Gb351_fol
author: Bernhard, von Clairvaux, Heiliger

⸗
rUU

=èè”ͤ.

“

—;Rs 2

———

—

.

ð —

rrH

—

==

Rh “”ꝗ
JM —HLZ
l
* ”M „ ð

WTèðBUMU

*

ð

5«ð
.

”M W

H

„*

N 125 11989348 021
IIIIIINIILIIIIIIII In
UB Tübingen
.
S ₰ℳ

l .
. . . .
— .
*
6 7
.
. 0
.
4
„
.
. .
4⁶
j
*
.
.
„
. „* * .
. 4 4 =
.
.
.
.
—
„ .
.
.
2
1
6 .
2 .
.
.
⸗ 4 4
5
. „*
7 .
. . 4
.

4

In hoe opere ſequenti continentut
ubra a beato bernardo abbate clare
uallenſi dulalſimo at mellifluo doe
tore edit ac cõpilat⸗ In prims

De diligendo deum ad americũ car
dinalem⸗, In quo declarat preterc
tera quomo do eaam iudeus ac gen

Itr m de ſacramento altaris beuo
uiſſime tractat ex ſanctorum patrũ

tos ĩ vita artiua 2 coõt ẽplatua⁊c.

tra ĩſtitutũ ſãcti patrs bñdicti 2e

tilis deum nõ amare nõ poteſt.2 c

Item duo libelli ad fratres de mon
te dei · In quibus pulchre cẽ pomt
et oꝛdmat vitas teligio ſorum quo
ad m apientes. proficentes et pfec

m. Apologetcum eius ideſt ex
cuſaao ſua cõtra nigros monachos
Epre hẽdẽ do eos de abuſõe ĩ abis ·
pot bus/veſtibus ac ediſcijs con

vel ne et multa ctera talia⸗
tem de libero arbit tio et graca⸗

ate ſcʒ arbitrij pcã 2 mſeie 26·

de infrrno⸗?2 C.

onem et ſuiſpſius cogniaonẽ indu
contes ꝙ homo mchil aliud ſit m
ſactus ſtercoꝝ et abꝰ vermũ⸗⁊c.

Expliaunt tituli librorum in
hoc voluimne contentorume·

Item de preceptis et diſpenſat one
Vbi primo pulchre diet de erpts
mobilibus et inmobilibus · poſtea
ponit vbi abbas poteſt diſpenſare

in quo opere diet de triplia kber

Item · Ad eugeniũ papam de conſi
deracione in quinqʒ libellis in qbus
multa pulchra dict videlieet de ro
manis et de ſtatu eorum de nouem
oꝛdinbus angelorum de deo et

Item. Medit aaones beat bernar
di deuotiſſimas homnnẽ ad cõpücti

dyacono btmli. 2 cã
Aællario“ Hernard?⸗ ab
bas bictug de claraualle. domnno vi
uere et m donnno mori: Oraao

nes a mę z non queſtiones poſcrr

ſolebats et quidem ego ad neutrau

ydone um me elle condo · Voerum 4

lud ĩdiar profeſſio⸗z ſi non ita conũ
ſaao⸗ Ad hoc vero vt verum fate

ar ea michi deelſe videg que maxie

neceſſata videntur diligenaa et in
genium, Piacrt tamen fateo?

pro carnalibus ſpintualia petns-
ſiſane apud locuple aorem id fac
—– libuiſſet . Euia vero doctis et in
doctis paiter in iſtiu modi excuſan

di mos eſt- nec faala ſarur que ve
ey nnpetica queve ex verecũdia ex.
tuſaco prodeat ſi non muntti ope
nusobediẽ aa probat acepite ð mea

paupertata quod habeo⸗ ne tacendo

pps puter. Nec tamẽ ad õmia ſpõ
de diligendo deum queritis eſpo

debe quod ipſe dabit⸗ Hoce enim et

N

ſapit dulaus et tractatur ſecurius

et auditur vnlius⸗ Keliqua diligen

goribus reſeruate⸗ LulnS ergoa
me audire quare et quomo do dili
gendus ſie deus: Et ego· Cauſa di
ligendi beum deus eſt Modus ſine
modo diligere⸗ Eſt neh ſatis: Pozꝛ
taſſis vtiqʒſed ſapienti· CQeterum .HM
ſi et inrpiennbus debitoꝛ ſum⸗ pbi
ſatis bictum eſt ſapient? enam illis

gerendus mos. Item propte r ta-
diores idẽ profuhus ꝙ Prof⸗ ndius

CRuis enim⸗
ſpiritus conſiteturdeus deus me?

eepetere non grau aboꝛ⸗ O b dupli⸗
cem ergo cauſam deum dixerun *%
ter ſeipſum diligendum ſiue quia
ntichil iuſtius.ſiue quia nil diligi fru .

ctuoſius poteſt· Duplicem ſquidẽ?

paeit ſenſum cum queritur de deo cG
diligendus ſit · Hubitar namqʒ po 14

teſti quid potiſſimum dubitetur v
trum nam quo ſuo merito deus aut

eorrte quo noſtꝛo ſit commo do dili⸗
gendus Bane ad vtrumqz idem rel

ponderim non plane aliam michi

D dignam oc currere cauſam diligẽs di
ipſum preter ipſum Et peus de me—
nbo videamus .

m iligen us ſit deus.
Vltum quippe meruit S no
bis qui et m meritis dedit
ſeipſum nobis ⸗ uideni
melius eipſo poterat dare vel ipſe
Ergo ſi dei meritum queritur quen··
tur· cuin ipſum diligendi cauſa qug
ritur illud eſt precipuum: quia ipſe

Prioꝛ dilexit nos· Dignus plane q3 H
reametur præſertim ſi aduertatrr

quis quos quantumq; amauerit.
Nonne is cui omms

es tu quoniam bonorum meorum nõ
eges 1 vera huius caritas maieſta

us: quippe non querentis que ſua
ſunt: Quibus autem tanta puritas

exhibetur Cum adhut inquit mi

mia eſſemus teconſiliat ſumus deo

Hilexit ergo deus et gratis et ini
mieos. Ded quantum Euantum
diat iohannes · Dic deus dilexit
mundum vt vnigenitum daret ⸗Et

paulus Et Proptio filio non peper-

at ſed * nobis Gmnmit tradidit illů

Ipſe quoqʒ flus pro ſe Maio

tem inchuit caat atem nemo habet
vt animam ſuam ponat quis proæ
mais ſuis. Dic meruit iuſtus ab
impijs ſummis ab infimis· ab inſi·
mis omnipotens-Ded dicit ali

quis:ita quidem ab homimbus ſed

ab angelis non ita· Verum eſt cuia

neceſſe non kut .— Ceterum aui
honmimbus lubuenit in tali necel

ceſſitat?· Et qui homines diigẽ
do tales ſe at ne tales remanerent-·

ipſe eque diligãdo dedit 2 angelis

ſetales forent. Erubushee pa
lam ſunt palam arbitroꝛ elſe et cur

deus diligendns ſit hoc eſt vnde
diligi meruit Quod ſi infideles

hoc lateret deo tamen in prumptu

in ſe agnoſcat: non a ſe tamen·
Poꝛro virtutem qua ſub inde iplum

a quo eſt et inquirat non ſegniter⸗

et tencat foꝛtiter cum inuenerit⸗
Iraqʒ ingenium vnumquodq; ho
rum trium apparet · Dignitatem
ſolum nature prero gatiua ſed et po
tencia dominatus qua terroz homi
nis ſuper cuncta anmancia terrg in
menere decernitue“ Daenaa duo
qʒ duplex erit · ſi hanc ipſam digni
tatem vel aliud quodqʒ bonum in
nobis et nobis meſſe er a no bis
noneſſe nouerinus Poꝛro vir
tus et ipſa eque bifaria eſſe cognoſ
atur ſi auttorem conſequenter in
quirimus mnuentoqʒ in ſe parabilit
inheremus⸗ ADignitas ergo ſine

eſt ingratos confundere ſuper inua ſaenaa non prodeſt:illa vero ecaam

meris beneficijs ſuis humano gene obeſt ˖ ſi virtus defuetit Cuod

triet vſui preſtits et ſenſui manifeſ⸗
e alnpequis alusenminl ⸗
trat abum om ni veſcenti cernent
lucemſperanti flatum · Ded ſtu
tum eſt velle modo enumerare que
in num era elle non longe ante pre
fatus ſum .— Dans eſt ad exempp

lum pre opua protuliſſe panem ſolẽ
tet aerem precipua dico non quia es
cllen dora, ſed quia neteſſatiora-
Sunt quippe coꝛporis ℳ₰R Cuerat

enim homo eminencora bona ſu-

in ea parte ſui qua pre eminet ſibi
hoc eſt in amma ⸗ Cue ſunt dig
nita ſaencia et virtus Higni
tatẽ ĩ hoĩe libeꝝ dico arbitriũ ĩ ei
mimi? datũ ỹ coteisñ ſolũ p̃eminere⸗
ſe det preſidete aĩanti bus · Saãẽe
am vero qua eandem digmitatem

vtrumqʒ; raco ſubiecta declarat.
PHabere ennn quoð te habere neſean
as quam gloriam habet??* Poꝛro

quod habeas ſed quia a te non ha
beas ignorare-habet gloriam. ſed
non apud deum . Apud ſe autem
gloriati diatur ab apoſtolo Ruid

habes quod non acerpiſti· Di au

tem accpiſti quid gloriais quaſi nõ

acœpers· Non ait ſimpliater
quid gloriaris / ſed addidit quaſi

non accœperis· vt aſſerat reprehen
ſibilẽ, non qui in habitis h qi nõ ac

tepas gloĩat᷑· erito vana gla h?

mo di nũcupat᷑ vitans nimiꝰ ſolido
care sfũdamẽto Nerã eĩ glłaʒ ab hac
ita diſ enit Qui glat᷑ ĩ dño glet᷑h
ai veitate Reitas qpe dñs 6. Vtra
qʒ ergo ſeaas neceſſe eſt · et quid ſis

et quod a te ipſo non ſis ne aut om
nino non glorieri aut inamtar gio

netria⸗ Deniq; ſi non cognoueris in

qt tripᷣm · ager de pꝰ ſuggeres ſoda
liũ tuo ; Reuera ita fit -homo fartug
in honow rum honorem ipſum non

to comparatux petotbus velud qᷓ

buiſ dam preſentis ſue corupconis

et moꝛtaltats conſoꝛt. bus· fit er

raaonis munere creatura ieracona

num gregibus mapiat aggeeger

dum ignara proptie glore que a b
intus eſt tonfoꝛmandn foris rebus
ſenſbilibus ſuaipſius curioſitate ab

buatur „ efft aturqʒ vna de cete ein
gqguod ſe pre er te ris nichil accrpilſe

meelligat Itaqʒ valde cauanda hbaer
ignorancia qua de nobis minug no
bis ſent mus Foꝛte · ſed non minus

ymmo et plus illa ꝙ plus nobis tri
bunnus quod fit ſi bonum in nobin

elſſe et a nobit detrpn putem2? e
vero ſuper v eramqʒ ignorananm

declinanba 2 execrada illa preſip

ao aſt qua ſueng et prudens Forta

audaas de bonis non tuis tuam que
bere gloriam et quod errtꝰ? es a te

e bi non aſſe inde tqamen vłterius va

pere non vereatis hono rem. Pri
os equibem ignoranaa glotiam nõ

habet poſterios vero habet quidẽ ·

ſed non apud deum ⸗ Ceterum hoe
ternum malum quod iam ſaenter
eomnnt titur vſurpatur et contra S8
um⸗ Interim deniq; ignoranca il
la poſteriori hee arroganaa graui
oꝛ at pericnloſios apparet⸗ ꝙ pPen

Uan deus naſatur⸗ peꝛ ſtã contẽ

nitur in tantum priorl deterioꝛ at
deteſtabilioꝛ vt per illã pecoribus-

quippe ſ uperbia et delietũ maxim

tms beneficijs glotiam vſurparebe

nefia uãobrem tum duabus iſtis
dignitate atq; ſaencia opus eſt et
virtute que vtriuſqʒ fructus eſt

per quam ille inquiritur et tenetuł

qui omnium auttoꝛ et dator me
to gloriſicetur de omnibus Alioqn

ſaens et non faoens digna muitis

vapulabit: Quare: Vtq; quiano

luit intelligere vt bene ageret aà
gis autem iniquitatem meditatus
eſt in cubili ſuo dum de bonis que
a ſe non eſſe ex ſaenae domo certiſ

fime comperit boni deum gloriam
d(ruus umpius captare ſibi ymmo
tt raptare molitur: Jiquet igitur
abſqʒ ſacnaa dignitatem eſſe omim
no inunlemet ſcenaa abſ qʒ virta

te dampnabilem. Verum homo via⸗

tuts cui nec dampnoſa ſ aenaa nece
ifmetuoſa dignitas manet clamat

deo et ingenue confitetur nobis inq

ens domine non nobis ſed nomini
tuo da gloriam Hoe eſt Nilnobis

o domine de ſaenaa⸗ nil nobis de
digtate tubuimus. ſed tuo tannuam
a qno tvtum eſt nomini deputamꝰ
Ceterum penæ a propoſito digreſſi
ſumus dum demonſtraxe ſatagimꝰ
eos quoqʒ qui criſtum neſ aunt ſa
ns per legem naturalem er precæp
tis bonis coꝛporis animeq; moue
e quatinus deum propter deum et

ĩi diligere debebant am vt bre

uitas que ſuper hec dicta fut iterẽ?

quis vel infidelis ignoret ſuo cozæ
por: ab alio in hac moꝛtali vita ſu
pradicta illa neceſſatia imniſtrare
vnde videat vnde ſpirat vnde vide
lient ſubſiſtat m ab illo qui dat H
tam omni carm qui iſolem ſuum ot
ti faat ſuper bonos et malos „ Ee
pluit ſuper iuſtos et muſtos Ruis
item vel impius putet alium eius qᷓ
in anima ſplender humane dignita⸗
his auctorem preter illum ipſum gqui
in geneſi loquitur faciamus homi
nem ad5 ymagmem et ſim litudmem
noſtram⸗Quis alium ſaencie largi
totem exiſtnnet niſ eque ipſum qui
doeœt omnem ſcnencam⸗ Cuis run
ſum munus ſibi aliunde virtuts aut
putet darum aut ſperet dandnm ỹ S
itidem c manu donnm virtutum

Meretur ergo amari Propter ſeip

ſum deus et ab infideli⸗ quia et ſi ne
ſaat criſtum ſat tamen ſeipſum p
inde inexcuſ⸗ bilis eſt omnis eaadam
infide lis ſi nõ 5 dili git donmnnum deü
ſuum ex toto corde tota aniuia tota
virtute ſua Ciemat ei mntis innata
. non ignorata racom iuſticia quia.
ex toto ſe illum diligere debeat · cui
ſe totum debere non ignorat: Neru
id diſfiale ymmo impolnbile eſt ſu
is ſalicet quempiam liberi ve arbi
trij viribus ſemel aceœpta a deo ad
deum ex toto conuertere volunta
tem et non magis ad propria retoꝛ
quere eaqʒ ſibi tamꝙ; propria vtine

re ſicut ſcriptum eſt · Omnes que

runt qlie ſua ſunt · ¶ Et item proni

ſunt ſennis et cogitacões Pemmana: 8

rat et diat.

in ipſo id vel tantillum quod ſunt .
in tante dilertionis et dignaaonmis

in malum⸗ Contra quod plane K
delas norunt ꝙ omnino neceſſaium 8
habeant iheſum et hunc crucfixum
dum ammirantes et amplexantes
fuper eminentem ſoende caitatem

vicem non reprehendere confundu

tur faale proinde plus diligunt qui
ſe amplius dilectos intelligunt x
QCLui autem minus datum eſt mmus
diligit. Judeus ſane ſiue paga
nus nequaqm talibus aculeis mua
tatur amoris quales eccleſſam xx
peritur que ait · Vulnerata carita
ctiæ ego ſum · Et riſum Fulate d.
me flotibus ſtipate me malis quia
amore langueo Cernit regem
. ſalomonem in dyademate ſuo quo
coronauit eum mater ſua· cermtt
vnicum pateis trucem ſi bi baiulan .
tem cernit cæſum et conſputum do
minum maieſtatis-termit auctorem =?èM
vile et glorie confixum elauis. per
cuſſum lancra obprobꝛijs ſatura
tum tandem illam dilectam annnã

ſuam ponere pro amcs ſuis

Cernit hec et ſuamiphius anmam
magis gladius amoris tranſuerbe
ulate me floribus
ſtipate me malis quia amore lan
gyueo · PHec ſunt quippe mala pu
nica que in oꝛtum introducta diec
unſponſa carpit ex ligno vite a c
leſti pane propriũ mutuata ſaporẽ
colorema ſanguine ceiſti ⸗ Nidet
deinde moꝛtem moꝛtuam 2 mozꝛts
auctorem tanphaii videt S imeig

112

—
— S

„..,

2 terras,de kris ad ſupernos cap
tuam duc captauitatem vt m nomi

ne iheſu omnegenu flectatur cæleſti
um terreſtrium et ĩſernorum aduer

tit tarram que ſpinas et tribulos

ſub antiquo maleditto prodixerat
ad noue benedictionis graaam in
nouatam refloruiſſe et m hijs omi
bus illius reco rdata verſiculi⸗ Er·

refloruit caro mea et ex voluntate

mea confit eboꝛ ei paſſionis malis

qua de arbore truas tulerat eupit

. lungerse et de reſurrectionis flon

bus quorum preſertim fraglanaa
ſponſum nd ſe crebruus ᷣuiſendam

muitet Deniqʒ ait ecce tu puiches
es dilerte mi ecce tu pulcher et de
eorus lectulus noſter floribꝰ Cue
letctulum monſtrat.ſatis quid deſi
deret apetit· ⁊ cũ floridum nũaat⸗
ſaus indicat vnde quod deſidera

obnnere preſumat · Pon enim de
fuis meritis ſedò de floribus agti cui

benedixit domimus Delectatur flo
ribus triſtus: qui in naʒareth cona
pi voluit et nutrii · audet ſpon
ſus œleſtis talibus odoramentis ?z
cordis thalamum frequent᷑ libent᷑ʒ
igreditur quoð huiuſ modi t᷑fertit·
fructibus floribus reſperſum inue

nerit· vbi ſue videlicet aut paſſioĩs
gradoam aut reſurrectionis gloria
ſedula inſpi at cogitanone verlari⸗

ibi proſecto adeſt ſedulus abdeſt li

bes. onmmenta ſiquidem paſſio

nis frurtus agnoſeœ anni preter

at omnium vtiqʒ vtqʒ retro tempo

eum ſub peceati moꝛtſqʒ imper:io
decurſorum tandem in plenitudie

eeſuttectiols nouos abuerte floteæ
tempoeis frequeutig in nouam reui
reſcentis eſtatem: quorum fructum
generalis futura reſurrectio in fineę
pertutiet ſine fine manſurum: Jam
enim inquit hyemps trãſijt ymber
abijt et receſſit· flores apparuerunt
in terra noſtra. eſtiuum tempus cũõ

ue vite tempeeem reſolutus i ecæx

ait noua faco omnia Cuius caro
ſenmnata eſt in moꝛte · ref lo ruit mi

reſur rettione · Ad cuius mox odo
rem in campo conuallis noſtre reui
reſcunt arida⸗ kecaleſcunt frigida

moꝛtua remiſcunt · PHorum ergo no

uitate floru at ftuttuum et pulehr
tud ine agti ſuauiſſimum ſpiranns

odorem ipſe quoqʒ pater in filio in
nouante omnia dele ttatur ita vt di
cat. Ecexr odor filij mei ſicut odoꝛ
agei pleni cui bene dixit dominus 1

Hene plem ð eidus Pler t bin om
nes acapimuus“ A tat
famliarius ex eo cum wolt ſibi flo
res le git et carpit poma quibus ꝓ

1 rie aſpergat intima tonſaenae et

intranti ſponſo coꝛdis lettulus ſua

ue redoleat · Opoꝛtet enim nos
ſi crebro volumus habere hoſpitem

eriſtum: eoꝛda noſtraſemper habe

te munita fidelibus teſtmmonijs · tãa
de nnſericoꝛ dia ſelicet morientis
Im de potenaa reſurgentis quo
modo bauid aiebat. Due hec au
diui: quia poteſtas dei eſt et abi do

mine mſericoꝛdia. Diquidemꝰ
triuſq; reiteſtimonia eredibilia fac
ta ſunt nimis criſto vtiq; moriente

4 2R

ponſa tamen

te propter iuſtit:ficacronem noſtra:
et mittente ſpirtum ad conſelano

tectionem noſt ram? et quandoqʒ; re
dituro ad con ummacionem noſtrã
Nempe in moꝛte nnſe ricordiam?
potentam in reſurre ctione: vtram

qexhibuit in ſingulis reliquorum⸗
Pec mula · hij flores quibus ſpon

*π

ſa ſe interim ſtipari poſtulat et ful
ari: cre do ſenaens faalevim ſe amo
teis poſſe tepeſtere et langueſcœre
quodammodo ⸗ ſi non talibus iugi
ter fouentur intentinis donec in

na ergo in generacione ſecul
preſenca in regno celorum· En
iſta glorificatur iam aſſumpta elec
tio? de illa inteã peregrinans gene
raco conſolatur· Sedintereſt ·

ſuperiis diperat: generntio et gene

orum?

que nam generacio capiat ex deire

coꝛbacone ſolamen · Nonenimn

generaco praua z exaſperans cui

diatur: ve nobis diuitibus qui ha
betis conſolaaonem veſtram? Ded
que dicre veraater poteſt? Ren
nmuit cõſolari anima mea V Puic
plhlane ⁊ credimꝰ· ſi ſe cuta adieterit

Memor fui deiet delectatus ſum
tupits exapiatur amplexibus et Juſtum ennn eſt · vt quos preſen
dicat. leua eius ſub eapitæ meo: et aa non deleetant Preſto eis ſit me
deptera illius amplepata eſt me- motia futurorum: et qui de remim

Benat quippe tunc et probabit v fluentaa qualibet affluenaa deſpi
niuerſa dile ttionis teſtnonia: que

aunt conſolar· recoꝛdado deleeret
in priore aduentu tamjm de ſimiſtra lllos eternitatis Et hec eſt gene
dileeti acceperat pre multitudine raao queren aum domnum: queræz
duler dinis amplexantis dextere aum non que ſua ſunt? ſed faaem
contempnenda et omnino ia quafß dei iacob. Hei ergo querentibꝰ
ſabtus habenda Denaet qud et ſuſpirantibus preſengam: pre
audierat · caro non prodeſt quitm ſto intetim et dulas memoria eſt
ſpiritus eſt qui viuiſicat“ Probs nontamen qua ſacentur: ſedò qua
bit quod legerat: ſpintus meus magis eſurient vnde ſaaentur⸗
auſuper mel dnlas·v CEued veroſe Hoc ipſum de ſe abus iſte teſtatur
quiturmemoria mea in generags dieens⸗ Eui edunt me adhuc eſu
ne ſe culorum: hoc dict “ quitm rient · Et qui eo abatus eſt ſaca
diu ſtare preſens ſeeulum ermtur· boꝛ inquit cum apparuerit gloria
imnn quo generaco aduenit et prett tua · V Heati tamen iam nunc ꝙ
nunt: non deerit elettis conſolaao de eſuriunt er ſiaunt iuſtiaam? quoni
memortia quibus de preſenea plena am quandoq; et ipſ et non alij ſa
“ rxefettio nondum indulgetur· vN VEuon— turabuntur VVe nbi generaao
de ſcriptum eſt⸗ Memoriam habun praua atq; peruerſa: væ tbi popu
danae ſuauitatis tue eruct abunt

“ le ſtulte et inſipiens qui et memori
Deut dubium qumn hij quos Pauloeo ain faſtidis 2 preſenaa expaueſaa

treodutta quãdoqʒ in cubiculum diu

——

mertdquideminet enim modo lbe
tati vis de laqueo venanaumſiqui
dem⸗/ qui volunt diuites fieri in hoc

nec tunt a verbo aſpero poteis libe
rari. Overbum aſperum? o ſermo
ge⸗ male ditti in ignem eter
num ⸗ urior plane atqʒ aſperioꝛ

durus

lllo? qui condis vobis de memoria

paſſionis replicaturĩ eecleſiaRui
manducat carnem meam⸗ et bibit
ſanguinem meũ: habet vitam eten
nam. Hoc eſt qui recolit᷑ moꝛtem
mæeam et exemplosmeo moztiſieat
membra ſua qua ſunt ſuper terram
habet vitam eternam Hoc eſt ſicõ

patimini et contegnabitis Et tamẽ

pleriqʒ ab hac vote reſilientes et ab
euntes tetroꝛſum:· dieq; wſpon
dent non verbo ſed fatto. Hurus ẽ?
hit ſermo quis eum potert audite,

Itaqʒ generado que nõ direrit coz
ſuum⸗ et non eſt creditus cum deo

ſpiritus eius⸗ ſed magis ſperans i m
icerto diuierarum?: verbum mõ eru
us audire Sre ac memotiam
paſſionis ſibi iudicat oneroſam. Ve
lum qualiter verbi illius ponꝰꝰ in
preſenaa ſuſtine bit? ite malaeditti
in ignem eternum 8 paratug eſ?k
byabolo et angelis eiua⸗ DSuper

quem proſe tto ceaderit lapis iſte?

profetto tomte tet euum. Ae ver⸗

genetacio tattorum banediertur? qᷓ
vmq; tum apoſtolo ſiue abſentes ſi
ue preſentes contenbunt placekte
deo. Deniqʒ audient⸗ Vemite bene

ditti patus mei et ceẽtera Tunce i illa
que non direxit coꝛ ſuum · ſero qni dẽ

arpenætur: qᷓm in illius comparauo

—

de golons iugum eriſti Kaner onꝰ?
leue fuerit:? cui tamꝙ; graui et aſpe
to duram ſeruicẽ ſuperbe ſubduxit

Non poteſtis o miſeri ſerui mamo

ne ſimul gloriari in crucs domini no

ſtri iheſu criſti: et ſperare in pecuie
theſauris: poſt aurum abire et en
bare ã qm ſuauis eſt dominus⸗
inde quem ſunuem non ſentitis ĩ me
moria?proculdubio aſperum in pre
ſencia ſencietis Ceterum fibelis ami
ma ⁊ ſuſpirat preſenaam inbiãter:

ęæt in memoria requieſat ſuauiter?z

donec ydonea ſit ruelata faoe ſpe
tulati gloĩiam dei: truas ignominia
glorianr· Dic profetto ſie ſpon
ſaet criſti columba pauſat ſibi in

terim et doꝛmit i iter medios cleros

ſoꝛtita iam in preſencarum de me

moria babundanae ſuauitatis tue

domine iheſu pẽnas deargentatas
innocẽcie videlicet pudicccqʒ can

dorem⸗et ſperans inſuper et imple

ri letiaa cum voltu tuo: vbi caam fi
ant poſteriora deoꝛſi eius in pallo

ve auri? quando introdueta inſplen
doribus ſanttorum⸗ tum gaudio ſa

pienae fuerit plenius illuſtrata ful

Zoribus:? Merito proinde iam nuũt

gloriatur et diot. Neua illius ſub ca
pite meo :et dextera illius amplex

abit᷑ me. In leua reputãs recoꝛda
nonem illius caitatis qua nulla ma

ioz eſt? ꝙ animam ſuam poſuit pro
amitcie ſuis In dextera vero be
atam viſionem quam promiſit ami
as ſuis. et gaudium de preſenaa
maieſtats Merito illa dei et deiſi
ca viſio illa diuie preſenae ieſtuna

bilis delectaao ĩ dexta vputat᷑: de

qua et dilert abiliter canitur Delec·

tat ones in dexcera tua vſqʒ in finẽ⸗
Merite in leua adumxabilis illa me

morata ſemper memoranda dilec

to collocatur, ꝙ donec pertranſe

at imquitas ſuper eam ponſa recũ
bat et re quie ſcat· Merito ergo le
ua ſponſi ſub cupite ſponſe? ſuper
quam videlicer caput ſuum reclina

ta ſuſtentet· hoc eſt mentisſue inten

aonem ne incuruetur et inclinetur
ad carnalia deſderia? quia coꝛpus

quod coꝛrupitur aggrauat amma?

et deptimmt te rrena inhabitano ſen.
euſum multa cogitantem Muid nam
q; faaat aliud conſde rata tanta et
tan indebita mſeracõ⸗ ram gratui

tact ſic probata dilectio: tam muic

ta manſueti do⸗ tam ſtupenda dul

e do: quid mqm hec omma faaant

diligente r conſiderata? mſi vt conni
deruntis animum ab omni pemtus

prauo vendicatum amore ad ſe mii

rabiliter rapiant vehementer affi
nant facant q; pre ſe contempne
re quit quid mii in contemptu horũ
appet non poteſt · Ni nmnrum pro
inde in odore vnguentorum horum
ſponſa currit alacriter amat arden
ter et parum ſibi amare ſic amata
videtur. ecam cum ſe totam in amo
re perſtenxerit· Nec inmeritov
Cruid magnum enim tantoet tan
tiecompenſatur amoĩ ſi puluis cxi
guus totum ſe ad reamandum col
legerit quem illa ni miri maieſtas
in amore preueniens tota in opus

ſalutis eius incenſa conſpictur⸗

*

DSeniq; ſic deꝰ dilexit mundum vt
vnigenitum daret; haut dubium

quuin de patre dicat Item Trabidit

im moztem anmam ſuam⸗ nec dubi
um loquat᷑ A ir ⁊ de ſpiritu ſancto
Spiritus paraclitus quem mittet

paterim nomine meo ille vos dore

bit omnia et ſuggeret vobis om
nia quecumqʒ bixerovobis · Amat
ergo deus et ex ſe toto amat: quia
tota trinit as amat ſi tamen tota di
a poteſt de infinito et incomprehẽ

ergo hec credo ſatis agnoſat qua

re deus diligendus ſit: hoc eſt vnde

diligi mereatur. Ceterum infidelis

non habens filium nec patrem: pro
inde habet nec ſpiritum ſanctum.
Eui enim non honorificat filiũ nec
honorificat patrem qui miſit illum:
ſe d nec ſpiritum ſanttum quem m

minus agnoſat⸗ minus et diligit ⸗

Attamen 2 ipſe totum eiſeſe debe “

re non igno rat?quem ſui toaꝰnon

i,gno rat auctoren: Quid ergo ego
qui deum meum teneo vite mee non

ſolum gratuitum lar gitorem largiſ
ſimum adiminiſtratorem · pium con
ſolatoremſolliatum gubernatorẽ?
ſed inſuper copioſiſſimum redemp
toremeternum conſe ruatorem:di
caorem glorificatorem? Sicut ſerip

tum eſt Copioſa apud eum re

dempao. Et item. Introiuit ſemmel
in ſancta eterna redempaone inuẽ
ta⸗ Et conſeruacone⸗ Non relinqt
ſanttos: in eternum conſeruabunt
Et de locupletaaone Mẽſurã bonã

2 tõferta 2t0 agir atã 2 ſuperfluen .
trurſum Mec oculus vidit: nec aujg:

audiuit nec ĩ coꝛ homim s nex nidit:
que preparauit deus diligentibus
ſe. Et de glor: ſicacone · Saluatorẽ

exſpectamꝰ dommnum noſtrum ihe

fum criſtum? qui refoꝛmabit coꝛpꝰ
hunnlitans noſtre configuratu cos
pos clatitaris ſue. Et illud Non
ſunt condigne pallioneshuius tem
poris: ad futuram gloriam que cue
labitur in nobis⸗Et iterum⸗ Id qᷣd

in preſent eſt momentaneum et le

tubulacioms noſtte ſupra mo da
in ſublimitatem ete rnum glotie pũ

dus operatur in nobis: non contẽ

plantibus que videntur ⸗ ſed que

non videntur⸗ Euid rett:ꝛ buam do

unno pro ommbushijs? Ilum racõ
vrget et iuſtica naturals totum
ſe tradere illi a quo ſe tæ tum habet

et ex ſe to to debere dilligere NMichi
profe cto fides tãto plꝰ indiat amã
dum quanto et eum meipſo plutis
eſtimandum intelligo: quippe illum
non ſolum mei ſed quoqʒ ſuijpſius
teneo largitorem · Hemq; nondũ
tempꝰ fibei aduenerat· nondum in
notuerat in carne: deus obierat cru
te. probierat de ſepulchro redierat
Nondum inm tom
mendauerat in nobis ſuam multam
dile ctionem illam de qua iam multa

locuti ſumus? eum iam mandatum

eſt honnni diligere dominum deum
ſuum ex toto coꝛde tota anima tota
virtute ſua ideſt ex omni quod eſt

quod ſat quoð poteſt. Net tamen
muſtus deus? fuum ſibi vendicans

opus et dona Et quid enĩ non ama

tet opus art: ſtemi cum haberet vn

le id poſſet· Et cur non quantũ om

mno pollit quod nichil omnino nimn
eius munere poſſet· Ad hec quod
de nichilo quod gratis qᷓdem in hac
dignit ate conditum eſt et deditum⸗

dilectionis mamifeſtius faot et ex

actum iuſtiotem oſtendit Ceterum
quantum putamus beneficij in ad
iectum⸗cum homines ? iumenta ſal
uauerit quemadmodum multiplica
uit mſericoꝛdiam ſuam deus 1
dico qui mut aumus gloiam noſtrã
in ſimnlitudinem vituli commedẽts
fenum peccando comparati iumen
tis mſipientibus. Euod ſi totũ me
debeo pro me facto: quid adam iã
pro refecto et reſectio hoc modo?
N⸗ ee enm tam faale refettus qm

factus Siquid em non ſolum de me

ſrd de omni quod factum eſt: ſcrip

tum eſt · Dixit et facta ſunt At ve

ro qui me tantum et ſemel dicendo

ſeat: in refinendo profecto et dixit
multa et geſſit mra⸗ peꝛtulit dura⸗
nec tantum dura ſed 2⁊ digna Nuid
ergo retribuam domino: pro omni
bus hijs que retebuit miehi? In
prenno opere me mchi dedit⸗ Inſe
tundo ſe. Et vbiſe dedit: me nichi
teddidit. Batus ergo et Ldditꝰ?:
me ꝓ me de beo et bis debeo CNuid
beo rettibuas pro ſe? Nam ecam
ſime milies pendere poſſem: quid
ſum ego ad deum · ¶ Prioꝛ me di
lexit nos tãtus et tãtum et gratis .—

ymmo ꝙ ſine modo a no
bis deus amari meruerit? qᷓ

prioꝛ ipſe dilexit nos tantus et tã
tum et gratis tantillos et tales⸗
En quod in penapio nie dixille me
mini: mo dum eſſe diligendi deum:
ſine modo diligere · Beniqʒ cum di

lettio que tendit in deum tendat ĩ

inmenſumtendat in infimitum e

et infinitus eſt deus inmenſus? quis

nam quaoſo debeat finis eſſe noſtti ł
modus amors uid quod amoꝛ
ipſe noſter non iam exitus impendi

tur ſed tependitur gratuitus Amat

ergo inmenſitas- amat eternitas: a

mat ſuperennnens ſoentie en

amat deus cuius magnit dims nõ

eſt fins?cuius ſapiencie non eſt nu

merus:? cuius pax exſuperat omnẽ
inte llertum et vicem rependmus
cum mern ſura· DMiligam te donnne

Ffoꝛt tudo mea Rrmamentum meum

et refugium meumet liberatoꝛ me
us. Demqʒ quicquid e ptabile atzʒ

amabile die poteſt. Seus meus ad

jutor meus diligam te pro dono tuo
et mo do meomnus quidem iuſto?
ſi d plane non poſſe meo Potero
vero plus cum plus donare digna
beris? nunꝙ; tamen pro vt dignus

habers. Impftetum meum viderut

oculi tui⸗ ſed in libro tuo omnes ta
men ſeubentur:qui quoð faaunt-
et ſi quoð debent non poſſunt · Da
ts quantum teoꝛz apparet.2⸗ quo nã
modo deus diligendus ſit videamꝰ
Sed quantum eſt et in hoc videre
noſtnm ad id quod eſt⸗ Ne tamã

4 Ie puminn vide quomodo

vt Pauas quod dittum eſt ẽ petam

quod widetur tacendum eſt? 2 ſi nõ

omnĩo videtur vt eſt · Duperus ca

propoſitum eſſet quare ⁊quomo do
diligendus ſit deus duplicem dixi
parere intellectum id quod queri.
vt aut quo ſuo merito⸗aut quo noſ
tro commodo diligendus ſit vtrum
libet pueri poſſe proinde videatur
RBeõ proinde de merito dei non
vt dignum ej: ſed pro vt datum mi

chi ſuper eſt vt et de primo anod

item dabitur ;

Es Emmobo quate Siüiens &

One enim ſin ine premio dill

uixppe non querit que ſua ſunt af

fectus eſt non tontractus⸗ nec acqᷓ
ritur patto. nec atquititur ſponte⸗
affiat et ſpont aneum faat. Verus
amoꝛ ſeipſo contentus eſt · Habet
proennum id quo d amatur Nam
quicquið propter aliud amare vidæ .
aris ? id plane amas quo amons fi
ms pretendit. nõ per quod tendit
aulꝰ9 non euãgelizat vt cõe dat
ſed comedit vt euangelizet. eo ꝙ a
met non abum ſeð euangelium Ve
rus amoꝛ premnum non requirit· H
meretur; Preminm ſane necdum
amans proponitur: amant debet⸗
perſeueranti redditur⸗ Beniq i in
rebus inferioribus ſuadendis mui
tos prom ſſis vel premijs inuita
mus et n non ſpontaneos

.

gitur deus. et ſi abſqʒ pre
mij ſit intuitu diligendus
dacua namqʒ; vera caritas eſſe non
poteſt:nec tamen merernnarius ẽ·

●

Cuis enim munerandum pomins

pit? Nemo vetbi graca condumt
aut eſurientem vt commedatꝭ aut
ſiaentem vt bibat: aut corte matrẽ

vt paruulum ablactet filium . ver
fui· An vero quis putet precæ vel

predo quempiam commonendum-
fuamipſius vel ſepire vineam vel

arbo rem arcumfodera⸗ velſtrutta

ram proꝝre domus etigere: Euan

tomagis deum amas anima aliuꝰ

preter deum ſui amoris premium

non requirit Qut ſi alud, inqui
rit: illud pro certo non deum diligie
Ineſt omni vtenti racone nat 2ali
ter pro ſua ſem per eſtimacione at

qʒ intenhone appet ere pociora? et

nulla te eſſe contentum cui quo d de
eſt inditet preferendum Namet
qui verbi graca vxorẽ habet ſpe

noſam petulanti oculo vel annno
reſpiat pulchtiorem et qui veſte

predcioſa indutis eſt prenoſiorem
affectatet poſſidens multas diuiaa

as. inuidet dicori Videas iam mul

tes predijs et poſſeſſionibus ampli

atos adhuc tamen vides agrum a

gro copulare atq; infinita cupidita

re dilatare terminos ſuos · Videas
et que in re galibʒ domibus amplis

q; habitant palacijs nichilominus

. in eis ſummum ſingulariter vel opts
mum non łeperiturꝭ? Et quið mirum

ſi inferioribus et deterioribus con

ttum non ſit quoð arta ſummum
vyvel optmum quieſcre non poteſt
Sed hoc ſtultum et extreme demen
ae eſt ea ſemper appetere que num
HS non dieo ſaaent · ſed nee tempe

rent appe titum: dum quicquid tali

um habueris nichilominus non ha
bita concupiſcas? 2 ad queqʒ defue
eint ſp anheles⸗ Ita enim fit · vt ꝑ
vartiazæ fallaaa mundi oblertamẽta
vagabundus animus inani labore
dilſcuttens fatigetur: non ſanetur
dum quidquid kamelicus ingluae
nit: parum reputat ad id quod ſux
eſt deuorandum⸗ ſemperqʒ non mi
nusanxie cupiat que deſunt ꝙ que

29̃ ſunt lete poſſideat · Cuis eĩ ob
nneat vniuerſa: Ruamqmet modi
cum id quod quiſq; eum labore obn
nuerit cum timore polſſideit:? certꝰ
quidem non ſit quando cum dolore
Inmttat: ctertus autem ꝙ; quando
qʒ amttat · Dic non direrto trami
te volunt asperuerſa contendit ad
opnmum feſtin at ad id vnde poſſit
nunpleri: ymmo vero hijs emfracti
dbus ludit ſecum vanitas⸗ mentatur

unquitas ſibi · Di ita vis adunplé

uod vis. hoc eſt ſi illud apprehen
dere vis quo apptehenſo nil iam am

tcotidie coniungere domum ad do

mum et in quieta curioſitate ediſi

care diruuere mutare quadrata ro
tundis· Quid homines ſublimatos

hono ribꝰ an: nõ mnſanabili ambic
one magis ac mags tons viribug

conari ad alaora videm?? Et horu

omnium ibcurco non eſt finis: quia

plius velis quidò temptare opus eſt

et œtera. Cures per deuia: et lon
ge ante moteris ꝙ hoc artuitu per
uemias ad optatum · Hoc ergo in

arcuitu mnpij ambulant naturali
ter app etentes vnde fineant appe
nitum:et inſipient er reſpuent es vñ

propinquẽt fim:fini dito non cõſũp
aoni ſed conſummanom“ Euamob
rxem non beato ſine confſummati⸗h

tonſumi vacuo labore aecrlerant?
qui reruin magis ſpe m au etore de
lkertat: priis vmuerſa percurrere

et de ſin gulis cupiunt experiri qm

2 ipſum curent deum vniuerſitans
domnum peruenire · Et quidem
perunirent ſi quandoqʒ voti compo

tes effia poſſent: et omnia preter

ommum prinopium ſaliert vnus a
liquis obtneret · Ea namq; ſue
tupiditatis lege qua in rebus tete
as non habita prohabitis eſurie⸗
et pro non habitis habita faſtidire
ſolebat · mox omnibus que in crlo et
qus in terra ſunt obtemptis et con
temptfis tandem ad ipſum procul
dubbio curreret qui ſolus beeſſet om
mnium deus⸗ EPoꝛro ibi quieſcrret:
quia ſitue atra nulla vuocat quies,
ſite nulla vltra iam inquietudo ſolli
ntiat. WPiceret Pro certo⸗ Mi
chi autim adhere re dee bonum eſt ⸗
diceret⸗ Auid enim mechi eſt in
erloꝛ et a te quid volui ſuper terram
Et ite m. Meus coꝛdis mei et pars
mea deus ineternum⸗ Ditc ergo
vt dictum eſt ad id que d optum
vm eſt quiuis eupidus peruemret·
ſquidem ante quod citra cupit aſſe
qui poſſet · Verum quomam id om .
nino impo ſſi bile preſtruit et vita
breuioꝛ“ et virtus infummoꝛ et con
ſors muneroſioꝛ; · Jongo proſecto
innere et caſſo la bore deſudant? qui
dum queqʒ deſiderant attingere vo
lunt ab cunctor m deſ derabilium

nequiunt pertingere finem- Et

vtinam attingere vmuerſa animo
et non experimento vellent: hoc eĩ

faale poſſent et non incaſſum⸗ 2

et anmus ſenſu quidem carnali tã
to velecoz“ quanto et perſpicac
oxꝛ ad hoc datus eſt· vt illum ad om
nia perueniat? nilqʒ audeat con
nngere ſenſus⸗ quod animus pre
currens vtile ante non probauerit⸗
DNinc enim arbitroꝛ dictum à Om
nia probate qued bonum eſt tone
teæ . vt videlicet ille hinc prouideat
net is ſuum ve tum niſi ad illius iudi

conſt quatur· Alioquin non
andes in montt m domni nec ſta

bis mn lo co ſantto eiꝰ.ꝓro eo quod G
in vano arimam tuam hot eſt ani
mum raconalem dum inſtar peco
es ſenſum requitis · racione quidẽ
ocoſa et non reſiſtẽte in aliquo⸗ 5
Cuorum itaq; raao non pᷣuenit
greſſus · currunt ſed extra viam.
ac proinde apo ſtoli ſpreto conſilio
non ſie currunt vt aprehendant.
CKuanto et enim prehender :
quem ꝛprehendere nil poſt omĩa
. volunt Hiſtoꝛtum iter et orcu
tus infinitus cuncta primtus appe
tere velle⸗ VJuſtus aut em non ita
Adiens nempe vituperacõnemm
. torum commoranaum in arcui
tntnumulti ſunt enim viam latam per
gentes que duet ad moꝛtem? * ipſe
ſibi regiam eiegit viam non decli
nans ad dexteram vel ſiniſtram·
Deniqzʒ at teſtante prephete:ſi nu
ta iuſti ꝛecta eſt: rectus calls uſti
. ad ambuladum: Pi ſuüt qui ſalube

02-—

compendio caut ſunt· moleſtũ hüu
et fruttuoſum vitate arcuitum:? ver
bum ndbreuiatum æ adbreuians eli
gentes · nõ cupere quecumq;ʒ vidẽt ·
ſeb vendere magis que poſudent
date pauperibus. Meat plane paa
peres: quomam iplorum eſt regnũ

telorum · Omnes quidem currunt:

ſed ĩter currrentes dil cermtur De
niqʒ nouit dommnꝰ viam iuſtorum:
æt iter impiorum peribit · Ideo au
teni meliꝰ eſt mo dicum iuſtoſuaper
diuicias multas: quomamquidem
vt ſapiens loquitur et inſipiens en
peritur? qui dingit pecumam non
ſanabitur pecunia? qui autem eſuan
unt et ſiaunt iuſticam. ſaturabun
tur juſticia ſiquidem raciõe vtentis
ſpiritus eſt. ſpititus eſt ebus vita?
et naturalis· pecunia vero ſicnon
mnuit anim Famem quomodo nee
coꝛporis ventus. Demq; ſ famei
eum honmnem apertis fauabus v·
to inflatis haurire buecis aerem er
nas: quo quaſi conſulat fami-non
ne credas inſ amire Sic non umnnois
inſanie eſt: ſi ſpiatum raconalem ·
æ bus putesquibus cumq; coꝛpora
libus non magis inflar ꝙ; ſanarie
Cuid namq; de coꝛporibus ad ſpi
rntus. ec illa ſpirt alis? nec iſt k

—„

etontra eregione tre fia coꝛporalibz

poſſunt· Henedit amima domino;
qui replet in bonis deſiderium tuũ ·

Replet in boms: eratat ad bona te
net in bono? preuenit ſuſtiet implʒ·

Ipſe faet vt deſideres: ipſe eſt à d
deſideras · Hixi ſupra cauſa diligẽ

di deum⸗ deus eſt Verum diri ⸗/ nam

æffiaens etfinalis? Ipſe dat oecaſo

nemaipſe creat affectionem. beſibe
aum ipſe conſummat ? ipſe feat vł
pro aua factus eſt vt amaretur ip
ſe ſperatur amandus feliaus ne in
vacuum ſit amatus. Eius amoꝛ noſ
trum preparat et remunerat. Pre

cedit bemgnioꝛ? ᷣpenditur iuſtioꝛ:
eæxſpectaturſuauioz· Diues eſt om

nnibus qui inuocant: nec tamen qd
H habet ſeipſo malius e dedit in

meritumſe ſeruat in premium · De
apponit in fectionem anmarum ſu
atum: ſe in redempeõnem diſtrahit
captiuarum. Honus es domine al

me querenti te · Euid ergo inueni

enti? Sed enimi hot eſt mrum qd
nemo te querære valet: niſi qui pri
us inuenerit · Nis igitur muenirivt

queratis: queri vt mueniaris Po

tes quid em queri inueniri⸗ nõ tamẽ

preueniri· am et diamus mane
orado mea preueniet te:non dubi

um tamen quin tepida ſit oratõ om

nis: quam nõ preuenerit inſpiracõ·
ABicendum vnde iam inchoat a
moꝛ noſter: quoniam vbi conſume
tur dictum eſt · Amoꝛ eſt affectio
naturalis vna de quatuoꝛ Qote ſut
non opoꝛtet nomnare. Ruoder
go naturale eſt · iuſtum quidem forz
primo omnium auttori deſeruire

nature: vnde ⁊ dietum eſt primum
æ maxnmum mandatum diliges do
minum deum tuum et crtera ⸗ Ded
quoniam natura Fragilioꝛ atʒ infir

mioꝛ eſt. ipſi primum imperante

neceſſitate compellit inſeruireæ⸗
Et eſt amoꝛ carnalis quo ante om
ſeipſum· ondum quippe ſapit niſi

ſeiplum. ſitut ſeriptum eſt: priug
quoð animale deinde quod ſpiritu

ale⸗ Net indiatur precepto: ſed

nature inſeritur. Quis nempe car
nem ſuam odio habuit · At vero ſi
eperit amor idem vt aſſolet eſſe ꝓ
fuſioꝛ ſiue prot liuioꝛ: et neceſſitatis
alueo minime contentus: campon
enam veluptatis exundans lacug

viſusfuerit occupare: ſtaum ſuper
fluitas obuiante mandato cohibe

tur cum dictur⸗ Diliges proximil
tuum ſicut teipſum⸗ Juſtiſſime qui

dem vt conſoꝛs nature nõ ſit exſoꝛs

et gracie illius preſertim que natu

—

mo fraternis non dito neœſſitatidꝰ
ſubuenite? ſed et voluptatibꝰ deſer
uire: taſtigat ipſe ſuas: ſi non volt

eſſe tranſgreſſoꝛ:· Ruantum volt in

dulgeat ſibi:· dum eque et proxumo
tantundem memnnerit exhibendum
grenum tibi temporanee imponi
tur homo ex lege vite 2 diſapline?
ne poſt contupiſernaas tuas cas ?
per eas: ne de bomsnature hoſti ſer
uias an me hoc eſt libitim· Ruam
iuſtius atz honeſtius coĩcas illa cõö
ſoꝛt ꝙᷓ hoſti ideſt prorino⸗Et qui
dem ſi ex ſapients conſilio a volup
tat bus tuis zuerteis et iuxta doetia
nam apoſtoli victu veſtitu conten
tuis. pauliſper ſuſpendete nõ graua
rs amorẽ tuum carnalibꝰ deſideriss
que m lit ant aduerſus aniam ſane-
quod ſubtrahis hoſti anime tue cõ
ſoꝛti natureputo non grauabetis
pꝑtiri. T ũc amoꝛ tuꝰ tontẽperãs eit
1t oꝛdo re ttus? ſi quod ꝓis ſubtra
hitur voluptatibꝗ frattis netæſſta

nabus non negetur Dic amo? carna

lis effiatur et ſoaalis: cum in coĩe ꝓ

trahitur· Si auten dum coicas ꝓxi
mo foꝛte tibi defuerint neœſſaia: q̃d
faaes. Quid ennm niſi cum omm fi
duaa poſtules ab eo qui dat omni
bus aſfluenter et non ĩproperat? q
aperit manum ſuam et anplet omẽ?
animai benedictione· Hubium ſiꝗd
dem non eſt ꝙ aſſit libenter in neceſ
ſarijs:qui et pleriſq; et inſuperfiu
is non deeſt · Deniqʒ ait Pemum
querite regnum dei ⁊ iuſtiaam eiꝰ
et het omnia adicient᷑ vobis · Spõ
te daturum ſe pollicetur neceſſatia
ſiperkflua reſttingenti: et proxmmũ
diligent: Noc quippe eſt querere
regnum dei er aduerſus peccatwi umn
plorare tyrannidem? pudicee poo
us ac ſobrietatis ſubire iugum qm
regnare pectatum in tuo moꝛtali
coꝛpore pauatis · Porro autem et
hoc iuſtide eſt. cum quo tabi eſt na
tura communis. nature quo qʒ cdum
æo munus non habere diuiſum. Rt
tamen perft cta iuſtiaa ſit dilſiigere
proxrmmum:deum ĩ cauſa haberti ne
caſſe eſt · Alioqum proximum pur
diligere quomodo poteſt? qui ĩ deo

non diligit? Poꝛro in deo diligere

non p̃t? qui denm nõ duligit · poꝛ
tes ergo deum diligi priꝰ?: vt ĩ deo
diligi poſſit et proximus· Fact er
go ſe diligi deꝰ qui ⁊ cætera bona fa

nt: fãt ãt ſic Cui naturã ↄdidit:ip
ſe ꝓtegit Nã ⁊ ita cõdita fuit vt
habeat iugit᷑ necriũ ꝓte ctorẽ⸗ quẽ

habuit 2 oditorẽ: vt qn ꝑ ip̃ᷣm ñ va

luit eſſe nec ſñ ipo valeat oĩo ſubſiſ

tẽe Hecundus gradus amotis 26

Pod ne lanerdeſea creahzi
ignoret· at proinde ſibi qd
abſit ſuperbe arroget be
nefiaa creatvis. Vult hominem cõ
bitoꝛ alto quidem ſalubriq) cõſlio
tebulatiombus excurerr⸗ vt cum
defeceeit homo et ſubuenerit deus
dum homo liberatur a deo⸗ deus ab
homnne vt dignum eſt bonoretur⸗
eabulaaonſs⸗ et eruam ke et heno

rſicabis me fit itaqʒ poc tali mo
d0 hema aĩal et carnalis qui p

um vel proptesſe amare ina

. quod in ipſo interim vt ſepe 3

expertus eſt omnia poſſit· que poſ
ſe tamen proſit: et ſine ipſo poſſit
nichil ⸗ Amat ergo iam deum ſed
propterſe mtarim abhuc non prop
ter ipſum Eſt tamen quedam prudẽ
aa ſars quid ex te quib ex dei adiu
toro poſſis :et ipſite ſe ruare ĩ offẽ
ſum?:qui te tibiſeruauit ilieſum Ae
ſifrequens ingruetit teibulaco ob

quam et frequens ad deum conuer·
ho fiat? et a deo eque frequens libe

rano tonſequatur?nonne et ſi fuerit
ſereum pettꝰ vel coꝛ lapideum to
cens liberat? emolli neerſſe eſt ad
graciam liberantis? quatinus home
diligat non propter ſe tantum ſed.
propter ipſum. Ex oceaſione quip
pe frequeneium neceſſitatũ-crebeig
neteſſe eſt interpellaanonibus deuũu
ab homine Frequentar? frequentãꝗ
do guſtan· guſtando probar S
uits eſt dominus⸗

¶ Teraus grabus amonse

—,—

Inuoca me in die

t= e vi as Siligenduan
pure deum plus iam allics
at ipſius guſtata ſuauitas

vrgeat noſtra necœſſitas: i ita vt

mplo famarit anorum dicenaum

tes dicamus merito Jam non Po
ter tuam neteſſitatem deum diligi
mus : ipſi enim guſtaumus 2 ſamꝰ

tarnis quebam loquela netrſſitas
æ benefica que experiendo probat⸗

geſtiendo renunaat ſa ſic afftcẽö
iam de diligendo proxnno implere
mandatum non erit diffiale Amat
quippe veraciter deum. ac per hor
que dei ſunt· Amat quippe caſte ·
et caſto non grauatur obedire mã

dato. caſtiſicas magis coꝛ ſuum vt

ſerptium eſt in obediemaa caritana H
Amat iuſtæ. et maudatum iuſtum
amplectitur libenter Amoꝛ iſte me
eito gratus quia gratuitus⸗Caſtus H
eſt: quia non inpeditur verbo neq
lingua: ſeò opete et vertate Juſtꝰ
eſxequon mam qualis ſuſapitur talilis
et redditur ⸗ Rui enim ſit amart·
– ſecus profecto ꝙ; amatꝰ eſt a
mat: ꝗres et ip̃e viaſſim non qhauYua
ſua ſunt ſod que iheſu xp̃i qusadmo
dum ille noſtra vel pPoqꝰ nos et n65
ſua queſuit.· Sic amat q diat. C5
fetemi? dño qmiã bonꝰ Rui dño ↄfitæ·

eñ nia ſbi qniã ſibi bonꝰ?:hiev eræ
dilige deuͦ⸗ et non propter ſeipfum⸗

mulieri que adelſe dominum nuneo
auerat: iam non propter tuam loq;
lam credimus: iph enim audium?.
et ſamus quia ipſe eſt vere ſalua
toꝛz mundi. Ita inꝙ et nos illorum
eremplo noſtram carnem allo quen

quia ſuauis eſt dominus. Eſt emuim

ä ..

Noñ ſie amal de quo diatue · eonſi

tebitus t:bi tum benefecaris ei⸗ I

tee eſt teraus amoris gradus quo

iam propter ſeipſum deusdiligitue

Felix qui meruetit ad quartũ vſqʒ

pertingere gradum? quatinus nec

ſẽipſum diligat homo niſi zpt deũ

uartus Rrabus

Amoꝛiſte mons eſt excal
Aſuszreuera mons coaguia
tus mons pinguis Cuis aſeœn

bet in montem domini? Euis da
bit michi pẽnas ſicut columbe eto
labo et requieſcam? Faetus eſt in
pacæ locus eius:et habitano hec in
fypon.Heu michi quia incolatus me
us prolongatus aſt· Caro er ſan
vas luteum terrena inhabita
no quando capit hoc⸗ quãdo huiꝰ
temodi experitur affectum vt diui
no debriatus amore ammus o blitꝰ
ſui fattuſqʒ ſibijpſ tamqm vas per

ditum: totum pergat in deum 2 aò

herens deo vnus fiat tũ eo ſpiritus
et dicat · Heſiat caro mea et coꝛꝛ
meum deꝰ coꝛdis mei: et pars mea
deus in eternum· Heatum dixmꝰ2·
ſanctum cui tale aliquid ĩ hac mos
tali vita. raro interdum aut ſemel
et hot ipſum raptim atqʒ vniꝰ vin
momeut: ſpano expeciti donatum
aſt. Te enim perdere quo dammo

do noñ ſas et omnino te ipſum nõ

ſentare et a teipſo exinanir et pene
anullar:? cæleſtis eſt cõuerſaaonis
non humane affettionis, Et ſi quis
de mo rtalibꝰ quiſpiam ad illuꝰ raz

em interdum vt dictũ eſt et ab mo

ſtiaa tua ſieut montes i

mentum abnnt titur? ſubito mudet
ſeculum neqm. perturbat diei mali
nacorpus moꝛts aggrauat“ ſolll
atat carnis neceſſitas: defectus cos
rnupuonis non ſuſtinet quodq; his·
violenaus eſtreuocat fraterna a—
eitas· Deu redire in ſe v᷑edere in ſua .

compellitut et nnſerabiliter exlla

mare · Domine vim paao? reſpon
pro me. Et illud. Infelix ego ho
mo q̃s me liberabit de coꝛpore moꝛs
ns huius . Quoniam tamen ſcriptu
ta loquitur deũ omnia ft eſſe prp —
ter ſemetipſu, Erit quandoqq pr
Eetto vt factura ſe confoꝛmet etreaen
teoꝛdet auttori Opoꝛtet pro ĩde ĩi ei
dem quantumcumq; tranſire vt auoo
modo deus omnia eſſe vo luit pop —?“
nosipſos net aliud aliquid feaſſeek?
eſſe velimusniſi oqquie propter ipfſfu·?
ob ſolam ipſius videlicet voluntats
fnon noſtram voluntatem· Deletatt
bit ſane non tam noſtra nulla ſop
ia neceſſitas vel ſoꝛ tita feliatas am·
gquidem eius in nobis 2 de nobis vv
luntas abimpleta videbitur⸗ quod
et cotibie poſtulamus in oranone
tum diam? Piat volunt as tua ſerr
1 dulas et ſuauis affeos O pura
tet defecata intẽao volũtatis? eo &te
deſetator 2 puioꝛ: q̊ i ea de ꝓ ö
abmixtũ iã reliq̃tur eo ſuauio? 2 dul
noꝛ qͥ totũ diumũ qd ſentit᷑ Dit afi·
da deificare eſt · Euomo do ſtilla aqᷓ
mo dica multo infuſa vino deficere
a ſe tota vibetur dum et ſapotem
vnm in duit et colorem: et quomo

do fermim igmium et cadens igni

5
.. . „.
. .

——

4

aum foꝛma. Et quomodo ſolis lue
perfuſus aer? in eandem traſf oꝛma
tur lumnis clatitatem: adeo vt
non tam illuminatus qm ipſum lu
men eſſe videtur⸗ ſit omnem tunt
in ſ⸗ anttis humanam affectio nem
quodam ineff abili mo do neceſſe eit
a ſemetipſa liqueſcæte atq; in dei pe
nitug tranſfundi voluntatem Alio
qumn quomodo omnia in omnibus
rit deus: ſi in homine de homine
gquit im ſupereet ·— Manebit qui
dem ſubſtanaa: ſed in alia forma.
alia gloria- alia potenaa⸗ Runn
do heet? Quis het videbit? Ruis

poſſidebit? Ruando veniam et ap
pare bo ante faaem dei? Honmne

deus meus tibi dixit coꝛ meum/ ex
quiſuiit te faues mea? facem tuam
dommne tequiram⸗ Putas videbo
templum ſanttum tuum? Ego pu
to ſane⸗ non ante perfe ete unpletũ
jri · Wiliges dominum deum tuum

ex toto coꝛde tuo:et ex tota anima

tua et ex tota virtute tua: quouſqʒ
ipſum coꝛ cogitare iam non coga
tur de coꝛʒpore? anima eiuſ dem ĩ hor
ſtatu viuiſicando et ſenſifitando m
tondere deſinat et virtus eiul dem
releuata moleſtijs in dei potencia
roboretur· Impoſſibile namqʒ eſt
cta ex toto ad deum colligere et
diuino infigere wltii⸗ qm diu ea hu
ie fragilizæ erumpnoſo intenta et diſ
centa necſſe eſt ſubuenire Itaq;
in corpore ſpirtali et inmoꝛtali in
toapore inte gro plaado plaatoqʒ·

eł per omnia ſubierto ſpirhn? ſpe
teet ſe anima quartum apprehende
re geadum amoris ., vel po aus in
ipſo apprehendi · quippe quod dei

potende eſt. dare tui wolt. non hu
mane induſtrie aſſequi⸗ Tunc in
qᷓm ſummum facile obtnebit gra
dum? cum in gaudium domini ſui

promptiſſime et auidiſſime feſtinan

tem⸗ nulla iam retardabit carnis
illebra nulla moleſtis carnis con
turbabit Putamus ne tamen
hanc gracam vel ex parte ſanttos
martires aſſecutos: in illis adhuc
vittorioſis coꝛporibus tonſtitutoa
Magna vis prorſus amo ris illas a

mimas introſum rapuerat que ita

ſua coꝛpora foris exponere et toz⸗
menta contempnere valuerunt
Ac profecto dolons acœ vimi ſenſus
nõ potuit ñ turbare ſe renũ: er non

perturbare ⸗ quid autem tam ſolu

tas coꝛporibus· Immenlas ex to
to credimus inmenſo illi pelago

terni luminis et luminoſe eternita
Ins · BDed ſi quod negatur velint

toꝛpo ta ſua retr piſſe aut terte rea

pere deſiderent et ſperent liquet

—

proculdubio net dum aſe ipſis beni
tus deeẽ de proptio quo vłĩ modica
intenao inflettatur· Honer er

go abſoꝛbta ſit moꝛs in victoria er
noctis vndiq; terminos lux perhẽ?

nis muadat et occapet vſquequa
qʒ quatinus eciam in toꝛ poribus

glona cæleſtis effulgeat non Poſ

ſunt ex toto anima ſe ipſas expone

rast tranſire ĩ deum · nimiru ligate⸗

co:ponbu eaam tuntæ ſinonſeſi
ſu vel vitaicerte aſfertu natuâli ita

vt abſit hijs· nec velint nec valeãt

tonſimmari⸗ Jtaqʒ ante reſtauran
onem to ꝛporum eit ille defertus al
marum⸗ qui perfettus ſummus eſt

ipſorum ſtatus ne carnis iam ſane

tõſoꝛaum ſpiritus non vquireret⸗

to abſqʒ proſectu anime nec ponit᷑
roꝛpus net reſumitur· MDeniqʒ pre
noſa in toaſpettu dbomini moꝛs ſan
ttorum eius: uoð ſi moꝛs precio
ſa in ceñſpertu domimi:quid vita z
illa vita Netc mirum ſi coʒpiiiam
glorie tonferre videtur ſpirtui: ᷣ
et infirmum et mozꝛtale conſtat ipi
non mediocriter valuiſſe · O ꝙ ven
lo cutns eſt qui dixit · Biligentibꝰ
Seum ommiaa cooperantut in bonũ
Valet deum diligentꝛ anime coꝛpꝰ
ſuum mfitmum⸗ valet et moꝛtuum
valet et reſuſatatum. Premo qui
dem ad fruttum penitencietſecũdo
ad requiem poſtremo að conſum
maconem. Merito ſine illo perſfies
non wolt / quo d in omni ſtatu in bo
num ſibi ſubſeruire perſennt · Ho
nus plane fid uuqʒ comes caro ſpiri
tui bono/que ipſum aut ſi non iuuat
exonetat · Primus ſtatus laborio
ſus ſeð fruttuoſus:ſecundꝰ ocoſꝰ/
ſed mimme faſtidioſus: Ceraiis p

ſectttus et gloriſus. Audi at ſpon

ſum in tantieis ad profettum hunc

trimo dum inuitantem· Comedire
inquit amici mei: bibite et inebtia

mim cariſſimi· Jaborantes m coꝛpo
re vocat᷑ ad abum: iã poſito coꝛpe
ad potum muitatꝭ teſumentes coꝛ⸗

Heta vt inebenenkur ipellit Eenoa
muotat᷑ cariſſimos. mimirum carita

te pleniſſimos: NZam et in toteri9

pellat differẽ aa eſt vt hij quidẽ qui
in carne adhuc grauati gemunt? ea
ri habeantur pro tarit ate quam ha

bent: qui vero iamſoluti carnis eõ
pede ſunt eo ſint cariotes qͥ et prõn

cores et expediciores facti ad amã

dum. Poꝛro pre vtriſq; merito

non nominantur cariſſimi retæpta
lam ſecumda ſtola in coꝛporibꝰ vtr

q; eum gloria refumptis, taco in dei

amoꝑem feruntur liberiotes et ala
cuoteg quanto et be pfoptio mil iã

iſibium eſt quod eos aliquaten?
ſollicitet vel tetatdet · Ruobd quidẽ

naut᷑ ſibi reliquorum ſtatuum ven

dicat/cum et in priori voꝛʒpus cum

labore poꝛtetur et in ſecundo quo
q; non ſine aliqua proprieta e deſf·
derij exſpettentuꝛz · Primo igitur fi

delis anima comadit panem ſuum⸗?

ne quippe manens nohuc ambulat
per ſidbem? quam ſane operari per
dilertionem necoſſe eſt⸗ quia ſi non

operatut moꝛiua eſt · Poꝛro ip ſum
opus abus eſt dicente domino? me

us ebus eſt ot faaam voluntatem

patris mei⸗ De hine carne exuta iã⸗
pane doloris non abatur⸗ ſed vmo

amorig tamꝙ; poſt abum plenius

haurite permittitur noñ purum ta

men ſed quomodo ſub ſponſe nomi

ne ipſa diat in tanneis. Hibi vmü
meum cum latte meo Vino emmm di

umi amo tis miſœt eaam tunc dul
tedinem naturalis affertioma qua:

*½ .

SSeenene

—.

RREùa& „ £

=—
—,—

☛ △☚ 2.

glorficarum Seſiberat. Eſtut en
go iam tunc ſancte cattatis pota
ta vino: ſed plane nondum vſqʒ a“
ebrier atem: quomam temperat in
terim ardorem illum huius lactis

permiytio. Ebrietas deniqʒ ſolet

eæuerte re mentes:atqʒ omnino redꝰ

bere ĩmemores ſui⸗ Ac noneꝝ to

co ſui oblita eſt? que adhut de pro

pno tozpore cogitat ſuſtentando⸗
Ceterum hot adepto quod ſolum

vtiqʒ deerat quid iam impedit a ſe
ipſa quodammodo abire et ire totã
n deum. Eoqʒ ſibi penitus diſſinnli
mam fier: quo beo ſimlimam effia

do nat:CTũc demũ ad crateram adᷣ

miſſa ſapiencie illa de qua legitur?
Qoalix meꝰ inebrians quam precla
ruS ẽ⸗ Muid mrum ſi inebriatur ab
vbertate domus deiicum nulla moꝛ
bente cura de ꝓre prio ſe curabit pu
tum et nouum illud cum criſto ĩn do
mo eius:Hoc conuium taplex œele

brat ſapienaa et ex vna complet

tatitate- ipſa abans laborantæs-ip

ſa potans quieſerntes ipſa regnã

ees in ebrians · Enomo do autem

in conuiuio coporali ante cabus ꝙ
potus appomituꝛ: quoniam ⁊ tali o⸗
dine natura requirit: ita et hoc pr·
mo quidem ante moꝛtem in carne
mortali labores manuum noſtrarũ
manducamus cum labore quod glu
gendum eſt maſticantes Poſt moꝛ

tem vero in vita ſpirituali iam bibi
mus ſuauiſſima quabam faalitate
q̃s perapitur tolantes tandem ra

diuiuis coxporibus in vita coꝛpo

eali inebriamur mira plemtudine eꝝ
uberantes · Het pro eo quod ſpon

Assin cintian diat comidbite amic?7

bibite et inabriamini caciſſimi.Co
medite ante moꝛtem? bibite pꝰmoꝛz

tem? inebriamini poſt reſurrettio

ate inebriantur: merito inebtiat:

nui ad nupaas agni introdua merẽ
lur? edentes at bibentes ſuper mẽ

ſam illius in tegno quando ſibi iam
exhibet gloriam eccleſiam non ha
bentem maculam neq; rugamaut
aliquid huiuſmodi. Tunc proꝛſus
inebriat cariſſimos ſuos tunc toꝛrẽ
teemvoluptats ſue potat quomã
gquidem in cõpleru illo areſſumo et
caſtiſſimo ſponſi ⁊ ſponſe flummis
Impetus letificat auitatem dei⸗

Quod non aliud eſſe arbitroꝛ ꝙ di

flium qui tranſiens mimſtrat quem
admodum ipſe promiſit vt ex hoe

iam iuſti epulentur et exultent in

conſpertu dei et delertentur in let
aa-Pint iam illa ſauetas ſine faſti

dio Lint inſaaabilis illa ſine inqui
etudine turioſitas. Dinc eternum
atqʒ imexplebile deſidenũ neſaẽs
egeſt atem· Hinc demiqʒi lla ſobria
ebrietas:vero non mero ĩgurgitãs⸗

non madens vmo ſed ardens deo⸗

dus perpetuo poſſidetur cum ſum

me et ſolus diligitur deus quia nec

noſipſos iam niſi propter ipſum dili

gimn9. vt ſit ipſe premiumæternum
amancum ineternum · Memim me
dudum ad ſanctos fratres carthuſi

enſes ſcripſiſſe epiſtolã ac de gradi
boᷣhijs ip̃is ĩ ea int᷑ certera deſeruiſ
ſe· oꝛte ãt alia ibi 2 ſinon aliema

de caritare locutus ſum et ob hoc

cquedᷣã huic qᷓ; ſe rmoni ſubiungere
non mutile duco preſertim cum ffa
alius ad manum tranlſeribere habe
am iam dict ata ꝙᷓ noua interim dic
tare⸗ Hlla vero inꝗm et ſincera eſt
caritas et omnino de coꝛde puro et
conſciencia bona et fide non ficta a
tenda procedere qna proximi bonũ
eque vt noſtrum diligmus. am
qui magis aut certe ſolum diligit
ſuumi conuin atur non caſte diligere
bonũ qnod vtiqʒ propter ſe diligit
non proptex deum Et hic talis non

poteſt obe dire prophete qui ait-

Confitemini domnno qumiam bonꝰ
Confitetur quidem quia foꝛtaſſis
bonus eſt ſibi:non autem quoniam
Vonus eſt in ſe· Qua propter nou-
rint in ſe dirigi illud ab eo prophe

ta ob probrium. Confite bitur tibi

tum benefe etis ei, Eſt qui confite

tur domino quomam potens eſt Et
eſt qui confite tur donmmno quo mam
ſbi bonus eſt · Et item qui confitet᷑

bomno quoniam ſimpliciter bonꝰ

eſt.· Primus ſe ruus eſt ⁊ timet ſibi
DBecundus mercenarius et cupit ſi
bi. T eraus filius et defert patti.

Itaqʒ qui tmet et qui cupit vtaqʒ
pro ſe agunt. Sola que in filio eſùt
catitas non querit que ſua ſuntt

lMuamobrem puto de illa dietum

Aex dommni inmaculata conuertens

ammas:quod ſola videlicxt et ſit ꝗᷓ

b amore ſui ⁊ mundi auertere poſ
ßtit animum et in deum dirigere⸗
Net timoꝛ quippe net amoꝛ prua
nhs conuertit animam mutat inter

dom voltum vel actum affertum nil

ſe ruus opus dei ſed non ſpont᷑ in
fua adhuc duricia permanere cog
noſ. atur fact et mercrnarius. ſed
quia nõ grats? propria trahi cupi
ditate couinatur:poꝛro vbi propii
ettas ibi ſingularitas. Vbi autem ſin
gularitas ibi angulus vbi vero an
Zulus ibi ſine dubio ſoꝛdes ſiue rubi
8. Sit itaqʒ ſeruo ſua lux timoꝛ
ipſe quo conſtringitur · Sic itaqʒ
fua me reœnatius cupidit as qui et
pſe artatur quando temptatur
abſtractus et illectus · Sed harum
nulia aut ſine macula eſt aut ani
mas conuertere poteſt· Caritas
conuertit animas quas facit et vo
luntatis· Poꝛro in eo eam dixe
trim mmatulatam quod nichil ſibi de
sfHo re tinere conſueuit· ¶ui nem
pe de proprio nichil eſt · totum pro
fFfetto nempe quod habet dei eſt.
CLuod autem dei eſt mmundum cẽ?
non poteſt · lex ergo domnini in
maculata catitas eſt que non quoed
ſibi vtile eſt querit ſed quod mul
ngS⸗ Aex autem dommi dic tur ſi
ue ꝙ ipſe ex ea viuat ſue quo d ea
nullus mſi eius dono poſſideat.·
Nec abſurdum videatur quod bixi
ecam deum viuete er lege cum non
alia ꝙ; catit ate dixer m · Cuid ve
rro in ſumma et beata illa trnitate
ſummam ⁊ ineffabilem illam conſer
uat vnitatem ñ caritas. Yex eſt er
go et lex dommni caritasque trinita
tem in vnit ate quodammo do cohi
bjq32 colligat ĩ viculo paaus: Nemo

tñme eſt imz cæritatẽ hit ac ape ãli
tatẽ vł alqͥd ace dẽs: alio q̃ᷓn in deo

dic rẽ qᷣd abſit eẽ aliquid quod de⸗ .

—,,

ſis

ſten
69
ſed
hengit
prope
tenſn
%
eub
mo⸗

aq
liet

dum
Nan
detas
etdo
nndie
libid
ſuinen
unpt⸗
ſeſt⸗
dumei
mmmn
quod
d ul
oturſ
edi
dent
godin
um ton
Cudu
tanitati
m vnſa
hucke
taniej
ocohi

ſeno

cal
e
in deo

dden

noneſt⸗ ſed atſtana aa R Alam diui
nam quod vnqʒ nee nouum nec in
ſolitum eſt dicente · Johanne· Deꝰ
æarias eſt · Diatur ergo rette cam
taset deus. et dei donum · Itaqʒ ca

titas dat caritatem ſubſtantia aca

men ſubſtanae eſt: vbi donum qua

litatis. Dec eſt eterna treatrx et
gubernatrir vmuerſitatis. Diqui
dem in pondere et menſura et nume

ro per eam facta ſunt vninerſa⸗ et
nit hil ſine lege requiritur⸗cum ipſa

quoq; lex omnium ſine lege non ſit
non tamen alia ſe ipſa⸗ qua et ſe

ipſam et ſi non creauit re git tamẽ·
VCeterum ſeruus et me rernan?

habent legem non a domnoꝛ:h 45
ipfil ſe cerrunt ſibi: ille de um non amã
do⸗ iſte plus aliud amando· NHabẽt
inqm legem non domin · ſed ſuam?
illi tamen que dommni eſt ſubiertã⸗
Et quidem ſuam ſibiquiſq; legem
facxte potuerunt? non tamen eam
inconmutabili eterne legis orduamn
ſubdutere potuerunt. Tunc autem
dixerim quemq; ſibi fe aſſe ſuam le
gem quando communi et eterm le
gi propriam pretulit voluntatem.
ꝑuerſe vn qʒ volens ſuum creatorz
imitar vt ſi cut ipſe ſ bi⸗lex ſuiqʒ iu
ris eſt? ita is quoqʒ ſeipſum reger
et legem ſibi ſuam faceæret volunta
rym Eraue vticq;ʒ et inpoꝛtabile
iugum ſuper omnes filios ade Peu
inclinans et incuruans crruicrs no
ſtras? adeo vt vita noſtra infe rno
appropinquarit. Inſe lix ego homo
quis me liberabit a corpore moꝛt K
ihpuius? Quo vnq; prme⸗ et pene

oprimoꝛ .ita vt nin bo minns adin

uit me paulominus habitaſſet in in
ferno anima mea. Sub hoc onere

grauatus gemebat a qui dicebat·

Cuaꝛe po ſuiſti me contratium tibi

et kactꝰ ſum michi metipſi grauis?

Vbi dixit factus ſum mchi metipſi

grauis oſtendit ꝙ lex ipſe ſibi cet⸗
nec alius hoc qm ſibi ipſe fecſſet.
NRuod autem loquens deo premi
ſit.poſuiſti me contratium tibi⸗dei
non ſe non effugiſſe legem ĩdicauit

Hot quippe ad eternam iuſtamq

dei legem ptinuit: vt 3 inoluit ſua
uiter regiipenaliter a ſeipſo regere⸗
tur: quiq; ſpõte iugum ſuaue et onꝰ

leue caritatis abiet proprie volun
tats onus impoꝛtabile ſuſtineret
inuitus Miro itaqʒ et iuſto modbo
eterna lex fugitiuum ſuumet poſu
it eid em ipſi contrarium et retnuit
ſubiertum: dum videlicet nec iuſti

aie legem pro meritis euaſit: nee
tamen cum deo in ſua luce:in ſua rre
quie in ſua gloria remanſit: ſubies
tus poteſtati et ſubmotus feliatatnt

BDonnne deus meus cur non tol
lis peccatum moum · et quare non
aufers imquiratem meam vt ab

ietta graui iſarana proprie volunta

tis.ſub 1 eui onere reſpirem carita
tis.net iam ſeruili timore coercear⸗
nec mertenaria cupidirate illicean -·

iz agar ſpiritu ſancto·ſpiritu liberta
us quo aguntur filij tui · qui teſti
monium reddat ſpirtui meo: qet
ego ſim vnus ex filijs dum cadem
nchi lex fuerit que et tbi et ſicut
tu es ita et ipſe ſim in hoc mundo⸗
Hij ſauidema qui heefaaunt: vt ait

apoſtolus nemini qnibquam de
beatis ñ vt inuicẽ diligatis? p-

euldubio ſicut deus eſt et ipſi
ſunt in hoe mundo nee ſerui mer

tenarij ſunt ſed filij ·— Jeaqaʒ

net ſilij ſunt ſine lege · niſ for
te aliquis alter ſenaat propten

hoc quoð ſerptum eſt iuſtis non
eſt kx poſita·¶Ded eſt ſaan
du ꝙ alia ẽ lex ꝓᷣmulgata a ſpis

tu ſeruitutis in timore⸗ alia 2

Zen libertatis data eſt ſuanai
tate Net ſub illa eſſe cogim “
maßlij⸗ net ſine iſta paauntur

Vis audixe quoð iuſtis non ſit

leyr poſita .⸗— Non axcpiſtis “
nit ſpiritum ſeruitutis in timo
te⸗ vis audite ꝙ ſine caritatiꝰs

lege non ſint Hed arcepil

tis inquit ſpiritum adopconia
ſilionumm · Deniqʒ andi iuſtum
vtrumq;ʒ de ſe fatentem æ ꝙ non

ſit ſub lege ⸗· netc tamen ſit ſine le

ge · Factus ſum inquit hijs qᷓ
fub lege exant uali ſub lege el
ſem. cum ipſe nõ elſem ſub lege:
bijs qui ſine lege erant tamqm
ſine lege eſſem· cum ſine lege dei
non eſſem · ſed in lege enim ceſti
Vnde apte non dictur iuſtinon

habent legem aur iuſti ſunt ſin e

lege: ſed iuſtis non eſt lep poſita 1
Hot eſt nontamqm iuitis impo
ſta: ſed voluntarijs eo liberali
ter data quo õ

Vnde et dominus pulchre“ Tol

Uite iugimn meum ſuper von a c

ſdieret — Non imßono inuf .

oquin non tequiem: ſed laborem
muemehs amimabus eR

Hona vtiqʒ lex caritas er ſua

uis: que non ſolum leuiter ſuaui
ternqʒ poꝛtatur? ſed aciam ſeruo
rum ⁊ mercenariorum leges poꝛ

tabiles at leues reddit quas vtr·
qʒʒ non deſtait ſed faat vt mpleę
antur dicente domino — on
veni legem ſoluete ſod admmple S

te⸗. Illam temperat iſtam oꝛdi
nat · vtramqʒ lenigat *Nunqjm

exrit carit ag ſine timote ſeò caſtoꝛ:
nunqm ſine cupiditate? ſed oꝛdi
nata Implet ergo catit as ile

gem ſerui cum infundit deuo ao
nem: implet et merernarij cum

oꝛdinat cupiditatem ⸗ Poꝛ
ro timore perimxta deuono ip

ſum non annullat ſeð caſtiſicat.
Pena tamen tollitur ſine qua

eſſe non potuit dü fuit ſeruilis:
et nmormanet in ſeculum ſetuli
gaſtus et filialis Nam quo d

legitur . Pefſeeta caritas Foras
mtit tmotem? pena intellige n
ba eſt que ſcruili vt dixmmus ti
mor non nunquam deeſt · illo ſa

lieet genere locuaonis quo ſepe
cauſa ponit pro effertu⸗ De

inde tunt cupiditas tette a ſupe vx
ueniente caritate oꝛdinatur cum
mala penitus teſpuuntur dbo

is vero meliora preferuntur =Wð
net bona niſi propter meliora

ge
e

po
„a

Non

meliora appetuntur · Ruob tum le

ue per dei gracam aſſetutum fue
rit. diligetun coꝛpus et vniuerſa
coꝛporis bona:tamen propter am

mam , amma propter deum⸗ deus

propter ſeipſum ·Veruntamen

qa carnales ſumus ⁊ de concupilcen
aa carms naſlamur: neerſſe eſt ctaua

piditas vel amor noſtera carne in

apiat · Eur ſirerto oꝛdine diligi

tur quibuſ dam ſnis gradibds du

& grana proſinensſpititutandem
tonſummabitur? quia non prius òd

ſpitutuale ſed quod animale deinde

gquod ſpirituale Et priis neceſla
eſt p oꝛtemus ymagmem terreſteis
demde celeſtis In prums ergo

diligit ſe homo propterſe· Caro
quippe eſt et nichil valet ſapere p̃

ter ſe· ¶ umqʒ ſe videt perſe non

poſſe ſubſiſtere deum quaſi ſibi ne
eeſſanum: inapit per fidem inquire
te et diligere Diligit itaqʒ in ſe
eundo gradu deum: ſe d propter ſe

non propter ipſum: At vero cum

ipſum tcæperit o ccaſione proprie ne

eeſſitatis colere et frequẽtare⸗ cogi

Endo lagende orando obediendo.
quadam
paulatim ſenſimqʒ de us innoteſat
conſequente r et dulceſſit·et ſic gul
tan do qᷓ ſuauis eſt dominus tranſit
ad tercium geadum vt diligat deũ
non ĩãñ propter ſe ſed ipſum · Sane
in hot gradu diu ſtatur⸗ et neſao ſi
a quoqᷓm hominum quartus in hac
vita perfecte apprehenditurvt ſeſe
homo diligat tantum propter deu.
Aſſerant hec ſi qui axperti ſunt mi
chi fateoꝛ inpoſſibile videtur· Erit

huiuſcer modi fammliaritate

autem protulòubio cum introduet

us fueit ſeruꝰ bonꝰ2 fideł in gaudiũ

domini ſui et inebriatus ab vberta
te domus dei ⸗ Ruaſi enim nmuyro
quodammo do oblitus ſui et aſe pe
nitus velut deficiens totus perget
in deü r deincopsa dherens ei vn?

cum eo ſpiritus etit · Arbitroꝛ hoct

prophetam ſenſiſſe cum diceret · In

troibo inpotẽaas domm · donmne

memoraboꝛ iuſtide tue ſolius Dae
bat profetto cum int roieret in ſpiri
tuales potenaas donnni exutum ſe
iti vmuerſis infirmtatibus carnis

t iam mi de carne haberer cogita

re ſed totꝰ in ſpiritu memoraret iul
tice dei ſolius · Tunt pro certo ſin
gula criſti membra ditere potuerut
de ſe quod aiebat de capite Et fſi
cognouimus ſecundum carnem cti
ſtum ſed nunc iam non noumus
Nemo ibi ſe cognoſcet ſecundum
carnem quia caro et ſanguis regnũ
dei non poſſidebunt· Non ꝙ car
nis illie ſubſtanaa futura non ſit
ſed qnod carnis neceſſitudo õnis ſit
de futura carniſ qʒ amor amore ſpi
ritus abſoꝛbendus et infirme que
nunc ſunt humane affectiones in di
uinas quaſ dam habeant cõmutara
Tunt ſagena caritatis que nũt tra
ctata per hoc mare magnum =⁊ ſIpa
cioſum ex omni genere piſaum con
gregare non delinit cum perducta
ad lirtus fueit malos foras mittẽs
bonos ſolummo do ret ne bit Diqni
dem in hac vita ex omni genere pi
ſaum intra ſinum ſue lantudinisca
ritatis rette concludit vbi ſe pro
tempo re oĩbus cõfoꝛmãs oĩm qʒĩ

*

ſt ſut adue tſaſiue proſpera traia

ens ac ſua quodammodo faaẽs nõ

ſolum gaudere tum gaudentibus h
æaam flere tum flentibꝰ conſueuit
Ded eum peruenerit ad littus ve
lud malos piſceæs omne quod triſte
patitur foras mittens ſola que pla
cœre et iocunda eſſe poterunt reti

nebit. Nunquid enim tunc verbi

gracia paulusaut infirmatur cum in
firmis aut vtetur pro ſcãdaliʒatis-
vbi ſeãdala ⁊ infinmitas procul cẽt

Aut certe lugebit eos qui non a

gent penitenciam vbi certum ẽ nee
pexcantem fote nec penitentem
Abſit autem vel qui ignibus eter
nis cum ðy abolo et angelis eiusde
putandi ſunt plangant et defleant
m illa auitate quam fluminis mipe
tus letificat cuius diligit dominug

poꝛtas ſuper omnia tabe rnacula

er ſi quando gaudetur de vietora la

boratur tamen in pugna et plerum

q; periclitatur de vita. In illa aurẽ
patria nulla proꝛſusaduanttetur að

uerſitas ſine triſtiaa quemadmodũ

de illa canitur Dicut let ancium om
mum habitado eſt in te. Et rurſum

lIencia ſempiterna erit eis · Emis

igitur deſideiorum noſtrorum eriſtꝰ

tunc etit qui ſine fine videbitur.ſiñe

faſtidio amabitur.ſine fatigacuone
laudabitur Deniq; quomo do miſẽ

ricoꝛdie tetoꝛdabitur vbi memora

bitur iuſtice dei ſolius Dromde vbi

iam non erit miſericordie locꝰ aut

miſericoꝛdie tempus:nullus pſecto
eſſe poterit miſeranonis affettus⸗

¶ Expllat liber beat Hernarde

dediligendo deum 26

toral
Pleum
anr;
trd
ndno
naunon
tnrfimn
ins
merſt⸗
nir ſiſe
naone
dmſe
nemod
e
ehu
us pic
fecs

[Bermo bean Hernarbi abbane

de ſacxamento altans
Anem agelori maͤnd ͤ

reatata eſt: licet in verbis ſuttĩicta

fit ſenſuum t amẽ ſ piritualium male
ſtate multum eſt fecunda⸗Nobis au
tem potiſſime incumbit pre ceteri ⸗
audire atteneus quod propoĩmꝰ?
æx quod deo auetore proſequi temp
tabimus.⸗ ec ſolum audire ſed 2 f
delius reponere: et tamqᷓm anmmna
lia munda propenſius debess nimli
nare⸗ Heatus ille dauid propheta
eum exnmius a ſecretis,·2 cariſſimꝰ
dei viuentis raptus in ſpiritu ante
ſedentem in throno legerat in qu⸗
danm miſteriorum ſanttuario que er
quanta dominus naufragant mũ
do per veſtrum elemenaus etat ex
hibiturus offictum? qui 2 tamꝙ ami
aſſimus noſter conſilij celeſtis farx
us inter pat res gratulanbo pſalle
bat dicens Panem angelorum mꝰ
dutauit homo“ Unde ad expremen
dam rei tam frurtuoſe certitudi

nem: ſignanter elegit ponere pre

tertum pro futuro · Panem inqui
ens angelorum manducauit homo
O ſtupenda dei miſ eraco· verbu
dieeret ei Quid ſupbis tra ? anis?
Kepẽtia g ↄuᷣſiõe ſe ip̃m ĩueĩt inſer
bõ: ẽ p᷑ ĩfirmntatẽ iacẽtẽ ĩ ſtabulo
Dtabuiũ qpe mũdꝰ 2.2 ꝓ't pecoĩ
nã fil itudinẽ ĩdigẽs feno· Ea pa
b29 fup er leſtis mutauit ſe in pabulũ
pecois: hoĩe mutato ĩ pecꝰ Panis

carnem deus anerem figulus luti
vita moꝛtiemum induit: vt iumẽa

manducarent. Pomo enim cum in

ratus eſt iumentis inſipient bus et

ſmilis faetus eſt ills⸗ Non eſt
indignum ymmo fi ſtiuum eſt reto

patet ad vos domini a
reuerendi ſacerdotese⸗
BDeries iſta que in auribus veſtiiis

ere inquanta ſublimitate conditug
homo fuerit: ſed et opere eſt pvea
um cenſequenter attendere qᷓm gra

uiter coꝛruerit? minus penſando

quid er ſe vel quid eſſet en deo-

Peumus itaqʒ parens noſter para

diſi accola conſtitutꝰ eſt· domnus
cerre ſtabilitus eſt· cuius iheruſa
lem auitatis ſuperne deſignatusẽ?
domeſticus domini ſabaoth factus
eſt · Eius amore et cognicone
ditatus eſt conſozs angelorum fra
ter et coheres celeſtium virtutumd

nichil proꝛſus indigenae· nichil ſen
aens moleſtie· Cui erant in prompꝑp
tu que poſtulabat·non dito necxſſi

us ſod et pia voluntas· cum nichil
ſz in anima quod offenderet: mich

il in corpore quod puderet Hic ho

hec erat digmitas homnis proſpe
rari et florere in prennſſis: et hoc ox

deo · ¶ Sed poſitus in honore quid

ex ſe eſſet non intellexit: limus vi

de lieet et puluis. folium arridum⸗

ſtipula ſicca lutea et fragilis teſta-

pellis moꝛticna? ſed intumuit et

plane deſipuit honoris faſtidio de
lect anS⸗ et continuo in ſe exper
eſt: quod tanto poſt tempore hõ
de filis captuitatis prudenter adòᷣ
uertit et vera ater protulit diens⸗
Miui ſe putat eẽ aliq̃t cũ nihil ſit ip̃e

ſe ſe duat · Ve miſero ꝙ ñfuit qᷓ tũc

—

patus lius homms- Verbum qp
pe caro factum eſt Et iuxta prophe

tam omms caro ſi num⸗Comedunt
igitur angeli verbum de deo na t⸗·
ce medunt honmmnesverbum fenum
factum. Pane ſuo viuunt angeli
homnes ĩ terrs et ſaneti ſunt Etei
quippe iſtud de pra co virgmalis v
teri collettum / Factum eſt refettio

iumente rum: verbum enim vt ſenu

ſiet latuit in vᷣ gine: ſol in ſi ve ons
i veſye artifexĩ oꝑe⸗Noc at libera
liotis magficẽ oe donũ vtulit nobis

primo ĩ loco: ſæcroſcẽ vᷣbi pãs ĩcat

natõ: 2 vos ſe daio de die in diẽ hoc
ne bis cyhibẽdo mĩſtrat: gexcollate
ptãtis offiao Q pelà O venerãda

pts vrã/ Certe ñ ẽ pts pꝰ deũ: ſi
cut ꝑtãs vrã · Coꝛſitã ſe re woltis a
ꝑ aꝰ qᷓ nã ſit tẽta ptãs: cuim chil in
trlo mie hil ĩ kra p̃t ↄpai Ad qd ego

Cõſe ẽre videlicʒ coꝛpꝰ = ſangumeʒ

oñi. Sup ptãte vrã ſup tã ĩſig pᷣui
legio v ro ſtupʒ cœælũ m rat᷑ ra cotre
m ſoet hõ: ᷣuet᷑ pluimũ ãgelica ciſi

tido · Dz vñ h' nobis pijſſ ie ihũ vt
nos vmculi rptãtes ſuꝑ trã nos in

Im q̃ puluis ſum9 ⁊ ems te pñtẽ ha
bere née mur maibz otulis? qͥ to

12 2 ĩteg ſe des ad dext: tã prs qq en
am vmꝰhore momẽto a ſe ł' oꝛtu vſ
q;ʒ ad occaſu ab aq̃lone ad auſtru pᷣ

ſi o es oĩbꝰ vnꝰ ĩ mults idẽ ĩ diuſs
loos? Vñ ĩqm h? Certte ñ ex de bito

— — — 2 1
etr ñ ex meĩte nro:ſᷣ ex velũtaie dul

t dĩs he Lñplacete Pãſti eii dulee

tinetua pauꝑi deꝰ· Paup qdẽ fuit

bonũ iſtud celitꝰ idultu. Hec ẽ S⸗
erleſtis ĩdulgẽaa het ẽᷣůe eumulata

grã: het ẽ vᷣe ſupexcællẽs gła:ſacær
dotẽ?: deu ſuu tenẽ ⁊ alijs dado poꝛ

eigere· O noua ⁊ nõ ñ diuina ptãs:

de cuius mimſterio pams angelori

pams vite moꝛtalibus cotidie pr-
Paratur⸗ Pnis iſte per excllenaã

dictur eutchaiſtia ideſt bona graaa

In hot enim ſacramento non ſolu

quelibet graaa: ſed ille a quo eſt

omnis gracia ſumitur: Criſtus eni
pro ſalute mundi ſemel factus eſt

hoſtia ſalutaris et re concliaco ge

nerals: omnibus ſacramentis tam
precedentibus qm ſequentibus viẽõ
tutem dedit et efficacam? vt ex tan
ta et tali hoſtia fantificarentur om
nes lberandi per illam. Ende le gik

agnus ocuſus eſt ab mcio ſeculi

mmciο hijs ſalieet qui fuerunt ab

—

imo hoc eſt ad redemp. vonẽ⸗z ad
ſalutem ad recõſiliaaonem eorum qᷓ
fuerunt ab miao⸗ Ita vt per hoc ꝗ⸗

dicatur abimao: detetietuz non tẽp·
pus ocaſioms ſe d ſaluns. Priuus
ennn moꝛzs eius profuit qm fuit:

prus promſſio“ deindeexhibiao⸗

Ab miao igitur ſe culi ocaſus eſt?
quia ab imco ſeculi illi fuerunt pro
quibus in fine ſe culi eſt ocaſus. He
migniſſime ihefu nobile ſans ſpon

ſe tue dotaliaum indulſiſti? vt vel

ſic tene ret columba tua dulaſſinnuam
memor:ale dileeti ſui.· Qriſtus enmm·
pridie quam pateretur diſapulis
ſiis huius ſacramenta foꝛmam pre
ſeripſit . efficaaam e xplicauit? et·

fier: ꝓrecpit·

ide
dlet
lan
vopen
pis:
grlon
diepe
knaij

nſols
o eſt
geni
s aſt
coge
aum
dus vis
texren
drom
elat
ſck
e15

Foꝛme p̃ᷣſcapeõ ĩ pane ⁊ vino het
2? Nõte ordieʒ Cu adhue cenaret i

mẽſa ſurreyit diſapuloꝝ pedesdñs

vmũſitatis lauit: de hĩc ad mẽſã re
gereſſus oꝛdiauit ſacfieũ coꝛpis ſã
guĩs ſui⸗ſeoꝛſu panẽ ſeoꝛſu Edes et

vinũt: de pane ita dicens ac apite ⁊
comedite? hẽ eĩ coꝛpus meũ De vi
no ut ſie: bibite ex oẽs:q ẽ eĩ ſan
guis meꝰ: qᷓ ꝓ mł tis eæffũdet ĩ Lumlii

onẽ petõꝝ Effũdet᷑ dietũ ẽ qi paſſim

et vnlit᷑: quẽ vtq; pũcture vepriũ ·

foſſio manuũ ⁊ pedũ cũ clauis latis

apico cũ lãcra nnlitaĩ: ſñ vlla mĩa

exxt᷑xert atʒ fubert Erat tñ ſanguis

ille paoſioꝛ oĩ balſamo:ꝑ quẽ ſoꝛdi
un nraz kea 7 midacs. We S0iil

la æ na fuit mumeras z munꝰ abãs
eæet abꝰ· cõuiua 2 ↄuiuiũ offerẽs⁊ ob
latũ Ausviſtis ſaẽmẽti foꝛmã: audi

te efficaca Ex coĩone corꝑisz ſæng

nis dñi: 2 nos ihũ xp̃o et iheſꝰ xpᷣs
nobis vitate federamur ĩenarrabili

Sic eĩ ip̃e diat Eui mãducat car
nẽ meã ⁊ bibit meu ſanguinẽ? ĩ me

manz ? ego ĩ eo De boĩs tñ 2 digne
ſumẽ tibꝰ h' dũt axat ſenaẽdũ ẽ? nõ

de flagiaoſis 2 ĩ digis Dane ĩ mẽſa
vna ĩ cx nã vna dñi· de vno pane cõ

ſeẽto pet rꝰ 2 iudas accæpit:⸗ bonꝰ ĩ
b ñficũpeſſimꝰ ĩ teſtimoniũ: bonꝰ ĩ
fslutẽ. peſſimꝰ ĩ moꝛt ẽ Eð totũ vſ

qʒ abhut ĩ ecãa eõplet᷑ ĩ ſaẽmẽto al

taris: boĩs qᷣdẽ ĩ bonũ ſumẽt: bꝰ⸗ caĩ

b9 oz ĩmũdis ñ ſie anes ſut qui

irreuevztza idigne ace dut: 2 ideo iã
iudican abſerdũt · Qui eĩ ſeᷣm tar
nẽ viuũt et pꝰ carnalia euagãt᷑:ca
thẽa viooꝝ ↄpedin eũ iuda ꝓdito
r venenũ at apiũt: ⁊ ſuſpẽdij ſpita

lis laq icurẽt Zuiſſ ie eõdẽpnã di: ti

ꝓ multiplia reatu cũ ꝓ ſat᷑ abu con

tẽptu quẽ ſacmẽtalit᷑ ſolimõ ſuſapi
ur 2 nõ vᷣtuoſe quẽ ſoli ᷣapiũt ĩ eẽn

aa ⁊2 ñieffiaẽaa An ñ diſcernz ins
glebas: ꝗᷓ diſcreuit 2 me ſtellas⸗ En
amiabit ete argentũ: qͥ ĩm qͥʒ aurũ
pꝓbauit = probauit. Ecce audiſtis

fructũ ⁊ vtilitatẽ bonoꝝ ↄmuĩicãaũ:
audiſtis eaã et expauiſtis vt cre do
ꝑdicionẽ maloꝝ Audite mõ ⁊ obſtu
peſcẽtes adnmiramĩ: nulli angeloꝝ⸗

nullis ſuꝑnis ſpitibʒ h ſol hoĩbꝰ ner

tñ oĩbʒ h tãtũ oꝛdmi vrõ mãdatã eẽ
tãt telebracõeʒ ſaẽmẽn vt eõſectus
i ſacer dorẽ ꝓꝛſꝰ idẽipᷣm effiaat ĩ al

taĩ qͥd xp̃c effiat maibꝰ ſuis veneã

bilib i ena paſchali Expoſitis ita

qʒ foꝛma ⁊ efficaoa ſac mẽt:reſtat

diædu qbzĩ obis iſtud mãdauerat

celebrãdũ Hoe faate ait dñs ĩ meã

tõmemoracionẽ O v̈ba minis affec
tuoſa? o ᷣ̈ba puũgitiuaz penet᷑tia vſ
qʒ ad aĩaʒ Dot faate inqᷓt in meã tõ
memoraconem: ꝓgphã eaã dixerat
Memoriã habũdãce ſuauit atis tue
eruttabunt/O ſume pia et vere ſua

uis memoria annudare mortẽ dñi

donee veniat · Moꝛs criſti opus ſi

ne exẽplo humilitas ſine mo do? do
num ſine preno⸗ graaa ſine merito

Pãc propter nos ſubire voluit qui
peccata noſtra ſuper lignum in coꝛ
pore ſuo poꝛtauit: cuiꝰ liuore ſana
t ſumus · Muid faas homo indig
ne? quid facis homo ingrate? Ado
ra deuoaus recole frequenaꝰ in ſa
cramento altaris.ſa lutem mundi ꝓ
te paſſam vit am pro te moꝛtuã foꝛ

titudinem infirmatam- Si mẽbrum

—

ceſtis tompatere capitituo: 5 frat

etſti es commoꝛere fratt tuo: plã

ge . dole cum gem tu et lacrimis ſu
per moꝛte precioſa vmgemit di pa
rtis⸗Sinon compacie ndo comn O
rxeris-beliras de gnas beluam ſa
pis: letargiam pateris honmnem
diffiætis · Cetcrum vt amplius
mouearis ymmo vt magis mealeſ

cas in amore m tui tedemptoris: vo

luit criſtus vt coleretur per nnſt eri

um quod ſemel offere batur in prea
um: vt pe rhennis illa vietina ſem

per tibi viueret in me moria et ſem

per tibi preſens eſſet m graaa⸗

MNMuod et ita eſt⸗ Nitet ennmn Pecca
tum re trudeſcat in multis: generali
tas tamen originalis culpe ita proꝛ
ſus ablata eſt leuiat han verme ve
ne nato ĩ virtute fulgurant:s haſte
morts criſti iheſu tranſfixo: vt ad
expiaconem eorum que e cotidie a 5
nmttuntur criſtum denuo cru afigi
non opoꝛte at y mmo ſit omnium ſuß
fiaens mediana ſi per fidem et imi
taconem prete rite moꝛtis habeat᷑
in memora⸗ VA riſte iheſu moꝛtis
tue memotia tamam opus pigmen
tarij quaſi th us re dolens in diebus
eſtats quaſit Egio aromatum quam
purgent vicnia ſolig?: quaſi flores
r ſarum in diebus verms?: et qua

ſ lilia que ſunt in tranſitu aque·

CGratulare ſponſa. gaude incompa
rabiliter. letare ſingulariter? preſi

dem habes et rettorem ſponſum tu

um criſtum in preſentis exilij mmli
aa: pignusha bes arram tenentes⸗
ꝙ ei feliater vnieris i prara · Glo
ua et amabilisſponſa in terra ſpon

Rrm tuum Habeg i in ſacrameneo:in
crlo habitura ſine velamento: et

hic et ibi veritas ſed hic peꝛ aliata

et ibi mamfi ſta: hic vtiq; ſponſum
habet eceleſia ipſa veritate ſuo or
diine et ſi nondũ ipſa p uritaus ma
ieſtate vel etermtatis ſe curitate?
hic reuera quaſi dulce preludium et
io cunda deſponſaao? ibi nupaale

conuiuium et beata fiet coniunctio

cum de fibe ad ſpeciem:. de menſe ad

monſem de ſabbat⸗ ad ſabbatum

de calore panem ad eternalis con
uiuij calo rem tranſcribinus n
de ſuſpirat ſponſa et diat cum moi
ſe. Oſtende michi teipſum /
Isec in merito Ipſe enim qui
dulas eſt in vocr dulcis in faae dul

at in nomine dulceis in opere? dul

cor apparebit in diumit atis viſio
ne⸗ Vere dulas in vocr: de cuius
ore mel et lac protcedit: diffuſa enĩ
IFraaa inlabijs ſuis. Vere dulas

in faae, Specoſus enm eſt non
ſolum pre filjs hom num: ſed eaã

pre miibus angelorum⸗ Vere dul

as m nomine? dulce enmn nomen 27

ſuaue iheſus conſecratum ab eter
no? nunaatum ab angelo⸗ prophe
tutum ſalomonis oraculo qui ait.
Oleum effuſum nomen tuum
Non eſt enim aliud nomen in quo
nos ſaluati opoꝛteat? nam ipſe ſo
lus eſt qui ſaluum faat populum

ſuuum a peccatis eorum⸗ — Ve

re dulas in opere: in clebratis
mraculis· in peccatoribus conuer
ſis: in ſacramento preaoſe moꝛ
us quod pre omnibus blanditur
humane infirmit ate⸗ den⸗

aut
dun

la⸗
apot
ntae

Anm

Nec
dit

nntoi
nd; et
n Aata
3ſponſun
er h0
gatansn
cuetite,
uoiumet
inupaale
onunctio
menſe ad
abbatum
nalis con
s
tamwoi
hn⸗
ſ tnmn qi
n ſaur ,
rt /
us niſ⸗
Ne aius
ei
duas
neſtnon
ſdech
eedil
mnomen!
n M ent
R
aloquan⸗
bum *
nen n i⸗
mniſſ
. vepulur
n3* l⸗
lebtans
stonuet
aſe nor
unditur
1

?

In hoc enim amplius caitas preful
ſit: pietas magis emncuit· gracia

plus radiauit. Ceterum longe dul
aoz erit in diumntatis viſione: quã
do manifeſtabit ſeipſum vſidiens ſu
per ſolium exœlſum z eleuatumet
tunc ſacnabitur deſiderium noſtrum

quodð propheta deſiderans aiebat
Tibi dixit coꝛ meum exquiſiuit te
faoes mea: facem tuam domine te

gquiram. Quid enim nnchi eſt in ca

lo:et a te quid volui ſuper terram?

Et adimplebis me lencaa cum voltu

tuo: Precioſioꝛ eſt enim amate fa

aei viſio:? ꝙᷓ eius putetur frequens
conſpectio⸗ Non enim pari omni

no iotũditate ſumitur coꝛtex ſacra
mentet medulla frumenti? fidbes ⁊z
ſpeaes:memoria et preſenciaeter
nitas et tempus · ſpeculum et vol
tus?: forma ſe rui et ymago dei⸗· Dic

autem ambulamus per fibem: nec
dum per ſpenem⸗ Interem belinar

et gaudere debemus in ſacramanto

altaes in cuius confectione fibelis

mniſter inuemt ſeipſum in medio
patris et filij et ſpintus ſantti:aſtã
tibus ecaʒ ex omni latere ſupernis
oꝛdimbus angelorum⸗. Noc facra

mentum prenobile miſterium ſuper

excellentis glotie affettat et teqᷓrit

plurimum adeo feſtiuam eœlebrta

tem perſonarum tam illuſttium.
uicquid be aſſenſu ſacvrdotis in
illa hora ſeu profectu cogitar: vel di

ei poteſt:? longe et longe infra dig
nitatem verit atis eſt· Ibi delicatus
animus boni ſacerdons ſeipſo ala

oꝛ effettus conatur· ſeſtinat aſœn
dit: craſat per deſdernum ·— Et

quemadmodum virgula fumi dan
tomagis ſurſum tollitur:t anto am
plius extenatur: ita et iſte omnem

terrene ↄcupiſœnae nebulam eua

porans totus ſpirit alis effectos ho

minem in homine exiuit:et ĩ abſcõ

dito fauei domini gloriater? Nec

enmm ab intuitu propiaatorij et ſan

cti ſanctorum mens pia thutiſicans

et deuoao ſacrificans prohibetur:

Sed rari ſunt quos ad profundita
tis huius cardmes pucitas admit

taturquos ad huius culmen ſantti
tats integritatis rapiendo ſuſto lit

Videt itaqʒ ſanctus miniſter et ſen

nt ſpiritualiter deum qui pater eſt
omnium per ceeaconem? ſuum ſpir⸗
tualius eſſe patrẽ per dignanonẽ?

quia ipſe eſt pater ommũ pupillo

rum per gracuam. quibus vldelicet
eſt moꝛtuus pater: nequaqm ideſt

mundus: et moꝛtua mater peſſima
id carnalis concupiſcenaa Meatus
qui audʒ qui dicere poteſt pater
meus et mater mea dereliquerunt
me: dominus autem aſſumpſit me

Videt quoq; et ſentit filium dei fra

trem ſuum amantiſſimum eſſe? qui
paruulus pro nobis Ffactus frater
eſt reuera paruulorum ideſt hamili

um.Narrabo inquit nomem tuum
fratubus meis ⸗ Nidet eaam et
ſentit ſpiritum ſanttum a pat re ꝓ
tedentem et filio domeſticum ſibi

eſſe ſonum Ffautorem atc defenſorẽ

ſuum: quia ipſe conſolatoꝛ eſt vere
peniteneaum et aduocatus in ſe ſ pe
raneum. Videt michilominus et

ſentit angelicos ſpiritus profectibʒ

ſuig deuoaus applaudentes: et vt

tonauis ipſorum alſcribi mereats
attenaus mhiantes Eccleſia
qnidbem primituorum qui in ceælis
coſcripti ſunt huic eccleſie que ſuſ
penſisoꝛ ganis ad huc ſuſpirat ſupen
fumina babilomis origmali cogna
aone coniungitur: et nat urali aſſi
nitate moribus et votis vnitur:
Ab eo itaqʒ miniſtro qui huiusmo
di eſt vitulus ſeginatus mteger et
perſectus agnus agniculus plenꝰ 2
inmaculatus cum omni ſuauitate

duleſſimo ſapore gratſſima iotun

ditate perapitur: et ſumptus non
conſunntur⸗ Cibus enim vite eſt?
qui deſcrndit de celo⸗ Hoteſt ne l
eſtimari quale et quantum eſt hoc
ſanctum ſanttorum hic amor amo
rum: hit duleedo omnium duler di

num? Pec ſuut vere feſta paſcha

lin. her funt gaudia et fercula vita
ha iuſtorum: hee ſut ſpiatuales de

lia⸗ ſanctorum: hic bibuntur in lo

co vberi toꝛtentes lactis⸗ Flumina

mellis. liquores balſami cæleſtis:
hit effiatur vna caro⸗ ſponſa cum

ſponſo: anima ſantta cum eriſto⸗
Experienca horum et ſimilium: ſ pi

etus eſt et vita· Nec homo ani .

malis horum ſenſu fruitur vel ac
crſſu ⸗ Amci vero ſponſi ideſt

boni epiſcopi boni abbates et eete

e quitumqʒ tmorat vir et te ligio
ſa dee ad hoc eletti? guſtaue runt
et pleniſſime ſunt expert quod di
emns: ideoq; ad menſ am altaris
fr-que naus acc dunt omm tempo
re tandida faaentes veſtnnenta

fua ideſt coꝛpora prout melius pot

ſunt: vrpote deum ſuum manu et

ore ↄtractaturi et colloquentemſi/
bijpſis audituri. Ibi ennm œlebra
tur famiiare colloquium inter de

um et moyſen anmncum ſuum et ſer
uum? hoc eſt amicum bonum et ſer
uum fidelem ⸗ Ceterum ſermoil

le non eſt ſonans ſed eſt penetrans
non eſt loquax ſeð efficax:? non ob
ſtrepens auribus ſed bſandiens af

fectibus. Dermo ille non eſt po
pularis ſedð angulatis et priuatus?

non ſonat in foro nec audituz in pu

blico: ſecretum conſilium ſectetum

querit auditum ⸗· Auditui tali

proculdubio dabit deus gaudium

et letaam? ſſobrna cordis aure⸗
perapitur ·¶ Audi iſtahel et taaz

diat domnus ⸗Reſpondet fide
us ſeruus pie fannliacitatis auſu
nec tamen vocali aplaum ied ſua
ui planctu? dicens cum ſamuele⸗
Toquere dommne: quia audit ſer
uus tuus⸗ Et cum propheta⸗

Audiam quid loquarur m me do

nminus deus⸗ Certe loquitur
ibi ctiſtus cum nmimſteo ſuo ? pen

ſa inquit iugiter: repone fideliter

ample etere ſuauiter: quod vides
quoð agis quod tenes Am

plectere inquam pie deuo aonis
affeetu? et ſancte mitaconis ef

fectu? quaſi ſaens quonmiam talia
opoꝛteat te preparaz Appa
ratus menſe iſtius non eſt hominis

ſed dei: non faanorum ſed miſterij

nõ temperalis almanti ſed eterni⸗

ts⸗
tst
pr

mo⸗

guit
none
pend
ſem
eſten
non:
durfn
10
kom
non
men
tumm⸗
ſeͤn
noͤmn
guer⸗
ſedad⸗
tondan
umg
en
jn
reſt
uen
ſang
peat
culom
lmm .
et pinn
ſalun

ſuͤn be
Atemmn

ſtnete

apel
nn et
mums
alhe
mor de
metler
netſer
temoil
Atrans
nonob
zengaf
niſtpo
uads;
tunpi
ſeenden
otiti
uudun
5r
lale
t
un
1d
le⸗
tſe
0 nN

c

Eui ſum aueto? munetis: ipſe telł
nis ſum veritats · Altate cui aſſii/
tis trucerm quam pro te ſuſtinuiĩ· —
preſentat? calix ſepulchrum ĩ qus
moꝛtuus quieui: patena lapidem ſua
prapoſitum? coꝛporale ſudariumꝰ
ſubſtratoria coporalis lint heamina

quibus muolutus fui · Hoſtia iam
non eſt panis: ſed caro mea que pe
pendit m cruce pro mundi vita Sa⸗
ne mutacio iſta benedictionis opus
eſt non originis: virtus hoc faet

non vſus: effertus potence non

curſus natute? dignano non ta
nos mſericordia non mſetia? non

tommune eſt ſed ſolim diumum eſt
non humanum? pietatis eſt ſacra

mentum non diuimitatis detrunen

tum · Cibus iſte non eſt venti s
ſeð ments· Non enim datus eſt
nd muinas ſuſtentandas huius vitt
que vapoꝛ eſt ad modicum pares?
ſed ad eternam vitam anime confe

rendam . Iſte eſt panis angelo

rum qui neſeit putreſcere⸗ non va

dit in ſea ſſum ſed tendit in excelſu⸗
Illud reduat honnnem: vnde traxit
ꝓpmaginem · Caro autem mea ve
re eſt abus · Sinmliter liquor iſte
quem vides iam non eſt vinum: ſe d
ſanguis meus quem pro te fudi in
pPre cium tibi teſeruans in altati po

culum in tua peregrinacione peeſidi HD
um in exitu de egypto conductum

et viatcum. Ego botrus carnis

pro ſalute tua portatus ſum ad tos
cular erutis? inde eliquatum eſt mimu
ſtum tue redempeonis ⸗ Sanguis
autem meus vere eſt potus?: Mira

ſut fratres que legins de ſacramen

to iſto? fides eſt neceſſatia ſaenda
vaaonis ſuperuatua ymmo noaua
Saenaa racione et intellectu colli
gitur? fides ſola auetorit ate india
tur· Poc ſacramentum fides cre
dat intelligeneia non requirat: na

aut nõ muetũ putet ĩeredibile? aut
repertum non crebat ſingulare-

DPec ſut fratres que necæſſario fidẽ
exigunt: racionem omnino non aᷣ
mittunt. Expetunt ſimplicem ere
ditorem arguũt inprobum diſcul
ſorem: et ideo credi opoꝛtet ſalubra

Hic eſt ille toꝛrens quem tranſua

date propheta non potuitæ 2
lite itaqʒ nolite querere quomodo
fiat: nolite dubitare vtrum fiat:
Deus enim eſt: per quem panis
miſterialitar mutatur in carnem
Deus et homo eſt: qui teſtatur pa
nem veraater fieri carnem ſuam.

Vas electioins eſt · qui minatur iudi

eum non dijudicanti tam ſanttam
carnem · Idipſum o criſtiane de
vino ſenaas: id honores in vjno-
Creatoꝛ vimi eſt: qui vinum proue
hit in ſanguinem criſti· Criſtus

ipſe eſt euius teſtimonio bibẽshoe
vmum, bibit ſangumemcriſti /Oè

ctoꝛ genaum eſt cuius aſſeraone
mortem bibit: bibens indigne ſan

gumem criſti Et ſaendun ꝙ aãd

mmxta cum vmo · notat vmonem
membrorum tum capite ſuo Aque

enim multe? populi muln · Tres
autem pociones que in altari fiunt
de coꝛpore criſtitènſticam figniſica
gooaonem habent · Eſt enim coꝛpus
cxriſti vmuerſalis eccleſia caput ſaʒ

eum Smm bus membris? et inuem
untur in coꝛpote iſto quaſi tres par
ees? ex quibus totum coꝛpus con
ſtat · Vna pars eſt ipſum caput?
quodðd eſt criſtus · aput enim et
caput eſt: ⁊ pars coꝛporis eſt· Jta
qʒ caput ipſum eſt · vna Paas corpo
eis: caput inqᷓm quod iam inmmoꝛtà
le et inpaſſibile reſurterit: non mo
riturum neqʒ paſſurum amplius·
Altera pars coꝛporis eſt i im mem
bris illis que iam cum capite ſuo d
ſi in ſabbato tequieſeunt: vnam in
moꝛtalitats ſtolam peRoenersd, 3n
htim aò amimas in erlo⸗ De tali
bus dietur⸗ Gaudent in celis ani⸗
me ſanttorum· Dunt igitur due
iſte partes ſimul ſcliert caput teild
tis et altera pars toꝛporis hoc eſt
bom defuneti? qnoruin toꝛpora e
quieſcunt in ſepulcheis et amime
cum triſto ſunt· ¶ Propterea in al
tar due partes reſeruantur extra
calieem quaſ extra paſſionem: quis
boni nłlã iã ſencũt dolorẽ? quoniã
eis hit priora tranſierunt XTer
na poꝛao quam in ſanguine pom
mus. illam eccleſie partem ſigmiſ̃
cæat: que calierm domini adhut bi
bit hic in terris ideſt criſti paſſises

zmit atur cuiĩ apoſtolos dietum eſt

In me patem habebitis: in mundo
autem preſſuram Odoꝛ ſpenes
et ſapoꝛ remanent in hoc ſacramẽ
eo ad miſſterij ritum et ad guſtus

ſuffragiũ? vt hoꝛroꝛ penit 9 tolla?z
et fides meritum ſc? antur Ete
num ne humana infirmit as eſum car
nis et p otum ſanguinis in ſumpao

3 ne hoꝛrerer criſtuꝶ delaci et pallia
ti illa duo voluit ſub ſpeaebus pa

nis et vmi? que inter humani gene
asg:? dittualia tenent quodammo
do pñapatum Pam ad licteram

quidem pre abis ommibus panis

coꝛ homnis confirmat: et vmum
letificat coꝛ honmnis ·¶ Dic vaqʒ

coꝛpus et ſa⸗ amguinem ſuum ſumen

da propoſuit? vt ſenſus in vno fo
ueretur et fides in altero edificaræ
tur·¶ Fouetur enim ſenſus in vno

dum ſolita tantum et conſueta Pro

ſpict? edifitatur fides in altero?

dum otulo carnis vidente aliud en
tetiuis , oculus coꝛdis aliuò ſentit
et reueretur interius ‚ Aliud

namqʒ latet aliud patet: quia pe

ſuit tenebras lat.bulum ſuum ⸗ ⸗
Quemadmodum enim ſpeaes il

lic videntur quarum res vel ſubſtã
cie non ibi creduntur: ſic res ibi

veraater et ſubſttnaaliter prelẽ 68

creditur cuius ſpeces non crrni
tut. — Videtur⸗ ennn ſpeces panis
et vini: et ſubſtanaa panis er vi
ni non treditur? ereditur autem
ſubſtanaa coꝛporis et ſengumis

etiſti et tamen ſpeaes non cerni

tur· Proponitur i igitur ſpeaeg
panis et vmi: vt doceatur plena
et perft cta reftetio abus et potus

Cibus autem et potus humanam?
ſuhſtancie ſunt prinapales panis z
vmum⸗ Et cum vinum ſit ſacra

mentum: tria ibi diſtret a propo

nuntur ſealicet ſpeaes viſibilis er
veritas coꝛporis et virtus gra

cs ſpietalis ·

zutt pzlis
Nachug pa
Enam gen
cdemne
nidleren
nidis pang
e,eym
einn
unm fumen
gn vnofo
n ediſicart
mas mn vr
nletape⸗
n Alter!
Nntt 2luden
snnd ſent
6* s
urr / aupe
,:
n peaes 4
nel i
beusbbi
tr pei⸗
ſon am
gashins
ſns 2
demn Mrn
8 ſngunt

us on an

Aliud eſt viſibilis ſpeaes que viſt
bitlite r ernitur? aliud ẽ ventas cozꝛ

poris que ſub viſibili ſpeae inuiſibi

liter treditur: atq; aliud graca ſpi H
rialis que cum coꝛpore et ſanguñue
inuiſibiliter ſpiritualiter a ſolis dig

ne communicantibus per apitur?

