Gb461_2 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 De vita contemplativa et actuali. Prosper, de Aquitania 3 s H l V Na Trcie e e α . 4 5 * 4 . . 4 rner . N12511924590 021 UIIIIIIIIuIIIIn ne. U8 Tübingen Pꝛoſper de uita cõtẽpla tiua de uita actuali deq uitiis ãnexis uirtutibu 1286. . . „ „ ¶ In dei ſummi opificis no⸗ mie: incipit pᷣfatio libri bti Proſperi de vita ↄtẽplatiua et noꝛma eccleſiaſticoꝛum. Ju mul⸗/ tũq; reniſus ſuʒ voſuũtati tue/mi due ſtudioſim/ me pontificũ Juliane.nõ ve lut prinacit᷑ durus.ſed ꝓpꝛie impoſſibilitatis admonims. Nidebat em̃ milhi(a iure foꝛ ſitau videbat᷑) ꝙetiã ipᷣi pre⸗ ſumplõeʒ mea potuiſſetis im pꝛo uide temeritatis arguere ſi rantã re(ꝗᷓ vtiqʒ eſſet opoſe tractãda)facile ac ſine vlla de liberatõe ſuſcipeʒ:.cũ me opoꝛ teret pꝛius ipſi rei põdus.vñ dicẽdũ foꝛet nyedeet ls ex pendere)⁊ ſic adiuuãte dño ſi vires exploꝛata facultas pꝛo⸗ mitteret/ad h̊ arripiendu qð iuberet accederẽ.His ⁊ tahbo ſollicita ↄſideratõe ꝑſpectis: neceſſariuʒ duxivt me aliq; diu a ſcribẽdi pᷣſũptõe ſuſpen derẽ. Sed q ſic cogitata fuit iniũen oꝑis difficłtas:.ita co gitari debuit iniũgẽt autoꝛi⸗ tas:nec volui nec debui vſq; qq; reſiſtẽ.cert qꝛ vires me⸗ aſ młko ampliadiſuuaret tua pcipiẽtis oꝛatio q; grauaret mi matenie magnitudo.De⸗ ngde illa ↄſideratio aim meũ ſuis viribo difridẽtẽ in auda⸗ ciaʒ ſubeunde pᷣceptõ s vreꝑ duxit.qð iam nõ hin liat eſiʒ pieueranter tenere ſilẽtiũ.ſʒ ſuꝑbie vltra renuere q;uis in firmis ceruicibo graue on ĩipp ſitũ.ui oneri ſuſtinẽdo.⁊ ſi mea me ruſticitas faciebat ĩ⸗ ualidũ:vtᷣa iñ credidi ſide ſi⸗ eri:qͥ iubebatᷣ idonen.NHocq̃ʒ mhi audẽdi aliqͥd fiduciã da bat ꝙ magnaꝝꝑ reꝝꝑ magnus ipᷣe conat eẽt et ſi nłdilputã te ſequeret᷑ effectꝰ. Siqͥdẽ ne⸗ ceſſariaꝝ tractatõ qõnũ.⁊ ſiñ inſtruit iueniẽtꝭ qð q̃rit aim: exercet ſaltẽ queretis ingeni um. vt aut nouerit ſe queren do ⁊ miil inueniedo neſcire qð ſe forte noſſe pſũpſerat.et igr ne ſue ↄſequeteradmoĩ⸗ v.qð ſibi deeſſe viderit q̃rat qð iueneriiteneat.⁊ qð tenu eritꝑſeuerãter exerceat.Aut qð ſibi de vinis lis ꝓpoſitum fuerit.ſalubꝛit᷑ tractare ac ſuf ficient explicare potuerit.HNõ de iuẽtõe iflet.ſʒ i vno(ꝗͥ intꝰ illuianit.vt illuianda cogſce⸗ꝰ ret)gliet᷑.qmq̃dẽ ſeia ſic ſñ ĩo no dei(qð ẽ caritas)iflat.ita ſi caritas ei admiſceat᷑iedificat ac ꝑ hqͥ ð deo loq̃ͥ nolueit aut nmilil dic.a nlla eũ pᷣcipitabit inflatio.aut ſi aliquid vixerit aꝛ2 et ſe gediderita deo accepiſſe qð dixit.hʒ vñ deogĩas agat. nõ hʒ qð ingenij ſui vinbus elatus aſcribat. Sed iã ipᷣa ca pitula que vtcuq; ſoluẽda ⸗ Poſinſtisattingaʒ. nlpiärcahuitg.. penui, ea ſit vite cõtẽplatie ꝓpꝛie tas. Dbi de mðo coꝛde vide bitur. i. De qualitate vite ſumure.ij. Oe eo iudicio dei ab lvvibo in⸗ iquis ſeꝑandi ſũt ſcti.q̃ ij ſũt bti angłi ab imundis ſpiriti⸗ bus ſeparati. ſiͤ. NDe reſurꝛectõne vel vita ſan ctop. uij. pñ̃tiũ cõtẽptoꝛes etiã hic cõtẽplatiue vite btitudo dele CLctet. v. Oe pfectio vite cõtẽplatiue qͥ loic hti põt/ꝑfectiõi future cõ parari non poſſit. vi. OQõ deũ ſcti ꝑfecte videre nõ roſſint.niſi cuʒ ad btitudinẽ uenerint. vyly. Que vexl quãta ſit in hac car⸗ ne vite cõtẽplatiue ꝑfectio.vł oqualit ei ꝑpfruendũ mũdi cõ/ temptoꝛes inereant. viůũ. Oe tm̃ int ereſt inter ꝑfectio/⸗ nevite iſtiꝰ ſuture.iq;iũ inter eſt inter pfectos qͥ peccare no lit. ⁊ eos qͥ peccare nõ pñt. x. Oe hic den ſcti in aſſũpta crea tura viderũt. x. De q̃litate głiſicatoꝝ coꝛpoꝝ q̃ᷓ in reſurrectoe futura ſunt xi. Quãti inter actiuũ ⁊ vitã cõ tẽplatiuã interſit.xi. ſacerdotes ſcti cõtẽplatie vite fieri ꝑtiopes xſut. xiij. Nbi ſe locutor excuſat.ꝙ ec/⸗ cleſie mar̃os vocere non au/ deat. xiii. Ze negligentia ſacerdotis q́ coctrine ſue agendo ↄtraria pſonã nõ pñt implere wocto!/ rVIS. xV. . Qualiter piculũ maneat eoſ qui ecciaʒ ſibi creditã. velreli quere volũt vel ſtrẽnue guber nare cõtẽnunt.xvi. Vbi anxiũ ꝙ ecciaz nec relin quere nec regere pomt/ꝓuo/⸗ cat ſuggerẽco ꝙ eam melnre gat exemplo. xvij. Oe paꝝ valeat erẽpla aggendo mõſtrare.niſi etiaʒ qᷓ ſint cre⸗ denda cẽdo ſacerdos oſtẽ derit. xviũ. De vᷣtute fidei ꝙ ad eã nõ ſo lũ credere vł intelligere.ſʒ eti am bñ oꝑari ptineat. xix. O nihil ꝓſit ſacerdotibo ſi bñ viuũt.ſi male viuẽtes ta⸗ cẽdo nõ coꝛrigant.xrxr. Luctuoſa deſcriptio carnalr vinẽtiũ ſacerdotũ .xxi. pᷣm ſermonẽ ꝓplete culpa ſua peant:q ſacerdotũ ĩcrepa⸗ tiões veladmonitiões ꝑuer⸗ =. ☛ = ☛ = = — +☛ ☛ S = S= -—, — = Pꝛologus ſa volũtate ↄtẽnũt. xxij. Oe ſacerdotes etiã qͥ alit᷑ poſ/ ſunt ⁊ tã ſimpir ocere dẽant vr oẽs eos vcẽtes intelligãt. Quid interſit int cocto (xxiij. res qͥ ecciazʒ ſimpł'r wocentes ediſicãt.⁊ eos qͥ eloquẽtia ſua luculetis decla matõnibo dele⸗ ctant᷑.xxuiu.Quales eẽ dẽant ſacerdotes qͥ volunt fieri vite cõtẽplatiue ꝑticipes.xxv. e pꝛimi. NI vt paucis ediſſeraʒ q̃ ietas. pꝛi ſit vite oteplatie mũ queſitũ. Et qͥd inter ipaʒ ⁊ achuã vitã infſit.j. NDix is cui eccie regende cura cõmiſſa ẽlↄtẽplatie vite fieri Pticeps poſſit.ijj. NHitꝑ eq̃nimit ſu ſti nẽdi ſunt diumna pcepta calcãtes.an ꝓ modo peccãdi debeãt ecciaſti ca ſeueritate coargui.iiij. Niꝑ ↄgregãdiſ fribo aut alen dis expediat faculrates eccĩe poſſideri.an ꝑfectiõis amoꝛe contemni. v. ð OQue ſit abſtinẽtie crededa ꝑ fectio ⁊vtrũ tm̃ corꝑi an ⁊ aie neceſſaria debeat iuchcari.vi. Quãtñ a vᷣtutibo veris vtu/⸗ tũ ſilitudines diſtẽt.vij. Quib pcedenbo cauſiſ a ſub & ſequẽt incremẽnis naſci ſo leant vicia vel augeri.⁊ q̃ͥbus vſſint ad uuãte dno.remedi is ve lut buſda medicamẽt iminui ul ſanari.viij. Quot modisvel gradibovna ueq; tus poſiit ipleri.ix. ECt an vera ſit illa plpõꝝ ſnia q̃ vᷣtuti oĩim velut qſdaʒ fõtes qtuor tutes.vicia ʒ qtuoe velut qſdã orgines maloꝛuʒ oim diffiniũt. r. .R NHec ſũt nimiꝑ decẽ que volui ſtis enodari capla.nõ vt ab/ ſolutio eoꝑvobis aliqͥd cogni tionis a fierꝛet.ſʒ vt vra mag cura ſi regłr imꝑatũ minꝰim⸗ pleuero/nõ mihil edificatiõis taliũ ſtudioſis ⁊ his ſil inʒ ca pitu loꝝ explicatione ↄferret. Ceteʒ ſi tu ea neſcires⸗nũqᷓ; tanto oꝛdine dilucidada/ꝓpo neres. Ideo aũt voluiſtis co gnita vobis diſputatõibo illu ſtrari. vt aut me ſi aliqͥd ſecuſ vt rõ hʒ exponerẽ.faceret eine dari vel corrigi. aut certe ꝑ ſol hcitudinẽ vr̃aʒ meũq; ſermo nẽ ad ahoꝝ nonciã poſſint ca thlice diſputata ꝑduci. Nũcꝰ iã g q ſit vne ↄtẽplatiue ꝓpꝛie tas dño vr̃fis ofonibo adiuuã te tractemꝰ Ca.i.ꝙ ea ſit vite ↄtẽplale ꝓpꝛietasvbi ve mũ 5 do coꝛde videbit᷑. —az na vita (in qua creatoꝛem ſu⸗ um creatura itellectualis ab oĩ ptõ purgata atq; ex oĩ ꝑte ſanata viſura ẽ) a ↄtẽplãdo.i. vidẽdo nomẽaccepit. Oe ſi ita S. illa vita vbi de videri pᷣt. ip la ↄtẽplatia credẽda ẽ. In ꝑũ ti aũt vita miſerijs ⁊ erroꝛib. pleniſſima deñ ſicuti ẽ/ videri nõ poſte dubiñ nõ ẽ. In fufa igit᷑ vita qᷓ ob ; vocat ↄtẽpla/ tiua/qꝛ videndus eſt de.nec imerito. Si ei videre deũ ſũ/⸗ mũ ſolidũq; ẽ gaudiũ ſuũmũ vx gaudiũ:pᷣmiũ bñ crecht brtoõp.⁊ pᷣmiũ ñ adhuc pugna/⸗ tibo ſʒ iĩ viuẽtibo dabit pe tri umphũ.Quis non videat ꝙ oẽs ſcti deũ in illa vita efna vidcebũt/ vbi ſine fine gaude bũt ibi gaudebũt/vbi pᷣmiũ ropoꝛtabũt.ibi recepti ſũt pꝛe min vbi nõ ſolũ deuictis ſed etiã finitis hoſtibo triumpha bũt.Cetex in hac vita q;ʒuis ſtrẽnue dimitemꝰ a adiuuã/⸗ te dño cateruas lvſtium.qᷣb⸗ circũfundim̃ ꝓſternamꝰ.tñ ſi o ab eis nolum vine:nũq́; pu agnare deſinim. nec vincetes ſecuros faciũt viriłe deſuda/ ta iã pᷣlia.ſy mag ſollicitãt ad uerſaꝛioꝝ rediuiua certamia Zlc ſic qꝛ ſᷣm ſacre ſcripture ſermoneʒ tota hũana vita tẽ ptatio ẽ iuꝑterra.tũc eſt tem ptatio finiẽda:qñ finit᷑ ⁊ pu⸗ Hrimus gna.Et tũc finiẽda eſt pugna qñ p'hãc vitã ſuccedit pugne ſecura victoꝛia. vt oẽs mili⸗ tes xpi qͥ vſqʒ in finẽ vite pñiʒ (Sinit adiuti )ſuis hoſtibo in fatigabitłx t ſtirerũt/laborioſa iã pegrinatõe traſacta regnẽt felices in patria. in qᷓ hñana natura illa repanda eſt. 2 ab oĩ ꝓꝛſus infirmitate ſanãda. vt nec pctã ei vlla remaneãt. nec peccare iã valeàt.Cuiuſſi bet erit totũ pᷣminvt vite cõ/ tẽplatie ſelłↄpoſeffcã inexple bilit᷑ auctoreʒ britudinis ſue ↄcupiſcat.de illo gaudeat qð ſpauitobtineat.⁊ ĩ eo ꝙ ſetẽ vinẽdo ꝑuemit.ſine fide ꝑma neat. Ka. ij. de qntate vi te future. valeo. Meq;ʒ eĩ qꝛ deũ ĩeffabi lẽ credim.fari de illo qð pᷣſu mim. nõ dẽ ita ſane.vt pluſ credat᷑ de illa vita e; ſcribif. q; necpᷣt inde tm̃ ꝓferri fᷣmo ne!. qtũ pᷣt mente ↄplecti. Et min cipit mẽt huane qlibet pfunda ↄtẽplatio:q; ſe h rei ipᷣ magnitudo. g fufa vita credit᷑ btẽ ſẽpit᷑na.⁊ ſẽpit᷑ne btã. vbi ẽ ceita ſecuritas.ſecu Asz uero de zilitate iᷣre vite fute q̃ͥd dicã.q poti dʒ credi q;ᷓ di/ ci. Nec iõ tũ debeo inde taceẽ ꝙ valeo.qꝛ dre q;tũ volo⸗ nõ — — — — — — — Capitulü Tertiũ 2 Na trãqllitas.tranqͥlla iocũdi⸗ T N et᷑nitas. et᷑na felici⸗ tas. Obi ẽ amoꝛ ꝑfect.timoꝛ nuił.dies etnus.alacer mot ⁊ vroĩm ſpũs de ↄteplatõne dei ſui. ac de ſua cũ illo pmãſi one ſecur. Obi ipᷣa dtas(q ẽ angeloꝝ ſctõꝝ ⁊ boĩim 298re/ gatio btã) merii fulgẽnibo mi cat.eterna ſalꝰexulerat. veri⸗ tas regnat.vbi net fallit q̃ſe; nec fallit. vñ nullus beat ei / cit.qᷓ nullus miſer adumttit. ¶ Ca.iij.ꝙ eo iudicio dei ab imiqͥs hoibo ſepandi ſunt ſcii iã ſunt bti angeli abimũdii ſpiritib ſeparati. Ed hoc fu⸗ , tui credim iuſtuʒ dei iudiciũ ĩ qͥ nõ ſolũ merin heetiã locis ſic ab iniqͥs iuſti Diſcernẽch ſũt in et᷑nũvt iã re munerati nec pᷣmium finiat. nec dãnati ſuppliciũ. qñqͥ deʒ ꝑetua incoꝛtuptio ⁊ imoꝛta litas dabit etiã coꝛꝑibo miſe rox.vi nec ipᷣi e᷑na ꝑena fini⸗ ant.nec ipᷣos ↄſũmat imoꝛta⸗ lis pena.ſ̊ͥ puniãt. Sõ aũt be⸗ ata I coꝛruptõe ⁊ imoꝛtalita⸗ te iuſtoꝝ coꝛꝑa conabunt vt ⁊ ipᷣi in glia ⁊ in ipᷣis glia eter na pꝑmaneat.Hoc iudiciũ int᷑ iuſtos holes ⁊ iniuſtos futu/ ri dicim.a inter ſctõs ange⸗ los a mũdos credimfaciuʒ. HNam cũ eent vtriq; ſine petõ crea i/⁊ ad ſeruiendũ deo ſuo fehcir inſtituti.eoꝝ qͥdã ꝓpꝛia volũtate depꝛauati.noluerũt ꝑmanẽ qð tcti ſunt.a cũ ſe q ſunũ ceatoꝛẽ tipo ſuꝑbie letał vſtilit᷑ extuliſentð ſuꝑna ce li regiõe piecti ſut.q̃s diuina ſnia eo ſub iuchcio ↄdẽnauitr (vt qꝛ nolueit ꝑſeuerare cum oſent) nec velint reꝑari.nec oſint.Siqᷣdẽ pᷣuaricationis eoꝑ fuit.ꝙ irreuocabi is iudi cij aĩaduerſiõe ꝑcuni ſut.⁊ad dãna tiõeʒ ꝓfecto iuſtinimaʒ Etinuitꝙ volũtatẽ redeũdi. ac facultatẽ penit amiſerunt. Sic eõrio vomtaſ angeloꝛuʒ ſctõꝝ fuit ꝙ malis ſponte ca dẽetib p̃ii ſua dignitate mã/ ſert.⁊ dino iuſtoq; iudicio fa ctũ c.vt q̃ fu it cũ o manẽdi volũtas.rieret ꝑmanẽdivolũ taria felixq; nccitas.Et iõ qꝛ nec ꝑccauer᷑t vnq; nec pcãre 2 iã poſſũt uliꝰↄtẽpla ĩe vite ſe facti ꝑtiopes ierplebil auto rẽ bitucis ſue ↄſpiciũ.⁊ me rito ſue ſtabilitaſj in et᷑nũ feli ces effecti e ſua ꝑmaſiõe ſe/ curi ſũt.qͥ ſumũ ſolidũq; gau/ diũ(q inſatiabilit᷑ gfruuũt᷑) di uina ↄtẽplatõe pcipiñt.ac ðᷣo ſuo inſatigabiliter ⁊ amãter inſeruiunt.ita pfectebeati vt nec cupiãt beatõꝛes fieri vlitra nec valeit. a 4 Liber pꝛimus ¶ Ma.iiij.de reſurrectõne vel vita ſanctoꝛus. Ec eſt cõtẽ/ platiua vita beata. ad quã qbonoꝝ opeꝑ ↄfũatione puenerint. btis angelis ſiles erunt. ſił cũ deo ſine fine re / gnabũt. Qõð hic crediderunt! ibi videbũt ſui creatoꝛis ſub⸗ ſtan tiã mũdis coꝛdibo contẽ⸗ plantes.eterna exultatõe gau debũt. diuina ac mutua dile cione poſſeni. deo ſuo in eter⸗ nũ ⁊ inuicẽ ſi bi feliciter adhe rebũt. xeceptis cñ incoꝛrupti one atʒ imoꝛtalitate coꝛpibo municipatũ patrie celeſtis ac cipiẽt.atʒ eius inet᷑nuʒ ciues effecti pmiſſa pᷣmia repoꝛta⸗ bũt. Abi exuberabit tanta le⸗ ticia tanta celeſtiũ graq; gau dioꝝvt remuneratoꝛi ſuo ꝓ tãtis muneribo graʒ agant.et nullu faſtidiñ ex ipᷣa afſluẽtiũ lonoꝝ pceptõe ſuſtineãt. AVbi ita patebunt ſingloꝑ ſingulis mẽtes ſicut co palibo oculis⸗ + ſubiacẽt facies coꝛpales.qa lhuanoꝝ pectoꝝ tanta ibi erit. tã ꝑ ecta mũdicia· vt hẽant. vñ mũdatoꝛi ſuo gras agant. nõ vñ offenſi aliqͥbo peccatoꝝ ſoꝛchbo erubeſcãt.qꝛ ibi necvl la peccata nec pctõꝛes erunt. quiibi fuerit iã peccare nõ koterint. Nec latebit iã pfe/ cte btõs aliqͥd ſecretoꝝ.qͥ qð lõge pᷣſtanti c.ipᷣm viſuri ſũt mũdis coꝛdibo deũ. Quãdoqᷣ dem lhñana creatura illa pfe cta erxitvt in melius aut dete rius vltra mutari nõpᷣt. Cui huane ſubſtãtie ad ↄditoꝛis ſui ſiłitudiẽʒ ſubliate/oĩa bo na que naturalr accepta petõ coꝛrupat:repabunt in melr. ideſt intellect ſine erroꝛe.me moꝛia ſine oblinone cogita / tio ſine ꝑuagatõne caritas ſi one.incolũitas ſine debilitatc ſal'ſine wloꝛe / vita ſine moꝛ/ te facintas ſine impedimẽto ſaturitas ſine faſtidio. ⁊ tota ſanitas fine moꝛbo. Qm qinc qͥd hic coꝛpibꝰmutandis aut feraꝝ moꝛſus adimerit.aut ĩpꝛouiſi caſus abſtulerit. aut malaꝑvalitudinũ genẽa dĩſa decerpſerũt/aut hũana crude litas cõputauerit:aut ſi ignis vel quelibʒ alia res ahqd debi litatis intulerit/aut ipᷣa ſene ctus (etiã ſanis oneroſa) nega uerit hec atʒ his ſilia coꝛpoꝛũ damna vna ibi reſurrectõ re pabit.atʒ ea coꝛꝑa mẽbꝛis oĩ bus inſtaurata incoꝛꝛuptibit ſanitas ob inebit. ꝓpterea qͥ/ cũq; ibi erũt.⁊ ſi diferẽtibus merit ab inuicẽ diſtabũt/oẽs 4 7 * 4 tñ vna ꝑ: ectõe bti erũt.qꝛ ſiſ guł ſua pᷣmia ſuſficietia erũt. ⁊ caꝑe ampli pᷣmũs ſuis.ia ʒ pfecti nõ poteiit.Sicut eĩ coꝛ palis ſaturitas oẽs ſaturatoſ H ilet q;uis ſinguli cibũ nõ eqtr ſ̊ʒ ꝓ voſſibilitate ꝑcepe/ iĩt.ita oẽs ſctĩ ⁊ ſi fuerit aliqᷓ graduũ ſuoꝛũ diuerſirate di⸗/ ſt incti vna btitudine ꝑfecti erit. qꝛ ⁊ vna pfectione beati futi ſur.Ceteri in illa tta be atitudinis tᷣgione nec maior meriti ſibi aliqͥd arrogabit qꝛ arrogãtia ibi nulla erit.nec ſu pioꝛi inferioꝛ inuidebit.quia thi inindia eẽ nõ poterit. Et iõ ſi erit ibi diſtãtia mãſionũ ſũuma in ullis erit vni ꝑfectio nis eq̃litas qͥbꝰerit regni cele ſtis vna felietas. ¶ Ca.v.ꝙ pñtiũ ↄtẽptores⸗ etiã hic ↄtẽplatie vite btitu / ꝑpfecte viuere cupiẽtiũ ꝓceſſꝰ ipediũt) in illã ſublimitatẽ di uine ↄtẽplatõis euect ipᷣos ẽt lue carnis effect exuꝑat ⁊ ifra ſe vniuerſa deſpiciens (ꝗᷓ ple/⸗ rũq; aias de pᷣterite vite ſcti⸗ rante puenerit. Et reuera qͥd Di felicita/ ti ꝓmerẽge ille ſuſpi rat.qͥ pntibꝰoĩb futuroꝛũ ↄtẽ platõe renũciat.atq; a wome⸗/⸗ ſticis occupatõibꝰ(qᷓ nõ nuq; Qapitulum. v. tate ſecuras in terrena deij ci/ R unt ipᷣe iã celeſtibꝰ appꝛopin q̃t. tm diumis vicinior fact/ q;tũ ſupᷣ hũana oĩa ſtudio ꝑ⸗ tectionis aſcẽ dit.cert ſi cõ⸗ tẽplatiuã vitã incertis lono ribꝰdiuitijs anxijs ⁊ caducig delectatiõib plenavolũtatepᷣ tulerit/veros vnoreſ/ſecuraſ Diulitias 1 delectatöõnes eter/ nas inueniet.cũ ad ꝑfectiõeʒ ↄtẽplatiue vᷣtutis in illa vita btã vbi futura ẽ deo remune erit vnoꝛati eo/quẽ diuia le mẽtia angelice dignitaq eqͥli tate beauerit.Quid ditiuſ eo. quẽ regni celeſtis ineffabiłr affluẽs btitudo ditauẽit.Aut q̃d etiã hic delectabili ↄtẽpla tõe ðᷣina.q ſibi veraciter inhy anti.incoꝛruptibilẽ ſanitateʒ fufe remũeratiõis infundit. Qm̃qͥ dẽ ↄtẽplatia vita hic ʒ amatoꝛes ſuos futuroꝛũ bo⸗ noꝛũ ↄſideratõe delectat. ac ſi bi tota mẽtis intẽtõe vacãtes (G;tũ in hacvita fieri pᷣt)ono ſapie ſpñalis illuiat.⁊ ad illa,ʒ ðine pleĩtudinẽ viſiõis (cuiꝰo ſpẽ ſtudijs ĩtẽti celeſtibo gert icẽtiuo dã ipᷣiↄſequẽde ꝑfe ctõis ĩflãmat.vt qð nũc in eni gmate cernũt:nec ꝑfecte diſẽ nũt tũc iilla fuelatõeoſpiciãt ¶ Ca.vi. ꝙ pfectio vite ↄtẽ/ Liber Pꝛimus plariue que bic haleri pt· pfe crõi fufẽ ↄꝑari nõ poſſit. a) Bapꝛo pter Anõ ſic ↄtẽplatie vite ſublimiratẽ in fufo(vbi ꝓpfe⸗/ cto ꝑpficieda ẽ)pᷣdicaui.vt i pᷣ⸗/ ſenti eã negatẽ poſſe ab hoibo mði ↄtẽptoꝛibo appᷣhendi: ſi mõ ſe ad eã tota vuotõeouer tãt.ſi deſidexio eiꝰ accẽſi pñtia blãdimẽta faſtidiat. lõge foꝛ noꝛes effecti. q; vt eos trene occupatões illaqant vinſs re be ac fufis ꝓmiſſiõibo ↄndca tis.inhereãt. Sʒ ſi ↄſideremꝰ apii pauli ſermone (q̃ i᷑ eaʒ ſciaʒ q hic ẽ a eã q̃ in futo c. diſcriminãs ait.x pte ſamꝰ ⁊ex ꝑte ꝓphaàm ) ↄtẽpla iõem ðᷣina i in hac vita ẽalli futut᷑ ↄferre.nec poſſum nec dẽm'. qñ idẽ apls adiũgat ⁊ dicat. LCuũ at veneritqð ꝑfectũ ẽ(in ilia vita ſignincas) mũc euacu abit qð ex ꝑte ẽ lac ſic.qð mo⸗ do ex ꝑte lentimtũc ad illa plemirudinè ↄteplatõis dine pducti.iã pfecie videbimus ot ſane.qꝛ ibi rex oiʒ noticia ñi ꝑ ꝑtes ̊ ſit ⁊ to'a videbit᷑. 15 qhſũq; ſalte B fragili coꝛ wꝛe ᷣſpat.Et ſi ei cor.qð coꝛ tũagara. ami. a depꝛi. terte. in hi. len. m. . tamen inqtum. Miana mes quã luus creator ad ſuã fecit imaginẽ ſtudeat enã hic intelligibilr deũ vidẽ fidẽ.vt eũ plenius videat: cũ ꝑpuenerit munere ſui ↄchi toꝛis ad ſpẽʒ.Attende q;; diui ne ſcaüs apłs ſpẽm fidẽqʒ di⸗ ſtinxit vt dicit.p fidẽ ꝗqmbu⸗ lamꝰ nõ ꝑ ſpẽm.fides g ẽ per u ambulamus. ſpẽs qᷓ vi etf.qꝛ in hac vita vbi p fideʒ bñ viuẽdo ꝓficimus.bonoꝛũ opm qdãmõ paſſibo ambula mus. In futuro aũt pueniẽ⸗ te ad ſxẽ iã nõ eritq̃̊. velutꝓ ficiẽdo vlterius ãbulemus.ſʒ ipᷣaʒ ſpẽm ad quẽ ꝑ fidẽ ſpũa li᷑ ambulando ꝑpuenimꝰ iſa⸗ tiabili delectatõe videbimus Ccayi eñ ſci pfectevi ere t ere nõ pnit. mſi e ad btituè dinẽ future vite puenerint. . „ (a) . oꝛtãdi ſũt ad vitã cõ⸗ tẽplatiuã.qᷣci q; plene volue⸗ rint/⁊ deo auxiliate potuerint vt memierit ſibupius ↄtepla tiõis ðᷣine ꝑfectõem in illa be ata vita(q̃ furura ẽ) reſeruari vt ibi deñ ncutiẽ.ꝑtecte vide ant. vbꝛ ⁊ ipi erũt vite eterne ac regni celeſtis ↄſecutioneʒ pfecti.Ceteꝝ ſi hic p tinnʒꝑ fecte ſubãʒ dei hũana fragilu tas ↄtẽplari, nuqᷓ; ſcenũs euage liſta vixinet/&ũ nẽo vidit vn ocirca ſic CQLapitulũ.xviii. qᷓ; nõ dixit/nemo videbit.de⸗ miq; vt euident oñderet viſio nẽ de i nõ negatã ſcis hoibo ſʒ Dilatã.qð in pñti negauit: in ſuturo tꝑe ꝓmiſit dicẽs. Gtĩ mũdo coꝛde.qm̃ ipᷣi dũ vide bũt.Nec h̊ dixit.qm̃ dnvidẽt VYsr ſi deus qͥ in hac vita ſine alic'elemẽni aſtũptõe nec po⸗/ tuit videri necp̃t.in futa vita vidẽdẽ.ibi ẽ ↄtẽplatõis ðine ſpanda ꝑfectio. vbi erit bo/⸗ nox oĩm plenitudo. ¶ Ca.viij.que vel qnta ſit in hac carne v ite ↄtẽplatiue per fectio vel qlt ei ꝓfruẽdo mði ↄtẽptoꝛes inlereant. MRoinde ui/ te cõtẽplatĩe ſectator/ ad ↄditorẽ ſuũ corde iRtnian/ dus accedarip̃i cõtẽplãdo at q; inſatiabili ꝑfrfuẽdo vigilã ter inſeruiat.ipᷣm iugit᷑ cõcu⸗ piſcat pᷣ amore ei oĩa qbo ĩde auerti pᷣt.fugiat oẽs cogitati⸗ „△☚ ones ſuas ac totã ſpẽ ex illiuſ Slectatõe ſuſpẽdat.taꝝ diui naꝝ ſacris meditatoibo vacz. in eis ſe ðinit illuĩat oblectʒ Vbi ſe totũ velut in ſpedlo q̊ͥ dã reſulgẽte cõſideret.qð i ſe pꝛauũ depᷣhẽdẽit/coꝛrigat.qð rectũ teneat.qð defoꝛme.cõpo nat.qð pulcrũ/ſᷣuet.qð ſanũ excolat/qð ifnmũ.aſſidua le⸗ iſatigabiir legat.iplebilit᷑ di⸗ ligat.efficacit impleat.aqͥd ſi bi cauendũ qͥdue ſectandum ſit/ ab eis ſufficient᷑ inſtruct agſcat myſterijs earũdẽ vᷣina ru ſcpturaꝝ ꝑſcrutandis inſi ſtat.xpᷣm ihi pᷣmiſſũ legat:re — putatũvideat. ꝓphãʒ ꝑditiõe ꝓpli cõtũacis ĩtelligat.ĩpleri lugeat.d falute gẽtium gau⸗ deat ex pᷣteritis qͥ pᷣdicta ⁊ im pleta ſũt teneat.futurispmiſ ſionibo credat.A ſtrepuu ne⸗ gotioꝝ ſeculariũ remotiſſim ea feruent excogitet/qͥbo aĩim ſuũ in deſideriũ future remu neratõis inflamet.ſtudijs ſpi ritualib(quibo in dies ſingu los melioꝛ ac melior fiat(iui gilet. Amet ociũ ſanctũ. in q̊ exerceat anime ſue negotiuʒ. OJoꝛtuũſihi deputet mũdu. ac ſe mũdi blandientis illece bꝛis exhibear cruciſfixum. De lectationi ſpectaculoꝝ pnᷣtiuʒ incõparabihit᷑ anteponat ſui creatorxis intuit.Semꝑ ſepꝓp ente, ſuccenin miaſdiein, lat. Nnnq;(ne ad momentũ quidẽ) a promiſſiõibo futurꝭ conſiderandis auerſus ad ter 8 rena reſpiciat. Eo acieꝛ mẽr/ ideſinent᷑ tẽdat/q̊ puenire ð lclerat Bninninevite future 9 ante ocłos aĩ ſui ꝓponat⁊ di ligat. Mec metuat aliqd tpa⸗ le.nec cupiat.ne aut mot am mittẽde rei tpalis aut cupidi tas acqrẽde mtẽtionẽ mẽèt ei emolliat. Nõ eũ blãda coꝛxũ pãt.nec aduerſa ↄcutiãt.Nõ inflet opinio ſcõa.nec ſiniſtꝛa deijciat. nec falſa vituꝑatio ſi ue laudatio augeat gaudia e aut minuat.Hõ gaudeat ð tẽ poralibo oĩno nec lugeat. In ter leta inuict ac triſtia.vnaʒ faciẽ aĩ ↄſtantis obtineat nee pectoꝛis eiꝰ ſtabilẽ firmitateʒ q̃cqnid ꝓmittit mũd?aut mi⸗ natexcutiat.ſed idẽ ſꝑ ac ſibi ſi łlis ꝑſeuerãtis mði huiꝰ dã/ na ſil ac lucra non ſentiat.Et cũ hec atq; his ſilia ↄtẽplatie vite deſiderio affect impleue rit: ñ ſe hic iã ex oĩ ꝑte ꝑfectũ ſz pficiẽdũ ĩ illa bta vita que futura ẽ) imobilxr credat.atq; ad eã ſe vbi dei ſubſtatiã tue/ Hia facie videre poſſit/exten ¶ Ca.ix. ꝙ tm̃ infeſt interꝑfe octionẽ vite iſt ⁊ future.q;tuʒ eſt inter pfectos qͥ peccare no lut.⁊ eos qͥ peccare ñ poſſunt. dẽ qᷣ ſq; pfectus (qꝛ iuſtus pᷣce cepta facit.ꝑfectꝰ aũt pᷣcepta õpatoe iuſte viuẽtiũ Liber Pꝛimus trãaſcẽdit) ita idẽ collatus illiſ abſolute pfectis qͥ in vita btã futuri ſunt.nõ ẽ vt ita dicam ꝑfecte ꝑfectus.Cua ſi dimiſ ſa ẽ ois imqtas.no eſt adhouc m̃ ſanata.ſᷓᷓ ſanat᷑ eiꝰ infirmi⸗ tas.⁊ iõ ſi ñ peccatvt ſit vereꝝ fectus. peccare tñ p̃t. qe no eſt ↄlſumpta oi infirmitate ſana tus.At ꝑ Gq̊ vbi ab oĩ peccato mũdat peccare nõ poterit/ibi erit ꝑfecte ſanPꝰ ſumme ꝑfe/ ctus.Hic aũt qntalibet qͥs ex cellẽtia ſctita emineat/q;ta/ lilet eminẽtia ꝑfection is ex/ cellat(pᷣt quidẽ fieriꝓ modu lo huivite pfect ) ſz nõ ẽ ſic ð ſua ꝑfectiõe ſecurꝰ vt ñ dẽat de caſii eẽ ſollicitus. Et vtiq; vbi ẽ ſollicitudo./ñ ẽ abſoluta btitudo qᷓ neqq; ꝓfecta ẽ.ſi ſe cura nõ fuerit.nec ſecura erit niſi oẽm ſollicitudinẽ ſecuri/⸗ tas eterna ↄſũpſerit Aua ꝓpt qui dicunt᷑ in hacvita bti.ipe btitudinis future btii ſũt. Ip ſa aũt re nõ hic ſj in illa vtta leati futuri.qꝛ ibi beatoꝝ bti/ tudo pꝑfecta erit.ibi hũana na ra ſui gliaʒ ↄditoꝛis ⁊ ſuaʒ. ꝑpfecte buficata viſura ẽ atʒ ei ſine defectu ſue btitudinis ad lerebit. ¶ Capitulum.x. ꝙ hic ſancti deum in aſſumpra carne vi⸗/ deru nt. * — Sͤû — = = — — — — —— — — — — — — — — i⸗ n . c moueat hic q̊ʒ a iuſtis anti quis viſuʒ legimꝰ den.e⁊ nõ ẽ in hac hũniliatõe nr̃ᷣa ſic viſus ſicut ĩ illa clarificatõe. Hidẽ/ dus ẽ qñqͥ dẽ in foꝛmaviſibit creature.in q ꝓ diſpẽſatõe tẽ poxꝝ vbi voluit qbo voluit iuſtis axaruit.nec potuit nec pᷣt videri.ſʒ xx terit:cũ ad ſuꝑ nã patriã nia pegrinatio pue nẽit.⁊ moꝛtale nim imoꝛtali tas v ſtierit.atq; ad ↄtẽplati onẽ diuind wl ꝑceptõe cele/ ſtiũ pᷣmioꝝ /ocẽs vere fideles fides p̃a(ꝗᷓ hic futura crede/ tonn ler pduxerit. A apim. xi.de q̃litate gloꝛi⸗ ficatoꝝ coꝛpoꝝ q̃ in reſurrecti one futura ſüt. Bi diuerſi⸗ . quidẽ fex coꝛpa.ſʒ ſi⸗ ne vlla cẽ cupia corꝑali futu⸗ ra ſunt.ibi ꝑfecta erit oim ca ritas.⁊ nllła cupidias.i bi eti aʒ/coꝛpales oclos nihil viſibi lis creature latebit.qꝛ incoꝛ⸗ ruptibihũ coꝛpꝝ viſusvtiq; icoꝛruptibił erit.⁊ ita ſine co⸗ ꝑatõe viuatio: q; hic fuit.vt ei aliqͥd viſibilin clauſuʒ eẽ ñ ſſit. CQoꝛꝑibo qͥppe ĩmoꝛta⸗/ itate nans. auferẽda etar chtas.nõ integruas Hccitas nõ volũtas.vtibi ſine tẽpis 44 moꝛa/aut iĩpedimẽto ponde⸗ ris ſint/vbi eẽvoluer᷑̃t.atq; eo ſequat ſine vlla di fficultate ſpugle corpꝰqcũ q; ire volue⸗ rit ſpũs.ãgelice btitudiniseq̃ litate pfect.Cũc filioꝝ pen/ tũ cõiugũ miſeria (qͥ ibi nõ fu ett)btõs cõtriſtare nõ poterit qꝛ noĩa oĩm nece ſſitudinum coꝛꝑahliũ(q̃ hic nta fragilitas habuit)excellẽna illiꝰ btitudi nis ñ admitnit.vbi oẽs qͥcũq; fuerint/vnũ corpus erũt ⁊ ſin gli de ſua vlł ſing oꝝ felicitate gaudebũt.Hec de cõtẽplatiua vita dicta ſufficiitt. Caphlim. xij. q;tñ inter cõtẽ platiuã ⁊ actiuã vitã interſit. ᷣd iniſit it cõtẽplati⸗ uã ⁊ actiuã vitã bꝛeuit᷑ ediſſe rã.Oð vt euidẽter eluceat.ip ſas fibinincẽ vitas cõtẽplati uã ſcʒ ⁊ actiuã(ꝓlatis eaꝝ vir tutib cõferamꝰ.ld actiuam ꝑtinei vitã inter hũana ꝓfice re.⁊ rebelles coꝛꝑis motus ra tiõis iperio tꝑare.æld cõtẽpla tiuã ſupᷣ hnana deſiderio pfe ctionis alcẽdere.⁊ ideſinẽter augẽdis ptutibo icubare.Da let actiua ꝓſectũ.⁊ cõtẽplati⸗ ua faſtigiu. Hec facit hoĩem ſanctũ.illa ꝑfectũ. Pumus vi *„ 4 ta eſt nlłi prſus iniurias irro gare .illi irrogatas eqnimit ſuſtinere. imo vt ꝓpꝛi dicã:ex ecutor actiue ſtudet in ſe peci cãti dimittere.ↄtẽplatiue ſe/⸗ cratoꝛ offeſas qͥb pulſat᷑nec oĩno ↄcutit᷑ligrare magis ꝑa tus ẽ q vonare. Iſte irã pa/ triẽtie tute cõpeſcit.⁊ ĩmode vatis cupiditatibo pꝑcimonie frenũ iponit.tangit deſiderijs carnalibo:nec aↄſentit. pulſat mði uſcunooſitate:nec rapi⸗ tur/q̃tit᷑ dyabolica ĩpugnatio/⸗ ne! nec vincit᷑.⁊ deo ſuo deuo ta mẽte ſubiect nõ atteritur diuerſis tẽptatõibo. ꝓbatur Ille oẽs affecnões (bo vita moꝛtaliũ variat) ſcetis vᷣtuti⸗ bus vincit.cupiditatũ ac pfe ctionũ pturbationũ oim liber leara qete ꝑfruitf.⁊ illecebꝛis ac voluptatibo fact (expedita mẽte)ſupioꝛ. inef abili ðine ↄtẽplatõnis gaudio afficitur Vſte ſuſcipiẽdo pegrinũ.ve⸗ ſmendo nudũ.gubernaãdo ſub iectũ.redimẽdo captiuüũ.tuen do violent᷑ oꝓpꝛeſiuʒ.iugit᷑ ſe ab oibo iniqͥtatibo ſiis emacu lat.⁊ vita ſuꝗ wonoꝝ opeꝝ fru ctibo ditat. Alle facultaribus ſuis in vſus paupeꝝ diſtribu tis ſeł ſe expoliauit mo.⁊ ad mouit ſe toꝶ vinbo celo. res mði mo ꝓiecit.⁊ ſeipᷣm xpᷣ⸗ deuota mẽte rᷣſtituit a q̊ imoꝛ tales ðᷣitias ſibꝛ vnari orat: vt pauꝑ ꝓtegi ſe qtidie poſtu lat vt innm. ĩmoꝛtalitatis indumẽtũ veſtiri cupit.vt nu dus.defendi ſe ab ipugnatõe iuiſibiũ hoſtiũ ſupplicat.vt fra gilitate carnis oppᷣſſus cele ſtẽ ſibi patriã conari deſidẽat vt pegrin. Actiua vita hʒ ſol liceiiũ curſũ.ↄtemplatiuavita gaudiũ ſepit᷑nũ. In hac acqᷣ/ rit regnũ.i illa ꝑcipif.Dec fa cit pulſare bonoꝝ opeꝑ velut q̃bꝰdã maibo ianua.illavocat ↄfſũatos ĩ patriã.ĩ hac ↄtẽnit mð.iĩ illavidebĩ deꝰ. Etvt mł ta pᷣtereã.qͥ ↄmẽorare nõ va⸗ leoii hac vita qͥ ĩmois ſpiri⸗ tibo extiterũt foꝛtioꝛes in illa ↄtẽplatia vita(qᷓ ſũme btã eſt fmũerãte ðo)fiet aãgel ſeĩs eqᷓ les.atʒ iefnũ cũ illo regnabũt ĩ illa ſuꝑna citate felices.vta q; qm̃ d ↄteplatia vita ĩ ſuꝑi oꝛibo iã młta dicta ſũt. ſecun dus liberea ꝗᷓ de actia dicẽda ſũt/ↄtinebit.Suſfficiãt iſta qᷓ dvixeri. vt ↄſideꝛemꝰ rehqq̃ de ftcio caplovſqʒ ad finẽ libꝛi hyſequẽti diſputatõe tractabi mus.Nideãà ꝰnũc.vtꝑ cin Tgẽ de eccie cura ↄmiſſa ẽ.ↄtẽpla tie vite fieri particeps poſſit. ca. xiij. Oe ſacerdotes ſctĩ ↄtẽ platie vite fiei ꝑticipeſ poſſ it. ** ſonnt: nns Ntn⸗ nabe tnfe 8ae ſcer 1l mni Aa Nen K loheck crini wnl eün nml tid Alsi ehnaki s n in lon dicil telnd‚kaah. jnehbe Noctati. Capitulũ.xiii . Mi diligen ter ea q̃ ſuperiꝰ dicta fũt de vita cõtẽplatiua ↄſide⸗ rar:⁊a ſufficient mſtruct intel ligit/qñ ⁊ vbi poſſit ei ꝑfectio ↄpꝛehẽdi/nõ dubitabit eccia rũ pꝛicipes vite ↄtẽplatie poſ ſe ⁊ debere fieri ſectatoꝛes.Aꝛ ſiue ſᷣm opiniõeʒ qrũdã nihi aliud ſit vita ↄtẽplatiua:quã reꝑ latẽtiũ futuroꝑq; noticia ſiue vacatio ab oĩibo occupati onibo mði.