Gb46_qt_2 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Regula pastoralis Gregor I., Papst ? N 12 –5 11963401 021 IIuNuNmndknuan ⸗ . – . . . . . —— 4 . 4 — ð W —– — E⸗ =Gòð S — — . . * . . . 7 5 2 . . E 8 . „ . . . * . . * . — . D 3 4 5 1 4 . . . – S růL = 1 X W . . 4 1 . – . . 2 . . . . . . 8 „ 12 . 9 . — . 2 . . 7 7 . . Annotationes Q Capituloꝛũ libꝛi Paſtoꝛalis cure beati Gregoꝛij pape:ꝑ qua tuoꝛ ptes diſtincti: bꝛeuis oꝛdi/ nataqʒ Annotatio. H ¶nnotatio capituloꝛũ Sance ntl. Fmgeriel ne venire ad Paſtoꝛale magi⸗ eriũ audeãt: Cap.i. Ne locũ regim inis ſubeãt qui viuẽdo nõ perficiũt q̃ meditãdo didicerũt: De pondere regiminis ⁊ ꝙ aduerſa aue⸗ ꝙᷓ; deſpicienda ſunt pꝛoſpera vero foꝛmi⸗ danda: Cap.iij. Qõð occupatio regiminis ſoliditatẽ men tis diſſipet: Cap.iiij. De illis qui in tẽplo ceteris ꝓdeſſe pñt: ſʒ quietẽ ꝓpꝛiã ſectãdo dimittũt Ca.v. Qð vere humilis diuinis non reluctetur iudicis: Qðõ officiũ pᷣdicatiõis ab aliquibꝰ ſauda biliter petatur ad qð alij coacti pertrahũ⸗ tur: De his qui pꝛeeſſe cõcupiſcũt ⁊ ad vſum ſui libidinis inſtrumẽtũ apoſtolici ſermo⸗ nis arripiunt: Cap. vlij. Qð mẽs pꝛeeſſe volentiũ ficta ſibi bono⸗ rũ operũ ꝓmiſſiõe blandiat᷑: Cap.ix. ieliter quiſq; ad regimen venire de⸗ eat: Qualẽ ſe regẽs debeat erhibere ⁊ ſine vi tio coꝛpoꝛis eſſe: Cap.xi. ¶Annotatio capituloꝛũ ſcðᷣe ꝑtj. De qualitatibꝰ digni paſtoꝛis collectim enumeratis: Cap.i. MQõ rectoꝛ MPaſtoꝛalis ſemꝑ debeat elſe cogitatione mundus: Cap.ij. Qðõ rectoꝛ ſemꝑ debeat eſſe operatione pꝛecipuus. Cap.iij. MQõ rectoꝛ debeat eſſe diſcretus in ſilen⸗ tio ⁊ vtilis in verbo: Cap. iiij. Qõ rectoꝛ debeat eſſe ſingulis cõpaſſioe ꝓximus ⁊ pꝛe cunctis contẽplatione . u⸗ Cap.vi. Cap. x. locupletes: triſtes: lbeorum Paſtoꝛalis cure ſpenſus: Cap. v. rectoꝛ debeat eſſe bñ agentib? ꝑ hu⸗ militatẽ ſocius ⁊ ↄtra delinquentiũ vitia ꝑ ʒelũ iuſticie erectus: Cap. vi. Qð rectoꝛ ſit internoꝛũ curã exterioꝛũ oc⸗ cupatione nõ minuẽs:exterioꝛũ pꝛouidẽ⸗ tiã internoꝛũ ſolicitudine non relinquẽs: Cap p. vij. Que rectoꝛi debeat eſſe diſcretio coꝛꝛecti onis diſſimulationis feruoꝛis ⁊ manſuetu dinis: Cap. viij. Qõ ſcire ſolicite rectoꝛ debeat quia ple⸗ rũq; vitia vᷣtutes ſe eſſe mentiũt: C.ix. Quãta debeat eſſe diuerſitas artis pꝛedi cationis: Labp. x. Mõ ſacri pꝛecepta eloquij cum timoꝛe ? amoꝛe ſint quotidie meditãda. Ca. xi. nnotatio capituloꝝ tertie eij. Qõð nõ vna eadẽq; exhoꝛtatio cũctis coõ⸗ gruat cũ collecta enumeratione diuerſita te qũo aliter aliterch admonendi ſinguli veniunt: Lap. l⸗ ODõ diuerſi admonitionis modi de ſin gu lis ſunt ponẽdi ⁊ de differẽti malo admo nendi viros atq; mnulieres. CLap.i. De diuerſo mõ admonendi iuuenes ate;ʒ ſenes: Cap.ij. De diuerſo modo admonẽdi li inopee atq; CLap. iij. De diuerſo modo admonẽdi letos atq; Lap.iiij. De diuerſo modo admonẽdi ſubditos at q; pꝛelatos: Cap. v. De diuerſo modo admonendi ſeruos at⸗ qꝙG; dominosg: Cap. vi. De diuerſo modo admonendi ſ abientes atq; hebetes: Cap. vij. De diuerſo modo admonendi Hõ tes atq; verecundos: Cap.viij. De diuerſo modo admonendi pꝛother⸗ uos puſillanimos: Cap. ix. De diuerſo modo admonendi impatien⸗ tes atq; patientes. CLap.x. A 2 nec per flagella coꝛrigant᷑. De diuerſo modo admonẽdi nimis taci⸗ ⸗ 7 Alnnotationes libꝛoꝛum Maſtoꝛalis cure De diuerſo modo admonẽdi beniuolos: atq; inuidos. CLap. xj. De diuerſo modo admonendi ſimplices atq; impuros. Cap.xij. De diuerſo modo admonendi incolumes atq; egros. Cap.xiij. De diuerſo modo admonẽdi eos qͥ flagel la metuũt:⁊ ꝓpterea innocẽter viuũt:at⸗ eos qui ſic in iniqtate indurauerũt: vt Cap. xiiij. tos atq; multiloquio vacãtes. Cap.xv. pꝛecipites. . He diuerſo modo admonẽdi manſuetos atq; iracundos. q; elatos. atq; incõſtantes. atq; abſtinentes. Cap.xx. De diuerſo mõ admonẽdi illos qͥ ſua mi⸗ ſericoꝛditer tribuũt: atq; illos qui aliena rapere contendũt. Cap. xxj. De diuerſo mõ admonẽdi eos qͥ nec alie⸗ na appetũt:nec ſua largiunt᷑:atq; eos qui ⁊ ea que habẽt:tribuũt:⁊ tamen aliena ra pere nõ deſiſtunt. Cap.xxij. De diuerſo modo admonẽdi diſcoꝛdes at q; pacatos. Cap.xxiij. De diuerſo modo admonẽdi ſeminantes diſcoꝛdiã atq; pacificos. Cap.xxiiij. De diuerſo mõ admonẽdi eos qͥ ſacre le⸗ ⁶ uerſitatis laboꝛe fatigant᷑. Cap. xxvij. gis verba nõ recte intelligũt atq; eos qui hec nõ humiliter loquũtur. Cap.xxv. De diuerſo modo admonẽdi illos qͥ cum pꝛedicare valeãt pꝛe nimia humilitate foꝛ midant:atq; illos quos a pꝛedicatiõe im⸗ perfectos:vel etas ꝓhibet:attamẽ pꝛeci⸗ pitatio impellit. Cap.xxvj. e d'uerſo modo admonẽdi eos qͥ in hoc qð tꝑaliter appetũt ꝓſperant᷑: atq;ʒ eos q ea que mũdi ſunt cõcupiſcũt:ſed tamẽ ad e diuerſo modo admonendi coniugijs obligatos: atq; a coniugij nexibus libe⸗ ros. . tes. ua nec tamen deuitãt. De diuerſo modo admonẽdi pigros atq; Cap. xvj. Capitulũ.xxviiſj. De diuerſo modo admonẽdi cõmixtionis carnis ex to s:atq; ignaros. Cap.xxix. De diuerſo modo adm onẽdi eos qui pee cata operũ deploꝛant:atq; eos qui cogita Cap.xxx. De diuerſo modo admonẽdi eos qui com miſſa plangũt: atq; illos qui deſerũt: nec tamen plãguůt. Lap. xxxj. De diuerſo mõ admonendi eos qͥ illicita que faciũt laudãt: atq; eos qͥ accuſant pꝛa Cap.xxxij. De diuerſo modo admonẽdi eos qͥ repen tina cõcupiſcentia ſuperant᷑:atq; eos qͥ in culpa ex cõſilio ligant᷑. Cap. xvij. De diuerſo modo admonẽdi humiles at tos. Lap. xviij. De diuerſo modo admonẽdi pertinaces: De diuerſo mõ admonẽdi gule deditos: CLCLap. xxxiij. De diuerſo mõ admonẽdi illos qͥ licet mi nima crebꝛo tñ illicite faciũt: atq; illos ſe a paruis cuſtodiũt: ſed aliqñ in graui⸗ bus demergunk Cap.xxxiiij. De diuerſo modo admonẽdi eos qui nec inchoant: atq; eos qui inchoata minime conſumant. Cap. xxxv. De diuerſo modo admonẽdi eos qͥ mala occulte agũt:⁊ bonã publice atq; eos qui bo na que faciũt abſcondũt: ettamen qui⸗ buſdaʒ factis publice mala de ſe opinari permittůt. Cap. xxxvj. De exhoꝛtatiõe multis adhibẽda vt ſicſi culoꝝ virtutes adiuuẽ: qtñs ꝑ hanc oria virtutibꝰ vicia nõ excreſcãt. Ca.xxxvij. De exhoꝛtatiõe que vni adhibẽ da eſt aut his qͥ Sorijs paſſiõibꝰ laboꝛãt: Ca.xxxviij QS aliqũñ leuioꝛa vicia relinquẽda ſunt vt grauioꝛa ſubtrahanf. Cap. xxxix. Qð in firmis mentibus oĩno nõ debeant arta pꝛedicari. Cap. xl. De oꝑe pᷣdicatoꝛis ⁊ voce. Cap.xlj. Quarte partis vnicũ capitulũ paſtoꝛẽ re cte docentẽ:admonens vt frequẽter ad ſe redeat:infirmitatẽ ſuã quãta valet ↄſide⸗ ratiõe ad memoꝛiã mẽtis reuocãdo ne de acceptis virtutibus intumeſcat. — Epplicit annotatio capi ⸗ ꝛologus ¶ Beati Gregoꝛij pape:in libꝛũ Ps re ad Johanne Kauennatis vrbis Epilcopum ——— Prologus feliciter incipit. Aſtoꝛalis cure me pondera fugere deliteſcendo voluiſ⸗ ſe:benigna frater chariſſime atq; humilima intẽtione de L pꝛehendis. Que ne quibuſ⸗ dam lenia eſſe videant᷑:pꝛeſentis libꝛi ſti lo expꝛimo de eoꝛũ grauedie omne qð pẽ⸗ ſo. vt ⁊ hec:qui vacat:incaute nõ expetat qui incaute expetijt:adeptum ſe eſſe ꝑ⸗ lerieelnigalkr⸗ vero diſputatiõe iber iſte diſtinguit᷑ vt ad lectoꝛis ſui ani⸗ mum oꝛdinatis allegationibus quaſi qui buſdã paſſibus gradiatur. Hã cum rerũ neceſſitas expoſcit:penſanduʒ valde eſt. ad culmen quiſq; regiminis qualiter ve⸗ niat:atq; ad hoc rite perueniẽs ꝛ qualiter viuat. bene Auensrquglltd docdat. et recte docens: infirmitatem ſuum quoti⸗ die: quanta conſideratione cognoſcat: ne aut hu militas acceſſum fugiat:aut ꝑer uentioni vita contradicat:ꝗut vitam doc⸗ trina deſtituat: gaut doctrinã pꝛeſumptio extollat/Prius ergo appetitum temꝑget timoꝛ:poſt autem magiſteriũ:qð queren⸗ te ſuſcipitur: vita cõmendet:ac deinde ne ceſſe eſt vt paſtoꝛis bonũ.qð viuendo oñ⸗ ditur:etiam loquẽdo pꝛopagetur/Ad ex tremũ vero ſupereſt:vt ꝑfecia queq; ope⸗ ra:cõſideratio pꝛopꝛie infirmitatis depꝛi⸗ mat. ne hec ante occulti arbitris oculos tumoꝛ elationis extinguat.. Sed q ſlunt pleriq; mihi imperito ſimiles qui dũ me⸗ tiri ſe neſciunt:que nõ didicerunt:docere ↄcupiſcũt.qui põdus magiſterij tãto leui us eſtimãt:q;to viʒ magnitudinis illiꝰ ig noꝛãt:ab ipſo libꝛi huiꝰ repᷣhendant᷑ exoꝛ arcẽ tenere appetũt:a pᷣcipitatiõis ſue au ſibꝰ in ipſa locutionis noſtre ianua repel lantur. ¶Prima pars: oſtendẽs , LEap.,. — ¶Ex plicit pꝛologus. eati Gregoꝛij pape liber Pa ſtoꝛalis cure quatuoꝛ partibus diſtinctus: Feliciter incipit. 2— uali ter ad magiſteriũ Paſtoꝛale di⸗ gnus quiſqʒ venire:atq; hoc in⸗ dignus qualiter debeat perti⸗ meſcere. e Amperleine venire ad Paſto⸗ 4 — rale magiſterium audeant. Capitulum. NI. Alla ars doceri pꝛeſumik niſi pꝛiꝰ intẽta meditatio ne diſcat᷑. Ab imꝑitis er⸗ go paſtoꝛale magiſterium qua temeritate ſuſcipit᷑. ⸗ qñ ars ẽ artiũ regimẽ aĩa⸗ ruʒ. Quis ãt cogitationũ vulnera occul⸗ tioꝛa eſſe neſciat vulneribꝰ viſcerũ. Et tũ ſepe hi qͥ nequaiᷓ ſpũalia pᷣcepta ↄgnoue rũt:coꝛdis ſe medicos ꝓfiteri nõ metuũt. düq; pigmẽtoꝝ viʒ neſciũt:videri medici carniſ nõ erubeſcũt.Sʒ qꝛ auctoꝛe deo ad religiõis reuerentiã ſom̃e iaʒ pñtis ſeculi culmẽ inclinat᷑iſunt nõnulli qͥ intra ſanc⸗ tã eccleſiã ꝑ ſpeciẽ regiminis gloꝛiã affec tãt honoꝛis.videri doctoꝛes appetũt.trã ſcẽdere ceteros ↄcupiſcũt. atq; atteſtante veritate primas ſalutatiões in foꝛo.pꝛios in cenis recubitꝰ.pꝛimas in cõuentibꝰ ca thedras querũt. Qui ſuſceptũ cure paſto ralis officiũ mĩſtrare digne tãto mag ne⸗ queũt:qto ad hũilitatj magiſteriũ ex ſola elatiõe puenerũt. Ipſa qppe in magiſte⸗ rio lingua ↄfundit᷑:qñ aliud diſcit᷑. ⁊ alið ẽs. Ipſi regnauerũt ⁊ nõ ex me.pꝛĩcipes titerũt ⁊ nõ ↄgnoui.Ex ſe nãq;:⁊ nõ ex arbitrio ſũmi rectoꝛis regnãt: qui nullis fulti virtutibꝰ:nequaᷓᷓ vocati:ſed cu 5 dio: vt qꝛ indocti ac pꝛecipites doctrine docet᷑.Cõtra qð dñs ꝑ ꝓphetã querit᷑:di Pꝛime partis libꝛei Waſtoꝛelis cure pidine accẽſi:culmẽ regiminis rapiũt po nus per pꝛophetã contra contẽptibilẽ pa tius:quã aſſequunt᷑. Quos tñ internꝰ iu ſtoꝛum ſcientiã qu erit᷑:dicens. Lum ipſi gex: 1 ꝓuehit ⁊ neſcit: qꝛ quos ꝑmittẽdo limpidiſſimã aquã biberitis:reliquã pe⸗ tollerat. ꝓfecto ꝑ iudiciũ repꝛobatiõis ig dibus noſtris turbabitis ⁊ oueſ mee: que noꝛat. Oñ ad ſe quibuſdã a poſt miracula cõculcata pedibus noſtris fuerant: paſce⸗ venientibus dicit. Recedite a me oꝑarij bãt ⁊ q̃ pedes noſtri turbauerant: hec bi⸗ . Aniquitatis.neſcio qͥ eſtis. NPaſtoꝛũ impe bebãt.Aquã quippe lim pidiſſimã paſto⸗ . ritia voce veritatis increpat᷑: c ꝑ ꝓphe⸗ res bibũt: c fluenta veritatis recte intel⸗ H“ tã dicit. Ipſi paſtoꝛes ignorauerũt intelli ligẽtes hauriũt.Sed eandẽ aquam pedi 1?« Wentis. Auos rurſum dñs deteſtatur:di bus turbare eſt ſancte meditatiois ſtudia cẽs:⁊ tenẽtes legẽ:neſcierũt me.Et neſci male viuẽdo coꝛꝛũpere. Aquã ſcʒ eoꝛum ri ergo ſe ab eis veritas querit᷑: a neſcire turbatã pedibusioues bibunt:cum ſubie⸗ ſe pꝛincipatũ neſcientiũ ꝓteſtat᷑:qꝛ pꝛoſe⸗ cti quiq; nõ ſectantur verba que audiũt: cto hi qui ea que ſũt dñi neſciũt:a dño ne ſed ſola ꝗᷓ cõſpiciũt exẽpla pꝛauitatis ĩmi⸗ ſciunt᷑ Maulo atteſtãte qui ait. Si qͥs ãt tantur. Qui cũ dicta ſitiũt ꝗꝛ ꝑ oꝑa ꝑuer⸗ gnoꝛat: ignoꝛabit᷑. Que nimirũ paſtoꝛuʒ tunt᷑.quaſi coꝛꝛuptis fontib in potibꝰ lu⸗ h⸗ imperitia meritis cõgruit ſubiectoꝝ: qſtů ſumũt. Hinc guohſ. criptũ eſt in ꝓphe qui qꝙuis lumẽ ſciẽtie ſua culpa exigente ta de ſacerdotibꝰ.Cauſa ruine populi ſa⸗ nõ habeãt:diſtricto tñ iudicio agit᷑:vt per cerdotes mali Hinc rurſum dñs de ſacer eoꝛũ ignoꝛantiã:hi etiã qui ſequunt᷑ꝛoffẽ⸗ dotibꝰ ꝑ pꝛophetã dicit. Facti ſũt domui dãt.Hinc nãq; in euãgelio ꝑſemetipſam ifrael in offendiculuʒ iniquitatis. Memo veritas dicit. Si cecus ceco ducatuʒ pꝛe⸗/jquippe ampliꝰ in eccleſia nocet: qus qui beat:ambo in foueã cadunt.Hinc pſalmi uerſe agẽs:nomẽ vel oꝛdinẽ ſanctitatis Na nõ opttis animo: ſed ꝓphetãtis mi⸗ abet. Delinquentẽ nãq; hunc redargue niſterio denũciat:dicẽs. Obſcurent᷑ oculi re nullꝰ pꝛeſumit:⁊ in exemplũ culpa ve⸗ eoꝛũ ne videãt.⁊ doꝛſum eoꝛũ ſemꝑ incur hemẽter extẽditur.qñ ꝓ reuerentia oꝛdi⸗ ua. Oculi quippe ſunt qͥ in ipſa honoꝛis nis peccatoꝛ honoꝛat᷑. Indigni autẽ qui⸗ ſumi facie poſiti:ꝓuidendi itineris officiñj q; tanti reatꝰ.põdera fugerẽt.ſi veritatis ſuſceperunt. Quibꝰ hi nimirũ qui ſubſe fentẽtiã ſollicita coꝛdis aure: intentione 4 quunt᷑ inherẽt.doꝛſa nominant᷑. Obſcu⸗ penſarẽt que ait.qͥ ſcãdaliſauerit vnuʒ de ratis ergo oculis doꝛſu inflectunt᷑: qꝛ cuʒ puſillis iſtis.qui in me credũt: expedit ei lumẽ ſciẽtie perdunt:qui pꝛeeunt: ꝓfecto vt ſuſpẽdat᷑ mola aſinaria in colio eiꝰ et ad poꝛtãda peccatoꝛũ onera curuant᷑ qui demergat in pꝛofundũ maris. Per molꝗ quuntur. gquippe aſinariã ſecularis vite circuitꝰ ac Me locũ regiminis ſubeant qui laboꝛ expꝛimit᷑.⁊ per ꝓfundum maris ex perfici trema dãnatio deſignatur. Qui ergo ad viuẽdo no perniciunt que medi ſanctitatis ſpeciẽ deductꝰ vel verbo cete tando didicer Ut. 9. gp. II. ros deſtruit vel exẽplo:melius ꝓfecto fu⸗ . —— 2 eerat vt huc ad moꝛtẽ ſub exterioꝛi habitu. ę T ſunt nõnulli qᷓ ſolerti cura terrena acta ↄſtringerẽt: quã ſacra officia ſpũalia pᷣcepta ꝑſcrutant᷑: ſed q̃ᷓ in culpa ceteris imitabilem demõſtraret: intelligẽdo penetrãt: viuendo quia nimirum ſi ſolus caderet vtcũq; hũc . . Kerlent . õ tollerabilioꝛ en pena eruciaret. oꝑe ſed meditatione didicerũt.⁊ qð ver⸗ 6 De pondere regiminis.et q8 bis pꝛedicãt:moꝛibꝰ impugnãt. Anðõ fit 2 . vt cum paſtoꝛ per abrupta graditur. ad p⸗ qduerſa queqʒ deſpiciẽda ſũt ꝓ 4 Fibitium grex ſequatur. Hinc nãq; domi ſpera Vero foꝛmidãda. C III. E V l deati Gregoꝛij pape Cap. Vv. Ei, Seafa, pefie r III III tũ ſit podus regiminis mõſtre⸗ mus.ne temerare ſacra regimi naꝛſi quis his impar ẽ: audeat bp ⁊ per concupiſcentiã culminis ducatũ ſu⸗ ſcipiat perditionis. Hinc enĩ pie Jacobꝰ pꝛohibet:dicẽs. Molite plures magiſtri Kieri fratres mei. Hinc ipſe dei hominũq; mediatoꝛ regnũ ꝑcipere vitauit in terris qui ſupernoꝛũ quoq; ſpirituũ ſententiam ſenſumq; tranſcendẽſ:ante ſecula regnat in celis.Scriꝑtũ quiꝑpꝑe eſt Jeſus cũ cog nouiſſet quia vẽturi eſſent:vt caperẽt euʒ ⁊ facerent eũ regem:fugit iterũ in montẽ ipſe ſolus. Quis eni pꝛinciꝑari homini⸗ bus tã ſine culpa potuiſſet:quaʒ is qͥ hos nimirũ regeret:quos ipſe creauerat: Sed quia iccirco in carne apparuit vt non ſo⸗ lum nos ꝑ paſſionẽ redimeret verũ etiam per cõuerſationẽ doceret:exemplum ſe ſe¶t quẽtibus pꝛebẽs:rex fieri noluit. ad cru⸗ cis vero patibulũ ſponte peruenit.oblatã gloꝛiã culminis fugit.penaʒ obpꝛobꝛioſe moꝛtis appetit vt membꝛa eius videlicet diſcerẽt fauotes mũ di fugere:terroꝛes mi nime timere: ꝓueritate aduerſa diligere: pher⸗ foꝛmidando declinare:quia ⁊ iſta epe per timoꝛeʒ coꝛ coinquinant:⁊ illa ꝑ dolorẽ purgant. In iſtis ſe animꝰ erigit: in illis autẽ:etiã ſi quãdo erexerit ſe ſter⸗ nit. in iſtis ſe ſe homo obliuiſcit᷑ ĩ illis ve⸗ ro ad ſui memoꝛiã nolẽs etiã coactuſq; re uocat᷑.in iſtis ſepe ⁊ ante acta bona depe gdmiſſa tergunt᷑.Ma plerũq; aduerſitatiſ/ Ec itaq; breuiter diximꝰ vt qᷓ⸗ appetitu femine eneruiter eſt fluxvus. Et qui malis ante nouerat pie parcere. in bo noꝛum quoq; nece poſt didicit ſine obſta⸗ culo retractionis anhelare. Prius quip⸗ pe ferire depꝛehenſum perſecutoꝛẽ noluit ⁊ poſt cum dãno deſudantis exercitus eti am deuotũ militem extinxit.quẽ pꝛofecto ab electoꝛum numero culpa longius ra⸗ peret.niſi hunc ad veniam flagella reuo⸗ caſſent. B Qðõ plerumqʒ occupatio re/ giminis ſoliditatem mentis diſ ſipet. — Epe ſuſcepta cura regimĩs coꝛ per diuerla diuer berat ⁊ impar N quiſq; inuenitur ad ſingula:oũ confuſa mẽte diuiditur ad mulł a. Ande quidã ſapiens ꝓuide pꝛohibet dicens. Fili ne in multis ſint actus tui:qꝛ videlicet nequaquã plene in vniuſcuiuſ⸗ q; operis ratione colligitur:dum mens ꝑ diuerſa partitur. Cumq; foꝛas per inſolẽ⸗ tem curam trahitur.a timoꝛis intimi ſoli ditate vacuatur.Fit in exterioꝛũ diſpoſiti one ſollicita.⁊ ſui ſolummodo ignaraſſcit multa cogitareſe neſciens. Mãa cuzʒ plus ꝙ neceſſe eſt.ſe exterioꝛibus implicat qſi occupata in itinere obliuiſcitur quo tẽde bat.ita vt a ſtudio ſue inquiſitionis alie⸗ na:ne ipſa qnidẽ que patitur dãna conſi⸗ deret.⁊ ꝑ quãta delinquat:ignoꝛet. Me⸗ nientibus ad ſe alienigenis cellas aroma reunt.in illis autẽ longi quoq; rſang Aent peccare ſe Eʒechias credidit cũ ve magiſterio ſub viſciplina coꝛ pꝛimit᷑. Qððtum oſtẽdit:ſed in dãnatione ſecuture ꝓ⸗ ſi ad regiminis culmẽ eruperit in elatiõe: ꝓtinus vſu gloꝛie ꝑmutatur. Sic Saul qui indignũ ſe pꝛius conſiderãs:fugerat: mox vt regni gubernacula percepit: intu muit.Honoꝛari nãq; coꝛã populo cupiẽs dum repꝛehendi publice nolnit. ipſum qͥ eum in regẽ vnxerat occidit.Sic dauid. auctoꝛis iudicio pene in cunctis actibus placens:mox vt pꝛeſſure pondere caruit in tumoꝛem vulneris erupit. Factuſq; eſt in moꝛte Arie crudeliter rigidus: quia in lis.ex eo irã iudicis pertulit:quod ſe face re licenter eſtimauit ¶ Sepe dum multa ſuppetunt.dumq; agi poſſunt que ſubie⸗ cti:quia ad acta ſunt q̃ mirentur:in cogi⸗ tatione ſe animus eleuat:ſed plene in ſe 8 , iram iudicis ꝓuocat.quãuis per iniqus opera fſoras non erumpat. Intus quiꝑpe eſt qui iudicat. intus quod iudicatur. Cũ ergo in coꝛde delinquimus. latet ho mines qd apud nos agimꝰ: ſʒ tñ ipſo iudi ce teſte peccamus. Meq; enim rex Babi⸗ A Nꝛime partis libꝛi Maſtoꝛalis cure lonie tũc reus de elatiõe extititſcũ ad ela⸗ q; accendũt lucernã:⁊ ponũt eam ſub mo tiõis verba peruenit. Quippe qui oꝛe ꝓ⸗ dio:ſed ſupꝛa candelabꝛũ vt luceat oĩbus phetico ⁊ ante eũ ad elationẽ tacuit: ſen⸗ qui in domo ſũt.Hinc Metro ait: Symõ tentiã repꝛobatiõis audiuit.Culpã nãq; iohãnis amas me? Qui cũ ſe amare ꝓti⸗ perpetrare ſuꝑbie io ante deterſerat: qui nus reſpõdiſſet: audiuit. Si diligis me: omipotentẽ deũ: quẽ ſe offeadiſſe reppe⸗ paſcę oues meas. Si ergo dilectoͤls eſt te rit:cũctis ſubſequẽtibus pꝛedicauit. Sed ſtimòniũ cufa paſtoꝛis:quiſqͥs virtutibus poſt hec ſucceſſu ſue poteſtatis elatus eſt pollens:gregẽ dei rennuit paſcere: paſto dũ magna ſe feciſſe gauderet:cũctis pꝛiuſ rẽ ſummũ ↄuincit᷑ nõ amare.hinc MPau⸗ in cogitatiõe ſe pꝛetulit:⁊ poſt adhuc tu⸗ lus dicit: Si xpᷣs ꝓ oĩbus moꝛtuus eſt: gS midus dixit: Hoõne hec eſt Babylon ma oẽs moꝛtui ſunt: ⁊ ꝓ oĩibus moꝛtuꝰeſt:ſu gna: ꝙ;ᷓ ego edificaui in domũ regni:⁊ in pereſt:vt qui viuũt:iã nõ ſibi viuãt:ſed ei roboꝛe foꝛtitudinis mee: ⁊ in gloꝛia deco qui pꝛo ipᷣis moꝛtuꝰ eſt:⁊ reſurrexit.Hinc ris mei: Que videlicet vox illius ire vin⸗ Moyſes ait: Axoꝛẽ fratris ſine filijs de⸗ dictã aperte pertulit: ꝙᷓ occulta elatio ac⸗ functi: ſuꝑſtes frater accipiat:atq; ad no⸗ cendit. Ha diſtrictus iudex pꝛius inuiſibi mẽ fratris filios gignat. Quã ſi accipere liter vidit: qð poſt publice feriẽdo repꝛe⸗ foꝛte rẽnuerit:huic ĩ faciẽ mulier expuat: hendit. Añ a in irratiõale hũc anĩal ver⸗ vnũq; ei pedẽ ꝓpinqu“ diſcalciet: eiuſq; tit:ab humana ſocietate ſeꝑauit: agri be⸗ habitaculi domus diſcalciati vocet᷑. Fra⸗ ſtijs mutata mẽte coniũxit: vt diſtricto vi ter quippe defunctꝰ ille eſt: qui poſt reſur delicet iuſtoq; iudicio hõ quoq; eſſe per⸗ rectiõis gloꝛiã apperiẽs dixit: Ite nũcia⸗ deret: que magnũ ſe vltra hoĩes eſtimaſſʒ te fratribꝰ meis. Qui quaſi ſine filijs obi Mec itaq; ꝓferẽtes nõ poteſtatẽ repꝛehẽ⸗ it:quia adhuc electoꝝ ſuoꝝ numerũ non imus: ſed ab appetitu illius coꝛdis infir impleuit. ſhuius ſcʒ vxoꝛẽ frater ſuꝑſtes mitatẽ munimꝰ: ne imgfecti quiq; cuimẽ ſoꝛtiri pꝛecipit᷑:qꝛ dignũ ꝓfecto eſt vt cu⸗ arripere regimis audeat: ⁊ qui in planis ra ſcẽ eccleſie ei qui hãc bñ regere pᷣualet ſtãtes titubat:in pꝛecipiti pedẽ ponant. imponat᷑:cui nocenti in faciẽ mulier expu —¶— — De illis qui exẽ y it:qꝛ quiſqͥs ex muneribus: que percepit eſſe poſſunt: biaceters ꝓdeſſe alijs nõ curat: bonis qʒ eiꝰ ſcã ec e Phei⸗ i Aeſia expꝛobeas: ei quaſt in faciẽ ſaliug Ee d. pꝛobꝛãs:ei quaſi in faciẽ ſaliuã ia ſectando di mittũt. ap. V. ctat. Cui ex vno pede calciamentũ tollit: Am ſüt nõnulli qui eximia vir vt diſcalciati domus eius vocet᷑. Scriptũ tutũ dona percipiũt:⁊ ꝓ exer⸗ quippe eſt. Calciati pedes in pꝛeparatõe citatiõe ceteroꝝ magnis mune euãgelij pacis. Si ergo vt noſtrã: ſic cu⸗ Sè ribus exaltant᷑. Qui ſtudio ca⸗ rã ꝓximi gerimus:vtrũq; pedẽ per calcia ſtitatis mũdi abſtinętie roboꝛe validi: do mentũ munimꝰ Qui vero ſuã cogitãsvti ctrine dapibus referti:patiẽtie lõganimi⸗ litatẽ ꝓximoꝝ negligit:quaſi vniꝰ pedis tate humiles:auctoꝛitatis foꝛtitudine ere calciamentũ cũ dedecoꝛe amittit. Siẽ ita cti:pietatis gratia benigni:iuſticie ſeuer nõnulli:qͥ magnis:vt diximꝰ:mũeribꝰ tate diſtricti ſunt. Qui nimirũ culmen re ditati:dũ ſolius contẽplatiõis ſtudijs in⸗ iminũ ſi vocati:ſuſciꝑe rennuũt:ſipᷣa ſibi ardeſcũt:parere vtilitati in ꝓximoꝝ pꝛe⸗ Plerũq; dona adimũt: que nõ ꝓ ſe tantũ⸗ dicatiõe refugiũt:ſecretũ quietis diligũt: modo:ſed etiã pꝛo alijs acceperũt. Cüq; ſeceſſum ſpeculatiõis petũt. He quo ſi di ſua ⁊ nõ alioꝝ lucra cogitãt:ipᷣis ſe que 5 icte iudicent᷑: ex tãtis pꝛoculdubio rei uata habere appetũt:bonis pꝛiuat. hinc lunt: quãtis veniẽtes ad ꝓublicũ ꝓdeſſe naq; ad diſcipulos veritas dicit: Hon po potuerũt. Qua em mente is qui ꝓximis teſt ciuitaſ abſcõdi ſupꝛa montẽ poſita:ꝛne ꝓfuturus eniteſceret: vtilitati ceteroꝝ ſe * 0 18 mo⸗ e: — — A —– — — — B ꝝ̃ᷓ (B— —— 2 — — — — — Beati Bregoꝛij pape Cap. vI vVII vII cretũ ꝓponit ſuũ:qñ iꝑſe ſũmi patris vni⸗ genitus vt multis ꝓdeſſet:de ſinu patris egreſſus eſt ad publicũ noſtrũ. Qvere humilis diuinis nõ reluctet᷑ iudicijs: ¶ Cap.vVI Tſunt nõnulli qui ex ſola hu⸗ militate refugiũt: ne eis quibꝰ ſe impares eſtimãt:pꝛeferant᷑. . Quoꝝ ꝓfecto humilitas:ſi ce teris virtutibꝰ cingit᷑: tũc ante oculos ve ra eſt cũ ad reſpuendiũ hoc qð vtiliter ſub ire pꝛecipit᷑:pertinax nõ eſt. Neq; em̃ ve⸗ re eſt humilis: qͥ ſuperni nutus arbitriũ: vt pꝛeeſſe debeat:intelligit: et tñᷣ pꝛeeſſe ↄtemnit.Sed diuinis diſpoſitiõibus ſub ditus: atq; a vicio obſtinatiõis alienꝰ:cũ ſibi regiminis culmen imperat᷑:ſi iam do⸗ nis pꝛeuẽtus eſt:quibus ⁊ alijs ꝓſit:⁊ ex cozde debet fugere:⁊ inuitus obedire. AQofficiũ pꝛedicatõis ab ali quibus laudabiliter petat᷑: ad quod alij coacti pertrabunt᷑. (Lapitulum. VII. officiũ: ⁊ nõnulli laudabilite appetũt: ⁊ ad hoc nõnulli lau⸗ dabiliter coacti ꝑtrahunt᷑: qð liquide noſcimꝰ: ſi duoꝝ ꝓphetarũ facta penſamus: quoꝝ vnus vt ad pꝛedicandũ mitti debuiſſet:ſpõte ſe pꝛebuit:quo tñ al ter pergere cũ pauoꝛe recuſauit. Eſaias quippe dño querẽtiquẽ mitteret:vltro ſe obtulit dicẽs: Ecce ego: mitte me:hiere mias aũt mittit᷑:⁊ tñ ne mitti debeat:hu⸗ militer reluctat᷑ dicens: Aa a dñe deus: ecce neſcio loqui:qꝛ puer ego ſum. En ab vtriſq; exterius diuerſa vox ꝓdijt:ſed nõ a dluerſo ſonte dilectiõis emanauit.DHuo quippe ſũt pᷣcepta charitatis dłi vʒ amoꝛ ⁊ ꝓximi. Per actiuã igit᷑ vitã ꝓdeſſe ꝓ⸗ ximis cupiẽs Eſaias officiũ pꝛedicatiõis appetit:per cõtemplatiuã vero Hieremi⸗ as amoꝛi ↄditoꝛis ſedule inherere deſide rãs:ne mitti debeat ad pꝛedicandũ ↄtra⸗ dicit. Qð ergo laudabiliter alter appeti Azquis nonnund Hregtesttdig it:hoc laudabiliter alter expauit. Aſte ne tacite ↄtemplatiõis lucra loquẽdo perde ret. Ille ne dãna ſtudioſi oꝑis tacẽdo ſen tiret. Sed hoc in vtriſq; ſubtiliter eſt in⸗ AKuendũ:qꝛ ⁊ is qui recuſauit:plane nõ re itit:⁊ is qui mitti noluit: ante ſe per al⸗ tariſ calculũ purgatũ vidit:ne aut nõ pur gatus adire quiſq; ſacra miſteria audeat: aut quẽ ſuperna gratia eligit: ſub humi⸗ litatis ſpecie ſuperbe cõtradicat. Quia igit᷑ valde difficile eſt:purgatũ ſe quẽlibʒ poſſe cognoſcere:pꝛedicatiõis officiũ tuti us declinat᷑. Hec tamẽ declinari:vt dixi⸗ mus:debet pertinaciter:cũ ad ſuſcipien⸗ dũ hoc ſuꝑna volũtas agnoſcit᷑. ¶ Moy ſes vtrũq; miro oꝑe expleuit: qui pꝛeeſſe tãte multitudini:⁊ noluit:⁊ obediuit Su perbus em̃ foꝛtaſſe eſſet: ſi ducatũ plebis innumere ſine trepidatiõe ſuſciperet. Et rurſum ſuꝑbus exiſteret:ſi auctoꝛis impe rio obedire recuſaret. Atrobiq; ergo hu⸗ milis: vtrobiq; ſubiectus:ſed pᷣeſſe popu lis ſemetipᷣm metiendo noluit:⁊ tamẽ de imperãtis viribus pꝛeſumẽdo conſenſit. 9 Hinc ergo: hic qͥq; pꝛecipites colligãt:cũ quãta culpa ex appetitu ꝓpꝛioſceteris pᷣ⸗ ferri nõ metuũt:ſi ſancti viri plebium du⸗ catũ ſuſcipere:deo etiã iubente timuerũt. Moyſes ſuadente dño trepidat: ⁊ infir⸗ mus quiſq;:vt honoꝛis onꝰ percipiat: an helat:⁊ qui ad caſum valde vꝛget᷑ ex pꝛo⸗ pꝛijs:humerũ libenter oppꝛimendũ pon⸗ deribus ſubmittit alienis: que egit: ferre nõ valet ⁊ auget quod poꝛtet. De his qui pꝛeeſſe ↄcupiſcũt et ad vſum ſui libidinis inſtru- mentũ apoſtolici ſermonis arri piunt: ¶ Capitulũ. VIII. Lerũq; vero qui pꝛeeſſe cõcu⸗ piſcũt ad vſum ſue libidinis in ſtrumentũ aplici ſermonis arri piũt:qui ait: Si quis epᷣatũ de ſiderat: bonũ opus deſiderat. Qui tamẽ laudãs deſideriũ:in pauoꝛẽ vertit ꝓtinꝰ: qð laudauit:cũ repente ſubiũgit.Opoꝛ⸗ tet auteʒ epᷣm irrepꝛehenſibilẽ eſſe.Cũq; Aꝛime partis libꝛei Paſtoꝛalis cure virtutũ neceſſaria ſubſequẽter enumerat: que ſit irrepꝛehẽſibilitas ipſa manifeſtat. Et fauet ergo deſiderio:⁊ terret ex pꝛece⸗ pto. Ac ſi aperte dicat: Laudo qð queri⸗ tis:ſed pꝛius diſcite qͥd queratis:ne dum voſmetipᷣos metiri negligitis:tãto fedioꝛ veſtra repᷣhenſibilitas appareat:quãto ⁊ a cunctis cõſpici in honoꝛis arce feſtinat. Jagnus em regẽdi artifex fauoꝛibꝰ im⸗ pellit:terroꝛibꝰ retrahit: vt auditoꝛes ſu os⁊⁊ deſcripto irrepᷣhenſibilitatis culmi⸗ ne reſtringat a ſuꝑbia:⁊a officiũ laudando qð querit᷑ cõponat ad vitã. Quãuis no⸗ tandũ ꝙ illo in tꝑe dicit᷑: qð quiſquis ple bibus perat:pꝛimꝰ ad martyrij toꝛmenta ducebat᷑. LZũc ergo laudabile fuit epᷣatuʒ querere qñ per hũc dubiũ nõ erat ad ſup⸗ plicia grauioꝛa peruenire Añ ipin quoq; epatus officiũ boni oꝑis expꝛeſſione diffi nikt᷑:cũ dicit᷑: Si quis epᷣatum deſerat:bo⸗ nũ opꝰ deſiderat. Ipſe ergo ſibi teſtis eſt qꝛ epatum nõ appetit: qui nõ per hũc bo⸗ mni oꝑis miniſteriũ:ſʒ honoꝛis gloꝛiã que⸗ rit. Sacrũ quippe offi ciũ non ſolũ nõ dili git: ſed oĩno neſcit:qui ad culmẽ regimĩs anhelans:in occulta meditatiõe ceteroꝝ ubiectõe paſcit᷑tlaude ꝓpꝛia letat᷑:ad ho —— noꝛẽ coꝛ eleuat:rerũ affluentiũ sbũdantia/ 60 ꝓpcellis ſemꝑ nauis coꝛdis quatit᷑:huc il⸗ exultat. Mũdi ergo lucrũ querit᷑ ſub eiu honoꝛiſ ſpecie:quo mũdi deſtrui lucra de buerũt. Cunq; mens humilitatis culmẽ arripere ad elationẽ cogitat:qð foꝛis ap⸗ petit: intus immutat᷑. . AA mens pꝛeeſſe volentiũ ſi cta ſibi bonoꝝ operũ ꝓmiſſione lakt. (HCLap. IX. Egd plerũq; hi qui ſubire magi ſteriũ paſtoꝛale cupiũt: nõnul⸗ la qʒ bona opera aĩo ꝓponũt. Et cuis hoc elatiõis intentio ne appetãt:oꝑaturos tñ ſe magna pertra⸗ ctãt. Fitq; vt aliud intus intẽtio ſubpꝛi⸗ mat: aliud tractãtis aĩo ſuꝑficies cogita⸗ mentit᷑: ⁊ fingit ſe de bono oꝑe amare qð amat. Qui pꝛincipari appetẽs ſit ad hoc pauida:cũ querit:audax: cuʒ peruenerit. Tendẽs em̃:ne nõ ꝑueniat trepidat. Sʒ repẽte perueniẽs:iure ſibi hoc debitũ:ad qð peruenerit:putat. Cũq; perceꝑti pꝛin cipatus officio perfrui ſeculariter ceperit libẽter obliuiſcit᷑ quicquid religioſe cogi⸗ tauit. Añ neceſſe eſt vt cũ cogitatio extra vſum dicit᷑: ꝓtinus mẽtis oculus ad oꝑa trãſacta reuocet᷑: ac penſet qͥſq; qͥd ſubie⸗ ctus egerit:⁊ repente cognoſcit ſi pᷣlatus bona agere:que ꝓpoſuerat: poſſit:qꝛ ne⸗ quaꝙꝙᷓ valet in culmine humilitatẽ diſce⸗ re: qui in imis poſitus nõ deſiſtit ſu per⸗ bire. Heſcit laudem:cũ ſuppetit: fugere: qꝛ ad hãc didicit cũ deeſſet anhelare. He uai vincere auariciã poteſt:qñ ad mul toꝝ ſuſtentationẽ redditus: cui ſu fficere ꝓpꝛia:nec ſoli potuerũt. Ex ante acta er⸗ go ſe vita vnuſdſq; inueniat ne in appeti⸗ tu ſe culmĩs imago cogitatiõis illudat:qᷓ; uis plerũq; in occupatiõe regiminis:ipᷣe quoq; boni oꝑis vſus perdit᷑: qui intran⸗ q̃llitate tenebat᷑: qꝛ quieto mari recte na⸗ uẽ ⁊ imperitus dirigit:tiurbatis aũt tẽpe⸗ ſtatis fluctibus: etiã peritus ſe nauta con ndit. Q uid nãq; eſt poteſtas culmĩs: iſi tẽpeſtas maris? In qua cogitationũ lucq; inceſſanter impellit᷑: vt per repẽti⸗ nos exceſſus oꝛis ⁊ oꝑis quaſi per obuiã⸗ tia ſaxa frangat᷑. Inter hec itaq; qd ſequẽ dũ eſt:⁊ qͥd tenendũ eſt:niſi vt virtutibus pollẽs:coactus ad regimẽ veniat.virtuti bus vacuꝰ:nec coactus accedat. Ille ſi oĩ no renitit᷑t caueat ne acceptam pecuniã in ſudariũ ligãs:de eius occultatiõe iudicet᷑ Pecunis quippe in ſudario ligare eſt:ꝑ⸗ cepta dona ſub ocio lenti coꝛꝑis abſcõde re. At cõtra iſte cũ regimẽ appetit:atten dat:ne per exemplũ pꝛaui oꝑis phariſeo⸗ rũ moꝛe: ad ingreſſũ regni tendẽtibꝰ ob⸗ ſtaculũ fiat:q̊ͥ iuxta magiſtri vocẽ: nec ipi intrãt:nec alios intrare permittũt Cui cõ pſul ſuſcipit:quaſi ad egrũ medicus tiõis oſtendat Hã ſepe de ſe mẽs ipſa iderandũ quoq; eſt: qꝛ cũ cãm populi ele 4 ctus nõ amat: de mũdi aũt gloꝛia nõ amare q accedit. Si ergo in eiꝰ oge sadhuc paſſio⸗ hoe rit⸗ d Nrin ius intentiõi bene cõgruens:nec oĩ no coꝛ HWM Beati Gregoꝛij pape Cap. X XI nes viuũt:qua pᷣſumptiõe percuſſũ mede xi ꝓperat:qui in facie vulnus poꝛtat. ¶ Qualis qui aecune ve nire debeat: Capitulũ: X. Ale igit᷑ modis omibus debet ad exemplũ viuẽdi pertrahi:q̃ in cũctis carnis paſſionibꝰ mo riens:iã ſpiritaliter vinit:q ꝓ⸗ ſpera mũdi poſtponit: qui nulla aduerſa pertimeſcit:qui ſola interna deſiderat:cu pus per imbecillitatẽ: nec valde per cõtu meliã repugnat ſpũs:qui ad aliena cupie da nõ ducit᷑:ſed ꝓpꝛiallargiter qui per pie tatis viſcera citius ad ignoſcendũ flectit᷑: ſed nũqꝙ plus quã decʒ ignoſcẽs:ab arce rectitudĩs inclinat᷑:qͥ nila illicita ꝑpetrat ſʒ perpetrata ab alijs:vt ꝓpꝛia deploꝛat: q̃ ex affectu coꝛdis aliene ĩfirmitati ↄpati tur:ſicq; in bonis ꝓximi ſicut in ſuis ꝓfe ctibus letat᷑. Qui ita ſe imitabilẽ ceteris in cũctis: que agit: inſinuat: vt inter eos nõ habeat:qð ſaltẽ de trãſactis erubeſcat NQui ſic ſtudet viuere:vt ꝓximoꝝ qͥʒ coꝛ⸗ da arentia doctrine valeat fluẽtis irrigare qui oꝛatiõis vſu ⁊ expꝛimẽto iam didicit: qð obtinere a dño que popoſcerit:poſſit. Cui per effectus vocẽ iã quaſi ſpecialiter dicit᷑. Adhuc loquẽte te dicã:ecce adſuʒ. ¶Si em̃ foꝛtaſſe qͥs veniat:vt ꝓ ſe ad inter cedendũ:nos apud potentẽ quempiã viꝝ qui ſini iratus:nobis vero eſt incognitus ducat: ꝓtinus reſpõdemus. Ad interce⸗ dendũ venire nõ poſſumus: qꝛ familiari⸗ tatis eius noticiã non habemus.Si ergo homo apud hominẽ de quo mĩme pꝛeſu⸗ mit fieri interceſſoꝛ erubeſcit: qua mente upud dñi interceſſiõis locũ ꝓ populo arri pit:qui familiarẽ ſe eius gr̃e eſſe per vite meritũ neſcit? aut ab eo quõ alijs veniam poſtulat:qui vtrũ ſibi ſit placatꝰ ignoꝛat. Qua in re eſt adhuc aliud ſolicitiꝰ foꝛmi dandũ:ne qui placare poſſe irã credit᷑ hãc ipᷣe ex ꝓpꝛio reatu mereat᷑. Cuncti em̃ li quido nouimus:qꝛ cũ is:qui diſplicet:ad intercedendũ mittit᷑: irati animꝰ ad dete⸗ tioꝛa ꝓuocat᷑: qui ergo adhuc deſiderijs terrenis aſtringit᷑: caueat ne diſtricti in ſe irꝗ iudicis grauius accẽdens:dũ loco de⸗ lectat᷑ gloꝛie: fiat ſubditis auctoꝛ ruine. Solerter ergo ſe quiſq; metiat᷑: ne locũ re giminis aſſumere audeat:ſi qð in ſe viriũ damnabiliter regnat:ne is quẽ crimẽ de⸗ pꝛauat pꝛopꝛiũ:interceſſoꝛ fieri appetat/ꝓ culpis alioꝛum. uals ſe regens debeat ex⸗ hibere:⁊ ſine vicio coꝛꝑis eſſe. —(Capitulum. XI. Inc etem̃ ſuꝑna voce ad Moy Homo de ſemine tuo per fami⸗ lias:q̃ͥ habuerit maculã nõ of⸗ feret panes deo ſuo: nec accedet ad mĩſte riũ eius. Abi ⁊ repente ſubiuugit᷑.Si ce⸗ cus fuerit: ſi claudus:ſi vel paruo vel grã di: ⁊ toꝛto naſo: ſi fracio pede:ſi manu:ſi ſen dicit᷑: Loquere ad Naron gibbüs:ſi lippus:ſi albuginem habẽs in oculo:ſi iugẽ ſcabiẽ:ſi impetiginẽ: in coꝛ poꝛe vel ponderoſus. Cecus quippe eſt qͥ ſuꝑne lumen cõtemplatiõis ignoꝛat: qui pñtis vite tenebꝛis pꝛeſſus: dũ venturaʒ lucẽ nequai diligẽdo cõſpicit:quo egrei ſum oꝑis poꝛrigat neſcit. Hinc etem̃ pꝛo⸗ phetãte Anna dicit᷑. Pedes ſanctoꝝ ſuo rũ ſeruabit: ⁊ impij in tenebꝛis cõticeſcẽt Claudus vero eſt: qui quidẽ quo perge⸗ re debeat aſpicit: ſed per infirmitatẽ men tis vite viaʒ perfecte nõ valet tenere quã videt:qꝛ ad virtutiſ ſtatũ:dũ fluxa ↄſueta pͤ do nõ erigit᷑:q̊ deſideriũ innitit᷑tilluc grei/ ſus oꝑis efficaciter nõ ſequũt᷑. Hinc etem̃ Paulus dicit. Rem iſſas manꝰ ⁊ diſſolu ta genua erigite: ⁊ greſſꝰ rectos facite pe dibus vris:vt nõ claudicãs erret:magis aũt ſanet᷑. NParuo aũt naſo eſt:qͥ ad tenẽ⸗ dã menſura diſcretiõis idoneꝰ nõ eſt:na⸗ ſo quippe odoꝛes fetoꝛeſq; diſcernimus. Recte ergo per naſũ diſcretio expꝛimit᷑: ꝓ quã virtutes eligimꝰ: delicta repꝛobamꝰ vñ ⁊ in laude ſpòſe dicit᷑: Naſus tuꝰ ſieut turris qᷓ eſt in libano:qꝛ nimiꝝ ſctꝗ eeclia q̃ ex cauſis ſingulis tẽtamẽta ꝓdeãt:ꝑ di ſcretionẽ ↄſpicit:⁊ vẽtura vicioꝝ bella ex alto depꝛehendit:Sed ſunt voõnullis qui 25 59 ꝛime partis libꝛi Maſtoꝛalis cure dum ſe eſtimari hebetes nolũt: ſepe ſe in quibuſdã inqͥſitionibꝰ plꝰ ꝙᷓ; neceſſe ẽ ex⸗ ercenteſ.ex nimia ſubtilitate fallunt᷑. An de hic quoq; ſubdit᷑.vel grandi vel toꝛto naſo. Haſus etenĩ grãdis ⁊ toꝛtꝰ eſt. diſ⸗ cretionis ſubtilitas ĩimoderata que dum plꝰ ꝙ; decʒ excreuerit actiõis ſue rectitudi nẽ ipſa cõfundit. YFracto autem pede vel manu eſt. qui viã dei ygere oĩno non va⸗ let.atq; a bonis actib gra videt.albuginẽ tollerãs nihil videt⸗ qꝛ vicʒz ſenſus hũane cogitationis.ſi ſtul⸗ tum.ſi ſe peccatoꝛẽq; intelligit. ↄtempla⸗ tionẽ intime claritatis appꝛehẽdit. Ei ãt candoꝛẽ ſibi iuſticie ſeu ſapiẽtie tribuit a luce ſe ſuꝑne ↄtẽplationis excludit.⁊ eo claritatẽ vel luminis nequaqꝙᷓ penetrat.q̃̊ ſe apud ſe ꝑ arrogantiã exaltat. ſicut de qͥ buſdã dicit᷑. Dicẽtes enĩ ſe eſſe ſapientes funditꝰ exſoꝛs va⸗ ꝙ ſtulti facti ſunt. Jugẽ vero habet ſcabieʒ cat quatenꝰ hoc nõ vt claudus ſaltẽ cum cui carnis petulãatia ſine ceſſatione domi⸗ infirmitate teneat.ſed ab his omnimodo alienꝰ exiſtat. Gib bus vero eſt quẽ terre⸗ ne ſolicitudinis põdus depꝛimit.ne vnqᷓᷓ ad ſuꝑna reſpiciat:ſed ſolis his:que inſi mis calcant᷑:intẽdat ꝙ ⁊ ſi quando aliqᷣd ex bono patrie celeſtis audierit. ad hoc ni mirũ ꝑuerſe cõſuetudinis põdere graua⸗ tus:coꝛdis faciẽ nõ attollit qꝛ cogitatio⸗ nis ſtatũ erigere nõ valet. quem terrene vſus ſollicitudinis curuũ tenet. Ex hoꝛũ quippe ſpecie pſalmiſta dicit. Incuruatꝰ ſum:⁊ hũiliatꝰ ſum vſq;quaq; . Quoꝛuʒ culpã quoq; ꝑ ſemetipᷣam veritas repꝛo⸗ bãs ait.Semẽ autẽ qð in ſpinis cecidit.⸗ nat᷑. In ſcabie etenĩ feruoꝛ viſcerũ ad cu⸗ tem trahitur ꝑ quã recte luxuria deſigna⸗ tur.qꝛ ſi coꝛdis tẽtatio vſq; ad oꝑationeʒ ꝓſilijt:nimiꝝ feruoꝛ intimꝰ vſq; ad cutis ſcabiẽ pꝛoꝛũpit.Et ſoꝛas iã coꝛpus ſauti⸗ at:qꝛ dũ in cogitatiõe voluptas nõ repꝛi⸗ mitur.etiã in actiõe dñatur.quaſi enĩ cu⸗ tis pꝛuriginẽ MPaulꝰ curabat abſtergere: cũ dicebat.Tẽtatio vos nõ appꝛehendat niſi humana. Ac ſi aperte diceret. Huma num quidẽ eſt in coꝛde tẽtationẽ perpeti demoniacũ vero eſt.tẽtationis certamine ⁊ in operatione ſi Uperaridt e pertainene⸗ quoq; habet in co:poꝛe.ſi quis auaricia Hi ſũt qͥ audierũt verbũ ⁊ a ſollicitudini⸗ vaſtatur in mente. Que ſi in paruis non bus 2 diuitijs ⁊ voluptatibꝰ vite euntes cõpeſcitur. nimirũ ſine menſura dilatat᷑. ſuffocant᷑.⁊ nõ referũt fructũ. Lippꝰ ve⸗ Impetigo quippe ſine doloꝛe coꝛpus oc⸗ ro eſt. cuiꝰ quidẽ ingeniũ ad cognitioneʒ cupat:⁊ abſq; occupati tedio excreſcens: veritatis emicat.ſed tñ hoc carnalia oꝑa mẽbꝛoꝛũ decoꝛẽ fedat:quia ⁊ auaricia ca⸗ obſcurãt. In lippis qppe oculis pupille pti animũ dum quaſi delectat exulcerat. ſane ſunt.ſʒ hũoꝛe defluente infirmãtes. palpebꝛe groſſeſcũt.quarũ qꝛ infuſiõe cre bꝛo oculis atterit᷑.etiã acies pupille vitia N tur. Et ſunt nõnulli quoꝝ ſenſuũ carnaliſ vite oꝑatio ſautiat q̃ videre recta ſubtilit᷑ pꝑ ingeniũ poterãt:ſʒ vſu pꝛauoꝛũ actuuʒ calligãt. Lippꝰ itaq; ẽ.cuiꝰ ſenſuʒ natu⸗ ra exacuit.ſʒ ↄuerſatiõis pꝛauitas ↄfũdit Cui bñ ꝑ angelũ dr Collirio inũge ocu⸗ los tuos vt videas.Collirio qᷣppe oculos inungimꝰ vt videamꝰ.cũ ad ↄgnoſcendã veri iuminis claritatẽ ĩtellectꝰ noſtri aciẽ medicamine bone oꝑationis adiuuamꝰ. Albuginẽ vero hz ĩ oculo qͥ veritatis lu⸗ cẽ videre nõ ſinit᷑ qꝛ arrogãtia ſapiẽtie ſẽ⸗ ſum iuſticie cecat᷑. Pupilla nãq; oculi ni ℳum eſt cupiditas. vnde adipiſcẽda queq; cogitationi obicit 7 ad inimicitias accendit:⁊ doloꝛẽ in vul nere non facit quia eſtuanti animo ex cul⸗ pa habundantiaʒ pꝛomittit Sec decoꝛ membꝛoꝛũ perditur: quia aliarum quoq; virtutũ per hanc pulchritudo depꝛauat᷑. ⁊ quaſi totum coꝛpus exaſperat: quia per vniuerſa vitia animam ſubplãtat. MPau⸗ lo atteſtante qui ait:radix omnium malo⸗ WRonderoſus vero eſt:qui turpitudinem nõ exercet opere:ſʒ tamen ab hac cogitatione continua. ſine moderatione grauatur in mente.