Tria quippe in ſacramento altais
debes attendere:? ſpecem panis ve
ritatem criſti coꝛporis virtutem gra

ae ſpitalis. Vſq; ad ſpeaem panis
ſenſus ꝑtingit exterioꝛ? ad veitatẽ
carnis fides interior:? ad virtutem

P ſpiritalis catitas ſuperioꝛ.

Spedem panis rodit aliquando ſo
tex paruus? veritateʒ eaam carnia

criſti veapit homo peſſimus? virtu
tem grade ſpiritalis non perapit

qʒ videmus ſpeces eſt pams et vi
m? quoð autem ſub ſpede illa credi
mus verum eſt coꝛpus et verus eſt
ſanguiscrſti:quoð pependit in tru
tuet qui fluxit de latere Comeſtio

illa ſacramentalis quantum ad viſi

bilem ſpeciem et quantum ad coꝛp

is criſti verit atemꝭ conuenit boms

et malis commumter⸗ Sed eſt alia
comeſtio ſicut iam diximus bonorũ
ſolummo do: quam per dei graaam
2 fidem erꝝ dilectione operantem vi

te meritum ęfficet᷑: et affectus mena

um in coꝛdibus vel miniſtranaum
vel perapiencium intertedente ſpi
ritali et ſubtiliore quadum vnione
capitis et membrorum Unde eſt il
lud? vt nobis fiat coꝛpꝰ et ſanguis
filij tui. No bis inquit fiat:fit enim
protuldubio coꝛpus domini in men

ſa altatis ſemper cum ſolẽpne iſtud

celebratut miſterium tilu quo vbz·

ſed non ſemper eis fit per quos fit⸗

Unde et iſtud eaam oratur in cann
ne. Vt quotquot ex hac altarispar

tapacõne ſacroſanctum filij tui coꝛ
pus et ſangumem ſumpſerimus? om

ni benedictione cœleſti et graaaͤ rz

pleamur· Non enim omnes qui co

po raliter coꝛpus domini ſumunt
er par tiapacione altaris: ſpiritali

ter illa benedictione et graoa œle

quod temporaliter gerimus eten

nis gaudijs conſequamur. Jtem.
Vt que viſibilibus miſterijs ſumen

do perepimus: inuiſibili conſehdluua
mun eſfectu. Et multa in hunce mo
dum NHoc itaq; ſacramentum ab

eterno repoſitum dyabolo eelatu⸗

prophetis reuelatum. ſolliatudini

veſtre creditum · debita eſt graaaꝝ
attione proſequendum⸗ O ſacrum

et crleſte miſterium veſtrum:lauda

bile deſiderium inſigne ſpectaculũ:
ſolempne miraculum · Deꝰ qui mi

tabilis eſt in omnibus ſeipſo nira
bilioꝛ quantum ad vosoſtendit᷑: dũ
mrabilio ra per vos operatur.
Muid plura? Sacerdotes dei bene
diate domino? digne deo ſatagen
tes ne fiat vobis in runam?: quoð
digne ſumentibus prouiſum eſt ad

medelam · Sacerdotes dei non ime

rito vos dixerim: ſi viuitis ſacer do
liter in domo domini · Non enmm ꝓ
uenit digtas ex hoc nomine quod ẽ
ſacerdos·non imqm ex nomine ſeð
ex vita et conuerſaauone?: non ex
offido ſed merito nonvocabulo ſed
ſanctitate?:non miſterio iᷣ religioĩs⸗

puritate · Ende quedam ſcrpkura di operum Fodite igitur kariſſimi 50
at. Sacerdotales viros querimꝰ ** meſtitos pariete sponite coꝛda ve
qii plures ſacerdotes habemus ⸗½ ſtra: ſatagite quantum poteſtis te
Plures imqm numero non mertos dimite ato in quibus offen ditis⸗
nRimulaconæ nõ fide: ſpece non vir Dies enim domini ſicut fur ita n
tute Bunt autem quidam qui lo na nocke veniet Dicut ennm nithil ter
tantum manibus:? illotis tamen ope tigmoꝛtæinihil ita hora moꝛtis ĩẽtaꝰ
ubus cruenta conſaenaa aetedunt Euod prout dignum eſt penſate
ad bi uma ſattifiaa · Comedunt ſi et ad penſandum arcumſpeetius
ne timore et teuetenaa carnes agni muigilate: hoc enim deo eit ad glo
qui preſidet in cælo: ſicut carnes ag tnam augelis ad letaam: ſubditis
ni qui venditur in foro ⸗ Mon ſicut veſteis odoꝛ vite ad · vitam vobis
ſaterdote Saſiſtunt altaio:ſed ſicut autem ad coronam Et 2 hoc cril
carniſices in macello⸗ Graus igitur tus ſuos adiuuare dignetur miſtrãa
pondus? graue periculum eſt hone do auxilium gracie ſue ꝛqui eſt ſupen
ris iſtius . Orad? quippe iſte grad? omnin deus bñdict? in ſecula ame⸗
cauſalis eſt gradus iudicralis eſt?:
niſi meitis illuſtretur dignitas vne
toms nobilitate morum⸗ exerceta 4
none virtutum⸗ inſtanaa bonorum 4

im
torda ve
caſte
mndrs⸗
tfutan
mnehle
onnsien
ſt penſat
nlpettius
nt adgio
ſbdins
n wbis
dhoecel
nr wiſtri
niſt uptl

olr me:

—
25

vaas

rrdni

4

napit prefaco epiſtole beat bet

nar di abbans ad Fres de monte dei

Omims ⁊? fratribus
H pꝛiore Het w⸗

Pene ipudenter et
plus qm decrbat os
meũ patet ad vos. kmii xp̃o frẽs:
non poſſu deꝰ ſat:ignoſate michi.
qa cor me um dilatatum eſt. dilata
mini et vos obſecro in viſeribꝰ ve

ſtris, et capite nos: quia totus ve

ſter ſu m eo ĩ cuiꝰ viſceribus muicxʒ
cupimus nos deo exqͥ receſſi a vo
bis vſʒ nũc qlẽcũʒ laborẽ meũ condi
anum ſtatui dedi dedicare nõ vobis
qni non indigens: fratri ſtepha
no et ſocijs eius iumoribꝰ et nouici
is vemẽtibus ad vosquoꝝ deus ſo

lus doctoꝛ eſt: vt habeãt et legat.

ſi forte aliq̃d ibi muenect vtile ſibi
ad ſolacũ ſolitudinis ſue⸗ et ſancti
ꝓPoſit inetamentũ. Off ero quod/
poſſum bonã voluntatem: ipᷣaʒqʒ a
vobis vpeto cũ frabus ſuis Bauid
ſaltando platuit deo: non ꝓpter ſal
tum: h ꝓpter affertũ · SVmiliter et
mir que vnxit pedes dni laudataẽ

a domino. non q̃a vnxit. q̃a ama

uit: et qᷓa quod habuit hot feat: et
in eo iuſtiſicata ẽ. Beiĩde vobis eaã

arbitratus ſu dedicandum aliud qð

dã opuſculum⸗ qð ĩ conſolaconem

ſuam: et in adiutotiũ fidei facẽ me

tonpulit fratri quorudam plus an
xia ꝙᷓ periculoſa ncãtas: qru triſ

ticia pluimũ m ſolet facære gaudiuũ:

niſi qa eos cont᷑ſtatos videre non
poſſum · Qui p̃ magnitudie quippe
nõ ſolum fidei h eciã amoris. exoſa

*

a deo habent ꝗᷓcqᷓs videt eſſe contra
ſidem: vt ſi v?ł admodicũ ſeu ex ip̃o

ſpũ blaſpeme. ſeu ex ip̃o ſenſu car
ms ſuper hot fueñt actẽptata ł pul

ſati:quaſi ex ſolo auditu ł attactu.
leſam oĩo inſemetip̃iseſtimẽt conſa
ence pietatẽ: et miſeãabilit᷑ defleãt
ſemetipᷣos quaſi re ꝓbos circa fidẽ.
Euibꝰ eciã otiĩgit a ſeculi tenebrig
ad purioĩsvite exeraaa vemẽtibd.

qð8 ↄungere ſolet repente ꝓdeũtibꝰ
à0 luce a diutinis tenebris: vt ſicut
in ip̃is lux ipᷣa qua cæteâ vidẽda ſut
prumo irruzs infirmos oculos mole
ſtat · ſic ⁊ iſti ad pᷣmũ fidei lumẽ œcu

ciãt: nec inſolitos noue luas radios
poſſit ſuſtiere: donec ip̃o luas amo
re aſſuæſſcDan
moipt epła beat bernardi ad fra
Rat ribꝰ vᷣe mõte dei or
entale lumẽ: et ãtiquũ il
lum ĩ Lligiõe egipaũ fen
uorẽ. tenebtris ocaduig

2 gallicaĩs frigoĩꝛbus inferentibus.

vite ſahz ſolitaie exẽplaret cœleſtis

foꝛmã conuerſacoĩs. occurre 2 con
curre aia mea ĩ gaudio ſantti ſpuũs.
et riſu cordig.ĩ feruore pietatis.et ĩ

oĩ obſequio deuote volutatis Quin

etenm epulai oportet ĩ dño et gau

dere: qa xpĩane religionis ſpecoſil

ſima porco/qᷓ œlos ꝓpĩquiꝰ tange
re videbat᷑ mortua erat et reuixit:
peierat de mũdo et muẽta eſt · Au
ditu auris audiebamꝰ. netc credeba

m2 · legebamus in libris et miraba

mur de antiquavite ſolitaĩe glã⸗et
mag i ea grã dei⸗cũ ſubito ĩuenimꝰ
— 7 — 6 ers 1772 —
æa in capis ſiluę m mõte dei imn mõtæ

pingui. vbi iã de ea pin gueſcüt ſpe
coſa deſerti⸗ exultacõne colles ac
ãgũt᷑ Ibi ei iã ꝑ vos ſe offert õmbz·
2 m vobis ſe demõſtat ignota ha
etẽ9 innoteſat in paucsſimpliabz 3
ip̃o vobis eã ingerente:ꝗᷓ in pauas
ſimpliabzte tũ müdũu ſ. bi ſubiect · ip
ſo mũdo mrant ,,7K
Icʒ enim mag ? diuĩa plãe
luect mcula · qᷓ dñs gel it
in kris · htñ vnũ ſup õma a
ſia emicuit· 2 ceta cũtta illuſtrauit.
qd ſieut dictũ ẽ in pauas ſimpliabꝰ

cotũ mũdũ⸗2 oẽʒ ſapiẽae e9 altitud!

nẽ ſibi ſubiugauit · adð ⁊ ic cepit op
er in nobis. Ita ita pẽ · nia ſic be
neplaatũ ẽ ãte te ·

et Luelaſti ea puul· Nolite g tiere

puſillꝰ grexr ait domind. h õnino ↄfi
dite maplacuit deo pat᷑ rgnũ da
te vobis · Videte võͤaõez vrãz frẽs ·
Vbi ſapiẽs ink vos? Vbiſcriba? Vbi

conquiſitoꝛ huius ſe culi? Nam et ſi
AInt aliqui inter vos ſ apientes· per
ſim plices tamen ſæpientes agote
gauitqui reges oli et philoſephos
mundi huius per piſcatæe res ſibi ſu
iecit. Sinite ergo ſinite ſ. pientes

huius ſe culi · de ſpiritu mundihuius
tumentes alta ſapientes- et terra
lingentes⸗ ſapienter deſcendere ini

fernum⸗Vos autẽ dum fodit᷑ pecra
tori Fouea · ſicut cæpiſtis ſtult facti
ter deum; per ſtultum dei quod
ſapiẽaus eſt ommibus hominibus⸗
plinam aſcendi in celu Vra enim ſim
pliatas iã multos puocat ad omul

xpᷣo dute hunmmlem aphendite diſa

acionem⸗ vrã ſu

— Abſcõ diſti ennn
hec a ſapiẽtibʒ ⁊ prudẽnbʒ hui ſcli ·

ſfiaenaa 2 dirnſima

pauptas · iã multorũ cõfondit cupi

diratem · vẽm ſecretum iam earum
terum que tumultũ facere vidẽtur⸗

pluribꝰ incunt hoꝛrorem Si quaer

go conſolaco ĩ criſto · ſi qdð ſolaaum
catitatis ſi qua ſocnetas ſpiritus · ſi
qua viſcera umſeĩcoꝛdie · iĩplete gau
diũ⸗non meum tantũmodo · ſed oim
diligenaum nomẽ dñi · vt in vaieta
te veſtitus deaurati de auro ſapien

ae dei regine aſſiſtentis a dexrris

ſponſi· vro ſtudio · vrã inſtanaa ad

dei gloriam et magnam coronã ve
ſtrã· et gaudium oim bonorum⸗ hoc

ſanete nouitatis ĩſtauretur oꝛnamẽY/j·

—

guas neꝙᷓ a quaru co ntradictiõe ab

tũ · Nouitatem vero dico propt᷑ lin

ſcondat vos deus in abſcondito fa

aei ſue · Doim dico impiorũ. qui cůũ

maiĩfeſtũ lumẽ veĩtatis obnubilaẽ ne
queũt · de ſolo nouitatis noĩe cauil

lãt᷑. Netés ipſi et inueterat mente
neſciẽtes noua meditai⸗ vtres vete

ℳ-

res. ñ capiẽtes vinũ nouũqð ſi eis
ifũdẽt᷑ ruperẽt Szʒzhec nouit as ñ ẽ
nouellavaĩtas ſiesei 7 atiqᷓ cligiois

xfão fũdate ĩ xpᷣo pietatis · atiqᷓ hẽ
ditas eccłe dei a tꝑe ꝓpheraʒ pmõ

ſtrata. iãz noue głẽ ſole ex oꝛto.ĩ io

he bapnſta iſtaurata et imnõta⸗ ab

ip̃o dño fãiliaiſſ ĩe clebrata · ab ei?

diſcipul ip̃o pñte ↄcupita ¶C uiꝰ9 tiiſ

figuacõnis glrãz cũ vidiſſ ẽt · qᷓ cũ eo
in mõte ſcõ erãt ↄtiuo petẽs in eco qᷓ
dẽ abẽptꝰ ſibi? neſciẽs qd dicẽt · qa

guſtata eꝰ ſuauitate· optim ſibi iudi

cauit ĩh ſy eẽ: vita hãc iĩotuberio dñi

viſa maieſt ate dñi⸗ cõe bonũ intra
priuatũ ſuũ miſ? acluſiſſe. in eo at
p Stiſſ i9 nbi? ſe cletiſſ i qd dicet · qa

l

ver
gul
e⸗
ber
no

— 2 22

.N
.

2z auium ſuꝑnorum/quod cum eo vi
derat cõ cupiuit die ns Oñe bo nü ẽ
hic nos eſſe: faaamꝰ hic a taberna
cula·tibi vnũ⸗moyſi vnum · et helie
vnũ. In quo ſi auditus fuiſſet · Fcũ
rus ꝓculdubio poſtmo dũ fuerat ali
a triaſibi vnũ. Jacobo vnũ · et Jo
hanni vnũ · Poſt paſſionẽ vero do
mim · calente adhuc in cordibusfibe

lium eff uſi eiꝰ ſanguinis re cænti me
motia⸗ſolitariã vitam hanc ꝓfitenti

bꝰ. pauptatem ſpiritus ſectantibʒ
et in ſpiritualibꝰ eacijs et cõtẽpia

rone dei pingue ocuũ altero ĩ alterã

zelantibʒ· deſerta vpleta ſut Ex qui
bus legmus. paulum machaiũ · an
thoniũ⸗ arſemuũ⸗ et alios ꝙ, plures:
in ſancte huiꝰ conuerſacioĩs v᷑publi

ca cõſolares viros: egregia noia mm

ciuitate dei nobiles et triiphales ta
tulos habentes · de victoria ſeculi⸗2

prinapis huiꝰ mũdi · ⁊ corpois ſui

de cultu animiet domim dei ſui

Sileãt g qᷓ m tẽbris deluce iudican

tesvos arguũt nouitatisex habũdã
tiã male volũtatis/ip̃ᷣi pocus argu
ẽdi ſut vetuſtatis⸗ nitas Can.

datores p̃terite· et quoð bonũ ĩ vo
bis amãt: h ĩ eis amate · Detratto

res diſſimulate⸗· et ꝓ eis orate·= ob

liti que retro ſunt · ptergreſſis ſcãda
lis:que iuxta iter vobis ⁊ a dextris
et a ſiniſtris poſita ſunt· in ant᷑iora
veſtra vos extẽdite Si ennm ad ſin

gula volueritis- laudatoribꝰ rñde

re⸗ vel cum detractoibʒ litigare.tꝑc

perditis: cuiusmpropoſito ſantto.

nõ leuis iact at᷑ eſt. A terriseni adð

ed z laudatores ? ttoeæs iꝑp
eſtis habituti.ſicut ⁊ dñs Lau

elos fſeſtinantem.qui moratur et ſi
non detmet · plutimũ tamen nocet⸗
Nolite negligere⸗ nolite tardare⸗
grãdisenĩ vobis eſtat via Altiſſima
enim ẽ ꝓfeſſio vrã:cœlos tiſit· par
archãgelis eſt⸗ ãgelice ſimlis ẽ puĩ
tati · ?õ ſolum enim vouiſtis omnẽ
ſanctitatemh et omnis ſanctitatis
ꝑfectionẽ ⁊ õnis cõſumaconis finẽ.
on ẽ veſtrum lãguæ arca coĩa
precepta/ neqʒ hoc ſolũ attẽ
bãtes que ſit voluntas dei bona:et
bñplacns et pfecta Aliorũ enim ẽ
ſeruire deo⸗ vẽm aũt adhe. Alio
ru ẽ denᷣ credere ſere amare·reu-
reri vẽm eſt ſapeintelligs.ↄ gnoſ
cxre⸗frui:. Magnũ ẽ hoc: arduũ eſt
hoc .h omipt ? bonꝰ ẽ deꝰ qui in vo
bis ẽ.piꝰ ꝓmiſſoꝛ·fidelis red ditoꝛ.
indefeſſus adiutoꝛ. qui magno eiꝰ
amore magna ꝓfitãtibꝰ.⁊ in fide ⁊z
in ſpe grẽ eiꝰ maioã vibz ſuis aggre
diẽtibꝰ. et voluütatem 2 deſideruum
ſuggeit in idip̃m. ⁊ qui grãʒ volũta
tis progauit? ſubrogabit eaã virtu
tẽ ad ꝓuectũ.ui cum fidelit᷑ fecrit
hõ.qð potueitcalupmiãte calũpni
atoreipᷣe miſeicordit᷑ pauꝑi ſuo iu
dicũ faciet ⁊ cauſam defẽdʒ· q̃a qðᷣ
habuit hoc feat Abſit tñ frẽs a cõ

ſaẽ vrẽ eſtimaaõe. a puitate et hu

mlitate vrã et ab ore vrõ õnis alti
tudo⸗q̃a altũ ſape mors ẽ· Et faale

⁊᷑ in alto ſe cõtuẽtẽ obſtupeſcere · et
devita peiclitar Nomẽ aliuðò ꝓfeſ

ſioni vrẽ ĩponite. aliũ titulũ opivrõ
inſ ebite geàs vos poaꝰindomitas
2 incaueatas.æ beſtias ꝗᷓ alit᷑ a cõi

hoĩm moẽ domari nõ pot᷑at? eſtiata

et epellate Tõge ſp̃ ves. vtutem tores. cũ debit a ymitauonis vuerẽz
coꝝ ſuſapiẽtes ⁊ gloiã admrate s. aa appellabnnmim a ſuc œſſoribz vñis
qᷓ ambi dextri fortiſſim ſicut aioth Euitqᷓt a vobis ſtatutũ: quit qᷓt vo
ille iudex il rł. q̃ vtraq; maũ vte bat bis tenentibus et ſeruãt: bus in con
ꝓ dextra · 2 ꝙ diu licet deuot. ſſime i ſuetudmem fueit nnſſum. abſqʒ om
tus vatatre amãt catræe ti cõt ẽplãde ni retrattacõe a poſteris veſtris te
vitatis.= cũ neceſſitas vetat · offi nendum erit et ſeꝛzuandum nec fas
aũ trahit. ꝓmptiſſime ſe foàs mutu etit ab aliquo immutaĩ Sic enim de
at.nõ dãt . ꝓ vitate adiplẽde caĩta vobis erit aput eos · ſicut de incon
Aue et:ã ſer Cns Ca⸗v. mutabilibus legibus ſumme.⁊ eter
ue dei.ne qſcũqʒ yvnntai nõ ne veitatis eſt aput vos·quas ſcru
vis daßͤnare videais tati omnibus expedit et ſare · nõ at
lo vt h'faaas in egtudine adhuc tu lict alicui diuidicare · Deo aũt gra
a:qð cũ ſaniſſimꝰ eẽt ſaebat q̃ dice aas quia nec indignum vobis nec
bat Venit xp̃s iheſ 9peccões ſaluos inutle eit poſteĩs · ſi pie/ſi fortiter.
facære· q̃ᷓn primꝰ ego ſu Neqʒ nõ h et vos tinueritis · et ipſi in vobis fi
dicebat paulꝰ mẽaẽdi papitaciõe⸗ deliter imitentur quod interi tene
ſed eſtnnãdi affcõe · Rui enmm pfcẽ ts. Et ſi quid adhuc aliter ſapere o
exaĩnã do ſemetipſum intelligit · ſuo poꝛtuerit · et hoc vobis deùs reuela
peccato nullius peccatũ ꝑ eſtimãt · bit. Saluo enim per ommia carthu
qð non ſicut ſuũ intelligit Volo er ſie ſanctitatis debito et cum omni
go vt nuſquã arbitreris luce ſolẽ cõ laude predicanda reuerenca- mul
munẽ diei · n in cxlla tua. nuſ ꝙ eẽ ſe ta in alpis illis hoꝛtidis ⁊ continu
renũ ñ aput te · nuſ ꝙ; oꝑaĩ grãz dei⸗ is fe goribus neœſſaria ſut·ꝗᷓ fruga
miſi incõſceaa tua. An ſolitarioꝝ de lem ſuffiaenciam et voluntaiã pau
pertatem ſectantibus · in hijs dum

us tãtu? ymmo ⁊ õnium · Miſeretar
enim ommũ deꝰe et mi odit eoꝝ que taxat regiombus. non a deo viden
feat Malo te cogitare vbiqʒ ſerenũ tur neceſſaia Intelligiris que dico?
dabit dominus vobis intellectum⸗

eẽ ñ̃ aput te⁊ peiꝰ de te · de aliqᷣ
alio eſtimare · Cum tmore et poaꝰ Gaudeo autem in vobis. et litrt
tremore vrãz ip̃oꝝ ſalutẽ opamni⸗ abſens coꝛpore · ſed preſens ſpitu ·
nec quales ſint alije'ſ quales ex vo et videns oꝛdinem veſtrum ſed fer
bis fiãt·quatũ in vobis ẽ cogitate. uorem ſpiritus: ſed habundanaam
Nõ ſolũmodo qᷓ modo ſunt · ſe det qᷓ paas.ſed grauam ſunplietatis · in
poſt vos futuiĩ ſut · qs in ſaneto ro propoſito eigorem . in dilectiõe mu
ſito ymitateres eſtis habituĩ Ex vo tua ipſ am ſancti ſpitus ſuauitatẽ⸗
bis enim ex vrõ ey ẽplo ex auttorita et plenã õnino incõſeruacone vrã
te vrã· in regione hac pendere habz foꝛmã pietatis· in ẽcordacõne mon
õns poſteitas ordinis vãñ huiꝰ ſãc tis dei totꝰ erulto.⁊ primicias ſp̃c
ti · Vos in eo prẽs · vos in eo inſtitu ſã ⁊ pignꝰ grẽĩ ſpe creſ cẽtis in eo

. ——
. A 1r.

—

— — — — — — —

cfus

non
ere
ſen
di

ec
ne⸗
ane

Eligioĩs deuot? adoro Nã et ipſum
motis dei nomen bone ſpei preferto
meij ſaſʒ ſicut pſalmiſta diat de

mõte: dm habitatua ſit iea geneůcõ

qrẽaũ dominũ · qrẽaum faaẽ deiia

cob · innocẽs mambz 7 mudo coꝛde?
et qꝗᷓ non acpit m vano ammãa fuã

Ip̃a nõ eſt ꝓfeſno vrã quere deui ia

cob.non coi oim more⸗· h querere ip

ſam faciẽ dei⸗ꝙᷓ vidit iacob.q̃ dixit
Vidi domnü face ad facc: et ſalua

fcã eſt amma meaaaẽ enim dei⸗

hoc eſt 2gniao ẽʒ eius querere faae

ad faaẽquã vidit iacob/ et de qua

diat aplus Cuᷣe cognoſcam ſicut æz

ognitus ſu: Ern ne viden. p ſpeculu

im enigmate: tic aut facie ad faac:

et ſicuti eſt: Paci m hac vita querere

ſemxp per innoccam manuu et mũ
dica coꝛdis · ipa docz pietas: Que
ſicut diat iob cultus dei ẽ · Quã qui
non habet in vano acepit aiaz ſua:

hoc ẽ fruſtra viuir · vl oio nõ viuit:
dũ non viuit ea vi ita⸗ pt quam vt

in ea viuẽt accxpit aiaz ſuãa Ca: vi⸗

Jetas eĩ hec. ẽ iugis dei me

moia: ↄtmua itẽcoms acti

5 ad ĩte lligẽaã eiꝰ. ĩdefeſſa affectio

im amorem eiꝰ: vt nulla vme ſeruũ

dei mueniat ·nõ dicam dies h hora:

niſi vł m eacij labore ⁊ ꝓfiaẽdi ſtu

dio: inexꝑgenae dulcedie · et fruc
di gaudo. Frt eſt pietas · de qᷓ aplł
us Drati diſapulu admonet dicẽs

Excx teʒipᷣm ad pietatem. Nã coꝛ

ꝑalis excæretacio ad modicũ vtilis
eſt: pietas vero ad õne opꝰ bonum

vnlis eſt · habẽs ꝓnnſſionẽ vite que
nũc ẽ et future Pietatis enm nõ ſo
lũ mõ foꝛmã.h et virtutẽ in õnibꝰ·

er, pomnmib habit? veſter promit
nt: ꝓpoſitũ vrẽm requirit· Nã ſicut
idẽ diat apl us.ſut aliqui formã qui
dẽ pietatis hñtes: vᷣtutem aũt eius
abnegantes· Danc quicumqʒ veſt
rum non habet in conſaenaa: non
exhibet i in vita⸗nec excet in clla:
nõ ſolitariꝰ.ij ſolꝰ dicẽdꝰẽ. nec a
ei crll aeh rocluſio 2 carcxr ẽ Vere eĩi

ſolꝰeſt: cũ q deꝰñ ẽ⸗vere cluſus ẽ·

q̃ m deo liber nõ eſt Solitudo eĩ 2 re
ciuſio nommna m ſetie ſunt Cella at
neqᷓ ꝙ debz eẽ recluſio ncãtatis · ſe d
domiciliũ paes. oſtiũ clauſu.non la
tebre · ſed ſecretũ Cũquo enim deꝰ

eſt nũq; nmnnꝰ? ẽ ſolus.quã cã ſolus

Cu uc enim libre fruitur gaudio ſuo⸗

tũc ip̃e ſibi ſuꝰ eſt ad fruendu deo in

ſe et ſei m deo⸗ Tüci luc veiratis⸗

in ſereno mũdi coꝛdis: vltro patet

ſibi pura cõſciẽ̃aa ⁊ libre ſe ĩ ſe ĩfun
dit aſfecta de deo memoria.et vel il
lumnnat intellectus · et bono ſuo fru
itur affcũs · vl libre ſe ip̃m deflet hu
mane fragiiſtans defectus · Propt
hoc ſcᷣm formã ꝓpoſit vñ habitan
1æs in ce lis pocius quã in cellis: : cx
cluſo a vobis toto ſeculo⸗totosgvog

icluſiſtis cũ de. (Ca. vi.
Elle ſi qᷓdẽ et celi habitacõ

cognate ſut.qa ſicut celum

et ce
cognacionẽ nomimis· ſic ?⁊ pietatis
A celando enmm et celum⸗et cella
nomen habere videntur.2 quod ce
latur ĩ celis·hoc et in cellis Et quod
geritur m celis⸗hoc et ĩ celis Ruid
nam eſt hoc· Nacare deo⸗ frui deo⸗
Euod cum ſecundum ordinem pie
æ fideliter celebrat᷑ in cellis:audeo

la adĩuicẽ vidẽt᷑ habere aliquã

dicr re⸗ ſæntti geli dei⸗crllas habẽt
ꝓ clis. æ eque delcãnt in ex ilis ac ſi
in celis. ã cũ in cella iugit᷑ acticãt᷑
crleſtia œ lũ.cœlle⸗ z ſacramẽt ſuim

litudĩe 2 pietatis affcũ⸗ 2 ſu oꝑis ef
fcũ ꝓrimũ efficit᷑· nec iam ſpii orãti

vl etiã a coꝛpe exeuntaa clla in eæ

li-longa ł diſfiolis via iruemt- A
cella eni in crlũ ſepe aſci dit· VNix at

a cella in ĩfernũ vnquã deſcĩ dit emſi
ſicut diat pẽ Meſcĩ dant in iſernum
viuentesg.ne deſcẽ dant morientes.
Poc enm mõ cellariũ icole ſe pe deſ
eẽdunt in ifernũ. Sic eui aſſidue cõ
templãdo ciſere amãt gaudia cele
ſtia· vt ardẽaꝰ ea appetãt · ſic ⁊ dolo

res inferni vt hoꝛreãt 2 re fugiãt. et
hot ẽ qð iup̃tãt᷑ mimies ſuis: oran

tes vt deſcẽdãt in ifernũ viuentes⸗
Moiĩens ãt vix vnquã aliquis a cel
la in infernũ deſcẽdit · qa vix vnqᷓ; a
liqs niſi celo predeſtinatꝰ in ea vſqʒ
ad moꝛtem pſiſtit · Siliũ eĩi grẽ fruc
tũ vẽtris ſui cella fouet nuteit ãplec

titur · ⁊ ad p'tudĩeʒ ꝑFcõnis ꝑduot.
2 colloqo dei dignũ eſfiet · Aiienüũ

vo vł ſuppoſitũ. abdicat a ſe aaꝰ 2
ꝓicat Unde ait dñs ad me yſen Sol
ue calcamẽta pedũ tuoꝝ. locus eni
in quo ſtas terra ſantta ẽ· Moꝛtia
nũ aũt moꝛtuarũ affeõnũ. hominẽ
moꝛtuũ a coꝛde. locus ſanctꝰ. vel t᷑
ra ſantta non diu pat tur ¶ella ter
ra ſantta et locꝰ ſanttꝰ ẽ.in qua do
nnnꝰ et ſeruꝰ eius ſi pe colloquũt᷑ ſi
cut vir ad amicũ ſuum. In qua cre
bro fid elis amima verbo dei viũgit⸗
ſponſa ſpõſo ſociat᷑:terrẽis celeſtia

humanis diuina vmut. Siqdem ſi
tut templũ ſanctũ dei ẽ⸗ ſic cella ſer

ui dei ẽ· In templo eni et in cella di
uma trattanturſedò crebr:ꝰ in cella
In templo viſibiliter et figuratiue.
alñ criſtiane pietaus ſacramenta ce
lebrantur et diſpenſantur · In cellis
vero vel in clauſtris · ſicut in celo ip
ſa veritate ipſo oꝛdine·et ſi non dũ
ipſa puritatis maieſtate⸗vel eterni
tatis ſecutitate res ipᷣa omnium ſa
cramentorum fidei noſtre aſſidue ce
lebratur · Ideo ſicut dictum eſt alie
nũ qui non eſt filius graue caꝰ a ſe
proicit. quaſi ab oꝛtiuum a ſe euo
nnt tamqm in vtilem aut noxium e
bum. Nec diu talem pati poteſt in
viſcuribus ſuis off iana pieranus·
Venit enim pes ſuperbie et aſpoꝛ
tat eumman us peccatotis· et mo

uet eumet expulſus nõ poteſt ſta

re⸗ſed fugit imſer nudus et treme
bundusſicut cayn a faae donnni ex
poſitus vicijs et demoibus · vt qui
prioꝛ mnuenerit eum moꝛte anime
affiaat eum et occidat · vel ſi aliqm
diu durauerit in ea non virtutis cõ
ſtanaa⸗ſed ptinati miſeia · ſic ei cel
la eſt quaſi carceraut ſicut viuenti
ſepultura Peſtilente autem flagel
lato ſapiens ſapiencioꝛ erit · et laua
bit iuſtus manus ſuas in ſanguine
percatvĩis Hicut ergo diat prophe
ra. Si conuerteris o iſrahel conuer
tere · hoc eſt perſi cte conuerſionis
culmen appreh ende · Nulli enim in
eodem ſtatu diu eſſe conceditur ⸗
Heruo dei. aut ſemper proficiendũ
eſt· aut deſicendum. aut ſurſum ni
titur/ aut ad inferiora vrgetur Ab
omnibus autem vobis perſectio ex
igitur.licet non vni foꝛmis ·

ie
ſ

e

Sed ſi mapis: inepe pfecte Di E
in ꝓfectu eset hoc ipᷣm iam ꝓfecte
age⸗ Si iam xfectioms aliqᷓd attigi
ſti teipᷣm ĩ temetipᷣo metie. ⁊ dic cũ
apło Non qð iam apphẽdeũ · aut ꝓ
fectus ſim·ſequor ãt · ſi foꝛte aſphẽ
dã. ĩ quo et conp̃henſus ſu. ELnu ãt
ẽncẽm Mue quidẽ retro ſut obliuil
cẽs ad ea qᷓ ſunt prioã extendẽs me
metip̃m/ad ſtinatũ ꝑſequoꝛ braui
um ſupne vocacoms ĩ xpᷣo ihu⸗ De
inde ait · Euotqͥt ꝗq ꝓf ſumꝰ. hoc
ſapiamꝰ In qͥ maifeſte ap:o docete
declaratur/qa ꝓfecta eoꝝ que retro
ſunt obliuio⸗et ꝓfetta in ant᷑iora ex
tenſio · ipa eſt iuſti hoĩs i hac vita ꝑ
fFão.et ꝑꝓfão huiꝰ ꝓfectioĩs ibi erit ·
vbi erit brauij ſuꝑne vocacom

fecta apprehenſio a⸗ vi⸗

oc ãt mõ ſicut ſtella a ſte lla
diſtat in claritate · ſic cella
a ella in conuerſaconeinapienciũ
ſellʒ et ꝓficẽcaum et perfectoꝝ Inci
piẽaũ ſtatꝰ poteſt dia amimalis⸗ꝓ
ſiaẽcium. racionalis· ꝓfectoꝝ · ſpitu

alis Ignoſcẽ dum eſt aliqñ in aliqui

bů eis qui adhuc ſunt ammales in
qbus ignoſa non debet eis qui iã ha
bẽtur qſi raaonales RKurſumq; rõna
bilibz in qbuſ dam ignoſat᷑ · in quibzʒ
nõ ignoſet᷑ ſpuũalibus.quorũ ꝓfetta
debẽt eſſe ommia⸗: ⁊ ymitacõe ⁊ lau
de poaꝰ ꝙ rephẽſione digna · Et cũ
ex hijs tribus hoĩm generibꝰ cõſtet
õnis ſtatus religioms.que ſicut ꝓpᷣ
is diſtĩgũt᷑ nomimibꝰ · ſic etiã dinoſ

cũt᷑ ex ſuoꝝ ꝓpᷣetate ſtudioꝝ · debẽt

oẽs filij diei in die q eſt diligẽter ꝓ
ſpicre ſempꝑ qd ſibi deſit vñ vene
t quouſq; ꝓꝑueneũt/⁊ in quo ꝓſia

ẽdi ſtatu ſingulis diebꝰ.vl hois ſua
ſe eſtmacõ depᷣhẽdat Süt etenim
ammales qᷓ ꝑſe nec racõ e agũt᷑:nec
attrahũtur aff cũ.et tñ aut vmitate
ꝓmoti aut doctrma cõmoniti vł ex
ẽplo ꝓuocata apbant bonũ vbi in
uene tit· et qſ cæ z ad manũ tracti
ſequntur hoc ẽ ymitãtur: Sũt racio
nales q̃ per racionis iubicium⸗et na
tualis ſciẽ diſcrecionẽ habẽt et ↄgmi
cõʒ bom et apꝓpetitũ · ſed nondum ha
bẽt affectũ Sunt perſerti · qᷓ ſpiritu

aguntur: qͥ a ſpũ ſaneto plemius illu

minant᷑: ⁊ hij qmi ſapit eis bonum
cuiꝰ aſfcũ trahunt᷑:ſapiẽtes vocat᷑.
Cuia vero induit eos ſpusſanetꝰ⸗

ſicut olm induit gedeonẽ. vt taãc;

ſpũs ſãcti in dumẽtũſpuᷣales appel

lant᷑. Peimus ſtatus habet ſe circa

corpus: Secũdus cica ammã ſe ex

crcœtC ertiꝰ nõ niſi in deo reqᷓem
habet ⸗Euon ſinguli ſicut hñt ctã

ꝓficiẽdi rõẽʒ· ſic in genere ſuo ctam

hñt pfectionis ſue mẽſurã · Iniciũ bo

ni m cõuerſacõe animali pfecta obe

diencia eſt Profectꝰ ſubige corpꝰ
ſuuum et m ſeruitutẽ re digẽ. Prefet
cõ⸗:vſus boni ſcilʒ.cõſuetudmẽ. ver

tiſſe in d elcãcionem⸗ Iniciũ vero ra

cionalis eſt mtelligere ea que in doc
teina fidei aꝓponuũtur ei Profectus

talia Parare: qualia apponuntur⸗

Prefão cum in affectũ mentis trã

ſit iudicium rõnis Perfão vero ho
minis rõnalimiciũ ẽ ſpũal. Profec
tꝰ eiꝰ tuelata facie ſpeclàri glaz dei
Perão vo tiſf oꝛri in eãdẽ ymagi

nẽ a claĩte ĩ claitẽ.ſicut a dñi ſpũ
tergo primũ paie Cark.
as &

liqmur de primo/animalit

bite modus ſenſibꝰ coꝛpis ſeruiẽs·

ſalicʒ cũ aĩa qſi extra ſe ꝑ ſenſus cor
pis ẽca dilcõꝝ delcãcões coꝛpoꝝ af
fcã.eoꝝ fruicõne paſet vel nuttit
ſenſualitatẽ ſuã · ſeu cũ int ſe regredi
ẽs:et in coꝛpa qᷓbus foꝛti glut no a
motis et cõſuetudis adheſit in locũ i
coꝛpe nature ſecũ ferre non pᷣualẽs.
eoꝝ illuc ſecũ ↄtrahit ymagmes et
anncabilit ibi cũ eis cõuſet · uibꝰ
aſſuef cã cũ nil putat eẽ. miſi ł quale

foris reliq̃t· vł qle intꝰ ↄt᷑xit diu

licʒ. iocũdũ habet ſecundũ delcãcio
nes toꝛpis viuere · Cũ ãt ab eis aũ
tit᷑ neſat ñ coꝛʒpa ymaginãdo cogita
te⸗ Cũ vᷣo ad cogitãda ſpualia l di

uina ſe erigit · non aliud de eis ꝙ de

coꝛpoĩbus vel corporalibꝰ poteſt
eſtiare · DPec aũſa a deo fit ſtultina-
cũ nimũ inẽ̃ ſemʒip̃am fuit remſſſa.
2 tã brutavt regi ł nolit ! non poſ

ſt Cũ vo ip̃a ſibi ꝑ ſupbiã exẽ ſe ni

mü fuerit abrepta · fit prudẽca can
nis. 2 ipᷣa ſibi ſopiẽca eſſe videt · cũ
ſtultiaa ſit · dicẽte apłlo · Dicrntes
ſe eſſe ſapiẽtes ſtulti fã ſut · Poꝛro
ad deũ ↄũſa fit ſcã ſimplietas·hoc ẽ
eadẽ ſemꝑ ẽca idẽ volutas· ſicut fuit
iob vir ſimplex? rectꝰ ac t mẽs deũ
Proprie eĩ ẽ ſimpliatas/ꝓfcẽ ad de
um ↄuſa volutas:vnã petens a dño
hãc reqrẽs: non ambiẽs młtplicat

in ſeckło. Vel ẽ ſimplictas·ĩ ↄũᷣſacio

ne vera humilitas ſalicʒ tutis ma
gis amplettẽs ↄſaẽaã q; famã· cũ ñ
tefugit vir ſimplex videri ſtult? in
hoc ſecło. vt ſicut ſapiẽs in deo. vel

ſimpliatas ſola ad deũ volũtas ſaliʒ

nondũ roõne foꝛmata. vt amor ſit.

vł Foꝛmata volũtas nõdũ illuiata

vt ſit catas. hoc ẽ amois iocũdiras⸗

Snppliatas ergo imaũ aliqd in ſe

ip̃a hñs creature dei: hoc ẽ volũtatẽ
ſin plicẽ ⁊ bonã · qᷓſ futuri bom hoĩs

infoꝛmẽ mateĩã in primoꝛdijs couer
ſionis ſueæ autctoĩ ſuo eam offert for

mandam. Jam ennn cum bona volũ

tate habens etram miaũ ſapiencee⸗
hoc eſt timorem domini · ex ipſo col
ligit· nec per ſe eam formari poſſe ·
nec q̃t ꝙᷓ tam expedire ſtulto ꝙ ſer

uire ſapienti itaqʒ homim ſe propt᷑

deum ſubicens ipſam ei bonam volũ
tatem cõmittit in deo foꝛmandam⸗
in ſenſu et ſpitu hunmli Jamqʒ aimo

re dei incipi ente operai omnẽ virtu
tũ plenitudinem · dum per iuſticiam
5 — —
defert maioĩ · per prudẽtiam nõ cre

dit ſe ſibi.per temganciam vfugit

diſẽne· ꝑ foꝛtitudinẽ totũ ſe obe di

zcie ſubdit · nõ diſ enẽde h adiplen

de . Dec ẽ ei vxoꝛ cui a dño pcipit᷑
Et ad viru tuũ eit ↄuͦſio tua⸗ Vir eꝰ.

rõ ſp̃e ẽ · ſuꝰ ł altetꝰ · NDuic eiviro
rcẽ obedit · vir ſimplex et rcũs inſe
ip̃o.rãꝰ ãt ſepe at tutiꝰ ĩ alo ꝙᷓ in

ſẽʒip̃ᷣo. Et p̃teepto g dñi ⁊ ipᷣo oꝛdſe
natus habe debʒ vxoꝛ ad virũ aĩali
tas ad ſp̃m ſuũ ad ſpũalẽ viru ali
quã ↄũſionẽ legittiaʒ· h ẽ obediẽciã
Erfcã vero 4 Efca G L.x. .x.

obediẽcra maxnne in icipi
ẽte indiſcreta ẽ· hoc ẽ non
diſẽnẽ · q̃t k qre p̃cipiat᷑ · h ad h'tãtũ
n ta vt fidelit᷑ z huilit᷑ fiat qdð a ma

lore p̃cipit᷑. Nignũ enm ſãe boni et
77 9 — 7 . — ⁷%
mali in padiſo cẽſuãâ diſ crecõnis ẽ in
ↄũſ acõne ligionis penes prẽʒ ſpũ

alẽ q̃ diudicat õma“ ipſe vero a ne

mine düudicat Jpiꝰ ẽ diſ ẽnẽ · alioꝝ

——

=

pee
ad
tn
ter

dras
dinſe
itti
r e
er
ſntf
nwla
ienae⸗
l
poſſe⸗
oſer
ppe
nwl
An⸗
o
end
ſncan

eſt obediẽ Adam guſtauit in maluũ
ſuuũ de lin gno vet to · edo ctus ab eo
qᷓ ſuggere do aitꝰ Cuare perpit vo
bis deꝰ: vt de ligno nõ comedẽt. 8.

Ecce diſ ẽcõ cur p crptũ ſit · Et addi

dit · Saebat ei qa qᷓ die comedeitis
aperiẽtur oculi vũ et erius ſicut dij
Ecc q̃t pᷣe ptũ ſit: ſcllʒ ꝙ deos fieri
non ſinat · Diſcreuit comedit iobe

diens factus ẽ:et de pãdiſo ꝓiettus

eſt Sic ⁊ aĩalẽ diſcretũ· nouicũi pru
dẽtem. inapiẽtem ſapientẽ.in cclla
polſſe diu cõſiſtẽ · in cõgre gacõe du
rare ĩpoſſibile ẽ Stultꝰ ergo fiat vt

ſit ſapiẽs: ⁊ hec oĩseius ſit diſcrecõ:
vt ĩ hoc ei nulla ſit diſcre cõ DHec oĩs
eius ſapiẽaa ſit: vt in hac ꝑte nulla

ei ſit In eo vo in quo ſe ſibi aĩalitas

racõ qʒ ↄt᷑mãnt: in natuâ aie huma
ne relittꝰ ẽ a creatoẽ bonoite llettꝰ
eæt ingeniũ:⁊ in igemno ars In quo

tõſtituit deꝰ hominẽ ſux opa manu
um ſuaꝝ: et oĩa ſetulaia iſta ſubieat

ſub pedibꝰ eiꝰ· Aiali ſuꝑbo in teſti
moniũ natuàl dignitatis eiꝰ et ſin
tudims dei a mſſe: ſimplia vᷣozhu
mili in auxiliũ cuperãde digmtats

et tõſeruãde ſimlitudinis jn h' q ð̊

notũ eſt dei :mamfe ſtũ eſt in illis. In
hoc eſtimat᷑ de creatuã creatoꝛ. In
hoc cognoſet᷑ iuſtida dei⸗et qa qui
bñ agũt᷑ digni ſut vita:qui vᷣo alit᷑
digm ſut moꝛte In hoc cre atuã que
ſpõte hoĩ bono ſeruit ad naturãſub
ict᷑ ⁊ aptat᷑· vt ſeruiat ad eã que ex
pecõ ẽ ncãtatẽ:et ad volutatem et

ad voluptatẽ: hinc qt ⁊ ꝙᷓta vite hu

ic neccaria: et bonis ⁊ malis vtilia⸗
et in genere ſuo pulcherima et a bo
nis et a mal hoĩbz facta ſint et fiãt·

ommbꝰ? mamffeſtũ ?: DHine eium lit

teis vł in artaficijs. uł opifſicijs.vł

edificijs ꝑ ĩ mãbilit᷑ multiplics ho
nminũ admuẽtioẽs tot ꝓœſſerũt mo
diſtudioꝝ. tot geneã ꝓfeſſionũ ·ſub
tiltates exq̃ſiteſãe⸗ arteseloquẽ
ciæ dignitatũ offiaoꝝqʒ vaietates.
et in nüerabiles cõqͥſiaones huiꝰ ſe
culi:quibꝰ homines illi etrã qᷓ dicũt᷑
ſapiẽtes huiꝰ mundi cum eis ꝗᷓ ſunt
ſimplices filij dei patit᷑ vtũt᷑ ad ncã
tatẽ et vtilitatẽ Sed illi abutũt᷑ eis
ad cuioſitatẽ et voluptatem ⁊ ſupbi
am:hij aũt ſeruiũt in eis ꝓpter ncã

tatem: alibi hñtes ſuã ſuauitatem.

Ibeo illos ſeruos ſenſuũ ſuoꝝ et coꝛ
poꝝ ſuoꝝ ſequũt᷑ frcũs carnis ſue qᷓ
ſut fornicacõ imũdiaaluxuria.ſimi
acie ↄtẽcoẽs:emulacoẽsire:tixe
diſcẽcoẽsiĩuidie⸗cõmeſſacoẽs⸗ebra
etateset hijs ſimlia:qᷓ q̃cũqʒ agũt
regnum dei non cõſequentur Dos
autem fructus ſpiritus: qui ſunt ca
ritas,gaudium/ pax.pacienaa.be
nignitas/lõgãimitas·bonitas.mã
ſuetudo⸗ fides: modeſtia⸗ caſtitas
continen ca et pietaspromſſionẽ

habens vite que nunc eſt et future

ij vtriqʒ Capittulũ.xi.
qᷓm diu ſimul ſunt ĩ actu ho
IIm nes vident ſimles actio
nes: deus autem voluntates diſcer

mt et intencones Qum vero vnul

quiſq; vᷣdit in ſua:vnumquemqʒ ex
Ffructibus mtencionis ſue paſat con
ſaencia ſua: Nec tamen ab vtroqq
eque ad conſaenciam reditur⸗quia
nemo að eam redire amat poſt act
oneæmñ qui recta intẽaone ad agẽ

da ab ea profiaſet᷑ · qui tñ cum vᷣdit

4 S ð

ad coſ ãam.ſi nõdũ viet cõcupiaʒ ſu

am inueniet ibi de ip̃a ↄcupia ſua· l
ſuaues delcãcões· vł graues coꝛroſi
onesz2 iñ multiplicat cogitaaões
Eui vo iã cõcupiſcẽciã viat · ꝙ diu
tñ veri boni maioꝛ cõcupiſeaa·vel

maioꝛ delcãdo mẽtẽ eiꝰ non obtinu

eĩt. cũ exoſa qᷓdã voluptate geſtoꝝ
viſoꝝ. auditoꝝ · patitur ymagiaano
nes? Unde i vtroqʒ ũbi implẽt illu
ſionibʒ delectaconũ · et ad cogitãdũ
ſpũalia· diuina.lumẽ oculoꝝ ſuorũ
2 ip̃ᷣm non ẽ ſecũ · Cũ.q̃ pugnat cõ
tra ↄcupiſcẽcias · moleſtias patitur.
qᷓ a adhuc vincẽ nõ p̃ualʒ ad ꝑfectũ
aff cõnes: Rui vo iã ad libertatem
aſpiàt excutere a ſe non p̃t aff cõnũ
ymaginacõ es ⁊ noxias łoccupato
rias. vel ocoſ- 28 que exinde paſſim
oĩũt᷑ cogitatões. Hinc in tꝑe pſal

modie ⁊ orõnis/ cxtoꝝqʒ erceraao

rũ ſpũaliũ in coꝛde ſerui dei etã nolẽ
tis 2 reluttãtis ymagĩaciones volu

unt᷑ 2 fãtaſmata cogitaaonũ vᷣſan

tur. a qᷓbꝰ velut auibꝰ in mũdis inſi

dẽtibꝰ· et ẽcũuolãtibus ſatficũ de

uodonis · ᷣ oĩo rapit᷑ de manu tenen
tas . ſepe polluit᷑ vſqʒ ad laẽmas of
ferẽtis · fitq miſerabil = imiq̃ inſere
aĩie diuiſio·ſpũ et rõne volũtatẽ coꝛ
dis z intenconẽ⸗ ⁊ coꝛꝑis ſibi ꝓmp
tũ obſeqᷓũ defendẽte · ajali vcro in ꝓ
bitate aff ectũ ſibi p̃ripiẽte ⁊ ite llect
um. mẽte ſepiꝰ ſine frcũ remanẽte ·
Pinc in ĩfirmioĩbzʒ aimis ĩ qᷣbʒ acu
piãẽ carnis ⁊ ſcłi.necdũ ꝑfc moꝛtiſi

cate ſut · paſſim viaa cuioſitatis eb

ulliut · Hinc ſolitudinis ⁊ ſilẽcij qᷓ rũ

tur moꝛdiãte⸗2 ꝓpoſito imice vſola
canesĩ via gia ↄmuniũ iſtitucõnũ⸗

furtaua ꝓptie volũt atis diũticula.ſo
litorũ faſtidiũ ·p̃ᷣſũpaoo nouitatũ⸗qᷓ

qᷓdẽ egri animi prutitũ ⁊ tediũ qᷓi cõ
frica do vidẽt᷑ ad horã lemireiſed cale

facũt et accẽdũt/ et vt poſtmodũ
neq̃ ferueat·⁊ vt ãpliꝰpruriat effi

aut Hinc enim cotidie fiit noue oc

cupacõnesnoue accõnũ vel laboꝛ

admuẽcõnes.lcõnes diũſe · nõ ad e
diſcadũ animũ·h ad fellẽdũ tardã
tis diei te diũ · vt cũ dapᷣnauerit ſoli
tariꝰ onia vetera/õma ſolita 2 deſe
crãt noua⸗non vſtet ñ odiu celle et
fuga matura⸗ (Ca: xij.
Kopt᷑ q pia ſimpliatas⸗2
inprofi ſſiõe rligiois ? ſolitu
dims nouꝰ hõ · q nõ hʒ b rõ

nẽ ducẽtẽ.łaffectũ thẽtẽ. diſcreti

onẽ moderãtẽ · h vi qᷓdã nititur in ſe
mzipm · tã a figulo figmentũ · lege
qdãa mãdatoꝝ dei qᷓi mambz aliẽis

faciẽdꝰ foꝛmãdꝰ ẽ. in õm paciã⸗et

in rota volubiłl obiẽ. ⁊ in igne ꝓba
cõnis ſueplaſmatoĩs ⁊ foꝛmatoĩs

Kai volũtati ⁊ arbito ſubdẽðꝰ Ham

2 callet ingenioſi vigʒ arte · ſi pᷣemi
nz intellcũ · inſtrumẽta ſunt het tã vi
cioꝝ qꝙᷓ; vᷣtutu. Nõ g refugiat doceri
vt eo in bono· qͥ et in malo vti p̃t

riũ vᷣtutis ẽ opꝰ· Ingeniũ coꝛ
pus adaptʒ/ ars naturã infoꝛmʒ·in

tellecũs nõ elatũ faciat animũ⸗ h do
cibilẽ Ingeniũ qᷓpe ars⁊ intellcũs.
2 alia huiꝰmodi gratuito habent᷑/a
lit virtus . Virtus enim doceri wolt
cum hunnlitate queri tum laboteæ⸗
haberi cum amore⸗cũ omnibus hija
digna ſit. nec aliter vel doceti vel
queei vel haber⸗ poſſit ·

ðõ

pe⸗

ſo⸗
1e⸗
a
d
eſ
eoc

a9e

xdi
tſol

64

temi taqʒ doeẽdus zrubis
incola here mi/ſtum aplicã
pauli mſtitucõʒ. vt exhibe

deo placẽtem · ronabile obſequiũ ſu

um· Mui etiã conpeſcens in nouicõ
feruorẽ aĩalis hois qui nõdũ ꝓcpit
— 7 — ₰ — — 9
ea que ſpũs dei ſut/cca ſpualia ac di

uina.preproperã ⁊ cuioſam inqſnicõ

nẽ ſubiũxit dicẽs · Hico aũt x grãʒ
que data ẽ me ommbꝰ? qui ſunt mter

vos:nõ plꝰ ſæ ꝑe:quã oꝑteat ſaꝑe·
ſed ſaꝑe ad ſobrietatem· uia eni
omnis vel precpue aialis hoĩs inſti

tucõ ẽca corpꝰ eſt. et cca extioĩs ho

minis cõpoſiionẽ. docẽdus ẽ rõna

biliẽ moꝛtificare coꝛpus ſuũ ⁊ mem

bra ſua que ſut ſuꝑ terram⁊ int᷑ car

nẽ et ſp̃m·que muic iugit᷑ adũſu ſe
tõcupiſcũt · iuſtũ rõnis ac diſcræcõis
habere iudiaũ · nec alicuiꝰ eoꝝ in iu
dico acepere ꝓſonã · Docẽdꝰ ẽ ſic

hrẽ coꝛpꝰ ſuũ ſicut egrũ cõmẽdatũ⸗

cui etia multũ volẽti in vtilia ſut ne
ganda ˖ vtilia vo et:ã nolẽti ſunt in
gerẽda · ſit de eo agè⸗ ſicut de ñ ſuo ·
ſed eiꝰ a quo pᷣmo magno empti ſu

mus/vt glorifimus eũ in coꝛpore

nrõ.· Rurſuqʒ docendꝰ ẽ cauẽ · quod
pccõti populo dñs ꝓ ꝓph am ꝓpeãt
dicẽs. Proieaſtis mquit me pꝰ ter

gũ vrẽrm · Multũqʒ eẽ cauẽdũ. ne ꝓ

ncẽrijs vite huiꝰ vel comodis a ꝓpo
ſiti rãtud ine vl dignitate natue in
amorem l! honorẽ coꝛporis ſui ſinat
in aliquo aliqñ denegare ſp̃ᷣm ſuum
Ideoqʒ duriꝰ quidẽ tractandũ ẽ coꝛ

pus. ne Lbellet · ne inſoleſcat · ſic tñ
vt ſeuire ſuffiaat · qᷓa ad ſeruiẽdum
ſp̃m datu eſt Jec ſic hñdũ eſt · tacỹ

propter illud viuamus ſeò tamq;
ſine quo viuere nõ poſſumꝰ edua
eĩ qdð habeꝰ cũ coꝛꝑenõ qñcũqʒ vo
limꝰ poſſumꝰ abruꝑe legittmam
eiꝰ reſolucoẽʒ paoẽtern os exſpett
are oꝑtet/⁊ inte ũ que legittim ſut
fedeis obſeruare Sic g cũ eo nobis
ↄuemiẽdũ eſt · q̃ſi nõ diu nobis ſit cũ

æo cõmorãðᷣ.ſicqʒ vt ſi alit᷑ eueneĩt
nõ vrgeamur ad exeũdũ · In mul

tũ· ſcrupuloſeqʒ; laborãdũ ·et ꝑiculo
ſe ſepe fuàt errãdũ miſi lex obie z æl

le plenã coĩs iſtituaoĩs foꝛmã ſemel
dẽs igrediẽt · de victu ⁊ de veſtitu⸗

de labore et quiete de ſilẽao et ſoli

tudie-‚et omnibꝰ que ad ext᷑iois ho

minis cultũ vł ncãtatẽ ſpectãt · frẽʒ
obediẽtẽ · pacẽtem et quietũ in vᷣli
quũ cautũ redderʒ ⁊ ſecuꝝ In q̃bꝰſi
ſemel ẽcũſeſa ſut omnia ⁊ pᷣſaſa ſup

flua ſic intra ↄgrue ſuffiaẽcie t᷑inos
et generalis continencie lmmites cir

cum ſcripta ſunt omnia necæſſaria.

vt ſit et quod fortes capiant.2= qðᷣ

infirmi non refugiant.nec vlterius
quantiras cõceſſoru ledere à fedare

poſſit in aliquo vteneium cum gracs

arum actione cõſaẽaã. nec que ſut
amputata temptare aliquatenꝰ de
beant in ſeruo dei coꝛpis bene mori
gerati: et recte educat: ſuſficiencã
Inqᷓbꝰ ſicut ſalomõ dicit·q̃ ãbulat
ſimplicit᷑ ãbulãt ↄfidẽt᷑: q̃ vᷣo mẽtis
ẽ dure corruet in malũ · Nicet eĩ ncã

tas ſic ſit ordinatavt nec qᷓrele vl
tiꝰ ſit locꝰ vllus.et omnis ſit ſupflu

itas amputata/ſi q̃t tamẽ vł publi
te vel priuatin addẽdum ſit vel mi
nuẽdum. hoc inprioĩs eſt axbittio ⸗
abſqʒ omni ſcrupulo obedienaum

N

—

ſubditoy vel piculo- ¶Ca. xiiij.

ſtituendꝰ ã g nou⸗ here

mita ad coĩs iſtitucoĩs noꝛ

mã ↄcupiãs carnis ſue p̃te

ritarũq; culparu vica pemit ẽaa ↄti

nua domare et contempnendo cete
ra ad ſui ipſius contemptum veniẽ⸗
premuniendus eſt aſſidue cõtra tẽp

taciones acrius“ in ſolitarium noni
aum deſeuientes“ cum ſeruum dei
gratis deo ſeruientem nõ erſſent ſol

ſiatare viaa⸗ mercedẽ oblate delet

tacõnis.diabolo ſuggerente: carne

ſi diligamꝰ eum an nõ ·nõ ipe qſi ne

ſaẽs agnoſcat:hvt h' plemꝰ ĩ ĩa tẽ

ptacõe nobis ĩnoteſcat· Sʒzilie tẽp
tacões faale vimcut᷑, 2 faale a rõne

oecurtit illis. ꝗqᷓ vel ſuſpette ſut vel
prima face male ĩnoteſcũt Eue vo

ſub ſpẽ boni ſe ĩgeẽt · ⁊ diſficliꝰ dil
enũt᷑ 2 xiculoſiꝰ adim ttũt᷑ · ſcut etiã

ↄcupiſcẽte ſcło ↄcupiſcẽda ingerẽte
Tẽptat etiã nos dñs deꝰnẽ · vt ſaat

—

diſficalume tenet᷑ modus in eo qð bo

nũ eẽ credit᷑ · cũ non ſemp tutꝰ ẽ ois
boĩ appettꝰ Oĩm ãt · ⁊ temptaaonũ
2 cogitaaonũ malarũ et ĩutliũ ſenti
na ẽ ouũ Sũma eni mẽts malica ẽ

ocũ iners · Nũe; ocolꝰ ſit ſeruus

dei⸗ quãuis a deo fiͦt? ſit dies · ¶O10o

mẽ qᷓpe tã ſuſpectũ ⁊ vanũ ⁊ molle·

rei ta ete tã ſantte tã ſerene ĩponen

dũ non ẽ· Oaũ nõ ẽ vacare deo ym
— — △ —
mo negocũ õniũ negocoꝝ ch ẽ E 8

qcũq; in cella nõ agit fidelik 2 ſeruẽ
ter· decũq; agat qð vt h'nõ agat.

onat᷑ Obi ꝓ vitãdo oco ocnoſa ſect

ar tidiculu ẽ. Oaoſu ãt ẽ · qd vl nul
ã hʒ vtilitatẽ· vł vt:litats intẽao

nẽ · Nõ ãt hoc agẽdũ ẽ tãtũmõ · vt

4 2 . — %
cã aliqᷓ delcãaone · vl ſine grãdi nau

ſea ocij dies tnſigat᷑. h vt etꝛã de ꝑ
acta dieta ad profectum mẽts ſem
aer in conſaencia aliquid reſideat·
et aliquit cotidie in theſ aurum men
tis congeãtur⸗. Nec ea die bonꝰ cel

lita ſe vixiſſæ debet eſtmare⸗in qua

nil ſe eoꝝ egiſſe re colit· propꝑter que
m cella viuitur⸗ axv.
Veris quiꝰ agas ĩ quo te
occupes; Primum extra

cotibianum oracionum ſac

ficium. vel leetionis ſtudium⸗cotidi
ane conſciencie diſcuſſioni emend a
cioni compolicioni⸗ pars ſua diei
neganda non eſt? Deinde operan

dum eſt etiam manibus aliquid qd
in iungitur· non tam ꝙ anmum de
lectando ad horam detmeat· quam

quod ſpir:tualibus ſtudijs delectacõ
nem conſeruet et nutriat. In quo
rennttatur ad horam annnus⸗ non
reſoluatur. vnde facile mox vt ſibi
ad ſeipſum tedeundum eſſe viſum
fuerit ſe expediat/abſqʒ controuer
ſia inherentis voluntatis abſqʒ cõ
tagio contracte delectacionis vel

memorie ymagmantis. (Ca xvi ·
On ennn vir propter · mu
lierem. ſeod mulier propter

irum ereata eſt · Non ſpi
ritualia excercicia ſunt propter coꝛ
poralia ſed coꝛporalia ſunt propter
ſpiritualia⸗ P
creato collatum vel compatum eſt

adiutorum ſimile ſibi⸗ et ex ipſa

ſubſtancia homtinis. ſic cum in adiu

torum ſpirmialis epcicij neceſſaria

ſint Qõ tamẽſpꝑ in h oueniẽ vidẽt

omnia coꝛporalia epciâcia , ſed que

eopterea ſitut viro

——, — —

u
ſpͤ

woli
ſen
r⸗
it

—

cu ſpir tualib 2 ꝓpiorem ñt ſctudi
nõ zaffinit atem q mquiorẽ · ſicud
a edificaco ẽm ſpualẽ meditari qð
ſcribatur/ et ſcribere quod legatur⸗
Subdiualia enim excicia et coxaſi
cut ſẽſus diſtrahüt · ſic ſe pe etia ſpi
rtũ exhauriũt· niſi tũ grauioc rara
liũ oꝑũ laboe fit magna cont᷑ co coꝛ
ꝑis vſqʒ ad cõtriaonẽ et humliacno
nẽ coꝛdis⸗ 2 fatigacois ſin pᷣſſura.
exprimũt ſepe vehemẽcoĩs affectũ
deuocoĩs · Cuod etiã in labore ieiu
mioꝝ vigiliaꝝ et oim in qbꝰ aff ſictio
corpis ẽ crebro fieĩ mamfeſtũ ẽ· De
rius tñ et prudens ammꝰ? ad omnẽ
ſe tõpat labore: nec in eo diſſoluitur
i p eum magis in ſeipſum vᷣcolligit
Mui ſy pre oculis habẽs.non ta qð

agit ꝙ qð agendo intendit · oĩs cõ

ſumaconis attendit finẽ: quo ĩq; tũ
verius nitit᷑ · in tãtũ etã feruẽaꝰ et
fidelius manibꝰ opat᷑: toaꝰ ſibi coꝛ
xis ſui in hoc ſubiaens ſi ruitutem⸗

Cogũt᷑ enim in vnũ ſenſus a diſapli
na bone volutatis nec laſainẽ eisva

tat a pondere labois: h ſubacti 2 hui
liati in obſequiũ ſpũs docẽtur cõfoꝛ
mari eiiet in laboris ꝑtiapacione 2
in exſpettatõe cõſolaaoms·. Exoꝛdi
nata eni natuâ ꝑ peccatũ. et a cõdi
coiĩs ſue rãtudine exoꝛbitans.ſi adð
deũ fuit ↄuᷣſa recuꝑat ato pro mõ ti
moris ⁊ amois quẽ habet ad deum.
quecũqʒ ꝓdidit auũſa⸗ Et vbi cepit
ſpũs refoꝛmati ad ymaginẽ cõdito
ris ſui:mox etiã refloreſcæns caro ex
volũtate ſua cõſitet᷑ illi:⁊ imapit cõ
formati refoꝛmato ſpitur · Nam et
tõtra ſenſum inepit eã delettare q̃t
q̃t delectãt ſ ̃m ſuũ: inſuꝑ et ꝓ mul

uplia ſuo defcũ expẽa ptãmultapli

ct᷑ ſiaẽs ad deũ ñnu; etiã ↄtẽdit p
cædere reõrem ſuũ⸗ Delectaaões eĩ
n pdimꝰ/⸗ ſed mutamꝰ:a coꝛpe ad a
mimũ :a ſenſibꝰ ad conſaenaã⸗ Pa
nis furfureꝰ et ſimpler aquaolera
vel legumia ſimpliaa neq̃ꝙ; res de
lect abiles ſunt: ſeð in amore xp̃i et
int᷑ne delcaconis deſideio· vẽtri bñ
morigerato gratanter ex hijs ſatiſ
faœre poſſe valde delectabile eſt⸗
Cuot nnlia paupꝑ ex hijs vel ex ali

qjuo hoꝝ delettabilit᷑ ſatiſfacuunt na
ture Faalimũ quippe et deleetabile

ecẽt adiũcto dei amotis condnẽto

ſecũdum naturam viuereſi in ſam

a noſtra nos permitteret:qua ſana
ta ſtatim naturalibus natuãà arridet
Eodem modo ⁊ de labore. Buſticus
duros habz neruos. foꝛtes laẽtos /
excercitacõ hoc fecit. Vine eum coꝛ

pere: molleſcit Eolũtas facit vſum

vſus epcicium. excicium vires ino
labore ſubminiſtrat · a. xvij⸗

ed redeamus að propoſitũ
hoc omnibus modis agat
et laboꝛ et ocium noſtrum⸗
vt numqi; ſimus ocioſi. Et hoc ſit ſp

negocium noſtrum: vt perfecte cõſu

metur in nobis quod dicit apoſtolꝰ

ammalibus et icipientibus· Duma
num inquitlico propter ĩfirmitatem

carnis veſtre · Sicut enim exhibui
. g. *°
ſtis membra veſtra ſeruire immundi

cie et niquitati ad miquitatem: ita

nunc exhibete membra veſtra ſerui

re iuſticie in ſanttificacõnem⸗ Au

diat h' hacten? amicũ corpis ſui mã
cipiũ aĩalł hõ: qui iã incipit coꝛpus

ſubdere ſpii et ad aptate ſemʒzip̃m .

ad ea ꝗᷓ dei ſut ꝓapiẽda · vt ad exu
endã fede ſeruitutis ncãtatẽ ⁊ caris
ſue dñantẽ ↄſuetudinẽ ſe acangat ·˖
ncãtatẽ ſibi faaẽs ↄtra ncãtatẽ⸗ et
oſuetudinẽ ↄtra ↄſuetudinẽ · 2 alf ect
um ſibi Foꝛmãs ↄtra affectũ· donec

plenã mẽat᷑ acaꝑe delcadoẽʒ cõtra

delcãcõezvt delcãcõibz ſcli ac carnis

ſc gm oſiliũ apli ſalteʒ tãtũ eũ 8lectʒ

cat᷑e · Stũ eũ primũ delcãbat eas ha
bere· tatũ eũ delectz de mẽbris ſui coꝛ
ꝑis ſeruire iuſtice in ſãficacoẽz· qn
tã eũ priꝰ delcãbat ſeruire imüdicie

2 imqtat ad miq̃tatẽ · NHet ẽ eĩ per

fão hoĩs alalis in ſuo ſtatu. nouicij
adeſt mapiẽtis · Qui cũ ↄſumaueit
hoc aĩiale ł humanũ ·ſ nõ reſpexerit
retro ſi fidelit᷑ ſe in antiora extende
tit · cito pueiet ad illud diumnũ · vt .
apiat aſphẽdere ſicut aſfphẽſus eſt.
2 cognoſcere ſicut cognitꝰ eſt Poc
ſt opꝰ non fit in vno momẽto auũſio
nis. non ẽ vniꝰ diei⸗ h mlt tẽpoĩis⸗
młn laboĩs. młt ſudoris · ſcvᷣm grãzʒ
dei miſerẽtis et ſtudiũ hoĩs volẽts
et currentise½ a⸗x viij⸗
mniũ vᷣo bonoꝝ hoꝝ offiãa
O 7 clla.et ſtabił xſeuerãca
mea. In ꝗᷓ cuicũʒ cũ bñ ↄue
nit pauptatæ ſua diues ẽ Ruicũz bo
nãvolũt atẽ ſecũ habueĩt hz qcqd ei
ad bene viuẽdũ opꝰ ẽ· Ruãuis
ne volũtata non ſy credi expedit. h
frenãda ẽ. igẽda ẽ maxime in ĩa

piẽte· Regat ſcẽ obiẽ ẽ gula bonã vo
lũtatẽ illa vo coꝛpꝰ.· Doceat illud

poſſe ↄſiſtere in vno loco“cœ llã pat
ſecũq;ʒ morai qd inprofioẽte bone s

poſiaõis miaũ ẽ. ⁊ ctũ bone ſpei ax

gumẽtũ · Impoſſibile ẽ enim· homi
nẽ fidelit᷑ figere in vno animũ ſuũ· qꝗᷓ
non prius alicui loco perſeueranter
affixeriti coꝛpus ſuum Qam qui eg

tudinẽ animi migrando de loco ad lo

cum effugere nititur ſic eſt ſicut ille

qui fugit vmbram coꝛporis ſui· Se

ipſum fugit · ſeipſum arcumbert . lo
cum mutat non amimumeundem v
bicumq; ſe inuemt · niſi ꝙ deteriorẽ
faat ipᷣa mobilitas · ſicut ledere ſolʒ
egrum quod circumſerendo concut
tur. Egrum enim ſe ſciat · et vatet
circa cauſaãrias partes egritudmis
ſuæ. Si non interrumpitur quies re

media continuata cito proficient.2
ſanatus amimus a captuit atibus 2
alienacionibus ſuis totus in deo ſuꝰ
efficietur · Cura eĩ egʒ nõ modita · ñ

tãtũ inquinata ext᷑iꝰ h mfecta intiꝰ
natura· Incubat g eger imobiliter
valitud mario ſuo·ſic enim appellas

ſolent medici valitudmum curanda

rum off icinã⸗⁊ remedij ſuſcrpt pro
ſequat᷑ vſu vſʒ ad ſanitats exxmmnẽ

tũ Valitudmariũ tuum o egrote o la

guidecella tua eſt · kemedium in à

cuũri cæpiſti obiã eſt· ſed obiã vera

Scito qᷓa remedia erebro mutata
nocent naturam turbant ; 2 egrum
diſterumnant . Qam et qui aliq; ten
dit. ſi vnã et rectã viam tenuerit ci
to puentet quo tendit.et itineris ⁊
labotis fatit finẽ · Si vᷣo multas ag
gredit᷑ vias errat/nec laboris aliqñ

finem facit. quia erroꝛ non haber

finem. Non ergo te mutes nec ali
ud pro alio accipies·. ſed vſaz ad
terminum perfecte ſa anitatis medi

cinalis obediencie remedio vtere⸗

tulg.
ztiſ⸗

vom
i;
Mr
ez
atil
de
Eenv
moei
uſch
nenn
at
dms
use
rhs:
i
n.r
i
md
r
netl
dudd
o
m
4
nin
certd
etmes!
nl

esi

nec abiaas eam vt in gtus⸗ cũ fcũg

fuis ſanꝰ: tñ in reliquu alio ea mõ

vt ꝑ

mʒip̃o agẽ pᷣſuas medico in
ↄſulto: aqͥ ſi oꝑã medicãtis exſpect
as.nccẽ ẽ vt vlc ꝰtuũ ſꝑ ei detegẽ nõ
erubeſcas Erubeſcœ: ſed tñ vuela to
tũ: nec abſcõdas · Sũt ei q̃ cõfitẽ do
ſicut fabulã enarrant pccõꝝ ſuoꝝ hi
ſtoriã.et egritudmes aĩe ſue ſine cõ
fuſiõe dinuãnt. et pene ſñ pnia ſi
ne aff ectu doloris· ¶C ito eni muenit
lacrimas ⁊ reſoluit᷑ ĩ gemntũ⸗ qui ha
bet ſenſu doloris Sivo male egritu
dmi deſpabilioꝛ ſtupoꝛ accæſſeit.hic
in eo qd nõ dolet.quãto ſamitati vi

det᷑ eẽ ꝓpĩqoꝛ:tãto ab ea fit ĩmocioz

Quod ſi medicusqᷓi clemẽtior fuit·
et q̃i vnguentis ⁊ emplaſtris lemoi
bz vnguendo./oĩa curare voluirit: tu
age ꝓ temetip̃o/et remedij foꝛcõis
2 teleioris auidus ſanitatis ferrũ ẽᷣ
quire:cauteiũ expoſcæ Medicꝰ tibi
ſemp p̃ſto ẽ·patꝰ eſt Ne ennn hor
roĩ tibi ſit · tua ſolitudo · etvt tuaꝰ in
tella tua habites. tres tibi deputata
ſut cuſtodes: deꝰ ↄſciẽaa ſpualis px
Meo ðᷣbes pietatẽ cui te totũ mnpẽ

das ·cõſacẽce tue horẽ corã qua pec

trare erubeſcas.pu ſpũali obẽdicaã
caitatis ad quẽ de ommbʒ tecurras.
Inſuꝑ vt gratũ me habeas.addam

tibi et quartũ.⁊ ꝙᷓ; diu ꝑuulꝰ es.et

donec plemꝰ addiſcas diumã cogi
tare pnñaã pedagogũ tibi ꝑcurabo.
Elige tibi tuipᷣe cõſilio meo hoĩem ·
cuiꝰ vite exẽplar ſic cordi tuo ĩhẽ

àt iſideat tuerẽcavt qẽs eiꝰ cor

pext᷑iorẽ clauſurã foras vagai non
dat fuis:ad uerẽaam cogitat: aſ

furgas: et᷑ temetip̃m oꝛdĩes 2 cõpo
nas. Qui cogitat ꝰ ac ſipᷣſens ſit in

affcũ mutue caitatis emẽdet in te
nia emẽdãda⸗ et tñ nullũ paciat᷑ ſe
cret: ſui dãpnũ ſo litudo tua. Hic pre
ſẽs tabi aſſit qñcũʒ voluis⸗ occurrat
ſepe et cũ noluis ꝓncrepacões eius
deſcribet nbi· cogitata eiꝰ ſantta ſe
ueritas:cõſolacões/pietas ⁊ benig

mitas: exẽplũ:ſancte vite ſinteita⸗

Nã oẽs etiã cogitacões tuas cũ ab

eo videi cogitabis. ac ſi videatac

ſi anguat emẽdaræ cogeĩs Sic ſecũ
dũ pᷣœptũ apłi ſolliate temʒĩm eu
ſtodi Etvt te metipᷣm aſpiaas ·ſẽp
ab õmbꝰ oculos aute⸗ Egregium in
ſtrumẽtũ coꝛpis eẽt oculꝰ.ſi ſicut cæ
teã ſic etiã videre poſſet ſemetip̃m
Cuod cũ int᷑iori oculo cõœſſũ ſit.
ſi ad ext᷑ioris exemplũ ſeip̃m negli
gẽs vacat ẽca alienaetiã cũ multi
wlt nõ ſuſfiat redire ad ſeip̃m. Ci
bivaca:multa tuip̃e᷑ cauſa ſoliatu
dmis et mateĩa es E xclude etiã ab
ocul ext᷑ioĩbꝰ.qð cõſueuiſti vid ere⸗
ab intioĩbꝰ qd amareq̃a mil tã faa
le recrudeſat ſicut a moꝛ:maxime!
teneĩoribꝰ et recænaoribus animig

Vde eaã nõnũꝗqᷓ; (¶ a. xx·
ſapere et emulati catilma
melioàn z tu ip̃e t᷑ eſto ꝑ
abola edificacoĩs Alia cella tua ex

fioꝛ/alia interioꝛ: Exterioꝛ ẽ domꝰ
i qua habitat anima cũ corpe tuo.

ĩt᷑ioꝛẽ ↄſãa tua: quã ihabitaè debʒ
oim ĩt᷑ioꝝ tuoꝝ ĩt᷑ioꝛ deꝰ cũ ſpũ tuo.
Oſtiũ elaſure extoĩs.ſignũ ẽ oſtij ẽ
tũſtãae ĩtioĩs. Lt ſicut fẽſꝰ coꝛpis

xmittũt · ſic intiores ſ 19 ad ſuũ ſp
imti? cuhibeant Dilige g itiorẽ tei
lã tiã · dilige et extiorẽ · et vnicuiqʒ
ſuũ impẽde cultũ Tegat te extioꝛ ñ
abſcõdat.nõ vt pecas occulcius.h
vt viuas tuciꝰ. Nõ enim ſcis o ru
dis incola: qᷓt ælle debeas· ſinõ co
gitas qmõ in ea non ſolumõ curatis
avicijs tuis.h etiã nõ habes rirai cũ
aliems⸗ Neſas et:a quẽ conſce tue
debeas horẽ · qcũq; in ea non cxpis
grãʒ ſpᷣc ſã · et intne ſuauitatis dul
tedinẽ. Da & veqʒ cælle horẽ ſuũ ·2
tu tibi in ea vẽdita primatũ tuũ Diſ
c in ea ſcm coĩs inſtitut leges rgu
lã tu tibi pᷣeſſe ·⁊ vitã oꝛdĩare mores
cõponere · 2 temzip̃m iudicare · teip

ſu apud temʒzip̃m accuſaẽ · ſepe etiã

2 cõdẽpnare nec inpũtũ dimittere⸗
Sedeat iudicãsiuſtica:ſtet rea⁊ ſe
mʒip̃aʒ accuſ ãs ↄſ ãa Nãẽo te plꝰ te
diligit · nẽo fideli iudicabit Mane ·
Ptite noctis fac a tomʒipᷣo ex accio
nẽ⸗2 vẽture diei tu tibi idiato caua
onẽ · Veſpe · pkite diei ronẽ erige · ꝛ
ſupuemiẽtis nottis fac iudictionẽ.
Dic diſtritto · neqqᷓ; aliqñ tabi laſa
uie vacabit · Siglis hois ſceᷣm coĩs
ſſtitut: cãonẽ. ſua diſtribue e?caa.
ctui ſpũaliaſpũalia · cui coꝛpalia:coꝛ
pvalia. In qᷓbzʒ ſic exſc luat oẽ debitũ
ffßc deo · coꝛpꝰ ſpũi · vt ſic qt fuit in
enmſſũ · ſi qd neglectũ ·ſi qt ipfe ctũ⸗
ſuo mõſuo loco“ ſuo tꝑe non abeat
inpunitũ ·'irrecõpẽſatũ. Inqᷓbʒex
tra illas hous de qbz diot pha · ſeꝑ
aes in die laudẽ dixi tibi · matutinũ
acveſꝑtnũ ſacfiaũac me die nottis
marnmne ẽ obſeruãdũ · Nõ ei fruſtra
ait ꝓpha · Mane aſtabo t᷑ ⁊ videbo ·

. ”õ “ “ê s
4 4 4
2 .
1

qa tac a cues ext᷑ioĩbʒ adhuc ſumun
leiumi⸗ Et dirigat oro mea ſicut mc=
ſu in cõſpectu tuo.eieuacio manui
meaꝝ ſat᷑ficũ veſptinũ⸗qa tunc ab

huigmodi ĩpedimeris iã q dãmõ iue

nimur digeſti · Eui eciã i nocturis
vigilijs neis · qbꝰ media nocte ſurgi
mꝰ ad ↄſitendu nõi dñi · cõfeſlioms
eiꝰ dẽ texẽs oꝛdinẽ· ĩ die inq̃t bula
aonis meeæ deũ exqᷓſui manibʒ meis
nocte cõt᷑ eũ.⁊ nõ ſũ deceptꝰ.⁊ cte
ra ꝗᷓ ſequũt᷑. Iſtis eĩ hoĩs potiſſimũ

noſ mzip̃os corã deo debemꝰ cõſtitu

ere.ꝗqᷓi face ad fauẽ ⁊ in liſe voltus
ei9 ꝓſpicẽ tᷣbulaconẽ et dolorẽ no
bis de nobis ip̃is muenire · 2⁊ nomen
dñi ĩuocare · ſcopẽdo ſp̃m noſtrũ do
nec incaleſcat: abiẽdo ad mẽotiã ha
bũdãae ſuauitatis dñ · donec ipe in
coꝛdibʒ nũs dulceſcat· Et tuc maxi
me agendum eſt nobis quod diat a
poſtolus · Malo in eccleſia loqui q̃n
qʒ verba ſenſu meo · ꝙ decẽ mlia
verborum ſine intellectu. Et illud.

Pſalam ſpiritu pſallam et mente

orabo ſpiritu · orabo et mente · Tunc
enim menti? ſpritui aggre gãdi ſut

fructus ſui: vt exinde !H in habundã

ca benedictionis dei in quietem noc
tis relax emur vel ſurgentibus no
bitz ad laudes dei omms exinde te
noꝛ operis noſtris in ipſis laudibus
dei foꝛmetuzac viuificetur. Id ar
co in vigiljs preueniẽdis noctuenis
non expedit multitudine pſalmori
obruere inte llectũ et ex haurire ſpir⸗
tum vel extinguere · ſed quam diu
ſobrius eſſet inponituæ· pietatealß
figendus eſt et ſuo itinere dirigen
dus eſt ad deum ⸗ donec dilatato

4

toꝛde currere mapiat vſqʒ ad finem
opis dei · pꝰ modũ feruoris ſui habi

turꝰ9 tenorẽ⸗ niſi vel magna int᷑ada

tur negligẽaa vel onmnttatur volun
taria mſeria⸗ Ca-xxi.

Cit etiã quicũqʒ habʒ ſen

ti expediat · ꝙtũ huu dei ·
ſeruum redemptoris criſti deceat z

diei ⸗ paſſionis ipſius ac re dempceo
mis attencius recolligere beneficia
ad fruendum ſuauiter in conſcenci
a⸗ et recondendum fideliter in meõ

rtia · quod eſt ſpiritualiter mandu

care coꝛpus domini et bibere eius
ſauguinem: inmemoriam eius. qui
omnibus in ſe credẽtibus precrpit
dicens · Hoc faate in meam comme
moracionem· In quo etiam preter
eccatum inobiẽ quam impium ſit
Pormifteme⸗ tante dei pictatis eẽ im
memorem. palam ommbꝰ eſt: cum
amia hominis abeuntis ſub quolibʒ
ſigno cõmendatam memotiam⸗ ne
9

as ſit obliuiſa· Si quidem ſanete

huius ac reuerende commemoracio

nis niiſterium ſuo modo ſuo loco ſuo

tempoꝛe licrt œælebraẽ paues homi
nibꝰ quibus hoc creditum eſt miſt
erium rem vero niſterij · in omm tẽ
pore· et in omni loco dominaaonis
dei mõ q ẽditũ eſt hoc ẽ debite pieta
tis affcũ agere ⁊ trattare ⁊ ſumere ſi
bi in ſalutem oĩbꝰ in ꝓmptu eſt: qui
b diatur⸗ Vos aũt genus elertũ re
gale ſat᷑ doaũ.gens ſcã · ꝓplũs acqui
ſiconis: vt virtutes aãnucetis eiꝰ.
tui de tenebris vos vocauit in ãmã
bile lumẽ ſuũ ã ⁊ ſa cramẽtũſicut

ſum xp̃i ꝙᷓtũ xpᷣiane pieta

vtile ei ſit vna ſaltem aliqua hora

acapit adð vitã dignꝰ.ſic adꝰ moꝛtẽ

ſuã et in iudiaũ indignus: vem vero

ſactramenta nemo atapit niſi dignꝰ

et y doneus · Sacramentũ enim ſñ
re ſacramenti ſumenti moꝛs eſt tes
vero ſacrament etiam preter ſacra
mentum ſument vita eterna ẽ· Si
aũt vis et vere vis ommbus horis
tam diei ꝙᷓ; nottis· hoc tibi in cella
tua pᷣſto eſt · Ruociens in cõmemoã
aonem eius qui ꝓ te paſſus eſthu
ic facto eiꝰ pie ac fidelit᷑ fuis affcect
tus:coꝛpus eius manducas et ſan
guinem eius bibis · Ruam diu in eo
manes per amorem ipſe vero in te
per ſanctitatis 2 iuſtice operacõeʒ:
i eiꝰ coꝛpe ⁊ in eiꝰ mẽbtis ↄꝓputaris
Emde ecã c᷑tis (Caxxij⸗
horis ẽte lcõi vacadum eſt
FPortuita enim et vaia leet
io z quaſi caſu reperta nõ edificat:
ſed eddit animũ mſtabil em: et leui
ter admiſſa:leuius recrdit a memo
rtia. Sed ẽtis ingenijs inmmorãdum
eſt: et aſſuefaaẽdus ẽ animꝰ. uo
enim ſpũ ſcripture fc ſunt · eo ſpiri
tu legi deſiderant: eo eciã intelligen
de ſunt· Nu enim ingredieris in
ſenſum pauli: donec vſu bone inten
conis in lectione eius et ſtudio aſſi
due meditaconis ſpritum eius inbi
beris · Numc intelliges dauid: do
nec ipſa expergenea pſalmorum e
ius ipſos affectus indueris · Dicqʒ
de reliquis · Et in omni ſcriptura tã
tum diſtat ſtudium a leccone tũ
amicicia ab hoſpicio⸗ ſocialis aſf ee
cio a foꝛtuita ſalutacõe· Sed et de
cottidiana lcõe aliq̃t totidie in ven
trem fidelis memoĩe demittẽdũ ẽ·

quod fidel ius digeratur et r vſum

reuocatum crebrius rummnetur ; d
propoſito conueniat· quod intena
ni profiaat⸗ quod detinear animu·

vt aliena cogitare non hbeat. DHau

riendus eſt ſepe de lecconis ſeie af
fectus: et foꝛmanda oraco que lec

aonem interrupat · nec tam nnpedi

at interrupendo; ꝙ putiorem con

nnuo animum ad intelligenaam lec

tonis reſtituat Intenaoni enm ſer
uit läo, Si v̈e in lcõne deũ qtit qui
legit ·oĩa ꝗᷓ legit cooꝑãtur ei m hoc
ip̃m· 2 captuãt ſenſu legẽts 2 iſer
uitutẽ redigũt õnẽ leõnis inte lleetũ

in obſequium xpi Si in aliud decli

nat ſenſus legetasoĩa ẽ̃hit pꝰ ſemʒ
ip̃m. michilqʒ tã ſe netũ · ta pii inue

m in ſcriptuis: qð ſeu vanã glotn

am. ſcu x diſtortu ſenſu ſeu pꝑpᷣuũijĩ
tellectũ ·nõ applicʒ ſue ' maliae vel
vanitati: In ombz ei ſcriptuis legen
t. imaũ ſapiẽ debz eẽ tmoꝛ dñi · vt

j eo primũ ſolidet᷑ ĩteneo legẽtis · et
ex eo exurgat z oꝛdinet toaꝰ icoĩs

intellectus velſenſus. (Ca.xxiij·
Spũalibꝰ . Ga ri
palia nũꝙ; longe l! in te tũ

teœdat᷑ faale ad ea poſſet

ſe rebire animus aſſueſcat · 2 cũ illis
ſe mutuat iſtis ſy inhereat · Sicut

enim iã ſuß dietũ ẽ· non vir ꝓpt᷑ mu

lierẽ · h mulier ꝓpt viru creata eſt ·
nec ſpũalia ꝓpt carnalia. ſed carrna
lia. propter ſpirituaha Coꝛpoꝛa

lia. So nũc ecaa diamꝰ?qᷓ̃ manu

ali oꝑe coꝛꝑalit᷑ encẽt᷑. Nã ſut zZ a

lia corpis excerciaa ĩ qᷓbʒ necẽ ẽ coꝛ
pꝰ9 laborare · ſicut ſut vigilie ieiunia

2z alia huiusmodi ꝗᷓ ſpualia nõ nmnpe

diut h adiuuãt. ſi cum rone 2 diſcre
cõe fiãt Eue ſi ex in diſcretõis vicõ

ſic agãt᷑ · vt vł deficẽte ſpũ⸗vel lan

guente coꝛpore ſpiritualia inpediã

turqui ſic coꝛpori ſuo tulit bom ope
ris effectum · ſpiritui affettum· prox
imo exemplum. honorem deo ſacle
gus eſt · et horum oim in deum reugs
I25 quod ſc dm ſenſum apoſtoli nõ

videat᷑ etiam humanum hoc⸗et non
doceat⸗? iuſtum non ſit aliquando

caput in ſeruiao dei dolere · quod o

lim ſepe vſqʒ ad dolorem laborauit

in vanitate ſeculi. eſurire ventrem

vſ qʒ ad rugitum: qui ſepe ſuppletꝰ

eſt vſ qʒ ad vomitumſed modus ẽ i
ommbus habendus ˖ Affligendum
aliquando corpus eſt· ſed non cõte
rendum. Nam et corporalis excer
atatem ad modicum quidein valz.
ſed tamen vtilis ẽ· Propter quoð
etiã ad modicũ diat · h ẽ nõ in cõcu
piſ cẽcijs · ſ cu ra carms habẽda eſt
Agẽda vo ẽ ſobrie · ⁊ cũ ſpũali qua
dã diſ aplina· vt neqʒ in mõ eiꝰ: ne

qʒ inꝗᷓlitate · neqʒ in ꝙuãt tate appa

reat aliqᷓd qͥd non deceat ſeruũ dei

Eis enim ꝗᷓ in honeſta nrã ſut habũ
daaorẽ hõrẽ ẽcũdare debemus. ho
neſta vo nrã nulli9 egẽt · Nõ ſolum

autem nos.ſed et õnem vitam noſt
ram ꝙ;uis hominibus occultam ex

hibere debemus deo ſanctam et ho
neſtam omnemqʒ cõuerſaconẽ noſt

ram ſanctis angelis conſ picabilem

agere 2 delectabilemquamuis inẽ

domeſtitos patietes inclauſam-⸗

Omnia veſtra ait apoſtolus honeſ/

te fiat Grata deo res hoẽſtas et

ſcõꝝ amita ãgeloꝝ Propt qd atiã

dof
am
zut
ea⸗
/,
nat.
pleat

aeit

tzten
nnegt
isdi
medi
et n
dult
eſtm
dit

lbo.
tata
codin
tomen
toaupi
. ſaten
füpie
nierp
niͦ

vico
glan⸗
dia
nee
pen
olack
nes
tol

jubet aplus velari mulieres ꝓpter
angelos Rui cum procul dubio ta

die ꝙ nocte vobiſcum ſint i allis ve
ſtris vos cuſtodiẽtes et ſtudijs vñs
ↄgaudẽtes? coopantes: placet eis⸗
ſi etiã nullo homine vidẽte · ola ve
ſtra honeſte fiãt · Siue ergo mãdu
caris ſiue bibitisſiue aliqᷓd aliud agi
us: oĩla in noĩe dñi agite⸗pie: ſcẽ et

ſe ſatis ſobriam. ſobrietas
tua pornet Et cum mandu
cãsneꝗqꝙ tetꝰ mãduces: ſed coꝛpꝑe

am ñ oĩo ſuã negligat:h ð m eõſa ſu
auitaus d ñi vł ſcripturaruũ: aliqᷓt qð

æã paſcat mie ditãdo⸗lſæltem meõrã

do ſecũ rüinet 2 digerat · Sz et ip̃a

ncãtas nõ ſeculait᷑ non carnaht᷑ ex
pleat᷑ · ſed ſicut decrt mõachuũ⸗ ſicut

cõu eit ſeruo dei · Nã etiã quo ad ſa
nitatem abus to honeſtiꝰ? et oꝛdi

nacꝰ ingerit·tãto faaliꝰet ſalubri
us digerit · Obſeruandus ẽ ergo ſu

mẽdi modꝰ 2 tempꝰ/ abi qualitas ·

eæt quãtitas · fugiẽda ſunt ſupf lua ⸗

adulteina condmmẽta · Obſeruãdꝰ

eſt modꝰ. vt nõ eff undat qui come

dit animam ſuã ſup omnem abum.⸗
Cẽpus. ne ante horã· ualitas qᷓ
libꝰ vtitur coĩtas frat᷑nitats erxep
ta cauſa manifeſte ĩfirmtatis · De
cõdimentis vo ſuſf iaat obſecro· vt
comeſtibiles fiant abi vã.non etiã
tõcupiſabiles vel delectabiles Duf

ficit enim cõcupiẽ malica ſua Que

cũ vix à nullo mõ ptñſiẽ poſſit ad ſi

nẽ explẽde ncãtatis · mſi ꝓ viã quã

tecũq; delcãaoĩs: ſi æpit acepꝑe irr

Imanducas⸗ meſam tuãa p

tuo ſuã refectionẽ ꝓcurãte:mens ſu

taenta ab eis ᷓppætuũ ſuſeœpẽ belſi
adũſꝰ eiꝰ oblectamẽta fiüt duo cõr
vnũ ⁊2 ꝑicł icat᷑ cõtinẽca (Ca· xxv.

Eide ſicut dictũ ẽ de abo ſic
etiã de ſompno Caue ĩcytũ
potes ſerue dei ne totꝰ ali

qñ dormas · ne ſit ſompnꝰ tuus nõ
reqᷓes laſſi. ſepultura coꝛꝑis ſuffo
cati⸗ nõ Epacio i extictio ſpũs tui.
Suſſpecta res ẽ ſompnꝰ·z ex mag
pte ebrietati ſilis · Excœptis enĩ vie
is qᷓbꝰ in dornnẽte cũ coꝛꝑe · doꝛmi
tãte rõe nõ ẽ q̃ cont᷑ dicat · ꝙᷓtũ ad de
bitũ cõtinui ꝓfcũs.mil txis tã ðpeit
de vira nrã · ꝙᷓ qð ſompno deputat᷑
Iturus ergo in ſompnũ ſempꝑ aliq̃d
deſer tecuũ m meõtia vel cogitacõe.
in q plaade obdoꝛmias · qd nonnũ
Sᷓ etiã ſompmiare iuuet: qd ecã eui
gilãtem te exapiensin ſtatum te he
ſterne intencoĩs reſtituat · Sic tibi
nox ſicut dies illuminabitur· et nox
illunminacio tua erit in delicijs tuis⸗
Plaade obdormies in pace Lquieſ
ces. Facille euigilabis.2 ſur gẽs Faeol
et agilis eris adredeundum in id vn

de non totus receſſiſti Vobrium eni

cibum ⸗ ſobrium potum. ſobriumqʒ
ſenſum · ſobrius ſequitur ſompnus
Carnalis vero ille ſompnus et bru

tuset ſieut dictur lete ꝰab hominã

dus eſt ſerno dei · De quo vero pꝰ
cõgruã qetẽ facile ẽ ſenſus coꝛꝑis ⸗
mẽtis euocaẽ· ⁊ qi ſeruos domꝰ pa
triſfaĩlias ad oꝑa ncẽria ſp̃m ſuſci
tare 2 mittẽ· huiꝰ mõi ſõpnꝰ? etpe

ſuo · mõ ſuo · aſpnãdꝰ nõ ẽ¶ C· xxvi ·
ce eĩ prudẽs aĩimꝰ ⁊ deo de
dit hẽe ſe dz ĩ eella ſua ? i
ↄſãa ſua: ſicut prudẽs pa⸗

diat ſalomon in do mo ſua muliezem

lingioſam carnaem ſuam. led ad ſo
brietatem mori geratam.⁊ aſſue fac
tam ad obedienciamet ad laborem

paratam ·vbiqʒ inſtitutamet eſuri
re“ et ſauari ⁊ habudare et penuri
am pati· Habeat ſenſus exte tiores

non dues? ſed ſcruientes. inte tio
tes ſobrios et eff icates Dabeat om

nem omnmo domum vel famliam

togitaconum ſuarum ſic oꝛdmatã z

diſaplinatam vt dicat huic vade⸗
et vadat/et alio vei ⁊ veiat. et ſer
uo ſuo coꝛpori: Fac hoc et abſqʒ cõ
tradictione faaat Cui ſic ſemet ip

ſum vgit et oꝛdinat m oſciẽcia ſua.
optime ſibi credẽdus eſt et commmt
tendus in cella ſua . Sed hoc eſt per
feõꝝ.ł ꝑfᷣc iã ꝓfiaẽcaũ:qð ideo po

nimꝰ ĩapiẽtibʒ ? nouicijs. vt ſaat
qt deſit ſibi · 2 in q̊ habẽt extendere
intenaonẽ ſtudij ſu· (Ca. xxvij⸗
Ciẽdũ vo ẽ.qᷓa cũ de carna

li ł aĩali ſenſu.ł de ronali ſ.
ẽaa: vł de ſpuali ſapiã dil

in qͥ ſecũdũ diũſos ꝓfFcũs.⁊ ꝓſectuũ
puëtus 2 intencoĩs aff cus.hec oĩa

iuſis tpibzʒ poſſibile ẽ muemri 2 ta
hominũ geneàâ ſingła ſcᷣm hoꝝ ſta
tuũ ꝓprietates in ꝓfeſſione rligiois
in cellis ſit militãaa⸗ ;uis cr lle dig
tas et ſantte ſolitudis ſecretũ⸗⁊ ſoſi
taie ꝓfeſſionis titulꝰ.non ñ ꝑpfãs cõ

ueite videret᷑. q́ꝝ ſicut diat aplũs ſo
lidꝰ ẽ abꝰ.⁊ q̃ ꝓcõſuetudine oꝑata
tos habẽt ſenſꝰ ad diſcreconẽ boni
mali. In qͥ ⁊ ſi ronal qᷓ ꝓximꝰẽ ſa
piẽti vtcũʒ videret᷑ eẽ tolerãdꝰ. ſe d

Zte aĩalis. qᷓ non papit ea ꝗᷓ dei ſent

ſeimꝰ/et vnũ honnnẽ diſcabimus.

penit? putaret arcẽd. Sy occurrit

peætrus apoſtolus dicens de qᷓbʒdã.
Di ſpitũ ſanctum accœperunt ſicut
er nosego quis eram vt prohiberẽ
deum? Dpiritus emm ſanct9 bona
voluntas eſt Nec enim ſine grandi

ſcrupulo mentis a quacumqʒ promf

ſiomis altitudine arcendus eſt⸗ cui
teſtis inhabitantis et trahentis ſpi
titus ſancti bona voluntas ad eſt⸗
Siquidem ex duobus homnum ge

neribus cellarum habitacio ſupplen
da eſt · vel de ſimpliebus.qui et ſen

ſu et voluntate ad aſſequendam re

ligioſam prudenaam. feruentes ap
Paruerint et abiles · vel de prudent:
bus · quos religioſe et ſantte ſimpli
atatis conſtiterit eſſe emulatoregs⸗

Stulta vero ſuperbia vel ſuperba
ſtulnaa a tabernaculis iuſtorũ ſem
per procul ſit · Eſt autem omnis ſij
pPerbia ſtulta: qᷓ;uis non omms ſtul
ticia ſuperba · Stulticia eni ſine ſu
perbia nonnũquam ſimplicitas in
uenitur. que ſi ignorat fegtan eſt
docibilis · ſi nequit docæti. foꝛſitan ẽ
tractabilis. Et eſt propria tefugij
ciuitas ſimplicitat: cohabitacio reli

gionis·. miſi ſit talis que nolit humi
liati vel tam bruta. vt non poſſit

regi vel tractar · Hona tamen vo
luntas. et ſi multum eſt bruta non

tamen eſt deſerenda⸗ ſed ſalutati

conſilio ad labonoſam et actuoſam
vitam tranſmittenda⸗ Huperba

autem quantumuis ſibi prudens

videatur dimittenda eſt ſibi et abi
genda: Sieni admittitur ſuperbus
prima die qua ingre ditur habita
re incipit leges dare, Cnmium

enn
unt ſiut

niebed

na⸗ ong
mngerd
nchpukl
geſte au
hansſi
6 30 eſt⸗
mnum Ge
dſplen
gietſien
endamte
ntrg
ihndenn
ncrfept
runtrg
lipe
Coiſen
omns/
nusſal
niſneſ
atn
tnnc!
Kemi
ari
nendt
lehen
n
NTN
ata
ſar
R
bapertn
deng
aabi
gerblis
irn

miun

do ſtultus diſerte non pt zs iuenit ·
Sollicite ergo et prudent ppẽdebũ
eſt quis adnmurtat᷑ ad habitadũ ſecũ

Eui enim habitat ſe cũinõ mñ ſeip
ſu qlis ip̃e eſt habet ſecũ· Malus g½
homo nũꝙ; tuto ſecũ habitat: qͥa eũ
malo hoĩe habitat et nemo moleſti
oꝛ ei ẽ ꝙᷓ ipᷣe ſibi · Nam ⁊ inſ ami ⁊ ni

mũ dolẽtes. ⁊ q̃ non ſans q̃cũqʒ de
cauſa mẽtis ſue bene cõpotes ſut⸗

cuſtodiri ſolẽt net ſibi reliq̃ ł cõmit
ti?ne ſollitudine ſua male abutãtur
Admittãtur ergo aĩaleshunmnles
paupes ſpũ ad cohabitacoonẽ erlla

rut hvt hat ip̃i roõnales ac ſpuales?

nõ vt ꝓpt᷑ eos ip̃i qui hoc ia eſſe me
rzueruũt conuertãtur tetroet effiaãat

aĩmales Duſeapiantur in oĩ beniuo
lẽaa caritatis· poꝛtẽtur m oĩ paaẽ

na benigtatis: ſed qui eis compae
unt non cis ↄfoꝛmẽtur: nec ſic quae
rãt eoꝝ ꝓftcttum? vt ꝓ eoos togã
nuir ĩcurre re ꝓpoſit in vligiõe rigois
Nde eĩ ſubintrauit iam de

Ca Nxx vin⸗

ere alieno ſuptuoſa⸗ ⁊ ꝙtũ

hoc oẽs effã ſimꝰ aĩales Himiſſam

ci nobis a pãbus nũs iure heredita
rio foꝛmã pauꝑtatis et ſcẽ ſimplia

tatis ſpeciẽ. verũ decorẽ domus del

alienates a nobis et a cællis nes: ꝑ
manꝰ artificũ exquiſitorũ cællas nõ
tam hetemitcasquam aromahtad
edificamꝰ nobis· ſingulas ĩttulo cẽ=

pudoꝛ ſinit ambicaoſa cealla
edificaco?et abie cta ſ cã ruſtiata
teſicut ſalo mõ diet ab altſſimo ere
ata. qſi religioſas qᷓſ dam nobis cre
amꝰ habit agonũ honeſtates:ĩ qᷣbʒ
tantu ẽ cõpaſſum aĩalibʒ? vt peneĩ

Rim ſoliborum tõcupiſcõcas otuloꝝ
noſtrorum de ele moſims pauperu.
Awmputa domine ob probriũl centũ
ſolidorum a cœllis pauperum tuoru-
Cur non pociꝰ centum denariorum
Cur non po aus nulloru. Cur non
pooꝰ grat: S filij grẽ ipi ſibiediſñcat
Cuid reſponſum eſt moiſ · cũ cõm
maret tabernaculum: Nide mqt om
nia fauro ſecũdum exẽplar⸗ quod
nbi in mõte oſtẽſu ẽ · Nõ enĩ a ſe cu

li hommnbz. detet fier tabernaculũ

dei cum homimbꝰ ipſi quibꝰ in aln
hidine mẽtis oſtenditur exempilar
veri decoris domus dei · ipſi edilicẽt
ſibi ꝓpñ quibus ſollietudo imteioru
ſuorumcotemptum 2 negligẽaam
dict ommũ exteiorum ſuorum ipi
cdiſicent ſibi oꝛmam paupꝑtatis z

ſancte ſimpliaraus ſpeciem· ⁊ pat

ne frugalitatis hqniamenta nulla ſic

apt abit artiſicum induſtria⸗ ſicut

eorum negligenaa Ergo obſecro ĩ
pere grinatõe huius ſeculi ĩ miliaa
hac ſuper certam edifiemus nobdis
noñn domos ad habitandum ſed ta
bernacula ad deſerendum vtpute
ato inde euo candi et migratuiĩ pa
triam et auit ate m noſtram et in do
mum eternitatis noſtre· In caſtts
quippe ſumus. in alieno militamꝰ?ꝰ·
in alieno laboramus aale eſt quie
quid naturale eſt · umquit non fa
alẽ ſolitario. eſt et ſufficecens nature
et congruum conſcienae ipſum ſibi
tellam de virgis contexære · de luto

plaſ maẽ Vnekjopere decẽtiſſine

rendum! Credite michifratres et
venam vobis experiti nõ cõtigat⸗

„

quia pulch tudĩes iſte ⁊ Forẽſes iſts
honeſtates cate vile 45° ſitum ener
uãt⸗ 2 maſculinũ animu effeminat.
Nã et ſi ſepe ĩpo vſu ſapiũt eaꝝ de
leetaciões· æſi ſut aliqui qvtãt᷑ huiꝰ
modi ß⸗ non vte ntes · tñ coõtemptu
meli ꝙ vſu extctur 2 dicũt huius
miodi affcões· Cõferut eaã ñ modi
cũ intioĩbʒ nũserxtiora nrã ad ſumli
tudimẽ mẽtis aptata et cõpoſita. ⁊
bono oſito ſuo mõ rñdẽ ca · Pau
perioꝛ cultꝰ in aiijs frenat cõcupiſ
cœnaam⸗ m alijs e circa amorem pau
pertatis affiat cõſaẽaam · Sed et
intentum intenoribus ſuis animum
magis decẽt iculta oĩa et neglerta
exteriora quibus incola domus ani

mus ipſe ſe pius alibi conuerſati di

noſatur · ſe qʒ al bi magis occupatã

intencio ſancta denũcat et eficaa

ter bone cõſacae cõſiliat mterio raꝰ

eui oĩa extetiora viluiſſe renũcat.·

Obſſe cro ergo vt maneant celle ille
delicaciot s ſicut facte ſut· ſed non

creſcat numierus earum ⸗ ſintqzin
ualitudinaria fratribus aĩalibus ee
i firmorbz donet cõualeſ cãt· hoc

eſt maplãt deſiderare non valitudi
natia infirmorum⸗ſed tabernacula
mlitaneaum i in caſtris domini · Ma
neãt etiam m exemplum poſtris ve
ſtris a E tles habuiſtis 2 ſpreuiſtis.
Vos at qᷣſ Pit ales eſtis. ſicut hebrei
ideſt tüſeutes · ñ ñ hutes hie auitatẽ
manẽtẽ h f utura mrẽtes edificate
vobis ſicut cpiſtis caſulas ĩq bʒ ha
bitens In caſulł eĩ habit auert pꝛẽs
nu habitantes in te rra pmiſſioĩs qſt
m aliena cum coheredibus promil
Gonis eyſ pectantes fundamenta

babentem auit atẽ cuius artifex 3
conditoꝛ eſt ipſe deus: nõ acœptia
repromiſſiombus· ſed a longe eas
aſpiaentes et ſalutantes et conſi
tentes⸗ quo miam pere grini ſunt et

hoſpites ſuper te rram Mui enĩ hoc

ditunt ſigmficant ſe patriam inqui
rere me lio rem .· hoc eſt eeleſtem · 7
arco patres noſtri in egypto et the
bayda ſancte huius vire ardentiſſi
mi emulatores. et in ſolitudimbus

de gaetes auguſtiat⸗ aff licti.qbꝰ dig
n ñ erat mudꝰ. iß̃i i bi æilas fabri

cãt in qᷓbꝰ tecti tatũmõ ⁊ ccũſvptia

tirbine ⁊ a pliuia tutabãt In qbꝰ
hemin te fru galitatis delicijs aff iu

Etes locuplet abãt multos. ipſiegẽ

tes Jp̃i s q noĩe digmꝰ appellẽ neſ

no⸗hoĩes cæleſtes an angelos treſt

ees · degẽtes ĩtris h vuſatõeʒ habẽ

tes in œlis · laborabãt maĩbus ſuis.
2⁊ de labore ſuo pauperes paſœbãt

eælurientes ipſi· et de vaſtitate here

im vrbium carteres alebant 2? infir
mos et in quibuſlibet neœſſiranbꝰ
poſitos ſuſtentabat · viuentes de la
bore manuum ſuarum · habitantes

2 in n abore manuum ſucaꝝ ( Q· rxxix·
. Vid ad hec diccemus nos

non animales, ſed anima
lia terrena⸗ adherẽtes ter

. Te⸗ et ſenſibus carnis noſtre ĩ ſenſu

carnis noſtre ambulantes et ex ali
enis mambus pendentes? Ruam
uis ↄſolat᷑ nos ĩ hocip̃m aliqte nꝰ il

ie qui cum diues eſſet pauper pro

nobis Fattus eſt et qui voluntane
paupertans dedit precœptum / ip̃e
eiul dem paupertaus m ſemetipſo

nobis formã dignatus ẽ Bmoſtrare

õ

a

fert
aptg
drtag
atanſ
rtit
unihe
zmingti
den
wetthe
rxnnil
dmbus
ſoddig
Esfabe
Gptn
p⸗
sl
ipfagi
pllin
grostat
R
teni
Nb
nanta⸗

snes
ſdum
heitetn
ſtriſni
sttein
1n
ird
upriß⸗
um/
uchi
ola

Vr enim ſaant ewangelia pauꝑes

quid eis facendũ ſit ipᷣe et:ã a fide
lius paſci voluit: nonnũꝙ et ab infi
delibus. hvt fideles facxret · vite ne
eeſſaĩa nõ recuſauit acape· Ded et
inprimitua ecãa paupes illos ſcõs
qui ꝓ xpᷣo rapmam bonorũ ſuorum
perpeſſi fuerãt vel ſecũdum ꝓfertio
nis cõſilium omnia reliquerant ! vẽ
diderant et fratribus fidel bus coĩa
efficerant quãta ſollictudine · quan
ta pietate ſancti apoſtoli alendosa
ſidelibus procurabant/et liber actu
um apoſtolorum et paulus in epiſt
lis ſuis manifeſte de monſtrat· C ð
et ſi conce ditur libenaushoc ipſum
domino pre apiente et oꝛdin ante e
wangelium annuaãtibus ex aplo

rum tamẽ auctoritate non ne gatur

etiam ewangelice viuẽtibus; ſicut
et ſanctis illis pauperibus qui tunt

erant in iheruſalem · Rui etiam ob

hoc pauperes ſanttivocantur: quia

improfeſſione ſanttitats et coĩs vi

te nomen dederant · et ſemzipſos in

hoc ipſum ſponte pauꝑes effecxrãt

Euod enim apoſtolus ſe uetiſſima
auẽte quibuſ dam denũaat . vt qui

non wt operari non manducet ; cõ

tuo oſtẽdẽs ð qᷓbꝰ dicẽt ſubiũxit di
cẽs :· Audiuimus emm quoſ dam in

ter vos ambulantes inquiete nichil

operantes: ſe d curioſe agẽtes Nijs
autem qui huiuſmodi ſunt denunda
mus et obſecramꝰ ĩ dño iheſu xp̃o.
vt cum ſilenao perante ſuum pa
nem manducẽt. Duum / hoc eſt ſuo

labore paratum et acquiſitum⸗ Et

tam. ne illos ꝙ,tumuis inquietos

mil operantes curioſe agentes no

H — „ —„ ——
nomen tamen domini ſuper ſe inuo
catũ habentes· quaſi expoſuiſſe vi
deretur et abieciſſe: ſtatim intulit di

txcens; VLos autem fratres nolite deſfi
cœre benefacẽtes: in criſto iheſu do

nnno noſtro · Act ſi dicerer Et ſi illi

perſeuerant in negligẽaa ſua: vos

tamen in ſuſtentandis eis nolite de
ficere a benefiaẽaa veſtra. ¶um er
go ſeueriſſime ſuperius denunaaue
rit, non manducaudum.nõ volenti

bus operari poſtmodum vero non

valentibus operari/ſed mihil operã

nbus aliꝙ; to ſe exhibuerit clemen

caorem:poſſemus dicẽ ſecũdum tex

tum verborum eius nec omnino ab

ertaret a vo.nõ volẽtibus ꝙ;uis va
lẽtibus intent atam eſſe illam ſcueri

tatem. volẽt: bus vo et nõ valẽtibꝰ

indulgenaam illam Ded cum etiam

iſtis denunaet. et obſecret in domi

no ih eſu criſto · vt cum ſilẽco panẽ
ſunm mianducent ; Videntur non ſu

um panem maducaè mſi ſuum eum

eſfiaãt operãdo. q;tum opeâti poſ

ſunt ſub teſtmmomo dei z cõſcienne

ſueæ· Ignoſce donnne ignoſce excu
ſamus ter guiſamur ·ſe ð nõ eſt qui

Abſcõdat ſe a lumme vitatis tue.q8

ſicut illuminat cõuerſosſic etiã fe it
auerſos · Non eſt enim occultum a
te os noſtrum⸗quoðd feoſti ĩ occulto

hominum. Nos autem nobis met
ipſis faomus illud occultum⸗qa vix

eſt às qui in eis que ad te ſut experi
ri velit quit poſſit · et q promptiſſi

me poteſt quãdocumqʒ ſecũdum cat

nem vel ſe culũ ſiue timoꝛ impuleit⸗
ſiue cupiditas traxerit · Ded et ſi
Fallmus homines inſcios:non noa

permittas quaſi volẽtes Fallere te
fallamus noſ metip̃os· Non labora
mus qᷓa non poſſumus vel nõ poſſe

nobis videmur ·; vel a cõſue tudine o
cij et deliaaꝝ noſtraru nos nõ poſſe

effeamꝰ?· Adoremus ergo et proa

damus ſemp et ploremus coram te

qui feaſti nos · et qui in hoc ipᷣm pec
cato noſtro mamſeſto· iudiao tamẽ
tuo occulto foꝛmaſti nos · vt foꝛſitã

q̃a non multũ hoc volumus non poſ
ſumus.ł q̃a noluimꝰ cum potuimꝰ.
cum volumus non poſſumus.Veſca

mur ſaltem ſecundũ penam ade pa

ne noſtro ſi non poſſumus in ſudore
voltus nuũ⸗ in ſudore coꝛdis noſtri.

in lacrimis dolorisſi non poſſumus
in ſudore labotis · Magnam hãc iac
turam ꝓfe ſſionis noſtte ſupp leat pi
etas ac deuocio humnliate cõſcenee

Sint nobis laẽme noſtte panes die
ac nocte⸗ ꝙᷓ diu dicit anime noſtre ·
vbi eſt deus tuus. hoc eſt ꝙ; diu pen
egrinamur a domino deo noſtro · et
a lumine woltꝰ eius. Nnũ quidẽ erat
necſſarium · ſed qui nec in vno figi
mur.nec in multis excerœmur 'in aͤ
oꝛdine cõputabimur? Vnnam cum
illo de quo apoſtolus dietei qui nõ
opatur credenti autẽ in eũ qui iuſtiſ
cat inpium. reputatur fides eiꝰ adð
iuſtiaamſecundum propoſitum gra
ae dei · Vtinam cum peccatrice illa
cui multum dimiſſum ẽ⸗ qͥniã multũ
dilexit. Et beata anima que hoc iu

diao apud donnnum meruerit iuſti

ficari iudieo diligencuum nomen do
mini vt obmiſſa omni iuſtiaa opꝑm
et ſiduaa meitorum. ĩ hot ſolo· iuſti
ficetur⸗ quoniam dilexit multu⸗2

D

et indulgẽdo te de? Lteibuaso magꝗ

eſt diligeuti conſaende ipſa dilão
tua· demde vero vita eterna⸗ Sir
fratres obſecro nõ excuſemus nos⸗
ſed accuſemus nos et confiteamur
Et qui magni uominis vmbram et
perſonale quddam perfertionis fig
mentum apud homines indumm?ꝰ?
apud deum vſcenae noſtre cognoſ
centes paupertatem non vſqʒqua

qʒ recdamus a veritate t? vent.
liberabit nos⸗ Caxxx.

