Gb351_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Opuscula. Bernhard, von Clairvaux, Heiliger ⸗ rUU =èè”ͤ. “ —;Rs 2 ——— — . ð — rrH — == Rh “”ꝗ JM —HLZ l * ”M „ ð WTèðBUMU * ð 5«ð . ”M W H „* N 125 11989348 021 IIIIIINIILIIIIIIII In UB Tübingen . S ₰ℳ l . . . . . — . * 6 7 . . 0 . 4 „ . . . 4⁶ j * . . „ . „* * . . 4 4 = . . . . — „ . . . 2 1 6 . 2 . . . ⸗ 4 4 5 . „* 7 . . . 4 . 4 In hoe opere ſequenti continentut ubra a beato bernardo abbate clare uallenſi dulalſimo at mellifluo doe tore edit ac cõpilat⸗ In prims De diligendo deum ad americũ car dinalem⸗, In quo declarat preterc tera quomo do eaam iudeus ac gen Itr m de ſacramento altaris beuo uiſſime tractat ex ſanctorum patrũ tos ĩ vita artiua 2 coõt ẽplatua⁊c. tra ĩſtitutũ ſãcti patrs bñdicti 2e tilis deum nõ amare nõ poteſt.2 c Item duo libelli ad fratres de mon te dei · In quibus pulchre cẽ pomt et oꝛdmat vitas teligio ſorum quo ad m apientes. proficentes et pfec m. Apologetcum eius ideſt ex cuſaao ſua cõtra nigros monachos Epre hẽdẽ do eos de abuſõe ĩ abis · pot bus/veſtibus ac ediſcijs con vel ne et multa ctera talia⸗ tem de libero arbit tio et graca⸗ ate ſcʒ arbitrij pcã 2 mſeie 26· de infrrno⸗?2 C. onem et ſuiſpſius cogniaonẽ indu contes ꝙ homo mchil aliud ſit m ſactus ſtercoꝝ et abꝰ vermũ⸗⁊c. Expliaunt tituli librorum in hoc voluimne contentorume· Item de preceptis et diſpenſat one Vbi primo pulchre diet de erpts mobilibus et inmobilibus · poſtea ponit vbi abbas poteſt diſpenſare in quo opere diet de triplia kber Item · Ad eugeniũ papam de conſi deracione in quinqʒ libellis in qbus multa pulchra dict videlieet de ro manis et de ſtatu eorum de nouem oꝛdinbus angelorum de deo et Item. Medit aaones beat bernar di deuotiſſimas homnnẽ ad cõpücti dyacono btmli. 2 cã Aællario“ Hernard?⸗ ab bas bictug de claraualle. domnno vi uere et m donnno mori: Oraao nes a mę z non queſtiones poſcrr ſolebats et quidem ego ad neutrau ydone um me elle condo · Voerum 4 lud ĩdiar profeſſio⸗z ſi non ita conũ ſaao⸗ Ad hoc vero vt verum fate ar ea michi deelſe videg que maxie neceſſata videntur diligenaa et in genium, Piacrt tamen fateo? pro carnalibus ſpintualia petns- ſiſane apud locuple aorem id fac —– libuiſſet . Euia vero doctis et in doctis paiter in iſtiu modi excuſan di mos eſt- nec faala ſarur que ve ey nnpetica queve ex verecũdia ex. tuſaco prodeat ſi non muntti ope nusobediẽ aa probat acepite ð mea paupertata quod habeo⸗ ne tacendo pps puter. Nec tamẽ ad õmia ſpõ de diligendo deum queritis eſpo debe quod ipſe dabit⸗ Hoce enim et N ſapit dulaus et tractatur ſecurius et auditur vnlius⸗ Keliqua diligen goribus reſeruate⸗ LulnS ergoa me audire quare et quomo do dili gendus ſie deus: Et ego· Cauſa di ligendi beum deus eſt Modus ſine modo diligere⸗ Eſt neh ſatis: Pozꝛ taſſis vtiqʒſed ſapienti· CQeterum .HM ſi et inrpiennbus debitoꝛ ſum⸗ pbi ſatis bictum eſt ſapient? enam illis gerendus mos. Item propte r ta- diores idẽ profuhus ꝙ Prof⸗ ndius CRuis enim⸗ ſpiritus conſiteturdeus deus me? eepetere non grau aboꝛ⸗ O b dupli⸗ cem ergo cauſam deum dixerun *% ter ſeipſum diligendum ſiue quia ntichil iuſtius.ſiue quia nil diligi fru . ctuoſius poteſt· Duplicem ſquidẽ? paeit ſenſum cum queritur de deo cG diligendus ſit · Hubitar namqʒ po 14 teſti quid potiſſimum dubitetur v trum nam quo ſuo merito deus aut eorrte quo noſtꝛo ſit commo do dili⸗ gendus Bane ad vtrumqz idem rel ponderim non plane aliam michi D dignam oc currere cauſam diligẽs di ipſum preter ipſum Et peus de me— nbo videamus . m iligen us ſit deus. Vltum quippe meruit S no bis qui et m meritis dedit ſeipſum nobis ⸗ uideni melius eipſo poterat dare vel ipſe Ergo ſi dei meritum queritur quen·· tur· cuin ipſum diligendi cauſa qug ritur illud eſt precipuum: quia ipſe Prioꝛ dilexit nos· Dignus plane q3 H reametur præſertim ſi aduertatrr quis quos quantumq; amauerit. Nonne is cui omms es tu quoniam bonorum meorum nõ eges 1 vera huius caritas maieſta us: quippe non querentis que ſua ſunt: Quibus autem tanta puritas exhibetur Cum adhut inquit mi mia eſſemus teconſiliat ſumus deo Hilexit ergo deus et gratis et ini mieos. Ded quantum Euantum diat iohannes · Dic deus dilexit mundum vt vnigenitum daret ⸗Et paulus Et Proptio filio non peper- at ſed * nobis Gmnmit tradidit illů Ipſe quoqʒ flus pro ſe Maio tem inchuit caat atem nemo habet vt animam ſuam ponat quis proæ mais ſuis. Dic meruit iuſtus ab impijs ſummis ab infimis· ab inſi· mis omnipotens-Ded dicit ali quis:ita quidem ab homimbus ſed ab angelis non ita· Verum eſt cuia neceſſe non kut .— Ceterum aui honmimbus lubuenit in tali necel ceſſitat?· Et qui homines diigẽ do tales ſe at ne tales remanerent-· ipſe eque diligãdo dedit 2 angelis ſetales forent. Erubushee pa lam ſunt palam arbitroꝛ elſe et cur deus diligendns ſit hoc eſt vnde diligi meruit Quod ſi infideles hoc lateret deo tamen in prumptu in ſe agnoſcat: non a ſe tamen· Poꝛro virtutem qua ſub inde iplum a quo eſt et inquirat non ſegniter⸗ et tencat foꝛtiter cum inuenerit⸗ Iraqʒ ingenium vnumquodq; ho rum trium apparet · Dignitatem ſolum nature prero gatiua ſed et po tencia dominatus qua terroz homi nis ſuper cuncta anmancia terrg in menere decernitue“ Daenaa duo qʒ duplex erit · ſi hanc ipſam digni tatem vel aliud quodqʒ bonum in nobis et nobis meſſe er a no bis noneſſe nouerinus Poꝛro vir tus et ipſa eque bifaria eſſe cognoſ atur ſi auttorem conſequenter in quirimus mnuentoqʒ in ſe parabilit inheremus⸗ ADignitas ergo ſine eſt ingratos confundere ſuper inua ſaenaa non prodeſt:illa vero ecaam meris beneficijs ſuis humano gene obeſt ˖ ſi virtus defuetit Cuod triet vſui preſtits et ſenſui manifeſ⸗ e alnpequis alusenminl ⸗ trat abum om ni veſcenti cernent lucemſperanti flatum · Ded ſtu tum eſt velle modo enumerare que in num era elle non longe ante pre fatus ſum .— Dans eſt ad exempp lum pre opua protuliſſe panem ſolẽ tet aerem precipua dico non quia es cllen dora, ſed quia neteſſatiora- Sunt quippe coꝛporis ℳ₰R Cuerat enim homo eminencora bona ſu- in ea parte ſui qua pre eminet ſibi hoc eſt in amma ⸗ Cue ſunt dig nita ſaencia et virtus Higni tatẽ ĩ hoĩe libeꝝ dico arbitriũ ĩ ei mimi? datũ ỹ coteisñ ſolũ p̃eminere⸗ ſe det preſidete aĩanti bus · Saãẽe am vero qua eandem digmitatem vtrumqʒ; raco ſubiecta declarat. PHabere ennn quoð te habere neſean as quam gloriam habet??* Poꝛro quod habeas ſed quia a te non ha beas ignorare-habet gloriam. ſed non apud deum . Apud ſe autem gloriati diatur ab apoſtolo Ruid habes quod non acerpiſti· Di au tem accpiſti quid gloriais quaſi nõ acœpers· Non ait ſimpliater quid gloriaris / ſed addidit quaſi non accœperis· vt aſſerat reprehen ſibilẽ, non qui in habitis h qi nõ ac tepas gloĩat᷑· erito vana gla h? mo di nũcupat᷑ vitans nimiꝰ ſolido care sfũdamẽto Nerã eĩ glłaʒ ab hac ita diſ enit Qui glat᷑ ĩ dño glet᷑h ai veitate Reitas qpe dñs 6. Vtra qʒ ergo ſeaas neceſſe eſt · et quid ſis et quod a te ipſo non ſis ne aut om nino non glorieri aut inamtar gio netria⸗ Deniq; ſi non cognoueris in qt tripᷣm · ager de pꝰ ſuggeres ſoda liũ tuo ; Reuera ita fit -homo fartug in honow rum honorem ipſum non to comparatux petotbus velud qᷓ buiſ dam preſentis ſue corupconis et moꝛtaltats conſoꝛt. bus· fit er raaonis munere creatura ieracona num gregibus mapiat aggeeger dum ignara proptie glore que a b intus eſt tonfoꝛmandn foris rebus ſenſbilibus ſuaipſius curioſitate ab buatur „ efft aturqʒ vna de cete ein gqguod ſe pre er te ris nichil accrpilſe meelligat Itaqʒ valde cauanda hbaer ignorancia qua de nobis minug no bis ſent mus Foꝛte · ſed non minus ymmo et plus illa ꝙ plus nobis tri bunnus quod fit ſi bonum in nobin elſſe et a nobit detrpn putem2? e vero ſuper v eramqʒ ignorananm declinanba 2 execrada illa preſip ao aſt qua ſueng et prudens Forta audaas de bonis non tuis tuam que bere gloriam et quod errtꝰ? es a te e bi non aſſe inde tqamen vłterius va pere non vereatis hono rem. Pri os equibem ignoranaa glotiam nõ habet poſterios vero habet quidẽ · ſed non apud deum ⸗ Ceterum hoe ternum malum quod iam ſaenter eomnnt titur vſurpatur et contra S8 um⸗ Interim deniq; ignoranca il la poſteriori hee arroganaa graui oꝛ at pericnloſios apparet⸗ ꝙ pPen Uan deus naſatur⸗ peꝛ ſtã contẽ nitur in tantum priorl deterioꝛ at deteſtabilioꝛ vt per illã pecoribus- quippe ſ uperbia et delietũ maxim tms beneficijs glotiam vſurparebe nefia uãobrem tum duabus iſtis dignitate atq; ſaencia opus eſt et virtute que vtriuſqʒ fructus eſt per quam ille inquiritur et tenetuł qui omnium auttoꝛ et dator me to gloriſicetur de omnibus Alioqn ſaens et non faoens digna muitis vapulabit: Quare: Vtq; quiano luit intelligere vt bene ageret aà gis autem iniquitatem meditatus eſt in cubili ſuo dum de bonis que a ſe non eſſe ex ſaenae domo certiſ fime comperit boni deum gloriam d(ruus umpius captare ſibi ymmo tt raptare molitur: Jiquet igitur abſqʒ ſacnaa dignitatem eſſe omim no inunlemet ſcenaa abſ qʒ virta te dampnabilem. Verum homo via⸗ tuts cui nec dampnoſa ſ aenaa nece ifmetuoſa dignitas manet clamat deo et ingenue confitetur nobis inq ens domine non nobis ſed nomini tuo da gloriam Hoe eſt Nilnobis o domine de ſaenaa⸗ nil nobis de digtate tubuimus. ſed tuo tannuam a qno tvtum eſt nomini deputamꝰ Ceterum penæ a propoſito digreſſi ſumus dum demonſtraxe ſatagimꝰ eos quoqʒ qui criſtum neſ aunt ſa ns per legem naturalem er precæp tis bonis coꝛporis animeq; moue e quatinus deum propter deum et ĩi diligere debebant am vt bre uitas que ſuper hec dicta fut iterẽ? quis vel infidelis ignoret ſuo cozæ por: ab alio in hac moꝛtali vita ſu pradicta illa neceſſatia imniſtrare vnde videat vnde ſpirat vnde vide lient ſubſiſtat m ab illo qui dat H tam omni carm qui iſolem ſuum ot ti faat ſuper bonos et malos „ Ee pluit ſuper iuſtos et muſtos Ruis item vel impius putet alium eius qᷓ in anima ſplender humane dignita⸗ his auctorem preter illum ipſum gqui in geneſi loquitur faciamus homi nem ad5 ymagmem et ſim litudmem noſtram⸗Quis alium ſaencie largi totem exiſtnnet niſ eque ipſum qui doeœt omnem ſcnencam⸗ Cuis run ſum munus ſibi aliunde virtuts aut putet darum aut ſperet dandnm ỹ S itidem c manu donnm virtutum Meretur ergo amari Propter ſeip ſum deus et ab infideli⸗ quia et ſi ne ſaat criſtum ſat tamen ſeipſum p inde inexcuſ⸗ bilis eſt omnis eaadam infide lis ſi nõ 5 dili git donmnnum deü ſuum ex toto corde tota aniuia tota virtute ſua Ciemat ei mntis innata . non ignorata racom iuſticia quia. ex toto ſe illum diligere debeat · cui ſe totum debere non ignorat: Neru id diſfiale ymmo impolnbile eſt ſu is ſalicet quempiam liberi ve arbi trij viribus ſemel aceœpta a deo ad deum ex toto conuertere volunta tem et non magis ad propria retoꝛ quere eaqʒ ſibi tamꝙ; propria vtine re ſicut ſcriptum eſt · Omnes que runt qlie ſua ſunt · ¶ Et item proni ſunt ſennis et cogitacões Pemmana: 8 rat et diat. in ipſo id vel tantillum quod ſunt . in tante dilertionis et dignaaonmis in malum⸗ Contra quod plane K delas norunt ꝙ omnino neceſſaium 8 habeant iheſum et hunc crucfixum dum ammirantes et amplexantes fuper eminentem ſoende caitatem vicem non reprehendere confundu tur faale proinde plus diligunt qui ſe amplius dilectos intelligunt x QCLui autem minus datum eſt mmus diligit. Judeus ſane ſiue paga nus nequaqm talibus aculeis mua tatur amoris quales eccleſſam xx peritur que ait · Vulnerata carita ctiæ ego ſum · Et riſum Fulate d. me flotibus ſtipate me malis quia amore langueo Cernit regem . ſalomonem in dyademate ſuo quo coronauit eum mater ſua· cermtt vnicum pateis trucem ſi bi baiulan . tem cernit cæſum et conſputum do minum maieſtatis-termit auctorem =?èM vile et glorie confixum elauis. per cuſſum lancra obprobꝛijs ſatura tum tandem illam dilectam annnã ſuam ponere pro amcs ſuis Cernit hec et ſuamiphius anmam magis gladius amoris tranſuerbe ulate me floribus ſtipate me malis quia amore lan gyueo · PHec ſunt quippe mala pu nica que in oꝛtum introducta diec unſponſa carpit ex ligno vite a c leſti pane propriũ mutuata ſaporẽ colorema ſanguine ceiſti ⸗ Nidet deinde moꝛtem moꝛtuam 2 mozꝛts auctorem tanphaii videt S imeig 112 — — S „.., 2 terras,de kris ad ſupernos cap tuam duc captauitatem vt m nomi ne iheſu omnegenu flectatur cæleſti um terreſtrium et ĩſernorum aduer tit tarram que ſpinas et tribulos ſub antiquo maleditto prodixerat ad noue benedictionis graaam in nouatam refloruiſſe et m hijs omi bus illius reco rdata verſiculi⸗ Er· refloruit caro mea et ex voluntate mea confit eboꝛ ei paſſionis malis qua de arbore truas tulerat eupit . lungerse et de reſurrectionis flon bus quorum preſertim fraglanaa ſponſum nd ſe crebruus ᷣuiſendam muitet Deniqʒ ait ecce tu puiches es dilerte mi ecce tu pulcher et de eorus lectulus noſter floribꝰ Cue letctulum monſtrat.ſatis quid deſi deret apetit· ⁊ cũ floridum nũaat⸗ ſaus indicat vnde quod deſidera obnnere preſumat · Pon enim de fuis meritis ſedò de floribus agti cui benedixit domimus Delectatur flo ribus triſtus: qui in naʒareth cona pi voluit et nutrii · audet ſpon ſus œleſtis talibus odoramentis ?z cordis thalamum frequent᷑ libent᷑ʒ igreditur quoð huiuſ modi t᷑fertit· fructibus floribus reſperſum inue nerit· vbi ſue videlicet aut paſſioĩs gradoam aut reſurrectionis gloria ſedula inſpi at cogitanone verlari⸗ ibi proſecto adeſt ſedulus abdeſt li bes. onmmenta ſiquidem paſſio nis frurtus agnoſeœ anni preter at omnium vtiqʒ vtqʒ retro tempo eum ſub peceati moꝛtſqʒ imper:io decurſorum tandem in plenitudie eeſuttectiols nouos abuerte floteæ tempoeis frequeutig in nouam reui reſcentis eſtatem: quorum fructum generalis futura reſurrectio in fineę pertutiet ſine fine manſurum: Jam enim inquit hyemps trãſijt ymber abijt et receſſit· flores apparuerunt in terra noſtra. eſtiuum tempus cũõ ue vite tempeeem reſolutus i ecæx ait noua faco omnia Cuius caro ſenmnata eſt in moꝛte · ref lo ruit mi reſur rettione · Ad cuius mox odo rem in campo conuallis noſtre reui reſcunt arida⸗ kecaleſcunt frigida moꝛtua remiſcunt · PHorum ergo no uitate floru at ftuttuum et pulehr tud ine agti ſuauiſſimum ſpiranns odorem ipſe quoqʒ pater in filio in nouante omnia dele ttatur ita vt di cat. Ecexr odor filij mei ſicut odoꝛ agei pleni cui bene dixit dominus 1 Hene plem ð eidus Pler t bin om nes acapimuus“ A tat famliarius ex eo cum wolt ſibi flo res le git et carpit poma quibus ꝓ 1 rie aſpergat intima tonſaenae et intranti ſponſo coꝛdis lettulus ſua ue redoleat · Opoꝛtet enim nos ſi crebro volumus habere hoſpitem eriſtum: eoꝛda noſtraſemper habe te munita fidelibus teſtmmonijs · tãa de nnſericoꝛ dia ſelicet morientis Im de potenaa reſurgentis quo modo bauid aiebat. Due hec au diui: quia poteſtas dei eſt et abi do mine mſericoꝛdia. Diquidemꝰ triuſq; reiteſtimonia eredibilia fac ta ſunt nimis criſto vtiq; moriente 4 2R ponſa tamen te propter iuſtit:ficacronem noſtra: et mittente ſpirtum ad conſelano tectionem noſt ram? et quandoqʒ; re dituro ad con ummacionem noſtrã Nempe in moꝛte nnſe ricordiam? potentam in reſurre ctione: vtram qexhibuit in ſingulis reliquorum⸗ Pec mula · hij flores quibus ſpon *π ſa ſe interim ſtipari poſtulat et ful ari: cre do ſenaens faalevim ſe amo teis poſſe tepeſtere et langueſcœre quodammodo ⸗ ſi non talibus iugi ter fouentur intentinis donec in na ergo in generacione ſecul preſenca in regno celorum· En iſta glorificatur iam aſſumpta elec tio? de illa inteã peregrinans gene raco conſolatur· Sedintereſt · ſuperiis diperat: generntio et gene orum? que nam generacio capiat ex deire coꝛbacone ſolamen · Nonenimn generaco praua z exaſperans cui diatur: ve nobis diuitibus qui ha betis conſolaaonem veſtram? Ded que dicre veraater poteſt? Ren nmuit cõſolari anima mea V Puic plhlane ⁊ credimꝰ· ſi ſe cuta adieterit Memor fui deiet delectatus ſum tupits exapiatur amplexibus et Juſtum ennn eſt · vt quos preſen dicat. leua eius ſub eapitæ meo: et aa non deleetant Preſto eis ſit me deptera illius amplepata eſt me- motia futurorum: et qui de remim Benat quippe tunc et probabit v fluentaa qualibet affluenaa deſpi niuerſa dile ttionis teſtnonia: que aunt conſolar· recoꝛdado deleeret in priore aduentu tamjm de ſimiſtra lllos eternitatis Et hec eſt gene dileeti acceperat pre multitudine raao queren aum domnum: queræz duler dinis amplexantis dextere aum non que ſua ſunt? ſed faaem contempnenda et omnino ia quafß dei iacob. Hei ergo querentibꝰ ſabtus habenda Denaet qud et ſuſpirantibus preſengam: pre audierat · caro non prodeſt quitm ſto intetim et dulas memoria eſt ſpiritus eſt qui viuiſicat“ Probs nontamen qua ſacentur: ſedò qua bit quod legerat: ſpintus meus magis eſurient vnde ſaaentur⸗ auſuper mel dnlas·v CEued veroſe Hoc ipſum de ſe abus iſte teſtatur quiturmemoria mea in generags dieens⸗ Eui edunt me adhuc eſu ne ſe culorum: hoc dict “ quitm rient · Et qui eo abatus eſt ſaca diu ſtare preſens ſeeulum ermtur· boꝛ inquit cum apparuerit gloria imnn quo generaco aduenit et prett tua · V Heati tamen iam nunc ꝙ nunt: non deerit elettis conſolaao de eſuriunt er ſiaunt iuſtiaam? quoni memortia quibus de preſenea plena am quandoq; et ipſ et non alij ſa “ rxefettio nondum indulgetur· vN VEuon— turabuntur VVe nbi generaao de ſcriptum eſt⸗ Memoriam habun praua atq; peruerſa: væ tbi popu danae ſuauitatis tue eruct abunt “ le ſtulte et inſipiens qui et memori Deut dubium qumn hij quos Pauloeo ain faſtidis 2 preſenaa expaueſaa treodutta quãdoqʒ in cubiculum diu —— mertdquideminet enim modo lbe tati vis de laqueo venanaumſiqui dem⸗/ qui volunt diuites fieri in hoc nec tunt a verbo aſpero poteis libe rari. Overbum aſperum? o ſermo ge⸗ male ditti in ignem eter num ⸗ urior plane atqʒ aſperioꝛ durus lllo? qui condis vobis de memoria paſſionis replicaturĩ eecleſiaRui manducat carnem meam⸗ et bibit ſanguinem meũ: habet vitam eten nam. Hoc eſt qui recolit᷑ moꝛtem mæeam et exemplosmeo moztiſieat membra ſua qua ſunt ſuper terram habet vitam eternam Hoc eſt ſicõ patimini et contegnabitis Et tamẽ pleriqʒ ab hac vote reſilientes et ab euntes tetroꝛſum:· dieq; wſpon dent non verbo ſed fatto. Hurus ẽ? hit ſermo quis eum potert audite, Itaqʒ generado que nõ direrit coz ſuum⸗ et non eſt creditus cum deo ſpiritus eius⸗ ſed magis ſperans i m icerto diuierarum?: verbum mõ eru us audire Sre ac memotiam paſſionis ſibi iudicat oneroſam. Ve lum qualiter verbi illius ponꝰꝰ in preſenaa ſuſtine bit? ite malaeditti in ignem eternum 8 paratug eſ?k byabolo et angelis eiua⸗ DSuper quem proſe tto ceaderit lapis iſte? profetto tomte tet euum. Ae ver⸗ genetacio tattorum banediertur? qᷓ vmq; tum apoſtolo ſiue abſentes ſi ue preſentes contenbunt placekte deo. Deniqʒ audient⸗ Vemite bene ditti patus mei et ceẽtera Tunce i illa que non direxit coꝛ ſuum · ſero qni dẽ arpenætur: qᷓm in illius comparauo — de golons iugum eriſti Kaner onꝰ? leue fuerit:? cui tamꝙ; graui et aſpe to duram ſeruicẽ ſuperbe ſubduxit Non poteſtis o miſeri ſerui mamo ne ſimul gloriari in crucs domini no ſtri iheſu criſti: et ſperare in pecuie theſauris: poſt aurum abire et en bare ã qm ſuauis eſt dominus⸗ inde quem ſunuem non ſentitis ĩ me moria?proculdubio aſperum in pre ſencia ſencietis Ceterum fibelis ami ma ⁊ ſuſpirat preſenaam inbiãter: ęæt in memoria requieſat ſuauiter?z donec ydonea ſit ruelata faoe ſpe tulati gloĩiam dei: truas ignominia glorianr· Dic profetto ſie ſpon ſaet criſti columba pauſat ſibi in terim et doꝛmit i iter medios cleros ſoꝛtita iam in preſencarum de me moria babundanae ſuauitatis tue domine iheſu pẽnas deargentatas innocẽcie videlicet pudicccqʒ can dorem⸗et ſperans inſuper et imple ri letiaa cum voltu tuo: vbi caam fi ant poſteriora deoꝛſi eius in pallo ve auri? quando introdueta inſplen doribus ſanttorum⸗ tum gaudio ſa pienae fuerit plenius illuſtrata ful Zoribus:? Merito proinde iam nuũt gloriatur et diot. Neua illius ſub ca pite meo :et dextera illius amplex abit᷑ me. In leua reputãs recoꝛda nonem illius caitatis qua nulla ma ioz eſt? ꝙ animam ſuam poſuit pro amitcie ſuis In dextera vero be atam viſionem quam promiſit ami as ſuis. et gaudium de preſenaa maieſtats Merito illa dei et deiſi ca viſio illa diuie preſenae ieſtuna bilis delectaao ĩ dexta vputat᷑: de qua et dilert abiliter canitur Delec· tat ones in dexcera tua vſqʒ in finẽ⸗ Merite in leua adumxabilis illa me morata ſemper memoranda dilec to collocatur, ꝙ donec pertranſe at imquitas ſuper eam ponſa recũ bat et re quie ſcat· Merito ergo le ua ſponſi ſub cupite ſponſe? ſuper quam videlicer caput ſuum reclina ta ſuſtentet· hoc eſt mentisſue inten aonem ne incuruetur et inclinetur ad carnalia deſderia? quia coꝛpus quod coꝛrupitur aggrauat amma? et deptimmt te rrena inhabitano ſen. euſum multa cogitantem Muid nam q; faaat aliud conſde rata tanta et tan indebita mſeracõ⸗ ram gratui tact ſic probata dilectio: tam muic ta manſueti do⸗ tam ſtupenda dul e do: quid mqm hec omma faaant diligente r conſiderata? mſi vt conni deruntis animum ab omni pemtus prauo vendicatum amore ad ſe mii rabiliter rapiant vehementer affi nant facant q; pre ſe contempne re quit quid mii in contemptu horũ appet non poteſt · Ni nmnrum pro inde in odore vnguentorum horum ſponſa currit alacriter amat arden ter et parum ſibi amare ſic amata videtur. ecam cum ſe totam in amo re perſtenxerit· Nec inmeritov Cruid magnum enim tantoet tan tiecompenſatur amoĩ ſi puluis cxi guus totum ſe ad reamandum col legerit quem illa ni miri maieſtas in amore preueniens tota in opus ſalutis eius incenſa conſpictur⸗ * DSeniq; ſic deꝰ dilexit mundum vt vnigenitum daret; haut dubium quuin de patre dicat Item Trabidit im moztem anmam ſuam⸗ nec dubi um loquat᷑ A ir ⁊ de ſpiritu ſancto Spiritus paraclitus quem mittet paterim nomine meo ille vos dore bit omnia et ſuggeret vobis om nia quecumqʒ bixerovobis · Amat ergo deus et ex ſe toto amat: quia tota trinit as amat ſi tamen tota di a poteſt de infinito et incomprehẽ ergo hec credo ſatis agnoſat qua re deus diligendus ſit: hoc eſt vnde diligi mereatur. Ceterum infidelis non habens filium nec patrem: pro inde habet nec ſpiritum ſanctum. Eui enim non honorificat filiũ nec honorificat patrem qui miſit illum: ſe d nec ſpiritum ſanttum quem m minus agnoſat⸗ minus et diligit ⸗ Attamen 2 ipſe totum eiſeſe debe “ re non igno rat?quem ſui toaꝰnon i,gno rat auctoren: Quid ergo ego qui deum meum teneo vite mee non ſolum gratuitum lar gitorem largiſ ſimum adiminiſtratorem · pium con ſolatoremſolliatum gubernatorẽ? ſed inſuper copioſiſſimum redemp toremeternum conſe ruatorem:di caorem glorificatorem? Sicut ſerip tum eſt Copioſa apud eum re dempao. Et item. Introiuit ſemmel in ſancta eterna redempaone inuẽ ta⸗ Et conſeruacone⸗ Non relinqt ſanttos: in eternum conſeruabunt Et de locupletaaone Mẽſurã bonã 2 tõferta 2t0 agir atã 2 ſuperfluen . trurſum Mec oculus vidit: nec aujg: audiuit nec ĩ coꝛ homim s nex nidit: que preparauit deus diligentibus ſe. Et de glor: ſicacone · Saluatorẽ exſpectamꝰ dommnum noſtrum ihe fum criſtum? qui refoꝛmabit coꝛpꝰ hunnlitans noſtre configuratu cos pos clatitaris ſue. Et illud Non ſunt condigne pallioneshuius tem poris: ad futuram gloriam que cue labitur in nobis⸗Et iterum⸗ Id qᷣd in preſent eſt momentaneum et le tubulacioms noſtte ſupra mo da in ſublimitatem ete rnum glotie pũ dus operatur in nobis: non contẽ plantibus que videntur ⸗ ſed que non videntur⸗ Euid rett:ꝛ buam do unno pro ommbushijs? Ilum racõ vrget et iuſtica naturals totum ſe tradere illi a quo ſe tæ tum habet et ex ſe to to debere dilligere NMichi profe cto fides tãto plꝰ indiat amã dum quanto et eum meipſo plutis eſtimandum intelligo: quippe illum non ſolum mei ſed quoqʒ ſuijpſius teneo largitorem · Hemq; nondũ tempꝰ fibei aduenerat· nondum in notuerat in carne: deus obierat cru te. probierat de ſepulchro redierat Nondum inm tom mendauerat in nobis ſuam multam dile ctionem illam de qua iam multa locuti ſumus? eum iam mandatum eſt honnni diligere dominum deum ſuum ex toto coꝛde tota anima tota virtute ſua ideſt ex omni quod eſt quod ſat quoð poteſt. Net tamen muſtus deus? fuum ſibi vendicans opus et dona Et quid enĩ non ama tet opus art: ſtemi cum haberet vn le id poſſet· Et cur non quantũ om mno pollit quod nichil omnino nimn eius munere poſſet· Ad hec quod de nichilo quod gratis qᷓdem in hac dignit ate conditum eſt et deditum⸗ dilectionis mamifeſtius faot et ex actum iuſtiotem oſtendit Ceterum quantum putamus beneficij in ad iectum⸗cum homines ? iumenta ſal uauerit quemadmodum multiplica uit mſericoꝛdiam ſuam deus 1 dico qui mut aumus gloiam noſtrã in ſimnlitudinem vituli commedẽts fenum peccando comparati iumen tis mſipientibus. Euod ſi totũ me debeo pro me facto: quid adam iã pro refecto et reſectio hoc modo? N⸗ ee enm tam faale refettus qm factus Siquid em non ſolum de me ſrd de omni quod factum eſt: ſcrip tum eſt · Dixit et facta ſunt At ve ro qui me tantum et ſemel dicendo ſeat: in refinendo profecto et dixit multa et geſſit mra⸗ peꝛtulit dura⸗ nec tantum dura ſed 2⁊ digna Nuid ergo retribuam domino: pro omni bus hijs que retebuit miehi? In prenno opere me mchi dedit⸗ Inſe tundo ſe. Et vbiſe dedit: me nichi teddidit. Batus ergo et Ldditꝰ?: me ꝓ me de beo et bis debeo CNuid beo rettibuas pro ſe? Nam ecam ſime milies pendere poſſem: quid ſum ego ad deum · ¶ Prioꝛ me di lexit nos tãtus et tãtum et gratis .— ymmo ꝙ ſine modo a no bis deus amari meruerit? qᷓ prioꝛ ipſe dilexit nos tantus et tã tum et gratis tantillos et tales⸗ En quod in penapio nie dixille me mini: mo dum eſſe diligendi deum: ſine modo diligere · Beniqʒ cum di lettio que tendit in deum tendat ĩ inmenſumtendat in infimitum e et infinitus eſt deus inmenſus? quis nam quaoſo debeat finis eſſe noſtti ł modus amors uid quod amoꝛ ipſe noſter non iam exitus impendi tur ſed tependitur gratuitus Amat ergo inmenſitas- amat eternitas: a mat ſuperennnens ſoentie en amat deus cuius magnit dims nõ eſt fins?cuius ſapiencie non eſt nu merus:? cuius pax exſuperat omnẽ inte llertum et vicem rependmus cum mern ſura· DMiligam te donnne Ffoꝛt tudo mea Rrmamentum meum et refugium meumet liberatoꝛ me us. Demqʒ quicquid e ptabile atzʒ amabile die poteſt. Seus meus ad jutor meus diligam te pro dono tuo et mo do meomnus quidem iuſto? ſi d plane non poſſe meo Potero vero plus cum plus donare digna beris? nunꝙ; tamen pro vt dignus habers. Impftetum meum viderut oculi tui⸗ ſed in libro tuo omnes ta men ſeubentur:qui quoð faaunt- et ſi quoð debent non poſſunt · Da ts quantum teoꝛz apparet.2⸗ quo nã modo deus diligendus ſit videamꝰ Sed quantum eſt et in hoc videre noſtnm ad id quod eſt⸗ Ne tamã 4 Ie puminn vide quomodo vt Pauas quod dittum eſt ẽ petam quod widetur tacendum eſt? 2 ſi nõ omnĩo videtur vt eſt · Duperus ca propoſitum eſſet quare ⁊quomo do diligendus ſit deus duplicem dixi parere intellectum id quod queri. vt aut quo ſuo merito⸗aut quo noſ tro commodo diligendus ſit vtrum libet pueri poſſe proinde videatur RBeõ proinde de merito dei non vt dignum ej: ſed pro vt datum mi chi ſuper eſt vt et de primo anod item dabitur ; Es Emmobo quate Siüiens & One enim ſin ine premio dill uixppe non querit que ſua ſunt af fectus eſt non tontractus⸗ nec acqᷓ ritur patto. nec atquititur ſponte⸗ affiat et ſpont aneum faat. Verus amoꝛ ſeipſo contentus eſt · Habet proennum id quo d amatur Nam quicquið propter aliud amare vidæ . aris ? id plane amas quo amons fi ms pretendit. nõ per quod tendit aulꝰ9 non euãgelizat vt cõe dat ſed comedit vt euangelizet. eo ꝙ a met non abum ſeð euangelium Ve rus amoꝛ premnum non requirit· H meretur; Preminm ſane necdum amans proponitur: amant debet⸗ perſeueranti redditur⸗ Beniq i in rebus inferioribus ſuadendis mui tos prom ſſis vel premijs inuita mus et n non ſpontaneos . gitur deus. et ſi abſqʒ pre mij ſit intuitu diligendus dacua namqʒ; vera caritas eſſe non poteſt:nec tamen merernnarius ẽ· ● Cuis enim munerandum pomins pit? Nemo vetbi graca condumt aut eſurientem vt commedatꝭ aut ſiaentem vt bibat: aut corte matrẽ vt paruulum ablactet filium . ver fui· An vero quis putet precæ vel predo quempiam commonendum- fuamipſius vel ſepire vineam vel arbo rem arcumfodera⸗ velſtrutta ram proꝝre domus etigere: Euan tomagis deum amas anima aliuꝰ preter deum ſui amoris premium non requirit Qut ſi alud, inqui rit: illud pro certo non deum diligie Ineſt omni vtenti racone nat 2ali ter pro ſua ſem per eſtimacione at qʒ intenhone appet ere pociora? et nulla te eſſe contentum cui quo d de eſt inditet preferendum Namet qui verbi graca vxorẽ habet ſpe noſam petulanti oculo vel annno reſpiat pulchtiorem et qui veſte predcioſa indutis eſt prenoſiorem affectatet poſſidens multas diuiaa as. inuidet dicori Videas iam mul tes predijs et poſſeſſionibus ampli atos adhuc tamen vides agrum a gro copulare atq; infinita cupidita re dilatare terminos ſuos · Videas et que in re galibʒ domibus amplis q; habitant palacijs nichilominus . in eis ſummum ſingulariter vel opts mum non łeperiturꝭ? Et quið mirum ſi inferioribus et deterioribus con ttum non ſit quoð arta ſummum vyvel optmum quieſcre non poteſt Sed hoc ſtultum et extreme demen ae eſt ea ſemper appetere que num HS non dieo ſaaent · ſed nee tempe rent appe titum: dum quicquid tali um habueris nichilominus non ha bita concupiſcas? 2 ad queqʒ defue eint ſp anheles⸗ Ita enim fit · vt ꝑ vartiazæ fallaaa mundi oblertamẽta vagabundus animus inani labore dilſcuttens fatigetur: non ſanetur dum quidquid kamelicus ingluae nit: parum reputat ad id quod ſux eſt deuorandum⸗ ſemperqʒ non mi nusanxie cupiat que deſunt ꝙ que 29̃ ſunt lete poſſideat · Cuis eĩ ob nneat vniuerſa: Ruamqmet modi cum id quod quiſq; eum labore obn nuerit cum timore polſſideit:? certꝰ quidem non ſit quando cum dolore Inmttat: ctertus autem ꝙ; quando qʒ amttat · Dic non direrto trami te volunt asperuerſa contendit ad opnmum feſtin at ad id vnde poſſit nunpleri: ymmo vero hijs emfracti dbus ludit ſecum vanitas⸗ mentatur unquitas ſibi · Di ita vis adunplé uod vis. hoc eſt ſi illud apprehen dere vis quo apptehenſo nil iam am tcotidie coniungere domum ad do mum et in quieta curioſitate ediſi care diruuere mutare quadrata ro tundis· Quid homines ſublimatos hono ribꝰ an: nõ mnſanabili ambic one magis ac mags tons viribug conari ad alaora videm?? Et horu omnium ibcurco non eſt finis: quia plius velis quidò temptare opus eſt et œtera. Cures per deuia: et lon ge ante moteris ꝙ hoc artuitu per uemias ad optatum · Hoc ergo in arcuitu mnpij ambulant naturali ter app etentes vnde fineant appe nitum:et inſipient er reſpuent es vñ propinquẽt fim:fini dito non cõſũp aoni ſed conſummanom“ Euamob rxem non beato ſine confſummati⸗h tonſumi vacuo labore aecrlerant? qui reruin magis ſpe m au etore de lkertat: priis vmuerſa percurrere et de ſin gulis cupiunt experiri qm 2 ipſum curent deum vniuerſitans domnum peruenire · Et quidem perunirent ſi quandoqʒ voti compo tes effia poſſent: et omnia preter ommum prinopium ſaliert vnus a liquis obtneret · Ea namq; ſue tupiditatis lege qua in rebus tete as non habita prohabitis eſurie⸗ et pro non habitis habita faſtidire ſolebat · mox omnibus que in crlo et qus in terra ſunt obtemptis et con temptfis tandem ad ipſum procul dubbio curreret qui ſolus beeſſet om mnium deus⸗ EPoꝛro ibi quieſcrret: quia ſitue atra nulla vuocat quies, ſite nulla vltra iam inquietudo ſolli ntiat. WPiceret Pro certo⸗ Mi chi autim adhere re dee bonum eſt ⸗ diceret⸗ Auid enim mechi eſt in erloꝛ et a te quid volui ſuper terram Et ite m. Meus coꝛdis mei et pars mea deus ineternum⸗ Ditc ergo vt dictum eſt ad id que d optum vm eſt quiuis eupidus peruemret· ſquidem ante quod citra cupit aſſe qui poſſet · Verum quomam id om . nino impo ſſi bile preſtruit et vita breuioꝛ“ et virtus infummoꝛ et con ſors muneroſioꝛ; · Jongo proſecto innere et caſſo la bore deſudant? qui dum queqʒ deſiderant attingere vo lunt ab cunctor m deſ derabilium nequiunt pertingere finem- Et vtinam attingere vmuerſa animo et non experimento vellent: hoc eĩ faale poſſent et non incaſſum⸗ 2 et anmus ſenſu quidem carnali tã to velecoz“ quanto et perſpicac oxꝛ ad hoc datus eſt· vt illum ad om nia perueniat? nilqʒ audeat con nngere ſenſus⸗ quod animus pre currens vtile ante non probauerit⸗ DNinc enim arbitroꝛ dictum à Om nia probate qued bonum eſt tone teæ . vt videlicet ille hinc prouideat net is ſuum ve tum niſi ad illius iudi conſt quatur· Alioquin non andes in montt m domni nec ſta bis mn lo co ſantto eiꝰ.ꝓro eo quod G in vano arimam tuam hot eſt ani mum raconalem dum inſtar peco es ſenſum requitis · racione quidẽ ocoſa et non reſiſtẽte in aliquo⸗ 5 Cuorum itaq; raao non pᷣuenit greſſus · currunt ſed extra viam. ac proinde apo ſtoli ſpreto conſilio non ſie currunt vt aprehendant. CKuanto et enim prehender : quem ꝛprehendere nil poſt omĩa . volunt Hiſtoꝛtum iter et orcu tus infinitus cuncta primtus appe tere velle⸗ VJuſtus aut em non ita Adiens nempe vituperacõnemm . torum commoranaum in arcui tntnumulti ſunt enim viam latam per gentes que duet ad moꝛtem? * ipſe ſibi regiam eiegit viam non decli nans ad dexteram vel ſiniſtram· Deniqzʒ at teſtante prephete:ſi nu ta iuſti ꝛecta eſt: rectus calls uſti . ad ambuladum: Pi ſuüt qui ſalube 02-— compendio caut ſunt· moleſtũ hüu et fruttuoſum vitate arcuitum:? ver bum ndbreuiatum æ adbreuians eli gentes · nõ cupere quecumq;ʒ vidẽt · ſeb vendere magis que poſudent date pauperibus. Meat plane paa peres: quomam iplorum eſt regnũ telorum · Omnes quidem currunt: ſed ĩter currrentes dil cermtur De niqʒ nouit dommnꝰ viam iuſtorum: æt iter impiorum peribit · Ideo au teni meliꝰ eſt mo dicum iuſtoſuaper diuicias multas: quomamquidem vt ſapiens loquitur et inſipiens en peritur? qui dingit pecumam non ſanabitur pecunia? qui autem eſuan unt et ſiaunt iuſticam. ſaturabun tur juſticia ſiquidem raciõe vtentis ſpiritus eſt. ſpititus eſt ebus vita? et naturalis· pecunia vero ſicnon mnuit anim Famem quomodo nee coꝛporis ventus. Demq; ſ famei eum honmnem apertis fauabus v· to inflatis haurire buecis aerem er nas: quo quaſi conſulat fami-non ne credas inſ amire Sic non umnnois inſanie eſt: ſi ſpiatum raconalem · æ bus putesquibus cumq; coꝛpora libus non magis inflar ꝙ; ſanarie Cuid namq; de coꝛporibus ad ſpi rntus. ec illa ſpirt alis? nec iſt k —„ etontra eregione tre fia coꝛporalibz poſſunt· Henedit amima domino; qui replet in bonis deſiderium tuũ · Replet in boms: eratat ad bona te net in bono? preuenit ſuſtiet implʒ· Ipſe faet vt deſideres: ipſe eſt à d deſideras · Hixi ſupra cauſa diligẽ di deum⸗ deus eſt Verum diri ⸗/ nam æffiaens etfinalis? Ipſe dat oecaſo nemaipſe creat affectionem. beſibe aum ipſe conſummat ? ipſe feat vł pro aua factus eſt vt amaretur ip ſe ſperatur amandus feliaus ne in vacuum ſit amatus. Eius amoꝛ noſ trum preparat et remunerat. Pre cedit bemgnioꝛ? ᷣpenditur iuſtioꝛ: eæxſpectaturſuauioz· Diues eſt om nnibus qui inuocant: nec tamen qd H habet ſeipſo malius e dedit in meritumſe ſeruat in premium · De apponit in fectionem anmarum ſu atum: ſe in redempeõnem diſtrahit captiuarum. Honus es domine al me querenti te · Euid ergo inueni enti? Sed enimi hot eſt mrum qd nemo te querære valet: niſi qui pri us inuenerit · Nis igitur muenirivt queratis: queri vt mueniaris Po tes quid em queri inueniri⸗ nõ tamẽ preueniri· am et diamus mane orado mea preueniet te:non dubi um tamen quin tepida ſit oratõ om nis: quam nõ preuenerit inſpiracõ· ABicendum vnde iam inchoat a moꝛ noſter: quoniam vbi conſume tur dictum eſt · Amoꝛ eſt affectio naturalis vna de quatuoꝛ Qote ſut non opoꝛtet nomnare. Ruoder go naturale eſt · iuſtum quidem forz primo omnium auttori deſeruire nature: vnde ⁊ dietum eſt primum æ maxnmum mandatum diliges do minum deum tuum et crtera ⸗ Ded quoniam natura Fragilioꝛ atʒ infir mioꝛ eſt. ipſi primum imperante neceſſitate compellit inſeruireæ⸗ Et eſt amoꝛ carnalis quo ante om ſeipſum· ondum quippe ſapit niſi ſeiplum. ſitut ſeriptum eſt: priug quoð animale deinde quod ſpiritu ale⸗ Net indiatur precepto: ſed nature inſeritur. Quis nempe car nem ſuam odio habuit · At vero ſi eperit amor idem vt aſſolet eſſe ꝓ fuſioꝛ ſiue prot liuioꝛ: et neceſſitatis alueo minime contentus: campon enam veluptatis exundans lacug viſusfuerit occupare: ſtaum ſuper fluitas obuiante mandato cohibe tur cum dictur⸗ Diliges proximil tuum ſicut teipſum⸗ Juſtiſſime qui dem vt conſoꝛs nature nõ ſit exſoꝛs et gracie illius preſertim que natu — mo fraternis non dito neœſſitatidꝰ ſubuenite? ſed et voluptatibꝰ deſer uire: taſtigat ipſe ſuas: ſi non volt eſſe tranſgreſſoꝛ:· Ruantum volt in dulgeat ſibi:· dum eque et proxumo tantundem memnnerit exhibendum grenum tibi temporanee imponi tur homo ex lege vite 2 diſapline? ne poſt contupiſernaas tuas cas ? per eas: ne de bomsnature hoſti ſer uias an me hoc eſt libitim· Ruam iuſtius atz honeſtius coĩcas illa cõö ſoꝛt ꝙᷓ hoſti ideſt prorino⸗Et qui dem ſi ex ſapients conſilio a volup tat bus tuis zuerteis et iuxta doetia nam apoſtoli victu veſtitu conten tuis. pauliſper ſuſpendete nõ graua rs amorẽ tuum carnalibꝰ deſideriss que m lit ant aduerſus aniam ſane- quod ſubtrahis hoſti anime tue cõ ſoꝛti natureputo non grauabetis pꝑtiri. T ũc amoꝛ tuꝰ tontẽperãs eit 1t oꝛdo re ttus? ſi quod ꝓis ſubtra hitur voluptatibꝗ frattis netæſſta nabus non negetur Dic amo? carna lis effiatur et ſoaalis: cum in coĩe ꝓ trahitur· Si auten dum coicas ꝓxi mo foꝛte tibi defuerint neœſſaia: q̃d faaes. Quid ennm niſi cum omm fi duaa poſtules ab eo qui dat omni bus aſfluenter et non ĩproperat? q aperit manum ſuam et anplet omẽ? animai benedictione· Hubium ſiꝗd dem non eſt ꝙ aſſit libenter in neceſ ſarijs:qui et pleriſq; et inſuperfiu is non deeſt · Deniqʒ ait Pemum querite regnum dei ⁊ iuſtiaam eiꝰ et het omnia adicient᷑ vobis · Spõ te daturum ſe pollicetur neceſſatia ſiperkflua reſttingenti: et proxmmũ diligent: Noc quippe eſt querere regnum dei er aduerſus peccatwi umn plorare tyrannidem? pudicee poo us ac ſobrietatis ſubire iugum qm regnare pectatum in tuo moꝛtali coꝛpore pauatis · Porro autem et hoc iuſtide eſt. cum quo tabi eſt na tura communis. nature quo qʒ cdum æo munus non habere diuiſum. Rt tamen perft cta iuſtiaa ſit dilſiigere proxrmmum:deum ĩ cauſa haberti ne caſſe eſt · Alioqum proximum pur diligere quomodo poteſt? qui ĩ deo non diligit? Poꝛro in deo diligere non p̃t? qui denm nõ duligit · poꝛ tes ergo deum diligi priꝰ?: vt ĩ deo diligi poſſit et proximus· Fact er go ſe diligi deꝰ qui ⁊ cætera bona fa nt: fãt ãt ſic Cui naturã ↄdidit:ip ſe ꝓtegit Nã ⁊ ita cõdita fuit vt habeat iugit᷑ necriũ ꝓte ctorẽ⸗ quẽ habuit 2 oditorẽ: vt qn ꝑ ip̃ᷣm ñ va luit eſſe nec ſñ ipo valeat oĩo ſubſiſ tẽe Hecundus gradus amotis 26 Pod ne lanerdeſea creahzi ignoret· at proinde ſibi qd abſit ſuperbe arroget be nefiaa creatvis. Vult hominem cõ bitoꝛ alto quidem ſalubriq) cõſlio tebulatiombus excurerr⸗ vt cum defeceeit homo et ſubuenerit deus dum homo liberatur a deo⸗ deus ab homnne vt dignum eſt bonoretur⸗ eabulaaonſs⸗ et eruam ke et heno rſicabis me fit itaqʒ poc tali mo d0 hema aĩal et carnalis qui p um vel proptesſe amare ina . quod in ipſo interim vt ſepe 3 expertus eſt omnia poſſit· que poſ ſe tamen proſit: et ſine ipſo poſſit nichil ⸗ Amat ergo iam deum ſed propterſe mtarim abhuc non prop ter ipſum Eſt tamen quedam prudẽ aa ſars quid ex te quib ex dei adiu toro poſſis :et ipſite ſe ruare ĩ offẽ ſum?:qui te tibiſeruauit ilieſum Ae ſifrequens ingruetit teibulaco ob quam et frequens ad deum conuer· ho fiat? et a deo eque frequens libe rano tonſequatur?nonne et ſi fuerit ſereum pettꝰ vel coꝛ lapideum to cens liberat? emolli neerſſe eſt ad graciam liberantis? quatinus home diligat non propter ſe tantum ſed. propter ipſum. Ex oceaſione quip pe frequeneium neceſſitatũ-crebeig neteſſe eſt interpellaanonibus deuũu ab homine Frequentar? frequentãꝗ do guſtan· guſtando probar S uits eſt dominus⸗ ¶ Teraus grabus amonse —,— Inuoca me in die t= e vi as Siligenduan pure deum plus iam allics at ipſius guſtata ſuauitas vrgeat noſtra necœſſitas: i ita vt mplo famarit anorum dicenaum tes dicamus merito Jam non Po ter tuam neteſſitatem deum diligi mus : ipſi enim guſtaumus 2 ſamꝰ tarnis quebam loquela netrſſitas æ benefica que experiendo probat⸗ geſtiendo renunaat ſa ſic afftcẽö iam de diligendo proxnno implere mandatum non erit diffiale Amat quippe veraciter deum. ac per hor que dei ſunt· Amat quippe caſte · et caſto non grauatur obedire mã dato. caſtiſicas magis coꝛ ſuum vt ſerptium eſt in obediemaa caritana H Amat iuſtæ. et maudatum iuſtum amplectitur libenter Amoꝛ iſte me eito gratus quia gratuitus⸗Caſtus H eſt: quia non inpeditur verbo neq lingua: ſeò opete et vertate Juſtꝰ eſxequon mam qualis ſuſapitur talilis et redditur ⸗ Rui enim ſit amart· – ſecus profecto ꝙ; amatꝰ eſt a mat: ꝗres et ip̃e viaſſim non qhauYua ſua ſunt ſod que iheſu xp̃i qusadmo dum ille noſtra vel pPoqꝰ nos et n65 ſua queſuit.· Sic amat q diat. C5 fetemi? dño qmiã bonꝰ Rui dño ↄfitæ· eñ nia ſbi qniã ſibi bonꝰ?:hiev eræ dilige deuͦ⸗ et non propter ſeipfum⸗ mulieri que adelſe dominum nuneo auerat: iam non propter tuam loq; lam credimus: iph enim audium?. et ſamus quia ipſe eſt vere ſalua toꝛz mundi. Ita inꝙ et nos illorum eremplo noſtram carnem allo quen quia ſuauis eſt dominus. Eſt emuim ä .. Noñ ſie amal de quo diatue · eonſi tebitus t:bi tum benefecaris ei⸗ I tee eſt teraus amoris gradus quo iam propter ſeipſum deusdiligitue Felix qui meruetit ad quartũ vſqʒ pertingere gradum? quatinus nec ſẽipſum diligat homo niſi zpt deũ uartus Rrabus Amoꝛiſte mons eſt excal Aſuszreuera mons coaguia tus mons pinguis Cuis aſeœn bet in montem domini? Euis da bit michi pẽnas ſicut columbe eto labo et requieſcam? Faetus eſt in pacæ locus eius:et habitano hec in fypon.Heu michi quia incolatus me us prolongatus aſt· Caro er ſan vas luteum terrena inhabita no quando capit hoc⸗ quãdo huiꝰ temodi experitur affectum vt diui no debriatus amore ammus o blitꝰ ſui fattuſqʒ ſibijpſ tamqm vas per ditum: totum pergat in deum 2 aò herens deo vnus fiat tũ eo ſpiritus et dicat · Heſiat caro mea et coꝛꝛ meum deꝰ coꝛdis mei: et pars mea deus in eternum· Heatum dixmꝰ2· ſanctum cui tale aliquid ĩ hac mos tali vita. raro interdum aut ſemel et hot ipſum raptim atqʒ vniꝰ vin momeut: ſpano expeciti donatum aſt. Te enim perdere quo dammo do noñ ſas et omnino te ipſum nõ ſentare et a teipſo exinanir et pene anullar:? cæleſtis eſt cõuerſaaonis non humane affettionis, Et ſi quis de mo rtalibꝰ quiſpiam ad illuꝰ raz em interdum vt dictũ eſt et ab mo ſtiaa tua ſieut montes i mentum abnnt titur? ſubito mudet ſeculum neqm. perturbat diei mali nacorpus moꝛts aggrauat“ ſolll atat carnis neceſſitas: defectus cos rnupuonis non ſuſtinet quodq; his· violenaus eſtreuocat fraterna a— eitas· Deu redire in ſe v᷑edere in ſua . compellitut et nnſerabiliter exlla mare · Domine vim paao? reſpon pro me. Et illud. Infelix ego ho mo q̃s me liberabit de coꝛpore moꝛs ns huius . Quoniam tamen ſcriptu ta loquitur deũ omnia ft eſſe prp — ter ſemetipſu, Erit quandoqq pr Eetto vt factura ſe confoꝛmet etreaen teoꝛdet auttori Opoꝛtet pro ĩde ĩi ei dem quantumcumq; tranſire vt auoo modo deus omnia eſſe vo luit pop —?“ nosipſos net aliud aliquid feaſſeek? eſſe velimusniſi oqquie propter ipfſfu·? ob ſolam ipſius videlicet voluntats fnon noſtram voluntatem· Deletatt bit ſane non tam noſtra nulla ſop ia neceſſitas vel ſoꝛ tita feliatas am· gquidem eius in nobis 2 de nobis vv luntas abimpleta videbitur⸗ quod et cotibie poſtulamus in oranone tum diam? Piat volunt as tua ſerr 1 dulas et ſuauis affeos O pura tet defecata intẽao volũtatis? eo &te deſetator 2 puioꝛ: q̊ i ea de ꝓ ö abmixtũ iã reliq̃tur eo ſuauio? 2 dul noꝛ qͥ totũ diumũ qd ſentit᷑ Dit afi· da deificare eſt · Euomo do ſtilla aqᷓ mo dica multo infuſa vino deficere a ſe tota vibetur dum et ſapotem vnm in duit et colorem: et quomo do fermim igmium et cadens igni 5 .. . „. . . —— 4 aum foꝛma. Et quomodo ſolis lue perfuſus aer? in eandem traſf oꝛma tur lumnis clatitatem: adeo vt non tam illuminatus qm ipſum lu men eſſe videtur⸗ ſit omnem tunt in ſ⸗ anttis humanam affectio nem quodam ineff abili mo do neceſſe eit a ſemetipſa liqueſcæte atq; in dei pe nitug tranſfundi voluntatem Alio qumn quomodo omnia in omnibus rit deus: ſi in homine de homine gquit im ſupereet ·— Manebit qui dem ſubſtanaa: ſed in alia forma. alia gloria- alia potenaa⸗ Runn do heet? Quis het videbit? Ruis poſſidebit? Ruando veniam et ap pare bo ante faaem dei? Honmne deus meus tibi dixit coꝛ meum/ ex quiſuiit te faues mea? facem tuam dommne tequiram⸗ Putas videbo templum ſanttum tuum? Ego pu to ſane⸗ non ante perfe ete unpletũ jri · Wiliges dominum deum tuum ex toto coꝛde tuo:et ex tota anima tua et ex tota virtute tua: quouſqʒ ipſum coꝛ cogitare iam non coga tur de coꝛʒpore? anima eiuſ dem ĩ hor ſtatu viuiſicando et ſenſifitando m tondere deſinat et virtus eiul dem releuata moleſtijs in dei potencia roboretur· Impoſſibile namqʒ eſt cta ex toto ad deum colligere et diuino infigere wltii⸗ qm diu ea hu ie fragilizæ erumpnoſo intenta et diſ centa necſſe eſt ſubuenire Itaq; in corpore ſpirtali et inmoꝛtali in toapore inte gro plaado plaatoqʒ· eł per omnia ſubierto ſpirhn? ſpe teet ſe anima quartum apprehende re geadum amoris ., vel po aus in ipſo apprehendi · quippe quod dei potende eſt. dare tui wolt. non hu mane induſtrie aſſequi⸗ Tunc in qᷓm ſummum facile obtnebit gra dum? cum in gaudium domini ſui promptiſſime et auidiſſime feſtinan tem⸗ nulla iam retardabit carnis illebra nulla moleſtis carnis con turbabit Putamus ne tamen hanc gracam vel ex parte ſanttos martires aſſecutos: in illis adhuc vittorioſis coꝛporibus tonſtitutoa Magna vis prorſus amo ris illas a mimas introſum rapuerat que ita ſua coꝛpora foris exponere et toz⸗ menta contempnere valuerunt Ac profecto dolons acœ vimi ſenſus nõ potuit ñ turbare ſe renũ: er non perturbare ⸗ quid autem tam ſolu tas coꝛporibus· Immenlas ex to to credimus inmenſo illi pelago terni luminis et luminoſe eternita Ins · BDed ſi quod negatur velint toꝛpo ta ſua retr piſſe aut terte rea pere deſiderent et ſperent liquet — proculdubio net dum aſe ipſis beni tus deeẽ de proptio quo vłĩ modica intenao inflettatur· Honer er go abſoꝛbta ſit moꝛs in victoria er noctis vndiq; terminos lux perhẽ? nis muadat et occapet vſquequa qʒ quatinus eciam in toꝛ poribus glona cæleſtis effulgeat non Poſ ſunt ex toto anima ſe ipſas expone rast tranſire ĩ deum · nimiru ligate⸗ co:ponbu eaam tuntæ ſinonſeſi ſu vel vitaicerte aſfertu natuâli ita vt abſit hijs· nec velint nec valeãt tonſimmari⸗ Jtaqʒ ante reſtauran onem to ꝛporum eit ille defertus al marum⸗ qui perfettus ſummus eſt ipſorum ſtatus ne carnis iam ſane tõſoꝛaum ſpiritus non vquireret⸗ to abſqʒ proſectu anime nec ponit᷑ roꝛpus net reſumitur· MDeniqʒ pre noſa in toaſpettu dbomini moꝛs ſan ttorum eius: uoð ſi moꝛs precio ſa in ceñſpertu domimi:quid vita z illa vita Netc mirum ſi coʒpiiiam glorie tonferre videtur ſpirtui: ᷣ et infirmum et mozꝛtale conſtat ipi non mediocriter valuiſſe · O ꝙ ven lo cutns eſt qui dixit · Biligentibꝰ Seum ommiaa cooperantut in bonũ Valet deum diligentꝛ anime coꝛpꝰ ſuum mfitmum⸗ valet et moꝛtuum valet et reſuſatatum. Premo qui dem ad fruttum penitencietſecũdo ad requiem poſtremo að conſum maconem. Merito ſine illo perſfies non wolt / quo d in omni ſtatu in bo num ſibi ſubſeruire perſennt · Ho nus plane fid uuqʒ comes caro ſpiri tui bono/que ipſum aut ſi non iuuat exonetat · Primus ſtatus laborio ſus ſeð fruttuoſus:ſecundꝰ ocoſꝰ/ ſed mimme faſtidioſus: Ceraiis p ſectttus et gloriſus. Audi at ſpon ſum in tantieis ad profettum hunc trimo dum inuitantem· Comedire inquit amici mei: bibite et inebtia mim cariſſimi· Jaborantes m coꝛpo re vocat᷑ ad abum: iã poſito coꝛpe ad potum muitatꝭ teſumentes coꝛ⸗ Heta vt inebenenkur ipellit Eenoa muotat᷑ cariſſimos. mimirum carita te pleniſſimos: NZam et in toteri9 pellat differẽ aa eſt vt hij quidẽ qui in carne adhuc grauati gemunt? ea ri habeantur pro tarit ate quam ha bent: qui vero iamſoluti carnis eõ pede ſunt eo ſint cariotes qͥ et prõn cores et expediciores facti ad amã dum. Poꝛro pre vtriſq; merito non nominantur cariſſimi retæpta lam ſecumda ſtola in coꝛporibꝰ vtr q; eum gloria refumptis, taco in dei amoꝑem feruntur liberiotes et ala cuoteg quanto et be pfoptio mil iã iſibium eſt quod eos aliquaten? ſollicitet vel tetatdet · Ruobd quidẽ naut᷑ ſibi reliquorum ſtatuum ven dicat/cum et in priori voꝛʒpus cum labore poꝛtetur et in ſecundo quo q; non ſine aliqua proprieta e deſf· derij exſpettentuꝛz · Primo igitur fi delis anima comadit panem ſuum⸗? ne quippe manens nohuc ambulat per ſidbem? quam ſane operari per dilertionem necoſſe eſt⸗ quia ſi non operatut moꝛiua eſt · Poꝛro ip ſum opus abus eſt dicente domino? me us ebus eſt ot faaam voluntatem patris mei⸗ De hine carne exuta iã⸗ pane doloris non abatur⸗ ſed vmo amorig tamꝙ; poſt abum plenius haurite permittitur noñ purum ta men ſed quomodo ſub ſponſe nomi ne ipſa diat in tanneis. Hibi vmü meum cum latte meo Vino emmm di umi amo tis miſœt eaam tunc dul tedinem naturalis affertioma qua: *½ . SSeenene —. RREùa& „ £ =— —,— ☛ △☚ 2. glorficarum Seſiberat. Eſtut en go iam tunc ſancte cattatis pota ta vino: ſed plane nondum vſqʒ a“ ebrier atem: quomam temperat in terim ardorem illum huius lactis permiytio. Ebrietas deniqʒ ſolet eæuerte re mentes:atqʒ omnino redꝰ bere ĩmemores ſui⸗ Ac noneꝝ to co ſui oblita eſt? que adhut de pro pno tozpore cogitat ſuſtentando⸗ Ceterum hot adepto quod ſolum vtiqʒ deerat quid iam impedit a ſe ipſa quodammodo abire et ire totã n deum. Eoqʒ ſibi penitus diſſinnli mam fier: quo beo ſimlimam effia do nat:CTũc demũ ad crateram adᷣ miſſa ſapiencie illa de qua legitur? Qoalix meꝰ inebrians quam precla ruS ẽ⸗ Muid mrum ſi inebriatur ab vbertate domus deiicum nulla moꝛ bente cura de ꝓre prio ſe curabit pu tum et nouum illud cum criſto ĩn do mo eius:Hoc conuium taplex œele brat ſapienaa et ex vna complet tatitate- ipſa abans laborantæs-ip ſa potans quieſerntes ipſa regnã ees in ebrians · Enomo do autem in conuiuio coporali ante cabus ꝙ potus appomituꝛ: quoniam ⁊ tali o⸗ dine natura requirit: ita et hoc pr· mo quidem ante moꝛtem in carne mortali labores manuum noſtrarũ manducamus cum labore quod glu gendum eſt maſticantes Poſt moꝛ tem vero in vita ſpirituali iam bibi mus ſuauiſſima quabam faalitate q̃s perapitur tolantes tandem ra diuiuis coxporibus in vita coꝛpo eali inebriamur mira plemtudine eꝝ uberantes · Het pro eo quod ſpon Assin cintian diat comidbite amic?7 bibite et inabriamini caciſſimi.Co medite ante moꝛtem? bibite pꝰmoꝛz tem? inebriamini poſt reſurrettio ate inebriantur: merito inebtiat: nui ad nupaas agni introdua merẽ lur? edentes at bibentes ſuper mẽ ſam illius in tegno quando ſibi iam exhibet gloriam eccleſiam non ha bentem maculam neq; rugamaut aliquid huiuſmodi. Tunc proꝛſus inebriat cariſſimos ſuos tunc toꝛrẽ teemvoluptats ſue potat quomã gquidem in cõpleru illo areſſumo et caſtiſſimo ſponſi ⁊ ſponſe flummis Impetus letificat auitatem dei⸗ Quod non aliud eſſe arbitroꝛ ꝙ di flium qui tranſiens mimſtrat quem admodum ipſe promiſit vt ex hoe iam iuſti epulentur et exultent in conſpertu dei et delertentur in let aa-Pint iam illa ſauetas ſine faſti dio Lint inſaaabilis illa ſine inqui etudine turioſitas. Dinc eternum atqʒ imexplebile deſidenũ neſaẽs egeſt atem· Hinc demiqʒi lla ſobria ebrietas:vero non mero ĩgurgitãs⸗ non madens vmo ſed ardens deo⸗ dus perpetuo poſſidetur cum ſum me et ſolus diligitur deus quia nec noſipſos iam niſi propter ipſum dili gimn9. vt ſit ipſe premiumæternum amancum ineternum · Memim me dudum ad ſanctos fratres carthuſi enſes ſcripſiſſe epiſtolã ac de gradi boᷣhijs ip̃is ĩ ea int᷑ certera deſeruiſ ſe· oꝛte ãt alia ibi 2 ſinon aliema de caritare locutus ſum et ob hoc cquedᷣã huic qᷓ; ſe rmoni ſubiungere non mutile duco preſertim cum ffa alius ad manum tranlſeribere habe am iam dict ata ꝙᷓ noua interim dic tare⸗ Hlla vero inꝗm et ſincera eſt caritas et omnino de coꝛde puro et conſciencia bona et fide non ficta a tenda procedere qna proximi bonũ eque vt noſtrum diligmus. am qui magis aut certe ſolum diligit ſuumi conuin atur non caſte diligere bonũ qnod vtiqʒ propter ſe diligit non proptex deum Et hic talis non poteſt obe dire prophete qui ait- Confitemini domnno qumiam bonꝰ Confitetur quidem quia foꝛtaſſis bonus eſt ſibi:non autem quoniam Vonus eſt in ſe· Qua propter nou- rint in ſe dirigi illud ab eo prophe ta ob probrium. Confite bitur tibi tum benefe etis ei, Eſt qui confite tur domino quomam potens eſt Et eſt qui confite tur donmmno quo mam ſbi bonus eſt · Et item qui confitet᷑ bomno quoniam ſimpliciter bonꝰ eſt.· Primus ſe ruus eſt ⁊ timet ſibi DBecundus mercenarius et cupit ſi bi. T eraus filius et defert patti. Itaqʒ qui tmet et qui cupit vtaqʒ pro ſe agunt. Sola que in filio eſùt catitas non querit que ſua ſuntt lMuamobrem puto de illa dietum Aex dommni inmaculata conuertens ammas:quod ſola videlicxt et ſit ꝗᷓ b amore ſui ⁊ mundi auertere poſ ßtit animum et in deum dirigere⸗ Net timoꝛ quippe net amoꝛ prua nhs conuertit animam mutat inter dom voltum vel actum affertum nil ſe ruus opus dei ſed non ſpont᷑ in fua adhuc duricia permanere cog noſ. atur fact et mercrnarius. ſed quia nõ grats? propria trahi cupi ditate couinatur:poꝛro vbi propii ettas ibi ſingularitas. Vbi autem ſin gularitas ibi angulus vbi vero an Zulus ibi ſine dubio ſoꝛdes ſiue rubi 8. Sit itaqʒ ſeruo ſua lux timoꝛ ipſe quo conſtringitur · Sic itaqʒ fua me reœnatius cupidit as qui et pſe artatur quando temptatur abſtractus et illectus · Sed harum nulia aut ſine macula eſt aut ani mas conuertere poteſt· Caritas conuertit animas quas facit et vo luntatis· Poꝛro in eo eam dixe trim mmatulatam quod nichil ſibi de sfHo re tinere conſueuit· ¶ui nem pe de proprio nichil eſt · totum pro fFfetto nempe quod habet dei eſt. CLuod autem dei eſt mmundum cẽ? non poteſt · lex ergo domnini in maculata catitas eſt que non quoed ſibi vtile eſt querit ſed quod mul ngS⸗ Aex autem dommi dic tur ſi ue ꝙ ipſe ex ea viuat ſue quo d ea nullus mſi eius dono poſſideat.· Nec abſurdum videatur quod bixi ecam deum viuete er lege cum non alia ꝙ; catit ate dixer m · Cuid ve rro in ſumma et beata illa trnitate ſummam ⁊ ineffabilem illam conſer uat vnitatem ñ caritas. Yex eſt er go et lex dommni caritasque trinita tem in vnit ate quodammo do cohi bjq32 colligat ĩ viculo paaus: Nemo tñme eſt imz cæritatẽ hit ac ape ãli tatẽ vł alqͥd ace dẽs: alio q̃ᷓn in deo dic rẽ qᷣd abſit eẽ aliquid quod de⸗ . —,, ſis ſten 69 ſed hengit prope tenſn % eub mo⸗ aq liet dum Nan detas etdo nndie libid ſuinen unpt⸗ ſeſt⸗ dumei mmmn quod d ul oturſ edi dent godin um ton Cudu tanitati m vnſa hucke taniej ocohi ſeno cal e in deo dden noneſt⸗ ſed atſtana aa R Alam diui nam quod vnqʒ nee nouum nec in ſolitum eſt dicente · Johanne· Deꝰ æarias eſt · Diatur ergo rette cam taset deus. et dei donum · Itaqʒ ca titas dat caritatem ſubſtantia aca men ſubſtanae eſt: vbi donum qua litatis. Dec eſt eterna treatrx et gubernatrir vmuerſitatis. Diqui dem in pondere et menſura et nume ro per eam facta ſunt vninerſa⸗ et nit hil ſine lege requiritur⸗cum ipſa quoq; lex omnium ſine lege non ſit non tamen alia ſe ipſa⸗ qua et ſe ipſam et ſi non creauit re git tamẽ· VCeterum ſeruus et me rernan? habent legem non a domnoꝛ:h 45 ipfil ſe cerrunt ſibi: ille de um non amã do⸗ iſte plus aliud amando· NHabẽt inqm legem non domin · ſed ſuam? illi tamen que dommni eſt ſubiertã⸗ Et quidem ſuam ſibiquiſq; legem facxte potuerunt? non tamen eam inconmutabili eterne legis orduamn ſubdutere potuerunt. Tunc autem dixerim quemq; ſibi fe aſſe ſuam le gem quando communi et eterm le gi propriam pretulit voluntatem. ꝑuerſe vn qʒ volens ſuum creatorz imitar vt ſi cut ipſe ſ bi⸗lex ſuiqʒ iu ris eſt? ita is quoqʒ ſeipſum reger et legem ſibi ſuam faceæret volunta rym Eraue vticq;ʒ et inpoꝛtabile iugum ſuper omnes filios ade Peu inclinans et incuruans crruicrs no ſtras? adeo vt vita noſtra infe rno appropinquarit. Inſe lix ego homo quis me liberabit a corpore moꝛt K ihpuius? Quo vnq; prme⸗ et pene oprimoꝛ .ita vt nin bo minns adin uit me paulominus habitaſſet in in ferno anima mea. Sub hoc onere grauatus gemebat a qui dicebat· Cuaꝛe po ſuiſti me contratium tibi et kactꝰ ſum michi metipſi grauis? Vbi dixit factus ſum mchi metipſi grauis oſtendit ꝙ lex ipſe ſibi cet⸗ nec alius hoc qm ſibi ipſe fecſſet. NRuod autem loquens deo premi ſit.poſuiſti me contratium tibi⸗dei non ſe non effugiſſe legem ĩdicauit Hot quippe ad eternam iuſtamq dei legem ptinuit: vt 3 inoluit ſua uiter regiipenaliter a ſeipſo regere⸗ tur: quiq; ſpõte iugum ſuaue et onꝰ leue caritatis abiet proprie volun tats onus impoꝛtabile ſuſtineret inuitus Miro itaqʒ et iuſto modbo eterna lex fugitiuum ſuumet poſu it eid em ipſi contrarium et retnuit ſubiertum: dum videlicet nec iuſti aie legem pro meritis euaſit: nee tamen cum deo in ſua luce:in ſua rre quie in ſua gloria remanſit: ſubies tus poteſtati et ſubmotus feliatatnt BDonnne deus meus cur non tol lis peccatum moum · et quare non aufers imquiratem meam vt ab ietta graui iſarana proprie volunta tis.ſub 1 eui onere reſpirem carita tis.net iam ſeruili timore coercear⸗ nec mertenaria cupidirate illicean -· iz agar ſpiritu ſancto·ſpiritu liberta us quo aguntur filij tui · qui teſti monium reddat ſpirtui meo: qet ego ſim vnus ex filijs dum cadem nchi lex fuerit que et tbi et ſicut tu es ita et ipſe ſim in hoc mundo⸗ Hij ſauidema qui heefaaunt: vt ait apoſtolus nemini qnibquam de beatis ñ vt inuicẽ diligatis? p- euldubio ſicut deus eſt et ipſi ſunt in hoe mundo nee ſerui mer tenarij ſunt ſed filij ·— Jeaqaʒ net ſilij ſunt ſine lege · niſ for te aliquis alter ſenaat propten hoc quoð ſerptum eſt iuſtis non eſt kx poſita·¶Ded eſt ſaan du ꝙ alia ẽ lex ꝓᷣmulgata a ſpis tu ſeruitutis in timore⸗ alia 2 Zen libertatis data eſt ſuanai tate Net ſub illa eſſe cogim “ maßlij⸗ net ſine iſta paauntur Vis audixe quoð iuſtis non ſit leyr poſita .⸗— Non axcpiſtis “ nit ſpiritum ſeruitutis in timo te⸗ vis audite ꝙ ſine caritatiꝰs lege non ſint Hed arcepil tis inquit ſpiritum adopconia ſilionumm · Deniqʒ andi iuſtum vtrumq;ʒ de ſe fatentem æ ꝙ non ſit ſub lege ⸗· netc tamen ſit ſine le ge · Factus ſum inquit hijs qᷓ fub lege exant uali ſub lege el ſem. cum ipſe nõ elſem ſub lege: bijs qui ſine lege erant tamqm ſine lege eſſem· cum ſine lege dei non eſſem · ſed in lege enim ceſti Vnde apte non dictur iuſtinon habent legem aur iuſti ſunt ſin e lege: ſed iuſtis non eſt lep poſita 1 Hot eſt nontamqm iuitis impo ſta: ſed voluntarijs eo liberali ter data quo õ Vnde et dominus pulchre“ Tol Uite iugimn meum ſuper von a c ſdieret — Non imßono inuf . oquin non tequiem: ſed laborem muemehs amimabus eR Hona vtiqʒ lex caritas er ſua uis: que non ſolum leuiter ſuaui ternqʒ poꝛtatur? ſed aciam ſeruo rum ⁊ mercenariorum leges poꝛ tabiles at leues reddit quas vtr· qʒʒ non deſtait ſed faat vt mpleę antur dicente domino — on veni legem ſoluete ſod admmple S te⸗. Illam temperat iſtam oꝛdi nat · vtramqʒ lenigat *Nunqjm exrit carit ag ſine timote ſeò caſtoꝛ: nunqm ſine cupiditate? ſed oꝛdi nata Implet ergo catit as ile gem ſerui cum infundit deuo ao nem: implet et merernarij cum oꝛdinat cupiditatem ⸗ Poꝛ ro timore perimxta deuono ip ſum non annullat ſeð caſtiſicat. Pena tamen tollitur ſine qua eſſe non potuit dü fuit ſeruilis: et nmormanet in ſeculum ſetuli gaſtus et filialis Nam quo d legitur . Pefſeeta caritas Foras mtit tmotem? pena intellige n ba eſt que ſcruili vt dixmmus ti mor non nunquam deeſt · illo ſa lieet genere locuaonis quo ſepe cauſa ponit pro effertu⸗ De inde tunt cupiditas tette a ſupe vx ueniente caritate oꝛdinatur cum mala penitus teſpuuntur dbo is vero meliora preferuntur =Wð net bona niſi propter meliora ge e po „a Non meliora appetuntur · Ruob tum le ue per dei gracam aſſetutum fue rit. diligetun coꝛpus et vniuerſa coꝛporis bona:tamen propter am mam , amma propter deum⸗ deus propter ſeipſum ·Veruntamen qa carnales ſumus ⁊ de concupilcen aa carms naſlamur: neerſſe eſt ctaua piditas vel amor noſtera carne in apiat · Eur ſirerto oꝛdine diligi tur quibuſ dam ſnis gradibds du & grana proſinensſpititutandem tonſummabitur? quia non prius òd ſpitutuale ſed quod animale deinde gquod ſpirituale Et priis neceſla eſt p oꝛtemus ymagmem terreſteis demde celeſtis In prums ergo diligit ſe homo propterſe· Caro quippe eſt et nichil valet ſapere p̃ ter ſe· ¶ umqʒ ſe videt perſe non poſſe ſubſiſtere deum quaſi ſibi ne eeſſanum: inapit per fidem inquire te et diligere Diligit itaqʒ in ſe eundo gradu deum: ſe d propter ſe non propter ipſum: At vero cum ipſum tcæperit o ccaſione proprie ne eeſſitatis colere et frequẽtare⸗ cogi Endo lagende orando obediendo. quadam paulatim ſenſimqʒ de us innoteſat conſequente r et dulceſſit·et ſic gul tan do qᷓ ſuauis eſt dominus tranſit ad tercium geadum vt diligat deũ non ĩãñ propter ſe ſed ipſum · Sane in hot gradu diu ſtatur⸗ et neſao ſi a quoqᷓm hominum quartus in hac vita perfecte apprehenditurvt ſeſe homo diligat tantum propter deu. Aſſerant hec ſi qui axperti ſunt mi chi fateoꝛ inpoſſibile videtur· Erit huiuſcer modi fammliaritate autem protulòubio cum introduet us fueit ſeruꝰ bonꝰ2 fideł in gaudiũ domini ſui et inebriatus ab vberta te domus dei ⸗ Ruaſi enim nmuyro quodammo do oblitus ſui et aſe pe nitus velut deficiens totus perget in deü r deincopsa dherens ei vn? cum eo ſpiritus etit · Arbitroꝛ hoct prophetam ſenſiſſe cum diceret · In troibo inpotẽaas domm · donmne memoraboꝛ iuſtide tue ſolius Dae bat profetto cum int roieret in ſpiri tuales potenaas donnni exutum ſe iti vmuerſis infirmtatibus carnis t iam mi de carne haberer cogita re ſed totꝰ in ſpiritu memoraret iul tice dei ſolius · Tunt pro certo ſin gula criſti membra ditere potuerut de ſe quod aiebat de capite Et fſi cognouimus ſecundum carnem cti ſtum ſed nunc iam non noumus Nemo ibi ſe cognoſcet ſecundum carnem quia caro et ſanguis regnũ dei non poſſidebunt· Non ꝙ car nis illie ſubſtanaa futura non ſit ſed qnod carnis neceſſitudo õnis ſit de futura carniſ qʒ amor amore ſpi ritus abſoꝛbendus et infirme que nunc ſunt humane affectiones in di uinas quaſ dam habeant cõmutara Tunt ſagena caritatis que nũt tra ctata per hoc mare magnum =⁊ ſIpa cioſum ex omni genere piſaum con gregare non delinit cum perducta ad lirtus fueit malos foras mittẽs bonos ſolummo do ret ne bit Diqni dem in hac vita ex omni genere pi ſaum intra ſinum ſue lantudinisca ritatis rette concludit vbi ſe pro tempo re oĩbus cõfoꝛmãs oĩm qʒĩ * ſt ſut adue tſaſiue proſpera traia ens ac ſua quodammodo faaẽs nõ ſolum gaudere tum gaudentibus h æaam flere tum flentibꝰ conſueuit Ded eum peruenerit ad littus ve lud malos piſceæs omne quod triſte patitur foras mittens ſola que pla cœre et iocunda eſſe poterunt reti nebit. Nunquid enim tunc verbi gracia paulusaut infirmatur cum in firmis aut vtetur pro ſcãdaliʒatis- vbi ſeãdala ⁊ infinmitas procul cẽt Aut certe lugebit eos qui non a gent penitenciam vbi certum ẽ nee pexcantem fote nec penitentem Abſit autem vel qui ignibus eter nis cum ðy abolo et angelis eiusde putandi ſunt plangant et defleant m illa auitate quam fluminis mipe tus letificat cuius diligit dominug poꝛtas ſuper omnia tabe rnacula er ſi quando gaudetur de vietora la boratur tamen in pugna et plerum q; periclitatur de vita. In illa aurẽ patria nulla proꝛſusaduanttetur að uerſitas ſine triſtiaa quemadmodũ de illa canitur Dicut let ancium om mum habitado eſt in te. Et rurſum lIencia ſempiterna erit eis · Emis igitur deſideiorum noſtrorum eriſtꝰ tunc etit qui ſine fine videbitur.ſiñe faſtidio amabitur.ſine fatigacuone laudabitur Deniq; quomo do miſẽ ricoꝛdie tetoꝛdabitur vbi memora bitur iuſtice dei ſolius Dromde vbi iam non erit miſericordie locꝰ aut miſericoꝛdie tempus:nullus pſecto eſſe poterit miſeranonis affettus⸗ ¶ Expllat liber beat Hernarde dediligendo deum 26 toral Pleum anr; trd ndno naunon tnrfimn ins merſt⸗ nir ſiſe naone dmſe nemod e ehu us pic fecs [Bermo bean Hernarbi abbane de ſacxamento altans Anem agelori maͤnd ͤ reatata eſt: licet in verbis ſuttĩicta fit ſenſuum t amẽ ſ piritualium male ſtate multum eſt fecunda⸗Nobis au tem potiſſime incumbit pre ceteri ⸗ audire atteneus quod propoĩmꝰ? æx quod deo auetore proſequi temp tabimus.⸗ ec ſolum audire ſed 2 f delius reponere: et tamqᷓm anmmna lia munda propenſius debess nimli nare⸗ Heatus ille dauid propheta eum exnmius a ſecretis,·2 cariſſimꝰ dei viuentis raptus in ſpiritu ante ſedentem in throno legerat in qu⸗ danm miſteriorum ſanttuario que er quanta dominus naufragant mũ do per veſtrum elemenaus etat ex hibiturus offictum? qui 2 tamꝙ ami aſſimus noſter conſilij celeſtis farx us inter pat res gratulanbo pſalle bat dicens Panem angelorum mꝰ dutauit homo“ Unde ad expremen dam rei tam frurtuoſe certitudi nem: ſignanter elegit ponere pre tertum pro futuro · Panem inqui ens angelorum manducauit homo O ſtupenda dei miſ eraco· verbu dieeret ei Quid ſupbis tra ? anis? Kepẽtia g ↄuᷣſiõe ſe ip̃m ĩueĩt inſer bõ: ẽ p᷑ ĩfirmntatẽ iacẽtẽ ĩ ſtabulo Dtabuiũ qpe mũdꝰ 2.2 ꝓ't pecoĩ nã fil itudinẽ ĩdigẽs feno· Ea pa b29 fup er leſtis mutauit ſe in pabulũ pecois: hoĩe mutato ĩ pecꝰ Panis carnem deus anerem figulus luti vita moꝛtiemum induit: vt iumẽa manducarent. Pomo enim cum in ratus eſt iumentis inſipient bus et ſmilis faetus eſt ills⸗ Non eſt indignum ymmo fi ſtiuum eſt reto patet ad vos domini a reuerendi ſacerdotese⸗ BDeries iſta que in auribus veſtiiis ere inquanta ſublimitate conditug homo fuerit: ſed et opere eſt pvea um cenſequenter attendere qᷓm gra uiter coꝛruerit? minus penſando quid er ſe vel quid eſſet en deo- Peumus itaqʒ parens noſter para diſi accola conſtitutꝰ eſt· domnus cerre ſtabilitus eſt· cuius iheruſa lem auitatis ſuperne deſignatusẽ? domeſticus domini ſabaoth factus eſt · Eius amore et cognicone ditatus eſt conſozs angelorum fra ter et coheres celeſtium virtutumd nichil proꝛſus indigenae· nichil ſen aens moleſtie· Cui erant in prompꝑp tu que poſtulabat·non dito necxſſi us ſod et pia voluntas· cum nichil ſz in anima quod offenderet: mich il in corpore quod puderet Hic ho hec erat digmitas homnis proſpe rari et florere in prennſſis: et hoc ox deo · ¶ Sed poſitus in honore quid ex ſe eſſet non intellexit: limus vi de lieet et puluis. folium arridum⸗ ſtipula ſicca lutea et fragilis teſta- pellis moꝛticna? ſed intumuit et plane deſipuit honoris faſtidio de lect anS⸗ et continuo in ſe exper eſt: quod tanto poſt tempore hõ de filis captuitatis prudenter adòᷣ uertit et vera ater protulit diens⸗ Miui ſe putat eẽ aliq̃t cũ nihil ſit ip̃e ſe ſe duat · Ve miſero ꝙ ñfuit qᷓ tũc — patus lius homms- Verbum qp pe caro factum eſt Et iuxta prophe tam omms caro ſi num⸗Comedunt igitur angeli verbum de deo na t⸗· ce medunt honmmnesverbum fenum factum. Pane ſuo viuunt angeli homnes ĩ terrs et ſaneti ſunt Etei quippe iſtud de pra co virgmalis v teri collettum / Factum eſt refettio iumente rum: verbum enim vt ſenu ſiet latuit in vᷣ gine: ſol in ſi ve ons i veſye artifexĩ oꝑe⸗Noc at libera liotis magficẽ oe donũ vtulit nobis primo ĩ loco: ſæcroſcẽ vᷣbi pãs ĩcat natõ: 2 vos ſe daio de die in diẽ hoc ne bis cyhibẽdo mĩſtrat: gexcollate ptãtis offiao Q pelà O venerãda pts vrã/ Certe ñ ẽ pts pꝰ deũ: ſi cut ꝑtãs vrã · Coꝛſitã ſe re woltis a ꝑ aꝰ qᷓ nã ſit tẽta ptãs: cuim chil in trlo mie hil ĩ kra p̃t ↄpai Ad qd ego Cõſe ẽre videlicʒ coꝛpꝰ = ſangumeʒ oñi. Sup ptãte vrã ſup tã ĩſig pᷣui legio v ro ſtupʒ cœælũ m rat᷑ ra cotre m ſoet hõ: ᷣuet᷑ pluimũ ãgelica ciſi tido · Dz vñ h' nobis pijſſ ie ihũ vt nos vmculi rptãtes ſuꝑ trã nos in Im q̃ puluis ſum9 ⁊ ems te pñtẽ ha bere née mur maibz otulis? qͥ to 12 2 ĩteg ſe des ad dext: tã prs qq en am vmꝰhore momẽto a ſe ł' oꝛtu vſ q;ʒ ad occaſu ab aq̃lone ad auſtru pᷣ ſi o es oĩbꝰ vnꝰ ĩ mults idẽ ĩ diuſs loos? Vñ ĩqm h? Certte ñ ex de bito — — — 2 1 etr ñ ex meĩte nro:ſᷣ ex velũtaie dul t dĩs he Lñplacete Pãſti eii dulee tinetua pauꝑi deꝰ· Paup qdẽ fuit bonũ iſtud celitꝰ idultu. Hec ẽ S⸗ erleſtis ĩdulgẽaa het ẽᷣůe eumulata grã: het ẽ vᷣe ſupexcællẽs gła:ſacær dotẽ?: deu ſuu tenẽ ⁊ alijs dado poꝛ eigere· O noua ⁊ nõ ñ diuina ptãs: de cuius mimſterio pams angelori pams vite moꝛtalibus cotidie pr- Paratur⸗ Pnis iſte per excllenaã dictur eutchaiſtia ideſt bona graaa In hot enim ſacramento non ſolu quelibet graaa: ſed ille a quo eſt omnis gracia ſumitur: Criſtus eni pro ſalute mundi ſemel factus eſt hoſtia ſalutaris et re concliaco ge nerals: omnibus ſacramentis tam precedentibus qm ſequentibus viẽõ tutem dedit et efficacam? vt ex tan ta et tali hoſtia fantificarentur om nes lberandi per illam. Ende le gik agnus ocuſus eſt ab mcio ſeculi mmciο hijs ſalieet qui fuerunt ab — imo hoc eſt ad redemp. vonẽ⸗z ad ſalutem ad recõſiliaaonem eorum qᷓ fuerunt ab miao⸗ Ita vt per hoc ꝗ⸗ dicatur abimao: detetietuz non tẽp· pus ocaſioms ſe d ſaluns. Priuus ennn moꝛzs eius profuit qm fuit: prus promſſio“ deindeexhibiao⸗ Ab miao igitur ſe culi ocaſus eſt? quia ab imco ſeculi illi fuerunt pro quibus in fine ſe culi eſt ocaſus. He migniſſime ihefu nobile ſans ſpon ſe tue dotaliaum indulſiſti? vt vel ſic tene ret columba tua dulaſſinnuam memor:ale dileeti ſui.· Qriſtus enmm· pridie quam pateretur diſapulis ſiis huius ſacramenta foꝛmam pre ſeripſit . efficaaam e xplicauit? et· fier: ꝓrecpit· ide dlet lan vopen pis: grlon diepe knaij nſols o eſt geni s aſt coge aum dus vis texren drom elat ſck e15 Foꝛme p̃ᷣſcapeõ ĩ pane ⁊ vino het 2? Nõte ordieʒ Cu adhue cenaret i mẽſa ſurreyit diſapuloꝝ pedesdñs vmũſitatis lauit: de hĩc ad mẽſã re gereſſus oꝛdiauit ſacfieũ coꝛpis ſã guĩs ſui⸗ſeoꝛſu panẽ ſeoꝛſu Edes et vinũt: de pane ita dicens ac apite ⁊ comedite? hẽ eĩ coꝛpus meũ De vi no ut ſie: bibite ex oẽs:q ẽ eĩ ſan guis meꝰ: qᷓ ꝓ mł tis eæffũdet ĩ Lumlii onẽ petõꝝ Effũdet᷑ dietũ ẽ qi paſſim et vnlit᷑: quẽ vtq; pũcture vepriũ · foſſio manuũ ⁊ pedũ cũ clauis latis apico cũ lãcra nnlitaĩ: ſñ vlla mĩa exxt᷑xert atʒ fubert Erat tñ ſanguis ille paoſioꝛ oĩ balſamo:ꝑ quẽ ſoꝛdi un nraz kea 7 midacs. We S0iil la æ na fuit mumeras z munꝰ abãs eæet abꝰ· cõuiua 2 ↄuiuiũ offerẽs⁊ ob latũ Ausviſtis ſaẽmẽti foꝛmã: audi te efficaca Ex coĩone corꝑisz ſæng nis dñi: 2 nos ihũ xp̃o et iheſꝰ xpᷣs nobis vitate federamur ĩenarrabili Sic eĩ ip̃e diat Eui mãducat car nẽ meã ⁊ bibit meu ſanguinẽ? ĩ me manz ? ego ĩ eo De boĩs tñ 2 digne ſumẽ tibꝰ h' dũt axat ſenaẽdũ ẽ? nõ de flagiaoſis 2 ĩ digis Dane ĩ mẽſa vna ĩ cx nã vna dñi· de vno pane cõ ſeẽto pet rꝰ 2 iudas accæpit:⸗ bonꝰ ĩ b ñficũpeſſimꝰ ĩ teſtimoniũ: bonꝰ ĩ fslutẽ. peſſimꝰ ĩ moꝛt ẽ Eð totũ vſ qʒ abhut ĩ ecãa eõplet᷑ ĩ ſaẽmẽto al taris: boĩs qᷣdẽ ĩ bonũ ſumẽt: bꝰ⸗ caĩ b9 oz ĩmũdis ñ ſie anes ſut qui irreuevztza idigne ace dut: 2 ideo iã iudican abſerdũt · Qui eĩ ſeᷣm tar nẽ viuũt et pꝰ carnalia euagãt᷑:ca thẽa viooꝝ ↄpedin eũ iuda ꝓdito r venenũ at apiũt: ⁊ ſuſpẽdij ſpita lis laq icurẽt Zuiſſ ie eõdẽpnã di: ti ꝓ multiplia reatu cũ ꝓ ſat᷑ abu con tẽptu quẽ ſacmẽtalit᷑ ſolimõ ſuſapi ur 2 nõ vᷣtuoſe quẽ ſoli ᷣapiũt ĩ eẽn aa ⁊2 ñieffiaẽaa An ñ diſcernz ins glebas: ꝗᷓ diſcreuit 2 me ſtellas⸗ En amiabit ete argentũ: qͥ ĩm qͥʒ aurũ pꝓbauit = probauit. Ecce audiſtis fructũ ⁊ vtilitatẽ bonoꝝ ↄmuĩicãaũ: audiſtis eaã et expauiſtis vt cre do ꝑdicionẽ maloꝝ Audite mõ ⁊ obſtu peſcẽtes adnmiramĩ: nulli angeloꝝ⸗ nullis ſuꝑnis ſpitibʒ h ſol hoĩbꝰ ner tñ oĩbʒ h tãtũ oꝛdmi vrõ mãdatã eẽ tãt telebracõeʒ ſaẽmẽn vt eõſectus i ſacer dorẽ ꝓꝛſꝰ idẽipᷣm effiaat ĩ al taĩ qͥd xp̃c effiat maibꝰ ſuis veneã bilib i ena paſchali Expoſitis ita qʒ foꝛma ⁊ efficaoa ſac mẽt:reſtat diædu qbzĩ obis iſtud mãdauerat celebrãdũ Hoe faate ait dñs ĩ meã tõmemoracionẽ O v̈ba minis affec tuoſa? o ᷣ̈ba puũgitiuaz penet᷑tia vſ qʒ ad aĩaʒ Dot faate inqᷓt in meã tõ memoraconem: ꝓgphã eaã dixerat Memoriã habũdãce ſuauit atis tue eruttabunt/O ſume pia et vere ſua uis memoria annudare mortẽ dñi donee veniat · Moꝛs criſti opus ſi ne exẽplo humilitas ſine mo do? do num ſine preno⸗ graaa ſine merito Pãc propter nos ſubire voluit qui peccata noſtra ſuper lignum in coꝛ pore ſuo poꝛtauit: cuiꝰ liuore ſana t ſumus · Muid faas homo indig ne? quid facis homo ingrate? Ado ra deuoaus recole frequenaꝰ in ſa cramento altaris.