¶ Qui nequaq; quidem vſq; ad opus nephari⸗ uʒ rapitur:ſed eius animus voluptate lu xurie ſine vllo repugnatiõis ſtimulo dele Gak Beati Bregoꝛiaj pape Cap. II gle e⸗ ctatur. Niciũ quiꝑpe eſt ponderis:cũ hu do perſtrinximus: paulo latius replicãdo ſtal⸗ moꝛ vil cerũ ad virilia labit: que pꝛoſecto diſſeramus. HW D Eirodes ergo en: auttoris eooira: en e A recton paſtoꝛalis ſemper a ad laſciuiam defluens pondus turpitudi debeat eſſe cogitatiõe mũdus: ieo nis geſtat in coꝛde. Et quãuis pꝛana non (Capitulum. II. 24 cexerceãt opere ab his tamen nõ euellitur Ectoꝛ ſemper cogitatiõe ſit mũ deqh mente: nec ad vſuʒ boni operis in aperto dus:quatenus nulla hunc im⸗ ntes vjaalet aſſurgere: quia grauat hũc in abdi⸗ mũdicia polluat:qui hoc ſuſci⸗ bi R vonqus tumpe. Qà uiſquis ergo auoll⸗ pit officij: vt in alienis quoq; oni⸗ „ a den diela lubjer ꝛpanes domino of⸗ coꝛdibus pollurõis maculas tergat: quia a⸗ Enc pron be⸗ ene Proleero dilue ealiena neceſſe eſt vt eſſe munda ſtudeat manus: gnn Mant., eat is quẽ adhuc ꝓpꝛia de⸗ que diluere ſoꝛdes curat alienas: ne ta⸗ bonej s 2 ”8s cta queq; veterius inquinet: ſi ſoꝛdida in ats Explicit pꝛima pars. ſequẽs:lutum tenet. Iinc nãq; per pꝛo⸗ uti — „ . pphhet ã dicitur: Mũdamini qui fertiſ vaſa ii⸗ Incipit ſecunda pars:docẽs domini.DHñi etenim vaſ 3 keint-aui horl ia⸗ unaliter viſ at in officio moxꝝ animas ad interna ſacraria per ucẽ gere: 9 4 ſt 57 al Viuere 8 ehen omdo das in ſue cõuerſationis fide ſuſcipiunt. at paſtoꝛali: is qui ad illud digne Agud ſemetipᷣos ergo quantuʒ debeant uns thenit: emmügari cont piclatꝛant ad cernitati ten fpei De qualitatibus diani p plũ vaſa viuẽtia in ſinu ꝓpꝛie ſponſionis nine ris iualitatibus dieni paſt 0 oꝛtant. Hinc nãq; diuina voce pꝛecipit᷑: inen EE 1 * ot in aaron pectoꝛe ratiõale iudicij victis lch 0 Capitulũ peimu. ligantibus impꝛimat᷑:quatenus ſacerdo⸗ non AQAia igit᷑ paucis ad paſtoꝛa⸗ tale coꝛ nequaq cogitatioes fluxe poſſi⸗ ni. le magiſteriũ dignus:quali⸗ deant:ſed ratio ſola cõſtringat. Hec indi 30ℳ ter veniat: atq; hoc indignꝰ ſcretũ quid vel inutile cogitet: qui ad exẽ? ms: qualiter pertimeſcat oſtẽdi⸗ plũ alijs cõſtitutus ex grauitate vite ſem ca, G mus: nũc is qui ad illud di⸗ per debet oſtendere:quantã in pectoꝛe ra rlt⸗ gne peruenerit in eo qualiter viuere debe tionẽ poꝛtet. In quo etis rationali vigilaꝗ bcit at demõſtremus. Tantũ debet actionem ter adiungit᷑: vt duodecim patriarcharũ vol populi actio tranſcẽdere pꝛeſulis:quantũ nomina deſcribant᷑. Aſſcriptos etenĩ pa⸗ cul⸗ diſtare ſolet a grege vita paſtorj. Opoꝛtzʒ tres ſemper in pectoꝛe ferre eſt: antiquoꝝ echr nãq; vt metiri ſe ſollicite ſtudeat quãta te vitã ſine intermiſſione cogitare. NHaʒ tũc oq nende rectitudinis neceſſitudine cõſtrin⸗ ſacerdos irrepꝛehenſibiliter gradit᷑: cum ick. git:ſub cuiꝰ eſtimatiõe populus grex vo⸗ exemplsa patrũ pꝛecedentiũ indeſinẽter in e cat. Sic ergo neceſſe eſt cogitatiose mun⸗ tuet᷑:cum ſanctoꝝ veſtigia ſine cõceſſione dus: actiõe pꝛecipuus: diſcretus in ſilen⸗ cõſiderat:⁊ cogitatiões illicitas depꝛimit “ tioꝛ vtilis in verbo: ſingulis cõp aſſiohe ꝓ ne extra oꝛdinis limitẽ operis pedem ten ven ximus: pꝛe cũctis contemplatiõe ſuſpen⸗ dat. Quod bene eti am rationale iudicij , ſus:bene agentibus per humilitatẽ ſoci⸗/ vocat᷑:quia debet rectoꝛ ſubtili ſemper ex 4 us:cõtra delinquentiũ vicia per zelũ iuſti Jamine bona malaq; diſcernere: ⁊ que vel zu cie erectus:internoꝝ curã in exterioꝝ oc⸗ quibus:quãdo vel qualiter cõgruant: ſtu e cupatiõe non minuens: exterioꝛũ pꝛoui⸗ dioſe cogitare:nihilq; ꝓpꝛiũ querere:ſed dentiã in internoꝝ ſollicitudine nõ relin⸗ ſua cõmoda ꝓpinquoꝛũ bona deputare. 1 quens.Sed hec que bꝛeuiter enumeran⸗ Snge illic ſcripiũ eſt. NPones autẽ in ra⸗ Secunde partis libꝛi Paſtoꝛalis — tionale iudicij doctrinam ⁊ veritatẽ: que rã dominoꝛ⁊ geſtabit iudiciũ filioꝝ iſrael/⸗ cure ra pertrahat: quãto per vite meritũ de ſu erdos in ſacrificiũ ⁊ dextrũ accipit ⁊ ſepa erũt in pectoꝛe aaron quãdo ingredit᷑ i clamat. Hinc diuina lege armũ ſa in pectoꝛe ſuo: in conſpectu dñi ſemper Gacerdotẽ quippe iudiciũ filioꝝ iſrael in pectoꝛe coꝛã domini cõſpectu geſtare eſt ſubiectoꝝ cauſam ꝓ ſola interni iudicis intentiõe diſcutere: vt nihil ſe ei humani tatis admiſceat:in hoc qð diuina pꝛopoſi tus vice diſpenſat:nec coꝛ rectoꝛis ſtudia pꝛiuatus doloꝛ exaſperet. Cuq; contra ali ena vicia emulatoꝛ oſtendit᷑: que ſua ſunt exequat᷑: ne tranquillitatẽ iudicij aut la⸗ tens inuidia maculet:aut pꝛeceps ira per turbet:ſed dum cõſiderat᷑ terroꝛ eius: qui ſuper om̃ia pꝛeſidet:videlicet iudicis inti miinõ ſine magno regant᷑ timoꝛe ſubiecti MQui nimirũ timoꝛ duʒ mentẽ rectoꝛis hu miliat purgat:ne hãc aut pꝛeſumptio ſpi⸗ ritꝰ leuet:aut carnis delectatio inquinet: aut per terrenarũ rerũ cupidinẽ impoꝛtu⸗ nitas pollute cogitatiõis obſcuret. Qui tamen nõ pulſare rectoꝛis animũ neque⸗ unt:ſed feſtinare neceſſe eſt: vt repugna⸗ tiõe vincant᷑:ne viciũ quod per ſuggeſtio nẽ temptat:mollicie deleetatlõis ſubigat cũq; hec ab animo tarderepellit᷑ mucro⸗ 5 ne conſenſus oceidat. ¶AAN rectoꝛ ſem opatione pcipuus. ¶ Eap. III. It rectoꝛ operatiõe pꝛecipuus vite viaʒ ſubditis viuendo de⸗ vocem moꝛeſq; ſequit᷑: per ex⸗ empla melius ꝙꝙ per verba gradiat᷑. Qui em̃ loci ſui neceſſitate exigit᷑ ſumma dice re. Hoc eadem neceſſitate compellit᷑ ſum ma mõſtrare. Illa naq; vox libentius au ditoꝛũ coꝛ penetrat:quã dicentis vita cõ⸗ mendat:quia qð loquẽdo imperat:oſten⸗ dendo adiuuat:vt fiat. Hinc etem̃ per ꝓ phetã dr. Suꝑ montẽ excelſũ aſcẽde: tu qui euãgeliʒzas ſyon: vt videlicet qui ce⸗ leſti pꝛedicatiõe vtit᷑ ima iam terrenoꝛuʒ operũ deſerens: in rerũ culmine ſtare vi⸗ deatitantoq; facilius ſubditos ad melio⸗ nunciet: vt grex: qui paſtoꝛis ratũ:vt nõ ſolũ ſit eius operatio vtilis:ſed etiã ſingularis:nec inter malos tantũmo do:que recta ſunt: faciat: ſed bene quoq; operãtes ſubditos:ſicut honoꝛe oꝛdis ſu⸗ perat:ita etiã moꝛum virtute tranſcẽdat. Qui in eſu quoq; pectuſculũ cũ armo tri buit᷑: vt qð de ſacrificio pꝛecipit᷑ ſumere: hoc de ſemetipᷣo auctoꝛi diſcat immolare vt non ſolũ pectoꝛe que recta ſunt cogitet ſʒ ſpectatoꝛes ſuos ad ſublimia armo ope ris inuitet. MHulla pᷣſentis vite appetat: nulla pertimeſcat:blãdimẽta mũdi reſpe ctu intimi terroꝛis deſpiciat:terroꝛes au⸗ tẽ conſiderato interne dulcedinis blãdi⸗ mento ↄtemnat. Ande ſuperne quoq; vo cis ĩperio:in vtroq; humero ſacerdos re⸗ uelamine ſuꝑ humeralis aſtringit᷑:vt cõ⸗ tra aduerſa ac ꝓſpera virtutũ ſemꝑ oꝛna⸗ mento muniat᷑:quatenꝰ iuxta Mauli vo⸗ cem per arma iuſticie a dextris ſiniſtriſq; gradiẽs: cũ ad ſola que ãterioꝛa ſũt nitit᷑: in nullo delectatõis infime latere flectat᷑. HNon hũc ꝓſpera eleuẽt:nec aduerſa per turbẽt. Hon blãda vſq; ad voluptatẽ de⸗ mulceant: nõ aſpera ad deſperationẽ pꝛe⸗ mat: vt dũ nullis paſſionibus intentionẽ mentis humiliat quãta in vtroq; humero ſuꝑ humeralis pulchꝛytudĩe tergat᷑ oſtẽ⸗ dat. Qõ recte etiã ſuper humerale ex au⸗ ro: hiacincto:purpura:biſtincto:cocco:⁊ toꝛtabiſſo fieri pꝛecipit᷑: vt quãta ſacerdoſ clareſcere virtutũ diuerſitate debeat de⸗ mõſtret᷑. In ſacerdotis quippe habitu an te oĩa aurũ fulget: vt in eo intellectus ſa⸗ piẽtie pꝛicipaliter emicet. Cui hiacinctꝰ qui aereo coloꝛe reſplendet:adiungit᷑: vt per om̃e ꝙ intelligendo penetrat: nõ ad fauoꝛes infimos: ſed ad amoꝛem celeſtiũ ſurgat:ne dũ ſuis incautus laudibꝰ capit ipᷣo etiã veritatis intellectu vacuet᷑. Au⸗ ro quoq; atq; hiacĩcto purpura permiſcet vt videlieʒ ſacerdotale coꝛ cũ ſumma que pꝛedicat:ſperat. In ſemetipᷣo etiã ſugge⸗ ſtiones vicioꝝ repꝛimat: eiſq; velut ex re in ſile Beati Bregoꝛij pape Cap. III et IIII Sia poteſtate cõtradicat: quatenus nobili tatẽ ſemꝑ intime regeneratiõis aſpiciat: ⁊ celeſtis regni ſibi habitaculũ moꝛibꝰ de fendat: de hac quippe nobilitate ſpiritus per Petrũ dicit᷑: Ros aũt genus electũ: regale ſacerdotiũ De bac quippe poteſta te qua vicia ſubijcimꝰ: Johãnis voce ro⸗ boꝛamur:qui ait: Quotqͥt autẽ receperũt eũ:dedit eis poteſtatẽ filios dei fieri Hãc dicẽs: Mihi aũt nimis honoꝛificati ſun Nam ſicut incauta locutio in erroꝛẽ per⸗ trahit: ita in diſcretũ ſilentiũ hos qui eru diri poterqt: in erroꝛe derelinquit. Sepe nãq; rectoꝛes impꝛouidi humanã amitte re gratiã foꝛmidaãtesſloqui libere recta ꝑ⸗ timeſcũt: ⁊ iuxta veritatis vocẽ nequaqᷓ iã gregis cuſtodie paſtoꝝ ſtudio: ſed imer cennarioꝝ vice deſeruiũt:qꝛ veniente lu⸗ po fugiũt:dum ſe ſub ſilentio abſcondũt. icens:anes muti nõ valentes latrare. dignitatẽ foꝛtitudinis:pſalmiſta iuns oleen nãq; eos per ꝓphetã dñs increpat: E amici tui deus:nimis cõſoꝛtatus eſt pꝛin cipatus eoꝝ:qꝛ nimirũ ſanctoꝝ mens pꝛĩ cipaliter in ſummis erigit᷑: etiã cũ exteri⸗ us perpeti abiecta cernunt᷑. Auro aũt hia Minc rurſũ querit᷑ dicens Mõ aſcendiſtis ex aduerſo:neq; oppoſuiſtis vos muru ꝓ domo iſrael:vt ſtaretis in pᷣlio in die dñi. Ex aduerſo quippe aſcẽdere eſt:ꝓ defen cin cto ac purpure biſtinctus coccus adiũ git᷑: vt ante intimi iudicis oculos oĩa vir tutũ bona ex charitate decoꝛent᷑: ⁊ cũcta que coꝛaʒ hoĩbus rutilãt:hec in cõſpectu occulti arbitri:flãma intimi amoꝛis accẽ⸗ dat. Qui ſcʒ charitas que dñi ſimul ac pꝓ ximũ diligit:quaſi ex duplici tinctura ful⸗ geſcit. Qui igit᷑ ſic ad auctoꝛis ſpeciem anhelat:vt ꝓximoꝝ curã negligat:vel ſic ꝓximoꝝ curã exequit᷑: vt a diuino amoꝛe toꝛpeſcat:qꝛ vnũ hoꝝ quodlibet negligit inſuꝑ humeralis oꝛnamẽto habere coctũ biſtinctũ neſcit. Sed cũ mẽs ad precepta charitatis tendit᷑:reſtat ꝓculdubio vt per abſtinentiã caro maceret᷑: vnde et biſtin⸗ cta cocco toꝛtabiſſus adiungit᷑. De terra etem̃ biſſus intenti ſpecie oꝛit᷑.Et qͥd per hiſſum niſi candẽs decoꝛe mũdicie coꝛꝑa⸗ lis caſtitas deſignat᷑. Qui videlicet certa pulchꝛytudini ſuꝑhumeralis innectit᷑:qꝛ tũc caſtimonia ad perfectũ mũdicie cando rẽ ducit᷑: cũ per abſtinentiã caro fatigat᷑. Cunq; inter virtutes ceteras etiã afflicte carnis meritũ ꝓficit: quaſi in diuerſa ſuꝑ oeus ſpecie byſſus toꝛta cãdeſcit. rectoꝛ debeat eſſe diſcret⸗ Capitulum. IIII. — ( It rectoꝛ diſcretus in ſilentio: * vtilis in verboꝛne aut tacenda Pferat:aut pferenda reticeſcat ſione gregis voce libera huiꝰ mũdi pote⸗ ſtatibus ↄtraire.Et in die dñi in pᷣlio ſta⸗ re eſt pꝛauis decertãtibus ex iuſticie amo re eſlerc. Raſtaꝛi em̃ recta timuiſſe di⸗ cere qͥd eſt aliud ꝙᷓ tacẽdo terga pᷣbuiſſe. Qui nimirũ ſi ꝓ grege ſe obijcitꝛmuꝝ ꝓ domo iſrael hoſtibꝰ opponit. Hinc rurſũ delinquenti populo dicit᷑: NPꝛophete tut viderũt tibi falſa⁊ ſtulta:nec aperiebãt in iquitatẽ tuã: vt te ad penitentiã pꝛouoca rẽt. Pꝛophete! quippe in ſacro eloqᷣo nõ⸗ nunꝙꝙ; doctoꝛes vocant᷑. Qui dũ fugitiua pᷣſentia eſſe iudicãt:que ſunt ventura ma nifeſtãt. Q uos diuinus ſermo falſa vide re redarguit:qꝛ dũ coꝛripere culpas metu unt:incaſſum delinquẽtibus ꝓmiſſa ſecu ritate blandiunt᷑. Qui iniquitatẽ peccan tiũ nequaqᷓ; aperiũt: qͥ ab increpatiõis vo ce cõticeſcũt.Clauis quippe apertiõis eſt ſermo coꝛreptiõis:qꝛ increpãdo culpã de tegit: ꝙᷓ ſepe neſcit ipᷣe etiã qui perpetra⸗ uit. Hinc Paulus ait: At potens ſit ⁊ ex hoꝛtari in doctrina ſana: ⁊ eos qui ↄtradi ciũt redarguere. Hic per Malachiã dicit: Labia ſacerdotis cuſtodiũt ſcientiã: ⁊ le gem requirẽt ex oꝛe eius: qꝛ angelus dñi exercituũ eſt. Hinc per Eſaiã dñs admo⸗ net dicẽs:Clama ne ceſſes:ſicut tuba ex⸗ alta vocẽ tuam. Pꝛeconis quipꝑpe officiũ ſuſcipit: quiſquis ad ſacerdotiũ accedit: vt ante aduentũ iudicis qui terribiliter ſe quit᷑: ⁊ ipſe ſcilicet clamãdo gradiat᷑. Sa 4 Secunde partis libei Paſtoꝛalis cule cerdos ergo ſi pꝛedicatiõis eſt neſcius:qᷓ lis veritas clamat. Mabete ſal in vobis e clamoꝛis vocẽ daturus eſt pꝛeco mutus. pacẽ habete inter vos.ac ſi figurate ꝑ ha Pinc⸗ eſt em̃ ꝙ ſuper paſtoꝛes pꝛimos in bitum ſacerdotis dicat Malapunica tin 3 linguaruʒ ſpecie ſpirituſſanctus incedit: tinabulis iungite: vt per omne qð dicitis aquia nimirũ quos repleuerit de ſe pꝛoti⸗ pꝛouida mente vnitatẽ ſidei cauta obſer⸗ nus loquentes facit. Hinc movſi pꝛecipi⸗ alone teneatis. Prouidendũ quoq; ? tur vt tabernaculũ ſacerdoſ ingrediẽs tin/ollicita intẽtione rectoꝛibꝰ. vt ab eis nõ tinnabulis ambiatur. vt videlicet voceg Molũ pꝛaua nullo modo:ſed ne recta qui dẽ 72 pꝛedicationis habeat ne ſuperni aſpecto⸗ ris indiciũ ex ſilentio oſtendat. Scriptuʒ quippe eſt. Audiatur ſonitus quãdo ĩgre ditur ⁊ egreditur ſanctuariũ in conſpectu domini ⁊ nõ moꝛiatur. Sacerdos namq; ingrediẽs vel egrediens moꝛitur: ſed de eo ſonitus nõ auditur:quia iraʒ contra ſe occulti iudicis exigit.ſi ſine pꝛedicatiõis ſonitu incedit. Apte autem tintinnabula veſtimẽtis illius deſcribunt᷑ inſerta. Ae⸗ ſtimẽta etenĩ ſacerdotis quid aliud ꝙꝙᷓ re⸗ cta opera debemus accipere. pꝛopheta at teſtante qui ait. Sacerdotes tui induan⸗ tur iuſticia. Aeſtimentis itaq; illi? tintin nabula inherent vt vite viã cuz lingue ſo nitu ipſa quoq; opera ſacerdotis clamẽt. Sed cum rectoꝛ ſe ad loquendũ pꝛeparet ſub quãto cautele ſtudio loquatur atten⸗ dat/ne ſi inoꝛdinate ad loquendũ rapitur erroꝛis vulnere audientiũ coꝛda feriant᷑. Et cum foꝛtaſſe ſapiens videri deſiderat vnitatis cõpagem inſipienter abſcidat. HMinc nãq; veritas dicit. Habete ſal in vo bis: ⁊ pacẽ habete inter vos. Per lal qp pe. verbi ſapientia deſignatur. Qui igit loqui ſapiẽter nititur. magnopere metu⸗ at. ne eius eloquio audientiũ vnitas con fundatur. Hinc MPaul? ait. Mon plus ſa pere quã opoꝛtet ſapere:ſed ſapere ad ſo⸗ bꝛietatẽ. Hinc ĩ ſacerdotis veſte iuxta di- uinã vocemi tintinnabulis malapunica cõ iungunt᷑ . Quid enĩ per malapunica niſi fidei vnitas deſignat᷑. Ham ſicut in malo ——— — punico vna exterius coꝛtice.multa interiꝰ graniſ vniunt᷑ ſic innumeros ſancte eccle ſie populos vnitas fidei contigit quos in tus diuerſſtas meritoꝛũ tenet. Me igit᷑ re⸗ ctoꝛ incautus ad loquenduʒ pꝛoruat. hoc qð iam pꝛemiſimꝰ.per ſemetipſaʒ diſcipu/ ni mie ⁊ inoꝛdinate ꝓferant᷑:quia ſepe di⸗ ctoꝛũ virtus perdit᷑.cũ apud coꝛda audiẽ⸗ tium loquacitas incauta impoꝛtunitate le uigatur: ⁊ auctoꝛẽ ſuũ hec eadẽ loquaci⸗ tas inquinat.que ſeruire auditoꝛibus ad vſum ꝓfectus ignoꝛat.vnde bene ꝑ moy ſen dicitur. Air qui fluxũ ſeminis patitur imundus erit. In mẽte quiꝑpe audientiũ ſemen ſecuture cogitatiõis ẽ audite qua litas locutionis qꝛ dũ per aurẽ ſermo con cipitur cogitatio in mẽte generat᷑. Ande ab huiꝰ mundi ſapientibus pꝛedicatoꝛ egregius ſemi verbiꝰ eſt vocatꝰ. Qui er⸗ go fluxũ ſeminis ſuſtinetĩimundus aſſerit᷑ quia multiloquio ſubditꝰ.ex eo ſe inqui⸗ nat qð ſi oꝛdinate ꝓmerat pꝛolẽ recte co⸗ gitationis edere in audientiũ coꝛde potu⸗ iſſet. Pũq; incautus per loquacitatẽ dif⸗ fluit.nõ ad vſum generis.ſed adimundi⸗ ciaʒ ſemẽ fundit. AInde Paulꝰ quoq; cũ diſcipulũ de inſt antia pꝛedicationis ad⸗ moneret adiunxit:dicẽs. Teſtiſicoꝛ coꝛã deo ⁊ chꝛiſto Yeſu.qui iudicaturus eſt vi⸗ uos ⁊ moꝛtuos ⁊ aduentũ ipſius ⁊ regnuʒ eius pꝛedica verbũ iſta opoꝛtune impoꝛ⸗ tune.dicturꝰ impoꝛtune pꝛemiſit opoꝛtu⸗ ne.quia ſcso apud auditoꝛis mentem.ipſa ſua vilitate ſe deſtruit ſi habere impoꝛtu nitas opoꝛtunitatẽ neſcit. rectoꝛ debeat eſſe ſingu⸗ lis compaſſiõe pꝛoximus et pꝛe cunctis contemplatione ſuſpen ſus. (Cap. V. PpPrimus.ſit pꝛe cunctis contẽ⸗ platione ſuſpẽſus.⁊ vt perꝑie tttatis viſcera in ſe infirmitatem ceteroꝛũ traniferat/ per ſpeculationis al 2 It rectoꝛ ſingulis in cõpaſſiõe B pobis egha nicatin dicts chſer gog: eis ctii ſcedi audl⸗ itnele vegac⸗ bus mof Patimt Gienni ſtequ nocn Snt. Hicatn uien ſenl nnci gel⸗ hoti⸗ tid⸗ Beati Bꝛegoꝛij titudinẽ. ſemetipᷣm quoq; inuiſibilia ap⸗ petendo tranſcẽ dat ne aut alta petẽs ꝓxi moꝛũ infirma deſpiciat.aut infirmitatibꝰ pꝛoximoꝛũ congruẽs.appetere alta dere⸗ linquat.Hinc eſt nãq; ꝙ NPanlꝰ in para⸗ diſum ducit᷑.celiq; ſecreta tertij rimatur. tamẽ ille inuiſibiliũ contemplatione ſu⸗ ſpenſam ad cubile carnaliũ mẽtis aciẽ re⸗ uocat:atq; in occultis ſuis qualiter debe ant cõuerſari diſpẽſat.dicens.·Propter foꝛnicationes autẽ vnuſquiſq; ſuã vxoꝛeʒ habeat:⁊ vnaqueq; ſuũ virũ habeat.⁊ vx oꝛi vir debitũ reddat.ſimiliter ⁊ vxoꝛ vi⸗ ro.Et paulopoſt. MHolite fraudari inuicẽ niſi foꝛte ad tẽpus vt vacetis orationi:et iterũ reuertimini in idipſum. Ecce iaʒ ce⸗ leſtibus ſecretis inſerit᷑.⁊ tamẽ ꝑ conde⸗ ſcẽſionis viſcera carnaliũ cubile ꝑſcrutat᷑ Et quẽ ſubleuatus ad inuiſibilia erigit: hũc miſeratus ad ſecreta imfirmantiũ ocu lũ coꝛdis flectit. Celũ contẽplatione tran ris infirmantiũ negotijs vrget᷑. Intꝰ det archana cõſiderat.foꝛis onera carnalium poꝛtat.Qui de rebus quoq; dubijs ſem⸗ per ad tabernaculũ recurrit:coꝛã teſtamẽ ti archa dñm cõſulit.exem ꝑplũ ꝓculdubio rectoꝛibꝰ pꝛebẽs vt cũ foꝛis ambigunt qð diſponant ad mentẽ ſemꝑ quaſi ad taber naculũ redeãt:⁊ velut coꝛã teſtamenta ar cha dñm conſulãt:ſi de his in quibꝰ dubi tant:apud ſemetipſos intus ſacri eloquij paginas requirãt. Hinc ipſa veritas per ſuſceptionẽ noſtre humanitatis oſtẽſa no bis in monte oꝛationi inheret miracula i vrbibus exercet.lmitationis videlicet viã bonis rectoꝛibꝰ ſternẽs:vt ſi isam ſũma cõ templando appetũt:neceſſitatibꝰ tamẽ in firmantiũ ↄpatiẽdo miſceant᷑:qꝛ tũc ad al ta charitatiſ mirabi liter ſurgit:cũ ad ima pꝛoximoꝛũ ſe miſericoꝛditer attrahit. Et cũ benigne deſcẽdit ad infima:valẽter re⸗ currit ad ſũma. Tales autem ſeſe qui ꝑꝛe ſcẽdit nec tainẽ ſtatũ carnaliũ ſ ollicitudi⸗//u nt exhibeãt: quibus ſubiecti occulta q̃⸗ ne deſerit qʒ cõpage charitatis ſũmis ſi⸗ E mul ⁊ infimis iunctus ⁊ in ſemetipſo vir tute ſpũs ad alta valenter rapitur ⁊ pieta te in alijs equanimiter infirmat᷑.hinc ete eim dicit. Quis infirmat᷑:⁊ ego nõ infir⸗ moꝛ? Quis ſcãdaliʒatur. ⁊ ego nõ vroꝛ?: Hinc rurſus ait. Factus ſum iudeis tãqᷓ iudeꝰ. Qð videlicet exhibebat nõ amit⸗ tendo fidẽ ſed oſtendendo pietatẽ:vt in ſe perſonã infideliũ tranſfigurãs.ex ſemet⸗ ipſo diſceret:qualiter alijs miſereri debu iſſet quatenus hoc illis impẽderet :qð ſi⸗ biipſi ſi ita eſſet impẽdi recte voluiſſet. Hinc iterũ dicit᷑. Siue mente excedimus deo:ſiue ſobꝛij ſumus nobiſ:qꝛ ⁊ ſemetip ſum nouerat contẽ plando tranſcẽdere.⁊ eundẽ ſe auditoꝛibꝰ ↄdeſcendo temꝑare. Hinc Aacob dño deſuꝑ initente ⁊ vncto angelos vidit:quia.ſ.pꝛedicatoꝛes recti nõ ſolũ ſurſum ſanctuzʒ caput eccleſie vicʒ dñm ↄtẽplando appetũt ſed deoꝛſuʒ quo q; ad mẽbꝛa illius miſerãdo deſcendunt. Hinc moyſes crebꝛo tabernaculũ itrat et exit.⁊ qui intꝰ incontẽplationẽ rapit᷑.ſo⸗ (S oꝛſum lapide aſcendẽtes ac deſcẽdenteſ q; ſua ꝓdere nõ erubeſcãt:vt cum temp⸗ tationum fluctus paruuli tolerant ad pa⸗ ſtoꝛis mentẽ quaſi ad matris ſinum recur rant.Et hoc quod ſe inquinari pulſantis culpe ſoꝛdibus pꝛeuidẽt:exhoꝛtatiõis eiꝰ 4 Warloac aehumni gehtiolla lauent. vn de ⁊ ante foꝛes tẽpli ad abluendas ingre⸗ dientiũ manus:mare eneũ:id eſt laterem duodecim boues poꝛtãt. Qui quidem fa cie exterius eminẽt:ſed ex poſterioꝛibus latent. Quid nãq; duodecim bobus niſi vniuerſus paſtoꝛũ oꝛdo ſignatur, de qui⸗ bus paulo diſſerente lex dicit: nõ obtura bis os boui trituranti. Quoꝛũ quidẽ nos aꝑta oꝑa cernimꝰ ſʒ apud diſtrictũ iudicẽ que illos poſteriꝰ maneãt in occulta retri butione neſcimꝰ. Qui tñ cũ ↄdeſcẽſionis fide patiam diluẽdis ꝓximoꝛũ cõfeſſioni⸗ bus pꝛeꝑant.velut ante foꝛes tẽpli laterẽ poꝛtãt:vt quiſquis intrare eternitatis ia⸗ nuã nititur. tẽptationes ſuas mẽti paſto⸗ ris indicet:⁊ quaſi in bouz latere cogitati onis vel operis manus lauet.Et fit plerũ qᷓ; vt dum rectoꝛis animus aliena temp⸗ tamẽta condeſcẽdo cognoſcit.auditis Secunde partis libꝛi Maſtoꝛalis cure Aan tetationibus ipſe pulſetur: qꝛ ⁊ hec ea dem per quã populi multitudo diluitur. 8 qua ꝓculdubio lateris inquinat᷑. am /tes a ſubditis timeant᷑ quãdo ab eis denũᷣ dũ ſoꝛdes dilueniiũ ſuſcipit:quaſi ſue m dicie ſerenitatẽ perdit. Sed hec nequaq paſtoꝛi timẽda ſunt:qꝛ deo ſubtiliter cun⸗ cta penſare tãto faciliꝰ a ſua eripitur.qᷓ;⸗ to miſericoꝛdiꝰ ex aliena tẽtatiõe fatigat᷑. N rectoꝛ debeat eſſe bene agẽ. tibus per humilitateʒ ſocus et Contra delinquẽtiũ vina per ze/ luũ iuſticie erectus. (Kapitulum. VI. W AIt rectoꝛ bene agentibus ꝑ hu militatẽ ſociꝰ cõtra delinquen tiũ vitia ꝑ ʒelũ iuſticie erectus vt 1 bonis in nullo ſe pꝛeferat: 4½ c pꝛauoꝛũ culpa exigit:ptâtem ꝓtinuſ lſui pꝛioꝛatus agnoſcat:quatenꝰ ⁊ honoꝛe ſub pꝛeſſo equalẽ ſe ſubditis bene viunen⸗ C tibus putet. ⁊ erga puerſos iura rectitudi nis.nõ exercere foꝛmidet. Mã ſicut in li⸗ bꝛis moꝛalibꝰ dixiſſe me memini. Liquet qð oẽs homines natura equales genuit: ſed variante meritoꝛũ oꝛdine alios alijs culpa poſtponit. Jpſa autem diuerſitas qᷓ ecceſſit ex vitio di uino iudicio diſpenſat᷑: äyntrt quia omnis homo eque ſtare nõ valet glter regatur ab altero. AUnde cuncti que peꝛeſunt nõ in poteſtatẽ debent oꝛdinis:ſʒ cqualitatẽ penſare cõditionis. Nec pꝛeeſ ſe hominibꝰ gaudeãt ſed pꝛodeſſe. Anti⸗ qui etenim patres noſtri.nõ reges homi⸗ num:ſed paſtoꝛes pecoꝛũ fuiſſe memoꝛan cur. Et cũ dominꝰ Moe filijſq; eius dice⸗ ret.creſcite ⁊ mitiplicamini.⁊ replete ter ram: ꝓtinus adiunxit. Et terroꝛ veſter et uO — tremoꝛ ſit ſuꝑ cũcta animãtia terre. rũ videlicet terroꝛ ac tremoꝛ. quia eſſe ſu⸗ er anunãtia terre pꝛecipitur. ꝓfecto ſup omines eſſe ꝓhibet᷑.homo quippe ani⸗ tis natura pꝛelatus eſti⁊ iccirco ei dicit᷑ vyt ab animalibꝰ 2 nõ ab hominibꝰ times malibus bꝛutis non autẽ hominibꝰ e ſa poſt humilitatis meritũ:in tumoꝛes h tur quis cõtra naturã ſuperbire eſt: ab eꝗᷓ li velle timeri.Et tamen neceſſe vt recto⸗ minime timeri depꝛehẽdunt: vt humana ſaltẽ foꝛmidine peccare metuãt:qui diui⸗ na iudicia nõ foꝛmidãt. Nequaqᷓ nãq; pᷣ⸗ poſiti.ex hoc queſito timoꝛe ſuꝑbiũt:in à nõ ſuã gloꝛiã:ſed ſubditoꝛũ iuſticiam que rũt. In eo enĩ qð metũ ſibi a ꝑuerſe viuẽ⸗ tibꝰ exigũt.quaſi nõ hominibꝰ:ſʒ anima- libus dominant᷑:qꝛ vicʒ ex qua ꝑte heſtia les ſunt ſubditi.ex ea debẽt etiã foꝛmidi⸗ ni iaceri ſubſtrati. Sed plerũq; rectoꝛ eo ipſo quo ceteris pꝛeeminet. elatione cogi tationis intumelicit/⁊ dũ ad vſum cuncta ſubiacẽt.dũ ad votũ velociter iuſſa ↄplen tur dũ oẽs ſubditi.ſi qua bene geſta ſunt laudibꝰ efferũt.male autẽ geſtis nulla au ctoꝛitate cõtradicũt:dũ plerũq; laudãt et qð repꝛobare debuerant ſeductꝰ ab his q̃ᷓ infra ſuppetũt:ſuꝑ ſe animꝰ tolli n dum foꝛas ĩmenſo fauoꝛe circũdatur intꝰ veri⸗ tate vacuat᷑:atq; oblitus fui. inuoces ſe ſpargit alienas.talẽq; ſe credit qualem ſe foꝛis audit.nõ qualẽ intus diſcernere de buit. Subiectos deſpicit eoſq; equales ſi bi nature oꝛdine nõ agnoſcit.⁊ quos ſoꝛ⸗ te poteſtatis exceſſerit.tranſcẽdiſſe ſe etiẽ vite meritis credit. Cunctis ſe exiſtimat ampliꝰ ſapere quibꝰſe videt amplius poſ ſe⸗n quodã ſe quippe cõſtituit culmine apud ſemetipſum: ⁊? qui equa ceteris na⸗ ture cõditione cõſtringit᷑.exequo reſpice⸗ re ceteros dedignat᷑. Sic ꝙ vſq; ad eius ſimilitudinẽ ducit᷑.de quo ſcriptũ eſt om̃s ſublime vidit.Et ipſe eſt rex ſuꝑ vniuer⸗ ſos filios ſuperbie. Qui ſingulare culmꝰ appetetis ⁊ ſocialẽ vitã angeloꝛũ deſpici ens:ait. Nonã ſedẽ meà ad aquilonẽ et ero ſimilis altiſſimo. Miro ergo iudicio intus foueam deiectionis inuenit dů for/ ſe in culmine poteſtatis extollit Apoſta⸗ te quippe angelo ſimilis efficitur. dũ ho⸗ mo hominib“ eſſe ſimilis dedignat᷑. Sic ſuꝑbie culmine poteſtatis excreuit. Per umilitatẽ quippe pꝛelatus eſt per ſuper — - — — — — — — — — Beati Gregoꝛij pape . Cap. v— diam repꝛobatus domino atteſtãte qᷓ̃ ait. Atq; illico adiunxerit: ſide eniĩ ſtatis. Ae krabeh Nonne cuʒ eſſes paruulus in oculis tuis ſi id qð pertulerat aꝑiret: dicens. Idee ntrea⸗ caput te conſtitui in tribubus iſrael Par nõ dijamur fidei veſtre:qꝛ fide ſtatis. Ech bels dei uulũ ſe in ſuis pꝛius oculis viderat:i 3 ful les eni vobis ſumꝰ in qͥ vos ſtare ↄgnoſci humns tus tempoꝛali potẽtia iam ſe paruuluʒ nõ mus quaſi pꝛelatũ ſe fratribꝰ ee neſciebat — videbat. Ceteroꝛũ namq; comꝑationi ſe cũ diceret. facti ſi umꝰ vt ꝑuuli ĩ medio ve Pnigß⸗ pꝛeferens: quia plus cunctis poterat.ma ſtrũ ⁊ rurſũ. Nos autẽ ſerui veſtri ꝑ xᷣm. bünn gnum ſe pꝛe omnibus eſtimabat iro. Sʒz cuũ culpã qᷓ coꝛꝛigi debuiſſet ĩuenit illi zun gte autem modo cũ apud ſe paruulus apud co magiſtrũ ſe eſſe recoluit dicẽs ¶MQuid fe riuie⸗ dominũ magnus: cũ vero apud ſe magnꝰ vultis ĩ virga veniã ad vos/ Sum⸗ itaq; zanlna J anparuit apud dominũ paruulus fuit. 0c bñ regit᷑ cũ is qᷣ pꝛeeſt vitijs potiꝰ tebeſis P lerũq; ergo dum ex ſubiectoeum afflux Ofratrib⸗ dñatur. Sʒ cũ delinquẽtes ſub⸗ DWZ ſornicl entia animus inflatur: in fluxum ſuꝑbie ditos pᷣpoſiti coꝛꝛigũt re ſtatl neceſſe eſt vt eethrto ipſo potentie faſtigio lenocinante coꝛꝛum ſollicite attendãt.quatenꝰ ꝑ diſcipline de pitur Quã videlicet potentiã bene regit bitũ culpas quidẽ iure ptãtis eriãt: ſed &α keenn qui ⁊ tenere illam noueritii impugnare. humilitatis cuſtodiã. equales ſeipſis frs ple Bene hanc regit qui ſcit per illam ſuper tribꝰ qui coꝛꝛigunt᷑ agnoſcat¶ Quamuis 1 . sulpas erigi.ſcit cum illa ceteris equali⸗ plerũq; etiã dignũ ẽ.vt eoſdẽ quos coꝛꝛi⸗ Mim tate componi.humana etenim mens ple gimꝰ taxita nobis cogitatiõe pꝛeferamus nlluan rũcq; extollitur, etiam cum nulla poteſtate Aloꝛũ nãq; ꝑ nos vitia diſcipline vigoꝛe nli fulcitur /quãto magis in altum ſe erigit. feriunt᷑.in his vero q̃ ipſi cõmittimꝰ.niſi Pbiss cum ſe ei etiã poteſtas adiungitur. Quã verbi quidẽ ab aliq̃ͥ inuectiõe laceramur. ndn tamen poteſtatẽ recte diſpenſatiqui ſolli⸗, Tãto ergo apð dñm obligatioꝛes ſumus/ W cite nouerit:⁊ ſumere ex illa ꝙ adiuuati ito apud hoĩeſ inulte peccamꝰ. Dilcipli oltße ⁊ expugnare qð temptat:⁊ equalem ſecũ na autẽ noſtraſubditos diuino iudicio tã nuent. illa ceteris cernere ⁊ tamen ſe peccantibꝰ to liberioꝛes reddit/quãto hic eoꝛum cul⸗ maede elo vltionis anteferre. Sed hanc diſcre⸗ pas ſine vindicta nõ deſerit. Seruanda nale,ß ionem plenius agnoſcimꝰ:ſi paſtoꝛis pꝛi itaq; ẽ ⁊ iñ coꝛde humilitas.a in ope di⸗ vos ſon ni exempla cernamꝰ· Petrus namq; au ſciplina atq; inter hec ſollerter intuendũ lelti, ctoꝛe deo ſancte eccleſie pꝛincipatũ eneHenne dũ ĩmoderatius cuſtodit᷑ virtus hu tina: a bene agente Coꝛneliol⁊ ſeſe ei humilił q militatis.ſoluant᷑ iura regiminis ⁊ du ö⸗ shol⸗ ter pꝛoſternente ĩmoderatius venerari re latuſ quiſq; plus ſe quã decet deij cit. ſlb lmine cuſauitſſeq; illi ſimilem recognouit:dicẽſ ditoꝛũ vitam ſtringere ſub diſcipline vin⸗ isna⸗ Surge ne feceris ⁊ ego ipſe homo ſum. culo non poſſit. Teneant ergo recto⸗ ſpice⸗ Sed cum Ananlie ⁊ Saphire culpã rep⸗ res exterius qð pꝛo alioꝛum vtilitate ſu⸗ deius perit mox quanta potentia ſuper ceteros ſcipinnt.ſeruent interiꝰ qð de ſua eſtima tome excreuiſſet oſtendit. Nerbo nãq; eoꝛuz vi tione pertimeſcunt. Sed tamen quibuſ⸗ niuer⸗ tam pertulit.quã ſpiritu perſcrutãte dep dam ſignis decenter erumpẽtibus.eos a⸗ culme hendit.Et ſummũ ſe intra eccleſiã contra pud ſe eſſe humiles etiã ſubiecti depꝛehẽ eſpic peccata recoluit: quod honoꝛe ſibi vehe⸗ dantaquatenus ⁊ in auctoꝛitate eoꝛuʒ qd oned⸗ menter impenſo coꝛain bene agentibꝰ fra foꝛmidẽt videant. ⁊ humilitate qð miten ndico tribuſ nõ agnouit. Illic cõomunionẽ equa tur.agnoſcãt.Studeãt igit᷑ ſine intermiſ daͤſe litatis meruit ſanctitas actionis.hic ʒelꝰ ſione q́ pᷣſunt vt eoꝛũ potẽtia q'to magna ſpoſ⸗ Yltionis vis apperuit poteſtatis. Maul? exteri? cernit᷑.tãto apð eos interiꝰ depꝛi⸗ duͤho⸗ bene agẽtibus fratribus pꝛelatũ ſe eſſe ne mat ne cogitationẽ vincat ne ĩ delectatio 1,Ge ſciebat cũ olceret. nõ qꝛ dominamur fidei nẽ ſui animuʒ rapiat:ne iam ſub ſe mens. mori, noſtre: ſed adiutoꝛes ſumꝰ gaudij veſtri. eam regere non poſſit cui ſe libidine dos ſie . Secunde partis libꝛi Maſtoꝛalis cure minãdi ſupponit. He em̃ pꝛeſidentiũ ani⸗ mus ad elationẽ poteſtatis ſue delectatio ne rapiat᷑:recte per quendã ſapientẽ diclt Ducẽ te cõſtituerũt:noli extolli: ſed eſto in illis quaſi vnus ex illis.Hinc etiã Pe trus ait: Hon dñantes in dlero: ſed foꝛ⸗ ma facti gregis. Hinc per ſemetipᷣaʒ veri tas ad altioꝛa nos virtutũ merita ꝓuocãs dieit: Scitis qꝛ reges gentiũ dominant᷑: ſe ſollicitudine: etiã diſtrictio ip̃a mode⸗ ret᷑:quatenus ſic iura diſcipline cõtra de⸗ linquẽtes exerceat: vt pietatis viſcera nõ amittat.Curandũ quippe eſt:vt rectoꝛ ſe ſubditis ⁊ matrẽ pietatis: ⁊ patrẽ exhibe at diſcipline. Atq; inter hec ſollicita cir⸗ cumſpectõe pꝛouidendũ: ne aut diſtrictio rigida:aut pietas ſit remiſſa. MHaʒ ſicut in libꝛis iam moꝛa libꝰ diximus: DHiſciplina eoꝝ qui maioꝛes ſunt:poteſtatẽ exercent/ in eos Mon ita erit inter vos:ſed quicũq; ne altera teneat. Sed erga ſubiectos ſu⸗ maioꝛ voluerit fieri:ſitveſter miſter: ⁊ qui os ineſſe rectoꝛibꝰ debet:⁊ iuſte cõſulens voluerit inter vos pꝛimus eſſe:erit veſter miſericoꝛdia:⁊ pie ſeuiẽs diſciplina.hHĩc ſeruus. Sicut filius hoĩs nõ ven it mini⸗ namq; eſt quod docẽte veritate per ſama del miſericoꝛdia multũ deſtruit᷑: ſi vna ſi⸗ ſtrari:ſed miniſtrare. Hinc eſt ꝙ ſeruũ ex ritani ſtudiũ:ſemiuiuus in ſtabulũ ducit᷑: ſuſcepto re gim ine elatũ:que poſt ſuppli⸗ a vinũ atq; oleũ vulneribus eius adhibet᷑ vt per vinũ ſcʒ moꝛdeant᷑ vulnera: ⁊ per oleũ foueant᷑. MHeceſſe quippe eſt vt quiſ⸗ cia maneãt indicat dicẽs: Qui ſi dixerit: malus ille ſeruus in coꝛde ſuo:moꝛã facit –— dñs meus venire:⁊ ceperit percutere cõ⸗ quis ſanãdis vulneribus pꝛeeſſe in vino ſeruos ſuos: manducet autẽ ⁊ bibat vſq; moꝛſũ doloꝛis adhibeat: ⁊ in oleo molli⸗ dũ ebꝛius ſit:veniet dñs ſerui illiuſ in die ciẽ pietatis:quatenus per vinũ mundent᷑ qua no ſper at? 7 hoꝛa quã ignoꝛat: 7 diui putrida:⁊ per oleũ ſananda foneant᷑. Mi et eum partẽq;eius ponet cũ hypocritis ſcenda eſt lenitas cũ ſeueritate facienduʒ Inter hyvpocritas enim iure deputat᷑:qui quoddã ex vtroq; temperamentũ: vt ne⸗ ex ſimulatiõe diſcipline miniſteriũ regimi quaqᷓ multa aſperitate exulcerent᷑ ſubditi nis vertit in vſum dominatiõis. Et tamẽ neq; nimia benignitati ſoluãt᷑. Quod iu⸗ non nunqꝙᷓ grauiꝰ delinquit᷑: ſi inter per⸗ta Mauli vocẽ bene illa tabernaculi ar⸗ uerſos ꝑlus equalitas ꝙ diſciplina cuſt cha ſigniſicat:in qua cum tabulis virga ſi dirur. Quia em falſa pietate ſuperatus fe mul ⁊ mãna eſt: quia cũ ſcripture ſacre ſci rire hely delinquẽtes filios noluit: apud entia in boni rectoꝛis pectoꝛe:ſi eſt virga diſtrictũ iudicem ſemetipᷣm cum ſilijs cru diſtrictiõis: ſit ⁊ mana dulcedinis. Ilinc deli daͤnatiõe percuſſit.Hinc nãq; ei diui Sauid ait: Airga tua ⁊ baculus tuus ipᷣa na voce dicit᷑. Honoꝛaſti filios tuos plus ⁊ quod abiectũ non reduxiſtis. Abiectus ſuſtẽtet: ſit itaq; amoꝛ ſed nõ emolliens: em̃ reducitur: cũ quiſq; in culpa lapſus: ſit vigoꝛ ſed nõ exaſperãs.Sit ʒelus: ſed ad ſtatũ iuſticie ex paſtoꝛalis ſollicitudis nõ immoderate ſeuiẽs:ſit pietas:ſed non vigoꝛe reuocat᷑. Fracturaʒ vero ligamen aſtringit: cũ culpam diſ⸗ ciplina depꝛimit: regiminis iuſticia clemẽtiaq; permiſceãt ne plaga vſq; ad interitũ defluat: ſi hanc is qui pꝛeeſt coꝛda ſubditoꝝ:⁊ terrẽdo de diſtrictiõis ſeueritas nõ coartat. Sed ſe⸗ mulceat: ⁊ tamen ad terroꝛis reuerentiaʒ pe deterius frangit᷑ cum fractura incaute colligat᷑:ita vt grauius ſciſſurã ſenciat:ſi hãc immoderatius ligamẽta conſtringãt Ange neceſſe eſt:vt cũ peccati ſe vulnus demulcẽdo conſtringat. 1 me cõſolata ſunt. Nirga ei percutimur: ̈ me.Hinc ꝑaſtoꝛes increpat per ꝓphe⸗ haculo ſuſtẽtamur. Gi ergo eſt diſtrictio tam dicẽs: Quod fractũ eſt nõ alligaſtis virge que feriat:ſit ⁊ cõſolatio baculi que pluſqᷓ expediat parcẽs:vt dum ſe in arce ¶ A 1ectoꝛ nò debeat minue ⸗/ re cura internoꝝ in exterioꝝ oc in ſubditis coꝛrigendo reſtringit᷑: magna cupatione:neq; relinquere exte . . Peati Gregoꝛij pape Cap. vI erai⸗ rioꝛum pꝛouidentiam in in ter- tem denüelar direns Pani nanens em lani no: um pollicitudinex merene⸗ſhi ettaggae eta hoteſ oꝛbis terre.hinc iteꝝ dicit: Nemo pot eſt eemne Capitulum. VII. duobus dominis eruire. Hinc Maul“ re fichbte It rectoꝛ internoꝝjcurã in exte ligioſoꝝ mentes a mũdi conſoꝛtio conte⸗ lianen⸗ rioꝛiũ occupatioe non minuẽs: ſtando ac potius cõueniendo ſuſpẽdit di⸗ Nincte exterioꝝ ꝓuidentiã in interno cens: Memo militãs deo implicat ſe ne⸗ gſiarnn rũ ſollicitudine nõ relinquẽs: gocijs ſecularibus:vt ei placeat cui ſe ꝓ⸗ ſcipln⸗ ne aut exterioꝛibꝰ deditus ab intimis coꝛ bauit. Hinc eccleſie rectoꝛibꝰ: vacandi ſirnaſ⸗ ruat:aut ſolis interioꝛibꝰ occupatus:que ſtudia pꝛecipit:⁊ cõſulendi remedia oſtẽ⸗ eclos ſi foꝛis debet pꝛoximis nõ impendat. Se⸗ dit dicens:Secularia igitur iudicia ſi ha Gͤſalens pe namq; nonnulli velut oblitiqð fratri⸗ bueritis: cõtemptibiles qui ſunt in eccle⸗ lna. hie bus / animarũ cau ſa pꝛelati ſunttoto coꝛ⸗ ſia illos cõſtitute ad iudicandũ: vt ip̃i vi⸗ gerſam dis anniſum ſecularibus curis inſerniũt. delicet diſpenſatiõibus terrenis inſerui⸗ lüducl: Has cum aſſunt ſe agere exultant ad has ant: quos dona ſpiritualia nõ exoꝛnant. achibei etiam cum deſunt diebus ac noctibus co⸗ Ac ſi apertius dicat: Quia penetrare in⸗ mrher gitatiõis turbide eſtibus anhelant/ Cũ tima nequeũt ſaltẽ neceſſaria foꝛis operẽt᷑ rrgei⸗ q; ab his ceſſante foꝛſitã opoꝛtunitate qᷣe inc Moyſes qui cũ domino loquit᷑ ihe ein en ti ſunt: ipᷣa deterius ſua quiete fati Bii alienigene repꝛehenſione iudicat᷑:qðᷣ konolt⸗ Aoluꝑtatẽ nanq; cẽſent:ſi actiõibus de⸗ Nerrenis populoꝛũ negocijs ſtulto laboꝛe Vunden pꝛimunt᷑: laboꝛẽ deputãt ſi in terrenis ne deſeruiat. Cui conſiliũ mox pꝛebet: vt ꝓ eunt, gocijs nõ laboꝛãt. Sicq; ſit vt dũ ſe vʒge ſe alios ad iurgia dirimẽda conſtituat: et ſclenn re mũdanis tumultibus gaudẽt interna ißpe liberius ad erudiendos populos ſpi-⸗ : ntte⸗ docere alios debuerãt ignoꝛẽt. Añ ſub⸗ ritualiũ archana cognoſcat. A ſubiectis ibdtt iectoꝝ quoq; pꝛoculdubio vita toꝛpeſcit: & inferioꝛa gerẽ da ſunt:a rectoꝛibꝰ ſũma Quotſ quia cũ pꝛoſicere ſpũaliter ſibi appetit:in cogitanda: vt ſcilicet oculũ qui pꝛouiden anſi⸗ cxemplo eius qui pꝛelatus eſt quaſi in ob dis greſſibus pᷣeminet: cura pulueris nõ RK ſtaculo itineris offendit. Languẽte 51 obſcuret. Caput namq; ſubiectoꝛũ ſunt haeſi capite mẽbꝛa in caſſum vigẽt:⁊ in explo⸗ cucti qui pꝛeſunt.Et vt recta pedes vale-z tmng ratiõe hoſtiũ fruſtra exercit? velociter ſe⸗ ant itinera carpere: hbec pꝛoculdubio ca⸗ ,ine quit᷑:ſi ab ipᷣo duce itineris errat᷑. NHulla put debet exalto pꝛouidere:ne a pꝛouectꝰ sißn ſubditoꝝ mentes exhoꝛtatio ſubleuat: eo ſui itinere pedes toꝛpeãt: cum euruata re tinur: rũq; culpas increpatio nulla caſtigat: qꝛ ctitudine coꝛpoꝛis caput ſeſe ad terrã de⸗ ſricio dũ per animarũ pꝛeſulẽ terreni exercet᷑ ofe⸗ clinat. Qua autẽ mente animarũ pꝛeſul: vligpe ficiũ iudicis:a gregis cuſtodia vacat cura! honoꝛe paſtoꝛali inter ceteroſ vtitur:ſi iin liene: paſtoꝛis: æ ſubiecti veritatis lumẽ appꝛe⸗ terrena negocia que repꝛehendere in ali⸗ o⸗ſe hendere nequeũt: quia dũ paſtoꝝ ſenſus is debuit: ? ipᷣe verſat᷑. Quod videlicet * terrena ſtudia occupãt: vento temptatio⸗ ex ira iuſte retributiõis per pꝛophetã do⸗ nue nis impulſus eccleſie oclos puluis cecat minus minat᷑ dicens: Et erit ſicut popu- nſſei Nuo cõfra recte humani generis redem lus: ſic ſacerdos. Sacerdos quippe eſt vt orr ptoꝛ: cũ nos a ventris voꝛacitate cõpeſce⸗: populus:quãdo ea agit: is qui ſpirituali eco⸗ ret dicens: Attendite autẽ vobis: vt non officio fungit᷑ que illi nimirũ faciunt:que renti grauent᷑ coꝛda veſtra in crapula ⁊ ebꝛieta adhuc de ſtudijs carnalibus iudicantur. , te: illico adiũxit: Aut in curis huius vite Quod cũ magno ſcilicet doloꝛe charita⸗ inve Abi pauoꝛẽ quoq; pꝛotinus intente adij tis Hierem yas pꝛopheta cõſpiciens:qua r ciens: ne foꝛte ſuperueniat invos repenti ſi ſub deſtructiõe templi deploꝛat dicens ſcne na dies illa. Cuiꝰ aduentus etis qualito⸗ Quoemodo obſcuratũ eſt aurũ: morarus Secunde partis libꝛi Paſtoꝛalis cure coloꝛ optimus: diſperſt ſunt lapides ſan⸗ officio ſanctitatis gloꝛia ſtare videbsturꝰ ctu arij in capite omniũ platearũ? Quid ecularia itaq; negocia aliquãdo ex cõꝰ namq; auro quod metallis ceteris pꝛee minet: niſi excellẽtia ſanctitatis figurat: q̃d coloꝛe optimo niſi cuctis amabilis re⸗ uerẽtia religionis expꝛimit᷑: Quid ſan⸗ ctuarij lapidibus: niſi ſacroꝝ oꝛdinũ per ſone ſignant᷑: Quid ꝑlatearũ nomine:ni ſi pꝛeſentis vite latitudo figurat᷑? Quia em greco eloquio platos latitudo dicitur pꝛofecto a latitudine platee ſunt vocate. MWer ſemetipᷣam vero veritas dicit᷑: La⸗ ta ⁊ ſpacioſa via eſt: que ducit ad perditi onem. Aurũ igitur obſcurat᷑: cum terre⸗ nis actibus ſanctitatis vita polluit᷑. Co⸗ loꝛ optimus commutat᷑: cum quoꝛũdam qui degere re ligioſe credebant᷑:eſtimatio ante acta minuit᷑. Mam cũ quilibet poſ ſanctitatis habitũ terrenis ſe actibus in⸗ ſerit: quaſi coloꝛe permutato ante huma⸗ nos oculos eius renerẽtia deſpecta palle ſcit. Sanctuarij quoq; lapides in plate⸗ as diſpergũtur: cum cauſarũ ſeculariũ fo ras lata itinera expetũt:hi qui ꝗd oꝛnamẽ tum eccleſie interius miniſterijs quaſi in ſecretis ſanctuarij vocare debuerũt. Ad hoc quippe ſanctuarij lapides fiebãt: vt O O◻ intra ſanctaſanctoꝝ in veſtimento ſummi ſacerdotis apparerẽt.Cum vero miniſtri religionisſa ſubditis ponoꝛẽ redempto⸗ ris ſui ex merito vite ſue nõ exigunt:ſan⸗ ctuarij lapides in oꝛnamẽto potificis nõ ſunt. Qui nimirũ ſanctuarij lapides di⸗ ſperſi per plateas ſacent:cum perſone ſa⸗ croꝛuʒ oꝛdinũ voluptatũ ſuarũ latitudini Hedite:terrenis negocijs inherẽt. Et no⸗ tandũ quod non hos diſperſos in plate⸗ is:ſed in capite platearũ dicit: quia ⁊ cuʒ terrena agũt:ſummi videri appetũt: vt et lata itinera teneant ex voluptate delecta⸗ tionis: ⁊? tamen in platearũ ſint capite ex honoꝛe ſanctitatis.Mil quoq; obſtat ſi ſã ctuurij lapides eoſdem ipos quibus con⸗ ſtructũ ſanctuariũ exiſtebat: accipimus. Qui diſperſi in capite platearum iacent: quando ſacroꝛũ oꝛdinũ viri terrenis acti⸗ bus ex deſiderio inſeruiũt:ex quoꝝ pꝛius aſſione tolleranda ſunt:ꝛnunquã vero ex amoꝛe requirẽda:ne cum mentẽ diligen⸗ tis aggrauãt: hanc ſuo victã pondere ad ima celeſtibus immergãt. At cõtra ſunt nõnulli qui gregis quidẽ curam ſuſcipi⸗ unt: ſed ſic ſibimet vacare ad ſpiritualis appetũt: vt rebus exterioꝛibꝰ nullatenus occupent᷑. Qui cũ curare coꝛpoꝛalia fun⸗ ditus negligũt: ſubditoꝛũ neceſſitatibus minime cõcurrunt. Quoꝛũ nimirum pꝛes dicatio plerũq; deſpicitur:quia dũ delia⸗ quentiũ facta coꝛripiũt:ſed tamen eis ne⸗ ceſſaria pꝛeſentis vite nõ tribuũt: nequa⸗ ℳ₰ℳ— ꝙ libenter audiunf᷑. Egentis etem men⸗ S apug eius animũ manus miſericoꝛdie nõ cõmendat. Tunc autẽ verbi ſemen facile em doctrine ſermo non penetrat: ſi hunc germinat: quãdo hoc in andientis pecto re pietas pꝛedicãtis rigat. Ande rectoꝛi neceſſe eſt:vt interioꝛa poſſit infüdere co. gitatiõi: innoxia etiã exterioꝛa pꝛouidere Sic itaq; paſtoꝛes erga interioꝛa ſtudia ſubditoꝝ ſuoꝛũ ferueant:quatenus in eis exterioꝛis quoq; vite pꝛouidentiã non re⸗ linquãt.MNam guaſi iure vt diximꝰ: a per cipienda pꝛedicatiõe gregis animus fran git᷑:ſi cura exterioꝛis ſubſidij a paſtoꝛe ne⸗ gligat᷑. Ande ⁊ pꝛimus paſtoꝛ ſollicite ad monet dicens: Senioꝛes qͥ in vobis ſunt obſecro cõſenioꝛ ⁊ teſtis xpi paſſionũ:qui 7 eius que in futurũ reuelanda eſt: gloꝛie cõmunicatoꝛ:paſcite qui in vobis eſt gre⸗ gem vñi. Qui hoc in loco vtrũ paſſionz coꝛdis:an coꝛpoꝛis ſuaderet aperuit? cu,ʒ pꝛotinus adiũxit pꝛouidẽtes: nõ coactis ſed ſpontanee ſcdᷣm deum: neq; turpis lu cri gratia:ſed volũtarie. Quibus ꝓfecto verbis paſtoꝛibus pie pꝛecauet᷑: ne dum ſubiectoꝝ inopiam nimie ſatiãt: ſe mucro ne ambitiõis occidãt: ne cum per eos car nis ſubſidijs reficiunt᷑ pꝛoximi: ipi rema⸗ neant a iuſticie pane ieiuni. Hanc paſto⸗ rum ſollicitudinẽ Paulus excitat dicẽs: Qui ſuoꝛũ ⁊ maxime domeſticoꝛũ curaʒ non habet fidem negauit: 2 eſt infideli de 8 debtmt doer ſn diligen⸗ Ndgeid raſun ſulct⸗ Citualis llatenus gli fun⸗ atbus umpre⸗ üdelis⸗ neisne⸗ egus: enmen ſibune oꝛdieno enfocle lspego erecori Gerec obidere 1ſtudis gincis nopre⸗ raper lsfn leas ſunt ani oꝛie tge⸗ ſionẽe 7 ; ctis: bislu fecto dum guc⸗ 95 ſein4 gaſo⸗ lces⸗ 1cun; gelde terioꝛ. Inter hec itaq; metuendũ ſemper – gf eeſt et vigilanter intuẽdum: ne dum cura dob eis exterioꝛ agitur: ab interna intentio ne mergantur. Plerũq; enim vt pꝛedixi⸗ mus coꝛda rectoꝛũᷣ: dum tempoꝛali ſollici ugdini incaute deſeruit: ab intimo amo⸗ re refrigeſcũt: ⁊ foꝛas fuſi obliuiſci nõ me tuũt:quia anim arũ regimina ſuſceperũt. Sollicitudo ergo que ſubditis exterius impendit᷑:ſub certa neceſſe eſt mẽſura te⸗ neatur. Ande bene ad Eʒzechielẽ dicitur Sacerdotes caput ſuũ non radent: neq; comã nutrient: ſed tondentes attundeãt capita ſua. Sacerdotes namq; iure voca ti ſunt:qui vt ſacrũ ducatum pꝛebeant:fi⸗ delibus pᷣſunt. Caꝑilli vero in capite ex⸗ terioꝛes ſunt cogitatiões in mente. Qui dDum ſuper cerebꝛũ inſenſibiliter oꝛiuntur curas pꝛeſentis vite expꝛimũt: que ex ſen ſu negligentis:quia impoꝛtune aliquãdo pꝛodeũt: quaſi nobis non ſentiẽtibus ꝑꝛo cedunt. Quia igit᷑ cuncti qui pꝛeſunt ha Nter hec quoq; neceſſe eſt: vt rectoꝛ ſolerter inuigilet: ne hũc cupido placẽdi hominibꝰ puls Eſet:ne cũ ſtudioſe interioꝛa pe⸗ netrat: cum pꝛouide exterioꝛa ſubmini⸗ ſtrat.