Gb337a_fol
author: Hugo, von Sankt Victor

4

N 1245 11987427

ununuununnumanumuan

—
M

—

Arechivyfim

„
.
.
4
—
.
4
.
2

L
8
. „
B .
☛ .
. 3
.
5
.
3
„ . „ .
. .
4
. — —
. . . .
*
—Hð E
.
—
* 8
.
. ð
*4.
4
.
8
.
2
ℳ4
.
—
„
*
.
.
.
.
4
5„*
.
7

Incipiunt capitula ſeptem libꝛoꝝ didaſcalon magiſtri hu⸗
goms pꝛioꝛis ſancti vi ctoꝛis (Et pꝛimo libꝛi pꝛimi de ſtudio
legendi/ouo ſunt pᷣcipua quibꝰ ad ſcĩiam quiſq; inſt ruitur 4
capitulo pꝛimo.folio pꝛmo.
Liber pꝛimus de oꝛigine artium. ca.ij.fo.eodem *
Qο ſtudium ſapientie philoſophia ſit.c.iij.fo.ij.
De triplici vi amme et ſolũ hoĩem rõe pᷣditũ.c.iiij.fo.eo.
Que res ad philoſophiam pertinent. c.v. fo.iij.
De oꝛtu theoꝛce/pꝛactice medicine.c.vj.fo.eo.
De tribus rerum manerijs. c. vij. fo. iij.
De mundo ſuꝑlunari et ſublunari.c.vñiij.fo.eo.
In quo homo ſimiis ſit deo.c.ix, fo.v. 4
De tribꝰ opibus.c.x.fo.eo.Quꝛd ſit na fa.c.xj. fo. v.
De oꝛtu logice.c.xij.fo.eo.
Necapitulatio ſupꝛadictoꝛum.c.xiij.fo.vij.
Capitula libꝛi ſecundi.
De diſcretione artium.c.j.fo.vij.
In quibus partibus dunditur philoſophia. c. ij. fo. viij.
De theologia.c.uj.fo.eo.De mathematica.c.iij.fo.eo.
de quat᷑nario aĩe.c.v.fo.ix.de qᷓternario coꝛꝑis.c.vj.fo.x
de qudenno. c. vij. fo. eo. de arithmetica. c. vuj. fo. eo. · .
de muſica. c. ix. fo. eo. de gometria. c.x. fo. o. „
de aſtronoma. c. xj. fo. eo. de — fo. .n .
de muſica. c.xij.fo.eo. de geometria. c. xui. fe eo.
de aſtronomia. c. xv. fo. eo. diſſeĩatio ꝗ eumj. cr
de phiſica, c. xvij. fo eo. r
Quid ſit pꝛopꝛum vmuſ cuiuſ s.
Collatio ſupꝛadictoꝛum et diu
diuiſio pꝛactice.c.xx.fo.e .
dimſio mechamce in ſepeen pecies. c xxj. .fo. eol
Dꝛima la mfitiũ.c.xxij.fo.xiij Scda alrmatac ppun. fo. eo
Tercia nauigatio.c.xxuij. agricult᷑a. c.xxv
Qumta venatio.c.xxvj.fo.xy ¶ o. eo.

elcinr. fo.xij.

8* 2

A l H 5 . . 2
1† „
1 =WSl

Gexta medicina. c. xxvij. fo. xv.
Septia theatrica. c.xxviij. fo. eo. de logca. c. xxix. fo. xpj
de Sramatica. c. xxx. fo. eo. de rõe diſſerẽdi. cxxxI,fo. eo,
((Lapitula libei tercti,
De oꝛdine et modo legendi. c. j. fo. xvij.
de auctoꝛibus artium. c.ij. fo. eo.
Que artes pꝛecipue legende ſint.c.uj.fo. xvinj.
de duobus generibus ſcripturarum. c. uij. fo.eo.
De artium coherentia. c. v. fo.xx. ðZ
Vmcuiqʒ arti quod ſuum eſt tribuendum. c. vj. fo. eo.
Quid ſit neceſſarium ſtudio.c.vij. fo.xxj.
de in gemo hc ad naturam. c. vñj,fo, eo
de oꝛdie legẽdi. c. ix, fo. eo. de mõ legẽdi, c. x, fo,e en
de meditatõe, c, xj. fo xxij, de memoꝛia, c, xi), fo, eo,
de diſciplia.c.xiij.fo.eo, de kuihtate,c, Niß, ſo,
de ſtudio querendi. c. xv. fo. rxxinſ.
de quatuoꝛ reliquis pꝛeceptis.c. xvj.fo.eo

.— de quiete. c.xvij.fo.eo.de ſcrutimo.c.xxvnj.fo. xxy
de Bareltace. c. fo.eo.de exilio.c.xx.fo.eo.
X (Eapiula libei quarti.
de ſtudio dium arum ſcripturarum. c. j.fo.xxxv.
2 de oꝛdine et numero ſibeoeum.e ij. fo.rxvj.

bil bliotheca. c. i. ko. xxvjj. de mißtibus. c. v, fo. eo.
de auctoꝛibus nou teſtamentt. c. vj. fo. xxyvñij.
Quid ſit arocn phum. c. vij.

Quatuoꝛ elſe pꝛincipal s ſinodos. c. rii. fo. j.
Qui bibliot hecas fecerunt.c. rxiii.fo.eo.
Que ſeripture ſunt autentice.c. rijii. fo. eo.

7

Oue ſunt apocrihpe ſcri ipture. e. rv. fo. rrxij.

Ethimologe n ad lectionẽ ptinentiũ.c. xvj. fo. rxxin
C

apitula libꝛi qumntt.

De quibuſ dam ſacre ſcnpture Prietatibus. c. . fo. xxtuj. .

De triplian intelligentia. c. ij.fo.eo.

OQ res etiã ſigmficẽt in dunna ſ criptura. e:unrfo. xrfuix· .

De ſeptem regnlis. c. ii. fo. eo.
Quid ſtndiũ impediat. c.v.fo.xxxvj.
Quid ſit fructus diuine lectioms.c.xj. fo. xxxvin.

Quomõ legenda ſu ſerpeura diuma ad coꝛrectõnem mo⸗

rũ. c. vij.fo.eo.

Lccnonẽ eſſe incpientiũ. opus pkecton. t. viij. Po.xnvin.

De quatuoꝛ gradibus. c.ir.Fo.eo.

De tribus generibus lectoꝝ.c.x. fo.xxxx. .“
Capitula libei ſexti.

Quomo do legenda ſit ſacra ſ enptura: a querentibus ſ cie⸗

tiam in ea. c.j.fo.xxxx.
De oꝛdme qui eſt in diſcipulis. e ij. fonxn.
De biſtoꝛia.c.uij.fo.eo.
De allegoꝛia.c.uij.fo.xxxxij.
De tropologia et moꝛalitate, c.v. fo. äxxxxv.
De oꝛome libꝛoꝛum. c. vj. fo. eo. UM
De oꝛdme narꝛatioms.c. vij.fo.xxxxvj.
de oꝛdine expoſitioms.c.vuſj.fo. eo.
de littera. c. . fo. eo.
de ſenſu. c.x. fo. eo.
de ſententia. c. xj. fo. xxxxvij.
de modo legendi.c.xij.fo.xxxxvuj.
de medit atione pꝛetermittendũ. c. xuj. fo. eo.
diuiſio philoſophie continentiũ.s.xiuj.fo.eo.
de magica et partibus eius. c. xv, fo.xxxix.

Ta pitula libꝛi ſ eptimi.
De tribus die 2 pꝛo ea q̃ in meditatõne conſtat ſ peculatio

—

H rerum et poſt lectionem ſecunda c. j.fo. 1,
de immenſitate. c. ij. fo. eo,
de multitudine. c. uj. fo, eo.
de magmtudine. c, uij. fo. Iſj.
de pulcnitudie. c.v. fo. eo.
de diſpoſitione tempoꝛum. c, vj. fo lin.
de oꝛdine qui in vna quaque re conſideratur ſe ecundum cõ⸗
gruam diſ poſitionem partium. c, vij fo. eo, .
de motu. c. vuj. fo. luij.
Dde ſpetie.c.ix.fo.lv.
de his que rara ſunt. c. x. fo. eo.
de his que ſunt mirabilia. c. xj. fo. eo,
de coloꝛe. c. xj.fo. lv
de qualitate. c. xuj.fo.eo.
de vtilitate. c. xuij. fo. lvij.
de tribus ſ imilibus. c. xp. ko eco.
Q trinus deus et vnus. c, xvj, fo. lxiij.
de tribus diebus murſibilis lucis. c, xvij. forhrer..
Tractatus antedicti hugoms de amma xpi.
Tractatus eiuſdem de laude caritatis. HZ
De contemptu mundi.
Idem qno ſtudio oꝛa indus it deus. et de e diuerſis oꝛatõnũ
affectibus. H
Tractatus bugoms de liſa et rachel vroribus jacob et de
concubims ems bala et zelka et fius eius et filiabus. H

Zne pit capitula ſ equentis opis magiſtri hu Soms pꝛioꝛis
ſancti vctoꝛs de ſent entijs vel al ſertiombus i m qubuſ dsz
ver bis dimmis et rerũ naturis. ?UUM
De quatuoꝛ voluntatibus m xpᷣo.c.j. fo. .-
De triplici conpaſſione.c.ij.fo.i..
De tribus generibus meditationũ.c. uj. fo. un.
De quibuſdam verſiculis pſ almiſte. c.iuj. fo. vij.
De pꝛimo pſalmo. Geatus vir ꝛc̃.fo.eo.
De ſecundo pſalmo Dũs dixit ad me ꝛc̃.fo.eo.

De quarto pſalmo. Signatum eſt ſuper nos ꝛc. fo. eodem

De quinto pſalmo Perdes om̃es qui locũtur ꝛc. fo.eo.
De.ix. pſalmo QAm̃ feciſti udiciũ meũ ⁊ꝛc̃. fo. vnj.
de. x. pſalmo. Oculi eius in pauperem reſ pĩiciũt ꝛc. fo. ix.
de xj.pſalmo Vana locuti ſunt vnuſ quiſq; ꝛc̃.fo. eo.
de xiij.pſalmo. Viam pacis non cognouerunt ꝛc. fo. eo.
de xv. pſalmo. Pꝛonidebam dominũ ꝛc.fo.xj.

de xvj, pſalmo. Nuribus ꝑcipe dñe oꝛationẽ meã ꝛc.fo. rn.

de xvrj. pſalmo. dihgam te domme ꝛc. fo. xunj.

de xxuij.pſalmo. dulcis et rectus dominus ꝛc. fo.xxj.
de. xxv. xõ.· Am̃ miſcdia tua ante oculos meos ẽ ꝛc.fo.xvij

de xxvj. pſalmo. Vt videam voluntatem dñi?zc. ſfo.xvuj.
de. xxx. pſalmo. Auomam foꝛtitudo mea ꝛc. fo. eodem.
de. xxxij. pſ almo. dommꝰ diſ ſipat conſilia gentiũ ꝛc.fo.eo
de. xxxunj.pſaluio Judica domme nocentes meos ꝛc. fo. eo
de. x rxvj. pſalmo. Expecta dñm et oꝛa eum ꝛc, fo.xix.
De. xxxvij.pſalmo. Putruerunt et coꝛrupte ſunt ꝛc. fo.xx.
de. xxxvuj, pſalmo. Notũ fac mihi dñe finẽ meũ ꝛc. fo.x xxij.
de. xxxix.pſalmo Oulta feciſtitu dñe deꝰ meꝰ ꝛc, fo.eoð.
de. xl. pſalmo. Et ſi mgrediebatur vt videret ꝛc. fo. eod.
ve. xlj.pſalmo Quẽadmodũ deſiderat ceruus ꝛc. fo.xxuj.
de. xlij. pſalmo. Judica me deus ꝛc fo, xxvj.
de. xluj.pſalmo.declmaſti ſemitas nr̃as ꝛc.fo.xxvj.

de. xlv. pſalmo. deus in medio eius nõ dmeus bit ꝛc. fo.eo.

De. l.pſalmo. Miſerere mei deus ꝛc. fo xxpvi.
De. xxvſ. pſalmo. Qut contmebit in ira ſ ua ꝛc. fo.xxviij.
de.lxxxiuj.pſal mo. Qm loquit pacẽ in plebẽ ſuã ꝛc, fo. eo.
De.c.xvuj. psõ. Confiteboꝛ tibi m directõe coꝛdis ec. fo. eo
de. c. xvij.pſalmo. Oſallite dño in cijt hara ꝛc. fo xrr.
de. lxvuj.pſal mo. Mirabilis deus in ſanctis ſuns ꝛzc. fo. eo
Ve. c. xxxij.pſ almo, Ecce ꝙqᷓ; bonũ ꝛc.fo.xxrx.
de.xxj.plſ almo. Gonũ eſt confiteri dño ꝛc. fo. o.
de, c, x., pſalmo. Exoꝛtũ eſt in tenebꝛis lu men ꝛc. fo, eo.
de. c, xviij. pſalmo. Lucerna pedibus meis zc. fo. o.
de eo qð lcptũ ẽ, dũ mediũ ſuentiũ tenerẽt oĩa ꝛc. c, v. fo. e
de duabus ſcolis. c. vj. fo. xxxuj. ä
O pᷣ̃cepta dei młtis noĩbus ſigmficentur.c vij. fo. eo.
de his qii ĩ lege amaulãat vł ſtat vł declmãt c, vuj, fo. eo.
de tnibus vijs. c, vu), fo,–o.
de eo qð ſcptũ ẽ.debitoꝛes ſumꝰnõ carm ꝛc. c. ix. fo. xxxin
de duplici vel tniplici contemplatione dei. c. x. fo. o.
y omĩa homiem et cruciant.et exercen t. c.xj. fo. xxrv.
Qꝛ verbũ ſolũ bonũ amme eſt. c.xij. fo. o.
Oj ſcia et cura dupliciter deo attribuũtur. c.xuj.fo. eo.
de duabus ptibus cõcupiſcentie humane. c xiuj.fo.xxxvj,
de tribus gradibus abſtinentie. c. xv, fo,ſo.
de mutabilitate pil ati.c.xvj. fo. eo. r
de Duplici humilitate. c· xvij. fo. eo.
de dupliei ſupbia. c.xvuſ. fo. ebo.
Quid vere ſit homo.c.xix. fo. eo.
de tri bus ſpiritibus.c.xx. fo.xxxvij. SDD
de dilecto et dilectione amme. c. xxj. fo.⸗ .

—

de eo qð ſẽptũ Veite ad me oẽs q laboꝛat.ꝛc. c. xxij. fo. e

de duabus poꝛtis moꝛtis..xxuſj.fo.eo.
Quomõ malus homo viuat. c.xxuij. fo. o.
de duplici fine et medio.c.xxv. fo. o.

Qund ſit vnũ de magms malis. c. xxvij. to. rrrvii.
De laude cenpaſſioms.c.xxviij.fo, eo, =
Quare beſtie crucient᷑ que culꝑã nõ habent c.xxix. fo. eo.

Quomodo homo a deo receſſit et qũo redit. c.xxx, fo. eo.

Quomodo homo male ſe et ſua diligit. c. rxxi. fo. eo.
De itinere triũ dierũ.c.xxxij.fo.eo.
Qũo deus cibus et potus dicitur. c, xxxuj. fo. rxrix.
Q ea que dei ſunt incoꝛpalia ſunt.c.xxxiiij.fo.eo.
Qy et ſua et aliena oꝛdinat deus.c. xxxv.fo.eo,
De maria et xpᷣo et patre. c.xxxvj.fo. eo.
De ſeptem modis ſuſceptioms duine. c. xxxvij. fo. eo.
De exercitatiombus.c.xxxvuj.fo.xl.
De triplici fructu lectioms.c.xxxix,fo.eo.
De duplici fructu ieiumj.c.xl.fo.eo. U
De fructu laboꝛis.c.xlj.fo.of)t.
Quare damnent᷑ ꝗq actualit᷑ nõ peccanerut. e. Fhi. fo. eo.
De indicio veri et bom.c.xluſ. fo. xlj. .
Q verbũ naturam aſſumpſit nõ ꝓſonam et q; vna xt ona 5
alfumens et aſ ſumpiũ. c.xluij.fo. xlvj. 2
Q omne coꝛ pꝛonũ eſt ad ↄmendandam eſtunationem 1 ua
c.xlv.fo.xlvij.
De ſtulto et iuſto.c.xlvj.fo.eo.
Qꝛm ſenſu bonũ homĩs nõ eſt.c.xlvij.fo.eo.
Di pares ſint poteſtas dei et voluntas.c.xlvnj.fo.eo.
Epiſtola hugoms ad iobannem appoſtotã quondam bipa ſen
lenſem arc hbiepiſcopum.c.xlix.fo.xlviij.
de vmone ſpũs et coꝛpis. c.l.fo.l.
Q gnał p̃dic atio deũ deceat.pticłaris hoĩes c. n. fo. nij.
Bermo de eo qð ibeſus aſ cendit m templum annoꝝ xij. c.
li. fo. liuj .
de ſapientia et malicia. c. luij. fo. eo.
de lectulo et ferculo ſalomoms. c. liuj. fo.eoðᷣ.
re pace et bellis xpianoꝝ.c.lv.fo,lꝰ,

Z —

Q deus rõnalis creature bonũ eſt. c. ſej. fo. lvy,
De triplici exercitatione.c. lvij. fo. eo. .
Q elementũ ouobus modis dicitur. c. wuj. vrie,
De trimt ate vmuerſitatis, c, lix. fo, eo,
Tria ſunt m oꝛiginali peccato, c. lx. fo. e0.
Quomodo querendus eſt xpᷣus.c.lxj.fo.eo. 4ðèèBðB
Quare et qualit deꝰ ꝑ ſcẽpturã hoĩ foꝛis loqᷣt c/lxij. fo. es
Quot modis deus cũ homie eſſe dicitur. c. lxuj. fo. lvij.
de pꝛogreſſiombus cogmtioms.c.lxuij.fo. eoodd
ϑα quatuoꝛ modis ammꝰ agenda tractat.c.lxv. fo. eo,
Quid clament quotidie peruerſi.c.lxvij.fo eo.
de diſ ſimili opatione det. c. lxvu. fo. eo. H
de iudicio homĩs et dei. c. lxix. fo „lyuj,
ebus c. lxx. fo. eod.

De quatuoꝛ debitoe
de virente virtutuũ c. lxxj. fo. ix.
de impedimen to ↄogmtioms. c. xxij. foreod.
xe tribus motibus m homie. c. lxxuj.fo. eo. =WYJZMD
Que duo ſint in vocibe et rebꝛ et mentib? et piano corpe
c. lxxiij.fo. xx.
de duplici ſenſu. . lxxv. fo. eo em
de ſapientia. c. lxxvj. fo. eodem.
De duplici ſapientia. c.lxxvij. fo.eodem.
de obedientia. c. lxxviij, fo. eodem.
de malo et peccato. c. ixxix. fo. Ixj.
de motu voluntatis incidens capitnlum.
de duobus denanjs. c. lxxx, fo, xiii.
de eo qui bonũ vł malũ facit.c irrxj. fo. lin.
de nature homĩs compꝛobatione.c. lxxxij. ſ. eod.
Dde egreſſu et re grelſſu ſapientie. c. lxxrij.fo. eodO. “
Qund ſit pater luminũ̃. c. ixxriuſ. fo. eo. rMUUNDW
Miſternũ de ſimeone, c. lxxxv. fo. ecend ßZ
Quomodo ſapientia parturiebatur.c. lxxrvj. fo. eod, ðð
de oꝛigine aſpirationum.c.lxxxvij.fo. eodd.

De qumqʒ iugis.c. lxxxvnj. ko. lxĩ̃j.
De dommo muliere et diabolo.c.lxxxix. ko. eod
Quid ſit babilon et vnũ et alterũ in ea.c.xc.fo.lxiuj.

Q nõ tranſmutatur deus ex eo q; pe eſt. eee. fo. eos.

pa ter noſter.c.xcij.fo.eo.
Oiſterium de foꝛma celi et terꝛe. c. xcuſ fo. o. .
De ſerie tꝑm et affcũ tpaliũ et qᷓ ſit mĩ arti c, xciij.f.e.
De deſiderio iuſticie et fructu eius.c.xcv.fo.eodð.
De ſacramento coꝛ poꝛis xp̃i. c, xcvi. fo. eoðᷣ.
De duphici gloꝛia regis ſalomoms.c.xcvij. fo. eod
De gloꝛia et pena coꝛpoꝛis humam. c.xcviij.fo.lxv.
Quid ſigmficat q; moyſes int deũ et ꝓpm mediatoꝛ fuie.
c.xcix. fo. eodem. S
Qmnd eſt dicere ve ſoli. c. c, fo. eodem.

De diuiſione et vmone caritatis et miquitatis e.cj. ko. eo.

De triplici operatione philoſophie.c.c,fo.lxvj.

ve triplici eruditione et duplici opatione ſpũs c. cuj.fo.e.

Qund ſit dicere noua et vetera ꝛc̃. c.ciuij.fo.eoð.

uid eſt qð ioſeph fratribus ſuis pꝛ ohibuit ne contende⸗

rent in via. c.cv. fo. eodem.
Qy virtus et veritas ſimul eſſe nolunt. c. ev fo.eodðᷣ
de duplic i amoꝛe.c.cvij.fo. lxvij.
de quatuoꝛ timoꝛibus. c. cvuſj. fo. eodem.
de duplici voluntate m xpᷣo. c.cix. fo eodem.

ʒ xꝰ in hoĩe mũdicie et hũilit atis dat exẽplü. c. cx. k.e.⸗

de tribus generibus hommũ, c. cx]. fo. lx vin.
Quũo xpᷣus ſolus dixit pater meus.c.cxij. fo. eo,
O caro iumentũ ſit ſpũs.c, cxuj.fo.eo.
md ſu fauus diſtulans. c. cxuuj. fo. eo.
De occultis et mamfeſtis.c.cxv.fo.eo.
De duplici vita et moꝛte.c.cxvj.fo.eo.
ltricatio inter deum et diabolum.c.cxvij.fo.eo.
(Nuare idem deus et homo. c, ccxyuij. fo. lxx ·

Quare ihũs in via euntibus faciẽ abſcondit.c.cxix. fo.lxix
de duabus ciuitatibus et de duobus regibꝰ c, cxx. fo. lxx.
de officio et poteſtate pꝛelatoꝝ.c, cxxj, fo.lxxj.
de tribus crucibus, c. cxxij.fo. lxxij.
de duplici vetuſtate. c cxxuj. fo.lxxiij.
de duplici oleo c.cxxiij.fo, eoð.
Quare ypᷣus ouis dicitur. c, cxxv. fo. eodðᷣ.
de duplici vita et ſenſu amme c. cxxvj, fo, eoðᷣ,
de duobus que m peccato ſunt c.cxxvij.fo ‚eoð.
de tribus que in pemtentie ſunt c.cxxvuſj. fo ixxui.
De conſcientia et fama c. cxxir. fo. eodð.
de ſpiritu dñ et ſpirita mundi c.cxxx,fo.eoð.
Qurid ſit qð dictum eſt ad abꝛaham exi de terꝛa tna. c. erx
rj. fo.lxxv.
de eo qð ſcriptum eſt ve vobis duntes qui ha beits nüc cõ
ſolationem veſtram c.cxxxij.fo.lxxvij.
Quod modis fiat recoꝛdatio preteniton maloꝝ ca. exrrii.
fo. lxxvuj.
Vnde vicium oꝛiginem trabat. c. cxxxiij. fo. eo.
de tribus tiranms c.cxxxv. fo.eoð.
de vijs homĩs, c. cxxxvj.fo.eodem.
de pemtentia dei et cautela.c.cxxxvij.fo.lxxix.
de coꝛde et delectatõne et cogitatiombꝰ.c.cxxxviij.fo.eo
de duabus vijs. c. cxxxix. fo. eoð.
de ſapientia mudi et ſapientia dei c. cxl. fo.lxxx.
de eo qð ſertũ eſt. que eſt iſta qᷓ aſcendit ꝛc̃.c,cxlj. fo. es
de miſencoꝛdia et veritate. c. cxlij. fo. lxxxj.
Quid inter ſit mter virtutem et iuſticiam.c.cxliij.fo lerxn
de uſticia. c.cxliiij.fo.eo.
pe lectulo et ferculo ſalomoms.c, cxrlv. fo. lxxxij.
de natura et gracia et deo.c.cxlvſ.fo.eoð.
de ſuperbia et humilitate.c.cxlvij.fo.eoð.
de contemplatione. c. exlvuſ. fo.lxxxnij.

De tribus Sradibue fidei. c. cxlr. fo. lxxrxnij.
De eo qð ſcriptũ eſt. caritas nunqᷓ; excid .c c. cl fo. eo.
De igne.c.clj.fo.eoð.
De theophama.c.clij.fo.eod.
Quare conſcientie hommũ velati ſ inr. c. elij. fo. yww. „
De quinqʒ ſeptems.c.cliij.fo.eoð. “”
De trina refectione, c.clv.fo.lxxxvuj. 3 .
Quid ſigmficat qð leriptũ eſt melioꝛ eſt mniquitas vin c ““
benefaciens mulier. c. clvj.fo.eoð. .
De ſeruitute dei. c.clvij.fo.lxxxx.
De ſeptem mdeis. c. clvuj. fo. eoð.
De eo qð ſcriptũ eſt. qᷓſi oꝛtus voluptatis zẽ. c. clix.k. xe.
De confirmitate xpi.c.clx.fo.eoðᷣ. “
De pſalmo. xlnij. c, clxj, fo.xecjq. ð R
De ſpiritu mittendo.c.clxij.fo.eoð. S ſ
De cogmtione veri.c.clxiij.fo.eodð.
Cur filius rogat patrem.c. clxiij. fo.ecdᷣ. ð
Miſterium caethedꝛe. c. clxy. fo. eod. UMU

t ſic eſ ginis HH 1 b
llententiaꝝ vel aſſertionu ꝛc. —
.

ncipit didaſcalon. magiſtri bugoms. de ſtudio legedi.
uo eſſe pꝛecipua quibꝰ ad ſcientiã quiſq; inſtruitur ..

Ve pꝛecipue res ſunt quibꝰ quiſq; ad ſcit
tiam inſtriutur. videlicz lectio. meditatio.
e quibus lectio pꝛioꝛẽ in doctrina obtinet
locum. et de hac tractat liber iſte. dando
pꝛecepta legendi. Tria aũt ſunt pꝛecepta
magis lectõm neceſſaria. Dꝛimum vt ſciat
quiſqʒ q̃d legere debeat.ſcðʒ quo oꝛdie legere ð̈beat id e
quid pꝛius. quid poſtea. tercium quomodo legere debeat.
De bis tribus ꝑ ſingula agitur in hoc hibꝛo. J nſtruit aüt
tam ſecularium ꝙᷓ; diumarum ſcripturarum lectoꝛem. vnde
et in duas partes diuditur. quarum vnaqueq; tres habʒ;
diſtinctones. In pꝛma parte docet lectoꝛeʒ artium. in ſe⸗
cunda diunum lectoꝛem. Docet aũt hoc modo. oſtenden
do pꝛimum. quid legendum ſit. deinde quo oꝛdine. et quo
modo legendum ſit. Vt aũt ſciri poſſit. quid legendu ſit.
aut quid pꝛecipue legẽdum ſit.ĩ pꝛima parte pꝛimum enu
merat oꝛiginem ommum artium. deinde deſcriptionem. et
particioneʒ earum. id eſt quomodo vnaqueq; ↄtineat aliã.
vel contineatur ab alia. ſecans philoſophiã a ſummo vſ q;
ad vltima membꝛa. Deinde enumerat auctoꝛes ar tium. et
poſtea oſtendit que ex his videlicet artibus pꝛecipue legen
de ſint. Deinde etiam quo oꝛdine. et quomodo legẽ dum
ſint apit. Poſtremo legentibus vite ſue diſciplinam pꝛeſcri
bit. et ſic fimtur pꝛima pars. In ſecunda pte de termmat
que ſcript᷑e diume appellande ſint. deinde numerum et oꝛ
dmem dunnoꝝ libeoꝛũ et actoꝛes eoꝝ. et interpᷣtationes
nominum. Poſtea agit de quibuſdam ꝗpꝛietatibus dunne
ſcripture. que magis ſunt neceſſanie. Deinde docet quali
ter legere debeat ſacram ſcripturam. is qui ĩ ea coꝛreptõ⸗
moꝛum ſuoꝝ/et foꝛmam viuendi querit. No vltimũ d ocet

illum qui ꝗapter amoꝛem ſcientie eam legit. et ſic ſcdᷣa quo

q; pars finem accipit.
Liber pPermus de 0 igine arttum ca ..
Omũ expetendoꝝ pꝛima eſt ſapientia. in qua per
ecti bom foꝛma cõſiſtit. Sa piẽtia illuĩat hommẽ

cetenis factũ eſſe nõ intellexit. Immoꝛtalis quippe ammus
ſapientia illuſtratus reſpicit pꝛmcipiũ ſuũ.et quaʒ ſit inde
coꝛũ agnoſcit.ut txtra ſe quicqꝙᷓ qᷓrat.cui qð ipe eſt ſatis
elſſe poterat. Scrniptũ legt
id eſt noſce teipᷣm.qꝛ mmirum homo ſi nõ oꝛigims ſue imme
moꝛ eſſet.om̃e qð mutabilitati obnoxiũ eſt.ꝙᷓ; ſic mhil ag⸗

noſceret. Pꝛobata apud phõs ſnia.ammã ex cũctis nature

partibꝰ aſſerit eẽ ↄpactã Et thimeus platoms ex dumdua
et indundua/mix taqʒ ſubſtãcia. temq; ea dẽ et diuerſa et
ex vtroq; ↄmixta natura quo vmuerſitas deſignat.·
foꝛmauit. Ipᷣa nanq; et imtia et qᷓ imtia ↄſequntur capit.
* et ĩuſibiles p intelligentiã rerũ cauſas ↄpꝛehẽdit. et vi
ſibiles actualiũ foꝛmas ꝑ ſen ſuũ paſſiões colligit.ſecta qʒ
m oꝛbes gemmos motũ glomerat.qꝛ ſiue ꝓ ſenſus ad ſenſi

bilia exeat. ſiue ꝑ intelligentiaʒ ad muiſibilia aſcendat. ad

ſeipam rerũ ſimilitudĩes iĩbens regirat.et hoc eſt q eadez
mens q vmuerſoꝝ capax ẽ. ex oĩ ſubſtancia atz natura quo

ſimlitudĩs repᷣſentet figurã co aptatur. Pita goꝛicũ nanqʒ

dogma erat.ſimilia ſimilibꝰ ↄpꝛehẽdi. ut ſcʒ aĩa rõnalis m
ſi ex oĩbus ↄpoſita foꝛet.nullatenꝰ oĩa ↄphendere poſſet.
ſym q dicit quidã Terꝛã treno ↄphendimꝰ?. etera flammis
humoꝛẽ liqdo nro/ſpirabile flatu. Nec tñ eſumare debemꝰ
viros in oĩ rerũ natura pitiſſimos. hoc de ſimplici eſſentia
ſenſiſſe. qð vlla ſe ꝓtiũ quãtitate iſtenderet.ſʒ ut aptius
mirabilẽ eius demonſtraret potentiã. dicebãt ex omibꝰ na
turis ↄſtare.nõ ſcᷣm ↄpoſitionẽ.ſʒ ſcᷣm ↄpoſitõis rõnem

Neq; em̃ hic rerum oĩm ſumilitudo aliũde aut extrinſecus

ut ſeipᷣm agnoſcat. qui cetens ſumils fuit. cũ ſe pꝛe

t in tpode apollims.noticelicon

0

. 2

ne
e
us
de
us

on

ne

me,
ud
.et

dez
,
nq
m
et.
nis
n2
tia
us
na

amme aduemre credenda eſt. ſed ipſa potius eam in le. et
ex ſe natiua quadã potẽtia et ꝗꝓpꝛia vᷣtute capit Nam ſicut
varꝛo in pifihion dicit.nõ oĩs varietas extrinſecꝰ rebus ac⸗

8 7*

cidit. ut neceſſe ſit quicqd variat᷑.aut ãmittere aliqd qdᷣ

ha buit.aut aliquid aliud et diuerſum extrinſecꝰ qð nõ ha
buit alſſumere. Videmꝰ? em partes extrinſecꝰ aduemẽte foꝛ
ma imagims cuialibet ſimilitud ine accipit. cũ vero impᷣſ⸗

ſoꝛ metallo figurã impeimit.ipᷣm quideʒ nõ extrinſecꝰ.ſʒ ex
ꝓpꝛia ᷣtute et naturali habilitate aliud iam aliquid repᷣſen

tare mcipit. Sic mmirũ mens reruũ oĩm ſmilituome minſigm
ta. oĩa eẽ ðꝛ/atz ex oĩibus ↄpoſitõʒ ſuſciꝑe nõ mtesliter. ſʒ

virtualit atz potẽtialit ↄtinere Et hec ẽ illa nature nr̃e dig
mtas quã om̃s eque natalier hñnt.ſʒ nõ om̃s eque nouert

Rmmꝰ em coꝛpis paſſiom bꝰↄſopitꝰ.et ꝓ ſenſibiles foꝛmas
extra ſemetipʒ abductz. oblitus ẽ qd fuerit/et qꝛ mi aliud
fuiſſe ſe memmit.mil pꝛeter qð vietur eẽ credit.NQepatur
aũt ꝓ doctrinã ut nram agnoſcamꝰnaturã. et ut diſcamus

ext᷑ nõ qrere/qð in nobis poſſumꝰ muemre. Sũmum igitur
m vita ſolamẽ eſt ſtudiũ ſapiĩe.qꝙᷓ qui muemt felirx eſt. et ꝗ

poſſidet beatus. H Jð
N (Wy ſtudum ſapientie phbiloſophia ſit . inj.
Rimus oim pitagoꝛas ſtudin ſapietie philoſophi⸗
Jam nücu paut. Oaluitq; philoſophus dici. Nã an

inquiſitoꝛes veritatis nõ ſapiẽtes.ſʒ amatoꝛes ſapie vocat

tea ſophi id eſt ſapiẽtes vocabant᷑. Pulcre quidẽ

qꝛ mmirũ a deo latet omne verũ.ut eius amoꝛe quãtulibet

mẽs ardeat.quantũlibet ad eiꝰ inqᷣſitõ; aſſurgat.difficile

tñ ipᷣam ut ẽ veritatẽ ↄphendere queat. Phiam aũt eaꝝ re
rũ qꝗᷓ vere eent ſunqʒ ĩmutapilem ſubãm ſoꝛtuent/diſciplmã
ↄſtituit Eſt aũt phĩa amoꝛ et ſtudiũ et amititia qdaã modo
ſapie.Sapĩe vo nõ huiꝰ qᷓ ĩ ferꝛramẽtis ꝗbuſ dazʒ.et ĩ ahiqua
fabeili ſcia noticiaq; verſat᷑.ſʒ illiꝰ ſapie qᷓ nulliꝰ mdiges.

viuax mens. et ſola rerũ pꝛimeua rõ eſt. Eſt autẽ hic amoꝛ

„ *

ſapientie intelligentis aimi ab illa pura ſapientia illumma
tio. et quodàmodo ad ſeipaʒ retractano atz aduocatio. ut
videat ſapie ſtudiũ diumitatis et pure mẽtis illiꝰ amicitia
Mec igit᷑ ſapia cũcto aiaꝝ generi meritũ ſue dꝛuĩ tatis im⸗
pomt.et ad ꝗpꝛiã nature vim puritatẽq; reducit. Hinc na⸗
ſcitur ſpeculationũ cogitationũq; veritas. et ſctã puraq;
actuuũ caſtimoma. Qm vero huams aĩims bic excellentiſſa
mũu bonũ ꝓhie compatũ ẽ ut vie flo quodã pꝛocedat oꝛa⸗
tio. a b ipis a mme efficientijs oꝛdiendum eſt.
— (Detuplia viamme. uNn.
Riplex ommo aie vis in vegetãdis corpibus depᷣ
bhendit᷑.quaꝝ vna quidẽ vitã ſolũ corpori ſubmim
ſtrat.ut naſcẽdo creſcat.aledoq; ſubſiſtat. Nlia vero ſen⸗
tiendi iudiciũ p̈bet. Tercia vi mentis et rõne ſubmrxa eſt.
Quaꝝ quidẽ prime id officiũ eſt. vt creãdis. nutriendis.
alendiſq; corpgibus pᷣ̃ſto ſit.nullũ vero pᷣſtet rõis ſenſuſve
udiciũ. Hec aũt herbaꝝ atq; arboꝝ/et quic quid terre ra
1. Dicltus affiru tenet/ſecũda vero cõpoſita atq;ʒ ũcta eſt/ 4
ac primã ſibi ſumẽes et in ptẽ ↄſtituẽs/variũ de quibus po⸗-
teſt cape ac multiforme mudiciũ capit. Omne em̃ aĩal quod
ſenſu viget, idez et naſcit et nutrit᷑. et alit᷑. Senſus vero
diuerli ſunt et vſq; ad quimariũ numerũ creſcunt ita quic
quid tm̃ alit/nõ etiã ſentit. Quicquid vero ſentire poteſt/
etiã alit᷑.ei prima quoq; vis ae/ naſcendi ſcʒ atq; nutriẽdi
probatur eſſe ſubiecta. Quibus vero ſenſus adeſt. non tim̃
eas rey capiũt formas quibus ſenſibili corpe feriuntur p
ſente. ſed abſcedente quoqʒ ſenſu / ſenſ ibiliuſq; ſepoſitis/
cogmtaꝝ ſenſum formaꝝ imagines tenẽt. memoriãq; ↄfici
unt.et prout quodqʒ aial valet/longius breuiuſ q; cuſto⸗
Dit. Sed eas imagmatões ↄful. ds atq; memdentes ſumũt
ut mchil er eaz uctoõe ac opoſitõe efficere poſſint. at q;
iccirco mem miſſe quidẽ nec eque omia. RQmiſſam oblꝛiuio⸗
nem recolligere ac reuocare non poſſum. Futuri vero hiis

na
,Uut
ltia
in⸗
na⸗
ac;
tlſſn
rqꝶ

deß
mim
en⸗
eſt.
is.
ſye
era
eſt
po⸗
nod
ero
quc
eſt
ned
ntm
urp

itts /

fict

müt
tq;
no⸗

his

nulla cogmtio eſt. Sed vis amme tercia. que ſecũ pꝛioꝛes
alendi ac ſetiẽdi trahit.hiſqʒ velut famulis atq; obedienti

bus vtit. eadem tota in rõne ↄſtituta. ea q; vel in reꝝ pᷣſen

tium firmiſſima ↄcluſione. vel in abſentiũ intelligentia.vel

in ignotaꝝ inquiſitione verſat᷑ Hec tm̃ hũano generi pꝛe⸗
ſto eſt. que non ſolum ſenſus ima ginationeſ q; pfectas.et

nõ inconditas capit. ſed m pleno actu mtelligentie qð ima⸗
ginatio ſuggeſ ſit explicat atqʒ ↄfirmat. Itaq; ut dictũ eſt
huic diuine nature.mſi ea tantũ in cogmtõne ſufficiuit que
ſubiecta ſenſibus ↄpꝛehendit᷑.verũ etiã ex ſenſibilibus ima

ginatõe ↄcepta. et abſentibꝰ rebus nomĩa mdere pᷣt. et qð
miteiligentie ratione ↄpꝛehendit. vocabuloꝝ quoq; poſitõ
mbus apit. Illud quoq; ei nature ꝓpeium eſt. ut ꝑ ea que
ſibi nota ſunt.ignota veſtiget. Et non ſolũ vnũqðqʒ an ſit
ſed quid ſit. etiã et quale ſit. necnon et cur ſit. optet agno
ſcere. quã triplicem. aĩme vim ſola ut dictũ eſt hommũ na

tura ſoꝛtita eſt. Cuiꝰ amme vis intelligentie motibus non

caret. qꝛ in his quatuoꝛ ꝗpꝛie vim rõms exercet . Nut em
aliquid an ſit inquirit᷑. aut ſi eſſe ↄſtiterit.quid ſit addubi
tat. qð ſi etiam vtuſq; ſcientiã ratione poſſidet.quale ſit
vnũ quod q; ratõne veſtigat.atq;ʒ in eo cetera accidentium

momenta pquirit. QOmbus cogmtis cur ita ſit querit. et

ratione mehilommꝰ? veſtigat. Cum igitur hic actus ſit huu⸗
mam ammi ut ſemper m pſentium cõpꝛehenſione. aut in ab
ſentium intelligentia. aut in ignotoꝝ inquiſitione atq; in⸗
uentione verſetur. Duo ſunt in quibus omnẽ opam vis am
me raciocinantis impendit. Pnũ quidem ut rerum naturas
mquiſitionis ratione cognoſcat.alteꝝ vero ut ad ſcilentiaʒ
pꝛius vemat.qð poſt grau
Que res ad pbilozophiam ptinent
Ed ut video inextrica bilem iam pſo loquẽdi oꝛdi⸗
ne laboꝛinthũ incidimus. vbi nobis nõ pplexus ſer
mo. Ied res obſcura difficultatẽ pariat. Quia em ð ſtudio

ſapientie loqm ſuſcepimus.idq; ſolis homĩbꝰ quodam na⸗
ture pemlegio cõpetere atteſtati ſumus. ↄſequenter nunc

ſe videmur. Si em beutcꝝ aĩalium natura ꝗᷓ nullo regitur
rõms iudicio. motus ſuos ſcdm ſolas ſenſuũ paſſiões dif⸗
fundit. et in appetendo ſeu fugiẽdo aliqd. nõ intelligentie
vtitur diſcretione. ſed ceco quodã carms affectu impellit᷑.
reſtat ut rõnalis aĩie actus ceca cupiditas nõ rapiat. ſʒ mo⸗
Deratrix ſempꝑ ſapientia pcedat.Qõð ſi verũ eſſe ↄſtiterit.
iam nõ ſolum ea ſtudia im quibꝰ vel de rerũ natura /vel di
ſciplia agitur moꝝ. verũetiã oĩm humanoꝝ actuũ. ſeu ſtu
Dioꝝ rõnes nõ incõgrue ad phiam ptinere dicemus. Sc dðʒz
quà acceptionẽ/ſic phĩam diffimre poſſumꝰ Phia eſt diſci
plma oĩm reruũ humanaꝝ. atz diuman rõnes plene mueſti
Sa ns. ec mouere debet quod ſupꝛa diximus philoſophiã
eſſe amoꝛem et ſtudiũ ſapientie.non huius que inſtrumetii
explicat. ut eſt architectura. agricultura. et cetera bun?⸗
modi / ſed eius ſ. apientte que ſola reꝝ pꝛimeua racõ eſt. Do
teſt nanq; idẽ actus / et ad philoſophiã ptinere ſecũduũ ra⸗
tionem ſuam. et ab ea excludi ſecundũ adminiſtracõnem .
MPerbi gra tia. ut de pñti loquamur, agriculture ra cõ ꝓhi⸗
loſophi eſt. ammmiſtracõ ruſtici. Pretea. opa artificum/
et ſi natura non ſint/imitantur tamen naturam.et ſur exẽ⸗
pPlans foꝛmã (que natura eſt quam imitant᷑ racõnem expꝛi

mũt. Wides iam qua racõne cogimur ꝑhiloſophiã in oms

act hoĩm diffudere. ut iam neceſſe ſit tot eſſe ppiloſox hie
ptes/quot ſunt reꝝ diuerſitates/ad quas ip̃am ꝓtinere cõ
ſtitent. ¶ De oꝛtu theoꝛice pꝛactice medicme. vl.
Omum autem humanaꝝ actionum ſeu ſtudioꝛum
que ſapientia moderantuꝝ/fims et intentio ad hoc
ſpectare debet. ut vel nature noſtre reparetur mtegritas.
vel defectuum quibus pꝛeſens ſubiacet vita tempetur ne⸗
ceſſitas. Dicam apertius quod dixi. Duo ſunt imn homme.

e
n,

bonum et malum / natura et vicium. Honum / quia natura ẽ

quia coꝛruptũ eſt.quia minꝰ ẽ.exercitio repandũu eſt. Ma
lum/qꝛ vicium ẽ. quia coꝛruptio eſt.qꝛ natura nõ eſt. exclu
den du eſt. Qð ſi funditꝰ extermiari nõ poteſt. ſaltem ad
hibito remedio tempandũ eſt. Hoc eſt oĩno qð agendu ſt
vt natura reparetur/et excludat᷑ viciũ. Integritas vero vi⸗
te humane duobꝰ ꝓficitur.ſcia et virtute.q̃ nobis cũ ſuper⸗
ms et duums ſubſtãtis/ſimiitudo ſola ẽ. PHam homo cũ
ſimplex natura nõ ſit/ſed gemma ↄpactus ſubſtãcia.ſcõm
vnam partẽ ſuã ꝗ potioꝛ eſt. et ut aptius id ꝗqð opoꝛtet di⸗
cam ꝗᷓ pᷣe eſt. ĩmoꝛtalis ẽ. ſ com alcerã vero parte ꝗᷓ cadu⸗
ca eſt.ꝗqᷓ ſola his qui mũi ſenſibꝰ fidẽ pꝛeſtare neſciũt cogm
ta eſt. moꝛtalitati et mutabilitati obnoxius eſt. vbi totien s
moã neceſſe ẽ. quotiens amittere id qð eſt.et hec ẽ vltima
pars rerũ. que pꝛmcipium et finem habet.
Cetucn rerum manerls -vij⸗
vnt nanq; ĩ rebꝰ alia que nec pꝛmcipiũ hñt nec finẽ/
et hec eterna noĩantur. Rha que pꝛmcipiũ quidẽ
habent.ſed nullo fine clauduntur. et dñr ppetua.
NRlia qᷓ imciũ habẽt et finẽ. et hec ſunt tẽpoꝛa lia. In pꝛimo
oꝛdine id oſtituumꝰ? cin non eſt aliud eẽ. et id qð eſt.id eſt
cuiꝰ? cauſa et effectꝰ diuerſa nõ ſunt.qð non aliunde ſed a
ſemetipᷣo ſubſiſtere habet. ut ẽ ſolius nature gemtoꝛ et ar⸗
tifex. Illud vero ci aliud ẽ eſſe. qꝛ id qð eſt. id ẽ qð aliũ⸗
de ad eſſe vemt. et ex cauſa p̃cedente in actum pꝛofluxit.
vt eſſe inciperet. natura eſt qᷓ mundũ cõtinet omnẽ. ĩoq; in
gemĩia ſecatur. Eſt quiodã ꝙ; a cauſis ſius pꝛimoꝛdialibus
vt eſſe ĩcipiat nullo mouente ad actum pꝛodit, ſolo diume
voluntatis arbitrio. ibiq; imutabile omms fims atz viciſ ſi⸗
tudims expers ↄſiſtit. Giuꝰ? modi ſunt rerũ ſubſtãcie quas
greci yſias dicunt. et cuncta ſuꝑlunaris mun di coꝛpoꝛa. ꝗᷓ
etiam ideo ꝙ; nõ mutentur diuma appellata ſũt Tercia ꝑs
reꝝ eſt. que pꝛincipium et finem habent. et ꝑ ſe ad eſſe nõ

iiij.

vemunt. ſed lüt oꝑa nature que cꝛiunt ſ u terram. ſubin⸗
nari globo mouente igne artifice. qui vi quadaʒ deſcendit
m res ſenſibil es. pꝛoc reãcas.De illis ergo dictũ ?. ibil
in mundo moꝛit᷑. eo qð nulla eſſentia ꝓeat.Nõ emm elſen⸗
tie reꝝ tranſeunt. ſed foꝛme. Cum vero foꝛma tranſire dici
tur. non ſic mntellgendum eſt. vbĩ aliqua res exiſtens Pire
ommno. et eſſe. ſuum amitere credat᷑. ſed vartari potius.
vel ſic foꝛtaſſis.vbi ꝗᷓ iuncta fuerant ab imicem ſeparent᷑.
vel que ſepata erãt ↄuũgantur. vel que hic erãt illuc trãſ⸗

eant. vel que nũc erant/tũc ſubſiſtãt. in quibus omibꝰ?eſſe

reꝝ mchil detrimenti patit᷑. De hijs dictũ eſt. om̃ia oꝛta

Decidũt. et aucta ſeneſcũt.eo q; cuncta nature opꝑa/ſicut

pꝛinc ipiũ hñt/lita etiã a fine aliena non ſunt. De illis dictũ
eſt. de me hilo mehil in mehilũ. mil poſſe reuerti. eo ꝙ om⸗
ms natura/et pꝛimoꝛdialẽ habet cauſam/er ſubſiſtentiã ꝓ⸗
petuam De hijs dictũ eſt. redit in mchilu qð fuit an mc hil
eo q; om̃e opus nature /ſicut tẽpaliter ex occulta cauſa in
actuũ pꝛofluit. ita eodem actu tꝑali deſtructo/ eo vnde ve
nerat reuerlurũ ſit. .Y
e mũdo ſnplunart et ſublunart. vñ.
Inc eſt ꝙ mathematici mundũu in duas ptes dimn
ſerũt. in eam ſcʒ ꝓtem que eſt a circulo lune ſurſu.

ſet m eaz que deoꝛſũ eſt. Et ſuplunarẽ mundũ/eo ꝙ; ibi om

ma a pꝛimoꝛdiali lege ↄſiſtãt/naturam appellabãt. ſublũa⸗

rem opus nature.i.ſuꝑioꝛis.qꝛ oĩm genera ammanttu / que
m eo vitalis ſpũs infuſione vegetant/a ſupioꝛ ibus ꝑ inui⸗
ſibiles meatus infuſũ nurrimentũ accipiũt.non ſolũ ut na⸗
ſcẽdo creſcãt/ed etiam vt alendo ſubſiſtãt. Eundem etiã
ſuꝑioꝛẽ mundũ tꝑs vocabãt.qpter curſum et motũ ſiderũ
que in eo ſunt.inferioꝛẽ tpalẽ/qꝛ ſeᷣm motus ſuꝑioꝛes agi
tur. Item ſ uplunare/æpter ꝓpetuam lucis et quietis tran⸗
quulliitate elyſiũ. Hunc aũt ꝗpter inconſtantiã et ↄfuſionẽ

reꝝ fluctuantu/mfernum nucupabant. DHec paulo latius

—— — —

—— — — —

Y.
. pꝛoſecuti ſumus. ut oſtendamus hommẽ/qua m pte/muta
4 bilitatis pticeps eſt.in ea quoʒ neceſſitati eſſe obnoxiũ.min
Nl ea vero qua iĩmoꝛtalis eſt/diumitati eſſe cognatũ.Ex quo
gtk. colligi poteſt id quod ſupꝛa dictũ eſt. q; videlz oĩim huma
ici na actionũ/ ad hũc finem concurrit intentio. ut vel dum⸗
in ne ſimlitudims imago m nobis reſtauret. vel huius vite
8. neceſſitudi ↄſulat᷑, que quo facilius ledi poteſt aduerſ 18/
. eo magis fouert et ↄſeruari mdoiget.
iͤ⸗ l n quo homo ſimilis ſit doeoo ix.
ſſe NVo vero ſunt que dumã m Homme ſimilitudinem
ta reparant. id eſt ſpeculatio veritatis / et virtutis ex
cut erciciũ.qꝛ in hoc homo ſimilis deo eſt/q ſapiens
et miſt? eſt. ſed iſte mutabiliter/ille immuta biliter et ſa pi-
or ens et iuſtus eſt. Illaꝝ vero actionũ/que hHuus vite neceſ
i⸗ ſitudim deſermũt/ crimodũ genus eſt. Primũ/ quod natu⸗
ebil re mſtrumemũ ammimſtrat.ſecũdum /quod ↄtra moleſta qᷓ
in extrinſecus accidere pñt mumt.terciũ/quod oↄtra iam illa
- ta pꝛeſtat remediũ. Cum igit᷑ ad repandã naturã nr̃am in
tendimus / dunna actio eſt. cũ vero illi quod mfirmũ in no
bis eſt neceſſaria pꝛouidemus/humana. Omms ergo actio
dun vel diuma eſt / vel humana. Pol ſumus aũt non mcongrue
ſi. illam (eo q; de ſuꝑioꝛibus habeat ) intelligentiã appellare.
n hanc vero(qꝛ de mferioꝛibus habetur/ et quaſi quodã cõ⸗
. ſilio indiget) ſciam vocare. Si igitur ſapientia ut ſupꝛa di
⸗ ctum eſt/cũctas que racõne fiũt moderatur actõnes/con-

* ſequẽs eſt iam/ut ſapientiã has duas ꝓtes ↄtinere.i.intel⸗
ligentiã et ſcientiã dicamus. Rurſus/mtelligentia/qm et

na⸗ ig. .
i in inueſtigacõne veritatis/et in moꝝ ↄſideracõne laboꝛat
i eam m duas ſpecies dindimus. in theoeicã. i. ſpeculatiuã

et pꝛactic ã.i.actiuã.que etiã ethica.i.moꝛalis appellatur
e Scientia vero qꝛ opa humana pꝛoſequitur/congrue me⸗
an. chamca.i.adulterina vocatur.

e P
¶ De tribus opibus x.
in

ynt etemm tria opera.id eſt opus dei. opus nate.
ſ.pus artificis imicantis na turazʒ . Opus der eſt. qd
nõ erat creare. vnde illud. In pꝛmcipio creauit de
us celum et terꝛam. Opus nature. ꝙ latuit ad actũ pꝛodu
cere. vnde illud. Pꝛooucat terꝛa herbã virentem ꝛc. Opus
artificis eſt diſgregata cõtungere. vel ↄiuncta ſegre gare.
vnde illuo. Conſuerunt ſibi pizomata. Neqʒ; em̃ potuit vel
terea celum creare. vł homo herbã peoducere. qu nec pal
mum ad ſtaturam ſuam adoere poteſt. In bis tribus ope⸗
ribus cõuementer opus humanũ qð natura non eſt. ſedim
tatur naturam. mechamcu. id eſt adulterinũ noĩatur. quem
admodũ et clauis ſubmtroducta mechamca dicitur. Qua
liter aũt opus artificis mitetur naturam. lon gũ eſt et one
roſum pꝛoſequi ꝓ ſingula. Poſſumus tñ exemphl cauſa in
paucis id demonſtrare. Qur ſtatuã fudit/pommẽ intiitus
eſt. Qui domũ fecit/montem reſpexit. Quia em ut ait peo
rheta.qui emittis fontes in cõuallibus intra medium mon
tium ptranſibunt aque. emmentia montium/ aquas nõ rett
net. ta domus m altũ qddam cacumẽ leuanda fuit.ut ireu
entiũ tempeſtatũ moleſtias /tuto exciꝑpe poſſet. qm vſũ ve
ſtimentoꝝ pꝛimus adinuemt. cõſiderauit ꝙ ſingula queq;
naſcentiũ ꝓpeia quedã habeant mummenta. quibus naturã
ſuã ab imcõmodis defendũt. Coꝛtex ambit arboꝛem penna
tegit volucre. piſcem ſquama opit. lana ouem induit. piꝰ
mmenta et feras veſtit. conca teſtudmeʒ excipit. ebur ele
phantem iacula nõ timere facit. Nec tñ ſine cauſa fa ctum
eſt quod cum ſingula ammantium nature ſue arma ſecum
nata habeant/ſolus homo mermis naſcit et nudus. Opoꝛ
tint emm ut illis que ſibi pꝛouid ere ne ſciunt natura conſu
leret. hommi autem ex hoc etiã maioꝛ repiendi occaſio pꝛe
ſtaretur. cum illa que ceteris naturaliter data ſunt /æpꝛia
ratione libi muemret. Oulto emm nunc magis emtet ratio
hommis hec eadem muemendo. quã habendo clarinſſet.

NNMW — — —

+—— —— — ..d⅞e⁴O

Nec ſine cauſa pꝛouerbium ſonat.q; ingemoſa fames om̃s

excuderit artes. Hac equidem ratione illa que nunc excel

lentiſſima in ſtudijs hom mũ vides reperta e Pac ra
dem pingendi/texendi/ſculpendi/fundendi/ infimta Senera

exoꝛta ſunt. vt iam cum natura ipm mremur artikfice.

H ¶OQutd ſit natura x.

via vero iam totiens naturam nommauumus. licet
Bhut ait tullius/naturam diffimre difficile ſit. nõ tñ
hums voca buli ſigmficatio ommno ſilentio ptereunda vi⸗
detur. Neq; qma non omma que volumus dicere poſſumꝰ
id qð poſſumꝰ tacere debemus. Plura veteres de natura
dixiſſe muemuntur. ſed mhil ita vt non aliquid reſtare vide
atur. Quantum tamẽ ego ex eoꝛum dictis comcere poſſũ.
tribus maxime modis hiuꝰ vocabuli ſigmficatione vti ſo⸗
lebant. ſingulis ſuam diffimtione aſſignando. Pꝛimo mo⸗
do per hoc nomen ſigmficare voluerunt illud archetipum
exemplar rerum ommum /quod in mente diuma eſt. cums
ratione omma foꝛmata ſunt. et dicebant naturaʒ eſſe vmꝰ?
cmuſ q; rei pꝛimoꝛdialem cauſam ſuã/a qua nõ ſolum eſſe.
ſed etiam talis eſſe debeat. Huc ſigmficatiom talis diffi⸗
mtio aſſignat᷑. Natura ẽ que vmcuiq; rei/ſuum eſſe triburt
Secundo modo naturam eſſe dicebant. ꝗꝓpꝛium eſſe vmuſ⸗
cuꝰqʒ rei/ cui ſigmficatiom talis diffimtio aſſignatur. Na⸗
tura vnamquãq; rem infoꝛmans ꝓpꝛia differentia dicit. ſe⸗
cundum quam ſigmficationem dicere ſolemus. Natura e/

omma pondera ad terꝛam ver gere. lema alta petere. ignẽ

ꝛere. aquam humectare. Tercia diffinitio talis eſt. Natu

ra eſt igms artifex. ex quadam vi pꝛocedens in res ſenſibi⸗

les pꝛocreã das. Phiſici nanqʒ vñt oĩa ex caloꝛe et humoꝛe
peocreart. Pnoe virgilius oceanum patrem appeliat. et
valerius ſoꝛanus in quodazʒ verſu de ioue. in ſigmficatione

2

&–

igms eiherei dicit. Jupiter omipotẽs/ ren / reguq; reptoꝛ.

Progemtoꝛ gemttit q; deũ verũ vnus et idem.
— (De oꝛtu logice EIA
Oſte igitur theoꝛice/et pꝛactice/et mechamce oꝛ⸗
tum demonſtrammꝰ. ſupeſt logice quoqʒ oꝛiginẽ
inueſtigare.quam ideirco vltimam anumero. quia
poſtremo inuenta eſt. Cetere pꝛius repte fuerant. ſed ne⸗
ceſſe fuit logicã quoq; inuemn.qm̃ nemo de rebus ↄuemẽ⸗:
ter diſſerere poteſt/mii pꝛius recte loquendi racõnẽ agno⸗

uertt. Nam ſicut dicit boetius. cũ peimitꝰ antiqui circa na
turas reꝝ et moꝝ qual itates inueſti gãdas opam impẽde⸗

rent/neceſſe fuit ſepe falli eos.qꝛ vocum et intellectuũ di⸗
ſcretionem non habebaut. ut in multis euemt epicuro qur
athomis mundũ ↄſiſtere putat. et honeſtũ volnptatẽ men⸗
titur. Hoc aũt mcirco huic atqʒ alijs accidiſſe mamfeſtũ

eſt. qm̃ ꝑ impitiam diſputandi/ quicquid raciocinacõe cõ

peehenderãt / hec in res ip̃as quoq; vemre arbitrabantur.
PHic uero magnus eſt erroꝛ. neqʒ; em ſeſe res/ut in numeris
ita etiam in racõcinacõmbus habent. In numens em/quic
quid in digitis recte ↄputantis euenerit/id ſine dubio ĩ res

quoqʒ ipas euemre neceſſe eſt.ut ſi ex calculo centũ ↄtige⸗

rit.centũ quoqʒ res illi numero ſubiectas eſſe neceſſe eſt.
PHoc vero non eque in diſputacõne ſ eruatur, Nec qʒ enim
quicquid ſermonũ decurſus inuenerit / id in natura fixũ te⸗
netur. Qua re neceſſe eſt falli/ qui a biecta ſcientia diſputa

d / de ren natura ꝓquirerẽt. Niſi em̃ peius ad ſcientiã ve⸗

nert. que raciocinacõ veram teneat ſemitã diſputãdi. que
verilimilez et agnouerit que fida. que poſſit eſſe ſi uſpecta
reꝝ incoꝛrupta veritas ex raciocinacõne non poteſt inuem
ri. Cum igitur veteres ſepe multis lapſi erꝛoꝛibus/falſa
quedam et ſibi contraria in diſputacõne colligerẽt. at qʒ id
fieri impoſſibile videret᷑. ut de eadem re contraria cõclu⸗
ſione facta vtra ꝙ; eſſent vera/que ſibi diſcutiẽs rationatio

— ——— —. 222ꝗ8 — —ð

—— —

*

Wi⸗ .
ocluſiſſet. cuive rõcimacõi credi opoꝛteret eſſet ambiguũ.
viſum eſt pꝛius diſputacõm ip̃ius veram atqʒ integrã con⸗
4 ſiderare naturã. qua cogmta.cũ illuo quoq; qð ꝑ diſputa
ne tionem muemret / an vere ↄp̃hecſum eſſet poſſet mtelligi.
u⸗ Hinc igit pꝛofecta log:ce Pitia diſci ime / que diſ putandi
ne⸗ modos/at q; pas racoc macoes mtnoiendi vias parat. ut
que raciocmacõ/nũc quidẽ vera/nũc aũt falſa / que vo ſp
* falſa/que nuncq falla poſſit agnoſci.hec tpe quidẽ poſtre
ma eſt. ſed oꝛdine pꝛima. hec em inchoantibus Philoſophi
am. pꝛima legenda eſt / qpterea in eo docet vocũ et intel
lectun natura. ſine quibus nullus philoſophie tractat? ra
1 cõabuiter exꝑlicari potaſt. Logica dicit᷑ a greco vocabu⸗
8 lo logos.quod nomẽ geminã habet interptationem. Dicit᷑
ſi em̃ logos ſermo ſiue raco. et inde logica ſi ermocion alis ſi⸗
ue racõnalis ſcia dici poteſt. Logica racõnalis que diſerti⸗
(5 ua dicit᷑ otinet dyaleticã et rethoꝛicã. Logica ſermociona
ur. lis genus eſt ad gramaticã. Dyaleticã.at q; rethoꝛicã. et Od⸗
,ns tinet ſub ſe diſertiuam Et hec eſt logica ſermocõalis. qua
uc quartã poſt theoꝛicã.pꝛacticã.mec hamcã annüeramus.
res Nec putandũ cſt ideo logcam id eſt ſermocionalẽ dici. qq
ge⸗ ante eius inuentionẽ nulli fue rüt ſermones.et quaſi hom⸗
eſt. nes mutuas locucõnes pꝛaus non habuerũt. Erãt pꝛeins et
im ſermones ↄmũes et lr̃e.ſed nondũ racõ ſermonũ et lraꝝ in
üte⸗ vſum redacta fuerãt. nulla adhuc recte loquendi vel diſpu-
pti tandi p̃cepta data erant. Omes em̃ ſcie paus erant mim vſau
pe, qꝙᷓ; in arte. Sed oliderãtes deide hoĩes vſum m artem poſ
ge ſe ↄuerti/ et qð vagũ fuerat et licentioſum pꝛius. certis re⸗
d gulis et p̃ceptis poſſe reſtring/ceperũt(ut dictũ eſt) olue⸗
lem tudmem que partim caſu/partim natuta exoꝛta fuerat ad
lea artem reducere. iè quod pꝛauum vſus habebat emendan⸗
tes. quod minus habebant ſupplentes. quod ſuꝑfluum ha
* bebat reſecantes. et de cetero ſingulis certa s regulas et
io pꝛecepta xꝛeſcritentes. Huiuſmodi fuit oꝛigo ommu ertiun

hic p er ſingula curꝛentes/ verum inuemmus Peruſc eſſet
gSramatica et ſcribebãt et loquebãtur hoĩes. Deꝛuſꝙᷓ eſſet

dialetic a.rõcinando verũ a falſo diſcerne bãt. Deruſqᷓ elſſʒ

rethoꝛica tura ciuilia tractabãt. Pꝛuſ ꝙᷓ elſſet anithmetica
ſcĩiam numerãdi habebãt. Peiuſqꝙᷓ; eſſet muſica.canebant.
pꝛiuſch eſſet geometria. agros meſurabãt. pꝛiuſcqᷓ cᷓ eẽt aſtro
nomia ꝓ curſus ſtell aꝝ diſcretões tempoꝝ capiebat. Sed
venerũüt artes. ꝗᷓ licet ab vſu pꝛineipiũ ſũpſerunt. vſu tam̃
melioꝛes ſunt. Hic locus eẽt exponere qui fuerint ſingula⸗
rũ artiũ muentoꝛes. qn extiterint. aut vbi. aut qũo ꝑ eos di
ſeipline exoꝛdiũ ſumpſerint. Sʒ volo quadã pꝛiꝰ phice di⸗
uiſione ſingulas a ſemurcem diſcernere.
Kecapitula tio ſuꝑpꝛadictoꝝn xij.
poꝛtet ergo bꝛeurter. recapitulare ꝗᷓ ſupꝛadicta ſũt
vt fatilioꝛ fiat tranſitus a d ſequẽtia. Quat uoꝛ tm̃
diximus eſſe ſcientias. que reliquas om̃s ↄtinent.iĩd ẽ theo
ricam. que in ſpeculatione veritatis laboꝛat. et pꝛacticã ꝗᷓ
moꝛũ diſciplinã ↄſiderat. et mechamcã.que houiꝰ vite acti⸗

ones diſpenſat. logicam quoq;. qᷓ recte loquẽ dĩ et acute lo

quendi ſeiam pᷣſtat. Nic i itaq; nõ abſurde ille quatnari? aĩe

mtelligi p̃t. quẽ ob reuerentiã ſun antiqur iĩ iuſmurandũ aſci

uerãt Vnde et illud dictuũ eſt. p qui nre aĩme numeꝝn dedit
ille quaternũ. Mee qualit᷑ ſub phĩa cõtineantur. et rurſum

quas ſub ſe ↄtineãt.repetita bꝛeuiter diffimtione Ppie eſes

ſecudus. De diſcretione arttim c.l.
Pilol ophia eſt amoꝛ ſ apiẽtie / que nulli? in
disgens / viuax mens / et ſola rerum pꝛimeua
ratio eſt. Hec diffimtio magis ethimolo⸗
Sliã noĩs ſpecta t. Ploilos em grece a moꝛ ðꝛ
latĩe.ſophia ſapia. et inde phĩa dictũ ẽ. ĩ.

et ſola rerũ peimeua ratio eſt.diuina ſapientia ligmficat᷑.

amoꝛ ſapĩe. Od aut additur. ꝗᷓ nulliꝰ indigẽs/viuax mens/

. — — w—

que gꝓpterea nullius indigere dicitur. q mhil minus ↄnnet
ſed ſemel et ſimul oia intuetur p?terita/pᷣſentia /et futura.
Vruax mens iccirco appellatur. qꝛ q; ſemel in diuina fiut
rõne.nulla vnqᷓ; oblmnone aboletur. Pꝛimeua rerũ ratio ẽ
. qꝛ ad eiꝰ ſimilituomẽ cũcta foꝛmata ſunt Dicũt quidã qð
e illud vñ agunt artes ſemꝑ maneat. Moc ergo omes artes
agunt. hoc intendũt.vt diuma ſimilitudo in nobis repare⸗
. tur. ꝗᷓ nobis foꝛmaẽ/ deo natura.cin quantomagis ↄfoꝛma
ſG mur. tantomagis ſapimꝰ. Tunc em̃ ĩ nobis incipit relucere
d qð in eiꝰ rõne ſemꝑ fuit. qð qꝛ ĩ nobis tranſit.apud illum
1— mæecõmutabile ↄliſtit. Nliter. Phia ẽ ars artiũ et diſciplima
diſciplĩiaꝝ.id ẽ ad qua om̃s artes et diſciꝑlie ſpectãt.rs
dici pᷣt ſcia.qꝗᷓ artis pceptis reguliſq; ↄſiſtit.vt ẽ ĩ ſcptura.
ſüͤt diſciplia ꝗ ðe plena vt ẽ in doctrina. Mel ars dici p̃t.quã
tĩ do aliqd veriſimile at qʒ opiabile tractat᷑. Diſciplia.quan
en do de bis qᷓ aliter ſe habere nõ pnñt. veris diſputatõibꝰ alr⸗
6 quid diſſeritur. Quã differentiã. plato et ariſtotiles eſſe
voluerunt inter artem et diſ ciplinam. Vel ars dici p̃t q fit
ſo ĩ ſubiecta materia.et explicatur ꝑ opationẽ.ut architectu
ſe ra. Diſciplia vero qᷓ in ſpeculatione ↄſiſtit.et ꝓ ſolã expli⸗
let catur rõcinationẽ/ut logica. Rlit. Philophia e meditatio
dit moꝛtis.q; magis ↄuemt xp̃iams. q ſeculi ambitõne calcata
ↄuerſatione diſciplialiſimilitudie future patrie viuũt Rlit
eſte Philoſophia ẽ diſciplĩia oĩm rerũ diumaꝝ atz humnaꝝ ra⸗
tiones pꝛobalu ĩueſtigans. Sic oĩm ſtudioꝝ ratio ad phi
loſophiam ſpectat. Nmmimſtratio non omms philoſophia
eſt.et ideo ꝓhiloſophia aliquo modo ad omnes res perti⸗
nere videtor. H
An quibus ptibus dunditur phia. Jj.
Hiloſophia diuidſtur in theoꝛicam. pꝛacticam. me⸗
chamcam. et logicam. He quatuoꝛ omnem conti⸗
nent ſctentiam. Theoeica mterpretatur ſpecu⸗

latiua. pꝛachca achua. quam aho nomine ethicam . id eſt

et
ca

—*
—

moꝛaiem dicut. eo qd moꝛes in bona aclone ↄſiſtant. Oe

chamca adultina. quia circa hũana opa verſatur. Logica

ſermocionalis. qꝛ de vocibus tractat. Cheonca dimdit. in
theologiam. mathematicã. et ꝓhiſicam. Manc diuiſionem
boetius facit alis verbis. theoꝛicen ſecans in intellecti bi⸗

lem. et ĩ intelligibilem. et naturalem. p intellectibilem ſig⸗

ficans theologiam pꝑ mtelligibilem mathematicam Pnatu⸗
ralem phiſlicam. Dem q; intellectbile ſic diffimt
(De tbeologia iil.
NMtellectibile eſt. qd vnum atq; idem ꝓ ſe in ꝓpaa ſp diuꝛm⸗
tate ↄſiſtens nullis vnqꝙᷓ; ſenſibus. ſed ſola tantũ mente m⸗
tell ectuq;ʒ capit᷑. Que res ad ſpeculatõʒ dei atz ad ammiĩ
coꝛpalitatẽ ↄſiderationemq; vere płhiloloſophie mda gatio

cta autem theologia quaſi ſermo habitus de dimms.The
os emm deus. logos ſermo vel ratio mterpꝛetatur. CTheo⸗
logia igſtur eſt. quando aut meffabilem naturam dei aut
ſpeciales creaturas.ex aliqua parte pꝛofundiſſima qualita
te diſſerimus.
(De mathematica Miij.
athematica autẽ doctrinalis ſcientia ðͤz. Mathe⸗
Oſis em̃ qñ.t. habet ſine aſpiratione mterp̃tatur va
mtas. et ſigmficat ſuꝑſtitionem illoꝝ qui fata hoĩm m cõ⸗
ſtelſatõibus ponunt. vnde et humodi mathematici appel⸗
lati ſunt Qñ autem. t. habet aſpiratum. doctrinam ſonat.
Hec aũt ẽ qᷓ̃ abſtractã ↄſiderat quãtitatẽ Obſtracta emm
quãtitas de. quã ĩtellectu a matia ſepantes.vel ab alijs ac
cidentibꝰ vt ẽ par. impar. et huiꝰ modi,ĩ ſola rõcinatione
tractam. qð doctrina facit nõ natura. Hãc boeti? ĩtelli
Sibilẽ appellat.qᷓ pꝛimã ptẽ ĩtellertibilẽ cogtatõe atz ĩtel⸗
lisẽtia ↄpꝛehẽdit.qᷓſunt oĩm celeſtiũ opum ſupne diuimta

tis et quicq ſub lunari globo beatioꝛe aio atz purioꝛe ſub

ſtacia valet. et poſtremo humanarũ ammarum que omma

ne compomtur. ꝙ; mquit greci theologiam nommant. Di⸗

Negs cum peiors illius intellectibilis ſubſtãtie fuiſſent/ coꝛpoꝝ
in ta ctu ab intellectibilibus ad intelligibilia degenerarũt. ut
denm magis ipa intelligantur ꝙᷓ; intell igat. et intelli gentie puri⸗
lbi⸗ tate tuc beatiora ſint/ quotiẽs ſe ſe itell ectibilibꝰ applica⸗
ig⸗ rint. Spirtuũ nanq; et aĩiaꝝ natura qꝛ incoꝛpoꝛea et ſum⸗
enr plex eſt / intellectibilis ſubſtãne pticeps eſt. Sed quia pĩi
ſtrumenta ſenſuũ nõ vmfoꝛmiter ad ſenſibilia ↄpᷣhendẽ da
deſcenditur. eonq; ſimintudmẽ ꝑ ima gmatõneʒ ad ſe tra
i⸗ hit. in eo quodãmõ ſuã ſimplicitatẽ deſerit/ quo cõpoſitõ⸗
n ms rõez amittit Neq; em om̃imõ ſimplex dier poteſt quoo
— ↄvpoſito ſumle eſt. Eadẽ igitur res diuerſis reſpectibus in
nn tellectibilis ſimul et intelligibilis eſt. Intellectibilis / eo q;
o mcoꝛ poꝛea ſit natura et nullo ſenſu ↄphendi poſſit. Intel⸗
De ligibilis vero ideo ꝙ ſimilitudo quidẽ eſt ſenſibiliũ/nec ta
The men ſenſibilis. Intell ectibile eſt em quod nec ſenſibile eſt
eo⸗ nec ſimilitudo ſenſibilis. Intelligibile aũt/q; ipᷣm quidem
aut ſolo pcipitur intellectu.ſed nõ ſolo intellectu ꝓcipit.quia
lia imaginatõnem vel ſenſum habet / quo ea que ſenſibus ſlub⸗
lacẽt ↄpᷣbendit. Tangendo ergo coꝛpa degeneratur. quua
oum viſibiles coꝛꝑm foꝛmas per ſenſuũ paſſiones ꝓcurrit
te⸗ eaſqʒ attractas per imaginatõnez in ſe trahit. totiẽs a ſua
r va ſimplicitate ſcinditur/quotiens aliquibus contrarie paſſii
nco⸗ oms qualitatibus infoꝛmatur. Cum vero ab hac diſtra ctõ
wpel ne ad puram intelligentiam cõſcendẽs in vnũ ſe colligit/ fit
mut, beatioꝛ intellectibilis ſubſtantie ꝑticipatõone.
iin ¶De quaternario amme. v.
at Wius quoqʒ; pꝛogreſ ſnoms / regreſſiomſq;ʒ rõnem
one iſpe etiã numerus docet. Dic ter vnũ/fiũt tria. dic
elki tkteer tria/fiũt. ix. dic tes. ix. fit. xxvij. dic ter. xxvij)
tel⸗ fiũt. lxxxj. Ecce in quartò gradu tibi vmtas pꝛma occur⸗
it rit.idẽ q; euemre videbis/ſi vſqʒ ad infimtũ Duxeris multi

ſub plicatõʒ ut ſꝑ ĩ quarto Idu vmtas emiea t. Nectiſſime aut

mns ſimplex aie eentia vmtate expꝛimit. ꝗ p̃a quoq; icoꝛpea ẽé.