ſa lutem mundi ꝓ te paſſam vit am pro te moꝛtuã foꝛ titudinem infirmatam- Si mẽbrum — ceſtis tompatere capitituo: 5 frat etſti es commoꝛere fratt tuo: plã ge . dole cum gem tu et lacrimis ſu per moꝛte precioſa vmgemit di pa rtis⸗Sinon compacie ndo comn O rxeris-beliras de gnas beluam ſa pis: letargiam pateris honmnem diffiætis · Cetcrum vt amplius mouearis ymmo vt magis mealeſ cas in amore m tui tedemptoris: vo luit criſtus vt coleretur per nnſt eri um quod ſemel offere batur in prea um: vt pe rhennis illa vietina ſem per tibi viueret in me moria et ſem per tibi preſens eſſet m graaa⸗ MNMuod et ita eſt⸗ Nitet ennmn Pecca tum re trudeſcat in multis: generali tas tamen originalis culpe ita proꝛ ſus ablata eſt leuiat han verme ve ne nato ĩ virtute fulgurant:s haſte morts criſti iheſu tranſfixo: vt ad expiaconem eorum que e cotidie a 5 nmttuntur criſtum denuo cru afigi non opoꝛte at y mmo ſit omnium ſuß fiaens mediana ſi per fidem et imi taconem prete rite moꝛtis habeat᷑ in memora⸗ VA riſte iheſu moꝛtis tue memotia tamam opus pigmen tarij quaſi th us re dolens in diebus eſtats quaſit Egio aromatum quam purgent vicnia ſolig?: quaſi flores r ſarum in diebus verms?: et qua ſ lilia que ſunt in tranſitu aque· CGratulare ſponſa. gaude incompa rabiliter. letare ſingulariter? preſi dem habes et rettorem ſponſum tu um criſtum in preſentis exilij mmli aa: pignusha bes arram tenentes⸗ ꝙ ei feliater vnieris i prara · Glo ua et amabilisſponſa in terra ſpon Rrm tuum Habeg i in ſacrameneo:in crlo habitura ſine velamento: et hic et ibi veritas ſed hic peꝛ aliata et ibi mamfi ſta: hic vtiq; ſponſum habet eceleſia ipſa veritate ſuo or diine et ſi nondũ ipſa p uritaus ma ieſtate vel etermtatis ſe curitate? hic reuera quaſi dulce preludium et io cunda deſponſaao? ibi nupaale conuiuium et beata fiet coniunctio cum de fibe ad ſpeciem:. de menſe ad monſem de ſabbat⸗ ad ſabbatum de calore panem ad eternalis con uiuij calo rem tranſcribinus n de ſuſpirat ſponſa et diat cum moi ſe. Oſtende michi teipſum / Isec in merito Ipſe enim qui dulas eſt in vocr dulcis in faae dul at in nomine dulceis in opere? dul cor apparebit in diumit atis viſio ne⸗ Vere dulas in vocr: de cuius ore mel et lac protcedit: diffuſa enĩ IFraaa inlabijs ſuis. Vere dulas in faae, Specoſus enm eſt non ſolum pre filjs hom num: ſed eaã pre miibus angelorum⸗ Vere dul as m nomine? dulce enmn nomen 27 ſuaue iheſus conſecratum ab eter no? nunaatum ab angelo⸗ prophe tutum ſalomonis oraculo qui ait. Oleum effuſum nomen tuum Non eſt enim aliud nomen in quo nos ſaluati opoꝛteat? nam ipſe ſo lus eſt qui ſaluum faat populum ſuuum a peccatis eorum⸗ — Ve re dulas in opere: in clebratis mraculis· in peccatoribus conuer ſis: in ſacramento preaoſe moꝛ us quod pre omnibus blanditur humane infirmit ate⸗ den⸗ aut dun la⸗ apot ntae Anm Nec dit nntoi nd; et n Aata 3ſponſun er h0 gatansn cuetite, uoiumet inupaale onunctio menſe ad abbatum nalis con s tamwoi hn⸗ ſ tnmn qi n ſaur , rt / us niſ⸗ Ne aius ei duas neſtnon ſdech eedil mnomen! n M ent R aloquan⸗ bum * nen n i⸗ mniſſ . vepulur n3* l⸗ lebtans stonuet aſe nor unditur 1 ? In hoc enim amplius caitas preful ſit: pietas magis emncuit· gracia plus radiauit. Ceterum longe dul aoz erit in diumntatis viſione: quã do manifeſtabit ſeipſum vſidiens ſu per ſolium exœlſum z eleuatumet tunc ſacnabitur deſiderium noſtrum quodð propheta deſiderans aiebat Tibi dixit coꝛ meum exquiſiuit te faoes mea: facem tuam domine te gquiram. Quid enim nnchi eſt in ca lo:et a te quid volui ſuper terram? Et adimplebis me lencaa cum voltu tuo: Precioſioꝛ eſt enim amate fa aei viſio:? ꝙᷓ eius putetur frequens conſpectio⸗ Non enim pari omni no iotũditate ſumitur coꝛtex ſacra mentet medulla frumenti? fidbes ⁊z ſpeaes:memoria et preſenciaeter nitas et tempus · ſpeculum et vol tus?: forma ſe rui et ymago dei⸗· Dic autem ambulamus per fibem: nec dum per ſpenem⸗ Interem belinar et gaudere debemus in ſacramanto altaes in cuius confectione fibelis mniſter inuemt ſeipſum in medio patris et filij et ſpintus ſantti:aſtã tibus ecaʒ ex omni latere ſupernis oꝛdimbus angelorum⸗. Noc facra mentum prenobile miſterium ſuper excellentis glotie affettat et teqᷓrit plurimum adeo feſtiuam eœlebrta tem perſonarum tam illuſttium. uicquid be aſſenſu ſacvrdotis in illa hora ſeu profectu cogitar: vel di ei poteſt:? longe et longe infra dig nitatem verit atis eſt· Ibi delicatus animus boni ſacerdons ſeipſo ala oꝛ effettus conatur· ſeſtinat aſœn dit: craſat per deſdernum ·— Et quemadmodum virgula fumi dan tomagis ſurſum tollitur:t anto am plius extenatur: ita et iſte omnem terrene ↄcupiſœnae nebulam eua porans totus ſpirit alis effectos ho minem in homine exiuit:et ĩ abſcõ dito fauei domini gloriater? Nec enmm ab intuitu propiaatorij et ſan cti ſanctorum mens pia thutiſicans et deuoao ſacrificans prohibetur: Sed rari ſunt quos ad profundita tis huius cardmes pucitas admit taturquos ad huius culmen ſantti tats integritatis rapiendo ſuſto lit Videt itaqʒ ſanctus miniſter et ſen nt ſpiritualiter deum qui pater eſt omnium per ceeaconem? ſuum ſpir⸗ tualius eſſe patrẽ per dignanonẽ? quia ipſe eſt pater ommũ pupillo rum per gracuam. quibus vldelicet eſt moꝛtuus pater: nequaqm ideſt mundus: et moꝛtua mater peſſima id carnalis concupiſcenaa Meatus qui audʒ qui dicere poteſt pater meus et mater mea dereliquerunt me: dominus autem aſſumpſit me Videt quoq; et ſentit filium dei fra trem ſuum amantiſſimum eſſe? qui paruulus pro nobis Ffactus frater eſt reuera paruulorum ideſt hamili um.Narrabo inquit nomem tuum fratubus meis ⸗ Nidet eaam et ſentit ſpiritum ſanttum a pat re ꝓ tedentem et filio domeſticum ſibi eſſe ſonum Ffautorem atc defenſorẽ ſuum: quia ipſe conſolatoꝛ eſt vere peniteneaum et aduocatus in ſe ſ pe raneum. Videt michilominus et ſentit angelicos ſpiritus profectibʒ ſuig deuoaus applaudentes: et vt tonauis ipſorum alſcribi mereats attenaus mhiantes Eccleſia qnidbem primituorum qui in ceælis coſcripti ſunt huic eccleſie que ſuſ penſisoꝛ ganis ad huc ſuſpirat ſupen fumina babilomis origmali cogna aone coniungitur: et nat urali aſſi nitate moribus et votis vnitur: Ab eo itaqʒ miniſtro qui huiusmo di eſt vitulus ſeginatus mteger et perſectus agnus agniculus plenꝰ 2 inmaculatus cum omni ſuauitate duleſſimo ſapore gratſſima iotun ditate perapitur: et ſumptus non conſunntur⸗ Cibus enim vite eſt? qui deſcrndit de celo⸗ Hoteſt ne l eſtimari quale et quantum eſt hoc ſanctum ſanttorum hic amor amo rum: hit duleedo omnium duler di num? Pec ſuut vere feſta paſcha lin. her funt gaudia et fercula vita ha iuſtorum: hee ſut ſpiatuales de lia⸗ ſanctorum: hic bibuntur in lo co vberi toꝛtentes lactis⸗ Flumina mellis. liquores balſami cæleſtis: hit effiatur vna caro⸗ ſponſa cum ſponſo: anima ſantta cum eriſto⸗ Experienca horum et ſimilium: ſ pi etus eſt et vita· Nec homo ani . malis horum ſenſu fruitur vel ac crſſu ⸗ Amci vero ſponſi ideſt boni epiſcopi boni abbates et eete e quitumqʒ tmorat vir et te ligio ſa dee ad hoc eletti? guſtaue runt et pleniſſime ſunt expert quod di emns: ideoq; ad menſ am altaris fr-que naus acc dunt omm tempo re tandida faaentes veſtnnenta fua ideſt coꝛpora prout melius pot ſunt: vrpote deum ſuum manu et ore ↄtractaturi et colloquentemſi/ bijpſis audituri. Ibi ennm œlebra tur famiiare colloquium inter de um et moyſen anmncum ſuum et ſer uum? hoc eſt amicum bonum et ſer uum fidelem ⸗ Ceterum ſermoil le non eſt ſonans ſed eſt penetrans non eſt loquax ſeð efficax:? non ob ſtrepens auribus ſed bſandiens af fectibus. Dermo ille non eſt po pularis ſedð angulatis et priuatus? non ſonat in foro nec audituz in pu blico: ſecretum conſilium ſectetum querit auditum ⸗· Auditui tali proculdubio dabit deus gaudium et letaam? ſſobrna cordis aure⸗ perapitur ·¶ Audi iſtahel et taaz diat domnus ⸗Reſpondet fide us ſeruus pie fannliacitatis auſu nec tamen vocali aplaum ied ſua ui planctu? dicens cum ſamuele⸗ Toquere dommne: quia audit ſer uus tuus⸗ Et cum propheta⸗ Audiam quid loquarur m me do nminus deus⸗ Certe loquitur ibi ctiſtus cum nmimſteo ſuo ? pen ſa inquit iugiter: repone fideliter ample etere ſuauiter: quod vides quoð agis quod tenes Am plectere inquam pie deuo aonis affeetu? et ſancte mitaconis ef fectu? quaſi ſaens quonmiam talia opoꝛteat te preparaz Appa ratus menſe iſtius non eſt hominis ſed dei: non faanorum ſed miſterij nõ temperalis almanti ſed eterni⸗ ts⸗ tst pr mo⸗ guit none pend ſem eſten non: durfn 10 kom non men tumm⸗ ſeͤn noͤmn guer⸗ ſedad⸗ tondan umg en jn reſt uen ſang peat culom lmm . et pinn ſalun ſuͤn be Atemmn ſtnete apel nn et mums alhe mor de metler netſer temoil Atrans nonob zengaf niſtpo uads; tunpi ſeenden otiti uudun 5r lale t un 1d le⸗ tſe 0 nN c Eui ſum aueto? munetis: ipſe telł nis ſum veritats · Altate cui aſſii/ tis trucerm quam pro te ſuſtinuiĩ· — preſentat? calix ſepulchrum ĩ qus moꝛtuus quieui: patena lapidem ſua prapoſitum? coꝛporale ſudariumꝰ ſubſtratoria coporalis lint heamina quibus muolutus fui · Hoſtia iam non eſt panis: ſed caro mea que pe pendit m cruce pro mundi vita Sa⸗ ne mutacio iſta benedictionis opus eſt non originis: virtus hoc faet non vſus: effertus potence non curſus natute? dignano non ta nos mſericordia non mſetia? non tommune eſt ſed ſolim diumum eſt non humanum? pietatis eſt ſacra mentum non diuimitatis detrunen tum · Cibus iſte non eſt venti s ſeð ments· Non enim datus eſt nd muinas ſuſtentandas huius vitt que vapoꝛ eſt ad modicum pares? ſed ad eternam vitam anime confe rendam . Iſte eſt panis angelo rum qui neſeit putreſcere⸗ non va dit in ſea ſſum ſed tendit in excelſu⸗ Illud reduat honnnem: vnde traxit ꝓpmaginem · Caro autem mea ve re eſt abus · Sinmliter liquor iſte quem vides iam non eſt vinum: ſe d ſanguis meus quem pro te fudi in pPre cium tibi teſeruans in altati po culum in tua peregrinacione peeſidi HD um in exitu de egypto conductum et viatcum. Ego botrus carnis pro ſalute tua portatus ſum ad tos cular erutis? inde eliquatum eſt mimu ſtum tue redempeonis ⸗ Sanguis autem meus vere eſt potus?: Mira ſut fratres que legins de ſacramen to iſto? fides eſt neceſſatia ſaenda vaaonis ſuperuatua ymmo noaua Saenaa racione et intellectu colli gitur? fides ſola auetorit ate india tur· Poc ſacramentum fides cre dat intelligeneia non requirat: na aut nõ muetũ putet ĩeredibile? aut repertum non crebat ſingulare- DPec ſut fratres que necæſſario fidẽ exigunt: racionem omnino non aᷣ mittunt. Expetunt ſimplicem ere ditorem arguũt inprobum diſcul ſorem: et ideo credi opoꝛtet ſalubra Hic eſt ille toꝛrens quem tranſua date propheta non potuitæ 2 lite itaqʒ nolite querere quomodo fiat: nolite dubitare vtrum fiat: Deus enim eſt: per quem panis miſterialitar mutatur in carnem Deus et homo eſt: qui teſtatur pa nem veraater fieri carnem ſuam. Vas electioins eſt · qui minatur iudi eum non dijudicanti tam ſanttam carnem · Idipſum o criſtiane de vino ſenaas: id honores in vjno- Creatoꝛ vimi eſt: qui vinum proue hit in ſanguinem criſti· Criſtus ipſe eſt euius teſtimonio bibẽshoe vmum, bibit ſangumemcriſti /Oè ctoꝛ genaum eſt cuius aſſeraone mortem bibit: bibens indigne ſan gumem criſti Et ſaendun ꝙ aãd mmxta cum vmo · notat vmonem membrorum tum capite ſuo Aque enim multe? populi muln · Tres autem pociones que in altari fiunt de coꝛpore criſtitènſticam figniſica gooaonem habent · Eſt enim coꝛpus cxriſti vmuerſalis eccleſia caput ſaʒ eum Smm bus membris? et inuem untur in coꝛpote iſto quaſi tres par ees? ex quibus totum coꝛpus con ſtat · Vna pars eſt ipſum caput? quodðd eſt criſtus · aput enim et caput eſt: ⁊ pars coꝛporis eſt· Jta qʒ caput ipſum eſt · vna Paas corpo eis: caput inqᷓm quod iam inmmoꝛtà le et inpaſſibile reſurterit: non mo riturum neqʒ paſſurum amplius· Altera pars coꝛporis eſt i im mem bris illis que iam cum capite ſuo d ſi in ſabbato tequieſeunt: vnam in moꝛtalitats ſtolam peRoenersd, 3n htim aò amimas in erlo⸗ De tali bus dietur⸗ Gaudent in celis ani⸗ me ſanttorum· Dunt igitur due iſte partes ſimul ſcliert caput teild tis et altera pars toꝛporis hoc eſt bom defuneti? qnoruin toꝛpora e quieſcunt in ſepulcheis et amime cum triſto ſunt· ¶ Propterea in al tar due partes reſeruantur extra calieem quaſ extra paſſionem: quis boni nłlã iã ſencũt dolorẽ? quoniã eis hit priora tranſierunt XTer na poꝛao quam in ſanguine pom mus. illam eccleſie partem ſigmiſ̃ cæat: que calierm domini adhut bi bit hic in terris ideſt criſti paſſises zmit atur cuiĩ apoſtolos dietum eſt In me patem habebitis: in mundo autem preſſuram Odoꝛ ſpenes et ſapoꝛ remanent in hoc ſacramẽ eo ad miſſterij ritum et ad guſtus ſuffragiũ? vt hoꝛroꝛ penit 9 tolla?z et fides meritum ſc? antur Ete num ne humana infirmit as eſum car nis et p otum ſanguinis in ſumpao 3 ne hoꝛrerer criſtuꝶ delaci et pallia ti illa duo voluit ſub ſpeaebus pa nis et vmi? que inter humani gene asg:? dittualia tenent quodammo do pñapatum Pam ad licteram quidem pre abis ommibus panis coꝛ homnis confirmat: et vmum letificat coꝛ honmnis ·¶ Dic vaqʒ coꝛpus et ſa⸗ amguinem ſuum ſumen da propoſuit? vt ſenſus in vno fo ueretur et fides in altero edificaræ tur·¶ Fouetur enim ſenſus in vno dum ſolita tantum et conſueta Pro ſpict? edifitatur fides in altero? dum otulo carnis vidente aliud en tetiuis , oculus coꝛdis aliuò ſentit et reueretur interius ‚ Aliud namqʒ latet aliud patet: quia pe ſuit tenebras lat.bulum ſuum ⸗ ⸗ Quemadmodum enim ſpeaes il lic videntur quarum res vel ſubſtã cie non ibi creduntur: ſic res ibi veraater et ſubſttnaaliter prelẽ 68 creditur cuius ſpeces non crrni tut. — Videtur⸗ ennn ſpeces panis et vini: et ſubſtanaa panis er vi ni non treditur? ereditur autem ſubſtanaa coꝛporis et ſengumis etiſti et tamen ſpeaes non cerni tur· Proponitur i igitur ſpeaeg panis et vmi: vt doceatur plena et perft cta reftetio abus et potus Cibus autem et potus humanam? ſuhſtancie ſunt prinapales panis z vmum⸗ Et cum vinum ſit ſacra mentum: tria ibi diſtret a propo nuntur ſealicet ſpeaes viſibilis er veritas coꝛporis et virtus gra cs ſpietalis · zutt pzlis Nachug pa Enam gen cdemne nidleren nidis pang e,eym einn unm fumen gn vnofo n ediſicart mas mn vr nletape⸗ n Alter! Nntt 2luden snnd ſent 6* s urr / aupe ,: n peaes 4 nel i beusbbi tr pei⸗ ſon am gashins ſns 2 demn Mrn 8 ſngunt us on an Aliud eſt viſibilis ſpeaes que viſt bitlite r ernitur? aliud ẽ ventas cozꝛ poris que ſub viſibili ſpeae inuiſibi liter treditur: atq; aliud graca ſpi H rialis que cum coꝛpore et ſanguñue inuiſibiliter ſpiritualiter a ſolis dig ne communicantibus per apitur? Tria quippe in ſacramento altais debes attendere:? ſpecem panis ve ritatem criſti coꝛporis virtutem gra ae ſpitalis. Vſq; ad ſpeaem panis ſenſus ꝑtingit exterioꝛ? ad veitatẽ carnis fides interior:? ad virtutem P ſpiritalis catitas ſuperioꝛ. Spedem panis rodit aliquando ſo tex paruus? veritateʒ eaam carnia criſti veapit homo peſſimus? virtu tem grade ſpiritalis non perapit qʒ videmus ſpeces eſt pams et vi m? quoð autem ſub ſpede illa credi mus verum eſt coꝛpus et verus eſt ſanguiscrſti:quoð pependit in tru tuet qui fluxit de latere Comeſtio illa ſacramentalis quantum ad viſi bilem ſpeciem et quantum ad coꝛp is criſti verit atemꝭ conuenit boms et malis commumter⸗ Sed eſt alia comeſtio ſicut iam diximus bonorũ ſolummo do: quam per dei graaam 2 fidem erꝝ dilectione operantem vi te meritum ęfficet᷑: et affectus mena um in coꝛdibus vel miniſtranaum vel perapiencium intertedente ſpi ritali et ſubtiliore quadum vnione capitis et membrorum Unde eſt il lud? vt nobis fiat coꝛpꝰ et ſanguis filij tui. No bis inquit fiat:fit enim protuldubio coꝛpus domini in men ſa altatis ſemper cum ſolẽpne iſtud celebratut miſterium tilu quo vbz· ſed non ſemper eis fit per quos fit⸗ Unde et iſtud eaam oratur in cann ne. Vt quotquot ex hac altarispar tapacõne ſacroſanctum filij tui coꝛ pus et ſangumem ſumpſerimus? om ni benedictione cœleſti et graaaͤ rz pleamur· Non enim omnes qui co po raliter coꝛpus domini ſumunt er par tiapacione altaris: ſpiritali ter illa benedictione et graoa œle quod temporaliter gerimus eten nis gaudijs conſequamur. Jtem. Vt que viſibilibus miſterijs ſumen do perepimus: inuiſibili conſehdluua mun eſfectu. Et multa in hunce mo dum NHoc itaq; ſacramentum ab eterno repoſitum dyabolo eelatu⸗ prophetis reuelatum. ſolliatudini veſtre creditum · debita eſt graaaꝝ attione proſequendum⸗ O ſacrum et crleſte miſterium veſtrum:lauda bile deſiderium inſigne ſpectaculũ: ſolempne miraculum · Deꝰ qui mi tabilis eſt in omnibus ſeipſo nira bilioꝛ quantum ad vosoſtendit᷑: dũ mrabilio ra per vos operatur. Muid plura? Sacerdotes dei bene diate domino? digne deo ſatagen tes ne fiat vobis in runam?: quoð digne ſumentibus prouiſum eſt ad medelam · Sacerdotes dei non ime rito vos dixerim: ſi viuitis ſacer do liter in domo domini · Non enmm ꝓ uenit digtas ex hoc nomine quod ẽ ſacerdos·non imqm ex nomine ſeð ex vita et conuerſaauone?: non ex offido ſed merito nonvocabulo ſed ſanctitate?:non miſterio iᷣ religioĩs⸗ puritate · Ende quedam ſcrpkura di operum Fodite igitur kariſſimi 50 at. Sacerdotales viros querimꝰ ** meſtitos pariete sponite coꝛda ve qii plures ſacerdotes habemus ⸗½ ſtra: ſatagite quantum poteſtis te Plures imqm numero non mertos dimite ato in quibus offen ditis⸗ nRimulaconæ nõ fide: ſpece non vir Dies enim domini ſicut fur ita n tute Bunt autem quidam qui lo na nocke veniet Dicut ennm nithil ter tantum manibus:? illotis tamen ope tigmoꝛtæinihil ita hora moꝛtis ĩẽtaꝰ ubus cruenta conſaenaa aetedunt Euod prout dignum eſt penſate ad bi uma ſattifiaa · Comedunt ſi et ad penſandum arcumſpeetius ne timore et teuetenaa carnes agni muigilate: hoc enim deo eit ad glo qui preſidet in cælo: ſicut carnes ag tnam augelis ad letaam: ſubditis ni qui venditur in foro ⸗ Mon ſicut veſteis odoꝛ vite ad · vitam vobis ſaterdote Saſiſtunt altaio:ſed ſicut autem ad coronam Et 2 hoc cril carniſices in macello⸗ Graus igitur tus ſuos adiuuare dignetur miſtrãa pondus? graue periculum eſt hone do auxilium gracie ſue ꝛqui eſt ſupen ris iſtius . Orad? quippe iſte grad? omnin deus bñdict? in ſecula ame⸗ cauſalis eſt gradus iudicralis eſt?: niſi meitis illuſtretur dignitas vne toms nobilitate morum⸗ exerceta 4 none virtutum⸗ inſtanaa bonorum 4 im torda ve caſte mndrs⸗ tfutan mnehle onnsien ſt penſat nlpettius nt adgio ſbdins n wbis dhoecel nr wiſtri niſt uptl olr me: — 25 vaas rrdni 4 napit prefaco epiſtole beat bet nar di abbans ad Fres de monte dei Omims ⁊? fratribus H pꝛiore Het w⸗ Pene ipudenter et plus qm decrbat os meũ patet ad vos. kmii xp̃o frẽs: non poſſu deꝰ ſat:ignoſate michi. qa cor me um dilatatum eſt. dilata mini et vos obſecro in viſeribꝰ ve ſtris, et capite nos: quia totus ve ſter ſu m eo ĩ cuiꝰ viſceribus muicxʒ cupimus nos deo exqͥ receſſi a vo bis vſʒ nũc qlẽcũʒ laborẽ meũ condi anum ſtatui dedi dedicare nõ vobis qni non indigens: fratri ſtepha no et ſocijs eius iumoribꝰ et nouici is vemẽtibus ad vosquoꝝ deus ſo lus doctoꝛ eſt: vt habeãt et legat. ſi forte aliq̃d ibi muenect vtile ſibi ad ſolacũ ſolitudinis ſue⸗ et ſancti ꝓPoſit inetamentũ. Off ero quod/ poſſum bonã voluntatem: ipᷣaʒqʒ a vobis vpeto cũ frabus ſuis Bauid ſaltando platuit deo: non ꝓpter ſal tum: h ꝓpter affertũ · SVmiliter et mir que vnxit pedes dni laudataẽ a domino. non q̃a vnxit. q̃a ama uit: et qᷓa quod habuit hot feat: et in eo iuſtiſicata ẽ. Beiĩde vobis eaã arbitratus ſu dedicandum aliud qð dã opuſculum⸗ qð ĩ conſolaconem ſuam: et in adiutotiũ fidei facẽ me tonpulit fratri quorudam plus an xia ꝙᷓ periculoſa ncãtas: qru triſ ticia pluimũ m ſolet facære gaudiuũ: niſi qa eos cont᷑ſtatos videre non poſſum · Qui p̃ magnitudie quippe nõ ſolum fidei h eciã amoris. exoſa * a deo habent ꝗᷓcqᷓs videt eſſe contra ſidem: vt ſi v?ł admodicũ ſeu ex ip̃o ſpũ blaſpeme. ſeu ex ip̃o ſenſu car ms ſuper hot fueñt actẽptata ł pul ſati:quaſi ex ſolo auditu ł attactu. leſam oĩo inſemetip̃iseſtimẽt conſa ence pietatẽ: et miſeãabilit᷑ defleãt ſemetipᷣos quaſi re ꝓbos circa fidẽ. Euibꝰ eciã otiĩgit a ſeculi tenebrig ad purioĩsvite exeraaa vemẽtibd. qð8 ↄungere ſolet repente ꝓdeũtibꝰ à0 luce a diutinis tenebris: vt ſicut in ip̃is lux ipᷣa qua cæteâ vidẽda ſut prumo irruzs infirmos oculos mole ſtat · ſic ⁊ iſti ad pᷣmũ fidei lumẽ œcu ciãt: nec inſolitos noue luas radios poſſit ſuſtiere: donec ip̃o luas amo re aſſuæſſcDan moipt epła beat bernardi ad fra Rat ribꝰ vᷣe mõte dei or entale lumẽ: et ãtiquũ il lum ĩ Lligiõe egipaũ fen uorẽ. tenebtris ocaduig 2 gallicaĩs frigoĩꝛbus inferentibus. vite ſahz ſolitaie exẽplaret cœleſtis foꝛmã conuerſacoĩs. occurre 2 con curre aia mea ĩ gaudio ſantti ſpuũs. et riſu cordig.ĩ feruore pietatis.et ĩ oĩ obſequio deuote volutatis Quin etenm epulai oportet ĩ dño et gau dere: qa xpĩane religionis ſpecoſil ſima porco/qᷓ œlos ꝓpĩquiꝰ tange re videbat᷑ mortua erat et reuixit: peierat de mũdo et muẽta eſt · Au ditu auris audiebamꝰ. netc credeba m2 · legebamus in libris et miraba mur de antiquavite ſolitaĩe glã⸗et mag i ea grã dei⸗cũ ſubito ĩuenimꝰ — 7 — 6 ers 1772 — æa in capis ſiluę m mõte dei imn mõtæ pingui. vbi iã de ea pin gueſcüt ſpe coſa deſerti⸗ exultacõne colles ac ãgũt᷑ Ibi ei iã ꝑ vos ſe offert õmbz· 2 m vobis ſe demõſtat ignota ha etẽ9 innoteſat in paucsſimpliabz 3 ip̃o vobis eã ingerente:ꝗᷓ in pauas ſimpliabzte tũ müdũu ſ. bi ſubiect · ip ſo mũdo mrant ,,7K Icʒ enim mag ? diuĩa plãe luect mcula · qᷓ dñs gel it in kris · htñ vnũ ſup õma a ſia emicuit· 2 ceta cũtta illuſtrauit. qd ſieut dictũ ẽ in pauas ſimpliabꝰ cotũ mũdũ⸗2 oẽʒ ſapiẽae e9 altitud! nẽ ſibi ſubiugauit · adð ⁊ ic cepit op er in nobis. Ita ita pẽ · nia ſic be neplaatũ ẽ ãte te · et Luelaſti ea puul· Nolite g tiere puſillꝰ grexr ait domind. h õnino ↄfi dite maplacuit deo pat᷑ rgnũ da te vobis · Videte võͤaõez vrãz frẽs · Vbi ſapiẽs ink vos? Vbiſcriba? Vbi conquiſitoꝛ huius ſe culi? Nam et ſi AInt aliqui inter vos ſ apientes· per ſim plices tamen ſæpientes agote gauitqui reges oli et philoſephos mundi huius per piſcatæe res ſibi ſu iecit. Sinite ergo ſinite ſ. pientes huius ſe culi · de ſpiritu mundihuius tumentes alta ſapientes- et terra lingentes⸗ ſapienter deſcendere ini fernum⸗Vos autẽ dum fodit᷑ pecra tori Fouea · ſicut cæpiſtis ſtult facti ter deum; per ſtultum dei quod ſapiẽaus eſt ommibus hominibus⸗ plinam aſcendi in celu Vra enim ſim pliatas iã multos puocat ad omul xpᷣo dute hunmmlem aphendite diſa acionem⸗ vrã ſu — Abſcõ diſti ennn hec a ſapiẽtibʒ ⁊ prudẽnbʒ hui ſcli · ſfiaenaa 2 dirnſima pauptas · iã multorũ cõfondit cupi diratem · vẽm ſecretum iam earum terum que tumultũ facere vidẽtur⸗ pluribꝰ incunt hoꝛrorem Si quaer go conſolaco ĩ criſto · ſi qdð ſolaaum catitatis ſi qua ſocnetas ſpiritus · ſi qua viſcera umſeĩcoꝛdie · iĩplete gau diũ⸗non meum tantũmodo · ſed oim diligenaum nomẽ dñi · vt in vaieta te veſtitus deaurati de auro ſapien ae dei regine aſſiſtentis a dexrris ſponſi· vro ſtudio · vrã inſtanaa ad dei gloriam et magnam coronã ve ſtrã· et gaudium oim bonorum⸗ hoc ſanete nouitatis ĩſtauretur oꝛnamẽY/j· — guas neꝙᷓ a quaru co ntradictiõe ab tũ · Nouitatem vero dico propt᷑ lin ſcondat vos deus in abſcondito fa aei ſue · Doim dico impiorũ. qui cůũ maiĩfeſtũ lumẽ veĩtatis obnubilaẽ ne queũt · de ſolo nouitatis noĩe cauil lãt᷑. Netés ipſi et inueterat mente neſciẽtes noua meditai⸗ vtres vete ℳ- res. ñ capiẽtes vinũ nouũqð ſi eis ifũdẽt᷑ ruperẽt Szʒzhec nouit as ñ ẽ nouellavaĩtas ſiesei 7 atiqᷓ cligiois xfão fũdate ĩ xpᷣo pietatis · atiqᷓ hẽ ditas eccłe dei a tꝑe ꝓpheraʒ pmõ ſtrata. iãz noue głẽ ſole ex oꝛto.ĩ io he bapnſta iſtaurata et imnõta⸗ ab ip̃o dño fãiliaiſſ ĩe clebrata · ab ei? diſcipul ip̃o pñte ↄcupita ¶C uiꝰ9 tiiſ figuacõnis glrãz cũ vidiſſ ẽt · qᷓ cũ eo in mõte ſcõ erãt ↄtiuo petẽs in eco qᷓ dẽ abẽptꝰ ſibi? neſciẽs qd dicẽt · qa guſtata eꝰ ſuauitate· optim ſibi iudi cauit ĩh ſy eẽ: vita hãc iĩotuberio dñi viſa maieſt ate dñi⸗ cõe bonũ intra priuatũ ſuũ miſ? acluſiſſe. in eo at p Stiſſ i9 nbi? ſe cletiſſ i qd dicet · qa l ver gul e⸗ ber no — 2 22 .N . 2z auium ſuꝑnorum/quod cum eo vi derat cõ cupiuit die ns Oñe bo nü ẽ hic nos eſſe: faaamꝰ hic a taberna cula·tibi vnũ⸗moyſi vnum · et helie vnũ. In quo ſi auditus fuiſſet · Fcũ rus ꝓculdubio poſtmo dũ fuerat ali a triaſibi vnũ. Jacobo vnũ · et Jo hanni vnũ · Poſt paſſionẽ vero do mim · calente adhuc in cordibusfibe lium eff uſi eiꝰ ſanguinis re cænti me motia⸗ſolitariã vitam hanc ꝓfitenti bꝰ. pauptatem ſpiritus ſectantibʒ et in ſpiritualibꝰ eacijs et cõtẽpia rone dei pingue ocuũ altero ĩ alterã zelantibʒ· deſerta vpleta ſut Ex qui bus legmus. paulum machaiũ · an thoniũ⸗ arſemuũ⸗ et alios ꝙ, plures: in ſancte huiꝰ conuerſacioĩs v᷑publi ca cõſolares viros: egregia noia mm ciuitate dei nobiles et triiphales ta tulos habentes · de victoria ſeculi⸗2 prinapis huiꝰ mũdi · ⁊ corpois ſui de cultu animiet domim dei ſui Sileãt g qᷓ m tẽbris deluce iudican tesvos arguũt nouitatisex habũdã tiã male volũtatis/ip̃ᷣi pocus argu ẽdi ſut vetuſtatis⸗ nitas Can. datores p̃terite· et quoð bonũ ĩ vo bis amãt: h ĩ eis amate · Detratto res diſſimulate⸗· et ꝓ eis orate·= ob liti que retro ſunt · ptergreſſis ſcãda lis:que iuxta iter vobis ⁊ a dextris et a ſiniſtris poſita ſunt· in ant᷑iora veſtra vos extẽdite Si ennm ad ſin gula volueritis- laudatoribꝰ rñde re⸗ vel cum detractoibʒ litigare.tꝑc perditis: cuiusmpropoſito ſantto. nõ leuis iact at᷑ eſt. A terriseni adð ed z laudatores ? ttoeæs iꝑp eſtis habituti.ſicut ⁊ dñs Lau elos fſeſtinantem.qui moratur et ſi non detmet · plutimũ tamen nocet⸗ Nolite negligere⸗ nolite tardare⸗ grãdisenĩ vobis eſtat via Altiſſima enim ẽ ꝓfeſſio vrã:cœlos tiſit· par archãgelis eſt⸗ ãgelice ſimlis ẽ puĩ tati · ?õ ſolum enim vouiſtis omnẽ ſanctitatemh et omnis ſanctitatis ꝑfectionẽ ⁊ õnis cõſumaconis finẽ. on ẽ veſtrum lãguæ arca coĩa precepta/ neqʒ hoc ſolũ attẽ bãtes que ſit voluntas dei bona:et bñplacns et pfecta Aliorũ enim ẽ ſeruire deo⸗ vẽm aũt adhe. Alio ru ẽ denᷣ credere ſere amare·reu- reri vẽm eſt ſapeintelligs.ↄ gnoſ cxre⸗frui:. Magnũ ẽ hoc: arduũ eſt hoc .h omipt ? bonꝰ ẽ deꝰ qui in vo bis ẽ.piꝰ ꝓmiſſoꝛ·fidelis red ditoꝛ. indefeſſus adiutoꝛ. qui magno eiꝰ amore magna ꝓfitãtibꝰ.⁊ in fide ⁊z in ſpe grẽ eiꝰ maioã vibz ſuis aggre diẽtibꝰ. et voluütatem 2 deſideruum ſuggeit in idip̃m. ⁊ qui grãʒ volũta tis progauit? ſubrogabit eaã virtu tẽ ad ꝓuectũ.ui cum fidelit᷑ fecrit hõ.qð potueitcalupmiãte calũpni atoreipᷣe miſeicordit᷑ pauꝑi ſuo iu dicũ faciet ⁊ cauſam defẽdʒ· q̃a qðᷣ habuit hoc feat Abſit tñ frẽs a cõ ſaẽ vrẽ eſtimaaõe. a puitate et hu mlitate vrã et ab ore vrõ õnis alti tudo⸗q̃a altũ ſape mors ẽ· Et faale ⁊᷑ in alto ſe cõtuẽtẽ obſtupeſcere · et devita peiclitar Nomẽ aliuðò ꝓfeſ ſioni vrẽ ĩponite. aliũ titulũ opivrõ inſ ebite geàs vos poaꝰindomitas 2 incaueatas.æ beſtias ꝗᷓ alit᷑ a cõi hoĩm moẽ domari nõ pot᷑at? eſtiata et epellate Tõge ſp̃ ves. vtutem tores. cũ debit a ymitauonis vuerẽz coꝝ ſuſapiẽtes ⁊ gloiã admrate s. aa appellabnnmim a ſuc œſſoribz vñis qᷓ ambi dextri fortiſſim ſicut aioth Euitqᷓt a vobis ſtatutũ: quit qᷓt vo ille iudex il rł. q̃ vtraq; maũ vte bat bis tenentibus et ſeruãt: bus in con ꝓ dextra · 2 ꝙ diu licet deuot. ſſime i ſuetudmem fueit nnſſum. abſqʒ om tus vatatre amãt catræe ti cõt ẽplãde ni retrattacõe a poſteris veſtris te vitatis.= cũ neceſſitas vetat · offi nendum erit et ſeꝛzuandum nec fas aũ trahit. ꝓmptiſſime ſe foàs mutu etit ab aliquo immutaĩ Sic enim de at.nõ dãt . ꝓ vitate adiplẽde caĩta vobis erit aput eos · ſicut de incon Aue et:ã ſer Cns Ca⸗v. mutabilibus legibus ſumme.⁊ eter ue dei.ne qſcũqʒ yvnntai nõ ne veitatis eſt aput vos·quas ſcru vis daßͤnare videais tati omnibus expedit et ſare · nõ at lo vt h'faaas in egtudine adhuc tu lict alicui diuidicare · Deo aũt gra a:qð cũ ſaniſſimꝰ eẽt ſaebat q̃ dice aas quia nec indignum vobis nec bat Venit xp̃s iheſ 9peccões ſaluos inutle eit poſteĩs · ſi pie/ſi fortiter. facære· q̃ᷓn primꝰ ego ſu Neqʒ nõ h et vos tinueritis · et ipſi in vobis fi dicebat paulꝰ mẽaẽdi papitaciõe⸗ deliter imitentur quod interi tene ſed eſtnnãdi affcõe · Rui enmm pfcẽ ts. Et ſi quid adhuc aliter ſapere o exaĩnã do ſemetipſum intelligit · ſuo poꝛtuerit · et hoc vobis deùs reuela peccato nullius peccatũ ꝑ eſtimãt · bit. Saluo enim per ommia carthu qð non ſicut ſuũ intelligit Volo er ſie ſanctitatis debito et cum omni go vt nuſquã arbitreris luce ſolẽ cõ laude predicanda reuerenca- mul munẽ diei · n in cxlla tua. nuſ ꝙ eẽ ſe ta in alpis illis hoꝛtidis ⁊ continu renũ ñ aput te · nuſ ꝙ; oꝑaĩ grãz dei⸗ is fe goribus neœſſaria ſut·ꝗᷓ fruga miſi incõſceaa tua. An ſolitarioꝝ de lem ſuffiaenciam et voluntaiã pau pertatem ſectantibus · in hijs dum us tãtu? ymmo ⁊ õnium · Miſeretar enim ommũ deꝰe et mi odit eoꝝ que taxat regiombus. non a deo viden feat Malo te cogitare vbiqʒ ſerenũ tur neceſſaia Intelligiris que dico? dabit dominus vobis intellectum⸗ eẽ ñ̃ aput te⁊ peiꝰ de te · de aliqᷣ alio eſtimare · Cum tmore et poaꝰ Gaudeo autem in vobis. et litrt tremore vrãz ip̃oꝝ ſalutẽ opamni⸗ abſens coꝛpore · ſed preſens ſpitu · nec quales ſint alije'ſ quales ex vo et videns oꝛdinem veſtrum ſed fer bis fiãt·quatũ in vobis ẽ cogitate. uorem ſpiritus: ſed habundanaam Nõ ſolũmodo qᷓ modo ſunt · ſe det qᷓ paas.ſed grauam ſunplietatis · in poſt vos futuiĩ ſut · qs in ſaneto ro propoſito eigorem . in dilectiõe mu ſito ymitateres eſtis habituĩ Ex vo tua ipſ am ſancti ſpitus ſuauitatẽ⸗ bis enim ex vrõ ey ẽplo ex auttorita et plenã õnino incõſeruacone vrã te vrã· in regione hac pendere habz foꝛmã pietatis· in ẽcordacõne mon õns poſteitas ordinis vãñ huiꝰ ſãc tis dei totꝰ erulto.⁊ primicias ſp̃c ti · Vos in eo prẽs · vos in eo inſtitu ſã ⁊ pignꝰ grẽĩ ſpe creſ cẽtis in eo . —— . A 1r. — — — — — — — — cfus non ere ſen di ec ne⸗ ane Eligioĩs deuot? adoro Nã et ipſum motis dei nomen bone ſpei preferto meij ſaſʒ ſicut pſalmiſta diat de mõte: dm habitatua ſit iea geneůcõ qrẽaũ dominũ · qrẽaum faaẽ deiia cob · innocẽs mambz 7 mudo coꝛde? et qꝗᷓ non acpit m vano ammãa fuã Ip̃a nõ eſt ꝓfeſno vrã quere deui ia cob.non coi oim more⸗· h querere ip ſam faciẽ dei⸗ꝙᷓ vidit iacob.q̃ dixit Vidi domnü face ad facc: et ſalua fcã eſt amma meaaaẽ enim dei⸗ hoc eſt 2gniao ẽʒ eius querere faae ad faaẽquã vidit iacob/ et de qua diat aplus Cuᷣe cognoſcam ſicut æz ognitus ſu: Ern ne viden. p ſpeculu im enigmate: tic aut facie ad faac: et ſicuti eſt: Paci m hac vita querere ſemxp per innoccam manuu et mũ dica coꝛdis · ipa docz pietas: Que ſicut diat iob cultus dei ẽ · Quã qui non habet in vano acepit aiaz ſua: hoc ẽ fruſtra viuir · vl oio nõ viuit: dũ non viuit ea vi ita⸗ pt quam vt in ea viuẽt accxpit aiaz ſuãa Ca: vi⸗ Jetas eĩ hec. ẽ iugis dei me moia: ↄtmua itẽcoms acti 5 ad ĩte lligẽaã eiꝰ. ĩdefeſſa affectio im amorem eiꝰ: vt nulla vme ſeruũ dei mueniat ·nõ dicam dies h hora: niſi vł m eacij labore ⁊ ꝓfiaẽdi ſtu dio: inexꝑgenae dulcedie · et fruc di gaudo. Frt eſt pietas · de qᷓ aplł us Drati diſapulu admonet dicẽs Excx teʒipᷣm ad pietatem. Nã coꝛ ꝑalis excæretacio ad modicũ vtilis eſt: pietas vero ad õne opꝰ bonum vnlis eſt · habẽs ꝓnnſſionẽ vite que nũc ẽ et future Pietatis enm nõ ſo lũ mõ foꝛmã.h et virtutẽ in õnibꝰ· er, pomnmib habit? veſter promit nt: ꝓpoſitũ vrẽm requirit· Nã ſicut idẽ diat apl us.ſut aliqui formã qui dẽ pietatis hñtes: vᷣtutem aũt eius abnegantes· Danc quicumqʒ veſt rum non habet in conſaenaa: non exhibet i in vita⸗nec excet in clla: nõ ſolitariꝰ.ij ſolꝰ dicẽdꝰẽ. nec a ei crll aeh rocluſio 2 carcxr ẽ Vere eĩi ſolꝰeſt: cũ q deꝰñ ẽ⸗vere cluſus ẽ· q̃ m deo liber nõ eſt Solitudo eĩ 2 re ciuſio nommna m ſetie ſunt Cella at neqᷓ ꝙ debz eẽ recluſio ncãtatis · ſe d domiciliũ paes. oſtiũ clauſu.non la tebre · ſed ſecretũ Cũquo enim deꝰ eſt nũq; nmnnꝰ? ẽ ſolus.quã cã ſolus Cu uc enim libre fruitur gaudio ſuo⸗ tũc ip̃e ſibi ſuꝰ eſt ad fruendu deo in ſe et ſei m deo⸗ Tüci luc veiratis⸗ in ſereno mũdi coꝛdis: vltro patet ſibi pura cõſciẽ̃aa ⁊ libre ſe ĩ ſe ĩfun dit aſfecta de deo memoria.et vel il lumnnat intellectus · et bono ſuo fru itur affcũs · vl libre ſe ip̃m deflet hu mane fragiiſtans defectus · Propt hoc ſcᷣm formã ꝓpoſit vñ habitan 1æs in ce lis pocius quã in cellis: : cx cluſo a vobis toto ſeculo⸗totosgvog icluſiſtis cũ de. (Ca. vi. Elle ſi qᷓdẽ et celi habitacõ cognate ſut.qa ſicut celum et ce cognacionẽ nomimis· ſic ?⁊ pietatis A celando enmm et celum⸗et cella nomen habere videntur.2 quod ce latur ĩ celis·hoc et in cellis Et quod geritur m celis⸗hoc et ĩ celis Ruid nam eſt hoc· Nacare deo⸗ frui deo⸗ Euod cum ſecundum ordinem pie æ fideliter celebrat᷑ in cellis:audeo la adĩuicẽ vidẽt᷑ habere aliquã dicr re⸗ ſæntti geli dei⸗crllas habẽt ꝓ clis. æ eque delcãnt in ex ilis ac ſi in celis. ã cũ in cella iugit᷑ acticãt᷑ crleſtia œ lũ.cœlle⸗ z ſacramẽt ſuim litudĩe 2 pietatis affcũ⸗ 2 ſu oꝑis ef fcũ ꝓrimũ efficit᷑· nec iam ſpii orãti vl etiã a coꝛpe exeuntaa clla in eæ li-longa ł diſfiolis via iruemt- A cella eni in crlũ ſepe aſci dit· VNix at a cella in ĩfernũ vnquã deſcĩ dit emſi ſicut diat pẽ Meſcĩ dant in iſernum viuentesg.ne deſcẽ dant morientes. Poc enm mõ cellariũ icole ſe pe deſ eẽdunt in ifernũ. Sic eui aſſidue cõ templãdo ciſere amãt gaudia cele ſtia· vt ardẽaꝰ ea appetãt · ſic ⁊ dolo res inferni vt hoꝛreãt 2 re fugiãt. et hot ẽ qð iup̃tãt᷑ mimies ſuis: oran tes vt deſcẽdãt in ifernũ viuentes⸗ Moiĩens ãt vix vnquã aliquis a cel la in infernũ deſcẽdit · qa vix vnqᷓ; a liqs niſi celo predeſtinatꝰ in ea vſqʒ ad moꝛtem pſiſtit · Siliũ eĩi grẽ fruc tũ vẽtris ſui cella fouet nuteit ãplec titur · ⁊ ad p'tudĩeʒ ꝑFcõnis ꝑduot. 2 colloqo dei dignũ eſfiet · Aiienüũ vo vł ſuppoſitũ. abdicat a ſe aaꝰ 2 ꝓicat Unde ait dñs ad me yſen Sol ue calcamẽta pedũ tuoꝝ. locus eni in quo ſtas terra ſantta ẽ· Moꝛtia nũ aũt moꝛtuarũ affeõnũ. hominẽ moꝛtuũ a coꝛde. locus ſanctꝰ. vel t᷑ ra ſantta non diu pat tur ¶ella ter ra ſantta et locꝰ ſanttꝰ ẽ.in qua do nnnꝰ et ſeruꝰ eius ſi pe colloquũt᷑ ſi cut vir ad amicũ ſuum. In qua cre bro fid elis amima verbo dei viũgit⸗ ſponſa ſpõſo ſociat᷑:terrẽis celeſtia humanis diuina vmut. Siqdem ſi tut templũ ſanctũ dei ẽ⸗ ſic cella ſer ui dei ẽ· In templo eni et in cella di uma trattanturſedò crebr:ꝰ in cella In templo viſibiliter et figuratiue. alñ criſtiane pietaus ſacramenta ce lebrantur et diſpenſantur · In cellis vero vel in clauſtris · ſicut in celo ip ſa veritate ipſo oꝛdine·et ſi non dũ ipſa puritatis maieſtate⸗vel eterni tatis ſecutitate res ipᷣa omnium ſa cramentorum fidei noſtre aſſidue ce lebratur · Ideo ſicut dictum eſt alie nũ qui non eſt filius graue caꝰ a ſe proicit. quaſi ab oꝛtiuum a ſe euo nnt tamqm in vtilem aut noxium e bum. Nec diu talem pati poteſt in viſcuribus ſuis off iana pieranus· Venit enim pes ſuperbie et aſpoꝛ tat eumman us peccatotis· et mo uet eumet expulſus nõ poteſt ſta re⸗ſed fugit imſer nudus et treme bundusſicut cayn a faae donnni ex poſitus vicijs et demoibus · vt qui prioꝛ mnuenerit eum moꝛte anime affiaat eum et occidat · vel ſi aliqm diu durauerit in ea non virtutis cõ ſtanaa⸗ſed ptinati miſeia · ſic ei cel la eſt quaſi carceraut ſicut viuenti ſepultura Peſtilente autem flagel lato ſapiens ſapiencioꝛ erit · et laua bit iuſtus manus ſuas in ſanguine percatvĩis Hicut ergo diat prophe ra. Si conuerteris o iſrahel conuer tere · hoc eſt perſi cte conuerſionis culmen appreh ende · Nulli enim in eodem ſtatu diu eſſe conceditur ⸗ Heruo dei. aut ſemper proficiendũ eſt· aut deſicendum. aut ſurſum ni titur/ aut ad inferiora vrgetur Ab omnibus autem vobis perſectio ex igitur.licet non vni foꝛmis · ie ſ e Sed ſi mapis: inepe pfecte Di E in ꝓfectu eset hoc ipᷣm iam ꝓfecte age⸗ Si iam xfectioms aliqᷓd attigi ſti teipᷣm ĩ temetipᷣo metie. ⁊ dic cũ apło Non qð iam apphẽdeũ · aut ꝓ fectus ſim·ſequor ãt · ſi foꝛte aſphẽ dã. ĩ quo et conp̃henſus ſu. ELnu ãt ẽncẽm Mue quidẽ retro ſut obliuil cẽs ad ea qᷓ ſunt prioã extendẽs me metip̃m/ad ſtinatũ ꝑſequoꝛ braui um ſupne vocacoms ĩ xpᷣo ihu⸗ De inde ait · Euotqͥt ꝗq ꝓf ſumꝰ. hoc ſapiamꝰ In qͥ maifeſte ap:o docete declaratur/qa ꝓfecta eoꝝ que retro ſunt obliuio⸗et ꝓfetta in ant᷑iora ex tenſio · ipa eſt iuſti hoĩs i hac vita ꝑ fFão.et ꝑꝓfão huiꝰ ꝓfectioĩs ibi erit · vbi erit brauij ſuꝑne vocacom fecta apprehenſio a⸗ vi⸗ oc ãt mõ ſicut ſtella a ſte lla diſtat in claritate · ſic cella a ella in conuerſaconeinapienciũ ſellʒ et ꝓficẽcaum et perfectoꝝ Inci piẽaũ ſtatꝰ poteſt dia amimalis⸗ꝓ ſiaẽcium. racionalis· ꝓfectoꝝ · ſpitu alis Ignoſcẽ dum eſt aliqñ in aliqui bů eis qui adhuc ſunt ammales in qbus ignoſa non debet eis qui iã ha bẽtur qſi raaonales RKurſumq; rõna bilibz in qbuſ dam ignoſat᷑ · in quibzʒ nõ ignoſet᷑ ſpuũalibus.quorũ ꝓfetta debẽt eſſe ommia⸗: ⁊ ymitacõe ⁊ lau de poaꝰ ꝙ rephẽſione digna · Et cũ ex hijs tribus hoĩm generibꝰ cõſtet õnis ſtatus religioms.que ſicut ꝓpᷣ is diſtĩgũt᷑ nomimibꝰ · ſic etiã dinoſ cũt᷑ ex ſuoꝝ ꝓpᷣetate ſtudioꝝ · debẽt oẽs filij diei in die q eſt diligẽter ꝓ ſpicre ſempꝑ qd ſibi deſit vñ vene t quouſq; ꝓꝑueneũt/⁊ in quo ꝓſia ẽdi ſtatu ſingulis diebꝰ.vl hois ſua ſe eſtmacõ depᷣhẽdat Süt etenim ammales qᷓ ꝑſe nec racõ e agũt᷑:nec attrahũtur aff cũ.et tñ aut vmitate ꝓmoti aut doctrma cõmoniti vł ex ẽplo ꝓuocata apbant bonũ vbi in uene tit· et qſ cæ z ad manũ tracti ſequntur hoc ẽ ymitãtur: Sũt racio nales q̃ per racionis iubicium⸗et na tualis ſciẽ diſcrecionẽ habẽt et ↄgmi cõʒ bom et apꝓpetitũ · ſed nondum ha bẽt affectũ Sunt perſerti · qᷓ ſpiritu aguntur: qͥ a ſpũ ſaneto plemius illu minant᷑: ⁊ hij qmi ſapit eis bonum cuiꝰ aſfcũ trahunt᷑:ſapiẽtes vocat᷑. Cuia vero induit eos ſpusſanetꝰ⸗ ſicut olm induit gedeonẽ. vt taãc; ſpũs ſãcti in dumẽtũſpuᷣales appel lant᷑. Peimus ſtatus habet ſe circa corpus: Secũdus cica ammã ſe ex crcœtC ertiꝰ nõ niſi in deo reqᷓem habet ⸗Euon ſinguli ſicut hñt ctã ꝓficiẽdi rõẽʒ· ſic in genere ſuo ctam hñt pfectionis ſue mẽſurã · Iniciũ bo ni m cõuerſacõe animali pfecta obe diencia eſt Profectꝰ ſubige corpꝰ ſuuum et m ſeruitutẽ re digẽ. Prefet cõ⸗:vſus boni ſcilʒ.cõſuetudmẽ. ver tiſſe in d elcãcionem⸗ Iniciũ vero ra cionalis eſt mtelligere ea que in doc teina fidei aꝓponuũtur ei Profectus talia Parare: qualia apponuntur⸗ Prefão cum in affectũ mentis trã ſit iudicium rõnis Perfão vero ho minis rõnalimiciũ ẽ ſpũal. Profec tꝰ eiꝰ tuelata facie ſpeclàri glaz dei Perão vo tiſf oꝛri in eãdẽ ymagi nẽ a claĩte ĩ claitẽ.ſicut a dñi ſpũ tergo primũ paie Cark. as & liqmur de primo/animalit bite modus ſenſibꝰ coꝛpis ſeruiẽs· ſalicʒ cũ aĩa qſi extra ſe ꝑ ſenſus cor pis ẽca dilcõꝝ delcãcões coꝛpoꝝ af fcã.eoꝝ fruicõne paſet vel nuttit ſenſualitatẽ ſuã · ſeu cũ int ſe regredi ẽs:et in coꝛpa qᷓbus foꝛti glut no a motis et cõſuetudis adheſit in locũ i coꝛpe nature ſecũ ferre non pᷣualẽs. eoꝝ illuc ſecũ ↄtrahit ymagmes et anncabilit ibi cũ eis cõuſet · uibꝰ aſſuef cã cũ nil putat eẽ. miſi ł quale foris reliq̃t· vł qle intꝰ ↄt᷑xit diu licʒ. iocũdũ habet ſecundũ delcãcio nes toꝛpis viuere · Cũ ãt ab eis aũ tit᷑ neſat ñ coꝛʒpa ymaginãdo cogita te⸗ Cũ vᷣo ad cogitãda ſpualia l di uina ſe erigit · non aliud de eis ꝙ de coꝛpoĩbus vel corporalibꝰ poteſt eſtiare · DPec aũſa a deo fit ſtultina- cũ nimũ inẽ̃ ſemʒip̃am fuit remſſſa. 2 tã brutavt regi ł nolit ! non poſ ſt Cũ vo ip̃a ſibi ꝑ ſupbiã exẽ ſe ni mü fuerit abrepta · fit prudẽca can nis. 2 ipᷣa ſibi ſopiẽca eſſe videt · cũ ſtultiaa ſit · dicẽte apłlo · Dicrntes ſe eſſe ſapiẽtes ſtulti fã ſut · Poꝛro ad deũ ↄũſa fit ſcã ſimplietas·hoc ẽ eadẽ ſemꝑ ẽca idẽ volutas· ſicut fuit iob vir ſimplex? rectꝰ ac t mẽs deũ Proprie eĩ ẽ ſimpliatas/ꝓfcẽ ad de um ↄuſa volutas:vnã petens a dño hãc reqrẽs: non ambiẽs młtplicat in ſeckło. Vel ẽ ſimplictas·ĩ ↄũᷣſacio ne vera humilitas ſalicʒ tutis ma gis amplettẽs ↄſaẽaã q; famã· cũ ñ tefugit vir ſimplex videri ſtult? in hoc ſecło. vt ſicut ſapiẽs in deo. vel ſimpliatas ſola ad deũ volũtas ſaliʒ nondũ roõne foꝛmata. vt amor ſit. vł Foꝛmata volũtas nõdũ illuiata vt ſit catas. hoc ẽ amois iocũdiras⸗ Snppliatas ergo imaũ aliqd in ſe ip̃a hñs creature dei: hoc ẽ volũtatẽ ſin plicẽ ⁊ bonã · qᷓſ futuri bom hoĩs infoꝛmẽ mateĩã in primoꝛdijs couer ſionis ſueæ autctoĩ ſuo eam offert for mandam. Jam ennn cum bona volũ tate habens etram miaũ ſapiencee⸗ hoc eſt timorem domini · ex ipſo col ligit· nec per ſe eam formari poſſe · nec q̃t ꝙᷓ tam expedire ſtulto ꝙ ſer uire ſapienti itaqʒ homim ſe propt᷑ deum ſubicens ipſam ei bonam volũ tatem cõmittit in deo foꝛmandam⸗ in ſenſu et ſpitu hunmli Jamqʒ aimo re dei incipi ente operai omnẽ virtu tũ plenitudinem · dum per iuſticiam 5 — — defert maioĩ · per prudẽtiam nõ cre dit ſe ſibi.per temganciam vfugit diſẽne· ꝑ foꝛtitudinẽ totũ ſe obe di zcie ſubdit · nõ diſ enẽde h adiplen de . Dec ẽ ei vxoꝛ cui a dño pcipit᷑ Et ad viru tuũ eit ↄuͦſio tua⸗ Vir eꝰ. rõ ſp̃e ẽ · ſuꝰ ł altetꝰ · NDuic eiviro rcẽ obedit · vir ſimplex et rcũs inſe ip̃o.rãꝰ ãt ſepe at tutiꝰ ĩ alo ꝙᷓ in ſẽʒip̃ᷣo. Et p̃teepto g dñi ⁊ ipᷣo oꝛdſe natus habe debʒ vxoꝛ ad virũ aĩali tas ad ſp̃m ſuũ ad ſpũalẽ viru ali quã ↄũſionẽ legittiaʒ· h ẽ obediẽciã Erfcã vero 4 Efca G L.x. .x. obediẽcra maxnne in icipi ẽte indiſcreta ẽ· hoc ẽ non diſẽnẽ · q̃t k qre p̃cipiat᷑ · h ad h'tãtũ n ta vt fidelit᷑ z huilit᷑ fiat qdð a ma lore p̃cipit᷑. Nignũ enm ſãe boni et 77 9 — 7 . — ⁷% mali in padiſo cẽſuãâ diſ crecõnis ẽ in ↄũſ acõne ligionis penes prẽʒ ſpũ alẽ q̃ diudicat õma“ ipſe vero a ne mine düudicat Jpiꝰ ẽ diſ ẽnẽ · alioꝝ —— = pee ad tn ter dras dinſe itti r e er ſntf nwla ienae⸗ l poſſe⸗ oſer ppe nwl An⸗ o end ſncan eſt obediẽ Adam guſtauit in maluũ ſuuũ de lin gno vet to · edo ctus ab eo qᷓ ſuggere do aitꝰ Cuare perpit vo bis deꝰ: vt de ligno nõ comedẽt. 8. Ecce diſ ẽcõ cur p crptũ ſit · Et addi dit · Saebat ei qa qᷓ die comedeitis aperiẽtur oculi vũ et erius ſicut dij Ecc q̃t pᷣe ptũ ſit: ſcllʒ ꝙ deos fieri non ſinat · Diſcreuit comedit iobe diens factus ẽ:et de pãdiſo ꝓiettus eſt Sic ⁊ aĩalẽ diſcretũ· nouicũi pru dẽtem. inapiẽtem ſapientẽ.in cclla polſſe diu cõſiſtẽ · in cõgre gacõe du rare ĩpoſſibile ẽ Stultꝰ ergo fiat vt ſit ſapiẽs: ⁊ hec oĩseius ſit diſcrecõ: vt ĩ hoc ei nulla ſit diſcre cõ DHec oĩs eius ſapiẽaa ſit: vt in hac ꝑte nulla ei ſit In eo vo in quo ſe ſibi aĩalitas racõ qʒ ↄt᷑mãnt: in natuâ aie huma ne relittꝰ ẽ a creatoẽ bonoite llettꝰ eæt ingeniũ:⁊ in igemno ars In quo tõſtituit deꝰ hominẽ ſux opa manu um ſuaꝝ: et oĩa ſetulaia iſta ſubieat ſub pedibꝰ eiꝰ· Aiali ſuꝑbo in teſti moniũ natuàl dignitatis eiꝰ et ſin tudims dei a mſſe: ſimplia vᷣozhu mili in auxiliũ cuperãde digmtats et tõſeruãde ſimlitudinis jn h' q ð̊ notũ eſt dei :mamfe ſtũ eſt in illis. In hoc eſtimat᷑ de creatuã creatoꝛ. In hoc cognoſet᷑ iuſtida dei⸗et qa qui bñ agũt᷑ digni ſut vita:qui vᷣo alit᷑ digm ſut moꝛte In hoc cre atuã que ſpõte hoĩ bono ſeruit ad naturãſub ict᷑ ⁊ aptat᷑· vt ſeruiat ad eã que ex pecõ ẽ ncãtatẽ:et ad volutatem et ad voluptatẽ: hinc qt ⁊ ꝙᷓta vite hu ic neccaria: et bonis ⁊ malis vtilia⸗ et in genere ſuo pulcherima et a bo nis et a mal hoĩbz facta ſint et fiãt· ommbꝰ? mamffeſtũ ?: DHine eium lit teis vł in artaficijs. uł opifſicijs.vł edificijs ꝑ ĩ mãbilit᷑ multiplics ho nminũ admuẽtioẽs tot ꝓœſſerũt mo diſtudioꝝ. tot geneã ꝓfeſſionũ ·ſub tiltates exq̃ſiteſãe⸗ arteseloquẽ ciæ dignitatũ offiaoꝝqʒ vaietates. et in nüerabiles cõqͥſiaones huiꝰ ſe culi:quibꝰ homines illi etrã qᷓ dicũt᷑ ſapiẽtes huiꝰ mundi cum eis ꝗᷓ ſunt ſimplices filij dei patit᷑ vtũt᷑ ad ncã tatẽ et vtilitatẽ Sed illi abutũt᷑ eis ad cuioſitatẽ et voluptatem ⁊ ſupbi am:hij aũt ſeruiũt in eis ꝓpter ncã tatem: alibi hñtes ſuã ſuauitatem. Ibeo illos ſeruos ſenſuũ ſuoꝝ et coꝛ poꝝ ſuoꝝ ſequũt᷑ frcũs carnis ſue qᷓ ſut fornicacõ imũdiaaluxuria.ſimi acie ↄtẽcoẽs:emulacoẽsire:tixe diſcẽcoẽsiĩuidie⸗cõmeſſacoẽs⸗ebra etateset hijs ſimlia:qᷓ q̃cũqʒ agũt regnum dei non cõſequentur Dos autem fructus ſpiritus: qui ſunt ca ritas,gaudium/ pax.pacienaa.be nignitas/lõgãimitas·bonitas.mã ſuetudo⸗ fides: modeſtia⸗ caſtitas continen ca et pietaspromſſionẽ habens vite que nunc eſt et future ij vtriqʒ Capittulũ.xi. qᷓm diu ſimul ſunt ĩ actu ho IIm nes vident ſimles actio nes: deus autem voluntates diſcer mt et intencones Qum vero vnul quiſq; vᷣdit in ſua:vnumquemqʒ ex Ffructibus mtencionis ſue paſat con ſaencia ſua: Nec tamen ab vtroqq eque ad conſaenciam reditur⸗quia nemo að eam redire amat poſt act oneæmñ qui recta intẽaone ad agẽ da ab ea profiaſet᷑ · qui tñ cum vᷣdit 4 S ð ad coſ ãam.ſi nõdũ viet cõcupiaʒ ſu am inueniet ibi de ip̃a ↄcupia ſua· l ſuaues delcãcões· vł graues coꝛroſi onesz2 iñ multiplicat cogitaaões Eui vo iã cõcupiſcẽciã viat · ꝙ diu tñ veri boni maioꝛ cõcupiſeaa·vel maioꝛ delcãdo mẽtẽ eiꝰ non obtinu eĩt. cũ exoſa qᷓdã voluptate geſtoꝝ viſoꝝ. auditoꝝ · patitur ymagiaano nes? Unde i vtroqʒ ũbi implẽt illu ſionibʒ delectaconũ · et ad cogitãdũ ſpũalia· diuina.lumẽ oculoꝝ ſuorũ 2 ip̃ᷣm non ẽ ſecũ · Cũ.q̃ pugnat cõ tra ↄcupiſcẽcias · moleſtias patitur. qᷓ a adhuc vincẽ nõ p̃ualʒ ad ꝑfectũ aff cõnes: Rui vo iã ad libertatem aſpiàt excutere a ſe non p̃t aff cõnũ ymaginacõ es ⁊ noxias łoccupato rias. vel ocoſ- 28 que exinde paſſim oĩũt᷑ cogitatões. Hinc in tꝑe pſal modie ⁊ orõnis/ cxtoꝝqʒ erceraao rũ ſpũaliũ in coꝛde ſerui dei etã nolẽ tis 2 reluttãtis ymagĩaciones volu unt᷑ 2 fãtaſmata cogitaaonũ vᷣſan tur. a qᷓbꝰ velut auibꝰ in mũdis inſi dẽtibꝰ· et ẽcũuolãtibus ſatficũ de uodonis · ᷣ oĩo rapit᷑ de manu tenen tas . ſepe polluit᷑ vſqʒ ad laẽmas of ferẽtis · fitq miſerabil = imiq̃ inſere aĩie diuiſio·ſpũ et rõne volũtatẽ coꝛ dis z intenconẽ⸗ ⁊ coꝛꝑis ſibi ꝓmp tũ obſeqᷓũ defendẽte · ajali vcro in ꝓ bitate aff ectũ ſibi p̃ripiẽte ⁊ ite llect um. mẽte ſepiꝰ ſine frcũ remanẽte · Pinc in ĩfirmioĩbzʒ aimis ĩ qᷣbʒ acu piãẽ carnis ⁊ ſcłi.necdũ ꝑfc moꝛtiſi cate ſut · paſſim viaa cuioſitatis eb ulliut · Hinc ſolitudinis ⁊ ſilẽcij qᷓ rũ tur moꝛdiãte⸗2 ꝓpoſito imice vſola canesĩ via gia ↄmuniũ iſtitucõnũ⸗ furtaua ꝓptie volũt atis diũticula.ſo litorũ faſtidiũ ·p̃ᷣſũpaoo nouitatũ⸗qᷓ qᷓdẽ egri animi prutitũ ⁊ tediũ qᷓi cõ frica do vidẽt᷑ ad horã lemireiſed cale facũt et accẽdũt/ et vt poſtmodũ neq̃ ferueat·⁊ vt ãpliꝰpruriat effi aut Hinc enim cotidie fiit noue oc cupacõnesnoue accõnũ vel laboꝛ admuẽcõnes.lcõnes diũſe · nõ ad e diſcadũ animũ·h ad fellẽdũ tardã tis diei te diũ · vt cũ dapᷣnauerit ſoli tariꝰ onia vetera/õma ſolita 2 deſe crãt noua⸗non vſtet ñ odiu celle et fuga matura⸗ (Ca: xij. Kopt᷑ q pia ſimpliatas⸗2 inprofi ſſiõe rligiois ? ſolitu dims nouꝰ hõ · q nõ hʒ b rõ nẽ ducẽtẽ.łaffectũ thẽtẽ. diſcreti onẽ moderãtẽ · h vi qᷓdã nititur in ſe mzipm · tã a figulo figmentũ · lege qdãa mãdatoꝝ dei qᷓi mambz aliẽis faciẽdꝰ foꝛmãdꝰ ẽ. in õm paciã⸗et in rota volubiłl obiẽ. ⁊ in igne ꝓba cõnis ſueplaſmatoĩs ⁊ foꝛmatoĩs Kai volũtati ⁊ arbito ſubdẽðꝰ Ham 2 callet ingenioſi vigʒ arte · ſi pᷣemi nz intellcũ · inſtrumẽta ſunt het tã vi cioꝝ qꝙᷓ; vᷣtutu. Nõ g refugiat doceri vt eo in bono· qͥ et in malo vti p̃t riũ vᷣtutis ẽ opꝰ· Ingeniũ coꝛ pus adaptʒ/ ars naturã infoꝛmʒ·in tellecũs nõ elatũ faciat animũ⸗ h do cibilẽ Ingeniũ qᷓpe ars⁊ intellcũs. 2 alia huiꝰmodi gratuito habent᷑/a lit virtus . Virtus enim doceri wolt cum hunnlitate queri tum laboteæ⸗ haberi cum amore⸗cũ omnibus hija digna ſit. nec aliter vel doceti vel queei vel haber⸗ poſſit · ðõ pe⸗ ſo⸗ 1e⸗ a d eſ eoc a9e xdi tſol 64 temi taqʒ doeẽdus zrubis incola here mi/ſtum aplicã pauli mſtitucõʒ. vt exhibe deo placẽtem · ronabile obſequiũ ſu um· Mui etiã conpeſcens in nouicõ feruorẽ aĩalis hois qui nõdũ ꝓcpit — 7 — ₰ — — 9 ea que ſpũs dei ſut/cca ſpualia ac di uina.preproperã ⁊ cuioſam inqſnicõ nẽ ſubiũxit dicẽs · Hico aũt x grãʒ que data ẽ me ommbꝰ? qui ſunt mter vos:nõ plꝰ ſæ ꝑe:quã oꝑteat ſaꝑe· ſed ſaꝑe ad ſobrietatem· uia eni omnis vel precpue aialis hoĩs inſti tucõ ẽca corpꝰ eſt. et cca extioĩs ho minis cõpoſiionẽ. docẽdus ẽ rõna biliẽ moꝛtificare coꝛpus ſuũ ⁊ mem bra ſua que ſut ſuꝑ terram⁊ int᷑ car nẽ et ſp̃m·que muic iugit᷑ adũſu ſe tõcupiſcũt · iuſtũ rõnis ac diſcræcõis habere iudiaũ · nec alicuiꝰ eoꝝ in iu dico acepere ꝓſonã · Docẽdꝰ ẽ ſic hrẽ coꝛpꝰ ſuũ ſicut egrũ cõmẽdatũ⸗ cui etia multũ volẽti in vtilia ſut ne ganda ˖ vtilia vo et:ã nolẽti ſunt in gerẽda · ſit de eo agè⸗ ſicut de ñ ſuo · ſed eiꝰ a quo pᷣmo magno empti ſu mus/vt glorifimus eũ in coꝛpore nrõ.· Rurſuqʒ docendꝰ ẽ cauẽ · quod pccõti populo dñs ꝓ ꝓph am ꝓpeãt dicẽs. Proieaſtis mquit me pꝰ ter gũ vrẽrm · Multũqʒ eẽ cauẽdũ. ne ꝓ ncẽrijs vite huiꝰ vel comodis a ꝓpo ſiti rãtud ine vl dignitate natue in amorem l! honorẽ coꝛporis ſui ſinat in aliquo aliqñ denegare ſp̃ᷣm ſuum Ideoqʒ duriꝰ quidẽ tractandũ ẽ coꝛ pus. ne Lbellet · ne inſoleſcat · ſic tñ vt ſeuire ſuffiaat · qᷓa ad ſeruiẽdum ſp̃m datu eſt Jec ſic hñdũ eſt · tacỹ propter illud viuamus ſeò tamq; ſine quo viuere nõ poſſumꝰ edua eĩ qdð habeꝰ cũ coꝛꝑenõ qñcũqʒ vo limꝰ poſſumꝰ abruꝑe legittmam eiꝰ reſolucoẽʒ paoẽtern os exſpett are oꝑtet/⁊ inte ũ que legittim ſut fedeis obſeruare Sic g cũ eo nobis ↄuemiẽdũ eſt · q̃ſi nõ diu nobis ſit cũ æo cõmorãðᷣ.ſicqʒ vt ſi alit᷑ eueneĩt nõ vrgeamur ad exeũdũ · In mul tũ· ſcrupuloſeqʒ; laborãdũ ·et ꝑiculo ſe ſepe fuàt errãdũ miſi lex obie z æl le plenã coĩs iſtituaoĩs foꝛmã ſemel dẽs igrediẽt · de victu ⁊ de veſtitu⸗ de labore et quiete de ſilẽao et ſoli tudie-‚et omnibꝰ que ad ext᷑iois ho minis cultũ vł ncãtatẽ ſpectãt · frẽʒ obediẽtẽ · pacẽtem et quietũ in vᷣli quũ cautũ redderʒ ⁊ ſecuꝝ In q̃bꝰſi ſemel ẽcũſeſa ſut omnia ⁊ pᷣſaſa ſup flua ſic intra ↄgrue ſuffiaẽcie t᷑inos et generalis continencie lmmites cir cum ſcripta ſunt omnia necæſſaria. vt ſit et quod fortes capiant.2= qðᷣ infirmi non refugiant.nec vlterius quantiras cõceſſoru ledere à fedare poſſit in aliquo vteneium cum gracs arum actione cõſaẽaã. nec que ſut amputata temptare aliquatenꝰ de beant in ſeruo dei coꝛpis bene mori gerati: et recte educat: ſuſficiencã Inqᷓbꝰ ſicut ſalomõ dicit·q̃ ãbulat ſimplicit᷑ ãbulãt ↄfidẽt᷑: q̃ vᷣo mẽtis ẽ dure corruet in malũ · Nicet eĩ ncã tas ſic ſit ordinatavt nec qᷓrele vl tiꝰ ſit locꝰ vllus.et omnis ſit ſupflu itas amputata/ſi q̃t tamẽ vł publi te vel priuatin addẽdum ſit vel mi nuẽdum. hoc inprioĩs eſt axbittio ⸗ abſqʒ omni ſcrupulo obedienaum N — ſubditoy vel piculo- ¶Ca. xiiij. ſtituendꝰ ã g nou⸗ here mita ad coĩs iſtitucoĩs noꝛ mã ↄcupiãs carnis ſue p̃te ritarũq; culparu vica pemit ẽaa ↄti nua domare et contempnendo cete ra ad ſui ipſius contemptum veniẽ⸗ premuniendus eſt aſſidue cõtra tẽp taciones acrius“ in ſolitarium noni aum deſeuientes“ cum ſeruum dei gratis deo ſeruientem nõ erſſent ſol ſiatare viaa⸗ mercedẽ oblate delet tacõnis.diabolo ſuggerente: carne ſi diligamꝰ eum an nõ ·nõ ipe qſi ne ſaẽs agnoſcat:hvt h' plemꝰ ĩ ĩa tẽ ptacõe nobis ĩnoteſcat· Sʒzilie tẽp tacões faale vimcut᷑, 2 faale a rõne oecurtit illis. ꝗqᷓ vel ſuſpette ſut vel prima face male ĩnoteſcũt Eue vo ſub ſpẽ boni ſe ĩgeẽt · ⁊ diſficliꝰ dil enũt᷑ 2 xiculoſiꝰ adim ttũt᷑ · ſcut etiã ↄcupiſcẽte ſcło ↄcupiſcẽda ingerẽte Tẽptat etiã nos dñs deꝰnẽ · vt ſaat — diſficalume tenet᷑ modus in eo qð bo nũ eẽ credit᷑ · cũ non ſemp tutꝰ ẽ ois boĩ appettꝰ Oĩm ãt · ⁊ temptaaonũ 2 cogitaaonũ malarũ et ĩutliũ ſenti na ẽ ouũ Sũma eni mẽts malica ẽ ocũ iners · Nũe; ocolꝰ ſit ſeruus dei⸗ quãuis a deo fiͦt? ſit dies · ¶O10o mẽ qᷓpe tã ſuſpectũ ⁊ vanũ ⁊ molle· rei ta ete tã ſantte tã ſerene ĩponen dũ non ẽ· Oaũ nõ ẽ vacare deo ym — — △ — mo negocũ õniũ negocoꝝ ch ẽ E 8 qcũq; in cella nõ agit fidelik 2 ſeruẽ ter· decũq; agat qð vt h'nõ agat. onat᷑ Obi ꝓ vitãdo oco ocnoſa ſect ar tidiculu ẽ. Oaoſu ãt ẽ · qd vl nul ã hʒ vtilitatẽ· vł vt:litats intẽao nẽ · Nõ ãt hoc agẽdũ ẽ tãtũmõ · vt 4 2 . — % cã aliqᷓ delcãaone · vl ſine grãdi nau ſea ocij dies tnſigat᷑. h vt etꝛã de ꝑ acta dieta ad profectum mẽts ſem aer in conſaencia aliquid reſideat· et aliquit cotidie in theſ aurum men tis congeãtur⸗. Nec ea die bonꝰ cel lita ſe vixiſſæ debet eſtmare⸗in qua nil ſe eoꝝ egiſſe re colit· propꝑter que m cella viuitur⸗ axv. Veris quiꝰ agas ĩ quo te occupes; Primum extra cotibianum oracionum ſac ficium. vel leetionis ſtudium⸗cotidi ane conſciencie diſcuſſioni emend a cioni compolicioni⸗ pars ſua diei neganda non eſt? Deinde operan dum eſt etiam manibus aliquid qd in iungitur· non tam ꝙ anmum de lectando ad horam detmeat· quam quod ſpir:tualibus ſtudijs delectacõ nem conſeruet et nutriat. In quo rennttatur ad horam annnus⸗ non reſoluatur. vnde facile mox vt ſibi ad ſeipſum tedeundum eſſe viſum fuerit ſe expediat/abſqʒ controuer ſia inherentis voluntatis abſqʒ cõ tagio contracte delectacionis vel memorie ymagmantis. (Ca xvi · On ennn vir propter · mu lierem. ſeod mulier propter irum ereata eſt · Non ſpi ritualia excercicia ſunt propter coꝛ poralia ſed coꝛporalia ſunt propter ſpiritualia⸗ P creato collatum vel compatum eſt adiutorum ſimile ſibi⸗ et ex ipſa ſubſtancia homtinis. ſic cum in adiu torum ſpirmialis epcicij neceſſaria ſint Qõ tamẽſpꝑ in h oueniẽ vidẽt omnia coꝛporalia epciâcia , ſed que eopterea ſitut viro ——, — — u ſpͤ woli ſen r⸗ it — cu ſpir tualib 2 ꝓpiorem ñt ſctudi nõ zaffinit atem q mquiorẽ · ſicud a edificaco ẽm ſpualẽ meditari qð ſcribatur/ et ſcribere quod legatur⸗ Subdiualia enim excicia et coxaſi cut ſẽſus diſtrahüt · ſic ſe pe etia ſpi rtũ exhauriũt· niſi tũ grauioc rara liũ oꝑũ laboe fit magna cont᷑ co coꝛ ꝑis vſqʒ ad cõtriaonẽ et humliacno nẽ coꝛdis⸗ 2 fatigacois ſin pᷣſſura. exprimũt ſepe vehemẽcoĩs affectũ deuocoĩs · Cuod etiã in labore ieiu mioꝝ vigiliaꝝ et oim in qbꝰ aff ſictio corpis ẽ crebro fieĩ mamfeſtũ ẽ· De rius tñ et prudens ammꝰ? ad omnẽ ſe tõpat labore: nec in eo diſſoluitur i p eum magis in ſeipſum vᷣcolligit Mui ſy pre oculis habẽs.non ta qð agit ꝙ qð agendo intendit · oĩs cõ ſumaconis attendit finẽ: quo ĩq; tũ verius nitit᷑ · in tãtũ etã feruẽaꝰ et fidelius manibꝰ opat᷑: toaꝰ ſibi coꝛ xis ſui in hoc ſubiaens ſi ruitutem⸗ Cogũt᷑ enim in vnũ ſenſus a diſapli na bone volutatis nec laſainẽ eisva tat a pondere labois: h ſubacti 2 hui liati in obſequiũ ſpũs docẽtur cõfoꝛ mari eiiet in laboris ꝑtiapacione 2 in exſpettatõe cõſolaaoms·. Exoꝛdi nata eni natuâ ꝑ peccatũ. et a cõdi coiĩs ſue rãtudine exoꝛbitans.ſi adð deũ fuit ↄuᷣſa recuꝑat ato pro mõ ti moris ⁊ amois quẽ habet ad deum. quecũqʒ ꝓdidit auũſa⸗ Et vbi cepit ſpũs refoꝛmati ad ymaginẽ cõdito ris ſui:mox etiã refloreſcæns caro ex volũtate ſua cõſitet᷑ illi:⁊ imapit cõ formati refoꝛmato ſpitur · Nam et tõtra ſenſum inepit eã delettare q̃t q̃t delectãt ſ ̃m ſuũ: inſuꝑ et ꝓ mul uplia ſuo defcũ expẽa ptãmultapli ct᷑ ſiaẽs ad deũ ñnu; etiã ↄtẽdit p cædere reõrem ſuũ⸗ Delectaaões eĩ n pdimꝰ/⸗ ſed mutamꝰ:a coꝛpe ad a mimũ :a ſenſibꝰ ad conſaenaã⸗ Pa nis furfureꝰ et ſimpler aquaolera vel legumia ſimpliaa neq̃ꝙ; res de lect abiles ſunt: ſeð in amore xp̃i et int᷑ne delcaconis deſideio· vẽtri bñ morigerato gratanter ex hijs ſatiſ faœre poſſe valde delectabile eſt⸗ Cuot nnlia paupꝑ ex hijs vel ex ali qjuo hoꝝ delettabilit᷑ ſatiſfacuunt na ture Faalimũ quippe et deleetabile ecẽt adiũcto dei amotis condnẽto ſecũdum naturam viuereſi in ſam a noſtra nos permitteret:qua ſana ta ſtatim naturalibus natuãà arridet Eodem modo ⁊ de labore. Buſticus duros habz neruos. foꝛtes laẽtos / excercitacõ hoc fecit. Vine eum coꝛ pere: molleſcit Eolũtas facit vſum vſus epcicium. excicium vires ino labore ſubminiſtrat · a. xvij⸗ ed redeamus að propoſitũ hoc omnibus modis agat et laboꝛ et ocium noſtrum⸗ vt numqi; ſimus ocioſi. Et hoc ſit ſp negocium noſtrum: vt perfecte cõſu metur in nobis quod dicit apoſtolꝰ ammalibus et icipientibus· Duma num inquitlico propter ĩfirmitatem carnis veſtre · Sicut enim exhibui . g. *° ſtis membra veſtra ſeruire immundi cie et niquitati ad miquitatem: ita nunc exhibete membra veſtra ſerui re iuſticie in ſanttificacõnem⸗ Au diat h' hacten? amicũ corpis ſui mã cipiũ aĩalł hõ: qui iã incipit coꝛpus ſubdere ſpii et ad aptate ſemʒzip̃m . ad ea ꝗᷓ dei ſut ꝓapiẽda · vt ad exu endã fede ſeruitutis ncãtatẽ ⁊ caris ſue dñantẽ ↄſuetudinẽ ſe acangat ·˖ ncãtatẽ ſibi faaẽs ↄtra ncãtatẽ⸗ et oſuetudinẽ ↄtra ↄſuetudinẽ · 2 alf ect um ſibi Foꝛmãs ↄtra affectũ· donec plenã mẽat᷑ acaꝑe delcadoẽʒ cõtra delcãcõezvt delcãcõibz ſcli ac carnis ſc gm oſiliũ apli ſalteʒ tãtũ eũ 8lectʒ cat᷑e · Stũ eũ primũ delcãbat eas ha bere· tatũ eũ delectz de mẽbris ſui coꝛ ꝑis ſeruire iuſtice in ſãficacoẽz· qn tã eũ priꝰ delcãbat ſeruire imüdicie 2 imqtat ad miq̃tatẽ · NHet ẽ eĩ per fão hoĩs alalis in ſuo ſtatu. nouicij adeſt mapiẽtis · Qui cũ ↄſumaueit hoc aĩiale ł humanũ ·ſ nõ reſpexerit retro ſi fidelit᷑ ſe in antiora extende tit · cito pueiet ad illud diumnũ · vt . apiat aſphẽdere ſicut aſfphẽſus eſt. 2 cognoſcere ſicut cognitꝰ eſt Poc ſt opꝰ non fit in vno momẽto auũſio nis. non ẽ vniꝰ diei⸗ h mlt tẽpoĩis⸗ młn laboĩs. młt ſudoris · ſcvᷣm grãzʒ dei miſerẽtis et ſtudiũ hoĩs volẽts et currentise½ a⸗x viij⸗ mniũ vᷣo bonoꝝ hoꝝ offiãa O 7 clla.et ſtabił xſeuerãca mea. In ꝗᷓ cuicũʒ cũ bñ ↄue nit pauptatæ ſua diues ẽ Ruicũz bo nãvolũt atẽ ſecũ habueĩt hz qcqd ei ad bene viuẽdũ opꝰ ẽ· Ruãuis ne volũtata non ſy credi expedit. h frenãda ẽ. igẽda ẽ maxime in ĩa piẽte· Regat ſcẽ obiẽ ẽ gula bonã vo lũtatẽ illa vo coꝛpꝰ.· Doceat illud poſſe ↄſiſtere in vno loco“cœ llã pat ſecũq;ʒ morai qd inprofioẽte bone s poſiaõis miaũ ẽ. ⁊ ctũ bone ſpei ax gumẽtũ · Impoſſibile ẽ enim· homi nẽ fidelit᷑ figere in vno animũ ſuũ· qꝗᷓ non prius alicui loco perſeueranter affixeriti coꝛpus ſuum Qam qui eg tudinẽ animi migrando de loco ad lo cum effugere nititur ſic eſt ſicut ille qui fugit vmbram coꝛporis ſui· Se ipſum fugit · ſeipſum arcumbert . lo cum mutat non amimumeundem v bicumq; ſe inuemt · niſi ꝙ deteriorẽ faat ipᷣa mobilitas · ſicut ledere ſolʒ egrum quod circumſerendo concut tur. Egrum enim ſe ſciat · et vatet circa cauſaãrias partes egritudmis ſuæ. Si non interrumpitur quies re media continuata cito proficient.2 ſanatus amimus a captuit atibus 2 alienacionibus ſuis totus in deo ſuꝰ efficietur · Cura eĩ egʒ nõ modita · ñ tãtũ inquinata ext᷑iꝰ h mfecta intiꝰ natura· Incubat g eger imobiliter valitud mario ſuo·ſic enim appellas ſolent medici valitudmum curanda rum off icinã⸗⁊ remedij ſuſcrpt pro ſequat᷑ vſu vſʒ ad ſanitats exxmmnẽ tũ Valitudmariũ tuum o egrote o la guidecella tua eſt · kemedium in à cuũri cæpiſti obiã eſt· ſed obiã vera Scito qᷓa remedia erebro mutata nocent naturam turbant ; 2 egrum diſterumnant . Qam et qui aliq; ten dit. ſi vnã et rectã viam tenuerit ci to puentet quo tendit.et itineris ⁊ labotis fatit finẽ · Si vᷣo multas ag gredit᷑ vias errat/nec laboris aliqñ finem facit. quia erroꝛ non haber finem. Non ergo te mutes nec ali ud pro alio accipies·. ſed vſaz ad terminum perfecte ſa anitatis medi cinalis obediencie remedio vtere⸗ tulg. ztiſ⸗ vom i; Mr ez atil de Eenv moei uſch nenn at dms use rhs: i n.r i md r netl dudd o m 4 nin certd etmes! nl esi nec abiaas eam vt in gtus⸗ cũ fcũg fuis ſanꝰ: tñ in reliquu alio ea mõ vt ꝑ mʒip̃o agẽ pᷣſuas medico in ↄſulto: aqͥ ſi oꝑã medicãtis exſpect as.nccẽ ẽ vt vlc ꝰtuũ ſꝑ ei detegẽ nõ erubeſcas Erubeſcœ: ſed tñ vuela to tũ: nec abſcõdas · Sũt ei q̃ cõfitẽ do ſicut fabulã enarrant pccõꝝ ſuoꝝ hi ſtoriã.et egritudmes aĩe ſue ſine cõ fuſiõe dinuãnt. et pene ſñ pnia ſi ne aff ectu doloris· ¶C ito eni muenit lacrimas ⁊ reſoluit᷑ ĩ gemntũ⸗ qui ha bet ſenſu doloris Sivo male egritu dmi deſpabilioꝛ ſtupoꝛ accæſſeit.hic in eo qd nõ dolet.quãto ſamitati vi det᷑ eẽ ꝓpĩqoꝛ:tãto ab ea fit ĩmocioz Quod ſi medicusqᷓi clemẽtior fuit· et q̃i vnguentis ⁊ emplaſtris lemoi bz vnguendo./oĩa curare voluirit: tu age ꝓ temetip̃o/et remedij foꝛcõis 2 teleioris auidus ſanitatis ferrũ ẽᷣ quire:cauteiũ expoſcæ Medicꝰ tibi ſemp p̃ſto ẽ·patꝰ eſt Ne ennn hor roĩ tibi ſit · tua ſolitudo · etvt tuaꝰ in tella tua habites. tres tibi deputata ſut cuſtodes: deꝰ ↄſciẽaa ſpualis px Meo ðᷣbes pietatẽ cui te totũ mnpẽ das ·cõſacẽce tue horẽ corã qua pec trare erubeſcas.pu ſpũali obẽdicaã caitatis ad quẽ de ommbʒ tecurras. Inſuꝑ vt gratũ me habeas.addam tibi et quartũ.⁊ ꝙᷓ; diu ꝑuulꝰ es.et donec plemꝰ addiſcas diumã cogi tare pnñaã pedagogũ tibi ꝑcurabo. Elige tibi tuipᷣe cõſilio meo hoĩem · cuiꝰ vite exẽplar ſic cordi tuo ĩhẽ àt iſideat tuerẽcavt qẽs eiꝰ cor pext᷑iorẽ clauſurã foras vagai non dat fuis:ad uerẽaam cogitat: aſ furgas: et᷑ temetip̃m oꝛdĩes 2 cõpo nas. Qui cogitat ꝰ ac ſipᷣſens ſit in affcũ mutue caitatis emẽdet in te nia emẽdãda⸗ et tñ nullũ paciat᷑ ſe cret: ſui dãpnũ ſo litudo tua. Hic pre ſẽs tabi aſſit qñcũʒ voluis⸗ occurrat ſepe et cũ noluis ꝓncrepacões eius deſcribet nbi· cogitata eiꝰ ſantta ſe ueritas:cõſolacões/pietas ⁊ benig mitas: exẽplũ:ſancte vite ſinteita⸗ Nã oẽs etiã cogitacões tuas cũ ab eo videi cogitabis. ac ſi videatac ſi anguat emẽdaræ cogeĩs Sic ſecũ dũ pᷣœptũ apłi ſolliate temʒĩm eu ſtodi Etvt te metipᷣm aſpiaas ·ſẽp ab õmbꝰ oculos aute⸗ Egregium in ſtrumẽtũ coꝛpis eẽt oculꝰ.ſi ſicut cæ teã ſic etiã videre poſſet ſemetip̃m Cuod cũ int᷑iori oculo cõœſſũ ſit. ſi ad ext᷑ioris exemplũ ſeip̃m negli gẽs vacat ẽca alienaetiã cũ multi wlt nõ ſuſfiat redire ad ſeip̃m. Ci bivaca:multa tuip̃e᷑ cauſa ſoliatu dmis et mateĩa es E xclude etiã ab ocul ext᷑ioĩbꝰ.qð cõſueuiſti vid ere⸗ ab intioĩbꝰ qd amareq̃a mil tã faa le recrudeſat ſicut a moꝛ:maxime! teneĩoribꝰ et recænaoribus animig Vde eaã nõnũꝗqᷓ; (¶ a. xx· ſapere et emulati catilma melioàn z tu ip̃e t᷑ eſto ꝑ abola edificacoĩs Alia cella tua ex fioꝛ/alia interioꝛ: Exterioꝛ ẽ domꝰ i qua habitat anima cũ corpe tuo. ĩt᷑ioꝛẽ ↄſãa tua: quã ihabitaè debʒ oim ĩt᷑ioꝝ tuoꝝ ĩt᷑ioꝛ deꝰ cũ ſpũ tuo. Oſtiũ elaſure extoĩs.ſignũ ẽ oſtij ẽ tũſtãae ĩtioĩs. Lt ſicut fẽſꝰ coꝛpis xmittũt · ſic intiores ſ 19 ad ſuũ ſp imti? cuhibeant Dilige g itiorẽ tei lã tiã · dilige et extiorẽ · et vnicuiqʒ ſuũ impẽde cultũ Tegat te extioꝛ ñ abſcõdat.nõ vt pecas occulcius.h vt viuas tuciꝰ. Nõ enim ſcis o ru dis incola: qᷓt ælle debeas· ſinõ co gitas qmõ in ea non ſolumõ curatis avicijs tuis.h etiã nõ habes rirai cũ aliems⸗ Neſas et:a quẽ conſce tue debeas horẽ · qcũq; in ea non cxpis grãʒ ſpᷣc ſã · et intne ſuauitatis dul tedinẽ. Da & veqʒ cælle horẽ ſuũ ·2 tu tibi in ea vẽdita primatũ tuũ Diſ c in ea ſcm coĩs inſtitut leges rgu lã tu tibi pᷣeſſe ·⁊ vitã oꝛdĩare mores cõponere · 2 temzip̃m iudicare · teip ſu apud temʒzip̃m accuſaẽ · ſepe etiã 2 cõdẽpnare nec inpũtũ dimittere⸗ Sedeat iudicãsiuſtica:ſtet rea⁊ ſe mʒip̃aʒ accuſ ãs ↄſ ãa Nãẽo te plꝰ te diligit · nẽo fideli iudicabit Mane · Ptite noctis fac a tomʒipᷣo ex accio nẽ⸗2 vẽture diei tu tibi idiato caua onẽ · Veſpe · pkite diei ronẽ erige · ꝛ ſupuemiẽtis nottis fac iudictionẽ. Dic diſtritto · neqqᷓ; aliqñ tabi laſa uie vacabit · Siglis hois ſceᷣm coĩs ſſtitut: cãonẽ. ſua diſtribue e?caa. ctui ſpũaliaſpũalia · cui coꝛpalia:coꝛ pvalia. In qᷓbzʒ ſic exſc luat oẽ debitũ ffßc deo · coꝛpꝰ ſpũi · vt ſic qt fuit in enmſſũ · ſi qd neglectũ ·ſi qt ipfe ctũ⸗ ſuo mõſuo loco“ ſuo tꝑe non abeat inpunitũ ·'irrecõpẽſatũ. Inqᷓbʒex tra illas hous de qbz diot pha · ſeꝑ aes in die laudẽ dixi tibi · matutinũ acveſꝑtnũ ſacfiaũac me die nottis marnmne ẽ obſeruãdũ · Nõ ei fruſtra ait ꝓpha · Mane aſtabo t᷑ ⁊ videbo · . ”õ “ “ê s 4 4 4 2 . 1 qa tac a cues ext᷑ioĩbʒ adhuc ſumun leiumi⸗ Et dirigat oro mea ſicut mc= ſu in cõſpectu tuo.eieuacio manui meaꝝ ſat᷑ficũ veſptinũ⸗qa tunc ab huigmodi ĩpedimeris iã q dãmõ iue nimur digeſti · Eui eciã i nocturis vigilijs neis · qbꝰ media nocte ſurgi mꝰ ad ↄſitendu nõi dñi · cõfeſlioms eiꝰ dẽ texẽs oꝛdinẽ· ĩ die inq̃t bula aonis meeæ deũ exqᷓſui manibʒ meis nocte cõt᷑ eũ.⁊ nõ ſũ deceptꝰ.⁊ cte ra ꝗᷓ ſequũt᷑. Iſtis eĩ hoĩs potiſſimũ noſ mzip̃os corã deo debemꝰ cõſtitu ere.ꝗqᷓi face ad fauẽ ⁊ in liſe voltus ei9 ꝓſpicẽ tᷣbulaconẽ et dolorẽ no bis de nobis ip̃is muenire · 2⁊ nomen dñi ĩuocare · ſcopẽdo ſp̃m noſtrũ do nec incaleſcat: abiẽdo ad mẽotiã ha bũdãae ſuauitatis dñ · donec ipe in coꝛdibʒ nũs dulceſcat· Et tuc maxi me agendum eſt nobis quod diat a poſtolus · Malo in eccleſia loqui q̃n qʒ verba ſenſu meo · ꝙ decẽ mlia verborum ſine intellectu. Et illud. Pſalam ſpiritu pſallam et mente orabo ſpiritu · orabo et mente · Tunc enim menti? ſpritui aggre gãdi ſut fructus ſui: vt exinde !H in habundã ca benedictionis dei in quietem noc tis relax emur vel ſurgentibus no bitz ad laudes dei omms exinde te noꝛ operis noſtris in ipſis laudibus dei foꝛmetuzac viuificetur. Id ar co in vigiljs preueniẽdis noctuenis non expedit multitudine pſalmori obruere inte llectũ et ex haurire ſpir⸗ tum vel extinguere · ſed quam diu ſobrius eſſet inponituæ· pietatealß figendus eſt et ſuo itinere dirigen dus eſt ad deum ⸗ donec dilatato 4 toꝛde currere mapiat vſqʒ ad finem opis dei · pꝰ modũ feruoris ſui habi turꝰ9 tenorẽ⸗ niſi vel magna int᷑ada tur negligẽaa vel onmnttatur volun taria mſeria⸗ Ca-xxi. Cit etiã quicũqʒ habʒ ſen ti expediat · ꝙtũ huu dei · ſeruum redemptoris criſti deceat z diei ⸗ paſſionis ipſius ac re dempceo mis attencius recolligere beneficia ad fruendum ſuauiter in conſcenci a⸗ et recondendum fideliter in meõ rtia · quod eſt ſpiritualiter mandu care coꝛpus domini et bibere eius ſauguinem: inmemoriam eius. qui omnibus in ſe credẽtibus precrpit dicens · Hoc faate in meam comme moracionem· In quo etiam preter eccatum inobiẽ quam impium ſit Pormifteme⸗ tante dei pictatis eẽ im memorem. palam ommbꝰ eſt: cum amia hominis abeuntis ſub quolibʒ ſigno cõmendatam memotiam⸗ ne 9 as ſit obliuiſa· Si quidem ſanete huius ac reuerende commemoracio nis niiſterium ſuo modo ſuo loco ſuo tempoꝛe licrt œælebraẽ paues homi nibꝰ quibus hoc creditum eſt miſt erium rem vero niſterij · in omm tẽ pore· et in omni loco dominaaonis dei mõ q ẽditũ eſt hoc ẽ debite pieta tis affcũ agere ⁊ trattare ⁊ ſumere ſi bi in ſalutem oĩbꝰ in ꝓmptu eſt: qui b diatur⸗ Vos aũt genus elertũ re gale ſat᷑ doaũ.gens ſcã · ꝓplũs acqui ſiconis: vt virtutes aãnucetis eiꝰ. tui de tenebris vos vocauit in ãmã bile lumẽ ſuũ ã ⁊ ſa cramẽtũſicut ſum xp̃i ꝙᷓtũ xpᷣiane pieta vtile ei ſit vna ſaltem aliqua hora acapit adð vitã dignꝰ.ſic adꝰ moꝛtẽ ſuã et in iudiaũ indignus: vem vero ſactramenta nemo atapit niſi dignꝰ et y doneus · Sacramentũ enim ſñ re ſacramenti ſumenti moꝛs eſt tes vero ſacrament etiam preter ſacra mentum ſument vita eterna ẽ· Si aũt vis et vere vis ommbus horis tam diei ꝙᷓ; nottis· hoc tibi in cella tua pᷣſto eſt · Ruociens in cõmemoã aonem eius qui ꝓ te paſſus eſthu ic facto eiꝰ pie ac fidelit᷑ fuis affcect tus:coꝛpus eius manducas et ſan guinem eius bibis · Ruam diu in eo manes per amorem ipſe vero in te per ſanctitatis 2 iuſtice operacõeʒ: i eiꝰ coꝛpe ⁊ in eiꝰ mẽbtis ↄꝓputaris Emde ecã c᷑tis (Caxxij⸗ horis ẽte lcõi vacadum eſt FPortuita enim et vaia leet io z quaſi caſu reperta nõ edificat: ſed eddit animũ mſtabil em: et leui ter admiſſa:leuius recrdit a memo rtia. Sed ẽtis ingenijs inmmorãdum eſt: et aſſuefaaẽdus ẽ animꝰ. uo enim ſpũ ſcripture fc ſunt · eo ſpiri tu legi deſiderant: eo eciã intelligen de ſunt· Nu enim ingredieris in ſenſum pauli: donec vſu bone inten conis in lectione eius et ſtudio aſſi due meditaconis ſpritum eius inbi beris · Numc intelliges dauid: do nec ipſa expergenea pſalmorum e ius ipſos affectus indueris · Dicqʒ de reliquis · Et in omni ſcriptura tã tum diſtat ſtudium a leccone tũ amicicia ab hoſpicio⸗ ſocialis aſf ee cio a foꝛtuita ſalutacõe· Sed et de cottidiana lcõe aliq̃t totidie in ven trem fidelis memoĩe demittẽdũ ẽ· quod fidel ius digeratur et r vſum reuocatum crebrius rummnetur ; d propoſito conueniat· quod intena ni profiaat⸗ quod detinear animu· vt aliena cogitare non hbeat. DHau riendus eſt ſepe de lecconis ſeie af fectus: et foꝛmanda oraco que lec aonem interrupat · nec tam nnpedi at interrupendo; ꝙ putiorem con nnuo animum ad intelligenaam lec tonis reſtituat Intenaoni enm ſer uit läo, Si v̈e in lcõne deũ qtit qui legit ·oĩa ꝗᷓ legit cooꝑãtur ei m hoc ip̃m· 2 captuãt ſenſu legẽts 2 iſer uitutẽ redigũt õnẽ leõnis inte lleetũ in obſequium xpi Si in aliud decli nat ſenſus legetasoĩa ẽ̃hit pꝰ ſemʒ ip̃m. michilqʒ tã ſe netũ · ta pii inue m in ſcriptuis: qð ſeu vanã glotn am. ſcu x diſtortu ſenſu ſeu pꝑpᷣuũijĩ tellectũ ·nõ applicʒ ſue ' maliae vel vanitati: In ombz ei ſcriptuis legen t. imaũ ſapiẽ debz eẽ tmoꝛ dñi · vt j eo primũ ſolidet᷑ ĩteneo legẽtis · et ex eo exurgat z oꝛdinet toaꝰ icoĩs intellectus velſenſus. (Ca.xxiij· Spũalibꝰ . Ga ri palia nũꝙ; longe l! in te tũ teœdat᷑ faale ad ea poſſet ſe rebire animus aſſueſcat · 2 cũ illis ſe mutuat iſtis ſy inhereat · Sicut enim iã ſuß dietũ ẽ· non vir ꝓpt᷑ mu lierẽ · h mulier ꝓpt viru creata eſt · nec ſpũalia ꝓpt carnalia. ſed carrna lia. propter ſpirituaha Coꝛpoꝛa lia. So nũc ecaa diamꝰ?qᷓ̃ manu ali oꝑe coꝛꝑalit᷑ encẽt᷑. Nã ſut zZ a lia corpis excerciaa ĩ qᷓbʒ necẽ ẽ coꝛ pꝰ9 laborare · ſicut ſut vigilie ieiunia 2z alia huiusmodi ꝗᷓ ſpualia nõ nmnpe diut h adiuuãt. ſi cum rone 2 diſcre cõe fiãt Eue ſi ex in diſcretõis vicõ ſic agãt᷑ · vt vł deficẽte ſpũ⸗vel lan guente coꝛpore ſpiritualia inpediã turqui ſic coꝛpori ſuo tulit bom ope ris effectum · ſpiritui affettum· prox imo exemplum. honorem deo ſacle gus eſt · et horum oim in deum reugs I25 quod ſc dm ſenſum apoſtoli nõ videat᷑ etiam humanum hoc⸗et non doceat⸗? iuſtum non ſit aliquando caput in ſeruiao dei dolere · quod o lim ſepe vſqʒ ad dolorem laborauit in vanitate ſeculi. eſurire ventrem vſ qʒ ad rugitum: qui ſepe ſuppletꝰ eſt vſ qʒ ad vomitumſed modus ẽ i ommbus habendus ˖ Affligendum aliquando corpus eſt· ſed non cõte rendum. Nam et corporalis excer atatem ad modicum quidein valz. ſed tamen vtilis ẽ· Propter quoð etiã ad modicũ diat · h ẽ nõ in cõcu piſ cẽcijs · ſ cu ra carms habẽda eſt Agẽda vo ẽ ſobrie · ⁊ cũ ſpũali qua dã diſ aplina· vt neqʒ in mõ eiꝰ: ne qʒ inꝗᷓlitate · neqʒ in ꝙuãt tate appa reat aliqᷓd qͥd non deceat ſeruũ dei Eis enim ꝗᷓ in honeſta nrã ſut habũ daaorẽ hõrẽ ẽcũdare debemus. ho neſta vo nrã nulli9 egẽt · Nõ ſolum autem nos.ſed et õnem vitam noſt ram ꝙ;uis hominibus occultam ex hibere debemus deo ſanctam et ho neſtam omnemqʒ cõuerſaconẽ noſt ram ſanctis angelis conſ picabilem agere 2 delectabilemquamuis inẽ domeſtitos patietes inclauſam-⸗ Omnia veſtra ait apoſtolus honeſ/ te fiat Grata deo res hoẽſtas et ſcõꝝ amita ãgeloꝝ Propt qd atiã dof am zut ea⸗ /, nat. pleat aeit tzten nnegt isdi medi et n dult eſtm dit lbo. tata codin tomen toaupi . ſaten füpie nierp niͦ vico glan⸗ dia nee pen olack nes tol jubet aplus velari mulieres ꝓpter angelos Rui cum procul dubio ta die ꝙ nocte vobiſcum ſint i allis ve ſtris vos cuſtodiẽtes et ſtudijs vñs ↄgaudẽtes? coopantes: placet eis⸗ ſi etiã nullo homine vidẽte · ola ve ſtra honeſte fiãt · Siue ergo mãdu caris ſiue bibitisſiue aliqᷓd aliud agi us: oĩla in noĩe dñi agite⸗pie: ſcẽ et ſe ſatis ſobriam. ſobrietas tua pornet Et cum mandu cãsneꝗqꝙ tetꝰ mãduces: ſed coꝛpꝑe am ñ oĩo ſuã negligat:h ð m eõſa ſu auitaus d ñi vł ſcripturaruũ: aliqᷓt qð æã paſcat mie ditãdo⸗lſæltem meõrã do ſecũ rüinet 2 digerat · Sz et ip̃a ncãtas nõ ſeculait᷑ non carnaht᷑ ex pleat᷑ · ſed ſicut decrt mõachuũ⸗ ſicut cõu eit ſeruo dei · Nã etiã quo ad ſa nitatem abus to honeſtiꝰ? et oꝛdi nacꝰ ingerit·tãto faaliꝰet ſalubri us digerit · Obſeruandus ẽ ergo ſu mẽdi modꝰ 2 tempꝰ/ abi qualitas · eæt quãtitas · fugiẽda ſunt ſupf lua ⸗ adulteina condmmẽta · Obſeruãdꝰ eſt modꝰ. vt nõ eff undat qui come dit animam ſuã ſup omnem abum.⸗ Cẽpus. ne ante horã· ualitas qᷓ libꝰ vtitur coĩtas frat᷑nitats erxep ta cauſa manifeſte ĩfirmtatis · De cõdimentis vo ſuſf iaat obſecro· vt comeſtibiles fiant abi vã.non etiã tõcupiſabiles vel delectabiles Duf ficit enim cõcupiẽ malica ſua Que cũ vix à nullo mõ ptñſiẽ poſſit ad ſi nẽ explẽde ncãtatis · mſi ꝓ viã quã tecũq; delcãaoĩs: ſi æpit acepꝑe irr Imanducas⸗ meſam tuãa p tuo ſuã refectionẽ ꝓcurãte:mens ſu taenta ab eis ᷓppætuũ ſuſeœpẽ belſi adũſꝰ eiꝰ oblectamẽta fiüt duo cõr vnũ ⁊2 ꝑicł icat᷑ cõtinẽca (Ca· xxv. Eide ſicut dictũ ẽ de abo ſic etiã de ſompno Caue ĩcytũ potes ſerue dei ne totꝰ ali qñ dormas · ne ſit ſompnꝰ tuus nõ reqᷓes laſſi. ſepultura coꝛꝑis ſuffo cati⸗ nõ Epacio i extictio ſpũs tui. Suſſpecta res ẽ ſompnꝰ·z ex mag pte ebrietati ſilis · Excœptis enĩ vie is qᷓbꝰ in dornnẽte cũ coꝛꝑe · doꝛmi tãte rõe nõ ẽ q̃ cont᷑ dicat · ꝙᷓtũ ad de bitũ cõtinui ꝓfcũs.mil txis tã ðpeit de vira nrã · ꝙᷓ qð ſompno deputat᷑ Iturus ergo in ſompnũ ſempꝑ aliq̃d deſer tecuũ m meõtia vel cogitacõe. in q plaade obdoꝛmias · qd nonnũ Sᷓ etiã ſompmiare iuuet: qd ecã eui gilãtem te exapiensin ſtatum te he ſterne intencoĩs reſtituat · Sic tibi nox ſicut dies illuminabitur· et nox illunminacio tua erit in delicijs tuis⸗ Plaade obdormies in pace Lquieſ ces. Facille euigilabis.2 ſur gẽs Faeol et agilis eris adredeundum in id vn de non totus receſſiſti Vobrium eni cibum ⸗ ſobrium potum. ſobriumqʒ ſenſum · ſobrius ſequitur ſompnus Carnalis vero ille ſompnus et bru tuset ſieut dictur lete ꝰab hominã dus eſt ſerno dei · De quo vero pꝰ cõgruã qetẽ facile ẽ ſenſus coꝛꝑis ⸗ mẽtis euocaẽ· ⁊ qi ſeruos domꝰ pa triſfaĩlias ad oꝑa ncẽria ſp̃m ſuſci tare 2 mittẽ· huiꝰ mõi ſõpnꝰ? etpe ſuo · mõ ſuo · aſpnãdꝰ nõ ẽ¶ C· xxvi · ce eĩ prudẽs aĩimꝰ ⁊ deo de dit hẽe ſe dz ĩ eella ſua ? i ↄſãa ſua: ſicut prudẽs pa⸗ diat ſalomon in do mo ſua muliezem lingioſam carnaem ſuam. led ad ſo brietatem mori geratam.⁊ aſſue fac tam ad obedienciamet ad laborem paratam ·vbiqʒ inſtitutamet eſuri re“ et ſauari ⁊ habudare et penuri am pati· Habeat ſenſus exte tiores non dues? ſed ſcruientes. inte tio tes ſobrios et eff icates Dabeat om nem omnmo domum vel famliam togitaconum ſuarum ſic oꝛdmatã z diſaplinatam vt dicat huic vade⸗ et vadat/et alio vei ⁊ veiat. et ſer uo ſuo coꝛpori: Fac hoc et abſqʒ cõ tradictione faaat Cui ſic ſemet ip ſum vgit et oꝛdinat m oſciẽcia ſua. optime ſibi credẽdus eſt et commmt tendus in cella ſua . Sed hoc eſt per feõꝝ.ł ꝑfᷣc iã ꝓfiaẽcaũ:qð ideo po nimꝰ ĩapiẽtibʒ ? nouicijs. vt ſaat qt deſit ſibi · 2 in q̊ habẽt extendere intenaonẽ ſtudij ſu· (Ca. xxvij⸗ Ciẽdũ vo ẽ.qᷓa cũ de carna li ł aĩali ſenſu.ł de ronali ſ. ẽaa: vł de ſpuali ſapiã dil in qͥ ſecũdũ diũſos ꝓfFcũs.⁊ ꝓſectuũ puëtus 2 intencoĩs aff cus.hec oĩa iuſis tpibzʒ poſſibile ẽ muemri 2 ta hominũ geneàâ ſingła ſcᷣm hoꝝ ſta tuũ ꝓprietates in ꝓfeſſione rligiois in cellis ſit militãaa⸗ ;uis cr lle dig tas et ſantte ſolitudis ſecretũ⸗⁊ ſoſi taie ꝓfeſſionis titulꝰ.non ñ ꝑpfãs cõ ueite videret᷑. q́ꝝ ſicut diat aplũs ſo lidꝰ ẽ abꝰ.⁊ q̃ ꝓcõſuetudine oꝑata tos habẽt ſenſꝰ ad diſcreconẽ boni mali. In qͥ ⁊ ſi ronal qᷓ ꝓximꝰẽ ſa piẽti vtcũʒ videret᷑ eẽ tolerãdꝰ. ſe d Zte aĩalis. qᷓ non papit ea ꝗᷓ dei ſent ſeimꝰ/et vnũ honnnẽ diſcabimus. penit? putaret arcẽd. Sy occurrit peætrus apoſtolus dicens de qᷓbʒdã. Di ſpitũ ſanctum accœperunt ſicut er nosego quis eram vt prohiberẽ deum? Dpiritus emm ſanct9 bona voluntas eſt Nec enim ſine grandi ſcrupulo mentis a quacumqʒ promf ſiomis altitudine arcendus eſt⸗ cui teſtis inhabitantis et trahentis ſpi titus ſancti bona voluntas ad eſt⸗ Siquidem ex duobus homnum ge neribus cellarum habitacio ſupplen da eſt · vel de ſimpliebus.qui et ſen ſu et voluntate ad aſſequendam re ligioſam prudenaam. feruentes ap Paruerint et abiles · vel de prudent: bus · quos religioſe et ſantte ſimpli atatis conſtiterit eſſe emulatoregs⸗ Stulta vero ſuperbia vel ſuperba ſtulnaa a tabernaculis iuſtorũ ſem per procul ſit · Eſt autem omnis ſij pPerbia ſtulta: qᷓ;uis non omms ſtul ticia ſuperba · Stulticia eni ſine ſu perbia nonnũquam ſimplicitas in uenitur. que ſi ignorat fegtan eſt docibilis · ſi nequit docæti. foꝛſitan ẽ tractabilis. Et eſt propria tefugij ciuitas ſimplicitat: cohabitacio reli gionis·. miſi ſit talis que nolit humi liati vel tam bruta. vt non poſſit regi vel tractar · Hona tamen vo luntas. et ſi multum eſt bruta non tamen eſt deſerenda⸗ ſed ſalutati conſilio ad labonoſam et actuoſam vitam tranſmittenda⸗ Huperba autem quantumuis ſibi prudens videatur dimittenda eſt ſibi et abi genda: Sieni admittitur ſuperbus prima die qua ingre ditur habita re incipit leges dare, Cnmium enn unt ſiut niebed na⸗ ong mngerd nchpukl geſte au hansſi 6 30 eſt⸗ mnum Ge dſplen gietſien endamte ntrg ihndenn ncrfept runtrg lipe Coiſen omns/ nusſal niſneſ atn tnnc! Kemi ari nendt lehen n NTN ata ſar R bapertn deng aabi gerblis irn miun do ſtultus diſerte non pt zs iuenit · Sollicite ergo et prudent ppẽdebũ eſt quis adnmurtat᷑ ad habitadũ ſecũ Eui enim habitat ſe cũinõ mñ ſeip ſu qlis ip̃e eſt habet ſecũ· Malus g½ homo nũꝙ; tuto ſecũ habitat: qͥa eũ malo hoĩe habitat et nemo moleſti oꝛ ei ẽ ꝙᷓ ipᷣe ſibi · Nam ⁊ inſ ami ⁊ ni mũ dolẽtes. ⁊ q̃ non ſans q̃cũqʒ de cauſa mẽtis ſue bene cõpotes ſut⸗ cuſtodiri ſolẽt net ſibi reliq̃ ł cõmit ti?ne ſollitudine ſua male abutãtur Admittãtur ergo aĩaleshunmnles paupes ſpũ ad cohabitacoonẽ erlla rut hvt hat ip̃i roõnales ac ſpuales? nõ vt ꝓpt᷑ eos ip̃i qui hoc ia eſſe me rzueruũt conuertãtur tetroet effiaãat aĩmales Duſeapiantur in oĩ beniuo lẽaa caritatis· poꝛtẽtur m oĩ paaẽ na benigtatis: ſed qui eis compae unt non cis ↄfoꝛmẽtur: nec ſic quae rãt eoꝝ ꝓftcttum? vt ꝓ eoos togã nuir ĩcurre re ꝓpoſit in vligiõe rigois Nde eĩ ſubintrauit iam de Ca Nxx vin⸗ ere alieno ſuptuoſa⸗ ⁊ ꝙtũ hoc oẽs effã ſimꝰ aĩales Himiſſam ci nobis a pãbus nũs iure heredita rio foꝛmã pauꝑtatis et ſcẽ ſimplia tatis ſpeciẽ. verũ decorẽ domus del alienates a nobis et a cællis nes: ꝑ manꝰ artificũ exquiſitorũ cællas nõ tam hetemitcasquam aromahtad edificamꝰ nobis· ſingulas ĩttulo cẽ= pudoꝛ ſinit ambicaoſa cealla edificaco?et abie cta ſ cã ruſtiata teſicut ſalo mõ diet ab altſſimo ere ata. qſi religioſas qᷓſ dam nobis cre amꝰ habit agonũ honeſtates:ĩ qᷣbʒ tantu ẽ cõpaſſum aĩalibʒ? vt peneĩ Rim ſoliborum tõcupiſcõcas otuloꝝ noſtrorum de ele moſims pauperu. Awmputa domine ob probriũl centũ ſolidorum a cœllis pauperum tuoru- Cur non pociꝰ centum denariorum Cur non po aus nulloru. Cur non pooꝰ grat: S filij grẽ ipi ſibiediſñcat Cuid reſponſum eſt moiſ · cũ cõm maret tabernaculum: Nide mqt om nia fauro ſecũdum exẽplar⸗ quod nbi in mõte oſtẽſu ẽ · Nõ enĩ a ſe cu li hommnbz. detet fier tabernaculũ dei cum homimbꝰ ipſi quibꝰ in aln hidine mẽtis oſtenditur exempilar veri decoris domus dei · ipſi edilicẽt ſibi ꝓpñ quibus ſollietudo imteioru ſuorumcotemptum 2 negligẽaam dict ommũ exteiorum ſuorum ipi cdiſicent ſibi oꝛmam paupꝑtatis z ſancte ſimpliaraus ſpeciem· ⁊ pat ne frugalitatis hqniamenta nulla ſic apt abit artiſicum induſtria⸗ ſicut eorum negligenaa Ergo obſecro ĩ pere grinatõe huius ſeculi ĩ miliaa hac ſuper certam edifiemus nobdis noñn domos ad habitandum ſed ta bernacula ad deſerendum vtpute ato inde euo candi et migratuiĩ pa triam et auit ate m noſtram et in do mum eternitatis noſtre· In caſtts quippe ſumus. in alieno militamꝰ?ꝰ· in alieno laboramus aale eſt quie quid naturale eſt · umquit non fa alẽ ſolitario. eſt et ſufficecens nature et congruum conſcienae ipſum ſibi tellam de virgis contexære · de luto plaſ maẽ Vnekjopere decẽtiſſine rendum! Credite michifratres et venam vobis experiti nõ cõtigat⸗ „ quia pulch tudĩes iſte ⁊ Forẽſes iſts honeſtates cate vile 45° ſitum ener uãt⸗ 2 maſculinũ animu effeminat. Nã et ſi ſepe ĩpo vſu ſapiũt eaꝝ de leetaciões· æſi ſut aliqui qvtãt᷑ huiꝰ modi ß⸗ non vte ntes · tñ coõtemptu meli ꝙ vſu extctur 2 dicũt huius miodi affcões· Cõferut eaã ñ modi cũ intioĩbʒ nũserxtiora nrã ad ſumli tudimẽ mẽtis aptata et cõpoſita. ⁊ bono oſito ſuo mõ rñdẽ ca · Pau perioꝛ cultꝰ in aiijs frenat cõcupiſ cœnaam⸗ m alijs e circa amorem pau pertatis affiat cõſaẽaam · Sed et intentum intenoribus ſuis animum magis decẽt iculta oĩa et neglerta exteriora quibus incola domus ani mus ipſe ſe pius alibi conuerſati di noſatur · ſe qʒ al bi magis occupatã intencio ſancta denũcat et eficaa ter bone cõſacae cõſiliat mterio raꝰ eui oĩa extetiora viluiſſe renũcat.· Obſſe cro ergo vt maneant celle ille delicaciot s ſicut facte ſut· ſed non creſcat numierus earum ⸗ ſintqzin ualitudinaria fratribus aĩalibus ee i firmorbz donet cõualeſ cãt· hoc eſt maplãt deſiderare non valitudi natia infirmorum⸗ſed tabernacula mlitaneaum i in caſtris domini · Ma neãt etiam m exemplum poſtris ve ſtris a E tles habuiſtis 2 ſpreuiſtis. Vos at qᷣſ Pit ales eſtis. ſicut hebrei ideſt tüſeutes · ñ ñ hutes hie auitatẽ manẽtẽ h f utura mrẽtes edificate vobis ſicut cpiſtis caſulas ĩq bʒ ha bitens In caſulł eĩ habit auert pꝛẽs nu habitantes in te rra pmiſſioĩs qſt m aliena cum coheredibus promil Gonis eyſ pectantes fundamenta babentem auit atẽ cuius artifex 3 conditoꝛ eſt ipſe deus: nõ acœptia repromiſſiombus· ſed a longe eas aſpiaentes et ſalutantes et conſi tentes⸗ quo miam pere grini ſunt et hoſpites ſuper te rram Mui enĩ hoc ditunt ſigmficant ſe patriam inqui rere me lio rem .