ſiue diuinaꝝ ſtu/⸗ diũ laꝑ.ſiue (qð his ꝓbat eẽ pfectiꝰ ꝛpᷣa viſio dñi: non vi deo.q̃d ipedimẽti ſctis ſacer / dotibo poſſit afferri.q minus ad ea tuorq̃ ↄmemoꝛaui)p ueniãt. Ouo em̃ pꝛimũ ⁊ vlti mũ.i.reꝑꝝ latẽtiũ fufoꝝq; no/⸗ ticia.⁊ ipᷣa vſio dñi incõpabi li pᷣſtãnioor erit in.illa v ita bea ta.q; ĩ iſta diuerſis erroꝛibus implicata.Qñqᷣdẽ tã reꝝ oĩʒ noticia.qᷓᷓ ipᷣa dei ſubã plene ac ꝑfecte videbit᷑ Ouo autẽ mediavacationil vicʒ ab oĩbo occupatõibo mði ⁊ ðinaꝝſtu diũ laꝑ etiã hic ponũt habe⸗ re põnſices.ſᷣ illi qͥ ſe ab oibo ĩiplicamẽtis nego:ioꝝ ſecłari⸗ uʒ remouẽtes nõ toꝛpẽt ocio. iz inſiſtüt ſue ꝑfectõnis nego⸗ cio.a a ſtulticia ſapiẽtie ſecła ris auerſi.vᷣbo dei infatigabi lit᷑ vacãt. ſapiẽtes veracit᷑ fiũt ſctis vtutibo (ꝗbo in dies ſin glos fiat deo ꝓpmqoꝛes) incñ bunt.⁊ tã ſins qᷓ; oim qͥ ꝑ eos erudiunt᷑ pfectibo clari.hic qͥ/ dẽe velut guſtũ quẽdã ↄtẽpla⸗/ tiue vite(qᷓ ad eã feruẽti puo centacopiũt. ſ ibi iã in ernũ felices effecti de ſua ꝑfectione gaudebunt. Proinde non in int᷑:/qui hic oĩm fideliñũ ca/⸗ tholicoꝝ honorant᷑ vt capita. ßß letant poti.qꝛ ibi xpᷣiqui ẽ ſacerdotũ ac fidelium oĩim ca pur)clarioꝛa mẽebꝛa futi ſunt At ſi (qð abſir)ſecłlaribo nego cũs ĩplicati.fũdoꝝ fmios ſñũ fmio extẽdãt ac ſe paniʒ exq ſinis delicis dedãt (ꝗ aĩm coꝛ⸗ pq; debilitãt)ſi gliam nõ xpᷣi B ſuã decepti vigi adulantis/ lvnoribo qᷓrãt.pluſq; ve ſe ali ene lingue q; ſue ↄſcie credãt ſi oẽ gauchũ ſuũ nõ in futuro rũ remuneratõe nec in ſancii tate vite ſj in ſua tm̃ dignita te ↄſtituãt:⁊ dũ tales eſie qleſ celeſtia ſapiũt terrena deſpi / ciũt.ↄtradicẽtes ſane coctrie redarguũt. olediẽtes inſtruũt credunt᷑ amant.nũq; ſibi diiꝰ pliceant:ac placẽtes ſibi non ſint de ſua coꝛrectõe ſolliciti⸗ quia nõ intelligat tales· ſi in talib ꝑſeuerẽt.ↄteplatiue vi te pꝑticipes eſſe non poſſe:Ad quã nõ puemiũt./niſiqͥ ſtudue nnt eſſe qð facti ſunt.necat/⸗ fectãt videri.ſʒ eſſe quod ſunt nõ alienis laudibo ſʒ moꝛibo ſuis eximij.nec ſolũ de ſua di gnitate.q poti deſua ſacerdo tali vite nobilitate conſpicui. Qui ſũt nõ appellatõe tenus iz vᷣtute põtifices:.vite cõtem platiue ſũt capaces. celeſtiũ gaucdioꝝ coleredes Ca.xiiij. vbi locutoꝛ ſe excuſat:ꝙ eccie mgros ocere nõ audeat. NXZ ne cuipiã ſermo meus pᷣſptu/⸗ oſus appareat:.ſi q̃les nõ eſſe vel eẽ debeat oẽs ſacerdotes oñdat.nõ generalx ſʒ de vno video mili eẽ dicendu.⁊ de te wtiſſimũ.qͥ h̊ mihi(pace tua direrim) remere delegaſn. pi/ culoſi ſermonis officm.necan cognita vobis. ſ vſi ata dẽo cõpꝛẽdere.qᷓ ſolemus int᷑ noſ murua cõſabulatõne cõferre. Quibo bꝛeuit declarat.. ñ pu/ to ꝙ relatõʒ meã quiſq; iuſte poſi it alic temeritatis argue re.q̃ſi pres meos audeã doce re.a qinbo noꝛmã viuẽdi acci pere ſñ paratus. aplm.xv. e negligẽria ſa cerdotis/qui voctrine ſue agẽ do cõtraria.perſonã nõ poteſt implere octoꝛꝝs. *Wcolite er / „£ go quanta et qualia me au⸗ cnẽte atq; ꝓbãte vicere ſolea tis de admiſtratiõe pontifid. qui ppli ſibi cõmiſſ cura poſt hita.ardẽtius bona pñtia deſi derat q; fufa.⁊ obli ꝙ nõ ſo lũ de ſe qᷓa ẽt de grege ſibi cre⸗ ditolrõeʒ paſtoꝛi paſtoꝝ oĩm reddet.ſua ſuoꝑq; detrimẽta nõ cogitat.Quẽ nõ dennqnẽ/ ti pctã cõtriſtãt nec ꝓfiien tin lona len ficãt.ſed de ſe tm̃ plerũcq; aũt nec de ſe oino ſol licitus:quid a ſuis boni mali ue gerat᷑ ignoꝛar.ui nõ pᷣdi cat ꝑſeuerãtia iuſtis.pniaʒ pp/ uis.cõtẽptũ mði cõueiſis.fu⸗ turã penã auerſis.Qui nõ pᷣt Dicere cõtẽptoꝛiboadmõitio ms ſue ſutuꝑx cogitare iudici um.qð ipſe foꝛte non cogitat Amatoribo mudh:nolite dili gere mũdũ/ſi eũ amoꝛ mũdi oblectat.mbitioſis ambiti oni iã finẽ iponite.ſi eũ ambi tio ruinoſa pᷣcipitat.Ebꝛioſis ebetatẽ cauete.ſi ſe mero vſp ad alenatõe; mẽtis ingurgi⸗ tat. Sũptuoſis dapibo auid/ nõ põt fuis abſtinẽtiã lauda⸗ re quã ipſe calcat.Nicio cupi chitatis addictus cupidi amo rẽ nõ põt diſſuadere pecunie Inimicitiaꝝ tenax. nõ aude bit aios diſſidẽtiũ ſacerdota⸗ li traqllitate cõponere. Juſti leder eregt niig Cllen lee legen ce int ſnn lenn ſen eſole nuſ. n n noh⸗ in Groin nmin meniy/ Den tben noſ inn ſön niazp inöp⸗ nöre edi oohll edii nit anbi ſanbi krioſs gorh Hung. auic. lace, nolp in⸗ an Pus con . ciam iudicibo p̃dicare eruhe / ſcitqm̃ ie pſone porxẽtis fa⸗ uoꝛe coꝛrũpit.Hec defẽdit op pꝛeſſos/ſi pſonas aut vᷣſpicit aut lonorat. aut cquid boni non facitaut mali cõmittit. nec iubebit fieri.nec vetabit. qꝛ neceſſariã vocendi auctoꝛi tatẽ.ↄtrarietate ſue actionis amittit aut mimnt. ¶ Capitulũ.xvi.quale picu lũ maneat eos q̊ ecciam ſibi traditã/vel relhinquere volunt VWl ſtrẽnue gubnare cõtenũt Ec atq; hiſ ſiłia memoꝛãtes.epi copat vos accepti pe miuit. q ſicut admiſtratoꝛem ſuũ(ſi ꝓbe admiſtret) illumi/ nat.ita ↄtẽptoꝛẽ ſuũ cõdẽnat Deniq; volẽtes ecciaʒ vobis creditã velut impares ei re/ gẽde dunittereatq; ad aliq; ſolitudine (tã ſtucho quietis/ ̃ ip̃i offieij vri deſpanõe) ſe cedere-nuilla res. alia a nobii/ erogit in meli mutare oſiliuzʒ niſi ꝙ veriti eſtis maius in/ cũbere giculũ. Qm ſi ꝑpicłoſũ eſt. nauẽ inter fluct/ egute nõ regerelq;to piculonẽ eã vn/ dis intumeſcẽ ibo fluctuantẽ in tẽpeſtate relinqre: Ad qᷓ; ſicut ſatiꝰ ẽ non accedere ita ſet ſuſcepta ↄuenit fluctuan⸗ —— — tis pelagi piecta foꝛmidie.ac ſpe pueniẽdi ↄcepta.vſq; in Pꝛtũ ſine vlla merciuʒ iactn/⸗ ra ꝑducere.Quecũvobis cõ patio placuiſſet/adiũxi.Et ie * circo eccia qᷓ wlut nauis ma gna ꝑ mare hui mũdi enaui⸗ gat. qꝗᷓ diuerſis tẽptationũ flu cCctibo in hac vita ↄtunditque imũdoꝝ ſpirituũ ꝑpſecutiõibꝰ velut qui buſdã ꝓcelloſis u ctibo in diuerſa iactaf:q̃ ſcan daloꝝ cautibo vadoſis illidi⸗ tur.que aggere arenegrauãtꝭ incingit. nõ relinquẽda ẽ ſed regenda.que ſicut oẽs qͥs ve⸗ hit. ꝑducit incolumes guber⸗/ natoꝛis vigilantia gubernata ita nõ ſolũ oẽs quos habet.ſ,ʒ3 etiã ipᷣm gubernatoꝛem ꝑdat ſubmerſa fluctibo aut ſoluta. Ca. xvij. vbi anxiũ ꝙ eccle ſiam nec relinquere necrege re poſſit. p es melir uocat ſuggerẽdo ꝙ gat eremplo. Ec atqʒ hu ſtis vos in ea neceſſitatẽ ꝑdu ctos:quã nec implere aliqͥ ſtu io nec ſine pctõ relquereꝰ letis. Ac deinde cũ pijs gemi tibo vĩis ea que vobis aſtri/ ctus ſum) coꝛdis affectiõe cõ paſſus/orando vos wſſe gſij . inuſcemodi mapſequẽ? tem. ꝓmoti grauiteringemuie Liber Primus cere.qð non poſſetis dicendo fuggerere. pluſiq; fideles ca// tholicos bonis exẽplis. ꝙ; lu/ culẽtis verbis ſolere ꝓficere. eamq; eẽ ſũmã pfectaq; co// ctrina quã ↄueriatio ſpũalis oñderit.nõ quã inaniſ ſermo iactitarit. Mec a nobis in die iudicũ verba ſunt querẽda.ſʒ opa.nec facile pſuader eẽ poſ ſibile.qð cocet lingua ſi a / gua vita diſſentiat. Illud au tẽ ꝓbare poſſibile/qð ſiue pᷣdi ces/ſiue nõ pᷣdices:faciendo ↄfirmas ⁊ imitarivolẽtibo/cũ quadã delectatõe ipᷣi poſſibili tatis inculcas Hos in ea ſug geſtione paululũ delectati/qᷣ pꝓrinus (ſi me nõ hʒ obliuio) aii Nq pax valet exẽ/ plo agẽda mõſtrare:niſi etiaʒ que ſunt cedẽda cocendo ſa cerdos oñderit. NX iã ſi tot pfſectio in ope tm̃.nõ etiã in fide ↄſiſteret/nec quid hõ credidiſſet.ſʒz qͥd egiſſet in die nidieij quereretur. Quis erittate arrogãtie qͥ ecciaſtice cctcrie auẽte neglecta ſua ſibi iuſticia blandiaf.At cum nõ ſolũ ſᷣm apłim/nos opoꝛte at foꝛinã pᷣbere fidelibo ſʒ etiã os ipos ideles qᷓ nobis di⸗ uinitus intuendi ↄmiſi ſũt) inſtruere dẽam. de pre quõ ſolus accipiat ingenit/ e ſi⸗ lio quõ ex ipᷣo ſitgenit e ſpũ⸗ ſctõ/quõ ex pꝛẽ ⁊ filio peedẽs nec igeĩit wſſit dici.nec geni tus.qᷣlr iſta tria vnũ fint.⁊ Hͥ vnũ nõ diuidat᷑.ſʒ diſtinguat᷑ in tria.q;admodũ nec p nec ſpũſſcins. ̊ ſolus filiꝰ de ſollo pre ineffabilit᷑ natus. viem totũ ſine vlla mutatõe ſubſtã tie ſue ſuſeeꝑpar.ac ſe deũ ⁊ lvĩ nez vep/p vᷣtutes paſſiõeſq; ꝓbauerit.cõpᷣlendi pꝑmiſerit. occidi voluerit.tercia die re⸗ ſurꝛexerit.in celos hoĩem (de nobis aſſũptũ)ſuavᷣtute leua uerit ſue reſurrectõis exẽplo. nobisiregeneratis in ſe ſpem felicit᷑ reſurgendi pᷣſtitent mẽ bꝛa ſua nos fecerit.nõ credẽ⸗ tibo ſibivł a ſe recedẽtibo.ſup pliciũ cõminat ſit.⁊ adheren nbus ſibi. regnũ celeſte pmi⸗ ſerit. ¶ La. xix. de vute fi⸗ dei ꝙ; eã nõ ſolũ credere ⁊ in⸗ nõ fides ex intellectu/. telljgere. enã opari ꝑtineat ſacerdos noſſe dẽat. vt wockat. ⁊ ꝓplłs credere.vt ea que wcenf intelligat.dicente aplo.niſi cedideritis:nõ in⸗ telligeris. Onde drinreſliii im telt luitu nod mtel lein negg Rt⸗ Gi (t ſ⸗ Me⸗ n Heic c inre Pal t: oer⸗ ſer⸗ chaſn e itſt⸗ lögeg nectui ſecſel ſſin eg xpi hecis And ntnb ee Uiner l Nen Lapitulü xx. ex fide intellectus exiſtat.nec qͥ intelligat credat ſeq̃ creditĩ telligat.⁊qͥ intellexerit.lene agat.ſicut alibi ſcriptũ eſt.no luit intelligere vt bñ ageret. nõ dixit.nõ potuit ſed noluit intelhgere.vt nihil aliud nol le intelliger̃᷑ dictũ.qᷓ; nolle crxre erenouerimꝰ.Ac ꝑ h̊ vt be⸗ ne agat quiſ.intelligere ſtude at. ⁊ vt intelligat credat.Sed ꝛ idẽ dicit apls.ſides er au/⸗ clnto.auchtus aũt ꝑ vᷣbn.debet Wcctoꝛ eccie pᷣdicare/qð audi at crediturus qꝛ ſine pᷣdicati⸗ one nullus erit audit.eodeʒ apio ↄteſtate atʒ dicẽte. Quõ auclẽt ſine pdicãte. Si g ſine Pdicãteqͥlibet non audit.ſine auditu nõ credit/ſine fide nõ inteiligit.ſme intellectu non bi agit.verbũ deipᷣdicandũ ẽ. vt audiẽs credat.credẽs ĩtelli Bat ⁊ intelligẽs opus bonũ ꝑ ſeuerant᷑ exerceat.qm̃ põt vti libere volũtatis arbitrio.nec opa ſine fide nec ſine oꝑpibus ſola fides iuſtificat.Et ideo ſi coꝛde credit᷑ ad iuſticiaʒ. oꝛe aũt fit ↄfeſſio ad ſalutẽ.qm̃ qͥ nõ crediderit nõ hñdo fidem nec iuſticiã coꝛdis hᷣe potẽit. nec ſalutem. Ixr ꝙ nilil pſit ſacerdo etiã ſi bñ viuat./ſñi male vi uentes tacendo ñ zdicit. VBVBog uero Rdicit apls vt nos foꝛ mna lram exhibere fidelibo q̃d valebit.ſi is cui vel exlvꝛ/ tandi bonos vel caſtigãdi ma los cura cõmiſſa ẽ/lene viuẽ⸗ do ſe imitandũ bonis exhibe at/⁊ malos tacendo nõ coꝛri⸗ gat. Ob HGͥ emniſi me fallat opinio)ſctẽ viuẽdũ ẽ ſacerdo ti ne dicta ſua repugnanubo factis euacuet. Si qdpᷣdicat fieri debere ñ faciat/aut ſi qð nõ facit.pᷣdicare pᷣſũpſerit.mi⸗ bil apud eosqͥ eiꝰvitã noue⸗ re ꝓniciet.qꝛ ad̊ ecie pᷣ⸗ ſitus.vt nõ ſo ũ bñ viuendo/⸗ alios exẽplo ſue ↄuerſatõis ĩ⸗ ſtitnat:ſʒ enã fiducialit᷑ pᷣdi⸗ cãdo ſingulis ante ocłos pec/ cata ſua ↄſtituat.q̃ pena ma⸗ neat duros q glia obediẽubo oñdat. nulliꝰ ſa utẽ deſꝑpãdo ↄtẽnat.aiaʒ emendari nolen⸗ tiũ plangat.imitat apim qui ait. Ot lugeã multos ex his q ante peccauerũt.⁊ nõ eger̃t pniĩam. Et iteꝑ. Quis ifirma tur ⁊ ego nõ infirmoꝛ.qͥs ſcan daliʒat᷑ ⁊ ego nõ vroꝛ.Quap/⸗ pter ſciens ꝙ ſi qbuſſibet diui tibo aut potẽtibo male viuen⸗ tibus parcat aut faueat.eos ꝓdat.ſil ⁊ ipᷣe ꝑeat.Et ncte debet viuere ſpter exempluʒ. ocere ꝓpter ſue admiſtrati onis officiũ.certus ꝙ mibil ei uſticia ſua ſuffraget de ema nu aia heuntis exigit.qñ qui cunc; ali? pierit/quẽ nulla do cendi neceſſitas manet.ſoluſ penas ſui ſceleris dabit. Ille aür cni diſpẽſatio ꝓbi cõmiſ/ ſa eſt.· etiã ſi ſctẽ viuat ⁊ tñ ꝑ⸗ dite viuentẽ/arguere auterun beſcat aut metuer/ cuʒ oib q eo tacẽte pient. ꝓperit Et qͥdei ꝓderit nõ puniriſuo.q puniẽ? dus ẽ alieno pctõ. Oentioꝛ. niſi H̊ dñs ꝑ Eʒzechieł. ꝓphaʒ ſuib cuiuſda terroꝛis dvenũcia⸗ tione loqiit᷑ dicẽs ad eũ.Er tu fili vis ſpeculatoꝛẽ edi te wmiun iſrael. nec B̊ tranſeunt dlemaudire qͥ ſacerdotẽ pe culatorẽ appellat. vt ſicut ſpe⸗ culatoꝛis e de loco edictiore pꝓ ri.ita ſacerdos delłxt eſe ꝓpo⸗ ſiti ſublimitatecelſioꝛ cunciꝭ ac maioꝛis ſciẽtie hẽe gram q̃ᷓ poſſit ſub ſe vinẽtes inſtrue⸗ re. Odeamiam qͥd diuinus ſermo ↄtineat. Audiens inqᷣt ex oꝛe meo/ſecmonẽ annũcia bis eis ex me.vth̊ dicat ſacer / dos:q er dina lectione didi/ cerit.qð illi deus inſpiraueꝛit nõ gð pᷣſumptone huani ſen/ pꝛimus ſquit ex me!er me nõ er tever ba loqueris.Nonẽ ꝙ ex eis tãq; de tuis infleris.ex me in⸗ quit annũcia. Sed iam qͥd an nũciat audiamus. Si me di⸗ cente ad impiũ impia moꝛte moꝛieris.nõ fueris locutꝰ vt impi ſecuſtodat avia ſua:ip ſeinpi in iniqtate ſua moꝛi/ et ſanguinẽ vo ei oe manu tua reeiii: ꝗ. Quid potuit expſ ſius. quid aptius poõt dici. Si impio inqͥt loeut nõ fuerisvt ſeab impietate cuſtodiat et ille pierit. ſanguine e de ma⸗ nu tua requirã. ve eſt dicere Si ei petã ſua nõ ãnüciauerj. ſi eñ nõ arguerisvt ſe ab im pietate ſua ↄuertat ⁊ viuat et te qui nõ incepaſti. ⁊ ipᷣm qᷓ tetacendo peceanit/flamnis p pennibo pdaʒ. Quis rogo taʒ ſaxei pectoꝛis/qͥs tã ferre erit quẽ ſnĩa iſta no terreatuiſ ta alienus a fide.quiſnĩe iſti non cregcgtt. “ ¶ Ca.xxi. Luctuoſa deſcriptio carna liter vinẽtiũ ſacerdotũ. ſentib⸗ dele hac vita cõmoda nr̃a ⁊ hono res inquirimꝰ nõ vt melio⸗ res ſʒ vt ditioꝛes.nec vt ſan/ ctiores ſ̊ vt lvnoꝛatiores ſi⸗ gati. dñ ĩ gem dñ iᷣ vobis paſcendus tuenduſq; cõmiſſus ẽ)ſi nr̃aſ voluptates dñationẽ diuiti⸗ as cetera bladimẽta cogita/ mus.paſtoꝛes dici volumus nõ tñ eẽ ↄtendimus. Officij noſtri vitamꝰlaboꝛẽ.appetimꝰ dignitatẽ imũdoꝝ ſpirituum feras a grege dilacerando nõ pellim. qð eis remãſerit.ipᷣi ↄſumimꝰ qñ peccaãteſ diuiteſ Vel potẽtes/nõ ſolũ nõ argui/ mus. qſ; eti veneram̃.ne nobᷣ autmunera ſolita offenn non dirigant. aut obſeqmna deſide rata ſubducãt.Ac ſic muneri beoꝝ ⁊ obſequijs capti cimo p h̊ᷣ ullis addicti) loqui eis de ſuo peccato. aut de furo iudi/ cio foꝛmidamus.Et iõ mina/ cit᷑ ſupbiã nrãʒ diuin ſermo/ ↄtundit. ̊ n andit nibil vn⸗ de ꝓſiciam admittit.qa pñrᷣ vite ca pti dukedine qꝗq pena negligènã nr̃aʒ maneat in ef nũ:nolum cogitare. In pa/ ſtoꝛes g iſta dicũtur/de quoꝝ nobis inani appellaroe blan/ dim̃. Hec dicit dñs de ve pa ſtoꝛibo iſiłiqͥ paſcebàt ſemet is operiebami.qð cranuʒ erat occidebatis.gregẽ auteʒ meuü non paſcebatis. D. in/ firmi fuitnõ ↄſolidaſij.⁊ qð ſpos. Qone greges paſcunta eaſto:idaͤge comedebatis: uina fingamus. Oñ audim egrotu⸗ no ſanaſtis. Oð fra⸗⸗ cti ẽ/ nõ alligaſtis. ⁊ q abie⸗ ctũ nõ reduxiſtis. Qðõ pierat nõ queſiſtis.ſed eũ aſperitate auſteritateq; imꝑabitis ⁊ cuʒ potetia ⁊ diſꝑſe ſũt oues mee eo ꝙ nõ eẽt paſtor.⁊ facte ſũt in deuoꝛatõe oim beſtiarum asgri. Et paulopoſt. Propfea paſtores auchte v bũ dm̃i.vii/ uo ego diẽ vñs. Pro eo ꝙ fa⸗ cti ſũt greges mei in rapinaʒ. ⁊ oues mee in deuoratõnem oim beſtiap agri(eo ꝙ nõ eẽt paſtoꝛ.neq; em̃ queſierũt pa ſtores gregẽ men.ſꝭ paſcebãt paſtores ſemetipos ⁊ gregeʒ nõ paſcebãt ꝓp erea paſtoꝛeſ audite ꝓba dni. c dicit dñs deus) Ecce egoipᷣe requitã ſu⸗ per paſtoꝛes gregẽ meũu de ma nu eoꝝ ⁊ cenare eos faciã· vt vltra nõ paſcãt gregẽ. nec pa/ ſcant ampii paſtoꝛes lemet ipos. Qauiſad hec nõ intremi ſcat.Quis iſta ſine intolera/ bili metu future exraminaio- nis accipiat /niſiq aut nõ in/ e telligit aut futura non credit Sed oiĩia que e obſeruari vo nit tà aꝑte poſint.a ita ſui no mimis autoꝛitate firmauit vt ea facili (qd victu q̊ʒ neſaſ ẽ) ↄtenamus. Gᷓ nõ intelligere vel nõ aedere tam aꝑta ⁊ di⸗ * b 3 Pec dicit dñs.q̊s futurũ eſſe nõ credat.qð dicit dũs.niſi q̃ deo nõ cedit. aũt dicit. x⸗ paſtoꝛib.iſtud ve ꝓ maledi/ cto woni.⁊ paſtoꝝ noĩa nos ſi ſi qui futuꝝ nõ cogitat. Gre/ ges dñi paſcẽdos paſtoꝛes ſꝗ cti ſuſcipimꝰ. ⁊ nos ipſos pa/ ſcimꝰ qñ nõ gregũ vtilitati ꝓ ſpicim ſzq̃ͥd foueat ⁊1 augeat nr̃as voluptates attendimꝰ. Lac ⁊ lana ouiũ rpᷣi/oblarioĩ⸗/ bus qtidianis ac decimis fi/ deliũ gaudẽtes accipunꝰ.acu ram paſcendoꝝ gregũ ac refi/ ciendoꝝ(a àb puerſo ordine oum, Paſci anin D5 lo a peccatꝭ ſanam ſpnjali ↄñi infirmũ.HNõ ſacerdotali oꝑpe 2ↄſolidamꝰ.aut reficimꝰ diuer ſis trihulatõibo fractũ. NHon ad viã ſalutis reuocemexro/ neũ.HNõ requirimſolicitudi ne paſtoꝛali venie deſpatione iã pditũ.Ad H̊ tantũ potenteſ eſtecti. vt nobis ſubiectos in o düuationem tyrannicã vẽdice muas.nõ vt afflicros ↄtra vio lentiã potentũ (qͥ in eos ferg moꝛe ſeinũrt) defendamꝰ. AIn⸗⸗ deẽ. ꝙ tã a potẽtibo huimun di qᷓ; a nobis(qõ peius ẽ) no/ nulli gram t fatigati peunt q̊ſ ſeſoe manu nr̃a dñs reqͥſiturũ terribilif᷑ commatf dicẽs. Ae⸗/ . Feiſcari: a no intelligat. ni⸗ quirã oues meas ð manu pa ſtoꝝ. ⁊ ceſſare eos ſa cia.vt vl tra nõ paſcat.qð qͥd ẽ aliud.qᷓ paſtoꝛes(qͥ ſemenpᷣos nõ gre ges meos paſcunt) ſublimita tẽ ſue dignitatis expolire.⁊ in ter repꝛobos(qꝛ honoꝛẽ ſuum voluerut cuſtodire) ꝓijcianf. NHoꝝ ⁊ his ſiłiũ ꝑterꝛitus.ti⸗ moꝛ⁊ tremoꝛvenerũt ſuꝑ me ⁊cõtererũt me tenebre.⁊ dixi Quis dabit mihi pẽnas ſicut colũbe. ⁊ volalbo ⁊ requieſcaʒ. Et h̊ ẽ totũ ꝓpter qð impitie mee aut futuri finis recoꝛda⸗ tus ingemui.⁊ volui ſarcina epᷣatus mei depoſita elonga⸗ re fugiens. ⁊ manere in ſoli⸗ tudine.⁊ ibi expectare veñ q̃ ſaluuz me faceret a puſillam/ mitate mea. ab ipᷣa intolera biliñ mihi ſollicitudinũ tem: peſfaat. phete cłpa ſua peant:qͥ ſacex dotũ increpatoes vel admo/ nitiones ꝑuerſa volũtate cõ⸗ temnunt. dioſis queſtibo iactas.⁊ ĩ ſug gillationẽ pontiſicum vel cer te äe q̃ſi no.vbi iſta legifti qͥbo ro⸗ nabiliter pmoueris) bi ailla. tunc ſic inqus. Vnmi⸗ ſnt. been lerc ſ lof ſelo len ſun ſua⸗ eſ G ucd ſar ſi ſab⸗ lel Mlit auſ cote Ap⸗ Cni Q elien Juul vnen bocann lcis lurene lngni eritG 1noo ſten Cnol ge co Bori iſes nrſet (rti ſint/que a nobis pᷣtermiſſa/⸗ bꝛeuit᷑ in executionẽ officij ſa cerdotalis attingaʒ. Doſt illa pba qbus negligentiũ ſacer/ dotũ ninis oſtendit põnſfi/⸗ ce officiũ ſuũ curante. ꝗp xta ſic loquit᷑. Si aũt annũciante te ad impinvt a vijs ſuis con uertat.nõ fueritouerſus avia ſua-ipſe impius in iniqrate ſua moriert᷑.⁊ tu aĩaʒ tuã libe/ raſti. DNic certe ſatis oſtendit ꝙ ſiue ꝓficiat ſiue nõ ꝓficiãt guditores tace eiſ nõ ebeant ſacerdotes.nec ideo rei ſunt. ſi forte eoꝝ vba ꝓpłi nõ audi⸗ ant.vel audita cotemnũt. ſed ſi ab eis coæigendis obſiſtãt qꝛ ſi nec exemplo vite pᷣpoſito rum ſuoꝝ.nec verbo voctrine ꝓpri cõtumaces ꝓſiciant ipſi cauſe ſue ꝓditõis exiſtãt.⁊ co ctores ſuss qͥꝝ exempla ſimł ac vᷣba deſpioũt ⁊ inuoluere criminibo ſuis oĩno poterũt. Quod idem ꝓpheta alio loco euidentius ꝓlequit᷑ dicens. Speculator cũ viderit gladiũ venientẽ ſuꝑ terrã.⁊ cecinẽit buccina.⁊ annuciauerit ꝓpło audiẽs aũt(ꝗſqͥs ille ẽ) ſonuʒ buccine.⁊ ſe nõ obſeruauerit veneritiq; gladvꝰa tulerit eum ſanguis ipſius ſuꝑ caput eiuſ erit. Sonũ bucane audiuit. nõ obſeruauit,ſanguis er ĩ ipſo erit. ſi at cuſtodierit⸗ ani mã ſuam liberauit. Hic q q̃d agere elveat. qui fungit ſpecu latoris officio diuinꝰſermo ſatis oſtendit vt qñ viderit gladiũ venientẽ ſuꝑ terrã (irã ſqʒ deſſuꝑ peccatoꝛes terremnis actibo addicros) oĩno non ta⸗ ceat.atq; eis q;diu inxſecint nine indignanouis interitũ denunciare non deſinat.ſᷓ cla re ac publice aggrauat. quia imquitatibo ſuis imimere di / hic buccine nomen inſinuat⸗/ vt ſe a ſuis criminib emen/ dantes ſupplicium future dã nationis enugiant. O ſi cor⸗ ripientem ſi iram futuram. (que contemptoꝛibus immi⸗ net) nunciantẽ vomines terre ni deſpiciant.ſanguis eoꝛum ĩ ipſis erit.⁊ ſacerdos qui eis peccata ſua non tacuit/æneq̃ᷓ . 6 eos expectat· particeps eſſe non porent. Eanitulum xri q ſacer⸗/ otes etiã qui aliter poſſunt tamen ſimpliater weere des⸗ beant. vt omnes eos cocen/ tes intelligant. cuſa tqiaptea coce ij walent Ec uero ſe imperiniã põtifer er Tiber pꝛimus ꝙ ei ſufficiens ac luculentus ſermo non ſuppetat. qñ nulla aglia ſacerdois coctrina debet eſſe q;ᷓ vita ſanſq; auditores pficere poſſe.ſi a ctoꝛibo ſu⸗/ is qð vident ſpũalxr fieri hoc ſibretiã ſimpir pᷣdicai audi/ ant. dicẽte aplo. Et ſi im pir⸗/ ſermone ſʒ nõ ſciẽtia: vñ daf intelligi. ꝙ nõ ſe vebeat eccie octor de accurati ſermõis oñ tatione iactare ne videat᷑ nõ ediſicare ecciam velle.ſʒ ma⸗ gis ſe quante ſit eruditionis oſtẽdere.HNõ igit᷑ in ꝰᷣoꝛum ſplẽdoꝛe ſʒ in o wen vtute to⸗ tam pᷣdicandi fiduciã ponat. MHon vocibo delecter᷑ ꝓpłi ac⸗ clamãtis ſibi. ſed flenbo. nec plauſũ a ꝓpło ſtudeat expecta re.ſ gemtũ. Hoc ſpaliter o ctor eccł iaſticus elaboret !. ꝙꝓ fiant qͥ audiũt eũ ſanis diſpu tatõibo mehioꝛes.nõ vana aſ/ ſertione fautoꝛes.Lachrimaſ q̃s vult a ſuis auditoꝛibo fun diipᷣe primit fũdat.⁊ ſic eos cõpunctione ſui coꝛdis accen dat.Cam ſimplerx ⁊ apert eti⸗ am ſi minus latinuſ diſcipli natus.tñ ⁊ grauis ſermo debz eẽ pontiſicis vt ab intelligen/ tia ſua nilos(q;uis imꝑitos) excludat.ſʒ i oim auchetiuʒ pe ct ch qdã delectatõe deſcẽdat. ¶ a.xiiij.quid infſit int o ttores qͥ eccleſiam ſimpłr o⸗/ centes ediſicant. eos q́ᷓ elo⸗ quentiã ſnam luculłẽtis decla matõibus iactant. Eniqʒ ali⸗ ratio eſt o clamatoꝝ alia dʒ eẽ wctoꝝ. Ilh lucu/⸗ bꝛate vclamatiome pompã totis fſacundie ſue viibo ↄcu . piſcunt iſti ſobrio vſitato; lermone pᷣi głiam querunt. Vlli rebo inambo pcioſa vbo rũ induunt oꝛnamẽta iſti ve racibo ſentẽtijs oꝛnant. ⁊. cõ/ mẽdãt vba ſimplicia. Olli af fectant ſenſuũ ſuoꝝ defoꝛmi tatẽ tanq; velaie qdã falerati ſermoms abſcondere.iſti elo quioꝝ ſiſoꝝ ruſtieitatẽ.ſtudẽt pcioſis ſenſibo venuſtare. Yl/ li totã laudẽ in fauoꝛe vulgi. iſti in vᷣtute dei oſtituunt. AD li plauſibiliter dicunt.⁊ miil auditoribo ſuis declamãdo ꝓ ſpiciũt.iſtivſitati ̃ᷣmoĩbo co/ cẽt.⁊ imitatoẽs ſuos iſtituut qꝛ oꝛõʒ ſuã nlal fucate ↄpoſiti onis affectionecoꝛrumpunt. Ca.xxv.qles eẽ dẽant ſacdo. q̊ volut fierivitẽ ↄtẽ. ꝓtici pꝑs ſũt qͥs iudicãdos atʒ danan⸗ dos vina cõminatio ꝓnũcigt Hocirca ſi Alacdotesſci ñ äleſilli 9 ſed quales apoſtolica ætria⸗ ſch coömenfdat. multos ad deum ds ſcrẽ viuen dlo ⁊ᷣ dicando con uertant) ſi nihil impio/ oĩa Humilit᷑ agant.ac ſe cõmuneſ cre dilectõnis exhibeant ſi in firmitates carnalr viuentũ fratꝝ.mõ vᷣ̈borũ ſalubꝛim me⸗ biles iudicãt. patie virtute ſu onibo ſuis nõ ſuã i xpᷣi glłiaʒ querãt nec ba aut facta in panñ ſauoꝛis ciliandi milera bilir᷑ ꝑdanti̊ quicqͥd ſibi ſa/ ſcipiant pegrinos.ſi erꝛati bb tant:currẽtes ĩpellãt.xemoꝛã eis qͥ bo ſunt pᷣpoſiti ſtudio ſã⸗/ dicamĩbo curẽt.mõ q̊s incuꝛa ſtineant/ſi moꝛibo ac pᷣdicati cerdotalit᷑ vinẽnibo atʒ ocen/ tibus lvvnoꝛis impendit᷑ deo ſp aſcribant:.ſi nõ inflent offi cioſis occurrẽtium ſalutanõi bus ſ grauenf nec honoꝛari ſe. ſed onerari fauẽnũ ſibi lau dibo credãt/ſi ↄſolentur affli⸗ ctos.paſcant egenoſveſtiant nudos redimãt captiuos ſu⸗ viã ſaluns ondant, eſperat; tes accendãt ⁊ quicqͥd adof/⸗ ficiũ ſuũ ꝑtinet.ↄſtanter exer ceant:qs ſic erit alienus a fi⸗ de:vt dubitet tales cõtẽplani ue vᷣtutis eẽ pariicipes:cruʒ exẽplo ac ᷣbo regnoꝛũ celeſti uʒ plures fũt colłeredes. Iſti ſunt miniſtri vbi. auditoꝛes dei. oꝛaculũ ſpũ ſancti.ꝑ tales deus placat᷑ ꝓplo. ꝓpłs imnſerui tur deo. Iſti ſũt apioꝝ dãi ſuc ceſſores.q̃ ecclia s qs illi edi/ tis mirabilibb fundauerunt. aplicis pᷣcdini vtutiboregunt. q́ fidẽ catlolicã aut diſputati onibo aut ſi ita nececſitas po ſcat) mẽbꝛoꝝ ſuoꝝ laceratiõe defendũt. ꝓ q̃ tons viſceribo retinẽda (amiſſis facultatib ſuis)moꝛi pati ſunt.fidelunz catlvlicoꝝ vputibo creſcũt. qͥ ꝑ eos(deo auctore) pficiunt: deo ſuo inſepabilit᷑ ad eren reo mn s recſir ihi ſolida ac manſiua bona repoſita. mũ i buigaudia fuginua faſti⸗ dlunt. Mactenſuꝑ capitulis tribo ſermonẽ lachrimoſe di⸗ ſputationis ꝓlixitate ꝓduxi/ mus.in qͥ que eẽt vite ↄtẽpla tiue ꝓpꝛietas:q differẽt ie ipᷣi 2 actiue.⁊ qłr ↄteplatiue ptu tis ſacerdores fieri ꝑticivdes poſſint/ſufficiẽter vt opinoꝛ) oſtendimꝰ. Ideoq; huic tan/ dem libꝛo terminũ danteſin ſcõo volumine alia tria capi⸗ tula.deo conatũ nĩm vr̃is oꝛõ nibus adiuuante tractabimꝰ vt in tercio libro de reliquis q̃tuor(œ quibus vitioꝛum ar q; virtutum diſcutiendaꝰti net᷑ rõ)diſſeramus.¶ EFinis 2 4 4 Liber Secũdus tum. xuiij. ¶ Qualit intelliga ¶ Inci iunt capla ſcoi libri ta.i. ¶ O ꝓ diuerſita⸗ te peccaãtiũ al poꝛtandi ſunt. alii caſtiganchi.ij. ¶ De laude ictõꝝ ſacexdotũ.iũᷣ. e te⸗ ſtimonijs aplicis.vel expoſiti one eop.iiij.¶ Obiecrio q̃re ſacerdotes ſci q cura ẽ ꝑdi/ te viuẽtes arguere ſilatoꝛes religionis eqnimiter ferat.v. ¶ Wñſio vbi oudit᷑ quibo ex/ igẽnbo cauſis qrũdã infirmi / taſ blãde tractet.vi.¶ Oilli impatient᷑ aliẽa pctã accuſãt. q ſua cogitãt.vij ¶ Quãtum remedij hʒↄfeſſio pctõꝝ.⁊ q̃/ le mereat᷑ occulratio oloſa ſu pliciũ.viij. ¶ O inique ⁊ nõ ſimplicit᷑ arguẽtes vani ſunt æc dino iudicio ↄdẽnandi.ix Ee ſacerdotes nihil ꝓpriũ ht̃e dẽant.⁊ ecde facultates tani; cões.vtpote deo rõnenn reddituri ſuſcipiãt.x.¶ Cũ qᷣ dano ale ſue ab eccia qᷣͥ pau/ pes paſcit. accipiat illi qͥ ſibi e ſuo ſnfficiũtxi¶ Nui ſũt oetiã qͥ eñ pfectu aĩe ſue ope ſu ſtent ecce xij. ¶ Quid facere debeãt clerici.qꝝ infirmitas ũ põt ſua ↄtẽnere.xiij. ¶ Due ſint vera gaudia vel vere dimn tie/⁊ qo impedimẽtũ afferãt bona pnñtia amatoꝛibo futuꝛo tur q dicit apls qͥ in ſacrario oꝑat:que ð ſacrario ſint edãt ⁊ cetera.xv. e cupiditate qualiter eis qꝗs ſemel inuaſe⸗/ riit dnñet. xvi. ¶ Oe deñ pfect* illi poſſideãt ꝗᷓ terꝛenis paſſi/ onibo ex coꝛde renũciãt.xvij. ¶ e nihil pficiãt ꝙ abſtinẽz tes a cibis.vicis ſerunũt nec ꝓſit illis facultates abijcere. q ſuas faciũt volũtates.xviij Quanta bona prim hõ abſti/ nẽtie bonũ negligendo perdi dit. xix. Oe pecca o pꝛim vĩ/ nis ⁊ de malis qͥ illũ peccantẽ (ceo luclicante) ſecuti ſũt. xx. ¶ eomnia bona que in adã coꝛrupti ꝓdidim ain chriſto reparati recipimus.xxi. Dualiter viuere debeant. qui chriſtum imitari deſide⸗ rant.xxĩ „CQua tẽperantia vti debeant. qui ſe a voluprat te delectabilm/vel imoderata pceptione ciboꝑ cõmunium. Atq; vini imoderato vſu cu⸗/ piut abſtinere. xxij. ¶ Oe vtentes carnibo cõcupiſcẽtia carniũ polluat.ũi natura.xxiiij Ve vtile ſit ieuimo vel ab⸗ inentie aduenientium cha/ rita teʒ plerũq; pᷣferre. xxv. ncipit Niber ſcõus. Ca pitulum pmũ de actualvita. ——ete gin un ap tan lon ſcn goͤſ⸗ en blle o⸗ lnen nin ltor hant den dan Chis ien uro⸗ teti lnne naſe foon m. ſtni rne ler, twi, i ni lvi é . adi ſto ent. iden tmre pta tatd Un. aut Ltrü c nche . 14 ond . . loeo intentionẽ cõ⸗ tẽplat iue vite com nare dignabit᷑) de actuali vita ſicut ꝓmiſi/diputare conſti/ tui. Aua pprer q in pfatoine pmivoluis feci.hic q̃ͥʒ officj mei neceſſitatẽ pauciſ apꝛio qꝛ ſi ptuiſſem ſine inoleædiẽ/ tie nexa qð iubebatis abnue/ relnunq; me ꝓpꝛie volũtatis inſtinctũ cõmitterẽ obtrecta/ toꝛum mahuolo dente carpẽ/ dum.