Ternarius quoq; ꝓpt᷑ indiſſolubile medie vmtatis vĩculũ.
congrue ad ammãm refertur. ſicut quaternarius /qꝛ duo
media hʒ. ideoq; diſſolubilꝰ ẽ. ꝗpeie ad coꝛpꝰ ptinet. Pei⸗

ma igitur pꝛogreſſio aĩe ẽ.qꝗᷓ de ſimplici eẽntia ſua qᷓ mona

de figuratur ĩ virtualẽ t᷑na ri ſe extendit. vt iam P cõcupi
ſcentiã aliuo appetat.aliud ꝓ nã ↄtẽnat. ꝓ rõem mt᷑ vtrũ⸗
q; diſcernat. et recte a mona de in tnadem pꝛofluere De. qꝛ
oĩs eentia natalit pꝛioꝛ ẽ potẽtia ſua ARurſũ q; eað vm̃tas
ĩ ternarnio multiplicãte ter muemt᷑. hic ſigmficat qm aima

nõ ꝑ partes ſʒ tota ĩ ſingulis ſuis potetijs ↄſiſtat. Neq; eĩ

vel ronẽ ſolã.vel irã ſolã.vel ↄcupiſcẽtiã ſolã.terciã ptez

Lie dicere poſſumꝰ. cũ nec aliud. nec mmꝰ? ſit in ſubſtancia

rõ qᷓ; ala.nec aliud nec mmꝰ ira qᷓ; aĩa. nec aliud n ec miꝰ?
ocupiſcẽetia ꝙ; aia. ſʒ vna eadeq; ſubã.ſym diuerſas poten⸗
tias ſuas. Ddiuerſa ſoꝛtit᷑ vocabula. Demde a virtuali ter⸗
nario ſcda pꝛogreſſione ad regendã humam coꝛpis muſi⸗
cam deſcendit que nouenario cõpomtur. qbus qꝛ nouẽ ſut
foꝛamma ĩ humano coꝛpe. ſcõ tempantiã naturalẽ.influit
et effluit om̃e quo idẽ coꝛpꝰ vegetatur et regit᷑. Hic quo⸗
qʒ oꝛdo . qꝛ pꝛiꝰ naturalit aĩa potentias ſuas hʒ ᷓᷓ coꝛxpi
cõmiſceat᷑. Poſtea aũt m tercia pꝛogreſſione P ſenſus iam
extra ſe pꝛofuſa.ad viſibilia lhec ꝗᷓ p.xxvñn .q ſoldꝰ nume⸗
rus ẽ. et tnina dimenſione ad ſimilitudinẽ coepis extendit
figurantur diſpenſada. p infimtas actõnes In quarta aũt
pꝛogreſſione.ſoluta a coꝛpe ad puritatez ſimplicitatis ſue
reuertitur. ideoq; in quarta multiplicatione vbi ter. xxvij
in lxxxj. excremt. monas in ſ ummo apparet. ut euident cla
reat q; aĩa poſt huiꝰ vite termmum qui per ixxx. deſigna⸗
tur. ad vmtatem ſue ſimplicitatis redeat. a qua pꝛi?diſceſ

Quod autem m ociu aginta meta Humane vite naturaliter

„

conſiſtat.peopheta declarat. Si inquit in valitudine lxxx.
anm. et amplius eoꝝ laboꝛ et doloꝛ. Hanc quadꝛuplam.

.

li, pꝛogreſſionem illũ quaternariũ aĩme de quo ſupꝛa loquti
dro ſumꝰ. quidam intelligendum putant. eumqʒ ad differentiã
Pin quaternarij coꝛpis.quaternarium amme appellatum.
nong De quaternario coꝛpoꝛis .qv.
upi am coꝛpoꝛi quoq; ſuũ aſſignàât quaternariũ. Sicut
mi⸗ monas amme.ita dias coꝛ pi cõgruit. Dic bis duo
g A Ufiũt. iij. dic bis. nij. fit. vnj. dic bis. viij. fiũt ſede
ti cim. dic bis ſedecim fiũt.xxxij. Hic in.im.loco.ſimilit idem
Na numerus.i.binariꝰ.a quo multiꝑlicato imtiũ fument. ebi
I occurꝛit.idemq; ſi in infimtũ pꝛocel ſeris / indubitant co
tinget. ut quarto ſemper gradu binarius emmeat Et bies 6
u9 quaternari? coꝛpoꝛis in quo intelligi datur om̃e quod a ſo
4kluubilibus compolitionem accipit. ip̃ᷣm quoqʒ eſſe diſſolubi⸗ HM
Necx le Wides nunc ſatis aperte. ut puto quomodo amme de in
er⸗, tellectibilibus ad mtelligibilia degenerant. quando a puri
ai⸗ tate ſimplicis intelligentie qua nulla coꝛpoꝝ fuſcatur ima
ſin gine.ad viſibilium imagnationem deſcendũt.rurſumq; be
un atioꝛes fiunt.quando ſe ab hac diſtractõe ad ſimplicem na
ture ſue fontem colligentes. quaſi quodam optime figure

no⸗ ſigno impeel ſe cõponuntur. Eſt igitur ut apertius dicaʒ in⸗

ei tellectibile in nobis id quod eſt intelligentia. intelligibile
um vero id quod eſt imaginano. Intelligentia vero eſt de ſo⸗
me⸗ lis rerum pꝛincipijs.io eſt deo.ideis.et ile.et de mcoꝛpeis

ddi ſubſtancijs pura certaqʒ cogmtio. Jmaginatio eſt memo⸗
zant ria ſenſuum ex coꝛpoꝛum reliquijs imperentibus aimo pein
lue cipꝛum cogmtioms, p ſe certum mchil habens Senſus eſt
i paſſio amme ĩ coꝛpoꝛe.ex qualitatibus extra accidentib?.
cla (De quadꝛimo pij.
na⸗ vm igi ᷑ ut ſupꝛadictũ eſt ad mathematicã ꝓpꝛie P
ſeel tineat abſtractã attend ere quantitatem. in parti⸗
St. bus quantitatis ſpẽs eius qᷓrere opoꝛtz. QAuãtitas
ter abſtracta mchil aliud ẽ mſi foꝛma vilibil ſym limamentarez
r. dimẽſionẽ aĩo imp̃ᷣſſa.qᷓ ima ginatõe ↄſiſtit.cinꝰ gemĩe ſuüut

.

partes. vna continua vt arboꝛ.lapis.que magmtudo di
citur. alia diſcreta. vt grex.populus.que multitudo ap⸗
pellatur. Rurſus multitudmis.alia ſunt ꝓ ſe.vt tres qua
tuoꝛ.vel quilibet alter numerꝰ. alia ad aliquid. vt duplũ

dimidium. ſeſqualterũ.ſeſquitercium. vel quodlibet tale.

Magmtudims vo alia ſũt mobilia. vt ſpera mũdi.alia im
mobilia vt teꝛra. Multitudinem ergo que per ſe eſt. arith
metica ſpeculatur.illam autem que ad aliquw eſt. muſica
Immobilis magmtudim geometra pollicetur notitiam.
Mobulis vero ſciẽtiam aſtronomice diſcipline peritia ven
dicat. Mathematica igitur dunditur in anithmeticaʒ. muſi
cam. geometriam. aſtronomiam.
De arthmetica vih.
res grece. virtus interpꝛetatur latine. rithmus nu
merꝰ.inde arithmetica virtznumeri dicit᷑ Virtus
autem numer eſt.q; ad eius ſimilitudinem cuncta foꝛma⸗
ta ſunt. (NDe muſica ir.

ma id eſt bona ſonoꝛitas. ſine humoꝛe fieni poteſt.
¶ De geometrtia x.
eometria menſura teere interpꝛetatur.eo q; hec di
ſciplina pꝛimũ ab egiptus reperta ſit. quoꝛum ter
mmos cum mlus mundatione ſua limo obduceret. et con⸗

funderet limites. particis et fumbus teꝛram menſurare ce⸗

perunt. deinde a ſapiẽtibus etiam ad ſpacia marts.et cehꝛ.
et aeris. et quoꝛumlibet coꝛpoꝛum menſuranda deducta
ſunt et extenſa. (De alronomis El.
ſtronomia et aſtrologia m hoc diffeꝛre videntur.
q; aſtronomia de lege aſtroꝛum nomen ſumpſit.
aſtrologia autem dicta eſt quaſ-ſermo de aſtris diſſeres.
Nomia em̃ lex et logos ſermo mterpꝛetatur. Ita aſtrono
mia videtur eſſe que de lege aſtroꝛum. et conuerſione celi

Diſſerit.regiones. circulos.curſus. oꝛtꝰ. et occaſus ſideꝝ

Avſica ab aqua vocabulũ ſumpſit.eo q; nulla eupho⸗

SXj.

et cur vnũquodq;/ut ita vocetur inueſtigans.ſtrologia
d. aũt que aſtra ↄliderat ſcõm natiuitatis et moꝛtis et quoꝝ
⸗ libet alioꝛum euentuũ obſeruantiã. que ptim naturalis ẽ.
ptim ſuꝑſticioſa. Naturalis/m complexiombus coꝛꝑm/ 4
dl. ſfſcdðm ſupioꝛum dtempantiã variantur. ut ſamtas. egritu⸗
im do. tempeſtas. ſeremtas. fertilitas. et ſterilitas. Supſti⸗
nt cioſa /in ↄtingentibꝰ et in hijs / que libero arbizio ſubiacẽet
ſica quã ptem mathe matici tractant.
an. + (De arithmetrica. xu.
ven Rithmetrica matertam Habet parem et impare nu
muſt merum. Par numerus. alius eſt piter par/ ali? pa
iter impar. alius impiter par. Impar quoq; numer? tres
habet ſpecies. Pꝛima eſt pꝛimus et mopoſitus.ſecũda ſe⸗
nenmn cundus et compoſitus. tercia per ſe ſecũdus et compoſi⸗
ts tus. et ad alios ↄpatus/peimus et ↄpoſitus.
ema⸗ ¶ De muſica. xiij.
Res ſunt muſice. mudana. humana. inſtrumenta⸗
bo⸗ ¶ lis. Oũdana/alia m elementis. alia in planetis. a
„ ſia m tpibus. In elementis. alia m numero. alia m ponde⸗
re, alia m menſura. In planetis. alia in ſitu. alia in motu.
ec di aliaa m natura. In tpibus. alia in diebus viciſſitudie lucis
mter et noctis. alia m menſibus/crementis detrimentiſq; lunar⸗
con bus. alia in anms. mutatõne veris. eſtatis. autumm Hie⸗
nect mis. Humana muſica.alia in coꝛꝑe· alia in amma. alia in
teer ↄnexu vtriuſq;. In coꝛpe. alia eſt m veseta tõe / lſcõm quaà
uchaY creſcit.que omibus naſcentibus ↄuemt. la eſt in humo⸗
ribus. ex quoꝝ ↄplexione humanũ coꝛpus ſublſiſtit. qꝗ ſenſi
te. bilibus ↄmums eſt. alia in opatõmbus. que ſpecialiter ra⸗
t. cõnalibus ↄgruit, quibus mechamca peſt/ que ſi modũ noõ
. cxceſſermt bone ſunt. ut inde nõ nutriat᷑ cupiditas / vnde
mfermitas fouert debet. ſ icut lucanꝰ? in laude cathoms re
cen fert. Huic epule viciſſe famem/magmqʒ penates. ſubmo⸗

den uiſſe biemem tecto/pᷣcioſaq; veſtis. hircam membꝛa ſuper

””ñ
romam moꝛe quiri induxiſſe togam. Mulſica in amma. alia no
eſt in virtutibꝰ. vt eſt iuſſicia / pietas/ et tempantia. alia in 1
potentijs. vt eſt ratio/ira/ et ↄcupiſcentia Ouſica int coꝛ⸗
pus et ammã. eſt illa naturalis amicitta qua aĩa coꝛpinon ””M
coꝛpeis vinculis. ſed affectibꝰ quibuſoã colhgatur ad mo Alut
uendũ et ſenſificandũ ip̃m coꝛpus.ſcdðᷣm quam amicttiãà ne
mo carnem ſuã odio habuit. Ouſica hec eſt. vt amet ca⸗
ro. ſed plus ſpũs.vt foueatur coꝛpus.nõ gꝑimatur virtus.
Muſica mſtrumẽtalis.alia ĩ pulſu.vt fit ĩ timpams et co⸗ꝛ⸗
dis. alia à flatu. vt ĩ tibijs et oꝛgams.alia ĩ voce.vt ĩ carmi ſcon
mbus et cantilems. Cria quo q; ſũt genera muſicoꝝ.vnin nn
qð car mẽ fingit. ahiud qð mſtrumẽtis agit. tercuum quod nn
iſtrumeutoꝝ opus carmenq; duudicat. ð
— (De geometria xiij. ”M
eometria tres Habʒ ſxes. plammetriã. altimetriã.
Ncoſmimetriã. Plammetria. planũ metitur.mid ẽ lõ
gum et latũ.et extendit ante et retro. dextroꝛſum et ſim⸗
ſtroꝛſũ.Oltimetria.altũ metit᷑.et extenditur ſurſũ et deoꝛ
ſum Mam et mare altũ ðꝛ.i.ꝓꝛofundũ / et arboꝛ alta.i.ſub 7
limis. Coſmos mundꝰ?interptatur.et mde dicta ẽ coſmime 4“”èð
tria. i. menſura mundi. hec metit᷑ ſperica.i.globoſa/et rotũ ”UJUVRDZ
da. ſicut ẽ pila et ouũ.vñ etiã a ſpa mũdi ꝓpter cxcellẽtiam dd
dicta ẽ colmimetria.nõ qꝛ tm̃ de mũdi mẽſura agat. ſed qꝛ AA
mundi ſpera inter oma ſperica digmoꝛ ſit.
De aſtronomia xp. UM ꝗ,
ec contrariu eſt/q; ſupius imobilez magmtudmeʒ
geometrie attribuunus. et mobiẽ aſtronomie. qꝛ
bec ſcoᷣm pꝛmam muentionẽ dictum eſt. ſecundu quã etiaʒ
geometria menſura terꝛe dicitur. vel poſſumus dicere. qʒ
1d qð geometria in ſpera mundi ↄſiderat.i, dimenſio regio
num. et circuloꝝ celeſtium immobile ſit. ſecundũ hoc qð⸗
ad geometricã ↄſideratõz ptinet, Geometria em̃ nõ conſi⸗
derat motũ/ſed ſpaciũ. qð autem aſtronomia ſpeculatur

ne

nee

n mobile ſit. id eſt curſus aſtroꝝ/et interualla tempoꝝ Sic
n, qʒ vmuerſaliter dicemus immobilem ma Zmtudmẽ geome
non trie eſſe ſubiectam. mobilem aſtronomie.qꝛ licet ambe de
omo eadem re agant. vna tamen contemplatur id qð pmanet.·
läͤre altera id quod tranſit ſpeculatur. s
kaa⸗ Diulſemmatio quadꝛiuj) xvI.
us. rithmetica eſt igitur numeroꝝ ſcientia. muſica eſt
ten diuiſio ſonoꝝ et vocum varietas. NRliter. Muſica ſi
Ami ue armonia eſt plurium dilſimilium in vnum redactoꝛum
D“ũü concoꝛdia, Geometria ẽ diſciplima magmtudimmns imobilis
dod foꝛmaꝝ q; del criptio cõtemplatiua. ꝓ quam vmcuiq; ter
mini declarari ſolent. Rliter. Geometria eſt fons ſenſuu et
oꝛigo dictionũ. & ſtronomia eſt diſciplma mueſtigans ſpa⸗
4 cia. motus et reditus celeſtium coꝛpoꝝ certis tẽpoꝛibus.
eeni. ¶ De pbiſica .xyn. l
deß hiſicã cauſas reꝝ in effectibus ſuis. et effectus in
ſim⸗ cauſis ſuis iueſtigando conſiderat. vñ tremoꝛ ter⸗
deoꝛ ris / qua vi maria alta tumeſcãt/herbaꝝ vires. am⸗
ſub mos iraſq; ferarũ. omne genus fruticũ lapidũ quoq; / repti
mme lumq;. Phiſis natura ĩterpꝛetatur. vnde etiaʒ ſuperioꝛ Di
fotu uiſione theoꝛice phiſicam naturalem boetius nommauit.
Saanm Hec etiam phiſiologia dicitur.id eſt ſermo de naturis dil
ſdl e ſerens. qdð ad eandem cauſam ſpectat. Phiſica aliquando
large accipitur equipollens theoꝛice.ſecundum quam ac⸗
ceptionem phłiloſophiam/quidam in tres partes dundüt.
int; id eſt phiſicam.ethicam. logicam.in qua diuſione. mecha
ege mca nõ ↄtinetur. ſed reſtringitur philoſophia.circa phiſi⸗
ctia, cam.ethicam. et logicam. l
e.9 ¶ Quid ſit peium vmuſcuuſh artis .exv.
ſego vm vero omes ar des ad vnum philoſ ophie tendãt
/ termmum. non vna tamen via omnes currunt.
liu⸗ Aſed ſingule ſuas pꝛopꝛias quaſdam con ſweratio⸗
uur nes habent quibus abinuicem differũt. Logica ↄſideratio

Ax
eſt in rebus attendens intellectus rerum.ſiue P intelligen 4 ””ÿM
tiã. ut neq; ſint hoc/noq loy ſ imilitudines. ſiue ꝓ ranon?
vt neq; ſint hec/ſed hoꝝ tamẽ ſimilitudines Conſiderat er
80 logica ſpecies/et genera rer ũ. Mathematice aũt ꝓpꝛiuʒ
en. actus confulcs meõfuſe per rationem attendere. verbi
Sratia. In actu rerum non iuemtur linea ſine ſupfic ie et ſo
liditate. QNullum em̃ coꝛpus ſic ſolũmodo longum eſt. vt la
titudme vel altitudme careat.ſed ĩ omm coꝛpoꝛe hec tria
ſimul ſunt. ratio tamẽ attendit ſine ſuꝑplicite.et craſſitu die
lmeam pure ꝑ ſe.qð eſt mathematic um. non quia ĩ re ita
vel ſit. vel eſſe poſſit.ſed quia ratio ſepe actus rerum con
ſiderat.non vt ſunt.ſed ſicut eſſe poſſunt.non in ſe.ſʒ quã
tum ad ipᷣam rationem. i eſt vt ratio pateretur eſſe. Be⸗
cundũ quam conſiderationẽ̃ dictum eſt. continuam quanti
tatẽ in ĩfimta decreſcere.et diſcretam creſcere ĩ nfentn
Talis eſt em̃ viuacitas ratioms.vt omne longum in longa
diuidat. latũ ĩ lata /et cetera.vtq; ip̃i ratiom mchil carẽs
interuallo ĩteruallum generet. Phiſice autẽ ẽ pꝛopꝛiũ. actꝰ
rerũ permxtos. impermirte attendere. NRctus em̃ coꝛpoꝝ
mun di/non ſunt pun.ſed compoſiti ab actibus puroꝛum.
quos ploiſica cum per ſe non muemãtur..pure tamẽ. et per
ſe conſiderat.purũ/ſcilicet a ctum igms. ſine terꝛe / ſine ae⸗
ris/ſiue aque.et ex natura vmuſcuiꝰq; per ſe conſiderata
de concretione/et efficienua tocius udicat. Hoc etiã non
pꝛetereundum eſt. q; ſola phiſica pꝛopꝛie de rebus agit.
cetere omnes de intellectibus rerum. Logica tractat de ip
ſis mtellectibus. ſecundum pꝛedicamentalem conſtitutio⸗
nem. Mathematica vero ſecundum mintegralem comꝑoſito
nein. et ideo logica quandoqʒ vtitur pura ĩtelligentia. ma
thematica autem nunq ſine ima dinatione eſt. ideocqz mhil
vere ſimplex eſt. Ama emm logica et mathema tica pꝛio⸗
res ſunt oꝛdine diſcendi ꝙᷓ phiſica.et ad eam quodammo
do inſtrument vice funguntur. quibus vmumquenq; pꝛimũüu H”MM

„

Ziüf.

gen infoꝛmari opoꝛtet anteqꝙᷓ phiſice ſ peculacõ opera det/ ne
ore ceſſe fuit. vt non in actibus rerum vbi fallax experimentũ
ater eſt. ſed m ſola ratione vbi mconcuſſa veritas manet ſuam
prun conſiderationem ponerent, deinde ipa ratione pꝛeuia,
gerdite ad experientiam rerum deſcenderent. DPoſtqꝙᷓ igitur demõ
etſo ſtrauimus/quomodo dunſio theoꝛice quam pomt boetius
peh⸗ ſuperioꝛi conuemat. bꝛeuiter nunc vtraſq; repetimus. vt

ttl ſingula vtriulq; verba dunſioms murcem conferamus.

Collatio ſupꝛadicton .xvinij.

9
ri heoꝛica dunditur m theologiam. mathematicã. et
coi ploiſicam. vel ita. Theoꝛica dunditur ĩ intellectibi
zcni lem / et intelligibilem / et naturalez. vel aliter. The
Be⸗ oꝛica dunditur in diumalem/et doctrinalem. et philolog
83 am. Eadẽ eſt igit᷑ hec theologia. intellectibilis / et duuialis
kand Eadem mathematica.intelligibilis/et doctrinalis. Eadem
numn q; phiſica.philologia/et naturalis Gunt qui has tres the
cni oꝛice partes miſtice quodam palladis nomme. que dea ſa—⸗
no pvien tie fingitur eſſe. ſigmficari putant. Dicitur em trito⸗
ict na. quaſi tridona.id eſt tercia cogmtio/videlicet dei. quã
von intellectibilem nommauimus.et ammarũ/quam mtelligibi
WJ. lem diximus. et coꝛpoꝝ/quam naturalem appellamus. Er
tper ab his tribus tantũ ſapientia vocabulum ſumt. qma licet
e ae⸗ tres reliquas. id eſt ethicam. mechamcam. logicam/ con⸗:
efat grue ad ſapientiam referꝛe poſſimus.expꝛeſſius tamen lo⸗
ſon gicam ꝗꝓpter vocis eloquentiam. mechamcam/et ethicam
aot. ꝓpter circumſpectonem moꝝ/et operum. pꝛudentiam ſiue
deſp ſcientiam appellamus. ſolam autem theoꝛicam pter ſpecu
ntio⸗ lationem veritatis rerum ſapientiam nommamus .
ſitio tem xx.
1.ma ractica dundit m. ſolitariã/ pꝛruatam/et publicã.
nbi Wel alter. In ethicam ſichonomicam/et politicã.
no⸗ vel aliter in moꝛalem. et diſpenſatiuam. et ciuulem
mo Vna eſt ſolitana/ethica/et moꝛalis. Vna rurſũ et pꝛiuata

mü

echonomica et diſpenſatiua. Eademq; pubhca.poltica. „
atqʒ ciunlis Echonon Zmterpᷣtatur diſpenſatoꝛ?. inde echo
nomica dicta eſt diſpenſatiua Polis grece. latine cuintas M
de. inde politica dieta eſt. mo eſt ciuilis. Quando ecbicam “ .
Partem conſtituimus pꝛactice. ſtricte accipienda eſt et hica
m moꝛibus vmuſcuzq qz perſone. et eſt eadẽ que ſolitarta.
Bolitaria igitur eſt que ſui curam gerens cunctis ſeſe eni⸗
Stt. exoenat. augent q; vrtutibus. mpil in vita admittens/ 6
quo non gaudeat.młhilq; factens pem tendũ. Pemata eſt. le
que familiaris officium mediocrt componens diſpoſitione 6
Diſtriburt. Publica eſt. que reipublice curaʒ ſuſcipiens. cũ ſ
ctoꝝ ſaluti ſue pꝛom dẽtie ſ ollertia. et auſticie libꝛa. et foꝛ m
titudims ſtabilitate. et tempantie pactentia medetur. Bo MW
litaria igitur conuemt ſingularibus. peiu ata patribꝰ fami⸗
has. potitica rectoeibus v?'bium. Peactica actualis dici᷑. ””M
eo q; res ꝗꝓpoſitas opatiombus ſuis explicet. Moꝛalis ðe. O””M
P quam mos viuendi honeſtus appetitur. et ĩiſtituta ad vir “J
tutem tendentia pꝛepantur. Diſpenſatiua de.cũ domeſti⸗
caꝝ rerum ſapientũ oꝛdo diſpomtur. Ciuilis dicitur per
quam totius citatis vtilitas ammmiſtratur.
Dunſio mechamce in ſeptem aEIr...
Echamca ſeptem ſcientias ↄtinet lamficiũ. arma
tura. nauigationt᷑.agriculturam. venationẽ. medi
cinam. thetric am. Ex quibus tres ad extrinſ ecus
veſtimentum nature pertinent. quo ſeip̃a natura ab incom
modis pꝛotegit. quatuoꝛ ad intrinſecus quo ſe alendo et
fouendo nutrit. ad ſimilitudmem quidez triun et quadeum
quia trimum de vocibus que extrinſecus ſunt. et quadeiui
im de mntellectibus qui mtrinſecus concepti ſunt pertra -
ſtat. Hee ſunt ſeptem ancille quas mercuri? a philologia
in dotem accepit.quia mmirũ eldquentie cin iuncta fuent
ſapientia. omms huana actio ſerurt. ſi eut tulliꝰ? m libeo re⸗
thoꝛicoꝝ de ſtudio eloquẽtie dicit. hec tu ta. hec honeſta

ut

R jer.
1s de.
d ir
eſu⸗
per

ma
medt
ſecus
ncom
doet
wiun
deun
tra⸗
oga
nent
ofe⸗

eſt

„„ „ „

Xiuſ.

bec illuſtris. bec eadem vita mocunda fiat. Nam hinc ad rẽ
publicam plurima comoda vemũt/ſi moderatrir ommum
pꝛeſto eſt ſapientia. Hinc ad eos qui ipſam adepti ſunt/
laus/honos/digmtas/confluit. Pmc amicis quoqʒ; eoꝛum

certiſſimũ/tutiſſimũ pꝛeſidiũ eſt. Hee mechamce appellãa⸗

tur. id eſt adulterine. quia de opere art ficis agunt. quod
a natura foꝛmam mutuatur. ſicut alie ſeptem lberales ap⸗

pellate ſunt. vel quia liberos / id eſt expeditos et exercita

tos ammos requirunt. qmia ſubtiliter de cauſis rerum di⸗

ſputant.vel quia liberi tantum antiquitus / id eſt nobiles
m eis ſtudere conſueuerant. plebei vero et ignobilũ fuͤn/
in mechamcis pꝛopter peritiam opandi. In quo pꝛiſcoꝛũ
apparet diligentia. qui mi mtemptatũ lmquere voluerüt.

ſed omma ſub certis regulis et pꝛeceꝑtis ſtrigere. OOe⸗

chamca eſt ſcientia/ad quam fabꝛice oĩm rerum concurre⸗
re debent. ¶ De lamficio .xxi.
mſiciũ continet omma/texendi/ conſuendi/retoꝛ
quendi genera que fiunt manu. acu. fuſu. ſubula.
irgillo. pectine. alibꝛo. calamiſtro. chil indꝛo. ſi⸗

ne matena. et omm genere pelliũ eraſarũ.vel piloꝝ hñtiũ
canabis quoq; vel ſubſtantis iuncoꝛum. piloꝛum. flocco⸗
rum. aut alia qnalibet re hinodi. que in vſum veſtimentoꝝ

opimentoꝛum. Imteoꝛum. ſagoꝝ.ſagmaꝝ. ſubſtratoꝛo.
coꝛtinaꝝ. mattularum. filtroꝝn. coꝛdarum. caſſiũ. fumum

redigi poteſt. Strãma quoq; ex quibus galeros et ſpoꝛtel
las texere ſolẽt hoĩes.hec omia ſtudia ad lamficiũ ptinẽt
¶De armatura xxu.
Ecunda armatura. Rrma aliqñ quelibet inſtrumẽ
ta dicũtur.ſicut dicumus/arma belli. arma nauis
id eſt inſtrumenta belli et nauiſ. Ceterum/apꝛie arma ſüͦt
quibus tegimur. ut ſcutũ.torax. galea. uel quibꝰ pcutimꝰ
ut gladius. bpẽms. ſaniſa. The la aũt ſunt quibꝰ iaculan

ue alns qubul libet mſtrumentis.ex quacunqʒ lim vel la⸗

poſſumus. ut haſta. ſagta. Dicta autem arma ab armo. iꝰ
eſt brachio.quia brachin mumũt.quod ictibus copponere
ſolemus. Thela autem oicuntur a greco thelon, id eſt lon NR
Zum. eo ꝙ longa ſint hmmodi. vnde et pꝛotel are/id eſt pꝛo⸗
longare dicitur. ARrmatura igitur quaſi mſtrumentalis di⸗
citur ſcientia. non tantũ iveo q; inſtrumentis opando vta⸗
tur. quantũ qð de pꝛeiacẽti alicuius maſſe materia anqdðᷣ
ut ita dicam mſtrumentũ effictat. ld hanc omms materta L
lapidum. hgnoꝝ. metalloꝝ. arenan. argilaꝝ ptinet. Hec
duas ſpecies/ architectomcã et fabꝛilem. Architectomca
dDiuuditur in cementanã. que ad lathomos et cementarios
et in carpentariã. que ad carpẽtarios et tignarios ꝓtinet
aliol q; hmodi vtruſq; artifices.in dolabas et ſecunbus.
lima et aſciculo. ſerra et terebꝛo.runcims.artams.trulla
examuſſi. poliẽtes. dol antes.ſculpentes.limantes.ſcalpẽ
tes. compmgentes. limentes/min qualibet materia. luto. la⸗
tere. lapide. ligno. oſſe. ſabulo.calce.gpſo.et ſi qua ſunt
ſimilia opantiũ.fabꝛilis dimditur in malleatoꝛam. que
fertendo maſſam mn foꝛmã redigit. Vnde excluſoꝛes dict
ſunt. qui de ↄfuſiõe maſſe nouerũt foꝛmã vaſis expeimere.
— ¶ De namgacõne „xxinl.
Nuigatio ↄvtmet omnem m emendis / vendẽdis. mu
Ntandis. domeſticis ſiue pegrims mercibus negoci
ationẽ. Hec rectiſſime quaſi quedã ſin generis rethoꝛica
eſt. eo q; huꝛc pꝛofelſiom eloquẽtia maxime ſit neceſſaria
Vnde et hic qui facũdie pᷣeſſe diettur/mercurius quaſi mer
catoꝝ kirrius id eſt dñs appellatur. Hec ſecreta mudi pe⸗
netrat. litoꝛa muiſa adit. deſerta hoerida luſtrat. et cum
var baris nacõmbus et linguis mcogmitis ↄmercia humam
tatis exercet. Hunus ſtudiũ gẽtes ↄcilꝛat. bella ſedat. pa⸗
ct firmat.et pꝛiuata bona ad ↄmunẽ vſum cĩm immutat.
+ (NDeagricultura. xxv.
Gricultura quatuoꝛ ſpecies habet. aruũ.agꝝ qui

— —

— — —.—

xv.

ſatiom deputatur. et conſitum qui arboꝛibus vacat.vt vi⸗
neta pomeria. nemoꝛa paſcuum. vt pꝛata. tempe teſqua .
n floꝛium. vt oꝛti et roſarra.
(De venacõne cxxvj.
Enatio dunditur m fermam. aucupiũ. et piſcatu⸗
Aram. Ferina multis modis exercetur. Rethibus.

di
Kta⸗

ie pedicis.laqueis.pᷣcipicijs. arcu. iaculis.cuſpide. imdagi⸗
na ne. pennaꝝ odoꝛe. cambus. accipitiibus. QRucupiũ fit laq;⸗
ec js. pedicis. rethibus. arcu.viſco.hamo.Piſcatura fit ſage
na. ms. retibus. gur guſtijs. bamis. laculis.d hanc diſcipli⸗
nos nam ptinet oĩm ciboꝝ.ſapoꝝ.et potuũ aparatus. Qomẽ
wwer tapmen accepit ab vna pte ſua. quia anuquitus plus vena⸗
bus. cõne veſci ſolebant.ſicut adhuc m quibuſdam regiombus
l vbt rariſſimus pams eſt/carnẽ pꝛo cibo/et mulſũ vel aquã
alpi pꝛo potu habent. Cibus in duo diuditur.in panem et ob⸗
. la⸗ ſomũ.Pams dictus eſt. vel quaſi poms/quia omibus men
utt ſis apomtur. vel a greco pan/quod eſt ome.quia nullum
aue ↄuiuiũ bonũ ſine pane ducitur. Dams multa ſunt genera.
ch azimus. fermẽtatus. ſuccinericius.rubigus. ſpogia.placẽ
ere. ta. clibamcus. dulcia.ſiligineus. oꝛdeaceus. amolum. ſimi
la. et cetera multa. Obſomũ dicitur quaſi adiunctũ pam.
gdmh quod nos cibariũ dicere poſſumus. Huuus multa ſunt ge⸗
egoe nera. Carnes. pulmenta. mulſa. ol era. fructus. Carnes. a
Nwoie lie ſunt aſſe. alie frixe. alie elxe. alie crude. alie ſalſe.
un NRlie dicũtur ſuccidia. Lardũ quoq; ſiue taxea.pna vel pe
ier taſunculus. axungia.aruma.ſepum. adeps.Dulmẽti item
e⸗ ſunt genera.lucame.farcimen. mmnutal. afeotum. moꝛtiſia
4 galãtie.et cetera quecũq; pꝛinceps cocoꝝ excogitare po⸗
tuit. Mulſa ha bent lac.coluſtrũ, babdutam.butitrũ.caſe⸗
. H um. ſerij. Olerũ et fructuũ nomia ãnumerare quis poteſt?⸗

Sapoꝛes. alij calidi ſunt.alij frigidi.alij amart.alij dul⸗
ces. alij ſicci.alij humidi. Potus.alij tantum ſunt potus.
id eſt qui bumectãt tantũ non nutriunt. ut aqua.alij potuſ

t.

qu

et cibus. id eſt qii humectant et nutriunt. vt vmnum. Kur⸗ f
ſum qui cibus ſunt /alij nacuraliter ſunt cibus. vt vinum et
ſicera quelibet.alij accidentaliter. vt ceruiſia/med ones. 1
Penatio igitur continet omma piſtoꝛum carmficum coco⸗ d
rum cauponum officia. i⸗
Demedicina xxrnr. kkͤͤ
edicina dunditur m Duas partes occaſiones et un
doperationes. Occaſi nones ſex ſunt. Rer. motus et ul
quies. imamtio et repletio. cibus et pocus. ſomnꝰ edſ
vigilie. et accidentia amme. QAue ideo dicuntur eſſe oc x
caſie mones. quia faciunt et conſeruant ſamtatem /ſ tempera de
ta f uerint.ſi intemperata fuerint infirmitatem. Nccidẽtia d
amme ideo dicuntur occaſio ſamtatis vel infirmtatis. qꝛ; ”JM
alquando vel commouent caloꝛez impetuoſe vt ira. vel le ”M
mter vt delectationes attra hunt et celant. aut impetuoſe

vt terꝛoꝛ et timoꝛ.aut lemter vt anguſtia. Et ſunt que cõ
mouent naturalem virtut em intus et extra. vt eſt triſticia
Omms opatio medicine/ aut mtus fit/ aut extra. Intus vt
ea que oꝛe. naribus auribꝰ ſiue ano intromittũtur. vt poti ðDWUU

ones/vonmntationes/pulueres ꝛc̃. que bibendo /vel maſticã O”M
do / vel attrabendo ſumuntur. Foꝛis/ vt epidimata. catha⸗ “””
plaſmata. emplaſtra.cirurgia/que duplex eſt in carne ut ð?Jðð
meidere.ſuere.vꝛere.in oſſe.vt ſolidare.et iuncture redde N
re. Nec moueat quempiam/q; cibum et potum inter attri⸗ 2
buta medicine annumero. que ſuperius venatiom attribui/ in
qua ſecundum dꝛuerſos reſpectus hoc factum eſt. VHmũ de
quoq; in botro. agriculrure eſt. in peno cellarij .in guſtu 2’”
medici. Similiter ciboꝛum apparatus ad piſtinum. macel⸗ ii
um.roquinam pertinet. virtus ſapoꝛis ad medicinam. ”ð”
De theatrica ſctentta xxpxii. ii

beattira dicitur ſcientia ludoꝝ a theatro / vbi Ppta
ad ludendũ cõuemre ſolebat.non qe in theatro tã
tum ludus fieret ſed quia cælebꝛioꝛ locus fuerat cetens. “”“

HM Fiebant autem ludi alij in theatris. ali m gabulis. alij imn
6. gimnaſijs. alij ĩ amphicircis.alij in arems.alij in cõmuſiſs
o, alij im phams. In thea tro geſta recitabantur. vel carmim
bus / vel laruis / vel perſoms / vel oſ clls. In gabulis choꝛe
as ducebant/et ſalt abant.. In gimnaſijs/luctabantur In
amphicircis/curſu certabant/vel pedum / vel equoꝛum / vel
dℳℳ cwurruum. In arems pugiles exercebantur. In conmmuijs/
dcte rithmis et muſicis inſtrumentis/et odis pſallebant/et alea
NO ludebant. In phams tempoꝛe ſolenm. deoꝛum laudes ca⸗
” nebant. Ludos vero iccirco minter legitimas actiones connu
bera mera bat.ꝙ; temperato motu naturalis caloꝛ nutritur ĩ coꝛ
dena poꝛeſet leticia ammus reparatur. Vel quod magis vide⸗
ns. g⸗ tur / quia neceſſe fiut populum aliquando ad ludum conue
velie mre. voluerunt determiata eẽ loca ludẽdi.ne ĩ diuerſoꝛns
tuoſe ↄuẽticula faciẽtes pꝛobꝛoſa aliq;̃ aut facinoroſa ppetraret.
ue co ¶ De logica que ẽ quarta pars phie .xxvinj.
a ogica diuiditur in gramaticam.et in rationem diſ⸗
s yt ſſerendi. Gꝛamma grece littera mnterpꝛetatur la⸗
poti tine / inde dicta eſt gramatica / id eſt litteralis ſciẽ⸗
ſnci tia. Littera pꝛopꝛie eſt figura / que ſcribitur. elementũ ſonꝰ
tba⸗ qui pꝛonuntiatur. Ceterum hic large accipienda eſt littera
ent pt et vocem et ſcripturam intelligamus.vtrunq; em̃ ad gra
edde mattram pertinet, Qudam dicunt gramaticanm / non elſe
ttn⸗ partem philoſophie, ſed quaſi quoddam appenditumet
nbeu inſtrumẽtů a d philoſophiam De rõne aüt diſſerẽdi. boeti?
ii dicit / ps eẽ poſſit et ĩſtrumẽtũ ad phĩiaʒ ſicut pes/ manꝰ
aſtn lin gua/oculiſꝛc. partes ſunt coꝛpoꝛis et inſtrumenta Gea⸗
ecl matica ſimpliciter agit de vocibus. id eſt ſecundum ſe, inuẽ
tionem et foꝛmationem/compoſitionem inflexionem.pꝛola
d tionem et cetera, ad pꝛonuntiationem tãtũ pertinentia per
— —rrM! WM (ractans.
ipe⸗ Desramatca krr.
on ramatica diuiit᷑ in litterã. ſulabã/dictionẽ/oronẽ

es⸗

r

Vel aliter. Gramatica diuditur in lras. id eſt in idb auce

ſcribitur. et vocales.id eſt in io quod pꝛonũciatur Wel a⸗

liter. Gr amatica dunditur in nomen. verbum. pticipium.
pꝛonomen.aduerbiũ. pᷣpoſicõnem. unctõnem.mteriectõ⸗
nem. vocem articulatam. Iratam. ſulabam. pedes.accẽtus
poſituras. notas.oꝛthographiam. analogiam. ethimolo⸗

giam. gloſas. differentias. barbariſ mũ. ſoloeciſmũ. vicia

metaplaſma.ſcemata.tropos. pꝛoſas.metra.fabulas.hy⸗
ſtonas. Quoꝝ ideirco expoſicõnem tranſeo. quia et pꝛoli
xioꝛ eſſet q; huius cedule bꝛeuitas expetat. et quia etiamã
Hoc opuſculo/ dunſiones tantũ reꝝ et nomina mueſkgare
ꝓpoſu. ut tmmodo quoddam pꝛincipiũ doctrine lectoꝛi ↄ⸗
deretur. Qui autem ſceire deſiderat. legat donatum. ſer⸗
mum. peiſcianũ de accentibus.et de duodecim verſibꝰ vir
Siln. et barbarſmu. at ili ĩdoꝛum ethimologaꝝ.

[Der racoõne dil ſercndi rxxxI.⸗

Ntio dilſerendi integrales ptes habet/minuencõnẽ
et ꝛudictũ. diuiſiuas vero/ demonſtrationẽ. pꝛo⸗
babilem. ſophiſticam. Demonſtracõ eſt in neceſſarqs ar⸗
Sumẽtis.et ꝓtinet ad ꝓphileſophoſ. Pꝛoba bilis ptinet ad
Dyaleticos et ad rethoꝛes. Sophiſtica ad ſophĩiſtas et ca⸗
uillatozes. pꝛobabilis diuditur m dyaleticã et rethoꝛicã.

quarum vtraq; integrales habet ꝑtes /inuencõnem et ꝛu⸗

dicium. Qua emm pſum genus.id eſt diſſertiuam / intez⸗

liter conſtituũt/neceſſe eſt ut in compoſicõne oĩm ſ pecien
eius ſimul muematur. Inuentio eſt que docet muemre ar

Sumenta/et conſtituere argumentacones. Scientia uudi⸗
candi/qᷓ de vtroq; iudicare docet. Queri pᷣt. ſi mutio et
iudiciũ ſub philolophia ↄt meant᷑ Vrdent em̃ neq; ſub the
oꝛica.neq; ſub pꝛactica.ne q; ſub mechãica neq; ſub logica
de ꝗᷓ magis videret᷑ ↄtinert. Bub logica ñ ↄtinent᷑.qꝛ neqʒ

— — —0ũ(—

nod
dele⸗
num.
ecto:
etus
olo⸗
Mad
hy⸗
proh
mami
gare
don⸗
um. ſer⸗
lpir

ncone
peo⸗
gs ar⸗
net ad
3 et ceꝶ
hoꝛica⸗
nc un⸗
eclen
nre ar
udi⸗
tio et
lb the
oca
eneh

Avj

per gramaticam / neq; pꝑ diſſertiuã. Per diſi ertiuam non cõ

tineret/cũ integraliter eam conſtituant. nulla autem res
eſſe poſſit ſimul mtegralis/et diuiſiua ꝓs eiuſ dẽ generis.
Sicq; philoſophia non omnem ſcientiam ↄtinere videtur.
Sed ſciendum q; ſcientia duobus modis accipi ſolet. id eſt
pꝛo aliqua diſciplinaꝝ ſicut cũ dico dialeticã eſſe ſcientiã
io eſt artem vel diſciplmã /et pꝛo qualibet cogmtione.ſ⸗

cut cum dico ſcientiam habere eum qui ſcit aliquid. Ver⸗

bi gratia. Sr ſcio dialeticam ſcientiam ha beo. et ſi ſcio no
tare ſcientiam. et ſi ſcio ſocra tem eſſe ſofromci fil ium. ſciẽ
tiam habeo. Et vmuerſaliter om̃is qui aliquio ſcit. poteſt
dici ſcientiam habere. Sed tamẽ aliud eſt. cum dico diale

tica eſt ſcientia.id eſt ars vł diſciplma.atq; aliud cũ dico

ſcire. ꝙ ſocrates eſt ſofromci funus. eſt ſcientia /id eſt cog

mtio. De omm ſcdientia que eſt ars vel diſciplina / verü eſt
dicere ſit pars philoſophie diuſiua. non autem vmuer

ſaliter dici poteſt. q; om̃is ſcientia /que eſt cogmtio pꝑars

ſit philoſophie diuiſiua. Eſt tamen pꝛoꝛſus omms ſcientia

ſiue diſciplma.ſiue qualibet cogmtio pars philol ophie.
vel diuiſua / vel integralis. Diſciplima autem eſt ſ cientia.

que abſolutum finem habet. in quo ꝓoſitum artis pfecte

explicatur. q; ſcientie inuemendi vel iudicandi nõ cõuemt.

quia neutra per ſe abſoluta eſt. et ideo diſciplima dict non
poſſunt. ſed potius diſcipl me. id eſt diſſertiue. Nurſũ que

ritur ſi inuentio et iuditium/ eedem partes ſint dialetice et
rethoꝛice. quod inconuemens videtur. vt duo oppoſita ge
nera eiſoem pꝛoꝛſus conſtituantur partibus. Dici ergo po
teſt bas duas voces equocas eẽ ad ptes dialetice et rtho
rice. Vel q; foꝛtaſſis melius eſt dicamus muentionẽ et in

diciũgpꝛie ptes eſſe diſſertiue. et ſub his vocibꝰ vmuocart
In mferioꝛibus tamen huius generis quibuſdam ꝗꝓpꝛietati
bů a ſe differre / que tñ differre p has voces nõ diſcernüt
qꝛ ꝑ eas nõ ſcõᷣm hoc ꝙ ſ pẽs ↄponũt /ſed ſcõm hoc ꝙ ꝑtes

4

„„

Fvi

generis ſi gmſicatur Gꝛamatica ẽ ſctentia loquendi ſine vi
cio. Dialetica Diſputatio acuta. verũ a falſo diſtinguens
Nethoꝛica eſt diſciplma. ad ꝓſuadendum queq; idonea.

tur in theologiam. ꝓhiſicam. mathemate⸗

cam. geometriam. Pꝛactica in ſolitariam.
— pꝛeiuatam. publicam. Mechamca dundit
m lamficium/armaturam. nauigationem. agriculturaʒ. ve
nationem.medicinam. theatricã. Logica duuditur in gra⸗
maticam.diſſertiuã. Diſſertiua dunditur in demonſtratio

nem. peobabilem. ſophiſticam. Pꝛobabilis dunditur ĩ dia

letieã. rethoꝛicã. In hac diuiſiẽe ſolũmõ diuiſiue p hilo
ſophie partes ↄtinentur. Sũt alie adhuc ſubdunſiões iſta
rum parcium. ſed iſte nunc ſufficere poſſunt. In his igitur
ſi ſolum numerum reſpicis.xxvnã. ſi gradus cõputare vo⸗

lueris. triginta octo reperies. Itctoꝛes harum ſcientiarum

Diuer ſi leguutur. Nlij mncipiendo.alij augendo/alij perfi⸗
ciendo artes muenerunt. ſicqʒ; eiuſdeʒ artis plures ſe pe re
feruntur actotes. Ex his paucoꝛum nomina ſubter annume

rabo.
(Se acteꝛibus araum ij.
heologus apud grecos vnꝰ fuit. apud latinos var
ro. et noſtri tempoꝛis iohãnes ſcotus. decez cathe
Soens indictũ. Phiſicã naturalẽ ap grecos tha⸗
. les mileſius vnus de ſeptem ſapientibus reperit. apud la⸗
tinos plimꝰ deſcribit. OQrithmeticã ſam? pitagoꝛas ĩuemt
mchomacꝰ ſcpſit.pð lat.pᷣmũ apuleiꝰ deiñ boetiꝰ t᷑nſtu
lit Mic ctiã pitagoꝛas matẽtetraden fec.i.libꝛũ ð do ctria

Ancipit liber tereia.de oꝛdine et mõ legedi et diſ ciplia..

Hiloſophia diurditur in iheoꝛicã. pꝛacti⸗
cam. mechamcam.logicas. Theoꝛca diun

ca m. Mathematica in arithmeticam. mulſi

*% *

AXvnj .
ney⸗ quaden: et. p. ad ſimilitud inem vite humane muemt
wens Muſice repertoꝛem moyſes dicit funſſe tubal. qii furt de
mea. ſtirpe chaim Gꝛeci pitagoꝛã. alij mercuriũ qui pꝛimꝰ tetra
Hr coꝛdum mſtituit. alij Imum vel retum. vei amphionem.
la 6 eometriam apud egiptum pennum dicunt eſſe repertaz .
cuiꝰ actoꝛ apud grecos optimus eutides fuit. Hui? arte
ÿÿ”M tranſtuli t boetius. eraſtotenes quoq; ſa gaciſſimus in geo⸗
dddiun metra. qui ambitum oꝛ bis reperit. Dicunt quidã q; cham
nat: kfilunoe aſtronomiãa peim? iuenerit Caldei pꝛimũ aſtrolog
Ank. am docuerunt. ſecundum natiuntatis obſeruantiam. Jole
din. phus autem al leuerat abꝛaham pꝛimum inſutuiſſe egipti⸗
.* os aſtrologiam. ſtronomiam ptholomeus rex egipti repa
ezc ut Hic etiã ca nones iſtituit. qu bꝰ curſ us aſtroen muemt
Riunt quidam nemroch gigantem ſummũ fuiſſe aſtrologũ
n8⸗ ſub cuiꝰ nomme etiam aſtrononmia muem tur. Gꝛeci dicunt
ſrmno hanc artem ab athlante pꝛimus excogitataʒ. peopter quod
ton etiam celũ ſuſtininſſe.fertur Ethice muentoꝛ ſocrates fuit
thio de qua. xxinj.libꝛos/ſecundum poſitiuam muſticiam ſcrip
ſt⸗ ſit. Dem de plato diſcipulus eius libeos multos de republi
tu ca. ſecundum vtranq; iuſuctam naturalẽ. ſcilicet et poſitt
eyo⸗ uam conſc ripſit. Demde tullius in latino ſermone libꝛos
arum. de repu blica oꝛdmauit. fronto quoq; philoſophus ſcrip⸗
pert⸗ ſit libꝛum ſtrategomaton.id eſt miitaris ſuauita tis. Me⸗
epen chamca diuerſos habuit actoꝛes. Eſiodus aſcreus peim?
nnume apud grecos in deſcribendis rebus ruſticis ſtuduit. Dem
de democ ritus. magnus quoq; cartaginenſis.xxvij. volu⸗
mmibus ſtudium agriculture cõſcripfit. apud latinos pꝛi
par mus catho de agricultura inſtituit. q demde marcus/ the
cathe rentius expoliuit. Virgilius quoq; geoꝛgica fecit. Deimde
iba⸗ coꝛneliꝰ et iulius artic? emlianus / ſiue colomella mſigms
ola⸗ ꝛãtoz? qui totum coꝛpus diſciplme buius complexus
eet eſt. Vitrinnus quoq; de architectura Palladius de agri
zſtn cultura. Lamfici vſum apud grecos pꝛeimam mmeruam
chtis

„ „% „

n

monſtraſſe fertur. Hanc etiam pꝛimam telam oꝛdmaſſe/la 1
naſq; coloꝛaſſe/oliue quoq; et fabꝛice inuentricem fuiſſe
credunt. Kêb ipſa Dedalus didicit. et ipſe poſt eam fabꝛi⸗ Yðð dr
cam feciſſe crevie. pud egiptũ aũt yſis fia machi vſum “” ſſt.

ſeredi lim repit.et qualit moe veſtimeta fierẽt mõſtrauit.
Similiter lane vſum ibidem ip̃a reperit. In libia pꝛimum
vſus lane exoꝛtus eſt/a templo hamoms. Nmus rex aſſi-
rioꝝ pꝛimus bella mouit. vulcanum pꝛimum fabꝛum furſſe
credunt. Diuina aut hiſtoꝛia tubal. Peimus pꝛometeus fer

dis⸗
anol
dein
yuec

reo circulo lapidem impꝛimẽs. vſum anuli mnuemt. Naumg uge
vſum. pelaſgi pꝛem inuener̃t. Ceres pꝛimu in grecia apud gio
Aeuſum vſum frumenti muemt.yſis in egpto. Pilumnꝰ in ℳ
ꝛtalba vſum frumenti et fareis. et ntum molendi et pinſen- ds
Di. Tagus in hiſpama ritum ſerendi. Oſiris apud egiptũ e
cultum vmearum reperit. liber apud mdos. Dedalus pei⸗ re⸗
mus menſam fecit et ſellam. Qpitius qudam pꝛimus cõpo
ſuit apara tum coqume.qui tandem mn ea conſumptis bo⸗
ms moꝛte veluntana periſt. Medicine actoꝛ apud grecos i
apollo fuit. Hanc filus eius eſculapi? laude et opere am Hm
pꝓliauit. qui poſtqꝙᷓ; fulmme perijt. diun medendi cura inter⸗ te
miſſa eſt. latuitq; per annos pene quingentos vſq; ad tem sr
ꝓus artaxerſis regis. Tunc eam reuocauit in lucẽ ypoc ra⸗ ELè
tes aſclepio patre gemtus m inſula choo. Ludi a lidis ini Wð””M
cium ſumpſiſſe creduntur.qui ex aſia vementes/in etrunria tln

conſederunt ſub tyrreno duce.ibiq; intra ceteros ſuper⸗
ſtitionum ſuarnm ritus/ſpectacula mſtituerunt. quem mo⸗
rem romam mitati ſunt. accerſitis inde artificibus/ mde
q; hidi a lidis vocati ſunt. Litere hebꝛeoꝛum a mopſe per
legem micium ſumpſiſſe creduntur. Chaldeoꝛum et ſyro⸗

rum per abraham. Egiptioꝛum literas yſis inuemt. Gre⸗ tene
coꝛum femces/quas cathinus a femce in greciam attulit. darp
Carmẽtis mater euã dꝛi/q ꝓpꝛio noĩe mehoſtrata vocabat᷑ nqun

L latias Ias repit. Diumã hyſtoꝛiã pꝛimꝰ mopſes ſeripſit. eaent
mgibu

aſſeſta
nfulſe
n tabe⸗
ipſum
ſtrant,
peimum
rer alſu
mfuſſe
teus fer
ſang
na apnd
lummd in
tpinſe⸗
d egpei
alus pe⸗
nus cöpo
pus bo⸗
d greros
pere am
ra inter⸗
ad ten
ppocne⸗
lidis ini
metfuna
os ſupen
guem mo⸗
bus /mde
ppſe per
et ſyro⸗
nt. Ge⸗
attult.
vecibit
ſenplu⸗

Ryud gentiles pꝛimus dares frigus troranam hiſtoꝛiã edi
dit quam in folijs palmarum ab eo ſcriptura eſſe ferunt.
Doſt daretem in grecia heroditus hiſtoꝛicꝰ pꝛimus habitꝰ
eſt. Poſt q; fericides/iſdem tẽpoꝛbus clatuit. quibus heſ
dꝛas legem ſcripſit. Pabulas pꝛimum muemſſe credit᷑. al⸗
cinon cratomenſis. Egiptus mater eſt artiũ. inde ĩ greciaʒ
deinde in taliam venerunt. In ea pꝛimum gramatica reꝑ⸗
ta eſt tempoꝛe oſiris mariti inidis. In ea quoq; dialetica
pꝛimũ muenta eſt a pmemde. qui ciuitates/et cetus hoĩm
fugiens in rupe conſedit nõ modico tẽpoꝛe.ſicq; dialeticãa
excogitauit.vñ et rupes ꝓmenidis appellata eſt Plato aut
poſt moꝛtẽ ſocratis magri ſui amoꝛe ſapiẽtie egiptũ dem
Srauit. ibiq; perceptis liberalibus ſtudijs athenas redijt.
et a pud achedemiã / villaz ſuam coadunatis diſcipulis ſtu
dis operam dedit. Hic pꝛimum logicam rationalem gre⸗
cis inſtituit.quam poſtea ariſtotiles diſcipulg eos amplia⸗
uit. perfecit/et in artem redegit. marcus therentius varꝛo
pꝛimus dialeticam de greco m latinum tranſtuht. Poſtea
cicero topica inuenit. Demoſtenes fabꝛi fuius/apud gre⸗
cos rethoꝛice repertoꝛ creditur. Tiſias apud latinos. Cho
rax apud ſiracuſas. Hec ab ariſtotile et goꝛgia et herma⸗
Soꝛa m greco ſcripta eſt/tranſ lata in latinum a tullio quin
tiliano et ticiano.

xhis autem om̃ibus ſcientijs ſupꝛa enumeratis ſep
tem ſpecialiter decreuerant antiqui in ſtudijs ſuis
ad opus erudiendoꝛum. im quibus tantam vtiuita⸗
tem eſſe pꝛe ceteris ommbus ꝓſpexerunt. ut quiſquis haꝝ
diſciplin am firmiter ꝓcepiſſet.ad aliarum noticiaʒ poſtea
mquirendo magis.et exercendo qᷓ; audiendo perueniret.
Sunt em̃ quaſi optima que dam mſtrumenta et rudimẽta
quibus via patur aio ad plenã philoſophie vitatis noticiã

Xz.