· hoc eſt eeleſtem · 7 arco patres noſtri in egypto et the bayda ſancte huius vire ardentiſſi mi emulatores. et in ſolitudimbus de gaetes auguſtiat⸗ aff licti.qbꝰ dig n ñ erat mudꝰ. iß̃i i bi æilas fabri cãt in qᷓbꝰ tecti tatũmõ ⁊ ccũſvptia tirbine ⁊ a pliuia tutabãt In qbꝰ hemin te fru galitatis delicijs aff iu Etes locuplet abãt multos. ipſiegẽ tes Jp̃i s q noĩe digmꝰ appellẽ neſ no⸗hoĩes cæleſtes an angelos treſt ees · degẽtes ĩtris h vuſatõeʒ habẽ tes in œlis · laborabãt maĩbus ſuis. 2⁊ de labore ſuo pauperes paſœbãt eælurientes ipſi· et de vaſtitate here im vrbium carteres alebant 2? infir mos et in quibuſlibet neœſſiranbꝰ poſitos ſuſtentabat · viuentes de la bore manuum ſuarum · habitantes 2 in n abore manuum ſucaꝝ ( Q· rxxix· . Vid ad hec diccemus nos non animales, ſed anima lia terrena⸗ adherẽtes ter . Te⸗ et ſenſibus carnis noſtre ĩ ſenſu carnis noſtre ambulantes et ex ali enis mambus pendentes? Ruam uis ↄſolat᷑ nos ĩ hocip̃m aliqte nꝰ il ie qui cum diues eſſet pauper pro nobis Fattus eſt et qui voluntane paupertans dedit precœptum / ip̃e eiul dem paupertaus m ſemetipſo nobis formã dignatus ẽ Bmoſtrare õ a fert aptg drtag atanſ rtit unihe zmingti den wetthe rxnnil dmbus ſoddig Esfabe Gptn p⸗ sl ipfagi pllin grostat R teni Nb nanta⸗ snes ſdum heitetn ſtriſni sttein 1n ird upriß⸗ um/ uchi ola Vr enim ſaant ewangelia pauꝑes quid eis facendũ ſit ipᷣe et:ã a fide lius paſci voluit: nonnũꝙ et ab infi delibus. hvt fideles facxret · vite ne eeſſaĩa nõ recuſauit acape· Ded et inprimitua ecãa paupes illos ſcõs qui ꝓ xpᷣo rapmam bonorũ ſuorum perpeſſi fuerãt vel ſecũdum ꝓfertio nis cõſilium omnia reliquerant ! vẽ diderant et fratribus fidel bus coĩa efficerant quãta ſollictudine · quan ta pietate ſancti apoſtoli alendosa ſidelibus procurabant/et liber actu um apoſtolorum et paulus in epiſt lis ſuis manifeſte de monſtrat· C ð et ſi conce ditur libenaushoc ipſum domino pre apiente et oꝛdin ante e wangelium annuaãtibus ex aplo rum tamẽ auctoritate non ne gatur etiam ewangelice viuẽtibus; ſicut et ſanctis illis pauperibus qui tunt erant in iheruſalem · Rui etiam ob hoc pauperes ſanttivocantur: quia improfeſſione ſanttitats et coĩs vi te nomen dederant · et ſemzipſos in hoc ipſum ſponte pauꝑes effecxrãt Euod enim apoſtolus ſe uetiſſima auẽte quibuſ dam denũaat . vt qui non wt operari non manducet ; cõ tuo oſtẽdẽs ð qᷓbꝰ dicẽt ſubiũxit di cẽs :· Audiuimus emm quoſ dam in ter vos ambulantes inquiete nichil operantes: ſe d curioſe agẽtes Nijs autem qui huiuſmodi ſunt denunda mus et obſecramꝰ ĩ dño iheſu xp̃o. vt cum ſilenao perante ſuum pa nem manducẽt. Duum / hoc eſt ſuo labore paratum et acquiſitum⸗ Et tam. ne illos ꝙ,tumuis inquietos mil operantes curioſe agentes no H — „ —„ —— nomen tamen domini ſuper ſe inuo catũ habentes· quaſi expoſuiſſe vi deretur et abieciſſe: ſtatim intulit di txcens; VLos autem fratres nolite deſfi cœre benefacẽtes: in criſto iheſu do nnno noſtro · Act ſi dicerer Et ſi illi perſeuerant in negligẽaa ſua: vos tamen in ſuſtentandis eis nolite de ficere a benefiaẽaa veſtra. ¶um er go ſeueriſſime ſuperius denunaaue rit, non manducaudum.nõ volenti bus operari poſtmodum vero non valentibus operari/ſed mihil operã nbus aliꝙ; to ſe exhibuerit clemen caorem:poſſemus dicẽ ſecũdum tex tum verborum eius nec omnino ab ertaret a vo.nõ volẽtibus ꝙ;uis va lẽtibus intent atam eſſe illam ſcueri tatem. volẽt: bus vo et nõ valẽtibꝰ indulgenaam illam Ded cum etiam iſtis denunaet. et obſecret in domi no ih eſu criſto · vt cum ſilẽco panẽ ſunm mianducent ; Videntur non ſu um panem maducaè mſi ſuum eum eſfiaãt operãdo. q;tum opeâti poſ ſunt ſub teſtmmomo dei z cõſcienne ſueæ· Ignoſce donnne ignoſce excu ſamus ter guiſamur ·ſe ð nõ eſt qui Abſcõdat ſe a lumme vitatis tue.q8 ſicut illuminat cõuerſosſic etiã fe it auerſos · Non eſt enim occultum a te os noſtrum⸗quoðd feoſti ĩ occulto hominum. Nos autem nobis met ipſis faomus illud occultum⸗qa vix eſt às qui in eis que ad te ſut experi ri velit quit poſſit · et q promptiſſi me poteſt quãdocumqʒ ſecũdum cat nem vel ſe culũ ſiue timoꝛ impuleit⸗ ſiue cupiditas traxerit · Ded et ſi Fallmus homines inſcios:non noa permittas quaſi volẽtes Fallere te fallamus noſ metip̃os· Non labora mus qᷓa non poſſumus vel nõ poſſe nobis videmur ·; vel a cõſue tudine o cij et deliaaꝝ noſtraru nos nõ poſſe effeamꝰ?· Adoremus ergo et proa damus ſemp et ploremus coram te qui feaſti nos · et qui in hoc ipᷣm pec cato noſtro mamſeſto· iudiao tamẽ tuo occulto foꝛmaſti nos · vt foꝛſitã q̃a non multũ hoc volumus non poſ ſumus.ł q̃a noluimꝰ cum potuimꝰ. cum volumus non poſſumus.Veſca mur ſaltem ſecundũ penam ade pa ne noſtro ſi non poſſumus in ſudore voltus nuũ⸗ in ſudore coꝛdis noſtri. in lacrimis dolorisſi non poſſumus in ſudore labotis · Magnam hãc iac turam ꝓfe ſſionis noſtte ſupp leat pi etas ac deuocio humnliate cõſcenee Sint nobis laẽme noſtte panes die ac nocte⸗ ꝙᷓ diu dicit anime noſtre · vbi eſt deus tuus. hoc eſt ꝙ; diu pen egrinamur a domino deo noſtro · et a lumine woltꝰ eius. Nnũ quidẽ erat necſſarium · ſed qui nec in vno figi mur.nec in multis excerœmur 'in aͤ oꝛdine cõputabimur? Vnnam cum illo de quo apoſtolus dietei qui nõ opatur credenti autẽ in eũ qui iuſtiſ cat inpium. reputatur fides eiꝰ adð iuſtiaamſecundum propoſitum gra ae dei · Vtinam cum peccatrice illa cui multum dimiſſum ẽ⸗ qͥniã multũ dilexit. Et beata anima que hoc iu diao apud donnnum meruerit iuſti ficari iudieo diligencuum nomen do mini vt obmiſſa omni iuſtiaa opꝑm et ſiduaa meitorum. ĩ hot ſolo· iuſti ficetur⸗ quoniam dilexit multu⸗2 D et indulgẽdo te de? Lteibuaso magꝗ eſt diligeuti conſaende ipſa dilão tua· demde vero vita eterna⸗ Sir fratres obſecro nõ excuſemus nos⸗ ſed accuſemus nos et confiteamur Et qui magni uominis vmbram et perſonale quddam perfertionis fig mentum apud homines indumm?ꝰ? apud deum vſcenae noſtre cognoſ centes paupertatem non vſqʒqua qʒ recdamus a veritate t? vent. liberabit nos⸗ Caxxx. Einde etiam docendus eſt animalis incipiens. et xp̃i tirũtulus deo appropinqua xæ vt et deus appropinquet ei Dic enim nos ãmouet propheta Appro pinquate deo⸗et ipſe aꝑpropinqua bit vobis · Non ſolum enim foꝛman dus eſt homo et faciendus · ſed 2 vi uiſicandus · Primo enm deus foꝛ mauit hominem ˖ deinde inſpirauit in faciem eius ſpiraculũ vite⸗z fcũs ẽ homo ĩ aiam viuẽtem · Cormacio hommis iſtructio ẽ moralis· vita eiꝰ amoꝛ dei ẽ· Hũc fides cõtipit · ſpes pꝓturit carit as foꝛmat et viuiſicat Amoꝛ enim dei . vl amoꝛ deus. ſpi ritus ſanttus amoni hominis et ſpiri tuiſe ĩfũdẽs. aff icit eũ ſibi:⁊ amãs ſemetipm de hole deꝰ vnũ ſecũ effi cit 2 ſpm eiꝰ et amorem eiꝰ. Sicut eni nõ hʒ coʒpus vñ viuat · ñ de ſpũ ſuoſic affcũs hominis q̃ amor dici tur ñ viuit: hoc ẽ nõ amat deũ ñ de ſpiritu ſantto· Amorem ergo deiĩ homie ex gracia genitum letctio lac tat:me ditacio palſcit · oratio confoꝛ tat et illuminar⸗ Animali vero et nouo in ceiſto homini ad excitanda eius interiora/ melius et tuaus pro ponunt legenda et meditada Ldẽp toris noſtri exteriora ad oſtendedu ei in eisexemplum humnlitatis, pro uocaconem catitatis·2 affectum pi etatis: et de ſcripturis et tractatibꝰ ſanctorum patrummoralia queqʒ et plamora: Ponẽda ſunt etam ei geſta et paſſioes ſanctoru: vbi nec laborandum ſit ei in planice hiſtori ali: et ſemper aliquit occuràt quod nouicij ammum exatet ad amorem dei 2 ad cõtemptum ſui Poꝛro alie hiſtorie deleetant quidem cum le gũ turſed non edificãt: quĩ pocus mẽ tem inficunt. z tempore oracionis. velſpitualis meditauonis. in vtilia queq; vel noxia faaunt ſcaturie de memoria. Jectionis quippe modum ſimilis meditaco ſequi ſolet · Diffi alium etiam lectio ſcripturarum ani mum fatigat:nec reficit teneriorem animum.ſed frangit intenaonem: hebetat ſenſuł ingemũ · ( Ca· xxxi· O◻’ Dcndus etiam eſt in oàa one ſua ſurſu coꝛ leuare ſpi N tuali᷑ orare· a corpoibꝰ vl torporũ ymagimbus cũ orat vl de um cogitat ꝙ; longe poteſt re cedere Ammonendus eſt · ꝙta poteſt pPuĩ tate coꝛdisintendere m eum cui ſac᷑ ficuum oraconis ſue offert: ſeipſum attendere qui offert: intelligere q̃dð et quale ſit quod off err Ruantum emm videt vel intelligit eum cui of fert: tantum ei in aff eetu elt · et ei a moꝛ ipſe mtellettus eſt Euantumʒ ipſe ei in aff ectu eſt tantum ſapit ei hoc ipſum · ſi dignum deo ẽ quod of fert: et in eo ſibi bene eſt Huiuſ mõi tamen homimi orant: vel meditanit ſicut iam dictum eſtmelius ac tuaꝰ proponitur ymago dominice huma mitatis et natiuitatis paſſionis eiꝰ æt vſurrexionis Ut infirmus animꝰ qui non nouit cogitare niſi coꝛpora et coꝛpoꝛalia: habeat alq̃t cui ſe af fiaat:cui iuxta modum ſuum:pieta tis intuitu inheat · Eſt quippe m Ffoꝛ ma meditatoris · in quo ſicut le git in iob. homo viſitans ſpeaem ſuam non peccet · Doc eſt cum intẽſioĩs ſue intuitum in eum digit · humanã in deo ſpeaẽ cogitando⸗ a vo vſqʒ quaqʒ nõ recædit: vt dum per fidem deum ab homine non diuidit ˖ deum aliquando in homine aſphẽdere ad diſcat· In quo pauperibus ſpiritu z ſimplicoĩbusfilijs dei:tanto primũ ſolet eſſe affectus dulaor· ꝙ; to huã ne nature propiquioꝛ:poſtmodũ vᷣo fide migrante in affertum ampleꝝ ates in me dio coꝛdis ſui⸗ dula amo tis amplexu criſtum iheſum totum homi nem · propter hominem aſſ ũp tum ˖ totum deum propter aſſumen tem deum ˖' inapiunt eum iam non ſecũdum carnem cognoſcœre ꝙ;uis eum necdum ſecũdum deum plene poſſint cogitare Et ſant: ficando eũ in coꝛdibus ſuis offerre ei amãt vo ta ſua que diſtixerunt labia ſua po ſtulaciones: obſecraciones oracio nes.graciarum actioneg: ꝓ tempo re pro cauſa congruẽtes · Düt enm oraciones:alie breues ac ſimplices ſicut eas foꝛmat volũtos ſeu neſceſ citas orãtis pro cauſa ĩcidẽti : Alie ꝓlixioẽs et rõnabiles.ſicut ĩ ĩqſiciõe vitatis. petẽtes.ꝗqᷓrẽtes · pulſãtes donec inueniant · acepiant et apet riatur eis Alie alacres ſp ituales et fecunde in aff ectu fruentis et gau dio grade illuminantis. Et ipſe ſut quas apoſtolus alio ordine d inume rat. obſecraaones oàaones poſtula caones: et gracarum actiones⸗Nã poſtulaoo eſt ꝙᷓ primam poſuimus arca obntienda temporalia 2 neteſ ſaria aliqua vite huius in qua de9 poſtulantis quidem approbat bonã voluntatem⸗facit tamẽ quodð meliꝰ ipſe iudicat et dat libẽter ſequi be ne poſtulatem Ipſa eſt de qua pſal mſta ait:quoniam adhuc et orauo mea in beneplaotis eorum. Hec eſt etiam hominum nnpiorum · qa õmũ cõmuniter eſtſed maxime filiorum huius ſeculi · deſiderare ſalice t trãql litate m pacis/ſanitatem coꝛporis· temperiem aetis et alia que ad vi te huius ſpectant vſum et neceſſita tem. et ab vtenaum voluptatem⸗ Pro quibus qui fideliter poſtulãt. Suis non ea poſtulent· ñ ad neceſſi tatem⸗ tamen et in hocipſo volunta a dei ſuam ſemper ſubicunt volunta tem⸗ Obſe cracio vero ẽ exterecijs ſpiritualibus anxia ad deum inſtan aa In quibus ante gracam ſuccur rentem qui apponit ſaenciam nõ ap ponit niſi dolorem · Oracio vero eſt hominis deo adherẽtis affeetio· z fa miliatis quedam et pia allocucio et ſtacio illuminateæ mentis· ad fruen dum deo diu liet · Poꝛro gratcia rum actio eſt in intellectu⸗et cognici one gracie dei bone voluntatis inde ficiens et irreflexa in deum inten cioenam ſi aliquando val non ſitx⸗ vel toꝛpeat fiue actio exteriorx.ſi ue interioꝛ affect io Hec enim eſt de qua dicit apoſtolus Velle michi ad iact · perficere autem bonum non muenio⸗. Ae ſi dicat. Demper qui dem ad eſt ſed aliquando iacet/ hot cſt mefficax eſtqͥa bonum opus ꝑfi cere queroſed non muenio. Hec eſt caritas/que numꝙᷓ deficit · ipſa enĩ eſt ſine intermiſſione oracio ſeu gra ciarum actio⸗ de qua apoſtolus ait Sine intermiſſione orate⸗ gracias agentes ſemper. Eſt ennn iugis ꝗᷓ dam bonitas mentis et bene conpo ſiti animi/et ad deum patrem in fili is dei bonitatis eius quedam ſimmnli tudo orans pro ommbus ſemper et gracias agens in omnibustot mo dis in oracione vel graciarum actio ne ſe in deum iugiter refundens. t in ſuis vel neceſſitatibus⸗ vel conſo lacionibꝰ ĩ proxiĩ etiã ł cũ paſſioĩbʒ ł cõgratulacionibꝰ.cauſales ĩ hoc ma terias inuenit pius aff ettus⸗ DHec autem tota iugiter in graciarum ac cionibus eſt. Cui ſic eſt · ſemper in gaudio ſancti ſpiritus eſt· In poſtu lacionibus ergo pie et fideliter orã dum eſt. ſed non eſt illis ꝓtinaater inherendum⸗ quia nos non ſcimus ſed pater noſter qui in celis eſt· quit ĩ temporalibus iſtis neceſſe ſit nobis · Obſecracionibus vero inſiſ rendum eſt ˖ ſed in omni hunmlitate et paciencia:quia non afferunt fru ctus. niſi in paciencia · Non num quã enim cum cœlerius gracia non ſubuenit · fit obſecranti celum ene um. et terra ſua ſerrea⸗ et cum te licta ſibi humani humani coꝛdis Suricia a5 votum exaudiri nõ mere tur/ anxietas deſiderãtis negari ſibi eſtimat quit quit differtur· Cumqʒ ſicut cananea illa preteriti ac deſpia ſe in gemeſat: quaſi in imũdioam ca nis preterita ſibi peccata ĩputarivel improperari ymaginatur · Nonnũ Sꝙỹ vero non ſine labore petentes ac apit querens muenit· et pulſant aperitur et coſolaciones ac ſuauita tes oraconisinuenire · tãdem aliquã do meretur laboꝛ obſecracionis ¶206 numẽꝙ; etiã pure oraconis aff ectꝰ⸗ et bona illa aſfectionis ſuauitas nõ inuenitur/ſed quaſi inuenit · cum nõ petentem.non querentem non pul ſantem et quaſi neſcientem gracia preuenit et tamꝙ; genus ſeruorum ſuſapitur in menſa filiorũ: cũ rudis adhuc z inapiens animus in eum o rãdi aſſumitur affectum/qui pro p mio ſanttitatis ᷣ ddi ſolet mitis per fectorum · Ruod cum fit agitur · vt vel in iudicum ſuum non licœat neſ cre negligenti quid negligat: vt prouocaco catitatis amorem in eo racie vlero ſe offerentis accendat gn quo prochdoloꝛ multi falluntur· qui cum paſcuntur pane filiorum⸗ iam ſe filios eſſe arbitrantur et deſi agentes vnde proficere debebant ex viſitante graoa euaneſcunt a conſa ænca ſua:/ arbitrantes ſe aliquit eẽ cum nichil ſint: et ð bonis domini nõ emendantur · ſed indurãtur et fiũt de quibus diat pſalmiſta· Innmmia domini mentit ſunt ei: et erit temp us eorum inſecula Et illud ¶auit ægos ex adipe frumenti: et de petra melle ſaturauit eos· Paſcuntur ei 6 a patre do aliqnãdo dᷣe precioſioẽ ſubſtanaa grade ſerui vt affettent eſſe filij· ipſi vero gracia dei abuten tese ff iciuntur immici Vt enim abu tantur etiam ſcriptuis ſanctis ĩ pet catis vel concupiſcencijs ſuis.rebe untes ad eas poſt oracones dicũt ſibi illud vxoris manue Si dominꝰ voluiſſʒ nos occidẽ.nõ ſuſcipiſſet ſa criſicium de manibus noſtris⸗ ¶ ncipir ſcs libello be. H⸗ CaI. Vam dilerta tabernatu ia tua. domine virtutũ in quibuspaſſer inuenit ſibi domum et turtur ni dum vbi reponat pullos ſuos Palſ ſer inqᷓm naturaliter animal vicio ſum eſt · mobile· leue⸗ impoꝛtunum garrulum ac pronum in libidmem⸗ Et turtur luctus amicus: opatæ ſoli tudimis fammliais incola:forma ſim plicitatisexemplum caſtitatis Ille ſibi in eis muenit domum quietis⸗⁊ ſecuritatis illa ſibi nidum vbi repo nat pullos ſuos · Cuid ſunt hecen ſi iuuenum naturaliter calidus ſan guis et feruidus animus· etas labi lis. cutioſitas mnquieta: 2 vilis ma turitas-ſeius animus caſtus ſobriꝰ pteſus extitiorum·et intra ſemerip ſum ꝙtum poteſt recondens ſemet ipſum · Quorum alterum ĩ taberna culis domini virtutum in diſciplina cellarum inueit ſibi ab omibusvicijs quietem. firmamẽtum ſcabilitans et mãſionem ſecuritatis alterumꝰe ro ĩuleit ĩ ſecreto clle⸗ ſecreciorem recœſſum cõſciẽcie· vbi reponat ⁊ nu triat ſanctarum affectionũ ſuarum fructꝰ/2 ſpũalis ſenſus ↄtẽplacõis Paſſer ſolitarius in tecto·hoc eſt in altitudme contempladonis calc àe amae habitaaonem carnalis cõuer ſacionisturtur in infiotibus fecũda tur⸗ et gaudet in fructibus humilita tis · Perfecti ennn quiqʒ · et ſpiritu ales qui turturis nomine deſignãt᷑. cum ad firmamentum ⁊ robur virtu tis ſue per virtutem obiẽ ⁊ ſubiecti onis peruemũt · premüt ſe ſeper ac deicunt in id quod mapienaum eſt Et vnde inkfra ſe deſcendunt · inde ſu pra ſe aſœendunt ˖ Et humiliando ſe magis ꝓfiaunt · ꝓpter fruetꝰ ſolitu dmis. qui ſunt frequentes et ſubli mes exœſſus contemplaconis. nõ arbitrantes eſſe negligendam con ſaenaam voluntarie ſubiettionis· v ſum ſoaalis vite et dulcodinem Frat᷑ ne caritatis Jdeo vir ſpititualis eta am coꝛpore ſuo ſpiritualiter vtens ſeruitutem eius quam habet anima lis per vim coactamracõnalis pen tonſuetudimem ſubactam⸗ aceipere meretur quaſi naturaliter affectam Ebi illi ẽ obedienaa neceſſitatis · ip̃e eã hʒ caritatis · Vbi illi virtuts · ipſe hʒ ſibi eas conuerſas in mores Ili vero paſſeres dei ſurſum tendentes ad ea que perfettorum ſunt⸗ non preſumpcone elacionis ſed amoris pietate2 in paupertate ſpiritus ſui ſublmata non repelluntur vt elat ſed ſuſapiuntur vt deuon et aliquã do merentur hoc expermi quo ſpiri tuales Frui,- Et ſemper eorum affet ant ymitari vitam actiuam ad qꝝ arabiunt conſolacõnem contempla tuam. Sicqʒ vno ſpiritu liœt non vno greſſu gradientes eque proſie unt ſpirituales in humli ⸗ et inapi entes in ſublimi. Et hec ſunt cella rum bene oꝛdmatarum⸗ ſancta cõ meraa ſtudia veneranda⸗ ocane gocoſa:quies operoſa. caritas o⸗ dᷣmata mutuo ⸗ in ſileneo ſibi collo quiam abſenaa abmuicem ſe ad in uitem magis Ffrui⸗ Proficere de mui cem. et cum ſe non vibent adinuicẽ in alio videre quod mitandum eſt⸗ in ſeipſo non niſ quod flendum eſt⸗ Ego vero ſicut diat propheta vir videns paupertatem meam⸗ tcum alienas diuicias conputo in memʒ ipſo erubeſco et ſuſpiro⸗ quia quoð tracto in alieno: mallem experiri in proprio. De duobus quippe malis tolerabilius eſt quod amas nõ vide re. ꝙ; videre et id nõ habere: Suis non ſit de bonis domin Hona enim domini videre amare eſt amareve ro· videre eſt · Ideo nitamur ꝙtu poſſumus/ vt videamus. videndo intelligamus/ intelligẽdo amemꝰ. vt amando habeamꝰ· dñe ſup hoc ante te omne deſideium meum ⁊ ge mitus meus a te non eſt abſconditꝰ Be rona E aſmali ergo ſtatu trã ſeuntes ad racionalem vt de racionali tranſea mus ad ſpintualem tra ttãndo/et vtinam proficiendo⸗ pr⸗ mo ſcire debemus quia ſapiencia ſicut in libro nominis eius legitur preoccupat eos q̃ cõcupiſcũt eã ⁊ oc curtit eis. 2z ondit ſe in vijs hilartt᷑· —, — — — — — — — — K — n mne ml la et du nial pon bax. teh auet N ſt ſendn 1Xmui nict uneſt⸗ dumeſt⸗ gen de Nme dm vnem gugerd eperan pemals gnoͤniͤ⸗ rlis manm martt mit rrd⸗ mn + ſicut ĩpꝛofiaẽdo ſic eæ in meditãdo in tractãdo attingens vbiq; ter ſui mũdiciã. Adiuuat enĩ deus vol tu ſuo ſe intuẽtem: mouet ac promo uet: et attrahit ſpeces ſummi bomi ſe contemplantem· Cumʒ racio pro ficendo in amorem ſurſum aſcendit et amãt et deſideranti graaa cõdeſ cendit · vnum ſepe fiunt⸗que duos illos ſtatus effiaunt/ que ſunt racio æt amoꝛ · et que ex eis effiauntur⸗ſi ſeaenaa et ſapienaa · Nec iam poſ ſunt altrinſecus tractari vl cogitai: que iam vnumet vnius operacioĩs ac virtutis ſunt/⁊2 in ſenſu intelligẽ tis et in gaudio fruentis Ruamuis ergo diſtmiguendus ſit alter ab alte :tamen cum ſit ſeres obtulerit⸗et cogitandus et tractandus erit alter cum altero et in altero: ¶ Ca· ij⸗ Via ergo ſicut ia ſupradic tum eſt: quemadmodumiĩ profeetu religionis ſtatus animalis vigilat arta coꝛpus et ho minem exteriorem cõponendum et aptandum ſtudio virtutis: ſic raao nalis arta ammum agere debet vel faoaendum ſi non eſt · vel excolendũ et oꝛdinandum ſi eſt · Primo viden dum eſt quis vel quid ſit animus ip ſeiquem racio racionalem faot: q̃d ipſa racio que animal moꝛtale raco nale faaendo hominem pꝓfiat · Ded primo dicendum eſt de anima Ani ma eſt res incorporea⸗ racionis ca pax:viuificando corpori ac cõmoda ta. Pec animales cõſtituit homines que carmis ſunt ſapientesſenſibus coꝛporis inherentes · Rue vbi per fecte raconis incipit eſſe non tantũ capaxſeð et ptieps. tontmnus ab dicat a ſe notam generis feim: 2 eſfi citur animus ꝓticeps racionis regẽ do corpori accõmodatus. vl ſeipin habens ſpiritus · Ruam diu enim a nmima eſt . cito in id quod carnale eſt effeminatur animus vero vel ſpir⸗ tus: non niſi quod virile et ſpiritua le meditatur · Spitꝰ enim hommis in appetitu boni ſubtilis et eff icacis tõditus nature et in arte creæatricis ſapiencie omnium coꝛpore melioꝛ. omni etiã luœ coꝛporea lucidioꝛ ac dignioꝛ · ob ymagmem cõditoris/2 capatitatem racionis: vicio tamen tarnalis originis inplititus pecta ti ſeruus effectus eſt· et captiuatus in lege peæccatique eſt in membris Nec tamen omnino amiſit arbitii um idem iudiciũ rationis in iudican do et diſcernẽdo: quam ꝙq libert atẽ eius amiſcit involendo et agendo⸗ Nam in penam peccat et teſtimoni um annſſe dignitatis natuãlis poſi tum eſt ei mn ſignum arbitrium · ſed captiuum: quod etiam ante conuer ſionem et liber ationem volũtatis numqᷓ; perdere poteſt ex toto vlla auerſiõe ipſius volũtatis Inquo e tiam cum eo abutitur in eligẽdo ma lum pro bono ſitut dietuʒ ẽ.melioꝛ ẽ et digioꝛ oĩ coꝛporea creatura. ñ in ſe ſed in arte ctreatricis veritatis. JYiberatur verovolũtas.quãdo effi citur caritas:cum caritas dei diffũ ditur i coꝛdibus noſtris per ſpiritũ ſãctum:qui datus eſt nobis: Et tũe tacio vere eſt racio: hoc eſt habit mẽtis per oĩa cõueĩẽs veritati⸗Cũ ei liberata voluntate per liberantẽ * graciam. ſpiritus agi incipit liberra racione tunc ſuus hot eſt ſeipſo libe re vtens efficitur et fit anmmus et bonus anmmus⸗· Animus inquantũ bene anmãs et perficiens anmmal ſuum. ſupplemento libere racionis Hong autem iquãtum iam amans bonum ſuum⸗ quo bonus ſit · et ſine quo nec bonus· ne c animus eſie po tuit. it autem bonus ammus ⁊ ra aonalis diligens donnnum deum ſu um in toto coꝛde ſuoet ĩ tota anima ſua et in omni mente ſua⸗ ⁊ imn omni bus viribus ſuis et non nifi in ipſo ſeipſum. et proxnmum ſuum ſicut ſe ipſum⸗ Fit bonus animus timẽs de umet mandata eiꝰ obſeruans. hoc eſt enim omnis homo⸗ Radco vero ſi cut diffinitur a diffinientibus · vl de ſeribitur a diſcribentibus aſpectus animi eſt · quo per ſeipſum non per corpus verum intuetur ait ipſa veri ton templaco aut ipſum vera quodð contemplatur/ aut vita raco nalis⸗ velradonale obſequium · in contemplate veritat confoꝛmatur· ſõaonado vero eſt raconis inquiſ ao.hoc eſt aſpectus eiꝰ mocno· per ea que aſpiaenda ſunt Racoonacõ querit · raco inuenit · aſpectus autẽ hic in rẽ aliquam coniectus:cum eã videt. ſaenaa eſt · cum nõ videt · ig noranaa eſt hominis Dec ergo ra ao eſt ⁊ inſtrumẽtum per quod ope ratur et opus quoð operatur· Hec ſemper excerceri amat in eo quod v nle et honeſtum eſt/ exceracio proſi aẽs · deſidia vero in ſemetipſa mar ceſens. Nullum vero dignius et v alius excvaaum eſt homnni cam ha ☚ henta, qm in eo quod melius ha bet/et in quo œteris animantibꝰ et cteis partibus ſuis preminet. que eſt ipſa mens vel anmmus⸗ Ment vero vel animo cui cetera pars hommnis regenda ſubdita nec dignius aliquid ad queren dum eſt. nec dulaus ad muenien dum⸗ nec vtlius ad habendum⸗ qᷓm quod ſolum ipſam men tem ſu per ennnet. ideſt ſolus deus ec longe eſt ab vno quoqʒ noſtrum quia in ipſo viumus: mouemr et ſumus. Et non ſicut in aere iſto ſic in domino deo noſtro ⸗· Ded in ipſoviuimus per fidem· mouemus et promouemur per ſpem⸗ ſumus ideſt manemus ⁊ figimur per amo rem. Ab ipſo enim ad ipſum cou ditus eſt radonalis animus⸗vt að ipſum ſit eius couuerſio · vt ipſe ſit bonum eiꝰ. Nic autem ex illo bo no bonus ad ymagmem et ſinnlitu dinem eius cõditus eſt · Dot eſt vt quam diu hic viuitur quam pro pius po teſt ace dat· ad eum ſimn litudime“ a qua ſola teer ditur diſũ mlitudine vt ſit hic ſanetus . ſicut ille Tanetus eſt. in futuro futumis beatus · ſicut ille beatus eſt/ Enique hot ſolum mag; num bonum· magnus et bonus anmus ſuſ cipit mnmratur; et aff ert at· quod ſupra eum eſt· et adherere feſtinat ſimi litudini ſuæ ymago ſua deuota⸗ Ipſe enim ymago bei eſt · et per ahoc quot ymago eius aſt ⸗ net. guen ſſta⸗ mat pien ſter tat thra pitzn ldp ſnarn dbite nelius 1 mmanab Kmmnet Wmmmus, zaen N Kbden idern d menen abendun⸗ nentem Nus ſet Ztum nolemr et n nerr iſn n9, Dedn nwelem Hen md murpermne plunh mus/vtad tep m ie lobo tamben pe⸗ Kvt an ped Raumfm gadet intelligibile ei fit. 2 polſe ſe 2 debete iĩherere ei·cuius y mago eſt Ideoqʒ 2 ſiĩ terris git corpus ſibi commſ ſummeæliore tamẽ parte ſui memo riaſ·et ĩtleligẽcaet amore ibi ſẽ per cõuerſari amat · vñ quit qt eſt · quitquit habet ſe nouit accpiſſe/2 vbi inperpetuum ſe manſurum/⸗ et cum plena dei viſione plenam ſimli tudinem ad epturum · Nuantum im hoe homini ſperandus eſt · ſperare ei licet: ſi bone ſpei⸗ vitam ſuam nõ negligat cõf oꝛmaẽ Aluc ergo ſpec tat vnde pendet: plus cũ honmmmbꝰ cõmorãs vt viuificet eos vita dei ad querenda er capienda diuina · ꝙ vt animet vita iſta moꝛtali et humana Sicut enim coꝛpus quod amimat naturali ſtatu ſuo erigit i e lum· qð natura et loco et dignitate ⸗ et loca ommia et coꝛpora omnia ſuper emi net:ſic ſpiritualis ipſe natura:ad ea que in ſpiritualibus preennnet hoc eſt ad deum⸗/2 ad diuina erigere ſp amat ſemetipſum · non ſup erbe ſa piendo /ſed pie amando · ſobrie et iu ſte et pie viuendo ˖ Mui ꝙ; to alaus eſt quo nit tur·tãto Ffoꝛcoribus ep catiorum ſtudijs excendus eſt ˖ et qᷓ eum non perfundant · ſed intingan ter ſicʒ efficiãt vt ꝓficiãt⸗ vV⸗ Tudia vero hec 2ſi en⸗ adiuuantur aliquando et ſenaenaa ⸗ Eue et ſi fotis excẽtuꝛ ĩ tus poaus aguntuz ĩ ſpiritu mẽtis vbi renouatur homo· induens nouũ vtuntur·nõ tamen littera tria ſunt.non cauillanaa non dii/ putanaanon garrula:ſed ſpiritua lia. pacfica humilia humnlibus con hominem⸗qui ſecundum deiim crea tus eſt ĩ ſãctitate et iuſtica vitatis Ibi emim fit animus.ibi fit mtellect uus bonus ommbus facientibus eũ: ſecundum regulam ab apoſtolo da tam. In omnibus exhibeamus noſ metipſos ſicut dei miniſtros: in mul ta pacenaa in tribulauonibus.iĩ ne cæſſitatibꝰ⸗in anguſtijs:in laboibꝰ. in caſtitate⸗ in ſceneain lõgammta te in ſuauitate.in ſpiritu ſantto⸗m catitate non ficta:in verbo vitatis. i virtute dei· per arma iuſticie a dex tris.et a ſiniſtris: per gloriam et ig nobilitatem. per mnf amiam et bonã Famam⸗vt ſeductores/ et veratrs⸗ ſicut qui ignoti et cogniti⸗quaſi mo tientes z ecœ viuin. ꝰ. vt caſtigati. et non moꝛtificat:: quaſi triſtes: ſy autem gaudentes ſicut egẽtes:mul tos autem locupletantes: tamꝙᷓ; ni chil habentes. et omnia poſſidẽtes: in labore et erupna· in fame et ſia in frigore et nuditate Hecet huiuſ modi ſut ſtudia ſancta: ecata apo ſtolica:in qunbus ſolum cum deo diſ cutit ſe animus· et ĩiuenit. et emen dat.mundans ſe ab omni ĩiquinamẽ to carnis et ſpiritus·perfiaẽs ſanct taficadonem i timore dei Studia 6 ſilenaum amant·quietem deſiderãt cordis ĩ labore coꝛporis· pauperta tem ſpiritus :et pacem ĩ exterioribꝰ preſſuris· bonam cõſcenciam⸗ ĩ om ni purit ate coꝛdis et coꝛporis Hec faaunt animumquia vnde faciant habent Vanavero illa nugigerula⸗ verboſa.cõt ẽſioſa: curioſaꝰ ambici oſaieham Ffactum animum vel iam pfectũ diſſipãt ! coꝛũpũt · Nec ſtu dia ſcrutãt᷑ vᷣtutũnõ tã flores ꝙᷓ; ra dices. nõ vt luceãt h vt ſint · nõ vt ſaãt᷑ih vt habeãt᷑ · vicõʒ vᷣo plus in ſemʒip̃is metuũt appetitũ· ꝙ; ab ali is inpetũ. ꝓlus coõtagium⸗ ꝙ mali aam. Sicut enim magno aliquãdo labore et ſtudio perſeuerancie virtu tes trahuntur in aff ectum z mentẽ bonãſic viaa leuiſſima remiſſionis et liencie opoꝛtunitate tra nſeunt incõſperſionem· et quaſi naturalia gffiauntur⸗ ¶ Ca. vi⸗ dnullum viaum natuãle eſt omnis vero virtꝰ homi naturalis eſt· Conſuetudo Kkamen vel voluntatis coꝛrupte vel molitere negligẽee ·pluima ſepe vi na quaſi naturalia in neglecta con ſceenaa efficere ſolʒ · ¶ õſuetudo qᷣp pe ſicut phiſia dicere ſolent · ſetuda natura eſt · Omnis tamẽ malus ami mus priꝰ in dureſcat malicia eiꝰ molliti poteſt. ſed nec poſtq; idurue rit · deſpera ndus eſt · Dec enim eſt malediccio ade.2 in ra laboris nũ⸗ et in agro coꝛdis vel coꝛporis noſt rn. vt noxia vel inutilia Sruito paſ ſim vbiq;ʒ proueniant · vtilia vero ! necſſaria cum labore · Virtus tamẽ quoniam nature res eſt· cum venit in animum. aliquando non venit ſi ne labore · ſed venit in locum ſuum · et ſedet fideliter· et bene cum ea na ture cõuenit cum nullius pocius pre mium ſit ei. ꝙ in deo conſaenaa ſui⸗ Viaum vero cum nichil aliud eſſe cre datusquam priuacõ boni virtutis tamen vaſtitas eius et enoꝛuntas. tãta nõnũqm qſi ſenti᷑· vt obruat opprimat ſeditas tãta vt iqᷓnzʒ? ĩ ſi ciat. adheſio tã prinax ↄſuetudis.vt vix eã a ſe excuaat natura:. Ois eĩ vicij fruſtra ſiccat᷑ riuꝰ· ſi fõs n fuit obturatꝰ· Verbi grã · KRennſſa volũ tas fãt mẽtis leuitatẽ ex qᷓ ꝓdeũt iſtabilitas mẽtsioſtanaa moꝝ. va na letiaa“ ſepe vſqʒ ad laſauiã car nis · vana t᷑ſtiaa: nõnũq̃m vſqʒ að egtudieʒ coꝛpis. ⁊ młta aia ĩ negli geaa · !tñſgreſſiõe ꝓpoſiti.ex leuita ts vicõ veiẽaa· Sic etiã ſuꝑba exu ſuvolũtasĩ maꝗᷓ ſepe cuꝛdis ĩopia⸗ tumẽtem eſfiet aim? Unde ꝓcerduũt vana gloria · fiducia ſui: negligẽcia dei ⸗iactãcia· jobediẽaa · cõtẽpt9. p ſupcio · ⁊ etere aĩ peſtes ꝗqᷓ ꝓfiuè ſo lẽt ex tumoẽ etvſu ſupbie⸗ Et in hüc modũ oĩa geneã vicioꝝex aliq̃ ma le volũt atis affcũ:l male cõſuetudis vſu ſuã ſigula ducũt matcẽ originẽ⸗ Eue quãto diuciꝰmẽt ĩolita ẽ tãto foꝛciꝰ hẽt·⁊ foꝛcioĩbʒ remedijs egʒ 2 curã vqeit diligẽciorẽ Hꝰ modi eĩ peſtes vicõꝝ vſz in vltiaz ſolitudinẽ ſolitaũ pſequũt᷑ · Et ſicut bñ ↄẽta ð t9 2 fidelit᷑ aĩo inſidẽs poſſeſſorẽ ſuũ in ſñlla deſeit mltitudine. ſic viciũ cõ ſuetudimis poſſeſſũ ſuũ libeꝝ eẽ ñ pa tik in qᷓlibz ſolirudĩe Nã ñ ptĩat ſtu dio ⁊ prudẽti oꝑa · expugta fuit con ſuetudo leniri pt · vinci vixpt · Et q̊; cũʒ ſe ↄpõat/annnꝰ heret · ⁊ ĩ;uis ſolitudme.ſecretũ ł ſilẽciũ coꝛdis eẽ ñ patit᷑ Cui q̃ maiorẽ ↄtigit ĩ eẽ vſũ ↄſuetudmis ⁊ wlũtatiseo neq̃ᷓoꝛ ⁊z Ebellioꝛ ĩ eo inueĩt᷑ · ñ tã malicia ſpũ al.ꝙ; qᷓi maĩbʒ expellẽda mſtaplex qᷓ dã collcõ.⁊ dura coꝛpulẽcia ncãta as Ca. vij. Rig⸗ in . 4 puiß rnzi⸗ * nitit eg ſuct tutis Ruid eſt virtus lia raconis: ſed magis gra ae Vis enim quedam ex natura eſt: vt autem virtꝰ ſit· habet ex graaa Vis eſt ex iudioo approbantis raco nis: virtnc autem ex appetitu illumi nate voluntat s. V irtus emm eſt vo luntatius animi in bonum aſſenſus Virtus eſt equalitas quedam vite: per oĩa congruens rauom: vtꝰ eſt ad iudiaum racionis vſus libre volũ tatas· Virtus quedam eſt humlitas Virtus qᷓdã paaẽcia qdã obediẽaa Virtutes ſut prudẽea· tẽperãca · iu ſtiaa fortitudo. alie ꝙ; plues: ĩ qbz ſingulis nõ eſt aliud virtus⸗ ꝙ ſicut dictum eſt ad iudaum raconis vſus libre voluntatis. vin* Ona enim voluntas in ani mo eſt origo ommum bono rum et oim mater vͤtutu: ſi cut econtrario mala voluntas omm um malorum ⁊z vicorum mater eſt · Ideo cuſtos aĩme ſue valde ſollictꝰ eſſe debet arca cuſtodiam volũtatis ſue: vt prudenter intelligat 2 diſer nat e quid intotum velit vel volẽdũ ſibiſit: ſcut ẽ amor dei · quid P ills ſicut eſt amoꝛ proximi i Ut enim in il lo tuta ſit omnis indiſcrecio: in hoc ſempꝑ ſecundum obiẽ gulas. cauta ſemp ⁊ prudens eſſe debet et diſcre ta dilectio In dilertione quippe dei ⸗ non alia rado non alia diſcreno ẽ. niſi vt ſicut ille cum dilexiſſet ſuos/ in finẽ dilexit eos:ſic ſi ſei pᷣt ifimiti diligamꝰ eum nos: ſicut beatꝰ vir · qui m mandatis eius cupit nimis Sed cum nullum finem et terminũ Ed rede amus ad laudẽ vis haberd debeat⸗ amanti8 deuotio:ta men termmnos ſuos et fines et regu las· habere debet actio operants· vbi ne oberret aliquando nimna vo lũtas: necxſſe ẽ evt ſemper: aſſit medi ante obediencia cuſtodiens veritas Nichil enm in bonum hominis ĩ de um proficientis. tam ſibi conuenit S voluntas et veritas-Hec autem duo ſunt que ſicut dominus dicit: ſi conſenſerint i mi vnum⸗quocumʒ pe cietint ·fiet eis a patre deo· Di duo heci in vnm perfeete conſenſerint: 5 nem in ſe contnent virtutum pleni tudinem⸗ ſine vicio intercurrente⸗ Omnia poſſunt in homine etiam la guente · omnia habent et poſſident m homine nichil habente dat mutu at/conferunt.proſuntin homine ſ ſe cum quieſente⸗ loraet diuicie in conſciẽcia beæati viri illius⸗ er fratr: bus bone volutatis eius. Coris ve ro ñ ey vno latere ſicut ſcutu huiꝰ mũ di · ſed vndiqʒ eũ circumdat ſcutum veritatis dei ⸗ Hylarem enim eum et iocũdum intus ſemper efficit bo na volũtas exteriore vero attiõe⸗ ſerium ⁊ grauemtutum at ſe curum reddit veritas . Jdeoqʒ ſuper greſ ſus humana homo ille ſemper in ſe rẽo eſt · ſicut de aere illo honnẽs feẽ t qui ſuper globũ luẽ eſt⸗. ( Cix. Olũtas naturalis quidam aĩ appettus eſt· Alius in deum ⁊ circa interiora ſua Alius circa corpus et circa exterio ra et coꝛporalia Pec cum ſurſum tẽ dit ſicut igis ad locum ſuum ab deſi derium eſt⸗hec cum ſociarur verita ti et mouetus ad alciora· amoꝛ eſt· cum vero promouetus æ lact at᷑ a grã dulertio ẽe cum aꝓprehẽdit ·cũ tenet⸗ cum fruit᷑:caritas eſt· vmtas ſpᷣct ẽ. de? eſt Deus enim caritas eſt⸗ In hijs cum conſuaueit homo tunc ir a pit. ꝗqᷓa nullum horumi hac vita ple na perfectio eſt · Cũ vero dec linat in ea ꝗᷓ carnis ſut. cõcupiſcena a car nis eſt· cum in cuioſitatẽ ſeculi:cõeu piã oculorumcum in abicõnẽ glorie vel hõris ſuperbia vite eſt · Kuam diu tamẽ in huiuſ modi vtilitati.ſeu neceſſitat: nature ſeruit·natura eſt · vel appetitus eius: ¶ um vero in ſu perflua ſe exponit. vel noxia vicũ eſt nature vel ſui ipſius Cuorũ prt mo appet:tu vel aſſenſu⸗ de temetip ſo tibi licet capere hoc ar gumentum ¶ um in eis que ad coꝛpus ſpectãt. in rebus necæſſarijs voluntas primo appetitui finem faut natuâlis ammi appettus eſt · cum vero in appeten do ſemper ad vlteriora progredit᷑. ipſum ſe prodit· quia iam non tã vo luntas. ꝙ vicium voluntans ẽ⸗ aua rica viz vel cupiditas · vel aliqᷣt hu igmodi ⸗ Voluntati enim in huiꝰ moi ato ſatis eſt· vicijs vero eiꝰ mi vn ꝙᷓ ſets eſt. Hec in ſpintualibus et in hijs que ad deum ſunt · cum wit quoð poteſt·laudanda eſt/ cũ ve łt quodð non poteſt·et plus ꝙ; poteſt· tegendaet refrenanda eſt · cum nõ volt quod poteſt· exatãda ⁊ prouo canda eſt Sepe enim ſi non frenat᷑ impetum Facit:2z agitur inprecœps· ſe peſi non exatatur/ dormit ⁊ tar dat ·et obliuiſatur quo tendebat⸗et faole declinat quaſi alatere in obli gaaones oblate delettacõnis Jdes ſicut in coꝛpore et ſolet frater. meli us enim coꝛpꝰ hominis ab al o per uidetur⸗ quam iphim ſe vide at. ita in huiuſ modi nos melius ſepe videt alienus oculus. ꝙ noſter. Et aliug qui non eſt pariter in feruore ei9dz voluntatis rectior ſe pe noſtre iudeꝝ eſt attionis Quia ſepe vel negligẽ cia priuato amore noſtti erramꝰ in nobis. Hone ergo cuſtos volun tatis eſt obediencia. ſiue nnperxij il la ſit · ſiue conſilij.ſiue ſubiectionis· ſiue ſolius caritans Puriꝰ enim ac dulaus ſepe ſetundum apoſtolum petrum ad pares ſeu et: am ad mio res ſuosfilij obedienee caſtiſigant coꝛda ſua in obedienaa caitatis. ad maiores ſubigant per obediena am necvſſit atis· In illa enim ſola vł preapit vel conſulit et obedit car tas⸗Dic ãt penãł timʒ ł mĩat᷑ ĩpio ſa auttoritas · I meticuloſa ncãtas. Et in illa obediẽt ſepe debet᷑ maioꝛ głlai iſta vᷣo ĩ obediẽti maioꝛ ſp ĩtẽ tat᷑ pena. Ergo in hoĩe ſurſu coꝛ hñ te ꝓpt᷑ ext᷑iora ſua gẽda.moderan da cõponẽda palã oĩbus ẽ.ꝙᷓ; ncẽaa ſit volũtati cuſtodia ſua: ampliꝰ ãt ꝓpt᷑ n᷑iora ſua: Aio nãqʒ ſepe ſe ip ſu ł deũ cogitãt:. volũtas ip̃a in o¶ĩ co gitacone pñcæps ẽ, et nẽao pñᷣapi um volũtatis ſeq̃t᷑ oĩs tenor cogita cionis · Tria enim ſunt que cogita cionem facunt. ipſa voluntas me mota et intelleetus⸗ Voluntas co git memoriam vt proferat mateti am · cogit intellectum ad foꝛmandũ quod proſertur adhibens inte llet tũ memoĩle. vt inde Foꝛmet᷑· ĩ tellcũi vᷣo acẽ cogitãtis: vt ide cogitet? Arr el di per X teſte ne iNet 4 tenn uaiſ̃ ſtui vilneglei acran; laswlun coms⸗ Gemae Ppoſtolen n 1dnio oRaget crse er hehie nnt glniti clrit Abeeni nmußt nacti orde i nrrcht terhi Nbezn en, 0 s eæt faoli quo dam nutu concopulat: acogẽdo cogitaco nomen accpiſſe videtur⸗ Vinc fiũt cogitacoõnes om nes: alie bone TTantte ⁊ digne deo: Alie male et peruerſe que ſepanta deo: alie ſine intelle ctu ideſt ooſe et vane:a quibʒ ſe aufert deus Hic et enim dietur· quia perue rſe cogi taeoones ſeꝑpant a deo. æt quia ſpiri tus ſanttus auſert ſe a cogitauoni bus que ſunt ſine inte llertu · Inqui bus verbis aduertendum eſt⸗quia ſine oĩni intellettu nullatenus cogi tati poteſt 2 nulla omnino cogitar ao ſine onũm inte llectu eſt Ded ali us ? ĩtellectꝰ ex vi naturalis roms. aliꝰ ex tute ment:sS ronalis· Intel lectus quidẽ idẽ ip̃e ẽ· qᷓ̃ quocũqʒ ſi le in bonũ ſe u in malũ appliat s fu erit:naturaliter viget. ſed alius in uenitur ſibi relictus. alius a graaa illuminatusS. Jile ſeculi rebus et ſemn is et nugatorijs ſe non negat · Hie autem non mſi dignis rebus er ſibi ſimlibus ſeipfſum accommodat· ¶ le ſepe operatur ſi cut ſibi relietus et vicio infectus ex vi raaonis ⁊ viao toꝛrupte voluntatis: terẽs peruoev ſas cogit aauones/quibꝰ ſemet Hie qui cogitat ſponte ſeꝑat a deo Nic aute m ſemper ſicut illuminatus.erx virtut ſemper affectus. operatur pietattm. que cogitãtem coniũgit deo · Que verro ſetũdo loco ponũt cogiracões ſine ĩtellcũ.ip̃e ſutvane ille zodoſe neutro inte llectu per co- gitantis intenaonem ſe applicãtes non repente pimentesſed ſenſmæ Paulatim coꝛrumpentes/ occupan Es tempus. neceſſaria ĩpebientes et ammum infidentes: non tam co gitanones⸗ꝙ ex veris vel ymagĩa eijs tecoꝛbauonibus ſimulacra que daʒ cogitaaonum-ſeu ipſe recoꝛda aones vlteo ⁊ multipliat᷑ de memo tia ſcatutientis. In quibus paſſio quedam voluntatis poaꝰ eſſe vide turꝙᷓ; attio cum nulia ſit in eis cogi tantis mtenao cum quoð ſponte e bullit de memoria. formãdum ſe ol ſert inrelleetui non curanta. et quit quid agitur videt᷑ poaꝰ agi in ſõp nio doꝛmitis ꝙᷓ in ace ſtudio cogi tantis· Ebi tamen: et ſi repellere a ſe ſpritum ſanctum non eſt in voto cogitantisfit tamen ex culpa neg lientig. vt ſpitus diſaplme⸗ meito ſe auferat a cogiraaombʒ ĩdiſaplia RS Rue quamuis fiant per vim quandam occultam rauonis. nõ ta nmeaen funt er raaone:2 hitur ĩ ens intellectus cũʒ nullus m eis ſit intel ligentis aſſenſus. Ebi vero ſerio de rxebus ſerijs bene cogitatur· volun tas libero arbittio de memoria eauo cat quocumq; opus habet et intei lectum foꝛmantem memorie adhi· bet. foꝛmatũqʒ quicquid illud eſt m telleetus adhibet adei cogitanas et ſic pera gitur negoaum cogitaa onis (um vero de eis que de deo . a% beũ ſunt cogitatur et voluntas eo profiat vt amoꝛ fiat. cõnnuo ꝝ viam amoris infũdit ſe ſpitus ſanc tusſpiritus vite, et oĩa viuiſicat. adiuuãs ſeæu ĩuocatõe⸗ ſeu ĩ medita aone ſeu ĩ tractatu. ĩfirnntatẽ cogi tãtis. Et cõtinue memoria effititurr lapienca cum ſuauiter ei ſapiunt — .— — „ „— 2 * 4* 7 bona dominier quod er eis cogita tũ eſt et foꝛmandum in afftũ adhibz intelicũ Intellcũs vero cogitantis effiatur cõtẽplaco amantis et foꝛ mans illud in quaſ da ſpitualis · l di uine ſuauitatis expiẽaas afficit en eis auẽ cogitãtis illa vo effict᷑ gau diũ fruentis. Et tüt de deo cogitat᷑ bene· ſecũdũ humanũ modum ſi ta mẽ cogitatõ dicẽda ẽ· vbi nil cogit· nil gaget. ſed tãtüme do in menioria habũdanae ſuauitatis dei exultat᷑ iubilat᷑. et vere ſentit᷑ de dommno in bonitate⸗ab eo qui ĩ ſimpliatate coꝛ dis qſuit illũ. Ded modus hit cogi tãdi de deo nonẽ in arbitrio cogitã ns. ſed in grã donãts · ſalicz cũ ſp̃e ſcũs · qui dbivolt ſpirat · quadovolt et quomo do wlt · et quibus wit⸗ in hot aſpirat · Sed honmnis eſt iugiter preparare toꝛ voluntatem expediendo ab aff tionibus alienis⸗ racionem vel intellecrũ a ſoliatudi nib9. memoriã ab oaoſis vel nego goſis:nõnũ ꝙ; et a necſſarijs oecu padaonmibꝰ. vt ĩ die bona dñi · ⁊ in ho æa beneplacit ei9. cũ audieit vocem ſpuũs ſpirãtis ea ꝗᷓ cogitacionẽ faa unt⸗cotinuo libre ↄcurrãt ſibi et co opentur in bonũ 2 ãß ſimbolum faa unt in gaudium cogitatis volũtag exhib endo in gaudiũ dni purã affeõ nẽ:memoria mat᷑iam ſidelẽ· intelle tus e xpiencie ſuauitatam Sie ergs vtlũtas neglcã faot cogitacones onolas et indignas deo⸗coꝛrupta⸗ puerſagque ſe pant a deo ita re cta ncãtas ad vſu vite huiꝰ· pia effica g ad fructi ſp̃c et ad fruendũ deo gu ckꝰ ſpe ſut · Reut dicet apłꝰ ca eitas gaudiũ pax paci lõganũtas poĩtas benignitas mãſuetudo fides modeſtia continenaa caſtitas Et in omni genere cogitacionis omnia quecumq; cogirant occurrunt ofoꝛ 7 mantur intenconi voluntas agen te m eis miſericoꝛdia et iudicio dei · ot iuſtus iuſtificetur adhuc qui in ord. bus eſt ſoꝛdeſcat adhuc · Jdeo pomini deum volent vel amantiſu us ſemper conſulendus eſt annnꝰ? et aminanda conſaenaa: quid ſit quod in torum velit · propter quod wlt quit quid aliud wolt . quicqd ſpiritus odit.contra illid quod caro concupiſat· Inadentes enim quaſi extrinſecus et decedentes cogitaa ones. 2 preteruolantes quiꝰ modo wlt. modo non wolt · nequa o inter voluntates. ſed pene inter oaoſaa . deputande ſunt cogitaciones· Nã 2 ſi aliquando fiunt vſqʒ ad delecta 7 goñnem animiato tamen inde ſe ex cutit aiimus compos ſui Ruod au tem in totum volt Primo conſiderã dum eſt quid illud ſit · quod ſie ve lit. deinde quantum velit 2 quomo do valit . Di quod in totum wolr · de us eſt · diſcuaendum ei eſt · deum quantum et quomo do velit⸗ et vtꝝ vſqʒ in cõtemptum ſuͤjp ſius omni umqʒ que ſunt veleſſe poſſunt Ep hoe non tãtum ex iudico rauonis· ſed eaam en affectu mentis· vt iam voluntas plus quam voluntas ſit · vt amorſit · vt dilectio ſit · vt ſit ea ritas · vt ſit vnitas ſpietus · Die annm diligendus eſt deus · Magna ana voluntas ad deum amo? eſt dilectio adheſio ſiue coniunctio rien ades 36 een onmd f nn udagden nergun ue⸗ſoe⸗ Indnn/ſ tmnm⸗ qudſit gd lanuicqd uden nmquſ 13ntin 6 hned ayyne trtoacſes mns ſ 1holet t deleer Ouda tnſheu od ſeve atskeuſen. Fanitas v verd⸗ ſpie L Kuscum deo ho mini ſurſu coꝛ habẽt⸗ ꝓficẽnis in deũ volũt ats eſt ꝑfcõ⸗ tum iam non ſolũmõ wolt quod deꝰ wit · ſed ſic ẽ non tãtũ effectus:ſed eciã in affettu perfectꝰ. vt non pol/ ſit velle n qᷣd de volt Velie at quod de? wl hor eſt iã deo ſimiẽ eẽ PRel· non polſe velle niſi quod wolt deꝰ. hoc eſt iã eſſe quo d deꝰ eſt· cui iam turq̃a tunc plene videbimꝰi ipſu ſi tuta ẽ⸗cum ſinnles ei erimꝰ. Doc ẽ⸗/ erimꝰ. quod ille 6. uibz enimpo teſtas data eſt filios dei fiei:data z⸗ ptãs ·nõ quidem vt ſint de ·. h ſiinnt tamẽ quod deꝰ eſt· Dic ſint ſancti futi plene bean.quod: deꝰ 5 ec aliũde hic ſaneti· net ibi futuri ben ti·; *6 deo qui eoꝝ ſanctitas ⁊2 btĩ tudo ẽ⸗ Et hoc hominisꝑ fectio ẽſi militudo dei Perfe⸗ ctũ at nolle eſſe⸗ delinquere eſt Et ideo huic pfertiõi nüt rienda eſt ſemꝑ volũtas: amoꝛ ſemper Handusoluntas cohibẽ da ne in alienã diſſipetur amoꝛ ſens uandus ne inquinetur· Propt hoe enim ſolum 2 creati ſumꝰ 2 viuimꝰ?ꝰ. vt deo ſinnles ſimus⸗ cum ad y ma ginem dei ſumus creati. gx St ãt ſimlitudo queda 8i auãn nemo amittit viuẽse. Amſi cũ vita hec exuit᷑: qua omni homini ĩ teſtimonium anmnſii ſe⸗melioris 2 digniois ſimilitudnis creatvꝛ ommum hominum re liquit⸗ quã a habet 2 volẽs 2 nolens.⁊ qͥ eã togitare pt. 2 tã hebesẽ⸗ vt eaam cogitare nõ poſſit. ſaʒ ꝙ ſicut vbiq eſt deus / et vbiq; totus eſt deus et voluntatis eius ſit vell. eſt alia deon magis pro inqua n SðZDMDMDU tum voltara ̊ in vtutbʒ coſiſtit.— in 1: q anmnꝰ vtutis ymaginẽn umil! ”M ni qi ymitari geſat magtudi ine⸗ E — ſeuorãte in bono conſtãaa enitaius eciaꝰ incs mutabilitatẽ Dux hac alt adhuc alia ſimilitudo dei hec dequaæg biag StuS7 z Iereati ſua⸗ ſie ĩ co⸗ pore ſuo omnis viuens amima Etr ſi tut ſemper ſibi indiſſimlis deus in diſſimliter diſſimlia i in creatura oꝑ atur · ſic amima homnis quamuis totum coꝛpus viuif cans in diſlimli vita · imn ſenſibus tamen coꝛpotis . et m cogitacnonibus coꝛdis mdiſſi mmlitor operatur aſſi due diſſimlia⸗ DHec ſimilitudo dei in homine quan velle et eſſe idipſu ẽ Vnde bene dia deum eſt momenti cum — pum ad meitum eius nullius apud iam aliꝙta dieta ſunt· i tãtũ Prie Ppria vt non iam ſimilitudo ſedoni tas nomimnetur cum fit homo cũ deoeo vnus ſpiritus. non tantum vnitate idẽ volendi · ſed expreſſiore qbam l vrit ate virtuts· ſicut iam dictůẽz aliud velle non valendi Biaturau⸗ tem het vnitas ſpiritus. non tantũ O”J”ÿMB ꝗqa effiat ea. affiat ei iſp̃m oĩs ſbit nitꝰ ſanctus · ſed quia ipſa ipſe eefft· ſpiritus ſanetus deus cartas · cẽõ per eum qui ieſt amoꝛ pattis 2 filj. 2 vnitas?⸗ ſuauitas⸗ bonum 2 oſea/ lum et ampſexus, et quicquid com mune poteſt eſſe amborum ĩ ſumma· illa vnitate veritatis et veritate v nit atis hot idem hommi · ſuo modo ſßit ad deũ à cõſubſtãciali vnitatz filio eſt ad prẽm. patri ad filium. tumi in amplexne et ofulo parus et Eli mediam ſe quo dãmodo inuenit beat tõſcencia cũʒ modo ineffabili æg in cogitabili fieĩ met᷑ hõ dei.nõ de us. h tñ qd deꝰ ẽꝛhõ ex grã· d deꝰ ex natuà Undeĩ cathalogo ſpualiũ eetioꝝ apłlus prudet meſeit ſ p̃ᷣm ſancetũ dices; In caſtitateĩ ſãa in lo gamitate ĩ ſuauit ate ĩ ſpun lcõ:i car⸗ tate nõ ficta in ᷣbo vir atis m vᷣtute dei. Vide eĩ qᷣmõ tãqᷓ; oĩa facẽtẽ oꝛ dinãtẽ viuificãtẽ in medio bonaꝝ v utũ · ſicut coꝛ in medio coꝛꝑis cõſti tuit ſp̃m ſanttũ⸗ Ip̃ᷣe ei eſt opᷣt art ſex creans hoĩs ad deũ bonãvolũta tẽ. dei ad hominẽ fãẽs ꝓpiaacõeʒ: formas aff cõnẽ dãs Ztutem ꝓſpe tãs vpraconẽ agẽsoĩa foꝛtit᷑ ⁊ diſ ponẽs oĩa ſuauit᷑ Jp̃e viuiſicat ſpi tũ hominis ⁊ cõtinʒ in vnũſicut ille viuificat et in vnũ cõtinet coꝛpꝰ ſu um.⸗ Hoĩes doceãt deũ qrere angeli adorare.ſolꝰ ipᷣe ẽ qͥ docet inuenire · 2 hrẽ ⁊ frui Ipe tñ ẽ ⁊ ſolliatudo bñ querẽtis ⁊ pietas in ſpũ et veritate adorãtis:æ ſapĩa ĩueiẽtis: æ amoꝛ habẽtis ? gaudiũ fruẽns Muicqd tñ de viſione ⁊ cognicõe dei fide libʒ hic ĩpartit᷑·ſpeculũ et enigma ẽ·tã tã diſtãs ufutura viſione ⁊ ↄgmicõs qtũ a veĩtate diſtat fides Ityc ab a En tate ñ cũ aliqñ fit ꝙ de eo ĩ libro bt iob legit · q̃ abſc õdit lucẽ in mai bů 2 epit ei vt rurſu oriat᷑et aãnũ aat de ea delicto ſuo · ꝙ poſſeſſio eꝰ ſit ⁊ ad eam poſſit xpuemire Ca· ie tẽdit᷑. ſicut lumẽ elauſu in Lecto t ⁊ dilecto dei viaiſ AEſm lumẽ qddã wolt? dei ol manibꝰ · q d patz 2 latʒ ad arbitaũi tenẽts? vt x hoc qd qſ in tiſcurſu⸗ ł ĩ puctuvider: ꝑmitti᷑⸗exardel cataĩmꝰ ad plena poſſeſſionẽ lumi nis etni⸗ et heditatẽ plene viſionis bei Cui vt ĩnoteſcat aliq̃tenꝰ id qd ei de ẽ·nũꝙ; qſi ꝑtiſiẽs grã ꝑſtũgit ſenſu amãts 2 eripit ipſu ſibi: ⁊ ra pit in diẽ ſilacia qͥ ẽ a tumultu rerum adgaudia cæleſtia⸗ z ꝓ modulo ſuo ad momẽtũ ad puctũ idipſum oſten des ei vidẽ dũ ſicut ẽ· inteñ etiam ⁊ ip̃m effiat in idipᷣm: vt ſit ſuo mõ ſi cut illud z. Abi cũ dediceit · qd intſit ie mũdũ ⁊ imdũ ddit᷑ ſibi 2 mntti tur ad müdandũ coꝛ ad viſionæ· ad aptaãdũu aĩmũ ad ſimilitudinẽ: vt ſi aliqñ rurſu adimttatur ſit puioꝛ ad hue⸗ ad vidẽ dũ · 2 ſtabilioꝛ ad fruẽ düu · Nul ꝙᷓ; enm meliꝰ dephẽ dir ſe modꝰ humane ĩpfectionis:qm in lu mine voltus bei·2 in ſpetulo diume viſionis · Abi in die q ẽ plus ⁊ plus vidẽs. qᷓd ſibi deẽ emẽdat in dies⸗ ſimilitudine eꝰ? q̃cq̃d deliqͥt diſſimili tudine: ſilitudine ei a ρnmquãs a q lõge fattꝰ ẽ ꝑ diſſimilitudinẽ. Et ſie expᷣſſionẽ viſonẽ · expſſioꝛ ſemꝑ ſili tudo connttak · Impolſibile qpe ẽ videĩ ſumũ bonũ/⁊ nõ amainec nõ tatũ amai · ꝙᷓtũ datũ fueit videri· uſq; amoꝛ ꝓfiaat ĩ aliquã ſiſntudinẽ amoisilli9.q̃ deũ ſilem feat homini p homliaconẽ hũane cõdicois: vt hbominẽ ſilem deo cõſtituat ꝑ gloiſ caaonẽ diuĩe ꝑptiapadonis Et tüe duleœ ẽ homimm cohumiliar: ſuůme ma ieſtan ↄpaupꝑai filio Si · diuĩe ſapi ae cõfortari: hoc ſeneẽt in ſemet ip̃o⸗ qd ⁊ im xpᷣo ihũ dño nrõ· DHinc enĩ eſt ſapĩa cũ pietate⸗ amor cũ ti more⸗ exultaco cum træmorei cum . — — — —,, — — — ec — — — ——UN . eD — mardel Mnilem eniſons ehid nt uſct R noNlo n0 in ſſten türtan: tno moſt diremtn oni⸗49 dmi deſ ſeuord mdd di Aphihrt nsnnl eel ur otſuu dat n Ne⸗ it ini nmus dmi iſe nenpfi munete er edeen kat honn R vns lin⸗ duſin in uhn cogitatur et inteligitur deus hum liatus vſq; ad moꝛtemꝰmoꝛtem au tem truas vt hominem tepararet et exaltaret vſqʒ ad ſimlitudinem diumitatis Hinc emanat flumma impetus lenficans auitatem dei⸗ memoria habundande ſuauiratis eius. in itelligendis et cogitandis arta nos bonis eius. In quo cũ adð dSeu amandũ: hominem faale addu cãt penſatał cõtemplata eiꝰ ama bilia per ſeip̃a in affcũ cõtemplãtis elucẽ ca ſceʒ potenaa eiꝰ. vᷣtꝰ eius⸗ głęa⸗maieſtas/ boĩtas beattudo potiſſimũ amãt ẽ rapit in amabilem ᷣd ie ĩſi mzipo ẽ · qᷣcqd ĩ eo amabi le ẽ. qui ẽ totũ q̊d ẽ· ſj tñ totũ quid 2.vbi xs non ẽ · Cui bonoamoẽ ip ſ9 bom ſic ſe ĩt ẽ dit pius affcũs. vt non ſe inde re uocʒ donet vnũ k vn⸗ ſpũs cũ eo eff cũs fueit · ð cũ ĩ eo fueit pfectũ·iã ſolo moꝛtalitat s hu jus velo diuidit ae differt a ſãs ſtõ rũa fũma illa btĩtudine ſuꝑ celeſtil Qua tñ iam in fide et ſpe eiꝰ quẽ a mat fruit᷑ mn ↄſccia · iã quod ſupeſt vite huiꝰ? tollerabilioĩ pᷣſtulat᷑ paaã Et hocẽ deſtĩatũ ſolitarij certamĩs braulũ · hic fĩs · h prumũ ⸗het vᷣqui eæs laboꝝſił et conſolaco doloꝝ Et ip̃ᷣa ẽ ꝑfe ttio ⁊ vera hoĩs ſapiã/oẽa plettens in ſe et cõnnens vᷣtutes non aliũde collcãs· velut natualic inſitas ſibi ad ſiltudinẽ illa dei· qua ziße qᷣcqd ẽ Cũ ſeut deꝰ ẽ id qus :ſic ẽca bonũ vtutis hab itus bone· volũtatis in bonam mẽtem ſic ↄſoi n vero a malis ſaencia temporaliũ iiſt in quibus ſumus . et in quibus in trratuim abſtinemus a malis ĩ quantu dat et affectꝰ 7 vt ex ardetiſſima boni incõmut abilisadheſfione nulla unꝰ iam videat᷑ mutai/ polſe ab es D eſt · Cum eni fit ꝛca hom nẽ dei · aſſũpcõ illa domini · 2 ſancti iſahel regis noſtri ſapiens et pius anmmꝰ per illuminantem et adiuuantem ℳ . gracam in cotempladone ſumm/ boni ·ſpetulatur etiam regulas incõ mutabilis veritatis i quãtũ ad eas ꝑtingere meret᷑ in itellectu amoris· et eyinde foꝛmat ſibimodum⸗ NENiuſ dã eleſtis ↄuſaconis et foꝛmã ſ ãtatis · pclat᷑ eĩ ſũmã vitatẽ.⁊ q ex ea v era ſut ſumuũ bonũ.⁊ ꝗqᷓ ex ea bõ ſuntiu mã eſſenaã 2 ꝗᷓ ex ea ſut Iͤllli vitati Ali caĩtatiilli etnitan ſe cofoꝛmãs⸗ m iſtis ſe oꝛdinas. Illis non ſupuoli 2z iherẽs amãdo. iſta ſuſopiẽs ? eis ſe coaptãs 2 cõfoꝛmãs: ñſñ diſcre nonis iudiao: non ſine examie roa naacĩs ? iudicio rõnis Ex q̊ cõapiũ tur 2 oriũt vtutes ſcẽ· yma go dei formatuꝛ in homine⸗ et vita illa dei oꝛdĩatur a qua alienatos eſſe quoſ dam homine sconquĩtur apoſtolꝰ. et colligitur robur virtutis/ et duo Ula in quibus contemplataue vite x fectio conſtat et actiue.de qbus iux la antiquos ĩte rpretes legitur ĩ iob Ecc piet as eſt ſapiencia: abſtine txe vero a malis ſaenaa eſt · Sapi ecænaa enim pietas eſt hoc eſt cul uu.s dei· amoꝛ quo eum videræ deſide ranius. et videntes in enigmate et nam hoc profiamus· vt eum vide ⸗ amus in manifeſtanone Abſtine ad bonaſtudemus. Ad hãe ſãam⸗ ad hac abſtinenaã ſpcãreĩtelligũt᷑. primo oĩm vᷣtutũ enatia: Sinde enã orõ vite araũ hꝰ ĩ qᷓ vium diſapli na⸗ Cuoꝝ alteri ideſt ſtudiũ vtutũ teſpicere videt᷑ poaꝰ ad ſupetora. quaſi ſupioris ſapiẽae p̃ſerẽ cia vir tutem et redolẽaa ſuauitatẽ.alteru quod orca coꝛporalia fit ecitiaeni ſi fidei vᷣligione t᷑ligetur· mnſerere de fluit in ĩfiriorum vanitatẽ In q̃bꝰ tũ ſãẽaa ſit res ſiue taaone ſiue ſen ſibꝰ coꝛpotis comp̃hẽſa =z memoĩe tõmendata/ſi res bene perpẽditur ið gpe quoð apphẽdimꝰ ſenſibus⸗ oĩo ſacee deputãdũ eſt. Cuod ve ro ꝓ ſemetipſam taco ĩ huiuſ modi enaa atq;ʒ ſapiẽaa ↄ᷑nnnãt · Quic quid eni aliunde diſat ſalz p ſenſus toꝛpis: quaſi alienũ zaduẽticũ mẽ t ingeritur · Nuod vero ſponte ve nit in mentem ſiue ex ip̃a vi ronis ſi ue ex mcõmutabiliuũ legũ incõmuta bilis veritat s naturali mtelligẽaa· ex qua eaã impijſſimi homines nõ nũqᷓ; reoſſime iudicare mueniuntur · hoc ſic inẽ ip̃i ranoni · vt hoc ipſu. ipſa rauo ſit Nec tã cõmendat᷑ ei ꝑ docteinã aliquam · vt ſaõẽaa ſitt ꝙ k alio cõmonẽte.vel ipſa cõmemoran te·hot ĩ m ſibi ineſie naturaliter in te llectꝰ9 fit ei. In quo hoc po tiſſimũ cũ quodð notũ eſt dei. deo natura li᷑ reuelante mamit ſtum fit honnni ecã inpio Deinde fit affectꝰ vᷣtutũ natura lis? de quo licuit dicere ethni cũ poetã,qᷓa oderunt peccare boni· SItutis amo re Deinde fit ꝑ inquiſici onẽ radonancaũ⸗quilibet diſcreao txaconabiliũ. Inſima vero ꝑs7 ſãæ 2 deoꝛſuvergẽs ſenſibilium amima lis expꝑienaa: que fit per quinqʒ ſen ſus coꝛporis ꝑ cõcupiam et exper ienciam carms· ſiue oculoꝝ ſiue ſuꝑ bie huiꝰ vite · Cum ergo raoo ſapi æncieę conformatafoꝛmat ſibi cõſa ẽciam et oꝛdmat vitamin inferioti bꝰ ſaẽae aptat ſibiſeruitutẽ et ſuſ Racciã natuè in racooanaoomibꝰ. et in raaonabilibꝰ oꝛdinẽ vite·ĩ ob⸗ tenu viꝛtutu foꝛmã cõſcenae Sic q; ab iferioribʒ ꝓmota /a ſuꝑioĩbʒ adiuta⸗ꝓgens ĩ id quod rectũ eſt· et iudino romiset aſſenſu volũtatis et mẽtis aff eetu et oꝑis affectu eri pere ·˖ feſtinat in libert atem ſ pus et vnitatem: ve ſicut iam ſepe dictũ dſidelis hõ vnus ſpititꝰ efficat᷑ cũ deo Et ip̃aẽ de qua iã paulo ante diximꝰ vita dei ⸗que non tã ronis ẽ ꝓſectꝰ?: ꝙ iam i ſapiẽaa ꝑfectioĩs affettꝰ. Dec eſt eĩ qua ſ apiũt ſapi entes: qua ſapiẽs eſt qui factus eſt vnꝰ ſpũᷣͥs cum deoet ſpũalis ẽ Et hec in hac vita hoĩs ẽ pfeetio· Jã eĩ qui hactenꝰ erat ſolitaeiꝰ. vel ſolꝰ effiaturvnꝰ.⁊ ſolitudo coꝛpocis ei vertitur in vnitatẽ mẽts⁊impledᷣ in eo quod deꝰ ꝓ diſapulis ĩ clauſu la omnis pfettioĩs orauit dicẽs Pa Evolo · vt ſicut ego et tu vnũ ſumꝰ?: ita et ipſi vnũ in nobis ſint. Dec ei vnitas hominis cũ deo. vel ſilitudo ad deũ in ꝙᷓtũ a ꝓpmnquat deo ĩtãtũ inferi9 ſuũ confoꝛmat ſibi.inſimum illi. vt ſpũs et aĩa et coꝛpus ſuo mo oꝛdinata:ſuis loas diſ poſita: ſuis meins eſtimataſuis eaã prietati bo cogitentux: vt mapiat hõ ꝑfcës= π B.„ —— — + rr — — — £☛ —,— – – = teſa mngzſen zinrſih odſa ſmtiſ nnſtacc nteetſu dao nbo. nerioh⸗ mar Die zipioi nciͦeſt⸗ wolctats Arctueri anſpis nſepe eti br lii u lansdl nalil tio/Fei . velſch ꝛnpees 6,mnhli urdiis tri in, ſt⸗ he li velaitid t eo x uls ione Fii⸗ Molſe ſeipſami pet tognicõnem ſu Pꝓfiuendo aſcendere ad cognoſcẽdũ deum Ruo cum primũ aſſurgere 2 aſpirare cæpeiĩt profiaents affcũs⸗ m cogitacone huius ſimlituduns⸗ pluimum cauendus eſt erroꝛ diſſimi ſitudims · ſcʒ vt 2 ſpiritualibus ſpũ la. et diums diuma coopãvo nõ a habet Cogirans ergo animus ſimi litubiẽ ſui et dei primo ĩ hoc foꝛmʒ 2 aptet cogitacionem ſuam⸗vt om mnno fugiat ſecũdũ coꝛpꝰ cogitare ſeipm.deum vero non ſolnm non ſe tũdum coꝛpus ſicut loralẽſeð neqʒ ſecundũ ſpiritũ ſicut mut abilẽ Cue eni ſpiritualia ſut· tantũ diuiſa ſunt acoꝛpoꝝ qualitate et natura: quan tiũ ab õni locali arcũſcripaone mo ta · Quse vero diuina ſunt in raãtum ſupeminẽt omnia et coꝛporalia et ſpiritualia:quantũ ab omni lo a vel tempois lege⸗ l mutabilitatis ſuſpi nõe aliena⸗ in ſue ĩcõmutabilitatis et etermtatis beatitud me⸗ meõmu tabilia manent et eterna⸗ In quibz ſicut que coꝛporalia ſut diſcernit a mmus per coꝛporis ſenſum.ſic que ſunt raconabilia vel ſpiritualia dil ternere non poteſt. niſi per ſemʒip ſum. ꝗᷓ vo ſunt dei⸗ nõ niſi a deo que rat. vel exſpectet᷑ perinteilettum. Et quidem de nõnullis que ad deũ ſpectant fas eſt et poſſibille homimi xaconem habent aliquãdo cogita re ⁊ diſ quirere/ ſicut de duleedie bo nitatis eius de potenaa virtuas et alijs huiusmo di⸗ ipſum vero idipᷣm quod eſt 5 quod· 6„ cogitari nõ lom nimno poteſt/ niſi quãtũ ad hoc ſenſu illuminasl Amons Attigit⸗ Crebẽ dus tñ eſt deus et in quatũ ſpiritus ſanctus adiuuerit cogitandus qdã vita eterna viuens et viuiſicas · in mutabilis mutabilia omnia immuta biliter Factens intelligens ? creãs o mnũ mtellecti 2z intelligente⸗ ſapi Zza faoens hominẽ ſapiẽtem var tas fixa ſtãs imdeclmabilis⸗ ex qua vera ſuũt omma que vera ſunt· m ꝗᷓ ſut ete rnaliter racones reꝝ ommũ euemẽaũ tempali Cuiqʒ vita ipſa eſſæncaa ẽ ip̃a natura cui vita viuẽs ipſe ſibi eſt · que eſt ipſa diumit at⸗ eæternitas magmiudo bonitas 2 vir tus iſemetip̃a exiſtẽs et ſubnites· eæxycædens omnem locum virtute na ture illocalis eternit ate vero omõẽ tempus. quod vel racione: vel opi nione vp̃hẽdi p̃t·qᷓ lõge veĩꝰ ẽ ⁊ ep cellẽaꝰ · ꝙ qᷣlibz ſenſaẽdi genere ſen cat᷑· Ceraꝰ tñ ſeuſu huĩlis 2 illumi nati amoris q;q̊libʒ cogitatu ronis attigit᷑ et ſꝑ meliꝰ eſt ꝙ; cogit atuꝛ meliꝰ tñ cogitat᷑ ꝙ, diat Ipa ẽ ſum ma æẽnaa:⸗ꝗᷓ oẽ eẽ ꝓfiaſat ip̃a ẽ ſu ma ſubſtãaa: nõ ſubie cta pᷣ̃dicamẽ tS vocũ.h reru õniũ ſubſiſtẽs cauſa le pãapiũ. in qͥ eẽ nẽm non mori⸗ intellectꝰ nõ erat amoꝛ. nõ off edit᷑ · qui ſemper querit᷑: vt dulaus mue niatur dulaſſime inuenitur · vt dili genaus queratur Doc ergo in effa bile·cũ non niſi ĩeff abiliter videat᷑⸗ eui wolt vibere coꝛ mũdet⸗quia nul la coꝛporis ſimilitudme doꝛ mienti et nulla coꝛpꝛrea ſpede vigilanti⸗ nulla rauonis mdagine niſi mundo coꝛde humiliter amantis vider po teſt. val apprehendi⸗ PHec eſt enim fades dei: quã nemo poteſt videre et viuere mudo· Hec eſt ſpedes· eui cõtemplãde ſuſpirat omms qui affectat diligere dñm de um ſuũ in toto coꝛde ſuo et in tota a mima ſua: ⁊ imn omni mente ſua:⁊ in omni mente et in onimbus viribus ſuis: Ad quoð eaam non deſinit ep atare proxmmum ſuum ſi diligit eü ſicut ſemetipſum: ad quod ſi aliquã admttitur in ipſo lummne veritatis indubitanter videt preuenientem graciam: cum inde repellitur in ipſa cratate ſua: intelligit puritati eius non conuenire in mundicam ſuam ½ et ſi amat flere duleæ habet? et non ſine multo genntu cogit᷑ die ĩ cõſa ernaam ſuã Ad quod cogitandum omnino impares ſumꝰ · hagnoſat quod amamus·⁊ de quo dignenos non polſe vl cogitare vl dicere con (Solet liber ſecundus beat bet mꝰ amorxe eiꝰ vel amote amotig e9 puocamur et trahmur: Cogitãtia ergo eſt ĩ ommbus humiliare ſemet ipſum et glorificare in ſeip̃o dñm de um ſuum ĩ contemplacoe dei vileſ cere ſibi: m amoræe creatoisſubieetũ elſſe oõni humane creature exhibere coꝛpus ſuũ hoſtiam ſanctam · viuã tenm deo placentem · racionabile ob ſequium ſuum⸗ Pre omnibz ãt non plus ſape qꝙ; opoꝛtet ſaꝑe: ſed ſa pere ad ſobrietatem · et ſecũdũ da tam a deo menſuram fidei·bona ſua non ponere in ore hominũ h elare in cella ſua. r conderein cõſoenaa vt hunc quaſi titulum et in fronte conſaenae et in fronte celle ſemper habeat. Secretum meum michi⸗ ſecretum meum michi. nardi ad fratres de monte dei⸗ – —T-—-—ʒ—ʒ— gitnon e ſedſa üdda ona ſud halare tnfwit eſenge ummneh⸗ Erle 1n — nerabili patti · wo· fra tri · · fkratrum qui in ctlara valle ſunt mutalis ſeruꝰ.· ſalutẽ i dño Vſqʒ mõ ſi ꝗᷣ me ſcriptitare iuſſiſtis · à in vit 9 à nullatenus acquieuinon qᷓa negligerẽ qd iubebar · hine pᷣſume rẽ quod neſciebã · Nunc vero noua vrgente cauſa/priſtia fugatur vere cũdia: et vł pite vł ipte dolori meo ſatiff atere cogor fidutiã dante ip̃a necœſſitate Ruomõ namq; ſilenter audire poſſum vrãʒ huiꝰ cemodi de nobis qrimoniã · qua ſci miſerrimi hoĩm i pannis et ſenu de caunis vt ille ait. dicimur iudicare mũdũ · qd qʒ ĩter cæt era ĩtollerabilius eſt etiã glorioſiſſimo oꝛdim vrõ derogare· ſãs quiiĩ eo laudabilit᷑ viuũt ipudẽ ter der̃here 2 de vmbra nrẽ iguobili tatis mũdi luminar bꝰ iſultare· Ita ne ſub veſtimentis ouiũ · non qdem lupi rapaceseh pulices moꝛdaces ymmo tinee demolientes bonoꝝ vi tam qᷓa palã non audemꝰ · in occul to coꝛro dimus/nec ſaltem clamorẽ inuectionis· h ſuſurriũ detrattionis emittimꝰ? Sihoc ita ẽ⸗ vt qd ſine cã mortiſicamur tota die: eſtimati ſicut oues ocaſionis.ſi ita inꝙ; phai ſayca iactanaa ceteros homines et quod eſt grauiꝰ 2 ſuꝑbiꝰ nobis me liores deſpiamꝰ? Ceuid nobis pro deſt tãta ĩ noſtro victu patas et aſꝑ itus. ĩ veſtitu nobilis illa vilitas ac Siuͤſitas · in opere manũ coctidiana de ſudacõ ·ĩ ieiunijs et vigilijs iugis appollogeticum beat: æxcærctacio · toaꝰ deniqʒ vite nrẽ l 1 glaris quebam atqʒ auſterio? ↄueꝭ· ſacõ? Niſi foꝛte omnia opeãâ nrã fa amꝰ. vt vide amur ab hominibus. Sed diat xpᷣc · Amen dico vobis⸗ receperũt mertedem ſuã. Nõne ſij hac vita tãtũ in xpᷣo ſperãtes ſumus mnmſerabiliores ſumꝰ omnibꝰ homini b9?* Aut vero non in hac vita tãtů ixpᷣo ſpamꝰ ſi de criſti ſeruico tpᷣa lem tãtũ gloriam qrimnꝰ? Miſerego homũcio qui tanto laboẽ ⁊ induſtria ſtudeo nõ eſſe vel poeꝰ videri· ſicut crteri hominũ nnnus tamẽ acceptu rusĩmo guius cruaãdus ꝙ qlibet homnũ . Dicane ergo non inuenie bat᷑ nobis via vt ita dicam vtcumʒ tolleâàbilioꝛ ad mfernũ? Si itaneceſ c erat. vt illo deſcẽderemꝰ? cur ſalti illã ꝙ multi ĩ cdũt viam ſeculi latã. que duat ad moꝛtem nõ elegimꝰ· qᷓ tenꝰ vel de gaudio 2 nõ de luctu ad luetũ tñſiremꝰ? O ꝙ feliaꝰ eſt vl q̊; rũ eſt reſpeetus moꝛti coꝝ⸗ et firma mẽtũ in plaga eoꝝ:qui in labore ho minum non ſunt⸗ et cum hommbꝰ non flagellabũtur · Cui et ſi pecca tores ac ꝓ gaudijs t ̃alibꝰ ꝓetuis cruciatibꝰ adðdicti⸗ ſalti habudãtes in ſe culo obtnuerut diuiaas Ve poꝛ tantibꝰ crucẽ. non ſicut ſe luatoꝛ ſu am. ſed ſicut ille cyreneꝰ alienã · Ve cytharedis cytharizantibꝰ· non vt illi de apocalipſi in cytharis ſuis.h vere vt ypocrite in alienis Ve ſel⸗ ve iteꝝ ſupbis pauperibus Ve inꝗꝙ; ſemel· et ve iteꝝ portantibus crucẽ domini et nõ ſequentibus dominũ⸗ qui mimirũ cuius paſſiombꝰ pꝓta pantur · humilitatẽ ſectar negligũt Huplici enim cõtuiaone cõtarũtur: * . 1 * * 6. — EEE TTMW 3 * . 4 “ gui eimi ſut quãdo = hie ꝓtẽpali Gloia tpᷣalit᷑ ſe affligũt. 2 ĩ kuturo ꝓ inmtna ſuꝑbia ad et᷑na ſuppliaa ptra hũt᷑ᷣ laborãt cũ xp̃o:hj cũ xpᷣo ñ reg nabũt. Sequunt᷑ xpᷣm in pauꝑtate ſua h̊ głam euiꝰ nõ conſequũt᷑· De toꝛtente in via bibũt ñ exaltabũt caput in pata lugẽt nũc ſ̊ tũc non cõſolabut᷑ Et merito · Muid eni fãt ſupbia ſub pãnis humlitatis iheſu? Nuũquid nõ habet quo ſe palliet hu mana malica miſi vnde in voluta eſt ſaluatotis in faãaa. Et qmodo intra preſepiũ domini ſimulatrix arrogã aa ſe coartat ac pro vagitibus inno crntie malum verbi detraetionis in murmurat · An nõ illi ſuperbiſſimi de pſalmo. quoꝝ prodijt ex adipe miquitas eorum multo tucus oꝑt ſunt imiquitate 2 in pietate ſua · qm nos qui latemus ſub ſanctitate alie na: Ruis enüm magis ipius an ꝓp ſitens ipietatem an menciẽs ſantti tatem· Nõne is qui enam mendaci um addens geminat ipietatem? Et quid dicam? Vereor ne et ego ſuſ pettus habear foꝛte · nõ quidem vo bis pater non vobis cui vriqʒ noui me notum ꝙtum in hac caligme ho mo homini innoteſcere poteſt 2 ſpe caliter de hac te ſao vos nõ ignora re quid ſenaam ſed propter illos qᷓ me nec ita vt vos cõgnouerut/ nec ſicut vobis loqui ſoleo loquẽtem au dierunt ſcribo vobis quod et frequẽ ter audiſtis vt quoniam ego per ſin glos ire et ſingulis ſatiſt acere non tuæo ex me habeatis vnde quod de me cœrtiſſime ſatis eis pro me veriſ ſime perſuadeatis⸗ Neq; eni timeo Smnium oculis ſcribere quicquid de hac re ĩ aure vobis locutus ſũ. Quis vnꝗ; me aduerſus oꝛdinem illum k cCoram audiuit diſputantem vel clã ſuſurrantem? uem vn; de oꝛdie illo niſwi cum gaudio vidi niſi cum ho nore ſuſcepi? z niſi cum cuerencia al locutus? niſi cim humlitate adhoꝛ tatus ſum? Dixi⸗et dico⸗. Modus quidam vite ſanctushoneſtatus⸗ caſtitate decorus/ diſcrecone prea puusa pattibus inſtitutus⸗a ſpũ ſcõ p̃oꝛdinatꝰ.animabꝰ ſaluãdis ñ medioctit᷑ ydon eꝰ Ego ne dãpno ldeſpico · quẽ ſic pdico?ꝰ Minime. Memmi me aliqñdo ĩ aliq̃bʒ eiuſ dẽ oꝛdmis mòſterijs hoſpicõ ſuſcæptũ fuiſſe heddat dᷣñs ſeruis ſuis huma nitatem ꝙ; infirmanti mvltra qᷓm ne ceſſe fuit exhibuerut: ⁊ honorẽ quo me plus q̊z ꝙᷓ dignꝰ fui dignat: ſut Ipſorum me cõmẽdaui oraconibʒ⸗ intfui collaaonibꝰ.ſepe de ſcriptuis ⁊z ſalute anmmaru habui ſermonem.· cum multis et publicum in capituł et priuatum ĩ cametis quẽ vnꝗꝙ; vel cla vł palam aut ab illo diſuadere a ad noſtrũ vt veniẽt pꝓſuadere tẽp taui? An pocꝰ nõ multos cupien tes venire Lpreſſi: veniẽtes et pul ſantes reppuli? An non fratrem ni tolaum ad ſanetum nicolaum/et vo bis duos de veſtris. vobis teſte vᷣmi ſi? Sʒ duobꝰ quibuſ dã eiuſ dẽ oꝛdi nis abbatabus qͥn ne nola ꝓdã⸗ ip̃e eos optĩe noſ as.⁊2 nichilominus ꝙ; amica michi familiaritate iugatur ſatis ñ quidẽ ñ tamẽ ad alium oꝛdi nẽ qð et vos ñ latuit migra? deſide rãtibus iamiamqʒ vᷣliberãnbꝰ nẽm eis diſſuaſe riũ cõſilium obuiauit⸗/ac ne ſuas deſererẽt cathedras effiat⸗ Cur igitur oꝛdinẽ dap̃nare putoꝛ ł dicoꝛ cui amncos meos deſc ruie ſua deo: cui ſuos ad nos veniente s mo nachos Eddo · de quo et m oracões tam ſolliate requiro⸗ tam deuote ſul apio? An Foꝛte q̃a iuxta alium oꝛdi nẽ cõuerſati videoz ꝓptea huic ſul pettus habeoꝛ? Sed eadẽ racõe et vos nrõ derogatis· quicũq; aliter vi uitis· Er go et cõtinẽtes et cõiuges inuicẽ ſe dap̃nare putent᷑ · quod ſu is quiqʒ legibus m eccleſia ↄuerſen tur· Monachi quoqʒ ac regulares clerie ſibi muicẽ derogae putãtur q̃a ꝓprijs ab inuicẽ obſeruãcijs ſeparã tur. Sed et noe; et damelem · 2 iob in vno ſe regno pati non poſſe ſuſpi cemur · ad quod vtqʒ nõ vno cos ẽ mite iuſtiae ꝑuemſſe cognouimus Mariam demqʒ 2 marthã necrſſe ſit au t vtrãq; aut alte rã ſaluatori diſ plicere· cui nimrã tã diſſimli ſtud io deuocacio nis coõtendũt ambe placx re. Et hac racone in tota eccleha- que vbiqʒ tã pluribus tãqʒ diſſimli bus variatur ort imb ꝰ. vt pote vᷣgi na que in ꝓſalmo le gitur ẽcũam cta varietatibus nulla pax/nulla pror ſus concor dia eſſe putabit᷑· Que er enim ſecuã quies:quis tutꝰin ea ſta tus muenit tur· ſi vnus q̃libet homo vnũquẽlibet oꝛdinẽ eligens alios a liter viuentes aut ipſe aſpnet᷑ · aut ſe ab ipſis aſy ni ſuſpic tur? preſertĩ cum tenere impoſſibile ſit · vel vnũ hominẽ omnes oꝛdines . vel vnũ oꝛ⸗ dinem omnes homines Non ſum tã ebes: vt non cognoſcam tunicam io ſeph.non illiꝰ qᷓ liberauit egiptu⸗h illiꝰ q ſaluauit mundu⸗2 hoc non a fame coꝛpoĩsſed a moꝛte ſil anime et coꝛporis Not:ſſima qpe eſt. qᷓa polimita⸗ideſt pulchertima vaieta te fuit diſticta.ſed 2⁊ ſangume appa teret intĩcta.nõ qᷓdem hedi q̃ pecca tũ ſigt. ſed agmi q mnocẽaam deſig nat hec ſuo ipſiꝰ.non alieno Ip̃e ꝓ fecto eſt agnꝰ manſuetiſſimꝰ.q corã non q dem tondẽte ſed ocadente ſe obmutuit ·qᷓ peccatum nõ featſedᷣ abſtulit peccata mũdi: Miſe rut ait q̃ diceret ad iacob Danc muenimꝰ vide vtv? tunica filij tui ſit an nõ. Vi de et tu dñe.vtꝝ tunica hec ſit tui fi lij diletti · Recognoſce õnipotẽs pẽ eã quam fecſti xpᷣo tuo po imitã dã do qᷣdẽ quoſ ðã apoſtolos. quoſ dã ãt ꝓpph etas alios vero ewãgehlſt asalios paſtores et dottores⸗ 2 c tàn que eius oꝛnatui zæ miſino decẽt appc ſuiſti:adcõſumacionẽ vnqʒſcõ ru occurrenciũ imn viru pfertum imn mẽ ſuram etatis plenitud inis xp̃ᷣi Dig nare etiã deus p̃coſiſſimi purpurã ſangumis quo aſpſa ẽ ᷣcognoſcere et in purpura p̃claru iſigne ac virto rioſiſſimu iudicum obediẽcie Rua te inqᷣt ergo rubrum eſt veſtimentuů tuũ. CTorcular ait calcaui ſolꝰ· et de gentibꝰ nõ eſt vir mecum taqʒ qñ qdem Fatctus ẽ obediens patri vſqʒ ad toꝛculaꝛ cri cs:quoð vtiqʒ ſolus calcauit· ſolũ qpe brachium ſuũ au xiliatũ eſt ei iuxta illud ĩ alio loco ſi Gulaciter ſu ego donec tranſeã⸗ 75 ergo exaltauit eum deꝰ 2 donauit ei nomẽ quod eſt ſuꝑ omne nomen. vt mi nomine iheſu õne genu flertat eleſtiuũ ereſtriũ 2 ĩfernoꝝ· Aſcẽdẽs im altum captiuã duxit captuitatẽ dedit dona hominibz . Rue dona? Keliqᷓt videlicʒ ſpõſe ſue ecãe pignꝰ heditatis Jp̃aʒ tunicã ſuã tunitã ſcʒ polimitã eãdẽqʒ ino ſutlẽ · ⁊ deſup otextã ꝑ totũ· Sʒ polimtã obm toꝝ oꝛdmũ qᷓi ea ſut · mltiodã diſti ttioẽʒ · ĩoſutilẽ ο idiſſolubilcai tatis mdiuiduã vmtatẽ Quis me in qt ſepabit a caĩtate xp̃i? Audi quo mõ polimitã. Diuiſiones ait grarũ ſut. idẽ ãt ſpũs· Et diuiſiones oxza nonũ ſut idẽ o dominꝰ. Deide diũ ſis enuâtis cariſl matibʒ tãꝙ; varijs tuniteæ coloĩbꝰ. qbꝰ cõſtet eã eẽ poli mitã vt oſtẽdat etiã incõſutilẽ et de ſuꝑ cõtextã ꝑ totũ adiũgit · Pec at opat᷑ vnꝰ atq; idẽ ſpũs diuidẽs ſin gulis ꝓut volt · Caritas qpe diffu ſaðẽ in cordibz nũs. ꝓ ſpiritũ ſanttũ qui datus ẽ nobis Non ge diuidituꝛ ſed totam et integram heredit ario iure ſorcatur ecãa qᷓaet de illa ſcrip tum eſt: Aſtitit regina a dextris tu is in veſtitu de aurato arcũdatavaiĩ etate· Itaqʒ diuerſi diuerſa acapi entes donaaliꝰ quidem ſic/ aliꝰ vo ſic.ſiue cluiacẽſes · ſiue ciſteraẽſes ſi ue clerie regulares · ſiue etiam laya fſideles: omnis deniqʒ oꝛdo omm⸗ lingua: omnis eras omnis ſexus. ommis condico · in ommi loco/ per 5 ne tempus · primo homine · vſqz ad nouiſſimum⸗ nam et propter hoc ta laris dicta eſt quod a fine vſqʒ ad ſi nem ptingat; dicente propheta · et non eſt qui ſe abſcondat a calore ei us nimrum congruens eicui 2 fat Ka eſt qui perhibente videlicet alia fſeriptuã Et ie attigit a fine vſz ad finẽ Foꝛtit᷑ z⁊ diſponit omnia ſuauit᷑. „„ △ 2 5 6* . Oẽs g paĩt᷑ occurramꝰ in vna tun ca.⁊ ex omnibꝰẽ vna Ex õnibꝰ inqᷓ; vna Nã ſi ex pluibꝰdiũſisvna ẽ ta mẽ colũba mea: formoſa meaper fecta meęa: Alioqumnec ego ſolꝰ· nec tu ſine menec ille abſqʒ vtroqʒ ſed ſimul omnes ſumꝰ m illa ſi tamẽ ſolliati ſumus ſeruare vnitatem ſpi tus in vinculo paas. Non inꝙ tan tum oꝛdo noſter aut ſolꝰ veſter . ad illam ptinet vnam . ſed noſter ſimui et noſter: niſi Foꝛte quod abſit mnui crm muidentes inuicem prouocan tes⸗ muicem mordeamus⸗et abmui cem conſumamur ⸗ et ſic non poſſit apoſtolusvni nos illi viro⸗ eui et de ſpõdit vginẽ caſtam exhibere xp̃o· Verũptamẽ illa vna diatt ĩ cantica cãticoꝝ · Oꝛdinaui ĩ me caitatẽet ſi vna ĩ catate diũſa tamẽ ſit in oꝛdĩa aone Ruid g?Ciſteꝛaẽſis ſů. Dã no igit᷑ cluniacẽſes? Abſit · Dz dili go ·h ỹ̃dico · hmagfico Cur g inqs illu oꝛdinem nõ tenesſi ſe laudas. Audi. ꝓpt hec qð ait aplus· LVnul quiſq; in ea vocatone qua votatus eſt permaneat · Cuod ſi queris cur a prinapio non elegerim ſi talem ſa ebam. Reſp ondeo⸗propter id quodð rurſ9 ait apkus. Omnia mlicẽt ſedð nõ onia expediũt · Nõ qð ſalet oꝛ do ſanctus et iuſt nõ ſit · h qa ego carnał erã venũdatus ſub pecõ tlẽʒ aĩe mee lãguorẽ ſẽaebã tui foꝛeoꝛ eẽt poco ncẽti Er diũſis moꝛbis⸗ dinſa vuẽũt medicamẽta 2 foraoĩ bʒ foraora. Fac duos hoĩes febribꝰ 6 axiari qrtãis vnũ / alterũ teraanis — — — – — - —— eige⸗ fuaute matum ihne, Gmit nene Prng Hatani turmſpi tncytan eſter⸗ 35 ſeerſiml abſtt mu Pndcn rhrti emnpoſt eauicti gbery⸗ oticmuas ntrtitſi ſenordin 6, Di 1 dil lahni⸗ tomẽdet ſt qui quartanis laborar taano aꝗq;⸗ pira. et frigida ⸗ qᷓʒ ſu manda-cu tamẽ ip̃e ab hijs abſtme at. vinũqʒ et crteâ calida vtpote ſi bi cõgeꝛuẽaa ſumat · Cuis ergo hic ꝛæum recte rep̃hendat? ſi diteret ille cur tu aqua nõ bibis ꝙ italaudas. an non rette reſ põberat/⁊z tibi eam Koeliter tr:buo ⁊ m ſalubtit᷑ ſubẽ ho Heniqʒ teqrat᷑ ecam a me cur cum omnes oꝛdines laudem omnes nõ teneo Taudo enim omnes?æ diligo⸗ vbicũqʒ pie et iuſte viuit.ĩ eccleſia Vnũ ope teneocœteros caritate fa net auũt caritag · fidet᷑ loquoꝛ. vt ne illoru quibẽ fructu frauder⸗ q inſti hita non ſequoꝛ Pius aliquiðꝰ dicãẽ Tu tibi caute age · Poteſt nãqʒ ſie eri. qᷓa fruſtra laboraueis· vt ego fruſtra biligã bonũ quod oꝑatis.ſi eri oĩno non poteſt: O quanta fidu aa eaetatis-akꝰ? oꝑpat᷑ non amans et aliꝰ amat nichil operãs. AMie qui dem ſuũ opꝰ pdit · illiꝰ veto caĩtas nũq excdit · Et quid miru · ſi m hot exilio ꝑegnãee adhuc eccleſa qdã hui9ceemodi ſit vt ita dicã pluralis vnmitas vnaq; pluralitas cũ in illa qͥ; patria quado iã ip̃a regnabit ni chilominus foꝛte tał aliqᷓ diſpaꝛ à dãmõ eꝗlitas futura fit? Inde etenl ſernptũ eſt In domo pates mei mã ſiões multe ſut Sicut it aqʒ illie mił te mãſiones in vna domohoc mõ lj multi ordines ſut in vna eccleſia Et quõ hic diuiſiones graaarum ſunt⸗ idem aũt ſpũs·ita ibi diſtinttiones gloriaꝝ · ſed vna domꝰ · Poꝛro vni tas tam hie ꝙᷓ ibi eõſiſtitin vna ca atate diuͦſitas at hic quidẽ in ordi i vel oꝑpaaonũ młn faem diuiſiõs Illie uero in qdam meritorũ notuſ ma ſed oꝛdmatiſſima diſtinctione ntelligens beniqʒ ecãa hane ſuam qͥdãmodo diſeoꝛdem ↄcoꝛbiamcon coꝛbem voero diſcoꝛdiã⸗ deduxit ig inquit ſuper ſemitas iuſtioe ꝓpt no mẽ ſuũ pones qᷓe ſenntas plurali ter⸗ 2 iuſtiae ſingularit᷑ nec diuerſi tatem pᷣtermiſit operaconumnec vnit atem operanaũ⸗ Promde quo qʒ ⁊ illam in celeſtibʒ diſceetã vmea tẽ futurã deuotiſſime lera decantat Platee tue iheruſalẽ ſternent᷑ auro mũdo“2 per omnen vicos tuos alle luia cantabitur· Audiẽs enmm pia tras et vicos. coronas et glas diuů ſas intellige. In auro q́̊ vno metai lo illa auitas oꝛnata deleribitur ct᷑ Ivno alleluia quod cãtãdũ ꝓhibet᷑⸗ diſſimilii ſpẽrũ ſimlem pulchritudi nẽ et mult arũ mẽauũ vnã deuooone nttende · Non igitur vna tãtu ſemi ta cõceditur qᷓa nec vna eſt maſio z tenditur. Vidit ar vnuſ qſqz q ceuqʒ lcœdat · ne ꝓdiuerſitate ſenitanim abvna iuſtina vᷣcedat. ꝙ; ad qmlibz mãſionum ſua quiſq; ſemita xpuene urab vna domo parris exſors nõ eærit Verum tamẽ ſtella ab ſtella dif fert in claritateſit erit ⁊ ſurte etio mortuorum⸗ Zam 2 ſi fulgebũt iuſ ta ſitur ſol: in vegno patris eoru ali is tamẽ alij ampliꝰ pro diuerſitate meritorum⸗ Que ſane merita- ſaẽ duũ non ſit in hoc ſeculo vt in illo fa ale ab homine poſſ. diſcerni · q̃pe cũ bic tã ti opera videãturillic eaã coꝛda nichil mnpediat intueri⸗ Di dem radiante vbiqʒ ſole iuſtice tůc maniftſta erunt abſcondita coꝛdi um. et ſicut non eſt nunc q̃ ſe abſcõ dat a calore eius-ita tunc non etit uiſe oceultet a ſplendore ipnus. E de operibus quidẽ ſepe meærta - et ob hoc periculoſa fertur ſenten ca“ cum muitociens nnnus iuſtiae habeãt qui magna operantur⸗ Vn de muũtc conuemiendi ſunt quidam de origine noſtro · quiotra illã ſentẽ ti nolite ãte tẽpꝰ iudicare⸗qᷣaduſ qʒ vemet dñs q̃ ⁊ iudicabit abſcõdi ta tenebraꝝ ⁊ mamſfeſt abit ↄſilia coꝛ diũ alijs oꝛdimbz dero gare di cũt · ſuã iuſtic volẽtes ↄſtituere iuſtiaæ dei ñ ſut ſubie cti · Nuos ꝓftetoſiqᷓ tñ hꝰ cœæmoĩ ſutnec nũ nec cꝰ piã oꝛ dims eẽ verꝰ dixeu· qᷓpe q̃ ⁊ ſi oꝛ dĩate viuẽtes ſuꝑbetũ loquẽtes.a uesſe facũt babiloĩs ideſt cõfuſio nis · ymmo filios tenebraxꝝ ip̃iꝰ ghe hẽne vbi nullꝰ oꝛdo h ſempitng hoꝛ roꝛ inhabit at· Robis g ine; frẽs · qᷓ æciã pꝰ auditã illã dñi de phaĩſeo = pubuncano pabulã · de vrã iuſtiaa ß ſumẽtes:a ᷑os aſpramĩ Dictis vt diot᷑ ſolos vos oĩm eẽ iuſtosã oĩbʒ ſanttiores/ſolos vos mõchoꝝ Evgu lait᷑ viuẽ:ct᷑os vᷣo regule poaꝰ e- iſtẽ tñſgreſſores Primo qᷓd ad vos bec alieis ſe ruis? Suo dño ſtãt I enz dut. Quis vos oſtituit iudicæs ſup eos Heiĩde ſiita vt diet᷑ nrõ oꝛdi die pᷣſuĩtis qᷓł oꝛdo ẽ· vt añq; de ſu q̃ſqʒ trabẽ eidat in fẽm ocuł tã cunai . oſe feſtueas pq̃ratis? Quid ĩ regulua glłamĩ Quroẽ re gulã der̃hins? ur ⁊t᷑ euãgelicã añ tꝑc curot᷑ apłm alli ẽos ſeruos iudicatis? An regula ñ vↄcoꝛdat ewãgelio aplo? Alioq̃n tegula iã nõ ẽ regula:q̃a nec tecta. Audite ⁊ diſate oꝛdinẽ. qᷓ cõt᷑ oꝛdi nẽ afmjs oꝛdĩbʒ derogatis ꝗpocrita inq̃t eiœ ptimo vᷣbẽ de oculo tuo et tuc videbis eicè feſtucã ð oculo fãg tui Rueis quã trabẽ? An ñ grãdis 2 groſſa trabs ẽ ſuꝑbia: qᷓ te putãäs àqdoẽ cũ nichil ſis· ĩ ſaĩſſime t᷑ tãqᷓm Ianꝰ exultas ⁊ alijs vaĩiſſime trabz poꝛtãs defeſtuas inſultas? Grãs a go ᷑ deꝰ qa ñ ſu hcut œteri hoĩm. in iuſti rapto res adulti· Deqre M gct dic detrattores ¶ eqʒeĩ mĩina ẽ hec feſtuca ĩt᷑ alias · uac cũ tã diligẽt alias enũeras iſtã tacxs? Si ꝓ niia a minima habes. audi aplm 2eqʒ muledã ait regnũ dei poſſidebut.· audi ⁊ dñm ĩ pſalmo ↄminãtẽ· Ar guã te iqᷓt et ſtatuã cõtra faaẽ tuiũ. q; qa detractoĩ loqᷓt · Zt ẽ ex p̃e dẽ tubꝰEt qᷣdẽ iuſte ad ſe retvꝛquẽdꝰ intueti:q̃ auertẽsfacẽ ſuã a ſe a liena pooꝰ mala ꝙ ſua ſol cuĩoſiꝰ p ſcrutai At ĩqut.quõ regulã tenẽt⸗ qui pellicijs induuntur ſani caribꝰ9 aut carmum pinguedine veſcuntur tria vel quatuoꝛ pulmentaria vna die d regula prohibet adinttů t. opꝰ manuum quod iubet non fama· unt multa deniq; pro libitu ſuo vel mutant vel agent vel minuunt REec te. Non poſſunt hec negari· SDed⸗r nt tendite in regulam dei: cui v’niq⸗ non diſſonat inſtituco ſaneti ben dicti · ſegnum dei inquit intra “ Vos eſt · Poc eſt · Non exterus in veſtimmẽtis aut alim entis coꝛpois. ſed in vᷣtutbus ĩteriois hoĩs vñ eta plus ſiegnũ dei nõ ẽ eſc et ponuuis· iuſtiaa ⁊ pax ⁊ gaudiũ iſpũſ es8s — idigit pil in ſuig Mdehit⸗ mäͤti⸗ N infchi vmid i1le air Eunit⸗ ſarnte nen W. emttt⸗ enonkes to muunti du o ſnchbn Et rurſus. Regnũ dei non in ſermoe aſt. ſed in virtute. De corpo ralibz itaq; obſeruãtijs: fribꝰ calumnias rnit et que maiora ſunt regule. ſpũalia ſalicʒ inſtituta hqᷓtis came luq; gluoẽtes cuiicẽ ſiquatis ag na abuſio. Maxima cura ẽ. vt coꝛ pus te gulatter induatur⸗ ⁊ ↄtra t- gulã ſuis anima nuda veſtibz deſen tuł‚/ Cũ tãto ſtudio tunica ⁊ cuculla eoꝛꝑi ꝓcurẽtur· quatenꝰ cui de eẽt monachus non putet᷑· cur ſimliter ſpũi pietas et humlitas. qᷓ̃ ꝓfeetoe ſpũalia ſut ĩ dumẽta. nõ ꝓuidẽtur? Tunicat et elati abhoꝛremꝰ pellie as. tãꝙ; melioꝛ non ſit pellibꝰ inue luta hunnlitas. ꝙ tunicata ſupbia pᷣſertim cum ⁊ deꝰ tunicas peliaas prims hoibus fecrrit⸗ et iohannes in hèmo zona pelliaa lũbos acãxit. et ip̃e tunicaꝝ inſtitutoꝛ in ſolitudi ne non tunicis: ſed pellcijs ſeſe idu erit · Repleti deinde vẽtrẽ faba:· mẽę tem ſuꝑbia:abos dãpnamꝰ ſagina tosꝶʒ quaſi nõ ſit melius exiguo ſan guine ad vſu veſti quã vẽ toſo legu mine vſqʒ ad ructum exſaturai· p ar pue cum ⁊ eſ aunõ de carne h de lẽ te ſit depre hẽſus⸗ ⁊ de ligno adãñ be carne dãpnatꝰ.⁊ignatas ex gu ſtu mellis: non carnis moꝛti adiudi eatus: Ecõt᷑ ᷣo helyas in noxie caꝝ nem comedeit · ab rahã ãgelos gera tiſſime caribʒ paueit⸗⁊ SD Pi⸗ ſua ſi eti ſatriſiaa deꝰ ᷣerꝑit tatem ꝙᷓ młta aqᷓ ingurgitati ꝑ aui dit atem q̃a et paulꝰthimotheo me dico vino vtendũ ↄſuluit. ⁊ dñs ip ſe bibit ita vt etiã vini potatoꝛ ap niꝰ eſt modico vmovti ꝓpter ĩfemi pellatus ſit aplis quoqʒ bibendum bedit. inſuꝑ et ex eo ſacramenta ſui ſuanguimis cõdidit· cũ ecõttio aquã no nupaas bibi nõ paſſus ſit:et ad adqs ↄtradictionis populi murmur Eribiliter caſtigauit:dauid quoqʒ a 994 quã deſiderauerat potare timu eita viriqʒ illi gebeoĩs qᷓ p auiditate toto coꝛpore proſtrato de flumne biberut digm ad pliũ ire non fuer̃t Jam vero de labore manuũ qd gloĩ amini⸗cum et martha laborãs imcre pata.⁊ matia quieſcẽs laudata ſit. 2 paulꝰ aꝑte dicat.laboꝛ coꝛpotis ad modicum valʒ. pietas aãt ad om nia · Optimꝰ laboꝛ· de quo ꝓpheta diebat · laboraui in gemntumeo· et alibi Memoꝛ fui dei ⁊ delcãtus ſu ⸗ exerratatus ſu. At ne coꝛpoãale in telligas exœranũ: ⁊z deſiat ĩqᷓ̃t ſpi ritus meꝰ Vnde non coꝛpus h ſpus fatgat᷑ſpuũalis ꝓculdubio laboꝛ in telligitur. qᷓd ergo inquis? Sicãe illa ſpiritualia pſuades, vt ecã hie qᷓex gula habemꝰ coꝛporalia dap nes? Neqᷓꝙᷓ ſeò illa opoꝛtʒ agete et iſta nõ onnttere Alioquĩ cũ aut iſta omitt neer ſſe :à iſta- iſta poa us onnttẽda ſut quã illa Quãto eĩ ſpũs coꝛpore melioꝛ ẽ.tãto ſpũalis Im coꝛporalis exœratacio fructuo hoꝛ. Tu ergo cũ de hoꝝ obſeruaao ne elatꝰ alijs eadem non obſeruãti bus derogas⸗ nõne te magis teanſ greſſorẽ regule diuidicas. cui9 licxt minima qᷓdam tenẽs. meliora deui tas? De quibus paulꝰ Enula mini nit kaiſ mata meliora Der̃ hẽdo qp Eaagiaterre verls vdi . huilit atẽ.ĩ qᷓ aliũ deprimis caitatẽ que ſut ꝓculdubio taiſ mata melio 3 Tu tuũ corpꝰ młtis ieiunijs⁊ laboi bʒ actis ac vgulaibʒ aſxitatibʒ moꝛ tiſcã smẽ bra tua qᷓ ſut ſuꝑ trãa bñ fa eas Dz qd iille quẽ ñ ſit it laboraãtẽ diuidicãs modicũ qdẽ hẽat de hac q ad moĩcũ vniliꝰ ẽ coꝛpaliſcʒ erata tõe apliꝰ at ꝙ tu de illa q ad oĩa va Hibẽ pietate Ruis qſo vrẽm meliꝰ 5. gęaʒ tz? an ñ meliꝰ qᷓ melior? Euis So melioꝛ huĩlioꝛ· à fatigaaoꝛa ñ is qᷓ a dño didiat nins ce& et huilis coꝛdeq̃ ⁊ cũ maria optmã ꝑtẽ eie git.