ſe magis a ſubditis diligi:quã veri⸗ tatẽ querat: ne cũ bonis actibus fultus:a mũdo videt᷑ alienus: hũc auctoꝛi reddat extraneũ amoꝛ ſuus. Hoſtis nãq; redem⸗ ptoꝛis eſt:qui per recta oꝑa que facit eiui vite ab eccleſia amari cõcupiſcit: qꝛ adul⸗ terine cogitatõis reus eſt:ſi placere puer ſponſe oculis appetit: per quem ſponſus dona trãſmiſit. Q ui nimirũ amoꝛ ꝓpꝛiꝰ?? cũ rectoꝛis mẽtẽ ceperit aliqñ hãc inoꝛdi nate ad molliciẽ:aliqñ vᷣo ad aſperitatezʒ rapit. Ex amoꝛe etem ſuo mens rectoꝛis in molliciẽ vertit᷑: quia cũ peccãtes ſubdi tos reſpicit: ne erga hũc eoꝝ dilectio toꝛ⸗ peat:coꝛripere nõ pꝛeſumit:nõnunqꝙᷓ ve⸗ ro ⁊ rata ſubditoꝝ que increpare debue⸗ rat:adulatiõibus demulcet. Añ bene per ent ſcretio:coꝛrectionis: diſſimula 8 nonis:feruoꝛis:⁊ manſuetudi/ ⁊ cũ potẽtia:pluſ em ſe ſuo auctoꝛe diligẽ bere quidem ſollicitudines exterioꝛes de/ ꝓphetã dr Ae his qui ↄſumũt puluillos bent: nec tamen eis vehementer incũbe Iſub oĩm cubito manus:⁊ faciũt ceruicalia re. Sacerdotes recte ⁊ caput pꝛohibẽtur ſub capite vniuerſe etatſ ad capiẽdas aĩaſ radere:⁊ comã nutrire:vt cogitatiões car Puluillos quippe ſub oĩ cubito manꝰ ẽ nuls de vita ſubditoꝛum:neca ſe funditus ponere cadẽtes a ſua rectitudie aĩas:atq; amputẽt: nec rurſus ad creſcendũ nimis in huius mũdi delectatiõ e ſe reclinãtes: relaxent. Abi ⁊ bene dicit᷑: Tondentes blãda adulatiõe refouere. Quaſi em̃ pul tondeãt capita ſua: vt videlicet cure tem uillo cubitus vel ceruicalibꝰ caput iacen poꝛalis ſollicitudines: et quantũ neceſſe tis eripit᷑:cũ coꝛreptiõis duricia peccanti eſt pꝛouideant: ⁊ tamen reſecent᷑ citius: ſubtrahit᷑:eiq; mollicies fauoꝛis adhiber ne immoderatius excreſcòt. Dum igitur vt in erroꝛe molliter iaceat: ꝙᷓ nulla aſpe⸗ 4 per adminiſtratã exterioꝛem pꝛouiden ritas cõtradictiõis pulſat. Sed bec recto tiam coꝛpoꝛũ vita pꝛotegit᷑: et rurſus per res qui ſemetipᷣos diligũt his ꝓculdubio immoderatã coꝛdis ſollicitudinẽ inten⸗ exhibent: a quibus ſe noceri poſſe in ſtu⸗ tio non impedit᷑: capilli in capite ſacerdo dio gloꝛie tpalis timent. Hã quos nihil tis ⁊ ſeruant᷑ vt cutem cooperist:⁊ reſecãᷓ cõtra ſe valere ↄſpiciũt: hos nimirũ aſpe ritate ſemꝑ rigide inuectõis pꝛemũt. Nũ — HGF clemẽter admonẽt: ſed paſcrat éſus ue eſſe eh „tidis obliti iure dñatiõis terrẽt. Quos e ue eſſe debeat HBectoꝛi di⸗ recte per ꝓphetã diuina vox increpat di⸗ cẽs: ANos aũt cũ auſteritate imꝑabitis eis aur ne oculos claudãt. D Q tes iactãter erga ſubiectos erigũt:necqᷣd agere debeãt: ſed quid valeant attendũut. MRihil de ſubſequenti ludicio: metutũ: Kopltulum. VII. Secunde partis libei Paſtoꝛalis cre —rrErr unpꝛobe de tẽpoꝛali ptãte gloꝛtantur. Li bet vt licẽter ⁊ illicita faciãt.⁊ ſubditoꝛũ nemo contradicat. Qui ergo ⁊ pꝛaus ſtu det agere.⁊ tamẽ ad hec vult ceteroſ tace Cire etiã rectoꝛ debet qð ple⸗ rũq; vitia virtutes ſe eſſe men⸗ tiunt᷑.nã ſepe ſub Parſimonie nominelſſe tenacia palliat:con re ipſe ſibimet teſtis ẽ:qꝛ plus veritate ſe ¶traq ſe e effuſio ſub appellatiõe largitatis appetit diligi ꝙ; cõtra ſe nõ vult defendi. MHemo quippe ? qui ita viuat:vt aliqua⸗ tenus non deliquat. Ille ergo ſeipſo am⸗ occultat. Sepe inoꝛdinata remiſſio pie⸗ tas credit᷑ ⁊ effrenata ira ſpũalis ʒeli vir⸗ tus eſtimat᷑. Sepe pꝛecipitata actio velo⸗ pliꝰ veritatẽ deſiderat amari.q̃ ſibi a nul⸗ citatis efficatia: atq; agẽdi tarditaſ graui o vult cõtra veritatẽ parci. Hinc etenim tatis conſiliũ putat᷑. Ande neceſſe ẽ vt re 9 etrꝰ increpationẽ pauli libẽter accepit/ctoꝛ animarũ virtutes a vitijs vigilãti cu Dinc dauid coꝛꝛectionem ſubditi humili qra diſcernat.ne aut coꝛ tenacia occupet:⁊ ter aud iuit:qꝛ ⁊ rectoꝛes boni dũ pꝛiuato par cũ ſe videri in diſpẽſationibꝰ exultet: diligere amoꝛe ſe neſciũt.libere puritatis aut cũ effuſe quid impendit᷑: largũ ſe qua verbũ a ſubditis obſequiũ humilitatiſ cre ſi miſerãdo gloꝛiet᷑ aut remittẽdo qð feri⸗ dũt.Sed inter hec neceſſe eſt vt cura regi re debuit.ad eterna ſupplicia ſubditos ꝑ minis tãti moderaminiſ arte temꝑet qua trahat: aut imaniter feriẽdo qðᷣ delinqui tenus ſubditoꝛũ mẽs cũ quedã recte ſenti tur ipſe grauius delinquat:aut hic quod re potueritiſic in vocis libertatẽ pꝛodeat agi recte ac grauiter potuit.ĩmature pꝛe⸗ vt tamẽ libertas in ſuperbiã nõ erumpat ueniens leuiget.aut bone actionis meri⸗ ne dũ foꝛtaſſe imoderatius. lingue eis li- tum differẽdo ad dererioꝛa ꝑmutet. bertas conceditur:vite ab his humilitas ·— ¶ Quanta debeat eſſe diuerld tas artis pꝛedicationis. Rmitrar. Sciẽdũ quoq; eſt qð opoꝛtet vt ¶ Eapitulum. LCiendũ quoq; eſt.qð aliquan⸗ rectoꝛes boni placere hominibꝰ appetãt ſcʒ vt ſue eſtimatiõis dulcedine: ꝓximos in affectũ veritatis trahãtinõ vt ſe amari deſiderẽt ſed vt dilectionẽ ſuã quaſi quan dã viã faciãt ꝓꝑ quã coꝛda audientium ad do ſubiectoꝛuʒz vitia pꝛudenter R diſſimulada ſunt:ſᷣ qꝛ diſſimu quippe eſt vt qualibet recte denuncians läaãter iudicãda. Aliqñ ⁊ aꝑte pꝛedicatoꝛ qui nõ diligit᷑ libẽter audiat᷑. cognita.mature tolerãda.aliqñ vero ſub Debet eꝛgo qͥ pꝛeeſſeſ ſtudere ſe diligi: tiliter occulta ꝑſcrutada.aliqñ leniter ar⸗ quatenꝰ poſſit audiri: æ⁊ tamẽ amoꝛẽ ſuuʒ guẽda.aliqñ autẽ vehemẽter increpanda ꝓ ſemetipſo nõ querere ne inueniat᷑ ei cui Mõnulla quippe vt diximꝰ pꝛudẽter diſſi amoꝛẽ cõditoꝛis ſui introducãt. Difficile — — — u – △D— — —. ————— tyrannide reſultare. Qð bene Paulꝰ? i ſinuat cũ ſui nobis ſtudij occulta manife ſtat.dicenſ. Sicut ⁊ ego per omnia omni bus placeo. Qui tamẽ rurſus dicit.Ego ſi adhuc hominibus placerẽ: Chꝛiſti ſer⸗ uus non eſſem. Placet ergo NPaulus et non placet quia in eo qð placere appetit. nõ ſe ſʒ ꝑ ſe hoĩbus placere veritatẽ q̃rit. ſeruire ꝑ officiũ cernit᷑ bene Pa ¶AQAMℳ cire ſollicite rectoꝛ debe⸗ E777 at qꝛ plerũqʒ vitia yirtutes ſe eſ tacuerit:dixit. MNõnulla autem vel aperte õ ulãda ſunt:ſʒ qꝛ diſſimulant᷑ iudicãda: 461 cũ delinquẽs ⁊ depꝛehẽdi ſe cognoſcit ꝑpeti has quas ĩ ſe tacite tolerari ↄſide rat agere culpas erubelcat ſe ſeq; iudice puniat.quẽ ſibi apud ſe rectoꝛis patiẽtia clemẽter excuſat.qua ſcʒ diſſimulatione bene iudeam dominꝰ coꝛꝛipit.cũ per pꝛo⸗ phetam dicit. Mẽtita es ⁊ mei non es re coꝛdata neq; cogitaſti in coꝛde tuo qꝛ ego ſum tacens.⁊ quaſi non videns. Et diſſi mulauit ergo culpas ⁊ innotuit: qꝛ ⁊ con tra peccant ẽ tacuit.⁊ hoc ipſum tamẽ a — —— –—— e göpe keſenten cognita mature tolerãda ſunt:cũ vicʒ reꝝ ne mercedis pꝛemia requirẽtes. Nam re darſinone minime opoꝛtunitas ↄgruitſvt aperte coꝛ ptilia toto ex coꝛpoꝛe terre inherẽt. Ani⸗ llaran rigant᷑. Hã ſecta imature vulnera: deteri malia autẽ mole coꝛpoꝛis a terra ſuſpenſa larginn us inferueſcũt.Et niſi cũ te medicamẽta ſunt: apperitu tamẽ gule ad terrã ſemper miſpeil cõueniant: cõſtat ꝓculdubio qð medendi inclinant᷑. RBeptilia ltaq; ſunt intra parie int officiũ amittãt. Sed cũ ſubditis tempug tem. quãdo eogitationes voluunt᷑ in mẽ⸗ 44 ad coꝛꝛeptionẽ querit᷑ ſub ipſo culparũ põ te.que a terrenis deſiderijs nunꝙᷓ leuan⸗ lurgui dere patiẽtia pꝛeſulis exercet᷑ Ande bene tur. Animalia quoq;ʒ ſunt intra parietem ene per pſalmiſtã dicit᷑. Supꝛa doꝛſum meuʒ qñ ⁊ ſi qua lam iuſta.ſi qua honeſta cogi⸗ ſicllii fabꝛicauerũt peccatoꝛes. In doꝛſo quip: tantur.appetẽdis tamẽ lucris tempoꝛali⸗ Pach pe onera ſuſtinemꝰ. Supꝛa doꝛſum igitur bus honoꝛibuſqʒ; deſeruiũt. Et per ſemet eccbetn ſuũ peccatoꝛes fabꝛicaſſe querit᷑. Ac ſi aꝑ ipſa quidẽ iam quaſi a terra ſuſpenſa ſunt Rille . te dicat quos coꝛꝛigere nequeo quaſi ſuꝑ ſed adhuc per ambitũ quaſi per gule deſi rgi ſegi ꝙ impoſitũ onꝰ poꝛto. Nõnulla autem ſunt derium ſe ſe ad ima ſubmittũt. vnde ⁊ be E ſubtiliter.occulta ꝑſcrutãda vt quibuſdã ne ſubditur. Aniuerſa ydola domus iſra⸗ ſbae⸗ ſignis erũpentibꝰ.rectoꝛ inſubditoꝛũ mẽ⸗ el depicta erãt in pariete. Scriptũ quip⸗ 5delnr te oẽ qð clauſum latet iueniat ⁊ interueni pe eſt. Et auariciã que ẽ ydoloꝛũ ſeruitꝰ. theeant ente coꝛꝛectiõis articulo.ex minimis ma⸗ Recte ergo poſt animalia ydola deſcri⸗ mureßte iora cognoſca:. Añ recte ad Eʒechielem bunt᷑:qꝛ ⁊ honeſta actione.nõnulli qua onis en dicit᷑. Fili homis fode parietẽ vbi mox iſ ſia terra ſe erigunt ambitione tamẽ inho⸗ utel. dem ꝓpheta ſubiũgit. Et cũ ꝑfodiſſẽ pa neſta ſemetipſos ad terram deponũt. Be rietẽ apparuit hoſtiũ vnũ. Et dixit ad me ne autẽ dicit᷑ depicta erant qꝛ dum exteri diuerd Ingredere ⁊ vide abomĩiatiões peſſimas oꝛum rerũ intrinſecus ſpecies attrahunt᷑ — quas iſti faciũt hic. Et ingreſſus vidi.et quaſi in coꝛde depingitur.quicquid fictis . ecce oĩs ſimilitudo reptiliũ ⁊ animaliũ ab imagi nibꝰ deliberãdo cogitat᷑. Notandũ J. hominatio.⁊ vniueria ydola domꝰ iſrael/itaq; eſt qꝛ pꝛius foꝛamẽ in pariete. ac de aliguen depicta erãt in pariete. Ner Ezechielen Zinde oſtiũ cernit᷑: ⁊ tunc demũ occulta ab ptugenucn quippe pᷣpoſitoꝛũ ꝑſona ſignat᷑:ꝑ parietẽ hominatio demonſtrat᷑.qꝛ nimirũ vniuſ⸗ 1oiſnu duritia ſubditoꝛũ. Et quid eſt parietẽ fo⸗ cuiuſq; peccati pꝛius ſigna foꝛinſecꝰ. de⸗ ir ae dere niſi acutis inquiſitionibꝰ duritiã coꝛ inde ianua aperte iniquitatis oſtendit᷑:et eroli⸗ Aies aꝑire. Quẽ cu ꝑfodiſſet.aperuit oſti- tũc demũ omne malũ qð intus latet aperi niterar⸗ um:qꝛ cũ coꝛdis duritia vel ſtudioſis per tur. Honulla autẽ ſunt leniter arguenda gepand cõtationibꝰ.vel maturis coꝛꝛeptionibus nam cũ non malicia ſed ſola ignoꝛãtia vł ſeterdiſ ſcindit᷑.quaſi quedã ianua oſtẽdit᷑ ex qua infirmitate delinquit᷑.pꝛoſecto neceſſe eſt dicide: omnia in eo qui coꝛꝛipit᷑.cogitationũ inte vt magno moderamine delicti ipſa coꝛꝛe⸗ ognoſc⸗ L rioꝛa videant᷑.vnde ⁊ bene illic ſequitur. bie temꝑetur. Cuncti quippe quouſq; ĩ n Ingredere ⁊ inde abhominationes peſſi hac moꝛtali carne ſubſiſtimus. coꝛꝛuptio cz ulſie mas quas iſti faciũt hic. Quaſi ingredit᷑ nis noſtre inſirmitatibꝰ ſubiacemus. In s Pniti vt abhominationes aſpiciat:q diſcuſſas qᷓ ſe ergo debet quiſq; colligere. qualiter ali nulaione buſda ſignis. exteriꝰ apparẽtibus ita coꝛ⸗ ene hinc opoꝛteat imbecillitati miſereri. perpo da ſubditoꝛũ penetrat.vt cũ cta ei que illi ne contra inſrmitatẽ pꝛoximi.ſi ad incre hon esn⸗ cite cogitant᷑.innoteſcãt. Ande ⁊ ſubdit. pationis vocem feruentius rapitur. obli⸗ nori Et ingreſſus vidi: ⁊ ecce omĩs ſimilitudo tus ſui eſſe videatur. Ande bene NPaulꝰ 8. Ani reptiliũ animaliſ abhominatio. In rep⸗ admonet: dicens. Si pꝛeoccupatus fue⸗ 4 c tilibus cogitationes omnino terrene ſig- rit homo in aliquo delicto.vos qui ſpũa⸗ nunei⸗ nantur: in auimalibꝰ vero iam quidẽ ali- les eſtis huiuſmodi inſtruite ĩ ſpiritu le⸗ elenrt uantulũ a terra ſuſpẽſe.ſed adhuc terre⸗ nitatis conſiderans teipſum ne 2 tem⸗ Secunde pantis lbꝛi PMaſtoꝛalis cure pteris. Ac ſi aperte dicat. Cum diſplicet ex aliena infirinitate qð conſpicis penſa qð es vt ab increpationis ʒelo ſe ſpiritus temperet.duʒ ſibi quoq; ⁊ increpat timet Möonulla autem ſunt vehemẽter increpã D —PDWE— da vt cum culpa ab auditoꝛe nõ agnoſci⸗ tur quanti ſit ponderis ab increpatis oꝛe ſentiatur⁊ cum ſibi quis malũ qð perpe⸗ trauit leuigat:hoc ↄtra ſe grauiter ex cor ripientis aſperitate pertimeſcat. Hebitũ Auippe rectoꝛis eſt.ſuperne patrie gloriã per vocem pꝛedicationis oſtẽdere. quãta in huius vite itinere temptamẽta antiqui boſtis lateant aperire. ⁊ ſubditoꝛuʒ mala que tolerari leniter nõ debent cum mag⸗ na ʒeli aſperitate coꝛꝛigere.ne ſi minꝰ cõ⸗ tra culpas accenditur culparũ omniũ re⸗ — — — AJem dicitur. Sume tibi laterem pones 1 e ipſe teneatur. Ande bene ad Eʒechie⸗ veum coꝛam te ⁊ deſcribes in eo ciuitatem Mieruſalẽ. Statimq; ſubiungitur.⁊ oꝛ⸗ dinabis aduerſus eam obſidionẽ.⁊ edifi⸗ cabis munitiones ⁊ cõpoꝛtabis aggereʒ: 2 dabis contra eam caſtra. ⁊ pones arie⸗ tes in gyro.eiq; ad munitionem ſuã pꝛo⸗ tinus ſubinfertur. Et tu ſũme tibi ſartagi inter te ⁊ inter ciuitatẽ.Cuius enim E * 8 — ſed iam ſupernã patriam requirẽti.quan⸗ ta eam in huius vite tẽpoꝛe vitioꝛũ impu gnet aduerſitas demonſtrãt. Hã cũ vnũ⸗ quodq; peccatum quomodo pꝛoſficiẽtibꝰ inſidiet᷑ oſtẽditur/quaſi obſidio circa ci ui tatem Hieruſalẽ voce predicatoꝛis oꝛdi⸗ natur. Sed quia non ſolũ debent innote⸗ ſcere.qualiter vitia impugnẽt verum eti⸗ am quomodo cuſtodite nos virtutes ro⸗ boꝛent:recte ſubiungit᷑.⁊ edificabis mu⸗ nitiones. Munitiones quippe ſanctus pᷣ dicatoꝛ ediſicat.quando que ſancte virtu tes.quibus reſiſtant vitijs demonſtrant. Et quia creſcente virtute plerũq; bella tẽ ptationũ augẽtur.recte ad hec addit᷑. Et compoꝛtabis aggerẽ ⁊ dabis contra eam caſtra. ⁊ pones arietes in gyro. Aggerẽ nãq; cõpoꝛtat.quando pꝛedicatoꝛ quiſq; molẽ creſcentis temptationis enunciat. Et contra Hieruſalẽ caſtra erigit quãdo recte intentioni audientiũ hoſtis callidt circũſpectas fraudes ⁊ quaſi incompꝛehẽ ſibiles inſidias pꝛedicat.atq; in gyro arie tes ponit:cuʒ temptationũ aculeos ĩ hac vita nos vndiq; circũdantes ⁊ virtutum murum perfoꝛates innoteſcit. Sed cun⸗ ntra delicta ſinguloꝛũ emulationis ſpi⸗ nem ferream: ⁊ pones eam muruʒ Ea hec licet ſubtiliter rectoꝛ inſinuet niſi co chiel pꝛopheta niſi magiſtroꝝ ſpem tene cui dicitur.ſũme tibi laterem ⁊ pones eñ coꝛam te ⁊ deſcribes in eo ciuitatem Hie⸗ ruſalem. Sancti quippe doctoꝛes ſibi la⸗ terem ſumunt. quando terrenũ auditoꝛũ coꝛ vt doceãt appꝛehendũt. Quẽ ſcilicet laterem coꝛã ſe ponunt quia tota illũ mẽ⸗ tis intentione cuſtodiunt. In quo ⁊ ciui⸗ tatem Mieruſaleʒ iubenter ſcriberc:quia pꝛedicando terrenis coꝛdibꝰ curant ſum⸗ opere.que ſit ſuper ne pacis viſio demon ſtrare.Sed quia incaſſuʒ gloꝛia patrie ce leſtis agnoſcitur.niſi ⁊ quanta hic irruãt hoſtis callidi temptamẽta noſcant᷑e aper⸗ te ſubiungitur. Et oꝛdinabis aduerſus —.— cain obſidionẽ. ⁊ edificabis munitiones. Gancti quippe pꝛedicatoꝛes ohſidionem circa laterẽ in quo Hieruſalẽ ciuitas de⸗ ſcripta eſt oꝛdinãt.quando terrene menti Iritu ferueat. nullam ſibi imperpetuũ abſo lutionem parat. Ande illic adhuc recte ſubiungitur. ⁊ tu ſume tibi ſartagineʒ fer ream ⁊ pones eam murum ferreũ inter te ⁊ inter ciuitatem. Per ſartaginem quip⸗ pe frixura mentis:per ferrum vero incre⸗ pationis foꝛtitudo ſignatur. Quid vero acrius doctoꝛis mentem. quam ʒelus dei frigit ⁊ excruciat. Inde Paulꝰ huiꝰ ſar taginis vrebatur frixura cum diceret. qͥs infirmatur ⁊ ego non infirmor.quis ſcan⸗ dalizatur ⁊ ego non vroꝛ: Et quia quiſq; ʒelo dei accenditur ne dampnari exnegli gentia debeat foꝛti imperpetuũ cuſtodia munitur.⁊ recte dicitur pones eam murũᷣ ferreum inter te ⁊ inter ciuitatẽ. Sartago enim ferrea murus ferreus inter pꝛophe⸗ tam ⁊ ciuitatẽ ponitunquia cum nunc foꝛ tem zelũ rectoꝛes exhibent. eundẽ ʒelum E — .,— —.. — — - ᷓᷣðf —.- S-- ev——— — — Beati Gregoꝛij pape Cap X .,ð — — lnn poſtmodũ inter ſe ⁊ auditoꝛes ſuos foꝛteʒ tur.Eumq; pꝛoximus extincti eum inue⸗ Nin munitionẽ tenent: ne tunc ad vindictam nerit non occidit: quia cum diſtrictus iue⸗ zaämni⸗ deſtituti ſint ſi nunc fuerint in coꝛꝛectio⸗ dex venerit:qui ſeſe nobis per nature no dſceih⸗ diſſoluti. Sed inter hec ſciendũ eſt. ſtre conſoꝛtiũ iunxit.ab eo ꝓculdubio cul RMãH Iquia dum ad increpationẽ ſe mens docto pe reatum nõ expetit:quem ſub eius vas *R ris exaſperat.difficile valde eſt vt non ali nia.ſpes.ſides.⁊ charitas abſcondit. tiowt quando/a ad aliquid qð dicere nõ debe H WM ““r erumpat. Et plerũq; contingit vt dũ cul⸗ QA ſacri preceꝑp ta eloquij cũ nun pa ubaron cum maens inneetlone dor⸗ timore et amoꝛe ſint quottidie tism⸗ ripitur:magiſtri lingua vſq; ad exceſſus euuk een et aceene. disn verba pertrahatur. Euũq; increpatio imo⸗ meditanda. neutsß derate accenditur coꝛda delinquentiũ in C XI de nn deſperatione depꝛimunt᷑. Ande neceſſe ẽ Cap. Ale unnn. yt exaſperatus rectoꝛ cum ſubditoꝛũ men belun tem plus ſe ꝙᷓ debuit percuſſiſſe conſide⸗ Ed omne hoc rite a rectoꝛe agt umen vt per lamenta veniam in conſpectu veri lectiõis ſpiritu afflatus/ſtudio Aunni tasis obtineat.ex eo etiam qꝗð per ʒeli eiꝰ ſe quotidie ſacri eloquij pꝛece⸗ gul „ udium peccat. Qðõð figurate dominꝰ ꝑ pta meditetur ſvt in eo vim ſolicitudinis mei⸗ O moyſen pꝛecipit dicens. Si quis abierit ⁊T erga celeſtem vitã pꝛouide circumſpec⸗ n h G cum amico ſuo ſimpliciter in ſüůuam ad li- tionis quã humane couerſationis vſus ĩ⸗ callch gna cedenda a lignum ſecuris effugerit deſinenter deſtruit.diuine admonitionis npetbi manu ferrũq; lapſum de manubꝛio amicũ verba reſtaurent. ⁊ qui ad vetuſtatẽ vite Wone eius percuſſeꝛit ⁊ occiderit. hic ad vnã ſu per ſocietatẽ ſeculariũ ducitur. ad amore woihi pꝛadictarum vrbiũ fugiet. ⁊ viuet ne foꝛ⸗ ſemper ſpiritualis patrie cõpunctionis a⸗ munun te pꝛoximus eius cuius effuſus eſt ſanga ſpiratione renouetur. Aalde namq; inter dan uis. doloꝛis ſtimulo perſequatur ⁊ apprꝛe⸗ 9 humana verba coꝛ defluit. Cuq; indubi⸗ ler niſ hendat eum ⁊ percutiat animã eius. Ad/ tanter conſtet.qð ex ternis occupationuʒ R ſiluam quippe cum amico imus: quotiẽs tumultibus impulſum a ſemetipſo coꝛꝛu abb ad intuenda ſubditoꝛũ delicta ↄuertimur at ſtudere inceſſabiliter debet vt per eru⸗ reae Et ſimpliciter ligna ſuccidimus cum de⸗ ditionis ſtudium reſurgat. Piae eſt enim czler linquentiũ vitia pia intentione reſecamꝰ. dð pꝛelatum gregi diſcipulũ Paulus ad erte Sed ſecuris manũ fugit cum ſeſe increpa monet:dicens. Dum venio attende lecii gni⸗ tio plus ꝙᷓ; neceſſe eſt in aſperitate pertra oni. Hinc Hauid ait. Quomodo dilexi jnere⸗ hit ferrũq; de manubrio pꝛoſilit. cum de legeʒ tuã domine tota die meditatio mea yer coꝛꝛeptione ſermo ⁊urioꝛ excedit.Et ami eſt.Hinc Movſi dominꝰ depoꝛtanda ar⸗ nsdel cum percutit ⁊ occidit.quia auditoꝛem ſu cha pꝛecepit: dicens. Facies quatuoꝛ cir⸗ uiſar um pꝛolata contumelia a ſpiritu dilectio culos aureos. quos pones per quatuoꝛ ar a⸗i nis interſicit. Coꝛꝛepti namq; mens repẽ che angulos.Facieſq; vectes de lignis ſe ſean⸗ te ad odium pꝛoꝛſuit ſi hanc imoderata in thim.⁊ operies auro:induceſq; per circu guiſg crepatio plus q; debuit addicit. Sed hig los qui ſunt in arche lateribus vt poꝛtet᷑ negl qui incaute lingua percutit.⁊ pꝛoximum in eis:qui ſemꝑ erunt in circulis.nec vn⸗ toci extinguit:ad tres neceſſe eſt vrbes fugiat quam extrahent᷑ ab eis. QAuid per areha . vt in vna earũ defenſus viuat.quia ſi ad niſi ſancta eccleſia figuratur: Qui uatu⸗ * penitentie lamẽta cõuerſus.ĩmunitate ſa oꝛ circuli aurei ber quattuoꝛ angulos iu⸗ wb cramenti ſub ſpe.ſjde.⁊ charitate abſcon bentur adiungi:quia in eo quod per qua⸗ meti ditur. reus perpetrati homicidij nõ tene⸗ tuoꝛ partes mundi dilatata rena. pen l⸗ 5 Tenie partis Iibai. Wallonalis cure. dubio quatuoꝛ ſancti euãgelij libꝛis acci ven iunt: ¶Capitulum. I. cta pꝛedicat᷑. Necteſq; de lignis ſethim ſi a igi cra pꝛeilcat. E PBde lgnls! 5 ia igit᷑ qualis eſſe debeat unt:qui eiſdẽ ad poꝛtandũ circulis inſerũ N Sasosenemetmratnae s tur: quia foꝛtes perſeuerqteſq; doctoꝛes: liter doceat: dem õſtremus: velut imputribilia ligna querendi ſunt:q yr em longe añ nos reuerẽ⸗ inſtructiõi ſacroꝝ voluminũ ſemper inhe ge memoꝛie Hꝛegoꝛiꝰ nazã⸗ rentes ſancte eccleſie vnitatẽ denunciẽt: 9 znõ vna esdz cüctis gcuaſii reneit. Luncis nꝰ? edocuit: nõ vna eadẽq; cũctis exhoꝛ 133 lintromiſſis circulis archã poꝛtẽt⸗atio cõgruit: qꝛ nec cũctos par moꝝ qua ctibus quippe archaʒ poꝛtare eſt:bo? 1 cogfuitideneccnctoe Ps moy au Sectibus quippe archaz poꝛtare eſt: vof Mitas aſtringit. Sepe nãq; alijs officiũt: nis doctoꝛibus ſanctã eccleſiã ad erudiẽ⸗ das infideliũ mentes pꝛedicãdo deducere Qui auro quoq; iubent᷑ operiri: vt cũ ſer mone alios inſonãt: ipſi etiam vite ſplen⸗ doꝛe fulgeſcãt. De quibus apte ſubditur Qui ſemꝑ erũt in circulis nec vnqᷓ extra hent᷑ ab eis: qꝛ nimirũ neceſſe eſt: vt qui aĩglia nutriũt:alia occidũt:⁊ lenis ſibilus equus mitigat: catulos inſtigat: ⁊ medi⸗ camentũ qð hunc moꝛbũ imminuit alteri vires iũgit: ⁊ panis qui vita foꝛtiũ robo⸗ rat: paruuloꝝ necat. NMꝛo qualitate igit᷑ ad officiũ pꝛedicatiois excubãt a ſacre le⸗ aucientin wemart debet ſermo vocroꝛſ: ciõᷓ 46„t 1 ſua ſingulis ↄgruat: ⁊? tñ a cõis edifi ctiõis ſtudio non recedant. Ad hoc nãq; catiõis arte nunq recedat. Q uid em̃ ſũt vectes eſſe in circulis ſemꝑ iubent᷑: vt e sD arte nunqꝙ recedat. Quid em̃ ſũ 2rari . E11 / ntẽte mẽtes auditoꝝ: niſi vt ita dixeri q⸗ voennrhann opertunitas extgit de in. zdã in cythara tanhones ſtricte coꝛdaruʒ: nulia genereke nin gt g, tonc faraitee quas tangẽdi artifex vt nõ ſibimetipᷣi diſ⸗ milunstaſn aax leet u ſpiritale ſmile cãticũ faciãt diſſimili ter pulſat. Et iquic a ſubditis a paſtoe inquirit igno iccirco coꝛde conſonã modulattonẽ red⸗ miniol nm valde eſt i ſi tůc querat diſcere: qat: qꝛ vno quidẽ plectro:ſed nõ vno im⸗ lis enen 0 ne deber eeare. Sea eiles vulſu feriunt: vnde a doctoꝛẽ quiſq; vt in ſuls coꝛdib i in vna cũctos virtute charitatis edificet: ex ſ g ce nelaovis ſacra medittesſte yna doctrina nõ eadẽq; exhoꝛtatiõe tan⸗ gu gentra⸗ ne ioen elegent ſeguie⸗ gere coꝛda audientiũ debet. Aliter nãq; Benebe protinus docent. Snde iri: aliter admonẽde ſunt femine: aliter ene pꝛimus paſtoꝛ eccleſie paſtoꝛes cete i E 'i, iuuenes:aliter ſenes:aliter inopes:aliter ri admonet dicẽs: Marati ſp ad ſatiſſa⸗ locupletes: aliter letialiter triſtes: aliter ctionẽ om̃i poſcẽti vos rationẽ:de ea que in vobis eſt ſpe. Ac ſi averte dicar: ſubditi:aliter pᷣlati:aliter ſerui:aliter oñi Ponandd eu n orn nolls peebedat ve liter hui, mudi lapetes alter bebetes: ctes a euu nunqᷓ recedant aliter impudẽ tes:aliter verecũdi:aliter ꝓ terui:aliter puſillanimes:aliter impaciẽ⸗ Explicit ſecunda pars. kesꝛaliter pattetegraliter beniuoli: gllter fnait ronti. . nuidi:aliter ſimpliceſ:aliter impij:aliter Hncipit tertia pa rs: demon-/ incolumes: aliter egri: aliter qui flagella ſtrans qualiter bonus paſtoꝛ metuũt: 1 ppterea innocẽter viuũt. Ali⸗ ſubditos ſuo s docere debeat: ter qui ſic in iniqtate duruerũt: vt nec per et admonere. Aüflagella coꝛrigant᷑. Aliter nimis taciti:ali S — „ ter multiloquio vacãtes Aliter pigri:ali QA nõ vna eadẽq; cſctis ex/ ter pꝛecipites. Aliter maſueti: aliter ira⸗ hoꝛtatio ↄgruat:cũ collecta enu cũdi. Aliter humiles: aliter elati. Aliter arſit . pertinaces:aliter incõſtantes. Aliter gu⸗ le dediti:aliter abſtinẽtes. Aliter qui ſua —— meratiõe diuerſitatũ quibꝰ ali⸗ ter aliterq; ſinguli admonendi milericoꝛditer tribuũt. Aliter qui aliena — alijs pꝛoſunt: qꝛ ⁊ plerũq; herbe que hec . l. ſe deben eirgn AKrenus: s felete⸗ nzi ctis erbo mnop qus offciütti ete het nisübils ur aweci nuit Ahe rtütobe⸗ Aliueigi doconi: 1coselif uideñſi nditeni, (ordarg. neriiidi⸗ Pulat.1 none nit⸗ woin⸗ piſgſti diſcinis e t⸗ Neruig irai alee 8: luer erdun hebetts lrallteng rnpici⸗ ol: iſegllte . werecpe 3 nal 4 rgigt Aletri⸗ t.⸗M Dren n gi Aieta * Beati Sꝛegoꝛij pape rapere contendũt. Aliter que nec aliena appetunt nec ſua largiunt᷑. Aliter qui et ea que habent tribuunt ſua.⁊ aliena rape re nõ deſiſtunt.Aliter diicoꝛdes. Aliter pacati. Aliter ſeminãtes iurgia. Aliter paciſici. Aliter admonendi ſunt qui ſacre legis verba nõ recte intelligũt. Aliter q̃ quidẽ recte intelligũt ſed humiliter nõ lo quunt᷑.Aliter qui cũ pꝛedicare digne va⸗ leant.pᷣ humilitate nimia foꝛmidãt. Alie quos a pꝛedicatiõe imꝑfectõ vel etas pꝛo hibet.⁊ tamẽ precipitatio impellitj. Ali qui in hoc qð tꝑaliter appetũt ꝓſperãtur Aliter qui quidẽ que mũdi ſũt ↄcupiſcũt ſed tamẽ aduerſitatiſ laboꝛe fatigant᷑. Ali ter cõiugijs obligati. Aliter a cõiugij ne xibꝰ liberi. Aliter ammixtiõe carnis exg⸗ ti. Aliter ignoꝛantes. Aliter qui peccata deploꝛãt operũ.Aliter qui cogitationuʒ. Aliter qui cõmiſſa plangũt nec tamen de ſerũt. Aliter q̃ deſerũt nec tamẽ plangũt. Aliter qui illicita q̃ faciũt etiã laudãt.A⸗ liter qui accuſant pꝛaua nec tũ deuitant. Aliter qui repẽtina cõcupiſcẽtia ſuꝑant᷑. atq; aliter qui in culpa ⁊ ↄſilio ligantur. Aliterlqui licet minima crebꝛo tamẽ illi⸗ cita faciũt.atq; aliter qui ſe a ꝑuis cuſto⸗ diũt:ſed aliquãdo in grauibꝰ demergunt᷑ Aliter qui bona nec inchoãt.Aliter q̃ in⸗ choata minime ↄſumãt. Aliter qui mala occulte agũt ⁊ bona publice.Aliter qͥ bo⸗ na que faciũt abſcondũt.⁊ tamen quibuſ⸗ daʒ factis publice mala de ſe opinari per⸗ nt. A diuerſi admonitiõis mo⸗ di de ſingulis ſint ponẽdi: et de differenti modo admonendi vi/ ros atqʒ mulieres. ¶ Cap.I. Ed quid vtilitatis eſt qð cũcta uhbec enumeratiõe collecta trãſ currimꝰ.ſi non etiã admonitio nis modoſ ꝑſingula quãta poſ ſumus bꝛeuitate pandamus. Aliter igi tur ſunt viri atq; aliter femine.quia illis grauia iſtis vero iniungẽda ſunt leuioꝛa: — Cap. 1 éäII vt illos magna exercẽdo.iſtas autẽ leuis d nulcẽdo cõuertant. . We diuerſo modo admonẽdi iuuenes atq; ſenes. Capi. II. Piter iuuenes atq; aliter ſeneſ quia illos plerũq; ſeueritas ad monitionis ad pꝛouectum diri git. iſtos vero ad melioꝛa oꝑa depꝛecatio blãda cõponit. Scriptũ quip eſt.ſenioꝛẽ ne increpauer ſed obſecra vt patrem. De diuerſo modo admonen⸗/ di inopes atq; locupletes. . Capi. III. L iter admonẽdi ſunt inopes. atq; aliter locupletes: illis nã q; offerre cõſolationis ſolatiuʒ cõtra tribulationẽ.iſtis vero in ferre metũ cõtra elationẽ debemꝰ. Inopi quippe a dño per ꝓphetã dicitur Moli ti mere qꝛ nõ cõfunderis. Cui nõ lõge poſt blandiẽs dicit. Paupercula tempeſtate cõuulſa.Rurſumq; hanc ↄſolatur:dicẽs Probamꝰ te in camino pauꝑtatis.Et cõ tra Paulꝰ.diſcipulo de diuitibus dicit. Diuitibꝰ hulus ſeculi pꝛecipe non ſuꝑbe ſapere.neq; ſperare in incerto diuitiaruʒ ſuarũ. Abi notandũ eſt valde qð humili tatis doctoꝛ memoꝛiã diuitũ faciens.non ait roga ſed pꝛecipe.qꝛ ⁊ ſi impendẽda ẽ pietas infirmitati.honoꝛ tamẽ non debet᷑ elationi.Talibus ergo rectũ eſt qð dicit᷑ tanto rectius iubet᷑ quãto ⁊ in rebus trã ſitoꝛijs altitudine cogitatiõis intumeſcũt De his in euãgelio dñs dicit. Ae vobis viuitibus qui habetis conſolationem ve ſtrã. Quia enĩ que ſunt eterna gaudia ne ſciunt.ex pꝛeſentis vite habundãtia cõio lantur. Offerẽda eſt ergo eis conſolatio quos caminus pauꝑtatis excoquit atq; il lis inferẽdus eſt timoꝛ quos cõſolatio glo rie tempoꝛalis extollit:vt ⁊ illi diſcant qꝛ diuitias quas nõ conſpiciunt poſſidebũt Zà iſti cognoſcãt quia eas quas SEe piſcũs 3 Tertie partis libꝛi Paſtoꝛalis cure tenere nequaiꝙᷓ poſſunt.plerũq; tamẽ per ſonarum oꝛdinẽ permutat qualitas moꝛũ vt ſit diues humilis ſit pauper elatus.vn de mox pꝛedicãtis lingua cum audientis vita debet cõponi.vt tanto diſtrictius in paupere elationẽ feriat:quanto euʒ nec il lica paupertaſ inclinat. Et tanto leuiꝰ hu militatẽ diuitum demulceat: quanto eos nec habundãtia que ſubleuar exaltat. Monnuni tamen etiã ſuperbus diues ex hoꝛtationis blandimento placãdus eſt qꝛ plerũq; dura vulnera per leuis fomenta molleſcunt.⁊ furoꝛ inſanoꝛũ ſepe ad ſalu⸗ tem medico blandiente reducitur. Cũq; eis in dulcedine condeſcenditur.languoꝛ iuſanie mitigatur. Meq; enĩ negligenter intuendũ eſt.qð cum ſaulem ſpiritus ad⸗ uerſus inuaderet.appꝛehenſa Hauid cy⸗ thara.eius veſaniã ſe dabat ac tempera⸗ bat. Qð enim per Saulẽ niſi elatio potẽ tium ⁊ quid per dauid innuitur niſi humi lis vita ſanctoꝛum. Cum ergo Saul abĩ⸗ mundo ſpiritu arripit᷑. Hauid canẽte.eiꝰ veſania temꝑatur:quia cum ſenſus potẽ⸗ tium.per elationẽ in furoꝛẽ vertitur. Dig nuin eſt vt ad ſalutẽ.mens quaſi dulcedi ne cythare.locutionis noſtre tranquillita te reuocet᷑. Aliquãdo autẽ cum huius ſe⸗ culi potentes arguunt᷑.prius per quaſdã ſimilitudines velut de alieno negocio re⸗ quirendi ſunt.⁊ cuʒ rectã ſententiã quaſi in alterũ pertulerint.tũe modis congruẽ⸗ tibus de ꝓpꝛio reatu feriẽdi ſunt vt mẽs tempoꝛali potẽtia tumida.contra coꝛꝛipi entem nequai ſe erigat que ſuo ſibi iudi⸗ cio ſuperbie ceruiceʒ calcat.⁊ in nulla ſui defenſione ſe exerceat.quem ſentẽtia pꝛo pꝛij oꝛis ligat.hinc eſt enĩ q Hatan pꝛo pꝓhet arguere regem venerat. ⁊ quaſi de cauſa pauperis cõtra diuitem iudiciũ que rebat.vt pꝛius rex ſententiã diceret.⁊ rea tum ſuũ poſtmodum audiret quatenꝰ ne⸗ quaꝙ iuſticie contra diceret ꝙꝙ in ſe ipſe pꝛotuliſſet. ANir itaq; ſanctus ⁊ peccatoꝛẽ conſiderans ⁊ regẽ miro oꝛdine audacdem reum prius per cõfeſſionẽ ligare ſtuduit: ⁊ poſtmodũ per iniectionem ſecare. Cela uit paululi quẽ queſiuit ſed percuſſit re⸗ pente quẽ tenuit. Pigrius eni foꝛtaſſe in cideret.ſi ab ipſo ſermonis ex ordio aper⸗ te culpam ferire voluiſſet. Sed pꝛemiſſa ſimilitudine eam ꝙ; occultabat exacuit in crepationẽ.Ad egrũ medicus venerat.ſe canduʒ vulnus videbat.ſed de patientia egri dubitabat.Abſcondit igitur ferrum medicinale ſubueſte ꝙ eductũ ſubito fixit in vulnere.vt ſecãtẽ gladiũ ſentiret eger anteẽꝙ cerneret.ne ſi ante cerneret ſentire recuſaret. ¶ He diuerſo modo admonen⸗/ etos atqʒ triſtes (Kapitulum. IIII. dicitur.ve vobis qui ridetis nunc.quoni am flebitis. Iſti vero eodẽ magiſtro audi ant dicente.iterũ videbo vos æ gaudebit coꝛ veſtrũ ⁊ gaudiũ veſtruʒ nemo tollet a vobis. Mõnulli autem leti vel triſtes nõ rebus fiunt.ſed conſperſionibus exiſtunt quibus pꝛofecto intimandũ eſt.qð queda vitia quibuſdã conſperſionibus iuxta ſũt Habent enim leti ex pꝛopinquo luxuriam triſtes vero iram. vnde neceſſe eſt vt non ſolum quiſq; conſideret ꝙ ex conſperſio⸗ ne ſuſtinet ſed etiam ꝙ ex vitio ad deteri⸗ us per vrget.ne dum nequaq pugnat cõ tra hoc qð tollerat:ei quoq; a quo ſe libe⸗ rum eſtimat vitio ſuccũbat. ¶ De diuerſo modo admonen- di ſubditos atqʒ pꝛelatos. Liter admonendi ſunt leti at⸗ q; aliter triſtes. Letis videli cet inferenda ſunt triſtia que ſe zuntur ex ſupplicio: triſtibꝰ ve ro inferenda ſunt leta.que pꝛomittunt᷑ ex egno.NHiſcant leti ex minaruʒ aſperitate qð timeant.audiant triſtes pꝛemioꝛũ gau dia.de quibus pꝛeſumant. Illis quippe — — — △ 4 reuſſitre⸗ ſoraſez diozpen ipemiſ eraaulis enerntie Patient r kmn bitoſ lret ege tſentie hohen tleiist is videl ncbe⸗ ſſtiere nunter pertare rügan. liphe goni vaudi Cebit let⸗ eg n unt nedi naſat griam Ntnen. erſo⸗ deler nat co elibe⸗ en⸗ Beaoti Bregoꝛij pape Cap. vV — . que iub Liter admonendi ſ unt ſubditi atq; aliter pꝛelati. Illoſ ne ſub iectio cõterat. Iſtos ne locꝰ? ſu⸗ ent᷑ impleãt. Iſti ne plus iuſto iu⸗ beant que non compleant᷑. Alli vt humili ter ſubiaceant.iſti vt temꝑanter pꝛeſint. Nam ꝙ intelligi ⁊ figuraliter poteſt illis dicit᷑.filij obedite parentibus veſtris ĩ do mino iſtis pꝛecipitur.Et patreſ nolite ad iracundiã pꝛouocare filios veſtros diſcãt qũo ante occulti arbitri oculos ſua interioꝛa componãt. Iſti quomodo etiaʒ cõmiſſis ſibi exempla bene viuendi exte⸗ rius pꝛebeant. Scire etenĩ pꝛelati debẽt quia ſi ꝑuerſa vniꝙᷓ perpetrant.tot moꝛti⸗ bus digni ſunt.quot ad ſubditos ſuos ꝑ ditionis exempla tranſmittunt. Ande ne ceſſe eſt vt tanto ſe cautius a culpa cuſto⸗ diant.quanto per pꝛaua que faciunt.non ſoli moꝛiuntur.ſed alioꝛũ animarũ rei ſũt quas pꝛauis exemplis deſtruxerũt. An⸗ de admonẽdi ſunt illi ne diſtrictius puniã tur ſed ſi abſoluti reperiri nequeunt ſaltẽ de ſe.iſti ne de ſubditoꝛũ erratibuſ iudicẽ r etiã ſi ſe iam de ſe ſecuros inueniunt. li vt tanto circa ſe ſollicitius iuuant. quanto eos alieua cura non implicat. iſti vero vt ſic alioꝛũ curas expleant quatenꝰ ⁊ ſuas agere non deſiſtãt ⁊ ſic in ꝓpꝛia ſol licitudine ferueant. vt a cõmiſſoꝛuʒ cuſto dia minime toꝛpeſcant. Illi enim ſibimet vacanti dicitur. Aade ad foꝛmicã o piger ⁊T conſidera vias eius:⁊ diſce ab ea ſapien tiam. Iſte autẽ terribiliter admonet᷑ cum dicitur. Fili mi ſi ſpopõderꝭ ꝓ amico tuo defixiſti apud extraneũ manum tuam.il⸗ laqueatus es verbis oꝛis tui.⁊ captus ꝓ pꝛijs ſermonibus. Spõdere nãq; ꝓ ami⸗ co eſt.alienã animã in periculo ſue cõuer ſationis acciꝑe.Añ ⁊ apud extraneũ ma⸗ nus defigitur qꝛ apud ẽt ſollicitudinis q̃ ante deerat mens ligat᷑. Aerbis vero oꝛis ſui illa queatꝰ eſt.ac ꝓpꝛijs ſermonibus captꝰ.qꝛ dũ cõmiſſis ſibi cogitur bona di cere.ipſum pꝛius neceſſe ẽ que dixerit cu⸗ ſtodire. Illa queat᷑ igitur verbis oꝛis ſui. erioꝛ extollat. Ali ne minus Illi dum ratiõe exigẽte conſtringit᷑.ne eiꝰ vi⸗ ta ad aliquid aliud qꝙ; qð admonet relaxe⸗ tur. Ande apud diſtrictũ iudicẽ cogit᷑ tã⸗ ta in opere exoluere.quanta eum conſtat alijs voce pꝛecepiſſe.vbi ⁊ bene mox ex⸗ hoꝛtatio ſubditur vt dicitur in ꝓuerbijs. Fac ergo qð dico flli mi ⁊ temetipſum li⸗ bera.quia in manus pꝛoximi tui incidiſti Diſcurre feſtina ſuſcita amicũ tuum ne de deris ſomnũ oculis tuis nec doꝛmitẽt pal pebꝛe tue. Quiſquis eni ad viuendũ alijſ in exemplũ pꝛeponit᷑.nõ ſolũ vt ipſe vigi⸗ let:ſed etiã amicum ſuſcitet admonetur. Ei nãq; vigilare bene viuendo non ſuffi⸗ cit.ſi non ⁊ illum cui pꝛeeſt a peccati coꝛ⸗ poꝛe diſiungit. Bene autẽ dicit᷑ ne dede⸗ ris ſomnũ oculis tui s nec doꝛmitent pal⸗ pebꝛe tue. Somnũ quippe oculis dare eſt intentione ceſſante ſubditoꝛũ curam om⸗ nino negligere. MPalpebꝛe vero doꝛmitãt cum cogitationes noſtre ea que in ſubdi⸗ tis arguenda cognoſcunt pigredine de⸗ pꝛimente diſſimulant.¶ Plene enim doꝛ mire eſt. commiſſoꝛuʒ acta neſcire nec cor rigere. non autem doꝛmire ſed doꝛmita⸗ re eſt.que quidem repꝛehendenda ſũt co⸗ gnoſcere ſed tamen pꝛopter mentis tedi⸗ um dignis ea increpationibus non emen dare.¶ Doꝛmitãdo vero oculus ad ple⸗ niſſimum ſomnum ducitur quia dum ple rumq; qui pꝛeeſt malum quod cognoſcit non reſecat.ab hoc quãdoq; negligentie ſue merito puenit.vt qð a ſubiectis delin quitur non cognoſcat. Admonendi ſunt itaq; qui pꝛeſunt vt per circũſpectiõis ſtu dium ꝑuigiles intus ⁊ in circuitu oculos habeãt celi animalia fieri ↄtendãt. Oſten ſa qppe celi aĩalia in circuitu ⁊ ĩtus oculiſ plena habent᷑ ⁊ ſic deſcribunt᷑.DHignũ qͥp pe ẽ vt cũcti qͥ pꝛeſũt intꝰ atq; in circuitu oculos habeãt q̃tenꝰ ⁊ ĩterno iudici in ſe metipſis placere ſtudeãt.⁊ exẽpla vite ex terius pꝛebentes.ea etiã que in alijs ſunt coꝛꝛigenda depꝛehendant. Admonendi ſunt ſubditi.ne pꝛepoſitoꝛum ſuoꝛum vi⸗ tam temere iudicent.