Einde etiam docendus eſt
animalis incipiens. et xp̃i
tirũtulus deo appropinqua

xæ vt et deus appropinquet ei Dic

enim nos ãmouet propheta Appro

pinquate deo⸗et ipſe aꝑpropinqua

bit vobis · Non ſolum enim foꝛman

dus eſt homo et faciendus · ſed 2 vi

uiſicandus · Primo enm deus foꝛ
mauit hominem ˖ deinde inſpirauit

in faciem eius ſpiraculũ vite⸗z fcũs
ẽ homo ĩ aiam viuẽtem · Cormacio

hommis iſtructio ẽ moralis· vita eiꝰ
amoꝛ dei ẽ· Hũc fides cõtipit · ſpes
pꝓturit carit as foꝛmat et viuiſicat
Amoꝛ enim dei . vl amoꝛ deus. ſpi
ritus ſanttus amoni hominis et ſpiri
tuiſe ĩfũdẽs. aff icit eũ ſibi:⁊ amãs

ſemetipm de hole deꝰ vnũ ſecũ effi
cit 2 ſpm eiꝰ et amorem eiꝰ. Sicut

eni nõ hʒ coʒpus vñ viuat · ñ de ſpũ
ſuoſic affcũs hominis q̃ amor dici
tur ñ viuit: hoc ẽ nõ amat deũ ñ de
ſpiritu ſantto· Amorem ergo deiĩ

homie ex gracia genitum letctio lac

tat:me ditacio palſcit · oratio confoꝛ
tat et illuminar⸗ Animali vero et
nouo in ceiſto homini ad excitanda

eius interiora/ melius et tuaus pro

ponunt legenda et meditada Ldẽp
toris noſtri exteriora ad oſtendedu

ei in eisexemplum humnlitatis, pro

uocaconem catitatis·2 affectum pi
etatis: et de ſcripturis et tractatibꝰ
ſanctorum patrummoralia queqʒ
et plamora: Ponẽda ſunt etam ei
geſta et paſſioes ſanctoru: vbi nec

laborandum ſit ei in planice hiſtori

ali: et ſemper aliquit occuràt quod
nouicij ammum exatet ad amorem
dei 2 ad cõtemptum ſui Poꝛro alie
hiſtorie deleetant quidem cum le gũ
turſed non edificãt: quĩ pocus mẽ

tem inficunt. z tempore oracionis.

velſpitualis meditauonis. in vtilia
queq; vel noxia faaunt ſcaturie de

memoria. Jectionis quippe modum

ſimilis meditaco ſequi ſolet · Diffi
alium etiam lectio ſcripturarum ani
mum fatigat:nec reficit teneriorem
animum.ſed frangit intenaonem:

hebetat ſenſuł ingemũ · ( Ca· xxxi·

O◻’

Dcndus etiam eſt in oàa
one ſua ſurſu coꝛ leuare ſpi

N tuali᷑ orare· a corpoibꝰ vl
torporũ ymagimbus cũ orat vl de
um cogitat ꝙ; longe poteſt re cedere
Ammonendus eſt · ꝙta poteſt pPuĩ
tate coꝛdisintendere m eum cui ſac᷑
ficuum oraconis ſue offert: ſeipſum
attendere qui offert: intelligere q̃dð
et quale ſit quod off err Ruantum
emm videt vel intelligit eum cui of
fert: tantum ei in aff eetu elt · et ei a

moꝛ ipſe mtellettus eſt Euantumʒ

ipſe ei in aff ectu eſt tantum ſapit ei
hoc ipſum · ſi dignum deo ẽ quod of
fert: et in eo ſibi bene eſt Huiuſ mõi

tamen homimi orant: vel meditanit

ſicut iam dictum eſtmelius ac tuaꝰ
proponitur ymago dominice huma
mitatis et natiuitatis paſſionis eiꝰ

æt vſurrexionis Ut infirmus animꝰ

qui non nouit cogitare niſi coꝛpora

et coꝛpoꝛalia: habeat alq̃t cui ſe af

fiaat:cui iuxta modum ſuum:pieta
tis intuitu inheat · Eſt quippe m Ffoꝛ
ma meditatoris · in quo ſicut le git
in iob. homo viſitans ſpeaem ſuam
non peccet · Doc eſt cum intẽſioĩs
ſue intuitum in eum digit · humanã

in deo ſpeaẽ cogitando⸗ a vo vſqʒ

quaqʒ nõ recædit: vt dum per fidem
deum ab homine non diuidit ˖ deum

aliquando in homine aſphẽdere ad
diſcat· In quo pauperibus ſpiritu z
ſimplicoĩbusfilijs dei:tanto primũ

ſolet eſſe affectus dulaor· ꝙ; to huã
ne nature propiquioꝛ:poſtmodũ vᷣo
fide migrante in affertum ampleꝝ

ates in me dio coꝛdis ſui⸗ dula amo
tis amplexu criſtum iheſum totum

homi nem · propter hominem aſſ ũp

tum ˖ totum deum propter aſſumen
tem deum ˖' inapiunt eum iam non

ſecũdum carnem cognoſcœre ꝙ;uis

eum necdum ſecũdum deum plene

poſſint cogitare Et ſant: ficando eũ
in coꝛdibus ſuis offerre ei amãt vo

ta ſua que diſtixerunt labia ſua po
ſtulaciones: obſecraciones oracio
nes.graciarum actioneg: ꝓ tempo
re pro cauſa congruẽtes · Düt enm

oraciones:alie breues ac ſimplices
ſicut eas foꝛmat volũtos ſeu neſceſ
citas orãtis pro cauſa ĩcidẽti : Alie
ꝓlixioẽs et rõnabiles.ſicut ĩ ĩqſiciõe

vitatis. petẽtes.ꝗqᷓrẽtes · pulſãtes

donec inueniant · acepiant et apet
riatur eis Alie alacres ſp ituales et
fecunde in aff ectu fruentis et gau
dio grade illuminantis. Et ipſe ſut
quas apoſtolus alio ordine d inume
rat. obſecraaones oàaones poſtula
caones: et gracarum actiones⸗Nã
poſtulaoo eſt ꝙᷓ primam poſuimus
arca obntienda temporalia 2 neteſ
ſaria aliqua vite huius in qua de9
poſtulantis quidem approbat bonã
voluntatem⸗facit tamẽ quodð meliꝰ
ipſe iudicat et dat libẽter ſequi be
ne poſtulatem Ipſa eſt de qua pſal
mſta ait:quoniam adhuc et orauo
mea in beneplaotis eorum. Hec eſt
etiam hominum nnpiorum · qa õmũ
cõmuniter eſtſed maxime filiorum
huius ſeculi · deſiderare ſalice t trãql
litate m pacis/ſanitatem coꝛporis·
temperiem aetis et alia que ad vi
te huius ſpectant vſum et neceſſita
tem. et ab vtenaum voluptatem⸗
Pro quibus qui fideliter poſtulãt.
Suis non ea poſtulent· ñ ad neceſſi
tatem⸗ tamen et in hocipſo volunta
a dei ſuam ſemper ſubicunt volunta
tem⸗ Obſe cracio vero ẽ exterecijs
ſpiritualibus anxia ad deum inſtan
aa In quibus ante gracam ſuccur
rentem qui apponit ſaenciam nõ ap
ponit niſi dolorem · Oracio vero eſt
hominis deo adherẽtis affeetio· z fa
miliatis quedam et pia allocucio et
ſtacio illuminateæ mentis· ad fruen
dum deo diu liet · Poꝛro gratcia
rum actio eſt in intellectu⸗et cognici
one gracie dei bone voluntatis inde
ficiens et irreflexa in deum inten
cioenam ſi aliquando val non ſitx⸗

vel toꝛpeat fiue actio exteriorx.ſi

ue interioꝛ affect io Hec enim eſt de
qua dicit apoſtolus Velle michi ad
iact · perficere autem bonum non
muenio⸗. Ae ſi dicat. Demper qui
dem ad eſt ſed aliquando iacet/ hot
cſt mefficax eſtqͥa bonum opus ꝑfi

cere queroſed non muenio. Hec eſt

caritas/que numꝙᷓ deficit · ipſa enĩ
eſt ſine intermiſſione oracio ſeu gra
ciarum actio⸗ de qua apoſtolus ait
Sine intermiſſione orate⸗ gracias
agentes ſemper. Eſt ennn iugis ꝗᷓ
dam bonitas mentis et bene conpo
ſiti animi/et ad deum patrem in fili
is dei bonitatis eius quedam ſimmnli
tudo orans pro ommbus ſemper et
gracias agens in omnibustot mo
dis in oracione vel graciarum actio
ne ſe in deum iugiter refundens. t
in ſuis vel neceſſitatibus⸗ vel conſo
lacionibꝰ ĩ proxiĩ etiã ł cũ paſſioĩbʒ ł
cõgratulacionibꝰ.cauſales ĩ hoc ma
terias inuenit pius aff ettus⸗ DHec
autem tota iugiter in graciarum ac
cionibus eſt. Cui ſic eſt · ſemper in
gaudio ſancti ſpiritus eſt· In poſtu
lacionibus ergo pie et fideliter orã
dum eſt. ſed non eſt illis ꝓtinaater
inherendum⸗ quia nos non ſcimus
ſed pater noſter qui in celis eſt·
quit ĩ temporalibus iſtis neceſſe ſit
nobis · Obſecracionibus vero inſiſ
rendum eſt ˖ ſed in omni hunmlitate
et paciencia:quia non afferunt fru
ctus. niſi in paciencia · Non num
quã enim cum cœlerius gracia non
ſubuenit · fit obſecranti celum ene

um. et terra ſua ſerrea⸗ et cum te

licta ſibi humani humani coꝛdis

Suricia a5 votum exaudiri nõ mere

tur/ anxietas deſiderãtis negari ſibi
eſtimat quit quit differtur· Cumqʒ

ſicut cananea illa preteriti ac deſpia
ſe in gemeſat: quaſi in imũdioam ca

nis preterita ſibi peccata ĩputarivel
improperari ymaginatur · Nonnũ
Sꝙỹ vero non ſine labore petentes ac
apit querens muenit· et pulſant
aperitur et coſolaciones ac ſuauita
tes oraconisinuenire · tãdem aliquã

do meretur laboꝛ obſecracionis ¶206
numẽꝙ; etiã pure oraconis aff ectꝰ⸗

et bona illa aſfectionis ſuauitas nõ
inuenitur/ſed quaſi inuenit · cum nõ
petentem.non querentem non pul
ſantem et quaſi neſcientem gracia
preuenit et tamꝙ; genus ſeruorum
ſuſapitur in menſa filiorũ: cũ rudis
adhuc z inapiens animus in eum o
rãdi aſſumitur affectum/qui pro p
mio ſanttitatis ᷣ ddi ſolet mitis per
fectorum · Ruod cum fit agitur · vt
vel in iudicum ſuum non licœat neſ
cre negligenti quid negligat: vt
prouocaco catitatis amorem in eo
racie vlero ſe offerentis accendat
gn quo prochdoloꝛ multi falluntur·
qui cum paſcuntur pane filiorum⸗
iam ſe filios eſſe arbitrantur et deſi

agentes vnde proficere debebant ex

viſitante graoa euaneſcunt a conſa
ænca ſua:/ arbitrantes ſe aliquit eẽ
cum nichil ſint: et ð bonis domini nõ
emendantur · ſed indurãtur et fiũt
de quibus diat pſalmiſta· Innmmia
domini mentit ſunt ei: et erit temp
us eorum inſecula Et illud ¶auit
ægos ex adipe frumenti: et de petra

melle ſaturauit eos· Paſcuntur ei

6

a patre do aliqnãdo dᷣe precioſioẽ
ſubſtanaa grade ſerui vt affettent
eſſe filij· ipſi vero gracia dei abuten
tese ff iciuntur immici Vt enim abu
tantur etiam ſcriptuis ſanctis ĩ pet
catis vel concupiſcencijs ſuis.rebe
untes ad eas poſt oracones dicũt
ſibi illud vxoris manue Si dominꝰ
voluiſſʒ nos occidẽ.nõ ſuſcipiſſet ſa

criſicium de manibus noſtris⸗

¶ ncipir ſcs libello be. H⸗ CaI.

Vam dilerta tabernatu
ia tua. domine virtutũ
in quibuspaſſer inuenit
ſibi domum et turtur ni
dum vbi reponat pullos ſuos Palſ
ſer inqᷓm naturaliter animal vicio
ſum eſt · mobile· leue⸗ impoꝛtunum
garrulum ac pronum in libidmem⸗
Et turtur luctus amicus: opatæ ſoli
tudimis fammliais incola:forma ſim
plicitatisexemplum caſtitatis Ille
ſibi in eis muenit domum quietis⸗⁊
ſecuritatis illa ſibi nidum vbi repo
nat pullos ſuos · Cuid ſunt hecen
ſi iuuenum naturaliter calidus ſan
guis et feruidus animus· etas labi
lis. cutioſitas mnquieta: 2 vilis ma

turitas-ſeius animus caſtus ſobriꝰ

pteſus extitiorum·et intra ſemerip
ſum ꝙtum poteſt recondens ſemet
ipſum · Quorum alterum ĩ taberna
culis domini virtutum in diſciplina
cellarum inueit ſibi ab omibusvicijs
quietem. firmamẽtum ſcabilitans
et mãſionem ſecuritatis alterumꝰe

ro ĩuleit ĩ ſecreto clle⸗ ſecreciorem

recœſſum cõſciẽcie· vbi reponat ⁊ nu
triat ſanctarum affectionũ ſuarum
fructꝰ/2 ſpũalis ſenſus ↄtẽplacõis

Paſſer ſolitarius in tecto·hoc eſt in

altitudme contempladonis calc àe

amae habitaaonem carnalis cõuer
ſacionisturtur in infiotibus fecũda
tur⸗ et gaudet in fructibus humilita
tis · Perfecti ennn quiqʒ · et ſpiritu
ales qui turturis nomine deſignãt᷑.
cum ad firmamentum ⁊ robur virtu
tis ſue per virtutem obiẽ ⁊ ſubiecti
onis peruemũt · premüt ſe ſeper ac
deicunt in id quod mapienaum eſt
Et vnde inkfra ſe deſcendunt · inde ſu
pra ſe aſœendunt ˖ Et humiliando ſe
magis ꝓfiaunt · ꝓpter fruetꝰ ſolitu
dmis. qui ſunt frequentes et ſubli

mes exœſſus contemplaconis. nõ

arbitrantes eſſe negligendam con
ſaenaam voluntarie ſubiettionis· v
ſum ſoaalis vite et dulcodinem Frat᷑
ne caritatis Jdeo vir ſpititualis eta
am coꝛpore ſuo ſpiritualiter vtens
ſeruitutem eius quam habet anima
lis per vim coactamracõnalis pen
tonſuetudimem ſubactam⸗ aceipere
meretur quaſi naturaliter affectam
Ebi illi ẽ obedienaa neceſſitatis · ip̃e
eã hʒ caritatis · Vbi illi virtuts · ipſe

hʒ ſibi eas conuerſas in mores Ili

vero paſſeres dei ſurſum tendentes
ad ea que perfettorum ſunt⸗ non
preſumpcone elacionis ſed amoris
pietate2 in paupertate ſpiritus ſui
ſublmata non repelluntur vt elat
ſed ſuſapiuntur vt deuon et aliquã

do merentur hoc expermi quo ſpiri
tuales Frui,- Et ſemper eorum affet
ant ymitari vitam actiuam ad qꝝ

arabiunt conſolacõnem contempla

tuam. Sicqʒ vno ſpiritu liœt non
vno greſſu gradientes eque proſie

unt ſpirituales in humli ⸗ et inapi

entes in ſublimi. Et hec ſunt cella
rum bene oꝛdmatarum⸗ ſancta cõ
meraa ſtudia veneranda⸗ ocane
gocoſa:quies operoſa. caritas o⸗
dᷣmata mutuo ⸗ in ſileneo ſibi collo
quiam abſenaa abmuicem ſe ad in
uitem magis Ffrui⸗ Proficere de mui
cem. et cum ſe non vibent adinuicẽ
in alio videre quod mitandum eſt⸗
in ſeipſo non niſ quod flendum eſt⸗
Ego vero ſicut diat propheta vir
videns paupertatem meam⸗ tcum
alienas diuicias conputo in memʒ
ipſo erubeſco et ſuſpiro⸗ quia quoð
tracto in alieno: mallem experiri in

proprio. De duobus quippe malis
tolerabilius eſt quod amas nõ vide

re. ꝙ; videre et id nõ habere: Suis
non ſit de bonis domin Hona enim

domini videre amare eſt amareve

ro· videre eſt · Ideo nitamur ꝙtu
poſſumus/ vt videamus. videndo
intelligamus/ intelligẽdo amemꝰ.

vt amando habeamꝰ· dñe ſup hoc

ante te omne deſideium meum ⁊ ge
mitus meus a te non eſt abſconditꝰ
Be rona

E aſmali ergo ſtatu trã
ſeuntes ad racionalem
vt de racionali tranſea
mus ad ſpintualem tra
ttãndo/et vtinam proficiendo⸗ pr⸗
mo ſcire debemus quia ſapiencia
ſicut in libro nominis eius legitur
preoccupat eos q̃ cõcupiſcũt eã ⁊ oc

curtit eis. 2z ondit ſe in vijs hilartt᷑·

—, — —

— — — — — — K

—

n
mne

ml
la
et
du

nial
pon

bax.
teh
auet
N
ſt

ſendn
1Xmui
nict
uneſt⸗
dumeſt⸗
gen de
Nme dm
vnem
gugerd
eperan
pemals
gnoͤniͤ⸗
rlis
manm
martt
mit
rrd⸗
mn

+

ſicut ĩpꝛofiaẽdo ſic eæ in meditãdo

in tractãdo attingens vbiq; ter
ſui mũdiciã. Adiuuat enĩ deus vol
tu ſuo ſe intuẽtem: mouet ac promo

uet: et attrahit ſpeces ſummi bomi
ſe contemplantem· Cumʒ racio pro

ficendo in amorem ſurſum aſcendit
et amãt et deſideranti graaa cõdeſ
cendit · vnum ſepe fiunt⸗que duos
illos ſtatus effiaunt/ que ſunt racio

æt amoꝛ · et que ex eis effiauntur⸗ſi

ſeaenaa et ſapienaa · Nec iam poſ
ſunt altrinſecus tractari vl cogitai:
que iam vnumet vnius operacioĩs
ac virtutis ſunt/⁊2 in ſenſu intelligẽ
tis et in gaudio fruentis Ruamuis
ergo diſtmiguendus ſit alter ab alte
:tamen cum ſit ſeres obtulerit⸗et
cogitandus et tractandus erit alter
cum altero et in altero: ¶ Ca· ij⸗
Via ergo ſicut ia ſupradic
tum eſt: quemadmodumiĩ
profeetu religionis ſtatus
animalis vigilat arta coꝛpus et ho
minem exteriorem cõponendum et
aptandum ſtudio virtutis: ſic raao
nalis arta ammum agere debet vel
faoaendum ſi non eſt · vel excolendũ
et oꝛdinandum ſi eſt · Primo viden
dum eſt quis vel quid ſit animus ip
ſeiquem racio racionalem faot: q̃d

ipſa racio que animal moꝛtale raco

nale faaendo hominem pꝓfiat · Ded
primo dicendum eſt de anima Ani
ma eſt res incorporea⸗ racionis ca

pax:viuificando corpori ac cõmoda

ta. Pec animales cõſtituit homines

que carmis ſunt ſapientesſenſibus

coꝛporis inherentes · Rue vbi per
fecte raconis incipit eſſe non tantũ

capaxſeð et ptieps. tontmnus ab

dicat a ſe notam generis feim: 2 eſfi
citur animus ꝓticeps racionis regẽ
do corpori accõmodatus. vl ſeipin
habens ſpiritus · Ruam diu enim a
nmima eſt . cito in id quod carnale eſt
effeminatur animus vero vel ſpir⸗
tus: non niſi quod virile et ſpiritua
le meditatur · Spitꝰ enim hommis
in appetitu boni ſubtilis et eff icacis
tõditus nature et in arte creæatricis

ſapiencie omnium coꝛpore melioꝛ.

omni etiã luœ coꝛporea lucidioꝛ ac
dignioꝛ · ob ymagmem cõditoris/2
capatitatem racionis: vicio tamen
tarnalis originis inplititus pecta
ti ſeruus effectus eſt· et captiuatus
in lege peæccatique eſt in membris
Nec tamen omnino amiſit arbitii
um idem iudiciũ rationis in iudican
do et diſcernẽdo: quam ꝙq libert atẽ
eius amiſcit involendo et agendo⸗
Nam in penam peccat et teſtimoni
um annſſe dignitatis natuãlis poſi
tum eſt ei mn ſignum arbitrium · ſed
captiuum: quod etiam ante conuer

ſionem et liber ationem volũtatis

numqᷓ; perdere poteſt ex toto vlla
auerſiõe ipſius volũtatis Inquo e
tiam cum eo abutitur in eligẽdo ma
lum pro bono ſitut dietuʒ ẽ.melioꝛ ẽ
et digioꝛ oĩ coꝛporea creatura. ñ in
ſe ſed in arte ctreatricis veritatis.
JYiberatur verovolũtas.quãdo effi
citur caritas:cum caritas dei diffũ
ditur i coꝛdibus noſtris per ſpiritũ
ſãctum:qui datus eſt nobis: Et tũe
tacio vere eſt racio: hoc eſt habit

mẽtis per oĩa cõueĩẽs veritati⸗Cũ

ei liberata voluntate per liberantẽ

*

graciam. ſpiritus agi incipit liberra
racione tunc ſuus hot eſt ſeipſo libe
re vtens efficitur et fit anmmus et
bonus anmmus⸗· Animus inquantũ
bene anmãs et perficiens anmmal
ſuum. ſupplemento libere racionis
Hong autem iquãtum iam amans
bonum ſuum⸗ quo bonus ſit · et ſine
quo nec bonus· ne c animus eſie po

tuit. it autem bonus ammus ⁊ ra

aonalis diligens donnnum deum ſu
um in toto coꝛde ſuoet ĩ tota anima
ſua et in omni mente ſua⸗ ⁊ imn omni
bus viribus ſuis et non nifi in ipſo

ſeipſum. et proxnmum ſuum ſicut ſe

ipſum⸗ Fit bonus animus timẽs de
umet mandata eiꝰ obſeruans. hoc
eſt enim omnis homo⸗ Radco vero ſi
cut diffinitur a diffinientibus · vl de
ſeribitur a diſcribentibus aſpectus
animi eſt · quo per ſeipſum non per

corpus verum intuetur ait ipſa
veri ton templaco aut ipſum vera
quodð contemplatur/ aut vita raco

nalis⸗ velradonale obſequium · in

contemplate veritat confoꝛmatur·
ſõaonado vero eſt raconis inquiſ

ao.hoc eſt aſpectus eiꝰ mocno· per
ea que aſpiaenda ſunt Racoonacõ
querit · raco inuenit · aſpectus autẽ
hic in rẽ aliquam coniectus:cum eã

videt. ſaenaa eſt · cum nõ videt · ig

noranaa eſt hominis Dec ergo ra

ao eſt ⁊ inſtrumẽtum per quod ope

ratur et opus quoð operatur· Hec
ſemper excerceri amat in eo quod v

nle et honeſtum eſt/ exceracio proſi
aẽs · deſidia vero in ſemetipſa mar
ceſens. Nullum vero dignius et v

alius excvaaum eſt homnni cam ha

☚

henta, qm in eo quod melius ha
bet/et in quo œteris animantibꝰ
et cteis partibus ſuis preminet.
que eſt ipſa mens vel anmmus⸗
Ment vero vel animo cui cetera
pars hommnis regenda ſubdita
nec dignius aliquid ad queren

dum eſt. nec dulaus ad muenien

dum⸗ nec vtlius ad habendum⸗
qᷓm quod ſolum ipſam men tem ſu
per ennnet. ideſt ſolus deus ec
longe eſt ab vno quoqʒ noſtrum
quia in ipſo viumus: mouemr et
ſumus. Et non ſicut in aere iſto
ſic in domino deo noſtro ⸗· Ded in
ipſoviuimus per fidem· mouemus
et promouemur per ſpem⸗ ſumus
ideſt manemus ⁊ figimur per amo

rem. Ab ipſo enim ad ipſum cou

ditus eſt radonalis animus⸗vt að
ipſum ſit eius couuerſio · vt ipſe
ſit bonum eiꝰ. Nic autem ex illo bo
no bonus ad ymagmem et ſinnlitu
dinem eius cõditus eſt · Dot eſt vt
quam diu hic viuitur quam pro
pius po teſt ace dat· ad eum ſimn
litudime“ a qua ſola teer ditur diſũ
mlitudine vt ſit hic ſanetus . ſicut
ille Tanetus eſt. in futuro futumis
beatus · ſicut ille beatus eſt/

Enique hot ſolum mag;

num bonum· magnus et

bonus anmus ſuſ cipit

mnmratur; et aff ert at· quod ſupra
eum eſt· et adherere feſtinat ſimi
litudini ſuæ ymago ſua deuota⸗

Ipſe enim ymago bei eſt · et per
ahoc quot ymago eius aſt ⸗

net.
guen
ſſta⸗
mat
pien
ſter

tat

thra
pitzn

ldp

ſnarn
dbite

nelius 1
mmanab

Kmmnet

Wmmmus,

zaen

N Kbden
idern
d menen
abendun⸗
nentem

Nus ſet

Ztum
nolemr et
n nerr iſn
n9, Dedn
nwelem
Hen md
murpermne
plunh
mus/vtad
tep
m ie lobo
tamben
pe⸗ Kvt
an ped
Raumfm
gadet

intelligibile ei fit. 2 polſe ſe 2 debete

iĩherere ei·cuius y mago eſt Ideoqʒ

2 ſiĩ terris git corpus ſibi commſ

ſummeæliore tamẽ parte ſui memo
riaſ·et ĩtleligẽcaet amore ibi ſẽ
per cõuerſari amat · vñ quit qt eſt ·
quitquit habet ſe nouit accpiſſe/2
vbi inperpetuum ſe manſurum/⸗ et
cum plena dei viſione plenam ſimli

tudinem ad epturum · Nuantum im

hoe homini ſperandus eſt · ſperare

ei licet: ſi bone ſpei⸗ vitam ſuam nõ

negligat cõf oꝛmaẽ Aluc ergo ſpec
tat vnde pendet: plus cũ honmmmbꝰ
cõmorãs vt viuificet eos vita dei ad
querenda er capienda diuina · ꝙ vt
animet vita iſta moꝛtali et humana
Sicut enim coꝛpus quod amimat
naturali ſtatu ſuo erigit i e lum· qð
natura et loco et dignitate ⸗ et loca
ommia et coꝛpora omnia ſuper emi

net:ſic ſpiritualis ipſe natura:ad ea
que in ſpiritualibus preennnet hoc

eſt ad deum⸗/2 ad diuina erigere ſp
amat ſemetipſum · non ſup erbe ſa
piendo /ſed pie amando · ſobrie et iu
ſte et pie viuendo ˖ Mui ꝙ; to alaus
eſt quo nit tur·tãto Ffoꝛcoribus ep
catiorum ſtudijs excendus eſt ˖ et qᷓ

eum non perfundant · ſed intingan
ter ſicʒ efficiãt vt ꝓficiãt⸗ vV⸗
Tudia vero hec 2ſi en⸗
adiuuantur aliquando et

ſenaenaa ⸗ Eue et ſi fotis excẽtuꝛ ĩ
tus poaus aguntuz ĩ ſpiritu mẽtis

vbi renouatur homo· induens nouũ

vtuntur·nõ tamen littera
tria ſunt.non cauillanaa non dii/
putanaanon garrula:ſed ſpiritua
lia. pacfica humilia humnlibus con

hominem⸗qui ſecundum deiim crea
tus eſt ĩ ſãctitate et iuſtica vitatis
Ibi emim fit animus.ibi fit mtellect
uus bonus ommbus facientibus eũ:
ſecundum regulam ab apoſtolo da
tam. In omnibus exhibeamus noſ
metipſos ſicut dei miniſtros: in mul
ta pacenaa in tribulauonibus.iĩ ne
cæſſitatibꝰ⸗in anguſtijs:in laboibꝰ.
in caſtitate⸗ in ſceneain lõgammta
te in ſuauitate.in ſpiritu ſantto⸗m
catitate non ficta:in verbo vitatis.
i virtute dei· per arma iuſticie a dex
tris.et a ſiniſtris: per gloriam et ig
nobilitatem. per mnf amiam et bonã
Famam⸗vt ſeductores/ et veratrs⸗
ſicut qui ignoti et cogniti⸗quaſi mo
tientes z ecœ viuin. ꝰ. vt caſtigati.
et non moꝛtificat:: quaſi triſtes: ſy
autem gaudentes ſicut egẽtes:mul
tos autem locupletantes: tamꝙᷓ; ni

chil habentes. et omnia poſſidẽtes:

in labore et erupna· in fame et ſia
in frigore et nuditate Hecet huiuſ
modi ſut ſtudia ſancta: ecata apo
ſtolica:in qunbus ſolum cum deo diſ
cutit ſe animus· et ĩiuenit. et emen
dat.mundans ſe ab omni ĩiquinamẽ
to carnis et ſpiritus·perfiaẽs ſanct

taficadonem i timore dei Studia 6

ſilenaum amant·quietem deſiderãt
cordis ĩ labore coꝛporis· pauperta
tem ſpiritus :et pacem ĩ exterioribꝰ

preſſuris· bonam cõſcenciam⸗ ĩ om

ni purit ate coꝛdis et coꝛporis Hec
faaunt animumquia vnde faciant

habent Vanavero illa nugigerula⸗

verboſa.cõt ẽſioſa: curioſaꝰ ambici

oſaieham Ffactum animum vel iam

pfectũ diſſipãt ! coꝛũpũt · Nec ſtu
dia ſcrutãt᷑ vᷣtutũnõ tã flores ꝙᷓ; ra
dices. nõ vt luceãt h vt ſint · nõ vt
ſaãt᷑ih vt habeãt᷑ · vicõʒ vᷣo plus in
ſemʒip̃is metuũt appetitũ· ꝙ; ab ali

is inpetũ. ꝓlus coõtagium⸗ ꝙ mali

aam. Sicut enim magno aliquãdo
labore et ſtudio perſeuerancie virtu
tes trahuntur in aff ectum z mentẽ
bonãſic viaa leuiſſima remiſſionis
et liencie opoꝛtunitate tra nſeunt
incõſperſionem· et quaſi naturalia

gffiauntur⸗ ¶ Ca. vi⸗

dnullum viaum natuãle
eſt omnis vero virtꝰ homi
naturalis eſt· Conſuetudo
Kkamen vel voluntatis coꝛrupte vel
molitere negligẽee ·pluima ſepe vi
na quaſi naturalia in neglecta con
ſceenaa efficere ſolʒ · ¶ õſuetudo qᷣp

pe ſicut phiſia dicere ſolent · ſetuda

natura eſt · Omnis tamẽ malus ami
mus priꝰ in dureſcat malicia eiꝰ
molliti poteſt. ſed nec poſtq; idurue
rit · deſpera ndus eſt · Dec enim eſt
malediccio ade.2 in ra laboris nũ⸗
et in agro coꝛdis vel coꝛporis noſt

rn. vt noxia vel inutilia Sruito paſ

ſim vbiq;ʒ proueniant · vtilia vero !

necſſaria cum labore · Virtus tamẽ

quoniam nature res eſt· cum venit
in animum. aliquando non venit ſi
ne labore · ſed venit in locum ſuum ·
et ſedet fideliter· et bene cum ea na
ture cõuenit cum nullius pocius pre

mium ſit ei. ꝙ in deo conſaenaa ſui⸗

Viaum vero cum nichil aliud eſſe cre
datusquam priuacõ boni virtutis
tamen vaſtitas eius et enoꝛuntas.
tãta nõnũqm qſi ſenti᷑· vt obruat

opprimat ſeditas tãta vt iqᷓnzʒ? ĩ ſi

ciat. adheſio tã prinax ↄſuetudis.vt

vix eã a ſe excuaat natura:. Ois eĩ

vicij fruſtra ſiccat᷑ riuꝰ· ſi fõs n fuit
obturatꝰ· Verbi grã · KRennſſa volũ
tas fãt mẽtis leuitatẽ ex qᷓ ꝓdeũt
iſtabilitas mẽtsioſtanaa moꝝ. va
na letiaa“ ſepe vſqʒ ad laſauiã car
nis · vana t᷑ſtiaa: nõnũq̃m vſqʒ að
egtudieʒ coꝛpis. ⁊ młta aia ĩ negli
geaa · !tñſgreſſiõe ꝓpoſiti.ex leuita
ts vicõ veiẽaa· Sic etiã ſuꝑba exu
ſuvolũtasĩ maꝗᷓ ſepe cuꝛdis ĩopia⸗
tumẽtem eſfiet aim? Unde ꝓcerduũt
vana gloria · fiducia ſui: negligẽcia

dei ⸗iactãcia· jobediẽaa · cõtẽpt9. p

ſupcio · ⁊ etere aĩ peſtes ꝗqᷓ ꝓfiuè ſo
lẽt ex tumoẽ etvſu ſupbie⸗ Et in hüc
modũ oĩa geneã vicioꝝex aliq̃ ma
le volũt atis affcũ:l male cõſuetudis
vſu ſuã ſigula ducũt matcẽ originẽ⸗
Eue quãto diuciꝰmẽt ĩolita ẽ tãto
foꝛciꝰ hẽt·⁊ foꝛcioĩbʒ remedijs egʒ
2 curã vqeit diligẽciorẽ Hꝰ modi eĩ
peſtes vicõꝝ vſz in vltiaz ſolitudinẽ
ſolitaũ pſequũt᷑ · Et ſicut bñ ↄẽta ð
t9 2 fidelit᷑ aĩo inſidẽs poſſeſſorẽ ſuũ
in ſñlla deſeit mltitudine. ſic viciũ cõ
ſuetudimis poſſeſſũ ſuũ libeꝝ eẽ ñ pa
tik in qᷓlibz ſolirudĩe Nã ñ ptĩat ſtu
dio ⁊ prudẽti oꝑa · expugta fuit con
ſuetudo leniri pt · vinci vixpt · Et q̊;
cũʒ ſe ↄpõat/annnꝰ heret · ⁊ ĩ;uis
ſolitudme.ſecretũ ł ſilẽciũ coꝛdis eẽ
ñ patit᷑ Cui q̃ maiorẽ ↄtigit ĩ eẽ vſũ
ↄſuetudmis ⁊ wlũtatiseo neq̃ᷓoꝛ ⁊z
Ebellioꝛ ĩ eo inueĩt᷑ · ñ tã malicia ſpũ
al.ꝙ; qᷓi maĩbʒ expellẽda mſtaplex qᷓ
dã collcõ.⁊ dura coꝛpulẽcia ncãta
as Ca. vij.

Rig⸗

in .
4 puiß
rnzi⸗
*

nitit
eg
ſuct

tutis Ruid eſt virtus
lia raconis: ſed magis gra
ae Vis enim quedam ex natura eſt:
vt autem virtꝰ ſit· habet ex graaa
Vis eſt ex iudioo approbantis raco
nis: virtnc autem ex appetitu illumi
nate voluntat s. V irtus emm eſt vo
luntatius animi in bonum aſſenſus
Virtus eſt equalitas quedam vite:
per oĩa congruens rauom: vtꝰ eſt
ad iudiaum racionis vſus libre volũ
tatas· Virtus quedam eſt humlitas
Virtus qᷓdã paaẽcia qdã obediẽaa
Virtutes ſut prudẽea· tẽperãca · iu
ſtiaa fortitudo. alie ꝙ; plues: ĩ qbz
ſingulis nõ eſt aliud virtus⸗ ꝙ ſicut

dictum eſt ad iudaum raconis vſus

libre voluntatis. vin*

Ona enim voluntas in ani

mo eſt origo ommum bono
rum et oim mater vͤtutu: ſi

cut econtrario mala voluntas omm

um malorum ⁊z vicorum mater eſt ·
Ideo cuſtos aĩme ſue valde ſollictꝰ
eſſe debet arca cuſtodiam volũtatis

ſue: vt prudenter intelligat 2 diſer
nat e quid intotum velit vel volẽdũ

ſibiſit: ſcut ẽ amor dei · quid P ills
ſicut eſt amoꝛ proximi i Ut enim in il

lo tuta ſit omnis indiſcrecio: in hoc
ſempꝑ ſecundum obiẽ gulas. cauta

ſemp ⁊ prudens eſſe debet et diſcre
ta dilectio In dilertione quippe dei ⸗

non alia rado non alia diſcreno ẽ.

niſi vt ſicut ille cum dilexiſſet ſuos/
in finẽ dilexit eos:ſic ſi ſei pᷣt ifimiti
diligamꝰ eum nos: ſicut beatꝰ vir ·
qui m mandatis eius cupit nimis

Sed cum nullum finem et terminũ

Ed rede amus ad laudẽ vis

haberd debeat⸗ amanti8 deuotio:ta
men termmnos ſuos et fines et regu

las· habere debet actio operants·

vbi ne oberret aliquando nimna vo
lũtas: necxſſe ẽ evt ſemper: aſſit medi
ante obediencia cuſtodiens veritas
Nichil enm in bonum hominis ĩ de
um proficientis. tam ſibi conuenit
S voluntas et veritas-Hec autem
duo ſunt que ſicut dominus dicit: ſi
conſenſerint i mi vnum⸗quocumʒ pe
cietint ·fiet eis a patre deo· Di duo
heci in vnm perfeete conſenſerint: 5
nem in ſe contnent virtutum pleni
tudinem⸗ ſine vicio intercurrente⸗
Omnia poſſunt in homine etiam la
guente · omnia habent et poſſident
m homine nichil habente dat mutu
at/conferunt.proſuntin homine ſ ſe
cum quieſente⸗ loraet diuicie in
conſciẽcia beæati viri illius⸗ er fratr:
bus bone volutatis eius. Coris ve
ro ñ ey vno latere ſicut ſcutu huiꝰ mũ
di · ſed vndiqʒ eũ circumdat ſcutum
veritatis dei ⸗ Hylarem enim eum
et iocũdum intus ſemper efficit bo
na volũtas exteriore vero attiõe⸗

ſerium ⁊ grauemtutum at ſe curum

reddit veritas . Jdeoqʒ ſuper greſ
ſus humana homo ille ſemper in ſe
rẽo eſt · ſicut de aere illo honnẽs feẽ t
qui ſuper globũ luẽ eſt⸗. ( Cix.
Olũtas naturalis quidam
aĩ appettus eſt· Alius in
deum ⁊ circa interiora ſua
Alius circa corpus et circa exterio
ra et coꝛporalia Pec cum ſurſum tẽ
dit ſicut igis ad locum ſuum ab deſi
derium eſt⸗hec cum ſociarur verita
ti et mouetus ad alciora· amoꝛ eſt·

cum vero promouetus æ lact at᷑ a grã

dulertio ẽe cum aꝓprehẽdit ·cũ tenet⸗
cum fruit᷑:caritas eſt· vmtas ſpᷣct ẽ.
de? eſt Deus enim caritas eſt⸗ In
hijs cum conſuaueit homo tunc ir a
pit. ꝗqᷓa nullum horumi hac vita ple
na perfectio eſt · Cũ vero dec linat
in ea ꝗᷓ carnis ſut. cõcupiſcena a car
nis eſt· cum in cuioſitatẽ ſeculi:cõeu
piã oculorumcum in abicõnẽ glorie
vel hõris ſuperbia vite eſt · Kuam
diu tamẽ in huiuſ modi vtilitati.ſeu
neceſſitat: nature ſeruit·natura eſt ·
vel appetitus eius: ¶ um vero in ſu
perflua ſe exponit. vel noxia vicũ
eſt nature vel ſui ipſius Cuorũ prt
mo appet:tu vel aſſenſu⸗ de temetip

ſo tibi licet capere hoc ar gumentum

¶ um in eis que ad coꝛpus ſpectãt.
in rebus necæſſarijs voluntas primo

appetitui finem faut natuâlis ammi

appettus eſt · cum vero in appeten
do ſemper ad vlteriora progredit᷑.
ipſum ſe prodit· quia iam non tã vo

luntas. ꝙ vicium voluntans ẽ⸗ aua

rica viz vel cupiditas · vel aliqᷣt hu
igmodi ⸗ Voluntati enim in huiꝰ moi
ato ſatis eſt· vicijs vero eiꝰ mi vn
ꝙᷓ ſets eſt. Hec in ſpintualibus et

in hijs que ad deum ſunt · cum wit

quoð poteſt·laudanda eſt/ cũ ve łt
quodð non poteſt·et plus ꝙ; poteſt·
tegendaet refrenanda eſt · cum nõ
volt quod poteſt· exatãda ⁊ prouo
canda eſt Sepe enim ſi non frenat᷑
impetum Facit:2z agitur inprecœps·
ſe peſi non exatatur/ dormit ⁊ tar
dat ·et obliuiſatur quo tendebat⸗et
faole declinat quaſi alatere in obli
gaaones oblate delettacõnis Jdes

ſicut in coꝛpore et ſolet frater. meli

us enim coꝛpꝰ hominis ab al o per
uidetur⸗ quam iphim ſe vide at. ita
in huiuſ modi nos melius ſepe videt

alienus oculus. ꝙ noſter. Et aliug

qui non eſt pariter in feruore ei9dz
voluntatis rectior ſe pe noſtre iudeꝝ

eſt attionis Quia ſepe vel negligẽ

cia priuato amore noſtti erramꝰ
in nobis. Hone ergo cuſtos volun
tatis eſt obediencia. ſiue nnperxij il
la ſit · ſiue conſilij.ſiue ſubiectionis·
ſiue ſolius caritans Puriꝰ enim ac
dulaus ſepe ſetundum apoſtolum
petrum ad pares ſeu et: am ad mio

res ſuosfilij obedienee caſtiſigant

coꝛda ſua in obedienaa caitatis.
ad maiores ſubigant per obediena

am necvſſit atis· In illa enim ſola vł

preapit vel conſulit et obedit car
tas⸗Dic ãt penãł timʒ ł mĩat᷑ ĩpio
ſa auttoritas · I meticuloſa ncãtas.
Et in illa obediẽt ſepe debet᷑ maioꝛ

głlai iſta vᷣo ĩ obediẽti maioꝛ ſp ĩtẽ

tat᷑ pena. Ergo in hoĩe ſurſu coꝛ hñ
te ꝓpt᷑ ext᷑iora ſua gẽda.moderan
da cõponẽda palã oĩbus ẽ.ꝙᷓ; ncẽaa
ſit volũtati cuſtodia ſua: ampliꝰ ãt
ꝓpt᷑ n᷑iora ſua: Aio nãqʒ ſepe ſe ip
ſu ł deũ cogitãt:. volũtas ip̃a in o¶ĩ co
gitacone pñcæps ẽ, et nẽao pñᷣapi
um volũtatis ſeq̃t᷑ oĩs tenor cogita

cionis · Tria enim ſunt que cogita

cionem facunt. ipſa voluntas me
mota et intelleetus⸗ Voluntas co
git memoriam vt proferat mateti
am · cogit intellectum ad foꝛmandũ
quod proſertur adhibens inte llet
tũ memoĩle. vt inde Foꝛmet᷑· ĩ tellcũi
vᷣo acẽ cogitãtis: vt ide cogitet?

Arr el
di per
X teſte
ne iNet
4 tenn
uaiſ̃
ſtui
vilneglei
acran;
laswlun
coms⸗
Gemae
Ppoſtolen

n 1dnio

oRaget
crse
er hehie
nnt
glniti
clrit
Abeeni
nmußt
nacti
orde
i
nrrcht
terhi
Nbezn
en,
0
s

eæt faoli quo dam nutu concopulat:
acogẽdo cogitaco nomen accpiſſe

videtur⸗ Vinc fiũt cogitacoõnes om
nes: alie bone TTantte ⁊ digne deo:

Alie male et peruerſe que ſepanta
deo: alie ſine intelle ctu ideſt ooſe

et vane:a quibʒ ſe aufert deus Hic
et enim dietur· quia perue rſe cogi
taeoones ſeꝑpant a deo. æt quia ſpiri
tus ſanttus auſert ſe a cogitauoni
bus que ſunt ſine inte llertu · Inqui
bus verbis aduertendum eſt⸗quia
ſine oĩni intellettu nullatenus cogi
tati poteſt 2 nulla omnino cogitar

ao ſine onũm inte llectu eſt Ded ali
us ? ĩtellectꝰ ex vi naturalis roms.

aliꝰ ex tute ment:sS ronalis· Intel

lectus quidẽ idẽ ip̃e ẽ· qᷓ̃ quocũqʒ ſi
le in bonũ ſe u in malũ appliat s fu
erit:naturaliter viget. ſed alius in

uenitur ſibi relictus. alius a graaa

illuminatusS. Jile ſeculi rebus et ſemn

is et nugatorijs ſe non negat · Hie

autem non mſi dignis rebus er ſibi
ſimlibus ſeipfſum accommodat· ¶
le ſepe operatur ſi cut ſibi relietus et

vicio infectus ex vi raaonis ⁊ viao
toꝛrupte voluntatis: terẽs peruoev
ſas cogit aauones/quibꝰ ſemet Hie
qui cogitat ſponte ſeꝑat a deo Nic

aute m ſemper ſicut illuminatus.erx

virtut ſemper affectus. operatur
pietattm. que cogitãtem coniũgit

deo · Que verro ſetũdo loco ponũt

cogiracões ſine ĩtellcũ.ip̃e ſutvane

ille zodoſe neutro inte llectu per co-

gitantis intenaonem ſe applicãtes

non repente pimentesſed ſenſmæ
Paulatim coꝛrumpentes/ occupan

Es tempus. neceſſaria ĩpebientes

et ammum infidentes: non tam co

gitanones⸗ꝙ ex veris vel ymagĩa
eijs tecoꝛbauonibus ſimulacra que

daʒ cogitaaonum-ſeu ipſe recoꝛda

aones vlteo ⁊ multipliat᷑ de memo
tia ſcatutientis. In quibus paſſio
quedam voluntatis poaꝰ eſſe vide

turꝙᷓ; attio cum nulia ſit in eis cogi

tantis mtenao cum quoð ſponte e
bullit de memoria. formãdum ſe ol

ſert inrelleetui non curanta. et quit

quid agitur videt᷑ poaꝰ agi in ſõp

nio doꝛmitis ꝙᷓ in ace ſtudio cogi

tantis· Ebi tamen: et ſi repellere a
ſe ſpritum ſanctum non eſt in voto

cogitantisfit tamen ex culpa neg
lientig. vt ſpitus diſaplme⸗ meito

ſe auferat a cogiraaombʒ ĩdiſaplia

RS Rue quamuis fiant per vim
quandam occultam rauonis. nõ ta
nmeaen funt er raaone:2 hitur ĩ ens

intellectus cũʒ nullus m eis ſit intel

ligentis aſſenſus. Ebi vero ſerio de
rxebus ſerijs bene cogitatur· volun
tas libero arbittio de memoria eauo
cat quocumq; opus habet et intei
lectum foꝛmantem memorie adhi·
bet. foꝛmatũqʒ quicquid illud eſt m
telleetus adhibet adei cogitanas
et ſic pera gitur negoaum cogitaa
onis (um vero de eis que de deo .
a% beũ ſunt cogitatur et voluntas

eo profiat vt amoꝛ fiat. cõnnuo ꝝ

viam amoris infũdit ſe ſpitus ſanc
tusſpiritus vite, et oĩa viuiſicat.
adiuuãs ſeæu ĩuocatõe⸗ ſeu ĩ medita

aone ſeu ĩ tractatu. ĩfirnntatẽ cogi

tãtis. Et cõtinue memoria effititurr
lapienca cum ſuauiter ei ſapiunt

— .— — „

„—

2
*
4*
7

bona dominier quod er eis cogita
tũ eſt et foꝛmandum in afftũ adhibz
intelicũ Intellcũs vero cogitantis
effiatur cõtẽplaco amantis et foꝛ
mans illud in quaſ da ſpitualis · l di
uine ſuauitatis expiẽaas afficit en

eis auẽ cogitãtis illa vo effict᷑ gau

diũ fruentis. Et tüt de deo cogitat᷑
bene· ſecũdũ humanũ modum ſi ta

mẽ cogitatõ dicẽda ẽ· vbi nil cogit·
nil gaget. ſed tãtüme do in menioria

habũdanae ſuauitatis dei exultat᷑

iubilat᷑. et vere ſentit᷑ de dommno in

bonitate⸗ab eo qui ĩ ſimpliatate coꝛ
dis qſuit illũ. Ded modus hit cogi

tãdi de deo nonẽ in arbitrio cogitã
ns. ſed in grã donãts · ſalicz cũ ſp̃e

ſcũs · qui dbivolt ſpirat · quadovolt
et quomo do wlt · et quibus wit⸗

in hot aſpirat · Sed honmnis eſt
iugiter preparare toꝛ voluntatem

expediendo ab aff tionibus alienis⸗

racionem vel intellecrũ a ſoliatudi

nib9. memoriã ab oaoſis vel nego
goſis:nõnũ ꝙ; et a necſſarijs oecu
padaonmibꝰ. vt ĩ die bona dñi · ⁊ in ho

æa beneplacit ei9. cũ audieit vocem
ſpuũs ſpirãtis ea ꝗᷓ cogitacionẽ faa
unt⸗cotinuo libre ↄcurrãt ſibi et co
opentur in bonũ 2 ãß ſimbolum faa

unt in gaudium cogitatis volũtag

exhib endo in gaudiũ dni purã affeõ
nẽ:memoria mat᷑iam ſidelẽ· intelle
tus e xpiencie ſuauitatam Sie ergs
vtlũtas neglcã faot cogitacones
onolas et indignas deo⸗coꝛrupta⸗
puerſagque ſe pant a deo ita re cta
ncãtas ad vſu vite huiꝰ· pia effica
g ad fructi ſp̃c et ad fruendũ deo
gu ckꝰ ſpe ſut · Reut dicet apłꝰ ca

eitas gaudiũ pax paci lõganũtas
poĩtas benignitas mãſuetudo fides

modeſtia continenaa caſtitas Et in

omni genere cogitacionis omnia
quecumq; cogirant occurrunt ofoꝛ

7

mantur intenconi voluntas agen
te m eis miſericoꝛdia et iudicio dei ·
ot iuſtus iuſtificetur adhuc qui in
ord. bus eſt ſoꝛdeſcat adhuc · Jdeo
pomini deum volent vel amantiſu
us ſemper conſulendus eſt annnꝰ?
et aminanda conſaenaa: quid ſit
quod in torum velit · propter quod
wlt quit quid aliud wolt . quicqd
ſpiritus odit.contra illid quod caro
concupiſat· Inadentes enim quaſi

extrinſecus et decedentes cogitaa

ones. 2 preteruolantes quiꝰ modo
wlt. modo non wolt · nequa o inter

voluntates. ſed pene inter oaoſaa

. deputande ſunt cogitaciones· Nã
2 ſi aliquando fiunt vſqʒ ad delecta

7

goñnem animiato tamen inde ſe ex
cutit aiimus compos ſui Ruod au
tem in totum volt Primo conſiderã
dum eſt quid illud ſit · quod ſie ve
lit. deinde quantum velit 2 quomo
do valit . Di quod in totum wolr · de
us eſt · diſcuaendum ei eſt · deum

quantum et quomo do velit⸗ et vtꝝ
vſqʒ in cõtemptum ſuͤjp ſius omni
umqʒ que ſunt veleſſe poſſunt Ep

hoe non tãtum ex iudico rauonis·
ſed eaam en affectu mentis· vt iam
voluntas plus quam voluntas ſit ·

vt amorſit · vt dilectio ſit · vt ſit ea
ritas · vt ſit vnitas ſpietus · Die
annm diligendus eſt deus · Magna

ana voluntas ad deum amo? eſt
dilectio adheſio ſiue coniunctio

rien
ades
36 een
onmd
f
nn
udagden
nergun
ue⸗ſoe⸗
Indnn/ſ
tmnm⸗
qudſit
gd
lanuicqd
uden
nmquſ
13ntin
6 hned
ayyne
trtoacſes
mns ſ
1holet
t deleer
Ouda
tnſheu
od ſeve

atskeuſen. Fanitas v verd⸗ ſpie L
Kuscum deo ho mini ſurſu coꝛ habẽt⸗

ꝓficẽnis in deũ volũt ats eſt ꝑfcõ⸗

tum iam non ſolũmõ wolt quod deꝰ
wit · ſed ſic ẽ non tãtũ effectus:ſed
eciã in affettu perfectꝰ. vt non pol/
ſit velle n qᷣd de volt Velie at quod
de? wl hor eſt iã deo ſimiẽ eẽ PRel·

non polſe velle niſi quod wolt deꝰ.
hoc eſt iã eſſe quo d deꝰ eſt· cui iam

turq̃a tunc plene videbimꝰi ipſu ſi

tuta ẽ⸗cum ſinnles ei erimꝰ. Doc ẽ⸗/
erimꝰ. quod ille 6. uibz enimpo
teſtas data eſt filios dei fiei:data z⸗
ptãs ·nõ quidem vt ſint de ·. h ſiinnt
tamẽ quod deꝰ eſt· Dic ſint ſancti
futi plene bean.quod: deꝰ 5 ec
aliũde hic ſaneti· net ibi futuri ben

ti·; *6 deo qui eoꝝ ſanctitas ⁊2 btĩ

tudo ẽ⸗ Et hoc hominisꝑ fectio ẽſi
militudo dei Perfe⸗ ctũ at nolle eſſe⸗
delinquere eſt Et ideo huic pfertiõi
nüt rienda eſt ſemꝑ volũtas: amoꝛ
ſemper Handusoluntas cohibẽ
da ne in alienã diſſipetur amoꝛ ſens
uandus ne inquinetur· Propt hoe
enim ſolum 2 creati ſumꝰ 2 viuimꝰ?ꝰ.
vt deo ſinnles ſimus⸗ cum ad y ma
ginem dei ſumus creati. gx
St ãt ſimlitudo queda 8i
auãn nemo amittit viuẽse.
Amſi cũ vita hec exuit᷑: qua
omni homini ĩ teſtimonium anmnſii
ſe⸗melioris 2 digniois ſimilitudnis
creatvꝛ ommum hominum re liquit⸗
quã a habet 2 volẽs 2 nolens.⁊ qͥ eã
togitare pt. 2 tã hebesẽ⸗ vt eaam
cogitare nõ poſſit. ſaʒ ꝙ ſicut vbiq
eſt deus / et vbiq; totus eſt deus et

voluntatis eius ſit vell.
eſt alia deon magis pro inqua n SðZDMDMDU
tum voltara ̊ in vtutbʒ coſiſtit.—
in 1: q anmnꝰ vtutis ymaginẽn umil! ”M
ni qi ymitari geſat magtudi ine⸗ E —
ſeuorãte in bono conſtãaa enitaius
eciaꝰ incs mutabilitatẽ Dux hac alt
adhuc alia ſimilitudo dei hec dequaæg

biag StuS7 z Iereati ſua⸗ ſie ĩ co⸗
pore ſuo omnis viuens amima Etr ſi

tut ſemper ſibi indiſſimlis deus in

diſſimliter diſſimlia i in creatura oꝑ
atur · ſic amima homnis quamuis
totum coꝛpus viuif cans in diſlimli

vita · imn ſenſibus tamen coꝛpotis .

et m cogitacnonibus coꝛdis mdiſſi

mmlitor operatur aſſi due diſſimlia⸗
DHec ſimilitudo dei in homine quan
velle et eſſe idipſu ẽ Vnde bene dia
deum eſt momenti cum —

pum ad meitum eius nullius apud

iam aliꝙta dieta ſunt· i tãtũ Prie

Ppria vt non iam ſimilitudo ſedoni
tas nomimnetur cum fit homo cũ deoeo
vnus ſpiritus. non tantum vnitate
idẽ volendi · ſed expreſſiore qbam l
vrit ate virtuts· ſicut iam dictůẽz
aliud velle non valendi Biaturau⸗
tem het vnitas ſpiritus. non tantũ O”J”ÿMB
ꝗqa effiat ea. affiat ei iſp̃m oĩs ſbit
nitꝰ ſanctus · ſed quia ipſa ipſe eefft·
ſpiritus ſanetus deus cartas · cẽõ

per eum qui ieſt amoꝛ pattis 2 filj.

2 vnitas?⸗ ſuauitas⸗ bonum 2 oſea/
lum et ampſexus, et quicquid com
mune poteſt eſſe amborum ĩ ſumma·
illa vnitate veritatis et veritate v

nit atis hot idem hommi · ſuo modo

ſßit ad deũ à cõſubſtãciali vnitatz
filio eſt ad prẽm. patri ad filium.

tumi in amplexne et ofulo parus et

Eli mediam ſe quo dãmodo inuenit
beat tõſcencia cũʒ modo ineffabili
æg in cogitabili fieĩ met᷑ hõ dei.nõ de
us. h tñ qd deꝰ ẽꝛhõ ex grã· d deꝰ

ex natuà Undeĩ cathalogo ſpualiũ

eetioꝝ apłlus prudet meſeit ſ p̃ᷣm
ſancetũ dices; In caſtitateĩ ſãa in lo
gamitate ĩ ſuauit ate ĩ ſpun lcõ:i car⸗
tate nõ ficta in ᷣbo vir atis m vᷣtute

dei. Vide eĩ qᷣmõ tãqᷓ; oĩa facẽtẽ oꝛ

dinãtẽ viuificãtẽ in medio bonaꝝ v
utũ · ſicut coꝛ in medio coꝛꝑis cõſti
tuit ſp̃m ſanttũ⸗ Ip̃ᷣe ei eſt opᷣt art
ſex creans hoĩs ad deũ bonãvolũta
tẽ. dei ad hominẽ fãẽs ꝓpiaacõeʒ:
formas aff cõnẽ dãs Ztutem ꝓſpe
tãs vpraconẽ agẽsoĩa foꝛtit᷑ ⁊ diſ
ponẽs oĩa ſuauit᷑ Jp̃e viuiſicat ſpi
tũ hominis ⁊ cõtinʒ in vnũſicut ille
viuificat et in vnũ cõtinet coꝛpꝰ ſu
um.⸗ Hoĩes doceãt deũ qrere angeli
adorare.ſolꝰ ipᷣe ẽ qͥ docet inuenire ·
2 hrẽ ⁊ frui Ipe tñ ẽ ⁊ ſolliatudo bñ
querẽtis ⁊ pietas in ſpũ et veritate
adorãtis:æ ſapĩa ĩueiẽtis: æ amoꝛ
habẽtis ? gaudiũ fruẽns Muicqd
tñ de viſione ⁊ cognicõe dei fide libʒ
hic ĩpartit᷑·ſpeculũ et enigma ẽ·tã
tã diſtãs ufutura viſione ⁊ ↄgmicõs
qtũ a veĩtate diſtat fides Ityc ab a
En tate ñ cũ aliqñ fit ꝙ de eo ĩ libro

bt iob legit · q̃ abſc õdit lucẽ in mai

bů 2 epit ei vt rurſu oriat᷑et aãnũ
aat de ea delicto ſuo · ꝙ poſſeſſio eꝰ
ſit ⁊ ad eam poſſit xpuemire Ca· ie

tẽdit᷑. ſicut lumẽ elauſu in

Lecto t ⁊ dilecto dei viaiſ
AEſm lumẽ qddã wolt? dei ol

manibꝰ · q d patz 2 latʒ ad arbitaũi
tenẽts? vt x hoc qd qſ in tiſcurſu⸗

ł ĩ puctuvider: ꝑmitti᷑⸗exardel
cataĩmꝰ ad plena poſſeſſionẽ lumi
nis etni⸗ et heditatẽ plene viſionis
bei Cui vt ĩnoteſcat aliq̃tenꝰ id qd
ei de ẽ·nũꝙ; qſi ꝑtiſiẽs grã ꝑſtũgit
ſenſu amãts 2 eripit ipſu ſibi: ⁊ ra
pit in diẽ ſilacia qͥ ẽ a tumultu rerum
adgaudia cæleſtia⸗ z ꝓ modulo ſuo
ad momẽtũ ad puctũ idipſum oſten
des ei vidẽ dũ ſicut ẽ· inteñ etiam ⁊

ip̃m effiat in idipᷣm: vt ſit ſuo mõ ſi
cut illud z. Abi cũ dediceit · qd intſit

ie mũdũ ⁊ imdũ ddit᷑ ſibi 2 mntti

tur ad müdandũ coꝛ ad viſionæ· ad

aptaãdũu aĩmũ ad ſimilitudinẽ: vt ſi

aliqñ rurſu adimttatur ſit puioꝛ ad

hue⸗ ad vidẽ dũ · 2 ſtabilioꝛ ad fruẽ
düu · Nul ꝙᷓ; enm meliꝰ dephẽ dir ſe

modꝰ humane ĩpfectionis:qm in lu

mine voltus bei·2 in ſpetulo diume

viſionis · Abi in die q ẽ plus ⁊ plus

vidẽs. qᷓd ſibi deẽ emẽdat in dies⸗

ſimilitudine eꝰ? q̃cq̃d deliqͥt diſſimili

tudine: ſilitudine ei a ρnmquãs a q
lõge fattꝰ ẽ ꝑ diſſimilitudinẽ. Et ſie
expᷣſſionẽ viſonẽ · expſſioꝛ ſemꝑ ſili
tudo connttak · Impolſibile qpe ẽ
videĩ ſumũ bonũ/⁊ nõ amainec nõ
tatũ amai · ꝙᷓtũ datũ fueit videri·
uſq; amoꝛ ꝓfiaat ĩ aliquã ſiſntudinẽ
amoisilli9.q̃ deũ ſilem feat homini
p homliaconẽ hũane cõdicois: vt
hbominẽ ſilem deo cõſtituat ꝑ gloiſ
caaonẽ diuĩe ꝑptiapadonis Et tüe
duleœ ẽ homimm cohumiliar: ſuůme ma
ieſtan ↄpaupꝑai filio Si · diuĩe ſapi
ae cõfortari: hoc ſeneẽt in ſemet
ip̃o⸗ qd ⁊ im xpᷣo ihũ dño nrõ· DHinc
enĩ eſt ſapĩa cũ pietate⸗ amor cũ ti
more⸗ exultaco cum træmorei cum

. — — — —,,

— — — ec — — — ——UN

. eD

—

mardel
Mnilem
eniſons
ehid
nt
uſct
R
noNlo n0
in ſſten
türtan:
tno moſt
diremtn
oni⸗49
dmi deſ
ſeuord
mdd di
Aphihrt
nsnnl
eel ur
otſuu
dat n Ne⸗
it ini
nmus
dmi iſe
nenpfi

munete

er edeen
kat honn
R
vns lin⸗
duſin
in
uhn

cogitatur et inteligitur deus hum
liatus vſq; ad moꝛtemꝰmoꝛtem au
tem truas vt hominem tepararet
et exaltaret vſqʒ ad ſimlitudinem

diumitatis Hinc emanat flumma

impetus lenficans auitatem dei⸗
memoria habundande ſuauiratis

eius. in itelligendis et cogitandis
arta nos bonis eius. In quo cũ adð

dSeu amandũ: hominem faale addu
cãt penſatał cõtemplata eiꝰ ama

bilia per ſeip̃a in affcũ cõtemplãtis
elucẽ ca ſceʒ potenaa eiꝰ. vᷣtꝰ eius⸗

głęa⸗maieſtas/ boĩtas beattudo

potiſſimũ amãt ẽ rapit in amabilem
ᷣd ie ĩſi mzipo ẽ · qᷣcqd ĩ eo amabi
le ẽ. qui ẽ totũ q̊d ẽ· ſj tñ totũ quid

2.vbi xs non ẽ · Cui bonoamoẽ ip

ſ9 bom ſic ſe ĩt ẽ dit pius affcũs. vt
non ſe inde re uocʒ donet vnũ k vn⸗

ſpũs cũ eo eff cũs fueit · ð cũ ĩ eo
fueit pfectũ·iã ſolo moꝛtalitat s hu

jus velo diuidit ae differt a ſãs ſtõ

rũa fũma illa btĩtudine ſuꝑ celeſtil
Qua tñ iam in fide et ſpe eiꝰ quẽ a
mat fruit᷑ mn ↄſccia · iã quod ſupeſt

vite huiꝰ? tollerabilioĩ pᷣſtulat᷑ paaã

Et hocẽ deſtĩatũ ſolitarij certamĩs
braulũ · hic fĩs · h prumũ ⸗het vᷣqui
eæs laboꝝſił et conſolaco doloꝝ Et

ip̃ᷣa ẽ ꝑfe ttio ⁊ vera hoĩs ſapiã/oẽa

plettens in ſe et cõnnens vᷣtutes
non aliũde collcãs· velut natualic
inſitas ſibi ad ſiltudinẽ illa dei· qua
ziße qᷣcqd ẽ Cũ ſeut deꝰ ẽ id qus
:ſic ẽca bonũ vtutis hab itus bone·
volũtatis in bonam mẽtem ſic ↄſoi
n vero a malis ſaencia temporaliũ
iiſt in quibus ſumus . et in quibus in
trratuim abſtinemus a malis ĩ quantu

dat et affectꝰ 7 vt ex ardetiſſima

boni incõmut abilisadheſfione nulla
unꝰ iam videat᷑ mutai/ polſe ab es

D

eſt · Cum eni fit ꝛca hom nẽ dei ·

aſſũpcõ illa domini · 2 ſancti iſahel
regis noſtri ſapiens et pius anmmꝰ
per illuminantem et adiuuantem

ℳ .

gracam in cotempladone ſumm/
boni ·ſpetulatur etiam regulas incõ
mutabilis veritatis i quãtũ ad eas
ꝑtingere meret᷑ in itellectu amoris·

et eyinde foꝛmat ſibimodum⸗

NENiuſ dã eleſtis ↄuſaconis
et foꝛmã ſ ãtatis · pclat᷑ eĩ
ſũmã vitatẽ.⁊ q ex ea v era

ſut ſumuũ bonũ.⁊ ꝗqᷓ ex ea bõ ſuntiu
mã eſſenaã 2 ꝗᷓ ex ea ſut Iͤllli vitati

Ali caĩtatiilli etnitan ſe cofoꝛmãs⸗

m iſtis ſe oꝛdinas. Illis non ſupuoli

2z iherẽs amãdo. iſta ſuſopiẽs ? eis
ſe coaptãs 2 cõfoꝛmãs: ñſñ diſcre
nonis iudiao: non ſine examie roa

naacĩs ? iudicio rõnis Ex q̊ cõapiũ

tur 2 oriũt vtutes ſcẽ· yma go dei
formatuꝛ in homine⸗ et vita illa dei

oꝛdĩatur a qua alienatos eſſe quoſ

dam homine sconquĩtur apoſtolꝰ.
et colligitur robur virtutis/ et duo

Ula in quibus contemplataue vite x

fectio conſtat et actiue.de qbus iux
la antiquos ĩte rpretes legitur ĩ iob

Ecc piet as eſt ſapiencia: abſtine
txe vero a malis ſaenaa eſt · Sapi
ecænaa enim pietas eſt hoc eſt cul
uu.s dei· amoꝛ quo eum videræ deſide
ranius. et videntes in enigmate et

nam hoc profiamus· vt eum vide

⸗ amus in manifeſtanone Abſtine

ad bonaſtudemus. Ad hãe ſãam⸗
ad hac abſtinenaã ſpcãreĩtelligũt᷑.
primo oĩm vᷣtutũ enatia: Sinde enã
orõ vite araũ hꝰ ĩ qᷓ vium diſapli
na⸗ Cuoꝝ alteri ideſt ſtudiũ vtutũ
teſpicere videt᷑ poaꝰ ad ſupetora.
quaſi ſupioris ſapiẽae p̃ſerẽ cia vir
tutem et redolẽaa ſuauitatẽ.alteru
quod orca coꝛporalia fit ecitiaeni

ſi fidei vᷣligione t᷑ligetur· mnſerere de

fluit in ĩfiriorum vanitatẽ In q̃bꝰ
tũ ſãẽaa ſit res ſiue taaone ſiue ſen
ſibꝰ coꝛpotis comp̃hẽſa =z memoĩe

tõmendata/ſi res bene perpẽditur

ið gpe quoð apphẽdimꝰ ſenſibus⸗
oĩo ſacee deputãdũ eſt. Cuod ve
ro ꝓ ſemetipſam taco ĩ huiuſ modi

enaa atq;ʒ ſapiẽaa ↄ᷑nnnãt · Quic
quid eni aliunde diſat ſalz p ſenſus

toꝛpis: quaſi alienũ zaduẽticũ mẽ

t ingeritur · Nuod vero ſponte ve
nit in mentem ſiue ex ip̃a vi ronis ſi
ue ex mcõmutabiliuũ legũ incõmuta
bilis veritat s naturali mtelligẽaa·

ex qua eaã impijſſimi homines nõ

nũqᷓ; reoſſime iudicare mueniuntur ·
hoc ſic inẽ ip̃i ranoni · vt hoc ipſu.
ipſa rauo ſit Nec tã cõmendat᷑ ei ꝑ

docteinã aliquam · vt ſaõẽaa ſitt ꝙ k

alio cõmonẽte.vel ipſa cõmemoran
te·hot ĩ m ſibi ineſie naturaliter in
te llectꝰ9 fit ei. In quo hoc po tiſſimũ
cũ quodð notũ eſt dei. deo natura
li᷑ reuelante mamit ſtum fit honnni
ecã inpio Deinde fit affectꝰ vᷣtutũ
natura lis? de quo licuit dicere ethni
cũ poetã,qᷓa oderunt peccare boni·
SItutis amo re Deinde fit ꝑ inquiſici
onẽ radonancaũ⸗quilibet diſcreao

txaconabiliũ. Inſima vero ꝑs7 ſãæ
2 deoꝛſuvergẽs ſenſibilium amima
lis expꝑienaa: que fit per quinqʒ ſen

ſus coꝛporis ꝑ cõcupiam et exper

ienciam carms· ſiue oculoꝝ ſiue ſuꝑ
bie huiꝰ vite · Cum ergo raoo ſapi
æncieę conformatafoꝛmat ſibi cõſa
ẽciam et oꝛdmat vitamin inferioti
bꝰ ſaẽae aptat ſibiſeruitutẽ et ſuſ
Racciã natuè in racooanaoomibꝰ.
et in raaonabilibꝰ oꝛdinẽ vite·ĩ ob⸗
tenu viꝛtutu foꝛmã cõſcenae Sic
q; ab iferioribʒ ꝓmota /a ſuꝑioĩbʒ
adiuta⸗ꝓgens ĩ id quod rectũ eſt·
et iudino romiset aſſenſu volũtatis
et mẽtis aff eetu et oꝑis affectu eri
pere ·˖ feſtinat in libert atem ſ pus
et vnitatem: ve ſicut iam ſepe dictũ

dſidelis hõ vnus ſpititꝰ efficat᷑ cũ

deo Et ip̃aẽ de qua iã paulo ante
diximꝰ vita dei ⸗que non tã ronis ẽ
ꝓſectꝰ?: ꝙ iam i ſapiẽaa ꝑfectioĩs
affettꝰ. Dec eſt eĩ qua ſ apiũt ſapi
entes: qua ſapiẽs eſt qui factus eſt
vnꝰ ſpũᷣͥs cum deoet ſpũalis ẽ Et
hec in hac vita hoĩs ẽ pfeetio· Jã eĩ
qui hactenꝰ erat ſolitaeiꝰ. vel ſolꝰ
effiaturvnꝰ.⁊ ſolitudo coꝛpocis ei
vertitur in vnitatẽ mẽts⁊impledᷣ
in eo quod deꝰ ꝓ diſapulis ĩ clauſu

la omnis pfettioĩs orauit dicẽs Pa
Evolo · vt ſicut ego et tu vnũ ſumꝰ?:

ita et ipſi vnũ in nobis ſint. Dec ei

vnitas hominis cũ deo. vel ſilitudo

ad deũ in ꝙᷓtũ a ꝓpmnquat deo ĩtãtũ

inferi9 ſuũ confoꝛmat ſibi.inſimum
illi. vt ſpũs et aĩa et coꝛpus ſuo mo

oꝛdinata:ſuis loas diſ poſita: ſuis
meins eſtimataſuis eaã prietati

bo cogitentux: vt mapiat hõ ꝑfcës=

π B.„ —— —

+ rr — — — £☛

—,— – –

=

teſa
mngzſen
zinrſih
odſa
ſmtiſ
nnſtacc
nteetſu
dao nbo.
nerioh⸗
mar Die
zipioi
nciͦeſt⸗
wolctats
Arctueri
anſpis
nſepe eti
br
lii
u lansdl
nalil

tio/Fei

. velſch
ꝛnpees
6,mnhli
urdiis
tri in,
ſt⸗ he li
velaitid
t eo
x uls
ione
Fii⸗

Molſe ſeipſami pet tognicõnem ſu
Pꝓfiuendo aſcendere ad cognoſcẽdũ

deum Ruo cum primũ aſſurgere 2

aſpirare cæpeiĩt profiaents affcũs⸗
m cogitacone huius ſimlituduns⸗

pluimum cauendus eſt erroꝛ diſſimi

ſitudims · ſcʒ vt 2 ſpiritualibus ſpũ
la. et diums diuma coopãvo nõ a

habet Cogirans ergo animus ſimi

litubiẽ ſui et dei primo ĩ hoc foꝛmʒ

2 aptet cogitacionem ſuam⸗vt om

mnno fugiat ſecũdũ coꝛpꝰ cogitare
ſeipm.deum vero non ſolnm non ſe

tũdum coꝛpus ſicut loralẽſeð neqʒ
ſecundũ ſpiritũ ſicut mut abilẽ Cue
eni ſpiritualia ſut· tantũ diuiſa ſunt

acoꝛpoꝝ qualitate et natura: quan
tiũ ab õni locali arcũſcripaone mo
ta · Quse vero diuina ſunt in raãtum

ſupeminẽt omnia et coꝛporalia et
ſpiritualia:quantũ ab omni lo a vel
tempois lege⸗ l mutabilitatis ſuſpi
nõe aliena⸗ in ſue ĩcõmutabilitatis
et etermtatis beatitud me⸗ meõmu
tabilia manent et eterna⸗ In quibz
ſicut que coꝛporalia ſut diſcernit a
mmus per coꝛporis ſenſum.ſic que
ſunt raconabilia vel ſpiritualia dil
ternere non poteſt. niſi per ſemʒip
ſum. ꝗᷓ vo ſunt dei⸗ nõ niſi a deo que
rat. vel exſpectet᷑ perinteilettum.
Et quidem de nõnullis que ad deũ
ſpectant fas eſt et poſſibille homimi
xaconem habent aliquãdo cogita
re ⁊ diſ quirere/ ſicut de duleedie bo
nitatis eius de potenaa virtuas et
alijs huiusmo di⸗ ipſum vero idipᷣm
quod eſt 5 quod· 6„ cogitari nõ lom
nimno poteſt/ niſi quãtũ ad hoc ſenſu

illuminasl Amons Attigit⸗ Crebẽ

dus tñ eſt deus et in quatũ ſpiritus

ſanctus adiuuerit cogitandus qdã
vita eterna viuens et viuiſicas · in
mutabilis mutabilia omnia immuta
biliter Factens intelligens ? creãs
o mnũ mtellecti 2z intelligente⸗ ſapi
Zza faoens hominẽ ſapiẽtem var
tas fixa ſtãs imdeclmabilis⸗ ex qua
vera ſuũt omma que vera ſunt· m ꝗᷓ
ſut ete rnaliter racones reꝝ ommũ

euemẽaũ tempali Cuiqʒ vita ipſa

eſſæncaa ẽ ip̃a natura cui vita viuẽs

ipſe ſibi eſt · que eſt ipſa diumit at⸗
eæternitas magmiudo bonitas 2 vir

tus iſemetip̃a exiſtẽs et ſubnites·
eæxycædens omnem locum virtute na
ture illocalis eternit ate vero omõẽ
tempus. quod vel racione: vel opi

nione vp̃hẽdi p̃t·qᷓ lõge veĩꝰ ẽ ⁊ ep
cellẽaꝰ · ꝙ qᷣlibz ſenſaẽdi genere ſen
cat᷑· Ceraꝰ tñ ſeuſu huĩlis 2 illumi
nati amoris q;q̊libʒ cogitatu ronis

attigit᷑ et ſꝑ meliꝰ eſt ꝙ; cogit atuꝛ

meliꝰ tñ cogitat᷑ ꝙ, diat Ipa ẽ ſum
ma æẽnaa:⸗ꝗᷓ oẽ eẽ ꝓfiaſat ip̃a ẽ ſu
ma ſubſtãaa: nõ ſubie cta pᷣ̃dicamẽ
tS vocũ.h reru õniũ ſubſiſtẽs cauſa
le pãapiũ. in qͥ eẽ nẽm non mori⸗
intellectꝰ nõ erat amoꝛ. nõ off edit᷑ ·
qui ſemper querit᷑: vt dulaus mue
niatur dulaſſime inuenitur · vt dili

genaus queratur Doc ergo in effa

bile·cũ non niſi ĩeff abiliter videat᷑⸗
eui wolt vibere coꝛ mũdet⸗quia nul
la coꝛporis ſimilitudme doꝛ mienti
et nulla coꝛpꝛrea ſpede vigilanti⸗
nulla rauonis mdagine niſi mundo
coꝛde humiliter amantis vider po
teſt. val apprehendi⸗

PHec eſt enim fades dei: quã nemo
poteſt videre et viuere mudo· Hec
eſt ſpedes· eui cõtemplãde ſuſpirat

omms qui affectat diligere dñm de

um ſuũ in toto coꝛde ſuo et in tota a

mima ſua: ⁊ imn omni mente ſua:⁊ in
omni mente et in onimbus viribus
ſuis: Ad quoð eaam non deſinit ep
atare proxmmum ſuum ſi diligit eü
ſicut ſemetipſum: ad quod ſi aliquã

admttitur in ipſo lummne veritatis

indubitanter videt preuenientem
graciam: cum inde repellitur in ipſa
cratate ſua: intelligit puritati eius

non conuenire in mundicam ſuam ½
et ſi amat flere duleæ habet? et non

ſine multo genntu cogit᷑ die ĩ cõſa

ernaam ſuã Ad quod cogitandum

omnino impares ſumꝰ · hagnoſat
quod amamus·⁊ de quo dignenos
non polſe vl cogitare vl dicere con

(Solet liber ſecundus beat bet

mꝰ amorxe eiꝰ vel amote amotig e9
puocamur et trahmur: Cogitãtia
ergo eſt ĩ ommbus humiliare ſemet
ipſum et glorificare in ſeip̃o dñm de
um ſuum ĩ contemplacoe dei vileſ
cere ſibi: m amoræe creatoisſubieetũ
elſſe oõni humane creature exhibere
coꝛpus ſuũ hoſtiam ſanctam · viuã
tenm deo placentem · racionabile ob
ſequium ſuum⸗ Pre omnibz ãt non
plus ſape qꝙ; opoꝛtet ſaꝑe: ſed ſa

pere ad ſobrietatem · et ſecũdũ da

tam a deo menſuram fidei·bona ſua

non ponere in ore hominũ h elare

in cella ſua. r conderein cõſoenaa
vt hunc quaſi titulum et in fronte

conſaenae et in fronte celle ſemper

habeat. Secretum meum michi⸗
ſecretum meum michi.

nardi ad fratres de monte dei⸗

– —T-—-—ʒ—ʒ—

gitnon
e ſedſa
üdda
ona ſud
halare
tnfwit
eſenge

ummneh⸗

Erle
1n

—

nerabili patti · wo· fra
tri · · fkratrum qui in
ctlara valle ſunt mutalis
ſeruꝰ.· ſalutẽ i dño Vſqʒ
mõ ſi ꝗᷣ me ſcriptitare iuſſiſtis · à in
vit 9 à nullatenus acquieuinon qᷓa
negligerẽ qd iubebar · hine pᷣſume
rẽ quod neſciebã · Nunc vero noua
vrgente cauſa/priſtia fugatur vere
cũdia: et vł pite vł ipte dolori meo
ſatiff atere cogor fidutiã dante ip̃a
necœſſitate Ruomõ namq; ſilenter

audire poſſum vrãʒ huiꝰ cemodi de

nobis qrimoniã · qua ſci miſerrimi
hoĩm i pannis et ſenu de caunis vt
ille ait. dicimur iudicare mũdũ · qd
qʒ ĩter cæt era ĩtollerabilius eſt etiã
glorioſiſſimo oꝛdim vrõ derogare·
ſãs quiiĩ eo laudabilit᷑ viuũt ipudẽ
ter der̃here 2 de vmbra nrẽ iguobili
tatis mũdi luminar bꝰ iſultare· Ita

ne ſub veſtimentis ouiũ · non qdem

lupi rapaceseh pulices moꝛdaces

ymmo tinee demolientes bonoꝝ vi

tam qᷓa palã non audemꝰ · in occul
to coꝛro dimus/nec ſaltem clamorẽ
inuectionis· h ſuſurriũ detrattionis

emittimꝰ? Sihoc ita ẽ⸗ vt qd ſine
cã mortiſicamur tota die: eſtimati

ſicut oues ocaſionis.ſi ita inꝙ; phai
ſayca iactanaa ceteros homines et
quod eſt grauiꝰ 2 ſuꝑbiꝰ nobis me
liores deſpiamꝰ? Ceuid nobis pro
deſt tãta ĩ noſtro victu patas et aſꝑ
itus. ĩ veſtitu nobilis illa vilitas ac

Siuͤſitas · in opere manũ coctidiana

de ſudacõ ·ĩ ieiunijs et vigilijs iugis

appollogeticum beat:

æxcærctacio · toaꝰ deniqʒ vite nrẽ l 1

glaris quebam atqʒ auſterio? ↄueꝭ·
ſacõ? Niſi foꝛte omnia opeãâ nrã fa
amꝰ. vt vide amur ab hominibus.
Sed diat xpᷣc · Amen dico vobis⸗
receperũt mertedem ſuã. Nõne ſij

hac vita tãtũ in xpᷣo ſperãtes ſumus
mnmſerabiliores ſumꝰ omnibꝰ homini

b9?* Aut vero non in hac vita tãtů

ixpᷣo ſpamꝰ ſi de criſti ſeruico tpᷣa

lem tãtũ gloriam qrimnꝰ? Miſerego
homũcio qui tanto laboẽ ⁊ induſtria

ſtudeo nõ eſſe vel poeꝰ videri· ſicut

crteri hominũ nnnus tamẽ acceptu
rusĩmo guius cruaãdus ꝙ qlibet
homnũ . Dicane ergo non inuenie
bat᷑ nobis via vt ita dicam vtcumʒ
tolleâàbilioꝛ ad mfernũ? Si itaneceſ

c erat. vt illo deſcẽderemꝰ? cur ſalti
illã ꝙ multi ĩ cdũt viam ſeculi latã.

que duat ad moꝛtem nõ elegimꝰ· qᷓ

tenꝰ vel de gaudio 2 nõ de luctu ad
luetũ tñſiremꝰ? O ꝙ feliaꝰ eſt vl q̊;

rũ eſt reſpeetus moꝛti coꝝ⸗ et firma

mẽtũ in plaga eoꝝ:qui in labore ho
minum non ſunt⸗ et cum hommbꝰ

non flagellabũtur · Cui et ſi pecca

tores ac ꝓ gaudijs t ̃alibꝰ ꝓetuis

cruciatibꝰ adðdicti⸗ ſalti habudãtes
in ſe culo obtnuerut diuiaas Ve poꝛ

tantibꝰ crucẽ. non ſicut ſe luatoꝛ ſu

am. ſed ſicut ille cyreneꝰ alienã · Ve
cytharedis cytharizantibꝰ· non vt

illi de apocalipſi in cytharis ſuis.h

vere vt ypocrite in alienis Ve ſel⸗
ve iteꝝ ſupbis pauperibus Ve inꝗꝙ;
ſemel· et ve iteꝝ portantibus crucẽ

domini et nõ ſequentibus dominũ⸗

qui mimirũ cuius paſſiombꝰ pꝓta

pantur · humilitatẽ ſectar negligũt

Huplici enim cõtuiaone cõtarũtur:

* . 1 * * 6. — EEE TTMW 3 *
. 4 “

gui eimi ſut quãdo = hie ꝓtẽpali

Gloia tpᷣalit᷑ ſe affligũt. 2 ĩ kuturo ꝓ
inmtna ſuꝑbia ad et᷑na ſuppliaa ptra
hũt᷑ᷣ laborãt cũ xp̃o:hj cũ xpᷣo ñ reg
nabũt. Sequunt᷑ xpᷣm in pauꝑtate
ſua h̊ głam euiꝰ nõ conſequũt᷑· De
toꝛtente in via bibũt ñ exaltabũt
caput in pata lugẽt nũc ſ̊ tũc non
cõſolabut᷑ Et merito · Muid eni fãt
ſupbia ſub pãnis humlitatis iheſu?
Nuũquid nõ habet quo ſe palliet hu
mana malica miſi vnde in voluta eſt
ſaluatotis in faãaa. Et qmodo intra
preſepiũ domini ſimulatrix arrogã

aa ſe coartat ac pro vagitibus inno
crntie malum verbi detraetionis in
murmurat · An nõ illi ſuperbiſſimi
de pſalmo. quoꝝ prodijt ex adipe
miquitas eorum multo tucus oꝑt
ſunt imiquitate 2 in pietate ſua · qm

nos qui latemus ſub ſanctitate alie

na: Ruis enüm magis ipius an ꝓp
ſitens ipietatem an menciẽs ſantti
tatem· Nõne is qui enam mendaci

um addens geminat ipietatem? Et

quid dicam? Vereor ne et ego ſuſ

pettus habear foꝛte · nõ quidem vo

bis pater non vobis cui vriqʒ noui
me notum ꝙtum in hac caligme ho
mo homini innoteſcere poteſt 2 ſpe
caliter de hac te ſao vos nõ ignora
re quid ſenaam ſed propter illos qᷓ
me nec ita vt vos cõgnouerut/ nec
ſicut vobis loqui ſoleo loquẽtem au
dierunt ſcribo vobis quod et frequẽ
ter audiſtis vt quoniam ego per ſin
glos ire et ſingulis ſatiſt acere non
tuæo ex me habeatis vnde quod de

me cœrtiſſime ſatis eis pro me veriſ

ſime perſuadeatis⸗ Neq; eni timeo

Smnium oculis ſcribere quicquid de
hac re ĩ aure vobis locutus ſũ. Quis

vnꝗ; me aduerſus oꝛdinem illum k

cCoram audiuit diſputantem vel clã
ſuſurrantem? uem vn; de oꝛdie

illo niſwi cum gaudio vidi niſi cum ho

nore ſuſcepi? z niſi cum cuerencia al

locutus? niſi cim humlitate adhoꝛ
tatus ſum? Dixi⸗et dico⸗. Modus
quidam vite ſanctushoneſtatus⸗
caſtitate decorus/ diſcrecone prea

puusa pattibus inſtitutus⸗a ſpũ
ſcõ p̃oꝛdinatꝰ.animabꝰ ſaluãdis ñ

medioctit᷑ ydon eꝰ Ego ne dãpno

ldeſpico · quẽ ſic pdico?ꝰ Minime.
Memmi me aliqñdo ĩ aliq̃bʒ eiuſ dẽ

oꝛdmis mòſterijs hoſpicõ ſuſcæptũ

fuiſſe heddat dᷣñs ſeruis ſuis huma
nitatem ꝙ; infirmanti mvltra qᷓm ne

ceſſe fuit exhibuerut: ⁊ honorẽ quo
me plus q̊z ꝙᷓ dignꝰ fui dignat: ſut
Ipſorum me cõmẽdaui oraconibʒ⸗
intfui collaaonibꝰ.ſepe de ſcriptuis
⁊z ſalute anmmaru habui ſermonem.·
cum multis et publicum in capituł
et priuatum ĩ cametis quẽ vnꝗꝙ; vel
cla vł palam aut ab illo diſuadere
a ad noſtrũ vt veniẽt pꝓſuadere tẽp
taui? An pocꝰ nõ multos cupien
tes venire Lpreſſi: veniẽtes et pul
ſantes reppuli? An non fratrem ni
tolaum ad ſanetum nicolaum/et vo
bis duos de veſtris. vobis teſte vᷣmi

ſi? Sʒ duobꝰ quibuſ dã eiuſ dẽ oꝛdi
nis abbatabus qͥn ne nola ꝓdã⸗ ip̃e

eos optĩe noſ as.⁊2 nichilominus ꝙ;
amica michi familiaritate iugatur
ſatis ñ quidẽ ñ tamẽ ad alium oꝛdi

nẽ qð et vos ñ latuit migra? deſide
rãtibus iamiamqʒ vᷣliberãnbꝰ nẽm

eis diſſuaſe riũ cõſilium obuiauit⸗/ac

ne ſuas deſererẽt cathedras effiat⸗
Cur igitur oꝛdinẽ dap̃nare putoꝛ ł
dicoꝛ cui amncos meos deſc ruie ſua
deo: cui ſuos ad nos veniente s mo

nachos Eddo · de quo et m oracões
tam ſolliate requiro⸗ tam deuote ſul

apio? An Foꝛte q̃a iuxta alium oꝛdi
nẽ cõuerſati videoz ꝓptea huic ſul
pettus habeoꝛ? Sed eadẽ racõe et
vos nrõ derogatis· quicũq; aliter vi
uitis· Er go et cõtinẽtes et cõiuges
inuicẽ ſe dap̃nare putent᷑ · quod ſu
is quiqʒ legibus m eccleſia ↄuerſen
tur· Monachi quoqʒ ac regulares
clerie ſibi muicẽ derogae putãtur q̃a

ꝓprijs ab inuicẽ obſeruãcijs ſeparã

tur. Sed et noe; et damelem · 2 iob
in vno ſe regno pati non poſſe ſuſpi
cemur · ad quod vtqʒ nõ vno cos ẽ
mite iuſtiae ꝑuemſſe cognouimus
Mariam demqʒ 2 marthã necrſſe ſit
au t vtrãq; aut alte rã ſaluatori diſ
plicere· cui nimrã tã diſſimli ſtud io
deuocacio nis coõtendũt ambe placx
re. Et hac racone in tota eccleha-
que vbiqʒ tã pluribus tãqʒ diſſimli
bus variatur ort imb ꝰ. vt pote vᷣgi
na que in ꝓſalmo le gitur ẽcũam cta
varietatibus nulla pax/nulla pror

ſus concor dia eſſe putabit᷑· Que er

enim ſecuã quies:quis tutꝰin ea ſta
tus muenit tur· ſi vnus q̃libet homo
vnũquẽlibet oꝛdinẽ eligens alios a
liter viuentes aut ipſe aſpnet᷑ · aut
ſe ab ipſis aſy ni ſuſpic tur? preſertĩ
cum tenere impoſſibile ſit · vel vnũ
hominẽ omnes oꝛdines . vel vnũ oꝛ⸗

dinem omnes homines Non ſum tã
ebes: vt non cognoſcam tunicam io

ſeph.non illiꝰ qᷓ liberauit egiptu⸗h
illiꝰ q ſaluauit mundu⸗2 hoc non a
fame coꝛpoĩsſed a moꝛte ſil anime
et coꝛporis Not:ſſima qpe eſt. qᷓa
polimita⸗ideſt pulchertima vaieta
te fuit diſticta.ſed 2⁊ ſangume appa
teret intĩcta.nõ qᷓdem hedi q̃ pecca
tũ ſigt. ſed agmi q mnocẽaam deſig
nat hec ſuo ipſiꝰ.non alieno Ip̃e ꝓ
fecto eſt agnꝰ manſuetiſſimꝰ.q corã
non q dem tondẽte ſed ocadente ſe
obmutuit ·qᷓ peccatum nõ featſedᷣ
abſtulit peccata mũdi: Miſe rut ait

q̃ diceret ad iacob Danc muenimꝰ
vide vtv? tunica filij tui ſit an nõ. Vi

de et tu dñe.vtꝝ tunica hec ſit tui fi
lij diletti · Recognoſce õnipotẽs pẽ
eã quam fecſti xpᷣo tuo po imitã dã
do qᷣdẽ quoſ ðã apoſtolos. quoſ dã
ãt ꝓpph etas alios vero ewãgehlſt
asalios paſtores et dottores⸗ 2 c
tàn que eius oꝛnatui zæ miſino decẽt

appc ſuiſti:adcõſumacionẽ vnqʒſcõ

ru occurrenciũ imn viru pfertum imn mẽ

ſuram etatis plenitud inis xp̃ᷣi Dig

nare etiã deus p̃coſiſſimi purpurã
ſangumis quo aſpſa ẽ ᷣcognoſcere
et in purpura p̃claru iſigne ac virto
rioſiſſimu iudicum obediẽcie Rua
te inqᷣt ergo rubrum eſt veſtimentuů
tuũ. CTorcular ait calcaui ſolꝰ· et de
gentibꝰ nõ eſt vir mecum taqʒ qñ
qdem Fatctus ẽ obediens patri vſqʒ
ad toꝛculaꝛ cri cs:quoð vtiqʒ ſolus

calcauit· ſolũ qpe brachium ſuũ au

xiliatũ eſt ei iuxta illud ĩ alio loco ſi
Gulaciter ſu ego donec tranſeã⸗ 75

ergo exaltauit eum deꝰ 2 donauit
ei nomẽ quod eſt ſuꝑ omne nomen.

vt mi nomine iheſu õne genu flertat

eleſtiuũ ereſtriũ 2 ĩfernoꝝ· Aſcẽdẽs
im altum captiuã duxit captuitatẽ
dedit dona hominibz . Rue dona?
Keliqᷓt videlicʒ ſpõſe ſue ecãe pignꝰ
heditatis Jp̃aʒ tunicã ſuã tunitã ſcʒ
polimitã eãdẽqʒ ino ſutlẽ · ⁊ deſup

otextã ꝑ totũ· Sʒ polimtã obm

toꝝ oꝛdmũ qᷓi ea ſut · mltiodã diſti
ttioẽʒ · ĩoſutilẽ ο idiſſolubilcai
tatis mdiuiduã vmtatẽ Quis me in
qt ſepabit a caĩtate xp̃i? Audi quo
mõ polimitã. Diuiſiones ait grarũ

ſut. idẽ ãt ſpũs· Et diuiſiones oxza

nonũ ſut idẽ o dominꝰ. Deide diũ

ſis enuâtis cariſl matibʒ tãꝙ; varijs

tuniteæ coloĩbꝰ. qbꝰ cõſtet eã eẽ poli
mitã vt oſtẽdat etiã incõſutilẽ et de

ſuꝑ cõtextã ꝑ totũ adiũgit · Pec at
opat᷑ vnꝰ atq; idẽ ſpũs diuidẽs ſin
gulis ꝓut volt · Caritas qpe diffu
ſaðẽ in cordibz nũs. ꝓ ſpiritũ ſanttũ
qui datus ẽ nobis Non ge diuidituꝛ
ſed totam et integram heredit ario
iure ſorcatur ecãa qᷓaet de illa ſcrip

tum eſt: Aſtitit regina a dextris tu

is in veſtitu de aurato arcũdatavaiĩ
etate· Itaqʒ diuerſi diuerſa acapi
entes donaaliꝰ quidem ſic/ aliꝰ vo
ſic.ſiue cluiacẽſes · ſiue ciſteraẽſes ſi

ue clerie regulares · ſiue etiam laya

fſideles: omnis deniqʒ oꝛdo omm⸗

lingua: omnis eras omnis ſexus.

ommis condico · in ommi loco/ per 5
ne tempus · primo homine · vſqz ad
nouiſſimum⸗ nam et propter hoc ta

laris dicta eſt quod a fine vſqʒ ad ſi

nem ptingat; dicente propheta · et
non eſt qui ſe abſcondat a calore ei

us nimrum congruens eicui 2 fat
Ka eſt qui perhibente videlicet alia

fſeriptuã Et ie attigit a fine vſz ad

finẽ Foꝛtit᷑ z⁊ diſponit omnia ſuauit᷑.

„„ △ 2 5 6* .
Oẽs g paĩt᷑ occurramꝰ in vna tun

ca.⁊ ex omnibꝰẽ vna Ex õnibꝰ inqᷓ;

vna Nã ſi ex pluibꝰdiũſisvna ẽ ta
mẽ colũba mea: formoſa meaper
fecta meęa: Alioqumnec ego ſolꝰ·

nec tu ſine menec ille abſqʒ vtroqʒ

ſed ſimul omnes ſumꝰ m illa ſi tamẽ

ſolliati ſumus ſeruare vnitatem ſpi
tus in vinculo paas. Non inꝙ tan

tum oꝛdo noſter aut ſolꝰ veſter . ad
illam ptinet vnam . ſed noſter ſimui

et noſter: niſi Foꝛte quod abſit mnui
crm muidentes inuicem prouocan
tes⸗ muicem mordeamus⸗et abmui

cem conſumamur ⸗ et ſic non poſſit
apoſtolusvni nos illi viro⸗ eui et de
ſpõdit vginẽ caſtam exhibere xp̃o·

Verũptamẽ illa vna diatt ĩ cantica
cãticoꝝ · Oꝛdinaui ĩ me caitatẽet ſi
vna ĩ catate diũſa tamẽ ſit in oꝛdĩa
aone Ruid g?Ciſteꝛaẽſis ſů. Dã
no igit᷑ cluniacẽſes? Abſit · Dz dili
go ·h ỹ̃dico · hmagfico Cur g inqs
illu oꝛdinem nõ tenesſi ſe laudas.
Audi. ꝓpt hec qð ait aplus· LVnul

quiſq; in ea vocatone qua votatus
eſt permaneat · Cuod ſi queris cur

a prinapio non elegerim ſi talem ſa
ebam. Reſp ondeo⸗propter id quodð

rurſ9 ait apkus. Omnia mlicẽt ſedð
nõ onia expediũt · Nõ qð ſalet oꝛ
do ſanctus et iuſt nõ ſit · h qa ego
carnał erã venũdatus ſub pecõ tlẽʒ
aĩe mee lãguorẽ ſẽaebã tui foꝛeoꝛ
eẽt poco ncẽti Er diũſis moꝛbis⸗

dinſa vuẽũt medicamẽta 2 foraoĩ
bʒ foraora. Fac duos hoĩes febribꝰ

6

axiari qrtãis vnũ / alterũ teraanis

—

— — – — - ——

eige⸗
fuaute
matum
ihne,
Gmit
nene
Prng
Hatani
turmſpi

tncytan

eſter⸗ 35
ſeerſiml
abſtt mu
Pndcn
rhrti
emnpoſt
eauicti
gbery⸗
oticmuas
ntrtitſi
ſenordin
6, Di
1 dil
lahni⸗

tomẽdet ſt qui quartanis laborar
taano aꝗq;⸗ pira. et frigida ⸗ qᷓʒ ſu
manda-cu tamẽ ip̃e ab hijs abſtme
at. vinũqʒ et crteâ calida vtpote ſi
bi cõgeꝛuẽaa ſumat · Cuis ergo hic

ꝛæum recte rep̃hendat? ſi diteret ille

cur tu aqua nõ bibis ꝙ italaudas.
an non rette reſ põberat/⁊z tibi eam
Koeliter tr:buo ⁊ m ſalubtit᷑ ſubẽ ho
Heniqʒ teqrat᷑ ecam a me cur cum
omnes oꝛdines laudem omnes nõ

teneo Taudo enim omnes?æ diligo⸗

vbicũqʒ pie et iuſte viuit.ĩ eccleſia
Vnũ ope teneocœteros caritate fa
net auũt caritag · fidet᷑ loquoꝛ. vt ne
illoru quibẽ fructu frauder⸗ q inſti

hita non ſequoꝛ Pius aliquiðꝰ dicãẽ
Tu tibi caute age · Poteſt nãqʒ ſie
eri. qᷓa fruſtra laboraueis· vt ego

fruſtra biligã bonũ quod oꝑatis.ſi
eri oĩno non poteſt: O quanta fidu

aa eaetatis-akꝰ? oꝑpat᷑ non amans

et aliꝰ amat nichil operãs. AMie qui
dem ſuũ opꝰ pdit · illiꝰ veto caĩtas
nũq excdit · Et quid miru · ſi m hot

exilio ꝑegnãee adhuc eccleſa qdã
hui9ceemodi ſit vt ita dicã pluralis

vnmitas vnaq; pluralitas cũ in illa
qͥ; patria quado iã ip̃a regnabit ni
chilominus foꝛte tał aliqᷓ diſpaꝛ à
dãmõ eꝗlitas futura fit? Inde etenl
ſernptũ eſt In domo pates mei mã
ſiões multe ſut Sicut it aqʒ illie mił
te mãſiones in vna domohoc mõ lj

multi ordines ſut in vna eccleſia Et

quõ hic diuiſiones graaarum ſunt⸗
idem aũt ſpũs·ita ibi diſtinttiones
gloriaꝝ · ſed vna domꝰ · Poꝛro vni
tas tam hie ꝙᷓ ibi eõſiſtitin vna ca

atate diuͦſitas at hic quidẽ in ordi

i vel oꝑpaaonũ młn faem diuiſiõs
Illie uero in qdam meritorũ notuſ
ma ſed oꝛdmatiſſima diſtinctione
ntelligens beniqʒ ecãa hane ſuam
qͥdãmodo diſeoꝛdem ↄcoꝛbiamcon
coꝛbem voero diſcoꝛdiã⸗ deduxit ig
inquit ſuper ſemitas iuſtioe ꝓpt no
mẽ ſuũ pones qᷓe ſenntas plurali
ter⸗ 2 iuſtiae ſingularit᷑ nec diuerſi
tatem pᷣtermiſit operaconumnec
vnit atem operanaũ⸗ Promde quo
qʒ ⁊ illam in celeſtibʒ diſceetã vmea
tẽ futurã deuotiſſime lera decantat

Platee tue iheruſalẽ ſternent᷑ auro

mũdo“2 per omnen vicos tuos alle
luia cantabitur· Audiẽs enmm pia

tras et vicos. coronas et glas diuů
ſas intellige. In auro q́̊ vno metai

lo illa auitas oꝛnata deleribitur ct᷑
Ivno alleluia quod cãtãdũ ꝓhibet᷑⸗

diſſimilii ſpẽrũ ſimlem pulchritudi

nẽ et mult arũ mẽauũ vnã deuooone

nttende · Non igitur vna tãtu ſemi

ta cõceditur qᷓa nec vna eſt maſio z
tenditur. Vidit ar vnuſ qſqz q ceuqʒ

lcœdat · ne ꝓdiuerſitate ſenitanim
abvna iuſtina vᷣcedat. ꝙ; ad qmlibz
mãſionum ſua quiſq; ſemita xpuene
urab vna domo parris exſors nõ
eærit Verum tamẽ ſtella ab ſtella dif

fert in claritateſit erit ⁊ ſurte etio
mortuorum⸗ Zam 2 ſi fulgebũt iuſ

ta ſitur ſol: in vegno patris eoru ali

is tamẽ alij ampliꝰ pro diuerſitate
meritorum⸗ Que ſane merita- ſaẽ
duũ non ſit in hoc ſeculo vt in illo fa
ale ab homine poſſ. diſcerni · q̃pe

cũ bic tã ti opera videãturillic eaã

coꝛda nichil mnpediat intueri⸗ Di

dem radiante vbiqʒ ſole iuſtice tůc

maniftſta erunt abſcondita coꝛdi
um. et ſicut non eſt nunc q̃ ſe abſcõ
dat a calore eius-ita tunc non etit
uiſe oceultet a ſplendore ipnus.
E de operibus quidẽ ſepe meærta -
et ob hoc periculoſa fertur ſenten
ca“ cum muitociens nnnus iuſtiae
habeãt qui magna operantur⸗ Vn
de muũtc conuemiendi ſunt quidam
de origine noſtro · quiotra illã ſentẽ
ti nolite ãte tẽpꝰ iudicare⸗qᷣaduſ
qʒ vemet dñs q̃ ⁊ iudicabit abſcõdi
ta tenebraꝝ ⁊ mamſfeſt abit ↄſilia coꝛ
diũ alijs oꝛdimbz dero gare di cũt ·
ſuã iuſtic volẽtes ↄſtituere iuſtiaæ
dei ñ ſut ſubie cti · Nuos ꝓftetoſiqᷓ
tñ hꝰ cœæmoĩ ſutnec nũ nec cꝰ piã oꝛ
dims eẽ verꝰ dixeu· qᷓpe q̃ ⁊ ſi oꝛ
dĩate viuẽtes ſuꝑbetũ loquẽtes.a
uesſe facũt babiloĩs ideſt cõfuſio
nis · ymmo filios tenebraxꝝ ip̃iꝰ ghe
hẽne vbi nullꝰ oꝛdo h ſempitng hoꝛ
roꝛ inhabit at· Robis g ine; frẽs · qᷓ

æciã pꝰ auditã illã dñi de phaĩſeo =

pubuncano pabulã · de vrã iuſtiaa ß

ſumẽtes:a ᷑os aſpramĩ Dictis vt

diot᷑ ſolos vos oĩm eẽ iuſtosã oĩbʒ
ſanttiores/ſolos vos mõchoꝝ Evgu
lait᷑ viuẽ:ct᷑os vᷣo regule poaꝰ e-
iſtẽ tñſgreſſores Primo qᷓd ad vos
bec alieis ſe ruis? Suo dño ſtãt I enz
dut. Quis vos oſtituit iudicæs ſup
eos Heiĩde ſiita vt diet᷑ nrõ oꝛdi
die pᷣſuĩtis qᷓł oꝛdo ẽ· vt añq; de ſu
q̃ſqʒ trabẽ eidat in fẽm ocuł tã cunai .
oſe feſtueas pq̃ratis? Quid ĩ regulua
glłamĩ Quroẽ re gulã der̃hins? ur
⁊t᷑ euãgelicã añ tꝑc curot᷑ apłm alli
ẽos ſeruos iudicatis? An regula ñ
vↄcoꝛdat ewãgelio aplo? Alioq̃n

tegula iã nõ ẽ regula:q̃a nec tecta.
Audite ⁊ diſate oꝛdinẽ. qᷓ cõt᷑ oꝛdi
nẽ afmjs oꝛdĩbʒ derogatis ꝗpocrita
inq̃t eiœ ptimo vᷣbẽ de oculo tuo et
tuc videbis eicè feſtucã ð oculo fãg
tui Rueis quã trabẽ? An ñ grãdis
2 groſſa trabs ẽ ſuꝑbia: qᷓ te putãäs
àqdoẽ cũ nichil ſis· ĩ ſaĩſſime t᷑ tãqᷓm
Ianꝰ exultas ⁊ alijs vaĩiſſime trabz

poꝛtãs defeſtuas inſultas? Grãs a
go ᷑ deꝰ qa ñ ſu hcut œteri hoĩm. in

iuſti rapto res adulti· Deqre M gct

dic detrattores ¶ eqʒeĩ mĩina ẽ hec
feſtuca ĩt᷑ alias · uac cũ tã diligẽt
alias enũeras iſtã tacxs? Si ꝓ niia
a minima habes. audi aplm 2eqʒ
muledã ait regnũ dei poſſidebut.·

audi ⁊ dñm ĩ pſalmo ↄminãtẽ· Ar

guã te iqᷓt et ſtatuã cõtra faaẽ tuiũ.

q; qa detractoĩ loqᷓt · Zt ẽ ex p̃e dẽ

tubꝰEt qᷣdẽ iuſte ad ſe retvꝛquẽdꝰ
intueti:q̃ auertẽsfacẽ ſuã a ſe a

liena pooꝰ mala ꝙ ſua ſol cuĩoſiꝰ p

ſcrutai At ĩqut.quõ regulã tenẽt⸗

qui pellicijs induuntur ſani caribꝰ9
aut carmum pinguedine veſcuntur
tria vel quatuoꝛ pulmentaria vna

die d regula prohibet adinttů t.
opꝰ manuum quod iubet non fama·
unt multa deniq; pro libitu ſuo vel
mutant vel agent vel minuunt REec
te. Non poſſunt hec negari· SDed⸗r
nt tendite in regulam dei: cui v’niq⸗
non diſſonat inſtituco ſaneti ben

dicti · ſegnum dei inquit intra “

Vos eſt · Poc eſt · Non exterus in
veſtimmẽtis aut alim entis coꝛpois.
ſed in vᷣtutbus ĩteriois hoĩs vñ eta
plus ſiegnũ dei nõ ẽ eſc et ponuuis·
iuſtiaa ⁊ pax ⁊ gaudiũ iſpũſ es8s —

idigit
pil
in ſuig
Mdehit⸗
mäͤti⸗ N
infchi
vmid
i1le
air
Eunit⸗

ſarnte

nen W.

emttt⸗

enonkes
to
muunti
du o
ſnchbn

Et rurſus. Regnũ dei non in ſermoe
aſt. ſed in virtute. De corpo ralibz
itaq; obſeruãtijs: fribꝰ calumnias
rnit et que maiora ſunt regule.
ſpũalia ſalicʒ inſtituta hqᷓtis came
luq; gluoẽtes cuiicẽ ſiquatis ag
na abuſio. Maxima cura ẽ. vt coꝛ
pus te gulatter induatur⸗ ⁊ ↄtra t-
gulã ſuis anima nuda veſtibz deſen
tuł‚/ Cũ tãto ſtudio tunica ⁊ cuculla
eoꝛꝑi ꝓcurẽtur· quatenꝰ cui de eẽt
monachus non putet᷑· cur ſimliter
ſpũi pietas et humlitas. qᷓ̃ ꝓfeetoe
ſpũalia ſut ĩ dumẽta. nõ ꝓuidẽtur?
Tunicat et elati abhoꝛremꝰ pellie
as. tãꝙ; melioꝛ non ſit pellibꝰ inue
luta hunnlitas. ꝙ tunicata ſupbia
pᷣſertim cum ⁊ deꝰ tunicas peliaas
prims hoibus fecrrit⸗ et iohannes
in hèmo zona pelliaa lũbos acãxit.
et ip̃e tunicaꝝ inſtitutoꝛ in ſolitudi
ne non tunicis: ſed pellcijs ſeſe idu
erit · Repleti deinde vẽtrẽ faba:· mẽę
tem ſuꝑbia:abos dãpnamꝰ ſagina

tosꝶʒ quaſi nõ ſit melius exiguo ſan
guine ad vſu veſti quã vẽ toſo legu

mine vſqʒ ad ructum exſaturai· p ar

pue cum ⁊ eſ aunõ de carne h de lẽ
te ſit depre hẽſus⸗ ⁊ de ligno adãñ
be carne dãpnatꝰ.⁊ignatas ex gu

ſtu mellis: non carnis moꝛti adiudi
eatus: Ecõt᷑ ᷣo helyas in noxie caꝝ
nem comedeit · ab rahã ãgelos gera

tiſſime caribʒ paueit⸗⁊ SD Pi⸗ ſua ſi
eti ſatriſiaa deꝰ ᷣerꝑit

tatem ꝙᷓ młta aqᷓ ingurgitati ꝑ aui

dit atem q̃a et paulꝰthimotheo me

dico vino vtendũ ↄſuluit. ⁊ dñs ip

ſe bibit ita vt etiã vini potatoꝛ ap

niꝰ eſt modico vmovti ꝓpter ĩfemi

pellatus ſit aplis quoqʒ bibendum
bedit. inſuꝑ et ex eo ſacramenta ſui

ſuanguimis cõdidit· cũ ecõttio aquã
no nupaas bibi nõ paſſus ſit:et ad
adqs ↄtradictionis populi murmur
Eribiliter caſtigauit:dauid quoqʒ a

994 quã deſiderauerat potare timu
eita viriqʒ illi gebeoĩs qᷓ p auiditate

toto coꝛpore proſtrato de flumne
biberut digm ad pliũ ire non fuer̃t

Jam vero de labore manuũ qd gloĩ
amini⸗cum et martha laborãs imcre
pata.⁊ matia quieſcẽs laudata ſit.
2 paulꝰ aꝑte dicat.laboꝛ coꝛpotis
ad modicum valʒ. pietas aãt ad om
nia · Optimꝰ laboꝛ· de quo ꝓpheta
diebat · laboraui in gemntumeo· et
alibi Memoꝛ fui dei ⁊ delcãtus ſu ⸗
exerratatus ſu. At ne coꝛpoãale in
telligas exœranũ: ⁊z deſiat ĩqᷓ̃t ſpi

ritus meꝰ Vnde non coꝛpus h ſpus

fatgat᷑ſpuũalis ꝓculdubio laboꝛ in
telligitur. qᷓd ergo inquis? Sicãe
illa ſpiritualia pſuades, vt ecã hie
qᷓex gula habemꝰ coꝛporalia dap
nes? Neqᷓꝙᷓ ſeò illa opoꝛtʒ agete
et iſta nõ onnttere Alioquĩ cũ aut
iſta omitt neer ſſe :à iſta- iſta poa
us onnttẽda ſut quã illa Quãto eĩ
ſpũs coꝛpore melioꝛ ẽ.tãto ſpũalis

Im coꝛporalis exœratacio fructuo

hoꝛ. Tu ergo cũ de hoꝝ obſeruaao
ne elatꝰ alijs eadem non obſeruãti
bus derogas⸗ nõne te magis teanſ
greſſorẽ regule diuidicas. cui9 licxt
minima qᷓdam tenẽs. meliora deui

tas? De quibus paulꝰ Enula mini

nit kaiſ mata meliora Der̃ hẽdo qp
Eaagiaterre verls vdi .

huilit atẽ.ĩ qᷓ aliũ deprimis caitatẽ

que ſut ꝓculdubio taiſ mata melio 3

Tu tuũ corpꝰ młtis ieiunijs⁊ laboi
bʒ actis ac vgulaibʒ aſxitatibʒ moꝛ
tiſcã smẽ bra tua qᷓ ſut ſuꝑ trãa bñ fa
eas Dz qd iille quẽ ñ ſit it laboraãtẽ
diuidicãs modicũ qdẽ hẽat de hac q
ad moĩcũ vniliꝰ ẽ coꝛpaliſcʒ erata
tõe apliꝰ at ꝙ tu de illa q ad oĩa va
Hibẽ pietate Ruis qſo vrẽm meliꝰ 5.

gęaʒ tz? an ñ meliꝰ qᷓ melior? Euis
So melioꝛ huĩlioꝛ· à fatigaaoꝛa ñ
is qᷓ a dño didiat nins ce& et huilis
coꝛdeq̃ ⁊ cũ maria optmã ꝑtẽ eie
git.ꝗᷓ ñ aufert᷑ ab eo? C.ð ſ re gualẽõ5
ab oĩbʒ q̃ eã ꝓfeſſi ſut ſie ad litt᷑ ĩẽ ta
nẽdã cẽſes vt ñllã oĩo diſpẽſacõnẽ⸗
adimtt: padais aubact᷑ dicoinec tu
eã tẽs · net ille. !ã2 ſi ille ꝙtu qJdẽe
pyninʒ ad obhuãtiascoꝛpeas ĩ pluibz
offẽdit ĩpoſſibile ẽ tñte q; Ni vnomff
tnſgredi Sas ãt q̃a q ĩ vno offedir
oĩmẽ re? Dim vo oerdis aliqᷓ poſſe
mutai diſpẽſatoĩe ꝓculdubio tui
diſtect iꝰ. at ille foꝛtaſſe diſcre eus·
nez h dico qa hec ext᷑io negligẽda
ſit. à qᷣ ſe inl ñ cxertueit mox ide o
ſpuabł efficat · cũ poaꝰſpuᷣalia qqÿ
melioà n iſta àvix à nliaten? obtie
at Scripᷣtũ ẽ ita NQõ prꝰ ẽ q;d ſpũa
le h ad aĩale · dĩde d ſpũale Sicut
nec iacob ñ peiꝰ 2 gtlia vᷣſi datos ã
plexꝰ rachel muit obtine.· Vni pſal
mo Suite pſalmũ ⁊ date tipanum
C.8 ẽ dicẽ Suĩte ſpuũalia·h pri9 da
te coꝛpalia Opamꝰ at ille q̊ diſẽte
zagruc ⁊z hec opat᷑z illa. An vero
epłavt epſa maẽatfimẽda eàt qn
qdẽ 2 nrõs ð qᷓbʒ pr coqſtꝰ eſtis qd
oꝛdivrõ d herẽt ſatis qñtũ potui ſti
la corripui ⁊z me qͥ ab hꝰ moĩ falſa

—

(uſpicõe purgaui vt ðbni h aͤniã dã
nãis mime ꝓco⸗ ñ ñll de vris mnimũ ĩ
qbʒ ñ decz videoꝛ aſſ ẽtiẽ · pauca qᷓ Z
vobis dſplicẽ ↄg' ui⁊ oĩbʒ boĩs vitã
da eẽ ñ dubito · ncẽriũ voꝛ ſubiuügẽ

J q dẽ? ſi fieiĩ vidẽt ĩ oꝛdie Abſit tñ
vtſint de oꝛdine Nullus quippe oꝛ
do qiã re apit ĩoꝛdĩatũ · qd vo ioꝛ

diatu ẽ oꝛdo n ẽ vñ ñ aduſꝰ oꝛdĩez h

ꝓ oꝛdĩe deputae putãdꝰ ero ſiñ or
diĩeʒ ĩ hoĩbz· h hoĩ viaa rpᷣhẽdokt qᷓ
dẽ dilige tibz oꝛdĩiez ĩ hac rmoleſtuũů
me foẽ n tieo qͥnimo gtũ culdubio
accœptii ſut ſi pſeqniur: qdzip̃i ode
vt Di qbzvo ðplicueit ipi ſe maĩſeſt
At qa oꝛdĩez ñ diligut cꝰ vti coꝛrup
(Seʒ. idẽ vica dapnai nolũt p̃isita
q illud gre goianũ rñd eoMeligẽ vt
icãdalũ oriat᷑ ꝙꝙ veitas reliquatur ·
Jat᷑ vᷣacit ẽdit · ſcõs prẽsil
a vita iſtituiſſe 2 vt ĩ ea plu
WNiuss ſaluarẽt᷑ vſ ad infirmos
regule tꝑaſſe rigorẽ:ñ re gulã deſtru
xilſe aoſit ãt vt ẽdã tãtas eos ꝙ;tas
video ĩ pleiſʒ mõſtijs vaicates ac
fſupfluit ares pᷣcœpiſſc Iↄcſſiſſe · hi
tꝛ eceĩ vñ ĩc mõchos tãta ĩtxãaa
homeſſacoĩbʒ ⁊ põcõibʒ · ĩ veſtimnẽ
aus ⁊ lectiẽnijs⁊ eqᷓ̃tacuis: ⁊ oſtruen
dies edificijs ĩo leſcxre potuit⸗ qtin?ꝰ
vbi het ſtudioſiꝰ· voluptuoſi? atz ef

funꝰ fiſt · ibi oꝛdo meli⸗ tẽti dicat·

ibi maioꝛ putet᷑ religio Ec& enĩ ꝑa
tas put at᷑ auaĩaa ſobriet as auſtei
tas edit᷑ ſilẽaũ E᷑ſticia deputat · coẽ
remlſio⸗ diſẽcõ diat. effuſio libera
litas loquactas affabilitas cachia
co iocunditas mollides veſtimen

tozum 2 equorum faſtꝰ honeſtas⸗

lcõꝝ ſuꝑfluꝰ cultꝰ mũdiaa Cũz hee .
aléuty ip dim?⸗ caitas appell atur .*

. „
X

—

= — C — — —

mmii
aai
teisyiti
nahüge
Mleti
ed
adii
ndieß
ga Huͤt
itt

einoleſtiͦ

geudubi⸗
gdripiod
iſe maiſſt
achup
litſßsst
Meihint
Srlan⸗
piisri
netiapi
zrgA
sttn
R 1
gutii
3 u⸗
vkang⸗
bubll
deneli
bies ℳ
5 emen
õ
palnn⸗

Iſta cartas deſtruit racitatem. hee

biſcreco ↄfundit diſcrenonẽCTalis

miã crudelitate plena ẽ. qua videli

ert ita coꝛpori ſeruit᷑ vt amima iugu
let᷑ Que etenim caritas ẽ carnẽ dili
gere ⸗2 ſpitũ neglige? Que ve diſ

cretio⸗totũ dare coꝛpoi z amme ni
chil? Qualis vero mi eicoꝛdia ãal

lam vᷣſitr re:⁊ dominã intficxre? e

mo ꝓ hꝰ modi mia ſꝑ et ſe cõſeq mi
lericoꝛdiã. que mſeicordibz ꝓnmnt
tit᷑ ĩ wãgelio veitaus oxe dicetis.
Heati miſ eicoꝛdes⸗quoniã ip̃i mi

Ieritoꝛdiã cõſ equẽtur/ h crtiſſime
poaꝰpenam eyſpectet.quã talive

ita dicã ĩpio miſ ericoꝛdi ſanctꝰ iob

magis ꝓphetãdo ꝙ affectaãdo iĩpre

cat᷑.non ſit inquiens m coꝛda cõe·

ttonteratur quaſi lignum ĩfructoſũ
Higne plane retribucõnis cauſã⸗

mox infert ſans ydoneã dicẽs: Pa
. uit enim ſteruẽ⸗ et que non parit ⸗/2

vidue bene non feat Inoꝛdmata ꝓ
fetto atʒ irratõnabil mĩa ẽ ſteil 2
fruttuoſe caris:que iuxta vᷣbũ dñ̃i
ñ ꝓdeſt quitq; ⁊z ſetũdũ apłm reg

nu dei non poſſidebit adinplendis

muigilare deſivrijs. ⁊ de aĩe cuâ ſa

piẽtis ſaluberrimũ nõ curare ↄſiliũ

admonẽtis atqʒ dicẽt:s. Miſ erere
anime tue placons deo Hona mĩia.
mlſ ereri aĩe tue:nec poteſt non mẽ

e miſ eicoꝛdiã.q̃ fit vt placras deo

Alias at non miſ ericoꝛdia ſicut iã
dixiih crudelitas: nõ ẽ caritas ſed
iniquitas/nõ ẽ diſcreao h confuſio
ſterilẽ que non pait᷑ paſ ere· id ẽ in
vtilis carnis cõcupiſ cẽrijs iſ euie·
2 vidue nichil boni facære anime vi

delitz excolẽdis virtutibz nullã op

am Sate⸗ Crue vnaq; liet ineunpõ

ſoſit viduata celeſti ſẽſus tũ de ſpi

nitu ſancto ↄcꝑe ⁊ parere ñ deſint

imoꝛtales·qᷓ videlicʒ mcoꝛruptibił
celeſtiſ qʒ hereditas valeant eſſe ca
pacæsh ſi pium ſtuoioſuqʒ habeat
cultorẽ. Sub hat tamẽ abuſiõenaã
feræ vbiq; ſc ꝓ oꝛdine tenẽt᷑ fere ĩã

henſibiliter obſeruant᷑ · diſſumi
liter · Nõnulli qpe hijs omnibů tã
ꝙᷓ; non vtẽtes vtũtur⸗ et ideo à cu

nulla offenſ a à cũ mima: Aliquati

quippe het agunt ex ſimplicitae· ali
quſi ex carit ate aliquat ex neceſ
ſitate Quidã namqʒ ſimplict᷑ iſta

dam ar ne diſcoꝛditer abeis viuar
eum quibꝰ habitãt. ſectates in hijs
non ſuã libidinẽſed alioru paeæm⸗

Alij vero qa reſiſtere nõ valẽt mul

titudmi ↄtradicẽcumqui vtqʒ hec

tãqᷓ; ꝓ oꝛdine libera voc deſendut ·
æt qaens iſti aliqua ꝓut ro dictare
ſtringere vel mutare imnapiunt · k

mox eis tota auctoritate eiſtunt⸗

Cuis ĩ pãapio eũ oꝛdo ĩcꝑz moſti

cus ad tantã crederet monachos

mernãã deueĩire? O quãtũ diſtamꝰ

abillis · qui diebꝰ antonij extitere
monachi · Siqdẽ illi ctum ſe muicẽ ꝑ

tem pus ex catitate reuiſerẽt · tanta

abinuicem panẽ auiditate animaꝝ
ꝑpapiebãt vt coꝛpis abũ pemtꝰ ob
ſin.diẽ pleruʒ totu ieiunis vẽtribʒ·
hnõ mẽtibz tñſigent Et h eat rectꝰ
oꝛdo qñ dignioĩ ꝑa priꝰ ĩiſeruiebat᷑·
bee ſuma diſcco⸗ cũ apliꝰ ſumebat

qᷓ maioꝛ eàt hec demqʒ vera cairas

qᷓ̃maioꝛ erat het deĩqʒ vera caritag
vbi aie q̃ru carirate xpc moꝛtuꝰ tã
ta ſolliatudine focillabat᷑: Nobia

ar ↄueniẽtibʒ in vni⸗ vt vᷣbis api

vtaxr · iã nõ ẽ dñicã cenã maducare⸗

Panẽ qᷓpe œleſtẽ nemo ẽ q rqrat·

nemo q̃ tbuat Nichil de ſcaptuis.

nichil & ſalute agit᷑ aĩaꝝ h nuge ⁊2⁊ G
ſus 2 vᷣba ꝓferut᷑ in vetu⸗ Int prã
dẽð ũ/quãtu fauees dapibʒ tãtũ au

tes palſcũt᷑ tumoĩbʒ. qbzʒ totꝰ itẽtꝰ.
mo dũ neſaasĩ edẽdo Int ãt fercu
laſfercuł apponũt᷑ ⁊ ꝓ ſoł carnibʒ q̃

bʒ abſtinet᷑ grãdia piſaum coꝛpora

duplicãt Cũz poĩbꝰ fueis ſaaat.

