mo naſteriũ reduxerũt:qͥ ſtatim ꝓmiſit nũq ſe eſſe iã a monaſterio receſſurum.atq; ex hoꝛa eadẽ in ſua ꝓmiſſione ꝑmãſit qppe qui ſancti viri oꝛationibꝰ cõtra ſe aſſiſtere draconẽ viderat:quẽ pꝛius nõ videndo: ſequebatur. aeb pe —. De puero ab Elephantino moꝛbo curato.Cap.XXVII. Ed neq; hoc ſilendũ puto qð il luſtri viro Antonio narrãte co gnoui:q aiebat patris ſui pue⸗ rũ moꝛbo elephãtino fuiſſe coꝛ reptũ ita:vt iã pilis cadẽtibꝰ cutis ĩtume ſceret:atq; increſcẽtẽ ſaniẽ occultare non poſſet. Cui ad virũ dei ab eodẽ pr̃e eius tate reſtitutus. De.xij.ſolidis ꝑ miraculũ de⸗ bitoꝛi redditis et ſanatiõe hoĩs miſſus ẽ ⁊ ſaluti pꝛiſtine ſub omni celeri⸗ cuius cutis quaſi lepꝛoſa appa/ rutt. (Kap. XXVIII. Eq; illud taceaʒ qð eins diſci⸗ pulꝰ Pegrinꝰ noie narrar cõ ſueuerat: qꝛ die quadã ſidelis . vir quadã neceſſitate debiti cõ pulſus:vnũ ſibi foꝛe remediuʒ credidit:ſi ad dei virũ ꝑgeret ⁊ q̃ euʒ vrgeret debiti neceſſitas:ĩdicaret. Aenit itaq; ad mona ſteriũ:oĩpotẽtis dei famulũ repperit. Qꝛ a creditoꝛe ſuo ꝓ.xij.ſolidis grauiter af⸗ fligeret titimauit.Cui venerabilis pr ne⸗ 9 inopiã blãda locutiõe cõſolatꝰ ait. Nade ⁊ poſt biduũ reuertere:qꝛ deeſt hodie qð tibi debeã dare. In ipſo autẽ biduo moꝛe ſuo in orone fuit oceupatꝰ. Cũ die tertio per archã vero monaſterij:q̃ erat frumen ti. Quos vir dei deferri iuſſit ⁊ afflicto petitoꝛi tribuit: dicẽs vt.xij.redderet et vnũ in expẽſis ꝓpꝛijs hr̃etSʒ ad ea nũc redeã que eiꝰ diſcipulis ĩ libꝛi huiꝰ exoꝛ⸗ dio pᷣdictis referẽtibus agnoui. ſui emulatioe laboꝛabat: cuiꝰ ad hec vſq; odiũ ꝓrupit vt neſcienti in potu venenũ daret. Qui q;'uis vitã au ferre nõ valuit: cutis tũ coloꝛẽ mutauit: ita vt diffuſa in coꝛꝑe eius varietas lepꝛe moꝛẽ imitari videret᷑: ſed ad dei homineʒ deductꝰ ſalutẽ pꝛiſtinã citius recepit.Nã mox vt eum cõtigit:omnẽ cutis lillius va rietatẽ fugsuit. , , ¶ De vale vitreo in ſaxis ꝓiec — to et nõ fracto. ¶ Capi.XxXIX. NQ quoq; tꝑe quo alimẽtoꝝ in vat:vir dei diuerſis indigẽtibꝰ L monaſterij ſui cũcta txibuerat: vt pene nihil ĩ cellario niſi parũ quid olei in vitreo vaſe remane ret. Tũc quidã ſub vyaconꝰ agapiciꝰ noĩe aduenit: magno⸗ pere poſtulas vt ſibi aliquãtulũ olei dari debuiſſet. Air autẽ d ñi qui cuncta decre uerat ĩ terra tribuere:vt ĩ celo oĩa reſerua ſit petẽti dari. Monach“ vero qͥ cellariũ tenehat audiuit quidẽ iubẽtis verba:ſed implere diſtulit.Cũq; poſt paululũ: ſi id qð iuſſerat:datũ eſſet:indreret:rñdit mo⸗ nachꝰ ſe mime dediſſe:q: ſi illud ei tribu⸗ eret: oiĩno nihil fratribꝰ remaneret. Tunc iratꝰ:alijs pᷣcepit vt hocipᷣm vas vitreuʒ ſtra pꝛoſjcerẽt:ne in cella aliquid per in⸗ obedientiã remaneret. factũq; eſt. Sub is neceſſitate debiti affligebat᷑:redijt. Su to plena ſubito tredecim ſolidi ſunt inuẽ Eigdaʒ vir grauiſſima aduerſarij opia campaniã grauiter afflige ret:hoc i pſum paꝝ qð remãſerat olei:iuſ in qͥ parũ olei remãſiſſe videbat᷑:per fene⸗ Peati Bregoꝛj pape quaÿ ſe hre. xij. ſolidos rãdit: ſedtñ eiꝰ feneſtra autẽ eadẽ ingens pꝛecipitiũ pate bat:ſaxoꝛũ molibus aſperũ. Proiectum itaq; vas vitreũ venit in ſaxis:ſed ſic mã⸗ ſit incolume ac ſi pꝛoiectũ minime fuiſſet: ita vt neq; frangi:neq; oleũ effundi potu iſſet.· Qõ vir dñi pꝛecepit leuari atq; vt erat integrũ:petẽti tribu. Tüc collectis fratribꝰ inobedientẽ monachũ de infide⸗ litate ſua ⁊ ſuperbia coꝛã omnibus incre⸗ Se dolio vacuo oleo repleto (Cap. XXX. Aa increpatione cõpleta ſe ſe cũ eiſdẽ fratribus in oꝛationeʒ gq. dedit. In eo autẽ loco vbi cuz ratribus oꝛabat: vacuũ erat ab oleo doliũ ⁊ coopertũ. Cũq; ſanctus viri oꝛatione ꝑſiſteret:cepit operimentũ eiuſ⸗ dẽ dolij oloo excreſcete ſubleuariQuo ↄmoto atq; ſubleuato oleũ qð excreuerat oꝛa dolij tranſiẽs:pauimentũ loci:in quo incubuerat:inundabat. Q&à Benedictꝰ dei famulꝰ?: vt aſpexit:ꝓtinus oꝛationem cõpleuit atq; in pauimentũ oleũ defluere ceſſauit:tũc diffidentẽ inobedientẽq; fra⸗ trẽ latius admonuit: vt fidẽ habere diſce ret ⁊ humilitatẽ. Idẽ vero frater ſalubꝛi⸗ ter coꝛꝛeptus:erubuit. uia venerabi⸗ lis pater virtutẽ omnipotẽtis dñi: quam admonitione intimuerat:miraculis oſtẽ⸗ debat. Mec erat iam vt quiſquã: de eiꝰ ꝓ miſſionibus dubitare poſſet:qͥ in vno eo⸗ dẽ q; momẽ to ꝓ vitꝛeo vaſe pene vacuo plenũ oleo dolium reddidiſſet. De monacho a demone libe⸗ rato: (Capi. XXXI Aadaã die dũ ad beati Johan⸗ nis oꝛatoꝛiũ:qð in ipſo montis Icelſitudine ſitůᷣ eſt: pergeret:ei antiquꝰ hoſtis in mulo medici ſpecie obuiã factꝰ eſt:coꝛnu ⁊ trepedicam — erẽs. Quẽ cũ requiſiſſet:dicẽs. Quo va dis.ille rñdit.Ecce ad fratres vado poti⸗ onẽ eis dare:itaq; ꝑrexit venerabilis be⸗ nedictꝰ ad oꝛationẽ. Qua cõpleta conci⸗ tus redijr. Malignꝰ vero ſpns vnũ ſenio Bialogoꝛum liber II —— rem monachũ inuenit aquã haurientẽ:in quẽ ſtatim ingreſſus ẽ. Eũq; in terrã ꝓie cit ⁊ vehemẽtiſſime vexauit. Quẽ cũ vir dei ab oꝛatione red iẽs tã crudeliter vexa ri cõſpiceret:ei ſolümodo alapam dedit?⁊ malignũ ab eo ſpiritũ ꝓtinus excuſſit.ita vt ad eũ redire vlteriꝰ non auderet. Petrus. Elim noſſe hec tanta miracula ſi virtute ſemꝑ oronis impetrabat: Nan aliquãdo etiã ſolo voluntatis ¶ Gregoꝛius. i deuotamẽte deo adherẽt cuʒ rerũ neceſſitas expoſcit: exhib eꝛe ſigna mõ vtroq; ſolẽt:vt mira qͥq; aliquãdo ex pᷣce faciãt.aliqñ ex ptãte.Cũ enĩ iohãnes dicat. Quotquot at recepe⸗ runt eũ:dedit eis ptãtem filios dei fieri:q̃ filij dei ex ptãte ſũt quid mirũ ſi ſigna fa⸗ cere er ptãte valeãt: qꝛ enĩ vtroq; mõ mi⸗ racula exhibeãtꝛteſtat᷑ petrꝰ:q Chabitaʒ moꝛtuã oꝛãdo ſuſcitauit. Ananiã vero et ſaphirã mẽtientes: moꝛti increpãdo tradi dit. MNeq; eni oꝛaſſe in eoꝛũ extinctione le gił᷑:ſʒ ſolũmõ culpã:quã ꝑpetraueraãt:in⸗ crepaſſe. Cõſtat ergo qꝛ aliqñ hec ex ptã⸗ te:aliqñ vero exhibẽt ex poſtulatiõe: duʒ a iſtis vitã increpãdo abſtulit:⁊ illi reddi dit oꝛãdo. HNã duo quoq; fideliſ dei famu li Bũñdicti faeta nũc replico in quibꝰ aꝑ⸗ te clareat:aliud hũc accepta diuinitus ex ptãte:aliud ex oꝛatione potuiſſe. (De ligato ruſtico et ſolo aſpe ctu viri dei: ¶¶ Eap. XXXII. DOthoꝛũ quidã Malla nomĩe ꝑ Oſidie fuit arriane qͥ Totile reg⸗ eoꝛũ tẽpoꝛibꝰ contra catholice eccleſie religioſos viros ardo⸗ re ĩmaniſſine crudelitatis exarſit. ita vt quiſqͥs ei clericꝰ monachuſue ante faciem veniſſet:ab eius manibꝰ viuus nullomo⸗ do exiret. Quadam vero die auaricie ſue eſtu ſuccenſus:in rapinam rerũ inhias: dum quendã ruſticum toꝛmẽtis crudeli⸗ bus affligeret eumq; per ſuꝑplicia diuer⸗ ſa laniaret:victus penis ruſticus ſe ſe res ſuas Benedicto dei famulo cõmendaſſe pꝛofeſſus eſt:vt dũ hoc a toꝛquente credi bur:ſuſpenſa interim crudelitate ad vitaʒ hoꝛa raperetur:tunc idem Halla ceſſauit ruſticũ toꝛmentis affligere: ſed eius bꝛa⸗ chia loꝛis foꝛtibus aſtringẽs:ante equuʒ ſuum cepit impellere vt quis eſſet bene⸗ dictus:qui eius res ſuſceperat: demoſtra ret. Quẽ ligatis bꝛachijs ruſticus ante⸗ cedens duxit ad ſancti viri monaſterium eumq; ante ingreſſum celle ſedentẽ rep⸗ perit ⁊ legentè. Eidẽ autem ſubſequenti 7 ſeuienti halle ruſticus dixit.Ecce iſte ẽ de quo dixerã tibi bñdictus pater. Queʒ dum feruido ſpiritu ⁊ peruerſe mentis in ſania fuiſſet intuitus eo terroꝛe: quo con⸗ ſueuerat:acturũ ſe exiſtimans:magnis ce pit vocibus clamare dicens. Surge:ſur⸗ ge:⁊ res iſtius ruſti ci redde:quas accepi ſti. Ad cuius vocẽ vir dei ꝓtinus oculos leuauit a lectione eũq; intuitus: mox etiã ruſticũ:qui ligatus tenebatur: attendit. Ad cuius bꝛachia duz oculos deflexiſſet miro modo tanta ſe celeritate ceperunt il ligata bꝛachijs loꝛa deuoluere vt diſſol⸗ ui tam concite nulla hominũ feſtinatiõe potuiſſent. Cumq; is:qui ligatus vene⸗ rat:cepiſſet ſubito aſtare ſolutus: ad tan⸗ te poteſtatis vim tremefactꝰ halla ad ter⸗ ram coꝛruit ⁊ ceruicem crudelitatis rigi⸗ de ad eius veſtigia inclinans:ſe oꝛationi⸗ bus illius cõmendauit. Rir autem ſanc⸗ tus a lectione minime ſurrexit ſed vocatꝭ fratribus eum introꝛſus tolli:vt benedic⸗ tionem acciperet:pꝛecepit. Quẽ ad ſe re ductũ:vt a tante crudelitatis inſania q̃e⸗ ſcere deberet: admonuit. Qui fractus re cedens:nil vlterius petere a ruſtico pᷣſum pſu.quem vir domini nõ tangendoꝛſʒ re⸗ ſpiciendo ſoluerat.(¶ Ecce eſt petre quod dixi:quia hi qui omnipotenti deo famili⸗ ariꝰ ſeruiũt:aliqñũ mira facer etiã ex ptate poſſũt. Qui enĩ ferocitatẽ Gothi terribił ſedẽs repᷣſſit:loꝛa vero nodoſq; ligature D que innocẽtis bꝛachia aſtrinxerãt:oculis oiſſoluit: ipᷣa miraculi celeritate indicat: quia ex poteſtate acceperat habere:quod fecit. Aurſum quoq; quale quantũq; mi⸗ raculũ oꝛado valuit obtinere: ſubiungã. De moꝛtuo ſuſcitato: KCapitulũ. XXXIII. Aadã die cũ fratribus ad agri q opera fuerat egreſſus. Quidã Vvvero ruſticus defuncti filij coꝛ prous in vlnis ferens:oꝛbitatus luctu eſtuans:ad monaſteriũ venit: Be⸗ nedictũ patrẽ queſiuit. Cui cũ dictũ eſſet quia idem pater cũ fratribus in agro mo⸗ raret᷑: ꝓtinus ante monaſterij ianuã coꝛ⸗ pus extincti filij ꝓiecit ⁊ doloꝛe turbatꝰ⸗ ad inueniendũ venerabilẽ patrẽ ſeſe cooi tus in curſum dedit. Eadẽ vero hoꝛa vir dei ab agri opere iam cũ fratribus reuerte bat᷑. Quẽ mox vt oꝛbatus ruſticus aſpe⸗ xit:clamare cepit. Redde filiũ meũ: red⸗ de filiũ meũ. Nir autẽ dei in hac voce ſub ſtitit: dicẽs. Nũquid ego filiũ tuũ tibi ab ſtulti? Cui ille reſpõdit:Moꝛtuus eſt:ve ni ſuſcita eũ. Qð vt mox dei famulus au⸗ diuit:valde cõtriſtatus eſt dicens: Rece dite fratres: recedite:hec noſtra nõ ſunt: ſed ſanctoꝝ apoſtoloꝝ ſunt. Quid nobis onera vultis imponere: que nõ poſſumꝰ poꝛtare? Ar ille quẽ nimius cogebat do⸗ loꝛ:in ſua petitiõe perſtitit iurãs ꝙ nõ re cederet niſi eius filiũ reſuſcitaret. uem morx dei famulus inquiſiuit dicens: Abi eſt? Cui ille reſpõdit:Ecce coꝛpus eiꝰ ad ad iannam monaſterij iacet. Abt dũ vir dei cũ fratribus perueniſſet: flexit genu ſuper coꝛpuſculũ infantis incubuit: ſeq; erigens ad celũ palmas tetendit dicens: SDñne non aſpicias peccata mea: ſed fideʒ huius homiĩis qui reſuſcitari filiũ ſuũ ro⸗ gat ⁊ redde in hoc coꝛpuſculũ aiam quaʒ abſtuliſti. Nix in oꝛatiõe verba cõpleue⸗ rat: regrediente anima ita coꝛpuſculũ pueri omne cõtremuit: vt ſub oculis om⸗ niñ qui aderãt apparuerit cõcuſſione mi⸗ riſica tremẽ do palpitaſſe. Cuius mox ma nũñ tenet: ⁊ eum patri viuentẽ atq; incolu Gregoꝛij mem dedit. Liquet Petre: quia hoc mi⸗ etijt: vt exhibere potuiſſet. He miraculo Scholaſtice ſo⸗ taisiue AAe RAA. — „ Oetrus. raculũ in poteſtate nõ habuit: qð ꝓſtratꝰ zc eucta eſſe vt aſſeris conſtat. patẽter. Quia verba que ꝓpo ſueras:rebus ꝓbas. Sed que ſo te vt indices: ſi ſãcti viri om nia que volũt:poſſunt: ⁊ cũcta impetrãt: que deſiderant obtinere. Bregoꝛius. Aiſnã erit Petre in hac vita pau mulo ter dñ’m rogauit:⁊ tamẽ qð voluit:obtinere nõ valuit. Ex qua re ne⸗ ceſſe eſt vt tibi de venerabili patre Bene dicto narrẽ: qꝛ fuit quoddã quod voluit: ſed nõ valuit implere. Soꝛoꝛ namq; eius Scholaſtica nomine: omipotenti dño ab ipo infantie temꝑe dedicata: ad eñ ſemel per annũ venire cõſueuerat: ad quam vir dei nõ longe extra ianuã in poſſeſſiõe mo naſterij deſcẽdebat. Quadã vero die ve nit ex moꝛe atq; ad eã cum diſcipulis ve⸗ nerabilis eius deſcẽdit frater:qui totũ di em in dei laudibꝰ: ſacxiſq; colloquijs du cẽtes: incũbentibus lam noctis tenebꝛis ſimul acceperũt cibos. Cunq; ad menſaʒ ſederẽt: ⁊ inter ſacra colloquia tardioꝛ ſe hoꝛa ꝓtraheret: eadè ſanctimonialis fe⸗ mina ſoꝛoꝛ eius eũ rogauit dicens: Que ſo te vt iſta nocte non me deſeras:vt vſq; mane aliquid de celeſtis vite gaudijs lo quamur. Cui ille reſpõdit: Quid eſt qð loqueris ſoꝛoꝛ? manere extra cellã nulla⸗ tenus poſſum. Tanta vero erat celiſere⸗ nitas: vt nulla in aere nubes appareret. Sanctimonialis aũt femina cũ verba fra⸗ tris negãtis audiſſet: inſertas digitis ma nus ſuper mẽſam poſuit:⁊ caput in mani bus omipotentẽ dominũ rogatura decli⸗ nauit. Cũq; leuaret de menſa caput tan⸗ ta choꝛruſcatiõis ⁊ tonitrui virtus tanta⸗ q; inundatio ꝓpluuie erupit:vs neq; vene⸗ q lo ſublimioꝛ? qui de carnis ſue ſti ſtat. o gue⸗ jon rir nel no eve e iol ſdu is ſi; ſte 3ſe Aue jelo 1 lla⸗ ſore eret⸗ t ioni ant ttan 10r, l „W Bialogoꝛum liber n rabilis Benedictus:neq; fratres: qui cũ am receſſiſſet vir dei ad monaſt erium re⸗ eo aderant extra loci limen: quo conſede⸗ dijt. Cũ vero poſt triduum in cella conſi⸗ rant: pedẽ mouere potuiſſent. Sanctimo ſtens eleuatis in aera oculis vidit eiuſdẽ nialis quippe femina caput in manib? de ſoꝛoris ſue animã de eius coꝛpoꝛe egreſſã clinans: lachꝛimarũ fluuiũ in menſam fu⸗ in colũbe ſpecie celi ſecreta penetrare. gerat per quẽ ſerenitatẽ aeris ad pluuiã Qui tante eius glorie congaudẽs omni⸗ traxit. Hec paulo tardius poſt oꝛationeʒ potẽti deo in hymnis ⁊ laudibus gratias inundatio illa ſecuta eſt:ſed tanta fuit cõ⸗ reddidit eiuſq; obitũ fratribꝰ denũciauit ueniẽtia oꝛatiõis ⁊ inundatiõis vt de mẽ Quos etiã pꝛotinus miſit vt eius coꝛpꝰ ſa caput iam cum tonitruo leuaret:quate⸗ ad monaſteriũ deferrẽt.atq; in ſepulchꝛo nus vnũ idemq; eſſet momentũ: a leuare qð ſibipſe parauerat:ponerẽt. Quo facto caput:⁊ pluuia deponere. Tũc vir dei in contigit vt quoꝛum mens vna ſemper in ter choꝛuſcos tonitruos atq; ingẽtis plu deo fuerat.Eoꝛum quoq; coꝛꝑa nec ſepul uie inundationẽ vidẽs:ſe ad monaſteriũ tura ſeꝑaret. MM nõ poſſe remeare: cepit conqueri cõtriſto⸗ ¶ De mundo ante oculos eius tus:dicens. Marcat tibi omnipotẽs deꝰ r . e FP ſoroꝛ:quid eſt: qʒ feciſti. Cui illa reſpon⸗ collecto et aia Sermani Capua dit. Ecce te rogaui ⁊ audire me noluiſti: ne epi. ¶ Ca. XXXVI. Tio quoq; tꝑe Seruãd dya⸗ conus atq; abbas eius mona⸗ erij qð in campanie ꝑtibus a rogaui duũm meñ ⁊ audiuit me. Modo er go ſi potes:egredere ⁊ me dimiſſa:ad mo „ naſteriũ recede. Ipſe autẽ exire extra tee. A q tum nõ valens: qui remanere ſponte no⸗ Aiberio quondã patricio fue⸗ luit: in loco mãſit inuitus . Sicq; factum rat conſtructũ ad eum viſitationis gratia eſt vt totã noctẽ peruigilẽ ducerent: atqʒ ex moꝛe venire cõſueuerat eiuſq; monaſte per ſacra ſpiritalis vite colloquia ſe ſe vi riũ frequẽtabat vt qꝛ idem quoq vir do⸗ caria relatione ſatiarent. Qus de re dixi ctrina gratie celeſtis affluebat: dulcia ſibi eñ voluiſſe aliquid: ſed minime potuiſſe. inuicẽ vite verba tranſfunderent a ſuauẽ Quia ſi venerabilis viri mẽtẽ aſpicimꝰ: cibum celeſtis patrie:quia adhuc perſec⸗ dubliũ non eſt quin eandẽ ſerenitatem vo te gaudendo nõ poterant:ſaltem ſuſpirã⸗ luerit in qua deſcẽderat permanere:iʒ cõ do guſtarent. Cumq; hoꝛa iã quietis exs tra hoc qð voluit:in virtute omnipoten⸗ igeret:in cuius turris ſuperioꝛibus ſe ve⸗ tis dei ex femine pectoꝛe miraculum inue nerabilis Benedictus: in eius quoq; ins⸗ nit. MNec mirũ ꝙ plꝰ illo femina que diu ferioꝛibus ſe Seruandꝰ dyaconus collo⸗ fratrẽ videre cupiebat: in eodẽ tẽpoꝛe va cauit: quo videlicet in loco inferioꝛ ad ſu⸗ luit. Quia enĩ iuxta Johanis vocẽ deus perioꝛa peruius cõtinuabat aſcẽſus. An⸗ charitas ẽ: iuſto valde iudicio illa plꝰ po te eandẽ vero turrim lar gius erat habita tuit: que ampliꝰ amauit. ulumelnlauddetriuſty viſeigul gulelee⸗ ‚U‚ hant. Cumq; vir dei benedictus adhuc q́ (De aia ſoꝛoꝛis eius viſa et qua eſcẽtibus fratribus vigilijs noeturne 6:4 liter a coꝛꝑe ſit egreſſa. tionis tẽpoꝛa pꝛeueniſſet:adfeneſtra ſtãs Lap. XXKXVJ. ⁊ omnipotentẽ deum depꝛecans: ſubito I Petrus. inn tempeſta noctis hoꝛa reſpiciens: vidit Areoe multum plac f;uſam lucẽ deſuper cunctas tenebas effu Ateoꝛ multum placet quod dicis gaſſe:tantoq; ſplendoꝛe clareſcere vt diẽ regoꝛius. vinceret lux illa:que in tenebꝛis radiaſſet Amq; die altero eadem vene⸗ Mirs autẽ res valde in hac ſpeculatione rabilis femina ad cellã pꝛopꝛi⸗ ſecuta eſt:qꝛ ſicut poſt ipſe narrauit: oĩs HPeati Bregoꝛij pape etiam mundus:velut ſub vno ſolis radio collectus:ante oculos eius adductꝰ eſt. Qui venerabilis pater dũ intentã oculo rum aciẽ in hoc ſplendoꝛe choꝛuſce lucis infigeret:vidit germani capuani epiſcopi animã in ſpera ignea ab angelis in celum ferri:tunc tãti ſibi teſtẽ volens adhibere miraculi:Seruandũ dyaconũ iterato bis terq; eius nomine cũ clamoꝛis magnitu⸗ dine vocauit.Cũq; ille fuiſſet inſolito tã ti viri clamoꝛe turbatus:aſcẽdit: reſpexit Ntemq; iã lucis exiguã vidit. Cui tantuʒ obſtupeſcẽti miraculũ:vir dei ꝑ oꝛdineʒ: que fuerãt geſta:narrauit: Statimq; icaſ ſinuʒ caſtrum religioſo viro Theopꝛobo mandauit vt ad capuanã vrbẽ ſub eadem nocte trãſmitteret ⁊ qd de Germano epi⸗ ſcopo ageret᷑:agnoſceret:⁊ indicaret. Fa ctũq; eſt ⁊ reuer endiſſimũ virũ Germanũ Epiſcopũ:is qui miſſus fuerat:iaʒ defun ctum repperit ⁊ requirẽs ſubtiliteragno uit:eodẽ momento fniſſe illiuſ obitũ:quo vir dñi eius agnouit aſcenſum. Etruss. Nra res in da. Sed hoc qð dictũ eſt:qꝛ ante aoooculos ipſius quaſi ſub vno ſolis radio collectus omnis mũdus adductus eſt:ſicut nun expertus ſum ita nec con⸗ ijcere ſcio:quo oꝛdine fieri poteſt vt mun⸗ dus omnis ab homine vno videatur. (5(Bregoꝛius. Ixum tene petre qð loquoꝛ quia aie videnti creatoꝛes:anguſta eſt IL omis creatura. Quãlibet etenim parũ de luce creatoꝛis aſpexerit: bꝛeue ei ſit omne qð credtũ eſt:qꝛ ipſa luce viſiõis intime mẽtis laxat᷑ ſinus.tantũq; expãdi⸗ „. 4 tur in deo vt ſuperioꝛ exiſtat mundo. Fit vero ipſa vidẽ tis aĩa etiã ſuper ſemetip⸗ ſam:cũq; in dei lumine rapit᷑:ſuper ſe ĩ in terioꝛibus ampliat᷑ ⁊ dũ ſub ſe cõſpicit ex altata:cõpꝛehendit ꝙ;ᷓ bꝛeue ſit:qð cõpꝛe hendere humiliata nõ poterat. Uir ergo qui intueri globũ igneuʒ angelos quoq; ad celu redeuntes videbat hec pꝛoculdu⸗ valde ⁊ vehemẽter ſtupẽ 7 AX bio cernere nõ niſi in dei lumine poterat. Quid itaq; mirũ:ſi mundũ ante ſe colle⸗ ctũ vidit:qui ſubleuatus in mẽtis lumie extra mundũ fuit. O autẽ collectus mun dus ante eius oculos dicit᷑:nõ celũ ⁊ ter⸗ ra cõtracta eſt:ſed vidẽtis animꝰ dilata⸗ tus. Qũo in deo raptus:videre ſine diffi cultate potuit omne:qð infra deũ eſt. In illa ergo luce que exterioꝛibus oculis ful ſit:lux interioꝛ in mẽte fuit:que videntis animũ:qꝛ ad ſuperioꝛa rapuit:ei qꝙᷓ angu ſta eſſent oĩa inferioꝛa:monſtrauit. . BDe eo ꝙ regulã monachoꝛuz — ——— Igdeoꝛ mihi vtiliter nõ intellexiſ⸗ ſe:que dixeras:quãdo ex tardita⸗ 6 te mea tantũ creuit expoſitio tua. Sed qꝛ hec liquide meis ſenſibꝰ infudiſti queſo vt ad narrationis oꝛdinẽ redeas. 2. Bregorius. ain eius ſtudioſe pꝛetereo. Q.: ad alioꝛũ geſta voluẽdo feſtino. Hoc aũt nolo:te lateat qð vir dei inter tot miracu la:quibꝰ in mundo claruit:doctrine quo q; verbo nõ mediocriter fulſit. Nam ſcrip ſit monachoꝛũ regulã diſcretione pꝛecipu am:ſermone luculentã. Cuiꝰ ſi quis velit ſubtilius moꝛes vitãq; cognoſcere: põt ĩ eadẽ inſtitutione regule oẽs magiſterij il lius actus inuenire:quia ſanctus vir nul lo modo potuit aliter docere q; vixit. De pꝛophetia ui eritus fra⸗ Ogdem vero anno quo de hac vlta erat exiturus: quibuſdã di fſcipulis ſecũ cõuerſantibus:qͥ⸗ buſdã lõge manẽ tihus ſanctiſ ſimi ſul obitus denũciauit diẽ:pꝛeſentibꝰ indicẽs vt audita ꝑ ſilentia tegerẽt:abſen tibus indicãs:qð vel quale eis ſignũ fie⸗ tribꝰ nũciata. ¶Ca. XXXVIII. ret:quãdo eius aĩa de coꝛꝑe exiret. Ante ſextũ vero ſui exitus diẽ aperixe ſibiſepul Ibet petre adhuc de hoc venera⸗ bili patre multa narrare:ſed que- Nerat⸗ lle⸗ lonie 1smun iu⸗ dilatx⸗ gediſi t lis ul kentis ngn ouß e u i dti jil nul l. hee i 16:; ncti gtib⸗ len iͤſi⸗ D ſh mötes ¹ beati viri benedicti ſpecuʒ deuenit. ib iq; BViialogoꝛum uber 1I tur liubet. Qui mox coꝛꝛeptus febꝛibus acri cepit ardoꝛe fatigari.Cũq; ꝑ dies ſin gulos lãguoꝛ ingraueſceret:ſexta die poꝛ tare ſe in oꝛatoꝛiũ a diſcipulis fecit. Ilbi⸗ q; exitũ ſuũ dñici coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis ꝑ⸗ ceptione muniuit. atq; inter diſcipuloꝛuʒ manus imbecillia mẽbꝛa ſuſtentas: erec⸗ tis in celũ manib“ ſietit ⁊ vltimũ ſpirituʒ inter verba oꝛatiõis efflauit. Qua ſcʒ die duohꝰ de eo fratribꝰ: vni in cella cõmoꝛã ti: alteri autẽ lõgius poſito reuelatio vniꝰ atq; indiſſimilis viſionis apꝑuit.x Aide⸗ rũt nãq; qꝛ ſtrata pallus atq; innumeris chhoꝛuſca lampadibꝰ via recto oꝛiẽtis tra⸗ mite ab eius cella in celũ vſq; tendebat᷑. Cui venerãdo habitu vir deſuꝑ clarꝰ aſſi ſtens:cuius eſſet via:quã cernerẽt:inqui ſiuit. Ali autẽ ſe neſcire ꝓfeſſi ſunt. Qui bus ipſe ait:hec eſt via qua dilectus dño celũ Benedictꝰ aſcẽdit.Tũc itaq; ſancti viri obitum ſicut pꝛeſentes diſcipuli vide runt.ita abſentes hoc ſigno:qð eis pꝛedi ctũ fuerat:agnouerũt. Sepultus vero eſt in oꝛatoꝛio beati Johãnis ba ptiſte:qð de ſirncta ara Apollinis ipſe cõſtruxit qui ⁊ in ea ſpecu in qua pꝛius habitauit nuncuſ q; ſi petentia ſides exigat:miraculis cho⸗ fruſcat. Aper nãq; eſt res geſta:quã nar ro. Quedam mulier mẽte capta ũ ſenſum funditꝰ ꝑdidiſſet: per valles: ſiluas ⁊ cãpos:die noctu q; vagabat᷑.ibiq; tantũmodo quieſcebat: vVbi hãc q̃e ſcere laſſitudo coegiſſet. Qua dam vero die duzʒ vaga nimiũ erraret: ad neſciẽs ingreſſa mãſit. Mane autẽ facte ita ſanato ſenſu egreſſa eſt:acſi eã nunꝗᷓ iInſania capitis vlla tenuiſſet: que omi vi⸗ te ſue tẽpoꝛe in eadẽ: quam accepit ſalute Aid nam eſſe dicimus: ꝙ plerũ⸗ q; in ipſis quoq; patrociniis ſic eſ . ſe ſentimꝰ? vt nõ tanta ꝑ coꝛpoꝛa ſua:quãta beneficia ꝑ reliquias oſtendãt atq; illic maioꝛa ſigna faciut: vbi minime per ſemetipſos iacent. ne inſana muliere in eiꝰ ſpe ai ſanats. (Kap. XXXIX. SSi in ſuis coꝛꝑibꝰ ſancti mar⸗s tyres iacent:dubiũ Petre nõ eſt: ꝙ multa valeant ſigna de⸗ mõſtrare:ſicut ⁊ faciunt ⁊ purs mente querẽtibus ĩnumera miracula one⸗e dunt. Sed qꝛ ab infirmis poteſt mẽtibus dubitari:vtrũ ne ad exaudiendum ibi pꝛe ſentes ſint: vbi conſtat quia in ſuis coꝛꝑi⸗ bus non ſint:ibi neceſſe eſt eos maioꝛa ſi⸗ gna oſtẽdere:vbi de eoꝛũ pꝛeſentia poteſt mens infirma dubitare. Quoꝝ vero mẽs in deo fixa eſt:tãto maius habet fidei me ritũ:quãto illic eos nouit ⁊ nõ iacere coꝛ⸗ oꝛe ⁊ tamen nõ deeſſe ab exauditione. nde ipſa quoq; veritas vt fidẽ diſcipu⸗ lis augeret:dixit.Si ego nõ abiero:para clltus non veniet ad vos. Cũ enim ↄſtet quia paraclitus ſpiritus a patreſſemꝑ pꝛo cedat ⁊ filio: cur ſe filius receſſurum dicit vt ille veniat: qui a filio nũ recedit. Sʒ quia diſcipuli in carne dñʒ cernẽtes:coꝛ⸗ poꝛoꝛeis hunc oculis ſemper videre ſitie⸗ bʒãt:recte eis dicitur. Miſi ego abiero: pa raclitus nõ veniet:ac ſi aperte diceretur. Si coꝛpuſ nõ ſubſtraho:quis ſit amoꝛ ſpi ritus:nõ oſtendo:⁊ niſi me deſieritis car⸗ naliter cernere:nunqꝙꝙᷓ me diſcetis ſpũali⸗ ter amare. M r „ Lacet quod dicis: [Bregoꝛius. Liquantũ iam a locutione ceſ⸗ ſandum eſt vt ſi ad alioꝛum mi racula narranda tendimus. lo⸗ quendi vires interim per ſilen tium reꝑemus. ¶ Explicit Liber ſecundꝰ dis s. logoꝛum beati Gregoꝛi Peati = Bregoꝛij pape Beati Gregoꝛij pape DNialo/⸗ goꝛu liber tertius: de vita ⁊ mi⸗ raculis alioꝛuʒ patrum:feliciter ¶ He ſancto Paulino Molane ciuitatis Epo. ¶Cap. I. AUAnIm vicinis valde patribus intẽdo: maioꝝ facta relique ræ: ita vt MPaulini miraculũ Molane vebis ep̃i:qui mul⸗ tos quoꝝ memini virtute et temꝑe pꝛeceſſit: memoꝛie deruiſſe videat᷑ Ged ad pꝛioꝛa nũe redeo: eaq; quãta va⸗ leoꝛbꝛeuitate perſtringo. Sicut enĩ bono rũ facta innoteſcere citius ſimilibꝰ ſolẽt: ſenioꝛibꝰ noſtris per iuſtonꝝ exempla gra dientibus pᷣdicti venerabilis viri celebꝛe nomen innotuit: eiuſq; opus admirabile ad eoꝝ ſe inſtruenda ſtudia tetẽdit:quoꝝ me neceſſe fuit grauitati tã certe credere: ac ſi ea que dicerẽt meis oculis vidiſſem. Am ſeuientiũ Bandaloꝝ temꝑe fuiſſet italia in cãpanie partivus depopulata:multiq; eſſẽt de hac terra in affrica regioneʒ traducti: vir dñi Paulinus cũcta que ad epiſcopi vſuʒ ha bere potuitꝛcaptiuis indigẽtibuſq; largi⸗ tus eſt.Cũq; iam nihil oĩmodo ſupereſſʒ quod petẽtibus dare potuiſſet. Quodã die quedã vidua aduenit:que a regis bã⸗ daloꝝ genero ſuũ filiũ in captiuitatẽ fuiſ⸗ ſe ductum perhibuit: atq; a viro dei eius pꝛeciũ poſtulauit: ſi foꝛte illius dñs hoc dignaret᷑ accipere:⁊ hũc cõcederet ad ꝓ⸗ pꝛia remeare. Sed vir dei magnope pe⸗ tẽti femine:quid dare potuiſſe:inquirẽs: nihil apud ſe aliud:niſi ſe inuenit: peten⸗ tiq; femine reſpõdit dicẽs: Mulier quid Boſſim dare: non habeo? ſed memetipᷣm tolle.Seruũ me iuris tui ꝓfitere: atq; vt filiũ tuũ recipias: me vice illius in ſerui⸗ tiũ trade. Qðõ illa ex oꝛe tanti viri audi⸗ ens:irriſionẽ potius credidit qᷓ cõpaſſio⸗ nẽ. At ille vt erat vir eloquẽtiſſimus: at⸗ ꝙᷓ appꝛime exterioꝛibꝰ quoq; ſtudijs eru . 2* 2 2 ditus:dubitãti femine citius perſuaſit:vt audita crederet: ⁊ pꝛo receptiõe filij ſe in ſeruitiũ epᷣm tradere nõ dubitaret. Per⸗ rexereè igit᷑ vtriq; ad alriea. Kaet autẽ regis genero:qui eius filiũ habebat rogatura ſe obtulit ac pꝛius petijt vt ei ſi liũ donare debuiſſet. Qð cũ vir barbarꝰ typo ſuperbie turgidus:gaudio tranſito⸗ rie ꝓſperitatis inflatus:non ſolũ facere: ſed etiã audire deſpiceret:vidua ſubiũxit dicens: Ecce hũc hominẽ pꝛo eo vicariũ pꝛebeo: ⁊ ſolũmodo pietatẽ in me exhibe mihiq; vnicũ filiũ redde. Cũ ille venuſti vultus hominẽ cõſpexiſſet:quã artẽ noſ⸗ ſet:inquiſiuit. Cui vir dei MPaulinus re⸗ ſpondit dicẽs:Artẽ quidẽ aliquã neſcio: ſed hoꝛtũ bene excolere ſeio. Qõ vir gen tilis valde libẽter accepit: cũ in nutrien⸗ dis oleribus:quia peritus eſſet: audiuit. Suſcepit itaq; ſeruũ:⁊ rogãti vidue red⸗ didit filiũ. QAuo accepto didua ab affrica na'regione diſceſſit: NPaulinus vero exco lẽdi hoꝛti ſuſcepit curã. Cunq; idẽ regis gener erebꝛo igrederet᷑ hoꝛtũ: ſuũq; hoꝛti lanũ requireret: ſapientẽ valde eſſe homi nẽ videret: amicos cepit familiares deſe⸗ rere: ⁊ ſepius cũ ſuo hoꝛtulano colloqui: atq; eius ſermõibus delectari. Cui Pau linus quotidie ad mẽſam olera virẽteſq; herbas deferre cõſueuerat: æ accepto pa⸗ ne ad curã hoꝛti remeare.Cũq; hoc diuti us ageret: quadã die fuo domino fecũ ſe⸗ cretius loquẽti ait: Nide quid agas. Et Bandaloꝝ regnũ qualiter diſponi debe⸗ at pꝛouide:quia rex citius ⁊ ſub omi cele ritate eſt moꝛiturus. Qð ille audiẽs: qꝛ ab eodẽ rege pꝛe ceteris diligebat᷑: ei mi⸗ nime tacuit. Sed qͥd a ſuo hoꝛtulano ſa⸗ piente ſcʒ viro agnouiſſet: ĩdicauit. Qð dũ rex audiſſet:ilico reſpõdit. Ego vellẽ hũc:de quo loqueris:hoĩem videre.Cui gener eius venerabilis MPaulini temꝑa⸗ lis dñs reſpondit dicens? Rirentes her⸗ bas mihi ad pꝛandium deferre cõſueuit. Has itaq; ad menſam eũ depoꝛtare facio vt quis ſit qui mihi hec eſt locutus:agno ſcas.Factũq; eſt ⁊ duʒ rex ad pꝛandiũ di⸗ ente õ ſern ſſein dene hebn Nteif bin ſſto⸗ ere: rtit anii bhe uſt not⸗ e, io pinquo ei ſecretũ: quod pꝛius abſcõderat indicauit dicens: Aerũ eſt quod audiſti. Bialogoꝛum ſcubuit: Paulin ex ſuo opere olera que/ q; et virentia delaturus aduenit. Cunq; hunc rex ſubito cõſpexiſſet: intremuit at- q; accerſito eius domino ſibi per filiã pꝛo Mam nocte hac in ſomnio ſedẽ tes in tri⸗ punalibus contra me iudices vidi: inter quos iſte etiã ſedebat:⁊a flagellũ quod ali quando acceperã: eoꝛũ mihi iudicio tolle batur:ſed percũctare:quis nam ſit. Nam ego hũc tanti meriti virũ poꝝ ularẽ: vt cõ ſpicitur nõ eſſe ſuſpicoꝛ. Tunc regis ge⸗ ner ſecreto Paulinũ tulit:quiſnã eſſet in quiſiuit. Cui vir domini reſpõdit: Ser⸗ uus tuus ſum:quẽ pꝛo filio vidue vicariũ ſuſcepiſti.Cũq; inſtanter ille requireret: vt non quis iam eſſet:ſed quis in ſua ter⸗ ra fuiſſet: indicaret: atq; hoc ab eo itera⸗ tione frequens inquiſitionis exigeret:vir domini conſtrictus magnis coniuratiõi⸗ bus iam nõ valens negare quid eſſet: epi ſcopũ ſe fuiſſe teſtatus eſt. Quod poſſeſ⸗ ſoꝛ eius audiẽs:valde pertimuit: atq; hu militer obtulit: dicens: Pete quod vis: quatenus ad terram tuam a me cum ma⸗ R gno munere reuertaris. Cui vir domini aulinus ait: vnũ eſt quod mihi impen ere beneficiũ potes: vt omnes ciuitatis mee captiuos relaxes. Qui cuncti pꝛoti⸗ nus in affricana regiõe requiſiti: cũ onu⸗ ſtis frumẽto nauibus pꝛo venerãdi Pau lini viri ſatiſfactiõe: in eius comitatu la⸗ x ati ſunt. Noſt nõ multos vero dies Bã daloꝛũ rex occubuit: ⁊ flagelluʒ:quod ad ſuaʒ perniciẽ diſpenſante d eoꝛpꝛo ſideliũ diſciplina acceperat: amiſit. Cicq; factũ eſt: vt omipotens dei famulus NPaulinꝰ vera pꝛediceret: ⁊ qui ſe in ſeruitiũ ſolum tradiderat: cũ multis a ſeruitio ad liberta tem rediret: illũ videlicet imitatꝰ:qui foꝛ mã ſerui aſſumpſit: ne nos eſſemus ſerui peccati.Cuiꝰ ſequẽs veſtigia Paulinus ad tempus volũtarie ſeruus factus eſt ſo lus: vt eſſet poſtmodũ liber cũ multis. . Am we audire cõtingit qð imits tri non valeo: flere magis libet: aliquid dicre. =Bregoꝛius. Eculus etiã moꝛte apud eius ec⸗ eleſiã ſcriptũ eſt:quia cum doloꝛe eſſʒ lateris tactus ad extrems per ductus eſt. DHumq; eius omis domus in ſua ſoliditate ꝑſiſteret: cubiculũ: quo ia⸗ cebat eger: facto terremotu contremuit: omneſq; qui illic aderãt:nimio terroꝛe co cuſſit: ſicq; ſancta illa anima carne ſoluta eſt. Factũq; eſt vt magnus pauoꝛ inuade ret eos:qui Maulini moꝛtẽ videre potus iſſent. Sed quia hec quã ſuperius dixi: Paulini virtus valde eſt intimata: nun ſi placet: ad miracula exterioꝛa veniamꝰ?: que et multis iam nota ſunt: ⁊ ego ta re⸗ ligioſoꝛũ viroꝝ relatiõe didici: vt de his omimodo ambigere nõ poſſim. e ſancto Johanne papa: – Capitulũ. II. Hithoy tempoꝛe dũ Johaãnes vir beatiſſimus huiꝰ? Romane eccleſie pontifex: ad Juſtinũ ſe nioꝛem pꝛincipeʒ pergeret: in Choꝛinthi partes aduenit· Cui neceſ⸗ ſe fuit vt in itinere ad ſedendũ:equꝰrequi ri debuiſſet. illic quidã vir nobilis au diens: equũ in quo pꝛo magna mãſuetu⸗- dine eius coniũx ſedere cõſueuerat: ita ei obtulit vt cũ ad loca alia perueniẽti aptꝰ equus potuiſſʒ inueniri:deberet ille quẽ nobilis vir dederat: pꝛopter ſuã coniugẽ trãſmitti. Factũq; eſt:⁊ vſq; ad certũ loeũ pꝛedictus vir equo eodẽ ſubuehente per⸗ ductus eſt. Qui mox vt aliũ repperiteil⸗ lum quẽ acceperat tranſmittit. Cunq; in eo pꝛedicti nobilis viriconiunx ſedere ex moꝛe voluiſſet: vltra non valuit. Quia poſt poſſeſſionẽ tanti pontificis: mulierẽ ferre recuſauit. Cepit nãq; immenſo fla⸗ tu ⁊ fremitu:atq; inceſſanti totius coꝛpo⸗ ris motu: quaſi deſpiciẽdo pꝛodere: quia 7 poſt membꝛa pontiſicis mulierẽ ferre non poſſet. C vir eius pꝛudenter intuitus: 2 Beati Gregoꝛij hune eundẽ venerabilẽ virũ pꝛotinus re⸗ miſit:magnis pꝛecibꝰ petẽs:vt equũ ipſe poſſideret:quẽ iuri ſuo ſedẽdo dedicaſſet. De quo etiã illud mirabile a noſtris ſeni⸗ oꝛibus narrari ſolet: quod in cõſtantino⸗ politana vꝛbe ad poꝛtam que vocatur au rea veniens: populoꝝ turbis ſibi occurrẽ tibus in cõſpectu omniũ roganti ceco lu⸗ men reddidit: æ manu ſuperimpoſita ocu lonꝝ tenebꝛas fugauit. De ſancto Agapito papa: (Capitulũ. III. GGGſt non multü vero tempoꝛis p .ʒBexigẽte cauſa Gothoꝝ: vir quo q; beatiſſimus Agapitus huiꝰ aAaAgafancte RBomane eccleſie ponti⸗ Yex:cui deo diſpẽ ſante deſeruio: ad Juſti nianũ pꝛincipẽ acceſſit.Cui adhuc pergẽ ti quadã die in greciarũ iam partibus cu⸗ rãdus oblatus eſt mutus ⁊ claudus: qui neq; vlla verba edere: neq; ex terra vnqꝙᷓ ſuurgere valebat. Cunq; hũc ꝓpinqui il⸗ iiuus flẽtes obtuliſſeni: vir dñi ſollicite re:⸗ quiſiuit: an curatiõis illius haberẽt fidẽ? Cui dũ in virtute dei ex auctoꝛitate Pe⸗ tri: fixã ſalutis illius ſpem habere ſe dice⸗ rent: ꝓtinus venerãdus vir oꝛatiõi ineu⸗ bpuit:⁊ miſſarũ ſolẽnia exoꝛſus: ſacriſiciuʒ in cõſpectu dei omipotentis immolauit. Quo peracto ab altari exiẽs: elaudi ma⸗ nũ tenuit: atq; aſſiſtẽte ⁊ aſpiciẽte popu⸗ lo eũ mox a terra ꝓpꝛijs greſſibus erexit. Cũq; ei dominicũ coꝛpus in os mitteret: illa diu muta ad colloquendũ lingua ſolu ta eſt. Mirati oẽs: flere pꝛe gaudio cepe⸗ rũt:eoꝛũq; mentes illico metus ⁊ reuerẽ⸗ tia inuaſit: cñ videlicet cernerẽt: que aga pitus facere in virtute domĩ ex a diutoꝛio Petri potuiſſet.