ſi quid eos foꝛtaſſe. agere repꝛehenſibiliter vidẽt.ne vnde re⸗ «4 Tertie partis libꝛi Paſtoꝛalis cure ————— cte mala redarguũt:inde per elatiõis im⸗ pvpullſum in pꝛofundioꝛa mergant᷑. Admo⸗ nẽdi ſunt ne cũ culpas pꝛepoſitoꝝ cõſide rant:ↄtra eos audacioꝛes fiant:ſed ſi qua valde ſunt eoꝝ pꝛaua oꝑa ſic apud ſemet ipᷣos dijudicẽt: vt tamẽ diuino timoꝛe cõ ſtricti: ferre ſub eis reuerẽtie nõ recuſent 0M5ð melius oſtendimus: ſi Dauid factũ ad mediũ deducamꝰ. Saul quippe perſe cutoꝛ eius cũ ad purgandũ ventrẽ ſpelun cã fuiſſet ingreſſus:illic cũ viris ſuis Ha uid inerat: qui iam tam longo temꝑe per ſecutiõis eius mala tolerabat.Cũq; eum viri ſui ad feriendũ Saul accenderẽt: fre git eos reſponſiõibus:qꝛ manũ mittere in xpᷣm dñi non deberet. Qui tamẽ occulte ſurrexit:⁊ oꝛam clamidis eius abſcidit. Quid em̃ per Saul niſi mali rectoꝛes q̃d per Dauid: niſi boni ſubditi deſignãtur. Saul igit᷑ ventrẽ purgare eſt pꝛauos pꝛe⸗ poſitos conceptã in coꝛde maliciã vſq; ad opera miſeri odoꝛis extẽdere: ⁊ cogitara apud ſe noxia factis exterioꝛibus exequẽ⸗ do monſtrare. Quẽ tñ Dauid ferire me⸗ tuit:qꝛ pie ſubditoꝝ mentes ab om̃i ſe pe ſte obtrectsatiõis abſtinẽtes pꝛepoſitoꝝ vi ta nullo lingue gladio percutiũt:etiã cuʒ de imperfeetiõe repꝛehendunt. Qui etſ quãdo abĩ firmitate ſeſe abſtinere vix poſ ſunt:vt extrem a quedã atq; exterioꝛa pꝛe poſitoꝝ mala: ſed tamẽ humiliter loquã⸗ tur:quaſi oꝛam clamidis ſilenter incidũt: quia videlicʒ dũ pꝛelate diguitati ſaltẽ in noxie ⁊ latẽter derogãt:quaſi regis ſuper poſiti veſtem ſecant.Sed tamẽ ad ſemet⸗ ipos redeũt ſe vehemẽtiſſime vel de tenu iſſimo verbi laceratiõe repꝛehendũt. An⸗ de bene illie ⁊ ſcriptũ eſt. Moſt bec per⸗ cuſſit Hauid coꝛ ſuum: eo ꝙ abſcidiſſet oꝛſ clamidis Saul. Facta quippe pꝛepo ſitoꝝ oꝛis gladio feriẽda nõ ſunt:etiã cuʒ recte repꝛehẽdenda iudicant᷑. Si quãdo vero cõtra eos vel in minimis lingua labi tur:neceſſe eſt vt per afflictionẽ penitẽtie coꝛ pꝛemat᷑:quatenus ad ſeipᷣm redeat:⁊ Ei pꝛepoſite poteſtati deliquerit eius con ta ſe iudiciũ:a quo ſibi pꝛelata eſt perhoꝛ reſcat. Mã cũ in pᷣpoſitis delinquimꝰ eiꝰ oꝛdinatiõi qͥ eos nobis pᷣtulis obuiamus vnde Moyſes quoq; cũ contra ſe ⁊ Aarõ cõqueri populũ cognouiſſet ait: Hos em̃ quid ſumus? Mec cõtra nos eſt murmur veſtrũ:ſed contrꝗa dñm. Bediuer omodo admonen- di ſeruos atq; dominos: –(Eapitulum. VI. Liter admonẽdi ſunt ſerui:at⸗ q; aliter dñi.Serui ſcʒ vt in ſe ſemper humilitatẽ conditiõis L ſpiciant. Dñi vero vt nature ſue qua equaliter ſunt cũ ſeruis conditi: emoꝛiã non amittãt. Serui admonẽdi ſunt:ne dños deſpiciãt:ne deũ offendant ſi oꝛdinatiõi illius ſuperbiẽdo cõtradicůut Dñi quoq; admonẽdi ſunt: quia ↄtra do minũ demunere ſuo ſuperbiũt:ſi eos quoſ per conditionẽ tenent ſubditos: equales ſibi per nature conſoꝛtiũ non agnoſcunt. Iſtiadmonẽdi ſunt: vt ſciãt ſe ſeruos eſs ſe dominoꝝ. Illi admonendi ſunt:vt co⸗ gnoſcãt ſe cõſeruos eſſe ſeruoꝝ.Iſtis nã⸗ q; dicit᷑ ſerui obedite dñis carnalibus.Et rurſum: Quicũq; ſunt ſub iugo ſeruitu⸗ tis dños ſuos omni honoꝛe dignus arbi⸗ trent᷑. Alis auteʒ dicit᷑ ⁊ vos domini ea⸗ dem facite illis remittẽtes minas: ſciẽtis qð ⁊ illoꝝ ⁊ veſter dñs eſt in celis. ¶ De diuerſo modo admonen. di ſapientes ate hebetes: Eapitulum. VII. iter admonẽdi ſunt ſapiẽtes huiꝰ ſeculi:atq; aliter hebetes Sapiĩẽtes quippe admonendi ſunt: vt ſciant amitrere que ſci unt:hebetes quoq; admonẽdi ſunt:vt ap petãt ſcire que neſciũt. In illis hoc pꝛimũ deſtruendũ eſt qð ſe ſapientes arbitrant᷑. In iſtis iã edificandũ eſt:quicqͥd de ſapĩa ſuperna cognoſcit᷑:qꝛ dũ minĩie ſuperbiũt: quaſi ad ſuſcipiendũ edificiũ coꝛda para⸗ uerũt. Cũ illis laboꝛandũeſt vt ſapiẽtius ſtulti fiant:ſtultã aũt ſapiaʒ deſerũt:⁊ ſa⸗ — quinde obriamus ſen Rr 1. Bosei murmur Nonen J uſeruia⸗ ſerine conditois Nue is ondi: aroni oſendant öradlcit. /10 ſtcos oel 8:eguales Goſaunt. ſauosch⸗ Geevt öüw Tioni⸗ bus.E ſauing sofbi⸗ ntes⸗ ſcieis hen⸗ apletes hebetes nopendl egpeſc ntextin ochiin pirn⸗ deſchi perbin do pietis intſ Beati BGregoꝛij pape Cap. vnI 12 pientẽ dei ſtulticia diſc aãt. Aſtis vero pꝛe dicandũ eſt: vt ab ea que putat᷑ ſtulticia: ad verã ſapientiã vicinius tranſeãt. Jllis namq; dicit᷑:ſi quis videt᷑ inter vos ſapi⸗ ens eſſe in hoc ſeculo ſtultus fiat vt ſit ſa⸗ piens. Iſtis vero dicit᷑: Hon multi ſapiẽ⸗ tes ſcdᷣm carnẽ ⁊ rurſum: que ſtulta ſunt mũdi elegit deus: vt cõfundat ſapiẽtes: illos plerũq; ratiocinatiõis argumenta: iſtos nõnunqꝙ; melius ꝙᷓ exempla conuer⸗ tũt. Illis nõnuniᷓ; pꝛodeſt vt in ſuis alle⸗ gatiõibus victi iaceãt. Iſtis vero aliquã⸗ do ſufficit:vt laudabilia alioꝝ facta ↄgno ſcãt. Ande magiſter egregius ſapientibꝰ ⁊ inſipiẽtibus debitoꝛ cũ hebꝛeoꝛũ quoſ⸗ dam ſapiẽtes:quoſdã vero etiã tardioꝛes admoneret. Illis de cõpletione teſtamen ti veteris:loquẽs eoꝝ ſapientiã: argumẽ to ſuperauit dicẽs:Quod em̃ antiquat᷑ ⁊ ſeneſcit:pꝛope interitũ eſt. Cum vero ſo⸗ lis exemplis quoſdã trahendos ad ſe cer neret in eadẽ epiſtola adiũxit.Sancti lu⸗ dibꝛia ⁊ verbera experti: inſuper ⁊ vincu la ⁊ carceres:lapidati ſunt:ſectiſſunt:tem ptati ſunt:in occiſiõe gladij moꝛtui ſunt: rurſus memẽtote pꝛepoſitoꝝ veſtroꝛũ:qͥ vobis locuti ſunt verbũ dei:quoꝝ intuen tes exitũ conuerſatiõis imitamini fidem: quatenꝰ ⁊ illos victrix ratio frangeret: et iſtos 34 maioꝛa cõſcendere imitatio blan eret. a ſu (Be diuerſo modo admonen- di impudẽtes: atq; verecũdos: CEapitulum. VIII. Li ter admonẽdi ſunt impudẽ tes:atq; aliter verecũdi. Illos nãq; ab impudentie vicio non . uiſi increpatio dura compeſcit: iſtos autem plerũq; ad melius exhoꝛtatio modeſta cõponit. Illi ſe delinquere neſci unt:niſi etiã a pluribꝰ increpent᷑ iſtis ple⸗ rũq; ad conuerſionẽ ſufficit ꝙ eis doctoꝛ mala ſua ſaltẽ leniter ad memoꝛiã reducit IBllos autẽ melius coꝛrigit:qui inuehẽdo repꝛehendit:iſtis autẽ maioꝛ ꝓuectus ad ducit᷑:ſi hoc qð in eis repꝛehendit᷑: quaſi ex latere tangat᷑. Inpudentẽ quippe iu⸗ deoꝝ plebẽ:dominꝰ aperte increpãs ait? Frons mulieris meretricis facta eſt tibiꝰ noluiſti erubeſcere. Et rurſus verecundã tẽ refouet dicens: Confuſiõis adoleſcẽtie tue obliuiſceris: et ohpꝛobꝛij viduitatis tue nõ recoꝛdaberis: qꝛ dñabit᷑ tui qui fe⸗ cit te. Impudẽter quoq; delinquẽtes ga⸗ lathas aperte Paulus increpat dicens: O inſenſati galathe: qͥs vos faſcinauit? Et rurſũ. Sic ſtulti eſtis vt cũ ſpũ ceperi tis:nũc in carne cõſumamini. Culpas ve ro verecundantiũ quaſi cõpatiens repꝛe⸗ hendit dicẽs: Gauiſus ſum in dño vehe⸗ mẽter:quoniã tandem aliquãdo refloꝛui⸗ ſtis ꝓ me ſentire:ſicut ⁊ ſentiebatis:occu pati em̃ eratis:vt ⁊ illoꝝ culpas increpa⸗ tio dura detegeret:⁊ hoꝝ negligentiãa ſer mo mollioꝛ velaret. ¶De diuerſo modo admonen. di ꝓteruos: atq; puſillanimes: apitulum. IX. B Al iter admonẽdi ſunt pꝛoterui atq; aliter puſillãimes: illi em dũ valde de ſe pꝛeſumũt:expꝛo bꝛãdo ceteros dedignant᷑. vᷣſti aut dum nimis ſũt infirmitatis ſue cõſcij: Pleraqg in deſperationẽ cadũt. Illi ſingu⸗ riter ſũma eſtimãt cuncta que agũt Iſti deſpecta vehemẽter putãt eſſe que faciũt iccirco in deſperatiõe frangunt᷑. Subti liter itaq; ab arguẽte diſcutiẽ da ſunt ope ra ꝓteruoꝝ.vt in quo ſibi placẽt oſtendat᷑ qꝛ deo diſplicẽt. Tunc em̃ ꝓteruos me⸗ lius coꝛrigimus: cũ ea que bene egiſſe ſe credũt:male acta mõſtramꝰ: vt vnde ade pta gloꝛia credit᷑:inde vtilis cõfuſio ſubſe qua᷑. Mõnunẽ vero cũ ſe viciũ pꝛoterui minĩe perpetrare cognoſcũt: cõpendioſiꝰ ad coꝛrectionẽ vemiũt:ſi alteriꝰ culpe ma nifeſtioꝛis ⁊ ex latere reqͥſite impꝛoperio ↄfundant᷑:vt ex eo qdð defendere nequeũt cognoſcãt ſe impꝛobe tenere qð defendũt vñ cũ ꝓterue Paulus coꝛinthios aduer⸗ ſũ ſe inuicẽ videret inflatos:vt aliꝰ Apol loꝛ alius Nauli: alius Cephe: alius xpᷣi — Tertie partis libꝛi PMaſtoꝛalis cure eſſe ſe diceret inceſtus culpã in mediũ de duxit:que apud eos perpetrata fuerat: et incoꝛrecta remanebat dicẽês: Audit᷑ inter yos foꝛnicatio: ⁊ tal foꝛnicatio:qualis nec inter gẽtes ita vt vxoꝛẽ patris quis habe at:⁊ vos inflati eſtis: ⁊ nõ magis luctum habuiſtis:vt tolleret᷑ de medio veſtrũ qui boc opus fecit. Ac ſi aperte dicat Quod vos per pꝛoteruiã huius vel illiꝰ dicitis: que per diſſolutionẽ negligentie nullius vos eſſe mõſtratis. At ↄtra puſillanimes Aptius ad iter bene agendi reducimus: ſi quedã illoꝛũ bona ex latere requiramus: vVt dũ in eis alia repꝛehẽ dendo coꝛripimꝰ alia amplectẽdo laudemus:quatenus eo rũ teneritudinẽ lauſ audita nutriat:qᷓᷓ cul pa increpata caſtigat. Plerũq; autẽ vtili us apud illos ꝓficimus: ſi ⁊ eoꝝ bene ge ſta memoꝛamus:⁊ ſi qua ab eis inoꝛdina⸗/ gůt: nus eoꝛum mentẽ ne admonitio ſubiũct ⸗ cõcuteret:laus pꝛemiſſa ſolidaret: et qui cõmotos eos vicini finis ſuſpiciõe cogno uerat:nõ iaʒ redarguebat motos:ſed qua ſi tranſacta neſciẽs adhuc cõmoueri ꝓhi bebat: vt dũ de ipſa leuitate motiõis pꝛe⸗ dicatoꝛi ſuo ſe incognitos crederẽt:tanto irrepꝛehenſibilioꝛes fieri:quãto ⁊ cogno⸗ ſci ab illo foꝛmidarent. ¶e diuerſo modo admonen/ di impatientes: atq; patiẽtes: Kapitulum. X. Liter admonẽdi ſunt impatiẽ tes?: atq; aliter patientes. Dicẽ dum namq; eſt impatiẽtibus: Auia duũ refrenare ſpiritũ negli per multa etiã que non appetũt:ini⸗ ta geſta ſunt:nõ iam tanẽ perpetrata coꝛ quitatũ abꝛupta rapiunt᷑: quia videlicet ripimꝰ: ſed quaſi adhuc ne perpetrari de beãt pꝛohibemus: vt ⁊ illa que appꝛoba⸗ mus:illatus fauoꝛ augeat: ⁊ cõtra ea que repꝛehẽdimus: magj apud puſillanimes Exhoꝛtatio verecũda conualeſcat. Ande idẽ Paulus cũ theſſalonicenſes in acce⸗ pta pꝛedicatiõe perdurãtes:quaſi de vici no mũdi termino quadã cognoſceret pu⸗ ſillanimitate turbatos:pꝛi in eis que foꝛ tia ꝓſpicit:laudat: ⁊ caute monẽdo poſt⸗ modũ que infirma ſu nt:roboꝛat.Ait em̃: Bꝛatias agere debemus deo ſemꝑ pꝛo vo bis fratres:ita vt dignũ eſt:quonia ſuper reſcit fides veſtra:⁊ abũdat charitas vni uſcuiuſq; veſtrũ inuicẽ: ita vt ⁊ noſipᷣi de vobis gloꝛiemur in eccleſijs dei:pꝛo pati entia veſtra ⁊ fide. Qui cũ blanda hec vi te eoꝝ pꝛeconia pᷣmiſiſſet: paulopoſt ſub⸗ dit dicẽs: Rogamꝰ autẽ vos fratres: per aduentũ domini noſtri ieſu xpᷣi:⁊ a noſtre congregatiõis in idipᷣm vt nõ cito mouea mini a veſtro ſenſu:neq; terreamini:neq; per ſpiritũ:neq; per ſermonẽ:neq; ꝑ epi ſtolã:tanq; per nos miſſaʒ: quaſi inſtet di es domini. Eglit em̃ verus doctoꝛ: vt pꝛi us audirent laudati ꝙ recognoſcerent: et poſtmodũ ꝙ exhoꝛtati ſequerent᷑: quate⸗ mentẽ impellit furoꝛ quo nõ trahit deſide rium: ⁊ agit cõmota velut neſciens vnde poſt doleat ſciens. Dicendũ quoq; impa tientibus:quia dũ motiõis impulſu pꝛeci pites quedam velut alienati peragũt:vix mala ſua poſtꝗ fuerint perpetrata cogno ſcũt:quia dũ perturbatiõi ſue minime ob⸗ ſiſtũt:etiam ſi qua a ſe trãquilla mente fue rant: bene geſta confundũt: ⁊ impꝛouiſo impulſu deſtruũt: quicquid foꝛſitã diu la boꝛe pꝛouido cõſtruxerũt. Ipſa nãq; que mater eſt omniũ:cuſtoſq; virtutũ:per im⸗ patientie viciũ virtus charitatis amittit᷑. Scriptũ quippe eſt. Charitas patiẽs eſt. git᷑ cum minime eſt patiẽs: charitas nõ eſt. NPer hoc quoq; impatiẽtie vitiũ ipſa virtutũ nutrix doctrina diſſipat᷑. Scriptũ namq; eſt Doctrina viri per patientiã no ſcit᷑. Tanto ergo quiſq; minus oſtẽditur doctus:quãto minus conuincit᷑ patiens. MNeq; em̃ poteſt veraciter bona docendo impendere: ſi viuẽdo neſcit equanimiter aliena mala tolerare. NPer hoc qͥ̊ʒ impati entie viciũ plerũq; mentẽ arrogantie cul pa trãſfingit quia dũ deſpici in mũdo hoc quiſq; non patit᷑: bona ſibi ſi qua occulta ſunt oſtentare conat᷑: atq; ſic per im patiẽ D „ oſaböͤct :ai be lagn ſed a un pbeni phl tos e⸗ ritrtanns 1ci⸗ nonen⸗ leles: X. mnot? es. Dicf ninbus: nünegli tüt:ini⸗ idelicet itdeſide ns we Ginp⸗ lupeecl guͦrvir cogno meob⸗ Nee ouid⸗ iul que⸗ rim⸗ ittik. zeſt. 36n0 nigſ Giptu tiäno dͤitur tiens⸗ cendo imiter halt lecl ſohoe aalu onne⸗ pape Cap. x tiam vſq; ad arrogantis ducit᷑: dum quia ferre deſpectionẽ non poteſt: detegendo ſemetipᷣm in oſtẽtatiõe gloꝛiat᷑. Ande ſcri ptũ eſt. Melioꝛ patiens eſt arrogãte:quia videlicet elegit patiẽs quelibet mala per peti:qᷓ; per oſtentatiõis viciũ bona ſua oc culta cognoſci. At cõtra elegit arrogans bona de le:vel falſa iactari:ne mala poſſit vel minima perpeti. Quia igit᷑ cum pati entia relinquit᷑: etiã bona reliqua que iaʒ geſta ſunt deſtruũtur:recte ab iheʒechie⸗ le eſſe in altare dei foſſa perhibet᷑:vt in ea videlicet ſuppoſita holocauſta ſeruẽtur. Si enim in altari foſſa nõ eſſet:om̃e quod in eo ſacriffciũ reperiret: ſuperueniẽs au⸗ ra diſpergeret. Quid vero accipimꝰ per altare dei niſi animã iuſti: que quot bona egerit:tot ſuper ſe ante eius oculos ſacri⸗ ficia imponit? Quid autẽ altaris foſſa ni ſi bonoꝝ patientia que dũ mentẽ aduerſa tolerãdo humiliat: quaſi moꝛe fouee hãc in imo poſitã demonſtrat? Foſſa igit᷑ in al tari fiat: ne ſuperpoſitũ ſacrificiũ aura di⸗ ſpergat:id aſt electoꝝ mens patientiã cu⸗ ſtodiat:ne cõmota vẽto impatiẽtie:⁊ hoc quod bene operata eſt:amittat. Bene au tem hec eadẽ foſſa vniꝰ cubiti eſſe memo⸗ rat᷑: quia nimirũ ſi patientia non deſerit᷑: vnitatis menſura ſeruat᷑. Ande ⁊ Pau⸗ lus ait: Inuicẽ onera veſira poꝛtate:⁊ ſic adimplebitis legem xpᷣi. Lex quippe xpᷣi eſt charitas vnitatis quã ſoli perficiũt: q̃ nec cum grauant᷑: excedunt. Audiãt im⸗ patiẽtes quod ſcriptũ eſt in pꝛouerbijs. Melioꝛ eſt patiẽs viro foꝛti: ⁊ qui domi⸗ nat᷑ anĩo ſuo expugnatoꝛe vꝛbiũ. Minoꝛ eſt enĩ victoꝛia vꝛbiũ:quia extra ſunt que ſubigunt᷑. Aa lde aũt maius eſt quod per patientiã vincitur:quia ipᷣe a ſe animꝰ ſu⸗ perat᷑:⁊ ſemetipᷣm ſibimetipᷣi ſubijcit:quã do eum patiẽtia intra ſe frenari compellit Audiãt patientes quod dilectis ſuis ve⸗ ritas dicit. In patiẽtia veſtra poſſidebi⸗ tis animas veſtras. Sic enim cõditi mi⸗ rabiliter ſumus:vt ratio animã: ⁊ anima poſſideat coꝛpus. Jus vero anime a coꝛ⸗ poꝛis poſſeſſione repellit᷑:ſi nõ pꝛius ani⸗ ma a ratione poſſideatur. Cuſtod em igit conditionis noſtre: patientiam dominus eſſe mõſtrauit: qui in ipᷣa nos poſſidere et noſmetipᷣos docuit. Quanta ergo ſit im⸗ patientie culpa cognoſcimus: per quã et hoc ipſum amittimus poſſidere quod ſu⸗ mus: Audiant impatiẽtes quod per Sa lomonem rurſum dicitur. Zotum ſpiri- tum ſuũ pꝛofert ſtultus: ſapiens autẽ dif fert ⁊ reſeruat iinpoſterum. Impatientia quippe impeilente agitur: vt totus foꝛas ſpiritus pꝛoferatur. Quem iccirco citius perturbatio eijcit: quia nulla interius di⸗ ſciplina ſapientie circumcludit.Sapiens autem differt 1 reſeruat impoſterum. Le ſus enim in pꝛeſenti ſe vlciſci non deſide⸗ rat:quia etiam tolerans parci optat: ſed tamen iuſte vindicari: omnia extremo iu⸗- dicio non ignoꝛat. At contra admonen⸗ di ſunt patientes:ne in eo quod exterius poꝛtant: interius doleant: ne tante virtu tis ſaerificium quod integrum foꝛas im⸗ molant:intus malicie peſte coꝛrumpant: 7 cum ab hominibus non agnoſcitur:ſed tamen ſub diuina examinatiõe peccatur: tanto deterioꝛ culpa doloꝛis fiat: quanto ſibi ante homines virtutis ſpeciem ven⸗ dicat. Dicendum itaq; eſt patiẽtibus: vt ſtudeant diligere quos ſibi neceſſe eſt to⸗ lerare:ne ſi patientiam dilectio nõ ſequa tur in deterioꝛẽ culpam odij:virtus oſten ſa vertatur. Ande = cum diceret: Charitas patiens eſt:illico adiunxit. Be nigna eſt:videlicet oſtendens:quia quos ex patientia tolerat:amare etiam ex beni⸗ gnitate nõ ceſſat. Inde idem doctoꝛ egre gius: cum patientiam diſcipulis ſuade⸗ ret dicens: Omnis amaritudo: ⁊ ira:⁊ in dignatio: ⁊ clamoꝛ: et blaſphemia tolla⸗ a vobis:quaſi cunctis exterius iam beni⸗ gne compoſitis ad interioꝛa conuertitur: dum ſubiungit: Cum omni malitia: quia nimirũ fruſtra indignatio: clamoꝛ ⁊ blaſ⸗ phemia ab exterioꝛibus tollitur: ſi in inte rioꝛi vicioꝛum mater malicia dominatur. Et incaſſum foꝛas vicium ex ramis incidi tur: ſi ſurreptura multipliciꝰ intꝰ in radt⸗ Tertie partis libꝛi ce ſeruat᷑. Ande ꝑ ſemetipſam veritas di cit. Diligite inimicos veſtros benefacite hiꝛiers qui vos oderũt. Orate pꝛo ꝑſequenti bus ⁊ calũpniantibus vos. Airtus itaq; eſt coꝛã hominibus aduerſarios tolerare. ſed virtus coꝛã deo diligere: qꝛ hoc ſoluʒ deus ſacrificiũ accipit qð ãte eius oculos in altari boni operis flãma charitat incẽ dit. Hinc eſt qdᷣ rurſus quibuſdã patiẽti bus nec tamẽ diligẽtibus dicit. Quid ãt vides ſeſtucã in oculo fratris tui.⁊ trabẽ in oculo tuo nõ vides. Nerturbatio quip pe impatientie feſtuca eſt.malicia vero in coꝛde trabs in oculo eſt. IAllã nãq; aura tẽ ptationis exagitat.hanc autẽ ↄſũmata ne quitia pene ĩmobiliter poꝛtat. Recte ve⸗ ro illic ſubiungit᷑. Hypocrita eijce pꝛimũ trabẽ ð oculo tuo ⁊ eijce feſtucã de oculo fratriſ tui. Ac ſi dicat᷑ mẽti inique interiꝰ dolẽti. ⁊ ſanctã ſe exterius per patĩam de monſtrãti pꝛius a te molẽ malicie excute tũc alios de impatiẽtie leuitate repꝛehẽ deꝛne dũ ſtudes ſimnlatione vincere. pꝛi us tibi ſit pꝛaua aliena tolerare. Euenire etiã plerũq; patiẽtibus ſolet: vt in eo qui dẽ tẽpoꝛe quo vel aduerſa patiunt᷑ vel cõ tumelias audiũt.nullo doloꝛe pulſent᷑.et ſic patiam exhibeãt.vt cuſtodire etiã coꝛ⸗ dis innocentiã nõ omittant. Sed cũ poſt paululũ hec ipſa que ꝑtulerũt ad memo⸗ riam reuocãt igne ſe doloꝛis in flãmãt.ar⸗ gumẽta vltionis inquirũt a manſuetudi⸗ nem i tolerãtes habuerunt retractantes in maiiciã vertunt. Quibꝰ citius a pꝛedi catione ſuccurritur.ſi que ſit huius ꝑmu⸗ tationis cauſa pandat᷑. Callidus namq; aduerſarius bellũ contra duos mouet. Anũ videlicet inflãmans vt cõtumelias pꝛioꝛ inferat.alterũ pꝛouocãs vt con tume lias leſus reddat. Sed plerũq; dum huiꝰ iam victoꝛ eſt.qui iniuriã perſuaſus irro gat:vt ab illo vincatur.qui illatã ſibieq̃⸗ nimiter poꝛtat.vnius ergo victoꝛ quẽ cõ mouendo ſubiugauit tota cõtra alterũ vir tute ſe erigit eumq; obſiſtentẽ q; foꝛtiter vincentem dolet ꝙ quia cõmouere in ipᷣa contumeliarũ iaculatione non potuit.ab Paſtoꝛ vꝛalis cure aperto certamine interim quieſcens. ⁊ ſe⸗ creta ſuggeſtione cogitatiõe laceſſens ap tum deceptionis tẽpus inquirit· Quia enim publico bello perdidit. ad exercen⸗ das occulte inſidias exardeſcit. Quietis nãq; iam tẽpoꝛe ad victoꝛis animã redit: ⁊ vel rerũ dampna vel iniuriarum iacula ad memoꝛiã reducit cunctaq; que ſibi illa ta ſunt vehemẽter exaggerans. intolera⸗ bilia oſtendit tantoq; mentẽ meroꝛe con⸗ turbat vt plerũq; vir patiens illa ſejequa⸗ nimiter toleraſſe poſt victoꝛiã captiuꝰ eru beſcat ſeq; nõ reddidiſſe contumelias do⸗ leat.⁊ deterioꝛa repẽdere ſi occaſio pꝛebe atur querat. Quibus ergo iſti ſunt ſimi⸗ les.niſi his qui per foꝛtitudinẽ in campo victoꝛes ſunt ſed per negligentiã poſtmo dum intra vrbis clauſtra capiuntur. Qui bus ſunt ſimiles niſi his às irruens gra uis languoꝛ a vita non ſubtrahit. ſed leni ter veniẽſ recidiua febꝛis occidit. Admo nendi ſunt igit᷑ patiẽtes vt coꝛ poſt victo⸗ riam muniãt.vt hoſtem publico bello ſu⸗ peratum.inſidiari mẽtibus mentis inten dant.vt languoꝛẽ plus reſerpentẽ repen⸗ te timeant.ne hoſtis callidus eo in deceꝑ tione poſtmoduʒ maioꝛi exultatione gau⸗ deat.quo illadudũ contra ſe rigida colls victoꝛum calcaear. ¶ De diuerſo modo admonen- di beniuolos atqʒ inuidos. ———.— (Kapitulum. XxI. Liter admonendi ſunt benius li atq; aliter inuidi. Admonen alienis bonis congaudeãt qua tenus habere ⁊ pꝛopꝛia cõcupiſcãt ſic pꝛo ximoꝛum facta diligẽdo laudent vt ea eti am imitãdo multiplicẽt. ne ſi in hoc pre⸗ ſentis vite ſtadio ad certamen alienũ de⸗ uoti fautoꝛes ſʒ pigri ſpectatoꝛes aſſiſtũt. eo poſt certamen ſine bꝛauio remaneant. quo nunc in certamine nõ laboꝛant ⁊ tũe eoꝛum palmas afflicti reſpiciant in quo⸗ di namq; ſunt beniuoli vt ſic —— ens Ale⸗ ſſens, Au eterten, Quies niſeat: n na eſcbiill neolern⸗ ee on⸗ ſeen Ntnden eliasdo⸗ ſo geche unt in⸗ bann jpoſtr⸗ u.Qu ensgn⸗ ſecleni . Bane N vice⸗ belloſut tis en krepen indecey negau⸗ al nen⸗ . 6 benine monen li e ſe eita ntſtepe⸗ t eie hoche⸗ lenüde/ nanean, zut ui ipc Heati Bregoꝛij pape Cap. XNI rum nũc laboꝛibus ocioſi perdurãt. Aal⸗ de quippe peccamus ſi aliena bene geſta non diligimus. Sed nibil mercedis agi⸗ mus ſi ea que diligimus inquantũ poſſu⸗ mus nõ imitamur. Dicendũ itaq; eſt be⸗ uiuolis: quia ſi imitari bona minime feſti nãt:que laudantes appꝛobat:ſic eisvirtu tũ ſanctitas:ſicut ſtultis ſpectatoꝛibus lu dicrarũ artiũ vanitas placet. Illi nãq; au rigarũ ac hyſtrionuʒ geſta fauoꝛibus ef⸗ ferunt:nec tamẽ tales eſſe deſiderãt:qua⸗ les illos conſpiciũt eſſe quos laudãt. Mi rant᷑ eos placita egiſſe: ſed tamẽ ſimiliter deuitãt placere. Dicendũ eſt beniuolis: vt cũ pꝛoximoꝝ facta conſpiciũt ad ſuum coꝛ redeãt: ⁊ de alienis actibus nõ pꝛeſu⸗ mant:ne bona laudent:⁊ agere recuſant: BGꝛauiter quippe extrema vltiõe feriendi ſunt: quibꝰ placuit quod imitari nolue⸗ rũt.Admonẽdi ſunt inuidi vt perpẽdant quate cecitatis ſunt:qui alieno ꝓfectu de ficiũt: aliena exultione cõtabeſcũt: quan⸗ te infelicitatis ſunt: qui melioꝛatiõe pꝛo⸗ ximi deterioꝛes fiũt:dum augmẽta aliene pꝛoſperitatis aſpiciũt:apud ſemetipᷣos an xrie afflicti coꝛdis ſui peſte moꝛiũt. Quid iſtis infelicius: quos dũ conſpecta felici⸗ tas afficit pena nequioꝛes reddit.Alioꝛũ vero bona que habere nõ poſſunt: ſi dili⸗ gerẽt ſua feciſſent. Sic quippe ſunt vni⸗ uerſi cõſiſtentes in fide: ſicut mẽbꝛa mul⸗ ta vno continent᷑ in coꝛpoꝛe: que per offi⸗ cium quidẽ diuerſa ſunt: ſed quo ſibi vi⸗ ciſſim congruũt vnũ fiunt.vnde fit vt pes per oculum videat: et per des oculi gra⸗ diantur. Oꝛi auditus aurium ſerauit: et ad vſum ſuũ auribus oꝛis lingua cõcur⸗ rat. Suffraget᷑ manibꝰ vẽter:ventri ope⸗ rent᷑ manus. In ipᷣa ergo coꝛpoꝛts poſitio ne accipimus:quid in actiõe ſeruemꝰ Ni mis itaq; turpe eſt nõ imitari qð ſumus. Noſtra ſunt nimiꝝ que ⁊ ſi imitari nõ poſ ſumus:amamus in alijs:⁊ amantiũ fiunt queq; amant᷑ in nobis. Hinc ergo pẽſent inuidi charitàs quãte virtutis eſt: que ali eni laboꝛis opera noſtra ſine laboꝛe facit. Picendũ itaq; eſt inuldis: quia dũ ſe a li⸗ uoꝛe minime cuſtodiũt:in antiquã verſu⸗ ti hoſtis nequiciam demergunt᷑. De illo namq; ſcriptũ eſt. Inuidia d yaboli moꝛs intrauit in oꝛbeʒ terrarũ. Quia enim ipᷣe celum perdidit: cõdito hoc homini inui⸗ dit:⁊ dampnatiõe ſua perditꝰ:adhuc ali⸗ os perdendo cumulauit. Admonẽdi ſunt inuidi:vt agnoſcãt quantis lapſibus ſuc reſrtta ruine ſubiaceãt:quia dum liuo rem a coꝛde non pꝛoijciũt ad apertas ope rũ nequitias deuoluũtur. Miſi enim Ca⸗ vn inuidiſſet: fratris hoſtiã acceptã: mini me perueniſſet ad extinguendã vitam: vn de ſcriptũ eſt. Reſpexit dominꝰ ad Abel 4 ad munera eius:ad Cayn vero ⁊ ad mua nera eius nõ reſpexit. Jratuſq; eſt Cayn vehementer: et cõcidit vultus eius. Li⸗ uoꝛ itaq; ſacrificij fratricidij ſeminariũ fu it. Mam queʒ melioꝛẽ ſe eſſe doluit:ne vt cunq; eſſet:amputauit.Dicendũ eſt inui⸗ dis:quia dum ſe iſta intrinſecus peſte cõ⸗ ſumunt: etiam quicquid in ſe aliud boni habere videntur: interimũt. Ande ſcri⸗- ptum eſt: Rita carniũ ſanitas coꝛdis:pu⸗ tredo oſſium inuidia. Quid enim per car nes niſi infirma quedã ac tenera: et quid per oſſa niſi ſoꝛtia acta ſignant᷑. Et plerũ⸗ q; contingit:vt quidam cum coꝛdis inno centia in nõnullis ſuis actibus infirmi vi deantur: quidam vero iam quedam ante humanos oculos robuſta exerceant: ſed tamen erga alioꝛum bona intus inuidie peſtilentia tabeſcant. Bene ergo dicitur vita carniũ ſanitas coꝛdis: quia ſi coꝛdis innocẽtia cuſtodit᷑: etiã ſi qua foꝛis infir⸗ ma ſunt:roboꝛantur. Et recte illic ſubdi⸗ tur: NPutredo oſſium inuidia: quis per li uoꝛis viciũ ante dei oculos: pereũt etiam que humanis oculis foꝛtia videntur. Oſ ſa quippe per inuidiã putreſcere eſt:que⸗ dam etiã robuſta deperire. H ¶ De diuerſo modo admo⸗ nendi ſimplices: atq; im · purog: (Kapitulum. XI. ot nouerin 2– Tertie partis liba Waſtoꝛalis cure Uiter admonẽ di ſũt ſimplices itc; aliter impuri. Laudandi ſũt ſimplices qð nun ꝙÿ ſtudeãt lla dicere:ſed admonẽdi ſunt t nõnuni vera reticere.Sicut oaim ſemꝑ dicentẽ falſitas leſit:ita nõnun⸗ ꝓ quibuſdã audita veritas nocuit. An⸗ de coꝛã viſcipulis dñs locutionẽ ſilentio tꝑans ait. Multa habeo vobiſcũ dicere: ſed nũc nõ poteſtis illa poꝛtare. Admonẽ di ſũt igit᷑ ſimplices:vt ſicut fallaciã ſem⸗ per vtiliter vitãt: ita veritatẽ ſemꝑ vtili⸗ ter pꝛoferãt: admonẽdi ſunt vt ſimplicita tis bono pꝛudentiã adiungãt: quaten?ꝰ ſic ſecuritatẽ de ſimplicitate poſſideãt:vt cir cũſpectionẽ pꝛudentie nõ amittant. Hinc nãq; per doctoꝛẽ gentiũ dicit᷑: Aolo vos ſapiẽtes eſſe ĩ bono: ſimplices aũt ĩ malo Hic electos ſuos ꝑ ſemetipᷣam veritas ad monet dicẽs: Eſtote pꝛudẽtes ſicut ſerpẽ tes:⁊ ſimplices ſicut colũbe. Quia vide⸗ Iicet in electoꝝ coꝛdibus debet:⁊ ſimplici tatẽ colũbe aſtutia ſerpentis acuere: ⁊ ſer pentis aſtutiã columbe ſimplicitas tꝑare quatenus nec ſeducti per pꝛudentiã calle ant: nec ab intellectus ſtudio ex ſimplici⸗ tate toꝛꝑ eſcãt. At contra admonẽdi ſunt aimpur:: vt quã grauis ſit quẽ cũ culpa ſu ſtinẽt duplicitatis laboꝛẽ agnoſcãt.Duʒ em̃ depꝛehendi metuũt: ſemꝑ impꝛobas defenſiones querũt: ſemꝑ pauidis ſuſpi⸗ cionibꝰ agitant᷑. MHihil aũt eſt ad defendẽ dũ puritate tutiuſ:ad dicendũ veritate ni hil faciliꝰ. Haʒ dũ fallaciã ſuã tueri cogi⸗ tãt:duro coꝛ laboꝛe fatigat᷑. Mic nãq; ſcri ptũ eſt. Laboꝛ labioꝝ ſuoꝝ operiet eos:qͥ em̃i nunc implet:tuüc operiet:qꝛ cuius nũc animũ per blandã inquietudinẽ exigerit: tũc per aſperã retributionẽ pꝛemit. Hine per hieremiã dicit᷑: DHo cuerũt lingus ſu⸗ am lo qui mendaciũ: vt iniqui agerẽt: la⸗ boꝛauerũt. Ac ſi aperte diceret. Qui ami ci eſſe veritatis ſine laboꝛe poterãt:vt pec cẽt laboꝛãt.Cunq; viuere ſimpliciter ren nuũt:laboꝛibus exigũt:vt moꝛiant᷑. Nam plerũq; in culpa depꝛehẽſi:dũ quales ſint cgognoſci refugiũt:ſeſe ſub fallacie velami ne abſcondũt:⁊ hoc qð peccãt:quodq; is aperte cernit᷑ excuſare moliunt᷑: ita vt ſe⸗ pe is qui eoꝝ oulpas coꝛripere ſtudet: aſ⸗ perefalſitatis nebulis ſeductꝰ pene amiſii ſe ſepe videat:qð de eis iaʒ certũ tenebat Engde recte ſub iudee ſpecie ꝓphetã con⸗ tra peccantẽ animã excuſantẽq; ſe dicit᷑. Ibi habuit foueã eritius. Eritij quippe nomie impure mẽtis ſeſeq; callide defen⸗ dẽtis duplicitas deſigna᷑. Quia videlicʒ eritius anteq; appꝛehendit᷑: eius ⁊ caput cernit᷑:⁊ pedes vident᷑:⁊ coꝛpus omne cõ ſpicit᷑:ſed mox vt appꝛehenſus fuerit: ſe⸗ metipᷣm in ſperã colligit:pedes introꝛſus ſubtrahit: caput abſcõdit: ⁊ intra tenẽtis manus totum ſimul amittit᷑: qui totus ſi⸗ mul ante videbat᷑. Sic nimirũ:ſic impure mẽtes ſunt:cũ in ſuis exceſſibus cõpꝛehẽ dunt᷑.Caput enim eritij cernit᷑: quia que inicio ad culpã peccatoꝛ acceſſerit:videt᷑. edes eritij conſpiciunt᷑:quia quibꝰ ve⸗ gijs nequitia ſit:perpetrata cognoſcit᷑ 2 tamẽ adductis repente occaſiõibus im⸗ pura mens retroꝛſus pedes colligit:quis cũcta iniquitatis ſue veſtigia abſcondit. Caput ſubtrahit: quia miris defenſioni⸗ bus niſi inchoaſſeſe malũ aliquid oſten⸗ dit.Et quaſi ſpera in manu tenẽtis rema⸗ net:quia is qui coꝛripit: cũcta que iam co gnouerat ſubito amittens:inuolutũ intra conſcientiã peccatoꝛẽ tenet. Et qui totuʒ iam depꝛehendẽdo viderat:tergiuerſatio ne pꝛaue defenſionis illuſus totũ pariter ignoꝛat. Fouceã ergo eritius habet in re⸗ pꝛobis? quia malicioſe mẽtis duplicitas ſeſe intra ſe colligẽs abſcõdit in tenebꝛis defenſionis. Audiãt impuniri quod ſcri⸗ ptũ eſt:qui ambulat ſimpliciter: ambulat cõſidenter. Fiducia quippe magne ſecuri tatis eſt ſimplicitas actiõis. Audiant qð ſapientis oꝛe dicit᷑: ſpirituſſanctus diſci⸗ ꝓline effugiet fictũ. Nudiãt quod ſcriptu⸗ ra rurſum perhibet:cũ ſimplicibus ſermo cinatio eius. Deo em̃ ſermocinari eſt per illuſtrationẽ ſue pꝛeſentie humane mẽti⸗ bus archana reuelare. Cũ ſimplicibꝰ igi⸗ tur ſermocinari dicit᷑: quia de ſuꝑnis my ne lgnode mni: ia nſe reſudent⸗ enemi antätencht Pbeiian, tig ſedick/ n i Ale Auizpidtg einsta pusonneci nsfuiirtſ les inmoti inmatenins gultotns.— iſcinpor ocopeeht liquis go⸗ laquibee⸗ groſci: ſöhran⸗ lligngni plcnal: deſenſoni nid oen ins eni velan uiintrs guitoiuz iuerſatio üparite bet nſe⸗ uplicltis lenebii⸗ qrodſhe „anmbolt gneſean udunts us dicn oaſogin Beati Gregoꝛij pape Cap. XIII ſerijs illoꝝ mentes radio ſue viſitatiõis illumiat: quos nulla vmbꝛa duplicitatis obſcurat.Eſt autẽ ſpeciale dupliciũ malũ quia dũ peruerſa ⁊ duplici actiõe ceteros fallũt:quaſi pꝛeſtantius ceteris pꝛudẽtes ſe eſſe gloꝛiant᷑. Et quia diſtrictionẽ retri butiõis non conſid rãt: damnis ſuis mi⸗ ſeri exultãt. Audiant aũt quã ſuper illos ꝓpheta Sophonias vim diuine animad uerſionis intentat dicẽs:Ecce dies domi ni venit magnus ⁊ hoꝛibilis: dies ire:di es illa:dies tenebꝛaꝝ ⁊ caliginis:dies ne bule ⁊ turbinis: dies tube ⁊ clangoꝛis ſu per om̃es ciuitates munitas:⁊ ſuper om⸗ nes angulos excelſos. Quid em̃ per ciui tate s munitas expꝛimit᷑:niſi ſuſpecte mẽ⸗ tes ⁊ fallaci ſemper defenſione circũdate: que quotiens earũ culpa coꝛripit᷑:verita⸗ tis ad ſe iacula nõ admittunt: ⁊ quid per excelſos angulos: niſi duplicitas impure mentis intelligi᷑. Huplex quippe ſemꝑ eſt in angulis paries. Quid per angulos parietis niſi impura coꝛda ſignant᷑. Que du veritatis ſumplicita tẽ fugiũt ad ſemet⸗ ipᷣa quoddãmodo duplicitatis peruerſita te replicant᷑: ⁊ quod eſt deterius apud co⸗ Sitatiões ſuas in faſtũ pꝛudentie ex ipᷣa ſe culpa impuritatis extollũt. Dies aũt do⸗ mini vindicte atq; animaduerſiõis plena ſuper ciuitates munitas:⁊ ſuper excelſos ãgulos venit: quia ira extremi iudicij hu mana coꝛda: ⁊ defenſiõibus cõtra verita⸗ tẽ clauſa deſtruit: ⁊ duplicitatibus inuo⸗ luta diſſoluit. Tunc em̃ munite ciuitates cadũt: quia mẽtes deo impenetrate dam nabuntur. Tunc excelſi anguli coꝛruũt: quia coꝛda que ſe per impuritatis pꝛudẽ⸗ tiam erigunt:per luſticie ſententiam pꝛo⸗ Kernuntur. ¶ De diuerſo modo admonen/ di incolumes: atq; egros: (Emapitulum. XIII. — Liter admonẽdi ſunt incolu⸗ aliter egri. Admonẽ di nanq; ſunt incolumes vt la⸗ lutem coꝛpoꝛis exerceãt ad ſalutem men⸗ tis: ne ſi accepte incolumitatis gratis ad vſum nequicie inclinant denno deterio⸗ res fiant:⁊ eo poſtmodũ ſupplicia grauio ra mereant᷑: quo nunc largioꝛibus bonis dei:male vti non metuunt. Admonendi ſunt incolumes: ne opoꝛtunitatem ſalu⸗ tis imperpetuũ pꝛomerende deſpicisnt. Scriptum nãq; eſt.Eece nũc tempus ac⸗ ceptabile:ecce nunc dies ſalutis admonẽ di ſunt: ne placere deo ſi cũ poſſunt nolue rint cum voluerint:ſero nõ poſſint. Hinc eſt em̃ qð poſt ſapientia deſerit: qͥs pꝛius rennuẽ tes vocauit dicens: Aocaui ⁊ ren nuiſtis:extendi manũ meam ⁊ nõ fuit qui aſpiceret. Deſpexiſtis om̃e conſilium me⸗ um:1 increpatões meas neglexiſtis.Ego quoq; in interitu veſtro ridebo: ⁊ ſubſan⸗ nabo cum vobis quod timebatis aduene rit.Et rurſum. Tunc inuocabũt me:⁊ nõ exaudiam: mane conſurgent ⁊ non inue⸗ nient me. Salus itaq; coꝛpoꝛis: quando ad bene operandum accepta deſpicitur: quanti ſit muneris amiſſa ſentitur. Et in fructuoſe ad vltionũ queritur que cõgruo conceſſa tempoꝛe vtiliter non habetur? vnde bene per Salomonen rurſum dici⸗ tur: Me des alienis honoꝛem tuum: ⁊ an⸗ nos tuos crudeli:ne foꝛte impleantur ex⸗ tranei viribus tuis: et laboꝛes tui ſint in domo aliena:⁊ gemas in nouiſſimis:quã do conſumpſeris carnem: et coꝛpus tuũ: qui namq; alieni a nobis ſunt: niſi mali⸗ gni ſpiritus qui a celeſtis ſunt patrie ſoꝛ⸗ te ſeparati. Quis vero honoꝛ noſter eſte niſi quod etiam in luteis coꝛpoꝛibus con diti ad conditoꝛis tamen noſtri ſumꝰ ima ginem et ſimilitudinem creati. Nel quis alius crudelis eſt:niſi ille apoſtota ange⸗ lus: qui ⁊ ſemetipſum penam moꝛtis ſu⸗ perbiẽdo pertulit: ⁊ inferre moꝛtẽ huma no generi etiam perditus non. pepercit. Honoꝛẽ itaq; ſuuʒ alienis dat:qui ad dei imaginẽ ac ſimilitudinẽ cõditus:vite ſue temꝑa malignoꝝ ſpirituũ voluptatibus adminiſtrat. Annos etiam ſuos crudeli⸗ tradit: qui ad voluntatẽ male dominau⸗ . 4 . 7„ — Tertie partis libꝛi tis aduerſarij.accepta viuẽdi ſpacia expẽ dit vbi bene ſubditur. MNHe foꝛte impleant᷑ extranei viribus tuis ⁊ laboꝛes tui ſint in domo aliena. Quiſquis eni per acceptaʒ valitudinẽ coꝛpoꝛis per tributa ſibi ſapiẽ tiam mentis nõ exercendis virtutibꝰ ſed perpetrandis vitijs elaboꝛat:nequaquaʒ ſuis viribus ſuã domũ: ſed extraneoꝛum habitacula id eſt imundoꝛũ ſpirituum fa⸗ cta multiplicat.nimiruʒ vel luxuriando. vel ſuꝑbiendo agens vt etiam ſe addito ꝑ ditoꝛuʒ namerus creſcat. Bene autẽ ſub ditur ⁊ gẽmas in nouiſſimis quãdo ↄſum pſeris carnẽ ⁊ coꝛpus tuũ. Plerũq; enim accepta ſalus carnis per vitia expendit᷑. Sed cum repẽte ſub:rahit᷑ cum moleſtijſ caro atteritur.cũ iam egredi anima vrge⸗ tur diu male habita quaſi ad bene viuen⸗ dum ſalus amiſſa requirit᷑. Et tũc gemũt homines qð deo ſeruire noluerũt.quãdo dãͤpna ſue negligẽtie recuꝑare ſeruiendo nequai poſſunt.vnde alias dicit. Cum occideret eos inquirebãt eum. At contra admonẽdi ſunt egri.vt eo ſe dei filios ſen tiant.quo illos diſcipline flagella caſtigãt NMNiſi enim coꝛꝛectis hereditatẽ dare diſpo neret.erudite eos per moleſtias non cura ret.Hinc namq; ad Johannẽ dominꝰ per angelũ dicit.Ego quos amo arguo ⁊ ca⸗ ſtigo.Hinc rurſum ſcriptũ eſt. Fili mi no li diſciplinã domini negligere:neq; fati⸗ geris cum ab eo argueris. Quẽ eni vomi nus diligit caſtigat.flagellat autẽ omneʒ ſiliũ quẽ recipit.hinc pſalmiſta ait.Mul te tribulationes iuſtoꝛũ ⁊c. HMinc beatus quoq; Job in doloꝛe exclamãs ait.Si iu⸗ ſtus fuero non leuabo caput ſaturatus af flictione ⁊ miſeria. Dicendũ eſt egris vt ſi celeſtẽ patriam ſuã eſſe credũt neceſſario in hac laboꝛes.velut in aliena patientur. Hinc eſt enĩ quod lapides extra tonſi ſũt: vt in cõſtructione tẽpli domini abſq; mal lei ſonitu ponerent᷑. Quia videlicet nunc foꝛi s per flagella tundimur:vt intus ĩ tẽ⸗ plum dei poſtmodũ ſine diſcipline percuſ ſione diſponamur quatenꝰ quicquid ĩ no bis eſt ſu perfluã.modo percuſſio reſecet. Paſtoꝛalis cure ⁊ tunc ſola nos in ediſicio cõcoꝛdia chari⸗ tatis liget. Admonẽdi ſunt egri vt conſi⸗ derent pꝛo percipiẽdis terrenis heredita tibus.quomodo dura carnales filios di⸗ ſcipline flagella caſtigent. Que ergo no⸗ bis diuine coꝛꝛeptionis pena grauis eſt. per quã ⁊ nunquã amittẽda hereditas ꝑ⸗ cipitur.⁊ ſem ꝑ manſura ſupplicia vitant᷑ Hinc etenĩ Paulus ait. Patres quideʒ carnis noſtre habuimꝰ eruditoꝛes ⁊ reue rebamur eos ne multomagis obtem ꝑabi mus patri ſpirituũ ⁊ viuemus.Et illi qui dem in tẽpoꝛe paucoꝛũ dierũ ſcdõᷣm volun⸗ tatem ſuã erudiebãt nos.hic autem ad id qð vtile eſt.in recipiẽdo ſanctiſicationem eius. Admonẽdi ſunt egri vt conſiderent quãta ſalus coꝛdis moleſtia ſit coꝛꝑalis: que ad cognitionẽ ſui mentem reuocat:⁊ quẽ plerũq; ſalus obijcit.infirmitatis me moꝛia refoꝛmat vt animꝰ qui extrs ſe ĩ ela tione ducitur.cui ſit ↄditioni ſubditus ex percuſſa ꝙᷓᷓ ſuſtinet carne memoꝛet᷑. Q̊ recte per balaã ſi tamẽ vocẽ dei ſubſequi obediendo voluiſſet in ipſa eius itineris retardatione ſignat᷑. Balaã namq; perue nire ad pꝛopoſitũ tendit: ſed eius votum animal cui pꝛeſidet prepedit. Prohibiti onis quippe ĩmemoꝛ ibat quo nõ licebat. At aſina angelũ videt quẽ humana mẽs non videt quaſi plerũq; caro per moleſti⸗ as tarda.flagello ſuomenti deum indicat quẽ mens ipſa carni pꝛeſidens non vide⸗ bat.ita vt anxietatẽ ſpiritꝰ ꝓficere in hoe mũdo cupientis velut iter tendẽtis impe diat donec ei inuiſibilẽ qui ſibi obuiat.in noteſcat.vnde ⁊ bene per Petrũ dicitur. Coꝛꝛeptionẽ habuit ſue veſanie ſubiuga le mutũ.qð in hominis voce loquens ꝓ⸗ hibuit ꝓphete inſipientiã. Inſanuſ quip pe homo a ſubiugalt muto coꝛꝛipi᷑ quan do elata mens humilitatis bonũ qð tene⸗ re vebeat.ab afflicta carne memoꝛat᷑. Sʒ huius coꝛꝛeptionis donũ iccirco Balaaʒ nõ obtinuit:quia ad maledicendũ pergẽſ vocẽ non mentẽ mutauit. Admonẽdi ſũt egri vt conſiderẽt.quãti ſit muneris mo⸗ leſtia coꝛꝑaliſ que admiſſa peccata diluit der ag ſunp ment htu 1la enili fund heo eltt Gu gulte eaſen tetna ſigan ninis nis itg tio fenel Sin fumn nig bs! fis. Ncache Niennſ⸗ 8 hereclt 5 fliosd⸗ e go reditnsn⸗ lciz vient res iden Nes 1frue heengett Killcoi n wlun⸗ uten u ctionen Gnſternt pls: Aloet.1 nunsne waltie bältns nti. O ſabſeeu ligens ig gene s votun rohibit lchat. umis voleſtis ndica vide⸗ in hoe 1z impe uiat.ln dicltur⸗ ſubiugs ſens ); uld au⸗ k. goan götene⸗ nai. 9 Bnng ſüpelt⸗ niin L erisno⸗ Beati Gꝛegoꝛij pape Cap. qꝗ ea que poterant admiiti cõpeſcit.que ẽt ſnmpta ab exterioꝛibus plagis. concuſſe menti penitẽtie vulnera in fligit. Anõ ſcri ptum eſt. Liuoꝛ vulneris abſtergit mala plaga in ſecretioꝛibus ventris. Mala enĩ liuoꝛ vulneris abſtergit quia flagello rum doloꝛ.vel cogitatas vel perpetratas nequitias diluit. Solet vero ventris ap⸗ pellatione mens accipi quia ſicut venter cõſumit eſcas.ita mens perpetrãdo exco⸗ quit curas.quia eni venter mens dicitur ea ſententia docetur qua ſcriptũ eſt. Lu⸗ cerna domini ſpiraculũ hominis qui inue ſtigat oĩa ſecreta vẽtris.Ac ſi diceret.di⸗ uini affiatus illuminatio cũ in mẽte homi nis ven erit.eã ſibi metipſi illuminãs oſtẽ dit.que ante ſpiritus ſancti aduentũ cogi tationes pꝛauas ⁊ poꝛtare poterat ⁊ pẽſa te neſciebat. Liuoꝛ ergo vulneris abſter⸗ git mala ⁊ plagari ſecretioꝛibꝰ ventris qꝛ cũ exterius ꝑcutimur ad peccatoꝛũ noſtro rum memoriã taciti afflictiq; reuocamur atq; ante oculos noſtros cuncta que a no bis ſunt male geſta reducimus.⁊ per hoc ꝙ foꝛis patimur.magis intus qð fecimꝰ dolemus. Aude ſit vt inter aperta vulne⸗ ra coꝛpoꝛis.amplius nos abluat plaga ſe creta ventri:qꝛ ſanat nequitias pꝛaui ope ris.occultũ vulnus doloꝛis. Admonendi ſunt egri quatenus paciẽtie virtutem ſer uent vt inceſſanter quãta redẽptoꝛ noſter ab his quos creauerat ꝑtulit mala conſi⸗ derent.qð tot obiecta cõuicioꝛũ ꝓbꝛa ſu⸗ ſtinuit ꝙ de manu antiqui hoſtis captiuo rum quotidie animas rapiẽs. inſultantiũ alapas accepit.ꝙ aqua nos ſalutis dilu⸗ ens.a perfldoꝛũ ſputis faciẽ non abſcon⸗ dit.ꝙ aduocatione ſua nos ab eternis ſuꝑp pꝓlitijs liberans.tacituſ flagella tolerauit ꝙ inter angeloꝛũ choꝛos perhẽnes nobis honoꝛes tribuens.colaphos pertulit ꝙ a peccatoꝛũ nos punctionibus ſaluans.ſpi nis caput ſupponere nõ recuſauit. ꝙ eter na nos dulc edine deebꝛians in ſiti ſua fel lis amaritudinẽ accepit ꝙ pꝛo nobis pa⸗ trem quãuis ei diuinitate eſſet equalis a⸗ doꝛauit.ſub irriſione adoꝛatus tacuit. — — XIIH vitam meꝛtuis pꝛeꝑans.vſq; ad moꝛtem ipſe vita peruenit.Cur itaq; aſperũ credi tur vt adeo homo toleret flagella pꝛo ma lis ſi täta deus ꝑtulit ab hominibꝰ mala ꝓ bonis. Aut quis ſana intelligẽ tia de ꝑ cuſſione ſua ingratus exiſtit.