ꝗᷓ ñ aufert᷑ ab eo? C.ð ſ re gualẽõ5 ab oĩbʒ q̃ eã ꝓfeſſi ſut ſie ad litt᷑ ĩẽ ta nẽdã cẽſes vt ñllã oĩo diſpẽſacõnẽ⸗ adimtt: padais aubact᷑ dicoinec tu eã tẽs · net ille. !ã2 ſi ille ꝙtu qJdẽe pyninʒ ad obhuãtiascoꝛpeas ĩ pluibz offẽdit ĩpoſſibile ẽ tñte q; Ni vnomff tnſgredi Sas ãt q̃a q ĩ vno offedir oĩmẽ re? Dim vo oerdis aliqᷓ poſſe mutai diſpẽſatoĩe ꝓculdubio tui diſtect iꝰ. at ille foꝛtaſſe diſcre eus· nez h dico qa hec ext᷑io negligẽda ſit. à qᷣ ſe inl ñ cxertueit mox ide o ſpuabł efficat · cũ poaꝰſpuᷣalia qqÿ melioà n iſta àvix à nliaten? obtie at Scripᷣtũ ẽ ita NQõ prꝰ ẽ q;d ſpũa le h ad aĩale · dĩde d ſpũale Sicut nec iacob ñ peiꝰ 2 gtlia vᷣſi datos ã plexꝰ rachel muit obtine.· Vni pſal mo Suite pſalmũ ⁊ date tipanum C.8 ẽ dicẽ Suĩte ſpuũalia·h pri9 da te coꝛpalia Opamꝰ at ille q̊ diſẽte zagruc ⁊z hec opat᷑z illa. An vero epłavt epſa maẽatfimẽda eàt qn qdẽ 2 nrõs ð qᷓbʒ pr coqſtꝰ eſtis qd oꝛdivrõ d herẽt ſatis qñtũ potui ſti la corripui ⁊z me qͥ ab hꝰ moĩ falſa — (uſpicõe purgaui vt ðbni h aͤniã dã nãis mime ꝓco⸗ ñ ñll de vris mnimũ ĩ qbʒ ñ decz videoꝛ aſſ ẽtiẽ · pauca qᷓ Z vobis dſplicẽ ↄg' ui⁊ oĩbʒ boĩs vitã da eẽ ñ dubito · ncẽriũ voꝛ ſubiuügẽ J q dẽ? ſi fieiĩ vidẽt ĩ oꝛdie Abſit tñ vtſint de oꝛdine Nullus quippe oꝛ do qiã re apit ĩoꝛdĩatũ · qd vo ioꝛ diatu ẽ oꝛdo n ẽ vñ ñ aduſꝰ oꝛdĩez h ꝓ oꝛdĩe deputae putãdꝰ ero ſiñ or diĩeʒ ĩ hoĩbz· h hoĩ viaa rpᷣhẽdokt qᷓ dẽ dilige tibz oꝛdĩiez ĩ hac rmoleſtuũů me foẽ n tieo qͥnimo gtũ culdubio accœptii ſut ſi pſeqniur: qdzip̃i ode vt Di qbzvo ðplicueit ipi ſe maĩſeſt At qa oꝛdĩez ñ diligut cꝰ vti coꝛrup (Seʒ. idẽ vica dapnai nolũt p̃isita q illud gre goianũ rñd eoMeligẽ vt icãdalũ oriat᷑ ꝙꝙ veitas reliquatur · Jat᷑ vᷣacit ẽdit · ſcõs prẽsil a vita iſtituiſſe 2 vt ĩ ea plu WNiuss ſaluarẽt᷑ vſ ad infirmos regule tꝑaſſe rigorẽ:ñ re gulã deſtru xilſe aoſit ãt vt ẽdã tãtas eos ꝙ;tas video ĩ pleiſʒ mõſtijs vaicates ac fſupfluit ares pᷣcœpiſſc Iↄcſſiſſe · hi tꝛ eceĩ vñ ĩc mõchos tãta ĩtxãaa homeſſacoĩbʒ ⁊ põcõibʒ · ĩ veſtimnẽ aus ⁊ lectiẽnijs⁊ eqᷓ̃tacuis: ⁊ oſtruen dies edificijs ĩo leſcxre potuit⸗ qtin?ꝰ vbi het ſtudioſiꝰ· voluptuoſi? atz ef funꝰ fiſt · ibi oꝛdo meli⸗ tẽti dicat· ibi maioꝛ putet᷑ religio Ec& enĩ ꝑa tas put at᷑ auaĩaa ſobriet as auſtei tas edit᷑ ſilẽaũ E᷑ſticia deputat · coẽ remlſio⸗ diſẽcõ diat. effuſio libera litas loquactas affabilitas cachia co iocunditas mollides veſtimen tozum 2 equorum faſtꝰ honeſtas⸗ lcõꝝ ſuꝑfluꝰ cultꝰ mũdiaa Cũz hee . aléuty ip dim?⸗ caitas appell atur .* . „ X — = — C — — — mmii aai teisyiti nahüge Mleti ed adii ndieß ga Huͤt itt einoleſtiͦ geudubi⸗ gdripiod iſe maiſſt achup litſßsst Meihint Srlan⸗ piisri netiapi zrgA sttn R 1 gutii 3 u⸗ vkang⸗ bubll deneli bies ℳ 5 emen õ palnn⸗ Iſta cartas deſtruit racitatem. hee biſcreco ↄfundit diſcrenonẽCTalis miã crudelitate plena ẽ. qua videli ert ita coꝛpori ſeruit᷑ vt amima iugu let᷑ Que etenim caritas ẽ carnẽ dili gere ⸗2 ſpitũ neglige? Que ve diſ cretio⸗totũ dare coꝛpoi z amme ni chil? Qualis vero mi eicoꝛdia ãal lam vᷣſitr re:⁊ dominã intficxre? e mo ꝓ hꝰ modi mia ſꝑ et ſe cõſeq mi lericoꝛdiã. que mſeicordibz ꝓnmnt tit᷑ ĩ wãgelio veitaus oxe dicetis. Heati miſ eicoꝛdes⸗quoniã ip̃i mi Ieritoꝛdiã cõſ equẽtur/ h crtiſſime poaꝰpenam eyſpectet.quã talive ita dicã ĩpio miſ ericoꝛdi ſanctꝰ iob magis ꝓphetãdo ꝙ affectaãdo iĩpre cat᷑.non ſit inquiens m coꝛda cõe· ttonteratur quaſi lignum ĩfructoſũ Higne plane retribucõnis cauſã⸗ mox infert ſans ydoneã dicẽs: Pa . uit enim ſteruẽ⸗ et que non parit ⸗/2 vidue bene non feat Inoꝛdmata ꝓ fetto atʒ irratõnabil mĩa ẽ ſteil 2 fruttuoſe caris:que iuxta vᷣbũ dñ̃i ñ ꝓdeſt quitq; ⁊z ſetũdũ apłm reg nu dei non poſſidebit adinplendis muigilare deſivrijs. ⁊ de aĩe cuâ ſa piẽtis ſaluberrimũ nõ curare ↄſiliũ admonẽtis atqʒ dicẽt:s. Miſ erere anime tue placons deo Hona mĩia. mlſ ereri aĩe tue:nec poteſt non mẽ e miſ eicoꝛdiã.q̃ fit vt placras deo Alias at non miſ ericoꝛdia ſicut iã dixiih crudelitas: nõ ẽ caritas ſed iniquitas/nõ ẽ diſcreao h confuſio ſterilẽ que non pait᷑ paſ ere· id ẽ in vtilis carnis cõcupiſ cẽrijs iſ euie· 2 vidue nichil boni facære anime vi delitz excolẽdis virtutibz nullã op am Sate⸗ Crue vnaq; liet ineunpõ ſoſit viduata celeſti ſẽſus tũ de ſpi nitu ſancto ↄcꝑe ⁊ parere ñ deſint imoꝛtales·qᷓ videlicʒ mcoꝛruptibił celeſtiſ qʒ hereditas valeant eſſe ca pacæsh ſi pium ſtuoioſuqʒ habeat cultorẽ. Sub hat tamẽ abuſiõenaã feræ vbiq; ſc ꝓ oꝛdine tenẽt᷑ fere ĩã henſibiliter obſeruant᷑ · diſſumi liter · Nõnulli qpe hijs omnibů tã ꝙᷓ; non vtẽtes vtũtur⸗ et ideo à cu nulla offenſ a à cũ mima: Aliquati quippe het agunt ex ſimplicitae· ali quſi ex carit ate aliquat ex neceſ ſitate Quidã namqʒ ſimplict᷑ iſta dam ar ne diſcoꝛditer abeis viuar eum quibꝰ habitãt. ſectates in hijs non ſuã libidinẽſed alioru paeæm⸗ Alij vero qa reſiſtere nõ valẽt mul titudmi ↄtradicẽcumqui vtqʒ hec tãqᷓ; ꝓ oꝛdine libera voc deſendut · æt qaens iſti aliqua ꝓut ro dictare ſtringere vel mutare imnapiunt · k mox eis tota auctoritate eiſtunt⸗ Cuis ĩ pãapio eũ oꝛdo ĩcꝑz moſti cus ad tantã crederet monachos mernãã deueĩire? O quãtũ diſtamꝰ abillis · qui diebꝰ antonij extitere monachi · Siqdẽ illi ctum ſe muicẽ ꝑ tem pus ex catitate reuiſerẽt · tanta abinuicem panẽ auiditate animaꝝ ꝑpapiebãt vt coꝛpis abũ pemtꝰ ob ſin.diẽ pleruʒ totu ieiunis vẽtribʒ· hnõ mẽtibz tñſigent Et h eat rectꝰ oꝛdo qñ dignioĩ ꝑa priꝰ ĩiſeruiebat᷑· bee ſuma diſcco⸗ cũ apliꝰ ſumebat qᷓ maioꝛ eàt hec demqʒ vera cairas qᷓ̃maioꝛ erat het deĩqʒ vera caritag vbi aie q̃ru carirate xpc moꝛtuꝰ tã ta ſolliatudine focillabat᷑: Nobia ar ↄueniẽtibʒ in vni⸗ vt vᷣbis api vtaxr · iã nõ ẽ dñicã cenã maducare⸗ Panẽ qᷓpe œleſtẽ nemo ẽ q rqrat· nemo q̃ tbuat Nichil de ſcaptuis. nichil & ſalute agit᷑ aĩaꝝ h nuge ⁊2⁊ G ſus 2 vᷣba ꝓferut᷑ in vetu⸗ Int prã dẽð ũ/quãtu fauees dapibʒ tãtũ au tes palſcũt᷑ tumoĩbʒ. qbzʒ totꝰ itẽtꝰ. mo dũ neſaasĩ edẽdo Int ãt fercu laſfercuł apponũt᷑ ⁊ ꝓ ſoł carnibʒ q̃ bʒ abſtinet᷑ grãdia piſaum coꝛpora duplicãt Cũz poĩbꝰ fueis ſaaat. ſi ſetũdꝰ attigeis:videbeis t᷑ necdů gutaſſe piſer s Tãta qpe a ccuraa one ⁊ arte coq; cũtta apparãt᷑ qtiꝰ qtuor à qᷓnq;ʒ fertulis deuoâts prs⸗ ma non impediant nouiſſinia- nec ſFacetas imnuat appettum. Pala tus quippa dum nouellis ſe duatus eõdimẽtis paulatim diſſueſcrre ↄg nita. et ad ſucus extraneos velut: andhuc ieiunus: auide renonatur in deſideria · venter quibem dum nel at oneraturſed vaietastollit faſti dium Quia enim putas vt eas na tura c auit epulas faſtidimus dũ alijs alije multafatie premſœntur-· eæt ſpre tis naturalibus quas deus in didit rebꝰ· quibuſ dam adulternus gula prouotatur ſaporibus. tranſi nir nimirum meta neaſſitatis. ſeꝶ nec dum delectaoo ſupatur · Quis enim dicere ſuffit quot modis vt exteta tatramſola oua verſantur⸗ et verantur quanto ſtudio euertũt᷑ et ſubuertitur liquantur burantus diminuũtur et nũc quidem frixa X — 2 r ⸗ʒ— nunc aſſa farſa⸗ nunt᷑ mixtienunc ſfingulatim apponuntur. Et quid au tem hec oĩa miſi vt ſoli faſtidio cõſua latur. Ipſa etenĩ qualitas rex.talis de foris apparere curatur: vt nõ mi nus aſpectus quam guſtus delecte tur· er cum iam ſtomachus crebtis ructibus vpletum ſe indiœnt· necdã tamen curioſitas ſaaatur⸗ Sed du oculi coloribus palatum ſaporibꝰ allicunt. mfelix ſtomachus cui nec colores lucent: nec ſapores demul. cent· dum omnia ſuſapere co gitur. oppreſſus magis obruitur quam vfi atur· Jam vero de aque potũ quid dicã qñ nec vllo qᷓdẽ pacto vinu aqᷓ tũ adnnttit᷑ Oẽs ninnꝝ ex qͥ mõchi ſumꝰ.ĩfirmos ſtomachos habemꝰ. tñncctiũ apłi de vtẽdo vmo cõſiliũ meito nõ negligimꝰ· modico tñ d ille pᷣmſit. neſco cur ptintto Et v nnã ł ſolotũ etiã puru ẽ atẽti ſimꝰ Pudʒ dicere⸗ h magis pudeat ara tcati.2 ſi pudʒ audiri: non pudeat e M mipaaB vl qt ſemiplenũ calicẽ repoꝛtaĩ.qᷓtꝛ nus diuerſis vmis magis odoratis gideas vno in prãdeo ter quã potatis nec tã hauſtis.quã ac tactis ſagaa ꝓbaciõe· ⁊ œlati ↄgni aõe · vnũ tãdẽ ẽ pluibꝰ qd foꝛaꝰ ſit eaaigat᷑. Cuales at illud d nõnuſla mMöõſtia ex moẽ obhuaè dicũtĩ m gis feſtis vĩia delibuta mellepigmẽto rm reſpſa pulueibʒ.ĩ ↄuẽtu bibẽ.Nũ qd ⁊ h fieri dicemꝰ pt firĩtatẽ ſtẽ thi? ego v ad michil aliud valẽ vi beo⸗ ñ vt ãpliꝰ bibat᷑ ł delcãbiliꝰ. MW Sz cũ vene vemo fuerit i gurgata te toto in capite palpit ãtes ſic ſux gẽt amela · qd aliud ñ doꝛmis libzẽ — zenmne guidau o coſ Retals Rwmi Nete taheg nt⸗necd deodi poabz anet s demul ogtlen uanti Ntüquid dmnda eqwoch haben⸗ nociſ “ unbi nſe⸗ ANne npodnt Noktet otii qt dorats gie D dforadt 3 ünſ⸗ einin En eirtiſlo mllin⸗ bid. negats Sſie ſut, ilb⸗ Di aüt ad vigilias ſurgere indige ſtum cogis.nõ cantũ · h plãactũ poa aus extoꝛzquebis. Cum vᷣo ad ertũ deuenero reqſitꝰ in cõmodũ plago⸗ non crapule pecca tũ. h quod mãdu care non queo. Ridiculũ vero eſteñ tamẽ veri eſt. quod relatũ m a plui bů qui hoc ſe ꝓ certo ſare dicr bant · reticondũ e& nõ arbitror Aiunt eĩ. incolumes et validos iuuenes cõuẽ tHũ ſolere deſerere⸗m domo infirmoru ſe qui infirmi nõ ſut collocare·carni um eſuqui vix egrotis dutaxat et omnino debilibz ex uᷣgule diſcreciõe ꝓ viriũ repaaone cõcedit᷑.nõ quidẽ coꝛzporis mfirmãtis ruinas reficere p incõmodo.h carms luxinantis cu ram pficrxre in deſiderio⸗ Rogo que eſt hec ſecuritas int᷑ frẽ denaum vn digqʒ hoſtiũ fulgurãtes haſtasz ar cãuolãca ſpicula tãqꝙ; fimto bello⸗ 2 triũphato adũſaio⸗ ꝓicere arma. 2 aut brandijs incubare longioibꝰ?. à nudũ molli volitai in lecto? Quid p' ignauie ẽ o boni mlites? Docijs m ſanguine = cede vſantibꝰ à vos delegitis abosdelicatos/aut ſoõnos capitis matutinos Alijs inꝙ; nocte 2 die ꝓuigili cura ſt ſtinãtibꝰ dimè tempus⸗qmiã dies mali ſut·vos en trario et lgas noctes doꝛmẽdo cõ ſumit: 3.2 dies fabulãdo duet: 8oti oſos An diatis pax: Et non ẽ pax Cur nõ ! veretũdam ni ad ex ꝓbra conẽ aplice indignacoĩs? Nodum enim ait iſtitiſtis vſqʒ ad ſanguinẽ Immo iã ad eiuſ dẽ terribilis valde coõnnnacioĩs tomtruũ expgiſamini⸗ Cum dixecũt inqᷓt pax et ſecuritas: tũc repẽtinus eis ſuꝑueniet intertꝰ modi ine paas? et ſicut in vtero habẽtis 2 non eff u giẽt. Delicata ẽ mediãa mimis pri us alligai. ꝙ vulnerati mẽbrau⸗ non tcuſſum plãgeræ ⁊ necdũ ſuſcepto ittu admouere manũ⸗foue vnguen to. vbi non dolet. emplaſte adhibe rxæ vbi ceſuà non ẽ. Ad diſcernẽdu demũ int᷑ ſanos ⁊ male habẽtes·ba culos in mambꝰ geſtare iubẽt egro tãtes.pꝓlane neceſſarios · vt ꝙ; pal loꝛ in vultu macieſqʒ nõ indicet.ba culus ſuſtentãs mẽciat᷑ mvalitudinẽ AKidendas an lugendas dixen h?ce Bic machariꝰ vix it? Sic blaſiꝰ docuit? Sic anthoni us inſtituit? Sic prẽs in egypto cõ iſati ſut? Sic deniqʒ ſã viodoma iolus · odilio.hugo quos ſe vtiqʒ oꝛ dims priapes ? p̃ceptores gloriãt habere⸗à tenuerut, aut teneri cẽſu erut? Bed ſiõnes hij ſancti· unmmo qᷓa ſantti fuerut:a ſaneto apoſtolo non diſſenſerut. qui ninnꝝ ita loq̃t: habẽtes vittũ 2 veſtitũ.hijs atenti ſimꝰ· obis aũt eſt pro vittu ſaae tas.nec veſtitũ appetimꝰ.ſeð oꝛna tũ.Mutrit᷑ abĩduẽdũ non quod vti li9. h quod ſubtiliꝰ iueniatur⸗ non qs repellar frigus.ſed quoð ſẽᷣbire cõpellat non deniqʒ iuxta regulam. quod viliꝰ poteſt ↄpari · ſed vtra re g lam q venuſtiꝰ. ynimo qð vani us poſſit oſtentari · Heu me miſe ra qualẽtũʒ monachũ cuꝛ adhuc viuo videre ' ad id deueniſſe ordĩez nẽm * oꝛdinẽ ſcilʒ qui primus fuit ĩ ecãa mo a qͥ cepit eẽ eccleſia.quo nullus terra angelies ſimnlioꝛ oꝛdimbus null vicinioꝛ ei qui in celis ẽ ihẽm mat᷑ nrãſiue ob decorẽ caſtitatis. Rue ꝓpt᷑ caritat ardorẽ. t9 apli in ſtitutores cꝰ hij qͥs paulus ta ſepe ſcõs appellat. in choatores exſtite ruũt Et qdẽ int illos cũ nichil qd ſuũ æẽt q̃ſpiam retiuiſſ · diuidebat vt ſeptũ ẽ. ſingulis ꝓut cuiq; opꝰ eaàt aõ igit᷑ qſqʒ pueilit᷑ geſtire poteàt Sane. vbi tãtũ qͥd opꝰ eàt acopie bat ibi ꝓculdubio mehil ocoſu ad mittebat᷑ Ento magis nichil curio ſue quto magis nichil ſuperbum d opus inquit erat· hoc eſt quantum ad indumenta · quod et nuditatem te gerer et frigus rep elleret? Pu talne ibi quicꝙ; galabrunum z iſen brunum⸗ querebatur ad mduendũ · cuiq; mula ducentorum ſeloꝝ para batur ad equitandum? Putal nei Sꝙᷓ cuiuſpiam ibi lectulum opertoriu cactmum- aut diſcolor barticanus operiebat · vbi ſingulis diuide batur pro vt cuiqʒ opus erat/ Non illic arbitror valde curatum fuiſſe · de p aode coloxede tuſtu veſtimẽtoꝝ · vbi tam indeſe ſſum merat ſtudium⸗ m concoꝛdia morum animorum co herenaa · profettuqʒ virtutũ · Multi tudĩis mqt cre denaum erat coꝛ vnuũ 2 aĩa vna; Vbi nüt illud vnaninnta us excercitũ: Fuſi ſumꝰ exteriꝰ · 2 de regno dei quod intra nos zre lictis veris at perhennibus bonis. foris querimus vanam tõſolaaonem· de vamitatibus et in ſanijs falſisac iã religionis antique non ſolum virtu tẽ amſimꝰ· h nec ſp̃e émmemꝰ⸗ Ec c eĩ ip̃e habitꝰ nẽ q̊d 2 dolẽs dico · chis nũ tẽpis ĩſignũ geſtat᷑ ſupꝑbie⸗ △ . VWVirx iã in nãs ꝓuicijs inuenimus· qᷓ 3sl vã dignemuir Miles et mochus eE æodẽ pãno par aut᷑ ſibi cucullãz cla midẽ. Cuiuis de ſeculo ꝙ tumlibz honoratꝰ etiã ſi rex a ĩꝑatoꝛ ille fue rit:non tamẽ nrã horrebit idumẽta ſi ſuo ſibi modo Parata fueũit et ap tata. Ceterum mquis non eſt reli gio. ſed m coꝛde · Mene At tu:quã do cucullam empturꝰ luſtras vrbes fora arcuis. percurris mundinas⸗ domos ſcrutaris negoaatorum tunctã euertis ſingulorum ſuppellec alem. in gentes explicas cumulos pannorũ attrettas digitis admo ues oculis. apponis radio ſolis quic quid groſſum quicq̃d pallidum oc turrerit· reſpuis ſi quid ſin puritatæ ac nitore pl acuerit · illud mox quan tolibet preao ſatagis tibi remmere Kogo te ex torde het faas an ſic p̃a pit᷑? Cũ deniqʒ ↄt᷑ ĩ gulã ñ d viliꝰ occurreĩt· h ſtudioſiſſ ĩe qris. d qa ijuenit᷑ pcõſiꝰ emit᷑· ignoras fãs h⸗ an ex ĩiduſttia? Ex coꝛdis theſauro ſme dubio ꝓerdit qᷣcqd foĩs appaet vicõꝝ Vanũ cor vaĩtatis notã igeit coꝛpi:2 ext᷑ioꝛ ſupf luitas ĩtioĩs va mnitatis indiaũ ẽ Collia dumẽta· anime mollic indicãt · No tãto eu ract᷑ corpis cullt9. ñ pr:.ꝰ neglcã fu iſz mẽs inculta vᷣtutibʒ Miroꝛ ãt cũ egla dicat ad mgẽm reſpicè q̃cqᷓS a ᷣſapuł dᷣlinqͥt ⁊z dñs ꝑ ꝓphaʒſã guiẽʒ ĩ pecõ moĩẽaũ ð maũ paſtoꝝ ẽ rẽ dui eẽ miet᷑ qũo abbates nũ tlia fiei paciãt᷑: ñ forte ſi audeã dicere: nemo fidẽt vp̃hẽdit · in ᷣ ſe eẽ irre p hẽſibilẽ nõ ↄfidit Si q;d huãnitatis eſt omnium in quo ſibi quiſqʒ mdul get ⸗ alij non vehementer irala⸗ — fi ☛☚ uen eth mch letue mitn dtetip neſul tuqui Syrbes dmas⸗ um pellet umulos ndmd ls grie damot petarr norqu leennere nſey 6 nile⸗ id̃⸗ aſes⸗ theſaun⸗ 1stt riͤipt 6 R otire negoif genti ßri 5 l ti ii e 2 7e a⸗ „ veꝝ dicã Euõ lux mũdi obtenebra ta eſt? Euomõ ſal terre ni fatuatũ eſt? Ruoꝝ vita via vite eẽ debuit⸗ dũ exẽplũ in ſuis attibꝰ oſtendunt ſupbie.cœci Ffacti ſunt duces ſeco2ꝛ CEuod enimvt ceteâ taceã ſpeamè huilitatis ẽe cũ tanta põpa ⁊ eq̃tatu imcedete tantis homni crinitoꝝ ſti pari obſequijs: qᷓtenꝰ duobus epis vnius abbats ſuffiaat multitudo⸗ Mencoꝛ ſi non vidi abbatẽ ſexagin ta equos ? eo ãpliꝰĩ ſuo ducære comi tatu⸗ Dicas ſi videas trãſeũtes nõ patres monaſteioꝝ .h dominos caſt elloꝝnon rettores aĩiaꝝ. paapes ꝓuinciaruũ. Tũ deinde geſtari iubẽt ⁊ mãtice. ſuffartnate⸗nõ ſtramẽtis h oꝛnamẽtis lettoꝝ · Vix deniqʒ · qtu oꝛ leuas a ſua quiſpiã domo redit. niſi cũ tota ſuppellectile ſua⸗tãq; ſit iturus vel ad excerctũ. vel ꝑtñſitu nis ꝑ deſertũ vbi nõ poſſint ĩueniti necſſaria An non poſſet eodẽ vaſ culo z aqua manibꝰvergi ⁊ vinũ bi bi? An nõ poſſet ardere lucerna⸗ni ſim tuo quod poꝛtas candelabro⸗ et hoc auteo vel argento⸗· An nõ poſ h doꝛmiri · niſi ſuꝑ vatium ſtratũ. ſub ſilueſtri cooptorio? An nõ vnd aliquis miniſter poſſet iumẽtũ liga rez ad mẽſam ſexuiẽ.⁊ lettulũ pre parare? Nũt ergo tãte multitudini graconũ ac ium ẽtoꝝ. cur vl ad ſola auũ mali nobiſcũ necxſſaĩa nõ ſfrimꝰꝰ qtinꝰ hoſpites non Juemꝰ. Sʒz hee ꝑua ſut.vemã ad maiora Sed ideo viſa minora·q̃a vſitacora QOmit to Oratonaꝝ inmẽſas altitudinesſup tuoſas depoliaones⸗cutioſas depie nones ⸗ qᷓ dũ in ſe orãcũ retoꝛquẽt aſpectũ/ipediũt et affectũ. 2 nichi quodãmõ rep̃ᷣſentãt antiquũ ritũ iu deoꝝ Dʒz eſto fiãt hec ad honorẽ dei Illud aũt int᷑rogo monachus mona thos·qð ingẽtbꝰ gẽtił arguebat⸗ Diate ait ille pontifices in ſantto quit faat auꝝ? Ego auũt dico. Dia te pauperes 2õ enim attendo ven ſumh ſenſũ Diate inꝙ; pauperes in ſancto q̃t faut auꝝ? Ego autez di co⸗ Hiate pauperes. 25 enim at attendo verſum h ſenſum . Diate inꝙ pauperes.ſi tamẽ paupetes ſancto qt faeut aurum? Et qdem alia cauſa ẽ epiſcopoꝝ:alia mochoꝛum. Samus.nãqʒ qð illi ſapiẽt:ibꝰ 2 in ſipientibus debitores cum ſint can nalis populi deuocionẽ.q̃a ſpititua libus non poſſunt/coꝛporalibꝰ exa tant ornamẽtis · Nosvero q̃ iam de populo exiuimus · q̃ mũdi qqʒ pᷣao ſa ac ſpedoſa pro ctiſto v᷑ᷣlinquimꝰ. qᷓ omnia pulchre lucẽea ecanotxe mł cncia ſuaue olencia:dulcæ ſapien aa ·:tattu placẽaa cũtta deniqʒ oble ctamẽta coꝛpoꝛea arbitrat: ſumug vt ſtercoã· vr criſtum luceifaaamꝰ quoꝝ q̃ſo in hijs deuocionẽ exatare intendimꝰ· Ruem inꝙᷓ; ex hijsfriic tum requitimus ſtultoꝛũ amimãaa onem.ſimpliaũ ve oblaaonẽ? An quoniam ↄmixti ſumꝰ inter gẽtes. Foꝛte didiamus opa eorum⸗/2 ſerui mus ad huc ſculpalibꝰ eoꝛũ? Et vt apte loquaran hoc totu Faet auaĩ raa que eſt y doloꝛum ſeruitꝰ. ⁊ non tequirimꝰ fructũſed datuũꝰ Si que us quomodo·miro inꝙ; modo⸗Cali 4 dã arte pargit es · vt mlłtiplicrtᷣ. exꝓ edit Vt augeat ,2 effuſio copiã pait · p̃o qᷓpe viſu ſupᷣtuoſaʒ· ſed umrãdaruũ vamtatũ acc dũt hoiẽs⸗ magis ad offerẽdũ ꝙ ad oꝛandum Sic opes opibʒ hauriũt᷑· ſic pecuia petumã thitq̃a neſeao q pacto vbi apli9 diuiaan cermt · ibi offert libẽ aꝰ Auro textis relq̃is ſignãt᷑ oculi 2z apeunt᷑ loculi Oſtẽdit pulchiia formaſã⁊z ſcẽ alicꝰ.· et eo creditur ſanttior · toloracior videt Currut hoiẽs ad oſculãdũ inuitat ad donaã dum ⁊ magis mirat᷑ pulchra· ꝙ; ve nerãt᷑ ſac· Ponũt᷑ deiñ ĩ ecãa gem mate nõ cõne“ hrote cẽcũſe pte lãpa dibz. hnõ minꝰ fulgẽtes inſertis la pidibz Cermimꝰ etiã ꝓ cãdelabris arbores ꝗᷓſ dã erettas ml to eris põ dere miro artiſies oꝑe fabricatas net magis choruſcãtes ſuꝑpoſits lu enis ꝙ ſuis gẽms . Ruid putas in hijs oibz qrit: pei tuẽciũ amiracõ? O vaitas vaitatũ jnõ vanioꝛ ꝙᷓ iſanior· fulget ecãa in xietibʒ.2 m pauꝑibʒ eget. Suos lapides iduit auro⸗ ⁊ ſuos filios nu dos deſeit De ſup̃ti bʒz egenoꝝ ſerui z ocuł diuitũ Inueſũt cuioſi qͥ delcẽn c.z nõ lueniũt miſeri q̊ ſuſtinẽtẽ · Vt q̃t ſalt ſcõn ymagĩes ñveneremur⸗ qᷣbʒ vtiqʒ ip̃m qͥ d pedibꝰ calcat᷑ ſca tet pauimẽtũ? Sepe ſpuit᷑ more an geliſepe alicuiꝰ ſcoꝝ faaes caleibꝰ tũ dit᷑ tñſeũeũ⸗ Et ſi uon ſactis yma gunbz cur nõ parat᷑ lpulc hris coloĩ bʒ? C ur decoras qd mox fedãdu * Cur depingis · q;d necẽ ẽ cõculcari? Euid ibi valẽt venuſte foꝛme · vbi puluere maculãt· aſſiduo? Deniqʒ R„ —— itẽaũ opũttio⸗anĩ q̃t hec ad paupꝑes: ad mõchos. a8 ſpitales viros? Niſi foꝛte ⁊ hit adũ ſus mẽoratũ poete iã vᷣſiculũ ꝓpphe ticũ illud ᷣſpõdeat᷑ Oñe dilexi deco rẽ domꝰ tue ⁊ locũ habitacioĩs gloĩe tue.· Aſſenco paaamur het fieri in eæccleſia- quia et noxia ſunt vama et auatis· non tamen ſimpliabus 2 deuotis. Ceterum in clauſtris corã legentibus fratribus. quid faot il la ridiculoſa monſtruoſitas:nnra qᷓ dam deformis foꝛmoꝛſixas. er foꝛ moſa defoꝛmitas? Ruid ibi ĩmunde ſymee quit fieri leones quid mon ſtruoſi centauri: quid ſemihonues⸗ qᷓd maculoſe tygres · quid milites pugnantes · quid venatores tubi anãtes? Videas ſub vno capite mul ta corporaet rurſus in vno coꝛpore capita multa Cernitur hinc in qdru pede cauda ſerpẽtisillint in piſcæ · equũ · capra tᷣhẽs ĩtro dimidiã. hic coꝛnutũ aĩal equũ geſtat poſteriꝰ. Tãamlta deniqʒ tãz mira diuſaꝝ foꝛ maꝝ appacëtvbiʒvaĩetas vt magia legẽ libeat in marmoibʒ: ꝙ in codici bʒ. totũqʒ diẽ occupare ſingula iſta mirando ꝙ in lege dei meditando. Prodeo ſi in epciarum non pudet⸗ cur non piget:vel expenſ arum Mł ta quidem et alia ſuggerebat addẽ da larga mateĩa.ſeò auellit me ⁊ p pria ſats anxia occupacio et tua o Frater o gere nimis feſtina diſ eœſſio· qui videlicet nec morar diucius ac . quieſcis. net abire tamen vis aſ qʒ recẽti opuſculo Stacio itaqʒ qdvia et te dimittoet ſermonem breuio. pſerti q̃a vtlioâ ſũt pauca cũ pauc⸗ quã multa cũ ſcandalo Et vtnã het pauta ſcripſe ũ ſine ſcandalo · Eniue ro viaa carpẽs ſcio me off ẽdere vi cioſos Poteſt tamẽ fieri deo volẽte aliquibꝰ quos me timeo exalꝑaſſe⸗ poaus placti ru eſſe · ſed ſi dennant æſſe vicoſi:ſi videlicet ⁊ diſtrittioẽs deſinãt eſſe detractores remſſoẽs aputent ſuꝑfluitates Si ſic bonum quiſq; teneat qnod tenet⸗ vt aliũ aliud tenentem non iudicet. Di qs tepit iã eſſe bonus non inuideat me loribꝰ. et qui ſibi videt᷑ agere meli us. bonũ nõ ſpernat alteriꝰ · Di qui diſtrictiꝰ viuere poſſunt eos qui nõ poſſunt · nec aſpernẽtur: nec emulẽ turet qui non poſſunt · eos qui poſ ſunt ſic mirẽtur vt nõ temere imitẽ tur⸗ Sicut enim uõ licet hijs qui ma ius aliquid foꝛte vouerut · ad id að minus eſt deſcndere. ne apoſtaten tur ſic non ommbus expedit de bo nis minoribus ad maioã trãſire·ne preapitent· Sao quippe nõnullos 41 de alijs cõgregaaombus? inſtituca ombus ad nẽm ord inẽ puolaſſe · pul ſaſſe.intraſſe Rui hec qᷓdem agẽ do et ſuis ſcandala reliquerunt et no bis nichilomin? attu lerunt · dũ quã tum illos ſua temeraria diſ crſſione. tantum nos turbarunt ſua nnſeĩa tõ uerſacione · et quomã ſuperbe ſpre uerunt quod tenebant · et temere ſumpſerunt quod non valebãt⸗ dig no deus exitu eorum tandem pateſe tit ignauiamquia et impudenter⸗ deſeruerunt · quod inpudentur art⸗ puerant · et turpiter redierunt· ad id quod leuiter deſeruerant · Cum enim clauſtra noſtra ſui pocius ordi nis ipaciencia· ꝙ deſideio noſtti ex pecierunt · oſtendunt quod ſunt · dũ a vobis ad nosa nobis ad vos iſta bili leuitate puolantes. et nobis et vobis 2 ommbus bonis ſcabalum fa ciunt· Euamꝙ; ergo nonnullos eo rum nouerimus qui et foꝛtiter deo auctore œperut:z ipo ꝓtetctore foꝛ cius perſeuerant · ſecurius eſt tamẽ vt perſeueremus i bono quod œpi mus ꝙᷓ; quod mimcipiamus vt nõ per ſeueremus/ et hoc pariter õnes ſtu de amus.quo ſetundum apoſtoli cõ ſilium omnia noſtra in caritate fi ant. Dec eſt noſtra de noſtro et ve ſtro oꝛdme ſentencia.hec de noſtria⸗ hec non de vobis .· ſed vobis me ſole re dicere nullus melius nnchi teſtis etit· quam vos· 2 ſi quis nouit ſicut vos · ue in veſtris laudabilia ſut⸗ laudo et predico · ſi qua reprehenſi bilia ſunt vt emendentur vobis 2 a lijs anncis meis ſuadere ſoleo·hec nõ eſt detractio:ſed attrattio·quoð vt nobis avobis ſemper fiat omni no precoꝛ ⁊ ſupplico Valete in dño õ — —— ☛ n V D ðð . . . . . . 1 — S H S (In apit ꝓlogus in libꝝ ſequẽtem O nino abbati coluben ſi: ftẽ bernardus: valere in dno ſemper · Reſcrip tũ meũ ade piſtolas duo rũ carnotenſiũ quorudam mõchoꝝ⸗ vobis primũ vt ꝓnnſerã deſtiare cu raui:Ebi et aliud quoqʒ iĩpletum eſt quod iuſſiſtis Nã cũ breuiter reſcm bere decreuiſſem. 2 epłis epiſtolam tãtũ redde te velle cæpiſſem: hoꝛtatu vrõ in libti vt cermtis lõ gitud inẽ p traxi ſtilu: vt et ĩ pluibꝰ plures poſ ſit ediſcai & opꝰ cũ a ve bis ꝑiect um fuit: tic nõ ipſis ad quos fartũ eſt·ſed eoꝝ priꝰ reddatur abbat:z ſie demũ ad ipos ſi iuſſerit abbas/ꝑ ueniat · Monachi quippe ſut: et ex lege ſue regule. ſine nutu abbatis ſi tut dare:ita ⁊ acepere datas ꝓhibẽ tur epiſtolas Lã ⁊ ob hoc maxime diu ſicut ſatis· multũ licrt rogatꝰ ab eis reſpondere trattaui: quoð vt mn videbat ignorãte abbate· illas epiſ tolas ſcribere 2 nunttere pſup̃ſiſſent Tec Ffalſo id ſuſpicatus ſum: vt pꝰ modũ liquido compei⸗ Ego erptoo ꝑi quod q dem legentibꝰ aꝓparebit⸗ eplłe nomen indide rã: h niam ꝓ no mine modũ vrõ obuiante mandato non ſeruaui vt ꝓnmſe rã: liber ſi iudi cat: s nõ epiſtola cẽſeat᷑ Et q̃a inter multas queſtiones que ibi a me ſol uütur · id Papue vtiliꝰ ſubtliuſqʒ trattat: que nã licæat p̃eepta⸗ et ꝑ quos et quatinus diſpẽſari: det᷑ ei tꝛ tulꝰ de Ppto et deſpẽſacone: niſi vobis aliud Foꝛte ↄgruẽaꝰ vide ac. Ea mente iam tacæbo? Eua fronte tamen lo quar? Crebris epiſto Als et nucijs cogitis me⸗ aut ꝓpriam ꝓpdere ĩperiaam:aut ołl fiauũ rẽnuere caritatis: At ego ma lens ſine illa que inflat.quã abſqʒil la que ediſicat inuemii: victus tabẽ pabus vñs⸗ duris mico nodis vn gues teneros. et vt vereoꝛ ego nõ aliud quã terẽ dos Sed hoe incaſſ ũ Nam meã me vt ſcribitis et p̃ſeribi tis:tã abſentis ſcripta quã verba p ſentis arguuũt excuſantem Ruis ei iã reliquit᷑ m vel de poſſibilitate cau ſandi locus:p̃ᷣſertim apud vosqui ex ore et corde meo ſatis eertũ tene re vos creditis:quãtũ poſſum in tali bůidei ꝓmde vrẽ non meo fidẽs ingenio ˖ abiſſum in gredior queſtio uũ:neſciẽs deꝰ ſot qua emerſurus. Preſto caitas erit: vtinam ita ⁊ ve utas. Si quo minꝰ excuſet effertũ defertꝰ poaꝰ imigenij. volũtatẽ cer te non culpabitis· Cemprabo auũt e aſ dem ſi potero queſtiũculas.ſub e piſtolati cũctas breuit ate vᷣdigere: ⁊ ſi non epła breui: Miru ſiqnidem non ẽ· ſi fuero ego lõgioꝛ in exponẽ do · cũ vos tãtu eas ponẽdo duas et ip̃as ſats lõgas eplłas texuerins. gulam nrãʒ verſat᷑ de qua niſi Falloꝛ =æ ᷑lique oẽs aut pene omnes orit· Rueritis nẽpe⸗ regularis illa inſtituao⸗quomõ et ꝗᷓ tinꝰ ſit pẽſanda ꝓſitentibꝰ eã. Ntꝝ videlicz cũcta que continet putãda ſint eẽ pᷣerpta.cõſequẽter ⁊ dapᷣno ſa tranſgrediẽtian cõſilia tãtũ vel n monita. 2 ob hoc nulliꝰ à non mag ſit põdeĩis. ipᷣoꝝ ꝓfeſſio.nulliꝰ à no grauis culpe ipᷣoꝝ pᷣuaicaco ?:an cte qdã ſut deputada ĩperijs: qᷓdã ꝓ oſ lijs eputaãdaqͥ ꝑt ea liœat pti ñ li cat oino pᷣtgredibt ſiß vlumũ det diſtigui a me tũc demũ ctos ac pro prie cuiꝰqʒ ꝓꝑtislimites flagitatis: ne cui foꝛte ꝑ varias ſui ſenſus opi miones? licẽaꝰ vagãdi det᷑ occaſio? ſicqʒ liquare culicẽ· ⁊ camelũ glutire ↄtingat: ſi neſaat quãtũ cure ł oꝑe ſue qbuſqʒ debeat obhuãcijs⸗ Nic ẽ quãtũ recolo totꝰ vrẽ illiꝰ ꝑtiaoĩs ſenſus: et ſi non ba.Eð auũt ſubiũ gitig. z pergitis inq̃rere de obediã · qbus gradibʒ diſtiuat᷑ · qbʒ claudat᷑ limitibꝰ? ad eandẽ ptinere arbitroꝛ diuiſionẽ:? qᷓpe ꝗᷓ in decretis regula tibʒ p̃apua habet᷑:⁊ puto cũ ad illã ſatis reſpõſu fuerit · de iã iſta mi ſuꝑ erit quod ambigatur· Taqʒ; vt ſenco ego⸗ ᷣgula ſancti bñdicti oĩ hol ꝓponi tur: ĩpomit nulli Prodeſt ſ deuote ſuſopit᷑ z⁊ tenet᷑. non tñ ſi n5 ſuſapit᷑ obeſt. Eð aũt in volũtate ẽ ſuſapiẽti 2· nõ in ptãte onẽtis: vo lũtariũ meĩito dixerim non neteſ ſarium. At tamen hoc ipſum quod dico volũtarium⸗ſi quis ex propria voluntate ſemel admiſerit · 2⁊ promi ſerit deinceeps tenendum? profecto in neœſſarium ipſe ſibi cõuertit: nec lam libeꝝ habz dimittere⸗ quoð añ tamen non ſuſopere liberum habuit Ideoqʒ quod ex volũtate ſuſcæpit ne cſſe eſt eũ reddere vota ſua que dpiſtinxerunt labia ſua? et ee ore ſuo aut cond empnati iam aut iuſtiſicai Ceterum felix ut quidam ſanctorũ nit neœſſitas: que m melius cogit Mnia proinde ſanceti bene dicti inſtituta⸗ exceptis ſa ne nonnullis de ſpirituali bus⸗ verbi cauſa caritate⸗ humli tate manſuetudine? que non tam ip ſum conſtãt iſtituiſſe quam deum⸗ 2z ob hoc penitus non eſſe mutada? de cetero reliqua vniuerſa⸗non pro fitent: bꝰ quidem momta tantũ ſe u conſilia cenſenda ſunt.nec grauant non obſeruata? cum tamen profitẽ tibus in precpra:preuaticantibus in crinina fiant: ſiue vt veſtra vo bis reddam: illis voluntaria vel fa ctiaaiſtis neœſſaĩia⸗ et tãqꝙ; natutxa lia ñ in merito reputant: Ita ſane ncẽtia dixeũ: vt ex eis mime pᷣiudi cxrt᷑ ncẽrijs rõnabilibʒqʒ ðſpẽſacõibʒ Sʒ ñ oibʒ in hꝰ mõi credita ẽ ðdſpẽ ſa aoñ hijs dutarat q̃ cũ apło dicere pñt Sic nos exiſtimz hõ vt miſtrog pxp̃i: ⁊ ſpẽſ atoès miſteioꝝ dei ꝛo uit at fidel ſeruꝰ 2 pru dẽs·quẽ oſti tuit dominꝰ ſuꝑ fannliã ſuãibi tãtũ vſurpaẽ ᷣſpẽſauonẽ: vbi vnd e bo nã poſſit habere cpẽſaaõeʒ · Die qᷓe qet᷑ int diſpẽſ atores ꝛvt fide lis q́s mueiat᷑: Et eadẽ foꝛtaſſe fide litas a ſubditis nichilonnnꝰ? exigit᷑ obtẽpãdo.· ꝗᷓ a ſpoſiis ĩ diſpẽſaãdo Cõſtar igit᷑ ex hijs ꝗᷓ dcã ſut· vraz il lã diuiſionẽ ĩtegrã eẽ ac. ſuff iaẽtẽ: ſi mõ pſone diſtimuãt᷑ 2⁊ tempora?dũ ſubditus qdẽ ſit omnis regularis in ſtitucio quantum dumtaxat ad coꝛ porales obſeruancias pertinet an ta profiſſionem voluntaria⸗ poſt —–— — — .. ☛ ꝓſeſſionẽ necæſſatia: platis vero ꝑti volũtaia. vt que muẽta ab honnne. ꝑtim necœſſaria.vt q̃ fuert diuimtꝰ mũ · cõgrua et luculẽta magis endẽ diuiſio appacbit. ſi eꝰ mẽ bʒ qð dictũ ẽ necæſſariũ⸗ rurſum in tria hec ſubdiuidat᷑ſtabile· muiolabile · icõ mutabile Et quiðẽ ſtabile dixerim qð ita ẽ neceſſariũ/ vt nõ quilibʒ ho minũ mutare illud fas ſit· ñ ſolis diſ penſatoribʒ niſteioꝝ dei · id eſt po ſias: vt vᷣbi grãregule ſanctorum⸗ Haſilij⸗· Auguſtmi⸗ Heneditti. nec non et autentia canoneset ſi qᷓ ſit alia ecãaſtita inſtituta digne au ttoitatis· Rue quomiã a ſanctis tra dita ſut.ſcã ſtabiliter ꝓſeuerãt nec omnino cuiuis ſubiectoꝝ.ea aliqᷣmõ vatiare aut mut are ↄcr dit᷑ · ue ta mẽ ab homimibʒ conſtituũtur · etiã ꝓ homines locoq; ⁊ offf ico illis canoni ca electione ſuccrdentes liete inter dũ inoxieqʒ ꝓ cauſis/ lons.ꝑſonis et temporibʒ diſpẽſantur · Abi ſane qui hec legit attend at caute ·me nõ⸗ bicere ea poſſe. vł ab iſtis leuiter ꝓ volutate mutatiſeð ex racione fide liter diſpenſari · Ideo aũt hant ip̃aʒ mutacionẽ.taliter et a talibʒ renpe xæ poſſunt/⸗ qͥniã nõ naturaliternec ꝑ ſe bona ſut. Poꝛro muẽta atqʒ in ſtituta fuerut non quia aliter viuere nõ licretſed qð ita magis expedi tet.nee plane ad aliud.quam ad lu cvii 2⁊ cuſtodiã catt atis Quãdiu er go caritati miitant: omnino⸗lmobi litex·fixa ſut:mutariqʒ ne ab ip̃is q̃ dem oſitis ſine off ẽſa poſſunt At Vamobrem foꝛtaſſis tũ ponſli ſi eotraĩo ↄtraia foꝛte aliquãdo rat tat viſa fuent Hijs dũt axat quibz hoc poſſe videre datũ eſt.⁊ prouide re creditũ eſt. nõne iuſtiſſimuũ elſe li quet vt ꝗᷓ pro caritate mnuenta fue runt. ꝓ caritate quoqʒ vbi expediẽ vide bitur. vb ommttãt · vl inennttã tur: vł in aliud foꝛte cõmodiꝰ demu tentur/ ſicut e regione imquũ ꝓcul dubio foret · ſi ſtatuta ꝓ ſola catita te⸗cõtra caritatem tenerẽt᷑? Cenẽt ergo fixã firmãqʒ inmobili ratem e aã/apud pᷣlatos: qᷓ ex ſtabili neceſ ſaio ſut · ſed qᷓtinꝰ caitati deſeruiũůt Nuũq̃t ãt hoc ego vel ſolꝰſenao.vel primꝰ dico? An non z papa· Oela ſius hoc ipᷣm ſenſit? Ait ſiquidem⸗ Ebi neceſſitas non ẽ.incõmutabilia maneãt ſcõꝝ patꝝ decreta Leo quo qʒ papa/ Vbi mmquit necrſſiras non eſt· nullomõ violẽt᷑ ſancttorum patꝝ inſtituta: Et infert Vbi ergo neceſſi tas fuerit ad vtilitatẽ ecãe⸗qui po teſtatẽ habet ea diſpẽſet. Ex necel ſitate emim fit mutacio legis Eteſſariũ deinde qð muio labile noiãui. illuð ĩtelligo uod non ab honmne tradi deo qui tradidit mutari omnino nõ patit᷑/ vt exẽpli cauſaenõ otades. non mechabrisenon fruttũ faues.2= Eliqua illius tabule legis. Cue et ſi nulla prorſus humanã diſpẽſauonẽ adimitunt⸗ nec cuiquam hominũ er hijs aliquid aliquo mõ ſoluere aut li tuit/ aut licebit: deus tamẽ hoꝝ qð voluit · qñ voluit ſoluit · ſiue qñ xph ẽaʒ cũ muliè foꝛnicaia miſcei:ſiue cũ ab hebreis egipaos ſpoliai p̃cepit⸗ tu.ſed diuimitus ꝓmulgatum miſi à Quoꝝꝶ vtae alty qᷣb i graue furt facnus altz q̃dẽ ñ flagicij pitudo t̃putact: ſi ñ excuſaſſʒ:vtꝝqʒ fattũ. auctoĩtas ĩperantis? Sane vbi ſile aliqd ali qndo a ſãs hoibz kuiſſe legi t᷑ vſurpatũ. ſcriptura nõ indicante qͥd deꝰ ita pcpit: à eos peccaſſe fa tẽdũ ẽ ſicut hoẽs:à ẽte ſitut ꝓphas Familiare dei cõſiliũ accpiſſe Vnde 2z vnũ exẽplũ pono · ᷣd octur rit de ſampſone: qᷓ ſeipᷣm vna cũ hoſtibꝰ opprimẽs inᷣfiat ð vtiqʒ factũ ſi defendit᷑ non fuiſſe pectatũ:priuatũ habuiſſe ↄſiliũ indubitãt credẽ dꝰ ẽ: et ſi deſcriptura hoc non habemus · Am bo neẽriũ mcõmutabi le qͥd acapi velm? Eqdem nil ↄgruẽciꝰ qm d diuma ATta conſtat ⁊ e᷑na rõne firmatũ: vt nulla ex cauſa poſſit vel ab ip̃ᷣo deo aliqten? mutai⸗ Sub h genere eſt oĩs illa hmonis domma in mõte ha bin ſpecial ẽdcõ: et q̃cq̃d dilãone · huilitate mãſuetudie · ertiſz vtut. bʒ. tã in nouo ꝙᷓ in vet᷑i teſtamẽto· ſpe aalit᷑ obſeruãdũ vr dit · Hec q̃ppe talia ſut: ꝗᷓ nõ licæat neq; expediat aliqñ nõ haberi · Eo ſiqdẽ imobilt a 2= naturalit᷑ bona?:nũ ꝙᷓ; n innocẽter · nũꝙ i ſalubrit · à ĩpat à obſe ruãtur Omi tpe · oĩ ꝑſone? moꝛteʒ ↄt ẽpta cuſtodita. ſalutẽ opant· ſimã g ncãtat ẽ ſua cuiqʒ fãt in ꝓmitt ẽdo volũtas· ſcva pᷣapiẽtis auetoĩtas? taã perpt: digtas · Hiffert ãt vt iã dietũ ẽ. qbʒda a ſe ĩuicẽ Sdibz · tres iſte ncãtates? nec vna oẽs ſeq̃ᷓt᷑ im mutabilita ts firmtas. Nã ex pri ma qdẽ qͥʒ effiat· ſi ñ peĩtꝰ imuta bileitñ vix mutabile eẽ ↄſtat:dũ ſolł ills lieæat mutac p̃ latis: 2 ' ñn fide li ⁊ ꝓuida diſpẽſacoe ðvo fit ex ſequẽti qᷓ Zmaioꝛ iſta ẽ: pene iã iomu tabile: ſoli qᷓpe deo mutabile eẽ ſuꝑ i9 demõſtratũ ẽ· Poꝛro qůd de nouiſ ſia fit:tãq; oim maxĩa:oĩno icõmuta bile ẽ: vtpute qd ne ißi qᷣdẽ deo mu tare liberum eſt · Quod igitur nulli honnnum fas eſt mutare miſi ſolis prelatis: dia vix mutabile congrue poteſt Ruod ſoli conſtat licere deo: dicat᷑ pene inm ut abile: d ne ipſi q̃dẽ pemitꝰ immutabile nomnnet᷑⸗ Ve cum ita ſint: vt ad ea redeam de quibꝰ potiſſimũ queritur: patet quod mag na ex parte re gulais tradico ſubeſt eius qui pre eſt:⁊ ſi non voluntat? certe diſcrecioni Ded dicts uid ergo reliquitur neceſſitat? Audite quamplurimum · Primo quidem quicquid de ſpirtualibus in ipſa re gula traditum eſt: in manu abbats vt ſupra taxatum eſt · nequa ꝙᷓ re linquitur Deinde reliqua pars que in coꝛporalibus conſtat obſeruana is:ne ipſa quidem in eius ita volun tate poſita eſt · vt eiul dem deſerui at voluntat: ſ ma gis cartati· Ne qʒ enim abbas ſupra regulam eſt? cui ſemel ⁊ ipſe ſpontanea ſe prefeſ ſione ſubinſit · Et ſi quod negan dum non eſt · dei regula caritas re gule ſaneti benedieti iure preponi tur ; Eſto pro inde vt inter dum re gule littera cedat pro te mpore ca ritati: cũ rõ ncãt atis ex egit Abſit tñ vt hoĩs cꝰpiã ſubdat volunt ati⸗ 1 *„ 6 ee Rd di Sup fẽm ſane trãſgreſſiones nõ ſi per patruũ tradicones cõſtituiturqᷓ abbas eligit᷑: mãdatoꝝ cultoꝛ:2 v toꝛ vicoꝝ⸗ Arbitror nãqʒ ſantt as illas obſeruãcas.· platoru prudẽae. et fidei ereditas: nõ ſubditas volũta ti⸗· Hinc ẽ quid idẽ legiſ latorĩ hijs que abbat diſpẽſanda reliqd: cau te nuſ ꝙ; vt memini⸗volũtatemſedð aut cõſideraconẽaut dipoſiconẽ · aut ꝓuidenciã aut cexte arbitriũ. ſeu aliquid huiꝰ modi pomt:volens mimirũ · ꝓuidũ fidũqʒ diſpẽſatorẽ⸗ racionis vᷣbi foꝛte diſpẽſat ſequi iu dicũ:non ſue plaatũ volũtatis· En de et intimat ei nõ ſemel: qd de om nibꝰ iudcijs ſuis· deo redditurus ſit racionẽ. Jego ꝓfetto ĩ tegula hec cõ ſiderato penes abbatem ſit:et hoc vel illud eſſe inprouidẽaa łᷓ arbittio hRue diſpoſicone abbatis: Vt aũt ꝓ ſua voluntate ahquit mutet: me ibi legiſſe nõ recolo Qui ymmo in oibʒ inquit omnes magiſtrã ſequãt᷑ ᷣgu lam: nec ab ea temere deuiet᷑ a quo quãErgo nec ab ipᷣo abbate.Oẽs inquit mgrãm ſequat᷑ regulam. eæ mo igit᷑ ſuã volũtatem Ebi ſane nec abbatem excpi puto⸗ Videts quã tũ neteſſitat tri buit᷑: ſubtrahit᷑ volũ tan? Ruid etiã? Nõne vgularis ip ſa ꝓfeſſio. qua ſe ſumior ſponte ſub dit priorieque alligat et priorem? Cõmunis equidem patti pari reoꝛ vtꝝqʒ neeſſitate teneĩ: fieiqʒ duos ꝑ vmꝰ ſpõſionẽalterutꝝe debitoẽs: fidelis cure vnũ⸗ alteru humnlis obe diẽae. Ruid nã igit᷑ iã voluntati r liquit᷑:vbi ⁊ p̃latꝰ debiti neceſſitate tene? Sod 2 de hoc itẽ nõ pax p̃la t p̃ſeribit᷑ volitati:quoð qᷓ ꝓfitetuir ſpodet qᷓdem obediẽaam.no tamen oĩmoda⸗ ſe d det ate ſecũdũ re gulã⸗ net aliã quã ſancti beneditti: vt a poꝛteat eũ q̃ p̃eſt non frena ſue lax ate volũtat: ſuꝑ ſubditos ·ſed p̃ſixã ex vgula ſibi ſare mẽſurã:⁊ ſic demũ ſua inperia moderari arca id ſolum quod rettũ eẽ cõſtiteit: nec qdlibet tectũ · ſed hoc tãtũ quoð p̃dietꝰ pat᷑ inſtituit· aut certe quoð ſit ſecundũ quod inſtituit. Sic ſe qpe habet ꝓ feſſio. Promitto non qᷓdẽ vᷣgulã.i „ obe diẽciã ſecudum vgulã ſã Hene dicti · Non ergo ſecũdũ volutatẽ p poſiti. Proinde ſi ꝓfeſſo ſetũdũ illq regulã· abbas meꝰ maliud foꝛte in ponete t ẽptauerit · quod nõ ſit ſecũ duũ rᷣ gulã· aut etã quod non ſit ſetũ dum iſtã⸗ Inſtituta vᷣbi cauſa Maſñ lij · Auguſtimi· Pachomij.qᷓ nichi qſo ĩ hac re necxſſitas ĩminʒ obſequẽ di? Dolum qpe id a me poſſe exigi uod ꝓmili⸗ dens ergo iã obediẽae li mites qͥs req̃riis? Si mo dus ẽ obediaonis tenoꝛ ꝓ ſeſſiomis:nec ſe valet extendere po teſtas imperãtis miſi ꝗtenus attige arbitroꝛ rit voti ꝓfitẽts. ꝓfetto atra et vlẽ necnõ etiã ↄtra quid aliud quã obe diẽce limitas qͥſ dam cẽſuerim et hijs ſuis fminis tutẽ eãdem artũ cludi? Quãobrẽ q̃ſ qʒ ꝓfeſſus ĩ qͥuis genere ſalutifere vite⸗ne vltra obe diẽae legem cogendꝰ. net atraẽ in hibẽdus· quã ſua ipiꝰ videt cõplec h ꝓſeſſioꝰ Ruãto minꝰ ↄtra? Is er go q̃ mediꝰ eſt vite moðꝰꝰ.p̃fixꝰ vo to ꝓfeſſione firmatꝰ tãc lignũ qð erat᷑ in medio padiſi? ſolꝰ ſine dubis legi erit ſubiertꝰ .obnoxiꝰ iuſſioni⸗ Ergo pᷣlat iuſſio ꝓhibico: nõ p̃te teat tios ꝓfeſſioĩs· et vł ext edi: nec cõthi ar · Nil me p̃latus ꝓhibe at hoꝝ qᷓ ꝓmiſi? nec piꝰ exigat quã ꝓmſi Vota mea nec augeat ſñ mea volũtate? nec minuat ſine cta ncãta te· Ncãtas qpe non hʒ legẽ: et ob h excuſat diſpẽſacõnẽ Volũtas 3o qmiã ſola meret᷑ buconẽ:? etiã ſola nõ ĩmeito gradum aloorẽ vſurpat· Alioqn 2 abſqʒ ncãtate ᷣnnſſio vo hñ diſpẽſacõ h priuaitatõ ẽ? zᷣſtr ctio otra volutatẽ murmur ẽ nõ ꝓfe ctꝰ9 Ponãt ergo Poſit metã obedi faue ſubiectoꝝ ex votis labioꝝ ipoꝝ non ſuoꝝ deſiderioꝝ⸗ monẽtes eos⸗ noñn cogẽtes ad eælſiora: cõdeſcẽ den tes eis cũ nccẽ fuerit ad remmſſiora⸗ non cadẽtes cũ eis · Ceeʒ ſubiertꝰ⸗ 7 h29cœ modi obediẽaã · qᷓ vot fimbus cohibet᷑ noueit inpfertã· Nã pfetta obediẽaa legẽ nelat? Emmnis nõ ar tat᷑: neq; cõtenta anguſtijs ꝓfeſſio nis lar giori volũtate fert᷑ in lat tudi nẽ catitats: ⁊ ad omẽ quod adiũgi ſpõtanea · iu gore liberalis/alacs qʒ aim modũ nõ oſiderãs · in ſfinit lbertatẽ extendit Hec eſt illa de 4 ſignãter apoſtolꝰ? petrus caſtigan ites inqt coꝛda vrã · in obediẽaa caĩ tanstpulchre ipſam per hoc ſeque ſtrãs ab illa in era⸗et ſe eruili qᷓdam 3 1 modo obediẽaa net caritat: mp ta :ſed obnoxia ncãtat· Nec iuſti illius cui lex poſita non eſt propria eſt: non quod ille perfect?ꝰ viuere de beat ſine lege· ſed quia non ſit ſub lege: minime quippe contentus vo ſue cuiuſ cumq; profeſſionis. quã ſuperat anim deuocone: Ruãq̃m nec iſtam regulã ipſa tacuerit: vbi monet . ſi fũ iĩpoſſibilia iiũ gãtur ; vt cõfidẽs de adiutorio dei obediat ex caritate. In eadẽ deniqʒ regulater aus deſcribit huilitatis gradus⸗ vt dmm obedia moch ſe ſubdat maioĩ Hicẽs qpe oĩ. ñ volt nos iĩ obediẽ do mẽſura eẽ ↄtẽtos ꝓfeſſioĩs · ñ at tẽdere ꝓmmſli debitũ: nõ de pacto ſu mete mõomi tüſire alatt eaã votũ. z2 obedire ĩ oib? Eſt ſane qdẽ obdiẽ lmmes ſecũdũ tpꝑeipᷣa tꝑis enitas: vt is ſit Eminꝰ obediẽ q vite Hũt nobis marie vmgenit ↄmẽdat exẽ plũ:q̃ fcũs ẽ pã obediẽs vſq ad mor Ec ergo qaẽs inkru ¶ tẽ⸗ it: mobediã dicet· et pec Eeatũ2 tũſgreſſio ſiue puaiĩ caczꝭ. Dʒ int ẽ ſane qua cauſa quo affectuqua intenaonequo preenpi ente: in quo ve precœptomalum tõmittatur. Et quidã nullã Pꝛſug jnobedienaam dieo p uipendenda: non tamen omnem pan eſtimandã perculo· Enimmuero mandatum dei eſt: non occides: Cat ergo duos ho micidas: et vnum quidem ſpoliãdi cupiditate alterum vero neceſſita tro. ſeſe defendẽ di facin? ppetraſſe An nẽ hit ſatis euidẽt int leprã et lepram cauſa ſepat: faciens vtiqʒ diſparem valde tulpam vnius eiuſ dẽq; traſgreſſionis? Ruid vo ſi hůe ſubita ira: illum ſtudioſa malicia⸗ 17 aut vetus odium· 2 foꝛte ad idẽſte . lus impulerit Nuquid eam ſimili penſandum erit iudicio: quoð tam diſſimili factum conſtabit affertu⸗ Nil deinde inerſtiꝰ obeenid ue· quã illas filias loth pat᷑nũ vſurpaſſe con cubitũ: z⁊ tamẽ quis non videatquã —— — 7 44 tũ euacueit.aut attẽuaueit ᷑pis ne fandiq; flagitij reatũ pietas itenao mis et intenco pietatis? Jã vero de illo q preapit · et item de eo qð pre apit᷑.huiꝰ crmodi adutenda eit ſecũ du rauonẽ diſtictio · vt cuiꝰ int᷑ pre cæptores reuerẽcioꝛ nobis im ne bit auttoiĩtas eiꝰ grauioꝛ foꝛundet᷑ offẽ ſoac maioris cuiuſqʒ mãdat: tranſ greſſio · dapßnabilioꝛ eſtimet · Meli us ẽ ſiqᷓdem obedire deo quã homini bꝰd.⁊ m ipᷣis meliꝰ magiſtris:quam cõdiſcipulis: Poꝛro ĩ magiſtris:me liꝰ nãs quã extraneis: uibꝰ aũt melius cõſtat obedire · ip̃is ꝓculdu bio 2 non obedire deteſt abilius eſt Et de mandatis ſimlit. Maioribus 6⁰ Iq́ ꝓpe maioz minoibꝰ mmnoꝛ opera nrã et cura debet᷑:de quoꝝ et cõtẽp tu iuxta eandẽ ↄſid eàconẽ⸗ grauioꝛ leuioꝛ ve offenſa contrahit᷑ Hoꝛw maiora minoraqʒ mãdata dixeũ. ſe cũdũ quod magis minꝰ ve velle cõ ſtiterit · iᷣm qui pᷣapit· ſiue honnnẽ ſiue deuũ. Eſt vᷣbi grã mandatũ non furaberis et ẽ mandatum⸗ ommni pe tenti te da · vtruqʒ q̃dem magnũ· q́; niã vtruqʒ diumũ. h de non furado maiꝰ·uis eĩ neſaat eq̃ſſimo deo⸗ non eque diſplicere tenaceæs atqʒ fu xegez qᷓa de duobʒ malis plus velit nos tenere quã nrã tollere aliena2 ita minꝰ peccare q̃ non tribuit ſua. Sỹ q non ſua furatur? Ded? in man datis hominũ rara eqlitag iuenitur cũ ꝓ varijs necrſſitan bꝰ.vł vtlita abus agendorũ inigenani aff ectis variet · quoðqʒ putaueũt rettiꝰ vel cõmodiꝰ.hoc amplius cupiãt et exi gant obſeruai⸗ Tam ergo qlitas p̃ exptoꝝ quã auttoiĩtas pcpiẽ auet obediẽae pᷣfigit metã. et mobedien cie ᷑mnat culpam⸗ quãdo vt dittũ eſt in pᷣlatis qᷓbpuſqʒ grauiois aueto ritatis:z eoꝝꝶ mandatis quibꝰqʒ ma ioĩs vtilitatisqͥ diligencioꝛ obſeq̃n di debet᷑ cura: eoqʒ culpa guioꝛ icur ritur de ↄtemptu · Hijs itaqʒ diſticti ombus aiaduerſis. et obediẽae mo dus . 2 pondꝰ inobediencie faale te perit᷑ · Dijs gradibꝰ non ſoluũ int di em ⁊ nottem. NHot ẽ bonum obediẽ ae ⁊ inobediẽne malũ diſcernit · ſed eciã int᷑ diem et diẽ/ itemqʒ int᷑ noct em ? noctem · int bonũ videlicʒæ me liusmter malũ et peius Onus qᷓdem obediẽae gra dus ẽſi iuxta mgẽ nü ſen tencã ꝓpter metu ghehen ne. ſed ꝓpt᷑ ſancta ꝓſeſſionẽ quã ꝓ Keſſus ẽ quiſpiã obedierit:melioꝛ ta mẽ cũ ex dei amore obedit᷑. Illa qᷣp pe obediẽcia neceſſitatis ẽ iſta cat tatis ẽ. Alu auũt optimũ dixeũ obe diencie grabũcũ eo animo opus in iũctũ cipit᷑.quo et p̃cipitur. Cũ eĩ ex volũtate iubẽtis pẽdet intentio exequẽtis.fit vt nec maiꝰ mioribʒ⸗ nec minꝰ maiotibꝰofuſe vt aſſolʒ að inpletũ⸗quod iniũ git᷑ ſubicti ſtudiũ inpẽ datur · ſed moderãte aimo que qʒ ꝓ ſua digtate mpꝑia· modũ ſciat vttobiqʒ ſeruare.tã mobſeruãdo vi delicʒ iuſſa:ꝙ in cauẽdo prohihita. non qð minimũ hoꝝ que iubẽt᷑ con tempnẽdũ putet·⁊ ſi tamẽ minimũ qð minimũ ã reputet/ſed minimum eæ ↄpatõne maioꝝ Nouit ver? hui lisq; obediẽs ⁊ rmima nõ ↄt ẽpne⸗ 2zZ maxiĩe curare qᷓ maxima ſut:iĩti mo qdã deuont ſinceiqʒ ai ſapoẽ dienẽs ꝗbʒ de mãdatis ei q p̃ẽ ſuis q dãmõ factis rſpõdeat cũ ꝓpha Tu mãda ſti mãdata tua? cuſtodiri nimis Nbi qᷓa nõ diat vmũſa li᷑ õma: illa tatũ oʒ intelligi: q̃ qmã nõ ſine gradi cul pa ꝗqcũʒ occaſione vio lãt᷑ ideo nõ ſi ne gui penaqmõcũqʒ violata donã t᷑: vrputa nõ ocades. ⁊ ſi qᷓ hꝰ modi ſut:q̊ꝝ nũquã pᷣt eẽ obuacio imuſ ta ł mala: nũquã bona liata ve tuſ greſſio: &ſpẽſaciõe dũtaxat huãna Eła ꝗ Ik appoſitis d᷑ſpẽſaco ne admittũt · q̃a leuioi cẽſu ra neglcã pumũt᷑: leuioã di cũt᷑. Ex hijs vᷣbi grã dico eẽ l eiſũ in edictũ ł mdictũ ſil?aũ. Hec ſiq̃dẽ ſi cõt᷑ mãdatũ nõ vemũt: nec pccã ſut Accœdẽte mãdato· ſiminꝰ iã obh uãt᷑ in peccatũ reputãt᷑: nec tñ in cuai men: ita ſane ſi ꝑ ſubrepaonẽ à ob liuionẽ: nõ aũt ꝑ cõtemptũ hoꝝ tiſ greſſio cõt geit. Media q pe ſut e ꝗqbus illa videlieæt p̃tepta cõſtituũ kur.ꝗᷓ vos factica nomiats: Iõge v tiqʒ diſparem a naturalibʒ quãtũ in ip̃is ẽ gerẽna ncãtatẽ: cũ tamẽ nec ſine off ẽſa negligi nec cõtempm ſi ne crimne k ipa qãt· imũeta ab hijs dütaxat de qbus ꝓprie diat: qᷓ vos audit me audit: ⁊ qvos ſpnit me ſp nit⸗ Nicet nãqʒ ip̃a ꝑ ſe imũcti oꝑis qlitas imnoxia nt: Adiũtte tamẽ au ctoritatis pondus obnoxiũ manda to⸗mandatũqʒ pccõ noxiũ faat?: nõ magno tamẽ ſi contemptꝰ defuerit PHet ergo genralis regula ſit vmuſo rum⸗ qne per ſe aut propteꝛ ſe nec bona nec mala ſut aut diuma inſtitu cione aut propria cuiuſqʒ profeſſio ne fixa non ſutꝭ: vt non iuſſa qᷓdẽ lia te vtiilibet. vel admittãt᷑.vel ommt tãt᷑: iuſſa vᷣo ſine culpa nõ negligãt᷑i ſine crimine non contemnantur.⸗ erae eſt · contemptꝰ vero ſuperbie tumoz: Poꝛro contemptꝰ in omni ſpeae mandatoꝝ . pari põdere gra uis z cõmunit᷑ bap nabilis ẽ? neglæc tus aũt mfixis grauioꝛ: tolerabilioꝛ imobilibꝰ mandatis Viquidem ad ulteium quocumq; modo: quotum qʒ perpetres annmo · turpe flagiaũ eſt ac criminale peccatũ? cur tamen leue verbũ in tempore vel loco ſien cij⸗foꝛte per obliuionem ſubreptũ⸗ tiſus ve per inpetum magis excuſ ſus quã preſumptus contra preœp tumquod vtqʒ animi negligentis aut diſſoluti ſpiritus indicum eſt: eo faclime veniam promere atur⸗ quo vix vel peccatum reputatur⸗ Muid cum ſaenter 2 ex deliberaao ne in verba ocioſa ſilencio licrt non indieto lin gua laꝝatur? Numquiꝰ phoc tamen neget quiſpiam vſurpa ti: contra re gulam veritatis? Vnde nimirum et raco exigẽda eſt ifutu ro iudico? iudicæ ipſo tertiſiæ admo dum commmnante: quia de omni verbo ocoſo⸗ reddent homines ra conem in die iubitij⸗ Heu nobis? Hiqʒ eni et culpabilis neg lectꝰ ꝛer contemptꝰ damp nabilis ẽ. Differuũt autem quoð neglectus quidem languoꝛ in hf———— — ʒ— M — oãt —— — ni enet ſtt aſo he oemt 2 aneg enp tem noꝛn etbie nomm znegze H den⸗ wen 1 enra coſei upti⸗ n⸗ neß Grds⸗ un t tane/ lbene ietme vict l nd m nesn obis⸗ que nã poterit re ddi rõ de ono? Ali oquĩ oaũ non ẽ: ſi non ommino rone vacuũ eſt · Et tamẽ q̃s neſcat vnun detractionis vᷣbũ: quãtũ etiã ĩ nume ris talibꝰ.id eſt oaoſꝰ Poderet ad delietũ meituʒ dapnaaoms? Quid ita? Videlicʒ q̃a diſcreco ẽ in mãda tis: cõſequẽt᷑ 2 in culpis: vt ſicut di eram maioꝝ grauioꝛ leuiorqʒ mioꝝ cenſeat᷑ traſgreſio mãdatoꝝ Sʒ mã dãanaü non ita. Diue enim de 9. ſiue omo vicaiꝰ dei · mãdatu quodcũqʒ tradideĩt: pari ꝓfi cto obſequendũ ẽ cura: pari reuereaa deferẽdũ: vbita mẽ cõt᷑ria deo non pᷣapit hõ Cuoðd ſi cotingeit: ꝓꝑgendũ in dubitater cõ ſulo in petri ſentẽaã“ qᷓa obedire oʒ deo magis ꝙ homim bz“ Aut ennn hoc vᷣſpõdẽ dum eſt cũ apoſtolis: aut cũ phaiſeis exrte audiẽdum. Quare et vos traſgre dimim mãdati m dei: ꝓpter tradicones vrãs? Si ãt dolʒ contempni magiſter hõ p illo qui do crt õnẽ ſaẽaã: cõſolet᷑ illa ꝙᷓ; ⁊ vos po ſuiſtis ſamuelis ſentẽcaa: qᷓ int᷑ le prã videt᷑ diſternere ſic Di peccaue rit vir in viꝝ: ꝓpiaus ei eſſe poterit de? Di aũt in deũ peccaueit: quis o rabit ꝓ eo? Ego igit᷑ ſ hoc me angi articulo ſenaã. vt à deũ à hoĩnẽ ol fendere neceſſe ſit: deũ poaꝰ libẽter eligo nõ offende. Et qᷓdẽ tuaus iuſti uſqʒ : Pabeo nẽpe ex p̃ſent: ꝓphete capło de honnnis leſione coſolaco nẽ meã. deiſalʒ ꝓpiaaconẽ⸗ Ceteꝝ deo off ẽſo⸗quis orabit pro me? Si ad hominẽ cõfugero· id quidẽ ſcrip tus ait qui ſpem pomit in homine Meito ꝓinde. ſi aut in deũ peccaue tit · erã ſi ſubintelligatur pt᷑ hom nẽ:quis orabit inquit ꝓ eo? Neut eq̃dem. Nam? a qͥ off enditur ·⁊ ob quem offendit᷑ eque v᷑uſqʒ oracio execrãda decrrnit᷑ apud ip̃m qui of fendit᷑: hoc eſt apud deũ. Tal ergo reqrẽdꝰ ẽ ad orãdum · q̃ ſit ydoneus ad placãdum· Poꝛro culpã ſi qua ẽ qð hõ off enditur cũ er nõ obeditur: aut multũ extenuat/aut penitꝰ adð nullat cauſa melioꝛ· Qua ꝓpt᷑ cũ di at᷑ ſi peccaueit vir in viꝝ. ſubaudiẽ du eſt pt᷑ deum: qð nullatenꝰ leſio tuiꝰcũq; proximi ne dũ p̃ᷣlat exciſe tur a culpa.ſi ſolꝰ defueit ĩ cauſa de us. Ahoqn paulo cõtradiat q̃ ait. Dic enim in frẽʒ peccãtes. in xpᷣm peccatis. Nã de PPoſitis crrtũ tene mus.ipiꝰ veĩtatis teſtmomũ · ſic lo quẽtis ad ipſos.Mui vos ſpmit· me ſpermit · Ded ⁊ de qᷣlibet frẽ nolite ait ↄtempnè vnũ ex hijs puſillis. et q̃ ſce ndalizauerit vnũ ex hijs puſil lisqð ſeqᷓé auertat deus a nobis Ed nõ ommũ ſcandala. eꝗqᷓ ſut lacr penſanda. Aliter naqʒ accpiẽda ſut ſcãdala puſilloꝝ·⁊ alicer phaiſeoꝝ⸗de q̃bus apłis timẽnbʒ. et mtimantibus.qð ſcãdaliʒata eẽnt ĩ ſermone veitatis uſpõſu eſt.ſinite illos.cæa ſut dues ercoꝝ. Jioꝝ qᷓpe ſcandalũ ex igno rancia iſtoꝝ de malicia ꝓerdit⸗ Illi ſcandaliʒãtur. q̃a veritatẽ neſciut. iſti quia oderut, Unde et puſillos il los arbitroꝛ appellari⸗ qð᷑ volũtatis quidẽ bone h nõ magne ſciẽtie exiſt entes · zelũ d ei habeãt⸗ ⁊ ſi nõ ſe cin dũ ſãã Taliũſcãdala curã ñ irã pro uocaẽ ſolẽt ſpũaliũ dũtaxat virorũ⸗ paulo ita doconte · Vos qui ſpiritua les eſtis: huiuſ modi inſtruite in ſpi titu leuitatis· Indignum ſiquidem valde eſt humanam eos mereri in dignaaonem qui diuinam tã faale ↄſecũt᷑ mſeàaonẽ Nã hij qz q dũm cruafixerũt mag qᷓdẽ ptcõres, h pu ſilli eſtmmatores?? ſi ex vno irã⸗ nũ It nõ tñ ex aléo vemã meruerunt? eati qᷓdẽ fuiſſent: ſi iuxta vᷣbũ dñi i ip̃o ſcãdaliʒan nõ eẽnt · Nüc vero du miſerer? Sz tamen 1 miſerãdi Probat h pia illa ĩcrue pacẽtis · hnichilomĩꝰ cõpaaẽtis ſupplica ao. Pat ĩq̃t ignoſcæ illis:Et quaſi q̃re ret᷑ indulgẽae rõ in tã hõrẽdo faano re· ſeqᷓt qᷓa neſaũt q̃t faciunt · Ac ſi diceret ; Eo digni venia: q 2 puſilli ſaẽaa ſut · Igit᷑ ignoſco illis: qa ig noſcoꝛ ab illis: Si ei cognouiſſent: nũc; dñm gle cruafixiſſent. Sůt qᷓ bʒ nõ ita ignoſto: ̊s vtiqʒ nõ igno ro.⁊ vidiſſe 2 odiſſe⸗ me ⁊ prẽʒ; meu Pro hd mõi puſillo in ſaenea ᷑rens paulꝰ eũ q̃ cũ habeat ſãaʒeneſat tñ odeſcẽdere infirmioĩbze et pibit inqt in tua ſãa fẽ ꝓ quo ep̃ꝰ mortuꝰ eſt· Vod ſitãto tꝑe cauẽda ſut ſcandala puuloꝝ quãto ã ſputat illoꝝ 2æ uerẽeã et ↄtẽptum· ſpecalit᷑ ↄteſtãs eis · qui vos audit me audit. 2 quivos ſynit me ſꝑnit? An nõ deniqʒ hot ip̃ᷣmiet vgula nrã phibʒ vbi ait: obediã qᷓ maioĩbʒ Pbe nr deo exhibet? Quãobrẽ qcq̃d vi te dei Papit hõ qð nõ ſit tamẽ certi vᷣſplicere · deo haut ſecꝰ oĩo acapiẽ vũ ẽ quã ſᷣ p̃apiat de?. Euid ei in pli9 platoꝝ: q;s ſibi deꝰ eqᷓ re qdãmõ in vrẽqʒ pte dĩtꝰ ſibimet vt ꝑ ſe an ꝑ ſuos miniſtros. ſiue homines ſiue ãgelos. homnibꝰ in noteſcat ſuũ plaatũ deꝰ? Sz hoiẽs inq̃s faale Falli in dei volũtate de re bz dubijs papiẽda etifaopied fal lere pñt · Dʒz ennm qd here ni excercituum certum reddatur quo diuma pocius conſilia requiren tu r:quam ab illo cui cre dita eſt deſ penſacio miſteiorum dei? Apſum ꝓ inde quem pro deo habemus? tam quam deum in hijs qne aparte non ſunt contra deum audire debemus Nec ſane contraĩa loquimur ſaneto prophete ſamueli: quaſi in hat par te diuinam honnnibus tribuentes autoiĩtatemcum ille in ſupra memo rato capitulo plane dil crrnere inter vtrumqʒ videatur. Diquidem d nos alſſeemus de dubijs · hoc ille ne gat de manifeſtis: vt cum ait · ſi pectauerit vir in virum / ſubaudia tur propter deum? cui aperte con na homines homnibus frequen teꝛ mandare preſumunt · Ded hinc vos ſumẽteæs mateiã. ſiue occaſionẽ argumẽetadi aſſeitis· ſi h oſtiteit vt ert tua qᷓ ↄſaꝰ nõ es. p̃ᷣſerti cũ teneas ð ſerip tutis · q̃a labia ſacdotis cuſtodiũt ſa gaã:.2 legẽ ex ore eꝰ vqrut/q̃a ãge 19 dñi exatuũ ẽ? Requirut dixeri le gẽ non quã ł autẽtica vlla ſcriptura tradiderit khrõ maniſfeſta ꝓbauit: D8 hui modi q̃pe nec pᷣeæptor exſpec tandus . nec prohibitoꝛ auſcultã dus ẽtſed qd ita latere aut obſ curũ eſſe ↄgnoſetur · vt in dubium veni te poſſit vtꝝ nam deꝰ ſit an alit· foꝛ te velit · ſi non de labijs cuſtodient⸗ bus ſcicnaam⸗⁊ ex ore angeli domi – — ☚ — —— — —,– — 59 ſar nhen pi a Re aia tta; 5 lep dtüitſ zůͤge Reeüle tapen bautt rntht ulculti ohleuei um vn n Aleif uſtodien zuſſa libz Pomng vel iſtituta⸗ diui ne auctoritatequo pondẽ eſtimã da ſint · hom nẽ ſub honnne aut vix aut periculo ne quaꝙ poſſe ſaluari: cũ in tãto populo madatoru ꝗ 43 Flat etiã x* incuria ſe pe pᷣapiũt intdu⸗ nõ pᷣuaicar:aut dificlle ad modu aut omnino mnpoſſibile videat. Et qdem non nego? difficultatẽ tate in eẽ pes Set . cũ ip̃a coꝛde pfe cto pſuit · Oꝛro in ꝓfecti coꝛdis2 in firme ꝓrſus indicũ volunta uas eſt/ſtatuta ſenioꝝ ſtudi bſius diſcutere. herere ad ſingula ꝗᷓ iniügunt. exigere de quibuſqʒ racio nẽ· et male ſuſpicati de omĩ pᷣœæpto cuiꝰ cauſa latuerit/ nec vmꝙ libent obe dire · miſ cũ audire conti gerit qd foꝛte libuent aut quod non aliter li cære ſeu expedire mõſtraueit vel aꝑ ta raco vel indubitata auctotitas. Helicata ſans, ymmo nims moleſ ta eſt huiꝰ modi obediẽaa Non pla ne hec illa que ex regula traditur. obedieaa ſine mora⸗ Diſputare pro fe ttio hoc eſt maſtuaa coꝛdis nõ in auditu auris obedire. Iſtiꝰ modi er goc carnalæ animã non modo prim h etiã oꝓprimi pondere Pſupte Efectio ms necæſſe eſt· quia non p̃t poꝛtare caro infirma qð ſolꝰ9 ſpiritꝰ pmptꝰ expeĩt· iugũ eſſe ſuaue 2 onus leue⸗ xp̃i qpe iugũ et onus ẽ et omnino ĩᷣ poꝛtabile · mſi cnſti eque ſpui. Hinc itaqʒ ſi diat: s§ legem Egule ſubitraſ ſe vt habudaret delictu⸗ veꝝ dicit Ceteri hec culpa non eſt date legis aut dantis lagemeh. in ꝓuide ꝓfiten uss et inpie puaicãtis · Mandatũ qᷓ 43 8* ſaneti et nn.9 tu te nominis eẽ . 21 non potuit vſumare? diats. Ergo ne it a ꝑfectus quiſpiã tarnalẽ venũ datũ ſub pettats Ter hoc ante puidiſſe debueras · quo tur ris huiꝰ ewãgelicr nõ priꝰiaceres fü damenta.quã ſedens cõputares.ſi haberes ſuptus ad ꝑfiaẽdum Nũc auũt q̃t èſtat miſi vt aut toꝛreptus o be dias ſemoribꝰ· aut ↄfuſꝰ audias ab illuſoibꝰ.hic homo cr Pt edificac ed foꝛſan mue mit᷑ cui non vel minimũ aliquid imnteordu ſubr⸗ piat᷑ de tam multsac minutis que paſſim v a ne gligent bus oſias imperãtur Minime qui dem cuiquã hoc ego dedeñ⸗ cũ ipſi quoqʒ de ſe fate ãtur apli· In mltis oſfendimꝰ omẽs· Et ſi dixerim? qᷓa peccatũ non habem? . ip̃i nos ſe due mů. Ded non cõtinuo vt aliquid ỹ terimꝰ pimꝰ p̃ſerti cum nos ſcriptâ cõſolet: ſi quis peccauerit inqᷓens. aduocatũ hab emꝰ dñm iheſum xp̃m iuſtũ .⁊ ipᷣe eſt ꝓicaao ꝓ. peccatis nus Heniqʒ ꝓpheta de ipſo teſtat · quod trãſ⸗ ſgreſſoribꝰ rogauerit vt non perirẽt/ Ebi ſane notandũ eſt · qa et ſi ꝓ traſgreſſoib? non tamẽ ꝓ cõtemptoibʒ legit᷑ ſup lic aſſe · Nerii illi amõ peie poſiunt: ꝓ qbus ſælua toꝛ rogat ne pereãt? Quãobrẽ non video cur ita omnẽ nobe dienci et traſ greſſionẽ vel minimoꝝ quorali bet madatoꝝ exaggerandam puta ueritis. vt exclamaretis. Ruid er 3⁰ monacho iam poteit veniale pec catim eſſe. vel leue⸗cuius vmuerſe acaom ctimen inſidiatur mobedien ae? GBed hoc inde videlicet conſta re cre ditisquod prelatorum iuſſio nibus tantum tubuendum aſſeritur Stñ ſi diumitꝰ Eẽ derẽt· Cuaſi o=*ε ip̃a ewãgelica pcepta ñmłtũ int ſe diſctrepẽt: ⁊ meito obſeruadoĩs· et tñſgreſionis xiculo Cetz ſicut non ola vniꝰ eẽ oſtat IH ncãtatis vtlita ts ! digtaus: ſic nõ vna de oĩm tiſ greſſione fert᷑ ſnĩa: ꝑia manẽt diſẽ mia diſpes culpas· DPoꝛro net paĩ culpa negligũt᷑ qᷓ nõ paĩ cura p̃api unt᷑. nec paĩ ꝓĩde pena pumũt᷑ Ece⸗ enĩ ewãgeliũ tã flagicũ crapule? A5 foꝛmicacõis ᷑pitudinẽ dãpnat eꝝ qs magis nõ hoꝛteat e duobꝰ malis pitudĩe fedai: quã abo ſatu rai? Nõne deniqʒ veitas in ewãge lio ſub noĩbʒẽ bis ⁊ veſtueœgraues leuesqʒ diſẽnit in obediẽ culpas? Nã ip̃a diſp utãte ymmo diffiniẽte is diſtinuit ꝗᷓ cui reatui gradatiĩ no pena debeat᷑: dũ aliũ iudiao · alium aſilioaliũ ⁊ gehẽna reꝝ eẽ ꝓteſtet᷑ · VP enãg cõſequ ẽdincãtas nullu iã ideo m oͤcho leue à veniale peccatũ inueniri p oſſe putet: et db eiꝰ vmiũſe accõni ẽmẽ infidiet᷑ inobe diz? Eſto:ſit ẽmẽ cui penał illa ghe hãẽna⸗ l ghehẽnal pena aſſigt᷑: qle ãſo illud diff iniemꝰ eẽ ẽmẽ. d vita te iudic teꝝ tãtũ faat iudiao? Det tamẽ diffite bit᷑ e atũ:? qd ł hatte nꝰ reum ſtatuit Eð ſi watũ: ⁊ pet catũ Porro pne peccatũ: contra dei mãbatũ pſumit · Nuod ãt vtra mã datu p̃ſunmnt: inobediã dicik. Hinc colligit: iraſa fẽ z inobediã ſit/ 2 crumẽ nõ ſit. En vnũ inuẽtũ eſt mòᷣ cho leue 2 veniale peccatu: daʒ nõ cogit · vt ſi mgũs duina de huãni⸗ h diumni mãdat ſtatunt tral greſſorẽ In y generæ tñſgreſſiois ſut nõnula ſtullti loq̃a L vaniloqat ⁊ qᷓq; ocõſe dcã · fcã ⁊ cogitata DH⸗ modi ennn: nũꝙq; n cõrra mãdatũ⸗ 2z dei mãdatũ⸗vſurpant᷑⸗ Peccata quippe ſunt· ⁊ deꝰ ꝓhibet oẽ pecca tu: z= tamẽ venialia z non ennnalia reputãtur: excœp to cum per᷑ ↄtemp tũ vertuntur in vſum · et conſuetudi nem:? et tunc non peccati ſpeces. ſed peccantis intenno penſatur⸗ aao quippe cõtempnẽns atqʒ inpenitentis obſtina aoin minimis zmãdatis culpã faut non mmnimam: et couer tit in ceimen grauis rebellionis ne vnde ſatis leuem ſimplios trãſgreſ ſionis. Deniq; in quo inobedienae crimen et abſqʒ dubio ſit: apudò ſa muelem aduertite· Ruaſi inqᷓt pec catũ ariolandi eſt repugnare?z qua ſi ſœlus ydolattie nolle acquieſceere Nam ait non acquieſeœre“ ſednol le acquieſcere:? vt non iuſſionis ſiim plex ipſa trãgreſſio·ſed voluntatis ſuperba contempco ſcælꝰ ydo lattie reputetur · Non eſt ennn idipſum? nolle obedire 'et non obedire · Poc quippe interdum erroris eſt nonnũ ꝙ et infiemitatis: illudð vero aut odioſe ꝑtinace: aut contumacie nõ ferende Euod et ipſum repugna re eſt. et reſiſtere ſpiritui ſancto? et ſi ad moꝛtem vſqʒ perduraueit blal phemia eſt: et non mittenda ſRiue m hot ſeculo⸗ ſiue in futuro⸗ on ergo qualiſcumqʒ manbat preteat ao cuminalem faat inobediõaamꝭ — — = * — — — — pee ſen un ſed ꝛepu gnare: ͤ nolle obedire Ce te ; quat ablaʒ illa peſſima vbeiii volütate nõ obediut · Ruomõ itaqʒ monacho crimẽ inſidiat᷑ ĩobediẽae · ſi tocẽs ſine crimine traſ gre ditur⸗ qᷓ cãẽs in trãſgreſſione de fuerit huius modi recaleatrãs 2 ↄtẽaoſa voli tas Kuſtra autẽ cõpant quidã vt diatis qᷣſ libet mobediẽ aasãtique illi que facta eſt in paradiſo que nimiꝝ valuit nõ ſo lũ obligare ꝑpſonã. h et vierare nat ra. Arbitroꝛ tamen et ipam primã grauiſſimaz p puaicaaonẽ · aut nõ ali ude aut ide maxnne iudicatã graunſ ſimam hoc eſt ex rebe llone defenſio ms · que ſecuta eſt · quã do deo requi rẽte cauſam peccat: vt pccõras ad penitenaã ꝓuocaret · nol lebat qᷓppe moꝛtem ip o eß ma agis vt conuer te rẽtur et viueret. ip̃i maluerũt decli nare coꝛ ſuũ in ᷣba maliae . ad ex cuſandas excuſaaones in peccatis Et quidẽ gemina malicia pectatoĩs Primũ 38 nec ſui nnſertꝰ ẽ“ vt cul pam ri a fateret et ſanaret᷑. dein de quod et vxore vt ſe fallact excu ſaret crudelit᷑ aceuſauit · uid eſt quod deniqz diatis in oĩ acaone mõ 3 inſidiari crimẽ ino bediẽae⸗ qua ſià furtim ſubrepat neſcenaut ca ſu accdat in felia aut non valétim plere quod p̃apitur⸗crmims calũp mnia ſtruat᷑ de inpoſſibili? Ita ne me monacho trimẽ inſidiat ĩobediẽae · tum 2 antiquatã nota? tã noxia p uaricaci Fadle vt credit᷑ mdulgen ai cõſe quetur · dũmodo confe ſſio et non defenſio ſequeret᷑t Neqʒ enĩtã tu vt dietü ẽ nocuit ſimplias accio nis uis ex de liberacione trãſgeel ſo · quůtũ adiũete excuſacionis cum p̃meditacoone obſtinaao · Dʒ nũq̃t foꝛte in lege quidẽ diuina habẽda ẽ? hec cõſideraco grauioĩs leuiorisqʒ lnobedis. non ãt ita 2 in cgula nrã? Sed quis ſane dicat · plus tribuen du humanis quã diums tradicom bus⸗plurisqʒ quoð ꝑ ſuos deꝰ. quã quod ꝑ ſcipᷣm inpeat eſtimandũ? An non demqʒ ? apud ſanctũ bene dietũ prie et diſtinete ab muicẽ ſen tẽcie muemũt᷑ alia de leuioibꝰ.alia de grauioĩbꝰ iſcripte tulpis? Cuid eſt at leuioꝛ culpa/nmiſi mobediẽcia leuioꝛ? Tradũt᷑ igit᷑ a p̃laus int᷑dũ minima mãd ata⸗quoꝝ tranſgreſſio leuiora pait ſe cũdũ re gulã Peccata. et tamẽ ĩ deũ nichilominꝰ puaicacio fit · àaens abbans iuſſio pterit · Di quidẽ et ex ore ip̃ᷣo dei non eq̃lia fut ꝓmulgata.et ideo non eqh cũcta vi gilancia obſeruãda Sʒ alia cura ex hibẽda eſt ei ꝓculdubio ; quod ipſe hibet primũ æ⁊ maximũ mandatũ⸗· et alia hijs que alibi diſeernens ꝗᷓ ſoluerit iqt vnũ de bijs mimi meis mandans⸗Ruid ergo? Audimus ex re gula grauiores et leuiores cui pas.legimnꝰ ⁊z in ewãgelio maxima minmnaqʒ mãdata/ et mãdatorum trãſgreſiones vniuſas dicemꝰ equã liter maynas? Non eſt ergo neœſ ſe vt concedã quod dicitis aut deo ſcilieʒ non tribui omne qð ab homie magiſtro aecipit · quod nõ ſit cõẽ de um⸗ aut mocho nullũ poſſe muesnirt leue ſeu veniale peccatũ. ꝗᷓa et ſi to ciẽs deo quod fatendũ ẽ mobediẽs æẽ ↄuincit · qciẽs eiꝰ q̃ per hominis mãbatum pro deo ſibi eſt· quod qui bem iuſtide non repugnet preter greditur: ſicut tamen non partura in exequiſicone exigitur:?ſic nec pa tulpa contrahatur ex tranſgreſſiõe Et ſi quippe vnus eſt quo offendi tur:non tamen vnius ponderis que iubenter? nec vnius ſub inde diſcoa⸗ minis · iuſſorum eſt ommum cenſen dat ranſgreſſio · Unde pater bene dictus? ſecudum quippe mquit mẽ ſuramet exconmunicadonis erten batur menſura⸗ aut terremini aut terrere cogamin de obediencie ꝓp miſſione que fit ex regulari profeſſi one? quaſi non oporteat promitte re quam conſtat nec integre poſſe teonerianec ſine crimine preteriti: ſi quidem deo quicquid miniſter dei homo nõ perperam iuſſeit inputam dum conſtiterit· fruſtra inquam erx hac occaſione malum ita ĩobediẽcie erx aggeratis· vt a tam necœſſario bono promittende obdiencie terre atisquia et ſi diffiole cauetur · vbi qʒ ſubtipiens vel inſidians vt vos biatis mobedientia in tam varijs et innumeris que a ſenioribus indi cuntur? non ſemper tamen dampna biliter ſeu crimnabiliter⸗ quod ỹ apitur non inpletur· Et ſi enim om nis inobedientia excuſe biliter ſit culpabilis nulla tamen eternaliter dampnabilis. niſi quam romedium penitentie non ſanat? nulla eſt leta liter criminalis“ niſi que cõtemptũ ſuperbie non euitat· Magna igitur ſecutitas filijs obediencietet reuera Kuſtra proinde vt videts bere vel iubere? Et ſubdits cum a mulas credatur⸗ liert a pau nas vel etiam a nullis ad integrum pax hominibus bone voluntatis⸗ qnando in omm mobediencia ſola dampnatur m penit enaa· ꝙ neſat qui diligit deum:ſola inẽminat᷑ ſuꝑ bia: qᷓm faale cauet q̃ timʒ gehẽnã Sz exẽplis claiꝰ eluceſſʒ qd diamꝰ DSi iubente ſeniore vt ſileam. ver bum michi foꝛte per obliuionem el abitur? rerum me fateoꝛ mobedien ae? ſed venialiter · Si er contemp tu ſaens et deliberans ſponte in v ba pro rupero · et tei pero ſilencij le gem:preuaricatorem me conſtituo: et criminaliter⸗ Et ſiimpeniteus ꝑ ſeuero vſqʒ ad mortem? peccaui et dampnabiliter· An et hoc durum foꝛte videatur? Hec quippe ſunt verba veſtra ſibene recolo: cum difficultatem/ſeu impoſſibilitatem vt vobis videtur tenende obedi encie vel cauende mmobedience con ſiderantes? in vitam ita monachi cam exclamantis· Hecane eſtilla eo ſetutioꝛ;⸗ quo arcioꝛ eo crrtior. quo magis ardua veniendi ad deũ via:? vt monacho neturaliter mala vix cauere: nati raliter vix bona ꝓ tommumi mfirin tate valont imple re non minoꝛ tamen necxſſaria ſit cautela ad cauenda vel obſeruan datque ſibi prelatus ſuus vel prohi & uod ob ſeruetur: quid aliud operatur ta lis ſentnae credulitas/quam qð il la ab apoſtolo tãtũ culpata mãducã di y do lat ca lib ertas? Nil plane a liud:ſi ita eẽt vt diatis hene ꝓꝛſꝰ vt p t conſcius eſſe ſibi · qᷓ ſe nõ iplã +qfZ. = — du ns⸗ ſol nelat nae lp hinn ddiang m. der anem el behien ntemp ntemn d lencnie nſtino: ntelsp auniet Ndun ipe ut o; anm lraen . obebi nc Dl riſtille aroor⸗ nde tea ebeo; nt npe ſoen ae⸗ velpe shu hati; „ . ßi lere vepi — tõſidit · qad debẽ ſe cre dit. ¶ vedit s itaqʒ vt verboꝝ nrõꝝ ſenſu breuiter colligã· qð ad integri mandata dei obſeruai viy valeãt abbat:s nõ va leãt. cũ veritas ipᷣa teſtet᷑ ne vnũ qᷓ dem iota preteritũ ir⸗ QCeterum qui ita ſentit videtur mihi vt veſtra pa ce dixerim necdum guſtaſle quomã ſfuauis eſt dominus. ſub iugo legis gemere adhuc nondum vſpirare ſub graaa.ſuaue criſti iugũ nequaq; eẽ expertus · ideoqʒ tertiſſime adhucĩ firmati per carnem quia ſpiritus nõ cgiuuat eius iſirmitatem· Quid ve rxo ſibi volt iſta diſtinctio ; qu od dri Idem vel vix · prelata vero nequaq; omnino⸗ a qͥlibʒ iuſſa poſſe onmnis te neri⸗ prohibita ve conce dit S. qſi vero illa qᷓ ant abſq; iſtis integre cuſ todiri? Ded ſiattenditis de male q; qʒ viuentibus prelatis: dei pœptu eſt · que dicunt faute Igitur q̃ non faat- aperte non in honnne tantum ſed in deum preuaicatoꝛ exiſtit Jta ne ergo nullus mãdata perſette ex eqtur ſui magiſte? Quam obrẽ pu tatis. Ruia nolimusaut quia non poſſumus? SDed ſi volumus et non poſſumꝰ.ſecuri ſumus. Si poſſ umꝰ et nolumus ſuperbi ſumus: Poꝛro ad cauẽdam ſuperbiam. illam vere annuerim necœſſalam eſſe cautelam quam diatis ne foꝛte ĩcurratur ino bedienae crimen uod ſi inpoſlibi ł vos putatis⸗ vt non videlicet ĩpe rijs prelatorum per tontemptum ĩt dum Eſiſtatur ſuperbie · ſatote non paucos ſed innumeros aliter omino ſentire nec aliud quam 1 propro dibierrunt erpyimento. Di autẽ nõ inpoſlibile quidem⸗ ſeb kamen diſſt ale eſſe ſentitis magiſtros non con tæmpnereet dũ ideo cõſentitis qm anm grauamini non ſuperbe ſapere murmuratis aduerſus obe diẽae le . gemaſfirmantes periculo ſum pro nnttere q̊d tam laborioſum ẽ obſen uare ad het ego rſpodeo⸗ymmo n ægo. ſed donmnnus · Rui poteſt in t capere capiat · Hoc quippe ẽ quod paulo ſuperius dixi,: qᷓa antequam edificum inchoaes. prouidiſſe debu eras vnde perficeres Nunc autem vrait quidamaut non temptesà per ficæ. Verum tamen nemo ſi caute profitetur. pollicetur ſe vltra in nul lo tranſgreſſurum. hoc eſt iam non peccaturum· Alioquin aut periuãt qᷓa ita iurat.aut eſt ſanctioꝛ illo qui ait· in multis off endimus oẽs · C ̊Sᷣ ſi conſequens falſum eẽ vid etur.vi dẽdum eſt 2 de eo quod antecrdit⸗ ne foꝛte lex ꝗᷓ data eſt propter trãſ greſſiones cohibendasnõ ſolum nõ eas cohercratſed z augeatĩſuper crimine periutxij · ſiq̃dem id promit tere nos ĩ nrã ꝓftſſione credamꝰ2. quod certum eſt non poſſete neri⸗ „ Araenda ẽ ꝓinde nobis i duo vniuerſa hec obſerua go regulaiĩis in p̃erpta vide liert et remedia Preerptis inſtitiii tur vita contra peccatum remedijs roeſtituitur poſt peccatum innocẽõoaa Sic ergo vtraqʒ iſta conplectit᷑ nrã profeſſio. vt proſeſſus q̃ſqʒ cum in ali quo foꝛte re gularium mandatorum deliquerit- ſi ad reme dium eꝗᷓ regu lare ↄfugeitet ſitõuiet᷑ tñſgreſſoꝛ mandan nõ tamen pacti pᷣuaicatoꝛ Holuũ itaq eẽ ſueẽ fregiſſe votũ · vio⸗ laſſe ꝓpoſitũ pactũ pᷣuaticaſſe: q et peœptũ ↄtempſeit ? remediũ: am illũ ſane dico ſecuruꝭ q̃ etiã ſi intduũů obediẽ linntẽ pkierit: voſuliũ ñ reſpu it penitẽae· Rigulares nãqʒ ᷑unnos 2 ſi ſepe deliqueit nõ euadit: qᷓ cſa que ex regula ẽ diſaplinã nõ ſubt fugit· Pars ſiq̃dem regule ẽ re gula. es coꝛrepeo: 2 in ea inuemt᷑ nõ ſolũ bone vite inſtruttio? h etiã emẽdacõ pue Inueniũt᷑ in ea⸗ et ̃cepta obe diẽ: à in obediẽ remedia? vt ne pee cãdo qᷓdem a regula recædat᷑ ateoꝛ ſane inpoſſibile cuiꝰ mortaliũ: vel venialit inedũ non del inquere in cæpiis obediẽ: h nulla iã de inpoſſi bilitate jrela: quã doqᷓẽ et er re gu la licʒ ið q quod crimnalit᷑ deliqui kontigeĩt emẽ dare Ruod ergo dia as a nullis poſſe obſeruari ad inte guꝝ · qᷣc q̃d a mgus pᷣapit: vey ẽ Dz leuis culpa inc bedie ẽ/z faclis cura ei9 inuenit᷑ in re gula: ſiq̃dem fit tii/ greſſio abſque tontemptu: Si aut et idipſu de eẽ aliquãdo nõ poſſe cõ tendits: id quidem falſu ẽt net ta lẽ tamẽ mobediãm ſine cura relmq̃t diligenaa regularis Et liez foꝛaoi gæge at curanonis me dicamẽtoꝭ carzʒ namq; moꝛbo preuaricaaonis? mnii cum et ipſum foꝛte medicamentum tontempnitur . Eue cum ita ſint: fruſtra de ĩpoſſibilitate cauſamur· ꝗiii re gulam profitemur: fruſtra no bis de pectandi neceſſitate blandi mur. vt ideo iuſta inperia prelato rum deo non inputanda⸗ ſed tamay honmmnum contempnenda putemꝰ??: ne rem vid elicet inpolſibilem cont nere noſtra proſeſſio videatur? ſi tã tum ex ea hominibus.quantum deo obedienae deber aſſerimus. Cui enim iam vel ita profeſſo mpolſibi le · ymmo per dei gracam· non per Ffaale fit cauere preuaricaaonem: 1 vbi non inobedienaa⸗ ſed inpenitẽ aa conſtituit preuaiĩcatorem? Hoc quippe vt iam dixi profitencium ne mo lpondet · vt iam non pecct: at ob hoe non continuo vt quiſpiam aliquomodo nõ obedit preuaricato xem ſe conſtituitniſi qni ſe forte ſic profeſſo falſo exiſtmat/qualæs voꝛ vntiqʒ aſſeritis eſſe non paucos De quibus etiam ſi qui tamen ſut vt di atig · verum eſt et quod ſubditst quod nil vtqʒ aliud illa talis corum credulitas. vel poous credulitas in ſuis ipſerum operatur conlcena is: quam noxia illa recumbenaum in ydoleo libertas in aliemis Neteſ ſe eſt enim qui huiul modi eſt · ex ꝓ pria pire ſe ntẽea? quẽadmodũ in i ſiꝰ ſãa clamat aplis infirmum pire frẽm Et qmõ michil eſt coẽ itẽ Pe p hibz qd cũ grãxy actione papit: mſi ei qᷓ aliqᷓd putat eſſe cõe: ita? regu latis ꝓſe ſſio- quantũ in ſe eſt damp bilis non eſt. mſi ei qͥ dapnabilẽ pu tat. &ð qᷓtenꝰ putaĩ oporteat: pu to ſatis ſuperius demonſtratuum⸗ de y dol atitis pauli ſentencia:puto quia nichil tommune ẽ in xp̃o ñ ei q 4. 11I17 -E 2 . putat quid comune eæẽ illi comune ãä Vnc iã reſpõdẽ dũ ẽ qſtiuũcu le ꝗᷓ iadit vobis er occaſiõe Oßſentis apoſtoliti capituli Rueritis nempe vtrum nam iſta t dam et rurſum ſi non commederit daßna tus eſt·quia non ex fide in regulam generalem trahi poſſit. quatinꝰ ma lum cuiqʒ ſit bonum quoqʒ qð agit. ſi malum eſſe credideit ac tantũ ma lum quantum cre diderit uod ſi an nuero.rurſum pergitis inquixẽ.cur non econtraio tantum cuiqʒ bonum ſit quod operatur: quantum vel fal ſo opinatur · Mirum quippe vobis. ymmo et miuſtüm videtur⸗ vt plus in malo quam in bono humane vale to de malis quidem meritoita credi tis et michi · non inmerito quoqʒ ꝓp tor ſimplicem oculum idem eque pu ex oculo nequam cuꝛpotis tenebrasg eſtimai · indicauit et de ſimpl i lutcẽ eque coꝛporis approbari Ded vide te ne foꝛte non ſit vere oculus ſimp ley qui fallitur· allitur enim tam ꝗᷓ bonum malum. quã q malum bonũ putauerit Satis autom neutru ho rum.veæillud euitate propheticum. ve qui dietis bonum malum et ma lum bonum.cum tamen nemo q̃ hoc velit cauetere maledictum⸗ de ve ritas pronunaat/ quod ſit luas to euus coꝛporis· idem operis arguma tum: Ded abſit vt preco veritats. clamet contra veritatem maledica tis quoð illa probauerit. Ego vero vt interior oculus vere ſimplex ſit. duo illi eſſe arbitroꝛ necrſſaria. carꝛ tatem in intenaone. et in elertione veritatem. Nam ſi bonum quidẽ di ligar ſed verum non eligat. habet qᷓdem zelum dei . ſed non ſecundu ſaẽ tam et neſao quemabᷣmodum iubi ao veitatis, vera eſſe poſſit cum fal ſitate ſimplictas Volens deniqʒ að verã inſtruere diſapulos ſinpliata tem ĩ gracia veritaseſtote inq̃t pria dẽt es ſicut ſerpenteset ſimpliœæg ſicut colübe · Premiſit ergo proui denaam⸗ſine qua neminẽ ſatis eſſæ poſſe ſimplicæm ſaret Quomõ deni qʒ vere ſimplex erit oculus. cũ igno tancia veritatis? alia vero vera dia poteſt ſimpliatas. quã ſimplex ig norat veritas? SDarptum eſt enim. Ignorans ignorabitur⸗ Patet er go laudabilem illam ⁊ a domino laa datã ſimplietatem abſqʒ hijs duo bus non eſſe bonis: bemuolencea at qʒ prudẽaa vt oculus videlicert coꝛ dis.nõ ſolum piꝰ.qui fallere nolit. ſed et cautus ſit· q falli non poſſit. Ceterum ſitut oculum ſimplicẽ.duo iſta bona faaunt amoꝛ bomez cog nicio veri ſic nequam oculum duo a/ regione mala conſtituunt craras qᷓ fit vt vertatem non agnoſcat: et ꝑuerſitas:qᷓ fitvt diligat miq̃tatẽ⸗ Oꝛro inter duo hec bonaa q nec fallè nec falli ſnũr⸗ 2 duo illa mala/que tam fal li quam fallere ſ acuntduo ſut me dia. vnum q̃dem bonum per qͥd ocug lus interioꝛ:et ſi falli queat ignorãa aa veri.zelo tamen boni fallere pl- mius non tõſentit/ alterum vero ma Ium⸗quoð liert ver notiaam nõ in pediat amorem tamẽ boni pre mali cia minime ſentit. Et ni onis re⸗ melius diuiſione innoteſat. ſecũdũ hoc duplex malũ.⁊ illud itẽ geminii bonũ quadrifariũ⸗ diuid ãus oculiũ coꝛdis in bonũ ? meliorẽ m malu 2 peiorẽ Et ſubdamꝰ exemplala Eſt qᷓ bonũ diligit: et malũ nelaꝰ agit.· Nuiꝰ9 bonꝰ qdem eſt oculus quia pi us? non tñ ſimplex q̃a cœcꝰ?· Et eᷣq bonũ 2 libẽt agit 2 prudẽt intelligit ℳ Iſtiꝰ reuera oculu non in meito ſim 7 plicẽ dixeñ: vtpute tui neut boni— deſit: net zelꝰ ſcʒ bonꝰ nec ſãa HPuc ꝓfetto reqͥrit oculũ deus:cũ reſpict ſup filios hoĩm vt videat ſi ẽ intelli gẽs aut reqrẽs deũ Eſt eotraĩo qᷓ bo nũ q̃dem minime diligẽs ex maliaa ignorãcã ſecus nõ ẽ uẽ q̃dẽ ideo nõdũ appellaueis ne quã: qd ei licet ad ſuũ malũ· vnde nõ deſit bonũ . id 7 ſãa · Sʒ ẽ q̃ bonũ foꝛte neſcaꝰ · qᷣd nõ diligit ait: cui ꝓferto nõ ivgrue*⸗ id qd diat nequã aſſignaueñ: eo qᷣd neutro careat malo? nec œatate ſcʒj net puerſitate · Diert ſiqdẽ nequã ꝗq ſi nequaꝙ: vt is ſe UHum nequã ap pellet᷑ · qᷓ nequa hoc ẽ in nullo pe nit9 apare at bonus ſed ſit vtrol bono vacuꝰ: tã videlicz et ver non ca quã beniuolẽaa: Aliꝰ eſt itaqʒ piꝰ oculꝰ. non qdẽ fallere ꝓmptus. tamẽ Falli vt dictũ ẽ ꝓmptus ſalz de q ꝓheta? eff ram inqt qᷓſi colum ba ſedutta non habẽs cor. alius is quem dommnus ſimplicem diat tam nec Fallere faalis- quam nec falli. de quo et apoſtoli docentur tum eis diatur? eſtote prudentes et ſimpli cæs ſitut columbe. Et item alius eſt oculus ſimplicter malus⸗ fallens vtiqʒ libenteriſed non facle falſus? qualem profetto habent illi · qni or⸗ dñico aſtruũt · prudẽaores ẽe filjs lucs ige neâtcρ ſua Et alius ne uS⸗ 3 quẽ eẽ diffimmus⸗ quia ſit duplhia ₰ malꝰ: cui qpe 2 malicia parit igno rãcia.2 ignorãaca maliciã opeit: ita vt ſepe neſciẽs · 2 malũ q;d volt n fa ciat: ⁊ bonũ faciat qd ñ volt Obſcu ratu nẽpe ẽ inpiens coꝛ eoꝝ · qꝗᷓ iſtiuſ mõi ſut? 2 ſi ia ditii re ꝓbũ ſenfũ⸗ bonũ omnino nec diligere nec dinoſ erre queunt · De talibus ſeriptum E Impius cum veneit in profundum maloꝝ ↄtempnit. Nã qᷓ hꝰ moĩ ẽ· ca uẽ ꝓſectũ malũ nec wlt etã ſi pol ſit: nec ſi velit ſcit · Ruãobrẽ hunc oculũ ĩſupioĩ diuiſione illo alto cẽſui ſim merito peiorẽ? nõ qͥ malignioꝛ ſit:h qͥa xiculoſioꝛ. Ignorãcia qᷣ'e ſecuiore: ſecutas ſegmorẽ facit: nõ neqorẽ· Eſt tñ er F ꝓtuldubio deki oꝛ:qͥa ill e ſe lũ hʒ malũ malã int ẽ cõ nẽ: iſte 2 falſam conſideracõnẽ Ille⸗ vno carz e duobz bois bono zelo: iſte 2 vo iudicio Et h itaqʒ peſſimo ocu lo q neutꝝ bonũ hʒ·ꝛ itẽ er illo opkti mo ꝗᷓ neutro carʒ: ſenciẽdũ zveitatẽ diſſeruilſe: à tenebris obu olui totã torpꝰ à lucæ pfũdi · Pã Lliq duo. ſd neutꝝ vtyꝝz ã malũ hʒ à bonuũ: et i ex ꝑte ꝓſut·: ñ tñ totũ ſufficiũt I lu c daè coꝛyi ł tẽbras· Si igit vt iã ad ꝓpoſitã qſtiũculam reũtamur· is Ze oculꝰ nequã ẽ · qᷓ xuſ ꝰ pit et ercꝰ bonũ ait zæ malũ credit: vtiqʒ rcẽ ox ado h opinãdo iniq · bonũ ſibil malũa Ztit: 2tãtũ malũ qnitã dideit: qndo quidem iuxta domi m ſe nt ẽciam to tũ coꝛpus tenebroſum iddit oculus nequa · uid enim luci Elin q: vb nec pia ĩtẽcio⸗ nec vᷣa opinio nueit ? i Artñideo ſeqt ut qᷓ eoẽ mo malũ fãät — —.— — — — — ni ctt boni putat . juxta ſuã fattionẽ ſi mliter 2 ipe imueiat· Quare? on quippe ſimplex oculꝰ illee qᷓ ex iudi co veritatis, totũ coꝛpꝰ lua dũ redð dat · qlẽ ꝓfecto ſupiꝰ diſtmi uimꝰ?⸗ Neqʒ eĩ ex toto adhuc tẽbre de ſut. vbiig rãaa vitatis lucẽ obſcuã t vo ũtatas· Cũ itaqʒ illæ ocu vt ꝝqʒ ma lum is vo minime vtʒqʒ habeat bo nü⸗nonne rõ videt exigere · vt plus ille nocœat quã ꝓſit iſte Neqʒ eĩ cõ ſequẽs ẽ vt tãtũ valeat ĩ bonũ bonũ vnũ ⸗quãtũ duo mala in malũ. Et q dẽ laude dignã dixeñ · vl ſola inten nonẽ bonamnec plane codig na re müeàcone fraudabit in oꝑe qᷣʒ nõ bono ip̃a bo na volũtas/attñ ſñ ma lo qc non eit decrpta ſimpliatas Cur inqs? ũqᷓd nõ ex fide? Proꝛ ſus ex fide h Falſa:ł ẽte poaus non eæxy ſide qa fides falſa ſfides non eſt⸗ Heniq; de fide veãâ nõ falſa· puto dixiſſe aplm· Omne qð ñ ẽ ex fide · peæec catũ 6·Neo at ex ſide veã,⸗bonũ cre dit᷑ q malũ ẽ⸗ Eſt ei Falſu⸗ Pec catũ igit᷑ ẽ Vtrqʒ; ꝓĩide aplectit᷑ pñs capłm oẽ qð nõ ẽ ex ſide peccatum ziz œteâ videlicʒ malica: et decep tã innocẽaã qa qð a ncãtate fit et bonũ ꝓꝛſus ↄdẽpnat intẽcao praua- 2 maluũ nõ penitꝰ excuſat reã Siue itaq; malũ putes bonũ quod foꝛte a gis ſiue bonũ malũ d operatis- tꝝqʒ peccatũ ẽ· qa neutꝝ ex fide li cʒſane leuiꝰ admodũ pecœt᷑· vbiſa na tenaone ſola ep̃henſibilis aetio ctiꝗ in nõ mala actioe ĩ tẽcõ Ven qᷣd abſqzv elm imo Pf cõ nõ ẽ. puꝝ bonu nuũme ?. Euo patto ergo bonũ nõ puꝝ. purd malo cõpabit᷑ ĩ effiaẽaa⸗ hot ẽ tã eff icax ſit ad bonum illude· quã ad malũ iſtud? Et hec ſup hac qᷓ ſtione ſufficrãt · Euia ad ſupioes qᷣ qʒ ſaus eẽ reor reſpõſu ſupiꝰ. Et qᷓ dẽ vos eaſdẽ ſepiꝰ diſputacoẽs ite ratis atqʒ ᷣuoluitis· h mea non intẽ ip̃aꝝ toaẽs Epetere ſoluaoẽs HBuf ſict eĩ ſemel ſoluiſſe: etram quod cre briꝰ in queſtione verſatum fuerit⸗ Verẽtibz itẽ de obediencie põde.· ſeu diſcrimie ĩobedi 7ae. icidit a latere vobis. 2 de meiĩto vtuſqʒ qrẽdũ · vtz vide licrt inqᷓbꝰqʒ pᷣœptis quãtũ obedi zciavalʒ.tãtũ grauat ĩobe diẽcia. vt Sbi grã · labrahã de imolãdo filio · ille neſcõ qᷓs de filio it: dẽ furni incẽ dijsexponẽdo /tãtũ diuie idignacõ nis 2 vlcõis meito ĩcurriſſent · ſi nõ obedilſent · quãtũ laudis et grẽ ᷣe= peĩt · ꝓ eo ùd obedierut · Rð vobis qdẽ 2 durũ videt. neceſſariũ. h nõ zita Eniĩo ↄſtat nõnulla nec fiei ſi ne gloia· poſſe nõ fieri ſine culpa⸗ ideoq;ʒ ſi fiat diꝗᷓ eſſe p̃ᷣmijs nec tñ ſuplicijs ſi nõ fat · Nã? nõ tãgere mlierẽ meĩt? nõ mediocris⸗ vt nul li9 tñ delicti ꝓpriã aplecti cõiugem· Migmodi ſut ꝗcũʒ ew age lio illi ca pło ↄgrue pnt:qͥ ̃dt capere capiat. Et rurſu p vrẽreuũ q dã ne gleã qdẽ of fenſam vr hũt· h ipleta gloiã ñ merẽ tur. ⁊ dapᷣnãt ↄtẽptorẽ · er auctorẽ nõ gloĩſicãt Calia ſut qcũz diuĩtꝰ? le ge publica ĩponũt homibz · ſine qbꝰ29 net ſaluai qũt · Hinc illud apud gẽ tilẽ· Nõ fetci furtũ · nõ paſes in cru ce coꝛuos Et in ewãgelio Si diligi tis cos q̃ vos diligũt. quã mercedẽ habebitis? Et ſi ſalutaueriis krẽs tatũ: qͥd ãpliꝰfaoetis? Deĩqʒ ⁊vni nſalit᷑: Qu fecritis inq̃t oĩia qᷓ mãda ta fueũt vobis: diote qᷓa ſerui inuti les ſumꝰ? qd facære debuimꝰ feamꝰ Ac ſi dicat Si ſolis ↄtent eſtis pre ceptis et tradicombʒz ipoſite legis: uñn ſponte etiã ꝑfectioĩis vos cõſilijs 2 ſuaſioĩbʒ mãapaueritas · liberi qᷓdẽ eſtis a debito:nõ tñ ꝓ merito gl oſi Euaſiſtis penam: non acq̃ſiſtis co ronã.