ö „ De Datio Mediolanenſiũ epiſcopo: ¶ Cap. IIII. Juſdẽ quoq; pꝛincipis tꝑe cuʒ BHatiꝰ mediolanẽſis vꝛbis epᷣs cauſa fidai exactus ad cõſtanti⸗ “ Lnopolitanã vꝛbẽ pergeret:coꝛĩ ih deuenit. Qui vũ largã domũ ad ho⸗ epiſcopo: pape ſpitandũ quereret:que comitatũ illius to tuz ferre potuiſſet ⁊ vix inueniret: aſpexit eminus domũ cõgruentis magnitudinis eãq; ſibi pꝛeꝑari ad hoſpitandũ iuſſit.Cũ q; eiuſdẽ loci incole dicerẽt:in ea hũc ma nere nõ poſſe. Quia multis iã annis hãc dyabolus inhabitaret:atq; ideo vacua re maſiſſet:vir venerabilis Datius reſpõdit olcẽs: Immo ideo hoſ pitari in domo ea⸗ dẽ debemus: ſi hãc ſpũs malignus inua⸗ ſit:⁊ ab ea hoim hoſpitationẽ repulit.In ea ſibi igit᷑ parari pꝛecepit: ſecuruſq; illã antiqui hoſtis certamĩa toleratùrꝰ intra⸗ uit. Itaq; intempeſte noctis ſilẽtio cũ vir dei quieſceret:antiquꝰ hoſtis ĩmenſis vo cibus magniſq; clamoꝛibus cepit imitari rugitus leonũ:boatus pecoꝝ:ruditus aſi noꝝ: ſibulos ſerpentũ:poꝛcoꝝ ſtridoꝛes æ ſoꝛicũ:tũc repente hHatius tot beſtiaꝝ vo cibus excitatus:ſurrexii vehementer ira⸗ tus:⁊ contra antiquũ hoſtẽ magnis cepit vocibus clamare dicẽs: Bene tibi ↄtigit miſer. Tu ille es qui dixiſti: ponã ſedem meã ad aquilonẽ: ⁊ ero ſimilis altiſſimo. Ecce per ſuperbiã tuã poꝛcis ⁊ ſoꝛicibꝰ ſi milis factuſ es:⁊ qui imitari deũ indigne voluiſti. Ecce vt dignus es: beſtias imi⸗ caris. Ad quã eius vocẽ:vt ita dicã:deię ctionẽ ſuã ſpũs malignus erubuit: an nõ erubuit? Qui eandẽ domũ ad exhibenda mõſtra que cõſueuerat:vlterius nõ intra⸗ uit Sicczvonmgch ſideliũ habitaculũ fa cta eſt. Qꝛ dũ eã vnus veraciter fidelis ĩ greſſus eſt: ab ea ꝓtinus mẽdax ſpũs at⸗ q; inſidelis abſceſſit. Sed opoꝛtet iam vt pꝛioꝛa taceamꝰ:ad ea que diebus noſtris ſunt geſta veniendũ eſt. Aidã eni religioſi viri Appu⸗ 4 lie ꝓuintie ꝑtibus cogniti hoc qð apud multoꝝ notitiã longe lateq; ꝑtrebuit: de Sabino ca nuſine vꝛbis epᷣo teſtari ſolẽt:qꝛ idem vir lõgo iã ſenio oculoꝝ lumẽamiſerat:itaſvt oĩmodo nil videret. Quẽ rex Gothox to tils ꝓphetie habere ſpiritũ audiẽs mime — — = — — — —£ —— — -—4——M B — — — — — — liusto erit udinis ſt Ci hüena nis hie Nhare hodt noca⸗ inna⸗ 1., gllli Wtra, rt o ai 1 1 Ne igt gem mo⸗ boſt igne ini⸗ dee mns ends ntra⸗ lüͤß elisi 1sa znet oſtns 1 pe⸗ lübo⸗ g S Anft zugt vorh⸗ ime Dialogoꝛum credidit: ſed ꝓbare ſtuduit: qð audiuit. Qui cũ in eiſdẽ partibus deueniſſet:hũc vir dñi ad pꝛandiũ rogauit. Cũq; iam vẽ tũ eſſet ad menſam: rex diſcubere noluit: ſed ad Sabini venerabilis viri dexterã ſe dit. Cũ vero eidẽ patri puer ex moꝛe vini poculũ pꝛeberet:rex ſitenter manũ tetẽdit calicẽ abſtulit:eũ per ſe epᷣo vice pueri pᷣ⸗ buit vt videret: an ſpũ ꝓnidentie diſcer⸗ neret quis ei poculũ pᷣberet. Tüc vir dei accipiẽs ealicẽ: ſed tamen miniſtrũ nõ vi dẽs dixit: Niuat ipa manus. De quo ver bo rex letus erubuit: qꝛ quauis ipſe depᷣ⸗ Panſitseln viro tñ dei qð querebat:inue⸗ nit. Huius aũt venerabilis viri, cũ ad exẽ pis vite ſequentiũ in longũ ſeniũ vita tra eret᷑: eius archtdyaconꝰ ambitiõe adipi ſcendi epᷣatus accenſus: eũ extinguere ve neno molitus eſt. Qui cũ vinifuſoꝛis ani mũ coꝛrupiſſet vt mixtũ vinuʒ veneno ſi⸗ bi poculũ pꝛeberet: refectiõis hoꝛa cũ iaʒ vir dei ad edendũ diſcũberet: ei pꝛemijs coꝛruptus puer hoc:qð ab archidyacono eius acceperat: veneni poculum obtulit. Cui ſtatim venerabilis epũs dixit: Bibe tu hoc:qð mihi bibendũ pꝛebes. Treme factus puer depꝛehẽſum ſe eſſe ſentiens: maluit moꝛiturus bibere ꝙ́; penas ꝓ illa tanti homicidij culpa tolerare. Cũq; ſibi ad os calicẽ duceret: vir dñi cõpeſcuit di cens: MHon bibas:da mihi: ego bibo: ſed vade dic ei qui tibi illud dedit. Ego qui⸗ dem venenũ bibo:ſed tu epᷣs nõ eris.Fa⸗ cto igit᷑ ſigno crucis venenũ epũs bibit ſe curus.Eadẽq; hoꝛs in loco alio quo ine⸗ rat archidyaconꝰ eius defunctus eſt: ac ſi per os epi ad archidvaconi viſcera illa venena traſiſſent. Cui tamen ad inferen⸗ daʒ moꝛtẽ venenũ quidẽ coꝛpoꝛale defuit ſed hũc in eõſpectu eterni iudicis venenũ ſue malicie occidit. Ira ſunt hec ⁊ noſtris valde ſtu n penda tempoꝛibus: ſed talis eiuſ dem viri vita perhibet: vt qui cõ⸗ nerſationẽ eius agnouerit: virtutem non debest mirsri. De Caſſio Harnienſis ciuita tis epiſcopo:i Capitulũ.VI. Bregoꝛius Eq; hoc Netre ſileã ꝙ multt nüc qui hic de Marnienſi ciui⸗ tate aſſunt: mihi ſedulo teſtiſi⸗ .- cant᷑. Eodem nãq; Gothoꝛum tempoꝛe cu pꝛefatus rex Totila: Harnias veniſſet: vir vite venerabilis Caſſius eiꝰ vꝛbis epiſcopus occurrit. Cui quis ex cõ ſperſiõe ſemper facies rubere cõſuenerat hoc rex Totila non cõſperſionis eſſe cre⸗ didit:ſed aſſidue potatiõis: eũq; oĩmodo deſpexit. Sed omipotens deus: vt quůs tus vir eſſet: qui deſpiciebat᷑: oſtenderet in Marnienſi cãpo quo rex aduenerat ma lignus ſpiritus coꝛã om̃i exercitu eiꝰ ſpa⸗ tariũ inuaſit:eũq; vexare crudeliter cepit Qui cũ ante regis oculos ad venerandũ virũ Caſſiũ fuiſſet adductꝰ: hũc ab co vix dñi in oꝛatiõe facta ſigno crucis expulit. Qui in eũ ingredi vlterius nõ pᷣſumpſit. Sicq; factũ eſt vt rex barbarus ſeruuʒ dei ab illo iaʒ die veneraret᷑ ex coꝛde: quẽ de ſpectũ valde iundicabat ex facie. Hò quis virũ tante virtutis vidit:erga eñ illa mẽs effera ab elatiõis faſtu detumuitt. De Andrea Fuudane vꝛbis epiſcopo: Cap. VIII. — Ed ecce dũ facta foꝛtiũ viroꝛu,ʒ nagrro: repente ad memoꝛiã ve⸗ nit quid erga Andres Funda⸗- ne ciuitatꝭ epiſcopũ diuina mi ſerieoꝛdia fecerit. Qð tñ ad hoc legẽtibꝰ vt valeat:exopto:qrñs qui coꝛpus ſuũ cõ tinẽtie dedicãt: habitare cũ femis nõ pᷣſu mãt: ne ruina mẽti tãto repẽtĩa ſurripiat qᷓto ad hoc qð male ↄcupiſcit᷑: etiꝗ pñtia cõcupi te foꝛme famulat᷑. Hec res eſt duꝰ bia:quã narro:qꝛ pene tãti in ea teſtes ſt ꝓ̈ti ⁊ eiuſdẽ loci hĩtatoꝛes exiſtũt Hic nã q; venerabil vir cũ vitã multis plens vir tutibꝰduceret:ſeq; ſub ſacdotali cuſtodia in ↄtinẽtie arce cuſtodiret. Quãdã.ſancti monialẽ feminã quã. ſecũ pꝛiꝰ habuerat: noluit ab epij ſui cura repellere: ſed certꝰ Se ſua eiuſq; continẽtia:ſecũ hane permi ſit habitare: ex qua re actũ eſt vt antiquꝰ hoſtis apud eius animũ aditũ tẽ tationis exquireret. NHam cepit ſpeciẽ illiꝰ oculis meẽtis eins impꝛimere: vt illectꝰ? nephan da cogitaret. Quadã vero die Judeꝰ? qᷣ⸗ dam ex cãpanie ꝑtibus Romã veniẽs ap prie carpebat iter. Qui ad fundanũ ciueʒ perueniens:cuzʒ iã diẽ veſperaſcere cerne ret:⁊a quo declinare poſſet:minime reppe riret:tuxta appollinis templuʒ fuit.ibiq; ſe ad manendũ cõtulit. Qui ipſum loci il lius ſacrilegiũ pertimeſcẽs.quãuis ſideʒ crucis minime haberet:ſigno tamẽ ſe cru cis munire curauit. Mocte autẽ media ip ſo ſolitudinis pauoꝛe turbatus: peruigil tacebat ⁊ repente conſpiciẽs vidit malig⸗ noꝛũ ſpirituũ turbã quaſi in obſequiũ cu⸗ iuſdã potentis pꝛeire. Eũ vero qui ceter pꝛeerat:in eiuſdẽ gremio loci conſediſſe. Qui cepit ſinguloꝛũ ſpirituum obſequen tium ſibi cauſas actuſq; diſcutte re:quate nus vnuſquiſq; quantũ nequitie geſſiſſʒ: inueniret.Cũq; ſinguli ſpũs ad inquiſiti⸗ onẽ eius exponerẽt: quid operati contra bonos fuiſſent:vnus in mediũ pꝛoſiliuit: qui in Andree epiſcopi animo per ſpeciẽ ſanctimonialis femine que in ep̃io eiꝰ ha bitabat quantã tẽtationẽ carnis cõmouiſ ſet:aperuit.Cũ vero hoc malignꝰ qui pꝛe erat ſpũs:inhiãter audiret:⁊ tãto ſibi fac⸗ tum iucrũ grãde crederet:quãto ſanctio⸗ ris viri aiam ad lapſum ꝑditionis inclia⸗ ret. Ille ſpuũs qui hec eadẽ fatebat᷑:adiun xit qꝛ vſq; ad hoc quoq; die pꝛeterito ve ſperrtina hoꝛa eius mentẽ traxerit vt ĩter⸗ ga eiuſdem ſanctimonialis femine blãdi⸗ ens alapam daret. Tunc maiignus ſpũs atq; humani generis antiquus inimicus exhoꝛtatus hunc blande eſt vt perficeret qð cepiſſet quatenus ruine illius ſingula rem inter ceteros palmam teneret. Cũq; iudeus qui aduenerat:hoc vigilans cer⸗ neret 1 magne foꝛmidinis anxietate pal⸗ pitaret: ab eodem ſpiritu qui cunctis illi Ibſequentibus pꝛeerat:iuſſum eſt vt reqͥ⸗ rerent quiſnam eſſet ille:qui iacere in tẽ⸗ Bregoꝛij plo eodem pꝛeſumpſiſſet. Quẽ maligni ſpiritus pergentes ⁊ ſubtilius intuentes crucis myſterio ſignatum viderunt:mirã teſq; dixerunt. Ae ve vas vacuũ ⁊ ſigna⸗ tum. Quibus hoc renunciãtibus cuncta illa malignoꝛũ ſpirituum turba diſparuit Judeus vero qui hec viderat ilico ſurre⸗ xit atqʒ ad epiſcopũ ſub feſtinatione ꝑue⸗ nit. Quẽ in eccleſia ſua repperiẽs ſeoꝛſuʒ⸗ tulit: qua tẽtatione vrgeretur:inquiſiuit. Cui confiteri epiſcopus tẽ tationem ſuam verecudatus:noluit:cuʒ vero ille diceret ꝙ in illa tali dei famula pꝛaui amoꝛis ocu los inieciſſet.atq; adhuc epiſcopus nega ret:adiunxit dicens. Quare negas quod inquireris qui ad hoc vſq; veſpere heſter no dieperductus es vt poſterioꝛa illiꝰ ala pa ferires. Ad que nimirũ verba depꝛe⸗ henſum ſe epiſcopꝰ ſentiẽs humiliter cõ⸗ ſeſſus eſt quod pꝛius ꝑtinaciter negauit. Cuius ruine ⁊ verecũdiè iſdẽ iudeus con ſulens qualiter hoc cognouiſſet vel que iĩ cõuentu malignoꝛã ſpirituũ de eo audiſ⸗ ſet:indicauit. Qð ille agnoſcẽs ſe ad ter ram ꝓtinus in oꝛationem dedit moxq; de ſuo habitaculo non ſolũ eandeʒs deii famu lam:ſed omnem quoq; feminam que ĩ eis lllic obſequio habitabat: expulit. In eo⸗ deʒ vero templo appollinis beati andree apoſtoli repente oꝛatoꝛiũ fecit:atq; omni illa tẽtatione carnis funditus caruit. Ju⸗ deum vero cuius viſione atq; increpatio⸗ ne ſaluatus eſt ad eternam ſalutẽ traxit. MNam ſacramentis fidei imbutum atq; aqᷓ baptiſmatis emundatũ:ad ſancte eccleſie gremiũ perduxit. Sicq; factum eſt vt he⸗ bꝛeus iſdem dum ſaluti aliene conſuluii⸗ ſet:perueniret ad ſuam vt omnipotẽs de⸗ us inde alterum ad bonam vitã perduce⸗ ret. vnde in bona vita alterum cuſtodiſ⸗ Es geſia quã audiui ⁊ metũ mihi r pꝛebet ⁊ ſpem. „ ¶Gregoꝛius. ——— nelignt nentes emiri ſna⸗ cunas ſeruit lüme⸗ puen loſi; lſuit⸗ ſuam cee s0 nega vod Aer. 4 6/ ⸗ t. gei i⸗ te 69 fm icſ⸗ neo⸗ dͤree mnl Ju⸗ tios rart. c clcſie vthe⸗ ulid⸗ s de ſduce/ oci⸗ Tiq; ſic opoꝛtet ⁊ de dei nos ſem per miſeratiõe conſidere: ⁊ de no ſtra infirmitate foꝛmidare. Ecce enĩ paradiſi cedrũ concuſſam audiuimꝰ: æ nõ euulſam: quatenꝰ infirmis nobis: ⁊ de eius cõcuſſione naſcat᷑ timoꝛ: ⁊ de eiꝰ ſtabilitate fiqducia. ‚,—MB De Conſtantio Aquine ciui/ tatis epiſcopo: ¶¶ Eap. VIII. E Ir quoq; venerabilis vite Cõ ſtantius: Aquine ciuitatis eꝑpi ſcopus fuit. Qui nuper pꝛede rie Johãnis pape defunctus eſt: hũc pꝛo phetie habuiſſe ſpiritũ multi teſtant᷑:qui eũ familiariter ſcire poꝛuerũt. Cuiꝰ inter multa hoc ferunt religioſi veraceſq; viri: qui pᷣſentes fuerũt ꝙ in die obitus ſui cñ a circũſtantibus ciuibus:vtpote diſceſſu⸗ rus pater tã amabilis amariſſime plãge⸗ ret᷑:eũ flendo requiſierũt dicentes: Quẽ poſt te patrẽ habebimꝰ? Quibus ipe per ꝓphetie ſpiritũ reſpondit dicens: Noſt Conſtantiã mulionẽ: poſt mulionẽ ful⸗ lonẽ. O& tu aquina hos habes. Quibus ꝓphetie verbis editis vite ſpiritũ exala⸗ uit extremũ. Quo defuncto eius eccleſie paſtoꝛalẽ ſuſ cepit curã Andreas dyaco⸗ nus illius:qui quondã in ſtabulis itineꝝ curiuſeruabat equoꝝ: atq; illo ex hac vi ta ſubdneto ad epiſcopatus oꝛdinẽ Jobi⸗ nus accerſitus eſt: qui in eadẽ vꝛbe ful⸗ lo fuerat. Quo.adhuc ſuꝑerſtite:ita cũcti inhabitatoꝛes ciuitatis illius: barbaroꝛũ gladijs ⁊ peſtilẽtie ĩmanitate vaſtati ſũt: vt poſt moꝛtẽ illius ne quis Epũs fuerit: nec quibus fieret inueniri potuiſſet. Sic itaq; cõpleta eſt viri dei ſententia:quate⸗ nus poſt deceſſuʒ duoꝝ ſe ſequentiũ eius eccleſie paſtoꝛẽ minime habe ret. 62 e Frigidiano Lucane ciui tatis epiſcopo: ¶ Capi. IXx. ã8ͤd neq; hoc ſileâ: qð narrãte viro venerabili Nenãtio Lu⸗ nenſi epiſcopo: me ante biduũ cõtigit agnouiſſe. Lucane ec⸗ Bialogouum ceſioꝛis mei temꝑe beate mẽo⸗ liber II cleſie ſibimet ꝓpinque fuiſſe:mire virtu⸗ tis virũ Frigidianũ nomie narrat epiſco⸗ pũ:cuius hoc inopinatiſſimũ a cũctis illie habitantibus teſtat᷑ memoꝛari miraculũ. NQuod anſeris fluuius qui iuxta illius v- bis mures influebat ſepe inundatiõe fa⸗ cta curſus ſui alueũ egreſſus per agros diffundi ↄſueuerat: ⁊ quecũq; ſata ac plã tata reppererat:euertebat.Cuq; hoc cre⸗ bꝛo fieret:⁊ magna eiuſdẽ loci incolas ne ceſſitaſ vꝛgeret:dato ſtudio operis eũ per loca alia deriuare conati ſunt. Sed quã⸗ uis diutius laboꝛatũ fuiſſet:a pꝛopꝛio ala⸗ ueo deflecti nõ potuit. Tunc vir dñi Fri gidianus raſtrũ ſibi paruulũ fecit:ad alue um fluminis acceſſit: ⁊ ſolus oꝛatioi incu buit: atq; eidẽ flumini pꝛecipiẽs vt ſeque ret᷑:per loca queq; vt ei vila ſunt: raſtruʒ per terrã traxit. Quẽ relicto alueo ꝓpꝛio tota fluminis aqua ſecuta eſt:vt funditus locũ cõſueti curſus deſereret: ⁊ ibi ſibi al⸗ ueũ: vbi tacto per terram raſtro vir dñi ſi gnũ fecerat vendicaret:⁊ queq; eſſent alt mentis hominũ pꝛo futura:ſata vel plãta ta vltra non lederet. De Sabino Placentino epi⸗ ſcopo qui Padu flumen per lit- teras ſuas cõpeſcuit: ¶ Eap. X. Aius quoq; venerabilis viri Aenantij ep̃i aliud miraculuz relatiõe cognoui:qð in Placẽ tina vꝛbe perhibet geſtũ qð vir quoq; veraciſſimus Johãnes in hac mo do Romana ciuitate locũ pꝛefsstoꝛiũ ſer uãs:qui in eadẽ MPlacentina vꝛbe eſt oꝛ⸗ tus⁊ nutritus:ita vt epũs memoꝛat:quia geſtũ fuerit: attteſtat᷑. In ea naq; ciuitate Sabinũ noie fuiſſe aſſerũt: mire virtutis epᷣm. Cui duʒ die quadã ſnus dyaconus nũciaſſet: qaðᷣ eurſus ſui padꝰ alueũ egreſ⸗ ſus:eccleſie agros occupaſſj: totaq; illic loca ad nutriẽdũ ſemibus ꝓ futura:aqua eiuſdẽ fluminis teneret: venerabilis vi⸗ te Sabinus epũs reſpõdit dicens: Nade 4 dic ei. Mãdauit tibi epũs: vt te compe ſcas ⁊ ad ipᷣm aluen redeas. M diaconꝰ E PBeati Bregoꝛij pape eius audiens deſpexit ⁊ irriſit. Tunc vir dei Aſcito notario dictauit dicẽs: Sabi⸗ nus dñ̃i Yeſu xpᷣi ſeruus: cõmonitoꝛiũ pa do: pꝛecipio tibi in noie Jeſu xpᷣi dñi no⸗ ſtri: vt de alueo tuo in locis iſtis vlterius nõ exeas: nec terras eccleſie ledere pꝛeſu mas. Atꝙ; eidẽ notario ſubiũxit dicens: Nade hoc ſcribe: ⁊ in aquã eiuſdẽ flumi⸗ nis pꝛoij ce. Quo facto ſancti viri pꝛece⸗ ptũ ſuſcipiẽs:ſtatim ſe a terris eccleſie flu minis aqua peſcuit: atq; ad ꝓpꝛiũ alueũ reuerſa exire vlterius in loca eadẽ nõ pꝛe ſũpſit. Qua in re Metre qd aliud ꝙ iobe dientiũ hominũ duritia confundit᷑: qñ in virtute Jeſu ⁊ elementũ irratiõabile ſan⸗ cti viri pꝛeceptis obediuit. ¶ De LCerbonio Populonij epi —— ſcopo: ¶ Capitulũ.XI. G Ir quoq; vite venerabilis cer⸗ „ bonius Populonij epus: ma⸗ gnã diebus noſtris ſanctitatis ſue ꝓbationẽ dedit.Haʒ cũ ho ſpitalitatis ſtudie valde eſſet intentꝰ:die quadã tranſeũtes milites hoſpitio ſuſce⸗ pit. Quos HGothis ſupueniẽtibus abſcõ dit: eoꝛũq; vitam ab illoꝝ nequitia abſcõ dendo ſeruauit. Qð dum BGothoꝛũ regi perfido Totile nunciatũ fuiſſet: crudeli⸗ tatis immaniſſim? veſania ſuccẽſus: huc ad locũ qui abloctauo huiꝰ vꝛhis miliario merulis dicit᷑: vbi tunc ipſe cũ exercitu ſe debat: iuſſit duci eũq; in ſpectaculo po⸗ puli vꝛſis ad deuoꝛandũ pꝛoijci.Cũq; idẽ rex perſidus in ipᷣo quoq; ſpectaculo cõſe diſſz: ad ĩſpiciendũ moꝛtẽ ep̃i:magna po puli urba cõfluxit. Tunc epũs deduct⸗ in medio eſt: atq; ad eius moꝛtẽ imaniſſi⸗ mus vꝛſus exquiſitꝰ: qui d humana mẽ bꝛa crudeliter carperet: ſeni regis animũ ſatiaret. Dimiſſus itaq; vꝛſus ex cauea ẽ. Qui accenſus ⁊ cõcitus epiſcopũ petijt: ſed ſubito ſue feritatis oblitꝰ: deflexa cer uice? ſummiſſoq; humiliter capite läbere epᷣi pedes cepit: vt patenter omibus da⸗ ret᷑ intelligi: quia erga illũ virũ dei ⁊ feri na coꝛda eſſent hominũ: 1 quaſi humana beſtiarũ. Lũc populus qᷣ ad ſpectaculũ venerat moꝛt :magno clamoꝛe verſus eſt in admirationẽ veneratiõis:tunc ad eius reuerentiã colendã rex ipᷣe permotus eſt: quippe cũ quo ſuperno iudicio actũ erat: vt qui deũ ſequi pꝛius in cuſtodiẽda vita epᷣi noluit: ſaltẽ ad manſuetudinẽ beſtie ſequeret᷑. Cui rei hi qui tũc pꝛeſentes fue rũt:adhuc nõnulli ſuperſunt: eãq; cũ om ni illic populo ſe vidiſſe teſtant᷑. De quo etiaʒ viro aliud quoq; miraculũ Aenãtio Lunenſi epᷣo narrante cognoui. In eansã q; populonij eccleſia: cui pᷣerat: ſepulcrũ pꝛeparauit. Sed cũ longobardoꝛũ gens in italiã veniens:cũcta vaſtaſſet: ad hel⸗ bam inſulã rec ſt. Qui ingruẽte egritu dine ad moꝛtẽ veniẽs: clericis ſuis ſibiq; obſequẽtibus pꝛecepit dicens:In ſepul⸗ cro meo qð mihi pꝛeparaui populonij me ponite. Cui illi cũ: dicerẽt: Coꝛpus tuũ il luc qualiter reducere poſſumus? qꝛ a lon gobardis teneri loca eadẽ ⁊ vbiq; eos il⸗ lic diſcurrere ſcimus. Ipſe reſpõdit: Ae⸗ ducite me ſecure:nolite metuere:ſed feſti ne ſepelire me curate. Moxq; vt ſepultũ fuerit coꝛpus meũ:ex eodẽ loco ſub omni feſtinatõe recedite. Defuneto igit᷑ epo coꝛ pus impoſuerũt naui. Cunq; populoniũ tenderẽtzcollectis in aere nubibus imen⸗ ſa nimis pluuia erupit Sed vt pateſceret oĩbus cuius viri co pus nauis illa poꝛta ret:per illud maris ſpaciũ qð ab helba in ſula vſq; populoniũ.xij.miliaribꝰ diſtat: circa vtraq; nauis latera ꝓcelloſe valde pluuia deſcẽdit:⁊ in nauẽ eandẽ vna plu uie gutta non cecidit. NPeruenerũt itaq; ad locũ clerici: ⁊ ſepulture tradiderũt coꝛ pus ſacerdotis ſui:cuiꝰpꝛecepta ſeruates ad nauè ſub feſtinatõe reuerũ ſunt. Quã mox vt ĩtrare potuerũt: in eundẽ locu vbi vir dñi ſepultꝰ? fuerat:longobardoꝝ dux crudeliſſunus gũmatus aduenit.Ex cuiꝰ aduentu virũ dei habuiſſe ſpiritũ pꝛophe tie claruit: quia miniſtros ſuos a ſepul⸗ ture ſuo loco ſub feſtinatione diſcedere pꝛecepit. De Fulgentio AVtriculenſi . * epiſcopo: Capitulũ. XII. rſuse adeius nns eſt: ciüerat: ilknii ſebeltie ntes e PCöon Dego enätio geani alcni gens A hch⸗ eegri lbig ſcul⸗ he il lon Ne e dſeki ſhuli bommi eho puloni zimen: c. douts ſbe in n: valde naptu t uaq erüt eruaͤtes 1.Qis locwm dond Ei enpte 9 ſix ielen 1 ſenex: Bialogoꝛuin VEc vero qð de diuiſa pluuia factũ narraui miraculũ: etis in alt erius Epᷣi veneratioe mon⸗ ſratũ eſt. Ham quidã clericus qut adhuc ſupereſt: eidẽ rei pꝛeſto ſe fuiſſe teſtat dicens: Fulgentius epũs qͥ vtricolenſi eccleſie pꝛeerat:regẽ crudeliſ⸗ ſimũ Lotilã in feſt om̃imodo habebat. Cunq; ad eaſdẽ partes cũ exercitu appꝛo pinquaſſet:cure fuit epᷣo per clericos ſuos xenia ei trãſmittere: eiuſq; furoꝛig inſ ani am ſi poſſet muneribꝰ mitigare. Que ille vt vidit: ꝓtinus ſpꝛeuit atq; iratus: ſuis om̃ibus iuſſit vt eundẽ epiſcopũ ſub om̃i aſperitate cõſtringerẽt: ei g eius exami⸗ ni ſeruarẽt. Quẽ dũ feroces Gothi mini ſtri ſcʒ crudelitatis illius tenuiſſent:circũ dantes eũ vno in loco ſtare pᷣceperũt:eiq; in tra circulũ deſignauerũt: extra quẽ pe⸗ dẽ tẽdere nullomõ auderet. Cũq; vir dei in ſole nimio eſtuaret:ab eiſdem Gothis circũdatus:⁊ deſignatoe circuli incluſus: repente choꝛuſcus a tonitrua tanta vis pluuie erupit:vt hi qui eũ cuſtodiendũ ac ceperãt:ĩmenſitatẽ pluuie ferre nõ poſſẽt Et dũ magna nimis inundatio fieret in⸗ ter eandẽ deſiguationẽ circuli:in qua vir dñi Fulgẽtius ſtetit: nec vna quidẽ plu⸗ nie gutta deſcẽdit. X dũ regi crudeliſſi⸗ mo nunciatũ eſſet: illa mens effera ad ma gnã eius reuerentiã verſa eſt: culus pen⸗ꝭ pꝛius inſatiabili furoꝛe ſitiebat. Sic oĩpo tens deus cõtra elatas carnaliũ mentes potentie ſue miracula per deſpectos ope⸗ rat᷑:vt qui ſuperbe cõtra per pᷣcepta veri⸗ tatis ſe eleuant:eoꝝ ceruicẽ veritatis per bumiliter pꝛemittit. 03 e Herculano Peruſino exi ſcopo: ¶ Eap. XIII. Aper quoq; Floꝛidus venera ulanus nut deruſine ciuita⸗ tis epũs: fuit ex conuerſatiõe monaſterij ad ſacerdotalis oꝛdinis gratiã deductus: Totile autẽ perfidi regis temꝑibus ean⸗ bilis vitt epũs:narrauit quod dã memoꝛiabile valde miracu Aluũã dicens: NRir ſanctiſſimꝰ her cęulanus nutritoꝛ meus liber III dem vꝛbẽ annis ſeptem cõtinuis Sotho⸗ rum exercitus obſedit:ex qua multi ciuiñ fugerũt:qui famis p ericulũ ferre nõ pote rãt. Anno vero ſeptio nondũ finito obſeſ ſam vꝛbẽ Gothoy exercitus intrauit: tũe comes qui eidẽ exercitui pꝛeerat:ad regẽ Torilã nücios miſit exquirẽs:qͥd de epi⸗ ſcopo vel populo fieri iuberet. Cui ille pᷣ⸗ cepit dicens: Epo pꝛius a verticæ capitis vſq; ad calcaneũ coꝛrigiã tolle ⁊ tũc caput eius amputa: oẽm vero populũ qui illic ĩ uentus eſt gladio extingue.Tũc iſdẽ co⸗ mes venerabilẽ virũ Herculanũ epᷣm ſue per vꝛbis murũ deductũ capite trücauit?: eiuſq; cutẽ iam moꝛtuũ a vertice vſq; ad calcaneũ incidit vt ex eius coꝛꝑe coꝛrigia ſublata videret᷑: moxq; coꝛpus illiꝰ extra muros ꝓiecit. Tunc quida humanitatis pietate cõpulſi:abſciſum caput ceruici ap ponẽtes: cũ vno paruulo infante qui illic extinctus inuẽtus eſt:iuxta murũ coꝛpus epᷣi ſepulture tradiderũt.Cunqʒ poſt ean dẽ cedẽ die quadrageſimo rex Totila iuſ ſiſſet: vt ciues vꝛbis illius qui quolibʒ di ſperſi eſſent:ad eã ſine aliqua trepidatio⸗ ne remearẽt: hi qui pꝛius fugerat:viuẽdi licẽtia accepta reuerſi ſunt.Ged cuiꝰ vite eoꝝ epᷣs cognitus fuerat memoꝛes:vbi ſe pultũ eſſet coꝛpus illiꝰ queſierunt:vt hoc iuxta honoꝛẽ debitũ in eccleſia beati Ne tri aphi humarẽt. Cunq; itũ eſſet ad ſepul crũ:effoſſa terra inuenerũt coꝛpꝰ pueri pa riter humati vtpote iã die quadrageſimo tabe coꝛruptũ ⁊ vermibuſ plenũ.Coꝛpus vero ep̃i ac ſi die eodẽ eſſet ſepultũ: ⁊ qðͤ eſt adhuc miratiõe venerandũ: qꝛ ita ca⸗ put eius vnitũ fuerat coꝛpoꝛi:ac ſi nequa j fuiſſet abſciſuzʒ: ſic videlicet vt nulla ve ſtigia ſectiõis apparerẽt.unq; hoc ⁊ in terga verterẽt: exauirẽtes ſi qð ſignũ vel de alia mõſtrari inciſione potuiſſet: ita ſa nũ atq; intemeratũ omne coꝛpus inuentu eſt: ac ſi nulla hoc inciſio ferri tetigiſſet. etrus. S. Ais non obſtupeſcat talia ſigna ꝗ moꝛtuoꝝ que fiunt pꝛo excitatioe viuentium⸗ ZUW Beati EGfegoꝛij De yſaac ſeruo dei. Bregonus„.,r Bioꝛibus quoq; Gothoꝛũ tẽ⸗ poꝛibus fuit iuxta ſpoletanam vrbẽ vir vite venerabilis yſa⸗ ac nomie: qui vſq; ad extrema pene Gothoꝛũ tẽpoꝛa ꝑuenit. Quem no ſtroꝛũ multi nouerunt ⁊ maxime ſacra vir go BGregoꝛia que nũc in hac Romana vr be iuxta ecdleſiã beate Marie ſemper vir ginis habitat. Que dum adoleſcẽtie ſue tẽpoꝛe conſtitutis iam nuptijs in eccleſiã fugiſſet ⁊ ſanctimonialis vite conuerſati⸗ onem quereret: ab eodẽ viro defenſa atq; ad eum quẽ deſiderabat habitũ: dño ꝓte gente perducta eſt. Que qꝛ ſponſum fu⸗ git in terra:habere ſpõſumimeruit in ce⸗ lo.Multa autẽ de eodẽ viro: narrãte ve⸗ nerabili patre Eleuthereo agnoui qui et hüc familiariter nouerat ⁊ eius verbis vi ta fidem pꝛebebat. Hhic itaq; venerabilis VYſaac oꝛtus ex Italia nõ fuit: ſed ea illiꝰ narro miracula que in italia cõuerſatus: fecit. Cuũ pꝛimũ de Syrie partibꝰ ad ſpo⸗ litanam vrbẽ veniſſet:ingreſſus eccleſiaʒ a cuſtodibus petijt vt ſibi quantũ vellet: licentia cõcederetur oꝛandi:eumq; hoꝛis ſecretioꝛibus egredi non vrgerent. Qui morx ad oꝛandũ ſtetit:diemq; totũ ꝑ egit ĩ oꝛatione. Cui ſequentẽ cõtinuauit ac noc tem. ſcdᷣo etiã die cũ nocte ſubſequenti in defeſſus ĩ pꝛecibus perſtitit. Dieʒ quoq; tertiũ in oꝛatione cõiunxit.Cũq; hoc vnꝰ ex cuſtodibus ſuꝑbie ſpiritu inflatus cer⸗ neret: vnde ꝓficere debuit: inde ad deſe⸗ ctus damna peruenit. Mã hunc ſimulato rem dicere 1 verbo ruſtico cepit hipochri tam clamare:qui ſe tribus diebus ⁊ nocti vus oꝛare ante oculos hominũ demõſtra⸗ ret. Qui pꝛotinus currẽs virũ dei alapa percuſſit vt quaſi re ligioſe vite ſimulatoꝛ de eccleſia cum cõtumelia exiret: ſed hũc repente vltoꝛ ſpiritꝰ? inuaſit ⁊ ad viri dei veſtigia ſtrauit ac per os illiꝰ clamare ce⸗ pit. vſaac me eijcit· Naac me eicit vir ap⸗ pe peregrinus:quo cenſaretur noĩe: ne⸗ ſciebatur:ſed eius nomẽ ille ſpũs ꝓdidit qui ſe ab illo poſſe eijci clamauit. Mox autem vt ſuper vexati coꝛpus vir dei ina— cubuit:malignus ſpũs:qui eũ inuaſerat: abſceſſit. In tota vrbe tunc ſtatim quid ĩ eccleſia fa ctũ fuiſſet inotuit:currere viri ⁊ femine nobiles atq; ignobiles pariter ce⸗ perunt certatimq; eũ in ſuis rapere domi bus eonabant᷑. Alij ad conſtruendũ mo⸗ naſteriũ pꝛedia:alij pecunias: alij ſubſi⸗ dia queq; poterãt:offerre viro dei ſuppli⸗ citer volebãt:ſed ſeruus omnipotẽtis do mini hoꝛũ nihil accipiẽs: egreſſus vrbẽ: non longe deſertũ locũ repperit ibiq; ſibi humile habitaculũ cõſtruxit. Ad quẽ dũ multi pergunt:exemplo illius:eterne vite accendi deſiderio ceperũt atq; ſub eiꝰ ma giſterio in omnipotetis ſe dñi ſeruitiũ de⸗ derũt. Cumq; eũ crebꝛo diſcipuli humili ter admonerẽt vt pꝛo vſu monaſterij poſ⸗ ſeſſiones:que offerebantur:acciperet: il⸗ le ſolicitus ſue pauꝑtatis cuſtos foꝛtẽ ſen tentiam tenebat dicẽs. Monachus quiſĩ terra poſſeſſionẽ querit: monachus nõ ẽ. ſic quippe metuebat paupertatis ſue ſecu ritatem perdere:ſicut auari diuites ſolẽt perituras diuitias cuſtodire. Jbi itaq; ꝓ phetie ſpiritu magniſq; miraculis cũctis longe lateq; habitantibus vita eius incla ruit. Hã die quadã ad veſperuʒ in hoꝛto monaſterij fecit iactari ferꝛamẽta que vſi⸗ tato nos nomine vangas vocamus: dixit itaq; diſcipulis ſuis. Tot vangas ĩ hoꝛ⸗ to pꝛoijcite ⁊ citius redite. Nocte vero ea dem dũ ex moꝛe cum fratribus ad exhibẽ das laudes dño ſurrexiſſet: pꝛecepit eis: dicens. Ite ⁊ operarijs noſtris pulmen⸗ tum coquite vt mane pꝛimo paratum ſit. Facto autẽ mane fecit deferri pulmentuʒ dð parari iuſſerat: atq; hoꝛtũ cũ fratribus ingreſſus:quot vangas iactaii pꝛecegat: tot in eo laboꝛantes operarios inuenit. Ingreſſi quippe fures fuerant:ſed muta⸗ ta mente per ſpiritũ appꝛehenerũt van⸗ gas: quas inuenerunt ⁊ ab ea hoꝛa qua ĩ⸗ greſſi ſunt:quouſq; vir domini ad eos ve fdfhf— —— — — — — — rwole: ne r delin innaen: tin gi me riit pmniere⸗ perevoni, ldin aliſſubſ deiſuppl⸗ vtetisd ſis nwe: bicg ſbt aéi re ple ima tüde⸗ umd eigc⸗ erent⸗ ſorteſen husnii hus not⸗ sſueſeln tes ſole litnq; z chctis Us incs inhorto gue ⸗ us: dint sihos⸗ le eroen d erhbbe cepit eisn polnen rarunſt. hulnenn Pfartei ſprealgt vo, ſed nuin cit eu. 4 Honn. nlcs redir vt pene nudi viderent. Cũq; ab eo veſti⸗ mẽꝛz ta peterẽt:eoꝛũ verba vir dñi tacitꝰ au ſilẽter vocauit eiq; pꝛecepit:dicẽs. Nade atq; in illa ſilua in loco tali cauã arboꝛem yrequire ⁊ veſtimenta qͥ in ea inueneris ad V me defer. Cuq; diſcipulꝰ abijſſet: arboꝛ ⸗ maio 2 que dam minoꝛa nõ tribuat:vt ſemꝑ eoꝛũ ani⸗ Hialogoꝛum niret:cũcta hoꝛti illius ſpacia: que ĩculta fuerãt:coluerũt. Quibꝰ vir dñi mox vt ĩ⸗ greſſus eſt:ait. Saudete fratres:multũ la boꝛaſtis.iã quieſcite:quibꝰ illico alimẽta que detulerat:pꝛebuit: eoſq; poſt tãti la⸗ boꝛis fatigationẽ refecit. Sufficiẽter aũt refectis ait.nolite malũ facere. Quotiẽs de hoꝛto aliquid vultis ad hoꝛti aditũ ve nite:trãquille petite:cũ bñdictione ꝑcipi te:⁊ a furti prauitate ceſſate. Quos ſtati collectis oleribꝰ onuſtari fecit. Actũq; ẽ vt qui ad hoꝛtũ nocituri venerãt: cũ labo ris ſui pꝛemio:⁊ repleti ab eo:⁊ innocui 1 eũ peregrini qdã micoꝛdiaʒ po ſtulates ſciſſis pannis obſiti. Ita diuit.qui vnũ ex diſcipulis ſuis pꝛotinus ſicut fuerat iuſſus reqſiuit:veſtimẽta rep⸗ perit a latẽter detulit magiſtro. Que vir dei ſuſcipiẽs:peregrini⸗ nudis atq; petẽ tibus oſtẽdit ⁊ pᷣbuit dicẽs. Renite qꝛ nu di eſtis:ecce tolltte ⁊ veſtite vos. Hec il⸗ li intuẽtes recognouerũt:que poſuerant: magnoq; pudoꝛe cõſternati ſunt ⁊ q frau⸗ dulẽter veſtimẽta querebãt aliena:confu ſi receperunt ſua. Lio quoq; tꝑe quidã ſe eis oꝛati⸗ onibꝰ ↄmendãs:ſpoꝛtaſ duas ple as alimẽtis ei ꝑ puerũ trãſmiſit vnã idẽ puer ſurꝛipuit atq in iti nere abſcõdit.vnã vero ad dei hominem detulit: 1 petitionẽ illiꝰ qui ſe ei ꝑ xeniuzʒz cõmendauerat:enarrauit. Qnã vir domi ni benigne ſuſcipiẽs:eundẽ puerũ admo⸗ uit dicens. GSratias agimꝰ: ſed vide ſpoꝛ tam quã in itinere poſuiſti:ne incautꝰ tan gere pꝛeſumas.quia in eã ſerpens ingreſ ſus eſt. Eſto ergo ſolicitus ne ſi tollere in aautus volueris:a ſerpente feriaris. Qui bus verbis puer valde confuſus: exulta⸗ Lio quoq; tẽpoꝛe acceſſerunt ad uit qnidẽ ꝙ moꝛtẽ euaſit:ſed triſtiſ ad mo dicũ factus ẽ. Quia quãuis ſalubꝛein pe nam euaſerit tamẽ ꝑtulit verecundis ſuã Qui reuerſus ad ſpoꝛtacaute ac ſolicite attendit:ſed eã iam:ſicut vir dei pꝛedixe⸗ rat:ſerpens tenebat. Mic itaq; cũ virtute abſtinentie: contẽ ptu rerũ tranſeuntiũ: ꝓ phetie ſpiritu:oꝛationis intẽtione eſſet in cõparabiliter pꝛeditus: vnũ erat qð ĩ eo repꝛehẽſibile eſſe videbat᷑: qꝛ nõnunquãẽ tanta ei leticia inerat vt illis tot virtutibꝰ niſi ſciret eſſe plenus:omnimodo nõ cre⸗ geretur. Petrus. HZ id na queſo te:quid nã hoc eſ⸗ ſe dicimus. Spõte ſibi leticie fre na laxabat. an tot virtutibus pol⸗ lens: aliquãdo ad pꝛeſens gaudiũ etiam enitẽs eius animꝰ trahebat᷑. Bregoꝛius. Agna eſt petre omnipotẽtis dei diſpẽſatio:⁊ plerũq; contingit vt guibus maioꝛa bona pꝛeſtat: que mus habeat.vnde ſe repꝛehendat: quate nus dũ appetüt ꝑfecti eſſe ⁊ nõ poſſunt et laboꝛãt in hoc qð nõ acceperũt: nec tamẽ elaboꝛãdo pꝛeualẽt:vt in his que accepta habẽt: ſe minime extollãt ſed diſcãt qꝛ ex ſemetipſis maioꝛa bona nõ habẽt:qui ĩ ſe metipſis vincere parua vicia atq; extre⸗ ma nõ poſſunt.Hinc eſt enĩ ꝙ ꝑducto do minus ad terrã ꝓmiſſionis populo cun⸗ ctos foꝛtes atq; pꝛepotentes aduerſarios eius extinguẽs:philiſteos atq; cananeos reſeruauit vt ſicut ſcriꝑtum eſt:in eis ex⸗ periretur iſrael:quia nõnuniᷓ; vt dictuʒ ẽ eis etiã quibus magna dona tribuit: par ua quedã repꝛebẽſibilia relinquit vt ſem⸗ per habeant: contra qð bellum gerant et deuictis magnis hoſtibus mentẽ non eri gant.quãdo eos adhuc aduerſarij etiam minimis fatigãt. Fit itaq; vt miro modo vna eademq; mens ⁊ virtute polleat ⁊ ex infirmitate lãgueſcat: quatenꝰ ⁊ ex parte cõſtructa ſit ⁊ ex ꝑte ſe ↄſpiciat eſſe deſtra eæ Beati SBregoꝛij cctam vt per bonũ að querit ⁊ habere non valet:illud ſeruet humiliter:qdð habet. Sed quid mirũ ꝙ hoc de homine dicimꝰ quãdo illa ſuperna regio in ciuibus ſuis ex ꝑte dãna pertulit ⁊ ex ꝑte foꝛtiter ſtetit vt electi angeloꝛũ ſpũs:dum alios per ſu pe rbiã cecidiſſe conſpicerent: ipſi tãto ro buſtius:quãto humilius ſtarent: IAlli er⸗ So regioni ſua etiã detrimẽta pꝛofecerũt: quia ad eternitatis ſtatum ex parte ſue de . ſtructioniſ eſt ſolidius inſtructa. Sic ergo ⁊. in vnaquaq; agitur vt humilitatis cu⸗ ſtodia aliquado ad lucra maxima ex mini mo damno ſeruetur NNVetrus. acet qdᷣ dico De Eutycio et floꝛentio ſer⸗ Bregoꝛius. dem venerabilis viri Sanctu⸗ li pꝛeſbyteri narratione cogno ui. de cuius verbis ipſe non du bitas quià eius vitã fidemq; minime ig⸗ noꝛas. Bgem quoq; tẽpoꝛe in vrſie pte Puincie duo viri in vita atq; ha⸗ bitu ſancte cõuerſationis habita⸗ bant quoꝛũ vnus Eutyciuſ:alter vero flo rentius dicebatur. Sed idẽ Eutycius in ſpiritali ʒelo atq; in feruoꝛe virtutis excre uerat:multoꝛũq; animas ad deũ ꝑducere exhoꝛtãdo ſatagebat.Florẽtius vero ſim⸗ plicitati atq; oꝛationi deditã ducebat vi⸗ tam. Mõ longe autẽ erat monaſteriũ qðᷣ rectoꝛis ſui fuerat moꝛte deſt itutũ:ex quo ſibi monachi eundẽ Eutyciñ pꝛeeſſe volu erunt. Q ui eoꝛũ pꝛecibꝰ aequieſcẽs mul tiꝛs annis monaſteriũ rexit: diſcipuloꝛũq; onimas in ſtudio ſancte cõuerſationis ex⸗ ercuit. Ac ne oratoꝛiũ in quo pꝛius habi⸗ tauerat:ſolũ remanere potuiſſet:illic ve⸗ nerabilẽ virũ Floꝛentiũ reliquit: in quo dui ſolus habitaret: die quadã ſeſe in oꝛa⸗ tionẽ dedit atq; ab omipotẽte dño petijt uis dei. ¶Cap. xVv. Eq; hoc ſileam ꝙ ex regiõe ea pape vrei illic ad habitãd aliqð ſolatiũ dona⸗ re dignaret᷑.qui mox vt ipleuit oꝛationeʒ oꝛatoꝛiũ egreſſus:ante foꝛes vꝛſum reppe rit ſtantẽ qui dũ ad terrã caput depꝛime ret:nihilq; feritatis in ſuis motibꝰ demõ ſtraret:aꝑte dabat intelligi ꝙ ad viri dei obſequiũ veniſſet. Qð vir quoq; d ñi ꝓti nuſ agnouit:⁊ qꝛ in eadẽ cella.iiij.vel.v. pecudes remãſerãt:quibꝰ oĩno deerat:qͥ paſceret ⁊ cuſtodiret:eidẽ vrſo pᷣcepit di⸗ cẽs:vade atq; oues has ad paſtũ eijce ad hoꝛã vero ſextã reuerter. Cepit itaq; hoe indeſinẽter agere:iniũgebat᷑ vrſo cura pa ſtoꝛis ⁊ quas mãducare cõſueuerat:paſce bat oues beſtia ieiuna.Cũ vir dñi ieiuna⸗ re volebat:ad nonã pᷣcipiebat vrſo eadezʒ hoꝛa cũ ouibꝰ reuerti. Cũ vero noluiſſet: ad ſextã:in oĩbus itaq; mãdatis viri dei obtemꝑabat vrſus vt neq; ad ſextã iuſſuſ redire:veniret ad nonã:neq; ad nonã iuſ ſuſ redire:veniret ad ſextã. Cũq; diu hoc ageret᷑ cepit in loco eodẽ tãte virtutis fa⸗ ma lõge lateq; crebreſcer: ſed qꝛ antiquꝰ hoſtis.vnð bonos cernit niteſcere ad glo riã.inde ꝑuerſos ꝑ inuidiã rapit ad penã quatuoꝛ viri ex diſcipulis venerabiliſ Eu tycij vehemẽter inuidẽtes ꝙ eoꝛũ magi⸗ ſter ſigna nò faceret ⁊ isſqui ſolꝰ ab eo re⸗ lictus fuerat: tãto hoc miraculo clarꝰ ap⸗ pareret: eundẽ vrſum inſidiãtes occide⸗ rũt.Cũq; hoꝛa qua iuſſus fuerat:nõ redi⸗ ret:vir dei Floꝛẽtius ſuſpicatus eſt eũ re⸗ diturũ ⁊ vſq; ad hoꝛã veſperã expectans: affligi cepit ꝙ iſdẽ quem ex ſimplicitate multa fratrẽ vocare cõſueuerat: vrſus mi nime reuerteret᷑. Die vero altera perrexit ad agrũ vrſum pariter oueſq; queſiturus: quẽ occiſum repperit ſed ſollicite inqui⸗ rens citius:a quibꝰ fuerat occiſus: inue⸗ nit.tũc ſeſe in lamentũ dedit:fratrũ mali⸗ ciã magis ꝙ vrſi moꝛtẽ deploꝛãs. Queʒ venerãdus vir Eutyciꝰ ad fe deductũ cõ⸗ ſolari ſtuduit:ſed iſdẽ vir coꝛã eo doloꝛis magni ſtimulis accenſus impꝛecatus ẽ di en Svero in omnipotẽte deo quia in hac vita ante oculos omnium ex ſua mali cia vindictã recipiant.qui nihil ſe leden⸗ = — — — — — — — — — — ildone ronez mmnppe depeine den vinidel dii pi pel.y. eerarch pitdi⸗ ſcend g hoe anape tpaſee iuna⸗ e nia Ageo Cheri lllen nage⸗ eofe⸗ ap⸗ clde⸗ fecdi⸗ eüre⸗ nans: icitate ſusmi errexit nunus: inqpi : inue⸗ 1 mal : Auej cucs dolis tusi guuſt u ntl Mt⅓ onis. 8 S . . . HNeq; maledici regnũ dei poſſide etionig Bialogoꝛum liber I tem vrſum meũ occiderũt. Cuius vocem pꝛotinus vltio diuina ſecuta eſt. Nã qua tuoꝛ monachi qui eundẽ vrſuʒ occiderãt: ſtatim elephantico moꝛbo percuſſi ſũt vt mẽbꝛis putreſcẽtibuſ interiret. Qð factũ vir dei fioꝛentius vehemẽter expauit ſeq; ita fratribus maledixiſſet pertimuit. Om ni enĩ vite ſue tẽpoꝛe fiebat qꝛ exauditus fuerat:ſe crudelẽ:ſe in eoꝛũ moꝛte clama⸗ bat homicidã. Qð iccirco omnipotenteʒ dñm feciſſe credimus ne vir mire ſimpli⸗ citatis quãtolibet doloꝛe cõmotus:intoꝛ⸗ quere vltra pꝛeſumeret iaculũ maledicti⸗ Anquid naʒ valde graue eſſe cre n dimus ſi foꝛtaſſe cuilibet exagita⸗ ti iracundia maledicamus. (GBregoꝛius. Ehoc peccato cur me percuncta bunt. penſa igitur ꝙ; grauis culpa ẽ:que ſeꝑat a regno celeſtis vitte. cia:ſed ex lingue incuria maledi⸗ verbũ iaculatur in pꝛox-imũüY. Hapud diſtrictũ iudicẽ petre ocio ſus ſermo repꝛehenditur :quanto tum ſit dãnabilis:qui a malicia nõ vacat AC ui amalie, . — ſi ille ſermo penalis ẽ qui a bonitate vti ee R adã ie unllitatis var litudine concoꝛdãt. Hos auteʒ turbis po litatis ⁊ humilitatis vacat. Petrus. (Bregoꝛius. –ͥSgem vir dei egit aliud quod ſi⸗ lere non debeo. Cum enim mag⸗ na eius opinio lõge lateq; crebꝛe ſceret. quidam dyaconus longe poſitꝰ ad eum pergere ſtuduit vt eius ſe oꝛationi⸗ bus comendaret:qui ad eius cellulam ve ris an graue ſit:cũ paulus dicat. Aid ſi homo non foꝛtaſſe ex mali⸗ magis ⁊ noxius. Penia ergo q'⸗ niens:omnẽ locũ per eircuitum inuenit ĩ⸗ numeris ſerpentibus plenum. Cũq; ve⸗ hementer expaueſcerent:clamauit dicẽſ. ſerue dei oꝛa.Erat autem tunc mira ſere⸗ nitas.Egreſſus vero Floꝛentius ad celũ oculos ⁊ palmas tetendit vt illam peſteʒ ſicut ſciret dominus auferret.ad cuiꝰ vo⸗ cem ſubito celum intonuit:atq; idẽ tonis truus omnes illos:qui eundẽ locum oc⸗ cupauerunt:ſerpentes interemit. Quos cum vir dei floꝛentius interemptos aſpi⸗ ceret:dixit.Ecce illos occidiſti domĩe qͥs eos hinc leuabit? Moxq; ad ęius vocem tante aues venerunt:quanti ſerpẽtes oc⸗ ciſi fuerant:que aſpoꝛtãtes ſingulos ⁊ lo⸗ gius pꝛoijcientes:locũ habitationis illiꝰ mundum a ſerpentibus omnimodo reda⸗ diderunt. Aid virtutis. quid fuiſſe meriti dicimus:ꝙ eius ori tantũ factus eſt deus pꝛoximus. – (Sregoꝛzius. Pugd omnipotentis dei ſingula⸗ rem mundiciam atq; eius ſimpli⸗ naturam multũ petre huma⸗ ni coꝛdis mundicia atq; ſimplicitas valet hocipſum nãq; quod eius famuli a terree nis actionibus ſegregati:ocioſa loqui ne⸗ ſciunt ⁊ mentem per verba ſpargere atq; inquinare deuitant ꝛauctoꝛis ſui pꝛe cete ris exauditionẽ impetrant. Cui inquan⸗ tum eſt poſſibile ipſa puritate ac ſimplici⸗ tate cogitationis quaſi ex quadã iam ſimi pularibus admixti: dum frequẽter ocio⸗ ſa nõnunẽꝙꝙ vero etiam:ꝙ eſt grauius:no xia loquimur:os noſtruʒ ofnnipotẽti deo tanto longinquuʒ fit. quãto huic mundo pꝛoximũ. Multum quippe deoꝛſum duci admiſcemur. pe quam regem dominum exercituum vidie in e ſe repꝛehendit ⁊ penituit: di mur: dum locurione continua ſecularib?