ſi ipſe hinc ſi ne flagello non exijt qui hic ſine peccato vixit. . De diuerſo modo admonẽdi eos qui fl agella metuunr ct pro pterea innocenter viuunt atqʒ eos qui ſic in iniquitate durue/ runt vt nec per flagella coꝛrigã tur. Capitulum. XIIII. Liter admonẽdi ſũt qui flage: la metuunt ⁊ ꝓpterea innocen ter viuunt.atq; aliter admonẽ i ſunt qui ſic in iniquitate du⸗ ruerunt.vt neq; ꝑ flagella coꝛꝛigant᷑. Di cendũ nãq; eſt flagella timẽtibus vt ⁊ bo na tẽpoꝛalia nequaq;' ꝓ magno deſiderẽt que adeſſe etiã pꝛauis vidẽt ⁊ mala pꝛeſẽ tia nequa; velut intolerabilia fugiant.q̃ bus hic plerũq; bonos affici nõ ignoꝛant Admonẽdi ſunt qui flagella metuũt vt ſi malis veraciter carere deſiderant eterna ſupplicia ꝑhoꝛꝛeſcãt.neq; in hoc ſuppli⸗ cioꝛũ timoꝛe permaneãt:ſʒ ad amoꝛis gra tigꝗ nntrimẽto charitatis excreſcãt. Scrip tũ quippe ẽ. ꝑfecta charitas foꝛas mittit timoꝛẽ.Et rurſum ſcriptũ eſt. Mõ accepi⸗ ſtis ſpiritũ feruitutis iteꝝ in timoꝛe. ſʒ ſpi ritũ adoptionis ſilioꝛũ in quo clamamus abba pater.vñ idẽ doctoꝛ iterũ dicit. vbi ſpũs dñi ibi libertas Si ergo adhuca pꝛaua actione foꝛmidata pena ꝓhibet: ꝓ fecto foꝛmidantis animũ nulla ſpiritus li bertas tenet. Nam ſi penam non metue⸗ ret culpam ꝓculdubio perpetraret./Ig noꝛat itaq; mens gratiã libertatis quam ligat ſeruitus timoꝛis. Bona enim pꝛo ſe metipſis amanda ſunt.⁊ nõ penis cõpel⸗ lentibus exequẽda. MHam qui pꝛopterea bona facit quia toꝛmentoꝛũ mala S Tertie partis libꝛi Waſtoꝛalis cure vult non eſſe qd metuat.vt audenter illi⸗ cita cõmittat.vnde Luce clarius conſtat qð coꝛã deo innocẽtia amittit᷑ ante cuius oculos deſiderio peccat᷑. At contra hi qͥs ab iniquitatibus nec flagella cõpeſcunt: tanto acrioꝛi inuectione feriẽdi ſunt.quã⸗ to maioꝛi in ſenſibilitate duruerũt. Ple⸗ rũq; enim ſine dedignatione dedignandi ſunt:ſine deſperatione deſꝑandi.ita dum taxat vt oſtẽſa deſperatio foꝛmidinẽ incu tiat.⁊ ſubiuncta admonitio ad ſpem redu cat. Diſtricte itaq; cõtra ilios diuine ſen⸗ tentie pꝛoferende ſunt:vt ad cognitioneʒ ſui conſiderata eterna animaduerſione re uocent᷑. Audiant eni in ſe impletum eſſe dð ſcriptũ eſt. Si cõtuderis ſtultũ in pila quaſi tipſanas feriente deſuper pilo non auferetur ab eo ſtulticia eius. Cõtra hos pꝛopheta dñᷣo queritur:dicenſ.Attriuiſti eoſ ⁊ rennuerũt accipere diſciplinã. Hinc eſt ꝙ dñs dicit. Interfeci ⁊ perdidi popu lum iſtũ ⁊ tamẽ a vijs ſuis nõ ſunt reuerſi Hinc rurſum ait. Populus nõ eſt reuer⸗ ſus ad ꝑcucientẽ ſe. Hinc voce flagellan⸗ tium ꝓpheta Hieremias conqueritur di⸗ cens. Curauimꝰ Babylonẽ ⁊ non ẽ ſana ta. Babylon quippe curat᷑ nec tamen ad ſanitatẽ reducit᷑. quãdo mens in pꝛaua ac tione cõfuſa verba corꝛeptionis audit fla gella coꝛꝛectionis percipit: ⁊ tamẽ ad rec ta ſalutis itinera redire contẽpnit. Minc captiuo iſraelitico populo nec tñ ab inid⸗ tate cõuerſo dũs expꝛobꝛat:dicẽs. Aerſa eſt mihi domus iſrael in ſcoꝛeã. Omnes iſti facti ſunt mihi es.⁊ ſtannũ ⁊ ferrum ⁊ plumbũ in medio foꝛnacis. Ac ſi aꝑte di⸗ volui.argentũ illos vel aurũ fieri queſiui Sed in foꝛnace mihi in es.ſtãnum ferruʒ ⁊2 plumbũ verſi ſunt.quia non ad virtutẽ ſed ad vitia etiam in tribulatione pꝛoru⸗ perunt. Es quippe dũ percutitur ampliꝰ metallis ceteris ſonitum reddit. Qui igi tur in percuſſione poſitus erumpit ad ſo⸗ nitum murmurationis.in es verſus eſt in meldio foꝛnacis. Stãnum vero cum ex ar te componitur argẽti ſpeciem mentitur. qu cat. Purgare eos per ignẽ tribulationis Qui ergo ſimulationis vitio non caret in tribulatione ſtãnum factus eſt in foꝛnace. Ferro autẽ vertiiur qui vite pꝛoximi inſi- diatur. Ferrũ itaq; in foꝛnace eſt.qui no⸗ cendi maliciã nõ amittit in tribulatione. plumbũ quoq; ceteris metallis eſt grauiꝰ In foꝛnace ergo plumbũ inuenitur qui ſic peccati ſui pondere pꝛemitur: vt etiam in tribulatione poſitus a terrenis deſiderijſ non leuet᷑. Hinc rurſum ſcriptũ eſt.Mul⸗ to laboꝛe ſudatũ eſt:⁊ non exiuit de ea ni⸗ mia rubigo eiꝰ neq; per ignẽ. Ignẽ quip⸗ pe nobis tribulationis admonet.vt in no bis rubiginem vitioꝛũ purget.Sed nec ꝑ ignẽ rubiginẽ amittimꝰ quãdo ⁊ ĩiter fla⸗ gella vitio non caremus. Hinc pꝛopheta iterũ dicit. Fruſtra conflauit ↄflatoꝛ.mali tie eoꝛũ non ſunt conſumnpte. Sciendum vero eſt:quia nõnunqᷓ;ᷓ cum inter flagello rum duriciam remanent in coꝛꝛecti.dulci ſunt admonitio emulcẽdi. Quos eni cru ciamenta nõ coꝛꝛigũt nonnunꝙ; ab iniqᷣs actionibus lenia blandimẽta ↄpeſcunt. NQuia ⁊ plerũq; egros quos foꝛtis pigmẽ taria potio curare nõ potuit ad ſalutẽ pꝛi⸗ ſtinam tepẽs aqua reuocauit.Et nõnulla vulnera que curari inciſione nequeũt.fo⸗ mentis olei ſanant᷑.Et durꝰ ad amas inci ſionẽ ferri minime recipit:ſed leni hircoꝝ ſanguine moleſcit. (He diuerſo modo admonen- —,,— io vacantes. LCapitulum. XxvV. Liter admonẽdi ſunt nimis ta citi atq; aliter multiloquio va⸗ cãtes. Inſinuari nãq; nimis ta aacitis debet. qꝛ dũ quedaʒ vitia incaute fugiũt occulte deterioꝛibus impli cant᷑.MHã ſepe linguã qꝛ iĩmoderatius fre⸗ ant in coꝛde grauiꝰ multiloquiũ tolerãt vt eo plus cogitationes in mẽte ferueant quo illas violẽta cuſtodia in diſcreti ſilen tij anguſtat. Que plerũq; tanto latiꝰ de⸗ di nimis tacitos atqʒ; multilo⸗ aretih ſoenace. tintinſe ,ui no⸗ llanone. ſgu ur gviſe etizmin eſideriſ ſt Wr deezn Nigin ,prinno edeceg 1iterſer wphen e.ul ſnchn ngelo de enign b lnis lan. Pone ee⸗ onuli dith⸗ n r en⸗ lo/ niste lo va⸗ nist⸗ zpit⸗ impt gofte⸗ hlei mennt iſe g Beati Bregoꝛj paope Cap. XV fluunt. quãto ſe eſſe ſecurioꝛes eſtimãt.qꝛ foꝛis a repꝛehẽſoꝛibus nõ vident᷑. Ande nõoõnuniᷓ mens in ſuperbiã extollitur: vt quos loquentes audit quaſi infirmos de⸗ ſpicit. Cũq; os coꝛpoꝛis claudit.quantuʒ ſe vitijs ſuperbiendo aperiat nõ agnoſcit Lingus etenim pꝛemit. mentem eleuat. cum ſuam nequiciã minime conſiderat tanto apud ſe cunctos liberius quanto et monendi ſunt igi⸗ tur nimis taciti vt ſcire ſollicite ſtudeant ſecretius accuſat./Ad non ſolum quales foꝛas oſtendere:ſed eti am quales ſe debeant intus exhibere. vt plus excogitationibus occultũ iudicium. ꝓ ex ſermonibus repꝛehenſionem metu⸗ ant pꝛoximoꝛum. Scriptũ nãq; eſt./Fili mi attende ſapientiam meam. ⁊ pꝛuden⸗ tie mee inclina aurem tuam vt cuſtodias cogitationes. Mihil quippe in nobis eſt coꝛde fugatius qð a nobis totiẽs recedit guotiens per pꝛauas cogitationes defluit Hinc etenim Pſalmiſta ait. Coꝛ meũ de⸗ reliquit me. Hinc ad ſemetipſum rediẽs dicit. Inuenit ſeruus tuus coꝛ ſuũ vt oꝛa⸗ ret te. Cum ergo cogitatio per cuſtodiaʒ reſtringitur.coꝛ quod fugere conſueuit ĩ⸗ uenitur. Plerumq; aurẽ nimis taciti cuʒ nõnulla iniuſta patiuntur eo in acrioꝛem doloꝛẽ pꝛodeunt.quo ea que ſuſtinent nõ loquuntur. Mam ſi illatas moleſtias tran quilla lingua ſermone diceret mens a cõ⸗ ſcientia doloꝛem alienaret. Zulnera eniʒ clauſa plus cruciant. MHam cum putredo que interius feruet eijcitur. ad ſalutẽ do⸗ loꝛ aperitur. Scire igitur debent qui plꝰ y expedit tacent.ne inter moleſta que to⸗ lerant dum lingus tenent. vim doloꝛis ex aggerent. Admonendi ſunt eni vt ſi pꝛo⸗ ximos ſicut ſe diligunt, minime illis tace ant. vnde eos iuſte repꝛehendat.Nocis enim medicamine vtriuſq; ſaluti concur⸗ ritur: dum ⁊ ab illo qui infert actio pꝛaua atq; peruerſa compeſcitur.⁊ ab hoc qͥ ſu⸗ ſtinet doloꝛis feruoꝛ vulnere aperto tem⸗ peratur. Qui enim pꝛoximoꝛũ mala con⸗ ſpiciunt. ⁊ tamen ſilentio linguã pꝛemũt Auaſi conſpectis vulneribus vſum medi⸗ caminis ſubtrahũt 1 eo moꝛtis auctoꝛes fiunt.quo virus qð potuerant curare no⸗ luerunt. Lingua itaq; diſcrete refrenan⸗ da non inſolubiliter obliganda. Scriptũ naq; eſt.ſapiens tacebit vſq; ad tempus. vt nimirum cum opoꝛtunum conſiderat. poſtpoſita cenſura ſilentij loquendo que congruunt in vſum ſe vtilitatis impẽdat Et rurſum ſcriptum eſt. Cempus loquẽ⸗ di ⁊ tempus tacendi. Diſcrete quippe vi⸗ ciſſitudinum penſanda ſunt tempoꝛa.ne aut cum reſtringi lingua debet per verba inutiliter defluat.aut cũ loqui vtiliter po⸗ teſt ſemetipſam pigre reſtringat Quod bene pſalmiſta conſiderans ꝛ:ait. None domine cuſtodiã oꝛi meo. ⁊ oſtium circũ⸗ ſtantie labijs meis. Hon enim poni oꝛi ſuo parietem:ſed oſtiũ petijt qð videlicet aperitur ⁊ clauditur. Ande ⁊ nobis cau⸗ te diſcendum eſt.quatenꝰ os diſcretuʒ et congruo tempoꝛe vox aperiat.⁊ rurſũ cõ⸗ gruo taciturnitas claudat. At contra ad⸗ monendi ſunt multiloquio vacantes: vt vigilanter aſpiciant a quanto rectitudinix ſtatu depereunt. dũ per multiplicia ver⸗ ba dilabuntur. Humana etenim mens a⸗ que moꝛe ⁊ circũclauſa ad ſuperioꝛa colli⸗ gitur. quia illic repetit. vnde deſcẽdit et relaxa ta deperit quia ſe per inſima inutili ter ſpargit. Quot enĩ ſuperuacuiſ verbiſ a ſilentij ſui cenſura diſſipatur. quaſi tot riuis extra ſe deriuatur. Ande ⁊ redire in terius ad ſui cognitionem non ſuſficit.qꝛ per multiloquium ſparſa a ſecreto ſe inti me conſiderationis excludit. Totam ve⸗ ro ſe inſidiantis hoſtis vulneribus dete⸗ git:quia nulla munitione cuſtodie circũ⸗ cludit.vnde ſcriptum eſt. Sicut vrbs pa⸗ tens ⁊ abſq; muroꝛum ambitu.ita vir qui non poteſt in loquẽdo cohibere ſpiritum ſuum. M uia enim murum ſilentij non habet.patet inimici iaculis ciuitas men⸗ tis. Et cum ſe per verba extra ſemetipſaʒ eijcit apertam ſe aduerſario oſtendit. Qusã tanto ille ſine laboꝛe ſuperat quan⸗ to ⁊ ipſa que vincit᷑ ð ſemetipam ꝑ multi⸗ loquiũ pugnat. Plerũq; autem ei per =ðèð Tertie partis libꝛi quoſdà gradus deſidioſa mẽs ĩ lapſuʒ ca ſus impellit᷑. Duʒ otio ſa cauere ver ba ne gligimus: ad noxia quãdoq; peruenimꝰ: vt pꝛiuſ loqui aliena libeat:poſtmodũ de tractiõibus eoꝝ vitã de quibus loquitur moꝛdeat:ad extremũ vero vſq; ad aperta lingua cõtumelias erũpat.Hic ſeminant᷑ ſtimuli:oꝛiunt᷑ rixe:accendunt᷑ faces odio rum:pax extinguit᷑ coꝛdiũ:vnde bene per Salomonẽ dicit᷑: Qui dimittit aqus:ca: put eſt iurgioꝝ. Aquã quippe dimittere eſt: linguã influxũ eolquij relaxare. Quo contra etiam in bonã iterũ partem dicit᷑. Aqua ꝓfunda verba ex oꝛe viri. Qui er⸗ go aquã dimittit: caput eſt iurgioꝝ: quia qui linguã non refrenat: concoꝛdiã diſſi⸗ pat. Ande ediuerſo ſcriptũ eſt. Qui im⸗ ponit ſtulto ſilẽtiũ:iras mitigat. Qui au tẽ multiloquio quiſq; ſeruiens linguã re frenari nequiuerit accidit: vt rectitudinẽ iuſticie tenere nequaꝙ; poſſit: teſtat᷑ pꝛo⸗ pheta:qui ait: Air linguoſus nõ diriget᷑ ſuper terrã. Hinc iterũ Salomon dicit: In multiloquio peccatũ nõ deerit. Dinc Elſaias ait: Cultus iuſticie ſilentiũ videli cet. Indicãs: quia mentis iuſticia deſola tur: quãdo ab immoderata locutiõe non parcit᷑. Dinc Jacobus dicit: Si quis pu⸗ tat ſe religioſuʒ eſſe:nõ refrenans linguã ſuã:ſed ſeducẽs coꝛ ſuũ huius vana eſt re ligio. Dic rurſus ait: Sit omis homo ve lox ad audiendũ: tardus autẽ ad loquen dũã: 1 lardus ad irꝗ. Hinc iterũ lingue vĩ dlffiniens adiũgit. Inquietũ malũ:plena veneno moꝛtifero. Hinc per ſemetipam nos veritas admonet dicẽs: Omne ver⸗ bü ocioſum qð locuti fuerint homines:ra tionẽ reddẽt de eo in die iadicij. Ocioſũ gquippe verbũ eſt: qd aut ratõe iuſte necei ſitatis: aut intentiõe pie vtilitatis caret. Si ergo ratio de ociolo ſermone exigit᷑: penſemus que pena multiloquio maneat in quo etiꝗ per noxia verba peccat᷑. Beoluerionodi admonen⸗ — Pro admon Paſtoꝛalis cure Liter admonẽdi ſunt pigri:at q; aliter pꝛecipites. Alli nanq; ſuadẽdi ſunt: ne agenda bona dum differut amittant. IAſti ve ẽdi ſunt: ne dum bonoꝛũ opus incaute feſtinando pꝛeueniũt:eoꝛum me⸗ ita immutẽt. NPigris namq; intimandũ eſt:quod ſepe dũ opoꝛtune agere que poſ ſumus nolumus: paulopoſt cũ volumus non valemus. IJpſa quippe mentis deſi⸗ dia dum congruo feruoꝛe non accendit᷑:a bonoꝛuʒ deſiderio funditus cõualeſcente furtim toꝛpoꝛe mactat᷑: vnde aperte per Salomonẽ? dicit᷑. Pigredo immittit ſo⸗ poꝛẽ:piger enim recte ſentiẽdo quaſi vigi lat:quauis nil operando toꝛpeſcat. Sed pigredo ſopoꝛẽ immittere dicit᷑: quia pau liſper etiã recte ſentiendi vigilantia amit tit᷑: dum a bene operãdi ſtudio ceſſat᷑ Ebi recte ſubiũgit᷑: ⁊ anima diſſoluta eſuriet. MNam mens:quia ſe ad ſuperioꝛa ſtringen do nõ dirigit neglectã ſe inferis per deſi⸗ deria expandit.Et dum ſtudioꝝ ſublimi⸗ um vigoꝛe nõ conſtringit᷑ cupiditatis inſi me fame ſauciat᷑: vt quo ſe per diſciplinã ligare diſſimulat:eo ſe eſuriens per volu⸗ ptatũ deſideria ſpergat. Hhinc ab eodem rurſus Salomone ſcribit᷑. In deſiderijs eſt omis ocioſus. Hinc ipᷣa veritate pꝛedi cãte: vno quidẽ exeunte ſpiritu mũda do mus dicit᷑: ſed multiplicius red eũte dum vacat occupat᷑. Plerunq; piger dũ neceſ ſaria agere neglexerit quedã ſibi difficilia opponit:quedam vero incauta foꝛmidat. Et dũ quaſi inuenit:quod velut iuſte me⸗ tuat: oſtendit quod ocio quaſi nõ iniuſte toꝛpeſcat. Cui recte per Salomonẽ dicit᷑ Pꝛopter frigus piger arare noluit: men⸗ qicabit ergo eſtate:⁊ non dabit᷑ ei. Pꝛo⸗ pter frigus quippe piger nõ arat:dum de ſidie toꝛpoꝛe cõſtrictus: agere que debet bona ↄſiderat:diſſimulat. ꝛopter frigꝰ piger non arat:dum parua ex aduerſo ma la metuit:⁊ operari maxima pꝛetermittit. Bene autez dicit᷑ mendicabit eſtate:⁊ nõ dahitur ei. Qui em̃ nunc in bonis operi⸗ bus nõ ex udat cum ſel iudicij feruentioꝛ⸗ . Bean Biegoꝛij pape Cap. XyVII nnigtin apparuerit: quia fruſtra regni additũ po⸗ At contra iracundi: dum regiminũ loca Ainng ſt ulat: nil accipiẽs eſtate mendicat. Be⸗ percipiunt: quo impellente ira in mentis nchben ne hinc rurſum per eundẽ Salomonẽ di⸗ veſaniam deuoluuntur: eo etiam ſubdito nn. ire cit᷑: Qui obſeruat ventũ non ſeminat: et rum vitam diſſipata quietis tranquillita⸗ norhogus qui cõſiderat nubes nunꝙᷓ metet. Quid te confundunt. Quos cum furoꝛ agitai⸗ drumme; enim per ventũ: niſi malignoꝛuʒ ſpirituũ in pꝛeceps ignoꝛãt quicquid irati faciũ 2 mminandi temptatio expꝛimit᷑? Et quid per nubes: ignoꝛant quicquid a ſemetip̃is irati pati⸗ reepol que mouent᷑ a vento: niſi aduerſitas pꝛa⸗ untur.lonnunquã ꝙ eſt grauius ire ſue volumos uoꝛum hominũ deſignat᷑: A ventis vide⸗ ſtimulum iuſticie zelum putant. Et cum ntis deſt licet impellunt᷑ nubes:quia immũdoꝛum vicium virtus creditur: ſine metu culpa cenci⸗ ſpirituũ afflatu pꝛaui excitant᷑ homines: cumulatur. Sepe ergo manſueti diſſolu⸗ aleſcene qui ergo obſeruat ventũ non ſeminat: et tionis toꝛpeſcunt tedio: ſepe iracundi re⸗ pene her qui cõſiderat nubes nunquã metet: quia ctitudinis falluntur ʒelo. Illoꝛũ itaq; vir miti ſe quiſquis temptationẽ malignoꝝ ſpirituũ tuti vicium latenter adiungitur. His au⸗ laſ nigt quiſquis perſecutionẽ pꝛauoꝝ hominuʒ tem ſuum vicium quaſi virtus feruens vi 11. Gd metuit: neq; nũc grana boni operis ſemi⸗ detur. Admonendi unt igitur illi: vt fa⸗ Gnispr nat:neq; tũc manipulos ſancte retributio giant quod iuxta ip̃os eſt. Iſti: quod in tuamit nis ſecat. At contra admonẽdi ſunt pꝛeci ipᷣis. Attẽdant illi quod habent. Diſcers ſi cn pites dum bonoꝛũ actuũ tempus pꝛeue⸗ nant iſti quod non habent Amplectan⸗ unn. niũt: meritũ peruertunt. Et ſepe in malis tur manſueti: ſollicitudinem toꝛpoꝛem ringen coꝛruũt:ↄũ bona minime diſcernũt: quia damnent: iracundi ꝑ erturbationem cla⸗ erdeſ⸗ nequaꝙᷓ quid: quomodo: vel quãdo agãt ment. Admonendi ſunt manſueti: vt ha⸗ ſblin⸗ inſpiciũt:lſed plerumq; acta:quia ita non bere etiam emulationẽ iuſticie ſtudeant. gistu debuerint agere cognoſcãt. Quibus ſub Admonendi ſunt iracundi: vt emulatio⸗ leplni auditoꝛis ſpecie recte apud Salomonem ni quam ſe babere eſtimant: manſuetudi⸗ errol⸗ dicit: Fili ſine conſilio nihil facias:⁊ poſt nemſ ubiungant. IJcirco namq; ſpiritus kaden factum nõ penitebis. Et rurſus. Palpe⸗ ſanctus in colũba nobis eſt: ⁊ in igne mõ ſgerh bꝛe tue pꝛecedãt greſſus tuos. Palpebꝛe ſtratus:quia videlicet omes quos implet rli qui ppe greſſus pꝛecedũt: cũ operationẽ 2 columbe ſimplicitate mãſuetos: ⁊ igne sdo noſtrã cõſilia recta peruenit. QAui enim zZeli ardentes exhiber. Hequaꝙᷓ ergo ſpi⸗ dum negligit cõſiderando pꝛeuidere que facit: rituſancto plenus eſt:qui aut in tranquil jnecel greſſus tẽdit: oculos claudit. MPergẽdo litate manſuetudinis:feruoꝛem emulatio ſiclia iter cõficit: ſed pꝛeuidendo ſibimetipᷣi nõ nis deſerit: aut rurſum in emulationis ar nicht⸗ antecedit. Atq; iccirco citius coꝛruit: qi doꝛe virtutem manſuetudinis amittit. ſene⸗ quo pedẽ operis ponere debeat: per pal⸗ Qued foꝛtaſſe melius oſtendimus: ſi in niue pebꝛã conſilij non attendit. medio Mauli magiſterium pꝛoferamus: dic⸗ De diu erſo modo admonen⸗/ ni vuchue ditetpulie z non dinerta cha .. men⸗ Ai mannetagatm iragrſz dog: itate pꝛeditis: diuerſa tamen adiutoꝛia in dimauſueton:atc rarudos: pꝛedicationis impendit Tymotheum Dunde — pitulum. XVI. nainq; admonens ait: Argue: obſecra: in det = Liter admonendi ſunt mãſue crepa:in omni patlentia doctrina. Ty⸗ 6 ti:atq; aliter iracundi. NHonnũ tum quoq; admonet dicens: Hec loque⸗ quã namq; manſueti cum pꝛe⸗ re: ⁊ exhoꝛtare: ⁊ argue cum omni impe⸗ . ſunt: vicinũ ⁊ quaſi iuxta poſi⸗ rio. Quid eſt ꝙ doctrinam ſuam tanta ar i tum toꝛpoꝛem deſidie patiuntur: ⁊ plerũ⸗ te diſpenſet: vt exhibenda hac alteri im⸗ e: 4 NHqG nimia reſolutione leuitatis vltra ꝙꝙᷓ ne: perium:atq; alteri patientiam pꝛoponat: a 7. ceſſe eſt: vigoꝛem diſtrictiõis emolliunt. niſi æ manſuetioꝛis ſpiritus Tytum et 8 Tertie partis libazꝛ Paſtoꝛalis cure Waulo feruẽtioꝛis vidit eſſe Tymotheũ illum per emulatiõis ſtudium inflammat Hunc per leuitatẽ patientie temperat. Il Ii quod deeſt: iungit. Muic quod ſupereſt ſubtrahit. Illum ſtimulo impellere nitit᷑: hunc freno moderatur. Magnis quippe ſuſcepte eccleſie colonꝰ. Alios palmites vt creſcere debeant:rigat. Alios cũ plus iuſto creſcere cõſpicit:reſecat: ne aut non creſcendo fructus non ferant: aut immo⸗ derate creſcendo quos pꝛotulerint: amit⸗ tant. Sed longe alia eſt ira:que ſub emu⸗ latiõis ſpecie ſubꝛipit:alia que perturba⸗ tum coꝛ ⁊ ſine iuſticie pꝛetextu cõfundit. Illa em̃ in hoc ꝙ debet inoꝛdinate exten ditur: hec autẽ ſemper in his que non de bet inoꝛdinate inflammat᷑. Sciendum ve ro eſt:quia hoc ab impatiètibus iracundi differunt: quod illi ab alijs illata nõ tole rant:iſti aũt etiã que tolerenter imponũt. NMam iracundi ſepe etiã ſe declinãtes in⸗ ſequũtur: rixe occaſionem comouent: la⸗ poꝛe contentiõis gaudent. uos tamen melius coꝛrigimus:ſi in ipᷣa reſue cõmo⸗ tione declinamus MPerturbati quippe quid audiãt: ignoꝛant: ſed ad ſe reducti tanto libentius exhoꝛtatiõis verba reci⸗ pliunt:quãto ſe tranquilliꝰ toleratos eru⸗ belcũt. Menti enim furoꝛe ebꝛie:omne re ctum quod dicit᷑ peruerſum videtur. An⸗ de ⁊ Niabal ebꝛio culpam ſuam a Byga hil laudabiliter tacuit ꝙᷓ digeſto vino lau dabtliter dixit: Iccirco eim malum quod fecerat cognoſcere potuit: quia hoc ebꝛi⸗ us nõ audiuit. Cum vero iracundli ita ali os impetũt: vt declinari omino non poſ⸗ ſunt:nõ aperta expꝛobꝛatiõe:ſed ſub qua dam ſunt cautela reuerẽtie parcendo feri en d. Quod melius oſtendimꝰ ſi Abner factum ad mediũ deducamus.hHũc quip⸗ pe cũ Aſael vi incaute pꝛecipitatiõis im⸗ petere ſcriptũ eſt. Locutus eſt Abner ad Alſaeil dicens: Recede:noli me ſequi:ne coõpellar cõfodere te in terrã. Qui audi⸗ re cõtẽpſit: ⁊ nateeln de Mere ergo eum Abner auerſa haſta in inguine ro intiman Typum tenuit: niſi eoꝛũ quos vehemen ter arripiẽs furoꝛ in pꝛeceps ducit᷑. Qui in eodem furoꝛis impetu tanto caute de⸗ clinandi ſunt: quãto ⁊ inſanie rapiuntur. Ande ⁊ Abner qui ſermõe noſtro patris lucerna dicit᷑:fugit: quia doctoꝛũ lingua que ſupernũ lumen dei indicat: cum per abꝛupta furoꝛis mentẽ cuiuſpiã ferri con⸗ ſpicit:cũq; cõtra iraſcentẽ diſſimulat ver⸗ boꝛum iacula reddere: quaſi per ſequen tem nõ vult ferire. Sed cum iracũdi nul la conſideratiõe ſe mitigant: ⁊ quaſi Aſa- el perſequi ⁊ inſanire nõ ceſſant: neceſſ⸗ eſt: vt hi qui furentes repꝛimere conãtur? nequaiꝙᷓ ſe in furoꝛem erigant: ſed quicꝰ quid eſt tranquillitatis oſtendant. Que⸗ daʒ vero ſubtiliter pꝛoferãt: in quibus ex obliquo furentis animũ pugnẽt. Ende et Abner cum contra perſequentẽ ſubſiſtit non eũ recta:ſed auerſa haſta trãſfoꝛauit. Ex mucrõe quippe percutere eſt: impetu aꝑte increpatiõis obuiare. Aduerſa vero haſta perſequentẽ ferire eſt: furentẽ tran quille ex quibuſdã tangere:⁊ quaſi parcẽ do ſuperare. Aſahel autẽ pꝛotinus occũ⸗ bit:quia cõmote mentes dum ⁊ parti ſibi ſentiũt:⁊ tamen reſponſionũ ratione in in timis ſub trãquillitate tan gunt᷑ ab eo ꝙ ſe erexerant:ſtatim c adũt. Qui ergo a fu roꝛis ſui impetu:ſub lenitatis percuſſiõe reſiliũt: quaſi ſine ferro moꝛiunt᷑. De diuerſo modo admonen⸗ uidilestcgeletos:⸗ Q¶ LCapitulum. XVIII. Liter admonẽdi ſunt humiles atq; aliter elati. Illis inſinuan dum eſt: ꝙᷓ ſit vera excellentia uã ſperando tenent. vſtis ve⸗ dũ iꝙᷓ ſit nulla tempoꝛalis glo⸗ ria: q; et amplectẽtes non tenent. Audi⸗ ant humiles qꝙ ſint eterna que appetunt: ꝙ tranſitoꝛia que contempnũt. Audiant elati: ꝙ; ſint tranſitoꝛia que ambiunt: ꝙᷓ; eterna que perdũt. Audiant humiles ex magiſtra voce veritatis:omnis qui ſe hu tranſſodit eũ ⁊ moꝛtuus eſt. Cuiꝰ Mael mnliat exaltabit. Audiãt elati:⁊ qui ſe ex tat fiamt gnte huint nonil ſermo perbie deus nalo guiaf ſedin umot mile⸗ ſemer tem. leſcri ſos fl ſonis Ngun neſ Uhter⸗ volri mage omn Gon deil le: li Nrl Gul in ſun ſe. a 7 Nebeneg l Beati Gregoꝛij poaope CTap. xVII ek, QAi altat: humiliabit᷑. Audiant humiles glo nis: iſtos ad increpanda que non debent riam pꝛe cedit humilitas. Audiant elati aut magis increpanda qꝙ debent ſub ima cauteden at . L i ſpiri . ite ruinam exaltabit᷑ ſpiritus. Audiant gine libertatis effrenatio impellit tumo⸗ Ppiuntr. twpans humiles ſuper quem quieſcet ſpiritꝰ me⸗ ri ülugt us niſi ſuper humilẽ guietſtrettements rredlei⸗ . di admonenqi ſunt: ne pl? ꝛande ſermones meos. Audiant elati: quid ſu⸗ Znno dit ſint ſubiecti: ne autem illi de⸗ kemicn, perbis terra ⁊ cinis. Audiant humiles: nem nen erane ſereici ner citaulc, lire, humilia reſpicit. Audiant elati ⁊ al neceſſ. beren letuiſeit con dengn ſeguen, a a longe cognoſcit. Audiant humiles: tur etia. ninibus ſubihei compellan a gl; n Dnnes⸗ etiam eoꝛ . Ag di⸗ quia filius hominis miniſtrari nõ venit: randum reroeſte leis S erari. Conſide N ſed miniſtrare. Audiant elati: quia initi- li vero eſt: quod plerũq; elatos vti lal ati: quia initi⸗ lius coꝛripimus: ſi i :neteſ⸗ omnspeegarieperlad Auliant hu quedam ne konenamircamue Zi⸗ an miles:quia redemptoꝛ noſter humili Nan metam us. I2n Coniu ptoꝛ noſter hum nregt 5. 3ie tem. Audiant elati quod vi 7 4 erte que po⸗ „QAu⸗ . elati quod de eoꝛum capi⸗ terant eſſe ſi 1 te ſcriptum eſt. IZpſe eſt eer e ſi non ſunt: ⁊ tunc demum reſe uibuse Ipſe eſt rex ſuper vniuer⸗ canda ſunt mala que nobis diſpliceni cũ ““ is diſplicent: cũ Alen ſos filios ſuperbie. Occaſio igitur perdi⸗ pꝛius ad audiend “ . . um placabilem eoꝛum ſbſti tionis noſtre facta eſt ſuperbia dyaboli: ⁊ mentem fecerint pꝛomiſſa bona que pla⸗ etienpj 3 ꝛomiſſa bona i Nenbentiras dei Hyonms eaum noner eno man sbog incomrve biahai⸗ voluit elatus. Redempto . um etiam per flagella ſub⸗ mimn .* ptoꝛ autem noſter iugemus: ⁊ amaro pi nn ſeni magnus manens ſuper omnia ſieri:i nns: pigmentoꝛum poculo ſon omnis di 1 tia fieri:ꝛinter mellis dulcedo adiungitur: nnia dignatus eſt paruus. Dicati liungitur: ne ea que la⸗ gcti⸗ 1811 . ir er- luti pꝛofutura eſt in i ſt an go humilibus: quia dum ſe deijci ri ra eſt in ipo guſtu aſpera ama tiſbi Seiſum um ſe deijciunt ad ritudo ſentiatur. Dum i ei ſunilitudinem aſcendũt. Dicatur el cedi Dum ergo guſtus per einin dis:quiad lut. Dicatur ela⸗ dulcedinem fallitur: humez moꝛtife : quia dum ſe erigunt in a oſtate ange ere ꝛtifer per 2 li imitationem cadunt. AAui itaq; lacſo BerutO e pe 8o in ei⸗ ⸗ ne deiectius:que dum ſupꝛa ſe tẽditur a .:„ mixia ſunt au ſir altitudine vere ceiſiudinis iongar⸗E ane⸗ e! nae e dum admittunt fauo⸗ en quid humilitate ſublimiꝰ: que dum ſe in tipiansqnae Saorunt Plervmeh aut⸗ . ima depꝛimit: auctoꝛi ſuo manenti * t. Plerumcq; autem u mma coninngit. ſt tamen aliud luhe D aderee elatis wtilie melius poſſumꝰ: n eis debeat caute penſari: quia ſepe qui oꝛum nobis magis illis . e qui pꝛofuturum d . dam humilitatis decipiu ben icamus: ſi eoꝛum melioꝛa: ntur ſpecie:qui t „ ⸗ nlts dam vero elationis ſue i ecler ionem nobis magis ẽꝙ̈ ſibi impendi po Maee onis ſue ignoꝛantia fallun ſtul ile enim a benai po⸗ iguan tur: nam plerumq; no ꝛantia fallun ſtulemus. Facile enim ad bonum elatie . nnullis quiſibi hu⸗ flectit᷑:ſi eius inflexio pꝛodeſ elstio *“M miles vice nq; nonnullts qut⸗ ⸗ flectit᷑:ſi eius inflexio pꝛodeſſe ⁊ alijs cre⸗ ntur:is qui hominibus defer⸗ Angde deſſe à alijs cre⸗ is ⸗ ri non debet cõiunctus eſt kimor⸗ leri⸗ ſowec Snte mer anreKente ſe donn vero elar comitari ſolet:libere voceis bat cum eeenaren dermm Lentt⸗ . aſſertio. Et cum quedam increpãdaſunt litati Sex genei⸗ cure diciarilli rericent ex timoꝛe: itatis conuerſatiõe vellet educere:⁊ om illi ret :2tamen tac is dei dom 7 n dn re ſe eſtimant ex humilitate. Iſti loquß⸗ Profcilcitnur vaenmme eßt nntk nrh tur per impatientiam elationis: ⁊ tamen eſt nobi Aocum: quem patnus ase . : tamen eſt nobis dvominus:veni nobiſcum:⁊ be lih loqui ſe credunt per libertatem rectitudi ne faciamu nus: veni nobiſcum : « be⸗ aunit per ctitudi ne faciamus tibi:quia dominꝰ leh nis. Illos vt peruer n . faciamus tibi: quia dominꝰ bona pꝛo⸗ peruerſa non inerepent: ſub miſit iſraeli. Cui cum reſpondiſſet ille. ile ſpecie humilitatis pꝛemit culpa foꝛmidi⸗ Non vadam tecum: ſed reuertar in tex⸗ Tertie partis libꝛi ram meam: in qua natus ſum: illico ad⸗ iunxit. Holi nos derelinquere. tu enin noſti in quibus locis per deſertũ caſtra po nere debeamus.A eris ductoꝛ noſter. He q; enim moyſi mentẽ ignoꝛantia itineris anguſtabat.qꝙᷓ ⁊ pꝛophetice ſentẽtie cog⸗ nitio diuinitatis expandarat ꝙᷓ; colũna ex terius pꝛeibat.ꝙ;ᷓ de cunctis interius per conuerſationẽ cum deo ſedulã locutio fa miliaris inſtruebat. Sed videlicet vir ꝓ⸗ uidus elato auditoꝛi colloquens. ſolaciũ petijt vt daret.ducẽ requirebat inuia. vt dDuyx ei fieri potuiſſet ad vitam. Egit itaq; vt ſuꝑbus auditoꝛ voci ad melioꝛa ſuadẽ ti.eo magis fieret deuotus quo putaretur neceſſarius.Et vnde ſe exhoꝛtatoꝛẽ ſuuʒ ꝛecedere crederet.inde ſe ſub yerbis ex⸗ oꝛtantis inclinaret. Ge diuerſo modo admonen- di pertinaces atqʒ inconſtates. ¶KEmapitulum. XIX. — Liter admonẽdi ſunt pertina⸗ ces. aliter vero inconſtantes. Illis dicendũ eſt ꝙ plus de ſe 65„ debent ſentiüt 1 iccirco alie⸗ nis cõſilijs nõ acquieſcũt. Iſtis vero inti mandum eſt ꝙ valde ſe deſpiciẽtes negli gunt ⁊ ideo lenitate cogitationũ a ſuo iu⸗ dicio per tẽpoꝛũ momẽta flectunt᷑. Illis dicendũ eſt qꝛ niſi melioꝛes ſe ceteris eſti⸗ marẽt.nequaqꝙ cunctoꝛũ conſilia ſue deli berationi poſtponerẽt. Iſtis dicendũ ẽ qꝛ ſi hoc qð ſunt vtcũq; attenderẽt.nequatᷣ eos ꝑ tot varietatis lictoꝛa mutabilitatis aura verſaret. Illis ꝑ MPaulũ dicit᷑. Noli te pꝛudẽteſ eſſe apud voſmetipſos.At cõ tra iſti audiãt.nõ circũferamur omni ven⸗ to doctrine.de illis ꝓꝑ Salomonẽ dicitur. Comedent fructus vinee ſue ſuiſq; conſi⸗ iijs ſaturabunt᷑. De iſtis autem ab eo rur ſus ſcribit᷑. Coꝛ ſtultoꝛum diſſimile erit. Coꝛ quippe ſapientiũ ſibimetipſi ſemper eſt ſimile.quia dũ rectis ꝑſuaſionibꝰ acq ⸗ eſcit ↄſtter ſe in bono oꝑe dirigit. Cor vers ſtultoꝛũ diſſimile z. qꝛ dũ mutabili⸗ tati ſe auriũ exhibet.nunqꝙᷓ; idẽ qð fuerat manet.⁊ qꝛ qnedã vitia ſicut ex ſemetip⸗ ſis gignũt alis ita ex alijs oꝛiunt᷑. Scien⸗ dũ ſumoꝑe ẽ qꝛ tũc ea coꝛꝛipiẽdo meliꝰ ter gimꝰ cũ ab ipſo amaritudinis ſue ſonte ſic camꝰ. Pertinacia quiꝑpe ex ſuꝑbia.incõ ſt ãtia autẽ ex leuitate generat᷑. Admonẽ di ſunt igit᷑ ꝑtinaces vt elationẽ ſue cogi tatiõis agnoſcãt ⁊ ſemetipſos vincere ſtu deãt,ne dũ rectis alioꝛũ ſuaſionibus foꝛis ſuꝑari deſpiciũt.intuſ a ſuꝑbia captiui te neant᷑.Admonẽdi ſunt vt ſollerter aſpici ant.qꝛ filius hoĩs cui vna ſemꝑ cuʒ patre volũtas ẽ.vt exemplũ nobis frangẽde no ſtre volũtatis pꝛebeat dicit.Nõ quero vo luntatẽ meã ſed voluntatẽ eius qui miſit me patris. Qui vt huius adhuc virtutis gratiã cõmendaret.ſeruaturũ ſe hoc ĩ ex⸗ tremo iudicio pꝛemiſit dicẽs.Hõ poſſum ego a meipſo facere quici ſed ſicut audio iudico. Quia itaq; conſcientia dedignat᷑ homo aliene volũtati ad quieſcere:quan⸗ do dei atq; hominis filiꝰ cuʒ virtutis ſue gloꝛiã venit oſtẽdere:teſtat᷑ ſe nõ a ſemet ipſo iudicare.At cõtra admonẽdi ſunt in conſtantes vt mentẽ grauitate roboꝛent. Tüůc eniʒ alij germina in ſe mutabilitatiſ arefaciũt.cum a coꝛde pꝛius radicẽ leuita tis abſcidunt. Quia ⁊ tũc fabꝛica robuſta conſtruitur:cũ pꝛius locus ſolidus in quo poni fundamentũ debeat pꝛouidet᷑. Miſi ergo ante mentis leuitas caueat᷑ cogitati onum incõſtantia minime vincitur. A qͥ⸗ bus alienũ paulus ſe fuiſſe ꝓhibuit cum dicit. Nunquid leuitate vſus ſum? Aut que cogito ſcðᷣʒ carnẽ cogito vt ſit apð me eſt ⁊ nõ. Ac ſi aperte dicat. Iccirco muta bilitatis aura nõ molioꝛ quia leuitatis vi tio non ſuccumbo. ¶ De diuerſo modo admonen⸗- di gule deditos atqʒ abſtinẽtes (Ezapitulum. xxX. urabitt⸗ kinn emeng⸗ . Scien⸗ wel'ter eſoneſc bia incs Ndnoge ſue ogi ereſtu us ſoris Pkiuite .raſpic z gae ilen gnaoſ⸗ uini ytuns eian⸗ hoſun kardio⸗ eligui gan⸗ Wtishe zſemet ſuntin borent⸗ rari lult boſts quo Giati D⸗ t cum Zt foͤne muns gtis l onen⸗ 8 Peati Gꝛegoꝛij pape Cap. xx Titer admonẽdi ſunt gule de⸗ diti.atq; aliter abſtinẽtes. Il⸗ los enĩ ſuperfluitas locutionis euitas operis atq; luxuria. ( ſtos vero ſepe impaciẽtie.ſepe vero ſuꝑ ie culpa comitatur. Miſi enĩ gule dedi⸗ tos ĩmoderata loquacitas raperet. diues ille qui epulatus quotidie ſplẽdide dicit᷑. in lingua grauiꝰ nõ arderet:dicẽs. Pat᷑ Abꝛaam miſerere mei ⁊ mitte Taʒarum vt intingat extremuʒ digiti ſui in aqua vt refrigeret linguaʒ meam.quia crucioꝛ in hac flãma. Quibus pꝛofecto verbis oſtẽ⸗ ditur.quia epulãdo quotidie crebꝛius in lingua peccauerat:qui totus ardens refri gerari ſe pꝛecipue in lingua requirebat. RKurſum quia gule deditos leuitas pꝛoti nus operis ſequitur. auctoꝛitas ſacra te⸗ ſtatur dicens.Sedit populus mãducare. ⁊ bibere.⁊ ſurrexit ludere q̊s plerũq; eda citas vſq; ad luxuriã pertrahit.quia dum ſacietate vẽter extẽditur aculei libidinis excitantur. Ande ⁊ hoſtiſcallido qui pꝛi⸗ mi hominis ſenſus in ↄcupiſcentia pomi aperuit:ſed in peccati laqueo ſtrinxit.di⸗ uina voce dicitur. Mectoꝛe ⁊ ventre re⸗ pes.Ac ſi ei aperte diceretur. Cogitatio⸗ ne ⁊ in gluuie ſuper hnmana coꝛda domi naris. Quia gule deditos luxuria ſequit᷑ propheta teſtatur qui dũ aperta narrat oc culta denunciat:dicens.Princeps coco rum deſtruxit muros Hieruſalẽ. Prin⸗ ceps nãq; cocoꝛũ venter eſt cui magna cu ra obſequiũ a cocis impenditur vt ipſe de lectabiliter cibiſ impleat᷑. Muri autẽ Hie ruſalẽ virtutes ſunt aĩe ad deſideriũ ſuꝑ⸗ ne pacis eleuate.Cocoꝛũ igitur pꝛinceps muros Hieruſalẽ deijcit.qꝛ dum vẽter in gluuie tendit᷑:virtutes aĩe per luxuriã de ſtruunt᷑. Quo cõtra niſi mẽtes abſtinen⸗ tiũ plerũq; impaciẽtia a ſinu trãquillitatꝭ excuteret:nequaq; Petrꝰ cũ diceret.mi⸗ niſtrate aũt in fide veſtra virtutẽ. in virtu te autẽ ſcientiã.in ſciẽtia autẽ abſtinẽtiã. pꝛotinus vigilãter adiũgeret:dicens. In abſtinẽtia autem patiam. De eſſe quippe abſtinẽtibus patiam pꝛeuidit.que eis vt — adeſſet admonuit. Rurſum niſi cogitatio nes abſtinẽ tiũ nõnunqꝙ ſuꝑbie culpa trãſ figeret: Paulus minime dixiſſet. Qui non manducat manducantẽ non iudicet. Qui rurſus ad alios loquens dũ de abſti nentie virtute gloꝛiantiũ pꝛecepta ꝑſtrina⸗ geret.adiunxit. Que ſunt rationẽ quidẽæ habẽtia ſapiẽtie inſuꝑſtitionẽ ⁊ humilita tem.⁊ ad nõ parcendũ coꝛpoꝛi nõ in hono re coꝛꝑis nõ in honoꝛe aliquo ad ſaturita tem carnis. Qua in re notandũ eſt.ꝙ i di ſputatione ſua pꝛedicatoꝛ egregiꝰ.ſuꝑſti tioni humilitatis ſpeciẽ iungit.qꝛ dũ plꝰ ꝙ; neceſſe eſt per abſtinentiã caro atterit᷑. humilitas foꝛis oſtẽditur:ſed hac ipſa hu militate grauiter interius ſuꝑbitur. Et ni ſi aliquãdo mens ex abſtinẽtie virtute tu⸗ meſceret.nequaqᷓ hanc velut inter mag na merita phariſeꝰ arrogans ſtudioſe enu meraret dicens. Jeiuno bis in ſabbato. Admonẽ di ſunt ergo gule dediti ne in eo ꝙ eſcarũ delectationi incũbant luxurie ſe mucrone tranſſigant. Quanta ſibi ꝑ eſuʒ loquacitas.quãta mentis leuitas ingredi atur aſpiciant. ne dum vẽtri molliter in⸗ ſeruiũt vicioꝛum laqueis crudeliter aſtrin gantur. Tanto enĩ longius a ſecũdo parẽ te receditur.quãto per imoderatum vſuʒ dum manus ad cibum tenditur.parentis pꝛimi lapſus iteratur. At contra admonẽ di ſunt abſtinẽtes vt ſollicite ſemꝑ aſpici ant.ne cum gule vitiũ fugiunt acrioꝛa hiſ vitia quaſi ex virtute generent᷑ ne duʒ car nem macerant ad impatientiã ſpiritꝰ erũ pat. ⁊ nulla iam virtus ſit.qð cato vincit᷑ ſi ſpiritus ab ira ſuꝑatur. Aliquãdo autẽ dum mens abſtinentiũ ab ira ſe depꝛimit hanc quaſi peregrina veniens leticia coꝛ rumpit ⁊ eo abſtinentie bonum deperit. quo ſeſe a ſpiritalibus vitijs minime cu⸗ ſtodit.vnde ⁊ recte per pꝛophetam dicit᷑. In diebus ieiunioꝛũ veſtroꝛum inueniun tur voluptates veſtre.Et paulopoſt. Ec⸗ ce ad lites ⁊ contentiones ieiunatis ⁊ per cutitis pugnis impie. Aoluptas quippe ad leticiam pertinet pugnus ad iram. in⸗ caſſum ergo per abſtinentiam coꝛpus at⸗ Lertie partis libꝛi aſtoꝛalis cure teritur.ſi inoꝛdinatis dimiſſa motibꝰ mẽſ vitijs diſſipatur. Rurſumq; admonendi ſunt vt abſtinentiã ſuã ⁊ ſemꝑ ſine ĩmuta tione cuſtodiãt .⁊ nunꝙᷓ hãc apud occul⸗ tum iudicem eximie virtutis credãt ne ſi ſoꝛtaſſe magni eſſe meriti credit᷑.coꝛ ĩ ela⸗ tione ſubleuetur. Hinc nãq; ꝑ pꝛophetaʒ dicitur. NMunquid tale eſt ieiuniũ qð ele⸗ gi? Sed frange eſuriẽti panẽ tuuʒ.⁊ ege nos vagoſq; induc in domũ tuam. Qua in re penſandũ eſt.virtꝰ abſtinẽtie ꝙ; par ua reſpicitur.que non niſi ex alijs virtuti bus còmendatur. Hinc Johel ait. San⸗ ctificate ieiuniũ. Jeiuniũ quippe ſanctiſi⸗ care eſt adiunctis bonis alijs dignaz deo abſtinentiã carnis oſtẽdere. Adm onẽdi ſuunt abſtinẽtes vt nouerint quia tũc pla⸗ centẽ deo abſtinentiã offerũt. cum ea que ſibi de alimẽtis ſubtrahũt. indigẽtibꝰ lar giuntur. Sollerter nãq; audiendũ eſt.ꝙ per pꝛophetã dominꝰ redarguit:dicens. Cũ ieiunaretis ⁊ plangeretis in quinto ⁊ in ſeptimo mẽſe.ꝑ hos.lxx.annos. nun⸗ quid ieiuniũ ieiunaſtis mihi.Et cũ come deretis ⁊ cũ biberetis.nunquid nõ vobis comeditis ⁊ vobiſmetipſis bibitis. Hon eni deo ſed ſibi quiſq; ieiunat.ſi ea q̃̊ ven⸗ ter ad tempus ſubtrahit.nõ in opibus tri buit ſed venter poſtmodũ efferenda cuſto dit. Itaq; ne aut illos appetitꝰ gule a mẽ tis ſtatu deijciat. aut iſtos afflicta caro ex elatione ſupplãtet audiãt illi ex oꝛe veri⸗ tatis.Attẽdite autẽ vobis ne foꝛte grauẽ tur coꝛda veſtra in crapula ⁊ ebꝛietatee et curis huiꝰ mũdi.vbi vtilis quoq; pauoꝛ adiungit᷑ ⁊ ſuperueniat in vos repentina dies illa tanẽ laqueꝰ enĩ ſuꝑueniet ĩ om nes qui ſedẽt ſuper faciẽ omnis terre.Au diãt iſti nõ ꝙ intrat in os coinquinat ho⸗ minẽ.ſed qð pꝛocedit ex oꝛe hoc coinqui⸗ nat hominẽ. Audiãt illi eſca vẽter.⁊ ven ter eſcis.deus autẽ in hũc ⁊ has deſtruet Et rurſum. Hon in cõmeſſationibꝰ æ ebꝛi tatibus.Et rurſum.Eſea nos nõ commẽ⸗ dat deo. Audiãt iſti quia omĩa mũda mũ dis. coinquinatis autẽ ⁊ infidelibꝰ nihil eſt mundũ. Audiãt illi quoꝛum peus vẽ⸗ ter eſt. 7 gloꝛia in confuſione ipſoꝛũ audi⸗ gnt iſti.diſcedent quidam a fide ⁊ verita⸗ te.⁊ paulopoſt pꝛohibentiũ nubere pꝛeci⸗ pientiũ. abſtinere a eibis quos deus crea uit ad percipiendũ cum gratiarũactione fi delibus ⁊ his qui cognouerũt veritatem Audiant illi bonum eſt nõ mãducare car nem. neq; bibere vinũ.neq; in quo frater tuus ſcandalizatur. Audiant iſti. modico vino vtere pꝛopter ſtomachũ ⁊ frequẽtes tuas infirmitates. quatenus ⁊ illi diſcant cibos carniſ inoꝛdinate nõ appetere.⁊ iſti creaturã dei quã non sppetunt condemp nare non audeant. S ¶ De diuerſo modo admonen „⸗ di illos qui ſua miſericoꝛditer 20. l tribuũt: atqʒ illos qui aliena ra pere contendunt. — (Eapitulum. XXI. aliter qui ⁊ aliena rapere cõ⸗ endunt. AFdmonẽdi nanq; ſũt rũ oꝛdines miniſteriaq; diſperciẽs.hos vt regant.illos vero ſtatuit vt ab alijs re⸗ gantur. Iſtos iubet vt neceſſaria ceteris pꝛebeant.illos vt accepta ab alijs ſumãt Et tamen plerũq; offendunt qui regunt. in patris familias gratia permanẽt qui reguntur. Irã merentur qui diſpenſato⸗ res ſunt.⁊ ſine offenſione perdurãt qui ex aliena diſpenſatione ſubſiſtunt. Admonẽ di ſunt igit᷑ qui iam qͥ poſſident miſericoꝛ diter tribuũtvt a celeſti dño diſpenſatoꝛeſ eſſe ſe poſitos ſubſidioꝝ tempoꝛaliũ agno ſcant ⁊ tanto humiliter pꝛebeant quanto aliena eſſe intelligũt que diſpẽſant. ECum Li1ter admonendi ſunt qui iaz R. ſua miſericoꝛditer tribuunt. at⸗ qui lam ſua miſeri coꝛditer tiibuũt ne cogi tatione tumida ſe ſuper eos quibus terre na largiunt᷑ extollant.ne iccirco melioꝛeſ ſe eſtiment quia cõtineri per ſe ceteros vi dent. HMam terrene domus dñs famulo 2 — — —- - — ——— nuck⸗ erir. Nech ores toneſ gen ne cr frner odieo netes ſeant ilti ſeng l/ , li n ci fe⸗ fis nit nt. ui to⸗ len on’ ico: ee N⸗ nto Beati Bregoꝛij pape Cap. xXxI q in illoꝛum miniſterio quibꝰ accepta lar Siuntur cõſtitutos ſe eſſe conſiderant. ne quaquã eoꝛũ mentes tumoꝛ ſubleuet ſʒ ti moꝛ pꝛemat. Ande ⁊ neceſſe eſt vt ſollici te perpendãt.ne cõmiſſa indigne diſtribu ant ne quedam quibus nulla.ne nulla q́ͥ⸗ bus quedam.ne multa quibus pauca.ne pauca pꝛebeant quibus impendere mul⸗ ta debeant.ne pꝛecipitatione hoc qð tri⸗ buunt inutiliter ſpargãt næ tarde petẽtes noxie crucient.ne recipiẽde hic gratie in⸗ pentio ſurrepat.ne dationis lumẽ laudis tranſitoꝛie appetitio extinguat ne oblatũ munus coniuncta triſticia obſidiat. ne in oblato munere animus pluſqꝙᷓ decet hy⸗ in expenſo munere tranſitoꝛiã laudẽ que⸗ rant. Audiant quod ſcriptũ eſt. Meſciat ſiniſtra tua quid faciat dextera tua. id eſt pie diſpenſationi nequaiꝙᷓ ſe gloꝛia vite p ſentis admiſceat.