ꝗ nolẽtes aduertere qᷓ; inuitus lec ſcribenda ſuſcepe rimcotũ qõ eſtvr̃e iuſſionis: applicaturi ſũt foꝛte vicio vai tatis.maxĩe ſi derebb talibus locuturus.quibo ecciaſticoꝛũ pene oim ↄuerſatio tenẽda ðᷣ ſcribit/aliquid tale poſuero: qʒð ſecularit viuentiũ menteſ offendat.Et cũ de inſcriptiõe eccleſiaſtice vite moꝛes ſuos (quos neſcire magiſq; emen dare volũt) viderint publica,/ riiin me tanq; ſuoꝝ actui p⸗/ ditorẽ carnali᷑ cõmoti deſeui ant.atq; ea q̃ fuerint dño o/ nante ꝓlata’/: ſi rõnabiliter dicta dijudicent.a me tamen dici nõ debinſſe contendant. Sicq; aut mareriꝗ diſputati/ onis.aut ꝑſonã diſputãtis ir „ plexus p virib(quas dñs co rideant. Sed qm̃ ſana mens incõpabiliter ampli obedien tie fructũ delet appetere. q; vi tare imuſte obtrectatiõis op/⸗ pꝛobꝛiii.leuiꝰ credidi me gra uare repᷣpendẽtiũ dicta (meo iudicio) q;ᷓ ꝑtinacis inobediẽ tie ſubiacere ꝑiculo.DPꝛoinde ſecurus ꝙ vos mihi ꝓficiẽdi facultate pᷣcibo imperretis a dñio.qui iuſſiſtis vt loquerer ⁊pᷣſumptõem meã apud eos qui me iuditati ſuntexcuſe⸗ tis.vt opus ſuſceptumvobis oꝛantibo adiuuandũ erpedia mus. Sed pꝛiuſq; membꝛa⸗/ tm ſingula que ppoſinſtis ab ſoluã vniuerſalit de ipſa reqᷓ in hoc libello tractãda ẽ pau⸗ ca mihi video eſſe dicenda qᷓ bus euident᷑ apareat.qua ra tione mihi ſuccenſeri pone pᷣ fatus ſim ab eis.q magis qs Dicat.q; quid dicat attendur. nec rationẽ dictoꝝ.ſed digni tatẽ dicentiũ pꝛaua examina tione diſcutiunt.et qð facere aut fieri volũt:dici quoq; ſibi faſtidiunt. paratiores alid coctrine(etiã qð ſcire cpiit) ignorare. ;a perſona inſeno re cognoſcere.cuʒ veritas vn decunq; clarueritnon ſit in genio humano deputanda. ſed veo. nec aliquorum cre⸗/ ZLiber ſecũdus ſetalis ac tanta ẽ vt ñ tũc ſit magna ſi e magni cocuerit. ſz potr ipᷣa magnos faciet eoſ a quibacocer vel diſci potue/ rit.Doluiſtis itaq; ꝓpꝛietatẽ vobis vite actualis exponi vt cũ vtis ᷣm ipᷣaʒvos vixiſſe ſẽ per ⁊ viuere ꝓbaretis.nõ qlt vobis eſſet viuenduʒ· diſpu tatõibo diſceretis meis. S iqͥ dcẽ ↄuerſatio religioſa actuał eſt vita que woeet quõ pᷣpoſi⸗/ ti ſub ſe viuẽtes regant ⁊ dili ant. ac non min de eoꝝ qᷓ; de ſua lalute ſolliciti qõ eis expe dhre ſcintpaterna cura ꝓpuide ant. ⁊ qh pᷣpoſito ſuo ſubiecti tanq; capni mẽbꝛa deſeruiãt. acpᷣcepta ei velut imperin dei ſũumo amoꝛe cuſtodiat b ẽ ſã ciũ q̊ ſihi ſalubꝛe ⁊ neceſſari/ um iudhicãtes.qð rectoꝛi pla cuerit.nõ qð eis in ꝑniciè ſui arrogãtia mentis dictauerit. Ideoq; obediẽtie ⁊ ac patien tie tute fundati maioꝑ ſuo/ rũ nõ diſcutiũt ↄſtituta.ſ̊ fa ciunt. Et qñ rigoꝛ exigit diſci / plie vt feueri acriter arguãt acceptã coꝛreptõeʒ magnani/ miter ferant. nec motibp eoꝝ a qͥb fuerãt obiungati.ſ ſuis negligẽrijs ꝙ caſtigant᷑ aſcri⸗ bant.Ciues q; ſuos plebeioſ ac nobiles diuites ⁊ potẽtes. ſacerdotes.huiꝰ lilelli ſeries ↄtinebir.Que g(ſicut ſepe iã Dixi) ſcribere nõ auderẽ ſi vo bis negare aliqͥd poſſem. Sʒ iam capia ipᷣa diſſerenda po⸗ namꝰ. Queſiſtis igit᷑ vrꝑ eqni mit᷑ ſuſtinẽdi ſũt ðᷣina pᷣcepta calcãteſ.an ꝓ modlo pcti dẽãt ecciaſtica ſeueritate coargui. Ca.ij.ꝙ ꝓ vr̃ſitate peccantiũ alij poꝛtadi ſũt ali caſtigãdi. S☛SR Yoés una egritudine mẽtiñ la⸗ l rarẽtlac paribo aioꝝ moti⸗ bus affecti.nihil ab inunicenm Diſcrepatẽt.aut ſuſtinere ne⸗ ceſſe enet aut coargui. Nunc vero pꝛopterea alij poꝛtandi ſunt.ali caſtigandi. quia pro Diuerſitate peccannium mo⸗ cdus quo ; diuerſus eſt pecca toꝛum.Et vtiq; ita peccatis diſſimilia ſunt adhibenda re mecdia.ſicut er diſſimilibus cauſis veniunt ipſa peceata. pleroſq; em̃ peccandi conſue⸗ tudo dlectat. alios ad ꝓeccã⸗ dum occaſio alicur lucri tem peralis inuitat. fragilitas nõ nullos inclinat.qſdã ignoꝛã⸗ tia boni facere neicire ꝙ pec/ cant.⁊ impedit mah duicedo ne coꝛrepii aliqñ ſlapiant. qð ignorant.Caceo de ills q;s ali ena delicta quibus cõ:entiũt: toc lt. ne⸗ iſt n iſes fſexri fe enG Gda ein n deit an. Cnni ſeit. n itii d nuicen nerenel WM wwtni guupe n no tcd Muats dine libas ict, onſel erci nuen nsnn Gori Dt iunt lnull gũt.vel refugiẽtes pati qu.ecd metuũt.aut fidẽ cat vlicã pꝛo OQuis neſciat alit hoĩes cogi⸗/ Capitulum. II. decolorant. Allos etia pfmit⸗ 2 to qͥ cupiẽtes adipiſci qð dili dũt aut mẽdaciũ pᷣſtantia ve ritatis addicunt. Illud dico. tatiõe ſubita.alit᷑ defimtione delinquere alit᷑ ſermone. alit᷑ oꝑe alit᷑ neceſſitate aliter vo/ luntate peccare.cũ igit᷑ r mł tiplicibb ae multũ ab inuiceʒ diſtatibo modis vĩes peccẽt. quis nõ intelligat vno moxo eis nõ poſſe vtiq; mederi:qꝝ tam diuerſi ſũt moꝛbi.Er iðo duplr fragilitas qͥdẽ hũana dei pᷣceptaptẽnit.aut fſaciẽdo qð venint.aut nõ faciendo qd cauſis qᷓs cõmemoꝛaui.ſ eti am er alis qᷓs nõ cõmemora ui. In pᷣceptis ſuis deũ cõtem nũt:qͥ ei pᷣcepta nõ faciũt ſi⸗/ cut debẽt/modo weẽdo/mo⸗ do exlvꝛtando/mõ fuſtinẽdo modoò inqgepando curari. vt ſub ope rpᷣi nulliꝰ ſalus debe⸗ at depari. Jã nũc ſi ſatis ap⸗ pareat:ꝙ diuina pᷣcepta cal⸗ cãtes nõ ſolũ woꝛtandiſunt.ſʒ etiã caſtigãdiAMq̃ bo id fiat.q̊ Vel q̊ oꝛdine a q;diu curandi ſint qͥ curantadiuuantibome oratiomibo vt̃is dẽo declarare ¶ La.iij.de laude ſanctoꝝ ſa Lne fidem R me ſermo velut hua⸗ na ↄiectura nõ hẽat ⁊ effectũ (ũñ ei paꝝ credi ꝑdat/ea ꝗq (acliuuãte dño demonſtrare ↄſtitui:vera eſſe diuinis teſti monijs oñdere conaboꝛ.Sed prius ꝑauca deviroꝝ laude ſa cerdotũ(ꝗ ſunt ecchiaꝑ mgr̃i) ꝓtulero. Ipᷣis em̃ ꝓpꝛie aiarũ curandaꝝ ſollicitudocõmiſſa q̃ pondus ꝓpli ſibi cõmiſſivi riliter ſuſtinẽtes.pꝛo peccatiſ oĩm velutꝓ ſuis infatigabili ter ſupplicãt deo. ac velutqͥdaʒ aaron incenſum contriti coꝛ/ dis offerentes ꝗᷓ placat auer tit irã future aĩaduerſiõnis a lo. Quip dei gram)fiüt di uine volũtatis iudices ecciaꝝ ꝓpᷣi poſt apłos fundatoꝛes.ſi⸗ elis ꝓpłi duces. weritatis aſ ſertoꝛes/pꝛaue woetrie lvſtes oĩbo bois amabiles:⁊ male fi bi ↄſcus ẽt ipᷣoviſu fribiles vi dices opᷣſſoꝑ pr̃es ĩ fide catlo lica ĩgñatoꝝ pᷣdicatoꝛes cele⸗ ſtiũ pᷣmi pᷣliãtes uinſibiliũ pᷣli oꝝ.exẽpla bonoꝝꝑ opꝑm ocum̃ ta vᷣtutũn fota ſideliũ. Ipſi ſunt dec eccie in quibo ampli us fulget ecła/ Ypi colũne foꝛtiſſinedqdoipᷣo fudaſᷣ em tit᷑ oĩs inłtitudo credẽtiũ.ipᷣi ianue ciuitatis efne.ꝑ ũs oẽs credũt ingrediunt ad pᷣm Ipſi ianitoꝛes qbo date ſũt claues regni celoꝝ. Si etiaʒ diſpẽſatoꝛes regie wm! quoꝝ arbtno in aula regis efmi di/ uidunt᷑ grad ⁊ officia ſingu/⸗ loꝝ. Mi ſũt qͥ nõ ambiẽdo ſed ſpnalr viuẽdo ſacerdoriũ me/⸗ ruerũt.Quiq; nõ fauoꝛis hu mani ſufftragio ſed diuio mu nere ſubhimati. nihil ſibi de pꝛeſtantia ſui principat' ap/ plaudut. Quos nõ inſflat v// noꝛ acceptuſ.ſed exercet laboꝛ impoſitus. Qui nõ excellẽtiã ſuã cogitãt ꝓuecti ſʒ ſartinaʒ. necgliant᷑ de offic dignitate ſed ſudãt poti ↄſtituti ſub ho noꝛeſ ales ſeptura diuia ſpe culatoꝛes appellar:qͥ ſp cualt᷑ actus vĩm.⁊ q̃tr vnuſ qᷣſq; cñ ſuis in como qlꝛ in ciuitatevi uat. intẽtione rel gioſe curio/ ſitatis exploꝛãt.Onos bonoſ ꝓbauerint. honoꝛando confir mẽt.q́s depꝛenderit vicioſos arguentes emẽdãt.aut ſi emẽ dare nolnermt:eqnimit᷑ poꝛ/ tãt.ha bituri vberꝛimũ fructũ aut de ſua diſtructõe ſi coꝛre/ ptiꝓfeceꝛint.aut de ſua patĩa eti ſi illi s ſuſtinẽt emẽdat noluerit. Ka. 4. de te ſtionijs aplic łexpoĩ Ed iã di (tiõe eoꝝ. Secuũdus ma teſtionia / ſix pmiſim p⸗ feramꝰ. In actibo.paulꝰ apo⸗ ſtolus ſacerdonbo dicit. Ecce ego ſciolꝙ amplius nõ vide bitis ſaciẽ mea.vos oẽs inter q̃s ambulaui.pᷣdicans regnũ ieſu xpᷣi. Adeoq ↄteſtoꝛ vos hocherna hodie die.qꝛ mun dus ſum ab oĩ ſanguine.non em̃ ſubterfugi.minus ãnũ/ ciarem vobis oẽ conſiliũ dei attẽdite vobis ⁊ vniuerſo gre gi.in q̃ ſpũſſanctꝰ vos poſuit epᷣos regẽ ecciaʒ dei.quã ſibi acqͥſiuit ſanguine ſuo. Regnũ inàt dei inter vos ambulans pꝛedicaui.vt me alienum ab oĩm ꝑditione ſeruarẽ.q vbo coctrie ſaluraris audito niljl ꝓmouẽt ad ſalutẽ.Regnũ dei Pdicat:q de vita futura qnon habet finem/ e contemplatio ne diuina/que nõ habet faſti dioſam ſatietatã/de ſanctoꝛũ beatitudine que nõ habet de⸗/ fectionẽ:de angeloꝝ ſilitudie cõſequenda pᷣdicare non ceſ/ ſat.ita vt ſi ad hec ineffabilia bona que audit ꝓuocari vo luerint/abſolutus ſit ille qui eis pᷣdicanda nõ tacuit. ãt ſecutus adiungif.HNõ ei ſub⸗ terfugi’qᷓ minus annũciareʒ vobis oẽ ↄſilium dei.qͥd aliõ facit intelligi:nmiſi vt ecciaſtu us coctor diſpoſitõʒ dei (quã cõſilium dei vocat)aplus eis qͥs cocet aperiat.Aperit diſpo ſitõis diuiſↄſiliũ:qñ cocet.vt pr̃es pietatẽ ſins filijs impẽ/ dendo/eam mereanf a dno. qui ẽ oĩ m pater.vt filij debuũ lonoꝛẽ pribo ſuis exhibeãt nõ ex ereditationis metu territi ſed future remunerationis de ſiderio ꝓpuocati.qꝛ pᷣceptũ dei tã patres filios diligendo qᷓ; filu honoꝛificentiã ſuis exhi/ bendo pr iba cõplẽt.QAui vtꝑ/⸗ q; iuſſit vt fieretvt mariri ſi dem cõiugalis tlvri ſins vxo ribo ſeruenta vroꝛes maritoſ ſuos/nõ ſtudio foꝛme lenoci nitatis adlaib ito.aut accura tione veſti diuerſap / ſed gra itate moꝝ delectẽt ⁊ ſctitate. Vt vñi ſeruos / xelut eorum in xpᷣo ↄſerui miſericoꝛdit᷑tra ccent.⁊ ſerui dñis ita ex coꝛde ceſerniant/vt volũtatẽ nõ lo lum dñoꝑ ſuoꝛum /ſ etiã dei hocipᷣm iubentis eſticiãt. DOt inter ſe ciues cũ ciuibo/amici cũ amicis/cũ pentiba parẽtes verã ↄcoꝛchã teneant. Ot in nullo negocio alter alteꝝ calli da fraude decipiat.vt ne ĩ cõi ↄtraetu fideʒ quã ſibi ſeruari aliquis cupit:ipᷣe coꝛrumpat. PDis ⁊ taliba ⁊ ſacerdos annũ ciat pᷣdicando!’: obediẽdo po pyulus accipit vei ↄſiliũ.ſine ᷣᷓ à nõ puenit᷑ ad regnũ.in qᷓ̊ ſolo A. executoꝛes diui conſilij ꝑtici⸗ pes(deo auctoꝛe) futuri ſunt celeſtiũ premioꝛum.Deinde ꝙ dicit apls. Attẽdite vobis vniuerngregi. in quo vos ſpñſſanctꝰ poſuit epᷣos regeꝛe eccleſiaʒ dei.quã acqͥſiuit ſibi ſanguine ſuo.Quis nõ vide/ ac ꝙrũc ſibi ſacdotes attẽdũt qũ ſctẽviuẽdo/acvolũtatẽ dei fiducialit pᷣdicando. eccĩe dei pſpiciunt vt eis iam graue ñ ſit infirmos eccie ſuſtinere.p quibus redimendis.ſe digna tus ẽ moꝛti vite auctoꝛ offer⸗ re. Sed ipᷣi qui cocent᷑ vt ſapi ant.qui increpant᷑ vt ſaltẽ ob jurgati ꝓficiant./qui ſuſtinẽt/⸗ vt de ſuis aliqñ criminib eru beſcant gaudium œctoꝛibo ſuisquoꝝ patĩa, blande tra⸗ ctant)de vtilitate ſue coꝛrepti onis exhibeant:/⁊ ipᷣi inquaʒ libenter audiãt quid eis ax ſtolico oꝛe diuinus ſermo pᷣ/ cipiat. OQlvedite inquit pᷣpoſi⸗ tis veſtril.⁊ ſfubiecti eſtote eiſ ipᷣrem̃ ꝑuigilant.quaſi rõne,zʒ o pꝛo animabo veſtris. redditu ri.vt cum gaudio lvc faciant. ⁊ non gementes.iſvc em̃ expe dit vobis. Ergo doctoꝛibus ſins debent olechre qui audi⸗ unt. ate; eis cum reuer en⸗ tia eſſe ſubiecti Quod etiam Liber ſecüdus faciit illi.q caſtigati libẽt᷑ ac/ cipiht. nec merepati aradi cũt.ð wo ait. Ipſi em̃ pui⸗ gilãt.qᷓi rõez reddituri ꝓ aia/ bus veſtris. ſacerdotale curã ꝓ plo ſibi cõmiſſaʒ ſaᷣ oñdit Nui tam mn ſuis actibo/q; in pᷣdicatõibvigilãtes.ſollicite lvſtis antiq̃ rimant inſidias. ne quẽ velut wꝛmiẽte paſto/ relupus dyabol'aſtuta frauõ ſurripiat. in danũ paſtoꝛis arreptũ.ſecũvſq; ad ſipplicia ſempit na pduxat. Den qe er his qͥ arguunt. aliqͥ ſe obediẽ tes emẽdãt.aliq̃ in ſua puer/ ſitate ꝑdurãt. AIdeo ſacerdo⸗ tibo ait. vt cũ gaudio h̊ faciat ⁊ nõ gemẽtes.cũ gaudio ſac/ dotes arguũt añ coꝛrepti ꝓ fi ciũt.⁊triſtes h̊ faciũt:qñ ſe ni hil ꝓfwere in ſuis ↄtẽptoꝛibo ingemiſcut.Ac ſic.B dicit ilł expedire(vt cũ gaudio nõ ge mẽtes eos increpent ſacerdo tes coctoꝛes ſuos ſua coꝛrxe Ptõe cremẽto ſui ꝓfect acenmulat Ca.v. Obiectioq̃re ſacero tes ſcti qn curaẽ ꝑdite viuen tes arguere ſilatões religiõis equamimit᷑ ferant. )Ec dum ſer monẽ de ſacerdotibo ſanctis vñ dicere conabar im etificãt ⁊ eoꝝ gaudia in pleu erã cũ ecce ad meq dam de vrig ingreſſus.q̃ͥd dictoꝛe,ʒ curioſius interꝛogat. ui cuz recitare feciſſes oẽs inqͥt epᷣoſ tales eẽ debere qᷓles tuꝰlermo deſcpᷣſerit.⁊ nũc plures eẽ apo nos plenos ſacerdotalibo bo/ nis:qlia veracit᷑ pdicaſti/du⸗ biũ nõ ẽ. Sed cũ ad eoꝝ pbe⸗ tur officiũ ptinere vt inqͥetos ſacerdotali auctoꝛitate corri/ Piant .xudes woceantgdicen tes ſanewetrine redarguant qͥd eſt:q̃re non in oẽs lc eoꝝ cura poꝛrigit/ Curnõa alios ſili autoꝛitate caſtiganf. Il⸗ los dico.q velut ↄuerſi ex pꝛi ſtinis moꝛibo nilail abiciunt nõ mẽte mutati:ſed veſte.nõ actu ſʒ hitu. HNi ſunt ſermo ne tm̃.nõ oꝑe ſeculo renũciaſ ſedtenti. ſecularit᷑ viuũt.⁊vi/ cia ſua inani pfeſſõevite me lioꝛis abſcõdũt.ac religionis imaginarie noie palliati opi⸗ nionũ vᷣtutis ꝓ vᷣtute ſuſci/ piunt.pᷣdicãt magna.nec faci unt.Accuſant vicia.ne depo⸗ nunt. DNublice ſibi diſplicere ſimulant᷑ qð occulte comittůt OIJagi ſtudent videri nõ fie ri. audant eos ̊n cupiunt pꝛedicatione laudari. Jeiu⸗ nant vt vultus ſui palloremnm. pernicioſis laudibus vendãt Zld repꝛehẽdẽdos alios pmi eitan niae, Cun gteief ſenno Eap l Riv nttel inns keon Kn 11 gios / etrp büclmoe. Wed neiul Hüftm jenten igon Hinop te ſuſeß Anecſac ve⸗ V Dilier ecrint Genni C hihn 1 ooen hrs 341 apitulũ Gertũ. pti. ſe non patiuuta quibuſli ber vel leuit᷑ reprebendi. Ad faciẽ publicã patiẽtiã fingũt. ⁊ in aĩmo iracũdie virus ab/ ſcondũt.Ad nocendũ pati.cũ nocendi tempus inuenerint Suonꝝ actuũ negligẽtes fiũt. alioꝛu pꝛocaci libertate cenſo res. Impudent᷑ ſe aſſuunt ſa cris ꝓginibo ac viduis.quibo tanto agglutinant affectu.vt facili ab eccie(qð dictu ql ne phas eſt) ; ab eaꝝ coione di ſcedat.qͥ ⁊ ſi cũ ilnis foꝛte non peanttamẽ multe ſuſpitõis deſepᷣbendo materiã / vitã ſu/ am: maculis ſiniſtre opinio⸗ nis infamãr. Caceo de ülis qᷓ vndãte laſſabũchi coꝛꝑis mo tu deſluennbo in talos veſtim̃ tis ineeduũt a magis laterum fexibus qdaãmodo fluctuan⸗ tes aloꝛũ oiſſol utionẽ.veſti/ gijs ſinuoſa mobilitate nutã tibo ꝓdunt. Illosqs ferat:qͥ adumbꝛateptendentes hone ſtatis imaginẽ. ad læc pupil/ lorũ ac viduarũ cauſas velut tuendas ſimulata pietate ſu ſcipiũtvt earũ facultates ſu/⸗ is adiũgãt.Et diuites ex pau peribo facti.vel ex diuitibo di tiores tenuerẽ cenſum perne fas accumulãt:vt cũ fuerit ex undãte patrimonio ſũptuoſi oꝛes effectiinũqᷓ; materia vo Suſtinẽt g enimit ifrmos luptatis gule ſue deſiciãt. vs 44 igit᷑ tales quarenõ arguunt. darnendiete diuinitꝰ ac⸗ ceperunt.Hõ verent᷑:ne tam Hagirioſe viuẽtibus parcunt. videantpbare qᷓ faciũt. Quid eos eniã ad oſſiciũ clericat admittũ:(⁊ pꝑ nefas)qſi parũ ſit ꝙ tales (diſſimulata ſe ve ritate) nõ increpãt.inſuꝑ⁊ ho noꝛant. ¶ Ca.vi.re ſponſio vbi oſten dir᷑ qb exigif cauſis vt run⸗ dam infirmitas blande tra⸗ ctetur. HGo ulero ſi recolis inq; quid de ſanctis ſacerdotibo fuerit diſ putatũ ſuſfficiẽs accepiſti re ſponſuʒ. E celeſie pe woeto⸗/ ribo (ſicut ſupᷣ i diximꝰ) ꝛ cen ſura ineſſe dʒ.vt arguãt.⁊ pa⸗ tiẽtia.vt emẽdari nolentes. foꝛtiter ferant. aplico ſatiſfa⸗ ciẽtes imꝑio.qͥ thimotxæo p̃ᷣ⸗ c(ipit dicẽs. Argue/obſecra.i⸗ cxepa in oĩ patiẽtia ⁊ ctrina qꝛ leniter caſtigai exhibet re uerẽtiã caſtigãti.aſpitate aũt nimie increpatõis offenſus. nec increpatõeʒ recipit.nec ſa lutẽ. Itẽ alio loco idẽ apłꝰ di cit. Mos q̃̊ frmiores eſtꝭim⸗ leeintates in firmoꝝx ſuſtiete 1 quos emẽdare nõ poterint ca ſtigatos. Proinde q; nec ob/ iurgaꝛiomẽs expedit nec oẽs blãde tractari.ſciut ſct ſacer/ dotes atʒ diſcernũt.qs dẽant tpata ſeuel itate coꝛtigere. et q̃s ſacerdotali magnanimita ce poꝛtare.⁊ iõ oĩm qs (per dei grãʒ)curãt.nõ voluptati ſʒvti litat ꝓſpicũt. Deniq; alios lonoꝛari vefoꝛmit᷑ ambiẽtes qͥbo nõ expedire nouerũt.non vitio alicuiꝰ inuidie/ſed alte pꝛudẽtie ↄſilio pᷣfmittũt.⁊ ali os latere cupiẽtes honoꝛant. vt eis aditũ ad maiores ꝓfe/ ctus apiant. Eos ůs poſſe pſa ti increpatõeʒ ꝓbant. caſtigẽt ipatiẽtes obiurgatõis vt lan/ gindos palpant.nõ eis adu/ lando ꝙ tales ſunt.ſꝭ inſfrmi tatiho taliñ cõpatiẽdo.ſi foꝛte alit᷑ ſanari nõ poſint.Ceterũ ſi eccie coione pꝛiuent᷑ infir/ mi:qͥ curari adhibita increpa tione nõ poſſũt. aut intolera/ bilis mole triſticie ſup modũ grauati ſuccũbũt.⁊ ſctõꝝ oĩm vultus q̊s poſſent reſtitui deo) refugiũt.lut certead oẽ peccãdi impudẽtiã/ſ fuerint exacerbati ꝓſiliñt.⁊ qᷣcqͥd ma liocculte faciebãt/publice per ptrabũut. in tanta veſam re/ pangde ſalutis deſpatõne ꝓla pn.vt ſe iã ba corripiẽtini in — 4 iocos exiciales impudẽti vr banitate ↄuertant.ac maledi ca in ſe. ex ipᷣa iactatõe turpi mudis ſue turpit᷑ viuẽtiũ ma⸗ luolas leticias paſcãt. ꝓpter hG̊ ergo blanda pietate portãdi ſũt:q̃ͥ increpari ꝓ ſua infirmi⸗/ tate ñ poſſũt. Et reuera ſi pec⸗ canti. ſalubꝛẽ pudoꝛeʒ (oñ ꝓ eo erubeſcis) incutias:ac ve⸗ recũdiã (quã ꝓ pctis ei aſſu/ mis) in eũ pia cõpaſſiõe trãſ⸗ fundas facile in illo repꝛimii oẽm peccãdi licẽtiã atʒ ei totã ĩpudẽtiã demis.licẽtioſe tur⸗ pirudinis vꝛtatõe.Cumoꝛeſ eiꝰ verecũdia (cuſtos integri⸗/ tatis)oꝛnabit vt ei placeat:qͥ ante ſoꝛdebat.qñ ſoꝛdid eꝛat Etſordeat.qui anteplacebat qñ ipᷣe bonis oĩbo diſplicebat. Sctõs viros amãado ſectabif᷑ ⁊ ſectando in eoꝝ ſiłitudinezʒ vtutis euadere paulat vite pꝛioris emẽdatõe refoꝛmabi tur. vt ei q;ᷓ lawꝛioſuz fuit in ſublimitatẽ ꝓtutis euadere. tã deſoꝛme ſit in vicia rurſus (bo ſe gaudet caruiſſe deſcẽ⸗ dere. ꝗꝛ ſicurvtus oneroſa eſt vitioſo.ita vᷣtutis amico vici oſa volũtas amara eſt. Ecce quõ peccãtes oẽs blande tra⸗ ctat aut increpat.qͥ mihil ali⸗ nd niſi eoꝝ ſalutẽ quibo vulx ꝓdeſſe conſiderat. 4 .,ĩꝗ ——J — R Capitulũ Septimũ ſa ſupplicium. R geeci uri maD men niti mi ſie dip / i iod em mrſ legn ea.d⸗ Fent acchat euobr mane t we emabi int n ere, wris oſte icovi .he nbern e init in ¶ Ca. vũ.ꝙ ili peccata aliẽa impatient᷑ accuſãt/quiſua nõ gquis peccata ſua(que ⁊ noſſe ⁊ ðᷣſlere dignoꝛat.qᷓ; QAi aliena curioſe cõſiderat. ſi moꝛes ſuos ad ſeipſum cõuerſus aſpiciat:nõ requirʒ quod in alijs ſpalter repᷣen/ dat.ſed in ſeipo quod lugeat Proinde fratꝝ nroꝝ vicia nõ facile debemus accuſare ſj ge mere.vt inuicẽ onera nr̃a poꝛ tantes.legem rp̃ᷣi implere poſ ſimꝰ.qui vtiq; non accuſauit tcar nx᷑a.ſed tulit euange iſta dicente. Ecce agnus vei. ecce qui tollit peccata mundi Ataq; ſi ille qui ſine peccato fuitnos peccatoꝛes ineffabi/ li pietate ſuſtinuit.⁊ ſuſtine/ re nõ deſinit.nõ interitũ ntᷣm deſiderans. ſed ꝓfectum.nec mortẽ peccantium.ſed ſalutẽ Nos quare exemplo noſtri ſaluatoꝛis ⁊ Dñi nõ ſuſtinea/ mus infirmos⁊ volumus a deo poꝛtari.Aut ſi ſani ſumuſ wſſumus adhuc vt fragiles ¶ Ca.viij.q;tũ remedij habʒ confeſſio pecatorum/a qua / e mereatur occultatio wlo/ A ipᷣa pctã ſi habẽt᷑ occulka. vel aliena nobis vel alijs nra / vt plerũq; ⁊ ſetũs ĩ⸗ ter pctõꝛes lateat/⁊ famã ſcti pctõr obtineat.inocentẽ (ſi ſe tueri nõ pᷣt)ſulpitio iudiq in cauta ↄdenat.⁊ eũ calliditas ingenij viuacis excuſat. De/ rũtamẽ nõ diumũ ſij huũanuʒ fallũt iſta iudicũ.Et qͥd miꝝ ſi alios aĩoꝝ q̃les ſint ſine ip⸗ ſoꝝ ↄfeſſione neſcimꝰ.cũ noſ⸗ ipᷣos ita lvdie nouerimꝰvt 4 les futuri ſumcraſtino/ neſci amus.Cũ ergo nobis frẽs qͥ/ libet nii/octã ſua tãq; medico vulnera(qᷣbo vrgent aperiũt⸗ oꝑaʒ dare ebem vt q;totus in ſanitatẽ(deo auctore)pue⸗ mniãt: ne in peius viſſilara cu⸗ ratõe ꝓſilhat. Ea aũt crimia 4 rũlibet ſi ipis crim inoſis ⸗ teri nolẽtibo vndecũq; clarue rint qcũq; vvᷣo fuerit:patiẽtie leni medicamẽto ſanata ve⸗ lut igne qdã pie increpatiõis vrenda ſut ⁊ curãda/ ſi nec ſic qͥdẽ eqᷓnimit᷑ ſuſtinẽtis ac pie increpantis medela ꝓceſ ſerit in eis:.q tã diu poꝛtati et ſalubꝛit᷑ obiurgati.coꝛrigino lueꝛint tanq; putride coꝛpis ꝓtes dñt ferro excõicatõis ab C 2 iber sz ſcidi.⁊ ſiẽ caro moꝛbis emoꝛ⸗ tua ſi abſciſa nõ fuerit:ſalutẽ relique carnis putredis ſue ↄtagione coꝛrũpit:ita iſti qui emendare deſpiciũt/⁊ in ſuo moꝛbo pſiſtũt/ſi moꝛibo depᷣ/ uatis in ſcõꝝ ſocietate pmã⸗ ſerint:eos exẽplo ſue ꝑditõiſ inſiciãt: Hoꝛro illi q; petã hu manã noticiã latẽt./nec ab ip/ ſis ↄfeſſa.nec ab alis publi⸗ cata ſi ea ↄfireri vel emẽdare noluerit/deũ quẽ hũñt teſtẽ pᷣʒ hituri ſũt ⁊ vltoꝛẽ. Et qͥd eis ꝓdeſt hũanũ vitare iudiciuʒ. cũ ſi in malo ſuo pmãſerint· ituri ſũt in t᷑nũ deo retribuẽ/ te ſupliciũ. Oe ſi ii ſibi indi ces fiãt./⁊ velut iniqͥtatis ſue vltores.hic in ſe volũtariã pe nã ſeueriſſime aĩiaduerſioniſ ererceant:talibopenis muta hũt ererna ſupplicia. ⁊ lachri⸗ mis er vera coꝛdis cõpunctõ ne flustibo reſtiguẽt etni igniſ incẽdia.Ylt hi qͥ in aliq gradu ecciaſtico ↄſtituti.aliqð occul tũ crimẽ admmttũt:ipᷣi ſe bõa pſuaſiõe vecipiũt.ſi eis videt ꝓpfea coicare.⁊ off ciũ ſuũ im plere debere!ꝙ hoies occitati one ſi cri nis fallũr. Exceptꝭ em̃ peccatis q̃ tã pua ſ.it.vt ea cauẽ ñ poſſint. pqͥ bo expiãdiſ jtidie deo clamam dicimꝰ/ Di:nitte nobis debita nẽa ſic ⁊ nos dimittim debitoribus noſtris. Alla crimi na cauean tur q̃ pubhcata ſu os autoꝛes huũano faciũt dãnari iudicio q̃ aũt ea cõmiſerint? iõ ꝓde re metuũt: ne ſniaʒ iuſte excõi catõis accipiãt ſine cã cõicãt Vmo vo duplr õ ſe irã ðine⸗ indignatõnis exaggerãt. ꝙ* hoĩbo inocẽtiã fingũt.⁊ ↄten pto dei iudicio abſtineriabal tari ſexpt homĩes erubeſcunt Qua Ipę faciliꝰſibi deũ placa bũtailli qͥ nõ ↄuicti hiano iu dicio.ſ̊ vltro crimẽ cogſcunt. occulti ſint mi in ſe volunta rie ercoĩs ſnĩaʒ ferũt.Etahal tari cui miſtrabant:nõ aĩo ſʒ- officio ſepati.vitã ſuã tanq; mortuã plangũt certi.ꝙ recõ ciliato ſibi efficacis pnie fri enbo deo. nõ ſolũ aminſa reci⸗ piant/ſʒ etiã ciues ſuꝑne ciui tatiſ effecti.ad gaudia eterna peruemant. ¶ Ca.ix œ inique ⁊ non ſim nicit᷑ arguentes. va ni ſint ac pᷣino iudicio ↄdẽénandi. Am de illis aleni ſuſpitõe pnoti ſimplꝛ vinẽtes obiurgant. vt illos incõdita coꝛreptöe fũ/ dant atʒ veijciant/ hbi ꝑ lox qꝛ aut ꝓpꝛijs ↄfeſſionibo illõ ꝓdũt.aut neſciẽnbo alijs /qleſ lriden Gen guer lee ſenm ggen lin une mei pro ſöe öͤns er en nt fet lcen On ſvie u ni Mun Mo⸗ len ſete ſecon hace aße Cnisa ſtni⸗ ſſoan onſm ſints l. . i neN ſigve (neſcio cui diſtrictiõis) gliaʒ querãt/nõ ẽ em̃ meũ aliqd di cere ſuꝑ qbuſtã ꝑſpicue ðin ſermo ꝓnũciat. vt erpoſitõe ñ egeat.Ait em̃ in eccĩaſtico ſpi rituſſcrũs.Eſt correptio men dax moꝛe ↄtumelioſi.i.iudici um qõ nõ ẽ bonũ.vtiq; ↄtue⸗ melioſi vnĩs ⁊ ſupbi coꝛre⸗/ ptio(que dẽ mẽdax) ſuꝑbie ẽ nõ alicuiꝰhũilitat iudiciũ. et iõ nõ ẽ loni. Quid potint eui dentius.qͥd acrius dici.q; vel ↄtumehioſũ dicẽt mẽdacit᷑ a mendacit᷑ arguit.⁊q ↄtumel am facit. Atẽ in ꝓpuerbijs. Ce ſtis falſus nõ erit im punitꝰ. 1⁊q amguit inique.nõ effugiet. NQuns ẽ teſtis falſus. niſi qui lvieʒ quẽlilet de criminib dii cuſſis obiurgat.Quẽ ꝓpterea inique increpantẽ dicit ñ im pumirũ futuꝑ:qꝛ ĩnocẽtè nulł pꝓuocantibo ðᷣmeritꝭ arguẽdo vult videri reũ. O aũt dicit de eo qͥ inique arguer nõ effu giet.qͥd aliud dʒ intelligi.niſi irã dei nõ effugiet.qͥ aliquẽ ñ ſic coꝛripit vt emẽdet.ſʒ vt ſe ꝓcacit᷑ iactet.Sʒ de ↄtẽptoꝛi/⸗ bus pceptox dei:⁊ de coꝛrepti onis ac patie vᷣute ſufficiant iſta q̃ dixim. ne in vno capło iſto ampliꝰimorati.aut cetera bꝛeui q;ᷓ neceſſe ẽ traãſcurꝛa/ ri. ꝓpꝛias pfectõis qrnoec temni.nõ em ꝓpꝛie ſũt.ſ coẽſ mus.aut intetõeʒ vłᷣaʒ longi tudine nimiũ ꝓtelati voluis onerem.Dideamꝰ uaq; qͥd nos etiã ↄtinẽtia ↄſequennis capłi voceãt. Otꝝ inqt cõgre gandis fribo aut alẽdis expe/ diat facultates eccie poſſdere gan pfectõis amoꝛe ↄtemni. ¶ Ca·x. ꝙ ſacerdores nihilp pꝛiũ hẽant.⁊ ecſe facultates tanqᷓ; cões.vt pote deo rõnein reddituri ſuſcipiãt Mrpedit eccle ſie facultates poſſide as pfectõis amoe.cõ ecde facultates.Et iõ qͥſquis oĩbo dimiſſis q̃ hũit aut ven/ Ait.ſit rei ſue ↄteptoꝛ.cũ pᷣpo ſitus factꝰfuerit eccłieloĩm q̃ lʒ ecclłia .efficit᷑ diſpenſator: Deniq; ſctũs paulinꝰ(vt ipſi melius noſtis) ingẽtia pᷣdia q̃ fuerũt ſua vẽdita pauꝑibꝰ erogauit. Sʒ cũ poſtea factus ẽ epᷣs.nõ ↄtẽpſit eccie faculta tes.ſj fideliſſime diſpẽſauit. Quo facto ſatis oñdit:⁊ ꝓpri as debere ꝓpf ꝑfectionẽ cõtẽ⸗ ni.⁊ ſine ĩpedimẽto ꝑfectõis poſſe ecde ꝗᷓ ſunt ꝓfecto cola poſſidere.Auid ſctũs hylariꝰ noõne ⁊ ipᷣe oĩa ſua pentibo re liq̃taut vendita pauꝑibo ero gauit. Is tñ cũ mento ꝑfecti LZiber Secidus onis ſue fieret eccleſie Arela teñ.ep̃s./qð illa tunc habebat eccłia nõ ſolũ poſſedit.ſʒ etiaʒ acceptis fideliuʒ numeroſis hereditatibo ampliauit. Iſti g tã ſcti q; pfecti põtifices/fa ctis euidẽtibo damãt/poſſe ⁊ debere fieri qõ fecerũt qͥ vriq; lvies tã ſeculariũ q; dᷣinaꝝ li teẽaꝝ ſine ambiguitate coctiſ ſimi.ſi ſcirẽt res eccłie debere ↄtẽm nunq; eas hũerãt.qui oĩa fua relirant.Dnð datur intelligi/my tanti ac talesviri q voletes fieri xpᷣi diſcipli: re nũciauerãt oĩbo q̃ hẽbant.nõ vt poſſeſſores.ſed vt ꝓcura⸗ tores facultates eccie poſſide bãt.Et iccirco ſcientes/ nihil aliud res eccie eẽ:niſi vota fi⸗ deliũ.pᷣcia pctõꝝ.⁊ pꝛĩmonia paupeꝝ.nõ eas vendicauet᷑̃t in vſus ſuos vt ꝓpꝛias ſj vt cõmẽdatas paupibo diinſer̃t loc ẽ poſſidẽdo cõtẽnere/non ſibi ſed alijs poſſidere. Nec habendi cupiditate eccĩe facł tates ambirxe.ſed eas pietate ſubueniẽdiſuſcipe. Qð ha/ bet ec ĩaloibo nihil habẽtibj. hr̃e cõe.nec aliqͥd inde eis.qͥ̊ ſibi de ſuo ſufficiũt erogare. qñ nihil aliud ſit hñtibo dare qᷓ perderei Ca.xi.cũ dam no aĩe ſue ab eccłia(que pau⸗ pes paſcit a cipiunt illi⸗/qui de ſuo ſibi ſufficiunt. O„ . Ec illi qui 4 ſua poſſidẽtes da⸗ ri ſibi alid volũt ſine grãdi pciõ ſuo(vñ pauꝑvictuxrꝰẽat) accipiũt.De clericis quidẽ di cit ꝓphã.Nctã ꝓpłi mei come dũt.Sed ſicut nihil habẽtes ꝓpꝛiũ/ nõ pctã ſ̊ alimẽta (qui bus indigere vidẽtur) accipi⸗ unt. Ita poſſeſſoꝛes non ali⸗ mẽta cqbo abũdant)ſed alie⸗ na peccata ſuſcipiũt. ITpᷣi quo q; paupꝑes / ſi ſe poſſint ſuiſ ar tificũs aut lawꝛibo expedire. nõ pᷣſumãt.ꝙ debet debilis vi tã firmus accipe:ne forte ec⸗ cleſiacqᷓ pᷣtoĩ ſolatio deſtitut⸗ neceſſaria miſtrare.ſi oẽs eti⸗ am nihil indigẽtes accipiãt) grauata illis qͥbo debet ſubuei re:nõ valeat.Aui autẽ eccie ſermiũt.⁊ lalboꝛi ſuo velut de⸗/ bita reddi opoꝛtere credẽtes ea qbo opus nõ hñt:aut acci⸗ piũt libeter aut exigũtnimiſ carnalr ſapiũt.ſi putãt.ꝙ ec⸗ cleſie fidelr ſeruiẽtes.ſtipen⸗ dia frena ac nõ pori pᷣmia et⸗ na pcipiãt. Seclarqppe mili ciacqꝛ celeſtia nõ hʒ) terrena ſtrẽnue militãtibo pᷣſtatvñ ſa tis indignũ ẽ ’ſi fidelis ⁊ opo ſa ðᷣuotò clericoꝝꝓpt᷑ ſtipẽdiũ tpalepᷣmia ſempi᷑na ↄtẽnat ſi qͥlibet miſter eccie nõ 33 vũ viuat.nõ reddit ei hic ſed feane diſ inar hüͤr e⸗ Ner n ſop⸗ nor Redn lulir leen lun laß wolu tasn⸗ igs,) voe gui eodf gic Wiar) idi icne bitn lpi p ain e ce fule Ntie, ilsn. neec Kirun eh apiin bef iende er cites naui/ imi. el pen naei⸗ emi tas. An vſuʒ veniãt ⁊1 nemiezʒ frequẽtata ↄturbent. Mã que ro qͥd ſit eoꝝ que dixi:diffici⸗ neceſſaria pᷣſtat eccĩa.vt in ſu turo pᷣmiũ laboꝛis ſui cipiat qð in hac vita iã ſxe dñ ce p/ miſſiõis expectat. Illi qʒ qᷣvtł idonei nihil ſibi ꝙ dari velur debitũ poſcũt.