ſi ſetũdꝰ attigeis:videbeis t᷑ necdů
gutaſſe piſer s Tãta qpe a ccuraa
one ⁊ arte coq; cũtta apparãt᷑ qtiꝰ
qtuor à qᷓnq;ʒ fertulis deuoâts prs⸗
ma non impediant nouiſſinia- nec
ſFacetas imnuat appettum. Pala

tus quippa dum nouellis ſe duatus

eõdimẽtis paulatim diſſueſcrre ↄg

nita. et ad ſucus extraneos velut:
andhuc ieiunus: auide renonatur in
deſideria · venter quibem dum nel

at oneraturſed vaietastollit faſti

dium Quia enim putas vt eas na
tura c auit epulas faſtidimus dũ

alijs alije multafatie premſœntur-·
eæt ſpre tis naturalibus quas deus in
didit rebꝰ· quibuſ dam adulternus

gula prouotatur ſaporibus. tranſi

nir nimirum meta neaſſitatis. ſeꝶ

nec dum delectaoo ſupatur · Quis

enim dicere ſuffit quot modis vt

exteta tatramſola oua verſantur⸗
et verantur quanto ſtudio euertũt᷑

et ſubuertitur liquantur burantus
diminuũtur et nũc quidem frixa

X

—
2
r ⸗ʒ—

nunc aſſa farſa⸗ nunt᷑ mixtienunc

ſfingulatim apponuntur. Et quid au
tem hec oĩa miſi vt ſoli faſtidio cõſua

latur. Ipſa etenĩ qualitas rex.talis

de foris apparere curatur: vt nõ mi
nus aſpectus quam guſtus delecte

tur· er cum iam ſtomachus crebtis
ructibus vpletum ſe indiœnt· necdã

tamen curioſitas ſaaatur⸗ Sed du

oculi coloribus palatum ſaporibꝰ
allicunt. mfelix ſtomachus cui nec
colores lucent: nec ſapores demul.
cent· dum omnia ſuſapere co gitur.

oppreſſus magis obruitur quam vfi
atur· Jam vero de aque potũ quid
dicã qñ nec vllo qᷓdẽ pacto vinu aqᷓ

tũ adnnttit᷑ Oẽs ninnꝝ ex qͥ mõchi
ſumꝰ.ĩfirmos ſtomachos habemꝰ.
tñncctiũ apłi de vtẽdo vmo cõſiliũ
meito nõ negligimꝰ· modico tñ d
ille pᷣmſit. neſco cur ptintto Et v

nnã ł ſolotũ etiã puru ẽ atẽti ſimꝰ

Pudʒ dicere⸗ h magis pudeat ara

tcati.2 ſi pudʒ audiri: non pudeat e
M mipaaB
vl qt ſemiplenũ calicẽ repoꝛtaĩ.qᷓtꝛ
nus diuerſis vmis magis odoratis

gideas vno in prãdeo ter

quã potatis nec tã hauſtis.quã ac
tactis ſagaa ꝓbaciõe· ⁊ œlati ↄgni
aõe · vnũ tãdẽ ẽ pluibꝰ qd foꝛaꝰ ſit

eaaigat᷑. Cuales at illud d nõnuſla
mMöõſtia ex moẽ obhuaè dicũtĩ m gis

feſtis vĩia delibuta mellepigmẽto

rm reſpſa pulueibʒ.ĩ ↄuẽtu bibẽ.Nũ

qd ⁊ h fieri dicemꝰ pt firĩtatẽ ſtẽ
thi? ego v ad michil aliud valẽ vi

beo⸗ ñ vt ãpliꝰ bibat᷑ ł delcãbiliꝰ.
MW Sz cũ vene vemo fuerit i gurgata
te toto in capite palpit ãtes ſic ſux

gẽt amela · qd aliud ñ doꝛmis libzẽ

—

zenmne
guidau
o coſ
Retals
Rwmi
Nete
taheg
nt⸗necd
deodi
poabz
anet
s demul
ogtlen
uanti
Ntüquid
dmnda
eqwoch
haben⸗
nociſ
“
unbi
nſe⸗
ANne
npodnt
Noktet
otii qt
dorats
gie
D
dforadt
3 ünſ⸗

einin

En
eirtiſlo
mllin⸗
bid.
negats

Sſie ſut,

ilb⸗

Di aüt ad vigilias ſurgere indige

ſtum cogis.nõ cantũ · h plãactũ poa

aus extoꝛzquebis. Cum vᷣo ad ertũ
deuenero reqſitꝰ in cõmodũ plago⸗

non crapule pecca tũ. h quod mãdu

care non queo. Ridiculũ vero eſteñ

tamẽ veri eſt. quod relatũ m a plui
bů qui hoc ſe ꝓ certo ſare dicr bant ·
reticondũ e& nõ arbitror Aiunt eĩ.

incolumes et validos iuuenes cõuẽ
tHũ ſolere deſerere⸗m domo infirmoru
ſe qui infirmi nõ ſut collocare·carni
um eſuqui vix egrotis dutaxat et

omnino debilibz ex uᷣgule diſcreciõe
ꝓ viriũ repaaone cõcedit᷑.nõ quidẽ

coꝛzporis mfirmãtis ruinas reficere
p incõmodo.h carms luxinantis cu
ram pficrxre in deſiderio⸗ Rogo que

eſt hec ſecuritas int᷑ frẽ denaum vn

digqʒ hoſtiũ fulgurãtes haſtasz ar
cãuolãca ſpicula tãqꝙ; fimto bello⸗
2 triũphato adũſaio⸗ ꝓicere arma.
2 aut brandijs incubare longioibꝰ?.

à nudũ molli volitai in lecto? Quid

p' ignauie ẽ o boni mlites? Docijs
m ſanguine = cede vſantibꝰ à vos
delegitis abosdelicatos/aut ſoõnos
capitis matutinos Alijs inꝙ; nocte

2 die ꝓuigili cura ſt ſtinãtibꝰ dimè
tempus⸗qmiã dies mali ſut·vos en

trario et lgas noctes doꝛmẽdo cõ
ſumit: 3.2 dies fabulãdo duet: 8oti
oſos An diatis pax: Et non ẽ pax

Cur nõ ! veretũdam ni ad ex ꝓbra

conẽ aplice indignacoĩs? Nodum
enim ait iſtitiſtis vſqʒ ad ſanguinẽ
Immo iã ad eiuſ dẽ terribilis valde
coõnnnacioĩs tomtruũ expgiſamini⸗
Cum dixecũt inqᷓt pax et ſecuritas:
tũc repẽtinus eis ſuꝑueniet intertꝰ

modi ine paas?

et ſicut in vtero habẽtis 2 non eff u
giẽt. Delicata ẽ mediãa mimis pri
us alligai. ꝙ vulnerati mẽbrau⸗ non
tcuſſum plãgeræ ⁊ necdũ ſuſcepto
ittu admouere manũ⸗foue vnguen

to. vbi non dolet. emplaſte adhibe

rxæ vbi ceſuà non ẽ. Ad diſcernẽdu

demũ int᷑ ſanos ⁊ male habẽtes·ba

culos in mambꝰ geſtare iubẽt egro

tãtes.pꝓlane neceſſarios · vt ꝙ; pal

loꝛ in vultu macieſqʒ nõ indicet.ba
culus ſuſtentãs mẽciat᷑ mvalitudinẽ
AKidendas an lugendas dixen h?ce

Bic machariꝰ vix

it? Sic blaſiꝰ docuit? Sic anthoni

us inſtituit? Sic prẽs in egypto cõ

iſati ſut? Sic deniqʒ ſã viodoma

iolus · odilio.hugo quos ſe vtiqʒ oꝛ

dims priapes ? p̃ceptores gloriãt
habere⸗à tenuerut, aut teneri cẽſu

erut? Bed ſiõnes hij ſancti· unmmo

qᷓa ſantti fuerut:a ſaneto apoſtolo

non diſſenſerut. qui ninnꝝ ita loq̃t:

habẽtes vittũ 2 veſtitũ.hijs atenti

ſimꝰ· obis aũt eſt pro vittu ſaae

tas.nec veſtitũ appetimꝰ.ſeð oꝛna

tũ.Mutrit᷑ abĩduẽdũ non quod vti
li9. h quod ſubtiliꝰ iueniatur⸗ non
qs repellar frigus.ſed quoð ſẽᷣbire

cõpellat non deniqʒ iuxta regulam.

quod viliꝰ poteſt ↄpari · ſed vtra re

g lam q venuſtiꝰ. ynimo qð vani
us poſſit oſtentari · Heu me miſe ra

qualẽtũʒ monachũ cuꝛ adhuc viuo
videre ' ad id deueniſſe ordĩez nẽm *
oꝛdinẽ ſcilʒ qui primus fuit ĩ ecãa
mo a qͥ cepit eẽ eccleſia.quo nullus
terra angelies ſimnlioꝛ oꝛdimbus
null vicinioꝛ ei qui in celis ẽ ihẽm

mat᷑ nrãſiue ob decorẽ caſtitatis.

Rue ꝓpt᷑ caritat ardorẽ. t9 apli in
ſtitutores cꝰ hij qͥs paulus ta ſepe
ſcõs appellat. in choatores exſtite
ruũt Et qdẽ int illos cũ nichil qd ſuũ

æẽt q̃ſpiam retiuiſſ · diuidebat vt

ſeptũ ẽ. ſingulis ꝓut cuiq; opꝰ eaàt
aõ igit᷑ qſqʒ pueilit᷑ geſtire poteàt
Sane. vbi tãtũ qͥd opꝰ eàt acopie
bat ibi ꝓculdubio mehil ocoſu ad

mittebat᷑ Ento magis nichil curio

ſue quto magis nichil ſuperbum d

opus inquit erat· hoc eſt quantum

ad indumenta · quod et nuditatem
te gerer et frigus rep elleret? Pu
talne ibi quicꝙ; galabrunum z iſen

brunum⸗ querebatur ad mduendũ ·

cuiq; mula ducentorum ſeloꝝ para

batur ad equitandum? Putal nei
Sꝙᷓ cuiuſpiam ibi lectulum opertoriu

cactmum- aut diſcolor barticanus

operiebat · vbi ſingulis diuide batur

pro vt cuiqʒ opus erat/ Non illic
arbitror valde curatum fuiſſe · de p
aode coloxede tuſtu veſtimẽtoꝝ ·

vbi tam indeſe ſſum merat ſtudium⸗

m concoꝛdia morum animorum co
herenaa · profettuqʒ virtutũ · Multi
tudĩis mqt cre denaum erat coꝛ vnuũ
2 aĩa vna; Vbi nüt illud vnaninnta
us excercitũ: Fuſi ſumꝰ exteriꝰ · 2 de
regno dei quod intra nos zre lictis
veris at perhennibus bonis. foris

querimus vanam tõſolaaonem· de

vamitatibus et in ſanijs falſisac iã

religionis antique non ſolum virtu

tẽ amſimꝰ· h nec ſp̃e émmemꝰ⸗ Ec

c eĩ ip̃e habitꝰ nẽ q̊d 2 dolẽs dico ·

chis nũ tẽpis ĩſignũ geſtat᷑ ſupꝑbie⸗

△ .

VWVirx iã in nãs ꝓuicijs inuenimus· qᷓ

3sl

vã dignemuir Miles et mochus eE
æodẽ pãno par aut᷑ ſibi cucullãz cla
midẽ. Cuiuis de ſeculo ꝙ tumlibz

honoratꝰ etiã ſi rex a ĩꝑatoꝛ ille fue

rit:non tamẽ nrã horrebit idumẽta
ſi ſuo ſibi modo Parata fueũit et ap
tata. Ceterum mquis non eſt reli

gio. ſed m coꝛde · Mene At tu:quã
do cucullam empturꝰ luſtras vrbes
fora arcuis. percurris mundinas⸗
domos ſcrutaris negoaatorum

tunctã euertis ſingulorum ſuppellec
alem. in gentes explicas cumulos
pannorũ attrettas digitis admo
ues oculis. apponis radio ſolis quic
quid groſſum quicq̃d pallidum oc
turrerit· reſpuis ſi quid ſin puritatæ
ac nitore pl acuerit · illud mox quan
tolibet preao ſatagis tibi remmere
Kogo te ex torde het faas an ſic p̃a
pit᷑? Cũ deniqʒ ↄt᷑ ĩ gulã ñ d viliꝰ
occurreĩt· h ſtudioſiſſ ĩe qris. d qa
ijuenit᷑ pcõſiꝰ emit᷑· ignoras fãs h⸗

an ex ĩiduſttia? Ex coꝛdis theſauro

ſme dubio ꝓerdit qᷣcqd foĩs appaet
vicõꝝ Vanũ cor vaĩtatis notã igeit
coꝛpi:2 ext᷑ioꝛ ſupf luitas ĩtioĩs va
mnitatis indiaũ ẽ Collia dumẽta·
anime mollic indicãt · No tãto eu
ract᷑ corpis cullt9. ñ pr:.ꝰ neglcã fu
iſz mẽs inculta vᷣtutibʒ Miroꝛ ãt cũ
egla dicat ad mgẽm reſpicè q̃cqᷓS
a ᷣſapuł dᷣlinqͥt ⁊z dñs ꝑ ꝓphaʒſã
guiẽʒ ĩ pecõ moĩẽaũ ð maũ paſtoꝝ ẽ
rẽ dui eẽ miet᷑ qũo abbates nũ tlia
fiei paciãt᷑: ñ forte ſi audeã dicere:
nemo fidẽt vp̃hẽdit · in ᷣ ſe eẽ irre p
hẽſibilẽ nõ ↄfidit Si q;d huãnitatis

eſt omnium in quo ſibi quiſqʒ mdul

get ⸗ alij non vehementer irala⸗

— fi ☛☚

uen
eth
mch
letue
mitn
dtetip
neſul
tuqui
Syrbes
dmas⸗
um
pellet
umulos
ndmd
ls grie
damot
petarr
norqu
leennere
nſey
6 nile⸗
id̃⸗
aſes⸗
theſaun⸗
1stt
riͤipt
6
R
otire
negoif
genti
ßri 5
l
ti
ii e
2
7e

a⸗

„

veꝝ dicã Euõ lux mũdi obtenebra

ta eſt? Euomõ ſal terre ni fatuatũ
eſt? Ruoꝝ vita via vite eẽ debuit⸗
dũ exẽplũ in ſuis attibꝰ oſtendunt

ſupbie.cœci Ffacti ſunt duces ſeco2ꝛ

CEuod enimvt ceteâ taceã ſpeamè

huilitatis ẽe cũ tanta põpa ⁊ eq̃tatu

imcedete tantis homni crinitoꝝ ſti

pari obſequijs: qᷓtenꝰ duobus epis

vnius abbats ſuffiaat multitudo⸗

Mencoꝛ ſi non vidi abbatẽ ſexagin
ta equos ? eo ãpliꝰĩ ſuo ducære comi
tatu⸗ Dicas ſi videas trãſeũtes nõ
patres monaſteioꝝ .h dominos caſt
elloꝝnon rettores aĩiaꝝ. paapes

ꝓuinciaruũ. Tũ deinde geſtari iubẽt
⁊ mãtice. ſuffartnate⸗nõ ſtramẽtis
h oꝛnamẽtis lettoꝝ · Vix deniqʒ · qtu
oꝛ leuas a ſua quiſpiã domo redit.

niſi cũ tota ſuppellectile ſua⸗tãq; ſit
iturus vel ad excerctũ. vel ꝑtñſitu
nis ꝑ deſertũ vbi nõ poſſint ĩueniti
necſſaria An non poſſet eodẽ vaſ
culo z aqua manibꝰvergi ⁊ vinũ bi
bi? An nõ poſſet ardere lucerna⸗ni
ſim tuo quod poꝛtas candelabro⸗ et
hoc auteo vel argento⸗· An nõ poſ

h doꝛmiri · niſi ſuꝑ vatium ſtratũ.

ſub ſilueſtri cooptorio? An nõ vnd

aliquis miniſter poſſet iumẽtũ liga

rez ad mẽſam ſexuiẽ.⁊ lettulũ pre
parare? Nũt ergo tãte multitudini
graconũ ac ium ẽtoꝝ. cur vl ad ſola

auũ mali nobiſcũ necxſſaĩa nõ ſfrimꝰꝰ

qtinꝰ hoſpites non Juemꝰ. Sʒz hee
ꝑua ſut.vemã ad maiora Sed ideo

viſa minora·q̃a vſitacora QOmit to
Oratonaꝝ inmẽſas altitudinesſup

tuoſas depoliaones⸗cutioſas depie
nones ⸗ qᷓ dũ in ſe orãcũ retoꝛquẽt
aſpectũ/ipediũt et affectũ. 2 nichi
quodãmõ rep̃ᷣſentãt antiquũ ritũ iu
deoꝝ Dʒz eſto fiãt hec ad honorẽ dei
Illud aũt int᷑rogo monachus mona
thos·qð ingẽtbꝰ gẽtił arguebat⸗

Diate ait ille pontifices in ſantto
quit faat auꝝ? Ego auũt dico. Dia

te pauperes 2õ enim attendo ven
ſumh ſenſũ Diate inꝙ; pauperes

in ſancto q̃t faut auꝝ? Ego autez di

co⸗ Hiate pauperes. 25 enim at
attendo verſum h ſenſum . Diate

inꝙ pauperes.ſi tamẽ paupetes
ſancto qt faeut aurum? Et qdem alia
cauſa ẽ epiſcopoꝝ:alia mochoꝛum.

Samus.nãqʒ qð illi ſapiẽt:ibꝰ 2 in

ſipientibus debitores cum ſint can

nalis populi deuocionẽ.q̃a ſpititua
libus non poſſunt/coꝛporalibꝰ exa
tant ornamẽtis · Nosvero q̃ iam de
populo exiuimus · q̃ mũdi qqʒ pᷣao
ſa ac ſpedoſa pro ctiſto v᷑ᷣlinquimꝰ.

qᷓ omnia pulchre lucẽea ecanotxe mł

cncia ſuaue olencia:dulcæ ſapien

aa ·:tattu placẽaa cũtta deniqʒ oble
ctamẽta coꝛpoꝛea arbitrat: ſumug

vt ſtercoã· vr criſtum luceifaaamꝰ
quoꝝ q̃ſo in hijs deuocionẽ exatare
intendimꝰ· Ruem inꝙᷓ; ex hijsfriic
tum requitimus ſtultoꝛũ amimãaa
onem.ſimpliaũ ve oblaaonẽ? An

quoniam ↄmixti ſumꝰ inter gẽtes.

Foꝛte didiamus opa eorum⸗/2 ſerui
mus ad huc ſculpalibꝰ eoꝛũ? Et vt

apte loquaran hoc totu Faet auaĩ
raa que eſt y doloꝛum ſeruitꝰ. ⁊ non

tequirimꝰ fructũſed datuũꝰ Si que

us quomodo·miro inꝙ; modo⸗Cali

4

dã arte pargit es · vt mlłtiplicrtᷣ.
exꝓ edit Vt augeat ,2 effuſio copiã
pait · p̃o qᷓpe viſu ſupᷣtuoſaʒ· ſed

umrãdaruũ vamtatũ acc dũt hoiẽs⸗

magis ad offerẽdũ ꝙ ad oꝛandum
Sic opes opibʒ hauriũt᷑· ſic pecuia
petumã thitq̃a neſeao q pacto vbi

apli9 diuiaan cermt · ibi offert libẽ

aꝰ Auro textis relq̃is ſignãt᷑ oculi
2z apeunt᷑ loculi Oſtẽdit pulchiia

formaſã⁊z ſcẽ alicꝰ.· et eo creditur
ſanttior · toloracior videt Currut
hoiẽs ad oſculãdũ inuitat ad donaã

dum ⁊ magis mirat᷑ pulchra· ꝙ; ve
nerãt᷑ ſac· Ponũt᷑ deiñ ĩ ecãa gem

mate nõ cõne“ hrote cẽcũſe pte lãpa
dibz. hnõ minꝰ fulgẽtes inſertis la
pidibz Cermimꝰ etiã ꝓ cãdelabris
arbores ꝗᷓſ dã erettas ml to eris põ
dere miro artiſies oꝑe fabricatas
net magis choruſcãtes ſuꝑpoſits lu
enis ꝙ ſuis gẽms . Ruid putas in
hijs oibz qrit: pei
tuẽciũ amiracõ? O vaitas vaitatũ
jnõ vanioꝛ ꝙᷓ iſanior· fulget ecãa
in xietibʒ.2 m pauꝑibʒ eget. Suos

lapides iduit auro⸗ ⁊ ſuos filios nu

dos deſeit De ſup̃ti bʒz egenoꝝ ſerui
z ocuł diuitũ Inueſũt cuioſi qͥ delcẽn
c.z nõ lueniũt miſeri q̊ ſuſtinẽtẽ · Vt
q̃t ſalt ſcõn ymagĩes ñveneremur⸗
qᷣbʒ vtiqʒ ip̃m qͥ d pedibꝰ calcat᷑ ſca
tet pauimẽtũ? Sepe ſpuit᷑ more an
geliſepe alicuiꝰ ſcoꝝ faaes caleibꝰ
tũ dit᷑ tñſeũeũ⸗ Et ſi uon ſactis yma

gunbz cur nõ parat᷑ lpulc hris coloĩ

bʒ? C ur decoras qd mox fedãdu *
Cur depingis · q;d necẽ ẽ cõculcari?
Euid ibi valẽt venuſte foꝛme · vbi
puluere maculãt· aſſiduo? Deniqʒ

R„

——

itẽaũ opũttio⸗anĩ

q̃t hec ad paupꝑes: ad mõchos. a8
ſpitales viros? Niſi foꝛte ⁊ hit adũ
ſus mẽoratũ poete iã vᷣſiculũ ꝓpphe
ticũ illud ᷣſpõdeat᷑ Oñe dilexi deco
rẽ domꝰ tue ⁊ locũ habitacioĩs gloĩe
tue.· Aſſenco paaamur het fieri in
eæccleſia- quia et noxia ſunt vama
et auatis· non tamen ſimpliabus 2
deuotis. Ceterum in clauſtris corã
legentibus fratribus. quid faot il
la ridiculoſa monſtruoſitas:nnra qᷓ
dam deformis foꝛmoꝛſixas. er foꝛ
moſa defoꝛmitas? Ruid ibi ĩmunde
ſymee quit fieri leones quid mon
ſtruoſi centauri: quid ſemihonues⸗
qᷓd maculoſe tygres · quid milites
pugnantes · quid venatores tubi
anãtes? Videas ſub vno capite mul
ta corporaet rurſus in vno coꝛpore
capita multa Cernitur hinc in qdru
pede cauda ſerpẽtisillint in piſcæ ·
equũ · capra tᷣhẽs ĩtro dimidiã. hic
coꝛnutũ aĩal equũ geſtat poſteriꝰ.

Tãamlta deniqʒ tãz mira diuſaꝝ foꝛ
maꝝ appacëtvbiʒvaĩetas vt magia

legẽ libeat in marmoibʒ: ꝙ in codici
bʒ. totũqʒ diẽ occupare ſingula iſta
mirando ꝙ in lege dei meditando.

Prodeo ſi in epciarum non pudet⸗
cur non piget:vel expenſ arum Mł

ta quidem et alia ſuggerebat addẽ
da larga mateĩa.ſeò auellit me ⁊ p
pria ſats anxia occupacio et tua o
Frater o gere nimis feſtina diſ eœſſio·
qui videlicet nec morar diucius ac

. quieſcis. net abire tamen vis aſ qʒ

recẽti opuſculo Stacio itaqʒ qdvia
et te dimittoet ſermonem breuio.
pſerti q̃a vtlioâ ſũt pauca cũ pauc⸗

quã multa cũ ſcandalo Et vtnã het
pauta ſcripſe ũ ſine ſcandalo · Eniue
ro viaa carpẽs ſcio me off ẽdere vi
cioſos Poteſt tamẽ fieri deo volẽte
aliquibꝰ quos me timeo exalꝑaſſe⸗
poaus placti ru eſſe · ſed ſi dennant
æſſe vicoſi:ſi videlicet ⁊ diſtrittioẽs
deſinãt eſſe detractores remſſoẽs
aputent ſuꝑfluitates Si ſic bonum
quiſq; teneat qnod tenet⸗ vt aliũ
aliud tenentem non iudicet. Di qs
tepit iã eſſe bonus non inuideat me
loribꝰ. et qui ſibi videt᷑ agere meli
us. bonũ nõ ſpernat alteriꝰ · Di qui

diſtrictiꝰ viuere poſſunt eos qui nõ

poſſunt · nec aſpernẽtur: nec emulẽ
turet qui non poſſunt · eos qui poſ
ſunt ſic mirẽtur vt nõ temere imitẽ
tur⸗ Sicut enim uõ licet hijs qui ma
ius aliquid foꝛte vouerut · ad id að
minus eſt deſcndere. ne apoſtaten
tur ſic non ommbus expedit de bo
nis minoribus ad maioã trãſire·ne
preapitent· Sao quippe nõnullos

41

de alijs cõgregaaombus? inſtituca

ombus ad nẽm ord inẽ puolaſſe · pul

ſaſſe.intraſſe Rui hec qᷓdem agẽ do
et ſuis ſcandala reliquerunt et no
bis nichilomin? attu lerunt · dũ quã
tum illos ſua temeraria diſ crſſione.
tantum nos turbarunt ſua nnſeĩa tõ
uerſacione · et quomã ſuperbe ſpre
uerunt quod tenebant · et temere

ſumpſerunt quod non valebãt⸗ dig

no deus exitu eorum tandem pateſe

tit ignauiamquia et impudenter⸗

deſeruerunt · quod inpudentur art⸗
puerant · et turpiter redierunt· ad
id quod leuiter deſeruerant · Cum
enim clauſtra noſtra ſui pocius ordi
nis ipaciencia· ꝙ deſideio noſtti ex
pecierunt · oſtendunt quod ſunt · dũ
a vobis ad nosa nobis ad vos iſta
bili leuitate puolantes. et nobis et
vobis 2 ommbus bonis ſcabalum fa
ciunt· Euamꝙ; ergo nonnullos eo
rum nouerimus qui et foꝛtiter deo
auctore œperut:z ipo ꝓtetctore foꝛ
cius perſeuerant · ſecurius eſt tamẽ
vt perſeueremus i bono quod œpi
mus ꝙᷓ; quod mimcipiamus vt nõ per
ſeueremus/ et hoc pariter õnes ſtu
de amus.quo ſetundum apoſtoli cõ
ſilium omnia noſtra in caritate fi
ant. Dec eſt noſtra de noſtro et ve
ſtro oꝛdme ſentencia.hec de noſtria⸗
hec non de vobis .· ſed vobis me ſole
re dicere nullus melius nnchi teſtis
etit· quam vos· 2 ſi quis nouit ſicut
vos · ue in veſtris laudabilia ſut⸗
laudo et predico · ſi qua reprehenſi

bilia ſunt vt emendentur vobis 2 a

lijs anncis meis ſuadere ſoleo·hec
nõ eſt detractio:ſed attrattio·quoð
vt nobis avobis ſemper fiat omni
no precoꝛ ⁊ ſupplico Valete in dño

õ — —— ☛ n V
D
ðð
.
. .
. . .
1 —
S
H
S

(In apit ꝓlogus in libꝝ ſequẽtem

O nino abbati coluben
ſi: ftẽ bernardus: valere
in dno ſemper · Reſcrip
tũ meũ ade piſtolas duo
rũ carnotenſiũ quorudam mõchoꝝ⸗
vobis primũ vt ꝓnnſerã deſtiare cu
raui:Ebi et aliud quoqʒ iĩpletum eſt
quod iuſſiſtis Nã cũ breuiter reſcm
bere decreuiſſem. 2 epłis epiſtolam
tãtũ redde te velle cæpiſſem: hoꝛtatu
vrõ in libti vt cermtis lõ gitud inẽ p
traxi ſtilu: vt et ĩ pluibꝰ plures poſ
ſit ediſcai & opꝰ cũ a ve bis ꝑiect
um fuit: tic nõ ipſis ad quos fartũ
eſt·ſed eoꝝ priꝰ reddatur abbat:z
ſie demũ ad ipos ſi iuſſerit abbas/ꝑ
ueniat · Monachi quippe ſut: et ex
lege ſue regule. ſine nutu abbatis ſi
tut dare:ita ⁊ acepere datas ꝓhibẽ
tur epiſtolas Lã ⁊ ob hoc maxime
diu ſicut ſatis· multũ licrt rogatꝰ ab
eis reſpondere trattaui: quoð vt mn

videbat ignorãte abbate· illas epiſ

tolas ſcribere 2 nunttere pſup̃ſiſſent
Tec Ffalſo id ſuſpicatus ſum: vt pꝰ
modũ liquido compei⸗ Ego erptoo
ꝑi quod q dem legentibꝰ aꝓparebit⸗
eplłe nomen indide rã: h niam ꝓ no
mine modũ vrõ obuiante mandato
non ſeruaui vt ꝓnmſe rã: liber ſi iudi
cat: s nõ epiſtola cẽſeat᷑ Et q̃a inter

multas queſtiones que ibi a me ſol

uütur · id Papue vtiliꝰ ſubtliuſqʒ
trattat: que nã licæat p̃eepta⸗ et ꝑ
quos et quatinus diſpẽſari: det᷑ ei tꝛ
tulꝰ de Ppto et deſpẽſacone: niſi

vobis aliud Foꝛte ↄgruẽaꝰ vide

ac.

Ea mente iam tacæbo?
Eua fronte tamen lo
quar? Crebris epiſto
Als et nucijs cogitis me⸗
aut ꝓpriam ꝓpdere ĩperiaam:aut ołl
fiauũ rẽnuere caritatis: At ego ma
lens ſine illa que inflat.quã abſqʒil

la que ediſicat inuemii: victus tabẽ

pabus vñs⸗ duris mico nodis vn

gues teneros. et vt vereoꝛ ego nõ

aliud quã terẽ dos Sed hoe incaſſ ũ

Nam meã me vt ſcribitis et p̃ſeribi
tis:tã abſentis ſcripta quã verba p

ſentis arguuũt excuſantem Ruis ei
iã reliquit᷑ m vel de poſſibilitate cau
ſandi locus:p̃ᷣſertim apud vosqui

ex ore et corde meo ſatis eertũ tene

re vos creditis:quãtũ poſſum in tali
bůidei ꝓmde vrẽ non meo fidẽs
ingenio ˖ abiſſum in gredior queſtio
uũ:neſciẽs deꝰ ſot qua emerſurus.
Preſto caitas erit: vtinam ita ⁊ ve
utas. Si quo minꝰ excuſet effertũ
defertꝰ poaꝰ imigenij. volũtatẽ cer
te non culpabitis· Cemprabo auũt e

aſ dem ſi potero queſtiũculas.ſub e

piſtolati cũctas breuit ate vᷣdigere:
⁊ ſi non epła breui: Miru ſiqnidem
non ẽ· ſi fuero ego lõgioꝛ in exponẽ

do · cũ vos tãtu eas ponẽdo duas et

ip̃as ſats lõgas eplłas texuerins.
gulam nrãʒ verſat᷑ de qua
niſi Falloꝛ =æ ᷑lique oẽs aut
pene omnes orit· Rueritis nẽpe⸗
regularis illa inſtituao⸗quomõ et ꝗᷓ
tinꝰ ſit pẽſanda ꝓſitentibꝰ eã. Ntꝝ
videlicz cũcta que continet putãda
ſint eẽ pᷣerpta.cõſequẽter ⁊ dapᷣno
ſa tranſgrediẽtian cõſilia tãtũ vel

n

monita. 2 ob hoc nulliꝰ à non mag

ſit põdeĩis. ipᷣoꝝ ꝓfeſſio.nulliꝰ à no

grauis culpe ipᷣoꝝ pᷣuaicaco ?:an cte
qdã ſut deputada ĩperijs: qᷓdã ꝓ oſ
lijs eputaãdaqͥ ꝑt ea liœat pti ñ li

cat oino pᷣtgredibt ſiß vlumũ det

diſtigui a me tũc demũ ctos ac pro
prie cuiꝰqʒ ꝓꝑtislimites flagitatis:
ne cui foꝛte ꝑ varias ſui ſenſus opi

miones? licẽaꝰ vagãdi det᷑ occaſio?

ſicqʒ liquare culicẽ· ⁊ camelũ glutire
ↄtingat: ſi neſaat quãtũ cure ł oꝑe
ſue qbuſqʒ debeat obhuãcijs⸗ Nic ẽ
quãtũ recolo totꝰ vrẽ illiꝰ ꝑtiaoĩs
ſenſus: et ſi non ba.Eð auũt ſubiũ
gitig. z pergitis inq̃rere de obediã ·
qbus gradibʒ diſtiuat᷑ · qbʒ claudat᷑

limitibꝰ? ad eandẽ ptinere arbitroꝛ
diuiſionẽ:? qᷓpe ꝗᷓ in decretis regula
tibʒ p̃apua habet᷑:⁊ puto cũ ad illã

ſatis reſpõſu fuerit · de iã iſta mi ſuꝑ
erit quod ambigatur·
Taqʒ; vt ſenco ego⸗ ᷣgula
ſancti bñdicti oĩ hol ꝓponi
tur: ĩpomit nulli Prodeſt ſ

deuote ſuſopit᷑ z⁊ tenet᷑. non tñ ſi n5

ſuſapit᷑ obeſt. Eð aũt in volũtate
ẽ ſuſapiẽti 2· nõ in ptãte onẽtis:
vo lũtariũ meĩito dixerim non neteſ

ſarium. At tamen hoc ipſum quod
dico volũtarium⸗ſi quis ex propria

voluntate ſemel admiſerit · 2⁊ promi
ſerit deinceeps tenendum? profecto
in neœſſarium ipſe ſibi cõuertit: nec
lam libeꝝ habz dimittere⸗ quoð añ
tamen non ſuſopere liberum habuit
Ideoqʒ quod ex volũtate ſuſcæpit
ne cſſe eſt eũ reddere vota ſua que

dpiſtinxerunt labia ſua? et ee ore ſuo

aut cond empnati iam aut iuſtiſicai

Ceterum felix ut quidam ſanctorũ
nit neœſſitas: que m melius cogit

Mnia proinde ſanceti bene
dicti inſtituta⸗ exceptis ſa
ne nonnullis de ſpirituali

bus⸗ verbi cauſa caritate⸗ humli

tate manſuetudine? que non tam ip
ſum conſtãt iſtituiſſe quam deum⸗
2z ob hoc penitus non eſſe mutada?

de cetero reliqua vniuerſa⸗non pro

fitent: bꝰ quidem momta tantũ ſe u
conſilia cenſenda ſunt.nec grauant

non obſeruata? cum tamen profitẽ
tibus in precpra:preuaticantibus
in crinina fiant: ſiue vt veſtra vo
bis reddam: illis voluntaria vel fa
ctiaaiſtis neœſſaĩia⸗ et tãqꝙ; natutxa

lia ñ in merito reputant: Ita ſane

ncẽtia dixeũ: vt ex eis mime pᷣiudi

cxrt᷑ ncẽrijs rõnabilibʒqʒ ðſpẽſacõibʒ

Sʒ ñ oibʒ in hꝰ mõi credita ẽ ðdſpẽ ſa

aoñ hijs dutarat q̃ cũ apło dicere
pñt Sic nos exiſtimz hõ vt miſtrog

pxp̃i: ⁊ ſpẽſ atoès miſteioꝝ dei ꝛo
uit at fidel ſeruꝰ 2 pru dẽs·quẽ oſti
tuit dominꝰ ſuꝑ fannliã ſuãibi tãtũ
vſurpaẽ ᷣſpẽſauonẽ: vbi vnd e bo
nã poſſit habere cpẽſaaõeʒ · Die

qᷓe qet᷑ int diſpẽſ atores ꝛvt fide
lis q́s mueiat᷑: Et eadẽ foꝛtaſſe fide
litas a ſubditis nichilonnnꝰ? exigit᷑

obtẽpãdo.· ꝗᷓ a ſpoſiis ĩ diſpẽſaãdo

Cõſtar igit᷑ ex hijs ꝗᷓ dcã ſut· vraz il

lã diuiſionẽ ĩtegrã eẽ ac. ſuff iaẽtẽ:

ſi mõ pſone diſtimuãt᷑ 2⁊ tempora?dũ

ſubditus qdẽ ſit omnis regularis in

ſtitucio quantum dumtaxat ad coꝛ
porales obſeruancias pertinet an
ta profiſſionem voluntaria⸗ poſt

—–— — — .. ☛

ꝓſeſſionẽ necæſſatia: platis vero ꝑti
volũtaia. vt que muẽta ab honnne.
ꝑtim necœſſaria.vt q̃ fuert diuimtꝰ

mũ · cõgrua et luculẽta magis
endẽ diuiſio appacbit. ſi eꝰ mẽ bʒ qð
dictũ ẽ necæſſariũ⸗ rurſum in tria hec
ſubdiuidat᷑ſtabile· muiolabile · icõ
mutabile Et quiðẽ ſtabile dixerim
qð ita ẽ neceſſariũ/ vt nõ quilibʒ ho

minũ mutare illud fas ſit· ñ ſolis diſ

penſatoribʒ niſteioꝝ dei · id eſt po
ſias: vt vᷣbi grãregule ſanctorum⸗
Haſilij⸗· Auguſtmi⸗ Heneditti.
nec non et autentia canoneset ſi qᷓ
ſit alia ecãaſtita inſtituta digne au
ttoitatis· Rue quomiã a ſanctis tra
dita ſut.ſcã ſtabiliter ꝓſeuerãt nec

omnino cuiuis ſubiectoꝝ.ea aliqᷣmõ

vatiare aut mut are ↄcr dit᷑ · ue ta
mẽ ab homimibʒ conſtituũtur · etiã ꝓ
homines locoq; ⁊ offf ico illis canoni

ca electione ſuccrdentes liete inter
dũ inoxieqʒ ꝓ cauſis/ lons.ꝑſonis

et temporibʒ diſpẽſantur · Abi ſane

qui hec legit attend at caute ·me nõ⸗

bicere ea poſſe. vł ab iſtis leuiter ꝓ
volutate mutatiſeð ex racione fide

liter diſpenſari · Ideo aũt hant ip̃aʒ
mutacionẽ.taliter et a talibʒ renpe

xæ poſſunt/⸗ qͥniã nõ naturaliternec
ꝑ ſe bona ſut. Poꝛro muẽta atqʒ in
ſtituta fuerut non quia aliter viuere
nõ licretſed qð ita magis expedi

tet.nee plane ad aliud.quam ad lu

cvii 2⁊ cuſtodiã catt atis Quãdiu er

go caritati miitant: omnino⸗lmobi

litex·fixa ſut:mutariqʒ ne ab ip̃is q̃

dem oſitis ſine off ẽſa poſſunt At

Vamobrem foꝛtaſſis tũ ponſli

ſi eotraĩo ↄtraia foꝛte aliquãdo rat

tat viſa fuent Hijs dũt axat quibz
hoc poſſe videre datũ eſt.⁊ prouide

re creditũ eſt. nõne iuſtiſſimuũ elſe li
quet vt ꝗᷓ pro caritate mnuenta fue

runt. ꝓ caritate quoqʒ vbi expediẽ

vide bitur. vb ommttãt · vl inennttã
tur: vł in aliud foꝛte cõmodiꝰ demu
tentur/ ſicut e regione imquũ ꝓcul
dubio foret · ſi ſtatuta ꝓ ſola catita
te⸗cõtra caritatem tenerẽt᷑? Cenẽt
ergo fixã firmãqʒ inmobili ratem e
aã/apud pᷣlatos: qᷓ ex ſtabili neceſ

ſaio ſut · ſed qᷓtinꝰ caitati deſeruiũůt

Nuũq̃t ãt hoc ego vel ſolꝰſenao.vel
primꝰ dico? An non z papa· Oela
ſius hoc ipᷣm ſenſit? Ait ſiquidem⸗
Ebi neceſſitas non ẽ.incõmutabilia
maneãt ſcõꝝ patꝝ decreta Leo quo

qʒ papa/ Vbi mmquit necrſſiras non

eſt· nullomõ violẽt᷑ ſancttorum patꝝ
inſtituta: Et infert Vbi ergo neceſſi
tas fuerit ad vtilitatẽ ecãe⸗qui po
teſtatẽ habet ea diſpẽſet. Ex necel
ſitate emim fit mutacio legis
Eteſſariũ deinde qð muio
labile noiãui. illuð ĩtelligo
uod non ab honmne tradi

deo qui tradidit mutari omnino nõ
patit᷑/ vt exẽpli cauſaenõ otades.
non mechabrisenon fruttũ faues.2=
Eliqua illius tabule legis. Cue et ſi
nulla prorſus humanã diſpẽſauonẽ
adimitunt⸗ nec cuiquam hominũ er
hijs aliquid aliquo mõ ſoluere aut li
tuit/ aut licebit: deus tamẽ hoꝝ qð
voluit · qñ voluit ſoluit · ſiue qñ xph
ẽaʒ cũ muliè foꝛnicaia miſcei:ſiue cũ
ab hebreis egipaos ſpoliai p̃cepit⸗

tu.ſed diuimitus ꝓmulgatum miſi à

Quoꝝꝶ vtae alty qᷣb i graue furt

facnus altz q̃dẽ ñ flagicij pitudo
t̃putact: ſi ñ excuſaſſʒ:vtꝝqʒ fattũ.
auctoĩtas ĩperantis? Sane vbi ſile
aliqd ali qndo a ſãs hoibz kuiſſe legi
t᷑ vſurpatũ. ſcriptura nõ indicante
qͥd deꝰ ita pcpit: à eos peccaſſe fa
tẽdũ ẽ ſicut hoẽs:à ẽte ſitut ꝓphas
Familiare dei cõſiliũ accpiſſe Vnde
2z vnũ exẽplũ pono · ᷣd octur rit de
ſampſone: qᷓ ſeipᷣm vna cũ hoſtibꝰ
opprimẽs inᷣfiat ð vtiqʒ factũ ſi
defendit᷑ non fuiſſe pectatũ:priuatũ
habuiſſe ↄſiliũ indubitãt credẽ dꝰ ẽ:
et ſi deſcriptura hoc non habemus ·

Am bo neẽriũ mcõmutabi
le qͥd acapi velm? Eqdem
nil ↄgruẽciꝰ qm d diuma
ATta conſtat ⁊ e᷑na rõne firmatũ: vt
nulla ex cauſa poſſit vel ab ip̃ᷣo deo
aliqten? mutai⸗ Sub h genere eſt
oĩs illa hmonis domma in mõte ha
bin ſpecial ẽdcõ: et q̃cq̃d dilãone ·
huilitate mãſuetudie · ertiſz vtut. bʒ.
tã in nouo ꝙᷓ in vet᷑i teſtamẽto· ſpe
aalit᷑ obſeruãdũ vr dit · Hec q̃ppe
talia ſut: ꝗᷓ nõ licæat neq; expediat
aliqñ nõ haberi · Eo ſiqdẽ imobilt a
2= naturalit᷑ bona?:nũ ꝙᷓ; n innocẽter ·
nũꝙ i ſalubrit · à ĩpat à obſe ruãtur
Omi tpe · oĩ ꝑſone? moꝛteʒ ↄt ẽpta
cuſtodita. ſalutẽ opant·
ſimã g ncãtat ẽ ſua cuiqʒ
fãt in ꝓmitt ẽdo volũtas·
ſcva pᷣapiẽtis auetoĩtas?
taã perpt: digtas · Hiffert ãt vt iã
dietũ ẽ. qbʒda a ſe ĩuicẽ Sdibz · tres
iſte ncãtates? nec vna oẽs ſeq̃ᷓt᷑ im
mutabilita ts firmtas. Nã ex pri

ma qdẽ qͥʒ effiat· ſi ñ peĩtꝰ imuta

bileitñ vix mutabile eẽ ↄſtat:dũ ſolł
ills lieæat mutac p̃ latis: 2 ' ñn fide
li ⁊ ꝓuida diſpẽſacoe ðvo fit ex
ſequẽti qᷓ Zmaioꝛ iſta ẽ: pene iã iomu
tabile: ſoli qᷓpe deo mutabile eẽ ſuꝑ
i9 demõſtratũ ẽ· Poꝛro qůd de nouiſ

ſia fit:tãq; oim maxĩa:oĩno icõmuta

bile ẽ: vtpute qd ne ißi qᷣdẽ deo mu

tare liberum eſt · Quod igitur nulli

honnnum fas eſt mutare miſi ſolis
prelatis: dia vix mutabile congrue

poteſt Ruod ſoli conſtat licere deo:
dicat᷑ pene inm ut abile: d ne ipſi

q̃dẽ pemitꝰ immutabile nomnnet᷑⸗
Ve cum ita ſint: vt ad ea
redeam de quibꝰ potiſſimũ
queritur: patet quod mag
na ex parte re gulais tradico ſubeſt
eius qui pre eſt:⁊ ſi non voluntat?
certe diſcrecioni Ded dicts uid
ergo reliquitur neceſſitat? Audite

quamplurimum · Primo quidem

quicquid de ſpirtualibus in ipſa re
gula traditum eſt: in manu abbats
vt ſupra taxatum eſt · nequa ꝙᷓ re

linquitur Deinde reliqua pars que

in coꝛporalibus conſtat obſeruana
is:ne ipſa quidem in eius ita volun
tate poſita eſt · vt eiul dem deſerui

at voluntat: ſ ma gis cartati· Ne

qʒ enim abbas ſupra regulam eſt?
cui ſemel ⁊ ipſe ſpontanea ſe prefeſ
ſione ſubinſit · Et ſi quod negan
dum non eſt · dei regula caritas re
gule ſaneti benedieti iure preponi

tur ; Eſto pro inde vt inter dum re
gule littera cedat pro te mpore ca

ritati: cũ rõ ncãt atis ex egit Abſit

tñ vt hoĩs cꝰpiã ſubdat volunt ati⸗ 1

*„

6

ee
Rd

di

Sup fẽm ſane trãſgreſſiones nõ ſi

per patruũ tradicones cõſtituiturqᷓ

abbas eligit᷑: mãdatoꝝ cultoꝛ:2 v

toꝛ vicoꝝ⸗ Arbitror nãqʒ ſantt as

illas obſeruãcas.· platoru prudẽae.
et fidei ereditas: nõ ſubditas volũta
ti⸗· Hinc ẽ quid idẽ legiſ latorĩ hijs

que abbat diſpẽſanda reliqd: cau

te nuſ ꝙ; vt memini⸗volũtatemſedð
aut cõſideraconẽaut dipoſiconẽ ·
aut ꝓuidenciã aut cexte arbitriũ.
ſeu aliquid huiꝰ modi pomt:volens
mimirũ · ꝓuidũ fidũqʒ diſpẽſatorẽ⸗
racionis vᷣbi foꝛte diſpẽſat ſequi iu
dicũ:non ſue plaatũ volũtatis· En

de et intimat ei nõ ſemel: qd de om

nibꝰ iudcijs ſuis· deo redditurus ſit

racionẽ. Jego ꝓfetto ĩ tegula hec cõ

ſiderato penes abbatem ſit:et hoc

vel illud eſſe inprouidẽaa łᷓ arbittio

hRue diſpoſicone abbatis: Vt aũt ꝓ

ſua voluntate ahquit mutet: me ibi
legiſſe nõ recolo Qui ymmo in oibʒ

inquit omnes magiſtrã ſequãt᷑ ᷣgu
lam: nec ab ea temere deuiet᷑ a quo
quãErgo nec ab ipᷣo abbate.Oẽs

inquit mgrãm ſequat᷑ regulam. eæ

mo igit᷑ ſuã volũtatem Ebi ſane nec
abbatem excpi puto⸗ Videts quã
tũ neteſſitat tri buit᷑: ſubtrahit᷑ volũ
tan? Ruid etiã? Nõne vgularis ip
ſa ꝓfeſſio. qua ſe ſumior ſponte ſub
dit priorieque alligat et priorem?

Cõmunis equidem patti pari reoꝛ

vtꝝqʒ neeſſitate teneĩ: fieiqʒ duos
ꝑ vmꝰ ſpõſionẽalterutꝝe debitoẽs:

fidelis cure vnũ⸗ alteru humnlis obe
diẽae. Ruid nã igit᷑ iã voluntati r

liquit᷑:vbi ⁊ p̃latꝰ debiti neceſſitate

tene? Sod 2 de hoc itẽ nõ pax p̃la

t p̃ſeribit᷑ volitati:quoð qᷓ ꝓfitetuir
ſpodet qᷓdem obediẽaam.no tamen
oĩmoda⸗ ſe d det ate ſecũdũ re gulã⸗
net aliã quã ſancti beneditti: vt a

poꝛteat eũ q̃ p̃eſt non frena ſue lax
ate volũtat: ſuꝑ ſubditos ·ſed p̃ſixã

ex vgula ſibi ſare mẽſurã:⁊ ſic demũ
ſua inperia moderari arca id ſolum
quod rettũ eẽ cõſtiteit: nec qdlibet
tectũ · ſed hoc tãtũ quoð p̃dietꝰ pat᷑
inſtituit· aut certe quoð ſit ſecundũ
quod inſtituit. Sic ſe qpe habet ꝓ
feſſio. Promitto non qᷓdẽ vᷣgulã.i

„

obe diẽciã ſecudum vgulã ſã Hene

dicti · Non ergo ſecũdũ volutatẽ p
poſiti. Proinde ſi ꝓfeſſo ſetũdũ illq
regulã· abbas meꝰ maliud foꝛte in
ponete t ẽptauerit · quod nõ ſit ſecũ

duũ rᷣ gulã· aut etã quod non ſit ſetũ
dum iſtã⸗ Inſtituta vᷣbi cauſa Maſñ

lij · Auguſtimi· Pachomij.qᷓ nichi
qſo ĩ hac re necxſſitas ĩminʒ obſequẽ

di? Dolum qpe id a me poſſe exigi

uod ꝓmili⸗
dens ergo iã obediẽae li
mites qͥs req̃riis? Si mo
dus ẽ obediaonis tenoꝛ ꝓ
ſeſſiomis:nec ſe valet extendere po
teſtas imperãtis miſi ꝗtenus attige

arbitroꝛ

rit voti ꝓfitẽts. ꝓfetto atra et vlẽ

necnõ etiã ↄtra quid aliud quã obe
diẽce limitas qͥſ dam cẽſuerim et
hijs ſuis fminis tutẽ eãdem artũ
cludi? Quãobrẽ q̃ſ qʒ ꝓfeſſus ĩ qͥuis
genere ſalutifere vite⸗ne vltra obe
diẽae legem cogendꝰ. net atraẽ in
hibẽdus· quã ſua ipiꝰ videt cõplec

h ꝓſeſſioꝰ Ruãto minꝰ ↄtra? Is er

go q̃ mediꝰ eſt vite moðꝰꝰ.p̃fixꝰ vo
to ꝓfeſſione firmatꝰ tãc lignũ qð

erat᷑ in medio padiſi? ſolꝰ ſine dubis
legi erit ſubiertꝰ .obnoxiꝰ iuſſioni⸗
Ergo pᷣlat iuſſio ꝓhibico: nõ p̃te
teat tios ꝓfeſſioĩs· et vł ext edi:

nec cõthi ar · Nil me p̃latus ꝓhibe

at hoꝝ qᷓ ꝓmiſi? nec piꝰ exigat quã

ꝓmſi Vota mea nec augeat ſñ mea
volũtate? nec minuat ſine cta ncãta

te· Ncãtas qpe non hʒ legẽ: et ob

h excuſat diſpẽſacõnẽ Volũtas 3o
qmiã ſola meret᷑ buconẽ:? etiã ſola
nõ ĩmeito gradum aloorẽ vſurpat·

Alioqn 2 abſqʒ ncãtate ᷣnnſſio vo
hñ diſpẽſacõ h priuaitatõ ẽ? zᷣſtr
ctio otra volutatẽ murmur ẽ nõ ꝓfe

ctꝰ9 Ponãt ergo Poſit metã obedi
faue ſubiectoꝝ ex votis labioꝝ ipoꝝ

non ſuoꝝ deſiderioꝝ⸗ monẽtes eos⸗

noñn cogẽtes ad eælſiora: cõdeſcẽ den

tes eis cũ nccẽ fuerit ad remmſſiora⸗
non cadẽtes cũ eis · Ceeʒ ſubiertꝰ⸗

7

h29cœ modi obediẽaã · qᷓ vot fimbus
cohibet᷑ noueit inpfertã· Nã pfetta
obediẽaa legẽ nelat? Emmnis nõ ar
tat᷑: neq; cõtenta anguſtijs ꝓfeſſio
nis lar giori volũtate fert᷑ in lat tudi

nẽ catitats: ⁊ ad omẽ quod adiũgi
ſpõtanea · iu gore liberalis/alacs
qʒ aim modũ nõ oſiderãs · in ſfinit
lbertatẽ extendit Hec eſt illa de 4
ſignãter apoſtolꝰ? petrus caſtigan
ites inqt coꝛda vrã · in obediẽaa caĩ
tanstpulchre ipſam per hoc ſeque
ſtrãs ab illa in era⸗et ſe eruili qᷓdam

3 1

modo obediẽaa net caritat: mp
ta :ſed obnoxia ncãtat· Nec iuſti
illius cui lex poſita non eſt propria
eſt: non quod ille perfect?ꝰ viuere de
beat ſine lege· ſed quia non ſit ſub
lege: minime quippe contentus vo

ſue cuiuſ cumq; profeſſionis. quã
ſuperat anim deuocone: Ruãq̃m
nec iſtam regulã ipſa tacuerit: vbi
monet . ſi fũ iĩpoſſibilia iiũ gãtur ; vt

cõfidẽs de adiutorio dei obediat ex
caritate. In eadẽ deniqʒ regulater
aus deſcribit huilitatis gradus⸗ vt
dmm obedia moch ſe ſubdat maioĩ

Hicẽs qpe oĩ. ñ volt nos iĩ obediẽ
do mẽſura eẽ ↄtẽtos ꝓfeſſioĩs · ñ at
tẽdere ꝓmmſli debitũ: nõ de pacto ſu

mete mõomi tüſire alatt eaã votũ.

z2 obedire ĩ oib? Eſt ſane qdẽ obdiẽ

lmmes ſecũdũ tpꝑeipᷣa tꝑis enitas:
vt is ſit Eminꝰ obediẽ q vite Hũt
nobis marie vmgenit ↄmẽdat exẽ

plũ:q̃ fcũs ẽ pã obediẽs vſq ad mor
Ec ergo qaẽs inkru ¶ tẽ⸗
it: mobediã dicet· et pec
Eeatũ2 tũſgreſſio ſiue puaiĩ
caczꝭ. Dʒ int ẽ ſane qua cauſa quo

affectuqua intenaonequo preenpi
ente: in quo ve precœptomalum

tõmittatur. Et quidã nullã Pꝛſug

jnobedienaam dieo p uipendenda:

non tamen omnem pan eſtimandã
perculo· Enimmuero mandatum dei
eſt: non occides: Cat ergo duos ho

micidas: et vnum quidem ſpoliãdi

cupiditate alterum vero neceſſita

tro. ſeſe defendẽ di facin? ppetraſſe

An nẽ hit ſatis euidẽt int leprã et

lepram cauſa ſepat: faciens vtiqʒ

diſparem valde tulpam vnius eiuſ

dẽq; traſgreſſionis? Ruid vo ſi hůe

ſubita ira: illum ſtudioſa malicia⸗

17

aut vetus odium· 2 foꝛte ad idẽſte
. lus impulerit Nuquid eam ſimili
penſandum erit iudicio: quoð tam

diſſimili factum conſtabit affertu⸗

Nil deinde inerſtiꝰ obeenid ue· quã
illas filias loth pat᷑nũ vſurpaſſe con

cubitũ: z⁊ tamẽ quis non videatquã
—— — 7 44
tũ euacueit.aut attẽuaueit ᷑pis ne

fandiq; flagitij reatũ pietas itenao
mis et intenco pietatis? Jã vero de
illo q preapit · et item de eo qð pre
apit᷑.huiꝰ crmodi adutenda eit ſecũ

du rauonẽ diſtictio · vt cuiꝰ int᷑ pre
cæptores reuerẽcioꝛ nobis im ne bit
auttoiĩtas eiꝰ grauioꝛ foꝛundet᷑ offẽ

ſoac maioris cuiuſqʒ mãdat: tranſ

greſſio · dapßnabilioꝛ eſtimet · Meli

us ẽ ſiqᷓdem obedire deo quã homini

bꝰd.⁊ m ipᷣis meliꝰ magiſtris:quam
cõdiſcipulis: Poꝛro ĩ magiſtris:me
liꝰ nãs quã extraneis: uibꝰ aũt
melius cõſtat obedire · ip̃is ꝓculdu
bio 2 non obedire deteſt abilius eſt

Et de mandatis ſimlit. Maioribus

6⁰

Iq́ ꝓpe maioz minoibꝰ mmnoꝛ opera

nrã et cura debet᷑:de quoꝝ et cõtẽp
tu iuxta eandẽ ↄſid eàconẽ⸗ grauioꝛ
leuioꝛ ve offenſa contrahit᷑ Hoꝛw
maiora minoraqʒ mãdata dixeũ. ſe
cũdũ quod magis minꝰ ve velle cõ

ſtiterit · iᷣm qui pᷣapit· ſiue honnnẽ

ſiue deuũ. Eſt vᷣbi grã mandatũ non

furaberis et ẽ mandatum⸗ ommni pe

tenti te da · vtruqʒ q̃dem magnũ· q́;
niã vtruqʒ diumũ. h de non furado
maiꝰ·uis eĩ neſaat eq̃ſſimo deo⸗

non eque diſplicere tenaceæs atqʒ fu

xegez qᷓa de duobʒ malis plus velit
nos tenere quã nrã tollere aliena2
ita minꝰ peccare q̃ non tribuit ſua.
Sỹ q non ſua furatur? Ded? in man
datis hominũ rara eqlitag iuenitur
cũ ꝓ varijs necrſſitan bꝰ.vł vtlita

abus agendorũ inigenani aff ectis

variet · quoðqʒ putaueũt rettiꝰ vel
cõmodiꝰ.hoc amplius cupiãt et exi

gant obſeruai⸗ Tam ergo qlitas p̃

exptoꝝ quã auttoiĩtas pcpiẽ auet
obediẽae pᷣfigit metã. et mobedien
cie ᷑mnat culpam⸗ quãdo vt dittũ

eſt in pᷣlatis qᷓbpuſqʒ grauiois aueto

ritatis:z eoꝝꝶ mandatis quibꝰqʒ ma
ioĩs vtilitatisqͥ diligencioꝛ obſeq̃n
di debet᷑ cura: eoqʒ culpa guioꝛ icur
ritur de ↄtemptu · Hijs itaqʒ diſticti
ombus aiaduerſis. et obediẽae mo
dus . 2 pondꝰ inobediencie faale te

perit᷑ · Dijs gradibꝰ non ſoluũ int di

em ⁊ nottem. NHot ẽ bonum obediẽ
ae ⁊ inobediẽne malũ diſcernit · ſed
eciã int᷑ diem et diẽ/ itemqʒ int᷑ noct

em ? noctem · int bonũ videlicʒæ me
liusmter malũ et peius

Onus qᷓdem obediẽae gra
dus ẽſi iuxta mgẽ nü ſen
tencã ꝓpter metu ghehen

ne. ſed ꝓpt᷑ ſancta ꝓſeſſionẽ quã ꝓ

Keſſus ẽ quiſpiã obedierit:melioꝛ ta
mẽ cũ ex dei amore obedit᷑. Illa qᷣp
pe obediẽcia neceſſitatis ẽ iſta cat
tatis ẽ. Alu auũt optimũ dixeũ obe

diencie grabũcũ eo animo opus in

iũctũ cipit᷑.quo et p̃cipitur. Cũ eĩ
ex volũtate iubẽtis pẽdet intentio
exequẽtis.fit vt nec maiꝰ mioribʒ⸗
nec minꝰ maiotibꝰofuſe vt aſſolʒ að
inpletũ⸗quod iniũ git᷑ ſubicti ſtudiũ
inpẽ datur · ſed moderãte aimo que
qʒ ꝓ ſua digtate mpꝑia· modũ ſciat
vttobiqʒ ſeruare.tã mobſeruãdo vi
delicʒ iuſſa:ꝙ in cauẽdo prohihita.

non qð minimũ hoꝝ que iubẽt᷑ con

tempnẽdũ putet·⁊ ſi tamẽ minimũ
qð minimũ ã reputet/ſed minimum

eæ ↄpatõne maioꝝ Nouit ver? hui

lisq; obediẽs ⁊ rmima nõ ↄt ẽpne⸗
2zZ maxiĩe curare qᷓ maxima ſut:iĩti mo
qdã deuont ſinceiqʒ ai ſapoẽ dienẽs
ꝗbʒ de mãdatis ei q p̃ẽ ſuis q dãmõ
factis rſpõdeat cũ ꝓpha Tu mãda

ſti mãdata tua? cuſtodiri nimis Nbi

qᷓa nõ diat vmũſa li᷑ õma: illa tatũ

oʒ intelligi: q̃ qmã nõ ſine gradi cul
pa ꝗqcũʒ occaſione vio lãt᷑ ideo nõ ſi
ne gui penaqmõcũqʒ violata donã
t᷑: vrputa nõ ocades. ⁊ ſi qᷓ hꝰ modi

ſut:q̊ꝝ nũquã pᷣt eẽ obuacio imuſ

ta ł mala: nũquã bona liata ve tuſ
greſſio: &ſpẽſaciõe dũtaxat huãna

Eła ꝗ Ik appoſitis d᷑ſpẽſaco
ne admittũt · q̃a leuioi cẽſu
ra neglcã pumũt᷑: leuioã di
cũt᷑. Ex hijs vᷣbi grã dico eẽ l eiſũ in
edictũ ł mdictũ ſil?aũ. Hec ſiq̃dẽ ſi
cõt᷑ mãdatũ nõ vemũt: nec pccã ſut

Accœdẽte mãdato· ſiminꝰ iã obh

uãt᷑ in peccatũ reputãt᷑: nec tñ in cuai
men: ita ſane ſi ꝑ ſubrepaonẽ à ob

liuionẽ: nõ aũt ꝑ cõtemptũ hoꝝ tiſ

greſſio cõt geit. Media q pe ſut e
ꝗqbus illa videlieæt p̃tepta cõſtituũ
kur.ꝗᷓ vos factica nomiats: Iõge v

tiqʒ diſparem a naturalibʒ quãtũ in

ip̃is ẽ gerẽna ncãtatẽ: cũ tamẽ nec
ſine off ẽſa negligi nec cõtempm ſi
ne crimne k ipa qãt· imũeta ab hijs
dütaxat de qbus ꝓprie diat: qᷓ vos
audit me audit: ⁊ qvos ſpnit me ſp
nit⸗ Nicet nãqʒ ip̃a ꝑ ſe imũcti oꝑis
qlitas imnoxia nt: Adiũtte tamẽ au

ctoritatis pondus obnoxiũ manda

to⸗mandatũqʒ pccõ noxiũ faat?: nõ
magno tamẽ ſi contemptꝰ defuerit

PHet ergo genralis regula ſit vmuſo
rum⸗ qne per ſe aut propteꝛ ſe nec
bona nec mala ſut aut diuma inſtitu
cione aut propria cuiuſqʒ profeſſio
ne fixa non ſutꝭ: vt non iuſſa qᷓdẽ lia

te vtiilibet. vel admittãt᷑.vel ommt

tãt᷑: iuſſa vᷣo ſine culpa nõ negligãt᷑i

ſine crimine non contemnantur.⸗

erae eſt · contemptꝰ vero ſuperbie

tumoz: Poꝛro contemptꝰ in omni
ſpeae mandatoꝝ . pari põdere gra
uis z cõmunit᷑ bap nabilis ẽ? neglæc
tus aũt mfixis grauioꝛ: tolerabilioꝛ
imobilibꝰ mandatis Viquidem ad
ulteium quocumq; modo: quotum
qʒ perpetres annmo · turpe flagiaũ
eſt ac criminale peccatũ? cur tamen
leue verbũ in tempore vel loco ſien
cij⸗foꝛte per obliuionem ſubreptũ⸗
tiſus ve per inpetum magis excuſ
ſus quã preſumptus contra preœp
tumquod vtqʒ animi negligentis
aut diſſoluti ſpiritus indicum eſt:
eo faclime veniam promere atur⸗
quo vix vel peccatum reputatur⸗
Muid cum ſaenter 2 ex deliberaao

ne in verba ocioſa ſilencio licrt non

indieto lin gua laꝝatur? Numquiꝰ
phoc tamen neget quiſpiam vſurpa
ti: contra re gulam veritatis? Vnde
nimirum et raco exigẽda eſt ifutu
ro iudico? iudicæ ipſo tertiſiæ admo
dum commmnante: quia de omni
verbo ocoſo⸗ reddent homines ra
conem in die iubitij⸗ Heu nobis?

Hiqʒ eni et culpabilis neg
lectꝰ ꝛer contemptꝰ damp
nabilis ẽ. Differuũt autem
quoð neglectus quidem languoꝛ in

hf———— — ʒ— M —

oãt —— —

ni
enet
ſtt
aſo
he
oemt
2

aneg
enp
tem
noꝛn
etbie
nomm
znegze
H
den⸗
wen
1
enra
coſei
upti⸗
n⸗
neß
Grds⸗
un
t
tane/
lbene
ietme
vict
l
nd
m
nesn

obis⸗

que nã poterit re ddi rõ de ono? Ali

oquĩ oaũ non ẽ: ſi non ommino rone
vacuũ eſt · Et tamẽ q̃s neſcat vnun
detractionis vᷣbũ: quãtũ etiã ĩ nume
ris talibꝰ.id eſt oaoſꝰ Poderet ad
delietũ meituʒ dapnaaoms? Quid
ita? Videlicʒ q̃a diſcreco ẽ in mãda
tis: cõſequẽt᷑ 2 in culpis: vt ſicut di

eram maioꝝ grauioꝛ leuiorqʒ mioꝝ

cenſeat᷑ traſgreſio mãdatoꝝ Sʒ mã
dãanaü non ita. Diue enim de 9. ſiue

omo vicaiꝰ dei · mãdatu quodcũqʒ

tradideĩt: pari ꝓfi cto obſequendũ ẽ

cura: pari reuereaa deferẽdũ: vbita
mẽ cõt᷑ria deo non pᷣapit hõ Cuoðd

ſi cotingeit: ꝓꝑgendũ in dubitater cõ

ſulo in petri ſentẽaã“ qᷓa obedire oʒ

deo magis ꝙ homim bz“ Aut ennn
hoc vᷣſpõdẽ dum eſt cũ apoſtolis: aut
cũ phaiſeis exrte audiẽdum. Quare
et vos traſgre dimim mãdati m dei:
ꝓpter tradicones vrãs? Si ãt dolʒ

contempni magiſter hõ p illo qui do

crt õnẽ ſaẽaã: cõſolet᷑ illa ꝙᷓ; ⁊ vos

po ſuiſtis ſamuelis ſentẽcaa: qᷓ int᷑ le
prã videt᷑ diſternere ſic Di peccaue
rit vir in viꝝ: ꝓpiaus ei eſſe poterit

de? Di aũt in deũ peccaueit: quis o
rabit ꝓ eo? Ego igit᷑ ſ hoc me angi
articulo ſenaã. vt à deũ à hoĩnẽ ol
fendere neceſſe ſit: deũ poaꝰ libẽter
eligo nõ offende. Et qᷓdẽ tuaus iuſti
uſqʒ : Pabeo nẽpe ex p̃ſent: ꝓphete
capło de honnnis leſione coſolaco

nẽ meã. deiſalʒ ꝓpiaaconẽ⸗ Ceteꝝ
deo off ẽſo⸗quis orabit pro me? Si
ad hominẽ cõfugero· id quidẽ ſcrip
tus ait qui ſpem pomit in homine
Meito ꝓinde. ſi aut in deũ peccaue

tit · erã ſi ſubintelligatur pt᷑ hom
nẽ:quis orabit inquit ꝓ eo? Neut
eq̃dem. Nam? a qͥ off enditur ·⁊ ob
quem offendit᷑ eque v᷑uſqʒ oracio
execrãda decrrnit᷑ apud ip̃m qui of
fendit᷑: hoc eſt apud deũ. Tal ergo
reqrẽdꝰ ẽ ad orãdum · q̃ ſit ydoneus
ad placãdum· Poꝛro culpã ſi qua ẽ
qð hõ off enditur cũ er nõ obeditur:
aut multũ extenuat/aut penitꝰ adð
nullat cauſa melioꝛ· Qua ꝓpt᷑ cũ di
at᷑ ſi peccaueit vir in viꝝ. ſubaudiẽ
du eſt pt᷑ deum: qð nullatenꝰ leſio
tuiꝰcũq; proximi ne dũ p̃ᷣlat exciſe
tur a culpa.ſi ſolꝰ defueit ĩ cauſa de
us. Ahoqn paulo cõtradiat q̃ ait.
Dic enim in frẽʒ peccãtes. in xpᷣm
peccatis. Nã de PPoſitis crrtũ tene

mus.ipiꝰ veĩtatis teſtmomũ · ſic lo

quẽtis ad ipſos.Mui vos ſpmit· me
ſpermit · Ded ⁊ de qᷣlibet frẽ nolite

ait ↄtempnè vnũ ex hijs puſillis. et

q̃ ſce ndalizauerit vnũ ex hijs puſil
lisqð ſeqᷓé auertat deus a nobis
Ed nõ ommũ ſcandala. eꝗqᷓ
ſut lacr penſanda. Aliter
naqʒ accpiẽda ſut ſcãdala
puſilloꝝ·⁊ alicer phaiſeoꝝ⸗de q̃bus
apłis timẽnbʒ. et mtimantibus.qð
ſcãdaliʒata eẽnt ĩ ſermone veitatis

uſpõſu eſt.ſinite illos.cæa ſut dues

ercoꝝ. Jioꝝ qᷓpe ſcandalũ ex igno

rancia iſtoꝝ de malicia ꝓerdit⸗ Illi
ſcandaliʒãtur. q̃a veritatẽ neſciut.

iſti quia oderut, Unde et puſillos il
los arbitroꝛ appellari⸗ qð᷑ volũtatis
quidẽ bone h nõ magne ſciẽtie exiſt

entes · zelũ d ei habeãt⸗ ⁊ ſi nõ ſe cin

dũ ſãã Taliũſcãdala curã ñ irã pro
uocaẽ ſolẽt ſpũaliũ dũtaxat virorũ⸗

paulo ita doconte · Vos qui ſpiritua
les eſtis: huiuſ modi inſtruite in ſpi
titu leuitatis· Indignum ſiquidem
valde eſt humanam eos mereri in

dignaaonem qui diuinam tã faale
ↄſecũt᷑ mſeàaonẽ Nã hij qz q dũm
cruafixerũt mag qᷓdẽ ptcõres, h pu
ſilli eſtmmatores?? ſi ex vno irã⸗ nũ

It nõ tñ ex aléo vemã meruerunt?

eati qᷓdẽ fuiſſent: ſi iuxta vᷣbũ dñi

i ip̃o ſcãdaliʒan nõ eẽnt · Nüc vero

du miſerer? Sz tamen 1 miſerãdi

Probat h pia illa ĩcrue pacẽtis ·
hnichilomĩꝰ cõpaaẽtis ſupplica ao.
Pat ĩq̃t ignoſcæ illis:Et quaſi q̃re

ret᷑ indulgẽae rõ in tã hõrẽdo faano
re· ſeqᷓt qᷓa neſaũt q̃t faciunt · Ac ſi

diceret ; Eo digni venia: q 2 puſilli

ſaẽaa ſut · Igit᷑ ignoſco illis: qa ig
noſcoꝛ ab illis: Si ei cognouiſſent:
nũc; dñm gle cruafixiſſent. Sůt qᷓ

bʒ nõ ita ignoſto: ̊s vtiqʒ nõ igno

ro.⁊ vidiſſe 2 odiſſe⸗ me ⁊ prẽʒ; meu
Pro hd mõi puſillo in ſaenea ᷑rens

paulꝰ eũ q̃ cũ habeat ſãaʒeneſat tñ

odeſcẽdere infirmioĩbze et pibit inqt
in tua ſãa fẽ ꝓ quo ep̃ꝰ mortuꝰ eſt·
Vod ſitãto tꝑe cauẽda ſut

ſcandala puuloꝝ quãto ã

ſputat illoꝝ 2æ uerẽeã et ↄtẽptum·

ſpecalit᷑ ↄteſtãs eis · qui vos audit
me audit. 2 quivos ſynit me ſꝑnit?
An nõ deniqʒ hot ip̃ᷣmiet vgula nrã
phibʒ vbi ait: obediã qᷓ maioĩbʒ Pbe
nr deo exhibet? Quãobrẽ qcq̃d vi

te dei Papit hõ qð nõ ſit tamẽ certi

vᷣſplicere · deo haut ſecꝰ oĩo acapiẽ
vũ ẽ quã ſᷣ p̃apiat de?. Euid ei in

pli9 platoꝝ: q;s ſibi deꝰ eqᷓ
re qdãmõ in vrẽqʒ pte dĩtꝰ ſibimet

vt ꝑ ſe an ꝑ ſuos miniſtros. ſiue

homines ſiue ãgelos. homnibꝰ in

noteſcat ſuũ plaatũ deꝰ? Sz hoiẽs

inq̃s faale Falli in dei volũtate de re
bz dubijs papiẽda etifaopied fal
lere pñt · Dʒz ennm qd here

ni excercituum certum reddatur

quo diuma pocius conſilia requiren
tu r:quam ab illo cui cre dita eſt deſ
penſacio miſteiorum dei? Apſum ꝓ
inde quem pro deo habemus? tam
quam deum in hijs qne aparte non
ſunt contra deum audire debemus
Nec ſane contraĩa loquimur ſaneto
prophete ſamueli: quaſi in hat par
te diuinam honnnibus tribuentes
autoiĩtatemcum ille in ſupra memo
rato capitulo plane dil crrnere inter
vtrumqʒ videatur. Diquidem d
nos alſſeemus de dubijs · hoc ille ne
gat de manifeſtis: vt cum ait · ſi
pectauerit vir in virum / ſubaudia
tur propter deum? cui aperte con
na homines homnibus frequen
teꝛ mandare preſumunt · Ded hinc

vos ſumẽteæs mateiã. ſiue occaſionẽ

argumẽetadi aſſeitis· ſi h oſtiteit vt

ert tua qᷓ
ↄſaꝰ nõ es. p̃ᷣſerti cũ teneas ð ſerip
tutis · q̃a labia ſacdotis cuſtodiũt ſa
gaã:.2 legẽ ex ore eꝰ vqrut/q̃a ãge
19 dñi exatuũ ẽ? Requirut dixeri le
gẽ non quã ł autẽtica vlla ſcriptura
tradiderit khrõ maniſfeſta ꝓbauit: D8
hui modi q̃pe nec pᷣeæptor exſpec
tandus . nec prohibitoꝛ auſcultã
dus ẽtſed qd ita latere aut obſ curũ
eſſe ↄgnoſetur · vt in dubium veni
te poſſit vtꝝ nam deꝰ ſit an alit· foꝛ
te velit · ſi non de labijs cuſtodient⸗
bus ſcicnaam⸗⁊ ex ore angeli domi

–
—

☚ — —— — —,– —

59 ſar
nhen
pi
a Re
aia
tta;
5 lep
dtüitſ
zůͤge
Reeüle
tapen
bautt
rntht
ulculti
ohleuei
um vn
n Aleif
uſtodien

zuſſa libz Pomng vel iſtituta⸗ diui
ne auctoritatequo pondẽ eſtimã
da ſint · hom nẽ ſub honnne aut vix
aut periculo ne quaꝙ poſſe ſaluari:
cũ in tãto populo madatoru ꝗ 43 Flat
etiã x* incuria ſe pe pᷣapiũt intdu⸗ nõ

pᷣuaicar:aut dificlle ad modu aut

omnino mnpoſſibile videat. Et qdem
non nego? difficultatẽ tate in eẽ pes
Set . cũ ip̃a coꝛde pfe cto pſuit ·
Oꝛro in ꝓfecti coꝛdis2 in
firme ꝓrſus indicũ volunta
uas eſt/ſtatuta ſenioꝝ ſtudi
bſius diſcutere. herere ad ſingula ꝗᷓ

iniügunt. exigere de quibuſqʒ racio
nẽ· et male ſuſpicati de omĩ pᷣœæpto
cuiꝰ cauſa latuerit/ nec vmꝙ libent

obe dire · miſ cũ audire conti gerit qd

foꝛte libuent aut quod non aliter li
cære ſeu expedire mõſtraueit vel aꝑ

ta raco vel indubitata auctotitas.
Helicata ſans, ymmo nims moleſ

ta eſt huiꝰ modi obediẽaa Non pla

ne hec illa que ex regula traditur.

obedieaa ſine mora⸗ Diſputare pro
fe ttio hoc eſt maſtuaa coꝛdis nõ in
auditu auris obedire. Iſtiꝰ modi er

goc carnalæ animã non modo prim h

etiã oꝓprimi pondere Pſupte Efectio

ms necæſſe eſt· quia non p̃t poꝛtare

caro infirma qð ſolꝰ9 ſpiritꝰ pmptꝰ

expeĩt· iugũ eſſe ſuaue 2 onus leue⸗

xp̃i qpe iugũ et onus ẽ et omnino ĩᷣ
poꝛtabile · mſi cnſti eque ſpui. Hinc
itaqʒ ſi diat: s§ legem Egule ſubitraſ
ſe vt habudaret delictu⸗ veꝝ dicit
Ceteri hec culpa non eſt date legis
aut dantis lagemeh. in ꝓuide ꝓfiten
uss et inpie puaicãtis · Mandatũ qᷓ 43
8* ſaneti et nn.9 tu te nominis eẽ

. 21 non potuit vſumare?
diats. Ergo ne it a ꝑfectus quiſpiã

tarnalẽ venũ datũ ſub pettats Ter
hoc ante puidiſſe debueras · quo tur
ris huiꝰ ewãgelicr nõ priꝰiaceres fü
damenta.quã ſedens cõputares.ſi
haberes ſuptus ad ꝑfiaẽdum Nũc
auũt q̃t èſtat miſi vt aut toꝛreptus o
be dias ſemoribꝰ· aut ↄfuſꝰ audias
ab illuſoibꝰ.hic homo cr Pt edificac
ed foꝛſan

mue mit᷑ cui non vel minimũ aliquid

imnteordu ſubr⸗ piat᷑ de tam multsac
minutis que paſſim v a ne gligent

bus oſias imperãtur Minime qui
dem cuiquã hoc ego dedeñ⸗ cũ ipſi
quoqʒ de ſe fate ãtur apli· In mltis
oſfendimꝰ omẽs· Et ſi dixerim? qᷓa
peccatũ non habem? . ip̃i nos ſe due
mů. Ded non cõtinuo vt aliquid ỹ
terimꝰ pimꝰ p̃ſerti cum nos ſcriptâ
cõſolet: ſi quis peccauerit inqᷓens.
aduocatũ hab emꝰ dñm iheſum xp̃m
iuſtũ .⁊ ipᷣe eſt ꝓicaao ꝓ. peccatis
nus Heniqʒ ꝓpheta de ipſo teſtat ·
quod trãſ⸗ ſgreſſoribꝰ rogauerit vt
non perirẽt/ Ebi ſane notandũ eſt ·
qa et ſi ꝓ traſgreſſoib? non tamẽ ꝓ

cõtemptoibʒ legit᷑ ſup lic aſſe · Nerii

illi amõ peie poſiunt: ꝓ qbus ſælua
toꝛ rogat ne pereãt? Quãobrẽ non
video cur ita omnẽ nobe dienci et

traſ greſſionẽ vel minimoꝝ quorali

bet madatoꝝ exaggerandam puta
ueritis. vt exclamaretis. Ruid er
3⁰ monacho iam poteit veniale pec
catim eſſe. vel leue⸗cuius vmuerſe
acaom ctimen inſidiatur mobedien
ae? GBed hoc inde videlicet conſta
re cre ditisquod prelatorum iuſſio
nibus tantum tubuendum aſſeritur

Stñ ſi diumitꝰ Eẽ derẽt· Cuaſi o=*ε
ip̃a ewãgelica pcepta ñmłtũ int ſe
diſctrepẽt: ⁊ meito obſeruadoĩs· et
tñſgreſionis xiculo Cetz ſicut non
ola vniꝰ eẽ oſtat IH ncãtatis vtlita
ts ! digtaus: ſic nõ vna de oĩm tiſ
greſſione fert᷑ ſnĩa: ꝑia manẽt diſẽ

mia diſpes culpas· DPoꝛro net paĩ

culpa negligũt᷑ qᷓ nõ paĩ cura p̃api

unt᷑. nec paĩ ꝓĩde pena pumũt᷑ Ece⸗
enĩ ewãgeliũ tã flagicũ crapule?

A5 foꝛmicacõis ᷑pitudinẽ dãpnat

eꝝ qs magis nõ hoꝛteat e duobꝰ
malis pitudĩe fedai: quã abo ſatu

rai? Nõne deniqʒ veitas in ewãge

lio ſub noĩbʒẽ bis ⁊ veſtueœgraues
leuesqʒ diſẽnit in obediẽ culpas?
Nã ip̃a diſp utãte ymmo diffiniẽte
is diſtinuit ꝗᷓ cui reatui

gradatiĩ no
pena debeat᷑: dũ aliũ iudiao · alium

aſilioaliũ ⁊ gehẽna reꝝ eẽ ꝓteſtet᷑ ·

VP enãg cõſequ ẽdincãtas

nullu iã ideo m oͤcho leue à veniale

peccatũ inueniri p oſſe putet: et db
eiꝰ vmiũſe accõni ẽmẽ infidiet᷑ inobe
diz? Eſto:ſit ẽmẽ cui penał illa ghe

hãẽna⸗ l ghehẽnal pena aſſigt᷑: qle
ãſo illud diff iniemꝰ eẽ ẽmẽ. d vita

te iudic teꝝ tãtũ faat iudiao? Det
tamẽ diffite bit᷑ e atũ:? qd ł hatte

nꝰ reum ſtatuit Eð ſi watũ: ⁊ pet
catũ Porro pne peccatũ: contra dei

mãbatũ pſumit · Nuod ãt vtra mã

datu p̃ſunmnt: inobediã dicik. Hinc
colligit: iraſa fẽ z inobediã ſit/
2 crumẽ nõ ſit. En vnũ inuẽtũ eſt mòᷣ
cho leue 2 veniale peccatu: daʒ nõ

cogit · vt ſi mgũs duina de

huãni⸗ h diumni mãdat ſtatunt tral
greſſorẽ In y generæ tñſgreſſiois
ſut nõnula ſtullti loq̃a L vaniloqat

⁊ qᷓq; ocõſe dcã · fcã ⁊ cogitata DH⸗

modi ennn: nũꝙq; n cõrra mãdatũ⸗

2z dei mãdatũ⸗vſurpant᷑⸗ Peccata

quippe ſunt· ⁊ deꝰ ꝓhibet oẽ pecca

tu: z= tamẽ venialia z non ennnalia

reputãtur: excœp to cum per᷑ ↄtemp

tũ vertuntur in vſum · et conſuetudi
nem:? et tunc non peccati ſpeces.

ſed peccantis intenno penſatur⸗

aao quippe cõtempnẽns
atqʒ inpenitentis obſtina
aoin minimis zmãdatis

culpã faut non mmnimam: et couer
tit in ceimen grauis rebellionis ne

vnde ſatis leuem ſimplios trãſgreſ
ſionis. Deniq; in quo inobedienae
crimen et abſqʒ dubio ſit: apudò ſa
muelem aduertite· Ruaſi inqᷓt pec
catũ ariolandi eſt repugnare?z qua
ſi ſœlus ydolattie nolle acquieſceere
Nam ait non acquieſeœre“ ſednol
le acquieſcere:? vt non iuſſionis ſiim
plex ipſa trãgreſſio·ſed voluntatis
ſuperba contempco ſcælꝰ ydo lattie
reputetur · Non eſt ennn idipſum?
nolle obedire 'et non obedire · Poc
quippe interdum erroris eſt nonnũ
ꝙ et infiemitatis: illudð vero aut
odioſe ꝑtinace: aut contumacie nõ
ferende Euod et ipſum repugna
re eſt. et reſiſtere ſpiritui ſancto? et
ſi ad moꝛtem vſqʒ perduraueit blal
phemia eſt: et non mittenda ſRiue
m hot ſeculo⸗ ſiue in futuro⸗ on
ergo qualiſcumqʒ manbat preteat

ao cuminalem faat inobediõaamꝭ

— —

= *

— —

— —

pee

ſen

un

ſed ꝛepu gnare: ͤ nolle obedire Ce
te ; quat ablaʒ illa peſſima vbeiii

volütate nõ obediut · Ruomõ itaqʒ

monacho crimẽ inſidiat᷑ ĩobediẽae ·

ſi tocẽs ſine crimine traſ gre ditur⸗ qᷓ
cãẽs in trãſgreſſione de fuerit huius
modi recaleatrãs 2 ↄtẽaoſa voli tas
Kuſtra autẽ cõpant quidã
vt diatis qᷣſ libet mobediẽ
aasãtique illi que facta eſt
in paradiſo que nimiꝝ valuit nõ ſo
lũ obligare ꝑpſonã. h et vierare nat
ra. Arbitroꝛ tamen et ipam primã
grauiſſimaz p puaicaaonẽ · aut nõ ali
ude aut ide maxnne iudicatã graunſ
ſimam hoc eſt ex rebe llone defenſio
ms · que ſecuta eſt · quã do deo requi
rẽte cauſam peccat: vt pccõras ad
penitenaã ꝓuocaret · nol lebat qᷓppe
moꝛtem ip o eß ma agis vt conuer te

rẽtur et viueret. ip̃i maluerũt decli

nare coꝛ ſuũ in ᷣba maliae . ad ex
cuſandas excuſaaones in peccatis
Et quidẽ gemina malicia pectatoĩs
Primũ 38 nec ſui nnſertꝰ ẽ“ vt cul

pam ri a fateret et ſanaret᷑. dein
de quod et vxore vt ſe fallact excu

ſaret crudelit᷑ aceuſauit · uid eſt
quod deniqz diatis in oĩ acaone mõ
3 inſidiari crimẽ ino bediẽae⸗ qua
ſià furtim ſubrepat neſcenaut ca

ſu accdat in felia aut non valétim

plere quod p̃apitur⸗crmims calũp

mnia ſtruat᷑ de inpoſſibili? Ita ne me
monacho trimẽ inſidiat ĩobediẽae ·
tum 2 antiquatã nota? tã noxia p

uaricaci Fadle vt credit᷑ mdulgen
ai cõſe quetur · dũmodo confe ſſio et
non defenſio ſequeret᷑t Neqʒ enĩtã
tu vt dietü ẽ nocuit ſimplias accio

nis uis ex de liberacione trãſgeel

ſo · quůtũ adiũete excuſacionis cum
p̃meditacoone obſtinaao · Dʒ nũq̃t
foꝛte in lege quidẽ diuina habẽda ẽ?
hec cõſideraco grauioĩs leuiorisqʒ
lnobedis. non ãt ita 2 in cgula nrã?
Sed quis ſane dicat · plus tribuen

du humanis quã diums tradicom

bus⸗plurisqʒ quoð ꝑ ſuos deꝰ. quã
quod ꝑ ſcipᷣm inpeat eſtimandũ?
An non demqʒ ? apud ſanctũ bene
dietũ prie et diſtinete ab muicẽ ſen
tẽcie muemũt᷑ alia de leuioibꝰ.alia
de grauioĩbꝰ iſcripte tulpis? Cuid
eſt at leuioꝛ culpa/nmiſi mobediẽcia
leuioꝛ? Tradũt᷑ igit᷑ a p̃laus int᷑dũ
minima mãd ata⸗quoꝝ tranſgreſſio
leuiora pait ſe cũdũ re gulã Peccata.
et tamẽ ĩ deũ nichilominꝰ puaicacio
fit · àaens abbans iuſſio pterit · Di
quidẽ et ex ore ip̃ᷣo dei non eq̃lia fut
ꝓmulgata.et ideo non eqh cũcta vi
gilancia obſeruãda Sʒ alia cura ex
hibẽda eſt ei ꝓculdubio ; quod ipſe
hibet primũ æ⁊ maximũ mandatũ⸗·
et alia hijs que alibi diſeernens ꝗᷓ

ſoluerit iqt vnũ de bijs mimi meis
mandans⸗Ruid ergo? Audimus
ex re gula grauiores et leuiores cui
pas.legimnꝰ ⁊z in ewãgelio maxima

minmnaqʒ mãdata/ et mãdatorum

trãſgreſiones vniuſas dicemꝰ equã
liter maynas? Non eſt ergo neœſ
ſe vt concedã quod dicitis aut deo
ſcilieʒ non tribui omne qð ab homie
magiſtro aecipit · quod nõ ſit cõẽ de

um⸗ aut mocho nullũ poſſe muesnirt
leue ſeu veniale peccatũ. ꝗᷓa et ſi to
ciẽs deo quod fatendũ ẽ mobediẽs

æẽ ↄuincit · qciẽs eiꝰ q̃ per hominis

mãbatum pro deo ſibi eſt· quod qui

bem iuſtide non repugnet preter
greditur: ſicut tamen non partura
in exequiſicone exigitur:?ſic nec pa
tulpa contrahatur ex tranſgreſſiõe
Et ſi quippe vnus eſt quo offendi
tur:non tamen vnius ponderis que

iubenter? nec vnius ſub inde diſcoa⸗

minis · iuſſorum eſt ommum cenſen
dat ranſgreſſio · Unde pater bene
dictus? ſecudum quippe mquit mẽ

ſuramet exconmunicadonis erten

batur menſura⸗

aut terremini aut terrere
cogamin de obediencie ꝓp
miſſione que fit ex regulari profeſſi
one? quaſi non oporteat promitte
re quam conſtat nec integre poſſe
teonerianec ſine crimine preteriti: ſi
quidem deo quicquid miniſter dei

homo nõ perperam iuſſeit inputam

dum conſtiterit· fruſtra inquam erx
hac occaſione malum ita ĩobediẽcie

erx aggeratis· vt a tam necœſſario

bono promittende obdiencie terre

atisquia et ſi diffiole cauetur · vbi
qʒ ſubtipiens vel inſidians vt vos

biatis mobedientia in tam varijs
et innumeris que a ſenioribus indi

cuntur? non ſemper tamen dampna

biliter ſeu crimnabiliter⸗ quod ỹ
apitur non inpletur· Et ſi enim om
nis inobedientia excuſe biliter ſit
culpabilis nulla tamen eternaliter

dampnabilis. niſi quam romedium
penitentie non ſanat? nulla eſt leta

liter criminalis“ niſi que cõtemptũ

ſuperbie non euitat· Magna igitur
ſecutitas filijs obediencietet reuera

Kuſtra proinde vt videts

bere vel iubere? Et ſubdits
cum a mulas credatur⸗ liert a pau
nas vel etiam a nullis ad integrum

pax hominibus bone voluntatis⸗
qnando in omm mobediencia ſola

dampnatur m penit enaa· ꝙ neſat
qui diligit deum:ſola inẽminat᷑ ſuꝑ
bia: qᷓm faale cauet q̃ timʒ gehẽnã
Sz exẽplis claiꝰ eluceſſʒ qd diamꝰ

DSi iubente ſeniore vt ſileam. ver
bum michi foꝛte per obliuionem el

abitur? rerum me fateoꝛ mobedien
ae? ſed venialiter · Si er contemp
tu ſaens et deliberans ſponte in v
ba pro rupero · et tei pero ſilencij le
gem:preuaricatorem me conſtituo:
et criminaliter⸗ Et ſiimpeniteus ꝑ

ſeuero vſqʒ ad mortem? peccaui et

dampnabiliter· An et hoc durum
foꝛte videatur? Hec quippe ſunt
verba veſtra ſibene recolo: cum
difficultatem/ſeu impoſſibilitatem
vt vobis videtur tenende obedi
encie vel cauende mmobedience con
ſiderantes? in vitam ita monachi
cam exclamantis· Hecane eſtilla
eo ſetutioꝛ;⸗ quo arcioꝛ eo crrtior.
quo magis ardua veniendi ad deũ

via:? vt monacho neturaliter mala

vix cauere: nati raliter vix bona ꝓ
tommumi mfirin tate valont imple

re non minoꝛ tamen necxſſaria ſit
cautela ad cauenda vel obſeruan

datque ſibi prelatus ſuus vel prohi
& uod

ob ſeruetur: quid aliud operatur ta

lis ſentnae credulitas/quam qð il
la ab apoſtolo tãtũ culpata mãducã
di y do lat ca lib ertas? Nil plane a

liud:ſi ita eẽt vt diatis hene ꝓꝛſꝰ

vt p t conſcius eſſe ſibi · qᷓ ſe nõ iplã

+qfZ. =

—

du

ns⸗
ſol
nelat
nae lp
hinn
ddiang
m. der
anem el
behien
ntemp
ntemn d
lencnie
nſtino:
ntelsp
auniet
Ndun
ipe ut
o; anm
lraen
. obebi
nc
Dl
riſtille
aroor⸗
nde
tea
ebeo;
nt npe
ſoen
ae⸗
velpe
shu
hati;
„
.
ßi

lere
vepi

—

tõſidit · qad debẽ ſe cre dit. ¶ vedit s
itaqʒ vt verboꝝ nrõꝝ ſenſu breuiter

colligã· qð ad integri mandata dei

obſeruai viy valeãt abbat:s nõ va

leãt. cũ veritas ipᷣa teſtet᷑ ne vnũ qᷓ

dem iota preteritũ ir⸗ QCeterum qui

ita ſentit videtur mihi vt veſtra pa
ce dixerim necdum guſtaſle quomã

ſfuauis eſt dominus. ſub iugo legis

gemere adhuc nondum vſpirare ſub

graaa.ſuaue criſti iugũ nequaq; eẽ

expertus · ideoqʒ tertiſſime adhucĩ

firmati per carnem quia ſpiritus nõ
cgiuuat eius iſirmitatem· Quid ve
rxo ſibi volt iſta diſtinctio ; qu od dri
Idem vel vix · prelata vero
nequaq; omnino⸗ a qͥlibʒ iuſſa poſſe

onmnis

te neri⸗ prohibita ve conce dit S. qſi
vero illa qᷓ ant abſq; iſtis integre cuſ
todiri? Ded ſiattenditis de male q;
qʒ viuentibus prelatis: dei pœptu

eſt · que dicunt faute Igitur q̃ non

faat- aperte non in honnne tantum

ſed in deum preuaicatoꝛ exiſtit Jta

ne ergo nullus mãdata perſette ex

eqtur ſui magiſte? Quam obrẽ pu
tatis. Ruia nolimusaut quia non

poſſumus? SDed ſi volumus et non

poſſumꝰ.ſecuri ſumus. Si poſſ umꝰ

et nolumus ſuperbi ſumus: Poꝛro

ad cauẽdam ſuperbiam. illam vere
annuerim necœſſalam eſſe cautelam
quam diatis ne foꝛte ĩcurratur ino

bedienae crimen uod ſi inpoſlibi

ł vos putatis⸗ vt non videlicet ĩpe

rijs prelatorum per tontemptum ĩt
dum Eſiſtatur ſuperbie · ſatote non
paucos ſed innumeros aliter omino

ſentire nec aliud quam 1 propro

dibierrunt erpyimento. Di autẽ nõ

inpoſlibile quidem⸗ ſeb kamen diſſt

ale eſſe ſentitis magiſtros non con

tæmpnereet dũ ideo cõſentitis qm

anm grauamini non ſuperbe ſapere

murmuratis aduerſus obe diẽae le

. gemaſfirmantes periculo ſum pro

nnttere q̊d tam laborioſum ẽ obſen
uare ad het ego rſpodeo⸗ymmo n

ægo. ſed donmnnus · Rui poteſt in t

capere capiat · Hoc quippe ẽ quod
paulo ſuperius dixi,: qᷓa antequam

edificum inchoaes. prouidiſſe debu

eras vnde perficeres Nunc autem

vrait quidamaut non temptesà

per ficæ. Verum tamen nemo ſi caute

profitetur. pollicetur ſe vltra in nul

lo tranſgreſſurum. hoc eſt iam non
peccaturum· Alioquin aut periuãt
qᷓa ita iurat.aut eſt ſanctioꝛ illo qui
ait· in multis off endimus oẽs · C ̊Sᷣ
ſi conſequens falſum eẽ vid etur.vi
dẽdum eſt 2 de eo quod antecrdit⸗

ne foꝛte lex ꝗᷓ data eſt propter trãſ

greſſiones cohibendasnõ ſolum nõ

eas cohercratſed z augeatĩſuper

crimine periutxij · ſiq̃dem id promit
tere nos ĩ nrã ꝓftſſione credamꝰ2.
quod certum eſt non poſſete neri⸗
„ Araenda ẽ ꝓinde nobis i
duo vniuerſa hec obſerua
go regulaiĩis in p̃erpta vide

liert et remedia Preerptis inſtitiii

tur vita contra peccatum remedijs
roeſtituitur poſt peccatum innocẽõoaa
Sic ergo vtraqʒ iſta conplectit᷑ nrã

profeſſio. vt proſeſſus q̃ſqʒ cum in ali
quo foꝛte re gularium mandatorum
deliquerit- ſi ad reme dium eꝗᷓ regu
lare ↄfugeitet ſitõuiet᷑ tñſgreſſoꝛ
mandan nõ tamen pacti pᷣuaicatoꝛ

Holuũ itaq eẽ ſueẽ fregiſſe votũ · vio⸗
laſſe ꝓpoſitũ pactũ pᷣuaticaſſe: q et
peœptũ ↄtempſeit ? remediũ: am
illũ ſane dico ſecuruꝭ q̃ etiã ſi intduũů
obediẽ linntẽ pkierit: voſuliũ ñ reſpu
it penitẽae· Rigulares nãqʒ ᷑unnos
2 ſi ſepe deliqueit nõ euadit: qᷓ cſa
que ex regula ẽ diſaplinã nõ ſubt
fugit· Pars ſiq̃dem regule ẽ re gula.
es coꝛrepeo: 2 in ea inuemt᷑ nõ ſolũ
bone vite inſtruttio? h etiã emẽdacõ
pue Inueniũt᷑ in ea⸗ et ̃cepta obe
diẽ: à in obediẽ remedia? vt ne pee

cãdo qᷓdem a regula recædat᷑ ateoꝛ

ſane inpoſſibile cuiꝰ mortaliũ: vel
venialit inedũ non del inquere in
cæpiis obediẽ: h nulla iã de inpoſſi
bilitate jrela: quã doqᷓẽ et er re gu
la licʒ ið q quod crimnalit᷑ deliqui
kontigeĩt emẽ dare Ruod ergo dia
as a nullis poſſe obſeruari ad inte
guꝝ · qᷣc q̃d a mgus pᷣapit: vey ẽ Dz
leuis culpa inc bedie ẽ/z faclis cura
ei9 inuenit᷑ in re gula: ſiq̃dem fit tii/
greſſio abſque tontemptu: Si aut
et idipſu de eẽ aliquãdo nõ poſſe cõ
tendits: id quidem falſu ẽt net ta

lẽ tamẽ mobediãm ſine cura relmq̃t

diligenaa regularis Et liez foꝛaoi
gæge at curanonis me dicamẽtoꝭ carzʒ
namq; moꝛbo preuaricaaonis? mnii
cum et ipſum foꝛte medicamentum

tontempnitur . Eue cum ita ſint:

fruſtra de ĩpoſſibilitate cauſamur·
ꝗiii re gulam profitemur: fruſtra no
bis de pectandi neceſſitate blandi
mur. vt ideo iuſta inperia prelato
rum deo non inputanda⸗ ſed tamay
honmmnum contempnenda putemꝰ??:
ne rem vid elicet inpolſibilem cont

nere noſtra proſeſſio videatur? ſi tã
tum ex ea hominibus.quantum deo
obedienae deber aſſerimus. Cui
enim iam vel ita profeſſo mpolſibi
le · ymmo per dei gracam· non per
Ffaale fit cauere preuaricaaonem:

1

vbi non inobedienaa⸗ ſed inpenitẽ
aa conſtituit preuaiĩcatorem? Hoc

quippe vt iam dixi profitencium ne

mo lpondet · vt iam non pecct: at
ob hoe non continuo vt quiſpiam
aliquomodo nõ obedit preuaricato
xem ſe conſtituitniſi qni ſe forte ſic
profeſſo falſo exiſtmat/qualæs voꝛ
vntiqʒ aſſeritis eſſe non paucos De
quibus etiam ſi qui tamen ſut vt di
atig · verum eſt et quod ſubditst

quod nil vtqʒ aliud illa talis corum

credulitas. vel poous credulitas
in ſuis ipſerum operatur conlcena
is: quam noxia illa recumbenaum
in ydoleo libertas in aliemis Neteſ
ſe eſt enim qui huiul modi eſt · ex ꝓ
pria pire ſe ntẽea? quẽadmodũ in i
ſiꝰ ſãa clamat aplis infirmum pire
frẽm Et qmõ michil eſt coẽ itẽ Pe p
hibz qd cũ grãxy actione papit: mſi
ei qᷓ aliqᷓd putat eſſe cõe: ita? regu

latis ꝓſe ſſio- quantũ in ſe eſt damp
bilis non eſt. mſi ei qͥ dapnabilẽ pu
tat. &ð qᷓtenꝰ putaĩ oporteat: pu
to ſatis ſuperius demonſtratuum⸗

de y dol atitis pauli ſentencia:puto

quia nichil tommune ẽ in xp̃o ñ ei q
4. 11I17 -E 2 .
putat quid comune eæẽ illi comune ãä

Vnc iã reſpõdẽ dũ ẽ qſtiuũcu
le ꝗᷓ iadit vobis er occaſiõe
Oßſentis apoſtoliti capituli
Rueritis nempe vtrum nam iſta

t
dam

et rurſum ſi non commederit daßna
tus eſt·quia non ex fide in regulam

generalem trahi poſſit. quatinꝰ ma
lum cuiqʒ ſit bonum quoqʒ qð agit.
ſi malum eſſe credideit ac tantũ ma
lum quantum cre diderit uod ſi an
nuero.rurſum pergitis inquixẽ.cur
non econtraio tantum cuiqʒ bonum

ſit quod operatur: quantum vel fal

ſo opinatur · Mirum quippe vobis.
ymmo et miuſtüm videtur⸗ vt plus
in malo quam in bono humane vale

to de malis quidem meritoita credi

tis et michi · non inmerito quoqʒ ꝓp
tor ſimplicem oculum idem eque pu

ex oculo nequam cuꝛpotis tenebrasg
eſtimai · indicauit et de ſimpl i lutcẽ

eque coꝛporis approbari Ded vide
te ne foꝛte non ſit vere oculus ſimp
ley qui fallitur· allitur enim tam ꝗᷓ
bonum malum. quã q malum bonũ
putauerit Satis autom neutru ho
rum.veæillud euitate propheticum.
ve qui dietis bonum malum et ma
lum bonum.cum tamen nemo q̃ hoc

velit cauetere maledictum⸗ de ve

ritas pronunaat/ quod ſit luas to

euus coꝛporis· idem operis arguma

tum: Ded abſit vt preco veritats.
clamet contra veritatem maledica
tis quoð illa probauerit. Ego vero
vt interior oculus vere ſimplex ſit.

duo illi eſſe arbitroꝛ necrſſaria. carꝛ

tatem in intenaone. et in elertione

veritatem. Nam ſi bonum quidẽ di
ligar ſed verum non eligat. habet
qᷓdem zelum dei . ſed non ſecundu ſaẽ

tam et neſao quemabᷣmodum iubi
ao veitatis, vera eſſe poſſit cum fal
ſitate ſimplictas Volens deniqʒ að
verã inſtruere diſapulos ſinpliata
tem ĩ gracia veritaseſtote inq̃t pria
dẽt es ſicut ſerpenteset ſimpliœæg
ſicut colübe · Premiſit ergo proui
denaam⸗ſine qua neminẽ ſatis eſſæ
poſſe ſimplicæm ſaret Quomõ deni
qʒ vere ſimplex erit oculus. cũ igno
tancia veritatis? alia vero vera dia
poteſt ſimpliatas. quã ſimplex ig
norat veritas? SDarptum eſt enim.
Ignorans ignorabitur⸗ Patet er
go laudabilem illam ⁊ a domino laa
datã ſimplietatem abſqʒ hijs duo
bus non eſſe bonis: bemuolencea at
qʒ prudẽaa vt oculus videlicert coꝛ
dis.nõ ſolum piꝰ.qui fallere nolit.
ſed et cautus ſit· q falli non poſſit.
Ceterum ſitut oculum ſimplicẽ.duo
iſta bona faaunt amoꝛ bomez cog
nicio veri ſic nequam oculum duo a/
regione mala conſtituunt craras
qᷓ fit vt vertatem non agnoſcat: et
ꝑuerſitas:qᷓ fitvt diligat miq̃tatẽ⸗
Oꝛro inter duo hec bonaa
q nec fallè nec falli ſnũr⸗ 2
duo illa mala/que tam fal
li quam fallere ſ acuntduo ſut me
dia. vnum q̃dem bonum per qͥd ocug
lus interioꝛ:et ſi falli queat ignorãa
aa veri.zelo tamen boni fallere pl-
mius non tõſentit/ alterum vero ma
Ium⸗quoð liert ver notiaam nõ in
pediat amorem tamẽ boni pre mali
cia minime ſentit. Et ni onis re⸗
melius diuiſione innoteſat. ſecũdũ
hoc duplex malũ.⁊ illud itẽ geminii
bonũ quadrifariũ⸗ diuid ãus oculiũ

coꝛdis in bonũ ? meliorẽ m malu 2
peiorẽ Et ſubdamꝰ exemplala Eſt
qᷓ bonũ diligit: et malũ nelaꝰ agit.·
Nuiꝰ9 bonꝰ qdem eſt oculus quia pi
us? non tñ ſimplex q̃a cœcꝰ?· Et eᷣq
bonũ 2 libẽt agit 2 prudẽt intelligit

ℳ

Iſtiꝰ reuera oculu non in meito ſim

7

plicẽ dixeñ: vtpute tui neut boni—
deſit: net zelꝰ ſcʒ bonꝰ nec ſãa HPuc

ꝓfetto reqͥrit oculũ deus:cũ reſpict

ſup filios hoĩm vt videat ſi ẽ intelli

gẽs aut reqrẽs deũ Eſt eotraĩo qᷓ bo

nũ q̃dem minime diligẽs ex maliaa

ignorãcã ſecus nõ ẽ uẽ q̃dẽ ideo
nõdũ appellaueis ne quã: qd ei licet
ad ſuũ malũ· vnde nõ deſit bonũ . id
7 ſãa · Sʒ ẽ q̃ bonũ foꝛte neſcaꝰ · qᷣd

nõ diligit ait: cui ꝓferto nõ ivgrue*⸗

id qd diat nequã aſſignaueñ: eo qᷣd

neutro careat malo? nec œatate ſcʒj
net puerſitate · Diert ſiqdẽ nequã ꝗq
ſi nequaꝙ: vt is ſe UHum nequã ap
pellet᷑ · qᷓ nequa hoc ẽ in nullo pe
nit9 apare at bonus ſed ſit vtrol
bono vacuꝰ: tã videlicz et ver non
ca quã beniuolẽaa: Aliꝰ eſt itaqʒ

piꝰ oculꝰ. non qdẽ fallere ꝓmptus.

tamẽ Falli vt dictũ ẽ ꝓmptus ſalz
de q ꝓheta? eff ram inqt qᷓſi colum
ba ſedutta non habẽs cor. alius is
quem dommnus ſimplicem diat tam
nec Fallere faalis- quam nec falli.
de quo et apoſtoli docentur tum eis
diatur? eſtote prudentes et ſimpli
cæs ſitut columbe. Et item alius eſt
oculus ſimplicter malus⸗ fallens
vtiqʒ libenteriſed non facle falſus?

qualem profetto habent illi · qni or⸗

dñico aſtruũt · prudẽaores ẽe filjs

lucs ige neâtcρ ſua Et alius ne uS⸗
3

quẽ eẽ diffimmus⸗ quia ſit duplhia

₰

malꝰ: cui qpe 2 malicia parit igno
rãcia.2 ignorãaca maliciã opeit: ita

vt ſepe neſciẽs · 2 malũ q;d volt n fa

ciat: ⁊ bonũ faciat qd ñ volt Obſcu
ratu nẽpe ẽ inpiens coꝛ eoꝝ · qꝗᷓ iſtiuſ
mõi ſut? 2 ſi ia ditii re ꝓbũ ſenfũ⸗
bonũ omnino nec diligere nec dinoſ
erre queunt · De talibus ſeriptum E
Impius cum veneit in profundum
maloꝝ ↄtempnit. Nã qᷓ hꝰ moĩ ẽ· ca
uẽ ꝓſectũ malũ nec wlt etã ſi pol
ſit: nec ſi velit ſcit · Ruãobrẽ hunc
oculũ ĩſupioĩ diuiſione illo alto cẽſui
ſim merito peiorẽ? nõ qͥ malignioꝛ
ſit:h qͥa xiculoſioꝛ. Ignorãcia qᷣ'e
ſecuiore: ſecutas ſegmorẽ facit: nõ
neqorẽ· Eſt tñ er F ꝓtuldubio deki
oꝛ:qͥa ill e ſe lũ hʒ malũ malã int ẽ cõ
nẽ: iſte 2 falſam conſideracõnẽ Ille⸗
vno carz e duobz bois bono zelo: iſte
2 vo iudicio Et h itaqʒ peſſimo ocu
lo q neutꝝ bonũ hʒ·ꝛ itẽ er illo opkti
mo ꝗᷓ neutro carʒ: ſenciẽdũ zveitatẽ
diſſeruilſe: à tenebris obu olui totã
torpꝰ à lucæ pfũdi · Pã Lliq duo. ſd
neutꝝ vtyꝝz ã malũ hʒ à bonuũ: et i
ex ꝑte ꝓſut·: ñ tñ totũ ſufficiũt I lu
c daè coꝛyi ł tẽbras· Si igit vt iã
ad ꝓpoſitã qſtiũculam reũtamur· is
Ze oculꝰ nequã ẽ · qᷓ xuſ ꝰ pit et ercꝰ

bonũ ait zæ malũ credit: vtiqʒ rcẽ ox

ado h opinãdo iniq · bonũ ſibil malũa
Ztit: 2tãtũ malũ qnitã dideit: qndo
quidem iuxta domi m ſe nt ẽciam to
tũ coꝛpus tenebroſum iddit oculus
nequa · uid enim luci Elin q: vb
nec pia ĩtẽcio⸗ nec vᷣa opinio nueit ? i
Artñideo ſeqt ut qᷓ eoẽ mo malũ fãät

— —.—

—

—

—

—

ni

ctt boni putat . juxta ſuã fattionẽ ſi

mliter 2 ipe imueiat· Quare? on
quippe ſimplex oculꝰ illee qᷓ ex iudi
co veritatis, totũ coꝛpꝰ lua dũ redð
dat · qlẽ ꝓfecto ſupiꝰ diſtmi uimꝰ?⸗
Neqʒ eĩ ex toto adhuc tẽbre de ſut.

vbiig rãaa vitatis lucẽ obſcuã t vo
ũtatas· Cũ itaqʒ illæ ocu vt ꝝqʒ ma

lum is vo minime vtʒqʒ habeat bo
nü⸗nonne rõ videt exigere · vt plus
ille nocœat quã ꝓſit iſte Neqʒ eĩ cõ
ſequẽs ẽ vt tãtũ valeat ĩ bonũ bonũ

vnũ ⸗quãtũ duo mala in malũ. Et q
dẽ laude dignã dixeñ · vl ſola inten
nonẽ bonamnec plane codig na re
müeàcone fraudabit in oꝑe qᷣʒ nõ
bono ip̃a bo na volũtas/attñ ſñ ma

lo qc non eit decrpta ſimpliatas
Cur inqs? ũqᷓd nõ ex fide? Proꝛ

ſus ex fide h Falſa:ł ẽte poaus non
eæxy ſide qa fides falſa ſfides non eſt⸗

Heniq; de fide veãâ nõ falſa· puto

dixiſſe aplm· Omne qð ñ ẽ ex fide ·

peæec catũ 6·Neo at ex ſide veã,⸗bonũ

cre dit᷑ q malũ ẽ⸗ Eſt ei Falſu⸗ Pec

catũ igit᷑ ẽ Vtrqʒ; ꝓĩide aplectit᷑ pñs

capłm oẽ qð nõ ẽ ex ſide peccatum

ziz œteâ videlicʒ malica: et decep
tã innocẽaã qa qð a ncãtate fit et

bonũ ꝓꝛſus ↄdẽpnat intẽcao praua-

2 maluũ nõ penitꝰ excuſat reã Siue
itaq; malũ putes bonũ quod foꝛte a

gis ſiue bonũ malũ d operatis-

tꝝqʒ peccatũ ẽ· qa neutꝝ ex fide li
cʒſane leuiꝰ admodũ pecœt᷑· vbiſa
na tenaone ſola ep̃henſibilis aetio

ctiꝗ in nõ mala actioe ĩ tẽcõ Ven qᷣd
abſqzv elm imo Pf cõ nõ ẽ. puꝝ bonu

nuũme ?. Euo patto ergo bonũ nõ

puꝝ. purd malo cõpabit᷑ ĩ effiaẽaa⸗
hot ẽ tã eff icax ſit ad bonum illude·
quã ad malũ iſtud? Et hec ſup hac qᷓ

ſtione ſufficrãt · Euia ad ſupioes qᷣ
qʒ ſaus eẽ reor reſpõſu ſupiꝰ. Et qᷓ

dẽ vos eaſdẽ ſepiꝰ diſputacoẽs ite

ratis atqʒ ᷣuoluitis· h mea non intẽ
ip̃aꝝ toaẽs Epetere ſoluaoẽs HBuf
ſict eĩ ſemel ſoluiſſe: etram quod cre

briꝰ in queſtione verſatum fuerit⸗

Verẽtibz itẽ de obediencie
põde.· ſeu diſcrimie ĩobedi
7ae. icidit a latere vobis.
2 de meiĩto vtuſqʒ qrẽdũ · vtz vide

licrt inqᷓbꝰqʒ pᷣœptis quãtũ obedi
zciavalʒ.tãtũ grauat ĩobe diẽcia. vt
Sbi grã · labrahã de imolãdo filio ·

ille neſcõ qᷓs de filio it: dẽ furni incẽ

dijsexponẽdo /tãtũ diuie idignacõ

nis 2 vlcõis meito ĩcurriſſent · ſi nõ
obedilſent · quãtũ laudis et grẽ ᷣe=
peĩt · ꝓ eo ùd obedierut · Rð vobis
qdẽ 2 durũ videt. neceſſariũ. h nõ

zita Eniĩo ↄſtat nõnulla nec fiei ſi
ne gloia· poſſe nõ fieri ſine culpa⸗
ideoq;ʒ ſi fiat diꝗᷓ eſſe p̃ᷣmijs nec tñ
ſuplicijs ſi nõ fat · Nã? nõ tãgere

mlierẽ meĩt? nõ mediocris⸗ vt nul

li9 tñ delicti ꝓpriã aplecti cõiugem·

Migmodi ſut ꝗcũʒ ew age lio illi ca
pło ↄgrue pnt:qͥ ̃dt capere capiat.
Et rurſu p vrẽreuũ q dã ne gleã qdẽ of

fenſam vr hũt· h ipleta gloiã ñ merẽ
tur. ⁊ dapᷣnãt ↄtẽptorẽ · er auctorẽ

nõ gloĩſicãt Calia ſut qcũz diuĩtꝰ? le
ge publica ĩponũt homibz · ſine qbꝰ29
net ſaluai qũt · Hinc illud apud gẽ

tilẽ· Nõ fetci furtũ · nõ paſes in cru
ce coꝛuos Et in ewãgelio Si diligi

tis cos q̃ vos diligũt. quã mercedẽ

habebitis? Et ſi ſalutaueriis krẽs
tatũ: qͥd ãpliꝰfaoetis? Deĩqʒ ⁊vni
nſalit᷑: Qu fecritis inq̃t oĩia qᷓ mãda
ta fueũt vobis: diote qᷓa ſerui inuti
les ſumꝰ? qd facære debuimꝰ feamꝰ

Ac ſi dicat Si ſolis ↄtent eſtis pre
ceptis et tradicombʒz ipoſite legis:

uñn ſponte etiã ꝑfectioĩis vos cõſilijs
2 ſuaſioĩbʒ mãapaueritas · liberi qᷓdẽ
eſtis a debito:nõ tñ ꝓ merito gl oſi
Euaſiſtis penam: non acq̃ſiſtis co
ronã.· Rue nam igit᷑ ncãtas cogit.
parẽ nos nnguß: qᷓ ũcta fuent·?2
formidare vlaonẽ de trãſgreſſiõe?:

2 de obhuadone ſperare rmunerac

onẽ? Ea ꝓpt᷑ in talibʒ general hec re
gula teneat᷑: vt in diffielioibʒ q dem
agendis obediao gracaoꝛz ꝙ Zuioꝛ

pᷣuaicaco iudicæt᷑: 2 in faalioibꝰ mi

nuſqʒ oneroſis ↄtemptꝰ dapᷣnabili
oꝛ quã actꝰ laudabilioꝛ eſtnnetur⸗.