ſed opꝰ rectitudinis ap petitionem ignoꝛet fauoꝛis He impenſe gratie viciſſitudinẽ requirant.· Audiant dð ſcriptũ eſt. Cum facis pꝛandiũ aut ce⸗ nam noli vocare amicos tuoſ neq; fratres tuos neq; cognatos tuos neq; vicinos tu os.neq; diuites ne foꝛte ⁊ ipſi reinuitent te ⁊ fiat tibi retributio.ſed cum facis con⸗ uiuiũ voca pauperes ⁊ debiles ⁊ claudoſ &⁊ cecos.⁊ beatus eris.quia nõ habẽt vn⸗ de retribuant tibi. Ne que pꝛebenda ſunt citius ſero pꝛebeantur. Audiãt qð ſcrip⸗ tuzʒ eſt. NHe dicas amico tuo vade ⁊ reuer tere cras dabo tibi cum ſtatim poſſis da⸗ re. Ne ſub obtentu largitatis ea que poſ ſident inutiliter ſpargant.audiant qð ſcri ptum eſt. Sudet elemoſina in manu tus. MNe cum multa neceſſaria ſint pauca largi ant᷑ audiqt qð ſcriptum eſt. Qui parce ſe minat parce ⁊ metet. NHe cuʒ opoꝛtet pau ca.plurima pꝛebeant.⁊ ipſi poſtmodum nimie inopiam tolerantes. ad impatien⸗ tiam erumpat. Audiant qð ſcriptũ ẽ᷑. Mõ vt alijs ſit remiſſio vobis autem tribula⸗ tio. Sed ex elqꝗᷓitate veſtra abundãtia ils loꝛum inopiam ſuppleat.vt ⁊ illoꝛum ha bundantia veſtre inopie ſit ſupplementũ Cum enim dantis mens ferre inopiaʒ ne ſcit.ſi multa ſibi ſubtrahit occaſionem cõ tra ſe impacientie exquirit. prius namqʒ pꝛeꝑandus eſt paciẽtie animus. ⁊ tũc aut lareſcat.ne ſibi quicq cum totũ recte im⸗ pleuerint tribuant ⁊ ſimul oĩa poſtiy per egerint perdant Me enim ſibi virtutem ſue liberalitatis deputẽt. Audiant quod ſcriptum eſt. Si quis adminiſtrat tanqꝙ; ex virture ꝙ; admi niſtrat deus. He in be⸗ nefactis ĩimoderatius gaudeant. audiant dõð ſcriptũ eſt. Cum feceritis oĩia que pꝛe⸗ cepta ſunt vobis.dicite.ſerui inutiles ſu⸗ mus. que debuimus facere fecimus. Me largitatẽ triſticia coꝛꝛũpat Audiant qð ſcriptũ eſt Hylarẽ datoꝛẽ diligit deus.ne multa ſunt.aut cuncta largienda: ne duz minus equanimiter inopia irruens fertur pꝛemiſſe largitatis pereat merces.⁊v nmd huc mentẽ deterius murmuratio ſubſe⸗- quens perdat. He omnino nihil eis pꝛe⸗ beant. quibus conferre aliquid paruum debeant.audiant qð ſcriptum eſt. Omni petenti tribue.ne paulatiʒ aliquid pꝛebe⸗ ant.quibus conferre omnino nihil debẽt audiant qð ſcriptum eſt.Da bono.⁊ noli recipere pcccatoꝛeʒ.bene fac humili ⁊ nõ dederis impio.Et rurſum. Panem tuuʒ vinum tuũ ſuper ſepulturam iuſti con⸗ ſtitue.⁊ noli ex eo manducare ⁊ bibere cũ peccatoꝛibus. Panem enim ſuũ ⁊ vinum pꝛebet peccatoꝛibus.qui iniquis ſubſidis pꝛo eo quod iniqui ſunt impendit. Ande ⁊ nõnulli huius mundi diuites. cum ſa⸗ me cruciantur chꝛiſti pauperes effuſis lar gitatibus nutriunt hiſtriones. Qui vero indigenti etiam peccatoꝛi panem ſuuʒ nõ quia peccator ſed quia homo eſt tribuit. nimirum non peccatoꝛẽ.ſed iuſtũ nutrit. qꝛ in illo nõ culpã ſʒ naturã diligit. Ad monendi ſunt etiã qui iã ſua miſericoꝛdi⸗ ter largiunt᷑ vt ſollicite cuſtodire ſtudeãt ne cum commiſſa peccata elemoſinis re⸗ dimunt. adhuc redimenda committant: ne venalem iuſticiam dei eſtiment ſi cum curẽt ꝓ pctĩs nũmos tribuere arbhitrẽt᷑ ſe multe poſſe peccare. Plꝰ ẽ nãq; aĩa qᷓ; eſ⸗ ca ⁊ coꝛpus ꝙꝙ veſtimẽ tũQui erg⸗ eſcã 2 “ Lertie partis libꝛi Paſtoꝛalis cure veſtimentũ pauperibus largitur:ſed ta men anime vel coꝛpoꝛis iniquitate pol⸗ luit᷑:quod minus eſt iuſticie obtulit:⁊ qð maius eſt culpe:ſua deo dedit: et ſe dya⸗ bolo. At contra admonendi ſunt qui ad⸗ huc aliena rapere contendũt: vt ſollicite gudiant:quid veniens in iudiciũ dominꝰ pdicat. Ait namq;: Eſuriui: ⁊ nõ dediſtis mihi manducare. Sitiui: ⁊ non dediſtis mihi potũ. Hoſpes eram ⁊ nõ collegiſtis me. MHudus: ⁊? non operuiſtis me. Infir⸗ mus: in carcere:⁊ nõ viſitaſtis me Qui bus etiã pꝛomittit dicẽs: Diſcedite a me maledicti in ignem eternũ: qui pꝛepara⸗ tus eſt dyabolo ⁊ angelis eius. Ecce ne⸗ quaq audiunt:quia rapinas ⁊ aliaʒ quã⸗ libet violentiã commiſerũt: ⁊ tamen eter nis gehenne lgnibus mancipant᷑. Hinc ergo colligendũ eſt:quanta damnatione plectendi ſunt qui aliena rapiũt: ſi tanta animaduerſione feriunt᷑:qui ſua indiſcre⸗ te tenuerunt. Perpendant quo eos ob⸗ liget reatu res rapta: ſi tali ſubiecit non tradita. Perpendant quid meretur iniu⸗ ſticia illata: ſi tanta percuſſione digna eſt pietas nõ impenſa.Cum aliena rapere in tendũt:audiant quod ſcriptum eſt. Ae ei qui multiplicat nõſua: Aſquequo aggra⸗ uat cõtra ſe denſum lutũ. Auaro quippe denſum lutũ contra ſe aggrauare eſt:ter⸗ rena lucra cũ pondere peccati cumulare. Cum multiplicare larga habitatiõis ſpa⸗ cia cupiũt.Audiant quod ſcriptũ eſt. Ae qqui coniũgitis domũ ad domũ:et agrum agro copulatis:vſq; ad terminũ loci.Mũ auid habitabitis ſoli vos in medio terre⸗: Ac ſi aperte diceret: Quouſq; vos extẽ⸗ ditis:qui habere in cõmuni mũdo conſoꝛ tes minime poteſtis. Coniũctos quidem pꝛemittis: ſed contra quos valeatis ex⸗ tendere ſemper inuenitis. Cum augẽdis pecunijs inhiant: audiant quod ſcriptuʒ eſt. Auarus non implebit᷑ pecunia:⁊ qui amat diuicias:fructus non capiet ex eis. Fructus quippe ex eis capiet:ſi eas bene ſpargere non amando voluiſſet. Qui ve⸗ ro eas diligen do retinet:hic itaq; ſine fru ctu derelinquet. Cuʒ replericũctis ſimul opibus inardeſcũt: audiant quod ſcriptũ eſt. Qui feſtinat ditari nõ erit innocens. Pꝛofecto em̃ quia augere opes ambit: vitare peccatum negligit:⁊ moꝛe auiũ ca ptus cum eſcam terrenarum rerũ auidus conſpicit: quo ſtrangulet᷑ peccati laqueo non agnoſcit. Cum quelibet pᷣſentis mũ di lucra deſiderãt:⁊ que de futuro damna patiunt᷑:ignoꝛant. Audiãt quod ſcriptuʒ eſt. Hereditas ad quam feſtinat᷑:in pꝛinci pio in nouiſſimo benedictiõe carebit. Ex hac quippe vita iniciũ ducimus: vt ad be nedictiõis ſoꝛtem in nouiſſimo veniamꝰ. NQui itaq; in pꝛincipio hereditari feſti⸗ nãt:ſoꝛtem ſibi in nouiſſimo benedictiõis amputãt:quia dum per auaricie nequitiã hie multiplicari appetunt: illic ab eterno patrimonio exheredes fiũt. Cum vel plu rima ambiũt: vel obtinere cũcta que am⸗ eſt. Quid pꝛodeſt homini ſi totũ lucretur mũdũ:anime vero ſue detrimentũ facist: Ac ſi aperte dicat veritas. Quid ꝓdeſt homini ſi totũ mundũ quod extra ſe eſt cõ gregat: ſed ſolum quod ipᷣe eſt: damnat. lerũq; autẽ citius raptoꝛũ auaricia coꝛ rigit᷑:ſi in verbis admonentis ꝙ; fugitius ſit pꝛeſens vita monſtret᷑:ſi eoꝝ ad medi⸗ um memoꝛia deducat᷑:qui ⁊ ditari in hoc mũdo diu conati ſunt:⁊ tamen in adeptis diuitijs diu manere nequiuerũt. Quibꝰ feſtina moꝛs repẽte ⁊ ſimul abſtulit quic⸗ quid eoꝛũ nequicia:nec ſimul:nec repen⸗ te cõgregauit: qui non ſolũ hic rapta reli querũt: ſed ſecũ ad iudiciũ cauſas rapi ne detulerũt. Hoꝝ itaq; exempla audiãt qͥs in verbis ſuis ꝓculdubio ⁊ ipſi cõtemnãt vt cũ poſt verba ad coꝛ redeũt:imitari ſal tem quos iudicãt: erubeſcant. (e diuerſo modo admonen⸗ di eos qui nec aliena appetunt: pigerint: poſſunt. Audiãt quod ſcriptum nec ſua largiunt᷑:atq; eos qui ? ea que habent tribuũt: ⁊ tamen aliena rapere non deſiſtunt: (¶Capitulum, XXII. — ſoluimus.quã mi Liter admonẽdi ſunt qui nec aliena appetunt nec ſua largiũ tur:atq; aliter admonẽdi ſunt qui ⁊ ea que habent tribuũt et tamen aliena rapere nõ deſiſtunt. Admo nendi ſunt nãq; qui nec aliena appetunt nec ſua largiunt᷑ vt ſollicite ſciant ꝗð ea de qua ſumpti ſunt cunctis hominib' ter ra cõmunis eſt. ⁊ iccirco alimenta quoq; omnibus cõmuniter ꝓfert. Incaſſuʒ ſe er go innocẽtes putant.qui cõmune dei mu nus ſibi pꝛiuatim vendicãt. Qui cum ac⸗ cepta nõ tribuunt in pꝛoximoꝛũ nece graſ ſantur.qꝛ tot quotidie pene perimunt qͥt moꝛientiũ pauperũ apud ſe ſubſidia abſcõ dunt. Mã cum quelibet neceſſaria indigẽ tibus miniſtramꝰ. ſua illis reddimus nõ noſtra largimur. Juſticie debitũ potius ericoꝛdie opera implea mus.vnde ⁊ ipſa veritas cũ de miſericoꝛ⸗ dia caute exhibẽda loqueret᷑ ait. Attendi te inquid ne iuſticiã veſtrã faciatis coꝛam hominibus.Cui quoq; ſentẽtie cõtinens pſalmiſta dicit. Diſperſit dedit pauꝑibuſ iuſticia eius manet in ſeculũ ſeculi. Cum enim largitatẽ impẽſam pauꝑibus pꝛemi ſiſſet nõ hanc vocare miſericoꝛdiã ſed iu⸗ ſticiã maluit.qꝛ qð a cõmuni dño tribuit᷑ pꝛofecto iuſtũ eſt vt quicũq; accipiunt eo coõiter vtãtur.Hinc etiã Salomon ait. Qui iuſtus eſt tribuit ⁊ nõ ceſſauit. Ad⸗ monendi ſunt quoq; vt ſollicite attendãt ꝙ ficulnea que fructus nõ habuit contra hanc diſtrictꝰ iudex agricola querit᷑ 2 eti am terrã occupauit. Terrã quippe ſic nea ſine fructu occupat qñ mens tenaciuʒ hoc qð pꝛodeſſe multis poterat inutiliter ul⸗ ſeruat. Terꝛam ficulnea ſine fructu occu pat.qñ locũ quem exercere alius per ſolẽ boni operis valuit ſtultus per deſidie vm bꝛam pꝛemit. hi autẽ nõnuniꝙᷓ dicere ſo lent:conceſſis vtimur aliena nõ querimꝰ 1 ſi digna miſicoꝛdie retributiõe nõ agi⸗ mus nulla tamẽ peruerſa perpetramꝰ qð iccirco ſentiunt quia videli cet auꝛẽ coꝛd a verbis celeſtibus claudũtꝰ* Meq; diues in euangelio qui induebat᷑ purpura ⁊ byſ ſo qni epulabat᷑ quotidie ſplẽdide aliens rapuiſſe ſed infructuoſe ꝓpꝛijs vſus fuiſ⸗ ſe perhibet᷑ eñq; poſt hanc vitã vltrix ge⸗ henna ſuſcipit.nõ qꝛ aliquid illiciti geſſit ſed quia ĩmoderato vſu totũ ſe licitis tra⸗ didit. Admonendi ſunt tenaces vt noue⸗ rint ꝙ hãc pꝛimã deo iniuriã faciunt quia dãti ſibi oĩa nullã miṽicoꝛdie hoſtiã red⸗ dunt. Hinc etenĩ pſalmiſta ait. Mõ dabit deo placationẽ ſuã nec pꝛeciũ redemptio⸗ nis anime ſue.pꝛeciũ nãq; redemptionis dare eſt opus bonũ pꝛeueniente nos gra⸗ tia reddere. Hinc Johãnes exclamat:di⸗ cens. Jã ſecuris ad radicẽ poſita eſt Om nis arboꝛ que nõ facit fructũ bonũ excide⸗ tur ⁊ in ignem mittet᷑ A ergo ſe inno xios qꝛ aliena nõ rapiunt eſtimant.ictum ſecuriſ vicine preuideãt.⁊ toꝛpoꝛẽ impꝛo uide ſecuritatis amittãt ne cũ ferre fructꝰ boni operis negligũt a pꝛeſenti vita fun⸗ ditus quaſi a viriditate radicis exſecẽtur At cõtra admonẽdi ſunt qui et es que ha bent tribuũt ⁊ aliena rapere nõ deſiſtunt ne valde munifici videri appetãt.⁊ de bo ni ſpecie deterioꝛes fiant. Hi etenĩ ꝓpꝛia indiſcrete tribuẽtes non ſolũ vt ſupꝛa dixi mus ad impaciẽtie murmurationẽ ꝓruũt ſed cogente ſe inopia vſq; ad auariciã de uoluuntur. Quid vero eoꝛũ mente infeli tius.quibus de largitate auaricia naſcit᷑. ⁊2 peccatoꝛũ ſeges quaſi ex virtute ſemina r rius itaq; admonẽdi ſunt vt tene re ſua rationabiliter ſciãt ⁊ tunc demũ vt aliena nõ ambiant. Si enim radix culpe in ipſa effuſione nõ exuritur nunq; ramis exuberans auaricie ſpina ſiccatur. Occa ius poſſidendi diſponat᷑ ¶ Tunc vero ad ſio ergo rapiendi Ponar Aimene pꝛiꝰ ab moniti audiant quo que habẽt miſericoꝛ diter tribuãt quãdo nimirũ didicerunt vt bona miſericoꝛdie per interiectam rapine nequiciã non confundãt. Niolenter eniʒ exquirunt qui miſericoꝛditer largiantur. Sed aliud eſt pꝛo peccatis miſericoꝛdiaʒ facere.aliud pro miſericoꝛdia faciẽda pec care. Que iaʒ nequaqꝙᷓ; miſericoꝛdia nun cupari poteſt quia ad dulcem kuen non pꝛoficit per virus peſtifere radicis ama⸗ reſcit.Hinc eni eſt ꝙ ipſa etiã ſacrificia ꝑ pꝛophetã dominus repꝛobãs dicit. Ego Dominꝰ diligens iudiciũ ⁊ odio habẽs ra ꝓinam in holocauſtũ. Hinc iterum dicit. Hoſtie impioꝛũ abominabiles:qꝛ offerun tur ex ſcelere. Qui ſepe quoq; ex indigẽ⸗ tibꝰ ſubtrahũt que deo largiunt᷑:ſed quã ta eos animaduerſione rennuat.per quẽ⸗ dam Salomonẽ dominus demonſtrat:di cens. Qui offert ſacrificium ex ſubſtantia pauperis quaſi qui victimat fil iũ in cõſpe ctu patris ſui. Quid nãq; eſſe intollera⸗ bilius poteſt qꝙ; moꝛs ſilij ante oculos pa⸗ tris.Hoc itaq; ſacrificiũ quanta ira aſpici atur oſtendit᷑.qð oꝛbati patris doloꝛi cõ⸗ paratur.Et tamen plerũq; quanta tribu⸗ unt penſant.quãta autem rapiũt conſide rare diſſimulant quaſi mercedẽ numerãt. ⁊ perpendere peccata recuſant. Audiant itaq; quod ſcriptum eſt. Qui mercedes congregauit miſit eas in ſacculũ pertuſuʒ In ſacculo quippe pertuſo videtur quan do pecunia mittitur:ſed quãdo amittitur non videtur. Qui ergo quãta largiuntur aſpiciunt ſed quata rapiũt non perpẽdũt. In pertuſo ſacculo mercedes mittunt.qꝛ pꝛofecto has in ſpecie ſue fiducie intuen⸗ tes congerũt ſed nõ intuentes perdunt. er diuerſo modo admonen- di diſcoꝛdes atqʒ pacatos: (Kapitulum. XXIII. Liter admonendi ſunt diſcoꝛ⸗ es atq aliter pacati. Diſcoꝛ⸗ Aes nãq; admonẽdi ſunt vt cer ltuiſſime ſciant qꝛ quãatiſlibet vir tutibus polleant ſpirituales fieri nullate nus poſſunt.ſi vniri per concoꝛdiã pꝛoxi tus ſpũs eſt.charitas.gaudiũ.pax. Qui ergo ſeruare pacẽ non curat ferre fructuʒ ſpuũs recuſat.inc NMaulꝰ ait. Cum ſit in ter vos ʒelus ⁊ cõtentio.nonne carnales eſtis? loinc iterum dicit. Nacem ſequimi mis negligũt. Scriptũ quippe eſt. Fruc⸗ Tertie partis libꝛi aſtoꝛalis cure ni cum omnibꝰ ⁊ ſanctimoniam. ſine qua nemo videbit deũ.Hinc rurſum admonẽi ait.Sollicitũ ſeruate vnitatẽ ſpũs.in vin culo pacis.vnũ coꝛpus ⁊ vnus ſpũs.ſicut vocati eſtis in vna ſpe vocationis veſtre. Ad vnã igitur vocationis ſpem nequaqᷓ; ꝓtingitur ſi nõ ad eã vnita cũ ꝓximis mẽ te currat᷑. At ſepe nõnulli quo quedã ſpe cialiter dona ꝑcipiunt.ſuꝑbiendo donuʒz cõcoꝛdie qð maius eſt amittũt vt ſi foꝛtaſ ſe carneʒz pꝛe ceteris gule refrenatione qs edomat.concoꝛdare eis quos ſuꝑat abſti nendo contẽ pnat.ſed qꝛ abſtinentiã a cõ coꝛdia ſeparat.quid admoneat pſalmiſta. Perpẽdat:ait eni. Laudate eũ in tym⸗ pano ⁊ choꝛo. In tympano nanq; ſicca ⁊ pꝓcuſſa pellis reſonat. In choꝛo autẽ vo⸗ ces ſociate cõcoꝛdãt. Quiſquis itaq; coꝛ pus affligit ſed concoꝛdiã deſerit deũ qui⸗ dem laudat in tympano:ſed tamẽ nõ lau dat in choꝛo. Sepe vero dũ quoſdam ma ioꝛ ſcientia erigit a ceteroꝛũ ſocietate diſ⸗ iungit.⁊ quaſi quo plꝰ ſapiunt.eo concoꝛ die virtute deſipiſcũt. i itaq; audiãt qͥd ꝑ ſemetipſam veritas di cat.Habete ſal in vobis ⁊ habete pacẽ inter vos.Sal quip pe ſine pace nõ virtutis eſt donũ.ſed dam nationis argumentũ. Qno enĩ quiſq; me lius ſapit.eo deteriꝰ delinquit ⁊ iccirco ĩ excuſabiliter ⁊ multo magis merebit᷑ ſup pli ciũ qꝛ pꝛudẽter ſi voluiſſet potuit vita re peccatũ. Quibꝰ recte quoq; ꝑ Jacobũ vicitur /5 ſi ʒelũ amarũ habetis inter vos ⁊ contẽ tiones ſunt in coꝛdibꝰ veſtris nolite gloꝛiari ⁊ mendaces eſſe aduerſum veritatẽ. Mõò eſt iſta ſapiẽtia deſurſum de ſcendẽs:ſed terrena animalis dyabolica Que autẽ deſurſum eſt ſapiẽtia.pꝛimum quidẽ pudica eſt. deinde paciſica. OPudi⸗ ca quidẽ quia caſte intelligit paciſica aũt quia per elationẽ ſe minime a pꝛoximoꝛũ ſocietate diſiungit. Admonẽ di ſunt diſſi dentes vt nouerint ꝙ tam diu nullũ boni operis deo ſacrificiũ ĩimolant. ꝙ; diu a ꝓ⸗ ximo per charitatẽ diſcoꝛdàt. Scriptum nãq; eſt.Si offers munus tuũ ante altare ibi recoꝛdatus fueris quia frater tuꝰ ha — di⸗ or̃ oyl n e 14 Beati Gregoꝛij pape Cap. xxXIII - bet aliquid aduerſus te.relinque ibi mu⸗ ipſum a quo impꝛeſſa ſunt non amare. nus tuũ ante altare ⁊ vade pꝛius reconſi⸗ Hinc Hauid dum totum ſe ad federa pas⸗ liari fratri tuo.⁊ tunc veniẽs offeres mu⸗ cis interne conſtringeret teſtatur. ꝙ cum nus tuũ. Ex qua ſcilicet pꝛeceptione pen malis concoꝛdiã non teneret dicens. Mõ ſandũ eſt quoꝛũ hoſtia repellitur.qꝙ intol ne qui oderunt te deus oderam ⁊ ſu per in lerabilis culpa monſtrat᷑ ¶ Mã cum mala imicos tuos tabeſcebã. Per fecto odio o⸗ cuncta bonis ſequẽtibus diluant᷑. penſe⸗ deram illos.inimici facti ſunt mihi. Ini⸗ mus quãta ſit mala diſcoꝛdie.que niſi exx micos etenim dei perfecto odio odiſſe eſt tincta riſe funditus.bonũ ſubſequi nõ ⁊ ꝙ facti ſunt diligere ⁊ ꝙ faciunt incre⸗ permittũt: Admonẽdi ſunt diſcoꝛdes vt pare moꝛes pꝛauoꝛũ pꝛemere vite pꝛodeſ⸗ ſi aures a mãdatis celeſtibus nõ declinãt ſe. NMenſandũ eſt igitur quando ab incre mentis oculos ad cõſideranda ea que ĩ in patione ceſſatur.quanta culpa cum peſſi⸗ fimis verſant᷑ aperiãt.ꝙ ſepe aues vnius mis pax tenetur ſi pꝛopheta hoc tantũ ve eiuſdẽqʒ generis ſeſe ſocialiter volãdo nõ lud in hoſtiam deo obtulit ꝙ contra ſe ꝓ deſerũt ꝙ gregatim aĩalia bꝛuta paſcunk pomino pꝛauoꝛũ inimicicias excirauit* Mue ſollerter aſpicimꝰ concoꝛdãdo ſibi ¶ Hinc eſt ꝙ leui tribus aſſumptis gladijs irrationabilts natura indicat q;tũ malũ ꝑ per caſtroꝛum media tranſiens.quia feriẽ diſcoꝛdiã rationalis natura cõmittat. qn dis noluit peccatoꝛibus parcere deo ma⸗ hec ex rationis intẽtione perdidit. ꝙ illa nus dicta eſt conſecraſſe.Hinc finies pee motu naturali cuſtodit. At cõtra admonẽ cantium ciuiũ gratiam ſpernens coeũtes di ſunt pacati.ne dũ pluſ neceſſe eſt pa-⸗ cum madianitis pertulit.⁊ iram dei iratꝰ cem quã poſſidẽt amãt ad perpetuã veni placauit. Hinc per ſemetipſam veritas di ge nõ appetãt. Plerũq; eni grauiꝰ inten cit. Molite arbitrari quia venerim pacem tionẽ mentiũ.rerũ trãquillitas temperat. mittere in terram.nõ veni pacem mitte⸗ vt quo nõ ſunt moleſta que obtinẽt eo mi re ſed gladium. Maloꝛũ quippe cũ incau nus amabilia fiant que vocãt: ⁊ quo dele te amicitijs iungimur culpiſ ligamur.vn ctant pꝛeſentia. eonõ inquirant᷑ eterna. de ⁊ Joſaphat qui tot de ante acta vita pᷣ vnde ⁊ ꝑ ſemetipſam veritas loquẽs cuʒ conijs attollitur.de Achab regis amtci⸗ terrenã pacẽ a ſuꝑna viſtingueret atq; ad tijs pene periturus increpatur. Cui a do venturã diſcipulos ex pꝛeſenti ꝓuocaret mino per pꝛophetã dicitur.(¶ Impio pꝛe⸗ ait. Pacẽ relinquo vobis.pacẽ meaʒ do ves auxilium.⁊ his qui odernnt dominũ vobis. Relinquo ſcilicet tranſitoꝛiam do amicitia iungeris. Et iccirco iram quidẽ manſurã. Si ergo in eã coꝛ que relicta eſt domini merebaris:ſed bona opera inuen⸗ figitur nuniꝙᷓᷓ ad illã que dãda eſt ꝑuenit᷑ ta ſunt in te.eo ꝙ abſtuleris lutos de ter Max igit᷑ pꝛeſens eſt ita tenẽda vt ⁊ dili- ra iuda.Ab illo enim qui ſumme rectus Sil debeat ⁊ contẽpni ne ſi immoderate di eſt eo ipſo iam diſcrepat.quo peruerſoꝛuʒ ligitur. diligenns animus in culpa tenea amicitijs vita noſtra concoꝛdat ¶ AUdmo⸗ tur.vnde etiã admouendi ſunt pacati ne nendiſunt pacati.ne ſi ad coꝛꝛeptiõis ver dum nimis humanam pacem deſiderant. ba pꝛoſiliant. tempoꝛalem pacem ſibi per pꝛauos hominũ moꝛes nequaqꝙᷓ redargu⸗ turbari foꝛmident. Rurſumq; admonen⸗ ant. ⁊ conſentiẽdo ꝓeruerſis ab auctoꝛis di ſunt vt eandem pacem dilectione inte ſui ſe pace diſinngant. ne dum humana gra intrinſecus teneant. ꝙᷓ per inuectio⸗ foꝛas iurgia metuunt interni federis diſ⸗ nem vocis ſibi extrinſecus turbant. Qð cutione feriantur. Quid eſt enim pax trã vtrunq; pꝛouide dauid ſe perhibet ſerua⸗ ſitoꝛia niſi quoddã veſtigium pacis eter⸗ re cum dicit. Cum his qui oderunt pacẽ ne. Quid vero dementius eſſe poteſt.q; eram pacificus.cum loquebar illis ĩpug veſtipia in puluere impꝛeſſa diligere. ſed nabãt me gratis. Ecce ⁊ loqns nnpugna Tertie partis libꝛi Paſtoꝛalis cure batur: et tamen impugnatus erat paciſi⸗ cus: quia inſanientes ceſſabat repꝛehen⸗ dere: nec repꝛehenſus negligebat ama⸗ re.hinc etiã Paulus ait: Si fieri poteſt ꝓꝙ ex vobis eſt cum omibus hominibꝰ pa cem habẽtes. Hoꝛtaturus em̃ diſcipu⸗ los:vt pacem cũ omnibus haberẽt pꝛemi ſit dicens: Si fieri poteſt:atq; ſubiunxit: quod ex vobis eſt. Difficile quippelerat: vt ſi mala acta coꝛriperẽt habere pacẽ cuʒ omibus poſſent. Sed cũ tem poꝛalis pax in pꝛauoꝛũ coꝛdibus ex noſtra increpatio ne confundit᷑ inuiolata: neceſſe eſt in no⸗ ſtro coꝛde ſeruet᷑ Recte itaq; ait:quod ex vobis eſt:ac ſi nimirũ dicat: Quia pax ex duarum partiũ conſenſu ſubſiſtit:ſi ab eis que coꝛripiunt᷑:expellitur:integra tamen in veſtra qui coꝛripitis mente teneat᷑. An de iſdem rurſum diſci pulos admonet di⸗ cẽs: Si quis nõ o bedit verbo noſtro per epiſtolã (hunc notate) ⁊ non cõmiſceami ni cum illo vt confundat᷑:atq; illico adiũ⸗ xit:⁊ nolite vt inimicũ eſtimare illum:ſed coꝛripite vt fratrem. Ac ſi diceret. Pacẽ cum eo exterioꝛẽ ſoluite:ſed interioꝛẽ cir⸗ ca illum medullitus cuſtodite: vt peccã⸗ tis mentem ſic veſtra diſcoꝛdia feriat:qua tenus pax a veſtris coꝛdibus:nec abnega ta diſcedat. ¶De diuerſo modo admonen/ di ſeminantes iurgia:atq; paci/ ficos: ¶ Capitulum. XXIIII. Liter admonẽdi ſunt ſeminan tes iurgia: atq; aliter pacifici. Admonendi nãq; ſunt qui iur Agia ſeminãt:vt cꝰ ſũt ſequaces agnoſcant. De apoſtata quippe angelo ſcriptũ eſt. Cum bone meſſi ʒiʒania fuii⸗ ſent inſerta. Inimicus homo hoc fecit. De cuius etiã mimbꝛis per Salomoneʒ dici᷑. Homo apoſtata vir inutilis:gradi⸗ tur oꝛe peruerſo. Annuit oculis:terit pe⸗ de:digito loquit: pꝛauo coꝛde machinat᷑ malũ: ⁊ in omni tempoꝛe iurgia ſeminat. Ecce quẽ ſeminantẽ iurgia dicere noluit vꝛius apoſtats nominauit: quia niſi mo⸗ re ſuperbi᷑tis angeli a conſpectu cõditos ris pꝛius intus auerſione mẽtis caderet: foꝛas poſtmodũ vſq; ad ſeminãda iurgia nõ veniret. Qui recte deſcribit᷑ ꝙ annuit oculis:digito loquit᷑:terit pede. Interioꝛ nãq; eſt cuſtodia: que oꝛdinata ſeruat ex⸗ terius mẽbꝛa. Qui ergo ſtatum mentis perdidit:ſubſequẽter foꝛas in inconſtan⸗ tia motiõis fluit: atq; exterioꝛe mobilita⸗ te indicat: ꝙ nulla interius radice ſtavili tatis ſubſiſtat. Audiãt iurgioꝝ ſeminato⸗ res quod ſcriptũ eſt. Beati paciſici quo⸗ niã filij dei vocabunt᷑:atq; e diuerſo colli gant:quia ſi filij dei vocant᷑: qui pacẽ fa- ciũt:pꝛoculdubio ſathane ſunt filij qui cõ fundunt. Omnes autẽ qui per diſcoꝛdiã ſeparant᷑ a viriditate dilectiõis arefiunt. NQui ⁊ ſi boni operis fructꝰ in ſuis actio⸗ nibus pꝛoferũt: pꝛofecto nulli ſunt: quia non ex vnitate charitatis oꝛiunt᷑. Hinc er go perpendãt ſeminantes iurgia qᷓ;' mul⸗ tipliciter peccãt:qui dum vnã nequitiam perpetrãt:ab humanis coꝛdibus cunctas ſimul virtutes eradicãt. An vno em malo innumera peragũt: qui ſeminãdo diſcoꝛ⸗ diam:charitatẽ:que nimirũ omniũ virtu⸗ tum mater eſt extingũt. Quia autẽ nihil eſt pꝛecioſius deo virtute dilectiõis. MHi⸗ hil eſt dyabolo deſiderabilius extinctiõe charitatis. Quiſquis ergo ſeminãdo iur gia dilectionem pꝛoximoꝝ perimit:hoſti dei familiarius ſeruit:quia qua ille amiſ⸗ a cecidit:hãc iſte vulneratis coꝛdibꝰ ſub trahẽs eis iter aſcenſionis abſcidit.At cõ tra admonẽdi ſunt pacifici:ne tante actio nis pondus leuigẽt: ſi inter quos funda⸗ re pacẽ debeant ignoꝛẽt. NHam ſicut mul⸗ tũ nocʒ ſi vnitas deſit bonis:ita valde eſt noxiũ ſi non deſit malis:ſi ergo peruerſo⸗ rũ nequicia in pace iungit᷑: pꝛofecto eoꝛũ malis actibus robur auget᷑: quia quo ſibi in malicia congruũt:tanto ſe robuſtiꝰ bo⸗ noꝝ afflictiõibus illidũt. Hinc namq; eſt Wcõtra damnati illius vaſis vicʒ antixpᷣ pꝛedicatoꝛes:diuina voce beato JYob dici tur. Membꝛa carniũ eius coherentis ſibi Hinc ſub ſquamarũ ſpecie de eius ſatelli 105 l: i it ſor er⸗ tis n⸗ lli no⸗ ho⸗ i. ſa⸗ co ni 1. 9 tibus dicit᷑: vna vni coniũgitur:⁊ ne ſpira culũ quideʒ incendit per eas. Sequaces quippe illiꝰ: quo nulla inter ſe di coꝛdie aduerſitate diuiſi ſunt: eo in bonoꝝ nece grauius glomerant᷑. Qui ergo iniquos paci ſociat:iniquitati vires adminiſtrat: qꝛ bonos deterius depꝛimũt: quos ⁊ vna nimiter perſequũt᷑ Ande pꝛedicatoꝛ egre gius graui phariſeoꝝ ſaduceoꝛũq; perſe⸗ cutiõe appꝛehenſus inter ſemetipᷣos diui dere ſtuduit:quos cõtra ſe vnitos graui⸗ ter vidit:cũ clamauit dicens: Airi fratres ego phariſeus ſum: filius phariſeoꝛũ: de ſpe et de reſurrectiõe moꝛtuoꝝ ego iudi⸗ coꝛ. Dũq; ſaducei ſpecie reſurrectionẽ q; moꝛtuoꝝ eſſe denegarẽt: ꝙᷓ phariſei iuxta ſacriloquij pꝛecepta crederẽt facta imper ſecutoꝝ vnanimitate diſſenſio eſt: ⁊ diui ſa turba Maulus illeſus exijt: que hunc vnita pꝛius vnanimiter pꝛeſſit. Admonẽ di itaq; ſunt:qui faciẽde pacis ſtudijs oc cupant᷑: vt pꝛauoꝝ mentibus pꝛius amo⸗ rem debeãt interne pacis infundere:qua tenꝰ eis poſtmodũ valeat exterioꝛ pax ꝓ⸗ deſſe: vt dum eoꝝ in illius cogitatiõe ſu⸗ ſpendit᷑:nequaqꝙᷓᷓ ad nequitiã ex huiꝰ per ceptione rapiat᷑:dunq; ſupernã pꝛouidẽt terrenã nullo modo ad vſum ſue deterio⸗ ratiõis inclinent.Cũ vero peruerſi quiq; tales ſuut:vt nocere bonos nequeãt:etiã ſi concupiſcãt inter has nimirũ debet ter⸗ rena pax cõſtrui:vt pꝛius qꝙᷓ ab eis valeat ſuperna cognoſci.ARNt hi ſcilicet quos cõ⸗ tra dilectionẽ dei malicie ſue impietas ex aſperat: ſaltim ex pꝛoximi amoꝛe mãſue⸗ ſcant:⁊ quaſi e vicino ad melius trãſeant vt ad illã que a ſe longius eſt paeẽ condi⸗ toꝛis aſcendant. ¶ De diuerſo modo admonen/ di eos qui ſacre legis verba nõ recte intelligũt:atq; eos qui hec humiliter non loquũturr –Kapitulum. XXV Liter admonẽdi ſunt qui ſacre egis verba non recte intelli⸗ BPeati Gregoꝛij pape Cap. xxV gunt:atq; aliter qui recte quidem intelli⸗ gũt:ſed hec humiliter non loquũtur. Ad monendi em̃ ſunt: qui ſacre legis verba non recte intelligũt:vt perpendant: quia ſaluberrimũ vini potũ inveneni ſibi pocu lũ vertũt: ac per medicinale ferrũ vulne⸗ re moꝛtali ſe feriũt:dũ per hoc ĩ ſe ſana pe rimũt:per qð ſalubꝛit᷑ abſcidere ſaucia de buerũt. Admonẽdi ſunt vt perpendãt qð ſcriptura ſacra in nocte vite pᷣſentis quaſi quedã nobis lucerna ſit poſita:cuiꝰ nimi⸗ rum verba dũ non recte intelligũt: de lu⸗ mine tenebꝛeſcũt. Quos videlicet ad in⸗ tellectũ pꝛauũ intentio peruerſa non rape ret:niſi pꝛius ſuperbia inflaret. Dum em̃ ſe pꝛeceteris ſapiẽtes arbitrant᷑:ſequi ali os ad melius intellecta deſpiciũt:atq; vt apud imperiũ vulgus ſcientie ſibi nomen extoꝛqueãt: ſtudent ſummopere ab alijs recta intellecta deſtruere: ⁊ ſua peruerſa roboꝛare: vnde bene per pꝛophetã dicit᷑: Secuerũt pꝛegnantes Galaad ad dilatãä⸗ dum terminũ ſuũ. Salaad nãq; aceruus teſtimonij interpꝛetat᷑. Et quia cuncta ſi⸗ mul cõgregatio eccleſie per confeſſionem ſeruit teſtimonio veritatis nõ incongrue per Galaad eccleſia expꝛimit᷑:que oꝛe cu⸗ ctoꝝ fideliũ de deo queq; ſunt vera teſta tur. Pꝛegnãtes autem Galaad anime vo cant᷑:que intellectũ verbi ex diuino amo⸗ re concipiũt: ſi ad perfectũ temꝑpus veni⸗ ant perceptam intelligentiã operis oſten ſione pariture. Terminũ vero ſuũ dilata⸗ re eſt opinionis ſue nomẽ extendere. Se cuerũt ergo pꝛegnantes Galaad ad dila⸗ tandũ terminũ ſuum:quia nimirũ hereti⸗ cimentes fideliũ que iam aliquid de veri tatis intellectu cõceperant:peruerſa pꝛe⸗ dicatiõe perimũt:a ſcientie ſibi nomẽ ex⸗ tendũt:paruuloꝝ coꝛda iam de verbi con ceptiõe grauida erroꝛis gladio ſcindũt: ⁊ quaſi doctrine ſibi nomen faciũt. Hos er⸗ go cũ conamur inſtruere ne peruerſa ſen⸗ tiant: admonemus: pꝛius neceſſe eſt ne in anem gloꝛiã querant. Si em̃ radix elatio nis abſcidit᷑: conſequenter rami pꝛaue aſ⸗ ſertiõis areſfunt. Rdmonẽdi ſunt etiam Kertie partis libꝛei Paſtoꝛalis cure ne erroꝛes diſcoꝛdiaſq; generãdo legem dei que iccirco data eſt:vt ſacriſicia ſatha ne pꝛohibeat eandem ipᷣam in ſathane ſa crificiũ vertant. Ande per pꝛophetã do⸗ minus querit᷑ dicens: Hedi eis frumentũ vinũ ⁊ oleum:⁊ argentũ multiplicaui eis ⁊ aurum que fecerũt Baal. Frumentum quippe a domino accipimꝰ?:quando in di ctis obicurioꝛibus ſubducto tegimine lit⸗ fere per medullã ſpiritꝰ legis interna ſen timus. Ainũ ſuum nobis dominꝰ pꝛeſtat cum ſcripture ſue alta pꝛedicatiõe nos in ebꝛiat.Oleuz quoq; ſuũ nobis tribuit cũ pꝛeceptis apertioꝛibus vitã noſtrã blan⸗ da lenitate diſponit. Argentũ multipli⸗ cat cũ nobis luce veritatis plena eloquia ſubminiſtrat. Auro quoq; nos ditat quã⸗ do coꝛ noſtrũ intellectu ſummi fulgoꝛis ir radiat. Que cũcta heretici Baal offerũt quia apud auditoꝛũ ſuoꝛum coꝛda coꝛru⸗ ꝓte omnia intelligẽdo peruertũt: ⁊ de fru Mẽto dei vino atq; oleo:argento pariter⸗ ⁊ auro ſathane ſacrificiũ immolant: quia ad erroꝛẽ diſcoꝛdie verba pacis inclinãt. Ande admonẽdi ſunt vt perpendãt:quia dum peruerſa mẽte de pꝛeceptis pacis di ſcoꝛdiã faciunt: iuſto dei examine ipᷣi de verbis vite moꝛiunt᷑. At contra admonẽ⸗ di ſunt que recte quidẽ verba legis intel⸗ ligũt:ſed hec humiliter non loquũtur:vt in diuinis ſermonibus pꝛiuſqꝙ eos alijs pꝛoferãt ſemetipᷣos requirãt:ne inſequen tes alioꝝ facta ſe deſerant:⁊ cũ recte de ſa gra ſcriptura ſentiũt: hoc ſolũ quod per il lam cõtra elatos dicitur: non attendant. JYinpꝛobus quippe et imperitus eſt me⸗ dicus: qui alienum vuulnus mederi ap⸗ petit:et ipſe vulnus quod patitur neſcit. Qui ergo verba dei humiliter nõ loquũ⸗ tur pꝛofecto: admonẽdi ſunt: vt cum me⸗ dicamina egris apponũt:pꝛius virus ſue peſtis inſꝑiciãt:ne alios medendo ipᷣi mo riantur. Admoneri debent:vt cõſiderent ne a virtute dicti dicendi qualitate diſcoꝛ dent:ne loquendo aliud:a oſtendẽdo ali⸗ ud pꝛedicent. Audit itaq; quod ſcriptũ eſt. Si quis loquit᷑ quaſi ſermones dei. Quli ergo verba que pꝛoferãt ex pꝛopꝛijs non habent cur quaſi de pꝛopꝛijs tumẽt. Audiãt quod ſcriptum eſt. Sicut ex deo coꝛã deo in chꝛiſto loquimur. Ex deo em̃ coꝛam deo loquitur:qui pꝛedicatiõis ver buʒ:⁊ quia a deo accepit:intelligit: ⁊ pla cere per illud deo non hominibus querit Audiant quod ſcriptum eſt. bhomina⸗ tio domini eſt omnis arrogans. Quia vi delicet dũ in verbo dei gioꝛiã querit:ius dantis inuadit: eumq; laudi ſue poſtpo⸗ nere nequaquã metuit: a quo hoc ipſum quod laudatur accipit. Audiãt quod pꝛe dicatoꝛi per Galomonem dicitur: Bibe aquam de cyſterna tua:⁊ fluẽta putei cui diriuentur fontes tui foꝛas: et in plateis aquas diuide.abeto eas ſolus:nec ſint alieni participes tui. Aquam quippe pꝛe dicatoꝛ de cyſterna ſua bibit: cum ad coꝛ ſuum rediens?: pꝛius audit ipᷣe quod di⸗ cit: Bibit ſui fluenta putei ſi ſui irrigatio ne infunditur verbi. Abi bene ſubiun⸗ gitur. Deriuentur fontes tui foꝛas: ⁊ in plateis aquas diuide. Rectũ quippe eſt: vt pꝛius ipᷣe bibat:⁊ tunc pꝛedicando ali⸗ is influat. Fontes namq; foꝛas deriuare eſt: exterius alijs vim pꝛedicationis in⸗ fundere. In plateis autem aquas diuide re eſt: in magna auditoꝛum amplitudine iuxta vniuſcuiuſq; qualitatem piuina elo quia diſpẽſare.Et quia plerumq; inanis gloꝛie appetitus ſubꝛipit: dum ſermo di⸗ uinus ad multoꝛũ noticiam currit. Moſt Auã dictum eſt aquas diuide:recte ſubiũ⸗ gitur. yabeto eas ſolus: nec ſint alieni participes tui. Alienos quippe malignoſ ſpiritus vocat: de quibus pꝛopheta tem⸗ ptati hominis voce dicitur: Alieni inſur rexerunt in me: ⁊? foꝛtes queſierunt ani⸗ mam meam. Ait ergo: Aquas in plateis diuide:⁊ tamen ſolus habe. Ac ſi aperti⸗ us dicat: Sic neceſſe eſt: vt pꝛedicationi exterius ſeruias: quatenus per elationeʒ te immundis ſpiritibus non coniungas: ne in diuini verbi miniſterio hoſtes tuos ad te participes admittas. Aquas ergo ⁊=? inplateis diuidimus: 2 tamẽ ſoli poſſide —— hri umet. de woeñ iser ni gert mnina gian lnius Npo⸗ Plum pe⸗ Pbe eici es cſut epre dae Ado biun⸗ 41 eekt: ol llare zin⸗ lide cine gelo znis odi⸗ dot bii⸗ lent gnel ken nlur ani⸗ tes eſti⸗ ni ni, : os ol ſie⸗ Beati Bfegoꝛij pape Cap. xXxxVI mus: quando exterius late pꝛedicationẽ fundimus:⁊ tamẽ per eam humanas lau des aſſequi: minime ambimus. He diuerſo modoadmonen- di illos qui cum pꝛedicare vale ant pꝛe nimia humilitate foꝛmi dant: atq; illos quos a pꝛedica- tione imperfectio vel etas pꝛo⸗ hibet: et tamen pꝛecipitatio im . (ECEmapitulum. XXVI. — Liter admonendi ſunt qui cuʒ pꝛedicare valeãt pꝛe nimia hu militate foꝛmidant: atq; aliter admonendi ſunt quos a pꝛedi⸗ catione imperfectio vel etas pꝛohibet: et tamen pꝛecipitatio impellit. Admonen⸗ di namq; ſunt:qui cum pꝛedicare vtiliter poſſunt: immoderata tamen humilitate effugiũt:vt ex minoꝛi conſideratione col⸗ ligant:quantum in maioꝛibus rebus de⸗ linquant. Si enim indigentibus pꝛoxi⸗ mis ipᷣi quas haberent pecunias abſcon⸗ derent:adiutoꝛes pꝛoculdubio calamita⸗ tis extitiſſent. Quo ergo reatu aſtringã⸗ tur:aſpiciant: qui dum peccantibus fra⸗ tribus verbum pꝛedicationis ſubtrahũts: moꝛientibus mentibus vite remedia ab⸗ ſcondũt:vnde ⁊ bene quidam ſapiens di⸗ cit:Sapientia abſcondita ⁊ theſaurus in uiſus: que vtilitas vtriuſq;. Si populũ fames attereret: et occulta ſibi frumenta ſeruaret: auctoꝛes ꝓculdubio moꝛtis exi ſterent. Quanta itaq; pleztendi ſunt pe⸗ na conſiderent: qui cum fame verbi ani⸗ me pereant ipᷣi panem perceptegratie nõ nuũſtrant. Ande bene per Salomonẽ di⸗ citur: Qui abſcondit frumẽta maledice⸗ tur in populis. Frumenta quippe abſcõ dere eſt pꝛedicationis ſancte apud ſe ver ba tenere. In populis autem talis quii⸗ q; maledicitur: quia in ſolius culpa ſilen tij per multoꝛum quos coꝛrigere potuit: pena damnatur. Si medicinalis artis mi nime ignari ſecandum vulnus cernerent: ⁊ tamen ſecare recuſarent:pꝛofecto pecca tum fraterne moꝛtis ex ſolo toꝛpoꝛe com⸗ mitterent. Quanta ergo culpa inuoluan tur:aſpiciant:qui dum cognoſcant vulne ra mentium curare negligunt ea ſectione verboꝛum. Ande ⁊ bene per pꝛophetam dicitur:Maledietus qui pꝛohibet gladi⸗ um ſuum a ſanguine. Gladium quippe a ſanguine pꝛohibere eſt pꝛedicationis ver bum a carnalis vite interfectione retine⸗ re. De quo rurſum gladio dicitur.Et gla dius meus deuoꝛabit carnes. Hi itaq; cũ apud ſe ſermonem pꝛedicationis occul⸗ tant: diuinas cõtra ſe ſententias terribi⸗ liter audiant: quatenus ab eoꝛum coꝛdi⸗ bus timoꝛem timoꝛ expellat. Audiant ꝙ talentum qui erogare noluit:cum ſenten⸗ tia damnatiõis amiſit. Nudiant ꝙ Nau lus eo ſe a pꝛoximoꝛum ſanguine mundũ credidit:ꝙ feriẽdis eoꝛum vicijs non pe⸗ percit: dicens: Conteſtoꝛ vos hodierna die: quia mũdus ſum a ſanguine omniuʒ veſtroꝛũ. Mon enim ſubterfugi: quo mi⸗ nus annũciarem omne conſilium dei vo⸗ bis. Audiant ꝙ voce angelica Johanes admonet cum dicit: Qui audit:dicat ve⸗ ni: vt nimirum cui ſe vox interna inſinu⸗ at: illuc etiam alios clamando quo ipᷣe ra pitur:trahat:ne clauſas foꝛes etiam voca tus inueniat:ſi vocati vacuus appꝛopin⸗ quat. Audiant quod Eſaias qui a verbi miniſterio tacuit:illuſtratus a ſuperno lu mine magna voce penitentie ſeipᷣe repꝛe⸗ hendit dicens:Ae mihi:quia tacui.Au⸗ diant quod per Salomonem in illum pꝛe dicationis ſcientia multiplicari permitti tur: qui in hoc quod iam obtinuit toꝛpo⸗ ris vicio nõ tenetur. Ait namq;: Anima que benedicit impĩguabit᷑: ⁊ qui inebꝛiat ipᷣe quoq; inebꝛiabit᷑. Qui enim exterius pꝛedicando bene dicit interioꝛis augmẽti pinguedinẽ recipit:⁊ duʒ diuino eloquio quditoꝝ mentẽ deebꝛiare nõ deſinit potu Tertie partis libꝛi Multiplicati muneris de ebꝛiatꝰ excreſcit Audiãt qð Dauid hoc deo ĩ munere ob⸗ tulit.ꝙ pꝛedicationis gratiã quã accepe rat non abſcõdit:dicens.Ecce labia mea nõ pꝛohibebo dñe tu cognouiſti. Juſticiã tuã non abſcõdi in coꝛde meo veritatẽ tuã ſalutare tuũ dixi Audiant qð ſpõſi col loquio ad ſponſam dicit᷑. Que habitaſ in oꝛtis amici auſculta fac me audire vocem tuã. Eccleſia quippe in oꝛtiſ habitat.que ad viriditatẽ intimꝗ exculta plataria vir tutum ſeruat. Cuius vocẽ anucos auſcul tare eſt electos quoſq; verbũ pꝛedicatiõis illius deſiderare. quã videlicet ſponſus audire deſiderat.quia ad pꝛedicationem ſuã per electoꝛũ ſuoꝛum animas anhelat. Audiant ꝙ moyſes cum iraſcentẽ deum populo cerneret:.⁊ aſſumi adulciſcendum gladios iuberet.illos a parte dei denũcia uit exiſtere qui delinquentiũ ſcelera incũ ctãter feriret:vicens.Si quis eſt dnii iun gatur mihi. Ponat vir gladiũ ſuuʒ ſuper femur ſuum.ite ⁊ redite de poꝛta vſq; ad poꝛtã.per mediũ caſtꝛoꝛũ.⁊ occidat vnus quiſq; fratrẽ ſuũ ⁊ amicũ ⁊ pꝛoximũ ſuuz. SBladiũ quippe ſuper femur ponere ẽ pꝛe dicationis ſtudiũ voluptatibus carnis an teferre: vt cum ſancta quis ſtudet dicere curet neceſſe eſt illicitas ſuggeſtioões edo mare.He poꝛta vero vſq; ad poꝛtã ire eſt a vicio vſq; ad vitiũ ꝑ qð ad mentẽ moꝛs ingredit᷑ increpãdo diiſi aurrere: dium vero caſtroꝛũ tranſire eſt. tanta eq̃⸗ litate intra eccleſiã viuere.vt qͥ delinquẽ tium culpas redarguit in nullius ſe debe at fauoꝛe declinare. Ende ⁊ recte ſubiun gitur. Occidat vir fratrẽ ⁊ amicũ ⁊ proxi mum ſuũ.Fratrẽ ſcilicet ⁊ amicũ ꝓximũ interficit.qui tamẽ puniẽda inuenit ab in crepationis gladio nec eis quos per cog⸗ nationẽ diligit parcit.Si ergo ille dei di⸗ citur qui adferiẽda vitia ʒelo diuini amo ris excitatur. pꝛofecto eſſe ſe dei denegat qui ⁊ inquantũ ſufficit increpare vitã car nalium recuſat. At contra admonẽdi ſũt quos a predicationis officio vel imperfe⸗ Xtio vel etas pꝛohibet ⁊ tamen pꝛecipita⸗ er ine tio impellit.ne dum tanti ſibi onus officij pꝛecipitatione arrogant.viam ſibi ſubſe⸗ quentis melioꝛationis abſcidant.⁊ cuʒ ar ripiunt intempeſtiue qð non valent.per⸗ dant etiam qð implere quãdoq; tempeſti ue potuiſſent atq; ſcientiã quia incõgrue conantur oſtendere.iuſte oſtendãtur ami ſiſſe. Admonẽdi ſunt vt cõſiderent quod pulli auium ſi ante pennarũ perfectioneʒ volare appetunt.vnde ire in alta cupiũt: inde in ima merguntur: Aamonda ſunt vt conſiderent qð ſtructuris recentibus: nec dũq; ſolidatis.