ꝰ cens. ¶ Ae mihi: quia tacui: quia vix pollutus labijs ego ſum:qui cur pollus MD eæzx uod bene Iſaias poſt- na labia haberet: oñdit: cũ ſubiũxit In me dio populi polluta labia habẽtis ego ha⸗ bito. Mollutionẽ nanq; labioꝝ habere ſe doluit: ſed vnde hãc ↄtraxerit indicauit: cũ in medio populi polluta labia habẽtis ſe habitare perhibuit. Ralde eni difficile e vt linguaſeculariũ mentẽ non indqnet quã tangit:qꝛ dũ plerũq; eis ad quedam loquẽda cõdeſcendimus pauliſper aſueti hancipaʒ locutionẽ ꝗqᷓ nobis indigna eſt: etiã delectabiliter tenemus vt ex ea iã re⸗ dire nõ libeat: ad quã velut ex ↄdeſcẽſſio ne deducti: venimus inuiti. Sicq; fit vt ab ocioſis ad noxia:a leuioꝛibꝰ ad grauio ra verba veniamus: ⁊ os noſtrũ ab oĩpo⸗ tente dño:tanto iã minus exaudit᷑ in pꝛe⸗ ce:quãto amplius inquinat᷑ ſtulta locutio ne:qꝛ ſicut ſcriptũ eſt. Qui auertit aureʒ ſuã ne audiat legẽ: oꝛatio eius erit execra bilis. Quid ergo miꝝ ſi poſtulãtes tarde a dño audimur: qͥ pꝛecipiẽte dño aut tar⸗ de:aut nullomaudimus. Et quid mirũ ſi Floꝛentius in pꝛece ſua citius eſt audi⸗ Petrus. — n poarte rationi. (SBregoꝛius. 4 e) nipotens deus per veſtimentũ illius aſſi⸗ due dignabat᷑ operari. Ham quotiẽs plu nia deerat: et eſtu nimio terrã longa ſic⸗ citas exurebat:collecti in vnũ ciueſ vꝛbis illius eius tunicã leuare:atq; in cõſpectu dñi cñ pꝛecibus offerre cõſaeuerãt.Cum qua dũ per agros pergerẽt exoꝛãtes: re⸗ pete pluuia tribuebat᷑:que plene terrã ſa tiare potuiſſet.Ex qua re patuit:eius ani ma: quid virtutis intus: quid meriti ha⸗ beret cuius foꝛis oſtẽſa eſt veſtis iram cõ⸗ ttoria auerteret. tus:qͥ in ᷣceptis ſuis dñũm citius audiuit. IZbil eſt quod reſpõdere valeat a Vtitius vero qui pꝛedictij Floꝛen tij in via dñi ſocius fuerat:magis poſt moꝛtẽ claruit in vtute ſigno ruᷣ.Maʒ cũ multa ciues vꝛbis illius de eo ſoleãt narrare miracula:illud tñ eſt pꝛeci⸗ puũ qð vſq; ad hec longobardoꝝ tꝑa om 6 . g Petrus. I elaerns. ¶Bregoꝛius. Bregoꝛij papc He Auarcio moncho demõ te Marſico: ¶C.taap XVI. AUAper quoq; in parte Cãpanie veir valde venerabilis Martiꝰ nojĩe:in monte Marſico ſolita⸗ txiaʒz vitã duxit:multiſq; annis in ſpecu ãguſtiſſimo ĩcluſuſ fuit:ꝛquẽ mul ti ex noſtris nouerũt:eiuſq; actibꝰ pꝛeſen⸗ tes extiterũt:de quo multa ipᷣex beate me moꝛie papa Pelagio pꝛedeceſſoꝛe meo ⁊ alijs religioſiſimis viris narrãtibus ag⸗ noui. Cuius hoc miraculũ pꝛimũ fecit ꝙ mox vt ſe in pꝛedicti mõtis foꝛamine ↄtu lit: ex petra eadẽ que in ſemetipᷣa cõcaua anguſtũ ſpecũ fecerat: aque ſtilla ꝓꝛupit: que Martio dei famulo in vſu quotidia⸗ no ſufficeret:nec plus adeſſet:nec neceſſi tati deeſſet: qua in re oſtẽdit oĩpotens de us quantã ſui famuli curã gereret:cui ve tuſto miraculo potum in ſolitudine ex pe tre duritia miſtraret. Ged antiquus ho⸗ ſtis hũani generis inimicꝰ eius virtutibꝰ iuidens: hũc vſitata arte pellere ex eo ſpe cu molitus eſt. Nam amicã ſibi beſtiã ſer pentẽ ſcz igreſſus:hũc ab eadẽ habitatio ne eijcere facto terroꝛe conatus eſt.Cepit etenĩ ſerpens in ſpeluncã venire ſolus cũ ſolo:eoq; oꝛãte ſe ante illũ ſternere ⁊ cũ cu bãte pariter cubare. Sed vir ſanctus oĩ⸗ no impterritus:eius oꝛi manũ vel pedem extẽdebat dicẽs: Si licentiã accepiſti vt ferias:ego nõ pꝛohibeo.Cũq; hoc quoti⸗ die per trienniũ gereret᷑t die quadã anti⸗ quus hoſtis tãta hac eius foꝛtitudme vi⸗ ctus infremuit:ſeq; per diuexũ mõtis la⸗ tus in pꝛecipitiũ ſerpẽs dedit: oĩaq; arbu ſta loci illiꝰ flãma exſe exeũte cremauit. NQui in eo qð montis latus om̃e cõbuſſit cogente oĩpotente deo mõſtrare cõpulſuſi eſt:quãte virtutis fuerat:qᷣ victus abſce⸗ debat Perpẽde queſoꝛiſte vir dñi qui in montis vertice ſtetit: qui cũ ſerpente per trienniũ iacuit ſecurus. * — — — — — dend I. — Chmte Wnd ſolin⸗ Gann ewal preſch⸗ eateme emneo busg, ſect ine/t coca nupt: niche⸗ Aeſſi ge lide Kde she⸗ murd rooſte ſſtäſer Ppitario lnt ſolusch elch soi⸗ gedem iſi got Gö gaanti, anee⸗ oisl at emantt: cöbaſt cöelui 1s 4ble⸗ Gin entet ſu impꝛob Bialogoꝛum Ir iſte vite venerabilis incluſiõis ſue tẽꝑe pꝛimo decreuerat:vt vl⸗ tra mulierẽ non videret: nõ qꝛ aſ⸗ at᷑ ſexn: ſed ex cõtemplata ſpẽ tem ptatiõis ineurrere metuebat vicium. Qdð quedã mulier audiẽs: audacter aſcendit montẽ: atq; ad eius ſpecũ impudẽter pꝛo rupit. At ille paulo longiꝰ intuens: ⁊ ve nientis ad ſe muliebꝛia indumẽta conſpi⸗ ciens: ſeſe in oꝛationẽ dedit: in terrã faciẽ deßp̃ſſit: ⁊ eouſq; ꝓſtratus iacuit:quo im⸗ pudens mulier a feneſtra cellule illiꝰ fati tigata recederet. Que die eodem mox vt de mote deſcendit: vita finiuit:vt ex moꝛ⸗ tis eius ſentẽtia daret᷑ intelligi: qꝛ valde oĩpotẽti deo diſplicuit ꝙ eius famulũ au o cõtriſtauit· ALio quoq; tꝑe dũ multi ad hunc religioſa deuotiõe concurrerẽt:at —– arta eſſet ſemita:que in deuexo mõtis latere ad eius celłlulã ꝓperãtes du cebat. Puer paruulus incaute gradiens ex eodẽ monte cecidit:⁊ vſq; ad vallẽ coꝛ ruit que ſub mõte eodẽ ſita quaſi in ꝓfun do conſpicit᷑. In loco quippe eodẽ tanta mons ipe altitudine excreuit: vt arbuſta ingentia que ex eadẽ valle ꝓdeũt: exmõ te aſpiciẽtibus quaſi frutecta eſſe videan tur. Merturbati itaq; ſũt cũcti qui venie bhãt:ſfummaq; cura queſitũ eſt: ſicubi coꝛ⸗ pos elapſi pueri potuiſſʒ inueniri.Quis eni aliud niſi extinctũ crederet? quis vel coꝛpus ad terrã integrũ perueniſſe ſ uſpi⸗ caret᷑ Suʒ interpoſitis vbiq; ſcopulis in partibus diſcerpi potuiſſet. Sed requiſi⸗ tus puer in valle inuẽtus eſt:non ſolũ vi⸗ uus:ſed etiã incolumis. Tũc cunctis pa tenter innotuit: ꝙ ideo ledi nõ potuit: qꝛ hũcĩ caſu ſuo Martij oꝛatio poꝛtauit. In ſpecu vero illiuſ magna deſuꝑ rupes emi nebat:que cũ ex parte exigua monti vide⸗ ret᷑ affixa:martij celle ꝓminens caſuʒ ſuũ quotidie:⁊ illius interitũ rnitura minaba tur: ad hũc Maſcatoꝛ illuſtris vir armen tarij nepos cũ magna ruſticoꝝ multitudi ne veniens pꝛecabat᷑: vt vir dei de ſpecu eodẽ dignaret᷑ exire: quatenus ipᷣe ruitu⸗ liber III ram rupem ex monte potuiſſet euellere⸗ atq; in ſpecu ſuo dei famulus iam ſecnrꝰ habitaret. Cũq; huic vir dei nequaq ac⸗ quieſceret:ei quod poſſet vt faceret pꝛece pit: ⁊ ipe in celle remotioꝛi ſe parte cõtu⸗ lit. Si tamẽ moles rueret: dubiũ nõ erat ꝙ ſimul ⁊ ſpecũ deſtrueret:⁊ Martiũ ne⸗ caret. Iaq; dum ea que venerat multitu do conaret᷑:ſi poſſet ſine periculo viri dei ingens illud qð deſuper incubuerat ſaxũ leuare:cũctis videntibus repẽte res val⸗ de admirabilis contigit: quia moles ipſa quã conabant᷑ euellere: ſubito ab eiſdẽ Is boꝛãtibus euulſa:ne ſpelunce Martij te⸗ ctũ tangeret ſaltũ dedit: ⁊ quaſi ſerui dei leſionẽ fugiens lõgius cecidit. Quod ad iuſſum omipotentis dei angelico miniſte rio actũ intelligit: qui diuina pꝛouidẽtia diſponi omia fideliter credir. Hic cũ pꝛi⸗ us ſe in eundẽ montẽ cõtulit: nec dũ clau ſo ſpecu habitans:cathena ſibi ferrea pe⸗ dem ligauit:eãq; ſaxo ex parte gltera affi⸗ xit:ne ei vltra liceret ꝓgredi: quã cathe⸗ ne eiuſdẽ quantitas tendebat᷑. Quod vir vite venerabilis Benedictus audiẽs: cu ius ſuperius memoꝛiã feci: ei per diſcipu lum ſuũ mandare curauit. Si ſeruus dei es:nõ te teneat cathena ferri:ſed cathena xpᷣi. AVd quã vocem Martius ꝓtinus eũ⸗ dem compedẽ ſoluit: ſed nunꝙ poſtmo⸗ dum ſolutũ tetendit pedẽ vltra locũ quo huũc tendere ligatũ conſueuerat:atq; in tã to ſe ſpacio ſine cathena cohercuit: in ãn to ⁊ antea ligatus mãſit. Qui duʒ ſe poſt —– modũ in eiuſdẽ loci ſpecu cõcluſiſſet. Ce⸗ pit etiã diſcipulos habere: qui ab eiꝰ ſpe⸗ cu ſeoꝛſum habitãtes ad vſum vite:aquꝗ de puteo haurire cõſueuerãt. Sed funis in quo ad hauriendã aquã ſiuula depẽde⸗ bat: crebꝛo rumpebat᷑. Ande factuʒ eſt vt eandẽ cathenã quã ex pede ſuo vir domi ni ſoluerat:eius diſcipuli peterẽt: eamq; funii adiũgerent: atq; in illam ſitula liga⸗ rent. Ex quo iam temꝑe cõtigit vt idẽ fu⸗ nis tin geret᷑ aqua: ⁊ nullo modo rumpe⸗ ret᷑. Quia enĩ cathenã viri dei funis ille contigit: ipe quoq; ad tolerandâ aquam G NVeati Bregoꝛij pape : ſiam ſidelẽ credimus fuiſſe: carne dominꝰ ſuſcitauit. Saulũ vero ſuſcitauit in men⸗ te. Equidem poſt reſurrectionẽ carnis de Laʒzari virtutibus tacet᷑:ſed poſt reſurre⸗ ctionẽ anime capere noſtra infirmitas nõ valet:quãta in ſacro eloqo de MPauli vir⸗ tutibus dicunt᷑:qð illius crudeliſſime co⸗ gitatiòes ad pietatis mollia cõuerſe ſunt viſcera:qð moꝛi cupit ꝓ fratribus:in quo rũ pꝛius moꝛte gaudebat:qð plenus om⸗ nis ſcripture ſciẽtia nil ſe ſcire iudicat:ni ſi xᷣm ꝗeſum hũc cruciſixn: quod ꝓ xpᷣo virgis libẽter cedit᷑ quẽ gladijs inſeque⸗ bat᷑:quod apoſtolatꝰ honoꝛe ſublimis eſt. Sed tamẽ ſponte paruulus in medio di⸗ ſcipuloꝝ quod ad celi tertij ſecreta ducit᷑: ⁊ tamen mẽtis oculũ per cõpaſſionẽ refle ctit ad diſpenſandũ cubile cõiugatoꝝ: di cens vxoꝛi vir debitũ reddat ⁊ vxoꝛ viro: quod admiſcet᷑ in contemplatiõe cetibus angeleꝝ: ⁊ tamen nõ aſpernat᷑ cogitare: atq; diſponere facta carnaliũ: qð gaudet in infirmixatibus: ſibiq; in ↄtumelijs pla cet:qð ei viuere xpᷣs eſt ⁊ moꝛi lucrũ:ꝙ to tũ iam extra carnẽ eſt hocipᷣm:qð viuit in carne.Ecce qualiter viuit qui ab inferno mẽtis ad vitã pietatis redijt. Minus eſt erso quẽpiam in carne ſuſcitari:niſi foꝛte per viuiſicationẽ carnis ad vitã reducat᷑ mentis: vt ei hoc agatur per exterius mi⸗ curalum: quatenus conuerſus in ter ius Fiuificeuu. ¶De Benedicto monach o: Nd(]Kapitulũ. XVIII. Alde Infra credidi hoc qð mo⸗ do ꝙᷓy ſit incõparabiliter ſuperi us agnoui. Sed queſo cepta ꝓ — catiõe hoꝛa non tranſeat. Bregoꝛius. ater quidã mecũ eſt in monaſte rio cõuerſatus: in ſcriptura ſacra – ſudioſiſſimus:qui me etate pꝛei⸗ vat: a ex multis que neſciebã: mie ediſica⸗ re cõſueuerat⸗ Huiꝰ itaq; narratioe didi⸗ ſine edif *☚ ¶NDe Eccleſia beati Zenonis 2 ſequere vt dum tempus vacat: — ci:ꝙ fuit quidã in campanie partibus in⸗ tra quadrageſimũ Romane vꝛbis milia⸗ riũ:nomine Benedictus: qui quidẽ eta⸗ te iuuenis: ſed moꝛibꝰ grãdeuus ⁊ in ſan cte cõuerſatõis regula ſe foꝛtiter ſtringẽs Quẽ Totile regis tempoꝛe cum Gothi repperiſſent:hũc incendere cum ſua cella moliti ſunt. Ignẽ nanqʒ poſuerũt: ſed in circũitu arſerũt omnia. Cella vero illius igne cõhuri non potuit. Quod videntes Gothi magiſq; ſeuientes: atq; hũc ex ſuo habitaculo trahẽtes: nõ longe aſpexerũt ſuccenſũ clibanũ: qui coquẽdis panibus parabat᷑: eũq; in illo ꝓiecerũt: clibanũq; clauſerũt.Sed die altero ita illeſus inuẽ⸗ tus eſt:vt non ſolũ eius caro ab ignibus⸗ ſed neq; extrema vllomõ cremarent᷑. ([Petrus. Mtiquũ trium pueroꝛũ miraculũ gl audio: qui pꝛoiecti in ignibus le⸗ non ſun. Bregoriuns. Ylud vt opinoꝛ miraculũ ex par⸗ te aliqua diſſimiliter geſtum eſt. Sunc quippe tres pueri ligatis pedibꝰ ac manibus in ignẽ pꝛoiecti ſunt: quos die altera rex requirens:in camino illeſis veſtibus deambulantes repperit. Ex qua re colligit᷑: quia ignis in quo ia⸗ ctati fnerãt:qui eoꝝ veſtimenta nõ conti⸗ git: eoꝝ vincula coſumpſit:vt vno eodẽ⸗ qꝙ; temꝑe in obſequio iuſtoꝝ ⁊ haberet flã ma virtutẽ ſuam ad ſolatiũ et nõ haberet ad toꝛmentum. martyris: in qua aque vltra poꝛ tam aperta inundates minime intrauerũt: (Cap. XIX: Aic tam antiquo miraculo die bus noſtris res ſimilis ex con⸗ trario euenit elemento. Mam nuper Johanes tribunus rela tiõe ſua me docuit: ꝙq Pꝛunolfus comes cũ ilico adeſſes :ſe cum rege Authario eo tꝑe in oco eoð: vbi mira res ↄtigit:affuii⸗C. busin ilia⸗ lieg⸗ tinſan ringes Hohi acel Pſadig blllis gentes Lerſuo crerit mnibrs nögg lnue⸗ bus: 2„ bli „ glodie neſe⸗ conns griote Bialogoꝛum 222 in ſe foꝛtitudinem traxit. (Petrus. Im Acta hec placent: quia mira ſunt multũ recentia. 2 onacho ex monte ar e gentao:qui moꝛtuũ ſuſcita uit: Kapitulũ. XxVII. –Bregoꝛius. Oſtris modo tempoꝛibus quidã vir Quadrageſimꝰ nomine Bu⸗ . xentine eccleſie ſubdyaconus fu⸗ it:qui ouiũ ſuarum gregẽ paſcere in eiuſ⸗ dem Aurelie partibus ſolebat:cuius val de veracis viri narratiõe res mira inno⸗ tuit: que ſecreto fuerat geſta. JIs namq; vt pꝛediximus: dũ gregis ſui in Aurelia curã gereret: in diebus eiſdem vir fuit e monte qui Argentarius vocat᷑: venerabi lis vite qui habitũ monachi:quẽ pꝛeten⸗ debat ſpecie: moꝛibus explebat. Hic ita⸗ q; ad eccleſiã beati Petri apoſtoloꝝ pꝛin cipis ab eodem monte Argentario annis ſingulis venire cõſueuerat: atq; ad hune quẽ pꝛedixi Quadrageſimũ ſubd vaconẽ ſicut ipᷣe narrauit:hoſpitalitatiſ gratia de clinabat. Quadã vero die dum eius ho⸗ ſpitiũ: quod nõlonge ab eccleſia aberat: itraſſet:cuiuſdã paupercule mulierts ma ritus iuxta defunctus eſt. Quẽ ex moꝛe lotũ:veſtimentis indutũ: ⁊ ſabono cõſtri⸗ ctum: ſuperueniente veſpere ſepelire ne- quiuerũt. Igitur iuxta defũcti coꝛpus vi⸗ duata mulier ſedit:que in magnis fletibꝰ noctem ducens:cõtinuis lamentoꝝ voci⸗ pus ſatiſſaciebat doloꝛi. Cunq; hoc diu⸗ tius fieret ⁊ flere mulier nullomodo ceſſa ret: vir dei:qui receptus hoſpitio fuerat⸗ Quadrageſimo ſubdyacono cõpunctus ait: DHoloꝛi huiꝰ mulieris anima mea cõ⸗ꝗ ius eſt miraculũ: pꝛedicatiõis verbo atq; patit᷑trogos ſurge ⁊ oꝛemus. Merrexerũt igit᷑ vtriq; ad vicinam eccleſia: ſeſe pari⸗ ter in oꝛatione dederunt. Cunq; diutius oꝛaſſent complere oꝛationẽ Quadrageſi mũ ſubdyaconũ ſeruus dei petijt. Qua completa ab altaris crepidine pulueran collegit: atq; eũ eodem Q uadrageſimo ad defuncti coꝛpus acceſſit:ſeq; ibideʒ inʒ oꝛationẽ dedit. Cunq; diutius oꝛaſſet:iã non:ſicut pꝛius fecerat:oꝛationẽ comple⸗ re cũ ſubdyvacono voluit: ſed ipᷣe benedi⸗ ctionem dedit:ſtatimq; ſurrexit. Et quia manu dextera puluerẽ collectũ geſtabat: ſiniſtra palliũ:quo facies defuncti velaba tur:abſtulit. Quod cũ mulier fieri cerne⸗ ret: cõtradicere vehementer cepit ⁊ mira ri quid vellet facere. Ablato itaq; pallio diu de eo:quẽ collegerat puluere:defun⸗ cii faciem fricauit. Cunq; diutius fric are tur: recepit animã: oſcitauit:oculos ape⸗ ruit: ſeſeq; eleuans reſedit: quid erga ſe ageret᷑:miratus eſt:at ſi de grauiſſimo ſõ no fuiſſet excitatus. Quod cũ mulier la⸗ mentis fatigata conſpiceret: ceꝑit ex gau dio magis flere ? ⁊ voces amplius edere. Quã vir domini medeſta pꝛohibitiõe cõ peſcuit: dicens: Tace tace: ſed ſi quis te requiſierit:qualiter factũ ſit: hoc ſolũmo⸗ do dic: quia dominus JYeſus xpᷣus opera ſua fecit. Dixit hoc atq; eius hoſpitio exi uit Quadrageſimũ ſubdvaconũ pꝛotinꝰ reliquit:⁊ in loco eodem vitra nõ compa⸗ ruit. Tem poꝛalẽ namq; honoꝛem fugiẽs egit vt ab his: quibus viſus in tanta vir⸗ tute fuerat:nunquã iam in hac vita vide⸗ retur. — erruͦs. Aid alij ſentiant ignoꝛo.Ego au tem pꝛe cũetis miraculis hoc po⸗ tius exiſtimo eſſe miraculũ: ꝙ ad vitã moꝛtui redeunt:eoꝛũq; anime ad car nem ex occulto reuocant. Bregoꝛius. viſibilia attẽdimus: neceſſe eſt vt credamus. Si vero inuiſibilis penſamus: nimirũ cõſtat quia ma oꝛatiõis ſolatio ꝑeccatoꝛẽ conuertere: qꝙᷓ; carne moꝛtuũ ſuſcitare. In iſto enim reſu ſcitat᷑ caro ite ꝝ moꝛitura.in illii vero ani ma ineternũ victura.Cum enim pꝛopono duos:in quo hoꝝ exiſtimas maius foꝛe fa ctũ virtute miraculũ: Laʒarũ quippe qu?z S 7 Beati ſe eamq; cognouiſſe teſtat᷑. Predictus gribunus narrauit: dicẽs: quia ante hoc ferfe quinquenniũ quado apud hãc Ro⸗ manã vrbẽ alueũ ſuũ tibꝛis egreſſus eſt:⸗ Gregoꝛij Ine laboꝛe certaminis nõ eſt pal⸗ ma victoꝛie. Unde ergo vicioꝛes ſunt niſi ꝙ cõtra antique hoſtis rmantũq; creſcẽs vt eius vnda ſuꝑ muros inſidias decertauerũt. Malignꝰ qͥ ppe ſpi vtbis influeret.atq; in ea maximas regio ritus cogitatiõi locutioni atꝙ; oꝑi noſtro nes occuparet:apud Aeronẽſem vrbem fluuiꝰ Atheſis excreſcenſ:ad beati Zeno nis martyris atq; pontificis eccleſiam ve nit. Cuius eccleſie dũ eſſent ianue aperte aqua in eã minime intrauit: que pauliſꝑ creſcẽs vſq; ad feneſtras eccleſie:q̃ erant tectis ꝓxime: peruenit: ſicq; ſtans aqua eccleſie ianuã clauſit ac ſi illud elementuʒ liquidũ in ſoliditatẽ parietis fuiſſet muta tum. Cũq; eſſent multi interius ꝗnuenti: ſed aquarũ magnitudine oĩs eccleſia cir⸗ cũdata:qua poſſent egredi:nõ haberent. ibiq; ſe ſiti ac fame deſicere foꝛmidarent: ad eccleſie lanuã veniebãt:ad bibendum hauriebãt aquã que vt pꝛedixi vſq; ad fe neſtras excreuerat ⁊ tamẽ intra eccleſiam nullomodo diffluebat. Mauriri itaq; vt aqua poterat:ſed diffluere vt aqua no po terat.Stãs autẽ ante ianuã ad oſtenden⸗ dũ cunetis merituʒ martyris ⁊ aqua erat adiutoꝛiũ ⁊ quaſi aqua nõ erat ad innadẽ dum locũ. Qð ego antiquo antedicti ig⸗ uincie Talerie:cui: eiſſe. nis miraculo vere pꝛedixi non fuiſſe diſſi⸗ mile qui triũ pueroꝛũ ⁊ veſtimẽta nõ con tigit æ vincula incendit. De Stephano pꝛeſbytero p uia famu⸗ igenter loquebatur o ſuo neg ad extrahendas caligas dyabo⸗ lus obediuit. Petrus. ra ſunt valde ſancteꝛũ facta que narras ⁊ pꝛeſenti infirmi⸗ ati hominũ vehemẽter ſtupẽ⸗ fuiſſe audio admirãde virtutis viros: noſ ſe velim ſi nulla eos contigit antiquiho⸗ ſtis inſidias ꝑtuliſſe:an ex inſidijs pꝛofe⸗ da. Sed qꝛ tãtos nuꝑ in ſitalia ſemꝑ inſiſtit ſi foꝛtaſſe quid iueniat. vnde apud examen eterni iudicis accuſatoꝛ ex⸗ iſtat. Ais etenĩ noſſe qũo ad decipienduʒ ſemꝑaſſiſtat. , . (Eregoriuns Aidã qui nũc nobiſcũ ſũt: rẽ quã narro teſtant᷑ ꝙ vir vite venerabi „Iis Stephanꝰ noĩe Aalerie pꝛo⸗ uincie pꝛeſbyter huius noſtri Bonifacij dyaconi atq; diſpẽſatoꝛis eccleſie agniti⸗ one ꝓximus. Qui quadaʒz die de ſitinere domũ regreſſus:mãaãcipio ſuo negligẽter loquẽs pᷣcepit:dicẽs. Aeni dyabole diſ⸗ calcia me. Ad cuiꝰ vocẽno x ceperunt ſe caligarũ co:rige in ſůma velocitate diſſol uere vt a ꝑte coſtaret ꝙ ei ipſe, qui nomĩa tus fuerat:ad extrahẽdas caligas dyabo luſ obediſſet. Qð mox vt pꝛeſbyter vidit vehemẽter expauit: magniſq; vocib cla⸗ mare cepit: dicẽs. Recede miſer:recede: nõ enĩ tibiſed mãcipio meo locutꝰ ſum. Ad cuiꝰ vocẽ ꝓtinuſ ita vt inuẽte ſut:ma gna iã ex ꝑte diſſolute coꝛꝛige remâſerũt. MNus in re collige:antiquus hoſtis qͥ taʒ pꝛeſto ẽ factis coꝛpalibus qꝙᷓ; nimijs inſi⸗ dijs noſtris cogitationibus inſiſtat. ¶De puella cõuerſa cuius ſolo imperio homo ẽ a demone libe⸗ ratus. Lap.XXI. Hetrus. Aboꝛioſum ẽ valde atq; terri⸗ bile cõtra inimici inſidias ſem per intẽ de re ⁊ cõtinue quaſi in cie ſtare. NSBregoꝛius. Aboꝛioſuʒ nõ erit ſi cuſtodiã no⸗ ſtrã:nõ nobis:ſʒ gratie ſuꝑne tri⸗ buimulſ.ita tamen vt ⁊ ipſi qtum etel⸗ giebtes rloi ſppeſo inotrv t. ee ſtoret⸗ gienel licti marthi jepn icn ld⸗ li N⸗ giſe honni deho friclt bic ede: im. tens iͤt⸗ gta; inſi⸗ lbe tent oſen vaiſ⸗ dii⸗ ment ts exemplo pꝛouocate ceperũt apud eã mul⸗ te nobilioꝛis generis puelle conuerti atq; omnipotẽti dño dicata virginitate ſerui⸗ re. Quadã vero die idẽ Eleutherius ab⸗ Bialogoꝛum poſſumus:ſub pꝛotectione dei vigilemus Si autẽ antiquus hoſtis a mente ceperit expelli:ex diuina largitate plerumq; agit᷑ non vt ſolũ iam timeri nõ debeat:ſed ipſe etiã bene viuentiũ virtute terreatur. Rei nãq; quã narro vir ſanctiſſimus Eleuthe rius ſenex pater:cuius memoꝛiaʒ ſuperiꝰ feci:teſtis extitit mihiq; hoc intimare cu⸗ rauit qð ĩ Spoletana vrbe puella quedã iam nubilis cuiuſdã pꝛimarij filia celeſtis ebrelbyte vlte deſiderio exarſit eiq; pat᷑ reſiſtere ad viã vite conatus eſt. Sed contẽpto patre cõuerſationis habitũ ſuſcepit. Qua ex re factũ eſt vt eã pater ſue ſubſtantie exhere dẽ faceret:nihilq; ei aliud niſi ſex vntias vnius poſſeſſiuncule largiret᷑. Eius vero bas vir vite venerabilis ad eam gratia ex hoꝛtationis atq; ediſicationiſacceſſerat 2 cũ ea de verbo dei colloquẽſ ſedebat. Cũ repẽte ex eodẽ fundo quẽ in ſex vncijs a patre perceꝑat:cuʒ xenio ruſticus venit. Qui du ante eos aſſiſteret: maligno ſpiri tu coꝛꝛeptus cecidit fatigariq; numiijs ſtri doꝛibus atq; balatibꝰ cepit. Tuc ſancti⸗ monialis femina ſurrexit atq; irato vultu magnis clamoꝛibꝰ imꝑauit:dicens. Exi ab eo miſer.exi ab eo miſer.Ad cuius vo⸗ cem mox ꝑ os vexati dyabolus rñdit:di⸗ cens:⁊ ſi de iſto exeo in quẽ intrabo. Ca⸗ ſu autẽ iuxta poꝛcus ꝑuulus paſcebatur. Tüc ſanctimonialis femia pᷣcepit:dicẽſ. exi ab eo ⁊ in hũc poꝛcũ ingredere. Qui ſtatim de hoie exi „ jtepoꝛcũ quẽ iuſſus fue at luaſit:occidit ⁊ receſſit. Perr ſaltẽ poꝛcũ cõcede⸗ re ſpiritui imũdo debuit. Bregoꝛius. RKRopoſita regula noſtre actiõi ſũt Hfacta veritatis. IJpſi etenĩ redemp toꝛi noſtro a legiõe:que homineʒ tenebat: dictũ ẽ. Si eijcis nos:mitte nos wwer m. in gregẽ poꝛcoꝛũ. Qui hãc ab homine ex pulit:⁊ in poꝛcos ire eoſq; i abyſſuʒ mitte re cõceſſit.Ex qua re etiã hoc colligit᷑ qð abſq; ↄceſſiõe oĩpotẽtis dei nullã malig nus ſpũs cõtra hoĩem ptãteʒ habeat:q̃ͥ in poꝛcos ĩtrare nõ potuit niſi ꝑmiſſus. Ylli ergo nos neceſſe ẽ:ſpõte ſubdi:cui omnia ſubijciunt᷑ ĩ vita vt tãto nris hoſtibꝰ potẽ tioꝛes ſimꝰ qto cũ auctoꝛe oĩm vnũ effici⸗ Se pꝛeſbytero pꝛouincie Vale rie qui furẽ ad ſepulchꝛũ ſuũ te Aid aũt mirũ ſi electi quiq; in carne poſiti multa facere mira⸗ biliter pnñt.quoꝝ ipſa quoq; oſ ſa moꝛtua plerũq; ĩ multis mi⸗ ¾ raculis viuũt. In valerie nanq; ꝓuincia resẽ hec geſta:quã narro mihiq; btẽ me⸗ moꝛie abbatis mei valẽtlonis relatiõe co gnita. Ibi ecenĩ quidã venerabilis ſacer⸗ dos erat:qͥ cũ clericis ſuis dei laudibꝰ bo niſq; oꝑibus intẽtus:ſancte cõuerſatiõis vitã dueebat. Suꝑueniẽte aũt vocatiõis die defunctꝰ eſt atq; ante eccleſiã ſcpultꝰ Eidẽ vero eccleſie caule inherebãt ouiuʒ atq; idẽ locꝰ in q̊ͥ ſepultus eſt:ad eaſdem oues tendẽetibꝰ ꝑuius erat. Quadã ãtno cte cũ clericis intra eccleſiã pſallẽtibꝰ fur veniſſet vt ingreſſus caulas furtũ faceret veruecẽ tulit ⁊ cõcitus exijt.L¶ũ vero per ueniſſet ad, locũ, vbi vir dñi ſepultꝰ erat repẽte heſit greſſum mouere nõ potuit veruecẽ quidẽ de collo depoſuit: eũq; di⸗ mittere voluit:ſʒ manũ laxare nõ valuit. Cepit igit᷑ ſtare miſer cũ pꝛeda ſua reus ⁊ ligatꝰ. volebat veruecẽ dimittere nec va⸗ lebat:volebat egredi cũ veruece nec pote rat. Miro mõ itaq; fur qͥ a viuis videri ti⸗ muerat:hũc moꝛtuꝰ tenebat. Cum itaq; greſſus manuſq; illiꝰ fuiſſent obſtricta:ĩ⸗ mobilis ꝑſtitit. Facto aũt mane expletiſ⸗ qꝙᷓ; laudibꝰ dei ab eccleſiaegreſſi ſunt cleri ci ⁊æ iuenerũt ignotũ hoĩem veruecẽ tenẽ⸗ tem manu. res venit in dubiũ vtrũ verue cẽ tolleret an offerret. Sed culpe re Stie Weati indicauit enã. mirati omẽs qꝛ ingreſſus fur viri dei merito ad pᷣdã ſuã ſtabat liga tens. Qui ſe ꝓ eo ꝓtinus i oꝛationẽ dede gut.ſuiſq; pᷣcibus vix obtinere valuerunt vt q̊ res eoꝛũ venerat raꝑe:ſaltẽ vacuꝰ ex ire mereret᷑. Itaq; fur qui diu ſteterat cuʒ pꝛeda captiuꝰ.qnq; exijt vacuus 2 liber. ¶Petrus. NPoparet quãte ſit ſuꝑ nos dulce⸗ dinis oipotẽs deꝰ: cuiꝰ erga nos füt tam iucuda miraculua. De abbate pꝛeneſtine mõtis eiuſqʒ pꝛeſbytero. Ca.XXIII. Bregoꝛius. VBeneſtine vrbis mõs peminet:i. quo beati petri apoſtoli monaſte⸗ riũ ſitũ eſt:viroꝛũ dei quoꝛũ relati one ad huc i monaſterio poſitũ audiſſe me coõtigit magnũ:hoc qð narro miraculum qð eiuſdẽ monaſterij monachi ſe noſſe te ſtabant᷑. In eo nãq; monaſterio fuit pater vite venerabilis qui quendã monachum nutriẽs:vſq; ad renerẽdos pꝛouexit mo⸗ res. Cũq; eũñ in timoꝛe dñ̃i videret excere⸗ uiſſe:in eodẽ ſibi monaſterio tũc pꝛeſbyte xũ fecit oꝛdinari. Cui poſt oꝛdinationẽ ſu am qꝛ nõ longe abeſſet: eius exitus ꝑre nelationẽ indicatũ ẽ. A pꝛedicto aute pa⸗ tre monaſterij petijt quatenꝰ ei ↄcederet vt ſibi ſepulchꝛũ pararet. Cui ille rñdit. Ante te quidẽ ego moꝛiturꝰ ſum:ſʒ tñ va de ⁊ ficut vis pꝛeꝑa ſepulchꝛũ tuũ:receſ: ſit igit᷑ ⁊ pꝛeꝑauit.Cũ nõ poſt multos di⸗ es ſenex pater febꝛe pꝛeuẽtus ad extrema uenit.atq; aſſiſtenti pꝛeſbytero iuſſit:di cens. In tuo ſepulchꝛo me pone. Cuũq; il le diceret ſcis qꝛ ego modo ſecuturꝰ ſum: vtroſq; capere nõ poteſt:abbas ꝓtinꝰ re⸗ ſpondit.ita fac vt dixi qꝛ ſepulchꝛũ tuum ãbos nos capit. Defunctꝰ itaq; eſt atq; ĩ ſepulchꝛo codẽ: qð ſibi pꝛeſbyter paraue rat:poſitus.Mox quoq; ⁊ pꝛeſbyterũ coꝛ poꝛis lang uoꝛ ſecutus ẽ. Quo languoꝛe creſcẽte citius pꝛeſbyter vitã finiuit. Cũ⸗ q ad ſepulchꝛum qð ſibi ipſe parauerat. coꝛpus illius fuiſſet sa fratribus depoꝛta⸗ HregoꝛijjR vape tũ: aperto eodeʒ ſepulchꝛo vid erut ozοαd ad eront:locum nõ eſſe vbi poni potuiſſet qꝛ coꝛpꝰ patris monaſterij qð illic añ po⸗ ſiũ uerat:omne illud ſepulchꝛũ tenebat Cũq; fratres qui pꝛeſbyteri coꝛpus detu lerãt:factã ſibi ſepeliẽ di difficultatẽ vide rent.vnꝰ eoꝛũ exclamauit:dicẽs. O pat᷑ vbi eſt qð dixiſti qꝛ ſepulchꝛũ iſtud abos vos caꝑet.Ad cuius vocẽ ſubito cunctis vidẽtibus abbatis coꝛpꝰ qð illle ante po ſitũ fuerat ⁊ ſupinũ iacebat:ſe vertit in la⸗ tere ⁊ vacantẽ ſepulchꝛi locũ ad ſepelien⸗ dũ pꝛeſbyteri coꝛpus pꝛebuit ⁊ qꝛ vtroſ⸗ ꝙ ille locus caꝑet:ſicut viuus ꝓmiſerat: moꝛtuus impleuit. Sedqꝛ hoc qð pꝛedi⸗ xi apud pꝛeneſtinã vrbem in beati Petri apoſtoli monaſterio geſtũ eſt. ARis ne ali⸗ quid etiã in hac vrbe de eius eccleſie cu⸗ ſtodibꝰ vbi ſacratiſſimũ coꝛpus illius eſt poſitum audire. Petrus. peꝛecoꝛ. De Theodoꝛo eccleſie ſancti Petri apoſtoli vrbis Rome mã ſionario. Cap. XXIIII. Sregoꝛius. SBhuc ſuꝑſunt qui Theodoꝛũ eius eccleſie cuſtodẽ nouerũt: euius narratiõe innotuit res qᷓ æ quadꝗ nocte dũ citius ad melioꝛanda iuxta ianuã lumina ſurrexiſſet.ex moꝛe li gneis gradibꝰ ſub lãpade poſitis ſtabat ⁊ lampadis refoui bat lumẽ. Tum repente beatus petrus apoſtolus in ſtola candida deoꝛſum in pauimẽto conſtitit eiq; dixit. Colliberte quare citius ſurrexiſti.quo di cto aboculis aſpiciẽtis euanuit. Sed tan tus in eũ panoꝛ irruit vt tota in illo coepo ris virtus deſiceret ⁊ per dies multos de ſtratu ſuo ſurgere nõ valeret. Qua in re quid idẽ beatꝰ apoſtolus ſeruiẽtibus ſibi voluit niſi pꝛeſentiã ſui reſpectꝰ oſtende⸗ re:qꝛ quicquid ꝑꝛo eius veneratiõe age⸗ ODlo atq; id vt fiat magnoꝑe de ei contigit:valde memoꝛabilis 4 Bialogoꝛum gerent:ipſe hoc ꝓ mercede retributionis ſine intermiſſione ſemꝑ videret. detrus. Ihl hoc nõ tã apparet mirũ quia viſus eſt:ſed qꝛ is qui eũ vidit:cũ ſanug eſſet egrotauit. Sregoꝛius. Aid ſuper hac re miraris petre. NMNunqͥd nã mẽti excedit qꝛ eũ Da niel pꝓpheta magna illã ac terribi lEx viſionẽ vidit:ex q̃ etiã viſione ↄtremuit ꝓtinus adiungit ⁊ ego elangui ⁊ egrota ui ꝑ dies plurimos.Caro eni ea que ſunt ſpuůᷣs:caꝑe nõ valet.⁊ iccirco nõnuni cũ mens humana vltra ſe ad videndũ ducit᷑ ¶neceſſe eſt vt hoc carneũ vaſculũꝛ qð fer⸗ re talẽti pondꝰ nõ valet: infirmet᷑. (PHetrus. Crupulũ cogitationis mee aper⸗ ta ratio diſſoluit. cleſie ſancti Petri ¶Ca. XXV. —́ — Bregoꝛius. Llius illic nõ ante longa tꝑa ſicut.noſtri ſenioꝛes re ferunt: cuſtos eccleſie Abudius dictꝰ eſt magne humilitatis atq; gra uiens vt idẽ beatus Petr apoſtolus ſig nis oſtẽderet.quantã de illo haberet eſti⸗ minationẽ. Hãcũ quedã puella paralitica diuq; ab eodẽ beato Petro apoſtolo pe⸗ teret vt ſanari mereret᷑: nocte quadã ei ꝑ pviſionẽ aſtitit ⁊ dixit. ade ad Abundiũ manlionariũ ⁊ roga illũ atq; ipſe tibi ſalu tẽ reſtituet. Cũq; illa de tãta viſione cer⸗ ta eſſet:ſed quis eſſet Abundius:ignoꝛa⸗ ret:cepit huc illucq; ꝑ eccleſie loca ſe tra⸗ here vt quiſ eſſet Abundiꝰzinueſtigaret. CQui repẽte ipſe factus ẽ obuiã quẽ quere⸗ bat eiq; dixit. Rogo te pater indica mihi uis eſt Abundius cuſtos. Cui ille reſpõ eAbunckee manſionario ec uitatiſ vir ita omnipotẽti deo ſideliter ſer in eiꝰ eccleſia ꝑmanẽs manibꝰ reꝑet ⁊ diſ ſolutis renibꝰ coꝛpꝰ per terram traheret: dit. Ego ſum. At illa inquit paſtoꝛ ⁊ fſHun.· tritoꝛ noſter beatus Petrus apoſtolꝰ ad te me miſit vt ab infirmitate illa liberare me debeas. Cui ille reſpõdit. Si ab ipſo miſſa es ſurge manũq; eiꝰ tenuit ⁊ eã ĩ ſta tum ſuũ ꝓtinus erexit.Sicq; ex illa hoꝛa oẽs in eius coꝛpoꝛe nerui ac mẽbꝛa ſolida ta ſunt.vt ſolutionis illius ſigna vlteriꝰ nulla reemanerẽt Sed ſi cuncta que ĩ eiꝰ eccleſia geſta cognouimꝰ:euoluere cona⸗ mur:ab oĩm iam ꝓculdubio narratiõe cõ ceſſimus. Ende neceſſe eſt vt ad moder noſ patres quoꝛũ vita per italie puincias claruit:narratio ſe noſtra retoꝛqueat. ¶ De AMena monacho ſolitario. Aper in ſamnia pꝛouincia quis dam venerabilis vir Menas a noywmine ſolitarià vitã ducebat: — qui noſtroꝛũ multis cognitus ante hoc fere eſt decennium defunctus. De cuius operis narratione vnum aucto rem nõ infero. CX pene tot mihi in eius vita teſtes ſunt quot ſamni pꝛouinciam nouerunt.Hhic itaq; nihil ad vſum ſuum aliud niſi pauca apiũ vaſcula poſſidebat. Huic cum longobardus quidã in eiſdem apibus rapinã voluiſſet ingerere:pꝛiꝰ ab eodem viro verbo coꝛꝛeptus eſt: ⁊ mox ꝑ malignum ſpiritũ ante eius veſtigia ve⸗ xatus. Qua ex re ſactuʒ eſt vt ſicut apud omnes incolas ita etiã apud eandem bar baram gentẽ eius celebꝛe nomen haberes tur nulluſq; vltra pꝛeſumeret eius cellu⸗ lam niſi humilis intrare.Sepe vero ex vi cina ſilua venientes vrſi:apes eius come dere conabant᷑:quos ille depꝛehenſos fe⸗ rula:quã poꝛtare manu conſueuerat:ce⸗ debat.ante cuiuſ verba ĩmaniſſime beſtie rugiebant ⁊ fugiebant ⁊ que gladios foꝛ⸗ midare vix poterant:ex eius manu ictus ferule pertimeſcebant.Huius ſtudiũ fuit nihil in hoc mundo habere:nihil quere⸗ re. omẽs qͥ ad ſe charitat cã veniebat:ad eterne vite deſideria accederc, Stqnam do autem quoꝛũlibet culpas agnoſceret: nunẽꝙᷓ ab increpat ſlõe pa rceret: ſed amo ris igne ſuccenſus: ſludebat in eis vehe⸗ menter per linguã ſeuire. Conſuetudinẽ vero vicini vel longe poſiti:eiuſdẽ loci ac cole fecerũt:vt diebus certis per ebdoma dam vnuſquiſq; ei oblatiões ſuas trãſmit teret:vt eſſet ꝙ ipᷣe ad ſe vemẽtibus offer re potuiſſet. Quodã vero tempoꝛe poſſeſ ſoꝛ quidã Carterius nomĩe in mũdo deſi derio deuictus:quandã ſctĩmonialẽ femi nãꝗ rapuit: ſibiq; illicito mrimonio ↄiũxit ꝙ mox vt vir dñi cognouit: ei per qͥs po⸗ tuit: que fuerat dignus audire:mandauit Cunq; ille ſceleris ſui cõſcius timeret:at q; ad virũ dei accedere nequaqᷓ pꝛeſume ret: ne foꝛte hũc aſpere vt delinquẽtes ſo lebat:increparet: fecit oblatiões ſuas eaſ inter oblatiões alioꝝ miſit:vt eius mune ra ſaltẽ neſciendo ſuſciperet. Sed cũ co⸗ ram eo fuiſſent oblatiões omniũ depoꝛta te: vir dei tacitꝰ ſedit:ſigillatĩ om̃es cõſi derare ſtuduit: ⁊ oẽs als eligẽs atq; ſeoꝛ ſum ponẽs:oblatiões quas idem Carteri us trãſmiſerat:cognouit per ſpiritũ:ſpꝛe⸗ uit ⁊ abiecit decens: Ite ⁊ dicite ei:obla⸗ tionẽ ſuam omnipotẽti deo tuliſti:⁊ mihi tuas oblatiões tranſmittis. Ego oblatio⸗ nem tus non accipio:quia ſuam abſtuliſti deo Qua ex re factũ eſt vt pꝛeſentes quoſ q; magnus timoꝛ inuaderet:cũ vir domi⸗ ni tã ſcienter de abſentibus iudicaret. Hetrus. AuUl1ltos hoꝛũ ſuſpicoꝛ martyrium lecutiõis inueniſſet. ¶Bregoꝛius. Ao ſunt Metre martyrij genera rius:martyrij meritũ in occulto eſt: cum virtus ad paſſionẽ ꝓmpta flagrat in ania Quia enĩ eſſe poſſit ⁊ ſine aperta paſſiõe martyriũ:teſtat᷑ in euangelio dñs: qui ʒe bedei filijs adhuc pꝛe infirmitate mentis maioꝛg ſeſſionis loca querentibus dicit: Noteſtis bibere calicẽ quẽ ego bibiturꝰ Gregoꝛij imolaticia ſubire potuiſſe: ſi eos tempus per vnũ in occulto:alteꝝ qͥʒ in publi⸗ co. Mam ⁊ ſi perſecutio deeſt exte pape ſum? Culi videlicet cũ reſponderẽt: Poſ⸗ ſumus. Ait vtriſq;: Calicẽ quidẽ meũ bi betis: ſedere aatẽ ad dexterã meã vel ad ſiniſtrã non eſt meũ dare vobis:quid autẽ calicis nomẽ niſi paſſiõis poculũ ſignat? Et cũ nimirũ conſtet: qꝛ Jacobus in paſ⸗ ſione occubuit: Johanes vero in pace eca cleſie quieuit incũctanter:colligit᷑ eſſe ⁊ ſi ne aperta paſſiõe martyriũ:quando ⁊ ille calicẽ dñi bibere dictus eſt:qui ex perſecu tiõe moꝛtuus nõ eſt. De his autẽ talibus tantiſq; viris quoꝝ ſuperius memoꝛiã fe ci:cur dicamus qꝛ ſi perſecutiõis tempus extitiſſet:ꝛmartvres eſſe potuiſſent:qui oc culte antiqui hoſtis inſidias tolerãtes:ſu oſq; in hoc mũdo aduerſarios diligẽtes: cũctis carnalibꝰ deſiderijs reſiſtẽtes: per hoc ꝙ ſe omipotenti deo in coꝛde macta⸗ uerũt:etiã pacis temꝑe martyres fuerũt: dũ noſtris modo tꝑibus viles quoq; ⁊ ſe⸗ cularis vite perſonas de qbus nil celeſtis gloꝛie pᷣſumi poſſe videbat᷑: oꝛta occaſiõe cõtigit ad martyvrij coꝛonas perueniſſe. De quadraginta ruſticis qui pꝛo eo ꝙ carnes imolaticias co/⸗ medere noluerũt: a lõgobardis —..