Hinc trinum et quadꝛimum nomen acceꝑit eo ꝙ; hbis qua
ſi quibuſdã vijs viuax ammus ad ſecreta ſophie mtroeat vinn
Nemo tũc tpis nomme magiſtri dignus videb at᷑ qui non züc⸗
han. vij. ſciaʒ pꝛofiteri poſſit. Pitagoꝛ as hãc in ſtudijs ſu et
is ↄſuetudine ſerualſſe legitur/ ut uſq; ad ſeptẽmũ ſc ᷣm nu OU””èͦð”
merum videlʒz. vij. artiũ liberaliũ nullus diſcipuloꝝ ſuoꝛũ HKW
de bijs que ab ipᷣo dicebantur racõnem poſcere auderet. gbr
ſed fidem dare verbis masiſtri. quouſq; omia audiuiſſet RI?è?R?
ſicq; iam ꝑ ſemeupᷣm racõeʒ eoꝝ polſſet inuemre Has. vi ”W
quidã tanto ſtudio didiciſſe legunt᷑ / ut plane ita omnes im u
memoꝛia tenerent᷑. ut quaſcũq; ſcripturas deinde ad ma⸗- e
nũ ſumpſiſſẽt. quaſcũq; queſtiões ſoluẽdas aut ↄpꝛoban⸗
das ꝗpoſuiſſent. ex hijs regulas et rões ad diffimendũ.ĩd
de quo ambigeret. foliũ libꝛoꝝ nõ quererẽt/ſed ſtatim ſin⸗
gula coꝛde ꝓata haberẽt. Hic pꝛofecto accidit eo tꝑe tot
fuiſſe ſapiẽtes ut plura ipᷣi ſcriberẽt ꝙᷓ nos legere poſſimꝰ
Scolares aũt nri aut nolũt aut neſciut modũ ↄgruũ in di⸗
ſcendo ſeruare. et idcirco multos ſtudẽtes/paucos ſapien
tes muemmꝰ?. Michi vero videt nõ minoꝛi cura pꝛouden⸗
dũ eſſe lectoꝛi ne in ſtuons mutilbus operam ſuam expen
Dat.qne in bono et vtili ꝗpoſito tepidus remaneat. Ma⸗
lum eſt bonũ negligeter agere.peius eſt n vanum laboꝛes
multos expẽdere. Sed qꝛ nõ omes hãc diſcrecõnẽ habe⸗
re poſſunt. ut intelligãt qino ſibi expediat.idcirco qᷓ ſcrip⸗ ma
ture michi vtilioꝛes vdeant᷑. lectoꝛi bꝛemter demõſtrabo me,
ac deinde de modo quoq; diſſerendi paunca adnectã. gua
SDe duabus genen bus ſcnpturari i. nte
WVo ſunt genera ſcripturan. Pꝛimũ genus eſt ean ilen
que ꝗpꝛie artes apellantur. ſecundũ eſt eaꝝ que 4”
ſunt appendentia artiũ, Qrtes ſunt que ꝓphiloſophie ſuppo⸗ nee
munt.i. ꝗ aliquã certã et determiatã phĩie materiã hñt. ut uie
eſt gramatica. dyaletica. et cetere hmmoi. Oppendẽtia arti
um ſunt.qꝗᷓ tm ad ꝓhĩam ſpectãt.i.ꝗ in aliqua extra phiam

s

na materia verſãtur. aliquando tamẽ quedam ab artibus dr
ſcerpta ſparſim et ↄfuſe attingũt/vel ſi ſimplex narratio ẽ
viam ad philoſophiam pꝛepant. Mmodi ſunt om̃ia poeta⸗
ſ rũ carmia/ut ſunt tragedie. comedie. ſatire. heroica quoʒ
mn et liria. et iambica. et didaſcalie quedam/fabule quoq; et
drü H byſtoꝛie. Illoꝝ etiam ſcripta quos nũc philoſophos appel
t. lare ſolemus/ qui et bꝛeuẽ matertam longis verboꝝ amba
ſet gibus extendere ↄſuerũt. et facilem ſenſum ꝓplexis ſermo
n mbus obſcurare / vel etiam diuerſa ſimul ↄpilantes/ quaſi
in de multis coloꝛibus et foꝛmis / vnam picturã facere. No⸗
ma⸗ ta que tibi diſtinxi. Duo ſunt. rtes/et appendicia artiũ.
bann Sed mter hec tanta michi diſtãtia eſſe videtur. ut ille ait
lenta ſalix quantũ pallenti cedit oliue/ pumceis humilis
ſin quantũ ſaluĩca rubetis/ita ut quicũq; ad ſciam ptingere
etot cupit. ſi relicta veritate artiũ reliquis ſe iplicare voluerit.
ſim materiã laboꝛis ut non dicã plurimã/mfimtam ſuſtinebit
dj et fructũ exiguũ. Dem q; artes ſine apẽditijs ſuis pPfectũ
ſen lectoꝛem facere pnt/ illa ſine artibus mehil pfectioms ofer
en⸗ re valent. Maxime aũt cũ mchil in ſe expetendu ha beant
en vnde lectoꝛem murtent / mſi traductum ab artibus et acco
x modatũ.neque quiſquã mn eis querat mſi quod artiũ eſt.
nes Quaꝗpter michi vietur pꝛimũ opam dandam eſſe artibꝰ
Be vbi fundamenta ſunt oĩm. et puꝛa ſimpl exq; veritas apit

maxime hijs.vij.quas pᷣdixi/que totius philoſ ophie inſtru
ufk menta ſunt. Demde cetera queqʒ ſi vacãt legantur.qꝛ ali

abe quando plus delectari ſolent ſerijs a dmixta ludicra ſet ra⸗
ritas pꝛecioſum facit bonũ. Sic in medio fabule curſu mi⸗
uentam ſniam auidius aliquando retinemus. Verũta men
en2 m. vij. liberalibus artibus fundamentum eſt om̃is doctni⸗
SS ne que pꝛe ceteris omibus ad manũ habende ſunt / utpote
po⸗ ſine quibꝰ me bhil ſolet aut poteſt phica diſciplia explicare
.t (De arti coherenta . v. ¶ ut diffimre
rt Ee qmoẽ ita ſibi coheret. et alteri? viciſſim rõibꝰ

jam

indigent. ut ſi vel vna defuerit/ cetere Philoſoꝑhũ facere ne
non poſſint. Vnde michi errare videntur/ qui nõ attendé⸗ n
tes talem in artibus coherentiã/quaſdã ſibi ex ipis eligũt veoe
a ceteris/m hijs ſe poſſe fieri pfectos putant. 4
¶Vmcunq; arti ꝗqð ſuũ eſt tubuendu epI. del
St rurſum alius erroꝛ non multo minoꝛ iſto.quẽ Ai
ſummope vitare opoꝛtet. Sunt em qudam/quili ns
cet ex Hhijs que legenda ſunt mehil p̃termittant/nulli tam en

arti quod ſuũ eſt tribuere noꝛũt. ſed in ſingulis legũt oms
In gramatica de ſuogiſmoꝝ ratõne diſputãt. in dyaleti⸗
ca mflexiones caſuales mquirũt.et quod ma gis irriſione
dignum eſt. in titulo totũ pene leguũt libꝛũ.et inceptũ ter⸗
cia vir lectõne expediũt. Non alios docẽt hmodi.ſed ſuã

oſtentant ſcienttã. Sed vtmã quales michi/tales omibus
apparerent. Nttende ꝙᷓ; ꝓpuerſa ſit hec ↄſuetudo. cum pꝛofe “Hõõ
dto quantomagis ſuꝑflua agsregaueris/tantommus ea qꝗᷓ =JJ

vtilia ſũt cape poſſis vel retinere. In qlibet igit arte duo
nobis maxie diſcernẽda ſũt et diſtiguẽda.pꝛimũ/q̃lit᷑ opoꝛ
teat in ipᷣa arte agere.ſecundũ/qualiter opoꝛteat ip̃ius ar
tis ratõnes quibuſlibet alijs rebus accõmodare. duo ſunt
agere de arte.et agere per artem Werbi gratia. Ngere de

ne

arte. ut eſt agere de gramatica. Ngere p artẽ. ut eſt age⸗
re gramatice. De gramatica agit. qui regulas de vocibuſ
datas/et pꝛecepta ad hanc vocẽ ꝓtinẽtia tra ctat. Grama
tice agit om̃is qui regulariter loquitur vel ſcrnibit. Ngere 4
igitur de gramatica/quibuſoã tmmodoſſcripturis ↄuenit. d
ut pꝛiſciano. donato. ſeruio. agere vero gramatice omibꝰ i
Cum igitur de qualibet arte agimus/maxime in doc endo/ dr
vbi omia ad ↄpe ndiũ reſtringenda ſunt/et ad facilem intel O”UJM
ligentiam euocanda/ſufficere debet io de quo agitur quã ”
tum bꝛeuius et aptius poteſt explanare.ne ſi alienas nim ſr
um ratõnes multiplicauerimus. magis tur bemus ꝙᷓ; edili⸗ kg
cemus lectoꝛem. Non omia dicẽda ſunt que dicere poſſumꝰ d
n

i
ne minꝰ vtiliter dicantur ea que dicere debemꝰ. id tandẽ
in vnaquaq; arte queras quod ad eam ſpecialiter pertine⸗ ⸗
re conſtiterit. Deinde cum legeris artes/et quid vmuſcuiꝰ
q; ſit pꝛopꝛium agnoueris diſputando et conferendo. tunc
⸗ demum rationes ſingularum murcem cõferꝛe licebit. et ex
alterna conſideratione viciſſim que minus pꝛius intellexe
ras mueſtigare. Noli multiplicare diuertic ula quoadulſ q3

8 ſemitas didiceris. ſecurus diſcurzes cũ erꝛare nõ timueris
. (Quid ſit neceſſarium ſtudtio pvJ.
Ne ria ſunt neceſſarta ſtudentibus QNatura. exercitiũ/
diſciplma. In natura conſideratur vt facile audi
8 lAta percipiat. et percepta firmiter teneat. In erer
cltio. vt laboꝛe et ſedulitate naturalem ſenſum excolat In
ote diſciplina. vt laudabiliter viuens. moꝛes cum ſcientia com
45 ponat De his tribus per ſ ngulam modo introductõms pau
ca perſirn gemus.
¶ De ingemo pic ad naturam viij.
Nvi doctrine operam dant. ingemo ſimul et memo⸗
yria pollere debent. que duo in omm ſtudio et di⸗
nt Aſciplina ita ſibi coherent.vt ſi deſit alterum. nemi
de nem alterum ad perfectum ducere poſſit. ſicut nulla pꝛod
de⸗ eſſe poſſunt lucra.vbi decem cuſtodiaſet in caſſum recepta
bul cula mumt.qui ꝙ; recondat non habuerit. Ingemum mue
ma mt. et memoꝛia cuſtodit ſapientiam Ingemum eſt vis que
e dam. naturaliter ammo inſita per ſe valens. Ingemũ a na⸗
n. tura pꝛoficiſcitur. vſu muatur. immoderato laboꝛe retuůn⸗
be ditur. et temperato acuitur exercitio. Vnde ſatis elegant
o a quodam dictum eſt. Nolo tandem tibi parcas. laboꝛ eſt
nel in cartis. curꝛe per aera. Duo ſunt que imngemum exercent
ri lectio et meditatio. Lectio eſt. cum ex his que ſcnpta ſũt.
m regulis et pꝛeceptis infoꝛmamur. Trumodum eſt lectioms
u Senus. docentis. diſcentis. vel per ſe inſpicientis. Dicimꝰ
n em̃ lego libꝛum lli. et lego libꝛum ab illo. et leso li libꝛum.

—

.

Inle one mayxime oſderanda ſunt oꝛdo et modus. 1
De oꝛdine legendd . iirrx.
Rde comiienoratur. alius m diſcipums. ut 1 dixe⸗
nm gramaticam dyaletica antiquioꝛem. vel anth⸗
meticam peioꝛem muſica.Rhus m libꝛis. ut ſi direro cati⸗ .
Amarium iugurtmo pꝛioꝛem. Slius m narrac õne que eſt ĩ r
contmua ſerie. Rlius in diſpoſicõne. Oedo in diſciplims ”
attenditur ſcᷣm naturam.in libeis ſcᷣm pſonam actons. el
pvel ſubiectam materiam. In narracõne ſcõm diſpoſicõnẽ/ e
que duplex eſt. naruralis ſcilicet. quando res eo refertur
oꝛdine quo geſta eſt. et ar tifictalis id eſt quando id quoo 4

poſtea geſtum eſt paus narratur. et quod pnus poſtmo⸗
Dum dicitur. In expoſicõe conſideratur oꝛdo ſcdᷣm inqin
ſicõnem. Expoſitio tria contmnet.lłram.ſenſum.ſniam. Lra
eſt congrua oꝛdinacõ dictõnum. quod etiam conſtructõ:
nem vocamus. Senſus eſt facilis quedam et aperta ſigmſt
catio quam lr̃a pꝛima fronte pꝛefert. Sententia eſt pꝛofũ⸗ 4
dior intelligentia. que mii expoſicõne vel mterpeetacoõne
non muemtur. In hijs oꝛdo eſt. ut pꝛimum litera. deinde
ſenſus. deinde lententia inqurarur. quo facto/ Perfecia
eſt erpoſito.

Ge modo legendi kX.
O dus legenoi in dundendo conſtat. Omms dun⸗
ſio mcipit a fimtis. et ad fimta vſq; pꝛogreditur.
Omne autem fimtum magis notum eſt. et ſcientia compꝛe
h enſ ibile. Hoctrina autem a b hijs que magis nota ſunt in
clpit. et per eoꝛum noticiam ad ſcientiam eoꝛum que lat ẽt 5
ꝓtingit. Preterea. racõne mueſtigamus. ad quamꝗpꝛie p⸗
tmet diuidere. quã do ab vmuerſalibus ad pticularia de⸗
ſcendimus diuidendo. et ſinguloꝛum naturas mueſtigan-⸗
dDo. Omne nãq; vmuerſale magis eſt determimatum ſuis
Pticulanbus. Quando ergo diſcimus ab bijs incipe debe
mus que magis ſunt nota et determinata et complectẽtia. kr

ſicq; paulatim deſcẽdẽdo.et per dunſionem ſingula di⸗
ſtinguendo eoꝝ que ↄtinent᷑ naturam inueſtigare

(De meditacoõne xj.
4 Editacõ eſt cogitacõ frequẽs cũ ↄſilio.que cau⸗
1 ſam et oꝛig mẽ/ modũ et vtilitatẽ vmuſcuruſqʒ rei
8 pꝛudenter mueſtigat. Meditacõ pꝛincipiũ ſumit a lectõne
H nullis tñ resulis ſtringit aut pᷣceptis lectõms. Delectat
em̃ quodãa apto decurrere ſpacio. vbi liberã ↄtemplãde
veritati aciem affiSat. et nuc has / nüc illas ren cauſas p⸗
8 ſtringere nũc aüt pe of unda queq; penetrare. mchilq; an⸗
ceps/ mchilq;ʒ obſcurũ relin quere. Peincipi ergo do ctri⸗
n ne eſt in lectõe.ↄſummacõ m meditacõne. Quã ſi quis fa
miliarius amare didi cerit. eiq; ſexius vacare voluerit.10
d; cundã valde reddit vitã.et maxima m tribulacõe pꝛeſtat
4 ↄſolacõnẽ. Ea em maxima eſt. que aiam a terrenoꝝ a ctuuũ
ſtrepitu ſegregat.et in hac vita etiã eterne quietis dul⸗
. cedinẽ quodãmõ pᷣguſtare facit. Cunq; iam ꝓ ea que facta
e cunt eũ qui fecit oĩa querere didicerit et intelligere / tüc a⸗
mmü piter et ſciẽtia erudit et leticia ꝓfundit. vnde fit. ut
4 maximu ſit in meditacõe oblectamentũ. Tria ſunt genera
meditacõis. Mnũ oſtat in circũſpectõe moꝝ.aliud in ſcru
tacõe mãdatoꝝ. terciũ in inueſtigacõe diumoꝝ oꝑpm. Oo
urx— res ſunt in vicijs et virtutibus. Manda tũ diumũ.aliud pᷣ⸗
ur. cipiẽs. aliud pꝛomittẽs.aliud terrens. Opus dei eſt. et qq
bee creat potẽtia.et qð moderatur ſapiẽtia.et qð coopatur
em gratia. Que oma quanta ſint ammiracõne digna. tanto
tit magis quiſq; nouit/quãto attẽtius dei mirabilia meditari
. De memoꝛia xi.). olueuitt.
de⸗ E memoꝛia bic marxime m pnti ptermittendũ non
An eſſe exiſtimo.q; ſicut mgemũ diuidendo mueſti⸗
uns Sat et muemt.ita memoꝛia colligendo cuſtodit. Opoꝛtet
be ergo ut que diſcendo dunſimus/ ↄmendãda memoꝛie col⸗
. ugamus, Colligere eſt ea de quibus pꝛolixius vel ſcriptu

vel diſputatũ eſt/ad bꝛeuẽ quandã et opendioſaʒ ſũmã re
digere qᷓ a maionb?epilog?.j. bꝛeuis recapitulatõ ſupꝛadi
ctoꝝ appellta ẽ Hʒ nanq; oĩs tractatio aliqð pꝛincipiũ cun
tota reiueritas et vis ſentẽtie imtit et ad ipᷣm cũcta alia re
ferũtur. hpoc qᷓrere et ↄſiderare colligere ẽ. Vnꝰ fons t.et
multi riuuli. qui amfractꝰ flummũ ſeris. tene fonte. et to⸗
tũ habes. MHocaccco dico qm memoꝛia hoomĩis hebes ẽ. et
beeuitate Saudet. et ſiĩ multa diuwit᷑ fit mmoꝛ ĩ ſin gulis
Debem? ergoñ omi doctrina/ bꝛeue aliqd et certũ collige
re ã arcula memoꝛie recondat᷑. vñ poſtmodũ cũ res exi-

git aliqua dinuent. Hoc etiaʒ ſepe replicare. et de ventre

memoꝛie ad palatũ reuocare necẽ eſt. ne longa intmiſſione
obſoleat Vñ rogo te o lectoꝛ ne mmuũ leteris ſi multa lege
ris.ſed ſi multa ĩtellexeris.ſi retinere potueris. Nlioqn nec
legere multũ peodeſt. nec ĩtelligere. Qua re ſuꝑiꝰ me dixiſ
ſe recolo.eos ꝗ doctrine opam dãt ĩ gemo et memoria mdi
De diciplma n. Zere
apies qdã cũ de mõ et foꝛma diſcẽdiñ ĩterꝛogare 4
mẽs mqt huiĩlis ſtuom ꝗᷓredi. vita quieta. ſcrutimũ
tacitũ.pauꝑtas. terea aliena.hec reſerare ſolẽt/nõnulla ob
ſcura leseti. Nudierat puto qð dictũ ẽ moꝛes oꝛnãt ſcĩaʒ.
et jõ Pceptis legedi Pcepta quoʒz viuẽ di adrtũgit. ut et mo
dũ vite ſue. et ſtudij rõʒ lectoꝛ agnoſ. cat Illaudabilis eſt
ſcĩa ꝙᷓ; vita maculat ĩpudica.et iccẽco ſũmope cauẽon ẽ a
qiu querit ſctenciam. ut non negligat diſciplmam.
De humilitate xui.

Documẽta hec tria p̃cipue ad lectoꝛẽ ptinẽt peimũ
ut nullã ſcĩam nullã ſcniptam vilẽ teneat. ſcoõm ut a nemie
Diſcere erubeſcat.terciũ ut cũ ſciam adeptꝰ? fuerit. cetos
nõ ↄtẽnat Oulcos hoc decipit. añ tẽpus ſa piẽtes viden
volũt. Hinc nãqʒ ĩ quendã elatõis tumoꝛẽ pꝛoꝛũꝑũt.vt ĩã
et ſimulare incipiãt qð nõ ſunt. et ꝗð ſunt erubeſcere.eoq;

rincipiu aüt diſciplie builitas 5. curꝰ? cũ multa ſinr

„ °

vVyiij

longius a ſapiẽua recedũt/quo nõ eẽ ſapiẽtes ſʒ putari vo⸗
lũt. Eiuſmõi multos noui. ꝗ cũ pꝛims adhuc elemẽtis idi⸗
te geant. nõmſi ſũmis inteſſe dignãt᷑ et ex hoc ſolũmõ ſe magꝭ
et nos fieri putãt. ſi magnoꝝ et ſapiẽtiũ/vel ſcripta legerit.
vel audierint verba Nos inqmuũt vidimꝰ illos. nos ab illis
legimꝰ. Sepe nobis loqᷓ ſolebãt. Illi ſũmi .illi famoſi. cog
nouerũt nos. Sʒ vtinã me nemo agnoſcat. et ego cũcta no
uerĩi. Platonẽ vidiſſe.ñ ĩtellexiſſe gloꝛiamĩ. Duto ĩdignũ
vobis ẽ deĩceps vt me audiatis Nõ ego ſũ plato nec plato
nẽ videre merui. ſufficit vobis /ip̃ᷣm phĩie fontẽ potaſtis.ſʒ
vtinã adhuc ſitiretis. Rex poſt aurea pocula. de vaſe bi⸗
g bit teſteo. Qud erubeſcitis? platonẽ audiſts. audiatis et
ſer criſippũ. In peouer bio ðe. Qð tu nõ nouiſti. foꝛtaſſis nouit
inf oſellus. Nemo ẽ cin om̃ia ſcire datuᷣ ſit. nec quiſqᷓ; rurſum
cui aliqd ſpeciale a natura decepꝑiſſe nõ ↄtigerit · Dꝛudens
igitur lectoe om̃es libenter audit. oĩa legit. nõ ſcripturã.
F nõ pſonã.nõ doctunã ſpermt. Indifferent ab omibꝰ? qy ſi
4 pi deẽ videt querit. nec quantũ ſciat.ſʒ quantũ ignoꝛet cõ
n ſiderat. Hinc illud platomcũ auũt. malo aliena verecunde
S diſcere. q; mea impudent gerere. Cur dicere erubeſcis. et
,. neſcire non verecũdaris? pudoꝛ iſte.maioꝛ ẽ illo.Nut qd ſũ
rrro ma affectas. cum tu iaceas m imo, Conſidera poti?. quid
ſtt vires tue ferꝛe valeant. Npertiſſime ĩcedit.q mcedit oꝛdĩia
es te. QAuidã dũ ma gnũ ſaltũ facere volũt. pᷣcipitiũ meidũt.
Noli ergo mmis feſtinare. hoc mõ citiꝰad ſapiam ptinges
Ab oĩbus libent dilce / qd tu neſcis. qꝛ huilitas cõmune ti⸗
int bi facere p̃t.q natura cuiq; ꝓpeũ fecit. ſapiẽtioꝛ oĩbꝰ eris
mi Ili ab oĩibus diſcere volueris. QAui ab om̃ibus accipiũt. om
ie mbus ditioꝛes ſũt. Nullã demqʒ ſciam vilẽ teneas.qꝛ oĩs
s ſcia bona ẽ Qullã ſi vacat ſcriptaʒ vel ſaltẽ legẽ ↄtẽnas.qꝛ
Ii n˙qchil lucrars. nec pdes aliqd maxime cũ nulla ſcripta
ſit hm meã eſtimatõz ꝗᷓ aliqd expetendũ nõ ꝓponat. ſi con
4 uemẽti loco et oꝛdine tractetur. ꝗᷓ nõ aliqd etiam ſpeciale

de
one

habeat q; diligẽs verbi ſcrutatoꝛ alibi nõ muentũ. quãto
rar?/tãto gratiꝰ carpat. Nichil tñ bonũ eſt qð melius tol
lit. Si oma legere nõ potes. ea ꝗᷓ ſunt vtilioꝛa lege.etiaz
ſi oĩa legere potueris. nõ omibus tñ idem laboꝛ impẽden⸗
dus ẽ. ſʒ quedã ita legẽ da ſunt ne ſint incogmta. quedam
vero ne ſint maudita. qꝛ aliqñ pluris eẽ credimꝰ qð nõ au⸗ O”””
dinmus. et facili? eſtimat᷑ res cu?fructus agnoſcitur vDi
dere nüc potes cᷓ neceſſaria tibi ſit hec humilitas. vt nul⸗ .
lam ſciam vilipẽdas.et ab oĩbus libenter diſcas. Simili⸗⸗:·
ter tibi quoq; expedit. vt cum tu aliquid ſapere cepenrnrrs.
ceteros nõ cõtemnas.hoc aut tumoꝛis viciũ hinc quibuſ⸗
dam accidit.q; ſuã ſciam minꝰ diligenter inſpiciũt.et cum
ſibi aliqd eſſe viſi fuerint.alios quoq; non nouerunt/tales
nec eſſe/ nec potuiſſe fieri putant. Hinc etiã ebullit q; nugi
gSeruli nũc qiidã neſcio vnde gloꝛiãtes. pꝛioꝛes patres ſim
plicitatis arguunt.et ſecum natã/ſecum moꝛiturã credunt
ſapientiã In diuuums eloquijs ita ſimplicem modũ loquẽdi
eſſe aiunt. vt in eis magiſtros audire non opoꝛteat. poſſe
ſatis quemqʒ; ꝓpꝛio mngemo veritatis archana penetrare.
Coeri gũt naſum/et valgiũ toꝛquent in lectoꝛes Duumta tis
et nõ intelligũt q; deo miuriã faciũt.cmꝰ vba ꝑulc ro qui⸗
dem vocabulo ſimplicia. ſed ſenſu pꝛauo inſipida pꝛedicãt
Non eſt mei conſilij hun modi imitari. Gonus em̃ lectoꝛ hu
milis debet eſſe et manſuetus. a curis mambus et volupta
tum illec ebeis pꝛoꝛſus alienus. diligẽs et ſedulus. vt ab oĩ
bus libenter diſcat. vnꝙᷓ; de ſcientia ſua pꝛeſumat.peruerii
dogmatis actoꝛes quaſi venena fugiat. diu rem ptractare
anteq indicet diſcat.nõ videri doctus ſed eſſe diſcat/vel DU
querat dicta ſapientiũ mtellecta diligat. et ea ſemꝑ coꝛaʒ iiiiͤ
oculis quaſi ſpeculum vultus ſui tenere ſtudeat. Et ſiqua te⸗
foꝛte obſcurioꝛa intellectũ eius no ammiſerint. nõ ſtatim m ſet
vituperiũ pꝛoꝛũpat.ut mchil bonũ eſſe credat mii q De m e
telligere potuit Mec eſt humilitas diſcipline legentuam. do

— 2

ta

——
—

— — ð — Q — * 82

e ſtudio querendi xp. H
tudit queredi ad exercitiũ ptinet / in quo exboꝛta
toe magiſqᷓ doctrina lectoꝛ indiget. Qm em̃ dili⸗
Zenter inſpicere voluerit. quid antiq ꝓpter amoꝛe?
ſa pientie ꝓꝑtulenint. q; memoꝛãdo poſteris vitutis ſue mo

mmẽta reliqrint. quãlibet ſuã diligentiã! mferioꝛẽ eſſe vide

bit. Nlij calca bãt honoꝛes.alij pꝛoiecerũt duntias. alij ac
ceptis mures gaudebãat. alij penas ſpꝛeuerũt.alij ↄtuber
ma hoĩm deſeretes. intimos receſſus et ſecreta heremi pe
netrãtes ſoli ſe phie dedicabant. vt eo ↄtemplatiom vaca⸗
rent liberius. quo! nullis ꝗᷓ virtutis iter impedire ſolent cu⸗
piditatibus ammu ſubieciſſent. Parmemdes phũs.xv. an⸗

ms i rupe egiptia oſediſſe legit. Et pꝛomethe? ob imo di⸗

cam meditandi curã imn mõte caucaſo vulturi expoſitꝰ me⸗
moꝛat᷑.Quia eĩ ſciebãt veꝝ bonũ nõ ĩ eſtimatõe hoĩm. ſʒ ĩ
Pura ↄſcia eẽ abſcõditũ.et eos iã ñ hoĩes eẽ / q reb?pituris
iherẽtes. bonũ ſuũ nõ agnoſe cerẽt. iõ quãtũ mẽte et itelli⸗
gẽtia a cetis differꝛẽc. ipᷣa locoꝝ diſtãtia demõſtrabãt ne
ima tene ret ha bitatio. quos nõ eadẽ ſociabat intẽo. Qu
dã phõ referebat dicẽs. Nunqd nõ vides/qꝛ te deridẽt ho
mies. et ille? Igrme inqt dendent. et eos aſim. Cogita ſi
potes quãti eſtimauerĩt laudan ab eis a qᷣbꝰ nec vitupari
timuit. De alio rurſũ legit᷑.q; poſt oĩa diicplĩaꝝ ſtudia.
et artiũ acumĩa.ad opꝰ figuli deſcẽderit.et altiꝰ cmuſ dã
diſcipuli cũ laudibꝰ magiſtrũ ſuũ effereẽt.mt᷑ ceta nec ſu⸗
toꝛie pitia eũ carere gioꝛiati ſũt. Hãc igit diligentiã ĩ no⸗

ſtris lectoꝛibꝰ eẽ vellẽ. vt nunch ĩ eis ſeneſceret ſapia. So

la a biſac ſunamitis ſenẽ.dð. calefecit. q; amoꝛ ſapĩe etiam
marceſcẽte coꝛpe dilectoꝛẽ ſuũ nõ deſerit. Om̃s pene vᷣtu
tes coꝛpis mutant᷑ ĩ ſembꝰ. et creſcẽte ſola ſapĩa dec reſce
ret cetera. Senectus em̃ uloꝝ qᷓ adoleſcentiã ſuã honeſtis
actibꝰ mſtruxerit. etate fit doctioꝛ.vſu tiitioꝛ. pꝛoceſſu teẽ

poꝛis ſa piẽtioꝛ. et veten ſtu dioꝝ dulciſſi imos fructz metit

„ò „ „

rii
Vnde et ſapiens ille grecie temoſtedes cũ expletis centũ
ſepte anms ſe mori cerneret. dixiſſe fertur ſeſe dolere qð
egrederetur de vita qñ ſape cepiſſet. Plato octogintaunũ
annos ſcribẽs moꝛtuꝰ ẽ Socrates.xc. ix. annos m docẽdi
ſcenbẽdiq; Doloꝛe laboꝛeqʒ cõpleut. Taceo cetos phõs pi
tagoꝛã. Democrituũ. zenocratẽ.zenonẽ. et heleantẽ.qui ĩam
etate longeua m ſapie ſtudijs floꝛuerũt d poetas vemo
bhomerũ. eſiodum. ſimomdẽ teſicoꝝ. q grandes natu. cig⸗
neum neſcio qd et ſolito dulciꝰ? vicina moꝛte cecinerũt So
pꝓbocles cũ poſt mmiã ſenectutẽ/et rei familiaris negligen
tiam a ſuis accuſaretur am entre. ediꝓpi fabulã quã nuper
ſcripſerat recitauit iudici. et tin ſapiẽtie m etate iam fra⸗
cta ſpecimen dedit. vt ſeueritate tribunali in fauoꝛẽ the⸗
atri ↄuerteret. Nec mirũ cum etiã catho cenſoꝛet romam
generis diſſertiſſimꝰ iam ſenex grecas las dilſcere/nec eru
buerit / nec deſperauerit. Certe homer? refert de lin gua
neſtoꝛis iam vetuli et pene dec repiti Dultioꝛ melle oꝛatio
fluxerit. Ammaduerte igit᷑.quãtũ amauerint ſapiaʒ quos
nec decrepita etas ab ei mqſitione potuit reuocan. Iſte
isit tantꝰ? amoe ſapie tanta in ſembꝰ? habũdantia congrue
etiã ex ipius ſup:adicti noĩs interpᷣtatõe colligit᷑. Interp⸗
tatur em abiſac pater meus ſupfluus. vel pr̃is mer rugit?

ex quo onditur habũdantiſſimũ/et vltra humanaʒ vocẽ in

ſenſibus duum ſermoms tomtruũ cõmoꝛari. Verbũ nanq;
ſupfluũ in hoc loco Flemtudinẽ non redundãtiã ſigmficat.

menter feruoꝛem ſa pientie ſigmficare poteſt.
De quatuoꝛ reliquis pᷣ ceptis xpvj.
vatuoꝛ que ſequũtur ſic alternatun dij rent ita ſlüt.

MDe qamete xvnj.
ate quies ſiue interioꝛ vt mens P ulicita deſidena

Poꝛero ſunamites in limgua nra coccinea ð ðe. ꝙ; ſatis conue

vt altm ſꝑ ad diſciplinã/altm ad exercitiũ ſ. pectet

mõ Diſ curzat. „laue extenioꝛ vt ociũ et opoꝛtumtas

— — —

— — —☚—

— —

1

— ☛ ie

—
—

/ 8. 6

boneſtis et vtilibus ſtudijs ſupetat. vtraq; ad diſciplmã

— De ſerutimo xvil. (pertinet
Acrutimu aũt.id ẽ meditatõ /ad exercitiũ ſpectat.
NVidet aũt ſcrutimũ ſub ſtudio qᷓrendi otineri Qy
ſi veꝝ eſt ſuꝑfluo repetit᷑.cũ in ſuꝑioꝛi pte annumeratum
ſit. Sʒ ſcienð ẽ hãc int᷑ hec duo eẽ dram. qð ſtudiũ q̃rẽdi

mſtantiã ſigmficat oꝑis.ſcrutimũ vo diligentiã meditatio

ms. opus pa gunt laboꝛ et amoꝛ. ↄſiliũ pariũt cura et vigi

lia. In laboꝛe ẽ vt agas.in amoꝛe ut pficias. In cura ẽ vt

peouideas.in vigilia vt attendas. Iſti ſũt.iiij.pediſſeqᷓ qui
poꝛtãt lecticã philologie.qꝛ mentẽ exercẽt/cu ſa pĩa pᷣſidzʒ
Cathedꝛa qpe philologie ſedes ẽ ſapie.q his ſuppoſitis ge
ſtari ðe.qm ĩ his ſe exercẽdo pꝛomouet᷑. Vñ pulcre mue⸗
nes ꝗꝓpt robur a frõte lecticã tenere dñr.videlicʒ / philos et
cophos.id ẽ amoꝛ et laboꝛ.qꝛ foꝛis opus pagũt.a poſte⸗
rnoꝛi puelle/ vdelicz philemia et agrimma. qð int erpᷣtatur
cura et vĩgilia.qꝛ ĩtꝰ ĩ ſecreto ↄſiliũ pariũt.Sũt qdã q pu
tãt ꝓ cathedꝛã philologie hũ anũ coꝛpꝰ ſigficari/cui aĩa rõ
nał pſidz. qð miſtri.iij.poꝛtãt.i.un.elemẽta ↄponũt De
qbꝰ duo ſuꝑioꝛa.i.igms et aer.actu et noĩe maſculĩa ſunt

Duo vero mferioꝛa.id eſt terra et aqua femimna.

(d(SDe paretate xirxrxrx.
arcitate quoqʒ lectoꝛibꝰ ſuadere volunt. id ẽ ſup
flua nõ ſectari. q; maxie ad diſciplmã ſpectat Pin
Zuis em̃ vent᷑ vt ðᷣe.tenuem nõ gigmt ſenſũ. Sʒ qͥd ad hoc
ſcolares nri tpis rñdere poter̃t.q nõ ſolũ ĩ ſtudijs ſuis fru
galitatẽ ſeqᷓ ↄtemnũt.ſʒ etiã ſupꝛa id qð ſunt duntes vide
ri laborãt. Nec iã qͥd didicerit qſq; iactitat.ſʒ qd expende
rit. Sed foꝛtaſſis quia magr̃os mitari volunt.de quibus
quid digne dicam non iuem. M”MMMMV

De excio xrxrxr.

oſtremo tra aliena poſita ẽ.ꝗᷓ et ipᷣ̃a quoq; hoĩꝛem
exercet. Oĩs mundꝰ? phãntibus exiliũ eſt. QAma tñ

orr

vt ait qnidam neſeo qua natale ſolum dulcedine cunctos
ducit. et ĩmemoꝛes nõ ſumt eſſe ſui magnũ virtutis pꝛinciꝑi
um eſt. vt diſcat paulatim exercitatus ammꝰ viſibilia hec
et tranſitoꝛa pꝛimũ commutare. vt poſtmodũ poſſit etiaʒ
derelmquere. Delicatus ille eſt adbuc/cu patria dulcis
eſt. oꝛtis aũt iam cin omne ſolũ patria eſt.perfectus vo
cui mũdus totus exilium eſt Ille mũdo amoꝛem fixit.ĩſte

ſparſit. bic extinxit. Ego a puero exulau.et ſcio quo mero

re ammꝰ artum aliquãdo pauꝑpis tugurg fundum deſe⸗

rat.qua libertate poſtea marmoꝛeos lares et tecta laque⸗
ata deſpiciat.

Incipit quartus lhber⸗ de ſtudio ? en n⸗

Cripte q vł de do ſiue boĩs lurſibilibs
loqutur. nec oms nec ſole diuie appellã
de ſüt. In libꝛeis gẽtilm mita de etmta⸗
te dei et aiaꝝ ĩmoꝛtalitate. de virtutũ
peemijs ſempiterms pemſ qʒ maloꝝ.. a

rentes. totam pene de pꝛeſentis vite ſtatu et rebus m tem
poꝛe geſtis contertam cermmus.ra ro aliqua de dulce dine
eternoꝛum bonoꝛum et celeſtis vite gaudijs mamfeſte de⸗

pꝛim. Tamẽ has ſcripturas dunnas appellare fides catho

lica ſolet Phbiloſ ophoꝛum ſcripture/quaſi luteus paries
dealbatus.mtoꝛe eloquij foꝛis polleret. Que ſi quã do ve
ritatis pꝛetendunt ſpeciem.falſa admſcendo/quaſi quo⸗

tis pꝛobabili ratione leripta n muemmns.
quos tali vocabulo indignos eſſe nemo
Dubitat. Kurſus veteris et nom teſtamenti ſeriem percur

dam coloꝛe ſuperducto lutum erꝛoꝛis openunt Contra di

uma eloquia aptiſſime fauo comperantur. que et pe opter
ſimplicitatem ſermoms arida apparent. et intus dulcedme
plena ſunt.vnde conſtat qmna mertto tale voca bulum ſoꝛ⸗
tita ſunt.ꝗᷓ ſola ſic a falſatatis contagone aliena ĩuemunt

vt mchil veritati cõtranum continere pꝛobent᷑. Scripture
diune ſunt.quas a catholice fidei cultoꝛibus editas. au⸗

ctoꝛitas vmuerſalis eccleſie ad eiuſdem fidei coꝛroboꝛati
onẽ in numero dimnoꝝ libꝛoꝝ cõputandas recepit. et le⸗
gend as retinuit Güt peeterea alia ꝙq; plurĩa opuſcula a re
ligioſis viris et ſapiẽtibus diuerſis tẽpoꝛibꝰ ↄſcnpta.que
licet auctoꝛitate vmuerſalis eccleſie pꝛo bata non ſint.tam
q a fide catholica nõ diſcrepant.et nonnulla etiam vtilia
docent.inter diuina computãtur eloquia. que foꝛtaſſe enu
merando melius ꝙᷓ diffimendo oſtendimus.

¶ De oꝛdine et numero libꝛron eij.

nmuns dimma ſceriptura in duobus teſtamentis con⸗
tinetur. in veteri videlicet et nouo. Vtrunqʒ teſta
mentũ tribus oꝛdtimbus diſtinguꝛtur. Vetus teſtamentum

continet legem. ꝗphetas agiogphos Nouũ auũt. euangeliuũ

aplos.patres. Pꝛimꝰ oꝛdo veteris teſtamẽti.i.lex quã he
bꝛei thoꝛath nominãt.pẽtatheucũ habet. id e quĩqʒ libꝛos
moyſi. In hoc oꝛdine pꝛimus eſt bꝛeſith. qin ẽ geneſis. Se

cundus belleſmoch. qui eſt exodꝰ Tercius valechꝛa. qui ẽ

leuitic?. Quartꝰ vaiedaber. q numeri. Qumtꝰ? adabari.
qui ẽ deutronomi?. Secundus oꝛdo eſt ꝓphetarũ. hic con
inet. vij. volumima. Pꝛimum. woſue. bennun . id ẽ filũ nun
qun et ioſue.et ihũs.et ihũ naue nuncupatur.
ſophtim. qui eſt liber uudicum. Tercium ſ amuel. qui eſt
pꝛimus et ſecundus regum. Quartum mala chim. qui e ter

eius et quartus regum. Quintum pſaiam. Sex tum ibere⸗

miam. Septimum ezechiel. Octauum thareaſra. q eſt duo
decim pꝛophetarum. Deinde tercius oꝛdo/octo libꝛos ha⸗

bet. Pꝛimus eſt ob. Secundꝰ? daud. tercius maſloth. q

grece pa bole.latie pꝛouer bia ſonat videlicz ſalomoĩs. in.

coelech.q eſt ecchiaſtes . Quitz. ſiral urim, i. cã tica cãticoꝝ

————

⁶

xvj.
Serxtus da mel.ſeptimus dabreiamm.q eſt palipomenon.
Octauus heſdras.nonus heſt᷑. Omnes ergo numero ſunt
xxij. Sunt p̃terea alij qdã libri. ut ſapiẽtia ſalomoĩs. liber
ũ filn ſirach.et liber iudith. et thobias et libri macha⸗
beoꝛum. quileguntur quidem. ſʒ nõ ſcribuntur mcanone.

Peimus oꝛdo nou teſtamenti. quatuoꝛ ha bet volumma.

Mathei. marci luce.et iohãms. Secundꝰ ſimilit quatuor
epłas pauli numero. xtiij.ſub vno volumie cõtextas. et ca⸗
nomcas eplas. apocalipſim. et actꝰ apoſtoloꝝ· In tercio
oꝛdine primum habent locum decretalia/quos canones id
ẽ regulares appellamꝰ. deinde ſanctoꝝ prjm. et doctoꝝ ſẽp
ta. ieꝝ. aus. S. ã bꝛoſij. yſidori oꝛigems . bede. et alioꝝ

multoꝝ oꝛthodoxoꝝ.qꝗᷓ tam ĩſimta ſunt/vt numerari ñ poſn

ſint. Ex quo pꝛofecto apparet quãtũ in fide xp̃iana feruo⸗
rẽ habuerũt.peo ciiꝰ aſſertione tot et tanta opa memoꝛã
da poſteris reliquerũt. Vñ nra quoq; pigritia argiit᷑ ꝗle
gSere nõ ſufficimꝰ qᷓ dictare illi potuerũt. In his aũt oꝛdi⸗
mbus marime veruſq; aparet cõuementia/q; ſicut poſt le

gẽ ꝗꝓphete/ et poſt ꝗꝓphetas agiogphi. ita pꝰ euãgeliũ aphi
et poſt aplos doctoꝛes oꝛdine ſucceſſerũt Et mira quadã
diuie diſpenſatõis rõne actũ eſt. vt cũ ĩ ſingulis plena et

pfecta ventas ↄſiſtat. nulla tñ ſupflua ſit Hec bꝛeuiter de

ordine et numero diuinoꝝ libroꝝ pſtrinximus.vt que ſibi

ſit preſeripta matena lector agnoſcat.
(De actortbus diumon libroꝛ an.

ip̃e ſamuel ſcripſit.ſequẽtia vero vſq; ad calcẽ dauid OOa

lachim iberemias primũ in vnũ volumẽ collegit nã antea
ſparſus erat ꝑ ſin guloꝝ regũ hiſtorias.plai as. iberemias
eʒechiel.ſinguli ſuos libros fecerũt.qui inſcpti ſũt n oiĩbus
eoꝝ. Liber etiã.xij. ꝓpbetaꝝ. actoꝝ ſuoꝝ neĩitꝰ? p̃ᷣnotatur.

q; libros legis moyſes ſcripſit. ibri ioſue. ĩꝛdẽ
noſue cuiꝰ? noĩe inſcribit᷑, actor fuiſſe credit ¶( ibrü
iudicũ a ſamuele editũ dicũt. Prumã partẽ libn ſamnel·

quoꝝ nomia ſũt oſee.iĩohel.amos.abdias.ionas.nmicheas.

nau. abacuch. ſop homas .ag geꝰ. acharias. et malac hias
Quꝛi ꝓpterea mmoꝛes dicuntur.quia ſermones eoꝝ bꝛeues
ſunt, vnde et vno volumie ↄpeehẽduntur. yſaas aut et ie

remias. et ezechiel. da mel. hij qu atuoꝛ maioꝛ es ſũt ſinguł

ſuis volumibus diſtincti. Libeum iob. alij moyſen. alnj vnũ

ex ꝓpbetis. nõnulli ipᷣm iob ſcripſiſſe credunt. Libꝛum pſal⸗
m Damd edidit. heſdꝛeas aut poſtea ta uUt nunc ſunt 022

dmauit. et titulos addidit. Parabolas aũt et eccleſiaſtẽ

et eantica canticoꝝ/ſ alomõ ↄpoſuit. Damel ſin libꝛi actoꝛ
fuit. Liber heſdꝛe. actoꝛis ſui titulo pᷣnotatur. m cuiꝰ tex.

tu eiuſ dẽ heſdee neemeq; ſermones pariter ↄtinentur. N⸗
bꝛum beſter. heſ dꝛas conſ cripſiſſe. Liber ſapientie apud
hebꝛeos nuſꝙᷓ eſt. et ipᷣe ſtlus grecam magis eloquentiam
redolet. Hunc qii dam indei ꝓhiloms eſſe affirmant. Li⸗
beum eccleſiaſticum certiſſime iheſus filus ſirach iheroſo⸗
limta nepos ieſu ſacerdotis magm cmius memmt zacha
nas compoſut. Mic apud hebꝛeos reperitur. ſed int apo⸗
criploos habetur Judit vero et tobi.et libꝛi ma chabeoꝛum
quoꝛum ut teſtatur herommus ſecundus magis grecus ee
peobatur. quibus auctoꝛibus.ſcripti ſint mmime conſtat.
S (De bibliotheca ununn.
blio theca de greco nomen accepit. eo ꝙ; ibi liber
recondantur. Nam biblio libꝛoꝛum theca repohtio
Vinterpeetatur. Gibliothecam veteris teſtamentt.
heſoꝛas ſcriba poſt incenſam legem a chaldeis dum mnder
re greſſi ſunt. in iheruſalem diuini afflatus ſpiritu repara
uit. cunctaq; legis ac pꝛophetarum volumina que fuerãt
a gentibus coerupta coꝛrexit. totumqʒ vetus teſtamentum
m vigintiduos libꝛos conſtituit. vt tot libei eſſent in lege·
quot habebantur et littere. Poꝛro qumq; littere duplices
apud hebꝛeos ſũt. caph. mem. num. phe.ſade ſliter em p
has ſcribunt pꝛincipia medietateſq; verboꝝ. aliter fines.

Vnde et quinq; libei a plerilq; duplices eſtimantur Samu
el. malachim. dabretamm. heſdꝛas. iberemas cũ eynoth.

zd eſt lamentatiombus ſuns.
T e mterpeetibus P-

Nterpꝛees veteris reſta mentt. Deimum 1 eptuaginta quos
ptholomeus cognomento philadelphus rex egipti omms
litterature ſagaciſſimus cum piſiſtratum athemenſiũ tirã
num qui peimus apud grecos Viblioteca mſtituit. et ſeleu

cum.mchanoꝛem/et alexandeum. et ceteros pꝛioꝛes qui ſa

pientie operam dederant. m ſtudio bibliothecarum emula

retur. non ſolum gentilium ſcripturas.ſed etiam diumas

litteras m ſuam bibliothecam conferens ita ut ſ eptuagita
milia libeoꝝ interpꝛetatur eius alex andꝛĩe muemrentur ab
eleazaro pontifice petens ſcripturas veteris teſtamẽti. in
grecam vocem ex hebꝛea ling
guli im ſingulis cellis ſeparati. ita omma per ſ piritum ſan⸗
cti interpeetati ſunt. vt mhil in ancmꝰ ecꝝ codice muentũ

eſſet. quod m ceteris vel in verboꝛum oꝛdine diſcreparet.

pꝛopter quod vna eſt eoꝝ interpꝛetatio. ſed iherommꝰ? di
cit huꝛc rei non eſſe ahibendam fidem. Secundam et ter⸗
ciam et quartam. factunt aquila. ſummacus. et theo doci⸗
on. quorum primus.id eſt aqula iudeus fuit. Simmacus
vero et theodocion ebiomte heretici O btinuit tamẽ vſus
vt poſt ſeptuaginta interpretes eccleſie grecorum eorum
reciperent exemplaria/et legerent. Quinta eſt vulgaris.
cuius auctor ignoratur. vnde ſpecialiter ſibi vendicamt.
vt quinta appell aretur. Sexta et ſeptima ẽ ongems.cuiꝰ
codices euſebius et pamphilus vulgauerunt. Octaua eſt

iherommi. que merito ceteris añfertur. nam et verboꝛum

tenatior eſt. et perſpicutate ſententie clarior.

Sua interpꝛetari fecit Sed ſin

MD

xrvüj.

lures euangelia ſ. eriplerüt. Sed quidam ſine ſpin
tu ſancto magis oonati ſunt oꝛdmare narꝛatione.
cqꝙ biſtoꝛie texere veritatem. Vnde ſancti patres p

ſe pirittum ſanctum docti.quatuoꝛ tantũ in auctoꝛita tem re⸗

ceperunt ceteris repꝛobatis. id eſt mathei.marci.luce et
io hãms.ad ſimilitudinem quatuoꝛ flummũ padiſi.et qua
tuoꝛ vectium arce. et quatuoꝛ ammalium in ezechiele.Pꝛei
mum matheus euangelim ſuum ſcripſit. hebꝛaice. Secũ⸗
dus marcus grece Tercius lucas inter omes euangeliſtas
greci ſermoms eruditiſſimus quippe ut medicus. in grecia
euangelium ſcripſit teophilo epiſcopo.ad queʒ etiam actꝰ

apoſtoloꝝ idem ſcripſit. Auartus et vltimus iohãnes euã

gelium ſcrpſit. Paulꝰ.xinj. ſcripſit epłas.x.ad eccleſias
quatuoꝛ ad perſonas.vltimam aũt ad hebꝛeos plenqʒ; di⸗
cunt non eſſe pauli, eandemq; aln barnabam ſ cripſilſe. alij
clementem ſuſpicantur Canomci epiſtole. ſeptem ſunt/vna
iacobi.due petri.tres ĩiobĩs. vna iude. Qpocalipſin ſcup⸗
it rohannes apoſtolꝰ? in pathmes inſula exilio relegatus.
Ceera elſe apocrifa. quio ſit apocrifum vil.
i ſunt ſcriptoꝛes ſacroꝛum libꝛoꝛum. qui per ſpiri
tum ſanctum loquentes ad eruditionem noſtram B
ꝛecepta vmendi regulamq; conſcripſerunt. Dꝛet

Per alia volumma apocrifa nuncupantur. tpocrifa autem

dicta.id eſt ſecreta.quia in dubium vemunt.Eſt emm eo⸗
rum occulta oꝛigo. nec patet patribus a qubus vſque ad
nos auctoꝛtas veratium ſcripturarum certiſſima et notiſſi
ma ſucceſſione peruemt. In hbis apocrifis et ſi inuemt᷑ ali-
qua veritas.tamen pꝛopter multa falſa nulla eſt m eis ca-⸗
nomca auctoꝛitas.que recte iudicantur nõ eſſe eoꝛum cre
denda. quibus aſcribuntur. Nam multa et ſub nomm bas

AIpheta rum et recentioꝛa ſub nomimbus aplo ab! gerbeien

peoferuntur. que omma ſub nomme apoer fenn an au uctoeitat
canomca diligenti examinatione remota ſunt.

Sentarveum 4 quinq; Polkaniääbus eenr. Pen

neſis. eo dicitur ꝙ; generatio ſeculi in eo continetur. Exo⸗
Dus.ab exitu filioꝝ iſfrabel de egipto. Lemticus eo ꝙ leu
tarum mimſtena et diuerſitatem victimaꝝ exequitur. Qu
meroꝝ liber vocatur/eo q; in eo egreſſe de egipto tribus
enumeran tur. et. xln. p beremu manſiones. Deuter?. ver⸗
bum grecum eſt diſſullabi, et interpꝛetatur ſecundus. no
mia interpꝛetatur lex. Inde dictus eſt deutonomiꝰ. quaſi

ſecunda lex. quaa in eo replicãtur ea que in pꝛecedentibus

tribus Diffuſius dicta ſunt. In libꝛo ĩioſue quem hebꝛei io⸗

ſue bennum dicunt.terꝛa pꝛomiſſioms pro dundit.Liber

uudicum dictus eſt a pꝛmcipibꝰ qi iudicabãt wlm ilrahel
anteqꝙᷓ; reges eſſent in eodem ꝓpło. Huic quidã cõpingunt
hiſtoꝛam ruth ſub vno volumme. Liber ſamuel dictus eſt.
quia natiuitatẽ eius et ſacerdotuũ et geſta deſcnbit. QAu
licʒ etiã hiſtoꝛã ſaul et dauid ↄtineat. vtriq; tñ ad ſamu⸗

el referuntur. quia vnxit vtrunq; Malach hebꝛaice. latine
regum interpꝛetatur. vnde dictus eſt malachim. pꝛo eo q;

reges iude et iſra heletice gentis. geſtaq; eoꝝn per oꝛdinez
digerat.yſaias euangeliſta potiuſqᷓ; pꝛopheta edidit libeu
ſuum. cunus omnem reatum eloquentie pꝛoſa incedit, Can
n vero exametro. et pentametro verſu diſcurꝛit. e⸗
remias ſimiliter edidit libꝛum ſuum cum threms eius quos
lamenta vocamus.eo ꝙ; in triſtioꝛbus rebus funeribuſq;
adhibeantur. in quibus quadꝛuplicem diuerſo metro com
poſuit alphabetũ.quoꝛum duo pꝛima quaſi ſaphico metro
ſcripta ſunt.quia tres verſiculos qui 1 bi nexi ſunt. et ab
vna tantum littera meipꝛunt. heroicum comma concludit.
ſt. et a terms lit⸗
teris. idẽ terni verlus ĩ icipiũt. Quartũ alpha betũ ſiłe pꝛĩo
et ſcdᷣo habet᷑ SGechiel Peincipi et finẽ / oble curioza ha bz.

Tercium alpha betum trimetro ſcriptũ eſ

2
. D

ta em grece. qumq; .theucus volumẽ vocatur. Ge

Vnum eſt volumen.xij.ꝗphetarum. Peincipia et fines libꝛi
en nob/apud hebeeos peoſa orone contexta ſunt. OMedia autẽ
be iʒzip̃ius ab eo loco quo ait. pereat dies in qua natus ſum. vſ⸗
qʒ ad eum locum vbi ait. iccirco ip̃e me repꝛebendo et ago
pemtentiam. omma heroico metro diſcurꝛunt P ſalmox la
ber grece pſalteriũ.hebeaice nabla.latine oꝛganũ dicitur.
Ideo aũt vocatur pſalteriũ. qð in eo ꝗꝓpheta canente ad
pſalteriũ ↄſonãdo reſpõdit Huc.v.libꝛi mnciſiombꝰ et vno
pſalmoꝝ volumme cõpeehendũt Pfſalm os damd cõpoſuut
ſed eſdeas poſtea oꝛdmaumt. Omes aũt pſalmi et lamẽtati
ones ibereme. et omma ferme ſcripturaꝝ cantica. apud he
bꝛeos metuce compoſita ſunt. vt teſtatur iber. oꝛigenes.
aoſephus.euſe bius. ceſartenſis. Nam in moꝛem romam. fla
bel cti. et greci pindari. nunc alij iambo curꝛunt. nunc ſaphico
mtent.trimetro/vel tetrametro mcedentes. Tribus nomi
mbus vocatum eſſe ſalomonẽ ſcuiptura mamfeſtuſime do
cet. Idida. id eſt dilectum dñmi.qma eum dilexit dnñs. Coe
leth, id eſt eccleſiaſten. Eccleſiaſtes autez greco ſermone
ne appellatur. qni cetum. id eſt eccleſiam congregat. quẽ nos
nuncupare poſſumus ↄcionatoꝛem. qi loquitur nõ ad vnu
ſpecialiter. ſed ad totam concionẽ populi. Poero pacificus
vocatus eſt. eo ꝙ in regno eius pax fuertt. Is itaq; iuxta
ni numerũ voc abuloeꝛum tria edidit volumina. pꝛimum ꝙ he
n bꝛaĩce maſloth. grece. parabole. latine pꝛouer bia inſcribi⸗
e⸗ tur. e q; in ̃o ſub compatua ſimilitudme figuras ver⸗
s boꝛum.et imagines ventatis oſtenderit. Que videlicz. pa
bole in fine ab eo loco in quo ait.mulierem foꝛtem quis in
1 uemet alphabeto texuntur. ſicut lamentationes iheremie/
no ttt cetera quedam ſcripture cantica Scom ꝗ hebꝛaice coe
% leth. grece eccleſtes. laune concionatoꝛ dicitur. eo quod
t. ſermo eiꝰ nõ ſpecialit᷑ ad vnũ. ſicut in pꝛouer bijs.ſʒ ad vm
t uerſos generaliter. qi ad totã concionẽ.et eccleſiam diri⸗
gatur. Cercium ſiraſirim. iĩo eſt cãtica cãticoꝝ.qð ẽ quaſi

õä

epithalamum id eſt carmen nuptiale xpi et eccleſie. In
pꝛouerbijs puulum docet.et quaſi de officijs per ſenten⸗
tias erudit. vnde et ad fihumer crebeo ſermo repetitur.
In eccleſiaſte vᷣo mature vnũ etatis inſtituit/ne quicqꝙᷓ in
mũudi rebꝰ putet eẽ ꝓpetuũ.ſed caduca et bꝛema vmuerſa

que cermmus. Nd extremũ iam conſumma tũ virũ et calca

to ſeculo pꝑpatũ/in cantico canticoꝝ ſponſiꝛũgit amplexi
bus. Haud pꝛoculdubio/ab hoc oꝛdie doctrinaꝝ/et phi⸗

loſophi ſuos ſectatoꝛes erudiũt.vt pꝛimũ ethicã doceãt.

demde pꝓhiſicã interp̃tent᷑ et què in his pꝛofeciſſe pſpexe

rint/ad theologiã vſq; ꝑducãt. Damel apud hebꝛeos non

inter ꝗphetas ſed inter agiographos habetur. Hũc ſcdᷣm
Ixx. interpᷣtes catholica ec cleſia nõ legit.eo q; multũ a
verita te diſcoꝛdet. Damel maxime et eſoras ꝗp

bet ſocietatẽ. Damel apud hebꝛeos nec ſuſanne habet bi⸗

ſtoꝛiã. nec himnũ triũ pueroꝝ. nec belis dracomſq; fabu⸗
las. Paralipomenon grece dicit᷑ qð nos p̃termiſſoꝝ vel re
liquoꝝ dic ere poſſumus. q; ea que in lege vel regũ lbꝛis
vel omiſſa vel nõ plene relata ſunt /in iſto ſummatim ac bee
uiter replicant. Hic hebꝛaice ðe dabꝛeiamm. qð interpᷣtatt
verba dien.qð ſigmficãtius cromcon totiꝰ dᷣine biſtoeie
poſſumus appellare. Liber eſdꝛe quartus eſt. in quo eiuſdẽ
eſore neemieq; ſermones ſub vno volumie ↄtinent᷑. Secũ⸗
dus tercius et quartus apocnifi ſunt. Liber qui ſapientia
ſalomoms inſcribitur / ideo ſapientia vocatur. qꝛ in eo xpi
aduẽtus(qui eſt ſapiẽtia pris) et paſſio euidẽter expꝛimit
Liber iheſu filij ſirach ido eccleſiaſticus dᷣ/q de totiꝰ ece⸗
cleſie diſciplia religioſe ↄuerſacõis/magna cura et racõe
ſit edituſ. De his duobus iero. ſic dicit. fertur panethoſf
iheſu filij ſirach liber. et alius pſeudograꝑhꝰ/ qui ſapiẽtia
ſalomõis inſ cnbit᷑.quoꝝ pꝛioꝛẽ hebꝛaicũ repi.ñ eccĩaſticũ

na ꝓs iheremie/ hebraicis quidẽ Iris ſed chaldaico ſermo
ne ↄſcrnipti ſunt. Job quoqʒ cũ ara bica lingua plurimã ba⸗

ut apud nos. ſed pabolas pꝛenotatum. Cm ꝛmundt erant 2
enj eccleſiaſtes et cantica canticoꝛum. ut ſimilitudmem ſalo⸗
u. moms /non ſolum libꝛoꝛum numero/ſed etiam meteriarum
Hin genere coequarent. Secundus apud hebꝛeos nuſquã eſt
rli gee et ipᷣe ſtus grecam eloquentiã redolet. Et non nulli
le⸗ ſcriptoꝛum veterũ/hunc eſſe iudei fůoms affirmant Sicut
en ergo iudith et thobi et machabeoꝛum libꝛos.legit quidẽ
bi eos eccleſia.ſed inter canomcas ſcripturas eos non reci
it. pit.ſic et hec duo volumĩa legat ad edific acõnem plebis⸗
ere non ad auctem eccleſiaſticoꝝ dogmatum ↄfirmandam.
non Quomo do ergo vigintiduo elementa ſunt per que hebꝛai⸗
dn ce ſcribimus omne quod loquimur. et eoꝛum imcijs vox hu
tü⸗ mana compꝛehenditur. ita vigintiduo volumna ſupputant᷑
t„x gquibus quaſi lris et exoꝛdijs in dei doctrina tenera adhuc
ett lactans viri inſti eruditur infantia. Qudam hyſtoꝛiam
ruth et lamentacõnes iberemie ſeoꝛſum per ſe inter agto⸗
b Frapha computantes. et hos duos pꝛec edentibus viginti
duobus addentes. vigintiquatuoꝛ veteris legis libꝛos nu
merant.figura et numero vigintiquatuoꝛ ſemoꝝ. qui in a⸗
pocalpſi agnũ adoꝛant. 18ððUDW——

(De nouo teſtamento wr. H
Icut em̃ omis ſcriptura veteris teſtamenti lex ap
pellari poteſt. ſpeãliter tamen libꝛ moyſi quinq;
7 lex dicuntur. ita generaliter totũ nouũ teſtamentum euan
, gelium dici poteſt. ſed tamen ſpecialiter iſta quatuoꝛ vo⸗
lumina. mathei ſcilicet et marci. luce atq;ʒ iohãms. in qui⸗
p⸗ bus facta et dicta ſaluatoꝛis plane explicantur. nücupari
nn meruerũt. Euã gelium ĩterpꝛetatur bonum nũcium. qꝛ eter
na bona pꝛomittit. non terrenã felicitatẽ ut vetus teſta⸗
be mẽtum ſcdm lram itellectum. Mß
ol (De canombus euãgelion x. (SFitauit.
til Iunões euãgelionꝝ ãmomꝰ? alexãdꝛie pꝛimus exco⸗

cᷓ poſt ea euſebius ceſanenſis lequcus plemus compoſuit
qui ideo facti ſunt.vt per ecs muemre/et ſcire poſſimus qᷓ
reliquoꝝ euangeliſtar um ſumilia aut pꝛopꝛia dixerunt Sut
autem numero decem. quoeum pꝓpꝛimus continet numeros in
quibus quatuoꝛ ea dem dixerunt. matheus. marcus. lucas
iohãnes. Secundus ĩ quibus tres. matheus. marcꝰ?. lucas .R
Tercius in quibus tres.matheus.lucas.iohãnes Quartꝰ
in quibus tres. matheus. marcus. iohãnes. Qumt?ꝰ in qui
bus duo. marcus. lucas. Sextus in quubus duo. matheus
marcus. Septimus ĩ quibus duo. matheus. iohanes. Octa
uus in quibus duo. lucas. marcus. Lonus: in quibus duo.
lucas. iobãnes. Decimus. m quibus ſinguli eoꝛum pꝛopꝛia
quedã dix erunt Quoꝝ expoſitio hec eſt Per ſingulos emñ
euangeliſtas numerus quidam capitulis affirus adiacet.
quibus numerus ſubdita eſt era quedã m imo notata.que
indicat ĩ quo canone poſitꝰ ſit numerꝰ c in ſubiecta ẽ era. H
vbi Stia. Si ẽ era pꝛima ĩ pꝛimo canone Si ſcda in ſcvᷣo.ſi
tercia ĩ tercio.et ſic ꝑ oꝛdinẽ vſqʒ ad decimũ puemes. Si
igit᷑ apto quolibzʒ euã gelio placuerit ſcire qͥ reliquoꝝ euã
Seliſtaꝝ ſilia direrit. aſ ſumes adiacẽtẽ numen capłi. et re
quires ipᷣm numeꝝ ĩ ſuo canone quẽ indicat. et ibi ĩnemes
qur et quid dixerint.et ita demum in coꝛpoꝛe inquiſita lo⸗
ca/que ex ipᷣis numeris indicantur per ſingula euangelia
de eiſdem dixiſſe innemes.
(De canombus concilion rj.

anon aũut grece. latine regula interp̃ᷣtatur. Negu⸗
la aut dicta. ꝙ recte ducit. nec aliqũ deoꝛſum tra⸗
hit. lj dixerũt regulam dictam / vel q; regat/vel 1
qꝙ noꝛmam recte viuendi pꝛebeat. vel diſtoꝛtum pꝛauum

q; coꝛrigat. Canones aũt generaliũ ↄcili oꝝ. a tẽpoꝛibꝰ cõ
ſtantim ceperũt. In pcedẽtibus nanq; anms. plecutõe fer
ute docẽdaꝝ plebium mimme dabatur facultas.inde xpᷣi ſ
amtas ã diuerſa ſciſſa hereſi . q; nõ erat licẽtia epiſcopis u

83 in vnum ouemre. mir tẽpoꝛaliter ſupꝛadicti impatoꝛis.iĩp̃e
Bit em̃ dedit facultatẽ xpᷣiams libere cõgregandi Bub hoc eti
in am ſancti patres in cõcilio mceno de omm oꝛbe terꝛaꝝ cõ
cas uemẽtes.iuxta fidẽ euangelicã et aplicam. 1. coõm poſt apo
is ſtolos ſmbolum um tradiderunt
n Auatuoꝛ eſſe pꝛmcipales ſinodos. xri.
an Prer cetera aut concilia/quatuoꝛ eẽ venerabiles ſinodos
s que totã pꝛincipaliter fide ↄplectant᷑ quaſi euangelia. vel
n otidem padiſi flumma. Harũ pꝛioꝛ mcena ſ inodꝰ? trecen
* toꝝ.xvñj.epõꝝ ↄſtantino auguſto impante peracta eſt. in
rin qua arnane pfidie condemnata blaſphemia ꝙᷓ; de mequa⸗
se, litate ſancte trimtatis idem arrius aſſerebat. ↄſubſtantia⸗

lem deo patri deum fuiũ/eadẽ ſancta ſinodꝰ ꝓ ſimbolũ dif
fimmt. Scðdða ſmodꝰ. cl. patrũ ſub theodoſio ſemoꝛe cõ
d ſtantmopolim ↄgregata eſt.qᷓ macedomũ ſpm̃ ſanctũ ne⸗
gantem deũ eſſe.ↄdemnas cõſubſtãtiales patri et fuio ſpi⸗

tum ſanctũ demonſtrauit. dans ſimboli foꝛmam quaʒ tota
8 Srecoꝝ et latinoꝝ ↄfeſſio in eccleſ 1 pᷣdicat. Tercia ſino
us dus epheſina pꝛima.cc. epõꝝ ſub umoꝛe theodoſio augu
tite ſto edita eſt. que neſtoꝛũ duas pſonas in xpᷣo aſſerentem
nes ruſto anathemate ↄdemnaut ondens in duas naturas vnã
rlo Dñni ihu xp̃i pſonam Quarta ſinodus calcidonẽſis. de. xxx.
den⸗ ſacerdotũ. ſub marciano pꝛincipe habita eſt. in qua euticẽ
oſtantinopolitanũ abbate. verbi dei. et carms vnã naturaz
peonuntiantẽ. et eius defenſoꝛẽ dioſcoꝝ quendã alex andꝛi
gu⸗ nũ ep̃m. et ip̃ʒ rurſum neſtoꝛũ cum reliquis hereticis.vna
nag⸗; patrum ſententia peedamnamt. pꝛedicans eadem ſinodus
voll xpᷣm deũ ſic natum de virgine.vt min eo ſubſtatiã et diuine
uum et humane cõfiteantur nature. Mee ſunt quatuoꝛ pꝛincipa⸗
c les ſinodi. fidei doctrinam plemſiime pꝛedicantes Ded et
fen ſqua ſunt concilia que ſancti patres ſpintu dei plem ſanxe
r⸗ runt. poſt iſtaꝝ quatuoꝛ auctoꝛitatem om̃ manst ſtabilita
46 rvisoee. quoꝝ geſta m hoc ope continentur dita Smodu

n

autem er greco interpꝛetari cõmitatum vel cetum. roncili
vero nomẽ tractũ ex moꝛe romano Tꝑe em̃ quo cauſe a ge
bãtur. ↄuemebant om̃s mvnũ. cõmumqʒ; intẽtõe tractabãt
Vñ et ↄcihiũ a cõnmtentõe dictũ.q; ↄſũ.Nã cilia oculo
rũ ſunt. WVñ et ↄſidiũ ↄſilium.d.m.l.lłr̃a trãſeũte. Cetus
vero ↄuentꝰ ẽ. vel ↄgregatio a coeũdo.i.ↄuemẽdo in vnũ
Vñ et ↄuentꝰ eſt nücupatꝰ.ſicut ↄuentꝰ cetus vel cõciliũ/
a ſocietate multoꝝ in vnũ. Epła grece.miſſa mterptat. la
tine epłe canomce. i. regulares. qetiã dñr cat holice.i. vm
uerſales.qꝛ nõ vm tm ꝓpło. vel cimtati.ſʒ vmuerſis gẽtibꝰ
generaliter leripte ſunt. & ctà apioꝝ peamoꝛdia fidei. xpia⸗
ne in gentibꝰ et nalectis ecclie Hiſtoꝛiã digerut et aplonꝝn
geſta narrant. vñ etiã actus apłoꝝ vocantur. Npocalipſis
ex greco ĩ latinũ reuelatio interpᷣtatur ꝛuxta q; iohãnes di
eit. Npocal lpf is ibũ xp̃i. quã dedit illis deus s Palam farere
ſeruo ſuo obanm.
Qu bibliothecas f kecerüt xin,
pud nos pãphilus martir. cu? vitam euſebius ce
arienlis cõſcripſit. piſiſtratum in ſacre bibliothece ſtudio
adequare cõtendit. Hic em̃ in bibliotheca ſua ꝓpe trigita
milia volummũ huũit Jerommꝰ?quoq; atzʒ geẽnadius.eccleli
aſticos ſeriptoꝛes toto oꝛbe querẽtes oꝛoine pꝛoſequti ſũt
vonc; ſtudia in vno volumĩis mdiculo compeehbẽderunt.
((Due ſcripturxe ſunt autenticce xm.
e nris apud Srecos. ongenes in ſcripturaꝝ laboꝛe
tam grecos. ꝙ latinos opm ſuoꝝ num ero ſupauit
Demq; iperommꝰ? ſex milia libeoꝝ eiꝰ? ſe legiſſe fa⸗
tetur Hoꝝ tñ oĩm ſtudia auguſtinus ingemo vel ſcia ſur vi
eit. Nã tãta ſcripſit.vt diebzac noctibus nõ lolũ ſenbere li
bꝛos eiꝰ quiſqᷓ; quidẽ.ſʒ nec legere occurꝛat. Scripſerunt
et alij catholici viri multi.et inſigma oꝑa. athanaſiꝰ? alexã
demus epuüs. Hilarepiciamens epus Haſilcapadocenus
epuũs Geegoꝛ? theolognus. et gre aSoris nazamenus epus.

xij

8 Rmbꝛoſius mediolanenſis epũs. Theophilꝰ alexandꝛinus
epᷣus. Johãnes ↄſtãtmopolita noepᷣ̃us Ciriulus alexã deinꝰ
l. ep̃us.Leo papa. DPꝛoculꝰ.iſidoꝛus hiſpalẽſis beda. cipꝛi⸗
n anus martir. et carthagineſis ep̃s.ieꝝ. pꝛſ bz. oꝛĩgenes cꝰ
ni ſcnpta nec oĩno refutat.nec ꝓ oĩa recipit ecclia.oꝛoſiꝰ.ſe
dulius.pꝛudẽtius.iuuẽcus.a ratoꝛ.et ruphinꝰ? multos li⸗
beos edidit. et ĩterp̃tatꝰ eſt quaſdã ſ cripturas. Sʒ qm be
ñ atus ieꝝ.ĩ aliqbus eũ de arbitrij libertate notauit. illa ſen
d9„ cire debemꝰ.q̃ et ieꝝ. Pelagiꝰ etiã fecit.v.libꝛos aduerſꝰ
neſtoꝛiũ et euticẽ. et tractatꝰ ĩ modũ ambꝛoſij. Itẽ libꝛos
lon )j. aduerſus arꝛiũ. Fecit etiã ſi acramẽtoꝝ p̃fata. et orones
8 et eplãs fidei. Diomſius ariopagita.ep̃s oꝛdinatꝰ coꝛĩthe
n oꝝ. multa ingemſ in poluia reliqt. Itẽ cromca euſebij ce
en ſariẽſis atz ec dẽ hiſtoꝛie eccleſiaſtice libꝛos.qᷓ;uis in pꝛrio

narꝛatõis ſue libꝛo tepuerit. et poſt ĩ laudibꝰ atʒ excuſati⸗
one oꝛigems ſciſmatici vnũ oſcripſerit libꝛũ. ꝓpt᷑ reꝝ tñ ſin
Sularẽ noticiã. qᷓ ad ĩſtructõʒ ꝓtinet. nõ vſqueqq; eccleſia

le ca. refutat Caſſiodoꝛꝰ? quoq; qĩ explanatõe pſalmoꝝ ſatis
vtile opus ſcpſit Sũt adhuc et alij ma. quoꝝ noĩa hic ta
d ¶ ue ſint apocrfe ſcripture xp. (Ceo
e inerariũ noĩe petri apli.qð appellat᷑ ſancti clem̃tis. ſlibꝛi
in vin. apocrifi. Rctꝰ ãdꝛee aplĩ ap̃ Rctꝰ noĩe tome apᷣ. Euã
. gelia noĩe barnabe aplĩ apᷣ. Euã gelia noĩe thome aplĩ apᷣ
Euãgelia noĩe ãdꝛee apli.ap.Euãgelia q̃ falſauit lucianꝰ
n apᷣ. Euã gelia qᷓ falſauit itiꝰ ap. Liber ð iĩfatia ſaluatoꝛis ap
m Liber de natiuitate ſaluatoꝛis. et de ſancta maria vel de
n: obſtetrice ei? apoc.Liber q apellat᷑ paſtoꝛis.apᷣ. Libꝛi om
uni nes quos fecit leutius diſcipulꝰdiaboli apᷣ. Liber q appella
tell tur füdamẽtũ ap. Liber q apellat᷑ theſaurꝰ apᷣ. Liber qui
wnt eſt de filiabꝰ? ade vel geneſis apᷣ. Centime trũ de xpᷣo virgi
leri liams cõpaginatũ verſibꝰ ap. Liber q appellat᷑ actus tecle
In6 et pauli apᷣ Liber qᷓ apellatur nepotis ap̃ᷣ. Liber peouerbi

is. oꝝ ab hereticis ↄſc riptꝰ.et ſancti ſixti nomine ſignatꝰ a

rͤW

NReuelatio que qpellatur pauli apec. Neuelatio que ap⸗
pellatur thome aplĩ ap. Neuelatio que appellat ſtepbam
ap. Liber qii appell atur tra nſitꝰ? ſancte marie apᷣ. Tiber ꝗ
appellac pemtetia adam apᷣ Liber diogie noĩne gigantis ꝗ
poſt diluuũ cũ deacone ab hereticis pugnaſſe ꝓlibet ap̃.
Liber gun appell at teſta mentu iob aß. Liber ꝗᷣ appellatur
pemtentia ongems apᷣ. Liber ꝗ appellatur pemtẽtia cipꝛia
m apᷣ. Liber qui appellatur iamne / et mãbꝛe ap̃. Liber ꝗ ap
pellatur ſoꝛs apłoꝝ apᷣ Liber luſan apᷣ. Liber canonũ apo⸗
ſtoloꝝ ap̃. Liber phiſiologꝰ. ab Hereticis ↄlcriptus. et btĩ
ambeoſij noĩie phignatꝰ ap. Hiſtoꝛia euſ ebi pamphili ap̃.
Opuſcula terculliam. ſiue afucam apᷣ. Opuſcula poſtumia
m et galli apᷣ. Opuſcula montam et peiſcille.et maximiile.
aßp . Omma opuſcula fauſti mamchei ap. Opuſcul a alteri?
clementis alerandꝛim apᷣ. Opuſcula caſſiam pꝛſbẽi galliaꝝ
ap. Opuſcula victoꝛim pictauienſis ap. Opuſcula fauſti re
ginenſis ap. Opuſcula frumẽtij ap̃ Epka mhũ ad abgarũ ap
Dalſſio cirici et ulite apᷣ. Paſſio geoꝛgj ap · Scripta qᷓ ap
peltł᷑.ſalõ ms otradictio ap. Philacteria oĩia ꝗᷓn 6 ab angelo
vt uli confingunt. ſʒ magis a demone ↄſcripta ſũt apᷣ. MHec
et his ſimilia ꝗᷓ ſimon magus. mcholaꝰ.cherinthꝰ.marciõ
baſilides. ebion. paulus etiã ſamoſatenꝰ?. fotinꝰ et bonoſ⸗ꝰ
qin ſumnili erꝛoꝛe defecerũt. Montanus quoq; cũ ſuis obſce
mſſimis ſequacibus.pollmaris. valentinꝰ ſiue mamcheꝰ
fauſtus ſabelli?.arꝛius. macedomꝰ?. eunomiꝰ?. nouatus. ſa⸗
batius. calytus. donatus.et euſtaciꝰ. Nabianꝰ.pelagius
aulianꝰ. et lacienſis celeſtinꝰ?. maximmianꝰ. pꝛiſciullianꝰ ab hi
ſpama.ampedius dioſcoꝛus. eutici?. petrus et alius pe⸗
trus. e quibus vnꝰ alexandꝛiã. alis antiochiã maculauit.
om̃es hereſes quas ipᷣi eoꝝq; dilcipuli ſuie ſciſmatici do⸗
cuerũt vel ſcriplerũt.quoꝝ noĩia mĩme retinemꝰ?. nõ ſolum

——

repudiata verũrtiam ab omi catholica et romana eccleſia

xiij.
elimmata atq; cum ſuis actoꝛibus actoꝛumq; ſequacibus
. ſub anachematis in diſſolubili vmculo in eternum confite⸗
mur eſſe dänata. (uedam ethimologie
Od lectionem ptinentii xvi.
odex multoꝝ libꝛoꝝ ẽ. liber vmꝰvolums. et dictꝰ
codex ꝑ trãlatõʒ a codicibꝰ arboꝝ ſeu vithiũ qua⸗
4 ſi caudex. q; ex ſe multi tudinẽ libꝛoꝝ qᷓ ramoꝝ cõtineat.
Volumẽ ðꝛ a voluẽdo. Liber ẽ ĩterioꝛ coꝛtex arboꝛis.ĩ quo
4 antiqui añ vſum carte vel mẽbꝛanaꝝ ſcribere ſolebant. Vñ
et ſcriptoꝛes libꝛarios vocabãt.vñ dictus eſt liber volu⸗
men. Sceda cuiꝰ? diminutiuũ eſt ſcedula grecum nomẽ eſt
Et de ſceda ꝗꝓpꝛie ꝙ adhuc emenda tur. et necdum ĩ libꝛis
redactum eſt. Cartarũ vſus pꝛimum apud memphi cunta⸗
3 tem egipti mnuentus eſt. Dicta autem carta q; carptim pa⸗
piri tegmẽ decerptum glutinatur et ſic carta conficitur.
cuiꝰ genera plura ſunt. Dergamenũ dicitur a pgamis. vbiꝛ
mnuentum eſt. Dicuntur etiã membꝛana. quia ex membeis
. pecudum detrahpũtur. fiebant aũt membꝛana pꝛimum lu,.··
thei coloꝛis.poſtea rome candida membꝛana reperta ſunt
Omelia dicitur quaſi ſermo popularis. ſicut vbi verbum
er fit ad populum. Tractatus eſt vmus rei multiplex expoſi⸗
o tio. Dialogus eſt coll atio duoꝝ vel plurimoꝝ. quã latim
ſſermonẽ dicunt. Derm o autẽ dictus. quia ſertur int vtrũ
ſ q; · Cõmentaria dicta quaſi cum mente /vel a commimſcoꝛ.
4 Sunt em mterp̃tationes. vt cõmentaria ꝛuris vel euãgeli
1, Dicut quidã cõmenta appellanda gentiliũ libeoꝝ expoſiti⸗
8S ones aut diuinoꝝ Gloſa grecum eſt/et interp̃ᷣtatur lImgua
b quia quodãmodo loquitur ſigmficationẽ ſubiecte dictioĩs
e⸗ NHãc philoſophi aduerbium dicũt quia vocẽ illam de cuiꝰ
, M re quenitur vno et ſingulari verbo deſignat.verbi gratta.
pävärt conticeſcere eſt tacere. ”M
¶ Vncrpit liber quintus. De quibuſ
dam in ſacre ſcriꝑture xeopꝛietatibus.