ſi tignoꝛũ pondus ſuꝑ ponitur non habitaculũ ſed ruina fabꝛica tur. Admonẽdi ſunt vt conſiderent quod conceptas ſoboles ſemine ſi pꝛius ꝙᷓ; foꝛ⸗ mentur plene pꝛoferunt. nequaq; domos ſed tumolos replent. Minc eſt enim ꝙ ip⸗ ſa veritas que repente quos vellet robo⸗ rare potuiſſet vt exemplũ ſequentibus da ret ne imꝑfecte pꝛedicare pᷣſumeret poſt⸗ ꝙᷓ plene diſcipulos de virtute pꝛedicatio nis inſtruxit illico adiunxit. Nos autẽ ſe⸗ dete in ciuitate quouſq; induamini vir⸗ tute ex alto. In ciuitate quippe cõſedemꝰ ſi intra mentiũ noſtrarum nos clauſtra cõ ſtringimus ne loquẽdo exteriꝰ euagemur vt cum virtute diuina perfecte induimur tunc quaſi a nobiſmetipſis foꝛas etiã ali⸗ os inſtruentes exeamus. Hinc per quen⸗ dam ſapientẽ dicitur. Adoleſcens loque re in cauſa tua vix. ſi bis interrogatꝰ fu⸗ eris habeat initium reſpõſio tua. Hinc ẽ gqð idem redemptoꝛ noſter cuʒ in celis ſit conditoꝛ ⁊ oſtenſionis ſue potẽtia ſempcr doctoꝛ angeloꝛum ante triennale tempus in terra magiſter fieri noluit hominuʒ. vt videlicet pꝛecipitibus vim ſaluberrimi ti moꝛis infunderet cum ipſe etiam qui labi non poſſit perfecte vite gratiam non niſi Pfecta etate pꝛedicaret. Scriptũ qppe ẽ. CLũ factus eſſet annoꝛũ duodecim reman⸗ ſit puer JTeſus in Hieruſalem. Se quo a parentibus requiſito paulopoſt ſubdi⸗ tur. Inuenerunt illum in templo ſedentẽ in medio doctoꝛum a interrogantẽ illos ⁊ audienteʒ. Nigilanti itaq; ↄſideratiõe pẽ oſich ubie⸗ aze mhett dögne urami t god tone; upiüt: dunt ubus: us ſup ſabric qvod h⸗ omnos Ylo⸗ fobo⸗ 1sd4 oc⸗ icatis leſe i wi⸗ denm no venur Himor zali⸗ en⸗ ane fu⸗ incẽ s ſit npa pus ,t nlti laobt nii tan⸗ eaſ bt ſnk 1e⸗ pe PBeati GBregoꝛij pape Cap. XXVI ſandũ eſt: ꝙ cũ hieſus annoꝝ duodecim dicit᷑:in medio doctoꝝ ſedens nõ docens ſed interrogans inuenit᷑. Quo exemplo ſcilicet oſtendit᷑ ne infirmus docere quis audeat:ſi ille puer doceri interrogãdo vo luit: qui per diuinitatis potentiã verbuʒ ſcientie ipis ſuis doctoꝛibus miniſtrauit. Hinc vero per NPaulũ diſcipulo dicitur: Pꝛecipe hec ⁊ doce: nemo adoleſcentiã tuaʒ cõtempnat. Sciendũ vobis eſt:quia in ſacro eloquio aliquãdo adoleſcentia iu uentus vocat᷑. Quod citius oſtendit᷑: ſi Halomonis ad mediũ verba pꝛoferant᷑: qui ait: Letare iuuenis in adoleſcentia tua. Si enim vtraq; vnũ eſſe: non decer⸗ nem nõ vocarrert. De diuerſo modo admonen⸗ di eos qui in hoc quod tempoꝛa liter appetunt pꝛoſperant᷑:atq; eos qui ea que mũdi ſunt: cõcu neret:quẽ monebat:in adoleſcentia iuue piſcunt: ſed tamen aduerſitatis laboꝛe fatigantur: Capitulum. XXVII. ;]R iter admonendi ſunt: qui in hoc quod temꝑaliter appetũt: pꝛoſperant᷑: atq; aliter qui ea q̃ lem que mundi ſunt concupi⸗ ſcunt:ſed tamen aduerſitatis laboꝛe fati⸗ ant᷑. Admonendi nãq; ſunt: qui in hoc uod temꝑaliter appetunt: pꝛoſperant᷑: e cum cũcta ad votum ſuppetunt:dantẽ querere negligant:nec in his que dantur animũ figant: ne peregrinationẽ pꝛo pa⸗ tria diligant: ne ſubſidia itineris in obſta cula peruentiõis vertant:ne nocturno lu ne lumine delectati claritatẽ ſolis videre refugiant.Admonẽdi nãq; ſunt:vt que⸗ qʒ in hoc mũdo conſequũtur: calamitatis micos. 5 pꝛoficiũt:in dextera frangunt᷑:quia plerũ ſolatia:non autẽ pꝛemia retributiõis cre⸗ dant:ſed contra fauoꝛes mũdi mentẽ eri⸗ gant: ne in eis ex tota coꝛdis delectatiõe ſuccumbant. Quiſquis enim pꝛoſperita tem qua vtitur apud iudiciũ coꝛdis me⸗ lioꝛis vite amoꝛe non repꝛimit:fauoꝛẽ vi⸗ te tranſeũtis in moꝛtis perpetue occaſio⸗ nem vertit. Hinc eſt em̃̃ ꝙ ſub vydumeoꝝ ſpecie qui vincẽdos ſe pꝛoſperitati ſue re liquerant: in huius mũdi ſucceſſibus le⸗ tantes inerepant᷑ cum dicitur. Dhederunt terram meam ſibi inhereditatẽ cum gau⸗ dio:⁊ toto coꝛde ⁊ ex animo:quibus ver⸗ bis perpendit᷑:ꝙ non ſolum: quia gaude ant: ſed ꝙ toto coꝛde ex animo gaudeant diſtricta repꝛehenſione feriant᷑. Hinc Sa lomon ait: Auerſio paruuloꝛũ interficiet eos ⁊ pꝛoſperitas ſtultoꝛum perdet illos. linc NPaulus admonet dicens: Qui e⸗ munt tanꝙ; non poſſidentes: ⁊ q qui vtũ tur hoc mundo tanꝙᷓ non vtantur: vt vi⸗ delicet ſic nobis que ſuppetunt exterius ſeruiant:quatenꝰ a ſuperne dilectiõis ſtu dio animũ non inflectant:nec luetum no⸗ bis interne peregrinatiõis temperent:ea que in exiliũ poſitis ſubſidium pꝛebent:⁊ quaſi felices nos in tranſitoꝛijs gradia⸗ mur: que ab eternis nos interim miſeros cernimus.Hinc namq; eſt: ꝙ de electoꝝ voce dicit eccleſia. Leua eius ſub capite meo: 2 dextera il lius amplexabit᷑ me. Si niſtram dei pꝛoſperitatem: vide licet vite pꝛeſentis: quaſi ſub capite poſuit quã in⸗ tentiõe ſummni amoꝛis pꝛemit. Dextera vero dei eam amplectit᷑: quia ſub eterna eius beatitudine tota deuotiõe continet᷑. Hinc rurſus per Salomonẽ dicit᷑: Lon⸗ gitudo dieꝝ in dextera illiꝰ:in ſiniſtra xo illius diuicie ⁊ gloꝛia. Dhiuitie itaq; ⁊ glo ria qualiter ſint habenda docuit:que po⸗ ſita in ſiniſtra memoꝛauit.Hinc pſalmiſta ait: Saluũ me fac dextera tua. Meq; em̃ ait manus:ſed dextera vt vicʒ cum dexte ram diceret:quia eternã ſalutem quere⸗ ret:indicaret. Hinc rurſum ſcriptum eſt. Sextera manus tua domine cõſregit ini micos. oſtes em̃ dei ⁊ ſi in ſiniſtra eius qʒ pꝛauos vita pꝛeſens eleuat: ſed aduen tus eterne beatitudinis damnat. Admo⸗ nẽdi ſunt qui in hoc mundo pꝛoſperant᷑ vt ſolerter cõſiderent ꝙ pꝛeſentio vite ꝓ⸗ – Tenie partis libꝛi Waſtoꝛalis cure (erlitas aliquando idcirco datur: vt ad fatigant᷑:vt ſollicite. conſiderẽt ꝙ plerſq; melioꝛem vitam pꝛouocet aliquãdo vero etia iuſtos cum tempoꝛalis potẽtia ſuſtu⸗ vt in eternũ plenius damnet. Hinc eſt em lit: velut in laqueo culpa compꝛehendit. W plebi iſraelitice Chanaan terra ꝓmit⸗ Mam ſicut in pꝛioꝛi huiꝰ voluminis par⸗ titur: vt quâdoq; ad cterna ſperanda pꝛo te iam diximus: Dauid deo amabilis re⸗ vocet᷑. Meq; enim rudis ille populus ꝓ⸗ ctioꝛ fuit in ſeruitute: q; cum peruenit ad miſſionibus dei in longinquũ crederet:ſi a ꝓmiſſoꝛe ſuo nõ etiam e vicino aliquid henſum aduerſariũ ferire timuit. Rex au regnũ. Seruus nãq; amoꝛe iuſticie dep⸗ percepiſſet: vt ergo ad eternoꝝ fidem cer tem perſuaſiõe luxurie deuotũ militẽ eti⸗ tius roboꝛet᷑: nequaquã ſolũmodo ſpe ad am ſub ſludio fraudis extinxit. Quis er⸗ res:ſed rebus quoq; ad ſpem trahit᷑. Qð go opes:quis poteſtatẽ: quis gloꝛiã que liquido pſalmiſta teſtatur di cens: Dedit he eis regiones gentiũ: ⁊ laboꝛes populoꝛũ habuit non queſita? Quis inter hec ſine poſſiderũt:vt cuſtodiant iuſtiſicatiões eiꝰ magno diſcriminis laboꝛe ſa luabit᷑:ſi ille T legem eius requirãt.Sed cum largien in his culpa interueniẽte turbatus eſt: 4 tem dominũ humana mes boni operis re adhec fuerat deo eligẽte pꝛeparatus.A penſatõe non ſequit᷑: vnde nutrita pie ere monẽdi ſunt vt conſiderẽt:quia Salomõ ditur: inde iuſtius damnat᷑. Hinc enim qui poſt tantã ſapientiã vſq; ad ydolatri per pſalmiſtã rurſum dicit᷑. Deieciſti eos am cecidiſſe deſcribit᷑: nihil in hoc mũdo dum alleuarent᷑. Quia videlicet repꝛobi anteqᷓ caderet:aduerſitatis habuiſſe me⸗ cum recta opera diuinis muneribus non moꝛet᷑: ſed conceſſa ſapiẽtia funditus coꝛ rependũt cum totos ſe hinc deſerũt: ⁊ af⸗ deſeruit:qð nulla vel minima tribulatio fluentibus pꝛoſperitatibꝰ dimittũt. In⸗ nis diſciplina cuſtodiuit. de exterius pꝛoſiciũt: inde ab intimis ca⸗ ¶ De diuerſo modo admonen⸗ dunt. Hinc eſt ꝙ in inferni cruciatu diui⸗ . ti dicit᷑. Recepiſti bona in vita tua. Iccir co enim hic bona receperit: ⁊ malus vt il lic pleniꝰ mala reciperet: quia hic fuerat nec per bona cõuerſus. At cõtra admonẽ Adi ſunt qui ea quidẽ que mũdi ſunt concu iugij nexibus liberos: Eapitulum. XXVI II. iter admonẽdi ſunt cõiugijs obligati: atq; aliter a ↄiugij ne rat ĩnoxie: ſi ⁊ illi extiterũt noxia que hec di coniugijs obligatos:atq; a cõ piſcũt: ſed tamen aduerſitatis laboꝛe fati gantur:vt ſollicita conſideratiõe perpen⸗ xibus liberi. Admonẽdi naq; nt cõiugijs obligati:vt cũ vi dãt. Creatoꝛ diſpenſatoꝛes cunctoꝝ quã elſſim que ſunt alterius cogitãt:ſic eoꝛum ta ſuper eos gratia vigilat:quoſ in ſua de ſideria nõ relaxat. Egro quippe quẽ me⸗ dicus deſperat:cõcedit:vt cuncta que cõ⸗ cupiſcit accipiat. Mã qui ſanari poſſe cre ditur: a multis que appetit pꝛohibet᷑: et pueris nũmos ſubtrahimus: quibus to⸗ ta ſimul patrimonia heredibꝰ reſeruamꝰ. Hinc ergo de ſpe eterne hereditatis gau quiſq; ſtudeat placere ↄiugi: vt nõ diſpli ceat cõditoꝛi:ſic ea que huius mũdi ſunt: agãt: vt tamen appetere que eei ſunt nõ omiitãt.Sic de bonis pñtibus gaudeant vt tamẽ intentiõe ſollicita mala eterna ꝑ⸗ timeſcãt. Sic de malis temꝑalibus luge ant: vt tamen cõſolariõe integra ſpem in tegrã in bonis perhennibus figãt:quate⸗ diũ ſumant: quos aduerſitas vite temꝑa nus dũ intranſitu cognoſcũt eſſe qð agũt. lis humiliat: quia niſi ſaluidos imperpbe In manſione ſciãt quod appetũt:nec ma⸗ tuũ cerneret: erudiendos ſub diſcipline la mũdi coꝛ confrin gãt: cũ ſpes bonoꝝ ce regimine diuina diſpenſatio nõ frenaret. leſtiũ roboꝛat: nec bona pꝛeſentis vite de Agdmoneqi itaq; ſunt qui in his que tem cipiãt cũ ſuſpecta ſubſequẽtis iudicij ma⸗ poꝛaliter cõcupiſcunt aduerſitatis laboꝛe lꝗ contriſtant. Itaq; animus xpᷣianoꝛum plen n hendt⸗ ispar, lise⸗ lenitad lede⸗ Beren lite auu is en niite wehe⸗ heeſte ͤſile gck: 1.N Nono am ice ene⸗ ⸗ en i ‚— . is ue⸗ i tum ſoli unt: tno cant luge atu git⸗ bn lede ne uin Beati Bfegoꝛij pape Cap. XxVII cõtugu: infirmus eſt 7 fidelis: qui ⁊ ple ne cũcta tempoꝛalia deſpicere nõ valet:⁊ tamen eternis ſe cõiungere per deſideriũ valet: quãuis in delectatiõe carnis inte⸗ rim iaceat:ſuperne ſpei infectiõe conuale ſcat:⁊ ſi habet que mũdi ſunt in vſu itine ris: ſperat que dei ſunt in fructu peruẽtio nis: nec totũ ſe ad hoc qð agit:conferat: ne ab eo ꝙ robuſte ſperare debuit:fundi⸗ tus cadat. Quod bene ac bꝛeuiter Pau⸗ lus expꝛimit dicẽs: Qui habent vxoꝛes tanquã non habẽ tes ſint: ⁊ qui flent tan⸗ non flẽtes: ⁊ qui gaudent taniᷓ nõ gau dentes. Axoꝛẽ quippe tanẽynon haben⸗ do habet:qui ſic per illã carnali cõſolatio ne vtit᷑:vt tamen nunꝙꝙ ad pꝛaua opera a melioꝛis intentiõis rectitudine eius amo re flectat᷑. Axoꝛẽ quaſi nõ habendo habet qui tranſitoꝛia eſſe cũcta conſpiciẽs: curã carnis ex neceſſitate tollerat: ſed eterna gaudia ſpiritꝰ ex deſiderio expectat.Hon flendo autẽ flere eſt: ſic exterioꝛa aduerſa plangere: vt tamen nouerit eterne quoq; ſpei cõſolatiõe gaudere:⁊ rurſum nõ gau dẽdo gaudere eſt:ſic de infimis aĩm attol lere:vt tamẽ nuniᷓᷓ deſinat ſũma foꝛmida re.Abi quoq; apte paulo poſt idẽ doctoꝛ ac pꝛedicatoꝛ gentiũ ſubdit dicẽs: Pꝛete rit eĩ figura huius mũdi. Ac ſi aperte di ceret: Holite cõſtanter mundũ diligere: quãdo ⁊ ipᷣo non poteſt quẽ diligitis ſta⸗ re. Incaſſum coꝛ quaſi amãates figitis:dũ fugit ipᷣe quem amatis. Admonẽdi ſunt cõiuges:vt ea que ſibi aliquãdo diſplicẽt patientes inuicẽ tollerãt: ⁊ exhoꝛtãtes inuicẽ ſaluent.Scriptũ namq; eſt. Inui⸗ cem onera poꝛtate: ⁊ ſic adimplebitis le⸗ gez xpᷣi. Lex quippe xpᷣi charitas eſt:que ex illo nobis ⁊ largiter ſua bona cõtulit:⁊ equani miter mala noſtra poꝛtauit. Tunc ergo legem xpᷣi et eius mãdata imitando cõplemus: quãdo ⁊ noſtra bona benigne ꝓferimus:⁊ noſtroꝝ mala pie ſuſtinemꝰ. Admonẽdi quoq; ſunt ⁊ cõiuges: vt eo⸗ rum quiſq; nõ tam que ab altero tolerat: ꝙÿ̈ que ab ipᷣo tolerant᷑ attendat. Si eniʒ ſua que poꝛtant᷑ conſiderat ea que ab alte ro ſuſtinet leuius poꝛtat Admonẽdi ſunt cõiuges:vt ſuſcipiẽde pꝛolis ſe memine⸗ rint cauſa coniũctos:⁊ cũ immoderate ad mixtioni ſeruiẽtes pꝛopagatiõis articu⸗ lum in vſum tranſferũt voluptatis perpẽ dãt:quod licet extra nõ exeunt: in ipᷣo ta⸗ men cõiugio cõiugij iura tranſecendũt:vn de neceſſe eſt:vt crebꝛis exoꝛatiõibus ds⸗ leant quod pulchꝛã copule ſpeciẽ admi⸗ xtis voluptatibus fedant. Hinc eſt eim ꝙ peritus medicine celeſtis apoſtolꝰ non tã ſanis inſtituit: ꝙᷓ infirmis medicamenta mõſtrauit dicens: Se quibus ſcripſiſtis mihi bonũ eſt homini mulierẽ non tange re: ꝓpter foꝛnicationẽ aũt vnuſdſq; vxo⸗ rem ſuã habeat: ⁊ vnaqueq; virũ ſuũ ha⸗ beat. Qui enim foꝛnicatiõis metũ pꝛemi ſit:pꝛofecto nõ ſtantibus pꝛeceptũ cõtulit Sed ne foꝛtaſſe in terrã ruerent: lectũ ca⸗ dentibus oſtẽdit. Añ adhuc infirmãtibꝰ ſubdidit. Axoꝛi vir debitũ reddat: ſimili ter aũt ⁊ vxoꝛ viro. Quibus dũ in magna honeſtate ↄiugij aliquid de voluptate lar giret᷑ adiunxit. Hoc aũt dico ᷣm indulgz? tiam:non ſᷣm imperiũ. Culpa quippe eſſe innuit᷑: qd indulgeri perhibet᷑: ſed que tẽõ to citius relaxat᷑:quãto nõ per hanc illici tũ quod agit᷑:ſed hoc ꝗð eſt licitũ:ſub mo deramine nõ tenet᷑. Qð bene Loth in ſe metipᷣo expꝛimit qui ardentẽ ʒodomã fu⸗ git. Sed tñ ſegoꝛ inueniẽs nequaq; mox mõtana ↄſcendit. Ardentẽ quippe »odo⸗ mã fugere eſt:illicita carnis incẽdia decli nare. Altitudo vero montiũ eſt mũdicia ↄtinentiũ: vel certe quaſi in mõte ſunt: qᷓ etiã carnali copule inherẽt:ſʒ tñ extra ſu⸗ ſcipiẽde ꝓlis admixtionẽ debitã:nllła car nis voluptate ſoluũt᷑. In mõte quippe ſta re qͥd eſt:niſi fructũ ꝓpaginis in carne nõ⸗ querere. In mõte ſtare eſt carni carnalit᷑ nõ adherere.Sed qꝛ multi ſunt ꝗ ſcelera quidẽ carnis deſerũt:nec tñ in ↄiugio po ſiti vſus ſolũmodo debiti iura conſeruẽt. Exijt quidẽ Loth zodomo:ſed tñ mox ad mõtana nõ peruenit: qꝛ iã damnabilis vi ta relinquit᷑:ſed adhuc celſitudo cõiuga⸗ lis cõtinentie ſubtiliter nõ tenet. Eſt ves Tertie partis libꝛi ro in medio ſegoꝛ ciuitas que fugientem ſaluat infirmũ.quia videlicet cuʒ ſibi per incontinentiã miſcentur ↄiuges.⁊ lapſus ſcelerũ fugiunt ⁊ tamẽ venia ſaluantur. NQNMuaſi paruam quippe ciuitatẽ inueniũt in qua ab ignibus defendant᷑.quia cõiu⸗ galis hec vita non quidẽ in virtutibꝰ mi⸗ ra eſtiſed tamen a ſupplitijs ſecura. An⸗ de ⁊ iſdem Loth ad angelũ dicit. Eſt ci⸗ uitas hic iuxta ad quã poſſum fugere par ua.⁊ ſaluaboꝛ in ea. Nunquid non modi ca eſt.⁊ viuit in ea anima mea. Juxta igi tur ſegoꝛ dicitur ⁊ tamen ad ſalutem tuta perhibetur.quia cõiugalis vita nec a mũ do longe diuiſa eſt.nec tamẽ a gaudio ſa⸗ lutis aliena:ſed tũc in actione hac vita ſu am cõiuges quaſi in parua ciuitate cuſto⸗ diunt quãdo pꝛo ſe aſſiduis depꝛecationi bus intercedũt. Ande ⁊ recte per angelũ ad eundẽ Loth dicitur. Ecce etiam ĩ hoc ſuſcepi pꝛeces tuas vt non ſubuertã vrbẽ pꝛo qua locutus es. Quia videlicet cum deo depꝛecatio funditur. nequaquã talis coniugũ,vita dampnat᷑. DHe qua depꝛeca⸗ tione quoq; paulus admonet:dicẽs. NHo lite fraudari inuicẽ niſi foꝛte ex conſenſu ad tempus vt vacetis oꝛationi. At cõtra sdmonẽdi ſunt qui ligati cõiugijs nõ ſũt vt pꝛeceptis celeſtibꝰ eo rectius ſeruiant quo eos ad curas mundi nequaqᷓᷓ iugum copule carnalis inclinat.vt quos onus li citum, cõiugij non grauat.nequaq pon⸗ dus illicitũ terrene ſollicitudinis pꝛemat ſedtanto eos paucioꝛes dies vltionis q'⸗ to expeditioꝛes inueniat.ne quo melioꝛa agere vacãtes poſſunt ſed tamẽ negligaůt eo ſupplicia deterioꝛa mereant᷑. Audiant cũ Paulus quoſdà ad celibatus gratiaʒ inſtrueret non coniugiũ ſpꝛeuit:ſed curas mundi naſcẽtes ex cõiugio repulit:dicẽs. Hoec autẽ ad vtilitatem veſtrã dico.nõ vt laqueum vobis initiã:ſed ad id qð hone⸗ ſtum eſt pꝛouoco.⁊ qð facultateʒ pꝛebeat ſine impedimẽto domino obſecrandi. Ex cõiugijs quippe terrene ſollicitudines ꝓ deunt.⁊ iccirco magiſter gentiuʒ. audito Tes ſuos ad melioꝛa perſuaſit.ne ſollicitu Paſtoꝛalis cuner ine terrena ligarentur. Quẽ igitur cele bem curarũ ſeculariũlimpedimentuʒ pꝛe⸗ pedit.⁊ cõiugio ſe nequaqᷓ; ſubdidit.⁊ ta men coniugij onera nõ euaſit. Admonẽ⸗ di ſunt celibes ne ſine dampnationis iu⸗ dicio miſceri ſe feminis vacãtibus putẽt. Cum enĩ Paulus foꝛnicationis vitium tot criminibꝰ execrãdis inſeruit.cuius ſit reatus indicauit dicẽs. Heq; foꝛnicato⸗ res neq; ydlois ſeruientes.neq; adulteri neq; molles neq; maſculoꝛũ cõcubitoꝛes neq; fures neq; auari. neq; ebrioſi.neq; maledici.neq; rapaces regnũ dei poſſide bunt.Et rurſum foꝛnicatoꝛes ⁊ adulteroſ iudicabit deus. Admonẽdi itaq; ſunt vt ſi temptationũ pꝛocellas cum difficultate ſalutis tolerant.cõiugij poꝛtum petant. Scriptũ quippe eſt. Meliꝰ eſt nubere qᷓ̃ vri.ſine culpa ſcilicet ad coniugiũ veniũt ſi tamen nec dũ melioꝛa deuoꝛauerũt.Nã quiſquis bonũ maius ſubire ꝓpoſuit.bo nuim minu s qð licuit illicitũ fecit. Scrip tum quippe eſt. Hemo mittẽs ſuper ara⸗ trum manũ ſuã.⁊ reſpiciẽs retro aptus ẽ regno celoꝛũ. Qui ergo foꝛtioꝛi ſtudio in tenderit retro conſpicere cõuincitur.ſi re lictis bonis amplioꝛibꝰ ad minima retoꝛ⸗ uetur. 8². diuerſo modo admonen⸗ i cõmixtione carnis expertos atqʒ ignaros. Dapirulum. XXIX. Liter admonẽdi ſunt peccato⸗ rum carnis conſcij atq; alit᷑ ig⸗ nari. Admonẽdi nãq; ſunt pec atoꝛũ carnis experti. vt mare ſaltim poſt naufragiũ metuant ⁊ perditio nis ſu ediſ crimina vel cognita per hoꝛꝛe⸗ ſcaut:ne qui pie poſt perpetrata mala ſer uati ſunt.hec imp:obe repetẽdo moꝛiant᷑ vnde ⁊ peccatianime nunquãq; a pecca⸗ to deſinẽti dicitur. Frons mulieris mere⸗ tricis facta eſt tibi noluiſti erubeſcere. Admonẽdi itaq; ſunt vt ſtudeãt quatenꝰ ſi accepta nature bona integra ſeruare no I ſo ſe 4 Beati Gꝛegoꝛij pape Tap. XxxXIX luerunt.ſaltim ſciſſa reſartiant. Quibus nimirũ neceſſe eſt vt perpendãt.in taz ma gno fidelium numero. ꝙᷓ multi 2 ſe illiba tos cuſtodiãt.⁊ alios ab erroꝛs cõuerrant Quid igitur iſti dicturi ſunt ſi alijs in in⸗ tegritate ſtantibus.ipſi nec poſt damnare ſcipiſcunt. Quid dicturi ſunt.ſi cũ multi ⁊ alios ſecum ad regnũ celoꝛũ deferũt. hi expectante domino nec ſemetipſos redu⸗ cunt.Admonẽdi ſunt vt pꝛeterita amiſſa conſiderent ⁊ iminentia deuitent· Ande ſub iudee ſpecie per pꝛophetã dominꝰcoꝛ ruptis in hoc mundo mẽtibus tranſactas culpas ad memoꝛiã reuocat. quatenꝰ pol lui in futuris erubeſcãt dicens. Foꝛnica⸗ te ſuntin E gypto in adoleſcẽtia ſua. Ibi ſubacta ſunt vbera earũ.a fracte ſunt mã⸗ me pubertatis earũ ¶ In egypto quippe vberaſſubigunt᷑.cum turpi huiꝰ mũdi de⸗ ſiderio.humane mẽtis voluptatibus ſub⸗ ſternunt᷑. In egypto pubertatis mamme frangunt᷑.quãdo naturales ſenſus adhuc in ſemetipſis integri pulſantis concupi⸗ ſcentie coꝛꝛuptione viciantur. Admonen di ſunt peccati carnis experti.vt vigilan⸗ ti cura conſpiciãt, ꝓpoſt delicta nobis ad ſe redeuntibꝰ. deus quãta beniuolẽtia ſinũ ſue pietatis expãdit.cum ꝑ pꝛophetã di⸗ cat. Si dimiſerit vir vxoꝛem ſuãa illa re⸗ cedens duxerit virũ alium.nundqd reuer⸗ tetur ad eam vltra. Nunquid nõ polluta cõtaminata erit mulier illa? Tu autem foꝛnicata es cũ amatoꝛibus multis. tamẽ reuertere ad meldicit dñs.Ecce de foꝛni⸗ cante ⁊ relicta muliere argumentum iuſti cie pꝛeponit᷑.⁊ tamẽ nobis poſt lapſum re deuntibus nõ iuſticia ſed pietas adhibet᷑ vt hinc vtiq; colligamꝰ ſi nobis delinquẽ tibus.tanta pietate parcitur. a nobis nec poſt delictum redeuntibus quãta impꝛo⸗ bitate peccatur aut que ab illo erit ſuꝑ im pꝛobos venia.qui non ceſſat vocare poſt culpas. Que nimirũ bene per pꝛophetã poſt delictũ miſericoꝛdia vocatiõis expri mitur. cuʒ auerſo homini dicitur. Et erũt oculi tui videntes pꝛeceptoꝛẽ tuum ⁊ au⸗ res tue audientes verbũ poſttergũ monẽ tis. Humanũ quippe genus dominus in ſaciem admonuit.quado in paradiſo con dito homini atq; in libero orbitrio ſtanti quid facere quid ve nõ facere deberet in⸗ dixit.Sed homo in dei faciẽ terga dedit. cum ſuperbiens eius iuſſa cõtempfit. nec tamen ſuperbienteʒ deus deſeruit qui ad reuocandũ hominẽ.legem dedit exhoꝛtã tes angelos miſit in carne noſtre moꝛtali tatis ipſe apparuit. ¶ Ergo poſt tergum ſtãs nos admonuit:qui ad recuperationẽ nos gratie etiam contẽptus vocauit. Qð igit᷑ generaliter ſimul potuit dici de cun⸗ ctis.hoc neceſſe eſt ſpecialirer ſentire de ſingulis. Quaſi enim coꝛam deo poſitus quiſq; verba admonitionis ei us percipit cum pꝛius ꝙᷓ;ᷓ peccata perpetret.volunta⸗ tis eius pꝛecepta cognoſcit. Adhuc enim ante eius faciem ſtare eſt.nec dum eũ pec cando contẽ pnere · Cum vero derelicto bono innocẽtie.tniquitatẽ eligens appe⸗ tit terga iam in eius faciẽ mittit.Ged ec⸗ ce adhuc ⁊ poſt tergum deus ſubſequenſ monetqui etiã poſt culpam ad ſe redire ꝑꝓ ſuadet. Aduerſum vero reuocat cõmiſſa non reſpicit ſed reuerenti ſinũ pietatis ex⸗ pandit. Rocem ergo poſt terguʒ monẽtis audimus.ſi ad inuitantẽ nos dñm ſtatim poſt peccata reuertimur. Debemus igit᷑ pietatẽ vocantis erubeſcere ſi iuſticiã no⸗ lumus foꝛmidare.qꝛ tanto grauioꝛe in ꝓ bitate contẽꝑnitur quãto ⁊ contẽptus ad huc vocare nõ dedignat᷑. At cõtra admo nendi ſunt peccata carnis ignoꝛãteſ.vt tã to ſollicicius pꝛecipitem ruinã metuant. quãto altius ſtãt. Admonẽdiſunt.vt no⸗ uerint quia quo magis loco pꝛeminẽti cõ ſiſtunt.eo crebꝛioꝛibus ſagittis inſidiato⸗ ris impetunt᷑. Qui tanto ardentius ſolet erigi quanto ſe robuſtiuſ conſpicit᷑ vinci. tantoq; intollerabiliꝰ dedignat᷑ vinci.qᷓ;⸗ to cõtra ſe videt ꝑ integra infirme carnis caſtra pugnari. Admonẽdi ſunt vt inceſ⸗ ſanter pᷣmia ſuſpiciãt.⁊ libẽter pꝛocul du bio tẽptationũ quos tolerant laboꝛes cal cant.Si eni attẽdat᷑ felicitas que ſine trã ſitu accingitur.leue fit ꝙ trãſeundo ro Tertie partis libꝛi Paſtoꝛalis cure tatur. Audiãt ꝙ per pꝛophetã dicit᷑. Hee vicit dñs Eunuchis. Qui cuſtodierint ſabbata mea ⁊ elegerint que volui a tenu erint fedus meũ.dabo eis in domo mea ⁊ in muris meis locũ.⁊ nomẽ meliꝰ a filijs 2 filiabꝰ. Eunuchi quippe ſunt qui ↄpꝛeſ ſis motibꝰ carnis affectũ in ſe pꝛaui oꝑis abſcidũt. Quo autẽ apud patrẽ loco ha⸗ beant᷑ oſtẽditur qui in domo patris vide licet eterna maãſione etiã filijs pꝛeferũtur Audiant qð ꝑ Johannẽ dicit᷑. Hi ſunt q̃ cũ mulieribus nõ ſunt coinquinati. virgi nes eni ſũt ⁊ ſequunt᷑ agnũ quocũq; ierit ⁊ ꝙ canticũ cantãt ꝙ nemo poſſit dicere niſi illa centũ quadragintaquatuoꝛ milia Singulariter quippe canticũ magnũ can bare eſt.cũ eo imperpetuũ pꝛecunctis fide libus etiã de carnis incorꝛuptione gaude re. Quid tamẽ electi ceteri canticũ audi⸗ re poſſunt licet dicere nequeũt qꝛ per cha ritatẽ quidẽ in illoꝛũ celſitudine leti ſũt. quãuis ad eoꝛũ pꝛemia nõ aſſurgant. Au diant peccatoꝛũ carnis ignari quia per ſe metipſam de hac integritate veritas dici tur. Non oẽs capiunt verbũ hoc. Qð eo innotuit ſummũ quo denegauit minimuʒ T dũ pꝛedicit quia difficile capit᷑. audien⸗ tibus innuit ceptũ cum qua cautela tene⸗ atur. Admonẽdi itaq; ſũt peccata carnis ignoꝛãtes.vt pꝛeminere virginitatẽ con⸗ iugijs ſciãt.⁊ tamẽ ſe ſuper cõiuges non extollãt.quatenus dũ ⁊ virginitatẽ pꝛefe⸗ runt ⁊ ſe poſtponũt.⁊ illud nõ deſerãt qð eſſe melius eſtimãt.⁊ ſe cuſtodiant quo ſe inaniter nõ exaltant. Admonẽdi ſunt.vt conſiderẽt ꝙ plerũq; actione ſecularium. vita ↄfundit᷑ ↄtinentiu.cuʒ ⁊ illi vltra ha bitũ aſſumũt oꝑa.⁊ iſti iuxta oꝛdinem pꝛo priũ non excitãt coꝛda.vnde bene per pꝛo phetã dicitur. Erubeſce ſydon ait mare. Quaſi enĩ per vocẽ maris ad verecundiã ſydon adducit᷑ qñ per comꝑationẽ vite ſe culariũ atq; in hoc mũdo fluctuantiũ. eiꝰ qui munitꝰ ⁊ quaſi ſtabilis cernit᷑ vita re⸗ pꝛobatur. Sepe enĩ nõnulli ad vñm poſt carnis peccata redeùtes tanto ſe ardentiꝰ in bonis opibus exhibent quato danabili oꝛes ſe de malis vidẽt a⁊ ſepe in carnis in tegritate perdurãtes cũ minus ſe reſpici⸗ unt habere qð defleãt plene ſibi ſufficere vite ſue innocentiã putant.atq; ad feruo rem ſpũs nullis ardoꝛis ſe ſtimulis inflã⸗ mant.⁊ fit plerũ deo gratioꝛ amoꝛe.ardèef vita poſt culpã ꝙᷓ ſeeuritate toꝛpẽs inno⸗ centia. Ande ⁊ voce iudicis dicit᷑. Remit tuntur ei peccata multa.qꝛ dilexit multũ. ⁊ erit gaudiũ in celo ſuꝑ vnũ peccatoꝛem penitentẽ magis plus ꝙ; ſuꝑ nonaginta⸗ nouẽ iuſtos quibꝰ non cſt opus penitẽtia Qõð citius ⁊ ex ipſo vſu colligimus ſi no⸗ ſtre mentis iudicia penſemꝰ. Plus nãq; terrã diligimꝰ que poſt ſpinaſ exarata fru ctus vberes pꝛoducit.quã que nullas ſpi nas habuit.ſed tamẽ exculta ſterilẽ ſege⸗ tem gignit. Admonendi ſunt peccata car nis ignoꝛantes.ne ſuꝑ erioꝛis oꝛdinis cel ſitudine ſe ceteris pꝛeferant cũ ab inferio⸗ ribus quãta ſe melius agant᷑ ignorãt. In examine nãq; recti iudicis mutat merita oꝛdinũ qualitas actionũ. Quis enim con ſideratis ipſis rerũ imaginibꝰ neſciat ꝙ ĩ ntura gemmarũ carbunculus pꝛefertur hyacincto? Sed tamẽ cerulei coloꝛiſ hya cinctus prefert᷑ pallenti carbunculo.quia ⁊ illi ꝙ nature oꝛdo ſubtrahit.ſpecies de coꝛis adiungit.⁊ hunc quẽ naturalis oꝛ⸗ do pꝛetulerat.coloꝛiſ qualitas fedat.Sie enĩ in humano genere ⁊ quidꝗ in melioꝛi oꝛdine deterioꝛes ſunt.⁊ quidã in deteri⸗ oꝛi melioꝛes. quia ⁊ iſti ſoꝛtẽ extremi ha⸗ bitus bene viuẽdo tranſcendũt.⁊ illi ſupe rioꝛis loci meritũ moꝛibꝰ nõ ſſequendo di minuut. ¶ De diuerſo modo admonen/ * 9 di eos qui peccata deploꝛãt: at⸗ qʒ eos qui cogitationum. — Eapitulum. XXX. Liter admonendi ſunt qui pec ter que cogitationum. Admo⸗ endi quippe ſunt qui peccata deploꝛant operuz vt conſmata mala g⸗ cata deploꝛant operũ.atq; ali⸗ — — — — fdf— — — — ⸗0— — — nisſn ehici⸗ fieere lſno . luli⸗ ween intu ſtiti ſino⸗ nis taffu voß ſege⸗ c gcel rio⸗ . erits er i he / pe⸗ l⸗ ſo⸗ n , Beati Bregoꝛij — ſoluant in fletibus ſatiſfactionis. Scrip⸗ tum quippe eſt. Potũ dedit nobis in la⸗ chꝛymis ⁊ in mẽ ſura.vt videlicet vniuſ⸗ cuiuſq; mens tantũ penitendo cõpunctio nis ſue bibit.lachꝛymaſ i ſe a deo memi nit aruiſſe per culpas. Admonendi ſũt vt inceſſanter cõmiſſa ante oculos reducant atq; vidẽdo agant.vt a diſtricto iudice vi deri non debeãt. Ande Hauid cum peni teret dicens. Auerte oculos tuos a pecca tis meis paulo ſuperius intulit. Delictũ meũ contra me eſt ſemꝑ. Ac ſi diceret. Meccatũ meum ne reſpicias poſtulo.q̃a Boc reſpicere ipſe non ceſſo. vnde ⁊ ꝑ ꝓ⸗ phetam dominus dicit. Et peccatoꝛum tuoꝛuʒ memoꝛ non ero.tu autem me moꝛ eſto. Admonendi ſunt. vt ſingula queq; cõmiſſa conſiderent.⁊ dũ per vnũqðq; vi⸗ tium erroꝛis ſui inquinationem deflẽt ſi⸗ mul ſe ac totos lachꝛymis mundẽt.vnde bene per Hieremiã dicitur. Cum iudee ſingula delicta penſarentur. Diuiſiones aquarum deduxit oculus meus. Diuiſaſ quippe ab oculis aquas de ducimus.quã do peccatis ſingulis diſpartitas lachꝛy⸗ mas damuſ.Heq; enĩ vno codẽq; tempo re eque mens de omnibus dolet ſed dum nunc huius nunc illius culpe memoꝛia acrius tangitur.ſimul de omnibus in ſin⸗ gulis cõmota purgatur. Admonẽdi ſunt vt de miſericoꝛdia quã poſtulãt pꝛeſumãt nec vi ĩmoderate afflictionis intereant. Neq; enĩ dominus pius ante delinquen tium oculos flẽ da peccata opponeret.ſiꝑ ſemetipſum ea diſtricte ferire voluiſſet. Conſtat enĩ ꝙ a ſuo iudicio abſcõdere vo luit quos miſerẽdo pꝛeueniẽs ſibimetipᷣis iudices fecit.Hinc enĩ ſcriptũ ẽ. Preue⸗ niamꝰ faciẽ eiꝰ in ↄfeſſione.Hinc ꝑ NPau lñ dicit᷑. Si noſmetipſos diiudicaremꝰnõ vtiq; diiudicaremur. Rurſum admonẽdi ſunt.vt ſic de ſpe fiduciã habeãt nec tñ in cauta ſecuritate toꝛpeſcat. Plerũq; enim callidꝰ hoſtis mentẽ quã pctõ ſupplantat gũ pe ruina ſua afflictã reſpicit ſecuritatis fecta diluant lamenta. ne plus aſtringan tur in debito perpetrati operis. ? minus peſtifere blãditijs ſeducit. Qð figurate expꝛi mitur cũ factũ dine memoꝛat᷑. Scrip tũ quippe eſt.Egreſſa eſt dina vt videret mulieres regionis illiꝰ. Quã cũ vidiſſet ſichem filiꝰ Emoꝛ euei pꝛincepꝑs terre illiꝰ adamauit ⁊ rapuit.⁊ doꝛmiuit cuʒ illa.vi oppꝛimẽs virginẽ.⁊ cõglutinata eſt anĩa eius cũ ea.triſtẽ ꝙ blãditijs diliniuit.Di na quippe vt mulieres videat extranee re gionis.egreditur quando vnaqueq; mẽs ſua ſtudia negligens actiones alienas cu⸗ rans extra habitũ atq; extra oꝛdinem pꝛo pꝛiuʒ vagat᷑. Quam ſichẽ pꝛinceps terre oppꝛimit quia videlicet inuentã in curis exterioꝛibꝰ dyabolus coꝛꝛumpit ⁊ eſt aĩa eius cum ea conglutinata quia vnitam ſi bi g iniquitatẽ reſpicit. ⁊ quia cũ mens a culpa reſipiſcit ad ſe ducitur atq; admiſ⸗ ſum flere conatur coꝛꝛuptoꝛ auteʒ ſpes ac ſecuritates vacuas ãte oculos vocat.qua tenus vtilitatẽ triſticie ſubtrahat recte il⸗ lic ſubiungitur. Triſtẽq; blanditijs deli⸗ niuit. Modo enim alioꝛũ facta grauioꝛa. modo nil eſſe qð ꝑpetratũ eſt.Modo mi⸗ ſericoꝛdẽ dñm lo quit᷑ modo adhuc tẽpus ſubſequẽs ad penitentiã pollicet᷑. vt dum ꝑ hec decepta mẽs ducit᷑.ab intẽtione pe nitẽtie ſuſpendat᷑ quatenꝰ tũc bona nulla ꝑcipiat.q; nunc mala nulla contriſtãt.et tũc pleniꝰ obꝛuat᷑ ſupplicijs que nũc etiã gaudet in delictis. At cõtra admonendi ſũt.qui peccata cogitationũ deflent vt ſol licite conſiderent intra mentis archana. vtrum delectatione tantũmodo.an etiam conſenſu deliquerint. Plerũq; enim tem ptatur coꝛ.⁊ ex carnis nequitia delectat᷑: tñ eideʒ nequitie ex rõne renititur vt in ſecreto cogitationis ⁊ cõtriſtet qð libet et libeat qð ↄtriſtat.Mõnuni vero ita mẽs baratro tẽptationis abſoꝛbet᷑ vt nullato⸗ nus renitatur.ſed ex deliberatione ſequit᷑ hoc.vnde ex delectatione pulſat᷑ ⁊ ſi facul tas exterioꝛ ſuppetat rerũ.mox effeetibus interioꝛa vota conſumat. Quod videli⸗ cet ſi iuſta animaduerſio diſtricti iudicis reſpicit. Hon eſt iam cogitationis culpa ſed opꝑperis quia ⁊ ſi reꝛum tarditas * 2 Kertie partis libꝛi Paſtoꝛalis cure peccatum diſtulit intus hoc cõſenſionis opere volũtas impleuit. In pꝛimo autem parente didicimus:qꝛ tribus modis om⸗ nis culpe nequitiã perpetramus. Sug⸗ geſtione ſcilicet delectatione ⁊ conſenſu. Pꝛimũ itaq; per hoſtem:ſecundũ per car nem:tertiũ per ſpiritũ perpetrat᷑. Inſidia toꝛ enĩ pꝛaua ſuggerit: caro ſe ad delecta tionẽ ſubijcit:atq; ad extremũ ſpiritus vi ctus delectatiõe cõſentit:vnde ⁊ illic ſer⸗ pens pꝛaua ſuggeſſit: Eua autẽ quaſi ca⸗ ro ſefe delectatiõi ſubdidit: Adã vero ve lut ſpiritus ſuggeſtiõe ac delectatiõe ſu⸗ peratus cõſenſit. Suggeſtione itaq; pec⸗ cati agnoſcimus:delectatõe vincimur:cõ ſenſu etiã ligamur. Admonẽdi ſunt igit᷑: q̃ neqcias cogitatiõis deflent: vt ſollicite conſiderẽt in qua peccati menſura cecide runt: quatenꝰ iuxta ruine modũ quã in ſe metipᷣis introꝛſus ſentiũt.etiam menſura lamentatiõis erigant᷑:ne ſi cogitata mala minus cruciant: vſq; ad perpetrãda ope⸗ ra perducant᷑. Sed inter hee itaq; terren di ſunt: vt tamen minime frangant᷑. Se⸗ pe em̃ miſericoꝛs deus eo citius peccata coꝛdis abluit:quo hec exire ad opera non permittit: ⁊ cogitata mali nequicia tanto citius ſoluit᷑:quia effectu operis diſtricti⸗ us non ligat᷑: vnde recte per pſalmiſtã di cit᷑: Dixi:pꝛonũciabo aduerſum me iniu⸗ ſticias meas domino: tu remiſiſti impie tatẽ coꝛdis mei. Qui enim impietatẽ coꝛ dis ſubdit:quia cogitationũ iniuſticias/ꝓ nũciare vellet:indicauit. Dumq; ita ait: Dixi pꝛonũciabo:atq; illico adiunxit. Et tu remiſiſti:quã ſuper hec ſit venia facilis oſtendit. Qui dũ ſe adhuc pꝛomittit pe⸗ tere:quod ſe petere ꝓmittebat: obtinuit: quatenus: quia ad opus nõ venerat cul⸗ pa:vſq; ad cruciatũ non perueniret peni⸗ tentia:ſed cogitata afflictio mentẽ terge⸗ ret: quã nimirũ tantũmodo cogitata im⸗ quitas inquinaſſet. De diuerſo modo admonen⸗- di illos qui cõmiſſa plangunt: atq; illos qui deſerunt nec tamẽ plangunt: (CKapi. XXXI. 5 Liter admonẽdi ſunt qui com mnmiſſa plangũt: nec tamen deſe rũt: atq; aliter qui deſerũt: nee amen plangũt. Admonendi deflendo inaniter mũdant: qui viuẽdo ſe nequiter inquinãt: cum iccirco ſe lachꝛy⸗ mis lauant: vt mũdi ad ſoꝛdes redeant. Hinc em̃ ſcriptum eſt. Canis reuerſus ad ſuũ vomitũ: ⁊ ſus lota in volutabꝛo luti. Canis quippe cũ vomit pꝛofecto cibũ qui pectus depꝛimebat pꝛoijcit. Sedcum ad vomitũ reuertit᷑: vnde leuigatus fuerat: rurſus onerat᷑.Et qui cõmiſſa deploꝛant: pꝛofecto nequiciã de qua male ſatiati fue rant:⁊ que mentis intima depꝛimebat cõ fitendo pꝛoijciũt:quã poſt confeſſionẽ dũ repetunt: reſumũt. Sus vero in voluta⸗ bꝛo luti cum lauatur: ſoꝛdidioꝛ redditur: 2 quia amiſſa plangit: nec tamẽ deſerit: pene grauioꝛi culpe ſe ſubijcit:qui ⁊ ipᷣaʒ quã flendo impetrare potui:veniã contẽ⸗ pnit: ⁊ quaſi in lutoſa aqua ſemetipᷣm vo luit: quia dũ fletibus ſuis vite mũditiam ſubtrahit: ante dei oculos ſoꝛdidas ipᷣ̃as etiã lachꝛymas facit. Hinc rurſuʒ ſcriptũ eſt. Me iteres verbũ in oꝛatiõe tua. Aer⸗ bum nãq; in oꝛatiõe iterare eſt poſt fletuʒ cõmittere ꝙ rurſum neceſſe ſit flere. Hic per Eſaiam dicit᷑. Lauamini: mũdi eſto⸗ te. Poſt laeacrũ enim mũdus eſſe negli⸗ git: qͥſquis poſt lachꝛymas vite innocen tiam nõ cuſtodit:⁊ lauant᷑ ergo:⁊ nequa⸗ qᷓ; mundi ſunt:qui cõmiſſa flere non deſi⸗ nũt:ſed rurſus flenda committunt. Hinc quoq; per quendã ſapientẽ dicit᷑: Quid pꝛodeſt: qui baptizat᷑ a moꝛtuo: ⁊ iterum tangit illũ? Quid pꝛoficit lauatio eius: Baptizat᷑ quippe a moꝛtuo qui mundat᷑ fletibus a peccato. Sed poſt baptiſmum moꝛtuũ tangit:qui culꝑã poſt lacheymas repetit. Admonẽdi ſunt:qui cõmiſſa plãäa gunt:nec tamen deſerũt: vt ante diſtricti iudic oculos eis ſe ſimiſes eſſe agnoſcat enim ſunt qui cõmiſſa plangũt: nec tamẽæ eſerũt:vt conſiderare ſollicite ſciãt:quia — —— — — — ᷑— ℳ —☚n☚ . W. — nicon ndeſ itene Nnenc Nn Gt. ber M. un Dln hi Un erat! uunt: tifue tco di luta⸗ ir: ſerit li nte⸗ ro on 10 Ni ⸗ ; die o⸗ gli⸗ cen na⸗ eſi ine fum uo: ſan Beati Hregoꝛij pape Tap. XxxXI qui veniẽtes ad faciem quoꝛundã homi⸗ nũ magna eis ſubmiſſione blandiunt᷑:re⸗ cedentes autẽ inimicitias ac damna que valent atrociter inferũt. Quid eſt enim culpã flere: niſi humilitatẽ deo ſue deuo⸗ tiõis oſtendere? Et quid eſt poſt fletũ pꝛa ua agere:niſi ſuperbius in eũ quẽ rogaue rat:inimicitias exercere? Jacobo atteſtã⸗ te:qui ait: Quicũq; vult amicus eſſe hu ius ſeculi:inimicus dei cõſtituit᷑. Admo⸗ nendi ſunt: qui ammiſſa plangũt:nec ta⸗ men deſerũt:vt ſollicite cõſiderent: quia ita plerũq; mali inutiliter compũguntur ad iuſticiã ſicut plerũq; voni innoxie tem ptant᷑ ad culpã.FYit quippe mira exigen⸗ tibus meritis poſitiõis interne menſura: vt ⁊ illi de bono aliquid agũt:quod tamẽ non perficiũt: ſuperbe inter ipᷣa que iam pleniſſime perpetrãt mala confidãt:a iſti dum de malo temptant᷑: cui nequadᷣ con ſentiũt:quo per infirmitatẽ titubant: eo greſſus coꝛdis ad iuſticiã per humilitatẽ verius figant. Balaam quippe iuſtoꝝ ta bernacula reſpiciens ait: Moꝛiat᷑ anima mea moꝛte iuſtoꝝ: ⁊ fiant nouiſſima mea hoꝝ ſimilia:ſed cũ eompunctõis tempus abſceſſit contra eoꝛũ vitam quibus ſe ſi⸗ milẽ fieri etiam moꝛiẽdo popoſcerat:con ſiliũ pꝛebuit: ⁊ cum occaſionẽ de auaricia repperlt: illico oblitꝰ eſt quicquid ſibi de innocẽtia optauit. NPaulus vero ait: Ai⸗ deo aliam legẽ in membꝛis meis repug⸗ nantẽ legi mentis mee:⁊ captiuũ me du⸗ centẽ in lege peccati que eſt in mẽbꝛiſ me is. Qui pꝛofecto iccirco temptat᷑: vt in bo no robuſtius ex ipᷣa infirmitatis ſue cogni tione ſolidet᷑. Quid eſt ergo ꝙ ille com⸗ pungitur: ⁊ tamen iuſticie non appꝛopin quat:iſte temptat᷑: et tamen eũ culpa non inquinat: niſi hoc quod oſtendit᷑ aperte: quia nec malos bona imperfecta adiuuãt nec bonos mala cõſummata condempnãat At cõtra admonendi ſunt:qui amiſſa de⸗ ſerũt:nec tamen plangunt: ne iam relaxa tas eſtimẽt culpas:quas ⁊ ſi agendo non multiplicãt: nullis tamen fletibus mun⸗ dãt Neq; em̃ ſcrꝓtoꝛ ſi a ſcriptõe ceſſaue rit:qꝛ alis nõ addidit etiã illa q̃ ſcripſera? deleuit:nec qui cõtumelias irrogat: ſi ſo⸗ lũmodo tacuerit:ſatiſfecit. Cum pꝛofecto neceſſe ſit:vt verba pꝛemiſſe ſuperbie ver bis ſubiuncte humilitatis impugnet:nec debitoꝛ abſolutus eſt: quia alia nõ multt plicat:niſi ⁊ illa que ligauerat: abſoluat. Ita ⁊ cũ deo delinquimus:nequaiᷓ ſatiſ⸗ facimus ſi ab iniquitate ceſſamus:niſi vo luptates quoq; quas dileximꝰ: ecõtrario oppoſitis lamẽtis inſequamur. Si enim nulla nos in hac vita operũ culpa macu⸗ laſſet:nequai hic adhuc degentibus ipᷣa ad ſecuritatẽ innocẽtia noſtra ſufficeret: quia illicita animũ mult a pulſarẽt. Qua igit᷑mente ſecurus eſt:qui perpetratis ini quitatibus ipᷣe ſibi teſtis eſt: qꝛ innocens non eſt. Meq; ei deus noſtris cruciatibꝰ paſcitur:ſed delictoꝝ moꝛbos medicamẽ tis cõtrarijs medet᷑: vt qui voluptatibus delectati diſceſſimus:rurſus fletibꝰ ama⸗ ricati redeamus:⁊ qui per illicita defluen do cecidimus:etiam a licitis noſmetipᷣos reſtringẽdo ſurgamus:⁊ coꝛ ꝙ inſana le⸗ ticia infuderat ſalubꝛis triſticia exurat: 2 ꝙ; vulnerauerat elatio ſuperbie curet ab⸗ iectio humilis vite. Hinc enim ſcriptum eſt. Dixi iniquis: MHolite inique agere:⁊ delinquẽtibus nolite exaltare coꝛnu. Coꝛ nu quippe delinquẽtes exaltent:ſi nequa ꝙᷓ ſe ad penitentiam ex cognitiõe ſue ini⸗ quitatis humiliãt. Hinc rurſum dicitur?: Coꝛ contritũ ⁊ humilatũ deus non ſper⸗ nit: quiſquis em̃ peccata plangit:nec ta⸗ men deſerit:coꝛ quidẽ conterit:ſed humi liare cõtempnit. Quiſquis vero pecca⸗ ta deſerit: nec tamen plangit: iam quidẽ humiliat:ſed tamẽ sõuertere coꝛ recuſat. Hinc Paulus ait: Et hec quidẽ fuiſtis: ſed abluti eſtis:ſed ſanctiſicati eſtis:qꝛ ni mirũ illos emendatioꝛ vita ſanctificat:qs per penitentiã abluẽs: afflictio fletuũ mũ dat.Hinc MPetrus cũ quoſdã territos ma loꝝ ſuoꝛum conſideratiõe conſpiceret:ad monuit dicens: Penitentiã agite: ⁊ ba⸗ ptiʒetur vnuſquiſq; veſtrũ. Dicturus eif baptiſma pꝛemiſn penitentie lamenta:vx Tene Pertis lba WMaſtornlis eue pꝛius ſe aqua ſue afflictiõis infunderent: ⁊ poſtmodũ ſacramento baptiſmatis laua tent. Qua igit᷑ mente qui tranſaetas cul⸗ pas flere negligũt: fiunt ſecuri de venia: quãdo ipᷣe ſummꝰ paſtoꝛ eccleſie huic eti⸗ am ſacramẽto attendendã penitentiã cre didit:qð peccata pꝛincipaliter extinguit. De diuerſo modo admonen⸗ di eos qui illicita que faciũt lau dant:atq; eos qui accuſant pꝛa- ua:nec tamen deuitant: Eapitulum. XXXII. LCLiter admonẽdi ſunt qui illici — ʒ alit er qui accuſãt pꝛaua:nec ltaimen deuitant. Admonendi ſunt em̃ qui illicita que faciũt etiam lau⸗ dant: vt cõſiderent ꝙ plerũq; plus oꝛe qᷓ opere delinquãt. Opere nãq;ʒ per ſemet⸗ ipᷣos ſolos pꝛaua perpetrãt:oꝛe auteʒ per tot perſonas iniquitatẽ exhibent: quo au qientiũ mentes iniqui ladãtes docẽt.Ad monẽdi & ſunt: vt ſi eradicare mala eiſi⸗ mulat:ſalti ſeminare pertimeſcãt. Admo nẽdi ſunt:vt eis perditio pꝛiuata ſufficiat Aurſumq; admonẽdi ſunt:vt ſi mali eſſe non metuũt: erubeſcant ſaltim videri qð ſunt. Plerũq; enim culpa dũ abſcondit᷑: effugat᷑: quia dum mens erubeſcit videri quod tamẽ eſſe non metuit:erubeſcit quã doq; eſſe quod fugit videri.Cũ vero quiſ q; pꝛauns impudẽter innoteſcit:quo libe rius om̃e facimus perpetrat: eo etia lici⸗ citũ putat:⁊ quod licitũ ſuſpicatur:in hoc pꝛoculdubio multiplicius mergit᷑. Ande ſcriptũ eſt. Peccatũ ſuũ ſicut ʒodoma pꝛe dicauerũt:nec abſconderũt. NPeccatũ ſu⸗ um ſi ʒzodoma abſconderet: adhuc ſub ti⸗ moꝛe peccaret. Sed funditus frena timo ris amiſerat:que ad culpam nee tenebꝛas requirebat. Ande rurſum ſcriptũ et. Cla moꝛ zodomoꝛũ ⁊ gomoꝛre multiplicatus eiſt: Peccatũ quippe cum voce eſt: culpa in actione. Peccatũ vero etiã cum clamo re eſt:culpa cũ libertate.At contra admo ta que faciũt etiam laudãt. At⸗ nendi ſunt: qui accuſant pꝛaua: nec tamè deuitãt: vt pꝛouide perpendãt quid in di ſtricto dei iudicio pꝛo ſua excuſatiõe di⸗ cturi ſunt:qui de reatu ſuoꝝ criminũ:etia am ſemetipᷣis iudicibus nõ excuſant᷑. lhi itaq; quid aliud ꝙ; pꝛecones ſui ſunt vo⸗ ces cõtra culpas pꝛoferunt: ⁊ ſemetipᷣos operibus reos trahũt. Admonẽdi ſunt: vt videant: quia de occulta iam retribu⸗ tiõe iudicij eſt: ꝙ eoꝛum mẽs malũ quod perpetrat: illuminat᷑: vt videat: ſed non conatur vt vincat: vt quo melius videt: eo deterius pereat:quia ⁊ intelligentie lu men percipit:⁊ actõis pꝛaue tenebꝛas nõ relinquit. Nam cũ acceptam ad adiutoꝛi um ſcientiã negligunt. Hanc cõtra ſe in teſtimoniũ vertũt: ⁊ de lumine intelligẽ⸗ tie augent ſupplicia: ꝙ pꝛofecto accepe⸗ perãt vt poſſint delere peccata. Quoꝛuʒ nimirũ nequitia cum malũ agit:quod di⸗ iudicat:venturũ iam iudiciũ hic deguſtat vt cum eternis ſupplicijs ſeruat᷑:obnoxia ſuo hic interim examine nõ ſit abſoluta: tantoq; illic grauioꝛa toꝛmẽta percipiat: quanto hic malũ non deſerit:etiam ꝙ ipᷣa condemnat. Hinc em̃ veritas dicit. Ser⸗ uus qui cognouit voluntatẽ domini ſui: et non fecit ſcdᷣm voluntatẽ eius vapula⸗ bit multis pladis. Hinc pſalmiſta airt: De ſcendant in infernũ viuentes.Aiui quip⸗ pe que circa illos agunt᷑: ſciunt ⁊ ſentiũt: moꝛtui autẽ ſentire nihil poſſunt. Moꝛ⸗ tui enim in infernũ deſcenderent:ſi mala neſciendo perpetrarent. Cum vero ſciũt mala ⁊ tñ faciũt:ad iniquitatis infernũ vi uentes miſeri:ſentienteſq; deſcendũt. Be diuerſo modo admonen⸗ di eos qui repentina cõcupiſcẽ-/ tia ſuperant᷑: atq; eos qui in cul pa ex conſilio ligantur: Eapitulum. XXXIII. Citer admonẽdi ſunt qui repẽ q; aliter qͥ in culpa ex cõſilio li Sant᷑. Admonẽdi ùppe ſũt qͥs tina cõcupiſcentia ſuperant᷑:at tam gnd de di⸗ reti⸗ keht nro⸗ ties ſunt: o/ ot e⸗ geln 110 tori ſeis gi⸗ be⸗ du⸗ dris ua: at: iß Zer⸗ ſui: glo⸗ De ip⸗ in: 0 ſoli iecs Beati Gfegoꝛij pape Cap. XxxXIII repentina cõcupiſcentia ſuꝑat: vt in bel⸗ lo pñtis vite ſe quotidie poſitos attẽdat: ⁊ coꝛ ꝙ pꝛeuidere vulnera nõ poteſt:ſcu⸗ to/ſolliciti timoꝛis tegãt:vt occulta inſidi antis hoſtis iacula perhoꝛreſcãt:⁊ in tam caliginoſo certamine intentiõe ↄtinua in tra mẽtis caſtra ſe muniãt. Nam ſi a circũ ſpectiõis ſollicitudine coꝛ deſtituit᷑: vul⸗ neribus aperit᷑:qꝛ hoſtis callidus tanto li beriꝰ pectus percutit:quãto nudũ a ꝓui⸗ dentie loꝛica depꝛehẽ derit. Admonendi ſunt qui repentina cõcupiſcẽtia ſuperant᷑ vt curare nimis terrena deſueſcãt: qꝛ in⸗ tentionẽ ſuã dũ rebus tranſitoꝛiis immo⸗ deratius implicãt: quibus culparũ iacu⸗ lis traſigant᷑ ignoꝛat. Ande ⁊ per Salo monẽ vox percuſſi ⁊ doꝛmiẽtis expꝛimit᷑ qui ait: Rerberauerũt me:⁊ nõ dolui:tra xerũt me ⁊ ego nõ ſenſi. Quãdo euigila⸗ bo ⁊ rurſũ viuã reperiã. Mens quippe s cura ſue ſollicitudinis doꝛmiẽs verberat᷑ ⁊ nõ dolet:qꝛ ſicut imminẽtia mala nõ ꝓ ſpicit:ſic nec que perpetrauerit agnoſcit. Trahit᷑ ⁊ nequaiꝙ ſent it: quia per illece bꝛas vicioꝝ ducit᷑: nec tamen ad ſui cuſto diã ſuſcitat᷑. Que quidẽ euigilare optat: vt rurſum viua repperiat: qꝛ quãuis ſom no toꝛpoꝛis a ſui cuſtodia pꝛemat᷑: vigila⸗ re tamẽ ad curas ſeculi nitit᷑ivt ſemꝑ vo⸗ luptatibus deebꝛiet᷑: ⁊ cũ ad illud doꝛmi⸗ at in qð ſolerter vigilare debuerat: ad il⸗ lud vigilare appetit: ad qð laudabiliter doꝛmir e potuiſſet. Hic ſuperiꝰ ſcriptũ eſt Et eris quaſi doꝛmiẽs in medio maxi: et quaſi ſopitꝰ gubernatoꝛ amiſſo clauo. In medio em̃ mari doꝛmit: qͥ in huius mũdi temptatiõibus poſitus ꝓuidere motus ir ruentiũ vicioꝝ quaſi imminẽtes vndaruʒ. cumulos negligit:⁊ quaſi gubernatoꝛ cla uũ amittit: qũ mens ad regendã nauẽ coꝛ poꝛis ſtudiũ ſollicitudinis perdit. Clauũ quipꝑpe in mari amittere eſt intentionẽ ꝓ uidã inter ꝓcellas huius ſeculi nõ tenere Si em̃ gubernatoꝛ clauũ ſollicite ſtringit mocgo in ſuctibus ex aduerſo nauẽ dirigi tur; modo ventoꝛũ impetus per obliquũ fundit:ita cũ mens vigilãter animã regit modo alia ſuperãs calcat: modo alia ꝓui D dẽs declinat:vt ⁊ pñtia laboꝛãdo ſuvijei⸗ at: ⁊ cõtra futura certamina ꝓſpiciendo cõualeſcat. HMinc rurſũ de foꝛtibus ſuꝑne patrie bellatoꝛibꝰ dicit᷑. Aniuſcuiuſq; en ſis ſuper femur ſuũ ꝓpter timoꝛes noctur nos.Enſis em ſuper femur ponit᷑:qñ aceu mine ſancte pꝛedicatiõis pꝛaua ſuggeſtio carnis edomat᷑. Mer nocteʒ vero cecitas noſtre infirmitatis expꝛimit᷑: qꝛ quicquid qaduerſitatis in nocte imminet:nõ videt᷑t Aniuſcuiuſq; & enſis ſuꝑ femur ſun ponit᷑ ꝓbter timoꝛes nocturnos: qꝛ vicʒ ſancti viri dũ ea que nõ vident: metuũt:ad intẽ tionẽ certamĩs parati ſemꝑ afſiſtũt.Minc rurſum ſponſe dicit᷑. Naſus tuus ſicut tur ris que eſt in lyybano. Rem naãq; qua ocu lis nõ cernimꝰ:plerũq; odoꝛe pꝛeuidemꝰ Per naſũ quoq; odoꝛes letoꝛeſq; diſcer⸗ nimus. Quid ergo per naſũ eccleſie: niſi ſanctoꝝ pꝛouida diſcretio deſignat᷑. Qui etiã turri ſimilis que eſt in lybano dicit᷑: qꝛ diſcreta eoꝛũ ꝓuidentia ita in alto ſita eſt:vt temptationũ certamĩa ⁊ pꝛiuſqᷓ ve niãt videat:⁊ ↄtra ea dũ venerint munita ſubſiſtat. Que em̃ futura pꝛeuident᷑ cum pñtia fuerint:minoꝛis timoꝛis fiũt qꝛ duzʒ ↄtra ictũ quiſq; paratioꝛ reddit᷑: hoſtis ſe inopinatũ credidit: eoipᷣo quo ꝓuiſus eſt eneruat᷑. At cõtra admonẽdi ſunt qͥ in culpa ex conſilio ligant᷑: quatenus ꝓuida ↄſideratiõe perpendãt: qꝛ dũ mala ex iu⸗ dicio faciũt:diſtrictius cõtra ſe iudiciũ ac cendũt:vt tãto eos durioꝛ ſentẽtia feriat: quãto illos in culpa arcius vincula deli⸗ be ratiõis ligant:citius foꝛtaſſe delicta pe nitẽdo abluerẽt:ſi in his ſola pꝛecipitatiꝰ ne cecidiſſent.MNã tardius peccatũ ſoluit ꝙ ⁊ per ↄſiliũ ſolidat᷑. Niſi em̃ mens om⸗ nino eterna deſpiceret:in culpa ex iudicio nõ periret.Hoc ergo pꝛecipitatiõe lapſis per ↄſiliũ pereũtes differũt:qꝙ cũ hi ab ſta tu iuſticie peccãdo cõcidũt: plerũq; ſunul ⁊ in laquen deſperatiõis cadũt. Hinc eſt ꝙ per pꝛophetã dominus nõ tam pꝛeci⸗ pitationũ pꝛaua ꝙᷓ delictoꝛum ſtudia re⸗ pꝛehendit dicens: Me foꝛte egrediaturz 4 — Nertie partis libꝛei Maſtoꝛalis cure vt ignis indignatio mea ⁊ ſuccendatur.2 nõ ſit qui extinguat pꝛopter malicis ſtudi oꝛnm veſtroꝛũ.Hinc iterũ iratus dicit.vi ſitabo ſuper vos fructũ ſtudioꝛum veſtro⸗ rum. Quia igitur peccatis alijs differũt peccata que per conſiliũ perpetrant᷑ non tam pꝛaua facta dominus ꝙꝙᷓ ſtudia pꝛaui⸗ tatis inſequitur. In factis eni ſepe infir⸗ mitate ſepe negligẽtia in ſtudijs vero ma contra recte beati viri expꝛeſſione per pꝛo phetam dicitur. Et in cath edra peſtilẽtie non ſedit. Cathedra quippe iudicis eſſe vel pꝛeſidentis ſolet. In cathedra enĩ pe ſtilentie ſedere eſt ex iudicio praua cõmit tere. In cathedra peſtilentie ſedere eſt et ex ratiõe mala diſcernere.⁊ tamẽ ex deli⸗ beratione perpetrare. Quaſi in peruerſi conſilij cathedra ſedet. qui tanta iniqui⸗ tatis elatione attollitur vt implere maluʒ etiam per conſilia conetur. Et ſicut aſſiſtẽ tibus turbis pꝛelati ſunt qui cathedre ho noꝛe fulciuntur.ita delicta eoꝛum qui pꝛe cipitatione coꝛꝛuunt exquiſita per ſtudiũ peccata tranſcendunt. Admonendi ergo ſunt vt hinc colligant qui in culpꝑa ſe per conſilium ligant qua quãdoq; vltione fe⸗ riendi ſunt.qui nunc pꝛauoꝛum non ſocij ſed pꝛincipes fiunt. (ne diuerſo modo admonen- Qi illos qui licet minima crebꝛo tamen illicite faciunt: atqʒ illos qui ſe a paruis cuſtodiunt ſʒ ali quando in grauibus dimergun (Tapitulum. XXXIIII. Viter admonẽ di ſunt qui licet minima. crebꝛo tamen illicita faciunt.atq; aliter qui ſe a par⸗ uiſ euſtodiunt.ſed aliquãdo in grau oꝛibꝰ dimergunt᷑ Admonẽdi ſunt qui quãuis in minimis. ſed tamẽ frequẽ⸗ ter excedunt.vt nequaꝙᷓ conſiderẽt qua⸗ licioſa ſemper intentione peccatur. Quo lia ſed quãta cõmittunt. Facta eniʒ ſus ſi deſpiciant timere cum penſant.debẽt foꝛ midare cũ numerent.Altos quippe gur⸗ gites fluminũ parue ſed in numere repꝑlẽt gutte pluuiarũ.⁊ hoc agit ſentẽtia latẽter creſcens.qð patenter ꝓcella ſeuiens. Et minuta ſunt que erumpũt in mẽbꝛis ꝑ ſca biem vulnera:ſed cũ multitudo eoꝛum in numerabilit᷑ occupat.ſic vitã coꝛꝑis ſicut vnũ graue inflictũ pectoꝛi vulnus necat. Hinc videlicet ſcriptum eſt Qui modica ſpernit paulatim decidet. Qui eniʒ pec⸗ cata minima flere ac deuitare negligit.ab ſtatu iuſticie nõ quidem repẽte ſed parti⸗ bus totus cadet. Admonẽdi ſunt qui in minimis frequenter excedunt.vt ſollicite conſiderẽt qꝛ nõnuniꝙᷓ in parua deterius ꝙᷓ in maioꝛi culpa peccatur. Maioꝛ enim quo citius qꝛ ſit culpa agnoſcitur.eo etiaʒ celerius emendat᷑. Minoꝛ vero dũ quaſi nulla creditur.eo peius quo ⁊ ſecuriuſ in vſu retinetur. Ande ſit plerũq; vt mẽs aſ ſueta malis leuibus nec grauia perhoꝛꝛe⸗ ſcat.atq; ad quandã auctoꝛitatẽ nequicie per culpas nutrita perueniat.⁊ tãto ĩ ma⸗ ioꝛibus contẽpnat ꝑtimeſcere.quanto in minimis didicit nõ timẽdo peccare. At contra admonẽdi ſunt qui ſe a paruis cu⸗ ſtodiunt: ſed aliquando in grauibus di⸗ mergunt᷑.vt ſollicite ſe ipſos depꝛehẽ dãt qꝛ dum coꝛ eoꝛũ de cuſtoditis minimis ex tollitur ad perpetrãda grauioꝛa in ipᷣo ela tionis ſue baratro deuoꝛant᷑ ⁊ dũ foꝛis ſi⸗ bi parua ſubijciũt ſed per inanẽ gloꝛiã in tus intumeſcũt.languoꝛe ſuꝑbie intrinſe cus victã mentẽ etiam foꝛas per mala ma ioꝛa pꝛoſternũt. Admonẽdi ergo ſunt qui ſe a paruis cuſtodiũt ſed aliquãdo in gra⸗ uibus dimergunt᷑. ne vbi ſe ſtare extrin⸗ ſecus eſtimat ibi intrinſecꝰ cadant.⁊ iux⸗ ta diſtricti iudicis retributionẽ elatio mi⸗ noris iuſticie via fiat ad foueaʒ grauioꝛis culpe. Qui enĩ vane elati minimi boni cuſtodiã ſuis viribus tribuũt.iuſte dereli cti culpis maioꝛibus obruunt᷑ ⁊ cadendo diſcunt nõ fuiſſe pꝛopꝛiuʒ ꝙ ſteterunt.vt mala ĩmenſa coꝛ repꝛimant qð bona mini lu lie a⸗ i ⸗ t ſ⸗ eit edificãd Beati BGꝛegoꝛij pape Cap. XRXV ma exaltãt. Admonẽdi ſunt vt ↄſiderent ꝙ ⁊ in culpis grauioꝛibꝰ alto reatu ſe ob⸗ ligent.⁊ tamẽ plerũq; ĩ paruis que cuſto diunt deterius peccãt.qꝛ ⁊ in illis inique faciũt ⁊ ꝑ iſta ſe hominibꝰ qꝛ iniquiſſunt tegunt. Ande fit vt cũ maioꝛa mala ꝑpe⸗ trant coꝛã deo aperte iniquitatis ſint.⁊ cũ parua bona cuſtodiunt coꝛã hominibus ſimulate ſanctitatis ſint.inc ẽ enĩ quod phariſeis dicitur. Liquãtes culicẽ came lum autẽ gluciẽtes.Ac ſi aperte diceret᷑. Minima mala diſcernitis.maioꝛa deuo⸗ ratis. Hinc eſt ꝙ rurſum oꝛe veritatis in crepant᷑ cum audiũt.decimatis mentã et anetũ ⁊ cymminũ.⁊ relinquitis que gra⸗ uioꝛa ſunt legis iudiciũ ⁊ miſericoꝛdiaʒ ⁊ fidem. Heq; enĩ negligẽter audiendũ eſt ꝙ cũ decimari.minima diceret. extrema quidẽ de oleribus maluit.ſed tamen be⸗ ne olentia memoꝛari. vt pꝛofecto oſtende ret quia ſimulatoꝛes cũ parua cuſtodiunt odoꝛem de ſe oſtendere ſancte opinionis querũt.Et quãuis implere maxima pre⸗ termittant tamen minima obſeruant que humano iudicio longe lateq; redoleant. He diuerſo modo admonen- di eos qui bona nec inchoant at qʒ eos qui inchoata minime con Liter admonẽdi ſũt qui bona nec inchoãt atq; aliter qͥ incho⸗ ata minime ↄſumãͤt. Qui eniz ona nec inchoãt non ſũt pꝛiꝰ a que ſalubꝛiter ðiligãt.ſed de ſtruenda ea in quibꝰ ſemetipſos nequitcr verſant. Heq; eniʒ ſequunt᷑ que in exꝑta audiũt niſi pꝛiꝰ qᷓ; ꝑnicioſa ſint ea que ſũt exꝑta depꝛehendũt.qꝛ nec leuari appetit qui ⁊ hoc ipſum qꝛ cecidit neſcit.⁊ qͥ do⸗ loꝛẽ vulneris nõ ſentit ſaluti remedia nõ requirit. Pꝛiꝰ ergo oſtendẽda ſunt quaz ſint vana que diligũt ⁊ tunc demũ vigilã⸗ ter intimanda ꝙꝙ ſint vtilia que pꝛetermit tunt.pꝛius videãt fugiẽda que amãt.⁊ ſ ne difficultate poſtmodũ cognoſcũt amã⸗ da eſſe que fugiũt. Melius eni inexꝑta re cipiunt.ſi de expertis quicquid diſputati onis audiũt veraciter recognoſcũt. Tune igitur pleno voto diſcũt vera bona quere re.cũ certo iudicio depꝛehẽderint falſa ſe vacue tenuiſſe. Audiãt ergo ꝙ bona pꝛe⸗ ſentia ⁊ a delectatione citius tiãſitura ſint ⁊ tamẽ eoꝛũ cauſa ad vltionẽ ſine tranſitu permãſura.qꝛ ⁊ nunc qðlibet inuitis ſub trahitur.⁊ tũc qð dolet inuitis in ſuppli⸗ cio reſeruatur. Itaq; eiſdẽ rebus terrean⸗ tur ſalubꝛiter.quibus noxie del ectantur. vt dum percuſſa mens alta ruine ſue dã⸗ pna conſpiciẽs.ſeſe in pꝛecipitium perue niſſe depꝛehẽdit.greſſum poſt terga reuo cet.⁊ pertimeſcens que amauerat. diſcat diligere que contẽpnebat.Hinc eſt enĩ ꝙ Hieremie miſſo ad pꝛedicationẽ dicitur. Ecce conſtitui te hodie ſuꝑ gentes ⁊ ſuꝑ regna.vt euellas⁊ deſtruas ⁊2⁊ diſſipes et edifices ⁊ plãtes.quia niſi pꝛius peruer⸗ ſa deſtrueret edificare vtiliter recta non poſſet quia niſi ab auditoꝛũ ſuoꝛũ coꝛdibꝰ ſpinas vani amoꝛis euelleret nimirũ fru⸗ ſtra in eis ſancte pꝛedicationis verba plã taret. Hinc eſt ꝙ petrus pꝛius euertit vt poſtmodũ conſtruat cum nequaqᷓᷓ iudeos monebat quid iã facerẽt ſed de his que ſe cerant increpabat dicens. Jeſum naʒare⸗ num virũ appꝛobatũ a deo in vobis virtu tibus ⁊ pꝛodigijs ⁊ ſignis que fecit per il⸗ lum deus in medio veſtri ſicut vos ſcitis. hunc diffinito cõſilio ⁊ pꝛeſcientia dei tra ditũ per manus iniquoꝛũ affigentes ligno interemiſtis quẽ deꝰ ſuſcitauit ſolutis do loꝛibus inferni. At videlicet crudelitatis ſue cognitione deſtructi. edificationẽ ſan cte pꝛedicationis qto anxie quererẽt tan to vtiliter audirent.vnde illico reſponde rũt. Quid ergo faciemꝰ viri fres? Qui⸗ bus mox dicit᷑. Penitentiã agite ⁊ bapti ʒetur vnuſquiſq; veſtrũ. Que ediſicatio⸗ nis verba ꝓfecto contẽ pnerẽt.niſi pꝛius ſalubꝛiter ruinã ſue deſtructionis inueniſ Lertie partis libꝛi Paſtoꝛalis cure lent. hinc eſt ꝙ Saulus cũ ſuper euz lux celitus emiſſa reſplẽduit nõ iã quid recte deberet facere ſed quid pꝛaue feciſſet au⸗ diuit. Mã cũ pꝛoſtratus requireret dicens Quis es dñe: Protinus reſpõdet᷑. Ego ſum Jeſus naʒarenꝰ quẽ tu perſequeris. Et cu repente ſubiungeret.dñe quid me iubeſ facere? Illico adiungit᷑. Surge ⁊ in gredere ciuiuitatẽ ⁊ ibi tibi dicet᷑ quid te opoꝛteat facere.Ecce de celo dñs loquẽs ꝓſecutoꝛis ſui facta coꝛꝛipuit nec tamẽ illi co que eſſent faciẽda mõſtrauit. Zcce ela⸗ tionis ſue fabꝛica iã tota coꝛꝛuerat ⁊ poſt ruinã ſuam humilis edificari requirebat. ⁊ cum ſuꝑbia deſtruitur ediſicationis ta⸗ men verba retinent᷑ vt videlicet perſecu⸗ toꝛ ĩ manis diu deſtructus iaceret. ⁊ tan⸗ to poſt in bonis ſolidius ſurgeret quanto pꝛiꝰ funditus euerſus a pꝛiſtino eꝛꝛoꝛe ce cidiſſet. Qui ergo nulla adhuc agere bo na ceperũt a rigiditate antea ſue pꝛauita⸗ tis coꝛꝛeptionis manu euertẽdi ſũt vt ad ſtatũ poſtmodũ recte oꝑationis erigãtur. qꝛ ⁊ iccirco altũ ſilue lignũ ſuccidimus vt Heoct in edifitit᷑ tegmine ſubleuemus Sed tamem non repente in fabꝛica ponitur vt nimirũ pꝛius vicioſa eius viriditas exice⸗ tur. Cuius quo plus in infimis humoꝛ ex coquitur.eo ad ſumma ſolidiꝰ leuat᷑. At contra admonẽdi ſunt qui inchoata bona minime conſũmant vt cauta circũſpectio⸗ ne conſiderẽt qꝛ dum ꝓpoſita nõlperſiciũt etiã gue fuerãt cepta conuellunt.Si eniʒ ꝙ videtur gerendũ ſollicita intentiõe nõ cerſcit etiã ꝙ fuerat bene geſtũ deereſcit. In hoc quippe mundo humana aĩia qua⸗ ſi moꝛe nauis contra ictũ fluminis condeſ cendẽtis vno in loco nequaiᷓ permittitur qꝛ ad ima labitur.niſi ad ſüma coneẽ. Si ergo inchoata bona foꝛtis oꝑantis manꝰ ad perfectionẽ non ſubleuat.ipſa operan di remſſſio contra hocqð oꝑatum eſt pu⸗ gnat. Hinc eſt enim ꝙ per Salomonẽ di citur. Qui mollis ⁊ diſſolutuſ in oꝑe ſuo fuerit frater eſt ſua opera diſſpantis quia diſſolutione negligẽtie manum deſtruen tis imitatur. Hinc ſardis eccleſie ab ange lo dicitur. Eſto vigilans ⁊ confirma cete⸗ ra que moꝛitura erant.non enĩ inueni ope ra tua plena coꝛaʒ deo meo. Quia igitur coꝛã deo plena eius opera inuenta nõ fue rant.moꝛitura reliqua etiã que erant ge⸗-⸗ ſta pꝛedicabat. Si enim ꝙ moꝛtuũ in no⸗ bis eſt ad vitã non accenditur. Hoc etia,ʒ extinguitur ꝙ quaſi adhuc viuũ tenetur. Admonẽdi ſunt vt perpendãt ꝙ tollera⸗ bilius eſſe potuiſſet recti viã non arripere ꝙ; poſt arreptã poſt tergũ redire.MHiſi enĩi retro reſpicerent.erga ceptũ ſtudium nul lo toꝛpoꝛe langerẽt. Audiant ergo qð ſcMrii tum eſt. Melius erat eis non cognoſcere viaz iuſticie quã poſt agnitionẽ retroꝛſuʒ conuerti. Audiant qð ſcriptũ eſt. Atinaʒ frigidus eſſes aut caliduſ:ſed quia tepidꝰ es ⁊ nec frigidus nec calidus incipiam te euomere ex oꝛe meo. Calidus quippe eſt qui bona ſtudia ⁊ arripit ⁊ conſũmat.Fri gidus vero qui conſũmanda nec inchoat 7 ſicut a frigoꝛe per tepoꝛẽ tranſitur ad ca loꝛem.ita ad caloꝛem per tepoꝛem reditur ad frigus. Quiſquis ergo amiſſo infideli tatis frigoꝛe viuit ſed nequac tepoꝛe ſu⸗ perato exardeſcit vt ferueat.pꝛoculdubio caloꝛe deſperato dũ noxio in tepoꝛe demo ratur.agit vt frigeſcat.Sed ſicut ante te⸗ poꝛem frigus ſub ſpe eſt. ita poſt frig te⸗ poꝛ indeſperatione. Qui eniĩ adhuc ĩ pec catis eſt cõuerſionis fiduciaʒ non amittit Qui vero poſt conuerſionẽ tepuit ⁊ ſpem q̃ eſſe potuit de peccatoꝛe ſubtraxit. Aut calidus ergo quiſq; aut frigidus eſſe que rat.ne tepidus euomatur vt videlicet ant nec dum cõuerſus adhuc de ſe conuerſio⸗ nis ſpem pꝛebeat.aut iam conuerſus vir⸗ tutibus inardeſcat.ne euomatur tepidus gui a caloꝛe queʒ pꝛopoſuit toꝛpoꝛe ad no . um frigus redit. ¶ De diuerſo modo odmonen- di eos qui mala occulte agunt⸗ vicz qui cepta bona diſtricte nõ exequitur bona publice: atqʒ eos qui bona faciunt abſconduũt et bene qui⸗ — nt r⸗ 1 ðMU M Heati Bregoꝛij pape Cap. xXxxXVI buſdam factis publice mala de ſe opinari permittunt. CQIcapitulum. XXXVI. Ai1ter admonẽdi ſunt.qui ma⸗ la occulte agunt ⁊ bona publi⸗ ce. Atq; aliter qui bona que fa ciunt abſcondũt. ⁊ tamen qui⸗ 6 buſdam factis publice mala de ſe opinari permittunt. Admonẽdi enim ſunt qͥ ma⸗ la occulte agunt ⁊ bona publice.vt perpẽ d/t humana iudicia quata velocitate euo lant.diuina autem quãta iĩmobilitate per urant. Admonẽdi ſunt vt in fine rerum mentis oculos figant.quia ⁊ humane lau dis atteſtatio pꝛeterit ⁊ ſuperna ſententia que abſcondita penetrat ad retributionẽ perpetuam conualeſcit. Duʒ igitur occul ta mala ſua diuinis iuditijs. recta autem ſua humanis oculis anteponunt.⁊ ſine te ſte eſt bonum qð publice faciunt ⁊ non ſi⸗ ne eterno teſte eſt.qð latenter delinquũt. Culpas itaq; ſuas occultando hominibꝰ virtuteſq; pandendo.⁊ vnde puniri debe ant abſcondẽtes detegnnt.⁊ vnde remu⸗ nerari poterant detegẽtes abſcondunt. MNQuos recte ſepulchꝛa dealbata ſpecioſa exterius ſed moꝛtuoꝛũ oſſibus plena veri⸗ tas vocat.quia vicioꝛum mala intus con⸗ tegunt.humanis vero oculis quoꝛundaʒ demonſtratione operum de ſolo foꝛas iu⸗ ſticie coloꝛe blandiuntur. Admonẽdi ita⸗ qᷓ; ſunt ne que agunt recta deſpiciant ſed ea meriti melioꝛis credant. Ralde nanq; vbona ſua diiudicant: quia de eoꝛum mer⸗ cede ſufficere fauoꝛes humanos putant. Cum enim pꝛo recto opere laus tranſito⸗ ria queritur eterna retributione res dig⸗ na vili pꝛecio venũdatur. De quo videli⸗ cet pꝛecio percepto veritas dicit. Amen dico vobis.reecperunt mercedẽ ſuã. Ad monendi ſunt vt conſidèrent quia dũ pꝛa uos ſe in occultis exhibent ſed tamen ex⸗ empla de ſe publice in bonis operibus pᷣ⸗ bear.oſtendunt ſequenda que fugiũt.cla mant amanda que oderunt. viuũt poſtre mo alijs ⁊ ſibi moꝛiuntur. At contra ad monendi ſunt qui bona occulte faciunt æ quibuſdã tamen factis publice de ſe mala opinari permittunt.ne cum ſemetipᷣos ac tionis recte virtute viui ficant in ſe alios per exemplum pꝛaue eſtimatiõis occidaãt. ne minus i ſe pꝛoximos diligant.⁊ cũ ip ſi ſalubꝛem potũ vini ſoꝛbeant intentis iu ſui conſideratione mẽtibus peſtiferum ve neni poculũ fundant. Himirum in vno pꝛoximoꝛũ vitam minus adiuuant.in alꝰ tero multum grauant.dum ſtudent et rez- cta occulte agere.⁊ quibuſdã factis ad ex emplum de ſe pꝛaua ſeminare.Quiſquis anim laudis concupiſcentiã calcare iã ſuf ficit.ediſicationis fraudẽ perpetrat ſi bo-⸗ na que agit occultat.⁊ quaſi iactato ſemi⸗ ne germinandi radices ſubtrahit qui opꝰ quod imitandum eſt non oſtendit. Hine nanq; in euangelio veritas dicit. Sic lu⸗ ceat lux veſtra coꝛam hominibus vt vide ant opera veſtra bona ⁊ gloꝛificent patrẽ veſtrũ qui in celis eſt. Abi illa quoq; ſen tentia pꝛomittitur que longe aliu d pꝛece⸗ piſſe videtur:dicens. Attendite ne iuſti⸗ ciam veſtrã faciatis coꝛam hominibus vt videamini ab eis. Quid eſt igitur ꝙ opꝰ noſtrum.⁊ ita faciendũ eſt ne videatur et tamen vt debeat videri pꝛecipitur.niſi ꝙ ea que agimus ⁊ occultãda ſunt ne lande mur ⁊ tamẽ oſtendenda ſunt vt l audeʒ ce leſtis patris augeamus. Ham cnʒ nos iu ſticiam coꝛã hominibus dominus facere pꝛohiberet illico adiũxit vt videamini ab eis.⁊ cum rurſus videnda ab hominibus bona opera noſtra pꝛeciꝑet pꝛotinus ſub⸗ didit vt gloꝛiſicent patrẽ veſtrũ qui in ce⸗ lis eſt. Qualiter igitur vidẽda eſſent vel qualiter non videnda ex ſententiarũ fine monſtrauit.quatenus operantis mens o⸗ pus ſuum ⁊ pꝛopter ſe videri non quere⸗ ret. ⁊ tamen hoc pꝛopter celeſtis patris gloꝛiam non celaret.vnde fit plerunq; vt bonum opus ⁊ in oceulto ſit cum fit pub⸗ lice.⁊ rurſus in publico cuʒ agit᷑ occulte. Quj enĩ in publico bono oꝑe nõ moz ed Aoponat ſuperni patris gloꝛiam querit:ꝙ fecit ab ſcondit: quia illũ ſolum teſtẽ habuit: cui placere curauit. Et qui in ſecreto ſuo bo⸗ no opere depꝛehẽdi ac laudari cõcupiſcit ⁊ nullus foꝛtaſſe vidit:qð exhibuit: ⁊ ta- men hoc coꝛã hominibus fecit:quia tot te ſtes in bono opere ſecum durit:ꝙ huma⸗ nos laudes in coꝛde requiſiuit. Cuʒ vero pꝛaua eſtimatio inquantũ ſine peccato va let:ab intuentiũ mente non tergit᷑: cũctis mala credẽtibus per exemplũ culpa pꝛo⸗ pinat᷑:vnde ⁊ plerũq; cõtingit:vt qui ne⸗ gligenter de ſe mala opinari permittunt: per ſemetipᷣos quidẽ nulla i niqua faciũt: ſed tamen per eos qui ſe imitati fuerint: multiplicius delinquũt. Hinc eſt ꝙ apo⸗ ſtolus immũda quedam ſine pollutiõe co medẽtibus:ſed imꝑfectis temptiõis ſcan dalũ ſua hac cõmeſſatiõe mouentibus di eit: AUidete ne foꝛte hec licẽtia veſtra offẽ diculũ fiat infirmis: ⁊ rurſum. Et peribit infirmus in tua cõſcientia frater: pꝛopter quem xpᷣus moꝛtuus eſt. Sic autẽ peccã⸗ tes in fratres ⁊ percutiẽtes conſcientiã eo rum infirmã in xpᷣo peccatis. Hinc eſt ꝙ Moyſes cũ diceret: MHon maledices ſur⸗ do:pꝛotinns adiũxit. Hec coꝛam ceco po⸗ nes offendiculũ. Surdo quippe maledi⸗ cere eſt abſenti ac nõ audienti derogare. Coꝛam ceco vero offendiculũ ponere: eſt diſcretã rem quidẽ agere: ſed tamẽ ei qui iumen diſcretiõis non habet ſcandali oc⸗ caſionẽ pꝛebere. NDe exhoꝛtatione multis ad- hibenda: vt ſic ſinguloꝝ virtu- tes adiuuent:quatenꝰ per hanc contraria virtutibus vicia non exceſcant — (KEapitulum. XxXXVII. Ec ſunt que pꝛeſul animarũ in pꝛedicatiõis diuerſitate cuſto⸗ diat: vt ſollicitus cõgrua ſingu Joꝝ vulneribus medi camenta Bed cũ magni ſtudij ſit: vt ex⸗ boꝛtãdis ſingulis ſeruiat᷑ ad ſingula cum ꝛi Paſtoꝛalis cure valde laboꝛioſum ſit vnũquemq; de pꝛo⸗ pꝛijs ſub diſpenſatiõe debite cõſideratio⸗ nis inſtruere: longe tamẽ eſt laboꝛioſius auditoꝛes in numeris ac diuerſis paſſioni bus laboꝛãtes:vno eodẽ q; tempoꝛe voce vnius ⁊ cõmunis exhoꝛtatiõis admonere Ybi quippe tanta arte vox temperãda eſt vt cum diuerſa auditoꝝ ſint vicia: et ſin⸗ gulis inueniat᷑ congrua: ⁊ tamẽ ſibimet⸗ ipᷣis nõ ſit diuerſa: vt inter paſſiones me⸗ dias vno ductu tranſeat:ſed moꝛe bicipi⸗ tis gladij tumoꝛes cogitationũ carnaliuʒ ex diuerſo latere incidat: quatenus ſic ſu perbis pꝛedicet᷑ humilitas:vt timidis nõ augeat᷑ metus: ſic tinidis infundatur au ctoꝛitas:vt tamen ſuperbis nõ creſcat ef⸗ frenatio: ſic ocioſis ac toꝛpẽtibus pꝛedice tur ſollicitudo boni operis:vt tamẽ inqui etis immoderate licẽtia non augeat᷑ actio nis. Sic inquietis ponat᷑ moduſ: vt tamẽ ocioſis non fiat toꝛpoꝛ ſecurus.Sic ab im patientibus extinguat᷑ ira: vt tamen re⸗ miſſis ac lenibus nõ creſcat negligentia: ſic lenes accendant᷑ ad zelum:vt tamẽ ira cundis nõ addatur incendiũ: ſic tenacibꝰ infundat᷑ tribuendi largitas: vt tamen ꝓ digis effuſionis frena minime laxẽtur: ſie pꝛodigis pꝛedicet᷑ parcitas: vt tamen te⸗ nacibus paritura rerũ cuſtodia nõ augea tur: ſic in cõtinentibus laudet᷑ coniugiũ: vt tamẽ iam continẽtes non reuocent᷑ ad luxũ:ſic continentibus laudet᷑ virginitas coꝛpoꝛis: vt tamẽ in cõiugibus deſpecta non fiat fecunditas carnis: ſic pꝛedicãda ſunt bona: nec ex latere iubeant᷑ ⁊ mala: ſic laudanda ſunt bona ſumm aꝛ ne deſpi⸗ ciãtur vltima: ſic nutrienda ſunt vltima: ne dum credunt᷑ ſufficere: nequaqᷓ ten⸗ dantur ad ſumma. De exhoꝛtatione que vni ad- hibenda eſt:aut his qui contra/ lbus laboꝛant: grauis quidẽ pꝛedicatoꝛi la boꝛ eſt in cõmunis pꝛedicatio⸗ nis voce ad occultos ſinguloꝝ — — — = Peati Gꝛegoꝛij pape Cap. XXXIX motus cauſaſq; vigilare ⁊ paliſtrarũ moꝛe in diuerſi lateris arte ſe vertere Multo ta men acrioꝛi laboꝛe fatigatur quando vni ecõtrarijs vitijs ſeruienti pꝛedicare com⸗ pelitur ieruczeum quis lete nimis conſperſionis exiſtit.ſed tamen eum repẽ te ab oꝛta triſticia imaniter depꝛimit. Cu randum itaq; pꝛedicatoꝛi eſt quatenus ſic ctius ! ſubuenit᷑ ꝑ qð feſtine ad interitũ tenditur tergatur triſticia que venit ex tempoꝛe vt non augeatur leticia que ſuꝑpetit ex eon⸗ ſperſione.⁊ ſic frenetur leticia que ex con⸗ ſpernone eſt vt tamen non creſcat triſticia que venit ex tempoꝛe· Iſte grauatur vſu imoderate pꝛecipitationis ⁊ aliquãdo ta⸗ men ab eo qð feſtine agendum eſt euʒ vis prepedit ſubito nate foꝛmidinis.ille gra⸗ uatur vſu imoderate foꝛmidinis ⁊ aliquã do tamen in eo qð appetit temeritate im⸗ pellitur pꝛecipitationis. Sic itaq; in iſto repꝛimat᷑ ſubito aboꝛta foꝛmido. vt tamẽ nõ excreſcat enutrita diu pꝛecipitatio.ſic in illo repꝛimatur aboꝛta repente pꝛecipi⸗ tatio.vt tamen non conualeſcat impꝛeſſa ex conſperſione foꝛmido. Quid auteʒ mi⸗ rum ſi mentiũ medici iſta cuſtodiunt.duʒ medici coꝛpoꝛũ tanta diſcretionis arte ſe temperant qui non coꝛda ſed coꝛpora me dentur. NPlerũq; enim debile coꝛpus op⸗ pꝛimit languoꝛ imanis.cun languoꝛi ſcili⸗ cet obuiari adiutoꝛijs foꝛtihus debet. ſed tamen coꝛpus dehile adiutoꝛium foꝛte nõ ſuſtinet.ſtudet igitur qui medetur.quate nus ſic ſuper exiſtentẽ moꝛbuʒ ſubtrahat vt nequaq;ᷓ ſuppoſita coꝛpoꝛis debilitas creſcat.ne foꝛtaſſe languoꝛ cũ vita defici⸗ at. Tanta ergo adiutoꝛium diſcretione com ponit.vt vno eodẽq; tẽpoꝛe ⁊ lãguo⸗ ri obuiet ⁊ debilitati.Si igitur medicina coꝛꝑis indiuiſi e adhibita ſeruire diuiſibi⸗ liter põt.tũc enĩ vere medicina eſt qñ ſic per eã vitio ſuꝑexiſtẽti ſuccurrit᷑ vt etiem ſuppoſite cõſperſioni ſeruiat. Cur medici na mẽtis vna eadẽq; pꝛedicatione appo⸗ ſita moꝛũ moꝛbis diuerſo oꝛdine obuiare nõ valet que tãto ſubtilioꝛ agitur. quato de inuiſibilibus tractatur. aliqñ leuioꝛa vitia relinar 5 da ſint vt grauioꝛa ſubtrahant᷑. (Eapitulum. XXXIXN. d Ed qꝛ plerũq; du duoꝝ vitioꝝ, lãguoꝛ irruit. hic leuiꝰ. illð foꝛ £ taſſe grauiꝰ pꝛemit. 2 illi nimi⸗ ruʒ vitio rectius ſub celeritate ⁊ſi hic a vicina moꝛte reſtringinõ pateſt niſi illud etiã qð exiſtit contrariũ creſcat. Tollerandũ itaq; pꝛedicatoꝛi eſt. vt ꝑ ex⸗ hoꝛtationẽ ſuam artiſicioſo moderamine vnũ patiat᷑ creſcere.quatenꝰ aliud poſſit a vicina moꝛte retinere. Qð cum agit non moꝛbum exaggerat.ſed vulnereti ſui cui medicamentũ adhibet vitam ſeruat.vt ex quirende ſalutis congruũ tempus inueni at. Sepe enim quis a ciboꝛuʒ ſe ingluuie minime temperans iamq; pene ſupera⸗ tis luxurie ſtimulis pꝛemitur. qui huius: pugne metu territus dum ſe per abſtinen tiam reſtringere nititur. inanis gloꝛie tẽ⸗ ptatione fatigatur. In quo nimirũ vnum vitium nullatenus extinguitur. niſi aliud nutriatur. Que igitur ardẽtius peſtis in ſequenda eſt.niſi que periculonꝰ pꝛemit. Tollerandũ nãq; eſt vt per virtutẽ abſti⸗ nentie interim arrogantia cotra viuentez creſcat.ne eum per ingluuiẽ a vita fundi⸗ tus luxuria extinguat. Hinc eſt ꝙq Pau⸗ lus cum infirmũ auditoꝛem ſuũ perpende ret aut pꝛaua adhuc velle agere.aut de ac tione recta humane laudis retributione gaudere ait. Nis nõ timere poteſtatem. Bonum fac ⁊ habebis laudẽ ex illa. Me⸗ q; enim ideo bona agenda ſunt vt pote⸗ ſtas huius mundi nulla timeatur:aut per hec gloꝛia tranſitoꝛie laudis aſſumatur. Sed cum infirmã menteʒz ad tantũ robur aſcendere non poſſe penſaret. vt ⁊ pꝛaui⸗ tatem ſimul vitaret ⁊ laudem. Predica⸗ tor egregius ei admonẽdo aliquid obtu⸗ lit. æ ali quid tulit. Concedendo enim le⸗ nia:ſuptraxit acrioꝛa. vt qauia ad deſeren⸗ da cuncta ſimul nõ aſſurgeret. DHuz in ad dam ſuum animus familiariter relinq uir S Eertie partis libꝛi Waſtoꝛalis cure 8 quodaʒ vitio ſuo ſine doloꝛe tolleretur. ¶ Quod infirmis mentibus omnino non debeant alta predi Liendũ vero pꝛedicatoꝛi eſt: v res non trahat:ne vt ita dicam dum dln valet:tendit᷑:men⸗ rumpat᷑. Al ritas dicit: Quiſputas eſt fidelis diſpen⸗ ſatoꝛ quem cõſtituit dominus ſuper fami⸗ liam ſuam: vt det illis in tempoꝛe tritici menſurã? Ner menſurã quippe tritici ex pꝛimitur modus verbi: ne cũ anguſto coꝛ di incaptibile aliquid tribuit᷑textra funda tur. Hinc MPaulus ait: NHon potui vobis loqui quaſi ſpiritualibus:ſed quaſi carna libus:tanq; paruulis in xpᷣo:lac vobis po potum dedi:non eſcam. Hinc Moyſes a ſecreto dei exiens coꝛuſcantẽ coꝛam popu lo faciem velat:quia nimirũ turbis clari⸗ tatis intimeꝛarchana nõ indicat. Hic per eum diuina voce pꝛecipitur:vt is qui cy⸗ ſternam foderit ſi operire negligat:icoꝛru ente in ea boue vel aſino: pꝛeciũ reddat: quia ad alta ſcientie fluenta pꝛeueniens: cum hee apud bꝛuta audientiũ coꝛda non contegit:pene reus addijcitur:ſi per ver⸗ ba eius in ſcandalũ:ſiue mũda:ſiue mens immũda capiatur.hinc ad beatũ JYob di citur: Quis dedit gallo intelligentiam: Pꝛedicatoꝛ etem̃ ſanctus dum caligino⸗ ſo hoc clamat in tempoꝛe:quaſi gallus cã tat in nocte cũ dicit: Hoꝛa eſt iam nos de ſomno ſurgere.Et rurſum. Euigilate iu⸗ ſti ⁊ nolite peccare. Gallus autẽ in ꝓfun dioꝛibus hoꝛis noctis altos edere cantus ſolet. Cum vero matutinũ iaʒ tempus in pꝛoximo eſt:minutas ac tenues voces foꝛ mat:quia nimirũ qui recte pꝛedicat obſcu ris adhuc coꝛdibus aperta clamat: nihil de occultis myſterijs indicat:vt tũc ſubti lioꝛa queq; de celeſtibus audiãt:cum luci veritatis appꝛopinquãt. 4 auditoꝛis ſui animuʒ vltra vi⸗ tis coꝛda t. Alta enim queq; de⸗ Vbent multis audiẽtibus cõtegi:⁊ vix pau cis aperiri.Hinc nanq; per ſemetipᷣam ve locuturi ſunt operibus clamãt. Me opere pᷣdicatoꝛis ⁊ voce: dio retoꝛquemur: vt pᷣdi catoꝛ gradiat᷑: oſtendat: quia ⁊ gallus iſte quẽ pꝛo expꝛimenda boni pꝛedicatoꝛis ſpecie in locutiõe ſua dominus aſſumpſit: cum iam edere cantus parat:pꝛius alas excu⸗ tit: ⁊ ſemetipᷣm feriens vigilantioꝛẽ red⸗ uiſq; plus actibus ꝙ; vocibus inſonet: ?- bene viuendo veſtigia ſequacibus impꝛi mat: vt potius agendo ꝙ; loquendo quo ECapitulum. XzII. Ed inter hec ad ea que iam ſu perius diximus:charitatis ſtu dit:quia nimirũ neceſſe eſt:vt hi qui ver⸗ ba ſancte pꝛedicatiõis mouent: pꝛius ſtu dio ſancte actiõis inuigilent:ne in ſemet⸗ ipᷣis toꝛpentes opere alios extitent voce. ꝛius ſe per ſublimia facta excutiant: et tuc ad bene viuendũ alios ſollicitos red⸗ dant. MPꝛius cogitationũ alis ſemetipᷣos feriãt:quicquid in ſe inutiliter toꝛpet: ſol licita inueſtigatiõe depꝛehendant diſtri⸗ cta animaduerſiõe coꝛrigãt: ⁊ tunc demũ alioaũ vitam loquẽdo componant. Pꝛi⸗ us punire pꝛopꝛia fletibus curent:⁊ tunc que alioꝝ ſunt punienda denũcient:⁊ an teqꝙᷓ verba exhoꝛtatiõis inſonẽt omne qd α ¶Erplicittertia pars. ¶Encipit quarta pars: Paſto⸗ rem recte docentem admonẽs: vt frequenrer ad ſe redeat inſr- mitatẽ ſuam quanta valet conſi —s deratione ad memoꝛiã mentis reuocando:ne de acceptis virtu tibus intumeſcat:vnico capituů⸗ — lo compꝛehenſi. Bregoꝛij pape Cap. B Beati (— Ead quia ſepe dum pꝛedi⸗ gare incipit omne bonũ: quod vt largito⸗ aatio modis cõgruentibꝰ ris pꝛeconio ſeruiret:accepit. Opinionis vvertim funditur apud ſe ſue gloꝛiam dilatare deſiderat: ſatagit vt metipᷣm de oſtenſione ſui mirabilis cũctis innoteſcat. In ſuo ergo — cura neceſſe eſt occulta leticia loquentis animus ſubleuat᷑:magna : vt timoꝛis laceratione ſe moꝛdeat: ne qui alioꝝ vulnera medendo ad ſalutẽ reuocat:ipᷣe per negligentiã ſue ſalutis intumeſcat:ne pꝛoximos iuuando ſe deſerat:ne alios erigens ipᷣe cadat.Mã quibuſdã ſepe magnitudo virtutis occa⸗ O ſio perditiõis fuit:vt cum cõfidentia viri⸗ um inoꝛdinate ſecuri ſunt per negligenti am inopinate moꝛerent᷑. Nirtus nãq; cuʒ vicijs renitit᷑:quadam delectatiõe eius ſi bimetip̃i animus blanditur: fitq; vt bene agentis mens metũ ſue circumſpectiõis abijciat: atq; in ſui confidentia ſecura re⸗ quieſcat.Cui iam toꝛpenti ſeductoꝛ calli⸗ dus omne quod bene geſſit:enumerat eã q; quaſi pꝛe ceteris pꝛepollentẽ in tumo⸗ re cogitatiõis exalrat. Ande agitur vt an te iuſti iudicis oculos fouea mẽtis ſit me moꝛia virtutis: quia reminiſcendo quod geſſit:dum ſe apud ſe erigit: apud humi⸗ litatis auctoꝛẽ cadit. Hinc namq; ſuper⸗ bienti anime dicit᷑. Quo pulchꝛioꝛ es de ſeende: ſurge qui doꝛmis cum incircũci: ſis. Ac ſi aperte diceret᷑: Quia ex virtutũ decoꝛe te eleuas: ipᷣa tua pulchꝛitudine impelleris vt cadas. Hinc ſub hieruſalẽ ſpecie virtute ſuperbiens anima repꝛoba tur cum dicitur: Perfecta eras in decoꝛe meo:quẽ poſuerã ſuper te dicit dominꝰ: habens fiduciaʒ in pulchꝛytudine tua: foꝛnicata es in nomine tuo. Fiducia quip pe ſue pulchꝛytudinis animꝰ attollitur: tum de virtutũ meritis leta apud ſe ſecu⸗ ritatẽ gloꝛiatur: ſed per eandẽ fiduciam foꝛnicationẽ ducit᷑: quia dum interceptã mentem cogitatiões ſue decipiunt: hanc maligni ſpiritus per innumera vicia ſedu cendo coꝛrumpũt. Notandũ vero ꝙ dici⸗ tur:Foꝛnicata es in nomĩe tuo. Quia cũ reſpectuʒ ſuperni rectoꝛis mens deſerit: laudẽ pꝛotinus pꝛiuatã querit: ⁊ ſibi arro nomine foꝛnicat᷑: qui legalis thoꝛi cõnu⸗ bium deſerens: coꝛruptiõi ſpiritui in lau dis appetitu ſubſternit᷑. Hinc Dauid ait Tradidit in captiuitatẽ virtutem eoꝝ:⁊ pulchꝛytudines eoꝛũ in manus inimici. In captiuitatẽ etenim virtus ⁊ pulchꝛy⸗ tudo in manus inimici tradit᷑: cum dece⸗ pte menti antiquus hoſtis et boni operis elatione dominat᷑. Que tamen virtutis elatio:quãuis plene non ſuperat: vtcũq; tamẽ ⁊ electoꝛũ ſepe animũ temptat. Sed cum ſubleuat᷑ deſtituit᷑: deſtitus ad, foꝛmi dinem reuocat᷑.Hinc etem Hauid iteruʒ dicit: Ego dixi in abund antia mea nõ mo ueboꝛ ineternũ.Sed quia de confidentia virtutis intumuit:paulo poſt quod pertu lit:adiunxit. Auertiſti faciẽ tuam a me et factus ſum turbatus. Ac ſi aperte dicat: Foꝛtẽ me inter virtutes credidi:ſed quaã⸗ te infirmitatis ſim derelictꝰ agnoui. Hĩc rurſum dicit᷑. Juraui ⁊ ſtatui cuſtodire iu dicia iuſticie tue. Sed quia eius viriũ nõ erat manere in cuſtodia quẽ iurabat:debi litatẽ ſuã pꝛotinus turbatus inuenit.An de ⁊ ad pꝛecis opem ſe cõtulit repente di cens:Humiliatus ſum vſquequaq; domi ne viuifica me ſcᷣm verbum tuũ. NHonnũ iÿ vero ſuperna moderatio pꝛiuſquã per⸗ munera pꝛouehat: infirmitatis memoꝛiã ad mentẽ reuocat: ne de erepri⸗ virtuti⸗ bus intumeſcat. Ande ⁊ Eʒechiel ꝓphe ta quotiens ad cõtemplanda celeſtia vu⸗ cit᷑:pꝛius filius hominis vocat᷑. Ac ſi hũc aperte dominꝰ admoneat dicens: He de his que vides in elatõe coꝛ ſubleues:cau tus perpende ꝙ es:vt cum ſumma pene⸗ tras eſſe te hominẽ recognoſcas: quate⸗ nus dũ vltra te raperis ad temetipᷣm ſolli citꝰ infirmitatis tue freno reuoceris. An⸗ de neceſſe eſt vt cũ virtutum nobis copia blandit᷑:ad infirma ſua mentis oculus re⸗ deat:ſeſeq; ſalubꝛiter deoꝛſum pꝛemat:ne recta que egit: ſed ea que agere neglexit Quarte partis libꝛei Waſtoꝛa aſpiciat: vt dum eoꝛ ex memoꝛia infirmi⸗ tatis atterit᷑:apud humilitatis auctoꝛẽ ro buſtius in virtute ſolidet᷑: quia ⁊ plerũq; ovpmnipotens deus iccirco rectoꝛũ mentes gquãuis ex magna parte perſicit:imperfe⸗ ctas tamen ex parua aliqua parte derelin quit:vt cũ miris virtutibꝰ rutilãt:imper⸗ fectiõti ſue tedio tabelſ cãt:⁊ nequaiꝙꝙᷓ ſe de magnis erigãt: cũ adhuc contra ſe minia immitẽtes laboꝛant:ſed quia extrema nõ valent vincere de pꝛecipuis actibus non audeãt ſuperbire. Ecce bone vir repꝛehẽ⸗ ſionis mee neceſſitate cõpulſus: dum mõ ſtrare qualis eſſe debeat paſtoꝛ inuigilo: puchꝛũ cepinxi hominem: pictoꝛ fedus: alioſq; ad perfectiõis litus dirigo:qui ad hut in delictoꝛum fluctibus verſoꝛ. Sed in huius queſo vite: naufragio oꝛationis tue me tabula ſuſtine:vt quia pondus ꝓ⸗ pꝛium me depꝛimit: tui me meriti manus leuet. Beati Gꝛegoꝛij pape: Liber — cure paſtoꝛalis inſigni laude cõ mẽdatus:diligenti ſtudio emẽ/ datus: ac debita diſtinctiõe par titus: vis PBalilienſi arte impꝛeſſoꝛia per⸗ fectus:kelicicrarplicit. Dul ban no domini. Milleſimoquadrin geteſimononogeſimoſexto: die vero decimoquito Menſis Fe⸗ bꝛuarij . (NLaus deo. ilantiq; cura in vꝛbe “ 4 . . . 1 . - 6 * W — S . 1 4 4 4 . 4 X 1 = 6 1 4 . . “ . . 1 . . 9 „ * 7 — . „ ℳ . . * . ò . 7 . , . . . . 2 . , 7 *£ D — =D WR . . = . ) £ R . 4 . S 4 . . 4 . . . . . . ” nun / VierfarbSelector Standard* -Euroskala Offset nepo ferüt⸗ tbin Au gvaſt 5 lidi⸗ nn be⸗ 1 Sðð — Ppeti 24her H eritu⸗ erius eſent 1s no l l in⸗ Die ii⸗ 8 6 5 3 2 S 8 5 2 ◻— E 5 G = – O ◻ . E ☛ ES ◻ ◻ 1