— occiſuſunt: ¶¶ Cap. XXVII. decim ſicut hi teſtãt᷑i qui inter eſlſſe potuerũt:quadraginta ru⸗ ſtici a lõgobardiſ capti:carnes com edere cõpellebant᷑. Qui cũ valde reſiſterent:⁊ cõtingere cibũ ſacri legũ nollent:cepere longobardi: qui eos tenuerãt: niſi imolata comederẽt: moꝛteʒ eis minari. At illi eternã potius vitaʒ qᷓ; pꝛeſentẽ ac trãſitoꝛiã diligentes: firmiter perſtiterũt: atq; in ſua cõſtantia ſimul om nes occiſi ſunt. Quid itaq; iſti niſi veri⸗ tatis martyres fuerũt:qui ne vetitũ come dendo:conditoꝛẽ ſuũ offenderẽt:elegerüt gladijs vitam finire. De multitudine captiuoꝝ qꝗͥ ꝓ eo ꝙ caput capꝛe adoꝛare no⸗ luerũt occiſi ſũt: Cap.XXVIII. Am ante hos fere annos quin — ,— —,, — po e meübt i eld widaute öſignu: Sinp⸗ porrel keſſen dotle kperſean inlbus müke lenpns tepioe ſesiſn güen p u ürt e is loe aule. Ggti lo⸗ b l. Nuln nter au⸗ mnes Aul lagt uleos nortt, ſihh mmer nlon ven⸗ ce ehent nt eho⸗ I. 6 S — Petrus. Dialogoꝛum liber II ESggem quoq; tẽpoꝛe duz fere. xoꝛũ fidẽ ꝑſequi minime permittat. xl. captiuos alios longobardd ¶ Gregoꝛius EOc petre facere plerumq; conati ſunt:ſed eoꝛũ ſeuicie miracula ſu⸗ tenuiſſent moꝛe ſuo immolaue ½ lrunt caput capꝛe dyabolo. hoc ei ꝑ circuitũ currẽtes.⁊ carmine nefando dedicãtes. Cũq; illud ipſi pꝛiꝰ ſubniſſis qð per rãt: hoc adoꝛare pariter cõpellabaãt. Sed pardis fuit: adhuc ãte triduũ agnoui. Cũ ex eiſdẽ captiuis maxia multitudo magj ad Spoletanã vrbẽ longobardoꝛũ epiſco eligẽs moꝛiẽdo ad vitã ĩmoꝛtalẽ tendere pus ſcʒ Arrianꝰ veniſſet ⁊ locuz illic vbi ꝙÿ̈ adoꝛãdo vitã moꝛtalẽ tenere:obtempe ſolẽnia ageret:nõ haberet:cepit ab eius rare iuſſis ſacrilegis noluit ⁊ ceruicẽ quã ciuitatis Epiſcopo eccleſiã petere: quam ſemꝑ creatoꝛi flexerat: creature inclinare ſuo erroꝛi dedicaret. I. dũ valde Epiſco contẽpſit. vñ factum eſt vt hoſtes qui eos pus negaret.idẽ qui venerat Arrianꝰ be ceperãt graui iracũdia accẽſi: cũctos gla⸗ ati Pauli apoſtoli illic eccleſiã cominꝰ ſi dijs interficerẽt: quos in erroꝛe ſuo ꝑtici⸗ tam ſe die altero violẽter intraturũ pꝛofei pes nõ haberẽt. Quid ergo mirũ ſi erum fus eſt. Qõ eiuſdẽ eccleſie cuſtos audiẽs pẽte ꝑſecutiõis tꝑe illi martyres eſſe po⸗ feſtinus cucurrit: eccleſiã clauſu:ſeris mu tuiſſent: qui in ipſa quoq; pace eccleſie ſe niuit. Facto autẽ veſpe lampades oẽs ex metipſos ſemꝑ affligẽtes anguſtã marty tinxit ſeq; in interioꝛibꝰ abſcõdit. In ipſo Pperna reſtiterũt. Ande vnũ narro 5 PBi BGBonifaciũ monaſterij mei mona⸗ ceruicib adoꝛarẽt: eos quoq; quos cepe⸗ chũ: qui vſq; ante quadrienniũ cũ longo⸗ rij tenuerũt viq. qũ ingruẽte ꝑſecutionis autẽ ſublequẽtis lucis crepuſculo Arria⸗ arti culo.hi etia m meruerũt marty rij pal⸗ nus cpiſcopuſ collecta multitudine adue mas accipere:qui ĩ pace eccleſie latas hu nit: clauſas eccleſie ianuas effringere pa⸗ ius ſeculi vias ſequi videbant᷑. NHec tamẽ ratus:ſed repente cũcte ſimul poꝛte diui⸗ hoc aade elli⸗ electis dicit nus viris: de nitus concuſſe: abieetis longius ſeris ap⸗ cuctis is quaſi in regula tenemꝰ.ifã cum te ſunt atq; cum magno ſonitu oĩa eecle⸗ ꝑſecutionis apte tẽpus irruit: ſieut pleri⸗ ſie clauſtra patuerũt effuſo deſuper lumi⸗ ꝙq; martyriũ ſubire poſſunt. q eſſe in pace ne omẽs que extincte fueraur lapades ac⸗ eecleſie deſpicabiles vident᷑ ita nõnunq; cenſe ſunt. Arrtanus vero epiſcopꝰ qͥ viʒ in debilitatis foꝛmidinẽ coꝛꝛuũt qui in pa facturus aduenerat: ſubita cecitate pcuſ⸗ ce eccleſie pꝛi foꝛtiter ſtare videbanf. Sʒ ſus eſt. atq; alienis iam manibꝰ ad ſuum eos de quib pdixim?sfieri martyres po⸗ habitaculũ reductuſ. Qð dũ longobardi tuiſſe figeter fatemur: qꝛ hoc iã ex eoꝛũ fi⸗ in eadẽ regione poſiti omẽs agnoſcerẽt: ne colligim?. Cader̃ eĩ nec in aꝑta ꝑſecu nequaq vlterius pꝛeſumpſerũt catholica tione porerãt hi:de quibus cõſtat quia ⁊ loca temerare. Miro enĩ modo res geſta vſq; ad finem vite in occulta animi virtu eſt: vt quia eiuſdẽ Arriani clauſe lampa⸗ te perſtiterunt. DRü ⸗ des in eccleſia beati MPauli fuerant extin De Arriano epiſcopo cecato: cte:vno eodẽq; tẽpoꝛe vt ipſe lumen ꝑde Cap XXIX. ret ⁊ in eccleſia lumen rediret. 6 etrüss. (He Arrianoꝛũ eccleſia que in nentsin eſ. Sed ſuver in Bomana vrbe catholica cõſecra die diſpẽ ſationẽ miroꝛ. Quia tione dedicata eſt. (Ka⸗XXX. longobardoꝛũ ſeuiciã ita mode Ed neq; hoc ſileã ꝙ ad eiuſdẽ ratur vt eoꝛũ ſacerdotes ſacrilegos qui eſ Arriane hereſeos damnationẽ ſe ſe fideliũ quaſi victoꝛes vidẽt: oꝛthodo in hac quoq; vrbe ãte biennin 4 HPeati Bregoꝛij pape pietas ſuperna mõſtrauit. Ex his quippe que narro aliud populus agnouit: aliud autẽ ſacerdos ⁊ cuſtodes eccleſie/ſe audiſ ſe ⁊ vidiſſe teſtant᷑ Arrianoꝛũ eccleſia ĩ re gione vrbis huius qᷓ Subura dicit cum clauſa vſq; ante bienniũ remanſiſſet: pla⸗ cuit vt in fide catholica introductis illic beati Stephani ⁊ ſancte Agathe marty⸗ rum reli quijs dedæcari debuiſſet. Qð fa ctũ eſt. Hã cum magna populi multitudi ne veniẽtes atq; omnipotẽti dño laudes canentes eandẽ eccleſiaʒ ingreſſi ſumus. Cuq; in ea iã miſſarũ ſolẽnia celebꝛarent᷑ 1 pꝛe eiuſdẽ loci anguſtia populi ſe turba compꝛemeret:quidã ex his qͥ extra ſacra⸗ riũ ſtabant poꝛcũ ſubito intra ſuos pedes huc illucq; diſcurrere ſenſerũt. Quẽ duʒ vnuſquiſq; ſentiret ⁊ iuxta ſe ſtantibꝰ in⸗ dicaret:idẽ poꝛcus eccleſie lanuas petijt 1 omẽs ꝑ quos tranſijt:in admirationeʒ cõmouit:ſed videri a nullo potuit quãauis ſentire potuiſſet. Qõð iccirco dinina pie⸗ tas oſtẽ dit vt cũctis pateſceret quia de lo co eodẽ ĩmundus habitatoꝛ exiret. MPer⸗ acta igitur celebꝛatiõe miſſarũ receſſimꝰ. Sed adhuc nocte eadẽ magnus in eiuſ⸗ dem eccleſie tectis ſtrepitus factus eſt.ac ſi in eis aliquis erꝛando diſcurreret. Se⸗ quẽti autẽ nocte grauioꝛ ſonitꝰ excreuit. ac ſubito tãto terroꝛe inſonuit ac ſi omĩis illa eccleſia a fundamẽtis fuiſſet euerſa et ꝓtinus receſſit.⁊ nulla illuc vlteriꝰ inqᷣe⸗ tudo antiqui hoſtis apparuit. Sed ꝑ ter roꝛis ſonitum quem fecit: innotuit a loco quem diu tenuerat:quã coactus exibat. Poſt paucos vero dies in magna ſereni tate aeris ſuper altare eiuſdeʒ eccleſie nu bes celitus deſcendit ſuoq; illud velami⸗ ne operuit.omnẽq; eccleſiã tanto terꝛoꝛeꝰ ac ſuauitatis odoꝛe repleuit:vt patẽtibus ianuis nullus illic pꝛeſumeret intrare. Sacerdos quoq; ⁊ cuſtodes ⁊ hi qui ad celebꝛãda miſſarũ ſolẽnia venerant. rem videbãaãt:ingredi minime poterãt ⁊ ſuaui tatẽ mirifici odoꝛis trahebant. Die vero alio cũ in ea lampades ſine lumine pende rent:emiſſo diuinitus lumine ſunt accen⸗ ſe. Poſt paucos iterũ dies expletis miſ⸗ ſarum ſolẽnijs:extinctis lampadibus cu⸗ ſtos ex eadẽ eccleſia egreſſus poſt paulu⸗ luʒ intrauit ⁊ lampa des quas extincta s reliquerat:lucentes repperit. Quas ne⸗ gligenter extinxiſſe ſe credens:eas iã ſol licitus extinxit.⁊ exiens eccleſiã clauſit. Sed poſt hoꝛarũ trium ſpaciũ regreſſus: lucentes lampades:quas extinxerat:iteꝝn acceuſas inuenit vt videlicet ex ipſo lumi ne aperte clareſceret:quia locus ille a te⸗ nebꝛis ad lucem veniſſet. . NDetrus. XT ſi in magnis ſumꝰ tribulationt bus poſiti quia tamẽ a conditoze dwHoſtro nõ ſumus omnino deſpec⸗ ti:teſtant᷑ ea que audio eius ſtupenda mi n racula. . De hermigildo rege Liuigildi Eluiſigothoꝛuʒ regis filio pꝛo — W2-2--— fide catholica ab eodẽ patre ſuo occiſo: ¶ Cap. XXXI. ¶GBregoꝛius. Aamuis ſola que in italia ge⸗ ſta ſunt narrare decreuerim. Dis ne tamẽ vt pꝛo oſtendẽda — eiuſdem arriane hereſeos dã⸗ natione tranſeamuſ:verbo ad hiſpanias atq; inde per Affricã ad Italiã redeamꝰ. —– (DPetrus. Ge quo libet.nã letus ducoꝛ:letꝰ reducoꝛ. , cut multoꝛũ qui ab hiſpaniaruʒ Ptibus veniunt: relatione cognouimꝰ:nu per Hermigildꝰ rex Libigildi regis QAui ſigothoꝛuʒz filius ab arriana hereſi ad ca⸗ tholicã fidẽ viro reuerẽtiſſimo Leandro Spoletano Epiſcopo dudũ mihi ĩ amici⸗ tijs familiariter iuncto pꝛedicãte conuer⸗ ſus eſt. Quẽ pater Arrianus vt ad ean⸗ dem hereſim rediret ⁊ pꝛemijs ſuadere.⁊= minis terrere conatus eſt. Cüq; ille con⸗ — ſ4 . E e ge⸗/ 63 i⸗ 38 . en nu; N . Gul d co. nich⸗ mer⸗ 6 Bialogoꝛum ſtantiſſime reſpõderet nuniꝙꝙqᷓ ſe veram fſi⸗ dem poſſe relinquere: quã ſemel agnouiſ⸗ ſet:iratus pater eũ pꝛiuauit regno rebuſ⸗ q; expoliauit omnibus. Cũq; nec ſic vir⸗ tutẽ mentis illius emollire valuiſſet:iĩ ar⸗ ta illũ cuſtodia concludẽs:collũ manuſq; illius ferro ligauit. Cepit itaq; iſdẽ Her⸗ migildus rex iuuenis terrenũ regnum de ſpicere.⁊ foꝛti deſiderio celeſte querens. in cilitijs vinculatus iacẽs: omnipotenti deo ad confoꝛtandũ ſe pꝛeces effundere: tantoq; ſublimius gloꝛiã tranſeuntis mũ di deſpicere qgto religatus agnouerat nil fuiſſe qð potuerit au erri. Superueni ente autẽ paſcalis feſtiuitatis die intẽꝑe⸗ ſte noctis ſilentio ad eũ perſidꝰ pater Ar rianũ epiſcopũ miſit vt ex eius manu ſa⸗ crilege cõſecrationis cõmunionẽ percipe ret atq; per hoc ad patris gratiam redire mereret᷑. Sed vir deo deditus Arriano epiſcopo venienti expꝛobꝛauit vt debuit: eiuſq; a ſe perfidiã digniſ increpationibꝰ repulit. Quia ⁊ ſi exterius iacebat ligatꝰ apud ſe tamen in magno mentis culmine ſtabat ſecurus.Ad ſe itaq; reuerſo epiſco po Arriano pater infremuit ſtatimq; ſu⸗ os apparitoꝛes miſit qui conſtantiſſimuʒ confeſſoꝛẽ dei illic:vbi iacebat: occiderẽt qð ⁊ factũ eſt. Nam mox vt ingreſſi ſunt: ſecuri cerebꝛũ eius infringentes:vitã coꝛ⸗ poꝛis abſtulerunt:hocq; in eo valuerunt perimere.qð ipſum quoq;: qui peremꝑtꝰ eſt: in ſe cõſtiterat deſpexiſſe.Sed ꝓ oſtẽ⸗ denda vera eius gloꝛia ſuꝑerna quoq; nõ defuere miracula. Mam cepit in nocturno ſilentio pſalmodie cantus ad coꝛpus eiu dem regis ⁊ martyris audiri.atq; iðᷣo ve⸗ raciter regis quia ⁊ martyris. Quidã eti am ferunt qð illic nocturno tẽpoꝛe accen⸗ ſe lampades apparebant. vnde ⁊ factum eſt qᷣtenus coꝛpus illius vt videlicet mar tyris iure a cunctis fid elibus venerari de buiſſet. MPater vero cõmotus pñia perſi⸗ dus 1 patricida hoc feciſſe ſe doluit nec ta men vlq; ad obtinendam. ſalutem perti⸗ muit. Ham quia vera eſſet catholica ſideſ sagnouit: ſed gentis ſue timoꝛe perterrit⸗ liber II ad hanc perueniri non meruit. Q ni oꝛta egritudine ad extrema perductus eſtet Leandro epiſcopo quem pꝛius vehemẽ⸗ ter afflixerat Richardum regẽ filinʒ:quẽ in ſua hereſi relinquebat : cõmendare cu⸗ rauit:vt in ipſo quoq; talia faceret: qua⸗ lia ⁊ in fratre illius ſuis exhoꝛtationibus feciſſet.qui cõmendatione completa de⸗ functus eſt. Noſt cuius moꝛtem Richar dus rex non patreʒ perfidũ ſed fratrẽ mar tyrem loquens: ab Arriane hereſeos pꝛa uitate cõderſus eſt. Totaã quoq; QAuiſi gothoꝛum gentẽ ita ad veram perduxit ſi dem vt nullum in ſuo regno militare per mitteret qui regni vei hoſtis exiſtere per hereticaʒ pꝛauitatẽ non timeret. NHec mi rum ꝙ vere fidei pꝛedicatoꝛ factus eſt:qꝛ frater eſt martyris cuius hunciquoq; me⸗ rita adiuuant vt ad omnipotentis dei gre mium taʒ multos reducat. Qua in re cõ ſiderandum nobis eſt quia totum hoc agi nequaiᷓ poſſet ſi hermigildus rex ꝓ ve⸗ ritate moꝛtuus nõ fuiſſet. Nam ſicut ſcris ptum eſt niſi granũ frumenti cadens ĩ ter ram moꝛtuũ fuerit:ipſum ſolum manet.ſi autem moꝛtuũ fuerit multum fructum af⸗ fert. Hoc fieri videmus in membꝛis ꝙ fa⸗ ctum ſcimus in capite in Auiſigothoꝛuzʒ gente etenim vnus moꝛtuus eſt vt multi viuerent. Et dum vnum granum ſideli⸗ ter cecidit: ad obtinendam fidem animaꝝ ſeges multa ſurrexit. Petrus. De epiſcopis Affricanis qui pꝛo defenſione catholice fidei abſciſis ab Arrianis Tuãdalo⸗ rum linguis nullum locutionis ſolite ſuſtinuere diſpendium. ———— ¶Capi. ¶ Gregoꝛius. XXXII. * PBeat t – D ¶Aſtiniani quoq Auguſti tem poꝛibus: dn contra catholicoꝝ uiñfiqdem exoꝛta a Bandalis perſe R cutio Arriani in Affrica vehe⸗ menter inſaniret:quidã in defenſione ve⸗ ritatis epᷣi foꝛtiter ꝑſiſtebaãt Quos ad me diũ deductos: Bandaloꝝ re xeos verbis ac muneribus ad perfidiã flectere nõ va⸗ lens:toꝛmẽtis frangere poſſe ſe credidit. Mam cũ eis in ipᷣa defenſione veritatis ſi dam tacerẽt: ne tacendo foꝛſitan ↄſenſiſſe viderent᷑:raptus in furoꝛẽ:eoꝝ liguas ab ſcindi radicitꝰ pꝛecepit. Res mira 1 mul ritatis etiam ſine lingua loquebant᷑ ſicut pꝛius loqui per linguã ↄſueuerät. Petrus. Brandũ valde vehementer ſtu⸗ pendum. J —Bregoꝛius. ECriptum Peire eſt de vnigenito ſſummi patris in pꝛicipio erat ver büuüi: verbum erat apud den: 1 de us erat verbũ. De cuius etiã virtute ſub iungit᷑. Omnia per ipᷣm facta ſunt Quid igit᷑ miramur:ſi verba edere ſine ligua po tuit:verbũ ꝙ fecit linguã. (P Magüis. Lac. 18. Oregoꝛius. Aitaq; temꝑe pꝛofugi ad Cõſtan tinopolitanã vꝛbem venerũt eoq; tIg9e: quo pꝛo explendis reſponſis eccleſie ad pꝛincipẽ ipſe tranſmiſſus ſuʒ: ſenioꝛẽ quend m epᷣm repperi:qui ſe ad⸗ huc eoꝛũ oꝛa ſine linguis loquẽtia vidiſſe teſtabat᷑ ita vt aperto oꝛe clamarẽt. Ecce vigdete: quia linguã nõ habemus ⁊ loqui mur. Ridebat᷑ enĩ a reſpiciẽtibus vt fere bat abſciſis radicitꝰ linguis:quañ quod⸗ danm baratrũ patebat in gutture: tamen oꝛe vacuo plena ad integrũ verba foꝛma⸗ bant᷑. Quoʒꝝ illie vnus in luxuriã lapſus mox pꝛiuatus eſt dono miraculi recto vi⸗ delicet omipotẽtis dei iudicioꝛ: vt qui car lentiũ indiceret: nec tamen ipᷣi cõtra perfri tis nota ſenioꝛibus:qꝛ ita ꝓ defenſiõe ve Bregoꝛij pape nis continentis ſeruare neglexerat: ſine lingua carnea nõ haberet verba veritatis Sed hec nos pꝛo Arriane hereſeos dam natiõe dixiſſe ſufficiat. Nũc ad ea que nu er in italia geſta ſunt ſigna redeamus. De Eleutherio eruo dei: — ——— S autẽ cuius ſuperius memo⸗ riã feci eutherius pater:mo naſterij bean euãgeliſte Mar⸗ ci: qð in Spolitane vꝛbis po⸗ merijs ſitũ eſt:diu mecũ eſt in hac vꝛbe in meo monaſterio cõuerſatus:ibiq; defun⸗ ctus eſt. Quẽ ſui diſcipuli referebãt oꝛã⸗ do moꝛtuũ ſuſcitaſſe. Air autẽ tante ſim⸗ plicitatis erat ⁊ compunctiõis: vt dubiũ nõò eſſet ꝙ ille lachꝛyme ex t humili ſim⸗ pliciq; mente edite apud omipotentẽ do minũ multa obtinere potuiſſent. Cuiꝰego aliquod miraculũ narrabo: qð inquiſitus mihi ſimpliciter ⁊ ipᷣe fatebat᷑. Quadam nãq; die dũ iter carperet:facto veſpere cũ ad ſecedendũ locuſ deeſſet:in monaſteriũ virginũ deuenit. In quo quidã puer par⸗ uulus erat: quẽ malignus ſpiritus omni nocte vexare cõſueuerat. Sed ſanctimo⸗ niales femine vt virũ dei ſuſceperũt: eũ ⁊ rogauerũt dicentes: Tecũ pater hacno⸗ cte puer iſte maneat. Quẽ ipſe benigne ſuſcepit:ſecũq; euʒ nocte eadẽ iacere per⸗ miſit. Facto autẽ mane ceperũt ſanctimo niales femine eundẽ patrẽ vigilanter in⸗ quirere ſiquid ei puer:quẽ dederãt:nocte eadẽ feciſſet. Qui miratusꝛcur ita requi⸗ rexẽt:reſpondit:Hihil.Tũc illi eiuſdem pueri innotuerũt cauſam: ⁊ qð malignus ſpiritus nulla ab eo nocte recederet indi⸗ cauerũt ſũm opere poſtulãtes:vt hũc ſecũ ad monaſteriũ tolleret. Quia iã vexatio nẽ illius videre ipᷣe non poſſent. Conſen ſit ſenex: pueꝝ ad monaſteriũ duxit. Qui cũ multo tempoꝛe in monaſterio fuiſſet:at q; ad hũc antiquus hoſtis accedere mini⸗ me pᷣſumpſiſſet:eiuſdẽ ſenis animꝰ de ſa⸗ lute pueri ĩmoderatius per leticiã tactus eſt. Mam coꝛã poſitis fratribꝰ dixit. Fra⸗ tres:d vabolus ſibi cũ illis ſoꝛoꝛibus ioca ve⸗ ⸗ ſne is damm lene nus. mo⸗ mo Dar, ho⸗ elß in⸗ ei⸗ i H Bialogoꝛum liber III bat᷑. At. vero vbi ad ſernos dei ventũ eſt: ad hunc puerũ accedere non pꝛeſumpſit. Poſt quã vocem hoꝛa eadẽ ac momento idem puer coꝛã cunctis fratribus dyabo⸗ lo ſe inuadẽte vexatus eſt: quo viſo ſenex ſe pꝛotinus in lamentũ dedit. Quẽ dum lugentẽ diu fratres cõſolari voluiſſent:re ſpondit dicẽs: Credite mihi: qꝛ in nulliꝰ veſtrũ oꝛe hodie panis ingredit᷑:niſi puer iſte a demonio fuerit ereptꝰ Tüc ſe in oꝛa tionẽ cum cũctis fratribus ſtrauit: ⁊ eouſ q; oꝛatũ eſt:quouſq; puer a vexatiõe ſana tus eſt:vt ad hũc malignus ſpũs acceden di auſum vlterius nõ haberet. Petrus. Redo quia hec elatio parua ſur⸗ ripuerit: eius diſcipulos omni⸗ Rvpotens deus facti illius eſſe volu S it adiutoꝛes. — Sregoꝛius. Ta eſt nam pondus miraculi ſo⸗ Ius poꝛtare nõ potuit:diutdit hoc u fratribus ⁊ poꝛtauit. HMuiꝰ vi⸗ ri oꝛatio quate virtutis eſiʒ: in memetipo expertus ſum. Mam cũ quodã temꝑe in monaſterio poſitus:inciſionẽ vitaliũ pate rer:crebꝛiſq; anguſtijs per hoꝛarũ momẽ ta ad exitũ pꝛopinquarẽ: quẽ medici mo⸗ leſtiã greco: loquio ſyncopin vocãt:⁊ ni ſi me frequẽter fratres cibo reficerẽt:vita lis mihi ſpũs funditus intercidi videret᷑. Paſcalis ſuperuenit dies.⁊ cũ in ſacratiſ ſimo ſabbato in quo om̃es ⁊ paruuli pue⸗ ri ieiunant: ego ieiunare nõ poſſem: cepi plus meroꝛe q; infirmitate deficere. Sed triſtis animꝰ conſiliũ citius inuenit vt eũ dem virũ dei ſecreto in oꝛatoꝛiuʒ ducerẽ. Eũq; peterẽ: quatenꝰ mihi vt die illo ad ieiunandũ virtus daret᷑:ſuis apud omni⸗ potentẽ dñm pꝛecibus obtineret: quod ⁊ factũ eſt. Nam mox vt oꝛatoꝛiũ ingreſſus fuit:humiliter ſeſe cũ lachꝛymis in oꝛati onẽ dedit:⁊ poſt paululũ completa oꝛatio ne exijt: ⁊ ad vocẽ benedictiõis illius vir tutẽ tantã meus ſt omachꝰ accepit:vt mi⸗ hi funditus a memoꝛia tolleret᷑ cibus et egritudo,Cepi mirari quis eſſem:qͥs ſue 4 rim: quia ⁊ cũ ad animũ redibat inſirmi⸗ tas:nihil in me ex his:que meminerã: re cognoſcebã. Cunq; in diſpenſatiõe mo⸗ naſterij mens occupata fuiſſet: obliuiſces bar funditus egritudinis mee. Si vero: vt pꝛedixi:rediret egritudo ad memoꝛiã: cũ tam foꝛtẽ me eſſe ſentirẽ:mirabar ſi nã comediſſem qui ad veſperã veniens:tan⸗ te me foꝛtitudis inueni:⁊ ſi voluiſſem ie⸗ iuniũ vſq; ad diem alterũ trãſferre potuiſ ſem. Sicq; factũ eſt vt in me pꝛobarẽ: ea etiã de illo vera eſſe: quibus ipᷣe minime interfuiſſem. ¶ De generibus compunctio⸗ num: Capitulũ. X KXIIII. ——— . Aia eundẽ virũ magne compũ ctiõis fuiſſe dixiſti: ipᷣaʒ lachꝛi marũ vim largius addiſcere cu pio. Ande queſo: vt quot ſint genera compunctiõis: mihi ediſſeras. Sregoꝛius. in multas ſpecies compũctio di⸗ uidit᷑: quãdo ſingule queq; a pe-⸗ itentibus culpe plangunt᷑. An⸗ de ex voce quoq; penitentiũ Hieremias ait: Hiuiſiões aqua ꝝ deduxit oculus me us. Pꝛincipaliter vero compũctionis ge nera duo ſunt:qꝛ deũ ſitiẽs anima: pꝛius timoꝛe cõpungit᷑:poſt amoꝛe. Nꝛius enĩ ſeſe ĩ lachꝛymas effũdit:qꝛ dũ maloꝝ ſuo rũ recolit: ꝓ his perpꝑeti eterna ſuꝑplicia pertimeſcit.At vero cũ longa meroꝛis an xietate fuerit foꝛmido cõſumpta:quedã iã de pꝛeſumptiõe venie ſecuritas naſcit᷑: et in amoꝛe celeſtiũ gaudioꝝ animꝰ inflam⸗ mat᷑:⁊ qui pꝛius flebat ne duceret᷑ ad ſup pliciũ:poſtmodũ amariſſime flere incipit: quia differtur a regno. Contemplat᷑ ete⸗ nim mẽs qui ſint illi angeloꝝ choꝛi: que ipᷣa ſocietas beatoꝛuʒ ſpirituũ:que maie⸗ ſtas interne viſionis dei: ⁊ amplius plan git:quia a bonis perhennibus deeſt:quã fleuit pꝛiꝰ cũ mala eterna metuebat. Sic q; fit vt perfecta cõpũctio foꝛmidinis tra dat animã compũctioni dilectiõis..Qð pene in ſacra veraciq; hyſtoꝛia figuratia narratiõe veſcribitur que ait: C Axa fi lia Caleph ſedens ſuper aʒinũ ſuſpirauit Eui dixit pater ſuus: Quid habes: At il la reſpõdit. Da mihi benedictionẽ: terrã auſtralẽ ⁊ arentẽ dediſti mihi:iunge ⁊ ir⸗ riguã. Dedit ei pater ſuus irriguũ ſuperi us 1 irriguũ inferius. Axa quippe ſuper aʒ inũ ſedet: cũ irratiõabilibus carnis ſue motibus anima pꝛeſidet. Que ſuſpirãs a patre terrã irriguã petit: quia a creatoꝛe noſtro cũ magno gemitu querenda eſt la⸗ chꝛymarũ gratia. Sunt naãq; nõnulli qui iam in dono perceperũt libere ꝓ iuſticia loqui: oppꝛeſſos tueri: indigẽtibus poſ⸗ ſeſſa tribuere: ardoꝛẽ fidei habere:ſed ad⸗ huc gratiã lachꝛymarũ non habẽt.hi ni mirũ terram auſtralẽ ⁊ arentam habent: ſed adhuc irrigua indigent: quia in bo⸗ nis operibus poſiti in quibus magni at⸗ q; feruẽtes ſunt:opoꝛtet nimirũ vt aut ti⸗ moꝛe ſupplicij: aut amoꝛe regni celeſtis: mala etiã que antea perpetrauerũt deplo rent. Sed quia vt dixi: duo ſunt compũ⸗ ctionis genera:dedit ei pater ſuus irrigu um ſuperius:⁊ irriguũ inferius. Iriguũ quippe ſuperius accipit anima: cũ ſeſe in lachꝛymis celeſtis regni deſiderio: affli⸗ git. Irriguũ vero inferius accipit: cũ in⸗ ferni ſupplicia flendo pertimeſcit. Equi⸗ dem pꝛius inferius ac poſt irriguũ ſuperi gnitate pꝛeeminet:neceſſe fuit vt pꝛius ir rignũ ſuperius:⁊ poſt irriguũ inferius cõ memoꝛari debuiſſet. De Amantio pꝛeſbytero: pꝛouincie Tuſcie: (¶ Eapitulũ. XXXV. Lacet quod dicis.Sed poſtqᷓ büc venerãde vite Eleutheriũ huiꝰ meriti dixiſti: libet inqui⸗ . dum eſt aliquos tales. us dat᷑. Sed quia compũctio amoꝛis di⸗ 4. Petrus. rere ſi nũc in mundo eſſe credẽ Peati Bregoꝛij pape Loꝛidus Tudertine eccleſie ep̃s culius veritatis: atq; ſanctitatis ſt: dilectiõi tue incognitũ nõ eſt Hic mihi eſſe apud ſe pꝛeſbyteꝝ quendã Amantiũ nomine pꝛecipue ſimplicitatis narrauit virũ: quem hoc habere virtutis perhibet: vt apoſtoloꝝ moꝛe manũ ſuper egros ponat ⁊ ſalutẽ reſtituat: ⁊ quantũ⸗ libet vehemens egritudo ſit:ad tactũ illi us abſcedat. Quẽ hoc etiam habere mi⸗ raculi adiũxit:quia in quolibet loco quã⸗ uis immaniſſime aſperitatis ſerpentẽ rep perit:mox vt eaʒ ſigno crucis ſignauerit: extinguit:ita vt virtute crucis: quam vir dei digito ediderit: diruptis viſceribus moꝛiat᷑. Quem ſi quãdo ſerpens in foꝛa⸗ mine fugerit:ſigno crucis os foꝛamĩs be⸗ nedicit: ſtatimq; ex foꝛamine ſerpens iaʒ moꝛtuus trahit᷑. Quem tante virtutis vi ruʒ ipᷣe etiã videre curaui: eũq; ad me de ductum in infirmoꝛũ domo paucis diebꝰ manere volui: vbi ſiqua adeſſet curatio⸗ nis gratia: citius pꝛobari potuiſſet. JObi autem quidam inter egros alios mẽte ca ptus iacehat quem medicina greco voca⸗ bulo freneticuʒ appellat. Qui nocte qua dam cũ magnas voces ſicut inſanus ede⸗ ret: cunctoſq; egros immenſis clamoꝛi⸗ bus perturbaret: ita vt nulli illic capere ſomnũ liceret: fiebat res valde mirabilis: quia vnde vnus male: inde omnes dete⸗ rius habebant. Sed ſicut ⁊ pꝛius a reue⸗ rendiſſimo Floꝛido epiſcopo: quiitunc cũ pꝛedicto pꝛeibyteto illic pariter manebat 7 poſt a puero:qui nocte eadem egrotan⸗ tibus ſeruiebat: ſubiiliter agnoui. Idem venerabilis pꝛeſbyter: de pꝛopꝛio ſtratu ſurgens:ad lectum frenetici ſilenter accei ſit: ⁊ ſuper eum poſitis manibus oꝛauit. Moxcq; illum vt melius habentem tulit: atq; in ſuperioꝛa domus ſecum ad oꝛato⸗ rium duxit: vbi pꝛo eo liberius oꝛationi incubuit: et ſtatim eum ſanum ad lectum pꝛoximum reduxit: ita vt nullas vlterius voces ederet: nec iam egrotoꝛum quem⸗ piam aliquo clamoꝛe perturbaret: nec iaʒ egritudinem auxit alienam: qui perfecte receperat mentem ſuaʒ. Ex quo eius vno facto didicimus: vt de eo illa omnia audi ta crederemus. M –—— ibus ſuis hieruſalem celeſteʒ in terra conſpicere. De Maximiano Syracu/ ſane ciuitatis epiſcopo: apitulum. XXXVI. SBregoꝛlus: q; hoc ſilendum puto: ꝙ om nipotẽs deus ſuper Maximia num famulum ſuum:nunc Sy racuſanum epiſcopum: tũc au⸗ monſtrare miraculum. Ham dum iuſſio⸗ ne pontificis in Conſtantinopolitane vꝛ⸗ bis palatio reſponſis eccleſiaſticis deſer⸗ uirem:illuc ad me idem veuerabilis Ma ximianus charitate exigente: cum fratri⸗ bus venit. Qui cum ad monaſterium me um Roma rediret: in mari adriatico ni⸗ mia tempeſtate depꝛehenſus ineſtimabi⸗ li oꝛdine: atq; inuſitato miraculo erga ſe cunctoſq;: qui cum eo aderant ꝛomnipo⸗ tentis dei ⁊ iram cognouit ⁊ gratiã. Ha cum in eoꝛum moꝛte ven toꝛum nimieta tibus eleuati fluctus ſeuirent:ex naui cla ui perditi: arboꝛ abſciſa eſt: vela inundis pꝛoiecta: totumq; vas nauis quaſſatum nimijs fluctibus:ab omni fuerat vas com page diſſolutum. Rimis itaq; patentibꝰ intrauit mareꝛatq; vſq; ad ſuperioꝛes ta⸗ bulas impleuit nauem:ita vt non tam na uis inter vndas:quam vnde iam intra na uem eſſe viderentur. Tunc in eadem na ui reſidentes: non iam ex moꝛte vicina:- ſed exipᷣa eius pꝛeſentia ac viſione turba⸗ ti: omnes ſibimet pacem dederũt coꝛpus et ſanguinem redemptionis acceperunt: deo ſe ſinguli commendantes: vt eoꝛum animas benigne ſuſciperet: quoꝛum coꝛ⸗ poꝛa in tam pauenda moꝛte tradiderat: 1Agne vite edificatio eſt videre vi ros tam mira facientes: atq; in ci tem mei monaſterij patrem: dignatus eſt liber III Sed omnipotens deus:qui eoꝛum men⸗ tes mirabiliter terruit: eoꝛum quoq; vitã mirabilius ſeruauit. Mam diebus octo⸗ nauis eadem vſq; ad ſuperioꝛes tabulas aquis plena iter pꝛopꝛiuʒ peragens ens⸗ tauit. Hono autem die in Cothꝛonenſis caſtri poꝛtu educta eſt. Ex qua ierũt om⸗ nes incolumes qui cum pꝛedicto venera⸗ bili viro Maximiano nauigabant. Cuq; poſt eos ipᷣe quoq; fuiſſʒ egreſſus:mox in eiuſdem poꝛtus pꝛofundum nauis demexr ſa eſt: ac ſi illis egredientibus pꝛe ponde⸗ re ſubleuatiõe caruiſſet:que plena homi⸗ nibꝰ in pelago aquaſ poꝛtauerat atq; ena tauerat: DHaximiano cum ſuis fratribus recedente aquas ſine hominibus in poꝛ⸗ tu non valuit poꝛtare:vt hinc omnipotẽs deus oſtenderet: quia hanc onuſtam ſua manu tenuerat:que ab hominibus vacua 7 derelicta ſuꝑ aquas nõ potuit manere. ( e Sanctulo pꝛeſbytero: ++ r — Capitulum. XXXVII. te dies quoq; fere quadra⸗ ginta vidiſti apud me eum: cu⸗ ius ſuperius memoꝛiaʒ feci:ve ilis vite pꝛeſ by terũ San ctulum nomine:qui ad me ex Nurſia pꝛo incia: annis ſingulis venire conſueuit. Sed ex eadem pꝛouincia quidam mona⸗ chus ante triduũ venit: qui grauis nun⸗ cij me roꝛem ad me pertulit: quia eundeʒ virum obijſſe nunciauit. Huius ergo viri a ſi non ſine gemitu dulcedinis recolo:iã tamen ſine foꝛmidine illas virtutes: nar⸗ roꝛ quas a vicinis eius ſacerdotibus mi⸗ ra virtute ⁊ ſimplicitate pꝛeditis agnoui. Et ſicut inter amantes ſe animos homi⸗ num magnum charitatis familiaritas au ſum pꝛebet: a me plerumq; ex dulcedine coactus:ipᷣe quoq; de his que egit extre⸗ ma queda fateri cogebatur. ANodam namq; tempoꝛe hic cum in pꝛelo longobardi oliuã pꝛeme⸗ rent: vt oleum liquari debuiſſets „ Gregoꝛij M pape ſtient iucundus erat vultu ⁊ anio:vtrem Yacuuʒ ad pꝛelũ detulit laboꝛãteſq; lõgo bardos leto vultu ſalutauit.vtrẽ pꝛotulit iubẽdo potius qꝙ; petẽdo eũ impleri ſibi dixit. Sed gẽtiles viri quia tota iam die fruſtra laboꝛauerant atq; ab oliuis exire oleũ toꝛquendo nõ poterat: verba illius moleſte ſuſceperũt eumq; iniurijs inſecta ti ſunt.quibus vir dñi letioꝛi adhuc vul⸗ tu rñdit:dicens. Sic ꝓmetis ſi iſtũ vtreʒ Sanctulo impletis ⁊ ſic a vobis reuertit᷑. Cũq; illis ex oliuis oleũ defluere nõ cer⸗ nerẽt ⁊ virũ dei ad implendũ vtrẽ ſibi in⸗ ſiſtere viderẽt:vehemẽter accenſi maioꝛi bus huũc verboꝛũ cõtumelijs deteſtari ce⸗ perũt. ANir autẽ dei vidẽs ꝙ ex pꝛelo ole⸗ um nullomodo exiret:aquãa ſibi dare pe⸗ tijt quã cũctis vidẽtibus benedixit.atq; ĩ pꝛelũ ſuis ma nibꝰ iactauit. Ex qua pꝛoti nus benedictiõe tãta vbertas olei erupit vt longobardi qui pꝛiꝰ diu incaſſuʒ labo cauerat :nõ ſolũ ſua vaſcula oĩa.ſed vtrẽ quoq; quẽ vir dei detulerat ĩplẽtes:gra⸗ tias agerẽt qꝛ is qui oleũ petere venerat: benedicẽdo dedit qð po ſtulabat. Lio quoq; tpe vehemẽs ibi incu buerat:fames beati Laurentij martvris eccdleſia fuerat a longo⸗ bardis incẽſa. Quã vir dei reſtaurare cu piens artiſices multos ac plures ſubmini ſtrãtes oꝑarios adhibuit:quibus neceſſe/ erat vt quotidiani ſumpt laboꝛãtibus ſi⸗ ne dilatiõe pꝛeberent᷑. ſed exigente eiuſ⸗ Adẽ famis neceſſitate panis defuit:ceperũt q; laboꝛãtes inſtater victũ querere qꝛ vi⸗ res ad laboꝛẽ per inopiã nõ haberẽt. vir dei audiẽs eos verbis cõſolabat᷑ foꝛas pꝛomittẽdo qð deerat. Sed ipſe grauiter anxiebat᷑ intus:exhibere cibũ nõ valenæ: quẽ ꝓmittebat.Cũ vero huc illucq; anxi us ꝑgeret:deuenit ad clibanũ in quo vici ne mulieres pꝛidie panes coxerant. ibiq; curuatus aſpexit ne foꝛte panis coquenti⸗ bus remſiſſet. Tunc repente panẽ mire magnitudinis atq; inſoliti candoꝛis inue nit:quem quidẽ tulit. Sed deferre artiſi⸗ cibus noluit. ne foꝛtaſſe alienꝰ eſſet 2 cul paʒ velut ex pietate perpetraret. Per vi einas itaq; hunc mulieres detulit eumq; omnibus oſtendit ac ne cui earum reman ſiſſet:inquiſiuit:omnes autem que pꝛidie pPanem coxerant.ſuũ hunc eſſe negauerũt atq; panes ſuos numero integro ſe a cli⸗ bano retuliſſe pꝛofeſſe ſunti. Tunc letus vir domini perrexit ad multos artiſices cum vno pane ⁊ vt omnipotenti deo gra⸗ tias agerent adlmonuit: ⁊ quia:eis anno⸗ nam pꝛebuerat indicauit eiſq; ad refectio nem pꝛotinus inuitatis inuentuʒ panem appoſuit. Quibus ſufficiẽter pleneq; ſa⸗ tiatis plura ex eo ꝙᷓ; ipſe panis fuerit fra⸗ gienta collegit. Que die quoq; altero Eeis ad refectionẽ intulit. Sed id quod ex fragmẽtis ſupererat. Jpſa quoq; que ap⸗ poſita fuerant fragmẽta ſuꝑabant. factũ⸗ q; eſt vt perdies decẽ omnes illi artifices atq; operarij ex illo vno pane ſatiati.hũc quotidie ederent ⁊ ex eo quotidie quod edi poſſet: in craſtinuʒ quotidie ſit upereſ⸗ ſet ac ſi fragmenta ꝓanis illius per eſum creſcerent ⁊ cibum comedentiũ oꝛa ipſoꝝ repararern. etrus. operis vehementer omnibus ſtu⸗ pendao. . ¶Bregorius. Pſe Petre multos de vno pane per ſeruum qui ex quinq; panibꝰ quinq; milishominũ ſatiauit per ſemetipſum. Qui pauca ſeminis grana inumera ſegetum frumenta multi⸗ plicat.qui ipſa quoq; ſemina pꝛoduxit ex terra.