· Rue nam igit᷑ ncãtas cogit. parẽ nos nnguß: qᷓ ũcta fuent·?2 formidare vlaonẽ de trãſgreſſiõe?: 2 de obhuadone ſperare rmunerac onẽ? Ea ꝓpt᷑ in talibʒ general hec re gula teneat᷑: vt in diffielioibʒ q dem agendis obediao gracaoꝛz ꝙ Zuioꝛ pᷣuaicaco iudicæt᷑: 2 in faalioibꝰ mi nuſqʒ oneroſis ↄtemptꝰ dapᷣnabili oꝛ quã actꝰ laudabilioꝛ eſtnnetur⸗. ¶ De loa ſtabilitate · ip̃a ꝗᷓ in ꝓftſſione firmai ſo a bono ;d ſeł qᷓs voueit deſcẽ dere ñ lieære 2 aò h' mutaẽ lotũ:quẽ ſibi qſ quã elegeĩt. ⁊ cui ſe ſua vo lũtate et vocr firmaueitoĩno nõ ↄſulo⸗ Sed nec ſcũs papa gregoiꝰ Ait ei Per fã q́; maꝗᷓ ſe diſcrenonis ſubtalitate oſpiaunt: ne ad detriora vnꝗ; k in ope. l in cogitacõne dilabãt᷑ Sʒz d inc ſenſit vir aplicꝰ.hſe apłus in plære gloiat᷑: q inqẽs retro oblit 7½„ Am? ſi de h'ſats ẽ? vidb'a m qᷓtenꝰ etiã tenenda ſit let lon ſtabilitas:⁊ qbꝰ ſi qᷣbʒ tñ ex cauſis rupe illã !' lierat cuiꝙ; berpe diat · Et hie ſiqdẽ dubitare vos dia tS Ad qs inteñ it ſecurꝰ vᷣſpõdetĩ̃ að ea ꝗᷓ añ ſũt extentꝰ An et ꝓpha ezechiel non idẽ ſigniſicauit cu de ſancetis amimalibʒ diœret? non reũ tebãt᷑ cũ inerderẽt h vnũqͥdʒ añ faa em ſuã gͤdiebat? Et hij oẽs id ſenſa edo: ñ aliud quã mgã ſui ſentẽaam ſecuta ſut dicẽtis in æwangelio.? e mo mittens manũ ſuã ad aratrũ⸗et ſpicens rerro? aptus ẽ regno dei· Preſcribat ꝓide ſtabilitas pactũ. oĩ dein ceps remiſſo deſcẽſui? cõtẽſi oſo dᷣſœſſui?vago ⁊ ciioſo vᷣſcurſui? toaꝰ deĩqʒ ioſtãne leuitat:non tñ hijs ꝗᷓ iprofeſſoĩs ſeie ſecũt et moy videliz ↄvuͦſiomtet obediẽ q ſecũt᷑ re gulã fit. ã ſi hy ibidẽ ꝓ inphitate eo ad locij ali. vbinõ ipediat hõ rebdere vota ſua ꝗᷓ diſtinxer̃t labia ſua: Eqdẽ cũ ſcõ ſceũs eis? ⁊ cũ xuũᷣſo puteĩs. Sane de religioſis ac bñ orꝛ òmatis mõſterijs: ñllꝰ ꝓfeſſoꝝꝛ meo ↄſilioene arciois qᷓdẽ vite deſiderto ſñ licẽcia ſui ſemois egredit. Egreſ ſ9 tñ ſi meliꝰ mueneit = elegeit? ni chilonminꝰ? meo iã oſilio nõ vĩgre di,/s ad infeĩ9 bonũ qᷣd rliqaàt 2 ↄtẽpſeat p melioi: p̃ſertĩ ſi illud meliꝰ tale fue eit qd eiꝰ prime ꝓfeſſioni ↄgruẽ vi deat᷑. Ïe nẽpe vdieit qᷓ rõne qᷓ ve int ẽcione alciora ſeu arcioã p̃fuſeit: nam ad inferiora iam vel remiſſiora mo conſulente nequaꝙᷓ; a apoſtata bit ſi non tamen loci prioris viimia reuocætur: quia devoto monaſteio. nec ètmei q̃s regulaĩit᷑ pᷣtnet recipi ſine cõſ ẽſi abbatis ſui. Et aecipite mamifeſtiꝰ in exẽpl/hꝰ ſẽtẽcie rõnẽ nimny atʒ irreligioſitate cohabitãca umoptinere foꝛte nequerint: duer ſpũ libertatis trãſire indubitãt᷑ ſua — —. —,— WWn% 0b — —— — — — —n ne⸗ di pbe ude ei ihe leria⸗ iann Ne miet dei⸗ ti. tiſt eſui: vnti znoß it e bii 1ths „ 9 W ctiio Foꝛte volt aliqusi derlumiacẽſibʒ in ſtitutis ad cyſtereenſiũ ſeſe ſtrm gere pauꝑtatem . eligens pre illi sni nnrum conſuetudimbꝰ ⸗ magis regu le puritatem · Si me conſulit nõ cõ ſulo“ ſi non ſane id abbatis ſui vſur paueit aſſenſu· Ruãobrẽ? Pruno propter ſcandalũ ipſorum quos de ſeĩt. deinde qa terta pro dubijs velin quere tutũ nõ eſt. oꝛſan emm hot tenere poteſt · illud non poteit Ter ao ſuſpectam habeo leuitatem.qua id ſepe qð faule volumus antequã probemus expꝑt: iam nolumꝰ.vno pe momento idipſum.et cupiẽtes et reſpuentes tam leuiter quã irrao onabiliter Ruales vtiq; non pau cos Ffrequẽt᷑ experimur qui vna vix hora in vna volũtate morãte S. aura ſeuitatis impulſi, vagi er inſtabiles hac et illac velud ebrij nutant. mutantque pro experimento iu dicum⸗ ymmo ſine iudico fluctuan tes et tumultuantes · tot de ſe conſi lia preſumunt qð loca reuiſunt· ſem per quodð non habent cupientes.2 quod habent faſtidientes. Et qmõ ſecundum rgulam cum bona queam degere conſaenaam? Si quidem vo uens et nõ ſoluẽs/quid mſi ꝓiuro? quaſi nõ multomagis habeas vnde cõquei alibi q; poſſis. cũ er peĩs pu tæ iuxta re gulam ↄuerſaĩ. Proſecto etiam tuncet qua nam inq̃es conſi enaa habitare ſuſt meã extra domũ meam prioremque me de ſeculo fu giẽtem ſuſcepit/inicauit ad bonũi· ſignificauit in ſalutem. moleſtus fi hus. inobe diena ſenioĩ · ſtabilitans inſuper᷑ preuãticans pactum et pin mam irtitam facens fidem⸗ Veruta men neutra iuſta quetimomia ẽ. 2 qui ſe ideo periuruũ putat/qð ad pu rum regulã nõ obſeruat videtur m non ſatis attendere quid iurauerit. Nemo quippe qui proſitet᷑ ſpondet regulamſed detiãte ſecũdum regu lam ſui quiſqʒ conuerſionemſuamʒ demeœps cõuerſaconem ſeſe dirige re pollicetur Hec proferto huiꝰ tem Poris ominbus ferme monachis cõ munis proſeſſio eſt. Et licet in diuer ſis monaſterijs diuerſis et obſeruã cijs deo ſeruiatur. quam diu tamen q̃ſqʒ ſui lon bonos vſus ſeruat haut dubium quin ſecudũ gulam viuat⸗ quomãqᷓdem boni vſus a regula nõ diſcoꝛdant Quiſqͥs itaqʒ tenet· d toneri inuenerit bonum vbi profite tur · proferto viuit ſicut promittit. q̃a non aliud pro culdubio q̃ſqʒ pro mittit:quam qͥd habere eoꝝ pia vi ta vidatur. cum qᷓbꝰ demeps viuẽ diſponit et elegit · Quid enim? Nu qᷓd verbi graca aut in maioĩ mõſte to vſus cluniacrſium. aut iſti ſoꝛte illoru titus. aut vero vttiqʒ.cyſtera enaum diſtrittionem litteratotiam profitentur? Attamẽ omnes ſecun dum regulam profitemur⸗ vna q̃dẽ oĩs· vbiqʒ promnſſio⸗ ſed qᷓa nõ vna eſt ommbus coꝛdis inteneo⸗ poteſt indubitant᷑ ſine dettimẽto ſaluns. et ſine dampno profeſſionis/operis q̊ʒ nõ vna vbiq; obſeruado telebra ri· Sicut enim non omnes õma te nent etiam boni criſtiani ꝗqᷓ m ewan gelio ſunt · omnes tamen ſecundum æwangeliũ viuũt. Nã qui cõceſſia ahigart coniugijs contenti Kutkens⸗ ideo tamen credunt ſe reteſſiſſe ab ewangelioquia ewangelici ſubli ntatem conciulij de cele be ducenda vita nõ eligerut: ita ſane ſi in ᷓduil lo inferiori legitime ac fideliter con uerſentur: ſic quoqʒ qui i ſecundum te gulam viuere ſtatuũtiet hi non adð vnguem vt diatur totum cuſtodiut et ſi qua pro ſui clauſtri ritu⸗ velmu tant vel pretermittunt: a tegulari tamen omnino proſeſſione non teæ dunt: donet tamen et iuſte· er pie pro ſuorum moribus viuere non de ſiſtunt. SHemq; regula ipſa tradit octauum humilitatis gradum? vt nichil agat monachus · niſi quod coõ munius monaſte rij regula. vel ma iorum cohortantur exempla· Excæp . uas proinde cyſtereenſibuset qui il· lorum Foꝛte ritu non tam viuere ſe cundum re gulam quam ipſam cp itogro pure ad litterã vt ſe ſane ꝓpꝓ feſſos eſſe putant tenere curantꝛde cetero neminem obedienter degen tem regularis moueat ſollempnis ꝓ feſſio in qua non ſit de tota regula prommſſio: in hijs dumtaxat monaſ terijs in quibus oꝛdo et diſoplina ſeruatur, cum bonmis conſuetudimbz Saluai igitur ſua cuiqʒ manet in er nobijs bene ordmatis profeſſio? ta tũ ſi ſana fuerit et ĩteneo Ceteru qᷓ inquietus eſt et ita credere non po teſt: ſeb magis credens et cedens ſtimulat conſcence exit et querit vbi ſoluat quoð ſuo in loco ſuo vt qʒ iudico vouerat quidem / ſed non ſo luerat:ſicut non laudo quod egre ditur ita vt regrediatur non conſni lo:ſi tamen ab remotum ignotumg monaſterium mmgrauerit. Curita? Tum propter pauli ſent ẽaam qua beatum manifeſte pronunaat qui ſeipſum non iudicat in oo quod pro bat: tamen ex noſtti auctoritate magiſtri qui talem et ſuſapi iubet 2 retineri:inuentum quoqʒ bonum et vtilem ſuaſione allia: profeſſione li gari Meniqʒ ſuadeatur ei inquit t ſtet Et ne forte Priotis ſui monaſte rij · memoꝛ remoꝛdente vt aſſolʒ cõ ſaenda inepiat denuo derupta ſta bilitate cauſari: geneàlem ſuper hu iuſ modi ſcrupulo conſolato ĩiam pro fert ſentenam dicens Vbiaz enim ꝰ ni deo ſeruitur: vni regi miitatuse Porm de viano prohibe et quod iu t et de peregrino? ne vianitas in ter monaſteria fomes ſandalexe mate tia ſitiſi alterutrum respe mo nachos acqᷓeueũt abſqʒ mutuo dũ taxat aſſenſu⸗ Euod toaens equi dem experinur? quociens talis vH piã monachorum ſuſcæpao plane nj⸗ n ↄtᷣ de cretũ re gulare Pſunmmt C8 e tã ſi pꝰ hy fũs ita vgulaĩt – qecorẽ 6 Foꝛte aim pulſauerit tcoꝛda cõ 5 ſcãdali · qd diſer dẽs fubz zs deſe ruit feat:⁊ qa opoꝛteat emẽdai ſuo reditu⸗ ad exdilceſſu 8liqrit? prudẽ EC adũᷣtat q̃ h cogitat ſcãdalum.ſcã cã dalo · ñ bñ em ẽdai Qual deiqʒ emẽ dacõ eit: ſi vt alijs ſcãdalũ tollas. alios ſcãdaliʒas? Ruãꝙqᷓ; ꝓfecto ? tolleãbiliꝰ ſcãdalũ illuð ſit ?æ veĩiali us- 4 Fatctũ ẽ itẽcõne pfiazdiimeli us: quã qd facẽ cogitas adð dekiꝰ a poſtatãdo Sz 2 añ q;ʒ liez ñſ ſcada lo. tucius tuã ſine dubio ad id quod. tasm . ne deggi Puthi, mellus ſecutus eſt conſaene am⸗ quã ſi mpriori bono et loco c con tra conſa enciam pmaneres. ꝙꝓquãa ſe cure id poſſes ſiſaen him ceandem tuã ipᷣiꝰ ↄſeẽcã rddere ſi cura poſſes Eua propter quod de manducate decernit apoſtolꝰ. vſurpem? 2 2 nosi noſtre huiꝰ diſputaaũ cule concluſio nem.vt et qui propria conpellente conſeenaa ſuum deſerit locũ⸗ne ſuũ quod putat deſeat votum · non deſe rentem nõ ſpernat.⁊ qui ſecura cõ ſaenca fraternum ſcandalũ amens fratres non deſerit deſerentem non iudicet · Et de hijs me acapite ſane quod ſenco reſpõdiſſe. ſine pᷣiudiao ſamus ſendentis Tẽ poſtulatis ablolui vobis. cur vel beatus gre goius. neſ ao quem venancium habitum mona thilem quem pie ſuſœperat · ĩpieqʒ reiecãt.non ſolum reſumere non co egit · ſed etiam omnem legitur idu ſiſſe cõmunionem apoſtate ꝑduran tia vel ſanctus auguſt inus comu gij legi vo tum quodamodo ſubiaat cõ tnenae ita vt in libro de vir gimta te aſſe rere vide aturnec telibis qui dem vite Propoſitum copule poſſa preſcribere coniugali⸗quom nus i in diſſolubile mãeat⸗ etiam quod a cõ tinentabus fallente dyabulo fracto ſanttitaus votomitum fuerit ma?- monium⸗ Et ad hoc nichil ad pᷣſens ceraus breuiusqz reſpond endu oc currit· niſi qd ita ſancti atiſtites ſa puerunt · recte ne ipſi viderint; 122 ego in ſenſibus actibusqʒ illuſteum patꝝ cautus ꝓfecto ſum non õnino aliud eſtmmare· ꝙ quod beato teſte H apoſtolo jseia lam inter er diſpenlate res⸗ vt videlicet fidelis quis mueni atur Certus ſum enim ſiue in ſuo ha bundauerit ſonſu ſiue t in deiſpiritu⸗ ſicut in crteris. ita et m hijs ambos extitſſe fideles. illuĩ diſponedo . à8 p maibz eãt · iſtu i ſcbẽdo ᷣd ſẽſeat Vod deniqʒ qrins de qᷓbuſ dam epiſcopis:quos ſanct us item papa gꝛe gorius adð tempꝰ in mõſterijs pro eorum exceſſib⸗ le Zitur recluſiſſe· vtru nam in ſuo an in mõſtico interim habitu· habitaue ũt cum monachisego neſao ñ qᷣd credibilius videtur⸗ nequ aꝙᷓ illos j ſignem religionis habitũ ſuſ. piſſe quem nõ erat perpetuo habitui· ſed tamen ꝗqſiſſe q qetem ĩ ſecretis moͤſtei orum et opoꝛtunitatem penit ẽcie. dire et hot witis a me. vnde inter ertera peitẽae inſtituta moſteialis diſapli na meruerit hac prerogatiuam⸗ vt ſecudni bapelt ma nũcupetur Arbi troꝛ ob perft ctam mũdi abrenũaa aõeʒ ac ſin gularem excllẽaam vite ſpiritalis. qua premmẽs vniuerſis vite humãe generibꝰ Huiuſcermodi cõuerſ aco. prefeſſores z amatocẽs ſuos angelis ſimiles. diſſimiles hoi bus faat; ymmo diuinam in homie refoꝛmat ymagmem: cõfigurãs nos criſto inſtar baptiſmi⸗ Et quaſi de niqʒ ſ ecũdo baptiamur· dum per id quoð moꝛtificamus membra nrã. que ſut ſuper terram rurſum cnſtũ ĩ dumus⸗ cõplãtat: deuo ſimilitudimi moꝛtis eius Sede et quin in baptil mo exuimur de poteſtate tenebraꝝ 2z ĩ vᷣgnü tñf geimur Klaitatla eene⸗ ita et mſã huiꝰ ſetũda qdã regene racone propoſiti · de tenebris eq̃ nõ vmꝰ originalis. ſed multoru actua lium delictorum in lumen virtutũ e uadimꝰ:reaptãtes nobis illud apo ſtoli · nox pᷣcrſſit dies ãt a ꝓpinquit · prõcnet᷑: hoc eſt ſi m moꝛte vel depo ſiaone prelati plꝰ aliq̃d libertais Aubditis relaxetur? quo vtiqʒ poſſit eo licenaus articulo temporis mig te quo voluerint: altero necdum vi delitet ſubſtituto · Ad quod reſpon deo Nequaꝙ;· Etenim ſponſio pro feſſiomis. quando ex moꝛe fit in ora torio? de abbatis vita nõ ſumit ter minum ſed de preſe naa teſtmmomũ Profitenti itaqʒ modꝰ ſit ſua vita: non aliena.· Attendat deniqʒ quid legiſ latoꝛ ipſe ide nõ ſolũ ſenſerit: h et tradiderit · Vt ſi quando inquit a liter fecrtit. videlicet quam pronmnt tit? a deo ſe ſaat dampnandum quẽ irridet · Item diat · quod net ſui iã coꝛporis nouiaus habiturꝰ ſir pote ſtatem Et item Perſcuerantes ait in monaſterio vſqʒ ad moꝛtem · SDSal uis igitur exœpaon bus quas ſupe rioꝛ diſput auo perſtrinxit: de cete ro nulla lieæt occaſione monacho lo cum cui profeſſus eſt atra moꝛtem ſuam deſerere: ſuo dumtaxat arbi trio Alioq̃n preuaicator ẽ? dãpna cõnẽ hapẽs qa primã fidẽ irritã fãt Ed vos pergitis amplius ſaſatari et diatis · Ruid ſi non poteſt · niſi cum ranco D quoqʒ vobis inſinuari precamim an abbatis mu taao monaſterium ſuũ mu tate volentibus monachis in aliquo te ꝓpetuo ai ibidẽ manẽ:ob minꝰ vi delicz ẽ gularẽ· minꝰ ve amabilẽ ab batis eicõnũ? Subit aio ñc illud de ewan gelio: qd de coniugij lege do centi domino dilcpuli reſponderunt Si ita eſt inquiunt non expedit nu bere magna reuera anguſtie· Si te nueit exoſam:nichil oneroſius Si dimiſerit in vitam: nichil in criſtia nius · An non ſimili necœſſitate con ſtringitur: qui nec deſerere valet locum ne frangat votum: net mane tłe in loco· ne cum rancore viuat· et viuat et vitam perdat? Quid con ſulam huic? Vt diſcedat? Non licrt propter profeſſionẽ Vt ſtet? Prop ter rancorẽ nõ expedit · Duo michi eque inoueĩiẽcia: eqᷓ piculoſa gni tis vt qᷓcquid rñderovobis mmime ꝓſit. Cueitis nẽpe q̃d e duobʒ mõ cho tuaꝰ ſit: ᷑ſidẽ ĩ ꝓprio mõſterioꝰ ſub irt gularit᷑ eletto eum rãcore?è an ad q̃eaꝰ viuẽdũ alias migre Eð qᷓ dẽ haut ſecꝰ ac apio: quã ſi vqrar ꝗ nã moꝛte pire ↄſulã. eũ q̃ ſepᷣm foꝛ te prmere volt: incẽdio an paapio. ſeueã nãqʒ ⁊ vrit᷑ q̃i odio na, et q̃ frãgit ꝓpoſitũ:ĩ pᷣœps ruit · Ded vos me in hac difficultate ↄſilij faa le expeditis:cũ dide ſeq̃mi.⁊ qᷓtinꝰ H ipᷣm adopi velitis: qͥd appellats irt gulaè aꝑriẽdo ſubiugitis · Preh tã ſi e lectioĩs ir gulaitas a deo inuo luta ſit:⁊ ĩtoꝛta: vt licet de eo corãa deo nõ dubitet᷑ corã hoibʒ tñ ſlate n9 à vix ↄuicat᷑. Veit ñc qͥʒ imẽtẽ ſa pientis elogiũ: occaſioẽʒ qrit ꝗᷓ volt cedere ab amico · Ruoniã mõ vos iri gularẽ diatis elcõnẽ:q caſſai ᷣgu larit᷑ ñ valʒ à pbai? Et qdẽ legit · ne d ton nis vo nme uod ꝓbari non pᷣt. nichi n fe rtũ eſt · Dz diatis Et qs obediat ſaent indigno⸗ ſi non mamſeſto? Frẽs. nõne legiſtis 2 in vrã 2 in vitatis re gula Duper cathedrã me yſiſi deẽt ſeribe ⁊ phariſti ·que dicũt facte · ſe cũdũ vero opera eoꝝ nolite fac re? Am de mutãdis vel lauadis veſtibz ob nocturnã illuſionẽ. acapite bre ue cõſilũ · Juxta titi ſui loa quẽʒ facrxre ↄſulo de huiꝰ? mo di · que diuerſis modis diuũſis in mõſte rijs certum eſt obſeruauaiuim· Ehyjs qᷓ in pluibus moſterijs ſitentur. quod pene oblitus fuerãputo ſatis reſponſu eſſe ſupꝑi uscum de loa ſtabilitate diſputatũ eſt et non eſt necæſſe vt ropetam· Keÿnntto et aliqᷓ de canomb⸗ que vos reꝗritis ·tũ ùmã talũ nrã non eefert · q monachi ſumus tũ q̃a in libris eadeʒ ipſi facile reperite poteſtis ſi qᷓrere non grauennni⸗ rurſu nrã epiſtola cõtmẽt · vbi peimu inte rrogatis quid nã conſulã honnmi.qui aduſus quẽpiam cõmo tus fueĩt·h nõ a deo vt ledere eum ipſe velit. a deo tam ẽ vt libẽter aca piat ſi mo do aliũde ledi vtagerit. ſit ne vide licrt tutã ita cõmoto ad al tatæ acctdere an ſe ſabẽhere ĩte rim deat · donec cõpeſcat᷑ cõmooo· Nũ ꝙ m contingat tutbati ad paas ac cdere ſactciſeũcũ ira ⁊ diſer ptacio ne contĩgete ſacramẽti in quo deus indubitater ſine dubio eſt. mũdũ re conſiliãs ſibi. Certe non recepit᷑ mu nus quoðcũqʒ meũ quod defero ad altaò·ñ añ placato frẽ quẽ me foꝛte nio ad illa tria que in altera ipſum non peccauero priuss bʒ illis pauli ſentencijs. cõ uſacio nrã m cœlis eſt · ꝙ diu ſumus in corpore pegrinamur a dno⸗ quo mõ videlicʒ amma eodẽ tꝑe poſſit⸗ e in coꝛpore pegeinai a dno z ĩ œlis ſimul eſſe cũ dno.ipſe ſoluit apoſto lus cũ alibi diet · Expte ↄgnoſamꝰ. 2 exꝑte ꝗꝓphetamꝰ· Inquantũ qppe tognoſamꝰ.tãꝙ; pñea cõtẽplãtes· iam cũ domino ſumꝰ⸗. Inquantũ ad huc tãqᷓ; de futuris ꝓphet amus cre dentes quẽ non intelliginꝰ ſperan egeinamur⸗æ in coʒpore· Cu at ve neit quod ꝓfectũ eſt · hoc C gloie ple nitudo⸗ que in eſurrectione futuã ẽ. tut euacuabit quod ex pte ẽ· coꝛpo tis videlicʒ omnis coꝛrupooex qua ſine du bio cõtẽgit hec. ꝗqᷓ adhuc ex pꝑ te manet nrã m coꝛpore ꝑegtinacio Hoc ẽ qð ĩ ſe miſcabilit᷑ ĩigennſcẽs. plãgit 2 ait· Infſi lix ago hõ· qs me libeabit a ccꝛpore moꝛts huꝰ? ? 25 qut᷑ de coꝛpe tantũh de coꝛpe moꝛ us · hoc ẽ eiꝰ q adhuc duàt coꝛrupa onis mõſtrãs nõ coꝛpus h coꝛporis moleſtiascãʒ eẽ ꝑegnaanomis Coꝛ p9 qᷓpe q coꝛrupit᷑ aggquat aĩam. Nõ coꝛpꝰ ſimplicit·h coꝛpꝰ qð coꝛ rupit᷑· vt corrupco coꝛpoĩs onei ſit no natuâ Unde 2 qᷓ in ſemzip̃os in genmſcũt· xe depcõnẽ exſpectãt cor pois ſui nõ amnſſionẽ· Meito ꝓpmde Guan corpis ncãtate nõ ſonetatæ. cupimnꝰ? dilſolui eẽ cũ xp̃ovt id qð manz; ex pꝑte adhuc exiliũ firmat᷑ et que ex pte iã crpit erleſtis habita no pficat᷑: à te conũᷣſaco nrã in eſt. qᷣmõ idẽ diat aplus · Vpe enim ſalui fã ſumꝰ· Depe itaqʒ m cæleſt. bo ia habitamꝰ. cũ adhuc re ip̃a in eris pe gnemur? in coꝛꝑe Vel aliter Habemus ⁊ vnde coꝛpi · vnde dño ihereamꝰ Illud viuificado et ſenſiſi cado:illũ credẽ do ⁊ diligẽdo Neqʒ eni pᷣſencoꝛ nẽ ſpũs ẽ. vbi animat⸗ qua vbi amat: n foꝛte magis eẽ pu tet᷑ vbi muitꝰ ex ncãtate tenet: E q̃ ſponte ł alaẽ fert᷑ volutate · Dem qʒvbi ẽ theʒaurꝰtuꝰ ibi ẽ ⸗ coꝛ tuũ · tẽ Di deũ amans aia ex ipo viuit vt coꝛpꝰ ex ipſa:qͥ pacto q̃ſo pnña oꝛ eẽ ↄtẽdit᷑ vbi dat · quã vñ acapit vitã?t Fõs ſiqdẽ vite caitas eſt? nec viuere aiaʒ dix eñ · ꝗᷓ be illo non hau ſcit Dauire poꝛro modo p̃t:n pñs fueĩt ipi fot: qᷓ catas ẽ.q̊ ð9 Pre ſens igit᷑ deo ?· q̃ de amat inq; tu a ane⸗ In ̊ eninmmnus : mat: abſens ꝓfecto ẽ.· In eo at minꝰ deũ amare cõuict᷑: q; carnis adhuc ncãtat bꝰ occupat᷑: Illa vᷣo ca coꝛpꝰ occupa ao · ꝗqtqᷓd ẽ ñ a deo abſentaco: et ab ſentaco ñ pegnacoo? Et xpegnamur ergo a dñoet in coꝛꝑe ꝑe gnamur „ cui9 nrã nimiru et intenceo Pendit᷑ erũpnis: 2 cuis caitas fatgat᷑· us· q̃d ſaẽdum arbitrer de eo qd in ewangelio nobig ꝓmittit · ectr enĩ mercxs vrã młta in œælis: mirãtes mayxmne ſanttum auguſtinũ dixiſſe ſuꝑ hoc nõ crlos iſtes viſibiles et coꝛporeos opoꝛte reæ intelligi⸗ ne merces nrã in rebug — N ſine ſecũde eple ĩtro ga mobilibʒz volubilibzqʒ videat᷑ collo cai. ideoqʒ ſpualia qᷓdã firmamẽta eẽ itelligeda: de qbz neſatis vt dica tis · q̃d ł ſuſpicati debeatis Sʒ ſi at tẽditis qd legiſtis rĩ gnũ dei int vos 7. habitare xpᷣ̃m ꝑ fidẽ in corꝑibꝰ vũs tãꝙ; vtiqʒ gẽĩ rᷣgno ſuo?:⁊ nõ ſut ↄdigne palſſioes huiꝰ tpis ad fu turã gł aʒ qᷓ rue labit᷑ nobis ñ q̃dẽ qᷓ reuclabit᷑ nobis. velud aqd extiꝰ. in nobis qᷓi int?iã manẽs nuũdũ apparẽs: 2 itẽ oĩs gla eiꝰ fuiie re gis ab mtꝰ2 aſcẽdʒ hõ ad coꝛ altũ.h et aſcõſiões in coꝛde ſuo diſpoſuit. rur ſuqʒ aĩa iuſti ſedes ẽ ſapiẽ ·cꝰ ſñ du bio illa vor ẽ· cælũ m ſe des ẽ. ſihec iꝙ; hijsq; ſia.nõ pauca in ſẽptutis adũtits: ꝓfecto ſtudebits ad inqrẽ dü regnũ dei iuſtiaã eꝰ mᷣre poa us ad vos ꝙᷓ; ext᷑ exire Laſcõdẽ ſup̃ᷣ Sz ſup̃ ſane ł ext᷑ dixeũi lon poſiio ne: ſicut cr lũ a a locũtʒ extiorẽ:ſol luna ⁊ ſydeã ſuꝑiorẽ Nã eadẽ ipᷣa ꝗqᷓ ĩ nos ſut· ſubtilioĩ ſue natuẽ juiſi bilitate? etiã ſup̃ vos ſut ſubliori ex ællẽae digrate⸗ æ ext᷑ qz imẽſitate maieſtat:S Sʒ altiſſima ſut hec agẽ? aa vtiqʒ z? diligẽno ᷣſputacõe⸗et doctoĩ diſput atore · 2 oꝑe ꝓlixion · Ego enim put auerã modum in hijs tractãdis epł arem neꝗqᷓꝙ; excœſſum iri: h ſermo vt video ꝓcelſit in Bb giꝰ Im ſpaui Proinde vos ſi placz libʒ epłaʒ nominate. nã ego ſiue in pau as ſiue in multis vrẽ debui quod et ſtudui ſatiſf acere voluntatit ꝭ? tol ¶ BHeatus bernard9 de gra libero arbitrio⸗ Hernardus Opuſculũ greſſus ſum · deo adiuuante pegi vt potui. Vereoꝛ ãt ne aut grandia nm nus digne locutus inueniar/ aut p rattata a pluribꝰ ſuꝑfluo vrctaſſe. legite illud ꝓinde primꝰ9. et ſi iudi catis ſolꝰ9. ne ſi ꝓferatur in mediũ. magis foꝛte ſcriptotis publicxt᷑ te mitas ꝙ lettoris caitas edifiertur· Esð ſi palã fiei ꝓbaueĩts · tuc ſi qdd obſcuri? dictum aduertias · qð in re obſcura ſeruata ↄgrua breuitate di a planiꝰ potuiſſet. non ſit vobis pi gru aut emendare ꝑ vos · aut michi reſignare emendandum ſi fraudari⸗ non wlus ꝓnnſſione illa ſapiẽae ꝗᷓ ait. Qui eluadant me vitã eternã deus? Quid eĩ ineᷓ tu cõſulis? Da inquit gloriam deo qui gtis te pue mit⸗ exatauit. imiaauit⸗ et viue dig ne de crtero · quo te ꝓbes.⁊= Percæp tis beneficijs non ingratum pera piendis ydoneum. Vt ego bonũ cõ ſilium das ſi dedeis et poſſe teneri · Omino wilhelmo⸗ ab bat ſã theoderie: frat᷑ de grã ⁊ libro arbitrio qͥd illa qua ſatis occaſione nuper a quente me coram aliqn· et dei grac in me conmen dãte · quod ſcʒ ex ipſa me Imn bono 2 prauientũ agnoſterem 2 p uehi ſentirem et ſperarem perficen dum ⸗ Quid tu ergoLait vnus ex ar unNen lugoperaag l d mer cedis ſpas vł premij.ſi totum faat Siãdem non eſt eiul dem faealitatia ſare quid faaendum ſit/ et facte- quomã diuerſa ſunt tæco ducatũ/ac feſſo prebere vehiculũ · Non quicũ qʒ oſtẽdit viãprebet etiã viaticum itinerãta· Aliud illi exhibet qui fãt ne deuiet. et aliud qui pᷣſtat ne defi ciat in via Ita nec qᷓuis doctor ſta tam ⁊ dator erit boni qdcumqʒ docu erit Porro michi duo neceſſaia ſut⸗ doceri⸗ at iuuari · Tu hõ rette q dem conſulis i gnorãae ſalicʒ ſi veru ſen at apoſtolus · ſpiritꝰ adiuuat infin mitatem nrãm· Immo vero quim ꝑ os tuũ adminiſtrat conſiliu: ipſe ne cſſe ẽ miniſtret · et ꝓ ſuũ ſpitum ad iutoriũ· quo valeam inplere àd con ſulis Ecc eni ex huiꝰ munere velle adiacet m perfſicere aũt ñ inuenio- Sed nec aliquãdo me inuenturi cõ fido. miſi qui dedit velle. det et perfi cere ꝓ bona voluntate Vbi ergo ait ſunt merita nrã aut ſpes nra? Audi in quã. Non ex operibꝰ iuſticie qᷓ fe amqnos i ſecũdui ſuã miſericoꝛdia ſaluos nos feat · Ruid eni? tu foꝛte putaueras tua te creaſſe merita tua poſſe ſaluar iuſtica q̃ nec ſaltem domnum iheſu dicere poteſt· mſi in ſpiritu ſancto? Ita ne oblitus es qui dix erit ſine me nichil poteſtis face re et neqʒ currẽtis neqʒ volentis ſeꝰ mſerentis eſt dei? eð igitur agit ais liberi arbitum? Hreuit᷑ reſpon deo ſaluat. T olle liberũ arbitrium⸗ non erit quoð ſaluet᷑. Colle gräãm · non eit vnde ſaluat᷑ Opus hoc ſine duobus non pot᷑ effia. vno a quo fit. altro cui · in q fit· Heꝰ auttoꝛ ſalutis ẽ· Nibern arxbitriũ capax tñ 6 Nec dare illam niſi deus· net ca pere poteſt miſi liberum arbitr⸗ um. Cuid ergo a ſolo deo et ſo li datur libero arbitrio· tam abſzʒ conſenſu eſſe non poteſt acapiẽ bs. ꝙ abſq; graua dant s Et ita grace operanta ſalutem. co operari dicetur liberum arbitriũ dum conſentit hoc ẽ dũ ſaluat᷑· Conſentire enim ſaluari eſt ⸗ v Proinde pe coris ſpiritis ſalutẽ huiuſer modi mimme capit · eo illi voluntarus conſenſus de ſit, quo ſaluãti videlicet deo pla ade obtemperet · ſiue iubent: at quieſeendo · ſiue pollicrnt cre de do · ſiue reddent gracias agen do ⸗. Enzmuero aliud eſt volunta rius conſenſus⸗ aliud naturalis appettus. Poſteroꝛ quippe no bis commums eſt cum irraaona bilibus net valet conſentire ſpi ritui.carmis irretitus illeerbris Et foꝛtaſſis ipſe eſt qui alio no mine ab apoſtolo ſapienaa car nis appellatur vbi ait · Sapien aa caamis minnca eſt deo⸗ legi ennn dei non eſt ſubiecta⸗ net enim poteſt · Punc ergo vt dixi tonmunem habentes cum beſti is:conſenſus voluntaius nos diſ cernit Eſt enim habitus amim li ber ſui · Siquidem non cogitur · non ertorquetur · Eſt quippe vo luntatis non necæſſitatis. nec ne gat ſe net prebet cuiqꝙᷓ niſi exvo luntate Alioqunin. ſi compelli valet muitus: violentus eſt non voluntarius ⸗ Vbi autem volun tas non eſt nec conſenſus. on eſt enim conſenſus niſi voluntari us. Vbi ergo conſenſus. ibi vo luntas Poꝛro vbi voluntas · ibi libertas · Et hoc eſt quod dia puto liberum arbitaum⸗ SDed vt mamfeſtius fiat quod dictur et competeneus.ad ib quod vo lumus veniamus. paulo alaus eſtmmo tepetendum. In rebus materialibus non eſt id vita q̊d ſenſus/quoð ex ſingulorum diſſi niconibus clatius eluc bit⸗ Eſt enim in quolibet coꝛpore vita. inte rnus at naturalis motus.vi gens tantum intrinſecus Sen ſus vero vitalis ĩ coꝛpore motus vigens et extrinſecus · Appet⸗ tus aute m naturalis vis ĩ ammã te mouendis auide ſenſibus atte⸗ buta ⸗ Kerum conſenſus⸗ nutus eſt voluntaus ſpontaneus Velcerte quod ſuperiis me dix iſſe menmm habitus anim. liber ſui · Poꝛro ve lunt as eſt motus radonalis“ et ſenſui preſidens. et appetitui :· Dabet ſane quocũ qʒ ſe voluerit raaonem⸗ ſemper tonnttem · et quodammo do pe diſſequam non quodð ſemper ex racone moueatur· ita vt mul ta per ipſam arca ipſam· Hoc eſt per eius quaſi nnniſteium cir ca eius conſilium ſiue iuditium. Vnde eſt illud ⸗ Prudentiores ſut filij ſeculi h. filijs lues in ge tatõe ſua.et rurſũ Sapiẽtes ſut 5 — vt faoant malũ.eq; eni ſapiẽaa vl prudẽaa in eſſe creature poteſt· vel in malo. niſi vtiqʒ ꝝꝑ taaonem/ Eſt vero raco data voluntati⸗ vt in ſtruat illam non deſtruat Heſtruẽt at.ſi necæſſitateʒ vllã ei iponeret⸗ q̊ minꝰ libere ꝓ arbitrio ſeſe volue ret.ſiue in malũ conſencens appeta tui:aut neꝙᷓ; ſpiritui⸗vt ſit ammalis non perapiẽs vel certe pſequẽs ea que ſunt ſpiritus dei: ſiuæ ad bonum graaã ſequens. et fiat ſpiritualis ꝗᷓ omnia diudicãs ipſa a nemnne iudi xtur: Di in quã horu quo dlibz ꝓhi bente racione voluntas non poſſet. voluntas iam non eſſet⸗Vbi quippe neceſſitas iam non volũtas. Muoð ſi ex necſſit atz et abſqʒ cõſenſu pro prie voluntatis mala bona ve fieti poſſet/rõnalis creaturaaut nnſera ꝓfetto eſſe nulla rõne deberet· à be ata pènitus non poſſz cui ninnru in utrauis parte id de eſſet quod ſolũ in ea miſerie. ſiue beattudis capax eſt ideſt volũtas· Ceta ſiquidẽ que ſupra memorata ſut vita⸗ſenſus. vel appettusnet mſeru per ſe fac unt·nec beatũ: Alioqui et arbores exvita:q; peccudes etiã ex ẽᷣliquis duobz P! mmſeĩe poſſent eẽ obnoxie. vel idonee beatitudmi · qͥd ommno impoſſibile eſt · ¶ õmunem itaqʒ ha bentes vitã quidẽ cum ar boribus ſenſum vero et appetitũ· et eꝗᷓ vitã tum petcatoribʒ id quoðd diet volũ tas nos ab vtriſq; diſcermit. cuius volũtatis conſenſus vtiqʒ volũtaiꝰ nõ necrſſarꝰ· dum aut iuſtos ꝓbat aut iniuſtos:etiã merito beatos fa at vel mſeros Is ergo talis cõſen ſus obvolũtatis i amiſſibilẽ liberta tẽ·et racõis quẽ ſecũ ſemꝑ ⁊ vbiqʒ poꝛtatin declinabile iudiaũ. nõ in congrue dicet᷑ vt arbitroꝛ liberu an bitriũ ipe liber ſui ꝓpter volũtatez· iudex ipſe ſui ꝓpter raaonẽ · Et me tito libertatem comitat᷑ iudiaum. qmam q̃dẽ qͥd liberum ſuiẽ. ꝓfecto vbi peccat/ibi ſe iudicat. Eſt aũt iu diau · qa iuſte ꝓfecto ſi peccat qͥd nolit patitur. qui nõ peccat niſi ve lit. Ceteꝝ quod ſui liberum non eẽ cognoſatus/ quo pacto vel malũ ei łbonũ ĩputat᷑: Excuſat nẽpe vtru q; neceſſitas.Porro vbi necxſſitas eſt. libertas non eſt · Vbi libertas non eſt? net meritũ⸗ ac per h̊ net iu diceũexcepto ſane ꝑ omnia oĩigina li peccato quod aliam cõſtat habẽ racionẽ De cetero q̃cquid hanc nõ habzʒ volũtarij ↄſenſus libertatem. ꝓculdubio ⁊ meito caret qʒ iudião Proinde vniuerſa ꝗᷓ honnnis ſunt Ste r ſolam volũtatemab vtroqʒ li bera ſunt. quia ſui libera non ſunt· Vita ſenſusappetituꝑ. memoria.in geniũ · et ſi qua talia ſut ·eo ipſo ſub iacẽt neceſſitati⸗ qͥ non plene ſubdi ta ſut volũt at. Ipᷣam vo q̃a inpoſſi bile ẽ de ſe ipſa ſibi nõ obedire nẽo qᷓpe ãà nõ volt qd wolt · à wlt d nõ wit · etia ipoſſibile eſt ſua priuari li bertatæ :· Poteſt quidẽ murari volũ tas:ſed non niſi in aliam volutatẽ. vt numqꝙ; amittat libertatemtam ergo non poteſt priuari illa⸗ ꝙ; nec ſe ipſa Si poteit homo aliquando: aut nichil onino velle⸗ aut velle ali quid et non volũtate poterit et a rere voluntas libertate⸗·Hinc ẽ àd / , 7 m ſani s vr infanabus itemq; doꝛ mientibus. nichil quoð fauant vel bonumvel malum imputatur· quia nimirii ſicut ſue ñ ſut cõpotes rois ſic net vſum retnent proprie volun tatis. Ac per hoc nec judicũ liber tats⸗ Qum igitur voluntas nichil liberum habeat niſi ſe: merito non iud icatur niſi ex ſe· Siquidem nec rardum ĩgeniumnec labinis memo trtia nec mquietus aetitusenec ſã ſus obtunſus nec vita languens re um per ſe ſtatuunt hominem. ſicut nec contrala innoentem et hic nõ ob aliud. niſi quia hic necſſatie ac preter voluntatem poſſe prouenire probantur. Sola ergo voluntas quoniam pro ſui ĩgenita libertate aut diſſentire ſibi. aut preter ſe in aliq; ↄſetire· nulla vi.nulla cogit᷑ ne reſſitate⸗non ĩ merito iuſtami vel in iuſtam · beatitudine ſeu miſeria dig nam actapacem creaturam conſti tuit pro vt ſalicet iuſtiae muſtiae ue conſenſerit. Ruapropter huius mo di voluntarium liberumqʒ cõſen ſum. exquo et omne ſui ex hijs que dicta ſunt conſtat pendere iudicli⸗ puto non incongrue id quod ſupra diffinuimus eſſæ quod ſolet liberum arbitrium appellati⸗ vt liberum ad voluntatem⸗ arbitrium refferatur ab raaonem⸗ Sed ſane liberum nõʒ illa libertate de qua dicit apoſtolꝰ. Ebi ſpiritus ibi libertas· Eſt enmn illa libertas a peccato· ſicut alibi di at · Cum enmm ſerui eſtis peccati⸗ liberi:fuiſtis iuſtiae · Nunc autem⸗ habens fruttum veſtrum in ſanct⸗ ſicaaonem, ſinem vero vitam eter nam Muis vero in carne peccat a peccato ſibi vendicet libertatẽ? Hac igitur libertate dictum meito nequaquam opmoz · liberum arbi trium⸗ Eſt item libertas a miera. de qua indem apoſtolus,Et ipſa in quit creatura libeaàbitur a ſeruitute coꝛrupcionis in libertatem gloie ſi liorum dei· Sed numquid et iſtam ſibi quiſpiam in hac moꝛtalitate 4 ſumit · Et hac itaqʒ liberum nomti nari arbitrium non in merito abnui mus. Eſt vero ꝙ; magis ei congrue arbitroꝛ libertatem G dicere poſſu mus a necvſſitate eo quoð neœſſar um voluntatio contrarium eſſe vide atur· Biquibdem quoð ex necœſſita te fit· iam non eſt ex voluntate et e conuerſe ſimliter · Com igitur pro ut interim potuit oc currere nobis. tepler ſit propoſita libertas?a pec cato a mſeria: a neœſſitate? hanc vltimo loco poſitam cõtulis no bis in condicone natura. In prmam re ſtauramur a graaa media nobisre ſeruatur inpatria· Dicatur igitur prima libertas nature. ſecunda gra ae teraa vite vel glorie⸗ primo nẽ pe in liberam voluntatem⸗ ac volun tatiam libertatem conditi ſumus· nobilis deo creatura Decundo refoꝛ mamur in innocenciã. noua in xpᷣ̃o creatura terao ſublimamur in gioz am pfectã ſpũ creatura Prima g'li bertas habet multum honoris. ſecũ da pluimum virtutis. nouiſſima cu mulum iocunditatis Ex prima quip epreſtamus crtetis animantibus ſecunda carnem ⸗ per teraam etar moꝛtẽ ſubiamꝰ. Vel certe nũc ſicut in prima ſubieat deus ſub pebibus nũis oues:et boues: z petora cãpi. ita q́; per ſecundã ſpuales beſtias huiꝰ aeis de quibʒ diat Ma tradas beſtijs animas confitentium tibi· ꝓ ſternit eque et conterit ſub pedibꝰ9 nũs In vitma tãdem nos ipſos no bis plemꝰ ſubnnſſurus per victoriã coꝛtupceionis ? moꝛtis quã do ſalicʒ nouiſſima deſtruet᷑ moꝛs:⁊ nos tran ſibimꝰ in libertatem gloĩe filioꝝ dei Eua libertate nos xpᷣe libeãaint·cũ nos vtiqʒ tradet regnũ deo et pat· De hac eniẽt item de illa qua dixi mus a peccato · puto qͥ; d iudeis aie bat. Si vos filius liberauerit vere liberi erias · Niberu arbitriũ libera tote indigere ſigniſicabat. ij plãe q̃ illud liberaret⸗ non a necrſſitate ꝙᷓ; voluũsatis cum e ẽt pemitꝰ ñ noueãt. ſed a pectato in quod tã libere ꝙ; vo luntarie coꝛtuerat/ſił qʒ a pena pec cati:quã ĩtautũ ĩcurre rat · ĩuitũqʒ fe re bat · qᷓ vtroqʒ malo liberai oino ñ poterat niſi ꝑ illũ q̃ ſolus hom num factus eſt inter moꝛtuos.l.liber vi delicz a peccato qui pecc⸗tũ ñ ſeat. net inuetus ẽ dolꝰ in ore eiꝰ. Poꝛ ro ⁊ a miſeia qᷓ eſt pena peccatha buit mchilonmmnus libertatem . h po tenca non actu Nemo quippe tolle bat ammam eiꝰ ab eo⸗ h ipſe pone bat eam Deniqʒ teſte ꝓpheta obla tus eſt qa voluitſicut ⁊ cum voluit natꝰ ex muliere fattus ſub lege vt eos q̃ ſub lege erãt tedimeret. Fuit itaqʒ ⁊ ipᷣe ſub lege nmnſeĩe h fuit q̃a voluit · vt liber inter mieros 2 pet catores vtrumqʒ iugum fraternia ex ceruiabz excuteret Habuit itaqʒ totas tres ibertates. ꝓprimã ex hu mana naturavliquas ex diuina po tenca. Ruarum duas poſteriores vtrũ ⁊ primꝰ homo in paradyſo ha bueit · vel qmodo⸗ vł quatenꝰ gas habuerit poſtea videbim. hoc aũt indubitãter ſcendũ. vtrãqʒ plenã⸗ et ꝑfectam pfettis meẽ aĩiabus. car ne ſo lutis: cum deo parit᷑ et xp̃o eiꝰ at qʒ angelis ſuꝑc leſtioꝰ· eãa ſanc ns anmimabꝰet ſi necdũ coꝛpora re cperunt · deeſt qdem de gloia ſed ni hil ꝓꝛſus ineſt de mſeĩia⸗ Veru liber tas a neœſſitate eque ⁊z indifferẽten deo vmüſeqʒ tã male ꝙᷓ bone ronali ↄuenit creaturenec peccato net mi ſeria anmntti᷑ vel mnuit᷑. net maioꝛ in iuſto ẽ ꝙ in peccatore/ net pleni oꝛ in ange lo ꝙᷓᷓ in homine Ruomõ nãqʒ ad bonum cõuerſus ꝑ graaã⸗ humane voluntatas conſenſus. co libere bonũ· et in bono liberu homi nem Faat.quo volũtatiꝰ9 effict᷑. nõ inuitus ꝑtrahit᷑ ſic ſpõte deuolutus in malũ. in malo michilomnnꝰ tã libe rum ꝙ ſpontaneũ cõſtituit· ſua vta qʒ ductũ.non aliunde coactũ.vt ma lus ſit· Et ſicut celeſtis ange lꝰ aut etiã ipſe de pmanʒ libere bonꝰ. ꝓ pria videlicʒ volut ate. non aliqua extũſeca neœ ſſitate⸗ ſic ꝓfetto dia boiꝰ2.eque liberuũ in malum et coꝛru it · et ꝓſiſtit. fuo vtiqʒ volũtario nu tu non alieno mpulſu. Manet ergo volũt ats libertas vbi etiã fit cap tuitas mentistã plena quidẽ et in malis·ꝗqᷓm et in bomis ſ.in bonis o⸗ diadooꝛ tã itegra qͥʒ pro ſuo mõ ĩere atuã qᷓm ĩ creatoẽ⸗hi illo potenao Euod ãt ſolẽt hoiẽs conqueri et di tere · volo habere bonã volutatẽ et nõ poſſum/neq̃ꝙ; hĩc ꝓſcribũt liber tata. vt qſi vĩ à neceſſtatẽ in hac x te volũtaspaciat᷑.hᷣ plane illa liber tate qᷓm dicit᷑ a peccato⸗ſe carè teſ tãt᷑ · Nã q̃ volt habere bonã volũta tẽ.non eĩ wlt habere bonã mſi ꝑvo lũtatẽ Quodð ſi volutatẽ.⁊ liberta tẽ: ſeð libert atẽ a neœſſitatæ⸗ nõ a ccõ Nẽpe vt non valeat cũ velit aber⸗ bonã · ſentit qᷓdẽ ſibi de eẽ li bertatẽ h ꝓſecto libertatẽ a pceõ. quo vtiqʒ dolʒ primi nõ ꝑnnivolũta tẽ· Ruãꝙ; iã ꝓculdubio vt cũqʒ bo nã habz vbi habere wlt · Honũ q̃̊ pe ẽ qͥd volt Net poſſz bonũ ve . niſi bonavolũtateſicut nec velle ma lũ niſi mala volũtate Cũ bonũ volu mꝰ bona eſt volũtas. cũ malũ volu mꝰ.eſt volũtas mala Ltrobiqʒ vo lũtas⸗⁊ vbiqʒ libertas.cæS& ſiq̃dẽ vo lunt ati necœſſitas ¶ũ aũt non vale m?23 àà volmus⸗ſentin? quid ip̃aʒ q dãmõ libertatẽ peccato cẽ capti uam⸗velinſcram⸗non tamen amil ſam.Ex hac ergo tantum libertate qua liberum eſtvoluntati ſe ipſam iudicare· vel bonam ſi bono · vł ma lam ſi malo conſenſetit:quipe que in neutro miſi eorte volendo conſen tire.ſe ſontit/liberu⸗ arbitrum ere dimus nomnari· Nam ex illa que dietur a pecc ato“ congruenaꝰ foꝛ ſitan lberum conſilium. ⁊ item ex il laque ditta eſt annſeĩa liberum po aus complaatũ poſſet dici ꝙᷓ arbi eũ Arbitũ q̃pe iudioũ ẽ ſicut vᷣo iu dicij ẽ diſcernẽ q̃d liœat ł̊ nõ licæat. ſie proſetto cõſiliũ probare quid ex ł—— pediat⸗vel non expediat: ſie com plaat quot experiti quid libeat vł non libeat · Vtinam tam libere no bis conſuleremꝰ. ꝙ libere de nobis iudicamꝰ. vt quemadmodum libe re ꝑ iudiaum licta illiataqʒ diſe r nimus: ita per cõſilium ⁊ liata tãꝙ; tommoda nobis eligere. et illiata tamꝙᷓ noxia reſpuere liberu habere mꝰ. Jam enĩ non ſelũ liberi arbitrij ſed ⁊ liberi ꝓculdubio iuditij· ac ꝑ hoc et a peccato liberi eſſemus SDʒ quið ſi totum ſolumq; quod expedi ret vel liceret. eaã liberet? None li beri quot eſſe complaciti merito di cremur · quippe qui ab omm proin de quod diſplicere poteſt · hoc eſt ab omni nos miſeria liberos ſentire mus? Nüt ãt cũ multa per iudiaũ⸗ vel ad mittenda vel onnttenda eſſe decernamus⸗ que tamen per couſi lium nequaqꝙᷓ; pro iudicij rectitudi ne aut eligimꝰ aut conte mpmimꝰ. rurſumqʒ non omnia que tamꝗᷓm re tta et commoda conſulte obſerua mus eciam vt beneplaata libenter amplectnmnur. ſed inſuper quaſi du ra at moleſta vix eqᷓnimiter fſerre p duramus: liquet quia nec lib erum nec conſilium habemus nec conpla atum · Alia queſtio eſt ſi vel ante pec tatũ ĩ pᷣmo hoĩe habunnꝰ .qd lo co ſuo ñ diſcuaet᷑ Ceruſſĩe ãt habi tui ſumꝰ . cũ o miſerãte obtiebunꝰ qͥd oramus fiat volutas tua:zc· H nẽpe ↄplebit᷑ qñ id qͥd ñc paſſĩ ↄcte rõnali vt iã dictũ ẽ cature ↄẽ videt᷑ li beꝝ a necte arbitũ erit enam ĩ elãs poĩbʒ vn iã ĩ ſãsẽ ãgłis:⁊ cautum a pteõ ⁊ tutũ a miſeia ꝓbãtibꝰ tãdem no dis we llar lat bere ey — nel tuplies libertatis f'lia expienaa- que ſit bonavolũtas dei ⁊ bñ placẽ̃s et ꝓfecta· Quod quia necdu ẽ. ſola interim manz in hommnibꝰ plena in tegraqʒ libertas arbitrij Pa liber tas conſilij/ exꝑte tantũ ⁊ hic ĩ pau cis ſpititualibus q̃ carnẽ ſuam crua fixer̃t · cũ vicijs ⁊ ncupiſcẽcijs vt iã nõ regnʒ peccatũ ĩ eooruũ moꝛtali cor pore · Poꝛro vt non regner liber tas facit conſilij. Vt tñ non deſit ex integro⸗captiuitas eſt liberi arbiti Cũ aũt veneit quod perfectum eſt euacuabitur q;d expte eſt hoc ẽ cũ plena fueit libertas ↄſilijnulla iam erit captuitas arbit rij· Et hot eſt quoð quondie petimus ĩ oratione tũ didmꝰ deo⸗ Adueniat regnũ tu um. Regnũ hic nondũ ex toto ꝑpue nit ĩ nog · quotidie tñ paulati aduẽ kat · ſenſimq; ĩdies magis zæ magis dilatat tminos ſuos · in hijs dutay at:quoq; ꝓ adiutoriũ dei· int᷑oꝛ hõ Enouat᷑ de die ĩ diem· Inqntũ ergo grẽ regnũ dilatatur· in tantũ poteſ tas peccati minuitur. Inqntũ vero minꝰ eſt adhuc ꝓpter corpus mor tis:q̊d aggrauat animã ? ob neceſ ſitatem ᷑rene ĩ habitaaonis· vnqʒ prmẽtis ſenſuũ multa togitãtem neceſſe habẽt etiã q̃ perfett io res ĩ hac moꝛtalirate vident᷑ confiteri 2 dicere. In multis offẽdun? omẽg. eo ſi dixerimꝰ q̃a petccatu non habe mꝰ.noſipſos ſeducimꝰ et veritas ĩ no bis non eſt. Rua ꝓpter orãt et ipſi ſine intermiſſiõe dicntes. Adð ueniat regnũ tuũ quoð non erit vel in ip ſis conſumatũ quouſq; pecca tum non ſolũ non regnet in eoruim moꝛtali coꝛpoòè ſed nee ſit⸗ nee eſſe oſſit ommino ĩ moꝛtali iã coʒpoẽ: han de libertate ↄplact in hoc ſe culo nequã. qᷓd dicmꝰ vbi vix ſuf fict diei maliaa ſua: vbi õnis crea tura ingennſat et parturit vſqʒ ad huc. vanitati nimnru ſubiecta nõ vo lensniſi vita hominis temptacõeʒ ſuꝑ terram vbi viri quoqʒ ſpiritua les qui primicas ſpiritus iã acepa runt· in gemiſcunt et ipſi in᷑ ſemet ipſos: exſpectãtes redẽpeaonẽ coꝛ poris ſui? Nũquid nam inter iſta lo cus vllus eſt huiꝰ œmodi libertat:? Cuid in liben noſtro vᷣlinquimur ↄplaato · vbi totũ occupare videẽ miſeria? Neqʒ enĩ vel innocẽaa ſeu iuſtiaa quẽadmo dũ a peccato/ita etiã a mſeria tutæ eſſe hij poterunt. vbi iuſtꝰ exclamat-Infelix ego hõ quis meæ liberabit de corpore moꝛ as huiꝰ?Et iteru⸗ Facte ſunt lacri me mee mpanes.die ac nocte · Vbi noetes dieſq; m merore ↄnnuãtur· nullũ ꝓfecto tempois ſpacaum con plaeoto vatuũ relinquitur·Deniqʒ qui volũt pie viuere ĩ xpᷣo· ipſima gis pſetutonem pattur⸗ quoniã iudiciũ a domo dei mapit Ruoð 2 pᷣcapit · Ameis inqẽs mepite· S3 et ſi non virtus· viaũ foꝛte in tuto eſt·⁊ aliqua mem enparte frui po teſt con plauto⸗ cauere miſenamꝰ Abſit · Nan qui letãt᷑ tcũ male fecẽ eint⸗ et exultãt in rebꝰ peſſimista le eſt quoð faaũt. quale cũ rident frenetia. Nulla auũt verioz miſeia- Sꝙ falſa letiaa· Deniqʒ in tantũ mi ſeia eſt quoð videt᷑ felietas in hoe ſe culo⸗vt ſapiens dicat Melius eſt ire ad domum luctus ꝙᷓ ad dbomum tonuiuij · Eſt quidem in boms coꝛp is non nulla iocunditas. videlicet in edendo . bibendo.⸗ calef acẽdo. ce taris talibus fomentis vł tegumen tis carnis Sed nõ quid vel iſta va cant aliquatenus a miſeria? Honꝰ⸗ eſt pams. ſed eſurienti· Potus de lectat ſed ſinentem.· Hemq;ʒ ſatura toꝭabus potuſqʒ nequaꝙᷓ; ſunt gra ta ſed grauia. Tolle famemet pa nem non curabis. Tolle ſium et lim pidiſſimum fontem ac ſi paludem ẽ ſpiaes· Dimnliter vmbram nõ que rit niſi eſtuans· Solem non curat niſi algens ſiue caligans. Alioqᷣn nichil horum libebit · ſi non preceſſe rit vrgens necſſitas Mue ſi perfe tte tollatur erebus ſtaum in crdiũ atq; moleſtiam conuertturipſa S videtur in hijs eſſe iocunditas. Fa tendum igitur et ĩ hac parte omne quod preſents vite occupare miſe riam niſi quo ð in contnuis trbula ao nibus grauiori m laborum vt qʒ leuiores qualiſcumqʒ ſunt conſoſa toet dum foꝛte pro tempore ac te rum euentibus viaſſim ſibi grauia le uiaq; ſuccædunt. minorum experien aa aliqua miſerie videtur interpo latio vt cum aliquando poſt exper ta plura grauiſſima immnus foꝛte moleſta eua ditur. ſeliatas putetur An tamen fatendum eſt eos qui x eꝑcæſſum cõtemplaconis rapia qñ qʒ in ſpitu· quãtulũcũqʒ de ſupne fe liatatis dulcrdine deguſtare ſuffia uut/ tocens eſſe liberos a miſeria? quos ſic exedunt: Ni plane ᷣd negandum non eſt eaam in hac car nee karo liert raptimqʒ complacit li bertate fruuntur:qui cum maria op timam partem eligerunt. que non auferetur ab eis: Qui enim iam te nent quoð auferẽ dũ nõ ẽ expiũtur vaq; quod futurum eſt Ded quo d Ffuturum ẽ feliatas eſt. Poꝛro felia tas et miſeria eodem tompore ſimul eſſe non poſſunt:quooens igitur xp ſpiritum illam partiapant tocens iſtam non ſenaunt. Jtaqʒ in hac vi ta ſoli contemplatiiu poſſunt vt cũ qʒ frui libertate complaati. hic ex parte et parte ſats modica: meæ qʒ rariſſima. Poꝛro libertate conſi lij fruũtur eaam quilibet iuſti⸗ ex p te quidem. ſed non modica⸗ Cete rum libertas arbitrij⸗ vbi ſupra liqᷓ do apparuit cũctispiter raaone vtẽ tibus conuenit· non minoꝛ quantũ in ſe ẽ ĩ malis ꝗ; in boms tam plena in hoc ſeculo · ꝙᷓ et in futuro⸗ſed et hic aperte monſtratum eſſe puto. qͥd hec ĩa tñ libertas mime aut mi n plene conntãt᷑prinnt q diu illã due alie libertates nec aliũde nẽ ille defect? veit ·˖ de q̊ apoſtolꝰ· vt niſt⸗ qcũ qʒ wlts ait illa faaatis. Velle ſiq̃dẽ ineſt nobis ex libero arbitrio non ecam poſſe que volumus- non dico velle bonum aut velle malum. ſed velle tantum. velle et ennn bo num ⸗ profectus eſt· velle malum⸗ defectus: velle vero ſimpli ater ip dm eſt quod proficœre vł deſicere⸗ Poꝛro ipſum vt eſſet. ereans gra aa fecit· vt profiaat. ſaluans gra aa faet.vt deſiaat.ipſum ſe diat· Itaqʒ liberu arbitriũ nos fact vo lẽtes grã beĩuolos. Ex ip̃o nobis —-— — — an Wop enon unde üne dqod wkila eſmul Gerp Haens ha vi r vt i rhieer mee teconſt ſi⸗ exp 1 Cet: apeali ne yti anti tyhn ſehet puto. Mm diuili⸗ nide rt nſ s bele zebito⸗ u5/non malunm⸗ mnmnd⸗ nan, lan char⸗ 59 592 ict t v⸗ eſt velle. ex ipſa bonũ velle. quẽad modũ nãqʒ aliud ẽ timere ſimplia ter⸗ et aliud timere deu. et aliud amarealiud amare deum Tmere qᷓpe et amare ſimpliat᷑ qdẽ ꝓlata. affectiõescum additamẽto. ãt vᷣ tutes ſigficant.· Simpliers autem affectiones m ſut naturalit᷑ nobis / tãꝙ; ex nobis:additamenta ex grã nec aliud eſt niſi q graaa oꝛdĩat· ꝗqs donauit cræaco vt nichil àd ſit vᷣtutes ꝙ oꝛdiate affcõnes. Scep tũ ẽ de qbuſ dã quod illie trepidaſ ſent timoræ. vbi nõ erat timoꝛ· Ci mor fuit · ſed moꝛdinatus⸗ Ordma re illũ in diſapulis volebat dominꝰ cum diceret Oſtẽdam vobis quem timeatis:et dauid Neite ait filij au dite me timorẽ dommm docebo vos Item de amore ĩoꝛdĩato arguebat homines q̃ dicbat Ego lux veni in hunc müdum⸗/et dilexerut homĩes magis tenebras quã lueæm. Jd ar to poſtulat ſponſa in cãtios dicẽs Ordmate in me caritatem Dmnmili ter quoqʒ de moꝛdinata volũtate arguebãturquibus ditebat᷑. eſ citis quid petatis · Sed ad lineam rectitudnmns edotti ſut diſtoꝛtã ẽdu tere volũtatem · cum audierut · Do reſtis bibere calice m quem ergo bi birurus ſum? ⁊ tũe qᷓdem verbo. ſed poſt mo dũ ecã exemplo voluntatẽ oꝛdinare docebar · Cũ orans inſtã te paſſione vt tranſferret᷑ ab eo ca lix dicẽs. verumtamẽ non q;d ego volo · ſed quod tu vis A deo igitur velle quomõ et time teqmo do et a mare accepimꝰ · in cõdiciõe nature⸗ vt eſſemꝰ aliqua creatura. Velle ãt bonum. q mo do et timere:⁊ amaræ deum acœpin9 in viſitacione gre⸗ vt ſimꝰ dei creatura Creat q̃pe q dãmõ noſtri in lib erã volutatem· ſi dei effiamur ꝑ bonam volũtatem Poꝛro bonam qui liberã fact.2= ad hoc bonã⸗ vt ſimus miaum aliquoð creature eiusqmã expedit ꝓfcõ no bis magis oĩno nõ fuiſſe. ꝙ noſtros ꝑmanere · Nam qui voluerut ſui ec⸗ vtiqʒ ſaentes bonũ et malum.facti ſut non tamẽ iam ſui⸗ ſeð et diaboli bona dei · Ad hoc ptinet quod die tur · Nouit dominꝰ q ſut eius. 2 illis qui eius non ſut · Amẽ inquit dico vobis· neſao vos. Dũ ergo ꝑ malam volũtatem ſumus diaboli. q dãmõ veim nõ ſumdꝰ? dei ſitut cum per bonam volũtatem efficmur dei. deſi mimꝰ iam eſſe diaboli · Nemo ſiq̃dẽ poteſt duobus dominis ſe ruire Dz ſiue dei ſinꝰ.ſiue diaboli. non tamẽ ſimliter deſinimꝰ eõ et noſtritanʒ qᷓpe vtrobiq; libertas arbitrij per quã maneat et cauſa merit vt me rito vel pumamur mali. qui tãᷓ; li beri ex ꝓpria volũtate effiamur⸗vł gloiſiccemur bomi.qui niſi eque volũ tarij eſſe non poſſumꝰ. Sane diabo lo noſtra nos mãcpat volũtas. nõ ipſiꝰ poteſtas.deo ſubieat eiꝰ grã⸗ non noſtra voluntas⸗ Noſtra qpe volũtas bona quoð fatendum ẽ a bono deo creata. ꝓfecta tamen non erit/quouſqʒ ſuo creatoti pfecte ſub ieeta ſit· Abſit aũt vt ipſi ſui ipſꝰ ꝑfettionẽ. deo autẽ tãtum creaaonẽ tribuamus · cum lõge melius ſit eſſe ꝑfettam quam factam · et dictu ip ſo nefas eſt dicere deo quob mnus nobis quod excællenaus ſit attribu ete · Sengens deniqʒ apoſtolus qᷓ d ex natura eſſet: quið ex graua ex ſpectaſſet. aiebat. Velle adiacet mnmchi perfitere non muemo. Dae bat profecto velle ſibi meſſe ex libe ro arbitrio · ſed vt ipſum velle per ſectum haberet. gracam ſe habere neceſſariam⸗ Si enim velle malum deſettus qiudam eſt voluntats . v tiq; bonum veile profectus eiuſ dẽ erit · ſufficere autem ad omne quodð volumus bonum · ipſius perfectio · Vt ergo velle noſtrum quod ex li bero arbit᷑o habeꝰ· pfectũ hẽamꝰ · duplicis gcie mune re ĩdigemꝰ. 2 vo vide licet ſapere quod eſt voluntta tis ad bonum conuerſio⸗⁊ pleno ea am poſſe? quod eſt eiul dem in bono tonfirmacio · Poꝛro perfecta con uerſio eſt ad bonum vt nil libeat ni ſi quo d deceæat.velliccat Perfecta in bono conſfirmano ⸗ vt mi deſit iã quod libeat Cunc demum perfrcta erit volũtastũ plena fueĩt bona: et bene plena habet ſiquidẽ duplex in ſe bonum ab imco ſui · vnũ quidem generale ex ſola cre aaone· quodð a bono ſcilicʒ deo non potuit creari mi cuncta que fi crrat· et erãt valde bo na⸗. Alterum ſpiritale ex libertate arbit ri m qua ad ymagmem vtiqʒ ipſius qui cre auit eſt condita. Cð ſi his duo bus bonis ac cerdat et ter aum⸗conuerſio ad ereatorem repu tabitur non ĩ meito pepfecte bona bona nimirum m vmuerſit ate⸗ meli oꝛ in ſuo genete optuma ex ſui oꝛdi nacone⸗ Eſt AnEn oꝛd madco omni moda conuerſio voluntatis ad deũ. et ex totaſe voluntaria deuotaqʒ ſubiertio⸗huic vero tam perfecte iu ſtiae debetur · ymmo iungitur glo tie plenitudo.quia ſit ſe comit antur iſta duo · vt nec iuſtica poſſit habe ri perfi ctio niſi in gloria.nec glorie plenmitudo abſq; perfecta iuſtiaa⸗ Et merito talis iuſtiaa non ert ſine gloria.cũ gloia ñ ſit ñ de tali iuſtina Ende recte dict᷑ · Heati qui eſuriũt et ſiaunt iuſtiaam quomam ipſi ſa turabuntur⸗ Nec autem ſunt illa duo / que ſupra nominaumus verũ ſapere/et plenum poſſevt ſapere ad iuſtiaam. poſſe referatur ad glo riam. Ded verum et plenum addi ta ſunt. alterum ad diſtrictionem ſapiencie tarnis que moꝛzs eſt· itẽ qqʒʒ ſapiencie mundi que ſtultaaa eſt apud deum⸗ quia et ſa pientes ſut apudð ſemetipſos homines vt fae ant mala Alterum ad illorum diffe rengam · de quibus dictur Poten tes potente r toꝛmenta padentur Nã verũ ſapere. aut plenũ poſſe omnino non mueniuntur⸗ niſi vbi li bero arbittio. iam illa duo coniun cta ſunt. que item ſupra memoraui mus liberum videlicet conſilium li berum complaatum⸗ Volum proſe cto dixerim vere ſapientem plene qʒ potentem. cui iam non tantum velle adiacrt ex libero arbitrio. ſed ex reliquis quoqʒ duo bus mnuenit æt perfiere, dum nec velle valeat quoðd malum ſit net orare quod ve lit. quorum alterum eſt ex libert a te conſilij verum ſaperæ⸗ alterum ex libertate cõplact: plenũ poſſe — — — —— — — – — — — — = – — paſa tilla zveri ſaper ch madd onen aacſt is ſit tfaa diſfe Doten entur⸗ ipeſe whil . cofun cmo“ lundl n zf 1/ gen mem want dnt ove berte ternn poſe⸗ ſed quis talis ac tantus eſt ĩ homini bꝰ qui in hot gloietur⸗aut vbi.aut quã do iſtud obtinetur? Nũquid nã in hoc ſeculo? Sʒ ſi quis qui eẽt eiꝰ modi maioꝛ eẽt paulo. qui confitet᷑ dicẽs · pficxre non inuenio.Nũquid adam in paradiſo? Vʒzñ habuillet · nũquã exul eſſi a paradiſo· Jotus ẽ ꝑuidẽdi quod ſupra diſtulin.ꝰ· vtru ſciʒ totas tres libertates illasquas diximdg ideſt arbitrij⸗ ſilij⸗· conpla ta. vł alijs noĩbus a neœſſitate. a peccato/a miſeria primi homines in paradiſo habuerint:an tãtum du asan vnam ſolũmodo.et de prima quidẽ iam nulla queſtio eſt· ſi memi nerimus quã aperte. et iuſtis eam et petcatotib 9 meſſe equalit raao ſuprioꝛ edocuerit. De duabus reli quis qᷓritur non in merito · an vng- gæas adam habueit. aut ambas vel vnam⸗ Nam ſi vllã habuit · quid a mſit? Arbitrij vtq;ʒ kbert atem ta poſt peccatũ ꝙᷓ añte · ſemp tenuit ĩ concuſſam. Si ergo mil annſit⸗quid ei obfuit eiectũ fuiſſe ð padiſo? Eð ſi vnam quãlibet illarum habuit. qᷓ modo amiſit? Nam tertum ẽ· q̃a ex quo peccauitnet a peccato ꝓꝛſꝰ. net a miſcia. manẽs i coꝛpore liber fuit Ceteru quãcumqʒ illarũ ſimul accœpit/ nullatenꝰ amittere potuit Alio quin ꝑfe ctũ ne c ſapẽ net poſ ſe iuxta quod q̃dem duo hec ſupriꝰ diffinita ſut· habuiſſe conumatur⸗ qui nimirũ et velle potuit quod nõ debuit. et reapere quoð noluit An dicẽdꝰ eſt aliquo qᷓdem modo illas habuiſſe ⸗ ſed quia non plenatie po tuiſſe amittere? DHabzʒ ſiquidẽ vnaqᷓ qʒillarum duos gradꝰ. ſupiotem inferio rem . Superioꝛ libertas con ſilij eſt non poſſe peccare⸗ inferioꝛ poſſe nõ peccare tem ſupioꝛ liber tas conplacitnon poſſe turbari in ferioꝛ· poſſe non turbari. Itaqʒ infe riorem vtriuſqʒ libertatis gradũ ſi mul cũ plena libertate arbitrij ho ĩ ſui condicione acapit · et de vtroqʒ coꝛruit cum paccauit. Coꝛruit aũt de poſſe non peccare: annſſa ex to to conſilio libertateitemqʒ de poſ ſe non turbai. amiſſa eꝝ totu copla P cit libertate. Sola remanſit ad pe nam arbitrij · ꝑ quã vtiqʒ ceteras a miſit· ipſam tamẽ anmnttere non po tuit Per ꝓpriam qᷓpe voluntatem ſeruus factus peccati: meito perdi dit libertatem conſilij · Poꝛro per peccatũ fa ctꝰ debitoꝛ moꝛtis:quo modo iam retnere valebat liberta tem conplaot? Dd hijs ergo tribʒ lbertatibꝰ quas acœperar abutẽ? do illa que diatur arbitrij · reliquis ſeſe priuauit In eo aũt abuſus eſt quod illa cum ac œpiſſet ad gloiã. tonue ri ſibi intontumeliam“ iuxta teſtmmomum ſcripture dicentis; Cõ paratus eſt iumẽtus mſipientibus⸗ ſimilis factus ẽ illis:Soli mter ani mãaa datũ eſt homini potuiſſe pet cara: ob prerogatiuã liberi arbit᷑i⸗ datũ aũt non vt proinde peccaret · ſed vt gloioſioꝛ appareret ſi nõ pec caret:cum peccare poſſ · Ruid nã qʒ gloĩoſiꝰ ei eſſe poterat quã ſi de ipſo dicretur · quod ſcriptura phi bet dicẽs. Quis eſt hic. et laudabi m eum? Vnde ita laudandus eſt? Feãt eĩ mirabilia ĩ vira ſua. ue? Eui potuit inquit tranſgtedi⸗ et non eſt tranſgreſſus. Ffacere mala et non feit· Nunc ergo honotem quam diu abſq; peccato fuit ſerua uit?: amſit cum peccatum. Pecca uit autem quia liberum ei fuit. nec aliunde proferto liberum . nili ex li bertate arbit rij · de qua vtrq; ine rat ei poſſibilitas peccandi. ec fuit tamen culpa dantis. ſed abu tentis· qui ipſam videliœt Fatulta tem . conuertit jnuſum peccandi. quam acœperat/ ad glotiam non bpeecandi · Nam et ſi peccatum ex poſſe quoð aceepit · non tamen quia potuit. ſed quia voluit. Net enim priuaricante diabolo et ange lies eius enam alij priuaricat: ſunt. non quia niſi potuerunt. ſed quia noluerunt · Peccantis igitur lap ſus non dono aſſcribendus eſt pote ſtatis· ſed viao voluntatis. Lap ſug tamen ex voluntateæ non eque æx voluntate reſurgere iam liberum habet quia et ſi datum fuit volun tat poſſe ſtare ne caderet. non tam en reſurgere ſi caderet. Non ennn tam facie quis valet exire de foue a · qᷓm faale in eam labi: Ceadit ſola voluntate homo ĩ foueam pee cati · ſed non ex voluntate ſuffiet et poſſe reſurgere cum iam et ſi ve lit⸗ non poſſit non peccare⸗ Muid ergo? Perijt liberum arbi trium quoniam non poteſt non pec care? Nequaqᷓm. ſed liberum per didit conſilium ⸗ per quem peus habebat poſſe non peccare⸗ quo modo et ꝙ iam non valet vtiq; non turbari⸗ inde nnſero acadit quod ⸗— complacit: quoq; libertatem amiſe rit · per quam et ante habuit poſſe nõ ᷑hari Manʒ ergo ecã pꝰ pecta tũ liberũ arbitrium et ſi miſerum tamen integrum ⸗ et quod ſe homo per ſe non ſuffiat extutere a pecca to“ ſiue miſeria · nõ liberi arbitrij ſignat deſtruttionem · ſed duarum reliquarum libertatum priuaauonẽ- Neq;ʒ; enim ad liberum arbitrium quantum in ſe eſt pertinet⸗ aut ali quanòo pertinuit poſſe: vł ſapere. ſeò tamẽ velle. nee potentem faot ereaturam net ſapientem. ſed tan tum volentem Non ergo ſi potens aut ſapiens. ſed tãtum ſi volens eẽ deſierit · liberum arbitrium anmſilſe putanda erit. Vbi ennm non eſt vo luntas.nec libertas nõ dico ſi vel le bonum.ſed ſivelle omnino creatu ra deſierit. fatendũ ſine contradiceti one · vbi non iam ex voluntſte boni tas.ſeð ipſa ex toto voluntas pit · eaam liberum arbitrium deperire⸗ Quod ſi velle bonum tantum non poterit⸗ ſignum eſt · quod ei de ſit liberum non arbitrium. ſed conſi lium⸗ Si autem non quidem velle. ſed ad id quoð iam volt bonũ ei poſ ſe defuerit⸗ nouerit ſibi deeſſe libeꝝ complacitum non liberum perijſſe arbiteum Di ergo liberum arbitta um ita vbiqʒ ſequitur voluntatem. vt niſi ila penitus eſſe non deſinat. iſto nõ careat · voluntas vero ſicut in bono ita eaam in malo eque per durat ⸗ eque profecto et liberum ar bittim · tam in malo.quam in bono integer perſeuerat . Et quomodo volũtas eaã poĩta ĩ miſeia.ñ deſũt tet/ hoe pſe ſe : te RRZZ one⸗ uum tal ee⸗ fnat dtn tens nser mile iſt vo ſvel Mda dic won nt⸗ eetr⸗ n Wn a deont velle. zape me * man⸗ ne⸗ plot r mar o 1de kſit eſſe voluntas: ſed deiatur et eſtamn ſceria volutas.ſicut ⁊ bona volutas⸗ ita nec liberum arbitriũ deſtruere⸗ ſiue quantũ in ſe eſt aliquatenus in minuere poterit quicumqʒ aduerſi tas: vel neœſſit as Ded licet vbiqʒ patit᷑ ſine ſui dimmnutione pduret⸗ non tamẽ parit᷑ ſicut de bono potu it ꝑ ſe in malum coꝛruereita qͥ; per ſe de malo in bonum poterit reſpira re Et quid mirumſi iacens non va let ꝑ ſe reſurgere/quod ſtãs ĩaliqd melius nullo ſuo conatu valeat ꝓfᷣ cere? Heniqʒ dum adhuc duas ali as libertates ex aliqᷓ parte ſecũ ha beret· non potuit de infeioribꝰ illa rum gradibꝰ ad ſupiores aſcẽdere⸗ hoc eſt de poſſe non peccare · et de poſſe non turbari ad nõ poſſe pee care:et non poſſe turbai Muod ſi libertatebꝰ illis enã vt tumqʒ adiu tũ non preualuit· tamẽ de bono in meliꝰ ſe extendere quantominus eiſ dẽ proꝛſus deſtitutũ. de malo iã in id quod fuit bonum poteit per ſe ipſum emergere? Habʒ igit homo neceſſarium dei virtutem. et dei ſa pienceã xp̃m · qui ex eo quod ſapi enca eſt· verum ei ſape re reĩfũdat inreſtauradone liberi conſilij⸗ et en eo quod virtꝰ eſt plenum poſſe re ſtituat in reꝑaconem liberi conpla citiiquatinus ex altro ꝑfe tto bonus peccatũ iam neſcat⸗ ex alto plene beatus aduerſu mi ſenſiat · Ded ſa ne iſta ꝑfe ctio in futura vita expee tet᷑/quando vtraqʒ nũc annſſa liber tas libero arbitrio plenarie èſtauã bit᷑. nõ quomo do iuſto cui vis cui in hoc ſeculo quantũcumqʒ ꝑꝓfecto⸗nõ quomõ vel ipſis primis hominibus datũ fuit eas habere in paradiſo⸗.h ſicut iam nũc angeli poſſidẽt ĩ œlo. Int᷑mm vero ſufficat in hot corpos moꝛtis atqʒ in hoc ſeculo nequã ex libertate quidem conſilij peccato ñ obedire in concupiſcẽea Ex liberta te aũt conplaaut: aduerſa nõ foꝛmi dare ꝓ iuſtiaa Eſt aũt in hac carne peccataet in hac diei maliaa nõ me diocre ſapere. peccato et ſi non en toto carete certe non oſentire · ⁊2 poſſe non paruũ. aduerſa et ſi net dum omnino feliat᷑ non ſentꝛre⸗ vir⸗ lit᷑ tamẽ pro deritate contempnere⸗ Diſcendũ ſane hint ĩtim nobis eſt ex libertate conſilj. iã libertate an bitrij non abun. vt plene quã doqʒ frui poſſimꝰ libertate ↄplacts Sic ꝓferto dei in no bis reparamus ima ginẽ. ſic ãtiqͥ honoĩi illi capeſſendo. quem ꝑ pe ccatum amiſimꝰ. ꝓ grãʒ preparamur Et beatus qui de ſe au dire merebit᷑ · Quis eſt hic z lauda bimꝰ eum. feat enĩ mirabilia ĩ vita ſua qui potuit trãſgredi et non eſt tranſgreſſus/ faœre malũ et non fe et· Puto aũt in hijs tribꝰ libertat bů ipſam ad quã cõditi ſumꝰ aucto ris magmẽ atqʒ ſimnlitudinẽ conta neriiet ymagmẽ q̃dem in libertate arbitrij. in reliquis aũt duabꝰ bip titã quandã conſignari ſimilitudinẽ Pinc eſt foꝛtaſſis quod ſolum libeꝝ arbitriũ ſui omnino deſeetum ſeu di m mucuonẽ non pattur⸗quod in ip ſo potiſſimũ et᷑ne ⁊ in conmutabilis diumitatis ſubſtantiua quedã ima go inpreſſa videatur⸗ Nam et ſi ha buerit iniaũ⸗neſat tamẽ occaſum⸗ net᷑ ð eca ! gła capit augmẽtũ.net de pecõ ſiue mieĩa det᷑mẽtu. Ruið cłĩtat: ſiliꝰ qd ñ ſit et᷑tas? Poꝛroĩ alijs duabꝰ libertat: bz· qmã ñ ſolũ ex ꝑte miuiih ex toto anmntt ñ pñt· acadẽtał qᷓdã magis ſilitudo ſapie atʒ potẽee diuie ymagini ſẽ ducta ↄgnoſat᷑ Deiqʒ ⁊ amiſimus illas x culpã.⁊ ꝑ grãz recupauimus.⁊ cot. die aliꝰ? qde plꝰ· aliminꝰ. à ĩ ip̃is ꝓ fſicamꝰ .à ab ip̃is defiamꝰ Pñt ecã ſie amitti.vt iã ñ valeãt vᷣcuperaĩ⸗ pñ̃t ita poſſideĩ. vt nec amitt qᷓat àquõ nec mĩui Hꝰ biꝑtite ſiłlitudĩs — ſapĩe= potẽcie di eñ qdẽ gdu ſuͤmo⸗ hqᷓ iſti tñ eẽt ꝓxĩoꝛ hõ ĩ padiſo eon dit9 . Euid ei vianius ad ñ poſſe peccare ł tbai.ĩqͥ vtiqʒ iaſcõs ãge los ſtare ·⁊ dñi ſꝑ eẽ · dubiũ nõ ẽ. polſſe nõ peccare⸗ ñ tbaĩ⸗i 4 hõ ꝓfe cto creatꝰẽ? A qͥ illo ꝓ peccatũ ym mo nobis ĩ illo 2 cũ illo coꝛruẽtibus riꝛſu ꝑ grãz ñ qdẽ ĩm · h ꝓ ipſo quẽ dam infeiorem gradum recrpimus Neq;ʒ eni pemtus hic poſſumus cẽ ſine peccato z miſeria: poſſumꝰ ta mẽ grã iuuãte⸗ nec pccõ ſupai. nec nnſeia Quãquã tñ ſcript᷑a lo qᷓt᷑. oẽ q̃d natũ ẽ ex deo nõ peccat· Dz hoc dictü eſt de ̃deſtinats ad vitã·nõ quod oĩno non peccẽt· h quodð pet catũ ipſis non ĩputet᷑ quod vł puni tur codigna penitenca · vel in caita te obſcondit᷑. Caritas quippe opit niultitud inem pecõꝝ. ⁊ beati quo -ʒ remiſſe ſut imiᷓtates et quorũ tecta ſut peccata et beatus vir cui nõ ĩpu tauit dñs. Biume ergo ſimlitudi nis ſũmũ gradũ ſumi angeli tenẽt· nos ifimum⸗ adam tenuit medbium 7 2 Poͤꝛro demones nullum. Dupnis nãqʒ ſpiriabꝰ datũ eſt ſine peccato 2z miſeria perdurare⸗ ade aut abſqʒ hijs qᷓdẽ eẽ nõ eaã pꝓmanènobia vo nec eẽ q̃dẽ abſz hijs · h ip̃istatũ ñ crde Cetv diabolꝰ z mẽbra eꝰ ſicut nũuꝙ; volunt reluctari pccõ· ſic nũq; pñt dᷣcliare penã pcã · Cũ igit᷑ due iſte libertates oſilij ſe cizʒ atz vpla cti⸗ ꝑ ꝗs rõnali create vᷣa ſopia⁊ poten aa miſtrat᷑ ita ðo ꝓut volt diſpẽſa te qbʒq; ꝓ ãs loas·tꝑibʒ variẽt· ꝗtinꝰ ĩt᷑ris modicæ⸗ ĩ œleſtibzʒ plena rie:mediott᷑ in padiſo/apud ĩferos nullatenꝰ? hẽant᷑ Libertas vo arbi ei· de ĩo ↄdita ẽ ſtatu aliqtenꝰnõ mutet᷑ h eqlit ſy qntũ in ſe ẽ a œſ · ris. ĩfeis/poſſideat᷑· meito ille ſimli tudim · hec ymagmi ðdputãt᷑ Et qdẽ apud ĩſerosq;d vrẽqʒ libertas pieit ille ſalicʒ qᷓ ad ſiſitudieʒ ptine dicun t. ſceiptaꝝ teſtat᷑ auctoritas Qã v um illic ſape · d vtiqʒ de vſilij liber tate ↄapit᷑ oĩo ñ eẽ · lo cꝰ ille maĩſeſ tat vbi legi Eðcũʒz pᷣt manꝰtua cõ ſtãt᷑ opate·q̃a nec opꝰ· nec ro·nec ſapiẽaa ẽ apud ĩferos q tu ꝓperas/ Poꝛtro ð potẽaa ꝗ ꝑ libertatẽapla at dat᷑ ewangeliu ſic loqt/ ligans maĩbʒz ⁊ pedibʒ ꝓiate eũ ĩ tẽbrasex tiores Ruid nẽpe ẽ manuũ ligaco/ ñ oĩmoda ptãtis ablacõ? Sʒ diat aliqᷓs · Quõ ñẽ vbi aliqͥd ſape· vbi mala ꝗᷓ tollerãt᷑ cogũt peĩt᷑e malorũ g fcã ſut Nuũqd ài — Iſt A ꝗ fcã ſut: Nuqd à itoꝛmers qpia ñ peĩte · à peĩt᷑e mali nõ eẽ ſape pt· Hoc at re oꝓponẽt᷑ · ſi opꝰtãtũ pec cati·2 ñ eaã volũtas mala puniret᷑ Nulli quippe dubiũ ẽ quod nemo . intoꝛmentis poſitus actum intrare n6 ſe⸗ dig i ſieut due lan⸗ bten pila ait⸗ lena ſews rbi nnd zal fiml ti bint⸗ dan gce RW znt e⸗ tn grs huott den 2 mube ufe⸗ ipet ni emO ntr⸗ pectat delectetur: Verũtamẽ ſi vo litas ecã intoꝛmẽtis mala ꝑduat· quid ponderis haber oꝑpis abnega no.et᷑ ideo ſapere quis putet᷑ quod iam in medijs flammis luxuriarti nõ libeat? Deĩqʒ in maliuolã anmam non introibit ſapiã vnde ãt proba mus quod mala ⁊ in penis ꝑſeuet? Certe vt crta o mitta:nollẽt oĩo pu mii Juſtũ ẽ aut puniri qui pumẽda geſſerunt. Nolüũt igit quod iuſtũ ẽ. Sed qui ñ wit quod iuſtum ẽ iuſta eius volutas nõ ẽ Eo ergo ĩiuſta ac per hoc ⁊ mala eſt voluntas. qͥ iuſti cie non concoꝛdat Duo ſut que in iuſtam ↄproant voluntatem vł cũ peccare:vel cum ĩpune peccaſſe li bet . Quibz ergo peccare libuit. ꝙᷓ diu licuit.et cum iam non poſſunt ĩi vltũ remanere volũt quod peccaue runt · quid in hoc vere ſapie · quid bone volut atis apparet? Sed eſto. penitzꝭ eos peccaſſe · Nũquid tamẽ ſi opaio detur· malĩt ad hut peccaè quã penan petcati ſuſt inere Et tñ illud imquu eſt · hot iuſtum Ruãdo vero volutas bona magis quo d mi quũ ꝙᷓ quod iuſtum ẽ eligeret? Ce terum non vere penitent qui tã non dolent ſe ſibi vixiſſe · ꝙᷓ hoc ipſu iã non poſſe DBeniq; foris oſtenditur quid iuſtus agatur Nam ꝙ; diu coꝛ pus viuit in Ilamma: tã diu cõſtat ĩ maliaa perſiſtere volũtatem. Ita qʒ de ſimilitudine qᷓ in cõſilij . itemqʒ tonplaati libertate contmet᷑:apud inſt mos pemii s nichil eſt. ne c eſſe poteſt ym agine tamẽ etiã illic per liberu arbit rium ĩmobili pmanente Szʒ neqʒ in hoc ſeculo eque inu emiri quiſpiã poſſet ſimilitudo ſeð adhue hie feda et defoꝛmns iacuiſſet yoma goſi non cwãgelica illa mulier luẽ nam accẽderet ideſt ſapiã in carne appareret⸗ euertent domũ viaorũ videlicʒ dragmam ſuã req̃reret quã ꝑdiderat · hoc eſt ymaginẽ ſuam ꝗ natiuo ſpoliata ðᷣcore · ſub pelle pet cat ſoꝛdẽs.tãꝙ; ĩ puluere laticabat muentã tergeret⸗ et tolleret de regi one diſſimlitudimis⸗ priſtinãqʒ im ſpeaẽ re foꝛmatã faceret ſimlẽ illãa ĩ gloria ſanctoru.ĩmo ſibi ipſi qudo qʒ ꝑ omnia redderetvfoꝛmẽ⸗ cũ ila ſcriptura ĩplebit᷑. Samꝰ quia cum apparuerit · ſimles ei er mꝰ⸗ qniam videbimꝰ? eum ſicuta ẽ Et reuera cnui pocus h opis ĩgruebat ꝙ; dei fino⸗ qui cum ſit ſplendoꝛ gloĩe et figura ſubſtãcie ei9 poꝛtans derbo vmuer ſaex vtroqʒ faale mũitꝰ apparuit · ⁊z vnde refoꝛmaret defoꝛmẽ.⁊vnde debilem ↄfoꝛtaret dũ et de ſple doẽ ſigure fugans tenebras peccato? redde ret ſapiẽtem · et ey vᷣtute vᷣbi cõtra tyrãmide m demonũ potentẽ efficeret? Veit ergo ipᷣa foꝛma⸗cui con foꝛmandũ erat liberu arbitriũ · quia vt priſtinã v᷑ape ret formam⸗ ex illa erat refoꝛmãdum.ex qua fu eât confoꝛmatum. foꝛma aũt ſapia ẽ. ¶ õfoꝛmaco · vt facat ymago i coꝛꝑe·d foꝛma faat ĩ oꝛbe Poꝛro illa atcingit a fine vſqʒ ad finem fo⸗ titeret diſpomit omma ſuauit᷑. At cungit a fine vſqʒ ad finem. hoc eſt a ſumo crlo vſqʒ ad mferas partes terre. a maximo ãgelo vſqʒ ad mi mimum vermiculum⸗ Atangit at foꝛttet - nõ qᷓdẽ mo bili diſcurade- vel locali diffuſione. vł ſubietcte cre ature, tantum ammnniſtrauõe ſpiri tuali · ſed ſubſtaneali quadam.et v biqʒ preſenti foꝛt tudĩe q; vtq; vm uerſa⸗potentiſſime mouet.oꝛdmat adnmmſtrat Et hoc omma nulla ſui cogitur faceære necæſſitate, nec enim aliqua in hijs laborat difficultate ſed diſpomt omnia ſuauiter plaa da voluntate. vel eærte actingit a ſ ne vſqʒ ad finem. hoc eſt aboꝛtu cr⸗ atute vſq; ad finem ſtinatum a cre atore ſiue in quem vrget natura ſiue quẽ accœlerat cauſaſiue quẽ te dit graaa⸗ Attangit foꝛtiter dum nil horum euemt · quod non pro vt volt * tenti preoꝛdmet prouiden ca; Dic ergo et libernim arbitreium ſuo conetur ptæ eſſe coꝛpori⸗ vt pre eſt ſapiencia oꝛbi. atungens et ip ſum a fine vſq; ad finem ſoꝛtiter. ĩ parans ſaliœt ſingulis ſonſibuset artubuſtam potenter quatinus nõ ſinat regnare peccatum m ſuo n oꝛ tali corpe nec membra ſua det arina iniquitata ·ſi b exhibe at ſe ruire iuſti cie Et ita iam non homo ſeruus pec tati cum peccatum non fecrtita q; vtiq; liberatus. iam libertatem ra cuperare conſilijiam ſuam vendica re inapiet digmit atem· dum diume in ſe ymagim condignam veſtierit ſimilitudmem ymmo ante ꝙ; repa rauerit venuſtatem. ¶ uret autem hoc agere non minus ſuauiter qm foꝛtiterhoc eſt non ex ttiſticaa aut necrſſitate⸗ quoð eſt miaum⸗ non plenitudo ſapienciæ, ſed prompta et alacei voluntatæ, quodð faat ac eptum ſacriſiaum q̃m hylarem da torem diligit deus. Dicqz Per om nia mitabitur ſapienaa. Hum et vicijs reſiſtet foꝛtiter. et in conſe encia requieſcet ſuauiter· Verum cu iusad talia prouocamut exemplo- indigem d?et auxilio.quo ipſi videli cet per ipſam confoꝛmemur⸗ atqʒ in eandem ymaginem tranſf oꝛme mur a claritate in claritatem. tam ꝙ a domini ſpitu. ergo a dominiſpi ritu iam non a libero arbitrio. Ne mo proĩde putet ideo dictũ liberum arbitrium quod equa inter bonum et malum poteſtate. vel faalitate verſetur · cum cadere quidem per ſe poterit/ non autem reſurgere niſit peꝛ donmni ſpiritum · Alioquin nec deus nec angeli ſaneti⸗ cum ita ſint boni quoð non poſſint enam eſ ſe mali:næc preuaricatores tunc an ge li cum iam ita ſint mali quod iam non valeant eſſe boni liberum arbi trium eſſe diexntur ⸗ Sedet nos il lud poſt reſurrectionem amiſſur ſ ſumus quin mſeperabiliter ahj bo nis, alnj malis admxti fuetimus. Ceterum nec deus caret libero ar bitrio, nec diabolus. quoniam d i le non po teſt eſſe malus non inſir ma faat neœſſitas. ſe d firma faet in bono voluntaset voluntaria fir mitas quoðq; is non valet in bo num reſpirare. non aliena faat vio lenta oꝓpreſſio.ſed ſua iĩphus in ma lo obſtmata volũtas. ac volitatia obſtĩacõ Nũc igit᷑ ex eo poaꝰ libe rũ atbitñ diat᷑ q;d ſiue ĩ bono⸗ ſiue ĩ malo eqᷓ liberã fanat volũtatẽ. cũ nee bonꝰ q̃ſpiã nec tũe mal die dbe at à e valea t.n volẽs.tli iã rõeñĩ +. + –. – 2 +. S- a. rom met wila und np⸗ iriden eq oeme tan mmiſpi ſe bemm vnum ltate perſe ne nin ninnet cum ea namel uncan dum abi wosi ueñ n bo wmus heroer zani men nft m. ſet raſ lend grue dict᷑ að bonũ ſe 2 ad mal ha bere eq̃lit᷑· qd vr biqʒ vide liczʒ p ſit ei·non qᷣdẽ in electione faalitas volũtate libertas.hac ſine digtats vt dictũ ẽ p̃rogataua rõnalẽ ſĩgulai ter creatura ↄditor iſiguit · qͥd quẽ admodũ ipe ſui viris erat ſueqʒ ipſi us volũtats, ñ ncãtatis eàt quo d bonꝰ erat · ita ⁊ in illa qͥ ſui qᷣdãmõ viris in hac ꝑte exiſteret. qᷓanꝰ nõ n ſua volutate à mala fieret ⁊ iuſte dãpnaret᷑à bona maneret· ⁊ meri to ſaluaret᷑.nõ qͥd ei ptima ſufficere volũtas poſſʒ ad ſalutẽ.hj qᷣd eã nul latenꝰ.ſine ſua volũtate coſeqret᷑. Nemo qᷓpe ſaluat᷑ ĩiuſtꝰ. Nã qᷣd legit᷑ ĩ ewãgelio nemo veĩt ad me. n pat᷑ meꝰ traxeĩt eũ· Itẽ in alio lo co⸗ ↄpelle mm re· mhil ĩpedit · q̃a pro fetto qᷓntoſcũqʒ ↄpelle re⸗ l t̃hete vl deat᷑ ad ſalutẽ benignꝰ pat᷑. qᷓ oẽs vlt ſaluos fieri:nullũ iudicat t ñ ſa lute dignüũ quẽ añ nõ ꝓbauit volun ℳ₰ tarũ ·h qpe intendit cũ ret à peu tit. vt faciat volũtaĩos, nõ ſaluet ĩ uitos.qᷓtinꝰ dũ de malo mutat volũ tatẽ ĩ bonũtrãſf eât ñ auferat liber tatem · Quãquã tñ nõ ſemꝑ inuiti t himur · Nec enĩ cætꝰ aut feſſus con tſtat᷑ cũ thit᷑ Et paul9 abmanꝰ tra ctus ẽ dãmaſcum vtiqʒ nõ inuitus. rthi deniqʒ ſpũalit᷑ volebat· qᷓ 2; ho ipᷣm magnope flagitabat ĩ cãtas the me poſt te.ĩ o dorẽ vnguentorũ tuoꝝ currimꝰ.deĩqʒ qͥd ed giõe ſerip tũ ẽ. vnꝰq̃ſq;ʒ temptat᷑ a ꝓpria ↄſaẽ aa abſtract9 2 illectus. illuò coz⸗ pus qͥd coꝛrũpit᷑ aggrauat aĩaʒ. et deprinnt ᷑rena cogitaceo ſenſu mul ta cogitãtem.2 itẽ illnd apli⸗ Inue m ⁊ aliã legẽ mẽbris meis rpugnã tem legi mẽtis mec et captiuli me ducetem ĩ legẽ peã que ẽ m mẽbris meis Nec oĩa putai pñt cogere vo lũtatẽ. ⁊ pᷣapere libertatẽ. At ve ro qntis libʒ qͥs ĩtro foĩs ve tempta coibʒvrgeat᷑libera ꝓfcõ ſemp qn tũ ad arbit᷑u ſpectat volũtas eit · li bere qpe nichilommn9 vſenſu iudica bit. Ruãtũ at ꝑtinet ad oſiliũ.ſiue ↄplaatũ:carnis int᷑rituũ/ↄcupiſcẽcia viteq; miſeia vuelãteæminus qdẽ ſe liberã ſentit ꝓꝛſſus nõ malã dum malo nõ ↄſentit Oniqʒ paulꝰq cap auũ ſe ĩ legem tᷣhi peccat: ↄquerii· Haut dubium quĩ ex minꝰ? piena li bertate ↄſilij ·tñ ſanũ atq; ĩ bono q́ qʒ ex magna pte ſe hrẽ liberu gkhat. ſa nõ ĩqẽs oꝑor illud.vñ hoc ↄfidis o paule Quomã ↄſencio ait legi di qmiã bõ ẽ Et rurſu ¶õlcõꝛ eĩ legi di ſaẽdũ int᷑iorẽ hoĩeʒ Oculo exiſtẽte⸗· ſimplio:totũ coꝛpꝰ luedũ eẽ preſu mit Dano oſenſu trattũ licʒ pecõ captauũ nnſeia. liberu ſe ĩ bono non dubitat ꝓfitei,. Eñ ⁊ fidẽs generali ꝑñifert · Nichil ergo daãnacionis hijs ꝗ ſut in xpᷣo ihu⸗Sʒ videamua de hijs qᷓ penaru morts ve timor fidẽ vᷣbotenꝰ negare ↄpulſi ſunt · ne foꝛte iuxta hanc aſſeraonẽ à eupa nõ fueit· qd vote negar̃t.à cogii eulpã ⁊ volũtas potuerit.vt vellet videlicz hõ q;d eu 2z nolle ↄſtiteĩt 2 pieit libera Es qa ĩ poſſibile erat . velle qᷓpe ⁊ nolle ideſt eodẽ tempe nõ põt᷑at · qᷓrt᷑ vñ malũ neqᷓ quã vo lẽnbz debuit ĩputai· Neq;ʒ enĩ tale ẽ hoc · q̃le originale peccatũ⸗qͥd nõ ſolum nõ cõſentẽs veri plerũqʒ et neſaens alia racione conſtring tux necdum renatus batiſ mate⸗ Eẽgxempli cauſa vemiat ĩ medium pe trus apoſtolus: pſe quipꝓpe viſus eſt negare veritatem contra ρnã voluntatem ⸗Diqdem aut negare anut᷑ mori neceſſe erat · Moritimens negauit. Negare nolebat. ſed ma gis nolebat mori Itaq; inuitusqui dem ſed negauit tamen ne monet᷑. NMuod ſi lingua et non voluntate loqui homo compulſus eſt. quoð nolebat. Imgua mota eſt contra voluntateæm⸗h numquið et mutata voluntas? Muid enim volebat? Proꝛſus quod erat: criſti oſſe diſa ulus⸗. Muid loquebat᷑? Neõ noui 3 Moꝛtem vole ommem Cur ita? bat euadere Sʒ quid iſtud cruminis fuit? Buas apoſtoli tenemus vo luntates. vnam qua voluit nõ mo ri penitus inculpabilem. alteram et multum laudabilem qua ſibi eõpla eebat quoð eſſet criſtianus In quo ergo culpabatur. an in eo q;d men hti ꝙᷓ moiĩ voluit? Nec plane vo lũ tas p̃hẽſiõe digᷓ fuit. qᷓ coꝛʒpis ma gis ꝙ; aĩe voluit huare vitã Os nẽ pe qͥd mẽtit᷑ ocodit aĩaʒ Et pccãuit firme q̃dẽ ⁊ miſe te j plane libere· Pecãuit ãt ñ ſpernẽdo àà obedien do xpᷣmeh ſe minus amãdo · Nec in hũtc puᷣſu amorẽ ſuiꝰ volũtatẽ metꝰ ille ſubitꝰ opulit · eẽ ↄuĩat Lã tũe ꝓtuldubio tłis erat. ſed neſaebat qñ ab illo quẽ faœre nõ pot᷑at audi uit . Pr? ꝙ gall9 cãtet ᷑ me nega ber itaqʒ volñtatis ĩfirmitas⸗ ꝑ ĩcuſſũ timorẽ nõ ñ oꝛta/notũ feat g·⁊ ñ abſq; sſenſu ꝓpe volũtatis ĩ qtenꝰ ſe. qtenꝰ xpᷣm amaueĩt· 20 —– tũ at nõ xpᷣo·ſed petro.ã xp̃c et añ ſaebat q̃d eẽt ĩ hoĩe. EQuatenꝰ rpᷣm diligebat iñ ꝓꝛſ ꝰ Snegãdũ ñ ẽ paſſa illa vo lũtas. vt ↄtra ſe lo qtet · qᷓtenꝰ vᷣo ſe. volũtaĩe ꝓculdu bio ↄſenſit vt ꝓ ſe loqret᷑. S xp̃m ñ amaſſz·ñ negaſſz ĩuitꝰ. Veꝝ ſi ſe ã pliꝰ ñ amaſſz: ñ aliqᷓ̃tenꝰ negaſſet. Fatẽdũ igit hoĩeʒ fuiſſeꝰ pulſũ volũ tatẽ ꝓpa:2 ſi nõ mutare⸗ occultare tñ Cõpulſu ĩquã ñ qdẽ tecædere ab amore diacedere tñ aliquãtulũ amoẽ ſui Euid g? Foꝛte diſſoluta ẽ tota ſupioꝛ aſſerao de libe rtate volunta as qa nimiru inuẽta ẽ cogi potuiſ ſe voluntas? Eſt plane. ſed ſi cogi ab aliquo plane potuit ꝙᷓ; a ſe ipſa Es ſi ſeſe ipſa coegit compulſa et compellens. vbi amittere · ibi et re cipere viſa eſt libertatem. Enm qᷓp eꝙ ipſa ſibi mtulit · a ſe pertulit oꝛro quoð aſe voluntas pertu lir· ex voluntate fuit · Quod ex voluntate fuit · iam non ex necxſſi tate.ſed voluntatium fuit. Si au tem voluntartium⸗ et liberum RQuẽ ſua deniq; ad negandum voluntas compulit · compulſus eſt quia volu it · ymmo non eſt compulſus. ſeð conſenſitet nõ aliene potenee ſed proprie voluntati⸗ illi vnq; qua moꝛtem omnimodis euadere volu it. Alioquin quando vor muliercu le linguam ſacram in verba foꝛma te nefanda valuiſſet. ſi non lingue domina voluntas anuiſſet? Deni qʒ cum ſe aſui poſtmodum illo tem perauit amore et criſtum cepit vt debuit toto coꝛde⸗ tota anima abi uie far pot ſbe noſea dar ntz e ateng da uſel palde naſez gaſtt⸗ lüvol eultare dere ab amoe nitota volenta ipotuͤl dheog zſepe⸗ idRä cota vᷣtute diligere? nullis iã valuit imnnis⸗ IH penis extoꝛq̃re aliq tenus volũtati dare liguã:arma ĩiqᷓtan·h potius audatter accõmodãs veita tii obedie ĩq̃t oʒ magis deo ꝙ; hom mbus. Eſt ſane gemina ↄpulſio.ſe tũdũ qͥd à pat aliq̃d à agẽ ↄt᷑ pᷣmã togimur volutatem Ruaꝝ paſſiua qdẽ.ſic eĩ ptima illa rcẽ noĩat᷑ pt nõ nũꝙ; fiei abſqʒ ↄſ ẽſu volũtaio paaẽ tis h attiua nuqꝙ; Proinde malu qd fit ĩ nos: ſiue ð nobis ẽ iputãdum no bis ſi tñ ĩiuitꝰ.cr fũ qd fit?æ a no bis. iã ñ ſine culpa ẽ volutatis Velle pla ne ↄuĩ amur qͥd nõ fieret ſi nollemꝰ Eſt g ↄpulſio qdã etiã actiua. ſi nõ habʒ ex cuſacionẽ cũ ſit z⁊ volũtaĩa Cogebat xpᷣianꝰ negate xpᷣm.⁊ q̃ dem dolẽs.non tñ n volẽs. Nolebat nimis gladiuũ vitare feiẽtis. atz illa talis lutas intꝰ p̃ſidens os apie bat.nõ gladius q̃ͥ foris apparebat. Poꝛro illã tñ volũtatẽ eẽ conuĩce bat gladiꝰ nõ cogebat · Ipa igit᷑ ſe in culpã nõ gladiꝰ ſpellebat · Deni q; in qᷓbʒ ſena erat illa volũtas/oc eidi poterãt flecti neq̃bãt · hoc ẽ qd eis p̃dictũ fuerat. facẽt in vos qcũ q; volue tit· im mombra nõ coꝛda. N256 vos facietis ꝗqᷓ volueñt · h ipſi faaẽt. vos pacemini mẽbra eruci abũt.hj volũtatẽ nõ mut abũt Se uiẽt in carnẽ.aĩe ãt nõ habe bũt qd Ffaciãt · Sic licet corpꝰ patentis in poteſtate toꝛquẽtis ſ volũtas eſt libera. Infirma ſi fueĩt ſeuiẽ do cog noſcent.nõ eẽ cogent ſinon fuerit. Sane infirmitas eus a ſe ipᷣa ẽ.ſa nitas non a ſe · j a dñi ſpũ. Sanat᷑ aũt cũ renouat: Poꝛro renouat᷑ cũ quẽadmodũ docz apkus ſpeculãädo gloriã dei · m eã dem ymaginẽ rral Ffoꝛmat᷑ a clatitate in claitatemhoc de vtute in vtutem. tã; a dñiſpu⸗ Int᷑quẽ vtiqʒ diumũ ſpitũ ⁊ carmis appetitũ tenʒ mediũ quendã locũ · id q̃d dict᷑ m hoĩe libeꝝ arbitum ideſt hũana volutas.⁊ tãꝙ; ĩdeuexo late e montis admodu ardui m vtruqʒ pẽdens ita in appettu imfirmat᷑ per taenẽ. vt ñ ſpritꝰ ſedulo adiuuet im firmitatem eiꝰ per graaã. non ſolũ nõ valeat iuſtiae ꝗᷓ ẽ iuxta ꝓpherã ſicut mõtes dei · aſcẽdo de vtute in vͤtutem afphẽdere culmẽ. ſed eaãa 8 vicio ſemꝑ in viaũ ſuo ipᷣius põdere de voluta ruat in preceps pᷣguata mimirũ non ſolũ lege pectata origia lit᷑ mẽbtis mſita: veꝝ et ↄſuetudine trene mnhabitanonis vſualit᷑ affecti ombz mollita · &ð humane volun tatis videlicʒ vtrumqʒ quamẽ vno breuit᷑ vᷣſiculo ſcriptura ↄmemorat dicẽs Coꝛpus qͥd coꝛrupit᷑ aggqᷓuat animã ⁊ deprinmnt ᷑rena ĩihabitaao ſenſu multa cogitãtem. Et hec duo 29 moꝛtalitatis malaſicut ñ nocẽt H exœ rcẽt ñ cõſeneẽtesſic nõ excu ſant ſed dap̃ᷣnant cõſencẽtes· vbi nec ſalꝰ nee dampnacio vlla rõne ſi ne p̈erdẽtioſ ẽſa volũtaĩo poſſit he. bertati arbit᷑i Ruão brẽ id d ĩ cre atura diat᷑ libeꝝ arbitũ/ ac iuſte ꝓ fecto dap̃nat᷑ dũ ei ad peccatũ nulla vi piudicet᷑ extãſeca aut miſericoꝛ dit᷑ ſaluat᷑ cui ad iuſticã nulla ſuffi at ſua Dane in oĩbz cogitet lectoꝛ otigmalis pcã ꝓꝛſus exapi rõnem De cto libero arbitrio. nec extra ipſum queratur dapᷣnanonis cauſa quoð iam non dapᷣnat niſi proptia culpanec ab ipſo ſalutis meita qd ſola ſaluat niſe ricoꝛdia. Cuius qp pe coronatus ad bonum et caſſi ſunt ſi à graua non adiuuentur⸗ et nulli ſi non exatentur C eterum in malũ ſunt proni dicente ſeriptura ſenſus et cogitaaones honmmnum. Proin de nõ ei a ſe vt dictum eſt ſed de ſur ſum eſt poeus a patre lunmnnũ deſ cẽ dete merita putentur: ſi tanien non inter data optima et dona perſetta ipſo merito per que ſaluseterna co quiritur deputentur · Deus namqʒ rex noſter ante ſeculaicum operatꝰ eſt ſalutem ĩ medio terre. dona ſua que dedit honmimibus inmerita diui ſit· et prema vt et preſenaa per li beram poſſeſſionem noſtram iteñ fierent merita: et futura per gratui tam ſponſionem exſpectaremus. ymmo expeteremus vt debira⸗ Vtraq; paulus commemorans. ha betis mqᷓt fructum veſtrum inſancti ficaaonem finem vero vitam eter nam ⸗ Itẽ et nos ipſi ait prmiaas habentes⸗ingennſamus ad opino nem eyſpettantes filioru dei · prini cias ſpitus vocans ſanttificatonẽ- ideſt virtutes quibus inp̃ᷣſenaarũ ſauttificamur a ſpũ· vt merito con ſequamur ad opeonem Rurſum in ewangelio⸗ eadem ſeculo abrenun nant promittuntur vbi diatur Cẽ tuplum at apiet et vitam eternam poſſidebit. Itaqʒ nõ liberi arbitrij. ſed domini eſt ſalus· Immo ipſe ſa lus · ipſe via eſt ad ſalutem qui ait Salus populi ego ſum·qui tunt x hibet· ego ſum via⸗ De feat viam qui et ſalus erat/et vt non gloriet omnis caro⸗ Si ergo bona vie ſunt merita⸗ ſitut et patrie ſalus z vita et᷑ verum eſt quod ait dð. non eſt q̃ faciat bonum non eſtvſqʒ ad vnum. Illum videliet vnum de quo itẽ di ctur nemo bonus miſi ſolus deus? dei ſunt proculdubio munera. tam noſtra opera. ꝙᷓ noſtra premia et qui feat debitorem in illis. ſeat et nos prompaores ex hijs · Ad que tamen credenda merita. dignatur ſibi adhibere cre aturaruũ mimſteĩa⸗ non quibus egeat. ſed quibus per bec. vel de quibus proſit Obpera tur ergo illorum ſalutem⸗ quorum nomina ſunt in libro vie⸗ aliquan do per creaturam cum ipſa. Multa proſetto fiunt hommmbus ſalubria per mſenſibilem et item per ixrraao nalẽ creaturã que idcirco diri fieri: ſine ipſa: quo ð non queat ĩtellectu carens:eſſeconſca. Multa quoqʒ multorum ſaluti vtlia faut deus ꝑ malos ſiue homines ſiue angelos. ſed quoniam inuitos ideo contra ipſos· Nam dum nocere cupientes iuuant. quantum alijs valet valis actio. tantum ipſis peruerſa nocet intenao. Poꝛro per quos et cum quibus operatur deus. bom ſunt angeli vel homines quicquid wlt deus et agunt pariter et volunt· ui enim bono quoð opere com plent. voluntate conſenaunt· op9 omnino quoð per eos deus expli cat/ ipſis communicat. Unde pau lus cum bona plurima que deus per ipſum fecerat enar raſſet· non – — tor horn mn uͤu Mme zfunt autem ego ait/ ſed grana dei mecũ Potuit dicre ꝑ me⸗ ſed qa minnus erat · maluit dicære mecũ⸗preſumẽs ſe non ſolum operis eſſe miniſtru x effectum⸗ſed operantis quo dãmõ ſocum pet conſenſu videa mꝰ ſecũ duũ triplieem dei operaaonẽ quam poſſumus quid creatura quo qʒ pro ſui miniſterio mereat᷑ · Et illa quidẽ per quã ſine qua fit miſi iram? Eð et cum qua fit niſi gracã? In prima itaqʒ nulla. ĩ ſequẽti mala in vlti ma bona merita conquirun tur NQec enĩ pecudes cum per eas bonum à malum quod cũqʒ ſit boni quippiam merẽtur aut mali:non habent quip pe vnde bono maloue conſentant Młto ãt minꝰlapides cũ nec ſ ẽaãt Ceterum diabolꝰ· vel homo malꝰ. cum vigeant et vigilẽt rõneiam qᷓ dem merentur⸗ ſed non niſi p enam pro eo quod a bono ᷣſſenti at Pau lus aut qui volens euangeliʒat:ne ſi muit 9 diſpẽſaco ei credita ſit. ⁊ quicũq; ſimnliter ſapiũt· qui qᷓdem er conſenſu voluntatis obediũt · re poſitam ſibi eſſe cõfidunt coronam iuſticie· Etitur autẽ deus in ſalutẽ ſuoruũ irrauonali.et tune inſenſibili ere atura tãq; iumento vel inſtrumẽ to.que iã expleto opꝑe nuſ qꝙᷓ; erut Vtitut creatura racionali. ſeðò mali uola⸗ quaſi virga diſapline quam coꝛrepto filio ĩ ignem proij at tãq; ſarmentũ mutilæ⸗ Ntitur angelis et homimibus bone voluntatis tam ; commlitomibus et adiutoribus ſu is quos peractavictoria: ãpliſſume munerabit Hemqʒ paulusde ſe ſui qʒ conſimilibꝰ audacter pronucat Coadiutores enim dei ſumꝰ bi ita qʒ deus homini merita cõſtituit vbi per ipſum et cum ipſo boni quippiã operari dignanter mſtruit DHinc co adiutores· cooperatores ſpir9 ſan cti·promeitores regni nos eſſe pre ſunnmus.quod per cõſenſumviqʒ voluntarium diume volütat coniu gimur⸗ uid igitur? hoc ergo to tum liberi arbitrij opus.hoc ſolum eiꝰ meritum eſt quodð conſentit? Eſt proꝛſus:non quidem quoð⁊ꝛ ipſe cõ ſenſus.in quo omne meritum ↄſiſtit ab ipſo ſit cum net cogitare quidem quodð minꝰ eſt.quam conſenture ali quodð a nobis⸗ quaſi ex nobis ſuffi cientes ſimus · Verba ſur non mea⸗ ſed apoſtoli q̃ omne quod bomi po teſt eſſe⸗ idem cogitare et velle⸗ et Perſees- pro bona voluntate attri uit deo non ſuo arbittio Di ergo ded tria hec. hoc eſt bonum cogita re⸗ velle.perſicrre- operatur in no bis · primum profeeto ſine nobis ſe tundum nobiſcum.teraum per nog- faot · Siquidem immttendo bonãa cogitaconem nos preuenit: immu tando etiam malam volũtatem ſibi per conſenſum iungit. miniſtrãdo · et conſenſui fatultatem et faalitatẽ foris ꝓꝑ aꝑtũ opꝰ noſtruũ inenꝰ opi fex innoteſct · Sane ipſi nos pre uenire nequaꝙ; poſſumꝰ. ui aut bonum neminem muenit⸗ neminem ſaluat:quem non preuenit Adeo ergo ſine dubio noſtre ſalutis fit ex oꝛdiũ.nec per nos vtiqʒ nec nobii/ cum⸗ Verum conſenſus et opus. et K non ex nobis· non iam tamen ſine nobis Nec primum vtaqʒ m q qᷓpe nos nihil faamus nec vltimum qᷣd plerumq; extoꝛquet aut nmoꝛ inu tilis aut ſimulaco dampnabibk. ſed tantum medium nobis reputabitur inmeritum Sola nempe interdum bona voluntas ſufficit. crtera non proſunt ſi ſola defuerit. Nõ proſut dixerim⸗ ſed agenti non cernenta⸗ Valet itaq; intencõ ad meritumate tio ad exemplum · vtramqʒ preue niens cogitaco tantummodo adᷣ epatandum⸗ Cauendum ergo ne tum hoc inuiſibiliter ĩtra nos ae no biſcum actitari ſentimusaut noſtre volũtat: attribuamus que infirma eſt · aut dei necœſſitati que nulla ẽ. ſed ſi ſoli graae qua plenus eſt· Jp ſa liberum eratat ar bitrium. cum ſeminat cogitatum · ſanat cum mu tat affettum: roborat vt perducat ad actum. ſeruat ne ſenaat deſe ttũ Siic autez iſta cum libero arbittio operatur vt tantum in primo illud Faenegarel crtetis comit᷑ teturad oc vtiq; preueniens. vt iam ſibi deinceps cooperentur· Ita tamen quoð a graoa œptum ẽ pariter ab utroqʒ perfiatur · vt mxtum nõ ſin gillatim ſimul nõ viaſſim per ſingu los proſi ctus operentur õ parti grã · pti libei arbit rij h totu ſingula opere indiuiduo peragunt. Totũ 4.2 quidem hoc et totum illa.