¶ De loa ſtabilitate ·

ip̃a ꝗᷓ in ꝓftſſione firmai ſo

a bono ;d ſeł qᷓs voueit deſcẽ dere ñ

lieære 2 aò h' mutaẽ lotũ:quẽ ſibi qſ

quã elegeĩt. ⁊ cui ſe ſua vo lũtate et
vocr firmaueitoĩno nõ ↄſulo⸗ Sed

nec ſcũs papa gregoiꝰ Ait ei Per
fã q́; maꝗᷓ ſe diſcrenonis ſubtalitate
oſpiaunt: ne ad detriora vnꝗ; k in
ope. l in cogitacõne dilabãt᷑ Sʒz d

inc ſenſit vir aplicꝰ.hſe apłus in

plære gloiat᷑: q inqẽs retro oblit 7½„

Am? ſi de h'ſats ẽ? vidb'a
m qᷓtenꝰ etiã tenenda ſit

let lon ſtabilitas:⁊ qbꝰ ſi qᷣbʒ tñ ex
cauſis rupe illã !' lierat cuiꝙ; berpe
diat · Et hie ſiqdẽ dubitare vos dia
tS Ad qs inteñ it ſecurꝰ vᷣſpõdetĩ̃

að ea ꝗᷓ añ ſũt extentꝰ An et ꝓpha
ezechiel non idẽ ſigniſicauit cu de
ſancetis amimalibʒ diœret? non reũ
tebãt᷑ cũ inerderẽt h vnũqͥdʒ añ faa
em ſuã gͤdiebat? Et hij oẽs id ſenſa
edo: ñ aliud quã mgã ſui ſentẽaam
ſecuta ſut dicẽtis in æwangelio.? e
mo mittens manũ ſuã ad aratrũ⸗et
ſpicens rerro? aptus ẽ regno dei·
Preſcribat ꝓide ſtabilitas pactũ.
oĩ dein ceps remiſſo deſcẽſui? cõtẽſi
oſo dᷣſœſſui?vago ⁊ ciioſo vᷣſcurſui?
toaꝰ deĩqʒ ioſtãne leuitat:non tñ
hijs ꝗᷓ iprofeſſoĩs ſeie ſecũt et moy
videliz ↄvuͦſiomtet obediẽ q ſecũt᷑ re

gulã fit. ã ſi hy ibidẽ ꝓ inphitate

eo ad locij ali. vbinõ ipediat hõ

rebdere vota ſua ꝗᷓ diſtinxer̃t labia

ſua: Eqdẽ cũ ſcõ ſceũs eis? ⁊ cũ xuũᷣſo

puteĩs. Sane de religioſis ac bñ orꝛ
òmatis mõſterijs: ñllꝰ ꝓfeſſoꝝꝛ meo
ↄſilioene arciois qᷓdẽ vite deſiderto
ſñ licẽcia ſui ſemois egredit. Egreſ
ſ9 tñ ſi meliꝰ mueneit = elegeit? ni
chilonminꝰ? meo iã oſilio nõ vĩgre di,/s

ad infeĩ9 bonũ qᷣd rliqaàt 2 ↄtẽpſeat
p melioi: p̃ſertĩ ſi illud meliꝰ tale fue

eit qd eiꝰ prime ꝓfeſſioni ↄgruẽ vi

deat᷑. Ïe nẽpe vdieit qᷓ rõne qᷓ ve

int ẽcione alciora ſeu arcioã p̃fuſeit:

nam ad inferiora iam vel remiſſiora

mo conſulente nequaꝙᷓ; a apoſtata
bit ſi non tamen loci prioris viimia

reuocætur: quia devoto monaſteio.
nec ètmei q̃s regulaĩit᷑ pᷣtnet recipi
ſine cõſ ẽſi abbatis ſui. Et aecipite

mamifeſtiꝰ in exẽpl/hꝰ ſẽtẽcie rõnẽ

nimny atʒ irreligioſitate cohabitãca
umoptinere foꝛte nequerint: duer
ſpũ libertatis trãſire indubitãt᷑ ſua

— —.

—,—
WWn% 0b

— —— — — — —n

ne⸗
di

pbe
ude
ei
ihe
leria⸗
iann
Ne
miet
dei⸗
ti.
tiſt
eſui:
vnti
znoß
it e
bii

1ths

„ 9
W

ctiio

Foꝛte volt aliqusi derlumiacẽſibʒ in
ſtitutis ad cyſtereenſiũ ſeſe ſtrm
gere pauꝑtatem . eligens pre illi sni

nnrum conſuetudimbꝰ ⸗ magis regu

le puritatem · Si me conſulit nõ cõ

ſulo“ ſi non ſane id abbatis ſui vſur

paueit aſſenſu· Ruãobrẽ? Pruno
propter ſcandalũ ipſorum quos de
ſeĩt. deinde qa terta pro dubijs velin
quere tutũ nõ eſt. oꝛſan emm hot
tenere poteſt · illud non poteit Ter
ao ſuſpectam habeo leuitatem.qua
id ſepe qð faule volumus antequã
probemus expꝑt: iam nolumꝰ.vno

pe momento idipſum.et cupiẽtes
et reſpuentes tam leuiter quã irrao
onabiliter Ruales vtiq; non pau
cos Ffrequẽt᷑ experimur qui vna vix

hora in vna volũtate morãte S. aura

ſeuitatis impulſi, vagi er inſtabiles

hac et illac velud ebrij nutant.
mutantque pro experimento iu
dicum⸗ ymmo ſine iudico fluctuan
tes et tumultuantes · tot de ſe conſi
lia preſumunt qð loca reuiſunt· ſem
per quodð non habent cupientes.2

quod habent faſtidientes. Et qmõ

ſecundum rgulam cum bona queam

degere conſaenaam? Si quidem vo

uens et nõ ſoluẽs/quid mſi ꝓiuro?
quaſi nõ multomagis habeas vnde
cõquei alibi q; poſſis. cũ er peĩs pu

tæ iuxta re gulam ↄuerſaĩ. Proſecto

etiam tuncet qua nam inq̃es conſi
enaa habitare ſuſt meã extra domũ

meam prioremque me de ſeculo fu
giẽtem ſuſcepit/inicauit ad bonũi·
ſignificauit in ſalutem. moleſtus fi
hus. inobe diena ſenioĩ · ſtabilitans

inſuper᷑ preuãticans pactum et pin

mam irtitam facens fidem⸗ Veruta

men neutra iuſta quetimomia ẽ. 2
qui ſe ideo periuruũ putat/qð ad pu
rum regulã nõ obſeruat videtur m
non ſatis attendere quid iurauerit.

Nemo quippe qui proſitet᷑ ſpondet

regulamſed detiãte ſecũdum regu

lam ſui quiſqʒ conuerſionemſuamʒ
demeœps cõuerſaconem ſeſe dirige
re pollicetur Hec proferto huiꝰ tem
Poris ominbus ferme monachis cõ
munis proſeſſio eſt. Et licet in diuer

ſis monaſterijs diuerſis et obſeruã

cijs deo ſeruiatur. quam diu tamen

q̃ſqʒ ſui lon bonos vſus ſeruat haut

dubium quin ſecudũ gulam viuat⸗
quomãqᷓdem boni vſus a regula nõ
diſcoꝛdant Quiſqͥs itaqʒ tenet· d
toneri inuenerit bonum vbi profite
tur · proferto viuit ſicut promittit.

q̃a non aliud pro culdubio q̃ſqʒ pro

mittit:quam qͥd habere eoꝝ pia vi
ta vidatur. cum qᷓbꝰ demeps viuẽ
diſponit et elegit · Quid enim? Nu
qᷓd verbi graca aut in maioĩ mõſte
to vſus cluniacrſium. aut iſti ſoꝛte
illoru titus. aut vero vttiqʒ.cyſtera
enaum diſtrittionem litteratotiam
profitentur? Attamẽ omnes ſecun
dum regulam profitemur⸗ vna q̃dẽ
oĩs· vbiqʒ promnſſio⸗ ſed qᷓa nõ vna
eſt ommbus coꝛdis inteneo⸗ poteſt
indubitant᷑ ſine dettimẽto ſaluns.
et ſine dampno profeſſionis/operis
q̊ʒ nõ vna vbiq; obſeruado telebra
ri· Sicut enim non omnes õma te

nent etiam boni criſtiani ꝗqᷓ m ewan
gelio ſunt · omnes tamen ſecundum

æwangeliũ viuũt. Nã qui cõceſſia

ahigart coniugijs contenti Kutkens⸗

ideo tamen credunt ſe reteſſiſſe ab

ewangelioquia ewangelici ſubli

ntatem conciulij de cele be ducenda
vita nõ eligerut: ita ſane ſi in ᷓduil
lo inferiori legitime ac fideliter con
uerſentur: ſic quoqʒ qui i ſecundum
te gulam viuere ſtatuũtiet hi non adð

vnguem vt diatur totum cuſtodiut

et ſi qua pro ſui clauſtri ritu⸗ velmu
tant vel pretermittunt: a tegulari
tamen omnino proſeſſione non teæ
dunt: donet tamen et iuſte· er pie
pro ſuorum moribus viuere non de
ſiſtunt. SHemq; regula ipſa tradit
octauum humilitatis gradum? vt
nichil agat monachus · niſi quod coõ
munius monaſte rij regula. vel ma
iorum cohortantur exempla· Excæp .
uas proinde cyſtereenſibuset qui il·

lorum Foꝛte ritu non tam viuere ſe

cundum re gulam quam ipſam cp
itogro pure ad litterã vt ſe ſane ꝓpꝓ
feſſos eſſe putant tenere curantꝛde
cetero neminem obedienter degen
tem regularis moueat ſollempnis ꝓ
feſſio in qua non ſit de tota regula
prommſſio: in hijs dumtaxat monaſ
terijs in quibus oꝛdo et diſoplina
ſeruatur, cum bonmis conſuetudimbz

Saluai igitur ſua cuiqʒ manet in er

nobijs bene ordmatis profeſſio? ta
tũ ſi ſana fuerit et ĩteneo Ceteru qᷓ
inquietus eſt et ita credere non po
teſt: ſeb magis credens et cedens
ſtimulat conſcence exit et querit
vbi ſoluat quoð ſuo in loco ſuo vt
qʒ iudico vouerat quidem / ſed non
ſo luerat:ſicut non laudo quod egre
ditur ita vt regrediatur non conſni

lo:ſi tamen ab remotum ignotumg
monaſterium mmgrauerit. Curita?
Tum propter pauli ſent ẽaam qua
beatum manifeſte pronunaat qui
ſeipſum non iudicat in oo quod pro
bat: tamen ex noſtti auctoritate

magiſtri qui talem et ſuſapi iubet 2

retineri:inuentum quoqʒ bonum et
vtilem ſuaſione allia: profeſſione li
gari Meniqʒ ſuadeatur ei inquit t
ſtet Et ne forte Priotis ſui monaſte
rij · memoꝛ remoꝛdente vt aſſolʒ cõ
ſaenda inepiat denuo derupta ſta

bilitate cauſari: geneàlem ſuper hu

iuſ modi ſcrupulo conſolato ĩiam pro
fert ſentenam dicens Vbiaz enim ꝰ

ni deo ſeruitur: vni regi miitatuse
Porm de viano prohibe et quod iu
t et de peregrino? ne vianitas in
ter monaſteria fomes ſandalexe
mate tia ſitiſi alterutrum respe mo
nachos acqᷓeueũt abſqʒ mutuo dũ
taxat aſſenſu⸗ Euod toaens equi
dem experinur? quociens talis vH
piã monachorum ſuſcæpao plane nj⸗
n ↄtᷣ de cretũ re gulare Pſunmmt C8 e
tã ſi pꝰ hy fũs ita vgulaĩt –
qecorẽ 6 Foꝛte aim pulſauerit tcoꝛda
cõ 5 ſcãdali · qd diſer dẽs fubz zs deſe
ruit feat:⁊ qa opoꝛteat emẽdai ſuo
reditu⸗ ad exdilceſſu 8liqrit? prudẽ

EC adũᷣtat q̃ h cogitat ſcãdalum.ſcã cã
dalo · ñ bñ em ẽdai Qual deiqʒ emẽ
dacõ eit: ſi vt alijs ſcãdalũ tollas.

alios ſcãdaliʒas? Ruãꝙqᷓ; ꝓfecto ?
tolleãbiliꝰ ſcãdalũ illuð ſit ?æ veĩiali
us- 4 Fatctũ ẽ itẽcõne pfiazdiimeli
us: quã qd facẽ cogitas adð dekiꝰ a
poſtatãdo Sz 2 añ q;ʒ liez ñſ ſcada

lo. tucius tuã ſine dubio ad id quod.

tasm
. ne

deggi

Puthi, mellus ſecutus eſt conſaene
am⸗ quã ſi mpriori bono et loco c con
tra conſa enciam pmaneres. ꝙꝓquãa
ſe cure id poſſes ſiſaen him ceandem
tuã ipᷣiꝰ ↄſeẽcã rddere ſi cura poſſes
Eua propter quod de manducate
decernit apoſtolꝰ. vſurpem? 2 2 nosi
noſtre huiꝰ diſputaaũ cule concluſio
nem.vt et qui propria conpellente
conſeenaa ſuum deſerit locũ⸗ne ſuũ
quod putat deſeat votum · non deſe
rentem nõ ſpernat.⁊ qui ſecura cõ
ſaenca fraternum ſcandalũ amens
fratres non deſerit deſerentem non
iudicet · Et de hijs me acapite ſane

quod ſenco reſpõdiſſe. ſine pᷣiudiao
ſamus ſendentis

Tẽ poſtulatis ablolui vobis.
cur vel beatus gre goius. neſ
ao quem venancium habitum mona

thilem quem pie ſuſœperat · ĩpieqʒ
reiecãt.non ſolum reſumere non co
egit · ſed etiam omnem legitur idu
ſiſſe cõmunionem apoſtate ꝑduran
tia vel ſanctus auguſt inus comu gij
legi vo tum quodamodo ſubiaat cõ

tnenae ita vt in libro de vir gimta
te aſſe rere vide aturnec telibis qui

dem vite Propoſitum copule poſſa

preſcribere coniugali⸗quom nus i in
diſſolubile mãeat⸗ etiam quod a cõ

tinentabus fallente dyabulo fracto

ſanttitaus votomitum fuerit ma?-
monium⸗ Et ad hoc nichil ad pᷣſens

ceraus breuiusqz reſpond endu oc
currit· niſi qd ita ſancti atiſtites ſa
puerunt · recte ne ipſi viderint; 122
ego in ſenſibus actibusqʒ illuſteum

patꝝ cautus ꝓfecto ſum non õnino
aliud eſtmmare· ꝙ quod beato teſte H

apoſtolo jseia lam inter er diſpenlate
res⸗ vt videlicet fidelis quis mueni
atur Certus ſum enim ſiue in ſuo ha
bundauerit ſonſu ſiue t in deiſpiritu⸗
ſicut in crteris. ita et m hijs ambos
extitſſe fideles. illuĩ diſponedo . à8
p maibz eãt · iſtu i ſcbẽdo ᷣd ſẽſeat
Vod deniqʒ qrins de qᷓbuſ
dam epiſcopis:quos ſanct
us item papa gꝛe gorius adð tempꝰ
in mõſterijs pro eorum exceſſib⸗ le
Zitur recluſiſſe· vtru nam in ſuo an
in mõſtico interim habitu· habitaue
ũt cum monachisego neſao ñ qᷣd
credibilius videtur⸗ nequ aꝙᷓ illos j
ſignem religionis habitũ ſuſ. piſſe
quem nõ erat perpetuo habitui· ſed

tamen ꝗqſiſſe q qetem ĩ ſecretis moͤſtei

orum et opoꝛtunitatem penit ẽcie.
dire et hot witis a me.
vnde inter ertera peitẽae
inſtituta moſteialis diſapli
na meruerit hac prerogatiuam⸗ vt
ſecudni bapelt ma nũcupetur Arbi
troꝛ ob perft ctam mũdi abrenũaa
aõeʒ ac ſin gularem excllẽaam vite
ſpiritalis. qua premmẽs vniuerſis
vite humãe generibꝰ Huiuſcermodi
cõuerſ aco. prefeſſores z amatocẽs
ſuos angelis ſimiles. diſſimiles hoi
bus faat; ymmo diuinam in homie
refoꝛmat ymagmem: cõfigurãs nos
criſto inſtar baptiſmi⸗ Et quaſi de
niqʒ ſ ecũdo baptiamur· dum per

id quoð moꝛtificamus membra nrã.

que ſut ſuper terram rurſum cnſtũ ĩ
dumus⸗ cõplãtat: deuo ſimilitudimi
moꝛtis eius Sede et quin in baptil
mo exuimur de poteſtate tenebraꝝ

2z ĩ vᷣgnü tñf geimur Klaitatla eene⸗

ita et mſã huiꝰ ſetũda qdã regene
racone propoſiti · de tenebris eq̃ nõ
vmꝰ originalis. ſed multoru actua
lium delictorum in lumen virtutũ e
uadimꝰ:reaptãtes nobis illud apo

ſtoli · nox pᷣcrſſit dies ãt a ꝓpinquit ·

prõcnet᷑: hoc eſt ſi m moꝛte vel depo

ſiaone prelati plꝰ aliq̃d libertais
Aubditis relaxetur? quo vtiqʒ poſſit

eo licenaus articulo temporis mig

te quo voluerint: altero necdum vi

delitet ſubſtituto · Ad quod reſpon
deo Nequaꝙ;· Etenim ſponſio pro
feſſiomis. quando ex moꝛe fit in ora
torio? de abbatis vita nõ ſumit ter
minum ſed de preſe naa teſtmmomũ
Profitenti itaqʒ modꝰ ſit ſua vita:
non aliena.· Attendat deniqʒ quid

legiſ latoꝛ ipſe ide nõ ſolũ ſenſerit: h
et tradiderit · Vt ſi quando inquit a
liter fecrtit. videlicet quam pronmnt
tit? a deo ſe ſaat dampnandum quẽ
irridet · Item diat · quod net ſui iã
coꝛporis nouiaus habiturꝰ ſir pote
ſtatem Et item Perſcuerantes ait
in monaſterio vſqʒ ad moꝛtem · SDSal
uis igitur exœpaon bus quas ſupe

rioꝛ diſput auo perſtrinxit: de cete

ro nulla lieæt occaſione monacho lo
cum cui profeſſus eſt atra moꝛtem
ſuam deſerere: ſuo dumtaxat arbi
trio Alioq̃n preuaicator ẽ? dãpna
cõnẽ hapẽs qa primã fidẽ irritã fãt
Ed vos pergitis amplius
ſaſatari et diatis · Ruid ſi
non poteſt · niſi cum ranco

D quoqʒ vobis inſinuari
precamim an abbatis mu
taao monaſterium ſuũ mu
tate volentibus monachis in aliquo

te ꝓpetuo ai ibidẽ manẽ:ob minꝰ vi
delicz ẽ gularẽ· minꝰ ve amabilẽ ab
batis eicõnũ? Subit aio ñc illud de
ewan gelio: qd de coniugij lege do

centi domino dilcpuli reſponderunt

Si ita eſt inquiunt non expedit nu

bere magna reuera anguſtie· Si te

nueit exoſam:nichil oneroſius Si

dimiſerit in vitam: nichil in criſtia

nius · An non ſimili necœſſitate con

ſtringitur: qui nec deſerere valet

locum ne frangat votum: net mane
tłe in loco· ne cum rancore viuat· et

viuat et vitam perdat? Quid con
ſulam huic? Vt diſcedat? Non licrt
propter profeſſionẽ Vt ſtet? Prop
ter rancorẽ nõ expedit · Duo michi

eque inoueĩiẽcia: eqᷓ piculoſa gni

tis vt qᷓcquid rñderovobis mmime

ꝓſit. Cueitis nẽpe q̃d e duobʒ mõ
cho tuaꝰ ſit: ᷑ſidẽ ĩ ꝓprio mõſterioꝰ
ſub irt gularit᷑ eletto eum rãcore?è an

ad q̃eaꝰ viuẽdũ alias migre Eð qᷓ

dẽ haut ſecꝰ ac apio: quã ſi vqrar ꝗ
nã moꝛte pire ↄſulã. eũ q̃ ſepᷣm foꝛ
te prmere volt: incẽdio an paapio.

ſeueã nãqʒ ⁊ vrit᷑ q̃i odio na, et
q̃ frãgit ꝓpoſitũ:ĩ pᷣœps ruit · Ded
vos me in hac difficultate ↄſilij faa
le expeditis:cũ dide ſeq̃mi.⁊ qᷓtinꝰ
H ipᷣm adopi velitis: qͥd appellats
irt gulaè aꝑriẽdo ſubiugitis · Preh

tã ſi e lectioĩs ir gulaitas a deo inuo
luta ſit:⁊ ĩtoꝛta: vt licet de eo corãa
deo nõ dubitet᷑ corã hoibʒ tñ ſlate
n9 à vix ↄuicat᷑. Veit ñc qͥʒ imẽtẽ ſa
pientis elogiũ: occaſioẽʒ qrit ꝗᷓ volt
cedere ab amico · Ruoniã mõ vos
iri gularẽ diatis elcõnẽ:q caſſai ᷣgu
larit᷑ ñ valʒ à pbai? Et qdẽ legit ·

ne
d
ton
nis

vo
nme

uod ꝓbari non pᷣt. nichi n fe rtũ
eſt · Dz diatis Et qs obediat ſaent
indigno⸗ ſi non mamſeſto? Frẽs.

nõne legiſtis 2 in vrã 2 in vitatis re

gula Duper cathedrã me yſiſi deẽt
ſeribe ⁊ phariſti ·que dicũt facte · ſe
cũdũ vero opera eoꝝ nolite fac re?
Am de mutãdis vel lauadis
veſtibz ob nocturnã illuſionẽ.
acapite bre ue cõſilũ · Juxta titi ſui

loa quẽʒ facrxre ↄſulo de huiꝰ? mo di ·

que diuerſis modis diuũſis in mõſte
rijs certum eſt obſeruauaiuim·
Ehyjs qᷓ in pluibus moſterijs
ſitentur. quod pene oblitus
fuerãputo ſatis reſponſu eſſe ſupꝑi
uscum de loa ſtabilitate diſputatũ
eſt et non eſt necæſſe vt ropetam·
Keÿnntto et aliqᷓ de canomb⸗
que vos reꝗritis ·tũ ùmã talũ

nrã non eefert · q monachi ſumus tũ

q̃a in libris eadeʒ ipſi facile reperite
poteſtis ſi qᷓrere non grauennni⸗
rurſu nrã epiſtola cõtmẽt · vbi

peimu inte rrogatis quid nã conſulã
honnmi.qui aduſus quẽpiam cõmo

tus fueĩt·h nõ a deo vt ledere eum
ipſe velit. a deo tam ẽ vt libẽter aca

piat ſi mo do aliũde ledi vtagerit.
ſit ne vide licrt tutã ita cõmoto ad al

tatæ acctdere an ſe ſabẽhere ĩte rim

deat · donec cõpeſcat᷑ cõmooo· Nũ
ꝙ m contingat tutbati ad paas ac
cdere ſactciſeũcũ ira ⁊ diſer ptacio

ne contĩgete ſacramẽti in quo deus

indubitater ſine dubio eſt. mũdũ re

conſiliãs ſibi. Certe non recepit᷑ mu
nus quoðcũqʒ meũ quod defero ad

altaò·ñ añ placato frẽ quẽ me foꝛte

nio ad illa tria que in altera

ipſum non peccauero priuss
bʒ illis pauli ſentencijs. cõ

uſacio nrã m cœlis eſt · ꝙ diu ſumus

in corpore pegrinamur a dno⸗ quo

mõ videlicʒ amma eodẽ tꝑe poſſit⸗

e in coꝛpore pegeinai a dno z ĩ œlis

ſimul eſſe cũ dno.ipſe ſoluit apoſto
lus cũ alibi diet · Expte ↄgnoſamꝰ.
2 exꝑte ꝗꝓphetamꝰ· Inquantũ qppe

tognoſamꝰ.tãꝙ; pñea cõtẽplãtes·

iam cũ domino ſumꝰ⸗. Inquantũ ad

huc tãqᷓ; de futuris ꝓphet amus cre
dentes quẽ non intelliginꝰ ſperan

egeinamur⸗æ in coʒpore· Cu at ve
neit quod ꝓfectũ eſt · hoc C gloie ple
nitudo⸗ que in eſurrectione futuã ẽ.

tut euacuabit quod ex pte ẽ· coꝛpo

tis videlicʒ omnis coꝛrupooex qua
ſine du bio cõtẽgit hec. ꝗqᷓ adhuc ex pꝑ
te manet nrã m coꝛpore ꝑegtinacio
Hoc ẽ qð ĩ ſe miſcabilit᷑ ĩigennſcẽs.
plãgit 2 ait· Infſi lix ago hõ· qs me
libeabit a ccꝛpore moꝛts huꝰ? ? 25
qut᷑ de coꝛpe tantũh de coꝛpe moꝛ

us · hoc ẽ eiꝰ q adhuc duàt coꝛrupa

onis mõſtrãs nõ coꝛpus h coꝛporis
moleſtiascãʒ eẽ ꝑegnaanomis Coꝛ
p9 qᷓpe q coꝛrupit᷑ aggquat aĩam.
Nõ coꝛpꝰ ſimplicit·h coꝛpꝰ qð coꝛ
rupit᷑· vt corrupco coꝛpoĩs onei ſit

no natuâ Unde 2 qᷓ in ſemzip̃os in

genmſcũt· xe depcõnẽ exſpectãt cor
pois ſui nõ amnſſionẽ· Meito ꝓpmde
Guan corpis ncãtate nõ ſonetatæ.
cupimnꝰ? dilſolui eẽ cũ xp̃ovt id qð
manz; ex pꝑte adhuc exiliũ firmat᷑ et

que ex pte iã crpit erleſtis habita

no pficat᷑: à te conũᷣſaco nrã in
eſt. qᷣmõ idẽ diat aplus · Vpe enim
ſalui fã ſumꝰ· Depe itaqʒ m cæleſt.
bo ia habitamꝰ. cũ adhuc re ip̃a in

eris pe gnemur? in coꝛꝑe Vel aliter
Habemus ⁊ vnde coꝛpi · vnde dño
ihereamꝰ Illud viuificado et ſenſiſi
cado:illũ credẽ do ⁊ diligẽdo Neqʒ

eni pᷣſencoꝛ nẽ ſpũs ẽ. vbi animat⸗

qua vbi amat: n foꝛte magis eẽ pu
tet᷑ vbi muitꝰ ex ncãtate tenet: E
q̃ ſponte ł alaẽ fert᷑ volutate · Dem
qʒvbi ẽ theʒaurꝰtuꝰ ibi ẽ ⸗ coꝛ tuũ ·

tẽ Di deũ amans aia ex ipo viuit

vt coꝛpꝰ ex ipſa:qͥ pacto q̃ſo pnña

oꝛ eẽ ↄtẽdit᷑ vbi dat · quã vñ acapit
vitã?t Fõs ſiqdẽ vite caitas eſt? nec

viuere aiaʒ dix eñ · ꝗᷓ be illo non hau

ſcit Dauire poꝛro modo p̃t:n pñs

fueĩt ipi fot: qᷓ catas ẽ.q̊ ð9 Pre
ſens igit᷑ deo ?· q̃ de amat inq; tu a
ane⸗ In ̊ eninmmnus : mat: abſens

ꝓfecto ẽ.· In eo at minꝰ deũ amare
cõuict᷑: q; carnis adhuc ncãtat bꝰ

occupat᷑: Illa vᷣo ca coꝛpꝰ occupa

ao · ꝗqtqᷓd ẽ ñ a deo abſentaco: et ab

ſentaco ñ pegnacoo? Et xpegnamur
ergo a dñoet in coꝛꝑe ꝑe gnamur „

cui9 nrã nimiru et intenceo Pendit᷑
erũpnis: 2 cuis caitas fatgat᷑·

us· q̃d ſaẽdum arbitrer de
eo qd in ewangelio nobig
ꝓmittit · ectr enĩ mercxs vrã młta
in œælis: mirãtes mayxmne ſanttum

auguſtinũ dixiſſe ſuꝑ hoc nõ crlos

iſtes viſibiles et coꝛporeos opoꝛte

reæ intelligi⸗ ne merces nrã in rebug

—

N ſine ſecũde eple ĩtro ga

mobilibʒz volubilibzqʒ videat᷑ collo

cai. ideoqʒ ſpualia qᷓdã firmamẽta

eẽ itelligeda: de qbz neſatis vt dica

tis · q̃d ł ſuſpicati debeatis Sʒ ſi at
tẽditis qd legiſtis rĩ gnũ dei int vos
7. habitare xpᷣ̃m ꝑ fidẽ in corꝑibꝰ

vũs tãꝙ; vtiqʒ gẽĩ rᷣgno ſuo?:⁊ nõ

ſut ↄdigne palſſioes huiꝰ tpis ad fu

turã gł aʒ qᷓ rue labit᷑ nobis ñ q̃dẽ qᷓ

reuclabit᷑ nobis. velud aqd extiꝰ.

in nobis qᷓi int?iã manẽs nuũdũ

apparẽs: 2 itẽ oĩs gla eiꝰ fuiie re gis
ab mtꝰ2 aſcẽdʒ hõ ad coꝛ altũ.h et
aſcõſiões in coꝛde ſuo diſpoſuit. rur
ſuqʒ aĩa iuſti ſedes ẽ ſapiẽ ·cꝰ ſñ du

bio illa vor ẽ· cælũ m ſe des ẽ. ſihec

iꝙ; hijsq; ſia.nõ pauca in ſẽptutis

adũtits: ꝓfecto ſtudebits ad inqrẽ
dü regnũ dei iuſtiaã eꝰ mᷣre poa

us ad vos ꝙᷓ; ext᷑ exire Laſcõdẽ ſup̃ᷣ

Sz ſup̃ ſane ł ext᷑ dixeũi lon poſiio

ne: ſicut cr lũ a a locũtʒ extiorẽ:ſol
luna ⁊ ſydeã ſuꝑiorẽ Nã eadẽ ipᷣa

ꝗqᷓ ĩ nos ſut· ſubtilioĩ ſue natuẽ juiſi
bilitate? etiã ſup̃ vos ſut ſubliori ex
ællẽae digrate⸗ æ ext᷑ qz imẽſitate
maieſtat:S Sʒ altiſſima ſut hec agẽ?
aa vtiqʒ z? diligẽno ᷣſputacõe⸗et
doctoĩ diſput atore · 2 oꝑe ꝓlixion ·
Ego enim put auerã modum in hijs
tractãdis epł arem neꝗqᷓꝙ; excœſſum

iri: h ſermo vt video ꝓcelſit in Bb giꝰ

Im ſpaui Proinde vos ſi placz libʒ

epłaʒ nominate. nã ego ſiue in pau

as ſiue in multis vrẽ debui quod et
ſtudui ſatiſf acere voluntatit ꝭ?

tol

¶ BHeatus bernard9 de gra

libero arbitrio⸗

Hernardus Opuſculũ

greſſus ſum · deo adiuuante pegi vt

potui. Vereoꝛ ãt ne aut grandia nm
nus digne locutus inueniar/ aut p
rattata a pluribꝰ ſuꝑfluo vrctaſſe.
legite illud ꝓinde primꝰ9. et ſi iudi

catis ſolꝰ9. ne ſi ꝓferatur in mediũ.
magis foꝛte ſcriptotis publicxt᷑ te

mitas ꝙ lettoris caitas edifiertur·
Esð ſi palã fiei ꝓbaueĩts · tuc ſi qdd

obſcuri? dictum aduertias · qð in re

obſcura ſeruata ↄgrua breuitate di

a planiꝰ potuiſſet. non ſit vobis pi
gru aut emendare ꝑ vos · aut michi

reſignare emendandum ſi fraudari⸗

non wlus ꝓnnſſione illa ſapiẽae ꝗᷓ
ait. Qui eluadant me vitã eternã

deus? Quid eĩ ineᷓ tu cõſulis? Da

inquit gloriam deo qui gtis te pue

mit⸗ exatauit. imiaauit⸗ et viue dig
ne de crtero · quo te ꝓbes.⁊= Percæp

tis beneficijs non ingratum pera

piendis ydoneum. Vt ego bonũ cõ
ſilium das ſi dedeis et poſſe teneri ·

Omino wilhelmo⸗ ab
bat ſã theoderie: frat᷑

de grã ⁊ libro arbitrio
qͥd illa qua ſatis occaſione nuper a

quente me coram aliqn·
et dei grac in me conmen
dãte · quod ſcʒ ex ipſa me
Imn bono 2 prauientũ agnoſterem 2 p
uehi ſentirem et ſperarem perficen
dum ⸗ Quid tu ergoLait vnus ex ar
unNen lugoperaag l d mer
cedis ſpas vł premij.ſi totum faat

Siãdem non eſt eiul dem faealitatia
ſare quid faaendum ſit/ et facte-

quomã diuerſa ſunt tæco ducatũ/ac
feſſo prebere vehiculũ · Non quicũ

qʒ oſtẽdit viãprebet etiã viaticum

itinerãta· Aliud illi exhibet qui fãt
ne deuiet. et aliud qui pᷣſtat ne defi

ciat in via Ita nec qᷓuis doctor ſta

tam ⁊ dator erit boni qdcumqʒ docu
erit Porro michi duo neceſſaia ſut⸗

doceri⸗ at iuuari · Tu hõ rette q dem

conſulis i gnorãae ſalicʒ ſi veru ſen
at apoſtolus · ſpiritꝰ adiuuat infin

mitatem nrãm· Immo vero quim ꝑ
os tuũ adminiſtrat conſiliu: ipſe ne
cſſe ẽ miniſtret · et ꝓ ſuũ ſpitum ad

iutoriũ· quo valeam inplere àd con
ſulis Ecc eni ex huiꝰ munere velle

adiacet m perfſicere aũt ñ inuenio-
Sed nec aliquãdo me inuenturi cõ
fido. miſi qui dedit velle. det et perfi
cere ꝓ bona voluntate Vbi ergo ait
ſunt merita nrã aut ſpes nra? Audi
in quã. Non ex operibꝰ iuſticie qᷓ fe
amqnos i ſecũdui ſuã miſericoꝛdia

ſaluos nos feat · Ruid eni? tu foꝛte

putaueras tua te creaſſe merita tua
poſſe ſaluar iuſtica q̃ nec ſaltem
domnum iheſu dicere poteſt· mſi in
ſpiritu ſancto? Ita ne oblitus es qui
dix erit ſine me nichil poteſtis face

re et neqʒ currẽtis neqʒ volentis ſeꝰ
mſerentis eſt dei? eð igitur agit
ais liberi arbitum? Hreuit᷑ reſpon

deo ſaluat. T olle liberũ arbitrium⸗
non erit quoð ſaluet᷑. Colle gräãm ·
non eit vnde ſaluat᷑ Opus hoc ſine

duobus non pot᷑ effia. vno a quo
fit. altro cui · in q fit· Heꝰ auttoꝛ

ſalutis ẽ· Nibern arxbitriũ capax tñ

6

Nec dare illam niſi deus· net ca
pere poteſt miſi liberum arbitr⸗
um. Cuid ergo a ſolo deo et ſo
li datur libero arbitrio· tam abſzʒ
conſenſu eſſe non poteſt acapiẽ
bs. ꝙ abſq; graua dant s Et

ita grace operanta ſalutem. co

operari dicetur liberum arbitriũ
dum conſentit hoc ẽ dũ ſaluat᷑·
Conſentire enim ſaluari eſt ⸗ v
Proinde pe coris ſpiritis ſalutẽ
huiuſer modi mimme capit · eo
illi voluntarus conſenſus de
ſit, quo ſaluãti videlicet deo pla

ade obtemperet · ſiue iubent: at
quieſeendo · ſiue pollicrnt cre de

do · ſiue reddent gracias agen
do ⸗. Enzmuero aliud eſt volunta
rius conſenſus⸗ aliud naturalis
appettus. Poſteroꝛ quippe no

bis commums eſt cum irraaona

bilibus net valet conſentire ſpi
ritui.carmis irretitus illeerbris
Et foꝛtaſſis ipſe eſt qui alio no
mine ab apoſtolo ſapienaa car
nis appellatur vbi ait · Sapien
aa caamis minnca eſt deo⸗ legi
ennn dei non eſt ſubiecta⸗ net
enim poteſt · Punc ergo vt dixi
tonmunem habentes cum beſti
is:conſenſus voluntaius nos diſ
cernit Eſt enim habitus amim li
ber ſui · Siquidem non cogitur ·
non ertorquetur · Eſt quippe vo
luntatis non necæſſitatis. nec ne
gat ſe net prebet cuiqꝙᷓ niſi exvo
luntate Alioqunin. ſi compelli

valet muitus: violentus eſt non

voluntarius ⸗ Vbi autem volun

tas non eſt nec conſenſus. on
eſt enim conſenſus niſi voluntari
us. Vbi ergo conſenſus. ibi vo
luntas Poꝛro vbi voluntas · ibi
libertas · Et hoc eſt quod dia
puto liberum arbitaum⸗ SDed
vt mamfeſtius fiat quod dictur
et competeneus.ad ib quod vo
lumus veniamus. paulo alaus
eſtmmo tepetendum. In rebus
materialibus non eſt id vita q̊d

ſenſus/quoð ex ſingulorum diſſi

niconibus clatius eluc bit⸗ Eſt

enim in quolibet coꝛpore vita.

inte rnus at naturalis motus.vi

gens tantum intrinſecus Sen

ſus vero vitalis ĩ coꝛpore motus
vigens et extrinſecus · Appet⸗
tus aute m naturalis vis ĩ ammã

te mouendis auide ſenſibus atte⸗

buta ⸗ Kerum conſenſus⸗ nutus
eſt voluntaus ſpontaneus

Velcerte quod ſuperiis me dix

iſſe menmm habitus anim. liber
ſui · Poꝛro ve lunt as eſt motus
radonalis“ et ſenſui preſidens.
et appetitui :· Dabet ſane quocũ
qʒ ſe voluerit raaonem⸗ ſemper
tonnttem · et quodammo do pe
diſſequam non quodð ſemper
ex racone moueatur· ita vt mul

ta per ipſam arca ipſam· Hoc

eſt per eius quaſi nnniſteium cir
ca eius conſilium ſiue iuditium.
Vnde eſt illud ⸗ Prudentiores

ſut filij ſeculi h. filijs lues in ge
tatõe ſua.et rurſũ Sapiẽtes ſut

5
—

vt faoant malũ.eq; eni ſapiẽaa
vl prudẽaa in eſſe creature poteſt·
vel in malo. niſi vtiqʒ ꝝꝑ taaonem/
Eſt vero raco data voluntati⸗ vt in
ſtruat illam non deſtruat Heſtruẽt
at.ſi necæſſitateʒ vllã ei iponeret⸗
q̊ minꝰ libere ꝓ arbitrio ſeſe volue
ret.ſiue in malũ conſencens appeta
tui:aut neꝙᷓ; ſpiritui⸗vt ſit ammalis
non perapiẽs vel certe pſequẽs ea
que ſunt ſpiritus dei: ſiuæ ad bonum
graaã ſequens. et fiat ſpiritualis ꝗᷓ
omnia diudicãs ipſa a nemnne iudi
xtur: Di in quã horu quo dlibz ꝓhi
bente racione voluntas non poſſet.
voluntas iam non eſſet⸗Vbi quippe
neceſſitas iam non volũtas. Muoð
ſi ex necſſit atz et abſqʒ cõſenſu pro
prie voluntatis mala bona ve fieti
poſſet/rõnalis creaturaaut nnſera
ꝓfetto eſſe nulla rõne deberet· à be
ata pènitus non poſſz cui ninnru in
utrauis parte id de eſſet quod ſolũ
in ea miſerie. ſiue beattudis capax

eſt ideſt volũtas· Ceta ſiquidẽ que

ſupra memorata ſut vita⸗ſenſus.
vel appettusnet mſeru per ſe fac
unt·nec beatũ: Alioqui et arbores

exvita:q; peccudes etiã ex ẽᷣliquis

duobz P! mmſeĩe poſſent eẽ obnoxie.
vel idonee beatitudmi · qͥd ommno
impoſſibile eſt · ¶ õmunem itaqʒ ha
bentes vitã quidẽ cum ar boribus
ſenſum vero et appetitũ· et eꝗᷓ vitã
tum petcatoribʒ id quoðd diet volũ

tas nos ab vtriſq; diſcermit. cuius

volũtatis conſenſus vtiqʒ volũtaiꝰ
nõ necrſſarꝰ· dum aut iuſtos ꝓbat
aut iniuſtos:etiã merito beatos fa

at vel mſeros Is ergo talis cõſen

ſus obvolũtatis i amiſſibilẽ liberta
tẽ·et racõis quẽ ſecũ ſemꝑ ⁊ vbiqʒ
poꝛtatin declinabile iudiaũ. nõ in

congrue dicet᷑ vt arbitroꝛ liberu an

bitriũ ipe liber ſui ꝓpter volũtatez·
iudex ipſe ſui ꝓpter raaonẽ · Et me
tito libertatem comitat᷑ iudiaum.
qmam q̃dẽ qͥd liberum ſuiẽ. ꝓfecto
vbi peccat/ibi ſe iudicat. Eſt aũt iu
diau · qa iuſte ꝓfecto ſi peccat qͥd
nolit patitur. qui nõ peccat niſi ve

lit. Ceteꝝ quod ſui liberum non eẽ

cognoſatus/ quo pacto vel malũ ei
łbonũ ĩputat᷑: Excuſat nẽpe vtru

q; neceſſitas.Porro vbi necxſſitas

eſt. libertas non eſt · Vbi libertas

non eſt? net meritũ⸗ ac per h̊ net iu

diceũexcepto ſane ꝑ omnia oĩigina
li peccato quod aliam cõſtat habẽ
racionẽ De cetero q̃cquid hanc nõ

habzʒ volũtarij ↄſenſus libertatem.

ꝓculdubio ⁊ meito caret qʒ iudião
Proinde vniuerſa ꝗᷓ honnnis ſunt

Ste r ſolam volũtatemab vtroqʒ li

bera ſunt. quia ſui libera non ſunt·

Vita ſenſusappetituꝑ. memoria.in

geniũ · et ſi qua talia ſut ·eo ipſo ſub
iacẽt neceſſitati⸗ qͥ non plene ſubdi
ta ſut volũt at. Ipᷣam vo q̃a inpoſſi
bile ẽ de ſe ipſa ſibi nõ obedire nẽo
qᷓpe ãà nõ volt qd wolt · à wlt d nõ
wit · etia ipoſſibile eſt ſua priuari li
bertatæ :· Poteſt quidẽ murari volũ
tas:ſed non niſi in aliam volutatẽ.
vt numqꝙ; amittat libertatemtam
ergo non poteſt priuari illa⸗ ꝙ; nec

ſe ipſa Si poteit homo aliquando:

aut nichil onino velle⸗ aut velle ali
quid et non volũtate poterit et a
rere voluntas libertate⸗·Hinc ẽ àd

/
,
7

m ſani s vr infanabus itemq; doꝛ
mientibus. nichil quoð fauant vel
bonumvel malum imputatur· quia

nimirii ſicut ſue ñ ſut cõpotes rois

ſic net vſum retnent proprie volun
tatis. Ac per hoc nec judicũ liber
tats⸗ Qum igitur voluntas nichil
liberum habeat niſi ſe: merito non
iud icatur niſi ex ſe· Siquidem nec

rardum ĩgeniumnec labinis memo
trtia nec mquietus aetitusenec ſã

ſus obtunſus nec vita languens re
um per ſe ſtatuunt hominem. ſicut
nec contrala innoentem et hic nõ
ob aliud. niſi quia hic necſſatie ac
preter voluntatem poſſe prouenire
probantur. Sola ergo voluntas
quoniam pro ſui ĩgenita libertate
aut diſſentire ſibi. aut preter ſe in
aliq; ↄſetire· nulla vi.nulla cogit᷑ ne
reſſitate⸗non ĩ merito iuſtami vel in

iuſtam · beatitudine ſeu miſeria dig

nam actapacem creaturam conſti
tuit pro vt ſalicet iuſtiae muſtiae
ue conſenſerit. Ruapropter huius
mo di voluntarium liberumqʒ cõſen
ſum. exquo et omne ſui ex hijs que
dicta ſunt conſtat pendere iudicli⸗

puto non incongrue id quod ſupra

diffinuimus eſſæ quod ſolet liberum
arbitrium appellati⸗ vt liberum ad
voluntatem⸗ arbitrium refferatur

ab raaonem⸗ Sed ſane liberum nõʒ

illa libertate de qua dicit apoſtolꝰ.

Ebi ſpiritus ibi libertas· Eſt enmn
illa libertas a peccato· ſicut alibi di

at · Cum enmm ſerui eſtis peccati⸗
liberi:fuiſtis iuſtiae · Nunc autem⸗

habens fruttum veſtrum in ſanct⸗

ſicaaonem, ſinem vero vitam eter
nam Muis vero in carne peccat
a peccato ſibi vendicet libertatẽ?
Hac igitur libertate dictum meito

nequaquam opmoz · liberum arbi
trium⸗ Eſt item libertas a miera.

de qua indem apoſtolus,Et ipſa in

quit creatura libeaàbitur a ſeruitute
coꝛrupcionis in libertatem gloie ſi

liorum dei· Sed numquid et iſtam

ſibi quiſpiam in hac moꝛtalitate

4

ſumit · Et hac itaqʒ liberum nomti

nari arbitrium non in merito abnui
mus. Eſt vero ꝙ; magis ei congrue

arbitroꝛ libertatem G dicere poſſu

mus a necvſſitate eo quoð neœſſar

um voluntatio contrarium eſſe vide

atur· Biquibdem quoð ex necœſſita

te fit· iam non eſt ex voluntate et e
conuerſe ſimliter · Com igitur pro
ut interim potuit oc currere nobis.
tepler ſit propoſita libertas?a pec

cato a mſeria: a neœſſitate? hanc

vltimo loco poſitam cõtulis no bis

in condicone natura. In prmam re

ſtauramur a graaa media nobisre
ſeruatur inpatria· Dicatur igitur
prima libertas nature. ſecunda gra

ae teraa vite vel glorie⸗ primo nẽ

pe in liberam voluntatem⸗ ac volun

tatiam libertatem conditi ſumus·
nobilis deo creatura Decundo refoꝛ
mamur in innocenciã. noua in xpᷣ̃o
creatura terao ſublimamur in gioz
am pfectã ſpũ creatura Prima g'li
bertas habet multum honoris. ſecũ
da pluimum virtutis. nouiſſima cu
mulum iocunditatis Ex prima quip
epreſtamus crtetis animantibus
ſecunda carnem ⸗ per teraam

etar

moꝛtẽ ſubiamꝰ. Vel certe nũc ſicut
in prima ſubieat deus ſub pebibus
nũis oues:et boues: z petora cãpi.
ita q́; per ſecundã ſpuales beſtias
huiꝰ aeis de quibʒ diat Ma tradas
beſtijs animas confitentium tibi· ꝓ
ſternit eque et conterit ſub pedibꝰ9
nũs In vitma tãdem nos ipſos no
bis plemꝰ ſubnnſſurus per victoriã
coꝛtupceionis ? moꝛtis quã do ſalicʒ
nouiſſima deſtruet᷑ moꝛs:⁊ nos tran
ſibimꝰ in libertatem gloĩe filioꝝ dei
Eua libertate nos xpᷣe libeãaint·cũ

nos vtiqʒ tradet regnũ deo et pat·
De hac eniẽt item de illa qua dixi

mus a peccato · puto qͥ; d iudeis aie
bat. Si vos filius liberauerit vere
liberi erias · Niberu arbitriũ libera
tote indigere ſigniſicabat. ij plãe q̃
illud liberaret⸗ non a necrſſitate ꝙᷓ;
voluũsatis cum e ẽt pemitꝰ ñ noueãt.
ſed a pectato in quod tã libere ꝙ; vo
luntarie coꝛtuerat/ſił qʒ a pena pec
cati:quã ĩtautũ ĩcurre rat · ĩuitũqʒ fe
re bat · qᷓ vtroqʒ malo liberai oino ñ
poterat niſi ꝑ illũ q̃ ſolus hom num
factus eſt inter moꝛtuos.l.liber vi
delicz a peccato qui pecc⸗tũ ñ ſeat.

net inuetus ẽ dolꝰ in ore eiꝰ. Poꝛ

ro ⁊ a miſeia qᷓ eſt pena peccatha
buit mchilonmmnus libertatem . h po
tenca non actu Nemo quippe tolle
bat ammam eiꝰ ab eo⸗ h ipſe pone
bat eam Deniqʒ teſte ꝓpheta obla

tus eſt qa voluitſicut ⁊ cum voluit

natꝰ ex muliere fattus ſub lege vt
eos q̃ ſub lege erãt tedimeret. Fuit
itaqʒ ⁊ ipᷣe ſub lege nmnſeĩe h fuit q̃a
voluit · vt liber inter mieros 2 pet

catores vtrumqʒ iugum fraternia

ex ceruiabz excuteret Habuit itaqʒ
totas tres ibertates. ꝓprimã ex hu

mana naturavliquas ex diuina po

tenca. Ruarum duas poſteriores
vtrũ ⁊ primꝰ homo in paradyſo ha
bueit · vel qmodo⸗ vł quatenꝰ gas

habuerit poſtea videbim. hoc aũt

indubitãter ſcendũ. vtrãqʒ plenã⸗
et ꝑfectam pfettis meẽ aĩiabus. car
ne ſo lutis: cum deo parit᷑ et xp̃o eiꝰ
at qʒ angelis ſuꝑc leſtioꝰ· eãa ſanc
ns anmimabꝰet ſi necdũ coꝛpora re

cperunt · deeſt qdem de gloia ſed ni
hil ꝓꝛſus ineſt de mſeĩia⸗ Veru liber

tas a neœſſitate eque ⁊z indifferẽten
deo vmüſeqʒ tã male ꝙᷓ bone ronali
ↄuenit creaturenec peccato net mi
ſeria anmntti᷑ vel mnuit᷑. net maioꝛ
in iuſto ẽ ꝙ in peccatore/ net pleni
oꝛ in ange lo ꝙᷓᷓ in homine Ruomõ
nãqʒ ad bonum cõuerſus ꝑ graaã⸗
humane voluntatas conſenſus. co
libere bonũ· et in bono liberu homi
nem Faat.quo volũtatiꝰ9 effict᷑. nõ
inuitus ꝑtrahit᷑ ſic ſpõte deuolutus
in malũ. in malo michilomnnꝰ tã libe
rum ꝙ ſpontaneũ cõſtituit· ſua vta
qʒ ductũ.non aliunde coactũ.vt ma
lus ſit· Et ſicut celeſtis ange lꝰ aut
etiã ipſe de pmanʒ libere bonꝰ. ꝓ
pria videlicʒ volut ate. non aliqua
extũſeca neœ ſſitate⸗ ſic ꝓfetto dia
boiꝰ2.eque liberuũ in malum et coꝛru
it · et ꝓſiſtit. fuo vtiqʒ volũtario nu
tu non alieno mpulſu. Manet ergo
volũt ats libertas vbi etiã fit cap
tuitas mentistã plena quidẽ et in
malis·ꝗqᷓm et in bomis ſ.in bonis o⸗
diadooꝛ tã itegra qͥʒ pro ſuo mõ ĩere
atuã qᷓm ĩ creatoẽ⸗hi illo potenao

Euod ãt ſolẽt hoiẽs conqueri et di
tere · volo habere bonã volutatẽ et
nõ poſſum/neq̃ꝙ; hĩc ꝓſcribũt liber
tata. vt qſi vĩ à neceſſtatẽ in hac x
te volũtaspaciat᷑.hᷣ plane illa liber
tate qᷓm dicit᷑ a peccato⸗ſe carè teſ
tãt᷑ · Nã q̃ volt habere bonã volũta

tẽ.non eĩ wlt habere bonã mſi ꝑvo
lũtatẽ Quodð ſi volutatẽ.⁊ liberta

tẽ: ſeð libert atẽ a neœſſitatæ⸗ nõ a
ccõ Nẽpe vt non valeat cũ velit
aber⸗ bonã · ſentit qᷓdẽ ſibi de eẽ li
bertatẽ h ꝓſecto libertatẽ a pceõ.
quo vtiqʒ dolʒ primi nõ ꝑnnivolũta
tẽ· Ruãꝙ; iã ꝓculdubio vt cũqʒ bo
nã habz vbi habere wlt · Honũ q̃̊
pe ẽ qͥd volt Net poſſz bonũ ve .
niſi bonavolũtateſicut nec velle ma
lũ niſi mala volũtate Cũ bonũ volu
mꝰ bona eſt volũtas. cũ malũ volu
mꝰ.eſt volũtas mala Ltrobiqʒ vo
lũtas⸗⁊ vbiqʒ libertas.cæS& ſiq̃dẽ vo
lunt ati necœſſitas ¶ũ aũt non vale

m?23 àÃ volmus⸗ſentin? quid ip̃aʒ

q dãmõ libertatẽ peccato cẽ capti
uam⸗velinſcram⸗non tamen amil

ſam.Ex hac ergo tantum libertate
qua liberum eſtvoluntati ſe ipſam

iudicare· vel bonam ſi bono · vł ma

lam ſi malo conſenſetit:quipe que
in neutro miſi eorte volendo conſen
tire.ſe ſontit/liberu⸗ arbitrum ere

dimus nomnari· Nam ex illa que
dietur a pecc ato“ congruenaꝰ foꝛ

ſitan lberum conſilium. ⁊ item ex il

laque ditta eſt annſeĩa liberum po
aus complaatũ poſſet dici ꝙᷓ arbi
eũ Arbitũ q̃pe iudioũ ẽ ſicut vᷣo iu
dicij ẽ diſcernẽ q̃d liœat ł̊ nõ licæat.
ſie proſetto cõſiliũ probare quid ex

ł——

pediat⸗vel non expediat: ſie com
plaat quot experiti quid libeat vł
non libeat · Vtinam tam libere no
bis conſuleremꝰ. ꝙ libere de nobis
iudicamꝰ. vt quemadmodum libe
re ꝑ iudiaum licta illiataqʒ diſe r
nimus: ita per cõſilium ⁊ liata tãꝙ;
tommoda nobis eligere. et illiata
tamꝙᷓ noxia reſpuere liberu habere
mꝰ. Jam enĩ non ſelũ liberi arbitrij
ſed ⁊ liberi ꝓculdubio iuditij· ac ꝑ
hoc et a peccato liberi eſſemus SDʒ
quið ſi totum ſolumq; quod expedi
ret vel liceret. eaã liberet? None li
beri quot eſſe complaciti merito di
cremur · quippe qui ab omm proin
de quod diſplicere poteſt · hoc eſt
ab omni nos miſeria liberos ſentire
mus? Nüt ãt cũ multa per iudiaũ⸗
vel ad mittenda vel onnttenda eſſe

decernamus⸗ que tamen per couſi

lium nequaqꝙᷓ; pro iudicij rectitudi
ne aut eligimꝰ aut conte mpmimꝰ.
rurſumqʒ non omnia que tamꝗᷓm re
tta et commoda conſulte obſerua
mus eciam vt beneplaata libenter
amplectnmnur. ſed inſuper quaſi du
ra at moleſta vix eqᷓnimiter fſerre p
duramus: liquet quia nec lib erum
nec conſilium habemus nec conpla
atum · Alia queſtio eſt ſi vel ante
pec tatũ ĩ pᷣmo hoĩe habunnꝰ .qd lo
co ſuo ñ diſcuaet᷑ Ceruſſĩe ãt habi

tui ſumꝰ . cũ o miſerãte obtiebunꝰ
qͥd oramus fiat volutas tua:zc· H

nẽpe ↄplebit᷑ qñ id qͥd ñc paſſĩ ↄcte
rõnali vt iã dictũ ẽ cature ↄẽ videt᷑ li
beꝝ a necte arbitũ erit enam ĩ elãs
poĩbʒ vn iã ĩ ſãsẽ ãgłis:⁊ cautum a
pteõ ⁊ tutũ a miſeia ꝓbãtibꝰ tãdem

no
dis
we
llar
lat
bere

ey

—
nel

tuplies libertatis f'lia expienaa-

que ſit bonavolũtas dei ⁊ bñ placẽ̃s
et ꝓfecta· Quod quia necdu ẽ. ſola
interim manz in hommnibꝰ plena in
tegraqʒ libertas arbitrij Pa liber
tas conſilij/ exꝑte tantũ ⁊ hic ĩ pau
cis ſpititualibus q̃ carnẽ ſuam crua
fixer̃t · cũ vicijs ⁊ ncupiſcẽcijs vt iã
nõ regnʒ peccatũ ĩ eooruũ moꝛtali cor

pore · Poꝛro vt non regner liber

tas facit conſilij. Vt tñ non deſit ex
integro⸗captiuitas eſt liberi arbiti
Cũ aũt veneit quod perfectum eſt
euacuabitur q;d expte eſt hoc ẽ cũ
plena fueit libertas ↄſilijnulla iam

erit captuitas arbit rij· Et hot eſt

quoð quondie petimus ĩ oratione
tũ didmꝰ deo⸗ Adueniat regnũ tu

um. Regnũ hic nondũ ex toto ꝑpue

nit ĩ nog · quotidie tñ paulati aduẽ
kat · ſenſimq; ĩdies magis zæ magis
dilatat tminos ſuos · in hijs dutay
at:quoq; ꝓ adiutoriũ dei· int᷑oꝛ hõ
Enouat᷑ de die ĩ diem· Inqntũ ergo
grẽ regnũ dilatatur· in tantũ poteſ
tas peccati minuitur. Inqntũ vero

minꝰ eſt adhuc ꝓpter corpus mor

tis:q̊d aggrauat animã ? ob neceſ
ſitatem ᷑rene ĩ habitaaonis· vnqʒ
prmẽtis ſenſuũ multa togitãtem
neceſſe habẽt etiã q̃ perfett io res ĩ
hac moꝛtalirate vident᷑ confiteri 2

dicere. In multis offẽdun? omẽg.

eo ſi dixerimꝰ q̃a petccatu non habe
mꝰ.noſipſos ſeducimꝰ et veritas ĩ

no bis non eſt. Rua ꝓpter orãt et

ipſi ſine intermiſſiõe dicntes. Adð
ueniat regnũ tuũ quoð non erit vel

in ip ſis conſumatũ quouſq; pecca
tum non ſolũ non regnet in eoruim

moꝛtali coꝛpoòè ſed nee ſit⸗ nee eſſe
oſſit ommino ĩ moꝛtali iã coʒpoẽ:
han de libertate ↄplact in hoc ſe
culo nequã. qᷓd dicmꝰ vbi vix ſuf
fict diei maliaa ſua: vbi õnis crea
tura ingennſat et parturit vſqʒ ad

huc. vanitati nimnru ſubiecta nõ vo

lensniſi vita hominis temptacõeʒ
ſuꝑ terram vbi viri quoqʒ ſpiritua
les qui primicas ſpiritus iã acepa
runt· in gemiſcunt et ipſi in᷑ ſemet
ipſos: exſpectãtes redẽpeaonẽ coꝛ
poris ſui? Nũquid nam inter iſta lo
cus vllus eſt huiꝰ œmodi libertat:?
Cuid in liben noſtro vᷣlinquimur
ↄplaato · vbi totũ occupare videẽ

miſeria? Neqʒ enĩ vel innocẽaa ſeu

iuſtiaa quẽadmo dũ a peccato/ita
etiã a mſeria tutæ eſſe hij poterunt.
vbi iuſtꝰ exclamat-Infelix ego hõ
quis meæ liberabit de corpore moꝛ
as huiꝰ?Et iteru⸗ Facte ſunt lacri
me mee mpanes.die ac nocte · Vbi
noetes dieſq; m merore ↄnnuãtur·
nullũ ꝓfecto tempois ſpacaum con
plaeoto vatuũ relinquitur·Deniqʒ
qui volũt pie viuere ĩ xpᷣo· ipſima
gis pſetutonem pattur⸗ quoniã
iudiciũ a domo dei mapit Ruoð 2
pᷣcapit · Ameis inqẽs mepite· S3
et ſi non virtus· viaũ foꝛte in tuto
eſt·⁊ aliqua mem enparte frui po
teſt con plauto⸗ cauere miſenamꝰ

Abſit · Nan qui letãt᷑ tcũ male fecẽ

eint⸗ et exultãt in rebꝰ peſſimista
le eſt quoð faaũt. quale cũ rident
frenetia. Nulla auũt verioz miſeia-
Sꝙ falſa letiaa· Deniqʒ in tantũ mi
ſeia eſt quoð videt᷑ felietas in hoe
ſe culo⸗vt ſapiens dicat Melius eſt

ire ad domum luctus ꝙᷓ ad dbomum
tonuiuij · Eſt quidem in boms coꝛp

is non nulla iocunditas. videlicet

in edendo . bibendo.⸗ calef acẽdo. ce
taris talibus fomentis vł tegumen

tis carnis Sed nõ quid vel iſta va
cant aliquatenus a miſeria? Honꝰ⸗
eſt pams. ſed eſurienti· Potus de
lectat ſed ſinentem.· Hemq;ʒ ſatura

toꝭabus potuſqʒ nequaꝙᷓ; ſunt gra

ta ſed grauia. Tolle famemet pa
nem non curabis. Tolle ſium et lim
pidiſſimum fontem ac ſi paludem ẽ
ſpiaes· Dimnliter vmbram nõ que
rit niſi eſtuans· Solem non curat

niſi algens ſiue caligans. Alioqᷣn

nichil horum libebit · ſi non preceſſe

rit vrgens necſſitas Mue ſi perfe

tte tollatur erebus ſtaum in crdiũ
atq; moleſtiam conuertturipſa S
videtur in hijs eſſe iocunditas. Fa

tendum igitur et ĩ hac parte omne
quod preſents vite occupare miſe
riam niſi quo ð in contnuis trbula

ao nibus grauiori m laborum vt qʒ

leuiores qualiſcumqʒ ſunt conſoſa

toet dum foꝛte pro tempore ac te
rum euentibus viaſſim ſibi grauia le

uiaq; ſuccædunt. minorum experien

aa aliqua miſerie videtur interpo

latio vt cum aliquando poſt exper

ta plura grauiſſima immnus foꝛte
moleſta eua ditur. ſeliatas putetur

An tamen fatendum eſt eos qui x

eꝑcæſſum cõtemplaconis rapia qñ

qʒ in ſpitu· quãtulũcũqʒ de ſupne fe

liatatis dulcrdine deguſtare ſuffia
uut/ tocens eſſe liberos a miſeria?

quos ſic exedunt: Ni plane ᷣd
negandum non eſt eaam in hac car

nee karo liert raptimqʒ complacit li

bertate fruuntur:qui cum maria op

timam partem eligerunt. que non
auferetur ab eis: Qui enim iam te
nent quoð auferẽ dũ nõ ẽ expiũtur

vaq; quod futurum eſt Ded quo d

Ffuturum ẽ feliatas eſt. Poꝛro felia
tas et miſeria eodem tompore ſimul

eſſe non poſſunt:quooens igitur xp

ſpiritum illam partiapant tocens

iſtam non ſenaunt. Jtaqʒ in hac vi

ta ſoli contemplatiiu poſſunt vt cũ
qʒ frui libertate complaati. hic ex

parte et parte ſats modica: meæ
qʒ rariſſima. Poꝛro libertate conſi

lij fruũtur eaam quilibet iuſti⸗ ex p

te quidem. ſed non modica⸗ Cete
rum libertas arbitrij⸗ vbi ſupra liqᷓ
do apparuit cũctispiter raaone vtẽ

tibus conuenit· non minoꝛ quantũ
in ſe ẽ ĩ malis ꝗ; in boms tam plena
in hoc ſeculo · ꝙᷓ et in futuro⸗ſed et

hic aperte monſtratum eſſe puto.

qͥd hec ĩa tñ libertas mime aut mi

n plene conntãt᷑prinnt q diu illã

due alie libertates nec aliũde nẽ ille
defect? veit ·˖ de q̊ apoſtolꝰ· vt niſt⸗

qcũ qʒ wlts ait illa faaatis. Velle
ſiq̃dẽ ineſt nobis ex libero arbitrio
non ecam poſſe que volumus- non
dico velle bonum aut velle malum.
ſed velle tantum. velle et ennn bo

num ⸗ profectus eſt· velle malum⸗
defectus: velle vero ſimpli ater ip

dm eſt quod proficœre vł deſicere⸗

Poꝛro ipſum vt eſſet. ereans gra
aa fecit· vt profiaat. ſaluans gra
aa faet.vt deſiaat.ipſum ſe diat·
Itaqʒ liberu arbitriũ nos fact vo

lẽtes grã beĩuolos. Ex ip̃o nobis

—-—

—
—

an
Wop
enon
unde
üne
dqod
wkila
eſmul
Gerp
Haens
ha vi
r vt i
rhieer
mee
teconſt
ſi⸗ exp
1 Cet:
apeali
ne yti
anti
tyhn
ſehet
puto.
Mm
diuili⸗
nide
rt nſ
s bele
zebito⸗
u5/non
malunm⸗
mnmnd⸗
nan,
lan
char⸗
59
592
ict
t v⸗

eſt velle. ex ipſa bonũ velle. quẽad

modũ nãqʒ aliud ẽ timere ſimplia

ter⸗ et aliud timere deu. et aliud

amarealiud amare deum Tmere
qᷓpe et amare ſimpliat᷑ qdẽ ꝓlata.
affectiõescum additamẽto. ãt vᷣ
tutes ſigficant.· Simpliers autem

affectiones m ſut naturalit᷑ nobis /

tãꝙ; ex nobis:additamenta ex grã
nec aliud eſt niſi q graaa oꝛdĩat·
ꝗqs donauit cræaco vt nichil àd ſit

vᷣtutes ꝙ oꝛdiate affcõnes. Scep

tũ ẽ de qbuſ dã quod illie trepidaſ
ſent timoræ. vbi nõ erat timoꝛ· Ci

mor fuit · ſed moꝛdinatus⸗ Ordma
re illũ in diſapulis volebat dominꝰ

cum diceret Oſtẽdam vobis quem
timeatis:et dauid Neite ait filij au

dite me timorẽ dommm docebo vos

Item de amore ĩoꝛdĩato arguebat
homines q̃ dicbat Ego lux veni in
hunc müdum⸗/et dilexerut homĩes
magis tenebras quã lueæm. Jd ar

to poſtulat ſponſa in cãtios dicẽs
Ordmate in me caritatem Dmnmili
ter quoqʒ de moꝛdinata volũtate

arguebãturquibus ditebat᷑. eſ
citis quid petatis · Sed ad lineam
rectitudnmns edotti ſut diſtoꝛtã ẽdu
tere volũtatem · cum audierut · Do
reſtis bibere calice m quem ergo bi
birurus ſum? ⁊ tũe qᷓdem verbo. ſed
poſt mo dũ ecã exemplo voluntatẽ
oꝛdinare docebar · Cũ orans inſtã
te paſſione vt tranſferret᷑ ab eo ca

lix dicẽs. verumtamẽ non q;d ego
volo · ſed quod tu vis A deo igitur

velle quomõ et time teqmo do et a
mare accepimꝰ · in cõdiciõe nature⸗
vt eſſemꝰ aliqua creatura. Velle ãt

bonum. q mo do et timere:⁊ amaræ
deum acœpin9 in viſitacione gre⸗
vt ſimꝰ dei creatura Creat q̃pe q
dãmõ noſtri in lib erã volutatem·
ſi dei effiamur ꝑ bonam volũtatem
Poꝛro bonam qui liberã fact.2= ad
hoc bonã⸗ vt ſimus miaum aliquoð
creature eiusqmã expedit ꝓfcõ no
bis magis oĩno nõ fuiſſe. ꝙ noſtros
ꝑmanere · Nam qui voluerut ſui ec⸗
vtiqʒ ſaentes bonũ et malum.facti

ſut non tamẽ iam ſui⸗ ſeð et diaboli
bona dei · Ad hoc ptinet quod die

tur · Nouit dominꝰ q ſut eius. 2
illis qui eius non ſut · Amẽ inquit
dico vobis· neſao vos. Dũ ergo ꝑ
malam volũtatem ſumus diaboli. q
dãmõ veim nõ ſumdꝰ? dei ſitut cum per
bonam volũtatem efficmur dei. deſi
mimꝰ iam eſſe diaboli · Nemo ſiq̃dẽ
poteſt duobus dominis ſe ruire Dz
ſiue dei ſinꝰ.ſiue diaboli. non tamẽ

ſimliter deſinimꝰ eõ et noſtritanʒ

qᷓpe vtrobiq; libertas arbitrij per

quã maneat et cauſa merit vt me

rito vel pumamur mali. qui tãᷓ; li
beri ex ꝓpria volũtate effiamur⸗vł
gloiſiccemur bomi.qui niſi eque volũ
tarij eſſe non poſſumꝰ. Sane diabo
lo noſtra nos mãcpat volũtas. nõ
ipſiꝰ poteſtas.deo ſubieat eiꝰ grã⸗
non noſtra voluntas⸗ Noſtra qpe
volũtas bona quoð fatendum ẽ a
bono deo creata. ꝓfecta tamen non
erit/quouſqʒ ſuo creatoti pfecte ſub
ieeta ſit· Abſit aũt vt ipſi ſui ipſꝰ
ꝑfettionẽ. deo autẽ tãtum creaaonẽ
tribuamus · cum lõge melius ſit eſſe
ꝑfettam quam factam · et dictu ip
ſo nefas eſt dicere deo quob mnus

nobis quod excællenaus ſit attribu

ete · Sengens deniqʒ apoſtolus qᷓ d
ex natura eſſet: quið ex graua ex

ſpectaſſet. aiebat. Velle adiacet
mnmchi perfitere non muemo. Dae
bat profecto velle ſibi meſſe ex libe

ro arbitrio · ſed vt ipſum velle per

ſectum haberet. gracam ſe habere
neceſſariam⸗ Si enim velle malum
deſettus qiudam eſt voluntats . v
tiq; bonum veile profectus eiuſ dẽ
erit · ſufficere autem ad omne quodð
volumus bonum · ipſius perfectio ·
Vt ergo velle noſtrum quod ex li
bero arbit᷑o habeꝰ· pfectũ hẽamꝰ ·
duplicis gcie mune re ĩdigemꝰ. 2 vo
vide licet ſapere quod eſt voluntta

tis ad bonum conuerſio⸗⁊ pleno ea

am poſſe? quod eſt eiul dem in bono
tonfirmacio · Poꝛro perfecta con
uerſio eſt ad bonum vt nil libeat ni
ſi quo d deceæat.velliccat Perfecta
in bono conſfirmano ⸗ vt mi deſit iã
quod libeat Cunc demum perfrcta

erit volũtastũ plena fueĩt bona: et

bene plena habet ſiquidẽ duplex in

ſe bonum ab imco ſui · vnũ quidem
generale ex ſola cre aaone· quodð a

bono ſcilicʒ deo non potuit creari mi

cuncta que fi crrat· et erãt valde bo
na⸗. Alterum ſpiritale ex libertate
arbit ri m qua ad ymagmem vtiqʒ
ipſius qui cre auit eſt condita. Cð
ſi his duo bus bonis ac cerdat et ter
aum⸗conuerſio ad ereatorem repu
tabitur non ĩ meito pepfecte bona
bona nimirum m vmuerſit ate⸗ meli
oꝛ in ſuo genete optuma ex ſui oꝛdi

nacone⸗ Eſt AnEn oꝛd madco omni

moda conuerſio voluntatis ad deũ.
et ex totaſe voluntaria deuotaqʒ
ſubiertio⸗huic vero tam perfecte iu
ſtiae debetur · ymmo iungitur glo
tie plenitudo.quia ſit ſe comit antur
iſta duo · vt nec iuſtica poſſit habe

ri perfi ctio niſi in gloria.nec glorie
plenmitudo abſq; perfecta iuſtiaa⸗
Et merito talis iuſtiaa non ert ſine

gloria.cũ gloia ñ ſit ñ de tali iuſtina
Ende recte dict᷑ · Heati qui eſuriũt
et ſiaunt iuſtiaam quomam ipſi ſa
turabuntur⸗ Nec autem ſunt illa
duo / que ſupra nominaumus verũ
ſapere/et plenum poſſevt ſapere
ad iuſtiaam. poſſe referatur ad glo
riam. Ded verum et plenum addi
ta ſunt. alterum ad diſtrictionem
ſapiencie tarnis que moꝛzs eſt· itẽ

qqʒʒ ſapiencie mundi que ſtultaaa eſt

apud deum⸗ quia et ſa pientes ſut
apudð ſemetipſos homines vt fae
ant mala Alterum ad illorum diffe

rengam · de quibus dictur Poten

tes potente r toꝛmenta padentur

Nã verũ ſapere. aut plenũ poſſe

omnino non mueniuntur⸗ niſi vbi li
bero arbittio. iam illa duo coniun
cta ſunt. que item ſupra memoraui

mus liberum videlicet conſilium li
berum complaatum⸗ Volum proſe

cto dixerim vere ſapientem plene
qʒ potentem. cui iam non tantum

velle adiacrt ex libero arbitrio. ſed

ex reliquis quoqʒ duo bus mnuenit

æt perfiere, dum nec velle valeat

quoðd malum ſit net orare quod ve
lit. quorum alterum eſt ex libert a
te conſilij verum ſaperæ⸗ alterum
ex libertate cõplact: plenũ poſſe

— — — —— —

— – — — —

—

= – —

paſa
tilla
zveri
ſaper
ch
madd
onen
aacſt
is ſit
tfaa
diſfe
Doten
entur⸗
ipeſe
whil
. cofun
cmo“
lundl
n zf
1/ gen
mem
want
dnt
ove
berte
ternn
poſe⸗

ſed quis talis ac tantus eſt ĩ homini
bꝰ qui in hot gloietur⸗aut vbi.aut
quã do iſtud obtinetur? Nũquid nã
in hoc ſeculo? Sʒ ſi quis qui eẽt eiꝰ
modi maioꝛ eẽt paulo. qui confitet᷑
dicẽs · pficxre non inuenio.Nũquid
adam in paradiſo? Vʒzñ habuillet ·

nũquã exul eſſi a paradiſo· Jotus ẽ

ꝑuidẽdi quod ſupra diſtulin.ꝰ· vtru
ſciʒ totas tres libertates illasquas
diximdg ideſt arbitrij⸗ ſilij⸗· conpla
ta. vł alijs noĩbus a neœſſitate. a
peccato/a miſeria primi homines
in paradiſo habuerint:an tãtum du
asan vnam ſolũmodo.et de prima
quidẽ iam nulla queſtio eſt· ſi memi
nerimus quã aperte. et iuſtis eam

et petcatotib 9 meſſe equalit raao
ſuprioꝛ edocuerit. De duabus reli
quis qᷓritur non in merito · an vng-
gæas adam habueit. aut ambas vel

vnam⸗ Nam ſi vllã habuit · quid a

mſit? Arbitrij vtq;ʒ kbert atem ta

poſt peccatũ ꝙᷓ añte · ſemp tenuit ĩ
concuſſam. Si ergo mil annſit⸗quid
ei obfuit eiectũ fuiſſe ð padiſo? Eð
ſi vnam quãlibet illarum habuit. qᷓ
modo amiſit? Nam tertum ẽ· q̃a ex
quo peccauitnet a peccato ꝓꝛſꝰ.

net a miſcia. manẽs i coꝛpore liber

fuit Ceteru quãcumqʒ illarũ ſimul
accœpit/ nullatenꝰ amittere potuit
Alio quin ꝑfe ctũ ne c ſapẽ net poſ
ſe iuxta quod q̃dem duo hec ſupriꝰ
diffinita ſut· habuiſſe conumatur⸗
qui nimirũ et velle potuit quod nõ
debuit. et reapere quoð noluit An
dicẽdꝰ eſt aliquo qᷓdem modo illas
habuiſſe ⸗ ſed quia non plenatie po
tuiſſe amittere? DHabzʒ ſiquidẽ vnaqᷓ

qʒillarum duos gradꝰ. ſupiotem
inferio rem . Superioꝛ libertas con
ſilij eſt non poſſe peccare⸗ inferioꝛ

poſſe nõ peccare tem ſupioꝛ liber
tas conplacitnon poſſe turbari in

ferioꝛ· poſſe non turbari. Itaqʒ infe
riorem vtriuſqʒ libertatis gradũ ſi
mul cũ plena libertate arbitrij ho ĩ
ſui condicione acapit · et de vtroqʒ
coꝛruit cum paccauit. Coꝛruit aũt
de poſſe non peccare: annſſa ex to
to conſilio libertateitemqʒ de poſ

ſe non turbai. amiſſa eꝝ totu copla
P

cit libertate. Sola remanſit ad pe
nam arbitrij · ꝑ quã vtiqʒ ceteras a
miſit· ipſam tamẽ anmnttere non po
tuit Per ꝓpriam qᷓpe voluntatem
ſeruus factus peccati: meito perdi
dit libertatem conſilij · Poꝛro per

peccatũ fa ctꝰ debitoꝛ moꝛtis:quo
modo iam retnere valebat liberta

tem conplaot? Dd hijs ergo tribʒ

lbertatibꝰ quas acœperar abutẽ?

do illa que diatur arbitrij · reliquis
ſeſe priuauit In eo aũt abuſus eſt
quod illa cum ac œpiſſet ad gloiã.
tonue ri ſibi intontumeliam“ iuxta
teſtmmomum ſcripture dicentis; Cõ
paratus eſt iumẽtus mſipientibus⸗
ſimilis factus ẽ illis:Soli mter ani
mãaa datũ eſt homini potuiſſe pet
cara: ob prerogatiuã liberi arbit᷑i⸗
datũ aũt non vt proinde peccaret ·
ſed vt gloioſioꝛ appareret ſi nõ pec

caret:cum peccare poſſ · Ruid nã

qʒ gloĩoſiꝰ ei eſſe poterat quã ſi de

ipſo dicretur · quod ſcriptura phi
bet dicẽs. Quis eſt hic. et laudabi

m eum? Vnde ita laudandus eſt?

Feãt eĩ mirabilia ĩ vira ſua. ue?

Eui potuit inquit tranſgtedi⸗ et

non eſt tranſgreſſus. Ffacere mala
et non feit· Nunc ergo honotem
quam diu abſq; peccato fuit ſerua
uit?: amſit cum peccatum. Pecca

uit autem quia liberum ei fuit. nec

aliunde proferto liberum . nili ex li

bertate arbit rij · de qua vtrq; ine

rat ei poſſibilitas peccandi. ec
fuit tamen culpa dantis. ſed abu
tentis· qui ipſam videliœt Fatulta

tem . conuertit jnuſum peccandi.

quam acœperat/ ad glotiam non
bpeecandi · Nam et ſi peccatum ex
poſſe quoð aceepit · non tamen
quia potuit. ſed quia voluit. Net

enim priuaricante diabolo et ange
lies eius enam alij priuaricat: ſunt.

non quia niſi potuerunt. ſed quia
noluerunt · Peccantis igitur lap
ſus non dono aſſcribendus eſt pote
ſtatis· ſed viao voluntatis. Lap
ſug tamen ex voluntateæ non eque
æx voluntate reſurgere iam liberum
habet quia et ſi datum fuit volun

tat poſſe ſtare ne caderet. non tam

en reſurgere ſi caderet. Non ennn
tam facie quis valet exire de foue
a · qᷓm faale in eam labi: Ceadit
ſola voluntate homo ĩ foueam pee
cati · ſed non ex voluntate ſuffiet
et poſſe reſurgere cum iam et ſi ve
lit⸗ non poſſit non peccare⸗

Muid ergo? Perijt liberum arbi
trium quoniam non poteſt non pec

care? Nequaqᷓm. ſed liberum per
didit conſilium ⸗ per quem peus
habebat poſſe non peccare⸗ quo
modo et ꝙ iam non valet vtiq; non
turbari⸗ inde nnſero acadit quod

⸗—

complacit: quoq; libertatem amiſe
rit · per quam et ante habuit poſſe

nõ ᷑hari Manʒ ergo ecã pꝰ pecta

tũ liberũ arbitrium et ſi miſerum
tamen integrum ⸗ et quod ſe homo
per ſe non ſuffiat extutere a pecca
to“ ſiue miſeria · nõ liberi arbitrij
ſignat deſtruttionem · ſed duarum
reliquarum libertatum priuaauonẽ-
Neq;ʒ; enim ad liberum arbitrium
quantum in ſe eſt pertinet⸗ aut ali
quanòo pertinuit poſſe: vł ſapere.
ſeò tamẽ velle. nee potentem faot

ereaturam net ſapientem. ſed tan

tum volentem Non ergo ſi potens

aut ſapiens. ſed tãtum ſi volens eẽ

deſierit · liberum arbitrium anmſilſe

putanda erit. Vbi ennm non eſt vo

luntas.nec libertas nõ dico ſi vel
le bonum.ſed ſivelle omnino creatu
ra deſierit. fatendũ ſine contradiceti
one · vbi non iam ex voluntſte boni
tas.ſeð ipſa ex toto voluntas pit ·
eaam liberum arbitrium deperire⸗
Quod ſi velle bonum tantum non
poterit⸗ ſignum eſt · quod ei de
ſit liberum non arbitrium. ſed conſi
lium⸗ Si autem non quidem velle.
ſed ad id quoð iam volt bonũ ei poſ
ſe defuerit⸗ nouerit ſibi deeſſe libeꝝ
complacitum non liberum perijſſe
arbiteum Di ergo liberum arbitta
um ita vbiqʒ ſequitur voluntatem.
vt niſi ila penitus eſſe non deſinat.
iſto nõ careat · voluntas vero ſicut

in bono ita eaam in malo eque per

durat ⸗ eque profecto et liberum ar
bittim · tam in malo.quam in bono
integer perſeuerat . Et quomodo
volũtas eaã poĩta ĩ miſeia.ñ deſũt

tet/

hoe

pſe
ſe
:
te
RRZZ
one⸗
uum
tal
ee⸗
fnat
dtn
tens
nser
mile
iſt vo
ſvel
Mda
dic
won
nt⸗
eetr⸗
n Wn
a
deont
velle.
zape
me
*
man⸗
ne⸗
plot
r
mar
o
1de
kſit

eſſe voluntas: ſed deiatur et eſtamn
ſceria volutas.ſicut ⁊ bona volutas⸗

ita nec liberum arbitriũ deſtruere⸗
ſiue quantũ in ſe eſt aliquatenus in

minuere poterit quicumqʒ aduerſi

tas: vel neœſſit as Ded licet vbiqʒ
patit᷑ ſine ſui dimmnutione pduret⸗
non tamẽ parit᷑ ſicut de bono potu

it ꝑ ſe in malum coꝛruereita qͥ; per

ſe de malo in bonum poterit reſpira
re Et quid mirumſi iacens non va
let ꝑ ſe reſurgere/quod ſtãs ĩaliqd

melius nullo ſuo conatu valeat ꝓfᷣ

cere? Heniqʒ dum adhuc duas ali
as libertates ex aliqᷓ parte ſecũ ha
beret· non potuit de infeioribꝰ illa

rum gradibꝰ ad ſupiores aſcẽdere⸗

hoc eſt de poſſe non peccare · et de

poſſe non turbari ad nõ poſſe pee

care:et non poſſe turbai Muod ſi
libertatebꝰ illis enã vt tumqʒ adiu

tũ non preualuit· tamẽ de bono in
meliꝰ ſe extendere quantominus

eiſ dẽ proꝛſus deſtitutũ. de malo iã

in id quod fuit bonum poteit per ſe

ipſum emergere? Habʒ igit homo
neceſſarium dei virtutem. et dei ſa
pienceã xp̃m · qui ex eo quod ſapi
enca eſt· verum ei ſape re reĩfũdat
inreſtauradone liberi conſilij⸗ et en
eo quod virtꝰ eſt plenum poſſe re
ſtituat in reꝑaconem liberi conpla
citiiquatinus ex altro ꝑfe tto bonus
peccatũ iam neſcat⸗ ex alto plene

beatus aduerſu mi ſenſiat · Ded ſa

ne iſta ꝑfe ctio in futura vita expee

tet᷑/quando vtraqʒ nũc annſſa liber
tas libero arbitrio plenarie èſtauã
bit᷑. nõ quomo do iuſto cui vis cui in
hoc ſeculo quantũcumqʒ ꝑꝓfecto⸗nõ

quomõ vel ipſis primis hominibus
datũ fuit eas habere in paradiſo⸗.h
ſicut iam nũc angeli poſſidẽt ĩ œlo.
Int᷑mm vero ſufficat in hot corpos
moꝛtis atqʒ in hoc ſeculo nequã ex
libertate quidem conſilij peccato ñ
obedire in concupiſcẽea Ex liberta
te aũt conplaaut: aduerſa nõ foꝛmi
dare ꝓ iuſtiaa Eſt aũt in hac carne
peccataet in hac diei maliaa nõ me

diocre ſapere. peccato et ſi non en

toto carete certe non oſentire · ⁊2
poſſe non paruũ. aduerſa et ſi net
dum omnino feliat᷑ non ſentꝛre⸗ vir⸗
lit᷑ tamẽ pro deritate contempnere⸗
Diſcendũ ſane hint ĩtim nobis eſt
ex libertate conſilj. iã libertate an
bitrij non abun. vt plene quã doqʒ

frui poſſimꝰ libertate ↄplacts Sic
ꝓferto dei in no bis reparamus ima

ginẽ. ſic ãtiqͥ honoĩi illi capeſſendo.
quem ꝑ pe ccatum amiſimꝰ. ꝓ grãʒ

preparamur Et beatus qui de ſe au

dire merebit᷑ · Quis eſt hic z lauda
bimꝰ eum. feat enĩ mirabilia ĩ vita
ſua qui potuit trãſgredi et non eſt

tranſgreſſus/ faœre malũ et non fe

et· Puto aũt in hijs tribꝰ libertat
bů ipſam ad quã cõditi ſumꝰ aucto
ris magmẽ atqʒ ſimnlitudinẽ conta
neriiet ymagmẽ q̃dem in libertate
arbitrij. in reliquis aũt duabꝰ bip
titã quandã conſignari ſimilitudinẽ

Pinc eſt foꝛtaſſis quod ſolum libeꝝ

arbitriũ ſui omnino deſeetum ſeu di
m mucuonẽ non pattur⸗quod in ip
ſo potiſſimũ et᷑ne ⁊ in conmutabilis
diumitatis ſubſtantiua quedã ima
go inpreſſa videatur⸗ Nam et ſi ha
buerit iniaũ⸗neſat tamẽ occaſum⸗

net᷑ ð eca ! gła capit augmẽtũ.net
de pecõ ſiue mieĩa det᷑mẽtu. Ruið

cłĩtat: ſiliꝰ qd ñ ſit et᷑tas? Poꝛroĩ

alijs duabꝰ libertat: bz· qmã ñ ſolũ

ex ꝑte miuiih ex toto anmntt ñ pñt·
acadẽtał qᷓdã magis ſilitudo ſapie

atʒ potẽee diuie ymagini ſẽ ducta

ↄgnoſat᷑ Deiqʒ ⁊ amiſimus illas x

culpã.⁊ ꝑ grãz recupauimus.⁊ cot.
die aliꝰ? qde plꝰ· aliminꝰ. à ĩ ip̃is ꝓ
fſicamꝰ .à ab ip̃is defiamꝰ Pñt ecã
ſie amitti.vt iã ñ valeãt vᷣcuperaĩ⸗

pñ̃t ita poſſideĩ. vt nec amitt qᷓat

àquõ nec mĩui Hꝰ biꝑtite ſiłlitudĩs

—

ſapĩe= potẽcie di eñ qdẽ gdu ſuͤmo⸗
hqᷓ iſti tñ eẽt ꝓxĩoꝛ hõ ĩ padiſo eon
dit9 . Euid ei vianius ad ñ poſſe

peccare ł tbai.ĩqͥ vtiqʒ iaſcõs ãge
los ſtare ·⁊ dñi ſꝑ eẽ · dubiũ nõ ẽ.

polſſe nõ peccare⸗ ñ tbaĩ⸗i 4 hõ ꝓfe
cto creatꝰẽ? A qͥ illo ꝓ peccatũ ym
mo nobis ĩ illo 2 cũ illo coꝛruẽtibus
riꝛſu ꝑ grãz ñ qdẽ ĩm · h ꝓ ipſo quẽ
dam infeiorem gradum recrpimus
Neq;ʒ eni pemtus hic poſſumus cẽ
ſine peccato z miſeria: poſſumꝰ ta
mẽ grã iuuãte⸗ nec pccõ ſupai. nec
nnſeia Quãquã tñ ſcript᷑a lo qᷓt᷑. oẽ

q̃d natũ ẽ ex deo nõ peccat· Dz hoc
dictü eſt de ̃deſtinats ad vitã·nõ
quod oĩno non peccẽt· h quodð pet

catũ ipſis non ĩputet᷑ quod vł puni
tur codigna penitenca · vel in caita
te obſcondit᷑. Caritas quippe opit

niultitud inem pecõꝝ. ⁊ beati quo -ʒ

remiſſe ſut imiᷓtates et quorũ tecta

ſut peccata et beatus vir cui nõ ĩpu
tauit dñs. Biume ergo ſimlitudi

nis ſũmũ gradũ ſumi angeli tenẽt·

nos ifimum⸗ adam tenuit medbium

7
2

Poͤꝛro demones nullum. Dupnis
nãqʒ ſpiriabꝰ datũ eſt ſine peccato
2z miſeria perdurare⸗ ade aut abſqʒ
hijs qᷓdẽ eẽ nõ eaã pꝓmanènobia
vo nec eẽ q̃dẽ abſz hijs · h ip̃istatũ ñ
crde Cetv diabolꝰ z mẽbra eꝰ ſicut

nũuꝙ; volunt reluctari pccõ· ſic nũq;
pñt dᷣcliare penã pcã · Cũ igit᷑ due

iſte libertates oſilij ſe cizʒ atz vpla cti⸗
ꝑ ꝗs rõnali create vᷣa ſopia⁊ poten

aa miſtrat᷑ ita ðo ꝓut volt diſpẽſa

te qbʒq; ꝓ ãs loas·tꝑibʒ variẽt·
ꝗtinꝰ ĩt᷑ris modicæ⸗ ĩ œleſtibzʒ plena

rie:mediott᷑ in padiſo/apud ĩferos

nullatenꝰ? hẽant᷑ Libertas vo arbi
ei· de ĩo ↄdita ẽ ſtatu aliqtenꝰnõ

mutet᷑ h eqlit ſy qntũ in ſe ẽ a œſ ·

ris. ĩfeis/poſſideat᷑· meito ille ſimli
tudim · hec ymagmi ðdputãt᷑ Et qdẽ
apud ĩſerosq;d vrẽqʒ libertas pieit
ille ſalicʒ qᷓ ad ſiſitudieʒ ptine dicun
t. ſceiptaꝝ teſtat᷑ auctoritas Qã v

um illic ſape · d vtiqʒ de vſilij liber
tate ↄapit᷑ oĩo ñ eẽ · lo cꝰ ille maĩſeſ

tat vbi legi Eðcũʒz pᷣt manꝰtua cõ
ſtãt᷑ opate·q̃a nec opꝰ· nec ro·nec

ſapiẽaa ẽ apud ĩferos q tu ꝓperas/

Poꝛtro ð potẽaa ꝗ ꝑ libertatẽapla

at dat᷑ ewangeliu ſic loqt/ ligans
maĩbʒz ⁊ pedibʒ ꝓiate eũ ĩ tẽbrasex
tiores Ruid nẽpe ẽ manuũ ligaco/

ñ oĩmoda ptãtis ablacõ? Sʒ diat

aliqᷓs · Quõ ñẽ vbi aliqͥd ſape· vbi
mala ꝗᷓ tollerãt᷑ cogũt peĩt᷑e malorũ
g fcã ſut Nuũqd ài — Iſt A
ꝗ fcã ſut: Nuqd à itoꝛmers qpia
ñ peĩte · à peĩt᷑e mali nõ eẽ ſape pt·
Hoc at re oꝓponẽt᷑ · ſi opꝰtãtũ pec

cati·2 ñ eaã volũtas mala puniret᷑

Nulli quippe dubiũ ẽ quod nemo .
intoꝛmentis poſitus actum intrare

n6
ſe⸗
dig
i
ſieut

due
lan⸗
bten
pila
ait⸗
lena
ſews
rbi
nnd
zal
fiml
ti
bint⸗
dan
gce
RW
znt
e⸗
tn
grs
huott
den
2
mube

ufe⸗
ipet
ni

emO

ntr⸗

pectat delectetur: Verũtamẽ ſi vo

litas ecã intoꝛmẽtis mala ꝑduat·
quid ponderis haber oꝑpis abnega

no.et᷑ ideo ſapere quis putet᷑ quod
iam in medijs flammis luxuriarti nõ
libeat? Deĩqʒ in maliuolã anmam
non introibit ſapiã vnde ãt proba

mus quod mala ⁊ in penis ꝑſeuet?
Certe vt crta o mitta:nollẽt oĩo pu
mii Juſtũ ẽ aut puniri qui pumẽda
geſſerunt. Nolüũt igit quod iuſtũ ẽ.
Sed qui ñ wit quod iuſtum ẽ iuſta
eius volutas nõ ẽ Eo ergo ĩiuſta ac
per hoc ⁊ mala eſt voluntas. qͥ iuſti

cie non concoꝛdat Duo ſut que in

iuſtam ↄproant voluntatem vł cũ
peccare:vel cum ĩpune peccaſſe li

bet . Quibz ergo peccare libuit. ꝙᷓ
diu licuit.et cum iam non poſſunt ĩi

vltũ remanere volũt quod peccaue
runt · quid in hoc vere ſapie · quid
bone volut atis apparet? Sed eſto.
penitzꝭ eos peccaſſe · Nũquid tamẽ
ſi opaio detur· malĩt ad hut peccaè
quã penan petcati ſuſt inere Et tñ

illud imquu eſt · hot iuſtum Ruãdo
vero volutas bona magis quo d mi
quũ ꝙᷓ quod iuſtum ẽ eligeret? Ce
terum non vere penitent qui tã non

dolent ſe ſibi vixiſſe · ꝙᷓ hoc ipſu iã

non poſſe DBeniq; foris oſtenditur
quid iuſtus agatur Nam ꝙ; diu coꝛ

pus viuit in Ilamma: tã diu cõſtat

ĩ maliaa perſiſtere volũtatem. Ita
qʒ de ſimilitudine qᷓ in cõſilij . itemqʒ
tonplaati libertate contmet᷑:apud
inſt mos pemii s nichil eſt. ne c eſſe

poteſt ym agine tamẽ etiã illic per

liberu arbit rium ĩmobili pmanente

Szʒ neqʒ in hoc ſeculo eque inu emiri

quiſpiã poſſet ſimilitudo ſeð adhue

hie feda et defoꝛmns iacuiſſet yoma
goſi non cwãgelica illa mulier luẽ
nam accẽderet ideſt ſapiã in carne
appareret⸗ euertent domũ viaorũ
videlicʒ dragmam ſuã req̃reret quã
ꝑdiderat · hoc eſt ymaginẽ ſuam ꝗ
natiuo ſpoliata ðᷣcore · ſub pelle pet

cat ſoꝛdẽs.tãꝙ; ĩ puluere laticabat

muentã tergeret⸗ et tolleret de regi
one diſſimlitudimis⸗ priſtinãqʒ im
ſpeaẽ re foꝛmatã faceret ſimlẽ illãa ĩ

gloria ſanctoru.ĩmo ſibi ipſi qudo

qʒ ꝑ omnia redderetvfoꝛmẽ⸗ cũ ila
ſcriptura ĩplebit᷑. Samꝰ quia cum
apparuerit · ſimles ei er mꝰ⸗ qniam

videbimꝰ? eum ſicuta ẽ Et reuera cnui

pocus h opis ĩgruebat ꝙ; dei fino⸗
qui cum ſit ſplendoꝛ gloĩe et figura
ſubſtãcie ei9 poꝛtans derbo vmuer
ſaex vtroqʒ faale mũitꝰ apparuit ·
⁊z vnde refoꝛmaret defoꝛmẽ.⁊vnde
debilem ↄfoꝛtaret dũ et de ſple doẽ
ſigure fugans tenebras peccato?
redde ret ſapiẽtem · et ey vᷣtute vᷣbi
cõtra tyrãmide m demonũ potentẽ
efficeret? Veit ergo ipᷣa foꝛma⸗cui
con foꝛmandũ erat liberu arbitriũ ·
quia vt priſtinã v᷑ape ret formam⸗
ex illa erat refoꝛmãdum.ex qua fu
eât confoꝛmatum. foꝛma aũt ſapia
ẽ. ¶ õfoꝛmaco · vt facat ymago i
coꝛꝑe·d foꝛma faat ĩ oꝛbe Poꝛro

illa atcingit a fine vſqʒ ad finem fo⸗

titeret diſpomit omma ſuauit᷑. At
cungit a fine vſqʒ ad finem. hoc eſt
a ſumo crlo vſqʒ ad mferas partes
terre. a maximo ãgelo vſqʒ ad mi
mimum vermiculum⸗ Atangit at

foꝛttet - nõ qᷓdẽ mo bili diſcurade-

vel locali diffuſione. vł ſubietcte cre

ature, tantum ammnniſtrauõe ſpiri

tuali · ſed ſubſtaneali quadam.et v

biqʒ preſenti foꝛt tudĩe q; vtq; vm
uerſa⸗potentiſſime mouet.oꝛdmat
adnmmſtrat Et hoc omma nulla ſui
cogitur faceære necæſſitate, nec enim
aliqua in hijs laborat difficultate
ſed diſpomt omnia ſuauiter plaa
da voluntate. vel eærte actingit a ſ

ne vſqʒ ad finem. hoc eſt aboꝛtu cr⸗

atute vſq; ad finem ſtinatum a cre

atore ſiue in quem vrget natura

ſiue quẽ accœlerat cauſaſiue quẽ te

dit graaa⸗ Attangit foꝛtiter dum

nil horum euemt · quod non pro vt
volt * tenti preoꝛdmet prouiden
ca; Dic ergo et libernim arbitreium

ſuo conetur ptæ eſſe coꝛpori⸗ vt pre
eſt ſapiencia oꝛbi. atungens et ip
ſum a fine vſq; ad finem ſoꝛtiter. ĩ

parans ſaliœt ſingulis ſonſibuset
artubuſtam potenter quatinus nõ
ſinat regnare peccatum m ſuo n oꝛ
tali corpe nec membra ſua det arina
iniquitata ·ſi b exhibe at ſe ruire iuſti

cie Et ita iam non homo ſeruus pec

tati cum peccatum non fecrtita q;
vtiq; liberatus. iam libertatem ra
cuperare conſilijiam ſuam vendica
re inapiet digmit atem· dum diume

in ſe ymagim condignam veſtierit

ſimilitudmem ymmo ante ꝙ; repa
rauerit venuſtatem. ¶ uret autem
hoc agere non minus ſuauiter qm

foꝛtiterhoc eſt non ex ttiſticaa aut

necrſſitate⸗ quoð eſt miaum⸗ non
plenitudo ſapienciæ, ſed prompta
et alacei voluntatæ, quodð faat ac

eptum ſacriſiaum q̃m hylarem da

torem diligit deus. Dicqz Per om
nia mitabitur ſapienaa. Hum et
vicijs reſiſtet foꝛtiter. et in conſe
encia requieſcet ſuauiter· Verum cu
iusad talia prouocamut exemplo-
indigem d?et auxilio.quo ipſi videli
cet per ipſam confoꝛmemur⸗ atqʒ
in eandem ymaginem tranſf oꝛme
mur a claritate in claritatem. tam

ꝙ a domini ſpitu. ergo a dominiſpi

ritu iam non a libero arbitrio. Ne
mo proĩde putet ideo dictũ liberum
arbitrium quod equa inter bonum
et malum poteſtate. vel faalitate
verſetur · cum cadere quidem per ſe
poterit/ non autem reſurgere niſit

peꝛ donmni ſpiritum · Alioquin nec

deus nec angeli ſaneti⸗ cum ita
ſint boni quoð non poſſint enam eſ
ſe mali:næc preuaricatores tunc an
ge li cum iam ita ſint mali quod iam
non valeant eſſe boni liberum arbi

trium eſſe diexntur ⸗ Sedet nos il

lud poſt reſurrectionem amiſſur ſ

ſumus quin mſeperabiliter ahj bo

nis, alnj malis admxti fuetimus.
Ceterum nec deus caret libero ar

bitrio, nec diabolus. quoniam d

i le non po teſt eſſe malus non inſir
ma faat neœſſitas. ſe d firma faet
in bono voluntaset voluntaria fir
mitas quoðq; is non valet in bo
num reſpirare. non aliena faat vio
lenta oꝓpreſſio.ſed ſua iĩphus in ma

lo obſtmata volũtas. ac volitatia

obſtĩacõ Nũc igit᷑ ex eo poaꝰ libe

rũ atbitñ diat᷑ q;d ſiue ĩ bono⸗ ſiue ĩ

malo eqᷓ liberã fanat volũtatẽ. cũ
nee bonꝰ q̃ſpiã nec tũe mal die dbe
at à e valea t.n volẽs.tli iã rõeñĩ

+. + –. – 2 +. S-

a.

rom
met
wila
und
np⸗
iriden
eq
oeme
tan
mmiſpi
ſe
bemm
vnum
ltate
perſe
ne nin
ninnet
cum ea
namel
uncan
dum
abi
wosi
ueñ

n bo

wmus

heroer
zani
men nft
m. ſet
raſ
lend

grue dict᷑ að bonũ ſe 2 ad mal ha

bere eq̃lit᷑· qd vr biqʒ vide liczʒ p ſit
ei·non qᷣdẽ in electione faalitas
volũtate libertas.hac ſine digtats
vt dictũ ẽ p̃rogataua rõnalẽ ſĩgulai
ter creatura ↄditor iſiguit · qͥd quẽ
admodũ ipe ſui viris erat ſueqʒ ipſi

us volũtats, ñ ncãtatis eàt quo d
bonꝰ erat · ita ⁊ in illa qͥ ſui qᷣdãmõ
viris in hac ꝑte exiſteret. qᷓanꝰ nõ

n ſua volutate à mala fieret ⁊ iuſte
dãpnaret᷑à bona maneret· ⁊ meri

to ſaluaret᷑.nõ qͥd ei ptima ſufficere
volũtas poſſʒ ad ſalutẽ.hj qᷣd eã nul

latenꝰ.ſine ſua volũtate coſeqret᷑.

Nemo qᷓpe ſaluat᷑ ĩiuſtꝰ. Nã qᷣd

legit᷑ ĩ ewãgelio nemo veĩt ad me.
n pat᷑ meꝰ traxeĩt eũ· Itẽ in alio lo
co⸗ ↄpelle mm re· mhil ĩpedit · q̃a pro
fetto qᷓntoſcũqʒ ↄpelle re⸗ l t̃hete vl
deat᷑ ad ſalutẽ benignꝰ pat᷑. qᷓ oẽs

vlt ſaluos fieri:nullũ iudicat t ñ ſa
lute dignüũ quẽ añ nõ ꝓbauit volun

ℳ₰

tarũ ·h qpe intendit cũ ret à peu

tit. vt faciat volũtaĩos, nõ ſaluet ĩ

uitos.qᷓtinꝰ dũ de malo mutat volũ
tatẽ ĩ bonũtrãſf eât ñ auferat liber
tatem · Quãquã tñ nõ ſemꝑ inuiti t
himur · Nec enĩ cætꝰ aut feſſus con
tſtat᷑ cũ thit᷑ Et paul9 abmanꝰ tra
ctus ẽ dãmaſcum vtiqʒ nõ inuitus.

rthi deniqʒ ſpũalit᷑ volebat· qᷓ 2; ho

ipᷣm magnope flagitabat ĩ cãtas

the me poſt te.ĩ o dorẽ vnguentorũ

tuoꝝ currimꝰ.deĩqʒ qͥd ed giõe ſerip
tũ ẽ. vnꝰq̃ſq;ʒ temptat᷑ a ꝓpria ↄſaẽ
aa abſtract9 2 illectus. illuò coz⸗

pus qͥd coꝛrũpit᷑ aggrauat aĩaʒ. et
deprinnt ᷑rena cogitaceo ſenſu mul

ta cogitãtem.2 itẽ illnd apli⸗ Inue

m ⁊ aliã legẽ mẽbris meis rpugnã
tem legi mẽtis mec et captiuli me

ducetem ĩ legẽ peã que ẽ m mẽbris
meis Nec oĩa putai pñt cogere vo
lũtatẽ. ⁊ pᷣapere libertatẽ. At ve

ro qntis libʒ qͥs ĩtro foĩs ve tempta

coibʒvrgeat᷑libera ꝓfcõ ſemp qn

tũ ad arbit᷑u ſpectat volũtas eit · li
bere qpe nichilommn9 vſenſu iudica
bit. Ruãtũ at ꝑtinet ad oſiliũ.ſiue

ↄplaatũ:carnis int᷑rituũ/ↄcupiſcẽcia

viteq; miſeia vuelãteæminus qdẽ ſe
liberã ſentit ꝓꝛſſus nõ malã dum
malo nõ ↄſentit Oniqʒ paulꝰq cap
auũ ſe ĩ legem tᷣhi peccat: ↄquerii·
Haut dubium quĩ ex minꝰ? piena li
bertate ↄſilij ·tñ ſanũ atq; ĩ bono q́

qʒ ex magna pte ſe hrẽ liberu gkhat.
ſa nõ ĩqẽs oꝑor illud.vñ hoc ↄfidis

o paule Quomã ↄſencio ait legi di
qmiã bõ ẽ Et rurſu ¶õlcõꝛ eĩ legi di
ſaẽdũ int᷑iorẽ hoĩeʒ Oculo exiſtẽte⸗·
ſimplio:totũ coꝛpꝰ luedũ eẽ preſu
mit Dano oſenſu trattũ licʒ pecõ

captauũ nnſeia. liberu ſe ĩ bono non
dubitat ꝓfitei,. Eñ ⁊ fidẽs generali
ꝑñifert · Nichil ergo daãnacionis
hijs ꝗ ſut in xpᷣo ihu⸗Sʒ videamua

de hijs qᷓ penaru morts ve timor
fidẽ vᷣbotenꝰ negare ↄpulſi ſunt · ne
foꝛte iuxta hanc aſſeraonẽ à eupa
nõ fueit· qd vote negar̃t.à cogii
eulpã ⁊ volũtas potuerit.vt vellet
videlicz hõ q;d eu 2z nolle ↄſtiteĩt 2

pieit libera Es qa ĩ poſſibile erat .

velle qᷓpe ⁊ nolle ideſt eodẽ tempe
nõ põt᷑at · qᷓrt᷑ vñ malũ neqᷓ quã vo

lẽnbz debuit ĩputai· Neq;ʒ enĩ tale

ẽ hoc · q̃le originale peccatũ⸗qͥd nõ
ſolum nõ cõſentẽs veri plerũqʒ

et neſaens alia racione conſtring
tux necdum renatus batiſ mate⸗
Eẽgxempli cauſa vemiat ĩ medium pe
trus apoſtolus: pſe quipꝓpe viſus

eſt negare veritatem contra ρnã

voluntatem ⸗Diqdem aut negare
anut᷑ mori neceſſe erat · Moritimens
negauit. Negare nolebat. ſed ma
gis nolebat mori Itaq; inuitusqui
dem ſed negauit tamen ne monet᷑.
NMuod ſi lingua et non voluntate
loqui homo compulſus eſt. quoð
nolebat. Imgua mota eſt contra
voluntateæm⸗h numquið et mutata

voluntas? Muid enim volebat?

Proꝛſus quod erat: criſti oſſe diſa

ulus⸗. Muid loquebat᷑? Neõ noui
3 Moꝛtem vole

ommem Cur ita?

bat euadere Sʒ quid iſtud cruminis
fuit? Buas apoſtoli tenemus vo
luntates. vnam qua voluit nõ mo
ri penitus inculpabilem. alteram et
multum laudabilem qua ſibi eõpla
eebat quoð eſſet criſtianus In quo
ergo culpabatur. an in eo q;d men
hti ꝙᷓ moiĩ voluit? Nec plane vo lũ
tas p̃hẽſiõe digᷓ fuit. qᷓ coꝛʒpis ma
gis ꝙ; aĩe voluit huare vitã Os nẽ
pe qͥd mẽtit᷑ ocodit aĩaʒ Et pccãuit
firme q̃dẽ ⁊ miſe te j plane libere·
Pecãuit ãt ñ ſpernẽdo àà obedien
do xpᷣmeh ſe minus amãdo · Nec in
hũtc puᷣſu amorẽ ſuiꝰ volũtatẽ metꝰ
ille ſubitꝰ opulit · eẽ ↄuĩat Lã tũe
ꝓtuldubio tłis erat. ſed neſaebat
qñ ab illo quẽ faœre nõ pot᷑at audi
uit . Pr? ꝙ gall9 cãtet ᷑ me nega
ber itaqʒ volñtatis ĩfirmitas⸗
ꝑ ĩcuſſũ timorẽ nõ ñ oꝛta/notũ feat

g·⁊ ñ abſq; sſenſu ꝓpe volũtatis ĩ

qtenꝰ ſe. qtenꝰ xpᷣm amaueĩt· 20

—–

tũ at nõ xpᷣo·ſed petro.ã xp̃c et
añ ſaebat q̃d eẽt ĩ hoĩe. EQuatenꝰ

rpᷣm diligebat iñ ꝓꝛſ ꝰ Snegãdũ
ñ ẽ paſſa illa vo lũtas. vt ↄtra ſe lo
qtet · qᷓtenꝰ vᷣo ſe. volũtaĩe ꝓculdu
bio ↄſenſit vt ꝓ ſe loqret᷑. S xp̃m
ñ amaſſz·ñ negaſſz ĩuitꝰ. Veꝝ ſi ſe ã
pliꝰ ñ amaſſz: ñ aliqᷓ̃tenꝰ negaſſet.

Fatẽdũ igit hoĩeʒ fuiſſeꝰ pulſũ volũ
tatẽ ꝓpa:2 ſi nõ mutare⸗ occultare

tñ Cõpulſu ĩquã ñ qdẽ tecædere ab

amore diacedere tñ aliquãtulũ amoẽ

ſui Euid g? Foꝛte diſſoluta ẽ tota
ſupioꝛ aſſerao de libe rtate volunta
as qa nimiru inuẽta ẽ cogi potuiſ

ſe voluntas? Eſt plane. ſed ſi cogi
ab aliquo plane potuit ꝙᷓ; a ſe ipſa

Es ſi ſeſe ipſa coegit compulſa et
compellens. vbi amittere · ibi et re
cipere viſa eſt libertatem. Enm qᷓp
eꝙ ipſa ſibi mtulit · a ſe pertulit

oꝛro quoð aſe voluntas pertu

lir· ex voluntate fuit · Quod ex
voluntate fuit · iam non ex necxſſi

tate.ſed voluntatium fuit. Si au
tem voluntartium⸗ et liberum RQuẽ

ſua deniq; ad negandum voluntas
compulit · compulſus eſt quia volu
it · ymmo non eſt compulſus. ſeð

conſenſitet nõ aliene potenee ſed

proprie voluntati⸗ illi vnq; qua
moꝛtem omnimodis euadere volu
it. Alioquin quando vor muliercu
le linguam ſacram in verba foꝛma

te nefanda valuiſſet. ſi non lingue

domina voluntas anuiſſet? Deni
qʒ cum ſe aſui poſtmodum illo tem
perauit amore et criſtum cepit

vt debuit toto coꝛde⸗ tota anima

abi
uie
far
pot
ſbe
noſea

dar

ntz

e

ateng
da
uſel
palde
naſez
gaſtt⸗
lüvol
eultare
dere ab
amoe
nitota
volenta
ipotuͤl
dheog
zſepe⸗

idRä

cota vᷣtute diligere? nullis iã valuit
imnnis⸗ IH penis extoꝛq̃re aliq tenus
volũtati dare liguã:arma ĩiqᷓtan·h
potius audatter accõmodãs veita

tii obedie ĩq̃t oʒ magis deo ꝙ; hom
mbus. Eſt ſane gemina ↄpulſio.ſe

tũdũ qͥd à pat aliq̃d à agẽ ↄt᷑ pᷣmã
togimur volutatem Ruaꝝ paſſiua

qdẽ.ſic eĩ ptima illa rcẽ noĩat᷑ pt nõ
nũꝙ; fiei abſqʒ ↄſ ẽſu volũtaio paaẽ
tis h attiua nuqꝙ; Proinde malu qd
fit ĩ nos: ſiue ð nobis ẽ iputãdum no
bis ſi tñ ĩiuitꝰ.cr fũ qd fit?æ a no bis.
iã ñ ſine culpa ẽ volutatis Velle pla
ne ↄuĩ amur qͥd nõ fieret ſi nollemꝰ
Eſt g ↄpulſio qdã etiã actiua. ſi nõ
habʒ ex cuſacionẽ cũ ſit z⁊ volũtaĩa
Cogebat xpᷣianꝰ negate xpᷣm.⁊ q̃
dem dolẽs.non tñ n volẽs. Nolebat
nimis gladiuũ vitare feiẽtis. atz illa
talis lutas intꝰ p̃ſidens os apie
bat.nõ gladius q̃ͥ foris apparebat.
Poꝛro illã tñ volũtatẽ eẽ conuĩce

bat gladiꝰ nõ cogebat · Ipa igit᷑ ſe

in culpã nõ gladiꝰ ſpellebat · Deni
q; in qᷓbʒ ſena erat illa volũtas/oc
eidi poterãt flecti neq̃bãt · hoc ẽ qd
eis p̃dictũ fuerat. facẽt in vos qcũ
q; volue tit· im mombra nõ coꝛda.
N256 vos facietis ꝗqᷓ volueñt · h ipſi
faaẽt. vos pacemini mẽbra eruci
abũt.hj volũtatẽ nõ mut abũt Se
uiẽt in carnẽ.aĩe ãt nõ habe bũt qd
Ffaciãt · Sic licet corpꝰ patentis in
poteſtate toꝛquẽtis ſ volũtas eſt

libera. Infirma ſi fueĩt ſeuiẽ do cog
noſcent.nõ eẽ cogent ſinon fuerit.

Sane infirmitas eus a ſe ipᷣa ẽ.ſa

nitas non a ſe · j a dñi ſpũ. Sanat᷑

aũt cũ renouat: Poꝛro renouat᷑ cũ

quẽadmodũ docz apkus ſpeculãädo

gloriã dei · m eã dem ymaginẽ rral
Ffoꝛmat᷑ a clatitate in claitatemhoc

de vtute in vtutem. tã; a dñiſpu⸗
Int᷑quẽ vtiqʒ diumũ ſpitũ ⁊ carmis
appetitũ tenʒ mediũ quendã locũ · id
q̃d dict᷑ m hoĩe libeꝝ arbitum ideſt

hũana volutas.⁊ tãꝙ; ĩdeuexo late
e montis admodu ardui m vtruqʒ

pẽdens ita in appettu imfirmat᷑ per
taenẽ. vt ñ ſpritꝰ ſedulo adiuuet im
firmitatem eiꝰ per graaã. non ſolũ
nõ valeat iuſtiae ꝗᷓ ẽ iuxta ꝓpherã
ſicut mõtes dei · aſcẽdo de vtute in
vͤtutem afphẽdere culmẽ. ſed eaãa 8

vicio ſemꝑ in viaũ ſuo ipᷣius põdere

de voluta ruat in preceps pᷣguata

mimirũ non ſolũ lege pectata origia

lit᷑ mẽbtis mſita: veꝝ et ↄſuetudine
trene mnhabitanonis vſualit᷑ affecti
ombz mollita · &ð humane volun
tatis videlicʒ vtrumqʒ quamẽ vno
breuit᷑ vᷣſiculo ſcriptura ↄmemorat
dicẽs Coꝛpus qͥd coꝛrupit᷑ aggqᷓuat
animã ⁊ deprinmnt ᷑rena ĩihabitaao
ſenſu multa cogitãtem. Et hec duo

29 moꝛtalitatis malaſicut ñ nocẽt
H exœ rcẽt ñ cõſeneẽtesſic nõ excu
ſant ſed dap̃ᷣnant cõſencẽtes· vbi

nec ſalꝰ nee dampnacio vlla rõne ſi

ne p̈erdẽtioſ ẽſa volũtaĩo poſſit he.

bertati arbit᷑i Ruão brẽ id d ĩ cre
atura diat᷑ libeꝝ arbitũ/ ac iuſte ꝓ
fecto dap̃nat᷑ dũ ei ad peccatũ nulla

vi piudicet᷑ extãſeca aut miſericoꝛ

dit᷑ ſaluat᷑ cui ad iuſticã nulla ſuffi
at ſua Dane in oĩbz cogitet lectoꝛ
otigmalis pcã ꝓꝛſus exapi rõnem

De cto libero arbitrio. nec extra

ipſum queratur dapᷣnanonis cauſa

quoð iam non dapᷣnat niſi proptia

culpanec ab ipſo ſalutis meita qd
ſola ſaluat niſe ricoꝛdia. Cuius qp
pe coronatus ad bonum et caſſi ſunt
ſi à graua non adiuuentur⸗ et nulli
ſi non exatentur C eterum in malũ
ſunt proni dicente ſeriptura ſenſus

et cogitaaones honmmnum. Proin
de nõ ei a ſe vt dictum eſt ſed de ſur

ſum eſt poeus a patre lunmnnũ deſ cẽ
dete merita putentur: ſi tanien non
inter data optima et dona perſetta

ipſo merito per que ſaluseterna co

quiritur deputentur · Deus namqʒ
rex noſter ante ſeculaicum operatꝰ
eſt ſalutem ĩ medio terre. dona ſua

que dedit honmimibus inmerita diui
ſit· et prema vt et preſenaa per li

beram poſſeſſionem noſtram iteñ
fierent merita: et futura per gratui
tam ſponſionem exſpectaremus.
ymmo expeteremus vt debira⸗

Vtraq; paulus commemorans. ha
betis mqᷓt fructum veſtrum inſancti
ficaaonem finem vero vitam eter

nam ⸗ Itẽ et nos ipſi ait prmiaas

habentes⸗ingennſamus ad opino
nem eyſpettantes filioru dei · prini
cias ſpitus vocans ſanttificatonẽ-

ideſt virtutes quibus inp̃ᷣſenaarũ
ſauttificamur a ſpũ· vt merito con
ſequamur ad opeonem Rurſum in

ewangelio⸗ eadem ſeculo abrenun
nant promittuntur vbi diatur Cẽ

tuplum at apiet et vitam eternam
poſſidebit. Itaqʒ nõ liberi arbitrij.