⁊ ſimul omnia creauit ex nihilo. Sed ne diutiꝰ mireris quid in virtute do mini venerandus vir Sanctulus exteriꝰ fecerit audi ex virtute domini qualis in⸗ teritus fuit. Die etenim quadam a lon⸗ gobardis captus quidam d yaconus tene batur ligatus.eũq; ipi qui tenuerãt inter⸗ ficere cogitabãt. A ſueſꝑaſcẽte auteʒ die Ira res atq; exemplum dominicl er teut eryi eumngg ſeman peide guerit eacht letus ſſiees gre⸗ mno⸗ ſctio en Hſy⸗ fu di⸗ rei⸗ ſunn o; is u⸗ Dialogoꝛum vir dei Sanetulus ab eiſdẽ longobardis petijt: vt relaxari eiq; vita cõcedudebuiſ⸗ ſet: quod poſſe ſe facere oĩino negauerũt. Cunq; moꝛtẽ illius deliberare eos cerne ret:petijt:vt ſibi ad cuſtodiã tradi debuiſ ſet. Cui ꝓtinus reſponderũt.Tib: quidẽ ceũ ad cuſtodiendũ damus. Sed ea condi tiõe interpoſita: vt ſi iſte fugerit ꝓ eo ipᷣe moꝛiaris. Quod vir dñi libenter accipi⸗ ens pꝛedictũ dyaconẽ in ſua iurcepit fi⸗ de. Quẽ nocte media: cum longobardos omnes ſomno graui depꝛeſſos aſpiceret: excitauit d yaconũ: ⁊ ait: Surge ⁊ conci⸗ tus futze: liberet te omnipotens deus. Sed ideʒ dyaconus pꝛomiſſiõis eius nõ immemoꝛ reſpõdit dicens: Fugere pater nõ poſſum: quia ſi ego fugero pꝛo me ſine dubio ipᷣe moꝛieris. Quem vir dñi Gan ctulus ad fugiendũ com pulit dicẽs:Sur ge et vade: te omnipotens deus eripiat. Nam ego in manu eius quantũ ipſe per⸗ milſerit. Fugit itaq; dyaconus ⁊ quaſi de ceptus in medio fideiuſſoꝛ remãſit. Facto igit᷑ mane longobardi qui dyaconũ ad cu ſtodiendũ dederãt:venerũt:queʒ dederũt petierũt.Sed hũc venerandus pꝛeſbyter fugiſſe reſpõdit: Tunc illi inquiũt: Scis ipᷣe melius quid cõuenit? Seruus autem domini cõſtanter ait: Scio. Cui dixerũt: Bonus homo es:nolumus te per varios cruciatus moꝛi.Elige tibi moꝛtẽ quẽ vis Quibus vir domini reſpondit: dicens: In manu dei ſum: ea moꝛte me occidite: qua me occidi permiſerit. Tunc omibus qui illic aderant longobardis placuit vt eum capite trũcare debuiſſent:quatenꝰ ſi ne graui cruciatu vitam eius cõpendioſa moꝛte terminarẽt. Cognito itaq; qð ſan⸗ ctulus qui inter eos ſanctitatis reuerẽtia magni honoꝛis habebat᷑: occidendus eſ⸗ ſet:om̃is qui in eodẽ loco inuenti ſunt lõ gobardi cõouenerunt ſicut ſunt nimie cru delitatis leti ad ſpectaculũ moꝛtis.Circũ ſteterũt itaq; acies:vir autẽdomini dedu ctus in medio eſt: atq; ex omnibus viris foꝛtibꝰ electus eſt vnꝰ in dubio ita nõ eſ⸗ ſet: quin vno ictu caput eius abſcinderet Aenerandus igit᷑ vir inter armatos dedu ctus: ad ſua arma ſtatim cucurrit. Mã pe⸗ tijt vt ſibi paululũ oꝛandi licentiã darent Cui dum cõceſium fuiſſet:ſe ſtrauit ⁊ oꝛa uit. Qui dum paulo diutius oꝛaret:hũc electus interfectoꝛ calce pulſauit: vt ſur⸗ geret dicens: Surge ⁊ flexogenu decide ceruicẽ. Surrexit autẽ vir domini genu flexit:ceruicem tetendit. Sed tenſo collo eductã cõtra ſe ſpatam intuens: hoc vnũ fertur publice dixiſſe: Sancte Johaãnes ſuſcipe illam. Tõc electus carnifex euagi natum gladiũ tenensi anniſu foꝛti in alto bꝛachiũ percuſſurus leuauit. Sed depo⸗ nere nuliomodo potuit. Ham repẽte diri guit: ⁊ erecto in celũ gladio bꝛachiũ infle xibile remanſit. Tunc omis longobardo rũ turba: que ad illud moꝛtis ſpectaculũ aderat: in laudis fauoꝛẽ conuerſa mirari cepit:virũq; dei cũ timoꝛe venerari: quia pꝛofecto claruerat:cuius ſanctitatis eſſet Qui carniſicis ſui bꝛachiũ in aere ligaſ⸗ ſet. Itaq; poſtulatus vt bꝛachiũ ſui carni ficis ſanaret:negauit dicens:Ego pꝛo eo nullo modo oꝛabo:niſi ante mihi iurame tum dederit:quia cũ iſta manu chꝛiſtianiũ hominẽ non occidat. Sed longobardus iſdem qui vt ita dicãꝗ bꝛachiũ contra deuʒ perdiderat:pena exigente cõpulſus eſt iu rare ſe xpᷣianũ homineʒ nunq; occidere. Tunc ſanctꝰ vir domini pꝛecepit dicens: Hepone manũ deoꝛſum. Qui ſtatim de poſuit atq; ilico adiũxit. Nemitte gladiũ tuñ in vaginã: ⁊ ſtatim remiſit. Om̃es er go tante virtutis hominẽ cognoſcentes: boues ⁊ iumẽta q̃ depꝛedati fuerãt certa tim ei offerre in munere volebãt Sed vir domini tale munus ſuſcipere rẽnuitꝛmu⸗ nus autẽ bone mercedis queſiuit dicens: Si mihi aliquid vultis cõcedere: omnes caprinos quos habetis mihi tribuite: vt babeã vnde pꝛo vobis debeã oꝛare. Fa⸗ ctũq; eſt ⁊ omes captiui cñ eo dimiſſiſi unt atq; ſuperna gratia diſponente cũ ſe vnuſ pꝛo vno moꝛti obtulit multos a moꝛte li⸗ ber auit. S — . . Beati Gregoꝛij Yra res ⁊ quãuis hanc ab alijs ⁊ n ipe cognouerim: vere tamen fa⸗ teoꝛ: quia mihi quotiẽs narratur innouatur. ESre oꝛius. Il in hac re in Sanctulo mireris n Sed penſa ſi potes: quis ille ſpi⸗ etritus fuerit qui eius tam ſimplicẽ mentẽ tenuit: atq; in tanto virtutis culmi ne erexit. Abi eni eius animus fuit quã⸗ do moꝛi pꝛo pꝛorimo tam cõſtanter decre ulit: ⁊ pꝛo tempoꝛali vita fratris vnius ſuã deſpexit: atq; ſub gladio ceruicẽ tetẽdit. Que ergo vis amoꝛis illud coꝛ tenuit qʒ moꝛtẽ ſuam pꝛo vnius ſalute pꝛoximi nõ expauit. Scimus certe:quia idem vene⸗ rabilis vir Sanctulus ipᷣa quoq; elemen ta litterarũ bene non nouerat legis pꝛece pta neſciebat. Sed quia plenitudo legis eſt charitas:legẽ totam in dei ac pꝛoximi Dileetiõe ſeruauit: ⁊ quod foꝛis in cogni⸗ tiõe non nouerat:ei intus iuuabat in amo re. Et qui nunquã foꝛtaſſe legerat: ꝙ de redemptoꝛe noſtro Johãnes apoſtolꝰ? di xit: Quoniã ſicut ille pꝛo nobis animã ſu am poſuit: ſic ⁊ nos ebemus pꝛo fratri⸗ bus animas ponerestam ſublime apoſto⸗ licũ pꝛeceptũ faciendo magis ꝙꝙᷓ; ſciendo⸗ nouerat. Comparemꝰ ſi placet cũ hac no ſtra indocta ſcientia illius doctã ignoꝛan tiã. Abi hec noſtra iacet: ibi illius diſci⸗ plina eminet. Hos de virtutibꝰ vacui Io⸗ gquimur:⁊ quaſi ĩter fructifera arvuſta po ſiti adoꝛamus poma: nec manducamus. Ille virtutũ fructuiſ carpere nouerat:quã uis hos in verbis adoꝛare neſciebat. Petrus. ( q ꝙ boni quiq; ſubtrahunt᷑: et qui Viuere ad ediſicationẽ multoꝝ po terant:aut penitus inueniri nequeũt:aut certe iam om̃imodo rareſcũt. SBregoꝛius. Alicia remanentiũ meretur vt hi qui pꝛodeſſe poterãt feſtine ſub⸗ tr Aid nam queſo te: eſſe exiſtimas ahant᷑: z cum mũdi finis appꝛo⸗ pinquat:eleeti tollunt᷑: ne deterioꝛa vide ant. Hinc etenim ꝓpheta ait: Juſtus pe rit:⁊ nemo eſt qui recogitet in coꝛde ſuo: viri miſericoꝛdie colligent᷑: quia nõ eſt qui intelligat. ine rurſus ſcriptum eſt. Aperite vt exeant qui conculcẽt eam: tol lite de via lapides. Hinc Salomon ait: Tempus mittẽdi lapides:⁊ tempus col⸗ ligendi. Quo igitur finis mundi vꝛget: eo neceſſe eſt vt viul lapides ad edificiuʒ celeſte colligantur: quatenus Hieruſalẽ noſtra immenſurã ſue conſtructionis ex⸗ creſcat. NHec tamen ita om̃es electos ſub trahi credimus:vt ſoli in mundo peruer⸗ ſi remaneãt: quia nunꝙᷓ peccatoꝛes ad la mentũ penitentie redirent: ſi nulla eſſent bonoꝛum exempla: que eoꝛum mentem ent. De viſione Redempti: Fe entine vꝛbis Epiſcopi: Eap. XxXXVIII. Ncaſſum ſubtrahi bonos que⸗ ro: quia perire cateruatim ꝭ et malos video. Bregonugs. Ac de re nihil Petre mireris. Mam Redemptum Ferentine epiſcopũ: vite venerabilis vi⸗ rum: qui ante hos ferre an⸗ nos ſeptem: ex hoc mundo migrauit:tua vilectio cognitum habuit. Hic ſicut mi⸗ hi adhuc in monaſterio pꝛope poſito val⸗ de familiariter iungebatur:hoc quod Jo⸗ haãnis iunioꝛie pꝛedeceſſoꝛis mei tempo⸗ re de mundi fine cognouerat: ſicut longe dum parrochias ſuas ex moꝛe circuiret: eruenit ad eccleſiam Euthicij martyris Aauel peraſcẽte aũt die:ſtratũ ſibi fieri iu xta ſepulchꝛũ martyris voluit:atq; ibi pꝰ labaꝛẽ qeuit: ⁊ nocte media vt aſſerebat: nec perfecte vigilare poterat:nec doꝛmie bat: ſed depꝛeſſus vt ſolet grauabat᷑ quo⸗ dam pondere vigilans animus:atq; ante lateq; claruerat a me requiſitus:ipᷣe mihi narrabat. ANiebat namq;:quia quadã die Dialogoꝛumnm liber II ui ceum iſdem beat“ martyr Euthicius aſti⸗ rum exempla animo occurrunt pꝛo mults rig iuit dicens: Redẽpte vigilas: Cui reſpon rum edificatiõe dicere: vt hi qui ſuſpican hͤes dit: Aigilo. Qui ait: Finis venit vniuer tur diſcant cũ carne anim non ſinii. ai· ᷑ ſe carnis: finis venit vniuerſe carnts: fis ¶ Gregoꝛius. Ren nis venit vniuerſe carnis. Poſtqᷓ trinaʒ Aboꝛioſum valde hoc opus eſtꝰ it vocem viſio martyris cum omnipotentis et maxime occupato anĩo ad alia Gadh dei gratia: que mentis eius oculis appaz⸗ endenti. Sed ſi ſunt quibus pꝛo ge: rebat: euanuit. Tunc vir domini ſun exit qeſſe valeat: volũtatem meam pꝛoculdu⸗ feuz ſeq; in oꝛationis lamentum dedit. Mox pio poſtpono vtilitati pꝛoxtmoꝛum: æ in⸗ iae enim illa terribilia in celum ſigna ſecuta quantuz deo largiente valuero: ꝙ anima 8en ſunt: vt haſte atq; acies ignee ab aquilo⸗ poſt carnẽ viuat: ſubſequenti hoc quarto “ nis parte viderentur. Mox effera longo⸗ volumine demonſtrabo. Sd bardoꝛum gens de vagina ſue habitatio⸗ 4 nis ecucfe in noſtra eeruicez sAa eſt: MM — atq; humanum genus quod in hac terra pe Is eft Ii Fis & . ſeun pꝛe nimia multitudie quaſi ſpiſſe ſegetes Explicit liber tertius dia 9 moꝛe ſurrexerat: ſucciſum aruit. NHam de logoꝛum beati Gregoꝛiſj. 8 populate vꝛbis: a euerſa caſtra: cõtrema⸗ ÿü V te eccleſie deſtructe ſunt:monaſteria viro rum ac feminarum deſolata: ab homini⸗ H bus pꝛedia atq; ab omni cultu deſtituta: in ſolitudine vacat terra. Mullus hanc HRM M poſſeſſoꝛ inhabitat: occupauerunt beſtte · ” a⸗ be Beins muleitu borminun tene ¶ Beati Gregoꝛi . ng4 bat. Et quid in alijs mũdi partibus aga⸗ H Rer narftug: de tnr ignoꝛo. Nam in hac ** in qua nos logoꝛum liber quartus: de viuimus: finem ſuũ mundus iam non nn eęternitate animarum: feli⸗ , ciat: ſed oſtendit. Tanto ergo nos necei citer incidit. tie ſe unſtanelus eterna Barere⸗ qnantos ”M nobis cognoſcimus velociter tempoꝛalia ¶ Oα etn ſtaI ,J, “ fugiſſe. DHeſpiciendus a nobis hic mun⸗ (OWα eterna ac ſpiritalia ideo u qug funrstt Ettan ſi blnareruren ebue a carnalibus minus credautur: pꝛoſperis demulceret animũ. At poſtqus aꝛ e 9 34 tot ſiagellis pꝛemitur:tãta aduerſitate fa⸗ RR nt queandinn bnetiht. 6 , tigatur:tot nobis quotidie doloꝛes inge⸗ mentum minime . urt nipo⸗ minat: quid nobis aliud ꝙ; ne diligatur Eapitulum., I. . ſoge clamat. Multa autem fuerant que adhuc 14’ enh de electoꝛum factis narrare debuiſſem: in iͤ de⸗ ſilentio ſuppꝛimo:quia ad alia fe⸗ ſntin . AUiga multos intra ſancte eccleſie bi qa gremio conſtitutos: de vita ani⸗ fent — ad moꝛtem carnis perpendo Gne. eubitare. Unde queſo: vt depeas: v. quua· SH% ey ratione poſſit agnoſcis vel ſi qua animas ⸗ ðò Hrat homo verbis dei per Waeati pa exigẽte expulſus eſt pꝛimus p humani generis parẽs. In hu ius cecitatis atq; exilij quã pa timur venit erumnam qꝛ peccando extra Emetipſum fuſus.iam illa celeſtis patrie gaudia que pꝛius cõtemplabatur videre ui beatoꝛuz an⸗ geloꝛum ſpiritibus coꝛdis mũdicia: ⁊ cel ſitudinis viſione intereſſe. Sed poſtquaʒ hic cecidit ab illo quo implebat᷑ mẽtis lu mie :receſſit.Ex cuiꝰ videlicet carne nos in huius exilij cccitate nati audimus qui de m celeitẽ eſſe patriã:audimus jeius ci⸗ ues angelos dei.audimus eoꝛundẽ ang loꝛum ſocios ſpũs iuſtoꝛũ perfectoꝛum. n potuit. An paradiſo dulppesſſueue⸗ 11Seãd carnales quoq; illa inuiſibilia ſcire non valẽt per experimentũ. dubitãt vtrũ ne ſit ꝙ coꝛꝑalibꝰ oculis nõ vidẽt. Que nimirũ dubietas in pꝛimo parente noſtro eſſe nõ potuit qͥa excluſus a paradiſi gau⸗ dijs hoc qð amiſeratque viderat recole⸗ bat. Hi autem ſentire vellrecolere audita non poſſunt quia eoꝛus nulli ſicut ille ſal tim de pꝛeterito experimentũ tenent. at ſi eni pꝛegnans mulier mittatur in carcereʒ ibiq; pariat puerũ qui natus puer in car⸗ cere nutriatuꝛ ⁊ creſcat.cui ſiſfoꝛtaſſe ma⸗ ter que hic genuit.ſolẽ.lunaʒ.ſtellas.mõ tes ⁊ campos.volãtes aues.currẽtes eq̊s nominet. Ylle vero qui eſt in carcere natꝰ nutrituõ nihil aliud ꝙ& tenebꝛas carce⸗ ris ſciat ⁊ hec quidem eſſe audiat: ſed q̃a per experimentũ non nouit veraciter eſſe diffidat.ita ĩ hac exilij ſui cecitate nati ho mines dũ eſſe ſumma ⁊ inuiſibilia audiũt diffid unt an vera ſint qꝛ ſola hec infima ĩ quibus nati ſunt viſibilia nouerunt. vnð factũ eſt vt ipſe viſibiliũ ⁊ inuiſibiliũ crea toꝛ ad humani generis redemptionẽ vni⸗ genitus patris veniret ⁊ ſanctũſpiritũ ad coꝛda noſtra mitteret quatenus per eũ vi⸗ uificati creÄderemus que adhuc ſcire ꝑ ex rimentum non poſſumus.quique ergo unc ſpiritũ hereditatis noſtre pignꝰ ac⸗ cgepimus de vlta inuiſibiliũ nõ dubitam⸗ Sregoꝛij Oſtꝙᷓ de paradiſi gaudijs cul⸗ pape Quiſquis autẽ in hac credulitate adhue ſolidus nõ eſt debet pꝛoculdubio maioꝛũ dictis fidem pꝛebere eiſq; iam ꝑ ſpiritum ſanctũ inuiſibiliũ experimentũ habẽtibus credere quia ⁊ ſtultus eſt puer ſi matrem ideo eſtimet de luce mentiri quia ipſe ni⸗ hil aliud q tenebꝛas carceris agnouit. Qõð ſine fide neqʒ inſidelis vi⸗ uat. ap. II. Petrus. Lacet valde qð dicis. Sed qͥ eſſe inuiſibilia nõ credit pꝛofe⸗ cto infidelis eſt. Qui vero in⸗ fidelis eſt in eo ꝙ dubitat fideʒ non querit ſed rationem. Bregoꝛius. Ad enter dico quia ſine fide neq; 8 infidelis viuit. Mam ſi ab infideli percunctari voluero quẽ patrem vel quã matrẽ habuerit.ꝓtinus reſpon⸗ debit illum atq; illã. Quẽ ſi ſtatim requi ram vtrũ nouerit quãdo cõceptus ſit vel viderit quãdo natus.nihil hoꝛũ ſe vł noſ ſe vel vidiſſe fatebit᷑ ⁊ tamen qð nõ vidit credit. HNam illuʒ patrẽ illãq; ſe habuiſſe matrẽ abſq; dubitatione teſtabitur. M tres ſpũs vitales ſint creati Eapi. III. Petrus. Ateoꝛ quia nũcuſq; neſciui ꝙ infidelis haberetiſidem. Gregoꝛius. Abẽt etiã inſideles ſidẽ ſed vtinã h in deũ. Quã ſi vtiq; haberẽt infi⸗ deles nõ eſſent. Sed hinc in ſua perſidia redarguendi ſunt. hinc ad ſidei gratiã pꝛouocandi quia ſi de ipſo ſuo viſi bili coꝛpe credũt qð minime viderunt cur inuiſibilia nõ credũt que coꝛꝑaliter vide⸗ re non poſſunt. Mã qꝛ poſt moꝛtẽ carnis viuat anima patet ratio ſʒ fidei admixta. res quippe vitales ſpũs creauit omni⸗ otens deus. vnũ qui carne nõ tegitur. ea ed -pis ſne q hexv ae vi maioꝛi iun iibes uren Pſend⸗ ut. ⸗ Sali poſe ol⸗ ſtg e nen n n ſel nol ih Giſe 1 hu BVialogoꝛum Alium qui carne tegitur ſed nõ cum car⸗ ne moꝛitur. Tertiũ qui carne tegit᷑ ⁊ euʒ carne moꝛitur. Spũs nãq; eſt qui carne nõ tegitur angeloꝛũ. Spũs qui carne te⸗ gitur ſed cũ carne nõ moꝛit᷑ hominũ. Spi ritus qui carne tegit᷑ ⁊ cũ carne moꝛit᷑ iu⸗ entoꝛũ omniũq; bꝛutoꝛũ animaliũ. Ho⸗ no itaq; ſicut in medio creatꝰ? eſt vt eſſet . 2 nferioꝛ angelo.ſuperioꝛ iumento.ita ali⸗ quid habet cõmune cũ ſummo.aliquid cõ mune cũ infimo: ĩmoꝛtalitatẽ ſceʒ ſpũs cuʒ angelo. moꝛtalitatez vero carnis cum iu mento quouſq; ⁊ ipſam moꝛtalitate ʒð car⸗ nis gloꝛia reſurrectionis abſoꝛbebat.⁊ in herẽ do ſpiritui caro ſeruet᷑ imꝑpetuũ:qͥa 2 ipſe ſpus inherẽdo ſeruet᷑ in deũ. Que . tamẽ caro nec in repꝛobis inter ſupplicia ꝑfecte deſficitquia ſemꝑ deficiendo ſubſi⸗ ſtit vt qui ſpiritu ⁊ carne peccauerũt:ſemnꝑ eſſentialiter viuẽtes ⁊. carne ⁊ ſpiritu ſine fine moꝛiant᷑. HSe eo quod Salomon dicit: Dixi in coꝛde meo de filijs homi num vt pꝛobaret eos des et oſtẽ deret ſimiles eſſe beſtis:idcirco vnus interitꝰ eſt homiſet iumẽ a ytriuſqʒ conditio. Petrus. Ationi fideliũ placẽt cuncta q̃ dicis. Sed queſo te dũ ſpiritꝰ ho minũ atq; lumentoꝛũ tanta .— diſtinctione diſcernas. Quid eſt qð Salomon ait. Hixi in coꝛde meo ð filijs hominũ vt ꝓbaret eos deꝰ ⁊ oſtẽde ret ſimiles eſſe beſtijs.iccirco vnꝰ interi⸗ tus ẽ homĩs ⁊ iumentoꝛũ ⁊ equa vtriuſq; cõditio. Qui adhuc eandẽ ſniam ſuã ſub tiliter exequẽs adiugit. Sicut moꝛit᷑ hõ ſic ⁊ illa moriunt᷑. Simir ſpirãt omia ⁊ ni hil hõ iumẽt ampliꝰ. Quiboadhuc ver⸗ biſ generalẽ diffinitionẽ lubinſert:dicẽs. Cũcta ſubiacẽt vanitati ⁊ oĩa pergunt ad vnũ locũ.De terra facta ſunt ⁊ in terram „ pariter reuertun. Gregoꝛiuus. Alomonis liber in q̊ hec ſcripta ut eccleſiaſtes appellatꝰiẽ. Eccle ſiaſtes ãt ꝓpꝛie cõcionatoꝛ dicitk b cõtione vero ſnia pmittit᷑ per quã tumul tuoſa turbe ſeditio cõpꝛimat᷑ z cuʒ multi diuerſa ſentiũt.ꝑ cõcionantis rationẽ ad vnã ſentẽtiã perducunt᷑. Hic igitur liber iccirco cõcionatoꝛ dicit᷑ q Salomon ĩ e quaſi tumultuantis turbe ſuſcepit ſenſuʒ vt ea per inquiſitioneʒ dicat. que foꝛtaſſe per temptationẽ imperita mens ſentiat. Mam qt ſententias quaſi per inquiſitio⸗ nem mouet.quaſi tot in ſe perſonas diuer ſoꝛum ſuſcipit.Sed cõcionatoꝛ verax ve⸗ — — lut extenſa manu omniũ tumultus ſedat eoſq; ad vnam ſententiã reuocat. cum in eiuſdem libꝛi termino ait. Finem loquen di omnes pariter audiamus. Seũ time 7 mãdata eius obſerua.hoc eſt enĩ oĩs ho⸗ mo. Si eni in libꝛo eodẽ per locutionem ſuã multoꝛũ perſonas non ſuſceperat cur ad audiendũ loquendi finẽ ſecum pariter omnes admonebat. Qui igitur in fine li⸗ bꝛi dicit omnes pariter audiamus.ip̃e ſi⸗ bi teſtis eſt. quia in ſe multoꝛũ perſonas ſuſcipiens quaſi ſolus locutus nõ eſt. An de ⁊ alia ſunt que in libꝛo eodem per inq̃⸗ ſitionem mouẽtur atq; alia per rationem ſatiſfaciũt alia que ex temptãtis pfertani mo atq; adhuc huius mũdi delectationi⸗ bus dediti.alia vero in quibus ea ea q̃ ra tionis ſunt diſſerat atq; animũ a delecta⸗ tione cõpeſcat. Ibi naq; ait. hoc itaq; mi hi viſum eſt.bonũ vt cõedat quis ⁊ bibt 2 fruatur leticia ex laboꝛe ſuo.⁊ longe in⸗ ferius ſubiugit. Melius eſt ire ad domuʒ luctus quꝗ ad domũ conuiuij. Sic enim bonũ eſt maducare. ⁊ bibere melius fuiſ⸗ ſe videbat᷑ ad domum cõuiuij pergere qỹ illud ex infirmantiũ perſona intu vero ex rationis diffinitione ſubiunxit. Mam ipſas ꝓtinus rationis cauſas ediſ⸗ ſerit:⁊ illius luctus que ſit vtilitas oſten dit: dicens. In illa eni finis cunctoꝛũ ag⸗ ad domũ luctus. Ex qua re oſtenditur: lit. hog PBPaeati PDregoꝛij pape monet᷑ hominuʒ: ⁊ viuens homo cogitat quid futurus ſit.Rurſum illic ſcriptũ eſt. Letare iuuenis in adoleſcẽtia tua: ⁊ pau lopoſt ſubdit᷑. Adoleſcẽtia enĩ ⁊ voluptaſ vana ſunt. Qui dũ hoc poſtmodũ vanuʒ eſſe redarguit:qð pꝛius monuiſſe videba tur:patẽter indicat:quia illa quaſi ex deſi ‚VVVF— dicio veritatis ſubiũxit. Sicut ergo dele⸗ ctationẽ pꝛius carnaliũ expꝛimens:curis poſtpoſitis denũciat bonũ eſſe mãducare ⁊ bibere:qð tamen poſtmodũ ex iudicij ra tione repꝛehendit cũ eſſe melius dicit:ire ad domũ luctus qꝙ́ ad domũ cõuiuij: ⁊ ſi⸗ cut letari debere iuuenẽ in adoleſcentia ſua quaſi ex deliberatioe carnaliũ pꝛopo⸗ nit:⁊ tamẽ poſtmodũ per diffinitionẽ ſen tentie adoleſcentiã ⁊ voluptatẽ vana eſſe Bul ita etiã ↄcionatoꝛ noſter velut HPx mente infirmantiũ humane ſuſpitiõis aſententiã ꝓponit dũ dicit: nꝰ interitus eſt hominis ⁊ iumentoꝝ: ⁊ equa vtriuſq; eſt cõditio. Sicut moꝛit᷑ homo:ſicut ⁊ illa moꝛiunt᷑. Similiter ſpirant omia:⁊ nihil rbabet homo iumẽtis amplius. Qui ta⸗ men ex diffinitiõe rationis ſuã poſtmoda ſententiã ꝓfert dicens: Quid habet am⸗ plius ſapiẽs ſtulto:⁊ quid pauper:niſi vt pergat illuc vbi eſt vita? Qui igit᷑ dixit: Nil habet homo iumẽtis amplius. Jpſe rurſuʒ diffiniuit: qꝛ habet aliquid ſapiẽs non ſolũ amplius a iumẽto:ſed etiã ab ho mine ſtulto:videlicet: vt pergat illuc vbi eſt vita. uibus verbis pꝛimũ indicat: quia hic hominũ vita no eſt quꝗᷓ eſſe alibi teſtat᷑. Habet ergo hoc homo amplius iu vero tũc viuere inchoat cũ per moꝛtẽ car⸗ nis hanc viſibilẽ vitã conſumat:qui etiã lõge inferius dicit: Quodcũq; poteſt ma nus tua facere: inſtãter oꝑare:qꝛ nec opꝰ nec ratio:nec ſciẽtia:nec ſapiẽtia erit apð inferos quo tu ꝓperas. Quomodo ergo vnus interitꝰ eſt hominis ⁊ iumẽti ⁊ equa vtriuſq; conditio? Aut qnomõ nil habet homo iumẽtis amplius: cũ iumenta poſt . . * 2 derio carnali verba intulit:hec vero ex iu mẽtis:quia illa poſt moꝛtẽ non viuũt:hic nis ad inferos deducti: nec in ipſa moꝛte — moꝛiunt᷑. Sed in vtraq; tam dupari ſen⸗ tentia demonſtrat᷑:qꝛ cõcionatoꝛ verax ẽ: Zillud ex tentatiõe carnali intulit: ⁊ hoc —— dũ ex ſpiritali veritate diffiniuit. Ibet neſciſſe qð requiſiui duʒ me in tanta ſubtilitate cõtigit diſcere uod neſciui Sed queſo te vt me equanimiter feras:ſi ipᷣe qʒ apud te moꝛe eccleſiaſtes noſtri infirmantiũ in me per⸗ ſonã ſuſcepero: vt eiſdẽ infirmãtibus pꝛio deſſe ꝓpinquius quaſi pꝛo eoꝛum inquiſi tione poſiißf. +4NBregoꝛiuns. EIr condeſcendentẽ te infirmitati pꝛoximoꝝ equanimiter nõ feram cũ Naulus dicat omibus omnia factus ſum: vt omes facerem ſaluos. G ipᷣe quoq; dum ex cõdeſcenſione charita⸗ tis eger in hac re aplius venerari debes: in qua moꝛẽ egregij pᷣdicatoꝛis imitaris. e anĩe inuiſibili egreſſione Capitulũ. V. detrus. Aodã fratre moꝛiente pꝛeſentẽ fu iſſe me cõtigit. Qui repẽte dum loqueret᷑ vitalẽ emiſit flatũ:⁊ quẽ pꝛius mecũ loquentẽ viderã ſubito extin⸗ ctũ vidi. Sed eius anima vtrũ egreſſa ſit an nõ:non vidi ⁊ valde durũ videt᷑ vt cre dak res eſſe quã nullus valeat videre. NVidmiꝝ Petre ſi egredientẽ ani mã non vidiſti:quã ⁊ manentẽ in ⅛ℳG cozporze nõ vides. Huũquid nam modo cũ mecũ loqueris:quia videre ĩ me nõ vales animã meã. Icirco me eſſe exa⸗ nimẽ credis. Matura quippe anime inui⸗ — poſtmo ſibilis eſt: atq; ita ex coꝛpoꝛe inuiſibiliter egredit᷑:ſicut in coꝛꝑe inuiſibiliter manet — (Petrus. Ead vit anime in coꝛpoꝛe manen Vée. tis penſare poſſum ex ipᷣis moti⸗ us coꝛpis: qꝛ niſi coꝛpoꝛis ani⸗ moꝛtẽ carnis nõ viont Homins veraſe a adeſſet:eiuſdẽ mẽbꝛa coꝛpoꝛis moue⸗ ritus ꝓ malis ſuis oꝑibus poſt moꝛtẽ r ſens Hoe⸗ bit⸗ 1 er⸗ 10 iſt X Adeiet dubitare nõ debes hũ S R. Bialogoꝛum . Ans poſſent: vitã vero anime poſt carnẽ uibus motibus quibuſue operibus vta⸗ tur dicas:vt ex rebus viſis eſſe colligam: qð videre nan lum. HBregoꝛius. On quidẽ ſimiliter:ſed diſſimili⸗ er dico: quia ſicut vis anĩe viuiſi at⁊ mouet coꝛpus:ſic vis diuina Vtmplet: que creauit omia: ⁊ alia inſpiran do viuificat: alijs tribuit vt viuant: alijs vero hoc ſolũmudo pꝛeſtat vt ſint. NQuia vero eſſe non dubitgs creantẽ ⁊ ręgentẽ: implentẽ ⁊circũpłectentẽ: tranſcendentẽ ⁊ ſuſtinentẽ:in circũſcriptũ atq; inuiſbilẽ cinuiſibilia e equia habere. Debẽt quippe ea: qu iniſtrant ad eius ſimilitudinẽ tendere: cui miniſtrãt:vt que inuiſibili ſeruiũt:eſſe Anuiſibilia nõ dubitent᷑. Hec autẽ gaue eſſe credimus niſi ſanctos angelos ⁊ ſpiritus iuſtoꝝ. Sicut ergo motũ cõſiderans coꝛ⸗ poꝛis vitã anime manẽtis in coꝛꝑe perpẽ dis animo:ita vitã anime exeũtis a coꝛpo re perpẽdere debes a ſummo:quia poteſt inuiſibiliter viuere quã opoꝛtet in obſeqᷣo inuiſibilis cõditoꝛis manere. Ecte totũ dicitur: ſed mens refu⸗ git credere:quod coꝛpoꝛis oculis mnon valet videre. NBregoꝛius. Am Maulus dicat: eſt enĩ fides ſperandarũ ſubſtantia rerũ argu⸗ credi iam non poteſt: quod videri poteſt: llia niſi per inuiſibilia vident᷑. Ecce eniʒ cũcta coꝛpoꝛea oculus tui coꝛꝑis aſpicit: nec tamẽ ipᷣe coꝛpoꝛeus oculus aliqͥd coꝛ⸗ poꝛeũ videret: niſi hũc res incoꝛpoꝛea ad videndũ acueret. M tolle mentẽ que nõ — videt᷑:incaſſum patet oculus:qͥ videbat. Subtrahe animꝗ coꝛpoꝛi:remanent pꝛo⸗ culdubio oculi in coꝛpoꝛe aperti. Si igit᷑ per ſe videbãt: cur diſcedẽte anima nihil vi dent hinc ergo collige:quia ipᷣa quoq; mentüũ non apparentũ:hoc veraci ter dicit᷑ credi:quod non valet videri na ʒ vt tamẽ te bꝛeulter reducꝗa a te nulla viſi⸗ vſſibilia nõ niſi per inuiſibil ia videntur. Monamns quoq; ante oculos mẽtis edi⸗ cari domũ: immẽ ſas moles leuari: pen⸗ dere magnas in machinis colũnas: quis queſo tehoc opus operat᷑:coꝛpus viſibile qð illas moles manibus trahit:an inuiſi⸗ bilis anĩa que viuificat coꝛpus: tolle em̃ qð non videt᷑ in coꝛꝑe: ⁊ mox immobilia remanent cũcta que moueri videbant᷑ vi⸗ ſibilia coꝛpoꝛa meralloꝝ. Qua ex re pen ſandũ eſt: quia in hoc quoq; mũdo nihi viſibile niſi per creaturã inuiſibilẽ diſpo⸗ ni põt:nãꝗ ſicut opᷣs deus aſpirãdo vel im plẽdo ea q̃ rõne ſubſiſtũt:⁊ viuificat ⁊ mo uet inuiſibilia:ſic ipᷣa ĩuiſibilia ĩplẽdo mo uẽt atq; ſenſiſicãt carnalia coꝛꝑa q̃ vidẽt᷑. ¶ A ſicut vita anime manen⸗ tis in coꝛpoꝛe depꝛehenditur ex motu membꝛonꝝ: ſic vita anime poſt coꝛpus in lanctis penſan da eſt ex virtute miraculoꝛum: Capitulũ. vI. Petrus. Stis fateoꝛ allegatiõibus libẽ ter victꝰ: ꝓpe nulla ij eſſe he iſibilia exiſtimare cõpelloꝛ:qͥ pꝛius in me infirmantiũ ꝑſonã ſuſcipiẽs: de ĩluiſibilibꝰ dubitabã itaq; placẽt cũeta que diciſ: ſed tñ ſicut vitã aie in coꝛpe ma nẽtis ex motu coꝛꝑis agnoſco:ita vitã aie poſt coꝛpus apertis quibuſdã rebus atte ſtãtibus co gnoſcere cupio. Gregoꝛiunus. Ac in re ſi coꝛ paratũ tue dilectio nis ĩiuenio in allegatiõe mime la⸗ –R boꝛo. Hundd nã ſancti apli mar tyres xpᷣi pnñ̃tem vitã deſpicerẽt:⁊ in moꝛ⸗ tẽ carnis aias ponerẽt: niſi certioꝛẽ aiaꝝ vitã ſubſeqͥ ſcirẽt Tu vero inqes:qꝛ vitã aĩe in coꝛꝑe manẽtis ex motibꝰ coꝛꝑis ag noſcis:⁊ ecce hi qͥ aĩas in moꝛtẽ poſuerũt atq; aĩaꝝ vita poſt moꝛtẽ carnis eẽ credi⸗ derũt qtidianis miracuł choꝛuſcãt Ald ex ticta nãq; ęoꝝ coꝛꝑaj viuẽteſ egri veniũt ſanãt᷑:ꝑiuri veniũt ⁊ dẽonio vexãt᷑:dẽonmſi aci veniũt ⁊ liberãt᷑: lepꝛoſi veniũt ⁊ mũ⸗ MVaeati Bregoꝛij pape dant᷑: deferunt᷑ mndꝛtui 2 ſuſcitant᷑. Cen⸗ ſa itaq; eoꝝ anie qualiter viuũt: illic vbi viuunt:quoꝝ hic ⁊ moꝛtua coꝛpoꝛa in tot miraculis viuũt. Si igit᷑ vita anime per⸗ manentis in coꝛpoꝛe depꝛehẽdis ex motu membꝛoꝝ:cur non perpẽdis vitã anime: poſt coꝛpus etiã per oſſa moꝛtua in virtu⸗ te miraculoꝛum. 2 Allla vt opinoꝛ huic allegatiõi ra tio obſiſtit: in qua ex rebus viſibi libus cogimur credere quod non videmus. De egreſſibus animarum: Kapitulu. VII. ¶Bregoꝛius. Aulo ſuperius queſtus es mo rientis cuiuſdaʒ egredientẽ te animã non vidiſſe:ſed hocipᷣm iã culpe fuit:qð coꝛpoꝛeis ocu veſtroꝝ mentis oculos: fide pura ⁊ vberi oꝛatiõe mũdãtes:egrediẽtes e carne ani⸗ mas frequẽter vident. Ende nügmibine ceſſe eſt:vel qualiter egrediẽtes anime vi ſe ſint:vel quãta iꝑſe:oũ egrederent᷑ vide rẽt:enarrare:quatenꝰ fluctuãti animo qðᷣ ꝓlene ratio nõ valet:exempla ſuadẽt.In ſecũdo nanq; huiꝰ operis libꝛo iam pꝛefa tus ſum: ꝙ venerabilis Benedictꝰ:ſicut a fidelibus eius diſcipulis audiui: longe a Capuana poſitꝰ Germani eiuſdẽ vꝛbis ¶ epᷣi animẽ nocte media in globo igneo ad celũ ferri ab angel aſpexit. Qui eandẽ qʒ aſcendentẽ animã intuens mentis laxato ſinu quaſi ſub vno ſolis radio cũctũ in ſu⸗ is oculis collectũ mundũ vidit. De egreſſu anime Specio ſi monachi: ¶Cap. VIII. S tibus didici:qꝛ duo nobiles vi ri: atꝙ; ex terioꝛibꝰ ſtudijs eru diti: germai fratres quoꝝ vnꝰ Specioſu . eius ſe regule in ſancta cõuerſatiõe tradi⸗ rẽ videre inuiſibilẽ queſiſti. Mã multi Ildẽ q; diicipulis illius narrã 8: alter vero Gegoꝛiꝰ dicebat᷑ derũt:quos iſdẽ pater in monaſterio: qq luxta Cerracinẽ ſem vꝛbẽ cõſtruxerat: fe⸗ cit habitare. Qui multas quidẽ pecuni⸗ as in hoc mũdo poſſederãat: ſed cũcta pau perb us ꝓ aĩarũ ſuaꝝ redemptiõe largiti ſũt:⁊ in eodẽ monaſterio permãſerũt:quo rũ vnus ſcʒ Specioſus dũ ꝓ vtilitate mo naſterij iuxta Capuanã vꝛbẽ miſſus fuiſ⸗ ſet:die quadã frater eius Gꝛegoꝛius cum fratribus ad mẽſam ſedens: atq; ↄueſcẽs per ſpiritũ ſubleuatꝰ aſpexit:⁊ vidit Spe cioſi germani ſui animãꝗ tã longe a ſe poſi ti de coꝛꝑe exire:qð mox fratribus indica uit:⁊ cucurrit iãq; eundẽ fratrẽ ſuũ ſepul tũ repperit:quẽ tamen ea hoꝛa qua vide⸗ rat:exiſſet de coꝛpoꝛe inuenit. De anima cuiuſdam incluſi: OLapitulum. IX. idã religioſus atq; fideliſſi⸗ mus vir: adhuc mihi in mona ſterio poſito narrauitaꝙ aliqui de Sicilie partib?nauigio Ro mãa petẽtes: in mari medio poſiti cuiuſdã ſerui dei: qui in Samnio fuerat incluſus ad celũ ferri animã viderũt. Qui deſcen⸗ tes ad terrã cauſamq; an ita eſſet acta per ſcrutãtes:illo die inuenerũt obijſſe dei fa mulũ quo eũ ad celeſtia regna aſcendiſſe cognouerũt. De egreſſu anime Spei ab⸗ batis: ([Kapitulũ. X. Nhuc in monaſterio meo poſi⸗ tus cuiuſdã valde venerabilis viri relatiõe cognoui qð dico. Aiebat enĩ qꝛ venerabilis pas ter noĩe Spes monaſteriũ cõſtruxit in lo⸗ co. Cui vocabulũ Caple eſt:qui ſexti fer⸗ me miliarij interiacente ſpacio a vetuſta Murſie vꝛbe diſiungit᷑. Hunc oĩpotens ⁊ miſericoꝛs deus ab eterno verbere flagel lando ꝓtexit:eiq; diſpenſatiõis ſue maxi mã ⁊ ſeueritatẽ ſeruauit:⁊ gratiã quantũ eũ pꝛius flagellando diligeret: poſtmodũ ꝓfecte ſanãdo mõſtrauit. Eius nãq; ocu⸗ los per.xl.annoꝝ ſpaciũ ↄtinue cecitatis tenebꝛis pꝛeſſit:nullũ eilumen vel extre⸗ ne⸗ us her iſs ſſe Bialogoꝛum me viſionis aperiẽs.Sed qꝛ nemo in ver bere illius gra deſtituẽte ſubſiſtit:⁊ niſi iſ deʒ miſericoꝛs pater qui penã irrogatipa tientiã pꝛeſtet: mox per impatientiã pec⸗ catũ nobis ipᷣa auget coꝛreptio peccatoꝝ: fitq; mõ miſerabili vt culpa noſtra: vnde ſperare debuit terminũ: inde ſumat aug⸗ mentũ. Iccirco noſtra deus infirma ↄſpi⸗ ciens fiagellis ſuis cuſtodiã permiſcet:at qᷓ; in percuſſiõe ſua electis fuijs nũc miſe ricoꝛditer iuſtus eſt: vt ſint quibꝰ poſtea debeat iuſte miſereri Ande venerabilẽ ſe nem dũ exterioꝛibꝰ? tenebꝛis pᷣmeret inter na nunqꝙꝙᷓ luce deſtituit. Qui cuʒ flagello fatigaret᷑ coꝛpoꝛis: habehat per ſanctiſpi ritus cuſtodiã cõſolationẽ coꝛdis. Cũ ve ro iã anni xl.fuiſſet in cecitate tpũs exple tũ:ei dñs lumen reddidit: ⁊ vicinũ ſuum obitũ denũciauit: atq; vt monaſterijs cir cũquaq; ↄſtructis verbũ vite pꝛedicaret: admonuit: quatenꝰ coꝛꝑis recepto lumĩe viſitatis in circuitu fratribꝰ coꝛdis lumen aperiret. Qui ſtatim iuſſis obtemperans fratrũ cenobia circuiuit:mãdata vite:que agendo didicerat:pᷣdicauit. Quitodeci⸗ mo igit᷑ die ad monaſteriũ ſuũ peracta pꝛe dicatiõe reuerſus eſt:ibiq; fratribus ↄuo⸗ catis aſtãs in medio ſacramentũ dñici coꝛ poꝛis⁊ ſanguĩs ſumpſit:moxq; cũ eis my ſticos pſalmoꝝ cantus exoꝛſus eſt. Qui illis pſallẽtibus oꝛstiõi intẽtus aĩam red didit. Oẽs vero fratres qui aderãt ex oꝛe eius exiſſe columbã viderũt: que mox aꝑ to tecto oꝛatoꝛij egreſſa aſpiciẽ tibus fra⸗ tribus penetrauit celũ.Cuiꝰ iccirco aĩam in colũbe ſpecie apparuiſſe credendũ eſt: vt opᷣs deus ex hac ipᷣa ſpecie oſtenderet ; ſimplici coꝛde ei vir ille ſeruiſſet. De egreſſu anmie pꝛeſbyteri HBurſie ꝓuincie: ¶Eap. XI. B rabilis abbas Steffanus: qui noo longe ante hoc in hac vꝛbe defunct?eſt: quẽ ipſe etiã bene noſti:in eadẽ ꝓuincie Nurſie cõtigiſſe re ferebat: Aiebat enĩ ꝙ illic pᷣſbyter quidã coõmiſſam ſibi cũ magno tim oꝛe dñi rege⸗ d neq; hoc ſleã as vir vene⸗ liber III bat eccleſiã. Qui ex tꝑe oꝛdinatiõis acce pte pꝛeſbyterã ſuã vt ſoꝛoꝛẽ diligens:ſed quaſi hoſtẽ cauens: ad ſe ꝓpius accede⸗ re nuniᷓᷓ ſinebat:eãq; ſibimet ꝓpinquare nulla occaſione permittẽs ab ea ſibi com⸗ munionẽ funditus familiaritatis abſcide rat. Habẽet quippe ſancti viri hoc ꝓpꝛiũ. Mam vt ſemꝑ illicitis longe ſint a ſe: ple rũq; etiã licita abſcindũt. Ande iſdeʒ vir ne vniᷓ; per eam incurreret culpã: ſibi eti am miniſtrari per illã recuſabat neceſſa⸗ ria. Hic ergo venerabilis pꝛeſ byter cum longã impleſſet vite etatẽ: anno quadra⸗ geſimo oꝛdinatiõis ſue inardeſcẽte graui ter febꝛe coꝛreptus:ad extrema deductus eſt. Sed cũ eum pꝛeſbyter a ſua ↄſpiceret ſolutis iammẽbꝛis quaſi in moꝛtẽ diſten⸗ ſum:ſi qð adhuc ei vitale ſpiramen adeſ⸗ ſet:naribus eius appoſita curauit aure di noſcere:qð ille ſentiẽs cui tenuiſſimus in erat flatus: quãtulo anniſu valuit vt loqͥ potuiſſet:inferueſcẽte ſpiritu collegit vo⸗ cem atq; erupit dicẽs: Aecede a me mu⸗ lier adhuc igniculus vinit:paleam tolle. Illa igit᷑ recedẽte:creſcẽte virtute coꝛpo⸗ ris cũ magna cepit leticia clamare dicẽs: Beneueniãt dñi mei: beneueniãt domi⸗ ni mei. Quid ad tantillũ ſeruulũ veſtrũ eſtis dignati cõuenire? Aenio venio:gra tias ago:gratias ago. Cunq; hoc iterata crebꝛo voce repeteret:quibꝰ hoc diceret: notti ſui:qui illũ circũſteterãt: requirebãt MNQuibus ille admirãdo reſpondit dicẽs: Nũquid cõueniſſe hic ſanctos apoſtolos non videtis beatũ PMPetrũ et Paulũ pꝛi⸗ mos apoſtoloꝝ nõ aſpicitis? Ad quos ite rum couerſus dicebat: Ecce venio : ecce venio: atq; inter hec verba animaʒ red⸗ didit. Et qꝛ veraciter ſanctos apoſtolos videret:eos etiam ſequendo teſtatus eſt. pl rumq; cõtigit iuſtis: vt in moꝛte ſua ſanctoꝝ pꝛecedentiũ viſi ões aſpiciät ne ipam moꝛtis ſue penalẽ ſententia per⸗ timeſcãt:ſed dum eoꝝ menti internoꝝ ci⸗ uiũ ſocietas oſtendit᷑: a carnis ſui copula ſine doloꝛis ⁊ foꝛtitudinis fatigatione ſol uantur. .* S Peati bapge. (Be anima pꝛobi Keatine vr⸗ bis epiſcopi. ¶¶ Cap.XII. Aa oᷣre neq; hoc ſileãẽ c Cꝛo gqui nũc in hac vrbe mõaſterio peeſto ẽ qð appellat᷑ Reatũ:de Mꝛobo patruo ſuo Reatine ciuitatj epᷣo mihi narrare cõſueuit:dicẽs:qꝛ pꝛoquin⸗ quãte vite eius termino eũ grauiſſima de pſſit egritudo. Cuiꝰ pater noĩe Maximꝰ pueris circũquaq; trãſmiſſis colligere me dicos ſtuduit:ſi foꝛtaſſe eiꝰ moleſtie ſub⸗ uenire potuiſſet. Sed congregati ex vici⸗ nis locis vndiq; medici:ad tactuʒ vene: denunciau erũt eiꝰ exitũ citius affuturuʒ. Sed cũ iam tẽpus refectionis incũberet: atq; diei hoꝛa tardioꝛ excreuiſſet Aene⸗ randꝰ epiſcopus de illoꝛũ potiꝰ q;ᷓ de ſua ſalute ſollicitꝰ: eos qui aderãt admonuit cũ ſene patre in ſuꝑioꝛis epᷣij ſui ꝑtes aſcẽ dere:ſeq; poſt laboꝛem rificiẽdo reꝑare. modo ꝑuulus relictus eſt puer.quẽ nunc quoq; pꝛedictꝰ Mꝛobꝰ aſſerit ſupereſſe. MQui dum lecto iacentis aſſiſteret:ſubito ſtolis cãdidis amictos:qui eundẽ quoq; candoꝛẽ veſtiũ vultuũ ſuoꝛum luce vince bant. Quia ſplendoꝛis etiã claritate per⸗ cuſſus:quãa illi deeſſent emiſſa cepit voce cõmotus intrãtes eos aſpexit ⁊ cognouit: atq; eundẽ ſtridentẽ vagientẽq; puerum cõſolari cepit:dicens. Moli timere:quia therius martyres venerunt. Ale autem tante viſionis nouitatem nõ ferens: cur⸗ ſu coneito extra fores fugit:atq; eos quos viderat patri ac medicis nunciauit. Qui concite deſcenderũt: ſed egrum quẽ reli⸗ querant iam defunctũ inuenerunt: qꝛ illi eum ſecũ tulerant:quoꝛum viſionem puer ferre nõ potuit qui ibi remanſit. Map. XIII. 1 —„ Bregoꝛij bus omnipotẽtis dei famulus Dẽs igit᷑ aſcenderũt domũ: vnꝰ ei tantũ⸗ alpexit intrãtes ad virũ dei quoſdã viros clamare. ua voce etiꝗã Pꝛob?epiſcopꝰ ad me ſanctus Juuenalis ⁊ ſanctꝰ Eleu⸗ . Nterea neq; ſilendum arbitroꝛ qð mihi perſonarũ grauiũ atq; fideliũ eſt relatione compertuʒ Sothoꝛũ.nãq; tẽpoꝛibus Gal la huius vrbis nobiliſſima puella Sima⸗ chi ac Matritij filia intra adoleſcẽtie tem poꝛa marito tradita:in vnius anni ſpacio eius eſt moꝛte viduata. Quã dum feru?⸗ te mundi copia ad iterandũ thalamum et opes ⁊ etas vocarent:elegit magis ſpiri talibus nuptijs copulari deo:in quibus a luctu incipitur:ſed ad gaudia eterna ꝑ⸗ uenitur:qᷓ; carnalibus nuptijs ſubijci:q a leticia ſemꝑ incipiunt ⁊ ad finẽ cum luctu tendunt.Huic autẽ cum valde ignea con ſperſio coꝛpoꝛis ineſſet: ceperunt medici dicere quia niſi ad amplexus viriles redi ret:caloꝛe nimio contra naturam barbas Rer habitura qð itaq; poſt factuʒ eſt. Seg ſancta mulier nihil exterius defoꝛ⸗ mitatis timuit que interius ſpõſi celeſtis ſpeciem amauit. MHec verita eſt ſi hoc in il nipotentis dei ſeruitiũ ſe apud beati Pe qʒ oꝛationi dedita:larga indigentibꝰ ely⸗ moſinarũ opera impendit.Cũq; omnipo⸗ tens deus perhennẽ iam mercedem rede dere eius laboꝛibus decreuiſſet:cancri vl cere in mamilla percuſſa eſt ¶ Mocturno autem tempoꝛe ante lectum eius duo can delabꝛa lucere conſueuerant quia videli⸗ cet amica lucis:non ſolum ſpiritales:ſed etiam coꝛpoꝛales tenebꝛas odio habebat Que dum nocte quadã ex hac eadem ia ceret infirmitate fatigata:vidit beatũ e trum apoſtolũ inter vtraq; candelabꝛa an te ſuum lectũ conſtlriſſe Aie⸗ perterrita timuit:ſed ex amoꝛe ſumens audaciã exul tauit eiq; dixit. Quid eſt domine mi:di⸗ miſſa ſunt mihi peccata mea? Cui ille:be niſſimi vt eſt vultus:inclinato capite an⸗ nuit:dicens dimiſſa veni. Sed quia quẽ⸗ dam ſanctimonialẽ feminam in codẽ mo-⸗ la fedaretur qð a celeſti ſponſo in ea non amaretur. Mox ergo vt eius maritus de functꝰ eſt:abiecto ſeculari habitu ad om⸗ tri apoſtoli eccleſiam monaſterio tradidit ibiq; multis annis ſimn plicitati coꝛdis at⸗ — libe anit non er de⸗ fuit lo⸗ gen alen quo ſepe ſte eye ſui dl nat nof dan er em tel no 64l ten n⸗ t lan eli⸗ ſed at nia⸗ 34 fit el oi⸗ lbe an⸗ ri⸗ liber IIII naſterio p̃ ceteris diligebat. ilico Galla ſubiunxit. Rogo vt ſoꝛoꝛ benedicta me⸗ cum veniat.Cui ille reſpondit. NHon:ſed illa talis veniat tecum. hec vero quã pe/ tis die te erit triceſimo ſecutura.His igi⸗ tur expletis viſio apoſtoli aſſiſtentis ⁊ col loquentis ei ablata eſt. At illa pꝛotinus cuncte congregationis aſciuit matrem ei q; quid viderit:quidue audierit: indica⸗ uit. Tertio autem die cum ea:que iuſſa fuerat:ſoꝛoꝛe defuncta eſt. Alla vero:quã ipſa popoſcerat:die eſt triceſimo ſubſecu⸗ ta. Qð factum nuncuſq; in eondem mona ſterio manet memoꝛabile. Sicq; hoc apᷣ⸗ cedentibus matribus traditũ:narrare il⸗ lic ſolent ſubtiliter iunioꝛes:que uũe ſunt ſanctimoniales virgines ac ſi illo in tem⸗ poꝛe huic tam grandi miraculo ⁊ ipſe af⸗ fuiſſent. kc inter hec ſciẽdum eſt quia ſepe animabus exeuntibus ele libenter audiunt:diſſolutioneʒ carnis ab anima ſentire minime permittant᷑. Ande in omelijs quoq; euangelij iam narraſſe me memini qð in ea poꝛticu:que euntibꝰ ad eccleſiam beati Clementis eſt peruia: fuit quidam Seruulus nomine cuiuste quoq; non ambigo meminiſſe. Qui qui⸗ dem pauper rebus ſed meritis diues erat quem lon ga egꝛitudo diſſoluerat. Hã ex quo illum ſcire potuimus vſq; ad finẽ vi⸗ te paralyticus iacebat. Quid dicaʒ quia ſtare nõ poterat:qui nuniᷓ in lecto ſurge⸗ re vel ad ſedendũ valebat. Hunqꝙ; manuʒ ſuã ad eos ducere:nuniꝙꝙᷓ ſe potuit in ali⸗ ud latus declinare. HMuic ad ſeruiendum mater cũ fratre aderãt.