ſed vt to tum in illo.ſic totum ex illa. C tedi mus placere lectori quod aſſenſu a poſtoli numꝙ; tecedimus · er ;qG verſum euaget᷑ oracoin eadem pe ne ipſius verba frequenter readi mua Cuid enim noſtra aliud ſonãt quam illud/ ergo neq; volentg ne qʒ euttentigſe ð miſerẽts dei? E S ſane non ideo diat · quaſi quis vel le aut currere poſſit iuanum ſe8ᷣ quodð is qui volt et currit. non in ſe ſed in eo a quo accepit et velle et currere debeat gloriar? deniqʒ a it · Quid habes quod non accepiſ ta Creatis ſanaris ſaluatis? uid horum tbi ex te o hõ? Cuid horum non mmnpoſſibile ſibero arbi trio? Nec creare qui non eras.nec iuſtificare peccatoz: nec moꝛtuuz poteras te ipſum ſuſatare. vt cete ta preterunttam bona. que aut ſa nandis neeeſſaria ſunt. aut ſaluan dis repoſita · Ruod diunms de pri mo patet et vltimo · Sed et de me dio nemo dubitet. niſ qui ignorãs dei iuſtiaam. et ſuam volens conſti tuere ·iuſtiae dei ñ ẽ ſubie ctꝰ Ruid enim? Agnoſas creantis potena am.ſaluantis gloriam.et ſanantis ignorans iuſticam? Sana me ait et ſanaboꝛ. ſaluum me fac et ſaluq ero⸗quoniam laus mea tu es. Iſte dei iuſtiaam agnoſcebat · a quo e que ſpeàbat tam ſanar: a peccato⸗ quam a miſe ria liberati.et ideo lau dẽ illũ ſuã non inmerito ſtatuebat · Propter hoc er dð. ingeminaãs ñ nobis inquit domine non nobis. h nomini tuo da gloriam quod vtrã qʒa deo ſtolã et iuſtice ſa exſpee taret 2 glorie: Quis eſt q ignorat dei iuſtiaã? Cui ſeipſum iuſtificat qui ſibi meita aliunde preſumit quã a graaa⸗ Ceterum qui feat quod ſaluaret eaam dat vnde ſalua ret Ipſe inquam merita donat. qui feat quibus donaret⸗ gu ton wer ao Euid retribuam imquid domino ꝓ ommbz que retribuit nnchi? Et qᷣd et q̃d iuſtus eſt: a deo cõfitet᷑. ne ſi vtrumlibet negaret · vtrüqʒ pdet amittendo vtqʒ vñ iuſtus eſt z ſic dampnando quod eſt⸗ Sed ſic vel te rao loco mnuenit.quod viciſſim ᷣ pẽderet? Calicẽ ait ſalutais acapi H am.Calix ſalutaris:ſanguis eſt ſal quod vel ſecundis donis dei rekbu as⸗ vnde tibi ſalutem pᷣſumis· o men inquid domimi· muo cabo · Eð nimirum quicumq; muocauerit/ſal uus erit. Igitur qui recte ſapiunt⸗ tonfitentur operaconem.nõ quo d liberi arbitrij · ſed diume graae in ipſo ſiue de ipſo · Prima creaco ·ſe cunda refoꝛmacio. tercia conſuma tio: Primo namqʒ in xpᷣo creat in libertatem voluntats · ſe cũdo refoꝛ mamur per xp̃mĩ ſpiriti. m liberta tis:cum xp̃o de inde conſummandi⸗ inſtatum eternitats iquidem q̊d non erat. nullo creati opoꝛtuit:qui erat· per formam refoꝛmatri defoꝛ mem. membra non perfic niſi cum capite· Ruod vtiqz tunc c omplebi turꝰ cum omnes oc curreimus mniꝝ perfettum⸗ in menſuram etatis ple mitudimis xp̃i quãdo app arẽte xp̃ᷣo vita noſtra.appare bimus ⁊nos cũ ipſo in gloria· ¶um gitur confuma no fieti habeat de nobis· ſiue etram in nobis:non autem a no biscrea co vero fatta ſit et ſine nobis: ſola que nobiſcum quo dãmo do fit ꝓpt᷑ conſenſum voluntarium noſtrum · in merita nobis.re putabitur refoꝛma ao Ipſa ſut ieiuma noſtra · vigilie· continenaa et opera miſertordie⸗ cxteraqʒ virtutũ excraa“ per que vtiq; conſtat interiorem hominem noſtrum refoꝛmai de die in diem · dũ et intentio terrenis incuruata euis. dennis paulatim ad ſuperiora reſuꝝ git·et affectio arca carnis deſibeia languens ſenſum in amore ſpiritus conualeſcit: et memoria veteru op um turpitudĩe ſoꝛdens. nouis bomſ qʒ actibꝰ candidata in dies by larel at · In hijs nẽpe tribzʒ interioꝛ reno uacio cõſiſtit· ᷣctitudime ſimnliter in tentiomis puitate affectiomis vcoꝛ dadone bone operaconis/per quã bene ſibi conaa memoria eniteſceit· Verum hoc cum cærtũ ſit ĩ diumo no bis aditari ſpiritu · dei ſunt munera⸗ Euia vero cum noſt re voluntatis aſſenſu noſtra ſunt merita⸗nõ enim voseſtis qui loquimimi·ſed ſpiritus patris veſtri qᷓ loqᷓtur in nobis. Et ap oſtolus· An experimentum que ritis inquit eius qui in me loquitur criſtus? Di ergo criſtus. vel ſpitus ſantto loquitur in paulomnon etiam itidem operatur in ipſo? Non enmnmn loquoꝛ ait · ꝗᷓ ꝑ me non efficit deus Cuid ergo? ſi non pauli.ſed dei lo quentis in paulo⸗ vel operantis ꝑ paulum ·⁊ verba ſunt ⁊ opera.vbi iam pauli merita? Vbieſt quod tã ſidenter aiebat · Honum certamen cert aui curſum conſummaui fidem ſe ruaui De reliquo repoſita eſt mii chi corona iuſtiae quẽ reddet michi deus in üla die iuſtus iudex? An in æo foꝛte cõfidis ſibi coronã eſſe ᷣpo ſitam · quod per ipſum illa fiebant? Sed multa ꝑ malos⸗ ſiue angelos ſiue homines fiut bona:nec tamẽ re putãtur illis inmerita · An quia po aus cuin ipſo hoc eſt cum eius bona volũtate fiebant · nam ſi inuitꝰ inq̃t ewaugeliʒauero. diſpenſaco michi credita eſt Si aũt volens gloĩa mi chi eſt⸗ ceterum ſi k ipſa volutas de qᷓ omne meritũ pendet · ab ipſo en lo non eſt · qͥ pacto eam quam ſibi p ſunmt᷑ repoſitam coronã vocat iuſti cie? An niam iuſte iam ex debito requiritur· quodcumqʒ vt gratis permittitur? Dniq; ait. Sao cui credidi et tertus ſum · quia potens eſt depoſitum meum ſeruare dei pro mnſſum ſuum appellat depoſitũ. qa credidit promittenni. fidẽter ꝓnnſ ſum tepetit · Promſſum quidem eꝝ mmſeicoꝛdia· ſed tam ex iuſtiaa per ſeluendum · Eſt ergo quam paulus eyſpectat corona iuſtice · ſed iuſti ae dei non ſue Juſtum quippe eſt vt reddat quod debet · debet autẽ d polliatus eſt. Et hec eſt iuſtiaa de qua preſumit apoſtolꝰ ꝓnnſſio dei⸗ ne ſi hane contempnens. ſuã velit ſtatuereiuſticee dei non ſit ſubiectꝰ Cuius tamen ſue iuſtiae de9 ipſum voluit habere conſoꝛtem⸗ vt corone fatetet promeritorem · In eo enim ſibi iuſtiae conſoꝛtem. 2 corone ſta tuit promeritorem · cum operum qꝗᷓ bus erat illa repromiſſa habere dig natus eſt coadiutores · Poꝛro co adiutorem ſeat cum feat volentem hoc.ſiue voluntati conſenaentem⸗ Itaqʒ voluntas in auxilium. auxili um reputatur inmeritum Hi er go a deo voluntas eſt: et meritum⸗ Nec dubium quod a deo ſit et vel le et perſicere pro bona voluntate. Deus aurtoꝛ eſt merit qui et vo luntatem applicat operi. et opꝰ ex plicat voluntau · Aſlioquin. ſi pro prie appellentur ea que diamusnrã merita. ſpei quedam ſunt ſeminaꝛa⸗ catitans incentuia-oc culte predeſti nacoms iudiaa. future feliatatis preſagia/via regni · non cauſa reg nandi⸗ deniqʒ quos iuſtificauit.· nõ5 qͥs iuſtos muenit· hos magficauit. ¶ Expliat lber bernardi abband. ipan corone denm Meſta em dudi wbentun generm⸗ 1axiili Dier cam⸗ itet vel untite⸗ ziet v⸗ t op x napro amusrri ſammii ¶ napit liber primus bi bernar di abbats clareualles de coſidera cione ad eugemu papam — Vbit animum deãre ali quid quoð te papa bea tiſſime Eugemi vel ediſi ert vel dele etet vel con ſolet᷑ Ded neſcio quõ wlt.⁊ nõ wolt exire leta quidẽ. ſed lẽta oraco dũ crtati illi contraria impare cõten dunt maieſtas atqʒ amor · Nẽpe vrget ille inhibet illa. Sz inte rueĩt dignaco tua? quia hoc ipſu nõ pre episſed petis cum pᷣapere magis te deceat· Maieſtate igit᷑ tã dignãt᷑ tedẽte⸗et quid ni decat vl deceat pudoꝛ? Ruid enĩ ſi cathedram alſcẽ diſti? Nec ſi ambules ſuper pẽnas vẽtotim: ſubðduceris affectui⸗ A moꝛ dñm neſat/agnoſat filiũ: ⁊ in inſulis per ſe ſans ſubiectꝰ eſt:obſe qtur ſponte?gratis o btemp erat᷑ li bere Lcueret᷑ õ ſie aliqui non ſic hj ant timore ad iſta ĩpellutur.aut cu piditate · Dij ſut qui in fade benedi cũt mala aut in coꝛdibzeoꝝ Vbãdi untur corã:m netrſſitatibꝰ deficiut. At caritas nũꝙ; exadit Ego vt ve rum fatear vel matris libeãâtus ſum offico ſed non dãpnatus affectu O lim michi muiſterat ꝰ es:non tã faa le erueris · Aſcende in te los · deſcen de in abiſſos nõ reœdes a me Beqr te quocũqʒ ieris.· Amaui pauperẽ amabo et pauperũ et diuitũ patrẽ- Nõ enim ſi bene te noui: q̃a pater pauperu factus/ ideo nõ paupꝑ ſpñ es In te hanc mutaconẽ factã eſſe confido.non de te, nec prioriſtatui tuo ſuccſſiue ꝓmocionẽ ſed ſucœſ ſiſſe honebo ꝓinbe te nõ vt magẽ. ſed vt mat᷑ plane vt amans Amẽs magis videar · ſeð ei qui non amat ei qui vĩ amoris nõ ſentit · EUnde er go iã imnapiam? NLibet ab o ccupaao mbꝰ? tuis: qᷓa im hijs maxime condo leo tibi Condoleo dixeũ ſi tamẽ do les et tu· Alioquĩ doleo magis dix iſſe debuerã. quia non ẽ condolere vbi nemo qui doleat. Itaqʒ et ſi do les: condoleo⸗ Si non?do leo tamẽ et marime. ſaens a ſalute longius abſiſtere mẽbrũ⸗· quod obſtupuit:⸗ egrũ ſeſe non ſenaẽtẽ ꝑiculoſius la borate. Abſit aũt? vt de te id ſuſpi cer · Noui quibʒ deli eijs dules qui etis tue.nõ longe ante hac fruebaè Non poteſt diſſueuiſſe tã ato?: ita ſubito nõ dolere nuper ſubtrattas Plaga recẽs:dolore nõ caret· Ne qʒeni iã o ccaluit volnꝰ: nec ĩ tã bre ui vſuĩ ĩſenſibile ẽ. Ruameᷓ; ſi non diſſimiles ñ deſt t᷑ iugis mat᷑ia iuſti dolotis a cottidianis iacturis. Inui tus ni falloꝛ auelleris a tute rachel amplexibʒ/ et quonẽs id pati conta gerit: totiẽs doloꝛ tuus renouet᷑ ne cæſſe eſt. At quãdo non contingit quot vis qens vis et mcaſſum q aens moues nec peomoues quoc ens conaris et nõ datur vltra: em crtis et non obtines · partiis 2 nõ patis · temptas et abripeĩiset vbi mapisgibi deſias⸗ ⁊ dũ adhucoꝛdi ris ſucadũt te · Venerut filij vſqʒ adð partum ait ꝓpheta⸗et vires nõ hʒ ꝑ turiens Noſa hec nemo te melius Attrite frõtis es: et inſtar vitule Effraym doetꝰ · diligẽ ktura · ſi pa te tuaſic ſe tue res habẽt⸗ Abſit/ Hee ẽ pars illiꝰ ꝗͥ datꝰ ẽ ĩ reprobũ ſenſũ ·ab hijs ſane cupio tibi pacm nõ cũ hijs · Nichil plus metuo tibi pacrx iſta· Miratis ſi vmꝙ; poſſit ac adere ⸗ Eaã t᷑ dico. ſi res vt aſſolet xꝑ cõſuetudinẽ ĩ incuria veneĩt Noli ninns credere affectui tuo⸗q̃ nũc ẽ. il tã fixũ amimo⸗qͥd ne glettu 2 tẽ ꝑe nõ abſoleſcat wolineri vetuſto et neglecto callꝰ obduat et eo inſana bile · quo inſenſibile fit· Demq; do loꝛ cõtinuꝰ et acærbꝰ diutnꝰ eſie nõ patit᷑. Nam ſi aliũde nõ extondit᷑⸗ neceſſe eſt edat vel ſibi. Enĩuero a to. Aut de remedio conſolacõnem recpiet: à de aſſibuitate ſtuporem⸗ NRuid nõ inũtat cõſuetudo? Quid nõ aſſiduit ate duret? Quid nõ vſui erdat? Euãts quod p̃ amaritudĩe pruus exhoꝛre bãt · vſu ipſo malũ in dulce cõuerſu eſt ⸗ Audi iuſtũ quod lamẽtet᷑ ſuꝑ huiꝰmodi. Que peus nolebat tãgere aia mea hec pᷣ ama ritudine abi mei ſut. Primum tibiĩ poꝛtabile vide bit᷑ anquiꝰ proa ſſu tempis ſi aſſueſcas iudicabis non a deo graue · Paulo poſt leue ſena es? paulo puſt net ſenc es paulo pꝰ ecam delect abit. Ita paulat: in coꝛ dis dur aã itur⸗ et ex illa itur in añ ſionẽ Sitc ẽ grauis et cõtinuus do loꝛ:citũ vt dixi habiturus ẽ exitũ⸗ aut ſæamitatẽ. Proft cto aut inſenſi bilitatẽ, huic ꝓꝛſus huic ᷑ t muiet tmeo ſy ne delato ẽᷣme dio dolorem non ſuſtinẽs.ꝑiculo te irreuocabilit᷑ deſperatus ĩmergas· Vere oꝛ inq;⸗ ne in medijs occupacombꝰ.qniam multe ſunt· dũ diffidis finem⸗ fron tem dures et ita ſe nſim tr ip ſum q̊ bammo do ſenſu priues iuſti vnliſqʒ doloris · Multo prudentius te illis ſubtrahas vel ad tempus ꝙᷓ paaua re trahi ab ipſis et œrte paulatim dua quo tu non vis Queris quo? Ad coꝛ durum. Ne pergas quere re quid illud ſit: ſi non expauiſti · tu um eſt hoc · Solum eſt cor durum quod ſemet ipſum nõ exhoꝛret: qᷓa nec ſentit Quid ne mterrogas? In terroga pharaonem⸗ emo dutt toꝛdis. ſalutem vmꝙ; adeptus eſt niſi quem forte nmnſerans deꝰ abltu lit ab eo iuxta propheta eoꝛ lapide um⁊ Sdit ei coꝛ carneũ Quid ergo coꝛ duy? Ip̃m ẽ q̃d nec cõpũctione ſandit᷑ nec pietate mollitnec moue t p̃abzʒ · mis ñ edir · flagellis durat᷑ Intũ ad bñficeũ ẽ·ad aſilia infidũ: ad iudiaa ſenũ· ĩuécũdũ ad t᷑pia Im pauidũ ad picula: inhumanu ad hu mana/temerariũ ad diuma. teĩto rum obliuiſcẽs · pᷣſe naum negligẽs. futura non prouidẽs Ipſũ eſt cui p teritorum pᷣter ſolas imurias mchil oĩno ñ p̃teit · pñ̃aũ nil xit: utori nñ foꝛte ad vlalcĩ dũ ꝓfcõ ſe u acõ ẽ Et vt in breui cũcta hoꝛebil mali mala cõplectar ipſu ẽ qͥd nec deũ a met.nec hoĩeʒ reueret᷑ En qͥ trahere te habẽt occupacões hee malede ſi tñ ꝑgis vt cœpiſtiidare ita te totũ illis.nichil ᷑ tui reliquens · Perdis tempꝰ ⁊ ſi licʒ ñc alt᷑ũ me t᷑ exhibe ietro· tu qͥʒ ĩ hijs ſtulto labore cõ ſu meis.qᷓ ñ ſut ñ afflittio ſps eꝰ cacõ m ẽtis euacuacõ grẽ Nã cultꝰ horũ q̃d ñ àneaꝝ tele? Queſo te qle eſt il I& mãe vſj adveſpã litigaè à litigã trs audiẽ? Et vtnam ſufficeret diei 2 õ ſern uar Ves pe⸗ der ſn Unm i duen Seſt beu ergo chone moue dunt mſd: R 1 u ic gis⸗ uiß nehl tori ⸗ te dun inher naledei tr trtl Peds ahbi nniii er⸗ ctil lagi tdie 4 4 malicaa ſua⸗ on fſut libere nottes Vix relquit᷑ neceſſitat nature quodð coꝛpuſculi pauſacõni ſufficat ⁊ rur ſum adiurgia furgit? Dies diei eru ctat liteset nox no tti indicat mali cam · vſqʒ adeo non eſt vᷣſpirare in bonis: et non eſt alnã capeſc re re quiẽ.vel non raro int᷑ſeri ona· Nõ ambio te quoqʒ iſta deplorareat fruſtra iſtud:ſi non emẽdare ſtudu eis Inteũ ſic tamẽ ſemꝑ facias hoꝛ toꝛ: nec te vnꝙᷓ; ad iſta duaueis qͥſ et non doluerut · ait deus . Nichil t᷑ et illis. Juſti pocus tibi aptare eu rator affectionem et vocẽ: qui ait. Eue.n.foꝛtitudo mea vt ſuſtin eã- aut quis finis meꝰ vt pacient᷑ agã? Nec foꝛtitudo lapidum foꝛtitudo mmea'nec caro mea caro enea ẽmagꝗ virtus paaẽ.ſed non hanc t᷑ ad iſta optauerim. Interdũ mpaciẽtem eẽ ꝓbabilius. Tu ne approbes illori paciẽcam quibus paul9 dicebat⸗ ſibenter ſuffertis inſpiẽtes. cum ſits ip̃i ſepiẽtes Ni falloꝛ hyroma exat et non laus?ſed ſuggilaco qᷣrũ dam mãſuetudims: qui quaſi dats manibus pſeudo apoſtolis: a quibz et ſedutti erãt ad queq;ʒ ipᷣorũu pere geꝛna. et praua dogta trahi ſe pacẽ tiſſime ferrẽt · Vnde et ſubdẽs · ſuſti netis enĩ inquit:ſi quis in ſeruitutẽ vos redigit · Non bona paãa?: cum poſſis eſſe liber· ſeruũ te pmittere fieri NQolo diſſinnles ſeruitutem: in quam certe m dies dum neſas redi geris. Hebetat:i coꝛdis iudiaũ eſt: ꝓriam non ſentite ↄſaõcam vexa conẽ., Vexadco dat intellectũ aubdi tuitait quidã⸗. Veru eſt? ſi mmia nõ fuerit · Nam ſi ſit· non plaue mtel lectum dat.ſed contemptũ Deniqʒ lIpius cum venerit inprofũdũ malo rum? cotempnit Expgiſtere ergo: et peſſime ſeruitutis iugũ⸗ iam iaqʒ iminẽs.ymmo iam non modicæ pre mens/non tãtum caue h hoꝛre. An ideo non ſeruus. quia nõ vni ſeruis ſed omnibꝰ? Nulla turpioꝛ ſeruitꝰ grauioꝛue ꝙ; indeorun? ꝙ quocũqʒ ieãt poſt ſe trahunt/et vbiqʒ dños vel inueniunt vel offendunt ſuos. Tu quoqʒ dic queſo vbi vnꝙ ſis li ber. vbi tutus · vbi tuꝰ? Vbiqʒ ſtre pitus: vbiq; tumultus: vbiq; iugũ tue ſe ruitutis te premit ec nuchi nunt opponas apoſtoli vocẽ. q̃ ait. ¶ Cum eſſem liber ex omnibʒ: omniũ me ſe ruum fea. Jonge eſt iſtud a te Nũq;d ille hac ſerutute honmnnib9 ſe ruiebat.ĩ acquiſicone t᷑pis qſtꝰ? Nuüquit ad eum de toto orbeoflue bant abicẽſi auai ſymõiaa⸗ ſacrile gi. concubiãrij· inteſtuoſi⸗et queqʒ iſtiuſ modi monſtra hominũ. vt ip ſius apoſtolita auctoritate vel opti nerẽt honores eccleſiaſticos val re tinerẽt · Ergo ſeruum ſe feat homo tui xp̃ c viuere erat ⁊ moti lucrum: vr plures lucti faceret xpᷣo non vt lucra augeret auarice · non eſt igit᷑ de ſoleraſſima pauli induſtria et caritate tã libera? ꝙ; liberali ſeruili conuerſaconi tue patrociniũ ſuas. uã tuo dignius apoſtolatu ꝙ ſa lubeius tue conſciencie qᷓ; fructuoſiꝰ ettleſie dei: audias po aus ipſu do minantem⸗ Pre cio empt eſtis:no lite effia ſerui hominuũ Quid huiliꝰ indigm vſqʒ preſerti ſummo pon tifia⸗ ꝙ; non dico õni die · ſed pene omni hora inſuadere talibus rebus et pro talibus?: Deniqʒ quando o ramus? Muando docem ? populos: Muando ediſicamus eccleſiã? Eñ meditamur in lege? Et quidem coti die perſtrepunt in palado leges- ſed iuſtiniaĩ non n Pn⸗ ne enam iſtud? Tu videris⸗ am certe lex Sñi irreprehenſibilis conue rtẽs aĩ mas. hec autẽ non tam leges ꝙᷓ li tes ſunt cauillacõ es ſubuertanteg iudiaum Tu ergo paſtor et epiſco pus animarum.qua mente obſecro ſuſtines coram te ſemper ſilere illã garrire iſtas? Falloꝛ ſi non mo uet tibi ſtrupulum peruerſitas hee Puto quod et interdum compel lat eaam te clamare ad dominum tum propheta⸗ Narrauerunt michi imnqui . Fabulacones ſed non vt lex tua⸗. Ergo et te non aude librum profiteri ſub tam gra ui mole inconueĩẽee huius⸗ cui fas non ſit ceruicem ſubducere Nam ſi potes ⁊ non vis:multoma gis ſeruus huius iphꝰ . tã peruerſe volũtatis tue · An non ſeruꝰ cui do minatur iniqiit as? Et maxime mſi tu foꝛte indignius iudices·hominẽ ebi ꝙ; viaum dominari Ruid inter eſt vo lensſeruias an muitus? 12 et ſi coacta ſeruitus. niſerabilioꝛ.5 affettata miſerioꝛ eſt. Et quid me vis facxte inquis? It t bi ab hijs ot cupatuonibus parcas. Impoſſibile foꝛtaſſe teſpondebis faalius cat he dre valedicere poſſe · Necte hoc ſi rũ pere et non magis mte rri pere iſta boꝛtaret. Audi ergo quis tedaegu am quiò ſuadeam. Si quod viuis et ſapis. totum das actioni:conſi beraconi nichil· Laudo te in hoc nõ laudo. Puto ꝙ et nemo qui a ſalo mone audierit qui minoratur actu⸗ ꝑaapiet ſapienciam. Certe nec ip ſi actioni expedit conſiberacone non preueniti⸗ Di item totus vis eſſe omni. illius inſtar quo ommbꝰ omnia faectus eſt laudo humanitatẽ ſed ſi plena ſit · Ruomodo autẽ ple na te excluſo?et tu homo es· Ergo vt itegra ſit ⁊ plena humanitas col ligat et te intra ſe ſinus qui omnes teapit· Alio quin quid tibi prodeſt iuxta verbum domini ſi vmuerſos lucreris:te vnum perdens · Ruam obrem cum omnes te habeãt. eſto eaam tu ex habentibus vnꝰ? Quid ſolus fraudaĩs munere tui Vſqʒquo ſpiritus vadens et non rediens . Vſ quequo non recpis te. ⁊ ipſe inter alios viœ tua? Sapienubus et in ſipientibus debitores o eugeni. et ſoli negas te tibi: Sapientibus et inſapientibus de bitores. Stultus ęæt ſapienta ſeruus et liber diues z pauper⸗vir et mulier ſeneꝝ et iuue nis. clericus et laicus iuſtus et im pius. omnes pariter partapant te omnes de fonte publico bibunt pectore tuo⸗ et tu deoꝛſum ſaens ſtabis? Si maled ictus partem ſu am faat deteriorem. quid ille qui ſe penitus reddit expaꝛtem? Sane deriuentur aque tue o eugeni in pla teas homines ⁊z iumenta et pecora bibãt ex eis qñ ⁊ camelis pueri abra he potũ tribuas: int᷑ teteros bibe iuig on Nend d⸗ ac⸗ netip wre Sris unb; ntate tiple lrg scol mnes wdet lerſos Qum t, ſſe⸗ Ous h nerr etn me ct duset tlas diues! t ð sctm vapant bibunt n ſaens eerm ys b np or aben bibe tu de fonte putei tui Alienꝰ mquit nõ bibat ex eco⸗ Nuquit tu alienꝰ? Eui non alienꝰſi abi es? Heniqʒ qui ſibi nequã:cui bonus? Memen to pro inde non dico ſemꝑ non dico ſepe:h vel mte rdum reddẽ teipſu t Etere tu quoq;ʒ te int᷑ multos: aut ceꝛte poſt multos· Ruid indulgen aus? Doc eni dico ſecũdũ induigẽ aam:non ſecundu iudiau Puto z ipſo apoſtolo mdulgencorẽ me? in hac parte. Ergo plus quã opoꝛtet mquis? 25 mſicioꝛ? quid ſi ita oz ?ꝰ Nam tu vt confido noſtra metitulo ſa im foꝛmacone non etis ↄtentꝰ?? ſed habundabis magis. Bane ſie decet?te ſciert habudaciorẽ ꝙ; me audacorem eẽ. Ego quoqʒ tuaus michi iudico apud maieſtatẽ timi ditate? ꝙᷓ te meritate peritlital. oꝛ taſſis haut ſe cus moueĩ opoꝛtuit ſa piztem: vt ſit quot ſcrptum ẽ· Da occaſionẽ ſapienti: et ſapiẽcoꝛ eĩt Audi tamẽ apoſtolũ: quit de huiꝰ modi ſentat · Sic non eſt ſapiẽs in ter vos ait ille? qui iudicrt inter fra trẽ et fratrem⸗ Et infert · Ad igno miniã vobis dico. Cõtẽptabiliores qui ſunt in eccleſia illos conſtituite ad iudicum. Ita ſetũdum apoſtolũ indigne tibi vſurpas tu apoſtolatꝰ iudicũ vile? gradum conte mptibili um · vnde et dierbat epiſcopꝰ? epm inſtruens · Nemo mniitãs deo: ipli cat ſe ne gocijs ſetularbus: Ego at parco hbi. Non enĩ foꝛaora loq̃r: ſed poſſbilia Putas ne hec tampo ra ſuſtinerent:ſi homimbʒ ligitãtibꝰ ꝓ tertena here ditate et flagitãtibꝰ abſte iudiaũ voce domim tui reſpon deres o homines quis me conſtitiu it iudicem ſuꝑ vos? In quale mox iudiaum tu venires? Ruid diat ho mo ruſticanus et ĩperitus⸗ ignorãs primatũ ſuum. imhonoras ſumam z5 pPrecælſam ſedem⸗ derogans apoſto lice dignitat:? Et tamẽ nõ monſtra bũt puto qui hie dicerẽt vbi aliqñ quiſpiam apoſtoloꝝ iudex ſedit ho nminum aut diuerſoꝝ terminorum.⸗ aut diſtributoꝛ terraru · Vtenſſe de niqʒ lego apoſtolos iudicandos: ſe diſſe iudicantes nõ lego: Eit illud⸗ non fuit. Ita ne ĩminutoꝛ eſt digni tatis ſeruusſi nõ volt eſſe maioꝛ do mino ſuo⸗ aut diſcpulus ſi non wolt eſſe maioꝛ eo qui ſe miſit: aut filius ſi non tranſgredit᷑ ᷑minos quos po ſuerunt patres ſui? Cuis me conſti tuit iudicẽ ait ille magiſter er dom nus: et miuria ſeruo. diſapuloqʒ ñ iudicet vniuerſos? ichi tamẽ non vir bonus eſtimatoꝛ reru⸗ qui ĩdig nũ putat apoſtolis ſeu apoſtolias viris non iudicare de talibꝰ: quibꝰ datum eſt iudicũ in maiora⸗ Cuid m contempnãt iudicare de terrenis poſſeſſiuculis hominuũ: qui mœ leſti bꝰ et angelos iudicabunt. Ergo m ctimimbꝰ nõ i poſſeſſionibꝰ poteſ tas veſtra⸗ ꝓpter illa ſiquidẽ z non ꝓpter has accœpiſtis claues regni crloꝝ: preuaticatores vaqʒ excluſu ri non poſſeſſores. Vt ſaatis ait qa filus hommis poteſtatem habet in terra dimittere peccata et œtera⸗ Eue nam tibi videtur maioꝛ digni tas et poteſtas dimittendi pecca ta⸗ an predia diuidendi? Sed non eſtoparaciohñt hec ĩfima ⁊ ᷑rena- jubicis ſuos reges et penapes ter te ⸗· Ruid fines alienos muadits. Euid falcem veſtram in alienam meſſem extenditis? Non quia in digni vos ſed quia indignum vobis talibus inſiſtere? quippe pociorbꝰ occupatis : Heniq; vbi necſſitas exigit audi quid apoſtolus cenſe at Si enim in vobis iudicabitur hic mundus: idigni eſtis qui de mmi mis iudicetis? Ded aliud eſt ina benter exturrere in iſta cauſa qui dem vrgente⸗ aliud vltro incum bere iſtis: tamqm magnis digniſ qʒ ·tali et talium intenaone rebus⸗ IJtaqʒ hec et mmunera talia dice tem ſi foꝛea dicærem ſi retta ſi ſin cẽra Nunc autem quoniam dies mali ſunt ſufficit interum ammom tum eſſe non totum te nec ſemper dare attioni⸗ ſed conſid eracioni a liquid tui et coꝛdis et temporis ſe gueſtrare hoc autem dico neceſſita tem intuens non equitatẽ ꝙquam non ſit preter equum ecc leſie cæde re necſſitati Nam ſi liceret quo d dete ret abſolute per omnia ⸗ et in omnibus preferendam et vel ſolam vel maxime colendã eam que ad nia valet ideſt pietatem proꝛſus ir refragabilis rauo monſtrat · uid ſit pietas qeis? Vacare ↄſideraconi Dicas foꝛſitã ĩ h diſſentire me ab il lo:q̃ pietatẽ diffinit cultũ dei · Non 7 ita.ſi bñ ↄſideras illiꝰ ſenſu ĩ eis ex pſſi ᷣbis ⁊ ſi tñ exꝑte· Cuid tã pta nẽs ad cultũ dei ꝙ; qͥd ipᷣe hoꝛtat᷑ in pſalmo· võte et videte qͥniã ego ſu dñs? &8 ſane ĩ ꝑtibꝰ ↄſideracioĩs pnpuũ « Quid deiñ tã valẽs ad cĩa q̃ ipſius q; actionis ꝑtes bemigna 3ᷓ dã p̃ſumptione ſuas fãt p̃agẽdo. q dãmõ ⁊ preoꝛdinãdo qᷓ agẽda ſuut Necſſarie ſanæ. ne foꝛte ꝗᷓ puiſa 2 meditata poterãt eſſe ꝓſfectui. p apitata magis peiculo fiãt Quod tibimet ſi recoꝛdaris in ipſis actibꝰ cauſarũ et in magnis quibusſqʒ ne go cijs magnaru ve conñilijs rerum frequẽter acadiſſe non ambigo Et primũ quidẽ ipſu fontem ſuũ idẽ mẽ tem de qua otitur purificat conſide racio · Deinde regit affectus. dirt git actus · coꝛrigit excſſus·compo nit mores: vit am honeſtat et oꝛdi nat poſtremo diuinarum pariter et humanarum rerum ſeenaam con feꝛt · Pec eſt que confuſa diſtermi nat hiãaa cogit: ſparſa colligit ſe creta rtimatur vera mueſtigat ver ſumlia erannnat. ficta et fucata ex plorat · Dec eſt que agenda preoꝛ dmat acta recogitat/ vt nichil in mente reſideat aut in coꝛrettum ⸗ aut coꝛrecti one egens Hec eſt que in proſperisaduerſa preſentit in að uerſis quaſi non ſentit? quorum al terum foꝛtitudinis alterum pruden ae eſt· Ibi eaam aduertere tbi eſt ſuauiſſimum quendam conceutum cõplexumq;ʒ virtutum atqʒ alteram pendere ex altera ſicut hoc loco vi des . Foꝛtitudmis matrem eſſe pru denaam noc foꝛutudmem ſed teme ritatem eſſe quemlibet auſum. quẽ non perturiuit prudenaa hec item eſt que inter voluptates et neceſſi tates media. qnaſi qued am arbi tta ſedẽs?: vtriqʒ certis lnnit bz diſ tmiat Fĩes · iſtis alligẽtis 2 phbẽs qd tconſde us, die conmpo tetoꝛdi pnaret zaunton diſterm grl⸗ Gr ver enn Gpero chli⸗ Jatis 7: illis quot nimis eſt bemẽs? et ſic exalo teraã foꝛmãs vᷣtutem quã dicũt temperãciã · Nempe in temperantem ipſa conſideracio cen ſettã eum qui necæſſarijs ꝑtinacit demt? ꝙ qui indulget ſuperfluis · Non ergo temperãcia in ſolis reſe cãdis ſupfluis eſt ſed et in adunttẽ dis neteſlarijs. Huiꝰ ſe ntence apo ſtolus non fautoꝛ tẽtũ. ſed ⁊z auctoꝛ aſſe videbat: qui curã carnis noſtre docet non perfic ĩ deſiderio· dieẽs · ſiquidẽ euram carnis non perfia · ſu perklua cohibet: addens in dendeio neceſſaria non excludit? Vnde m vi petur non ommino abſurde diffinire tempetanciã· qui hant nec ptecide neceſſitatẽ ne e excædè ditat: iuxta illud terencij Ne quid minis. Jam de iuſtiaa que vna de quatuoꝛ eſt. nõoõne conſtat. ex cõſideracione mãẽ tem pteuemiri/ vt ſe foꝛmʒĩ ea? Se eniĩ neceſſe eſt prius cogitet: vt ex ſe noꝛmã dutat iuſtioe:nec factura diiqʒ alti⸗ q;d ſibi fieri nolit: nec qͥt ſibi fieĩ velit negatura. In hijs nẽpe duobz liquer inte gru elſe iuſticie ſta tum. Ded nec ipſa ſolitatia eſt· In tuete et enĩ nunc mecum et:ã huiuſ modi pulchrã cõnexionẽ et coherẽ aam cum temperãaa? zitem amba rum cum duab 9 ſuperioribz ibẽ pru dẽ aa et foꝛti tudme Nam eum iuſti ce dicatur poꝛao“ quodð ſibi ñ volt fieri quis alij non facere· poꝛro per ſectio quod ait dñs quecumqʒ vwol tis vt faoãt vobis homines 2 vos faate illis:neutri horum erit niſ ip ſa voluntas ᷣe qua tota duot᷑ foꝛ naſic oꝛdmata fuerit vt nec ve lie aliquoð ſuperfluũ nec neerſſarium net teraum ſuꝑſtiaoſe nolit. qt quidẽ temperancie eſt Deniqʒ ⁊ i ſi iuſtiae: vt iuſta ſit tẽperanaa mo dum ĩponit Noli nimium elſe iuſtꝰ ait ſapiens: oſtendens per hot mi nime a ꝓpbandã iuſtiaam: que tẽꝑ ancie moderamine nõ frenet᷑ Ruid et ipſa ſapienea hoc tẽpãcie fre num non reſpuit: dominante paulo ſecundũ ſapienaam ſibi a deo da tam.non plus ſaꝑe ꝙ; opoꝛtet ſa pere:ſedſapere ad ſobrietatẽ? Dz eæconuerſo ꝙ temperãcie neceſſaria ſit iuſtiaa: oſtẽdit dominus in ewã gelio arguens illori tempranciãa? qᷓ abſtin ebant vt viderẽtur ab homi mibgq ieiunantes⸗ Erat in abo temx anaa:ſeð non iuſtioa in amima q̃a non deo placere · ſed homimbꝰ intã debant. Cuẽõ rurſus vel illa ł iſta ſine foꝛtitudinè cum conſtet fortitu dinis eſſe at nõ mediocris tohibere velle et nolle ſuu m inter anguſtias parum et minis: vt ſit eontenta vo luntas modo illo medio nudo.ſolo⸗ puro.conſtante ſibi equali vndiqʒ ſui vt pote ex omni parte arcũeſio quein ſolum conſtat eſſe virtues. Siato m queſo ſi potes ctui nam po tiſſimũ trium haꝝ virtutum medituil lium hoc dãdum tenſeas: quodð ita cunctis contermmũ eſt. vt videat᷑ ꝓprium eſſe ſingulorum? An ipſum virtutis eſt· et nichil aliud? Sʒſie virtus non eſſet multaplex?ſi eſſent omnes vnum. An poaus qa ſine eo virtus non eſt · omnium quodã mo do intia vis vna eſt? æ medulla virtutum in qua ſic vmũt᷑⸗ vt vna vna pet inde videãtur hominedpre ſertim: quod non illud paraapan do communicant ſed totum a ſingu lis atq; inte gru poſſidet? Vbi caula Cuid tam iſtiae ꝙ modus? Alio quin ſi quid extra modum vliquit. non plane cui tribuit· quod ſuum eſt:quoð tamẽ ſuum ipſius eſt face que non aliunde profecto temperan aa eſt niſiquoð mil imoderatum ad mittit? Sed puto fatebete eaam nonminus eſſe foꝛtindmis cum vł maxnme ipſa ſit que ab irruentibꝰ vicijs. et quaſi ſuffocare huic et ĩde conãti bꝰ puru illud potenter eruit et vendicat in quoddam ſtabile fũ damentum boni ſebemꝗqʒ virtutis. rgo modum tenere iuſticaa eſt.tẽ poranaa eſt · foꝛtitudo eſt · Sed vi de ne in hot differant vt iuſtiae qui dem in affectu tes ſit. a fFoꝛtitudine autẽ efficaua eius. poꝛro poſſeſſio atqʒ vſusapud temporanciã⸗ ſieſt nt vt doceæamꝰ ab hac cõione.prudẽ tam non excludi⸗· Nõne ipſaẽ que modum diu aĩmi neglecti. pꝰ habi tũ et vicorũ muidia quaſiĩ abdias recluſum et coopertũquadã vetuaſ tans caligine⸗ prioꝛ te pperit et adũ tit? Proptea dico tbi a pauas ad uertit᷑: quia paucorũ prudencia eſt Juſticia itaqʒ qrit· prudẽ aa inueit: vẽditat foꝛtitudo⸗temꝑanaa poſſi det 15 m hoc loco ꝓpoſitũ de tuta bůdiſputaẽ Dʒz hec dixeã hoꝛtãsað vatãdũ ↄſideracõi cuiꝰ bñfitõ hec 2 ſilia adũtũt᷑ Cui tã pio tãgꝙ; vtili o eao ennllã ĩ vita opã dare.ſñine vitã ꝑdẽ ẽ Ruid tñ? Si te philoſophie uid tam rurſum temperanaez huie totũ ipẽte deuoueĩspvceſſoca tui ñ ita cõſueuer̃t. eis moleſtus S plubeiʒ qᷓſi q̊ a patrũ veſtigijs Suia ris: Nẽpe id visberis:agẽ ĩ ſuggil laconẽ eoꝝ ſ notabere wlgari pnůᷣ bio qᷓ hoe fãt q;d nullus mirãt᷑ os · veluti q̃ cupias admnraconi foreæ Nece potes oĩa.eoꝝ ſił ⁊ ſubito vł errata corrigere l exœſſus rdigere imoðdũ ·Eit eũ acœpis tempꝰ vt ſe cũdũ ſapiẽaã t᷑ datãa deo paulat 2 optũe isꝰ ſtuas Inteũ ſane malo altiꝰ vte ĩ bonũ qd potes · Quã ſi de boĩset ñ & nouis ſumamꝰ exõ pla. Non defuere romaiĩ põtificæs ꝗ́ ſibi oaa int᷑ maxia negoca ĩuemirẽt Obſidio vrbi 2 barbaric9 enſis⸗ a uiũ ceruiabꝰ ĩminebat uũqᷣt eñ iſt ud beatũ papã gregotiũ ruit quo minus ſapiẽaam ſceriberet in ono? Eo nempe temporis quod ęx eius ipfſius verbis liquet obſcuiſſimam et extremam partem eʒechielis tã diligẽter ꝙ eliganter expoſuit· Sʒ eſto alius inoleuit mos dies alij ſut et alij hominum mo res⸗ et tempo ra periculoſa nõ iſtant iã.hexſtant fraus et areſuenao et violẽaa iua luerũt ſuper terrã: ¶ alipmatores młt defẽſoꝛrarꝰ· Vbiqʒ potẽcores oppeimũt paupeĩores: nõ poſſum2 de eẽ oppreſſis non negare iudiaũ iniutiam pacentibus. Niſi agiten tur cauſe audiantur partes inter ꝑ tes iudicari quid poteſt Agitentur cẽ h ſicut oz Nã Is modꝰ q frequã tat᷑ eper̃bił plane:⁊ q̃ nõ dico eccle ſiã h nec foꝝ decerʒ · Miroꝛ nãʒ quẽ admõm Lᷣligioſe aures tue o eugeni; audiẽ ſuſtinẽt· hꝰ mõi diſputatões inn dia uge E dis⸗ m hore⸗ D Agere otſe llni e nal Dß mng exi aits iemtit tnſts/a Gtenit ut g⸗ nhao⸗ tus Dron clsti it 9 Sire eunge tſenn Niain maches tichets peſin ludion 4 gtm nter, nace ine ugen. tbes aduocatoꝝ et pugs vᷣboꝝ qᷓ magis adſubuſi onẽ. qᷓm ad ĩuẽconẽ ꝓfia ũt vitatis Coꝛrige puũ morẽ:? 2⁊ ᷣa de linguas vamioqs ⁊ labia doloſa claude Hij ſut q̃ docuer̃t liguas loqͥ mẽdacũ? deſert aduerſus iuſtiaã · eruditi profalſitate Dapiẽtes ſunt vt facant mala. eloquentes vt in pugnent veru· Nij ſut qui inſtruũt a quibꝰ fuerat inſtruendi⸗aſtn unt non cõpata ſed ſua: ſtruũt de ꝓprio calũpnias innocendie deſtruunt ſim pliatatem veitatis? obſtruunt iuſti ae vias · Nichil ita abſq; labore ma niſeſtam faat veritatem: vt hreuis et pura narrauo⸗ Ergo illas quas ad te neceſſe erit diligẽter velim h breuit᷑ deadere aſſueſtas fruſtratori aſq; ⁊ venatorias preciere dilaao nes · Cauſa vidue intret ad te: cau ſa pauperis· ⁊ eiꝰ qui nõ habet qᷣd det? Alijs alias multas poteus cõ mittere terninãdas: ꝙqᷓ plures ne dignas audiẽcia iudicare· Ruid ei opus eſt adimttere illos quoru pec cata ſut mamft ſta pᷣtedencia adiudi cium? Canta eſt ĩpudẽaa ñ nulloꝝ. vt cum mamſfeſte ambiooĩs pruig ne ſtateat tota fauescauſe eoꝝ?nõ erubeſcãt audiẽaã flagitare⸗ pub licantes ſemetipſos ad multoꝝ con ſaenaas:in quo vel ſuo ſolius pote rant ſatis confũdi iudico. 2õ fuit qui ᷑tũde ret attrit as frotes:⸗ ideo plures fatti ſut et magis indurueẽt Sed et neſco quõ vinoſus conſaẽ cas vicioſoꝝ nõ refugit? et vbi om nes ſoꝛdent. vmus fetoꝛ non ſentit Euis enĩ verbi cauſa auarꝰ auaꝝ· imundus imundum⸗luxurio ſus lux urioſu erubuit? Plana eſt ambiao nis ec cleſia? non eſt iã quod hoꝛret inſtudijs 2 molliconibꝰ ambicoĩs- non plus quã ſpelunca latronis? in ſpolijs viatoru. Si xp̃i diſapulus es:ignoſcat ʒelus tuꝰ·exurget auc toritas aduerſus ĩprudẽ aam hane et generalem peſtem Intuere ma giſtrũ ſic faaẽtem et audi domnã tem.:qui nchi niniſtrat me ſequat᷑ Non parat aures vt audiat:ſed fla gellum quo feriat: Nerba nec faat nec reapit: nec eni ſedit iudicãs· h inſe quitur puiens: ¶auſam tamen non tacet quod videlicʒ domũ oraa ois:negoda aoiĩs feaſſent · Ergo et tu fac ſimliter. Exubelcant woltum tuũ iſti mo di negatores ſi fieri po teſt:ſi nõ timeãt ⁊ tu flagellũ tenes CTimeant numulai nec ſidant in nũ mns · ſed diffidant: abſeondãt es ſu um a te: ſaẽtes effundere ꝙ; acaꝑe paraciorẽ · Hoe ſtudioſe et conſtã ter agendo multos luetifacxs t᷑piũ ſectatores lucroꝝ: honeſtioribʒ offi cijs in dicendo multos.ne vel aude ant huiꝰmodi attẽptare ſeruabis Abier illud quod nõ paru ꝓficiet: et ad ferias quas abi ſuadebo? Ita nẽpe nõ pauca t᷑ momẽta tꝑm redi mes aduacãdũoſid eàcõi:qdã vt di xi negoaanec audiẽdo qᷓdã alijs cõ mittẽ do? qᷓ tua diꝗᷓ putaueis audis aaſi8li q dãz accomõ ip̃i cauſe ↄpẽ dio Kmĩando De qᷓoſidacõe hijs adð dẽe cogito: h ſubalt᷑iꝰ ſane pnti libiꝛ Atz h̊ ſit fis iſtius:?ne duplo te one ret minꝰ ſuauis orõ: ſi ⁊ lõga fueit· (Epgpliat liber pemm bi bernarbi. Mapit ſev̈s liber ba bernadi- Emoꝛ ꝓnmſſi mei q ecer iam aliq; diu tẽoꝛ apuð o ab ipſo abſoluere me łſero Puderet dilanonis ſi m ↄlſa us forẽt icuie aut coõtemptꝰ.nonẽ ita⸗ Vz inadimꝰ vt ipᷣe nola tẽpꝰ Jue · qͥd et ipi pene viuendi vſui vi bebat᷑ indicere ceſſionẽ· ne dum ſtu dijs. Cum ſaʒ dñs ꝓuocatus pcãs nũs añ tempꝰ q̃dãmõ viſus ſit iudi caſſe oꝛbẽ re in eq̃tate qdem h mi ſuo non ſuo noĩ · Nõne dicũt ing⸗ nbꝰ vbiẽ deus eooꝝ? Nec miru. cleſie filij/et qͥ xpᷣiano cenſent᷑ noĩe ꝓſtrat ſunt m deſerto aut intft cti gladio.aut fame cõſupti Effuſa ẽ eõtentio ſuꝑ prapes. ⁊ dñs erratre Facit eos in iuio ⁊ non in via Con kao ⁊ infe liatas ĩ vijs eoꝝ pauoꝛ ⸗ meroꝛ et confuſio in pe nebnibꝰre gum ip̃oꝝ. uã cõfuſi pedes anũos anaũ pacẽanũcaanau bona⸗ Dixi mꝰ pax et non ẽ pax ꝓm ſimꝰ bona et eccr t baao · Cuaſi vᷣo temeitate in ope iſto aut leuitate viſi ſumus. ¶Cucurtimꝰ plane ĩ eo non quaſi in icertũ ſed te iubente ymmo ꝑ t deo Euare ergo ieiunaumus et nõ a,= pexit·humiliaunmnus animas nrãs et neſauit. Nam in hijs ommbus non eſt auerſus furoꝛ eiꝰ, ſeð 2 ma nus eius extenta. Muã pagenter interim⸗ adhuc audit voces ſaerie gas et egipaos blaſphemantes quia calide eaduxit eos vt o cederet in deſerto⸗ Et quidem iudiaa domi ni vera· Muis neſaat? Ad iudiaũ tevir optie eugem⸗ vo hocabyſſus tanta vt vidbear miehi non ĩmerito pronunciare beatum qᷓ non fuerit ſcandalizatus in oo ⸗ Er quomo do tamen humana temeitas audeat ᷑;ehendere⸗quod mumm⸗ comprehendere valet· RKecoꝛdemur ſupernorum iudicõrum que a ſeculo ſunt ſi foꝛte conſolacio ſit · Nã qui dam ita dixit · Memoꝛ fui iudicoruũ tuorum a ſeculo domnne et conſola tus ſum liem dico igno tam nemini· et nune nemini notam · Nempe ſie ſe habent mo ꝛtalium coꝛda quoð ſamus cum neceſſitate non eſt· ĩ ne ceſſitate neſamus: Moyſes eductu rus populum de terra egypt melio tem illis polliatus eſt terram am qñ ipſu aliter ſequeret᷑ populus ſolã ſapiẽs f᷑rã? Eduxit eductos tñĩ ter ram quã ꝓmſc rat non introduxit Nee e quod duas tem ritat ĩput aĩ queat teiſtis et mopiat: euentus Omnia facebat dño iperãte dño cooperãte opꝰ cõfirmiãt e ſequẽta bus ſignis · Ded populus ille ĩquis dure ceruicis fuit: ſomper cõtenco ſe agens contra donnnum et moy ſen ſeruum eiug Hene illi mereduli 2 rebelles hij ãt qᷣd? Iples méroga uid me dicere opꝰ ẽ aͤd fatẽt ipi Dico ego vnũ. Quid poterãt ꝓſi cere q̃ ſemꝑ t᷑uerte bãt᷑ cũ ãbularẽt Eñ et iſti totã viã ñ ẽdierẽt coꝛde in egyptũ? ð ſi illi æaderut 7 pie rũt ꝓpt᷑ miq̃t atẽ ſuã:miramur iſtos æadẽ fãẽtes eadẽ paſſos Dʒ nuũqd li loꝝ eaſꝰ adũſus ꝓmiſſa dei· Ergo nee iſtoꝝ? NQeq; eĩ aliqñ ꝓmiſſiões Si iuſtiee pᷣiudicãt di Et audi illud. Pecauit bẽyamĩ adãgũt᷑ viq oꝰ mee ſpo dai uſpt me ik pe detz Rt n 4 ne aon nſch peſie quod ine J duchu men) lan sleli ſitr 857 dio uin ris uncd 10), ad vltionẽ.nec ſine nutu dei · Dem qʒ ipſe preſignauit ducẽ p̃liatutis · Itaq; pᷣliantur fret: ⁊ manu validi ori et cauſa poaori ⁊ qͥd hijs maius eſt fauore diumo⸗ At quã ter tibil deus in conſilijs ſuꝑ filios hommnũ⸗ Terga dedoè ſcerleratis vltores ſcæle ris et paucoribꝰ plures· Szreeur rũt ad dominũ et dominus ad eos Aſcendite ĩquit aſerndũt denuo.⸗ denuoqʒ fuſi et confuſi ſut· Ita deo primum quidem fauente.ſecundo ⁊ lubente iuſti iuſtum certamẽ in eũt et ſuccũbunt Sed quo inferiores in tertamen eo fide ſuperiores muenti ſunt · Ruid putas de me facerent iſti jet nunc meo hoꝛtatu iterato al tenderent iterato ſut cuberẽt? Eñ me auditent monentem terao tpe te it᷑ etẽ opꝰin qͥ ſemel iã · et ſecũ do fruſtrati forent. Et tamẽ yſrahe lite vnam et alteram non reputãtes fruſtratio nem terco parant et ſuꝑ ant. Ded dicunt forſitan iſti. Vnde ſemꝰ quoð a domino ſermo egreſ ſus ſit · Que ſigna tu faas ⁊ vt cre damug tibi · Non eſt quod ad iſta reſpondeam perndum eſt vecũdie mee/ ſeſponde tu pro me et pro te ipſo ſecundum ea que vidiſti et au diſtiet aut certe ſecundum quode inſpirauerit deus Ded foꝛte mirais me proſequi iſta. qui aliud ꝓpoſue rãfacio non oblitus ꝓpoſitſe d q̊d a ꝗpoſito non iudicẽ aliena. Nẽpe de cõſideraaone vt memĩſermo m iſta res. 2 egens conſiderauone nõ mnnima· E& ires magnas a mag mys conſiderati opoꝛtet.cui eque id ſtudij vt tibi cõpent⸗ et 4 parem ſuper terram non habes Si tu ſecũ dum ſapienciam et poteſtatem da tam tibi deſuper faaes ð hoc õ ẽ mee humilitatis dittare tibi ſic vel ſic fieĩi q̃tq; Duffiat inamaſſe opoꝛ tere aliquid fieri vnde eccleſia coõſo lertur et obſtruatur os loquenceũ in iqua. PHec pauca viœ apologie di cta ſunt vt ipſa qualiacũqʒ habeat conſcienaa tua ex me vnde me ⁊2 te pariter habeat excuſatum. Et ſi nõ apud eos qui facta ex euẽtibꝰ eſti mant certe apud teipfu. Perfecta cuiqʒ z abſoluta excuſatio teſtmno niũ cõſaẽcee ſue. Michi pronnnimo eſt vt ab illis iudicer qᷓ dicunt bonũ malũ et malũ bonũ ponẽtes lucẽ te nebras et tenebras lucẽ⸗ Et ſi nccẽ ſit vnũ fieĩi e duobꝰ malo ĩ nos mur mur homnũ ꝙ; m deũ eẽ· Honũ m ſi dignet᷑ me vn pro clipeo libẽs ex apio vicẽ clipeiin me detrahennũ linguas maledicas et venata ſpicu ig blaſphemoꝝ vt nõ ad ipſu puemi at · 2õ vᷣcuſo in gloriꝰ fieri vt nõ ir ruat᷑ in dei gloria Cuis m der gloi Aari in vocx illa⸗ qma ꝗpt᷑ te ſuſtmui opprobtiũ opuit cõfuſio faaẽ meã. loia m ẽ cõſoꝛtẽ fieri ᷣ c9 vox illa æ obria ex ꝓbrãtũ t᷑ cccidert ſup me Pac iã r̃currat ſtilꝰ að ſuã mat᷑i am ? in ea ꝗᷓ ꝓpoſueramꝰ ſuo trami te gradiat᷑ oraco Et primo qᷣdẽ ip ſam ↄſidera conẽ qd dicã cõſidera⸗ Nõ eĩ id ꝑ oĩa qd cõtẽplaconẽ ĩtel ligi volo d hec ad reru certitud mẽ illa ad iqſicõeʒ magis ſe er gar quẽ ſenſu pᷣt ↄtẽplacõ q̃dẽ diffim ve rꝰetꝰqʒ intuitꝰaĩ de quacũqʒ re ſiue apptehenſio veri non dubij. Cõſide xaco aũt intenſa adĩu eſtigandũ co gitano vł inte ano anim mueſtigan tis veru⸗· Cuã ꝙ ſoleant indifferen ter ꝓmuicem vſurpati. Jam quoð ad conſideracoms attinet fructum quatuoz vt occurrent tibi conſide tanda teoꝛ⸗ te⸗que ſub te⸗que arca tæque ſupra te ſunt · A te tua con ſideraeo ichoet ne fruſtra extenda tis in alia te neglecto · Cuid tbi ꝓdeſt ſi vniuerſu mundum lſucretia te vnum perdenst: et ſi ſapiens ſis/ de eſt tibi ad ſapienaam ſit binon fueris · Euãtũ vero? Ut quidẽ ego ſenſerim totum ˖; Noueris lieet oĩa miſteria noueris lata terre alta celi ꝓfunda matis ſi te neſaeris eris ſi milis edificati ſine fundamento: rui nam non ſtrutturam facens · Ruit quið exſtruperis extra te erit ĩſtar congeſti plurmis venns obnoxiũ⸗ Non ergo ſapiens qui ſibi non eſt Dapiens ſibi ſapiens erit et libet de fonte putei ſui prmus ipſe A te proinde imcpiat tua conſideracõ nõ ſolum autem et in te finiatur. Euo cumqʒ euagetur ad te reuocs cam tum ſalutis fruttu. Cu pamus ubi tu vltimiis: Sume exemplum de ſu mo omni patre verbũ ſuum et emit tente et retnente Lerbum ruum cõ ſideracio tua. Que ſi ꝓcdit non re redat Sic ꝓgrediaturvt non egre diatur⸗ Sic exeat vt non deſerat⸗ In acquiſicione ſalutis nemo tibi g manioz vnico mat tis tue Cõtra ſa lutem ꝓpam cogites nichil Minus diyi contra? pret᷑ dixiſſe debueram · MRuicq̃d ſe conſideraciõi offerat q̃ð n5 qmodo ad tuã ipſius ſaluteʒ per tneat reſpuẽdũ Et hec tui cõſidera ao in ta qdã diuidit᷑ ſioſideras · qᷣd. q̃s· et q̃lis ſis · uid ĩ natura q̃s ĩ ꝑſona q̃lis ĩ moĩbʒ Quid vᷣbi cauſa hõ Quis/papa.ł ſumus pontife⸗ uab benignꝰ mãſuetus l qcqͥd ta le · Cuãqꝙᷓ; primũ illud phicuũ ſit ma gis ꝙ; apoſtolicũ ĩueſtigareæ· Attñ ĩdiffimcnone hoĩs⸗ quã dicũt aĩal kacionale moꝛtale ;d diligẽaꝰ ĩ tueĩ ſi libʒ licʒ. Nõ ẽ quod tue. in eo aut ꝓfeſſioni obuiet à digtan? ẽ vᷣo qd ſaluti afferrti qat Na ↄſiderãt: duo hect ſił rõnale moꝛtaleqʒis t᷑ exinde occurit fruttꝰ · Ut 2z moꝛtale qͥd in te eſt.rõnale huĩliet.⁊ rurſu ronale moꝛtale ↄfoꝛtet. q d neutru neglec tui erit hoĩ arcũſpecto. Si qᷓ adhue pñs ↄſiderãda req̃rit locꝰtrastabũt᷑ ifra et foꝛte vtiliꝰ ex ꝓtiũ collaaõe Nunc quis ſis. et de quo ſis factus aduertẽdum · Quã quod diri de quo id michi p̃teiundum putẽ: tue poaꝰ reliquẽdum agniconi· Illudð dico ĩdignum tibi atra ꝓfectũ a ge de tãta aſſumpta ꝑfe ctioneę · Muid in erubeſcas mnimus iĩue nim imag nis?q̃ te coꝛdaĩis magnũ ĩ minns exſtitiſſe 25 es oblitꝰprime ꝓftſſi oĩis Qõ exodit mẽta ꝗᷓ ſubducta eſt manuiih ne affcuũi qᷓdẽ Jp̃aʒ adð ſĩgu la tua ĩpia iudiaaiiſtituta hẽre pre ocuł ñ eit ĩvtile hec ↄſivracõ te fãt honoris ↄtẽptorẽ ĩ honoẽ ip̃o Arʒ ið magnum⸗ Non recædat a pecca tote·clipeus tibi eſt· vel a ſagitta illa- om cum in honore eſſet non intellexit · Jo quere ergo tibi. Ab iectus erã in domo dei mei. Ruale fer gut exa di fon pee re tael tel nin s tali mu ſenſe ii⸗ ſoꝛt ſte tr⸗ lur mdera aͤd. nisi naſe ahſip⸗ ſeidt ſt ma Nt emul Rdei neoaut dod n duo cende leqdn vronal⸗ neglet aoue tabit haoe ittus nede 1 tue agi Ood ia ing jnind uti nſy⸗ nn. juſ⸗ peeca gittn ewn D Du⸗ ſt hoc de pauꝑe ? abiecto leuai ſu per gentes et regna. Quis ergo⸗ aut que domꝰ patris mei? vt ſedeã excælſis ſublinnoꝛ· Sane qui mechi dixit. Amnce aſc ende ſuꝑi?: amn cũ foꝛte ſidit· Si imnꝰ muemar nõ eꝝ pedit quidẽ. Cuieleuauit et deice re poteſt· Sera qre la qmam eleua ta eſt aĩa mea · Non eſt d bl diat celſitudo/ce lſit: do maioꝛ. Illa dilẽ mẽ intendit hec anmicũ probat· Pic acãgamur · ſi nolimꝰ tãdem cum tu bore nouiſſumũ lo cum tene re⸗ factũ ſupiorem diſſimulare nequimꝰ· Ssʒ enĩ ad quid ommmodis attẽ dendu Non enĩ ad dom mandum oꝑpinoꝛ· Nã et prep heta cum ſimilit᷑ leuare C audiuit t euellas et deſtruãs et diſperdas et edifices: et plantes. Euid hoꝝ factum ſonat? Kuſticam ſudoris ſcrmate quo dã· laboꝛ ſpiri talis ẽxpri ſſus eſt. Et nos igit vt multũ ſent amus de nobis in poſitũ ſenſerimꝰ miſterii non donmmũ da t⸗ Non ſu ego maioꝛ gpheta et ſi foꝛte par poteſtate: ſeðd meĩtoꝝ nõ eſt cõxacoο het loquert t bi et docx teipſu:qni alios doe s. Puta te ve lut vnũ aliquẽ de ꝓphetis An non ſatis ad te et nimũ. Sed dei grã es quoð es? Ctuid? Eſto quod pro pheta Nũq uid plus ꝙ gheta? Si Tapis eris ↄtontꝰ. meſura quã t᷑ mẽ ſus eſt deꝰ Nã quod ampliꝰ ẽ à ma lo Wiſcr ex ẽplo ꝓPphet eo Pſide re non tã ad ĩpeitandu. ꝙᷓ; ad factitã dum d tempꝰ requirit · Diſc ſcar culo tbi opꝰ æẽ:non cœptro vt opꝰ facas ghete⸗. Et quiẽ ille nõ reg turus aſcendit h exſtirpaturus Pu tas ne ⁊ ru mueias aliq̃d elaborãdũ in agro dñi tui· Et plurimũ⸗2õ pla ne totum quiuere emũdare ꝓphete? aliq̃d filjs ſuis aplis quod agerẽt reliquærut: ipſi aliquid parẽtes tuaii tibi · Ved nec tu ad omne ſufficies· aliquid ꝓfecto tuo relicturus es ſuc cſtorieet ille alijs et alij alijs vſqʒ in finẽ Circa vnde amã deniqʒ horã oparij ocoſi arguütur et nnttütur m v meã añeœſſores tui apoſtoli au dierut quia meſſis quidẽ multa ope rarij vero paua Patnã ᷑ vẽdicato hereditatem Nã ſi fii9:2 heres vt probes heredem: euigila ad curã: 2z ñ ono toꝛpeasne et ᷑ dicat Ruid hic ſtas tota die o coſus? lto m nus optet muemiri aut delicijs reſo lutum aut reſupmũ põpis.Nil hoxꝝ tibi tabule teſtatoris aſſignãt· Sʒ quid? Si illarũ teno re cõtentus ſis curam poaus heredit abis et opã ꝙᷓ gloriam et diuiaas · Hlandit ca thedra Specula eſt. Inde demqʒ ſuper intendis ſonans tibi epiſcopi neĩe · nõ donnmü ſed offiau uid ni locxtis in emnenti vnde omnia pꝓſpectes: qui ſpeculatoꝛ ſuper om ma conſtituetis? Eniuero proſpectꝰ iſte ꝓanctum parit non ouũ⸗Ruo modo enmm libet gloriari vbi oca ti non licrt? Nec locus eſt ono:vbi ſedula vrget ſolliatudo o mnium ec cleſiarum · Nam quid tibi dimnſit a liud ſanttꝰ apoſtolꝰ⸗. uod habeo iquid hoc tbi do uid illiud? Vnũ ſeo? Non eſt aurum neqʒ argentũ: cum ipſe dicat.· Argentui et auri non eſt nichi Di habere contigat. vtere non prolibitu· ſed ꝓtẽpore · Sic eris vtens illis quaſi nõ vtens Ipſa quidem quod ad animn bonũ⸗ ſpectat net bona ſunt. nec mala⸗ Vſus tamen hoꝛum bonus⸗ abuſus malus.ſollicitudo peioꝛiqueſtꝰ tur pioꝛ · Eſto vt alia quacuũqʒ raaone hoc abi vendices· ſed non apoſtoli co iure · Qec enim tbi ille dare · qd nõ habuit potuit Ruod habuit hoc dedit ſolliatudinem vt dixi ſuper ec leſias. Nuũquid dñacuonẽ? Audi ipfum/nõ dommantes ait in clerum ſed facti foꝛma gregis. Et ne dictã ſola humilitate putes: nõ etiam veĩ tate vox dommi in euangelio⸗ Ae ges genaum do minantur eozunm et qui poteſtatem habent ſuper eos benefſici vocantur. Et infert. Vos autem non ſic . Planũ eſt. apoſtok inteꝛdiot᷑ dnãtio. Igit᷑ et tu⸗ 2 tibi vſurpare aude⸗ ant dommans apo ſtolatuʒ. aut apoſtolicus dommatũ plane ab altut ro prohiberis Si vtrumqʒ habere velis perdes vtruz alioquin nõ te exceptum illoꝛum nu mero putes de quibus queritur deꝰ9 ſic· Ipſire gnauer̃t · ⁊ non ex me pũ upes extiterunt. et non congnoui. Pan ſi regnare ſine deo iuuat ha et gloriam ſed non apud deum . Alt ſiimterdum tenemus audiamꝰ edictum · Rui maioꝛ eſt veſtrum ait.fiat ſicut mmoꝛ ⁊ qui pꝛoœſſoꝛ eſt · ſicut qui miniſtrat · forma apo kca hec eſt · dommacio mterdiatur indiatur miniſtraao. Mue 2 ↄomen dat ipſius exemplo legiſ latoris qᷓ ſecutus adiũ git· Ego aũt in medio veſtrü ſum ſicut q̃ͥ inĩſtrat · Cuis ſe iam titulo hoe ingloioſu putet · qᷣ ſe pridꝛ dñs glorie pᷣſigniuit?: Merito paulus gloiatur in eo dicĩ s. Miſttii criſti ſut ⁊ ego Et addidit Et unnd ſapiens dico plus ego in laborib9 plurimis incarcetibz hñdãcePin la gis ſup̃ mo dũ in moꝛt: bʒ fæequeter O pᷣclaꝝ mĩſterũ Ceuo id ñ gloro ſius prineapatu⸗ Di glortiari oʒ foꝛ ma t᷑ ſanttoꝝ p̃figit᷑. aploꝝ ꝓponmit᷑ gloia. pua ne t᷑ illa videt᷑· (Auis m xribuat ſiliem fiei in gloĩa ſcoꝝ· Cla mat ꝓpheta? m aut mims honorat⸗ ſunt aima tui deꝰ n mis cõf oꝛtatꝰ? paiapatꝰ eoꝝ Clamat aplus. mãt Abſit gloĩari mſiĩ cruc dni mei ih ü riſti ; Hoc glorietis ſp opto oꝑtio gñſe glorie.q apli. qd hete de lege re ſibi · traſin ſe te t᷑ agnoſce he ditatem tuã in ctiſti crucæ m laboibz plurinis fe lix qᷓ dier re potuit plꝰom mbzʒ laboàui Cloĩa ẽ h mlĩea ĩaneæ⸗ nil molle.mi re ſupinũ. Si laboꝛ erz merces muitet Lnuſ q̃ſz enĩ ſe dm ſu ũ laboꝛẽ acapiet Et ſi ille plus om nib ꝰle borauit· nion tamen totũ ela boꝛauit· Et adhuc loc us eſt · Exi in agrum dommi tui et conſidera dili gẽt᷑ hodieqʒ quãtis adhuc devetei maledicto ſilueſcat ſpuns ac ebulis E xi inꝙ; ĩmũdũ.ẽ enĩ ager mũdꝰ isqʒ croditꝰ t᷑ Exii ilũ ñ tãq; dñs h tãꝙ; villic9. videre⸗? ꝓcuàre vñ exi gẽddes ratonẽ.Exi dixe ñ qbuſ dã paſſibʒ tue ĩtente ſolliatudĩs.⁊ ſe lii ate ĩtencõis Neqʒ eĩ p̃i q iuſſi ſut· ire ĩ orbẽ vmũſu. oꝛbẽ ẽ cuierut· pñ aa coꝛpis h mẽts ꝓuidẽtia. Et tu leua oculos qͥſ dã ↄſideò cõis tueet vide tegiones. ſi non ſunt magis ſiece ad ig nem qm albe ad meſſem. — Cuã młte tu qs putaueras fruges diligent inſpecte vepres potꝰ a bunt · Immo ne vepres quidẽ an noſe et vet᷑noſe arbores ſut: Dzʒ nõ Efe tto fructift re:niſi foꝛte gladum aut ſiliquaꝝ:quas poꝛt: maducant Cuouſqʒ occupãt ᷑ram? Nõne ſi exis et crrijs iſta.pudebit onoſa m iacere ſecurim· Pudebit ſine cauſa falerm apoſtolicã acœpiſce In hũe quondam agrum: yſaac patareha exierat?: cum ptimo te becca ocurrit ei:et vt ſcriptura habet exierat ad meditandu. Ile ad meditaãdum? tu ad exſtupandum egtediais neæceſſæ eſt · Tibi iam preerſſiſſe mebitacio det tempus fanendi premanibus i nunc heſitare inapias ib quidẽ ſero: Ante iuxta conſilium ſaluato tis ſe diſſe de bueras?:ante eſtimaſſe opussmetui vires ponderaſſe ſapiẽ tiam:meita comparaſſe ſumptus cõ put.ſſe virtitumage ergo puta tẽ pus putacioms adeſſe ſitamen me ditaceon s preiuit · Si coꝛ mouiſti mouẽda iam lingua mouẽda eſt et manꝰ/ac ẽ gere gladio tuo gladio ſpiritus quod eſt verbũ dei Cloriñ ca manũ et brachiũ dextrum⸗ in fa aendov indictam in nacõmbʒ: incre pacones in populis. In aligando reges eoꝝ ĩcõpedibdꝰet nobiles eo rum in manias ferreis⸗ Si hec fãäs honorificas miſteriũ tuumet te mi niſtrum⸗ Non mediocris iſte pãa patus. Exturbare ẽ hoc malas beſ tas a mĩs tuis: quo greges tui ſe curi in paſcuaedificant. Bomabis lu posh ouibꝰ non domnaberis · Paſcndas vtiqʒ non premendas ſuſcrpiſti Si bene conſideraſti qui⸗ ſishec te oportet facere non igno ras:poꝛro ſaẽt ⁊ ñ faaæti:peccatũ E ẽ Nõ es oblitꝰ vbi legeris Ser uus ſaens voluntatem donmnni ſui⸗ et non faaẽs digna plagis vapula bit multis Sic prophete ſic apoſto li facti tabant· Foꝛtes fuere m bel lo:non molles in ſerias. Si es apo ſtolorum filius et prophetarum et tu fac ſimliter. Vendica tabi nobile genus ſinnlibus moribus·q;ò nõ ali ũde no bile ꝙ moꝝ in genuitate? et ſidei foꝛtitudine fuit. ꝓ hãc vicrrut regna/oꝑati ſunt iuſticamadeptu ſunt ꝓmſſionẽ· hoc cyrogphũ pat ne tue hereditatisquo d tibi euolu imus vbi inſpitias poꝛcionem ꝗᷓ te ↄtigit Induere foꝛtitudinẽ 2 here dit aſti · Poſſide fidẽ poſſide pieta tẽ poſſide ſapiãʒ.i ſapiãʒ ſcoꝝ · ip ſaũõẽ timoꝛ dni ⁊ hẽs q̊ùd tuu eſt· hẽs Iſi defraudacuone ĩtegru pr̃nũ fun dũu. p̃conſiſimꝰ fundꝰ9 virtꝰ eſt. bo nus funòꝰ humlitas/ in quo omne ædifiaũ ſpirituale conſtructũ creſcit in templum ſanctũ ĩ domino · p hãc eaam nõ nulli poſſedere ecam poꝛ tas immicoꝝ. Rue enĩ virtutu eqʒ pot᷑it demonũ oẽm Sbellaè ſupbiã ⁊ tyrãmdẽ hoĩm? Cetũ cũ oĩ ĩdiffe rẽt᷑ pſone hec ſit qᷓdã t᷑tis foꝛtitudi nis a fane imici neſao qͥ pactotñ vis eꝰ maioꝛ ĩmaioĩbʒ ⁊ ĩclatioribʒ claiĩoꝛ ↄprob at Nulla ſplẽdidioꝛ gẽ ma ĩ oĩ pᷣ̃apue oꝛnatu ſumi põtifias Quo eĩ ælñoꝛ cet᷑is eo in huĩlirate appast illuſ toꝛ ſeĩo · Arguar foꝛ ſitã d nõ ſatis prunis expliatis ꝓ tibzʒ ĩ ſecundas neſao qmodo ſtilus extuxłerit? deſcribere inchoãs qua lẽ te oꝑteat eſſe? cũ nec dũ quis ſis plemiꝰ exp̃ſſiſſʒ. Credo erubeſceres in ſumo poſitũ apicæ videi hoĩez nu dũ feſtinauit ĩdue iſigbꝰ ſuis · Abſz hijs nẽpe eo defoꝛmoꝛ q́ illuſttioꝛ pares · Nũquid p̃t auitatis ſupra mõtem poſite abſcondi deſolaao? Aut latere fumꝰ lucerne extncte ſup̃ candelabru? Simea ĩtecto: rex fatuꝰ ĩ ſolio ſedẽs · Et nüc audi con ſliũ meũ min? fuaue h ſalutare MhH. mſedes prima⸗ ⁊ vita y maligua magloqua et manꝰ ocoſla: Sermo mult? et fruct nullꝰ . wleꝰ grauis et att9 leuis ingẽs actoritaset nu tãs ſtabilitas· Admoui ſpeculum 1. fe dus ſe in oo voltꝰ aguoſcat tu tuũ gaude diſſimlẽ inuemei · Inſpice tñ 2Z tu ne foꝛte et ſi ſit vñ merito plac astibi eciã in quo diſplicere debeas non deſit. Vo lo glorieris teſtinoio cõſcae h non minꝰ vt eo dem iß5ßo humlieis Rara vor nichil m cõſaꝰ ſů Caucoꝛ in boms abulas. ⁊ ſi mala nõ lateãt · Cuão brẽ vt dixi noueis te inteꝛ anguſtias que non deſunt fruaris cõſaencie bono.magis aũt vt ſaas quid deſit abi NHam cui nõ deſit · Paa illi deſut qui nil ſibi deeẽ putat. Nuid ſi ſumꝰ põtfex ſis Nã nfimum noris eſſe⸗ ſi ſumũ putas uis ſumꝰ?? Cui addi ñ poſſit Gra uit᷑ erras ſi te illũ exiſtnnes⸗ abſit. Nõ tu de illis es, qui digtates vᷣtu tes putãt Cibi añ exꝑta vᷣtꝰ· quã⸗ illam ſentenaã alnſz qui diumis co s qᷓa ſumus pontifex ideo ſumꝰ?ꝭ⸗ ſi honoribʒ ñ timuerunt/ vbi graea nabugo donoſcz · Allexãdro · at hio cho herodi. Tu vero cõſidera nõ cõ ſumacione ſummum te dia ·˖ ſed com paracone⸗ Nec me putes compa ratione dicere metitorum ſedemſte tiorum. Dic te exiſtimet homo vt mimiſtrum xp̃i:et quod abſq; pre iu dico cuiuſpiam ſanctitat s dix eũ: ſummum plane inter mimiſtros Ali as nit te ad ſummum velnn non pu tare ſummum aut velle putari ante ſs Nam quomodo profiaS. ſi ia ſuffias t bi Non ſit proĩde tibi aut pigrum veſtigare quid deſit à fate ri quod deſit vere cundum Loquere et tu vocr antecrſſoĩs tui non quod jã acerperm aut ia perfectus ſim· Et rurſum Ego me non arbit roꝛ ap prehendiſſe: hec ſaenca ſanctoru⸗ hec longe ab ea que inflat hanc qui lor m hunc nemo vmq ſepiens ſub terfugit . Eſt quippe me dionalis do loꝛ per quem ſtupoꝛ ille letalisaĩn duri et inpenitents excluditur. Et ideo ſapiens qui dicxre petuit· ⁊ do loꝛ meus ĩ cõſpectu meo ſemꝑ Nũc reliquie iã re petende ſi que ſut loa illiꝰ a quo paulo añ diuertimꝰ Age indagem? adhuc diligẽaꝰ quis ſis quã geras pro toempore videliet p ſonã m eccleſia dei- Quis es? Dac dos magnus. ſummus pont:fix TCvu princps epiſcopoꝝ Cuheres apo ſtoloru · Cu primatu abel. guberna tu noe, pãarchatu abrahã⸗ oꝛdine melchizedech digtate zon auctoita te moyſes iudicatuſ amuel ptãte petrus vnct ione xpriſtus · Tu es tto p⸗ wibt ttifi fner luxt nudin votat Atat inh iͤthio not ndion eong dmſte mo yt Ppau dreu; Mi nonpo⸗ nante asſii nbiaut tiaͤfate ocpere dnquod fm. uwꝛap ncton⸗ nequi ſd nsſb s de Saimn de⸗ tt t, d ſt loo 1 zsfs lath 3tve⸗ ef; 4 “ Nrmd None totti hin Cuc rui tradite clauescui oues tradite ſut. Sũt quidẽ ⁊ alij celi ianitores. et gregũ paſtores.h tu tato glorio ſiꝰ.qᷓ to et differẽeꝰ9 vtrũq; p cete ris nomẽ hereditaſti: NHabet illi aſ ſignatos greges·ſinguli ſingulos tibi vniũſi credite⸗ vnus vmi· Nec mo do ouiũ: et paſtoꝝ tu vnꝰ oim paſtoꝛ vnde id ꝓbem queris? Ex v bo dñi C ui enĩ ñ dico epiſcoporum/ ſed etiam apoſtoloꝝ ſic abſolute et indiſcrete tote vmnſle ſut oues? Si me ĩq̃t amas petre. paſter oues me as⸗Euas? Jui⸗ vel ilnꝰ populos cuitatis aut re gionis · aut terte vᷣg mẽ Ques meas inquit· Cui nõ pla nũ ñ deſignaſſe aliqs ſed aſſignaſſe 0 mnes.⸗ ichil excipit᷑ vbi diſtigui tur michil⸗ Et foꝛte preſentes teteri diſapuli erant tum cõmittens vni vnitate m omnibz ↄmendaret ĩ vno grege ⁊ vno paſtore ſe cũdum illud vna eſt coluba mea. foꝛmoſa mea:· ꝑfetta mea: Vbi vnitas ibi ꝑfect io · Reliqᷓ numer: ꝑfectionẽ. non habẽt h diuiſionẽ· recædentes ab vnitate ⸗· Inde ẽ quod alij ſinguli ſigulas ſoꝛ nut ſut plebes ſaentes ſacramẽtum Heniqʒ iacobʒ q̃ voõbat᷑ colũpna ec ãe vna tõtentꝰ iheroſolmitana pe tro vniſitatem cædẽs · Pulchre ve ro ibi poſitus eſt ſuſctare ſe mẽ defũ tti fũs vbi oceſus ille· Nã diet 9 frat᷑ dñi: poꝛro cædente dñi frẽ· q̃s ſe ingerat alt᷑ pet᷑ progatiue? Ergo iuxta canones tuos alij in ꝑtẽ ſollia tudims tu in plenitudine poteſtatisg vocatus es aliorum poteſtas œrts artatur limitibus: tua extenditur 2 in ipſosqui po teſtatem ſup ex alios atccperunt· Nõne ſi cauſa exſtit᷑it tu epiſcopo celum claudere tu ipſum ab epiſcopatu deponere æcã trade re ſat hane potes? Stat ergo in cõ cuſſum priuilegium tuum tibi tã in datis clauibus ꝙᷓ in onibus comen datis · Acape aliud qd nichilom nus prerogatiuam confirmat tibi. Hilepuli nauigabant et dominus apparebat in lictorequoðq; iocun dius erat in coꝛpore rediuiuo.Sa ens petrus quia donnnꝰ eſt: imn ma re ſi miſit · ⁊ ſit venit ad ipſumalijs nauigio vemient bꝰ. Quid iſtud? Nempe ſignum ſingularis pontiſi cij petri· Vt per non nauẽ vnã· vt cæteri quiqʒ ſuã h ſeculũ ipſum ſuſc⸗ perit gubernandũ Mare eni ſeculãũ eſt.nauis ec cleſie Inde eſt quod al tera vice inſtar domini gradiens ſu per aquas.vnicum ſe xpᷣi vicaruim deſignauit qui non vm populo ſed cunetis preeſſe deberet Siquidem aque multe populi mult Ita cum quiſqʒ ceterorum habeat ſuam tibi vna comnſſa eſt grandiſſima nauis facta ex ommibusipſa vniuerſalis eccleæſia.toto oꝛbe diffuſa En quia es ? ſed noli obliuiſa eram quidd Nam ⁊ ego non ſum oblitusid ma pronnſiſſe .· repetiturum in opoꝛtuni tate· Muã opoꝛtune cum eo“ quis es eciã àͥ añ eras cõſideras Quid dico eras.⁊ nũc es? Quid deſinas intueri d non deſiuiſti eſſe? Vna ſa ne conſideratio eſt quid fueis et qᷣ d ſis Nãâ q́s ſis factꝰ ala. Nõ oʒ vt iſta ext ẽdat illã ĩſcrutinio tui. Es ei vt diri adhuc d eras et nõ minus hoc es · ꝙᷓ qd factꝰ es poſt foꝛte er magis· Deĩq illud natus esmutu 2 atus hoc non m hoc mutatus Non reiectum illud ſed iſtud adiee tum trattemus vt rmqʒ ſimul nam vt prefatum me memm collocate rxmuicem ambe res vt liores fiẽt. Dixi ſupra conſiderãta quid ſis na turam orcurzere qua eſt homo. Nam homo natus es, poꝛro per tunctat: quis ſis. perſone reſpon debit nomẽ quo d eſt ep̃e. qd quidẽ factꝰ·non nat ꝰ es.qͥd nibi hoꝝ vide tur ad puꝝ eẽ tui paapaliꝰ ptinere quod factꝰ an qd natꝰ Nõne quod natꝰ ? Moc ergo cõſulo tibi. cõſides maxie q́d maxiæ es hoiem videliczʒ qlis natꝰ oʒ attendas ſi nõ vis tue conſideracioĩs fcrũ et vtalitate frau darie Tolle ꝓinde hereditaria hec ꝑiʒomata pñt hec dia folia qᷓbꝰ te gebãt ſe prim pẽtes vl veſtis laba lis ex folijs cõterta ſiue femoalia ab ĩiao maledeã.Diſrupe velamẽ folioꝝ œælãaũ ignomĩam non plagã turãcuũ. Dele fucũ fucaas honoris huiꝰ. et male coloàte nitorẽ glone. vt nude nudũu cõſideres⸗ qᷓa nudus egreſſis es de vtero mãs tue Nũq̃d ifulatꝰ?? Nuũqᷓd micãs gẽnns à floĩ dus ſcricis: aut coronatus pẽms⸗ 3 ſuffarcomnatꝰ metallis? Di cũcta hec velut nubes quaſ dã matutias ve loci᷑ traſeũtes ⁊ ato ꝑtrãſituâs diſ ſipes ⁊ eyſuff les a facie cõſideraco ims tus occurtet tibi homo nudus 2z pauper ⁊ mſer ⁊ nnſeàbilis·homo dolens quod homo ſit erubeſcns quod nudus ſit · plorãs quod natꝰ ſit· murmurans quod ſit natus ho mo a9 labotem non aò honotem⸗ homo natus de mul re ⁊ ob hoc iũ reatu breui viuens tempore. Jdeo qʒ cum metu repletur multig nnſe ti is · et propterea cum fletu et veræ multis quia coꝛporis et anime ſił Cuid enmm calamta vacat naſœn ti in peccato fragili coꝛ pore.et mẽ te ſteril? Vere ergo repletis cui m fimtas coꝛporis et fatuitas coz dis cumulatur traduce ſoꝛtis moꝛ tis addictione Dalubes copulavt togitans te ſi mmum pont:ficrm at tendas parte r viliſimum anreem non fuiſſe ſe d eſſe · Inntetur cogita no naturam · inntetur 2 quod digni us eſt auctore m natuc ſum ma pyma qʒ conſc aans. Nõne natura in per ſona hom ms · vili ſimo · vite ſpira tulum colligauit Nnone auctoꝛ nature in ſui ꝑſe na verbum dqmum qʒ cotom pera uit? IJta t bi ſi me foz q3 P mam tã de noſtre ↄcreacnone orgi nis · ꝙᷓ de ſacramento redempcõms vt altus ſedensnõ alta ſapiens ſis ſed huilia de te ſenaens humlibus qʒ conſenaens· Pre inde ſi conſide ras quantus es cogita etiã qualis et maxime hec te conſideraco tenʒ in te nec ate auolare ſunt non am bulare ĩ magnis neqʒ in mrabilibꝰ ſuper te in te conſiſtito · Non in fra deia non attolli ſupra non eua dere in longius non extendi in laa us Tene mediũ/ſi ñ vis ꝓꝑdᷣe mo dũ locꝰ mediꝰ tutꝰ ẽ Mediũ. ſe des mo di et modꝰ virtꝰ. mnẽ extra mo dum manſionem ſapiẽs exilium re putat ꝓptea nõ ẽ illi habitare in ion S0 àà d vlt ra modum ſit. ne in laco ſohm⸗ hoed Ro unſet avere ummeft enaſan utmi stum s toꝛ ds mo: Püarte ſamet anteem rtogta ddign maynd unmper iryr : mun nelor begi tons ns ſs⸗ us torde ncotin t nonen gbilt ſyonn rone Ambe eN nd And un te mien n quidem quodð extra ſit poꝛro nec in alto vei ymo quod alte rũ ſup alteꝝ infra ſit· Demq; et longitudo ext᷑ nmmũ habere ſelet et dylatio ſaſiu ram et altitudo ri inam/et ꝓfũdum abſeꝛꝑtacionẽ. Mico hec plamus· ne me putes ea loqui que apoſtoiꝰ cõptehendere hoꝛtat᷑ cum ommbus ſanttis longitud inẽ lat: tudinẽ ſubli itate m et ꝓfundũ.quod altenus etit et diſputaaoms ⁊ tẽꝑis · Nũt aũt longũ dico cũ ſibi homo longio rẽ ꝓnnttit vitã. latũ cum ĩ ſupfluas ſe plus preſunnt ꝓfundum cũ plus ſe deiat. ui igit longa ſibi metiẽ tẽꝑa nõne vere mgre dit᷑ iter exłmi nij tranſiẽs vite termmnos ꝓfundio ti ſolliatudine · Inde eſt quod homi nes quod in pre ſent a ſeſe exules ꝑ obliuionẽ in alia ꝑ in anẽ ſe llictudi nem mngrant ſe cula non profutura ymmo nec futura. SVmilt᷑ amimus diſcentꝰ in multa mults lacxtet᷑ cu ris neceſſe eſt· Nẽpe ĩmoderata ex tenſio extenuanonẽ et extenuaco nimia ſaſſionẽ faet.] am vero alta pſumpcio quid mſi ruinoſa pᷣapita o legis namq; ante ruinam eral tabitur coꝛ Euid ẽ ere gio ne ninmme puſillanim tans deiectio⸗ mſi deſpe rata quedam abſoꝛpeõ? In hãt foꝛ ts non deit tur pr dens longiocisvi te non abducetur in er rto modeſt9 modera bitur curas temperabit a ſu perfluisnon de eĩt neerſſarijs poꝛ ro iuſtus alaora ſe non preſumet h loquetur eum iuſto Si iuſtus fuero non leuabo caput · Tuergo in hae conſideraaone tui caute ambules et tota equitate verſeris/ vt nec plus vero t᷑ tribuas nec plus iuſto pcas Poꝛro plus vero tribuis nõ mo do arrogando tabi quoð non habes bo num ˖ ſed quod habes alſcrib endo⸗ Ligilanter diſcerne· qualis ex te et qualis ſis dono dei · et non ſit in ſpi ritu tuo dolus· Erit autem niſi fideli ter parciens: tua tibi⸗ que ſut dei. deo ſine fraude reſignes. Ex te ma la. bona a domino eſſe perſuaſum ti bi non ambigo Sane meer conſide randum qualis ſis etram qualis fue tis àd memoriam teuocandum con ferenda poſteriora priortbꝰj. Oro feceæris ne in virtute in ſapiencia in inte llectum ſuauitate morum: An ab hijs foꝛte. quod abſit deſeceris. paaentioꝛ ſis. an inpauentioꝛ. ſoli to iracundioꝛve leuioꝛ inſolẽtioꝛ an hummlioꝛ. affabilioꝛ an auſterioꝛ exo rabilioꝛ ã diffialioꝛ puſillioꝛ ammo an magnaĩmoꝛ ſeuerus magis an pluſculum diſſolutꝰ timoratioꝛ⸗ an foꝛte fidenaoꝛ ꝙᷓ opoꝛtet. Quam latus tibi patet cãpus in hot gene re conſiderandi · Memoꝛ ego pau ca. veluti quedam ſem inatia prof? rens non tamen ipſe ſerens ſed dãas ſemen ſerenti · Opoꝛtet innoteſcat tibi ʒelus tuus: clemẽaa tua.diſere ao quoq; moðderattix earudem vir tutum. qualis videlicet ĩ donandis in iurijs qualis ſis in vlaſcendis quam in vtroqʒ prouidus modi lo a temporiſqʒ obſeruatoꝛ Proꝛſus conſideranda tria hec in vſu virtu tum harum ne non ſint virrutes ſi pᷣter hee reperiãtur · Nẽpe eiꝰ moi non natura vᷣtutes h vſus fãt · ?q ex ſe indiſt etenter eſſe noſcuntur⸗ Tuũ eſt aũt abutendo ⁊ tõfundẽ do facere viaa/ aut bene oꝛdimnateqʒ vtendo virtutes. Solẽt diſcrecõis oculo caligãte alterutru ſibi preri pete loca terminos occupare poꝛro caligims due ſunt cauſeira ⁊ molli oꝛ affettus · Js iudicij conſura enar mat illa pre apitat· uomõ ab al tero non peric litatur:aut Pieeae cle urbatus mentie aut zʒe li rectitudo? pre ira o culus clementer mil intuet᷑⸗ ſuffuſus fluxſa quadam et muliebr⸗ molliae aĩ wltus rcũz nõ vidz. õ gis innocẽs ſi à pumas eũ cui forte parcendum eſſet aut parcas ei qui fuerat puniendus In tribulaaoni bus quoqʒ qualem te inueneris no lo diſſimules Si conſtantem ĩi tuis condolentem in alienis: gaude. RKã tordishoc Eregiõe peruerſiſſimi eñ inproprijs deprehendaris foꝛtaſſe ipadens mĩme tamen in alienis cõ pacens ſencaaris · Muid in proſpe reis. Nichil ne eſt quod conſideracõ nem ſolliatet? Et vtqʒ ſi diligẽter attendas ꝙ rarus ſemper extiterit qui non vel modice in proſperitate amimũ relaxatit a cuſtodia diſapli na: Cuando hect in cauts non fuit ad diſaplinaʒ· quod ignis ad cerã⸗ quod ſolis radius ad miuem vel gla nem? Sapiensdauid ſapienaoꝛ ſa lomon fuit. ſed blandientibz nimis ſeculi rebus alter ex paꝛte alter ex toto deſipuit · Chagnus qui inadẽs in aduerſa non exadit vel parum a ſapiencia net minoꝛ cui preſens feli atas ſi arriſit non irriſit· Muãc fa eiliꝰ iueneis ꝗᷓ ſapiẽciã retnuert cõ traria ſiue Foꝛtuna ꝙᷓ qni propiaa non perdiderunt preſtrendus ille⸗ et magnus eſt cui inter proſpera ſal tem tiſus indecæentioꝛ⸗ aut ſermo in lencoꝛ.aut ĩmoderacioꝛ curaveſtis vel coporis non irrepſit. Et ſirette ſapiens hoꝛtatur ſapienciam ſcribi in ono cauendum et in ono ocum ẽ fugienda proinde ocoſitas mat᷑ nu garum nouerca virtutum⸗ Idter ſe culares nuge ſunt/ĩ ore ſacrdotis blaſphenne ; Interdum tamen ſi m cndant ferende foꝛtaſſis et re fe r de nũꝙ; · Magis inte ruem ẽdum caute et pri dent er nugaatat· pror. mpẽ dum ſane in ſerium quid. quod non modo vtliter ſed libenter audiant et ſuper ſe deant ocoſis Conſecraſ hos tuum in cwaogelio tahbꝰ iam apeire illiatu maſſueſc re ſacralegi um eſt Labia ſacerdotis ait cyſtodi unt ſapienaam. et legẽ requirũt de ore eius non nugas profi ctto vel fa bulas. Verbũ ſcurile q;d facrti vrba mi ve noiĩe colorãt ñ ſufficit ꝓegnari ab ore procul ⁊ ab aure relegandũ. fede ad cathirnmos moucĩis ſe diꝰ mo ues. poꝛo dthẽ à der hẽt ẽaudiẽ q̃d hoꝝ daßpnabili?ſit nõ faale dixet⸗ e auaica non ẽ· qd tuũ fatigẽ in tuitũ cũ pecuĩã tãq; paleã dicaishrẽ Neõ ꝓꝛſus nõ ẽ. qd ñ ninꝰ ſe pe nec noxie nnnꝰ ĩſideaĩi iudicãt bꝰ ſoh de q̃ maxie q̃d ĩ tua lateataↄſeẽcialate re te noli · Quid illud ſit quers? ae repao ꝑſonaꝝꝶ. Non pui te reũ pcã exiſtimes ſi faces pccõꝝ ſumis· ⁊ ñ poaus cauſas iudicas meritorum Eſt item viaum cuius ſi te imunem ſentis. inter omnes quos noui⸗ ex· fam R mn guas oꝛbe⸗ eme tti v Oi⸗ neiuſ kien etinf pia le⸗ Aſal ron ars iree ſtabi uni en terſe dets mkm Kude Caute anpe dnon diant ſen torn talgi ſtodi t elt⸗ etba ndi⸗ 9m. did deero⸗ egin nshi net gen 50, i 6 N nem Hijs qᷓ cat hedras aſernde ẽt ſe de bis me iudicæ ſolitaiꝰ qᷓa verauter ſingu lariterqʒ leuaſti te ſup̃ te· iuxta ꝓ phetã faalitas credulitats hec ẽ eꝰ callidiſnẽ wlpecule magnoruũ nem nẽ cõperi ſets cauiſſe verſuaas In de eis ipſis ꝓmchilo ire multe⸗ inde innocntũ frequens addictio ẽ. In de pᷣiudicia ĩ abſentes. ratuloꝛ aãt tibi net enĩ aſſentaaoĩs apud te ve reoꝛ incurrere notã gratuloꝛ inq; ſidere te vſqʒ adhuc abſqʒ hoꝝ õmu quere la multa an er ſine culpa tu vNi ders ; Nunc ad ea que ſub te ſunt . cõſideraeo intendẽda At alterius pñ̃apiũ hoc ſi quidẽ tuis occupaao mb ſermo breuioꝛz ↄpetẽtioꝛ ẽ⸗ ¶ Explicit liber ſcdus Inapit aus⸗ Ajnis ſuꝑions libri huic pũcpium ponit· Itaqʒ oꝛb in oꝛbem vmũſum dictũ ẽ illis⸗ Ipſi vero vendentes tumtas emere gladios · ignitũ eloquiũ et ſpi rnitũ vehemẽtem arma potẽcia deo uo nõ venerut victotes ĩclin filij excuſſorũ? RQuo non ſagitte poten nũ aeute cũ carbomibzʒ deſolatorijs? Et quidẽ ĩ omnẽ trã exiuit ſonꝰ eoꝝ et in fines oꝛbis terre verba eori. enetrabant et intendebant vex iuxta ꝓmmſſum illiq cõñn derada que ſub te Eue mnam ſint illa non eſt quod a me que rẽdu putes ſacrrdotu opt: me euge nirectiꝰ foꝛtaſſe que non ſint qᷓras Orbe exeũdũ ei qui foꝛte nolet ex plorare que non ad tuã ꝑtinẽt curã Parentes tui deſtinati ſut non ali quas regiones. ipſum debellaat ba illa cenſa igni quẽ dñs miſit in kram. Occumbebant ſtrẽnuiſſimi bellatoæs. ſed ſuccũbebant· trꝛium phabant et moꝛtui · Neimis confoꝛ tatus eſt pricpatis eorum. Conſti tuti ſut pricpes ſup̃ omnẽ terram. Eis tu ſuccœſſiſti ĩ hereditatẽ Ita tu heres.et oꝛbis hereditas. At qte nus hec poꝛco te contigat. aut ↄti geit illos /id ſobria ↄſide racione pẽ ſandũ⸗Nõ enĩ reoꝛ ꝑ omnẽ modu. h ſane dãtenꝰ Vt michi videt diſ pẽſaco t᷑.ſuꝑ illũ ẽdita eſt nõ data poſſeſſio Si ꝑgis vſurpare et hãt cõtradiot t᷑ qui diat. Meus eſt oꝛ bis erari et plemitudo eius. Nõ tu ille de quo ꝓheta. Et eit oĩs terra pvroſſoſſio eiꝰ· Crit? hie eſt qui poſ ſeſſionẽ ſibi vendicat et iure creata oniset merito redẽpeõnis et dono pateis · Cui eni alt eri dictũ ẽ poſtu laa me ⁊ dabo tibi gentes heredita tem tuã et poſſeſſionẽ tuã emnos terre? Poſſeſſionẽ et domium cede huictu curam illius habe pars tua hec· vltra ne extẽdas manũ Cuid mquis? Non negas preeſſe:2 domi nai vetas? Plane ſit. Quaſi non bene preſit · qui preeſt in ſolitudine Nũquid non et villa villico et par uulus dominus ſubiertus eſt peda gogo? Nec tñ ville ille. nec is ſui domini · dominꝰ eſt. Ita et tu preſis vt prouideas: vt cõſulas vt procu res. vt ſerues. preſis vt proſis.p̃ fſis vt fidelis huꝰ·z prudẽs quẽ ↄſti tuit dominus ſuper familiã ſuã Ad q̃dẽ Ur des ill eſca ĩtpe⸗ hẽ vt dil pẽſes. ñ ĩpes H'fac z dñaĩ affcẽs ne hoĩ hõ· vt ñ dñet᷑ tii oĩs ĩiuſtiaa At latis ſupz id intimatig ſupꝛa cũ Is ſis diſputare addo tamẽ z hec⸗ nã nullũ tibi venenũ ⸗ nullũ gladiũ plus formido.quã libidinẽ dñandi Certe vt multi tibi tribuas.ſi mul tum deceptus non es nil te exiſti mas plus accpiſſe a magnis apo ſtolisRe coꝛdare nunt vodas illius ſapinetibus et inapientibus debi toꝛ ſum Et ſi non indebit am tipſam ernſes⸗ hoc quoqʒ ſimul memento bebitons moleſtum nomen ſeruiẽ ti poaus qᷓm domin anti cõgruere. Deruus in euangelio audit quan tum debes domino meo⸗ Ergo ſite agnoſas ſapientibus et mſpien tibusnon dñatozem debitoꝛem. curãdũ ſumoꝑe tibizæ totavigilãaa ↄſiderãdũ quũo ⁊ q̃ñ ſapiũt ſapiãt/ 2 q̃ ſapiũt ñ deſpiãt·⁊ qͥ deſipuere re apiſcãt. At nullũ genꝰ iſipiẽtie infidelitate vt ſic loquaꝛ ĩapiẽciua Ergo ⁊ꝛĩſidelibꝰ debitoꝛes iudeis. grens ⁊ gẽtilibꝰ. Interẽ ꝓĩde tua- dare oꝑã quã poſſis:vt ĩc reduli cõ uertãt᷑ ad fidẽ · vuñſi nõ auũtãtur⸗ aũ ſi reuertãt᷑. Doꝛro pũſioꝛd inẽt᷑ ad rãtud mẽ.ꝑꝓũſi ad veitatẽ reuocẽt᷑ · Subüſoꝛes in victis rac onibꝰ coñ luicãt᷑ vt vel emẽdent ipſi ſi fieri pᷣt velſi ñ· ꝓdãt auctoĩtatẽ facutaltẽ qʒ alios ſubũt endi.· on oĩno ⁊ ab boc ĩſipiẽ aũ gñe peſſ imo t᷑ diſſimu landũ⸗ Hito aũt heretices ſaſmat eosqʒ; na hij ſut ſubuſi 2 ſubuͦſores. tanes adſaſſionem. vulpes ad frau dem⸗ Erunt ineꝙ; eiuſmodi mayime hio ſtudio aut corrigendi ne pere ant aut ne perimant cohercendi⸗ Eſto de iudeis excuſat tempus ha neliu .⸗ bent terminum ſuum qui pꝛeuenien non poterit Plenitudmẽ gencum preire opoꝛtet: Sʒ de ipſis genti bʒ Aquid reſpondens? Immo q; d tua cõ ſideracio reſpondet tibi percũctan u ſic. Muid viſu eſt pateibʒ ponere methã in euangelio ⸗ vᷣbum ſuſpen dere fidei donec mfidelitas durat⸗ NMua racone putamꝰ ſubſiſtit velo ater currens ſermo dei? Quis per mus inhibuit hũc ſalutarẽ curſum? Et illis cauſa forte ꝙᷓ; neſamꝰ aut necſſitas potuit obſtitiſſe nobis ꝗᷓ diſſimulãdi rano eſt? Qua fiduaa⸗ qua cõſaẽaa xpᷣm vel non offerimꝰ cis q̃ non habent? An veritat ẽ dei in ĩiuſticra detinemꝰ· Et qdẽ qñqʒ p ueniat plenitudo gẽoũ neœeſſe eſt. Exſpectamꝰ vt in eas ĩadat fides? Cui cedere caſu contigit? Eũo cre dent ſine ̃dicante? Petrus ad coꝛ hüippus ad eunuchümſ ſi ſunt · Et ſi exemplum recuneus quetimus⸗ Auguſtinus a beato gre goꝛio deſtinatus eſt foꝛmam fi dei tradere angelis · etde hiys tu ita tecũ⸗ Ego addo et de pertnen ca grecorum qui nobiſcum ſunt et non ſunt iuncti fide⸗ pace diui ſi ⸗ qᷓmꝙ; et in fide ipſa claudicaue runt a ſenntis rectis · Et item de he reſi que clã pene vbiq; ſerpit· apð aliquos ſeuit palam. Nam par uulos eccleſie paſſim et publice de lutire feſtinat? Queris vbi hoc ſit? Veſtri qui terram auſtricam ſepe vi ſitant · Et ecce hij ſaunt et poſſunt bicẽre tibi. Eunt et redeunt per me dbium illorum aut tranſeunt ſecus Sed quid boni adhuc cũ ill egeũt enan geen iͤtni lamen heue Am abu pah⸗ ſud⸗ liea paa alia nbſa itine 1 9 dz neirne ginaum gennh⸗ Rtac⸗ ercücan Pponn n ſiſpen Sdure⸗ ſtt velo Quispe turſum ſamgaut nobsi 5 duaa⸗ oſfeemg aratid gig⸗ neſſecſt Neßdes; Mocx 345co: hünt anaus beade mun rsumn perdnen m ſint⸗ poct duu udicue endehe nt⸗ ͤ n læ . e pev. oſnt erm ſecs⸗ nec dum audiunmmꝰ. Et foꝛſitã audi uiſſemꝰ niſi pre auro hiſpanie ſalus populi viluiſſet. Tuũ eſt et plage huic remedium p rouidẽ · SVz eſt inſt pientia que ipſam qͥ iam prope mo dũ ſtulta fet ſapiẽcam fidei Euo modo et ipᷣam cat ho licã pene totã hoc üurijs infeat · Nã dum et in ip ſa quiq;ʒ que noſtra ſunt queim fit vt inuicem mmuidẽces ĩuicæm prouo tantesexcercramur ad odia aĩme mur ad miutias armemur ad lites- cauillemus ad dolos ſeramur ad de trattiones prorupamus ad maledi eta oppemamur a foꝛooribꝰ oppri mamus infirmiores Quam digne et laudabiliter occupatur meditacõ coꝛdis tui: aduerſus tã peſtilens in ſipientie genꝰ quod coꝛpus ipſum criſti que eſt multi tudo credencum ocupaſte conaderas O ambico abi entium crux/ quomo do omnes toꝛ quens: ommibʒ plaæs? Nil aceibu is cruciat mi moleſtiꝰ ĩquietat? Nil tamen apud mmſeros moꝛtales crle brius . nego cijs eius: An non limi am apoſtolorumplus iam ambicio quã deuoco terit? An nõ queſo vo abus eius veſtrum tota die reſultat palatium? An non queſtibus eius tota legum canonumqʒ dſaplina in ſudat. An nõ ſpolijs eiꝰ omms ita lica inhiat inexplebili auiditate ra pactas Quid ita tua ipſius ſpiritu alia ſtudia non ſaltem inte radith abſedit. Ruotiens ſantta ac ſecũ da tua abhoꝛreri ona feat inquietũ et inquietãs malum. Aliud eſt qᷣd ab oꝓpreſſis appellatur ad te Ali ud autem quod abmnao in eccleſia per te regnare mo litur⸗ eec de eſſe illis.nec huic aliquatenus aſſentre opoꝛtet · Ruã vero imque fouetur illa ſpernũtur illi. Vtriſqʒ tamen e bitoꝛ es illis vt eigas iſtis vt repei mas. Et quomã inadit de appellat onibus. proſequi aliquatenus non erit ab re Magno in hijs 2 pio opꝰ intuitu eſt· ne quo d magna necſſi tate prouiſum male vtendo reddat mutile Michi videtur et in multam poſſe eas deueite pernicemſi non ſumo moderamine actitentur· Ap pellatur de toto mũdo/ ad te id q̃dẽ mteſtmonium ſingulais primatus tnii. Ac tuſi ſapis nõ primatu gau debis ſed fructu: apoſtolis dittu eſt In hoc nolite gaudere quod ſpitus ſubicuntur vobis appeliat᷑ ad te vt dixi et vtinam tã fructuoſe quã ne ceſſarie Vtinã cũ oꝓpreſſus clamat. ſenſiat oꝓpreſſus et non ſuperbiat ipius vnde incendit pauper Ruid tã decorũ vt ad muocationẽ nomis tui oꝓreſſi effugiant/ vᷣſuti nõ refu giant· Cuid eregione tã peruerſu = 4 7 . 0 ℳ₰ N tam ratti alienum vt letetur q̃ male fꝑeat · 2 qui tulit in amter fatigetrr In humaniſſiẽ non moueĩs ceega ho minem cui illate miurie cumulauè dolorẽ et laboꝛ itinetis et dampna expenſarum- Sed nichilominus ig nauiſſiẽ non in illum moueris q̃ͥ huic tot calanntatum pti auctoꝛ ꝑtĩ exta tit cauſa · Euigila ho mo dei Cũ hec contiĩgũt moueatur mnſeratio moue atur et indignatio tua Alterã leſo⸗ alteram ledeti debes · Conſolet ille dãpnoꝝ reſar atu ſuoruũ ſatiſfactio ne miutiarum ſiue calumpniarium⸗ doe Cum iſto ita agatur vt pemiteat ſe ciſſe quo ð non timuit facæreet non de penis innocentis nideat, arbi troꝛ idem debere pat illum. qui fine cauſa⸗ foꝛte appellauit. ſor mulam hanc iuſtiee prefigis ubi. et diuine incommut abilis rano eqᷓ tatis , et ni falloꝛ ipſa appellauo nis lex · vt illicte vſurpata⸗ ap pellatio net proſit apeilant· neè᷑ appallato obſit. Ut quid enim Fruſtra ſat:igatus ſit homo. Ruam plenum iuſtice vt ſeſe poaus le ſerit qui voluit bonum proxrmum⸗ Apeellaſſe mique iniquum eſt. im pune tranſire inique appellantem imiquarum appellaconum fomes- Iniqua autem omnis appellaoo að quam iuſticie inopia non coegit· Appellare non vt graues ſed ſi graueris licxt· Appellandum 2 ſentenaa ante ſentenaam improbe omn ino mſi ob manifeſtum. grauaꝰ mẽ p̃ſumit appellacõ. Rui igit Fua tus non appellat liqᷓt qᷓa aut graua re intẽdit· aut tẽpꝰ redimere on eſt ãt ſuffigiũ appelaco ſed re fugiũ Ruãtos nouimꝰ pulſatos. qͥ ĩteẽ liceret/qͥd nũꝙ licet. Nõ nullis ea am q̊́ dvixerunt licuiſſe appellanoĩs ſuffragio ne faria ſamꝰ. vbi cauſa⸗ inceſtũ adulteiũ. Ruale hoe eſt tur pitudimi proanari⸗ aͤd velmaxime foꝛnndai a pibꝰ opoꝛtebat? Quo ulqʒ murmur vmüſe terre aut diſſi mulas aut non auertis · uouſqʒ dommtas 2 quouſqʒ nõ euigilat con ſiderauo tua⸗ad tantã appellacionũ confuſionem atʒ abuſionem? Pi ter ius et faspreter morem ? ordi nem fiut · Non locus non modus. noñ tempus.non cauſa diſermtur aut perſona · perſumuntur leuiter paſſim plerumqʒ; ⁊ nequiter. Nolen tes malignati nonne hijs potiſſimũ terreti ſolebant. Nunc terrori ſole bant Nuũc terroĩ ipſi magis ex hijs fiunt atq; id bonis antidotum verſu in venenum non mutacio dextre ex celſi hec eſt Appellantur boni a ma lis non vt faaant bona et ſupſedẽt a vocæ tonitrui tui foꝛnidãtes. Oe niqʒ appellantur epiſcopi ne illicita audiant matrimo nia ſoluere aut ꝓ hibere⸗ appellantur ne rapinas ne furta:ne ſacrilegia/et que eiuſ moĩ ſunt punire preſumant vel cohibere vllatenus · Appellantur ne indig nas? infames perſonas a ſactis of ſicijs beneficijs repellere ſeu ammo uere queant ⸗ Muod tu muenis re medium moꝛbo huic ne quod reper tum ad medium fuit repeiatur ad mortem? ʒelatus eſt donnnus dom.