—

— —

„N

NOn debet oneroſum eſſe ſtudioſo lectoꝛi/
cwYA tam varie multipliciterq; numerum et
oꝛdmẽ et vocabula diuĩioꝝ libꝛoꝝ tracta⸗
mus.q ſepe accidit ut hec mimma iĩigno⸗
rata/magnaꝝ reꝝ et vtilium notictam ob
ſcurẽt. Quaꝓpter / ſemel ſe expediat lectoꝛ
ut his quaſi quibuſdã clauſulis/pꝛima fronte reſeratis/li⸗
bero greſſu poſſit deinde ꝓpoſitum iter currere. ne in ſin⸗
gulis libꝛis noua rudimenta querere opoꝛteat. His ergo
expeditis. deimceps cetera que ad ꝓpoſitum opus valere
vide buntur tractabimus.

ßMß De triplici imtelligentta ij.

vmo omm melligendũ eſt q; diuina ſcriptura tii
pucem habet modũ intelligendi. id eſt hiſtoꝛiam.
allegoꝛiam. tropologiã. Sane non om̃ia que in diumo re⸗
pꝛuntur eloquio ad hanc intoꝛquenda ſunt interpꝛetac õeʒ
ut ſingula hiſtoꝛiã. allegoꝛiam. et tropologiã ſił continere
credantur. QAuod et ſi in multis ↄgrue aſſignari poſſit.
vbiq; tamẽ obſeruare aut djfficile eſt aut impoſſibile. Si⸗
cut em in citharis et hmoĩ oꝛgams muſicis nõ qᷣdẽ oĩa que
tan guntur canoꝛum aliquid reſonant. ſed tm̃ coꝛde, cete⸗
ra tamen in toto citare coꝛpe ideo facta ſunt ut eſſent vbi
connecterentur. et quo tenderentur illa que ad cantilene
ſuauitatem modulaturus eſt artifex. ita imn duums eloqui
is que dam poſita ſunt que tantũ ſpualiter mtelligi volut.
quedam vero moꝛum grauitati deſermũt. quedam etiam
ſcõm ſimplicem ſenſum hiſtoꝛie dicta ſunt. non nulla aute
que et hiſtoꝛice et allegoꝛice et tropologice conuemẽter
expom poſſunt. Vnde modo mirabili omis diuma ſcriptu⸗
ra ita per dei ſapientiam conuemẽter ſuis ꝓptibus aptata

ce coꝛdaꝝ ſpũalis ĩtelhgẽtie ſuauitatem pſonet.aut ꝓ hi⸗
ſtoꝛie ſeriem et litere ſolivitatem miſterion dicta ſparſun

atque diſpoſita eſt. ut quicqud in ea continetur. aut vi,

xx

Polita continens et quaſi in vnũ connectens ad modũ ligm

concau ſuper extenſas coꝛdas ſimul copulet. earum q; lo⸗

num recipiens in ſe. Dulcioꝛem auribus referat. quem non
ſolum coꝛda e didit.ſed et lignum modulo coꝛpoꝛis ſu foꝛ
mauit. Sic et mel m fauo gra tius. Et quic quid maioꝛi ex⸗
ercitio queritur. maioꝛi etiam deſiderio inuemtur. Opoꝛ⸗
tet ergo tractare ſic diumam ſcrituram. vt nec v biq; hiſto
riam. nec vbiqʒ allegoꝛiam.nec vbiq; queramus tropolo⸗

Stam. ſed ſingula in ſuis locis.pꝛout ratio poſtulat compe
tenter aſſignare. Sepe tamen in vna eademq; littera om⸗

ina reperiri poſſunt.ſic et hiſtoꝛie veritatis et miſticum ali

qud per allegoꝛiam inſinuet. et quid agendum ſit pariter

per tropologiam demonſtret. H

cura .

ciendum eſt etiam quod in diumo eloquio non tan
tum verba. ſed etiam res ſigmficare habent. qui
mo dus nona deo m alijs ſcripturis mnuemri ſolet. Philo⸗
ſophus ſolam vocum nout ſigmfica tionem.ſed excellenti⸗
oꝛ valde eſt rerum ſigmficatio qᷓ vocum. quia hanc vſus
inſtituit. iꝛllam natura dictamt Hec hommum vor eſt illa

vox dei ad hommes. Hec pꝛolata perit. illa creata ſubſi⸗

ſtit. Wox tenuis eſt nota ſenſuum. res diuine ratioms eſt
ſimulacrum. Q ergo ſonus oꝛs qui ſił ſubſiſtere incipit.
et deſimt ad rationem mentis eſt. hic omne ſpacium tem⸗

poeis ad etermtatem. Ratio mentis triti ſecum verbum
eſt / quod ſono vocis.id eſt verbo extrinſeco mamfeſtatur.
et diuma ſapientia quam de coꝛde ſuo pater eructauit m

Quod res etiam ſigmficent in diuma ſcrp⸗

„ „ „

uij.

xii ſ

ſe fnulibilis per creaturas. et in creaturis agnoſcttur. Ex
quo mmirum colligitur peofunda in ſacris lit teris requi
renda ſit mtelligentia vbiper vocem ad mtellectum. per
intellectum ad rem per rem ad rattonem. per rationez per
uemtur ad veritatem. Quod dum quidam mmus docti nõ
conſiderant. nullam m eis et ſubtilitatez eſtimant mii exer
ceri poſſint ingema. et ob hoc ad apoſtoloꝛum ſcripturas
ſe rraul feruut.quia pꝛofecto mi aliud ibi concipiunt mſi ſo
lam littere ſuperficiem. virtutem verttatis ignoꝛantes. QOð
auten rerum ſigmticatione ſacra vtantur eloquia. bꝛem
quodam et aperto exemplo demonſtra bimus. dicit ſ crip⸗
tura. Viglate quia aduerſarius veſter diabolꝰ? tancᷓ; leo
rugiens circuit MHic ſi dixerimus leonem ſ igmficare diabo
lum. non vocem. ſed rem mtelligere debemus Bi emm due
hee voces.id eſt diabolus et leo. vnam et eandem rem ſig
mſicant. incompetens eſt ſimlitudo eiuſ oem rei ad ſeip̃aʒ
NReſtat ergo ut hec vox leo ammal ipſum ſigmficet. aĩmal
vero diabolum deſignet.et cetera omma ad hunc modum
accipienda ſunt.vt cum dicimus vermen. vitulum. lapidẽ.
1 erpentem. et alia Puiuſmodi rpm. ſigmficare.

De ſeptem re ulis E

lud quoq; diligenter attendendum eſt. ꝙ ſeptem eſſe in⸗
ter ceteras regulas loqutionum ſanctarum ſcupturarum.
quidam ſapientes dxierunt. Peima regula eſt de dommo.
et eius coꝛpoꝛe. que de vno ad vnum loquitur. atq; in vna
perſona modo caput. modo coꝛpus oſtendit. ſicut yſaias
ait. Induit me dommus ueſtimento ſalutari. quaſi ſpon⸗
ſum decoꝛatum coꝛona.et quaſi ſponſam ornataz momlib?

J“ fiis. In vna emm perſona duplici vocabulo nommata. et
n caput.id eſt ſponſum. et eccleſiam. id eſt ſponſam mamfe
er ſtauit. Pꝛo mde notandum eſt m ſcripturis. quando ſpecia
e⸗ lter caput ſcribitur. quando et caput et coꝛpus. aut quan
no Do ex vtroq; traſeat ao vtrunq;/aut ab altero ad alterum.
er ſic q; quid capiti quid coꝛpoꝛi conuemat. pꝛudens lectoꝛ
1 intelligat. Secunda regula eſt de domim coꝛpoꝛe vero et
ſo permixto. Pam videntur quedam vm conuemre perſone
5 4) tamen non eſt vmus. vt eſt llud. Ouer meus es tu iſra⸗
=WðWðWJMã hel.ecce deleui ut nubes imquita tes tuas. et ſicut nebulã
t⸗ pcetã tua. Conuertere ad me. et repimã te. Hoc ad vnuim
ſeo non congruit. Lam altera pars eſt cin peccata delemt. et
4bo cui dicit meus es tu. et altera cui dicit conuertere ad me.
deo et redimam te. qm ſi conuertantur. peccata eoꝛum delen⸗
1 tur. Per hanc emm regulam ſic ad omnes loqintur ſcrip⸗
, tura. vt et bom redarguantur cum malis. et mali lauden⸗
al tur pꝛo boms. ſed qui ad quem pertmeat qu pꝛudenter
m legerit dilcet. Tercia regula eſt. de litt era et ſpiritu. id eſt
5 de lege et gratta. lege per quam pꝛecepta facienda ammo
. nentur. Sratia per quam ut operemur adiunuamur. vel qð
lex nont m̃ hiſtoꝛice.ſed etiã ſpecialiter ſentienda ſit Nãq;
et hiſtoꝛice opoꝛtet fidem tenere.et ſpecialiter legem mitel
li gere. Quarta regula eſt. de ſpecie et genere rer quam
. pars pꝑꝛo toto.et totum pꝛo parte ac cipit᷑. veluti ſi vm po⸗
pulo vel cimta ti loquatur deus.et tamen mtelligatur om⸗
w nem contingere mundum. Nam licet aduerſus vnam cunta
o. tem babilomam per pſaiam pꝛophetam dommnus commme
tur. tamen dum contra eam loquitur. tranſit ad Senus de
13 ſpecie. et conuertit contra totum mundum ſermonem Cer
3 te ſi non diceret aduerſus vmuerſum oebem. non aoderet

Srxv.
immfra generaliter. et di perdam omnemterꝛam. et vilrta bo
ſuper oꝛbis mala. et cetera que ſequntur adiintentionem
muni pertinentia vnde ec adiecit. Moc eſt conſihium qð
cogtam ſuper omnem terꝛam. et hec manus extenſa ſuper
omnes gentes. Item poſtꝙᷓ ſub perſona babilome arguit
vmuerſum munaum. rurſus ad eandem quaſi de genere ad
ſpeciem reuer titur. dicens que eideʒ cuntati ſpecialiter cõ
tigerunt. Ecce egoſſuleitabo ſuper eos medos. Nam reg⸗
nante balthalar. a medis obtenta eſt babiloma SBic ex per
ſona vmus egipti totum vult mteiligere mundum dicen⸗
do et concur:ere faciam egpuos aduerſus egiptios-reg⸗
num aduerſus regnum. cum egiptus non multa regna ſed
vnum hHabilſſe deſcribitur reguum. Quinta regula eſt de
tempoꝛibus per quam aut pars maxima tempoꝛis per par⸗

tem. mmcꝛem moucitur. aut Pars⸗ mmma tempoꝛis P Par⸗

tem maioꝛem intelligitur. Sic eſt de tnduo domimce ſe⸗

pulture. dum nec tribus plems diebus ac noctibus iacue⸗

rit in ſepulcro.ſed tamen a parte totum triduum accipi⸗

tur. Wel ſicut lun non quademgentis anms pꝛedixerat
deus filios iſrahei ſerunturos in egipto. et ſic inde egreſ⸗
Qu tamen dommate ioſeph. egipto dommati ſunt.

ſuros. G *

nec ſtatim poſt quadeingentos annos egreſſa ſunt vt fue⸗

rat repꝛomiſſum. ſed quadꝛingentis triginta peractis. ab

egipto receſſerunt Eſt et alia de tempoꝛibus figura ꝓ quã
quedam que futura ſunt. quaſiam geſta nareant.vt eſt il⸗

lud. Foderunt manus meas. et pedes meos. di. o. o. meos
Et dunſerunt ſibi veſtimenta mea. et his ſimilia m quibꝰ

futura tanqꝙᷓ ſi lam facta ſint. ita dicuntur. Sʒ cur que ad⸗
huc facienda erant iam facta narꝛantur? Qma ea que nobis
futura ſunt apud dei etermitatem iam facta ſunt Quaꝗpter

— — - — — — —— — — —

capitulatione. Necapitula tio eſt emm dum ſcriptura ten⸗
dit ad illud cuius narꝛatio iam tranſierat. ſicut cum filios
fulioꝛum. noe ſcriptura commemoꝛaſſet. dixit illos fuiſſe

m linguis et gentibus ſuis et tamẽ poſtea quaſi hoc etiam
in hoc oꝛdine tempoꝝ requiritur. erat inquit omms terꝛa

labium vnum et vox vna ommbus erat Quomodo ergo ſe
cundũ ſuas gẽtes.et ſcdᷣm ſuas linguas erãt.ſi vna limgua
erat oĩbꝰ.mſi qꝛ ad illð qð iã traſierat recapitulãdo re
unerſa narꝛatõ. Sepuma regula ẽ de diabolo et eiꝰ? cope.
qᷓ ſepe dñr ip̃iꝰ capitis.qᷓ ſuo magis ↄuemũt coꝛpꝑi. Sepe
vero vident eẽ dicta mẽbꝛonꝝ.et nõmſi capiti congruũt.Ex
noĩe qype coꝛꝑis.ĩtelligit᷑ caput.vt ẽ ĩ euãgelio de zzʒam)s
tritico admixtis.dicẽte dño.immicꝰ hõ hoc fecit.hoiem ipzʒ

diabolũ vocãs. et ex noĩe coꝛpis caput deſignãs. Item ex

noie capitis ſigficat᷑ coꝛpꝰ/ſicut ĩ euãgelio ði. Duodecim
vos elegi.et vnus ex vobis diabolꝰ ẽ. iudã vtiq; indicans.
quia diaboli coꝛpus fuit. Rpoſtata quippe angelus omm⸗
um caput eſt imquoꝛum, et huius capitis coꝛpus ſunt om⸗
nes imqui. ſicq; cum membꝛis ſuis vuus ẽ vt ſepe quod coꝛ
poꝛi eius dicitur ad eum potius referat᷑ Rurſum quod illi
ad membꝛa ipſius iterum diriuetur ſicut m iſaia vbi dum
contra ba bilomam.id eſt dum contra diaboli coꝛpus mul
ta dixiſſet ſermo pꝛopheticus.rurſus ad caput.id eſt dia⸗
bolum oꝛaculiſententiam diriuat dicens. Quomodo ceci⸗
diſti de celo lucifer qui mane onebaris. SðJMVMW

l vv'j.
quando aliquid faciendum eſſe pꝛonuntia tur. ſecundũ nos
Dicitur. quãdo vero que fatura lunt/iam facta dicuntur. ſe⸗
cundum dei etermtatem accipienda ſunt. apud quem iam
omma facta ſunt/que futura ſunt. Sexta regula eſt de re⸗

(uo ſtudrum imrediat p.
c certã materiã ꝓſcripſi m lectoꝛi. et eas lcrp
turas ꝗᷓ ad Duma paipue Penent⸗ lectõz ſuis noĩb?
Snan do derermamurmus. conſequens videtur. vi etiã
dDe modo et oꝛdme legendi aliquid dicamus quatinus ex
lis que dcta ſunt agnoſcat cun rei ſtudium impendere de⸗
beat. ex hhis vero que ſunt dicenda eiuſoem ſtudi ſun mo⸗
Dum et rationem accipiat. Qma vero facilus quid agen⸗
Dum ſit intelligmus ſi pꝛius quid non ſit faciendum agno⸗

uerimus.mſtruendus eſt pꝛimũ quio cauere debeat. ac de

mde mifoꝛmandus qualiter ea que ſunt agenda perfictat.
Dicendu mq; eſt quid ſit quod ex tanta turba diſcentium.
quoꝛum multi et mgemo ꝑollent et vigẽt cxercitio tam pau
ciet mnumerabiles muemantur. quibus ad ſcientiaz perue
mre contingat. Et ut de illis taceaʒ qui naturaliter ſunt he
betes et tardi ad intelligendum.hoc maxime me mouet. et
dignum queſtione vdetur. vnde hoc ac cidit q duo pari
in gemo.et equali ſtudio vm lectiom intendunt. nec tamen
ſimili effectu eius mtelligentiam conſecuntur. Olter cto
quod querit appꝛehendit NNlter diulaboꝛat. et parum pꝛo
ficit. Sed ſciendum eſt quod in quolibet negotio duo ſunt
neceſſarna.opus videlcet.et ratio operis. que ita ſibi con

nexa ſunt. vt alterum ſine altero. aut mutile ſit aut mmus

efficax. Merumtamen melioꝛ vt dieitur pꝛudentia eſt foꝛu
cud me. quià et pondera aliquando que viribus mouere nõ
pol ſumus arte leuamus. Sic mmirum eſt in omm ſtudio.
qui ſine diſcretione operatur.laboꝛat quidem ſed non pꝛo
ficit. et quaſi aerem verberens. vires muentum fundit.
ſpice duos panter ſiluam tranſeuntes. et hunc quidem
per cema laboꝛantem.illum vero rech itineris compendia

—

DRLLZ 2ð ”s

legentem. pari motu curſum tendunt. ſzʒ non eque puemunt
Quid autem ſcripturam dixerim mſi ſuam. cuius ſenten⸗
tias quaſi fructus quoſdam dulciſſimos legendo carpi⸗
mus.tractando rummamus? Quid ergo in tanta multitudi
ne libꝛoꝛum legendi modum et oꝛdmem non cuſtodit.qua⸗
ſi in condenſitate ſaltus oberzans tramitem recti itineris
perdidit. et ut dicitur ſemper diſcentes et nunquam ad ſci
en tiam peruementes. Cantum emm valet diſcretio.vt ſi⸗

ne ipſa et omne ocium turpe ſit. et laboꝛ matilis. vt aut em

vmuerſaliter complectamur. Tria ſunt que pꝛecipue ſtu⸗
Ous legentium obeſſe ſolent. negligentia. impꝛu dentia.foꝛ
tuna. Negligentia eſt quãdo ea que diſcenda ſunt vel pꝛoꝛ
ſus pꝛetermttimus. vel mmus ſtudioſe diſcimus. Impꝛu⸗
dentia eſt quando congruum oꝛdinem. et modum in his qꝗ
diſcimus. non ſeruamus. foꝛtuna eſt in euentu. caſu.ſiue
naturaliter contingente. quando vel paupertate vel infir⸗
mitate vel naturali tarditate. ſiue etiam doctoꝛum raritate
quia aut non mnuemuntur qui doceant/aut qui bene doce⸗
ant.a pꝛopoſito noſtro retrahimur. In his autem rebus de
primo quidem. w eſt negligentia lectoꝛ ammonendus eſt.
de ſecundo vero.id eſt impeudentia inſtruendus . de ter⸗
cio autem.id ẽ foꝛtuna/adiuuandus “”M

¶ ind ſit fructus dunne lectoms vx

uiſquis ad diuinam lectionem erudiendus acceſſe
rit. pꝛimum qualis ſit fructus eius agnoſcat. 1⸗
chu emm ſine cauſa appeti debʒ. nec deſideria tra⸗
hit quod vtilitatem non pꝛomittit. Geminus eſt diune le⸗
choms fructus. q; mentẽ vel ſciam erudit. vł moꝛibꝰ oꝛnat

Docet quod Icire delectet.etquod muuari expediat. Quo
rum alterum. id eſt ſcientia. magis ad hiſtoꝛam et allego
riam. alterum. id eſt inſtitutio moꝛum. ad tropologiam ma
Sis reſpicit. Omms diuma ſcriptura refertur ad hunc finẽ

Bane quamuis expediat magis iuſtum eſſe ꝙᷓ; ſapientem.
ſcio tamen ꝓlures m ſtudio ſacri eloquij ſcientiam querere
virtutem. Ego autem quomam neutrum impeobamum
ſed vtrunq; neceſſa rium et laudabile eſſe cenſeo.quid cinꝰ

q; intentiom competat paucis abſoluam. Et pꝛimum qumi⸗

Dem de eo qui moꝛzalitatis gratiam a

plectitur expedi⸗
Am. B

coerechoem moꝛzum. vn

matur ſollerter in quirite. Vtrunqʒ bonum.vtrunq; neceſſa
um. amate et querite. Si amoe eſt. octoſus eſſe non poteſt
Peruemre deſideratis.diſcite quomodo peruematur quo

tenditis. Hec vero ſcientia duobus modis comperatur. vi

Delicet/erxemplo et doctrina. Exemplo, quando ſanctoꝛum
Ffacta legimus. doctrina qñ eoꝝ dicta ad diſciplinam nr̃am
pertinentia diſcimus. Inter que beatiſſimi gregoꝛi ſingu

lariter ſcripta amplexanda eſtimo. que qꝛ michi ̃ ceteris

☚

Quomodo legenda ſit ſeriptura dunna ad

Nqvi vir tutum noticilam. et foꝛmam viuendi m ſacro
quenit eloqmo. hos libꝛos magis legere debet. qui
Houig mundi contemptum ſuadent. et ammamad
amoꝛem conditoꝛis ſin accendunt.rectu mq; viuendi trami
tem docent.qualiterq; virtutes acquiri et vitia declinani
poſſint oſtendunt. Peimum emm inquit quente regnum
Dei.et muſticiam eius. ac ſi aperte dicat. Et celeſtis patne
Saudia deſiderate. et quibus ꝛuſticie meritis ad ea perue

rviij

⸗ Dulcia. et eterne vite amoꝛe plena viſa ſunt.nolo ſilentio
A pꝛeterire. Opoꝛtet aũt ut qui hanc ingreſſus fuerit viã.in
A libꝛis quos le gerit.diſcat non ſolum coloꝛe dictamims ſed
n virtutũ emulacõne pꝛouocari. ut eum nontã verboꝛũ pom⸗-
prolitas aut concinnatio ꝙᷓ; veritatis pulchritudo delectet
e Sciat etiam ad ꝓpoſitum ſuũ non conducere ut inam rap⸗
un tus deſiderto ſcientie/ obſcuras et pꝛofunde intelligentie
fu⸗ ſcripturas exquirat. in quibus magis occupetur ꝙᷓ edifi⸗
mn⸗ cetur ammus.ne ſic eum ſola lectio teneat. ut a bono ope
di⸗ vacare compellat. Criſtiano philoſopho lectio exhoꝛtacõ

debet eſſe non occupacõ. et bona deſideria paſcere/nõ ne

1 care. Nelatum michi aliquando memim de quodam ſatis
pꝛobabilis vite viro.qui tanto ſanctarum ſcripturaꝝ amo
re flagrabat. ut eis continuũ impenderet ſtudiũ. Cũq; in
zgOo. Ddies creſcẽte ſcientia creſceret et deſideruũ eius/ cepit tã⸗
dem ſapientiam zelatus impeudenter (ſpꝛetis ſ implicioꝛi⸗
d bus ſcripturis) pꝛofunda queq; et obſcura rimari.atqʒ e⸗
zm mgmatibus ꝓphetarum enodandis. et miſticis ſacramen⸗
aau toꝛum intellectibus vehementer inſiſtere. Sed mens Huͤa⸗
un na tantum non ſuſtinens pondus. cepit mox et ret magmtu
Nr dine/et intencõis iugitate deficere. tanta q; huius impoꝛ
ni⸗ tune occupacõms cura confundi / ut non ſolum iam ab vti
ſi libus/ſed etiam a neceſſarijs actibus ceſſaret Verſo ſiqui
dem euentu in contrarium / qui legere ſcnpturas ad edifi⸗

cacõnem vite ſue ceperat. qma diſc retioms moderamine
3 vti non nouit/eaſdem nunc occaſionem errons habebat.

in Sed miſeracõne diuina tandem per reuelaconem ammom
tus eſt ne amplius lbarum lrarun⸗ ſtudio incumberet. ſ ed
8 ſanctoꝝ patrũ vita/et martiru triu phos/aliaſq; tales ſim⸗
. plici ſtilo dictatas frequẽtare ↄſueſceret.ſic qʒ ĩ bꝛeun ad
4 ſaatũ peiſtinũ reductꝰ / tantã interne quietis gratiã accipe

meruit. ut vere ĩ eo illã dñi vocẽ ĩpletã dicereſ.qꝛ ipe nr̃jm
laboꝛẽ et dolorem ↄſiderãs/pie nos ↄſolan voluit dicens.

2=ð .

Xvuͤ.
Wemte av meo mnes qui laboꝛatis et onerati eſtis et ego
vos refitiam. et demceps muemetis inꝗqt requiẽ aĩa bꝰ vris
Hoc exemplum ideo appoſii. vt oſtenderem eis qui m diſci
plma non litterature. ſe o wirtutũ polſiti ſunt. non opoꝛtere
lectionem eſſe faſtidio. ſed oblectamento. Nam et ꝓheta
non noui mquit litteraturã ſiue negociationẽ. introibo in
pPotentiã dñi.dñe memoꝛa bo iuſtcie tue ſolius. deꝰ docin
ſti me a muentute mea Qm em ad occupationẽ ſeripturas
et ut ita dicam ad afflictionẽ ſpiritus legit non philoſoꝑha
tur. ſed negociatur. virq; tam vehemens et im diſcreta inte
tio vitio ſuperbie carere valet.. Quid autẽ de lectione ſim

plicis pauli dicam. qui a nte implere legem uoluit ꝙᷓ; diſce⸗

res Que nobis pꝛofecto ſatis exemplo eſſe poteſt. nõ audi

toꝛes. neq; lectoꝛes. ſed factoꝛes potius iuſtos eſſe ante

Deum. Conſiderandum pꝛeterea eſt. qꝙ lectio duobus mo⸗

dis ammo faſtidiũ ingerere ſolet. et affligere ſprritum. et

qualitate videlicet ſi obſ. curioꝛ fuerit. et quantitate ſi pꝛo⸗
lxioꝛ ex titerit. in quo vtro q; magno vti modera mĩe opoꝛ
tet. ne q; ad refectionem queſitum eſt. ſumatur ad ſuffoca
tionem. Sunt qui omma legere volunt. tu noli contende re
ſufficiat tibi. mehil tua intereſt an non om̃es legeris libꝛos
Infemtus eſt libeoꝛum numerus. tu noli ſequi mfimta. VYbi

fims non eſt. requies eſſe non po teſt. ubi requies non eſt.·

pax nulla eſt. vbi pax non eſt. deꝰ ha bitare non poteſt. In
pace inquit pꝛo pheta factus eſt locus eius.et in ſyõ ha bi⸗
ta tio eius. in ſyon/ſed m pace. eſſe ſyon opoꝛtet. ſed pace⸗
non amttere. Contemplare. et occupan noli. Doli auarus
eſſe. ne foꝛte ſemper egeas. ſtudi ſalomonem. audi fapien⸗

tem. et diſce pꝛudentiam. Fili mi inquit amplius bis ne re⸗

quiras. factendi plures libeos nullus eſt fims. frequenſq;
meditatio carms afflictio eſt. Vbi ergo eſt fims.mem lo
quendi omnes pariter audiamus. Deum time et mandata
eius obſerua.hoc eſt omms homo.

*

—.— — —,

— —⏑

—

xy.
ii⸗ Lectionem eſſe incipientium
opus perfectoꝛum yvnj.

emo me pꝛo his que ſupiꝰ cõmemoꝛaui eſkmet le⸗

berl Ctoꝝ diligentiã rep̃hẽdere cũ ego potiꝰ diligẽtes lectoꝛes
von ad ꝓpoſitum hoꝛta ri inten dam.et eos qui libenter Dilcunt
den laude dignos oſtendere.ſed ibi locutus ſum eruditis.nunc
ans aũt erudiendis. et doctrinam que pꝛincipium eſt diſciplie
ophe inchoãtibus. Illis ſtudium virtutum. iſtis vero miterem ex
e ercitium lectioms pꝛopoſitũ ẽ. ſic tamen vt nec hij virtute
ſm careant. nec illi pꝛoꝛ ſus lectionem omit tant. Nam ſepe mi
ſu. nus pꝛouidendum eſt opus quod non pᷣcedit lecto. et do⸗
ctrina minus vtilis. quam non ſequit᷑ bona operatio . Opoꝛ
i tet autez ſũmopere et illos cauere.ne foꝛte ad ea que retro
n⸗ ſunt aſpiciant.et iſtos conſolari.ſi vbi illhi ſunt/qandoq; ꝑ
meet uemre deliderant. Ptroſqz; ergo exercen et vtroſqʒ; pꝛo⸗
peo⸗ moueri conuemt. Nemo retro abeat / aſcendere licet. ſz nõ
por deſcendere. Si vero necdũ aſcendere potes ſta in loco tuo
de⸗ Liber a culpa non eſt. qui alienum vſurpat officium Bi mo
“ nacus es. quid facis in turba. Si amas ſuentium. cur de⸗
nes clamantibus aſſidue intereſſe delectat Tu ſemper ietumjs
et fletibus inſiſtere debes. et tu philoz opharn queris. Dim
. plicitas monachi, philoſophia eius eſt. Bed doceꝛe inqiis
7 alios volo. Nõ ẽ tuũ docere. ſed plangere Si tamẽ doctoꝛ
5 eſſe deſideras. audi qd facias Wiltas habitꝰ tm. et ſimxli
c citas vultus mnoc entia vite, et ſanctitas conuerſatioms
tue docere debent hHommes. OMehus fugiendo mundum
iͤe doces ꝙᷓ ſequendo. ſed adhuc foꝛte pꝛoſequeris. et quid in
don quiens. Nonne ſaltẽ ſi volo diſcere michi licet? Bupꝛa dirt
tibi/lege. et occupari noli. Exercitium tibi eẽ po teſt lectio
4 ſed non pꝛopoſitum. Doctrina bona eſt.ſed incipientium
eſt. Tu vero te perfectum foꝛe pꝛomiſeras.et ideo tibi nõ
ſufficit ſi mcipientibꝰ coeqris Pl? aliqd te facere opoꝛtet

Cõſidera ergo vbi ſis. et qo agere debeas facile agnoſcis

(De quatuo: gradibus mij.

Nvatuoꝛ ſunt in quibus nunc exercetur vita iuſtoꝝ.
het quaſi per quoſdam gradus ad futuram perfe⸗
uonem ſubleuatur videlicet lectio ſiue doctrina.
meditatiõ. oꝛatio. operatio. Quinta deinde ſequitur con⸗
templatio. in qua quaſi quodam pꝛecedentium fructu in

hac vita etiaz que ſit bom opis merces futura peeguſtatur
Vnde pſalmiſta eum de iuditijs dei loqueretur. commen⸗
Dans ea ſtaum ſubiunxit.ĩ cuſtodiẽdis illis retributio mul
ta eſt. De his quinq; gra dibus pꝛimus gradꝰ. ĩd eſt lectio

meipientium. eſt ſupꝛemus.id eſt contemplatio perfecto⸗
rum. Et de medijs quidem quanto plures quis aſcenderit
tanto perfectioꝛ erit. verbi gratia. Peima lectio/ mitelligẽ⸗

tiam dat. ſecunda meditatio conſilium pꝛeſtat tercia oꝛa
tio petit. quarta operatio querit.quinta cõtemplatio mue

mt. Di er go legis et intelligentiam habes. et noſui iam 4

faciendum ſit imtium bom eſt. ſed adhuc tibi non ſufficit.

nondum perfectus es. Scande itaq; ĩ arcem conſilij. et me
Ditare qualiter implere valeas quod faciendum eſſe didici

ſti. Multi emm ſcientiam habent ſed pauci ſunt qui noue⸗

rint qualiter ſcire opoꝛteat Nurſus quomam conſilium bo

mims ſine diuino auxilio infimum eſt et inefficax. ad oꝛa-⸗
tionem ersgere et eius adiutoꝛium pete ſine quo nullum po
tes facere bonum. vt videlicet. ipſius gratia que pꝛeuem⸗
endo te illumm aut. ſubſequendo etiam pedes tuos diri-
gat in viam pacis.et q; in ſola adhuc voluntate eſt ad eſfe
ctum perducat bone operatioms. Deinde reſtat tibi vt ad
bonum opus accingaris. vt quod oꝛando petis.operando
accipe merearis. tecũ opari vult deꝰ.nõ cogens ſʒ uuans
Si ſolꝰ? tu mi pficis.ſi ſolꝰ deꝰ opat᷑ mil mereris Opet᷑ er

80 deꝰvt poſſis.operis et tu vt aliqd merearis Wia ẽ opa

tio bona. qua itur ad vitam. Qim viaà hanc cureit. vita qrtt

2

—
—

—

—
—

Al.

Confo⸗ tare et viriliter age. Habet hec via pꝛemium ſuum
quotiens eius laboꝛibus fatigati ſuperm reſpectas gra illu

Ko ſtramur. guſtantes et videntes quomã ſuauss eſt dominꝰ
belfſe: Sicq; fit qð ſupꝛadictũ eſt.q oꝛatio querit.contempl atio
mn. . inuemt. Vwes igitur qũo ꝑ hos gradus aſcendentibꝰ per
cca⸗ fectio occurꝛit. vt ꝗ mfra remãſerit. ꝓfectus eẽ nõ poſſit.
u n Pꝛopoſitũ ergo nobis debet eſſe ſemꝑ aſcẽdere.hʒ qm tan
katur ta eſt mutabilitas vite nre. vt ĩ eodẽ ſtare nõ poſſimꝰ. cog
nen⸗ mur ſepe ad trãſacta reſpicere. et ne amittamꝰ illud ĩ quo
omi ſumus.repetimꝰ.qñʒ q; tranſunmꝰ.verbi gra Qu in opꝑe
lecdo ſtrẽnus ẽ. oꝛat ne deficiat. Qui pᷣcibus inſiſtit.ne oꝛando
fecho⸗ offendat. meditatur qd oꝛandũ ſit. et ꝗᷓ aliqñ ĩ ꝓpeio ↄſilio
ndent minus ↄfidit. lectõʒz ↄſulit. et ſic euemt. vt cũ aſcevere no⸗
Alige bis ſemꝑ ſit volũtas.deſcẽdere tñ aliq cogat neceſntas
R ita tñ vt in volũta te nõ neceſ tate gpolitũ nim ↄſiſtat. a
zine aſcẽdimꝰ ꝓpoſitũ eſt.qð aſcẽ dimꝰ.pter ꝗpoſitũ Qõ hoc er
nid SZo.ſed illud pemcipale eſſe debet. MG
nt. De tribus genenbus lecton .. ””MU
HRũR Xaus utputo aperte demonſtratum eſt peouectis.
i — er aliquid amplius de ſe pꝛomittentibus non idem
. — eſſe ꝓpoſitum cum meipien tibus. ſed ſicut ilhis ali-
qud concedit᷑. ꝙ iſti ſine culpa mimme agere poſſunc.ita
mee etiã ab iſtis aliquid re quiri/quo uli nõoum obligati ſunt.
ho Nunc igitur ad pꝛomiſſa ſoluenda redeo.vt videlicz oſten
mhpo dam qualit eis diuma ſcriptura legenda ſit qui adhuc in
enr ea ſolum querunt ſcientiam. Gunt nonnulli qui dunne ſcẽcp
⸗; ture ſctentiaʒ appetunt. vt vel duntias congregent. vel ho
h noꝛes obtineant. vel famã acqmrant. quoꝝ mtentio quan⸗
ℳ% tum puerſa. tiñ eſt mſeranda. Sunt rurſus alij quos au⸗
mo Dire verba dei et opa eius diſcere delectat.nõ quia ſaluti⸗
Pius fera. ſed quia mira bilia ſunt. Ocrutari archana et maudi⸗
teer ta cognoſcere volunt. multa ſcire. et mi facere. Inna⸗
epa mnum miantur potentiam. qm non amant miſericozꝛdiam.
in

Al.

Hos ergo quid almud agere dicam ꝙᷓ pcoma diuma in ka⸗
bulas cõmutare? Sic theatralibꝰ ludis. ſic ſcemcis carmĩ

bus intendere ſolemus. vt ſcʒ auditum paſcamꝰ? nõ ammũ
Huiꝰ modi tñ nõ tam cõfundi qᷓ; adiuuari opoꝛtere cenſeo
quoꝝ voluntas non vtiq; maligna eſt/ſed impꝛouida. ln
vero mcirco ſacram ſcripturã legunt vt ſcᷣm apoſtoli pꝛe
ceptum ꝓati ſint om̃i poſcenti reddere rationẽ de ea fideĩ
qua poſiti ſunt.vt videlicet immcos veritatis foꝛtiter de⸗
ſtruant. minus eruditos doceant. ip̃i ꝓfectius viam verita
tis a gnoſ cant. et altius dei ſecreta mtelligentes/ artius
ament quoꝝ mmirũ deuotio laudanda ẽ et imtatione dig
na. Tria igitur ſunt genera hoim ſa cram ſcripturã legenti
um. quoꝝn quidem pꝛimi miſerandi ſunt. ſcdði nuandi. ter⸗
ci Naudandi. nos vero quia om̃ibus conſulere imtendimus
qð bonum eſt in ommbus auger cupimus. et qo ꝓ Puerſum
cõmutari. Omnes mtelligere volumus quod Dicimus. om⸗

nes facere quod hoꝛtamur.

ncipit liber ſextus. Quomodo legenda ſit ſacra ſerp
tura. a Auerentibus ſatent tammea ⸗.

—

no. que ſi diligenter inſpexeris.facile tibi.
iter legendi patebit. In hoꝝ vero conſide
y ratõe nec oĩa tuo in gemo relinquã.neq; ꝓ
meam diligentiã ſatis tibi fieri pꝛomtto.
ſz ſic quedã bꝛeuiter p̃libando tranſcurrã

vt et Poſita aliqua quibus erudiaris.et aliqua pᷣtermiſſa qꝗᷓ
bus exercearis muemas. Oꝛdinem legendi ſ upꝛa quadꝛifa
nũ eſſe cõmemoꝛam. alium im diſciplmis. alium in libꝛis.
alium in narratione. atqʒ alium in expoſitione. Que quali⸗
ter in diuna ſe Aprura aſſignanda ſint.nondũ oſtendi.
oꝛdme un. eſtan diſciplins . .

vo tibi lectoꝛ. oꝛdinem ſcz et modum po .

e⸗
etn
d⸗
g!
ntt.
ani
ſ
Oift
is.
välr

nimum ergo hunc oꝛdinem qui queritur in diſcipli⸗

ms inter hiſtoꝛiam. allegonã. tropologiaʒ diumũ
lectoꝛẽ oſiderare opoꝛtet qᷓ harũ aliã oꝛdine legẽ

di pcedat. In quo illud ad memoꝛiã reuocare nõ inutue e.

q; in edifitijs fieri ↄſpicitur. vbi pꝛimũ quidẽ fundamentũ
pomtur. de hinc fabꝛica ſuꝑedificatur. ad vltimũ ↄſũmato

opere domus coloꝛe ſuperducto veſtitur.

—- Geobiſtozia ꝛu. MM
ic mmirũ in doctrina fieri opoꝛtet. vt videlicʒ.pꝛiꝰ
hiſtoꝛiã diſcas. et reꝝ geſtaꝝ veritatẽ a pꝛincipio
repetens / vſq; ad finem quid geſtum ſit. a quibꝰ geſtũ ſit.
et vbi geſtum ſit diligenter memone cõmendes. Hec em̃
qᷓtuoꝛ pcipue/in hiſtona reqͥrenda ſunt. ꝓſona. negotium.

tempus. et locus. Neq; ego te pfecte ſubtilem poſſe fieri

puto ĩ allegoꝛia.mſi pꝛ ius fundatus fueris in hiſtona No⸗
l ↄtemnere mimma hec. Paulatim deficiũt.q mimma con

temnunt Si pꝛimo alphabetü diſcere ↄtemſiſſes. nüc inter

gramaticos tm̃ nomẽ nõ haberes. Scio quoſ dã eſſe q ſta⸗

tim phãri volũt. fabulas pſeudo apłis relmquẽdas aiunt.

Quoꝝ ſcĩa foꝛme aſim ſimilis eſt. Noli hui? m odi imitari.

Darims imbutus tẽptabis grãdia tutꝰ?. Ego affirmare au

deo mhil me vnc ꝙ ad eruditionẽ ptineret ↄtempfiſſe. ſz
multa ſepe didiciſſe. qᷓ alijs ioco/aut deliramẽto ſimilia vi⸗
derentur Memim me dum adhuc ſcolaris eẽm elaboꝛaſſe.
vt ommũ reꝝ oculis ſubiectaꝝ.aut ĩ vſum vementiũ voca⸗

bula ſcirẽ. ppẽdens libere rerũ naturã ulũ nõ poſſe pꝛoſeqᷓ

qui earũdem noĩa adhuc ignoꝛaret. Quotiens ſophiſmatũ
meon ꝗᷓ gratia bꝛeuitatis vna vel duabus ĩ pagina dictio⸗
mbus ſignauerãt a memetip̃o quotidianũ exegi debitũ. vt
etiã ſentẽtiaꝝ /queſtionũ/et oppoſitionũ oĩm fere quas di⸗

diceram. et ſolutões memoꝛiter tenerẽ et numerũ. Cauſas

ſepe mfoꝛmaui. et diſpoſitões ad inuicẽ ↄtrouerſijs.quod

diſtinxi. Calculos in numerũ poſui.et mgris pauimentum
car bombus depmyxi. et ip̃o exẽplo oculis ſubiecto.qᷓ̃ ampli
Somj.q̃ oꝛtogom.qᷓ̃ oxigonij differẽtia eſſet patent demõ
ſtraui. vtrũ ne quadꝛatũ. equilaterũ duobus in ſe lateribꝰ
multiplicatis embadũ impleret vtrobiq; pꝛocurꝛẽte podiſ
mo didici. Sepe nocturnus hoꝛoſcopus ad hiberna ꝑ vigi
lia excubaui. Sepe ad numerũ pꝛotenſũ in ligno madagã
ducere ſolebã. vt et votum differentiam aure Pciperem. et
ammũ pariter melli dulcedine oblectarẽ Mec puerilia qui
dẽ fuerãt/ſed tñ non inutilia. Neq; ea nũc ſcire ſtomachũ
mei onerãt Hec aũt ñ tibi replico. vt vel meã ſciam ꝗᷓ nul⸗
la eſt vel pua eſt ꝛactitẽ, ſed ut eſtendã tibi ilum incedere
aptiſſine. qui meedit oꝛdmate. neq; ut quidã dum magnũ
ſalt um facere volũt.pᷣcipitium incidũt. Sicut in virtutib?
ita in ſciẽtijs quidã gradus ſunt. ſʒ dicis. Oulta ĩiuemo in
hiſtoꝛijs. que nullliꝰ videntur eẽ vtilitatis.ꝗqre ĩ huiʒmodi
occupaboꝛ:bene dicis. Oulta ſiquidẽ ſunt ĩ ſcnipturis.qᷓ
in ſe ↄſiderata mchil expetẽdũ habere vident᷑.ꝗᷓ tñ ſi alijs
quibꝰ coherent ↄpaueris. et in toto ſuo trutinare ceperis
neceſſaria pariter et ↄpetẽtia eẽ videbis.Nlia ꝗpter ſe ſea
enda ſũt.alia aũt cqᷓuis nõ ꝓpter ſe videant᷑.nro laboꝛe dis
na.qꝛ tñ ſine ip̃is illa enucleate ſciri nõ poſſunt.nullatenꝰ
1 debent negligenter pᷣterin. Omia diſce. videbis poſtea m⸗
chil eſſe ſuꝑfluum. Coartata ſcia. iocunda non eſt. De lͥ⸗
bꝛis aut qui ad hanc lectonẽ vtiles ſunt. ſi quid michi vide
atur queris.hos magis frequẽtandos exiſtimo. Geneſim.
exodum.ioſue.libeũ uudicũ.et regũ.et paralipomenõ.Qo
uii vero teſtamenti peimù qᷓtuoꝛ euãgelia. de binc actꝰ apo
ſtoloꝝ. Mi.xi. magis ad hHiſtoꝛiã ꝓtinere michi vident᷑. ex⸗
ceptis his quos hiſtonographos ꝗpꝛie apellamꝰ. Si tam
huiꝰ vocabuli ſigmficatõe.largius vtimur. nullũ eſt incon
uemẽs.vt ſcʒ. hiſtoꝛiã eẽ dicamꝰ nõ tm̃ rerũ geſtaꝝ narꝛatu
nẽ.ſʒ illã pꝛimã ſigmſicationem cui?libet narzatioms que

xlij.

um .
pl ſſecundum ꝓpꝛieta tem ver boꝝ expꝛimitur. Secundum quaʒ
mö acceptionem omnes vtriuſ q; teſtamenti libꝛos eo oꝛdine
NQN quo ſupꝛa enumerati ſunt ad hanc lectionem ſecundum lit
d teralem ſenſum pertinere puto. Et foꝛtaſſe mſi puerile vi⸗
q9 deretur.in hoc loco aliqua de modo conſtruendi pꝛecepta
4 interponerem. qꝛ noui diumã ſcripturã magis ceteris om
mbus in textu ſuo eſſe conciſam. quibus tamen iccirco ſup⸗
ſedere volo. ne mterpoſitione mmia ꝗꝓpoſitum extendam.

„ Sunt quedam loca in diuina pagina. que ſec undũ litteraʒ
legi non poſſunt.que magna diſcretione diſcernere opoꝛ⸗

4 tet. ne vx p negligentiam aliqua pᷣtereamus. aut p impoꝛtu
ci nam diligentiam ad id ad qð ſcripta non ſunt / violenter in
A4 toꝛqueamus. Moc eſt ergo o lectoꝛ quod tibi pommus.
e hiꝛaic campus tui laboꝛis vomere bene ſulcatꝰ. mulplicẽ tibi
n frouctum referet. Oꝛdme cuncta geſta ſunt. oꝛd ine incede.
o per vmbꝛam vemtur ad coꝛpus. figuram diſce. et ĩiuemes
9 veritatẽ. Nec hoc nunc dico vt pꝛus veteris teſtamenti fi⸗
is guras laboꝛes euoluere/ et miſtica eiꝰ dicta ſcruteris.qua
nih ad euan gelij fluenta potanda accedas. Sed ſicut vides.
ſ qð omm̃s edificatio fundamento carens /ſta bilis eſſe nõ po
di, teſt. ſic eſt etiam in doctrina. undamentum aũt et pꝛinci
en⸗ pium doctrine ſaere hiſtoꝛia eſt. de qua quaſi mel de fauo
im⸗ veritas allegonie expꝛimitur. Edificaturus ergo. pꝛeimum
eh⸗ fundamentum hiſtoꝛie pone. deimde ꝑ ſigmficationẽ tipiö⸗
pde cam in arcem fidei fabacam mentis erige.ad extremũ er⸗
in. go ꝓ moꝛtalitatis gratiam quaſi pulcerꝛimo ſuꝑpducto co⸗
ſo. loꝛe edificium pinge. Habes in hiſtoꝛia quo dei facta mi⸗
9Nℳ reuris. in allegoꝛia quo eius ſacramenta credas. ĩmoꝛalita⸗
er⸗ te quo pfectionem ip̃ius imiteris. Lege ergo et diſce quia
in pꝛincipio fecit deus celum et terꝛam. Lege quia in pꝛin⸗
“ cipio plantauit paradiſum voluptatis in quo poſuit hiem
quem foꝛmauerat.peccantẽ expulit. et in erumnas huius
4 ſeculi deiecit Lege qualiter ab vno homme vmuerſa hůüam

generis pꝛopago deſcendent. qualiter demde peccantes
vnda diluui obꝛuit. qualiter noe iuſtum cum fiis ſuis in
medijs aquis diuma ciementia ſeruauit. qualiter demde

abꝛaham fidei ſignaculũ ſuſceꝑit. poſt vero iſrahel in egip

tum deſcendit. quomõ deinde deus filios iſrahel de egip⸗

to in manu moyſi et aaron per mare rubꝛum eduxit. in de⸗
ſerto paut. legem dedit. in terꝛa pꝛomiſſioms locamt. et

cetera multa que fecit.ad extremum vero nutante iam ſecu

lo fuium min carnem miſit. vitam eternam pemtentibus miſ⸗

ſis m mundum vmuerſum apoſtolis pꝛomiſit. venturum ſe
in fine ſeculoꝛum ad iudicium pꝛedirit reddere vmc qʒ ſe

cundum opera ſua. peccatoꝛibus ſcilicet ĩignem eternum.
iuſtis autem vitam eternam. et regnum cui? non erit fims
Vide quia exquo mundus cepit. vſq; ad finem ſeculoꝛum.

non deficiunt miſerationes dei.
(De allegoꝛia niii.
oſt lectionem hiſtoꝛie ſupereſt allegoꝛiarum miſte⸗

puto. cum iĩpa res ſatis per ſe digna apareat Noſ

do ſubtilitatem teneant. vt in diſcernendo pꝛudentiam nõ
amittant. Solidꝰ eſt cibus iſte. et mſi maſticetur tranſglu
tiri non poteſt. Tali ergo te moderamine vti opoꝛtet. vt
dum mquirendo ſubuhs fueris, in pꝛeſumendo temerarius
non inuemars. recolens quod ait pſalmiſta. Nrcum ſuum
tetendit et parauit illum. et ĩ eo parauit vaſa moꝛtis Oe⸗
mimſti vt eſtuno. ſupꝛa me dunnam ſcripturam edific o ſi

milem dixiſſe. vt peimum fundamento poſito ſtructura in

altum leuatur. plane edificio ſimlem. nam et ip̃a ſtructu⸗
ram habet.Non ergo pigeat. ſi hanc ſimulitudinem paulo
Diligentius peoſequamur. reſpice opus cementanj. Collo⸗
cato fundamento lImeam extendit m directũ. perpeudiculũ

l

na mueſtigare.vt mea exhoꝛtatione opus eſſe ner

ſe tamen te volo o lectoꝛ.hoc ſtudium non tardos et hebe
tes ſenſus ſed matura ingema expetere. que ſic inneſtigã

— — — —9

—

pꝛemmentia pꝛ ecidit. aſpera planat. et infoꝛmia ad foꝛmã

reducit.ſicq; demum reliquis in oꝛdinem diſpoſitis adiun
git. Si vero aliquos tales inuenerit. qui nec comminm va
leant. nec congrue coaptari eos non aſſumit.ne foꝛte dum

ſilicem frangere laboꝛat. limam frangat Intende. rem tibi
pꝛopoſui intuentibus contẽptibilem ſed intelligentibꝰ imi

tatione dignam. f und amentũ in terꝛa eſt. nec ſemꝑ poli⸗
tos habet lapides. Fabꝛica deſuꝑ terꝛã.et equalem querit
ſtructurã. Sic dnuna pagina multa ſecundũ naturalè ſen
ſum continet. que et ſibi repugnare videntur. et nonnunq;
abſurditatis aut impoſſibilitatis aliquid afferꝛe. Spũalis
aũt ĩtelligentia nullam ãmittit repugnantiã.m qua diuer⸗
ſa multa.aduerſa nulla eſſe poſſunt QO etiam pꝛimã ſeriem

lapidũ ſuꝑ fũdamentũ collocãdoꝝ ad pꝛotẽſaʒ lmeã diſpo

m uides quibꝰ ſczʒ totũ opꝰ reliqui᷑ inmtit et coaptat. ſig
mſicatione nõ caret. Nam hoc quaſi alhiud qdᷣdam fundam
tum eſt. et tocius fabꝛice baſis Hoc fundamentum et poꝛ
tat ſuperpoſita.et a pnioꝛ fundamento poꝛtatur. Pꝛĩo fů⸗
damẽto mſideret oĩa. ſed nõ omm mõ coaptantur Huic in
ſidunt et coaptant᷑ reliqua. Pꝛimũ fabꝛicam poꝛtat.et eſt
ſub fabꝛica. Hoc poꝛtat fabꝛicam.et non eſt ſolum ſub fa⸗

brica. ſed in fabrica. Quod ſub terra eſt fund amentum fi⸗

gurare diximus hiſtoꝛam fabricaz que ſ uperedificatur al
legoꝛiam mſinuare. Vnde et ipla baſis fabrice hui. ad al
leg oriam pertinere debet. Multis oꝛoimbus conſurgit fa
brica. et quiſquis ſuam baſim habet. et multa ſac ramenta
in diuina pagina continentur. que ſingula ſua habent pꝛm

cipia. Vis ſcire qui ſunt ordines iſti. Primus oedo eſt ſa⸗

cramentum trimtatis. quia et hbec ſcriptura continet.quod
ante omnem creaturam trinus et vnus fuertt deus. Hic de

Alüj
demittit ac dein de lapides diligenter politos in oꝛdinem
pomt. alios atq; alios deinde querit. et ſi foꝛte aliquos pꝛri
me diſpoſuiom non reſpondentes muenerit. accipit limam

mchilo omnem fecit creaturam. viſibilem. ſcilicet et inuiſi⸗
bilezʒ Ecce ſecundus oꝛdo. Rõnali creature liberũ dedit ar
birrium et gratiam pꝛeparauit ut mereri poſſet eternam be
atitudinem. deide ſponte labentes pumuit. et perſiſten⸗
tes vt amplius labi non poſſint ↄfirmauit. Que oꝛigo pec⸗
cati. et quid ſit peccatum. et qd ſit pena peccati. Ecce ter
clus oꝛdo. Que ſacramenta pemmum ſub naturali lege ad
repationem humam generis inſtituerit. Ecce quartꝰ oꝛdo
QOue ſcripta ſub lege. Ecce qumtus oꝛdo. Sacramentum
mcarnatioms verbi. Ecce ſextus oꝛdo. Sacramẽta nom te
ſtamenti. Ecce ſeptimus oꝛdo. Ipſius d emq; reſurꝛectioĩis
Ecce octauus oꝛdo Mec ẽ tota ðᷣmtas.hec eſt illa ſpitalis
fabꝛica. que quot continet ſacramẽta. tot quaſi oꝛdimbꝰcõ
ſtructa in altum extollitur. Wis etiam ip̃as baſes asnoſcere
Paſes oꝛdmum pꝛincipia ſunt ſacram entoꝝ. Ecce ad lecti
onem vemſti. ſpiritale fabeic aturus edifitium. Jam biſto⸗
rie fundamenta in te locata ſunt. reſtat nunc tibi ipius fa⸗
bace baſes fundare. Linũ tendis. poms examuſim. quadeos
m oꝛdinem collocas. et circumgirans quedaʒ futuroꝝn mu⸗-
roꝛum veſtigia figis. Linea pꝛotenſa recte fidei trames eſt.
iꝓpſe ſpiitualis operis baſes quedam fidei ſacramenta ſũt.
quibus imti aris. Debet ſiquidem pꝛudens lectoꝛ curare.
vt anteqᷓ; ſpacioſa libꝛeoꝛum volumma pꝛoſequatur. ſic de
ſingulis que magis ad pꝛopoſitum ſuum et pꝛofeſſionem.
vere fidei pertinent mſtructus ſit. vt quecunqʒ poſtmodũ
muenerit.tuto ſuperedificare poſſit. Viyx emm in tanto li⸗
bꝛoꝛum pelago. et multiplicibus ſententiarum anfractibus
que et numero et obſcuritate ammum legentis aliquid vnũ
colligere poterit.qui pꝛus ſummatim min vno quoqʒ vt ita
dicam genere. aliquod certum peincipium firma fide ſub-
myum ad quod cuncta referant᷑.non agnomt. Wis ut doce
am te qualiter ſien debeat baſes iſte. Neſpice ad ea que
pauloante tibi enumerau Eſt ſacramentũ trimtatis multi

iam de illo libꝛi facti ſunt. multe date ſentẽtie difficiles ad
mtelligendum. et perplexe ad ſoluendum. Longum tibi et

oneroſum eſt adhuc omnes pꝛoſequi/cum multa foꝛtaſſis

muemas min quibus magis turberis ꝙ; edificeris. Qoli inſta
re.ſic nunquam ad finem vemes. Diſce pꝛius beeurter et
dilucide quid tenendum ſit de fide trimtatis. quid ſane
pꝛofiteri et veraciter credere debeas. Cum autem poſtea

legere ceperis libꝛos. et multa obſcure. et multa aperte.
multa ambigue ſcripta inueneris.adiunge baſi ſue que a⸗

perta inuems ſi foꝛte conuemant.que ambigua ſunt.ita in
terpꝛetare vt non diſcoꝛdent. que vero ſunt obſcura reſle⸗
ra ſi potes. Quod ſi ad intellectum eozum penetrare non

„ „%% „

vales tranſi.ne dum pꝛeſumere conaris quod non ſufficis.

periculum erꝛoꝛis incurras. Noli ea contemnere/ ſed poti⸗

us venerare. quia audiſti quod ſcriptum eſt. Poſuit tene⸗

bꝛas latibulum ſuum. Quod ſi etiam aliquid mueneris cõ

trariũ illi quod tu iã firmiſſima fide tenendum eſſe didicit

ſti, non tamen expedit tibi quotidie mutare ſententiam. m

ſi paius doctoꝛes te conſulueris. et maxime quid fides vm

uerſalis / que nunquam falla eſſe poteſt. inde iubeat ſenti-⸗

ri agnoueris. Sic de ſacramento altaris. ſic de ſacramen⸗

to baptiſmatis..confirmatioms comugij. et ommbus que

cibi enumerata ſunt ſupᷣ facere debes. Vides multos ſcrip
turas legentes. quia fundamentum veritatis non habent.

in erꝛoꝛes varios labi. et totiens fere mutare ſententias.

quot legerint lectiones. Nurſum alios vides qui ſecundũ
illam veritatis agmtionem. qua intus firmati ſunt quaſſi-

bet ſcripturas ad congruas interpꝛetationes flectere noue

runt.et quid a ſana fide diſcoꝛdet. aut quid conuemat u
dicare. In ezec biele legis q; rote ammalia ſequntur. non

ammalia rotas. Cum ambularent mquit ammalia. ambula
bant pariter. et rote iuxta ea. Et cum eleuarentur aimalia
de terra. eleuabantur ſumul et rote. Sanctoꝛum quippe

mentes quantum virtutibus vel ſcientia pꝛoficiunt. tantu

ſanctarum ſcnpturarum archana pꝛofunda eſſe con ſpici
unt. vt qii ſimplicibus et adbuc ſtantibus m terꝛa jacere

videbantur. erectis ſublimes apareant. Qam ſeqtur Quo
cunqʒ ibat ſpintus.illuc eunte ſpiritu. et rote pariter leua
bantur ſequentes eum. Spirnitus emm vite erat in rotis.
tum Rur ſum alibi dicttur. Littera occidit. ſpiritus autez vi
uificat. quia mmirum opoꝛtet diuinum lectoꝛem ſpiritua⸗

lis intelligentie veritate eſſe ſolidatum. vt eum litterarũ
apices.que et peruerſe nonunqꝙᷓ; intellig poſſunt.ad que⸗

libet diuerticula non inclment. Quare antiqus ille populꝰ

quilegem vite acceperat. repꝛo batus eſt. mſi qma ſic ſo⸗

lam litteram occidentem ſequtus eſt. vt ſpiritum vimfican
tem non haberet. Hec vero non weo pt quibuſlibet ad vo⸗
luntatem ſuam mterpꝛetandi ſcrnipturas occaſionem pꝛebe
am. ſed vt oſtendam eum qui ſolam ſequitur litterazʒ. diu
ſine erꝛoꝛe non poſſe mcedere. Opoꝛtet ergo vt et ſic ſe⸗
quamur litteram. ne noſtrum ſenſum diuums auctoꝛibꝰ pꝛe
feramus. et ſic non ſequamur. vt m ea non totum veritatis
iudictum pendere credamus. Qon litteratus ſed ſpiritu⸗
alis omma diſudicat. Ot ergo ſecure poſſis udcare litte
ram.non de tuo ſenſu pꝛeſumere.ſederudiri pꝛius.et infoꝛ
mari opoꝛtet. et quaſi quandam minconcuſſe veritatis ba⸗
ſim cui tota fabꝛica mmtatur fundare. Neq; a teipſo erudi
ripꝛeſumas. ne foꝛte dum te introducere putas. magis ſe⸗
Ducas/a doctoꝛibus et ſapiẽtibus/hec mtroductio queren⸗
da eſt.qui et auctontatibus ſanctoꝛum patrum. et teſtimo
ms lcriptura rum eam tibi pꝛout opus eſt et facere et apen.
re poſſint. Cunq; iam introductus fueris teſtimomjs ſcrip
turarum legendo ſingula que docuerint confirmare Sic mi
c hi videtur cin me m hoc jmitari placuerit libens accipio.
cum viſum fuerit nonita opoꝛtere fieri. faciat qd placuerit

7

xlv

non contendam. Seio emm plures hunc moꝛem in dil⸗ cen⸗
do non ſeruare. Sed quomodo quidam pꝛoficiant rurſus
non ignoꝛo. Si queris qii liber magis ad hanc lectionem va
leant.ego puto pꝛincipium geneſis de openbus ſex dierũ
tres vltimos libꝛos moyſi de legalibus ſacramentis. yſaiã.
pꝛmeipium et finem ezechielis.iob pſalterium. cantica can⸗
ticoꝛum.duo pꝛecipue euangilia. ſcilicet mathei/et iobhã ms
epiſtolas pauli. canomcas epiſtolas et apocalipſm. pꝛeci⸗
pꝓue tamen epiſtolas pauli. que etiam ipſo numero deſig⸗
¹ nant ytnul s teſtamenti perfectionem ſe continere.

Qe ttopologia et moralittate p.