⁊ quicquid ex ele⸗ moſina potuiſſet neciperhos eoꝛũ manibꝰ pauꝑibꝰ erogabat. Hequaqꝙ litteras no⸗ uerat ſed ſcripture ſacre ſibimet codices emerat:⁊ religioſos quoſq; in hoſpitalita te ſuſciꝑiẽs:hos coꝛã ſe ſtudioſe legere fa BDe tranſitu Seruuli paraly SH ctoꝛum dulces ſolent laudeſ ce leſtes erumpere vt dum illam ciebat. Factũq; eſt vt iuxta modũ ſuũ ple ne ſacrã ſcripturã diſceret cũ ficut dixi lit teras funditus ignoꝛaret. Studebat ſem per in doloꝛe gratias agere:hymnis deo laudibus.diebꝰ ac noctibꝰ vacare. Sʒ cum iã tẽpus eſſet vt tata eius patiẽtia re munerari debuiſſet: membꝛoꝛzũ doloꝛ ad vitalia redijt.Cũq; iam moꝛti ſe ꝓximuʒ agnouiſſet: ꝑegrinos viros atq; in hoſpi talitate ſuſceptos admonuit vt ſurgerẽt ⁊ pſalmos cũ eo ꝓ expectatione ſui exituſ decantarent. Cũq; cũ eis ⁊ ipſe moꝛiens pſalleret voces pſallentiũ repente compe ſcuit cũ terroꝛe magni clamoꝛis: dicens. Tacete nunquid nõ auditis quante reſo⸗ nent laudes in celo.Et dum ad eaſdẽ lau desquas intus audierat:aurẽ coꝛdis intẽ derat. Sancta illa anĩa carne ſoluta eſt. Qua ſcʒ exeunte tãta illic fragrãtia odo⸗ ris aſperſa eſt:vt omnis qui illic aderant ineſt imabili ſuauitate replerent᷑.ita vt ꝑ hoc patẽter cognoſcerẽt.ꝙ eã laudibꝰ ĩ ce lo ſuſcepiſſent.Cui rei monachus noſter interfuit qui nuncuſq; viuit ⁊ cuim mag⸗ no fletu atteſtari ſolet quia quouſqʒ coꝛpꝰ eius ſepulture traderent:ab eoꝛũ naribuſ odoꝛis fragrantia non receſſit. M ¶ De tranſitu Romule ancille dei; Kap. xYD. RN eiſdẽ quoq; omelijs rẽ nar⸗ raſſe me recolo. Quã Specio * ſus cõpꝛeſbiter meus qui hanc ouerat: me narrante atteſta⸗ tus eſt. O nãqʒ tempoꝛe quo monaſteri⸗ um petij:anus quedam Redemp ta nomine in ſanctimoniali habi- tu cõſtituta:in vrbe hac iuxta beate marie ſemꝑ virginis eccleſiã manebat.hec illiꝰ diſcipula Erudinis fuerat. que magnis virtutibꝰ pollẽs:ſuꝑ pꝛeneſtinos motes vitã heremiticã duxiſſe ferebat᷑.Huic aũt Redẽpte due in eodem habitu diſcipule fuerãt vna nomine Bomula ⁊ altera que nũc ſuꝑeſt. quã quidẽ facie ſcio ſʒ noĩe ne ſcio. VFres itaq; hec ĩ vno hĩtaculo cõma Peati Fregoꝛij vpape nentes:moꝛum quidẽ diuitijs plene: ſed tamen pauperẽ vitã rebus ducebãt. Hec autem quã pꝛefatus ſum Romula aliam quã pꝛedixi condiſcipulã ſuã magnis vi⸗ te meritis anteibat.Erat quippe mire pa tientie:ſumme obediẽtie:cuſtos oꝛis ſui ad ſilentiũ:ſtudioſa valde ad cõtinue oꝛa tionis vſum. Sed quia plerũq; hic:quos lam homines perfectos eſtimant: adhuc in oculis ſummi opiſicis aliquid imꝑfec⸗ tionis habent:ſicut ſepe imperiti homieſ nec dum perfecte ſculpta ſigilla conſpici⸗ mus:etiã quaſi perfecta laudamꝰ: que ta men adhuc artifex conſiderat ⁊ limat:lau dari iam audit ⁊ tamẽ ea tundere melio⸗ rando nõ deſinit.Hec quam pꝛediximus Romula ea:quã greco vocabulo medici paraliſim vocant:moleſtia coꝛpoꝛali ꝑcuſ ſa eſt.multiſq; annis in lectulo decubãs: pene omni iacebat membꝛoꝛũ officio deſti tuta. Hec tamen hec eadẽ eius mentẽ ad impatientiã flagella perduxerant:naʒ ip⸗ ſa ei detrimẽta membꝛoꝛũ facta fuerant ĩ⸗ crementa virtutum quia tanto ſolicita ad vſum oꝛationis excreuerat: quâto ⁊ aliud qdᷣlibet agere nequaq; valebat. Mocte igitur quadã eandẽ Redemptã quã pꝛe⸗ fatꝰ ſum. que vtraſq; diſcipulas ſuas q̃ſi filiarũ loco nutriebat vocauit:dicẽſ. Ma ter veni Mater veni. Que mox cũ alia ei us condiſcipula ſurrexit ſicut vtriſq; refe⸗ rentibus ⁊ multis eadẽ res claruit ⁊ ego quoq; in eodẽ tẽpoꝛe agnoui.Cũq; noct medio lectulo iacentis aſſiſterent: ſubito celitus lux emiſſa omne illius cellule ſpa cium impleuit.⁊ ſplẽdoꝛ tante claritatis emicuit: vt coꝛda aſſiſtentiũ ineſtimabili pauoꝛe pꝛeſtringeret atq; vt poſt ipſe refe rebant: omne in eis coꝛpus obrigeſceret vt in ſubito ſtupoꝛe manerẽt. Cepit nãq; quaſi cuiuſdã magne multitudinis ingre dientis ſonitꝰ audiri hoſtiũq; cellule cõ⸗ cuti.ac ſi ingredientiũ turba pꝛemeret᷑ at q; vt dicebant intrantiũ multitudinẽ ſen⸗ tiebant. Sed nimietate timoꝛis ⁊ lumis videre nõ poterant quia earũ oculos ⁊ pa uoꝛ depꝛeſſerat:⁊ ipia tanti lnminis clari De tranſitu tas reuerberabat. Quã lucẽ pꝛotinus eſt miri odoꝛis fragrantia ſubſecuta ita vt ea rum animũ quia lux emiſſa terruerat:odo ris ſuauitas refoueret.Sed cũ vim clari⸗ tatis:illiꝰ ferre nõ poſſent cepit eandẽ Ro mula aſſiſtentẽ ⁊ trementẽ Redemptam ſuoꝛũ moꝛũ magiſtrã blanda voce conſo⸗ lari: dicens. Holi timere mater:nõ moꝛi⸗ ar modo.Cũ q; hoc crebꝛo diceret:paula⸗ tim lux que fuerat emiſſa ſubtracta eſt: ſʒ is qui ſubſecutus eſt odoꝛ remanſit: ſicq; dies ſecũdus ⁊ tertius tranſijt: vt aſperſa odoꝛis fragrantia maneret. Nocte igitur quarta eandẽ magiſtrã iterum ſuam voca uit qua veniente viaticũ petijt ⁊ accepit. Nec dum vero eadẽ Redempta vel illa alia eius diſcipula a lectulo iacẽtis abſceſ ſeraut ⁊ ecce ſubito in platea ante eiuſdeʒ cellule hoſtium duolchoꝛi pſallentiũ con⸗ ſtiterant ⁊ ſicut ipſe dicebant: q̃ ſe ſexꝰ ex vocibus diſcreuiſſe pſalmodie cantus di⸗ cebãt: viri ⁊ femine reſpõdebãt Cũq; an te foꝛes cellule.exhiberent᷑ celeſtes exe⸗ quie ſancta illa anima carne ſoluta eſt. Qua ad celum ducta:quãto choꝛi pſallẽ tium altius aſcendebãt:tanto cepit pſal⸗ modia lenius audiri.quouſq; ⁊ eiuſdem pſalmodie ſomtusſa odoꝛis ſuauitas elõ⸗ ata finirctur. .—.. ſille virginis. —AKap⸗-XI. Onnunẽi vero in conſolatiõe egredientis anime ipſe appa⸗ vite. Ande ⁊ hoc qð de Tar⸗ ſilla amica mea in omelijs euangelij dixiſ ſe me recolo:replicabo.que ĩter duas ali as ſoꝛoꝛes ſuas virtute cõtinue oꝛatiõis: grauitate vite:ſingularitate abſtinẽtie ad culmen ſanctitatis excreuerat. huic ꝑ viſi onem. Felix attauus meus huiꝰ? Roma⸗ ne eccleſie antiſtes apparuit eiq; mannio⸗ nem perpetue claritatis oſtẽdit:dicens. Aeni quia in hac te lucis manſione ſuſci pio.que ſubſequente mox febꝛe coꝛꝛepta ad diẽ ꝑuenit extremũ. Et ſicut nobilibꝰ rere ſolet auctoꝛ ac retributoꝛ ns eſt nten nodo clri⸗ B0 duan nſo⸗ ori⸗ lla⸗ eßß ieq; erſe itur toe , to? Tar⸗ diri oli joͤe: ies gdin onna⸗ nnio⸗ nb⸗ ſoſen zegts c Dialogoꝛum feminis viriſqʒ moꝛiẽtibus multi eonue⸗ niunt qui eoꝛũ ꝓximos cõſolentur:eadeʒ hoꝛa exitus ipſius multi viri ac femine ei us lectulũ circũſteterũt. Tunc ſubito illa ſurſum reſpiciẽs Jeſum venientẽ vidit ⁊ eſ magna vocis animaduerſione cepit cir cũſtantibus clamare dicens. Recedite re cedite Jeſus venit.Cũq; in eũ intẽderet: quẽ videbat:ſancta illa anima eſt a coꝛge egreſſa tantaq; ſubito fragrãtia miri odo⸗ ris aſperlſa eſt vt ipſa quoq; ſuauitas cun ctis oſtenderet illic auctoꝛẽ ſuauitatis ve niſſe.Cũq; coꝛpus eius ex moꝛe moꝛtuo⸗ rum ad lauandũ eſſet nudatũ:longe oꝛati onis vſu in cubitis eius ⁊ genibus eame⸗ loꝛũ moꝛe inuẽta eſt obdurata cutis exere uiſſe ⁊ quid viuens eius ſpũs ſemꝑ ege⸗ rit:caro moꝛtua teſtabatur. (NSe tranſitu Muſe puelle⸗ Kap. XVII. Ed neq; hoc ſileã qð pꝛedictꝰ Probus dei famulus de ſoꝛo⸗ ua narrare conſueuit:dicens. C quadaʒ nocte ei ꝑ viſionẽ ſancta dei genitrix vir⸗ go Maria apparuit atq; coeuaſ ei ĩ albis veſtibus puellas oſtẽdit. Quibus illa eũ admiſceri appetiſſet ſed ſe eis iungere nõ auderet:beate Marie ſemꝑ virginiſ ẽ vo ce requiſita an velit cũ eis eſſe atq; in eiꝰ oblſequio viuere.Cui cum puella eadẽ di ceret:volo.ab ea mandatũ pꝛotinus accee pit vt nihil vltra leue aut puellare age⸗ ret:a riſu:iocis ſe abſtineret ſciens ꝑ om nia qð inter eaſdem virgines quas vide⸗ rat ad eiꝰ obſequiũ die triceſimo veniret. Quibꝰ viſis:in cũctis ſuis moꝛibꝰ puel⸗ la mutata eſt oẽſq; a ſe leuitates puella⸗ ris vite magna grauitatis deterſit manu. Cũq; eam parẽtes eius mutatã eſſe mira rent᷑:requiſita rẽ retulit.quid ſibi btã dei genitrix iuſſerit vel quo die itura eſſet ad obſe quiũ eius indicauit. Lũc poſt viceſi⸗ maquinta die febꝛe coꝛꝛupta eſt. die autẽ æriceſima cũ hoꝛa exitus eins ꝓpinquaſſʒ re ſua noĩe Muſa puella par⸗ eandẽ beatã genitricẽ dei cũ puellis: q̃̊s per viſionẽ viderat:ad ſe venire conſpe⸗ xit.Cui ſe etiã vocãti reſpondere cepit ⁊ depꝛeſſis reuerẽtern oculis:aꝑta voce cla⸗ mare. Ecce dña venio ecce dña venio. In qua etiã voce ſpiritũ reddidit ex virgi neo coꝛꝑe habitaturs cũ ſanctis virgini⸗ A quibuſdã paruulis reg⸗ ni celeſtis aditusa parentibus clauditur cũ male ab eis nutria tur. Et de puero quinqʒ anno⸗ Am hbumanũ genꝰ multis atq; innumeris vitjs ſit ſubiectum Hieruſalẽ celeſtis patrie ĩ ma⸗ ximã ꝑtem ex ꝑuulis vel infan tibus arbitroꝛ poſſe compleri. 4. Bregoꝛius. T ſi oẽs baptiʒatos infantes at⸗ q; in eadẽ infantia moꝛiẽtes:ĩgre gdi in regnũ celeſte credendũ ljeſt: oẽs tñ ꝑuulos qui ſcʒ iã loqui poſſunt:re gna celeſtia ingredi credẽdũ nõ eſt qꝛ nõ⸗ nullis puulis eiuſdẽ regni celeſtis aditꝰ a parẽtibus claudit᷑ ſi male ipſoſ nutriãt. NHã quidã vir cunctis in hac vrbe notiſſi⸗ mus ante trienniũ filiũ habuit annoꝛũ ſi⸗ cut arbitroꝛ quinq; quẽ nimis carnaliter diligẽs:remiſſe nutriebat atq; iſdẽ ꝑuu⸗ lus:qð dictũ graue eſt:mox vt eius anĩo aliquid obſtitit:maieſtatẽ dei bl aſphema re cõſueuerat. qui in hac ante triennium moꝛtalitate ꝑcuſſus venit ad moꝛtẽ. Cũ⸗ q; eũ ſuus pater in ſinu teneret:ſicut hi te ſtati ſũt:qui pñtes fuerũt:malignos ad ſe veniſſe ſpũs tremẽtibus oculis puer aſpi⸗ ciẽs cepit clamare. Obſta pater obſta pa⸗ ter:qui clamãs declinauit faciem vt ſe ab eis in ſinu patris abſcõderet. Quẽ cũ il⸗ le trementẽ requireret:quid videret:pu⸗ er adiunxit:dicens. Mauri homies vene runt qui me tollere volũt.qui cum hoc di xiſſet:maieſtatis nomẽ pꝛotinus plaſphe Peati Bregoꝛij pape mauit ⁊ animã reddidit. At eni omnipo⸗ moꝛtis egredi de coꝛꝑe vrgeret:conuene⸗ tens deus oſtẽderet ꝓ quo reatu talibus runt multi vt tam ſancte anime de hoc ſe⸗ fuiſſet traditꝰ executoꝛibꝰ:vnde viuenteʒ culo recedẽti ſuas animas cõmendarent. pater ſuus noluit coꝛꝛigere:hoc moꝛientẽ Cũq; lecto hi qui couenerat:omẽs aſſiſte nmiſit iterare vt qui diu ꝑ diuinitatis pa rent:alij ingrediẽtes angelos viderũt ſed nentiã blaſphemus vixerat quãdoq; per dicere aliquid nullo mõ potuerunt. Alij diuinitatis iudiciũ blaſphemaret ⁊ moꝛe⸗ omnino nil viderũt ſed oẽs qui aderãt ita retur quatenus reatũ ſuũ pater agnoſce⸗ vehemẽtiſſimus timoꝛ perculit vt nullꝰ ret qui ꝑuuli filij animã negligẽs nõ par egrediẽte illa ſancta aĩa illic ſtare potuiſ⸗ uulũ peccatoꝛẽ gehẽne ignibus nutriret: ſet.Et hi ergo qui viderãt ⁊ hi qui omni⸗ ſed interim hoc triſte ſeponẽtes: ad ea q̃ no nil viderãt vno oẽs timoꝛe ꝑculſi ⁊ ter — ſuſciꝑet cuius egreſſum nemo moꝛtalium dei. — 6 leng NXIXN lijt; ferre potuiſſet. religioſis narrãtibus vais ag ( ſepe anie menitũ non in ip⸗ Hnoui ea que indicare audienti⸗ „ E broas de venerabili patre Ste⸗ verius declaratur. phano in omelijs euangelij curani. Futt 1 eteni vir ſicut ⁊ iat Probꝰ ⁊ multi alij te ſtant᷑:nihil in hoc mudo poſſidẽs: nihil qᷣ ſold cũ deo pauꝑtatẽ diligẽs. inter aduerſa ſemꝑ patiam amplectẽs: cõuen⸗ . erti? ratur“ tus ſeculariu fugiẽs: vacare ſempꝑ oꝛatiõi (nde t ſancriinartderd ad inſelo ern Zeupiſces.· De quo vnũ bonũ virtutis re⸗ qelia multa perpeſſi ſunt qui tamen: vt pᷣ fero vt ex hoc vno valeãt multa eius bo⸗ Ed inter hec ſciendũ eſt qꝛ ali quãdo anie meritũ non in ipſo ſuo egreſſu enatur i oſt na pẽſari. IJs nãq; cũ quadã die meſſem: diximus:ad oſſa ſua moꝛtua ſignis quoti cuz ſ1 * die ⁊ miraculis clareſcunt. 8 quã ſua manu ſeruerat:deciſam ad area RS e er „. —. deduxiſſet:nihilq; aliud cũ diſcipuliſ ui De duobus monachis valen ad toti anni ſtipẽdia haberet: quidã per tius abbatis. (Kap. XXI. uerſe volſtatis vir antiqui hoſtis ſtimu⸗ h RNe lis inſtigatꝰ:eãdẽ meſſem igne ſuppoſito . . ita vt erat in area incẽdi Qõð fact dum be mihi ſicut noſti in eo quoq; alter ↄſpiceret:eidẽ dei famulo eucurrit monaſterio pꝛefuit ꝛpꝛiꝰ in Aa 7 nũciauit.qð poſtqꝙ indicauit: adiunxit lerie pꝛouincia ſuũ monaſteriũ rexit ĩ quo dicẽs. Ge ve pater OItephane quid tibi dũ̃ longobardi ſeuiẽtes veniſſent: ſicut ei us qui poſt in hac Romana vr cõtigit. Cui ſtatim vultu ac mẽts placida us narratiõe didici:duos ei?ꝰ monachos ille rñdit.ve quid illi contigit qͥ mihi hoc in ramis vniꝰ arboꝛis ſuſpẽderũt: qui ſu⸗ fecit.nã mihi quid cõtigit: In quibꝰ eius ſpẽſi eodẽ die defuncti ſunt. Facto aũt ve verbis oſtẽdit᷑ in quo virtutis culmie ſe⸗ ſpere vtroꝛũq; eoꝛũ ſpũs claris illic aper⸗ debat:qꝛ vnũ qð in ſumptũ mũdi habue⸗ tiſq; vocibꝰ pſallere ceperũt. Ita vt ipſ rat tam ſecura perdebat mẽte magiſq; il- quoq;:qui eos occiderãt:cũ voces pſallẽ li cõdolebat:qui peccatũ cõmiterat q;' ſi- tium audirẽt:nimiũ mirati terrerent᷑. q̊s bi qui peccati illius daãna tollebat. Hec videlicet voces captiui quoq; omẽs: qui enſabat quid ipſe exterius ſed culpe reꝰ illic aderãt: audierunt.atq; eoꝛũ pſalmos tum perdebat intus.Hoc itaq; ci dies die poſtmodũ teſtes extiterunt. Sed has arrare ceperã leta redeamus. riti fugerũt vt palã daret᷑ intelligi que et Deſtranſitu St ephani ſerui quãta vis eſſet que illã egredientẽ aiam oſuo egreſſu: ſed poſt moꝛtem (Kap. XpNK. Ie nãq; venerabilis Ralenti i ſ 1 ru ß i Bialogoꝛum voces ſpirituũ omnipotẽs deus:iccirco ꝑ zingere voluit ad aures coꝛpoꝛũ vt viuen tes quiq; in carne diſcerent qꝛ ſi deo ſer⸗ 2 etrus. . Aid eſt hoc qneſo te o omnipo⸗ ens deus ſic permittit moꝝ quoſ nire ſtudeant poſt carnẽ verius viuant. ¶De tranſitu Surani abbatis. CEap. XXKII. Vibuſdã religioſis quoq; viriſ & atteſtãtibus adhuc in monaſte moꝛte pꝛeuentus fuerit:iuſticia ei rio poſitus agnoui ꝙ hoc lõgo us nõ aufenet᷑ ab eo:electi qui ꝓ⸗ bardoꝛũ tẽpoꝛe iuxta in hac ꝓ⸗ culdublo ad perpetuã vitã tendunt quid uincia que Sura nominat᷑. quidã mona⸗ eis obeſt ſi ad modicũ dure moꝛiustur. ſterii pater vite venerabilis Siranꝰ no⸗ Et eſt foꝛtaſſe nõnun eoꝛũ culpa licʒ mi mine fuerit qui captiuis adueniẽtibus at nima que in eadẽ debeat moꝛte reſerari. qʒ; in longobardoꝛũ depꝛedatione fugien vnge fit vt repeobi ptãtem quidẽ cõtra vi tibus cunctis que in monaſterio videbat᷑ uẽtes accipiãt.Sed illis moꝛientibꝰ hoc habere:largitus eſt. Cũq; in elemoſinis in eis grauius vindicetur:ꝙ cõtra bonos ve ſtimẽta ſua ac fratrũ omnia ⁊ cellarium ptãtem ſue crudelitatis acceperunt: ſicut cõſumpſiſſet quicquid habere in hoꝛto idẽ carnifex qui eundẽ venerabilẽ oyaes potuit expendit.Expenſis vero rebus oĩ⸗ num viuentẽ ferire ꝑmiſſus eſt: gaudere bus longobarbi ad eũ ſubito venerũt. Eũ ſuper moꝛtuũ permiſſus non eſt. Qð ſa⸗ Nq tenuerũt ⁊ aurũ ab eo petere ceperunt. cna quoq; teſtantur eloquia. Nam vir dei NQuibꝰ cũ ille diceret ſe omniuo nihiti ha contra Samariã miſſus:quia per inobe⸗ bere:in vicino monte ab eis ductus ẽ᷑.in dientiã in itinere comedit.hunc leo in eo quoſſylua imenſis magnitudinis ſtabat. dẽ itinere occidit. Sed ſtatim illic ſcri⸗ ibi captiuus quidẽ fugiens in caua arbo⸗ tũ eſt: Quia ſtetit leo iuxta aſinã ⁊ nõ cõe re latebat:vbi vnus ex lõgobardis educ⸗ dit leo de cadauere.Ex q̃ re oſtẽdit᷑ ꝙ pec to gladio pꝛedictũ venerabilẽ occidit vi-⸗ catũ inobediẽtie ĩ ipſa fuerit moꝛte laxatũ rũ.Cuiꝰ coꝛꝑe in terrã cadẽte:mõs omĩs qꝛ idẽ leo quẽ viuentẽ pꝛeſũpſit occidere: ꝓtinus ⁊ ſylua cõcuſſa eſt ac ſi ſe ferre nõ ↄtingere nõ pꝛeſũpſit occiſuʒ. Qui enĩ oc poſſe põdus ſanctitatis eius diceret: ter⸗ cidẽdi auſuʒ hũit:de occiſi cadauere cõe⸗ raq; tremuiſſet. S AQdeẽdli licẽtiã nõ accepit:qꝛ is qͥ culpabilis ¶De tranſitu dyaconi pꝛouin⸗ vit tgergtehuntt inobediẽtia erat iã iu rie A in us ex moꝛte.Leo ergo qui pꝛius peccaa ie Marſoꝛum er de moꝛte viri toꝛis Arazmeccancrar euſtodlutt poſtmo dei qui miſſus in bethel fuerat. n m'cadauer iuit. ¶KCap. XXIII. (Tltrum ante reſtitutionem coꝛ⸗ Lius quoq; in Marſoꝛũ ꝓuin cia vite valde venerabilis dya poꝛum:in celo recipi valeãt ani tamen poſt moꝛtẽ euius ſanctita⸗ int:no patitur celar. „ — 7. tis fuer us quachq; conus fuit: què inuentum lon⸗ Me luſtoꝛum. gobardi tenuerũt:quoꝛũ vnus Capit tulum XX Jeducto gladio caput eius amputauitt. etrus. ß Bed cum coꝛpus eius in terrã caderet:ip acet q dieis:ſyn oſte veilez ſe qui hunc capite truncauerat imũdo ſpi/ ”MVRV ritu coꝛꝛeptus:ad pedes eius coꝛꝛuit:⁊ ꝙ ⸗ C Amicũ dei occidit inimico dei traditꝰ eſſet ſtẽdit⸗ ſi tũc ante reſtitutionẽ coꝛpoꝛũ i celo recipi valeãt aie iuſtoꝝ. BGregoꝛius. v2 DVc neq; de om̃ib s iuſtis fateri poſſumus: neq; de omibus nega . re. Mã ſunt quoꝛund iuſtoꝝ ani me que a celeſti regno quibuſdam adhuc manſionibus differunt᷑. In quo dilatiõis èðäsl damno quid aliud innuit᷑ niſ'qð de perfe cta iuſticia aliquid minus habuerũt? ⁊ ta men luce clarius cõſtat:qꝛ perfectoꝝ ani⸗ me mox vt huiꝰ carnis clauſtra exeũt: in celeſtis regni ſedibus recipiunt᷑:qð ⁊ ipᷣas per ſe veritas atteſtat᷑ dicens: Abicũq; fu erit coꝛpus:illue cõgregabunt᷑ et aquile: quia vpi ipᷣe redempꝑtoꝛ noſter eſt coꝛpe: illuc ꝓculdudio colligunt᷑ iuſtoꝝ anime. Et Paulus.Cupio diſſolui ⁊ cũ xpᷣo eſſe qui ergo xpᷣm eſſe in celonõ dubitatꝛnec Pauli animã eſſe in celo negat: qui etiã de diſſolutiõe ſui coꝛpoꝛis:atq; de iuhabi tatiõe celeſtis patrie dicit: Scimus quo⸗ niã ſi terreſtris domus noſtra huiꝰ habi⸗ tatiõis diſſoluat᷑: quod edificationẽ ha⸗ bemus ex deoꝛdomũ non manufactã eter nam in celis. Petrus. ſtoꝝ: quid eſt ꝙ in die iudicij pꝛo 24 Sr retributiõe recipiẽt: ¶SBregoꝛius. Sc eis nimirũ creſcit in iudicio: 4 quod nũc animarũ ſola: poſtmo⸗ Aß vero etiã coꝛpoꝝ beatitudine perfruunt᷑:vt ipᷣa quoq; carne gaudeãt in qua doloꝛes peo dño cruciatuſq; pertule rũt. Nꝛo hac quippe geminata eoꝝ glo⸗ ria ſcriptũ eſt. In terra ſua duplicis poſſi⸗ debũt. DMinc etiã ante reſurreetiõis diem de ſanctoꝝ aĩabus ſcriptũ eſt. Date funt illis ſingule ſtole albe: ⁊ dictũ eſt illis vt requieſcerẽt tempus adhuc modicũ: do⸗ nec impleret numerus cõſeruoꝝ ⁊ fratrũ eoꝝ.Qui itaq; nũc ſinglas acceperũt: bi nas in iudicio ſtolas habituri ſunt: quia modo animaꝝ tantũmodo:nũc autẽ aiaꝝ ſimul 7 coꝛpoꝝ gloꝛia letabunt᷑. , ESe modis quibus moꝛientes — aliqua pꝛedicũt: ⁊ de moꝛte cu⸗ Pea Bregoꝛij JYigit᷑ nunc ſunt in celo anime iu⸗ „ iuſdam aduocati: de reuelatiõe quoq; Gerontij ⁊ Aelliti mona choꝝ: ac de puero armentario qᷣ moꝛiturus diuerſis linguis lo⸗ quebat: Kap. XXV. modo agit᷑: quod plerũq; moꝛi entes multa pꝛedicũt. regoꝛius. Pſa aliquãc . t. litate ſua aliquid pꝛeuidet. Ali⸗ me per reuelationẽ ventura cognoſcunt. Aliquãdo vero dũ iam iuxta fit vt coꝛpous deſerãt: diuinitus afflate in ſecreta cele⸗ ſtia incoꝛpoꝛeũ mentis oculũ mittũt. Haʒ quiaiius anĩe aliquãdo fubtilitate ſua ea que ſunt ventura cognoſcit:patet ex eo q—α& cuʒ quidã aduocatus:qui in hac vꝛbe an te biduũ lateris doloꝛe defunctus eſt:ſed ante paululũ q; moꝛeret᷑ vocauit puerũ ſu um: pꝛeparari ſibi veſtimẽta ad pꝛocedẽ dũ iuſſit:quẽ dum puer quaſi inſanire cer neret:eiuſq; pᷣceptis minĩe obediret: ſur⸗ rexit veſtimento ſe induit: ⁊ per viãs Ap⸗ piã ad beati Sixti eccleſiã ſe eſſe ꝓceſſuꝰ dixit: Cunq; poſt modicũ ingraueſcente moleſtia eſſet defunctus: deliberatũ fue⸗ rat vt apud beatũ Yanuariũ martyrẽ in pᷣ neſtina via eius coꝛpus poni debuiſſet. Sed qꝛ longũ hoc his qui funus eius cu rauerat viſum fuiſſet: repente oꝛto cõſilio exeũtes cũ eius funere per viã Appiã ne ſcienteſq; illi qð dixerat in ipᷣa eũ eccleſia quã pꝛedixerat:poſuerũt. Et cũ eundẽ vi rũ curis ſecularibus obligatũ:lucriſq; ter renis inhiantẽ fuiſſe nouerimꝰ vnde hoc pꝛedicere potuit:niſi quia id quod futuꝝ erat eius coꝛpoꝛi ipᷣa vis aĩe ac ſubtilitas pꝛeuidebat:qð auteʒ ſepe etis reuelatiõi⸗ bus agit᷑:vt a moꝛituris futurs pꝛeſciant᷑ Ex his colligere poſſumꝰ: que apud nos geſta in monaſterijs ſcimꝰ. In monaſte⸗ rio etem̃ meo quidã frater ante decennii Sſentio:ſed vellẽ ſcire quo nã quãdo animarũ vis ſubti ado em̃ exiture de coꝛpoꝛe ani btl li⸗ i lo de ſos , um DBPryatcsch Fr 1- facit ltαdi—α‿1ρν.e Dialogoꝛum Gerontius dicebat᷑: qui cã graui moleſtia coꝛpoꝛis fuiſſet depꝛeſſus in viſionę noc⸗ turna albatos viros ⁊ clari omĩmodo ha⸗ bitus in hoc ipſum monaſteriũ deſcende⸗ re de ſuꝑioꝛibus aſpexit. Qui cum coꝛaʒ lecto iacentis aſſiſterẽt vnus eoꝛũ dixit. Ad hoc venimus vt de monaſterio Gre⸗ goꝛij quoſdã fratres in miliciã mittamuſ. Atq; alteri pꝛecipiẽs adiũxit.ſcribe Mar cellù. Aalẽtinianũ Agnellum atq; alios quoꝛũ nuncminime recoꝛdoꝛ. Quibꝰ ex⸗ pletis addidit:dicẽs. Scribe ⁊ hũc ipſuʒ qui nos aſpicit.Et qua viſione certꝰ red⸗ dlitus pꝛedictus frater facto mane iĩnotuit fratribus qui ⁊ que eſſent ex eadem cella moꝛituri.poſt quos ſe etiã denũciauit eſſe ſecuturũ.Cũq; die alio pᷣdicti fratres mo⸗ ri ceperũt atq; ſub eodẽ oꝛdine ſe in moꝛ⸗ te ſecuti ſunt quo fuerat in deſcriptiõe no minati ad extremũ vero ⁊ ipie obijt:qͥ eoſ⸗ dẽ fratres moꝛitaros pꝛeuidit. In ea qͥq; moꝛtalitate que ante trienniũ hanc vrbeʒ vehemẽtiſſima clade vaſtauit in Poꝛtu⸗ nẽſis ciuitatis monaſterio Mellitꝰ dictꝰ eſt monachus adhuc in annis iuuenilibꝰ cõſtitutus ſed mire ſimplicitatis atq; hu⸗ militatis vir qui appꝛopinquãte vocatio⸗ nis die eadẽ clade ꝑcuſſus ad extrema de ductus eſt. Qõ vir vite venerabilis. Fe⸗ lix eiuſdẽ ciuitatis Epiſcopꝰ audiẽs cuiꝰ hec relatiõe ↄgnoui: ad eũ accedere ſtu duit ⁊ ne moꝛteʒ timere debuiſſet:verbis hunc ꝑſuaſoꝛijs ↄfoꝛtare. Cui etiã adhuc de diuina miſericoꝛdia longioꝛa vite ſpa⸗ cia polliceri cepit.Sed ad hec ille reſpõ⸗ dit.curſus ſui tẽpoꝛa eſſe cõpleta: dicens apparuiſſe ſibi iuuenẽ atq; epiſtolaſ detu liſſe.dicentẽ aperi ⁊ lege.Quibꝰ apertis aſſeruit qꝛ ſe ⁊ omẽs qui eodẽ tempoꝛe a pᷣdicto Epiſcopo in paſcali feſtiuitate fue rãt baptiʒati ſcriptos in eiſdẽ epiſtolis lit teris aureis inuenit. Primũ quidẽ vt di cebat ſuũ nomen repperit. ac deinde oĩm illoꝛũ inillo tꝑe baptiſatoꝛum. Qua de re certũ tenuit ⁊ ſe ⁊ illos de hac vita eẽ ſub ſceleritate migi aturos factũq; ẽ vt die ea dem ipſe moꝛeret᷑ atq; poſt eũ cũcti illi qᷓ baptizati fuerant. ita ſecuti ſunt vt intra paucos dies eoꝛũ nulluſ in hac vita rema neret. De quibus nimirum cõſtat ꝙ eos pꝛedictus dei famulus iccirco auro ſcrip⸗ tos viderat quia eoꝛũ nomina apud lſe.fi⸗ xa eterna claritas habebat. Sicut hi ita q; reuelationibꝰ potuerũt futura cogno⸗ ſcere.ita nõnuniꝙᷓ egreſſure anime poſſũt etiã myſteria celeſtia non ꝑ ſomnũ ſed vi⸗ gilãdo pꝛelibare. Ammoniũ nãq; mona⸗ ſterij mei monachũ bene noſti qui duʒ eſ⸗ ſet in ſeculari habitu cõſtitutus Raleria⸗ ni huius vrbis aduocati naturalẽ filiã in cõiugio ſoꝛtitus eius obſequijs ſedule at qᷓ; iceſſanter adherebat.⁊ queq; in eiꝰ do mo agebant᷑ nouerat. Qui mihi iã in mo naſterio poſitꝰ narrauit ꝙ in ea moꝛalita⸗ te que patricij Marſe tẽpoꝛibuſ hãc vrbẽ veheinẽter afflixit in domo pꝛedicti Nale riani puer Armẽtarius fuit percipue ſim⸗ plicitatis ⁊ humilitatis. Cũ vero eiuſdeʒ aduocati domus eadẽ clade vaſtaretur iſ dem puer percuſſus eſt ⁊ vſq; ad moꝛtem gae deductus. Qui ſubito ſublatus a pꝛeſen⸗ tibus redijtſibiq; dũm ſuũ vocari fecit. Cui ait.Ego in celo fui ⁊ qͥ de hac domo moꝛituri ſũt agnoui. Ille ille atq; illi mo rituri ſunt. Zu v ro ne timeas quia hoc tẽpoꝛe moꝛiturꝰ non es. At vero ſcias me in celo fuiſſe verum fateoꝛ.ecce accepi tibi cognitũ fuit me grecã linguã omnino non noſſe ⁊ tamẽ grece loquere vt cogno ſcas an verũ ſit ꝙ me omẽs linguas acce⸗ piſſe teſtiſicoꝛ.Cui tũc grece dominꝰ ſer⸗ uo locutus eſt atq; ita illi in eaTdem ling⸗ ua reſpodit vt cuncti qui aderãt miraren⸗ tur. In ea quoq; domo pᷣdicti Marſe ſpa⸗ „* illic vt linguis omnibꝰ loquar. NHunquid tarius vulgaris manebat qui feſtine ad egrũ deductus ei vulgarica lingua locu⸗ tus eſt: ſed ita puer ille in Italia natus et nutritꝰ: in eadẽ barbara locutione reſpo dit: ac ſi ex eadẽ fuiſſet gente generatus. Mirati ſunt omẽs qui audiebant atq; ex duarum linguarũ experimẽto quas enm an tea neſciſſe nouerant crediderũt de omni⸗ bus quas pꝛobare minime valebãt. ſc Beati Bregoꝛij pape puer bidunum moꝛs eius dilatata eſt ſʒ die tertio: quo occułto iudicio neſcit᷑: manꝰ ac bꝛachia lacertoſq; ſuos dẽtibus lania⸗ uit atq; ita de coꝛge exiuit. Quo moꝛtuo omnes illi quos pꝛedixerat ex hac pꝛoti⸗ nus luce ſubtracti ſũt nulluſq; in hac do⸗ mo eaqęm tẽpeſtate defunctus eſt qui vo ce illius denunciatus non eſt· 1Alge terribile eſt vt qui tale do⸗ num percipere meruit tali etiam pPpoſt hoc pena plecteretur. Bregoꝛius. aid ta dei iudicia ſciat eaq; NDin diuino examine compꝛehẽde⸗ ʒre non poſſumꝰ timere magis qᷓ; olſcuttere debemins ¶BDe moꝛte Theophanij comi tis. UCap. XxXVI. TLautẽé de egredientibus ani⸗ mabus que multa pꝛenoſcunt ea que cepimꝰ exequamur. He GZWJG hoc ſilendũ eſt qð oe Theo phanio centerelẽſis vrbis comite in eadẽ vrbe poſitus multis atteſtãtibuſ agnoui. Fuit nãq; vir miſicoꝛdie actibꝰ deditus bonis oꝑibꝰ intẽtus hoſpitalitati pꝛeci⸗ pꝓue ſtudẽs exercẽdis quidẽ comitatꝰ cu⸗ ris occupatꝰ agebat terrena ⁊ tepoꝛalia ſʒ vt poſt in fine claruit magis ex debito qy ex intẽtione. Nam dũ pꝛopinquãte moꝛ⸗ tis eius tempoꝛe grauiſſima aeris tempe ſtas obſiſteret.ne ad ſepeliendũ duci potu iſſet.eũq; vxoꝛ ſua chᷣ fletu vehemẽetiſſimo inquireret: dicens.quid faciã quomodo te ad ſepeliendũ eijciã quia hoſtium do⸗ mus huiꝰ egredi pꝛe nimia tẽpeſtate nõ oſſumus.Tunc ille reſpõdit. Moli mu⸗ ler flere. Quia mox vt ege deſunet? fue⸗ ro aeris ſerenitas redit. Cuius pꝛotinus vocẽ moꝛs ⁊ moꝛtẽ ſerenitas ſecuta ẽ᷑. qðd ſignũ etiam alia ſunt ſigna comitata. RãS manus eiꝰ ac pedes podagre humoꝛe tu⸗ meſcẽtes vᷣſi in vulnerib? fuerãt ⁊ ꝓfluẽ te ſanie patebãt. Sed dũ corpus eius ex moꝛe ad lauandũ fuiſſet nudatũ ita manꝰ ꝓedeſq; eiꝰ ſani inuẽti ſunt ac ſi vnꝙe vul⸗ oc neris nil habuiſſent. Ductus itaq; ac ſe⸗ pultus eſt eiuſq; cõiugi viſum eſt vt quer to die in ſepulchꝛo illius marmoꝛ qð ſup poſitũ fuerat mutari debuiſſet. Qð vide licet marmoꝛ coꝛpoꝛi eiꝰ ſuperpoſitũ duʒ fuiſſet ablatũ:tanta ex coꝛꝑe ipſiꝰ fragran tia odoꝛiſ emanauit ac ſi ex putreſcẽte car ne illius pꝛo vermibꝰ aromata ferbuiſſẽt. AQð factũ dum narrãte me in omelijs in⸗ firmis quibuſdã veniſſet in dubiũ die q⸗ dam ſedẽte me in cõuenta nobiliũ ipſi ar⸗ tifices qui in ſepulchꝛo illiꝰ marmoꝛ mu⸗ tauerant affu erũt aliquid me de,. ꝓpꝛia cã rogaturi. Quos ego de eodeʒ miraculo coram clero nobili ac plebe requiſiui qui eadẽ odoꝛis fragrantia miro modo ſe re⸗ pletos fuiſſe teſtati ſunt.Et quedã aliaſin augmẽto miraculi que nunc narrare lon⸗ gum exiſtimo de eodem ſepulchꝛo eiꝰ? ad diderunt. M .— ¶ A ſicut anime ſanctoꝛũ ĩ ce- — lo:ita poſt diſſolutionẽ coꝛpoꝛũ iniquoꝝ anime in inferno credẽ deſint.iCa.XXVII. Petrus. Naquiſitioni mee ſufficiẽter i video ſatiffactũ ſed hoc eſt ad⸗ huc qð queſtione animum pul ſat. Quia cũ ſuperius dictum ſit eſſe iam ſanetoꝛũ animas in celo:reſtat ꝓculdubio vt iniquoꝛũ quoq; anime eſſe nõ niſi ĩ inferno credant᷑ ⁊ quid hac de re veritas habeat ignoꝛo. Hã humana eſti⸗ matio nõ habet peccatoꝛũ animas ante iu diciũ poſſe cruciari. Bregoꝛius. — — BZeſſe ſanctoꝛũ aĩas ĩ celo ſacri elo quij ſatiſfactiõe credidiſti: oʒ vt oĩa cſſe credas ⁊ iniquoꝛũ aĩas ex qna iuſti iã gloꝛiant᷑ neceſſe ẽ ꝑ oĩa vt ⁊ iniuſt i crucient᷑. Mã ſicut electos btĩtu do letificat ita credi neceſſe ẽ qð a die exi tus ſui ignis repꝛobos exurat. Qua raniõe credendũ ſit ytĩ — — coꝛpoꝛeos ſpirttus tenere ignis n inferno qꝛ ex retributiõe terne iuſticie eſe⸗ ſug. pide dez gran ecer ſet. in⸗ ei⸗ ar⸗ nu⸗ ac nlo gri e⸗ 1, 4 1 l. r6 c⸗ gul ſtat eſe eſe eſti⸗ tein flelo gias ſicie indt hiitn ieetl ti lIliber II BZiialogoꝛun coꝛpoꝛeuſpoſſit. Ca. XXVIII. (Petrus. rẽ incoꝛpoꝛeã tenere ignis coꝛ⸗ poꝛeus poſſit. Dregoꝛius. , CÄWC J viuẽtis homĩs incoꝛporeꝰ ſpi⸗ ritus tenet᷑ in coꝛpoꝛe cur nõ poſt Nmoꝛtẽ cũ incoꝛpoꝛeꝰ ſit ſpũs etiaʒ (coꝛ:poꝛeo igne teneatur. Petrus. NH. viuente quolibet iccirco incoꝛ poꝛeus ſpũs tenet᷑ in coꝛpoꝛe qͥa ificat coꝛpus. ¶ Gregoꝛius. J incoꝛpoꝛeꝰ ſpũs. Petre in hoc teneri poteſt ꝙ viuincat quare nõ penaliter ⁊ ibi teneat᷑ v bi moꝛtifi⸗ catur. C eneri autẽ ſpiritũ ꝑ ignẽ dicimꝰ oyr in toꝛmẽto ignis ſit vidẽdo atq; ſentiẽ do puniat᷑. Igne nãq; eo ipſe patit᷑: quo videt ⁊ qꝛ cocremari ſe aſpicit:crematur Siccq; fit vt res coꝛpoꝛea incoꝛpoꝛeã exu⸗ rat dũ ex igne viſibili ardoꝛ ac doloꝛ inui⸗ ſibilis trahit᷑ vt ꝑ ignẽ coꝛpoꝛeũ mẽs ĩcoꝛ poꝛea etiã incoꝛpoꝛea flãma cruciet᷑ qᷓuis colligere dictis euãgelicis poſſumꝰ qꝛ in cẽdiũ aĩa nõ ſolũ vidẽdo ſʒ etiã experien⸗ do patiat᷑. AHeritat etenĩ voce diues mo tuus ĩ in ſerno dicit᷑ ſepultꝰ.Cuius aĩa qꝛ igne teneat᷑ inſinuat voce:qͥ Abraã depᷣ⸗ cat᷑.dicẽs.mitte Laʒarũ vt intigat extre⸗ mũ digiti ſui ĩ aquã vt refrigeret linguaʒ meã qꝛ crucioꝛ ĩ hac fläama. hũ ergo pec⸗ catoꝛẽ diuitẽ dãnatũ veritas igne ꝑhibet quiſnã ſapiẽs repꝛoboꝛuʒ animas tenerxi agnibus neget. Cce rõe ac teſtimonio ad creduli⸗ poꝛea E incoꝛpoꝛeã teneat atq; affligere poſſu: ignot. ¶Bregoꝛiu 1 V qua ratione credenduʒ ẽ qa tatẽ flectit᷑ animꝰ ſʒ dimiſſus iteꝝ ad rigoꝛẽ redit. Qũo eni res coꝛ⸗ SIc q̃ſo an apoſtatas ſpũs wceleſti gloꝛia delectos eſſe coꝛpoꝛeos an incoꝛpoꝛeos ſuſpicaris. Ais ſanũ ſapiẽs eſſe ſpũs cdꝛpo⸗ poꝛeus oixerit. MD Bregoslus. Ehẽne ignẽ eẽ coꝛpoꝛeũ fateris. Gnẽ gehẽne coꝛpoꝛeũ eſſe nõ am bigo in q̊ cemũ eſt coꝛꝑa cruciari. Gregoꝛius. Erte repꝛobis veritas in ſine dic tura ẽ ite ĩ ignẽ etnũ qͥ ꝑatꝰ ẽ dia volo ⁊ ãgel eiꝰ. Si igit᷑ dyabolꝰ el? q; ãgeli cũ ſint ĩcoꝛꝑei coꝛꝑeo ſũt igne cruciãdi qͥd miꝝ ſi aĩe ⁊ anqᷓ; recipiãt coꝛ⸗ poꝛa pñt coꝛꝑea ſentire toꝛmẽéta. etrus. Atet ratio nec debet de hac re v erius queſtione dubitare. Sregoꝛtus. De moꝛte Theodoꝛici regis Arriani. (Eap. XXIX. libus ſũt geſta: narrauero. Julia nꝰ huiꝰ Rõane ccclie:cui deo auctoꝛe de ſeruto:ſcõᷣus defẽſoꝛ:qͥ añ ſeptẽ fere änos defũct?