ſed domini eſt ſalus· Immo ipſe ſa

lus · ipſe via eſt ad ſalutem qui ait
Salus populi ego ſum·qui tunt x

hibet· ego ſum via⸗ De feat viam
qui et ſalus erat/et vt non gloriet
omnis caro⸗ Si ergo bona vie ſunt

merita⸗ ſitut et patrie ſalus z vita

et᷑ verum eſt quod ait dð. non eſt q̃
faciat bonum non eſtvſqʒ ad vnum.
Illum videliet vnum de quo itẽ di
ctur nemo bonus miſi ſolus deus?
dei ſunt proculdubio munera. tam
noſtra opera. ꝙᷓ noſtra premia et
qui feat debitorem in illis. ſeat et
nos prompaores ex hijs · Ad que
tamen credenda merita. dignatur
ſibi adhibere cre aturaruũ mimſteĩa⸗
non quibus egeat. ſed quibus per

bec. vel de quibus proſit Obpera

tur ergo illorum ſalutem⸗ quorum
nomina ſunt in libro vie⸗ aliquan
do per creaturam cum ipſa. Multa
proſetto fiunt hommmbus ſalubria

per mſenſibilem et item per ixrraao

nalẽ creaturã que idcirco diri fieri:

ſine ipſa: quo ð non queat ĩtellectu

carens:eſſeconſca. Multa quoqʒ
multorum ſaluti vtlia faut deus ꝑ
malos ſiue homines ſiue angelos.
ſed quoniam inuitos ideo contra
ipſos· Nam dum nocere cupientes
iuuant. quantum alijs valet valis
actio. tantum ipſis peruerſa nocet

intenao. Poꝛro per quos et cum
quibus operatur deus. bom ſunt

angeli vel homines quicquid wlt
deus et agunt pariter et volunt·
ui enim bono quoð opere com
plent. voluntate conſenaunt· op9
omnino quoð per eos deus expli
cat/ ipſis communicat. Unde pau
lus cum bona plurima que deus
per ipſum fecerat enar raſſet· non

– —

tor

horn
mn
uͤu
Mme

zfunt

autem ego ait/ ſed grana dei mecũ

Potuit dicre ꝑ me⸗ ſed qa minnus

erat · maluit dicære mecũ⸗preſumẽs

ſe non ſolum operis eſſe miniſtru x
effectum⸗ſed operantis quo dãmõ
ſocum pet conſenſu videa mꝰ ſecũ

duũ triplieem dei operaaonẽ quam
poſſumus quid creatura quo qʒ pro

ſui miniſterio mereat᷑ · Et illa quidẽ
per quã ſine qua fit miſi iram? Eð
et cum qua fit niſi gracã? In prima
itaqʒ nulla. ĩ ſequẽti mala in vlti
ma bona merita conquirun tur NQec
enĩ pecudes cum per eas bonum à

malum quod cũqʒ ſit boni quippiam

merẽtur aut mali:non habent quip
pe vnde bono maloue conſentant
Młto ãt minꝰlapides cũ nec ſ ẽaãt
Ceterum diabolꝰ· vel homo malꝰ.
cum vigeant et vigilẽt rõneiam qᷓ
dem merentur⸗ ſed non niſi p enam
pro eo quod a bono ᷣſſenti at Pau
lus aut qui volens euangeliʒat:ne
ſi muit 9 diſpẽſaco ei credita ſit. ⁊
quicũq; ſimnliter ſapiũt· qui qᷓdem
er conſenſu voluntatis obediũt · re
poſitam ſibi eſſe cõfidunt coronam
iuſticie· Etitur autẽ deus in ſalutẽ
ſuoruũ irrauonali.et tune inſenſibili
ere atura tãq; iumento vel inſtrumẽ
to.que iã expleto opꝑe nuſ qꝙᷓ; erut
Vtitut creatura racionali. ſeðò mali
uola⸗ quaſi virga diſapline quam
coꝛrepto filio ĩ ignem proij at tãq;
ſarmentũ mutilæ⸗ Ntitur angelis et
homimibus bone voluntatis tam ;
commlitomibus et adiutoribus ſu

is quos peractavictoria: ãpliſſume

munerabit Hemqʒ paulusde ſe ſui

qʒ conſimilibꝰ audacter pronucat

Coadiutores enim dei ſumꝰ bi ita
qʒ deus homini merita cõſtituit vbi
per ipſum et cum ipſo boni quippiã
operari dignanter mſtruit DHinc co
adiutores· cooperatores ſpir9 ſan
cti·promeitores regni nos eſſe pre
ſunnmus.quod per cõſenſumviqʒ
voluntarium diume volütat coniu
gimur⸗ uid igitur? hoc ergo to
tum liberi arbitrij opus.hoc ſolum

eiꝰ meritum eſt quodð conſentit? Eſt

proꝛſus:non quidem quoð⁊ꝛ ipſe cõ
ſenſus.in quo omne meritum ↄſiſtit
ab ipſo ſit cum net cogitare quidem
quodð minꝰ eſt.quam conſenture ali
quodð a nobis⸗ quaſi ex nobis ſuffi
cientes ſimus · Verba ſur non mea⸗
ſed apoſtoli q̃ omne quod bomi po
teſt eſſe⸗ idem cogitare et velle⸗ et
Perſees- pro bona voluntate attri
uit deo non ſuo arbittio Di ergo
ded tria hec. hoc eſt bonum cogita
re⸗ velle.perſicrre- operatur in no
bis · primum profeeto ſine nobis ſe
tundum nobiſcum.teraum per nog-
faot · Siquidem immttendo bonãa
cogitaconem nos preuenit: immu
tando etiam malam volũtatem ſibi

per conſenſum iungit. miniſtrãdo ·

et conſenſui fatultatem et faalitatẽ

foris ꝓꝑ aꝑtũ opꝰ noſtruũ inenꝰ opi
fex innoteſct · Sane ipſi nos pre

uenire nequaꝙ; poſſumꝰ. ui aut
bonum neminem muenit⸗ neminem

ſaluat:quem non preuenit Adeo
ergo ſine dubio noſtre ſalutis fit ex

oꝛdiũ.nec per nos vtiqʒ nec nobii/
cum⸗ Verum conſenſus et opus. et

K non ex nobis· non iam tamen ſine
nobis Nec primum vtaqʒ m q qᷓpe

nos nihil faamus nec vltimum qᷣd
plerumq; extoꝛquet aut nmoꝛ inu
tilis aut ſimulaco dampnabibk. ſed
tantum medium nobis reputabitur
inmeritum Sola nempe interdum
bona voluntas ſufficit. crtera non
proſunt ſi ſola defuerit. Nõ proſut
dixerim⸗ ſed agenti non cernenta⸗
Valet itaq; intencõ ad meritumate
tio ad exemplum · vtramqʒ preue
niens cogitaco tantummodo adᷣ
epatandum⸗ Cauendum ergo ne
tum hoc inuiſibiliter ĩtra nos ae no

biſcum actitari ſentimusaut noſtre

volũtat: attribuamus que infirma
eſt · aut dei necœſſitati que nulla ẽ.
ſed ſi ſoli graae qua plenus eſt· Jp
ſa liberum eratat ar bitrium. cum
ſeminat cogitatum · ſanat cum mu

tat affettum: roborat vt perducat

ad actum. ſeruat ne ſenaat deſe ttũ

Siic autez iſta cum libero arbittio

operatur vt tantum in primo illud

Faenegarel crtetis comit᷑ teturad

oc vtiq; preueniens. vt iam ſibi

deinceps cooperentur· Ita tamen

quoð a graoa œptum ẽ pariter ab
utroqʒ perfiatur · vt mxtum nõ ſin

gillatim ſimul nõ viaſſim per ſingu
los proſi ctus operentur õ parti

grã · pti libei arbit rij h totu ſingula
opere indiuiduo peragunt. Totũ

4.2

quidem hoc et totum illa.ſed vt to

tum in illo.ſic totum ex illa. C tedi
mus placere lectori quod aſſenſu a

poſtoli numꝙ; tecedimus · er ;qG

verſum euaget᷑ oracoin eadem pe

ne ipſius verba frequenter readi
mua Cuid enim noſtra aliud ſonãt

quam illud/ ergo neq; volentg ne

qʒ euttentigſe ð miſerẽts dei? E S

ſane non ideo diat · quaſi quis vel
le aut currere poſſit iuanum ſe8ᷣ

quodð is qui volt et currit. non in ſe

ſed in eo a quo accepit et velle et
currere debeat gloriar? deniqʒ a
it · Quid habes quod non accepiſ
ta Creatis ſanaris ſaluatis?

uid horum tbi ex te o hõ? Cuid
horum non mmnpoſſibile ſibero arbi
trio? Nec creare qui non eras.nec

iuſtificare peccatoz: nec moꝛtuuz
poteras te ipſum ſuſatare. vt cete
ta preterunttam bona. que aut ſa
nandis neeeſſaria ſunt. aut ſaluan
dis repoſita · Ruod diunms de pri

mo patet et vltimo · Sed et de me
dio nemo dubitet. niſ qui ignorãs
dei iuſtiaam. et ſuam volens conſti
tuere ·iuſtiae dei ñ ẽ ſubie ctꝰ Ruid

enim? Agnoſas creantis potena
am.ſaluantis gloriam.et ſanantis
ignorans iuſticam? Sana me ait
et ſanaboꝛ. ſaluum me fac et ſaluq
ero⸗quoniam laus mea tu es. Iſte
dei iuſtiaam agnoſcebat · a quo e
que ſpeàbat tam ſanar: a peccato⸗

quam a miſe ria liberati.et ideo lau
dẽ illũ ſuã non inmerito ſtatuebat ·
Propter hoc er dð. ingeminaãs ñ

nobis inquit domine non nobis. h

nomini tuo da gloriam quod vtrã

qʒa deo ſtolã et iuſtice ſa exſpee

taret 2 glorie: Quis eſt q ignorat

dei iuſtiaã? Cui ſeipſum iuſtificat
qui ſibi meita aliunde preſumit quã

a graaa⸗ Ceterum qui feat quod

ſaluaret eaam dat vnde ſalua
ret Ipſe inquam merita donat.
qui feat quibus donaret⸗

gu
ton
wer

ao

Euid retribuam imquid domino ꝓ
ommbz que retribuit nnchi? Et qᷣd
et q̃d iuſtus eſt: a deo cõfitet᷑. ne
ſi vtrumlibet negaret · vtrüqʒ pdet
amittendo vtqʒ vñ iuſtus eſt z ſic
dampnando quod eſt⸗ Sed ſic vel
te rao loco mnuenit.quod viciſſim ᷣ

pẽderet? Calicẽ ait ſalutais acapi H

am.Calix ſalutaris:ſanguis eſt ſal

quod vel ſecundis donis dei rekbu

as⸗ vnde tibi ſalutem pᷣſumis· o
men inquid domimi· muo cabo · Eð
nimirum quicumq; muocauerit/ſal
uus erit. Igitur qui recte ſapiunt⸗
tonfitentur operaconem.nõ quo d
liberi arbitrij · ſed diume graae in
ipſo ſiue de ipſo · Prima creaco ·ſe
cunda refoꝛmacio. tercia conſuma
tio: Primo namqʒ in xpᷣo creat in
libertatem voluntats · ſe cũdo refoꝛ
mamur per xp̃mĩ ſpiriti. m liberta
tis:cum xp̃o de inde conſummandi⸗
inſtatum eternitats iquidem q̊d
non erat. nullo creati opoꝛtuit:qui
erat· per formam refoꝛmatri defoꝛ
mem. membra non perfic niſi cum
capite· Ruod vtiqz tunc c omplebi
turꝰ cum omnes oc curreimus mniꝝ
perfettum⸗ in menſuram etatis ple
mitudimis xp̃i quãdo app arẽte xp̃ᷣo
vita noſtra.appare bimus ⁊nos cũ
ipſo in gloria· ¶um gitur confuma
no fieti habeat de nobis· ſiue etram
in nobis:non autem a no biscrea
co vero fatta ſit et ſine nobis: ſola
que nobiſcum quo dãmo do fit ꝓpt᷑
conſenſum voluntarium noſtrum · in

merita nobis.re putabitur refoꝛma

ao Ipſa ſut ieiuma noſtra · vigilie·

continenaa et opera miſertordie⸗
cxteraqʒ virtutũ excraa“ per que
vtiq; conſtat interiorem hominem
noſtrum refoꝛmai de die in diem · dũ
et intentio terrenis incuruata euis.
dennis paulatim ad ſuperiora reſuꝝ
git·et affectio arca carnis deſibeia

languens ſenſum in amore ſpiritus

conualeſcit: et memoria veteru op
um turpitudĩe ſoꝛdens. nouis bomſ
qʒ actibꝰ candidata in dies by larel
at · In hijs nẽpe tribzʒ interioꝛ reno
uacio cõſiſtit· ᷣctitudime ſimnliter in
tentiomis puitate affectiomis vcoꝛ
dadone bone operaconis/per quã
bene ſibi conaa memoria eniteſceit·
Verum hoc cum cærtũ ſit ĩ diumo no
bis aditari ſpiritu · dei ſunt munera⸗
Euia vero cum noſt re voluntatis
aſſenſu noſtra ſunt merita⸗nõ enim
voseſtis qui loquimimi·ſed ſpiritus
patris veſtri qᷓ loqᷓtur in nobis. Et
ap oſtolus· An experimentum que
ritis inquit eius qui in me loquitur
criſtus? Di ergo criſtus. vel ſpitus
ſantto loquitur in paulomnon etiam
itidem operatur in ipſo? Non enmnmn
loquoꝛ ait · ꝗᷓ ꝑ me non efficit deus
Cuid ergo? ſi non pauli.ſed dei lo
quentis in paulo⸗ vel operantis ꝑ
paulum ·⁊ verba ſunt ⁊ opera.vbi
iam pauli merita? Vbieſt quod tã
ſidenter aiebat · Honum certamen
cert aui curſum conſummaui fidem
ſe ruaui De reliquo repoſita eſt mii
chi corona iuſtiae quẽ reddet michi
deus in üla die iuſtus iudex? An in
æo foꝛte cõfidis ſibi coronã eſſe ᷣpo
ſitam · quod per ipſum illa fiebant?
Sed multa ꝑ malos⸗ ſiue angelos

ſiue homines fiut bona:nec tamẽ re
putãtur illis inmerita · An quia po
aus cuin ipſo hoc eſt cum eius bona
volũtate fiebant · nam ſi inuitꝰ inq̃t
ewaugeliʒauero. diſpenſaco michi
credita eſt Si aũt volens gloĩa mi
chi eſt⸗ ceterum ſi k ipſa volutas de
qᷓ omne meritũ pendet · ab ipſo en
lo non eſt · qͥ pacto eam quam ſibi p
ſunmt᷑ repoſitam coronã vocat iuſti
cie? An niam iuſte iam ex debito
requiritur· quodcumqʒ vt gratis
permittitur? Dniq; ait. Sao cui
credidi et tertus ſum · quia potens
eſt depoſitum meum ſeruare dei pro
mnſſum ſuum appellat depoſitũ. qa
credidit promittenni. fidẽter ꝓnnſ
ſum tepetit · Promſſum quidem eꝝ
mmſeicoꝛdia· ſed tam ex iuſtiaa per
ſeluendum · Eſt ergo quam paulus
eyſpectat corona iuſtice · ſed iuſti
ae dei non ſue Juſtum quippe eſt vt
reddat quod debet · debet autẽ d
polliatus eſt. Et hec eſt iuſtiaa de
qua preſumit apoſtolꝰ ꝓnnſſio dei⸗
ne ſi hane contempnens. ſuã velit
ſtatuereiuſticee dei non ſit ſubiectꝰ

Cuius tamen ſue iuſtiae de9 ipſum
voluit habere conſoꝛtem⸗ vt corone
fatetet promeritorem · In eo enim
ſibi iuſtiae conſoꝛtem. 2 corone ſta
tuit promeritorem · cum operum qꝗᷓ
bus erat illa repromiſſa habere dig
natus eſt coadiutores · Poꝛro co
adiutorem ſeat cum feat volentem

hoc.ſiue voluntati conſenaentem⸗
Itaqʒ voluntas in auxilium. auxili

um reputatur inmeritum Hi er
go a deo voluntas eſt: et meritum⸗
Nec dubium quod a deo ſit et vel
le et perſicere pro bona voluntate.
Deus aurtoꝛ eſt merit qui et vo
luntatem applicat operi. et opꝰ ex
plicat voluntau · Aſlioquin. ſi pro
prie appellentur ea que diamusnrã
merita. ſpei quedam ſunt ſeminaꝛa⸗

catitans incentuia-oc culte predeſti

nacoms iudiaa. future feliatatis
preſagia/via regni · non cauſa reg

nandi⸗ deniqʒ quos iuſtificauit.· nõ5

qͥs iuſtos muenit· hos magficauit.

¶ Expliat lber bernardi abband.

ipan
corone
denm
Meſta
em
dudi
wbentun
generm⸗
1axiili
Dier
cam⸗
itet vel
untite⸗
ziet v⸗
t op x
napro
amusrri
ſammii

¶ napit liber primus bi bernar

di abbats clareualles de coſidera
cione ad eugemu papam
— Vbit animum deãre ali
quid quoð te papa bea
tiſſime Eugemi vel ediſi
ert vel dele etet vel con
ſolet᷑ Ded neſcio quõ wlt.⁊ nõ wolt
exire leta quidẽ. ſed lẽta oraco dũ
crtati illi contraria impare cõten

dunt maieſtas atqʒ amor · Nẽpe

vrget ille inhibet illa. Sz inte rueĩt

dignaco tua? quia hoc ipſu nõ pre

episſed petis cum pᷣapere magis
te deceat· Maieſtate igit᷑ tã dignãt᷑
tedẽte⸗et quid ni decat vl deceat
pudoꝛ? Ruid enĩ ſi cathedram alſcẽ
diſti? Nec ſi ambules ſuper pẽnas
vẽtotim: ſubðduceris affectui⸗ A
moꝛ dñm neſat/agnoſat filiũ: ⁊ in
inſulis per ſe ſans ſubiectꝰ eſt:obſe
qtur ſponte?gratis o btemp erat᷑ li

bere Lcueret᷑ õ ſie aliqui non ſic hj
ant timore ad iſta ĩpellutur.aut cu
piditate · Dij ſut qui in fade benedi

cũt mala aut in coꝛdibzeoꝝ Vbãdi

untur corã:m netrſſitatibꝰ deficiut.

At caritas nũꝙ; exadit Ego vt ve
rum fatear vel matris libeãâtus ſum
offico ſed non dãpnatus affectu O

lim michi muiſterat ꝰ es:non tã faa

le erueris · Aſcende in te los · deſcen
de in abiſſos nõ reœdes a me Beqr
te quocũqʒ ieris.· Amaui pauperẽ
amabo et pauperũ et diuitũ patrẽ-

Nõ enim ſi bene te noui: q̃a pater

pauperu factus/ ideo nõ paupꝑ ſpñ
es In te hanc mutaconẽ factã eſſe
confido.non de te, nec prioriſtatui

tuo ſuccſſiue ꝓmocionẽ ſed ſucœſ

ſiſſe honebo ꝓinbe te nõ vt magẽ.

ſed vt mat᷑ plane vt amans Amẽs

magis videar · ſeð ei qui non amat

ei qui vĩ amoris nõ ſentit · EUnde er

go iã imnapiam? NLibet ab o ccupaao
mbꝰ? tuis: qᷓa im hijs maxime condo

leo tibi Condoleo dixeũ ſi tamẽ do
les et tu· Alioquĩ doleo magis dix

iſſe debuerã. quia non ẽ condolere

vbi nemo qui doleat. Itaqʒ et ſi do

les: condoleo⸗ Si non?do leo tamẽ

et marime. ſaens a ſalute longius
abſiſtere mẽbrũ⸗· quod obſtupuit:⸗
egrũ ſeſe non ſenaẽtẽ ꝑiculoſius la
borate. Abſit aũt? vt de te id ſuſpi
cer · Noui quibʒ deli eijs dules qui
etis tue.nõ longe ante hac fruebaè
Non poteſt diſſueuiſſe tã ato?: ita
ſubito nõ dolere nuper ſubtrattas
Plaga recẽs:dolore nõ caret· Ne
qʒeni iã o ccaluit volnꝰ: nec ĩ tã bre
ui vſuĩ ĩſenſibile ẽ. Ruameᷓ; ſi non
diſſimiles ñ deſt t᷑ iugis mat᷑ia iuſti
dolotis a cottidianis iacturis. Inui
tus ni falloꝛ auelleris a tute rachel
amplexibʒ/ et quonẽs id pati conta
gerit: totiẽs doloꝛ tuus renouet᷑ ne
cæſſe eſt. At quãdo non contingit
quot vis qens vis et mcaſſum q
aens moues nec peomoues quoc
ens conaris et nõ datur vltra: em
crtis et non obtines · partiis 2 nõ
patis · temptas et abripeĩiset vbi
mapisgibi deſias⸗ ⁊ dũ adhucoꝛdi
ris ſucadũt te · Venerut filij vſqʒ adð
partum ait ꝓpheta⸗et vires nõ hʒ ꝑ
turiens Noſa hec nemo te melius
Attrite frõtis es: et inſtar vitule
Effraym doetꝰ · diligẽ ktura · ſi pa
te tuaſic ſe tue res habẽt⸗ Abſit/

Hee ẽ pars illiꝰ ꝗͥ datꝰ ẽ ĩ reprobũ
ſenſũ ·ab hijs ſane cupio tibi pacm
nõ cũ hijs · Nichil plus metuo tibi
pacrx iſta· Miratis ſi vmꝙ; poſſit ac
adere ⸗ Eaã t᷑ dico. ſi res vt aſſolet
xꝑ cõſuetudinẽ ĩ incuria veneĩt Noli

ninns credere affectui tuo⸗q̃ nũc ẽ.

il tã fixũ amimo⸗qͥd ne glettu 2 tẽ
ꝑe nõ abſoleſcat wolineri vetuſto et
neglecto callꝰ obduat et eo inſana
bile · quo inſenſibile fit· Demq; do
loꝛ cõtinuꝰ et acærbꝰ diutnꝰ eſie nõ
patit᷑. Nam ſi aliũde nõ extondit᷑⸗
neceſſe eſt edat vel ſibi. Enĩuero a
to. Aut de remedio conſolacõnem
recpiet: à de aſſibuitate ſtuporem⸗
NRuid nõ inũtat cõſuetudo? Quid
nõ aſſiduit ate duret? Quid nõ vſui
erdat? Euãts quod p̃ amaritudĩe
pruus exhoꝛre bãt · vſu ipſo malũ in
dulce cõuerſu eſt ⸗ Audi iuſtũ quod
lamẽtet᷑ ſuꝑ huiꝰmodi. Que peus
nolebat tãgere aia mea hec pᷣ ama
ritudine abi mei ſut. Primum tibiĩ
poꝛtabile vide bit᷑ anquiꝰ proa ſſu
tempis ſi aſſueſcas iudicabis non a
deo graue · Paulo poſt leue ſena
es? paulo puſt net ſenc es paulo pꝰ
ecam delect abit. Ita paulat: in coꝛ
dis dur aã itur⸗ et ex illa itur in añ
ſionẽ Sitc ẽ grauis et cõtinuus do
loꝛ:citũ vt dixi habiturus ẽ exitũ⸗

aut ſæamitatẽ. Proft cto aut inſenſi

bilitatẽ, huic ꝓꝛſus huic ᷑ t muiet
tmeo ſy ne delato ẽᷣme dio dolorem

non ſuſtinẽs.ꝑiculo te irreuocabilit᷑

deſperatus ĩmergas· Vere oꝛ inq;⸗
ne in medijs occupacombꝰ.qniam
multe ſunt· dũ diffidis finem⸗ fron
tem dures et ita ſe nſim tr ip ſum q̊

bammo do ſenſu priues iuſti vnliſqʒ
doloris · Multo prudentius te illis
ſubtrahas vel ad tempus ꝙᷓ paaua
re trahi ab ipſis et œrte paulatim
dua quo tu non vis Queris quo?
Ad coꝛ durum. Ne pergas quere
re quid illud ſit: ſi non expauiſti · tu
um eſt hoc · Solum eſt cor durum
quod ſemet ipſum nõ exhoꝛret: qᷓa
nec ſentit Quid ne mterrogas? In
terroga pharaonem⸗ emo dutt
toꝛdis. ſalutem vmꝙ; adeptus eſt
niſi quem forte nmnſerans deꝰ abltu
lit ab eo iuxta propheta eoꝛ lapide
um⁊ Sdit ei coꝛ carneũ Quid ergo

coꝛ duy? Ip̃m ẽ q̃d nec cõpũctione

ſandit᷑ nec pietate mollitnec moue
t p̃abzʒ · mis ñ edir · flagellis durat᷑
Intũ ad bñficeũ ẽ·ad aſilia infidũ:
ad iudiaa ſenũ· ĩuécũdũ ad t᷑pia Im

pauidũ ad picula: inhumanu ad hu

mana/temerariũ ad diuma. teĩto
rum obliuiſcẽs · pᷣſe naum negligẽs.
futura non prouidẽs Ipſũ eſt cui p
teritorum pᷣter ſolas imurias mchil

oĩno ñ p̃teit · pñ̃aũ nil xit: utori
nñ foꝛte ad vlalcĩ dũ ꝓfcõ ſe u acõ

ẽ Et vt in breui cũcta hoꝛebil mali
mala cõplectar ipſu ẽ qͥd nec deũ a
met.nec hoĩeʒ reueret᷑ En qͥ trahere
te habẽt occupacões hee malede
ſi tñ ꝑgis vt cœpiſtiidare ita te totũ

illis.nichil ᷑ tui reliquens · Perdis

tempꝰ ⁊ ſi licʒ ñc alt᷑ũ me t᷑ exhibe
ietro· tu qͥʒ ĩ hijs ſtulto labore cõ ſu
meis.qᷓ ñ ſut ñ afflittio ſps eꝰ cacõ
m ẽtis euacuacõ grẽ Nã cultꝰ horũ
q̃d ñ àneaꝝ tele? Queſo te qle eſt il
I& mãe vſj adveſpã litigaè à litigã
trs audiẽ? Et vtnam ſufficeret diei

2

õ

ſern
uar
Ves
pe⸗

der
ſn
Unm
i
duen
Seſt
beu
ergo
chone
moue
dunt
mſd:
R
1 u
ic
gis⸗
uiß
nehl
tori
⸗
te dun
inher
naledei
tr trtl
Peds
ahbi
nniii
er⸗
ctil
lagi
tdie

4
4

malicaa ſua⸗ on fſut libere nottes

Vix relquit᷑ neceſſitat nature quodð

coꝛpuſculi pauſacõni ſufficat ⁊ rur

ſum adiurgia furgit? Dies diei eru
ctat liteset nox no tti indicat mali
cam · vſqʒ adeo non eſt vᷣſpirare in
bonis: et non eſt alnã capeſc re re
quiẽ.vel non raro int᷑ſeri ona· Nõ
ambio te quoqʒ iſta deplorareat
fruſtra iſtud:ſi non emẽdare ſtudu
eis Inteũ ſic tamẽ ſemꝑ facias hoꝛ

toꝛ: nec te vnꝙᷓ; ad iſta duaueis qͥſ

et non doluerut · ait deus . Nichil t᷑
et illis. Juſti pocus tibi aptare eu
rator affectionem et vocẽ: qui ait.
Eue.n.foꝛtitudo mea vt ſuſtin eã-
aut quis finis meꝰ vt pacient᷑ agã?
Nec foꝛtitudo lapidum foꝛtitudo

mmea'nec caro mea caro enea ẽmagꝗ
virtus paaẽ.ſed non hanc t᷑ ad iſta
optauerim. Interdũ mpaciẽtem eẽ
ꝓbabilius. Tu ne approbes illori

paciẽcam quibus paul9 dicebat⸗
ſibenter ſuffertis inſpiẽtes. cum
ſits ip̃i ſepiẽtes Ni falloꝛ hyroma

exat et non laus?ſed ſuggilaco qᷣrũ

dam mãſuetudims: qui quaſi dats

manibus pſeudo apoſtolis: a quibz
et ſedutti erãt ad queq;ʒ ipᷣorũu pere

geꝛna. et praua dogta trahi ſe pacẽ

tiſſime ferrẽt · Vnde et ſubdẽs · ſuſti
netis enĩ inquit:ſi quis in ſeruitutẽ
vos redigit · Non bona paãa?: cum
poſſis eſſe liber· ſeruũ te pmittere
fieri NQolo diſſinnles ſeruitutem: in

quam certe m dies dum neſas redi

geris. Hebetat:i coꝛdis iudiaũ eſt:

ꝓriam non ſentite ↄſaõcam vexa

conẽ., Vexadco dat intellectũ aubdi

tuitait quidã⸗. Veru eſt? ſi mmia nõ
fuerit · Nam ſi ſit· non plaue mtel
lectum dat.ſed contemptũ Deniqʒ
lIpius cum venerit inprofũdũ malo
rum? cotempnit Expgiſtere ergo:

et peſſime ſeruitutis iugũ⸗ iam iaqʒ

iminẽs.ymmo iam non modicæ pre
mens/non tãtum caue h hoꝛre. An
ideo non ſeruus. quia nõ vni ſeruis
ſed omnibꝰ? Nulla turpioꝛ ſeruitꝰ
grauioꝛue ꝙ; indeorun? ꝙ quocũqʒ
ieãt poſt ſe trahunt/et vbiqʒ dños

vel inueniunt vel offendunt ſuos.
Tu quoqʒ dic queſo vbi vnꝙ ſis li
ber. vbi tutus · vbi tuꝰ? Vbiqʒ ſtre

pitus: vbiq; tumultus: vbiq; iugũ

tue ſe ruitutis te premit ec nuchi

nunt opponas apoſtoli vocẽ. q̃ ait.

¶ Cum eſſem liber ex omnibʒ: omniũ

me ſe ruum fea. Jonge eſt iſtud a te
Nũq;d ille hac ſerutute honmnnib9
ſe ruiebat.ĩ acquiſicone t᷑pis qſtꝰ?
Nuüquit ad eum de toto orbeoflue

bant abicẽſi auai ſymõiaa⸗ ſacrile
gi. concubiãrij· inteſtuoſi⸗et queqʒ

iſtiuſ modi monſtra hominũ. vt ip

ſius apoſtolita auctoritate vel opti
nerẽt honores eccleſiaſticos val re

tinerẽt · Ergo ſeruum ſe feat homo

tui xp̃ c viuere erat ⁊ moti lucrum:

vr plures lucti faceret xpᷣo non vt
lucra augeret auarice · non eſt igit᷑

de ſoleraſſima pauli induſtria et

caritate tã libera? ꝙ; liberali ſeruili

conuerſaconi tue patrociniũ ſuas.

uã tuo dignius apoſtolatu ꝙ ſa
lubeius tue conſciencie qᷓ; fructuoſiꝰ
ettleſie dei: audias po aus ipſu do
minantem⸗ Pre cio empt eſtis:no

lite effia ſerui hominuũ Quid huiliꝰ

indigm vſqʒ preſerti ſummo pon
tifia⸗ ꝙ; non dico õni die · ſed pene
omni hora inſuadere talibus rebus
et pro talibus?: Deniqʒ quando o
ramus? Muando docem ? populos:

Muando ediſicamus eccleſiã? Eñ

meditamur in lege? Et quidem coti

die perſtrepunt in palado leges-
ſed iuſtiniaĩ non n Pn⸗ ne enam
iſtud? Tu videris⸗ am certe lex
Sñi irreprehenſibilis conue rtẽs aĩ
mas. hec autẽ non tam leges ꝙᷓ li
tes ſunt cauillacõ es ſubuertanteg
iudiaum Tu ergo paſtor et epiſco
pus animarum.qua mente obſecro
ſuſtines coram te ſemper ſilere illã
garrire iſtas? Falloꝛ ſi non mo

uet tibi ſtrupulum peruerſitas hee

Puto quod et interdum compel
lat eaam te clamare ad dominum
tum propheta⸗ Narrauerunt

michi imnqui . Fabulacones ſed

non vt lex tua⸗. Ergo et te non

aude librum profiteri ſub tam gra

ui mole inconueĩẽee huius⸗ cui fas
non ſit ceruicem ſubducere
Nam ſi potes ⁊ non vis:multoma
gis ſeruus huius iphꝰ . tã peruerſe
volũtatis tue · An non ſeruꝰ cui do

minatur iniqiit as? Et maxime mſi

tu foꝛte indignius iudices·hominẽ
ebi ꝙ; viaum dominari Ruid inter
eſt vo lensſeruias an muitus? 12
et ſi coacta ſeruitus. niſerabilioꝛ.5
affettata miſerioꝛ eſt. Et quid me
vis facxte inquis? It t bi ab hijs ot
cupatuonibus parcas. Impoſſibile
foꝛtaſſe teſpondebis faalius cat he
dre valedicere poſſe · Necte hoc ſi rũ
pere et non magis mte rri pere iſta

boꝛtaret. Audi ergo quis tedaegu

am quiò ſuadeam. Si quod viuis

et ſapis. totum das actioni:conſi
beraconi nichil· Laudo te in hoc nõ
laudo. Puto ꝙ et nemo qui a ſalo
mone audierit qui minoratur actu⸗
ꝑaapiet ſapienciam. Certe nec ip
ſi actioni expedit conſiberacone
non preueniti⸗ Di item totus vis
eſſe omni. illius inſtar quo ommbꝰ

omnia faectus eſt laudo humanitatẽ

ſed ſi plena ſit · Ruomodo autẽ ple
na te excluſo?et tu homo es· Ergo
vt itegra ſit ⁊ plena humanitas col
ligat et te intra ſe ſinus qui omnes
teapit· Alio quin quid tibi prodeſt

iuxta verbum domini ſi vmuerſos

lucreris:te vnum perdens · Ruam
obrem cum omnes te habeãt. eſto

eaam tu ex habentibus vnꝰ? Quid

ſolus fraudaĩs munere tui Vſqʒquo
ſpiritus vadens et non rediens . Vſ
quequo non recpis te. ⁊ ipſe inter

alios viœ tua? Sapienubus et in

ſipientibus debitores o eugeni. et
ſoli negas te tibi: Sapientibus et
inſapientibus de bitores. Stultus

ęæt ſapienta ſeruus et liber diues z

pauper⸗vir et mulier ſeneꝝ et iuue
nis. clericus et laicus iuſtus et im
pius. omnes pariter partapant
te omnes de fonte publico bibunt
pectore tuo⸗ et tu deoꝛſum ſaens
ſtabis? Si maled ictus partem ſu

am faat deteriorem. quid ille qui ſe

penitus reddit expaꝛtem? Sane
deriuentur aque tue o eugeni in pla
teas homines ⁊z iumenta et pecora
bibãt ex eis qñ ⁊ camelis pueri abra

he potũ tribuas: int᷑ teteros bibe

iuig
on
Nend
d⸗
ac⸗
netip
wre
Sris
unb;
ntate
tiple
lrg
scol
mnes
wdet
lerſos
Qum
t, ſſe⸗
Ous
h
nerr
etn
me ct
duset
tlas
diues!
t ð
sctm
vapant
bibunt
n ſaens
eerm
ys
b
np
or
aben
bibe

tu de fonte putei tui Alienꝰ mquit
nõ bibat ex eco⸗ Nuquit tu alienꝰ?
Eui non alienꝰſi abi es? Heniqʒ
qui ſibi nequã:cui bonus? Memen
to pro inde non dico ſemꝑ non dico
ſepe:h vel mte rdum reddẽ teipſu t
Etere tu quoq;ʒ te int᷑ multos: aut

ceꝛte poſt multos· Ruid indulgen

aus? Doc eni dico ſecũdũ induigẽ
aam:non ſecundu iudiau Puto z
ipſo apoſtolo mdulgencorẽ me? in
hac parte. Ergo plus quã opoꝛtet

mquis? 25 mſicioꝛ? quid ſi ita oz ?ꝰ

Nam tu vt confido noſtra metitulo
ſa im foꝛmacone non etis ↄtentꝰ??

ſed habundabis magis. Bane ſie

decet?te ſciert habudaciorẽ ꝙ; me
audacorem eẽ. Ego quoqʒ tuaus
michi iudico apud maieſtatẽ timi
ditate? ꝙᷓ te meritate peritlital. oꝛ
taſſis haut ſe cus moueĩ opoꝛtuit ſa
piztem: vt ſit quot ſcrptum ẽ· Da
occaſionẽ ſapienti: et ſapiẽcoꝛ eĩt

Audi tamẽ apoſtolũ: quit de huiꝰ

modi ſentat · Sic non eſt ſapiẽs in

ter vos ait ille? qui iudicrt inter fra

trẽ et fratrem⸗ Et infert · Ad igno
miniã vobis dico. Cõtẽptabiliores
qui ſunt in eccleſia illos conſtituite

ad iudicum. Ita ſetũdum apoſtolũ
indigne tibi vſurpas tu apoſtolatꝰ
iudicũ vile? gradum conte mptibili
um · vnde et dierbat epiſcopꝰ? epm
inſtruens · Nemo mniitãs deo: ipli

cat ſe ne gocijs ſetularbus: Ego at
parco hbi. Non enĩ foꝛaora loq̃r:
ſed poſſbilia Putas ne hec tampo

ra ſuſtinerent:ſi homimbʒ ligitãtibꝰ

ꝓ tertena here ditate et flagitãtibꝰ
abſte iudiaũ voce domim tui reſpon

deres o homines quis me conſtitiu
it iudicem ſuꝑ vos? In quale mox
iudiaum tu venires? Ruid diat ho
mo ruſticanus et ĩperitus⸗ ignorãs
primatũ ſuum. imhonoras ſumam z5
pPrecælſam ſedem⸗ derogans apoſto
lice dignitat:? Et tamẽ nõ monſtra
bũt puto qui hie dicerẽt vbi aliqñ
quiſpiam apoſtoloꝝ iudex ſedit ho
nminum aut diuerſoꝝ terminorum.⸗
aut diſtributoꝛ terraru · Vtenſſe de
niqʒ lego apoſtolos iudicandos: ſe

diſſe iudicantes nõ lego: Eit illud⸗

non fuit. Ita ne ĩminutoꝛ eſt digni
tatis ſeruusſi nõ volt eſſe maioꝛ do
mino ſuo⸗ aut diſcpulus ſi non wolt
eſſe maioꝛ eo qui ſe miſit: aut filius
ſi non tranſgredit᷑ ᷑minos quos po
ſuerunt patres ſui? Cuis me conſti

tuit iudicẽ ait ille magiſter er dom
nus: et miuria ſeruo. diſapuloqʒ ñ
iudicet vniuerſos? ichi tamẽ non
vir bonus eſtimatoꝛ reru⸗ qui ĩdig

nũ putat apoſtolis ſeu apoſtolias
viris non iudicare de talibꝰ: quibꝰ
datum eſt iudicũ in maiora⸗ Cuid
m contempnãt iudicare de terrenis
poſſeſſiuculis hominuũ: qui mœ leſti
bꝰ et angelos iudicabunt. Ergo m
ctimimbꝰ nõ i poſſeſſionibꝰ poteſ
tas veſtra⸗ ꝓpter illa ſiquidẽ z non
ꝓpter has accœpiſtis claues regni
crloꝝ: preuaticatores vaqʒ excluſu
ri non poſſeſſores. Vt ſaatis ait qa
filus hommis poteſtatem habet in
terra dimittere peccata et œtera⸗
Eue nam tibi videtur maioꝛ digni
tas et poteſtas dimittendi pecca
ta⸗ an predia diuidendi? Sed non
eſtoparaciohñt hec ĩfima ⁊ ᷑rena-

jubicis ſuos reges et penapes ter
te ⸗· Ruid fines alienos muadits.
Euid falcem veſtram in alienam
meſſem extenditis? Non quia in
digni vos ſed quia indignum vobis
talibus inſiſtere? quippe pociorbꝰ
occupatis : Heniq; vbi necſſitas
exigit audi quid apoſtolus cenſe at
Si enim in vobis iudicabitur hic
mundus: idigni eſtis qui de mmi
mis iudicetis? Ded aliud eſt ina
benter exturrere in iſta cauſa qui
dem vrgente⸗ aliud vltro incum
bere iſtis: tamqm magnis digniſ
qʒ ·tali et talium intenaone rebus⸗
IJtaqʒ hec et mmunera talia dice
tem ſi foꝛea dicærem ſi retta ſi ſin
cẽra Nunc autem quoniam dies
mali ſunt ſufficit interum ammom
tum eſſe non totum te nec ſemper
dare attioni⸗ ſed conſid eracioni a
liquid tui et coꝛdis et temporis ſe
gueſtrare hoc autem dico neceſſita
tem intuens non equitatẽ ꝙquam
non ſit preter equum ecc leſie cæde
re necſſitati Nam ſi liceret quo d
dete ret abſolute per omnia ⸗ et in
omnibus preferendam et vel ſolam

vel maxime colendã eam que ad

nia valet ideſt pietatem proꝛſus ir
refragabilis rauo monſtrat · uid
ſit pietas qeis? Vacare ↄſideraconi
Dicas foꝛſitã ĩ h diſſentire me ab il
lo:q̃ pietatẽ diffinit cultũ dei · Non
7 ita.ſi bñ ↄſideras illiꝰ ſenſu ĩ eis ex
pſſi ᷣbis ⁊ ſi tñ exꝑte· Cuid tã pta
nẽs ad cultũ dei ꝙ; qͥd ipᷣe hoꝛtat᷑ in
pſalmo· võte et videte qͥniã ego ſu
dñs? &8 ſane ĩ ꝑtibꝰ ↄſideracioĩs

pnpuũ « Quid deiñ tã valẽs ad cĩa

q̃ ipſius q; actionis ꝑtes bemigna 3ᷓ
dã p̃ſumptione ſuas fãt p̃agẽdo. q
dãmõ ⁊ preoꝛdinãdo qᷓ agẽda ſuut
Necſſarie ſanæ. ne foꝛte ꝗᷓ puiſa
2 meditata poterãt eſſe ꝓſfectui. p
apitata magis peiculo fiãt Quod

tibimet ſi recoꝛdaris in ipſis actibꝰ

cauſarũ et in magnis quibusſqʒ ne
go cijs magnaru ve conñilijs rerum
frequẽter acadiſſe non ambigo Et

primũ quidẽ ipſu fontem ſuũ idẽ mẽ

tem de qua otitur purificat conſide
racio · Deinde regit affectus. dirt

git actus · coꝛrigit excſſus·compo

nit mores: vit am honeſtat et oꝛdi
nat poſtremo diuinarum pariter
et humanarum rerum ſeenaam con
feꝛt · Pec eſt que confuſa diſtermi
nat hiãaa cogit: ſparſa colligit ſe
creta rtimatur vera mueſtigat ver
ſumlia erannnat. ficta et fucata ex
plorat · Dec eſt que agenda preoꝛ
dmat acta recogitat/ vt nichil in
mente reſideat aut in coꝛrettum ⸗
aut coꝛrecti one egens Hec eſt que
in proſperisaduerſa preſentit in að
uerſis quaſi non ſentit? quorum al
terum foꝛtitudinis alterum pruden

ae eſt· Ibi eaam aduertere tbi eſt
ſuauiſſimum quendam conceutum
cõplexumq;ʒ virtutum atqʒ alteram

pendere ex altera ſicut hoc loco vi
des . Foꝛtitudmis matrem eſſe pru

denaam noc foꝛutudmem ſed teme

ritatem eſſe quemlibet auſum. quẽ
non perturiuit prudenaa hec item
eſt que inter voluptates et neceſſi
tates media. qnaſi qued am arbi
tta ſedẽs?: vtriqʒ certis lnnit bz diſ
tmiat Fĩes · iſtis alligẽtis 2 phbẽs qd

tconſde
us, die
conmpo
tetoꝛdi
pnaret
zaunton
diſterm
grl⸗
Gr ver
enn
Gpero
chli⸗

Jatis 7: illis quot nimis eſt bemẽs?
et ſic exalo teraã foꝛmãs vᷣtutem
quã dicũt temperãciã · Nempe in
temperantem ipſa conſideracio cen
ſettã eum qui necæſſarijs ꝑtinacit

demt? ꝙ qui indulget ſuperfluis ·

Non ergo temperãcia in ſolis reſe
cãdis ſupfluis eſt ſed et in adunttẽ
dis neteſlarijs. Huiꝰ ſe ntence apo

ſtolus non fautoꝛ tẽtũ. ſed ⁊z auctoꝛ

aſſe videbat: qui curã carnis noſtre
docet non perfic ĩ deſiderio· dieẽs ·
ſiquidẽ euram carnis non perfia · ſu
perklua cohibet: addens in dendeio

neceſſaria non excludit? Vnde m vi

petur non ommino abſurde diffinire
tempetanciã· qui hant nec ptecide
neceſſitatẽ ne e excædè ditat: iuxta
illud terencij Ne quid minis. Jam
de iuſtiaa que vna de quatuoꝛ eſt.
nõoõne conſtat. ex cõſideracione mãẽ
tem pteuemiri/ vt ſe foꝛmʒĩ ea? Se
eniĩ neceſſe eſt prius cogitet: vt ex
ſe noꝛmã dutat iuſtioe:nec factura
diiqʒ alti⸗ q;d ſibi fieri nolit: nec qͥt
ſibi fieĩ velit negatura. In hijs nẽpe
duobz liquer inte gru elſe iuſticie ſta
tum. Ded nec ipſa ſolitatia eſt· In
tuete et enĩ nunc mecum et:ã huiuſ

modi pulchrã cõnexionẽ et coherẽ

aam cum temperãaa? zitem amba
rum cum duab 9 ſuperioribz ibẽ pru
dẽ aa et foꝛti tudme Nam eum iuſti

ce dicatur poꝛao“ quodð ſibi ñ volt
fieri quis alij non facere· poꝛro per

ſectio quod ait dñs quecumqʒ vwol
tis vt faoãt vobis homines 2 vos
faate illis:neutri horum erit niſ ip

ſa voluntas ᷣe qua tota duot᷑ foꝛ

naſic oꝛdmata fuerit vt nec ve lie

aliquoð ſuperfluũ nec neerſſarium
net teraum ſuꝑſtiaoſe nolit. qt
quidẽ temperancie eſt Deniqʒ ⁊ i
ſi iuſtiae: vt iuſta ſit tẽperanaa mo

dum ĩponit Noli nimium elſe iuſtꝰ

ait ſapiens: oſtendens per hot mi
nime a ꝓpbandã iuſtiaam: que tẽꝑ
ancie moderamine nõ frenet᷑ Ruid
et ipſa ſapienea hoc tẽpãcie fre

num non reſpuit: dominante paulo

ſecundũ ſapienaam ſibi a deo da

tam.non plus ſaꝑe ꝙ; opoꝛtet ſa

pere:ſedſapere ad ſobrietatẽ? Dz
eæconuerſo ꝙ temperãcie neceſſaria
ſit iuſtiaa: oſtẽdit dominus in ewã
gelio arguens illori tempranciãa? qᷓ

abſtin ebant vt viderẽtur ab homi
mibgq ieiunantes⸗ Erat in abo temx
anaa:ſeð non iuſtioa in amima q̃a
non deo placere · ſed homimbꝰ intã
debant. Cuẽõ rurſus vel illa ł iſta

ſine foꝛtitudinè cum conſtet fortitu

dinis eſſe at nõ mediocris tohibere
velle et nolle ſuu m inter anguſtias
parum et minis: vt ſit eontenta vo

luntas modo illo medio nudo.ſolo⸗
puro.conſtante ſibi equali vndiqʒ
ſui vt pote ex omni parte arcũeſio
quein ſolum conſtat eſſe virtues.

Siato m queſo ſi potes ctui nam po

tiſſimũ trium haꝝ virtutum medituil

lium hoc dãdum tenſeas: quodð ita

cunctis contermmũ eſt. vt videat᷑

ꝓprium eſſe ſingulorum? An ipſum
virtutis eſt· et nichil aliud? Sʒſie
virtus non eſſet multaplex?ſi eſſent
omnes vnum. An poaus qa ſine
eo virtus non eſt · omnium quodã
mo do intia vis vna eſt? æ medulla

virtutum in qua ſic vmũt᷑⸗ vt vna

vna pet inde videãtur hominedpre

ſertim: quod non illud paraapan

do communicant ſed totum a ſingu
lis atq; inte gru poſſidet? Vbi caula
Cuid tam iſtiae ꝙ modus? Alio
quin ſi quid extra modum vliquit.
non plane cui tribuit· quod ſuum
eſt:quoð tamẽ ſuum ipſius eſt face
que non aliunde profecto temperan

aa eſt niſiquoð mil imoderatum ad
mittit? Sed puto fatebete eaam

nonminus eſſe foꝛtindmis cum vł

maxnme ipſa ſit que ab irruentibꝰ

vicijs. et quaſi ſuffocare huic et ĩde
conãti bꝰ puru illud potenter eruit
et vendicat in quoddam ſtabile fũ

damentum boni ſebemꝗqʒ virtutis.

rgo modum tenere iuſticaa eſt.tẽ
poranaa eſt · foꝛtitudo eſt · Sed vi
de ne in hot differant vt iuſtiae qui
dem in affectu tes ſit. a fFoꝛtitudine
autẽ efficaua eius. poꝛro poſſeſſio
atqʒ vſusapud temporanciã⸗ ſieſt
nt vt doceæamꝰ ab hac cõione.prudẽ

tam non excludi⸗· Nõne ipſaẽ que
modum diu aĩmi neglecti. pꝰ habi

tũ et vicorũ muidia quaſiĩ abdias

recluſum et coopertũquadã vetuaſ

tans caligine⸗ prioꝛ te pperit et adũ

tit? Proptea dico tbi a pauas ad
uertit᷑: quia paucorũ prudencia eſt
Juſticia itaqʒ qrit· prudẽ aa inueit:
vẽditat foꝛtitudo⸗temꝑanaa poſſi

det 15 m hoc loco ꝓpoſitũ de tuta
bůdiſputaẽ Dʒz hec dixeã hoꝛtãsað
vatãdũ ↄſideracõi cuiꝰ bñfitõ hec
2 ſilia adũtũt᷑ Cui tã pio tãgꝙ; vtili o

eao ennllã ĩ vita opã dare.ſñine vitã
ꝑdẽ ẽ Ruid tñ? Si te philoſophie

uid tam rurſum temperanaez

huie totũ ipẽte deuoueĩspvceſſoca
tui ñ ita cõſueuer̃t. eis moleſtus S

plubeiʒ qᷓſi q̊ a patrũ veſtigijs Suia
ris: Nẽpe id visberis:agẽ ĩ ſuggil

laconẽ eoꝝ ſ notabere wlgari pnůᷣ

bio qᷓ hoe fãt q;d nullus mirãt᷑ os ·
veluti q̃ cupias admnraconi foreæ
Nece potes oĩa.eoꝝ ſił ⁊ ſubito vł
errata corrigere l exœſſus rdigere
imoðdũ ·Eit eũ acœpis tempꝰ vt ſe
cũdũ ſapiẽaã t᷑ datãa deo paulat
2 optũe isꝰ ſtuas Inteũ ſane malo
altiꝰ vte ĩ bonũ qd potes · Quã
ſi de boĩset ñ & nouis ſumamꝰ exõ
pla. Non defuere romaiĩ põtificæs ꝗ́
ſibi oaa int᷑ maxia negoca ĩuemirẽt
Obſidio vrbi 2 barbaric9 enſis⸗ a

uiũ ceruiabꝰ ĩminebat uũqᷣt eñ iſt

ud beatũ papã gregotiũ ruit quo
minus ſapiẽaam ſceriberet in ono?
Eo nempe temporis quod ęx eius

ipfſius verbis liquet obſcuiſſimam

et extremam partem eʒechielis tã
diligẽter ꝙ eliganter expoſuit· Sʒ
eſto alius inoleuit mos dies alij ſut
et alij hominum mo res⸗ et tempo
ra periculoſa nõ iſtant iã.hexſtant
fraus et areſuenao et violẽaa iua
luerũt ſuper terrã: ¶ alipmatores
młt defẽſoꝛrarꝰ· Vbiqʒ potẽcores

oppeimũt paupeĩores: nõ poſſum2

de eẽ oppreſſis non negare iudiaũ
iniutiam pacentibus. Niſi agiten
tur cauſe audiantur partes inter ꝑ
tes iudicari quid poteſt Agitentur

cẽ h ſicut oz Nã Is modꝰ q frequã

tat᷑ eper̃bił plane:⁊ q̃ nõ dico eccle

ſiã h nec foꝝ decerʒ · Miroꝛ nãʒ quẽ
admõm Lᷣligioſe aures tue o eugeni;

audiẽ ſuſtinẽt· hꝰ mõi diſputatões

inn

dia
uge
E
dis⸗
m hore⸗
D
Agere
otſe
llni
e nal
Dß
mng exi
aits
iemtit
tnſts/a
Gtenit
ut g⸗
nhao⸗
tus
Dron
clsti
it 9
Sire
eunge
tſenn
Niain
maches
tichets
peſin
ludion
4 gtm
nter,

nace
ine
ugen.
tbes

aduocatoꝝ et pugs vᷣboꝝ qᷓ magis
adſubuſi onẽ. qᷓm ad ĩuẽconẽ ꝓfia
ũt vitatis Coꝛrige puũ morẽ:? 2⁊ ᷣa
de linguas vamioqs ⁊ labia doloſa
claude Hij ſut q̃ docuer̃t liguas loqͥ
mẽdacũ? deſert aduerſus iuſtiaã ·

eruditi profalſitate Dapiẽtes ſunt
vt facant mala. eloquentes vt in

pugnent veru· Nij ſut qui inſtruũt

a quibꝰ fuerat inſtruendi⸗aſtn unt

non cõpata ſed ſua: ſtruũt de ꝓprio
calũpnias innocendie deſtruunt ſim
pliatatem veitatis? obſtruunt iuſti

ae vias · Nichil ita abſq; labore ma

niſeſtam faat veritatem: vt hreuis
et pura narrauo⸗ Ergo illas quas
ad te neceſſe erit diligẽter velim h
breuit᷑ deadere aſſueſtas fruſtratori
aſq; ⁊ venatorias preciere dilaao
nes · Cauſa vidue intret ad te: cau
ſa pauperis· ⁊ eiꝰ qui nõ habet qᷣd
det? Alijs alias multas poteus cõ

mittere terninãdas: ꝙqᷓ plures ne

dignas audiẽcia iudicare· Ruid ei
opus eſt adimttere illos quoru pec
cata ſut mamft ſta pᷣtedencia adiudi
cium? Canta eſt ĩpudẽaa ñ nulloꝝ.
vt cum mamſfeſte ambiooĩs pruig
ne ſtateat tota fauescauſe eoꝝ?nõ
erubeſcãt audiẽaã flagitare⸗ pub
licantes ſemetipſos ad multoꝝ con

ſaenaas:in quo vel ſuo ſolius pote

rant ſatis confũdi iudico. 2õ fuit

qui ᷑tũde ret attrit as frotes:⸗ ideo
plures fatti ſut et magis indurueẽt

Sed et neſco quõ vinoſus conſaẽ

cas vicioſoꝝ nõ refugit? et vbi om

nes ſoꝛdent. vmus fetoꝛ non ſentit
Euis enĩ verbi cauſa auarꝰ auaꝝ·
imundus imundum⸗luxurio ſus lux

urioſu erubuit? Plana eſt ambiao

nis ec cleſia? non eſt iã quod hoꝛret

inſtudijs 2 molliconibꝰ ambicoĩs-
non plus quã ſpelunca latronis? in

ſpolijs viatoru. Si xp̃i diſapulus
es:ignoſcat ʒelus tuꝰ·exurget auc

toritas aduerſus ĩprudẽ aam hane
et generalem peſtem Intuere ma
giſtrũ ſic faaẽtem et audi domnã
tem.:qui nchi niniſtrat me ſequat᷑
Non parat aures vt audiat:ſed fla
gellum quo feriat: Nerba nec faat

nec reapit: nec eni ſedit iudicãs· h

inſe quitur puiens: ¶auſam tamen
non tacet quod videlicʒ domũ oraa
ois:negoda aoiĩs feaſſent · Ergo et
tu fac ſimliter. Exubelcant woltum
tuũ iſti mo di negatores ſi fieri po
teſt:ſi nõ timeãt ⁊ tu flagellũ tenes
CTimeant numulai nec ſidant in nũ

mns · ſed diffidant: abſeondãt es ſu

um a te: ſaẽtes effundere ꝙ; acaꝑe

paraciorẽ · Hoe ſtudioſe et conſtã
ter agendo multos luetifacxs t᷑piũ
ſectatores lucroꝝ: honeſtioribʒ offi

cijs in dicendo multos.ne vel aude

ant huiꝰmodi attẽptare ſeruabis
Abier illud quod nõ paru ꝓficiet:
et ad ferias quas abi ſuadebo? Ita
nẽpe nõ pauca t᷑ momẽta tꝑm redi
mes aduacãdũoſid eàcõi:qdã vt di
xi negoaanec audiẽdo qᷓdã alijs cõ

mittẽ do? qᷓ tua diꝗᷓ putaueis audis

aaſi8li q dãz accomõ ip̃i cauſe ↄpẽ
dio Kmĩando De qᷓoſidacõe hijs adð
dẽe cogito: h ſubalt᷑iꝰ ſane pnti libiꝛ
Atz h̊ ſit fis iſtius:?ne duplo te one
ret minꝰ ſuauis orõ: ſi ⁊ lõga fueit·

(Epgpliat liber pemm bi bernarbi.

Mapit ſev̈s liber ba bernadi-
Emoꝛ ꝓnmſſi mei q ecer
iam aliq; diu tẽoꝛ apuð

o ab ipſo abſoluere me
łſero Puderet dilanonis ſi m ↄlſa
us forẽt icuie aut coõtemptꝰ.nonẽ
ita⸗ Vz inadimꝰ vt ipᷣe nola tẽpꝰ
Jue · qͥd et ipi pene viuendi vſui vi

bebat᷑ indicere ceſſionẽ· ne dum ſtu

dijs. Cum ſaʒ dñs ꝓuocatus pcãs
nũs añ tempꝰ q̃dãmõ viſus ſit iudi
caſſe oꝛbẽ re in eq̃tate qdem h mi

ſuo non ſuo noĩ · Nõne dicũt ing⸗

nbꝰ vbiẽ deus eooꝝ? Nec miru.
cleſie filij/et qͥ xpᷣiano cenſent᷑ noĩe
ꝓſtrat ſunt m deſerto aut intft cti
gladio.aut fame cõſupti Effuſa ẽ
eõtentio ſuꝑ prapes. ⁊ dñs erratre

Facit eos in iuio ⁊ non in via Con

kao ⁊ infe liatas ĩ vijs eoꝝ pauoꝛ ⸗
meroꝛ et confuſio in pe nebnibꝰre
gum ip̃oꝝ. uã cõfuſi pedes anũos
anaũ pacẽanũcaanau bona⸗ Dixi
mꝰ pax et non ẽ pax ꝓm ſimꝰ bona
et eccr t baao · Cuaſi vᷣo temeitate
in ope iſto aut leuitate viſi ſumus.
¶Cucurtimꝰ plane ĩ eo non quaſi in
icertũ ſed te iubente ymmo ꝑ t deo

Euare ergo ieiunaumus et nõ a,=

pexit·humiliaunmnus animas nrãs
et neſauit. Nam in hijs ommbus
non eſt auerſus furoꝛ eiꝰ, ſeð 2 ma
nus eius extenta. Muã pagenter

interim⸗ adhuc audit voces ſaerie

gas et egipaos blaſphemantes
quia calide eaduxit eos vt o cederet
in deſerto⸗ Et quidem iudiaa domi
ni vera· Muis neſaat? Ad iudiaũ

tevir optie eugem⸗ vo

hocabyſſus tanta vt vidbear miehi

non ĩmerito pronunciare beatum qᷓ

non fuerit ſcandalizatus in oo ⸗ Er

quomo do tamen humana temeitas

audeat ᷑;ehendere⸗quod mumm⸗
comprehendere valet· RKecoꝛdemur
ſupernorum iudicõrum que a ſeculo

ſunt ſi foꝛte conſolacio ſit · Nã qui
dam ita dixit · Memoꝛ fui iudicoruũ

tuorum a ſeculo domnne et conſola
tus ſum liem dico igno tam nemini·
et nune nemini notam · Nempe ſie

ſe habent mo ꝛtalium coꝛda quoð

ſamus cum neceſſitate non eſt· ĩ ne

ceſſitate neſamus: Moyſes eductu
rus populum de terra egypt melio
tem illis polliatus eſt terram am
qñ ipſu aliter ſequeret᷑ populus ſolã

ſapiẽs f᷑rã? Eduxit eductos tñĩ ter

ram quã ꝓmſc rat non introduxit

Nee e quod duas tem ritat ĩput aĩ

queat teiſtis et mopiat: euentus

Omnia facebat dño iperãte dño

cooperãte opꝰ cõfirmiãt e ſequẽta
bus ſignis · Ded populus ille ĩquis
dure ceruicis fuit: ſomper cõtenco
ſe agens contra donnnum et moy

ſen ſeruum eiug Hene illi mereduli
2 rebelles hij ãt qᷣd? Iples méroga
uid me dicere opꝰ ẽ aͤd fatẽt ipi

Dico ego vnũ. Quid poterãt ꝓſi

cere q̃ ſemꝑ t᷑uerte bãt᷑ cũ ãbularẽt
Eñ et iſti totã viã ñ ẽdierẽt coꝛde
in egyptũ? ð ſi illi æaderut 7 pie
rũt ꝓpt᷑ miq̃t atẽ ſuã:miramur iſtos

æadẽ fãẽtes eadẽ paſſos Dʒ nuũqd li
loꝝ eaſꝰ adũſus ꝓmiſſa dei· Ergo

nee iſtoꝝ? NQeq; eĩ aliqñ ꝓmiſſiões

Si iuſtiee pᷣiudicãt di Et audi illud.
Pecauit bẽyamĩ adãgũt᷑ viq oꝰ

mee
ſpo
dai

uſpt

me

ik

pe
detz
Rt
n

4

ne

aon

nſch

peſie
quod

ine J

duchu
men)
lan
sleli
ſitr

857
dio
uin
ris
uncd
10),

ad vltionẽ.nec ſine nutu dei · Dem
qʒ ipſe preſignauit ducẽ p̃liatutis ·
Itaq; pᷣliantur fret: ⁊ manu validi
ori et cauſa poaori ⁊ qͥd hijs maius
eſt fauore diumo⸗ At quã ter tibil
deus in conſilijs ſuꝑ filios hommnũ⸗
Terga dedoè ſcerleratis vltores ſcæle
ris et paucoribꝰ plures· Szreeur

rũt ad dominũ et dominus ad eos

Aſcendite ĩquit aſerndũt denuo.⸗
denuoqʒ fuſi et confuſi ſut· Ita deo
primum quidem fauente.ſecundo ⁊
lubente iuſti iuſtum certamẽ in eũt
et ſuccũbunt Sed quo inferiores in
tertamen eo fide ſuperiores muenti
ſunt · Ruid putas de me facerent

iſti jet nunc meo hoꝛtatu iterato al
tenderent iterato ſut cuberẽt? Eñ

me auditent monentem terao tpe
te it᷑ etẽ opꝰin qͥ ſemel iã · et ſecũ
do fruſtrati forent. Et tamẽ yſrahe
lite vnam et alteram non reputãtes

fruſtratio nem terco parant et ſuꝑ

ant. Ded dicunt forſitan iſti. Vnde
ſemꝰ quoð a domino ſermo egreſ
ſus ſit · Que ſigna tu faas ⁊ vt cre

damug tibi · Non eſt quod ad iſta
reſpondeam perndum eſt vecũdie

mee/ ſeſponde tu pro me et pro te

ipſo ſecundum ea que vidiſti et au

diſtiet aut certe ſecundum quode

inſpirauerit deus Ded foꝛte mirais
me proſequi iſta. qui aliud ꝓpoſue
rãfacio non oblitus ꝓpoſitſe d q̊d
a ꝗpoſito non iudicẽ aliena. Nẽpe

de cõſideraaone vt memĩſermo m

iſta res. 2 egens conſiderauone nõ

mnnima· E& ires magnas a mag
mys conſiderati opoꝛtet.cui eque id

ſtudij vt tibi cõpent⸗ et 4 parem
ſuper terram non habes Si tu ſecũ
dum ſapienciam et poteſtatem da
tam tibi deſuper faaes ð hoc õ ẽ
mee humilitatis dittare tibi ſic vel
ſic fieĩi q̃tq; Duffiat inamaſſe opoꝛ
tere aliquid fieri vnde eccleſia coõſo

lertur et obſtruatur os loquenceũ in

iqua. PHec pauca viœ apologie di
cta ſunt vt ipſa qualiacũqʒ habeat
conſcienaa tua ex me vnde me ⁊2 te
pariter habeat excuſatum. Et ſi nõ
apud eos qui facta ex euẽtibꝰ eſti
mant certe apud teipfu. Perfecta
cuiqʒ z abſoluta excuſatio teſtmno
niũ cõſaẽcee ſue. Michi pronnnimo
eſt vt ab illis iudicer qᷓ dicunt bonũ
malũ et malũ bonũ ponẽtes lucẽ te
nebras et tenebras lucẽ⸗ Et ſi nccẽ
ſit vnũ fieĩi e duobꝰ malo ĩ nos mur
mur homnũ ꝙ; m deũ eẽ· Honũ m
ſi dignet᷑ me vn pro clipeo libẽs ex
apio vicẽ clipeiin me detrahennũ
linguas maledicas et venata ſpicu

ig blaſphemoꝝ vt nõ ad ipſu puemi
at · 2õ vᷣcuſo in gloriꝰ fieri vt nõ ir
ruat᷑ in dei gloria Cuis m der gloi
Aari in vocx illa⸗ qma ꝗpt᷑ te ſuſtmui
opprobtiũ opuit cõfuſio faaẽ meã.
loia m ẽ cõſoꝛtẽ fieri ᷣ c9 vox illa

æ obria ex ꝓbrãtũ t᷑ cccidert ſup
me Pac iã r̃currat ſtilꝰ að ſuã mat᷑i

am ? in ea ꝗᷓ ꝓpoſueramꝰ ſuo trami
te gradiat᷑ oraco Et primo qᷣdẽ ip

ſam ↄſidera conẽ qd dicã cõſidera⸗
Nõ eĩ id ꝑ oĩa qd cõtẽplaconẽ ĩtel
ligi volo d hec ad reru certitud mẽ

illa ad iqſicõeʒ magis ſe er gar

quẽ ſenſu pᷣt ↄtẽplacõ q̃dẽ diffim ve
rꝰetꝰqʒ intuitꝰaĩ de quacũqʒ re ſiue

apptehenſio veri non dubij. Cõſide
xaco aũt intenſa adĩu eſtigandũ co
gitano vł inte ano anim mueſtigan
tis veru⸗· Cuã ꝙ ſoleant indifferen
ter ꝓmuicem vſurpati. Jam quoð
ad conſideracoms attinet fructum

quatuoz vt occurrent tibi conſide

tanda teoꝛ⸗ te⸗que ſub te⸗que arca
tæque ſupra te ſunt · A te tua con
ſideraeo ichoet ne fruſtra extenda
tis in alia te neglecto · Cuid tbi
ꝓdeſt ſi vniuerſu mundum lſucretia
te vnum perdenst: et ſi ſapiens ſis/
de eſt tibi ad ſapienaam ſit binon
fueris · Euãtũ vero? Ut quidẽ ego
ſenſerim totum ˖; Noueris lieet oĩa
miſteria noueris lata terre alta celi
ꝓfunda matis ſi te neſaeris eris ſi
milis edificati ſine fundamento: rui
nam non ſtrutturam facens · Ruit

quið exſtruperis extra te erit ĩſtar

congeſti plurmis venns obnoxiũ⸗

Non ergo ſapiens qui ſibi non eſt
Dapiens ſibi ſapiens erit et libet
de fonte putei ſui prmus ipſe A te
proinde imcpiat tua conſideracõ nõ
ſolum autem et in te finiatur. Euo
cumqʒ euagetur ad te reuocs cam
tum ſalutis fruttu. Cu pamus ubi
tu vltimiis: Sume exemplum de ſu

mo omni patre verbũ ſuum et emit

tente et retnente Lerbum ruum cõ
ſideracio tua. Que ſi ꝓcdit non re
redat Sic ꝓgrediaturvt non egre
diatur⸗ Sic exeat vt non deſerat⸗
In acquiſicione ſalutis nemo tibi g
manioz vnico mat tis tue Cõtra ſa
lutem ꝓpam cogites nichil Minus
diyi contra? pret᷑ dixiſſe debueram ·
MRuicq̃d ſe conſideraciõi offerat q̃ð

n5 qmodo ad tuã ipſius ſaluteʒ per
tneat reſpuẽdũ Et hec tui cõſidera

ao in ta qdã diuidit᷑ ſioſideras · qᷣd.

q̃s· et q̃lis ſis · uid ĩ natura q̃s ĩ
ꝑſona q̃lis ĩ moĩbʒ Quid vᷣbi cauſa
hõ Quis/papa.ł ſumus pontife⸗
uab benignꝰ mãſuetus l qcqͥd ta
le · Cuãqꝙᷓ; primũ illud phicuũ ſit ma
gis ꝙ; apoſtolicũ ĩueſtigareæ· Attñ
ĩdiffimcnone hoĩs⸗ quã dicũt aĩal

kacionale moꝛtale ;d diligẽaꝰ ĩ tueĩ

ſi libʒ licʒ. Nõ ẽ quod tue. in eo aut
ꝓfeſſioni obuiet à digtan? ẽ vᷣo qd
ſaluti afferrti qat Na ↄſiderãt: duo
hect ſił rõnale moꝛtaleqʒis t᷑ exinde

occurit fruttꝰ · Ut 2z moꝛtale qͥd in

te eſt.rõnale huĩliet.⁊ rurſu ronale
moꝛtale ↄfoꝛtet. q d neutru neglec
tui erit hoĩ arcũſpecto. Si qᷓ adhue
pñs ↄſiderãda req̃rit locꝰtrastabũt᷑

ifra et foꝛte vtiliꝰ ex ꝓtiũ collaaõe

Nunc quis ſis. et de quo ſis factus
aduertẽdum · Quã quod diri de
quo id michi p̃teiundum putẽ: tue
poaꝰ reliquẽdum agniconi· Illudð

dico ĩdignum tibi atra ꝓfectũ a ge

de tãta aſſumpta ꝑfe ctioneę · Muid
in erubeſcas mnimus iĩue nim imag
nis?q̃ te coꝛdaĩis magnũ ĩ minns

exſtitiſſe 25 es oblitꝰprime ꝓftſſi

oĩis Qõ exodit mẽta ꝗᷓ ſubducta eſt
manuiih ne affcuũi qᷓdẽ Jp̃aʒ adð ſĩgu
la tua ĩpia iudiaaiiſtituta hẽre pre
ocuł ñ eit ĩvtile hec ↄſivracõ te fãt

honoris ↄtẽptorẽ ĩ honoẽ ip̃o Arʒ

ið magnum⸗ Non recædat a pecca
tote·clipeus tibi eſt· vel a ſagitta
illa- om cum in honore eſſet non
intellexit · Jo quere ergo tibi. Ab
iectus erã in domo dei mei. Ruale

fer
gut
exa
di
fon
pee
re
tael
tel
nin
s

tali
mu
ſenſe
ii⸗
ſoꝛt
ſte
tr⸗
lur

mdera
aͤd.
nisi
naſe
ahſip⸗
ſeidt
ſt ma
Nt
emul
Rdei
neoaut
dod
n duo
cende
leqdn
vronal⸗
neglet
aoue
tabit
haoe
ittus
nede
1 tue
agi
Ood
ia ing
jnind
uti
nſy⸗
nn.
juſ⸗
peeca
gittn
ewn
D
Du⸗

ſt hoc de pauꝑe ? abiecto leuai ſu
per gentes et regna. Quis ergo⸗
aut que domꝰ patris mei? vt ſedeã

excælſis ſublinnoꝛ· Sane qui mechi
dixit. Amnce aſc ende ſuꝑi?: amn cũ
foꝛte ſidit· Si imnꝰ muemar nõ eꝝ
pedit quidẽ. Cuieleuauit et deice
re poteſt· Sera qre la qmam eleua
ta eſt aĩa mea · Non eſt d bl diat
celſitudo/ce lſit: do maioꝛ. Illa dilẽ
mẽ intendit hec anmicũ probat· Pic
acãgamur · ſi nolimꝰ tãdem cum tu
bore nouiſſumũ lo cum tene re⸗ factũ
ſupiorem diſſimulare nequimꝰ· Ssʒ
enĩ ad quid ommmodis attẽ dendu
Non enĩ ad dom mandum oꝑpinoꝛ·
Nã et prep heta cum ſimilit᷑ leuare
C audiuit t euellas et deſtruãs et
diſperdas et edifices: et plantes.
Euid hoꝝ factum ſonat? Kuſticam
ſudoris ſcrmate quo dã· laboꝛ ſpiri
talis ẽxpri ſſus eſt. Et nos igit vt
multũ ſent amus de nobis in poſitũ
ſenſerimꝰ miſterii non donmmũ da

t⸗ Non ſu ego maioꝛ gpheta et ſi

foꝛte par poteſtate: ſeðd meĩtoꝝ nõ
eſt cõxacoο het loquert t bi et docx
teipſu:qni alios doe s. Puta te ve

lut vnũ aliquẽ de ꝓphetis An non

ſatis ad te et nimũ. Sed dei grã
es quoð es? Ctuid? Eſto quod pro
pheta Nũq uid plus ꝙ gheta? Si
Tapis eris ↄtontꝰ. meſura quã t᷑ mẽ
ſus eſt deꝰ Nã quod ampliꝰ ẽ à ma
lo Wiſcr ex ẽplo ꝓPphet eo Pſide re
non tã ad ĩpeitandu. ꝙᷓ; ad factitã
dum d tempꝰ requirit · Diſc ſcar
culo tbi opꝰ æẽ:non cœptro vt opꝰ

facas ghete⸗. Et quiẽ ille nõ reg
turus aſcendit h exſtirpaturus Pu

tas ne ⁊ ru mueias aliq̃d elaborãdũ
in agro dñi tui· Et plurimũ⸗2õ pla
ne totum quiuere emũdare ꝓphete?
aliq̃d filjs ſuis aplis quod agerẽt
reliquærut: ipſi aliquid parẽtes tuaii
tibi · Ved nec tu ad omne ſufficies·
aliquid ꝓfecto tuo relicturus es ſuc
cſtorieet ille alijs et alij alijs vſqʒ
in finẽ Circa vnde amã deniqʒ horã

oparij ocoſi arguütur et nnttütur

m v meã añeœſſores tui apoſtoli au

dierut quia meſſis quidẽ multa ope

rarij vero paua Patnã ᷑ vẽdicato
hereditatem Nã ſi fii9:2 heres vt
probes heredem: euigila ad curã: 2z
ñ ono toꝛpeasne et ᷑ dicat Ruid
hic ſtas tota die o coſus? lto m
nus optet muemiri aut delicijs reſo
lutum aut reſupmũ põpis.Nil hoxꝝ
tibi tabule teſtatoris aſſignãt· Sʒ
quid? Si illarũ teno re cõtentus ſis
curam poaus heredit abis et opã
ꝙᷓ gloriam et diuiaas · Hlandit ca
thedra Specula eſt. Inde demqʒ
ſuper intendis ſonans tibi epiſcopi
neĩe · nõ donnmü ſed offiau uid

ni locxtis in emnenti vnde omnia
pꝓſpectes: qui ſpeculatoꝛ ſuper om

ma conſtituetis? Eniuero proſpectꝰ
iſte ꝓanctum parit non ouũ⸗Ruo
modo enmm libet gloriari vbi oca
ti non licrt? Nec locus eſt ono:vbi
ſedula vrget ſolliatudo o mnium ec
cleſiarum · Nam quid tibi dimnſit a
liud ſanttꝰ apoſtolꝰ⸗. uod habeo
iquid hoc tbi do uid illiud? Vnũ
ſeo? Non eſt aurum neqʒ argentũ:
cum ipſe dicat.· Argentui et auri
non eſt nichi Di habere contigat.

vtere non prolibitu· ſed ꝓtẽpore ·

Sic eris vtens illis quaſi nõ vtens

Ipſa quidem quod ad animn bonũ⸗
ſpectat net bona ſunt. nec mala⸗
Vſus tamen hoꝛum bonus⸗ abuſus
malus.ſollicitudo peioꝛiqueſtꝰ tur

pioꝛ · Eſto vt alia quacuũqʒ raaone

hoc abi vendices· ſed non apoſtoli

co iure · Qec enim tbi ille dare · qd
nõ habuit potuit Ruod habuit hoc

dedit ſolliatudinem vt dixi ſuper ec

leſias. Nuũquid dñacuonẽ? Audi
ipfum/nõ dommantes ait in clerum
ſed facti foꝛma gregis. Et ne dictã
ſola humilitate putes: nõ etiam veĩ

tate vox dommi in euangelio⸗ Ae

ges genaum do minantur eozunm et

qui poteſtatem habent ſuper eos

benefſici vocantur. Et infert. Vos
autem non ſic . Planũ eſt. apoſtok
inteꝛdiot᷑ dnãtio. Igit᷑ et tu⸗ 2 tibi
vſurpare aude⸗ ant dommans apo
ſtolatuʒ. aut apoſtolicus dommatũ
plane ab altut ro prohiberis Si
vtrumqʒ habere velis perdes vtruz
alioquin nõ te exceptum illoꝛum nu
mero putes de quibus queritur deꝰ9
ſic· Ipſire gnauer̃t · ⁊ non ex me pũ
upes extiterunt. et non congnoui.
Pan ſi regnare ſine deo iuuat ha

et gloriam ſed non apud deum .

Alt ſiimterdum tenemus audiamꝰ
edictum · Rui maioꝛ eſt veſtrum
ait.fiat ſicut mmoꝛ ⁊ qui pꝛoœſſoꝛ
eſt · ſicut qui miniſtrat · forma apo
kca hec eſt · dommacio mterdiatur
indiatur miniſtraao. Mue 2 ↄomen
dat ipſius exemplo legiſ latoris qᷓ
ſecutus adiũ git· Ego aũt in medio
veſtrü ſum ſicut q̃ͥ inĩſtrat · Cuis ſe
iam titulo hoe ingloioſu putet · qᷣ ſe

pridꝛ dñs glorie pᷣſigniuit?: Merito

paulus gloiatur in eo dicĩ s. Miſttii
criſti ſut ⁊ ego Et addidit Et unnd
ſapiens dico plus ego in laborib9
plurimis incarcetibz hñdãcePin la
gis ſup̃ mo dũ in moꝛt: bʒ fæequeter
O pᷣclaꝝ mĩſterũ Ceuo id ñ gloro
ſius prineapatu⸗ Di glortiari oʒ foꝛ

ma t᷑ ſanttoꝝ p̃figit᷑. aploꝝ ꝓponmit᷑
gloia. pua ne t᷑ illa videt᷑· (Auis m
xribuat ſiliem fiei in gloĩa ſcoꝝ· Cla

mat ꝓpheta? m aut mims honorat⸗

ſunt aima tui deꝰ n mis cõf oꝛtatꝰ?

paiapatꝰ eoꝝ Clamat aplus. mãt

Abſit gloĩari mſiĩ cruc dni mei ih ü
riſti ; Hoc glorietis ſp opto oꝑtio
gñſe glorie.q apli. qd hete de
lege re ſibi · traſin ſe te t᷑ agnoſce he

ditatem tuã in ctiſti crucæ m laboibz

plurinis fe lix qᷓ dier re potuit plꝰom
mbzʒ laboàui Cloĩa ẽ h mlĩea ĩaneæ⸗

nil molle.mi re ſupinũ. Si laboꝛ erz
merces muitet Lnuſ q̃ſz enĩ ſe dm ſu
ũ laboꝛẽ acapiet Et ſi ille plus om
nib ꝰle borauit· nion tamen totũ ela

boꝛauit· Et adhuc loc us eſt · Exi in

agrum dommi tui et conſidera dili
gẽt᷑ hodieqʒ quãtis adhuc devetei

maledicto ſilueſcat ſpuns ac ebulis

E xi inꝙ; ĩmũdũ.ẽ enĩ ager mũdꝰ

isqʒ croditꝰ t᷑ Exii ilũ ñ tãq; dñs h

tãꝙ; villic9. videre⸗? ꝓcuàre vñ exi

gẽddes ratonẽ.Exi dixe ñ qbuſ dã
paſſibʒ tue ĩtente ſolliatudĩs.⁊ ſe lii

ate ĩtencõis Neqʒ eĩ p̃i q iuſſi ſut·
ire ĩ orbẽ vmũſu. oꝛbẽ ẽ cuierut· pñ

aa coꝛpis h mẽts ꝓuidẽtia. Et tu
leua oculos qͥſ dã ↄſideò cõis tueet

vide tegiones. ſi non ſunt magis
ſiece ad ig nem qm albe ad meſſem.

—

Cuã młte tu qs putaueras fruges
diligent inſpecte vepres potꝰ a
bunt · Immo ne vepres quidẽ an
noſe et vet᷑noſe arbores ſut: Dzʒ nõ
Efe tto fructift re:niſi foꝛte gladum
aut ſiliquaꝝ:quas poꝛt: maducant
Cuouſqʒ occupãt ᷑ram? Nõne ſi
exis et crrijs iſta.pudebit onoſa m

iacere ſecurim· Pudebit ſine cauſa

falerm apoſtolicã acœpiſce In hũe
quondam agrum: yſaac patareha
exierat?: cum ptimo te becca ocurrit
ei:et vt ſcriptura habet exierat ad
meditandu. Ile ad meditaãdum? tu
ad exſtupandum egtediais neæceſſæ
eſt · Tibi iam preerſſiſſe mebitacio
det tempus fanendi premanibus
i nunc heſitare inapias ib quidẽ
ſero: Ante iuxta conſilium ſaluato
tis ſe diſſe de bueras?:ante eſtimaſſe
opussmetui vires ponderaſſe ſapiẽ
tiam:meita comparaſſe ſumptus cõ
put.ſſe virtitumage ergo puta tẽ
pus putacioms adeſſe ſitamen me
ditaceon s preiuit · Si coꝛ mouiſti
mouẽda iam lingua mouẽda eſt et
manꝰ/ac ẽ gere gladio tuo gladio
ſpiritus quod eſt verbũ dei Cloriñ

ca manũ et brachiũ dextrum⸗ in fa

aendov indictam in nacõmbʒ: incre
pacones in populis. In aligando
reges eoꝝ ĩcõpedibdꝰet nobiles eo

rum in manias ferreis⸗ Si hec fãäs

honorificas miſteriũ tuumet te mi
niſtrum⸗ Non mediocris iſte pãa

patus. Exturbare ẽ hoc malas beſ
tas a mĩs tuis: quo greges tui ſe
curi in paſcuaedificant. Bomabis
lu posh ouibꝰ non domnaberis ·

Paſcndas vtiqʒ non premendas

ſuſcrpiſti Si bene conſideraſti qui⸗
ſishec te oportet facere non igno
ras:poꝛro ſaẽt ⁊ ñ faaæti:peccatũ
E ẽ Nõ es oblitꝰ vbi legeris Ser
uus ſaens voluntatem donmnni ſui⸗
et non faaẽs digna plagis vapula
bit multis Sic prophete ſic apoſto

li facti tabant· Foꝛtes fuere m bel

lo:non molles in ſerias. Si es apo
ſtolorum filius et prophetarum et
tu fac ſimliter. Vendica tabi nobile
genus ſinnlibus moribus·q;ò nõ ali
ũde no bile ꝙ moꝝ in genuitate? et
ſidei foꝛtitudine fuit. ꝓ hãc vicrrut
regna/oꝑati ſunt iuſticamadeptu

ſunt ꝓmſſionẽ· hoc cyrogphũ pat
ne tue hereditatisquo d tibi euolu

imus vbi inſpitias poꝛcionem ꝗᷓ te
ↄtigit Induere foꝛtitudinẽ 2 here

dit aſti · Poſſide fidẽ poſſide pieta
tẽ poſſide ſapiãʒ.i ſapiãʒ ſcoꝝ · ip
ſaũõẽ timoꝛ dni ⁊ hẽs q̊ùd tuu eſt· hẽs
Iſi defraudacuone ĩtegru pr̃nũ fun
dũu. p̃conſiſimꝰ fundꝰ9 virtꝰ eſt. bo

nus funòꝰ humlitas/ in quo omne
ædifiaũ ſpirituale conſtructũ creſcit
in templum ſanctũ ĩ domino · p hãc
eaam nõ nulli poſſedere ecam poꝛ
tas immicoꝝ. Rue enĩ virtutu eqʒ

pot᷑it demonũ oẽm Sbellaè ſupbiã

⁊ tyrãmdẽ hoĩm? Cetũ cũ oĩ ĩdiffe
rẽt᷑ pſone hec ſit qᷓdã t᷑tis foꝛtitudi
nis a fane imici neſao qͥ pactotñ
vis eꝰ maioꝛ ĩmaioĩbʒ ⁊ ĩclatioribʒ

claiĩoꝛ ↄprob at Nulla ſplẽdidioꝛ gẽ

ma ĩ oĩ pᷣ̃apue oꝛnatu ſumi põtifias

Quo eĩ ælñoꝛ cet᷑is eo in huĩlirate

appast illuſ toꝛ ſeĩo · Arguar foꝛ
ſitã d nõ ſatis prunis expliatis ꝓ
tibzʒ ĩ ſecundas neſao qmodo ſtilus

extuxłerit? deſcribere inchoãs qua
lẽ te oꝑteat eſſe? cũ nec dũ quis ſis
plemiꝰ exp̃ſſiſſʒ. Credo erubeſceres
in ſumo poſitũ apicæ videi hoĩez nu

dũ feſtinauit ĩdue iſigbꝰ ſuis · Abſz

hijs nẽpe eo defoꝛmoꝛ q́ illuſttioꝛ

pares · Nũquid p̃t auitatis ſupra

mõtem poſite abſcondi deſolaao?
Aut latere fumꝰ lucerne extncte

ſup̃ candelabru? Simea ĩtecto: rex

fatuꝰ ĩ ſolio ſedẽs · Et nüc audi con

ſliũ meũ min? fuaue h ſalutare MhH.

mſedes prima⸗ ⁊ vita y maligua

magloqua et manꝰ ocoſla: Sermo

mult? et fruct nullꝰ . wleꝰ grauis
et att9 leuis ingẽs actoritaset nu

tãs ſtabilitas· Admoui ſpeculum 1.

fe dus ſe in oo voltꝰ aguoſcat tu tuũ
gaude diſſimlẽ inuemei · Inſpice tñ

2Z tu ne foꝛte et ſi ſit vñ merito plac
astibi eciã in quo diſplicere debeas
non deſit. Vo lo glorieris teſtinoio
cõſcae h non minꝰ vt eo dem iß5ßo
humlieis Rara vor nichil m cõſaꝰ ſů

Caucoꝛ in boms abulas. ⁊ ſi mala

nõ lateãt · Cuão brẽ vt dixi noueis
te inteꝛ anguſtias que non deſunt
fruaris cõſaencie bono.magis aũt
vt ſaas quid deſit abi NHam cui nõ
deſit · Paa illi deſut qui nil ſibi deeẽ

putat. Nuid ſi ſumꝰ põtfex ſis Nã
nfimum noris eſſe⸗ ſi ſumũ putas
uis ſumꝰ?? Cui addi ñ poſſit Gra
uit᷑ erras ſi te illũ exiſtnnes⸗ abſit.
Nõ tu de illis es, qui digtates vᷣtu
tes putãt Cibi añ exꝑta vᷣtꝰ· quã⸗

illam ſentenaã alnſz qui diumis co

s qᷓa ſumus pontifex ideo ſumꝰ?ꝭ⸗

ſi honoribʒ ñ timuerunt/ vbi graea

nabugo donoſcz · Allexãdro · at hio
cho herodi. Tu vero cõſidera nõ cõ
ſumacione ſummum te dia ·˖ ſed com
paracone⸗ Nec me putes compa
ratione dicere metitorum ſedemſte
tiorum. Dic te exiſtimet homo vt
mimiſtrum xp̃i:et quod abſq; pre iu
dico cuiuſpiam ſanctitat s dix eũ:
ſummum plane inter mimiſtros Ali
as nit te ad ſummum velnn non pu
tare ſummum aut velle putari ante
ſs Nam quomodo profiaS. ſi ia
ſuffias t bi Non ſit proĩde tibi aut
pigrum veſtigare quid deſit à fate
ri quod deſit vere cundum Loquere
et tu vocr antecrſſoĩs tui non quod

jã acerperm aut ia perfectus ſim·

Et rurſum Ego me non arbit roꝛ ap
prehendiſſe: hec ſaenca ſanctoru⸗
hec longe ab ea que inflat hanc qui
lor m hunc nemo vmq ſepiens ſub

terfugit . Eſt quippe me dionalis do
loꝛ per quem ſtupoꝛ ille letalisaĩn

duri et inpenitents excluditur. Et
ideo ſapiens qui dicxre petuit· ⁊ do
loꝛ meus ĩ cõſpectu meo ſemꝑ Nũc
reliquie iã re petende ſi que ſut loa
illiꝰ a quo paulo añ diuertimꝰ Age

indagem? adhuc diligẽaꝰ quis ſis
quã geras pro toempore videliet p
ſonã m eccleſia dei- Quis es? Dac
dos magnus. ſummus pont:fix TCvu
princps epiſcopoꝝ Cuheres apo
ſtoloru · Cu primatu abel. guberna

tu noe, pãarchatu abrahã⸗ oꝛdine
melchizedech digtate zon auctoita

te moyſes iudicatuſ amuel ptãte

petrus vnct ione xpriſtus · Tu es

tto p⸗
wibt
ttifi
fner

luxt
nudin
votat
Atat
inh

iͤthio
not
ndion
eong
dmſte
mo yt
Ppau
dreu;
Mi
nonpo⸗
nante
asſii
nbiaut
tiaͤfate
ocpere
dnquod
fm.
uwꝛap
ncton⸗
nequi
ſd
nsſb
s de
Saimn
de⸗ tt
t, d
ſt loo
1
zsfs
lath
3tve⸗
ef; 4
“
Nrmd
None
totti
hin
Cuc

rui tradite clauescui oues tradite
ſut. Sũt quidẽ ⁊ alij celi ianitores.
et gregũ paſtores.h tu tato glorio
ſiꝰ.qᷓ to et differẽeꝰ9 vtrũq; p cete
ris nomẽ hereditaſti: NHabet illi aſ
ſignatos greges·ſinguli ſingulos
tibi vniũſi credite⸗ vnus vmi· Nec
mo do ouiũ: et paſtoꝝ tu vnꝰ oim
paſtoꝛ vnde id ꝓbem queris? Ex v
bo dñi C ui enĩ ñ dico epiſcoporum/
ſed etiam apoſtoloꝝ ſic abſolute et
indiſcrete tote vmnſle ſut oues? Si
me ĩq̃t amas petre. paſter oues me
as⸗Euas? Jui⸗ vel ilnꝰ populos
cuitatis aut re gionis · aut terte vᷣg
mẽ Ques meas inquit· Cui nõ pla
nũ ñ deſignaſſe aliqs ſed aſſignaſſe
0 mnes.⸗ ichil excipit᷑ vbi diſtigui

tur michil⸗ Et foꝛte preſentes teteri

diſapuli erant tum cõmittens vni
vnitate m omnibz ↄmendaret ĩ vno
grege ⁊ vno paſtore ſe cũdum illud
vna eſt coluba mea. foꝛmoſa mea:·
ꝑfetta mea: Vbi vnitas ibi ꝑfect io ·
Reliqᷓ numer: ꝑfectionẽ. non habẽt
h diuiſionẽ· recædentes ab vnitate ⸗·
Inde ẽ quod alij ſinguli ſigulas ſoꝛ

nut ſut plebes ſaentes ſacramẽtum
Heniqʒ iacobʒ q̃ voõbat᷑ colũpna ec
ãe vna tõtentꝰ iheroſolmitana pe
tro vniſitatem cædẽs · Pulchre ve
ro ibi poſitus eſt ſuſctare ſe mẽ defũ

tti fũs vbi oceſus ille· Nã diet 9
frat᷑ dñi: poꝛro cædente dñi frẽ· q̃s
ſe ingerat alt᷑ pet᷑ progatiue? Ergo
iuxta canones tuos alij in ꝑtẽ ſollia
tudims tu in plenitudine poteſtatisg
vocatus es aliorum poteſtas œrts

artatur limitibus: tua extenditur 2

in ipſosqui po teſtatem ſup ex alios

atccperunt· Nõne ſi cauſa exſtit᷑it
tu epiſcopo celum claudere tu ipſum
ab epiſcopatu deponere æcã trade
re ſat hane potes? Stat ergo in cõ
cuſſum priuilegium tuum tibi tã in

datis clauibus ꝙᷓ in onibus comen

datis · Acape aliud qd nichilom

nus prerogatiuam confirmat tibi.
Hilepuli nauigabant et dominus
apparebat in lictorequoðq; iocun

dius erat in coꝛpore rediuiuo.Sa

ens petrus quia donnnꝰ eſt: imn ma
re ſi miſit · ⁊ ſit venit ad ipſumalijs
nauigio vemient bꝰ. Quid iſtud?
Nempe ſignum ſingularis pontiſi
cij petri· Vt per non nauẽ vnã· vt
cæteri quiqʒ ſuã h ſeculũ ipſum ſuſc⸗
perit gubernandũ Mare eni ſeculãũ
eſt.nauis ec cleſie Inde eſt quod al

tera vice inſtar domini gradiens ſu

per aquas.vnicum ſe xpᷣi vicaruim

deſignauit qui non vm populo ſed

cunetis preeſſe deberet Siquidem
aque multe populi mult Ita cum

quiſqʒ ceterorum habeat ſuam tibi
vna comnſſa eſt grandiſſima nauis
facta ex ommibusipſa vniuerſalis
eccleæſia.toto oꝛbe diffuſa En quia

es ? ſed noli obliuiſa eram quidd
Nam ⁊ ego non ſum oblitusid ma
pronnſiſſe .· repetiturum in opoꝛtuni
tate· Muã opoꝛtune cum eo“ quis
es eciã àͥ añ eras cõſideras Quid
dico eras.⁊ nũc es? Quid deſinas
intueri d non deſiuiſti eſſe? Vna ſa
ne conſideratio eſt quid fueis et qᷣ d
ſis Nãâ q́s ſis factꝰ ala. Nõ oʒ vt
iſta ext ẽdat illã ĩſcrutinio tui. Es ei
vt diri adhuc d eras et nõ minus

hoc es · ꝙᷓ qd factꝰ es poſt foꝛte er

magis· Deĩq illud natus esmutu 2

atus hoc non m hoc mutatus

Non reiectum illud ſed iſtud adiee
tum trattemus vt rmqʒ ſimul nam
vt prefatum me memm collocate

rxmuicem ambe res vt liores fiẽt.
Dixi ſupra conſiderãta quid ſis na

turam orcurzere qua eſt homo.
Nam homo natus es, poꝛro per

tunctat: quis ſis. perſone reſpon

debit nomẽ quo d eſt ep̃e. qd quidẽ

factꝰ·non nat ꝰ es.qͥd nibi hoꝝ vide

tur ad puꝝ eẽ tui paapaliꝰ ptinere

quod factꝰ an qd natꝰ Nõne quod
natꝰ ? Moc ergo cõſulo tibi. cõſides
maxie q́d maxiæ es hoiem videliczʒ

qlis natꝰ oʒ attendas ſi nõ vis tue

conſideracioĩs fcrũ et vtalitate frau
darie Tolle ꝓinde hereditaria hec
ꝑiʒomata pñt hec dia folia qᷓbꝰ te

gebãt ſe prim pẽtes vl veſtis laba

lis ex folijs cõterta ſiue femoalia

ab ĩiao maledeã.Diſrupe velamẽ
folioꝝ œælãaũ ignomĩam non plagã
turãcuũ. Dele fucũ fucaas honoris

huiꝰ. et male coloàte nitorẽ glone.
vt nude nudũu cõſideres⸗ qᷓa nudus
egreſſis es de vtero mãs tue Nũq̃d
ifulatꝰ?? Nuũqᷓd micãs gẽnns à floĩ
dus ſcricis: aut coronatus pẽms⸗ 3

ſuffarcomnatꝰ metallis? Di cũcta hec

velut nubes quaſ dã matutias ve

loci᷑ traſeũtes ⁊ ato ꝑtrãſituâs diſ
ſipes ⁊ eyſuff les a facie cõſideraco
ims tus occurtet tibi homo nudus 2z
pauper ⁊ mſer ⁊ nnſeàbilis·homo
dolens quod homo ſit erubeſcns

quod nudus ſit · plorãs quod natꝰ

ſit· murmurans quod ſit natus ho

mo a9 labotem non aò honotem⸗
homo natus de mul re ⁊ ob hoc iũ

reatu breui viuens tempore. Jdeo
qʒ cum metu repletur multig nnſe ti
is · et propterea cum fletu et veræ
multis quia coꝛporis et anime ſił
Cuid enmm calamta vacat naſœn

ti in peccato fragili coꝛ pore.et mẽ
te ſteril? Vere ergo repletis cui m

fimtas coꝛporis et fatuitas coz
dis cumulatur traduce ſoꝛtis moꝛ
tis addictione Dalubes copulavt

togitans te ſi mmum pont:ficrm at

tendas parte r viliſimum anreem
non fuiſſe ſe d eſſe · Inntetur cogita
no naturam · inntetur 2 quod digni
us eſt auctore m natuc ſum ma pyma
qʒ conſc aans. Nõne natura in per
ſona hom ms · vili ſimo · vite ſpira
tulum colligauit Nnone auctoꝛ

nature in ſui ꝑſe na verbum dqmum

qʒ cotom pera uit? IJta t bi ſi me foz
q3 P

mam tã de noſtre ↄcreacnone orgi

nis · ꝙᷓ de ſacramento redempcõms

vt altus ſedensnõ alta ſapiens ſis
ſed huilia de te ſenaens humlibus

qʒ conſenaens· Pre inde ſi conſide

ras quantus es cogita etiã qualis

et maxime hec te conſideraco tenʒ
in te nec ate auolare ſunt non am
bulare ĩ magnis neqʒ in mrabilibꝰ
ſuper te in te conſiſtito · Non in

fra deia non attolli ſupra non eua
dere in longius non extendi in laa
us Tene mediũ/ſi ñ vis ꝓꝑdᷣe mo dũ

locꝰ mediꝰ tutꝰ ẽ Mediũ. ſe des mo
di et modꝰ virtꝰ. mnẽ extra mo
dum manſionem ſapiẽs exilium re
putat ꝓptea nõ ẽ illi habitare in ion

S0 àà d vlt ra modum ſit. ne in laco

ſohm⸗
hoed
Ro
unſet
avere
ummeft
enaſan
utmi
stum
s toꝛ
ds mo:
Püarte
ſamet
anteem
rtogta
ddign
maynd
unmper
iryr
:
mun
nelor
begi
tons
ns ſs⸗
us
torde
ncotin
t nonen

gbilt
ſyonn
rone
Ambe
eN
nd
And
un te
mien
n

quidem quodð extra ſit poꝛro nec in

alto vei ymo quod alte rũ ſup alteꝝ

infra ſit· Demq; et longitudo ext᷑

nmmũ habere ſelet et dylatio ſaſiu

ram et altitudo ri inam/et ꝓfũdum

abſeꝛꝑtacionẽ. Mico hec plamus·

ne me putes ea loqui que apoſtoiꝰ
cõptehendere hoꝛtat᷑ cum ommbus
ſanttis longitud inẽ lat: tudinẽ ſubli
itate m et ꝓfundũ.quod altenus
etit et diſputaaoms ⁊ tẽꝑis · Nũt
aũt longũ dico cũ ſibi homo longio
rẽ ꝓnnttit vitã. latũ cum ĩ ſupfluas

ſe plus preſunnt ꝓfundum cũ plus

ſe deiat. ui igit longa ſibi metiẽ
tẽꝑa nõne vere mgre dit᷑ iter exłmi

nij tranſiẽs vite termmnos ꝓfundio
ti ſolliatudine · Inde eſt quod homi
nes quod in pre ſent a ſeſe exules ꝑ
obliuionẽ in alia ꝑ in anẽ ſe llictudi
nem mngrant ſe cula non profutura
ymmo nec futura. SVmilt᷑ amimus

diſcentꝰ in multa mults lacxtet᷑ cu

ris neceſſe eſt· Nẽpe ĩmoderata ex

tenſio extenuanonẽ et extenuaco
nimia ſaſſionẽ faet.] am vero alta
pſumpcio quid mſi ruinoſa pᷣapita

o legis namq; ante ruinam eral
tabitur coꝛ Euid ẽ ere gio ne ninmme

puſillanim tans deiectio⸗ mſi deſpe

rata quedam abſoꝛpeõ? In hãt foꝛ

ts non deit tur pr dens longiocisvi

te non abducetur in er rto modeſt9

modera bitur curas temperabit a ſu
perfluisnon de eĩt neerſſarijs poꝛ
ro iuſtus alaora ſe non preſumet h

loquetur eum iuſto Si iuſtus fuero
non leuabo caput · Tuergo in hae

conſideraaone tui caute ambules et

tota equitate verſeris/ vt nec plus
vero t᷑ tribuas nec plus iuſto pcas
Poꝛro plus vero tribuis nõ mo do
arrogando tabi quoð non habes bo
num ˖ ſed quod habes alſcrib endo⸗
Ligilanter diſcerne· qualis ex te et
qualis ſis dono dei · et non ſit in ſpi
ritu tuo dolus· Erit autem niſi fideli
ter parciens: tua tibi⸗ que ſut dei.
deo ſine fraude reſignes. Ex te ma
la. bona a domino eſſe perſuaſum ti
bi non ambigo Sane meer conſide
randum qualis ſis etram qualis fue

tis àd memoriam teuocandum con

ferenda poſteriora priortbꝰj. Oro
feceæris ne in virtute in ſapiencia in
inte llectum ſuauitate morum: An
ab hijs foꝛte. quod abſit deſeceris.
paaentioꝛ ſis. an inpauentioꝛ. ſoli
to iracundioꝛve leuioꝛ inſolẽtioꝛ an
hummlioꝛ. affabilioꝛ an auſterioꝛ exo
rabilioꝛ ã diffialioꝛ puſillioꝛ ammo
an magnaĩmoꝛ ſeuerus magis an
pluſculum diſſolutꝰ timoratioꝛ⸗ an
foꝛte fidenaoꝛ ꝙᷓ opoꝛtet. Quam
latus tibi patet cãpus in hot gene
re conſiderandi · Memoꝛ ego pau
ca. veluti quedam ſem inatia prof?
rens non tamen ipſe ſerens ſed dãas
ſemen ſerenti · Opoꝛtet innoteſcat
tibi ʒelus tuus: clemẽaa tua.diſere
ao quoq; moðderattix earudem vir

tutum. qualis videlicet ĩ donandis

in iurijs qualis ſis in vlaſcendis
quam in vtroqʒ prouidus modi lo
a temporiſqʒ obſeruatoꝛ Proꝛſus
conſideranda tria hec in vſu virtu
tum harum ne non ſint virrutes ſi
pᷣter hee reperiãtur · Nẽpe eiꝰ moi
non natura vᷣtutes h vſus fãt · ?q

ex ſe indiſt etenter eſſe noſcuntur⸗
Tuũ eſt aũt abutendo ⁊ tõfundẽ do
facere viaa/ aut bene oꝛdimnateqʒ
vtendo virtutes. Solẽt diſcrecõis
oculo caligãte alterutru ſibi preri
pete loca terminos occupare poꝛro

caligims due ſunt cauſeira ⁊ molli

oꝛ affettus · Js iudicij conſura enar

mat illa pre apitat· uomõ ab al
tero non peric litatur:aut Pieeae cle
urbatus

mentie aut zʒe li rectitudo?
pre ira o culus clementer mil intuet᷑⸗
ſuffuſus fluxſa quadam et muliebr⸗

molliae aĩ wltus rcũz nõ vidz. õ
gis innocẽs ſi à pumas eũ cui forte
parcendum eſſet aut parcas ei qui
fuerat puniendus In tribulaaoni

bus quoqʒ qualem te inueneris no
lo diſſimules Si conſtantem ĩi tuis
condolentem in alienis: gaude. RKã

tordishoc Eregiõe peruerſiſſimi eñ

inproprijs deprehendaris foꝛtaſſe
ipadens mĩme tamen in alienis cõ
pacens ſencaaris · Muid in proſpe

reis. Nichil ne eſt quod conſideracõ

nem ſolliatet? Et vtqʒ ſi diligẽter

attendas ꝙ rarus ſemper extiterit

qui non vel modice in proſperitate

amimũ relaxatit a cuſtodia diſapli
na: Cuando hect in cauts non fuit

ad diſaplinaʒ· quod ignis ad cerã⸗

quod ſolis radius ad miuem vel gla

nem? Sapiensdauid ſapienaoꝛ ſa
lomon fuit. ſed blandientibz nimis
ſeculi rebus alter ex paꝛte alter ex
toto deſipuit · Chagnus qui inadẽs
in aduerſa non exadit vel parum a
ſapiencia net minoꝛ cui preſens feli
atas ſi arriſit non irriſit· Muãc fa

eiliꝰ iueneis ꝗᷓ ſapiẽciã retnuert cõ

traria ſiue Foꝛtuna ꝙᷓ qni propiaa

non perdiderunt preſtrendus ille⸗

et magnus eſt cui inter proſpera ſal
tem tiſus indecæentioꝛ⸗ aut ſermo in
lencoꝛ.aut ĩmoderacioꝛ curaveſtis
vel coporis non irrepſit. Et ſirette

ſapiens hoꝛtatur ſapienciam ſcribi

in ono cauendum et in ono ocum ẽ
fugienda proinde ocoſitas mat᷑ nu
garum nouerca virtutum⸗ Idter ſe
culares nuge ſunt/ĩ ore ſacrdotis
blaſphenne ; Interdum tamen ſi m
cndant ferende foꝛtaſſis et re fe r de
nũꝙ; · Magis inte ruem ẽdum caute
et pri dent er nugaatat· pror. mpẽ
dum ſane in ſerium quid. quod non
modo vtliter ſed libenter audiant
et ſuper ſe deant ocoſis Conſecraſ
hos tuum in cwaogelio tahbꝰ iam

apeire illiatu maſſueſc re ſacralegi

um eſt Labia ſacerdotis ait cyſtodi

unt ſapienaam. et legẽ requirũt de

ore eius non nugas profi ctto vel fa
bulas. Verbũ ſcurile q;d facrti vrba
mi ve noiĩe colorãt ñ ſufficit ꝓegnari

ab ore procul ⁊ ab aure relegandũ.

fede ad cathirnmos moucĩis ſe diꝰ mo

ues. poꝛo dthẽ à der hẽt ẽaudiẽ q̃d

hoꝝ daßpnabili?ſit nõ faale dixet⸗
e auaica non ẽ· qd tuũ fatigẽ in
tuitũ cũ pecuĩã tãq; paleã dicaishrẽ

Neõ ꝓꝛſus nõ ẽ. qd ñ ninꝰ ſe pe nec

noxie nnnꝰ ĩſideaĩi iudicãt bꝰ ſoh de
q̃ maxie q̃d ĩ tua lateataↄſeẽcialate
re te noli · Quid illud ſit quers? ae
repao ꝑſonaꝝꝶ. Non pui te reũ pcã
exiſtimes ſi faces pccõꝝ ſumis· ⁊ ñ

poaus cauſas iudicas meritorum

Eſt item viaum cuius ſi te imunem
ſentis. inter omnes quos noui⸗ ex·

fam
R
mn

guas
oꝛbe⸗
eme
tti v
Oi⸗

neiuſ

kien
etinf

pia
le⸗
Aſal
ron
ars
iree
ſtabi
uni
en
terſe
dets
mkm
Kude
Caute
anpe
dnon
diant
ſen
torn
talgi
ſtodi
t
elt⸗
etba
ndi⸗

9m.

did
deero⸗
egin
nshi
net
gen
50,
i
6
N
nem

Hijs qᷓ cat hedras aſernde ẽt ſe de bis

me iudicæ ſolitaiꝰ qᷓa verauter ſingu
lariterqʒ leuaſti te ſup̃ te· iuxta ꝓ
phetã faalitas credulitats hec ẽ eꝰ
callidiſnẽ wlpecule magnoruũ nem

nẽ cõperi ſets cauiſſe verſuaas In

de eis ipſis ꝓmchilo ire multe⸗ inde
innocntũ frequens addictio ẽ. In
de pᷣiudicia ĩ abſentes. ratuloꝛ aãt
tibi net enĩ aſſentaaoĩs apud te ve

reoꝛ incurrere notã gratuloꝛ inq;

ſidere te vſqʒ adhuc abſqʒ hoꝝ õmu

quere la multa an er ſine culpa tu vNi

ders ; Nunc ad ea que ſub te ſunt .

cõſideraeo intendẽda At alterius
pñ̃apiũ hoc ſi quidẽ tuis occupaao

mb ſermo breuioꝛz ↄpetẽtioꝛ ẽ⸗
¶ Explicit liber ſcdus Inapit aus⸗

Ajnis ſuꝑions libri huic

pũcpium ponit· Itaqʒ

oꝛb in oꝛbem vmũſum dictũ ẽ
illis⸗ Ipſi vero vendentes tumtas
emere gladios · ignitũ eloquiũ et ſpi

rnitũ vehemẽtem arma potẽcia deo

uo nõ venerut victotes ĩclin filij

excuſſorũ? RQuo non ſagitte poten
nũ aeute cũ carbomibzʒ deſolatorijs?

Et quidẽ ĩ omnẽ trã exiuit ſonꝰ eoꝝ
et in fines oꝛbis terre verba eori.

enetrabant et intendebant vex

iuxta ꝓmmſſum illiq cõñn
derada que ſub te Eue
mnam ſint illa non eſt quod a me que
rẽdu putes ſacrrdotu opt: me euge
nirectiꝰ foꝛtaſſe que non ſint qᷓras
Orbe exeũdũ ei qui foꝛte nolet ex
plorare que non ad tuã ꝑtinẽt curã
Parentes tui deſtinati ſut non ali
quas regiones. ipſum debellaat

ba illa cenſa igni quẽ dñs miſit in
kram. Occumbebant ſtrẽnuiſſimi
bellatoæs. ſed ſuccũbebant· trꝛium
phabant et moꝛtui · Neimis confoꝛ

tatus eſt pricpatis eorum. Conſti
tuti ſut pricpes ſup̃ omnẽ terram.

Eis tu ſuccœſſiſti ĩ hereditatẽ Ita tu

heres.et oꝛbis hereditas. At qte

nus hec poꝛco te contigat. aut ↄti
geit illos /id ſobria ↄſide racione pẽ
ſandũ⸗Nõ enĩ reoꝛ ꝑ omnẽ modu.
h ſane dãtenꝰ Vt michi videt diſ
pẽſaco t᷑.ſuꝑ illũ ẽdita eſt nõ data
poſſeſſio Si ꝑgis vſurpare et hãt
cõtradiot t᷑ qui diat. Meus eſt oꝛ

bis erari et plemitudo eius. Nõ tu

ille de quo ꝓheta. Et eit oĩs terra

pvroſſoſſio eiꝰ· Crit? hie eſt qui poſ

ſeſſionẽ ſibi vendicat et iure creata

oniset merito redẽpeõnis et dono

pateis · Cui eni alt eri dictũ ẽ poſtu
laa me ⁊ dabo tibi gentes heredita

tem tuã et poſſeſſionẽ tuã emnos

terre? Poſſeſſionẽ et domium cede
huictu curam illius habe pars tua
hec· vltra ne extẽdas manũ Cuid

mquis? Non negas preeſſe:2 domi
nai vetas? Plane ſit. Quaſi non

bene preſit · qui preeſt in ſolitudine
Nũquid non et villa villico et par
uulus dominus ſubiertus eſt peda
gogo? Nec tñ ville ille. nec is ſui
domini · dominꝰ eſt. Ita et tu preſis
vt prouideas: vt cõſulas vt procu

res. vt ſerues. preſis vt proſis.p̃
fſis vt fidelis huꝰ·z prudẽs quẽ ↄſti

tuit dominus ſuper familiã ſuã Ad

q̃dẽ Ur des ill eſca ĩtpe⸗ hẽ vt dil

pẽſes. ñ ĩpes H'fac z dñaĩ affcẽs

ne hoĩ hõ· vt ñ dñet᷑ tii oĩs ĩiuſtiaa

At latis ſupz id intimatig ſupꝛa cũ
Is ſis diſputare addo tamẽ z hec⸗
nã nullũ tibi venenũ ⸗ nullũ gladiũ

plus formido.quã libidinẽ dñandi

Certe vt multi tibi tribuas.ſi mul
tum deceptus non es nil te exiſti
mas plus accpiſſe a magnis apo
ſtolisRe coꝛdare nunt vodas illius
ſapinetibus et inapientibus debi
toꝛ ſum Et ſi non indebit am tipſam
ernſes⸗ hoc quoqʒ ſimul memento
bebitons moleſtum nomen ſeruiẽ
ti poaus qᷓm domin anti cõgruere.

Deruus in euangelio audit quan

tum debes domino meo⸗ Ergo ſite
agnoſas ſapientibus et mſpien
tibusnon dñatozem debitoꝛem.
curãdũ ſumoꝑe tibizæ totavigilãaa
ↄſiderãdũ quũo ⁊ q̃ñ ſapiũt ſapiãt/
2 q̃ ſapiũt ñ deſpiãt·⁊ qͥ deſipuere
re apiſcãt. At nullũ genꝰ iſipiẽtie
infidelitate vt ſic loquaꝛ ĩapiẽciua
Ergo ⁊ꝛĩſidelibꝰ debitoꝛes iudeis.
grens ⁊ gẽtilibꝰ. Interẽ ꝓĩde tua-
dare oꝑã quã poſſis:vt ĩc reduli cõ
uertãt᷑ ad fidẽ · vuñſi nõ auũtãtur⸗ aũ

ſi reuertãt᷑. Doꝛro pũſioꝛd inẽt᷑ ad

rãtud mẽ.ꝑꝓũſi ad veitatẽ reuocẽt᷑ ·
Subüſoꝛes in victis rac onibꝰ coñ
luicãt᷑ vt vel emẽdent ipſi ſi fieri pᷣt
velſi ñ· ꝓdãt auctoĩtatẽ facutaltẽ
qʒ alios ſubũt endi.· on oĩno ⁊ ab
boc ĩſipiẽ aũ gñe peſſ imo t᷑ diſſimu
landũ⸗ Hito aũt heretices ſaſmat
eosqʒ; na hij ſut ſubuſi 2 ſubuͦſores.
tanes adſaſſionem. vulpes ad frau
dem⸗ Erunt ineꝙ; eiuſmodi mayime
hio ſtudio aut corrigendi ne pere
ant aut ne perimant cohercendi⸗
Eſto de iudeis excuſat tempus ha

neliu .⸗

bent terminum ſuum qui pꝛeuenien

non poterit Plenitudmẽ gencum

preire opoꝛtet: Sʒ de ipſis genti bʒ

Aquid reſpondens? Immo q; d tua cõ

ſideracio reſpondet tibi percũctan

u ſic. Muid viſu eſt pateibʒ ponere

methã in euangelio ⸗ vᷣbum ſuſpen
dere fidei donec mfidelitas durat⸗

NMua racone putamꝰ ſubſiſtit velo
ater currens ſermo dei? Quis per
mus inhibuit hũc ſalutarẽ curſum?
Et illis cauſa forte ꝙᷓ; neſamꝰ aut

necſſitas potuit obſtitiſſe nobis ꝗᷓ

diſſimulãdi rano eſt? Qua fiduaa⸗
qua cõſaẽaa xpᷣm vel non offerimꝰ
cis q̃ non habent? An veritat ẽ dei

in ĩiuſticra detinemꝰ· Et qdẽ qñqʒ p

ueniat plenitudo gẽoũ neœeſſe eſt.

Exſpectamꝰ vt in eas ĩadat fides?

Cui cedere caſu contigit? Eũo cre

dent ſine ̃dicante? Petrus ad coꝛ
hüippus ad eunuchümſ
ſi ſunt · Et ſi exemplum recuneus

quetimus⸗ Auguſtinus a beato

gre goꝛio deſtinatus eſt foꝛmam fi
dei tradere angelis · etde hiys tu ita

tecũ⸗ Ego addo et de pertnen

ca grecorum qui nobiſcum ſunt
et non ſunt iuncti fide⸗ pace diui

ſi ⸗ qᷓmꝙ; et in fide ipſa claudicaue

runt a ſenntis rectis · Et item de he

reſi que clã pene vbiq; ſerpit· apð

aliquos ſeuit palam. Nam par
uulos eccleſie paſſim et publice de

lutire feſtinat? Queris vbi hoc ſit?

Veſtri qui terram auſtricam ſepe vi
ſitant · Et ecce hij ſaunt et poſſunt
bicẽre tibi. Eunt et redeunt per me
dbium illorum aut tranſeunt ſecus

Sed quid boni adhuc cũ ill egeũt

enan
geen
iͤtni
lamen
heue
Am

abu
pah⸗

ſud⸗
liea
paa
alia
nbſa

itine
1 9
dz

neirne
ginaum
gennh⸗
Rtac⸗
ercücan
Pponn
n ſiſpen
Sdure⸗
ſtt velo
Quispe
turſum
ſamgaut
nobsi
5 duaa⸗
oſfeemg
aratid
gig⸗
neſſecſt
Neßdes;
Mocx
345co:
hünt
anaus
beade
mun
rsumn
perdnen
m ſint⸗
poct duu
udicue
endehe
nt⸗ ͤ
n
læ .
e
pev.
oſnt
erm
ſecs⸗

nec dum audiunmmꝰ. Et foꝛſitã audi
uiſſemꝰ niſi pre auro hiſpanie ſalus
populi viluiſſet. Tuũ eſt et plage

huic remedium p rouidẽ · SVz eſt inſt
pientia que ipſam qͥ iam prope mo
dũ ſtulta fet ſapiẽcam fidei Euo
modo et ipᷣam cat ho licã pene totã
hoc üurijs infeat · Nã dum et in ip
ſa quiq;ʒ que noſtra ſunt queim fit
vt inuicem mmuidẽces ĩuicæm prouo
tantesexcercramur ad odia aĩme
mur ad miutias armemur ad lites-
cauillemus ad dolos ſeramur ad de

trattiones prorupamus ad maledi
eta oppemamur a foꝛooribꝰ oppri

mamus infirmiores Quam digne
et laudabiliter occupatur meditacõ
coꝛdis tui: aduerſus tã peſtilens in
ſipientie genꝰ quod coꝛpus ipſum
criſti que eſt multi tudo credencum
ocupaſte conaderas O ambico abi
entium crux/ quomo do omnes toꝛ
quens: ommibʒ plaæs? Nil aceibu
is cruciat mi moleſtiꝰ ĩquietat? Nil
tamen apud mmſeros moꝛtales crle
brius . nego cijs eius: An non limi
am apoſtolorumplus iam ambicio

quã deuoco terit? An nõ queſo vo

abus eius veſtrum tota die reſultat
palatium? An non queſtibus eius
tota legum canonumqʒ dſaplina in
ſudat. An nõ ſpolijs eiꝰ omms ita
lica inhiat inexplebili auiditate ra
pactas Quid ita tua ipſius ſpiritu
alia ſtudia non ſaltem inte radith
abſedit. Ruotiens ſantta ac ſecũ
da tua abhoꝛreri ona feat inquietũ
et inquietãs malum. Aliud eſt qᷣd
ab oꝓpreſſis appellatur ad te Ali
ud autem quod abmnao in eccleſia

per te regnare mo litur⸗ eec de eſſe
illis.nec huic aliquatenus aſſentre
opoꝛtet · Ruã vero imque fouetur

illa ſpernũtur illi. Vtriſqʒ tamen e

bitoꝛ es illis vt eigas iſtis vt repei

mas. Et quomã inadit de appellat

onibus. proſequi aliquatenus non
erit ab re Magno in hijs 2 pio opꝰ

intuitu eſt· ne quo d magna necſſi

tate prouiſum male vtendo reddat
mutile Michi videtur et in multam
poſſe eas deueite pernicemſi non

ſumo moderamine actitentur· Ap

pellatur de toto mũdo/ ad te id q̃dẽ

mteſtmonium ſingulais primatus

tnii. Ac tuſi ſapis nõ primatu gau
debis ſed fructu: apoſtolis dittu eſt
In hoc nolite gaudere quod ſpitus

ſubicuntur vobis appeliat᷑ ad te vt
dixi et vtinam tã fructuoſe quã ne
ceſſarie Vtinã cũ oꝓpreſſus clamat.

ſenſiat oꝓpreſſus et non ſuperbiat
ipius vnde incendit pauper Ruid
tã decorũ vt ad muocationẽ nomis
tui oꝓreſſi effugiant/ vᷣſuti nõ refu

giant· Cuid eregione tã peruerſu

= 4 7 . 0 ℳ₰ N
tam ratti alienum vt letetur q̃ male
fꝑeat · 2 qui tulit in amter fatigetrr
In humaniſſiẽ non moueĩs ceega ho

minem cui illate miurie cumulauè
dolorẽ et laboꝛ itinetis et dampna
expenſarum- Sed nichilominus ig

nauiſſiẽ non in illum moueris q̃ͥ huic
tot calanntatum pti auctoꝛ ꝑtĩ exta

tit cauſa · Euigila ho mo dei Cũ hec
contiĩgũt moueatur mnſeratio moue
atur et indignatio tua Alterã leſo⸗
alteram ledeti debes · Conſolet ille
dãpnoꝝ reſar atu ſuoruũ ſatiſfactio
ne miutiarum ſiue calumpniarium⸗

doe

Cum iſto ita agatur vt pemiteat ſe
ciſſe quo ð non timuit facæreet non
de penis innocentis nideat, arbi
troꝛ idem debere pat illum. qui
fine cauſa⸗ foꝛte appellauit. ſor
mulam hanc iuſtiee prefigis ubi.
et diuine incommut abilis rano eqᷓ
tatis , et ni falloꝛ ipſa appellauo
nis lex · vt illicte vſurpata⸗ ap
pellatio net proſit apeilant· neè᷑
appallato obſit. Ut quid enim
Fruſtra ſat:igatus ſit homo. Ruam
plenum iuſtice vt ſeſe poaus le
ſerit qui voluit bonum proxrmum⸗
Apeellaſſe mique iniquum eſt. im
pune tranſire inique appellantem

imiquarum appellaconum fomes-
Iniqua autem omnis appellaoo að

quam iuſticie inopia non coegit·

Appellare non vt graues ſed ſi

graueris licxt· Appellandum 2

ſentenaa ante ſentenaam improbe

omn ino mſi ob manifeſtum. grauaꝰ

mẽ p̃ſumit appellacõ. Rui igit Fua

tus non appellat liqᷓt qᷓa aut graua
re intẽdit· aut tẽpꝰ redimere on

eſt ãt ſuffigiũ appelaco ſed re fugiũ

Ruãtos nouimꝰ pulſatos. qͥ ĩteẽ
liceret/qͥd nũꝙ licet. Nõ nullis ea

am q̊́ dvixerunt licuiſſe appellanoĩs
ſuffragio ne faria ſamꝰ. vbi cauſa⸗

inceſtũ adulteiũ. Ruale hoe eſt tur

pitudimi proanari⸗ aͤd velmaxime
foꝛnndai a pibꝰ opoꝛtebat? Quo
ulqʒ murmur vmüſe terre aut diſſi
mulas aut non auertis · uouſqʒ

dommtas 2 quouſqʒ nõ euigilat con

ſiderauo tua⸗ad tantã appellacionũ
confuſionem atʒ abuſionem? Pi
ter ius et faspreter morem ? ordi

nem fiut · Non locus non modus.

noñ tempus.non cauſa diſermtur
aut perſona · perſumuntur leuiter
paſſim plerumqʒ; ⁊ nequiter. Nolen
tes malignati nonne hijs potiſſimũ
terreti ſolebant. Nunc terrori ſole
bant Nuũc terroĩ ipſi magis ex hijs
fiunt atq; id bonis antidotum verſu
in venenum non mutacio dextre ex
celſi hec eſt Appellantur boni a ma

lis non vt faaant bona et ſupſedẽt

a vocæ tonitrui tui foꝛnidãtes. Oe
niqʒ appellantur epiſcopi ne illicita
audiant matrimo nia ſoluere aut ꝓ

hibere⸗ appellantur ne rapinas ne
furta:ne ſacrilegia/et que eiuſ moĩ

ſunt punire preſumant vel cohibere

vllatenus · Appellantur ne indig

nas? infames perſonas a ſactis of

ſicijs beneficijs repellere ſeu ammo
uere queant ⸗ Muod tu muenis re

medium moꝛbo huic ne quod reper

tum ad medium fuit repeiatur ad
mortem? ʒelatus eſt donnnus dom.⸗

oracionis Ffattam ſpeluncam latro
num⸗ Tu eius miniſter diſſimulas

miſororum refugium datum arma
imquitati · Eideas preripi paſſim
partes oꝓpreſſorum et prerumpe

re ad appellandum non tam gea

uatos quam graua re volenress
Ruod hoc nnſterij? Cuum eſt
tonſiderare non meum. commenta

ei illud ⸗Et eur inquis male ap
pellat non veniunt oſtenſuri ſuam
inno cẽaam maliaam coniuncturi?
Dico quoð dicere ad hec ſolent.
Nolimus vexari fruſtra. In cu
ra eẽ:q̃ ꝓcluuꝰfaueãt appelſãtibʒ
foueãt appellacões Ceſſuis rome-

nodes⸗
ſernte
rleuiten
n Polen
Potlſmi
rtaſo
Serhis
um verſi
xextre er
wmama
tfupſedet
atrs De
neiliatn
eralt
pmnas ne
etiulnei
lechiber
e endiz
ſetusf
ſuamno
uems
deper
nnntad
sdemi
m lw
ſimulas
m demd
mipeſi
ecump⸗
ntang?