Ne etopologza mc lil aliud in pꝛeſt enti dicam. cᷓ as
ſupꝛa dictum eſt. excepto quod ad eam magis re⸗

be rum qꝙᷓ; vocum ſigmficauo pertinere videtur. In
illa emm naturalis ꝛuſticia eſt. ex qua dii ciplima moꝛum no
è2 ſtroꝛum. id eſt poſitiua iuſticia naſcitur. Contemplando
quid fecerit deus. quid nobis faciendum ſit agnoſcimus.
1 Omms natura deum loquitur. Omins natura hommez do
u: cet. Omms natura rationem pant. et mchil in vmuerſita⸗
te te inferundum eſt.
fet
Se oꝛdine elbeerum .vj.
ci —

on id em oꝛdo Hibzozum!: m hiſtoꝛĩca et allegoꝛica
iechone ſeruandus eſt. Hiſtoꝛia oꝛdinem tempoꝛis
fIlſequitur. ad allegoꝛiam magis pertinet oꝛdo cog
mitioms.quia ſicut ſupꝛa dictum eſt. doctrina ſemper non
ab obſcuris/ſed apertis.et ab his que magis nota ſunt ex⸗
oꝛdum ſumere debet. Vnde conſequens eſt. vt nouum te⸗
ſtamentum in quo mamfeſta pꝛedicatur veritas in hac le⸗
ctione veteri p̃ponat᷑.vbi eade veritas figuris adumbꝛa ta

terat qm ſolueret ſignacula eiꝰ mſi leo de tnibu moa Dig

ralel. egreſſus eius ab imtio a diebus etermtatis. Et pſal

et ipſe fundauit eam altiſſimus.Et rurſum. Domim dom
m maquit exitus moꝛtis. Et iterum. Dit dommus domi⸗
no meo.ſede a dextris meis. Et poſt pauca. Tecum pein⸗
cipium m die vrtutis tue. m. ſ. ſ. e. u. a. L. S. t. Et dam⸗
el. Nſpiciebam min viſione noctis. et ecce cum nubibus cel

bu uda. Vemt ergo fulus dei et mouit naturam noſtram
natus eſt de virgne. crucifixus.ſepultus. reſurꝛexit.aſcen⸗
dit ad celos.et implendo que pꝛomiſſla erant. aperuit que
latebant. Lego in euangelio quod angelus gabꝛiel ad ma⸗
riam virginem mittitur. parituram pꝛenunttat Necoꝛdo⸗

vemt tempus eus pariendi. et peperit fleum ſuum pꝛimo⸗

occulte pꝛenunriatur Ea dẽ vrrobiqʒ; veritas. ſed ibi occuni
ta. hic mamfeſta. ibi pꝛomiſſa. hic exhibita. Nudiſti cum le
geret᷑ m a pocalipſi qꝛ lignatus ẽ liber. et nemo ĩuemri po

nata erat lex. ſignate erant pꝛophecie. qmia occulte tem⸗
poꝛa redemꝑptroms venture pꝛenuntiabantur. Nonne tib⸗
ile liber ſignatus fuiſſe videtur. qui dixit. ecce vrgo con
cipiet/et pariet filium. et vocabitur nomen eius emannel.
Et alus. Cu imqint bethleem effrata paruulus es. im m⸗
libus mda. ex te michi egredietur qui ſit dommatoꝛ iniſ⸗-

miſta. Qunquid ſion dicet homo. et homo natus eſt in ea.

quaſi fihius homims vemebat. et vſque ad antiquum die-
rum peruemt.et dedit ei poteſtatem. et honoꝛem/et reg⸗
num. et omnes populi tribus et lmgue ipſi ſerurent. pote⸗
ſtas eius poteſtas eterna que non auferetur. AQums putas
Hec antequam complerentur mtelligere poterat? Signata
erant. et nemo poterat ſoluere ſignacula. mſi leo de tu⸗

pꝛophecie.que dicit.ecce virgo concipiet.Lego quia cum
eſſetioſeph in bethleem. cum maria vxoꝛe ſua pꝛegnante.

gemtnm quẽ angelus pꝛedixerat regnaturũ ĩ thꝛono dõ.

—

—
— — —

patris ſm. Necoꝛdoꝛ pꝛophecie bethleem effrata puulus

es. in milibus iuda ex te michi egredietur qui ſit domma⸗

toꝛ in irrabel. Lego rurſum. In pꝛincipio erat verbum. et
verbum erat apud deum. et deus erat verbum. Recozꝛda
boꝛ pꝛophecie que dicit. Egreſſus eius ab imtio a diebus

etermtatis. Lego verbum caro factum eſt et habitabit m

nobis. NRecoꝛdoꝛ pꝛophecie que dicit. Vocabis nomen ei⸗

us emanuel. id eſt vobiſcum deus. Et ne foꝛte ſingula pꝛo⸗
ſequendo faſtidium tibi factam. mſi pꝛius natiuitatem chei
ſti.pꝛedicationem. paſſionem. reſurꝛectionem atque al cen
ſionem. et cetera.que in carne per carnem geſſit agnoue⸗

ris. veterum figurarum miſteria penetrare non valebis.

¶ De oꝛdme narꝛatioms pij.

e oꝛdine na rratioms illud maxime hoc loco conſi-
derandum eſt. quod diune pagine textus. nec na⸗
turalem ſemper / nec continuum loquendi oꝛdinem

ſeruat. quia et ſepe poſterioꝛa pꝛioꝛibus antepomt. ſic ut

cum aliqua enumerauerit. ſubito ad ſuperioꝛa quaſi ſubſe

quentia narratioms ſermo recurrat. Sepe etiam ea que
longo diſtant interuallo.quaſi mox ſibi ſuc cedentia con-/
nectat. vt videantur nullum diſiunxiſ ſe tempoꝛis ſpacium.

illa que diſcermt vllum mteruallum ſermoms.

¶ De oꝛdine ex poſitoms vunj.

in omm narratione ſimul muemuntur. Quedam babet
litteram et ſenſum tantum. Quedam babet litteram et

xpoſitio tria continet. litteram. ſenſ um .ſ ententi⸗
In omni narrationi lutera eſt, Qam ipſe voces
etiam littere ſunt. Sed ſenſus et ſententia non

=

N
et ſententiam tantum. Quedam omma hec tria ſimul con
tinet. Omms autem narratio ad minus duo habere debet.
Illa narꝛatio litteram et ſenſum tantum haber. vbi per ip⸗
ſam pꝛolationem ſic aperte aliquid ſigmficatur. vt mehil
aliud relinquatur ſubmteligendum Illa vero litteram et
ſententiam tantum habet. vbi ex ſola pꝛonũtiatione mehil
concipere poteſt auditoꝛ mſi addatur expoſitio. Illa ſen⸗

ſum et ſententiam habet. vbiaperte aliquid ſigmficatur.
et aliquid aliuo ſubintelligendum relinquitur quod expo.

ſitione nõ aperitur.
(WDelittera is.

candum id quod dicitur mhil peeterea que poſita
ſunt vel addere vel mmuere opoꝛtet. Vt omms ſa
pientia a dommo deo eſt. Rliquando immmnuta. quando
ſubaudiendum aliquid relmquitur. vt ſemoꝛ electe dvomme
NRliquando ſuperflua. quando vel pꝛopter inculcationem.
vel longam mterpoſitionem idem repetitur. vel aliud non

neceſſarium adiungitur. vt paulus in fine epiſtole ad roma

nos dicit. Ei autẽ. et poſtea multis interpoſitis infert. cui
eſt honoꝛ et gloꝛia. Rliud hic ſupfluum eſſe videtur. ſuper
fluum dico. id eſt non neceſſarium ad enuntiationẽ facien⸗
dam. liquando talis eſt littera vt mſi in aliam reſoluatur
mchil ſigmficare.vel mcongrua eſſe videatur.vt eſt illud.
Dominus in celo ſedes eius. id eſt ſedes dñ in celo.et filij
hominum dentes eoꝛum arma et ſagitte. id eſt finoꝛum ho

mĩs. Nominatiuus ſc; nomims et gemtiuus pꝛononums.
pꝛo vno gemtiuo nomĩs poſiti. et multa alia ſimiliter. Ro
litteram conſtructio. et continuatio pertinet.
enſus aliꝰ ↄgruz. aligcõgruꝰ, Incõgruus. alius
ãicredibił. alius ĩpoſſibił.ali? abſurdꝰ. aliꝰ? falſus

Ittera aliquando perfecta eſt. quando ad ſigmfi

Multa hinuſmodi muemes in ſcripturis.vt illud Comede
runt iacob. et illud.ſub quo curuantur bij qui poꝛtant oꝛ⸗
bem. Et illud. elegit ſ uſpen diñ amma mea. et multa alia.
Sunt loca quedam in diuma ſcriptura. vbi licet aperta ſit
ver boꝛum ſigmficatio.nullꝰ tamen ſenſus eſſe videtur. vel
pꝛopter invſitatum modum loquendi. ſiue peopter aliquam
circũſtantiam que legentis intelligentiam impedit Vt eſt
verbi gratia. ilud quod dicit iſaias pꝛehendent ſeptem
e. mulieres virum vnum m illa die dicentes. panem noſtrum
comedemus. et veſtimentis noſtris operiemur. tantummo⸗
do inuocetur nomen tuum ſuper nos. aufer oppꝛobꝛium no

1o
det.

ir ſtrum. plana ſunt et aperta verba. Intelligis ſatis. apxꝛe
dit⸗ hendent ſeptem mulieres virum vnum.. mtelligis. panem
Iͤu noſtrum comedemus. mtelligis veſtimentis noſtris operie
o. mur. mtelligis tantummodo muocetur nomen tuum ſuper
ne nos. intelligis. aufer oppꝛobeium noſtrum Ded foꝛtaſſe qᷣd
en. hoc totum ſimul ſigmficare velit. intelligere non potes.
non Quid dicere voluerit pꝛopheta. bonum pꝛomiſerit /an ma
ma lum mmatus fuerit/ignoꝛas. Vnde euemt vt ſpiritualiter =
au tantum mtelligendum credas. quod qualiter ad litteram
per dictum ſit non vides. Dices igitur ſeptem mulieres ſſep⸗ ⸗ ZM
en⸗ tem eſſe dona ſpiritus ſancti. que vnum virum appꝛehen⸗
ztu dent. id eſt chriſtum in quo omnem plemtuomem gratie H
o. placuit inhabitare. quia ipſe ſolus ſine menſura ſpirittum
in ſanctum accepit. Qui ſolus earum oppꝛobꝛium aufert. vt H
bo muemant in quo requieſcant. nullo alio vꝛuente vt ſpiritꝰ
b⸗ aſaTaniuauncti dona poſcebant. Ecce ſpiritualiter interpꝛetatꝰ es.
. et quid ſit dicere ad litteram non intelligis. Potuit tamẽ
1 pꝛopheta per bec verba etiam ad littera aliquid ſigmfica

re. QAuia em̃ ſupꝛa de intentione populi pꝛeuaricatoꝛis lo⸗
cutus fuerat ſubiungit nũc tantam m eodẽ ꝓpło cladem fu
turã.vtuſqʒ adeo viroꝝ genꝰ? delẽdũ. vt vix ſeptẽ mkieres
virum vnum muemant. cum modo vna vnũ bpabere ſoleat.

AAlvij

Et cum mulieres nunc a viris rogan ſoleant. tunc econuer
ſo moꝛe mulieres viros rogabunt. Et ne foꝛte vnus vir ſep⸗

tem mulieres ducere ſimul foꝛmidaret. cum vnde eas pa⸗

ſceret et ueſtiret non baberet. dicunt ei, panem noſtrum

comedemus. et veſtimentis noſtris operiemur non te opoꝛ

tet de no bis eſſe ſ ollicitum. tantumm odo muocetur nomen

tuum ſuper nos. vt dicaris vir noſter et ſis. ne repudiate
dicamur et ſteriles. et ſine ſemine moꝛiamur. quod eo tem⸗

poꝛe magnum oppꝛobꝛium fuit. Et hoc eſt quod dicunt.au

fer opeobrium noſtrum. Multa huiuſmodi inuems ĩ ſerip

turis. et maxime in veteri teſtamento. ſecundum idioma il⸗
lius lingue dicta. que cum ibi aperte ſint. mebil apud nos

ſigmſicare videntur.

(D e ſe ententia .xj.

us enuntiatioms vna eſt ſententia. aliquando vmus enuntt
atioms plures ſententie. aliquando plurium enuntiationũ

vna eſt ſententia. aliquando plurtum enuntionum plures
ſententie. Cum igitur dunnos libꝛos legimus. in tanta mul
titudine veterum intellectuum qui de paucis eruunt ver⸗
bis. et ſamtate catholice fideti mumuntur. id potiſſumum
eligamus quod certum apparuenit eum ſenſiſſe quem legi⸗

mus. Si autem hoc latet. id certe q; circumſtantia ſcriptu

re non impedit.et cum ſana fide concoꝛdat. Si autem et

ſcripture circumſtantia pertractari ac diſcuti non poteſt.

ſaltem ꝛd ſolum quod fides ſana pꝛeſcribit. Rlud eſt emm

quid potiſſimũ ſcriptoꝛ ſenſerit.nõ dinoſcere. aliðᷣ a regula

pietatis erꝛare G vtruũ 4 vitet. f. pfocte. ſe bʒ fructalegẽtis.

ententia diuina nunquam ablurdum munncᷓ falſa
elſſe poteſt. ſed cum m ſenſu vt dictum eſt multa im
uemantur ↄtrara. ſententia nullaz admittit repug
nantiam. ſemper congrua eſt ſemper vera. Nliquando vm

5”

Si vero vtrunq; vitari non poteſt. et ſi volũtas ſcriptoꝛis
victa ſit.ſane fidei congruam non ptile eſt eruiſſe ſentẽtiã

Item in rebus obſcuris atq; a nris oculis remotiſſimis. ſi
qua inde ſcripta.etiam diuina legimus. que poſſint ſalua fi
de alijs atq; alijs parere ſententijs. in null am earum nos p⸗

cipiti affirmatione ita pꝛoĩciamꝰ.vt ſi foꝛte diligentius di

cuſſa veritas eam labefactauerit coꝛruamus.non pꝛo ſen⸗
tentia diumarum ſcripturarum. ſed pꝛo noſtra ita dimicã⸗

tes. vt eam velimus ſcnpturarum eſſe que noſtra eſt. cum
potius eam que ſcripturarum eſt. noſtram noſſe debeamꝰ2

(He modo legendi pij.
odus legendi in diuidendo conſtat. Dunſio fit et

quando ea que confuſa ſunt diſtinguimmus. Inue⸗

¶ De meditatione pꝛetermittendum xiij.

ne aliquid in pꝛeſenti dicere omitto. quia res tanta ſpe⸗
ciali tractatu indiget. et dignum magis eſt ommno ſilere
in hiiuſmodi, ꝙᷓ aliquid imperfecte dicere. Nes emm val⸗

de ſubtilis eſt. et ſimul iocunda. que et incipientes erudit

et exercet conſummatos, ĩexperta adhuc ſtilo. mdeoq; am
plius pꝛoſequenda. NRogemus ergo nunc ſapientiam. vt ra

diare dignetur in coꝛdibus noſtris.et illuminare nobis in ſe

mitis ſuis.vt introducat nos ad puram et ſine ammalibus
¶ Diuiſio philoſophie continenttum xiiiii·
ria ſunt. ſapieutia. virt ns. neceſſitas. Sapientia ẽ
compꝛehenſio rerum pꝛout ſunt. Virtus eſt habi⸗

tus ammi in modum nature ratiom conſentaneus.
Neceſſitas eſt ſine qᷓ viuere nõ poſſumꝰ.ſʒ felitiꝰ vwuemus

partione.et mueſtigatione. Parciendo dimdimus

ſtigando diudimꝰ. quando ea que occulta ſunt referam2
cce iam ea que ad lectionem pertinent quanto lu⸗
cidius et compendioſius potuumus explicata ſunt.
WMYde reliqua vero parte doctrine. id eſt meditatio⸗

4 „

Alviij.
Neceſſitas. ſine qua viuere nõ poſſumus. ſʒ feliti vmwem?
Hec tria remedia ſunt. contra mala tria quibus ſubiecta

eſt vita humana. Sa pientia contra ignoꝛantiam. virtus cõ
tra vitium, neceſſitas contra infirmitbtẽ. apter iſta tna ma

la ertirpãda queſita ſunt iſta tria remedia.et ꝓpt hec tria
remedia inemẽda inuenta eſt omis ars et om̃is diſciplina

Pꝛopter ſapientiam inuenta eſt theorica. pꝛopter virtutẽ

muenta eſt prachca. propter neceſſitatem inuenta eſt me⸗

chamca. Iſte tres vſu prime fuerunt. ſed poſtea propter
eloquentiam muenta eſt logica Que cum ſit muentione vl

tima, pꝛima tamen eſſe debet in doctrina. Quatuoꝛ igitur
ſunt principales ſcientie.a quibus omnes alie deſcendunt.
theorica. practica mechamca. logica. Theonca dunditur

ctat. de murſibilibus ſubſtantijs. phiſica de muiſibilibus
viſibilium cauſis mathematica de inuiſibilibus viſibilumm
foꝛnus. Et hec mathematica dundit᷑ in quatuoꝛ ſcientias.
Prima eſt arithmetica que tractat de numero.· id eſt de

quantitate diſ creta per ſe. Secũda eſt muſica que tractat

de propoꝛtione. id eſt de quantitate diſcreta ad aliquid.
Tercia eſt geometria que tractat de ſpacio. id eſt quanti

tate continua immobili. Quarta eſt aſtronomia. que tra⸗

ctat de motu. id eſt de quantitate continua mo bui. clemen

tum arithmetice eſt vmtas. clementum muſice eſt vmſonũ
clementũ geometrie ẽ pnctũ. clemetũ aſtronomie ẽ inſtäg.

Dractica dimdit ĩ ſolitariã. priuatã publicã Solitariã do
cet quomodo vnuſquiſq; propriam vitã honeſtis moribus
inſtituat. vtutibꝰ exornet. Priuata docet qũo regendi ſint

familiares. et q ꝓ carms affectu ſũt affines Dublica docet

qualit populꝰ totus et gens a ſuis rectonbꝰ gubernari de
beat. Solitaria pertinet ad ſingulos. priuata ad patrelſ fa⸗
milias. publica ad rectoꝛes ciuitatum. OMechamca tra⸗
ctat de openbus bumams. et hec dunditur in ſeptem.

l Deima eſt lamfitium. ſecunda armatura. tercia uam gatio.
quarta ag ricultura. qumta venatio.ſexta medicina. ſeptia
theatrica. Logica dundi᷑ in gramaticã. et in rationem diſ
n ſerẽdi.Natio diſſerendi diuidit᷑ ĩ pꝛobabilem.et nccãriaʒ.
et ſophiſticã. Pꝛoba bilis dundit᷑ ĩ dialeticã et rethoꝛicã.
mn Neceſſaria pertinet ad philoſophos. ſophiſtica adſ ophi⸗
ti ſtas. In his quatuoꝛ partibus philoſophie talis oꝛdo ĩ do
e⸗ ctrina ſeruari debet. vt pꝛima ponatur logica. ſecũda ethi
ler— ca. tercia theoꝛica. quarta mechamca Dꝛeimum emm com
N peranda eſt eloquentia. demde vt ait ſocrates in ethica p
tur ſtudium virtutis oculus coꝛdis mund andus eſt. vt deinde
nt. in theoꝛĩca ad inueſtigationem veritatis perſpicax eſſe poſ
r ſit. Nomſſime mechamca ſeqmitur.que per ſe ommmodo
li⸗ meifecat eſt.mſi ratione pꝛecedentium fulciatur.
4 (De magica et partibus eius exv.

agice repertoꝛ pꝛimus creditur ʒoꝛoaſtres rex ba⸗
ctrianoꝛum quem nonnulli aſſerũt ipſum eſſe cham
fiuluim noe. ſed nomme mntato. Hunc poſtea minꝰ
. rer aſſirioꝝ bello victum interfecit. eiuſq; codices artibus
maleficioꝛum plenos igne cremari fecit. Scribit autem ari
ſtotiles de hocipᷣo quod vſq; ad vigintiduo centum milia
verſuum eius de arte magica ab ipſo dictatos. libꝛi eiꝰ vſ⸗
q; ad poſteritatis memoꝛiam traduxerunt. Hanc artẽ poſt
ea democrites ampliamt. tempoꝛe quo ipocras in arte me

um
6.

dit
nd.
ant
47
men

—

ſi dicine in ſigms habebatur. Magica in philoſophiam non
recipitur. ſed eſt extrinſecus falſa pꝛofeſſione omms imqui
1do tatis et malicie magiſtra de vero mentiens. et veraciter le
bus dens ammos ſeducit a religione diuma. culturã demonum
inn ſuadet. moꝛum coꝛruptionem ingerit.et ad omne ſcelus ac
ct nephas mentes ſequatium impellit Hec generaliter accep
ſde taa. quinq; complectitur genera maleficioꝛum. Mauticen.
e quod ſonat diunatio. et mathematicam vanam. ſ oꝛtile gia .
1 malefitia pᷣſtigia. Mautice autem quimq; continet ſpecies

w.

Mir
ſubſe. Dꝛimam mic romantiã: quod interpꝛetatur dumatio
matio que fit ꝓ ſacrificium ſanguims humam quem demo
nes ſitiunt. et m eo delectantur effuſo. Secunda ẽ geomã
tia: id eſt dimmatio m terꝛa. Tercia ydꝛomantia. id eſt di⸗
unatio in aqua Quarta eſt aerimantia.i. diuĩatio in a ere,
NQumta eſt dunnatio m igne. que dicitur piromantia Par
ro em̃ quatuoꝛ dixit eſſe. im quibus dunnatio conſtaret ter
ram. aquam. aerem. ignem. Pꝛama ergo.id eſt mcromãtia
ad mfernum videtur pertmere. ſecunda ad terea m. tercia
ad aquam. quarta ad aerem. quinta ad ignem. OMathema⸗
tica dunditur in tres ſpecies. m aruſpicinam. in augurluum
m oꝛoſcopicam.Nruſpices ſunt dicti quaſi oꝛuſpices.idl
boꝛarum mſpectoꝛes.qui obſeruant tempoꝛa in rebus agẽ
dis. vel aruſpices quaſi aras inſpicientes. qui m extis et fi
bꝛis ſacrtficioꝝ ſuoꝝ conſiderant. Nugurium vel auſpiciũ 1G
aliqñ ad oculum pertinet. et dicitur auſpicium quaſi amn⸗ ðUð
ſpicium. quia in motu et volatu amum attenditur. aliquan 6
do ad aures pertinet. et tunc dieitur augurium quaſi gar⸗
ritus auum. quia aure percipitur. Moꝛoſcopia que etiam ü
conſtellatio dicitur. eſt quãdo in ſtelhs facta hommũ que ́”ùM
runtur. ſicut genethliaci faciunt. qui natiuitates obſeruãt SS
qui olim ſpecialiter magi nuncupabant᷑.de quibus in euã
gelio legimus. Soꝛtilegi ſunt.qui ſoꝛtibus dnunationes 3 SJM
runt. Malefici ſunt. qui per incantationes demomacas.ſi ͦJM
ue liga turas vel alia quecunq; execrabilia remedioꝝ ge⸗ e
nera cooperatione demonum atqʒ; in ſtinctu nefanda perfi ’”
ctunt. Pꝛeſtigia ſunt quando per fantaſticas iluſiones cr eo
ca rerum immutatitonem ſenſibus humams arte demomca db
illuditur. Bunt ergo omnes ſimul vndecim. Bub mantice ls
quiq;.i.mc romãtia. geomantia. idꝛomãtia.aerimãtia. piro O”UJÿUDU
mãtia. Sub mathematica tres.i.aruſpicina.auſpiciũ. hoꝛo ll
fſcopica. Poſtea tres talie. i. ſoꝛtile gũ malefi u. p̃ſtigui. ””UMDUB

1.

Pꝛeſtigia mercurius ðᷣe pꝛrimus mueniſſ e. Nuguria friges ĩ

uenerunt. Nuruſ picinam thages pꝛimꝰ eutruſch cus tra didit.
ydeomantia pPemuma perſis venit.

Ancipit liber ſi eptimus. D De enbus diebus. pꝛo ea que in
meditatione conſtat ſpe Peculatio rerum. et voſt lectionem

fecunds 2

Erbum bonum et vita ſ apiens. que mun
dDum facit contemplato mundo conſpici
tur. Et verbum ip̃m vrdert non potuit.
et fecit quod videri potuit. et viſum eſt
p id qð fecit. Inuiſibilia em̃ ip̃i?.a cre
atura mundi p ea que facta ſũt intelle⸗
cta cõſꝑiciunt᷑.Tria ſunt muiſibilia di
potentia. ſapien tia. bemgmtas .Nb his tribus pꝛocedunt
om̃ia. in his tribus ↄſiſtunt omia.et ꝓ hec tria regũ tur oĩa
Potẽtia creat.ſapiẽtia guubernat.bemgmtas conſeruat.
Que tñ tria ſicut ĩ deo inefr̃abiliter vnũ ſũt.ita in opatõe
oĩno ſepari non poſſunt. Potentia ꝑ bemgmtatẽ ſapiẽter
creat. Sapiẽtia p potentiã bemgne guberuat. Pemgmtas

pꝓ ſapientiã potenter ↄſeruat. ODotentitã mamfeſtat creatu
P

rarum imenſitas. ſapientiã decoꝛ. bemgmtatẽ vtilitas Im
menſitas creaturarũ.m multitudine et magmtudie. OOul

titude in ſimiibus. in diuerſis. in permixtis. Magmtudo

in mole et ſpacio. Moles in maſſa et pondere. Spacium
eſt in longo.et lato.et pꝛofundo.et alto. Decoꝛ creatura-
rum eſt. m ſitu. et motu. et ſpecie. et qualitate. Situs eſt i

compoſitione. et oꝛdine. Oꝛdo eſt in loco et tempoꝛe. et

pꝛopꝛietate. Motus eſt quadeipertitus. localis. natura⸗
lis, ammalis. rationalis. Localis eſt ante et retro. dextroꝛ
ſum et ſimſtroꝛſum.ſurſum et deoꝛſum.et circum. Natura
lis eſt meremento et detnimento. NRmmalis eſt m ſenſi⸗
bus. et appetitibus. Rationalis eſt in factis et conſliſs

4

Species eſt forma viſ ibil is que oculo diſcermtur ſieut co
loꝛes. et figure coꝛpozum. Qualitas eſt ꝓpꝛietas interioꝛ.
q̃ ceteris ſenſibus xeipitur. vt melos ĩ ſono auditu aurium
Dulcoꝛ m ſapoꝛe Zuſtu faucium. flagrantia in odoꝛe. olfa
ctu narm̃.lemtas in coꝛpe tactu manuũ Vtilitas creatura
rum cõſtat ingrato. et apto.et cõmodo. et neceſ ſano Gꝛa
tum eſt ꝙ placet aptum quod conuemt.commodum quod
pꝛodeſt. neceſſarium ſine quo/quid eſſe non poteſt. Qunc
ꝓpoſitas partitões a pꝛincipio repetamus.et in vno quoq; Ee
dnuſioms genere qualiter vel ex vmuerſitate creaturaru O”ñ́ßVMñB
creatoꝛis mamfeſtetur potẽtia. vel ex decoꝛe ſapientia.vel
ex vtilitate bemgmtas/ꝑquiramus Et quia imm enſitas pꝛi
ma fuit ĩ imptitione. pema eſſe debet in pꝛoſequtõne.
De immenſitate ij.

—
— — N—

l
ta

yn
ne

2 iligenter igitur audite. et conſiderate que dicturꝰ
ſum. Qñ mchil erat. facere ut aliquid eſſet. quuaꝛ:··
lis potentia erat. Qms ſenſus poteſt compꝛehendere que
virtus ſit de bilo/ etiam vnum aliquid facere quauis exi ͤ
Zuum. S

GS De mulatudine iij⸗
— ergo vnum aliquid quãlibet paruũ de mhilo face

re tanta potentia eſt.vt ↄpꝛehendi non poſſit. quiu ʒᷣ
ta exiſtimãda eſt potẽtia tam multa facere.qꝙᷓ; multa Quot
ſunt. Qumera ſtellas celi. arenam maris.puluerem.plunie ””M
gSuttas.pẽnas volucrum.ſquamas piſcium pilos ammai· .
um. gramina campoꝝ. folia ſiue fructꝰ arboꝝ. et ceteroꝝ
innumerabilium. mnumerabilia numera. Innumerabilia d

ſimilibus. innumerabilia in diuerſis.innumerabilia im per SS
mixtis. Que ſunt ſmilia. Que ſub eodem genere ↄtnnentur

vt homo vnus.et alter.leo vnus.et alter. aquila. et alte⸗ SJJ”ÿ”M
ra.honoꝛuſcopa vna.et altera. hec ſingula et cetera talia
in ſuis generibus ſimilia ſunt. Que ſunt diuerſa. QAue di:

ſimilibus differentijs infoꝛmantur. vt homo et leo. Leo et ODOJͦ”ÿMVMÿV

c
no.
nun
lfz
tu⸗
6
nod
une
noq
Kari
pel
A
e.

8en

ſact

ci
Dno
luue
nmalt
ſoy
ſiai
pen
ſtur
le⸗
li⸗
diſ⸗
get

aquula. aquila et honoꝛuſcopa. hec muicem diuerlſa ſunt.
que ſunt pmixta. om ma ſimul ↄſiderata. Qũo ergo m ſimn
libus infimta.quo in diuerſis ĩfimta.qũo in ꝓpmirtis ifun-⸗
ta. audi. Homo vnũ genus ẽ. ſed vnus homo nõ eſt. QAQuis
eos numerare poteſtęleo vnum genus ẽ. ſʒ vnus leo nõ eſt
Quis eos numerare poteſt? quua vnũ genus ẽ. ſʒ aquila
vna nõ eſt. qiis eas numerare poteſtęet ita in cetenis mnu
mera bilibus innumera biliũ rerum generibus Infimta renꝝ
genera. et ĩ ſingulis generibꝰ mfimta ſimlia. Simul vero
omma infimta mnumerabiiii.
—GSemasmcuome üuuffe
Ed foꝛtaſſis qui tot fecit. pua fecit.multa ſimul
Jet magna. facere nõ potuit. quãta tñ. Metire mo⸗
les montiũ. tractꝰ flummũ.ſpacia campoꝝ. altituomẽ celi
pꝛofũditatẽ abiſſi. iraris/qꝛ deficis.ſʒ meliꝰ deficiendo
mira ris. Meditãtibus de creaturaꝝ imenſitate. quaſi ſemi
nariũ qdᷣ dam iecimꝰ. nüc ad contemplandam earum pulcri

tudinem tranſeamus.
De pulceritudine ev.

vamuis multis ac varijs modis creaturaꝝ pulcri⸗
tudo pfecta ſit. quatuoꝛ tũ pcipue ſũt.in quibꝰ ea
runde decoꝛ ↄſiſtit. DHoc ẽ in ſitu. ĩ motu.ĩ ſpecie.ĩ quali⸗

tate. Que qdem ſi quis iueſnigare ſufficeret. mirabilẽ ĩ eis
ſapiẽtie dei lucẽ muemret. Et hoc vtinaʒ ego tam poſſem

ſubtiliter ꝓſpicere. tam ↄpetenter enarrare. q; poſſum ar⸗
dent diligere. Delectat em me qꝛ valde dulce et iocũdũ ẽ
de his rebus frequenter agere. vbi ſimul et rõne eruditur
ſenſus. et ſuauitate delectat᷑ ammus. et emulatõe excita t
affectus. ita ut cum pſalmiſta ſtupemꝰ. et ãmrãtes clame
mus. Q magmficata ſũt opa tua dñe. omia in ſapia feci⸗
ſti. Delectaſti me m factura tua. et ĩ opibus manuũ tuarũ

exultabo. & magficata ſũt opera tua dnñe.mmis pecfũde
1

facte ſunt cogtacõnes tue. Vir inſipiens non cognoſcet.

et ſtul tus non mtelliget bec. Omuerſus em̃ mũdus iſte ſen
ſibilis qĩ quioã liber e ſcnpiꝰ digito dei.hoc ẽ vᷣtute diuĩa
creatus. et ſingule creature quaſi figure quedã ſũt nõ hu⸗
mano placito muente. ſzʒ diumo arbitrio mſtitute ad mam
feſtandã luſibiliũ dei ſapiam. Quẽadmodũ aũt ſi ullitera
t2 qs aprum libeũ videat fi guras aſpicit l̃as nõ ↄgnoſcit.
ita ſtultꝰ et aĩalis hõ q nõ pcipit ea q dei lunt iuiſibilibus
iſtis creaturis foꝛis videt ſpem.ſʒ nõ ĩtelligit rõnem. Qur

ant ſpeals eſt. et oĩia diudicare pᷣt. ĩ eo Idem qð foꝛis cõ

ſiderat pulcnitudmẽ oꝑis. intus ↄcipit ꝙᷓ; mirãda ſit ſapĩa
creatoꝛis. Et ideo nemo e cin opa ⁊t et mrabilia nõ ſint. dũ
inſipiens in eis ſolã mratur ſpẽm. ſapiẽs aũt ꝓ id qð foꝛis

videt pꝛofundã rimatur diuĩe ſapiẽtie cogtatõzʒ. velut ſi
min vna eadẽqʒ ſe riptura alter coloꝛẽ ſeu foꝛmatõʒ figura
ↄmendet. alter vo laudet ſenſum et ſigficatõʒ Honuüũ ergo
e aſſidue ↄtẽplan et ãmirari opa dꝛuia. ſʒ ei qͥ reꝝ coꝛpal⸗
um pulc ritudinẽ in vſum nouit vertere ſpũalem. Nam et õ

ſcriptura tantope nos ad oliderã da mirabilia dei excitat
vt poſtea qᷓ fons creuimꝰ iĩtus ad agmtõʒ veritatis vema⸗
mus Wñ ps. quaſi pꝛo magno aliquo ſe iã et hoc feciſſe cõ
memoꝛat. et adhuc facturũ pꝛomittit dicẽs. Memoꝛ fui di
erum antiquoꝝ meditatus ſum m oĩbus opibus tuns. et im
adinuẽtiombꝰ? tins exerceboꝛ. Hmc eſt ettã q; qbuldã ig⸗
noꝛã tibus creatoꝛẽ ſuũ.et cul tũ deo debitũ ydolis exhibẽ
tibus ĩ yſaia ðꝛ. Quis menſus ẽ pugillo aquas.et celos pal

mo põderauit? QQnus aꝓpẽdit tribꝰ digitis molem tre et li

bꝛauit ĩ pondere mõtes. et colles ĩ ſtatera?s QAm ſedet ſuꝑ

girũ terꝛe.et hitatoꝛes eiꝰ ſicut locuſte Qu extẽdit velut

mbilũ celos et expã dit eos ſicut tabernaculũ. Et põ. iteꝝ

ĩ quodã loco cu argueret ydoloꝝ cultoꝛes ait. Om̃es dij
gSentiũ demoma. dñs aũt celos fecit. Qudẽ ergo putatis
ꝙ in aſſertõʒ vere diuĩtatis opa deuitaĩ mediũ deducũt᷑

er e. Dñs aut celos fecit. mſi qe creatura recte cõſiderata

— — ———

ſen
wie
bu⸗
am
eſa
t.
un

diu
dns
hef
far
o

t

homim creatoꝛem ſuum oſtendit Conſideramꝰ et nos. quã
ta ſint mirabilia dei.et ꝓꝑ pulcnitudmẽ rerum cõditaꝝ. que

△

ramus pulcrũ illuo. pulcroꝝ oĩm pulcerꝛimũ quod tam mi

rabile et ineffabile eſt. vt ad ipᷣm omis pulcritudo trãſito
ria / et ſi vera ſit. compabilis eſſe nõ poſſit. Et qꝛ ſuperius
omnẽ pulcritudmẽ viſibilium in quatuoꝛ cõſtare diximus.
nunc oꝛome p ſingula curꝛentes qualiter ex ipᷣis muiſibilis
dei ſapientia clareſcat videamus. Scio quidem q; minus
erit quiquid dxerimus. ſed tame decens non ẽ vt deo om
mno taceamus / ibi pcipue / vbi fieri poſſet. maxime decẽter
loqui deberemus. Quatuoꝛ diximus. ſitũ.motum.ſ pẽm. et
qualitatẽ. Peimũ ergo. pꝛimo diſcutiamꝰ. Situs eſt in cõ⸗
poſitione et oꝛdme.id ẽ m cõpoſitõe et diſpoſitõe. Cõpo
ſitio duo hr̃e debʒ.aptitudinẽ/et firmtatẽ. hoc ẽ ut ↄpo⸗
nẽdo apte et ↄpetent᷑ coeant.et oↄpoſita firmit cohereant.
laudabilis ẽ ↄpoſitio talis. ptitudo ↄſiderat᷑ ĩ quãtitate
et qualitate In ꝗᷓntitate ne mms tenua et et exilia Sroſſis
et coꝛpulẽtis In qualitate.nemmis humida ſiccis. nemmis
calida frigdis. mmis leuia põderoſis. et ſiqua ſũt talia in

oꝛd mate mũgantur. Vide ſi pulcnitudim diu moꝛum operũ

aliquid hoꝛũ deſit.et ſi mehil deeſſe videris.iam aliquid
ba bes vnde etiam mi hac parte mreris. Et pꝛimum quidẽ

ſi vmuerſitatis huiꝰ? machmam intueris.muemes ꝙ; mira⸗

bili ratione et ſapientia compoſu⸗ itio rerum ommum perfe⸗
cta ſit. qᷓ apta / cqᷓ congrua.ꝙᷓ; decoꝛa. qᷓ; cunctis partibus

ſuis abſoluta. in qua non ſolum concoꝛdiam ſeruant ſim⸗
lia. ſed etiam creante potẽtia diuerſa⸗ atq; repugnantia ad

eſſe pꝛodierunt. Dictan te ſapientia. ĩ i vnam quo dammodo

amicitiam. et federationem conuemunt. Quid repugnanti⸗
us eſſe poteſt aqua et igne. que tamen in rerum natura ita

dei contemperauit pꝛudentia. ut non ſolum ad muicem cõ⸗

mune ſocieta tis vmculum non diſſipent. verumetiam naſceẽ
tib cũctis vt ſi ubſiſtere poſl int vitale nutrimẽtũ ſubmiſtrẽt

l SZ

1ij.
Quid de humam coꝛ poꝛis compage loquar. vbi ommũ mẽ
beoꝛum auncture tantam ad muicem ſeruat concoꝛdiam vt
nullum ommno poſſit muemrmimem bꝛum. cuiꝰ officium al⸗
teri non viveatur pꝛeſtare ammimculum Sic omms natura
ſe diligit. et miro quod ammodo plurimum diſſimliũ et in
vnum redactoꝛum concoꝛdia vnam m ommbus armomam
facit. Apta eſt ergo et conuemens rerum ommũ compoſi⸗
tio. ſed quomodo eſt firma. Quis non videat quis non mi
retur? Ecce celi qui ambitu ſuo concludũt omma quomodo
ſolidi ſunt. et quaſi ex ere fuſiles deſuper circumquaq; op
panſi. Terra vero in medio ſuo pondere libꝛata ſemper am
mobilis perleuerat. vt cetera in medio fluctuantia. hinc ſo
liditas celoꝛum. illmc terꝛe ſtabilitas m vnum coartent et
conſtringant. ne citra legitimos termmos diffuſa concoꝛ⸗
diam vmuerſitatis dirumpant. Ecce quomodo per riſcera
telluris intrinſecus dracones a quarum ſpar ſi et foꝛis per
alueos ſuos.in diuerſa deduct. intꝰ fatiſcentemne diſſol⸗
uatur conglutinant. et foꝛis ne fatiſcat arentem rigant Ec
ce quomodo m humam coꝛpoꝛis fabꝛica iuncturas oſſium
väy!ãſgmœula neruoꝛum ligant. et medullis mitus per fiſtulas ti
biarum diffuſis/ canalia etiam vitalem venarum ſangujem
per omne coꝛpus deducunt. ac deinde tenerttudinem car⸗
mum cutis tegmen muoliit. vt et nigoꝛ oſſium intrinſecus
coꝛpus ſuſtineat.et pellis mummen foꝛis defendendo cu⸗
ſtodiat. QAuis duritiam lapidum?quis ſolwitatem metal⸗
loꝛum?quis nodoſitatem roboꝛum. quis tenacttatem glutt
num. quis cetera innumerabilia enumerare queat Ex quo
claret ꝙᷓ ſint firma rerum vimcula. cum ſingula queq; con⸗
dita tanto mſu naturam.eſſe ſuum defendant. ſimul vero
omma a concoꝛdia ſocietate ſue diſſolui ommno non que⸗
ant. Poſt compoſitionem ſequitur vt de diſpoſitione re⸗
rum qualis ſit conſideremus. Neq;ʒ emm mimma fiet ammi
ratio ſi ꝗͥs diigenter attendat ꝙ ſic ſingulis locis ſingulis

n
Nt
⸗

am
ſi:

im
do

⸗

ers

u⸗

l

no
10

. N
— —

tempoꝛibus ſingulis rebus diuma pꝛouidẽtia cauſas ſuas
diſtribuit. vt m nullo pemtus oꝛdo rerum perturbetur Ec
ce celum ſurſum eſt et terꝛa deoꝛſum. in celo ſtellas et lu⸗

Niii

Niij.

mmarta collocauit. vt ſubiecta omma illuſtrarent. In ae⸗

re ventis et nubibus viã fecit..vt agitatiombus ſuis diſp⸗
le pluuiam deoꝛſum funderent. In gremo tell uris moles

aquarum recpi iuſſit.vt per gurgites ſuos hinc illmeque

quo nutus ferꝛet ubentis diſcurꝛerent. Wolucres in aere
ſuſpendit piſces aquis immerlit terꝛã beſtijs et ſerpentibꝰ

et alioꝛum reptiium vermiumq; generibus repleuit Quaſ

dam regiones ditauit vbertate frugum. quaſoam opulen⸗

tia vin earum. alias fertilitate olerum. alias fecunditate pe

coꝛum. alias potentibus herbis. alias gemmis pꝛecioſis.
alias ammalibus et beſtis monſtruoſis. alias coloꝛibus
vans. alias duerſarum artium ſtudijs. alias metalloꝛum
alias thima matum diuerſis generibus.vt nulla pꝛoꝛſus re
gio ſit.que non aliquid pꝛe ceteris nouum et ſpeciale poſ⸗
ſideat.nulla item que non aliquid nouum et ſpeciale ab a⸗
lijs accipere queat. Quid q; etiã ea que humams vſibus
neceſſaria ſunt.in commum hommum frequentia ipſa crea⸗
toꝛis pꝛouidentia conſtituit. ea vero que non natura pꝛop⸗
ter neceſſitatem. ſed cuꝑiditas expetit pꝛopter ſpeciem.
in abditis terꝛarum ſimbus abſcondit. vt quem amoꝛ vir⸗
tutis ab immoderato appetitu non caſtigat ſaltim laboꝛis
tedio victus conquieſcat.

GSe ipoſiene temvr zum vj.

Ec de diſ pol ioine locoꝛum dirimꝰ?. quid de diſpo⸗
ſitione tempoꝛum dicemus. QAms ſatis ammirari
oteſt. ꝙ; mira ratione pꝛouidentia diuma curſus

tempon diſtuurit. Ecce poſt noctem vemt dies. vt toꝛpens

min ocio laboꝛ exerceat. ꝓoſt diem ſequitur nox. vt feſſos

ad reuocillandum quies excipiat. Non ſemper dies. non

ſemper nor. non ſemper equalis dies et nox.ne vel immo⸗

deratus laboꝛ debilitatos frangat. vel quies continua ta
naturam mficiat. vel ivemptitas perpetua ammo tedium

Signat Item quema dmodum viciſſitudo dierum ac no⸗

ctium ammantia renouat. ita quatuoꝛ tempoꝛa anm oꝛome
ſibi ſuccedentia. totius mundi ſpeciem immutant, Peimum
per tepoꝛem veris quadam innouatione mundus naſcitur.
Deinde per feruoꝛem eſtatis. quaſi mn uuentutem roboꝛa

tur. Doſt bec ſuperuemente autumno ad matuntatem

conſcendit. Poſtremo ſuccedente hieme/ ad defectum ver
Zlit. Jdcirco autem ſemper deficit. ut ſemper poſt defe⸗
ctum renouari poſſit. quia mii pꝛius a ſtatu lſuo defice⸗

rent vetera.quaſi allis locum occupantibus non valerent
exurgere noua. Hoc quoque ſatis mirabile in hac diſpoſi⸗

tione cermtur. quod ipſa tempoꝛa ita immutabili lege ſue
mut abilitatis vices cuſtodiunt. vt nec aliquando ab ex⸗

plendo mimſterio ſuo deficiant. neq; ſecus currentia oꝛdi⸗

nem Prime faſtrertions confundant.
De oꝛdine qu m vnaqua que re e con- wera⸗
tur ſecundum congruam diſpoſuonem partuum „vi.

„

Ec de diſpolitione temꝑ oꝛum exem pl cauſa di
cta ſufficiant. Qunc illum oꝛdinem pꝛoſequa⸗
mur. qui in vnaquaque re conſideratur. ſecun⸗
um congruam diſpoſitionem partium. Hic ve
ro intrinſecus eſt. alij ſculicet ſecundum locum et tempus
extrinſ eci ſunt Et hic quoqʒ; nõ minns mranda eſt ſapiẽtie

W — — — —,ͤ— —. .

n⸗

16
Ne

1

efficatia.que ita congrue in vmuerſitate ſingula diſtribuit
vt nuſquam ommno iunctura partium generet repugna nti
am qualitatum. Ecce vt exempli cauſa de multis pauca po
namus.in compoſitione humam coꝛpoꝛis/quanta elucet ſa
pientia creatoꝛis. Surſum eſt homo infoꝛmis. deoꝛſum bi⸗
fariam diuiſus.quia et vmfoꝛme eſt pꝛincipale mentis.id
eſt ratio que mmuiſibilia reſpicit.et gemmna eſt amme quali
tas.ita et concupiſcentia que deoꝛſum ad terꝛena deſ cen⸗
dit. Item bꝛachijs in latum extenditur. tibis deoꝛſum fi
gitur ſtatura humam coꝛpoꝛis. quia et intentio operatio⸗
ms ammum extendit. et affectus deſiderioꝛum figit. Item
ſecundum latitudimem hincinde per digitos pedum ĩ quin
que fimtur humam coꝛpoꝛis pꝛotenſio. quia ſiue in latum
tendatur ammus per intentionem operis. ſiue deorſum fi⸗
gatur per deſiderium affectioms.quinque ſenſus ſunt per
quos foꝛis exit. Item digiti terms articuloꝛum mterual⸗
lis diſtinguuntur. qui de vna palma. in pedibus de vna
planta pꝛodeunt. quia de vna ſenſualitate quinque ſenſus
exeunt.in quibus pꝛima diſtinctione pꝛimum ſenſus.deinde
ſentire.poſtmodum ſenſibile muemtur. Poſtremo in ſingu
lis digitis extremoꝛum articuloꝛum capita ſuperpoſitis vn
Suibus.quaſi galeata cernuntur. vt quocunque/ſiue ma⸗
nus extenſa /ſeu pes pꝛomotꝰ offendiculum muenerit.ipſo
ſuo mummme pꝛotecti. illeſi permanere poſſint. Similiter
terrena iſta ad ſimilitudinem vnguium foꝛis ſenſibus inhe⸗
rentia.quaſi m neceſſitate nos mumunt. ſed quantum non
pertinent ad neceſſitatem. quaſi extra carnem ſine ſenſu
pꝛecidi poſſunt. Ecce in humana facie ꝙᷓ; rationabili diſtin
ctione inſtrumenta ſenſuum collocata ſunt. Supꝛemum lo⸗

cum obtinet viſus in oculis. Deinde auditus in auribus.

poſt hunc in naribus olfactus. atq; poſt hunc m oꝛe guſtꝰ

4 V ☚

4 „% „

iij .

Scimus autem ꝙ; omnes ſenſus de foꝛis intus vemũt. ſo⸗
lus viſus de mtus foꝛas exit. et eminus poſita. mir a pꝛe ce

teris agilitate percipit. Hene ergo quaſi ſpeculatoꝛ/ emi-

nentioꝛem cunctis locum obtinuit. ut que ceteris ſenſibus
ſuperuentura ſunt. ante periculum pꝛeuidere poſſit Poſt
hunc auditus. et loco et mobilitate ſecundus eſt. Deinde
olfactus. Guſtus autem qui mi ſentire poteſt mſi id quod
tangit/ merito (tardioꝛ ceteris ſenſibus) in imo reſedit.
Tactus ſpecialem ſedem non habet. qui ideo vmuerſa⸗
lis eſt. quia cunctis cooperatur ſenſibus. Vnde et mn digi⸗
tis pollex qui tactum ſigmficat. coadunatis in vnum digi⸗
tis ſolus ommbus reſpondet. quia ſine tactu nullus ſenſu⸗
um eſſe poteſt. Vide etiam quomodo m humano coꝛpoꝛe
oſſa intrinſ ecus collocata ſunt. quatinus robur eoꝛum coꝛ⸗
pus ſuſtineat. deinde caro oſſa veſtit.vt duricia eoꝛũ mol⸗
liter tactum excipiat. Rd vltimũ pellis carnem momt. vt
ſua quodammodo tenacitate ab mcomodys foꝛis acciden⸗

tbus coꝛpus mumat. Nttendite quomodo illud quod mol

le eſt et mfirmum/in medio quaſi m loco tutioꝛe pomtur.
ne vel mtriaſecus fulcimento carens concidat. vel ext rinſe
cus mummentum non habens fatiſcat. Quod aut em in vno
exemphficatum eſt. in cunctis generibus rerũ inuemri po⸗
teſt Dic emm coꝛtex mumt arboꝛem. ſic penne et roſtra vo
lucres.ſic ſquame piſces.rebuſq; ſingulis ſcõm competen
tiam nature ſue/ pro umdentia creatoꝛis mummẽta inſtituit
Hucuſqʒ de ſitu locuti ſumus.nũc ad motũ tranſeamꝰ.

(De motnu. viin.

Otus eſt quadriuarius. Localis. naturalis. amma
lis. racõnalis. De quibus quia per ſingula multa

— V— — —

dic ere nõ poſſumꝰ.bꝛeuit᷑ ſingła pſtringamꝰ. wide qũo imn
e motu locali ſapĩia ↄditoꝛis apareat. Cogita nũc vñ deflue⸗
in tibꝰ ſꝑ aq ĩ deficiẽs/ſꝑ vena mĩſtrat᷑ vñ motꝰ vencoꝝ edu
dis cit᷑.qͥs ĩfatigabilẽ aſtroꝝ curſũ modᷣat᷑.q ſoleʒ ꝑ hiberna
oſt deſcedere ſis p Peipit. qs rurſũ ꝑ eſtiua eũ ſigna aſcẽdere fa
de cit.qs eũ aboꝛiẽte ĩ occidẽtẽ ducit.et iten ab occidẽte ad
1od oꝛientẽ reuebit. Hec cũcta mirabilia/et ſoln deo poſſibilia
. ſunt.qd etiã de natali motu dicã?qs putas naſcẽtibus cũ
ſ⸗ ctis icremẽtum tbuit.et qi de quodaʒ occulto nat᷑ e ſinu in
8e 4 ptü germiantia educit.rurſ ũq; eadẽ marcẽtia illuc vñ ve
G. nerãt reuerti fac? Satis hec diligẽter ĩtuẽtibꝰ mirabilia ap
n⸗ pare bũt. Deiñ ſeqtur motꝰ aĩalis.q ẽ ĩ ſenſibꝰ et appetiti

we bů. Cogita ergo qlis eẽ poſſit.q ſenſ oĩm viuẽ tiũ fa beicat
appetitꝰ creat.et ĩ ſinglłis qbuſq; aĩantibꝰqo appete et qn
o tũ appete debeãt oꝛdiat. Demq; motꝰ rõalis.q ẽ ĩ fcĩs et
ↄſilijs. ſatis aĩrõms tibi mgerit ſi attẽdere volueris qᷓ jef
fabiłſit ſapĩa q̃ oĩa hoĩm fcã.oẽs demq; volũtates.oẽs co
itacões coꝛdiũ.ita ad ſue volũtatis arbitriũ ĩtoꝛq̃t. ita im
pat et moderat᷑.vt mhil ĩ viuerſitate poſſit fieri.q; nõ ip̃a
ad decoꝛẽ oꝑpm ſuoꝝ aut pᷣcipiẽdo.aut ꝓmittẽdo fien velit
Ge ſpecie ir.
ec de motu pꝑꝛo bꝛeuitate deã ſufficiãt Deiñ ſeqtur
ſpes Opẽs ẽ foꝛma viſibił.qᷓ ↄtinet duo/figuras et
ui⸗ oloꝛes. igure aũt reꝝ młtis moĩs apparẽt mwabiles Nli
eten qñ er magtudĩe.aliqũ ex puitate.aliq qꝛ rare.aliqũ qꝛ pul
tut cre. aliqñ ut intim ita loqr. qꝛ quodãmõ ↄuemẽt ĩepte.alt
qñ qꝛ ĩ młtis vna.aliqñ qꝛ ĩ vno diuerſa. ſĩigła odĩe ſuo pꝛo
qmur figura ſjm ma gtudieʒ attẽ dit᷑.qñ res qᷓibʒ ſin gene⸗
us moð ĩ qntitate excedit. ſic miramur gigãtẽ int hoĩes. ce
tũ int piſces. grifen int volucres. elefatem mt qᷓdꝛupedes.
mmi dꝛeaconẽ int ſzʒpẽtes figura ſjm puitatẽ ↄſidᷣat᷑ qñ res q̃libʒ
lu ſin genens qntitati eqre nõ p̃t.vt ẽ ſuccrio.in capillo.tinea
m idumẽto. vmes et ſcimfes. et ſilia. 4 mit cetera quidem

duf.
nole
.

,

atalia vmuũt. ſʒ cetis oibꝰ coꝛpis exiguitate diſpes ſũt. Vi⸗

de ergo qd mag mireris. dẽtes apriæ' tineefalas grifis an

ſcimfis? caput eq vel locuſtescrura elefãtis?vel culiciſ.ro
ſtrũ ſins vel ſucceriõisaqlã vel foꝛmicã?leonẽ vel pulicè
tigdẽ vel teſtudĩezꝭ. Jbi mraris magtudĩeʒ. hic miraris p
uitatẽ.coꝛpꝰ puũ mag ſapitia ↄdituũ Oa&ẽ ſapia cui nulla
ſubrepit negligẽtia. ilis dedit oculos. quos vix op̃hẽdere
p̃ft oculꝰ. et ĩ tã exi guis coꝛpibꝰ? ſic õifariã limamẽta nat e
ſue ↄgrua plemſſime diſtribuit. vt me bil videas deelſle in
mimmis eon ommum ꝗᷓ nat a fomaut in magiuis.
eſtat nuc dicere De bis ꝙ rara ſunt .x

de bis ꝗᷓ rara ſũt. et ob hoc mag mira vident᷑. Dut
Qꝗdã ĩ rebꝰ ↄditis qᷓ iccco cũ vidẽt᷑ mag mira ſũt.q; ad hoiʒ
nouciã raro puemut. vel ob hoc q; ĩ ſuo gñe pauca cata ſi
vb qꝛ: remotis ſedibꝰ et ĩ abditis nate fimbꝰ abſtruſa. Mec
aũt iccco catoꝛis pꝛoudẽua ſeoꝛſũ collocare voluit. vt il⸗
loꝝ ſoꝛtio qᷓ noxia ſt ñ ledat huana ſocietas eoꝝ q̃ pcioſa
ſũt ſapie pꝛobet᷑ hũana cupiditas eoꝝ ꝗᷓ rara ſũt nouitate
excitata ãmrari diſ cat huana tarditas.pꝓ?cremo vt hec bo
na ſił et mala q;' eminꝰ poſita quodãmõ alloqnt᷑ hoĩez vt
attẽ dat qᷓnto ſtudio mala et᷑na fuge et bona et᷑na appete dz
ſi pꝛo his tpalibꝰ boĩs adipiſcẽois et malis euitãdis tãtos
MDe bis ꝗᷓ ſunt mirabilia -xj. ¶ laboꝛes ſuſtinet

QMMß eqtur 8 bs qᷓ mira bilia ſt ꝓpt pulẽtudinẽ QAuandã
renꝝ figatoʒ miramur q; ſpãn quodãmõ decoꝛe lt᷑.et ↄueien
coaptate ita vt ipᷣa diſpolitõ opis quodãmõ ĩnuere videat
ſpitalẽ ſibi adhibitã dingetiã ↄditoꝛis Rurſa alia iccco mi
ramur qꝛ mõſtruoſa ſũt vł ridicula.quoꝝ qdẽ plaſmatõ qn
tũ ab Hu ana rõe aliena ẽ.tãto lemnꝰ hanũ aim ĩ ãmratoz

ↄpellere pᷣt. Quare cocodeulꝰ manducãs.ĩferioꝛẽ molã nõ

mouet. et quõ ſalamãdꝛa ĩ igne illeſa ꝓmamʒ. ꝗqs dedit ber
cio ſpias et docint e ut ̊ pomis ᷑ bie diſcuſſis ſe iuoluat
qbꝰꝝ onuſtꝰ icedẽes ſtridʒ q; plauſtꝝ. et foꝛnuca qᷓ hiems ſu
puẽture pᷣſcia Sme hoꝛrea ſua replet. aranea queʒ ð viſce

—

—. — — — — —

☛ =

— —— — 2— ——

i rbꝰ ſuis laqᷓos nectit vñ pꝛedã capiateiſtiſunt teſtes ſapĩe
4 Si Eſt adhuc alið ven et euidẽs ðine ſapie argumtũ oẽ
Zenꝰ ſiłe ſibi pꝛocreat et ĩ tam młtis ſilitudo vna ꝓpagata
kui pme oꝛigis foꝛmã ñ iĩmutat nõ oms vitulũ/n vacca agnũ nõ
iop cua lepoꝛẽ/nõ leo vulpẽ.ſʒ ĩ ſibi ſi'e ꝓaginẽ ſuã extẽdit oẽ
Iuu qð ẽ Hoc quoʒ ĩſeẽſibił nat a cuſtodit.alið genꝰe tilia.alidð
deſre fagꝰ.alið qrcꝰ/vnũ qðq; ſpẽx ſuã hʒ/et vnũqðq; gñis ſii ſʒ
ate uat ſiitudieʒ Wide foliũ quõ ſerratis detibꝰ ꝑ girũ diſtin⸗
em guit/ quõ ĩtrinſecꝰ pductis coſtulis huc illucq; ĩt exit᷑. Nu
mera vnuũ. numera ali. Ome qð ẽ vmꝰ? gnis/ vmꝰ iunems ſi
4 militudis. tot dẽtes ĩ vno/quot dẽtes ĩ alio.tot coſtulas ĩ
Adt vno/quot coſtulas ĩ alio.tale foꝛmã ĩ vno/qꝗleʒ foꝛmã ĩ alio
hei talem coloꝛem in vno/qualẽ coloꝛẽ m alio. Ecce quõ moꝛa/
taſt quõ fra ga quibuſ dã granulis ad muicẽ cõpꝑactis circuqua
Hee q; diſtin guũtur.tale vnumqðqʒ quale alteꝝ.et omis natu⸗
pti ra quaſi cui? dam intrinſecus dictãtis pceptum acceperit.
loſa nuſcᷓ termmos ſuos exc edere pᷣſumit Hoc quo q; mirabile
tate eſt. quod in vno coꝛpoꝛe tot conſtituũtur membꝛa.tot me⸗
cbo bꝛoꝝ foꝛme.tot loca.tot officia.Ecce in vno homĩs coꝛpe
gept quot mẽbꝛa.Qliud auris. aliud oculus. ahð lmgua. aliud
en naſus. alið pes. aliud manꝰ. ſingłis ſua foema ſua loca ſua
tes officia.et cũ ſint ita diuerſa ĩ ſe ſinglã imcẽ tñ coopãt᷑ oiĩa.
Uret oſt figurã ſeqtur colo. Ge coloe . il.
di De col oꝛe rey multuũ diſ ſ. erere opꝰ? ñᷣ 6. cũ ipe uiſus
lie pꝛobet qntũ nate decoꝛis addit cũ tã varijs diſticta coloꝛ
at bᷣadoꝛnat᷑.qd luce pulcriꝰqᷓ cum coloꝛẽ ĩ ſe ñ heat oĩm tñ
li coloꝛes reꝝ ip̃a quodãmõ illuiando coloꝛat.qᷓd iocũdiꝰ ad
zi⸗ videð celo cũ ſerenũ ẽ qð ſplẽdʒ qᷓi ſaphirꝰ.et gtiſſio quoð
; ſue claritatis tpam̃to vil u excipit et Omulcet alpectů. Bol
.⸗ ſic aurũ rutilat/luna pallet qᷓ electrũ. ſtellaꝝ qᷓdã flãmeo
V aſpectu radiãt.qᷓdã luce roſea micãt.qᷓdã vo altnatĩ nuc ro
1 ſeum nunc viridem/nunc cãdidum fulgoꝛem demonſtrant.
iat QAud de gemmims et lapiobus pꝛecioſis narꝛem. quorum
1 non ſolum efficacia vtilis. ſz aſpectus quoq; mirabilis eſt.
l

Ecce tellꝰ redimita floꝛibꝰ quã iocũdũ ſpectacłm pᷣbʒ.quo
viſũ delectat. qũo affectũ pꝛouoc at Videmꝰ rubẽtes roſas
cãdidala. ꝓpur pureas violas.ĩ qbus oĩbꝰnõ ſolũ pulctudo
ſz oꝛigo quoq; mirabilis ẽ. Quõ ſcʒ ᷣi ſapia de fre puluere
talẽ pꝛoducit ſpẽm. Doſtremo ſuꝑ oẽ pulcrũ vinide quõ aiĩ
mos ĩtuẽtium raꝑit.q vᷣe nouo.noua qᷓdã vita Sermia pꝛe
Deunt.et erecta ſurſi u; . ſpicu ſuis qi deoꝛſuʒ moꝛte calca
ta ad imaginẽ fute rrõms m lucẽ piter erumpunt Dꝛ q de
opibꝰ dði loqmur. cum etiã hũane ĩduſtnie fucos adulterina
quadam ſapientie fallentes oculos tantope miramur.
e qualita te xiI.
Oſt ſpẽ; Se Jutate reꝝ diſſerẽ debem?. ob hoc pꝛo
mdetta catois tã diuerſas qlitates rebꝰ ĩdidit.vt oĩs ſeſꝰ
hoĩs ſua oblectamtaĩueiat Qlið pcipit viſꝰ: aliud auditꝰ.
alið odoꝛatꝰ. aliud guſtꝰ alið tactꝰ Niſũ paſcit pulctudo
coloꝝ ſuauitas cãtilene demulcet auditũ.flagrãtia odo⸗
ꝛis olfactũ. Dulcedo ſapoꝛis guſtu. appetitudo coꝛpis ta⸗

ctũ. Et qs oẽs delicias ſenſuũ enumerare qat? Que tã mul

tiplices ſũt ã ſingulis.vt ſi qͥs quẽlibʒ ꝓ ſe ↄſmet quẽlibʒ ꝑ
ſe ditatum putet Oð em oblectam̃ta oculoꝝ ĩ diuerſitate
coloꝝ mõſtraumꝰ.tot oblecta auriũ ĩ varietate ſonoꝝ ĩue
mmꝰ. Int᷑ ꝗ pꝛima ſunt dulcia ſzmonũ ↄmercia.ꝗqᷓbus hoĩes
ad mucẽ ſuas volũtates ↄuĩcant, pᷣterita narꝛãt. pntia idi
cant. futt a nũtiant. occulta reuelãt.adᷣo vt ſi his careat vi

ta hHũana beſiijs ↄpabilis videat᷑. Qui aũt ↄcentꝰ aumum

qd hũane vocis melos iocuð. qd dulces mõs ſonoꝝ oim a
memoꝛẽ.qꝛ tã multa ſunt armome genera.vt ea nec cogita
tꝰ? pcurrere nec ſzmo facile explicare poſſit. „4 tam cũcta au
ditui ſzmũut. et ĩ eiꝰ? delicias creata ſũt.ſic ẽ ð olfactu Hñt

timiamata odoꝛem ſuum. habent vnguenta odoꝛem ſuum.
ha bent roſana odoꝛem ſuuz. habent rubeta pꝛata. teſqua.

nemoꝛa. floꝛes ovorem ſuum et cuncta que ſuauem pꝛe⸗
ſtant flagrantiam et dulces ſpirãt odoꝛes/olfactui ſzuunt

s
H

et m eius delicias crea ta ſunt. Sodem modo guſtus et ta⸗
ctus varia habent o blectamenta.que ex ſimilitudine prio⸗

rum ſatis ppendi pomſſunt.

(De vtilitate. xii.

drum quomodo potumus/non quomodo debuimus
locuti ſumus.nũc reſtat. vt ad conſiderandam ea

rundem vtilitatem tranſ eamꝰ. Otilitas rerũ quatuoꝛ com⸗
plectitur. neceſſaria. comoda.cõgrua.et grata. Neceſſariũ

vmc uiq; rei eſt.quo mminus ipᷣa ſubſiſtere comode non po⸗
teſt. vtpote in victu homims pams et aqua. in veſtitu la⸗
nea ſiue pellicea. aut quelibet eiuſ modi mndumenta. Com⸗
modum eſt. quod licet aliqu ando amplius delectet. ſine

wlo tamen vita duci poteſt. utpote in victu honnms/pocu

ium vim et eſus carmum. m veſtitu biſſus et ſericum. vei
quodlibet aliud mollius indumentum. ptum et congruũ
eſt. quod licet vtentibus non pꝛoſit.ad vtendũ tamen con
uemt. quales ſunt tincture coloꝛum. precioſi lapides.
et quecunque eiuſmodi cenſentur. Gratum eſt eiuſmodi/
quod ad vſum quidem abile non eſt. et tamen ad ſpectan⸗
dum delectabile. qualia ſunt foꝛtaſſe quedam her barũ ge⸗

nera et beſtiarum. volucrũ quoqʒ et piſcium. et queq; ſum

lia. Sed dignum valde mquiſicõne eſt. quare deus hec cre
are voluit. que vſii homims (propter quem omma fecit)

non neceſſaria foꝛe preuidit. Sed hoc citius cognoſcitur.

ſi caula et modus hũane condicõms attendat᷑. Deus hHo⸗
mmem pꝛopter ſe fecit. cũcta alia propter hommem condi
dit Pꝛopt ſe fecit hoĩez.ñ q; ipᷣe mdigeret hoĩe.ſed ut hoĩ

qꝛ melius dare mi potuit. ſeipᷣm fruendũ daret. alia vero

E immenſitate creaturarum et de pulcritudine ea

lvij.

creatura ſic facta eſt. vt et ſubiecta homm eſſet per cond:

tionem. et deſeruiret ad vtilitatem. Momo ergo quaſi in

quodam medio collocatus. habet ſuper ſe deum. ſub ſe

mundum. et coꝛpoꝛe qudem deoꝛſum mundo comungitur.
ſpiritu antem ſurſum ad deum ſubleuatur. Neceſſe autem
fuit vt viſibilium conditio ita oꝛdinaretur. quatinus bomo
m eis foꝛis agnoſceret.quale eſſet mnuiſibile bonum quod
mtus querere deberet. hoc eſt vt ſub ſe vderet. qiid ſu⸗
pꝛa ſe apeteret. Non igitur decebat vt rerum viſibilium
copia in parte aliqua defectum ſentiret. que ob id maxime
inſtituta eſt.vt ineſtimabilem eternoꝛum bonoꝛum affluen
tiam nuntiaret. Hoc eſt quod diximus. cur deus illa etiam
creare voluit/que humams vſibus neceſſaria non eſſe pꝛe⸗
uidit. Si emm ſola neceſſaria tribueret. bomtas quidem
eſſe. ſed diues non eſſet. Cum vero neceſſarijs etiam com⸗

moda adiungit. duntias bomtati ſue oſtendit. Cum autem

commoda congruis ſuperadditis cumulantur. habundan⸗
tia diuine bomtatis eius demonſtratur. Sed dum poſtre⸗

mo congruis etiam grata addicit. Quid aliud ꝙᷓ; ſuperhba

bundantes dimtias bomtatis ſue notas facit.

(De tnbus ſimilibus xv.