ꝰ ẽ:ad me adhuc ĩ moaſterio poſitũ crebꝛo vẽiebat ? mecũ colloqͥ de aĩe vtili tate ↄſueuerat.hic itaq; mihi q̃dã die nar rauit: dicẽs.Theodoꝛici regi tꝑibꝰ pr ſo ceri mei ĩ Sicilia exactõeʒ canoniſ egerat atq; iã ad italiã rediebat.Cuiꝰ nauis ap⸗ pulſa ẽ ad ĩſulã qᷓ̃ Liparj appellat᷑.Et qꝛ illic vir qͥdã ſolitariꝰ magne virtutj hita⸗ bat:dũ naute nauis armamẽta reꝑarẽt vi ſuʒ ẽ pᷣdicti pr̃i ſoceri mei ad eũdẽ virũ ðᷣi. ꝑger ſeq; eiꝰ or̃onibꝰ ↄmẽdar̃. Quoſ vir dni cũ vidiſſʒ eiſ it᷑ alia colloqniſ dixit ſcit qꝛ rex theodoꝛicꝰ moꝛtuꝰ ẽ:cui illi ꝓtinꝰ rũder̃t. Abſit:uos eũ viuẽtẽ dimiſimꝰ æ b 4 nihil tale ad nos nũcuſq; ꝑlatũ eſt. Qui⸗ bus dei famulus addidit dicẽs: SEtiã moꝛ tuus eſt: nã heſterno die hoꝛa nona inter Johannẽ papã ⁊ Simachũ patriciũ diſcĩ ctus: atq; diſcalciatus:⁊ vinctis manibꝰ deductus:in hanc vicinã vulcani ollã ia⸗ ctatus eſt. Qð illi audiẽtes ſolliciti con⸗ ſcripſerũt diẽ:atq; in italiã reuerſi:eo die Theodoꝛicũ regẽ inuenerũt fuiſſe moꝛtu um: quo eius exitus atq; ſuppliciũ dei fa mulo fuerat oſtẽſum: ⁊ quia Johannẽ pa pam affligẽdo in cuſtodia occidit Sima⸗ chũ quoq; patriciũ ferro trucidauit ab il⸗ lis in ignẽ mitti aperuit: quos in hac vi⸗ ta iniuſte iudicauit. . De moꝛte Reparati: Ear ſtulum. XXXN. Pdẽ quoq; temꝑe quo pꝛimũ Eerreumote vite deſiderio ambula⸗ bpi quidaâ honeſtus ſenex De⸗ ulſdedit noĩe:valde huiꝰ vꝛbis nobilibꝰ amicus:mihi quoq; in amicitijs ſedule iungebat᷑. Qui mihi narrabat di⸗ cens: Gothoꝝ temꝑe quidã expectabilis vir Reparatus nomĩe venit ad moꝛtem. MQNMui dũ diu iam cõmutatus ac rigidꝰ ia⸗ ceret:viſũ eſt ꝙ ab eo funditus flatus vita lis exiſſet:atq; exani me remãſiſſet coꝛpꝰ. Cũq; ⁊ multi qui cõuenerãt:⁊ eũ iaʒ moꝛ tuũ familia lugeret:ſubito redijt:⁊ cũcto⸗ rũ plãgentiũ in ſtupoꝛẽ verſe ſunt lachꝛy me. Qui reuerſus ait: Citius ad eccleſiã beati Laurẽtij martyris: qui ex noĩe con ditoꝛis Damaſi vocat᷑:pueꝝ mittite:⁊ qd de Tiburtio pᷣſbytero agat᷑: videat ⁊ re⸗ nüciare feſtinet:qui videlieet tũc Tibur⸗ tius carnalibus deſiderijs ſubiacere fere bat᷑. Cuiꝰadhuc vite moꝝ bene quoq; fio rẽtius eius nũc eccleſie pᷣſbyter meminit. Cũ vero puer pergeret:narrauit iſdẽ Re paratus:qͥ ad ſe reuerſus fuerat: qͥd de il⸗ lo:vbi ductus fuerat:agnouit dicẽs: a ratus fuerat rogus ingẽs:deductus autẽ Tyburtius pᷣſbyter in eo eſt ſuꝑpoſitus: atq; ſuppoſito igne cõcrematus. Aliꝰ au tẽ parabat᷑ rogus cuiꝰ a terra in celũ ca cu men tendi videbat᷑. Cui emiſſa voce cla⸗ Bregoꝛij matũ eſt: cuiꝰ eſſet.His dictis Rtatim Re paratus defunctus eſt. Puer vero qͥ trãſ miſſus fuerat aa Tyburtiũ iaʒ eũ moꝛtuũ inuenit. Qui videlicet Reparatꝰ ductus ad loca penarum vidit:redijt:narrauit ⁊ obijt. Aperte monſtrat᷑: qꝛ nobis illa nõ ſibi videret:qͥbus duʒ adhuc cõceſſum eſt viuere:licet etiã a malis oꝑibus emẽdare Rogůũ vero cõſtrui Reparatꝰ vidit:nõ q; apudſinfernũ ligna ardeant:vt ignis fiat: ſed narraturus hec viuẽtibus illa de incẽ dio pꝛauoꝝ vidit:ex quibus nutriri apud viuõtes coꝛpoꝛeus ignis ſolet:vt per hec aſſueta viuentes diſcerent:quid de inſue⸗ tis timere debuiſſent. De moꝛte Curialis c — pulchꝛum incenſum eſt: Erribile etiã quoddã in Aale⸗ rie ꝓuincia cõtigiſſe vir vite ve nerabilis Maximianꝰ ſiracuſa cẽs: Quidã curialis illic ſacratiſſimo pa ſchali ſabbato iuuenculã cuiuſdã filiaʒ in baptiſmate ſuſcepit. Qui dũ poſt ieiuniũ domũ reuerſus:multoq; vino ebꝛiatus eã dem filiã ſuã ſecũ manere petijt: eãq; no- cte illa qdᷣ dietu nefas eſt:perdidit.Cũq; mane facto ſurrexiſſet:reꝰ cogitare cepit: vt ad balneũ ꝑgeret: ac ſi aqua balnei la⸗ uaret maculã pcti. Perrexit igit᷑ lauit ce⸗ pitq;trepidare an eceliaʒ ĩgredi vellet:ſʒ ſi tãto die nõ iret ad eccleſiã erubeſcebat hoĩes.Sin vo iret ꝑtĩeſcebat iudiciũ dei Aicit itaq; hũana verecũdia:ꝑrexit ad ec cleſia:ſʒ tremebũdus ac pauẽs ſtare cepit atq; ꝑ ſingula momẽta ſuſpectꝰ qua hoꝛa immũdo ſpiritui traderet᷑:⁊ coꝛã om po- pulo vexaret᷑. Cũq; vehemẽter timeret ei uius ſe⸗ AAnus epᷣus: qui diu in hac vebe meo monaſterio pᷣfuit:narrare ↄſueuitdi- in illa miſſarũ celebꝛitate quaſi aduerſi ni hil cõtigit: qui letus exijt ⁊ die altero ec⸗ cleſiã iam ſecurus intrauit. Factũq; eſt vt per ſex cõtinuos dies letus ac ſecurus ꝓ⸗ cederet: eſtimans ꝙ eius ſcelus dñs aut nõ vidiſſet:aut vilum miſericoꝛditer auer tiſſet. Die autẽ ſeptimo ſubita moꝛte de⸗ triſ ui ans i Ino eſt re , t: cᷣ ud be e⸗ Dialogoꝛum liber III IIII functus eſt. Cũq; ſepulture traditus fuiſ⸗ ſet:per longũ tempus cũctis vidẽtibꝰ de ſepulchꝛo illius flama exijt: ⁊ tam diu oſ⸗ ſa eius cõcremauit: quouſq; om̃e ſepul⸗ chꝛũ ↄſumeret: ⁊ terra que in tumulũ col lecta fuerat: defoſſa videret᷑. Quod vide licet om̃ipotens deus faciẽs oſtendit: q̃d eius anima in occulto pertulit: cuius eti⸗⸗ am coꝛpus ante humanos oculos cõſum pſit. Qua in re nobis quoq; hec audiẽti⸗ bus exemplũ foꝛmidis dare dignatuſ eſt: quatenus ex hac ↄſideratiõe colligamus quid aĩa viuens ac ſentiẽs pꝛo reatu ſuo patiat᷑ ſi tanto ignis ſupplicio:etiã inſenſi bilia oſſa concremant᷑. An boni bonos in regno:⁊ ma li malos in ſupplicio agnoſcat. Eapitulũ. XXXII. VPetrus. Oſſe velim: vel ſiboni bonos in regno: vł mali malos in ſup plicio agnoſcant. ¶Gregorius. 2 S 7 . „ 4 2 4 In quibꝰ dum dictũ eſſet: hõ erat diues induabat᷑ purpura ⁊ byſſo: ⁊ epulabat᷑ quotidie ſplẽdide:⁊ erat quidã mendicꝰ nomĩe Lazarus:qui iacebat ad ianuã eiꝰ vlceribus plenus: cupiẽs ſaturari de mi⸗ cis: que cadebãt de mẽſa diuitis:⁊ nemo illi dabat. Sed ⁊ canes veniebãt ⁊ linge bant vlcera eius. Subiũctum eſt ꝙ moꝛ⸗ tuus Laʒarus poꝛtatus eſt ab angelis in ſinũ Abꝛae:⁊ moꝛtuus eſt diues:⁊ ſepul⸗ tus eſt in inferno. Qui eleuãs oculos ſu os cũ eſſet in toꝛmẽtis vidit Abꝛaã a lon ge ⁊ Lazarum in ſinu eius Et ipᷣe clama uit dicens: Pater Abꝛaã: miſerere mei: q mitte Laʒarũ vt intingat extremũ digi ti ſui in aquã: ⁊ refrigeret linguã meam. quia crucioꝛ in hac flãma.Cui Abꝛaã di⸗ xit: Fili recoꝛdare: quia recepiſti bona in vita tua: ? Laʒarꝰ ſimiliter mala.DHiue autẽ iam ſpem de ſeipᷣo ſalutis nõ habẽs uit exoꝛare. Aius rei ſentẽtia in verbis eſt do minicis: quã lam ſuperius pꝛotu Nlimus: luce clarius demõſtrata. ad pꝛomerendã ſuoꝝ ſalutem cõuertit di⸗ cens: Rogo te pater: vt mittas eũ in do⸗ mo patris mei.Habeo em quĩq; fratres: vt teſtet᷑ illis ne ⁊ ipi veniant in locũ hůüc toꝛmentoꝝ. Quibus verbis aperte de clarat᷑: quia ⁊ boni bonos:et mali malos cognoſcũt. Si igitur Abꝛaã Laʒgʒarũ mi⸗ nime cognouiſſet: nequaqᷓ ad diuitem in toꝛmentis poſitũ de tranſacta eius cõtri tione loqueret᷑ dicens: ꝙ mala receperit in vita ſua: ⁊ ſi mali malos nõ cognoſce⸗ rent nequaqᷓ diues in toꝛmentis poſitus fratrum ſuoꝝ etiam abſentiũ meminiſſet. Quomodo em̃ pꝛeſentes nõ poſſet agno ſcere:qui etiã pꝛo abſentiũ memoꝛia cura ua in re illud quoq; oſten dit᷑ ꝙ nequaiᷓ ipſe requiſiſti:⁊ quia boni malos:⁊ mali cognoſcũt bonos. Ham di ues ab Abꝛaã cognoſcit᷑ cui dictũ eſt:Re cepiſti bona in vita tua: ⁊ electus Lazʒa⸗ rus a repꝛobo eſt diuite cognitus: quem mitti pꝛecat᷑ ex nomine dicẽs: Mitte La zarũ vt intĩgat extremũ digiti ſui in aquã 4 refrigeret linguã meã: in qua videlicet cognitiõe vtriuſq; partis cumulus retri⸗ butiõis excreſcit:vt honi amplius gaude ant: qui ſecũ eos letare conſpiciũt: quos amauerũt.Et mali dum cũ eis toꝛquent᷑: quos in hoc mundo deſpecto deo dilexe⸗ runt:eos nõ ſolum ſua: ſed etiã eoꝝ pena eonſumat. Fit autẽ in electis quoddã mi rabiliꝰ:quia nõ ſoluʒ eos agnoſcũt:quos in hoc mũdo nouerat:ſed ⁊ inuiſos ac in? cognitos recognoſcũt bonos quos nunc viderũt. Nam cũ antiquos patres in illa H eterna hereditaie viderint: eis incogniti per viſionẽ non erũt: quos in opere ſemꝑ nouerũt. Quia enim illic omnes soõmuni claritate deũ conſpiciũt. Quid eſt qð ibi neſciãt: vbi ſcientẽ omnia ſciũt⸗ De religioſo quodã moꝛien- tei: qui pꝛophetas vidit: (Capitulũ. XXXIII. ? Am quidam noſter religioſus vir: ⁊ vite valde laudabilis: ein ante quadriẽniũ moꝛeret᷑: ſiut . ““ * nota = (Kapitulü. religioſi alij qui pꝛeſentes fuerũt: teſtati ſunt:in hoꝛa exitus ſui Jonã pꝛophetam: Eãʒ echielẽ quoq; ⁊ Danielem cepit aſpi⸗ cere: eoſq; dominos ſuos ex nomine cla⸗ mare. Quos dum ad ſe veniſſe diceret:⁊ depꝛeſſis luminibus eis reuerentie obſe⸗ quiũ pꝛeberet:ex carne eductuſ eſt. Qua in re aperte datur intelligi que erit in illa incoꝛruptibili vita noticia: ſi vir iſte ad⸗ Huc in carne coꝛruptibili poſitus:pꝛophe tas ſanctos: quos nimirũ nuni viderat: ¶ Qlignote anime ſepi⸗ ſe co⸗ noſ cant: Et de moꝛte Johan⸗/ nis ⁊ Arſi: Emoꝛphij quq; et hani: re: vt egreſſura anima eos eti⸗ Nam recognoſcat: cum quibus peꝛo equalitate culparum: vel etiam pꝛemioꝝ in vna eſt manſione depu tãda. Ham virtute venerabilis Eleuthe rius ſenex: de quo pꝛecedente libꝛo mul⸗ ta narraui: in mon aſterio ſuo germanum fratrem Johannẽ nomine ſe habuiſſe per⸗ hibuit: qui ante dies quattuoꝛdecim ſuũ L fratribus exitũ pꝛedixit. Cũq; decreſcen⸗ tes quotidie computaret dies:ante tridu um quam vocaretur ex coꝛpoꝛe:febꝛe coꝛ⸗ reptus eſt. Ad hoꝛam vero moꝛtis veni⸗ ens in yſteriũ dominici coꝛpoꝛis ⁊ ſangui nis accepit: vocatiſq; fratribus coꝛam ſe pſallere pꝛecepit: quibus tamẽ anthipho . nam ipᷣe per ſemetipſum: de ſemetipo im proſiit dicens: Aperite mihi poꝛtas iuſti cie: 1 ingreſſus in eas cõfiteboꝛ domino: hec poꝛta domini:iuſti intrabũt per eam. CLunq; coꝛam eo aſſiſtentes fratres pſal⸗ lerent: emiſſa ſubito ⁊ pꝛoducta voce cla⸗ mauit dicens: Arſe veni. Quod mox vt dixit: eductus de coꝛpoꝛe moꝛtalẽ vitam finiuit. Mirati ſunt fratres:quia hoc: qð moꝛiens frater clamauerat: ignoꝛabant. MQnuo defuncto in mõaſterio facta eſt ma⸗ Olet autem plerũq; contin 5 gna triſticia. Quarto autẽ die quibuſda atribus neceſſariũ fuit:vt ad monaſteri um aliud poſitum longe tranſmitterent. Illuc ergo entes fratres omnes eiuſdem monaſterij monachos triſtes vehemẽter inuenerũt. Quibus cum dicerent: quid habetis ꝙ vos in tanto meroꝛe depꝛimi⸗ tis? Reſponderũt dicentes: Loci huius deſolationẽ gemimus: quia vnus frater cuius nos vita in hoc monaſterio cõtine⸗ bat:hodie quartus eſt dies ꝙ ex hac luce ſubtractus eſt. Cũq; fratres qui venerãt ſtudioſe inquirerent: qualiter dictus fuiſ ſet. Aeſponderunt vꝛſus: Qui vocatio⸗ nis eius hoꝛam ſubtiliter inquirẽtes ipᷣo eum momento cognouerunt exiſſe de coꝛ poꝛe quo per Johãnem: qui apud eos de unctꝰ eſt: fuerat vocatus. Qua ex re col⸗ Aigitur: quia vtroꝛũq; par fuerit meritum eiſq; datum eſt: vt in vna manſione ſocia liter viuerent: quibus ex coꝛpoꝛe cõtigit ſocialiter exire. Sed neq; hoc ſileã quod dum adhuc laycus viuereʒ:atq; in domo mea: que mihi in hac vꝛbe ex iure patris obuenerat:manerem:de quibuſdam vici nis meis me contigit agnouiſſe. Quedã namq; iuxta me vidua Galla dicebatur: hec Emoꝛphiũ nomine iuuenem filiũ ha⸗ bebat:a quo non longe quidam Stepha nus:qui alio nomie Optio dictus fuit ha bitabat.Sed iſdem Emoꝛphius ad extre ma vite veniens vocauit puerum ſuũ:ei⸗ qʒ pꝛecepit dicẽs: ſade citius ⁊ dic Ste phano optioni:vt cõcitus veniat:quia ec ce nauis apparata ẽ: vt ad Syciliã duci debeamus. Cũq; puer hunc inſanire cre⸗ deret: ⁊ obedire recuſaret:cepit ille vehe⸗ menter innu ere dicens: Rade ⁊ nuncia il li quod dico: quia non inſanio. Egreſſus eſt puer vt ad Stephanũ pergeret: cunq; in mediũ tunc veniſſet:ei alius quidã ob⸗ uiã factus eſt:qui hunc requiſiuit dicens NQeuo vadis? Cui reſpodit.Ad Stepha⸗ nu optionem a domino meo miſſus ſum. Atq; llli ꝓtinus dixit: Ab eo venio:ſed ante me hac hoꝛa defunctus eſt. Reuer⸗ ſus vero eſt puer ad Emoꝛphiũ dominuz ſui het nea ſur⸗ ſoß ita exe cloe mel ſett iſſe 1di nur an bu⸗ ue tio r: ei⸗ Die e ud (e⸗ ehe⸗ lal eſus Unq; joh⸗ (ens obu un, .ſes er/ — ₰ „ 6 Bialogoꝛum liber IIII ſuũ: ſed iam eum moꝛtuũ inuenit. Sicq; factũ eſt vt dum alter obuiam venit: ⁊ ex medio itinere puer reuerſus eſt: vt ex mẽ ſura ſpacij potuiſſet colligi ꝙ vno momẽ to vtriq; fuerant vocati. ———— Erribibile eſt valde quod dicitur ſeg queſo te: eur egredienti ani⸗ me nauis apparuit: vel ſe ad Sy ici moꝛiturus pꝛedixit. (Bregoꝛius. Mima vehiculo non eget: ſed mi r non eſt ſi adhue homini in eoꝛ⸗ poꝛe poſuo illud apparuit: quod ꝑ coꝛpus aſſueuerat videre: vt per hoc in ciliã d telligi daretur: quo eiꝰ anima ſpiritaliter duci potuiſſet. Quod vero ſe ad Syciliã duci teſtatus eſt:quid ſentiri aliud poteſt niſi ꝙ pꝛe ceteris locis in eius terre inſu⸗ lis eructante igne toꝛmentoꝛũ olle patue⸗ runt: que vt ſolent narrare qui nouerũt: laxatis quotidie finibus excreſcũt:vt mũ⸗ di termino appꝛopinquante: quanto cer⸗ tum eſt illuc amplius exurendos colligi: tanto ⁊ eadem toꝛmentoꝛũ loca amplius vigeantur apparere. QAuod omnipotens —— deus ad coꝛreptionem viuentium in hoc mundo voluit oſtendi: vt mentes infide⸗ lium: que inferni toꝛmenta eſſe non ere⸗ dũt toꝛmẽtoꝝ loca videãt que audita cre dere recuſant. Quod vero ſiue electi:ſiue repꝛobi:cuiꝰ cõmunis cauſa in opere fue⸗ rit:in loca etiam cõmunia deducant᷑. Ne⸗ ritatis nobis verba ſatiſffacerent: ſi etiam exempla deeſſent:ipᷣa quippe pꝛopter ele ctos in euangelio dicit. In domo patris mei manſiones multe ſunt: ſi enim diſpar retributio in illa beatitudine eterna non eſſet: vna potius manſio eꝙᷓ multe eſſent. Multe ergo manſiones ſunt: in quibus 4 diſtincti bonoꝝ oꝛdines ſũtt vt ꝑꝛopter meritozum conſoꝛtium comuniter leten tur: ? tamen vnũ denarium omnes labo⸗ rantes accipiant: qui in multis manſioni bus diſtinguntur. Quia 2 vna eſt beati⸗ tudo iꝙꝙ illic percipiunt: ⁊ diſpar retribu⸗ tiopis qualitss ꝙᷓ per opera diuerl con⸗ ſequũtur: que nimiruʒ veritas udleijſ i diem denunciãs ait: Tunc dicam meſio-⸗ ribus:colligite ʒiʒaniã: ⁊ ligate eam in fa ſciculos ad comburenduũ. Meſſoꝛes quip pe angeliſʒizania ad cõburendũinfaſculis ligant: cũ pares panibus in toꝛmentis ſi⸗ milibus ſociant:vt ſuperbi cũſuperbis:lu xurioſi cũ luxurioſis: auari cuʒ auaris:tal laces cum fallacibus:immũidi cum immũ dis: infideles cum infidelibus ardeant. Cum ergo ſimiles in culpa ad toꝛmẽta ſi⸗ milia deducantur:quia eos in locis pena libus angeli deputãt quaſi ʒiʒaniarũ faſci culos ad comburendũ ligant. e his qui quaſi per erroꝛeʒ educi vidẽtur e coꝛpoꝛe: Et de vocatione ac reuocatione Petri monachi: De moꝛte quoq; ⁊ re- ſuſcitatione Stephani: ac de vi ſione cuiuſdam militis:De quo dam etiam viro nomine Deuſ. dedit: cuiꝰ domus ſabbato edi⸗ ficabatur:⁊ pena zodomitarũ: NEapitulũ. XXXV. Petrus. D inquiſitionẽ meam reſpon⸗ ſiõis ſatiſfactio patuit cauſa ra tionis: ſed quid naʒ eſt? queſo e: ꝙ nõnulli quaſi per erroꝛeʒ e coꝛpoꝛe: ita vt facti exani⸗ 5„ extrahũtur mes redeant: ⁊ eoꝛum quiſq; audiſſe ſe di cat:quia ipᷣe non fuerit qui erat iuſſus de duci?- BGBregoꝛius. ) Oc cum ſit Petre: ſi bene perpẽ ditur: non erroꝛ: ſed admonitio ſt. Superna enim pietas ex maꝛ gna miſericoꝛdie ſue largitate diſponit: vt nonnulli etiam poſt exitum ad coꝛpns redeant: et toꝛmenta inferni: que audi⸗ ta non crediderant: ſaltem viſa pertime⸗ ſcat. Ham quidã Iliricianus monachus qjui in hac vebe in monaſterio mecũ mane PBeanit SBregoꝛij poape bat: mihi narrare ↄſueuerat qꝛ qddã tꝑe: ſima depopulauit. In qua etiam coꝛpoꝛas ſtqn cũ adhuc i heremo moꝛaret᷑tagnouerit ꝙ li viſu ſagitte celitus venire ⁊ ſingulos d caoh Petrꝰ quidã mõachꝰ ex regione hiberie q; ferire videbantur:ſicut noſti: Stepha ſnh aui ei in loco vaſte ſolitudinis:cui Euaſa nus iſdem defunctus eſt. Quidã vero mi eve nomen eſt inhereba t: ſicut ipſo narrante/Aes in hac eadẽ noſtra vrbe percuſſus ad doe⸗ didiceraʒ:pꝛius q; heremũ peteret: mols extrema peruenit. qui eductus e coꝛpoꝛe gulbn ſtia coꝛꝑis interueniẽte defunc eſtſʒ ꝓ⸗ exanimis iacuit:ſed citius redijt ⁊ que cũ gentt tinus coꝛpoꝛi reſtitutꝰ:inferni ſe ſuppli⸗ eo fuerant geſta:narrauit. Aiebat enim ſi uiun cia atq; innumera loca flammarũ vidiſſe cut tũc res eadẽ etiã multis innotuit. Qꝛ buch teſtabat᷑. Qui etiaʒ quoſdã huius ſeculi pons erat ſub quo niger atq; caligoſus fe Et potẽtes in eiſdẽ flamis ſuſpẽſos ſe vidiſſe toꝛis intollerabilis nebulã exalãs fluuiꝰ alin narrabat. Qui cũ iam deductꝰ eſſet vt in decurrebat. Tranſacto autẽ ponte ame⸗ Mul illas ⁊ ipſe mergeret᷑:ſubito angelũ cho⸗ na erant pꝛata atq; virẽtia odoꝛiferis her eſi ruſci habitus apparuiſſe fatebat᷑ qui eum barum floꝛibus exoꝛnata in quibꝰ albato auce in ignẽ mergi pꝛohiberet. Cui etiã dixit rum hominũ cõuenticula eſſe videbãtur. onn regredere ⁊ qualiter tibi poſt hoc iuuan⸗ Tantuſq; in eodẽ loco odoꝛ ſuauitatis in tan dum ſit cautiſſime attẽde. Noſtqᷓ vocem erat vt ipſa ſuauitatis fragrantia illic de det paulatim recaleſcẽtibus mẽbꝛis ab eter⸗ ambulantes habitanteſq; ſatiaret.ibi mã iie ne moꝛtis ſomno euigilans cũcta:que cir ſiones diuerſoꝛum ſingule magnitudine hei⸗ ca illuʒ fuerant geſta:narrauit / tantiſq; ſe lucis plene.ibi quedam mire potẽtie edi⸗ 2“ poſt modũ ieiunijs vigilijſq; cõſtrinxit vt ficabatur domus que aureis videbatur la “” inferni eũ vidiſſe ⁊ pertimuiſſe toꝛmenta terculis conſtrui. Sed cuius eſſet nõ po⸗ 1 etiã ſi taceret lingua: couerſatio loquere⸗ ꝙ tuit agnoſci.Erant vero ſuper ripam pꝛe tur. Quippe cũ omnipotẽtis dei mira lar dicti fluminis nonulla habitacula ſʒ alia gitate in moꝛte actũ eſt ne moꝛi debuiſſet exurgentis fetoꝛis nebnla tangebat. alia 4 Sed quia humanũ cor grauis valde du⸗ qutẽ exurgens fetoꝛ a flumine minime tã ricie eſſe ſoletita ut ipſam quoq; penaruʒ gebat.Hhec vero erat in pꝛedicto ponte ꝓ n⸗ oſtenſioneʒ que omnib? vtilis eſt ↄtẽnat. batio vt quiſquis per euʒ iniuſtus vellet IRa illuſtris vir Stephanus: quẽ bñ no⸗ tranſire:in tenebꝛoſum fetetẽq; fluuiũ la⸗ ““ ſti: de ſemetipſo mihi narrare cõſueuerat beretur. Juſti vero quibus culpa non oo⸗ i qꝛ in Conſtatinopolitana vrbe ꝓ quadaʒ ſiſteret ſecuro per eũ greſſu ac libero ad lo 2 cauſa demoꝛatꝰ ⁊ moleſtia coꝛꝑis defũc⸗ ca amena peruenirẽt. Obi ſe etiã NMetruz ni tus eſt/ Cũq; medicꝰ atq; pigmẽtariꝰ ad eccleſiaſtice familie maioꝛẽ qui ante qua⸗ ſen aperiendũ eũ atq; condiendũ eſſet queſitꝰ drienniũ eſt defunctus:deoꝛſum poſirũ in die eodẽ minime inuẽtus:ſubſequẽte noc locis deterrimis magno ferri pondere re⸗ — te coꝛpꝰ iacuit inhumatũ. Qui ductꝰ ad ligatum ac depꝛeſſum vidiſſe cõfeſſus eſt. 4 inferni loca:vidit multa que pꝛius audi⸗ Qui dum requireretur cur ita eſſet:ea ſe ta nõ credidit.Sed cũ pꝛeſidẽti iudici pᷣ⸗ dixit audiſſe que nos qui eũ in eccleſiaſti⸗ J ſentatꝰ fuiſſet: ab eo receptꝰ nõ eſt/ita vt ca domo nouimus:ſciẽtes eius acta reco⸗ diceret: nõ hunc adduci ſed Stephanuʒ limus nâq; dictum eſt. Mec iccirco pati⸗ ðUðUDU ferrariũ iuſſi. Qui ſtatim reduct eſt ĩ coꝛ tur quia ſi quid ei pꝛo facienda vltione vi Pore 7 Stephanꝰ ferrarius qui iuxta euʒ debatur ad inferẽdas plagas plus ex cvcun· abitabat eadẽ hoꝛa defunctus eſt: ſicq; delitatiſ deſiderio q; obediẽtie ſeruiebat. pꝛobatũ eſt vera fuiſſe verba que audierat Qð ſic fuiſſe nullus:qui illũ nouerat:ig⸗ du hec effectus moꝛtis Stephani demõ⸗ noꝛat. bi ſe etiã quendꝗ ꝑegrinũ pᷣſbyte ſtrauit.Ante trienniũ quoq; in hac peſti⸗ rũ vidiſſe fatebat᷑ qui ad pꝛedictũ pontem lentia que hanc vrbem clade vehemẽtiſ⸗ veniens:tanta per eum auctoꝛitate tran⸗ conch guo⸗ eter kebi po⸗ e alis Alia neti te ellen ile⸗ ob⸗ d gz gua tin rele⸗ geſt. egſe ſaſti⸗ feco⸗ eti he ren ebat⸗ Arſo⸗ ſbfte tent Ee* Hös . ratn fnor une . Bialogoꝛum ſijt quãta ⁊ hic ſinceritate vixit. In eodẽ quoq; ponte hũc quem pꝛediximꝰ Stef⸗ fanũ ſe cognouiſſe teſtatus eſt: qui dũ trã ſire voluiſſet eius pes lapſus eſt:⁊ ex me dio coꝛpoꝛe iam extra pontẽ deiectus: a quibuſdã deterrimis viris ex flumine ſur gentibus ꝑer coxã deoꝛſum:atq; a quibuſ dã albatis ⁊ ſpecioſiſſimis viris cepit per bꝛachia ſurſum trahi. Cũq; hoc luctamẽ eſſet vt hũc boni ſpiritꝰ ſurſum: mali de⸗ oꝛſum traherẽt: ipſe qui hec videbat: a coꝛpus reuerſus eſt:⁊ quid de eo plenius geſtũ ſit:minime cognouit.Qua in re de eiuſdẽ Steffani vita dat᷑ intelligi:quia in eo mala carnis cũ elemoſynarũ operatiõe certabãt. Qui em̃ per coxas deoꝛſuʒ: per bꝛachia trahebat᷑ ſurſum:patet nimitũ qꝛ ⁊ elemoſynas amauerat: et carnis vicijs perfecte nõ reſiſtebat que eũ deoꝛſum tra⸗ hebat. Sed in illo occulto arbitris exami ne:quid in eo vicerit: ⁊ nos ⁊ eũ qui vidit ⁊ reuocatus eſt:latet. Conſtat tamẽ:quia iſdem Steffanus poſtẽꝙꝙ ſicut ſuperiꝰ nar raui:⁊ inferi loca vidit:⁊ ad coꝛpus redi⸗ it:perfecte vitã minime coꝛrexit:qui poſt multos annos de coꝛꝑe adhuc in certami/ ne vite ⁊ moꝛiis exijt. Qua de re colligit quia ipᷣa quoq; inferni ſupplicia cũ demo ſtrant᷑: alijs hoc in adiutoꝛiũ: alijs vero in teſtimoniũ fiat: vt iſti videãt mala que caueãt:illi vero eo amplius puniat᷑: quo niã, inferniſupplicia viſa ⁊ cognita vita⸗ re noluerunt. Petrus. is locis cuiuſdã domus latercu⸗ lis aureis edificari videbat᷑. Ri⸗ culũ eſt valde ſi credimus: ꝙ in illa vi⸗ ta adhuc metallis talibus egeamus. regoꝛius. Ais hoc ſic ſi ſanum ſapit:intelli⸗ gat:ſed per hoc qð illic oſtenſum eſt: quiſquis ille eſt cui maãſio ita conſtruebat᷑:aperte dat᷑ intelligi:quid eſt quod hic operat᷑. Nam qui modo pꝛemia eterne lucis elemoſynarũ largitate ꝓme⸗ rebit᷑:tnimiruʒ conſtat: quia auro edificat manſion? ſuam. Quod em̃ ſuperius me. moꝛ non fui:vt dieereʒ Adem miles:qui hec viderat:narrabat ꝙ eoſdẽ laterculos aureos ad edificationẽ domus ſenes ac in uenes:puelle ⁊ puᷣeri ferebãt. Qua ex re colligit᷑ Quia hi quibus hic pietas facta eſt:ipᷣi illic operatoꝛes eſſe videban᷑. Ic etiã quidam vuxta nos Deuſ⸗ dedit noĩe religioſus habitabat: qui calciamenta ſolebat operari. e quo alter per reuelationẽ vidit ꝙ eiꝰ domus edificabat᷑: ſed in ea cõſtructoꝛes ſui ſolo die ſabbati videbãt᷑ operari.Qui eiuſdẽ viri poſtmodũ ſubtiliter vitam re⸗ quirens:inuenit:quia ex his que diehbus ſingulis laboꝛabat: quicquid ex victu at-⸗ q; veſtitu ſupereſſe potuiſſet:die ſabbato ad beati Petri eccleſiã deferre conſuene⸗ rat:atq; indigẽtibus erogare. Qua ex re perpende:qꝛ non immerito domus ipᷣius fabꝛica ſabbato creſcebat. D Q Detrus. HW Ac de re mihi idonee video ſatiſ⸗ factũ:ſed queſo te: quid eſſe dici⸗ Pmus ꝙ quoꝛundã habitacula fe⸗ toꝛis nebula tangebant᷑: quoꝛüdam vero tangi nõ poterant:vel ꝙ pontẽ:quid eſt: ꝙ fluuiũ viditꝰ . ¶ Bregoꝛius. X rerũ Petre imaginibus pen⸗ ſant᷑ merita cauſarũ. Per ponte; quippe ad amena loca tranſire iu ſtos aſpexit:quia anguſta valde eſt ſemi⸗ ta que ducit ad vitã.Et fetentẽ fluuiũ de⸗ currentẽ vidit: quia ad yma quotidie de⸗ fluxit carnaliũ hic putredo vicioꝛum. Et quoꝛũdam habitacula a feroꝛis nebula tꝗ gebant᷑:⁊ quoꝛũdam vero ab ea tangi no poterãt. Quia ſunt pleriq; qui multa iaʒ bona opera faclũt: ſed tamen adhuc car⸗ nalibus vicijs in cogitatiõe delectatioe tangunt᷑: ⁊ iuſtũ valde eſt: vt illic nebula fetoꝛis obſiderat: quos hic adhuc carnis fetoꝛ delectat. Ande ⁊ eandẽ delectatio⸗ nẽ carnis eſſe beatus Job in fetoꝛe cõſpi⸗ ciens:de luxurioſo ac lubꝛico ſententiam pꝛotulit dicens: Dulcedo illius vermis. . Heati Bregoꝛtj pape Quli autẽ perfecte coꝛ ab om̃i delectatio⸗ ne carnis excutiũt conſtat nunirũ: q eoꝝ vabitacuia fetoꝛis nepula nõ tangunk Et notandũ ꝙ iſdem fetoꝛ eſſe ⁊ nebũla viſa ſit : q nimirũ carnalis dilectatio mentẽ: quã inſicit:obſcurat: vt veri luminis cla⸗ ritatẽ non videat: ſed vnde delectat᷑ infe⸗ — rius:inde caliginẽ ſupernã patiat᷑. — (Perrus. Atanias ne in bac auctoꝛitate ſa⸗ cri eloquij poſſe mõſtrari: vt cul⸗ pe carnaliũ fetoꝛis pena puniant᷑ “ Sregoꝛius. Oteſt naq; libꝛo Beneſeos atte⸗ ſtante dicimꝰ: quia ſuper Sodo⸗ 8 mitas dom inꝰ ignem et ſulbphur pluit: vt eos ⁊ ignts ineẽderet: ⁊ fetoꝛ ſul phuris necaret. Quia em̃ amoꝛe illicito coꝛruptibilis carniſ arſeràt:ſimul incẽdio . 1 fetoꝛe perierũt: quatenꝰ imperia fua co gnoſcerot: quia eterne moꝛti fetoꝛis ſuiſe pelectatiõe tradidiſſent. . etrus. Shis quibꝰ dubius fui nihil mi⸗ hi fateoꝛ queſtionis remanſiſſe. A quoꝛundã anime adhus in coꝛꝑe poſite: penale aliquid de ſpiritalibus vident: Et de Theodoꝛo puero: NKEapitulum. XXXVI. Bregoꝛius. Liendũu quoq; eſt: quia nonnũ & anime adhuc in ſuis coꝛpoꝛi bus poſite penale aliqᷣͥd de ſpi⸗ ℳ riralibꝰ? vidẽt. Qð tamen qui puſdã ad ediſicationẽ ſnã: quibuſdã vero Cd tcotingere ad ediſicationẽ audientiũ ſolet Mã is de quo in omelijs coꝛã populo me narraſſe iã memmi inquietns valde Theo doꝛus nomiĩe puer fuit:qui in monaſteriũ meũn fratrẽ ſuũ neceſſitate magis q́ volũ⸗ tate ſecutus eſt. Cui nimirũ graue erat:ſi quis ꝓ ſalute ſua aliqd loqueret᷑. Gona em̃ non ſolũ facere:ſed etiã audlire nõ po⸗ terat: nunꝙ ſe ad ſancte cõuerſatiõis ha⸗ bitũ venire iurãdo:iraſcẽdo:deridẽdo:te ſtabat᷑. In hac aũt peſtilẽtia:que nuꝑ hu⸗ ius vꝛbis populù magna ex parte cõſum⸗ pſit:percuſſus in iguine eſt perductus ad moꝛtẽ.Cũq; extremũ ſpiritũ ageret:cõue nerũt fratres vt egreſſũ illius oꝛãdo ꝓte⸗ gerent. Jam coꝛpꝑꝰ eius ab extrema ꝑarte erat pꝛimoꝛtuũ in ſolo tantũ pectoꝛe vita⸗ lis adhuc caloꝛ anhelabat.Cũcti autẽ fra tres tãto ꝓ eo ceperũt enixius oꝛare quã⸗ to eũ iam videbãt ſub celeritate diſcedere Tü repente cepit iſdẽ fratribꝰ aſſiſtenti⸗ bus clamare: ⁊ cũ magnis vocibꝰ oꝛatio⸗ nes eoꝝ interrũpere dicẽs: NRecedite ecce draconi ad deuoꝛandũ datus ſum: qui ꝓ pter veſtrã pꝛeſentiã deuoꝛare me nõ po⸗ teſt:caput meũ iã in ſuo oꝛe abſoꝛbuit:da te locũ vt nõ me amplius eruciet: ſed faci at qð facturꝰ eſt. Si ei ad deuoꝛandũ da⸗ tus ſum:quare ꝓpter vos moꝛas patioꝛ? unc fratres ceperũt ei dicere: Quid eſt qð loqueris frater? Signũ ſancte crucis impꝛime. Reſpõdit ille dicens: Aolo me ſignare:ſed nõ poſſum: quia ſquamis hu ius dꝛaconis pᷣmoꝛ.Cũq; hoc fr atres au⸗ dirẽt: ꝓſtrati in terrã cũ lachꝛymis cepe⸗ rũt pꝛo ereptiõe illius vehemẽtius oꝛare 2 ecce ſubito cepit eger clamare: dicens: ꝛatias deo:ecce dꝛaco:qui me ad deuo⸗ randũ acceperat:fugit: oꝛatõibus veſtris expulſus ſtare nõ potuit. Pꝛo peccatis modo intercedite: qꝛ cõuerti paratus ſuʒ ⁊ ſecularẽ vitã funditus relinquere. Ho⸗ mo ergo qui ſicut iã dictũ eſt: ab extrema coꝛꝑis parte fuerat pꝛimoꝛtuꝰ: reſeruatuſ ad vitã toto coꝛde ad deũ cõuerſus eſt: et poſtiꝙᷓ mutatus mẽte diu eſt: flagellis at⸗ tritus: ⁊ tũc eius aĩa carne ſolu ta eſt. Se moꝛte Crilonij: et mona/ chi cuiuſdam Iconij: (¶ zapitulum. XXXVII. cõtra Criſonius:ſicut Mꝛo vus ꝓpinquus illiꝰ:cuius iam ſuperius memotiam feci:narrs pe⸗ ter: n . oisba⸗ lico:te npbu⸗ coſum⸗ tus 4d ce pte⸗ parte evitx tiffs eqli⸗ tedere Kenti⸗ notie⸗ kecce i po⸗ 103 a N⸗ gior nideſt auas alone nishu S al; cepe⸗ orare cens: lris cCatis us ſu; eaho⸗ mn Cruatu 4 llisa⸗ eſ. nont — Bialogoꝛum Iber II re conſueuit ir in hoc mundo valde igdoneus fuit: ſed tantum plenus vicijs: quantũ rebus ſuperbia tumidus: carnis ſue voluptatibꝰ ſubditus: in acquirẽdis rehus auaricie facibus accenſus. Sed cũ tot malis domin“ finẽ ponere decreuiſſet coꝛpoꝛali hũc moleſtia percuſſit. Qui ad extremũ veniens:eadẽ hoꝛa: qua.iam de coꝛꝑe erat exiturus: apertis oculis vidit deterrimos et nigerrimos ſpiritꝰ coꝛã ſe aſſiſtere ⁊ vehemẽter ĩminere: vt ad infer ni clauſtra eũ raperẽt.Cepit tremere:pa⸗ leſcere:ſudare:⁊ magnis vocibus induci as petere:filiũ ſuũ nomine Maximũ:quẽ ipᷣe iaz monachus monachũ vidit: nimis turbatus vocibꝰ vocare dicẽs: Maxime curre:nun tibi aliquid mali feci: in fide tua me ſuſcipe. Turbatus mox WMaximꝰ affuit: lugẽs ac perſtrepens familia cõue nit. Eos autẽ quos ille inſiſtẽtes ſibi gra⸗ uiter tollerabat: ipᷣi malignos ſpiritꝰ vi⸗ dere nõ poterãt:ſed eoꝝ pꝛeſentis in cõfu ſione: ⁊ palloꝛe⁊ꝛ tremoꝛe illius:qui trabe bat᷑:videbaãt. Nauoꝛe autẽ tetre eoꝝ ima ginis huc illucq; vertebat᷑ in lecto: iace⸗ bat in ſiniſtro latere:aſpectũ eoꝝ ferre nõ poterat vertebat᷑ ad parietẽ ibi aderat Cũ ; cõſtrictus nimis relaxari ſe ia poſſe de⸗ ſperaret:cepit magnis vocibus clamare. Inducias vel vſq; mane. Sed cũ hec cla maret in ipᷣis vocibus de habitacnlo ſue carnis euulſus eſt. De quo nimirũ cõſtat quia ꝓ nobis iſta: non ꝓ ſe viderit vt eiꝰ viſio nobis pꝛoſiciat: quos adhuc dinina patiẽtia longanimiter expectat. Maʒ illi tetros ſpiriiꝰ ante moꝛtẽ vidiſſe:⁊ induci as petijſſe: quid ꝓfuit:qui eaſdẽ induci⸗ as:quas petijt:no accepit.Eſt etiam nũc apud nos Athanaſius ex Iſauria pꝛeſby ter:qui in diebꝰ ſuis yconij rem terribilẽ narrat eueniſſe. Ibi nãq; vt ait quoddam amonaſteriũ Thongolathon dicit᷑:in quo quids monachus magne eſtimatiõis ha⸗ bebat᷑:honis quippe cernebat᷑ moꝛibꝰ at⸗ q; in omui ſua actione cõpoſitus. Sed ſi cut ex fine res patuit:longe aliter ꝙᷓ appa rsbat: fuit. Ham ci ieiunare ſe cñ fratri⸗ bus demõſtraret: occulte mãducare es k⸗ ſueuerat. Quod eius viciᷣ fratres omni⸗ no neſciebãt. Sed coꝛpoꝛis ſuperuenien te moleſtia ad vite extrema perduct? eſt⸗ Qleui cũ iam eſſet in fine fratres ad ie om⸗ nes:qui monaſterio inerant:cogregari ſfe· cit. At illi: a tali vt putabãt viro moꝛten⸗ te: magnũ quid ac delectabile ſe ab eo au dire crediderũt: quibus ipᷣe afflictus et tremẽs compulſus eſt pꝛodere: cui hoſti traditus cogebat᷑ exire. Mam dixit: Cua do me vobilſcũ ieiunare credebatis: occul te comedebã: ⁊ ecce nũc ad deuoꝛandum dꝛaconi traditus fů̊. Qui cauda ſua mea genua pedeſq; colligauit: caput ſuũ intra meũ os mittens ſpiritũ meũ ebibens ex⸗. trahit. Quibus dictis ſtatim defunctus eſt: atq; vt penitendo liberari potuiſſet a dꝛacone quẽ viderat expectatus non eſt. Qð nimirũ cõſtat:qꝛ ad ſolã vtilitatẽ au⸗ dientiũ viderit: qui eũ hoſtem cui tradirꝰ fuerat:⁊ innotuit non euaſit. ¶ An poſt moꝛtem purgatoꝛi- us ignis eſſe credendus ſiir;: Kapitulu. XXXVIII. eſt. — ¶Gregoꝛlus. in euãgelio dicit dominꝰ?. Am⸗ pulate dum lucẽ habetis. Per ꝓ betã quoq; ait: Tempoꝛe acce⸗ pto exaudiui te: ⁊ in die ſalutis adiuui te Quod Paulus apoſtolꝰ exponẽs dieit: Ecee nũc tempus acceptabile: ecce nune dies ſalutis. Salomon quoq; ait: Quod cunq; poteſt manus tua facere: inſtanter operare:quia nec opus:nec ratio:nec ſełẽ tia: nec ſapiẽ tia ertt apud inſeros quo tu ꝓperas. Hauid quoq;ʒ ait: Quis in ſecu⸗ lũ miſericoꝛdia eius.Sx quibꝰ nimirũ ſen tentijs cõſtat:qꝛ qualis hinc quiſq; egre⸗ dit᷑:talis in iudicio pꝛeſentat Sed tamen — de quibuſdã leuibus culpis eſſe ante iudi ciũ purgatoꝛius ignis credẽdus eſt ꝓ eo qð veritas dicit:q ſi quis in ſanctoſpiri⸗ u blaſphemiã dixerit:neq; in hoc ſeculo remittit᷑ ei neq; ĩ futuro. In qua ſentẽtia vat intelligi quaſdã culpas ĩ hoc ſeculo: quaſdam vero in futuro poſſe laxari.Q 5 eniĩ de vno negat᷑.ↄſequẽs intellectus pa tet qꝛ de quibuſdã cõceditur. Sed tamẽ vt pꝛedixi hoc de ꝑuis minimiſq; pecca⸗ tis fieri poſſe credendum eſt:ſicut eſt aſſi⸗ due ocioſus ſermo: ĩmoderatus riſus vel peccatum cure rei familiaris:que vix ſine culpa vel ab ipſis agit᷑:qui aleulpa:quali ger declinare vebeãt:ſciũt:aut non in gra ulibus reb“ erroe ignoꝛãtie: que cũcta etia poſt moꝛtẽ grauãt ſi adhuc in hac vita po ſitis minime fuerit relaxata. Hã cũ NPau lus dicat xpᷣm eſſe fundamentũ atq; ſub⸗ iungat.ſi quis ſuꝑedificauerit ſuper hoc fundamẽtu aurũ:argentũ:lapides pꝛecio ſos:ligna:fenũ:ſtipulã:vniuſcuiuſq; opꝰ quale ſit:ignis pꝛobabit.ſi cuiꝰ opus mã ſerit qð ſupedificauit:mercedẽ accipiet.ſi cuiꝰ opus arſerit:detrimentũ patiet᷑.ipſe autẽ ſaluꝰ erit.Sic tamẽ quaſi ꝑ ignẽ:qᷓ;⸗ uis hoc de igne tribulatiõis in hac nobis vita adhibito poſſit intelligi: tamen ſi qͥs hec de igne future purgationis accipiat: penſandũ ſolicite eſt qꝛ illũ per ign em di xit poſſe ſaluari.nõ qui ſuꝑ hoc fundamẽ tum ferrũ:es vel plumbuʒ ediſicat id eſt peccata maioꝛa ⁊ iccirco durioꝛa atq; tũc iam inſolubilia: ſed ligna fenũ ſtipulã id⸗ eſt peccata minuta atq; leuiſſima q ignis facile cõſumat. Hoc tamẽ ſciendũ eſt quia illic ſaltiz de minimis nihil quiſq; purga tionis obtinebit niſi bonis hoc actibus in hac adhuc vita poſitus:vt illic obtineat: pꝛomereatur. —.’ (He anima Palſcaſij dyaconi: Am cũ adhuc eſſeʒ iuuenculuſ atq; in layco habitu conſtitu⸗ iẽtibus audiui ꝙ MPaſcaſius Beait SBregoꝛij ſed iam dictũ haſiũ in loco eodẽ nime inuenit. quia enĩ nõ malicie ſed ig⸗ noꝛantie erroꝛe peccauerat: purgari, poſt tus narrari a maioꝛibus atq; a pape huius apoſtolice ſedis dyaconꝰ cuiꝰ apðꝭᷣ nos rectiſſimi ⁊ luculẽti de ſanctoſpiritu libꝛi extant mire ſanctitatis vir fuerit ele⸗ moſinarũ maxime oꝑibus vacans cultoꝛ paupeꝝ ⁊ contẽptoꝛ ſui.Ged hic in ea cõ tentione que in ardeſcẽte ʒelo fideliũ ĩter Symachũ atq; Laurẽtiũ facta eſt põ⸗ tificatus oꝛdinẽ Laurentiũ elegit ⁊ oim poſt vnanimitate ſuꝑatuſ in ſua tamẽ ſen tentia vſq; ad diẽ ſui exitus ꝑſtitit illum amãdo atq; pꝛeferẽdo quẽ epiſcopoꝛũ iu⸗ dicio pᷣeſſe ſibi ecclefia refutauit. Hic ita⸗ qʒ cũ tẽpoꝛibus Symachi apoſtolice ſe⸗ dis pꝛeſulis eſſet defunctus eius dalma⸗ ticam feretro ſuperpoſitã demoniacꝰ teti⸗ git ſtatimq; ſanatꝰ eſt. NPoſt multũ vero tempꝰ Germano Capuano epiſcopo cuiꝰ ſuperiꝰ memoꝛiaʒ feci medici ꝓ coꝛpoꝛis ſalute dictauerãt vt in angularibꝰ termis lauari debuiſſet. Qui ingreſſus eaſdem termas pᷣdictũ Paſchaſiũ dyaconũ ſtan⸗ tem ⁊ obſequentẽ in caloꝛibus inuenit. Quo viſo vehemẽter extremuit ⁊ quid il⸗ lic tantus vir faceret inquiſiuit. Cui rñ⸗ dit pꝛo nulla alia cauſa in hoc penali loco deputatus ſum niſi qꝛ in ꝑte Laurẽtij cõ tra Symachü ſenſi. Sed queſo te ꝓ me dominũ depꝛecare atq; in hoc cognoſces ꝙ exauditus ſis ſi huc rediẽs me nõ inue⸗ neris. Qua de re vir dñi Germanus ſe ĩ pꝛecibꝰ ſtrinxit ⁊ poſt paucos dies redijt aſchaſiũ in loco eodẽ mi moꝛtẽ a peccato potuit. Qð taj ẽ creden dum eſt:qꝛ ex illa elemoſinarũſ arũ le gi tate hoc vt tũc poſſit pꝛomereri venia eũ iam nil poſſet operari. è Cur in et᷑tremis tempoꝛibus tam multa de animabus clare⸗ ſcant que utea lauerunt. ap. XL. Aid hoc eſt queſo te ꝙ in his extremis tẽpoꝛibus tam melta vye animabꝰ clareſcũt que ant?· · H Bialogoꝛum 6 latuerũt ita vt aptis reuelationibus atq; oſtẽſionibus venturũ ſeculũ inferre ſe no⸗ „ bis atq; aperire videatur. – (Gregoꝛius. Ta eſt iã qtum pꝛeſens ſeculum Apꝛopinquat ad finẽ tantũ futuruʒ . — ũ ipſa iaʒ quaſi ꝓpinquitate tangit᷑ ⁊ ex ſignis manifeſtioꝛibꝰ aperitur Quia eniĩ in hoe cogitationes noſtras vi⸗ ” ciſſim minime videmꝰ in illo autẽ noſtra . in alterutrũ coꝛda conſpicimus:quid hoc — ſeculũ niſi noctẽ ⁊ quid futurũ niſi dieʒ di xerim. Sed quẽadmodũ cũ nox finiri ⁊ di es incipit oꝛiri ante ſolis oꝛtuʒ ſimul aliq̊ “ modo tenebꝛe cũ luce cõmixte ſunt quo⸗ uſq; diſcedentis noctis reliquie in luce diei ſubſequẽti ꝑfecte vertant᷑. ita huius mũdi finis iam cũ futuri ſeculi ex oꝛdio ꝑ⸗ miſcetur atq; ipſe reliquiarũ eius tenebꝛe . quadã iam rerũ ſpiritualiũ ꝑmixtiõe trãſ⸗ lullcẽt. Et que illius mũdi ſunt multa cer⸗ nimus. Sed nec dũ ꝑfecte cognoſcimus . qꝛ quaſi in quodã mentis crepuſculo hec velut ante ſolem videmus. ⸗ narer qð dicis. Sed de tanto vi “ ro Paſchaſio hoc animũ ad inqͥ⸗ à Nſitionẽ mouet ꝙ poſt moꝛtẽ ac pe gngalẽé locuz ductus eſt cuiꝰ feretri veſtis tã gi potuit ⁊ malignos ſpũs ab obſeſſo ho⸗ 4 mnine fugare. . . R—R—Sregoꝛius. d Atc in re magna dʒ oĩpotẽtis dei n h diſpẽſatio ⁊ ꝙᷓ ſit multiplex agno 4d lezeur⸗ iudicio actũ eſt vt iſdẽ vir 56 MNaſchaſiꝰ ⁊ ipſe intus aliquato tꝑe reci⸗ ð peret ꝙ peccaſſet ⁊ tamẽ ante humanos 6 oculos mira ꝑ coꝛpus ſuũ poſt moꝛtẽ ſace , ret. Qui ante moꝛtẽ eis quoq; cognolſcẽ⸗ tibus pia opera fecerit vt neq; hi:qui bo⸗ na eius videãt:de elemoſinarũ illius eſti matione fallerent᷑: neq; ipſa ſine vlcione laxaretur culpa.quã nec eſſe culpã credi 6 2 . i ccirco hanc fletibus nõ extinxit. ‚„ MAi eſſe infernus credendus * — 4¹ ſt: (Eap. XLI. ac ratione cõſtrictus non ſolũ que intelligo ſed etiã ipſa que in me non intelligo:cogoꝛ iam peccata ſoꝛmidare:ſed queſo te quia pau lo ſuperius ſermo de locis penalibus in⸗ ferni verſabat᷑. Abi nam eſſe infernũ puta mus ſuper hanc terrã an ſub hac terra eſ⸗ ſe credendus eſt. “””M deo.nõnulli nãq; in quadã terra⸗ rum ꝑpte infernũ eſſe putauernnt: alij vero hunc ſub terra eſſe eſtimàt. Sed tamen hoc animũ pulſat quia ſi iccirco in fernum dicimꝰ quia inferius iacet qð ter⸗ ra a celo eſt:hoc eſſe debet infernus a ter ra. Ande ⁊ foꝛtaſſe per pſalmiſtã dicitur. Liberaſti animã meam ex inferno inferi⸗ oꝛi vt infernus ſuperioꝛ in terra: infernꝰ vero inferioꝛ ſub terra eſſe videat᷑. Et Jo⸗ hannis vox in eſtimatione iſta cõcoꝛdat. Qui cũ ſignatũ libꝛum ſeptẽ ſigilis ſe vi diſſe diceret: quia nemo dignus inuẽtus eſt neq; in celo neq; in terraneq; ſubtus terrã aperire libꝛũ ⁊ ſoluere ſignacula etꝰ adiunxit ⁊ ego flebã multum. Quẽ tamẽ poſtmodũ libꝝ per leonẽ de tribu iuda di cit aperiri. In quo videlicet libꝛo qð aliðᷣ ſacra ſcriptura ſignatur quã ſſolusredẽ ptoꝛ noſter aperuit. Qui hõ factꝰ moꝛien do:reſurgẽdo:aſcendẽdo:cũcta myſteria que in eo fuerãt clauſa pateſecit.