ſj tn eccie ſum ptiboviunt nõ ẽ meũ dicẽ. qᷓ Ii pctõ cbos paupeꝝ pᷣſumẽ/ Ao ſuicipiũt.qui ecciaʒ quam luuare de ꝓpꝛus facultat ibus debuerũt ins expẽns inſuꝑ grauãt. Propr᷑ ;̊ foꝛtaſſis ĩ cõ gregatõe ſut viuẽtes.ne aliq̃ſ paupes paſcãt.ne aduemiẽteſ excipiãt.ne ſuũ cenſũ expen dijtidianiſiminuãt. O ſi aliqd de fructibo eccie velut ꝓ ipᷣa ex pẽlſa ſua ↄtulerit:no ſe pᷣterat inami iactãtia illisq́s ( nilil hũñtes)paſcit ⁊ veſcit eccia.qꝛ Pfectior ẽ ille.qͥ ſe rebl mũdi expoliat.aut qͥ cũ nihil huerit nec hr̃e veſiderat.qᷓ ille qͥ er mMultis que poſſidet eccie ali⸗ dpᷣſtat.ac le de eo qð pᷣſtite⸗ rit forſitan iactat.Dura ſunt que dico nec ego diffiteor. du ra ſũt.ſʒ nolẽtibo obſeruare. Cetex ſi fiant iſta.que diffici ha nõ faciẽnibo ſũt.ſtatim faci lia faciẽtibo fiãt. Nõ g ea que nolum obſeruare/impoſſibili tas nobis facit dura.ſ̊ nom⸗ le vt hʒ id qð opus nõ hʒab eccia nõ accipiat.an id qð hʒ. nõ ſine cã ↄtẽnat.Si ꝓpr ive nõ vult ſua relinquere vr ha/ leat vñ viuat.vt qͥd accipit. vñ rõeʒ reddat vt quid pctis alienis ſua mitiplicct. Ca.xij.qͥ ſunt qͥ enã cũ ꝓfectu aie ſue opibo ſuſtẽtent ecãe. Laqʒ ſacer dos cin diſpenſatõis cura cõmiſſa ẽ.nõ ſolum ſine cupiditate/ſ̊ etiã cũ laude pi etanis accipit a pplo diſpeſan da. fidełr diſpeiat accepta. qꝛ oia ſua aut reliqͥt aut eccie rebo adiunxii.⁊ ſe in numero paupeꝝ pauꝑta amor ↄſtitu 1it. ita.vn papibo ſubmiſerat. inð ⁊ ipᷣe tanq; pauꝑ volũta⸗ rnviuat. Cliciq́ͥʒ ds pauꝑes aut volutas aut natitas facit cũ ꝑfectõe vᷣtut vite nccia.ſi ue in womibo ſuis ſiue i ↄgre⸗/ gatõe viuẽtes accipiũt.qꝛ ad ea accipiẽda.nõ eos hñdi cu⸗ piditas ducit.ſʒ cogit viuedi nccitas. ¶ Ca. xiij qͥd facere dẽant cłici:q̃ꝝ ifirmitas nõ õt ſua ↄtẽnere. li aut qui tiã ifirmi ſt.vt poiſeſſi oĩbo ſuis rnüũciare ñ pñt.ſi ea qq accepti erãt diſpẽſatoꝛi fim c4 quant nihil habentiho oferen da.ſine pctõ poſſideãt ſua.qꝛ⁊ ipᷣi dz modo ſua relinquunt qñ ꝓpꝛijs ↄtẽti rebo.nihil eoꝝ q̃ laboꝛi vel oꝛdini ſuo debe/ ri arbitrant accipiũt.Oe ſi pu⸗ tant ideo accipi debere / eoꝝ qᷓ ↄferũtur eccie poꝛtõeʒ vt non ea videant᷑ abijcere.ſe vᷣo nõ po ſſe ſua relinquere eis de/ ſoꝛme ſit ſua int᷑ pauꝑes red/ di.nouerĩt eẽ defoꝛmi.poſſeſ Drer de elemoſynis pauꝑeꝝ ¶ Ca.xiiij.q ſunt vera gaudia vel vere dine. ⁊ ad impedimẽ ti afferant bona pñtia amato ribo futurornrx. Reu quã ſub / NNaliter nos ille decipiẽ di artifex fallit.quãta cecitate oculos ntᷣe mẽtis obducit ne diſcernam gaudendi auidi. vñ iuſti gaudeamus.Autne cupiẽtes augeri diuitij ſnoue rim?ꝰ q̃s qbo incõpabilit᷑ p̃fe⸗ ramꝰ. Hã ga udere qdẽ bonũ cẽ.ſ qͥ gaudʒ/ſi nõ indegaudʒ vñ dʒ nõ pᷣt bonũ eẽ ꝙ gandʒ Siquidẽ gaudet ⁊ raptor. cñũ deſiderat a rapuẽit. Gaudet ebꝛioſuscũ exoptate occaſio nẽ ꝓpotatõnis inuenerit. gan/ det ⁊ adulter.cñ ad delectatõ nẽ coꝛꝑis ↄcupitã ꝑuenerit. SBed cũ ſit gaudere bonuʒ de his atq; hmõi gaudere. gran de malũ ẽ. Hec ⁊ his ſiłia ſũt vñ nos gaudere vult mundꝰ. cũ ſuis amatoribo ꝑiturꝰ· hec ſüt q repudiare debem. vt de lvna ↄſcia.de ſctitate mox.de acqͥ ſitiõe vᷣtutũ.de vno dei. de ꝓmiſſiõe futuriregni inef/ fabilit᷑ gaudeamus. Ditari qͥʒʒ diuitũs grande eſt bonũ.ſ̃ in/ de ditarivñ nõ dẽas/nõẽ hñ da facultas.fʒ deteſtada cala⸗ mitas. nihilq; niſerius eo.q iniqͥs acqſitoribo creſcit.queʒ locuplete fraudes faciũũt ac ra pine. Ille nobis abiẽde ſunt ditie/q noſoꝛnare pit᷑ poſſint ⁊ mumire qs nec acqͥrere poſ⸗ ſumꝰiinti nec ꝑdere.q̃ nos cõ tra boſtiles ĩpetus armant.a mũdo diſcriminãt.deo cõmẽ// dãt.ditant aĩas nᷣas atq; no bilitãt.nobiſcũ ſũt intra nos ſũt Diuitie nr̃e credẽde ſũt: pudicicia qᷓ nos pudicos. Ju ſticia que iuſtos. Pietas que pios hũilitas que hũiles.mã ſuetudo/qᷓ mãſuetos. Inno⸗ cẽtia/que inocẽtes.Puritas⸗ que puros. Prudẽtia que pꝛu dẽtes. Cpantia qᷓ tpatos ⁊ ca ritas que nos fac deo ⁊ hoĩ bo caros.vitioꝝ ĩpocẽtes.ſecłi cõ tẽptores.ac bonoꝝ oĩm ſecta⸗ toꝛes.xc ſũtnõ oim ſʒ ſctoꝛũ. r. itſ Hiiͤt⸗ Ahria heeſt öin ſnef Umn cin 1in .Neon aſſt Uunc . e N R ne v N iiteſ. ang iſin Gihi ka ed, Nt e itan eſan foſn nee⸗ nwoo mnnt Wini N a s eA , ,H le lesma Pno/ rias anenn os dhiti eſecio nſen iri boꝝ ſʒ hũiliũ paupeꝝ faculta⸗ tes pꝛioniuʒ coꝛdiũ.diuitie ĩ coꝛruptibiles moꝝ/qbo non abundant.ñniſi qͥ ilus carnali bus ex corde renũciant.Que qᷓ;uis ⁊ ipᷣa ſint bona(vtpote a bono deo creata) tñ qꝛ ſũt bo/ nis ⁊ malis coĩa ſtudẽt ea vi ri ſpñales ↄtẽnere. poſſit ad illa incõpabiłr meliora (que ſũt bonoꝛũ oĩm ꝓpria)pueni/ re.qm̃ nõ ẽ tale bonũ qõ hñt mali./q̃le illud ẽ.qð nõ hñt ni ſi vvni.Coꝛpꝑale bo nũ qñ lhaa⸗ bẽt iniq ipoꝝ ẽ pꝛemiũ.qn ha bẽtiuſti.nõ ẽ eoꝝ pᷣmiũ ſj tpa leſolaciũ. Atẽ boni tꝑał amiſ ſio fit exercitiũ iuſti.⁊ iniuſti ſaoii ciũ.qꝛ ⁊ iuſt celeſtiũ de/ ſiderio captus.oĩa tpalia ſi/ ue hẽat ſiue amittat/oĩno nõ ſentit. Iniquus ⁊ qð cũ dele/ ctatõe hũit.ſine oloꝛe ñ ꝑdit ■ ꝓpt hᷣ eis q̃ militãt deo fugi ende ſũt ex toto coꝛde vitie q̃ſ qͥ hr̃e volũt/ſine volore ñ que rũt:ſine difficultate nõ inue/ niũt. ſine cura nõ ſeruãt. ſine anxia delectatõe nõ poſſident nec ſine wolore ꝑdũt.Apls ãt xpᷣi militibo dixit. Dolo vos ſine ſolicitudine eſſe ⁊ radix oĩm maloꝝ ẽ auaritia.quã ꝗq⸗ dã appetẽtes errauerũt a fide ⁊ inſeruerũt ſe woloribo muli Capitulum XWV. . ſancte vutes.nõ diuitũ ſuꝑ⸗ Ac ſic cenſus ille frenꝰ/eis a quibo vitioſe diligit᷑nõ ẽ vo/⸗ luptatũ materia ſed wlorum Qua ꝓpf expedit eccĩe faculta tes poſſidere.vt inde viuant qui nõ ſecło (cui gandia fugi tiua repuchãt)ſed veo deſerui unt.cinꝰineſſabilia bona deſi derant. ¶ Ca. xv. q̃tr intel ligat᷑ qd apls dicit.quiĩ ſacra rio opant᷑q ð ſacrarioſt edãt E talibus dicẽ videt apłs qͥ ĩ ſa crario oꝑant᷑.q̃ de ſacrario ſũt edãt.⁊ qui altario ſeruiũt:cuʒ altari ꝑricipant᷑.Oe niſi ̊ de contẽptorib facultatũ ſuaiũ vellet intelliginũqᷓ; ſecut ad iungeret. Ita ⁊ de ordinauit his qui euãgeliũ annũciãt.de euãgelio viuẽ. De euãgelio viuũt qͥ nilil ꝓpꝛiũ hrĩ̃evolũt qꝛ necloñt nec hr̃e aliqd ↄcu⸗ piſcũt.nõ ſuoꝝ ſed coim poſ⸗ ſeſſoꝛes. Quid ẽ aliud ðeuã/ gelio viuere. niſi laborãtẽ inð vbi laboꝛat.neceſſaria vite ꝑ. ciꝑe.Apłs tñ qͥ ſic euãgeliũpᷣ ueret.ſj neceſſaria ſuis mani bus miſtraret.de ſe confitent loquit᷑. Ego aũt nullo horum vſus ſü. Et q̃lr h dixerit. ſecu⸗ tus apuit dicẽs.Expedit mi/ lii mori mag.q; vt gliã meã — dicauitvt nec de euãgelio vi⸗ quis euacuet.Euacuari dicit gi iam ſuam.ſi ab eis qbo pp/ dicabat:voluiſſet acciꝑe vite tꝑalis expenſà. Nolebat qp/ p in pnñ̃ti labꝛis ſui fructuʒ. ij in futo reciꝑe. Si g ule qͥ nmihil hẽbat/noluit de euãge/ lio (vbi labbrabat)ſ ſuiſ maĩ bus viuere ne gliaʒ ſue mer/ cedis amitteret.iqͥd nos quia ꝓpria nolnm amoꝛe poſſidẽ⸗/ di/nõ viuẽdi nccitate relinq/ re.⁊ acciꝑe inſuꝑ volumꝰ.nõ vnð viiamꝰ ſi̊ vnð cenſum nim incremẽtis dãnabilibꝰ augeamꝰ ¶ Ca. xvi . de cupi clitate q̃tr eis qs ſeł inuaſerit wminct. . -ʒ⸗ RECce eni iu/ et nobis imꝑpioſa cu piditas.vt vina pᷣcepta ꝑui⸗ pẽdæẽtes.poſſeſſionũ terre ſtri uʒ dãnoſa cõpẽdia cogitemꝰ. vt in eis totãaſolicitudinẽ cu⸗ rãq; ponam.vt inde noſ moꝛ bida vanitate iactemꝰ.vt am plitudine ptᷣimonij diffuſio tis elati fieri pauꝑes ſpũ ne/ gligamꝰ.Et(o facinꝰinaudi/⸗ tũ) ſuaui iugo ꝛp̃ᷣi ↄtpto fer⸗ reũ cupiditatj imꝑiũ.volũta/ ria mẽnũ inclinatiõe ſuſcipi/ mus.⁊ dni nr̃i leui onere(qð ſubiectos nõ onerat.ſ̊ vno⸗ rat.nec depꝛimit.oino ſʒ ſub leuat poſthito plũbeñ pond“. nris ceruicibo aggerimus.qð citius põt depomi qᷓ; ferri.qᷣa 2ip̃a cupiditas. ꝗ nobisvltꝛo ſubijci voletibo. B Pon ir.ↄtẽni pᷣt facinꝰ q; erple pvondus im ri.Et iõ qui ill ſe voletes de⸗ derint oppugnati volũtateʒ reſiſtendi vlteriꝰ nõ hẽbunt. tyranice dñanti.Et hᷣ fit iuſto dei iudido.vtqͥ cupiditati re ſiſtere nolum ingreſſure iaʒ reſiſtere nequeamꝰ ingreſſe. O plangendũ miſerabiłr mẽ tis erpugnate ſeruiciũ.O ex⸗ peæctadũ dñice cupiditat im/ permvt ex lvſtibo ſuis com/ potes faciat ſuos. Promittit ingentia ⁊ bonoꝝ tꝑaliũ pol⸗ licitatõne deceptos.impellit iã mſeros ⁊ miſerãdos ĩ tur⸗ pia. Cenet nos lucroꝝ pena liter dulciũ catenis addictoſ ⁊ in ſua ditõe captiuos. Nec trahit inuitos.iſʒ qð deterius volẽtes ducit qcunq; volue⸗ rI. Daſtat in nobis quicqͥd verecundie ac pudoris inue⸗ nerit.a q̊s iã ſinſ triũphisad dixit adhuc tãc; r̃ſipiſcẽdi ſu ſceptos. oĩbo viribo loneſtat; exarmat. nequado ↄtra eãqͥ lbellare volumus rebellemꝰ* Rapit nos ac paſſim ꝑ oĩa ac quiſitionuʒ genera/cupidos acquirẽdi diſꝑgit.Hõ pmmit / . ns Pplno lsnm Hepe s Mütre Hibon, Pvv nie neiß ke. Pme i u 6 loln/ oomint lüͤ Inelt weidr Ntc e⸗ nerius lye Mic inne phies ſticiſu Meſa neig len, gonge r n. ſd . i tit animũ libeꝝ.nõ ſtabile coꝛ pus vagãte aio mobiltr autqͥ etum.⁊ velut quedã cadaue/⸗ ra in paſtũ feris auibus/beſti iſiq; Piecta.captiuos ſuos im mũdis ſpirit ibo tradet:nõ la/ cerãdos.ſʒ auidiſſimis moꝛ⸗ tiferoꝝ criminũ faucibo deuo⸗/ randos.nec tamẽ vt eſſe iam deſinant.ſʒ penaliter viuant. Deniq; in vicijs adhuc poꝛ/ tat funera ſua.coꝛpibo idẽ vi⸗ ins ſunul ⁊ moꝛtuis. HDinc ẽ ꝙ eo pctõ viuẽtes (qtuʒ nos ↄgeſtaꝝ opũ piacret acceſſio) ipſa fruẽdi carnalibo delectati one ſentim.⁊ q;tam vᷣtutuʒ mopiã ſuſtineamꝰ velut mor tui vꝓtutibo ignoꝛamnꝰ-ꝰ· ¶ Ca. xvij.ꝙ deũ illi perfecte oſſideãt qui terrenis poſſeſ⸗ ſionibo ex coꝛde renũciãt. Ec ſunt pꝛo pPrter q̃ nõ explẽdis vo luptatibo ac fouẽdis.ſʒ ↄgre⸗/ gãdis fribo autalẽdis expedit facultates eccłie poſſidere vt vno ſollicirudinẽ oĩm in ſua ſocietate viuẽtiũ ſuſtinẽte oẽſ qͥ ſub eo ſũt/uetuoſa vacati one potiantf ſpũalt᷑ ⁊ quiete. deo int poſui iſtud aduerbi m. qm̃ qͥ ocioſa quiete ꝑfrui tur niſi ſpnñalit᷑ vixrerit moꝛe ecudũ viiut.Et ideo is/quẽ nulla corporee neceſſitas cu 90 ra ſollicitat/niła occupatio o meſtie ſolitudinis inquietat nullus litigatoꝛ infeſtat.nuil/ lus calũmoſus erxagitat. q̃d aliud curare debet harum mo leſtiarum. ⁊ his ſimilium li/ ber niſi vnde ad meliora pro ficiat. Onde vicia ſua profe/ ctibus quotidianis ĩiminuat. virtutes augeat.⁊ pꝛo carna⸗ libus que contempſit:ſpiri⸗ tualia bona poſſideat. In hiſ ſe diuinitus adiutus exerce/ at.ea ſemper amplecratur ac diligat ⁊ non ſolum als om nibus delectationibus ſuis. ſʒ ẽt carnis ſue cruciatibo an⸗ teponat.vt qui ſibi nihil reli⸗ quit.qð foꝛmidaret amittere ea ꝓ quibꝰ oia que habebat abiecit.tanta fidei firmitate retineat:vt ſi neceſſe fuerit/p eis libenter corpus ſunʒ um/ pendat.Proinde quem poſſi dẽdi delectat ambitio⸗ deum (qui poſſidetomia que crea/ int) expedita mẽte poſſideat. Et in eo habebit/quecũq; ha bere ſancte ðᷣſiderat. Sed quo niam nemo poſſidet deum:⸗ niſi qui poſſidetur a deo. ſic ipſe primitus deo poſſeſſio eſt. ⁊ efficiturei deus poſſeſ⸗/ ſor et poꝛtio. Sed quid fe⸗ licus poteſt eſſe eo/cui effi⸗ 2ðẽ Ziber Secudus qt ſiꝰ aditor cẽſus et hẽditaſ eſſe dignaf ipᷣa vᷣinitas:ſi euʒ modo ſcis oꝑibo colat.omẽs fructus ex illo ꝑcipiat.in illo ⁊ de illo iugit viuat. 1 nichn frenũ cũ illo poſſideat.qꝛ oĩʒ ↄditoꝛ(cui miil pᷣt eoꝑ q fece rit/eq̃ri Hõ dignat cñj his 4 ↄdidit poſſideri.deindeqdv tra queritcui oĩa ſuus ↄditor ſitautqͥd ſufficitioi ipᷣe non ſufficit.hũc poſſidebata ab il lo poſſidebat ille.q dicebat in — n Korno mnen vfſe dui cu dire legẽ tuã.⁊ dñs pslyre ditatis mee.a calicis mei.Sʒ ipᷣe cũ dicit filijs leui.Nõ da bitis ꝑtẽ int᷑ fres ſuos.ego o minus poꝛcio eoꝝ ſat oñdit. ꝙ hi qui terrene hereditatʒ cõ tempſerint poꝛtionẽ.den me⸗ reant᷑ ſpũalr poſſidere. Cunꝰ Dditati munerib⸗.oĩa qͥ pᷣclara hũt᷑ in ; mũdo:faſtidiũt.⁊ ip ſũ poſſidere/a ab ipo poſſide/⸗ ri/a ſolo ꝑfrui atʒ illi adhere/ re inſeꝑabilr ↄcupiſcũtvñ da tur intelligi:/ꝙ qui tꝑalia bo/ na/q ſeculi gaudia pitura ſe/ ctaf ac diligit:que ⁊ qta ſit di uine dulcedinis młtitudo.nõ didicit.Quis eĩ cin de digna tin eẽ poſſeſſo.aliqd aliud q ritaut s nõpᷣ amoꝛe illi oĩa q̃ putanf̃ magna:ↄtẽnit.Er/ go q̊ deũ vult poſſidere-renũ/ ciet mũdo. vt ſit illi de leata coſſeſſio.nec renũciat mũdo lois quẽ frene poſſeſſiõis ad/ huc ðlactat ambitio.qꝛ q; diu ſua nõ relinquit/mõo(cui bo na retinet) ſeruit. Et vtiq; nõ pᷣt mðo ſeruire ſimł ⁊ deo. Ac nic ꝓpterea voluit de cultoꝛeſ ſuos oĩbo renuciare. ꝓpt q di/ ligit᷑ mũdus.vt excluſa cupi/⸗ ditate mũdi:ðina in eis cari⸗ tas poſſit augeri vel ꝑfici. Er 15 decimas ac pꝛimitias fru/ gũ ꝓrimogenita ſacrificia ꝓ pctõ⸗ vel vota (ꝗ ſibi de iuſſit offerri) ſacerdotibo ac miĩſtris Diſtribui debere ↄſtituit vt de uotiſſimo ꝓplo vite neceſſa⸗ ria miſtrate ipᷣi creatoꝛi ac pa ſtoꝛi ſuo/liberis mẽtib mini⸗ ſtrarẽt. atʒ in e cultu ſine vlla ſollicitudine coꝛpali ꝓficẽnt. ne frenis occupatõbo iĩplicati officio ſuo dignas excubias ſtrennue curare non poſſint. Nunc autem ꝙ chriſtiani tẽ poris ſacerdotes magis ſuſti nent qᷓ; curant poſſeſſiones eccleſieꝛ in vc deo deſeruiunt quia ſi dei ſunt.ea que confe⸗ runtur eccleſiedei opus agit qui res deo conſecratas/non alieuius cupiditatis ſed fide- liſſime diſpenſanomis / inten tione non deſerit. Quina poſ/ ſeſſiones ipᷣas quas oblatas acpo ſoſu ſi⸗ Gei⸗ gitn hüan duͤr lheg den bus lſen⸗ rg Nil reſ hir i lnp mule ſail ſubſe gana ytſie oefin oj oſaln⸗ C Cigbe ſeruit tescbi W⸗ gece Gpl/ vhn 1 mico ſbis ad güjci Npv nnigro 1doN nlheſ grio⸗ c cn, nisfnl fen wiſt crilrs mnd neceſa! nip⸗ WmII 1fney ipia an , ni sſaſi eſtiones ſetmont e corte Pesit tas ſo ſodſce ns rmen Din G0bins innen. a wlo ſuſcipiunt ſacerdotes: nõ ſunt iã res mũdi crxedẽde ſ dei. qm̃ ſi veſtes vaſa ⁊ cefa que in ſacro vſu miniſtrãtibo erãt.ſacravocabant᷑ nec ĩvſuſ hũanos reuocari iã poterant. diumis myſterüs ſel ↄſecrxa⸗ ta/quõ nõ ea que ↄferunf᷑ ec/ cleſie/ſacra credẽda ſũt.Oni⸗ bus nõ(vr ſeculi rebo)lururi oſe ſʒ ſcẽ( vt deo ↄſecrat) vtũ tur ad neceſſaria ſacerdotes? vt illis oĩboqͥ ſe ꝓꝑfecrõiſ amo re ſub eno ↄſtituũt.:⁊ ſua ſibi nõ vendicãt eccie facultates. ad h̊ ipᷣm collecte ſufficiẽtet quicqͥd oĩbo occupatõibo abſo luti pficũtfructilli qvn pro multis occupatus ẽ fiat. Arʒ ira ille qui ſollicitudines oiʒ ſub ſe viuẽtiũ woꝛtat! in ↄgre/ gatione ſua ꝓficiente ꝓſiciet vt ſicut ulioccupatio/oĩm ſu oꝝ facta ẽ fructuoſa vacatio⸗ ita oĩm diſciploꝝ ꝑfectio gli⸗ oſa mgr᷑̃fi vnorx hẽat᷑ ⁊ glia. qui abſtinẽtes anobis:vicijs ſermiũt.nec pſit ilis faculta/ tes abijcere/qui ſuas ſaciunr voluntates. . Am queſi/ ſtis. que ſit abſtinẽtie credenda pſectio.⁊ vtrũ tãtũ coꝛpi/an ⁊ aie necenaria deat — Ca.xviij. ꝙ mhil pficiant 1 ſudicari. Si lvieʒz totũ vtus hec 5 abſtinẽtia noĩat pfecta ſctinicat.nõ ſolũ coꝛꝑi ſj etiaʒ aĩe neceſſaria ẽ.qꝛ oĩis homo ex coxꝑe ↄſtat ⁊ aia. Sj in eiſ q̃ diuerſis vitůs ſubiacentes gliquiꝗ eoꝝ ſibi qᷓvſui nt̃o cõ ceſſa ſũt.intdicũt/abſtinẽtia qJde/ſ̊ carnalis ⁊ ipfecta debʒ intelligi.Ea aũt ſpũalis atq; pfecte cenſenda ẽ.que abſtinẽ rẽ tã ab illecebris carnalũvo luptatũ q; a pcĩs omĩb facit alienũ. Cuiusnec aĩm deſide riorũ moꝛbi coꝛũpũt.nec im perio gule dñantis queſite de litie vires coꝛꝑis fràagũt.Pꝛo inde ille abſtinẽs vere credẽ dus eſt.qui vicioꝛũ oĩm liber effectus ẽ. ac reciſis coꝛpisvo luptatibo elaborat.nõ vt ↄcu piſcẽtiã ſue carnis exatiet.ſj vt mortalẽ vitã neceſſarioꝛuʒ ce oe nſteret O najde qc⸗ 4 ine q viui Prpeipi nõ ſu tentade vite ſ fonende luxu rie carnis impendit᷑. Hec nã⸗ q; vt q̃ abſtinẽria ñ ſolũ cibo rũ delicatoꝝ ſetiã maloꝑoim nũcupat cũ oĩbo oĩno neceſſa ria ſit.cũ illis marie familia⸗ rior atʒ ↄiũctior eẽ credẽda ẽ. (bo iu᷑ ilõ qð ĩ actibo apio rũ legit factũ vnũ corẽ:a aĩa vna ðine caritatj igne ↄflata ⁊ qbo ſubvni oꝛdinatõe viuẽ . gYes ab tibus/oĩa oĩm coĩa fiunt. ſi t̃ ita eis vna ſit vitaſic fitvna ſubſtãtia. Et nulla ſit in eis diuerſitas aiop. bv ẽ coĩo fa⸗/ cultatũ/qꝛ vt fieret ⁊ eẽt aiaꝝ ſctã cõinctio/neceſſaria eſt fa cultatũ iudicata cõio.Ceterũ qͥd eis gel. facultates ſu/⸗ ciunt.ſi volũtates pꝛo pꝛias nõ relinquũt.cũ ſit lon gepᷣſtanti voluntatibo ꝓpꝛijs renũciare.qᷓ; rebo.Res ſuaſ ẽt mði huiꝰphi.vel etiã abijcexe potuerũt.⁊ nũc quilibet lreti ciroſſuntr.ſed nec illi cũ ſuevo ltatis fierent amatoꝛes.pᷣm volũtatẽ dei vixerũt.⁊ iſti dñi ce volũtati ſue volũtatis ſtu dio ↄtradicũt. Non g ea res nos deo cõmendat.quã ⁊ ini⸗ mici dei faciũt.ſʒ illud qð nõ niſi vere xpᷣiani.⁊ ꝑ ̊ amato/ res dei ꝓficiunt.hi ſunt qͥ vo luntatibo ſuis/ rebuſq; piect ſuo ſe creatoꝛi ex toto coꝛde ſubijciũt.ac ſuũ velle ex eius volũtate ſuſpẽdũt.Et iõ quic uid eis ſenſus carnis ſequẽ dn.faciendũq; ſuggeſſerit.iu ſticie capti delectatõe cõtem/ nunt. a. rix. q;ta bo/ na pꝛimꝰlhoõ abſtinẽtie bonuʒ negligendo pdiderit. WBogd ſi pri ia padiſi btĩtudine aiſtodire vr a rructu vni interdicte ar⸗ loꝛis ieiunaſſet.nec ſtatũ il⸗ lũ tante felicitatis amitteret neceũ volũtaria ſalutaris pᷣ/ cepti tranſgreſſio/ neceſſitati coꝛruptõis ac moꝛtalitatꝭ ad diceret.vt tãta bñficia dei ſui. que in natura ſue cõditõis ac ceꝑatlaut coꝛruꝑet pctõ cor⸗ ruptus.aut ꝑderet. Quis em̃ ſufficieter enumeret:q̃ ⁊ q;ta lona ulli abſtinẽtie cõtẽptus ademerit.ꝙ intellectuał mẽ tis dignitate wnatus.imagi⸗ nẽ ſui creatoris accepit.ꝙ ſo⸗ li deo ſuo ſubiectꝰ/oĩa viſibi - lia ſibi ſubiecta cõſperxit.ꝙ ei viuẽdi vſus affatim hgnoꝛuʒ oĩm(q erãt in ꝑadliſo) feraci⸗ tas diuina iuſſione ſeruiuit⸗ ꝙꝓ ambox vite myſticũ cibuz nõ vñ viueret.ſ̊ vñ vitã cor⸗ poꝛis nõ finiret:ſui creatoꝛis mũere miſtrauit qͥ cibo q;diu pcipet᷑ita ꝑcipiẽtẽ ſe in vno ſtatu ſacramẽeto cuiuſdã latẽ⸗ tis figurata ſignificatõe ſerua ret vt nec eũ vlla infirmitate coꝛrũpi.nec etate mutari aut ſeneſcere nec diſolui moꝛtep mirteret. Mõ inqerabat mo/ leſta ſollicirudo q etũ. Nõ fa⸗ rigabat laboꝛ anxi ocioſũ.nõ ſõn oppmebat mintũ.ñ amit tẽde vite timoꝛ angebat.De Nte ar un teret isß⸗ iuri aſu. Ha gei che s Ww img lo yiſbi 1 104G fema, Winn jcbi⸗ ti cot eators fu nyno flatel zſetua mitate dato P clun⸗ immt ade — . riaa norleg ſmoꝛtalſtate ſeci.hẽbat faci lẽ victũ.oꝛpex oĩbo ꝑtibo ſa nũ trãqͥllũ motũ. Ignar pẽa lis mali. hitatoꝛ ꝑadiſi. Exps pei.Capax dei.poſtrẽo qͥd eo feliciꝰ fuit.cui erat oꝛhis ſub/ iectus. Nulłinfeſt. .iber aĩ mus.⁊ viſibilis de. Qñqdeʒ niſi añ peccatũ videre den ĩ aſ ſnmptõe viſibilis creafe ſole ret.quõ ſe iã pctõꝛ effect a fa cie dei quẽ nuq; vidiſſet. ab/⸗/ ſcõderet.Potuit/g videre de/ 7 7 um pꝛiuſq;ᷓ peccaret adã.ſicut eñ patriarcy viderũt Sed qũ ait.vocẽ tuã audiui ⁊ timui. Ex illa iã videndi deñ ſctitate ceciderat. Jã ſe indignüvidẽ do deo reddiderat.voceʒ inqͥt tuã audiui ⁊ timui.eo ꝙ nu/⸗ dus eẽm.⁊ abſcõdi me.O qᷓ; tũ ſecuritatis hñtqͥ ſibi bene ſunt oſcij.⁊ q;tum pturbatos hũiliat ꝑpetratio pudẽda pec cati.Sic iſti qͥ ſe abſcõderunr a facſe dei e ſua turpitudine nõ denuditate cõfuſi.qͥ nõ iõ erubeſcebãt/qꝛ veſte erant ex iudicante ſecuta ſunt. geam ſi placet q̃tr il⸗ li hĩes pꝛimi cõmiſerũt tam grande petm̃ ꝙ ⁊ ipᷣos de ꝑa⸗ diſo piecit.ĩ q̊ vite penalis ex ilii.⁊ in eis oꝛiginalit᷑ totum danauit gen hiianũ.Et mihi qͥdẽ videtiꝙ nõ ederẽt de lig pꝓhibito.niſi ↄcupiſſ ẽt.nec cõ cupiſcẽt:niſi tẽptati.nec tem ptarent᷑:niſi deſerti. nec deſe / rerent a deo. niſi ipᷣi deũ prius deſererẽt. nec deſereret deũ. ni ſi ſuꝑbirẽt.⁊ ſiłitudinẽ dei dã nabilitapetiſſet.Ad quã ꝑuẽ turi eẽnt ſine corꝑis morte. ſi ſub deo ſuo viuẽtes/pᷣceptũ q acceperũtcuſtodiſ ẽt vt qͥ . Ed iam ui poſſe nõ moꝛi acceperũt in na mra.nõ poſſe moii ↄſequere⸗ tur in ghia.Et ibi accepti erãt pimiñ nõn poſie peccare/ſi hie eoꝝ meritũ fuiſi peccare no⸗ luine.Nõ igit a creatoꝛe ſuo in creatura vinitatis affectõe collapſos. moueret apta ↄcu⸗ trinſecus nudi.ſʒ qꝛ intrinſe⸗ cus detectõe ðina nudan.De niq; ⁊ ante pctm̃ nudi erant. ⁊ nõ erubeſcebãt.qꝛ nihail con tra volũtatẽ dei/vnde ↄfunde rent admiſerant. — piſcẽtia.niſi eos añ corꝛupiſ/ ſet oculta ſip bia nec eis prr ſerpẽtẽ dyabol ꝓpĩaret tã fera leↄſiliũ:mſi pꝛi eoꝝ depꝛẽde ret appetitũ.Si inquit guſta⸗ nerins de ligno ſcientie vvni⸗ ¶ Ka. 1r. v pet peimi luſs. 1 malis q ill ecantẽ deo malilaperient oculi veſtri. et eritis ſicut dij ſcientes bonuʒ „* — Ifnalũ.hec ſũt tria illa que in mũdo eẽ. 1 diligi nõ delere a Dilectoꝛibo dei. cõteſtat ſctus iohẽs apłs dicẽs.Nolite dili gere mũdũ neq; ea qᷓͥ in moo ſunt.qꝛ oẽ qðẽ in mũdo:ↄcu⸗ piſcentia carnis⁊ ↄcupiſcen tia oculoꝛũ eſt. ⁊ ambitio ſecu li.q nõ ex patre c.ſj̊ ex mũdo ẽ.Que miſi illi(aꝛ a dilectiõe dei iã defecerat) iligerecepiſ ſen nũq; male ſuaſi ſerpẽtis ↄſilio cedidiſſent. AItaq; ↄcu piſcẽtia carnis ab eis imple⸗ ta ẽ ꝙ de lignoxetito guſtaue runt. cupĩa oculoꝛum ꝙ ſibi oculos aperiri eupierũt.⁊ am bitio ſeculi/ ꝙ ſe fieri poſſe qõ de crediderũt.Pꝛoinde dele⸗ ctarione carnis ⁊ oculorũ cu⸗/ rioſitatẽ/ ac ſeculiambirione coꝛrnpti/a lignoviteex ꝗᷓ eis arcende moꝛtis ac ſalutis cõ tinuande gĩa pᷣſtabat᷑) abſciſi ſunt ⁊ moꝛbidã ilitatẽ eoruʒ coꝛpa ↄtraxetũt.vt iuſta ſniĩa dei eo die credant᷑ mortui:qͥ ĩ eis penalit᷑ facta ẽ neceſſitas moꝛiendi. Et ꝑ illud lignum qð ſciẽtia boni mali ex auſa nomẽ accepit:iaq ſe abſtiner cũ poſſint.miſeri neglererunt q̃d int᷑eſſet int bonũ qð ami⸗ ſerũt/a malũ qð incurrerant. ᷣa pens ſua diſcernerẽt. O ĩi amiſſo tanto bono/nullum Liber Secũdus malũ incurrerẽt’quale pdidi ſent bonũ. foꝛte neſcirẽt. Oul cior em̃ ſit ſaluscũ wloꝛ ex⸗ cutiat. ⁊ ſanitas amiſle vulce dinẽ lãguor amatitudo ↄmẽ/ dat.Ac ſic ad h̊ illi malũ non diſcendo.ſ erpiendo ſentire ceperũt.qð meli ignoꝛarẽt vt ipᷣi ex miſeria ſua ſentirẽt:qᷓ;/ tam btĩtudinẽ ꝑdidiſſent.atʒ ita qs non mouerat fortaſſis boni naturalis amiſſio mo⸗ ueret ſaltẽ penalis iuſta ꝑpeſ ſio. Nec ꝑ exceſſũ dicta ſũt ne ceſſaria nobis de pꝛimis hoĩ⸗ bus vtꝗq nolũt dãnatõis eoꝝ ſubire ſuppliciñ caueãt ꝓla⸗ pſioms exẽplũ. . ¶ Capi.xxi.ꝙ oĩa bona que ĩ adã coꝛrupti ꝑdidimꝰ in xpᷣo reꝑati recipimꝰ er adã ſimus carnalit nati:nõ ipᷣm tũ debemꝰimita⸗ ri.̊ xpᷣm. in qͥ renati ſumus ⁊viuimꝰqñ veterẽ ↄuerſatio nẽ ſalubꝛit᷑ innouati deponi⸗ niſi ꝓ carnalibo ↄcupiſcẽtijs/ ac deſideris morte mictari.⁊= qdẽ imitari xpᷣm:niſi carnali bus ↄcupiſcẽtũs ac deſiderijs cruciſigi. Sicut aliud nõ ẽ ve⸗ terẽ ↄuerſationẽ deponere.ĩ nõ ᷣm quã vetẽſcit⁊ morit᷑ iʒ E nr fan lne pn⸗ Ginn ſiis nint i⸗ Cin jeſ ſn Unn bon li⸗ lo diln lan leye wpn lulp Utt⸗ Poc lidle hp thosſ ein bular adch Dal rerj dule ni inon enre nüN küi t40 taſis eno l rn shol ſoeo 1 agei nſ el amit Eimnial ſons halſn⸗ idepn Aann S „* Uuni 8 Capitulũ xxii bm deum viuere.qui ſolus p̃t pſeuerãtes in ſe innouateꝑ enmit᷑: ht̃e.Qua ꝓpt ſicutiqñ ĩ adam fuimꝰ.oẽs lipᷣo cadente cecidimus.ita qꝛ in xvᷣo eẽ iã cepimus.qͥ ꝓ nobis oĩbo di⸗ gnatus eſt mon/⁊ nos petis nt᷑is illi cõmoꝛtui/cñ illo ſpi/ ritualiter reſurgamꝰ. In illo oia bona qᷓ potuimꝰ hre.ꝑdi⸗ dimus. In b etiã maiora ⁊ ſi ne fine hnda tiecepturiſum'. ſi ꝑſeuerant eiꝰveſtigia tene⸗ amus.ldã nos ſub noxa ha buit.malis oĩbo ꝑ ꝓpꝛiam cul pã.Aqbo nos liberauit aduẽ tus xpᷣi ꝑ graʒ. Alle in noſcul pã ſuã tranimni ⁊ penã. hic qꝛ culpã noſtrã ſuſciꝑe(vtpo⸗ te ↄcept a natus ſine pctõ) ñ ptuit de ſuſceptõe pene nxe/ culpã ſi Laboleuit penã. t vt totũ dicã.adã eripuit nob padiſum.yꝑs vonauit celuʒ. ¶ Ka. xxij. qualiter viuere de illo eẽ volumus(qð eẽ dbemus. ſicut ſctũs iohẽs apls dic) quõ ille ambulanit ⁊ nos ſpũalt ãbulemꝰ.Quid aũt ambulare ſicut ille am/⸗ bulauit:.niſi ↄtẽnere oĩa ꝓſpe ra q ↄtẽpſit.nõ timete aduer/ ſa qͥ ꝑtulit..ibent᷑ facere que leant.qͥ Zideoſi in, Rfecit. dorere fieri qͥ mandauit 3 ſpare q ꝓmiſit.⁊ iequi q̃ ipſe pcenit/pſtare hñſicia enà in⸗ grat᷑ꝭ.Hoõ retribuere ᷣm me/ rita maliuolis.⁊ oꝛare ꝓ imn?ę· micis.amare bonos. imiſere/ ri ꝑuerſis inuitare aduerſos ſuſciꝑe in caritate ↄuerios,.et eqninnt᷑ pati ſubdolos ac ſu⸗ pbos.Ad h̊ etiã ꝑrinet/quod ait ſctũs paulłapis.Si reſur rexiſtis in xpᷣo:que ſurſũ ſũt querite.vbi xpᷣus ẽ in dextera dei ſedẽs. Alli reſurgũt cũ cri⸗ ſto/qͥ moꝛiunf ſicut ille pctõ. ñ diſtinctõe ſeruata.ꝙ ille mortuꝰẽ pciõ/nõ ſuo.ijü ntẽo. Hnuſqͥſq; aũt noſtꝑ/nõ oim monit pctõ ſʒ ſuo. Quid ẽ pec cato mori:mſi dãnãdis oꝑi bus oĩno nõ viuere.nihil cõ⸗/ cupiſcẽ carnalx.nihil am bire vt ſicut moꝛtu cearne/nulli ia venahit. nullũ aduerſat aut ð ſpicit.nulliꝰpudicitiã callida circũuẽtõe coꝛtũpit.nemi vi⸗ olẽtus exiſtit. nemĩeʒ calum ·Hm niat᷑ aut oppꝛimit./nõ inuidet lonis/aut inſultat afflici.nõ luxurie carnis inſeruit.nõ vi nolẽtie deditus.in ſe bibendi ſitim/bibẽdo magis ac mag accẽdit:non odioꝝ facibo in ardeſcit.nõ cõpendia iniuſta ſectatf.nõ potẽtibo aut diuiti: bus adulat.non imnquieta cuj⸗ D rioſitate raptaf. nõ comeſtice ſollicitudinis cura diſtendit nõ officioſis occurrẽriũ ſaluta tõiho delectaf.nec ſupbox iniu rijſ fatigat/ñ eũñ ſuꝑbia iſlat.ñ ambinio ventoſa pᷣcipitat.nõ vana głia turpit᷑ iactat.nõ de ſideriũ glioſe opinionis ifã/ matnõ diſtinctio alieni actꝰ illaqueat:inõ ad ſocietatẽ tur piũ/turpidinis amoꝛ inuitat nõ rabies inſani furoꝛis exa/ hus carnalit᷑ viuẽtesdeñ ofi fendimus ⁊ moꝛtui:pctõ nõ fuiũt.Sicut inq; carne mor⸗ tuꝰ.nõ pᷣt facẽ iſta q̃ dixi. nec pati. ita his ⁊ tahbo vicijs oĩ⸗ no nõ viuũt.qͥ vt viuant deo. carnẽ ſuã cũñ vicijs ⁊ ↄcupiſcẽ tis crucifigũr. ¶ tꝑantia vti dẽãt qͥ ſe a volup tate ðᷣlectabiliſ.vłimodẽata pceptõe ciloꝝ coiʒ.atʒ imode rati vſu vini cupiũt abſtinẽ. gitat nõ ſumptuoſaꝝ delitiaꝝ 2 11 HS ſinn ſtudiũ mactat.nõ ardor anĩio Embꝛa lua ſe ↄtẽtionis exanimat.nõ fa⸗ eit impudẽtẽ audacia.miquũ iniuſticia.ſerreñ inclementa va riũ incõſtantia.ꝑtinacẽ cõ tumacia.inſanũ veſania. deli tioſũ gula.rebellẽ inobedien/ tia.vanũ iactãtia.infidelẽ ꝑpfi dia.leuẽ fa cilitas.ſeuũ crude litas.mãduconẽ turpẽ edaci tas ĩpatientẽ mobilitas.mo/ bilẽ inſtabiliras vagũ ſpña⸗ lis infirmitas.iracundũ anio ſitas.ſuſpitioſum pnerſitas. verboſũ vanitas.ixriſorẽ ma lignitas.qͥ remotꝰẽ a ſeculari bus ꝓꝛſus illecebꝛis.remotꝰ ab inimicicijs.xemorab inſi dijs alienis.rxemot a rapiniſ vel occultioribo vel apert.. xe/ morus a mẽdacus ſiue piu⸗/ rijs.poſtremo remot ab oĩge nere flagitioꝝ ſiue ſacinoꝝ q̃ͥ ai ſũt ſuꝑtrã moꝛtifi⸗ cãt.qñ inſolens coꝛpꝑꝰieiunio rm ↄtinuatõe caſtigãt.qñ ĩtra ncẽium modũ ſuũ tpant ap⸗ petitũ.qñ ñ ſolũ ſe a delicatio ribo cibis moderata diſtricti one ſuſpẽdũt.