ſen

tunck
mmert
jnalep
laun
mntia⸗
let⸗
jn ei
laeb⸗
swne⸗

Somn erdete ſaaus fateo? me nõ oĩ
no detrebete hjs · Quẽ das mi cau
ſa crebtis apꝓpellationibʒ q hodie ſi
unt᷑ qui ꝓ expẽſis itinetis vel num

mũ xeſtituerit illi quẽ foꝛte appella

rit? Miru vero ſi ita omnes · 2⁊ appel
lãtes iuſtii et apꝑpellat rei vrõ exa
minne inuẽti ſut· Diligite inquit · iu
ſtiaã qui iudicatis te rrã. Parum ẽ
iuſtieiã tenere.miſi et diligas Qui
et diligunt ʒelant: amatoꝛ iuſtiee ĩ
quitit iuſtiaã et perſequit᷑ eã PBoꝛ
ro omnẽ ĩiuſtiaã perſequit᷑ · Nichil
uabi et illis qui appellaaones vena
cõnes putãt pudet elogij.qͥd apud
ẽintos iã vᷣtitur in ꝓabolã duos no
ummꝰ ſeruos pingues: Nt miaus lo
quar plus fateee ꝙᷓ iuſtiae hie Tu
ſi amas iuſticã appellaaones non

affettas/ ſuſtines · Veruptamẽ q d

emolienẽti afferrz eccleſijs dei tua
vniꝰ hoĩs iuſtica vbi ſentẽca pre

uahʒ alioꝝ aliter affettoꝝ? Ar illud
loa illiꝰ erit.cũ crpuit vᷣſarique ear
ca te ſunt · Nunt vero non te exiſti
mes ocoſe vacare ↄſideâconi huic⸗
q̃ appellaaões ad legitimũ ſi fieĩi po

teſt reuoces vſu. et ſi hint mea que

ratur vel poaus curet᷑ ſentenaa vt

non contep̃nendas.ſic net vſurpã
das ommino Poꝛro horu qnid inſo
lenaus ernſeam aut facile dixerim

niſi quod vſurpano quandam vide
tur inducære contemptus neceæſſita
tem⸗ Ac per hoe foꝛte araus inſec
tanda que amplius notet · Aut nõ
vere nocentioꝛ eſt mala in ſe in par
tu peioꝛ? Nonne ipſa eſt que ipſũ
quoq; ius nature aut extenuat aut
eæxterminat, Non ſeperebus etã

precioſiſſimu. ptetcij gracram non
modo demit h adimit Ruid ſacra
mentis aceœptius? Eſurpata tamen

ab indignis indigne ve trattata nũ

me accæptantur Magis habẽt dãp
naconẽ q̃a debitã veneraanonẽ nõ
habent ·; ateoz grande et genera
le mundo bonum eſſe appellauões
idq; tam neceſſatium ꝙᷓ; ſolem ipſu
moꝛtalibus. ſieuera quidam.ſol iu
ſtice prodens ac redarguens ope
ra tenebrarum Proꝛſus fouende 2
manu tenende ſed quas extoꝛſit ne
ceſſitas non caliditas adinuenit
Eſurpatore ſunt eiuſmodi omnea

non ſubuenientes i neceſſiratæ. ſeðᷣ

opitulantas imiquirat: Ruid ni ve
niant in contemptum? Ruanta vt
talibus quoq; deferrẽt eaam de ꝓ
prio teſſere iure ne longo ⁊ in caſſo
itnere fati garentur · Plures tamẽ
ſua ammnttere ſe rentes apellacões
minus oportunas et celſa nmina
inpoꝛtunius contempſerunt.· Dico
aliquiꝰ quod ad rem pertinet exem
pli cauſa · Ruidam ſibi publice deſ
ponſauerat vxſorem ad eſt dies ce
lebeis nupoarum⸗ preparata õnia

inuitati multi. Et et ce homo cõſpi
ciẽs vxſorem proximi ſui in votem

appellauonis mopinate prorumpit

affirmans ſibi traditam prius ſuam

poaus eſſe debere · Stuper ſpon

ſus herent omnes ſaceꝛzdos non

audet progredi fruſtratur omnis
paratus ille deſcendit quiſqʒ in do
mum ſuam ſuam cenam manduca
turus ſponſa a menſa et thalamo
ſponſi ſuſpenditur quouſq; roma re

ditum eſt · Pariſius contingit hoe

nobili gallianem auitate ſede tegia
Rurſum in auitate eadem quidem ſi
bi deſponſata vxore diem eonſtitu
it nipaarum. Interim emergit co
lũpnia dicentibus quibul dam non
bdebete coniuguad iudicum eccleſie
cauſa delata eſt ſed non eyſpectata
ſentenca appellatum eſt ſine cauſa
ſine grauanmmne ſola fruſtratorie di

laoonis intuitu. At ille ſiue perde

æ que parat · ſine dilecte tam diu
Feuſtrat conſoꝛao no lens nichilomi
nus quoð propoſuerat contempta
hue diſſimulata appellaaone pere
git · Euid illud quod in anctiſio do
tenſi eccleſia nuper a quobam ado
leſcente preſumptum eſt ⸗ Nempe
befũcto ſa neto epiſcopovolentibus
“ elerias alium vt moris eſt eligere ſ

bi interuenit ille appellans et vetãas

ne fieret quouſqʒ iſſet et rediſſet ro
me. Cuitamen appellaaone net ip
ſe detulit · Nam cum videret ſi con
tempni tamqꝙᷓ; qui irracionabiliter
. appellaſſet aſſatis quos potuit ſibi
tencaa die poſt factam ab hijs electi
onem frot ſuam Cui ĩtaq; ex hijs ⸗
in nũis talibus liqat nõ, exemptu
gigmi vſurpaaonem · ſed ex vſurpa
cone coutemptum videris tu quid
ſRbi velit quod ʒelus veſter aſſioue
pene vindicat illum iſtã diſſimulat ·
Vis perſectius cohertere contemp

tum? Circa ĩ ipſo v ero peſſimo ma

tris prefocaĩ germen nequam quoð
ita fiet ſi vſurpaoo digna anima S
ſione multetur. Tolle vſurpauonẽ
eł contemptus extuſacnonem non

habet⸗. Poꝛro in exeuſabilitas au

ſum exploret Non ſit proinde vlur

patoꝛ et contem ptoꝛ nullus eit aut

admodum rarus. Henefaas tu ꝙ
aæppellaaonũ negato ſuffragio ym

mo ſuffuſo multa remitts negoca

ad cognoſcentes vel qui noſcere a
tius poſſunt· Ubi enĩ e raoꝛ at faa

lioꝛ noto ibi deaſo tuuoz expebi

aoꝛqʒ eſſe poteſi Quã plenum gra
ne quoð multorum prouide et labo

ebus pazes et ſump tibus · At qui
bus ſic credas · id tbi ommmodis
attendendum⸗ Poteram muita de

eodem veliter addere hijs ſed me

moꝛ; promiſſi mei contemptus inte
tim occalſionem dediſſe ad alia tran
ſeo. Et primum quod occurrit mini
me tranſeundi reor. Prees et ſin
gulariter ad quid: Egz t. bi dico eõ
ſideracione? Nunquid vt ſubdits

treſcas? Nequaꝙ · ſi dvt iyi de te⸗
priapem te conſtituerunt. ſed ſibi

non tibi Alioquin quo pacto·te re
put as ſuperio rem hijs· a quib9 be
neficium mendicas · Audi dominũ
Qui poteſtatem habẽt ſuper c0S*

beneficij votantur ⸗ At iſtud be

his qui iforis ſunt · Cuid a nos?
VCu id mendaater dicrris ſi non
tam benificus eſſe⸗ qᷓm benefics
preeſſe intendas · Parui deiecti
qqʒ cauſa eſt de ſubditis non profe

ttum querere ſub ditorum · ſed que

ſtum proprium In ſummo pꝛe
ſeꝛtim omni michilturpius⸗ Quã

pulchre mgĩ gẽaũ xentes filijs· nõ
flios debẽ cẽſuit the jauiſaẽ ꝑẽ tibʒ

a
vſur
ut
Joym
negcca
ſarea
xfia
rpehi
unen
crlabe
Rtqri
modis
uira de
ſed we
kus nte
natran
atmin
lt in
ots
boͤns
dete⸗
dſ⸗
tere
ihde
vnii
gettos⸗
tidde
hams
g ſimn
hmfe⸗
deut
1
ſque
ye *
Ous
list
initi

Noñn mediocris glorie. vop eſt illa

idemtide m ipſius non quero datũ ij

fruttũ. Ac iam tranſeamus et hic

ne quis moram in hijs meam auatri

cie in te notam inte rpretetur· Mue
ꝙ longe a te ſit · libro ſupeiori teſta

tus ſum ſaens quanta et in quanta
tua neceſſitate reſpueris ad te pro
inde ſeripſerim iſta non propter te

Nempe quod tbi ſeribitur ſoli pro
deſſe non decrt. Dic locus auariaã

tarpit a quo vicio ĩmunis ſans tua
opmio ẽ· an et opus tu videris· Vi
dnmus tamen vt oblata a paupeibꝰ
tate que tangere non acquieſcas:
germamcos detnuiſſe ſacros ſedð
precno non maſſa argentum reputa
tum eſt fenum ſummarij non leuat
ſaramis onuſti nichilominus repat᷑

ant vel muiti. Noua res.Cuando

attemis aurum ranonaliter fugit?
Et nunc romanorum cõſilio id vſur
patum non crednmnus Duo veneÿ̃t
ambo lo cupletes:⁊ am bo te.ſiquidẽ
vnus maguntinus. colonienſis alt
altti gratia grats vddita alter idig
nus cre do cui gratia dderetur audi
uit. Cum quali veſte itraſti eum ta
li egredieis O votr m magnificam.
votem proꝛlꝰ apoſtolice libertatis

Quid ab illa hec habuit ipecuĩa tua.
tecum ſit in perditione Niſ quodꝰ
in illa plus ʒeli: in iſta plus mollie

ſonuit Quid ille de tranſ marinis ꝑ
tbus. pene a finibus terte. terra
mari currens pro epiſcopatu ſuis et

alienis facultatibus emendo rurſus .
Jam enim emerat priusCTulit mui
ta.ſed retulit non omnia tamen In

adit miſer in manus alias acapere

ꝙ; date potentio res · Hene feaſti

tuas in vtroq; ſeruans iĩnoxias nec

imponere ſalicʒ ambiaoſo nec ſup
ponere in quo mammone acquieſ
cerent⸗ Non ſic a paupere epiſco
po continuiſti dans quod daret ne
inmunificus notaretur/ acapit clã
quoð palam dedit· Sic de tuo ſac
culo conſultum eſt verecundie viti.
Sie quoqʒ cueie mo rem gerẽstuo
beneficio muidiam declmauit eorũ
qui diligunt munera Non potes
abſcondere et facttum noumus et
perſonam audire grauat. Et ego
eo libentaus predico. qus tu id mo
leſtius audis· Si tibi ſic expedir⸗
et michi ſie·Tam non opoꝛtet xp̃i
gloriam me ſilere ꝙ nec te querere
tuam. Et ſi pergis murmurare adð
huc reſpondebitur tibi ex ewange
lio. Muanto eis preapiebat tanto
plus predicabant dicentes⸗ bene
omnia feat · Audi aliud · ſi ramen

aliud. Ad idem enm Foꝛtaſſis per
nnere quis dicat · Tua cõſideracio

viderit hoc · Michi videtur non lõ
ge a vero diſſentire quis id foꝛte
inter auariae ſpenes locandum pu

tauerit. Ego vero illius autem ſpe

ciem eſſe aut ſpenem habere nõ ne
garim.· Sane intereſt tue perfectio

niset malas res⸗ et malas pariter

ſpeties deuirare. In altero conſaẽ

cn in altero fame conſulisPuta a
bi non lic re. et ſi alias foꝛtaſſe lic-

at quicquid male fuert colerarum

Deniqʒ mter roga maiores tuos ⸗z
dicent tibi ab omni ſpece mala ab
ſtiete vos Vane miniſter domini do

minum mitetur quia ipſe ait⸗

Rui michi miniſtrat me ſequatur.
Etr habes de ilio dommus ragnuit
decoꝛem induit: ĩduit dommus foꝛ
titi dinem· Tu quoq; eſto foꝛns.in
ſide decorus gloria / et probaſti te
ymitatorem dei⸗foꝛtitudo tua⸗fidu
ra ſidelis conſaenee decoꝛ tuus

ſplendoꝛ bone opmionis Ita qneſo
induere foꝛtitudinem etennn gau

dium domim foꝛtitudo tua. Poꝛro
ſpiae tua et pulchritutidine tua.ni

chilominus tamꝙ propria ſimilitu

dine delectatur. Induere veſtinen
tis glorie tue veſtire dupliabꝰ qul

bus domeſticos ſuos foꝛts illa mu
lier induere conſueuit Lon ſit in cõ
ſaoenca nutans infirmitas modice

fidei. non ſit in fama neuus male
ſpei ·et veſtiris dupliabus. Et gau
debit ſponſus ſuper ſponſamz gau
debit ſup te deꝰ? tu?. Miratis quoꝛ

lum hec⸗ ignarus vſ qzʒ adhuc quid

bicere velim⸗ Non te tollo diunus
murmur loquar et querimonias ee
ect leſiarum · Truncati te clamant
ac demembrari· Vel nulle vł paua
aomodũ ſunt qᷓ plagam iſtam aut

non doleant aut non timeant Mus

ris quam? Subr rahuntur abbateæs
epiſ copis/epiſcopi archiepiſ copis

archiepiſ copi patriar ehis ſiue pu

matibus bona ne ſpes hec? Mira

ſi excuſari queat vel opus: Sit fae

titando probatis vos habere pleni
tubineʒ poteſtatisſed iuſtiae foꝛte
non ita⸗ faats hot quia poteſtas.
ſed vtrimꝰz debeatis queſtio eſt ho
norum at dignitatum gradus et oꝛ
dines quibuſ qʒ ſuos ſerruare poſi
ti eſtis inuidere nulli· vt quidã veſ

trori ait· Cui honorem honotem⸗

Spiritalis homo ille qui omma di
iudicat ne ipſe a nemine indicetur.

oẽ tempus opꝰ muum trina quadam
conſideracone preuemet Primum
quidem an liœæat demde an deceat.
Poſtremo an expediat⸗ Nam et
ſicõſtat ĩ xpᷣiana vtiqʒ philoſophia
non detere mſi quod ſicæat non ex

pedire niſi quod decxt et licet non

continuo tamẽ omne quod licet de
cere aut expedire conſequens erit⸗
Age aptemus ſi poſſimus tria
ipſa operi huic ·At quomo do
nõ inerdens tibivoluntate pro lege
vti: et quia non eſt ad quem appel
laris poteſtatem excr rcete ne gige
te racõem? Cu maioꝛ donnno tuo⸗
qui ait non vem facere voluntatem
meam? uamc; non nunng deiect i
ꝙ elati anim eſt· velut: racems en

pertem non radone ſeð pro libitu

Euid tam beſtiale? Et ſi mdignũ

cuius vtenta rauone viuere pecus.

qui in te reõre oĩ · tãta cõtumeliã na

ture · honois imuiã feat? Sic de ge

nerãda qͥd abſit generale ob ꝓbnũ
ſe aſti ũ . hõ cũ in honore eẽt nõ
intellexit cõpãàt ꝰ ẽ iumẽtis ĩſipiẽti
bꝰ 2 ſiis fcũs ẽ illis · uid itẽ tam
indignũ nbi. ꝙᷓ; vt totum tenẽs · nõ
ſis cõtentus toto niſi inimcias qᷓſ

dam atqʒ exiguas poꝛtiones ipſiꝰ
tibi credite vniuerſit atis tãꝙ; non

ſint tuie⸗ ſatagas neſoo quomodo
adhue fatere tuas? Ibi eaã memĩſ
ſe te volo ꝑabole nathã de hoĩe qui
centũ oues habens· vnam que eãt
pauꝑis eoncupuit · Duc qͥʒ veniat

Dtem⸗
mma d
atur⸗
dan
Damun
ſdeaat,
an et
ophi⸗
nonex
te non
lat d
ns ent⸗
nus tad
omodo
pw lege
mapel
negig
mono⸗
Untatem
deitt
rser
ſbien

factum ymmo fatinus ègis achab
qui rerum ſummam tenebat ⁊2 vine

am vnam affect auit. Auertit deꝰ

a te quod ille audiuit: occdiſti et

poſſediſti · Nolo aũt pret ẽdas im
chi fruttũ em ãepacoms ipſiꝰ nul
19 eſt enim⸗ miſi d cpiſcopi mſolen

qores mo nachi diſſoluaores fũt?ꝰ

Ruid pauperes? Inſpiate dingen

aꝰ taliu vbiqʒ libertorum et facul

tates et vitas ſinon pudenda ad

modü et tenuitas in hijs et in illis

ſeculantas muemtur Matris norie

libertats gemia ſobe les he e Ruid

ni lie ntus pecert vagum et male

ſiberum wolgus eum no ſit qui argu .
at? Quid m licctius quoqʒ ſpolie᷑
at deß detur ĩ armis religio cũ nõ ſir

qui deſe ndat? Quo enim tefugium
illis? Nũquid apud epiſcopos do

lentꝑs imuria? Ridentabus pro focto

aſſpiaunt oculis. ſiue illos qui faa

unt malaſiue que pacuntur Que
demum vtilitas ĩ ſangume iſto? Ee
reoꝛ ne illa quam in propheta comi

natus eſt de us ille mquiens miqui
tatt ſua motietur ſanguinem autẽ

eius de manu tua re quiram · Si eni
eytollitur qui ſubt rahitur ⁊ cui ſib

trahite r vt tur aui ſubtrahit quõ
mnecr ns? parum eſt ĩuo lummus ig

nem. Audi apertus. Di is qᷓ mur

murat ſe cundum amimam moꝛtuus
eſt qui inſtigat quõ viuit? Quõ ve
ro non reus moꝛtis am borum ⁊ ſue

bo more rẽturꝰ Hoc quod dixerã⸗

occr diſti et poſſediſti⸗ Adde quod
qui audiunt ſcandalizaãtur in digna
ter detrahunt et blaſpemant. hoc

eſt wolnerantur a9 moꝛtem 12 eſt

bona arbo:/ facens fruttus tales⸗
inſolentias diſſolutiones lapidaao

nes ſimultates ſcandala- odia q́d

q; magis dolendum inter eccleſias
muinutias graues ꝓpetes ; diſcoꝛdi
as. Fides ꝙ; ſit ſermo illæ verꝰ· om
ma mic hi liernt· ſed non ommia eꝝ
pediunt? Quid ſi foꝛte nõ? I gnoſ

ce michi⸗non faale a ddudoꝛ liatum
cõſentire quod tot illiata ꝑtuit · Cu

ne deniq; t:bi liatum cenſeas ſuis

eccleſias mutilate membris confun

dere oꝛdinem perturbare termios
quos poſuerunt patres tui Di iuſti

ae eſt ius cuiqʒ ſe ruare ſuum aufer

re cuiꝙᷓ; ſua. et iuſte quomodo pote

tit conuemre? Erras ſi vt ſumam.

H ita et ſolam inſtitutam a deo veſtrã
Te ſtolicam poteſtatem exiſtimas

ihoc ſenns diſſents ab eo qui a
it. Non eſt poteſtas ñ a deo. Pro

inde qnod ſequitur qui poteſtan re
ſitit · dei oꝛdmataoni reſiſtit et ſi pũ

qpaliè ꝓ te faot non tamẽ ſingulai

ter· DHenmq; idẽ ait· Q mnibꝰ õnmia

ptãt bzʒ ſublmioĩibz ſubdita ſit · 15

ait ſublimioĩ tãꝙ; vno h ſublimioibʒ
m multis · Non tua ergo ſola ptas
a dñoſunt et medioeres ſut et infe
riores Et quõ quos deus coniũxit
non ſunt ſe parãdi. ſedò nec quos cõ
iunyxit comparandi. Monſtru faas
ſi manu ſubmouens. digitum faes

pendere de capite ſuperiorem ma
nui brachio collateralem: Tale eſt⸗

ſi in criſti coꝛpore“ membra aliter

locasqᷓ; ipᷣe diſpoſuit ñ tu putas ali
ũ eẽ qͥ poſuit m æc ca:qͥſ dã qᷓdẽ apo
ſtolos quoſ daʒ aut ꝓphetas, alios

vero ewangeliſtas alios doctores

2 paſtores ad ↄſumaconẽ ſanctoꝝ

inm opꝰminiſte rij ĩ edif caaonẽ coꝛꝑ

is ꝓpᷣi · Atqʒ hoc coꝛpꝰ qͥd tibi ipᷣe
paulꝰ· ſuo vere apoſtolico figurãs
elo q̃o ⁊ capiti ↄuemẽ tiſſ ĩie aptãs.
etũ ex eo ↄpatctũ ꝓhibʒ ⁊ cõnexũ ꝑ
omnẽ iũctaꝝ ſubmiſtracõis ſecũdũ

opacuonẽ ĩ mẽſura vmustcuiuſqʒ mẽ
bri augmẽtũ oꝑacionẽ corꝑis fae
erns in ediſicaaonem ſui in catitate

Nee vilẽ repute s foꝛmã hãtc:iq̃a in

kus e explar habʒ e œlo⸗ N1eqʒ eĩ
flli9 p̃t faœre q̃tquã · n que viderit

—

cnoie ditctũ ſit. Vide oĩa fauas ſecuñ
duiũ exẽplar qͥd nbi ĩ mõte mõſtratũ
eſt. Nideĩit hoc qᷓ diebat . Nidi aui
txatẽ ſantctã iheruſalẽ nouã deſcẽoen
tẽ de celo a deo patã. Ego enĩ ꝓpt᷑ ſ

mnlitudinẽ dictu reoꝛ qd ſicut uͤlic ſe

raphi z cherub ĩ atʒ ceti quiqʒ oſqʒ
à-d archagelos et angelos oꝛdmãt᷑
ſub vno capite deo ita qʒ ſub vno ſo
mo põt:ſice⸗ primates ' priarche⸗
urchießpi ei pᷣſbit᷑i vł abbates 2⁊
liq in huc modũ. õ eſt ꝑuidẽ dum

qͥd et deũ habʒ auctorẽ z œlo dutit

deiginem Ruod ſi dicat epũs nolo

eſſe ſub archiepo⸗ aut abbas nolo
obedire epᷣo⸗hotc de celo non eſt niſ

tu foꝛte angeloruũ quẽpiã dicõtẽ au
diſti. nolo ſub archãgelis eſſeaut
ey alio quolibet inft iorum oꝛdinum
aliquẽ non ferẽtem ſub eſſe cuiq; niiſſ
deo.⸗ Quid inqs? Prohibes diſpen
ſare? Nõh diſſipac Qõ ſu tã rudis
vt ignorẽ poſitosvos diſpẽſatores
hi in ediſicacdonẽ nõ ĩ deſtructionem

Deniqʒ queritur inter diſpenſato

tua.ſi plebes clericis. ſi cleria ſacex
dotibꝰ· ſi ſacrꝛdotes deo· in ea qua
opoꝛtet hunmlitate ſubiecti ſunt. ſi
in monaſterijs 2 religioſs loas ſer
uetur oꝛdo⸗ vigilet diſaplma Di ſu

kes ot fidelis quiſqʒ inueniatur Ebi

neceſſitas vrget/ excuſabilis diſpẽ
ſacio vbi vtilitas prouocat diſpẽ
ſaoo laudabilis eſt . Vtilitas dico
cõmunius non propria · Nam cum
nichil horum eſt · non plane fidelis

diſpenſacio ſed erudeus diſſipauo⸗

Non nulla tamen monaſteria ſua ĩ
diuerſis epiſcopatibus quod ſpir

talius pertinuerint ab ipſa ſui fun
dacuone ad ſedem apoſtolicam pro

volnntate fundatorum quis neſaa

nir? Sed aliud ẽ quod larg.tur de
uo no aliud quod molitur ainbicio

impadens ſubiectionis et hec dcã
VVper eſt vt generaliter ſu
per vniuerſum eccleſie ſta
tum intendat conſibetacio

pra praua opera er dogmata. cn

ſura eccleſiaſtica vigeat · et ſi flote
ant vinee honeſtate⸗⁊z ſanctimonia
ſWaterdotum. Siflores fruttus per
turiant⸗ obediẽaã fidelium populo
trumet ſi demumv eſtra ipſoꝝ apolſ
eolica mandata et inſtituta.ea qua

dignum eſt ſolliatudine obſeruen

t?᷑. ne qd ĩ agro dñi tui· neglcũ ĩ cul
tũ à fraude ſubreptũ ĩueĩat᷑ Poſſe ĩ

ueiri ne dubites Michi ĩprõptu ẽvt

multa ? ĩnua pᷣennttã qꝗᷓ paſſim neg

lcã iacẽt. nõ nulla eaã ex hijs qᷓ plã
tauit &xta tua ↄnulſa mõſte. nõne

ostuũ ĩ rmẽſioſilio ſubiecta capitula
ꝓmł gauit? qᷓs ea tʒ? uis tenuit?
ꝓmbł gauit? q̃s ea tʒ? Muis tenuit?

chid
infr⸗
dit
ſuſe
1de
nes
vit
ced⸗
tuſ⸗
rd
ady
lig v⸗
reſtr
ſecut
et ſe

el
dpi
pi
sReo
mdum
eſelg
na⸗
aaj
dſpie
nukun
anpe
oneſan
jturde
nbiao
ee dã

Meri
ſeſeſt
detoo
aſhar
194
untiſ
asͤſer
Hil
men
(or
emon
tuspe
popi⸗
in
, .
hſeruen
is
vin
nneg
none
ial

Falliris ſi tenei putas. Si nõ putas
ipᷣe peccaſti:à ſtatuẽs qᷓ non tenerẽ
tur à ꝗq nõ tenẽt diſſimulans Prea
pnmꝰ aiſti vt tã ep̃i ꝙꝙ cleia·neqʒ in

ſupfluitate · ſeu ihoneſta varietate

colorũ auc fiſſura veſtiũ· neqʒ ĩtoſu
xra ĩtuẽt:ũ quoꝝ foꝛma ⁊ exemplum
eſſe debẽt ·˖ offendãt aſpectum h po
ti9 ita in ſuis actibʒ errata ↄdẽpnẽt
2 amorem ĩnocæntie coũᷣſacione de
mõſtrẽt ſicut digtasexigit oꝛdiscle

ricorũ · Ruot ſi monia ab ep̃is ſuis

ifra.xl.dies nõ optpaueũt ecãaſti

as beneficijs eorüdem pontificum

—

auct oĩtate pruientur · Epi vero ſi p
fixam penã irrogare neglexerut q̃a
ĩferiorum culpe ad nullos magis te
ferẽde ſunt ꝙ; ad deſides ne gligẽtes
q; re ctotes tã diu ab offiao ponbſi
cali abſtmeant donec penã a no bis
conſtiti tã clericis ſibi ſubiectis ĩpo
nant? Alud eni duximꝰ annectẽ dũ
vt nullꝰ m archidiacõatũ·ł Scanũ⸗
ñ dyaconꝰ et p̃ſ biter ordĩetur Ar
chidy acom vᷣo decam et Hoſit qui
infra oꝛdines pᷣnoĩatosſunt ſiĩ obe
diẽtes oꝛdinari cõtempſerit honore
ſuſer pto priuent᷑ Prohibemꝰ ãt ne
adoleſce ntibꝰ vel infra ſacros oꝛdi
nes conſtitutis ſed qui pridentia et
vite merito clareſcunt predicti con
crdantur honores⸗ Verba tua hee.

tu ſaænxiſti adhuc q̃ ĩfra ſacros ſunt

oꝛdĩes in ecclenſa ꝓmouent᷑ Ruodð
ad primum capit tulum pertiet lupꝑ
us veſtium inte rdietus. Ded non
reſtrictus pena dictata ſed minime
ſecuta eſt Jam quartus annus eſt.

ex quo datum mandatũ audiuimꝰ.·

æt neminem adhuct clericorum pee

mnuſqʒ ſinœꝝ ẽ

uatum benefiao: neminem epiſco
porum ſuſpenſum ab officõ luximꝰ
At lucku amariſſimo dignum qd ſe
tutum eſt Quid hoc? Impuritas⸗
incurie ſoboleæs. inſolentie mate rora
dix ĩpudẽtie tranſgreſſionũ nutrix ·
Et beatus ſi oĩ ſatagas cura oĩ pei
mã parẽtẽ cauere ĩ cuiã Dʒ adhuc tu
opaʒ dabis · Et nüc leua oculos tu
os ⁊ vide ſi ñ eqᷓ vt priꝰpellicula diſ/
coloꝛ: ſacrũ oꝛdinẽ diſcoloàr.ſi nõ
eꝗᷓ vt pui9 fiſſura ĩ noꝛmis pene in
guĩa denudat Volẽt dicere Nũ q̃d
de veſtibz eura ẽ deo et nõ magis de
moĩbʒz At foꝛma hec veſtiũ · defoꝛ
mitatig mẽtiũ ⁊ moru iudicum eſt⸗
CQuid ſibi wolt qd cleĩa ad eẽ ad vi
deĩ ve lũt? Jd qᷓdẽ minusqʒ caſtũ ni
ẽpe habitu nnlites
qſtu cleicos actu neutrũ exhibent.
Nã neq; pugnant vt m lites neqʒ
vt cletia ewangeliſant⸗ Cꝰ oꝛdĩs
ſunt cũvt᷑ꝰ qʒ eẽ cupiũt ⸗vtꝝqʒ deſe·
riſt · vtraqʒ ↄfundut. vnꝰ q̃ſq; ĩ ſuo
oꝛdĩe Lvᷣſurget. Iſti in ? An q̃ ſine
o ꝛdie pccãuer̃t Iñ oꝛdĩe xibũt An
ſi ſumme ſapiẽtes deus veraot᷑ ẽ die
a ſummo vlqʒ deoꝛſũ/nihil ĩoꝛdĩatũ
liqre · vᷣeoꝛ ñ alibi oꝛdĩãdos ꝙ; vbi
null9 oꝛdo · h ſẽpitnꝰ hoꝛroꝛ ĩhĩtat

—

O mierãdã ſpoſam tłibʒ ẽditã xja

nĩphis qᷓ aſſigta cultui eiꝰ. ꝓPo r᷑tie
re qſtui nõ verẽt᷑· Nõ amia ꝓfeeto
ſponſi ſed emuli ſunt . Et de hijs ſa
tis qui ſub te ſunt et ſinon ad mate

rie copiam ꝗᷓ ẽ młta nimis cte ad id

q̊d οHâgo Uiſ ẽda iã qᷓ arca te⸗
ſunt h ad ea oſtiũ nobis liber quar

(Inapit liber Artus bt bernatbi .

Im plem?9 innotuiſſes.
amãtiſſime eugempio
ra qualit accxptais ſecã
dyoũ y vel fidẽaꝰ? ĩ reliquũ
pafſiſem. łcauaꝰ aut certe ſubſti

tiſſem oĩno⸗ Nũc vo q̃a ob locorũ

diſtaneã⸗ ib numme dat nõ mreis
ſi ꝓdit exilioꝛ ſermo ã aeps verecun

de fateoꝛ ad mediũ veĩẽs Primis

itaqʒ cõſideracoĩs ꝑt:bʒ libris prioĩ
bꝰ ꝑtractatis in maibʒ ẽ de hijs ad
dere qᷓ arca te ſut Et ipa qo abte.
H q peiora eo ĩpoꝛtuĩora t.· Nempe
orã poſita in cuiã ñ adimttũt ñ dil
ſimulacionẽ ñ obliuionẽ vehemẽéan?
vrgẽt. turbilẽaꝰ iꝛruunt vreendũ
ne obruãt. Circa h modi ꝙ ſobrira

2 ĩtẽpta eõſderatio ene⸗op?! ſit ꝓPo

te exꝑnnẽto edoctũ ſatis nõ 5 abigo

Alioqu ſinõ eauta oꝑtunaʒ in᷑ue
mat oſidetacio occupaao vtanuabit
2 vexaaonis ñ erit moðꝰ 2= ſolliatu
dĩs nõ eit finis:· Nõ tempꝰ vacuũ.
non eoꝛ ſibeꝝ plꝰ laboĩs.⁊ minꝰ vti
litaus· Hico ãt inſtãaa tua illa co

ndiana:ab vrbe a cuia a domeſtica

ſpeaalit᷑ ecclæſia tua Dec inꝙ; arca
te ſut clerꝰ z populꝰ tuꝰ cui iſpeaa
li᷑ epiſcopais· ac F ſpecalis cus
tenens debitoꝛ .· Hñ q̊ quit eoti die

aſſiſtũt ſeniotes populi oꝛbis iudi

ers ⁊ q̃ te itẽ domo de mẽſa tua ſut⸗
tappellami tubicularij miniſte qui
e diuerſis deputat officijs in obſe

quiũ tii Hij te famlianviſitz fez

quẽaus pulſant. moleſtiuſqʒ ſollie

rãt · hij ſut qui non verent ſuſetate

dilczãz et anteꝙ velit.

perperam agit᷑ te preſente · id tbi

turpius inte reſt glorie ſanctitatis

tue Vt qͥs pre oculis habes.ita oꝛdi
nan ita ſint ĩfoꝛmati qᷓ̃tinꝰ toaꝰ ho

neſtatis ⸗ oꝛdĩs · ĩi iſpeculu ip̃i ſin

foꝛmaꝰ Inueĩant᷑ p̃ œteris oʒ expe

din ad offiaa ydonei ad ſacramẽta
a plebes erudiẽdas ſollicin arcum
ſpecti ad ſemet cuſtodiendos i m om

m caſtirate

diffide; curã exigeis ñ curacõeʒ

niqʒ audiſti cura illiꝰ habe⸗ 2 ñ ñ cura “
oł ſana illũ Verũ qᷓda dixit · N5 =i
medico ſp Luelet᷑.· Vt eger At me
liꝰ de tuis Wono t Paulꝰ lo qᷣt plꝰ9
oĩbꝰ laboraui. ñ ait plꝰ oĩbꝰ ꝓfui
aut plgoĩbꝰ fructificaui: vbũ ĩſolẽs
rligioſiſſ ie vitãs · Alias at noueat
bõ quẽ doeuit deꝰ q̃ qa vnꝰ qſqʒ ſecũ

dũ laborẽ ſuũ acceppiet · nõ ſecũdũ ꝓ

uentũ · Et ob hoc in laboribꝰ ponus

Sỹᷓ in ꝓfectibus gloriandũ putauit

ſicut big q̊ hẽs ip̃m dicentem in la
boribus Pplutimig. Ita queſo fac tu
qdtuũ ẽ·nã dezzd fz ſats abſqʒ

— T primũ quidem elerũ illiů
☛ oꝛdinatiſſimũ eſſe decetiex
quo p̃apue in omnẽ eccle

ſiã cleri foꝛma pcſſit Meide quod

3
Vid de populo loqe popu
lus romanꝰ ẽ. ec bre ui ?
potui⸗ nec expᷣſſiꝰ tñ aꝑp ire
de tuis prochianis d ſentio · Quidð
tã notũ ſeculis ꝙ ꝓteruia⁊ faſtꝰ ro
manoꝝ/ ẽs inſueta pac tumultui
aſſueta „Gus i imitis 2 intractabilis
Vſq;ʒ adhuc ſubdi neſaa niſi cinon
valet refiſtete · Eij plaga tabi ĩcũbit
cura hec diſſinniare nõ licʒ diœæs ne
foꝛſitã fore icurabilẽ plagã· ſei

hua ſollictudĩe anxietate turabit-

Pianta.riga.fer. curã/et tuas ex
plicuiſti ꝑtes Dane ĩctemẽtum vbi

voluerit dabit de non tu Ubi foꝛte

nolueit · ᷑ depit nichil dicente ſcrp

tura ſReddet deꝰ mererdẽ laboꝝ ſcõ

rom ſuoꝝ. Secur laboꝛ quẽ nullꝰ

vahʒ euacuare defectus.Et h dixeũ
abſqʒ pᷣiuditio diuine potẽae ⁊ boĩ
tat: sä Dao ĩduratu coꝛ populi hui9
ſ̈ potens eſt dñs de lapidibus iſtis
ſuſatare filios abrahe. Euis ſat ſi
cõuertat᷑ et ignoſcat. ↄuertet et ſa
nʒ eos. Si nõ ẽ ꝓpoſin m dcãre deo
qᷓd facere debeat t᷑ vtnã poſſim ꝗᷓ
oʒ et ꝓut oʒ ſuadere · Ac locus du
biꝰ 2 ſcrpuloſa ĩedit diſputaco.
Nã vbi adoriar dicrre qd ſencõ vi
deo ſats qd ĩmĩet ¶ lamabit᷑ inſue
tũ.nã iuſtũ negai ñ pot᷑it.· Ego vᷣo
ne ĩſuetũ q̃dẽ aſſenſet · Nẽpe aſſue
tũ fuiſle ſao⸗ at p h idiſſuetũ potuiſ
ſe veire h ñ redire ĩ ĩſuetũ An vero
aſſuetũ qᷓs negʒ qͥd ↄſtat ñ mõ aliqñ
Ffactũ: aliqñ diu factitata? Quid

illud ſic dicã 2ñ ꝓdeit · Cur? Ruia

nõ placebit ſatraꝑis plꝰ maieſtat
ꝙ; vitati fauẽt bʒ fue t añ te q̃ſe to

tis ouibʒ paſcẽdis expõerẽt Paſto
ris oꝑe ⁊ noĩe glãtes mi ſibi ᷑putã

tes ĩdignũ n qd ſaluti ouiũ obuiare

putarẽt Nõ qrẽtes qꝗᷓ ſut· I impẽdẽ
tes Imp ẽdẽ curã ĩpedẽ ſubſtãaam

ipẽdẽ ⁊ ſeipᷣos Enð vnꝰ illoꝝ ⁊ ego

ait ſupĩpẽdar ꝓ aĩiabʒ vãs Et tag

dicr rẽt ñ veĩmꝰ miſtraĩ ſj mĩſtrare·
ponebãt qᷓtẽso poꝛtuiſſʒ ſ ñ ſumptu

ewãgeliũ vnꝰ eàt ſubdit:is qſtus

vna põpavnaqʒvolũtasſi quõ eos

poſſ ẽt pare dño ꝑfcãʒ plebẽ Jd oi

moĩsſatagebat etiã ĩ młta tbulaa
one coꝛdis et coꝛꝑis.ĩ laboè ⁊ eriꝓ
naĩ fame ⁊ ſitiãĩfrigore et nudita
te Ubi nunt qſo ↄſuetudo hec? Dub
ijt diſſilis valde. loõge ĩ àd mutata⸗
ſut ſtudia/ ⁊ vtinã ñ ĩ peiꝰ Cura tñ
2 ãxietas ⁊ emulacõ ⁊ ſolliatudo fa
teoꝛ ꝑſeuerãt.CTrãſlata hecñ ĩmu
tata Cẽſcionũ vobis ꝑhibeo qͥd nec
ſubſtãtie ꝓatis ñ magis ꝙ; añ.Hiũ
ſa ãt lõcio diſſilitudieʒ fãtſhagᷓ ab
uſio pauci ad os legiſ latois ad ma
nꝰ oẽs v᷑ſpioũt Nõ ĩ meito tñ · Oẽ
papᷣle negociũ illi agũtiquẽ dabism
8 tõ maxĩa ĩ vxbe q̃ te ĩ papã v᷑apit
pᷣcõ ſeu ſpe p̃cij ñitueĩẽte? Et tunc
poriſſ ĩim volũt dñaĩ cũ ꝓfeſſi fueũt

huitut ẽ: files ſe ſpõdẽt vt oꝑtuĩus
fdẽtibʒ noceãt Ex hñ eitoſiiũ ᷑ a q̊

ſe arcẽdos pntẽt ñ ſectũ qͥ ſe ñ inge
rãt Si ſtãte ꝓ foibʒ q; illoꝝ morã
lmodicã fecrit oſtiaiꝰego tũc ꝓ illo
ñ eẽ volueri Et ñt exꝑire pauas no
ueñ ⁊ ne ł ego aliq̃tenꝰ mores gen
tS Añ oĩa ſapiẽtes ſũt vt faaũt ma
la:bonũ ãt neſaũtHij ĩuiſi᷑re ⁊ t-

lo vtriqʒ inicere manus impij in de

umtemerarij in ſancta. ſediaoſi in
uicrm emuli in vianos in humani in
extraneos. Ruos neminẽ amãtes

amat nemo ⁊ cum timei affectãt ab

oͤmbus omnes timeant neeœſſe eſt.
Hij ſunt qui ſub eſſe non ſuſtinent p
eſſe non norunt ſuperiotibʒ ĩſideles

infeioribus impoꝛtabiles DHij vere

eundi ad petendum. ad negãdum
fructuoſi· Dij impoꝛtum vt acapi
ant. donec at apiant in quiet: ingta
vbi acaperint. Docuerunt linguã
ſuã⸗ gndia lo q̃ eum opent᷑ exigua.

Yargiſſi pnnſſoes 2 ꝑaſſĩ exhibito

res Mladiſſĩ adulatores 2 moꝛda

eſſi detractores Sipliaſſ ĩ diſſimu
latores:2 maligmiſ ĩ ꝓditores. Ex
rutzrimꝰ huc plem? te atqʒ exp̃ſſi

ãmonẽdi putates horu qᷓ arcate ſut
in hac pte. Ja ad oꝛdinẽ vcurramꝰ
Quale ẽ qͥd de ſpolijs eccleſiarum

emüt . qᷓ dicũt tibi euge euge? Pau
Eʒ vita in plateis diuitu ſcinat᷑ Ar

gentũ micat ĩ luto· accurit᷑ vndiqʒ

tollit illud non pauꝑioꝛ h foꝛaoꝛ:

aut q̃ foꝛte ati9 precurrit. te tñ
mos iſte. vt pocus moꝛs iſta nõ c
pit in te vunã deſinat Sz reliq pſe

qmur. Interea tu paſtoꝛ procedis
deauratꝰ.tã multa varietate: oues
qð capiũt? Si auderẽ dier te? demo

nũ · magis ꝙᷓ ouiũ.paſcua hec. Da
licʒ ſic factitabat petrusſic paulus
lugebat? Kides honmmnẽ ecc leſiaſti
eũ zelũ feruere ſola ꝓ digmitatr tuẽ

da.honoĩ totũ dat᷑ ſ. Anttitat nithil
aut paurui Si cauſa reqrẽte· paiilo

ſunmnſſius agete.ac ſonalius ter hr5
temptaueris? abſit inqut.non decz:
temꝑi nõ cõgruit maieſtat ñ vueit?
quã geras pſonã attẽdito⸗· De pla
ato dei vltima mẽtio ẽ ꝙ iactura ſa
lutis nulla runetato ẽ miſi q̊;b fubli

me ẽehoc ſalutare dicamꝰ.⁊2 qd glo
riã redolet id iſtũ. Ita oẽ huile pdu

cit᷑ int᷑ palannos vt faaliꝰ q eẽ ꝙ qᷓ

apparere huĩlis velit ĩueĩias Cimoꝛ

ñi ſimpliatas reputat, ne ditã fa
tuitas · Viru artũſpectũ. 2 aĩcũ ꝓpe

cõſaẽae calũpmat᷑ ypocritã. Poꝛ
ro amatotẽ q̃etis2 ſibi jnt᷑dũ vacã

tẽ· inurilẽ dicũt · Quid ergo tureui
gilas ne adhuc ad iſtos qᷓ arcũdede

vit te laqueis moꝛtis? Cueſo ſulſti

ne pauliſper ⁊ ſub poꝛta me ymmo
da veniam non tam temere ꝙ; timn
de hec loquentremuloꝛ te emulaoo
ne bòz vtinã tãvehemẽticã. Sao

vbi habitas ĩcreduli z ſubuerſorez

ſunt te cum: lupi non oues ſut. tali
um tamen tu paſtor. Etilis eonſide
raao qua forte mueneis quomo do
ſi fieri poſſit conuertas eos“ ne ipſi
ſubuertant te Quid diffidunꝰ poſ
ſe reuert: in oues e quibus vern in

lupospotuer̃t h ñ ꝑco t᷑ vt pcat ðꝰ·

Aſtorẽ te populo huicte
à nega:à exhibe õ nega
bis. ne c9 fide tẽs. te negʒ
hodẽ Perrꝰ? h ẽ q̃ neſaot᷑ ꝓceſſiſſe ali

qñ ł gẽms ornatꝰ ł ſeiasncc tec
tꝰ auro.nec vectꝰ eqͥ albo nec ſtipa
t19 mlite nec ar cũſtrepẽnbʒ ſeptꝰ
miſtris abſz hijs tñ ẽbidit ſæas poſ
ſe ĩple ſalutare mãdatũſi anfſAsme

Paſæ oues meas In hijs ſuca ſſiſti
ñ pet oſtãtno⸗ ↄſulo tolerãda ꝓ
tpe ñ affetãda ꝓ debito⸗ Ad eate

po aꝰ iato: qͥn te ſao debitorẽ Et ſi
purpuatꝰ 2 8auat 9icedẽs ñ ẽ tñ d

ho rreas opaʒ curã ve paſtozlẽ paſt
oĩs heres
geliũ.q;ꝙ ſi nolẽs ewã geliʒes int

apłos eaã gła ᷑ Ewãgeliʒare paſl

ce ẽ. opꝰ fac ew ãgeliſte.2 paſtoĩs
opꝑꝰ ipleſti Dracões ĩq̃s mones me

paſẽc᷑e·⁊ ſcorpiões.ñ oues ꝓpt᷑ ĩ
quã magis aggrede eos⸗ij v'ñ ſer
ro &ð tu dẽuo vſurpae gladiũ tep
tas/quẽ ſeł iuſſꝰ es ᷣponẽ in vagi

nã? quẽ tñ q̃ tuũ negat ñ ſansmvi

bet attẽde. vbũ dicẽnsſic ↄnte gla

diũ tiũ ĩ vagĩaʒ/tuꝰ gæ ip̃e forſcꝗ

26 6 à erubeſcas ewan

=2—☛ 2

— — — —

——
= a☛,2☛ — –

1p
lertt
ern

tuo nutu: ⁊ ſi nõ tua manu euaginã

d9 Alio quĩ ſi nullo mõ.ad te ꝑtierz

2 is dicẽ̃tibꝰ apłis.eecx gladij duo
H.nõ vᷣſpõdiſſʒ dñs ſæꝑs ẽ h nims

Veqʒ g ecãe:⁊ ſpitual icʒ zmatia
Sʒ hijs qᷣdẽ ꝓ ecãa. ille vᷣo ⁊ ab ec

cleſia exerct dꝰ Ille ſac dons is mili

tis manu i ſane ad nutũ ſacdots. 2

juſſũ ĩpateĩs Et ð h alias Nũc vo
arripe illũ. q ᷑ ad feiẽdũ credit ꝰẽ· 2
wlnera ad ſalutẽ.ſi ñ oẽs.ſi ñ ł mul
tos:ẽte qͥs poſſis Nõ ſu ĩqᷓsmelioꝛ

as · ñ dico audiuit h ñ irriſit? Jdeo

tu iſiſte magis:ſi foꝛte audiãt ⁊ q̃eſ
cãt Inſiſte ⁊ vᷣſiſtẽt bzʒ dicĩ do ⁊ hec
foꝛte mimꝰ dicar Nã nrã illoꝝ vox:.

iſta optune ĩ oꝑtune Hũc ſi audesmi

mium app ellacõ ꝓhe papit clama
ne crſſes · Ad as n ad ſceleratos et

pc cõis? Annũca ĩq̃t populo meo
ſelera eoꝝ z domui iacob pccã eox
Prudẽt᷑ adũte ⁊ ſcrleàte s phiber

2 plm dñi Puta idẽ d hijs Et ſi ſœ

lerata· ⁊ſi ĩiq Eide ne audias d vm
ex mĩnns meis ñ feaſti nec m feaſti
Fate oꝛ ꝓpłm iſtũ erſtitiſſe vſqʒ ad

hue.dura frõte: 2⁊ ĩdomito coꝛde. h

vtxꝝ ne coã ĩde mabili neſcio vñ liqᷓ

do ſaẽ poſſis · p̃t fore ùd net dũ fuit

Si diffit is tu· I apð tũ ñ eit ĩpoſſi
bile oẽ vbũ · Si dura frõte ſut dura

to ⁊ tu ent tuã Nil tã duʒꝝ qͥd duioĩ
ñ crdat Bñs ad ꝓgghaz Dedi frotẽ
tuã duiorẽ frõtibʒ eoꝝ · Nnũ ẽ qͥd te
abſc luit ſi egiſti cum ꝓlovt poſſis
dicrre ·ꝓle meꝰ q̃ d t᷑ Sbui facre.⁊
ñ fea? Si ſic fe aſti · nee ꝓfeciſti · eſt
mũ q̃d facas· ⁊ q́d dicas Exi vvr

chaloꝝ/z diatoq̃a ⁊ alijs auitat

bʒz oʒ me ewãgeliʒaẽ Puts net peĩ
tebit exilij oꝛbe ꝓ vrbe cõmutato·
Eiamꝰ ad collaterales tuog
2 coadiutocs tuos.hij ſe du
Aue · hij ĩtii ſut Quão br? boĩ
ſi ſũt. t᷑ potiſſimũ ſut ſi mali eꝗᷓ pliꝰ
E Ne te dipeis ſanũ dolẽtẽ latera.
hẽ ne te bixeis bonũ? malis ĩ ntẽtẽ
Aut ſi bonꝰſis:boĩtas tui ſoliꝰ quẽ
fruetũ afferre p̃t? Sicut ĩ ſupioi li
bro dixiſſe me memĩ q̃ð ĩ; emolẽéa
afferret ecãs dei⸗tua vmꝰ hois iuſti
aa Vbi ſmã p̃uał alit᷑ aff cõoꝝ. Sic
nec tuta tibi boĩtas tua obſeſſa maf
ñ magis ꝙ; ſaĩtas vieĩio hpẽte· 268
z qͥ te ſubdutas malo ĩteſtio ⁊ egi

õe. bonũ domeſticũ eo ãpliꝰ qͥ ſe piꝰ

iuuat Dʒ ſiue leuẽt ſiue Fuẽt cui rã
us ĩputãdũ ꝙ t᷑ q̃ tłes à eligiſti à að
mſiſti? Nõ ð oĩbʒz dico · Nã ſut s
ñ eligiſti ip̃i te Ae ptãtes ñ hñt.
n quã tu eis à bueis:à ꝑmiſeis· ad
idẽ g rutiur Cibi ĩputa · qᷓcqd pꝛaa
eis ab eo q̃ſñ te p̃t face nichil DHijs
exœptis & et ñ ĩconſiderate· vt vi
des: eligẽdi cuiz ſeu colligẽdi ſut ĩ o
pꝰ miſte rij hꝰ Tuũ ẽ vñcũʒ euocare
2Z aſſiſ ᷑e ᷑. ex moyſi ſẽes ñ iuuẽes:

ſſenes ñ tã etate ꝗ; moĩbʒ qͥs tuno

ſti qa ſenes ꝓplᷣi ſũt An ñ eligẽdi de
toto oꝛbe oꝛbẽ iudicatũ? Sãe huic
ne gotio. qᷓ ſe kgek oga Cõnlio ñ
pᷣeœ agẽdũ ẽ.· Sũt qʒ nccio a nobis
rogãt᷑. à extoꝛq̃t ĩpoꝛtuitas à ncã
tas met᷑ ac iſtud i hijs ꝗᷓ nrã ſut Vbi
at ñ licʒ faœre q d volo⸗ q̃s locus ro
gãt Niſi foꝛte q̃ me rogat h vt qͥð
vwolt velle licæat m et nõ magis vt
velĩ Aliꝰ ꝓ alio alius foꝛte ꝓ ſe ro
gat. Pro quo rogaris ſit ſuſpectusʒ

Qui ipe rogat ꝓ ſe iã iudicat⸗ eſt.
Neci ite ꝑ ſe an ꝓ aliũ qs rogʒ Clen
eũ cuiã frequẽtatẽ qñ ſit ð eia ad
idẽ noiĩs pꝑtinẽ abigẽdi genꝰ. ad ulã

tẽ ⁊ ad plactũ cꝰqʒ lo quẽtẽ · vnũ ð

rogãtabz. puta ena ſ mirogauert.
cozpiõi ñ ẽifaane 4 forimdes .· h
Fũgit a cauda Si ad tun bladicag⸗-
20 tuũ vt aſſo lʒ molliri ſ eſeis memi
eis ſẽ epti⸗ Ois hõpemü vinu u bonũ
poiĩt cũ ãt ĩebriat: fue tit tũt id qd G8
ki9 6. Pa⸗i põde ſRimaueis ei⸗ ba
litatẽ q; timʒ: 2 q ſ Perat: „Niri callidi
2 doloſ ꝓpi ſolz es tuc ptẽdere huuli

htẽ cũ aliqᷣd optinere volueir. Me

Jlib: diat ſeptura. Eſt qſe huĩiat

neqt ⁊ ĩt᷑iora eiꝰ plena ſut do lo He

vebisip̃is ſume ſ ẽtẽae b2 euides 2
famliate exẽpli Quates d qs ſupli
*s admſitis: pꝰ modũ ſuſtiuiſtis
Jues iſolẽtes ↄtuati 8 belles 8
qdẽ ĩeiꝰ malũ te gũt priapia pꝰ tio

ra ꝓdũt· Verboſ⸗ adoleſtẽtẽ ⁊ſtudẽ

tẽ eloquẽae cu ſ⸗ pie ſit ĩanis ñ ali

ud & iuſtiae hoſte vputes · Prohꝰ

moĩ falſis fabʒ diet E mgẽĩ : Manus

ato nenũ ĩpoſueis Excluſo itaq; vni
uſo ÿ peſtilẽt; genẽ hoĩm.⸗ cure abi

ma xie ſit jtrod ucrte tales s pomo
dũ itroduxiſſe ñ ñpeĩteat. Turpe ẽ t
ſepius vctare d fecr is 2 iudiaũ tu

um frequẽt piclitaiñ decz . Diligẽt
ꝓide oẽ ! faacdũ eit tcta apud te
2 tũ hijs q te diligut. Tracta an ñ fae

tũe q̃a p2 factũ ſe ra reĩ ctio E⸗ SDapi
ẽtis ↄſilũ ẽ. oĩa fac cũ oↄſilio et pon

factũ ñ peite bis · Er hoct xſuade qᷣ
admittẽdi ſut · diffiale in cuia poſſe
ꝓbai ⁊ ideo ſi fieri p̃ᷣt viros ꝓbato⸗
ptete elegi ñ ꝓbãados Nosꝶ in mo

f fhfh sl ä 2
èðl èòèòUMU

naſterijs gapim 38. pe melior .

di· Ac cuia bonos faaliꝰ reaꝑe ꝙ;

Ffacere ↄoſueuit Ruod ſi plures in an

defeciſſe bonos ꝙ malos ꝓſeciſſe ꝓ
bauimꝰ ꝗqrẽdi ſane q̃bꝰ nec defcũs

nmeat nec Pfect opteturivtpo te
iã ꝑfertis Itaqʒ ñ volẽtes neqʒ currẽ
tes aſſumto⸗ h cũctãtes ⁊ renunaẽ
tes,: Eciã coge illos ↄpelle intrare.

In talibꝰ. Ut opmor reqeſcz ſpũs

19 3 q̃ nõ ſut attrite frõt.s · h verecũ
di · h amorat · Pt deuũ tñ nõ timeant

nichil n a deo ſperẽt · Eui aduẽtaa

um nõ manꝰ attendãt hncãtates
Eui ſtẽt vilit᷑ ꝓ afflictis et iudicẽ?t

in eqᷓ̃tate ꝓ mãſuetis ᷑re Cui ſint
cõpoſit⸗ ad mores· ꝓbat: ad ſancti

moniã Pân ad obediẽaã manſueti

ad panẽaã ſubiecti ad diſapliaʒ· ei

gidi ad cẽſurã catholic ad fiꝭ, fibe

les ad diſpenſe aonẽ ↄcoꝛdes ad pa
cẽ cõfoꝛmes ad vitatẽ · Qui ſint ĩ iu
diao rã · ĩ ſilio ꝓuidi ĩ iubẽdo dilẽ

nĩ diſponẽdo ĩduſtri ĩ agẽdo ſtrẽnnui
ĩ loquẽdo modeſti· adũſitate robul
t.ĩ ꝓᷣſpeitate deuon in zelo ſobrij m
mĩa ñremnlſi. i oao nõ 5oαο cura
fannliais rei. ñ anxij jaliene ñ cupi
di ſue ñ ꝓdigi. vbiqʒ ⁊ in oĩbzʒ arcaua

ſpecti. Eui legacone pro xpᷣo fũgi
quociẽs opꝰ erit nec iuſſi vennuãt:
nec non iuſſi affectent · Quid quod
verecunde excuſant:obſtmaaꝰ nõ nõ
recuſent: Cui nmſſi poſt aurum nõᷓ

eant.ſeð criſtum ſequantur· qui ql

tum legaaonẽ non eſtiment nec da
tum requirant · ſed fruetum · Rui
regibus iohannem exhibeãt? egyp

tijs moiſen· foꝛnicat: bus phinees

helyam ydolatris helyſeum auatia

ſue.
dan

ſſtan

peur

benm

klori
peg
zmeg
alep
Nkci
tpot
gcunmi
nunae
rare⸗
gſpis
veret
meant
uitia
ttes⸗
udicit
Gufint
olant
maen
iye
Ppe
tiu
Ae
nini
nb
eicp
hheri
“
mmwat⸗
de
mafnn
m
)
ed
eu
g
inets
ude

petri m mentientibq. paulum blaſ
phemantibus negoaantibus xp̃m
Qui wlgus nõ ſpernant · h docrãt

diuites nõ palpẽt: f᷑reãt paupes

nõ guẽt ſed foueãt: minas pãapũ

nõ paueant ſed cõtempnant · Eui

non cum turba intrent net exeãt.
qui eccleſias non ſpoliẽt ſed emen

dent ˖ Rui marſupia nõ exhauriãt·

ſed coꝛda reficant et crinnna coꝛtr
gant·fame prouideant ſue. nec in
uideant aline· Cui orandi ſtudium
gerant /et vſum habeant. ac de om

ni re · plus fidant c raooni ꝙ; ſue in

duſtrie vel labori · Euorum ingrel
ſus paciſitꝰ moleſtꝰ exitꝰ ſit Euo
rum ſe rmo edificacõ ſit: vita iuſta.
preſencia grata: memoĩa in benedi
etione Eui ſe amabiles prebeant:
ſed actu non fatu⸗ Mui hunnles eũ
hunmnlebus: et cum innocentibus in

nocentes· duros dure redarguant ·
malignantes cohercrant. reddant

rettibutionem ſupe rbis. Qui non
de dote vidue · vel patrimonio eru

efixi ſe vel ſuos ditare feſtinet. gra
as dantes qd gqus acceperut · Ora

tis faco entes iuditium muriam pa
aentibus vindictam innacombus

increpacones in populis. ui de

tuo demqʒ ſpiritu ĩſtar illorim.lxx·
moyſi accœpiſſe ternantur.per quẽ
ſiue abſentes ſiue preſentes conten
dant placete tibi placære deo⸗ q̃ ad
te tedeant fatigat: quidem ſed nõ
ſuſfarenati· Simul glorianteg⸗nõ
ꝙ curioſa ſeu precoſa queq; terra
rum attulerint ſed ꝙ relmquerint
patem regnis⸗ legem barbaris: qᷓe
tem monaſterijs eccleſijs oꝛdinæ⸗

clerias diſaplinamSeo populũ ae
æptabilem ſectatorẽ bonoru oꝑm.
. Ignum ad medium venire
factũ⸗ dulas memoie mar
unni nii. Noſti hoc⸗ ſed an
menineris ignoro? Is cardmalis
preſ biter funtus aliquando legats
one indata. tam pauper remeauit
Ut pene expenſis. et equis deſiaen
tibus vix peruenerit florentiã Ibi
epiſcopꝰ illius loa donauit ei equũ
q piſas vſqʒ vbi eramꝰ9 tũt ꝓuect?
eſt? Poſt tridie ere do ſecutug epil
copus erat enim illi cauſa:eum að
uerſario/ et agendi aderat dies cæ
pit reqrere ſuff ragia amicoui⸗ Cũ
qʒ per ſingulos ſolliatarentur⸗ ven
tum eſt ad martauũ fibuaa erat ma
ioꝛ in illo, qui non poſſet ĩmemoꝛ
eſſe· recentis benefi cij. TCum mar

tmus decepiſti me inquit. neſaebã

tibi ĩminere negoaum. Tolle equ
um tuũ:æc ce ĩ ſtabilo ẽ. Et hora ea
dem relignauit ei Ruid dias mi en
gem? Nonne alteeius res eſt redil
ſe le gatũ de terra auti ſine auro trãſ

ſiſſe per terram argenti et argentũ

neſaſſe: donum inſuper quod pote
rat eẽ illico ſuſpiaũ vieaſſe Sʒ om̃

locum ſuauem vbi madit occaſio

mæmorandi er nominandi ſuauiſſi
mi o doris virum
Plſum loquoꝛ carnotenſã
ganfridum qui legacoõnem
AAn partibꝰ a quitanie ꝓ
prijs ſu mptibus ſtrennue amminiſ

trauit/idq;ʒ annos plures. Rem lo

quoꝛ quam vidi ipſe Eram cum illio

in terra illa cum a quodam preſbi
tero preſentatus eſt illi piſas quem

volgo ve cãt ſcurgionẽ percũctat?
legatus quata vemeit nõ atepio in
A3t nſi ẽceꝑis pᷣcum: 2 vſignauit ſo
lidos quiq;ĩuito ⁊ vere tundo jtã

cũ eẽmꝰ in quo bã aoppidodna illiua⸗
opidi optunit illi ꝓdeuoase cu ma

nuegio duas Itres parapſides pul

chras ligneas t.· Etuas alig diu in

hiẽs hõ ſcrupuloſe cõſ ãe laudauit
eas.ij nõ atqeuit acape: Cñ argẽ
teas accepiſiʒ qͥ ligneas futauit?

Nõ fuerut q̃ potuiſſent dicere lega
to dit aummus abrahã⸗ I pſe vero cũ

ſamuele libere conconabat᷑ ad om
nes-loquimmi de me corã ðño ⁊ co
rã xpᷣo eiꝰ vtrui bouẽ tuiui ꝙ; tulec⸗
aut aʒmũ Si quẽpiam calũpniatus

ſu ſi oppᷣſſ aliquẽ ſi de manu cuuiſ

munus accepi et eontempna illus
hodie vobiſqʒ; reſtituam·
Si tlũ virorꝝ darert copia:
qles ꝑſtẽxmm?ꝰ.·nũc qd fi li
.9. q illo io cũdiꝰ? ſeculo?

Nõne ſecũda ab enitate illox tbi

Sſu ꝓcederis ſtipatũ videres tã in
xlito agimẽ beatori? Si te noui te
habes et altũ trahẽs ſuſpiũ⸗ tetum
loqris: Putas fore poſſe qͥd diot᷑
putas hic ſumusquouſq; hec fiant?
Cuis det viue re⸗ et vide re contin
gat? Oſi viderem in vita mea eecle
fſam dei talibus innixam calupnis
O, ſi domini mei ſpõſam cernerem
tañnte commiſſam fidei tãte ereditã
puitati uid me beatus quid ve
ſecurius tum eiuſmodi arca me vi
te mee et tuſtodes ſpectarem ſimul

et teſtes quibus omnia mea ſecure

ſecrteta tommirterem? Cõmuĩcatz

conſlia: quibus me totum refunde
tem tamꝙ alteri michi · Rui ſi vel

lem aliquatenus deuiare non ſine
rent frenarent pracpitem · doꝛmitã
tem ſuſctarent · Ruorum me reue
renaa et libertas extollẽtem tepri

meret: excedẽtem coꝛrigerer Ruo
rum me conſtanaa ⁊ foꝛtitudo nutã

tem firmaret erigeret diffident em
Quorum me fides et ſanctitas að

queq; ſancta ad queqʒ honeſta að
queqʒ pudica: ad queqʒ amabilia

et bone fame prouocaret, Et nunc
reduc oculos im eugeni ad eum qui

nunc eſt curi ſeu ecc leſie ſtarum⸗ et
ſtudia prelatorum⸗ eorum preſe rtĩ

qui ſunt ĩ arcuitu tuo Sed de hijs

attenus ego palpaui non fodi par
etem⸗CTibi liert fodere 2 videre · vt

4

pote prophete filio · Michi progre

di fas non eſt · Vnum dico quod ĩ fa
a eſt Ridicule niniſtti veſtri veſt

eis ſe tum preſ biteris ante ferre to
nantur“ Non hoc raoo habet.
non antiquitas habuit: non conſen
tit auctotitas · Er ſide ſua con

ſuetudine calũpnia ſtruitux: melius
profſetcto illa quam ſummus oꝛdo cõ
tempnitur Friuolum tamen ſa
mns vnde maxnme id optinere volũt

Nos ſumus inquiunt qui in omni

cælebrietate domino pape cõiuneti
ores aſſiſtimus ſedent: propriores

niſibemusp retedent em poſteiores

precdimus: PHoc totum nõ dig

nitatis priuilegium ſed ſedulitans

debitum eſt. diaconi nomen ſolemp
ni ipſa amminiſtranone interpre

tans Deniq; preſ biteris oꝛdinata

—

— =– =

Abe
der

de

re
mt
ele
pa⸗
Du⸗
uti
nten
16)
a25
bilin
nunc
nqi
mct
rſſeri
ehis
ipie
t
e
iti

deſt
6
bet⸗
nen
ten
nehus
1d
enſ
wolut
tomm
iunt
e
Nus
123
unß
pu.
nata

tonfeſſione ambientibꝰ maieſtatẽ.

vos ad pedes ſedetis proptiotes al
ſiſtitis vt habeat pacoẽs In ewã
gelijs legimus quia fatta eſt contẽ

cio inter diſapulos quis eorũ vidbe

ketur eſſe maioꝛ. Heatus eſſes ſi ſit
crteta arta te tenerentiuius·

Edet iam euie exeundũ pa
latio dom eyſpettant nos
ij no n mo do arca ſe quo

dãmodo intra te ſunt. Non eſt ſup

uacua cõſideratoqua intendis diſ
ponere do mui tue prouidere bis
in ſinu tuo · ⁊ in grenno tuo ſut Ego

dito z neœſſatiã. Paulũ audi · Di

quis domui ſue preeſſe neſet mõ
eccleſie dei diligenaã habebit? Itẽ
ſi quis ſuoꝝ maxime domeſtitorum
curam non habet ſidem negauit.
et eſt iſ fideli deteriori⸗ Et hec dicẽs
non te moueo ſupernis oceupatũ ĩ

tendere infimis et quaſi minutum fi

eri nüums inpendere quoð marimia
debes. uid te intees vnde erpu
it te deꝰ. Pec inq̃t ommia adicẽtur
vobis · Ver ptemẽ et hec opoꝛtet
fatxreet illa ñ omittere.at illa per
te agens ꝓꝑ te eciã oʒ ꝓuideas q̃ ꝓ
te de hs ꝓuideãt. Nã ſi vnus eſt

ſerus ꝑ ſe non ſuffiat ſimul et cuſto

die iumentori et menſarũ cure tu ꝑ
te quõ ĩtendere valeas ⁊ tue domui
et dñi xiter dᷣ qua ſcerptũ eſt· O yſ

rahel ꝙ, magna eſt domꝰ dñi · Vacu

um ꝓꝛſꝰ a ſolliatudĩe reꝝ minoꝝ et

viliũ oʒ eſſe animũ tã magnis 2 tam

multis intentum rebus:Opoꝛtet li
berum quem nulla ſibi vendicet vi
olenta occupato· Opoꝛtet ingeni

um quem nulla deozſum trahat in

digna affectio · Opoꝛtet rectũ quẽ

nulla ſeoꝛſum auertat ſniſtra ĩtẽ cõ·

Opoꝛtet cautum quem nulla ſubue
hat furtua ſuſpiao. Opoꝛtet vigi
lem quem nulla ab ſeſe abducat ꝑe
Grina er cutioſa cogitaao Opoꝛtʒ
firmum⸗quem nulla concutiat repẽ
tina turbatio · Opoꝛtet inuittũ quẽ
nulla fatiget vel continua tribula
a0ο Opoꝛtet aãplum quem nulla co
artet rei temporalis amiſſio. Dija
te non dubites/ et bonis priuandũ⸗
et feriendum malis/ſi ammum diui
dens et dei rebus et tuis pariter re

iculis nolueris inpartui⸗

Rocurandus quem impli
crS. q̃ pro te molat pro te
dico. non tecum · Ruedã
per temet faues quedam per te et
alios ſimulquedam pꝑ alios et abſ
qʒ te Cuis ſapiẽs ⁊ intelligit hee?
Ps ẽ quod inter iſta dornitet ton
ſideratio tua⸗: Ego vero agenda do
mus tue ſub eo genere quod nouiſſi
mum poſui locanda œnſuerim Per
alium vt dixi illa faaes. Ac is ſi ſi
delis non fuerit fraudabit · ſi nõ fu
erit prudens fraudabitur. Cuerẽ
dus promde fſidelis 2 prudens quẽ
conſtituas ſuper familiam tuam-
Adhuc mutilis eſt ſi teraum beſit ·
Eueris qᷓd hoc· Auctoĩtas. Quið
enim prodeſt ei velle et ſare diſpo
nere queqʒ vt neteſſe eſtſi quod ſit
et wlt non poteſt anda ergo fa
cultas agendi pro libitu⸗Si ĩ preiu
ditũ raconis putas hoc fui memẽæ
to fidelem qui agere nichilominus

ped eaaõne volet · Attende prudẽ
temqui agere nichilominus ſaet ꝓ
ratioe, Sed fidelis ſolersqʒ volũta
tuile proderit cum ei affatim ſuppe
tet vnde tota faalitate mãepetur
eſfettui cũctis ſine cũctaaone oba
dien tibus. Sub dendi igitur omẽg
nullum padatur contradittorem.
Nemo qui dicat cur feaſti ſic pote
ſtatem habeat exeludere et admit
tere quosvolueit mutare miniſtros
tranſferre miniſteia ad quos zquã
do voluerit. Ita ti moti ſit omnibug⸗
vt ſit et vtilirat· Preſit omnibua
vt omnibus proſit et de ommbus.
Clamdeſtinas et fuſurratas delaa
ones non reapias aduerſus eum.
magis detractiones cenſuens⸗ Et

hãc vel generalẽ tibi cõſtitutas re

gulam vt omnem qui palam veret᷑
dicœre quod in aure locutus eſt ſul
biaum habeas . Cuod te iudican
te ditendum coram ille renueit dela
torem iudiœs nõ accuſatorem Ita
jʒ vnus ommbus fauenda nmüugat
et vni omnes reſpondeant . Tu ili
habeas ſidem vacans tabi 2 etcleſie
dei · Si quo minus aut ſidelis inue

nmiatur aut prudens fideli ponus eẽõ

umttendum⸗ Sane e duobus tue?
hoc uãꝙᷓ; ſi idoneus non repeĩtur

et ſiminus fidelem ſuſtinete pouus

tonſulo⸗ ꝙ te inmergere laborinto

huic. Memento ſaluatorem iudam

pconimum habuiſſe Quid epiſcopo
turpiꝰ ꝙ; icumbere ſi ꝓpele ctili ſue⸗

ſerutati omnia /ſciſatare de ſingulis

queqʒ perdits vel neglecta“ a5 ve

retundiam dico quorudam eiuſ mo
di ſcrutaneium cotidie omnem ſub
ſtancam ſuam numerant um ſingu
la de minuus et quadrantibus ex
igentium racõem . Nõ ita ulle egip
tius qui ioſeph ommbꝰ tradits ig
norabat quid haberet in domo ſua.
Erubeſcat xpᷣianus et xpiano ſua
non credens homo ſine fide · fidẽ cũ
ſeruo⸗ſuper omma bona ſua conſti

tuens eum Et hie erat alicenigena.
Mira res Danss ſuperqʒ epiſcopi

ad manus habent quibus animas
tredant et cui ſuas cõnnttant fa
culatulas non inuemunt · Optmi

videlicet eſtimate res reʒ qui mag

nam demninns paruam aur nullã

de maximis curam gerant· Ved vt
liquido datur intelligi paoenaꝰ fe

rimus xp̃i iacturam⸗ ꝙ; noſtram ¶o

tidianas expenſas cotidiano ræec
protamus ſcrutinio et continua do

nnnia gregis detrimenta neſamug

De preco eſcari m et numero pa
num cum miniſtris cotidiana diſcuſ
ho eſt raro admodum cum preſbi

teris celebratur collacio de peæccatis
populorum· Cadit aʒzima · et eſt

qui ſubleuet eam⸗ perit annna et
nẽo q̃ reputet etc mirum tum nec
noſtros quidem ſenaamus defect9

Nonne ad ſingulas ſupputaconeꝗ
iſtas iraſamur vrimur anxiamur?
Euam tollerabilius rerum qm mẽ

tium ſuſtineremus iacturã? Guaẽ

ſo tu q̃ aliũ doces doc teip̃ᷣm ſi tñ iã

ate
euuſno
nem ſu
mßnge
ntuser
leeg
mdinsg
no u⸗
ano ſud
4 KRi
acortt
len gena⸗
gepiſcopi
Sammes
mttantf

Oyrm
rquinag
☚ ula
Heͤrt
naßſ
mo
m0 ea
nmuade
alammud
umerd
mmadla
n heiſtl
pelcins
a⸗ tck
mnae
mumne
15 fe
o
cmt.
nin ni
e
ſebu

nhtii⸗

nõ docuiſti ·pluris te habe re ꝙᷓ tua·
Tranſitoria iſta que ſtare tibi nullo
parto queunt fat vt a te tranſeãt.
non ꝓ te · Riuus qua fluir cauat ter
ram.ſic decurſus temporalium.con
ſcienaam rodit · Si poteſt toꝛrena
in agros exturrere ſine leſione ſato
rum et tu te iſta ſine wlnere mentis
poſſe tractare confſidito. Ommmo

dis cõſulo:ſtudeas a te auertere cõ

curſus horum. Multa neſaas plur⸗
ma diſſimles nõ nulla obliuiſcaris.
Unt tamẽ que ignorare te
nolim mores quorumq; et
ſtudia. Non opoꝛtet vt vi
ca domus tue vltimus ſaas. quoð
ꝙᷓ pluinms nouimꝰ contigiſſe Rua
propt᷑ vt diximꝰ ali9:alia diſpẽſet

de diſaplina tu ꝓuide Jlud nemini

cre das· ſi inſolentioꝛ coram te vel
ſermð ſonueĩt. vel habitus apau
erit manus tua ſuper huiuſ modi tu
vlciſeete miuriam tuam Impunitas
auſu parit auſus exceſſum · Homũ
epiſcopi deet ſanttitudo · decet mo
deſtia õ horu diſapli
na cuſtos. Sacerdotes domeſtia
ceteris hõeſtiore s aut affabiliores
ſint· In woltu in habitu⸗ in inteſſu il
lorumqui orca te ſunt Nil reſidere
impudicum mi indecens paaatis.

PDiſcant a te coepiſcopi tui. cõatu

los pueros:et comptos adoleſten

tes ſetum non habeze⸗ Certe inter

ntratos diſcur rere calamnſttatos
non decet · Et memento quoð ſapi
ens ammonet dicens filie tabi ſunt
noli fanem tuam hylarẽ ad eas oſtẽ
dere Nec auſteritatem tameñn ſua

verbo ſerus ·

miores fugat hec repeimit leuioẽg

AIlila ſi aſſit odibilem het ſi deſit con

temptibilem reddit. In omnibus
tamen modꝰ melioꝛ. Ego nec ſeue

rius velim nec diſſoluaus Ruid

hat medioctitate graaꝰ vt nec de
ſeueritate ſis oneri nec familiaĩtate
contemptui⸗ In palacno papam do
mm te pat rem fannlias exhibe⸗ A
ment te domeſtic tui⸗ ſinõ fauo vt
timeant. Vtlis ſemp cuſtodia oĩs
que tamẽ affabilitatisgranam non
excludat · Ergo vbiqʒ refrenanda
lin gua precæps maxime aut in ton
uiuio. Sr⸗ conuenientioꝛ habitusſi
attu quidẽ ſeuerus ſis wltu ſexenꝰ.
Appellam tui:⁊ qui tecum
iugiter diumis interſut ol
ficijs non ſint ſine honore⸗
Tuum 7 tales tibi prouidere q̃ dig
m ſunt Deruiatur eis ab emd; tã
ꝙᷓ tibi · Neceſſatia de manu tua at
apiant/ hijs contenti ſint que tu ꝓ
uideris illis · tu vide ne egeat. Dup
hoc quem foꝛte ab abuentatibꝰ pe
tere deprehendes iudica iezicã.
de oſtiarijs id de ceteris offinalibz
decernẽdum · Verum hoc ex habũ
banti non foꝛmam iſtam iam olm
a te expoſitam recoꝛdamur · Ruid

tuo dignius apoſtolatu? Quid ſa

lubrius ad conſaenaam honeſtius
ad famamvtilius ad exemplum?ꝰ

Optnmus canon⸗ qui proiet auara

cam ex calumpnia ho c eſt non a cõ
ſciencia tantũ⸗ Jicet iam ⁊ hũt clau
dere librum. ſed in calce aliqua ve
lim vel antedicta quaſi epilogando

repetere vel addere pretermnſſa.

Onſideres ante oĩa ſanetã
rõnaʒ eccleſiã cui deo auc
tore pᷣes eccleſiaru matrẽ
elſe mon dñam. te vero nõ donnnũ
æpiſtoporũ.ſeð vnũ ex ipſis :· Poꝛ

to fratrẽ diligẽaũ deũ et ꝑꝓtiapẽ t
mencũ eũ⸗ De cœtero opoꝛtere eſſe

conſidera foꝛmã iuſtice ſanttimõie
ſpetulũ.pietatis exẽplar aſſertorẽ

peritats fidei defenſorẽ. do ctorem

BSan.Fianoy vucs- amicſilpponſi
ſyonſe panihhü cleri oꝛdmatorem

paſtorem plebiũ⸗ mgẽm ĩſipiẽaũ re

fugiũ oppſſoꝝ.pauꝑʒ aduocatũmi
ſeroꝝ ſpẽ.tutorem pupilloꝝ.iudicẽ

viduaꝝoculũ crcoꝝ⸗ liguã mutio

rumbaculũ ſenũ · vltorem ſcœleru⸗

maloꝝ metũ⸗ bonoꝝ gloriã: virgã

potentiũ⸗malleũ tyrãnoꝝ · regũ pa
trem⸗legũ mo deratorem/canonum
diſpẽſatorem. ſal re orbis lumẽ.

ſacer dotẽ altiſſĩ. vicarũ xpᷣi · xpᷣm

dñ ⸗ poſtremo deu phaoms⸗ Intel

lige qꝗ dico · Dabit t dñs intellectũ
vbi malica iicta ẽ potenae aliqd t

ſupra hominẽ pᷣſumẽdũ . wolt at tu
us ſuꝑ facẽtes mala⸗T meat p̃m
ire tue qui hominẽ nõ veret᷑· gladiũ
non formdat⸗ Timeat oronẽ qui
ſmoniaonẽ cõtepit. Cui iraſcatis

tudeũ ſibi ira tũ.nõ homnẽ putet·

Qui te non audierit audituru deũ⸗
et cõtra ſe paueat· Eð reliquũ eſt
be hijs qᷓ ſupra te ſut · ĩcubit ia diſpu

taco⸗ Muã vno libro deo adiuuan
te ſoluere ſpero et me parite abſel

uere pronnſſione mea⸗

Enapit liber quĩt? bti bernardi.

Ibe ſuperio res et ſi de
conſiderauone inſcribã
tuł⸗ plutimum tamẽ ha
bent actionis admixtũ·
bum res aliquas non conſiderãd as
ſed agendas docent '? mouent· Ac
qui in manibus modo eſt.· ſola in cõ
ſideracone verſatur· Rue enmm ſu
pra ſunt id quidem inſtat actu non
indigent ſed mſptũ · Non eſt quoꝰ
in eis actites que vno modo ſut ſp
et ineternum. Poꝛro aliqua et ab
eterno · Et hoc velm ſolerker adu
tas vir ſagatiſſime eugeni quia to
aens peregematur conſideracõ tua
quoaens ab illis rebus ad iſta de
flectitur inferiora ⁊ viſibilia· ſiue in
tuenda ad notiaã ſiue appetanda
ad vſum ſiue pro officio diſponẽda
vel attitanda. Si tamen it a verſa
tur in hijs vt per hec illa reuirat
haut proculexulat. Si conderare
apropirare eſtꝰ
. Ub lmmioꝛ iſte preſenaum
ate diumioꝛ vſus rerum cũ
iuxt a ſapiexnaam pauliĩ vi
ſibilia dei per ea que facta ſunt: in
tellecta conſpiauntur⸗ Sane hac
ſcala aues nõ egẽt. exules Rð vi
dit ip̃e hꝰ ſẽtẽae auctoꝛ · qᷓ cũ dicetʒ
inuiſibilia p ĩuiſibilia ĩtelligi ſignãt
poſuit a cræatura mũdi Etvere q̃ð
opꝰſcalis.tenẽti iã ſoliũicræatuã te
li illa ẽ p̃ſto habẽs· Per qͥd poeius
iſta ĩitueat᷑. Vidʒ vbu et ĩ bo facta
ꝑ vᷣbũ.nec opꝰ habʒ ex hijs ꝗᷓ facta
ſunt fattotis noticaam mendicare
Neqʒ; enim vt vel ipſa nouerit ad
iſta delcendit ⸗ que ibi illa vider
vbilonge melius ſunt q; inſeipha·

ne⸗
yn⸗
virt
lnd⸗
valli⸗
guaf
pht

por
ſpie

Vnde net mediũ requirit ad ea cos
poris ſenſum ſenſus ipſa ſibi ſeip̃aʒ
ſenaens · Optimum vidẽdi genꝰ.
ſi nullius egueris ad omne quod li
bueit te contentus Alio quin iuuai
aliũde obnoxium fieti eſt mnuſq; a
perferto illud ⁊ minus libeꝝ uid

inferiotibus indiges . Nõ pre po

ſterum hoc et in dignum plane ſuꝑi
orum quedam miuria eſt infeiorum
operam deſiderare A qua mmiuia ne
mo honmmnum perſerte vendicabit
niſi cum quiſq; euaſetit in liberta

tem filiorum dei ⸗ Nempe erunr hi

omnes do c biles dei · et nulla imter
nemente cre atura:ſolo beat: deo Rie
pattiaſſe eit hoc exiſſe de pata coꝛ
pꝑʒ in re gionem ſpirituum · Ipſa eſt
deus noſter:maximus ſpirt 9 max
ma manſio ſpirituum beatoru⸗ Et
ne quit id hic ſibi vſurpz ſenſus ſeu

ymaginacio veritas eſt ſæ pienaa ẽ

virtus eti rnitas ſummum bonum⸗
Unde interim abſumꝰ z vbi ſumus
vallis eſt. et valiis lacrimarum in
qua ſenſualitas regnat/ et contem
platio exulatin qua libere quidem
2z tum po teſtate ſe exeit ſenſus coꝛ
poreꝰ ſed intricatus caligat oculus
Vid igitur mirũ ſi ope indi

lix ſecundum tempus via
toꝛ qui cuium benefieum ſine quo
tranſire non poteſtiin obſequium ſi
bi conuertere potuit: vtens nõ fru
eæns. vrgens nõ petens exactoꝛ nõ
ſuplex. Magnus ille qui vſum ſen
ſuum veluti qual dam opes expẽde

re exagit, diſpenſando m ſuã et m

gine aduena indiget Et ſe

torum ſalutem · ec ille minoꝛ qui

hunc ſibi gradum ad illa muiſibilia
philoſopando conſtituit. niſi quoð
hoc dulaus⸗ illud vtilius · hoc Hlita

usS. illuò foꝛtaus eſſe conſtat:ac om

ni maximus qui ſumpto ipſo vſu re
rum 2 ſenſuum. quãtum quidem hu
mane fragilitat fas eſt· non aſcen
ſorijs gradibz ſed inopinatis exceſ
ſibus auolare interbum cõtemplã
do ad illa ſublimia eõſueuit. Ad h
vltimum genꝰ illos pertinere reo⸗
exceſſus pauli. Exœſſus non aſcen
ſus. Nam raptum potiusfFuiſſe ꝙ;
aſcendiſſe ipſe per ſe perhibet · In
de ẽ quod dicebat · Siue mẽte exce
dimus deo⸗. Poꝛro hec tra ita con
tingunt: cum conſideàno“et ſi in lo
co põgrinatioĩs ſue. vtuts ſtudio
et adiutotio gracie facta ſuperioꝛ
ſenſualitatẽ à prinnt ne inſoleſcat?
aut cogit ne vagetur aut fugit ne
inquinet⸗ In primo potentioꝛ in ſe
cundo libetioꝛ. in terceo piioꝛ Pu
titatis ſiquidem ⁊ ala eritatis pari
alis ſit ille volatus. Vis tibi has con
ſideracionis ſpeces proprijs diſtin
gui nomimbus
Icamꝰ ſi placrt primã dil
enſatiuam.ſecundam eſti
matiuam tercam ſpeculat
uam horum nomini raoones. difft
nicones declarabunt · Diſpenſaat
ua conſideraco eſt ſenſibus ſenſibi
libusq; rebus/oꝛdinate ⁊ ſocaliter
vtens ad promerendum deum⸗ Eſ
timatiua eſt conſideraao prudẽter
ac diligenter queqʒ ſcrutãs ⁊ põde
rans abmueſtigandum deum SGpe

culatiua ẽ ↄſideracõ ſe ĩ ſe colligẽs.

et quãtũ diuimitꝰ adiuuat᷑ rebꝰ hü
mais eximẽs ad ↄt ẽplãdũ deũ rapi
E. FEut vigilãt᷑ adũutis aliaꝝ hanc
cẽ Fen crtas ſi nõ vferãt᷑ ad iſtam
qd dicũt᷑ videri poſſe h nõ eẽ· Et pra
oꝛ qᷓdẽ abſq; nituitu hꝰmulta ſerit ⁊

michil metit. SDequens voñ ad iſtã

ſe dirigat· vadit h nõ euadit Ergo
qd prima optatſecũda adoratter
cia guſtat Ad quẽ tñ guſtum pdu
ũt . 2 cætẽ ⁊ ſi tardius n qͥd prima
laboioſiꝰ ſecũda q̃eeꝰ ꝑuemt᷑⸗

æciã q; aſcẽdẽdũ dicere hẽs⸗
Falleris ſi id ſperas Inef
fabile ẽ· Tu me exiſtimas loqui qd
oculus nõ vidit neqʒ autis audiuit⸗
net in coꝛ hoĩs aſ cẽdit· Nobis inq̃t

Luelauit deꝰ ꝑ ſp̃m ſuũ⸗ Ergo qᷓ ſuß

ſut nõ vᷣbo docẽt h ſpũ reuelãt · Ve
rũ q ſermo nõ explicat ↄſideracõ ꝗᷓ
rat/orõ expectat:mereat᷑ vita⸗pui
tas aſſeqᷓt · Sane eoꝝ aãmonitꝰ.ꝗᷓ
ſup̃ te ſut· non te exiſtimes mitt a
me ſuſpicere ·ſolẽ· lunã ſtellas.ñ ip
ſu firmamẽtũ⸗ ñ aqs qᷓ ſuꝑ celos ſũt
Iſta ſiq̃dẽ oĩa.⁊2 ſi ſupra loco pᷣao in
fra ſut ⁊ digtate naturæ · Sut enm
coꝛpa:Tui poꝛtio ſpũs ẽ·qͥ ſupius
qpiã fruſtra qᷓris qͥd non ſit ſpũs.
Poꝛro ſpũs ẽ deꝰ. ſut ⁊ angeli ſã·

Et hij ſuß te · Dz deꝰ natura angeli

racia ſupetiores ſut ·
de ſiquidẽ tui ⁊ ãgeli op
timũ ro ẽ. Deꝰ vo non ſui
aliqᷓd optimũ hʒ vnũ opts
mũ totꝰ Id et q̃ cũ eo ſut btĩ ſpũs
tᷣb us modis velut vijs totdẽ⸗ nrã
ſut cõſideraaone veſtigãdi opmio

Ixiſti ĩqs ſatas qᷓ aſcẽdat᷑⸗

ne ſide· ĩtellen. Quoꝶ ĩcellcũs roõni

inmitit᷑·fides auctoꝛtitat: opĩo ſola
vei ſilitudĩe ſe alit᷑ ſeſe tuet᷑. intuet᷑.

Habẽt illa duo certã veritatẽ h fi

des clauſam ⁊ iuolutã ĩtelligeneaa
nudã 2 maĩſfeſtã Ceꝝ opĩo certe nil
habẽs verũ ꝑ veriſiſia qtit poaꝰ ꝙ;

aßfphẽdit . Oĩno ĩ hijs cauẽda ofuſio

ne aut ĩcertũ opĩoĩs fibes figat à ꝙ
firmũ fixũqʒ ẽ fidei opĩo reuo œt in
ꝗqſtionẽ· Et hocſaẽdũ qa opĩo ſihʒ
aſſeraonẽ temeraia eſt fides heſita
conẽ ĩfirma ẽ Itẽ ĩtellcũs ſi ſigta ſi
dei temptz irrupè reputat᷑ effrartoꝛ

ſcrutatoꝛ maieſtats Mult ſuã opi

mionẽ ĩtellcũʒ put auer̃t ⁊ errauerut
Et qᷓdẽ opĩo pᷣt putari ĩtellcũsĩtel
lcũs opimo nõ p̃t · Vñ hoc acadit?
Profecto qa hec falli pt.ille nõ p̃t⸗
Aut ſi falli potuit · ĩtellectꝰ nõ fuit
hßopmio · Verꝰ nẽpe ĩtellcũs certã
hʒ nõ mõ veitatẽ h notiaã veitatis

Poſſumꝰ ſingula hec ira definire ·
Fides ẽ volũtaĩa qdã z eerta pliba

co necdũ propalate veritatis. In
telleetꝰ ẽ rei cꝰ qʒ iuiſibilis certa et
manifeſta nonaa Opmio ẽ q̃i ꝓvᷣo

hrẽ aliq̃d qd Falſi eẽ neſaas Ergo

vt dixi fides ãbiguũ nõ hʒ aur ſi hʒ
fides non ẽ h opinio. Cuid igit᷑ dil
tat ab ĩtelleũ? Nẽpe ꝙ et ſi nõ hʒ in
tertũ nõ magis ꝙᷓ; intellcũs hʒ tñ in
volucrũ qͥ;d nõ intellectꝰ. Deĩqʒ qᷣd
intellexiſti nõ eſſe de æoo quod vltra

queras aut ſi eſt nõ mtellexiſti.?il

enim malumus ſare quam que fide
iam ſamus Nil ſupererit ad beati

tudĩem cumqʒ; iam arca ſunt no bis
erunt eque riuida⸗

n
ſola
uet⸗
ihf
Z
rteml
aih
fuſo
ta .
atm.
heti
ſetaſ
racto:
niͤopi
auerit
düs ir
Nadie
no t
nohut
ari
tans
⸗
Pbn
60 in
ea
1 pio
leg⸗
zuſih
jtin
eigi
.
ſe⸗
bent
ea

Jis itaq; expeditis aliter

i eã⸗ ꝗᷓ ſurſu ẽ iheruſalẽ mẽ
nrã ac totis ̃bʒ mẽoatis vijs caute
2 vigilãt᷑ veſtigẽus ĩueſtigabilia qᷓ
tenꝰ tñ lieʒ Imagisqᷓtenꝰ nobis dõ
bit᷑ Et primo q̃dẽ aues ſpc eẽ illie
potẽtes glioſos · btos diſtictos · ip

ſonasdiſpoĩtos ĩdigtate sabiniao

ſtãtes ĩ oꝛdĩe ſuo·ꝓfcõs ĩ genẽ ſuo·

toꝛꝑe ethere os imoꝛtalitate ꝓpetu

os/ĩpaſſibiles ñ catos i fcõs ideſt

grã ñ natuà mẽte puros/affcũ beig

nos.v᷑ligiõe pios caſt ĩonia ĩte gros
vnaninntate ĩdiuiduos⸗ palce ſecu
ros/a deo ↄditos/ diuĩs laudibꝰ et
obſeq̃isditos hec oĩa legẽdoopĩꝰ
.fide tẽmꝰ Cuã ð coꝛpibz hoꝛꝝ · ñ
mõ vñ ſint h an aliq̃tenꝰ ſit · het ſẽ

tẽzaa aliq; Eñ ſi q̊s ⁊ ĩter opiabilia
magis ideo ponẽdũ cẽſucĩt ñ ↄtẽ do
Poꝛro ĩte licũ p̃ditos ñ fide · ñ opio
ne hitellcũ capimꝰ“ qa ñ pũt hꝰ ep
ꝑtes.⁊ di ſi xtapes eẽ Sũt et no
mina ꝗqᷓdã nõ nobis ſili᷑ ex auditu ꝑ

quẽ haꝝ btitudinũ eaam q̃ nõ liq̃do
moꝛtaliũ ꝓcipit auditꝰ offica meri
ta · Fᷣdꝰ. oꝛdĩes. Nt cũqʒ a nobis cõ
apiæ diſ ẽm qũt Sʒ eĩ d ex auditu

ſñ̃ẽ. ſã ñ ẽ ex fide · Nã fides ex audi
tu⸗ Itaq; opĩando iſta diximꝰ· At
q̊d eĩ celeſtiũ noĩa ĩnotuer̃t ſiñ opĩ
ari qᷓdẽ ſalua fide aliq̃d licʒ de rebz ͤ

rum noĩa ſut. Angeli. Arehãgeli⸗

Viꝛtutes ptãtespnicipatꝰ.dñaao
nes throni· cherubĩ⸗ et ſeraphĩ hec
noĩa qᷓ ſigficata ooꝝ Nulla ne int il
los ſp̃t q̃ ſimpliot᷑ ãgeliꝰ⁊ eos q̃ ar
cchhãgeli nũcupãt᷑ diſtãna? Ruid ſi
bi g wlt galis diſticõ hec? Pute

age iam digatur ↄſideracõ

m ãgelos dia ñ tuↄueĩẽaꝰ aliqͥð cõ

ſideraſti. qᷓ ſin guli ſingul hoibꝰ dat
credũt᷑ .miſſiĩ miſteriũ ſecũdũ pauli
doetrinã ꝓpt᷑ eos q̃ hereditat ꝭ capi
ũt ſalutis De qbʒ ſaluatoꝛ Ange
li ooꝝ ſemꝑ vidẽt faaẽ prs. Pute
mohijs pᷣeẽ archãgelos qᷓoſcij miſte
rioru diumoꝝ ñ n ob p̃apuas⁊z max
imas cauſa S. Ex qbʒ ille magnꝰ ar
chãgelꝰgabriel miſſus legit᷑ ad ma
tiã ob cauſam vtiqʒ qᷓ maioꝛ eẽ nõꝰ
potuit Putemꝰ ſupꝑ iſtos vᷣtutes eẽ
qᷓꝝ nutu ł oꝑeſiꝗᷓ et ꝓdigia ĩ elemẽ
tis ſiue ex elemẽtis apparẽt ad ↄomo
nicõnẽ moꝛtaliũ Iñ ẽ foꝛtaſſis ꝙ cũ

lĩewãgelijs legas erut ſiᷓ ĩ ſole·⁊ lu

na·⁊ ſtellis.paulo pꝰ hẽs nã virtu
tes celoꝝ moue bũt᷑ Dij nimiru ſpũs
ꝑ q̊s ſiᷓ ft · Putemꝰ ptãtes ſuꝑi
otes iſtis qᷓru vᷣtute ptãs tenebrarũ

oprimit᷑ 2 cohercet᷑ maligtas aeris

huiꝰ ne quãtũ wlt nocœat ne malig

ri ñ vt ꝓ ſit poſſit· Putemꝰ priapa

tus hijs qͥʒ pᷣlatosqrãũ moderamĩe⸗
2 ſapiẽtia oĩs ĩ ᷑ᷣris pñeipatus ↄſti
tuit᷑ git᷑ limtat᷑ trãſfert᷑ mutilatur
mutat᷑. Putemus dñacones a deo

tũttis ſupeminere p̃fatis oꝛdibꝰ vt

reſptũ horũ teti videãt᷑ oẽs admiſt
ratorijſp ũsad iſtostamq; ad dños

ĩſe rre re gimĩa prapatuũ tutam ina

ptãtũ oꝑpaciones vᷣtutũ ᷑uelatõnes
archãgeloꝝ. curã Z⁊ ꝓuidẽaã ãgelo
rũ putemꝰ thronos alto ab hijs ec
am euolaſſe reœſſu q̃ ex eo ꝙ ſedẽt

throni dicuntur et ex eo ꝙ ſedentun

vel q;d ſedeat ĩ eis deꝰ. Neq;ʒ eni ſe

dere ĩ eis q̃ ñ ſederẽt poſſet Rueris

d illa ſenſet ſeſſiõez? Dũm trãqt

litatẽ placdiſſimã ſerenitatẽ paceʒ

que eruperat omnẽ intellecku. Tak
eſt q̃ ſeder in thronis dñs ſabaoth

iudicans omma cum tranquillitate
plaudiſſimꝰ ſereiſſimꝰ pacatiſſimꝰ

Et tales ſibi cõſtinit thronos ſimnli
mos ſibi⸗putemꝰ cherubi ex ip̃o ſa

piẽtie fõte ore altiſſim hauriente a
et refundẽtes.Ffluẽta ſaẽae in vmũ

hig auibꝰ ſuis. Et vide ne is ſit quz

ꝓheta loquebat᷑ fluĩnis ĩpetꝰ leti
ficas auitatem dei · Putemus ſera
phi ſpus totos diumo igne ſuccen

ſos in vninſis⸗ Vt ſint ſinguli aues.

ſingule lucerne ardẽtes et lucẽtes/
ardẽtes caritate lucẽtes cogniaõne

O eugeni ꝙ; bonũ eſt no shic eſſe ꝙ;

fore meliꝰ. ſi qñ tñ ton ſequemurq́
eyx pte preceſſimꝰ· Affectus iacent
Præcdimus animo er ne ipſo qui
dem toto ſed pte⸗ et ꝑte moditca ni

mið; Affettus iatr'nt mole coꝛpreaꝛ

pregrauati et luto herẽtibus deſide

ſiberacio preuolat: et tamen eꝝ ran

tillo quod iam datur libet exclama

re · domine dilexi decotem domꝰ tuas

2l.h.get. Quid ſi tot am colligat

ſe anima? reductis affectibus e cũc

ns loas quibus cap tꝛui tenentur ti
mando que non opoꝛtet amando qꝗᷓ
non decet dolendo vane gaudendo
vamus. cum hijs ineat tota volun
tate et libertate volatum/pulſet in

mnmpen ſpiritus et in pinguedĩe gra
ne illabatur onne cum œpeit ar

cnire luodas manſiones et ſinum
illum eciam abrahe curioſiꝰ perſtru

tceari et ſubaltari quo dcumqʒ ẽ illuð

matmonium reuiſere animas in pta
ma ſtola: ſecũdam panentiſſime ep

ſpeckantea multomagis tunt inſta

bit loquens cum propheta. Vnam

peeij a domino hañc requiramvt in
Pableezi domo domini omnibꝰ die
bus vite mee⸗ Videan volun⸗der⸗
vi ·te eius · Ruid m ibi videatur coꝛ
dei · qd ni ibi probetur que ſit volun

tas dei⸗bona et beneplacens et per

fecta? Hona in ſe placens in effecti

bus beneplacens fruentibus⸗ per
ſfcta · pfectis er nil vltra qjrẽtibz·

Atent viſcera mſeĩcuꝛdie

diuimne ſalutisomſteĩa bo

ne voluntatis“ benignitatis archa
na que clauſa moꝛtalibus eaam ip
ſs elettis ſuſpecta ſunt. J9 quidem
ſalubriter ne deſinant timere dum
nete dum digne amare idones inue

nmiuntur cornere eſt in hijs qui ſera

phi appellãt᷑ quõ amʒ· qᷓvñ amʒ ñ hʒ

hHẽ. ⁊2 q̃ nichil hoꝝ q feat odit.qsſal

uãdos quõ foueat. quõ ꝓuehat.qᷣ
mõ aplexet᷑· quõ delicta elcẽ iuuẽtu

us 2 paleas ignoraaaꝝ eꝰ· igis ille
oſumẽs ipſa ſibi purgatiſſiaʒ ⁊ ſuo

anmoõ digniſſ ĩaz vddat· Cernẽ ẽ in
cherubi q̃ pleĩtudo ſaẽae diat deuz
Faẽctiũ dñm eẽ q̃ ſolus ſolã neſaat ig

noraciã q̃ totꝰ ſit lux/ ⁊ tẽbre in eo

nõ ſint vlle· totꝰ? ſit oculꝰ⸗⸗ qᷓ mime
aliqñ fallit᷑ qᷓa mĩme claudit᷑ q̃ ext

ſe ñ qrat lumẽcui ãmoueat᷑ vt vide
At. ipſe qii videt · ipſe vnde videt⸗
Coernere eſt in thronis: ꝙ non ſul

pectus innoœnae iudex ſedeat in

hijsqᷓ arcuuenire nolit iareũuenir⸗
nsõ poſſit qe ſit amãs ſit vidẽs

patent cogitaciões paas

= — — „ —¶ % +☛rß S. - —ʒð

andie

paas

rabe
znch
unp
in
An

De voltu th iudiaũ meũ ꝓdeat op
to.cui ĩſit amoꝛ erroꝛ abſit. abſit ⁊
ꝑturbacio· Cernere ẽ in dñaconibʒ
quãte ſit dñs maieſtatis cui nutu ĩ
ꝑiũ cõſtat ⁊ ĩperio vniñſitas atʒ et᷑
nitas ᷑nũ ſut · ¶ ernere ẽ ĩ pãapat:
bꝰ papiũ ex qͥ oia et quõ a cardĩe

oſtiũ ſit ab ip̃o regi vmũſitatẽ Cer
nẽ ẽ ĩ ptãtibus ꝙ ptãtẽ idẽ prcepa
qs regit ꝓtegit cõtrarias poteſta

tes arcẽs ⁊ ꝓpulſans. Cernere ẽ in
vtut. bꝰ vnãa vbiqʒ eq̃lit᷑ pᷣſto eẽ vᷣtu
tẽ ꝑ quã oĩa viuiſicã efficacẽ inuiſi

bilẽ imobilẽqʒ oĩa tñ mouẽtẽ vtili

teretenẽtem foꝛtit᷑· Eue eũ ĩminꝰ
viſitata effetta apð moꝛtales eruꝑ
it miracula ſiue ꝓdigia vocãt. Cer
nere poſtremo ⁊ mrai ẽ ĩ ãgel et in
archãgelis vitatem atʒ exꝑiẽtiã vo
as iſli'qiiomiã ip̃i cura ẽ de nobis.
Qui tłiũ nos ⁊ tãtorũ ñ deſũt iocũ
daeviſitacõibz ĩſtruẽ tuelacõibʒ ſug
geſtioĩbʒomouè ſe dulitate ſolatiai.
EEc oĩa cõtulit · illis ſpiibꝰ
ipe ip̈e eĩ q̃ ↄdidit illos:v
nꝰ atz idẽ ſumꝰ ſpᷣt diuidẽs

ſinguy ꝓut voluit hec oꝑatur illis
hec dedit oꝑpari 2 illis ſe aliter Ar
dẽt ſeraphiß igne dei · Hpoadꝰ igne

qntũ deꝰ nec quõ: JIucẽt cherubin =

ĩ ſãa eminẽt ꝑtapacione vitans

Ac ꝑ hoc ñ vr veitas.nec quãtũ
Sedent throni· h ĩſdẽtis benefiao
Judicãt ⁊ ipi cũ ᷑ᷣnq̃llitate ad mẽ
ſurã modũve pacis patãtis paas ꝗᷓ
exſuꝑat omnẽ ſenſu. Hñant᷑ dñaa

ones h ſub domino dñant᷑ ſed ſerui
üt pait᷑· Ceuid hoc ad ſuůmũ ſempit

nũ ſingulare dommniu? Preſt᷑ pãa

patꝰ et regũt ſed re gũtur/et ipiita
vt regere iã ñ nort ſi regi deſideut
Precellit ĩ poteſtatibus fotitudo⸗
ſed cui debẽt ꝙ foꝛtes ſutiæ alit᷑ eſt
foꝛtis ⁊ plus. Nec tã foꝛtis.ꝙᷓ; ip
ſa foꝛtitudo ẽ· Virtutes ꝓ ſuo mini
ſterio potentatu ſatagũt · exatare
coꝛda toꝛpẽaa hoĩʒ muo cacõne ſig
norũ · vtus vo manẽs ĩ eis ip̃a fãt
opera.faciũt ⁊ ille ſed in cõpaaone
eiꝰ nõ faaut: Deniqʒ tãtũ ĩtereſt.
vt q̃ſi ſingulait᷑ ꝓpheta dicat ad de
um Tu es deus qͥ nirabilia fãs⸗Et
itẽ de eo · Eui fans mrabilia mag

ſolꝰ? Aſſunt ãgeli z aꝛchangeli.hil

le germamoꝛ nobis q̃ ñ mõ adẽ ſedð
ineſt · Quot ſi dicas poſſe ĩeſſe ⁊ an
geælũ ñ ifiaoꝛ · Memĩ ſcriptũ ⁊ ange
l q̃ loquebat᷑ mn me· At qui drã· =
in hoc immẽ agelꝰ ſuggerẽs bona non
ingerẽs· In eſt hoꝛtãs ad bonũ nõ
bonũ creãs · Deꝰ ſic inẽ vt affiaat

vt infundat vel poaꝰ vt infũdatur
⁊ ptiupet᷑ ita vt vnũ ꝓiñ cũ noſtro

ſpirit um eſſe dicære qs nõ tꝛmueĩt ⸗
ſi nõ vn ã pſonã. vnã ve ſubſtãaã⸗
Habes enĩ qui adheret deo vnus
ſpitus ẽ. Angelꝰ enĩ cũ amimadeꝰ
in aia Alle vt cõtubernalis aĩe mẽ.

deus vt vita. Ita ſicut aĩa videt in
oculis audit imn auibꝰ odorat in nata

bů in fauabꝰ guſtat tãgit in v᷑liquo
toto coꝛꝑe ſic deꝰ diuſa in diuerſis
ſpinbꝰ operat᷑ vᷣbi cauſa ĩ aljs amã

tẽ ſe exhibẽs· in alijs cognoſœntẽ.

in alijs alia faaẽtem ſicut vnicuiqʒ
dat᷑ manifeſtaco ſpitꝰ ad vtilitatẽ
Euis ẽ iſte tã cõmumꝰ in vocbz tã
lõge in rebꝰ? Ruõ que noſtris loqᷓ
tur v̈bis in ſua recõditus maieſtate

noſtros peĩtꝰ et aſpettus vfugit et

affectꝰ? Audi ip̃m q;d loqᷣt᷑ hoĩbꝰ·

Sicut eꝑxaltat᷑ cli a ᷑ra ſic exaltate
ſut vle mee a vijs vis et cra Oia
tur amare et deꝰ diat noſſe 2 deꝰ 2
multa in huc modum⸗ vt deꝰ amat
vt catas nouit vt veitas ſedet vt
eqtas : dnat᷑ vt maieſtas regit vt
priapiũ tuet᷑ vt ſalus.operat᷑ vt vᷣ
tus reuelat vt luxaſuſtit vt pietas
Eue oĩa faauũt ⁊ aãgeli fac mus et

nos h loge mfe riori mõ . 25 vtiqʒ
bono d ſumꝰ h d papiamus.·

Vnc iã traſi ſpiritꝰ iſtos ſi
foꝛte cũ ſponſa dicœre poſ
ſis 2 tu⸗ Paulinũ cũ prran

ſiſſem eos ĩuem quẽ diligit aĩa mea
Muis. ?? ſane occurtit melius

S q̃ non ẽ hoc ip̃e de ſe voluit ärñder⸗

hoc docuit dicẽte moiſe ad populũ

ip̃o qdẽ imũgẽte · ui eſt mſit me
ad vos · Merito qᷣde. Nil cõpetẽti

us et᷑nitati⸗ deꝰ ẽ Si bonũ ſima
lũ. ſi beati· ſi ſapiztẽ vel qcd tale
de deo dixcis ĩ hoc vᷣbo ĩſtauat qd ẽ

. Nãpe hocẽ eĩ es · aͤd het oĩa eẽ

DSi ? talia addas nõ recæſſiſti ab eẽ.
Si ea dixeis mchil minuiſti a. Bi

vidiſti hoc tã ſingulare ꝙ; ſumũ eſſe

nõne iĩiopacone h9. qᷓcq̃d hoc nõ ẽ.

iudicas pociꝰ nõ eẽ ꝙᷓ eẽ? Ruid itẽ

de 9 Dñ nichil ẽ. tã nichil eẽ ſine
ipſo · ꝙᷓ nec ie ſine ſe pt · Ipſe ſibi
ip̃ᷣe oĩbus ẽ: Ac x hoc quo dãmo do

ſol9. ip̃e ẽ q̃ ſuũ ipᷣiꝰ ẽ ⁊ ommium eẽ
Cuid ẽ deꝰ ? pẽapiu et hoc ip̃m de
ſe reaſponſuũ dedit · Multa ĩ rebz dicũ
t᷑ piapia h ẽſpcũ poſteioꝝ Alio q̃n

ſi aliq̃d pᷣedẽs reſpiaas· ip̃m pociꝰ
pãapiu dabis Cuãobrẽ ſi qras ve

1uũ ſimplexqʒ pãapiũ · ĩueĩas oʒ 3*⁹
priapium non habuit ex quo vni
uerſum cepit profecto ipſum nunmm

me crpit . Nam ſi œpit aliunde cr
pit nee elſe eſt · aſe ennn cepit mhil

Niß foꝛte quis putauerit quod nõᷓ
erat ⸗ dare ſibi potuiſſe vt eſſæ ma

perz aut fuiſſe aliquid anteqᷓm eſſ⸗

uod vtrumqʒ quia rado non con
ſentit conſtat michil ſibimet extinſ

ſe prinapium Muod vero aliudð

prinapium habuit primum non ku

it ˖ Verum ergo peincipium nequa
qm cepit ſedð totum ab ipſo cœpit

Euid eſt deus? ¶ ui ſecula nec ac

cxſlerunt nec decrelſerunt nec coeter
na tamen · Ruid eſt deus? Ex quo

omniaper quẽ omnia ĩ quo omnia
Ex quo omma cræabiliter nõ ſemi

naliter · Per quem omnia ne aliu

auctorem atqʒ alium opificm ar

bitreris⸗ In quo ommia non qua

ſi m loco. ſed quaſi in virtute Ex

quo omnia quaſi vno pñcpio · auc

tore omnmium · Per quem oĩa ne al

terum iudicatur peapium artifex
In quo oĩa ne cereus iudicat᷑ locꝰ.

Ex quo oĩa: non de quo qᷓa nõ ẽ ma

ceria deus. Effidens cauſa ẽ nõ ma

terialis · fruſtra phĩ materiam quæ
runt: non eguit materia deus⸗ Nõ

anim offienam queſiuit. non artifi

cem⸗ Ipſe per ſe in ſe omnia feat.

Vñ? HBe nichilo · Nã ſi ex aliq feat

illud non feat · Ac per hotc nec oĩa
Abſit vt de ſua ĩ coꝛrapta ĩcoꝛrupꝑ

tbiliqʒ ſubſtãca tam multa fecærit
æt ſi bona coꝛruptibilia tamẽ. Rue

tis ſi in ipſo omnia ipſe vbi? Nichil

umnus inuenio Ruis capiat loc?

i
um
1
dnd

ich⸗
con
uhl
nud
onlu
egua
pit⸗
ac ae
heter
rquo
omma
ali

Qucris vbi non ſit? Nece hoc qui
dẽ dixc u. Euis ſine deo locus? In

cõpreheſibilis de? 5ſed nõ pan ap

phẽ diſti ſi hoc tibi de deo cõptũ eſt
quod nuſ ꝙ ſit q̃ nõ claudit loco⸗ 2
nuſꝙ; non ſit q̃ nõ excluditur loco⸗
Suo ãt illo ſublmmi atz ĩop̃hẽn bili

mo do. ſicut oĩa in ipᷣo ·ſic ip̃e in oi
bů ẽ · Deĩq; licut ait ewãgeliſta mn

mũdo erat: alias vo vbi erat ãteꝗ;
mũd fieret · ibi ẽ Non ẽ qd vltra qᷓ
ras vbi erat · pte r ipſu me hil erat ·
g in ſe o erat. Quid ẽ dy Quo
nichil meliꝰ cogitaĩ pᷣt. Si aꝓpbas
ñ oʒ aſſencaris eẽ aliq̃d qᷓ̃d deꝰ ſit.
2 quod deus nõ ſit. hoc eni ſine du
bio melꝰ Ruõ ñ meliꝰ deoe ſi deus
ñ ẽ d deo dat vt ſit? At meliꝰ illã
diuimitatẽ qᷓ dicũt deũ eſſe nõ aliud
Gꝙᷓ deũ eſſe fateamur Hon ẽ ĩ deo ñ
de9. Ruid mqut? Negas deu hrẽ
diumtatẽ? Non · ſe d d hzʒ hoc eſt
Negas diummtatẽ deũ eſſe? Nõ · h
non alia qᷓ; q ip̃e ẽ· Ac ſitu aliã ĩue
niſti · adiuuct me ᷑nitas deus aduer
ſus illã te ta me cũ fiduaa eigo Rua
en tas oꝛbẽ diſternãat · non ſignat

be itatẽ · Heꝰ tᷣnitas ẽ.deus Kc᷑um ſin

gula ꝓſ õarũ Si qᷓrtã diumtatẽ ad
jcere placxt. inten· ego hãcq;ʒ deus
non ẽ ꝑſuaſim non adorãdã Puto
q̊d et tu: Nẽpe dñm deũ tuũ adora
bis et illi ſe li ſe ruies · Glorioſa vo
diuimtas que ſibi honorẽ ñ audeat
arrogare diuinũ ac meliꝰ quartu h
modo reſpumꝰ .· Mlta dicũt᷑ in deo
2 quidem ſane cat holicæqʒ ſed młita

vnũü · Alio qui ſi diuerſa putemꝰ ñ

qua ᷑mitatem habemꝰ ſeð cẽtenita
tẽ. Verbi cauſa:Hicamꝰ magnum

bonũ.iuſtũ.et nu tlia·ſed ñ omnia
vnüũ in deo et cũ deo ↄſideres habe

qᷣd cogitem melius vo eiꝰ modi dℳ
tuo. Queris qᷓd? Mira ſimpliaras
vero indicõ.natuâ ſimplex:młſtapli

añfert᷑. Sao à⅜d ad het reſpõder

ſolẽt · Non mult a mnquiũt ſed vnã
tamẽ diuimtatẽ que omma illa fut
deo vt ſic cõſeꝛre aſſerimꝰ. Aſſeris

ergo · et ſi non multa plicẽ duplicẽ de

um ⁊ nõ ad meru ſimpiex ꝑuemſti
neqʒ ad id quod meliꝰ cogitart non
Ft. Cã non ſimpleꝑẽ. quod vm fu
erit obnoxiũ foꝛme· quã nec virgo
vel vm cognita viro. Securꝰ loqꝛ
nec is quidẽ ·qui vł duplex ẽ eit me
us. habeo enĩ meliorẽ eſto ᷣd hüc
vniuerſo et multiplia añponã h pla
ne pro ſimplia ſpno .· Meus deꝰ ip̃e
catholice ẽ· tã nõ habet hoc et illud
Sᷓ hec et illa: Eſt qui nõ ẽ que ẽ· pu
rus ſimplex· ĩite ger . pfectꝰ. cõſtãs.
ſibi mhil de tempoibus· mihil de lo
cs nichil de rebꝰ trahẽs in ſe. nichil
ex ſe deponẽs in eis non habens qd
ad numru diuidat nõ qᷓ colligat ad
vnũ. Vnũ quippe ẽ ſed non vnicum
Non ptibꝰ cõſtat· vt coꝛpus non
affectibꝰ diſtat vt anima ñ foꝛnmns
ſubſtat vt omne quod factũ ẽ Ded
neqʒ foꝛme vt iſtis viſu ẽ. Magna
laus videlicet deo vt ſe ab infoꝛmi

tate vẽdict. foꝛma vna eſſe cõten
tũ · hoc eſt dicere · Cetera plurimis

deũ nõ niſi vni debere qd ẽ Cuid?
¶Cuiꝰ beneficio ſut. que ſut ip̃ᷣe pro

ſuo eſſe alteri bñfino ĩcliabit · L(aus

iſta vt wlgo diat᷑ · blaſphemiã va

let an ñ pluis ẽ nullo egere ꝙ vno⸗

illi ebuas. Di cor tuũ hueulq; aleæn
dere potuit· deũ tuũ mifra quõ colio
cabis? Ip̃e ſibi forma ipſe ſibi eẽn
aa ẽ· In hoc inteñ gradu ſuſpitio il
lũtt ſ aſt᷑ ponoꝛ appatæret iiiũ po
n Darẽ Zuqᷓd veræoũ ne cogitacõ

rrãſuoler illũ? Euãtiicũqʒin ai u p

fiaat vltrea ẽ. Infra qͥd hõ cogitare
poſſisaltũ qᷓrere ribiculũ ẽ ſtatuere
ipiũ · Vlera non arra qrẽdꝰ ẽ aſcẽde
adhue ſi potes ad coꝛ alaus 2z exal
labit᷑ deꝰ 5 ẽ foꝛmat9 de. foꝛma

eſt · Nõ ẽ affectꝰ deus affe etio eſt.

Nonẽ eõpoſitꝰ deꝰ meri ſinplex
eſt. Et vt liqdo no ueis qd ſimplexꝝ
dicã⸗ idẽ qd vnu⸗ Cã hmpiex deus

eſt ꝙ vnꝰ ẽ· Eſt at vnꝰ 2 quõ? Ai

ud nichil Di die poſſit vmſſimꝰ eſt
Vnꝰ ẽ ſol ꝙ non ſit al⸗ vna luna ꝙ
eque alta non ſit· Atqʒ id qᷓdẽ deꝰ
pl9. uid piꝰ? Und eſt eaã ſibi.
Et hot vis nbi declaraĩ Itẽ ẽ ſempꝑ
et vno mõ. Nõ ſicut vnꝰ ſol nõ ſice
vna luna. ¶ lamat veqʒ nõ eẽ vnũ

Rbi ille mo tibʒ..illa 2 defectibz ſuigs
deꝰ aũt non mõ vnꝰ ſibi.et vnꝰ? ⸗

alténaaonẽ habz non in fubſtã aa al

to vnũ in nullg ẽ nüͦs nullum in es
aliud p̃ter id qd ẽ. eqʒ enl ſubiee
tũ fieri p̃t.foꝛma enĩ ẽ Q¶õpara huit

omẽ qͥd vnũ dia p̃t. Et vnũ nõ eĩt

Teinitas ẽ tñ deꝰ Mund ergo? Dil
krunnꝰ q́d dictũ ẽ de vĩtate: qa ĩdu
emꝰ ᷑nitatẽ? Nõ Sʒ ſtatuim 9 vni

tatẽ. Hiemꝰ prẽʒ. dicemꝰ filiũ. dia

mꝰ ſp̃m ſanetũnon tñ tres deos i

vnu⸗ Cuid ſibi volt iſte vt ſic loqe
abſq; nuo nũs? Si ea quõ nõ nũs?