Ec de vtilitate ſcripturarum bꝛemter dicta ſu ffici
ant. ſed libeu adhuc ad cumulũ dunne laudis pau
liſper attendere ꝙᷓ; mire tna hec ſimul in opere ſuo

re huũano ſi eẽ ñ poſſint ↄſideremꝰ Certe hõ cũ multa face
re deſiõat. ma gna facere ñ p̃t.qꝛ tã tominꝰpᷣualʒ ĩ ſinglis.
nto plura ſunt ꝓ qᷓ intentõis ſue conatus dꝛuiddit. NRurſus

conſeruauerat deus. O quanta ammiratione dignũ ſit.
ſic facilius foꝛtaſſe cognoſcimus.ſi pꝛiꝰ hec qualiter in ope

—

— — —w— —☛ —☛r

„„
Lvun

nd⸗ cum ad magmtudinẽ mmtitur. a multitudine retardatur.
in quia multis pꝛeſtare non ſufficit vires quas ad vmus effe⸗
ble ctum ſpecialiter effundit. Simili modo mmoꝛ diligentia
en. decoꝛn operis impenditur. quotiens ad multituomem ſo⸗
uten lam ſiue ad magmtud mem perficiendam/ammus occupa
tur. Widemus/qꝛ ſcriba eas figuras que exiles ſunt pꝛomp
god tius foemat. imagims ſfigurandis pꝛopenſius deſudat. et
dſu⸗ calamus quanto velotius trahitur. tanto defoꝛmioꝛes ſũt
lun littere que expꝛimuntur. Nam et infoꝛmandis veſtibus. hi
Hhge gqui mmis pulcritud mem diligunt. ſepe vtilitatem per⸗
Hnen dunt. et qui vtilitatem conſeruare cupiunt. pulcritudineʒ
tnan hje nõ pnt. Sed ĩ ope dei nec młtitudo magtudmẽminuit
epe⸗ nnec mastudo młtitudinẽ ſtrĩgit.neq; ſił vel multitudo vel
aden mastudo pulcritudiĩ officit neq; pulcritudo vtilitatẽ tollit
CR ſed ſic facta ſunt omma. quaſi facta ſint ſingula. vt cum
lten vmuerſa aſpexeris ſingula mirens. Hec de viſibilibus di
dun: cta alicui foꝛtaſſis quantum ad compendium tractandi
*R pertinut plurima videbuntur. ſed attendere debet. quod
ete tam operoſa matenia non facile paucis verbis explicatur.
Nam cum dicat apoſtolus quod per ea que ſunt m mundo
mamfeſtantur ea que muiſibilia ſunt in deo. neceſſe eſt vt
quiſquis per viſibilia ad agmtionem muiſibilium perue⸗
mre deſiderat. pꝛius ipſa viſibilia agnoſcat Dꝛopter quod
et ego cum hec pꝛo poſſe meo mueſtigare pꝛoponerẽ.tibꝰ
iffe iuiſibilibꝰ in exoꝛdio enumeratis. et tribꝰ itidẽ viſibilibꝰ?
Hn contra bec diſpoſitis. ratus ſum hunc eſſe competentiſſi⸗
io mum oꝛdinem narzandi. vt pꝛus ipſoꝛum viſibilium al⸗
ſit. gquam noticiam in medium afferꝛem. ac ſic deinde quaſi re
ope ſerato contemplatioms aditu per mueſtigationem muiſibi
fve uauunum pꝛocederem. Poſtꝙᷓ igit᷑ his que de viſibilibus dicen

ſe⸗ da erant finẽ facimus.nunc quo.vel quo oꝛdine per hec ad

„ „% 4

viij.

minſibilia aſcendatur. conſiderare d

dum eſt ergo quod hoꝛum paius contemplantibus magm⸗
tione occurꝛat. Et credo quod illud imuiſibile pꝛius m con
templatione compꝛehenditur. quod in ſuo viſibili ſumula⸗

cro expꝛeſſius/et ma mfeſtius dec laratur. Simulacra autẽ

muiſibilium ipſa viſlibilia dicuntur. vtpote muiſibilis poten
tie ſimulacrum eſt. creaturarum immenſitas . Inuiſibilis
ſapientie ſunulacrum eſt/creaturarum decoz. Inuiſibilis
bemgmitatis ſunulacrum eſt. creaturarum vtilitas Omms
autem creatura quanto vicimus ſimilituom creatoꝛis ap⸗

raopmquat, tanto vicimus creatoꝛem ſuumdeclarat. Il⸗
lud ergo viſibile ſimulacrum. muiſibile exemplar pꝛiꝰ? oſtẽ
dere debet qnod diuine ſimilitndims imaginem perfectius

in ſe expꝛeſſam retinet. Immenſitas autem creaturarum

magis ad eſſentiam. decoꝛ vero creaturarum magis per⸗
tinet ad foꝛmam. Elſentia vero abſq; foꝛma conſiderata.
mfoꝛmitas eſt. Quod autem infoꝛme eſt. in hoc quidz qðᷣ

eſt deo ſimnle eſt. ſed in hoc q; foꝛma caret a deo diſſidet

Quod ergo foꝛmatum eſt magis deo ſimile eſt. ꝙᷓ; quod
foꝛmam non habet. Vnde conſtat quod plus eudens ſi⸗
mulacrum eſt decoꝛ creaturarum que ad ſolam ſpectat eſ⸗
ſentiam. Item decoꝛ creaturarum pꝛopter foꝛmamnatura⸗
lem pertinet ad habitum. vtilitas vero ad actum. quia in
boc creature vtiles ſunt. quod ſubiecte homim ſermunt et

obſequu:m reddunt. QOuod ad habitum pertinet magis
pꝛopeium eſt.et magis certum quam id quod pertinet ad
actum.quia habitum natura mdidit. actum vero mſtututio

adiunxit. Simulactum ergo decoꝛis immenſitatem pari⸗
ter. et vtilitatem in cogmiione pꝛecedit. et Popecte⸗ m

cog mtione peius eſt. quia in mamfeſtat

ebem? Tna dirimus
muiſibnia. ꝓotentiam. ſapienti am. bemgmtatem. Queren⸗

— — —ẽꝓ — — —

—— — — — —

-=G — — —

In hoc igitur ſimulacro pꝛimum veſtigium contemplatio
ms ponere debemus.vt dum pꝛimum mquiſitio ms ingreſ⸗
din ſum recte tenuerimus. ipſo quem querimus duce inoffenſo
Mi ad reliqua pꝛoceda mus. Oulchꝛee autem inquirenda ſapĩa
ab ipo ſa piende ſimulacro inquiſitionis exoꝛdiũ ſumt᷑ qꝛ ꝑ
au ſapiam ſuã pater mamfeſtatur. nõ ſolũ qñ ſapĩazʒ ſuam in
pore carnẽ miſit. ſed tunc quoq; qñ ꝓ ſapiam ſuã mũdũ creaut.
pbin Decoꝛ creaturarum quem ſimulacrum ſapientie dei elſe
bin diximus quatuoꝛ complectitur. ſitum. motũ. ſpeciem. qua
ums litatem. Sed m his quatuoꝛ/motum excellentioꝛem locum
do:;: „abere dubium non eſt. quia vicimoꝛa vite ſunt mobilia ch
J⸗ ea que moueri non poſſunt. Motus autem quadeipartitus
cki eſt. localis.naturalis. ammalis. rationalis. Sed motus na
tuin turalis/localem motum ſuperat. quia in naturali motu non
ninn ſolum ima go vite erpeimitur. ſed ipa quodammodo vita
per mchoatur. QAurſus ammalis motus tanto natural pꝛecel⸗
nu. lit. ꝙᷓ m ſenſibili id quod ſentit. Poſtremo rationalis cun⸗
ctis ſuperponitur. quia in eo non ſolum ſenſus ad amman⸗
lder dum, ſed ratio quoq; ad mteiligendum motus. Hoc ſimu⸗
ged lacro nullum in creaturis eſſe poteſt eundentius qma inin
eſi ſibilem ſapientiam oſtendit cunctis mamfeſtius id quod ſa
btti pit. Pꝛimum ergo eſt ac pꝛmcipale ſapientie ſacramentum
zunn ſapientia creata.id eſt rationalis creatura. que qma ſecũ⸗
nui dum aliquid viſibilis eſt. ſecundum aliquid muiſibilis ia⸗
nret nua contempla tionis facta eſt pariter et via. Inquantum
283 viſibilis.eſt ianua. inquantum inviſibilis eſt va. Janua e
etad quia ingre dienti ad contemplationem animo pꝛimum adi⸗
* tũ pandit. Wia eſt quia currentem in contemplationem ad
n⸗ finem ammam perducit. Janua eſt. quia quo vammodo in⸗
ui uſibilia viſibiliter oſtendit. Via eſt. quia de viſibilibus p
u muiſibilia euntes vſque ad viſibilium pariter et muiſtbui

um creatorem videndum perducit. hoc m ſemetipo poteſt
agnoſcere homo. Nemo em̃ eſt ſapiens. qͥ ſe elle n videat

Et tñn homo li vere ꝙ; ipſe attendere ceperit. oim que m ſe

vel videntur. vel videri poſſunt. mc hil ſe intelligit Illud
nanq; ꝙ; in nobis ratioms capax eſt. qᷓuis ut ita dicam in⸗
fuſum et cõnuxtum carm ſat. iᷣm tamen ſe a ſubſtãtua car⸗
ms ꝗpꝛia ratione ſecermt. et alienum elſe mtelligit. Cur er⸗
go homo muiſibilia eſſe dubitet.qui idipᷣm qð vere homo
eſt de cuiꝰ exiſtentia nequaqᷓ; dubiat. inuiſibile eſle videt
Janua ergo ↄtemplatioms homi apitur/qñ ipᷣe ſua ſe rati⸗
one ducente ad ſe cognoſ cenduũ ingreditur Ingreſ ſo au⸗

tem via vſq; ad finem curꝛenda reſtat.vt ſcʒ. quiſq; ex con

ſideratione ꝗꝓpꝛia ad agmttonem creatoꝛis ſu puemat. It
lud nanq; in nobis qð carms non habet eſſentiam. a carne
nõ poteſt habere materiã. ſed ſicut diuerſum eſt a carne.
ta alienum ſe ſentit a carms oꝛigine. Imtium tamen ſe ha⸗
bere m hoc verilſime agnoſ cit. quia cum ſe intellegat eſſe.
ſemper ſe fuiſſe non memimt cum tamen neſciens intelli⸗
gens eſſe non poſſit. Si ergo mtellectus eſſe nonpoteſt.
mſi mtelligens. reſtat vt quẽ nõ ſp intellexiſſe cognoſcunꝰ
non ſemper fuiſſe/et per hoc aliquando cepiſſe credamus.
Sed ſicut iam dictum eſt.quod ſpiritalem habet ſubſtanti
am. nec poteſt onginem habere coꝛpoꝛeam.quia quicqd ex
materta piacente traducitur, coꝛpoꝛeũ eſſe compꝛobatur.
Di igitur murſibile noſtrum mitium habuerit. ſupereſt vt
non de pꝛeiacenti mat ena. ſed de mchilo factum ſit. Quod
autem mehil eſt/eſſe ſibi dare non poteſt et iccirco quicqd
imtium habuerit. dubium non eſt quin ab alio eſſe accepe⸗
nt. Quod autem a ſemetipſo non eſt. eſſe alijs dare non po
teſt. Igitur quiſquts ille eſt qui rebus eſſe contulit. ab alio
elſe accepit. quod inde quoq; liquido compꝛobatur. quia

ſi quicquid eſt crea tura creaturam eſſe credimus. nullum

m rebus finem muemmus. Nr̃a er go natura mſtruit q ore

atoꝛem habemus eternũ. em ſuũ et ꝗpꝛiũ eſt 7f ubſ iſnt. qe

ſi ab alio eẽ accepiſſz. Peima ren ongo veracit dicinõ poſſʒ

e Oi em̃ aliquã do nõ erat.a ſeip̃o imtium non habuꝛt. ſʒ nec
Mrn peius dici poteſt. ſi ab alio eſſe accepit. igit᷑ ſi creatoꝛ eſt/
mn: ſemꝑ fuit. Itẽ qð a ſemetip̃o eſt.nõ eſſe nõ poteſt. Quic⸗
ca⸗ quid em a ſemetipo eſt. huic mem eſt eẽ. et qð eſt/et ↄſtat
nen qꝛ nulla res a ſemetipᷣa dumdi aut ſepan poteſt. Cui igitur
bone idẽ eſt eẽ.et id qð eſt. neceſſario ſemꝑ ẽ. ꝙ; a ſemetipᷣo ſep
vdet ari mil pᷣt O&r igit᷑ qᷣcqo a ſemetipᷣo ẽ. hinc idẽ eſt eẽ. et id
etan qðᷣ eſt.q aliunde eẽ non accepit. ſeqᷓtur neceſſario vt ſemp
ſoan⸗ ſit.neqʒ vt aliunde auferꝛi poſſit.qð aliunde datum nõ ſit
er con Neceſſe ẽ ergo vt quẽ creatoꝛez credimus. hunc nec pꝛinci
,J pium.nec finem habere potuiſſe cõfiteamur Demceipiũ em
care nõ habet qð ſemꝑ fuit.nec finẽ q; nunqꝙᷓ; deſimt.Neq; er⸗
camne. go eternꝰ pᷣter ſolum creatoꝛem eſt. neqʒ creatoꝛ mſi eter
ſſebr nus eſſe poteſt. Hanc cogmtionẽ in rationali motu muem
teſe mus. ꝙ ſcʒ creatoꝛem eternum habemus. qui pꝛincipio ca⸗
nteli⸗ ret/quia ſemper fuit. finem nõ patitur/qꝛ ſemꝑ erit. MHuic
kedc. cogmtiom ceteri quoqʒ; motus atteſtantur. hoc eſt aĩmalis
ſang naturalis. localis In aqmali nanq; motu ſunt ſenſus et ap-
us. petitus. Ois aut naturalis appetitꝰ. in rebus explementum
Ranet iuemt. neq; aliqs eſt oꝛd matꝰ affectus. quẽ ſuꝰ effectꝰ cõ⸗
ſde ſequi nõ poſſit.verbi gra.Eſuriũt aĩmantia. muemunt qdðᷣ
4 comedat. ſitiũt / muemunt qð bibant.algent/muemũt quo
lr caleant. Conſtat ergo qma pꝛouidẽtia pꝛeceſſit. cuiꝰ conſi
e lio ↄciter cautum eſt. ne ꝙ nunc indigentijs pꝛeſidium de⸗
. ſit. QAu em̃ appetitus mſtituit.ipᷣe appetit ibꝰ alimenta pꝛe
guc . pauit.neq; vllo modo fien poſſet.ſi rerum euẽtus foꝛtui-
ce, ti eſſent.vt ſic ꝑ omma cunctis affectibus ſeu effectibus re
enfo ſponderent. Item motus naturalis pꝛobat. Sicut emm im
bi⸗ poſſibile eſt.vt ꝑſe aliquid de mc hilo fiat.ſic oĩno impoſſi
gi bile ẽ. vt ꝓ ſe aliquid augmentũ accipiat.hoc eſt quod ſibi
m ipſi dare non poteſt imtium.ſibipſi dare non poteſt mcre⸗
ge mentum. Quicquid emm creſcenti in augmentum venerit.
e pꝛeter id eſſe cõpꝛobat᷑ q; ꝑ ſe pꝛ ſolũ ſñ inc remento fuit

Di ergo mi creſcere poteſt mſi addatur ei quod peus nõ

Pabint. patet qꝛ nulla res creſcẽs ꝓ ſe merementũ ſumt.

CQi ergo creſcẽnbus dat crementũ. p̃e nõ exiſtẽtibus de⸗
dit mmciũ. Idem motus loc alis p-obat. Quaſdã nãq; cre
aturas ppetuo motu agitari cermmus. quaſ dã vero ſcõm

tempus moueri videmus. et alias ſic atq; alias ſic Et licet
ita diſſimlicer res moueãtur. nuſ ꝙᷓ; tamen oꝛdo reꝝ confũ

ditur. Vnde non eſt dubiũ qum mtus ſit diſpoſicõ pᷣſiden

tis qin certa lege cũcta moderatur. Qua racõne ergo ne
gamus peomdentiã. ſi omis racõnalis appetitus naturalit
ſibi ppatam muemt almomã.neq; vnquã ommo hoc fien
contingat. ut quod in vno natura aꝓpetit. in altero natura

non habeat. Gimilter cu motus et merementũ ita varie.

et diſſimilrter fons curretia nunqꝙᷓ; tamẽ ↄfũdant oꝛdimem

quõ negare poſſumus mtus eſſe di ſpoſacõnem. Dubitart i⸗
gitur non poteſt qum minuiſibilis intus rectoꝛ pſideat. qi
reꝝ oim euẽtus et pꝛouidentia ſua p̃uemt. et ſapietia dil⸗
pomt. Wnus imquã. Nam et hoc quoqʒ; natura ipᷣa docet.

vnũ ſcz eſſe reꝝ oĩm opificẽ.vnũ eſſe rectoꝛẽ. Nam ſi diuner
ſa intus conſilia pᷣſidentiũ eſſent. mpi ſe foꝛis reꝝ curſus ab

mucẽ aliqñ diuiderẽt. Nũc aut omna du ſic ↄcoꝛditer ad
vnũ fine currũt.pꝛofecto indicãt qꝛ vnus eſt fons et oꝛigo
vnde pꝛocedũt. Sed qꝛ vnũ diuerſis modis accipitur/cõ⸗

ſiderandũ eſt quõ creatoꝛ reꝝ vnus eſſe dicatur. Nam et
vnũ collectõe.et vnũ compoſicõne.et vnũ ſunilitudie et

vnũ eſſentia. et vnũ mdemtitate. Onu collectõe eſt quemad

modũ cũ gregẽ dicimus vnũ in quo multa ſunt aĩalia PHnũ

ↄpoſicõe.quẽadmodũ cũ coꝛpus vnũ dicimus ĩ quo multa

ſunt membꝛa Wnu ſimilitudie. quẽadmodũ cũ vocẽ vnam
Dicimus que a multts eſt pꝛolata. Sed honꝝ oim mehil ve⸗
re vnu eſt. Gcom aliquẽ tũ reſpectũ vnũ dicta ſunt. q quo
dãmodo ad vmtatẽ accedut. Fas ergo nõ eſtut exiſtime⸗
mus creatoi reꝝ/ aut collectõne duterſoꝝ. aut ↄponcõne

N. partium/aut ſimilitudine plurium. vnum eſſe. cum illud ett
de am quod in nobis rationale eſt. hoꝛum ommũ m ſemetipo
a mchil poſſit muemre. Illud em̃ nrjm qð partium multitu⸗
ön .—Rr dine ↄpolt itum cermtur. nõ rationale/ ſed rationa li ↄꝛunctũ
i elſe ipa nr̃a ratione ↄpꝛobatur Si ergo nr̃m rationale vere
afi vnum eſt. quantomagis creatoꝛ eius vere vnus eſſe credẽ
.* dus eſt. Vere aũt vnum eſt / q eſſ entialiter vnũ eſt / cui to
tum eſt vnum elſe. et ſumplex elſe quod eſt. QAucqd ĩgitur
li vere vnum ſimplex eſt et in partes oĩno aliquas ſ epart nõ
poteſt. et ideo ſectionẽ partium nõ admittit. quia ptium
fe poſitionẽ nõ recipit Creatoꝛi igitur reꝝ ideo vnum eſt eſſe
hnnd quod eſt. quia totum vnum et ſumplex eſt eſſe quod eſt SZʒ
nt adhuc ↄſiderare nos opoꝛtet/q; quedã res inuemũtur.que
en vere vnum ſunt. et tamẽ ſumme vnum nõ ſunt. ſicut amme
dn. que vnum ſunt eſſentialiter.ſed vnum nõ ſunt muariabilit.
tg NMuod aüt vere et ſumme vnum eſt elſentialiter / et mua⸗
1d riabiliter vnum eſt. Reſtat ergo vt ſi deum vere vnum eſſe
Net. credimus. vtrum ne etiam ſumme vnus dici poſſit inquira⸗
er mus. Q) tunc veraciter oſtendimus, ſi eum oino muanabi
ab leem eſſe cõpꝛobamus. Sed quia ſcire nõ poſſumus quo de
add us muartabilis ſit.mſi per? agnoſcamꝰ quot modis res qua
drigo libet variari poſſit.pꝛimũ nos opoꝛtet om̃es mutabilitatis
n eo⸗ modos deſcribere. ac deinde ꝓ ſingulas qualiter a deo re
met monueantur oſtendere Trnibus modis fit omis mutabilitas
ik loco foꝛma et tẽpoꝛe.Localiter mutatur res quelibet qua⸗
mad do de loco ad locum tranſit. hoc eſt eſſe deſunt vbi fuit.
Vri ett pbi nõ fuit eſ ſe meipit. et eſt extrinſeca hec mutatio. m⸗
las chilq; variat de ip̃us rei eſſentia. quia ſi eſſe deſimt vbi
un fuit.nõ tñ qð fuit eſſe deſimt/et ſi eſſe incipit vbi non fuit.
ve⸗ nõ tn qð nõ fuit eſſe incipit. foꝛmaliter mutatur res que⸗
a libet. qñ q; ſcᷣm ſuam eſſentiã m eodez pſiſtens loco. vel
me⸗ ſcdm augmentũ aliqd accipit, qdᷣ pꝛius nõ habint / vel ſecũ
in dum detimentũ aliquio qð pꝛius habuit amittit. vl ſcõm

„

alterationem aliquid quod pꝛius habuit. alter habere inci⸗

pit/qꝙᷓ pꝛius habuit. Mutatio ſecundũ tempus. ex duobus
pcedentibus naſcitur. quia mec hil tempoꝛaliter mutarit po⸗

teſt. quod vel foꝛmaliter non mutetur / vel localiter. Vnde

euidenter colligitur ꝙ immutabile ommno eſt quicquid ne
qʒ foꝛma neqʒ loco mutari poteſt. Si igitur deum neq; foꝛ⸗

ma neq; loco mutan poſſe conſtiterit Immutabilem omm
no eſſe dubium non erit. Localem autem mutationem faci⸗
le ab eo remouemus. ſi eum vbiqʒ; eſſe oſtendimus. Quod

emm vbiq; eſt. momm loco eſt Q autẽ in omi loco eſt de

loco ad locum tranſire non poteſt. Deum autem vbiqʒ eſſe

multa ſunt ind icia. Pꝛimum ipſa amma noſtra quã et ratio

ſunplicem eſſentiam eſſe non dubitat. et ſenſus ꝓ omne vi⸗

uificat. coꝛ pus diffuſum eſſe pꝛobat. Quecunq; emm am⸗

mati coꝛpoꝛis pars leditur. vnus eſt ad quem ſenſus omiĩs

doloꝛis retoꝛquetur. qd ommno non fieret. ſi vnus et idem

vbiq; non diffuſus non eſſet. Si ergo rationalis ſpiritꝰ ho
mims cum ſit ſimplex. per omne quod regit coꝛpus diffun

ditur. digmun nõ eſt vt ille creatozꝛ qui omma regit et poſ

ſidet.vno aliquo m loco coartari. et non omma potius im⸗
plere c redatur. Nam et i rerum motus. qu tam certo et

tam rationabin vbiq; moderamme cureunt. vitam mtrinſe
cus mouentem

eſſe oſtendunt. Nec tamen vllo modo crede
dum eſt quod ſicut ſenſus homms cum coꝛpoꝛe quod ſenſi

ficat perſonaliter comungitur. ita quoq; creatoꝛ ille ſpri⸗
tus cum coꝛpoꝛe huiꝰ? ſenſibilis mundi pſonalier comun⸗

gatur. quia aliter implet mundũ deus. et aliter amma coꝛ⸗
pus. Nima implet coꝛpus et ↄtinetur. qiia circumſcriptibi

lis eſt. deus implet mundũ. ſed mundo nõ concluditur. qꝛ

vbiq; pꝛeſens nuſ qᷓ; compꝛehendi poteſt. pꝛeterea cum diui

ne virtutis effectus nuſqꝙᷓ; deelſſe cermmus. cur eandem der
virtutem omm bus meſſe rebus dubitemus. Si autem der
virtus vbiq; eſt. cum alia non ſit dei virtus ꝙᷓ deus.cõſtat

MUꝰ

— — — —,— we — —

xij.

. quia nuſcᷓ eᷓ deus deeſſe. NHeq; em̃ vt bomo ad operandum
aliena virtute deus indiget. quia homo ſepe alieno ammim
bcx culo perficit. quod facere pꝛopꝛa virtute non valet. Vnde
mde ſecundum quandam loquendi conſuetudmem. illic homo
on⸗ aliquando operari dicitur. vbi per ſemetip; abſens eſſe nõ
— 2 dubitatur. quẽadmodum cum rex in cimtate ſua reſidens
mmm pꝛocul cum hoſtibus confligere vincere vel ſuperan per hi⸗
aa⸗ betur. qma milites eius volente ip̃o et iubente confligunt
d vincunt vel ſuperantur. Tale eſt cum quis in rem emmus
ide poſitam.vel virgam extendit / vel lapidem iacit. et tangere
ale dicitur quic quip vel lapis / vel virga tetigerit. OMulta qm⸗
nato dem ſunt talia. ſed hoꝛum ommum mchil ꝗpeie dicitur. qꝛ
neyi⸗ alteri tribiitur quod alter operatur. Deus autem q; Ppſe⸗
nam⸗ metipm cuncta pꝛopꝛia virtute fatit vbicunq; pꝛeſens ẽ ope
oni re. pꝛeſens etiam neceſſe eſt vt ſit deitate Quod ſi quis foꝛ
Den te querat. quomodo diuma eſſentia que ſ. implex eſt vbiq;
ho elſe poſſit.ſciat t qy aliter [ſpiricus ſimplex dicitur aliter coꝛ
fun pus. Coꝛpus em ꝗpter paruta tem ſimplex dicitur Cum au
tpel tem ſpiritus ſimplex dicitur. non paruitas ſed vmtas ſig⸗
im, mficatur Creatoꝛ ĩigitur et ſimplex/quia vnus eſt. et vbiq;
ttoet eſt quia deus eſt. In omm loco exiſtens nuſqᷓ; compꝛehen
Kncle ditur. qma vmuerſa replens continet/ non cõtinetur Qma
cledi igitur m omm loco eſt mutari localiter non poteſt.et quia
dlanſ a nullo compꝛehenditur localis non eſt. Sed neq; illa que
ſnh ſecundum foꝛmam eſt mutabilitas i m ipſum cadere poteſt.
un⸗ Quicqmd em̃ ſecundum foꝛmax mutatur.vel ſecundũ aug
“ mentum. vel ſecundum diminutionem. vel ſecundum altera
pit tionem mutatur. ſed hoꝛum ommum diuina natura mhil re

cipit. quod facile videre eſt per ſingula. non augetur Quic
un4 quid em ꝓ incrementum creſcit. amplius aliquid ſ emetipᷣo
accipit. Quicquid autem pꝛeter id quod in ſemetip̃o ha⸗

.
ne⸗ bet aliquid accipit. aliunde accipiat neceſſe eſt quia milla
e res ſibup̃i quod non ha bet dare poteſt. Creatoꝛ aũt rerum

leij.
aliqno aliquid quod nen babet accipiat. cum om̃e quod en
ſtit ab pᷣo pꝛocedat. Non poteſt igitur creſcere qui ſemet⸗
ip̃o amplius mi poteſt recipere. neq;ʒ minui poteſt QAuicqᷣd
em̃ ſemetipo minus fien poteſt / vere vnum non eſt. qua id
quod in ſepatione ſe dundit in coniuncti one idem nõ fuit
Deus 1gtur cui rotum vnum eſt elſe / quod eſt.nullo modo

ſemetipo minoꝛ fien poteſt. Neqʒ; igitur perfectio augen.

neq; vmtas mmn. neq; immenſitas compꝛehendi.neqʒ; qui
pꝛeſens vbiq; eſt/localiter poteſt variari. Nunc de ſola al⸗

teratione reſtat. vt oſtendamus qualuer dunne nature nõ

conuemat. Et quia alia eſt alteratio coꝛpoꝛum, alia ſ pin⸗
tuum. cum ex ſupꝛavictis conſtet domim non coꝛpus. ſʒ ſꝑꝛ
ritum eſſe.cum de deo loqummur. non neceſſe eſt de altera
tione coꝛpoꝛum multa diſſerere. Geemter tamen eam attin
gimus. vt competentius ad alterationem ſpirituum puema
mus. OAlteratio roꝛpoꝛum fit in tranſpoſitione partium. et

viciſſitu dine qualitatum. Nlteratio ſpirituum ꝓꝑ cogmuo⸗

nem et affectum. Secundum affectum mutatur ſpiritꝰ?. vt

nunc triſtes. nunc hilares. Secundum cogmtionez. vt nũc

mmus.nunc ampkus ſapientes Duo vero ſunt pᷣcipue que
affectum operantis mutare ſolent.id ẽ ſiue quia aliqd pe⸗

mtendifecerit in pꝛetento. ſiune aliquid inoꝛdmatum ꝗpo⸗

nat de futuro. Sed ꝙ; deus de facto nõ pemteat ſatis euꝛ
Denter oſtẽdit mmuta bilis iſte curſus rerum ominum. qui
ſic lege perpetua peme mſtitutioms modum non deſerit.
Quod vero mi moꝛdinatum pꝛoponat rationa bilis pꝛobat
euentus.qui in tanto coꝛpoꝛe nature nuſꝙ; ſibi contradicit
BGemper ergo immutabihs eſt voluntas dei.qui nec conſi⸗
lium mutat de pꝛeterito. nec pꝛopoſitũ de futuro Sic quo
q; cogmtione immutabilis eſſe credendus eſt. Cnbus em
modis mutabilitati ſubiacet humana cogmtio. per augme
tum.per dimnutionem. per viciſſtuomem Der. augmentu
vt quando diſcimus quod neſcimus.Der Ouminutionez. nñ

— —v—eD

-—— —.,— — —,, —

”

lruf.
quod ſcimus oblimleimur Wicilſitudo autem quadeipertt
ta eſt. in eſſentta.in foꝛma.in loco.ĩ temꝑe. In eſſentia vi⸗
ciſſitudinem patitur humana cogmtio. quando nunc hoc/
nunc illud cogitamus. quia ſimul omma noſtro ſenſu com

et:

t prehen dere non poſſumus. In foꝛma/quando i idip̃m nunc
ddo tale/nunc vero tale attendimus. quia vtrůq; ſimul non va
n, lemus. In loco/quando nunc huc nunc illud cogitacõnem
aun ducimus. quia ſimul vbiq; eſſe cogitatione non valemus.
⸗ In tempe/quando nunc pꝛeterita/nunc preſentia/nunc fu⸗
no tiura conſideramus. Tunc etiam tempe cogmtio variatur/
n⸗ quando nunc habitam cogitacõnem mtermittimus. nunc m
zie termiſſam iterum reſumimus. quia eam ſine intermiſſione
len tenere non poſſumus. Sed has omnes mutabilitates dꝛun
ttn na cogmtio non recipit. Non augetur. quia plena eſt. Neq;
ent em̃ neſcire poteſt omma qui creat.qui gubernat.qm pene
attt trat.qm poꝛtat omma. Et qui ommbus preſens eſt deita⸗
to⸗ te. abſens eſſe non poteſt viſione. Omui non poteſt qui a⸗
.yt lum de non eſt quicquid eſt. ſed idemip̃m quicquid eſt/ab
nc ipo eſt. ab vno et vnum totum quod eſt. Auid de vicillitu
cue dine dicams Quomodo viciſſitud inem recipe poſſit ſapiẽ⸗
be:; tia/que omma ſimul et ſemel ſub vno viſioms ra dio comp⸗
po⸗ hendit? Simul/ quia omnem eſſentiam/ omnem foꝛmam/om
genl ma loca/omma tempoꝛa. Semel⸗/ quia viſionem nec mter⸗
n miſſam recipit. nec habitã intermittit. ſed quod ſemel eſt
n. ſemper eſt. et quod ſemper eſt / totum eſt. Omma videt. et
bat de ommbus omma videt. et ſemper videt. et vbiq; videt.

Nichil ei nouũ/mchil alienum aduemt. me hil ſuũ. Quãdo
futurum eſt preuidet. quando pꝛeſens eſt videt. quando
. preteritum eſt retinet. Nec aliud quod in ᷣo eſt prendet
videt et retinet. ſed quod aduemt in temꝑe fuit in viſione
⸗ et quod preterit in tempe/permanet in viſione. Quemad
modum ſi totum coꝛpus tuum eſſet oculus.nec aliud tibi
eſſet eſſe et aliud videre.quocũq; ſe res verteret.preſens

X
nlt⸗

liſ
ubi non eſſe non poſſet.et ſub vno viſioms jetn ummcbilis
permanens comphenderes quicquid quaqua verſum in re⸗
ſpectu haberes. imo nonmſi ante te cerneres quicqd circũ⸗
quaqʒ contra te politum haberes. Mes tranſiret et ſtaret
viſio. et quocunq; ſua ſe mobilitate verteret. ſtanti nonmſi
peꝛeſens eſſet. QNunc aũt quia ex pte vides. mutabiliter vi⸗
Des. et cum res videnti tranſit. aut videri deſimt. aut ſecũ
mutabiliter viſionem trabit. Quod ſi totus oculus eſſes.
ſic mutabiliter non videres. Quic q igitur ex pte eſt muta
bile eſt. et quic qd ex ꝑte no eſt/mutabile nõ eſt. Deus aũt
cur idem eſt eſſe. vꝛuere et intelligere. cum p eſſentiã ex p
te non ſit. nec per lapientiam ex parte eſſe poterit. ſed ſi⸗
cut in muta bilis eſt eſſentia. ita quoq; immutabilis eſt ſapi
entia. Hoc iam de cogmtione diuma dictum ſufficiat. Sʒ
ſciendum eſt q; hec cogmitio et viſio dicitur/et ſapiẽ̃ua di⸗
citur. et p. eſcientia dicitur. et pꝛouidentia dicitur. Viſio
eſt quia aſpicit. ſa pientia eſt quia intelligit peeſcientia qꝛ
pꝛeuemt. pꝛouidentia quia diſpomt. De quibus multe dif
ficil es et perplexe queſtiones oꝛiuntur quas huic compen
Dio interpolare timemus. Igit᷑ ad ea que reſtant t᷑ᷣnſeamꝰ
” Quod trinus deus et vmns.
x quo pꝛidem de viſibilibus ad munſibilia oculo cõ
templatioms ingreſſi ſumus.ad hoc vſq; via inue⸗
ſtigatioms penetrauumus. vt ꝛam creatoeem rerũ
ommum ſine pꝛincipio. ſine fine. ſine mutablilitate eſſe non
dubitemus. et hoc quidem non extra nos. ſed in nobiſmet⸗
vpis muemmus. Conſideremus ergo ſi adhuc amplius ali⸗
gquid eadem ipᷣa natura noſtra de creatoꝛe noſtro nos do⸗
ceat.quia foꝛtaſſis non ſolum. ſed et tninum oſtendat, Cer
te mens rationalis vna eſt. et generat de ſe mtellectũ. vna
vävnum. Quem nõnunqᷓ Ddum conſpicit/ꝙ; ſubulis/ ꝙᷓ; verus/
conuemens/ ch i iocundus ſu. mox diligit eum ſet cõplac:
ſibi m ipo. Viet paruer et ſtupet.et ſe tale aliqd ĩucmir:

lxüij.

potuſſe miratur. Mehemẽter libet ſemꝑ illud aſpicere.ſꝑ

hyrre.ſemp illo ꝓꝑfrii. ſempꝑ ĩ illo delectari. Ipm p ſe placet
ip̃m ꝗpter ſe placet.nec aliqd ẽ qð extra illud qᷓritur. qꝛ in

illo totũ amat᷑. In illo ↄtemplatio vitaus ad videnð dele
ctabilis. ad hnñndum ſuams. ao fruendũ dulcis. Cum illo ſe
cum mẽs reqeſcit nec vnqᷓ; ſecreti ſui tedio afficit᷑.qᷓ vmco

Idez/nõ tñ ſolit ario ↄſoꝛte letatur Cõſidera ergo tria hec
mentẽ. mtellectũ. amoꝛem. De mente intellectus naſcit᷑.de

mente parit᷑ et mtellectu/amoꝛ oꝛitur. De ſola mẽte itelle
ctus.qꝛ mens de ſe ĩitellectum gigmt. Rmoꝛ vᷣo nec de ſola
mẽte.qꝛ nec de ſolo ĩtellectu.q;ꝛ ab vtriſq;ʒ pꝛocedit.Peius
mens. deinde mens et itellectus. poſtea mens et itellectus
et amoꝛ Et hoc qdẽ in nobis ſic ẽ. Veꝝ ĩ creatoꝛe lõge alit᷑
ſuadet ratio. Quia em̃ ipᷣm fuiſſe ſp cre dimus.ſ emp quoq;
ſapiam habuiſſe opoꝛtet ↄfiteamur Qam ſi aliqñ ſine ſapia
fuiſſe ðe.qͥs eum poſtmodum ſapeẽteʒ fecerit. aut a quo ſa
pientiã acceperit nullo modo muemt. cũ et hoc abſurdiſ⸗
ſimũ ſit. et ab oĩ rõe alienũ credere.eum qꝗ ẽ fons et oꝛigo

ſapie / aliqn ſine ſapĩa extitiſſe e Semp ergo illo ſapia. ſemp
ab illo ſapia. ſemp cũ po ſapĩa fuit. Semp ĩ illo ſapia. qe

ſemꝑ ſapiam habuit.ſemp ſapiẽs fuit. BGeinp ab ulo ſapĩa

qꝛ ſapiam quã habet. ipe Senuit. Semp cum illoſ apia. qꝶ
gZemta/ ſe a ggnẽte nõ diudit. Semp gemta E. et ſp gigm

tur.nunc cũ gigmtur inchoãs.nec cũ gemta ẽ celſãs.ſemp

Sigmtur qꝛ eterna.ſemꝑ gemta ẽ qe pfecta. Eſt ergo qꝗ ge⸗
nut. et ẽ q gemtꝰ? eſt. Qui genuit pr eſt.q gemtꝰ? eſt filꝰ ẽ
Et qe ꝗ genuit ſemꝑ genuit. eternꝰ pr̃ ẽ. Et q qꝗͥ gemtꝰ eſt
ſemp gemtꝰ ẽ. eterno pr̃i filiꝰ⸗ coeternꝰ? . J tẽ qꝗ ſempꝑ ſapi
entiam habuit. ſemꝑ ſapiam dilexit. Qu vo ſp dilexit. ſẽp
amoꝛ? habuit. J taq; eterno pr̃i et filio coeternꝰ? amoꝛ eſt.

Et tñ pr̃ a nullo ẽ.filꝰ a pr̃e ſolo ẽ.amoꝛ vᷣo a pre ſimul et

filio eſt. Sʒ qꝛ ſuꝑiꝰ creatoꝛẽ oĩm ſũme et vere vnũ eẽ alſe⸗
T uim. hec tria ĩ deo vnũ eẽ ſ. ubſtãtialit opoꝛtz ofiteamur

xüij
Qma item ille qn gemtus eſt non poteſt eſſe ille a quo ge
intꝰ? eſt. neq; itẽ ille ꝗ a gignente et gemto pꝛocedit ille eẽ
pt qui eſt gignens vel Semta. in expugnabili rõe verttatis
cogimur m deitate pſonaꝝ trimtatẽ. et ſubſtãtie vmtatez
cognoſcere. Tribus ergo ĩ deitate vna ↄmums eſt/et eqᷓlis
etermtas. et eterna equalitas. qꝛ nõ poteſt eẽ ſin gulis diſ
ſimle. qd onmibus facit deitas vna cõmune. Tres ergo vnũ
ſunt q; m tribus pſoms eſt vna ſubſtãtia/ſed tres vnꝰ non
ſunt. qꝛ ſicut diſtinctio ꝓſona vmtate deitatis nõ diuidit᷑ J
ita et vmtas deitatis diſtinctionẽ pſonaꝝ nõ ↄfundit. Sed
libet adhuc paulo attenti? ↄſiderare quomõ dictum ſit q;
pater diligit ſa pĩiam ſuam. Hoiĩes em̃ ſepe ſolent diligere
ſcientiã ſuam ꝗꝓpter opus.nõ opus ꝓpter ſciam. Sicut ẽ ſci
entia agri colẽ di ſcĩa tex endi.ſcia pin gendi. et cetere hunꝰ
modi. vbi pꝛoꝛſus pitia iudicat᷑ mutilis.mſi conſequatur in
opere fructus vtuitatis. Oð ſi de ſapia dei ðe. iam mmirũ
opus factoꝛi ſuo antefertur. Pꝛopterea dicendum eſt fapi⸗
entiam ſemp pcioſioꝛeʒ eſſe opere ſuo.et ſemꝑ apter ſe amã
dam eſſe ſapientiã. Qð ſi qñ foꝛte ſapientie opꝰ ſuum ante
fertur. non hoc eſt ex iudicio veritatis. ſed ex erꝛoꝛe hoĩs.
Sapientia em̃ vita et amoꝛ ſapłtie eſt felicitas vite. QOua
ꝓpter cum dicitur q; pater ſapientie complaceat ſibi in ula
abſit ab intellectu noſtro vt credamus q; deus ſapiam ſuã
pꝛopter opera que ꝑ illam facit diligat.quin potius omma
opera ſua nõmſi pꝛopter illam amet. Peopterea em̃ dixit.
hic eſt filius meus dilectus in quo nichi complacui.nõ in
terꝛa aut in celo. non m ſole aut in luna et ſtellis.nõ etiam
in angelis.et que excellentiſſima ſunt in creaturis. quia et
iſta ſi ſuo modo placita ſunt.tamen mſi in ipᷣo et ꝑ ipᷣm pla
cere non poſſunt. Tanto em̃ amplius amoꝛe ſuo digna ſũt
quanto vicimus ad eius ſimilitudinẽ accedunt. Non ergo
ꝓpt᷑ opa ſapientiã.ſed pꝛopter ſapientiam opera ſua diligit
deus. In illa emm omne pulcrum et verum. et ipa tota eſt

ler

oge deſiderium. Lux inuiſibilis et vita immoztalis. cmus aſpe⸗
llees ctus eſt/tam deſiderabilis. vt oculos dei delectare polſſit.
tge ſimplex et perfecta. non redundans et plena. ſola.nonta⸗
ten men ſolitaria. vna et continens omma. Sed quia tres per⸗
cs ſonas in deitate vna credimus. ſupeſt vt quod de qualibet
di Harum dicitur. vtrumne etiam de alijs dici poſſit mquirra
opji tur. Dictum eſt autem quod pater amat filium. Keſtat er
Dnn So vt ↄſideremus.ſi pari modo dici poſſit.q; amoꝛ patris
undit et fdij amet filium. quod filius amet ſeip̃m. Item q; pater
ged amet ſe. quod filus amet patrem. quod amoꝛ patris et fi⸗
itey lij.amet patrem. Item q; amoꝛ patris et fili amet ſe. qðᷣ
gere pater amet amoꝛem ſuum et fuij.quod filius amet amoꝛe
teia ſuum et patris. Doſtremo ſi vnus et idem amoꝛ eſt quo qͥſ
hbuh qʒ amat ſeipſum vel ad muicem quiſq; alium. Sed hec fa⸗
turi cilius inuemmus. ſi ea que iam dicta ſunt ad memoꝛiam re
R uocamus.
ſri N ſupꝛadictis emm ratiombus aſſeruimus quod deus pi⸗
n ma caula eſt et oꝛgo bonoꝛum ommum Eo autem qui fons
ante eſt et pꝛmcipium ommum excellentiꝰ? bonum nullum eſſe po
es. teſt. Sammum igitur bonum deus eſt. Hatitudo autez nuſ
Gur quam rectius ꝙᷓ in ſummo bono collocatur Peus igitur ſo
mnil us et pꝛopꝛie et pꝛincipaliter beatus eſt. Geatus autẽ quo
nii modo eſſe poteſt/ cui idipſum non placet quod eſt. Qmſq
mii isitur beatus eſt. et ſeipſum diligit. et id quod ipe eſt dili
. glt. Bi igitur pater/et fmus. et amoꝛ patris et fdij vnum
. ſunt et vnus deus ſunt. cum in ſolo deo vera beatitudo ſit
an necelſſe eſt vt et quiſq; amet ſeipſum.et ad inuicem quiſq;
tan alium.Neq; beatitudo veraciter dici poſſet. imo potius ſũ
uͤet ma mfelicitas foꝛet.ſi per contrartam voluntatem ſe din⸗
pri derent. et per eandem naturam ab muicem ſepari non poſ
iſit ſent. Sacra igitur natura vnũ ſunt pater et fůms. et amoꝛ
teo. patris et filij.ita quoq; voluntate et amoꝛe vnum non eſſe
non poſſunt.. Vno amoꝛe ſe diligunt. quia vnum ſunt. nec
it

lxv.

lnd eſt quod quiſq; amat in altero. qᷓ qy quiſh amat in
ſeip̃o.quia non aliunde eſt q; quiſq; eſt. qᷓ; ꝙ alter ẽ. Qð
pater diligit m filio. hic idem filius diligit in ſeipo. et qðᷣ
amoꝛ patris et filij diligit in filio. hoc idem filius diligit in
l eipo. Item / h filius diligit in patre. hoc pater diligit i ſe
et q; amoꝛ pr̃is et filn duligit ĩpatre. hoc pater diligit in ſe

Item. pater et filuis dilisunt in amoꝛe ſuo.hoc amo?

patris et fun diliget i in ſeipo. Item ꝙ; pater diligit in ſeip
ſo. hoc diligit in filio.et m amoꝛe ſuo. Et q; filius diligit ĩ
ſeipo. hoc diligit ĩ patre et m amoꝛe ſuo. Et q; amoꝛ patris
et filij diligit m ſe. hoc diligit in filio et ĩ patre. audi vtrũ
vox patris huic qð loquimur ↄcoꝛdet Hoc eſt inqt filꝰme
us dilectus in quo michi complac m. Nõ dixit ſepatim ego
michi ↄplacui. neq; dixit ſepatim/ille mipi placuit. neq; vo
ſimul dixit. ego michi cõplacm. et ille michi ↄplacuit. ſed
dixit. ego mc hi complaci m ipo. hoc eſt quod mich de
me placet ĩ ipo eſt. extra pm non eſt. quia qð ego ſum ipe
eſt. Qma em̃ aliud ꝙqᷓ ip̃e non ſum / extra ip̃ᷣm michi placere
non poſſum. Hic eſt ergo ſuinus meus duectus.in quo mi
chi complacui. Quicquid michi placet. ĩ ip̃o et per ipſum
placet. Ip̈e eſt em̃ ſapientia ꝑ quam feci omĩa In ipᷣo eter
naliter diſpoſuiſti. quicqiid tempoꝛaliter feci. Et tanto am

plivnũqð qʒ opus meũn diligo. quãto perfectius ull ud pei⸗

me diſpoſitiom concoꝛdare video. Nolite putare ꝙ ipe tã
tum ſit mediatoꝛ in reconciliauone hominum. quia ꝑ pm
etiam cõmendabilis et placita fit aſpectui meo conditio
ommum creaturarum. In ipᷣo exammo cuncta opera mea.
que facio. et non amare nequeo qð intueoꝛ ſumie illi quem
amo. Solus ille me offendit. qui ab eins ſmilitudine rece
dit. Si ergo vultis michi placere ei ſumiles eſtote. ĩm au
Dite. et ſi foꝛte ab eus ſimuitudine male agendo diſcelſi⸗
mns-ißm imitando redite. In ipo datur rparcepeum.m o

— — — — —

— — d —— „

—

H datur conſilium. Peeceptum vt perſiſtatis. conſilium vt re
1 deatis. WMtinaʒ temmſ ſetis pꝛeceptum. ſed quia tranſgreſſi
eſtis pꝛeceptum. ſaltim audite conſilium. ip̃m audite Oag
tie mc onſili angelus nobis mit titur. vt ꝗ conditis datus fuit
i, ad gloꝛiam. idem pditis vemat ad medelam. ip̃m audite.
nk Ipe conditoꝛ.ipe eſt et redemptoꝛ. ipᷣe deus mecum vos
R condidit. qui vobiſcum homo. ſolus ad vos vemt. Ipſum
nſe audite. Ipſe eſt foꝛma.ipſe medicina. ipſe exemplum. ipſe
Sti eſt remedium. Ipſum audite. Felicius fuiſſʒ ſemper tenuiſ
eng ſe eius ſimilitudinem. ſʒ iã minꝰ? gloꝛioſum non erit. ad eiꝰ
u redire imitationem. Ipſum audite O homo quid cauſaris
nn ignoꝛantia m tuam? Ecce ipſe natura tua te arguit. ipſa te
neg⸗ conumcit. Noſti qualis ſis.vnde vemas.quem factoꝛẽ ha⸗
beas. quo mediatoꝛe egeas.et tu adhuc impudenter te de
t,ſe⸗ fendendo. contra deum clamas. Noſtt qmia malus es et
de quia a bono opifice malus factus non es. et ceſſas. et non
e clamas ad eum qui te fecit vt vemat et refictat. qui crea⸗
cere uit vt redimat. Noli dubitare de potentia eius.vide ope⸗
om ra illius quanta ſint. Noli dubitare de ſapientia.vide ope
unm ra eius quam pulcra ſint. Noh dubitare de bemuolentia.
dtrer vide opera eius quomodo ad vtilitatem tibi ſermunt. OOõ
okh ſtrat ergo tibi ſuo opere quantum poſſit in tua redemptio
op ne. Monſtrat item tibi quam foꝛmidandum expectare poſ
fei ſis iudicem. ſi volueris habere redemptoꝛem. Nemo reſi⸗
hßn ſtere ei poteſt. quia ommpotens eſt. nemo eum fallere po⸗
to teſt. quia ſapientiſſimus eſt. nemo eum coꝛrumpere po⸗
en. teſt. quia optimus eſt. nemo eum declmnare poteſt. quia
en vbique eſt. nemo eum tolerare poteſt. quia eternus eſt. ne⸗
e mo eum flectere poteſt. quia mcommutabuls eſt. Si erSo
* volumus talem ſentire mdicem. ipm queramus redempto⸗
i rem. quando pꝛidem de viſibilbus ad inueſtigada muiſibi
, lia pꝛogredi cepimꝰ. pꝛimo a coꝛpꝑea creata ad incoꝛꝑ eam
$

lxvj.
Hoc eſt rationalem creaturam tranſiumꝰ. ac deinde a rati
onali creatura vſq; ad ſapiaʒ ᷣ puemmꝰ. nüc vo redeũtes
pmo a ſapia dei ad rõnale creatam. deiñ a rõali creata ad
crentam coꝛpeã habita ↄnderatõe pꝛocedemꝰ Ille oꝛdo ẽ
osgmtõis/iſte ↄditõis. qꝛ pꝛimũ coꝛꝑea crea ta ꝗᷓ viſibilis ẽ ĩ
osgmtõe occurat. dem a coꝛpea creat a ad ĩc oꝛpeã ↄgmtio
inſit poſtremo via iueſtigatõn s àpta vſq; ad ↄditoꝛẽ vtriuſ
q; puemtoin ↄditõe vo pmo Sdu ad imaginẽ dei rõalis cre
ata facta ẽ. deiñ crea a coꝛpea. vt creatura rõalis in ea fo
ris agnoſceret. qᷣd a creatoꝛe intꝰ accepiſſʒ. In ſapia dei ẽ
vitas. ĩ rõali creat᷑ a mago vitatis. ĩcoꝛpea creata vmbꝛa

mmagis. Rôalis creata fctã ẽ ad dei ſapiaʒ. Coꝛpea crea⸗

tura facta ẽ ad rõalem creaturã. Pꝛopt q oĩs motꝰ.et cõ
uer ſio coꝛpee c reature ẽ ad rõalem creaturã. et oĩis motus
et ouerſio rõnalis creature eẽ debet ad dei ſapientiam. vt
dum qðqʒ ſuo ſemꝑ ſuꝑion adheret ꝑ conuerſionẽ.nec pei
me oditioms oedm.nec pꝛim exẽplaris m ſe pturbet ſimi
litudinẽ. Quiſq ergo via ĩiueſtigatõis de viſibilibꝰ ad im⸗
ſibilia tnſit. pꝛmũ a coꝛpea creatura ad rõnalem creaturã
deinde a rõali creatura. ad oſideratõzʒ ſui creatoꝛis mẽtis
ituitũ ducere debet. Neuertes aũt de murſibilibꝰ? ad viſi⸗
bilia. peimũ a creatoꝛe ad rõnalem creaturã. dem̃ a rõnali
creatura ad coꝛpea creatura deſcẽoit. Ordo aũt cogmtio
ms in mente humana ſemꝑ pꝛecedit oꝛdinem conditioms
quia nos qui foꝛis ſumus redire ab intimis non poſſumus.
mſi peius oculo mentis mtima penetremus. Sequitur aũt
ſemper oꝛdo conditioms. oꝛdinem cogmtioms. quia et ſi
aliquando huuana infirmitas ãd mterna contẽplanda vel
tennter admiſſa fuerit. Oin ibidem ſtare hãnc ſue mutabili
ta tis fluxus non kermie ttit.

7oit6; ꝓuemmꝰ.nuc nam mẽs nra ad ſemetĩam redeat.

— —

oſtq igit᷑ nos che 08 largm digna toẽ ð viſe bil b

— —

—

— ———

dmſa yxvij.

kütes et qd ſibi i ex hac ogmtõe vtilitatis pꝛoueire poſ ſit attẽdat
d NQRuid em nobis pꝛodeſt. ſi ĩ deo ↄgnoſcimꝰ maieſtatis cel⸗
odoi ſitudinẽ. et nullã nobis iñ colligimꝰ vtilitatẽ? S; ecce dũ
blisej de ilo itimo diuie tẽplatõis ſecreto reuertimur. qd nobi⸗
üͤn ſcuũ afferꝛe potumꝰ qd mſi lucẽ de regione lucis vementes
penl Hoc em̃ decẽs et nccãriũ ẽ.vt ſi a lucis regione vemmus.

ad fugãdas nr̃as tenebꝛas nobiſcũ lucẽ apoꝛtemus. Et qs
ſcire potit q; ibi fuimꝰ.ſi illuiati nõ redmus?Rpaareat er⸗
So q ibi fuimꝰ. appareat qd ibi vidimꝰ. Si ibi vidimꝰ potæ
tiã. apoꝛtem? lucẽ diuĩ timoꝛis. Si ibi vidimꝰ ſapĩiam. a p⸗

lis ge
nea lo
1dere

„
Ndn poꝛtemꝰ lueẽ vitatis. Bi ibi vidim?bemgtatẽ. appoꝛtem?lu
gare cẽ dilectõis Potẽtia toꝛpẽtes ad amoꝛẽ excitet.ſapĩa igno
. rãtie tenebꝛis cecatos illuiet. bemtas frigidos caloꝛe ca⸗
non ritatis mflãmet Widete q̃ſo qo lux ſit/ñ dies.et qd tene bꝛe
lin. mſi nox. Et ſicut oculꝰ coꝛpis hʒʒ diẽ ſuam / et noctẽ ſuã. ĩita
nec quoq; oculus coꝛdis ha bet diem ſuã. et noctem ſuaxꝭ Tres
erln er go dies ſüt ĩuiſibilis lucis. qᷓbus interiꝰ ſpẽalis vite cur
dn ſuus diſtinguit᷑. Peimus dies ẽ timoꝛ. ſcdus ẽ vitas. tcius ẽ
katufa caritas. Deimꝰ dies ſolẽ ſuũ hʒ potẽtiã.ſcðs dies ſolẽ ſuũ
metis hʒ ſapiaʒ. tcius dies ſolẽ ſuũ hʒ bemgmtatẽ Potẽtia ad pa
dvin trem. ſapia ad filiũ. bem Ftas Ptinet ad ſpm̃ ſctm̃. lij ſüt
föal dies nri quos hẽmus exten. alij quos interius hẽmus. Di
gnitn es nr̃i extioꝛes et cũ nolumꝰt᷑nſeunt.dies vᷣo ĩterioꝛes.ſi vo
Ntions lumꝰ? Pmanere ĩ eternũ pñt.Nã de timoꝛe dñ̃ ðꝛ qꝛ ĩ ſeculũ
umus. ſeculi ꝓꝑmanet.de vitate quoq; dubiũ nõ ẽ pmanetĩ et
nraüt nũ.qꝛ et ſi in hac vita mmcipiat.tunc tñ plena et pfecta ĩ no
etſt bis erit. cũ ſpᷣe q ẽ vitas poſt huiꝰ vite immũ mamfeſtꝰ ap
dapel parebit. De caritate iteʒ dictũ eſt. ql caritas nunq; excidit
tubi BSom dies iſti qᷓ nunqꝙᷓ tnſeunt. Nã illi dies mali ſunt.q non
ſolum nõ pmanent ſemp. ſʒ nec ad modicum ſtare pñt. De
i hiaꝛaiis diebꝰ? ꝑ ꝓphetã ðe Mõ ſicut fenũ. dies ei? ſicut vmbꝛa ðᷣ
Ple clmauert Iſti ſũt dies quos meruit culpa illi dies quos de

. dit gra. De ilł die bꝰdixit ꝓpheta. In diebꝰ meis iuoca bo

xvij.
qui alibi dixtt. media nocte ſ urseba ad confidendun tibi.
Sed illos dies ſuos vocat.qma alios dies nõ amat. Sicut
ilbberemias dicit. Dñe diem bomĩs non deſideram. tuſ cis.
Iſti ſunt dies qbus plenꝰ? fut iob.de quo ſcriptũ ẽ. qꝛ moꝛ 6
tuus ẽ ſener plenꝰ oien. Nam de alijs diebus plenus ee nõ
poterat.q tranſacttiam nõ erant. Illos dies ꝗ foꝛis ſunt. 4 1
ſolos mali nouerunt. bom vero qur iam mternos dies vide
re meruerunt. eos qui foꝛis ſunt non ſolum non diligunt.
ſzʒ etiã male dicũt. Pereat inqt beatꝰ? iob dies ĩ qua netus 66
fam. et nor ĩ qua dictũ eſt. ↄceptus eſt hõ. Dies ille verta⸗ na
tur in tenebeas.et nõ requirat eum deus deſup. et nõ illu⸗ tn
ſtret lumme. Illos ergo dies q intus ſunt potius debemꝰ ſe
amare. vbi lucẽ non ſequuntur tenebꝛe. vbi et em ſolis ſplẽ ”ÿZƷZV
doꝛe illuiantur oculi interioꝛes coꝛdis mũdi. De his diebꝰ cc
plſalmiſta cecimt. nũtiate de die in diẽ ſalutare eiꝰ QAuidẽ d
ſalutare eiꝰ?. mſi ibũs eiꝰ Sic em interpᷣtatur ipũs. hoc ẽ ſa
lutaris. Qui iõ ſalutaris de. q; ꝓ eũ hõ ad ſalutẽ refoꝛmat᷑ MUDU
De ſ̈o aũt iohãnes loꝗtur dices Lex inqᷣt ꝓꝑ moyſen data ẽ OUÝYJÿUVD
gra et vᷣitas ꝓ iom xpᷣ̃m facta ẽ. Itẽ paulꝰ aplus vocat xpᷣʒ
ilm dei vᷣtutẽ et dei ſapiam. Siigit᷑ dei ſapia ihũs xp̃ᷣus ẽ P
et ꝓ xpᷣm ibm pvitas facta ẽ.ↄſtat qꝛ ꝓ ſapiazʒ dei vitas facta
ẽ. Dies ergo ſapĩe ẽ vitas. De hoc die ſuo ip̃a ſapia möis
loq̃tur dicẽs. Nbꝛahã pꝓr̃ vr exultauit vt videret diẽ meum
vidit et gamſus ẽ. Werttas eĩ dei redẽptio ẽ generis huam
Hanc em̃ pꝛiꝰ peomiſerat. Quam mmirũ dũ poſtmodũ ex⸗ .
Hibut. qᷓd aliud ᷓ; ſeĩm veracẽ oñdit. Necte aũt ꝑ ſapiaʒ 1
bec vitas impleta c. a quo oĩs veritas ẽ. Nec ali? ad implẽ e
Dam veritatem mittẽdus fuit/mſi is in quo omis veritatis
plemtudo conſiſtat. Gene ergo abꝛabam ad diem verita⸗ 4
tis exiſtat. quia umpleri veritatem deſiderat. Quam pꝛo⸗ à
fecto diem tunc per ſpiritum vidit.quãdo dei filum ad re o
dẽptiõz hũam giis ĩ carnẽ ventm agnouit. dicat ergo Nü o
tiate De die ã di ſalutare ei? 2. Die ſc Dʒ de Die Peimo 1 diem

—
2
A .

xviij.

tercium. diem veritatis de die umoꝛis. in diem caritatt⸗
Rie⸗ Oꝛimum vnus dies erat dies timoꝛis. Vemt dies alter. d⸗
las. es veritatis. Ncceſſit non ſucceſ ſit.quia pꝛioꝛ non diſceſſe⸗
K Ecce dugs dies. ꝛterum eſt in diem tercium. in diem carit
len⸗ tig. ſed et ille cũ vemt. pꝛioꝛes non expulit. Beati dies it
lu Iſtis diebus homines implen poſſunt.vbi futuris ſuperu
oppde mentibus pꝛeſentes non tranſeunt. Obi numer? cum aug⸗
Sunt. tur. clantas multiplica tur. Pꝛimum hommes ſub peccat
netus conſtituti.per legem mcrepati ſunt. et ceperunt deum ti
erta⸗ mere iudicem. quia cognouerunt imquitatem JIJpm erge⸗
n: timere hoc iaz erat agnoſcere. quia pꝛofecto nequaqᷓ; tim
dbentd re poſſent. ſi nullo modo agnoſcerent. Jam ali quid lucis
M erat ipᷣa agmtio.iam dies erat/ſed necoum cdlarus.qꝛ pec⸗
dieh cati adhuc tenebꝛis caligabat. Wemt ergo dies veritatis
Nudi dies ſalutis / qni peccatum deſtrueret. claritatem pꝛioꝛis
wciſ diei Ilummaret.et timoꝛem non tolleret.ſed in melius cõ⸗
oemat mutaret. Bed necdum plena erat caritas. donec adiunge⸗
datae retur veritati caritas. Nam ip̃a veritas dicit Multa ha beo
atrß⸗ vobis dicere, ſed non poteſtis poꝛtare modo. Cum aũt ve⸗
nsi nerit ille ſpiritus veritatis. docebit vos omnem veritatem
gfackt Omms ergo verttas vt et mala tolleret/et bona refoꝛma⸗
zu ret. Ecce tres dies ſunt. dies timoꝛis/ qui mamfeſtat ma⸗
Nein lum. dies veritatis qui aufert malum. dies caritatis qui re
ghüen ſtituit bonum. Dies veritatis clarificat diem timoꝛs. dies
wir caritatis clarificat et diem timoꝛis et diem veritatis. do⸗
li nec perfecta fuerit caritas. et perfecte mamfeſtetur om̃is
mi verltas. et umoꝛ pene tranſeat in timoꝛem reuerentie. NQNun
* tiate ergo de die mn diem ſalutare eiꝰ?. De his diebus locu
* tus eſt oſee pꝛopheta dicens. Vunfica bit nos poſt duos
z dies. in die tercia ſuſcitabit nos. Nam qualiter dominus
noſter ibeſus chꝛiſtus. tercia die reſurgens a moꝛtuis m ſe
i nos viuificauerit et ſuſcitauerit. audiuimꝰ/et gauiſi ſumꝰ

Ded disnum valde eſt vt recõpenſemus ei bñficiũ ſuũ.er

quẽadmodũ nos ĩ io tercia die reſurgẽte reſurreximꝰ. ita
et nos pro ipſo et per ipſum tercia die reſurgentes / eum re⸗
ſurgere in nobis faciamus. Nec credendnm eſt quin a no⸗
bis ſib iße velit retribun/ quod prioꝛ ipe nobis uoluit imp⸗
tiri. Sicut ergo ip̃e ut noſtram in ſe et per ſe ſalutem ope⸗
raretur/tres dies habere voluit. ita et nobis vt noſtram m
nobis per ipſum ſalutem operemur/tres dies dedit. Sed

qma illud quod m ipſo geſtum eſt non tantum remedium/

ſed etiam exemplum fint et ſacramentum. opoꝛtuit vt viſi
biliter foꝛis fieret. quatinus illud quod in nobis mmnſibili⸗
ter fieri debint ſigmficaret. Dies ergo eius extrinſecus fu
erunt. noſtri dies mtrinſecus querendiſ unt. Tres ergo di
es habemus mtrmſecus quibus illummatur amma noſtra

Ild prumum diem moꝛs pertinet. ad ſecundum ſepultura.
ad tercium reſurrectio. Orimus dies eſt timoꝛ. ſecundus ẽ

veritas. tercius eſt caritas. Dies timoꝛis eſt dies potentie
dies patris. dies veritatis eſt dies ſapientie dies filij. dieſ
caritatis eſt dies bemgmtatis dies ſpiritus ſancti. Dies
quidem patris. et dies filn.et dies ſpinitus ſa ncti. in clari

tate diuumtatis vnus dieſ. ſed im noſtre mentis illummacõ

ne quaſi alium diem pater. alium filius. atq; alium habet
ſpiritus ſanctus.non ꝙ vllatenus credendum ſit trimtatẽ
que inſeparabilis eſt natura in opacõne poſſe ſepari. ſed

vt diſcretio perſonarum in diſtinctõne operũ valeat intel-

ligi. Quando ergo ommpotentia dei conſidera ta in ammi

racõnem coꝛ noſtrum excitat /dies patris eſt. Quando ve.-
ro ſapientia dei inſpecta agmtione veritatis coꝛ noſtrum

illuminat/ies filij eſt. Quando autem bemgiitas dei at⸗

tenta ad amoꝛem coꝛ noſtrum inflammat/dies ſpiritus ſan

cti eſt. Potentia terret. ſ. apientia illuminat. benignitas le⸗

tificat. In die poten tie ꝓ timoꝛẽ morimur. In die ſapiẽtie

p templacõeʒ vitatis a ſtrepitu hu? mũdi ſepelimur. In

bemgtatis ꝓ amoꝛ et deſ denũ ccnoꝝ bonoꝝ reſurgi⸗

— — — N

— - —

6

Ado.
inp
ope⸗
mm
Sed
um
tyin

mmtar
m. le
nteh
un

JIdeo emm chꝛiſtus ſexta die moꝛtuus eſt. ſeptmo die ĩ ſe
pulcro iacuit.octauo die reſurꝛexit. vt ſimili modo pꝛimum
potentia in die ſuo per timoꝛem nos a carnalibus deſide⸗
ris foꝛis occidat. demde ſapientia m die ſuo mtus im ab⸗
ſcondito contemplatioms ſepeliat. poſtremo bemgmitas
in die ſuo per deſideꝛium diuim amoꝛis viuificatos exur⸗
gere facit.quia ſextus dies ad laboꝛe.ſ eptim? a0 reqiem
octauus perenet ad rel urrechonem.

Incipit Folegusi m crackati de amma xp̃i. ad mag⸗ -
ſtrum. G.
NKKrrudenti ac reugoſo verbi dium inter cete⸗
ros et pꝛe ceteris ſcrutatoꝛi. g. b. peccatoꝛ
Hliiquotiens accidiſſe compi. vt m rerum dif
ficilium tractatione /aut inſipientia relatoꝛis
auditoꝛem coꝛrumperet/aut temeritas audi⸗
toꝛis relatoꝛem infamaret. QAuapꝛopter eque cauendũ mi⸗
chi videtur.vt potiſſimum illic vbi ſine peniculo aliud ſen
tiri non poteſt. nec facile noſtra pꝛeſumamus aſſerere nec
aliena temere iudicare. om emm quanta vt dicit beatus
auguſtinus.ſomma coꝛ humanum pariat. atq; eo iudicio
quo in ſii cogmtione fallitur. cetera quoqʒ; que pꝛeter ip⸗
ſum ſunt non recte conſpicatur. Quid emm hoc eſſe burn:
tis quod de rerum veritate tam dꝛuerſa ſentire ſolent ho⸗
mines. nunquid nõ vna eſt veritas? Ecce vt interim de deo
ta ceamus. quid eſt quod dialetica tot diuerſas et tam ad
uerſas.ne dicam peruerſas habet ſententias? Qunquid om
nes nouerunt vnum id quod eſt. ſed amoꝛe fallendi diuer
ſa finx erunt Mon ſic ego puto. Sed narꝛant quiq; ſomma
ſua.et ea qua pꝛimum ipſi in ſe opimone decepti ſunt.poſt
modũ alios neſcientes ſeducunt Et ſicut beatꝰ iob amicis
ſuis arꝛogãtibꝰ et de ſe pluſqᷓ; oꝑtebat pᷣſumẽtibꝰ dicit oẽs
lam nõ ſolũ ſecũ moꝛiturã ſʒ exoꝛtã quoq; a ſe ſapĩaʒ putãt

rantat de Aia v
Disgnum ergo eſt vt idipſum in noſtra nos al ſertione red⸗
dat timdos. quod min vmus alſſertione veritatis tot iam vi
Demus eſſe diuerſos. Quia emm de longe veritas videtur
diuerſa iudicia parit. et tantum de pa quiſq; poteſt quan⸗
tum ipe eſt. In nobis quipe eſt q; de rerum cogmtione p
cipimus.et eo modo coꝛdis intellectꝰ de his que extra ſũt
ad veritatem iudicat.quo ſe interius ammus m repꝛeſenta
tione figurat. Vnde neceſſe eſt, vt dum mens interius coꝛ⸗
rupta pꝛaue afficitur. intellectus quoq; in iudicio eoꝝ que
foꝛis ſunt decipiatur. Hec ipᷣa eſt cauſa que etiam aliquan
do m vmtate ſenſuũ ↄtrouer ſiaã vboꝝ generare ſolet. que

tamen tunc magis vemalis fit. cũ pertinax nõ fuerit Hanc

1gitur nos qui ver bi dei tractatozes. et mquiſitoꝛes ven⸗
tatis eſſe videmur. ſi inter nos foꝛte vt aſſolet alhquando ĩ⸗
uenerimus. citius in idip̃m redeamus, ne ſi ceperimus no⸗
ſtra dicta pertinaciter defendere. aliqiud putemur ſapuiſ⸗
ſe. Illud quoq; quod de amma rp̃i caritas noſtra a me qᷓ⸗
rere dignata eſt. iam pꝛidem mter quoſdam ſapientes ven⸗
tilatum fuiſſe dimici. atq; ex his quid ſenſerint quibus ma⸗
gis credendum el ſe exiſtimamꝰ.tum alijs de ipᷣis. tum ipᷣis
de ſe referentibus agnom Ego autem cum ſepꝛus hac que⸗
ſtione pulſan ſoleã. talem me eſſe pꝛofiteoꝛ qui nollẽ huic
aliquid ab ommbus vel tam curioſe ac ſuperſticioſ e inqui
n vel tam videnter aſſeri. Vnde nunc quoq; Semma m hac
re conſiderare coartoꝛ. cum videam me et pꝛudẽtie veſtre
debere ſilentiũ et bomtati reſpõſum Inter hec ipᷣa etiã reir
Difficult as occuriit.ꝗᷓ foꝛtaſſis nõ poterit a me vta vt decʒ
cõpen dioſe diſcuti.cũ ego ſi moð indicẽdi trãſiero.timeã
ſ. upſtictoſ us videri. Wolo tamen vt multomagis volo ali⸗
qua m parte mſcitie argin. quam caritas contempꝑptoꝛ vwde
rl · et verba incopta habere quam coꝛ puerſum.

neipit tractatug dm bugoms dea mma xpti

— —— — —— —

*

— —
WG — — —

ed,
uny
dern
an:
tonep
tnaſi
eſen⸗
ns cor
ne
Dquan
t. ene
Par
8ven⸗
wo
s wo⸗
ul
pen⸗
ema⸗
ußr
ge
lehne
eimmi
inbe
paſte
tän
t dec⸗
tunei
loal⸗
e

Wactat de aa x.