ſʒ etiã in ipᷣis coĩbo nihil carni ſue ꝓ eſide rio / ſz ꝓ ſuſtẽtãde vite neceſſi tate ꝓmittut.cti ꝙ nec deliite illibet / ſi abſq; deſiderio pcipi ant officiũt ⁊ viles cibi plerũ qʒ abſtinẽtie ꝓfectũ ſi appetẽ ter accipiũt ĩpediũt.Ninc ẽꝙʒ ſctũs dõ/aq i ſe ↄcupiaʒ caſtiꝰ gauit.atʒ eã ſibi a ſuis oblatã ne ðᷣſiderio ſuo ex ea ſatiſfſacẽ vigeret᷑.effudit:x ſctõ lelye ꝑ ceptio carniũ nõ ↄcupita. nõ nocuit. Dñ dar itelligi ꝙ ve racit᷑ abſtinẽtes eſcaꝝ.n õ na⸗ turas/ſj ↄcupĩas dãnẽt.volũ ltes weat ſroſ ecl Aa ſon⸗ eyine Amn Aut nita fen ga⸗ E lit a d lolſcn lboſt din co Utce⸗ ſneb Nonn lopno nenn Cin ſurnne Nr. köbl dſope Ntiu üſe nocte s vm lomne Aof peo n65 nenonr ini net ſs i IIN. npſ⸗ WI ſiwee lni. imurft eune⸗ gante⸗ ltr Adiſnui jäin 3 . epſe teneteld ruin non ipen lpet⸗ inte⸗ aoti zoblri ſarifue ceg Uptts.N. ngn a:M Läin tates ſuas deſi derati cibi vel wt abuſione moꝛtificẽt.Aui at nõ ſolũ a q̃litate /ſ enã qti tate ciboꝝ cupiũt abſtiner̃᷑ ni hil aliud ſtudẽt:niſi vt qᷓ; tuʒ ſtomaclv reficiendo/ac fami eximẽde ſat eẽ videfſidulge⸗ ant nec expleãt ſuos appetit auiditate ꝑcipiẽdi.ſᷣ̊ compri mãt.atq; eis nõ ſaturitas edẽ di finẽ faciat.ſʒ volũtas.qͥ tã a cupiditate pᷣcioſoꝝ ciboꝛuʒ iᷓ; nimia vilin peeptõe ↄtine bũt.qͥ cibis nec launeꝛibo vo lũt carne lururiante diſſolui. nec diſtẽtõe vẽtris vilibo one rari.qñ abſtinẽtes viri nec de litioſi ſoleãt eẽ nec auidi. Jã ð vino abſtinẽdo vel ꝑcipien doqͥ d dicã.vñ ſctũs apłus ſi xit certã reglaʒ dicẽs. Molite inebꝛiari vino in qẽ luxuria. Tuxuriã facit ⁊ nutrit vini ꝑ/ ceptio mimia nõ natura. Et/p prerea nõ vos vti vino.ſ̊ in/ ebriari ꝓhibeo.qñqͥdẽ ĩfirmũ ſtomachu moderat vini vſ⸗ ↄfoꝛtat.ebꝛietas aĩm coꝛpuſ/ ; ðbilitat Oeĩq; thimotheo diſcipulo(ꝗ ſe lõga abſtinẽtie Diſtrictõe iã fregerat.⁊ ſtoma chũñ ſunaq̃ ꝑceptõe coꝛruꝑat) mocdico vri vino dẽre pᷣcipit Dicẽs. Noli adlouc aquã bibe re.ſʒ modico vino vtere ꝓpter ſtomachuʒ tuũ.⁊ frequentes tes tuas infirmitates. 2lc p 9 nihil abſtinẽtiã faciũt/q̃ vi nũ nõ ꝓ ebꝛietate.ſʒ tm̃ p coꝛ ꝑis ſalute ꝑcipiũt.nec h̊ eis offert volũtas.ſz pmittit iſir mitas.q ſi defueritla vino eſt abſtinendũ.nec vini ꝑceptio (ᷓ ifirmũ ſuſtẽtat)ſanũ corpꝰ inceẽdat.Amqͥdẽ vino vti et vſui hr̃e/oĩino nullꝰdixerit eẽ pcetm̃i. Sed h̊ iõnõ debemcar ni deſiderãripᷣ̃ſtare ne cũ illi licita ↄcedere ceꝑimꝰ. poſcat illicita. ⁊ ſibi obſeqntes ĩ mi⸗ nimis ũ flagicia puniẽda cõ⸗ pellat. ac nafali oꝛdine ꝑf ba⸗ to.nõ ſpũi corp?ꝰſʒ ſpũs coꝛi pi dñanti deſeruiat. NPuc ac/ ceditꝙ ⁊ ipᷣaʒ mẽtẽ abſtinẽ⸗ tie fructꝰ alacrẽ facit.carnem qʒ ſvſqʒ ad laſſitudieʒ fatiga tã ſʒ ſpni oꝛdinate ſubiectaʒ mobilẽ reddit.Sẽſus etiã q̃ͥs dicunt᷑ craſſos efficere vł gra uare ↄgeſte deltie⸗ ↄſuetudo pcitatis exonerat.⁊velutq̃dʒ politura religioſe exercitatõiſ attenuat. Ka. xxiiij ꝙ vtentes carniby ↄcupĩa carmum polluat non LZiber Secudus altilibo vel alijs auibo p̃cioß. aut piſc ibo ꝑfruant:inõ mihi vident᷑ reſecare delectationeſ ſui coꝛpis.ſʒ mutare.nec pꝛo abſtinẽtia ſʒ elut neſcio ꝓã̊ imũdicia vel certe(qð ẽ ver. rf ſtomachi nauſeant tene/ ritudinẽ delicatas illas ↄmu nes ac viles carnes abijcere: q̃ poſſint ſuis alijs/nõ ſolum carmbo/ſ; etiã delicatioribus acpᷣcioſiorib carnibo/ ſuaſvo luptates explere.cũ ſicut iam ſupᷣ pamuit.nõ aliqꝝ carnium (que vſii hano neceſſe ſũt) nobis nature daãnande ſunt q̃s deus inſtituit.ſʒ carnales ↄcupiſcẽtie fugiẽde.qᷓs ſenſui carms dyabolus introduxit. Illi aut qͥ partioꝛes viderivo lut:⁊agłiam ſibi velut ð abſti nẽtia diſtrictioꝛe ↄqͥrũt.ſic ab oĩbo altinbo iudicãt tpandũ: ſed pegrinis pomis ac ſoꝛbi⸗ tiñculis delicatis/ceteriſq; ali is ſui coꝛpis impleãtappeti⸗ iũ cñ ſpnᷣalis abſtinẽtia nõ ali I ciboꝝ vſum. ſʒ deſiderium ſuadeat cõpeſcendũ.⁊ ih ma gis parcimonie leruire cenſẽ cdh ſuùr:q ſibi nõ aliquaꝑ reruʒ pcepnões ſʒ coꝛ pis delectati ones intdicũt. Illi q̊ qͥ nega ta ſi i vm pcep õe diuerſoꝝ poculoꝝ poniõ bo iundant/ne qquaqᷓ; abſtinetiãà vident iple prio. re.qͥ ad lvc foꝛtaſſis ſe a vij no ſuſpendũt.vt mereant ab oĩbo laudẽ.a intdicti ſibivini pceptionẽ ↄpenſant pocul ſua uioꝛibo voluptatẽ In vini eij vſu / nõ a vini tmê/ſʒ ab oibo q̊ accipiẽtes inebriat/vel ab ali is que ſunt ſine ebꝛietate ſua uitatẽ certe ꝑcepta ↄciliant. abſtinebitvt ſit a veritate ab ſtinẽtie ↄſumatus nõ erima gine foꝛis ſplẽdidus. int ca/ uus.lvibo velut purus.⁊ deo ſilate virtutis ſoꝛdibo plenꝰ. Nec min a ſuꝑflua cupidita te poſſidendi q; a volũtate ꝑ⸗ cipiẽdi nobis ẽ abſtinenduʒ. qm̃ cñ oĩa que habemus.pꝛo noſtris vſibo tm̃ habeamus. Ca quibs vn nobis ardenter haberevelle. vel etiã lucris hiĩc inde q̃ſitis augere? nihil ali/ ud eſt. qꝙ;ᷓ nõ tolerande neceſ⸗ ſitati ſeruire. Mec poſſũ dicẽ (vt ſit vnde quotidie paupe⸗/ ribus erogetur)mea poſſideo qñ nemo pfectius erogauerit eo qui nihil ſibi perfectionis intentione relinquit ex pro/ Capitulum.xxv. q;ᷓ vt ile it ieiumo vel abſtinentie ad uenientium caritatem pleiũ ui (cn gn fte ql lant inan Mn/ ſeen ſel I ſunn Pchei fnic hbe, 1 gili be 4 ſeavi niab brpini calſua vinle, o eicbati Cieſis Clont⸗ reeb fine Mas N Ner. aptenn ſitareg⸗ nenarz. mus.eo rams, NRenen umsfi thildn bemnt⸗ nſidiee olre/ ppſice⸗ alenn fertone 1 e N wöhtt nenten⸗ nenlei nãdi vel abſtinendi neceſſita ti ſubdamꝰ.ne iã non cuoti/⸗ ſ inuin/rem volũtariã facia mus.Si em̃ q flibet aduenien tes a ieiunio intermiſſo refi⸗ cio./nõ ſoluo ieinmũ.ſj ſpien caritaris officiũ. Ceteꝝ ſi ꝓpt abſtinẽtiã ſpũales frẽs (qᷓs no ui in ea remiſſione delectari) ↄtriſtoꝛabſtinẽtia mea nõ ẽ vtus dicẽda ſʒ viciũ. Am̃q/ dẽ ipᷣa abſtiuẽtie ac ieiunioꝝ cõtinuatio niſi fuerit(qñ res exigit ) ptermiſa./⁊ me inflat. ⁊ frẽm meũ (cin caritas iulbet ſerui e ptriſtat.vi certe mhil mihi iene fraf ne catitatis de mõſtrat. cum ſine abſtinẽna quẽliber viem catlvlicũ ſola caritas pficiat. Et oĩs abſtinẽ tia. aut ꝑdat ſine adiũctõe ca ritatiſ aut ꝑeat.Auia g abſti nere vel ieiunare etiã mani⸗/ vi velqlibet alij heretici poſ⸗/ ſunt(vrpote)qͥ oẽs carnes nõ ꝓ abſtinẽtia deteſtãtes.ſ̊ pꝛo imũdicia coꝛꝑa ſua panis et aque ꝑceptõe ↄficiũt.nõ pꝛo nagecanns e ab his q̃ illi qʒ reijcũt abſtinẽtes.ſʒ (qꝛ abſtinẽtiã nrᷣa fides cõmẽ dat.caritaſq; ↄſumat.ijs vᷣtu apitulũ.rxv. tes illi nõ habentes.occidereę/ 4 ſe poſſunr.edificare aut ⁊ ꝑſi ci taliter abſtinẽdo ñ poſſũ) ipſis catlvlicis chriſtianis (qͥ ſiue ñvalẽdo abſtinẽ ſiue no lendo/oĩa vſii noſtro ↄceſſa cũ gratiaruactione percipiũt) nõ nos ꝗt᷑ abſtinentiã pꝛefe ramus.ne foꝛte plus humili: tatis habeant illi. vnde iure nobis abſtinẽti bus pᷣferanf. Quocirca ſi volumus nobis abſtinentiam noſtrã ieiunia q; noſtra nobis ꝓ fiere:a ſu⸗ perbia (que aut inpꝛimis ex⸗ pellit omnes vᷣtutes aut mi⸗ nuit) ⁊ iactantia(cunctis ini⸗ mica vᷣtutibus)atq; ab om⸗/ mbus omnino vicijs diſceda mus vt ꝓſit nobis/ꝙ a cibis delectabihbus abſtinemus. quia tunc nobis proderit:ꝙ corpoꝛa noſtra vel certe coꝛxo rum incentua rigoꝛe diſtri⸗ ctionis abſtinentie caſtigamꝰ ſi camalibus deſideris abſo⸗ luni/ſanctis vtutibus florea⸗ mus.Sed iam finem liber ae cipiat.vt de virtutibus ac vi⸗ cijs vnde hic pauca tetigimꝰ. latius ac plenius in tertiovo lumine donante deo diſpute⸗ (Expliatlilerſerunus Liber Tertius ¶ Ancipiũt capitla libꝛi rercij (a ) Montuma yVris vᷣutibus virtu tum ſilitudines diſtent.i. ¶ Oe ſuꝑbia ſit maloꝝ omui um cauſa.ij. ¶ O ſupbia(er g̊ ꝓcedũt oia mala hũilitatis vtute vincatur. ⁊ omĩa vicia tunc fugata degeant. ſi virtu tibus cedatr.iij.¶ e cupidi// tate ꝙ ita mixta ſit ſuꝑbievt nihil pci fiat/qð nõ exvtradʒ ꝓcedat.iiij.¶ Quo aĩ torinẽ to inidos affligat inuidha. v. ¶ In que ⁊ q;ta mala ↄcupi centia carnis erumpat · ſi ei mens coꝛrupta ↄſentiat.vi. ODe etiã hii q̊s ab impuden tia queluvt neceſſitas vetat: ſi viuere pudice ↄſueſcãt: ad amorẽ caſtitatis aſcendãt.vij Quibo indicijs woſſit oſtẽ? i ſupbia. que ipadi tis aꝑtaẽ vel in fictis occulta.viij. ¶ Quãtis malis vanitasva nos inuoluat.ir. ¶ Quibus ſignis inuidoꝝ declaref inui/ dia.r. e vtilitate timoꝛis ⁊q̃d efficacit᷑ pctisobſiſtat.xi. We futuro iudicio vel eter mitate ſupplicij. ac de qlitate gehenne. xij. ¶ De laude cari tatis.xiũ.¶ Qualxr poſſint ea que de caritate ſctũs apls di/ xrit intelligi xui, ¶ Auãtum * pfectionis caritatis in ſe fun datis exhileat. xv. ¶ De q̃li⸗ tate vᷣtutis.⁊ q̃l ſibi ↄſentiẽ tes infoꝛmet.xvi ¶ QDuibus gradibus ↄuerſi in culmẽ per fectionis aſcendant.xvj. CAe ſit qternarij nũeri cre enda pfectio. ⁊ ꝙ quatuor vᷣtutes (que dicie ſũt pꝛicipa les)ex fide viuẽtes/a dũo col late iuſtificent.xviij. ¶ De tẽ perãtie qᷓ lirate vel oꝑe.xirx. ¶ Quales eẽ dẽant q̊ͥs ani⸗ mi foꝛtitudo nobilitat.xxr. de iuſticia vel ſide que er ipa ꝓcedit.xxi. ¶ De eq̃litate ꝙ ad eandẽ ꝑtineat hũane ſo cietatis vtilitas.xxij. 4 duo iuſticie genera ſũt.xxiij. ¶ De liberalitate.⁊ lr bene⸗ ficẽtie op dẽat exerceri.xxiiij/ edifferẽtia amoꝛum.ex Ptu ab eis differat pfecta di lectio.xxv.¶ QAuid ſit cuiq; ſua tribuere.xxvi.¶ Oe actu⸗ alem vitam tres Ptutes / ſch temꝑantia foꝛtitudo ⁊ iuſti⸗/ cia cõſumant.⁊ pꝛudẽtia que eſt quarta vtus menti cogni⸗ nionẽ reꝑ latẽtiũ pꝛeſtet.xxvij ¶ De ſociali vᷣtute.⁊ ꝙ non recte faciant.qui cũ poſſint ni hil humane ſocietati ꝓficiãt. xxviij. dẽtieac pientie fonte cognitionẽ oĩim reꝝ bibant.qͥ ꝑcipiendelciẽ⸗ 1 de pꝛudẽtie ac ſa *. - . — hn ſpine fen ham⸗ etu gen kerm elce ſtnen Capitulum Primü en tie feruenter inuigilant. xxix. deo wnãte in libꝛo Ksobi- NdADH ¶ Oe prudentes nec alis no rui. Mũc ſuꝑeſt vt diſputati Anne ceant nec ſibi nocere ꝑmittiũt oneʒ de vitijs ac virtutibo nõ ☚ 21 ꝙ ibi eis ſit ſine admixtõne ingenio fretusccuiꝰ mihi con ner alicuius erroꝛis ↄſumata pꝛu ſcius non ſum.)ſed oꝛantibo . dẽtia! vbi erit ſine peccato vi / vobis adiuuandus incipiaʒ. ieige ta. xxx. ¶ De affectionibo qtu ¶ Quãtũ a veris ptunbovix ar or. ꝙ inter vicia nũerari ñ de/ tut ſiłitudines diſtent capi/ icn kant ſcas plils er ena. tulum primum. Ninl1 luntate ꝓcedit. xxxi. ¶ O hi Neſiſri. NeH affectus (ſine quib in hac vi Dei iſtis di ta recte nõ viuit) in illa ſuut achtu a veris virtu/ Se ra beatitud e nõ ſint. que nec tibo virtutũ ſil tudines diſtẽt In. timoꝛẽ habitura ẽ nec voloꝛ? NMon dico q;tũ a medicamẽ/ en xxxij. ¶ Qualiter vtutes ꝗᷓ to venenuʒ. qꝛ medicamẽtuʒ dee tuor(qne dicte ſunt pꝛincipa/ ita corpus aliqtiẽs ſanat.vt eo les) aut in pñti nos a peccat id a moꝛtis neceſſitate defen . cefendunt.aut in eternuʒno/ dere nõ valeat.⁊ venenũ non ilſcum ſinevllo pecrato uma aufernfact witi coeroni qua tn nezant. xxxiij. ¶ Dbi locutor ſiauferenda nõ eẽt. niſi fuinʒ iie. ſe de toto ope excuſat. xxxiij. acceptũ.ſʒ accelerat coꝛpoꝛis tunnt ¶. Libr terti plogus. moꝛté, c erat aliquto diu ns — Fuita c06 tius victuri. Sed plane dico ⸗“ —ESO a veris tm ſiltudines diſta n templatiua. ⁊ quu re vtutũ q;ũ diſtat a veritaſ⸗ rs ſG tum ab ea differat rve mẽdaciii. qꝛ ⁊ ſiłitudo vmn ue actualis vel qualiter poſſitis tis(que vider vtus eẽcũ nõ ige. ipſius cõtemplatiue virtutiſ ſit) mihil eſt aliudniſi mẽda⸗ nalt fieri deo adiuuante pꝑticies ciũ.⁊iõ nõ ẽ virtus dicenda. Kcc. primovolumine abſolui. Oe Gvicin. vera virtus eſt veri ſtet actuali q́ʒ vita/que eſ̊5 religi tas.cui qͥ amãter adheſerit:a ngnen oſe increpatõis vtilitas ac ſa pen moꝛte reſuſcitatus.moꝛi hſmnn tientie vᷣtus oſtenſa eſt. ⁊ qli vltra nõ poterit. niſi cũ ab ea nio ter tractãde eſſent facultates depꝛauata volũtate receſſerit linen eccle.vel de modo ſpũalis ab Sic ecõtrario vᷣtut ſilatiocqᷓ nui ſtinentie qne dicendaviſa ſũt ẽ vt dixi mẽdaciuũ.veritat᷑ cõ⸗ Liber Tertius trarium) animã ſepat a deovi operati virtutes. ꝙ eas neca ta ſua nõ interiturã.ſʒ ſuppli cio(qð ẽ illius mors) penalit ſine fine victurã.ſcriptura di. Os qð mẽtit᷑ occidit gĩaʒ ac ꝑ B ſicut virtus aĩam ſibi vera⸗ citer inherentẽ (ſi fuerit vera) iuſtificat ita ſilata ↄdenat.et qd iuſtificatio aĩe:niſi eiꝰẽ vi ta ꝑpetue beata.ac btẽ pꝑpetua ſicut ↄdẽnatio aĩe pena er eſt ſentiẽda que moꝛs ꝓbat᷑ ⁊ ip⸗ ſa ꝑpꝑetua. Itaq; duplrrea ẽ aĩa.ſi ⁊ bonũ nõ faciat vñ ſpi⸗ ritualit᷑ viuat.⁊ ꝓpetat ſili⸗ tudinẽ boni.ſub q̃ maleviuat 2 lateat. Supbus vult ſe cre/ chi cõſtãtẽ. ꝓdigus hiberalem. ZYluarus diligẽtem. TCemera tius foꝛtẽ. Vnhũanus parcũ. guloſus humanũ. Ignauus quietũ.ii midus cautũ. Im/⸗ pudẽtia fiducie ſibi nomen a ſcribit ꝓcacitas appellatõem libertatis c htendit.Eloquen tiꝗ verbyſitas fugit.a curioſi⸗/ tatᷣ malũ/ſub ſtudij ſpnñalis colore deliteſcit. Nec ⁊ ſi poſ⸗ ſunt ingenio hũano diſcerni tñ ſine cono dei (;tun mihi videt)necvirtutes poſſuntap peni vel hr̃i.nec eaꝝ ſilłitudi/ nes (que ſunt vicia virtuteg imitantia) declinari. intantũ vt infidelib milail ꝓfuiſſe cre/ damus:·etiam ſi ſint ꝑ coꝛpꝰ deo ſuo accepiſſe crediderunt necad eum qui eſt finis bono rum oĩm:reſerre voluerunt. Et quid dico.nihil eis ꝓfue runt.imo ⁊ nocuerunt.dicẽte ſancto aplo. Omne quod nõ eſt er fidelpeccatum eſt. ñ di⸗ rit. Omue quod non eſt ex fi⸗ de nihil eſt.ſed dicendo.om⸗ ne quod non eſt ex fide/pecca tum eſt. declarauit. ꝙ omĩa bo na aut ex fide geſta virtutes ſunt.que pꝛofecto iuſtificant. aut ſi fuerint ſine fide nõ ſůt ghqua bona credenda. ſed vi cia.que non iuant ſuos ope rarios.ſed cõdemnant inſla/ toſq; pꝛecipitant atq; a ſini/ bus eterne ſalutis eliminãt. Sed quid ego de inſidelibus vndecnilus ambigere vide/ tur)exaggero cũ ſanctus pau lus etiam fideles quoſdã qui credentes in deum. non ᷣm deum. ſed ſᷣm homine; viuũt carnales nominet dicens.Et ego fratres cum vemſſem ad vos:non potuivobis loqui q̃ᷓ ſi ſpnñalibus ſed quaſi carna libus.nondũ enim poteratis ſed nec adhuc quidem pote/ ſtis. adlhuc enim eſtis carna/ les.Et cãm quã cum querere mus/quid carnales vellet in telligi/ſecutus adiũxit.um efiſi enno fnvi Dnalp Wern oc gun rch aſce doli busin ſäi ſe hüi nin niit⸗ legel Mere⸗ Gͤnen Unt. wreur cgmme Inn din ſdoga lotacin aley lit, ffen bichen enn, Vinttan Abon hionie ſithol Mopn 4 d B 8 . 5 õ —WW - f 6662 4 em̃ ſunt inter vos ʒelus ⁊ cõ⸗ tentio /nõne carnales eſtis ?i ſim vĩem ambulatis.qͥd põt dnabo his aĩ peſtibo inueniri deterius / ʒelo ⁊ ↄtentione:qͥ⸗ bus carnales qii ſᷣm lvieʒvi uunt.eiiã in hac vita torquẽ tur.cũ etiã ↄtentio hereticos reddat.⁊ ʒelus imitatoꝛes di aboli(padiſum pꝛimis hoĩ/ bus inudentis) efficiat. Ac ſiqñ fideles iuſticia/ pietate/ miſe icoꝛdia/ maſuetudine: hñilitate/innocẽtia ceteriſq; virtutibo gaudẽet/aut ſᷣm deñ viuũt.⁊ virtutes veras habe⸗ re credendi ſunt.que ſpũal᷑ viuẽtes adepte ſcriſficãt.⁊ deo cõmendant.Aut pᷣm lvĩeʒ vi nũt/⁊ nõ ſñt vere viriutes.ſʒ virtutũ ſiliudines que nihil carnalitervinẽtibopſunt.qua Aterqui religioſe/ͥ ↄtinent᷑ ſobꝛie/q̃ miſericoꝛditvinit 4 deo(cui munere vt bene vi uat adiuuat)aſcribat.ſᷣm deũ ſpũᷣalit viuit. Sivero oĩa (que bñ agit) viribo ſuis aſcribat⸗ q̃ſi etiã ſine adiutoꝛio dei. ad bñ agendũ ſibi ſufficiati ſᷣm wPiemviuit. Et iõ/ aut bene ñ viuit. aut niil ei ꝓderit quic qͥd boni ꝓpter vĩes facit. qa hũanis laudibo delectaf. hic iꝗ tpale recipit mercedẽ ſuo⸗ rũ opm que talit᷑ ſecit. Ygt ille ᷣm hominẽviuit/qui ſᷣm ℳ ſeipᷣm viuit.qꝛ et ipſe hvmo.⁊ ſm ſeipᷣm viuit.AO ſi potue rit eſt cum quibns vult.ꝑgit q vult.ꝛmt qñ ⁊ q; diuvult loauit᷑ qñ vult.⁊vbi vult.mã ducat ⁊ bibit qñ ⁊ quod vult. ⁊quantũ vult.ridet ⁊ iocat in ter quos quando ⁊ quod vlłt poſtremo quicq̃d naribo ſua⸗ ue eſt quicquid tactu bladũ quicquid oculis delectabile: qcqͥd ceter ſẽſibo carniſ ſue io cuudum erercet ac ſeqintqua liter vultqui omnia licita et illicita carnaliter vult. Qui aũt ſᷣm deum viuit.nõ qð eũñ carnaliter delectat ſed quod ſpi citualiter edificat.facit.et omnia deſideria carnis ſpiri⸗ tualis deſiderij delectatõe cõ⸗ peſcit.futura pꝛeſentibus an teponit.camem ſpiiitui ſub⸗ dit.Etquncqd cupit aur agit: non vult ex ſua/ſed ex dei ſui voluntate pcedere.cui place⸗ re totis viribus concupiſcit. Itaq; ſi vtcunq; iã claruit ꝙ vl tutes veras nõ videanturx habere qui ſimulant.⁊ ilk ſi⸗ mulant:qui nõ ex ſide autꝓ⸗ pter deum ſed ꝓpter hom ines tm̃ boni aliquid operantur. ⁊elemoſynis ac ieiunijs vel abſtinentie ceteriſq; bonis operibo ſeruiendolnõvt boni fiant. ſz vt ſe bonos lvibo ex⸗ lhileant ſiue fingãt.nec ad re/⸗ cipiendã ſẽpit᷑nã mercedẽ.ſʒ ad cõparandã gloꝛiã ꝓplare DHideamus nũc quibopᷣcedẽ tibꝰcauſis ⁊ ſubſequẽtibo in/ cremẽtis naſci ſoleant vicia vel augeri quibo admuuãte dño) remedijs poſſint velut qu buſdã medicamẽtis imi/ uui wel ſanar. ¶ Ca.ij ꝙ ſuꝑbia ſit maloꝝ cim cauſſs. BGt quideʒ hoc capitnlüvalde pꝑ/ plexum.ſj ſi oꝛetis illũ qui di xit.Hõ vos eſtis qui loquimi ni.ſz ſpus patris veſtri cele/ ſtis qui loquit᷑ in vobis.⁊ ali/ bi. Dilata os tuũ.⁊ ego adi/ pleb illud. ea que mihivt lv mim impoſſibihia ſunt. ulinñ nate dñovel wonãte poſſibilia fiunt/Conſideremuſigitur qᷓ cauſe pᷣcedant.quas vicia ſub ſeæequant/qð (vt credibiliꝰ au/⸗ diaf)nõ lvc a me pꝛudẽtia ve ſtra pqunirat.ſʒ vobis ⁊ mihi vel oĩbo ſcriptura diuina con ſulta reſpondeat.q̃ velut ſi iã querẽmus ab ea ĩmobilẽ ꝓ⸗ tulit ſententiã dicens. Initi um oĩs pct ſuꝑbia.Quid pᷣt aptius quid ꝓbabilius dici:⸗ ber Lertius Initiñ inquit nõ alicuiꝰ ſed omnis peccati ſuꝑbia.vt eui denter oſtenderet/ꝙ ipſa ſit oĩm pctõꝛum cauſa.qñ nõ ſo⸗ lum petm̃ e ipſa.ſed eriã nul⸗ lũ peccatũ fieri potuit.poteſt. aut poterit ſine ipſa.Siquidẽ Olinne peccatũ nihil aliud mi⸗ ſi dei ↄtemptus eſt.quo eius pᷣcepta calcant.quẽ ↄtẽptum dei nulla alia res ꝑſuadet hvĩ bus niſi ſuꝑbia.que etiã in ip ſo dyabolo / vt dyabolus ex an gelo fieret!/ eterne ꝑditiõis ex titit cauſa.Oeniq; ⁊ ipſe ſci⸗ ens ſe de celis ꝑ ſuꝑbiã coꝛru iſſe.⁊ in hũc caliginoſi aeris cacerẽ truſum. lvĩ ſubuertẽé do(quem defecerit ſine vllo pctõ)yiciũ ꝑſuaſit ſerpentĩia calliditate ſuꝑbie.cert ꝙre⸗ cepta ſuꝑpbiacque ẽ maloꝛuʒ oĩm cauſa)facile iaʒ pctã oĩa (que nõ niſi ſuꝑpbo aĩo ↄcipiũ tur)ppetraret.Hinc ẽ.ꝙ ideʒ pꝛim hõ/ſpũs elatione coꝛru ptꝰ/oẽz poſteritatẽ ſuã (que ĩ ulo radicaliter fuit neceſſita te coꝛruptiõis ⁊ moꝛtalitatis addixit.vt coꝛruptihił moꝛ⸗ talis effectus. coꝛtuptibiles mortaleſ; generaret.atq; ita qõ in illis egerat. puniẽda ſii pbia in ommbus ex illo na⸗ pct ſieret pena. Et ꝓpterea ñ fs leſic Pean ſbil fat⸗ ſin dun lüad lep⸗ lon⸗ ino Pee i⸗ in D ſodi ſiüci ſe⸗ ſcbue s: tüimn⸗ Wacn mne⸗ ra nolvie ͤnne leibsn cerlp ſipven Uumus ſkace Mumnlig Neui pſaſt nöſ . fl 1 näne te. nde ind n veis ſpum Eettvi tüm eten jnösen ipſeſen Hätor ee Gbueti ſnenl⸗ S pai O n ic necokll ei eteſſtitin farats itrnon pebies tchl Enican ſiot Pen Capitu. Secundu modo iã poſſumpctõ reſiſte⸗ re ſiẽ ille potuit.cui.nihil ali/ ud fuit non peccare· q;ᷓ nolle peccate. Nobis aũt irre phen ſibiliter viuere velle non ſuf⸗ ficit:niſi ipᷣm velle noſtꝝ(qõð lãguida poſſibilitate de ficit) duuna virtus achuuerit. qꝛ u lũ ad non peccandũ etiã iuua re poterat.adhuc ſana natura nos iam impulit viciata.⁊ il/ lum peccare fecit ſola peccan di voluntas.nos etiain cogit plerũq; pctĩ iam facta neceſſi tas. ꝓpter qð clamamus ⁊ di/ cim.De neceſſitatibo meis libera me.Ac ſic.ideo fortaſ⸗ ſis dicit diuina ſcriptura. In itiũ oĩs peccati ſuperbia.quia qð pᷣceſſit in dyabolo.⁊ p ipᷣʒ ſubuerſus eſt omo (de qᷓ diẽ aplłs. Per vnũ homineʒ pecca tũ innauit in mundum ꝛper peccatũ mors)⁊ ita in oẽs ho mines ptranſijt.in quo om̃s peccauerũt.Ceteꝝ nos ꝗᷓ pri⸗ mo lvĩe peccante peccauimuſ nõ in noſtra ſeꝑata iã vita/ſʒ in eius natura in qua fuimꝰ ⁊coꝛruptionẽ velut de radice ſupbie moꝛbo coꝛrupta ↄtra/ ximus.⁊ in ipſa corꝛuptõe no ſtra oẽs peccatoꝝ cauſas ha/ ſiti conſenſum peccati deiecerit lemus. Qui non coꝛruptibi/ les efficimur q; pccamus.ſʒ qui coꝛruptibiles ſumus /oẽ 48 peccatũ ex ipſa coꝛruptiõe no ſtra cõmittimus. Prim autẽ lomo non ideo pꝑeccauit quia corruptibilis fint.ſed cum in coꝛruptus eſſet ſeipſum pee⸗ cando coꝛrupit.⁊ cortuptio/ nem ſuam in nos propagati one trãſiecit.Et iccirco ibi no bis auferenda eſt tota moꝛta litas. omniſiq; corruptio que facta eſt ex peccato.vbi eximꝰ ſine vllo peccato. hic vero vbi iam non ſanata eſt.ſʒ ad/ huc ſanatur noſtra naturacq̃ infirmata eſt per culpam. ſa⸗ naturq; per gratiaʒ) plus co/ natibus noſtris reſiſtit ipſa concupiſcentia vitioſa. non naturalis.ſed nature noſtre indita penaliter ⁊ inſerta que peccato facta eſt.et pęccatum ſi viceri.facit.Quam licet qᷓ; diu moꝛtaliter viuimus. ha/ beamus non eam tamen ſtu dio noſtre voluntatis adiu/ uemus. ſed vincamus.quo miam non eam in nobis ſen tiendo-ſed ei conſentiendo. peccam'. nec ipſa ſtativt nos pulſaueritvincit.ſed ſi men/ꝰ tem noſtram (quod abſit) de ſublimitate pꝛopoſiti ſui in nos vinti.· Ca.iij.ꝙ ſupbia (ex ᷓ pce dunt oĩa mala)hũilitatis v/ tutevincat oĩavicia tũc fuga ta vegeant:ſi virtutibo cedãt Noinde ſu/ pbia ẽ initiũ oĩs peu ↄcupiſcẽtia pena pcti. Nõ põt alht᷑ vinci ↄcupiſcẽtia vitioſa. niſi pꝛi caueat huilitat vittu te ſuꝑbia q̃ ei ẽ inimica. Su/ Pba volũtas facit dei pcepta. ↄtẽni.hũilis cuſtodiri.Suꝑ⸗ bia ex angelis demones fecit bũilitas hoĩes ſcſangelis ſi miles recit Ylla rebelles di abolo fubditos fecit. xchui⸗ les xpᷣo ↄiũgit.Supbi cupiũt in ſe qð nõ faciũt pᷣdicarj.hũñi les refugiũtqcq̃d onan boni agnoſci. Illi vicia ſua alienã do a ſe ꝑpuerſitatẽ ſue volũta tis excuſãt ⁊ bona fua ſuis vi ribꝰ deputãdo ſemeripᷣoſ tur⸗ piter iactãt. Iſti ſiq̃ pctã ↄmi ſerintvolutarie ↄfitendo ſe/ metipᷣos accuſant.⁊ oĩa bona ſua ðino muneri deputando. deũ iugit laudãt. OQu ꝓpter ſi virtus nõ hitat in aio vicioſo ſuꝑbia hũilitatis cedat impe rio qꝛ nõ põt mẽs regnũ hr̃e virtutũ:niſi pꝛi iugũ excuſſe rit vitioꝝ.Cũc em̃ vicia fideli ter expectorata diſcedũt:ſivir tutibo cedãt.alioquin vel ſub Liber Lertius ſidũt ad tꝑs eiectavel redeũt niſi virtutes m locis viciorũ (que fuerint depulſa)ſucceſle rint.Qua ꝓpf᷑ pietas in nobii crudelitati reſilat. Yrã patĩa fundata colerceat. puchcicia libidinẽ vincat. animoſitateʒ trãquillitas tollat. verboſia⸗/ tẽ taciturnitas moderata cõ⸗ ſcat.Deſideria carnalia de lectano ſpalis iminuat.Ab ſtinẽtie rigor/aculeos canis obtundat.Curioſitati ſtudiũ lpuũᷣale ſuccedat. Sobꝛietati cedat ebꝛietas. O ãſuetudi⸗ ni ſuccumbat ĩmanuas. Do mineturx leuitati maturitas. Dei ⁊ ꝓximi caritate creſcen te/ↄſumatr tota mũdi cupidi tas.Excludat ꝑcitas wra lu⸗ xuriã. Caſtiget induſtrie virtꝰ ignauiã. Repꝛimat hiilitasp ſunda iactantiã. Pellat ſim ? plicitas pura vecoꝛdiã. Non unpedat varietas ſugata cõ⸗/ ſtãtiã. Emendati moꝛes au⸗ geant diſciplinaʒ. Fugat cle/ mẽtia vicioſam ſeuiciã.⁊ fũ/ ditus erachcet bomitas acq̃ſi⸗ ta Inaliciã. vt expulſione vici oꝛũ celebꝛef᷑ introductio głio ſa vᷣtutũ. Sed de virtutiho in ſequẽti capło videbim Nuũc e vicijs vt cepim?) ꝓſeq̃m. ¶ Ca.iiij de cupichtate ꝙ ita ſit mixta ſuꝑbievt nihil pcu Uiſus ⸗ Racs in nuen ſeppe ſi Ui giüm ſgrif cpie liyr lehe ijan Keept Eetitlg lineſf norve bſtenct lunt nlbes nren⸗ tceit pigori Uceſe nnobi ipai cnece oſlate ſtboſtal a nalad a A ang ucii blengt Nenwci⸗ 1s. Do untes. neſcen .picn mulu menin⸗ ltasp or tml Eo Gal Es l ucle ſafin ͤ nev nogtio wripn. nci ℳ tegi⸗ . õ Capitulü Quartü fiat/.quod niſi ex vtraq; pro⸗ cedan. Jutcunq; lam patuit.q̃lr intel⸗ ligait᷑ qdð ſcriptura dicit. Initi um ois pcti ſuꝑbia. vcetiam videamus.qlx ſctũs apłs di cit. Radix oĩm maloꝝ ẽ cupi⸗/ ditas. Cũ ſpũſſctũs locuuus E pꝑ ꝓpãʒ⁊ ꝑ apłm q̊ʒ ipᷣe lo cutus ſit.nec ſibi poſſit eẽ di⸗ uiſus:ſollicite ↄſiderare debe mus:q̃re illic Initium oĩis peccati ſuꝑbiam.hic radiceʒ oĩm maloꝝ cupiditatẽ nomi nare voluerit. An foꝛte ᷣmo/ nẽ ꝓpheticũ paulus apłus(vt ſolet) erpoſuit.qñquideʒ ſiue initiũ oĩs pei ſiue radicẽ om lñ .vt nec ſuꝑbus ſine cupita/ te.nec ſine ſupbia poſſit inue niri cupidus. Siquidẽ ⁊ dya⸗ bol ( qᷓ tʒ ſuꝑbia pꝛicipatũ) ꝓꝛie ptãtis ac pditõis hua⸗ — ne cupidus fuit ⁊ ipᷣe hõ p ap petitũ arboꝛis interdicteac di uine ſilitudinis affectatio morboſe affectũ cupichitatus oſtendit.De ſuꝑbia nãq; na ſcunt᷑ vreſes.ſciſmata.detra/ ctatões.inindia vᷣboſitas.ia⸗ ctantia.ↄtẽtõnes.animoſita⸗ nin maloꝝ dicas vnũ idẽq; ignificas. Poꝛro ſupbia atq cupiditas imtãtũ vnũ eſt ma tes.ambitio.elatio ꝑſimptõ 99 vanitas.mnquietudo.inẽdaci um,. ꝑiurm̃.⁊ ceiera hmõi. Sʒ lec quis dubitet ex cupiditaſ te qʒ ꝓcederecũ oẽs qͥ fuenit illis oĩibo morbis qs noĩnaui coꝛruptiihẽanf ⁊ cupidi. Itẽ cũ guloſos/in tꝑantes/ebꝛio⸗ ſos/auidos/rapaces/fo:nica rios/adulteros/ſtupꝛatoꝛes/ inceſtos flagitioſos cupiditaſ reddat.qñ poſſunt ſine ſuper bia tales fieri/ſine q̃ oino nõ pñt dei pᷣcepta ↄtẽni.q̃b phi lent oĩa ula mala q ſuperius cõpꝛendi. Ideoq; ſi volumꝰ oↄſumare nii certamĩs curſuʒ caueam in pꝛimis cupidita⸗ tẽ atʒ ſuꝑbiã.nõ duo mala.ſ,ʒ vni a ꝗq trahũtoẽs actus ma li initin.Naã ſine ſuꝑbia/que ſaltẽ pñt inclvari pcta ·cũ diit cat᷑. Amitiũ ois pcti ſuperbia aut ſine cupiditace(q̃ ẽ malo rũ oĩm radix)qͥ pñt fieri male cũ ſine radice oĩa aurnulla ð putent aut mortua. DHeinde ſi qolibet petm̃ ꝑpetrarenõ poſ ſum.niſi mee delectanoni cõ/ ſentam(qð cupiditat ẽ xꝑx um) dei pᷣcep:a ↄtẽnà (dõe ſuꝑbie malũ) quõ nõ ex a cditatecqᷓ radix oim malo ⁊ex ſuꝑbia(ꝗ initiuʒ oĩs peri Ca. v. qᷓ ai toꝛmento inin Eg 2 q; alienũ bonũ ſu/ uim facit inuidẽdo ſuꝓpliciuz nulla videf ad innidendũ cõ/ cupia ꝓuocari. S tm ſuꝑpbie moꝛbo verari. Sed ſi ai ei pe ſtem (qᷓ pcipitat incẽſus) ſub tilit᷑ alteq 1 rimemi iueniet eũũ in pditõe ei cupidũ.cuius cupit interitũ. ⁊ ſupbie malo teneri/q̃ ſibi ingit᷑ ingemiſcit maluũ. verbis exponere·.qð in/ nũ munꝰi lvie:cũ poti lomo ſanctitate.Cantos inuid hʒ dioſus hũit laudatoꝛes. Siqᷣ dẽ inuidioſũ facit excellentia diũ/cui vulnus occultatũ. ↄcupiſcẽtia carnis erũpat .ſi ei mẽs coꝛrupta ↄſentiat. * pbie. cũ pᷣſertiʒ paſſio ipᷣa eñ videat hũiliare luxurie:⁊ tñ meliorè cui inuidet antefer⸗ ri. Quis facile põt.q̃le fſit hoc uidus odio lvis pſequit᷑ diui amari dẽat.etiã ꝓ ſii meriti iuſta pena toꝛtoꝛes/q;tos ĩui⸗ meriti. Inuidũ pena pcti nec ei ab hoie pᷣt adpiberi reme⸗/ ¶ Ca. vi. in que ⁊ q;ta mala i cõcupi nũquid nõ videt᷑ nihil hr̃e ſu Liber ZLertius .D niſi pꝛi deo rebellis exiſtẽr(c Ruiduſ cer ſa ubre pᷣceptuʒ de pudicitia ↄſeruanda ſuꝑbi ſpũs pᷣſum ptõne contemnit) nulla eum laſciuie cupiditas puocaꝛet In aio e diu diſceptãt dei cõ temptus ⁊ metus.