⁊ nullꝰ in celo:qꝛ neq; angelꝰ: nullꝰ in terra: q̃a neq; hõ viuẽs in coꝛꝑe:nullꝰ ſubtiꝰ terrã diguꝰ inuẽtus ẽ:qꝛ neq; aĩe coꝛꝑe exute aꝑire nobis pᷣter dñm ſacri eloquij ſecres ta potuerũt.Cũ ergo ad apeꝛiendũ li.nul lus ſub terra inuẽtus eſt dignus dicit᷑.qðᷣ obſtet nõ video niſi vt ſub terra eſſe infer⸗ nus credatur. .— „ „ Eltri vnus gehẽne ignis ſit an diuerſi. Erpedo que dicis. verũtamen ¶ Bregoꝛius. . Ac de re temere diffinire non au⸗ SBregoꝛij pape (Petrus. H Aeſo te vnus eſſe gehenns ig catoꝛũ diuerſitas fuerit. tanta Auoq; eſtimada ſunt iola in⸗ ttan 1enei Datic. nõ vno mõ oĩs cruciat peccatoꝛe eiuſdẽ ſolis ardoꝛẽ equaliter ſentiũt qui ali⸗ pl? eſtuat atq; aliꝰ min? ita illicĩ vno igsgne nõ vnꝰ eſt modꝰ incẽdij:qꝛ qð hic di erſitas coꝛpoꝛũ:hoc illic agit diuerſitas peccatoꝛũ vt ⁊ ignem non diſſimilem ha⸗ bezant: a tamẽ eoſch ſingulos diſſimiliter An ſemper ardeãt qui gehẽ⸗ 4 Beinked- s deputantur. . Ca XLIII. R“ HW Andd nã queſo te dicim? eos H qui ſemel illic merſi fuerĩt ſem arſuros. egoꝛius. loru. Rãᷓ cũ veritas dicat ibũt impij ĩ ſup pliciũ eternũ.iuſti autẽ in vitã eternã:qͥa eſt qꝛ ſicut finis nõ eſt gaudio bo erit u minatus eſt deus. — AuAuiicd ſi quis dicat iccirco peccanti b pus eternã 1pena minatꝰ eſt vt eoſ fceret. SS vt ad iuſticiã ꝓuocaret. Sed qͥs hoc dice 1 re vel inſanꝰ hꝛeſumot a ſi minat ẽ quod nis credẽdus eſt. an ꝙta pec⸗ pꝛedicare compellimur. — i 0 Bregorius. L MNus qu le eſt gehene ignis: ſed/D Aniuſcuiuſq; etenĩ qtũ exigit cul pa. tanta illic ſentiet᷑ pena. Nã ſicut ĩi hoc mũdo ſub vno ſole multi conſiſtũt nec “ . ndc nimirũ ⁊ incũctanter veꝝn Anoꝛũ. ita finis nõ erit toꝛmẽto ma verũ eſt ꝙ ꝓmiſit: falſum ꝓruldubio non A peccatoꝛũ perpetratione compe falſu ? E q minat“ ẽ vt tab inluſt, OOᷓOèò tia coꝛꝛigeret etiã falſa ẽ pollicitꝰ nõ erat impleturꝰ:dũ aſſerere eun mil⸗ eri coꝛdẽ volumꝰ fallacẽꝛqð dicis mnephas ẽ? ire velim quod iuſtum ſit vt cul bpa: que cũ fine perpettatae eſt tſne 8 fſine puniaX᷑. Sregoꝛius. Oer. recte dicit᷑ ſi viſtrictꝰiudex nõ coꝛda hoĩm ſʒ facta pẽſaret. Iniqͥ Qeni ideo cũ fine dellquerũt qꝛ cuʒ fine vixerũt. Mã noluiſſent vtiq; ſ potuiſ ſent ſine ſine viuere vt potuiſſent ſine fine peccare. oſtendũt eni qꝛ in pctõ ſemꝑ vi⸗ uere cupiũt qui nũq; deſmũt peccare dum viuũt. Ad magnã ergo iuſticiã iudicãtis ꝑtinet vt nuniꝙ careũt ſupplicio qui ĩ hae vita nund volu erũt carere peccato. detrus. . Inu us iuſt? crudelitate Paſcik 7 delinquẽs ſeruus a iuſto dño ie circo cedi pꝛecipit᷑ vt a nequicia 0 conigat. ad hoc ergo vapulat vt emẽda⸗ ri debeat. Iniqui aũt gehẽne ignib? tra⸗ diti ſi ad coꝛꝛeptionẽ nõ perueniũt quo fi ne eſemp ardebunt. regoꝛius. 2 nipotẽs de qꝛ pius eſt mifero o rũ cruciatu nõ paſcit᷑: qꝛ vero iu⸗ Aſtus ẽ ab iniquoꝛũ vltjone imꝑpe tuũñ nõ ſedat᷑. Sed iniqui oẽs eterno ſup⸗ plicio deputati ſua quidẽ iniquitate puni untur ? tñ ad aliquid ardebũt ſeʒ vt iuſti oẽs ⁊ in deo videãt gaudia:que percipi⸗ unt ⁊ in illis reſpiciãt ſupplicia que euaſe rũt quatenꝰ tãtomagis ineternẽ gr̃e diui e ne debitoꝛes ſe eſſe cognoſcãt ito ineter⸗ nũ mala puniri conſi bicluntglu⸗ eius adiu toꝛio vicerunt. „ quos tũc ardere vidẽt nõ oꝛabũt: gquibul vtiq; dictũ eſt Pro inimi cis veſtris oꝛꝛtte. Bregoꝛlus. .. T vbi tren ꝓ init ic. ſuis .— —— — — —2 — — Bialogoꝛum Ro inimicis ſuis oꝛãt eo tꝑe quo pb Pooſit ad fructuoſã pniam eoꝛuʒ , eLorda cõuertere atq; ipſa ↄuerſio N¶ne ſaluare. Quid enĩ aliud ꝓ inimic oꝛã dũ ẽ niſi hoc qð aplus ait vt det illis deꝰ pniaʒ ad cognoſcẽdã veritatẽ ⁊ reſipiſcãt a dyaboli laqueis a quo capti tenent᷑ ab ipſoꝛũ volũtate.Et qũo ꝓ illis tũc oꝛabũt qui iã nullatenꝰ poſſũt ad iuſticie oꝑa ab iniqtate cõmutari.Eadẽ itaq; cã ẽ cur nõ oꝛet᷑ tũc ꝓ homibꝰ igni eterno dãnatis q̃ etiã nũc cã eſt vt nõ oꝛet᷑ ꝓ dyabolo ange liſq; eius eterno ſupplicio dãnatis. Que nũc etiã cã eſt vt no oꝛẽt ſancti hoĩes pꝛo homibꝰ infidelibꝰ impijſq; defunctis. Quia ꝓ eis vtiq; quos eterno deputatoſ ſupplicio iã nouerũt:ante illũ iudiciſ iuſti cõſpectũ oronis ſue meritũ caſſari refugi⸗ unt ꝙ ſi nũc quoq; viuẽtes iuſti moꝛtuis djäãnatis iniuſtis minime ↄpatiunt᷑ qñ ad huc aliqd iudicabile de ſua carne ſe ꝑpeti etiꝗ ipſi nouerũt. Quãto enĩ diſtrictiꝰ tũ iniquoꝛũ toꝛmẽta reſpiciũt:tato ab oĩ vi⸗ cio coꝛꝛuptionis exuti:ipſi iã iuſticie vici ni atq; artiꝰ inherebũt. Sic quippe eoꝝ mẽtes ꝑ hoc gqs iuſtiſſimo iudici inherẽt: ius diſtrictiõis abſoꝛbet vt oĩo eis non li⸗ ceat.quicquid ab illius eterne regule ſub tlilitate diſcoꝛdat. ¶ 1uvAuomodo aia imortalis di⸗ c(atur du conſtet eã in perpetuo Lap. XLIIII. nẽ iã ꝙ rñũdere debeaz aꝑte mẽtem qũo anima immoꝛtalis dicit᷑ dum conſtat ꝙ imꝑppetue Se no ke — HBregonlus. Aia duob? modis vita dr duobꝰ ₰ ẽt modis moꝛs dʒz ĩtelligi. Aliud eſt nãq; ꝙ in deo viuimꝰ. Aliud vero ꝙ in hoc ꝙ cõditi vel creati ſumus. Idẽ aliud ẽ beate viuere.atq; aliud eſſen tialiter. Ania itaq; moꝛtalis eſſe intelligi rõni. Sʒ hec nunc q̃ſtio mouet tur a imoꝛtalis.moꝛtalis quippe qꝛ bea⸗ te viuere amittit.ĩmoꝛtalis autẽ qꝛ eſſenæ- tialiter viuere nunqᷓ; deſinit.⁊ nature ſue vitã ꝑdere nõ valet cum im ꝑpetua fuerit moꝛte doenata. Illic eniʒ poſua beata eſſe dit ⁊ eſſe nõ perdit vt ⁊ moꝛtẽ ſine moꝛ⸗ te ⁊ defectum ſine defectu.⁊ finẽ ſine fine patiatur.quatenꝰ ei ⁊ moꝛs imoꝛtalis ſit ⁊ defectus indeficiẽs ⁊ finis infinitus. De quodã ſancto viro qui ve niens ad moꝛtẽ expauit. Cap. WV.e. Wetrus. Ais hãc tã inexplicabilẽ dãna tionis ſnĩam cuiuſlibet ſit ope Oris ad exitũ veniẽs non ꝑtime⸗ ſcat qñ ⁊ ſi is nouit quid egit ⁊ adhuc tamẽ facta illius:qᷓᷓ ſubtiliter iudi cent᷑:ignoꝛaat Sregozꝛius Taſſeris ita ẽ. Sʒ plerũq; ð cul⸗ pis minimis ipſe ſolꝰ pauoꝛ egre diẽtes aĩas iuſtoꝛũ purgat. ſicut narrari de quodã ſctõ viro me frequenter audiſti.qͥ ad moꝛtẽ veniẽs vehemẽter ti⸗ muit. ſed poſt moꝛtẽ diſcipulis iĩ ſtola cäa⸗ diche apparuit:⁊ ꝙᷓ; pᷣclare ſit ſuſceptus in QAquidã ne in moꝛte timeãt reuelatione roboꝛantur. Et de Antonio Merulo et Johanne monachis. (Eap. XLVI. —Bnnũuꝙ vero omƷp̃s deꝰ trepi⸗ Ndantiũ mẽtes quibuſdã pꝛiꝰ re uelationibꝰ roboꝛat vt in moꝛ⸗ Pte minime ꝑtimeſcãt. iHs qui⸗ daã mecũ in mõaſterio frater Antoniꝰ? noꝛ mine viuebat q̊ͥ multj quotidianis lachri mis ad gaudia patrie celeſtis anhelabat- Cũq; ſtudioſiſſime ⁊ cũ magno feruoꝝ de ſiderio ſacra eloqa meditaret᷑:nõ ĩ eis vᷣ⸗ ba ſcĩe:ſʒ fletũ ↄpũctionis inquirebat.q̃⸗ tenus ꝑ hec excitata mẽs eius inardeſce⸗ ret.⁊ ima deſerẽs:ad regionẽ celeſtꝭ pr̃ie X Beati per conteimplationẽ volaret. Muie per vi ſionẽ nocturnã dictũ eſt. Paratus: ſto:⁊ quia dñs iuſſit te migrare.Cunq; ille nõ ſponſum pꝛotinus audiuit dicens: Si de peccatis imis agit᷑: dimiſſa ſunt. Quod cuʒ ſemel audiſſet: ⁊ magno adhuc metu trepidaret: nocte quoq; alia eiſdẽ verbis eſt admonitus:tũc poſt quinq; dies febꝛe coꝛreptus: cũctis fratribus oꝛãtibus flen tibuſ. q; defunctus eſt. ius etiã frater in eodẽ monaſte r lachꝛymis atq; elemoſynis in tentus: pſalmodie vero ex oꝛe illius pene nullo tꝑe ceſſare cõſi ueuerant: excepto cũ aut alimentũ coꝛpoꝛi:aut mẽbꝛa dediſſet ſopoꝛi. Huic nocturna viſione apparuit. M. uia ex albis floꝛibus coꝛona de celo in eaput illius deſcendebat. Qui mox mo⸗ ritate animi: atq; hylaritate defunctꝰ eſt nũc monaſterio meo pꝛeeſt: ſibi ſepulturã facere poſt annos quattuoꝛdecim voluiſ⸗ us fragrãtia ſuauitatis emanauit:ac ſi il⸗ lie floꝛũ omniũ fuiſſent odoꝛamenta con⸗ vidit. R eodem quoq; monaſterio ali⸗ 2 gne indolis adoleſcens etatẽ ſu⸗ anm intellectu et humilitatis dulcedine et grauitate trãſigebat. Huic egrotãti atq; ei quidã ſenex apparuit:⁊ hũc virga teti⸗ git: eiq; dixit:Surge ex hac em̃ moleſtia modo minime moꝛieris: ſed paratus eſto quia longũ tempus hic facturus nõ eris. Qui dum iam eſſet a medicis deſperatꝰ: repente ſanatus eſt: atq; conualuit: rem: quã viderat:narrauit: ſeq; per bienniũ in dei ſeruitio:ſieut pꝛedixi: vltra etatis ſue annos exhibuit. Ante hoc trienniũ cum quidã frater fuiſſet moꝛtuus:atq; in eiuſ⸗ hahereſ umptus ad migrandũ diceret: re trio Merolus dicebat: vebemen⸗ leſtia coꝛpoꝛis occupatus cũ magna ſecu⸗ Ad cuius ſepulchꝛum dum Petrus:qui ſet tanta vt aſſerit᷑ de eodẽ ſepulchꝛo illi⸗ gregata. Qua ex re manifeſte patuit: qᷓ verum fuit quod ꝑer nocturnam viſione-Z e us quidã Johãnes dictus eſt ma ad extremũ deducto per nocturnꝗ viſionẽ fecerit ſomnla: 1 excidert ſperantes in il Sregori = pape dem monaſterij cimiterio a nobis ſepul⸗ tus: cunctis nobis ab eodem cimiterio ex euntibus:iſdem Johãanes ſicut poſtmodũ pallens ⁊ tremens indicauit:illinc nobis diſcedẽtibus inuentus: ab eodem fratre: qui moꝛtuus fuerat: de ſepulchꝛo vocatꝰ eſt. Quod mox etiã ſubſequẽs finis edo⸗ cuit:nam poſt dies decẽ inuaſus: febꝛibꝰ carne ſolutus eſt. etrus. Gceri vellem ſi hoc quod per no cturnas viſiones oſtenditur debe at⸗obſeruari. QDe modis ſomnioꝛum: n: et an ſint obſeruanda: De quodaʒ eti am cui per ſommum longa vite ſpacia pꝛomiſſa ſunt: ⁊ in eel tempoꝛe relecata: (Capitulum. XLVII. Sregoꝛius. N hoc Netre ſciendũ eſt:quia modis tangunt animũ ima gines ſomnioꝛũ. Aliquãdo nã ſomnia ventris plenitudine vel inanitate. Aliquando vero illuſione. Aliquando cogitatiõe ſimul a illuſione. Aliquãdo reuelatiõe.Aliquãdo autẽ co gitatione ſimul: ⁊ reuelatiõe generantur. Sed duo que pꝛima diximus:om̃i experi mento cognoſcimus: ſubiũcta autẽ quat⸗ tuoꝛ in ſaere e ſcripture pagina reperimus. Somnia em̃ niſi plerũq; ab occulto hoſte per illuſionẽ fierent: nequa iy hoc vir ſapt ens indicaret dicens: Multos em̃ errar· — —— lis.Et iterũ. Non auguriabimini:nec ob ſeruabitis ſomnia: quibus pꝛofecto ver⸗ bis cuiꝰ ſint deteſtatiõis oſtendit᷑ que au gurijs peragunt᷑: rurſus niſi al Anaͤck⸗ ex⸗ cogitatiõe ſimul: ⁊ illuſione pꝛ vir ſapiens minie dixiſſet.. Pul ſequũtur ſomnia.Et niſi aliquãdo inia ex myſterio reuelatiõis oꝛirent. Joſeph pꝛeferendũ ſe fratribus ſomnio nõ vide⸗ ret: nec ſponſum Marie vt ablato puero s curas „ rint in eccleſije Bialogoꝛum in egiptũ fugeret per ſomniũ angelus ad Aber moneret. Rurſuʒ niſi aliqñũ ſomnia ex co gitatiõe ſimul ⁊ reuelatiõe ꝓcederẽt:ne⸗ quaq; Daniel pꝛopheta. Rabuchodono ſoꝛ viſionẽ diſſerẽs a radice cogitationis inchoaſſet:dicẽs.Tu rex cepiſti cogitare in ſtratu tuo quid eſſet futuꝛum poſt hec ⁊ qꝛ reuelat myſteria oſtẽdit tibi que futu⸗ ra ſunt.Et paulo poſt. ARidebas ⁊ ecce qᷓ⸗ ſi ſtatua vna grãdis:ſtatua illa magna et ſtatura ſublimis ſtabat cõtra te ⁊c. DHani⸗ el itaq; dũ ſomniũ ad implendũ reuerẽter inſinuat ⁊ ex qua oꝛtũ ſit cogitatione ma⸗ nifeſtat.patẽ ter oſtenditur qꝛ hoc plerũ⸗ q cogitatiõe ſimul ⁊ reuelatiõe generet᷑. Sed nimirũ cũ ſomnia tot rerũ qualitati⸗ bus alternent᷑:tãto eis credi difficiliꝰ de⸗ bet:quãto ⁊ quo impulſu veniãt facilius nõ elucet.Sãcti auteʒ viri ĩter illuſiones atq; reuelatiões ipſas viſionũ voces aut imagines quoda intimo ſapoꝛe diſcernũt vt ſciãt vel quid a bono ſpũ ꝑcipiant: vel quid ab illuſiõe patiantur. Hã ſi erga hec mẽs cauta nõ fuerit: ꝑ deceptoꝛẽ ſpirituʒ multis vanitatibꝰ iĩmergit᷑ quia nonunqᷓᷓ ſolet vera pꝛedicere vt ad extremũ aĩiam: valeat ex vna aliqᷓ falſitate laqueare.ſicut nj o nuꝑ cuidã certũ eſt ↄtigiſſe. Qui dũ ſomnia vehemẽter attẽderet ⁊ ꝑ ſomniuʒ longa vite huiꝰ ſpacia ſibi pꝛomiſſa ſunt. Cũq; multas pecunias ꝓ longioꝛis vite ſtipẽdijs collegiſſet ita repẽète defunctus eſt vt intactas oẽs relinqueret ⁊ ipie ſecũ nihil ex bono opere poꝛtaret. An pꝛoſit animabꝰ ſi eoꝛũ coꝛ⸗ poꝛa in eccleſüs ſepulta ſint. Ais ille ſit memini. ſed queſo 1 te ea que cepimus exequamur 4 Putam“ ne animab? altquid Pppꝛogeſſe.ſi moꝛtuoꝛũ coꝛꝑa fue (Gregorius. — Aos grauia peccata nõ depꝛimũt his ꝓdeſt moꝛtuis ſi in eccleſia ſe peliat᷑ qd eoꝛũ pꝛoximi quotiens ad eadẽ ſacra loca cõueniunt:ſuoꝛũ quo⸗ rũ ſepulcra conſpiciũt:recoꝛdant᷑ vt ꝓ eis dño pꝛeces effundãt. Ham quos peccata grauia depꝛimũt nõ ad abſolutionem po tius ꝙ; ad maioꝛẽ dãnationis cumulũ eo⸗ rum coꝛꝑa in eccleſijs ponunt᷑. Qð meli us oſtẽdere poterimus ſi ea que diebꝰ no ſtris geſta ſunt: bꝛeuiter enarremus. . BDe quadꝗ ſanctimoniali femi- na in eccleſia ſancti Laurẽtij ſe⸗ pulta que dimidia apparuit ac/- cenſa. ([Kap. XxLIX. IVIr nãq; vite venerabilis Felix Poꝛtueñ. Epᷣus in ſcauinenſi pꝛouincia oꝛtꝰ atq; nutritus ẽ. AQui quada ſanctimonialeʒ fe minã in loco eodẽ fuiſſe teſtat᷑ que carnis quidẽ continentiã habuit. Sed lingue ꝓ cacitatẽ atq; ſtultiloquiũ nõ declinauit. Hec igit᷑ defuncta atq; in eccleſia ſepulta eſt. Eadẽ autẽ nocte cuſtos eiuſdeʒ eccle⸗ ſie per reuelationẽ vidit.qꝛ deducta ante ſacruʒ altare per mediũ ſecabat᷑ ⁊ ꝑs vna illius igne cremabat᷑ 1 ꝑs altera intacta remanebat.Cũq; hoc ſurgẽs fratribꝰ nar raſſet.⁊ locũ oſtẽderet in quo fuerat igne cõſumpta:ipſa flãme cõbuſtio ita ante al⸗ tare in marmoribꝰ apparuit ac ſi illic ea⸗ deʒ femina igne coꝛpoꝛeo fuiſſet cõcrema ta. Qua ex re aperte datur intelligi.quia hi quibus peccata dimiſſa non fucrint ad euitandũ iudicium ſacris locis poſt moꝛ⸗ tem non valeant adiuuari. , . De Vlaleriani patritij ſepul⸗ tura. Capitulum. LD. BShannes quoq; vir magnifi⸗ cus in hac vrbe locũ perfecto⸗ rum ſeruans.cuius grauitatis atq; veritatis ſit nouimus. qꝛ mihi teſtatus eſt AHalerianũ patritiũ:in ci uitate que Brixa dicitur: fuiſſe defunctũ cui eiuſẽ ciuitatis epiſcopus accepto p⸗ eio locũ in eccleſia pꝛebuit in quo ſepelire debuiſſet. Qui didelicet Aalerianꝰ vſq; ad etatẽ decrepitã leuis ac lubꝛicus exti⸗ tit:modũq; ſuis pꝛauitatibus ponere con tempſit. Eadẽ vero nocte qua ſepultꝰ eſt beatus Fauſtinꝰ martyr. in cuiꝰ eccleſia coꝛpus illius fuerat humatũ.cuſtodi ſuo apparuit:dicẽſ. NRade ⁊ dic Epiſcopo.vt pꝛoijciat hinc fetẽtes carnes quas hio po ſuit qð ſi nõ fecerit:die triceſimo ipſe mo rietur. Quã viſioneʒ cuſtos timuit Epi⸗ ſcopo confiteri.⁊ rurſus admonitus decli nauit. Die autẽ triceſimo eiuſdem ciuita⸗ tis Epiſcopus cũ veſpertina hoꝛa ſanus atq; incolumis ad lectũ redijſſet ſubita et inopinata moꝛte defunctus eef. Re coꝛpoꝛe Valentini ab ec cleſia poſt moꝛtem proiecto. DVeſt quoq; in pꝛeſenti venera bilis frater Lenãtius Lunen⸗ ſis Epiſcopus ⁊ magnificꝰ Li herius vir nobiliſſimꝰ atq; ve⸗ racifſimus qui ſe ſcire ſuoſq; homines in terfuiſſe teſtatur ei rei:quã narrauit:nuꝑ in Benuenſi vrbe cõtigiſſe. Ibi nãq; vt dicit Nalẽtinus nomine eccleſie Medio lanenſis defeſenſoꝛ defunctus eſt vir val⸗ de lubꝛicus ⁊ cunctis leuitatibus occupa tus cuiꝰ coꝛpus in eccleſia beati martyris SGyrli ſepultũ eſt. NMocte autẽ media in ea daem eccleſia facte ſũt voces ac ſi quis vio lenter ex ea repelleret᷑ atq; traheret᷑ foꝛas Agd quas nimirũ voces cucurrerũt euſto⸗ des ⁊ viderunt duos quoſdã deterrimos ſpũs qui eiuſdẽ Ralentini pedes quadaʒ ligarura ſtrinxert ⁊ eũ ab eccłeſia clamã tem ac nimiũ vociſerantẽ ſoꝛas trahebãt. MQui vigelicet exterriti ad ſua ſtrata re⸗- uerſi ſunt.mane autẽ facto aperientes ſez- pulcrã in quo iſdẽ Aalẽtinus poſitꝰ fue⸗ rat eiꝰ coꝛpꝰ nõ inuerũt.Cũq; extra eccle ſiam quererẽt vbi pꝛoiectũ eſſet inuenerũt hoc in ſepulcro alio poſitũ:ligatis adhuc ꝑedibꝰ ſicut ab ecdleſia fuerat abſtractuʒ. ℳσ PFPeaui Bregoꝛlj pape Exqua re Petre collige qꝛ hi quos pec⸗ cata grauia depꝛimũt ſi in ſacro loco ſepe liri ſe faciant reſtat vt etiã de ſua pꝛeſum⸗ ptione iudicent᷑ quatenus eos ſacra loca non liberent ſed etiam culpa temeritatis Capitulũ. LII. Am quid quoq; ĩ hac vrbe cõ⸗ tigerit cunctoꝛũ qui hic habi⸗ tant multitudo teſtat᷑ ꝙ quidꝗ artis eoꝛũ pꝛimus cũ defunctꝰ fuiſſet in ſua ſepultus eſt. Sequẽti autem nocte ex eadẽ ſepultura audiente cuſtode eius ſpi⸗ ritus cepit clamare. Ardeo ardeo. Cum vero has duas voceſ emiſiſſet:cuſtos hoc eius nunciauit vxoꝛi.vxoꝛ vero illius eos qui diligenter inſpicerẽt:artis eiuſdẽ vi⸗ ros tranſmiſit ad eccleſiam:volẽs cogno⸗ ſcere qualiter eius coꝛpus eſſet in ſepul⸗ cro de quo talia clamaret. Qui aperien⸗ tes ſepulcrũ veſtimẽta eadeʒ intacta rep pererũt que nũcuſq; in eadẽ eccleſia pꝛo eiuſdẽ cauſe teſtimonio ſeruant. Coꝛpꝰ vero illius oiĩno nõ iuenerũtac ſi in ſepul⸗ cro eodẽ poſitũ nõ fuiſſet. Qua ex re colli gendũ eſt qua vltione aĩa eius dãnata ſit cuius ⁊ caro eſt ab eccleſia ꝓiecta. Quid igitur ſacra loca ſepultis ꝓſunt quãdo hi qui indigni ſunt ab eiſdẽ ſacris locis diui nitus pꝛoij ciunk. ”M uid ſit qd maxie moꝛtuoꝛum valeat aiabus ꝓdeſſe:Et de Eẽ ee Re. 6 e Tinctoꝛis coꝛpoꝛe in ec⸗ cleſia ſepulto poſt non inuento ſet in eccleſia beati Januarij martyris iuxta poꝛtam ſancti Laurentij a coniuge tũcellẽſi pꝛeſbytero qͥ a cuiuſdã petit“ eſt vt ſacra hoſtiã ꝓ id nam ergo eſſe poterit qð moꝛtuo:ũ valeat animabus ꝓ ð s 2 4 ⸗ . — n/5 — — — - S—2õ — — — —— yr Bialogoꝛ um . Aculpe poſt moꝛtẽ inſolubiles nõ ſunt:multũ ſolet animas eti am poſt moꝛtẽ oblatio ſacre ho Q ſtie ſalutaris adiuuare: ita vt hoc nõnunqꝙᷓ ipe defunctoꝝ aĩe expetere videant᷑. Mam pᷣdictus Felix epũs a quo dã vite venerabilis pᷣſbytero:qui vſq; an te bienniũ vixit:⁊ in dyoceſi Sentũcelen ſis vꝛbis habitabat atq; eccleſie beati Jo haãnis:que in loco qui dici᷑ Tauriana:ſi ta eſt: pꝛeerat: cognouiſſe ſe aſſerit qð iſ⸗ dem pᷣſbyter in eodẽ loco: in quo aque ca lide vapoꝛ es nimios faciũt quotiens coꝛ⸗ poꝛis neceſſitas exigebat lauari cõſueue⸗ rat: vbi duz die quadã fuiſſet ingreſſus: inuenit quendã incognitũ virũ ad ſuũ ob⸗ ſequiũ pꝛeparatũ: qui ſibi de pedibus cal ciamẽta abſtraheret:veſtimẽta ſuſcipere 2 exeũtia caloꝛibus ſabana pꝛeberet: atq; orimne miniſteriũ cũ magno famulatu per ageret.Cũq; hoc ſepiuſ fieret:iſdẽ pꝛeſby ter die quadã ad balnea iturꝰ intra ſemet ißp̃m cogotãs dixit: Airo illi qui mihi ſo⸗ let tam deuotiſſime ad lauandũ obſequi: ingratus apparere nõ debeo: ſed aliquid me neceſſe eſt ei ꝓ munere poꝛtare. Cũc duas ſecũ oblationũ coꝛonas detulit: qui mox vt peruenit ad locũ: hominẽ inuenit atq; ex moꝛe eius obſequio in oibus vſus eſt. Lauit itaq; ⁊ cũ iam veſtitus voluiſ⸗ ſet egredi hoc qꝗð ſecũ detulerat obſequẽ⸗ ti ſibi viro ꝓ benedictiõe obtulit petens: vt benigne ſuſciperet: qð ei gratia chari⸗ tatis offerret. Cui merẽs afflictuſq; reſpõ dit: 2Miht iſta quare das pater: Iſte pa⸗ nis ſanctus eſt: ego hũc manducare non poſſum: ego etem̃: quẽ vides: huius loci oñs aliquãdo fui:ſed pꝛo culpis meis hic poſt moꝛtẽ deputatus ſum. Si autẽ mihi pꝛeſtare vis omipotenti deo offer hũc pa⸗ nẽ: vt pꝛo peccatis meis interuenias. Et tune exauditũ te eſſe cognoſce: cũ huc ad lauandũ veneris:⁊ me minie reppereris. In quibus verbis diſparuit: ⁊ is qui ho⸗ ino eſſe videbat᷑ euaneſcendo innotuit:qꝛ ſpiritus fuit. Iſdẽ vero pᷣſbyter ebdoma⸗ a cõtinus ſe pꝛo eo in lacheymis afflixit: liber IIII ſalutarẽ hoſtiã quotidie obtulit: ⁊ reuer⸗ ſus poſt ad balneũ eum iam mime inue⸗ nit. Qua ex re quantũ ꝓſit animabus im molatio ſacre oblatiõis oſtendit᷑ quando hanc ⁊ ipᷣi moꝛtuoꝝ ſpiritus a viuẽtibus petũt:⁊ ſigna indicant: quibus per eã ab ſoluti videantur. He fratre Juſto medico pꝛo — — cuius anima continuis triginta diebus oblatum eſt ſacriſicium ———— Cßapitulum. LiIII. Ecq; hoc ſilendũ puto qð actuʒ ĩi meo monaſterio añ hoc triẽni um reminiſcoꝛ. Quidã nam q; monachus Juſtus nomĩie:me⸗ dicina artè fuerat imbutuſ:qui mihi in eo dem monaſterio cõſtituto ſedule obſequi atq; in aſſiduis egritudinibus meis excu bare cõſueuerat. Hic itaq; languoꝛe coꝛ⸗ poꝛis pꝛeuẽtus ad extremũ deductus eſt. Cui in ipᷣa ſua moleſtia frater germanus nomĩe Cupioſus ſeruiebat: qui ipᷣe quo⸗ q; nũc in hac vꝛbe per eandẽ medicine ar tem temꝑalis vite ſtipendia ſectat᷑:ſed pᷣ⸗ dictus Juſtus cũ iaʒ ſe ad extremũ perue niſſe cognouiſſet:eidẽ Cupioſo fratri ſuo quia occultatos tres aureos haberet in⸗ notuit. Qð nimiꝝ fratribus nõ potuit ce lari: ſed ſubtiliter indagãtes: atq; illius omia medicamẽta perſcrutãtes: eoſdem tres aureos inuenerũt abſconſos in medi dicamine:qð mox vt mihi nũciatũ eſt:tan tũ malũ de fratre qui nobiſcũ cõmuniter vixerat enimiter ferre nõ valui. Quip⸗ pe quia eiuſdẽ mei monaſterij ſemꝑ regu la fuerat:vt cũcti fratres ita comuniter vi uerẽt: quatenus eis ſingulis nulla habe⸗ ri ꝓpꝛia liceret nimio terroꝛe percuſſus: cogitare cepi:vel quid ad purgationẽ mo rientis facerẽ: vel quid ad exemplũ viuẽ⸗ tibꝰ ſrarche Puiders. Pꝛecloſk o igit᷑ etuſ dẽ mõaſterij pᷣpoſito ad me accerſito dii Aide ⁊ vt nullus ex fratribus ſe ad e᷑mo Beati rientẽ lungat: nec ſermonẽ conſolationis ex cuiuflibet eoꝝ oꝛe percipiat. Sed cum in moꝛte cõſtitutus fratres exquiſierit: ei ſuus carnalis frater dicat: quia per aure⸗ os quos occultatos habuit:a cũctis fratri bus abominatus ſit: vt ſaltẽ in moꝛte de culpa ſua mentẽ ipſius amaritudo tranſ⸗ uerberet:atq; apeccato qð perpetrauerat purget.Cũ vo moꝛtuꝰfuerit: coꝛpꝰ ĩ cimi terio no 6 ponat:ſ. ed qᷣlibet foſſaz in ſterqui iino facite in ea coꝛpus eius pꝛoijcite: ibi q; ſuper eũ tres aureos quos reliquit ia⸗ ctate omes ſimul clamantes:pecunia tua tecũ ſit in perditiõe: ⁊ ſic eum terra operi⸗ te. In qnihus vtriſq; rebus vnã moꝛiẽti⸗ bus:alterã vero volui pꝛodeſſe fratribus viuentibus vt et illũ amaritudo moꝛtis a culpa ſolubilẽ faceret: ⁊ iſtos auaricie tã⸗ ta damnatio terreret: atq; a culpa pꝛohi⸗ beret. Quod ita factũ eſt. NHam cũ iſdem monachus perueniſſet ad moꝛtẽ: atq; an⸗ xie ſe quereret cõmendare fratribꝰ æ nul⸗ lus ei a fratribus applicare 2 loqui digna ret᷑:ei carnalis frater cur ab omibus fratri pus eſſet abhominatus: indicauit. Qui pꝛotinus de reatu ſuo vehemẽter ingemu it: atq; in ipa ſua triſticia e coꝛpoꝛe exiuit qui ita eſt ſepult? vt dixerã. Sed fratres om̃es ex eadem ſentẽtia conturbati: cepe runt ſinguli extrema queq; vilia: 7 que eis habere regulariter licuerat ad mediũ pꝛoferre vehemẽterq; foꝛmidare:ne quid apud eos eſſet vnde repꝛehẽdi potuiſſent Cum vero poſt moꝛtẽ eius triginta iaz eſ⸗ ſent dies euoluti: cepit animus meus de⸗ functo fratri cõpati: eiuſq; cũ doloꝛe gra⸗ ui ſupplicia penſare: ⁊ ſi qð eſſet ereptio⸗ nis eius remediũ querere Tũc vocato ad me eodẽ Pꝛecioſo monaſterij mei pꝛepo ſito triſtis: dixi: Diu eſt ꝙ frater ille qui defunctus eſt in igne cruciat᷑. Debemus ei aliquid charitatis impendere:⁊ eũ quã tum poſſumus:vt eripiat᷑: adiuuare.Aa⸗ de itaq;: ⁊ ab hodierna dieb triginta cõ⸗ tinuis offerre ꝓ eo ſacrificiũ ſtude vt nul⸗ lus omino pꝛet ermittat dies quo pꝛe ab⸗ Lolutiõe illius hoſtia ſalutaris non offera HBGregoꝛij dem Cupioſus pergens pꝛotinuę uit fratribus in monaſterio. Fr. ro ſoliciti computauerũt dies:⁊ i 2 extiterat quo pꝛo eo viceſima oblatio fue⸗ pape tur. Qui pꝛotinus abſceſſit 2 paruit. El bis autẽ alia curantibus atq; dies euolu⸗ tos non munerãtibus iſdeʒ frater qui de functus fuerat:nocte quadã fratri ſuo ger mano cupioſo per viſionẽ apparuit. Quẽ ille cum vidiſſet:inquiſiuit dicẽs: Quid eſt frater? Quomodo es? Cui reſpondit: Nũcuſq; male fui:ſed iã modo bene ſum quia hodie cõmunionẽ recepi.i D rat impleta.Cunq; ⁊ Cupioſus neſciret: quid pꝛo eo fratres agerẽt: ⁊ fratres igno raſſent:quid de illo Cupioſus vididiſſet: vno eodẽq; tempoꝛe dũ cognoſceret: ille iſti quid egerant:atq; iſti cognoſcerẽt:il⸗ le quid viderat cõcoꝛdantes ſimul viſiõe ⁊ ſacrificio res aperte claruit:quia frater: qui defunctus fuerat: per ſalutarẽ hoſtiã euaſit ſupplicig, . EBVra ſunt valde ql que dicis: ⁊ nõ me iocriter leta. [De vita et tranſitu Caſſiani chilcopi: ¶Capitulũ.LV. Bregoꝛius. E nobis in dubiũ veniant ver ba moꝛtuoꝛũ confirmãt hec fa- cta viuentiũ. Nam vir vite ve⸗ nerabilis Caſſius Hermenſis epiicor copus: qui quotidianũ offerre cõſue⸗ uerat deo ſacriſiciũ:ſeq; in lachꝛymas in⸗ ter ipᷣa ſacrficioꝛũ archana mactabat:mã⸗ datum domini per cuiuſdaʒ ſui viſionem pᷣſbyteri ſuſcepit dicens: Age quod agis operare quod operaris. Mon ceſſet pes tuus nõ ceſſet manus tua. Hatale apoſto loꝛum venies ad me: ⁊ tribuam tibi mer⸗ cedem tuam. Qui poſt annos ſeptẽ ipſo natalicio apoſtoloꝛũ die: cum miſſarũ ſo⸗ lennia peregiſſet: 2 myſteria ſacra cõmu⸗ nionis zocepiſſer e corpoꝛe exiuit. “ — ͤ . 4 Dialogoꝛum HBDe quodam ab hoſtibus ca/ pto cuius vincula oblatiõis ho ra ſoluebantur: Et de Baraca nauta per ſalutarem hoſtiam a naufragio liberatoꝛ: (zapitulum. LVI. HOHic quoq; quod audimus quẽ de apud hoſtes in captiuitatẽ poſitũ: ⁊ in vinculis religatũ fu 4 iſſe: pꝛo quo ſua coniũx diebus certis ſaerificiũ offerre conſueuerat: qui longo poſt tꝑe ad coniugẽ reuerſus qui⸗ bus diebus eius vincula ſoluerent᷑:inno tuit: eiuſq; cõiunx illos fuiſſe dies quibꝰ pꝛo eo ſacrificiũ offerebat:recognouit.Et ex alia nobis re que ante annos ſeptẽ ge⸗ ſta eſt certiſſime confirmat᷑. Agatus eniʒ Panoꝛmitanꝰ epiſcopꝰ:ſicut fideles mi⸗ hi ac religioſi viri multi teſtati ſunt: atq; teſtant᷑: cum beate memoꝛie anteceſſoꝛis mei tempoꝛe iuſſus eſſet:vt Rom ã veni⸗ ret:vim nimie tempeſtatis pertulit:ita vt ſe ex tanto vndarũ periculo euadere poſſe me pꝛoſint:ac de virtute? myſte diffiderat. Mauta vero illius Raraca no⸗ mine:qui nũc eiuſdẽ eccleſie clericatus of ficio fungit᷑:poſt nauẽ in carbaſo regebat ruptoq; fune cũ eodem carbaſo: quẽ rege bat: inter vndarũ cumulos repente diſpa ruit. Hauis autẽ cui epiſcoꝑpꝰ pꝛeerat:ta⸗ dem poſt multa pericula ad Oſticã nſu⸗ lam fluctibꝰ quaſſata peruenit. Cũq; die tertio epiſcopus nautã qui ab eo abꝛeptꝰ in carbaſo ſuerat. In nulla maris parte viderit apparere:vehemẽter afflictꝰꝛmoꝛ tuũ credidit: ſed per obſequiũ charitatis viuo vnũ quod debebat: moꝛtuo impẽdit vt omipotenti deo ꝓ abſolutiõe eius ani me offerre ſacrificiũ victime ſalutaris iu⸗ bet:quo oblato reſtaurata naue perrexit ad italiã. Cunq; ad Romanũ po·tũ veniſ ſet:illic nautã repperit:quẽ moꝛtuũ puta bat. Tunc inopinata exultatiõe gauiſus eſt ⁊ euʒ: qualiter tot diebus in illo tanto maris periculo viuere potuiſſet: inquiſi⸗ uit. Qui videlicet indicauit: quotiẽs in illis tempeſtatis fluctibus cũ eodẽ quem regebat:fuiſſʒ carbaſo verſatus: qualiter cũ ilio vndis pleno enatauerit: ⁊ quotis eo a ſuperioꝛi parte deoꝛſum verſo ip̃e ca⸗ rine eius ſuperſederet:adiũgens. Cũ die⸗ bus ac noctibus hoc inceſſanter faceret iẽö qꝙᷓ; eius virtus funditus ex fame ſimul ⁊ la boꝛe cecidiſſet: quo eũ oꝛdine diuina mi⸗ ſericoꝛdia ſeruauerit:indicauit.Etem̃ qð etiam nũcuſq; teſtatur dicẽs: Laboꝛans in fluctibus atq; deficiens ſubito mentis pondere ſum grauatus:ita vt neq; vigila re me crederẽ:neq; depꝛeſſus ſomno eſſẽ Et ecce in eodẽ medio mari me poſito qui dã apparuit:qui mihi panẽ ad refectionẽ detulit. Quẽ mox vt comedi:vires rece⸗ pi lõge poſt nauis tranſiẽs affuit:que me ab illo vndarũ periculo ſuſcepit: atq; ad terrã deduxit. Quod ſcilicet epiſcopꝰ au diens requiſiuit diem: atq; illo fuiſſe die repperit: quo pꝛo eo pꝛeſbyter in Oſtica inſula deo omipotenti hoſtiã ſacre obla⸗ tionis immolauit. ¶ Quibus moꝛtuis ſacre victi rio vigime ſalutaris: 3 Capitulum. LVII. etrus. A que narras ipᷣe quoq; in Si cilia poſitus agnoui. Bregonus. Dcirco credo:quia hoc tã aper cum viuẽtibus ac neſcienti⸗ bus agit᷑:vt cunctis hec agẽti⸗ atq; ſciẽtibus oſtendatur: quia ſi inſolubiles culpe nõ fuerint ad ab ſolutionẽ pꝛodeſſe: etiã moꝛtuis victime ſacre oblatiõis poſſint. Sed ſciendũ eſt: quia illis ſacre victime moꝛtuis pꝛoſunt: qui hic viuendo obtinuerũt:vt eos etiam poſt moꝛtẽ bona adiuuẽt: que hic ꝓ ipᷣis ab alijs fiunt. Inter hec autẽ penſanduʒ eſt:ꝙ tutioꝛ ſit via vt bonum quod quiſq; poſt moꝛtẽ ſuã ſperat agi per alios: agat ipᷣe dum viuit per ſe. GBeatius quippe ell H 4 PBPeati Gregoꝛj pape herũ exire ꝙꝙ; poſt vincula libertatẽ que⸗ rere. Debemus itaq; pꝛeſens ſeculũ: vel quia iam cõſpicimus defluxiſſe:tota men te cõtemnere quotidiana deo lachꝛymaꝝ ſacrificia: quotidianas carnis eius ⁊ ſan⸗ guinis hoſtias imolare. Hec nãq; ſingu. lariter victima ab eterno interitu animã ſaluat:que illã nobis moꝛtẽ vnigeniti per tuis iam non moꝛit᷑:⁊ moꝛs illi vltra non dominabit: tamen in ſeipo immoꝛtaliter atq; incoꝛruptibiliter viuẽs pꝛo nobis ite rũ in hoc myſterio ſacre oblatiõis immo⸗ lat᷑. Eius quippe ibi coꝛpus ſumit᷑: eius caro in populi ſalutem partit᷑. Eius ſan⸗ Guis nõ iaʒ in manus infideliũ:ſed in oꝛa ideliũ fundit᷑. Minc ergo penſemus qua⸗ le ſit pꝛo nobis hoc ſacrificiũ:quod pꝛo ab ſolutione noſtra paſſionem vnigeniti filij ſemper immitat᷑ Quis enim fideliũ habe re dubiñ poſſit in ĩa immolationis hoꝛa ad ſacerdotis vocem celos aperiri: in illo Jeſu xpᷣi myſterio angeloꝝ choꝛos adeſſe ſummis ima ſociari:terrena celeſtibus iũ gi:vnũ quoq; ex viſibilibus atq; inuiſibi⸗ libus fieri. YJMVMDU De affligendo coꝛde inrer ſa/ cra myſteria: ⁊ poſt de mẽtis cu ſtodia: CKapitulũ. LVIII. noſmetißos d eo in coꝛdis con⸗ riitiõe mactemus: quia qui paſ ſftionis dñi ce myſteria celebꝛa⸗ ergo vere pꝛo nobis hoſtia erit deo: ecum noſipᷣos hoſtiã fecerimus. Sed ſtudendũ nobis eſt: vt etiã poſt oꝛatiõis tꝑa inquã tuũ deo largiente poſſumus in ipᷣo animuʒ ſuo põdere ⁊ vigoꝛe ſeruemus:ne poſt co gitatio fluxa diſſoluat:ne vana mentẽ leti cia ſubꝛepat: ⁊ lucrũ compũctiõis anima quippe: quod popoſcerat:anima obtine⸗ re meruit: que ſe poſt lachꝛymas in eodẽ mmDmentis vigoꝛe ſeruauit. De qua nimirum „ myſteriũ reꝑat. Qui licʒ reſurgẽs a moꝛ EEd neceſſe eſt: vt cũ hec agunꝰ mus: debemus imitari qð agimus. Tũc a quod petijt:non eſt pꝛiuata munere ð vt noſtre relaxentur: Kapitulum. LIX. Ed inter hec ſciendũ eſt: quia ille recte delicti veniã poſtulat gqui pꝛius hoc: quod in ipᷣo de⸗ linquit᷑trelaxat. Munus enim non accipit᷑: niſi ante diſcoꝛdia ab animo pellat᷑ dicente veritate.Si offers munus tuũ ante altare: ⁊ recoꝛdatus fueris ꝙ fra ter tuus habet aliquid aduerſuʒz te: relin que ibi munus tuũ ante altare:⁊ vade pꝛi us recõciliari fratri tuo: ⁊ tũc veniens of⸗ feres munꝰ tuũ. Qua in re penſandũ eſt cũ omnis culpa munere ſoluat᷑ qᷓ; grauis eſt culpa diſcoꝛdie:pꝛo qua nec munus ac cipi Sebemus itaq; ad pꝛoximũ quãuis longe poſitũ: longeq; diſiunctũ: mẽte ire eiq; animũ ſubdere:humilitate illũ ac bez niuolentia placare:vt ſcilicet cõditoꝛ no⸗ ſter dũ tale placitũ noſtre mentis aſpexe⸗ rit:a peccato nos ſoluat:quia munus pꝛo culpa ſummit. eritatis autẽ voce atte⸗ ſtante didicimus:quia ſeruus qui decem milia talenta debebat:cũ penitentiã age⸗ ret: abſolutionẽ debiti a domĩo accepit. Sed quia cõſeruo ſuo centũ ſibi venarios debenti debitũ non vimiſit: et hoc iuſſus exigi quod ei fuerat iam per penitentiã di miſſuʒ.Ex quibus videlicet dictis cõſt at de nõ dimittimus:⁊ illud rurſus exigitur quod nobis iam per penitentiã dimiſſum fuiſſe gaudebamus. Isgit᷑ dum per indul ti tempoꝛis ſpaciũ: licet dũ iudex ſuſtinet dum cõuerſionẽ noſtrã is: qui culpas exa minat: expectat.Cõflemus in lachꝛymis nß duriciã mentis: foꝛmemus in pꝛoximis per incurſũ fluxe cogitatõis perdat. Sic gratiã benignitatis: ⁊ audẽter dico:quia ſalutari hoſtia poſt moꝛtẽ nõ indigebimꝰ ſi ante moꝛtẽ deo ipſi hoſtia fuerimus. ccriptũ eſt. Aultuſq; eius nõ ſunt ampliꝰ in diuerſa mutati. Que igit᷑ non eſt ob popoſceicct. quia ſi hoc quod in nos delinquit᷑ ex coꝛ⸗ Cibꝛi dyalogoꝛũ beati Gꝛe⸗ goꝛij pape: vna cũ annotationi⸗ bus capituloꝛũ feliciter explici/ unt. Impꝛeſſi ac diligentiſſime coꝛrecti Baſilee per Michaelẽ Furter:ſub anno domini Ail⸗/ HM leſimo uadringenteſimonono- HMD geſimo 4 exto. ¶ Laus deo. 2 * . . . . S 1. . 2 S ¹ 1 . 7 * 1. 4 . 5 . — . X 4 . . . . . ℳ₰ℳ . 5 2 —„ . . . ℳ * . . 8 * 8 8 1 . . . . 1 4 . . – . . 4 . . 1 8 2ð 4 . = . ) £ R . 4 . S 4 . . 4 . . . . . . ” 18HO eleisoln-g-„PJepuels T1olDeleSATE-e A X M 61 81 2 ooueſeg snooꝗ 21 91 81 vI N 81 uIOO eSeEUIAXAMAMM HUDO JTAISE MAXA 666 IUBLDAdOO 1I 01 6 8 1 9 8 8 2* .„