⸗ oracionis Ffattam ſpeluncam latro num⸗ Tu eius miniſter diſſimulas miſororum refugium datum arma imquitati · Eideas preripi paſſim partes oꝓpreſſorum et prerumpe re ad appellandum non tam gea uatos quam graua re volenress Ruod hoc nnſterij? Cuum eſt tonſiderare non meum. commenta ei illud ⸗Et eur inquis male ap pellat non veniunt oſtenſuri ſuam inno cẽaam maliaam coniuncturi? Dico quoð dicere ad hec ſolent. Nolimus vexari fruſtra. In cu ra eẽ:q̃ ꝓcluuꝰfaueãt appelſãtibʒ foueãt appellacões Ceſſuis rome- nodes⸗ ſernte rleuiten n Polen Potlſmi rtaſo Serhis um verſi xextre er wmama tfupſedet atrs De neiliatn eralt pmnas ne etiulnei lechiber e endiz ſetusf ſuamno uems deper nnntad sdemi m lw ſimulas m demd mipeſi ecump⸗ ntang? ſen tunck mmert jnalep laun mntia⸗ let⸗ jn ei laeb⸗ swne⸗ Somn erdete ſaaus fateo? me nõ oĩ no detrebete hjs · Quẽ das mi cau ſa crebtis apꝓpellationibʒ q hodie ſi unt᷑ qui ꝓ expẽſis itinetis vel num mũ xeſtituerit illi quẽ foꝛte appella rit? Miru vero ſi ita omnes · 2⁊ appel lãtes iuſtii et apꝑpellat rei vrõ exa minne inuẽti ſut· Diligite inquit · iu ſtiaã qui iudicatis te rrã. Parum ẽ iuſtieiã tenere.miſi et diligas Qui et diligunt ʒelant: amatoꝛ iuſtiee ĩ quitit iuſtiaã et perſequit᷑ eã PBoꝛ ro omnẽ ĩiuſtiaã perſequit᷑ · Nichil uabi et illis qui appellaaones vena cõnes putãt pudet elogij.qͥd apud ẽintos iã vᷣtitur in ꝓabolã duos no ummꝰ ſeruos pingues: Nt miaus lo quar plus fateee ꝙᷓ iuſtiae hie Tu ſi amas iuſticã appellaaones non affettas/ ſuſtines · Veruptamẽ q d emolienẽti afferrz eccleſijs dei tua vniꝰ hoĩs iuſtica vbi ſentẽca pre uahʒ alioꝝ aliter affettoꝝ? Ar illud loa illiꝰ erit.cũ crpuit vᷣſarique ear ca te ſunt · Nunt vero non te exiſti mes ocoſe vacare ↄſideâconi huic⸗ q̃ appellaaões ad legitimũ ſi fieĩi po teſt reuoces vſu. et ſi hint mea que ratur vel poaus curet᷑ ſentenaa vt non contep̃nendas.ſic net vſurpã das ommino Poꝛro horu qnid inſo lenaus ernſeam aut facile dixerim niſi quod vſurpano quandam vide tur inducære contemptus neceæſſita tem⸗ Ac per hoe foꝛte araus inſec tanda que amplius notet · Aut nõ vere nocentioꝛ eſt mala in ſe in par tu peioꝛ? Nonne ipſa eſt que ipſũ quoq; ius nature aut extenuat aut eæxterminat, Non ſeperebus etã precioſiſſimu. ptetcij gracram non modo demit h adimit Ruid ſacra mentis aceœptius? Eſurpata tamen ab indignis indigne ve trattata nũ me accæptantur Magis habẽt dãp naconẽ q̃a debitã veneraanonẽ nõ habent ·; ateoz grande et genera le mundo bonum eſſe appellauões idq; tam neceſſatium ꝙᷓ; ſolem ipſu moꝛtalibus. ſieuera quidam.ſol iu ſtice prodens ac redarguens ope ra tenebrarum Proꝛſus fouende 2 manu tenende ſed quas extoꝛſit ne ceſſitas non caliditas adinuenit Eſurpatore ſunt eiuſmodi omnea non ſubuenientes i neceſſiratæ. ſeðᷣ opitulantas imiquirat: Ruid ni ve niant in contemptum? Ruanta vt talibus quoq; deferrẽt eaam de ꝓ prio teſſere iure ne longo ⁊ in caſſo itnere fati garentur · Plures tamẽ ſua ammnttere ſe rentes apellacões minus oportunas et celſa nmina inpoꝛtunius contempſerunt.· Dico aliquiꝰ quod ad rem pertinet exem pli cauſa · Ruidam ſibi publice deſ ponſauerat vxſorem ad eſt dies ce lebeis nupoarum⸗ preparata õnia inuitati multi. Et et ce homo cõſpi ciẽs vxſorem proximi ſui in votem appellauonis mopinate prorumpit affirmans ſibi traditam prius ſuam poaus eſſe debere · Stuper ſpon ſus herent omnes ſaceꝛzdos non audet progredi fruſtratur omnis paratus ille deſcendit quiſqʒ in do mum ſuam ſuam cenam manduca turus ſponſa a menſa et thalamo ſponſi ſuſpenditur quouſq; roma re ditum eſt · Pariſius contingit hoe nobili gallianem auitate ſede tegia Rurſum in auitate eadem quidem ſi bi deſponſata vxore diem eonſtitu it nipaarum. Interim emergit co lũpnia dicentibus quibul dam non bdebete coniuguad iudicum eccleſie cauſa delata eſt ſed non eyſpectata ſentenca appellatum eſt ſine cauſa ſine grauanmmne ſola fruſtratorie di laoonis intuitu. At ille ſiue perde æ que parat · ſine dilecte tam diu Feuſtrat conſoꝛao no lens nichilomi nus quoð propoſuerat contempta hue diſſimulata appellaaone pere git · Euid illud quod in anctiſio do tenſi eccleſia nuper a quobam ado leſcente preſumptum eſt ⸗ Nempe befũcto ſa neto epiſcopovolentibus “ elerias alium vt moris eſt eligere ſ bi interuenit ille appellans et vetãas ne fieret quouſqʒ iſſet et rediſſet ro me. Cuitamen appellaaone net ip ſe detulit · Nam cum videret ſi con tempni tamqꝙᷓ; qui irracionabiliter . appellaſſet aſſatis quos potuit ſibi tencaa die poſt factam ab hijs electi onem frot ſuam Cui ĩtaq; ex hijs ⸗ in nũis talibus liqat nõ, exemptu gigmi vſurpaaonem · ſed ex vſurpa cone coutemptum videris tu quid ſRbi velit quod ʒelus veſter aſſioue pene vindicat illum iſtã diſſimulat · Vis perſectius cohertere contemp tum? Circa ĩ ipſo v ero peſſimo ma tris prefocaĩ germen nequam quoð ita fiet ſi vſurpaoo digna anima S ſione multetur. Tolle vſurpauonẽ eł contemptus extuſacnonem non habet⸗. Poꝛro in exeuſabilitas au ſum exploret Non ſit proinde vlur patoꝛ et contem ptoꝛ nullus eit aut admodum rarus. Henefaas tu ꝙ aæppellaaonũ negato ſuffragio ym mo ſuffuſo multa remitts negoca ad cognoſcentes vel qui noſcere a tius poſſunt· Ubi enĩ e raoꝛ at faa lioꝛ noto ibi deaſo tuuoz expebi aoꝛqʒ eſſe poteſi Quã plenum gra ne quoð multorum prouide et labo ebus pazes et ſump tibus · At qui bus ſic credas · id tbi ommmodis attendendum⸗ Poteram muita de eodem veliter addere hijs ſed me moꝛ; promiſſi mei contemptus inte tim occalſionem dediſſe ad alia tran ſeo. Et primum quod occurrit mini me tranſeundi reor. Prees et ſin gulariter ad quid: Egz t. bi dico eõ ſideracione? Nunquid vt ſubdits treſcas? Nequaꝙ · ſi dvt iyi de te⸗ priapem te conſtituerunt. ſed ſibi non tibi Alioquin quo pacto·te re put as ſuperio rem hijs· a quib9 be neficium mendicas · Audi dominũ Qui poteſtatem habẽt ſuper c0S* beneficij votantur ⸗ At iſtud be his qui iforis ſunt · Cuid a nos? VCu id mendaater dicrris ſi non tam benificus eſſe⸗ qᷓm benefics preeſſe intendas · Parui deiecti qqʒ cauſa eſt de ſubditis non profe ttum querere ſub ditorum · ſed que ſtum proprium In ſummo pꝛe ſeꝛtim omni michilturpius⸗ Quã pulchre mgĩ gẽaũ xentes filijs· nõ flios debẽ cẽſuit the jauiſaẽ ꝑẽ tibʒ a vſur ut Joym negcca ſarea xfia rpehi unen crlabe Rtqri modis uira de ſed we kus nte natran atmin lt in ots boͤns dete⸗ dſ⸗ tere ihde vnii gettos⸗ tidde hams g ſimn hmfe⸗ deut 1 ſque ye * Ous list initi Noñn mediocris glorie. vop eſt illa idemtide m ipſius non quero datũ ij fruttũ. Ac iam tranſeamus et hic ne quis moram in hijs meam auatri cie in te notam inte rpretetur· Mue ꝙ longe a te ſit · libro ſupeiori teſta tus ſum ſaens quanta et in quanta tua neceſſitate reſpueris ad te pro inde ſeripſerim iſta non propter te Nempe quod tbi ſeribitur ſoli pro deſſe non decrt. Dic locus auariaã tarpit a quo vicio ĩmunis ſans tua opmio ẽ· an et opus tu videris· Vi dnmus tamen vt oblata a paupeibꝰ tate que tangere non acquieſcas: germamcos detnuiſſe ſacros ſedð precno non maſſa argentum reputa tum eſt fenum ſummarij non leuat ſaramis onuſti nichilominus repat᷑ ant vel muiti. Noua res.Cuando attemis aurum ranonaliter fugit? Et nunc romanorum cõſilio id vſur patum non crednmnus Duo veneÿ̃t ambo lo cupletes:⁊ am bo te.ſiquidẽ vnus maguntinus. colonienſis alt altti gratia grats vddita alter idig nus cre do cui gratia dderetur audi uit. Cum quali veſte itraſti eum ta li egredieis O votr m magnificam. votem proꝛlꝰ apoſtolice libertatis Quid ab illa hec habuit ipecuĩa tua. tecum ſit in perditione Niſ quodꝰ in illa plus ʒeli: in iſta plus mollie ſonuit Quid ille de tranſ marinis ꝑ tbus. pene a finibus terte. terra mari currens pro epiſcopatu ſuis et alienis facultatibus emendo rurſus . Jam enim emerat priusCTulit mui ta.ſed retulit non omnia tamen In adit miſer in manus alias acapere ꝙ; date potentio res · Hene feaſti tuas in vtroq; ſeruans iĩnoxias nec imponere ſalicʒ ambiaoſo nec ſup ponere in quo mammone acquieſ cerent⸗ Non ſic a paupere epiſco po continuiſti dans quod daret ne inmunificus notaretur/ acapit clã quoð palam dedit· Sic de tuo ſac culo conſultum eſt verecundie viti. Sie quoqʒ cueie mo rem gerẽstuo beneficio muidiam declmauit eorũ qui diligunt munera Non potes abſcondere et facttum noumus et perſonam audire grauat. Et ego eo libentaus predico. qus tu id mo leſtius audis· Si tibi ſic expedir⸗ et michi ſie·Tam non opoꝛtet xp̃i gloriam me ſilere ꝙ nec te querere tuam. Et ſi pergis murmurare adð huc reſpondebitur tibi ex ewange lio. Muanto eis preapiebat tanto plus predicabant dicentes⸗ bene omnia feat · Audi aliud · ſi ramen aliud. Ad idem enm Foꝛtaſſis per nnere quis dicat · Tua cõſideracio viderit hoc · Michi videtur non lõ ge a vero diſſentire quis id foꝛte inter auariae ſpenes locandum pu tauerit. Ego vero illius autem ſpe ciem eſſe aut ſpenem habere nõ ne garim.· Sane intereſt tue perfectio niset malas res⸗ et malas pariter ſpeties deuirare. In altero conſaẽ cn in altero fame conſulisPuta a bi non lic re. et ſi alias foꝛtaſſe lic- at quicquid male fuert colerarum Deniqʒ mter roga maiores tuos ⸗z dicent tibi ab omni ſpece mala ab ſtiete vos Vane miniſter domini do minum mitetur quia ipſe ait⸗ Rui michi miniſtrat me ſequatur. Etr habes de ilio dommus ragnuit decoꝛem induit: ĩduit dommus foꝛ titi dinem· Tu quoq; eſto foꝛns.in ſide decorus gloria / et probaſti te ymitatorem dei⸗foꝛtitudo tua⸗fidu ra ſidelis conſaenee decoꝛ tuus ſplendoꝛ bone opmionis Ita qneſo induere foꝛtitudinem etennn gau dium domim foꝛtitudo tua. Poꝛro ſpiae tua et pulchritutidine tua.ni chilominus tamꝙ propria ſimilitu dine delectatur. Induere veſtinen tis glorie tue veſtire dupliabꝰ qul bus domeſticos ſuos foꝛts illa mu lier induere conſueuit Lon ſit in cõ ſaoenca nutans infirmitas modice fidei. non ſit in fama neuus male ſpei ·et veſtiris dupliabus. Et gau debit ſponſus ſuper ſponſamz gau debit ſup te deꝰ? tu?. Miratis quoꝛ lum hec⸗ ignarus vſ qzʒ adhuc quid bicere velim⸗ Non te tollo diunus murmur loquar et querimonias ee ect leſiarum · Truncati te clamant ac demembrari· Vel nulle vł paua aomodũ ſunt qᷓ plagam iſtam aut non doleant aut non timeant Mus ris quam? Subr rahuntur abbateæs epiſ copis/epiſcopi archiepiſ copis archiepiſ copi patriar ehis ſiue pu matibus bona ne ſpes hec? Mira ſi excuſari queat vel opus: Sit fae titando probatis vos habere pleni tubineʒ poteſtatisſed iuſtiae foꝛte non ita⸗ faats hot quia poteſtas. ſed vtrimꝰz debeatis queſtio eſt ho norum at dignitatum gradus et oꝛ dines quibuſ qʒ ſuos ſerruare poſi ti eſtis inuidere nulli· vt quidã veſ trori ait· Cui honorem honotem⸗ Spiritalis homo ille qui omma di iudicat ne ipſe a nemine indicetur. oẽ tempus opꝰ muum trina quadam conſideracone preuemet Primum quidem an liœæat demde an deceat. Poſtremo an expediat⸗ Nam et ſicõſtat ĩ xpᷣiana vtiqʒ philoſophia non detere mſi quod ſicæat non ex pedire niſi quod decxt et licet non continuo tamẽ omne quod licet de cere aut expedire conſequens erit⸗ Age aptemus ſi poſſimus tria ipſa operi huic ·At quomo do nõ inerdens tibivoluntate pro lege vti: et quia non eſt ad quem appel laris poteſtatem excr rcete ne gige te racõem? Cu maioꝛ donnno tuo⸗ qui ait non vem facere voluntatem meam? uamc; non nunng deiect i ꝙ elati anim eſt· velut: racems en pertem non radone ſeð pro libitu Euid tam beſtiale? Et ſi mdignũ cuius vtenta rauone viuere pecus. qui in te reõre oĩ · tãta cõtumeliã na ture · honois imuiã feat? Sic de ge nerãda qͥd abſit generale ob ꝓbnũ ſe aſti ũ . hõ cũ in honore eẽt nõ intellexit cõpãàt ꝰ ẽ iumẽtis ĩſipiẽti bꝰ 2 ſiis fcũs ẽ illis · uid itẽ tam indignũ nbi. ꝙᷓ; vt totum tenẽs · nõ ſis cõtentus toto niſi inimcias qᷓſ dam atqʒ exiguas poꝛtiones ipſiꝰ tibi credite vniuerſit atis tãꝙ; non ſint tuie⸗ ſatagas neſoo quomodo adhue fatere tuas? Ibi eaã memĩſ ſe te volo ꝑabole nathã de hoĩe qui centũ oues habens· vnam que eãt pauꝑis eoncupuit · Duc qͥʒ veniat Dtem⸗ mma d atur⸗ dan Damun ſdeaat, an et ophi⸗ nonex te non lat d ns ent⸗ nus tad omodo pw lege mapel negig mono⸗ Untatem deitt rser ſbien factum ymmo fatinus ègis achab qui rerum ſummam tenebat ⁊2 vine am vnam affect auit. Auertit deꝰ a te quod ille audiuit: occdiſti et poſſediſti · Nolo aũt pret ẽdas im chi fruttũ em ãepacoms ipſiꝰ nul 19 eſt enim⸗ miſi d cpiſcopi mſolen qores mo nachi diſſoluaores fũt?ꝰ Ruid pauperes? Inſpiate dingen aꝰ taliu vbiqʒ libertorum et facul tates et vitas ſinon pudenda ad modü et tenuitas in hijs et in illis ſeculantas muemtur Matris norie libertats gemia ſobe les he e Ruid ni lie ntus pecert vagum et male ſiberum wolgus eum no ſit qui argu . at? Quid m licctius quoqʒ ſpolie᷑ at deß detur ĩ armis religio cũ nõ ſir qui deſe ndat? Quo enim tefugium illis? Nũquid apud epiſcopos do lentꝑs imuria? Ridentabus pro focto aſſpiaunt oculis. ſiue illos qui faa unt malaſiue que pacuntur Que demum vtilitas ĩ ſangume iſto? Ee reoꝛ ne illa quam in propheta comi natus eſt de us ille mquiens miqui tatt ſua motietur ſanguinem autẽ eius de manu tua re quiram · Si eni eytollitur qui ſubt rahitur ⁊ cui ſib trahite r vt tur aui ſubtrahit quõ mnecr ns? parum eſt ĩuo lummus ig nem. Audi apertus. Di is qᷓ mur murat ſe cundum amimam moꝛtuus eſt qui inſtigat quõ viuit? Quõ ve ro non reus moꝛtis am borum ⁊ ſue bo more rẽturꝰ Hoc quod dixerã⸗ occr diſti et poſſediſti⸗ Adde quod qui audiunt ſcandalizaãtur in digna ter detrahunt et blaſpemant. hoc eſt wolnerantur a9 moꝛtem 12 eſt bona arbo:/ facens fruttus tales⸗ inſolentias diſſolutiones lapidaao nes ſimultates ſcandala- odia q́d q; magis dolendum inter eccleſias muinutias graues ꝓpetes ; diſcoꝛdi as. Fides ꝙ; ſit ſermo illæ verꝰ· om ma mic hi liernt· ſed non ommia eꝝ pediunt? Quid ſi foꝛte nõ? I gnoſ ce michi⸗non faale a ddudoꝛ liatum cõſentire quod tot illiata ꝑtuit · Cu ne deniq; t:bi liatum cenſeas ſuis eccleſias mutilate membris confun dere oꝛdinem perturbare termios quos poſuerunt patres tui Di iuſti ae eſt ius cuiqʒ ſe ruare ſuum aufer re cuiꝙᷓ; ſua. et iuſte quomodo pote tit conuemre? Erras ſi vt ſumam. H ita et ſolam inſtitutam a deo veſtrã Te ſtolicam poteſtatem exiſtimas ihoc ſenns diſſents ab eo qui a it. Non eſt poteſtas ñ a deo. Pro inde qnod ſequitur qui poteſtan re ſitit · dei oꝛdmataoni reſiſtit et ſi pũ qpaliè ꝓ te faot non tamẽ ſingulai ter· DHenmq; idẽ ait· Q mnibꝰ õnmia ptãt bzʒ ſublmioĩibz ſubdita ſit · 15 ait ſublimioĩ tãꝙ; vno h ſublimioibʒ m multis · Non tua ergo ſola ptas a dñoſunt et medioeres ſut et infe riores Et quõ quos deus coniũxit non ſunt ſe parãdi. ſedò nec quos cõ iunyxit comparandi. Monſtru faas ſi manu ſubmouens. digitum faes pendere de capite ſuperiorem ma nui brachio collateralem: Tale eſt⸗ ſi in criſti coꝛpore“ membra aliter locasqᷓ; ipᷣe diſpoſuit ñ tu putas ali ũ eẽ qͥ poſuit m æc ca:qͥſ dã qᷓdẽ apo ſtolos quoſ daʒ aut ꝓphetas, alios vero ewangeliſtas alios doctores 2 paſtores ad ↄſumaconẽ ſanctoꝝ inm opꝰminiſte rij ĩ edif caaonẽ coꝛꝑ is ꝓpᷣi · Atqʒ hoc coꝛpꝰ qͥd tibi ipᷣe paulꝰ· ſuo vere apoſtolico figurãs elo q̃o ⁊ capiti ↄuemẽ tiſſ ĩie aptãs. etũ ex eo ↄpatctũ ꝓhibʒ ⁊ cõnexũ ꝑ omnẽ iũctaꝝ ſubmiſtracõis ſecũdũ opacuonẽ ĩ mẽſura vmustcuiuſqʒ mẽ bri augmẽtũ oꝑacionẽ corꝑis fae erns in ediſicaaonem ſui in catitate Nee vilẽ repute s foꝛmã hãtc:iq̃a in kus e explar habʒ e œlo⸗ N1eqʒ eĩ flli9 p̃t faœre q̃tquã · n que viderit — cnoie ditctũ ſit. Vide oĩa fauas ſecuñ duiũ exẽplar qͥd nbi ĩ mõte mõſtratũ eſt. Nideĩit hoc qᷓ diebat . Nidi aui txatẽ ſantctã iheruſalẽ nouã deſcẽoen tẽ de celo a deo patã. Ego enĩ ꝓpt᷑ ſ mnlitudinẽ dictu reoꝛ qd ſicut uͤlic ſe raphi z cherub ĩ atʒ ceti quiqʒ oſqʒ à-d archagelos et angelos oꝛdmãt᷑ ſub vno capite deo ita qʒ ſub vno ſo mo põt:ſice⸗ primates ' priarche⸗ urchießpi ei pᷣſbit᷑i vł abbates 2⁊ liq in huc modũ. õ eſt ꝑuidẽ dum qͥd et deũ habʒ auctorẽ z œlo dutit deiginem Ruod ſi dicat epũs nolo eſſe ſub archiepo⸗ aut abbas nolo obedire epᷣo⸗hotc de celo non eſt niſ tu foꝛte angeloruũ quẽpiã dicõtẽ au diſti. nolo ſub archãgelis eſſeaut ey alio quolibet inft iorum oꝛdinum aliquẽ non ferẽtem ſub eſſe cuiq; niiſſ deo.⸗ Quid inqs? Prohibes diſpen ſare? Nõh diſſipac Qõ ſu tã rudis vt ignorẽ poſitosvos diſpẽſatores hi in ediſicacdonẽ nõ ĩ deſtructionem Deniqʒ queritur inter diſpenſato tua.ſi plebes clericis. ſi cleria ſacex dotibꝰ· ſi ſacrꝛdotes deo· in ea qua opoꝛtet hunmlitate ſubiecti ſunt. ſi in monaſterijs 2 religioſs loas ſer uetur oꝛdo⸗ vigilet diſaplma Di ſu kes ot fidelis quiſqʒ inueniatur Ebi neceſſitas vrget/ excuſabilis diſpẽ ſacio vbi vtilitas prouocat diſpẽ ſaoo laudabilis eſt . Vtilitas dico cõmunius non propria · Nam cum nichil horum eſt · non plane fidelis diſpenſacio ſed erudeus diſſipauo⸗ Non nulla tamen monaſteria ſua ĩ diuerſis epiſcopatibus quod ſpir talius pertinuerint ab ipſa ſui fun dacuone ad ſedem apoſtolicam pro volnntate fundatorum quis neſaa nir? Sed aliud ẽ quod larg.tur de uo no aliud quod molitur ainbicio impadens ſubiectionis et hec dcã VVper eſt vt generaliter ſu per vniuerſum eccleſie ſta tum intendat conſibetacio pra praua opera er dogmata. cn ſura eccleſiaſtica vigeat · et ſi flote ant vinee honeſtate⸗⁊z ſanctimonia ſWaterdotum. Siflores fruttus per turiant⸗ obediẽaã fidelium populo trumet ſi demumv eſtra ipſoꝝ apolſ eolica mandata et inſtituta.ea qua dignum eſt ſolliatudine obſeruen t?᷑. ne qd ĩ agro dñi tui· neglcũ ĩ cul tũ à fraude ſubreptũ ĩueĩat᷑ Poſſe ĩ ueiri ne dubites Michi ĩprõptu ẽvt multa ? ĩnua pᷣennttã qꝗᷓ paſſim neg lcã iacẽt. nõ nulla eaã ex hijs qᷓ plã tauit &xta tua ↄnulſa mõſte. nõne ostuũ ĩ rmẽſioſilio ſubiecta capitula ꝓmł gauit? qᷓs ea tʒ? uis tenuit? ꝓmbł gauit? q̃s ea tʒ? Muis tenuit? chid infr⸗ dit ſuſe 1de nes vit ced⸗ tuſ⸗ rd ady lig v⸗ reſtr ſecut et ſe el dpi pi sReo mdum eſelg na⸗ aaj dſpie nukun anpe oneſan jturde nbiao ee dã Meri ſeſeſt detoo aſhar 194 untiſ asͤſer Hil men (or emon tuspe popi⸗ in , . hſeruen is vin nneg none ial Falliris ſi tenei putas. Si nõ putas ipᷣe peccaſti:à ſtatuẽs qᷓ non tenerẽ tur à ꝗq nõ tenẽt diſſimulans Prea pnmꝰ aiſti vt tã ep̃i ꝙꝙ cleia·neqʒ in ſupfluitate · ſeu ihoneſta varietate colorũ auc fiſſura veſtiũ· neqʒ ĩtoſu xra ĩtuẽt:ũ quoꝝ foꝛma ⁊ exemplum eſſe debẽt ·˖ offendãt aſpectum h po ti9 ita in ſuis actibʒ errata ↄdẽpnẽt 2 amorem ĩnocæntie coũᷣſacione de mõſtrẽt ſicut digtasexigit oꝛdiscle ricorũ · Ruot ſi monia ab ep̃is ſuis ifra.xl.dies nõ optpaueũt ecãaſti as beneficijs eorüdem pontificum — auct oĩtate pruientur · Epi vero ſi p fixam penã irrogare neglexerut q̃a ĩferiorum culpe ad nullos magis te ferẽde ſunt ꝙ; ad deſides ne gligẽtes q; re ctotes tã diu ab offiao ponbſi cali abſtmeant donec penã a no bis conſtiti tã clericis ſibi ſubiectis ĩpo nant? Alud eni duximꝰ annectẽ dũ vt nullꝰ m archidiacõatũ·ł Scanũ⸗ ñ dyaconꝰ et p̃ſ biter ordĩetur Ar chidy acom vᷣo decam et Hoſit qui infra oꝛdines pᷣnoĩatosſunt ſiĩ obe diẽtes oꝛdinari cõtempſerit honore ſuſer pto priuent᷑ Prohibemꝰ ãt ne adoleſce ntibꝰ vel infra ſacros oꝛdi nes conſtitutis ſed qui pridentia et vite merito clareſcunt predicti con crdantur honores⸗ Verba tua hee. tu ſaænxiſti adhuc q̃ ĩfra ſacros ſunt oꝛdĩes in ecclenſa ꝓmouent᷑ Ruodð ad primum capit tulum pertiet lupꝑ us veſtium inte rdietus. Ded non reſtrictus pena dictata ſed minime ſecuta eſt Jam quartus annus eſt. ex quo datum mandatũ audiuimꝰ.· æt neminem adhuct clericorum pee mnuſqʒ ſinœꝝ ẽ uatum benefiao: neminem epiſco porum ſuſpenſum ab officõ luximꝰ At lucku amariſſimo dignum qd ſe tutum eſt Quid hoc? Impuritas⸗ incurie ſoboleæs. inſolentie mate rora dix ĩpudẽtie tranſgreſſionũ nutrix · Et beatus ſi oĩ ſatagas cura oĩ pei mã parẽtẽ cauere ĩ cuiã Dʒ adhuc tu opaʒ dabis · Et nüc leua oculos tu os ⁊ vide ſi ñ eqᷓ vt priꝰpellicula diſ/ coloꝛ: ſacrũ oꝛdinẽ diſcoloàr.ſi nõ eꝗᷓ vt pui9 fiſſura ĩ noꝛmis pene in guĩa denudat Volẽt dicere Nũ q̃d de veſtibz eura ẽ deo et nõ magis de moĩbʒz At foꝛma hec veſtiũ · defoꝛ mitatig mẽtiũ ⁊ moru iudicum eſt⸗ CQuid ſibi wolt qd cleĩa ad eẽ ad vi deĩ ve lũt? Jd qᷓdẽ minusqʒ caſtũ ni ẽpe habitu nnlites qſtu cleicos actu neutrũ exhibent. Nã neq; pugnant vt m lites neqʒ vt cletia ewangeliſant⸗ Cꝰ oꝛdĩs ſunt cũvt᷑ꝰ qʒ eẽ cupiũt ⸗vtꝝqʒ deſe· riſt · vtraqʒ ↄfundut. vnꝰ q̃ſq; ĩ ſuo oꝛdĩe Lvᷣſurget. Iſti in ? An q̃ ſine o ꝛdie pccãuer̃t Iñ oꝛdĩe xibũt An ſi ſumme ſapiẽtes deus veraot᷑ ẽ die a ſummo vlqʒ deoꝛſũ/nihil ĩoꝛdĩatũ liqre · vᷣeoꝛ ñ alibi oꝛdĩãdos ꝙ; vbi null9 oꝛdo · h ſẽpitnꝰ hoꝛroꝛ ĩhĩtat — O mierãdã ſpoſam tłibʒ ẽditã xja nĩphis qᷓ aſſigta cultui eiꝰ. ꝓPo r᷑tie re qſtui nõ verẽt᷑· Nõ amia ꝓfeeto ſponſi ſed emuli ſunt . Et de hijs ſa tis qui ſub te ſunt et ſinon ad mate rie copiam ꝗᷓ ẽ młta nimis cte ad id q̊d οHâgo Uiſ ẽda iã qᷓ arca te⸗ ſunt h ad ea oſtiũ nobis liber quar (Inapit liber Artus bt bernatbi . Im plem?9 innotuiſſes. amãtiſſime eugempio ra qualit accxptais ſecã dyoũ y vel fidẽaꝰ? ĩ reliquũ pafſiſem. łcauaꝰ aut certe ſubſti tiſſem oĩno⸗ Nũc vo q̃a ob locorũ diſtaneã⸗ ib numme dat nõ mreis ſi ꝓdit exilioꝛ ſermo ã aeps verecun de fateoꝛ ad mediũ veĩẽs Primis itaqʒ cõſideracoĩs ꝑt:bʒ libris prioĩ bꝰ ꝑtractatis in maibʒ ẽ de hijs ad dere qᷓ arca te ſut Et ipa qo abte. H q peiora eo ĩpoꝛtuĩora t.· Nempe orã poſita in cuiã ñ adimttũt ñ dil ſimulacionẽ ñ obliuionẽ vehemẽéan? vrgẽt. turbilẽaꝰ iꝛruunt vreendũ ne obruãt. Circa h modi ꝙ ſobrira 2 ĩtẽpta eõſderatio ene⸗op?! ſit ꝓPo te exꝑnnẽto edoctũ ſatis nõ 5 abigo Alioqu ſinõ eauta oꝑtunaʒ in᷑ue mat oſidetacio occupaao vtanuabit 2 vexaaonis ñ erit moðꝰ 2= ſolliatu dĩs nõ eit finis:· Nõ tempꝰ vacuũ. non eoꝛ ſibeꝝ plꝰ laboĩs.⁊ minꝰ vti litaus· Hico ãt inſtãaa tua illa co ndiana:ab vrbe a cuia a domeſtica ſpeaalit᷑ ecclæſia tua Dec inꝙ; arca te ſut clerꝰ z populꝰ tuꝰ cui iſpeaa li᷑ epiſcopais· ac F ſpecalis cus tenens debitoꝛ .· Hñ q̊ quit eoti die aſſiſtũt ſeniotes populi oꝛbis iudi ers ⁊ q̃ te itẽ domo de mẽſa tua ſut⸗ tappellami tubicularij miniſte qui e diuerſis deputat officijs in obſe quiũ tii Hij te famlianviſitz fez quẽaus pulſant. moleſtiuſqʒ ſollie rãt · hij ſut qui non verent ſuſetate dilczãz et anteꝙ velit. perperam agit᷑ te preſente · id tbi turpius inte reſt glorie ſanctitatis tue Vt qͥs pre oculis habes.ita oꝛdi nan ita ſint ĩfoꝛmati qᷓ̃tinꝰ toaꝰ ho neſtatis ⸗ oꝛdĩs · ĩi iſpeculu ip̃i ſin foꝛmaꝰ Inueĩant᷑ p̃ œteris oʒ expe din ad offiaa ydonei ad ſacramẽta a plebes erudiẽdas ſollicin arcum ſpecti ad ſemet cuſtodiendos i m om m caſtirate diffide; curã exigeis ñ curacõeʒ niqʒ audiſti cura illiꝰ habe⸗ 2 ñ ñ cura “ oł ſana illũ Verũ qᷓda dixit · N5 =i medico ſp Luelet᷑.· Vt eger At me liꝰ de tuis Wono t Paulꝰ lo qᷣt plꝰ9 oĩbꝰ laboraui. ñ ait plꝰ oĩbꝰ ꝓfui aut plgoĩbꝰ fructificaui: vbũ ĩſolẽs rligioſiſſ ie vitãs · Alias at noueat bõ quẽ doeuit deꝰ q̃ qa vnꝰ qſqʒ ſecũ dũ laborẽ ſuũ acceppiet · nõ ſecũdũ ꝓ uentũ · Et ob hoc in laboribꝰ ponus Sỹᷓ in ꝓfectibus gloriandũ putauit ſicut big q̊ hẽs ip̃m dicentem in la boribus Pplutimig. Ita queſo fac tu qdtuũ ẽ·nã dezzd fz ſats abſqʒ — T primũ quidem elerũ illiů ☛ oꝛdinatiſſimũ eſſe decetiex quo p̃apue in omnẽ eccle ſiã cleri foꝛma pcſſit Meide quod 3 Vid de populo loqe popu lus romanꝰ ẽ. ec bre ui ? potui⸗ nec expᷣſſiꝰ tñ aꝑp ire de tuis prochianis d ſentio · Quidð tã notũ ſeculis ꝙ ꝓteruia⁊ faſtꝰ ro manoꝝ/ ẽs inſueta pac tumultui aſſueta „Gus i imitis 2 intractabilis Vſq;ʒ adhuc ſubdi neſaa niſi cinon valet refiſtete · Eij plaga tabi ĩcũbit cura hec diſſinniare nõ licʒ diœæs ne foꝛſitã fore icurabilẽ plagã· ſei hua ſollictudĩe anxietate turabit- Pianta.riga.fer. curã/et tuas ex plicuiſti ꝑtes Dane ĩctemẽtum vbi voluerit dabit de non tu Ubi foꝛte nolueit · ᷑ depit nichil dicente ſcrp tura ſReddet deꝰ mererdẽ laboꝝ ſcõ rom ſuoꝝ. Secur laboꝛ quẽ nullꝰ vahʒ euacuare defectus.Et h dixeũ abſqʒ pᷣiuditio diuine potẽae ⁊ boĩ tat: sä Dao ĩduratu coꝛ populi hui9 ſ̈ potens eſt dñs de lapidibus iſtis ſuſatare filios abrahe. Euis ſat ſi cõuertat᷑ et ignoſcat. ↄuertet et ſa nʒ eos. Si nõ ẽ ꝓpoſin m dcãre deo qᷓd facere debeat t᷑ vtnã poſſim ꝗᷓ oʒ et ꝓut oʒ ſuadere · Ac locus du biꝰ 2 ſcrpuloſa ĩedit diſputaco. Nã vbi adoriar dicrre qd ſencõ vi deo ſats qd ĩmĩet ¶ lamabit᷑ inſue tũ.nã iuſtũ negai ñ pot᷑it.· Ego vᷣo ne ĩſuetũ q̃dẽ aſſenſet · Nẽpe aſſue tũ fuiſle ſao⸗ at p h idiſſuetũ potuiſ ſe veire h ñ redire ĩ ĩſuetũ An vero aſſuetũ qᷓs negʒ qͥd ↄſtat ñ mõ aliqñ Ffactũ: aliqñ diu factitata? Quid illud ſic dicã 2ñ ꝓdeit · Cur? Ruia nõ placebit ſatraꝑis plꝰ maieſtat ꝙ; vitati fauẽt bʒ fue t añ te q̃ſe to tis ouibʒ paſcẽdis expõerẽt Paſto ris oꝑe ⁊ noĩe glãtes mi ſibi ᷑putã tes ĩdignũ n qd ſaluti ouiũ obuiare putarẽt Nõ qrẽtes qꝗᷓ ſut· I impẽdẽ tes Imp ẽdẽ curã ĩpedẽ ſubſtãaam ipẽdẽ ⁊ ſeipᷣos Enð vnꝰ illoꝝ ⁊ ego ait ſupĩpẽdar ꝓ aĩiabʒ vãs Et tag dicr rẽt ñ veĩmꝰ miſtraĩ ſj mĩſtrare· ponebãt qᷓtẽso poꝛtuiſſʒ ſ ñ ſumptu ewãgeliũ vnꝰ eàt ſubdit:is qſtus vna põpavnaqʒvolũtasſi quõ eos poſſ ẽt pare dño ꝑfcãʒ plebẽ Jd oi moĩsſatagebat etiã ĩ młta tbulaa one coꝛdis et coꝛꝑis.ĩ laboè ⁊ eriꝓ naĩ fame ⁊ ſitiãĩfrigore et nudita te Ubi nunt qſo ↄſuetudo hec? Dub ijt diſſilis valde. loõge ĩ àd mutata⸗ ſut ſtudia/ ⁊ vtinã ñ ĩ peiꝰ Cura tñ 2 ãxietas ⁊ emulacõ ⁊ ſolliatudo fa teoꝛ ꝑſeuerãt.CTrãſlata hecñ ĩmu tata Cẽſcionũ vobis ꝑhibeo qͥd nec ſubſtãtie ꝓatis ñ magis ꝙ; añ.Hiũ ſa ãt lõcio diſſilitudieʒ fãtſhagᷓ ab uſio pauci ad os legiſ latois ad ma nꝰ oẽs v᷑ſpioũt Nõ ĩ meito tñ · Oẽ papᷣle negociũ illi agũtiquẽ dabism 8 tõ maxĩa ĩ vxbe q̃ te ĩ papã v᷑apit pᷣcõ ſeu ſpe p̃cij ñitueĩẽte? Et tunc poriſſ ĩim volũt dñaĩ cũ ꝓfeſſi fueũt huitut ẽ: files ſe ſpõdẽt vt oꝑtuĩus fdẽtibʒ noceãt Ex hñ eitoſiiũ ᷑ a q̊ ſe arcẽdos pntẽt ñ ſectũ qͥ ſe ñ inge rãt Si ſtãte ꝓ foibʒ q; illoꝝ morã lmodicã fecrit oſtiaiꝰego tũc ꝓ illo ñ eẽ volueri Et ñt exꝑire pauas no ueñ ⁊ ne ł ego aliq̃tenꝰ mores gen tS Añ oĩa ſapiẽtes ſũt vt faaũt ma la:bonũ ãt neſaũtHij ĩuiſi᷑re ⁊ t- lo vtriqʒ inicere manus impij in de umtemerarij in ſancta. ſediaoſi in uicrm emuli in vianos in humani in extraneos. Ruos neminẽ amãtes amat nemo ⁊ cum timei affectãt ab oͤmbus omnes timeant neeœſſe eſt. Hij ſunt qui ſub eſſe non ſuſtinent p eſſe non norunt ſuperiotibʒ ĩſideles infeioribus impoꝛtabiles DHij vere eundi ad petendum. ad negãdum fructuoſi· Dij impoꝛtum vt acapi ant. donec at apiant in quiet: ingta vbi acaperint. Docuerunt linguã ſuã⸗ gndia lo q̃ eum opent᷑ exigua. Yargiſſi pnnſſoes 2 ꝑaſſĩ exhibito res Mladiſſĩ adulatores 2 moꝛda eſſi detractores Sipliaſſ ĩ diſſimu latores:2 maligmiſ ĩ ꝓditores. Ex rutzrimꝰ huc plem? te atqʒ exp̃ſſi ãmonẽdi putates horu qᷓ arcate ſut in hac pte. Ja ad oꝛdinẽ vcurramꝰ Quale ẽ qͥd de ſpolijs eccleſiarum emüt . qᷓ dicũt tibi euge euge? Pau Eʒ vita in plateis diuitu ſcinat᷑ Ar gentũ micat ĩ luto· accurit᷑ vndiqʒ tollit illud non pauꝑioꝛ h foꝛaoꝛ: aut q̃ foꝛte ati9 precurrit. te tñ mos iſte. vt pocus moꝛs iſta nõ c pit in te vunã deſinat Sz reliq pſe qmur. Interea tu paſtoꝛ procedis deauratꝰ.tã multa varietate: oues qð capiũt? Si auderẽ dier te? demo nũ · magis ꝙᷓ ouiũ.paſcua hec. Da licʒ ſic factitabat petrusſic paulus lugebat? Kides honmmnẽ ecc leſiaſti eũ zelũ feruere ſola ꝓ digmitatr tuẽ da.honoĩ totũ dat᷑ ſ. Anttitat nithil aut paurui Si cauſa reqrẽte· paiilo ſunmnſſius agete.ac ſonalius ter hr5 temptaueris? abſit inqut.non decz: temꝑi nõ cõgruit maieſtat ñ vueit? quã geras pſonã attẽdito⸗· De pla ato dei vltima mẽtio ẽ ꝙ iactura ſa lutis nulla runetato ẽ miſi q̊;b fubli me ẽehoc ſalutare dicamꝰ.⁊2 qd glo riã redolet id iſtũ. Ita oẽ huile pdu cit᷑ int᷑ palannos vt faaliꝰ q eẽ ꝙ qᷓ apparere huĩlis velit ĩueĩias Cimoꝛ ñi ſimpliatas reputat, ne ditã fa tuitas · Viru artũſpectũ. 2 aĩcũ ꝓpe cõſaẽae calũpmat᷑ ypocritã. Poꝛ ro amatotẽ q̃etis2 ſibi jnt᷑dũ vacã tẽ· inurilẽ dicũt · Quid ergo tureui gilas ne adhuc ad iſtos qᷓ arcũdede vit te laqueis moꝛtis? Cueſo ſulſti ne pauliſper ⁊ ſub poꝛta me ymmo da veniam non tam temere ꝙ; timn de hec loquentremuloꝛ te emulaoo ne bòz vtinã tãvehemẽticã. Sao vbi habitas ĩcreduli z ſubuerſorez ſunt te cum: lupi non oues ſut. tali um tamen tu paſtor. Etilis eonſide raao qua forte mueneis quomo do ſi fieri poſſit conuertas eos“ ne ipſi ſubuertant te Quid diffidunꝰ poſ ſe reuert: in oues e quibus vern in lupospotuer̃t h ñ ꝑco t᷑ vt pcat ðꝰ· Aſtorẽ te populo huicte à nega:à exhibe õ nega bis. ne c9 fide tẽs. te negʒ hodẽ Perrꝰ? h ẽ q̃ neſaot᷑ ꝓceſſiſſe ali qñ ł gẽms ornatꝰ ł ſeiasncc tec tꝰ auro.nec vectꝰ eqͥ albo nec ſtipa t19 mlite nec ar cũſtrepẽnbʒ ſeptꝰ miſtris abſz hijs tñ ẽbidit ſæas poſ ſe ĩple ſalutare mãdatũſi anfſAsme Paſæ oues meas In hijs ſuca ſſiſti ñ pet oſtãtno⸗ ↄſulo tolerãda ꝓ tpe ñ affetãda ꝓ debito⸗ Ad eate po aꝰ iato: qͥn te ſao debitorẽ Et ſi purpuatꝰ 2 8auat 9icedẽs ñ ẽ tñ d ho rreas opaʒ curã ve paſtozlẽ paſt oĩs heres geliũ.q;ꝙ ſi nolẽs ewã geliʒes int apłos eaã gła ᷑ Ewãgeliʒare paſl ce ẽ. opꝰ fac ew ãgeliſte.2 paſtoĩs opꝑꝰ ipleſti Dracões ĩq̃s mones me paſẽc᷑e·⁊ ſcorpiões.ñ oues ꝓpt᷑ ĩ quã magis aggrede eos⸗ij v'ñ ſer ro &ð tu dẽuo vſurpae gladiũ tep tas/quẽ ſeł iuſſꝰ es ᷣponẽ in vagi nã? quẽ tñ q̃ tuũ negat ñ ſansmvi bet attẽde. vbũ dicẽnsſic ↄnte gla diũ tiũ ĩ vagĩaʒ/tuꝰ gæ ip̃e forſcꝗ 26 6 à erubeſcas ewan =2—☛ 2 — — — — —— = a☛,2☛ — – 1p lertt ern tuo nutu: ⁊ ſi nõ tua manu euaginã d9 Alio quĩ ſi nullo mõ.ad te ꝑtierz 2 is dicẽ̃tibꝰ apłis.eecx gladij duo H.nõ vᷣſpõdiſſʒ dñs ſæꝑs ẽ h nims Veqʒ g ecãe:⁊ ſpitual icʒ zmatia Sʒ hijs qᷣdẽ ꝓ ecãa. ille vᷣo ⁊ ab ec cleſia exerct dꝰ Ille ſac dons is mili tis manu i ſane ad nutũ ſacdots. 2 juſſũ ĩpateĩs Et ð h alias Nũc vo arripe illũ. q ᷑ ad feiẽdũ credit ꝰẽ· 2 wlnera ad ſalutẽ.ſi ñ oẽs.ſi ñ ł mul tos:ẽte qͥs poſſis Nõ ſu ĩqᷓsmelioꝛ as · ñ dico audiuit h ñ irriſit? Jdeo tu iſiſte magis:ſi foꝛte audiãt ⁊ q̃eſ cãt Inſiſte ⁊ vᷣſiſtẽt bzʒ dicĩ do ⁊ hec foꝛte mimꝰ dicar Nã nrã illoꝝ vox:. iſta optune ĩ oꝑtune Hũc ſi audesmi mium app ellacõ ꝓhe papit clama ne crſſes · Ad as n ad ſceleratos et pc cõis? Annũca ĩq̃t populo meo ſelera eoꝝ z domui iacob pccã eox Prudẽt᷑ adũte ⁊ ſcrleàte s phiber 2 plm dñi Puta idẽ d hijs Et ſi ſœ lerata· ⁊ſi ĩiq Eide ne audias d vm ex mĩnns meis ñ feaſti nec m feaſti Fate oꝛ ꝓpłm iſtũ erſtitiſſe vſqʒ ad hue.dura frõte: 2⁊ ĩdomito coꝛde. h vtxꝝ ne coã ĩde mabili neſcio vñ liqᷓ do ſaẽ poſſis · p̃t fore ùd net dũ fuit Si diffit is tu· I apð tũ ñ eit ĩpoſſi bile oẽ vbũ · Si dura frõte ſut dura to ⁊ tu ent tuã Nil tã duʒꝝ qͥd duioĩ ñ crdat Bñs ad ꝓgghaz Dedi frotẽ tuã duiorẽ frõtibʒ eoꝝ · Nnũ ẽ qͥd te abſc luit ſi egiſti cum ꝓlovt poſſis dicrre ·ꝓle meꝰ q̃ d t᷑ Sbui facre.⁊ ñ fea? Si ſic fe aſti · nee ꝓfeciſti · eſt mũ q̃d facas· ⁊ q́d dicas Exi vvr chaloꝝ/z diatoq̃a ⁊ alijs auitat bʒz oʒ me ewãgeliʒaẽ Puts net peĩ tebit exilij oꝛbe ꝓ vrbe cõmutato· Eiamꝰ ad collaterales tuog 2 coadiutocs tuos.hij ſe du Aue · hij ĩtii ſut Quão br? boĩ ſi ſũt. t᷑ potiſſimũ ſut ſi mali eꝗᷓ pliꝰ E Ne te dipeis ſanũ dolẽtẽ latera. hẽ ne te bixeis bonũ? malis ĩ ntẽtẽ Aut ſi bonꝰſis:boĩtas tui ſoliꝰ quẽ fruetũ afferre p̃t? Sicut ĩ ſupioi li bro dixiſſe me memĩ q̃ð ĩ; emolẽéa afferret ecãs dei⸗tua vmꝰ hois iuſti aa Vbi ſmã p̃uał alit᷑ aff cõoꝝ. Sic nec tuta tibi boĩtas tua obſeſſa maf ñ magis ꝙ; ſaĩtas vieĩio hpẽte· 268 z qͥ te ſubdutas malo ĩteſtio ⁊ egi õe. bonũ domeſticũ eo ãpliꝰ qͥ ſe piꝰ iuuat Dʒ ſiue leuẽt ſiue Fuẽt cui rã us ĩputãdũ ꝙ t᷑ q̃ tłes à eligiſti à að mſiſti? Nõ ð oĩbʒz dico · Nã ſut s ñ eligiſti ip̃i te Ae ptãtes ñ hñt. n quã tu eis à bueis:à ꝑmiſeis· ad idẽ g rutiur Cibi ĩputa · qᷓcqd pꝛaa eis ab eo q̃ſñ te p̃t face nichil DHijs exœptis & et ñ ĩconſiderate· vt vi des: eligẽdi cuiz ſeu colligẽdi ſut ĩ o pꝰ miſte rij hꝰ Tuũ ẽ vñcũʒ euocare 2Z aſſiſ ᷑e ᷑. ex moyſi ſẽes ñ iuuẽes: ſſenes ñ tã etate ꝗ; moĩbʒ qͥs tuno ſti qa ſenes ꝓplᷣi ſũt An ñ eligẽdi de toto oꝛbe oꝛbẽ iudicatũ? Sãe huic ne gotio. qᷓ ſe kgek oga Cõnlio ñ pᷣeœ agẽdũ ẽ.· Sũt qʒ nccio a nobis rogãt᷑. à extoꝛq̃t ĩpoꝛtuitas à ncã tas met᷑ ac iſtud i hijs ꝗᷓ nrã ſut Vbi at ñ licʒ faœre q d volo⸗ q̃s locus ro gãt Niſi foꝛte q̃ me rogat h vt qͥð vwolt velle licæat m et nõ magis vt velĩ Aliꝰ ꝓ alio alius foꝛte ꝓ ſe ro gat. Pro quo rogaris ſit ſuſpectusʒ Qui ipe rogat ꝓ ſe iã iudicat⸗ eſt. Neci ite ꝑ ſe an ꝓ aliũ qs rogʒ Clen eũ cuiã frequẽtatẽ qñ ſit ð eia ad idẽ noiĩs pꝑtinẽ abigẽdi genꝰ. ad ulã tẽ ⁊ ad plactũ cꝰqʒ lo quẽtẽ · vnũ ð rogãtabz. puta ena ſ mirogauert. cozpiõi ñ ẽifaane 4 forimdes .· h Fũgit a cauda Si ad tun bladicag⸗- 20 tuũ vt aſſo lʒ molliri ſ eſeis memi eis ſẽ epti⸗ Ois hõpemü vinu u bonũ poiĩt cũ ãt ĩebriat: fue tit tũt id qd G8 ki9 6. Pa⸗i põde ſRimaueis ei⸗ ba litatẽ q; timʒ: 2 q ſ Perat: „Niri callidi 2 doloſ ꝓpi ſolz es tuc ptẽdere huuli htẽ cũ aliqᷣd optinere volueir. Me Jlib: diat ſeptura. Eſt qſe huĩiat neqt ⁊ ĩt᷑iora eiꝰ plena ſut do lo He vebisip̃is ſume ſ ẽtẽae b2 euides 2 famliate exẽpli Quates d qs ſupli *s admſitis: pꝰ modũ ſuſtiuiſtis Jues iſolẽtes ↄtuati 8 belles 8 qdẽ ĩeiꝰ malũ te gũt priapia pꝰ tio ra ꝓdũt· Verboſ⸗ adoleſtẽtẽ ⁊ſtudẽ tẽ eloquẽae cu ſ⸗ pie ſit ĩanis ñ ali ud & iuſtiae hoſte vputes · Prohꝰ moĩ falſis fabʒ diet E mgẽĩ : Manus ato nenũ ĩpoſueis Excluſo itaq; vni uſo ÿ peſtilẽt; genẽ hoĩm.⸗ cure abi ma xie ſit jtrod ucrte tales s pomo dũ itroduxiſſe ñ ñpeĩteat. Turpe ẽ t ſepius vctare d fecr is 2 iudiaũ tu um frequẽt piclitaiñ decz . Diligẽt ꝓide oẽ ! faacdũ eit tcta apud te 2 tũ hijs q te diligut. Tracta an ñ fae tũe q̃a p2 factũ ſe ra reĩ ctio E⸗ SDapi ẽtis ↄſilũ ẽ. oĩa fac cũ oↄſilio et pon factũ ñ peite bis · Er hoct xſuade qᷣ admittẽdi ſut · diffiale in cuia poſſe ꝓbai ⁊ ideo ſi fieri p̃ᷣt viros ꝓbato⸗ ptete elegi ñ ꝓbãados Nosꝶ in mo f fhfh sl ä 2 èðl èòèòUMU naſterijs gapim 38. pe melior . di· Ac cuia bonos faaliꝰ reaꝑe ꝙ; Ffacere ↄoſueuit Ruod ſi plures in an defeciſſe bonos ꝙ malos ꝓſeciſſe ꝓ bauimꝰ ꝗqrẽdi ſane q̃bꝰ nec defcũs nmeat nec Pfect opteturivtpo te iã ꝑfertis Itaqʒ ñ volẽtes neqʒ currẽ tes aſſumto⸗ h cũctãtes ⁊ renunaẽ tes,: Eciã coge illos ↄpelle intrare. In talibꝰ. Ut opmor reqeſcz ſpũs 19 3 q̃ nõ ſut attrite frõt.s · h verecũ di · h amorat · Pt deuũ tñ nõ timeant nichil n a deo ſperẽt · Eui aduẽtaa um nõ manꝰ attendãt hncãtates Eui ſtẽt vilit᷑ ꝓ afflictis et iudicẽ?t in eqᷓ̃tate ꝓ mãſuetis ᷑re Cui ſint cõpoſit⸗ ad mores· ꝓbat: ad ſancti moniã Pân ad obediẽaã manſueti ad panẽaã ſubiecti ad diſapliaʒ· ei gidi ad cẽſurã catholic ad fiꝭ, fibe les ad diſpenſe aonẽ ↄcoꝛdes ad pa cẽ cõfoꝛmes ad vitatẽ · Qui ſint ĩ iu diao rã · ĩ ſilio ꝓuidi ĩ iubẽdo dilẽ nĩ diſponẽdo ĩduſtri ĩ agẽdo ſtrẽnnui ĩ loquẽdo modeſti· adũſitate robul t.ĩ ꝓᷣſpeitate deuon in zelo ſobrij m mĩa ñremnlſi. i oao nõ 5oαο cura fannliais rei. ñ anxij jaliene ñ cupi di ſue ñ ꝓdigi. vbiqʒ ⁊ in oĩbzʒ arcaua ſpecti. Eui legacone pro xpᷣo fũgi quociẽs opꝰ erit nec iuſſi vennuãt: nec non iuſſi affectent · Quid quod verecunde excuſant:obſtmaaꝰ nõ nõ recuſent: Cui nmſſi poſt aurum nõᷓ eant.ſeð criſtum ſequantur· qui ql tum legaaonẽ non eſtiment nec da tum requirant · ſed fruetum · Rui regibus iohannem exhibeãt? egyp tijs moiſen· foꝛnicat: bus phinees helyam ydolatris helyſeum auatia ſue. dan ſſtan peur benm klori peg zmeg alep Nkci tpot gcunmi nunae rare⸗ gſpis veret meant uitia ttes⸗ udicit Gufint olant maen iye Ppe tiu Ae nini nb eicp hheri “ mmwat⸗ de mafnn m ) ed eu g inets ude petri m mentientibq. paulum blaſ phemantibus negoaantibus xp̃m Qui wlgus nõ ſpernant · h docrãt diuites nõ palpẽt: f᷑reãt paupes nõ guẽt ſed foueãt: minas pãapũ nõ paueant ſed cõtempnant · Eui non cum turba intrent net exeãt. qui eccleſias non ſpoliẽt ſed emen dent ˖ Rui marſupia nõ exhauriãt· ſed coꝛda reficant et crinnna coꝛtr gant·fame prouideant ſue. nec in uideant aline· Cui orandi ſtudium gerant /et vſum habeant. ac de om ni re · plus fidant c raooni ꝙ; ſue in duſtrie vel labori · Euorum ingrel ſus paciſitꝰ moleſtꝰ exitꝰ ſit Euo rum ſe rmo edificacõ ſit: vita iuſta. preſencia grata: memoĩa in benedi etione Eui ſe amabiles prebeant: ſed actu non fatu⸗ Mui hunnles eũ hunmnlebus: et cum innocentibus in nocentes· duros dure redarguant · malignantes cohercrant. reddant rettibutionem ſupe rbis. Qui non de dote vidue · vel patrimonio eru efixi ſe vel ſuos ditare feſtinet. gra as dantes qd gqus acceperut · Ora tis faco entes iuditium muriam pa aentibus vindictam innacombus increpacones in populis. ui de tuo demqʒ ſpiritu ĩſtar illorim.lxx· moyſi accœpiſſe ternantur.per quẽ ſiue abſentes ſiue preſentes conten dant placete tibi placære deo⸗ q̃ ad te tedeant fatigat: quidem ſed nõ ſuſfarenati· Simul glorianteg⸗nõ ꝙ curioſa ſeu precoſa queq; terra rum attulerint ſed ꝙ relmquerint patem regnis⸗ legem barbaris: qᷓe tem monaſterijs eccleſijs oꝛdinæ⸗ clerias diſaplinamSeo populũ ae æptabilem ſectatorẽ bonoru oꝑm. . Ignum ad medium venire factũ⸗ dulas memoie mar unni nii. Noſti hoc⸗ ſed an menineris ignoro? Is cardmalis preſ biter funtus aliquando legats one indata. tam pauper remeauit Ut pene expenſis. et equis deſiaen tibus vix peruenerit florentiã Ibi epiſcopꝰ illius loa donauit ei equũ q piſas vſqʒ vbi eramꝰ9 tũt ꝓuect? eſt? Poſt tridie ere do ſecutug epil copus erat enim illi cauſa:eum að uerſario/ et agendi aderat dies cæ pit reqrere ſuff ragia amicoui⸗ Cũ qʒ per ſingulos ſolliatarentur⸗ ven tum eſt ad martauũ fibuaa erat ma ioꝛ in illo, qui non poſſet ĩmemoꝛ eſſe· recentis benefi cij. TCum mar tmus decepiſti me inquit. neſaebã tibi ĩminere negoaum. Tolle equ um tuũ:æc ce ĩ ſtabilo ẽ. Et hora ea dem relignauit ei Ruid dias mi en gem? Nonne alteeius res eſt redil ſe le gatũ de terra auti ſine auro trãſ ſiſſe per terram argenti et argentũ neſaſſe: donum inſuper quod pote rat eẽ illico ſuſpiaũ vieaſſe Sʒ om̃ locum ſuauem vbi madit occaſio mæmorandi er nominandi ſuauiſſi mi o doris virum Plſum loquoꝛ carnotenſã ganfridum qui legacoõnem AAn partibꝰ a quitanie ꝓ prijs ſu mptibus ſtrennue amminiſ trauit/idq;ʒ annos plures. Rem lo quoꝛ quam vidi ipſe Eram cum illio in terra illa cum a quodam preſbi tero preſentatus eſt illi piſas quem volgo ve cãt ſcurgionẽ percũctat? legatus quata vemeit nõ atepio in A3t nſi ẽceꝑis pᷣcum: 2 vſignauit ſo lidos quiq;ĩuito ⁊ vere tundo jtã cũ eẽmꝰ in quo bã aoppidodna illiua⸗ opidi optunit illi ꝓdeuoase cu ma nuegio duas Itres parapſides pul chras ligneas t.· Etuas alig diu in hiẽs hõ ſcrupuloſe cõſ ãe laudauit eas.ij nõ atqeuit acape: Cñ argẽ teas accepiſiʒ qͥ ligneas futauit? Nõ fuerut q̃ potuiſſent dicere lega to dit aummus abrahã⸗ I pſe vero cũ ſamuele libere conconabat᷑ ad om nes-loquimmi de me corã ðño ⁊ co rã xpᷣo eiꝰ vtrui bouẽ tuiui ꝙ; tulec⸗ aut aʒmũ Si quẽpiam calũpniatus ſu ſi oppᷣſſ aliquẽ ſi de manu cuuiſ munus accepi et eontempna illus hodie vobiſqʒ; reſtituam· Si tlũ virorꝝ darert copia: qles ꝑſtẽxmm?ꝰ.·nũc qd fi li .9. q illo io cũdiꝰ? ſeculo? Nõne ſecũda ab enitate illox tbi Sſu ꝓcederis ſtipatũ videres tã in xlito agimẽ beatori? Si te noui te habes et altũ trahẽs ſuſpiũ⸗ tetum loqris: Putas fore poſſe qͥd diot᷑ putas hic ſumusquouſq; hec fiant? Cuis det viue re⸗ et vide re contin gat? Oſi viderem in vita mea eecle fſam dei talibus innixam calupnis O, ſi domini mei ſpõſam cernerem tañnte commiſſam fidei tãte ereditã puitati uid me beatus quid ve ſecurius tum eiuſmodi arca me vi te mee et tuſtodes ſpectarem ſimul et teſtes quibus omnia mea ſecure ſecrteta tommirterem? Cõmuĩcatz conſlia: quibus me totum refunde tem tamꝙ alteri michi · Rui ſi vel lem aliquatenus deuiare non ſine rent frenarent pracpitem · doꝛmitã tem ſuſctarent · Ruorum me reue renaa et libertas extollẽtem tepri meret: excedẽtem coꝛrigerer Ruo rum me conſtanaa ⁊ foꝛtitudo nutã tem firmaret erigeret diffident em Quorum me fides et ſanctitas að queq; ſancta ad queqʒ honeſta að queqʒ pudica: ad queqʒ amabilia et bone fame prouocaret, Et nunc reduc oculos im eugeni ad eum qui nunc eſt curi ſeu ecc leſie ſtarum⸗ et ſtudia prelatorum⸗ eorum preſe rtĩ qui ſunt ĩ arcuitu tuo Sed de hijs attenus ego palpaui non fodi par etem⸗CTibi liert fodere 2 videre · vt 4 pote prophete filio · Michi progre di fas non eſt · Vnum dico quod ĩ fa a eſt Ridicule niniſtti veſtri veſt eis ſe tum preſ biteris ante ferre to nantur“ Non hoc raoo habet. non antiquitas habuit: non conſen tit auctotitas · Er ſide ſua con ſuetudine calũpnia ſtruitux: melius profſetcto illa quam ſummus oꝛdo cõ tempnitur Friuolum tamen ſa mns vnde maxnme id optinere volũt Nos ſumus inquiunt qui in omni cælebrietate domino pape cõiuneti ores aſſiſtimus ſedent: propriores niſibemusp retedent em poſteiores precdimus: PHoc totum nõ dig nitatis priuilegium ſed ſedulitans debitum eſt. diaconi nomen ſolemp ni ipſa amminiſtranone interpre tans Deniq; preſ biteris oꝛdinata — — =– = Abe der de re mt ele pa⸗ Du⸗ uti nten 16) a25 bilin nunc nqi mct rſſeri ehis ipie t e iti deſt 6 bet⸗ nen ten nehus 1d enſ wolut tomm iunt e Nus 123 unß pu. nata tonfeſſione ambientibꝰ maieſtatẽ. vos ad pedes ſedetis proptiotes al ſiſtitis vt habeat pacoẽs In ewã gelijs legimus quia fatta eſt contẽ cio inter diſapulos quis eorũ vidbe ketur eſſe maioꝛ. Heatus eſſes ſi ſit crteta arta te tenerentiuius· Edet iam euie exeundũ pa latio dom eyſpettant nos ij no n mo do arca ſe quo dãmodo intra te ſunt. Non eſt ſup uacua cõſideratoqua intendis diſ ponere do mui tue prouidere bis in ſinu tuo · ⁊ in grenno tuo ſut Ego dito z neœſſatiã. Paulũ audi · Di quis domui ſue preeſſe neſet mõ eccleſie dei diligenaã habebit? Itẽ ſi quis ſuoꝝ maxime domeſtitorum curam non habet ſidem negauit. et eſt iſ fideli deteriori⸗ Et hec dicẽs non te moueo ſupernis oceupatũ ĩ tendere infimis et quaſi minutum fi eri nüums inpendere quoð marimia debes. uid te intees vnde erpu it te deꝰ. Pec inq̃t ommia adicẽtur vobis · Ver ptemẽ et hec opoꝛtet fatxreet illa ñ omittere.at illa per te agens ꝓꝑ te eciã oʒ ꝓuideas q̃ ꝓ te de hs ꝓuideãt. Nã ſi vnus eſt ſerus ꝑ ſe non ſuffiat ſimul et cuſto die iumentori et menſarũ cure tu ꝑ te quõ ĩtendere valeas ⁊ tue domui et dñi xiter dᷣ qua ſcerptũ eſt· O yſ rahel ꝙ, magna eſt domꝰ dñi · Vacu um ꝓꝛſꝰ a ſolliatudĩe reꝝ minoꝝ et viliũ oʒ eſſe animũ tã magnis 2 tam multis intentum rebus:Opoꝛtet li berum quem nulla ſibi vendicet vi olenta occupato· Opoꝛtet ingeni um quem nulla deozſum trahat in digna affectio · Opoꝛtet rectũ quẽ nulla ſeoꝛſum auertat ſniſtra ĩtẽ cõ· Opoꝛtet cautum quem nulla ſubue hat furtua ſuſpiao. Opoꝛtet vigi lem quem nulla ab ſeſe abducat ꝑe Grina er cutioſa cogitaao Opoꝛtʒ firmum⸗quem nulla concutiat repẽ tina turbatio · Opoꝛtet inuittũ quẽ nulla fatiget vel continua tribula a0ο Opoꝛtet aãplum quem nulla co artet rei temporalis amiſſio. Dija te non dubites/ et bonis priuandũ⸗ et feriendum malis/ſi ammum diui dens et dei rebus et tuis pariter re iculis nolueris inpartui⸗ Rocurandus quem impli crS. q̃ pro te molat pro te dico. non tecum · Ruedã per temet faues quedam per te et alios ſimulquedam pꝑ alios et abſ qʒ te Cuis ſapiẽs ⁊ intelligit hee? Ps ẽ quod inter iſta dornitet ton ſideratio tua⸗: Ego vero agenda do mus tue ſub eo genere quod nouiſſi mum poſui locanda œnſuerim Per alium vt dixi illa faaes. Ac is ſi ſi delis non fuerit fraudabit · ſi nõ fu erit prudens fraudabitur. Cuerẽ dus promde fſidelis 2 prudens quẽ conſtituas ſuper familiam tuam- Adhuc mutilis eſt ſi teraum beſit · Eueris qᷓd hoc· Auctoĩtas. Quið enim prodeſt ei velle et ſare diſpo nere queqʒ vt neteſſe eſtſi quod ſit et wlt non poteſt anda ergo fa cultas agendi pro libitu⸗Si ĩ preiu ditũ raconis putas hoc fui memẽæ to fidelem qui agere nichilominus ped eaaõne volet · Attende prudẽ temqui agere nichilominus ſaet ꝓ ratioe, Sed fidelis ſolersqʒ volũta tuile proderit cum ei affatim ſuppe tet vnde tota faalitate mãepetur eſfettui cũctis ſine cũctaaone oba dien tibus. Sub dendi igitur omẽg nullum padatur contradittorem. Nemo qui dicat cur feaſti ſic pote ſtatem habeat exeludere et admit tere quosvolueit mutare miniſtros tranſferre miniſteia ad quos zquã do voluerit. Ita ti moti ſit omnibug⸗ vt ſit et vtilirat· Preſit omnibua vt omnibus proſit et de ommbus. Clamdeſtinas et fuſurratas delaa ones non reapias aduerſus eum. magis detractiones cenſuens⸗ Et hãc vel generalẽ tibi cõſtitutas re gulam vt omnem qui palam veret᷑ dicœre quod in aure locutus eſt ſul biaum habeas . Cuod te iudican te ditendum coram ille renueit dela torem iudiœs nõ accuſatorem Ita jʒ vnus ommbus fauenda nmüugat et vni omnes reſpondeant . Tu ili habeas ſidem vacans tabi 2 etcleſie dei · Si quo minus aut ſidelis inue nmiatur aut prudens fideli ponus eẽõ umttendum⸗ Sane e duobus tue? hoc uãꝙᷓ; ſi idoneus non repeĩtur et ſiminus fidelem ſuſtinete pouus tonſulo⸗ ꝙ te inmergere laborinto huic. Memento ſaluatorem iudam pconimum habuiſſe Quid epiſcopo turpiꝰ ꝙ; icumbere ſi ꝓpele ctili ſue⸗ ſerutati omnia /ſciſatare de ſingulis queqʒ perdits vel neglecta“ a5 ve retundiam dico quorudam eiuſ mo di ſcrutaneium cotidie omnem ſub ſtancam ſuam numerant um ſingu la de minuus et quadrantibus ex igentium racõem . Nõ ita ulle egip tius qui ioſeph ommbꝰ tradits ig norabat quid haberet in domo ſua. Erubeſcat xpᷣianus et xpiano ſua non credens homo ſine fide · fidẽ cũ ſeruo⸗ſuper omma bona ſua conſti tuens eum Et hie erat alicenigena. Mira res Danss ſuperqʒ epiſcopi ad manus habent quibus animas tredant et cui ſuas cõnnttant fa culatulas non inuemunt · Optmi videlicet eſtimate res reʒ qui mag nam demninns paruam aur nullã de maximis curam gerant· Ved vt liquido datur intelligi paoenaꝰ fe rimus xp̃i iacturam⸗ ꝙ; noſtram ¶o tidianas expenſas cotidiano ræec protamus ſcrutinio et continua do nnnia gregis detrimenta neſamug De preco eſcari m et numero pa num cum miniſtris cotidiana diſcuſ ho eſt raro admodum cum preſbi teris celebratur collacio de peæccatis populorum· Cadit aʒzima · et eſt qui ſubleuet eam⸗ perit annna et nẽo q̃ reputet etc mirum tum nec noſtros quidem ſenaamus defect9 Nonne ad ſingulas ſupputaconeꝗ iſtas iraſamur vrimur anxiamur? Euam tollerabilius rerum qm mẽ tium ſuſtineremus iacturã? Guaẽ ſo tu q̃ aliũ doces doc teip̃ᷣm ſi tñ iã ate euuſno nem ſu mßnge ntuser leeg mdinsg no u⸗ ano ſud 4 KRi acortt len gena⸗ gepiſcopi Sammes mttantf Oyrm rquinag ☚ ula Heͤrt naßſ mo m0 ea nmuade alammud umerd mmadla n heiſtl pelcins a⸗ tck mnae mumne 15 fe o cmt. nin ni e ſebu nhtii⸗ nõ docuiſti ·pluris te habe re ꝙᷓ tua· Tranſitoria iſta que ſtare tibi nullo parto queunt fat vt a te tranſeãt. non ꝓ te · Riuus qua fluir cauat ter ram.ſic decurſus temporalium.con ſcienaam rodit · Si poteſt toꝛrena in agros exturrere ſine leſione ſato rum et tu te iſta ſine wlnere mentis poſſe tractare confſidito. Ommmo dis cõſulo:ſtudeas a te auertere cõ curſus horum. Multa neſaas plur⸗ ma diſſimles nõ nulla obliuiſcaris. Unt tamẽ que ignorare te nolim mores quorumq; et ſtudia. Non opoꝛtet vt vi ca domus tue vltimus ſaas. quoð ꝙᷓ pluinms nouimꝰ contigiſſe Rua propt᷑ vt diximꝰ ali9:alia diſpẽſet de diſaplina tu ꝓuide Jlud nemini cre das· ſi inſolentioꝛ coram te vel ſermð ſonueĩt. vel habitus apau erit manus tua ſuper huiuſ modi tu vlciſeete miuriam tuam Impunitas auſu parit auſus exceſſum · Homũ epiſcopi deet ſanttitudo · decet mo deſtia õ horu diſapli na cuſtos. Sacerdotes domeſtia ceteris hõeſtiore s aut affabiliores ſint· In woltu in habitu⸗ in inteſſu il lorumqui orca te ſunt Nil reſidere impudicum mi indecens paaatis. PDiſcant a te coepiſcopi tui. cõatu los pueros:et comptos adoleſten tes ſetum non habeze⸗ Certe inter ntratos diſcur rere calamnſttatos non decet · Et memento quoð ſapi ens ammonet dicens filie tabi ſunt noli fanem tuam hylarẽ ad eas oſtẽ dere Nec auſteritatem tameñn ſua verbo ſerus · miores fugat hec repeimit leuioẽg AIlila ſi aſſit odibilem het ſi deſit con temptibilem reddit. In omnibus tamen modꝰ melioꝛ. Ego nec ſeue rius velim nec diſſoluaus Ruid hat medioctitate graaꝰ vt nec de ſeueritate ſis oneri nec familiaĩtate contemptui⸗ In palacno papam do mm te pat rem fannlias exhibe⸗ A ment te domeſtic tui⸗ ſinõ fauo vt timeant. Vtlis ſemp cuſtodia oĩs que tamẽ affabilitatisgranam non excludat · Ergo vbiqʒ refrenanda lin gua precæps maxime aut in ton uiuio. Sr⸗ conuenientioꝛ habitusſi attu quidẽ ſeuerus ſis wltu ſexenꝰ. Appellam tui:⁊ qui tecum iugiter diumis interſut ol ficijs non ſint ſine honore⸗ Tuum 7 tales tibi prouidere q̃ dig m ſunt Deruiatur eis ab emd; tã ꝙᷓ tibi · Neceſſatia de manu tua at apiant/ hijs contenti ſint que tu ꝓ uideris illis · tu vide ne egeat. Dup hoc quem foꝛte ab abuentatibꝰ pe tere deprehendes iudica iezicã. de oſtiarijs id de ceteris offinalibz decernẽdum · Verum hoc ex habũ banti non foꝛmam iſtam iam olm a te expoſitam recoꝛdamur · Ruid tuo dignius apoſtolatu? Quid ſa lubrius ad conſaenaam honeſtius ad famamvtilius ad exemplum?ꝰ Optnmus canon⸗ qui proiet auara cam ex calumpnia ho c eſt non a cõ ſciencia tantũ⸗ Jicet iam ⁊ hũt clau dere librum. ſed in calce aliqua ve lim vel antedicta quaſi epilogando repetere vel addere pretermnſſa. Onſideres ante oĩa ſanetã rõnaʒ eccleſiã cui deo auc tore pᷣes eccleſiaru matrẽ elſe mon dñam. te vero nõ donnnũ æpiſtoporũ.ſeð vnũ ex ipſis :· Poꝛ to fratrẽ diligẽaũ deũ et ꝑꝓtiapẽ t mencũ eũ⸗ De cœtero opoꝛtere eſſe conſidera foꝛmã iuſtice ſanttimõie ſpetulũ.pietatis exẽplar aſſertorẽ peritats fidei defenſorẽ. do ctorem BSan.Fianoy vucs- amicſilpponſi ſyonſe panihhü cleri oꝛdmatorem paſtorem plebiũ⸗ mgẽm ĩſipiẽaũ re fugiũ oppſſoꝝ.pauꝑʒ aduocatũmi ſeroꝝ ſpẽ.tutorem pupilloꝝ.iudicẽ viduaꝝoculũ crcoꝝ⸗ liguã mutio rumbaculũ ſenũ · vltorem ſcœleru⸗ maloꝝ metũ⸗ bonoꝝ gloriã: virgã potentiũ⸗malleũ tyrãnoꝝ · regũ pa trem⸗legũ mo deratorem/canonum diſpẽſatorem. ſal re orbis lumẽ. ſacer dotẽ altiſſĩ. vicarũ xpᷣi · xpᷣm dñ ⸗ poſtremo deu phaoms⸗ Intel lige qꝗ dico · Dabit t dñs intellectũ vbi malica iicta ẽ potenae aliqd t ſupra hominẽ pᷣſumẽdũ . wolt at tu us ſuꝑ facẽtes mala⸗T meat p̃m ire tue qui hominẽ nõ veret᷑· gladiũ non formdat⸗ Timeat oronẽ qui ſmoniaonẽ cõtepit. Cui iraſcatis tudeũ ſibi ira tũ.nõ homnẽ putet· Qui te non audierit audituru deũ⸗ et cõtra ſe paueat· Eð reliquũ eſt be hijs qᷓ ſupra te ſut · ĩcubit ia diſpu taco⸗ Muã vno libro deo adiuuan te ſoluere ſpero et me parite abſel uere pronnſſione mea⸗ Enapit liber quĩt? bti bernardi. Ibe ſuperio res et ſi de conſiderauone inſcribã tuł⸗ plutimum tamẽ ha bent actionis admixtũ· bum res aliquas non conſiderãd as ſed agendas docent '? mouent· Ac qui in manibus modo eſt.· ſola in cõ ſideracone verſatur· Rue enmm ſu pra ſunt id quidem inſtat actu non indigent ſed mſptũ · Non eſt quoꝰ in eis actites que vno modo ſut ſp et ineternum. Poꝛro aliqua et ab eterno · Et hoc velm ſolerker adu tas vir ſagatiſſime eugeni quia to aens peregematur conſideracõ tua quoaens ab illis rebus ad iſta de flectitur inferiora ⁊ viſibilia· ſiue in tuenda ad notiaã ſiue appetanda ad vſum ſiue pro officio diſponẽda vel attitanda. Si tamen it a verſa tur in hijs vt per hec illa reuirat haut proculexulat. Si conderare apropirare eſtꝰ . Ub lmmioꝛ iſte preſenaum ate diumioꝛ vſus rerum cũ iuxt a ſapiexnaam pauliĩ vi ſibilia dei per ea que facta ſunt: in tellecta conſpiauntur⸗ Sane hac ſcala aues nõ egẽt. exules Rð vi dit ip̃e hꝰ ſẽtẽae auctoꝛ · qᷓ cũ dicetʒ inuiſibilia p ĩuiſibilia ĩtelligi ſignãt poſuit a cræatura mũdi Etvere q̃ð opꝰſcalis.tenẽti iã ſoliũicræatuã te li illa ẽ p̃ſto habẽs· Per qͥd poeius iſta ĩitueat᷑. Vidʒ vbu et ĩ bo facta ꝑ vᷣbũ.nec opꝰ habʒ ex hijs ꝗᷓ facta ſunt fattotis noticaam mendicare Neqʒ; enim vt vel ipſa nouerit ad iſta delcendit ⸗ que ibi illa vider vbilonge melius ſunt q; inſeipha· ne⸗ yn⸗ virt lnd⸗ valli⸗ guaf pht por ſpie Vnde net mediũ requirit ad ea cos poris ſenſum ſenſus ipſa ſibi ſeip̃aʒ ſenaens · Optimum vidẽdi genꝰ. ſi nullius egueris ad omne quod li bueit te contentus Alio quin iuuai aliũde obnoxium fieti eſt mnuſq; a perferto illud ⁊ minus libeꝝ uid inferiotibus indiges . Nõ pre po ſterum hoc et in dignum plane ſuꝑi orum quedam miuria eſt infeiorum operam deſiderare A qua mmiuia ne mo honmmnum perſerte vendicabit niſi cum quiſq; euaſetit in liberta tem filiorum dei ⸗ Nempe erunr hi omnes do c biles dei · et nulla imter nemente cre atura:ſolo beat: deo Rie pattiaſſe eit hoc exiſſe de pata coꝛ pꝑʒ in re gionem ſpirituum · Ipſa eſt deus noſter:maximus ſpirt 9 max ma manſio ſpirituum beatoru⸗ Et ne quit id hic ſibi vſurpz ſenſus ſeu ymaginacio veritas eſt ſæ pienaa ẽ virtus eti rnitas ſummum bonum⸗ Unde interim abſumꝰ z vbi ſumus vallis eſt. et valiis lacrimarum in qua ſenſualitas regnat/ et contem platio exulatin qua libere quidem 2z tum po teſtate ſe exeit ſenſus coꝛ poreꝰ ſed intricatus caligat oculus Vid igitur mirũ ſi ope indi lix ſecundum tempus via toꝛ qui cuium benefieum ſine quo tranſire non poteſtiin obſequium ſi bi conuertere potuit: vtens nõ fru eæns. vrgens nõ petens exactoꝛ nõ ſuplex. Magnus ille qui vſum ſen ſuum veluti qual dam opes expẽde re exagit, diſpenſando m ſuã et m gine aduena indiget Et ſe torum ſalutem · ec ille minoꝛ qui hunc ſibi gradum ad illa muiſibilia philoſopando conſtituit. niſi quoð hoc dulaus⸗ illud vtilius · hoc Hlita usS. illuò foꝛtaus eſſe conſtat:ac om ni maximus qui ſumpto ipſo vſu re rum 2 ſenſuum. quãtum quidem hu mane fragilitat fas eſt· non aſcen ſorijs gradibz ſed inopinatis exceſ ſibus auolare interbum cõtemplã do ad illa ſublimia eõſueuit. Ad h vltimum genꝰ illos pertinere reo⸗ exceſſus pauli. Exœſſus non aſcen ſus. Nam raptum potiusfFuiſſe ꝙ; aſcendiſſe ipſe per ſe perhibet · In de ẽ quod dicebat · Siue mẽte exce dimus deo⸗. Poꝛro hec tra ita con tingunt: cum conſideàno“et ſi in lo co põgrinatioĩs ſue. vtuts ſtudio et adiutotio gracie facta ſuperioꝛ ſenſualitatẽ à prinnt ne inſoleſcat? aut cogit ne vagetur aut fugit ne inquinet⸗ In primo potentioꝛ in ſe cundo libetioꝛ. in terceo piioꝛ Pu titatis ſiquidem ⁊ ala eritatis pari alis ſit ille volatus. Vis tibi has con ſideracionis ſpeces proprijs diſtin gui nomimbus Icamꝰ ſi placrt primã dil enſatiuam.ſecundam eſti matiuam tercam ſpeculat uam horum nomini raoones. difft nicones declarabunt · Diſpenſaat ua conſideraco eſt ſenſibus ſenſibi libusq; rebus/oꝛdinate ⁊ ſocaliter vtens ad promerendum deum⸗ Eſ timatiua eſt conſideraao prudẽter ac diligenter queqʒ ſcrutãs ⁊ põde rans abmueſtigandum deum SGpe culatiua ẽ ↄſideracõ ſe ĩ ſe colligẽs. et quãtũ diuimitꝰ adiuuat᷑ rebꝰ hü mais eximẽs ad ↄt ẽplãdũ deũ rapi E. FEut vigilãt᷑ adũutis aliaꝝ hanc cẽ Fen crtas ſi nõ vferãt᷑ ad iſtam qd dicũt᷑ videri poſſe h nõ eẽ· Et pra oꝛ qᷓdẽ abſq; nituitu hꝰmulta ſerit ⁊ michil metit. SDequens voñ ad iſtã ſe dirigat· vadit h nõ euadit Ergo qd prima optatſecũda adoratter cia guſtat Ad quẽ tñ guſtum pdu ũt . 2 cætẽ ⁊ ſi tardius n qͥd prima laboioſiꝰ ſecũda q̃eeꝰ ꝑuemt᷑⸗ æciã q; aſcẽdẽdũ dicere hẽs⸗ Falleris ſi id ſperas Inef fabile ẽ· Tu me exiſtimas loqui qd oculus nõ vidit neqʒ autis audiuit⸗ net in coꝛ hoĩs aſ cẽdit· Nobis inq̃t Luelauit deꝰ ꝑ ſp̃m ſuũ⸗ Ergo qᷓ ſuß ſut nõ vᷣbo docẽt h ſpũ reuelãt · Ve rũ q ſermo nõ explicat ↄſideracõ ꝗᷓ rat/orõ expectat:mereat᷑ vita⸗pui tas aſſeqᷓt · Sane eoꝝ aãmonitꝰ.ꝗᷓ ſup̃ te ſut· non te exiſtimes mitt a me ſuſpicere ·ſolẽ· lunã ſtellas.ñ ip ſu firmamẽtũ⸗ ñ aqs qᷓ ſuꝑ celos ſũt Iſta ſiq̃dẽ oĩa.⁊2 ſi ſupra loco pᷣao in fra ſut ⁊ digtate naturæ · Sut enm coꝛpa:Tui poꝛtio ſpũs ẽ·qͥ ſupius qpiã fruſtra qᷓris qͥd non ſit ſpũs. Poꝛro ſpũs ẽ deꝰ. ſut ⁊ angeli ſã· Et hij ſuß te · Dz deꝰ natura angeli racia ſupetiores ſut · de ſiquidẽ tui ⁊ ãgeli op timũ ro ẽ. Deꝰ vo non ſui aliqᷓd optimũ hʒ vnũ opts mũ totꝰ Id et q̃ cũ eo ſut btĩ ſpũs tᷣb us modis velut vijs totdẽ⸗ nrã ſut cõſideraaone veſtigãdi opmio Ixiſti ĩqs ſatas qᷓ aſcẽdat᷑⸗ ne ſide· ĩtellen. Quoꝶ ĩcellcũs roõni inmitit᷑·fides auctoꝛtitat: opĩo ſola vei ſilitudĩe ſe alit᷑ ſeſe tuet᷑. intuet᷑. Habẽt illa duo certã veritatẽ h fi des clauſam ⁊ iuolutã ĩtelligeneaa nudã 2 maĩſfeſtã Ceꝝ opĩo certe nil habẽs verũ ꝑ veriſiſia qtit poaꝰ ꝙ; aßfphẽdit . Oĩno ĩ hijs cauẽda ofuſio ne aut ĩcertũ opĩoĩs fibes figat à ꝙ firmũ fixũqʒ ẽ fidei opĩo reuo œt in ꝗqſtionẽ· Et hocſaẽdũ qa opĩo ſihʒ aſſeraonẽ temeraia eſt fides heſita conẽ ĩfirma ẽ Itẽ ĩtellcũs ſi ſigta ſi dei temptz irrupè reputat᷑ effrartoꝛ ſcrutatoꝛ maieſtats Mult ſuã opi mionẽ ĩtellcũʒ put auer̃t ⁊ errauerut Et qᷓdẽ opĩo pᷣt putari ĩtellcũsĩtel lcũs opimo nõ p̃t · Vñ hoc acadit? Profecto qa hec falli pt.ille nõ p̃t⸗ Aut ſi falli potuit · ĩtellectꝰ nõ fuit hßopmio · Verꝰ nẽpe ĩtellcũs certã hʒ nõ mõ veitatẽ h notiaã veitatis Poſſumꝰ ſingula hec ira definire · Fides ẽ volũtaĩa qdã z eerta pliba co necdũ propalate veritatis. In telleetꝰ ẽ rei cꝰ qʒ iuiſibilis certa et manifeſta nonaa Opmio ẽ q̃i ꝓvᷣo hrẽ aliq̃d qd Falſi eẽ neſaas Ergo vt dixi fides ãbiguũ nõ hʒ aur ſi hʒ fides non ẽ h opinio. Cuid igit᷑ dil tat ab ĩtelleũ? Nẽpe ꝙ et ſi nõ hʒ in tertũ nõ magis ꝙᷓ; intellcũs hʒ tñ in volucrũ qͥ;d nõ intellectꝰ. Deĩqʒ qᷣd intellexiſti nõ eſſe de æoo quod vltra queras aut ſi eſt nõ mtellexiſti.?il enim malumus ſare quam que fide iam ſamus Nil ſupererit ad beati tudĩem cumqʒ; iam arca ſunt no bis erunt eque riuida⸗ n ſola uet⸗ ihf Z rteml aih fuſo ta . atm. heti ſetaſ racto: niͤopi auerit düs ir Nadie no t nohut ari tans ⸗ Pbn 60 in ea 1 pio leg⸗ zuſih jtin eigi . ſe⸗ bent ea Jis itaq; expeditis aliter i eã⸗ ꝗᷓ ſurſu ẽ iheruſalẽ mẽ nrã ac totis ̃bʒ mẽoatis vijs caute 2 vigilãt᷑ veſtigẽus ĩueſtigabilia qᷓ tenꝰ tñ lieʒ Imagisqᷓtenꝰ nobis dõ bit᷑ Et primo q̃dẽ aues ſpc eẽ illie potẽtes glioſos · btos diſtictos · ip ſonasdiſpoĩtos ĩdigtate sabiniao ſtãtes ĩ oꝛdĩe ſuo·ꝓfcõs ĩ genẽ ſuo· toꝛꝑe ethere os imoꝛtalitate ꝓpetu os/ĩpaſſibiles ñ catos i fcõs ideſt grã ñ natuà mẽte puros/affcũ beig nos.v᷑ligiõe pios caſt ĩonia ĩte gros vnaninntate ĩdiuiduos⸗ palce ſecu ros/a deo ↄditos/ diuĩs laudibꝰ et obſeq̃isditos hec oĩa legẽdoopĩꝰ .fide tẽmꝰ Cuã ð coꝛpibz hoꝛꝝ · ñ mõ vñ ſint h an aliq̃tenꝰ ſit · het ſẽ tẽzaa aliq; Eñ ſi q̊s ⁊ ĩter opiabilia magis ideo ponẽdũ cẽſucĩt ñ ↄtẽ do Poꝛro ĩte licũ p̃ditos ñ fide · ñ opio ne hitellcũ capimꝰ“ qa ñ pũt hꝰ ep ꝑtes.⁊ di ſi xtapes eẽ Sũt et no mina ꝗqᷓdã nõ nobis ſili᷑ ex auditu ꝑ quẽ haꝝ btitudinũ eaam q̃ nõ liq̃do moꝛtaliũ ꝓcipit auditꝰ offica meri ta · Fᷣdꝰ. oꝛdĩes. Nt cũqʒ a nobis cõ apiæ diſ ẽm qũt Sʒ eĩ d ex auditu ſñ̃ẽ. ſã ñ ẽ ex fide · Nã fides ex audi tu⸗ Itaq; opĩando iſta diximꝰ· At q̊d eĩ celeſtiũ noĩa ĩnotuer̃t ſiñ opĩ ari qᷓdẽ ſalua fide aliq̃d licʒ de rebz ͤ rum noĩa ſut. Angeli. Arehãgeli⸗ Viꝛtutes ptãtespnicipatꝰ.dñaao nes throni· cherubĩ⸗ et ſeraphĩ hec noĩa qᷓ ſigficata ooꝝ Nulla ne int il los ſp̃t q̃ ſimpliot᷑ ãgeliꝰ⁊ eos q̃ ar cchhãgeli nũcupãt᷑ diſtãna? Ruid ſi bi g wlt galis diſticõ hec? Pute age iam digatur ↄſideracõ m ãgelos dia ñ tuↄueĩẽaꝰ aliqͥð cõ ſideraſti. qᷓ ſin guli ſingul hoibꝰ dat credũt᷑ .miſſiĩ miſteriũ ſecũdũ pauli doetrinã ꝓpt᷑ eos q̃ hereditat ꝭ capi ũt ſalutis De qbʒ ſaluatoꝛ Ange li ooꝝ ſemꝑ vidẽt faaẽ prs. Pute mohijs pᷣeẽ archãgelos qᷓoſcij miſte rioru diumoꝝ ñ n ob p̃apuas⁊z max imas cauſa S. Ex qbʒ ille magnꝰ ar chãgelꝰgabriel miſſus legit᷑ ad ma tiã ob cauſam vtiqʒ qᷓ maioꝛ eẽ nõꝰ potuit Putemꝰ ſupꝑ iſtos vᷣtutes eẽ qᷓꝝ nutu ł oꝑeſiꝗᷓ et ꝓdigia ĩ elemẽ tis ſiue ex elemẽtis apparẽt ad ↄomo nicõnẽ moꝛtaliũ Iñ ẽ foꝛtaſſis ꝙ cũ lĩewãgelijs legas erut ſiᷓ ĩ ſole·⁊ lu na·⁊ ſtellis.paulo pꝰ hẽs nã virtu tes celoꝝ moue bũt᷑ Dij nimiru ſpũs ꝑ q̊s ſiᷓ ft · Putemꝰ ptãtes ſuꝑi otes iſtis qᷓru vᷣtute ptãs tenebrarũ oprimit᷑ 2 cohercet᷑ maligtas aeris huiꝰ ne quãtũ wlt nocœat ne malig ri ñ vt ꝓ ſit poſſit· Putemꝰ priapa tus hijs qͥʒ pᷣlatosqrãũ moderamĩe⸗ 2 ſapiẽtia oĩs ĩ ᷑ᷣris pñeipatus ↄſti tuit᷑ git᷑ limtat᷑ trãſfert᷑ mutilatur mutat᷑. Putemus dñacones a deo tũttis ſupeminere p̃fatis oꝛdibꝰ vt reſptũ horũ teti videãt᷑ oẽs admiſt ratorijſp ũsad iſtostamq; ad dños ĩſe rre re gimĩa prapatuũ tutam ina ptãtũ oꝑpaciones vᷣtutũ ᷑uelatõnes archãgeloꝝ. curã Z⁊ ꝓuidẽaã ãgelo rũ putemꝰ thronos alto ab hijs ec am euolaſſe reœſſu q̃ ex eo ꝙ ſedẽt throni dicuntur et ex eo ꝙ ſedentun vel q;d ſedeat ĩ eis deꝰ. Neq;ʒ eni ſe dere ĩ eis q̃ ñ ſederẽt poſſet Rueris d illa ſenſet ſeſſiõez? Dũm trãqt litatẽ placdiſſimã ſerenitatẽ paceʒ que eruperat omnẽ intellecku. Tak eſt q̃ ſeder in thronis dñs ſabaoth iudicans omma cum tranquillitate plaudiſſimꝰ ſereiſſimꝰ pacatiſſimꝰ Et tales ſibi cõſtinit thronos ſimnli mos ſibi⸗putemꝰ cherubi ex ip̃o ſa piẽtie fõte ore altiſſim hauriente a et refundẽtes.Ffluẽta ſaẽae in vmũ hig auibꝰ ſuis. Et vide ne is ſit quz ꝓheta loquebat᷑ fluĩnis ĩpetꝰ leti ficas auitatem dei · Putemus ſera phi ſpus totos diumo igne ſuccen ſos in vninſis⸗ Vt ſint ſinguli aues. ſingule lucerne ardẽtes et lucẽtes/ ardẽtes caritate lucẽtes cogniaõne O eugeni ꝙ; bonũ eſt no shic eſſe ꝙ; fore meliꝰ. ſi qñ tñ ton ſequemurq́ eyx pte preceſſimꝰ· Affectus iacent Præcdimus animo er ne ipſo qui dem toto ſed pte⸗ et ꝑte moditca ni mið; Affettus iatr'nt mole coꝛpreaꝛ pregrauati et luto herẽtibus deſide ſiberacio preuolat: et tamen eꝝ ran tillo quod iam datur libet exclama re · domine dilexi decotem domꝰ tuas 2l.h.get. Quid ſi tot am colligat ſe anima? reductis affectibus e cũc ns loas quibus cap tꝛui tenentur ti mando que non opoꝛtet amando qꝗᷓ non decet dolendo vane gaudendo vamus. cum hijs ineat tota volun tate et libertate volatum/pulſet in mnmpen ſpiritus et in pinguedĩe gra ne illabatur onne cum œpeit ar cnire luodas manſiones et ſinum illum eciam abrahe curioſiꝰ perſtru tceari et ſubaltari quo dcumqʒ ẽ illuð matmonium reuiſere animas in pta ma ſtola: ſecũdam panentiſſime ep ſpeckantea multomagis tunt inſta bit loquens cum propheta. Vnam peeij a domino hañc requiramvt in Pableezi domo domini omnibꝰ die bus vite mee⸗ Videan volun⸗der⸗ vi ·te eius · Ruid m ibi videatur coꝛ dei · qd ni ibi probetur que ſit volun tas dei⸗bona et beneplacens et per fecta? Hona in ſe placens in effecti bus beneplacens fruentibus⸗ per ſfcta · pfectis er nil vltra qjrẽtibz· Atent viſcera mſeĩcuꝛdie diuimne ſalutisomſteĩa bo ne voluntatis“ benignitatis archa na que clauſa moꝛtalibus eaam ip ſs elettis ſuſpecta ſunt. J9 quidem ſalubriter ne deſinant timere dum nete dum digne amare idones inue nmiuntur cornere eſt in hijs qui ſera phi appellãt᷑ quõ amʒ· qᷓvñ amʒ ñ hʒ hHẽ. ⁊2 q̃ nichil hoꝝ q feat odit.qsſal uãdos quõ foueat. quõ ꝓuehat.qᷣ mõ aplexet᷑· quõ delicta elcẽ iuuẽtu us 2 paleas ignoraaaꝝ eꝰ· igis ille oſumẽs ipſa ſibi purgatiſſiaʒ ⁊ ſuo anmoõ digniſſ ĩaz vddat· Cernẽ ẽ in cherubi q̃ pleĩtudo ſaẽae diat deuz Faẽctiũ dñm eẽ q̃ ſolus ſolã neſaat ig noraciã q̃ totꝰ ſit lux/ ⁊ tẽbre in eo nõ ſint vlle· totꝰ? ſit oculꝰ⸗⸗ qᷓ mime aliqñ fallit᷑ qᷓa mĩme claudit᷑ q̃ ext ſe ñ qrat lumẽcui ãmoueat᷑ vt vide At. ipſe qii videt · ipſe vnde videt⸗ Coernere eſt in thronis: ꝙ non ſul pectus innoœnae iudex ſedeat in hijsqᷓ arcuuenire nolit iareũuenir⸗ nsõ poſſit qe ſit amãs ſit vidẽs patent cogitaciões paas = — — „ —¶ % +☛rß S. - —ʒð andie paas rabe znch unp in An De voltu th iudiaũ meũ ꝓdeat op to.cui ĩſit amoꝛ erroꝛ abſit. abſit ⁊ ꝑturbacio· Cernere ẽ in dñaconibʒ quãte ſit dñs maieſtatis cui nutu ĩ ꝑiũ cõſtat ⁊ ĩperio vniñſitas atʒ et᷑ nitas ᷑nũ ſut · ¶ ernere ẽ ĩ pãapat: bꝰ papiũ ex qͥ oia et quõ a cardĩe oſtiũ ſit ab ip̃o regi vmũſitatẽ Cer nẽ ẽ ĩ ptãtibus ꝙ ptãtẽ idẽ prcepa qs regit ꝓtegit cõtrarias poteſta tes arcẽs ⁊ ꝓpulſans. Cernere ẽ in vtut. bꝰ vnãa vbiqʒ eq̃lit᷑ pᷣſto eẽ vᷣtu tẽ ꝑ quã oĩa viuiſicã efficacẽ inuiſi bilẽ imobilẽqʒ oĩa tñ mouẽtẽ vtili teretenẽtem foꝛtit᷑· Eue eũ ĩminꝰ viſitata effetta apð moꝛtales eruꝑ it miracula ſiue ꝓdigia vocãt. Cer nere poſtremo ⁊ mrai ẽ ĩ ãgel et in archãgelis vitatem atʒ exꝑiẽtiã vo as iſli'qiiomiã ip̃i cura ẽ de nobis. Qui tłiũ nos ⁊ tãtorũ ñ deſũt iocũ daeviſitacõibz ĩſtruẽ tuelacõibʒ ſug geſtioĩbʒomouè ſe dulitate ſolatiai. EEc oĩa cõtulit · illis ſpiibꝰ ipe ip̈e eĩ q̃ ↄdidit illos:v nꝰ atz idẽ ſumꝰ ſpᷣt diuidẽs ſinguy ꝓut voluit hec oꝑatur illis hec dedit oꝑpari 2 illis ſe aliter Ar dẽt ſeraphiß igne dei · Hpoadꝰ igne qntũ deꝰ nec quõ: JIucẽt cherubin = ĩ ſãa eminẽt ꝑtapacione vitans Ac ꝑ hoc ñ vr veitas.nec quãtũ Sedent throni· h ĩſdẽtis benefiao Judicãt ⁊ ipi cũ ᷑ᷣnq̃llitate ad mẽ ſurã modũve pacis patãtis paas ꝗᷓ exſuꝑat omnẽ ſenſu. Hñant᷑ dñaa ones h ſub domino dñant᷑ ſed ſerui üt pait᷑· Ceuid hoc ad ſuůmũ ſempit nũ ſingulare dommniu? Preſt᷑ pãa patꝰ et regũt ſed re gũtur/et ipiita vt regere iã ñ nort ſi regi deſideut Precellit ĩ poteſtatibus fotitudo⸗ ſed cui debẽt ꝙ foꝛtes ſutiæ alit᷑ eſt foꝛtis ⁊ plus. Nec tã foꝛtis.ꝙᷓ; ip ſa foꝛtitudo ẽ· Virtutes ꝓ ſuo mini ſterio potentatu ſatagũt · exatare coꝛda toꝛpẽaa hoĩʒ muo cacõne ſig norũ · vtus vo manẽs ĩ eis ip̃a fãt opera.faciũt ⁊ ille ſed in cõpaaone eiꝰ nõ faaut: Deniqʒ tãtũ ĩtereſt. vt q̃ſi ſingulait᷑ ꝓpheta dicat ad de um Tu es deus qͥ nirabilia fãs⸗Et itẽ de eo · Eui fans mrabilia mag ſolꝰ? Aſſunt ãgeli z aꝛchangeli.hil le germamoꝛ nobis q̃ ñ mõ adẽ ſedð ineſt · Quot ſi dicas poſſe ĩeſſe ⁊ an geælũ ñ ifiaoꝛ · Memĩ ſcriptũ ⁊ ange l q̃ loquebat᷑ mn me· At qui drã· = in hoc immẽ agelꝰ ſuggerẽs bona non ingerẽs· In eſt hoꝛtãs ad bonũ nõ bonũ creãs · Deꝰ ſic inẽ vt affiaat vt infundat vel poaꝰ vt infũdatur ⁊ ptiupet᷑ ita vt vnũ ꝓiñ cũ noſtro ſpirit um eſſe dicære qs nõ tꝛmueĩt ⸗ ſi nõ vn ã pſonã. vnã ve ſubſtãaã⸗ Habes enĩ qui adheret deo vnus ſpitus ẽ. Angelꝰ enĩ cũ amimadeꝰ in aia Alle vt cõtubernalis aĩe mẽ. deus vt vita. Ita ſicut aĩa videt in oculis audit imn auibꝰ odorat in nata bů in fauabꝰ guſtat tãgit in v᷑liquo toto coꝛꝑe ſic deꝰ diuſa in diuerſis ſpinbꝰ operat᷑ vᷣbi cauſa ĩ aljs amã tẽ ſe exhibẽs· in alijs cognoſœntẽ. in alijs alia faaẽtem ſicut vnicuiqʒ dat᷑ manifeſtaco ſpitꝰ ad vtilitatẽ Euis ẽ iſte tã cõmumꝰ in vocbz tã lõge in rebꝰ? Ruõ que noſtris loqᷓ tur v̈bis in ſua recõditus maieſtate noſtros peĩtꝰ et aſpettus vfugit et affectꝰ? Audi ip̃m q;d loqᷣt᷑ hoĩbꝰ· Sicut eꝑxaltat᷑ cli a ᷑ra ſic exaltate ſut vle mee a vijs vis et cra Oia tur amare et deꝰ diat noſſe 2 deꝰ 2 multa in huc modum⸗ vt deꝰ amat vt catas nouit vt veitas ſedet vt eqtas : dnat᷑ vt maieſtas regit vt priapiũ tuet᷑ vt ſalus.operat᷑ vt vᷣ tus reuelat vt luxaſuſtit vt pietas Eue oĩa faauũt ⁊ aãgeli fac mus et nos h loge mfe riori mõ . 25 vtiqʒ bono d ſumꝰ h d papiamus.· Vnc iã traſi ſpiritꝰ iſtos ſi foꝛte cũ ſponſa dicœre poſ ſis 2 tu⸗ Paulinũ cũ prran ſiſſem eos ĩuem quẽ diligit aĩa mea Muis. ?? ſane occurtit melius S q̃ non ẽ hoc ip̃e de ſe voluit ärñder⸗ hoc docuit dicẽte moiſe ad populũ ip̃o qdẽ imũgẽte · ui eſt mſit me ad vos · Merito qᷣde. Nil cõpetẽti us et᷑nitati⸗ deꝰ ẽ Si bonũ ſima lũ. ſi beati· ſi ſapiztẽ vel qcd tale de deo dixcis ĩ hoc vᷣbo ĩſtauat qd ẽ . Nãpe hocẽ eĩ es · aͤd het oĩa eẽ DSi ? talia addas nõ recæſſiſti ab eẽ. Si ea dixeis mchil minuiſti a. Bi vidiſti hoc tã ſingulare ꝙ; ſumũ eſſe nõne iĩiopacone h9. qᷓcq̃d hoc nõ ẽ. iudicas pociꝰ nõ eẽ ꝙᷓ eẽ? Ruid itẽ de 9 Dñ nichil ẽ. tã nichil eẽ ſine ipſo · ꝙᷓ nec ie ſine ſe pt · Ipſe ſibi ip̃ᷣe oĩbus ẽ: Ac x hoc quo dãmo do ſol9. ip̃e ẽ q̃ ſuũ ipᷣiꝰ ẽ ⁊ ommium eẽ Cuid ẽ deꝰ ? pẽapiu et hoc ip̃m de ſe reaſponſuũ dedit · Multa ĩ rebz dicũ t᷑ piapia h ẽſpcũ poſteioꝝ Alio q̃n ſi aliq̃d pᷣedẽs reſpiaas· ip̃m pociꝰ pãapiu dabis Cuãobrẽ ſi qras ve 1uũ ſimplexqʒ pãapiũ · ĩueĩas oʒ 3*⁹ priapium non habuit ex quo vni uerſum cepit profecto ipſum nunmm me crpit . Nam ſi œpit aliunde cr pit nee elſe eſt · aſe ennn cepit mhil Niß foꝛte quis putauerit quod nõᷓ erat ⸗ dare ſibi potuiſſe vt eſſæ ma perz aut fuiſſe aliquid anteqᷓm eſſ⸗ uod vtrumqʒ quia rado non con ſentit conſtat michil ſibimet extinſ ſe prinapium Muod vero aliudð prinapium habuit primum non ku it ˖ Verum ergo peincipium nequa qm cepit ſedð totum ab ipſo cœpit Euid eſt deus? ¶ ui ſecula nec ac cxſlerunt nec decrelſerunt nec coeter na tamen · Ruid eſt deus? Ex quo omniaper quẽ omnia ĩ quo omnia Ex quo omma cræabiliter nõ ſemi naliter · Per quem omnia ne aliu auctorem atqʒ alium opificm ar bitreris⸗ In quo ommia non qua ſi m loco. ſed quaſi in virtute Ex quo omnia quaſi vno pñcpio · auc tore omnmium · Per quem oĩa ne al terum iudicatur peapium artifex In quo oĩa ne cereus iudicat᷑ locꝰ. Ex quo oĩa: non de quo qᷓa nõ ẽ ma ceria deus. Effidens cauſa ẽ nõ ma terialis · fruſtra phĩ materiam quæ runt: non eguit materia deus⸗ Nõ anim offienam queſiuit. non artifi cem⸗ Ipſe per ſe in ſe omnia feat. Vñ? HBe nichilo · Nã ſi ex aliq feat illud non feat · Ac per hotc nec oĩa Abſit vt de ſua ĩ coꝛrapta ĩcoꝛrupꝑ tbiliqʒ ſubſtãca tam multa fecærit æt ſi bona coꝛruptibilia tamẽ. Rue tis ſi in ipſo omnia ipſe vbi? Nichil umnus inuenio Ruis capiat loc? i um 1 dnd ich⸗ con uhl nud onlu egua pit⸗ ac ae heter rquo omma ali Qucris vbi non ſit? Nece hoc qui dẽ dixc u. Euis ſine deo locus? In cõpreheſibilis de? 5ſed nõ pan ap phẽ diſti ſi hoc tibi de deo cõptũ eſt quod nuſ ꝙ ſit q̃ nõ claudit loco⸗ 2 nuſꝙ; non ſit q̃ nõ excluditur loco⸗ Suo ãt illo ſublmmi atz ĩop̃hẽn bili mo do. ſicut oĩa in ipᷣo ·ſic ip̃e in oi bů ẽ · Deĩq; licut ait ewãgeliſta mn mũdo erat: alias vo vbi erat ãteꝗ; mũd fieret · ibi ẽ Non ẽ qd vltra qᷓ ras vbi erat · pte r ipſu me hil erat · g in ſe o erat. Quid ẽ dy Quo nichil meliꝰ cogitaĩ pᷣt. Si aꝓpbas ñ oʒ aſſencaris eẽ aliq̃d qᷓ̃d deꝰ ſit. 2 quod deus nõ ſit. hoc eni ſine du bio melꝰ Ruõ ñ meliꝰ deoe ſi deus ñ ẽ d deo dat vt ſit? At meliꝰ illã diuimitatẽ qᷓ dicũt deũ eſſe nõ aliud Gꝙᷓ deũ eſſe fateamur Hon ẽ ĩ deo ñ de9. Ruid mqut? Negas deu hrẽ diumtatẽ? Non · ſe d d hzʒ hoc eſt Negas diummtatẽ deũ eſſe? Nõ · h non alia qᷓ; q ip̃e ẽ· Ac ſitu aliã ĩue niſti · adiuuct me ᷑nitas deus aduer ſus illã te ta me cũ fiduaa eigo Rua en tas oꝛbẽ diſternãat · non ſignat be itatẽ · Heꝰ tᷣnitas ẽ.deus Kc᷑um ſin gula ꝓſ õarũ Si qᷓrtã diumtatẽ ad jcere placxt. inten· ego hãcq;ʒ deus non ẽ ꝑſuaſim non adorãdã Puto q̊d et tu: Nẽpe dñm deũ tuũ adora bis et illi ſe li ſe ruies · Glorioſa vo diuimtas que ſibi honorẽ ñ audeat arrogare diuinũ ac meliꝰ quartu h modo reſpumꝰ .· Mlta dicũt᷑ in deo 2 quidem ſane cat holicæqʒ ſed młita vnũü · Alio qui ſi diuerſa putemꝰ ñ qua ᷑mitatem habemꝰ ſeð cẽtenita tẽ. Verbi cauſa:Hicamꝰ magnum bonũ.iuſtũ.et nu tlia·ſed ñ omnia vnüũ in deo et cũ deo ↄſideres habe qᷣd cogitem melius vo eiꝰ modi dℳ tuo. Queris qᷓd? Mira ſimpliaras vero indicõ.natuâ ſimplex:młſtapli añfert᷑. Sao à⅜d ad het reſpõder ſolẽt · Non mult a mnquiũt ſed vnã tamẽ diuimtatẽ que omma illa fut deo vt ſic cõſeꝛre aſſerimꝰ. Aſſeris ergo · et ſi non multa plicẽ duplicẽ de um ⁊ nõ ad meru ſimpiex ꝑuemſti neqʒ ad id quod meliꝰ cogitart non Ft. Cã non ſimpleꝑẽ. quod vm fu erit obnoxiũ foꝛme· quã nec virgo vel vm cognita viro. Securꝰ loqꝛ nec is quidẽ ·qui vł duplex ẽ eit me us. habeo enĩ meliorẽ eſto ᷣd hüc vniuerſo et multiplia añponã h pla ne pro ſimplia ſpno .· Meus deꝰ ip̃e catholice ẽ· tã nõ habet hoc et illud Sᷓ hec et illa: Eſt qui nõ ẽ que ẽ· pu rus ſimplex· ĩite ger . pfectꝰ. cõſtãs. ſibi mhil de tempoibus· mihil de lo cs nichil de rebꝰ trahẽs in ſe. nichil ex ſe deponẽs in eis non habens qd ad numru diuidat nõ qᷓ colligat ad vnũ. Vnũ quippe ẽ ſed non vnicum Non ptibꝰ cõſtat· vt coꝛpus non affectibꝰ diſtat vt anima ñ foꝛnmns ſubſtat vt omne quod factũ ẽ Ded neqʒ foꝛme vt iſtis viſu ẽ. Magna laus videlicet deo vt ſe ab infoꝛmi tate vẽdict. foꝛma vna eſſe cõten tũ · hoc eſt dicere · Cetera plurimis deũ nõ niſi vni debere qd ẽ Cuid? ¶Cuiꝰ beneficio ſut. que ſut ip̃ᷣe pro ſuo eſſe alteri bñfino ĩcliabit · L(aus iſta vt wlgo diat᷑ · blaſphemiã va let an ñ pluis ẽ nullo egere ꝙ vno⸗ illi ebuas. Di cor tuũ hueulq; aleæn dere potuit· deũ tuũ mifra quõ colio cabis? Ip̃e ſibi forma ipſe ſibi eẽn aa ẽ· In hoc inteñ gradu ſuſpitio il lũtt ſ aſt᷑ ponoꝛ appatæret iiiũ po n Darẽ Zuqᷓd veræoũ ne cogitacõ rrãſuoler illũ? Euãtiicũqʒin ai u p fiaat vltrea ẽ. Infra qͥd hõ cogitare poſſisaltũ qᷓrere ribiculũ ẽ ſtatuere ipiũ · Vlera non arra qrẽdꝰ ẽ aſcẽde adhue ſi potes ad coꝛ alaus 2z exal labit᷑ deꝰ 5 ẽ foꝛmat9 de. foꝛma eſt · Nõ ẽ affectꝰ deus affe etio eſt. Nonẽ eõpoſitꝰ deꝰ meri ſinplex eſt. Et vt liqdo no ueis qd ſimplexꝝ dicã⸗ idẽ qd vnu⸗ Cã hmpiex deus eſt ꝙ vnꝰ ẽ· Eſt at vnꝰ 2 quõ? Ai ud nichil Di die poſſit vmſſimꝰ eſt Vnꝰ ẽ ſol ꝙ non ſit al⸗ vna luna ꝙ eque alta non ſit· Atqʒ id qᷓdẽ deꝰ pl9. uid piꝰ? Und eſt eaã ſibi. Et hot vis nbi declaraĩ Itẽ ẽ ſempꝑ et vno mõ. Nõ ſicut vnꝰ ſol nõ ſice vna luna. ¶ lamat veqʒ nõ eẽ vnũ Rbi ille mo tibʒ..illa 2 defectibz ſuigs deꝰ aũt non mõ vnꝰ ſibi.et vnꝰ? ⸗ alténaaonẽ habz non in fubſtã aa al to vnũ in nullg ẽ nüͦs nullum in es aliud p̃ter id qd ẽ. eqʒ enl ſubiee tũ fieri p̃t.foꝛma enĩ ẽ Q¶õpara huit omẽ qͥd vnũ dia p̃t. Et vnũ nõ eĩt Teinitas ẽ tñ deꝰ Mund ergo? Dil krunnꝰ q́d dictũ ẽ de vĩtate: qa ĩdu emꝰ ᷑nitatẽ? Nõ Sʒ ſtatuim 9 vni tatẽ. Hiemꝰ prẽʒ. dicemꝰ filiũ. dia mꝰ ſp̃m ſanetũnon tñ tres deos i vnu⸗ Cuid ſibi volt iſte vt ſic loqe abſq; nuo nũs? Si ea quõ nõ nũs? — H =– teritatẽ Dic de deo boeaꝰ Doc ve Si vnũ vbi nůs? Sʒ habeo ĩqs qͥð numerẽ ⁊ quid non numerem Sub ſtanaa vna eſt⸗: perſone tres ſunt⸗ Euid eſt nirum. quid vel oblcur in hoe? Nichil ſi perſone ſeoꝛſum a ſubſtãaa cogitontur · Nũc vero cũ tres ille perſc ne illa ſubſtanaa ſint⸗ et vna illa ſubſtanaa- ttes ille per ſone quis numeru neget? Nam ve te tres ſunt. Euis numeret tamen Nam vero vnum ſunt. Achipu tes·id facile explicatu.diato tres⸗ Hiato quid numeralti MNatu tas? VUna eſt. Eſſenaas? vna eſt Hubſtanagas? Una eſt di Ded perſonas numero ĩquis Caue non ſunt illavna natura.illa vna eſ ſentia:illa vna ſubſtãaa illa vna di uimtas⸗Cat holicus es non hoc da bis/ pſonaru proptietates non ali ud ꝙ; pſonas:ipᷣaſqʒ aliud ñ ꝙ; vnũ deũ ⸗· UVnam diumam ſubſtãca. vnã diuinã naturam vnã diumam et ſu uimitates: Una eſt Non hec. mã ſubſtãtiã maieſt atem catholica confitetur· Numera igitur ſi potes aut ſine ſbã ꝓſc nasqʒ ipᷣa ſut à ſine pſeĩs ꝓetates ꝗᷓ iᷣe ſut. Aut ſi di uidere⸗ q̃s conet᷑ I pſenas aſ bã· v Petates a ꝑſoĩs. Neſao quõ emta tis ſe ꝓfiteri cultorẽ poſſit q̃ in tãtã teꝝ excrſſerit nũoſitatẽ.· Dicamus itaq; tres ñ ad p̃iudionũ vnitatis- dicamꝰ vnũ/h non ad ↄfuſionẽ ᷑ni tats. NQeqʒ; oĩa vacua ſut⸗nec abſz ſigniſicanaa caſſæ voœs Ruerit qᷓs quõ hoc poſſit eſſe: ſuffiaat ei tene re ſic eſſe· Atqʒ hoc nõ raconi per ſpiaum nec tamen op moni ãbigu um · ꝑ fidei perſuaſum. Sacramẽtũ ſeis unt⸗ Nlcuen aAm ded Ahntn leper an ve amen chpu dees⸗ 1ti ynd deſtdi nhec⸗ vnael d ed nal rni n ſ olie os Aſine aſd bäet Zinti ntäti ml tans itn ß ti⸗ me er iu hot magnu eſt⸗ eaã quidẽ veneran dũ nec ſcrutãdũ Cuõ pluralitas im vnitate 2 hac vmtate aut ipᷣa ĩ plu ralitate Scrutati hoc temeitas cre dere pietasnoſie vita:⁊z vita et᷑na eſt. Vñ ſi oꝑe p̃aũ cẽſes o eugeni ꝑ currat nüũc ↄſideracio multa vna⸗ͤ eminẽaa huiꝰ ſingulais vmus fiat euidẽtioz“ Eſt vmtas que collettia p̃t dia cũ vᷣbi cauſa mula lãpides facut aternũ vnũ⸗ Et ẽ vnitas con ſtitutia.cũ młta mẽbra vnũ coꝛpꝰ multe ptes vnũq;daz cõſtituũt. Eſt 2= cõiũgatia qua fit/ vt duo iã ñ duo ſint.ſed vna caro⸗⁊2 ẽ natua qᷓ aia z caro vnꝰ naſet᷑ hõ. Eſt vitas ptãtia qua homo vᷣtuts ñ inſtabilis ñ diſſi mlis⸗h vnꝰ ſibimʒ ſy nitt᷑ inueniti⸗ Eſt cõſentanea tũ ꝑ catitatẽ mł toꝝ hominũ ẽ coꝛ vnũ ⁊ aĩa vna . Eſt et votiærcũ aĩa votis oĩbʒ adherẽsdeo·. vnꝰ ſpitus ẽ. Et ẽ dignua vnitas qj lunmnj9 noſter a dei v̈bo in vnã aſſump tus ẽ pſonã· Veru het oĩa q́a ad ali ud ſumũ /atqʒ vt ita dicã dieæ vnũ⸗ vbi vnitatẽ cõſubſtantalitas faet huit vno quodvis illorum ſi aſſimn les eit quo quõ vnũ ſi ↄꝑates nullo Igie it oia. vnũ ecte diatk ares tenet vitas qua tres ꝑſone vna ſub ſtãaa ſut. Secundo loco illa perllit qua ecõuerſo tres ſubſtancie vna in rßpo pſona ſut · poꝛro hec et qcumqʒ alia dici vna pñt ſumè illiꝰ vnit atis imitacone nõ copacõne vna appel lari vera ſebriaqʒ ꝓbat cõſideraao Nee abduemur ab hac vnit ans ꝓ ſeſſione/alſſeraone t᷑ũ. cũ in enitatæ nõ reapiamus mulapliatatẽ ſicut nec ſolitud inẽ in vnitate Ruãobrẽ numir?