ſj aut ↄtẽ ptus deip̃ponderatæ ſupbo anim recepta cupiditate pu dicitiã ꝓdit.Aut obtinet me tug aim deo ſubiectus cu⸗ picditati/ſilac ſuꝑpbie ↄtradi cit. Plureſiq; gula ⁊ habundã tia vini turpit᷑ in luxuriã ſol ꝭ/ uũt. alios ĩ iniuriã pudicirie ſoꝛdide cogitatões incenduũurt. HPonullos de ꝓpoſito caſtita/ tis/ occaſiones oblate deijciut Quoſdã ſub ĩpudicitie iugoꝛ½ü— erẽpla pꝑdite viuẽtiũ mutãat. Sũt alij q; vitã ligua turpis infamat ⁊ turpẽ ↄſciẽtiã maĩ feſtat.Qui prius ĩuerecũdos ſermones aut ꝓferũt libenter aut audiũt.ac deinde paulati moꝛlo creſcenre.ab vneſtate ðficiũt.attritoq; pudoꝛevileſ effecti dũ indecent᷑ viderivo⸗ lũtpaſſim iã turpibo verbis inſanint. Hoc em̃ loquuntqͥ/ q; qð diligũt.⁊ delecrabilirter audiũt:qð aſſiduis cogtatõi bus voluũt. Cogitatio qpeẽ q̊ menteʒ ſicut turpis inqnar ita ſi fuerit vvneſta.purificat. Aut ſi nõ ex cogitatõe facies iſer ciatin pum eum ochet dics n Nte ſupn. tatepe net ne us u odi Ahunc ä Miete nencät, olſtri edient ne io mai. tuys fäönn Nedea tlente porlꝑi. ekae neriel Cerno⸗ whe⸗ Pvri; isineſ unfc. eſne tablia Zapitulũ E mẽtis exiſtit. ſ̊ qualitas cogi tationis ex mẽtenõ ſoꝛdide cogitatões mẽtẽ ſoꝛdidã red/ düt.ſʒꝭ ex mẽte ſoꝛdida ſoꝛdi⸗ de cogitatões exiſtũůt. Quod ſi ita ẽ. pulchroꝝ coꝛporee foꝛ/ me x oculos irrepentes.aĩm nõ mouẽt incoꝛruptũ.⁊ quã⸗ do coꝛruptibilif mouent nõ coꝛrũpũt ſanũ/ſj oñdũt ꝓpꝛia volũtate corꝛuptũ.Cuipiaqʒ verba ꝑ aures ingreſſa.qͥd pᷣ/⸗ ualẽt.ſi nõ fuerit arbitrio mẽ tis admiſſa.Oñ aũtpᷣualent nõ coꝛrupũt mẽtẽ.ſʒ̊ etiã coꝛ⸗/ ptã ſponte reperiũt.luribus em̃ caſtis/obſceni ſermones cũ ſono deficiũt.nec ſecretum pudici cordis irrũpit. Quid palpamẽ terrenũ/auð mẽti vi/ cioſe iã blandit᷑. nüquid põt ad aĩiaʒ admitt ꝑ tactũ/ſi ani mus ſeruet incoꝛruptũ pfeſſi onis ꝓpoſitũ:. Ac ſic pꝛius in/ tegritatẽ ſui anim ſpontevici atus amttit.⁊ ſic delectatõne tactus admittit. De cibi vel potus cauenda delectatõe iaʒ dixi ſufficienter vt arbitror in ſcõo voluie.vbi quãta potui breuitateꝑfectõʒ ſpũalis ab/ ſtinẽtie cõmẽdaui.ſ̊ ⁊ lec hic bꝛeuit᷑ dicolꝙ ꝑ os caris ñ ir rũpit delectatio.guſtꝰ ad mẽ⸗ tẽ.nec eriſpit ſermo turpis ex mẽte. niſi ſe volutaria mens = añ coꝛrũpat.qᷓ;ᷓ recipiat aliq̃d vnde coꝛrũpatf aut ꝓferat.ie teꝝ ſi anim ſub deo ſuo firmꝰ ipiꝰcei munere ꝑſeueret :nec qbuſlibet delicijs lenocinanti ſoo bus cedet ſeducẽtib/nec po fert aliqd fpe nec recipit. AAS de odoribo pauca pſtringã. vt totã tẽptationẽ quitiꝑtiti ſen ſus acclucã/qͥs odoꝛes ꝑ au⸗ ditũ narii/aut affectaz mens egra.aut diuinitus adiuta re pudiat.Que ſi ſecreatoꝛi ſuo eius ⁊ ſalus amanter in ere/ at.nõ ſolũ eũ nulla feditas ðᷣ colorat.ſed necvlla delectatio carnalis eſfeminat ſi a ca/ ritate ſui creatoꝛis ⁊ illuſtra/ toris inflata reſiliat.ac ſe reli⸗ cto interioꝛe ſolidoq; bono. ĩ exreriora. bongpiciat/quicqd in ea neruoꝝ pᷣt eẽ.reſoluit᷑qc quid viriũ/dehilitat᷑ ⁊ frangit ſubijciat. atʒz ei q̃ eſt dignitas Cunc ei actio ſpiritualis efti/ citur oneroſa.⁊ ipſa fit in cax⸗ nalibus inquiera. ita vt om/ nia que per coꝛpoꝛis ſenſinmn ſentitnon vicianda ſed iam viciata turpiter concupiſcat. Et quando corpus nihil ſen⸗ ſibilium ſentit ipſa ſibi dele⸗ ctabiliter recordando. ſenſa/ rum rerum imnagines repre⸗ ſentat.Alpõ ſe int audit ſine voce cqd cãtilene ſuauis ac e ꝛ „ . iocatiõis obſcene pflexuoſos auriñ meatuſ influxit. Ibi ei odor mali ſuauis coꝛruptibi liter fragrat:q̊ͥ patulas nariũ cauernas irrepſit. Abi em̃ ſa⸗ por oblectat.quẽ ad ſe ꝑ illece bꝛam voluptuoſi guſius ad/ miſit. Abi pſentit neſcio qͥd mollirer blandũ/qõ ei exteri oꝛ tactus ĩpꝛeſſit. Abi coloꝛes varios ⁊ miices foꝛmas ↄcu⸗ piuſcibilitervidet/ãs ⁊ oeulo/ vii curioſitas nüciauit. Que mens ita abſentibo plerũq; imagimbo coꝛpoꝝ delectat/af fectat carnalia/ vt nimie ſoꝛ⸗ dide cogicatõis intẽtõne ðſi/ xa.nõ ſibi imagiues coꝛpoꝛui videat᷑ amplexari. ſed coꝛpa. Ninc ẽ ꝙ ille coꝛpis flurus qͥ fit in vꝛmiẽtibo ſine culpa.i⸗ terdũ vigilantibo ↄtingat ex culpa Mhiud ẽ em̃ qõ in cor/ miẽte fit.aliud qð vigilãs fa/ cit. Abi naturalx pleitudo hu moꝛis expellit᷑.hic turpit᷑ vcu piſcẽtia publicatf. Sed hec cõ⸗ cupia ilnis vigilãtibo hũc eli⸗/ cit fluxũ.qboꝑ feda colloquia ſordidũ cõmouerit appetituʒ Niſut qvſini ẽ deſcrivtio fe/ Illa rudis ẽ illa deca minaꝝ. — tula. Illa deforinis. illa for/ moſa.alteri placet oꝛnatꝰ.ge ſtus alter ius. Ilhꝰlaudaf eti am ſine foꝛma feſtiuitas.iſt Ziber Lertiuus ſola ſoꝛmoſitas. Inde troͤſit ad moꝛes.⁊ aliã cõmẽdat taci turnitas modeꝛata.aliã tupẽ videri facit.libertas incõpta. Hec ⁊ his ſiłia colloquentes ſuggerũt ↄcupiſcẽtie ſue ma⸗ teriã. nec tñ iõ acupiſcunt. qꝛ iſta loquũ:ur hbent᷑ 1⁊ audiũt qui niſi moꝛbo concupiſcẽtie corꝛupti eẽntnuni; vel loq/ rent᷑ taha vl audient.qꝛ nõ eos iſta corrupant ſed coꝛru ptos oñdũt.Alt me veraciter iſta arguentẽ qſq; udicet ar⸗ guendũ.nouerit ꝓpter h̊ foꝛte ab antiquis fuiſie dvecretũ:ne qui adoleſcẽtiũ legerer gene ⸗/ ſeos libꝛũ ac ꝑtẽ eʒechiek. p⸗ plete.vel cannicũ canticoꝝ.et cetera talia in qͥbo generatio/ nes ⁊ actus ⁊ noſa quarũdaʒ ſcripta ſunt mulieꝝ.Quas li cet ᷣm hyſtoriã fuiſſe creda⸗ mus:eaꝝ tñ noĩbovirtutes fi guratas accipim.qm̃ ſieut il⸗ le nõ ſolũ viris ſuis ꝑ ſanctoſ moꝛes.ſʒ ⁊ extraneis ſine diſ pendio ſui pudoꝛis ob nimi/ am pulchritudinẽ placuerũt ita ſancte virtutes ⁊ ſuos mi rabiles oibo reddũt.⁊extrane oſquadã ſui admiratõe ꝑſtrĩ gunt. Pinc eſt ꝙ ⁊ hiqͥ vicio⸗ ſe viuũt.virtutes vicijs ante texonũt.qꝛ aliud ẽ qð faciunt moꝛbo.aliud qð cogunt ꝓba. tiſt tna finpe lopt. lentes gemal und, udit pſeine Plloij eno 4conn matet Gen abſore Cenüͤne, ſagenel dcheelo⸗ nncozet mamn nie Qs! ſecet⸗ imlenf ſari, pſno fnedil Pprimin lacenit re iudicio.Sʒ ne foꝛte hec ſpi ritualia ſᷣm carnẽ adhic car/ nales accipent: nec virtutes cogitarẽt qs mulieres ille ſi⸗ gnificãt.ſjj ipᷣas cogitãdo car⸗ nahliter deꝑirent.ↄſulio iunio res legere ſunt illa phibita.qꝗ ſicut ſpũaliter accepta vnnfi/ cãt /ita carnaliter intelligenti bus.ipᷣa carnalis intelligẽtig occaſiones carnalis ↄcupiſcẽ tie ſubmiſtrat. Eaꝝ quiſq; no mina frequẽter hʒ in oꝛe/qua rüũ ðᷣſide ia geſtat in coꝛde.at turpitudinẽ quã quiſq; exer/ cere verecũdatur in facto. te/ net in aĩo.reus nõ hũano iu⸗ dicio.ſʒ diunuunno. ¶ Ca.vi.ꝙ etiã hi qs ab im pudicitia quelibet necefſitas vetat. ſi viuere pudice aſue⸗ ſcant ad amoꝛem caſtitatis a ſcendant. Ales pudi/ Nos/aut tpatio coꝛꝑiſ facit. aut timor ſupplicij tpał ab impudicitie actione ſuſpẽ dit.aut occaſio negàta deſtitu it. Sed licet voluntate ſit im/ pudicus qͥ neceſſitate pudie eſt tñ ſi ⁊ ille tpati corꝑis de bñficio nature ſue deo aucto/ r oim naturaꝝ gras agat/ail le quẽ timoꝛ ĩ bono puditcitie iʒ atʒ is cui facultatẽ mechã/ di negat occaſio viuẽ pudice 19 ↄſueſcũt:in vᷣtute de neſſita⸗ te ꝓficiũt.⁊ paulatim ipᷣiꝰ pu⸗ dicitie delectatõe creſcete.pu⸗ dici veraciter fiñt.vt iã nõ ſer mone ſʒ virtute ſoꝛdes impu diciiie deteſtaãtes.nõ rimoꝛe pPene carnalibo incẽtiuis obſi ſtantqð ẽ inſipiẽtiũ ꝓpriuʒ) ſ execratione pcii refrenẽt in qetos carnis affectꝰ.qðẽ ↄſũ⸗ mare caſtitatis faſtigiũ.Nõ ꝙꝓ anim vnq; deſinat in hac carnecũ vicus hr̃e ↄflictum. ſ ꝙ eũ alat atq; ꝓuocat.⁊ q;⸗ tũ fieri pᷣt in pñti vita ꝓficiat ipᷣa numeroſitas triũphoꝝ. ſi mõ nõ ſe in coꝛpus ſenſibiliũ captus delectatione deijciat. ſz execratiõe delectabiliũ ſub limiter roboꝛatus.ſupᷣ coꝛpus ſe coꝛꝑabiliũ victor attollat. ac deo ſuo(ſub qͥ en viuẽtẽ de ſideria repudiata nõ vineũt) in efnũ głificandus adhereat ni unn indicijs poſ⸗ ſit oſtẽdi ſuꝑbia.q̃lis in pdi/ Cisaꝑtaẽ.vł in fic occulta. Am nüuc ui A deam. quibo indicijs poſſit ſuꝑpbia depꝛehẽdi. vt ſi⸗ cut in ſuꝑ ioꝛibo claruit.nullũ peccatũ ſine ipᷣa poſſe cõmitii ita hic ſigna ei eluceant. qbo cauẽda poſſit oñei.obmittoil zz Ziber LTertius los quos etiam ipᷣe habitus ⁊i nceſſus ſuꝑbos oſtendũt q̊ rum erecta ceruix.facie torua truces oculi. ſermo terꝛibiliſ nudã ſuꝑbiã clamãaãt.qͥ libidie dnanti poſſeſi.q̊s poſſũt vio lent᷑ ſibi ſubijciũt.hũana iu⸗/ ra diuinaq; ↄfundũt lvnori/ bus intumeſcũt.paſſim cun/ cCLta diripiñt.ſuis crimimbus gaudẽt ⁊ ſeipᷣos (ſuꝑbie coꝛru pti moꝛbo)nõ capiũt.Hos eri am pᷣtereo in qbo ſuꝑbia tam aperte regnat. vt nec dignet ſe occultare.nec valet. Illos tm̃ volendos oſtẽdo.atʒ eoꝛũ erxempla cauẽda denũcio q̃s ſã ↄuerſos ⁊ aliquãtulũ ꝓfici entes.ſuꝑbia occłte captiuat q́s in ꝓfundũ maloꝝ fraudu⸗ lenta dñatõne pᷣcipirat.vt ne vnqᷓ; inde poſſint emergẽ iu giter calcat. AVpſa in coꝛdibo/ taliũ locũ diabolo facit. AVpſa em̃ aduemẽti innnitũ pectꝰ familiariter pãdit.ipᷣa introe euntẽ ſuſcipit ipſa captis ius pglite viuẽtibo cõſtituit.ipſa oibꝰ bon is exarmat/quos ſe/ mel inuaſerit.ipſa qͥcqͥd in eiſ remãſerit qð vicũs poſſit ob/⸗ niti ne ↄtra ſe ↄualeſcat. inf/ imit. Inde ẽ ꝙ hi quos ſuꝑ⸗ be mentis tabes putrulenta coxuꝑit ſeminoꝝ ſuoꝝ nõ ſer uant impacta.ſj radicãt de⸗ ſuis vicijs obiurgati:rebellãt inſolenter aut murmurãt.de looo ſuꝑiore diſceptant.pᷣfer⸗ ri ſe etiã melioꝛibꝰimpudent᷑ affeetant. Simplicitatẽ ſpña lium fratꝝ irrident exagitant ſuas ſnias ꝓcaciter iactãt.ob ſequia delata faſtidiunt. cene gata ptinaciter querñt.Natu rales moꝛibo anteponũt. Ju/ niores ſuos elati deſpiciunt. Conferꝛi ſibi aliqᷓs poſſe non credunt. quari ſenioribo de,⸗ dignant.ſuꝑ eos ſe ſolo aĩ tu more cõſtituunt.Nõ ſeruant in obſequio reuerẽtiã in ſer⸗ mone modeſtiã. in moꝛibus diſciplinã. Habẽt in intentõe ptinaciã. in coꝛde duritiam. in fermocinatõe iactantiã in hũñ̃ilitate fallaces.in iocatõe moꝛdaces.in odio ptinaces. ſubiectõis ĩpatiẽtes.potentie ſectatoꝛes.oĩbo bonis ochibi⸗ les.ad opus bonũ pigri.ad cõ mumionẽ feri.ad obſequium duri.ad loquẽdũ qð neſciunt ꝓmpti.ad ſupplãtãdum pati Ad oĩa qͥbo ſubſiſtit frẽna ſoci⸗ etas inhũani temerari.ĩ au dẽdo.clamoſi in loquẽdo.fa ſtidioſi in audiẽdo.pᷣſũptuoſi in cendo efferati defoꝛmit in cachinno.oneroſi amic. in feſti quietis.ingrati bñſicijs inflati obſequijs. ⁊ impioſi 1ſupbi efaos ai pſt ſbi ſint uur latn glat lene⸗ Nh i biey woſie ſuon lent ſlci Han Me ec Gpur Utisg Puſe ekiäta luedi ſpſe Percan Munrin frone hünnrnr lespinen ome intemn leſit ag Lapitulum. ir. Nlr ſubiectis. Hec ſũt ſuꝑbie eraſ ⁊ in ipſum totũ genus huma 10* ti de ſantis indicia qͥb de offendi num /velut in radice fructum 5ſer. tur ⁊ recedit. ac ſupba coꝛcda nature./ſronte viciatione pec gert cæſtituit. Nis malis diaboluſ cati coꝛruppit. lſpda paſtus exultat.inuitat vr ⸗ Gitark niat.ſuꝑ has mẽetes intrat vt ¶ Ca.ix.quibo ſignis inuico titob teneat.erigit vt elidat. fouer rum declaref malicia. n e Fpdgt- Qun inexplebilit e ? M Vn ip̃ᷣã pditoꝝ captiuitate tripu/ RAd ſoy ahe apetos mnoodo ut go ipſe ui ür bie viribus ſibi ſubijcit!/ iunre geer exigere.vt de inui ſeton oſſideat.Et oĩa illa mala qᷓ dia quoq; pauca dicamus.qᷓ R ſuꝑius cõpꝛendi.ꝑ illos exrer intantũ de ſuperbie fõte ema *f ceat. Oerito igit ꝑ iuſtũ dei nauit.vt dialolus qui per ſu/ ſeoe iudiciũ deſerutur hmõi pᷣdã/ perbiam perijtlominem pꝛi inſe nati ſupplido.qm̃ nõ violent muʒ ſtatim ſuccenſus inii⸗ Nrrs addici.ſʒ ſponte cedũt ſuper die felle perdiderit. Nam qͥa tenie bie vapiẽtis impio. cui vtij/ a diabolo ꝓceſſit. proĩde quia ntm. q; pñt repugnare libere volũ/ idem diabolus ſuperbiendo mmnin tatis arbitrio.hberati ꝑ vonũ inuidus.non inuidendo ſuꝑ ite ſpuſſctĩ ⁊ muniti.Deruntam bus axparuerit.nõ ſupbia in gnn etiã tales.ſi ad recipiendũ ſa uidlie fructus fuit/ſed inindia e lutẽ diuinit animati/ſpem re ex ſuperbie radice pꝛoceſſit. Pr ſipiſcendi ↄcipiant.nec ſe in Bnde qm̃ quantum inuros v⸗ peccatis ſuis deſpando ↄtem affligit inuidia.ſuperior iam D nantpoterũt fructuoſe ſatiſ/ ſermo prodidit.non hic de il i factionis medicamẽto ſanari lius ſupplicio dicendum vide h i 1 ſuꝑbiã(ꝗᷓ eos a deo ſuo tu/ tur/ꝙ ſuos animos inuicdi la nſ mefactos excuſſerat fundate niando conficiunt.ſed hic tã/ dee hũilitatis aſſũptione dãnan/ tum vonante vomino debem⸗ n K tes.vinculis eterne dãnatõiſ oſtendere.qualiter inuidi.ſã ſeto a bſolui.qð q̃lr iã ſupᷣ dirimꝰ. cete viuentium merita ſua fa⸗ üpn cũ & ſupbia ipᷣa vñ ꝓceſſerat ciunt inuidendo peccuta. et Ofune quo pꝑuenerit. ⁊ qͥd egerit ma, q;tum eis bonimn corrumpat ignntO n ctaremus. HNaq; a diabolo ꝓ inuidia. Quicquid bonifieri niil ceſſit.ad pꝛimũ viem pueit. vel dici a ſanctis audierint. Ziber Tertius inanes bonop.pleni ſoꝛdiũ p̃ H gaut oĩno ñ credũt.aut res bñ geſtas i malũ male iterptawo ↄuertũt. Oẽ malũ q de illis mẽda x fama iactauerit ſtatiʒ tanq; ſi ⁊ ipᷣi viderint:i cxedũt feraliter/eis qͥ ulud nõveꝑ eẽ ꝓbare voluerint/atradicunt. Diĩa ſuis emulis fingunt eoꝝ ꝓfectu ðᷣficiũtl/odia ira ſe ab ſcondũt.in ſuos cruciat/ enu⸗ miũt. Proficiẽtibo muidẽt pec cãtibo fauet. de bonoꝛuʒ malis gaudẽt.de ꝓfectibo lugẽt. ini/ micitijs gratuitis ardẽt.depꝛẽ di pcti ſun maliciã timẽt ſem⸗ per amari.nũq; certi.amici d aboli. inimici etiã ſui.oĩbo odi oſi. ad gaudẽda anxij.ad pla gẽda leti.vtrobiq; puerſi. In ter amicos diſcoꝛdlas ſemi/ nãt diſcoꝛdãtes ad tꝑs(ſi poſ/ ſint)in diſſenſiõe ↄfirmãt opi nionẽ bonoꝝ mẽdacũs decolo rãt. In ſpnalibo carnalia lau dantvt ſpũalia bona eiſdem eẽ ꝑſuadeãt.amicitias ſilant vt eos qͥ ſe incaute ſibi cõmi⸗/ Einri poſſint arte decipiant odioꝝ ſibi occaſiones prauis ſuſpuionibo coaceruãt demo nes (ͥꝝ ſectant᷑ facta)letificãt ſctõs viros(qᷣbo ſunt noti)cõ/ triſtãt. velut amici in obſeqo loſtes in aĩo.ↄtinẽtes inᷣbo turpes in facto ꝓdigi ſecreio⸗ rũ.ienaces malaꝝ ſuſpitionũ diti fraudibo.aduerſarij corõ virtutibus.pꝛaui moꝛibo ⁊ in ſidioſi cũctꝭ in ſimplietatevi uẽtibus. Neca talia ſũt q̃ oẽs inuidos bonis voto ſiue anio inimicos oñdũt. In lec ma⸗ la deueniũt.qui inſectãdo et Diligedo ablxiandos. fetalit a coĩione bonoꝑ oĩm ſeipᷣoſ ex cludunt.vt illõ bonũ iure non ſit in eis:qð pſequunt᷑ i boniſ Cõſiderate obſecro.ãtx inin⸗ dos punitura ſũt mala ſua.q̃ſ etiã puniũt bona aliena. Obi iſti fieri poterint boni.q ſunt ĩ bono mali.Aut qñ bene ma⸗ lis vſuri ſunt:iqͥ male boĩsvti noõ veſinũt. Bene malis vſi ſt martires ſancui.ĩ teſtimonio ſaluatoꝛis noſtri veraces ⁊ in caſtris ſpũalibus ſtrẽnui bel⸗ latoꝛes.qui tribulationibo et donis ac varijs cruciatibo af⸗ fecti ꝑiter ⁊ ꝓbati t᷑renis cele ſtia mutauerũt. ⁊ de bono vſu maloꝝ ꝓfectu ad gaudia phẽ ma ꝑuen erũt. Itẽ boms vtit inuidus maleqñ ab oĩbo (qͥ miſer expectat) abiuctusani mi ſui ſupplicio relinquit pu⸗ niendus. Et qius ei poterit ſubuenire.qui ſe ſibi exhibet inuidendo carmfice;. Aut vñ pᷣbet ſibi ſalutem qun de lalu⸗ us materia ↄtraloi wis male ffis loen Nen pel die m nin n ceg ſelen R pooſe ſin ſalori Dohita tes⸗ lee hleſin i e nn hoſin Ne nnsaep⸗ llgrann Meren r on diin Aen gois anio Ama; er „⁹ ſeigt oler renon flont⸗ tmn iail W AIGe rnene en Nieſi Pinom — fmnit Capitulũ Pecimũ vtendo pniciem/Nerũtamẽ ſ inuidi qͥʒ ſicut ali peccato/ res diuinitus inſpirati ĩ ſpeʒ ſalut recuꝑande aſſurgũt:ac ſibi quales iunt deo placituri diſpliceant. ſi nõ imitent᷑ ca/ yn qͥ poſtq; dñant᷑ inuidie fu roꝛe cecat/germano ſuovitã ꝑ ſcelus extoꝛſit.⁊ aĩam ſuã ftis ſui moꝛte ꝑcuſſaʒ /ſuꝓpli cio eterne mortis addixit.et dſequẽde venie deſpatione de pꝛeſſus ait. O.aioꝛ ẽ iniq̃tas mea q; vt vemã merear.lvc ẽ dicere.Deũ indulgere mihi non pꝑeto.qꝛ petõꝝ meoꝝ ma gnitudine indulgẽtie mevin cit magnitudo. DHeniq; nuſ/ q; legit.aut penituiſſe de ſuo ſcelere.aut veniam meruiſſe Si ab hur abhoꝛrentis erẽ/ plo ſe ſibi auferãt.⁊ deo ſuo re ſtituat.nec in ꝓfundũ maloꝝ ſalutẽ deſpando ꝓuᷣcianf/qs dubitat /imo qͥs nõ firmit᷑ cre dit eis pꝛioꝛis malicieveniaʒ poſſe ↄferri.ſi mõ inuidie vul nere ſanato coꝛrepti amaritu dinẽ pectoris ſui / dulcedine fraterne dilectionis eypellãt. eos ſupplititer amando quos oderãt.vt ad bonñn fr̃ne coio/ nis ac pacis bnoꝝ oĩm quo rũ gꝛauabant meritꝭadiuuẽ tur eremplis. ¶ Ca.x. ;tis malis vanitaſ vanos inuoluat. ) Is itaq 6; per inuidia diſputa/ tis.q; graui malo etiã vaĩtaſ vanos inuoluat ↄſequent᷑ ex pediã.Que vt faciliusvitari poſſit.quid in ſe coꝛreptiõnis haleat. breuiter declaremus: Eſt em̃ vanitas/inflata q̃daʒ circa delectatõnes varias aĩ languentis affectio.potiendi lvnoꝛes auida ſimł⁊ neſcia. morbo excellẽtie inanis infla ta.caua/morbida/ turbulẽta aĩoꝝ leuiũ dña.male fundan oĩbo blanda. xepugnãtibo fu⸗ me. capiẽdis ſeductoria.capi inuicta.ſilatio quedã vᷣtuiũ gaia vicioꝝ. fomes carnaliũ de lectabilhii.lales mox.appeni⸗ tio dignitatũ.dulcis miſeris amara pfectis.piculoſa dubi is.imꝑioſa ſubiectis.infima fundatis.facile captiuat ca/⸗ ptiuatos oblectat.ambitioſo Verat.anguſtos ĩflat.inftlatos huniliat.Cui ſeruiũt tumidi. ſub qᷓ iacẽt elati/ quã iueniũt pgiti. ad quã currũt lapſurn. i qua ſibi vident᷑ iã ſtare lapſi Nec ẽ vamitas.q̃ nõ aliqᷓs vir tutes (vt putaf)eranelat.ſʒ li cẽtiã vitioꝝ cñ fuerit a vitioſ recepta.coꝛroboꝛat.Ceterum mẽtes virtutum plenas non penetrat. Dacuas g ac nullis ultos virtutibo tẽptat⁊ ipᷣos faſtu rumoſe ambitõis inffa fros/in occulta dedecoꝛa qua/ dã publice furẽch delectatiõe pᷣcipitat.Sic vacuã nauẽ tem peſtas in diuerſa tumicdis fiu cnbo iactet. Et in area frumẽ tis ſua grauitate manẽtibo.le uis ex ea vẽtus pa leas raptat Qõ ſi ita ẽ.nõ vicioſos vani⸗ tas fac.ſ̊ oñdit.que illos ſui afflatu circumfert ac lubricis cicñactoſ affectibo rotat. Qui ſe ad oẽs ei impulſus ſtudio Apꝛie volũtatis gccõmodat. Qui ſe de opibo è ſibi cõſci nõ ſunt.turpiter iactãt. Qui ſe ab oibo pᷣ̃chcari ꝑ nefas af/ fectant. Oin ſctõs viros ſui cõpatõe depᷣcianf .Qi vicio auris popularis elati:ſibi ni hil deeſſe ꝑfectõnis exiſtimãt lalutatõib occurrentiũ gau/ dent.ſuis adulatoꝛibo fauent volũtanibo parẽt.oibo tupibo placẽt. geſtint ocere qð neſci uUnt credi de ſe ſublimiarvolũt delectabilia grauibo antepo/ nũt erecrant᷑ verbo qð aio ↄcu piſcũt.appellationes virtutũ vicis apponũt.ſeipᷣos fallũt. fauẽtes ſibi decipiunt. In ꝓ/⸗ miſſione honeſta wloces. in exhibiõ ne mẽdaces. a bono mutabiles.mali tenaces ĩve Liber Tertius w graues. in aio turpes. vbics fallaces.leti ad ꝓſpa.fragiles ad aduerſa. inffati ad obſeqa faciles ad hũana. difficiles ſpad vneſta. His ⁊ ſiłibo de⸗ linitos vanitas pᷣmit.nec eoſ vt moꝛbũ ſuũ ſentire aut ad medicũ venire ꝑmittit.Etqͥ ẽ ad medicũ venire:niſi infir mũ ſuas infirmitates agno⸗ ſcere.nec placere ſibi.ſʒ de fa⸗ ctis que illi videbant᷑ eẽ głio ſa/ↄfundi.QOQõ certe illi nõ fa ciunt qͥ deſiderio ↄpande opi nionis incenſi/eis tm opibuſ quibo omittit᷑ fauor humanꝰ inſeruiñt ⁊ lona moꝛũ cõtem nunt.tantũq; eos ardor hũa ne laudis inflãmatvi lalꝛi oſa oꝑa/qᷓ ꝓpłs admirat᷑:ꝛ qͥ bus fama diffundit:ſine la⸗ boꝛe ſuſcipiãt.⁊ libent᷑ exerce ant. Inde ẽ ꝙ ieiunare/abſti nere/ vigilare/ ecciaz frequen tare vel pſallere/cũ lxc oiã ſi ne laboꝛe ñ fiãt! etiq illi cũ de⸗ lectatiõe iã faciuũt.QAui ex his placere hoĩbo ↄcupiſcũtnõ iſta ⁊ ſvies dei nõ faciãt.ſʒ q; illi ꝓbent ea deo magis qᷓ; vĩ bus erhibere.qᷣ feruẽti ſtudẽt etiã moꝛibo ſanctis excellere Ceteꝝꝑ ſiqᷣ ſq; for (vbi pᷣt ma⸗/ gnus credireſplẽdeat:⁊ int/ vbi ſol' de videt ſqualeat. q̃s nõ intelligat.ꝙ illi oeẽs abſti⸗ nent Got leal lauc t leldi⸗ ſunie mof led pan on Ulat lap ſiſn thi ni Ns s, ſgeos cck⸗ librit ſolunn ſaleri beng gln dio alitgte⸗ petisob ſosabo ſnrtin Galde mncgri dllleren ſtateni chris Uünoſ decn ſopbe humm cöten tcorhia nlho inrd ſtete webti lici nerhis ſtno ſiß, ishn tiſucet ereelere et rir ller A ſistt feglen roli um. xi. Lapitu nentie cieiumio vigiliar 4N 31, . leNR ſeanieuni vie ſn) Mnc de ti/* q; ↄtinui laboꝛes qs nobis to lerabiles eos ardor humane laudis/inflãmata vanitas fa citinõ ſint ornamẽta moꝝ.ſʒ velaia vitioꝝ.Auappt vera ie iunia abſtinentie / viglie e le moſvyne/: cetera hmõi auge⸗ re debẽt bonũ nim. vel vlare pctm̃.nec ꝓ iuſtia.ſʒ cũ iuſtĩa deo fũt exhibẽda.qm̃qͥdẽ mul tũ atiẽti dñt pᷣcepta ꝑficere qͥ ea pati ſunt ꝑ fectiõis amoꝛe trãſcẽdere. Alioqn ſi inuidi ſi ſuꝑbi/ſi elati/ſi cupidi/hec ⁊ his ſilia mala pectoꝛis ſii ñ repꝛimãt⁊ tũ ſuũ coꝛpPꝰ/ ieiu nijs ac laboꝛibo ⁊ abſtinentia qᷓ;uis ↄtinuate ↄficiãt nec il/ la eos oꝑa/ipẽſa vaitate iuſti ficãt.⁊ hlecviciaqᷓ negligũt em̃ dãrelↄdẽnãt. Ataq; ſi vbiq; libꝛi hꝰ ſiuguł qboq; vicijs ab ſolutis/remedia qͥʒ qͥb poſſit caueri vł emẽdare ſubieceriʒ hic tñ gr̃a ↄpẽdij gñal/q̃dã re gla dño illuĩante mõſtrãda ẽ cui rgłe veraci finitẽtes oĩb⸗ pctĩs obſiſtũt. Nulla res ſic nos ab oĩ pctõ ſerat ĩimunes ſicut tioꝛ ſupplicͥ.⁊ amor dei Sed de caritate/ꝙ dñs cꝰ o⸗ nũ caritas ipᷣa ẽ onat: pꝰ'ea litate tĩoꝛis.⁊ quid efficaciter peccatis obſiſtat. pfundat.q;tũ deni ⁊exrecrabi les oĩbo r̃ddat.⁊ ii– ipᷣe ſoꝛdide opiniõis obpbri moꝛe ſupplicũ pauca dicamꝰ. Ad penã q peũs vbet mẽs añqᷓ; peccet.aſpiciat cru⸗ ciatꝰac woloꝛes(ꝗqͥ ſolẽt ſeqͥ pec cãtẽ) carnalibo incẽtiuis anpo nat.⁊ nihileũ pcti delectat.nꝰ ad peccãdũ delectatio vlla cox Palis ĩclinat.Oeniq; nõ ideo credimꝰillecebꝛis ac volupta tibo nr̃is/qꝛ nihil repugnare nõ poſſumꝰ.ſʒ qꝛ noõ ſecurita tẽ occultãdi ᷣmis ipdiꝓmittiꝰ* Et dũ credimcolo:ari vł ĩdi mi poſſe qõ faciꝰ.ſpe pᷣſũpie ĩ pñitat illecti.dñaiõneʒ ĩ nos nĩe volũtati pꝑmitiimꝰ. Cete rũ ſi eo tꝑe q̊ qs peccare delile rat.ſana mẽte ↄſideretq̃ pẽa expectat in ſuis facinoribo ac flagicijs depꝛẽſos:/qð ſuſplici uʒ ↄuictos etcruciet/quis tre moꝛ mẽbꝛa q̃tiet. palloꝛ ora Btuũ deniq; huiliet. um neſcio an poſſit qbuſliber vicijs accõmodare ↄſenſum. Quid eĩ mali opis fieri ñ pt· Pñ nõ erubeſcãt. eriã illi qͥs ipſa flagitia ſua delectãt. Nic ẽ ꝙ hiq̃ bõa ſuavane ac defor mit᷑iactãt:odecoꝛa qbo ĩmoꝛ dent᷑ ⁊ hũilient᷑ occultãt.q̃e⸗ quid in peccantẽ (etiã ſine hau mano iudicio ↄſciẽtie iudicã tes tormẽia de ſeuiunt.⁊ ma la ſibi ↄſcia / mentẽ etiã ipe co gitationes ſecreti reatus cru ciatu ac recoꝛdatione ↄficiũt. Ca. xij. de futuro iudiciovł eternitate ſuplicij.acde quali tate gehenne. — ☛ Be ila ad il lud vltimũ iudiciũve nerimab eo iudlice iudicãdi⸗ qͥ nec falli occultatõe criminũ pᷣt.nec ad ĩpunitatẽ ꝓmeren⸗/ dã muneris alicur oblatione coꝛrũpi.cũ cepint oĩm ſecre ta reuelari:anõ ſolũ actus vł verba / ſ ena ipſe cogitatões oñdi.q̃d faciem ſub tati icſi cis maieſtate:qͥd excuſatõis obtẽdere poterimꝰ/qua noſ ð fenſiõis arte purgabim q̃ no bis ſubuẽtura ẽ pnia.quã in hac carne ↄptempſimus:.q̃ noſ defenſura ſunt opa bona.que in hac vita nõ fecimusAut ad q̊s alios ſctõs confugituri ſumus:qͥn exẽpla ſił acverba deſpeximus.Zn foꝛte ibi aliqᷓ fragilitas ooꝛpis excuſabit./ſʒ excuſa:õnẽ eoꝝ reclamabunt oĩm erẽpla ſctõpꝑ.qͥ fragilitatẽ carnis in carne viuẽtes / qo fe cerũt:vtiq; facere poſſe wcue ruũt. maxie ꝗꝛ nec ipi pctõ ſua virtute ſʒ dũi miſerantis auxi Ziber Tertius lio reſtiterũt.q̃ ſe ⁊ nõ queren tibo vt q̃raf a ʒ in eũ credat᷑: oñdit.⁊ credẽtes ĩ ſe ne a pec⸗ cato vincant᷑.in vita ꝓtectiõe fendit.Quidg tñſuri ſunt. ſi eis dñs dicit.Si potuiſt. q̃/ re nõ reſtitiſtis deſiderijs pec⸗ catoꝑ.ſi ñ potuiſtis. q̃re meũ ↄtra pctã nõ queſiſtis auxiuũ gautvulnerati/quare peniten/ do nõ adhibuiſtisvulneri ve ſtro remediũ. Nunùd nõ acd lec obmuteſcẽtes.⁊qͥd excuſa tionis reſtat nõ hũtibo dicit. Ligate eos manibaa pedibo/ ⁊ mittite cos in tenebꝛas ex⸗ terioꝛes ibi eꝛit fletus ⁊ ſtri⸗ dor dentiũ.vbi vermis,. eoꝝꝑ ñ morietr᷑.etignis eoꝝ nõ extin⸗ guet᷑ Etqͥd ẽ obmuteſcentes manibo ⁊ pedibo ligaꝛe:niſi ĩ inferno(vbi deñ nemoofiter) actione priuari. Sicut in te⸗ nebraſ exterioꝛes mitti:nihil aliud erit niſi a dñocqͥ ẽ men⸗ tiũ lumẽ)expelli Fletus aũt ⁊ ſtridoꝛ dẽtiũ/acerumos eoꝝ wloꝛes oñdũt ſupplicio ſẽt⸗ pif᷑ne moꝛtis addicti.nõviuè di ſenſu hituriſũt:ſwlẽdi.ᷣ rũ ↄtinuus gemitꝰ/cruciatus eternus / wlor ſũm?ꝰ/penales ſenſus torquẽt aĩas nec extoꝛ quẽt.puniũt coꝛꝑa dãnata n“ finiunt.Quos iõ ſibi deputa⸗ tos ignis inextinguibilis nõö leſtser trtins lvita lendi geine ncsn luas Pn ne lotite naqn Aurit ni es nise afai lit te ſewlie ſſensg fneyl logitan augie (udii/ gteue mony. uni err inns höſenti uIma Undant nepims Ima Cgetnn Auſi Ceren mecht, eager ptecnide inſon. wich e ſtemi Saurni emnten blnenw. tin ennihl jinens Asaitt nos eo⸗ *“ ni wici ⸗ ſvend s necene Dünund igu Gibikſd Capitulũ.xiii. extinguet.vt ꝑmanẽte ſentiẽ divita pena ꝑmaneat.⁊ ad o lendu magiiq; ad viuendum eternis toꝛꝑibo ↄpeditos hẽ/ at.qͥs in flamisviuacibo imoꝛ talitas ſce moꝛtis occidat. Jam vermis eoꝝ nõ moꝛiet ⁊ ignis eoꝝ non extinguet/ad totã referunt dãnati vis pe⸗ nã.quẽ in efficacis pnie igniſ exurit. ⁊ ↄſimnentis ↄſcie ver/ mis ĩ noꝛtalit᷑ rodit.Proinõ oẽs qͥ in gehenna dicũ ur occi dinõ id cũ illis agit᷑/vt. maxi mis cõſumpn vloꝛibo aliqñ deficiãt.ſʒ vt in illis penalit᷑ vi uãt.c ⁊ his ſilia lilbent audi re vel legere/iugit ante oclos mẽtis adducẽx/fumura credere ſine vlla pturbatõe metuere/⸗ cogitareqle malum ſit ab illo gaudio diuine ↄtẽplatõis ex/ cludi /btãtiſſima ſctõꝝ oĩm ſo cietate priuari/fien patrie ce/ leſtis extoꝛrẽ.moꝛivite beate moꝛti viuere ſempiterne /i er nũ ignẽ cũ dyabolo ⁊ angelis eiusexpelli/vbi fit moꝛs ſcõᷣa dãnatis exiliũ /vita ſuppliciũ nõ ſentire in illo igne qð illu/ minat /ſentire qð cruciat /ex/ undantis incendij tembiles trepitus pati /baratri fumãt amaꝛa caligine obcecari/ꝓfũ/ do gelenne fucuantꝭ imergi/ edaciſſimis in eternũ dilani ari vermibo nec finiri Hecet multa ſilia cogi:are mhil ali⸗ ud ẽ.q; vicqs oibo repudium Dari. ⁊ oia blandimẽta carna ☚ lia refrenare.Sed nos ſi iavi detf ab his terribiibo mał/q fideliũ mẽtes ſalubꝛi terrore ↄcutiit.anʒ ab oibo delecratõi bus vicions abducũt.⁊ que amatoꝛes ſuaꝝꝑvoluptatũ tũc fece dãnatiõis exꝑpimẽto ꝓba bũt/qñ iamqð eſt omĩ infeli citate miſeri) ſe emẽdare nõ poterũt/ab his iniq; terrificis ac tciſtib malis aſcendamus ad illa ſnblimiaqbo ꝓficien⸗ rtiũ mẽtes in ſpẽ ꝓmerede be atitudinis aſſurgũt.abdicatꝭ q; tecxrenis.ↄcupiſcũt celeſtia Et qm̃ ꝓſicere cupiẽtes.⁊ ſa⸗ lubri timoꝛe inapiũt. ⁊ ad ca riratẽ ꝓficiẽdo ꝑuenerit.Noſ iʒ ſumicere iudicãtes/q̃ de ĩci pienni timore tractaumus lã ð caritare qõ ipᷣe(cin nu nus )ñ enaueri diſputem. ¶ Ca. xi de laude caiitatis. gritas eſt quodã ſpũſſcti.a q̊ͥ ẽ.