—
H =–

teritatẽ Dic de deo boeaꝰ Doc ve

Si vnũ vbi nůs? Sʒ habeo ĩqs qͥð
numerẽ ⁊ quid non numerem Sub
ſtanaa vna eſt⸗: perſone tres ſunt⸗
Euid eſt nirum. quid vel oblcur
in hoe? Nichil ſi perſone ſeoꝛſum a

ſubſtãaa cogitontur · Nũc vero cũ
tres ille perſc ne illa ſubſtanaa ſint⸗

et vna illa ſubſtanaa- ttes ille per
ſone quis numeru neget? Nam ve
te tres ſunt. Euis numeret tamen
Nam vero vnum ſunt. Achipu
tes·id facile explicatu.diato tres⸗
Hiato quid numeralti MNatu
tas? VUna eſt. Eſſenaas? vna
eſt Hubſtanagas? Una eſt di

Ded perſonas numero ĩquis Caue
non ſunt illavna natura.illa vna eſ
ſentia:illa vna ſubſtãaa illa vna di
uimtas⸗Cat holicus es non hoc da
bis/ pſonaru proptietates non ali
ud ꝙ; pſonas:ipᷣaſqʒ aliud ñ ꝙ; vnũ
deũ ⸗· UVnam diumam ſubſtãca. vnã
diuinã naturam vnã diumam et ſu

uimitates: Una eſt Non hec.

mã ſubſtãtiã maieſt atem catholica

confitetur· Numera igitur ſi potes
aut ſine ſbã ꝓſc nasqʒ ipᷣa ſut à ſine
pſeĩs ꝓetates ꝗᷓ iᷣe ſut. Aut ſi di

uidere⸗ q̃s conet᷑ I pſenas aſ bã· v

Petates a ꝑſoĩs. Neſao quõ emta
tis ſe ꝓfiteri cultorẽ poſſit q̃ in tãtã
teꝝ excrſſerit nũoſitatẽ.· Dicamus

itaq; tres ñ ad p̃iudionũ vnitatis-
dicamꝰ vnũ/h non ad ↄfuſionẽ ᷑ni

tats. NQeqʒ; oĩa vacua ſut⸗nec abſz
ſigniſicanaa caſſæ voœs Ruerit qᷓs
quõ hoc poſſit eſſe: ſuffiaat ei tene
re ſic eſſe· Atqʒ hoc nõ raconi per
ſpiaum nec tamen op moni ãbigu
um · ꝑ fidei perſuaſum. Sacramẽtũ

ſeis

unt⸗
Nlcuen
aAm
ded
Ahntn
leper
an ve
amen
chpu
dees⸗
1ti
ynd
deſtdi
nhec⸗
vnael
d
ed
nal
rni
n
ſ
olie
os
Aſine
aſd
bäet
Zinti
ntäti
ml
tans
itn
ß
ti⸗
me
er
iu

hot magnu eſt⸗ eaã quidẽ veneran
dũ nec ſcrutãdũ Cuõ pluralitas im
vnitate 2 hac vmtate aut ipᷣa ĩ plu
ralitate Scrutati hoc temeitas cre
dere pietasnoſie vita:⁊z vita et᷑na
eſt. Vñ ſi oꝑe p̃aũ cẽſes o eugeni ꝑ
currat nüũc ↄſideracio multa vna⸗ͤ
eminẽaa huiꝰ ſingulais vmus fiat
euidẽtioz“ Eſt vmtas que collettia
p̃t dia cũ vᷣbi cauſa mula lãpides
facut aternũ vnũ⸗ Et ẽ vnitas con

ſtitutia.cũ młta mẽbra vnũ coꝛpꝰ

multe ptes vnũq;daz cõſtituũt. Eſt
2= cõiũgatia qua fit/ vt duo iã ñ duo

ſint.ſed vna caro⸗⁊2 ẽ natua qᷓ aia z

caro vnꝰ naſet᷑ hõ. Eſt vitas ptãtia
qua homo vᷣtuts ñ inſtabilis ñ diſſi
mlis⸗h vnꝰ ſibimʒ ſy nitt᷑ inueniti⸗

Eſt cõſentanea tũ ꝑ catitatẽ mł toꝝ

hominũ ẽ coꝛ vnũ ⁊ aĩa vna . Eſt et

votiærcũ aĩa votis oĩbʒ adherẽsdeo·.

vnꝰ ſpitus ẽ. Et ẽ dignua vnitas qj

lunmnj9 noſter a dei v̈bo in vnã aſſump
tus ẽ pſonã· Veru het oĩa q́a ad ali
ud ſumũ /atqʒ vt ita dicã dieæ vnũ⸗

vbi vnitatẽ cõſubſtantalitas faet
huit vno quodvis illorum ſi aſſimn
les eit quo quõ vnũ ſi ↄꝑates nullo

Igie it oia. vnũ ecte diatk ares

tenet vitas qua tres ꝑſone vna ſub
ſtãaa ſut. Secundo loco illa perllit

qua ecõuerſo tres ſubſtancie vna in
rßpo pſona ſut · poꝛro hec et qcumqʒ

alia dici vna pñt ſumè illiꝰ vnit atis
imitacone nõ copacõne vna appel
lari vera ſebriaqʒ ꝓbat cõſideraao
Nee abduemur ab hac vnit ans ꝓ
ſeſſione/alſſeraone t᷑ũ. cũ in enitatæ
nõ reapiamus mulapliatatẽ ſicut
nec ſolitud inẽ in vnitate Ruãobrẽ

numir?ꝰ qui eſſenceiã non mulaplicat

non variat non ꝑtit? Kurſum cũ di
co tria non me arguit ĩtuitus vnita
tS. ꝗᷓ illa qcũq; tria. ſeu illos tres.

nec ĩcõfuſionẽ cogit nec ĩi ſingulai

tatẽ re digit · Item me ſentite cõfite

oꝛ 2 de illa vnit ate · cui ſetũdũ ab il

ta int᷑ fa vna honorẽ dedi · Dico

in xp̃o· vᷣbumanimã et carnẽ ſine

cõfuſione eſſenaarũ vnã eſſe pſonã
at item abſqʒ pᷣiudioo ꝑſonalis vni
tatis ĩ ſua numroſitate mane. Nec

negaueñ hãc ad illud quoqʒ genus
vnitatis ꝑtinere qᷓ aĩa et caro vnꝰ ẽ
homo. Decuit eniĩ familiar:ꝰ ſimili
uſaq; cũ hoĩs ↄuenire tõſtitunone q̊d
pꝓ homine cõſtitutũ ẽ ſacramẽtum
Hecuit et cũ ſumma que in deo ẽ.⁊

deꝰ ẽ vnit ate cõgruere Et quõ ibi

tres pſone vna eſſenta ita hic cõue
nientiſſina quadã cõtraietate tres
eſſenÄae ſint vna perſona. Vides ne
pulchrã int᷑ vtrãqʒ vnitatem hane

collocari in eo vtiqʒ qui cõſtitutus ẽ
mediatoꝛ dei hoĩſqʒ homo xp̃s ihũs

pulc herrima inqm conuenienea vt
ſalut are ſacramẽtũ congrua quadã

ſimlitudine ambobꝰ reſpondeat et

ſaluãt videlicæt 2⁊ ſaluato. Ita heèe

vnit as duarum cõſiſtẽs media vni
tatũ alteri ſuccũbe re⸗ alteri pᷣmĩer⸗
cognoſcitur· ꝙtũ ſuperio re nifetioꝛ
tãtũ inferiori ſuperioꝛ. Cãtũ deniqʒ
tãqʒ; expreſſam vnius vnm iſe pᷣfert
ca pſona ĩ qua deꝰ et homo vnꝰ eſt

r,ßps · Et ſi duo illa de ſe inuicem pdi

tes non erraueris. deũ videliez hoĩ
nẽ. ⁊ hoĩnẽ deum vere catholieqʒ
ꝓnũaãs · Non ut ſimlit vel caxnẽ

de ꝛia vel aiaʒ de carne i abſurdilh

me pᷣdicas⸗ 2 ſi ſili᷑ aia et caro vnꝰ

ſit hõ· Nee mru ſi nõ eque poteſta

ng ala ſit ſua⸗ illa vitalis et ſit vali
da mtẽcone cõnettereatqʒ ſuis af
e etibꝰ aſtũgere ſibi carnẽ. Et ſibi

diuimitas honmnẽ illũ qͥ p̃deſtiatus

eſt ſiliꝰ dei in ᷣtutelõga cathenm æ
foꝛti aſttgẽdo diuma pᷣdeſtĩaciõe.
ab et᷑no ẽ enĩ. uis logiꝰ etitate?

Muid diuimitate ꝓt ẽaꝰ? Iñ eſt qd
net moꝛte madẽte vllatenꝰ? intera

bi het vĩtas potuit et ſi carne et aĩa

abmuicẽ ſepatS. Et foꝛtaſſis ſen

ſit ille qᷓ ſe mdignũ ꝓfeſſus 2 ſoluere
toꝛrigiã calaamemt huius. Ded 2

illa tria ſata de ewãgelio mxtum
eæt ſtrmẽtatu. ĩ panẽ vnũ ſi quis ad

hect tria bixerit ꝑtinere nõ inↄgrue
ib michi videbit᷑ faete.· Ruã bene

ea mulier fermẽtauit vt nec diuiſio

ne qdem Fcã carnis ⁊ aie a caxrnæavł
ab anima verbum diuide retur⸗
Mãſit ⁊ ĩſepata iſepeaàbilis vnitas
Nec ennn qu a parte conngit ſeꝑ-
aaopotuit vnitati preſeribere per

manenti in totis tbus ſiue cõiũctis

ſue diſiũctis duobꝰ nichilominꝰ ꝑ

ſcuerauit. in ᷣbꝰ vitas xꝑſonalls Eqᷓ

vnꝰ xpᷣs vnaqʒ pſona. vbũaĩa-et

earo.eañ moꝛtuo hoĩe ꝓduranit Inñn
vtero vᷣginis vt ſentio ego amixtio

hecz fermẽtatio Fatta ẽ et ip̃a muli

er qᷓ miſcuit ⁊ fermentauit· Nã ſer
mẽtũ non ĩmei to foꝛtaſſe dixeũ fidẽ

marie· Plane btã ꝗᷓ credidit qmã p

ſecta ſut in ea qᷓ̃ dcã ſunt ei a dño ꝑ
fecta aũt non eent ſi qͥ minus iuxta
vbũ dei eẽt fermẽtatu totum⸗2⁊ pe
tuo fermẽtatũ ſeruãs nobis tam in

mobtẽ ꝙ; ĩ vita pit᷑ vnũ atqʒ itegri

mediatorẽ dei et hoĩm· cũ ſua dieta
te hominẽ xp̃m iheſu⸗· Adũce ĩ hoc
mrabili ſacramento iuxta numerũ
ſatorũ mite et decentiſſime diſtictio

nis gradusnouum atiquũ eternũ⸗

Nouũ. aĩaʒ que de nichilo tũc crea
ta creditur cũ infuſa : Antiquum
carnem que a primo homine idẽ ex
adam traducta cognoſatur· Eter
num. verbum quod ab eterno płeẽ

coete rnum illi genitum indubitata

veritate aſſeritur Et in hijs triplex
ſi diligenter aduertas diume potẽ
ae genus quod factum ſit de nichi
lo aliquid & vetuſto nouum eternũ
beatumqʒ de dampnato et moꝛtuo
Cuod hoc ad noſtrã ſalutem? l
tum per omnem modum.· Primum

quidem quod per peccatum vᷣda cti

in nichili · per hot quo dammodo ire
rato creati ſumꝰ vt ſimus vertium
aliquoð cereature eius· Deinde q̊d

eæx vetuſta ſeruitute in liberratem

Rliorum dei tranſ lati: in nouitate

ſpititus ambulantes Poſtremo

quod poteſtate tenebrarum voca
n að gnum claritans eterne ĩ qu
uam et conſedere nos ſe at in criſto⸗
Alieni ſint a nobis q̃ ceiſti a nobis
carnem alienare tonantur⸗ nouam
ere aturam in virgine non de virgi
ne ſumptam impij aſſerenas · Pul

chre prophencus ſpiritus longe an

te occurrit huit ſetenee ymmo blaſ
phemie inpiorum. Egreditur
mquiens vizga de radie yeſſe et
flos de radie eius aſeendet⸗ vt
vnde virgam inde florem duxiſſe

digieʒ Smõſtrarʒ Iñ igit᷑ fũpta caro

ooy „„ ᷑——— —— ☛r — r9„ — —

eta

hoe

che
nni⸗
cce⸗
zuum
eer
leer
pi
bitate
apler
poti
enichi
iterni
norn
nicht
amun
daai
wi
tum
. 6
zum
nrate
en⸗
n w
neiqg
toſto⸗
znobis

Nevrg

5 P
ngen

ne
rde
ſ«

tſſe
0

vnde oꝛta go⸗ net noua in Iͤgine
que ꝓdijt ex radice dixiſſe potat ⸗

Fflos de vᷣga ſed maluit ð radicæ foꝛ
te ſtomachaĩs ſi adhuc pꝑgimꝰ qre

re quid ẽ deꝰ cũ q̃a toaẽs iã queſtũ
tu qa diffidis muẽtu ir: NDico tibi
pat᷑ eugem ſolꝰ ẽ deus qa fruſtra nũ
quã queri p̃t.nec cũ muemiri nõ pᷣt
Hocrat te de hoc exꝑimẽtũ tuum.
Aut ſi non expꝑto credito non m i
ſantto qui ait bonꝰ es dñe ſperant
bů in te aĩe querẽt te · Cuid ergo ẽ
de? ð ad vmuſum ſpectat fims

qd ad electos ſalꝰ Quod ad ſe iße
nouit · Quid ẽ deꝰ? Volutas oms

bemuolẽtiſſima vᷣtus.lumẽ et᷑nũ·in
tõmutabilis racio ſumma btĩtudo⸗
creãs mẽtes ad ſe ptapãdũ viuiſi
cãs ad ſenaẽdũ afficẽs ad appeten
dũ dilatãs ad capiẽdũ iuſtiſcãs ad

ꝓer dũ accẽ dẽs ad ʒelũ⸗ fe cũdas
ad fructũ · dirigẽs ad equitatẽ. Foꝛ
mãs ad beniuolẽcãimoderãs ad ſa

piẽaã ·roborãs ad vᷣtutẽ · Niuificãs
ad cõſolanonẽ · illunnmnãs ad cogni
cõnẽ Perpetuãs ad ĩmoꝛtalitatẽ.ĩ

plẽs ad f. hctatẽ.earcũdãs ad ſeeuia
tatẽ. Cuid ẽ deꝰ Non mmnꝰ pena
puerſc ri ꝙ; huĩliũ gloĩa: Eſt enĩ rõ
nalis qdã equitas.dire ttio ĩcõuert:
bilis atz ĩde clabilis quippe attĩgss
vbiq; cui illiſa oĩs prauitas ↄturbe

tur neceſſe ẽ. uid ni in hanc oõẽ tu

nmndũ vel diſtoꝛtũ ĩpingat et cõqſſe

tur Ve vmũſo quoð obuiũ foꝛte of
Ffẽderit cœdere neſcea rectitudo. Nã
et foꝛtitudo ẽ Ruid inqᷓs voluntat
bů tã cõtrariũ⸗ ꝙᷓ ſemꝑ conati ĩpin
gere ſemp ⁊ fruſtra? Ne oꝓpoſits vo
lũtatibʒ ſolã ſueæ ꝓfecto ãduerſioms

5

referẽtibꝰ penã Muid tã penale ꝙ
ſemꝑ velle quod nũquã erit? Ruið
tã dãpnatũ ꝙ; volũtas addicta huic
necſſirat: volendi nolendiqʒ ve ad
vtrulibet Nã ſicut non miſi puerſe·
ita nõ niſi mnſere moueæat᷑ Inet᷑nũ ñ
optie bit quod wlt.⁊ quod ñ wolt:
ine᷑nũ nicilonnnꝰ ſuſtiebit Digne
oĩo vt qui ad nichil affiit᷑ vmꝗꝙ; qͥd
deceat · ad nichil vm quod bene
euadat· Ruis hoc faet? Rectus do
nnnꝰ de? noſter qui cũ puerſo xũ
ttur· Nũquã recto prauoqʒ cõueni
at: Nec eni ſibi ĩuic aduerſant᷑ et
ſi non inuicẽ ledãtleſio alteiꝰ ẽ.ab
ſit vt dei Durũ ẽ tibi mquit contra
ſtimilũ calatrare Hoc ẽ non ſtimnu
lo durũ.ſed calatrati Eſt et turpiũ
pena deꝰ lux ẽ enĩ Et quid tã muiſu
obſteĩs flagico ſisqʒ mẽtibꝰ? Pro
fetto oĩs qui male agit odit lucæ Sʒ
dico Nüuquid non potuerut declia
re? im me oĩno luert v biqʒ ⁊ in oĩ
bꝰ. Demq; ĩ tenebris lueœt ⁊ tene
bre eã non cõphẽderut · Videt tene
bras lux.cui !“ videre qᷣd lucere⸗
ſed non viaſſim a tenebris: ipſa vi
det᷑ qa tenebre eã nõ cõp̃hẽderut ·
Et vident᷑ ergo vt confudãtur ⁊ ñ
vidẽt ne cõſolẽtur. Nec mo do a lu
te et in lueœ vidẽtur.a quo vłl a qᷓbꝰ
vel ab oĩ vidẽte Vt ꝓmultitudme in
tuẽaũ ſit cõfuſio młta At nullꝰ de
tãta nunmroſit ate ſpert ãaũ moleſt
ioꝛ o culꝰ ſuo cuiꝰqʒ Non ẽ aſpectꝰ
ſiue in erlo ſiue in terra quẽ tenebro
ſa cõſaæncia ſuffugere magis velit⸗
minꝰ poſſit · Non latent tenebre ł
ſeipſas. Se vident que aliud non
vident · Opera tenebrarum ſecũtur

illas. nee ẽ qͥ ſe abſcõ dũt ab ilł net
iĩtenebus q̃dẽ Hie ẽ ᷣmis q̃ ñ mon
tur mẽoia pᷣteitoꝝ· Seł ĩ iectꝰ ł po
nꝰ ĩ natꝰ ꝑ peccatũ.heſit firmit᷑ ne
quꝙ dierps auellẽdus Zec exſſat
rodᷣe ↄſaẽaã eaqʒ paſtꝰ. eſca vnqʒ
inoſupᷣt: bili ꝓpetuat vitam Hoꝛreo
vmẽ moꝛdatẽ⸗ ⁊ moꝛtẽ viuacẽ⸗ hoꝛ⸗
reo ladve ĩ manꝰ moꝛts viuẽtis et
vite morãtis Dec ſecũda moꝛs·ꝗᷓᷓ
nũꝙᷓ; oc adit h ſꝑ ocadit Quis det
illis ſeł mori qa ñ moriat᷑ ĩietnũ qͥ di
eũt mõtibꝰ cadite ſuꝑ nos et collibꝰ
cooꝑite nos? Quið n moꝛtem moꝛ
ts bñſido aut finire à euaveꝶe volũt⸗

eioeber moꝛtẽ ait ⁊ nõ ve

niet· Intuere id clae:ꝰ· Cõſtat laioꝛz

talẽ aĩaʒ ez, nect aliqñ abſ. ſua ma

mola viuere⸗ ne nõ aĩaʒ aluiqn eẽ cò
tigat. Ita durãte aĩa⸗ durat ⁊ mẽo
ea· Dz alis ſe da flagicijs. hoꝛrida
faanoibꝰ. vaĩtate tumda ↄtẽpeu
hiſyida.2 neglcã⸗ Que priora trãſi
erit. ⁊ nõ traſierit⸗Craſiert a mat
hñ a mẽte: & factũ ẽ fattũ nõ eẽ.

nõ p̃t · Proiñ ⁊ facere ĩ tpꝑe fuit.ſeðꝭꝰ

ſeaſſe iſempit᷑nũ man ſ ?5 trãſit eũᷣ
tꝑe q̃ tꝑa trãſit? Inet᷑nũ ergo nces
⁊crucʒ qͥd perperã te egiſſe ĩet᷑nũ
memineis⸗ Ey pirt eit hoc veritate
voas illiꝰ.arguã tæ ⁊ eẽ ſtatutã cõ
tra fanẽ tuã. Hñs lo cut ꝰ ẽ· tui oẽ
adaſum. ⁊ ſibi adũſati nccẽ ẽ vt ſit

ſera qrela· ¶ cuſtos hoĩm qre poſui

ſti me cõtratũ t æ fcũs ſum m mʒip
ſi quis? O eugeni itaẽ Non t deo
eſſe contrarum quod, et ſibimet co
bere ſed qui arguetur a deo argue
tur et a ſi ipſo. Nõ ẽ ſane iam tune
P aut veritatem diſſimulet rano.

aut᷑ taconis intiitum aia declinet⸗
Aabrupta mẽbtris coꝛpis ĩ ſeſe collcã

MNuo eĩ volat ſopitis cõcluſis i moꝛ
te ſenſibꝰ? ꝑ qͥs vtiqʒ cutioſiꝰ exire

et a ſe ire ſolebat ĩ ea q pᷣteit mundi

hp2ñKgurã? Vides turpibz nichil de es
ad ↄfuſio nẽ. cũ ꝑducẽt ĩ deſpectũ ſi
eri deo ·ãgelis hoĩbꝰ ſibip̃is. O ꝙ
male mali hoizs lõtm ſunt. vtiq; op
poſiti torrẽt huit dircẽ eq̃tans.et
huic lumĩ ꝓpalate veitatis expoĩti.

Noõne h'ẽ Petuo tũdi etuoqʒ ↄfũ
di? Ouplia ↄtcõe ait illicõtere eos
oñe deꝰ nẽ · Cuid ẽ deꝰ? lõ gitudo⸗

latitudo. ſublnntas ?æ ꝓfuduũ Quid

iqs tẽmꝰ qᷓtnitatẽ quã abhomĩatꝰ
es. ꝓfeſſionẽ?? iĩme abhomĩatus

ſumez abhomĩoꝛ. Viſus ſum ꝓtuliſ

ſe plnrimah vnũ ẽ Vnꝰ deꝰ ſigtꝰ ẽ

ꝓ captu nrõ·ñ ꝓ ſuo ſtatu · Diuiſ 9
hic ẽ ñ ille Voces diũᷣſe ſemite milte.
ſeðò vnũ ꝑ eas ſigſicat᷑ vnꝰ qri᷑ 25
ſũt diuiſiões ſ bẽ ĩ qcnaio iſto expᷣſ
ſe:ſunt ñ dimẽſiões qles icoꝛpibus

intuemur ñ diſtĩctio pſonalis q̃le in
tenitate adoram? nõ nuũs petatũ

lẽ ꝑſonis ipſis ĩeẽ fatemur ⁊ ſi non

aliud a perſonis:· Alioquin hoc ſin
gulum horum in deo⸗quot quatuo⸗

ſimul.hoc quatuoꝛ ipſa quoð ſingu
lum eſt Qobis autem quia nõ poſ
ſumus cum deo contendere dum cõ

tendimus apprehendere vnum. oe
eułrit veluti quadruplicatum· a

nt hoc ſpeculũ et enigma x quod ſo

lũ inteñ videre datux. ¶ um aũt vi

Sebimus faae ad faoem · videbi

mus ſicut eſt* Nec enim iam tunce

fragilis aaes mentis noſtte⸗ꝙ;tuli
bʒ vehemẽter intendens aliqᷓtenꝰ

2 — —+⏑ W☚πà — —

t
ſc̃
no:

endi
l

05
Bop
eet
in⸗
ga
eos
ndo⸗
guid
ian
ins
vall
thi

Eſiliet diſſiliet· Veĩ ſuã pluralitatẽ.
colligz ſe magis adunabit/ↄfoꝛma
bitz vĩtati illiꝰ poaꝰ vitati illi vt
vna vni⸗faaes tſpõdat faciei⸗· 2

pe ſiłes ei erunꝰ qa videbimꝰ eũ ſe

cuti ẽ btã viſio ad quã merito ſuſpi

rauit ꝗᷓ ait Exqſuit te faaesmea fa

aẽ tuã dñe vqrã Et q̃a adhut inqrẽ
do res ẽ mt᷑i alcẽdamꝰqᷓdtigã vt po

te ĩfirmi et ibealles ĩdigẽtes tli ve
hiculo ſi foꝛte ł ſic apᷣhendamꝰ ĩ qͥ

apphẽſi ſumꝰ idẽ h ipiꝰ vehiculi rõ

ne 2 h' momtũ hẽmus ab ip̃o aui
ga.⁊ primo currꝰ h ex hibitoẽ vt
ſtude amꝰ coõphẽde cũ oĩbz ſãs qᷓ ſit
lõgitudo latitudo ſublim tas:et ꝓfũ

duũ Cõphẽdẽ diat ñ ↄgnoſtere vt ñ
tiioſitate ↄtẽtiſ ãe tõ cura fructui ĩ
hiemꝰ? Nõ ĩ ↄgicõeẽ fruttꝰ .h ĩ coỹ
hẽſiõe Alioq̃n ſaẽti bonũ et ñ fadẽ
t. vt ait qᷓdã peccatũ eſt ei⸗Et ipſe
paul alio loco ſic curite ĩq̃t⸗vt cõ
p̃ᷣhẽdatis Quid ſit ↄpᷣhẽ dere ĩe i de
clabo uid ẽ igit deꝰ? Nõgitudo ĩcy

Muid ip̃a? Etitas. hec ta lõga· vt

ñ hẽat tim ñ magis loa⸗ꝙ; tpis Eſt
x lattudo Et qd ip̃a? Caitas. Rui
bz 2 iſta Emis aguſtet i deo qa mhil
odit hoꝝ ꝗᷓ feæit? Deĩq;ʒ ſolẽ ſuum
oꝛni fãt ſuꝑ bonos? malos⁊ pluit ſu
ꝑ iuſtos ⁊ uſtos Ergo ⁊ imicosin
cludit ſinꝰ ille· Nec h qͥ; ↄtẽtꝰ eua
dit ĩ ĩfita· Qmnẽ ñ mõ aff cõnẽ·h 2

ↄgĩaonẽ excedit adioẽte paulo et
dicẽte Sare ecã ſup emĩẽtẽ ſãe caĩ
tatẽ ÿ Gruid plꝰ dicã? Eena ẽ Niſt

qo h plꝰ foꝛſitãẽ qa et᷑itas ẽ Nides
tãtã eẽ lattudineʒ quãtã ⁊ lõgitudi

nẽ? IVt nã ſic vivas ñ tãtã eẽ h ipᷣaʒ
jo eẽ. vnã qd altrã ñ minus vnã⸗ ꝗq;

buas nec plꝰ duas ꝙ vnã Deꝰ? et
nitasdeꝰ caitas ẽ lo gitudo ſñ ꝓtẽ
cõelattudo ſñ diſtẽcõe In vtroqʒ
xit loͤles · qdẽ excœdit tẽpaleſqʒ an
guſtias h libertate nature nõ enoꝛ
mitate ſubſtãae · Ch mõ ĩmẽſꝰ ẽ q
oĩa feat ĩ mẽſura:⁊ ꝙuis ĩmẽſꝰ hic
eñ modꝰ ⁊ ip̃ius ĩmẽſitats · Ruið
itẽ deꝰ Dublimitas 2 pfũdũ · In
alo ſupᷣ oĩaĩt᷑ oiĩa ĩ alo Liqt ĩ dei
tate nuſquã claudicare eqlit atẽſta
te eã vndiqʒ firmit cõſtare ĩmobilit
ſibi Dublime potẽaã· ꝓfũdũ ſapi
zaã ciꝰ ↄſidera Ex q̊ itaqʒ ᷑ſpõdẽt
ſibi dũ ſublimitas ĩ attĩ gibil et ꝓ
fũditas eꝗqᷓ iſerutabil ↄgnoſet᷑ pau
lo ãmirãte ⁊ exclamãte · O altitudo

diuicaꝝ ſapie 2 ſãe dei ꝙᷓ ĩſcrut abi

lia ſut iudiea e9 2 iueſtigabiles vie
eius.libʒ ⁊ nos exclamare cũ paulo
hoꝝ vtuq;ʒ ĩtuẽtes ĩ deo ⁊ cũ deo ſi
pliaſſ ĩaʒvĩtatẽ O ſapĩa potẽsatti
ges vbiqʒ foꝛtt. O Potẽeaſ apiẽs
diſponẽsoĩa ſuauit: ſRes vna affcũs
młaplex opaciões diuᷣſe Et illa vna
xes erlogitudo ꝓpt᷑ ettatẽ. lat:tudo
ꝓpt᷑ caĩtatẽ/ ſublimitas ꝓpt᷑ maieſta
tẽ. ꝓfũditas ꝓpt ſapiẽaã· Nouei
mus H'ñ ideo arbitramur nos vp̃ᷣhẽ

diſſe .· Nõ ea diſputacio ↄphendit⸗

hſãtas.ſi mõ tñ ↄp̃hendi pt · qdĩ
ↄp̃henſibile eſt · Ac ñ poſſzñ dixiſ
h apk9· vt ↄpᷣhendamꝰ cũ oĩbʒ ſãs
Sãigit᷑ cõp̃hendũt Queris mõ?
Si ſaet9 es ↄp̃hendiſti ? noſti · Si
ſi⸗eſto.⁊ tu expmiento ſaes: Sãct
um Faat affão ſcã·et ipſa geĩinata
moꝛ dñi ſanttꝰ. ⁊ ſcũs amoꝛ hijs ꝑ
Fcẽ affcã aĩa velut: qᷓbꝰ dã duobus
brachijs ſuis ↄprehenbit ãplectit⸗

ſtengit· tenet et ait Timui cũ net
dinnttã· Et tunoꝛ quidẽ niblimi et

ꝓfundo.amoꝛ lato iongoqʒ veſpon
det. QNuid tã amendũ ꝙ poteſtas.
cui non potos reſiſtere· ꝙ; ſapĩa cui.
abſcõdi nõ potes? Połat mmnus tr

mer: deꝰ· alt᷑iꝰ carẽs. Nũe ãt ꝓfcẽ
oʒ timeas illũ.cui nec oculꝰde ẽ om

nia vidẽs, nec manus potens oĩa-
Muid itẽ tã amabile ꝙᷓ amor ipᷣe⸗
nuo amaset qͥ amatis? Amabilio
t tñ iuneta eemitas fãt· qᷓ non exa

igit᷑ pſeuerãt᷑ 2 longanninit. et hẽS

longitudinẽ. Oelata amorẽ tuũvſ
3 ad mimitoset latitudmẽ tenes:

ſto eaã ĩ oĩ ſolliatudĩe nimoratꝰ⸗

et ſublime ꝓfundumqʒ apphendilbi
Aut ſi maiꝰ qtuoꝛ eq; tuis diuinas
qtuoꝛ reſpondere fãs hoc ſi ſtupes.
ſi paues.ſi feruesſi ſuſtines Seu
pẽda plane ſublimitas maieſtatg.
ꝓauẽda abiſſus iudiaoꝝ⸗feruorem
exigit cantas e᷑nitas perſeuerãciã

ſuſtinẽdi⸗ Cuis ſtupet niſi qui con

templat᷑ glocã dei⸗· Quis pauet ni
ſi q̃ſcr tat᷑ ꝓfunda ſapizee? Enis
Fruet niſi qui meditat᷑ caetatẽ dei?
Euis ſuſtinet et pſeueratin amoẽ
mſi qui emulat᷑ enitatem taitans
empe et᷑nitatis quãdã ymaginẽ
ꝑſeuærãca p̃fert. Heniq;ʒ ſola ẽ cui
etenitas reò dit᷑ vel poaꝰ9 ꝗqᷓ enita

n hominẽ vddit dicẽtem dño q per

ſeuerauerit vlqʒ in finẽ hic ſaluꝰ eit
Et nunt aduerte ĩ qnatuor iſtis cõ
templationis ſpeties quatuoꝛ. Des
ma et maxmia contemplacio ẽ am

miraoo maieſtats Hec quirit eoꝛ

pur gatum et a vicijs liberumatqʒ

*

ex oneratum peccat⸗ Faale 293 ſu

perna leuet · interdum quoqʒ velꝑ

aliquas morulas ſtupore et extañ

ſuſpenſum teneat ammtatem. Se

cunda autẽ neœſſaua ẽ huic. Eſt ei

intuens iuditaa dei⸗ Quo ſane paui

do aſpectu. dum vehemenaus cõts

nut intuentem fugat. viaa fundat
virtutes miaat ad ſapienaam hu

militatem ſeruat. Nirtutum ſiquidẽ
bonum quoddam ac ſtabile funda
mentũ humiitas. Zempe ſi nutat
illa virtutum aggeegaoo. non mſi
ruina eſt · Tercia contemplaco ot
cupatut. vel poaus oaat᷑ arca me
mortiam beneſiaorũ et ne dimttat
ingratum ·ſolliatat memorãtem aðᷣ

amorem benef cõris · De e alibꝰ di

at propheta loquens ad dominum
Memoriam habundãcie ſuauitaus
tue eruttabunt. Muarta qu tetro
(ſumt obliuiſœns ĩ ſola vquieſat ex
ſpettacone promiſſorum Que cum
meditatõ eternitatis.ſiquidem que
promittũtur? eterna ſunt long ami
tatem alit et perſeueranee dat vi
gorẽ Puto iã faale ẽ qᷓtuoꝛ noſtea
het qᷓtuoꝛ ilł apli aſſignare dum lõgi
tud inem comprehendit meditaco
promiſſorum / latitubinem te coꝛda

daao beneſiaorum ⸗ ſublime cõeem

platio maieſtans. profundũ iſpec
tus iudiooꝝ Ruered adhur fuerat
qᷓ̃ nee ſatis adhuc ĩuẽtꝰ ẽ qᷓe mimia

pᷣt · Adorando foꝛte ꝙ diſputãdo

digniꝰ qᷓtit᷑ et ĩuemit᷑ faaliꝰ Proiñ
is ſit fims libeiej nõ finis qrẽdi⸗

Expliat liber de eoͤſibera ese bu

bernardia atʒs ad eugeĩiũ papa-

G

2

iſta exteriora deſerentes iteiora ſua
quibus ĩtetioꝛ eſt deus. Id arco ab
eptetioribus tedeam ad ĩteriora; Et
ab infſerioribus ad ſupetiora aſcẽdã

vt poſſim cognoſcœre vnde venio à

0 vado · Ruod ſim ⁊ vnde ſim. =

ita Per⸗ eogniaonem mei valeã Ber .

uenire ad cognitionem dei⸗ Euãte

namqʒ; in ↄgnicone mei i proſino tãõ
to adð cogmiaonem dei Aceedo De
tundum interiorem hominem⸗ tria
in mente mea inuenio per que deũ D
tetolo conſpico et cõcupiſco Vũt

aũt hec triamemotia intelligenea
et voluntas ſiue amoꝛ: Per memo
ram teminiſcoꝛ· Per mtelligenciã
intueoꝛ· Per voluntatem aplerctoꝛ

Cum dei miniſcoꝛ i in memolia mea

rum muenio ⁊ in eadem de eo dlcõs
ſecũdum ꝙ ipſe michi date dignat ·
Intueoꝛ intelligenca⸗ Ouid p ip̃e de
us in ſeipſo Quid in angelis Quid

in ſanttis. uid in creaturis et q d
in hominbus. Inſeipſo eſt incõpr·

henſibilis vel eternus qᷓa prinapi
um et finis. Pemapium ſine prina

pio. ꝗmis ſine hine,· Ex me intelligo
=è ̈ incõprehenſibilis ſit deꝰ quoniã
meißm intelligere ñ poſſum e quẽ i
ſe feat In angelis eſt deſiderabilis
quoniam in eum deſiderant angeli

proſpicere. Inſanctis eſt laudabil

aquoniam in eum felies letãtur In

Ple mulaafauuk eſei;
ſos neſaunt· Alios iſpi
aunt et ſemetipſos deſe
kunt⸗ Heum querunt p

ete atitis eſt amieabills qlia onia
potenter creat ſapiẽter gubernat
Et benigne diſpenſar· In homim
bus eſt amabilis. quia eorum deus
elſt et ipſi ſunt populus eius on
dedignatur ſingulos neqʒ viuerſos
ERuisquis n memnnit cum mtel
ligit atʒ diligit cum eo eſt · Eum de
bemus diligere quoniam ipſe prios
dilexit nos et ad ymagmem 2 ſimi
litudmẽ nos plaſmauit· ueb nul

li alij creature donare noluit. Ad
ymaginem dei facti ſumus DHoc eſt
ad intellettum et notcaam filij per

quem intelligimus et cognoſe ain
patrem et aceſſum habemꝰ ad eũ⸗

Tanta dignitas eſt tanta cognana

mternos ⁊ dei filium ꝗ; ipᷣe ymago
dei eſt et nos ad ymaginem eiꝰ fã
ſumus. uam cognacionem ipſaſi

mmlitudo teſtatur Ruoniam non ſo
lum b ymaginem et ſim litudinem
eius facti ſumusz⸗ Opoꝛtet ergo i
quod ad ymaginem eſt cum ymagi
ne tonuenire ⁊ non mnuacuum nullũ
ymaginis partaparehep̃ſentemꝰ
ergo mn nobis ymaginem eiꝰ⸗ in ap
petitu paas in intuitu veritatis in a
more caritatis⸗. T eneamus eum in
memoria poꝛtemus i im conſacaae et
H vbiqʒ preſentem veneremus Mẽs
quidem noſtra ex ipſoy magoeſt
Cuo eiꝰ capax eſt eiuſqʒ Pticpes

eſſe poteſt. Non perpera eſt eius
ymago quia ſui meminit mens ſegʒ

ſtelligit ac diligit. Dz quia poteſt
meminiſſe intelligere ac diligere
quo eſt facta · Cuod cum feat ſapi
encia ipſa ſeat. Nichil enim tam ſi
mile akii

nli S; mena maonalis s que

permemoriam intelligenaam-af

woluntatem- in illa dietate ineff

li. Conſiſtere autem in illa non po

teſt anſi eius menmneet · eumqʒ in
telligat· at diligat · Mennneru ita

eſt vt eum mntelligat ac diligat atz

golat tũ qſempez poteſt eſſe beata

Heata ſiquidem amima apud quam
deus requiem inuenit“ er in cuiꝰ ta

bernaculo tequieſcit. Meata eeam

que dicrte poteſt · qui creauit me te
quieuit in tabernaculo meo⸗ e

gare ſiquidem ei tequiem cæli nõ po

terit. Cur ergo deſermus nos et
in iſtis exteriotibz deum requitimꝰ?
qui apud nos eſt· ſi nos apud eum

elſe velimus. Reuera nobiſcum dbeꝰ

eſt et in nobis· ſed adhuc per fidẽ⸗
donet eum mereamurvidræ per ſpe

dem. oumus inquit apoſtolus

criſtum habitare per fidem in coꝛdi
bus noſttis⸗ quia eriſtus ĩ fide· ſdes
in mente. mens in coꝛdecoꝛ in pet
træ. Perfidem recolo deum crea
torem: adoro redemptorem? exſpe
cto ſaluatorem· redo videre ĩ om

mbus ereatutis: hab erxe in meipſo-

et ᷣd hijs oĩbz beaaꝰ iocũdiꝰ ẽ in
effabilit ngnoſcere ĩ ſeĩo⸗patrẽ nã

qʒ ⁊ filiũ cnſcõ ſpũognoſcs vita eſt

et. btitudo yfcã. ſuma iotũditaꝗ
Oceulus ñ vidit nec auris audiuit.
nec ĩ coꝛ hoĩs aſcẽdit. qnta clairas
Inta ſuauitas:2 qᷓnta io cũditasma

nz ĩ nobis ĩ illa viſiõe? qñ deũ facie
ad faoẽ videbimꝰ⸗ ꝗᷓẽ lux illuĩato

ru vqes exẽatatoꝝpat᷑a rdeuauũ⸗
vita viuẽ cũ.corona ctãaũ Itaĩ mã

tans pio. ad quã ſumã nitatẽ re

teolẽdã· ĩſpi aẽda: ? diligẽda · vt eiꝰ
Ecoꝛderĩea dᷣlecter· ⁊ eã cõtẽpler⸗

totũ id qd viuo debeo referre NMẽs
ymago dei ẽ ĩ ꝗᷓ ſut ta ſaʒ mẽoriaĩ
telligẽea⸗ ⁊ voluũt as mẽoĩe tbumnꝰ

os q;d ſam9 eaã ſi ñide cogitamꝰ.

Intelligẽ ee bunmꝰ oẽ qd veru co

gitã do inemmus qd enã mẽo rie cõ
mẽdamꝰ Per mẽolĩã pat᷑ ſ?es fã
ſum⸗ꝰ. p itolligena filio:ſpui ſcõ ni
hil tã ſłe ĩ nobis ẽ. ꝙᷓ volutas vł a
mooꝛ. ſiue dilettio⸗qᷓ excxllẽcioꝛ voli
tas õ Dilectio donũ dei ẽ⸗ita ᷣd nul
liũ hoc dono dei excr llẽcꝰ ẽ.⸗ Zilcõ
rnrnããq; ex deo ẽ. ⁊ deꝰ ẽ 2 ꝓprie ſpũs
ſtũs dieit᷑ dileõ·per quã caritas dei
Siffuſa ẽ in cordibꝰ nus · per quem
Sota trinitas in nobis habitat-·

e

W¶AEeumt extenorẽ hominz

— me fecxrut ante dampnatũ
S natum: petcatores petcaterẽ in

peccato ſuo genuerunt ⁊ de pecca
nutrierut. nnſcrimſerum m hãt
luas nnſeriam induxerunt⸗ Nichil
ex eis habeo niſi mſeriam et pecca
tum: et corruptibile coꝛpus hoc qͥd
geſto·ad illos vero feſtino. qᷓ morte
toꝛpis hinc exigerũt · Qũ eoꝝ ſepul
chra inſpicio non inuenio in eis niſi

anerem et vermem fetoremet hoꝛ

trorem ⸗ quod ego ſum illi fuerunt .
et quod ipſi ſunt ego ero:·

ttpig
heeq

hn
“
munt⸗

Quid ſum eo⸗ Hone de humsr te
liquido⸗ fui enim in moneta coneæp

aonis de humano ſemine conceptꝰ

Deinde ſpuma illa coagulatamobi-
tum creſcendo caro facta eſt⸗ poſt
ea plorans et eiulans traditus ſum
huius mundi exilio-et ecce iammo
naxr plenus iniquitatibus et abho
minaconibus? i ĩiamqʒ preſentaboꝛ
unte diſtrietum iudicem de operibz
meis racionem tedditurus Temi
thi miſero cum venerit dies illa iu
dicij et apern kuerint libri in quibꝰ
oymnes mei conatus et cogitacõnes
preſente domind rectabuntur⸗
Tune dimiſſo capite pre conkfuſio
gne male conſeenae · in iudiao corã
domino ſtabo trepidus et anxius.
vtpote tommemorãs commiſſaſeæ
leruin meorum ⸗ Et cum dicetur
dde me:etcce homo et opera eius:tuc
rxedutam ante oculos meos omnia
peccata et delicta mea uadã
namqʒ vi diuma fiet vt cuiq; ſua o
pera bona vel mala cuncta in memo
mam reuocentur? et certo mentis

intuitu mira celeritate cernantur⸗
vt accuſet vel excuſet g

conſaenca ita Atqʒ ſił 2 ſinguli om
nes iudierntur⸗ Judiaum faat geſ
ſtorum quiſq; ſuorum· ¶Cunctaqʒ
cunttorum runttis archana pate
but ⸗· Muod enim nunc confiteri
erubeſamus. tunc omnibus maniſeſ

eabitur · et quicquid hit diſſimilãdo

palpamus · totum illie vinbex flam
ma tõburet⸗ Ignis vbiqʒ ferox rup

n8 rognabit habenis⸗ CQuahnto

nos deus diuals eyſpettat vt emẽ
demus. tanto diſteictius iudicabit

ſnsglexramus F zegs ran
t tempote iſtam vitã deſideramꝰ:
cet in qua quanto ampliug vinim?
tanto plus peccamus CQuanto
eſt vita longioꝛ:tanto eſt culpa nu
meroſio?· otrdie namqʒ treſcũt
inala et ſubtrahũtur bona⸗ aſſidue

variatur homo⸗/per proſpera et ad

uerſatet ignorat quando moriatur

Dieut eiſtella ĩ llo choruſcãg velo

at currit · et tepẽte deficit? et ſicut
ſintalla ignis ſubito exſtinguitur 2
imnn anerem redigitur: ſi ato finitam
datur iſt am cernere vitam · Dum
enim libenter ae iocundiſſime mo
tatur

mo ĩ mundo diuqʒſe victu
mum arbitratur? ac multa m longa

S tempora diſponit agenda: ſubito
trapitur in moꝛtemet ex inprouiſo
Aauſeretur a coꝛpore Verunpta
men cum magno metu magnisqʒ do
lfoeibus ſeperatur anima a coxpore⸗
. Veniunt enim angeli alſumere illa?
vt perducant eam ante tribunal iu

dias metuendi: et tunc illa memo

erzuns opera ſua mala et peſſima que
die nottuq; geſſit contremiſat: et
querit illa fugere induaasqʒ pete
rxe dicens Wate michi induaas
vel vnius hore ſpaaum /T une
quaſi loquencia ſimul eius opera di
cent; Tu nos egiſti: opera tua ſu
muse ſion te deſe rimus ſed ſemper
tecum erimus; tecum pergem? ad
judicum ⸗ vicijs quoqʒ multis et

multpliebus crimnibus eam accu
Nabunt. Multaqʒ falſa teſtimon nia

abiuierſus illã lueniẽt? ꝙᷓꝙ; vera a
dãpimtõoeʒ e9 poſſ it ſufficẽ. Demo
nes vο ebiliwoltu ? hoꝛerbili aſ vea

eam rEe DENe fuõte eam
perſequentur: ⁊ cõprehẽdent tã ter
tihilit ꝙ hoꝛtibilitvolẽtes cam ret:

nere et poſſidete· miſi ſit qd eripiat⸗

Tuüc anima inems oculos elauſos
ęæt osalioſqʒ eoꝛpouis ſenſus ꝑ qͥs
ſolebat egredi et delcãri in iſtis exti
otibꝰ.teuertit᷑ ad ſeeet videns ſe ſo
iam et nudã ingenti hoꝛrote cõcuſ
ſam: deſperacione deſicet in ſe⸗2 ca

det ſub ſe. Et quia amore mundi

eæt voluptate carnis, dei amorem de
exexeeliquerat: derelinquet᷑ a deo miſe
eę in hora tãte neceſſitatis atʒ demo
nib9 tradetut in ĩerno cruaãba:ſie
Anima pełcatois ĩ die qua ignorat.
eæt hora qua neſat rapitur a moꝛte.·
et ſegregatur a torꝑe. ꝓgitqʒ miſe
rijs plena.tremens ac dolens: ⁊ cũ
nnullã erxeuſatõnẽ habeat quam pro
pectatis ſuis poſſit obeenderet con
tabeſat.et ptmeſcit ante deumap

parẽ⸗ Inget hoꝛrore toncutitur⸗

eæt multiplia bꝰ cogitaconũ eſtibꝰ
agit atur⸗ Cũ vrgente ſolucone car
nis et ſubduas eme dio oĩbꝰ. ſe et
illum termnum cõſiderat/cui apro

pinquat.et poſt paululum hot ĩue

mnit quoð ĩete rnũ non potetit mutan
Conſiderat plane eternus iudex ꝙ;
diſtrittus veniat. et ate ſeueritatẽ
tte iuſtice quas racio nes vite ſue
ponat · Si enm cutta opera qᷓ intel
lige re p otuit deuit auit. ventura ta
mẽ corã diſtritto iubicæilla magis
gque in ſemetipſa non intelligit per
pmelat Creſceit pauoꝛ tum cogitat
ꝙ viã huius vite nequaqꝙᷓ; ſine cul
pa tranſire potuit. nec hoc quidem
ꝗquo dlaudabiliter vixit ſine aliquo

teatu eſt· ſi vemota pietate iudicet᷑
NMuis enim conſiderare valeat quã

ta mala per momenta tempoꝝ ꝓpe

tramꝰ. et quanta bona facere neg

ligimus· Sicut enmi peccatumeſt
perpetracõ mal ſie delictum eſt de

ſercio boni · Grauis ſiquidẽ iaetura

eſt.cum nec bona faamꝰ.net bona

—

cogitamusiſed cor noſtrui per vana
et mutlia deſetimꝰ vagari emmia

diſfiale eſt coꝛ tenere et ab illiata

cogitacone obſeruare Nimis enmm

difficile eſt frequent᷑ t errenas occu

paciones abſqʒ peccatis admiſtras
Quapropt᷑ nullꝰ ſe metipſu deludi

care et cõprehẽdere pfette poteſt⸗

ſed multis cogitaaombꝰ occupatꝰ
ſibimetipſi aliqmo do manet ĩcogni
his vt omnino quoð tuleât neſcat⸗.

æpt᷑ea vrgente exitu maior:᷑retur
metu: q̃a ⁊ ſi illa qᷓ ſauit nunꝙ; ſe pᷣt

mſſiſſe meminit · foꝛmdat tamen
es queneſat
¶De digmitate aie et vflitate cois⸗

gine decorata ſinnlitudine
deſpõſata fide⸗ dotata ſpi

rtu ſaneto. tedẽpta ſanguine xp̃i·

deputata cum angelis capax btitu

dnsæs heres bonitatis: raconis pti

exps.quið tabi cum carne vnde iſta

pateris propt carnem aliena nbi

pecceta iputantur et tue iuſtice q̃ſi
pãnus mẽſtruate reput anturxatqʒ

tdtxtuipᷣa ad nichilũ es redacta. et qua
65 nichil iane rputata Nichil aliud
t caro. cũ quat᷑ tanta ſenetas ẽ⸗
n ſpuma caro fcã.fragili veſtita de

eore Dz eit ĩ ꝓximo tadauer miſeꝝ

Nima inſignita dei yma

S $Ub ——2288

SNIIN ̃ꝝ̃————N—(—*

G — — —

deinde miſene huids vies ezppofitus

is Nam quantum cumqʒ excolatus· et peccatis:ppoſteavermis et ab
an emPe caro eſt · ſi diligenter conſ vermium f uturus in tumulo⸗ Kuiẽ
un deresquið per os 2 nares cteroſ ſuperbis puluis et anis? ciius con
tcg qʒ coꝛporis meatus egrediatur· vi tepao culpa. naſa miſeria· viuere
mat lius ſterquilinum numqm vidiſti ⸗ pena.mori anguſtia? Cur carnem
* Diſingulaseius miſerias enumerg tam o homo precioſis rebus impi
.KW ge velis“ qm ſit onerata petcats⸗ Suas ⁊ adoꝛnas quam poſt paucoa
edei⸗ irtetita vicijs: pruriens concupiſes dies vermes deuoratue ſunt in ſe
Nntan eijs decupata paſſionibus. polla pulche'o⸗ amimam vero ruam non
ſemi N illuſionibus* prona ſemper in oꝛnas bonis operibus: que deo et
vilen malum2 in omne dicium procliuig ungelis eius preſentanda eſt in cæ=
migenm Plenam omni confuſione ⁊ ignomi lis. Cuare animam tuam vilipẽ
mosetn mia inuenies · Propter carnem dis:et ei carnem preponis? HDo
iti homo vanitat ſimnlis factus eſt. minam anallat“ et anallam domi
n deud quia ex illa vicum concupiſcnae nari: magna abuſio eſt · Totus
epettt⸗ teaxit quo captuus tenetus: et in ſiquidem mundus iſte ad vnius ani
xun curuatur vt diligat vanitatem et me pteaum eſtimari non poteſt
tticpgn miquitatem operetur- Attende Non enim pro toto mundo deus
rſan⸗ homo quið fuiſti ante oꝛti⸗ 2 quiꝰ animam ſuam daret quam pro ani
Znte as ab oꝛtu vſqʒ ad occaſum? atqʒ ma humana dedit DBublmiug
Fleßt quib eris poſt hant vitam? Po eſt ergo anime preaum que non ni
tunmn ſerto fuiſti quodð non eras? poſtea ſiſanguine w redmi potuit.· Quã
— de vili materia fattus? et in viliſſi ergo tommutadonem dabis pro aĩ
tls. mo panno inuo lutus⸗ menſtruali ma tuaqui pro nichilo dabis illa?
ſunguine in vtero materno fuiſtina Nonne filius dei cũ eſſet in ſinu pa
daym kxritustimica tua fuit pellis ſecundi⸗ tris a tegalibus ſedibus pro ea deſ
nlmdn⸗ na ⸗ ſie indutus et oꝛnat's vemſti cindit. vt eam liberatet a poteſta
—Rãq 2a nos net memoꝛ es ꝙᷓ vilis ſit os⸗ tł vpaboli ·· Muam cum peccats
niutßi gotul⸗ Foꝛma fauoz populi ſes Aum funibus irretitam⸗ iam iamqʒ
htiamn uoꝛ iuuemilis opesqʒ· Durrpu⸗ dbemonibus tradenbam. vt moꝛte
vonssye ererr trbi noſcere quid ſit homo⸗ 32i perpetua dampnatetur fleuit ſuꝑ
mdeit dil enim aliud eſt homo ꝙ ſemen fe illam⸗que ſe flere neſaebat. nec ſo
Hwtei ndum ſatcus ſtercorum abus zʒ ven lum fleuit ſeb enam ſe ocedi permi
ſuociß mium Poſt hominem vermig ſit⸗ vt preao ſanginis ſui eam xe
g pHoſt vermem fetoꝛ et hoꝛro?· Sie Dimeret Aſpice moꝛtais pro
t in nonhominem vertitur omnis ho te datur hoſtia talig ¶ ur homs
liis nnd. Cur ergo ſuperbis homon mirtars moroꝛ ne tu morars,Tek
etasi⸗ Attendens quoð fuiſti vile ſemen ⁊ Rs ſut claiii p s tua crimjna laui.
endi NRiñiguis congulatua ĩ vtero marta- Mottem moꝛte domo ne moiais õ

u mſe⸗

Agnoſas homo * nobilis eſt ani
ma tua et ꝙᷓ grauia erãt wluera eiꝰ
pro quibus neceſſe fuit xpriſtum do
minurm wlnerari⸗ ſi non eſſent hee

25 moꝛtem ſempiternam. nunẽꝙ; ꝓ

eorom temedio filius dei moteretur

Noli ergo vilipẽdere anime tue dig

miratem cui a tanta maieſtatetantã
vides exhiber cõpaſſionem⸗ fudit
ipſe latrimas pro te.laua et tu per

ſingulas nottes lectum tuum coꝛdia⸗
computtione et laceimarum aſſidui
tatefudit et ipſe ſanguinem ſuum
pro tua redempaione: funde et tu tu

um n cot diana vorpojs affiicione

potes ſaltem miciori ⁊ lõgiori mas
tirio quodam pone· No li atten
dere quid caro velit · ſed quid ſpir⸗
tus poſcat. Tunc enim gloriot ſus

etit cum ad domum fuam redierit⸗
ira tamen ſi de coꝛpore ſecum mini
. me tulerit · et deterſetit omne ſordi
. dum · Si vero diceis durus eft hic

ſirmo non poſſlum mundum ſperne

reet tarnem meam odio habere?

Dic michi vbi ſunt amatotes mim

di⸗qui ante pauca tempora no biſ

cum erant nichil eʒ eis remanſit:

miñi aneres et vermes: Attende

ergo diligenter quid ſunt et quid
fuerunt:honmnes fuerunt ſicut tu.
eommederunt et biberunt tiſe runt

duyxerunt in bonis dies ſues et in
puncto ad inferna deſcenderunt · hie

taro corum vermbus et ulie oin

l r

ma ignibus deputatur⸗ donet rus

ſus inſe lic collegio colligat ſempi
ternis inuoluantur i incencijs⸗ qui
ſocij fuerunt in vcijs. vna namqʒ
pena implicat quos vnus amoꝛ li
gat in ceimine · Quid profuit il

lis inanis glotia.breuis letiaa. mũ

di Po tencaerarnis voluptas· Falſe
diuide magna familia/et mala con
cupiſœnea: vbi riſus vbi iocus
vbi iaetanca vbi aꝛro ganaa: He
canta letica quanta triſtiaa poſt
tantam voluptatem tam grandis
nmnſeria ⸗ de tanta exultadone teci
ve runt in magnam miſerram . gra
uem rumam. et magna tormenta⸗
DQuidq illis acaditt᷑ acadere po
teſt quia homo es · homo de humo⸗

Lena⸗ de limoeterra es et de kerra

venis et in terram reuerteris quan
do veniet dies vltima⸗ que ſubito
veniet et foꝛſitan hodie erit · Cer
tum eſt quod morieris · ſed intertũ
eſt quando aut quomodo aut vbi⸗
gquoniam moꝛs vbiqʒ te exſpectat. .
Tu quoʒ ſi ſapiens fuens vbiqʒeã
epacrzbi⸗ Sit carnem ſeque
us. in carne punietis ⸗ Sit in car

ne delectaris⸗ cruaaberis i in carne

L cutioſas veſtes requitis· pPro
oꝛnatu veſtium ſubter te ſterne!
tur tinea et operimmentum tuum e
ent vermes .— Juſtiaa enim dei

Aliud iuditare non poteſt · niſ. quod
merentur opera noſtra — Eui e

nim plus diiigit mamdum ÿ deumꝭ

(

NN r — ——K ——- eee —— — —

E

ua
npi
unc
worl
fuil
nü
kale⸗
een
ſeug
De
mndis
na
nmenta⸗
upe

uno⸗

hito

ſeculum elauſtrum:? gulam qm ab

ſtimenaam? luxuiam qm caſtitatem

ſequitur dyabolum et ibit cum eo
in fupplicum eternum Quis pu
tas tunc memoꝛ erit“ quis luerus
que triſtida cum ſi perabuntur in
iuſticia conſozco ſanttorum eta
viſione dei. et trabentur m poteſta

tatem demonum et ibunt cum ips

inn ignem eternum. Ibiqʒ ſemper
erunt ſine fine· in luctu et Samn⸗
proculquippe a beata patria p

dyſi exultat cruciabuntur in ghe E

naperpe atua numqꝙ; lucem viſuti nũ
Im refrigermim adeptuti/ ſeðd per
milia milium annorum in ĩſe rno eru
nandi. net vnqm inde liberandi⸗
vbi net qui toꝛquet aliquando fat
gatur. nec qui toꝛquetur nd

moritu r ſic enim ignis ibi ↄſumit
vt ſelnper reſeruet ſic toꝛmenta
augentur vt ſi mper renouẽtur.
VJuxta vero qlitatem culpe ſuſti
nebit vnuſ qſaʒ penã ghenne · et 6
milis culpe rei ſuisſimlibus iu
tur crucandi. Nil alhud audietur

ibi⸗ niſi fletus et planttus gem tis⸗
æt vlulatus· merores et ſtridores dẽe
aum Nichilqʒ bi videbitur nili ver

mes 2 laruales fades toztorum at

qʒ teterrima monſtra demonmoꝝ⸗

Vermes trudeles moꝛdebut ĩnimn

coꝛdis. Hinc dolor inde pauoꝛ ge
mitus ſtupoꝛ et timoꝛ hoꝛrens
Ardebunt miſeri in igne eterno in
eternum et vltra · In carne truna

buntut per ignem. in ſpiritu per eõ
ſuente vermem⸗ibi erit doloꝛ intol

letabilis. ſetoꝛ intomparabilis. ti
moꝛ horibi llis. n meꝛ8 roꝛporse et aĩ

mo. ſi ne ſe v vemie et miſee toꝛdie
ſit tamen morientur vt ſemper vi

uant et ſic viuent · vt ſemper mort
antur Ita anima peccatoris aut in

inferno pro pectats cruaabitur⸗
in paradyſo pro bonis merins col
locatur. Nunc ergo vnum e duo
brus eligamus⸗ aut ſemper cruaari
cum impijs aut perpetualiter leta
n cum ſanttis: bonum ſiquidem et
malũ moꝛs ⁊ vita ante nos ſut poſi
ta vt ad quod voluerimus manum

extendamus⸗ſR tozmenta nõ 5 terrẽt

nos · ſaltem premia muitent

(De premno vite eterne⸗

qui erit omnia in omnibus

DPabere deum inherere deo⸗qui eſt

ſummum bonum: et vbi eſt ſummũ
bonum · ibi eſt ſumma feliatas: ſum
ma iocunditas. vera libertas: per
ſetta caritas⸗eterna ſecuritas.et ſe
cura etermtas. ibi eſt vera lenaa-
plena ſaenaa omnis pulchritudo

et omnis beattudo. Eſt ibi pax

pietas bomtas lux vᷣtus honeſtas-

Gaudia letiane dulerdo vita perhẽ

nise Gloria laus requies amoꝛ ⸗
roncordia dulcis · ſit cum deo bea
tus homo erit m cuius conſaenaa
peccatum inuentum non fuerit · vi
debit eum ad voluntatem · habebit
nd voluptatem · fruetur ad iocundi
tatem. In eternitate vigebit
In veritate fulgebit⸗ In bonitate
gaudebit· Sic habebit permanẽ
di eternitatem · ſie cognoſcendi

fatcultat? & teqnieſcondi felieta

tem g Ciuis quibem etit ilti
us ſantte auitans tuius angen
aues ſunt· deꝰ pater templum⸗
fliua eius ſylendoꝛ ſpiritus ſan
etus caĩtas·O auitas cleſtis
mãſio ſecura:patria totum conn
nens quod delectat populus ſi
ne murmute incole quietihonn
nes nullam indigenaam haben
gra. Ruam gloroſa bicra ſunt
de te aintas dei⸗ſicut letancum
omnium habitado eſt in te
Omnes ktantur in lenoa et exul
taeoſie- mnes delertantur
de deocuius aſpertus piusfae

et decora eloquium dulce e

lectabilis eſt að vid en dum⸗ ſua
uis ad hab ẽ dũ⸗ dulas adð perfru

endum V Ipſe per ſe platet · et

per ſe ſuſſiet ad meritum et ao
ptermum⸗ neciextra illum quid

Im aliud queritur quia totum

in illo inuenitur⸗ quic quid deſide

ratur⸗ Saemper libet illum alii
lectari et ilio perfrui In illo ca,a
nficatur inte llertus⸗ Et puriſica
tur effettus ad toguoſœnoam z
viligendam vertatt met hoc eſt
totum bonum hominis . cognol

cete ſaliert et amare treatorem

hum⸗ Mue ergo nos angit ve
ſania viciorum ⸗ ſitite abſinthe
um mun di hulus: ſe qui naufragi

um vitt labentis: pati infortuni

um impie trannidis· ferre domi
num et non magis conuolare ad
ſanttorum felictateme ad ange
lorum ſo cet atemad ſolemꝑpnita

tem ſupeene letace⸗ et að io eun
ditatem eonteplatiue vite? vt

poſſimus introite in potenceiag

domini · et videre ſuperhabandã
tes biuicaas bonitatis eius IJbi
vacabimus et videbnnus quam
dulas eſt dominus⸗ et qm mag

na multitudo dulcedimis eius vi
debmmus glotie decorem⸗ ſancto

tum ſplendorem. et regie poteſ
tatis honorem· Cognoſcemug

pattis potenciam . fiiij ſapiener

am. ſpiritus ſancti benigmiſſimã
ęlemenciam et ita habebnnus
notiaam illius ſumme trinitatis
Nune coꝛpora poſt conpus vi

bemus ⸗ ymagines enim eoꝛpo

ꝛum per ſpiritum cernimus· tunc
vero ipſam veritatem puro men

us intuitu vibebimus⸗ O beata

eiſio videre deum in ſeipſo vide
re in nobis · et nos in go feliet io
eunditate et iocunda ſrlictate.
MNMuicquid deſiderabnmus habe
bimus totum nichil amplius de
fßderantes⸗ et quicquid videbi
mus amabimnus ipſo amo re bea
. Meat dulcedime amoris. et
d(ñmuauit ate contemplaconis het
erit ſumma illius feliatatis quo
niã in ſuo puro eſſe inte lliget ſin
cra biuinitas. Cõprehẽdet᷑ tũc
mncop̃heſibilis enitas. patebunt
anchana diuinitatis,· vibebit et
amabit᷑ deꝰ et het viſio er dilcõ
cotũ coꝛ hoĩs ĩplẽs et ſaaãs·to

ta eit illiꝰ bttidmms cõſumano⸗

vna eit oĩm lmngua⸗ iubelacõ ĩde
feſſa vnꝰ affcũs/amoꝛ etnꝰ pa
tebit vertas: implebit cartaa/

cæt ceit inte gra cozpers et anime ſo

aetas. ulgebit ſieut ſol humaĩtas
glonficata quieta etit et concoꝛs
carmis et ſpiritus ſanitas: Angelo
tum et homnum vnũ erit gaudiũ⸗

vnum collo quium vnum conuiuiũ.
Non languebit amoꝛ. non liquefi

et dilettio · pre ſenti bus omnibus
bonis.nulla etit afflictio dilaconis
quoniam beatiſicata diuine maiel
tatis preſencia omnibus etit om

nia et erit communis on nium/om

nipotenaa ſapiencia pax iuſtiaa 2z

dinenſitas linguarum. ſeð paaſica
et concoꝛs concoꝛdia morum et af
ſettuum· In toꝛrente illius volup
tatis nichil appetet vltra cumulata
ſoaetastanta erit feliatas Ibi ſi
qnidem erit cumulus fe licitatis ſi
perennnen. gloria⸗et ſuperhabun

dans letica · ſed ad hec quis ydone
us:proficto verug penitens. bonꝰ

obediens, amabilis ſe aus fibelis
ſe ruus Verus penitens eſt ſem
per in labore et dolote · dolet de pre
teritis laborat pro futuris cauen

Sis⸗ vera ſiquidem penitenca eſt ſi
ne interimſſione temporis de prete

ting malis dolere Sit plangit ctom
umnſſa vt non committat plangẽda
Jenſoꝛ namqʒ eſt et non verus pe
nitens/qui adhue agit quoꝰ pemis⸗

2–« Di ergo vis verus pemiteng eã

eæſſa a pettato er ampliua noli pet
tate⸗quomam ianis eſt penitenes

quam ſequens coinquinat culpa-
V Honus obediens dat ſuum vel

leet ſuum nolle⸗ vt poſſet dierte pa
vatim coꝛ meum deus paratum coꝛ

meliin· paratian quecumq; precpe

eis facete? paratum ad nutum tuum
atius obedire. paratum gibi vaca
te⸗ propximis miniſtrate⸗ meipſum
euſtodire,et ĩ œleſtium contempla
cone requieſcre Amabilis ſo
aus ommibus eſt offiaoſus. et nul
li oneroſus Omnibus eſt offiaoſꝰ.
quia deuotus ad deum benignus

ad proxnnum. ſobrius ad mundu.

domini ſeruus. prormi ſocus.mũ

di dñs⸗ ſupeioâ habz gaudiũ. eqjlia
2 conſozaum inferiora ſeruiaum

nulli eſt oneroſus · ſed inferiora redi
it ad vnlitatem mediorum er ad
Ftomm ſuperiorum. ſuperiora tra
hens· infeiora linquens ab illis poſ-
ſeſſus iſta poſſidens ·¶ Fidelis ſer
uus eſt in contemplaoone dei⸗ 2 eu
ſtodia ſui Cuſtodire ergo tue prius
adhibe omnem diligenaam. deinde
intelliges te niꝙ; poſſe ſufficrrei adð

ceuſtodiendum tuam induſtriam · di

uinam implora clemenaiam. Jtem
qʒ ad complendam ĩ te cretoris tui
voluntatem bonam et beneplacen
tem ·/atqʒ perfettamangelitam ex
ora tutelam patrocniaqʒ omnium
ſanctorum cum criſto regnanaum⸗
ſuper te roga.Curre per ſingulos.
ſupplica ſingulis et ſimul ommibus

elama et die niſeremini mei miſere
mini mei vos ſaltem amie mei⸗⸗

ſReepite fugitiũ veſtrim ſed et fra
tuelem.⸗ öconlngangetn in ſan
gume redemptoris · ¶ En pauper
ſtat ad hoſtium elamat et pulſat
apeeite pulſanti? et coducite eum

adregem:vt proſtratus coram eo⸗

ſudicæm ei oẽs miſemas 2 ncãtates

rmeaz quas pacioz. Ad extremum
vero ptc lato tuo cor tuum cum om
mi pragenie reſi ra⸗ nullum in eo re
maneat peccatum quodò non pnra
conſeſſione deleatut⸗ Iheſum criſtũ
eaam ſuper coꝛ tuũ pone ſicut ſig
naculum⸗Cum enim criſtus oſtium
cuſtodit et coꝛdis oſtisarius eſt · vt
per illum ingrediantur et egredian
tur omnes coꝛdis fannlie: conſequẽ
ter aſſiſtunt milia milium angelorũ
ad fores exteriorum ſenſuum execu
banaum. Mec aliemigena audet ir
trumpere te rribiles illas aaes prop
ter hoſtiarij reuerenaam et angelo

mim cuſtobiam

De dilcuſione Propee vite·

exploratoz· vitam tuam to

Artende diligenter quantum pro
Fas: vel quantum defies· qualis ſis

in mor bus· et qualis in affectibꝰ.
Im limnlis ſis deo et qm diſſinnliss
Im prope et qᷓm longe non locori

inte ruallis ſed morum affectibus·

Stude cogno ſcere te⸗ quia multo

melioꝛ et laudabilioꝛ es ſi te ↄgnoſ

as ꝙᷓ ſi te neglecto cognoſteraæs cur
ſus ſiderum vires herbarum cõplec
nones hominum. naturas animali
um: et haberes ommium eleſtium
et ter reſtrium ſaenaam⸗ ſRedde er
go te tibi:z ſi non ſemper aut ſeps

——

ndiana diſ cuſſiõe examina

Nitegritatis tue ſiscuioſus 5

ſaltem interdum⸗ Kege tuos aff ee
tus. dirige attus coꝛtige exœſſus .

nichil in te remaneat indiſaplinatũ
Poẽ omnes tranſgreſſiones tuas

ante oculos tuos · Statue te ante
te tamꝗm ante alium et ſic temetip

—

ſum plange · Plora imquitates tu

28 et peccata quibus deum offendi
ſti. Indica ei miſertas tuas oſtende
ci malicas aduerſariorum tuorum
Q¶Qumqʒ te coram eo in lacrimis ma

ttaueris p̃coꝛ te vt memoꝛ ſis mei⸗

Ego enim ex quo cognoui te imn cei

um. Ad altare namqʒ domim cum

preccatoꝛ ſto ſed ſacerdos tua me co
mitatur memoria · Tu vero nuchi
veitem reddes ſi me amaueris et ora
conum tuarum partiapem me ſecz-
tis · ibi cum recoꝛdacone tecum el
ſe doſibero preſens · vbj pro te· et
tuis f amliaribus preces deuotas
coram deo fundis Nec mireris ſi
diyxi preſens quomiam ſime amas
vyrovdeo amas quia ymago dei ſum⸗
ita tibipreſens ſum · vt tu ipſe nbi
Cvicquid enim tu es ſubſtancali
ter hot ego ſum. ymago enmm dei
eſt omnis anima raannalis,- prom

de qui in ſe ymagmem dei querit tã

proxinium qm ſe querit et qui illam

to diligo te· et illud tue menaonem
deſtro ; vbi 2 illiata cogitaco fuppli
num.et honeſta promeretur premi

bes me vides quia nichil aliud ſum

quam tu⸗ et ſi tu deum diligis me

ymaginem dei diligig⸗ et ego dili
gendo deum diligo te: et ita dum

— — — — ——

— —

—
— –☚ —

Sma

4
eN

ta
nem

Gualter ſit orandunm.

vnum queamus et ad vnumtendi
mus: ſemper nobis muicem preſen

tes ſum? ſed iĩ deo ĩnos diligimꝰ

fluctuanaum cogitacõnũ

tumultum exterus linqee: curam
æxtetiotum penitus o bliuiſcære“ vt
ſoli deo dacate poſſis. fiert enmm non
poteſtvt aliquando cum deo loqua

tus qui cũ toto mundo eci taceng

fabulatur. Intende ergo illi qui in
tendit nibi: audi illum loquentem
tibi · vt ipſe exaudiat te oqueneem
ſibi. Ita fiet ſi diums laudibus ſol
uendis cum de bita re uerenca et ſol
liatudine aſſiſtas. ſi ſingula verbꝰ
diume ſcripnuæ diligenter ĩtendas
Non ꝙ ego iſta fado que dico.ſed
quod facere veliem⸗ et non fecſſe
penitet. et non fatere piget· Cu

vero cui maioꝛ gracna concſſa eſt

in ve tis ⁊ deuo tis precbus pias au

res domim ad te flecte lactimis et

ſuſpirijs. et pro tuis exceſſibus illũ

clementer exora⸗ atqʒ ſpirtalibus
cant as in ommibus operbus ſuis
illum lauda et glorifica: Nil ennn
magis ſupermis auibus ſpectare li
bet · mi rigi ſummo iocundius exhi
betur ſicut ipſe teſtatur· ſacriſaũ

laudis honoriſicabit me ¶¶¶ ꝙ fe

lix eſſes ſi ſpitualibus oculis ſemel
intuer poſſes quomo do preueniunt
penapes coniuntti pſallentibus in

medio iuuentularum tympaniſttia
nim · videtes proculdubiua cura q;

VUm ad orandũ ſiue ad pſaß
lendum eccleſiam ĩtraueis

ve tepuidio inte rſunt cantant bug ·
aſſiſtunt orantibus aſſunt me ditan
tibua⸗ ſuperſunt quieſcnabus pro

uident: bus atq;ʒ proturantibus prs

ſunt. Hiligunt ſiquidem ſuos cona
ues ſuperne poteſtates? ⁊ pro hija⸗
qui hereditatem capiunt ſaluns ſol

liata congaudent. ↄfoꝛtant inſtru

unt · protegunt; prouidentqʒ omni

bus omnes in ommibus · Jpſi ennn

deſiderant aduentum noſtrum · quo
niam de nobis eyſpettant auitatis
ſue rumas reſtaurar· Diligenteer
queruñt et libenter audiunt bona
de no bis: ſolliate diſcurrunt medij

inter nos et deum? noſtros gennt?

25d eum fideliſſime depoꝛtãtes
Non dedignabuntur eſſe ſocij noſ
tri⸗ qui iam facti ſunt mimiſtti noſ

tri⸗Eyxultare eos feamus quan
doqʒ conuerſi ſumꝰ ad peniteneaã·
ameruͤs ergo de nobis eorum
eciam a diunplere, Ve tibi quicũqʒ

es· qui deſideras reuerti ad vonin
tum. redire ad lutum putas ne pia
catos habebis in uudioo quos tan
to et tam ſpato gaudio vis priuare⸗
Exultauerunt quando venimus ad

ligionem tamqm ſuper hijs quos
ab ipſa infrrmi poꝛta cernerent re

uocari⸗ Euid vero nunc ert?è ſi

ab ipſa paradyſi ianua viderint re
dire? er ret roꝛſum abire/eos quijã
altærum pedem habent in œlo nam
ſi eoꝛpora inferius corda ſurſum ha

mus⸗ CQurramus ergo non paſſi

bus eoaporis · ſed affectibus · ſed
ſuſpirijs. ſed deſiderijs quomiã non

ſolum ãgeli ſed angelorum creato?: .
nos eyrſpectat · Exſpectat nos

—

—
—

deus pater tamquam fkos è*
berebes⸗ vt conſtituat nos ſiu
per omnia bona ſua Expe
tuat nos beifilius temquam fra
eres et eoheredes vt fructu
m ſue natauitatis et precũ ſui ſan
guims offerat deo pa tr⸗ Enx
ſpertat nos ſpiritus ſanctus.ip
ſe ſiquidem eſt bonitas et benig
nitags · in qua ab eterno predeſi

tinat ſumus · Nec dubium⸗

anin predeſtinacionem ſuam ad
implete velit Ergo quia om

nnis cteatura cerleſtis nos exſpe

tat et deſderat daßdermusg
eam quanto poſſumus deſide
no ·¶um magna namqʒ con
fuſione et rubote ad illam per

ueniet quiſquis eam vehemen

ter videre non deſiderat. Rui

ceumqʒ vero iugi oraaone et aſlſi

dua cogitacione in illa conuerſa

tur? ec ſecurushint egredime en

magna let aa ſpictur mean

Vbicumqʒ ergo Jueris intra te
met ipſum ora⸗ ſilonge fueris

ab oratot:io. nioli locum quere

re quomam tuipſe locus es⸗

OSi fueris in letto aut in alio lo

ro ora et ibi eſt templum * fre .

gquenter orandum et flexo toꝛ

pore mens ẽ erigenda ad deum ·

Sicut enim nullum eſt momen½
Hn- quo homo non Faiatur 4

vtatir dei bonmitate et mſoeicoꝛ .

dia ⸗ ſic nullum debet elle mo

mẽtũ à̊ eũ nõ habear pſentẽĩ me

mola Sz dias cotudi⸗ oro ? orea
aonis mee.nullũ fruttũſenao.⸗
ſicut acc do ad illam. ſie et rete⸗

do ⸗ et nemo michi reſpondet⸗
namo michi loquitur⸗ neino mi
chi quippiam donat · et ſic incaſ
ſum laboraſſe videoꝛ / ſic loqui

Kur humana ſtultiaa⸗ et non at
tendens quid promttat vert
tas ditẽgs Amen amen dico
vobis quitquid orantes penm
ns credite quoðꝰ acapietis et fi
et vobis · Noli ergo vilipen
dere o oracaonem tua quoniam ill-
2 59 quem oras non vilipendit e .
am · ſed antequam egre diatur
de ore tuo ipſe eam ſer bi iubet .
in libre ſuo ⸗ et vnum e duobus .
indubit anter ſperare debemus /
quoniam dabit nobis quaò pen .
mus ⸗ aut quoð nouit eſle vtai
us — Cogita itaq; de deo quic ẽZ
quid melius poteset de te quic
quid deterios vales — De te—
vero et de illo amplius credere
debes. quaim cogitare potes ·
Omne tempus in quo de deo nö⸗
togitashoc ta computa perdidil
ſe · mms ſiquidem reæs aliæ
na eſt a nobis ⸗ tempus tantum
noſtrum eſt vaca ergo et vbicũ
qʒ fueeis ibi tuus eſto Noli

te rebus tradere ſed commenda

te Muo cumqʒ loco conſiſtis
cogitauones tuas tracta et ali
quodt ſalutare in animo tuo ver
tr Ois isſhiat lo cus ad wiedirn⸗

,5 eſt congruus- Tota ergo facultz quomiam vnus ate oculoꝶ iubias
t ammum colligẽs libere tecum cuntta eernentis ¶ um illo tam⸗?
hrabita et in lantudine coꝛ dis tui⸗· ſemper es ſecurug ⸗ ſi talente pre
4 L beambulãs ibidem ceænaculum grõ⸗ Puanms. vt tecum eſſe dignetur.
te ſtratum criſto exhibe. Mens nã SDiſ tecum non eſt per graaam ad
nel ꝗqʒ ſemper ſapientis eſt apud daum eſt tamen per vindietam. ſed ve ta
gi . iem ſemper ante dculos haber bi ſi ita tecum eſt. ymmo ve ubi ſi
K bebemus per quem ſumus vium?7 ita tecum non eſt Jlli namqʒ iral
nen ſapimus ipſum namqʒ vt eſſemꝰ atur deꝰ. quem peccantem non fla
dee hauemus auctotemipſum ecam vt gellat — Nam quem hic flagel
pen ſapientes ſunus habemus doetorẽ. lando non emendat infuturo damp
ttf et vt beat: ſimus inne ſuauitats nat · CLertum eſt quod moꝛs vbi
lyn . habemus largitorem: ⁊ in hoe yma cq nbimnatur⸗ dyabolus imnſid eat᷑
nik gmem eius. hoc eſt illius ſumme tan yt animam tuam rapiat quando e
R mnitans in nobis cognoſamꝰ am gredietur de coꝛpore Cu vero
8 ſieut ille eſt et ſapiens eſt et bonua noli amere⸗quomiam deus qui in te
en eſt: ſit et nos pro modulo noſtro- habitatſi tamen habitat erpiet tæ
ubet et ſumus et nos eſſe ſtimus⸗ et id à moꝛte et a demone. fidelis enin
bus eſſe et noſſe diligunus · UVtere er ſoaus eſt net deſeret ſperantes in
us⸗ go teipſo velud dei templo ⸗ prop ſe·niſi prioꝛ ipſe deſeratur. Deſe
tex illud quod in te eſt ſinnle deo⸗ eritur autem cum coꝛ per prauas et
a4 honoꝛ ſiquidem ſummus eſt deo⸗ inutiles cogitacones vaga mente
illum veneran et ymitari Iumtaris diſcuꝛritur Idarco omni ſollia
4 ſpius es · CTemplum enim ſane tudine et cuſtodia illud debes cuſto
8. tum eſt deo mens pij⸗ et altare optaꝛ diere et tenere⸗ vt in illo deus re
mum coꝛ eius· Veneraris ſi mſe quieſ cere poſſit·¶ In omni namqʒ
du tcoꝛs es.ſieut ipſe omnibus inſenrꝛ xcreatura que ſub ſole mundamis vv
15, eoꝛs eſt ·Poſtia namq; aeœpta nitatbus occupat᷑ nichil humano
ot⸗ bilis deo ẽ. facere bonum ommbus coꝛde ſublimius. miehil nobilius·
S prodeo · Fac omma ſicut ſilius michil deo ſimilius reperitur⸗ qua
bei · vt dignus ſis eo· qui dignatus propter nichil aliud querit a te niſi
bic vero que agis deum eſſe preſentem puram tonfeſſionem ⁊aſſiduam ora
tognoſæ⸗Caue ergo ne in eo aonem · vt mundo toꝛde deũ videre
. gqued male delettat cogitacõ tia mo poſſis: per continuam dei arcum
tetuæ net dieas aut fanas quod nõ ſpettionem. In omni loeo eſto ei
licet etiam ſi libet? nee aliquo ſigno ſubiettus. æ intus compone mores
vel fatto beum offendat ⸗ qui vbi tuos. vt ſis in te pacatug⸗. Dili
qʒ preſens cærnit quicquid faas. ge omnes homines et omnibus te

Magna cuſtodia necſſaia eſt tibi⸗

ama bilem eyhibe⸗ vt ſis paaficus

et dei filius. ſic eeis bonꝰ monathꝰ9
ſanctut: humlis et rectus⸗ et cum
talis mei memento. Ve nnchi qiſſta
dicoet nn faeo et ſi aliquãdo fa
eo non iperſeuere Iſta habeo in
memoria et nõ 5ͤ ſeruo in vita habeo

in ſermombus et non in moeibus⸗

legem in coꝛde et obe tota die nuumi

no. contratia legi faao. lago mn ea
de religione et plus diligo lectionẽ
ꝙ oracionem Verunptemen nicd.
aliud docæt me diuina ſeriptura- niſi
one amareveritatem ſe rua
caſtitatem tenete caritatem hbabe
te. Ego aũt aaus curro ad lectionẽ
Hꝙ ad oracionem libeneus volo la
gere ꝙnnſſas auſcultare Exſpeetat
me quandoqʒ aliquis volens be ne
cſſitate ſua loqui nichi. Ego vero
librum aliquem acapio⸗ quem ille

vl ille haber⸗ veltz· lego ĩeo⸗ legẽ

do in eo amitto caritatfruttum. pi
etatis effectus- cõpuũctionis fletia
mnmſſanim vnlitatem cœleſtium / con
timplanon nem qua nichil in hac vi
ta dulaus ſentitur nichil auidius ſu
mitur⸗ nichil ita mantem ab amore
mundi ſeperat · nichil ſic animum
raborat contra temptaciones nichil
ita hominem exatat et adiunat ad

omne opus boru. et ad ozlabor. .

.

—
.

E⸗ eeniepe.

. *

srerem mei eiteuse queman
ibi plus pecco vbi pecta
ta mea emendare debeo .

tfenaone⸗

ñnon Rateynde auid diro⸗ * Ore⸗ anie
Orod · ſed mentem foris vagãtem ora
1 aonis fructu priuo: coꝛpor⸗ ſum
interius ſed coꝛde exteriuus? et ideo
perdo quoð dico Parum ennmn pro
deſt ſola vocr cantare ſine coꝛdis in
ropte rea magna per 2
uerſitas ymmo magna inſania eſt⸗
quando cum donnno maieſtatis in
oracone loqui preſummus? inſen
ſan aurem ab ipſo auertimus: et
neſcio ad quasineptas et inanes fa
bulas coꝛ conuertimus. Magna
quoqʒ inſania eſt et grauiter vindi
canda, cum viliſſimus puluis oquẽ
tem ad ſe creatorem vmuerſit at
adiu dire dedignatur⸗ Ineffabilis ve
ro eſt diuine bonitatis dignacõ que
condie reſpiet nos mfelies aures
auertentes. obturantes coꝛdaet
mnchilonnnus clanat ad nos dicens
lNedite preuaticatores: ad coꝛ: vata
te et videte quoniam ego ſum deus

oquini mit hi deus in pſalmo · et
ego illi? net tamen eum pſalmum di

cb attendo cuius ſit pſalmus 69
eirco magnam miuriam beo facno⸗
tum illum precoz· vt preces meas

—

exaudiatquas ego qui IFundo non

intendat: ego vero ne qʒ michi ne

qz illi int endo · ſed quod deteruus
eſt inmundba et mmutilia in corde ver

audio⸗ Heprecoꝛ illumvt unchi

ſando fetorem hoꝛreibilem eiu⸗ aſpe

ribus i nugero fu g cordis.

—.— RM

14

um

ded

D

ber.

ſſt⸗

Im

nſen

ziet

Sa.

gn
mdi

gni

&πι- &£

Ichil eſt ĩ me coꝛde meo fu
gaeus quoð qucioens ms
deſerit et per prauas cogi
taaones defluit toaens deum offẽ
dit · Coꝛ meum coꝛ vanum vagum
et inſtabile dum ſuo ducitur arbi

non poteſt conſiſtere· Sed õni mo
bili mobilius per mfinita diſtrahit·

Et hac illacqʒ ꝑ in numera diſcurrit

t dum per diuerſa requiem qᷓrit

non muenit · Sed m labore miſcrã

nat ↄſilia mutat. Edificat noua.deſ
truit vetera deſtructa reediſicat E⸗

demq; i᷑um atqʒ it᷑qum Alio ⁊ alio
modo mutat et oꝛdmat quia wolt
non olt et nũg in ecodem ſtatu ped
manet. Sicut enĩ molendinum vol

nitur vgloater Et nichil reſpuit Dʒ

quicquid imponitur molit. Si aũt
nithil apponatur ſeipſum conſumit·
Sic coꝛ meum ſemper eſt in moti
et numẽꝙ; quieſat · Sed ſiue doꝛmin
am ſiue vigilem. ſopᷣniat et cogitat
quicquid illi oc eurrit· Et ſieut molẽ

dinum arena ſi imponatur extermi
nat pix inquinat palea occupat

Sie coꝛ meum cogitacõ amara tuis
bat inmunda maculat vana inquie

tat Et fatigat Et ita coꝛ meum dũ

futurum non curat gaudium net di
uinum querit auxilium ab ãmore eæ

leſtium eælongatur et in amore te rra

ſteum occupatur · ¶ umq; elabitut

ab illitz⸗ et muoluitur iſtis vanitagꝗ
Alud recepit cuioſitas deduat eupi
ditas alliat⸗ voluptes ſeduat . luxu
eia polluit · toꝛque᷑ muidia. turbat

iracunbia cruciat teiſtiaa ſieqʒ mi
ſeris caſibus ſubiungitur ommbug
vicijs . Ruid vnum deum qᷓ ei ſuffi
exre potat dimiſit · Per mult a gi

pergitur et huc et illue quert· vbi

quieſcere poſſit· Et nichil iuenit d
ei ſuffiaat donec ad ipſum redeat H
Acogitacone in cogitauonem de

duatur⸗ et per varias affectiones
variatur vt ſaltem varietate ipſa
rum rerum impleatur. quarum qua

lirate ſanati non poteſt · Sic labũ

nmi coꝛda mmſera ſubtratta biaiia

graaa Qumqʒ ad ſe reittitir et dii
eutt quid cogitauit ᷑ꝑit quod opꝰ

non fuit. Sed cogitaoo que com

ponit de mihilo multa⸗. Dic deniqʒ
deapit ymaginacio qᷓm demonum

formauit illuſio Imperat michi de

us · Net prebeam ſibi coꝛ meum. -

quia imperanti deo non ſum obedi

ens et ſubditus · Michi ſum rebellis
ett contrariusUnde mchi ſubiuga

ei non potero · Honet illi fuero ſub

ditus. Michiqʒ ſeruiam nolens ei
nolo ſeruire volens. Jdarco plura
machinatur coꝛ meũ vno momento
omnes honnnes perficere poſſ ẽt
vno anno. Cum deo non ſum. Et
ideo a meipſo ſum diuiſus · Cum il
lo vero vniti non poſſum.· Niſi per

carit ate m NQec ſubia niſi per humi
litatem. Nec vere humnlis eſſe niſ̃
per veritatem⸗ Expedit ergo vt in
verit ate me diſcucaam ⁊ cognoſ cã·
S vilis qᷓm fragilis et quam labilis
ſum. Deniq; cum omnes miſeriaa
meas cognouero Neceſſe eſt vt illi
inheream per quem ſum. Sñ quo

mnichil ſum ⸗ ſine quo ad ipſum vᷣdire

–

et nithil facete poſſum. et qᷓa a deo
peccãdo tecæſſiꝰ* niſi per verã cofeſſi
onem. ad eũ redire non poſſum Fa
iuti ergo opoꝛtet quoð fatendũ eſt
qᷓa nũꝙ eo modo ã ea mteneõe qua
peccaui/peccata cofeſſus ſuũ⸗ neqʒ
oĩm recoꝛbatus ſu⸗ã propt᷑ vetuſta

tem aut ꝓpt᷑ multitudinẽ· que nůt

conſeſſus ſũ non pure ↄfeſſus ſu pèt
turpitudinã. Confeſſionẽ eaã meã
diuiſi⸗ vt diuerſa diuerſis ſacerdot
bus maniſeſtarẽet itavenia carni⸗
að quã per ꝑtes peruenire putaui
Execrando naq; fictõ eſt peccata di
uidere.2 ſuperſficetenꝰ radere⸗⁊ nõ
intãiſetus eradicare Mon eſt vtilis
confeſſio miſi fiat oris veitate“z coꝛ
dis puritate. Et ſitres ſut qui teſti
moniũ dant in erlo pater et filius ⁊

ſpiritꝰ ſanetꝰ. addamus tresſelicʒ
ſacœrdotem os et coꝛ: vt in oer dus
rũ vel triũ teſtiũ ſtet omne verbum
Sed dias ſuffiet mcthi ſoli deo con
ſitei q̊a ſacerdos ſine eo a peccatis

me ſaluare non poteſt: ad quod nõ

ego ſed beatus iac ob? rñdet diceens
Conſitomim alterutru peccata vrã

Conueniens nãqʒ valde eſt vt nos

qui deo peccãdo ↄtumaces fumus

penitendo ſuppliers ſacerbotibꝰ et
miniſtris eius ſimꝰ Et homo qui aꝰ

dei graaam tõſeruandã mediatote

guit· iã eam recuꝑare niſi ꝓꝑ media

torẽ hominũ non poſſit · Gemet er
go et ſuſpiret et anxiꝰ pro peccato

timeat et expaueſcatſollieiꝰ diſeus
vat.auxiliatores et inte rœſſores qᷓ
vat· ꝓſternat ſe humlite v hoĩ · qͥ huᷣ
liter aſtare noluerit crgatori 2am

⁊ hoc ſaluberaimũ eſt·ot homo coꝛ

te peniteatoet ore ſuum pełcatũ cẽ
fitæeatur quat enꝰ deꝰ qui piꝰ eſt aꝰ

eſt per gracam/coꝛ ad penitẽaam
cõpungatde inde aſſit qui cõfitenta

peccatorũ veniam tribuat· Ruo d
ſi forte peccatoꝛvere peniteat · ſed

ingruẽte neceſſitatis articulo ad cõ
feſſionem venire non poſſit · cõfidẽ
ter crebere debemus⸗ ꝙ ſummꝰ ſa

cerdos complet in eo·quoð moꝛtał

non petuit · Nam apud deum factũ
tonſtat quod homo quidẽ vere vo

luit ſed non valuit adinplere· qᷓa

tonſeſſionẽ non contẽptus exciuſit.

De emend aao ne peccan⸗

N eapittulo vbi peccata
emendare debui. peccatis
pectata addidi. cõ de illia

fendi.⁊ ĩpacient᷑ rñdi· ¶ u nullũ ſit
peecatũ a q̃ non ſim cõtaminatꝰ ali

33 modo⸗à cũtaminari nõ poſſun Ju
ſtum eſt vt remota omniũ occaſiõ⸗

emandaconem promittã⸗ vndecũz

aut a quocũq; clamer/ quatenꝰ ſic

liberativaleam a peccato perpetra
to del perpetrãdo · Multitudinẽim

gquitatũ meaꝝ expaueſœns aliorum

tranſgreſſiones ĩprehendere timui

cęt ideo moꝛtis auttoꝛ extiti: q̃a vi
rus qͥd clamãdo eypellere potui nõ

expuli · Indignatus ſum aduerſug
alios . qui me de vicijs meis repre
hendebant ⸗ et quos amare debui
odiui· JIla que michi nocrbant vel

diſplie bant deſideraui· vt nõ eẽnt

fui ꝓclamatꝰ. aut à mõ excuſ aui -
aut ex tocto negaui⸗ à ᷣd deti9 E de

õ =„ —

ic
tad
uam
ent
uod
ſed
dc⸗
Nſa
al

eo
ſt,

Saebam tamen quob ĩ natura ſua

erant bona et a bono factore facta.
ſed ideo michi nocebant quis ego
malus eramæt male cis vtebar
Nichil enmmn michi contrarium eſt

niſi ego ipſe meum eſt quicquid in

no cere poteſt.· et egoipſe michi ſum
ſarana O ptaui ecam vt deus pec
cata mea neſaret. aut punire nolʒ
aut punire non poſſet. et ita volui
deum elſe mſpientem imuſtum et
impotentem quod ſi eſſet deus nõ
eſſet Non eſt ſuperbia ſuper ſuper
biam meam propteria lõge a ſalutæ
meaverba belictorum meorum.
Duſpecta ſiquidem ẽ deo ſupexrbia /
nec fieri poteſt vt cum eo in graaã
tuertatur· Diuerſum vtriq; hoſpi
aum neqʒ in eodem cohabitant ani
mo. quibus non lituit cohabitare
in orlo· In colo nata eſt ſed velud

imemor peccati inde crceidit illue

poſtea redire non potuit · De aere
pluuia vel nimio colore vel frigoẽ

turbatus fui⸗cotra deum murmura

ui Omnia namqʒ que ad vſum vite
tecnpimus ad vſum eulpe conuert
mus⸗Mua propter iuſtum eſt . vt
in cunttis peccauimus . in cunctig
feriamur· Sepe ad faruim niſſteri
um voer m meam fregi. vt dulaus
cantatem magisſqʒ delectabar ĩ vo
uas moduladone qm in coꝛbis com
punctione⸗ Deus vero cui non ab
ſconditur quicquid illietũ perpeẽ
tur⸗non querit voes leuitatem ſedð
coꝛdis puritatem⸗ Nam dum can
toꝛ p̃opulum mulert ſuis voabus⸗
deum ire tat prauis moribus. Lies
nam loquendi vel aliquid fanendi

ſepæ nimia impoꝛtunitate vel calli
ditate a prelatis meis extorſi non
attendens miſer qnomam ille ſe de⸗

pit qui aperte vł occulte ſatagit-
ävät hoc ei pater ſpiritalis inningat
quod ipſe deſiderat Acum vel cul1
tellum- vel aliquid tale multooens
mimium deſideraui· nec confelſſus lſu.
ter rei vilitatem, verum tamen nõ
multum diſtat· quecumq; ſubſtan
na vilis vel precoſa quiratur · di
equaliter ſit cozruptus quirents
affettus Non enmm cultellus vicaũ
eſt ſe d cultelli appentus neq; auri

vicaum eſt · ſed auri appetitus⸗ ſiuæę

ceupiditas. In labore non laboraui
gquantum potui vel quantum debui
Iß ſilenoo ecam fui onoſus qu⸗d
eſt marimum petcatum In ſiieno
namq; nemo ſic debet eſſe onoſuz⸗
vt in co dem ſilencio nõ cogitet vti
litatem prorxmmi: neq; in opere ſit
attuoſus vt non requirat eotempla
onem dei ⸗ Parum enim proficit ſi

bi qui alteri non proderit cũ poteſt

NDe vicijs meis me aliquonens iac
taui purans eſſe in ſigno virtuta
obi erat lapſus crim nis De virtu
nbus eaam vica fea Juſtiaa enin
dum ſuum modum extedit crudeli
tatis vicium gignit. z nimia pietas
diſſolutionem diſopline partunt⸗·

Sie ſepe viaum eſt. quod virtus el
ſe put atur ſicut rennſſa ſegnides

manſuetudo creditur: et pigriae vi
num:quie nis virtutem mitatur⸗

ginxi me eſſe quod non eram Dixi

me velle quod nolebam · aliud ore
dicbam et aliud coꝛde volebam· ⁊

lea ſub agnina pelle wpinam ton
ſaenaam abſcondebam wolpina nã
q; conſaenaa eſt tepida conuerſa
aoapimalis cogitatõ·ſicta confel
fſobreuis et rara compunctio obe
dienaa ſine beuo none⸗ orano ſine
intencone lettis ſine edificanone⸗
ſermo ſine areumſpe ctione· O ãm
dura ſunt michi iſta que loquoꝛ q̃a
memetipſum loquendo ferio⸗ verum

tamen quia petcaro rẽ me nõ nego

foꝛtalſſe apud deum pium iudicem i

Hicam ergo ditam nnſerià meam

ſ. foꝛte pietas ſua moucat ipſum.
Hicam pectatum meum quoniam
no tcam peccati mitum eſt ſaluna
Magnam fero toronam · et veſtem
vtundam ⸗ regulam ſe ruo horis cõ
ſtituns ieiuniouim. ſtatuts pſallo
boris. ſed coꝛ meum longe eſt a deo
mæeo“ Exteriorem ſupe rficem intu

ens o mma m chi ſalua arbitroꝛ· nõ

ſanaens vermem intetiorem · qui in

tetiora corrodit · ¶õmederunt alie

m robur meum et ignoraui et ideo
totus pergens in ea que foris ſůr⸗·

poſſum quia tanta in me inuemo· qᷓ

digna ſunt reprehenſione et eonfuſi
oneet quanto ſi pius et ſubtlius

me diſtuſno⸗ tanto pletes abhomi

na aones in angulis coꝛdis inuenio

Ex qno namqʒ peccare cœpi · nunqm
vnum diem ſine peccato tranſire po
tui nec adhuc peccare ceſſo ⸗· ſed de
die in diem pectata peccatis addo

et ea pre oculis habeo nec gemo
Erubeſcenda video⸗ nec erubeſco⸗
dolenda intueoꝛ“ nec doleo · quod ẽ
moꝛtis ſiguum et dampnacioms iu
bicum membrum enim quod dolo

rem noñn ſentit moꝛtuum eſt· et moꝛ

bus inſe nſibilis eſt ĩicurabilis- leuis

M . 7
ſum et diſſo lutus : nec meipſum coꝛ

rqgo ſed ad peccata que con feſſus ſũ
cottdie redeo“ nec caueo foueam ĩ

quam vel ego cœadi vel alium cade

re vidi · ¶ umqʒ plorare et oraxe de
berem pro malis que f'a: et bonis
que facære neglexi prochdoloꝛ ver
fſum eſt michi in contrariim nam te

pui et feigui a feruoẽ oracioniset

iam ſine ſenſu frigidus remanſi: et

ideo flere meipſum non poſſum. q
mam lactimarũ graca retxſſit a me

peccata mea exlare non poſſum quo
niam quocumq; vado⸗ conſciencia
mea id ſecum portat quit quid in
ſeruat viuo reſtituat defuncto de

et ignar us inteiorum meo rum⸗ ſieut 2
. aqua effuſus ſum et ad nichilum ſu .
Snnsdactus. pketer:torum obliui teng
prreſenaum negligens. Furura non
. prenidens⸗ ingratus ab benefina.

1 pronus ab mala et tardᷣus ad bonæꝰ· pofitum:quod ſeruandum accpir·
De inſp oropria DBSinmale feerro adeſt illa. ſi autem
. I me non inſpieo neſao bene facere vibeoz et exiñ extol
meipſum ſi autem me iſpſi loꝛ adeſt ite rum adeſt viuo⸗ ſequi
ao tolleram meipſum non ur moꝛtuum vbic mn chi glorea vel
”“s tonbſfuſio inſeperabilis pro qualita

te bepoſit · ſic ſic in domo propria

et aà propria Failia habeo iccuſatõ

tes ludites et toꝛtores · Accuſat

me concientia teſtis eſt memoria

racio iudex voluptas carcer nimoꝛ

tortoꝛ. oblettamentũ toꝛmentu[m
Cuotquot enim fuerunt oblecta
menta mala tot erunt toꝛmenra.
Nã iñ puniemur vñ delcãbamur.

¶ De tebus mmaa

us quoniam mimic mei al
mam meam car cumde dert

ℳ alicrt coꝛ pus mundus et dyabolꝰ
Coꝛpus fugere non poſſum neqʒ

fugare⸗ arcumſferre illuð necæſſe ẽ.
quoniam alligatum eſt michi⸗pine
re non licet · ſuſt entare cogoꝛ ¶um

vero ſllud impimguo hoſtem meum

aduerſum me nuttio⸗ Si enim mul

tum comme do et id robuſtum fu eit

ſamitas eius aduerſatur michi
Mundus vero carcumanxit et obſe

dit me vndiq;ʒ et per quinqʒ ſenſus

coꝛporis mei⸗ quaſi per poꝛtas ſa
gittis ſuis me wolnerat er moꝛs in
trat per ſeneſtras meas· Reſpicit
otulus⸗ et mentis ſenſum auertit⸗
Audit auris.et ĩitenaonem coꝛdia

inflettit · O dorat o doratuset cogi

tationem mnpedit ⸗· Os loquitur et
Fallitur Ardoꝛ libidins pro aliqua
parua otcaſione exatatur. et niſi il
lico reſpuatur et expuatur totum
orpus occupat et eſtuat vrit et in
tendit primo carnẽ modicum titil

lat. deinde turpi delatacone ment

Siuua me domine de⸗ me

matulat ad extremum per conſen

ſum prauitatis mentem ſibi fubiu
gat. ¶ Poꝛro dyabolus quem vi

dere non poſſum. er ibeo minus ca
uete tetendit arcum ſuum et ireo
paraiit ſagittas ſuas: vł ſagittet

me. Narrauit vt abſcõderet laque

os et dixit quis videbit oos Taqueæ

os poſuit in auro et argento“ et in
omnibus hijs quibus abutamur⸗cũ
illis male delectamur illaquæamur
Neq; ſolum laqueum poſuit ſed et
viſcum Viſcuã eſt amoꝛ poſſeſſioĩs.
affettus cogitacuonis cupibitas ho
noriset carnis voluptas- quibus
anima muiſcatuł⸗ et irretitur ne pẽ
nmis contemplauonis per plateas
ſuperne iheruſalem poſſit diſcurre
re Sagitte dyaboli ſunt ira mnuidia
luxuria et œteraquibus anima vol
neratur⸗ et quis eſt ille- qui iacula
eius ignea polſet extinguee.

Prochboloꝛ hijs telis ſuperatur ſe

pe ſidelis Neu mithi quomiam

vndiq bella· vndiqz michi tela vo
lant· vndiq; temptamenta⸗ vndi
; pericula.quocumq; me vertam

nuilla ſecuritas et que me multent
et moleſtant timeo⸗ Eſuties et

xfettio ſompnus et vigilie. laboꝛ
cæt quies pugnant contra me non
minus ſuſpectus eſt michi iotus ꝙ;
iramultos ſiquidem io cando ſchan

baliſaui· Neqʒ minus vereoꝛ ꝓ
ſpera ꝙᷓ abuerſa/ proſpera namq;ʒ
ſuauitate ſua in cautum me decpiũt
Aduerſa vero qnia aliquid amar⸗
tudinis in ſe habent velud poaões
amare ſuſpectum et timidum me fa
aunt. Magis timeo malum quodᷣ

co in aperto⸗ malum namqʒ 8 L
numo videt· ſemo kæprehendit.

æt vbi non timetur teprehenſoxꝝ
ſetutiupatcedit teinptatorfat
lius perpetratur iniquitas 2i
umrum vtrobiqʒ bellum vtrobiqʒ
periculum vtre biq; tmendum /
Et ſitut in oſtili regione verlſan
tbꝰ hae illacqʒ artumſpicendũu
eſt ad omnem ſtte pitm arcuma

genda eſt oruix .— Caro ſug

gerit nichi mollia Mundus va
na ·ðyabolus amara Ruocnens

aliqua carnalis cogitaao mentẽ
meam nmpoꝛtune pulſat · de abo
be potu/de ſompno cæteriſqʒ ſim
libus ad curam carnis pertnent:

buscaro michi loquitur· Cum

vero de ambicone ſeculi de iactã
aa: de arrogancia“ cogitaco va

na in coꝛde mao verlatur de mun

do eſt · & uando autem ad itaeun
diamad iram àb amaritudimem

animi proue coꝛ · dyabolica ſug
geſtio eſt. cui non aliter qm ipt
dyabolo reſiſtendum eſt net ali
ter ab ea cauendum ꝗᷓm ab ipſa
dampnacone Demonum eſt ma
las ſuggeſtiones ingetere⸗ noſt
rum eſt illis non conſen tite 232
quo aens reſiſtmus · dyabolum

ſuperamus angelos letificamꝰ·
deum honor ficamus · Ipſe enim

nos hoꝛtatur vt pugnemus“ ad
iuuat vt vinditamus certantes
ſpettat · definentt 8 ſubleuat· vin
evntes coronat ·— Caro mea de
Auto eſt et ideo lutoſas et volup

G

Holas cogitaeões ab illa haben⸗
vanas et cuioſas de mundo⸗a dy
abolo amaras et maliaoſas. Iſti
tres mia me inpugnant et perſe
gquũtur nunc quidem aperte·nũt
vero oceulte ſempet autem mali
aoſe · Dyabolus vero plus conſi
dit ĩ adiut oĩo carnis mã magis
nocet domeſtitus hoſtis⸗ Nla va⸗

ro ad ſubuerſionem meam eum il
lo fſedus mijt · vtpote de petca
to nata ⸗ et in peccato nutrita·

icijs corupta“ in ipſa ongine ·
ſeò multo ampliusvicata praua
tonſuetudmæHinc eſt quod tam

Acriter concupiſat aduerſus ſpi
ritum⸗ quod aſſidue murmurat ⸗

ct impadcens eſt diſaplme quo d
illiat a ſuggerit⸗ neqzʒ abtempe
tat ſe raciom neqʒ inhibetur vl
lo timore⸗ hant accendit hant
adiuuat illæ toꝛtuoſus ſe rpens:

hoſtis humani generis⸗ cui nullu

ſt aliud deſdemum⸗ nullum ne
goaumnullum ſtudium miſ per

dere animas noſtras. Lic eſt

gqui iugiter malum machinatur⸗
à2 rgute loquitur artficõſe fugge
ut ⸗ callide deapit illiatos mo
tus inſufflat venenatas cogitaa

ones inflammat mouet bella

nuteit odia “ mnetat gulam· mo

inſtigat peccat. occaſiones pa
ratet nulle nocendi aribus coꝛ

da homnum puſſare non ceſſat ·

hint eſt qui baculo noſtro nos e

dit et manꝰ noſtras proprio an

gꝗqulo ligat. vt caꝛo qᷓ data eſt in

4

maliae

noiutorium fiat nobis in ruinam

et ſcandalum· Grauis lurtacio et

grande penculum contra domeſti
tcum hoſtem pugnaremaxnne cum
nos aduene ſimus et ille auis. ille

ſuam ihabitat regionem. nos exu
les ſumus et perigtim⸗ Maximum
quoqʒ diſcrimen aduerſus dyaboli

æ& fraudis aſtuaas tam crebros
ymmo continuos ſuſtinere conflie

tam ſubtilis ꝙᷓ longa excæratauo

(Be emendaaone vite⸗

Aoderunt mequoniam con
foꝛtant ſunt ſuper me · Ego autem
qui vſqʒ að hunc diem contra me

vixi iam per tuam graaam michi

viuere inapiam Sic enim viua

re d ebemus. vt cum coꝛpus eœpæe

rit a vermibꝰ deuoraiiſepulchro⸗
amima letetur tum ſanctis in telo⸗
Illuc ſpitus dirigẽdus eſt · quo itu

uis eſt· Jlluc ſeſtinare debemus⸗

vbi ſemper viuamusg.et vbi nun ꝙ;
amplius moti timeamus⸗ ſi ſic ama
mus iſtam labilem vitam et cadu
cam/vbi cum tanto labore viuims.
vbi commedendo bibendo doꝛmi
endo vix næœſſitatibus carnis ſatiſ

łaamus. Multo magis amare de

Ripe me de immias meis
deus meus et abij hijs qui

bemus eternam vitam vbi nullum
laborem ſuſtinebimus vbi ſemper

ſumma io cunditas⸗ ſuma felictas⸗
ſumma libertas.et felix beatitudo⸗
vbi ſimiles arunt homines angelis
dei · et fulgebunt iuſti ſieut ſol m eg.
no patris ſui. Cualis putatis tunc
ſplendoꝛ amimarum erit: quando ſo
lis ſplendorem habebit lux coꝛpo
mim nulla erit ibi teiſtiaa nuuila
anguſtia:nullus doloꝛ-nullꝰ timoꝛ.
nullus laboꝛ. nulla moꝛzs· ſed per
petua ſanitas ibi perſeuerabit·
Non ſurget ibi maliaa. neqʒ caris
miſeia⸗nulla ibi egeitudo⸗nulla om

nino necrxſſitas- non fames non ſi

ns.non frigus non eſtus: non laſſi

ntido ieiunij⸗ neqʒ temptacio mimi

aenec peccandi voluntas/nec bilin
quendi facultas.ſed tantum lenaa
totum exult aao po ſſidet honnnes

qʒ; angelis ſoaatiſine vlla carms in

ſfirmit ate in perpetuum ſinnles ma
nebunt Ibi iocunditas infimita⸗
beanitudo ſempiterna. in qua qui
ſe vel ſuſapitux ſemper tetnetux⸗·

. bieſt requies a laborib us.pax ab

oſtibus: amemtas de nouitate⸗

ſecurit as de eternit ateſuauitas at
q dulcndo de eterna dei viſione.et

quis non illice vehementer habitare
deſideret propter patem. propter
amenitatem. propter eternitatam
et propter dei viſonem⸗ Nullus
ibi peregrinus.ſed quicumqʒ illicveæ
mire merebuntur ſecuri in pattia ma
nebunt · ſemper letiiet ſempet ſaa
na de viſione dei · Et quanto quis

Fles Mqnis alio obediens pro deo

Kittãto ibi ãpliorẽ mcrdẽ ᷣapiet

Et quantd amplius deum amabit dus et murus. et inue teratus di exii

tanto ptopius vibebit quemcerna? malorum tebellis virtunet verita
vs ſituite⸗ hminncus eru as criſti⸗ deridet in
* notentem et tranſeuntem ſimpliete
* ambulat in magnis⸗ et in mirrabili
bus ſuper ſe · Arrogancia eius plꝰ
ꝗm foꝛtitudo eius⸗nullum timet nul
lum ;retun. dict inſipinenca ſua
non eſt deus ; TCabeſat bonis et ma
lis paſetur· mmundis cogitaconi
bus poritur et non fatigatur in il

Jes hominis ſirut vmbra lis tranſgrediens vſz ad knem diſ
ſuper terram.⸗ et nulla eſt pergit et diſſipat pro pria ſicut pro
–moãò tpis tranſeuntis cum digus. cupit et rapit aliena ſicut a
ſtare videtur. Cur ergo theſaut⸗ uarus⸗ t᷑pitudinem et ignominiam
ſat in terra⸗ tum ſine dilatione trã Ktcut ſimlans et callidus prouocat
ſeat et illud quod colligitur et ip iram dei · Domo iſte totus imn peceaa
ſe qui colligit:et tu homo quem fru us natus eſt· et ſic nutetus· amicꝰ
tum eyſpettas in mundo.cuius fru miquitatsfilius moꝛtis vas ire in
ctus ruina eſt⸗ cuius finis mo?s eſt-· contumeliam aptus ad interitum ·
Vtmam ſaperes et intelligeres ge Lui cum talis ſit enarrat inſticias
nouiſſima prouideres. Item fii me dei et aſſunnt teſtamentum eius
motate noinſſima tua et ineternit.l ñn· osſuum odir biſaplinam proiet do
peecabis. Sao quendam qui per mnnuin poſt tergum ſuum ⸗ cum vi
muitos annos tecum vixit fammlia det furem eureit cum eoet tum ad
rit ab mẽſ ã tuã ſedit· abum de maug ulterius poꝛconem ſuam pomt ad
ma ſumpſit/et in ſinu tuo doꝛmuit⸗ Aerſus filiũ matris ſue:· nnt tit ſepbzʒ
eum voluit tecum colloquium habu dalumſuper te enim theſauiſat irã
it hie iure hereditario ſeruus tuus nmn die ire⸗ volt a te hereditatẽ tua
eſt· ſed quia ab ineunte etate delica Auſerre ⸗ et deſuper memoriam tu
ta nutriuiſt æumvirge peperaſti· anm tollere ⸗ et tu tantam imuram
contumax eſſfertus eſt· leuauitqʒ non vinditas; ſed diſſimlas⸗ neqʒ
. AKaicaneum ſuum ſuper caput tuum · ei durum verbum loqueris⸗ neqʒ
er te in ſe ruitutem rede git. 2 tui cau voltum iratum o ſtendis · ſed blan
deliter dominatur Ded loꝛtaſſis di dienti tibi arridesludis cum illuſ
c⅜ Guis eſt hie⸗ vetus homo tuus rxe. an ne as⸗ quia iſmahel eſt quu
aqui conculcauit ſpirituum qui pro ni tecum ludit · ludus iſte non eſt zpu·

chilo habet terra deſi derabile mquu eriae neqʒ ſimpliatatis vel in
ſola que carnis ſunt ſapit PHom noerncie ſed eſt illluſio anime
iſte a nat uitate ex cus eſt, ſed et u x Bed eſt perſecuao· Sed eſt

. „

. 7„
.— . à2
„ . .
D
„14

— — — ——

—
=
—

R

—

moꝛs Jam te in koueam quam featł᷑
præapitauit/iam effeminatus iam
iugo mnſere ſeruituans præſſus
ſub pedibus eius viliter eonculca
r8 miſer et miſerabilis ho
mo:quis te liberabit de vmculo im
properij huius⸗ Exurgat deus et
cadat armatus iſte- cadat et conce
ratur Jmquus homo contemptoꝛ
dei · cultoꝛ ſui amicus mundi⸗ſeruꝰ
dyaboli · quid tibi videtur⸗ Si rette
ſentis mecum. dias⸗ Reus eſt mor
tis. Cruafigatur. Noli ergo dilſi
mlare no li differre· noli ꝑcere ·ſed
audenter Keſtinanter ardenter inſtã
ter eruafie hominem illum · ſed cru
er criſti in qua eſt ſalus er vita. ad
tuem ſi ex to to toꝛde clamaueit eru

afixus tuusaudiet bemigne reſpon

dentem ho die mecum eis in parady
ſo. O euſti pietas ĩopinata eãt
ſalus miſeri⸗ ſed ram gratuita eſt 2

prob ata dei dilectio⸗ tamqʒ mopĩa

ta dei dignacio, ram ſtupenda dul
eedo⸗ tamm inuicta manſuetudo⸗
vt qui ad deum clamauerit exaudi

at illum quoniam miſercoꝛs eſt · O

meffabilis eſt mutaceo dextre excel
ſi. Peri erat ĩ tenebris · ho die ĩ ſplẽ

dore luas⸗ hert in ore leonis⸗ hodie
in manu mediatoris ; heri in poꝛta
inferi: hodie in delicijs paradyſi⸗

Si quid proſunt hee lit tere ammo
maonis mũ deleas de liyro conſas
tue litteras moꝛtis · Ctuid proſunt
hec ſceiptura et mtrellect a mſi temet

iplum legas et intelligas Da ergo

o peram interne lectioni · vr legas
et cognoſcas teipſum⸗ vt legas et
diligas deum; vt pugnas et vicas
mundum⸗et omnem mcuin · quate
nus laboꝛ tuus conuertat in requiõẽ⸗
luct 9in gaudiumet poſt tenebras
huius vite videas oꝛtum ſurgentis
aurore: videas ecam mer:dianum
ſelem iuſticie · in quo ſponſum par

ter cum ſponſa proſpices vnum

eundeme; dommum glorie · Rui
vruit et regnat per omnia ſecula ſe
culorum amen⸗

Erxpliaunt meditaeones beat

bernardi abbatis doctois melliflus

—

—

4 7

—

—

—
˖ͤ *

*R

*

*

„ —

õs

èð

. —
SUM 2—

*

l

* 4 * MW

*

.
l

R *
W SG

ð

””
..Ʒ--
W 5

— S .
——MG 4

*

“slä
“l

*

ν r W☛ SJSJSS –. ⸗C —

et quod a te ipſo non ſis. ne auè om

rers⸗ Heniq; ſi non cognoueris ii
q̃t teip̃m. ager de pꝰ ſuggeres ſoda

lũ tuo ; Reuera ita fit homo fartas

2 1

in hono cum honorem ipſum non

intelligit talis ſue ignorancie met
to comparatut petotibus velud qᷓ
buſdam preſentis ſue corupaonis
et moꝛtalitats conſozt bus ſit er
go vt ſeſe non agnoſcendo egergia
tmaaonin munere creatura irraconta

hum gregibus inapiat aggtegan

dum ignara proptie glorie que ab

intug eſt tonfoꝛmandn Foris rebus

ſenhibilibus ſuaiphus curioſitate ab
buotur. effiaturqʒ vna de eetæeia
uod ſe pre er te ris nichil accæpiſſe

meelligat Jtaaʒ valde cauenda hae

ignorancia qua de nobis mminus no

bis ſent mus foꝛte: ſed non minus

ymmo et plus illa ꝗ; plus nobia tri
buimus quod fit ſi bonum in nobin

aſſe et a nobis detepti putemꝰ .D

vero ſuper v ramqʒ ignorananam
betlinanba 2 exeerada illa preſip
ao aſt qua ſaengꝶ et prudens Forte
audaas de bonis non tuis tuam que
bere gloriamet᷑ quod crrtꝰ es a er

abi non eſſe inde tamen vlłterius ra

os equibem ignoranaa glot᷑ia mnõ

habet poſterios vero habet quidẽ.
ſed non apud deum⸗ ¶eterum hoe

teraum malum quod iam ſaenter
comunt titur vſurpatur et contra S8
um.⸗ Interim beniq ignoranta il
la poſteriori hee arroganaa graui
oꝛ at perienloſios appatst. ꝙ pen

Uanm deus neſatur⸗ peꝛ iſtã contĩ †

nitur in kantum priorl deterioꝛ ae

deteſtabilioꝛ vt per illã pecoribus-

per iſtam demo nibꝰ ſocemur: Eſt

quippe ſuperbia et delictũ maxim

vt dats tamꝗ; mnatis Et ĩ aræp
neſia Quãobrem tum duabus iſtis

dignit ate atqʒ ſciencia opus aſt et
virtute que vtriuſqʒ fructus eſt·

peꝛ quam ille inquiritur et tenetur
qui ommum auctoꝛ et dator mert
to glorificetur de omnibus Alion
lſaens et non facens digna muitis
vapulabit: Euare: Vtiq; quiano
luit intelligere vt bene ageret a

9

gis autem iniquitatem meditatus
eſt in cubili ſuo dum de bonis que

a ſe non eſſe ex ſaenae domo certiſ

fime comperit boni deum gloriam
ſſ ruus impius captare ſibi ymmo
et raptare molitur: Liquet igitur —
abſqʒ ſacnaa dignitatem eſſe omnii
no inutalemet ſcenaa abſ qʒ vira·
te dampnabilem⸗ Verum homo vin
tutis cui nec dampnoſa ſ aenaa nee
ifaietuoſa dignitas manet clamart
deo et ingenue confitetur nobis ind
ens bomins non nobis ſed nomini
tuo da gloriam Hoe eſt Nilnobis
o domine de ſcenaa⸗ mi nobis dæ⸗

digtate tribuimus. ſed tuo tantum
a qno totum eſt nomini deputamꝰ

Ceterum penæ a propoſito digreſſi

ſumug dum demonſtraxe ſatagimꝰ

eos quoqʒ qui criſtum neſ aunt ſa

ts per legem naturalem ex precæp

es bonis coꝛporis animeq; moue
e quatinus deum propter deum et
ipi diligere debebant am vt bre
uitas que ſuper hec dicta ſut iterẽẽ

15 20 25

10

15

8 T 0 V

R

Balancde Q

H J K K M. N Focus O

G

F

E

—

-Euroskala Offset

VierfarbSelector Standard“

Copyriꝗht 4/1999 VXVMaster Gmbh www.yXymaster. com