ꝰ qui eſſenceiã non mulaplicat non variat non ꝑtit? Kurſum cũ di co tria non me arguit ĩtuitus vnita tS. ꝗᷓ illa qcũq; tria. ſeu illos tres. nec ĩcõfuſionẽ cogit nec ĩi ſingulai tatẽ re digit · Item me ſentite cõfite oꝛ 2 de illa vnit ate · cui ſetũdũ ab il ta int᷑ fa vna honorẽ dedi · Dico in xp̃o· vᷣbumanimã et carnẽ ſine cõfuſione eſſenaarũ vnã eſſe pſonã at item abſqʒ pᷣiudioo ꝑſonalis vni tatis ĩ ſua numroſitate mane. Nec negaueñ hãc ad illud quoqʒ genus vnitatis ꝑtinere qᷓ aĩa et caro vnꝰ ẽ homo. Decuit eniĩ familiar:ꝰ ſimili uſaq; cũ hoĩs ↄuenire tõſtitunone q̊d pꝓ homine cõſtitutũ ẽ ſacramẽtum Hecuit et cũ ſumma que in deo ẽ.⁊ deꝰ ẽ vnit ate cõgruere Et quõ ibi tres pſone vna eſſenta ita hic cõue nientiſſina quadã cõtraietate tres eſſenÄae ſint vna perſona. Vides ne pulchrã int᷑ vtrãqʒ vnitatem hane collocari in eo vtiqʒ qui cõſtitutus ẽ mediatoꝛ dei hoĩſqʒ homo xp̃s ihũs pulc herrima inqm conuenienea vt ſalut are ſacramẽtũ congrua quadã ſimlitudine ambobꝰ reſpondeat et ſaluãt videlicæt 2⁊ ſaluato. Ita heèe vnit as duarum cõſiſtẽs media vni tatũ alteri ſuccũbe re⸗ alteri pᷣmĩer⸗ cognoſcitur· ꝙtũ ſuperio re nifetioꝛ tãtũ inferiori ſuperioꝛ. Cãtũ deniqʒ tãqʒ; expreſſam vnius vnm iſe pᷣfert ca pſona ĩ qua deꝰ et homo vnꝰ eſt r,ßps · Et ſi duo illa de ſe inuicem pdi tes non erraueris. deũ videliez hoĩ nẽ. ⁊ hoĩnẽ deum vere catholieqʒ ꝓnũaãs · Non ut ſimlit vel caxnẽ de ꝛia vel aiaʒ de carne i abſurdilh me pᷣdicas⸗ 2 ſi ſili᷑ aia et caro vnꝰ ſit hõ· Nee mru ſi nõ eque poteſta ng ala ſit ſua⸗ illa vitalis et ſit vali da mtẽcone cõnettereatqʒ ſuis af e etibꝰ aſtũgere ſibi carnẽ. Et ſibi diuimitas honmnẽ illũ qͥ p̃deſtiatus eſt ſiliꝰ dei in ᷣtutelõga cathenm æ foꝛti aſttgẽdo diuma pᷣdeſtĩaciõe. ab et᷑no ẽ enĩ. uis logiꝰ etitate? Muid diuimitate ꝓt ẽaꝰ? Iñ eſt qd net moꝛte madẽte vllatenꝰ? intera bi het vĩtas potuit et ſi carne et aĩa abmuicẽ ſepatS. Et foꝛtaſſis ſen ſit ille qᷓ ſe mdignũ ꝓfeſſus 2 ſoluere toꝛrigiã calaamemt huius. Ded 2 illa tria ſata de ewãgelio mxtum eæt ſtrmẽtatu. ĩ panẽ vnũ ſi quis ad hect tria bixerit ꝑtinere nõ inↄgrue ib michi videbit᷑ faete.· Ruã bene ea mulier fermẽtauit vt nec diuiſio ne qdem Fcã carnis ⁊ aie a caxrnæavł ab anima verbum diuide retur⸗ Mãſit ⁊ ĩſepata iſepeaàbilis vnitas Nec ennn qu a parte conngit ſeꝑ- aaopotuit vnitati preſeribere per manenti in totis tbus ſiue cõiũctis ſue diſiũctis duobꝰ nichilominꝰ ꝑ ſcuerauit. in ᷣbꝰ vitas xꝑſonalls Eqᷓ vnꝰ xpᷣs vnaqʒ pſona. vbũaĩa-et earo.eañ moꝛtuo hoĩe ꝓduranit Inñn vtero vᷣginis vt ſentio ego amixtio hecz fermẽtatio Fatta ẽ et ip̃a muli er qᷓ miſcuit ⁊ fermentauit· Nã ſer mẽtũ non ĩmei to foꝛtaſſe dixeũ fidẽ marie· Plane btã ꝗᷓ credidit qmã p ſecta ſut in ea qᷓ̃ dcã ſunt ei a dño ꝑ fecta aũt non eent ſi qͥ minus iuxta vbũ dei eẽt fermẽtatu totum⸗2⁊ pe tuo fermẽtatũ ſeruãs nobis tam in mobtẽ ꝙ; ĩ vita pit᷑ vnũ atqʒ itegri mediatorẽ dei et hoĩm· cũ ſua dieta te hominẽ xp̃m iheſu⸗· Adũce ĩ hoc mrabili ſacramento iuxta numerũ ſatorũ mite et decentiſſime diſtictio nis gradusnouum atiquũ eternũ⸗ Nouũ. aĩaʒ que de nichilo tũc crea ta creditur cũ infuſa : Antiquum carnem que a primo homine idẽ ex adam traducta cognoſatur· Eter num. verbum quod ab eterno płeẽ coete rnum illi genitum indubitata veritate aſſeritur Et in hijs triplex ſi diligenter aduertas diume potẽ ae genus quod factum ſit de nichi lo aliquid & vetuſto nouum eternũ beatumqʒ de dampnato et moꝛtuo Cuod hoc ad noſtrã ſalutem? l tum per omnem modum.· Primum quidem quod per peccatum vᷣda cti in nichili · per hot quo dammodo ire rato creati ſumꝰ vt ſimus vertium aliquoð cereature eius· Deinde q̊d eæx vetuſta ſeruitute in liberratem Rliorum dei tranſ lati: in nouitate ſpititus ambulantes Poſtremo quod poteſtate tenebrarum voca n að gnum claritans eterne ĩ qu uam et conſedere nos ſe at in criſto⸗ Alieni ſint a nobis q̃ ceiſti a nobis carnem alienare tonantur⸗ nouam ere aturam in virgine non de virgi ne ſumptam impij aſſerenas · Pul chre prophencus ſpiritus longe an te occurrit huit ſetenee ymmo blaſ phemie inpiorum. Egreditur mquiens vizga de radie yeſſe et flos de radie eius aſeendet⸗ vt vnde virgam inde florem duxiſſe digieʒ Smõſtrarʒ Iñ igit᷑ fũpta caro ooy „„ ᷑——— —— ☛r — r9„ — — eta hoe che nni⸗ cce⸗ zuum eer leer pi bitate apler poti enichi iterni norn nicht amun daai wi tum . 6 zum nrate en⸗ n w neiqg toſto⸗ znobis Nevrg 5 P ngen ne rde ſ« tſſe 0 vnde oꝛta go⸗ net noua in Iͤgine que ꝓdijt ex radice dixiſſe potat ⸗ Fflos de vᷣga ſed maluit ð radicæ foꝛ te ſtomachaĩs ſi adhuc pꝑgimꝰ qre re quid ẽ deꝰ cũ q̃a toaẽs iã queſtũ tu qa diffidis muẽtu ir: NDico tibi pat᷑ eugem ſolꝰ ẽ deus qa fruſtra nũ quã queri p̃t.nec cũ muemiri nõ pᷣt Hocrat te de hoc exꝑimẽtũ tuum. Aut ſi non expꝑto credito non m i ſantto qui ait bonꝰ es dñe ſperant bů in te aĩe querẽt te · Cuid ergo ẽ de? ð ad vmuſum ſpectat fims qd ad electos ſalꝰ Quod ad ſe iße nouit · Quid ẽ deꝰ? Volutas oms bemuolẽtiſſima vᷣtus.lumẽ et᷑nũ·in tõmutabilis racio ſumma btĩtudo⸗ creãs mẽtes ad ſe ptapãdũ viuiſi cãs ad ſenaẽdũ afficẽs ad appeten dũ dilatãs ad capiẽdũ iuſtiſcãs ad ꝓer dũ accẽ dẽs ad ʒelũ⸗ fe cũdas ad fructũ · dirigẽs ad equitatẽ. Foꝛ mãs ad beniuolẽcãimoderãs ad ſa piẽaã ·roborãs ad vᷣtutẽ · Niuificãs ad cõſolanonẽ · illunnmnãs ad cogni cõnẽ Perpetuãs ad ĩmoꝛtalitatẽ.ĩ plẽs ad f. hctatẽ.earcũdãs ad ſeeuia tatẽ. Cuid ẽ deꝰ Non mmnꝰ pena puerſc ri ꝙ; huĩliũ gloĩa: Eſt enĩ rõ nalis qdã equitas.dire ttio ĩcõuert: bilis atz ĩde clabilis quippe attĩgss vbiq; cui illiſa oĩs prauitas ↄturbe tur neceſſe ẽ. uid ni in hanc oõẽ tu nmndũ vel diſtoꝛtũ ĩpingat et cõqſſe tur Ve vmũſo quoð obuiũ foꝛte of Ffẽderit cœdere neſcea rectitudo. Nã et foꝛtitudo ẽ Ruid inqᷓs voluntat bů tã cõtrariũ⸗ ꝙᷓ ſemꝑ conati ĩpin gere ſemp ⁊ fruſtra? Ne oꝓpoſits vo lũtatibʒ ſolã ſueæ ꝓfecto ãduerſioms 5 referẽtibꝰ penã Muid tã penale ꝙ ſemꝑ velle quod nũquã erit? Ruið tã dãpnatũ ꝙ; volũtas addicta huic necſſirat: volendi nolendiqʒ ve ad vtrulibet Nã ſicut non miſi puerſe· ita nõ niſi mnſere moueæat᷑ Inet᷑nũ ñ optie bit quod wlt.⁊ quod ñ wolt: ine᷑nũ nicilonnnꝰ ſuſtiebit Digne oĩo vt qui ad nichil affiit᷑ vmꝗꝙ; qͥd deceat · ad nichil vm quod bene euadat· Ruis hoc faet? Rectus do nnnꝰ de? noſter qui cũ puerſo xũ ttur· Nũquã recto prauoqʒ cõueni at: Nec eni ſibi ĩuic aduerſant᷑ et ſi non inuicẽ ledãtleſio alteiꝰ ẽ.ab ſit vt dei Durũ ẽ tibi mquit contra ſtimilũ calatrare Hoc ẽ non ſtimnu lo durũ.ſed calatrati Eſt et turpiũ pena deꝰ lux ẽ enĩ Et quid tã muiſu obſteĩs flagico ſisqʒ mẽtibꝰ? Pro fetto oĩs qui male agit odit lucæ Sʒ dico Nüuquid non potuerut declia re? im me oĩno luert v biqʒ ⁊ in oĩ bꝰ. Demq; ĩ tenebris lueœt ⁊ tene bre eã non cõphẽderut · Videt tene bras lux.cui !“ videre qᷣd lucere⸗ ſed non viaſſim a tenebris: ipſa vi det᷑ qa tenebre eã nõ cõp̃hẽderut · Et vident᷑ ergo vt confudãtur ⁊ ñ vidẽt ne cõſolẽtur. Nec mo do a lu te et in lueœ vidẽtur.a quo vłl a qᷓbꝰ vel ab oĩ vidẽte Vt ꝓmultitudme in tuẽaũ ſit cõfuſio młta At nullꝰ de tãta nunmroſit ate ſpert ãaũ moleſt ioꝛ o culꝰ ſuo cuiꝰqʒ Non ẽ aſpectꝰ ſiue in erlo ſiue in terra quẽ tenebro ſa cõſaæncia ſuffugere magis velit⸗ minꝰ poſſit · Non latent tenebre ł ſeipſas. Se vident que aliud non vident · Opera tenebrarum ſecũtur illas. nee ẽ qͥ ſe abſcõ dũt ab ilł net iĩtenebus q̃dẽ Hie ẽ ᷣmis q̃ ñ mon tur mẽoia pᷣteitoꝝ· Seł ĩ iectꝰ ł po nꝰ ĩ natꝰ ꝑ peccatũ.heſit firmit᷑ ne quꝙ dierps auellẽdus Zec exſſat rodᷣe ↄſaẽaã eaqʒ paſtꝰ. eſca vnqʒ inoſupᷣt: bili ꝓpetuat vitam Hoꝛreo vmẽ moꝛdatẽ⸗ ⁊ moꝛtẽ viuacẽ⸗ hoꝛ⸗ reo ladve ĩ manꝰ moꝛts viuẽtis et vite morãtis Dec ſecũda moꝛs·ꝗᷓᷓ nũꝙᷓ; oc adit h ſꝑ ocadit Quis det illis ſeł mori qa ñ moriat᷑ ĩietnũ qͥ di eũt mõtibꝰ cadite ſuꝑ nos et collibꝰ cooꝑite nos? Quið n moꝛtem moꝛ ts bñſido aut finire à euaveꝶe volũt⸗ eioeber moꝛtẽ ait ⁊ nõ ve niet· Intuere id clae:ꝰ· Cõſtat laioꝛz talẽ aĩaʒ ez, nect aliqñ abſ. ſua ma mola viuere⸗ ne nõ aĩaʒ aluiqn eẽ cò tigat. Ita durãte aĩa⸗ durat ⁊ mẽo ea· Dz alis ſe da flagicijs. hoꝛrida faanoibꝰ. vaĩtate tumda ↄtẽpeu hiſyida.2 neglcã⸗ Que priora trãſi erit. ⁊ nõ traſierit⸗Craſiert a mat hñ a mẽte: & factũ ẽ fattũ nõ eẽ. nõ p̃t · Proiñ ⁊ facere ĩ tpꝑe fuit.ſeðꝭꝰ ſeaſſe iſempit᷑nũ man ſ ?5 trãſit eũᷣ tꝑe q̃ tꝑa trãſit? Inet᷑nũ ergo nces ⁊crucʒ qͥd perperã te egiſſe ĩet᷑nũ memineis⸗ Ey pirt eit hoc veritate voas illiꝰ.arguã tæ ⁊ eẽ ſtatutã cõ tra fanẽ tuã. Hñs lo cut ꝰ ẽ· tui oẽ adaſum. ⁊ ſibi adũſati nccẽ ẽ vt ſit ſera qrela· ¶ cuſtos hoĩm qre poſui ſti me cõtratũ t æ fcũs ſum m mʒip ſi quis? O eugeni itaẽ Non t deo eſſe contrarum quod, et ſibimet co bere ſed qui arguetur a deo argue tur et a ſi ipſo. Nõ ẽ ſane iam tune P aut veritatem diſſimulet rano. aut᷑ taconis intiitum aia declinet⸗ Aabrupta mẽbtris coꝛpis ĩ ſeſe collcã MNuo eĩ volat ſopitis cõcluſis i moꝛ te ſenſibꝰ? ꝑ qͥs vtiqʒ cutioſiꝰ exire et a ſe ire ſolebat ĩ ea q pᷣteit mundi hp2ñKgurã? Vides turpibz nichil de es ad ↄfuſio nẽ. cũ ꝑducẽt ĩ deſpectũ ſi eri deo ·ãgelis hoĩbꝰ ſibip̃is. O ꝙ male mali hoizs lõtm ſunt. vtiq; op poſiti torrẽt huit dircẽ eq̃tans.et huic lumĩ ꝓpalate veitatis expoĩti. Noõne h'ẽ Petuo tũdi etuoqʒ ↄfũ di? Ouplia ↄtcõe ait illicõtere eos oñe deꝰ nẽ · Cuid ẽ deꝰ? lõ gitudo⸗ latitudo. ſublnntas ?æ ꝓfuduũ Quid iqs tẽmꝰ qᷓtnitatẽ quã abhomĩatꝰ es. ꝓfeſſionẽ?? iĩme abhomĩatus ſumez abhomĩoꝛ. Viſus ſum ꝓtuliſ ſe plnrimah vnũ ẽ Vnꝰ deꝰ ſigtꝰ ẽ ꝓ captu nrõ·ñ ꝓ ſuo ſtatu · Diuiſ 9 hic ẽ ñ ille Voces diũᷣſe ſemite milte. ſeðò vnũ ꝑ eas ſigſicat᷑ vnꝰ qri᷑ 25 ſũt diuiſiões ſ bẽ ĩ qcnaio iſto expᷣſ ſe:ſunt ñ dimẽſiões qles icoꝛpibus intuemur ñ diſtĩctio pſonalis q̃le in tenitate adoram? nõ nuũs petatũ lẽ ꝑſonis ipſis ĩeẽ fatemur ⁊ ſi non aliud a perſonis:· Alioquin hoc ſin gulum horum in deo⸗quot quatuo⸗ ſimul.hoc quatuoꝛ ipſa quoð ſingu lum eſt Qobis autem quia nõ poſ ſumus cum deo contendere dum cõ tendimus apprehendere vnum. oe eułrit veluti quadruplicatum· a nt hoc ſpeculũ et enigma x quod ſo lũ inteñ videre datux. ¶ um aũt vi Sebimus faae ad faoem · videbi mus ſicut eſt* Nec enim iam tunce fragilis aaes mentis noſtte⸗ꝙ;tuli bʒ vehemẽter intendens aliqᷓtenꝰ 2 — —+⏑ W☚πà — — t ſc̃ no: endi l 05 Bop eet in⸗ ga eos ndo⸗ guid ian ins vall thi Eſiliet diſſiliet· Veĩ ſuã pluralitatẽ. colligz ſe magis adunabit/ↄfoꝛma bitz vĩtati illiꝰ poaꝰ vitati illi vt vna vni⸗faaes tſpõdat faciei⸗· 2 pe ſiłes ei erunꝰ qa videbimꝰ eũ ſe cuti ẽ btã viſio ad quã merito ſuſpi rauit ꝗᷓ ait Exqſuit te faaesmea fa aẽ tuã dñe vqrã Et q̃a adhut inqrẽ do res ẽ mt᷑i alcẽdamꝰqᷓdtigã vt po te ĩfirmi et ibealles ĩdigẽtes tli ve hiculo ſi foꝛte ł ſic apᷣhendamꝰ ĩ qͥ apphẽſi ſumꝰ idẽ h ipiꝰ vehiculi rõ ne 2 h' momtũ hẽmus ab ip̃o aui ga.⁊ primo currꝰ h ex hibitoẽ vt ſtude amꝰ coõphẽde cũ oĩbz ſãs qᷓ ſit lõgitudo latitudo ſublim tas:et ꝓfũ duũ Cõphẽdẽ diat ñ ↄgnoſtere vt ñ tiioſitate ↄtẽtiſ ãe tõ cura fructui ĩ hiemꝰ? Nõ ĩ ↄgicõeẽ fruttꝰ .h ĩ coỹ hẽſiõe Alioq̃n ſaẽti bonũ et ñ fadẽ t. vt ait qᷓdã peccatũ eſt ei⸗Et ipſe paul alio loco ſic curite ĩq̃t⸗vt cõ p̃ᷣhẽdatis Quid ſit ↄpᷣhẽ dere ĩe i de clabo uid ẽ igit deꝰ? Nõgitudo ĩcy Muid ip̃a? Etitas. hec ta lõga· vt ñ hẽat tim ñ magis loa⸗ꝙ; tpis Eſt x lattudo Et qd ip̃a? Caitas. Rui bz 2 iſta Emis aguſtet i deo qa mhil odit hoꝝ ꝗᷓ feæit? Deĩq;ʒ ſolẽ ſuum oꝛni fãt ſuꝑ bonos? malos⁊ pluit ſu ꝑ iuſtos ⁊ uſtos Ergo ⁊ imicosin cludit ſinꝰ ille· Nec h qͥ; ↄtẽtꝰ eua dit ĩ ĩfita· Qmnẽ ñ mõ aff cõnẽ·h 2 ↄgĩaonẽ excedit adioẽte paulo et dicẽte Sare ecã ſup emĩẽtẽ ſãe caĩ tatẽ ÿ Gruid plꝰ dicã? Eena ẽ Niſt qo h plꝰ foꝛſitãẽ qa et᷑itas ẽ Nides tãtã eẽ lattudineʒ quãtã ⁊ lõgitudi nẽ? IVt nã ſic vivas ñ tãtã eẽ h ipᷣaʒ jo eẽ. vnã qd altrã ñ minus vnã⸗ ꝗq; buas nec plꝰ duas ꝙ vnã Deꝰ? et nitasdeꝰ caitas ẽ lo gitudo ſñ ꝓtẽ cõelattudo ſñ diſtẽcõe In vtroqʒ xit loͤles · qdẽ excœdit tẽpaleſqʒ an guſtias h libertate nature nõ enoꝛ mitate ſubſtãae · Ch mõ ĩmẽſꝰ ẽ q oĩa feat ĩ mẽſura:⁊ ꝙuis ĩmẽſꝰ hic eñ modꝰ ⁊ ip̃ius ĩmẽſitats · Ruið itẽ deꝰ Dublimitas 2 pfũdũ · In alo ſupᷣ oĩaĩt᷑ oiĩa ĩ alo Liqt ĩ dei tate nuſquã claudicare eqlit atẽſta te eã vndiqʒ firmit cõſtare ĩmobilit ſibi Dublime potẽaã· ꝓfũdũ ſapi zaã ciꝰ ↄſidera Ex q̊ itaqʒ ᷑ſpõdẽt ſibi dũ ſublimitas ĩ attĩ gibil et ꝓ fũditas eꝗqᷓ iſerutabil ↄgnoſet᷑ pau lo ãmirãte ⁊ exclamãte · O altitudo diuicaꝝ ſapie 2 ſãe dei ꝙᷓ ĩſcrut abi lia ſut iudiea e9 2 iueſtigabiles vie eius.libʒ ⁊ nos exclamare cũ paulo hoꝝ vtuq;ʒ ĩtuẽtes ĩ deo ⁊ cũ deo ſi pliaſſ ĩaʒvĩtatẽ O ſapĩa potẽsatti ges vbiqʒ foꝛtt. O Potẽeaſ apiẽs diſponẽsoĩa ſuauit: ſRes vna affcũs młaplex opaciões diuᷣſe Et illa vna xes erlogitudo ꝓpt᷑ ettatẽ. lat:tudo ꝓpt᷑ caĩtatẽ/ ſublimitas ꝓpt᷑ maieſta tẽ. ꝓfũditas ꝓpt ſapiẽaã· Nouei mus H'ñ ideo arbitramur nos vp̃ᷣhẽ diſſe .· Nõ ea diſputacio ↄphendit⸗ hſãtas.ſi mõ tñ ↄp̃hendi pt · qdĩ ↄp̃henſibile eſt · Ac ñ poſſzñ dixiſ h apk9· vt ↄpᷣhendamꝰ cũ oĩbʒ ſãs Sãigit᷑ cõp̃hendũt Queris mõ? Si ſaet9 es ↄp̃hendiſti ? noſti · Si ſi⸗eſto.⁊ tu expmiento ſaes: Sãct um Faat affão ſcã·et ipſa geĩinata moꝛ dñi ſanttꝰ. ⁊ ſcũs amoꝛ hijs ꝑ Fcẽ affcã aĩa velut: qᷓbꝰ dã duobus brachijs ſuis ↄprehenbit ãplectit⸗ ſtengit· tenet et ait Timui cũ net dinnttã· Et tunoꝛ quidẽ niblimi et ꝓfundo.amoꝛ lato iongoqʒ veſpon det. QNuid tã amendũ ꝙ poteſtas. cui non potos reſiſtere· ꝙ; ſapĩa cui. abſcõdi nõ potes? Połat mmnus tr mer: deꝰ· alt᷑iꝰ carẽs. Nũe ãt ꝓfcẽ oʒ timeas illũ.cui nec oculꝰde ẽ om nia vidẽs, nec manus potens oĩa- Muid itẽ tã amabile ꝙᷓ amor ipᷣe⸗ nuo amaset qͥ amatis? Amabilio t tñ iuneta eemitas fãt· qᷓ non exa igit᷑ pſeuerãt᷑ 2 longanninit. et hẽS longitudinẽ. Oelata amorẽ tuũvſ 3 ad mimitoset latitudmẽ tenes: ſto eaã ĩ oĩ ſolliatudĩe nimoratꝰ⸗ et ſublime ꝓfundumqʒ apphendilbi Aut ſi maiꝰ qtuoꝛ eq; tuis diuinas qtuoꝛ reſpondere fãs hoc ſi ſtupes. ſi paues.ſi feruesſi ſuſtines Seu pẽda plane ſublimitas maieſtatg. ꝓauẽda abiſſus iudiaoꝝ⸗feruorem exigit cantas e᷑nitas perſeuerãciã ſuſtinẽdi⸗ Cuis ſtupet niſi qui con templat᷑ glocã dei⸗· Quis pauet ni ſi q̃ſcr tat᷑ ꝓfunda ſapizee? Enis Fruet niſi qui meditat᷑ caetatẽ dei? Euis ſuſtinet et pſeueratin amoẽ mſi qui emulat᷑ enitatem taitans empe et᷑nitatis quãdã ymaginẽ ꝑſeuærãca p̃fert. Heniq;ʒ ſola ẽ cui etenitas reò dit᷑ vel poaꝰ9 ꝗqᷓ enita n hominẽ vddit dicẽtem dño q per ſeuerauerit vlqʒ in finẽ hic ſaluꝰ eit Et nunt aduerte ĩ qnatuor iſtis cõ templationis ſpeties quatuoꝛ. Des ma et maxmia contemplacio ẽ am miraoo maieſtats Hec quirit eoꝛ pur gatum et a vicijs liberumatqʒ * ex oneratum peccat⸗ Faale 293 ſu perna leuet · interdum quoqʒ velꝑ aliquas morulas ſtupore et extañ ſuſpenſum teneat ammtatem. Se cunda autẽ neœſſaua ẽ huic. Eſt ei intuens iuditaa dei⸗ Quo ſane paui do aſpectu. dum vehemenaus cõts nut intuentem fugat. viaa fundat virtutes miaat ad ſapienaam hu militatem ſeruat. Nirtutum ſiquidẽ bonum quoddam ac ſtabile funda mentũ humiitas. Zempe ſi nutat illa virtutum aggeegaoo. non mſi ruina eſt · Tercia contemplaco ot cupatut. vel poaus oaat᷑ arca me mortiam beneſiaorũ et ne dimttat ingratum ·ſolliatat memorãtem aðᷣ amorem benef cõris · De e alibꝰ di at propheta loquens ad dominum Memoriam habundãcie ſuauitaus tue eruttabunt. Muarta qu tetro (ſumt obliuiſœns ĩ ſola vquieſat ex ſpettacone promiſſorum Que cum meditatõ eternitatis.ſiquidem que promittũtur? eterna ſunt long ami tatem alit et perſeueranee dat vi gorẽ Puto iã faale ẽ qᷓtuoꝛ noſtea het qᷓtuoꝛ ilł apli aſſignare dum lõgi tud inem comprehendit meditaco promiſſorum / latitubinem te coꝛda daao beneſiaorum ⸗ ſublime cõeem platio maieſtans. profundũ iſpec tus iudiooꝝ Ruered adhur fuerat qᷓ̃ nee ſatis adhuc ĩuẽtꝰ ẽ qᷓe mimia pᷣt · Adorando foꝛte ꝙ diſputãdo digniꝰ qᷓtit᷑ et ĩuemit᷑ faaliꝰ Proiñ is ſit fims libeiej nõ finis qrẽdi⸗ Expliat liber de eoͤſibera ese bu bernardia atʒs ad eugeĩiũ papa- G 2 iſta exteriora deſerentes iteiora ſua quibus ĩtetioꝛ eſt deus. Id arco ab eptetioribus tedeam ad ĩteriora; Et ab infſerioribus ad ſupetiora aſcẽdã vt poſſim cognoſcœre vnde venio à 0 vado · Ruod ſim ⁊ vnde ſim. = ita Per⸗ eogniaonem mei valeã Ber . uenire ad cognitionem dei⸗ Euãte namqʒ; in ↄgnicone mei i proſino tãõ to adð cogmiaonem dei Aceedo De tundum interiorem hominem⸗ tria in mente mea inuenio per que deũ D tetolo conſpico et cõcupiſco Vũt aũt hec triamemotia intelligenea et voluntas ſiue amoꝛ: Per memo ram teminiſcoꝛ· Per mtelligenciã intueoꝛ· Per voluntatem aplerctoꝛ Cum dei miniſcoꝛ i in memolia mea rum muenio ⁊ in eadem de eo dlcõs ſecũdum ꝙ ipſe michi date dignat · Intueoꝛ intelligenca⸗ Ouid p ip̃e de us in ſeipſo Quid in angelis Quid in ſanttis. uid in creaturis et q d in hominbus. Inſeipſo eſt incõpr· henſibilis vel eternus qᷓa prinapi um et finis. Pemapium ſine prina pio. ꝗmis ſine hine,· Ex me intelligo =è ̈ incõprehenſibilis ſit deꝰ quoniã meißm intelligere ñ poſſum e quẽ i ſe feat In angelis eſt deſiderabilis quoniam in eum deſiderant angeli proſpicere. Inſanctis eſt laudabil aquoniam in eum felies letãtur In Ple mulaafauuk eſei; ſos neſaunt· Alios iſpi aunt et ſemetipſos deſe kunt⸗ Heum querunt p ete atitis eſt amieabills qlia onia potenter creat ſapiẽter gubernat Et benigne diſpenſar· In homim bus eſt amabilis. quia eorum deus elſt et ipſi ſunt populus eius on dedignatur ſingulos neqʒ viuerſos ERuisquis n memnnit cum mtel ligit atʒ diligit cum eo eſt · Eum de bemus diligere quoniam ipſe prios dilexit nos et ad ymagmem 2 ſimi litudmẽ nos plaſmauit· ueb nul li alij creature donare noluit. Ad ymaginem dei facti ſumus DHoc eſt ad intellettum et notcaam filij per quem intelligimus et cognoſe ain patrem et aceſſum habemꝰ ad eũ⸗ Tanta dignitas eſt tanta cognana mternos ⁊ dei filium ꝗ; ipᷣe ymago dei eſt et nos ad ymaginem eiꝰ fã ſumus. uam cognacionem ipſaſi mmlitudo teſtatur Ruoniam non ſo lum b ymaginem et ſim litudinem eius facti ſumusz⸗ Opoꝛtet ergo i quod ad ymaginem eſt cum ymagi ne tonuenire ⁊ non mnuacuum nullũ ymaginis partaparehep̃ſentemꝰ ergo mn nobis ymaginem eiꝰ⸗ in ap petitu paas in intuitu veritatis in a more caritatis⸗. T eneamus eum in memoria poꝛtemus i im conſacaae et H vbiqʒ preſentem veneremus Mẽs quidem noſtra ex ipſoy magoeſt Cuo eiꝰ capax eſt eiuſqʒ Pticpes eſſe poteſt. Non perpera eſt eius ymago quia ſui meminit mens ſegʒ ſtelligit ac diligit. Dz quia poteſt meminiſſe intelligere ac diligere quo eſt facta · Cuod cum feat ſapi encia ipſa ſeat. Nichil enim tam ſi mile akii nli S; mena maonalis s que permemoriam intelligenaam-af woluntatem- in illa dietate ineff li. Conſiſtere autem in illa non po teſt anſi eius menmneet · eumqʒ in telligat· at diligat · Mennneru ita eſt vt eum mntelligat ac diligat atz golat tũ qſempez poteſt eſſe beata Heata ſiquidem amima apud quam deus requiem inuenit“ er in cuiꝰ ta bernaculo tequieſcit. Meata eeam que dicrte poteſt · qui creauit me te quieuit in tabernaculo meo⸗ e gare ſiquidem ei tequiem cæli nõ po terit. Cur ergo deſermus nos et in iſtis exteriotibz deum requitimꝰ? qui apud nos eſt· ſi nos apud eum elſe velimus. Reuera nobiſcum dbeꝰ eſt et in nobis· ſed adhuc per fidẽ⸗ donet eum mereamurvidræ per ſpe dem. oumus inquit apoſtolus criſtum habitare per fidem in coꝛdi bus noſttis⸗ quia eriſtus ĩ fide· ſdes in mente. mens in coꝛdecoꝛ in pet træ. Perfidem recolo deum crea torem: adoro redemptorem? exſpe cto ſaluatorem· redo videre ĩ om mbus ereatutis: hab erxe in meipſo- et ᷣd hijs oĩbz beaaꝰ iocũdiꝰ ẽ in effabilit ngnoſcere ĩ ſeĩo⸗patrẽ nã qʒ ⁊ filiũ cnſcõ ſpũognoſcs vita eſt et. btitudo yfcã. ſuma iotũditaꝗ Oceulus ñ vidit nec auris audiuit. nec ĩ coꝛ hoĩs aſcẽdit. qnta clairas Inta ſuauitas:2 qᷓnta io cũditasma nz ĩ nobis ĩ illa viſiõe? qñ deũ facie ad faoẽ videbimꝰ⸗ ꝗᷓẽ lux illuĩato ru vqes exẽatatoꝝpat᷑a rdeuauũ⸗ vita viuẽ cũ.corona ctãaũ Itaĩ mã tans pio. ad quã ſumã nitatẽ re teolẽdã· ĩſpi aẽda: ? diligẽda · vt eiꝰ Ecoꝛderĩea dᷣlecter· ⁊ eã cõtẽpler⸗ totũ id qd viuo debeo referre NMẽs ymago dei ẽ ĩ ꝗᷓ ſut ta ſaʒ mẽoriaĩ telligẽea⸗ ⁊ voluũt as mẽoĩe tbumnꝰ os q;d ſam9 eaã ſi ñide cogitamꝰ. Intelligẽ ee bunmꝰ oẽ qd veru co gitã do inemmus qd enã mẽo rie cõ mẽdamꝰ Per mẽolĩã pat᷑ ſ?es fã ſum⸗ꝰ. p itolligena filio:ſpui ſcõ ni hil tã ſłe ĩ nobis ẽ. ꝙᷓ volutas vł a mooꝛ. ſiue dilettio⸗qᷓ excxllẽcioꝛ voli tas õ Dilectio donũ dei ẽ⸗ita ᷣd nul liũ hoc dono dei excr llẽcꝰ ẽ.⸗ Zilcõ rnrnããq; ex deo ẽ. ⁊ deꝰ ẽ 2 ꝓprie ſpũs ſtũs dieit᷑ dileõ·per quã caritas dei Siffuſa ẽ in cordibꝰ nus · per quem Sota trinitas in nobis habitat-· e W¶AEeumt extenorẽ hominz — me fecxrut ante dampnatũ S natum: petcatores petcaterẽ in peccato ſuo genuerunt ⁊ de pecca nutrierut. nnſcrimſerum m hãt luas nnſeriam induxerunt⸗ Nichil ex eis habeo niſi mſeriam et pecca tum: et corruptibile coꝛpus hoc qͥd geſto·ad illos vero feſtino. qᷓ morte toꝛpis hinc exigerũt · Qũ eoꝝ ſepul chra inſpicio non inuenio in eis niſi anerem et vermem fetoremet hoꝛ trorem ⸗ quod ego ſum illi fuerunt . et quod ipſi ſunt ego ero:· ttpig heeq hn “ munt⸗ Quid ſum eo⸗ Hone de humsr te liquido⸗ fui enim in moneta coneæp aonis de humano ſemine conceptꝰ Deinde ſpuma illa coagulatamobi- tum creſcendo caro facta eſt⸗ poſt ea plorans et eiulans traditus ſum huius mundi exilio-et ecce iammo naxr plenus iniquitatibus et abho minaconibus? i ĩiamqʒ preſentaboꝛ unte diſtrietum iudicem de operibz meis racionem tedditurus Temi thi miſero cum venerit dies illa iu dicij et apern kuerint libri in quibꝰ oymnes mei conatus et cogitacõnes preſente domind rectabuntur⸗ Tune dimiſſo capite pre conkfuſio gne male conſeenae · in iudiao corã domino ſtabo trepidus et anxius. vtpote tommemorãs commiſſaſeæ leruin meorum ⸗ Et cum dicetur dde me:etcce homo et opera eius:tuc rxedutam ante oculos meos omnia peccata et delicta mea uadã namqʒ vi diuma fiet vt cuiq; ſua o pera bona vel mala cuncta in memo mam reuocentur? et certo mentis intuitu mira celeritate cernantur⸗ vt accuſet vel excuſet g conſaenca ita Atqʒ ſił 2 ſinguli om nes iudierntur⸗ Judiaum faat geſ ſtorum quiſq; ſuorum· ¶Cunctaqʒ cunttorum runttis archana pate but ⸗· Muod enim nunc confiteri erubeſamus. tunc omnibus maniſeſ eabitur · et quicquid hit diſſimilãdo palpamus · totum illie vinbex flam ma tõburet⸗ Ignis vbiqʒ ferox rup n8 rognabit habenis⸗ CQuahnto nos deus diuals eyſpettat vt emẽ demus. tanto diſteictius iudicabit ſnsglexramus F zegs ran t tempote iſtam vitã deſideramꝰ: cet in qua quanto ampliug vinim? tanto plus peccamus CQuanto eſt vita longioꝛ:tanto eſt culpa nu meroſio?· otrdie namqʒ treſcũt inala et ſubtrahũtur bona⸗ aſſidue variatur homo⸗/per proſpera et ad uerſatet ignorat quando moriatur Dieut eiſtella ĩ llo choruſcãg velo at currit · et tepẽte deficit? et ſicut ſintalla ignis ſubito exſtinguitur 2 imnn anerem redigitur: ſi ato finitam datur iſt am cernere vitam · Dum enim libenter ae iocundiſſime mo tatur mo ĩ mundo diuqʒſe victu mum arbitratur? ac multa m longa S tempora diſponit agenda: ſubito trapitur in moꝛtemet ex inprouiſo Aauſeretur a coꝛpore Verunpta men cum magno metu magnisqʒ do lfoeibus ſeperatur anima a coxpore⸗ . Veniunt enim angeli alſumere illa? vt perducant eam ante tribunal iu dias metuendi: et tunc illa memo erzuns opera ſua mala et peſſima que die nottuq; geſſit contremiſat: et querit illa fugere induaasqʒ pete rxe dicens Wate michi induaas vel vnius hore ſpaaum /T une quaſi loquencia ſimul eius opera di cent; Tu nos egiſti: opera tua ſu muse ſion te deſe rimus ſed ſemper tecum erimus; tecum pergem? ad judicum ⸗ vicijs quoqʒ multis et multpliebus crimnibus eam accu Nabunt. Multaqʒ falſa teſtimon nia abiuierſus illã lueniẽt? ꝙᷓꝙ; vera a dãpimtõoeʒ e9 poſſ it ſufficẽ. Demo nes vο ebiliwoltu ? hoꝛerbili aſ vea eam rEe DENe fuõte eam perſequentur: ⁊ cõprehẽdent tã ter tihilit ꝙ hoꝛtibilitvolẽtes cam ret: nere et poſſidete· miſi ſit qd eripiat⸗ Tuüc anima inems oculos elauſos ęæt osalioſqʒ eoꝛpouis ſenſus ꝑ qͥs ſolebat egredi et delcãri in iſtis exti otibꝰ.teuertit᷑ ad ſeeet videns ſe ſo iam et nudã ingenti hoꝛrote cõcuſ ſam: deſperacione deſicet in ſe⸗2 ca det ſub ſe. Et quia amore mundi eæt voluptate carnis, dei amorem de exexeeliquerat: derelinquet᷑ a deo miſe eę in hora tãte neceſſitatis atʒ demo nib9 tradetut in ĩerno cruaãba:ſie Anima pełcatois ĩ die qua ignorat. eæt hora qua neſat rapitur a moꝛte.· et ſegregatur a torꝑe. ꝓgitqʒ miſe rijs plena.tremens ac dolens: ⁊ cũ nnullã erxeuſatõnẽ habeat quam pro pectatis ſuis poſſit obeenderet con tabeſat.et ptmeſcit ante deumap parẽ⸗ Inget hoꝛrore toncutitur⸗ eæt multiplia bꝰ cogitaconũ eſtibꝰ agit atur⸗ Cũ vrgente ſolucone car nis et ſubduas eme dio oĩbꝰ. ſe et illum termnum cõſiderat/cui apro pinquat.et poſt paululum hot ĩue mnit quoð ĩete rnũ non potetit mutan Conſiderat plane eternus iudex ꝙ; diſtrittus veniat. et ate ſeueritatẽ tte iuſtice quas racio nes vite ſue ponat · Si enm cutta opera qᷓ intel lige re p otuit deuit auit. ventura ta mẽ corã diſtritto iubicæilla magis gque in ſemetipſa non intelligit per pmelat Creſceit pauoꝛ tum cogitat ꝙ viã huius vite nequaqꝙᷓ; ſine cul pa tranſire potuit. nec hoc quidem ꝗquo dlaudabiliter vixit ſine aliquo teatu eſt· ſi vemota pietate iudicet᷑ NMuis enim conſiderare valeat quã ta mala per momenta tempoꝝ ꝓpe tramꝰ. et quanta bona facere neg ligimus· Sicut enmi peccatumeſt perpetracõ mal ſie delictum eſt de ſercio boni · Grauis ſiquidẽ iaetura eſt.cum nec bona faamꝰ.net bona — cogitamusiſed cor noſtrui per vana et mutlia deſetimꝰ vagari emmia diſfiale eſt coꝛ tenere et ab illiata cogitacone obſeruare Nimis enmm difficile eſt frequent᷑ t errenas occu paciones abſqʒ peccatis admiſtras Quapropt᷑ nullꝰ ſe metipſu deludi care et cõprehẽdere pfette poteſt⸗ ſed multis cogitaaombꝰ occupatꝰ ſibimetipſi aliqmo do manet ĩcogni his vt omnino quoð tuleât neſcat⸗. æpt᷑ea vrgente exitu maior:᷑retur metu: q̃a ⁊ ſi illa qᷓ ſauit nunꝙ; ſe pᷣt mſſiſſe meminit · foꝛmdat tamen es queneſat ¶De digmitate aie et vflitate cois⸗ gine decorata ſinnlitudine deſpõſata fide⸗ dotata ſpi rtu ſaneto. tedẽpta ſanguine xp̃i· deputata cum angelis capax btitu dnsæs heres bonitatis: raconis pti exps.quið tabi cum carne vnde iſta pateris propt carnem aliena nbi pecceta iputantur et tue iuſtice q̃ſi pãnus mẽſtruate reput anturxatqʒ tdtxtuipᷣa ad nichilũ es redacta. et qua 65 nichil iane rputata Nichil aliud t caro. cũ quat᷑ tanta ſenetas ẽ⸗ n ſpuma caro fcã.fragili veſtita de eore Dz eit ĩ ꝓximo tadauer miſeꝝ Nima inſignita dei yma S $Ub ——2288 SNIIN ̃ꝝ̃————N—(—* G — — — deinde miſene huids vies ezppofitus is Nam quantum cumqʒ excolatus· et peccatis:ppoſteavermis et ab an emPe caro eſt · ſi diligenter conſ vermium f uturus in tumulo⸗ Kuiẽ un deresquið per os 2 nares cteroſ ſuperbis puluis et anis? ciius con tcg qʒ coꝛporis meatus egrediatur· vi tepao culpa. naſa miſeria· viuere mat lius ſterquilinum numqm vidiſti ⸗ pena.mori anguſtia? Cur carnem * Diſingulaseius miſerias enumerg tam o homo precioſis rebus impi .KW ge velis“ qm ſit onerata petcats⸗ Suas ⁊ adoꝛnas quam poſt paucoa edei⸗ irtetita vicijs: pruriens concupiſes dies vermes deuoratue ſunt in ſe Nntan eijs decupata paſſionibus. polla pulche'o⸗ amimam vero ruam non ſemi N illuſionibus* prona ſemper in oꝛnas bonis operibus: que deo et vilen malum2 in omne dicium procliuig ungelis eius preſentanda eſt in cæ= migenm Plenam omni confuſione ⁊ ignomi lis. Cuare animam tuam vilipẽ mosetn mia inuenies · Propter carnem dis:et ei carnem preponis? HDo iti homo vanitat ſimnlis factus eſt. minam anallat“ et anallam domi n deud quia ex illa vicum concupiſcnae nari: magna abuſio eſt · Totus epettt⸗ teaxit quo captuus tenetus: et in ſiquidem mundus iſte ad vnius ani xun curuatur vt diligat vanitatem et me pteaum eſtimari non poteſt tticpgn miquitatem operetur- Attende Non enim pro toto mundo deus rſan⸗ homo quið fuiſti ante oꝛti⸗ 2 quiꝰ animam ſuam daret quam pro ani Znte as ab oꝛtu vſqʒ ad occaſum? atqʒ ma humana dedit DBublmiug Fleßt quib eris poſt hant vitam? Po eſt ergo anime preaum que non ni tunmn ſerto fuiſti quodð non eras? poſtea ſiſanguine w redmi potuit.· Quã — de vili materia fattus? et in viliſſi ergo tommutadonem dabis pro aĩ tls. mo panno inuo lutus⸗ menſtruali ma tuaqui pro nichilo dabis illa? ſunguine in vtero materno fuiſtina Nonne filius dei cũ eſſet in ſinu pa daym kxritustimica tua fuit pellis ſecundi⸗ tris a tegalibus ſedibus pro ea deſ nlmdn⸗ na ⸗ ſie indutus et oꝛnat's vemſti cindit. vt eam liberatet a poteſta —Rãq 2a nos net memoꝛ es ꝙᷓ vilis ſit os⸗ tł vpaboli ·· Muam cum peccats niutßi gotul⸗ Foꝛma fauoz populi ſes Aum funibus irretitam⸗ iam iamqʒ htiamn uoꝛ iuuemilis opesqʒ· Durrpu⸗ dbemonibus tradenbam. vt moꝛte vonssye ererr trbi noſcere quid ſit homo⸗ 32i perpetua dampnatetur fleuit ſuꝑ mdeit dil enim aliud eſt homo ꝙ ſemen fe illam⸗que ſe flere neſaebat. nec ſo Hwtei ndum ſatcus ſtercorum abus zʒ ven lum fleuit ſeb enam ſe ocedi permi ſuociß mium Poſt hominem vermig ſit⸗ vt preao ſanginis ſui eam xe g pHoſt vermem fetoꝛ et hoꝛro?· Sie Dimeret Aſpice moꝛtais pro t in nonhominem vertitur omnis ho te datur hoſtia talig ¶ ur homs liis nnd. Cur ergo ſuperbis homon mirtars moroꝛ ne tu morars,Tek etasi⸗ Attendens quoð fuiſti vile ſemen ⁊ Rs ſut claiii p s tua crimjna laui. endi NRiñiguis congulatua ĩ vtero marta- Mottem moꝛte domo ne moiais õ u mſe⸗ Agnoſas homo * nobilis eſt ani ma tua et ꝙᷓ grauia erãt wluera eiꝰ pro quibus neceſſe fuit xpriſtum do minurm wlnerari⸗ ſi non eſſent hee 25 moꝛtem ſempiternam. nunẽꝙ; ꝓ eorom temedio filius dei moteretur Noli ergo vilipẽdere anime tue dig miratem cui a tanta maieſtatetantã vides exhiber cõpaſſionem⸗ fudit ipſe latrimas pro te.laua et tu per ſingulas nottes lectum tuum coꝛdia⸗ computtione et laceimarum aſſidui tatefudit et ipſe ſanguinem ſuum pro tua redempaione: funde et tu tu um n cot diana vorpojs affiicione potes ſaltem miciori ⁊ lõgiori mas tirio quodam pone· No li atten dere quid caro velit · ſed quid ſpir⸗ tus poſcat. Tunc enim gloriot ſus etit cum ad domum fuam redierit⸗ ira tamen ſi de coꝛpore ſecum mini . me tulerit · et deterſetit omne ſordi . dum · Si vero diceis durus eft hic ſirmo non poſſlum mundum ſperne reet tarnem meam odio habere? Dic michi vbi ſunt amatotes mim di⸗qui ante pauca tempora no biſ cum erant nichil eʒ eis remanſit: miñi aneres et vermes: Attende ergo diligenter quid ſunt et quid fuerunt:honmnes fuerunt ſicut tu. eommederunt et biberunt tiſe runt duyxerunt in bonis dies ſues et in puncto ad inferna deſcenderunt · hie taro corum vermbus et ulie oin l r ma ignibus deputatur⸗ donet rus ſus inſe lic collegio colligat ſempi ternis inuoluantur i incencijs⸗ qui ſocij fuerunt in vcijs. vna namqʒ pena implicat quos vnus amoꝛ li gat in ceimine · Quid profuit il lis inanis glotia.breuis letiaa. mũ di Po tencaerarnis voluptas· Falſe diuide magna familia/et mala con cupiſœnea: vbi riſus vbi iocus vbi iaetanca vbi aꝛro ganaa: He canta letica quanta triſtiaa poſt tantam voluptatem tam grandis nmnſeria ⸗ de tanta exultadone teci ve runt in magnam miſerram . gra uem rumam. et magna tormenta⸗ DQuidq illis acaditt᷑ acadere po teſt quia homo es · homo de humo⸗ Lena⸗ de limoeterra es et de kerra venis et in terram reuerteris quan do veniet dies vltima⸗ que ſubito veniet et foꝛſitan hodie erit · Cer tum eſt quod morieris · ſed intertũ eſt quando aut quomodo aut vbi⸗ gquoniam moꝛs vbiqʒ te exſpectat. . Tu quoʒ ſi ſapiens fuens vbiqʒeã epacrzbi⸗ Sit carnem ſeque us. in carne punietis ⸗ Sit in car ne delectaris⸗ cruaaberis i in carne L cutioſas veſtes requitis· pPro oꝛnatu veſtium ſubter te ſterne! tur tinea et operimmentum tuum e ent vermes .— Juſtiaa enim dei Aliud iuditare non poteſt · niſ. quod merentur opera noſtra — Eui e nim plus diiigit mamdum ÿ deumꝭ ( NN r — ——K ——- eee —— — — E ua npi unc worl fuil nü kale⸗ een ſeug De mndis na nmenta⸗ upe uno⸗ hito ſeculum elauſtrum:? gulam qm ab ſtimenaam? luxuiam qm caſtitatem ſequitur dyabolum et ibit cum eo in fupplicum eternum Quis pu tas tunc memoꝛ erit“ quis luerus que triſtida cum ſi perabuntur in iuſticia conſozco ſanttorum eta viſione dei. et trabentur m poteſta tatem demonum et ibunt cum ips inn ignem eternum. Ibiqʒ ſemper erunt ſine fine· in luctu et Samn⸗ proculquippe a beata patria p dyſi exultat cruciabuntur in ghe E naperpe atua numqꝙ; lucem viſuti nũ Im refrigermim adeptuti/ ſeðd per milia milium annorum in ĩſe rno eru nandi. net vnqm inde liberandi⸗ vbi net qui toꝛquet aliquando fat gatur. nec qui toꝛquetur nd moritu r ſic enim ignis ibi ↄſumit vt ſelnper reſeruet ſic toꝛmenta augentur vt ſi mper renouẽtur. VJuxta vero qlitatem culpe ſuſti nebit vnuſ qſaʒ penã ghenne · et 6 milis culpe rei ſuisſimlibus iu tur crucandi. Nil alhud audietur ibi⸗ niſi fletus et planttus gem tis⸗ æt vlulatus· merores et ſtridores dẽe aum Nichilqʒ bi videbitur nili ver mes 2 laruales fades toztorum at qʒ teterrima monſtra demonmoꝝ⸗ Vermes trudeles moꝛdebut ĩnimn coꝛdis. Hinc dolor inde pauoꝛ ge mitus ſtupoꝛ et timoꝛ hoꝛrens Ardebunt miſeri in igne eterno in eternum et vltra · In carne truna buntut per ignem. in ſpiritu per eõ ſuente vermem⸗ibi erit doloꝛ intol letabilis. ſetoꝛ intomparabilis. ti moꝛ horibi llis. n meꝛ8 roꝛporse et aĩ mo. ſi ne ſe v vemie et miſee toꝛdie ſit tamen morientur vt ſemper vi uant et ſic viuent · vt ſemper mort antur Ita anima peccatoris aut in inferno pro pectats cruaabitur⸗ in paradyſo pro bonis merins col locatur. Nunc ergo vnum e duo brus eligamus⸗ aut ſemper cruaari cum impijs aut perpetualiter leta n cum ſanttis: bonum ſiquidem et malũ moꝛs ⁊ vita ante nos ſut poſi ta vt ad quod voluerimus manum extendamus⸗ſR tozmenta nõ 5 terrẽt nos · ſaltem premia muitent (De premno vite eterne⸗ qui erit omnia in omnibus DPabere deum inherere deo⸗qui eſt ſummum bonum: et vbi eſt ſummũ bonum · ibi eſt ſumma feliatas: ſum ma iocunditas. vera libertas: per ſetta caritas⸗eterna ſecuritas.et ſe cura etermtas. ibi eſt vera lenaa- plena ſaenaa omnis pulchritudo et omnis beattudo. Eſt ibi pax pietas bomtas lux vᷣtus honeſtas- Gaudia letiane dulerdo vita perhẽ nise Gloria laus requies amoꝛ ⸗ roncordia dulcis · ſit cum deo bea tus homo erit m cuius conſaenaa peccatum inuentum non fuerit · vi debit eum ad voluntatem · habebit nd voluptatem · fruetur ad iocundi tatem. In eternitate vigebit In veritate fulgebit⸗ In bonitate gaudebit· Sic habebit permanẽ di eternitatem · ſie cognoſcendi fatcultat? & teqnieſcondi felieta tem g Ciuis quibem etit ilti us ſantte auitans tuius angen aues ſunt· deꝰ pater templum⸗ fliua eius ſylendoꝛ ſpiritus ſan etus caĩtas·O auitas cleſtis mãſio ſecura:patria totum conn nens quod delectat populus ſi ne murmute incole quietihonn nes nullam indigenaam haben gra. Ruam gloroſa bicra ſunt de te aintas dei⸗ſicut letancum omnium habitado eſt in te Omnes ktantur in lenoa et exul taeoſie- mnes delertantur de deocuius aſpertus piusfae et decora eloquium dulce e lectabilis eſt að vid en dum⸗ ſua uis ad hab ẽ dũ⸗ dulas adð perfru endum V Ipſe per ſe platet · et per ſe ſuſſiet ad meritum et ao ptermum⸗ neciextra illum quid Im aliud queritur quia totum in illo inuenitur⸗ quic quid deſide ratur⸗ Saemper libet illum alii lectari et ilio perfrui In illo ca,a nficatur inte llertus⸗ Et puriſica tur effettus ad toguoſœnoam z viligendam vertatt met hoc eſt totum bonum hominis . cognol cete ſaliert et amare treatorem hum⸗ Mue ergo nos angit ve ſania viciorum ⸗ ſitite abſinthe um mun di hulus: ſe qui naufragi um vitt labentis: pati infortuni um impie trannidis· ferre domi num et non magis conuolare ad ſanttorum felictateme ad ange lorum ſo cet atemad ſolemꝑpnita tem ſupeene letace⸗ et að io eun ditatem eonteplatiue vite? vt poſſimus introite in potenceiag domini · et videre ſuperhabandã tes biuicaas bonitatis eius IJbi vacabimus et videbnnus quam dulas eſt dominus⸗ et qm mag na multitudo dulcedimis eius vi debmmus glotie decorem⸗ ſancto tum ſplendorem. et regie poteſ tatis honorem· Cognoſcemug pattis potenciam . fiiij ſapiener am. ſpiritus ſancti benigmiſſimã ęlemenciam et ita habebnnus notiaam illius ſumme trinitatis Nune coꝛpora poſt conpus vi bemus ⸗ ymagines enim eoꝛpo ꝛum per ſpiritum cernimus· tunc vero ipſam veritatem puro men us intuitu vibebimus⸗ O beata eiſio videre deum in ſeipſo vide re in nobis · et nos in go feliet io eunditate et iocunda ſrlictate. MNMuicquid deſiderabnmus habe bimus totum nichil amplius de fßderantes⸗ et quicquid videbi mus amabimnus ipſo amo re bea . Meat dulcedime amoris. et d(ñmuauit ate contemplaconis het erit ſumma illius feliatatis quo niã in ſuo puro eſſe inte lliget ſin cra biuinitas. Cõprehẽdet᷑ tũc mncop̃heſibilis enitas. patebunt anchana diuinitatis,· vibebit et amabit᷑ deꝰ et het viſio er dilcõ cotũ coꝛ hoĩs ĩplẽs et ſaaãs·to ta eit illiꝰ bttidmms cõſumano⸗ vna eit oĩm lmngua⸗ iubelacõ ĩde feſſa vnꝰ affcũs/amoꝛ etnꝰ pa tebit vertas: implebit cartaa/ cæt ceit inte gra cozpers et anime ſo aetas. ulgebit ſieut ſol humaĩtas glonficata quieta etit et concoꝛs carmis et ſpiritus ſanitas: Angelo tum et homnum vnũ erit gaudiũ⸗ vnum collo quium vnum conuiuiũ. Non languebit amoꝛ. non liquefi et dilettio · pre ſenti bus omnibus bonis.nulla etit afflictio dilaconis quoniam beatiſicata diuine maiel tatis preſencia omnibus etit om nia et erit communis on nium/om nipotenaa ſapiencia pax iuſtiaa 2z dinenſitas linguarum. ſeð paaſica et concoꝛs concoꝛdia morum et af ſettuum· In toꝛrente illius volup tatis nichil appetet vltra cumulata ſoaetastanta erit feliatas Ibi ſi qnidem erit cumulus fe licitatis ſi perennnen. gloria⸗et ſuperhabun dans letica · ſed ad hec quis ydone us:proficto verug penitens. bonꝰ obediens, amabilis ſe aus fibelis ſe ruus Verus penitens eſt ſem per in labore et dolote · dolet de pre teritis laborat pro futuris cauen Sis⸗ vera ſiquidem penitenca eſt ſi ne interimſſione temporis de prete ting malis dolere Sit plangit ctom umnſſa vt non committat plangẽda Jenſoꝛ namqʒ eſt et non verus pe nitens/qui adhue agit quoꝰ pemis⸗ 2–« Di ergo vis verus pemiteng eã eæſſa a pettato er ampliua noli pet tate⸗quomam ianis eſt penitenes quam ſequens coinquinat culpa- V Honus obediens dat ſuum vel leet ſuum nolle⸗ vt poſſet dierte pa vatim coꝛ meum deus paratum coꝛ meliin· paratian quecumq; precpe eis facete? paratum ad nutum tuum atius obedire. paratum gibi vaca te⸗ propximis miniſtrate⸗ meipſum euſtodire,et ĩ œleſtium contempla cone requieſcre Amabilis ſo aus ommibus eſt offiaoſus. et nul li oneroſus Omnibus eſt offiaoſꝰ. quia deuotus ad deum benignus ad proxnnum. ſobrius ad mundu. domini ſeruus. prormi ſocus.mũ di dñs⸗ ſupeioâ habz gaudiũ. eqjlia 2 conſozaum inferiora ſeruiaum nulli eſt oneroſus · ſed inferiora redi it ad vnlitatem mediorum er ad Ftomm ſuperiorum. ſuperiora tra hens· infeiora linquens ab illis poſ- ſeſſus iſta poſſidens ·¶ Fidelis ſer uus eſt in contemplaoone dei⸗ 2 eu ſtodia ſui Cuſtodire ergo tue prius adhibe omnem diligenaam. deinde intelliges te niꝙ; poſſe ſufficrrei adð ceuſtodiendum tuam induſtriam · di uinam implora clemenaiam. Jtem qʒ ad complendam ĩ te cretoris tui voluntatem bonam et beneplacen tem ·/atqʒ perfettamangelitam ex ora tutelam patrocniaqʒ omnium ſanctorum cum criſto regnanaum⸗ ſuper te roga.Curre per ſingulos. ſupplica ſingulis et ſimul ommibus elama et die niſeremini mei miſere mini mei vos ſaltem amie mei⸗⸗ ſReepite fugitiũ veſtrim ſed et fra tuelem.⸗ öconlngangetn in ſan gume redemptoris · ¶ En pauper ſtat ad hoſtium elamat et pulſat apeeite pulſanti? et coducite eum adregem:vt proſtratus coram eo⸗ ſudicæm ei oẽs miſemas 2 ncãtates rmeaz quas pacioz. Ad extremum vero ptc lato tuo cor tuum cum om mi pragenie reſi ra⸗ nullum in eo re maneat peccatum quodò non pnra conſeſſione deleatut⸗ Iheſum criſtũ eaam ſuper coꝛ tuũ pone ſicut ſig naculum⸗Cum enim criſtus oſtium cuſtodit et coꝛdis oſtisarius eſt · vt per illum ingrediantur et egredian tur omnes coꝛdis fannlie: conſequẽ ter aſſiſtunt milia milium angelorũ ad fores exteriorum ſenſuum execu banaum. Mec aliemigena audet ir trumpere te rribiles illas aaes prop ter hoſtiarij reuerenaam et angelo mim cuſtobiam De dilcuſione Propee vite· exploratoz· vitam tuam to Artende diligenter quantum pro Fas: vel quantum defies· qualis ſis in mor bus· et qualis in affectibꝰ. Im limnlis ſis deo et qm diſſinnliss Im prope et qᷓm longe non locori inte ruallis ſed morum affectibus· Stude cogno ſcere te⸗ quia multo melioꝛ et laudabilioꝛ es ſi te ↄgnoſ as ꝙᷓ ſi te neglecto cognoſteraæs cur ſus ſiderum vires herbarum cõplec nones hominum. naturas animali um: et haberes ommium eleſtium et ter reſtrium ſaenaam⸗ ſRedde er go te tibi:z ſi non ſemper aut ſeps —— ndiana diſ cuſſiõe examina Nitegritatis tue ſiscuioſus 5 ſaltem interdum⸗ Kege tuos aff ee tus. dirige attus coꝛtige exœſſus . nichil in te remaneat indiſaplinatũ Poẽ omnes tranſgreſſiones tuas ante oculos tuos · Statue te ante te tamꝗm ante alium et ſic temetip — ſum plange · Plora imquitates tu 28 et peccata quibus deum offendi ſti. Indica ei miſertas tuas oſtende ci malicas aduerſariorum tuorum Q¶Qumqʒ te coram eo in lacrimis ma ttaueris p̃coꝛ te vt memoꝛ ſis mei⸗ Ego enim ex quo cognoui te imn cei um. Ad altare namqʒ domim cum preccatoꝛ ſto ſed ſacerdos tua me co mitatur memoria · Tu vero nuchi veitem reddes ſi me amaueris et ora conum tuarum partiapem me ſecz- tis · ibi cum recoꝛdacone tecum el ſe doſibero preſens · vbj pro te· et tuis f amliaribus preces deuotas coram deo fundis Nec mireris ſi diyxi preſens quomiam ſime amas vyrovdeo amas quia ymago dei ſum⸗ ita tibipreſens ſum · vt tu ipſe nbi Cvicquid enim tu es ſubſtancali ter hot ego ſum. ymago enmm dei eſt omnis anima raannalis,- prom de qui in ſe ymagmem dei querit tã proxinium qm ſe querit et qui illam to diligo te· et illud tue menaonem deſtro ; vbi 2 illiata cogitaco fuppli num.et honeſta promeretur premi bes me vides quia nichil aliud ſum quam tu⸗ et ſi tu deum diligis me ymaginem dei diligig⸗ et ego dili gendo deum diligo te: et ita dum — — — — —— — — — — –☚ — Sma 4 eN ta nem Gualter ſit orandunm. vnum queamus et ad vnumtendi mus: ſemper nobis muicem preſen tes ſum? ſed iĩ deo ĩnos diligimꝰ fluctuanaum cogitacõnũ tumultum exterus linqee: curam æxtetiotum penitus o bliuiſcære“ vt ſoli deo dacate poſſis. fiert enmm non poteſtvt aliquando cum deo loqua tus qui cũ toto mundo eci taceng fabulatur. Intende ergo illi qui in tendit nibi: audi illum loquentem tibi · vt ipſe exaudiat te oqueneem ſibi. Ita fiet ſi diums laudibus ſol uendis cum de bita re uerenca et ſol liatudine aſſiſtas. ſi ſingula verbꝰ diume ſcripnuæ diligenter ĩtendas Non ꝙ ego iſta fado que dico.ſed quod facere veliem⸗ et non fecſſe penitet. et non fatere piget· Cu vero cui maioꝛ gracna concſſa eſt in ve tis ⁊ deuo tis precbus pias au res domim ad te flecte lactimis et ſuſpirijs. et pro tuis exceſſibus illũ clementer exora⸗ atqʒ ſpirtalibus cant as in ommibus operbus ſuis illum lauda et glorifica: Nil ennn magis ſupermis auibus ſpectare li bet · mi rigi ſummo iocundius exhi betur ſicut ipſe teſtatur· ſacriſaũ laudis honoriſicabit me ¶¶¶ ꝙ fe lix eſſes ſi ſpitualibus oculis ſemel intuer poſſes quomo do preueniunt penapes coniuntti pſallentibus in medio iuuentularum tympaniſttia nim · videtes proculdubiua cura q; VUm ad orandũ ſiue ad pſaß lendum eccleſiam ĩtraueis ve tepuidio inte rſunt cantant bug · aſſiſtunt orantibus aſſunt me ditan tibua⸗ ſuperſunt quieſcnabus pro uident: bus atq;ʒ proturantibus prs ſunt. Hiligunt ſiquidem ſuos cona ues ſuperne poteſtates? ⁊ pro hija⸗ qui hereditatem capiunt ſaluns ſol liata congaudent. ↄfoꝛtant inſtru unt · protegunt; prouidentqʒ omni bus omnes in ommibus · Jpſi ennn deſiderant aduentum noſtrum · quo niam de nobis eyſpettant auitatis ſue rumas reſtaurar· Diligenteer queruñt et libenter audiunt bona de no bis: ſolliate diſcurrunt medij inter nos et deum? noſtros gennt? 25d eum fideliſſime depoꝛtãtes Non dedignabuntur eſſe ſocij noſ tri⸗ qui iam facti ſunt mimiſtti noſ tri⸗Eyxultare eos feamus quan doqʒ conuerſi ſumꝰ ad peniteneaã· ameruͤs ergo de nobis eorum eciam a diunplere, Ve tibi quicũqʒ es· qui deſideras reuerti ad vonin tum. redire ad lutum putas ne pia catos habebis in uudioo quos tan to et tam ſpato gaudio vis priuare⸗ Exultauerunt quando venimus ad ligionem tamqm ſuper hijs quos ab ipſa infrrmi poꝛta cernerent re uocari⸗ Euid vero nunc ert?è ſi ab ipſa paradyſi ianua viderint re dire? er ret roꝛſum abire/eos quijã altærum pedem habent in œlo nam ſi eoꝛpora inferius corda ſurſum ha mus⸗ CQurramus ergo non paſſi bus eoaporis · ſed affectibus · ſed ſuſpirijs. ſed deſiderijs quomiã non ſolum ãgeli ſed angelorum creato?: . nos eyrſpectat · Exſpectat nos — — — deus pater tamquam fkos è* berebes⸗ vt conſtituat nos ſiu per omnia bona ſua Expe tuat nos beifilius temquam fra eres et eoheredes vt fructu m ſue natauitatis et precũ ſui ſan guims offerat deo pa tr⸗ Enx ſpertat nos ſpiritus ſanctus.ip ſe ſiquidem eſt bonitas et benig nitags · in qua ab eterno predeſi tinat ſumus · Nec dubium⸗ anin predeſtinacionem ſuam ad implete velit Ergo quia om nnis cteatura cerleſtis nos exſpe tat et deſderat daßdermusg eam quanto poſſumus deſide no ·¶um magna namqʒ con fuſione et rubote ad illam per ueniet quiſquis eam vehemen ter videre non deſiderat. Rui ceumqʒ vero iugi oraaone et aſlſi dua cogitacione in illa conuerſa tur? ec ſecurushint egredime en magna let aa ſpictur mean Vbicumqʒ ergo Jueris intra te met ipſum ora⸗ ſilonge fueris ab oratot:io. nioli locum quere re quomam tuipſe locus es⸗ OSi fueris in letto aut in alio lo ro ora et ibi eſt templum * fre . gquenter orandum et flexo toꝛ pore mens ẽ erigenda ad deum · Sicut enim nullum eſt momen½ Hn- quo homo non Faiatur 4 vtatir dei bonmitate et mſoeicoꝛ . dia ⸗ ſic nullum debet elle mo mẽtũ à̊ eũ nõ habear pſentẽĩ me mola Sz dias cotudi⸗ oro ? orea aonis mee.nullũ fruttũſenao.⸗ ſicut acc do ad illam. ſie et rete⸗ do ⸗ et nemo michi reſpondet⸗ namo michi loquitur⸗ neino mi chi quippiam donat · et ſic incaſ ſum laboraſſe videoꝛ / ſic loqui Kur humana ſtultiaa⸗ et non at tendens quid promttat vert tas ditẽgs Amen amen dico vobis quitquid orantes penm ns credite quoðꝰ acapietis et fi et vobis · Noli ergo vilipen dere o oracaonem tua quoniam ill- 2 59 quem oras non vilipendit e . am · ſed antequam egre diatur de ore tuo ipſe eam ſer bi iubet . in libre ſuo ⸗ et vnum e duobus . indubit anter ſperare debemus / quoniam dabit nobis quaò pen . mus ⸗ aut quoð nouit eſle vtai us — Cogita itaq; de deo quic ẽZ quid melius poteset de te quic quid deterios vales — De te— vero et de illo amplius credere debes. quaim cogitare potes · Omne tempus in quo de deo nö⸗ togitashoc ta computa perdidil ſe · mms ſiquidem reæs aliæ na eſt a nobis ⸗ tempus tantum noſtrum eſt vaca ergo et vbicũ qʒ fueeis ibi tuus eſto Noli te rebus tradere ſed commenda te Muo cumqʒ loco conſiſtis cogitauones tuas tracta et ali quodt ſalutare in animo tuo ver tr Ois isſhiat lo cus ad wiedirn⸗ ,5 eſt congruus- Tota ergo facultz quomiam vnus ate oculoꝶ iubias t ammum colligẽs libere tecum cuntta eernentis ¶ um illo tam⸗? hrabita et in lantudine coꝛ dis tui⸗· ſemper es ſecurug ⸗ ſi talente pre 4 L beambulãs ibidem ceænaculum grõ⸗ Puanms. vt tecum eſſe dignetur. te ſtratum criſto exhibe. Mens nã SDiſ tecum non eſt per graaam ad nel ꝗqʒ ſemper ſapientis eſt apud daum eſt tamen per vindietam. ſed ve ta gi . iem ſemper ante dculos haber bi ſi ita tecum eſt. ymmo ve ubi ſi K bebemus per quem ſumus vium?7 ita tecum non eſt Jlli namqʒ iral nen ſapimus ipſum namqʒ vt eſſemꝰ atur deꝰ. quem peccantem non fla dee hauemus auctotemipſum ecam vt gellat — Nam quem hic flagel pen ſapientes ſunus habemus doetorẽ. lando non emendat infuturo damp ttf et vt beat: ſimus inne ſuauitats nat · CLertum eſt quod moꝛs vbi lyn . habemus largitorem: ⁊ in hoe yma cq nbimnatur⸗ dyabolus imnſid eat᷑ nik gmem eius. hoc eſt illius ſumme tan yt animam tuam rapiat quando e R mnitans in nobis cognoſamꝰ am gredietur de coꝛpore Cu vero 8 ſieut ille eſt et ſapiens eſt et bonua noli amere⸗quomiam deus qui in te en eſt: ſit et nos pro modulo noſtro- habitatſi tamen habitat erpiet tæ ubet et ſumus et nos eſſe ſtimus⸗ et id à moꝛte et a demone. fidelis enin bus eſſe et noſſe diligunus · UVtere er ſoaus eſt net deſeret ſperantes in us⸗ go teipſo velud dei templo ⸗ prop ſe·niſi prioꝛ ipſe deſeratur. Deſe tex illud quod in te eſt ſinnle deo⸗ eritur autem cum coꝛ per prauas et a4 honoꝛ ſiquidem ſummus eſt deo⸗ inutiles cogitacones vaga mente illum veneran et ymitari Iumtaris diſcuꝛritur Idarco omni ſollia 4 ſpius es · CTemplum enim ſane tudine et cuſtodia illud debes cuſto 8. tum eſt deo mens pij⸗ et altare optaꝛ diere et tenere⸗ vt in illo deus re mum coꝛ eius· Veneraris ſi mſe quieſ cere poſſit·¶ In omni namqʒ du tcoꝛs es.ſieut ipſe omnibus inſenrꝛ xcreatura que ſub ſole mundamis vv 15, eoꝛs eſt ·Poſtia namq; aeœpta nitatbus occupat᷑ nichil humano ot⸗ bilis deo ẽ. facere bonum ommbus coꝛde ſublimius. miehil nobilius· S prodeo · Fac omma ſicut ſilius michil deo ſimilius reperitur⸗ qua bei · vt dignus ſis eo· qui dignatus propter nichil aliud querit a te niſi bic vero que agis deum eſſe preſentem puram tonfeſſionem ⁊aſſiduam ora tognoſæ⸗Caue ergo ne in eo aonem · vt mundo toꝛde deũ videre . gqued male delettat cogitacõ tia mo poſſis: per continuam dei arcum tetuæ net dieas aut fanas quod nõ ſpettionem. In omni loeo eſto ei licet etiam ſi libet? nee aliquo ſigno ſubiettus. æ intus compone mores vel fatto beum offendat ⸗ qui vbi tuos. vt ſis in te pacatug⸗. Dili qʒ preſens cærnit quicquid faas. ge omnes homines et omnibus te Magna cuſtodia necſſaia eſt tibi⸗ ama bilem eyhibe⸗ vt ſis paaficus et dei filius. ſic eeis bonꝰ monathꝰ9 ſanctut: humlis et rectus⸗ et cum talis mei memento. Ve nnchi qiſſta dicoet nn faeo et ſi aliquãdo fa eo non iperſeuere Iſta habeo in memoria et nõ 5ͤ ſeruo in vita habeo in ſermombus et non in moeibus⸗ legem in coꝛde et obe tota die nuumi no. contratia legi faao. lago mn ea de religione et plus diligo lectionẽ ꝙ oracionem Verunptemen nicd. aliud docæt me diuina ſeriptura- niſi one amareveritatem ſe rua caſtitatem tenete caritatem hbabe te. Ego aũt aaus curro ad lectionẽ Hꝙ ad oracionem libeneus volo la gere ꝙnnſſas auſcultare Exſpeetat me quandoqʒ aliquis volens be ne cſſitate ſua loqui nichi. Ego vero librum aliquem acapio⸗ quem ille vl ille haber⸗ veltz· lego ĩeo⸗ legẽ do in eo amitto caritatfruttum. pi etatis effectus- cõpuũctionis fletia mnmſſanim vnlitatem cœleſtium / con timplanon nem qua nichil in hac vi ta dulaus ſentitur nichil auidius ſu mitur⸗ nichil ita mantem ab amore mundi ſeperat · nichil ſic animum raborat contra temptaciones nichil ita hominem exatat et adiunat ad omne opus boru. et ad ozlabor. . . — . E⸗ eeniepe. . * srerem mei eiteuse queman ibi plus pecco vbi pecta ta mea emendare debeo . tfenaone⸗ ñnon Rateynde auid diro⸗ * Ore⸗ anie Orod · ſed mentem foris vagãtem ora 1 aonis fructu priuo: coꝛpor⸗ ſum interius ſed coꝛde exteriuus? et ideo perdo quoð dico Parum ennmn pro deſt ſola vocr cantare ſine coꝛdis in ropte rea magna per 2 uerſitas ymmo magna inſania eſt⸗ quando cum donnno maieſtatis in oracone loqui preſummus? inſen ſan aurem ab ipſo auertimus: et neſcio ad quasineptas et inanes fa bulas coꝛ conuertimus. Magna quoqʒ inſania eſt et grauiter vindi canda, cum viliſſimus puluis oquẽ tem ad ſe creatorem vmuerſit at adiu dire dedignatur⸗ Ineffabilis ve ro eſt diuine bonitatis dignacõ que condie reſpiet nos mfelies aures auertentes. obturantes coꝛdaet mnchilonnnus clanat ad nos dicens lNedite preuaticatores: ad coꝛ: vata te et videte quoniam ego ſum deus oquini mit hi deus in pſalmo · et ego illi? net tamen eum pſalmum di cb attendo cuius ſit pſalmus 69 eirco magnam miuriam beo facno⸗ tum illum precoz· vt preces meas — exaudiatquas ego qui IFundo non intendat: ego vero ne qʒ michi ne qz illi int endo · ſed quod deteruus eſt inmundba et mmutilia in corde ver audio⸗ Heprecoꝛ illumvt unchi ſando fetorem hoꝛreibilem eiu⸗ aſpe ribus i nugero fu g cordis. —.— RM 14 um ded D ber. ſſt⸗ Im nſen ziet Sa. gn mdi gni &πι- &£ Ichil eſt ĩ me coꝛde meo fu gaeus quoð qucioens ms deſerit et per prauas cogi taaones defluit toaens deum offẽ dit · Coꝛ meum coꝛ vanum vagum et inſtabile dum ſuo ducitur arbi non poteſt conſiſtere· Sed õni mo bili mobilius per mfinita diſtrahit· Et hac illacqʒ ꝑ in numera diſcurrit t dum per diuerſa requiem qᷓrit non muenit · Sed m labore miſcrã nat ↄſilia mutat. Edificat noua.deſ truit vetera deſtructa reediſicat E⸗ demq; i᷑um atqʒ it᷑qum Alio ⁊ alio modo mutat et oꝛdmat quia wolt non olt et nũg in ecodem ſtatu ped manet. Sicut enĩ molendinum vol nitur vgloater Et nichil reſpuit Dʒ quicquid imponitur molit. Si aũt nithil apponatur ſeipſum conſumit· Sic coꝛ meum ſemper eſt in moti et numẽꝙ; quieſat · Sed ſiue doꝛmin am ſiue vigilem. ſopᷣniat et cogitat quicquid illi oc eurrit· Et ſieut molẽ dinum arena ſi imponatur extermi nat pix inquinat palea occupat Sie coꝛ meum cogitacõ amara tuis bat inmunda maculat vana inquie tat Et fatigat Et ita coꝛ meum dũ futurum non curat gaudium net di uinum querit auxilium ab ãmore eæ leſtium eælongatur et in amore te rra ſteum occupatur · ¶ umq; elabitut ab illitz⸗ et muoluitur iſtis vanitagꝗ Alud recepit cuioſitas deduat eupi ditas alliat⸗ voluptes ſeduat . luxu eia polluit · toꝛque᷑ muidia. turbat iracunbia cruciat teiſtiaa ſieqʒ mi ſeris caſibus ſubiungitur ommbug vicijs . Ruid vnum deum qᷓ ei ſuffi exre potat dimiſit · Per mult a gi pergitur et huc et illue quert· vbi quieſcere poſſit· Et nichil iuenit d ei ſuffiaat donec ad ipſum redeat H Acogitacone in cogitauonem de duatur⸗ et per varias affectiones variatur vt ſaltem varietate ipſa rum rerum impleatur. quarum qua lirate ſanati non poteſt · Sic labũ nmi coꝛda mmſera ſubtratta biaiia graaa Qumqʒ ad ſe reittitir et dii eutt quid cogitauit ᷑ꝑit quod opꝰ non fuit. Sed cogitaoo que com ponit de mihilo multa⸗. Dic deniqʒ deapit ymaginacio qᷓm demonum formauit illuſio Imperat michi de us · Net prebeam ſibi coꝛ meum. - quia imperanti deo non ſum obedi ens et ſubditus · Michi ſum rebellis ett contrariusUnde mchi ſubiuga ei non potero · Honet illi fuero ſub ditus. Michiqʒ ſeruiam nolens ei nolo ſeruire volens. Jdarco plura machinatur coꝛ meũ vno momento omnes honnnes perficere poſſ ẽt vno anno. Cum deo non ſum. Et ideo a meipſo ſum diuiſus · Cum il lo vero vniti non poſſum.· Niſi per carit ate m NQec ſubia niſi per humi litatem. Nec vere humnlis eſſe niſ̃ per veritatem⸗ Expedit ergo vt in verit ate me diſcucaam ⁊ cognoſ cã· S vilis qᷓm fragilis et quam labilis ſum. Deniq; cum omnes miſeriaa meas cognouero Neceſſe eſt vt illi inheream per quem ſum. Sñ quo mnichil ſum ⸗ ſine quo ad ipſum vᷣdire – et nithil facete poſſum. et qᷓa a deo peccãdo tecæſſiꝰ* niſi per verã cofeſſi onem. ad eũ redire non poſſum Fa iuti ergo opoꝛtet quoð fatendũ eſt qᷓa nũꝙ eo modo ã ea mteneõe qua peccaui/peccata cofeſſus ſuũ⸗ neqʒ oĩm recoꝛbatus ſu⸗ã propt᷑ vetuſta tem aut ꝓpt᷑ multitudinẽ· que nůt conſeſſus ſũ non pure ↄfeſſus ſu pèt turpitudinã. Confeſſionẽ eaã meã diuiſi⸗ vt diuerſa diuerſis ſacerdot bus maniſeſtarẽet itavenia carni⸗ að quã per ꝑtes peruenire putaui Execrando naq; fictõ eſt peccata di uidere.2 ſuperſficetenꝰ radere⸗⁊ nõ intãiſetus eradicare Mon eſt vtilis confeſſio miſi fiat oris veitate“z coꝛ dis puritate. Et ſitres ſut qui teſti moniũ dant in erlo pater et filius ⁊ ſpiritꝰ ſanetꝰ. addamus tresſelicʒ ſacœrdotem os et coꝛ: vt in oer dus rũ vel triũ teſtiũ ſtet omne verbum Sed dias ſuffiet mcthi ſoli deo con ſitei q̊a ſacerdos ſine eo a peccatis me ſaluare non poteſt: ad quod nõ ego ſed beatus iac ob? rñdet diceens Conſitomim alterutru peccata vrã Conueniens nãqʒ valde eſt vt nos qui deo peccãdo ↄtumaces fumus penitendo ſuppliers ſacerbotibꝰ et miniſtris eius ſimꝰ Et homo qui aꝰ dei graaam tõſeruandã mediatote guit· iã eam recuꝑare niſi ꝓꝑ media torẽ hominũ non poſſit · Gemet er go et ſuſpiret et anxiꝰ pro peccato timeat et expaueſcatſollieiꝰ diſeus vat.auxiliatores et inte rœſſores qᷓ vat· ꝓſternat ſe humlite v hoĩ · qͥ huᷣ liter aſtare noluerit crgatori 2am ⁊ hoc ſaluberaimũ eſt·ot homo coꝛ te peniteatoet ore ſuum pełcatũ cẽ fitæeatur quat enꝰ deꝰ qui piꝰ eſt aꝰ eſt per gracam/coꝛ ad penitẽaam cõpungatde inde aſſit qui cõfitenta peccatorũ veniam tribuat· Ruo d ſi forte peccatoꝛvere peniteat · ſed ingruẽte neceſſitatis articulo ad cõ feſſionem venire non poſſit · cõfidẽ ter crebere debemus⸗ ꝙ ſummꝰ ſa cerdos complet in eo·quoð moꝛtał non petuit · Nam apud deum factũ tonſtat quod homo quidẽ vere vo luit ſed non valuit adinplere· qᷓa tonſeſſionẽ non contẽptus exciuſit. De emend aao ne peccan⸗ N eapittulo vbi peccata emendare debui. peccatis pectata addidi. cõ de illia fendi.⁊ ĩpacient᷑ rñdi· ¶ u nullũ ſit peecatũ a q̃ non ſim cõtaminatꝰ ali 33 modo⸗à cũtaminari nõ poſſun Ju ſtum eſt vt remota omniũ occaſiõ⸗ emandaconem promittã⸗ vndecũz aut a quocũq; clamer/ quatenꝰ ſic liberativaleam a peccato perpetra to del perpetrãdo · Multitudinẽim gquitatũ meaꝝ expaueſœns aliorum tranſgreſſiones ĩprehendere timui cęt ideo moꝛtis auttoꝛ extiti: q̃a vi rus qͥd clamãdo eypellere potui nõ expuli · Indignatus ſum aduerſug alios . qui me de vicijs meis repre hendebant ⸗ et quos amare debui odiui· JIla que michi nocrbant vel diſplie bant deſideraui· vt nõ eẽnt fui ꝓclamatꝰ. aut à mõ excuſ aui - aut ex tocto negaui⸗ à ᷣd deti9 E de õ =„ — ic tad uam ent uod ſed dc⸗ Nſa al eo ſt, Saebam tamen quob ĩ natura ſua erant bona et a bono factore facta. ſed ideo michi nocebant quis ego malus eramæt male cis vtebar Nichil enmmn michi contrarium eſt niſi ego ipſe meum eſt quicquid in no cere poteſt.· et egoipſe michi ſum ſarana O ptaui ecam vt deus pec cata mea neſaret. aut punire nolʒ aut punire non poſſet. et ita volui deum elſe mſpientem imuſtum et impotentem quod ſi eſſet deus nõ eſſet Non eſt ſuperbia ſuper ſuper biam meam propteria lõge a ſalutæ meaverba belictorum meorum. Duſpecta ſiquidem ẽ deo ſupexrbia / nec fieri poteſt vt cum eo in graaã tuertatur· Diuerſum vtriq; hoſpi aum neqʒ in eodem cohabitant ani mo. quibus non lituit cohabitare in orlo· In colo nata eſt ſed velud imemor peccati inde crceidit illue poſtea redire non potuit · De aere pluuia vel nimio colore vel frigoẽ turbatus fui⸗cotra deum murmura ui Omnia namqʒ que ad vſum vite tecnpimus ad vſum eulpe conuert mus⸗Mua propter iuſtum eſt . vt in cunttis peccauimus . in cunctig feriamur· Sepe ad faruim niſſteri um voer m meam fregi. vt dulaus cantatem magisſqʒ delectabar ĩ vo uas moduladone qm in coꝛbis com punctione⸗ Deus vero cui non ab ſconditur quicquid illietũ perpeẽ tur⸗non querit voes leuitatem ſedð coꝛdis puritatem⸗ Nam dum can toꝛ p̃opulum mulert ſuis voabus⸗ deum ire tat prauis moribus. Lies nam loquendi vel aliquid fanendi ſepæ nimia impoꝛtunitate vel calli ditate a prelatis meis extorſi non attendens miſer qnomam ille ſe de⸗ pit qui aperte vł occulte ſatagit- ävät hoc ei pater ſpiritalis inningat quod ipſe deſiderat Acum vel cul1 tellum- vel aliquid tale multooens mimium deſideraui· nec confelſſus lſu. ter rei vilitatem, verum tamen nõ multum diſtat· quecumq; ſubſtan na vilis vel precoſa quiratur · di equaliter ſit cozruptus quirents affettus Non enmm cultellus vicaũ eſt ſe d cultelli appentus neq; auri vicaum eſt · ſed auri appetitus⸗ ſiuæę ceupiditas. In labore non laboraui gquantum potui vel quantum debui Iß ſilenoo ecam fui onoſus qu⸗d eſt marimum petcatum In ſiieno namq; nemo ſic debet eſſe onoſuz⸗ vt in co dem ſilencio nõ cogitet vti litatem prorxmmi: neq; in opere ſit attuoſus vt non requirat eotempla onem dei ⸗ Parum enim proficit ſi bi qui alteri non proderit cũ poteſt NDe vicijs meis me aliquonens iac taui purans eſſe in ſigno virtuta obi erat lapſus crim nis De virtu nbus eaam vica fea Juſtiaa enin dum ſuum modum extedit crudeli tatis vicium gignit. z nimia pietas diſſolutionem diſopline partunt⸗· Sie ſepe viaum eſt. quod virtus el ſe put atur ſicut rennſſa ſegnides manſuetudo creditur: et pigriae vi num:quie nis virtutem mitatur⸗ ginxi me eſſe quod non eram Dixi me velle quod nolebam · aliud ore dicbam et aliud coꝛde volebam· ⁊ lea ſub agnina pelle wpinam ton ſaenaam abſcondebam wolpina nã q; conſaenaa eſt tepida conuerſa aoapimalis cogitatõ·ſicta confel fſobreuis et rara compunctio obe dienaa ſine beuo none⸗ orano ſine intencone lettis ſine edificanone⸗ ſermo ſine areumſpe ctione· O ãm dura ſunt michi iſta que loquoꝛ q̃a memetipſum loquendo ferio⸗ verum tamen quia petcaro rẽ me nõ nego foꝛtalſſe apud deum pium iudicem i Hicam ergo ditam nnſerià meam ſ. foꝛte pietas ſua moucat ipſum. Hicam pectatum meum quoniam no tcam peccati mitum eſt ſaluna Magnam fero toronam · et veſtem vtundam ⸗ regulam ſe ruo horis cõ ſtituns ieiuniouim. ſtatuts pſallo boris. ſed coꝛ meum longe eſt a deo mæeo“ Exteriorem ſupe rficem intu ens o mma m chi ſalua arbitroꝛ· nõ ſanaens vermem intetiorem · qui in tetiora corrodit · ¶õmederunt alie m robur meum et ignoraui et ideo totus pergens in ea que foris ſůr⸗· poſſum quia tanta in me inuemo· qᷓ digna ſunt reprehenſione et eonfuſi oneet quanto ſi pius et ſubtlius me diſtuſno⸗ tanto pletes abhomi na aones in angulis coꝛdis inuenio Ex qno namqʒ peccare cœpi · nunqm vnum diem ſine peccato tranſire po tui nec adhuc peccare ceſſo ⸗· ſed de die in diem pectata peccatis addo et ea pre oculis habeo nec gemo Erubeſcenda video⸗ nec erubeſco⸗ dolenda intueoꝛ“ nec doleo · quod ẽ moꝛtis ſiguum et dampnacioms iu bicum membrum enim quod dolo rem noñn ſentit moꝛtuum eſt· et moꝛ bus inſe nſibilis eſt ĩicurabilis- leuis M . 7 ſum et diſſo lutus : nec meipſum coꝛ rqgo ſed ad peccata que con feſſus ſũ cottdie redeo“ nec caueo foueam ĩ quam vel ego cœadi vel alium cade re vidi · ¶ umqʒ plorare et oraxe de berem pro malis que f'a: et bonis que facære neglexi prochdoloꝛ ver fſum eſt michi in contrariim nam te pui et feigui a feruoẽ oracioniset iam ſine ſenſu frigidus remanſi: et ideo flere meipſum non poſſum. q mam lactimarũ graca retxſſit a me peccata mea exlare non poſſum quo niam quocumq; vado⸗ conſciencia mea id ſecum portat quit quid in ſeruat viuo reſtituat defuncto de et ignar us inteiorum meo rum⸗ ſieut 2 . aqua effuſus ſum et ad nichilum ſu . Snnsdactus. pketer:torum obliui teng prreſenaum negligens. Furura non . prenidens⸗ ingratus ab benefina. 1 pronus ab mala et tardᷣus ad bonæꝰ· pofitum:quod ſeruandum accpir· De inſp oropria DBSinmale feerro adeſt illa. ſi autem . I me non inſpieo neſao bene facere vibeoz et exiñ extol meipſum ſi autem me iſpſi loꝛ adeſt ite rum adeſt viuo⸗ ſequi ao tolleram meipſum non ur moꝛtuum vbic mn chi glorea vel ”“s tonbſfuſio inſeperabilis pro qualita te bepoſit · ſic ſic in domo propria et aà propria Failia habeo iccuſatõ tes ludites et toꝛtores · Accuſat me concientia teſtis eſt memoria racio iudex voluptas carcer nimoꝛ tortoꝛ. oblettamentũ toꝛmentu[m Cuotquot enim fuerunt oblecta menta mala tot erunt toꝛmenra. Nã iñ puniemur vñ delcãbamur. ¶ De tebus mmaa us quoniam mimic mei al mam meam car cumde dert ℳ alicrt coꝛ pus mundus et dyabolꝰ Coꝛpus fugere non poſſum neqʒ fugare⸗ arcumſferre illuð necæſſe ẽ. quoniam alligatum eſt michi⸗pine re non licet · ſuſt entare cogoꝛ ¶um vero ſllud impimguo hoſtem meum aduerſum me nuttio⸗ Si enim mul tum comme do et id robuſtum fu eit ſamitas eius aduerſatur michi Mundus vero carcumanxit et obſe dit me vndiq;ʒ et per quinqʒ ſenſus coꝛporis mei⸗ quaſi per poꝛtas ſa gittis ſuis me wolnerat er moꝛs in trat per ſeneſtras meas· Reſpicit otulus⸗ et mentis ſenſum auertit⸗ Audit auris.et ĩitenaonem coꝛdia inflettit · O dorat o doratuset cogi tationem mnpedit ⸗· Os loquitur et Fallitur Ardoꝛ libidins pro aliqua parua otcaſione exatatur. et niſi il lico reſpuatur et expuatur totum orpus occupat et eſtuat vrit et in tendit primo carnẽ modicum titil lat. deinde turpi delatacone ment Siuua me domine de⸗ me matulat ad extremum per conſen ſum prauitatis mentem ſibi fubiu gat. ¶ Poꝛro dyabolus quem vi dere non poſſum. er ibeo minus ca uete tetendit arcum ſuum et ireo paraiit ſagittas ſuas: vł ſagittet me. Narrauit vt abſcõderet laque os et dixit quis videbit oos Taqueæ os poſuit in auro et argento“ et in omnibus hijs quibus abutamur⸗cũ illis male delectamur illaquæamur Neq; ſolum laqueum poſuit ſed et viſcum Viſcuã eſt amoꝛ poſſeſſioĩs. affettus cogitacuonis cupibitas ho noriset carnis voluptas- quibus anima muiſcatuł⸗ et irretitur ne pẽ nmis contemplauonis per plateas ſuperne iheruſalem poſſit diſcurre re Sagitte dyaboli ſunt ira mnuidia luxuria et œteraquibus anima vol neratur⸗ et quis eſt ille- qui iacula eius ignea polſet extinguee. Prochboloꝛ hijs telis ſuperatur ſe pe ſidelis Neu mithi quomiam vndiq bella· vndiqz michi tela vo lant· vndiq; temptamenta⸗ vndi ; pericula.quocumq; me vertam nuilla ſecuritas et que me multent et moleſtant timeo⸗ Eſuties et xfettio ſompnus et vigilie. laboꝛ cæt quies pugnant contra me non minus ſuſpectus eſt michi iotus ꝙ; iramultos ſiquidem io cando ſchan baliſaui· Neqʒ minus vereoꝛ ꝓ ſpera ꝙᷓ abuerſa/ proſpera namq;ʒ ſuauitate ſua in cautum me decpiũt Aduerſa vero qnia aliquid amar⸗ tudinis in ſe habent velud poaões amare ſuſpectum et timidum me fa aunt. Magis timeo malum quodᷣ co in aperto⸗ malum namqʒ 8 L numo videt· ſemo kæprehendit. æt vbi non timetur teprehenſoxꝝ ſetutiupatcedit teinptatorfat lius perpetratur iniquitas 2i umrum vtrobiqʒ bellum vtrobiqʒ periculum vtre biq; tmendum / Et ſitut in oſtili regione verlſan tbꝰ hae illacqʒ artumſpicendũu eſt ad omnem ſtte pitm arcuma genda eſt oruix .— Caro ſug gerit nichi mollia Mundus va na ·ðyabolus amara Ruocnens aliqua carnalis cogitaao mentẽ meam nmpoꝛtune pulſat · de abo be potu/de ſompno cæteriſqʒ ſim libus ad curam carnis pertnent: buscaro michi loquitur· Cum vero de ambicone ſeculi de iactã aa: de arrogancia“ cogitaco va na in coꝛde mao verlatur de mun do eſt · & uando autem ad itaeun diamad iram àb amaritudimem animi proue coꝛ · dyabolica ſug geſtio eſt. cui non aliter qm ipt dyabolo reſiſtendum eſt net ali ter ab ea cauendum ꝗᷓm ab ipſa dampnacone Demonum eſt ma las ſuggeſtiones ingetere⸗ noſt rum eſt illis non conſen tite 232 quo aens reſiſtmus · dyabolum ſuperamus angelos letificamꝰ· deum honor ficamus · Ipſe enim nos hoꝛtatur vt pugnemus“ ad iuuat vt vinditamus certantes ſpettat · definentt 8 ſubleuat· vin evntes coronat ·— Caro mea de Auto eſt et ideo lutoſas et volup G Holas cogitaeões ab illa haben⸗ vanas et cuioſas de mundo⸗a dy abolo amaras et maliaoſas. Iſti tres mia me inpugnant et perſe gquũtur nunc quidem aperte·nũt vero oceulte ſempet autem mali aoſe · Dyabolus vero plus conſi dit ĩ adiut oĩo carnis mã magis nocet domeſtitus hoſtis⸗ Nla va⸗ ro ad ſubuerſionem meam eum il lo fſedus mijt · vtpote de petca to nata ⸗ et in peccato nutrita· icijs corupta“ in ipſa ongine · ſeò multo ampliusvicata praua tonſuetudmæHinc eſt quod tam Acriter concupiſat aduerſus ſpi ritum⸗ quod aſſidue murmurat ⸗ ct impadcens eſt diſaplme quo d illiat a ſuggerit⸗ neqzʒ abtempe tat ſe raciom neqʒ inhibetur vl lo timore⸗ hant accendit hant adiuuat illæ toꝛtuoſus ſe rpens: hoſtis humani generis⸗ cui nullu ſt aliud deſdemum⸗ nullum ne goaumnullum ſtudium miſ per dere animas noſtras. Lic eſt gqui iugiter malum machinatur⸗ à2 rgute loquitur artficõſe fugge ut ⸗ callide deapit illiatos mo tus inſufflat venenatas cogitaa ones inflammat mouet bella nuteit odia “ mnetat gulam· mo inſtigat peccat. occaſiones pa ratet nulle nocendi aribus coꝛ da homnum puſſare non ceſſat · hint eſt qui baculo noſtro nos e dit et manꝰ noſtras proprio an gꝗqulo ligat. vt caꝛo qᷓ data eſt in 4 maliae noiutorium fiat nobis in ruinam et ſcandalum· Grauis lurtacio et grande penculum contra domeſti tcum hoſtem pugnaremaxnne cum nos aduene ſimus et ille auis. ille ſuam ihabitat regionem. nos exu les ſumus et perigtim⸗ Maximum quoqʒ diſcrimen aduerſus dyaboli æ& fraudis aſtuaas tam crebros ymmo continuos ſuſtinere conflie tam ſubtilis ꝙᷓ longa excæratauo (Be emendaaone vite⸗ Aoderunt mequoniam con foꝛtant ſunt ſuper me · Ego autem qui vſqʒ að hunc diem contra me vixi iam per tuam graaam michi viuere inapiam Sic enim viua re d ebemus. vt cum coꝛpus eœpæe rit a vermibꝰ deuoraiiſepulchro⸗ amima letetur tum ſanctis in telo⸗ Illuc ſpitus dirigẽdus eſt · quo itu uis eſt· Jlluc ſeſtinare debemus⸗ vbi ſemper viuamusg.et vbi nun ꝙ; amplius moti timeamus⸗ ſi ſic ama mus iſtam labilem vitam et cadu cam/vbi cum tanto labore viuims. vbi commedendo bibendo doꝛmi endo vix næœſſitatibus carnis ſatiſ łaamus. Multo magis amare de Ripe me de immias meis deus meus et abij hijs qui bemus eternam vitam vbi nullum laborem ſuſtinebimus vbi ſemper ſumma io cunditas⸗ ſuma felictas⸗ ſumma libertas.et felix beatitudo⸗ vbi ſimiles arunt homines angelis dei · et fulgebunt iuſti ſieut ſol m eg. no patris ſui. Cualis putatis tunc ſplendoꝛ amimarum erit: quando ſo lis ſplendorem habebit lux coꝛpo mim nulla erit ibi teiſtiaa nuuila anguſtia:nullus doloꝛ-nullꝰ timoꝛ. nullus laboꝛ. nulla moꝛzs· ſed per petua ſanitas ibi perſeuerabit· Non ſurget ibi maliaa. neqʒ caris miſeia⸗nulla ibi egeitudo⸗nulla om nino necrxſſitas- non fames non ſi ns.non frigus non eſtus: non laſſi ntido ieiunij⸗ neqʒ temptacio mimi aenec peccandi voluntas/nec bilin quendi facultas.ſed tantum lenaa totum exult aao po ſſidet honnnes qʒ; angelis ſoaatiſine vlla carms in ſfirmit ate in perpetuum ſinnles ma nebunt Ibi iocunditas infimita⸗ beanitudo ſempiterna. in qua qui ſe vel ſuſapitux ſemper tetnetux⸗· . bieſt requies a laborib us.pax ab oſtibus: amemtas de nouitate⸗ ſecurit as de eternit ateſuauitas at q dulcndo de eterna dei viſione.et quis non illice vehementer habitare deſideret propter patem. propter amenitatem. propter eternitatam et propter dei viſonem⸗ Nullus ibi peregrinus.ſed quicumqʒ illicveæ mire merebuntur ſecuri in pattia ma nebunt · ſemper letiiet ſempet ſaa na de viſione dei · Et quanto quis Fles Mqnis alio obediens pro deo Kittãto ibi ãpliorẽ mcrdẽ ᷣapiet Et quantd amplius deum amabit dus et murus. et inue teratus di exii tanto ptopius vibebit quemcerna? malorum tebellis virtunet verita vs ſituite⸗ hminncus eru as criſti⸗ deridet in * notentem et tranſeuntem ſimpliete * ambulat in magnis⸗ et in mirrabili bus ſuper ſe · Arrogancia eius plꝰ ꝗm foꝛtitudo eius⸗nullum timet nul lum ;retun. dict inſipinenca ſua non eſt deus ; TCabeſat bonis et ma lis paſetur· mmundis cogitaconi bus poritur et non fatigatur in il Jes hominis ſirut vmbra lis tranſgrediens vſz ad knem diſ ſuper terram.⸗ et nulla eſt pergit et diſſipat pro pria ſicut pro –moãò tpis tranſeuntis cum digus. cupit et rapit aliena ſicut a ſtare videtur. Cur ergo theſaut⸗ uarus⸗ t᷑pitudinem et ignominiam ſat in terra⸗ tum ſine dilatione trã Ktcut ſimlans et callidus prouocat ſeat et illud quod colligitur et ip iram dei · Domo iſte totus imn peceaa ſe qui colligit:et tu homo quem fru us natus eſt· et ſic nutetus· amicꝰ tum eyſpettas in mundo.cuius fru miquitatsfilius moꝛtis vas ire in ctus ruina eſt⸗ cuius finis mo?s eſt-· contumeliam aptus ad interitum · Vtmam ſaperes et intelligeres ge Lui cum talis ſit enarrat inſticias nouiſſima prouideres. Item fii me dei et aſſunnt teſtamentum eius motate noinſſima tua et ineternit.l ñn· osſuum odir biſaplinam proiet do peecabis. Sao quendam qui per mnnuin poſt tergum ſuum ⸗ cum vi muitos annos tecum vixit fammlia det furem eureit cum eoet tum ad rit ab mẽſ ã tuã ſedit· abum de maug ulterius poꝛconem ſuam pomt ad ma ſumpſit/et in ſinu tuo doꝛmuit⸗ Aerſus filiũ matris ſue:· nnt tit ſepbzʒ eum voluit tecum colloquium habu dalumſuper te enim theſauiſat irã it hie iure hereditario ſeruus tuus nmn die ire⸗ volt a te hereditatẽ tua eſt· ſed quia ab ineunte etate delica Auſerre ⸗ et deſuper memoriam tu ta nutriuiſt æumvirge peperaſti· anm tollere ⸗ et tu tantam imuram contumax eſſfertus eſt· leuauitqʒ non vinditas; ſed diſſimlas⸗ neqʒ . AKaicaneum ſuum ſuper caput tuum · ei durum verbum loqueris⸗ neqʒ er te in ſe ruitutem rede git. 2 tui cau voltum iratum o ſtendis · ſed blan deliter dominatur Ded loꝛtaſſis di dienti tibi arridesludis cum illuſ c⅜ Guis eſt hie⸗ vetus homo tuus rxe. an ne as⸗ quia iſmahel eſt quu aqui conculcauit ſpirituum qui pro ni tecum ludit · ludus iſte non eſt zpu· chilo habet terra deſi derabile mquu eriae neqʒ ſimpliatatis vel in ſola que carnis ſunt ſapit PHom noerncie ſed eſt illluſio anime iſte a nat uitate ex cus eſt, ſed et u x Bed eſt perſecuao· Sed eſt . „ . 7„ .— . à2 „ . . D „14 — — — —— — = — R — moꝛs Jam te in koueam quam featł᷑ præapitauit/iam effeminatus iam iugo mnſere ſeruituans præſſus ſub pedibus eius viliter eonculca r8 miſer et miſerabilis ho mo:quis te liberabit de vmculo im properij huius⸗ Exurgat deus et cadat armatus iſte- cadat et conce ratur Jmquus homo contemptoꝛ dei · cultoꝛ ſui amicus mundi⸗ſeruꝰ dyaboli · quid tibi videtur⸗ Si rette ſentis mecum. dias⸗ Reus eſt mor tis. Cruafigatur. Noli ergo dilſi mlare no li differre· noli ꝑcere ·ſed audenter Keſtinanter ardenter inſtã ter eruafie hominem illum · ſed cru er criſti in qua eſt ſalus er vita. ad tuem ſi ex to to toꝛde clamaueit eru afixus tuusaudiet bemigne reſpon dentem ho die mecum eis in parady ſo. O euſti pietas ĩopinata eãt ſalus miſeri⸗ ſed ram gratuita eſt 2 prob ata dei dilectio⸗ tamqʒ mopĩa ta dei dignacio, ram ſtupenda dul eedo⸗ tamm inuicta manſuetudo⸗ vt qui ad deum clamauerit exaudi at illum quoniam miſercoꝛs eſt · O meffabilis eſt mutaceo dextre excel ſi. Peri erat ĩ tenebris · ho die ĩ ſplẽ dore luas⸗ hert in ore leonis⸗ hodie in manu mediatoris ; heri in poꝛta inferi: hodie in delicijs paradyſi⸗ Si quid proſunt hee lit tere ammo maonis mũ deleas de liyro conſas tue litteras moꝛtis · Ctuid proſunt hec ſceiptura et mtrellect a mſi temet iplum legas et intelligas Da ergo o peram interne lectioni · vr legas et cognoſcas teipſum⸗ vt legas et diligas deum; vt pugnas et vicas mundum⸗et omnem mcuin · quate nus laboꝛ tuus conuertat in requiõẽ⸗ luct 9in gaudiumet poſt tenebras huius vite videas oꝛtum ſurgentis aurore: videas ecam mer:dianum ſelem iuſticie · in quo ſponſum par ter cum ſponſa proſpices vnum eundeme; dommum glorie · Rui vruit et regnat per omnia ſecula ſe culorum amen⸗ Erxpliaunt meditaeones beat bernardi abbatis doctois melliflus — — 4 7 — — — ˖ͤ * *R * * „ — õs èð . — SUM 2— * l * 4 * MW * . l R * W SG ð ”” ..Ʒ-- W 5 — S . ——MG 4 * “slä “l * ν r W☛ SJSJSS –. ⸗C — et quod a te ipſo non ſis. ne auè om rers⸗ Heniq; ſi non cognoueris ii q̃t teip̃m. ager de pꝰ ſuggeres ſoda lũ tuo ; Reuera ita fit homo fartas 2 1 in hono cum honorem ipſum non intelligit talis ſue ignorancie met to comparatut petotibus velud qᷓ buſdam preſentis ſue corupaonis et moꝛtalitats conſozt bus ſit er go vt ſeſe non agnoſcendo egergia tmaaonin munere creatura irraconta hum gregibus inapiat aggtegan dum ignara proptie glorie que ab intug eſt tonfoꝛmandn Foris rebus ſenhibilibus ſuaiphus curioſitate ab buotur. effiaturqʒ vna de eetæeia uod ſe pre er te ris nichil accæpiſſe meelligat Jtaaʒ valde cauenda hae ignorancia qua de nobis mminus no bis ſent mus foꝛte: ſed non minus ymmo et plus illa ꝗ; plus nobia tri buimus quod fit ſi bonum in nobin aſſe et a nobis detepti putemꝰ .D vero ſuper v ramqʒ ignorananam betlinanba 2 exeerada illa preſip ao aſt qua ſaengꝶ et prudens Forte audaas de bonis non tuis tuam que bere gloriamet᷑ quod crrtꝰ es a er abi non eſſe inde tamen vlłterius ra os equibem ignoranaa glot᷑ia mnõ habet poſterios vero habet quidẽ. ſed non apud deum⸗ ¶eterum hoe teraum malum quod iam ſaenter comunt titur vſurpatur et contra S8 um.⸗ Interim beniq ignoranta il la poſteriori hee arroganaa graui oꝛ at perienloſios appatst. ꝙ pen Uanm deus neſatur⸗ peꝛ iſtã contĩ † nitur in kantum priorl deterioꝛ ae deteſtabilioꝛ vt per illã pecoribus- per iſtam demo nibꝰ ſocemur: Eſt quippe ſuperbia et delictũ maxim vt dats tamꝗ; mnatis Et ĩ aræp neſia Quãobrem tum duabus iſtis dignit ate atqʒ ſciencia opus aſt et virtute que vtriuſqʒ fructus eſt· peꝛ quam ille inquiritur et tenetur qui ommum auctoꝛ et dator mert to glorificetur de omnibus Alion lſaens et non facens digna muitis vapulabit: Euare: Vtiq; quiano luit intelligere vt bene ageret a 9 gis autem iniquitatem meditatus eſt in cubili ſuo dum de bonis que a ſe non eſſe ex ſaenae domo certiſ fime comperit boni deum gloriam ſſ ruus impius captare ſibi ymmo et raptare molitur: Liquet igitur — abſqʒ ſacnaa dignitatem eſſe omnii no inutalemet ſcenaa abſ qʒ vira· te dampnabilem⸗ Verum homo vin tutis cui nec dampnoſa ſ aenaa nee ifaietuoſa dignitas manet clamart deo et ingenue confitetur nobis ind ens bomins non nobis ſed nomini tuo da gloriam Hoe eſt Nilnobis o domine de ſcenaa⸗ mi nobis dæ⸗ digtate tribuimus. ſed tuo tantum a qno totum eſt nomini deputamꝰ Ceterum penæ a propoſito digreſſi ſumug dum demonſtraxe ſatagimꝰ eos quoqʒ qui criſtum neſ aunt ſa ts per legem naturalem ex precæp es bonis coꝛporis animeq; moue e quatinus deum propter deum et ipi diligere debebant am vt bre uitas que ſuper hec dicta ſut iterẽẽ 15 20 25 10 15 8 T 0 V R Balancde Q H J K K M. N Focus O G F E — -Euroskala Offset VierfarbSelector Standard“ Copyriꝗht 4/1999 VXVMaster Gmbh www.yXymaster. com