⁊ ad quẽ refert᷑ incenſa.innamẽti ois extranea.coꝛtũpi neſcia vulli vr mihi videt )rcꝗ vo luntas ab oĩbus terrenis acp̃ ſentibus ꝓrſus auerſa.iũcta deo inſepabiliter ⁊vnita.igni vicio mutabilitatis obnoxia: ſup oĩa q carnalifoiligunt ex celſa. a ffectionũ oĩm potẽtiſſi ma.diuine ↄtẽplatõis auida in oĩbo ſꝑ inuicta ſũma.actio nũ bonaxr. ſalus mop.finis ce/ leſtiũ pᷣceptoꝝ.moꝛs criminũ vita virtutũ.virtus pugnanti Dm. palma iuſtoꝝ. arma ſctã/ rũ menti.cã bonoꝝ meritoꝝ pᷣmiũ pfectoꝝ. In pctis ſuis moꝛtuos ſuſcitat.languẽtes ſanat.pditos inſtaurat.ſpem deſperatis inſpirat. pacificas mẽtes inhĩtat.fruct uoſa ĩ pe nitentibo. leta in ꝓficientibo. ghioſa in ꝑſeuerãtibo.victoꝛi⸗ oſa in martiribo. opoſa in oĩ/ bus 'oino fidelibo. Quã fides ↄcipit ad quãiſpes curꝛit.cuip fectus oĩm ſeruit.ex qua q̃c⸗ quid ẽ boni opꝑis.viuit.ſub q̃ obediẽtia creſcit.ſine ſq̃ nulluſ deo placuit.cu qua nec votuit aliqͥs peccare nec poterit. Hec eſt caritas vera.germana pfe cta.quã excellentioꝛẽ viã noĩ/ nat ſcũs apłs.Et vere ipᷣa eſt via que ducit ꝑ ſe ambulan/ tes ad patriã.qꝛ ſicut ſinevia nullus ꝑuenit q̊ tendit /ita ſi / ne caritate (que dicta ẽ via) ñ ambulare pũt lvĩes ſʒ errare. Ca.xiii.Qualx poſſint ea q̃ Liber Lertius de caritate ſanctus apls dixit qualis ⁊ quãta ſit heec caritas( nõ pedũ via ̊ moꝝ) diſcam* dicente apło. Si lin⸗ guis vim loquar ⁊ angeloꝛũn caritatẽ aũt non habuero/fa ctus ſum velut eramentũ ſo⸗ nans.aut cymbalũ tinniens. wvĩm vel angeloꝛũ linguis in⸗ anẽ facũdiã qrundã ſignifica tã debemus accipe.qui oia qᷓ/ cunq; voluerint/accurate qui dẽ atq; eloquent᷑ enunciant. Sed q;uis oꝛnate copioſeq; diſſererent tamẽ ſi wcẽdi of⸗ nciũ vanitate placẽdi qᷓ; ↄoſulendi caritate ſuſ nõ vt aliquos coceãt.ſʒ vt ſe coctos oñdant nec ꝓfectũ ſed plauſũ a ſuis auchtoꝛibo q̃rat Si totã ↄſciẽtie diligẽtiã trãſ⸗ ferãt maledicaces ad linguaz T ſtudioſius eloquentiam ve⸗ lint curare q; vitã:ſi ſuꝑcilio vane loquacitatis elati. dicta ſua magis cupiant laudari qᷓ; fieri / nec ſint de ſanitate opis ſz de ſermõis elucubꝛati venuſ tate ſollicitiinunqd nõ tales merito eramento ſonanti aut cymbalo tinmẽti ↄpant᷑iqui modũ tinniẽtis eramenti vel cymbali p̃clara magis appe⸗/ Taqz iam ſt he zmor) Meto/ 1 SAnn nGelotei. ri ⅓ nmien. Phoſn ifn Nien — teed Umtiant, ieſeg ſeſaa Ate. ahijn eininin Aliwg num O ſello. R tece . Gnr ns ales anni Covt AmmengI. ge £ apitulũ.riiü. tũt ſonare qᷓ; facere.nec erule ſcunt a ſeipᷣis aliter viuendo qᷓ; pꝛedicant diſcrepare.Qui vt quõ turpitudinẽ ſue cõuer ſatiõis obnubilẽt:honeſta p̃/ dicare nõ ceſſant.tñ nõ vt au/ ditoꝛes ſui eoꝝ pᷣdicatiõe ꝓfi⸗ ciãtſʒ vt ipi videant curare que pꝛedicant. Sed videamꝰ que hic ãnectat apłs. Si hůe⸗ ro inquit hiaʒ nouerimy ſteria oĩa.⁊ oẽm ſciam:a ſi ha buero oẽm fidẽ ita vr mõtes trãſferãcaꝛitatẽ ant nõ habu ero/nihil ſum. Non ad h̊ iſta Dic.q̃ſi aliqᷓ bõa ſine caritate Haberi nõ poſſint.ſ̊ qꝛ mihil p ſint habẽtibo ea ſi a caꝛitate ð fecerint. Apſa aũt ⁊ hic neceſ ſaria ẽ. vt oia bona ad ſũmuʒ lvnũ caritatẽ habẽtib ꝓſint. ⁊ ibi eis etiã ꝑtectio ꝑmane/ pit ·cũ oẽs ꝑſeuerantes in ſe. ad viſionẽ dei ꝑduxerit. Ce⸗ teꝝ ꝓpl vxtie ⁊ myſterioꝝ oĩm noricia vel ſciẽtia nec non et ipſa fides vel cetera talia (qᷓ nõ ꝑfectioni fideliũ / ſ̊ fragili tani neceſſaria iudicant᷑)in il la pfectione ſctõꝝ(qᷓ in caꝛita tæ radicatiↄtendũt puenien/ tibneceſſaria eẽ nõ poterunt cũ illis incõpabiliter me lio⸗ ra ac ꝑfectioꝛa ſucceſſerint.q nec ibi ꝓphia opus erit. cum ad ilind qð futuꝝ pmmittebat. impleta ꝑduxerit. NMec ſcien tia(que velut lucerna quedaʒ in hui ſeculi nocte fideles il⸗ luminat.cũ in ũliꝰvite die ꝑ/⸗ petuo ſol viuus iuſtis effulſe rit) nec myſterioꝝ noticia aut ipᷣa fides neceſſaria erit quan do ad ea que ꝑ myſteriũ ſigni ficabunt᷑ ⁊ credebant᷑ ex ſide: pfectio xpᷣiana puenerit.Cari tas vᷣo hic quidẽ neceſſaria ẽ ſne nos ſeꝑat a dyabolo.puri cat a peccato reconciliat deo. Seg ibi pfecta erit cũ ꝑſectoſ cxeo(å ẽ conata) ↄiunxerit: Aldlouc apls laudes diuine ca ritatis amplificans adiungit dicit. Si diſtribuero ĩ cilos pauperum omnes facultareſ meas a ſi tradidero coꝛpus meum ita vt ardeam. carita/ tem autem nõ habuero:nihil mihi pꝛodeſt. Nec immerito Si em nõ quid ſʒ pꝛopter qͥd in illa vltima exraminatione querendum eſtelemoſineovł traditio corporis in moꝛtem quid pꝛoderit. non habenti/ bus caritatem. Ipſa ergoha e benda eſt. ipſa ſectanda.ſine qua nec occiſio coꝛporis nec elemoſyne nec illa omnia ſu perius dicta vel alia queli⸗ bet bona perducunt aliquos Liber Tertius ad ſaſutẽ.qꝛ quelibet actio bo na vel paſſio niſi ex fide q̃ per dilectõeʒ oꝑpat)extiterit nobiſ pꝓdeſſe nõ poterit. Qua ꝓpter nilyil eis pctĩ dãnabilis rema nere poterit nec deerit aliqͥd loni:qbo caritas(oĩs inqͥna/ mẽti mũdano:a bonoꝝ eim mater) affueri.Qm̃quidem ſi caritas patiẽs elenigna ẽ. ſi nõ emulat nõ agit ꝑperam nõ inflat.nõ ẽ ambitioſa.non queiiiqͥ ſua ſunt.ſʒ oĩa ſuſti/⸗ net. oĩa credit.oĩa ſperat. eos in qͥbo fuerit:oibo his bonis q̃ hʒ:imptit. Et qͥd illi in hacvi ta pᷣt eẽ ꝑfectius q̃ tatis in ſe abundat (caritate in ſe regnã te) virtunibo. Pꝛoinde qñ vi⸗ demus aliq̊s patia mala fũ/⸗ datos /in ↄcuſſuʒ peerus ſeuiẽ tibo malis opponereabũdan tia ſetẽ bemgnitat᷑ affectũ bo nu ſuũ velle cñ oĩlbo hie coẽz. nõ aliqͥbo ardentibo inuidie facibo coqui non agere ꝑpe⸗ rã.ſ̊ ſimpłyr cũ oĩbo quibo dʒ puritatẽ erhibere. nullo faſtu ꝑnitioſe vanitat inffari:ni/ hil eoꝝqᷓ ſunt aliena crimme cupiditatis ambire:.qᷓ ſua ſut pie coĩonis bono nõ querere. nulli malũ qͥhuſlibet iniurůs irritatus cogitare.nõ ſuꝑ ali⸗ cuius aut ſin opis iniqᷣtate ſ de veritate gaudere/oẽs indᷣe tosa inqetudines fundata aiĩ trãquillitate ſuffeꝛre.poſt hãs vitã penas vᷣinitꝰ cõminatas credere nõ metuẽdo/pᷣmia ꝓ miſſa ſpare gaudẽdo:reuela⸗ tõeʒ filioꝝ dei deſiderare foꝛti ter ſuſtinẽdo.Qũ g videmuſ bec ⁊talia bona poſſe aliquos nouerim ñ eos magnitudĩe virtutis ſue:qð volũt ardent ⁊ faciũt.ſʒ bñſieio illi? caritat que nõ ẽ ex nobis.ſʒ diffuſa ẽ in coꝛdibo nr̃is ꝑ ſom̃ſetm̃ qͥ datus ẽ nobis. ¶ Ca.xv. Quantũ pfectõnis caritas in ſe fundat exhileat uAgo ſi cari⸗ tatẽ deo exhibeamus? ⁊ ꝓrimo decoꝛde puro ⁊ ↄſcia lona ⁊ fide nõ fictai/facile ꝑec cato reſiſtim*.a bonis oĩbo ha bundam.ſeculi blãdimenta cõtẽnimꝰ.Et oĩa q̃ difficilia ſunt hũane fragilitatvel aſpe ra:etiã cũ delectatõe ꝑfieimꝰ. ſi tñ catatepfeciac no⸗ bis ab illo ẽ)ex toto coꝛde et ex tota aĩa ⁊ ex totis vir ibo di ligamuſ.Ex ea em̃ ptes pec cat/q̃ minus diligit deũ.queʒ ſi er toto corde diligamus.ni hillerit in nobis.vñ peccati de ſideris ſeruiamus. Er quid ẽ deũ diligere. niſi illo occupa⸗ ri.aĩo cõciꝑe fruẽde viſionis eius ſaſti auen gnor ine⸗ cine⸗ 0oͤl lcie ici gol̃ Plus ſiant ſpſos mun NM An ſger⸗ Gps Dilge glitar ſegg nateſ teaca Upt⸗ Ponp bicege Pluer. Dſectiö Crin nooan Uaregn heſſeg Ainn Hcel lattel hie mnats Pmap epele e fon Ncenn dignos gince fimi Erͤrs ahlkr N Eumm⸗ oi ſchepe soihe cinent ifoli rlatr, iim⸗ en Nrid ſieſi⸗ ri e, Inlgn Puunt tc epſime n apitulũ xv. eius effectũ.pctĩ odiũ.mũdi ſaſtidiñ.diligere etiã ꝓximũ. quẽ in ſe cẽſuit diligẽdũ ĩ ipᷣo amoꝛe ſeruare legittimũ mo/ dũ.nec puertere vilectõĩs oꝛ/ dinẽ ↄſtitutũ.Ordinẽ dilecti oiĩs illi puertũt. nec modũ di/ ligẽdi cuſtodiũt:/qui aut mũ⸗ duᷓ ↄtẽnendus è )diligunt. ant iᷣa ſua (minus viligẽda) pꝓlus diligũt.aut ꝓximos nõ ſicut ſeipos. aut den pluſch ſe ipſos foꝛte nõ diligũt. Sed ð mundo ꝙ oino diligi nõ ðle/ at.ipſiꝰ dni nti ꝑ ſctm̃ iohẽm apłm vox ẽ dicẽtis. Molite di ligere mũdũ. Corꝑꝰ aũt ntĩm (qꝛ xs nri eſt)ad h̊ nobis eſt Diligendũ.vt ſaluti er ac fra⸗ gilitati naturalit᷑ ↄſulamꝰ. et ſic agamus.quo ſpiritui oꝛdi/ nate ſubiectũ.ad eternã ſalu tẽ accepta imoꝛtalitate ⁊ ĩcoꝛ ruptione veniat.nõ ſuis volu ptatibo diffftuẽdo aĩi rigorẽ ſi⸗ bi cedẽtis emolliat.puritatẽ rpolluat.⁊ totã dignitateʒ ſue Dulect iõis moꝛbo coꝛrumpat Pꝛoximos aũt diligim ſicut nos:-ſi nõ ꝓpter aliquas vnli / tates nr̃as.nõ ꝓpier ſpꝑata be⸗ neficia vel acepta non ꝓpter affinitatesvł ↄſanguinitateſ H apt G̊ tantũ.ꝙ ſunt nature nrẽ pricipes diligaim. qꝛ nõ 1 eos ſicut noſipos amamus: quando ꝓpterilla ſuperi dicta diligimus. Meq; ideo diligit ſic quiſq; /quia ſibi frater aut ſoꝛox /pater aut filius mater aut filia/ neys aut neptis eſt Carnaliter pe amat.qͥ talt amat.qm illi nõ tm̃ ꝓximi no ſtri credẽdi ſũt/qͥs nobis gra dus ſanguinis iũgit.ſj primi nti credẽdi ſũtoẽs lvies na/ ture nr̃e(ſicut diti ꝑticipes. Nã ſi ꝓpinquos nr̃os q;uis incõpomtos turpes/ac male moderatos pluſq; qſlibet ſan ctos (q́s a nobis ᷣm ſangui nẽ vocamꝰextraneos) diliga mus:.nõ ſolũ carnaliter diligi mus:/ſj eniã graui er ĩ tali eo⸗ rũ dilectione peccamꝰ Proin de oẽs ſeruos ꝓxios diligimꝰ qñ ad bonos moꝛes ⁊ ad eter nã vitã ↄſequendã.ſicut nobᷣ eoꝝ ſaluti ↄſulimus.quanco nos in eoꝛum peccatis aut ꝑ⸗ iculis cogitamus.Et ſicut no bis ſubuenire optaremus ita eis ꝓꝛo viribus ſubuenimus aut ſi facultas defuerit:volũ⸗/ tatem ſubueniendi tenemus Quapropter pꝛoximi tota di lectio /vt bonum quod tibi cõ ferrꝛe vis velis et mrornno. — d ligen Vlli xo pluſ q; ſe diligũt dann 3 20 eius à moꝛe/ſue ad tꝑs aluti nõ parcũt.ſe ipos tribu lati oĩibo Piculis tracũt. nuda extoꝛres fier/pentibo ⁊ vxoꝛi hus ac filijs renũciare parati ſũt. Et vt totũ dicã.ipſaʒ cor⸗ pis moꝛtẽ nõ ſolũ nõ refugi⸗/ unt/ſij etiã libent excipiũt am bigẽtes de coꝛpis ſui viia.ma giſq; a deo· vita vite ſue diſte dere. Iſte igif dilectöis oꝛo ſeruãdus ẽ.iuxta illud qð di/ cit ſpũſſctũs.Oꝛdinate in me caritatẽ.vt ſicut oꝛdinata cari tas poſcit.deũ pꝛincipalłr dili gamꝰ. 7 prer ipᷣm in ipᷣo ea q̃ dligenda ſunt. tantũ q;tum ipᷣe pᷣcipit.diligamꝰ. Apſe em̃ pcipitvt coꝛpa nĩa pᷣterea no ſtros primos ſicut nos /ipſũ pluſq; nos/diligere ᷣ lbłamꝰ ita vt eis q̊s nobis ↄiunctio⸗ res familiaritas facit (ſi eos fama ñ repꝛobar. vita cõmẽ dar) nos ampli impendamꝰ. Dim ꝓfectus nt̃os eẽ creda⸗ mus.⁊ de alioꝝ p tis tanqᷓ; de nt̃is miſericoꝛditer lugeamꝰ*. Sic ergo in hac vita poſſunt illi eſe pfecti:/qui ꝑfecte dili/ gũt vñ. Er illi pfecte diligũt deu qͥ volẽdo qð vult deus. et nolendo qð nõ vult/nec vllis pctisbo offẽdit)acquieſcũ⸗ Ziber Tertius —„ ½ ⁊ſp ſe ad vittuteseg⸗ iße di⸗ gnar wnare) dilngẽdas ⁊ hñ/ das extẽdũt.hi ſuntqᷓ oĩa bo⸗ na que implere potuerint/ ab illo ſe adiutos/vt poſſent ve⸗/ raciter crecũt.qͥcqͥd mali com miſerint·vicio ſue volñtanis aſcribũt.Ouicqͥd boni potue⸗ rint implere.ab illo vt poſſint iugit petunt.cũ potuerint.illi gias agunt. bona er' que fue⸗ rint ↄſecuti:etiaʒ alijs ↄferre ſocia liter volũt ⁊ vſq; in ſuos inimcos dilectionis ſue lati tudinẽ poꝛrigẽteslc oẽs cu piũt eẽ:/qð ipᷣi ſunt.Sat ð vi cis eoꝛũq; remedijs diſputa tũ eſt. nũc iã quahter vnaque⸗ q; virtus poſſit acquiri.breui ter diſſeramus. ¶ Ca. xvi. de qualitate virtu tis ⁊ qualiter ſibi ↄſentiẽte α 2 „* (Min 8 ſan cta virtus res ẽ diuia incoꝛpoꝛea ꝓrſus atq; mõdiſ ſima. quã mẽtes inquinate ñ inqunnãt ſ̊ ipᷣa inqͥnataſema culat.Cuiꝰpticipatiõe firmãt᷑ infirma.ſuſcitant moꝛtua.ſa nantur eara coꝛrigũtur pra⸗ ua.recõcilianf aduerſa.hanc nõ hʒ niſi deus.etis cin dede rit deus.que in amimo hitat ⁊ aiam corpuſi; ſctĩficat.d li fulu litu gu⸗ oili gem adle⸗ bich eits⸗ lani. kevol de Di cocs Ma lunsſ⸗ lepela n Macl llettr leeger inet volehe holeban los ine ſopr mmihi ſteſei ſend polerey ſonee tisaen llere⸗ takyof nto 867 h Gin e int/ab ntewl glicon — Ca.Decimüũ ſextü qauã nullꝰaccedit inuit.quaʒ nullus amittit niſi ꝓpria vo/ lũtate deceptus.nemo eã ſibi 2ferre poteſt cũ poſſit auferꝛe. Itaũ; cñ talis ac tanta virtꝰ. cuihlibet inf᷑ voluptates ſuas. ac marceſcẽti fulſeritatʒ eñ ad ſe ↄcupiſcẽdã deſidẽio ſalu bꝛi cũmouerit/ꝓtinus in aĩo eius duaꝝ del ctationũ ↄtra⸗ riatũ ↄſurgit diuerſitas ⁊ mẽ tẽ volũtas aduerſũ ſe/ancipi/ ti delecratõe diuiſa.ĩ diuer ſa ducit ⁊ reducit.mõ repꝛendẽ do qð egerat mõ qð reprende rat:eligẽdo.atq; ita in alterũ latus ſe cogitationũ varieta/ te verſante/ipᷣa velutvirtutis ac vicij tepida/ medietas ve xat ac lacerat.Cxm̃ ſidẽ quẽ hbet hvĩeʒ vonec ſe in eo quod elegerit certa definnõne cõſix met./iqdiu modo nõ vult qd volebat/mõ velle ineipit qð nolebat.velut in qᷣdl elibera tõis incerto biuio ↄſtitutũ di ſcerpit ipᷣa diuerſias volun tatũ. Hinc eũvirtus admonʒ ſue ſalutis ⁊ vocat. Inde cõ ſuetudovicioſa diſcedere a ſe volẽtẽ remoꝛat ⁊ reuocat pau hſp a ſe auerſovſi atevolupta tis admonitõe blandit᷑.⁊ oẽs illecebꝛas (qbo olĩ ꝑdite ſrne bat oñdlit. Curpia qʒ deſide/ ria(qᷣbo vinciat) imittit.at iã pene faſtidiẽti bldũ (neſcio)!? quid mollit᷑ in uſurrat.⁊ ſup phcat:ne pᷣponat mollibo du/⸗ ra.leris mriſtia.ceris dubia ſentiũ voluptati futura. cogi tat q; penale ſit.atq; difficile dulcibo carere delicus. iluſ re⸗ nuũciare.⁊ carnalibo abſtinere grauari vigilijs.laboꝛibo.ieiu nioꝝ acvigiliaꝝ ↄtinuatõe toꝛ queri.certa carnis afflictione pmiũ dubie remuneratiõis ambire.ↄtra dialvlũ decipien tẽ ꝑitum.reſiſtẽdo arma coꝛri pere. inſidias eius ac fraudes vigilantis ai cautõne vitare. Quã d inde miſeꝝſit enoꝛmi tate tanta aſpitatiſ euictũ ac dialvlica fraude deceptuʒ ad repudiata redirevoluptanbo qs abiecerat nõ frui.⁊ oĩbo q̃ icaute(laboꝛioſũ ſuſcipièdo ſitũ) ↄtẽpſerat nõ delectarni His ⁊ talibꝰ vicioſa con ſuetu do dubiũ ſancte definitõisaf ffigit. Dirtus aũt(que ↄtinẽę⸗ tia noĩat)morantẽ ↄfidenter obiurgat.ad delectatões pu/ ras caſtaſq; delitias (qbo fru/ unf oẽs ſui amatoꝛes inuita tioffert nudo iuſticie veſtini tum illuĩato ſui aꝓparatus de monſtrat oꝛnatũ.diffidenti ðᷣ ſe. ptectionis ſue ꝓmitiit au/ nilium. hoꝛtat 1 puocat. vt de finitõe ambiguitatis depoſita ꝓpoſitum ſpirituale ſuſcipiat nſenerãtiũ.ſe in ſuſcepto la/ ITWꝛe ꝓpoſiti ſui.nõ ſua poſſibi litate ſ̊ dñi miſeratiõe confi⸗ datr.nec ſuis viribo/ſʒ fret oĩ⸗ potẽtiẽ auxilio.ↄtra dyaboli/ cas unpugnatõnes victricia arma coꝛripiat. cogitet qti et qte potuerũt ⁊ poſſunt· qð ſe poſſe veſꝑpat. Oñ illivł ille po tuerũt inde ſe poſſe fumit cre dat certa ſpe ſrũalia camali⸗ bus ac terrems celeſtia ⁊ fu⸗ tura pñtibo anteponat. ¶ Ka rvij. Quilv gradibo ed uerſi in culmen pfectionis aſcendiiit Di ſi per / iluaſione ac pulcri⸗ tudine virtu illectus aliquã tulũ a pꝛioꝛi ↄuerſatõe receſſe rit. ſtati ei alia tẽtatio quã luctefoccurꝛit. Nã quẽ car/⸗ nalis voluptas ſuꝑata dimi/ ſentmðoi vanitas occupabit. ſicut illi nobis exẽplo ſunt·q̊ delectatõʒ ſibi ſatꝭ ſue libidis ĩterdicũt.⁊ vẽtoſevanitat licẽ tmam ſue voluptati pꝓmittũt. Curpitudini ↄcupitoſ dicũt 2 ambitioni ſuccñbũt. Htüt delitijs ac veſtib accurat ad lururiã cñ mauił puerilibo ac potẽtibo eqͥs ad põpã Hena/ ertius tionibo crebꝛis ad luxũ.⁊ am ½ bitioſi apparat iactãtia. neceſ ſariũ mẽtiũtur oꝛnatũ. Jã ri⸗ dere effuſe. vocem ꝓcacibo ca chinnis attollere turpes iocoſ libent᷑ audire.alioꝝ penã ſuaʒ facere fatigãdo lenciã. HLrba⸗ nos ſe; (G;uis turpes) celici is explere.ſerios neceſlarijs indigẽtes abijcũtvmoſam pliſſimas ⁊ ornatas erxtruere facultates ſuas indeſinenter gugere.alienis ꝑuadẽdis (ſi patiat᷑ poſſbilitas) inhiare.ñ rẽ cupiditatis ſʒ neſcio c vtili taris exiſt imãt.vt illa qᷓ dixi⸗ vel alia młia ſilia non ſolũ li bent exerceãt.ſʒ etiã hinc eos obiurgautesirrideãt. AInepti re credẽtes illos.qͥ licita ⁊vſi tata nobilibo cimine ambin tionis infamẽt. Sed qͥnbʒ qͥʒ malñ diuinit adiuteuicerit. ſi ſpnalis ↄtinẽtie viribo.fult oĩa(qᷣbo pᷣt a pfectõe ttardari) calcauerit.mẽtẽ ſuã ſctẽ virtu tis.ſtudis bone volũtat in/ clinat.Cũc delectabilit᷑ ac de⸗ uote vᷣtus oẽs(rxegina vitutꝭ in ſe regnantis)obſeruat.⁊ ſie cum deo vnus ſpiritus factuſ nihil aliud agit ſemꝑ aut co⸗ gitat:niſi vnde clarior ac no⸗/ bilioꝛ fiat. ⁊ oblectatones oĩ um vicioꝛu m puris delectati⸗ onibus vi ncat. Ca.Decimũ octauũ am ¶ Ca. xviũ. Que ſit q̃ternari ner numeri credẽda ꝑfeciio.et ꝙ Finn q̃moꝛ virtutes q dicte ſũt pri bdd cipales ex fide vi uẽtes a dño sſ Lollate ſunt. ( Ideamus “ dununc an verg ſit illa efnms phõꝝ ſnia q̃tuor virtutes ve⸗ nnſin lutq̃ſdꝭ virtutũ oim fontes. nae DNicia qͥʒ quatuoꝛ ꝗᷓſdã oꝛigi ſee nes maloꝝ oĩm definiũt.Pri GS cipales quamuoꝛ eẽ virtutes! eni nõ ſolũ płi ſentiũt.ſʒ etiã nri . 8 ↄſentiũt. Sed quare tuorvl oen que ſint oꝑa ſingloꝑ:hic dño n illuiante debem bꝛeuit᷑ demõ nſcſil ſtrare Quatnariũ nũeꝑ pfe⸗ nle ctiõe ſacratũ pene nullꝰigno/ rnnn rat. Siqͥdẽ totus oꝛbis /oriẽte hoemn occidẽte/aquilone/a meridie neindn q̃ternaruũ nũeri ptibꝰſiue an⸗ cſteS gulis inuemt᷑ Et ipᷣe adãcqͥ ẽ lunen, humani generis pr) vel gene infl rale nomẽ qð dicit hõ.quatu ntn or literis explicat. Corpqz q̃ enn tuoꝛ elemẽtis extiuctũ q̃tema iniͤn rij numeri in ſe ↄnnet ſacra/ lide⸗ mentũ. Apſius etiã aie quatu u in or eẽ affect.quibꝰ vład bona ntifi vtim̃ vel ad mala.Et antiqui Nofulli ſubtiliter iuenerũt. eoꝝ iuẽ⸗/ amco ta ꝓbantes poſteri ſuſceperũt fora. Sed ⁊ quatuor fluia que ð pa Nones radiſi fonte pꝓcedũt.vel quatu wenn or euangelia.diuini curr rote quatuor animalia qtuor. ale 109 eoꝝ quatuor.ac faciesdignita tẽ numeri hinabunde ↄmẽł/ dant.Et iõ vixtutes iſte q̃ tan tũ ꝑfectionis ↄtinẽt in nume ro.lollicite ↄſiderare debemuſ q;tã ſctĩtatẽ ↄferant aĩo xpᷣia⸗ noa ꝙ nihil pfectionis ſuvn Tasa iſtis virtutibꝰnõ ſit: Hã ſi facit tpantia tpantem prudentia pꝛudentem iuſti/ cia iuſtum.⁊ foꝛtitudo fortẽ: eoqͥ tꝑantec ⁊ iuſte ⁊ prudet agit ac foꝛtiter.neſcio qͥd po!⸗ ſit eẽ ꝑfectius. Itaq; diffici⸗/ leq̃de nobis ẽ noĩa virtutuʒ/ q̃ ex ůᷣ lis qᷓtuoꝛquas pꝛinci⸗ pales dixumꝰoꝛiunt/oũdere Sed cũ ꝓpꝛietates ⁊ act eoꝛũ ceꝑint aperiri.ex ipᷣis affecti⸗ h hustu] vinles exiſtat) apparebit. Derũtamẽ h̊ ĩpri⸗ imis noſe tenere debemꝰ⸗ iſte virtutes q̃tuoꝛ vel oẽs qͥ ex eis exiſtũtcona ſunt dei.et ꝙ nullus eas hʒhũit aut ha lebit. niſi cui deus(qͥ ẽ oĩmv/ tutũ ꝓpꝛieras ⁊ oꝛigo) contu⸗ lerit.m̃ quicũq;/quocunq; tempoꝛe/ in quacunq; gente/ o in deñ credetes.ex ſide vixe ⸗ rint:illius wvno tempantes/ ac pꝛudentes iuſti vel foꝛtes fieri vtiq; potuerunt.Qui ãt neſciẽtes deum/vel enã blaſ⸗ phemãtes ſine fide vixerunt⸗ nihil earum virtutũ a deo ac⸗ cipere vel habere potuiſſe cre gdendi ſunt. ¶ Ca.xix. De virtutis tempe rantie qualitate vel ope. Ed iam ui/ Radeamus que ſit ꝓpꝛie tas ſingulaꝝ.tpantia tpantẽ facit abſtinentẽ.parcũ ſobꝛiũ .moderatũ.pudicũ.tacituʒ.ſe riũ.verecñidũ.Hecvirtus ſi in aĩo habitat.libidines frenat affectus tpat.ðſideria ſancta multiplicat.vicioſa caſtigar. ommnia intra nos confuſa ordi nat.oꝛdinata corroboꝛat.cogi tationes pꝛauas remouet. in ſerit ſanctas. IJgnẽ libidino/ ſe voluptatis extinguit.aĩ te// roꝛem de ſiderio future ĩᷣmu⸗ neratõis accendit. mentẽè pla cita tranquillitate cõponit.to⸗ tam vitã ſemꝑ ab oĩ vicioruʒ tempeſtate defendit. Cempe/ rantia intempantiã noſtraʒ ad loneſtum modũ redigit. In cibo ipo vel potu contenti ſimus appoſitis. ne poſcamꝰ impudent᷑ ꝙ aut ille qᷓ poſcit foꝛte nõ habeat᷑.aut alios qd deſiderio nro placet/offendat aut gule noſtre intẽpans ap/ petitus appareat.Ne iudiceę/ mus eos qui volunt cibis q̃ſ ipᷣi ꝑcipimus/ abſtinere. nec Liber Tertius eis verecũdiã faciam.qui ea quibus ipᷣi abſtinemus.foꝛte Pcipiut.⁊ deo grãs agunt.cer⸗ ti ꝙ ſatis miſeꝝ ſit.aliquos ðᷣ cibi vel potus pceptione dã/ nare.aut nobis arrogare ꝑ ab ſtinẽtie ſanctitatẽ.emꝑan⸗ nia eſt.qua ſenioꝛibꝰreueren⸗ tiam exhibemus equales ger manitus ho noꝛam us. Juni oꝛibꝰgram paterne dilectioĩs impendimus.q̃ᷓ preſtam lo⸗ quẽti ſeniori ſilentiũ qua ipᷣi us p alloquiũ pꝛeſtolam̃ im⸗ periũ.qua nõ attollimus im⸗ moderatũ in locutionibus ſo nũ.q̃ riſu ꝓrumꝑe nõ audea⸗ mus in cachimũ.q̃ nulli ðtra himꝰ.nec detrahẽtes equani⸗ miter ſuſtinem ſciẽtes.ꝙ taʒ illi qui detrahẽtibꝰ acq̃eſcunt. vanitatis moꝛlo coꝛrupti ſũt qꝛ ad h̊ alijs viles videri no⸗ lunt.vt ſe cõmendẽt eoꝝ com patione.qͥs carpũt ⁊ videant ea vicia nõ hr̃e/q malicioſe ĩ alijs repꝛẽdũt.qð malũ tpan tia tollit.Cui qui ſeruire vo⸗/ lueritnõ qð repꝛẽdat in fra/ tribus.ſʒ vñ deũ laudat. attẽ/ dit.Ac ꝑ ;̊ ipᷣitꝑantie èlꝙ ñ ſolũ tpantes in oĩm mẽbꝛoꝝ offics ſumus.-ſed etiã ꝙ oĩa libenter que nos moderatos ac ſobꝛios faciũt obſeruamꝰ. Sed de tꝑantia lec dicta ſuffi. lien g ſonte ner! lnos5 ne diſ Negah glesga agnt leanvis ro0 uih Nunim musim! bush dear litpan nire vo⸗ Linfta At., ard rie zwi mebroe gigoi nodan bſemmmn Z oinif Lapitulum. xx ciant. vt ⁊ de fortitudine dica muuuus. ¶ Ca.xx. Quales eẽ debeant quos animi foꝛtuudo nobili⸗ Nimi foꝛti/ tudo ea debet intelli⸗ Zlioquin ſi unpetus quideʒ malox ſeuiẽtiũ nõ frangat.ſi calamitatib q buſſibei impa ctis obſiſtat · ſi iter iniuriarũ ſeua inter ꝓcellas angentiuʒ pꝛeſſuraꝝ/inter inimicitias ⁊ dãna pñtia atʒ multimodas pſecutiões infatigata ꝑſiſtat. ⁊ tñ ipſa ſe de aduerſarioꝛum ſuſtinẽtia iactet. nec de cono dei(quo illuſtrat᷑) exultet/ſed carnalit᷑ ſe de vulgi fauoꝛe (q pᷣdicatf)oblectat:pluſq; gau⸗ deat ex eo ꝙ laudaf/qᷓ; ex eo ꝙhabet vnde laudetf.⁊ ꝑ hoc humanã laudẽ diuinis oꝑi/⸗ bus anteponar/quis dubitat hanc animi intentionẽ virtu tẽ dici nõ poſle.Que ſivirtus eſſet foꝛtiter eriã blandimen/ tis talibus repugnaret nec ac quieſceret mollibo ꝙ adiuuã⸗ re dũo.dura queq; vel aſpera ſupaſſet.Quoſda nanq inſu gi:.que nõ ſolũ diuerſis pulſa/ ta moleſtijs icõcuſſa ꝑmane⸗ at ſʒ enã nullis illecebꝛis vo/ luptatũ reſoluta ſuccumbat. pabiles aſperis paſſionibus ſio facit mũdi cupiditas/in qba nõ pati?tia laudanda eſt.ſed miranda duricia. Eos aũt qs ad tolerantiã paſſionũ fortes cei caritas redditnulla dele⸗ ctatio carnis nulla volupras male blanda corꝛũpit.qm̃ ſi nõ quid.ſʒ ꝓpter quid patiam płimũ refert:nõ in eis ẽ pati⸗ entia.qua equanimit᷑ patiun tur angentia.ſʒ in eis tm̃q̊s foꝛtiter ſuſtinere facit iuſticia Deinde dñs non ait.Beal iqͥ pſecutionẽ patiunf.⁊ tacuit. ſ adiecit.ꝓpter iuſticiam.vt euidenter oñderet:iœ patien⸗ tiã verã non facit pena.ſ̊ cau ſa.⁊ ideo beatitudinẽ/ nonꝑ/ ſecutõem patiẽtibo. r iu/ ſticiã patientibo repꝛomiſit. Qõ ſi ita ẽſuperandoꝛuʒ vel ſuperatoꝝ maloꝛum ſuſtinen tia/tũc eſt vera patiẽtia:ſi fue rit iuſta. Et in eis iuſta ẽ pati entiaiquoꝛum nec coloribuſ nec voluptatibus cadet men tis inuicte conſtantia. Sʒ hec animi foꝛtitudo ab illo ẽ no/ bis cui cũ ꝓplxta cantamus. foꝛtitudo mea ⁊ laus meaco minus.⁊ factus eſt mihi i ſa/ lutem ſoꝛtitudomnta eſt:q ita nos contra ola vicia inuicta ꝓtectione coꝛroboꝛatvt aĩim noſtꝝ / nec blanda diſſoluant LZiber Tertius nec aduerſa deijciãt. Et tunc laus nra dñs fit.ſi nõ nos de muneribo dei. diuina cupia mus in nobis munera pᷣdica ri. Is g cui dña? ai foꝛrtituco nullis carnalibo deſiderijs ce/⸗ dat.nullis voluptatibo acqe⸗ ſcat. am bitõeʒ ⁊ pplarẽgliam vincat.nõ eũ pecuie amor ab dicat.nõ acerbitas paſſionuʒ dãnoꝛũq; ſubijciat.Sit alli de us laus tota/ꝑfecta glia.dile⸗ ctio pura/ſpes certa/ſecuritaſ firma/poſſibilitas ſana.ſani/ tas ĩ coꝛrupta.vt ei qᷣcqͥd car/ nalibo placet in ̊ mðo diſpli ceat. qᷣcqd pᷣcioſuʒvidef eẽ.vi. leſcat.qᷣcqd nitidũ.futuroꝝ cõ tẽplatõe ſordeſcat.nec ab his q̃ iã (ꝑgrãʒ dei) eliſitle patiat elidi.qꝛ ⁊ turpiꝰ videt᷑ ab his vicijs vinci q vicerat.⁊ nihil ꝓſit ei aliqua ſuꝑaſſe.ſi alicui qð neglexerit ſupare:ſubiace at. qñ nõ foꝛtis ille hi ſoler: q̃ᷓ in adeũdis laloꝛibo piculis q; claruerit. aut frenãdis vo/ luptatilv ac vmãcdis inſtite⸗ rit. Sʒ ille ſublimis ⁊ magnꝰ tẽs atq; dign foꝛtitudiſ ille appltone cẽſene ẽ:.qͥ n ihil vi⸗ cij ſibi rebellare aut dñari per miſerit. Oodo abſit ignauia ne nos ðᷣſpemid wſſe qð poſ ſumꝰAbſit pᷣſumptio vicioſa ne nobis h̊ qð ꝑ grãʒ poſſumꝰ aſaibamqꝛ ſiue de můere dei ( foꝛtes efficim̃) deſpemꝰ.ſi⸗ ue nos de nr̃a poſſibilitate ia⸗ ctemꝰidonei ad reſiſtẽdũ vi⸗ cijs eẽ nõ poſſumꝰ. Et vtuʒ aiĩ foꝛtitudo/tã deſpandi ignaui aʒz dz excutereꝙ; iactãtiã nõ cõtra lere. ¶Ca. xxi. de iuſticia vel fide que ex ipᷣa ꝓcedit. foꝛtitudo. Dideaniiã qͥd eti⸗ am iuſtia nobis gfferat i hac vita pᷣſidij.⁊ q̃ltx ipa ʒ in eoꝝ pectoꝛibo qᷣ ſe illi tradiderint nullis valeat vicioꝝ ipugna tõibo ſuꝑari. Fides em̃(ꝗᷓ eſt auſtie fundamentũ.quã niła bona opa pᷣcedãt.ex qᷓ oĩa ꝓce dũt)ipᷣa nos a peccatis oĩbus purgat.mẽtes nr̃as illuinat. deo recõciliat. cunci ꝑticipib nature ntᷣe ſeↄſociat.Auget ĩ nobis virtutes ſctãs.ac nos ĩ earũ poſſeſſione ↄfirmat. ¶ Ca. xxij.de equitate ꝙ ad eandẽ ꝑtineat hũane ſocieta⸗ „ . tcis vtilitas. Pr iuſtia ma nsat ⁊ equitaſ que nosfa cit vt oim neceſſitates lvmi⸗ nũ noſtras eẽ dicamꝰ.nec no bis tantũ/ſʒ ⁊ generi hnano/⸗ Actenuſ de ſos mus lepo ellten han⸗ em nnne⸗ ſene wga ecnt Gmmo lante mwoi W lneer ₰ Hün uie ggki⸗ Dide mnench pies ſenno⸗ tatione lan llegene iniri⸗ kepquo ſim Quoc nnrln roͤcit Apio) erde ent i dcin⸗ ni nu Did ſde iilenn ib nneg ſeim ugan I. Münl⸗ gcape⸗ — linn, nay Apet! eNos! . gd ſogena gerifl Ps v NetlO hn euitem'. qꝛe Capitulũ.xxiii. nos natos vtiles eſſe creda/ mus.⁊qͥcqͥd cuilibet vĩ noce re põt:tanqᷓ; ſi nobis noceat, vies ſum nilon! huũane alienũ a nobis putare debem. Siquidẽ beluaꝝ ẽ ſibi viuẽ.nec ſuas vtilitates ĩ cõe ↄferꝛe.a qbo ñ ſolũ meriti pꝛe rogatiua / ̊ etiã ſeruata iuris equitate diſcamꝰſi nos ĩ oĩim cõmodis vel incõmodis cogi tantes ſicut nris vtilitatibuſ ita oĩm ſocioꝝ nature nte vi/ uamus.deindeſe inuicẽ ꝑſeqͥ lacerare vel ꝑdere.feraꝑ ẽ ꝓ⸗ pꝛiũ.Quis dubitet excellẽne hũane cõpetere. vt ſe alterutꝝ iuuẽt.inſtruãt.edificẽt ⁊ vtili⸗ tatẽ cõem taniq; ꝓpꝛiã curent Nñ dat intelhgi/ꝙ qui oppꝛi mendis ac decpiẽdis hoibuſ vies nati ꝓſiſiunt.in moꝛes ferinos/nõnature ſʒ vite imi tatione degenerẽt. . ¶ Ca. xxiij. O duo ſũt iuſti⸗ cie genera. 2 d) Mo ſunt iu ſticie genera. Pnum q̊ iniurias nõ irrogamus. al⸗ teꝝ quo ab alis irrogatas cũ poſſim ꝓpulſare negligimus Quodàmodo em̃ nos oꝓpꝛi⸗/ mim (nec mihi aliqͥd ꝓdeſt. ꝙ nõ circnuenio aliquẽ neq; declpio)ſi decipiẽti circũueni/ bꝛo ſcõo iã plura diximꝰreli⸗ re pmitto.Noc idẽ te peccaiſ deler intelligi. qꝛ ſi peccanteʒ video:⁊ nõ ſolũ nõ arguo.ſed etià peccati ↄſentio/pticipem me danatiõis eius eſmticio.etĩ oibo peccannło pecco/qñ eos s ſcio peccaſſe ſiue peccare: quadã crudelis aĩ malignita⸗ te nõ icrepo.Nec ve audiedi ſunt.qᷣ ſe dicũt delinquẽtes p⸗ pterea obiurgare non poſſe: nec eos qui ſe emẽdare nolu erint:iſibi faciãt inimicos.qui dũ parcũt eoꝝ volũtati.eoruʒ ſaluti nõpſpiciut. Et hoc ſi nõ ex iactantia.