Veritis de amma xpᷣi.id eſt de ullo rati
onali ſpiritu qui humanam in xpᷣo homi
ne carnem vegetaut. quem verbum cũ
carne ipᷣa et in carne ipᷣ̃a ſibi in vmtateʒ
perſone vmuit. vt eſſet vnus xpᷣs in vna
perſona duabus naturis tribꝰ eſſentijs
‚Quna videlicet perſona.quia idem homo
pꝛopter quod ſuſcepit.et deus pꝛopter ꝙ; fuit. duabus na
turis diuma ſcilicet atq; humana m d eo homme vno non
vms / tribus eſſentijs. dimtate. carne. et amma. ſine ſepera
tione diſcreus. ſine confuſione ſociatis. de illa mquam am
ma. qua mediante verbum caro factum eſt. et habitauit ĩ
nobis. Queritis vtrumne cum diumtate equalem ſcienti⸗
am habuerit. Ndicitis etlam/qua ſi illa amma que quãuis

creatrici nature meffabili habet vmta fuerat. moubitanter

tamen creatura erat. equalem cum dunmtate ſcientiam ha
buerit. tunc mmirum creatura creaton equalis funt. Non
poſſe autem creatoꝛi facturam ſuam in equalitate compe⸗

rabilem fieri.et ſi potuerit in conſoꝛtium vmtatis aſſumi.

Longe aliud eſſe vmri dignatione. et compari maieſtate.

Multa ſunt alia que in hunc modum foꝛtaſſe abſurda oſte
Ddere potuiſtis Sed ego ſic vna nobiſcum fallſa refellere cu
pio. ſicut vera pꝛofiteri. Quomodo emm deus immenſus
eſſet.ſi ad eius equalitatem aliqua quamlibet excellens.
qua mlibet ſingulars creatura pertingeret, Magnus inqᷣt

pſamiſta dommus eſt. et magna virtus eius.et ſapientie
eius non eſt numerus. Non eſt ſapientia. et non eſt pꝛuden
tia. et non eſt conſiium contra dommum. Obi quantũ nõ
eſt. tm̃ dici qͥd p̃t.poꝛtio qᷓritur vbi numerꝰnõ muemt᷑. Sa

pie ei? nõ ẽ numerꝰ?. Quid igit᷑ dicosaĩa xp̃i aut creata nõ

fuit, aut creatoꝛi eqri nõ potuit. imo vᷣo qꝛ creata eſt. crea
ton nõ dico equãdaʒ. ſͥ pl audeo dicere etiã coꝛꝑ ã a no e

de Aia xpi

Ergo dicitis. minoꝛem habuit ſapientiam qᷓ; verbum. Ita
pꝛofecto ſi aliam habuit ſapientiam ꝙᷓ verbum. ſed queſo
quid dicimus. cum amman ſapientem dicimus. Nunquid
non ſapientiam lapientem dicimus. Quis em̃ ſapiens eſt.

ſi ſapientia ſapiens non eſt? Et tamen aliter ſapiens eſt/

m quo ſapientia eſt. aliter ſapiens eſt. qui ſapiẽtia eſt Cre
atura ſapiens eſt. quia m pa ſapientia ẽ. creatoꝛ vero ſapi

ens eſt. qma ip̃e ſapientia eſt. Nullꝰ tamẽ ſine ſapientia ſa
piens eſſe poteſt. ſine ea quã habet.ſine ea que ipᷣe eſt m
ma igitur xpi ſi ſapiens eſt imo quia eſt. aut illa peoculdu⸗

bio ſapienta ſapiens eſt/quam habet. aut illa que ipe eſt.
Creatura aũt et ſi pticipatione ſapientie ſapiens eſt. ipſa

tamẽ ſapientia eſſe non poteſt. Que igitur eſt illa ſapien

tia/qua amma xpi ſapiens eſt. Qund dicit iohãnes de ver⸗
bo. Erat mquit lux vera. que lux illummat omnem hommẽ
vementem m hunc mundum. QAmd eſt verbum mſi ſapiẽtia
Idem em qui verbum dei a iohãne dicitur. p̈e ſapientia
dei a paulo nommatur. xpᷣ̃m em ait paulus dei virtutem et
dei ſapientiam. xpᷣus igitur pᷣe verbum et ipe eſt ſapientia
verbum ſapientia/et ſapientia verbum. Werbum ſapientia
quia eructamt coꝛ meum verbum bonum. Bapientia verbuũ
quia ego ſapientia ex oꝛe altiſſimi pꝛodun peimogemta an
te omnem creaturam. Sapientia igitur verbum coꝛdis. et
verbum ſapientia oꝛis qna dum verbum ex coꝛde.et ſapĩa
ex oꝛe pꝛodire dicit᷑ idem ſapientia eſſe et bũ demonſtra
tum. Itaqʒ ſi verbum illummat. ſapientia illummat. quia
nec illummare ver bum poterat/ſi ſapientia non erat Quid
em̃ facit verbum ſine ſapientias Verbum ſonat. ſapientia il
luminat. Ham et ipa ſaꝑpientia lux eſt. et deus lux eſt. quia
deus ſapientia eſt. Et cum deus illummat/ſapientia illu⸗
minat. et luce illummat.nec alia luce ulnmmat.ſed ea luce
que ꝛpa eſt. quia deus luxr eſt. et verbum lux eſt. et ſapien⸗

tia lux eſt. qnia verbum ſapientia eſt Det ſapientia deus eſt

—
—

De Na xß⸗

Erat in quit lux vera que illummat omnem homem vemen
tem in hunc mundum. Quid igitur? Malos illũiat lux iſta
Et malos deus illiiat. Auomodo ergo ceci ſunt. Nudi qd
ſeqtur. Et lux m tenebꝛis lucet. et tenebꝛe eam nõ ↄpꝛehe⸗

dent Tamen ipᷣa lux lucet et ilummat.ſed nõ om̃es eam vi

dent qui vident ꝓ eam. Lux lucet et ꝑ ſe lucet. lucet per ſe
et ilum mat ex ſe. QNam vt ſciamus ꝙ per ſe lucet.et er ſe
llummat.erat inquit lux vera que lummat omnem homi⸗
nem vementem m hunc mundum. Johannes lux erat. quia

vos eſtis lux mundi. ſed vera lux non erat. qꝛ lucerna erat

ardens et lucens. nec per ſemetipſum lucens. nec ex ſemet
ipſo illummans. Erat lux vera per ſemetipſam lucens et
ex ſemetipſa illummãs. Hec eſt emm lux vera per ſe tucẽs
et ex ſe ilummans. que illummat omnen hommẽ vementẽ
in hunc mundum. Non dixit bonos.non dixit ſpeciales.ſʒ
omnem hoĩem vementẽ im hũc mũdum Vnus em eſt ſol et

omms oculus peèr eum irradiatur. ſed non omnes qui per

eum vident agnoſcunt eum. Smiliter lux vera que illum
nat omnem hoĩem vementẽ in hũc mũdum/cunctis ſuꝑfun⸗

Ditur. inde omes clareſcunt. vmuerſos illuſtrat. ſed aliuius

per eam videt. alius eam nõ videt. Mahl illummant pt ce
tera videãt. ipl um per quem vident non vident.quia lux ĩ
tenebꝛis lucet. et tenebꝛe eam non compꝛehenderũt. Bom
vero illummãtur vt eum videant.a quo et per quem vident
vt ad eum referatet in eo ament omne quod vident. et eũ
ament ſuper omne quod vident. Omes ergo pꝑ eum illumi⸗
nãtur qui vident.ſed excellentius qui eum vident Der eum
illummãtur qui vident /et ex eo illummãtur. quia ipᷣe lux ẽ
a quo illũiantur. Vnde aũt lux illũiaret.ſi ex ſemetip̃a non
illummaret. Vnde illummaret. ſi id quod ipſa eſt partici⸗
pandum nõ pꝛeberet. Sed foꝛte timẽdum eſt ne polluatur
ab immundo. ne obſcuretur a tenebꝛoſo. et indignum ſit vt
ꝓphbams ſanctum. comquinatis impollutum erꝛãtibus veꝝ

De aa ·

cõmumcabile dicatur Superfluo iſta cogitantur. qmia lux
que in tenebꝛis lucet. ſicut nõ obſcuratur a tenebꝛoſo. ſic
nõ coꝛrumpitur a ↄta mmato. in tenebꝛis clara. et inter ſoꝛ
des coimqmata pſeuerans.Naʒ cum om̃ia in ipa et in oĩbꝰ
ipᷣa ſit. et tũ vmuerſe create. nec turpitudo turpis eſt. nec
malicia nocet.nec erꝛoꝛ erꝛat. Lucet ergo et illummat.nec
p aliud.nec er alio.ſed hoc q; ipᷣa eſt. et quo ipᷣa lucet om
mbus nlui andis cõicandum pꝛebet.et totum ipᷣa poſſidet
RKudite iteꝝ. Dñs in quit ſcriptura dat ſapiam. quã ſapiaz
Foꝛte aliqð accidens dat.quo nos afficimur vt ſapiẽtes ef
ficiamur. QAuid em̃ ẽ ſapĩias Nõne accidens. Dat ergo dñs
ſapiazʒ. quã ſapiazʒ. Ois ſapĩia a dño deo ẽᷣ. bñ.qꝛ oĩia accide
tia a dno do ſũt. a quo ſũt oĩa ꝗᷓ ſũt Nn foꝛte q dã accidẽs
a deo nõ eſt.qꝛ peccatũ ab ipᷣo nõ eſt Om̃is tñ ſapientia ab
ipo eſt. Quomodo ab ipo eſt. Foꝛte qꝛ donũ eius eſt ab ip
ſo eſt.qmia factura eius eſt ab pᷣo eſt. Qunqd nõ etiã om⸗
ms aĩma ab ipo eſt. et oĩs ſubſtãtia ab ipᷣo eſt. Qund mag⸗
num. quid nouum. quid mirum dictum eſt. oĩs ſapientia a
dño deo eſt. ſi accidens qdam ab ipᷣo ẽ.a quo oĩs ſubſtan
tia eſt. QAuo ergo oĩs ſaꝑia a dño deo eſt. Nut qꝛ opus eiꝰ
aut q donũ eius. Si ſapientia creatura eſt. ſtulticia quid
eſt. Creauit deus ſapĩaz. et nõ creauit deus ſtulticiã Ergo
quedam accidentia deus creamt.quedam alia eſſe habent
et ab ipᷣo non ha bent. Quis hoc aut dicere pᷣſumat. aut di
ctum appꝛobet.quia aliquid eſſe habet et a deo nõ habet.
Qmd dicimus Deus ergo accidentia nõ creaut. et alter q
dam eſt creatoꝛ ſapientie.deus aũt datoꝛ. Ergo dare ſa⸗
pientiam deus non potuit. creare nõ potuit. ergo aliunde
accepit qð dedit.et dedit qdð ſuum nõ fuit.et accipere po⸗
tuit qð nõ habiit. QOus hoc dicat? Quis ſam capitis hoc
vel in cogitationẽ ſuam admittat. Qualiter ergo om̃is ſa⸗
pientia a dño deo eſt. ſiue quia donum eius eſt.ſiue qꝛ fa⸗
ctura eius eſt. Nam ſi factura eſt nõ ſemper eſt.qꝛ ꝙ aliqr

tade
cdis
dan
bi

s:
i4
ſtan
ge
aud
dis⸗
bert
d
bet.
tere

unde

po⸗
hoc
ſa⸗

iq

De aa xß .

cepit. non ſemper eſſe habuit. Quid ergo ait. Omms inqᷣt

ſapientia a dommo deo eſt, et cum illo ſemper fuit. et eit

añ euũ OMirũ ẽ ergo ſi accidẽtia ſp cũ deo fuer̃t Et ſi acci
dẽtia ſp cũ ðᷣo fur̃t.ſubſtãtie ñ fuert. n oĩs ſapĩa a ðo ẽ
et non ſapientia cũ deo eſt. abſit SGed om̃is ſapientia ab u
lo eſt.et om̃is ſapientia m illo eſt. et oĩs ſapientia cũ illo ẽ
et ſemper eſt. Et quid facimus de ſapia que accidens eſt.
Nunquid nõ ipᷣa ſemper cum deo eſt. Quomodo ergo oĩs

ſapientia a dommo deo eſt. et cum illo fint ſemper. et eſt
ante euum. Quid ergo de illa facimus Excludamus ab ab

dito ſapientie mſipientie figmenta. et fantaſias has neſcio
quales et ſomma vana que nobis vere accidentia ſũt. quia
nobiſcum crea ta non fuerunt. Ngnoſcamus veram ſapienti

am qua ſapimus quicunq; ſapimus.quic quid ſapimus.eti
am ſi eam non ſapimus.Ndò lucem lucentem in tenebꝛis at⸗

tendamus ne tenebꝛee ſimus. quia lux m tenebꝛis lucet et

tenebꝛe eã ñ ophẽder̃t Tenebꝛe inqͥt eã ñ ↄphẽder̃t.imo po

tinõ dep̃ẽder̃t. Quomodo em̃ inopꝛehenſibilẽ compꝛehe

dere potuerunt. Et tenebꝛe eam nõ compꝛehenderunt Lux
ergo quid fecit. Lux lucem compꝛehendit. Et que eſt iſta
lux. que vtiq; ſic lucem compꝛ ehenditur. Lucem compꝛehbẽ
Derunt. qui a luce lux fac/fa cti ſunt.lucem compꝛehende⸗
runt. qui a luce illummati ſunt. lucem compꝛehenderunt
qui eam lucentem ſuper ſe in ſe ſuſceperunt. Cõpꝛehende⸗

runt ſimilitu dine.nõ compꝛehenderunt equalitate. Moc ẽ
ergo vnum.et verum lumen ommum ſ pirituum ra tionaliũ.

pꝛecipue ſanctoꝝ quod illuminat omnẽ hominem vementẽ

m hunc mundum. Quod ſine diminutione ſut ab ommbus

participatur.et cum dem ſit in ommbus.non tamen ab om

mbus eodem modo percipitur. Ipſum em̃ quic quid/ eſt to⸗

tum eſt. nec minus aut maius in eo eſt. et tñ ſecundũ parti
cipatõis differentiã. minus et magis de ullo perciprunt om
nes qui ſecundũ ↄditionem ſuam aut donum gre largitoꝛis

DM.

munus. aut magis buiꝰ eiuſ dem cõmumcatioms ac paru
cipatioms ca paces ſũt. Participatio igit alias maioꝛ alias
mioꝛ ẽ. participatꝰ aut nõ alias maꝛoꝛ aut minoꝛ. ſʒ wem
ipſe totus.ac plenꝰ et pfectus vbiq; ẽᷣ. Cum igitur aĩimas

ſapientes dicumus. et ſapientia ſapientes dicimus. iſtam ſa

pientiam cogitemus. et ipᷣam ſolam eſſe credamus qua ſa⸗
piũt quecũq; rõales mẽtes vim itelligendi atq; diſcernẽdi
pPceperunt. Hec eſt inqt vita eterna vt cognoſcãt te ſolum
ven deü /et quẽ miſiſti ibi xpᷣm. Cogmtio itaq; dei. vita et
na ẽ. Et qd eſt cogmtio dei. Nunqd accidens. Ergo amoꝛ
Dei accidẽs ẽ. et beatitudo accidẽs eſt.et ĩ accidẽtibus ẽ
beatitudo nr̃a. Quare non magis deus ſit beatitudo ma.
Ivpſe ſapĩia qua cognoſ cimus.ipᷣe amoꝛ quo diligimus.ipᷣe
Saudiũ quo exultamꝰ. ergo vna ſapia eſt/qua om̃es ſapꝛuũt

nec tñ vno mõ ſapiũt.q; ꝑticipando ſapiũt &Oð ſi om̃s hac

ſapĩa ſapiũt quicũqʒ ſapiũt. multomagis hac ſapĩa ſapiit
illa aima que ip̃i ſapie umta fuit. Que nõ ſoꝛte ꝓticipatõis
ex ila viguit. ſʒ pꝛiuulegio vmtatis plemtudimnẽ poſſedit.
Quid em̃ de ſapia minꝰ hr̃e potat.cui ipᷣa plemtudo ſapĩe

incoꝛpata erat In quo ait habita oĩs plemtudo diuĩta tis

coꝛpaliter. De quo hoc dixit. nõne de xpᷣo Qũo ergo ĩ xpᷣo

habitat oĩis plemtudo duutatis. Tres eentie ſũt in xpᷣo.ca

ro/aĩma/diuitas. Quid er go habitat ĩ quosaut diuĩtas in
diuĩtate. aut diuitas in aĩima. aut diuitas in carne. Dʒ qᷣd
eſt diuitas habitat m diuitate Qunq hoc aut ↄgruũ erat

Dicere. aut neceſſitas audire Ergo ĩ hũüamtate xpᷣi habitat

plemtudo duũtatis xp̃ᷣi. Oð ſi plemtudo duiita tis xpᷣ. er⸗

So et plemtudo ſapie dei. QAuid ẽ duumtas xpi. mſi ſapieẽ

tia dei.ergo plemtudo ſapientie dei. habitat in humamta

te xpi. vbi. In carne aut m amma. aut ſimul in carne et in

amma.vel ꝓ carnem ĩ aima. vel in carne ꝑp aiĩam. In carne
ergo ſapientia ha bitaret. et non habita in amma. abſit Se
Ddes ſapientie amma uuſti. et domus ſapientie amma xpi. et

— —

—— — — — — S1

De a.

quid dixi. Domus ſapiẽtie aima xpᷣi Kmplius Ddicere debur

ſi amplius dicere potui. Quia em ſapientia in ea habitat.
ideo domus diri ſed quia coꝛpoꝛaliter habitat.ideo ampli
us dicere debui. Quid eſt coꝛpaliter habitat? Vnum facta
eſt cum illa in qua habitat. et ꝓ illam vnum etiam cum illo
in quo ula habitat. Quomodo vnum. Non verſibilitate na
ture.ſed vmtate perſone. vna pſona.non vna eſſentia. Er⸗
go incoꝛpoꝛea eſt diuimtas habitaculo ſuo.cui plemtudi⸗
nem infudit veritatem ſociauit. Sapientia edificauit ſibi
domum. excidit columnas ſeptem. quales. Requieſcet ſu
per eum ſpuùs dñi ſpiritus ſapientie et intell ectꝰ.ſpũs con
ſilij et foꝛtitudims.ſpũs ſcientie et pietatis.et replebit.
eum ſpiritus timoꝛis dm. Ecce columne ſeptem in domo ſa
pientie Excidit colũnas.vjnj. vnde excidit. de monte excidit
de quo monte. De monte vmbꝛoſa et ↄdenſo.de quo mõ⸗
te. De monte etermtatis. de monte diuine maieſtatis. Ex
cidit colũnas.vij.excidit/ſed nõ abſcidit. accepit/ſʒ nõ ab⸗
ſtulit. Colũnas de monte abſciſas in edificiũ domꝰ poſuit
et tñ montem nõ minuit. Et quid mirũ ſi ſapĩa ad fabꝛican
dam domũ ſuam colũnas erexit de monte exciſas. et a mõ
te nõ ſeparatas que ad habitandã domum vemt. et tamen

vnde venerat ibi pmanſerat. Sapientia edificauit ſibi do⸗
mum. qualem domum. In quo habitat oñis plemtudo di⸗

ummtatis coꝛpaliter. Et iten quia in ipſo complacuit omnẽ
inhabitare.et ꝓ eum reconciliare omma in ip̃m. pacificans
p ſangumem crucis eius ſiue que mn celis ſiue que in teras
ſunt. Videte quid facimus.Npoſtolus plemtudinem teſta
tur ibi eſſe.et nos dicimus quia tota ſapientia nõ eſt in do
mo ſua.ergo dumdia intꝰha bitat.et dimidia foꝛis.Et vbi
queritur ſi domum nõ inuemtur. In quo habitat om̃s ple⸗
mtudo diuimtatis coꝛpaliter. vbi plemtudo eſt. mchil de
eſt. vbi mchil deeſt. totum eſt. Sed foꝛte plemtudo diuim

tatis ibi eſt. et plemtudo ſapientie nõ eſt Dicit iterum. In

De Ma xp̃

quo ſunt omnes theſauri ſapientie et ſcientie abſconditi.
ſed dicitis.bene. Omnes theſauri ſapientie et ſcientie ibi
ſunt.ſed abſconditi ſunt.poꝛtat et non videt. Abſit autem
ab intellecta noſtro. vt ſic ſentiamus. ſed abſconditi ſunt.
non pvt ab eo abſcondantur. ſed ne in eo ab impijs vwean⸗
tur. Ilbſconditi ſunt. vt tempoꝛe opoꝛtuno videantur vel
peoferantur. abſconditi ſunt et reconditi ſũt. abſconditi ne
per eum mdigms aperiantur. reconditi. vt m eo digne cu⸗
ſtodiantur. reconditi ſunt ne obfuſcentur aliqua rubigine
peccatoꝛum ne polluantur aliqua ſoꝛde crimmum/aut co⸗
gitatione vitioꝛum. Neconditi ſunt velut in vaſe ſincero ve
lut in habitaculo mundo. ne foꝛte quis valeat eis maculaʒ
mgerere. et t uc incipiat oppꝛobꝛium ſuſtinere Rppꝛehẽdent
ſeptein multeres vrum vnum i die illa dicentes. Danem
noſtrum ↄmedemus.et veſtimentis noſtris operiemur.tan
tum muocetur nomen tuum ſuper nos. aufer oppꝛobꝛiũ no⸗
ſtrum.ergo conditi in eo ſunt.ſed abſconditi ab eo nõ ſũt
Deum mquit nemo vidit vnce;ᷓ. Vmgemtus qui eſt in ſinu
pa tris.ipſe enareauit/et vioꝛt. Vnde hoc pꝛobans Qu de
terꝛa eſt. de terea loquitur. qui ve celo vemt ſuper omnes
eſt. et quod vidit et audiuit hoc teſtatur. er go vidit.ĩ quo
vidit. in diuimtate aut m humamtate. Foꝛte in duumtate
vidit, in humamtate enarꝛauit. Illi ergo qui audierunt. in
quo vierunt. aut ſi nõ viderunt/quare audierunt Widit er
So in duumtate. vidit et m humilitate.tamen ex diumtate
ſicut et illi qui audierunt.nõmſi ex illuſtratione dunm lu⸗
mims videre potuerunt. Erat igitur plemtudo diuimtatis
min amma xpᷣi. erat et plemtudo ſapientie/plene ſapiẽs erat
amma xpi. ergo inqmiũt tantam ſapientiam habet aĩma xp̃i
quãtam deus habet. Quid facit comperatio. vbi vnus ſo⸗
lus eſt. Vna eſt ſapientia dei/qua ſapiens eſt/aĩma xp̃ᷣi.nec
participando ſapiens eſt. vt hoc vel ilud in illa et per illã
lapiat.ſed plemtudmem habendo vt totum poſſideat.Nõ

—

De Na xß .

ergo dicamus tanta aut quanta. ſed dicamus tota ſapien⸗
tia dei in amma chꝛiſti eſt. et ex tota ſ apientia dei amma
chꝛiſti ſapiens eſt. nec ta men equalis deo amma cheiſti eſt
quia ſapientia dei non eſt oꝛro longe aliud eſt ſapien⸗
tia ſapere, et aliud ſapientiam eſſe. quia qui ſapientia ſa
pit quod habet aliund e accipit. qui ſapientia eſt ex ſemet⸗
ipſo habet quod ſapit. Illic gratia hic natura.et idem il⸗
lic gratia quod hic natura.nec tamen illic gratia naturam
ad immenſitatem commutat. nec hic natura ad menſuram
gratiam coartat. Qui ergo audet dicere plemtudinez ſ a⸗

pientie non fuiſſe in amma chꝛiſt.dicat plene ſapientem nOö

fuiſſe ammam chꝛiſti. Tota igitur ſ apientia dei erat in am
ma chꝛiſti. quia tota ſapientia dei vmta erat et incoꝛpoꝛa⸗
ta amme chꝛiſti.nec tamen equalis deo erat amma chꝛiſti.
Non emm natura coꝛpoꝛari poterat. quauis ſine menſura
gratiam acceperat.quia cum immenſa gratia erat paſſibi⸗
lis natura. QLam illuo quod intuliſtis quia ſi haberet equa
lem cum deo ſcientiam etiam beatituomẽ equalẽ haberet
quomodo ſibi nec cohereat.in pꝛeſenti mi attinet dicere.
quia equalitatem comperatioms tollimus. vbi ſingulanta
tem vmtatis demonſtramus. N longe almd eſt dem habe
re et idem eſſe. quia habere pertinet ad gratiam. eſſe per
tinet ad naturam. Sed eſto multit udo ſapientiarum ſiue
ſcientiarum comperationem admittat. nunquid equalem
beatitudinem facit equalis ſapientia Ergo et maioꝛ maio
rem et mmoꝛem minoꝛ et demones tanto homimbus beati
oꝛ es ſ unt. quanto eos ſcientia antecedunt. Et quid de ca⸗
rita te dicam? Scientia inflat. caritas edificat. Non ergo
quicunq; amplius ſapiunt ſtatim de maioꝛi dilectione pꝛe⸗
ſumere poſſunt. quia longe aliud eſt vid ere. aliud diligere
Nunc mquit et viderunt et oderunt et me. et patrem me⸗
um Nichil tamen hic interẽ vtrum equalem notictam cuiuſ
cunq; rei equalis amoꝛ comitetur. quia vbi vna eſt ſapiẽtia

en
ſicut nõ poteſt eſſe comperatio ꝓplurium. ita nec equalitas
Diuerſoꝛum. Poſtea adieciſtis et dixiſtis. Cum ſapientta
ſit magnum et ſpirituale bonum. tunc ſi amma chꝛiſti equa
lem habet cum deo ſapientiam. falſum ent deum in omm
bono maioꝛem habere ſufficientiam quaz eius creaturam.
Et demceps. Sicut non poteſt creatura equari creatoꝛi.
ita nec bonum vmus. bono alterius. Sed hoc bene et vera
citer ibi dicitur. vbi creature bonum aliud atque diuer⸗
ſum a bono creatoeis muemtur. Pbi vero vnum et idem et
vplum eſt mauns ac mmus eſſe quid poteſt Quod eſt emm
verum bonum creature pꝛecipue rationalis aliud pꝛeter de
um? Nut quod eſt bonum dei ahud pꝛeter ipſum. Si ergo
verum et vmcum bonum creature deus eſt. et bonum dei.
ahud pꝛeter ipſum eſſe non poteſt. nunquid iccirco deus
mimoꝛ aut maoꝛ ſeipſo eſt. quia creature ſue pariter et ſu
um bonum iple eſt. Ceſſet ergo tandem tam crebꝛa repeti⸗
cio comperatioms. vbi ſingularitas eſt vmtatis.
ad compeobandam pꝛopoſitam aſſertiones? adduxiſtis ver
ba apoſtoli.quibus aſtruere putatis mmoꝛem deo ſapien⸗
tiam habuiſſe ammam chꝛiſti. Dicit ergo. Quis emm ſcit
hominum que ſunt homims.mſi ſpiritus homims qui eſt in
homine. Ita et que dei ſunt nemo cognouit. mſi ipiritus
del. Ergo vt videtur non cognout amma chꝛiſti. ſi nemo
cognouit mſi ſpiritus dei.mſi foꝛte quis vobis reſpondere
velit. et chꝛiſti ammam fuiſſe ſpiritum dei. Que tamen ſũt

iſta dei que nemo cognoit mſi ſpiitus dei. Que mſi illa
de quibus ibidem dicitur. ſpiritus omma ſcrutatur etiam

pꝛofunda dei. Que mſi alla de quibus dicitur. deus ocu⸗
lus non vidit abſq; te que pꝛeparaſti bona diligentibus te.
Que nec oculus vidit.nec auris audiuit. nec in coꝛ homi⸗
ms aſcendit. Iſta ergo nemo nouit. mſi ſpiritus dei. Et

quid eſt quod ſequitur. nobis autem reuelauit deus per
ſpinitum ſuum, Quem ſpiritum. Nos autem non ſpintum

Deinde

——

n:

De M.

huins mundi accepimus. ſed ſpiritum xpᷣi. vt ſcramus que
data ſunt nobis. Ergo et ſpiritus dei nouit /et ſpiritus xpᷣi
nouit. quia ſpiritus dei ſpiritus eſt xpᷣi. et illi etiam noue⸗
runt.quibus ea per ſpirit am reuelata ſunt Ergo amma xpi
multomagis hec nouit. et plene ac pfecte nouit. que ipius
ſpiritus pl emtudinem accepit. Non em mquit ad menſurã
dat deus ſpiritum. et vidimus glonam etus gloꝛiam qua⸗
ſi vmgemti a patre. plenum gratie et veritatis. Nos etiam
quicunq; hoc noſcere meremur.et quantũcunq; noſcere me
remur de eius plemtudme non plemtudinem. ſed gratie
poꝛtionem accepimus. Dater mquit reuelaui nomen tuum
hoĩbus quos de diſti michi. Quid eſt reuelatio nomĩs. mſi
aſpiratio co gmtioĩs. er go ipe alijs nomen reuelauit. cui?
cogmtionẽ nõ habuit. abſit. rurſum. Cum autẽ venerit ſpi
ritus ille veritatis quem ego mittaʒ vobis. docebit vos om
nem veritatem. Quare pꝛiꝰ ipe ab ilo ſꝑũ veritatis om̃em
veritatẽ nõ magiſter didicit.quẽ ad docendã omnẽ vernita
tem diſcipulis miſit.ſed miſit ſy m.et ſpm̃ nõ amiſit.cuius
cha riſmata homibus fidelibus pꝛout voluit diſtribuit. et
piemtudinẽ ipᷣe retinuit NRlijs em̃ infudit.ſed eum a ſe non

effudit. Alios replens ſe non euacuans.ſe non mmuens ali

os ditans. Ergo quod ſpiritus dei nouit.et am ma yp̃i per
ſointum dei nouit. et plene nomt / quia ſpiritus dei plem⸗
tudinem habuit. Poſtremo quedam verba beati ambꝛoſij
in medium adducttis. et ne aſſertiom veſtre contrare vide

antur. qualiter intelligenda ſiue determmanda ſint demõ

ſtratis. Dicit emm ammam xpi omma habere per gratiam
que deus habet per naturam. Quibus verbis fere adiun⸗
gendum putatis.ne ſi foꝛte ſine temperamento iſto omma
peoꝛſus que deitatis ſunt.eam habere dixerimus. creature
que imtium habut/eternitatem. et que termmum habuit.
immenſit ateʒ. et que muta bilitati atq; paſſibilitati ſubiace⸗
re potuit incõmutabilitatem et cetera que e ſoli diume nate

competere noſcuntur. tribuere videamur Sz hec derermia
tio qᷓuis non ommno refutanda videatur. eſt tamen mut⸗
to competenuoꝛ et commodioꝛ ex poſitio ad quam ſenten⸗
tia hec accommo dari poſut O;mma nanq; xp̃i. ccirco omĩa
habere dicitur per gratiam que deus habet per naturam.
quia plemtudo deitatis in verbo ei vmta eſt ex tempoꝛe p
gratiam que in deo ex etermtate fiit per naturaz. boc iſta
ex temꝑoꝛe habet. quia accępit quod ille ex etermtate ha⸗
buit. quia fuit. IRtc cepit. non vt in eius quod accepit natu⸗
ram mutata tranſiret. ſed vt in eius conſoꝛtium ſublimata
aſcenderet. Iſta accepit quod nõ habut. ile nec accipere
potuit quod non habuit. nec delijt eſſe quod fuit Qumd er
So accepit aima xpis Plemtudinẽ deitatis.plemtudinẽ ſa
pie. ꝓlemtudinẽ virtutis. Totũ qð deus eſt accepit. quo⸗
modo accepit. Non verſibiutate nature. ſed vmtate perſ o⸗
ne accepit. non quia in illud eſſentialiter mutata eſt. ſed qꝛ
meffabiliter illi vmta eſt. Nccepit non vt illud eſſentialiter
fieret. ſed vt cum illo perſonaliter vnum eſſet. Totum ta⸗
men accepit/et totum habet.quod ille non accepꝑpit et ha⸗
bet. ergo anima xp̃i. etermtatem habet/immenſitatem ha⸗
bet. ſi totũ habet quo deus habet. Qud mEcce dica⸗
tur licet in omnibus neceſſ arium non ſit verboꝛum vſum
ad emſmodi ammittere. immenſitatem habet /etermtatem
habet.omnia per grauam. que deus habet per naturam.
quomodo habet. foꝛte qmia dicunus etermtatem habet.
quia dicimus immenſitatem habet hoc cogitemꝰ vt pem⸗
cipio careat quod eſſe cepit. interminabile ſit quod cir⸗
cumſcnptionem recipit. nunquidetiam quia deum habz vt
Deus ſit? Qut qꝛ nõ eſt.ideo nõ habet. Quomõ tam habet
Sed habet ꝓlonaliter vmta. nõ naturaliter inſita. ¶ abet
totum.non ; creatura eterna /aut immenſa eſie poſſit. ſʒ
quod eterno et immenlſo vmta ſit. Quid em̃ eſt etermtas.
aut immenſitas. Nunquid acctdenstergo etermtas. et um⸗

de Mayf.

mẽlitas dei accidentia ſũt. Abſit. Cũ ergo diert deus hoc
habet ꝑ naturam. intelligtur quia deus hoc eſt. Cum ve⸗
ro dicit᷑ amma yp̃i hoc habet ꝑ gratiã.qð deus ẽ ꝓ naturã

nec tamen inde ſequitur quod creatoꝛi opus ſuum equale

. ſit. qma cum immenſitatem gtatie acciperet conditionem
ep nature non amiſit. Rccepit quod non habuit. ſed non de⸗
ſt ſiſt eſſe quod fuit. Nccepit plemtudinem ſapientie in qua
a et per quam plene ac perfecte ſapiens eſſet. non tamen ac⸗
1 cepꝑit vt ſapientia eſſet. Et quid neceſſe eſt ſingula pꝛoſe⸗
SS qui. Pꝛeuiter vobis quid michi in hac re ſentiendum eſſe vi
de detur oſtendam. Plenam ac perfectam et totam dei ſapi⸗
der entiam in amma cheiſti fuiſſe credimus. et ex ipſe a ſapien⸗
el⸗ tia eandem ammam plene ac perfecte ſapientem. non ex ip
o⸗; ſa participando. ſed totam poſſidendo quam ſingulariter
ſo⸗ concepit. et ineffabiliter compꝛehendit. Quare meffabili⸗
ter compꝛebendit. QOuia ſecundum plemtudinem accepit.
ter Johbannes lucerna ardens erat et lucens. hic lucem com⸗
4: pꝛebenderat quia tenebee non erat. Sed quia ex parte cõ
4: pꝛehenderat pꝛopterea mneffabilem il laz in chꝛiſto compꝛe
, henſionem compꝛehendere non poterat.ſed ait. Cuius m⸗
a⸗ quit non ſum dignus vt ſoluam coꝛrigiam calcia menti eius
un Ergo iohannes coꝛrigiam calciamentt chꝛiſti ſoluere non
en potuit, In illo emm erat de plemtudine accipere. ſupꝛa il
n. lum plemtudmem compꝛehendere. Hoc itaque quod noue
, rat dicere potuit.quod non conceperat credere elegit.diſ
8 cutere non pꝛeſumpſit. Noluit igttur ille vmonem ſoluere.
1 ne nos peeſumamus vmtatem comperare. Quid vobis vi⸗
. detur? Nonne illi coꝛrigiam mcarnati verbi ſoluere volunt
qui vmtatem ineffabilis ſacramenti differentia comperati
5 oms dundunt. Nnima igitur johannnis de plenitudine ac⸗

cepit. anima chꝛiſti plenitudinem compꝛehendit. Compꝛee *
hendit dico.non equalitate nature. ſed plenitudine gratie
et vnitatis ꝗpꝛietate. Ecce dixi poſtulanti quod et iubenti

De (ibo Guan nels.

debueram. qd magis in hac aſſertõne apꝛobandũ putaur.
ſed in rebus oubis ſi mamfeſta auctoꝛitate non valeo. ab
alns quidem ſic accepi. volo vt querentem me ſic adiuuẽt
muementem non refutent. QAmncunqʒ; aũt in eo pſiſtunt. vt
hoc aſſerere contendãt. quod alia fuerit illa ſapientia qua
amma xpᷣi ſa piens extitit.alia que aĩme xp̃i vmta fuit. ego
nemni pᷣu dicium facere volo Wideant ip̃i quo ſenſu hoc aſ
ſerant. ne foete carnalis ſit. magis ſua qᷓ; vera pꝛonuntiãs
Hoc vnum ego mdubitant affirmo. quia aut alia ſa pientia
peeter diumam animam xpᷣi non fuit. aut ſi alia fuit/ equa⸗
lis ili non fuit. Hoc credenti qui non credit. non bene cre
dit. ο cetera ego non cogo ſed ſuadeo. in his qui micho
credit mecũ credit. ꝗ mic hi nõ credit ſibi credat. Donec vt
mecum credat.ſic tamen vt interim vnuſquiſqʒ in ſuo ſen⸗
ſu humiliter habuũoare ſtudeat.nõ arꝛogãter pꝛeſumere.

Doe cibo emanuelis.

Ecibo emanuelis magna queſtio eſt. quare butirũ
et mel comedet / vt ſciat repꝛobare malum et elige
re bonum. Butirum eſt vt omnes noſtis pinguedo
ex carne venies. mel dulcedo de roꝛe celi deſcendẽs QAuid
igitur per butirum accipimus mſi refectionem bom operis
quod per coꝛpus expꝛmtur.et quid per mel niſi ea mque
Dono gratie deſuper infunditur dulcedinem contemplatio
mos. Ipſe ergo butirum et mel comedit/qm in homme aſ⸗
ſumpto. et deſuper plenitud mem ſpintus accepit. et ſicut
hHomo ſubter per carn em opera virtutum exhibut. Butirũ
enim et mel comedere eſt. coꝛ in affectu pietatis et foꝛis x
bona opera et intus per contemplationem exercere. Sed
alius ad refectionem comedit. alius ad delectationem.
Quri plenitudĩe vᷣtutis /vel nõdũ habita vł amiſſa defectũ
patit᷑.iſte cibo indiget nt refectio ne roboꝛatus ſolidetur.

—. — —. —

— — — - iF— —. —

De cibo Guanuelis

1 Qu autem in plemtudine ſua defectum ſiue diminutõnem
non recipit.iſte cibum ad refectionem non requirit Nos er
ðB go qui puri homines ſumus et per acceſſum tempoꝛis ad
bt augmentum virtutis pꝛoficimus. pꝛo neceſſitate noſtni de
D fectus butirum et mel non ſolum ad delectationem. ſed ett
d am ad refectionem manducamus. Butirum. vt in nobis per
4 opera pietatis foꝛis exerceatur amoe pꝛoxim. mel. vt con⸗
6s templatione veritatis intus/ nutriatur amoꝛ dert. Bed
i ille homo ad refectionem butiro et melle non eguit. in
4½ quo a pꝛincipio ſue conceptioms/ex quo homo eſſe cepit
cte ommum ſemper plemtudo virtutum fuit. Comedit tamen
ch homo ex tempoꝛe. qui ipſe cibus fuit deus ex etermtate.
cn Comedit vt non ſe reiunum reficeret. ſed ne plenus fa-
ca ſtidiret. Comedit butirum. non vt virtutem caritatis m ſe
, per opera augeret. ſed vt in nos eius affectum effunderet

Comedit mel ſupernoꝛum dulcedinem. nec pꝛo ignoꝛantia
requirens.nec pꝛo defectu appetens.ſed pꝛeſentem ſemper
plemſſima cogmtione aſpiciens et poſſeſſa perfectiſſima

tuit cartitate vtens. Non ergo ad refectionem. ſed ad delectan
e onem comedit. qui plemtunmem poſſidens. idempſe per⸗

fectio fuit. Gutirum comedit/quando impleuit quod de eo

d
pꝛedictum fuerat per pſ almiſtam. Et erit tanquam lignum
gi quod plantatum eſt ſecus decurſus aquaꝝ quod fructum
ſe ſuum dabit in tempoꝛe ſuo. et folum eius non defluet. et
1 omma quecunq; faciet pꝛoſperabuntur. Mel comedit qua
1 do impleuit quod ſcriptum eſt. In lese eius meditabitur
4 die ac noſte. Vt ſciat repꝛobare malum qui non abiſt in cõ
. ſuio impioꝛum. et in via peccatoꝛum non ſtetit. et in cathe
dꝛa peſtilentie non ſeditr et eligere bonum. SDeo in lege do
.ł mim voluntas eius. Ergo butirum et mel comedet. ut ſciat
repꝛobare malm et eligere bonuʒ. foꝛtaſſe butirũ et mel
. come det vt ſciat repꝛobare malũ. et vt ſciat eligere bonũ
ergo ↄmedẽdo didicit xp̃ᷣs repꝛobare malũ et eligere bonũ

De abo Omanuelis.

Si emm non comediſſet. non guſtaſſet. Si non guſtaſſet
per experientiam non nouiſſet. Ergo comedit et guſtauit.
guſtando ſenſit et a gnout. Quid tomedit? Gutuũ et mel
In butiro aliqd amaritudĩs mixtura erat. in guſtu mellis.
mchil ama itudiĩs ĩiuemri potat et ꝗpfea ilic ĩuentũ ẽ q; me
rito repꝛoban. hic auteʒ mc hil mſi q; iure eligi debuiſſet.
Vweamus nunc amaritudmem butiri filius dei per huma
mtatem in mundum vemens. multa opera pietatis huma⸗

no generi exhibuit.verbo docuit. exemplo pꝛouocauit. Et

vt poſtremo ſaluatoꝛem mundi ſe indubitanter aſtrueret.
mentibus humams aſſiduis virtutibus et miraculis occul-⸗

tam in carne ſue diumtatis maieſtatem aperuit. Totum

hoc butirum erat. Et vbi eſt amaritudo Omma bec facien
do butirum comedit. Sed quia cum natura etiam infir mi⸗
tatem aſſumpſerat. iſta agendo cum aftectu pietatis. in fa
me et ſiti. figoꝛe et eſtu. laboꝛe et fatigatõne. ceteriſq; no
ſtre moꝛtalitatis defectibus ſuſtinuit amaritudinem paſ⸗
ſioms. Iheſus quodam tempoꝛe fatigatus ex itinere ſede
bat ſuper fontem. et vemente ſamarnitana potum petijt di⸗
cens. Da michi bibere. Ecce amaritudo. Poſtea vementes
diſcipuli eſcaſq; quas emerant deferentes. mirabantur qð
cum muliere loquebatur. Sed ille oſtendere volens quid in
butiro eligeret.quid repꝛobaret. poſtulantibus ad mandu

candum accedere. ait. Oeus inquit cibus eſt. vt facia; vo
luntatem patris mei. hic demonſtrauit butirum. Cibus in⸗

quit quem vos neſcitis butirum eſt. cibus quem vos ſcitis
amantudo. Sed quia iſte ſine illo non ſumitur. ego vem in
illo iſtum comedere.et in iſto illum repꝛobare. Videamus
adhuc alibi butirum. maioꝛem amaritudinem habens ſlio

quodam tempoꝛe cum doceret turbas iudeoꝛum. ait ſmen

amẽ dico vob's.ſi quis ſermonẽ meũ ſjuauernit moꝛtẽ ñ gu

ſtabit in etnũ Ecce honum butirũ. ſzadeſt amanitudo Et

ili. Nũc ↄgnouimꝰ mqũt qꝛ demonũ hẽs. abꝛabã moꝛtuuns

t
t.

8,

et.
ma

t

⸗
u
den
me

De nbo Snanuelis.

eſt et pꝛophete.et ta dicis ſi quis ſermonem meum ſerua
uerit moetem non guſtabit in eternum. Sed ihbeſus abraſa
amaritudine ad eſum butiri ſe conuertens alt. men amen
dico vobis. antecᷓ; abꝛaham fieret ego ſum. Ilti vero rurſũ
amaritudmem aſpergentes. tulerunt lapides iu dei m eum
Et ſequitur repꝛobatio mali Iheſus autem abſcõdit ſe exi⸗
it de templo adhuc videamus alibi. Aembulauit ĩ poꝛticu
ſalomoms. et circumdederunt eum dicentes, Quouſq; ai
mam noſtram tollis. Si tu es xpᷣus. dic nobis palam. Et il
le.Loquoꝛ vobis.et non creditis. Opera que ego facio in
nomme patris mei. ipſa teſtimomum perhibent de me. Ec
ce butirum. ſed vos non creditis. ecce amaritudo. ſequitur
repꝛobatio. Qmia non eſtis ex omnibus meis. Et rurſum.
Ego et pater vnum ſumus.ec ce butirum. Sequitur. Tule
runt lapides iud ei.vt iacerent in eum. Ecce iten amaritu⸗
do. ſed ille amaritudims guſtu ab appetitu dulcedmis auel
li non poterat. Nam ſubditur. Neſpondit eis dicens. Oul
ta opera bona oſtendi vobis ex patre meo. hic eſt butiru.
Sequit᷑ amaritudo Pꝛopter quod eoꝛum opꝰ vultis me la
pidare. Et alibi adhuc aliam ſuper aliam. Querebant eum
appe ehen dere. ſed ipſe malum repꝛobans. exiuit de mambꝰ
eoꝛum. Et quid ſingula narzamus. Raro vnquam muem⸗
mus ioeſum ſine amaritubdine manducaſſe butirum Poſtre
mo nouiſſimam illam magnamq; amaritudmeʒz butiriqʒ; dul
cedmem maliq; repꝛobationem quis conſiderans non mire
tur. Pependit dommus ibeſus in cruce. et pietatis dulce⸗
dine poculum amare moꝛtis guſtaret. et circumdantibus
eum mimicis. atq; poſt dira vulnera blaſphemas ĩ eum ia
culantibus. ipſe ſuauitatis eibi ſun non immemoꝛ ait Pater

isgnoſce eis quia neſciunt quid faciunt. Ecce butirum opti⸗

mum magnis quidem amaritudimbus foꝛs aſperſum. et ta

men dulcoꝛem ſuum mterius conſeruans illeſum. Ot ergo

demonſtraret quod ſine coꝛruptione ſue dulcedinis ſponte

De Cibo emanuelis.

amaritudinẽ ſuſcepiſſʒ.expoſtulans ait. Srtio.t illi obtu
lert ei acetũ cũ felle mixtũ et cũ guſtaſſʒ noluit bibere Gu
ſtauit et repꝛobauit qꝛ ſuſtinuit et abiecit.paſſus ẽ et ſuꝑa
uit. Qunqᷣd non iam palaʒ eſt quomodo emanuel noſter bu

tirum comedat vt ſciat repꝛobare malum. QAuia in PHomine

deus opus pietatis exhibens / et impion pſecuuonem ſuſti⸗
nens qᷓ; ſit repꝛobanda eoꝝ pꝛauitas ꝑ experientiam ſenſit
quã ꝓ videntiam pꝛius idemipe repꝛobauit. NQNunc libet in⸗
tueri quomõ mel comedat emanuel iſe vt ſciat eligere bo
num. In guſtu quidam mellis nichi amantudinis mueni⸗
tur. et pꝛopterea totum quod ibi eſt /ab experiẽte eligitur
Ergo mel comedit,. vt ſciat eligere bonum. ſed quid dici⸗
mus. Qualis eſt laus iſta ſi tamen laus dicenda eſt. quod

deus homo per experientiam bonum didicit. qui ſemper
idem ipa bomtas fuit. Sed hec pietatis laus eſt.et pꝛeco⸗
nium mſerirttoꝛdie eius.quod pꝛo nobis ita inclmari dig-

natus ẽ.vt accipere poſſet in eo quod aſſumpſit id qð ſem
per habet min eo quod fuit. Hoc enim deus homo per expe
rientiam guſtauit ex tempoꝛe. quod ipſe deus homo ꝓ na
turam erat ex eternitate. ergo mel comedit diumnitatis hu
manitas. cum ſe infudit atque vniuit infirmitati maieſtas
Idbi humana natura pleno ſocietatis guſtu ſupernã dulce⸗
dmem haurire cepit vbi totum quod eſt de eius ineffabili

gratia ſibi vmtum accepit. Tamen comedere homis erat.
eſſe cbum diuimtatis. Verus ergo homo emanuel qui mel

comedit.vt ſciat eligere bonum. Verus deus emanuel fuit
non per experentiam diſcens. ſed ꝓer naturam ſciens ſeip
ſum bonum. Vnus tamen idem ip̃e. et per naturam ſciens
et per experientiam diſcens. Quia idemipſe homo accepit
P experientiã/qð fuit deus ipſe ꝑ naturã O emanuel bone
nobiſ cũ deus. ꝗꝓpterea butirũ et mel comedere potuiſti. qꝛ

emanuel factus es nobiſcũ deꝰ. Deꝰ em̃ apud te nec accipe

potuiſti qð eras.nec ꝙ nõ eras ſuſtinere. ꝗꝓpterea emanuel

₰

De Cibo Srmanuelrs

ben
—e.. 7„7 — „ „ —
in factus es nobiſcum deꝰ. vt in nro huiliatus in ſo et deſuꝑ
nbe qð tuũ erat acciperes. et qð nrm erat ſubtus tibi ſociares.
ni ergo emanuel factus es nobiſcum deus. vt poſſes butirum

ſde et mel comedere. et inter comedendum diſceres bonum elt
gens. malum repꝛobare. Sed quid dico? Quis eſt ſapiens

lan ncellicet .
vt intelligat hec? Qualis ergo tu deus eras antiquꝰ a pꝛin

4 cipio. qui in pꝛincipio luce; diuiſiſti ac tenebꝛas.ſi bonum
ei eligere et malum repꝛobare neſciebas . Nn foꝛte et hoc ne⸗
ſcire vir tutis erat. et diſcere dignatioms. quia electio ad
din duunam naturam nõ ptinuit. cuiꝰ? ad vtrumlibet ſe habere
non furt. ergo emanuel eligere et repꝛobare didicit. qꝛ qui
cd iin ſui natura ↄditiom nõ ſubiacebit. in nr̃a liberũ arbitrium
pe aſſumpſit. Cu in ſe ↄofirmato dedit poſſe nõ poſſe in malũ
icng deficere. et bom electionem voluntate libera ſine coactio⸗
ds⸗ ne Neq; iccirco mimmus liberum eo qð nec aliud pati poſ
öſen ſit voluntartum. nec aliud compelli mmtum. Sed iccirco
epe vere et ſumme liberum quia non poſſit vel aliud pati ꝙᷓ vel
bn le. vel aliud velle ꝙᷓ; poſſe. ſiue aliud poſſe ꝙᷓ bene velle.
uhe ZSic emanuel butirum et mel comedit. vt ſciret repꝛobare
eſtk malum et eligere bonum. quia m humana natura quam aſ⸗-
len ſumpſit. rationabili iudicio voluntatis ſancte malum deſe⸗
furn ruit. et bonum elegit. ſicut ſcriptum eſt. Dilexiſti uſticiaʒ
nt et odiſti im quitatem. pꝛopter ea vnxit. t.d.d.t.o.l.p.ꝰ.t.
un Si mili genere locutioms de ipſo dicit apoſtolus. Et qui⸗
t dem cum filius dei didicit ex his que paſſus eſt obedienti⸗
gln am. et conſummatus factus eſt ommbus obtemperantibꝰ
ſn ſibi eauſa ſalutis eterne. Chriſtus emm ex hbis que paſſus
unt eſt obedientiam didicit. quia qui filius erat equalis per na
vone turam vt ſubeſſe poſſet id quod inferiꝰ ꝓaſſibile erat.per
4 gratiam aſſumpſit. Quaſi emm dii cere fuit. quod per na⸗
re turam in ſuo non habuit. m vſum ex alieno aſſumere. So⸗

ul lum nunc reſtat ſi foꝛte uenire poſſimus emanuelem no⸗
ſtrum butirum et mel nõ ad refectionem/ſed ad delectione

De Laude aritans prolog .—

manducantem. ne quod fecit neceſſitas lit. ſed voluntas.
Obtulerunt ei partem piſcis aſſi. et fauum meilis. Ammoꝛ

tals et inpaſ ſi bilis iam fuit factus.et cibo coꝛpoꝛali nõ in
diguit. tamen vt demonſtraret quod ſint. comedit vo⸗

luntate non neceſſitate. Omma itaqʒ bene ſederent ſi obtu⸗
liſſent but irum et fauum mellns. mſi foꝛte idẽ piſcis nobis

ſigmficet.quia butirũ ſine frixura non ſumitur Nam et nos

quotidie in butiro amarituomem admixtam muemmus. in

melle puram dulcedmem percipimus. qma in opere pieta
tis laboꝛe afficimur. in Saudio contemplatioms dulcedine
refouemur. et hoc totum fit vt ſciamus repꝛobare malum
et eligere bonum. ſcilicet vt ip̃o experimento diſcamus quã
tum pꝛeſens vita in qua nec bonum ſine doloꝛe fieri poteſt
fugienda ſit. et futura in qua doloꝛ non eſt appetenda. per
dommum noſtrum ibeſum xpᷣm. =D =
Incipit pꝛologus in tractatu de laude carita tts.
¶ Eruo xp̃i petro. hugo guſtare et videre quom
am ſuaui eſt dommus. Cogitanti michi fra⸗
ter kariſſime. quomodo dilectionem neſtram
ad memoꝛiaʒ mei excitare poſſem. pꝛimum oc
N cureit vt de ipſa vobis dilectione ſcriberem.
qi mi aliud pꝛeter ipſius dilectioms munus a vobis poſtu

larem. Quod ergo potur feci. cantatem quibus valu ver⸗
bis commendam. quatinus dum eius laudem legitis. quam
ardenter eso eam et in vobis dilgo. et a vobis expeto ſci
re valeatis. Nec maſei ipſa caritas veſtra michi debet. ſi ei
us igm iam foꝛtiter ardenti exiguum verboꝛum meoꝛum fla
tum tepidus ipſe admouero. nõ tã vt illa magis ardeat.ꝙᷓ
yt mei erga ſe deſiderij conamen agnoſcat. Legite ergo at
qq diligite. et quod pꝛopter dilectionem legitis.ad hoc le
Site vt diligatis. Totum ex dilectione ſit dilectio mittit.
Dilectio ſuſcipit.dilectio eſt quod tribuitur. dilectio quod
recompennaaa17—rnu3...

m
ſeta
dme
Aum
ai
dteſ
er

Encpit tractaultts.
am multos iam laudatoꝛes caritas hũiſſe dmoſcit᷑
vyt ſi ꝗd ego in laudẽ eiꝰ dr̃e cepo foꝛtaſſis magis
quam deuotio videatur. Qms em̃ ſanctoꝝ a pꝛincipio mu⸗
di extitit. qui non caritatem nobis aut verbo aut facto com
mendauit? Caritas abel martirẽ fecit. caritas abꝛabam de
terꝛa ſua eduxit. quia et ille per caritatem innocenter moꝛ
tem pertulit. et iſte per caritatem natale ſolum libenter
deſeruit. vterq; tamen terꝛa celum ↄmutauit. Caritas ſola
eſt que ab imtio ſeruis dei mundi huius illecebꝛas fugere.
voluptates calcare.carms concupiſ centiam cohibere. de⸗
ſideria frangere. honoꝛes contemnere Poſtremo vmuer⸗
ſa pꝛeſentis vite blandimenta reſpuere.iĩpſaʒ quoq; ꝑꝛo de
ſiderio vite perpetue moꝛtem ſuadet non timere. Hãc vim
dilectioms paulus ſenſerat cum dicebat. Quis nos ſepera
bit a caritate xp̃is Tribulatio.an anguſtia. an perſecutio.
an fames. an nuditas. an periculum. an gladius. Spero
autem quia neq; moꝛs neqʒ; vita/neq; angeli. neq; pꝛincipa
tus. neqʒ virtutes. neqʒ inſtantia.neq; futura. neq; foꝛtitu
do. neq; altitudo.neq; pꝛofundum.neqʒ creatura alia po⸗
terit nos ſeperare a caritate dei. que eſt in chꝛiſto heſu do
mino noſtro. Hinc ſponſus in canticis canticoꝛum. ſponſa⸗
de virtute dilectioms ammonet dicens Pone me vt ſigna⸗
culum ſuper coꝛ tuum. pone me vt ſignaculum ſuper bꝛa⸗
chium tuum. quia foꝛtis eſt vt moꝛs dilectio. dura ſicut in
ferus emulatio Ooꝛs etemm viuentes extinguit. infer? au
tem nec moꝛtuis parcit Duectio ergo vt moꝛzs foꝛtis eſt. qe
ſicut illa ſenſum carms. ſic iſta affectum concupiſcẽtie car
nalis perimit. Dura eſt ſicut inferus emulatio. q;ꝛ hij quos
intus trahit deſiderium eternoꝛum non ſolum foꝛs blan⸗
da reſpuere. ſed et aduerſa queq; et aſpera pꝛo eo quod
diligunt adipiſcendo cogit tolerare. Conſid eremus qu ob
iam martires per toꝛmenta ad regnum celoꝝ tranſterunt

De laude retat

Qualem ergo m eis vim amoꝛis arſiſſe crevdimus. quos ꝗpi
deum nec peprerciſſe videmus. Conſideremus quid dimi
ſerint. quid ſecuti ſint/qua tranſierint. Qud dimiſerint vi
demus. quio ſecuti ſint nõ videmus ſed credimus/qua trã⸗
ſierint audunmus. Gona iſta tempoꝛalia dimiſerunt bona
eterna ſecuti ſunt. per toꝛmenta tranſierunt. Cõuemamus
nũc coꝛ noſtrum et vdeamꝰ/ſi acquieſcat nobis oma que
hin mundi ſunt relmquere.nõ gloꝛiam nõ bonoꝛem/nõ di
uitias amare. nõ areidere pꝛoſperis. nõ condelectari blan⸗
dis. nõ ↄgratulari letis. Domme imperfectum meum vide⸗
rũt oculi tui. quam longe ab hac nõ dicam perfectione. ſed
perfectioms inchoatõe me video. Et certe parum hoc erat
amicis dei. vt peo amoꝛe eternoꝝ iſta ſpernerẽt. iſta calca
rẽt. ſed abiectis his omibus al acriter ad votum curꝛentes
nec teneri mims poterãt.nec toꝛmẽtis. thebat eos caritas.
et ideo nec thebat cuꝑpiditas. nec deterꝛebat aduerſitas.
Curꝛebant er go. mundum poſt ſe reliquerãt. deum ante ſe
labebãt. Bed mterpoſita ſũt toꝛmẽta.vt interꝛogarẽtur.
vel quo deſiderio huc quererẽt. vel qua cõſtantia illum de
ſpexiſſent. Interꝛogata eſt veritas. pꝛobata caritas.cõfu⸗
ſa imquitas. ccedũt illiad penas im trepedi. et quãtum
mẽtem amoꝛ mtus vulnerauerat. tãtum caro foꝛis vpulnera
ſua de ſpiciebat. Nccedũt et tranſeũt.atque moꝛiẽtes cõ⸗
feſſi ſũt. quo viuetes deſiderto cucurꝛerũt O cantas quo
modo illis.ꝙᷓ; dulcis eis fuiſti quos tãta pꝛopter te ſuſti⸗
nere coegiſti. quibus illos ad te vmeu lis traxiſti.quos mũ
do per blandimenta retrahẽte. et per toꝛmẽta repellẽte.p
dere ta mẽ ñ potuiſti. Cucurꝛerũt qma tu eos traxiſh. trã
ſierũt quia tu eos uuiſti.peruenerunt qꝛ tu eos ſuſcepiſti.
Ouam inextmgunbiliter in peecoꝛdijs eoꝝn arſiſti. que nec
peobꝛis. nec pꝛemijs. nec pems obeu potuiſti. Iſta quaſa
quedam flumma mundauerũt. ſed multa flumma et aque
multe carntatem extinguere nõ potuerũt. O carntas quid

=
—

De ag einis.

dicam de te? ANuomodo laudabo te. liſ⸗ aperem te. appreci

arer te. Si ſcirem quanti vales. pcium appꝛehẽderem pꝛo te
Sed foꝛte excedis anguſtias meas. nec muemre potero pᷣ⸗

cium tuum penes me. Dabo tñ qð habeo.et totum qð ha⸗
beo dabo. tota domus mee ſubſtãtia te cõmutabo Totum
qð eſt in habitaculo coꝛpis mei.totũ qð eſt in ha bitaculo

coꝛdis mei pꝛo te dabo. et cũ totum dedero. totum quaſi
mchilũ reputabo. Omes delectatões carms mee. omes io

cunditates coꝛdis mei/pꝛo te libenter impendã. vt te ſ olã

ha bere. te ſolam poſſidere valeam Tu ſola michi carioꝛ. tu
ſola vtilioꝛ.tu ſola ſuauioꝛ. tu ſola iocũdioꝛ.amplius dele

ctans. habũdantiꝰ ſatians. tutius ſaluãs. felitius ↄſeruãs
Nlijs etiã annũtiabo de te. Die michi o coꝛ humanũ quid
ma gis eligis.ſemꝑ gaudere cum hoc ſeculo / vel elſe ſemꝑ
cum deo. Qõð plus diligis. hoc potius eligis. audi ergo vt
aut coꝛrigas dilectionẽ. aut nõ differas electionẽ. Si mun⸗
dus iſte pulcer eſt. qualis putas eſt pulcritudo vt creatoꝛ
mundi eſt. Dilige ergo vt eligas..dilige melius vt eligas
ſalubꝛius.dilige deum. vt eligas eſſe cum deo.Ergo pꝑ di
lectionẽ eligis. Sed quo plus diligis. eo citius puemre cu
pis. et feſtinas vt apꝛehẽdas.ergo ꝓ dilectuonẽ curꝛis.et
p dilectionẽ appꝛebhendis. Item quo plus diligis eo auidi
us amplexaris. ergo ꝓ dilectionem frueris. Vide quomo⸗
do tibi totum eſt dilectio ipᷣa electio ip̃a eſt curſus/ppᷣa per

uentio / ia manſio/iᷣa eſt beatitudo Dilige ergo deum. eli
ge deum. curꝛe.appꝛehende.poſſide.fruere. Jam iniquis
elegi. qua via ꝑgam vt puemam. p viam dei curꝛitur ad de
um. Non poſſum imquis viam mexptam ſolus curꝛere. da
ſocios ne aberꝛem. Cum his qui in via dei curꝛunt.curꝛe et
tu viam dei ehoꝛes ſocios habere nõ potes.qꝙᷓ illos qui

iam olim cucurꝛerunt in ea. et ꝓ longam curꝛendi experien
tiam. et vſum laboꝛis. nec erꝛare timent nec deficere Que

eſt ergo ais via dei. et qui ſunt curꝛentes in ea Recte ſunt

vie dommi. et iuſti ambula bunt in eis. Juſticia ergo ẽ via
et iuſti ſunt qui in ea curꝛunt. Et ne foꝛte moueat te quod
ambulantes nomino et iterum curꝛẽtes dico. velociter am⸗
bulare ipſ um eſt cureere. Sicut ille faciebat. qui dixit. Wi
am mandatoꝛzum tuoꝛum cucurꝛi. Et alibi. Geati immacula
ti in via. qui ambulant m lege domim. vt idẽ intelligas am
bulare et curꝛere. ne beatioꝛeʒ beatis ſe diceret.ſi illis am
bulantibus ipſe cucurꝛiſſet. MHabes ergo viam. ha bes ſoci
os m via. habes hereditatem in patria. habes quog pergas
cum quibus pergas. quo peruemas/ vt requieſcas. Qua ꝑ
Sas. iuſticiam. cum quibus pergas. amantes et ſectantes
uuſticiam. quo peruemas et quo requieſcas. auctoꝛem iuſu
cie et fontem vite.Nulla via ꝛuſticia rectioꝛ. nulla ſocietas
auſtoꝛum melioe. nulla requies deo tranquillioꝛ. perge ſe⸗
curus. perge feſtinus. vt velociter peruemas. feliciter re⸗
quieſcas. Cito pergere eſt. ardenter amare Wide ergo quo
modo totum bonum tuum ex caritate pendet. per carira⸗
tem viam eligis. per caritatem viam cureis. per caritatem
ad patriam peruems. Wis ſcire. quia nonmſi per caritate;
piam iuſticie eligis. i quis mquit dominus diljgit me.
ſermones meos ſeruabit. De ipſo autem ſermone alibi Dici
tur. Sermo tuus venitas eſt. De qua iterum pſalmſta. Vr
am mimquit veritatis elegi.iudicia tua non ſum oblitus. Sꝛ
ergo ſermo domim veritas eſt.per illam vtiqʒ caritatem.
via veritatis eligitur. per quam ſermo domm impletur.
Ergo caritas eligit viam iuſucie. Sed nunquid ſine cari⸗
tate via iuſticie. non eligtur. et ſine caritate cucurꝛitur.
Nudi idemipſum pſalmiſte quod ſupꝛa commemoꝛaui teſti⸗
momum. quo dicit. Viam mandatoꝛum tuoꝛum cucurꝛi.cũ
dilataſti coꝛ meum. Quid eſt emm coꝛ dilatatum. miſi coꝛ
amoꝛe feruens.cantate repletum. per caritatem ergo coꝛ
dilatatur. coꝛde dilatato via iuſticie cucureitur. per can⸗
cateʒ itaq; eligis. per cantatẽ curas.p caritatẽ apꝛehẽdis