ſed ex miſericoꝛ⸗ dia ⁊ cũ quadã pietate cõſpici entis aĩ caſtigemꝰ illi nos ſentiãt nõ minus peccat ſuii moueri q; noſtris aut in bo/ nũ ſtatũ refoꝛmati.nobiſcum Grãs agant.aut ſi eos in pecca ro tʒ adlonc peccãdi dulcedo. ⁊ ſalutẽ ſuꝗ nobis cure eẽ cer nẽtes.malũ ꝓ bvno reddẽ vo⸗ luerint.malle veblbemeoꝝ ini⸗ micias/qui ſe emendare no⸗ luerint ↄtalere!qᷓ; dei offen⸗ ſaʒ (dũ peccates palpamꝰ) in⸗ de his qm̃ in li⸗ q̃s iuſticie ꝑtes(vt cepimuſ) exequamur. % * iit ¶ Ma. rrii. De lileralitateæz qualiter beneſicẽne opus dele at exerceir g S— 4 – ralitas.beneficẽtie caritas.et cetera hmõi quibo multiplici ter vies iuuari poſſunt. Libe ralitas ẽ que eriã in eosqͥ ni⸗/ hil indigere vident exuberat. In q̃ liberalitate rei familia / ris ponit᷑ amplitudo. Benefi/ centie multa ſunt opa qbus neceſſitati laboꝛantiũ miſeri coꝛditer ſubuenit᷑/⁊ de terre/ no cenſu regni celeſtis leredi tas ↄpat/ſi modo abſq; vlla oſtentatõne opus bñfiiẽtie fi e(vñ plura in loc libꝛo ſupᷣ diſſerui/qꝛ locꝰ at. nec eos ad miſericoꝛdiã fa ciẽdaʒ/turpis amoꝛ glie xpłla ris impellat. Anuẽeti ſunt qͥdã qui diuerſis qͥdẽ diuerſoꝝ ne ceſſitatibo ſubuenirẽt. ſed aut a wetitu ↄꝑande opinionis ipulſi.aut carnali nietate cõ⸗ moti.aut ſpe recipiẽdi qð da rent.aut reddendi qꝗqð accepiſ ſent ↄſtricti ſunt. Allij ds ad largiendũ aliqd in paupeſſo la mouet verſuta cupiditas. q̃ad lvc erogĩt/vt maioꝛa re-/ cipiãt.Et qcqͥd eis velut pau⸗ peꝝ paſtoribo datuʒ fuerit ad erogandũ eſuriẽtibo:illis ꝓ qͥ bus ſuſtinẽdis accipiũt.totũ aut ꝓe totũ qð acceꝑintã ſu as voluptates expẽdut:/⁊(qð teri)int᷑ munificos ac mi Ziber Tertius (e)g iuſtie ad houc fonte pcedũt libe ſericoꝛdes hr̃i. vel etiã pᷣdicari fpit 2cupiſcũt.Ab his oĩbo er loꝝ ſihbo/longe diuerſi ſunt illiq nõ ſe in oꝑibo ſuis/ſed deñ cupiũt pᷣdicari.s ad opꝰ lonũ ſpes future remunerati oĩs adducit.⁊ ipᷣm ſoluvolũt lr̃e ſui oꝑis teſtẽ.a qͥ ſe rece⸗ pturos credãt tota fidei firmi tate mercedem. ¶ Ca. xxv. de differẽtia amoꝝ ⁊ q;tũ ab eis differat pᷣdicta Dilectio. TLaqz ia de caritate (vñ plura in exigit) hic q;; pauca pſtringa⸗ Caceo de carnali amoꝛe.qͥ in/ cipiẽs a cõiugio manat in fili os.qꝛ talẽ amoꝛẽ cũ pecorib habem' beſtijſeq; coẽz. Propin· q̃̊; quoq; pᷣtereo.qꝛ⁊ ipᷣe ad H ad carnẽ ptinere videt᷑ ⁊ ſan⸗ guinẽ.nec de illo aliqͥd dico. ⸗ ⁊ ſi amicos amicus.iñ etiam ipᷣe referf ad aliqð cõmoduʒ tpale.nõ ꝙ; amoꝛes honeſti ñᷣ int (cũ fint oibo natura les ſʒ ꝙ his oĩbo ille ſit incõpabili gratis diligimus ⁊ amicum. Ceteꝝ qui amicũ ꝓpter cõmo dũ quodlibet amat.nõ amicẽ ↄuincif amare ſʒ cõmodũ.Et vtiq; qui aliquẽ pter re tem prul li re ſe to⸗ Ktern amo ſdeo ne pſi e ſo od. ch⸗ til⸗ e apet lleen Cnn G Gf lofe geop bre ijnece kacbo Plmi⸗ lbie Woar ſetteo⸗ nen ſnſe atan ibe ſune. lis/ſecd A neren ſeren Cecmi. ume 1nre in Dnn e Urn6 infi gri . oralem quamlibet amauerit cũ res ipᷣa (vtpote tpalis)eſſe deſierit/amare ceſſabit. Qui aüt diligit ꝓpter deũ: ſieut de eternus.ita in eternuʒ ipius gmici dilectio pmnanebn. Et ideo deus(q̊ nihil ẽ mar aut meliꝰ ꝓpter qð diligit f ſe/ ipſuʒ pfecte diligit.ſi nõ ſaltẽ Aꝓpter illa que pꝛeſtat amatur nõ vtu; grans amgf.qꝛ iã il/ lud ꝓoter qð diligit:eiqð dei/ ctu ʒ nefas ẽè) antefert. Ype qe oibo a matoꝛibo ſuis/vi/ ta beata/ac ſalus efna/a rĩgnũ gaucũq; eſt ppetuuʒ. Hec ac cipiẽt.qu i den diligũt.qꝛ ſolꝰ ille erit omia.cũ ipᷣe fuerit in omnibus omnia. ¶ Ca. xxvi. Quid ſit vnicui⸗ ; ſua tribueꝛe. )Mapꝛopter conemur implere (cm iuſti⸗ cie opus eſt ꝓpꝛiuʒ.ſua cuiq; tribuere o a quo facti fumꝰ eã reddamꝰ.nec dñari nobis ea qͥbo ſum naturalit᷑ pᷣpoſiti. ꝓpmittamꝰ.Oiliiet᷑ intus ratio. ſubüciat᷑ coꝛpus aĩo.⁊ animꝰ eo. ⁊ inpleta ẽ hoĩs tota per fectio.ac 5 7noſ iuſticie feti Pnc on ua ouiq; tribuimus fi inferioꝛa melioribo vvtuti bus carnalia oblectamenta ſi in hac vita iuſticiaʒ ſubdamus.vt ſicut viuentia vita carentibo.ſenſibilia viuẽ tibo.mtellectualia ſenſibilib imoꝛtalia mortalhibus ratioci nando pᷣpnimusſita bñ vi/ uendo voluptuoſis vnilia vti libus loneſta.lvneſtꝭ ſancta. ⁊ ſanctis ꝑfecta omnia pfera⸗ mus. Nerũtamen nec coꝛpꝰ ſpiritui / nec appetit' obtpare wtuit ratiom.niſi de qͥ Ipᷣm ſpm̃ creauit nec coꝛpoꝛis dele ctatus) cogitatõibo nr̃is req⸗ eſcat in nobis.ac tanq; verus ac ricola in agro ſuo in corde ntᷣo ꝓficiat. Et qcquid in eo ſi des plãtat:deuotio rigat/ipſe ad incrementñ ſuematurita⸗ tis adducat.atq; ira nobisvo luntarie ſibi ſubiectis.deſidia mala ſubijciat.vt ex ipᷣis acti bus nr̃is quis ſibi habitator noſter/a cnius ſit in nobisvo luntasappareat. ¶ Ca xxvũᷣ. O actualemvitã tres vᷣtutes ſq; tẽmperantia/ foꝛtitudo iuſticiaq; conſum⸗ mant.⁊ pꝛudentia que ẽ quar ta vᷣtus/ mẽti cognitionẽ reꝝ latennum pꝛeſtat. Ic eſt oꝛdo quẽqͥ tenere ⁊ fuare voluerit perfectionem vite actualis 8 2 ¶nature aq; iuſticie ò inplebit.Cui actualivitetreſ ille tutes(de qͥbo que dicen⸗ da viſa ſũt:deo vonante dixi) ꝓficiunt. Siquidẽ tpantia aĩ foꝛtitudo atq; iuſtia ſpũalis actio. ſine ꝗqᷓ oino nihilvalet illa. que ad pꝛudẽtiã ꝑtinere videf agnitio.qꝛ nihil nobig ꝓderit implẽda didiciſſe.niſi ea que didicimſtudeamim plere.Ergo vis aie(que in ap petitũ ranonẽq; diuidit᷑ad fectionẽ bone actionis iĩplẽdã PHis enã q̃tuoꝛ vᷣtutibo (vnð ecce iã diſſeruimadiuuaf.q̃ bus tribo tꝑantia ſcʒ aĩ foꝛti⸗ mudine atq; iuſncia infoꝛmat ie appetit.vt actio fiat pꝛu/ lentia vo rationẽ (que ẽ acieſ mẽtis)illuiat.vt ⁊ ideo appe/ titũ gubernet.⁊ rationi apꝓpeti tus obtꝑet.Naʒ vptus oĩis(ſi⸗ cut vereribo placet)tribo in re bus fere verſat quaꝝ vna eſt in ꝓſpiciẽdo.qͥd in quaq; re vey ſincerũq; ſit.qð pꝛudẽtie munus ẽ ꝛiũ.de qua ſuo lo⸗ co videbimꝰ. Altera que cuʒ pturbatos affect (quos gre⸗ ci diñt pate)cohercet ⁊ tẽpar. vt oẽs appetitiões(qs illi oꝛ⸗ nas vocant) rationi obedien⸗ tes efficiant.Certia ẽ vt his quibus cõgregemus:vti veli mus ad eoꝝ ſalutis ⁊ nrẽ ple⸗ nitudinẽ capiẽdã.que oĩa ad reliquaꝝ triũ ꝓtutũ ꝑtinere vident᷑ officiũ.ex qͥbtemꝑan tia ⁊ foꝛtitudo plurimũ valet in cohercendis ai ꝑturbatõni⸗ bus ac frenãdis.Quas ꝑtur⸗ batões nõnulli paſſiones alij eæaritudines vocãt.q̃bo modi⸗ ficatis ⁊ quadã tpantie ac foꝛ titudinis lege compoſitis.oẽſ virtutes in lvĩe(ſuo creatori ſubiecro)ſine vllis v itioꝝ cõ⸗ tradictionibo regnit. Ca xxviij. De ſociali virtu te.⁊ ꝙ nõ recte faciant.q cum poſſintnilil hũane ſocieta:i . ꝓficiant. , Mſticia ue Mroc(qua fiit iuſti q eã fuerint oꝑati:a ſocialis qᷣdaʒ viꝛtus ex ea accipit᷑.eo ꝙ ipſa bñficijs(que non alijs pᷣſtat) augeat. Quss ei ñ eoipᷣo ꝓſi⸗ ciat. pficere alñ cupit. Quiſ nõ miſericordẽ deũ ſibi facit. qui miuſericoꝛs erga labꝛan/ tes vel erraãtes extitetit. Aut quis nõ augebit in ſe oĩa bõa qui ea nõ ſolũ nõ inuidet ha⸗ benribo ſʒ etiã nõ habentibuf/ inq;tũ põt (diuinitus inſpira tus) imptit. Exquo videndũ eſt. vtr iuſte faciant illi:⸗qui ſe remouentes ab occupatiõi bus cñctis ac ſtudijs ſpuali⸗ bus offerẽtes.miliil humane ſua nin ton ſea⸗ lean lie ih zee aep ten iter Ei inn lln leg ences Unt ſeim toles oſteni ſtiws pron erchiaf lanca⸗ Mov ſteſe heſtch ſirſlis geſaͤt Doſto Pfait de Meedii nere monn Uvet öni⸗ run eseil o jeacho ti d n 1r0 Unin 1cqam ſdeai ge ſie Aich wg i⸗ ſe No lA ihune van/ 1.A Giabos iceſ. ennbel ginſon iGenti Kili⸗cen Cann . ſi Hhonane Capitulũ.xxix. ſocietati pꝓficiunt.a deſideria ſua cõmodis oim pᷣferentes⸗/ vtilitatẽ coẽm deſideratevaca tionis electione ↄtẽnũt.cu ꝓ⸗ fecto laboꝛãtibo opẽ ferre nol le cuʒ poſſis:⁊ cõi bono poſt/ bĩto.ocioſa qete ꝑfrii velle tiilpil hẽat eqͥiat. Cui eqᷣtati q̃ͥ ſeruiũt. oẽs oĩa bona viuũt. ac velut ſibũnuicẽ nati. ſalu⸗ tẽ mutuaʒ tuenf ⁊ diligũt.ac ꝑ hoc ↄtra iuſticiã faciũt hi qͥ merito ſue cõuerſatõisvl eru ditionis electi. ocioſũ ſtudiuʒ fructuoſe vnilitan regẽde mł/ titudis anteponũt.⁊ cũ poſſit laboꝛãti eccłie ſubuenire. ope roſe admiſtratòis laboꝛẽ. fru ende qͥetis tehande refugi/ unt. Sed qm̃ ſunt multi/qui ſe impares tãte ſarcine noꝛit tales iuſte.ſecetiã queſin) nõ offerũt.ne videant᷑ nõ eccłia⸗ ſticos laboꝛes velle ſuſcipe.ſ lvnoꝛes ambire.cñ dignitas ecchiaſtica ñ ãbiẽda ſit nec vi tanda Qui vo pᷣeſſeꝛ ndeſſe lis poſſüt:ſi q̃ſiti nõ fuerit?: iuſte ſeipos ꝑcipiẽde ſapien/ tie ſtudis tradut. Derutamẽ ſi ⁊ ili a lucris pꝑ ſepficiennuũ /⸗ creſcũt. ⁊ iſti quii in ſempᷣis ſuh deo ſuo ſapie ſpũalis ꝑceptõe pficiũt:in ꝓpoſito ſuo pmane ant. Atineribo quidẽ diuerſiſ incedũt.ſqᷣ ad vnã patria ten⸗ dunt.a ad vnũ regn diſpib- y miuitantes officijs. xpᷣocrege oĩm) vocãte pueniunt. Quis em̃ neſcit ꝙ ſicit ociũ ſtudio ſuʒ ĩeffabile ſuauitatẽ ſapie ce leſtꝭ ĩfũdit a carnalib ocioſo. ita ſpnalis occupatio laboꝛũ ſctõꝝ młtiplices affert fructꝰ hũane ſocietatis vnlitanibus occupato. In mpis qͥʒ ſtudijs ſpñalibo q;tũ poſſunt ecciaſti ci viri pficerequis ſufficient enumeret:cũ ⁊ inferioꝛes do cendo ſeipᷣos exerceãt.⁊ ↄfe rẽdo cũ eqᷣtr eruchtis/cautio res in płibo fiant.⁊ ab erudi⸗ tioꝛibo audiẽdo mala ſibi ꝑ½ ſuaſa deponũr.recta firmi tei neant.occulta cognoſcãt.⁊ cõ firment᷑ ĩ eis.qᷓ; dubij fluctu⸗ abãt. Sed qm̃ diſputatõis or do depoſcit/vt ena de pꝛuden tia(q pꝛicipalis virtꝰ qrta po/ nit pauca dicamꝰ. Oe iuſtia ſufficiunt iſta qᷓ dixrim'. ¶ Ca. xxi. O de pꝛudẽtie ac ſapiẽtie fonte ↄgnitõeʒ oĩʒ re/ rũ bibant:qͥ ꝑcipiẽde ſcientie feruenter inuigilãt. PD Rudentiaz ſapiẽtiaʒ pleriq; in ndagatione veri ⁊ inuentiõe aſtituũt. Credo ꝓPterea ꝙnꝰ ſapiẽſ dici recte vomit:cui pꝛiu gentia deeſt. nec pꝛudens cui 835 ſapiẽtia vðeſt. OQua xpt ſi nilil glõ pruderie ac ſapiẽtie mu nus aceipit᷑.niſi inqſitio ⁊ cõ⸗ pꝛẽſio veritatis/qin veritateʒ pꝛuden?᷑ querere. ſapient in⸗ uenire wuerit/is pꝛudẽs / is ſapiẽs iure vocabit. Hoc iccir co pᷣmiſerim.vt qccid de pꝛui/ dẽtia fuerit diſputatũ:. id to/ tũ etiã de ſapiẽtia poſſit intel/ liai. ꝙ ita ſibi he due vᷣtutes implicate ſunt ⁊ vnite.⁊ ita q̃ liber eaxꝝ ſine altera nõ põt eẽ vtmec imprudẽs ſapĩa/nec in ſipiens poſſit dici prudentia Si ergo huane vite pfectio in actione ⁊ cognitõne ↄſiſtit. ſi⸗ cut impleri actõneʒ tꝑantie. tionẽè reꝝ/ ꝓuenire cõſecutiõe foꝛtitudinis atq; iuſticie con ſumatõe ꝓ bauimꝰ ita cogni⸗ pꝛudẽ tie cõpꝛobem Cognitõ reꝝ q̃ de pꝛudẽtie ac ſapientie fonte ↄferf.ſpũales oẽs a car nalibus vicus defecatos il lu⸗ ſtrat. ⁊ ab oĩ dilectione noxie curioſitatis auerſos deſiderio ↄtẽplẽde vitatis inſtã matvt humanaꝝ reꝝ vinarũq; ſoẽ tiaʒ ↄſecuti/prudẽtes ac ſapi enteswracit᷑ fiãt. ꝓſpiciãt im minẽtia mala ſił ⁊ caueãt nec putẽt vlla eẽ mala:niſi illa q̃ malos efficiũt.neceis vlle ꝑ/ turbatões(velut ignis earuʒ moleſtie) aliquid mrãquillita/ Liber Tei tis excutiant. Inter fallentia ſolida bona diſcernant.Mi⸗ hil in B; mundo caſu aut inu ſte / Hola deo iubẽte vel pmit tẽte fieri/pꝛudent᷑ accipiat ali ter intelligentes. aut wceant ſapient aut arguant cloꝛes varios ac diuerſas infirmita/ tes(que moꝛtaliter viuentes affligũt) nõ ſempꝑ pctis pᷣcedẽ nibus ſequi.ſ̊ plerũq;ʒ ex ipſa ↄcitione moꝛtalitatis aceide re coꝛruptibiliter natis intel⸗ ligant.⁊ ſciant etiã nõ dãna ri aduerſis pñtibo.ſ̊j pbari ex ipſa tolerantia paſſionũ occa lonẽ ſibi cõpande patientie viriliter agẽtes arnpiant.nec ip̃i alis noceant.nec ſibi no/ cere ꝑmittant.ſales dñs in euange lio fieri pᷣcepit dicens Eſtote prudẽtes ſicut ſerpen⸗ tes ⁊ ſimplices ſicut columbe qꝛ nec ſimplices circeů=nenre alids poſſunt.nec prudentes ſeccñueire ꝑmittũt.ereꝝ ſi in ↄtractu qᷣlibet ſiue colloqᷣo vel in alia quaq; re ſe decpi qͥſq; nõ ſinat.⁊ aliũ tñ ipᷣe xeci piat.is nõ hʒ prudentiã (q̃ ſa lutis magiſq; ꝑditionis ẽ cau ſa) ſʒ ſilar. Quoniã quelibet vtus avicio diſtat.qð illõ coꝛ rũpit ſana.hec ſanatvicij acceſ ſiõe eoꝛrupta.lc ſic.aut oĩbꝰ Ibo pᷣt ꝓdeſſe feſtinatveracit iß ut gae cte eunni wüns uma nr i⸗ t in elpnr mirgli DNem. WMNrs rn Menes eaeuh apl le oine in ne nio atienne punte Atbin DIdies Utſen lolum ivente Ullentes lanſ Gloo deoh ſedan nüͤl. gioeal glelbe Niet an ⁶* Prrndr Aeniu iden. apitu.Triceſimũ prudens.vt eius meritis oĩʒ qin ꝑ eũ deo acquirunt fruct- accreſcat.Aut ſi cogitat de per ditõe cuiuſpiã. vel de caſu per euntis exultat.neceſſe eſt.vt pꝛius peat ipᷣe.qᷓ aliũ ꝑdat ⁊ ab ſᷣ0 ea ꝑdlitio qua ꝑire ali⸗ um cupitincipiat. Ca. xxx. O pꝛudentes nec alijs noceant.nec ſibi nocere pmitiant.⁊ ꝙ ibi eis ſit ſine admixtione alicur erroꝛis õ⸗ ſũmata prudentia:vbi erit ſi nevllo pctõ vita pfecta. Yergo pꝛu gentie ꝑticipatione prudentes eſfecrideo ſuo non ibo ſ ſetis moribo appꝛo/ pinquant. Ex ea em̃ ꝑte/ ſüt dei vono prudentes. nec ſuo Pire pñt.nec alieno pctõ. Ex eo aũt ꝙ nec dũ ita eſt eoꝝ ꝑ/ fecta prudètia:ſicut in illa vi/ ta erit· vbi pfecte vuẽtibo vl lus erroꝛ obreꝑe oĩino nõ po⸗ terit enã prudẽtes alidqtiens pctis fallentibo acquieſcũt nõ volũtate deprauati. ſz hüano erroꝛe vt lvies lapſi. nec ad/ huc tota prudentie ac ſapien tie ꝑfeerione ꝑfecti: ſicut ibi erit. vbi nec ignorare aliquid nec peccare iã pñt. Nic xo ſi potui ſſet a pctõ rcte fcĩ pfe cte diſcerni.nunq; aboccłtis ſctũs dõ oꝛaret mũdari. qͥ ait Ab occlłi meis mða me dñe. ⁊ ab al ienis parce ſeruo tuo. Qumbus verbis ſatis oſtẽdit ꝙ illi quoqʒ qui ſancte per o/ nũ ſpirituſſancti viuũt camẽ ter reliquas infirmitates nature humane(quas ſecum tralunt ſiue ſciẽtes ſiue neſci entes) aliquotiens ſuo pecca⸗ to cedũt.aut alieno cõſentiũt In hac igt᷑ uita aut volũtate qaut erꝛoꝛe/ aut ĩfirmitate pec⸗ cat᷑.Quicũq; diuinitus adiu ti voluntate nõ peccant.vtiq; irrepꝛehenſibiliter vmũt. H qꝛ poteſt eos erroꝛ aut infirmi/ tas peccatis inuoluere ab il⸗ lo ſe fideliter illuminari po⸗ ſtulant ⁊ ſanari cui exultans 4 2 2„ ille clamabatin ſpũ dicens. Dominus illummano mea 7 ſalus mea queʒ timebo. vr cum illuminatio per conum prudẽtie ac ſapientie collata etraxerit cecitatem.⁊ ſanaue rit per gratiaʒ dei ſalus infu⸗ ſa languorem tunc mens il⸗ lInminata ounnitus ⁊ ſanata nec in eis que cauenda vel apperenda ſunthumano de/ cipiatur exroꝛe · vt aur pro veris falſa defẽdit.aut p ftis vera teijciat.⁊ ſine vllo inſir/ 94 Liber LTertius mmitatis obſtaculo bonũ quod elegerit/implere pᷣnaleat.Sʒ alia ẽ ſalus hin vite ꝗᷓ moꝛta liter viuit/a alia ill? vbi moꝛ tale noſtꝝ ĩmoꝛtalitati cona⸗ bit᷑.⁊ alit᷑ ſalui ſacn ſum i ſpe aliter ſalui erimus in re. Hic ita ſalui facti ſumꝰ vt adhuc pi epoſſum. Ibi quicũq; ſal nuus fact fuent:pire vltra nõ poterit. Ac ꝑ ̊ ⁊ ſciẽtia(qᷓ co/ gnitõeʒ reꝑx nobis in hur ſe/ culi noete viuẽtibo pᷣſtat ple⸗ nitudini future collata.ps ſci ẽtie eſt credẽda.nõ tota ꝓpter ð dicit ſctũs aplłs. Ex pte eĩ cimus. ex ꝑpte ꝓptamus. Cũ autem venerit qð ꝑfectũ E euacuabif qð er pte eſt. hic euacuari aſſerit ↄſumari.qðqͥ dẽ ꝑs ẽ ſcientie.que ẽ ꝑficien da perfectis.non euacuanda. ß implẽda. Proinde vbi erit oĩm catholicoꝝ fideliuʒ ſalus plenacoꝛruptibilitas nila.et imoꝛtalitas leata.ibi erit ſapi entie ac ꝑrudẽtie ꝑfectio vera reꝝ oĩm cognitio tota.qñ ſciẽ tia ad ꝑfectũ fuerit ꝑtis eua/ cuatõe pduca. Ca.xyxxi.De affectiõibo q̃/ tuoꝛ ꝙ inter vicia nũerari nõ deleant.ſi eaꝝvſus ex bonavo luntate ꝓcedat deamus nũc quid diligẽtia diſputati⸗ onis inueniat.⁊ de q̃tuoꝛ afi fectiõila/quas vicia eẽ ſtulti⸗ cia ſapientũ mũdi hui exiſti: mar.ſcʒ timere ac colere.cupe re ⁊ letari:oĩno nõ poſſint ni⸗ ſi pctõres.aut pditi.rxecte nõ affectus aliqͥ poſſunt᷑ dici ſed moꝛbi.vlt cũ tales aĩoꝝ mot nũciant᷑ in ſanc:is apłis acp pletisquis ita deſipiat.vt vi⸗ cia cedat.exqͥbus deo placue rũt illi.q vicũs pluſq; ceteri hĩm reſtiterũt. Ataq; paul apls de timoꝛe ſic loqtur. Ci⸗ meo aũt ne ſicut ſernẽs ſedu⸗ xit euã ſua aſtutia.ſic ⁊ nri ſẽ ſus coꝛrũpant a caſtitate que eſt in rvᷣo. Iteʒ de cupiditate fiducialiter dicit. Cupio diſ ſolui ⁊ eẽ cũ xpᷣo Sed ⁊ de tri⸗ ſticia (ouã malã in woloꝛe ap/ pellan?) idẽ vas electiõis o crorgentiñ aſt. Auia triſticia mihi magnaẽ.⁊ ↄtinnus dᷣ/⸗ lor coꝛdi meo n fribo meia q́ ſũt coãti mei ᷣm carnẽ.Na ⁊d romania ſcribẽs cñ dirxiſ ſet. Deſtra aũt obediẽtia ĩ cõ⸗ munẽ locũ diuulgata ẽ gau⸗ deo inqͥr de vobis.ſʒ volovoſ ſapiẽtes eẽ in bono ſimpliceſ aũt in malo.hũc rimoꝛèvł w loꝛẽ /hãc cupiditatẽ/H̊ gaudiũ dᷣ renrẽdere voluerit ipᷣm reñ hẽdat apłm.q̃ ꝑ tales affecti no⸗ Nler li cjan mne ſiſp⸗a gger ſaos bus vpl Nn ſ N ſilee riſtm eag ſmni e nd Neſd NH fsap p le it o aN Ne fögDd miſn NG neia q fidir aich⸗ wono weln Saenli ſn OSNN taene aqu Sneed Capitulũ. xxxi. ones nõ ſolũ deo placuitſed etiã quoſdã inter criminoſos eſſent ſine affectione culpa uit. Sʒ ꝓphã dicẽdo.Aetar ſum in his que dicta ſunt mi hi. ⁊ ex pſona dñi. Suſtinuiqͥ ſił mecũ ↄtiſtaref ⁊ non fuit talẽ leticiã triſticiãq; cõmen⸗ dat/cũ ali dicit Cimoꝛ dñi ex pellit peccatũ.⁊ ↄcupiſcẽtia ſa Piri ꝑducit adregnũ.nõ ſo ũ ñ repꝛẽdit/ſj⁊ laudat ſpnał ocupiſcẽne vel dñi timoriſ af⸗ fectũ. Nõ g has affectões ha bẽdo.ſj eis malevtendo delin quimus.qꝛ hũanoꝝ affectuũ ꝛietas (vĩs indicat inclin/ noꝛ q̃litas bona vel mala) ſi⸗ gnificat volũtatẽ.Ac ſic.OJo tus hi qui in hoĩbo affectões ſunt:idẽ ipᷣi in bene vtẽtibus vtutes.⁊ in male vtẽtibo paſ ſiones ſiue pturbatões. aut vt quidã volũt egritudines fi unt. Nec audiẽdi ſũt ſtoyci qᷓ eas peniteradicare poſſe aut debere ↄtẽdũt.Qm̃ oĩno nuil/ lus ẽ ſenſus.vbi timẽdi/colẽ di cupiẽdi ſiue gaudẽdi nnllꝰ inueniaf aſfectus. Deniq; vt q̃i ios pemiteret ſue ſentẽtie. excepta triſticia(quã cadere ĩ ſapiẽtꝭ aim negãt.)xelids treſ affectus oĩbus ineſſe ſapiẽti⸗ bus dicũt.Cautionẽ ꝓ timo⸗ reꝓ leticia gaudiũ.⁊volũtatẽ ꝓ cupiditate ponẽtes. Quaſi ſapiẽs nõ timeat. ſij caueat et vlit nõ cupiat:nec leref ĩ hac vita ſ gaudeat. Mõ aũt cre⸗ dũt aim ↄtriſtari. ꝙ triſticia (que ſolet accidere ex pctõ cõ⸗ miſſo)ſapientẽ(quẽ nullum putãt htᷣe petm̃) ſtimulareñ pr aliq̃ recoꝛdatõe pcti.quod eſt vaniſſimũ dñs noſter ſᷣm carnẽ nat oñdit.qͥ ⁊ triſtꝭ fuit ffeuit.nec tñ ea triſtia q̃ triſtᷣ fuit.lei ex peccatis ſuis acceſ ſit.qui ſine pctõ ↄceptus⁊ na tus:nõ ſolũ non peccauit.ſed peccare nõ worint. Nt aut de ſuis q̃ͥʒ lis ipᷣoꝝ reuincat᷑ in⸗ eptie qͥ putant ſapientẽ ↄtri⸗ ſtari vel volere nã poſſe.legãt illud qð eoꝝ coctiſſim ait.nã omnino non wlere non ſine magna mercedeↄtingit.ima nitate in aĩo.ſtupoꝛe in coꝛpe De timoꝛe aũt(quẽ illi pnũt in malo)ſcriptura noſtra loqͥ tur dicens. Cimoꝛ domini ſanctus pmanet in ſeculũ ſe⸗ culi. Sed qð vere fatenemñ eſt ab illo alio penali diſtinguit de q̃ dicit aplłs.Cimor nõ eſt in caritate.ſed ꝑſecta caritas foꝛis mittit rimoꝛem.qꝛ ille peccare volẽtes deterret a ma lo.⁊ iuitos tenet ĩ bono. Aſte aũt de q̊ dicit ꝓphã. Qui ſine timore ẽ/nõ poterit iuſtiſica⸗ ri magis inoremento caritai auger. Et alter. Auns timet ne malũ q puniat᷑:incurrat. alrer ne bonũ quo delectatur amittat. Hõ igit oĩs timor de let hri de vicio. ß ille tm de ſcriptũ eſt.qꝛ timor penã ha/⸗ let. Ceterũ iſte de quo dicit. Cimor dñi expellit peccatum NQui ſine timoꝛe ẽ.nõ poterit iuſtificari. ⁊ timoꝛ dñi ſanct/ pyanet in ſecem ſeculi.nõ ẽ inter vicia numerand.ſʒ poti us intelligendus ẽ vicijs ini⸗ micus iã illud qð dicũt. Goni volunt.mali cupiunt.vłboni gaudẽt.qiis ſane mentis ad/ mittit:cu ⁊ ſcriptura nr̃a lvi⸗ nẽ malevolũtat iĩcepauẽit di cẽs.Mohi velle mẽtiri.eẽ mẽ⸗ datiũ.qꝛ nõ ẽ a deo.ſ (ſicut ſal uator dicit)a malo ẽ. Et tulliꝰ orator ampliſſimꝰ cupiditatẽ ponat in bo no. Cupio patres ↄſcripti m ei eẽ clemẽtes.Et apud illos vgilius gaudiñ vi tpꝑpet dicens. Hinc metuunt cupiũtq; colẽt gaudẽtq;. Idẽ male mẽtis gaudia.Et apud nos leticia ponat in bono.p/ pheta dicẽte...etami in dño ⁊ exultate iuſti.Proinde oẽs iu ſti ⁊ tota moꝝ ſctitate ꝑfecti ſine ahq̃ iſtoꝝ diſtinctõne ni/⸗ ment ⁊ cauẽt.vel volut ⁊ cupi unt.letant ⁊ gaudẽt.cõtriſtẽ/ Liber Lercius tur wleant. Sed ĩtereſt/ qd timeant aut caueãt.velit aut cupiãt.vñ letẽt aut gaudeãat. metuũt lreditatẽ regni cele⸗ ſtis amittere. Cupiũt ad cele ſtẽ patriã puenire.wlẽt tẽpta ti gaudẽt de tẽpratiõe liberati Ac ꝑ h̊ recta mens rectos lvs hHʒ affectus.ꝑuerſa puerſos. Sanctus aug.epᷣs acer inge⸗ nio ſuauis eloquio/ſeclłarib⸗ lris ꝑitus/in eccliaſticis labo ribo opoſus:in q̊tidianis diſ putatoibo clarus/in omĩ ſua actione ↄſpicuus./in expoſiti one fidei nr̃e catholicus/ii ab ſoluẽdis qoõnibo acutus.⁊ĩ re cõuincẽdis reticis circũſpe ctus.in explanandis ſcriptu⸗ ris canomòcautꝰ. Ipᷣe S) quẽ in his libellis ꝓ ponibilitate ſecutus ſuphãc qoneʒ de qua modo agit/ B modo determi⸗ nat dics. Hi motus / hi affe⸗ ctus de amore bom ⁊ ſcta cari tate veniẽtes. ſi vicia vocãdi ſunt ſomniam vt ea que ve⸗ re ſunt vicia/vᷣtutes vocent᷑. Sed cũ recta vᷣtutẽ ſequũtur iſte affectionesqñ vbi opoꝛ/ tet.adloibent.qͥs eas tũc moꝛ⸗ los ſeu viciatas paſſionesdi cęere audeat.Quas affectões vt ex moꝛtalitatis ↄditõe no bis ineſſe mõſtraret.a huicvi te neceſſitas nõ future.pꝰali (ia Ghant Diatt. hem ſnt, lanhe a tar leit. cele, dcele tiha Wes herſos, temin Elo is N ni ſu egſte tiſſe polrine Trermm hiafe, nidi Cew/ * eenk, lülr e ücnoe eNte ffelles tiene Mer in Wwloꝛem. eee ſn apitulum. xxrii. quanta idẽ wctoꝛ adiungit Dicit. Etiã cũ tᷣctas/⁊ ſᷣm deũ hẽmꝰhas affectiones.h vite ſunt. nõ illius quã futurã ſpe ramus. Ca xxrij. O hiaffect/ ſine n ĩ hacvita nõ fereviuit.in illa futura leatitudine nõ ſũt q̃ nec timorẽ habitura eſt nec Cſic niſi ex conditione infirmita tness nie ineſſent affectꝰ iſtinũ q̃; plerũq; volendo vel flendo eis ↄcedereminuin.Sed ic/ circo eos huic vite neceſſari/ os ſentim:qꝛ in hac moꝛtali tateoino ſine eis rectenõ viui mus:qñ ſi nõ timeat quiſq; vel caueat. aut ipᷣe q;diu moꝛ raliter vinit.aut ali quẽ in cri ſto diligit. a fide ſua deſiciat/ſi nec de ſuo. nec ðᷣpximi ſui pec cato ↄtriſtet ⁊ wleat.de pro/ fectu letet ⁊ gaudeat. Si ni/⸗ hil loni velir aut cupiatnonꝰ ſolum recte nõ viuit.ſʒ etiam ſenſuz ipᷣm hũanitatis amit/ tit. In illa aut vita beata (ad quam de corꝛuptihilitate pue niunt/quicunq; ibi futuri ſt) nec fleius põt eſſe vllus. nec gemitn halebüͤt ſʒ rtnare pp» fectũ timoꝛẽ nullu. gauc ſeipiternũ. Ybi erit volutas iuz . recta.cupiditas nulla.qui fru iis endo celeſtibo boms (ad que puenire cupiebant) nihil erit quod ibidem vlterius ↄcupi ſcunt.⁊ in illa ppetue ſecuri⸗ tatis ac pacis pfecte leati nec timoꝛis ſtimulos paſſuri ſũt nec wlorꝭ.ſʒ ille tiorẽ/nõ quẽ foras caritas mittit.ſʒ quem caritas nutrit. Ideo fortaſſis in ſeculum ſeculi ꝑmanebit quia in ſeculum ſecuh ꝑma⸗ nebunt illa.ad que timor ipᷣe pduxerirt. Ca. xxxiij. Qualiter virtu⸗ tes quatuor pᷣdicte principa⸗ les.aut in pñti nos a gccato defendũt aut in eternũ nobi cum ſine vllo peccato perma⸗ Dero ille pStutes qtuor(de qͥbo pauca ꝑſtrinxi) longe tñ alio mõ in eternum qᷓ; in hac vita ſunt.vbi vitia ſine intmiſſi one ↄfligũt./ p ipo ancipin dubie ↄctatõis euẽtu.mõ ne⸗ gligẽtes qͥ ſibi obedire nolunt ſtituunt. mõad alios qbꝰ nebunt. diſplicẽt pctã ſua) vł accedũt ꝰ deo miſerãte vł redeñt.nã ibi ſi erit tꝑantia ñ vt deſideria malavi vicia rfrener autvĩcat iz vt eos qs hic ab intpantie moꝛbo ipuanatõe defẽ it. lbi Ziber Lercius pficiat.vt ex omni ꝑte pfectꝭ pmũ ſui beata ꝑceptio pfecte lumiciat. Ibi erit ⁊ aĩ foꝛtitu⸗ do.non vr aliᷓ mala ꝓpulſet. aut eqnimiter ferat.ſʒ vt ſine vllis malis beatos foꝛtit᷑ in et no bono ↄtinear. vbi in oibo pfectis perfecia erit iuſticia. nõ vt inter vtutes diſcernat ⁊ vicia(vbi nec ipᷣa iã corpoꝛa ciũt vinoſa ſʒ vt pfectis preſ/ mia tribuat ſempi᷑na.qð tũc fiet.qñ oĩs ↄcupiſcetia carnał ↄſũpta.nec aduerſus carnem ſpus. uec caꝛo aduerius ſpm̃ ↄcupiſcit. Sed anim eo ſub iectus/cũ came ſibi ſubiecta. in pace ſempit᷑ na regnabit.a creatori ſuo in eternũfeliciter adlxrehit. Vam prudetia (q̃ hic qͥ z clara hr̃ vbi in enigma te ̊dã pꝛudẽtes llctiee⸗ quał ibi erit vᷣitate ꝑpfectis(qs hic eius inqſitio delectabat)ſine vllis figinis fallẽtibo demon/ ſtrabit vt pꝛudẽtie ac ſapien tie plenana pceptõe diuinit iluſtrati/omia illa que cupie bãt noſſe nec poterat ſine v⸗ o lo impedimẽto coꝛruptionis ac moꝛtalitatis agnoſcant.et nõ ſolũ creaturaꝝ oim rõnes izet ᷣam ſin creatoꝛis emi nẽriam /ſacie reuelata conſpi uoaeiu. ¶a. xxxiiij Obi ſe de toto ope locutoꝛ excuſat. cet/hiun quoc libelli terminus fiat.ne amplrꝰiuſto pꝓduetꝰ.nõ ſolũ de ſui ſqualo/ re ſʒ etiã nimiaplixitate vᷣſpli ceat hos ſane oẽs(ͥ hũe lectu ri ſunt)conteſtoꝛ ⁊ obſecrovt ccal reb quevtcñq digeſte ſunt repꝛenſionis iuenerit:vi cio mee nuſticitaſj aſcribãt. et mili dignãter iĩdulgeãt.qͥ dũ ſtudeo pᷣcepm iubẽt ĩple.etiã maioꝛa viribo meis 4 upſi ſu ſciꝑe.Ea ãt q̃ ̃ᷣm fidẽ cailvli cã dcã pbaueritdeputẽt veo qͥ dat oĩbo affluẽt᷑ ⁊ ñ iproperat 1P his oĩb illi mecũ gras a⸗ gat.Ceteꝝ de accuratõe dictio nis ñ ſatago.n mihi pudoꝛi E. ſi diſputatõ mea(q foꝛte ꝓ⸗ bat i rebo)alis vᷣbvꝑ inaniũ ſectatoꝛes lvꝛroꝛe ĩ cõpte or̃o⸗ nis offẽdat.et qð ab lvie.v⸗ ctoꝛe ñ didici ſtudẽdo/ exhi bere loqndo ñpotui.t tñ cũ ſniaꝑ viuacitatẽ ſᷣmo ex indu ſtria cult euacuet.a tot vi co ctoꝑ ſplẽdor elaboꝛateneruet qͥs ñ iuclicet me affectõʒↄpoſi tõis debuiſſe ↄtẽnẽẽt ſi es po⸗ tuiſſẽ w lut dicẽdi vi riplẽ. qᷓ⸗ ꝓrf mihivilſa ẽ ↄpꝰ (nte ſite ſat oꝛ⸗ nata.q ↄceptões ai/iũ neccia q̃daʒ ꝑſpicuitatepferret.que nöͤn laen lglon prec tuor lclie⸗ ſeise men ſloe larn bis wba! Cppli nware fiman leſane ctual ſansf honte .* nõ illecebꝛis auriũ deſeruiret Ea em̃ eſt(niſi falloꝛ) iudica⸗ ta latinitas/que bꝛeuiter ⁊ a⸗ perte obſeruata dũtarat vſi⸗ tatoꝝ verboꝝ ꝓpꝛietate res in telligendas enũciat.nõ q̃ ver⸗ ſutis eloquus venuſtate at amenitate luxuriat.Et pꝛudẽ tibo quidẽ viris nõ placẽt fa⸗ lerata ſʒ foꝛtia.qñ nõ res pꝛo verbis. ſzꝓ rebo annũciandis verba ſunt inſtituta. Expliciuut tres libꝛi Poſpe⸗ ricoctoꝛis pᷣclariſſimi: mare⸗ riam cuiq; valde vtilẽ atʒ ne⸗ ceſſariam.ſtilo młtũ facũdo (de vita ſcʒ ↄtẽplatiua.devita actuali deq; vtutibo acvitijs) ſatis ſuccincte tract tes.An/⸗ no ntłe ſaluſ.J. cccclxxxvi. rrrrrrrge D è 2 1881IO ele socng-„P-Jepuels Toloeſesqe-elA uuOO eSeIANXXAMMM HqUIO JeAlSeMANA 666 ̈ MUBLAdo A X M 61 81 8 4 9 3 i 8 2 S 8 O 90ueſeg tutibus ℳ₰ * nexis uir iis ꝗ 7„ σ ◻. ₰ W S =— = S +☛ — — G— „ 88 2 — –⏑ +☛A — —— uit