—
nin et frueris Deus inquit iohannes apoſtolus caritas eſt. et
nod qui manet in caritate m deo manet et deus m eo. Qui er⸗
tan⸗ go caritatem habet / deum habet / deum poſſidet /i deo ma
. net. Ergo bona caritas per quam deum diligimus. deũ elu
al Gmus. ad deum curꝛimus. ad deum peruemmus / deum pol
a ſidemus. Quid amplius dicam de te caritas? Ducem te Di
Sn xi in via dei. Et quid ſi teip̃am viam dixerim. V tiq; ſic ca⸗
tſon ritas tu es via. ſed non ſicut alie vie tu via es. Nobuc in⸗
ngn quit paulus apłus excellentioꝛẽ viam nobis demonſtrabo
up vobis. De te emm dixit o caritas. tu nanq; es via ſuperex
ns cellens. via ſupereminens. vias diſtoꝛtas dirigens. vias re
nun ctas oſtendens. Tu es caput viarum rectarum. Omes vie
aen recte a te exeunt. et in te recurꝛunt. Nam pꝛecepta dei vie
t ſunt eius.que omma a te pendent. et in te conſiſtunt. Tu
es plemt udo iuſticie. perfectio legis. conſummatio virtu⸗
e tis. a gmtio veritatis. Wia igitur es. o caritas. Qualis via
ſuperexcellens.ſuſcipiens. dingens. et peroucens. Cuius
n via. via homims ad deum. et via dei ad hommes. O bea⸗
t ta via. que ſola commertium noſtre ſalutis agnoſcis. Tu
“ deum ad hommem deducis. tu hommem ad deum dirigis
⸗ Ille deſcendit quando ad nos vemt. nos aſcendimus quã
i do ad illum imus.Nec ille tamen nec nos. miſi per te ad al
, terutrum tranſire poſſumus. Tu mediatrix es. aduerſos
8 concilians. diſiunctos ſocians.et tantum diſpares quodã
n mrmodo coequans. deum humilians nos ſublimans illum ad
. nos trahens. nos ad ſumma erigens. Sic tamen vt nec ab
n⸗ iecta ſed pia ſit eius deſcenſio.nec ſuperba ſed gloꝛioſa ſit
n noſtra exaltatio. Magnam ergo vim habes caritas. Tu ſo
⸗ la deum trahere potuiſti de celo ad terꝛas. O ꝙᷓ foꝛte eſt
4 vinculum tuum. quo et deus ligari potuit. et homo ligatꝰ
4 vicula m quitatis dirupit. Neſcio ſi quid maius in laude
ℳ% tua dicere poſſim. ꝙᷓᷓ vt deum de celo traberes et homi⸗
”M nem de terꝛa ad celum eleuares. OMagna virtus tua vt per
4

te vſq⸗ ad hoc humliaretur deus. et vſq; ad hoc exaltare
tur homo. Conſidero deum ex femma natum. infantem pꝑã
ms obſitum. vagentem m cums. ſuggentem vbera. Reſpi

ci0 poſtea compꝛehenſum.ligatum. flagellis ceſum. ſpims

coꝛonatũ.ſputis illit um. lanceatum. clauis fixum. felle et
aceto potatum. illic moigna. hic dira paſſum. et tamẽ cur
vel illa dignaretur vel iſta pateretur ſi cauſam querimus.
abliam peeter ſol am caritatem cauſam non inuemmus O ca
ritas quantum potes. ſi tantum m ualuiſti erga deum. quã
tomagis erga hommes. Si deus pꝛopter hommem tanta
pertulit. quid homo pꝛopter deum tolerare recuſabit. Sed
foꝛtaſſis facilius vimcis quã homĩem. citius pꝛeualere ðo
potes quam homim. quia quo magis beatum eo magis do
eſt debitum a te ſupera n. Hoc optime tu noueras. que vt
faciius vmceres paius illum ſupera bas. Ndhuc nos rebel⸗
les habuiſti.quando illum tibi obedientem de ſede pater⸗
ne maieſtatis. vſq; ad mfirma noſtre moztalitatis ſuſcipi⸗
enda deſcendere coegiti Roduxiſti illlum vmculis tuis al
ligatum. adduxiſti ium ſagittis tuis vulneratum vt am⸗
pluius puderet hommem tibi reuſtere. cum te videret i de⸗
um triumphaſſe. Vulnera ſti impaſſibil em. ligaſti imſupera
bilem. traxiſti meommutabilem. eternum feciſti moꝛtalem
Hec omma feciſui vt dura coꝛda noſtra emollires.et in⸗
ſenbiles affectus compungeres.vt ſe a toꝛpoꝛe ſuo reſolue
rent.et facilius ea ſagitte tue penetrarent.Nec incaſſum
hoc feciſti. Oulti emm ſic a te ſuperati ſunt. multi iam tibi
manus dederunt. Multi iam in pꝛecoꝛdijs ſins ſagittas tu
as infixas poꝛtant. et altius adhuc eas mfig deſiderant.
Delectabiliter emm et ſuauiter vulnerati ſunt. et plagas
tuas ſe percepiſſe/nec dolent /nec erubeſcunt. O caritas

quanta eſt victoꝛia tua. Vnum peimus vulneraſti. et per u⸗

lum omnes poſtmoð ſuperaſti. O cantas laudaun te quãtuů
potui.et multum cogt

mecum ſi quid adhuc ſit quod in

laudem tuam excellentius poſſit dici. Neſcio emm ſi foꝛte
maius ſit te deum dicere. ante deũ ſuperaſſe Qð ſi maius
eſt. et hoc libenter et fiducialiter de te dicam. Deus cari
Oð tas eſt.et qui manet in caritate.in deo manet.et deus ĩ eo
4 Nu di homo.et ne amplius parum reputes.ſſi caritatem ha
n bes. audi quia deus caritas eſt. Nunquid parum eſt / deũ
WUA. m ſe manentem habere.tantum ẽ caritatem poſſidere Deꝰ
4 em̃ caritas eſt.Hoc pꝛiuilegium ſola caritas habet vt de
ni us dicatur et ſit.ita vt nulli altert hoc conuemre poſſit.
ta Non em̃ dicitur deus humilitas eſt/aut deus patientia eſt
ſicut dicitur deus caritas eſt. quia cum omms virtus do⸗
do num dei ſit.nulla pꝛeter ſolam caritatem hoc habet. vt nõ
e ſolum donum dei.ſed etiam deus dici poſſit. Caritas autẽ
t woeo donum dei eſt. quia ſpiritus ſanctus a deo datur fide
42 lbubus. Ideo autem deus eſt. quia idem ſpũs illi a quo da⸗
e, tur oↄſubſtantialis in eadem deitate eſt et coeternꝰ. Keli⸗
8 qua igitur grattaꝝ dona largit᷑ deus etiã his quos repꝛo⸗
4 bat.ſolam aũt caritatẽ quaſi ſeipᷣm his tantum quos dili⸗
n git in pꝛemium ſeruat Caritas igitur eſt fons pꝛopꝛius de

quo non cõmumcat alienus. quia ſicut dictum eſt. reliqua
dona gratiarum. hij etiam qui per vitam repꝛobam a deo
aliem ſunt/nõnunqꝙᷓ; ꝓꝑcipiunt. caitatẽ aũt malus hr̃e nõ po

teſt. ſz quicũ q; illã habet nõ iam alien? eſt a deo. ſed ipᷣe ĩ
ſ deo et deus imn eo manet Sic familiaris eſt deo caritas. vt
4 ipᷣe manſionẽ hr̃e nolit.vbi caritas non fuerit. Si quis inqt
Diligit me ſermonẽ meũ ſzuabit.et pr᷑ meꝰdiliget eũ.et ad

eum vememꝰ.et manſionẽ apud eum faciemꝰ. Si ergo ca
ritas tecum eſt vemt deus ad te.et manet apud te. ſi tu a
caritate recedis.recedit et ĩe a te. et nõ ꝑmanet apud te
Si caritatem nunqᷓ; habuiſti.nunqᷓ; vemt deus ad te. nec
manſit apud te. Si caritatẽ ceptam deſeruiſti.receſſit de⸗
us a te. Si in caritate cepta permanſiſti. deus tecũ eſt. et
pmanet apud te. Caritas omnem amme languoꝛem ſanat

Caritas vitioꝛum ommum ra dices extirpat Caritas ommũ
virtutũ oꝛigo eſt Carit as mentẽ illumiat. ↄſcientiã müdat
aĩam letificat.deum demõſtrat mmam m qua caritas ha
bitat/ ſuꝑbia non inflat. inuidia nõ deuaſtat. ira nõ diſſi⸗
pat. triſticia mala nõ v exat. auaricia nõ cxcecat. gula nõ in
flãmat..luxuria nõ mquinat.ſemꝑ munda eſt. ſemp caſta.
ſemꝑ quieta. ſemꝑ leta.ſemꝑ pacifica.ſemp bemgna.ſemꝑ
modeſta/m aduerſis ſecura/m pꝛoſperis temperata / mũdũ
ↄtemnłes/deũ diligẽs/oĩm bona amãdo ſua faciens/ſua om
mbus libenter imptiens.nõ timens mopiã.nõ magnope exr
petens habũdantiã In quo caritas dei eſt/ ſemꝑ cogitat.
qñ ad deũ puemat/qñ mundũ relmquat/qñ ſcandala eua⸗
dat. qñ veram pa cẽ muemat.ſemꝑ coꝛ ſurſum habʒ. et de⸗
ſiderũ m ſuꝑna eleuatuũ. Oi qñ ambulat. ſi qñ ſedet.ſi qñ
agit. ſi qñ quieſcit. qcqᷓd egerit coꝛ a deo nõ recedit Taces
deuũ cogitat.loquẽs ml pᷣter deũ.et qð ad dei amoꝛem per
ti net loqui deſiderat. alios ad carit atẽ exhoꝛtã do ſeipſum
mflãmat/cantate cibus ↄmendat/ꝙᷓ dulcis amoꝛ dei / quaz
amarꝰò et ꝙ; impurus ſit amoꝛ huiꝰ ſeculinõ ſolũ voce ſed
etiã ope cibus demõſtrat. Deridet huiꝰ mũdi głiam. ſol⸗
licituomẽ arguit/et ꝙᷓ ſtultum ſit. ĩ his qᷓ tranſeũt fiduciã
hre/oſtendui Oiratur cecitatem Hoĩm qui hec dilig ũt. mi
ratur quomoꝰo iam Dudum vmuerſa hec tranſitoꝛia et ca
duca omes nõ ↄtemnũt. Oibus eſkmat dulce eẽ qð ſibi ſa
pit. oĩbus placere qð diligit.oĩbus mamfeſtum qð cogno⸗
ſcit. Iſtis mditi)s caritas ſe pꝛodit.et eos ĩ quibꝰ habitat
nõ ſolum mtrinſecus voluntate. ſed et foꝛis ↄuerſatione di
ſcermt. Hoc iam tantũ de caritate dictũ eſt. et tantũ ad
huc de caritate dici poteſt /et tantum dicendũ eſt /quantũ
diuei non poteſt Quid igitur o bona cantas.o cara caritas
quio dignum dicam laudibꝰ tuis Certe poſt tanta pnoꝝ p
coma mchil de te dicere mea puitas pꝛeſumeret.ſi vnqᷓ; de
te latis dici potuif ſet. Illabere igitur no bis o dulcis et

ſuauis caritas dilata cor nr̃m. expande deſiderium. di⸗

tende mentis noſtre ſinum amplifica coꝛdis nii habitacłm
vt capere poſſit hoſpitẽ et mãſorẽ domi Infundat et dik
fundat te in coꝛdibus noſtris.per ſpiritum ſanctum ſuum

redemptoꝛ noſter vmcus et ſaluatoꝛ iheſus cheiſtus filius

dei. vt ip̃e cum patre ad nos vemre dignetur et manſionẽ

mi nobis facere.qui cum eodem patre et ſpiritu ſancto vi⸗ .

uit. et regnat deus p omma ſecula ſeculoum. 8

Atem de laude caritatis.
votidianum de dil ectione ſermonem ſ. erimus. .
ne foꝛte ſcintillet in coꝛdibus noſtris. et exarde
ſcat igms flammam faciens.aut totũ conſumẽs

aut purgans totum Ex eo nanq; totũ eſt qð bonũ eſt.et to
tum quod malum eſt ex eo eſt. Vnus fons dilectioms intꝰ
ſaliens duos riuos mfundit. Rlter eſt amoꝛ mundi cupidi⸗

tas. alter eſt amoꝛ dei caritas . OMedium quipe eſt coꝛ
homims vnde fons amoꝛis erumpit. et. Cum ꝓꝑ appetitum

ad exterioꝛa dicltur cupiditas dei. cum vero deſiderium
ſuum ad interioꝛa dirigit.caritas nommatur Ergo duo ſüt

rim qui de fonte dilectioms emanant. cupiditas et caritas

et ommum maloꝛum radix cupiditas. et ommum bonoꝛum
radix caritas. Ex eo igitur totum eſt qð bonum eſt.et totũ
qð malum eſt. ex eo eſt. Quicquid ergo illud eſt magnum

eſt qð ĩ nobis eſt. et ex eo totum eſt/qð meſt nobis.ex hoc

aũt amoꝛ eſt. Quid eſt amoꝛ/et quantũ eſt amoꝛ/aut vnde

eſt amoe. Et ſermo dei de amoꝛe loquitur. Nũquid hoc ne
gotium nõ potius illoꝛum eſt qui pudicitiam pꝛoſtituere cõ

ſuerunt. Ecce ꝙᷓ; multi qui eius miſteria volentes ſuſ cipiüt

ꝙᷓ pauci qui eius verba in medium pꝛoferꝛe non erubeſcũt
Quid igitur nos facimus.Foꝛſitan multa impꝛobitate fron
tem fractam habemus. qui non verecundemur amoꝛem di⸗

ctatum foꝛmare. quem et impudici aliquandon non poſſunt
ſine verecundia in verbis expeimere S: alind ẽ mueſtigare

. M 4 . DDN— ð WW . ““MD l DU ð ð .

vicium vt eradicetur. ahuo exhoꝛtari ad vicium. vt virtus
et veritas nõ ametur. Nos igitur inueſtigamus et querimꝰ
vt ſciamus/et ſciẽtes caueamus.qð ili mueſtigant vt ſei⸗
ant. ſed ſciant vt faciant. quid illud in nobis ſit quod deſi
ria noſtra ſic multifariam dundit.et coꝛ nrĩ̃jm in diuerſa de
ducit Inuemmus ant hoc aliud non eſſe pᷣter amoꝛem. qui
cum ſit motus coꝛdis/ſcdᷣm naturã ſingularis et vmcus. ſe
cundũ actionẽ aüt dunſus. cum ſe inoꝛdmate mouet. id eſt
ad ea que nõ debet. cupiditas dicit᷑. cum vero oꝛdmatꝰ ẽ
caritas appellatur. Ipm ergo hunc coꝛdis motũ queʒ amo⸗
rem aꝓpellamus. qua diffimtõe ſignare poterimꝰ. Expedit
nobisꝗpuus intueri eum ne lateat aliquatenꝰ/et nõ ſciatur.
ꝓpiereaq; nec caueatur cũ malus eſt. nec appetatur aut iĩiue
matur cum bonus /de quo et cum malus eſt tãta mala vem
unt. et cum bonus ẽ tãta bona pꝛocedunt. Jp̃m igitur quo⸗
modo diffimmꝰ. Inueſtigemus ↄſideremz. qꝛ occultũ eſt
qð querit᷑.quãtoq; inter collocatũ eſt.tãtomagis ĩ vtra
q; parte coꝛdi dñatur Igitur videtur amoꝛ. et amoꝛ eſt di
lectio coꝛdis alicuiꝰ ad aliqd ꝗpter aliq̃d. Deſidernũ in ap
petẽdo.et ĩ ꝓꝑfruẽdo gaudiũ.ꝑ deſiderium curꝛens / requi
eſcens ꝓꝑ gaudi.Hic bonũ ẽ.et hic malum ẽ tuum.coꝛ hu⸗
manũ. qꝛ nec aliunde bonum es ſi bonũ es.nec aliunde ma
lum es ſi malum es..mſi qð vel male /vel bene amas qð bo
num eſt QHam ome qð eſt bonum eſt. ſed cum id qðð borum
eſt male amatur.illud bonum eſt/et hoc malum eſt. Igit᷑
nec ꝗ amat malũ ẽ.nec qð amat malũ ẽ.nec amoꝛ quo amat
malu eſt. ſed qð male amat/et hoc om̃e malum eſt. Oꝛdĩa
te ergo cantatem.et iam malum nullum eſt. agnam rem
cõmendare volumus.ſi tñ valemus qð volumꝰ Ommpotẽs
deus qui nullo indiget.q; ipᷣe ſummum et verũ bonum eſt.
qui nec de alieno acciꝑe poteſt quo creſcat.qm ex ipᷣo ſũt
omia. nec de ſuo amittere quo decidat. qm̃ in io imutabi⸗
li᷑ oſiſtũt vmuerſa.ipᷣe rationalẽ ſpm̃ creamt ſola caritate

nulla neceſſitate. vt eum ſue beatitudims participem face

ret. Poꝛro vt idem eſſet aptus tanta beatitudine perfrur.
fecit in eo dilectionem ſpũale palatum quodãmodo ſigmfi
cans ad guſtum dulcedims interne. quatinus p ip̃am vide

licet delectionẽ ſue felicitatis iocunditatẽ ſaperet. eiq; ĩfa⸗

tigabili deſiderio cohereret. Der dilectionẽ ergo copula

uit ſibi deus creaturam rationalem. vt ei ſemp mherendo
ipm quo beatificanda erat bonũu. et ex ip̃o quodãmodo per

affectum ſugeret.et de ĩpᷣo ꝑ deſiderium biberet.et in ipᷣo

pꝑ Saudmum poſſideret. Suge o apicula ſuge Suge et bibe
dulcoꝛis tui mnenara:bilem ſua utatez Immer gere et reple
re. quia ille deficere neſcit.ſi tu non incipias faſtidire, Rd

here ergo et inhere ſume et fruere. ſi ſempiternus guſtus

fuerit. ſempiterna quoq; beatitudo erit. Non iam pudeat
nos neqʒ pemteat de amoꝛe feciſſe verbũLon pemteat vbi
tanta vtilitas/nõ pudeat vbĩi talis honeſtas. Igitur x amo
rem ſociata eſt factoꝛi ſuo creatura rationalis.ſolumq; eſt

dilectioms vinculum quod ligat vtroſq; in diꝑm. et tanto
felitius/quanto foꝛtius.pꝛopter quod etiam.vt induuiſa ſo

cietas/et ↄcoꝛdia perfecta vtrobiq; ha beretur.geminatꝰ ẽ
nexus in cantate dei et pꝛoximi. vt per caritatem dei oma
vm cohererent. per caritatem pꝛoximi omnes ad muicem
vnum fierent. vt quod de illo vno cin omnes inherebant.
quiſque in ſemetipſo non caperet. plemus atque perfecti⸗
us per caritatem pꝛoximi in altero poſſideret. et bonũ om⸗-

mum fieret totum ſinguloꝛum. Oꝛdmate ergo caritatem.
Quid eſt oꝛdmate caritatem. Si deſiderum eſt amoꝛ bene

curꝛat. ſi gaudium eſt. bene quieſcat. Eſt emm amoꝛ ſicut
dictum eſt.dilectio coꝛdis alicuius ad aliquid pꝛopter ali

quid.deſiderium in appẽtendo. et in perfruendo gadium.
per deſiderium curꝛens /et requieſcens per gaudium. Cur⸗
rens ad illud.requieſcens in illo.ad quid aut m quo. ſu⸗
dite ſi foꝛte explicare poſſimꝰ quo curere debeat amoꝛ nr̃.

aut in quo reqmeſcere. Tria quedam ſunt. que amari bene
aut male poſſunt.io eſt deus pꝛoximus.et mundus. Deus
ſupꝛa nos eſt. pꝛoximus luxta nos. mundus ſubtus nos. Oe⸗
dmate ergo caritatem. Si curꝛit bene curꝛat.ſi requieſcit
bene requieſcat. Deſiderum curꝛit. gaudium requieſcit.
Pꝛopter quod gaudium vmfoꝛme eſt. quia ſemper in vno
eſt. nec viciſſituome variari poteſt. Deſiderium autez mu
ta bilitatem ſuſcipit.et iccirco non ſe continet in vno. ſed
varlas ſpecies repꝛeſentat. Omms nanque curſus/aut de il
lo eſt. aut cum illo. aut in illo ad quod eſt. Quomodo er⸗
80 curꝛere debet deſiderium noſtrum. Tra ſunt. deus pꝛio
ximus/et mundus. Cria deus. duo pꝛoximus. et vnum mü
dus habeat in curſu deſidern noſtri. et eſt in deſiderio oꝛ
dmata caritas.QNmoꝛ nanqʒ per deſiderium, et de deo. et
cum deo. et in deum. oꝛdinate curꝛere poteſt. De deo cur
rit.quando de ipſo accipit vnde eum diligit Cum deo cur⸗
rit.quando eius voluntati in nullo contradicit. In deum
cureit. quãdo in ipſo requieſcere appetit. Hec ſunt tria que
ad deum pertinent. Duo ſunt pꝛoximi. Poteſt emm deli⸗
derium de pꝛoximo curꝛere. ſed in pꝛoximum non poteſt
De pꝛoximo vt de eius ſalute.et pꝛcfectu gaudeat. Cum
pꝛoximo. vt eum ĩ ma dei et ccmitez itineris. et ſocium per
uentioms habere concupiſcat. Sed in pꝛoximum non po⸗
teſt. vt Hbommem ſpem et fiduciam ſuam conſutuat. Hec
ſunt duo que ad pꝛoximum pertment. id eſt de ipſo.cum
ipſo.non m ipſum. Vnum eſt mundi. de ipſo curꝛere. non
cum ipſo.aut in ipſum. De mundo deſiderium curꝛit. quã
do inſpecto foꝛis dei opere per ammrationem. et laudem
ardentius intus ad ipſum ſe conuertit. Cum mundo cur⸗
reret.ſi ſe pꝛo mutabilitate tempoꝛalium /ſiue deiciendo in
aduerſis. ſiue eleuando mn pꝛoſperis. huic ſeculo ſe confoꝛ
maret. In mundum curꝛeret. ſi in eius delectatiombus ſem

—
. .

we

per requielcere vellet. Oedmate ergo caritatem vt per

deſiderium curꝛat/de deo. cum deo. in deum. de pꝛoximo

cum pꝛoximo.non in pꝛorimum. de mundo. nec cum mun⸗
do. nec in mundum. et in ſolo deo requieſcat per audium
quia ſi gaudium eſt. bene quieſcat. ſi deſiderium eſt amoꝛ
bene curꝛat. Eſt emm amoꝛ ſicut dictum eſt dile ctio coꝛ⸗
dis alicuius ad aliquid pꝛopter aliquid. deſiderium in ap

– ĩ ꝑpfruẽdo gaudiũ Curꝛẽs ad illð reqʒeſcẽs ĩ illo

ec eſt oꝛdmata caritas.et pꝛeter ipſam omne quod agi⸗

tur. non oꝛdinata caritas eſt.ſed mmoꝛdinata cuꝑibitas.

(De contemptu mundi.

N pꝛimis qudem. ſi cepertt homo ſem etiplum ag⸗
nolcere cur creatus ſit. et exquirit factoꝛem ſuum
deum tũc incipiet pemtere ſe de his que commiſit
in tempoꝛe negligentie ſue. Et ſic demum bemgnus deus
dat ilſ triſticiam pꝛo peccatis. Et poſt hec iterum per ſu⸗

am bemgitatem dat illi afflictionem coꝛpois. in ieiumis

in vigiijs. et oꝛatioms inſtantia. et contemptu mundi.et

vt libens illatas murias ſufferat.et hodio habeat omne re

frigerium coꝛpoꝛale.et vt diligat planctum magis quaʒ ii
ſum.. Poſt hec deus tribuet illi deſiderium et fletum. et
pl anctum et humiliationem. et humilitatem. vt trabem ocu
li ſui conſideret.non alterius feſtucam mtatur eruere et
dicat ſemper. Quomam imquitatem meam ego cognoſ co

et delictum meum coꝛam me eſt ſemper. Et vt diei exitus
ſui memoꝛ ſit.et quomodo in conſpectu dei occurſurus ſit

et iudicia et penas deſcribat in conſpectu mentis ſue.nec

non etiam meritos honoꝛes qui dandi ſunt ſanctis. Si au⸗

tem cognouerit quia coꝛ illius firmum eſt in timoꝛe domim
et non timebi ad locum ſuũ. ſe ed foꝛtiter reſiſtet aduerlario

ODe temnptu N

ſuo.ĩlle ꝓerfectus monachus et miles xpi vocatur. Vt em̃

cumulata nauis vndarum ictu obzꝛuitur. ſic multa poſſi⸗

des monachus viatoꝛ impeditur. Nichi poſſidens mona⸗

chus.quaſi aquila ad celſitud mem peruolat. tunc deſcen

dit ad eſcas.quando compellit neceſſitas. Pꝛudens mona⸗
chus non adulabitur pꝛopter voluptatem ventris duntibꝰ
Nichil poſſidens.cur ſoꝛ lens velociter ad bꝛauium ſuper

ne vocatioms dei peruemet. Verus monachus poſt opus

moderatum oꝛatiombus et lectiombus vacat. mehil poſſi

dens monachus theſauriſat in celo. et camt deo laudes

die et nocte in timoꝛe dei. Gloꝛiatio monachi.cum nullas
res pꝛeſentis vite poſſidere deſiderat. Gloꝛiatio monach
vigilie et fletus m oꝛzꝛatiombus eius. Gloꝛiatio monachi.
manſuetudo et fides. Gloꝛificatio monachi quando deum

ex toto coꝛde dilexerit.et pꝛoximum ſuum tanquam ſeipm.

Gloꝛiatio monachi. abſtinentia eſcarum / et multiloqui
lm gue. Gloꝛiatio mo.quando verba eius operibus conſo⸗

nant. Glonatio monachi.quando in locum ſuum permanet
nachi longammi⸗

et huc illucqʒ non vagatur. Gloꝛiatio m
tas cum humilitate et gratia. ſicut lampas ſplendida in lo

co tenebꝛoſo.ſicut ſol radians/ſplendidus eſt. ſic monachꝰ

perfectus m ſobꝛietate et caſtitate.et coꝛde peruigili in tẽ⸗

poꝛe pſalmoꝛum. Sicut pondus ſalis pꝛemit virum infirmũ
ſic ſomnus in oculis monachi. Sicut ſpine et tubuli in a⸗
onachi. Bi

cut tinea extermmat veſtimentum. ſic detractio amma; mo

nachi. Noli ire ad colloquium mulieris ne ſis ſeperatus a
undus

regno dei. et ne velis Dxere loquoꝛ cum mullere etn
ſum. Monachus ſapiens mam bus ſuis operatur. victum ſi

b⸗ acquirens uotidianum. et luc ratus eſt oꝛationes et 1e 2*

ꝛuma ſua, Si autem ab alio acceperit victum. quid pꝛodeſt
quod oꝛat et vigilat ſicut mercenanus malus et du us 5
Qma ſcriptum eſt. OMelius eſt dare ꝙᷓ; accipe Lignoꝛun

l
8 ——————= EW

—

ſſi

ls
8

.

culorum.

M De cõtenptu mdni.

copia ingentem ſuſcitat flammam. mulcitudo autem elca⸗
rum mobedientiam parturit et moꝛtem. indigẽs venter in
oꝛatiombus vigiliam pꝛeſtat.et coꝛonam amme acquirit.
Nepletus aute. ſomm inducet grauitatem. oculus gloꝛio⸗
ſus cõumia pſcrutatur. oculus aute; ſapientium meditabi
tur ↄtinentiã martirum. Fo:midoloſus miles hoꝛreſcit tu⸗
bam que bellum ſigmficat.et guloſus monachꝰ. ſi abſtinẽ
tiam audierit p̃dicantem nõ auſculꝑtat.Flãma cum marce
ſcit.iterum eluceſcit ſi accipiat lignũ.et libido ſoſ pita rur
ſum igneſcit ĩ ſaturitate eſcaꝝ.Nõ miſ erearis coꝛpi.ſi laſ
ſitudĩe defecerit. Equus ↄſentiẽs /indigẽs coꝛpꝰ/nec aſca
ſoꝛẽ deiecit vncᷓ;. Concupiſcẽtia mater libidims Oleum nu
trit lãpadã lucentẽ.et ignẽ luxurie accẽdit ↄfabulatio mu⸗
lieꝝ.Facies eĩ mulieris ſagitta eſt truculẽta. infixit vulnꝰ
in amma et venenum.Fu ge confabulationẽ mulieris ſi ca⸗
ſtus eſſe volueris. abſconſum eſt in eis venenum. OMagis
appꝛopinquare igm ardenti q; mulieri. Noli velle cum ſis
iuuems impetus libidims ſentire ꝓp concupiſcentiazꝭ. in con
fabulatione mulieris. Qu repleuerit ventrem et pꝛomiſe⸗
rit caſtitatem. ipᷣe tibi mentietur. foꝛma pulcritudims.pei
us qᷓ; pꝛocella ſubmergit. Speciem mulieris ſi ſemel men⸗
te conceperis. et p̃am vitam contemnere perſuadet Vt em
ſi in paleis moꝛetur igms excitat flammaz. ſic memoꝛia mu
lieris permanens ſuccendit concupiſcentiam Nculeus pec⸗
cati facta eſt femma. Ommis ſocietas mulierum. gluten
eſt delictoꝛum.et ſicut viſco nectit cantu ſuo de quo dia⸗
bolus ſatiatur.aut ſi riſu diſſoluatur. aut cantare delecte⸗
tur. Vtilhius eſt audire baſiliſcum ſibilantem q;; mulierem
cantantem. Et tu quid dicturus es michi. quomõ cum he
lia comęꝗmoꝛata eſt vwua. Ipᷣe qui diſcipulum te dicis be
lie.fac quod ip̃e helias fecit Nccipe tibi tantorum dierum
ſpacium iemmorum.t poſſis in celo regnare in ſecula ſe⸗

Quo ſtudio orandoſit deus zF

Enerpit pꝛologus magiſtn hu Som̃s opis ſ ubſequentis. .

Omino pa tri.thugo munu⸗
ſculum hoc dilectõis mee. ea vos pᷣcoꝛ luſe cipite
bemgmitate qua me illud ſcio deuotione obtuliſſe Dtamẽę
bꝛeeue de bꝛeuitate oꝛatioms in elimato licet ſermone pꝛe⸗
ſcriptum miſi caricati veſtre.in quo diſtinctum habetis qui
bus modis oꝛantis am mus inter pꝛecum verba ꝑ compun⸗
ctionem accenditur. demonſtratum etiam cur ulle a nobis
ſeripture que petitioms foꝛmam non habent pꝛo noſtra ſi⸗
ue alioꝛum ſalute poſtulantibus inter oꝛandum pꝛoferũtur
De oeatione ergo oꝛationem poſtulaturus ſcripſi cuuꝰ dul
cedinem quanto iam longo pietatis ſtudio pfectius guſta⸗
tis. tàto libentiꝰ donu accipere.et donũ impendere debetis

Leus. et Oe diuerſis oꝛattonum af⸗

Vo ſtudio et quo aſfectu a nobis oꝛandus ſit
Nʒdeus. ex noſtra miſena ſimul et ex eins mile⸗
ricoꝛdia ↄſwerare poſſumꝰ. Quid em̃ effica
tius hominem ad oꝛandi ſtudium excitat ꝙᷓ
miſerta et calamitas tantoꝛum maloꝛum qui⸗
bus addictus pꝛemitur. et quid iocundius ad effectũ oꝛai
Di trahit. quam miſe ericoꝛdia conditoꝛis ſui ꝙqᷓ; inter mala
ſua totiens experitur Ne ergo mens humana ad oꝛ andum
pigra ſit. hinc ſua neceſe itate compellitur.ne autem trepi-
da et diffidens oꝛetillinc pietate dei pꝛouocatur. Iſtis
duabus. miſeria ſcilicet homims et miſericoꝛdia conditoꝛis
oꝛatio ſubleuatur. quia dum mens alterna hoꝛum conſide⸗
ra tione ſe ad deuotionem inceſſanter excitat.quodam ſpi⸗
ritualis impetu ſurſum leuata volat. BSic igitur oꝛatiom ðð
ſctã meditatio nccãna ẽ.vt oĩno pfecta or̃o pfecta eẽ neqat
ſi eã meditatõ ſctã aut nõ comitet a aut ñ pᷣcedat Nã et Hyj q 4

Quo ſtudio edoſr deh

mala ſua oſiderare negligũt aut mhil petẽdo/aut aliud cp3
opoꝛtz petẽdo facule ꝑ ignoꝛantiam fallũtur.aut certe mi⸗
nus quaʒ opoꝛtet digne petendo per deſidiam tepeſcunt.

S Daeeimum igitur neceſſe eſt vt ſi peudenter et vtiliter deum
oꝛare volumus. iugi meditatione ammum noſtrum exercea-
dunH mus. et m conſideratione miſerie noſtre diſcamus/quid no
Sc bis neceſſe ſit petere.in conſideratione miſericoꝛdie dei no-
bllrx ſtri quo de ſiderio debeamus poſtulare. Cogitemus cᷓ; ſit
dAH boeeuis vita noſtra qᷓ via lubꝛica/q; moꝛs incerta. Cogite⸗
mus ergo qualiter m hanc vitam mtrauimus. cum doloꝛe
itu ptranſimus.cum luctu exituri ſi umus. Cogitemus quantis
ol⸗ amaritudimbus admixtum ſit. ſi quid etiam dulce aut iocũ⸗
ſ: dum m via huiꝰ vite occurſu ſuo nobis alludit. fallax.
M quaʒ ſuſpectum. q; mſtabile/quazʒ tranſitoꝛium eſt quicqͥᷣd

huiꝰ mundi amoꝛ parturterit.quic quid ſpecies et pulcritu
4 do tempoꝛalis pꝛomittit. lia ſunt mala cum quibus! naſci⸗
mur et pꝛoceſſu tempoꝛibus ſiue occulta dei Sratia ſiue ma⸗

— mfeſta mouſtria liberamur. .lia vero m hanc vitam nobi⸗
nie ſcum vemunt.et a nobis ante moꝛtem non recedunt. ſlia
Efe item ſunt mala. que ex tempoꝛe nobis accreſcunt et rur⸗
ri ſum decurſu tempoꝛis a beunt. lia autem poſt natuitateʒ

contrahimus/et ante moꝛtem non euacuamus. Et qins om⸗
nia mala vite hunus enumerare poſſit. Vt emm pꝛetermtta⸗
mus. ea mala que omnes hommes commumter opemunt.
qualia eſtimamus eſſe ſecreta pericula ſinguloꝝ /quoꝛum
e⸗ ſibi quiq; conſcij ſunt. Si cogitare quiſq; voluerit que ab
ſ meunte etate mala fecerit que ſuſtinuerit. et cõſtituat ante
oculos pꝛeterita tempoꝛa dieſq; vite ſue. conſideretq; dili
genter quot manes la boꝛes pertulent. quonens pꝛo amo⸗
re huius vite fruſtra deſudauerit. quotiens ĩ laboꝛioſis co
natibus fallaces exitus muenerit. et poſt longos dies cur⸗
ſus requiẽ/ nec dũ vllã adeptꝰ?ſit. ↄgnoſcit qͥ de haac vita
iudicare polſit. Cum aũt vite Daius erumnam dſiderat

nn
jai⸗
ali

Qus ſmidio oꝛandoſit deus.

etiam que ſit patne celeſtis ſuauitas atʒ dulcedo attendat
atq; ꝓpendat qd inuenerit.qd ꝓdideri/vbi iaceat.vnde
cecidit.vt ex vtroq; ĩtelligat ᷓtũ ſibi ihoc exilio lugẽð ſit
Hinc em ſalomõ dicit. Qum addit ſcientiã / addit doloꝛem
quia quantomagis homo ſua mala intelligit/ tanto ampliꝰ
ſuſpirat et Semit. Poſtremo ſuꝑeſt. vt in memoꝛia maloꝝ
etiã miſericoꝛdie dei recoꝛdemur. qꝛ fiducialius de futuro
eius mſeratões requirimꝰ? ſſi quẽadmodũ in pterito noſtri
miſertus ſit cogitemꝰ. Neuocemus ad memoꝛiã bona ꝗᷓ tri
buit. et ; in piculis ſepe ↄſtitutos clementer eripuit. nec
vnqᷓ peccatis noſtris quo minus miſeretur vinci potut.
oblitos de ſe ammonuit. auerſos a ſe reuocaut. vementes
ad ſe bemgne ſulſcepit. pemtentibus indulſit. pſeuerãtes
cuſtodiuit. ſtantes tenuit. lapſos erexit. malas delectatio⸗
nes in amaritud ines conuertit. et rurſus ſalubꝛiter aman/
catis conſolationes ſuas tribuit. Poſtremo autem tribu⸗
latione purgatis quietem et pacem perfectam reſtituit qu⸗
nec peccantibus vnquam defuit vt coꝛrigeret.nec iuſtis vt
cuſtodiret. Quiſqᷓs hinuſmodi meditatiombns ante oꝛati
oms tempus/ammum ſuum exercuerit. nec impꝛouidus foꝛ
taſſis.nec tepidus ad oeationẽ vemt. Meditatio nanq; aſ
ſidua/ſcientiam parit. ſcientia vero parta ignoꝛantiam pel⸗
lit. et compunctionem parit. Compunctio autem parta de⸗
ſidiam fugat.et deuotionem parit. Deuotio vero oꝛatio⸗
nem perficit. ientia eſt. quando homo ad agmuionem ſui
illummatur Compunctio eſt.quando ex conſidera tõne ma⸗
loꝛum ſuoꝛum coꝛ interno doloꝛe tangitur. Deuotio puis
et humlis affectus m deum. qui et compunctione genera⸗
tur. Terꝛitus emm magmtudine maloꝛum ſuoꝛum ammus
et diffidens de pꝛopꝛijs vinbus ad eum ſe conuertit. et tã
to ardentius patrocimũ illi? expetit /quãto ſibi mchil ext
deum relctũ eſſe videt ĩ quo ↄfidere poſſit. Deuotõ 1git E
ↄuerſio m deũ pio.et huuli affectu. Muilis em̃ eſt ex cõſci cia

==SMZMM

noſtracaritate vĩciſſim eius dilectioneʒ adipiſci mereamur

Quo ſcudio oꝛand⸗ ſit deus Xc.

infirmitatis ſue.pius eſt ex ↄſideratione diuine clementie
Hec in ſe tres pꝛincipales virtutes habet. fidem. [pem. et
caritatem. Neq; em̃ homo ſe ꝓ deuotionẽ ad deum conuer
teret. mſi et crederet ſe a deo ſaluari poſſe.et ſperaret euʒ
miſereri velle Poſtremo mſi eum pluſqꝙ; mala ſua diligeret

nequaq illa fugiens. refu gium in ip̃o eligeret. Credit ergo

ſperat et diligit. Credit potentiam. ſperat miſericoꝛdiam
amat cuſtodiam. Nichil ergo aliud eſt oꝛatio qᷓ; mentis de τ☛
uotio. id eſt conuerſio im deum per pium et humilem effe⸗
ctum. fide.ſpe. et caritate ſubmxa. Sed quia multis mo⸗

dis mens per deuotionem accenditur Rurſuſqua ipſa

deuotio mentis varijs modis voce pꝛomitur / debemus
aliquas ſi gillatim oꝛatioms ſpecies diſtinguere vt aperti⸗
us valeamus virtutem eius indicare Tres ſunt ſpecies oꝛꝛ —
tioms. ſupplicatio. poſtulatio. inſinuatio Eupy plicatio eſt ſi⸗ H Supphias

ne determmatione peticioms, humilis et deuoti pꝛecatio. pe Kehens

Poſtulatio eſt determinate petitiom inſerta narratio. IJn⸗ ere
ſinuatio eſt ſine peticione. per ſolam narꝛattonem. volun⸗

captatio.exactio.pura oꝛatio. Captatio eſt quod fit ante Gapnne
poſtulationem. ad pꝛeparandum et melmandum ammum Crr Krah, 4
auditoꝛis. quod tribus modis facimus Deimo cum aliqund W
dicimus quod perſonam vel cauſam noſtram commendet
ſiue meritum noſtrum ſiue infirmitatem /ſiue aliud aliquio
enumerando quod ad noſtram cauſam vel perſonam com⸗
mendandam valeat apud eum cui noſtraʒ petitõnem offerui? 5
mus. ſecundus modus captatioms eſt. tum aliquid in lau⸗ Ml
dem eius pꝛoferimus quem oꝛamus/per quod apud ammũ
noſtrum. carum eum et acceptabilem elſe ſigmficamus. vt

Terciꝰ modus captatõis ẽ qñ aliqd dicimꝰ ꝓ qð apð aĩm „»„»

auditoꝛis cauſa aduerſari) nĩ ſiue pſona depꝛimt vt odio

potiuſqᷓ; amoꝛe digna videa tur Iſtis tribꝰ mõis fit captio

WW

1
Zenoum

Prn ente

ibjmogpemo andl

Quo ſiudio oꝛandſit Neus

g

. 5 . (1: 2 5
tura vti ſolet. Hoc em agimus vbicũq; laudes cammus ᷣ

vbicũ q; infir mitatem noſtram. vbicunqʒ maliciã aduerſa⸗
rioꝝ noſtroꝝ recitamus. et ommo quicqd dei auribus dig⸗

num. et nr̃e neceſſitati congruũ.ante petitõis pꝛonunciati⸗

onem eloquumur (Exactio eſt q; fien ſolet poſt factã poſtu

ſationem. quando auditoeem ne petitio noſtra apud eum
m oblunonem vemat.qua dam vt ita dicam impoetumtate
atq; inſtantia frequenter memoꝛem facimus. Que memoꝛia
cribus modis renouari videtur. videlicet. quã do aliqd vel
de pſona eius vel de ꝓſona noſtra.vel de cauſa noſtra ite⸗
rato dicimus. vnde vel nos.vel cauſam noſtram atq; peti⸗
cionem in eius ammo renouemus. Moc genus ſupplicandi.

—

ꝙᷓ apud hommes impoꝛtunũ videtur. tam apud deum gra

tum atq; acceptabile eſt. Pura oꝛatio eſt. cum ex babundã

tia deuotioms /mens ita accenditur. vt cum ſe ad deum po-

ſtulatura conuerterit ̈ amo:is eius magmtudine:et peu⸗

tioms ſue oblunſcatur. et dum amoꝛe eius quem videt per⸗

frui concupiſcit vehe menter. totaqʒ; iam ilh vacare del de⸗

rat.eius etiam peo quo vemt.curam libenter poſtponat.
NHoc genꝰ oꝛandi vmfoꝛme eſt.et qᷓ p̃ ceteris omibus vm⸗

cum ltam eſt apud deum p̃ ceteris omibus pꝛecioſum. Sed

mter hec tria ſupplica tionum genera mfimum locum capta⸗
tio.medium exacho.ſuꝑꝛemum et excellentiſſimũ pura oꝛa
tio obtinet.quia captatio timoꝛem.exactio fiduciam. pura
oꝛatio perfectum amoꝛem habet Sciendum eſt ettam quod
ſupplicatio aliquando ſit per ſola nomina. ſicut eſt illud.mi
ſericoꝛdia mea. refugium meum. ſuſceptoꝛ meus. liberatoꝛ
meus.deus meus.adiutoꝛ meus.iliquando per ſola ver⸗
ba/ſicut eſt. reſpice miſerere placare attende et fac. Rli⸗
quando per nomma et verba ſimul. ſicut eſt illud. Verba
mea auribus percipe domine intellige clamoꝛem meum. ii
tende voci oοns mee rex meꝰ? et deus meꝰ. Sʒ illud genꝰ

–w

fhfdf

Quio ſtudio oꝛado ſit deus c.

contemplatio quod per ſola nomma.quo magis ẽ foꝛis ſig
ſe⸗ mficatione impfectũ.tãtominꝰ ẽ habũdãtia dilctõis plenũ
Affectus emm hoc pꝛopꝛium habet/q; quanto maioꝛ et fer-
uentlioꝛ intus eſt. tantommus per vocem explicari poteſt.
olh⸗ Illud ergo genus ſupplicatioms ꝙ; per ſola verba expꝛimi-
eun tur. mmoꝛem quidem iſto deuotionem indicat. maioꝛẽ au⸗
re⸗ tem illo quod noĩbus et verbis. plena vmelicet pꝛonuntia⸗
dei tione ſigmficatur. Illud igitur quod ſolis nomihus fit ad
vel pruram oeationem ptinere videtur. quod ſolis verbis ad
te exactionem. quod nomibus ſimul et verbis ad captationẽ
en⸗ ita pura oꝛatio magis in iubilum vertatur. et appeopiquet
deo. peruemat ocius.et efficatius obtineat Poſtulatio eſt
gr atnenmate peticiom mnlare⸗ aettb: ſicut eſt illud.
. mundum crea in me deus ſpiritum rectum mnoua m viſce⸗ „
4. ribus meis. .HHPec tribus modis fit. obſecrando. rogando. Pe ſuila . rih mo
N ſimpliciter poſtulando. Obſt ecratio eſt. quando vehementi⸗
⸗ oꝛ neceſſitas deuotis pꝛecibus inſiſtere cogit. In medio⸗

cribſcauſis rogamus. m mimmms ſimpliciter poſtulamus.

ſde⸗ Habent igitur hec tria differentias ſuas. quia excellentiſ⸗
n⸗ ſimum obſecrare. medium rogare.mimmũ e ſimpliciter po-
ſtulare (Inſinuatio eſt ſine peticione per ſolam narꝛa tionẽ
voluntatis facta ſigmficatio. Hec quoqʒ tribus modis fit Jyſe
SJYMUẽ timoꝛe. fiducia. contemptu. Timoꝛe fit. quando vel magna
1 eſt cauſa quam agimus. vel magna eſt perſona quam roga⸗
n mus.ſicut eſt illud. Domme ſi fuiſſes hic/frater meus non
fuiſſet moꝛtuus.Dixit vnde voluntas. intelligeretur. ſeꝝ
temeritas non repꝛehenderetur. ut vel non exaudita re⸗
o pulſe non pateretur oppꝛobꝛium. vel exaudita voluutatis
e ſue conſequeretur effectum. Fiducia fit inſinuatio.quando
⸗ vel de facilitate cauſe. vel de bemuolentia perſone confidi
b mꝰ. et ideo deſidermũ nr̃m patẽt expꝛimere negamꝰ qꝛ nos
in! obtinere poſſe ſola inſinuatõe ſpamꝰ ſicut eſt illð qð ĩ nup

8 tijs deficiente vmo dommo mater dicit. vimum non habent

(Quo ſt tudio oꝛando ſit &us. ?c.

Non dirit peto vt defectum poculivinum creando. aut cõ
mutando ſuppleas ſed hoc materne reuerentie pꝛiuilegium
exiſſtimamt. vt qmic quid illi mnuendo ſe velle ſigmkficaret
pati a filio repulſam nõ debuiſſet.et hoc quidem iuſtũ fu⸗
erat ſi tale aliquid ab eo petiuiſſet.q; ille facere potuiſſet
ſecundũ naturam quam ab ea ſumptam gerebat. Nunc aut
quodãmodo iuſte rephenditur. qma ab ea natura qua non
debebant obedientiam m miraculo exigebat /et dicitur ei.
Quid michi et tibi mulier? Miraculum em facere dei virtꝰ?
eſt. non homĩs. Et ideo cum a matte mraculum xpᷣs homo
requintur. non quaſi homo. ſed quaſi deus mulierez nõ ma
trem de pᷣſumptione cauſatur Oaria em̃ a xpᷣo nõ quaſuma
ter exigere a xpᷣo fiho ſuo.ſed quaſi mulier ſi neceſſe fuuſʒ
Humliter miraculum poſtulare debebat a deo. Contemp⸗
tu fit mſinuatio/quando vel cauſa vilis eſt vel perſona que
rogatur hHumilis. que ommno ab oꝛatione diuina excludi⸗
tur. apud hommes aũt maxime ſuperbos et potentes mag
no ſtudio exercetur. Et ſicut in ſupꝛ adictis oſtendimus.
ita quoqʒ in his tribus differentiam inuemmus. Inſinuatõ
em̃ ex fiducia.perfectis conuemt.ex timoꝛe mſipiẽtibusex
contemptu malis ODe hinc reliqua que de oꝛatione tractare
pꝛopoſuumus annectenda ſunt. Quoſdam ſiquidem moue
re ſolet.ꝙ in oꝛa tiombꝰ noſtris cum deum ſiue peo noſtra
ſiue pꝛo alioꝛum ſalute petere volumus illos nõnunqᷓ; pſal-
mos qu vel peticioms verba nonhabent. vel ad petionem
noſtram non pertinent. decantare ſolemus et de alijs ſcrip
turis quas moꝛatione frequentamus ſimlem abſurditatez
pꝛoducunt.cum eiuſmodi vel foꝛmam oꝛandi nõ habeant.
vel illi quam nos agimus cauſe non concoꝛdant. Quid em
pꝛodeſt illa in oꝛatione verba dicere. quibus muemmur vf
mchil vel aliud ꝙᷓ neceſſe eſt a deo poſtulare Non oꝛat ſed
ſubſanat potius qui cum ante conſpectum eius quaſuvene
rit poſtulaturus ſubito ad alia que mehil ad rem ptinere

oꝛãd⸗ ſit oͤens 20

* videntur replicanda conuertit Ecce em̃ inquiunt dum pꝛs
mdulgentia peccatoꝝ noſtroꝝ deum depꝛecari volumus.
nr q uid nobis ad hoc pꝛodeſt. ſi vel quare fremuerunt gen⸗
C24+ͤ tes. vel attedite ꝓppłe meus.vel aliũ hui?cemodi pſalmum
ſe dDecantamus. Nonne ridiculum eſt vt tala canentes oꝛare
c4 nos credamus: Iſtud foꝛtaſſe aliqui dicant et eſtiment
von mchil vtilitatis eſſe. quotiens talia noſtris oꝛatiombus
a. admiſcemus. Sed quiſquis ſupꝛadictas oꝛatioms ſpecies
19 diligenter ꝓſpexerit. qualiter etiam iſta/ m oꝛatiombus di⸗
ro cta valeant.facile diſcermt. Nam hoc genus oꝛandi ſepe
⸗ ad inpetradum muemtur efficati?. qᷓ illud etiã in quo ma-
mf eſte petitioms noſtre modum oꝛantes explicamus. Sth⸗
cet hoc vt diximus ex his que ſuperius memoꝛata ſunt ſa⸗

tis euidenter intelligi poſſit. ſi tamen hoc ſpecialiter de⸗

monſtretur. quio mſi amplius veritas pateſcit. Hoc inter
. eſt quando oꝛamus hommẽ et quando oꝛamus deumquod
homo neceſſitatem noſtram ſcire non poteſt mſi doctus fu
nis erit. deus etiam antec petatur ſcit quid nobis neceſſe ſit
PHomo iĩgitur qui rogatur ꝓ narꝛationem noſtram edoce⸗
e tur. vt ſciat quid velimus. per ſupplicatõem noſtram pulſa-
34 tur vt annuat quod petimus. Sed in illa que ad deum fit
i oꝛatione.narꝛatio neceſſaria nõ eſt.mſi foꝛte homo ad hoc
⸗ nareet vt ip̃e ſuam petitionem melius ĩtell igat. vt per nar
6 rationem ſuam ammomtꝰ quid petat conſideret.et ꝓ con⸗
ſiderationem petitioms ſue excitatus deuotius oꝛet. Sa⸗
ne quantum ad deũ ꝑtinet ſola ſuplicatio ſufficit.quia vt
diximus deus non neceſſe habet doceri vt ſciat.ſed ſuppli⸗
candus eſt vt annuat. Sed nullo alio modo ſcitius deꝰ ad
t. annuendum flectitur. ꝙᷓ ſi pꝛecantis ammus toto deuotio⸗
ms affectu ad p̃m conuertatur. Quecunq; ſunt verba oꝛan
ht tis abſurda non ſunt. ſed omm modo ad hoc competenter
ed peoeoferii poſſunt. vt vel oꝛantis affectum ad amoꝛem dei ex
e‚H citent.vel quod ampluis eſt.vt ſi iam amoꝛe eius flagrat

Quo ſticdio oꝛãd ſit deus .

excitatum demonſt rent. Demonſtrent autem non vt deum
occulta noſtra quaſi neſcientem doceant. ſed vt nos dum
mternum nim deſiderium foꝛis loquimur. ex ip̃is nris ver
bis amplius ad amoꝛem inflammemur Sola igitur coꝛdis
deuotio quãtũ ad deum ſufficere poterat.mſi ad hoc etiã
m voce foꝛmaretur oꝛatio vt mentem oꝛantis ad amoꝛẽ de
uotioms accendat. Qam ſicut diximus ſi petitiom inſerta
narꝛatio eſt. nõ deus docetur ſed oꝛans ãmonetur conſide
rare quio petat. vt deuotius oꝛet. Si vero ſola ſupplicatõ
eſt. quia deuotionem mtus in coꝛde eſſe ſigmficat. ad mar
oꝛem deuotioneʒ ammũ inflàmat. Nequaqᷓ igit᷑ vel illa ab
oꝛatiombus niris verba excludere debem?/q̃ et ſi modum
petitõms nre nõ eyplicant, tamẽ affectum ammi ad amoꝛẽ
deiet ad deuotionem pietatis inflämant. Sed quia diuner
ſis modis humanus affectus ad amoꝛẽ dei pꝛouocatur. Li⸗
bet nunc pos ſigillatim modos diſtinguere. et diſtinctos p
exempla demonſtrare Sed ſciendum pꝛius qð hoc vere ge
nus ome oꝛandi quod quibul dam pꝛoꝛſus ab oꝛatioms vſu
erxcludendum videtur. ad captationem ptinet. quã videlic⸗
capta tionẽ/ quis ſupius quaſi ſpeciem ſupplicatõis ãnume⸗
rauerimꝰ. ſcᷣm qndaʒ tñ largioꝛẽ ↄſuetudinẽ.nõ ſolũ ſup
plicãdo.ſed etiã poſtulando et inſinuãdo captare ſolemꝰ
In captatione autẽ bemuolentia auditoꝛis comꝑatur. Oð
tribus modis fit.ſiue qñ aliquid in laudẽ eius dicimꝰ.ſie
qqñ aliquid de nr̃a miſeria cõmemoꝛamꝰ.vel etiã qñ aliquid
qð ad opꝛell nonem aduerſarioꝝ nrᷣoꝝ ſpectat. in medium
adducimus. Dicamus igttur omes illas ſcripturas qs quo-
rũdã opimo ad oꝛatioms vſum nõ eẽ a ſumendas exiſtimat
iccirco vtiliter debere et ↄuementer poſſe inter vota peecũ
noſtraꝝ ab oꝛantibus recitari. quia ĩ nobis affectum pie de
uotioms excitant.et coꝛ nrjm. vel narꝛãdo laudẽ dei ad eiꝰ
amoꝛem pꝛouocãt. vel nram miſeriã ↄmemoꝛã do añ oſpectũ
eius nos humiliant.vel maliciam aduerſanozum noſtroꝛum

Quo ſiòio orãdoſit deo ⁊c.

M exaggerando. et vtuem nobis ſollicitud mmem/et fiduciam
coꝛam ipÿo pꝛeſtãt amplioꝛẽ. Laudẽ dei in potẽtia et bomta⸗
te eius cognoſcimus.miſeriã nr̃am ĩ hoc qð fragiles et pec
6 catoꝛes ſumus. malſciam aduerſarioꝝ nroꝝ ꝗ et ad decipi-
de⸗ enduũ ſunt aſtuti. et ad oppꝛimendũ impij. Siue igit᷑ laudeʒ
SL Ddei in bomtate ring et potentia/ſiue miſeriã nr̃am in ifirmi⸗
de⸗ tate et culpa nra. ſiue malitiã aduer ſarioꝝ nroꝝ in tirãm⸗
. de eoꝝ et aſtucla ad exercitationẽ mentis /et ausmentum
bone deuotioms noſtre oꝛantes cõmemoꝛemꝰ.mchil imep⸗

tum facimus. et ꝓ pium affectum quem ipᷣa in nobis ver ba
excitent vbiq; oꝛantes ſumus. Vt em̃ bꝛeuiter cuncta com
plectar. quocitenſcũq; dei laudem narꝛamus. quecũqʒ ſint
verba.quantũcunq; pꝛobꝛa.quid in his tamẽ mtus ombꝰ
4 coꝛ nrm mſi hoc vnum loquitur, qð eum et ãmirans amat.
1 et amãdo ãmiratur? Similit quãdo de nr̃a miſeria coꝛã eo

1 oꝛantes agimus.quecũq; ſint verba.quãtumcunqʒ pꝛobꝛa
QRKuid in his oĩbns coꝛ nrm dicit. mſi hoc vnum qð confite
pi mur nos miſcðam ei? querere. et in eo omnem fiductam
⸗ mjam collocare: Que deuotio/quãto humiitati pꝛoxima
ne⸗ tantomagis eſt deo accepta. Item cũ aduerſarioꝝ nroꝝ
i⸗ malitiã m oꝛombus niis coꝛam deo accuſamus.qualia cun⸗
nd qʒ ſint verba/quãtumcunqʒ pꝛolxra.quid tñ aliud per hec
ſo omia. q; iuſtũ iudicium dei ad nr̃am liberationem expoſci
mus vt eripiat nos ab his.quoꝝ tiranmde imuſte oppꝛimi⸗
mur. et maliciain iuſte aduerſamur. Et gꝗe vltionem de im⸗
n micis nr̃is et iudicium cauſe noſtre diumo arbitrio libent᷑
relinquimꝰ. quid eſt q pꝛo humliitate et deuotione iuſte
a deo impetrare non debeamus ? WOnuſquiſq; ergo cum m
ri oꝛatõne pſalmos vel alias quaſcũq; ſcripturas decaſſt di

z/ ligenter ↄſideret cui affectui ſeruiat. et ad illum affectũ to-
4 to mſu coꝛ ſuũ excitet /ad queʒ id qð loquitur magis ptine
. re videt. qꝛ ſi verboꝝ que loquit᷑ affectum habuerit/ p af⸗
4 fectum ip̃m melius veritatem cognoſcet.et mntelligentiam

Quo ſtudio oꝛoͤ ſit deus &.

cogneſcet per ver boꝛum mtelligentiam in maioꝛem deuo⸗
tionem affedtum accendet. Quantum autẽ affectus coꝛdis
bonus placet deo humana etiam nobis conſuetudo quã⸗
uꝛs vitioſa. quadam tamen virtutis imitatione demõſtrat
Certe videmus adulatoꝛes qualiter ſe erga illos a quibus
aliquid expetunt. deuotos ſimulant. Sepe pꝛocedunt/ob
uiant. in turba conſtitutos pompoſis ſalutatõmbus hono
rat. tranſire volentibus viam pꝛeparant. alios locum dare
mbent. dominos aduentare pꝛoclamant. Cathedꝛas in
mmedio conſtituunt. pulumaria ſternunt ꝓedibus pꝛouoluũ
tur. Ex antiquis hiſtoꝛns magnalia patrum replic ant. et ſi
m eis non muemunt quid laudentur. prioꝛum facta ad eo⸗
rum laudem retoꝛquent. ſe deuotos ſe fidos non ſolum di
cunt. ſed iurant. et quod eſſe nolunt. hoc omm ſtudio vde
ri laboꝛant. Qunquid putatis iuſte repꝛehendi poſſent ſi el
ſent quod non ſunt. ſed eſſe ſe fingunt? Si hoc malum eſſet
cur vt tales eſſent. cur tantopere tales uidei ſtuderẽt. imo
pero ſi tales eſſent. quales eſſe ſe fingunt et non ſuntve⸗
re laudabiles elſent. Nec ob altiam cauſam eoꝛum petitio
ab ommbus ſepe reſpuitur. mſi quia tales non eſſe /quales
ſe fingunt eſſe / ſciuntur. Si ergo illi iſte in ſuis pꝛecibus

repelluntur. quia ſauntur tales non eſſe. quales ſe eſſe fin-
Zunt. vt nos mereamur quod petunꝰ a deo percipere qua
ies illi ſe ſinulant ſtudeamus in veritate deo nos exhibere
Oſtendamus foꝛis ver bis habere nos intus erga deũ affe⸗
ctum deuotioms.et non ſolum oſtendamus.ſed quod oſte
Dimus habeamus. ne ſi ſolum oſtendimus. non veri amato-
res.ſed adulatoꝛes ſimus.et quia deum oſtentatione deci
pere non poſſumus.noſipᷣos potius decipiamus. Pꝛeterea
ſicut et adulatoꝛes ſimulatam deuotionem pꝛioꝛes effe⸗
runt.et per eam illoꝛum quos depꝛecantur gratiam com⸗
perare volunt. ſic et nos pꝛecibus noſtris peeuemamus fa-
ciem domm. et vt mereamur obtinere quod petimus. non

un⸗

ſti⸗
o/
.

Quo ſiudio oꝛandoſit deus 2c.

ſimulatam deuotionem. ſed veram caritatem offeramus.

Beatificemus a meos dñi ihũ rpᷣijindignemur immicos eiꝰ
Laudemꝰ in eo potentiã. magmficemꝰ pietatẽ.ammiremꝰ
ſapientiã.extollamus genoꝛoſitatem. aꝗpbemus eqntatez

Item nareemus ei mſeriam nram. mdicemus ei neceſſita⸗

tem nram. reuelemus ei mfumitatem nram. confiteamur e ei

culpam nr̃am. offeramus ei obedientiam nram. dicamus et

credamus alium non eſſe. ꝓ quem poſſumus eripi.p quem
ſperemꝰ? liberart. Item oſtendamus ei aduerſanoꝝ nroꝝ

demonũ. et puerſoꝝ boĩm maliciã. crudelitatẽ /imquitate

et tiranmdem. qð ei aduerſantur qͥ nos pſequũtur/q nobis
Peſten ſũt. qui ei ↄtradicunt.qð odimꝰ ꝗᷓ odit. qy diligim?
que dilisit. malle nos ꝗpter eum odia immicoꝝ eius perpe⸗
ti. qᷓ ↄtra eum hr̃e pacem eoꝝ. Omes igit ſcripture eiꝰ? mõi
qᷓ ad captationẽ faciendã ↄgruũt ſune ipᷣa capta tio ꝑ ſup⸗
plicatõʒ / ſiue x p poſtulatõz / ſiue ꝓ mſinua tõʒ flat aliene ab
or̃oms vſu ha bende nõ ſunt.qꝛ licet alique illaa/narꝛatio⸗
nes petictonum nõ babeant/ habent tñ omes affect? virtu⸗

tum quos in nobis accendũt.ꝓ quos oꝛantes citius q; per

nos petitionẽ impetrãt. QAuia ĩgitur in affectibus pietatis

eſt omis vtus oꝛandi/enumeremꝰ? aliqð ex ipis.et exemphs
demonſtremꝰ. vt qꝛ omes demõſtrare nõ poſſumꝰ mfimti
em ſũt affectus)qͥd tñ michi oĩbus laudabile ſit. et deo ac
ceptum.ex quibuſdam comtiamꝰ Eſt affectus dilectõis.cũ
foꝛte mens vel vidẽs.vel re miſcẽs/id qo amat. ſubito amo⸗
ris igne coꝛripitur. Eſt affectꝰ ãmiratõis.cũ aliqd nouum
et ãmirabile ↄtemplans in ſtupoꝛẽ excitat᷑ Eſt affectus co
gratulatõis, cũ acceptabile aliqbus et beneplacitũ vides
quadã hularitate ꝓfundit᷑.Eſt affectus humilitatis. qñ ex
ↄſideratione minfirmitatis ſue ab alienatõe ſua ſpõte cõpꝛi
mitur. Eſt affectus timoꝛis. qñ excõſideraticimmnentiũ pe⸗
naꝝ ↄcutitur. Eſt affectus indignatõis. qñ m odiũ aduer⸗
ſarioꝝ ex p̃a imquita tis eoꝝ malgiitate iflammatur. Eſt

Quo ſtudio oꝛãdts ſit de9 .

affectus zeh. quando ex amoꝛe iuſticia ad deſiderium vltõö⸗
ms accenditur Eſt affectus bone pꝛeſumptõis.qñ ex noua
aliqua/et ſingulari ſiducia ad vendicandũ plus ſolito qup
piam ammat᷑. De iſtis affectõibus pꝛime tres ad illud p̃ci/
pue genꝰ ſcripture ptinent.ĩ quo fit laudano. Quia ſcz ex
ↄmemoꝛatõe bomtatis ſurgit affectꝰ dilectõis. Ex omemo
ratõe potẽ̃tie et foꝛtitudis ſurgit affectꝰ ãmira tõis. Ex cõ
memoꝛatione aũt alicuiꝰ? pꝛoſperi euentꝰ et fati felicis, ſur
Sit affectus ↄgratulatõis. Tres ſequẽtes ad illud genꝰ? p
tinent.ĩ quo fit ↄmemoꝛa tioet felicitatis et mſerie. Qui
videlicʒ affectꝰ huilitatis ſurgit ex ↄmemoꝛatõe ꝓpꝛe infr
mitatis. tffectus doloꝛis ſurgit ex vmemoꝛatõe maloꝝ p⸗
ſentiũ vel recoꝛdatõe p̃teritoꝝ.ffectus timoꝛis.ex p̃uiſi⸗
one futuroꝝ. Tres vlti affectus illi magis generi ſcriptu⸗
rarum congruunt/m quo fit inuectio et accuſatio in aduer
ſarios. videlicʒ ↄtra nequitiã eoꝝ. indignatio ↄtra muriã
zelus ꝗꝓpter maliciã maioꝛ de dei miſcdia pᷣſumptio. Exem⸗
pla ſinguloꝝ hec ſunt. Ex affectu dilectõis cantat᷑ pſalmꝰ
Diligam te. Ex affectu ãmiratõis cantat᷑ põ. Dñne dũñs nr̃.
Ex affectu ↄgratulatõis/cantatur xS. Om̃es gentes. Et ĩ
his omibꝰ ẽ laudatio. Ex affectu huilitatis camtur põ. In
te dñe ſperam.Ex affectu doloeis/ camtur põ. Vſquequo
dnñe. Erxr affectu timoꝛis camt᷑ põ. Dñe ne mifuroꝛe Et ĩ his
oĩbus ẽ mixta querele dep̃catio Ex al c
mtur põ. QAud gloꝛiaris ĩ malicia. Ex affectu zeli camtur
põ. Deus vltionũ. Ex affectu bone pᷣſũptõis camtur põ.
Judica me dñe.q.ego. Sciendum eſt tñ hane ꝗꝓpeietatem/
m om̃ibꝰ põ.nõ eſſe.vt ꝓꝑ totam ſenem vnus affectusexten
Datur.ſed ſepe de alio affectu tranſitur in alhium ſcdᷣnimẽ

tes oꝛantium dꝛuerſis modis affici ſ olent. Hoc aũt quali

ter ꝑ ſin gulos pſalmos cognoſci poſſit.explanare pꝛolirio
ris operis cractatum expetit. Volumus tamen in aliquibꝰ
exempli cauſa demonſtra re.foete cogitare cepꝑi quanta ſit

Quo ſtudio orando ſ ze deus :e.

felicitas eſſe cum deo. quanta item miſeria ſit viuere ĩ hoe
ſeculo. quanta demum calamitas ſemper cruciari in infer⸗
no. et ex hac meditatõne mea ſubito amoꝛe celeſtis patrie
attactus ip̃o affectu ducente in hec verba decurꝛit. Geatꝰ
vir qui non abiſt in conſilio impioꝛum. Cuius pſalmi totam
ſeriem. ſi ſecundum intimum compunctioms ſenſum queri
mus. quid aliud mſi hoc vbiqʒ dicentem muemmus 'ffeli⸗
ces qui nunquam a deo receſſerunt. felices qui ſemper cuʒ
deo permanſerunt. felices qui in obſequio fideles.et de⸗
uoti perſtiterunt. Nam non felices.ſed miſen ſunt illi qui
ab illo elongauerunt. et cum illo perſeuerare noluerunt.
vel qui poſt ad illum non redierunt. Gꝛatias illi quantum
perſuiti. confuſio michi quantum diſceſſi. Nunc autem quã/
tum pꝛope ſum/elongare nolo. quantum longe ſum redire
cupio. Vtinam ad illum peruem am. vtinam ab illo nunquã
recedam. Ndiuua me domme deus meus. Offectus ig⸗
tur iſte dilectioms eſt. ſurgens ex laudatione. Item exem⸗
plum alterius. Cogitaun mecum quanta eſſet potentia dei
deinde ammirari cepi veſamam hominum qm moꝛtales ſũt
et tamen voluntati eius obuiare non pertimeſcunt. Ex hac
itaq; ammiratiõe compulſus ſum cxclamare et dicere Qua⸗
re fremuerunt gentes. Et eſt ammiratio mixta indignatio⸗
m. qua veſamam ammiramur. pꝛeſumptiom indignamur.
Vel certe ĩ nobiſmetipſis dum foꝛis aſſultus vitioꝛum cre
bꝛos et impoꝛtunos aſpicumus et in trinſecus de dei adin⸗
toꝛio pꝛeſumimus ipſam temptationum noſtrarum moleſti⸗
am cum quadam indignatione arguimus dicentes. Quare
fremuerunt gentes et cetera. Et eſt ſumma totius pſalm
ad hoc tendens.vt per dei potentiam confirmati mſolen⸗
tes aduerſitates contemnamus. et tanto nos aduerſarijs
noſtris foꝛtioꝛes.quanto deo vicimoꝛes ſumus pꝛeſumamꝰ
Illoꝛum interitum feſtinum attendamus.dei magmficen⸗
tiam coutra eoꝛum ſuperbiam frangendam opponamus.

rartato de lya π Kachel F*.

cum omm reuerentia ammum noſtrum ad obſequum illius
ſubiciamus.ſemper ſupꝛa nos ammrrantes eius potentiam
mjfra nos deſpicientes eoꝛum inſolentiam. Hic eſt affectꝰ
ammiratioms mdignatiom mixtus.ex laude ſurgens. Se⸗
quentis pſalmi ſeries non ſecundum vnum affectum teritur
ſed ſepe de affectu in affectum tranſit. Werbi gratia In
anguſtijs conſtitutus. quantũ ſemper in dei miſertcoꝛdia .WD
confidebam. cogitare incipio.quia tamẽ quomodo me ab
eo derelictum video. ex affectu doloꝛis in hec verba pꝛo⸗
rumpo. Domme quid multiplicati ſunt. qui tribulãt. m. m
in aduer ſum me. Multi di. a. m. non eſt ſalus ipſi in deo.
eius. QAurſumq; de affectu doloꝛis in affectum bone pee⸗
ſumptioms recurꝛens aio. Tu autem domine ſuſceptoꝛ me
us es. vt et meroꝛem per fiduciam releuem. et fiduciam p
meroꝛem caſtigem. Et quis omnes virtutes pſalmeeum.
quis igmtas compunctiones ſanctoꝛum affectuum enume⸗
rare loquendo poteſt pꝛo quibus mens in oꝛatione accendi⸗
tur. et gratiſſimum deo ſacrificium in ara coꝛdis adoletur

(Eacarws de lya. et rachel. vxoꝛibus iacob. et de concu⸗
bims eius. bala et zelpha. et fil Feius. et filra.

Emamin adoleſcentulus in mentis exceſ⸗
ſu. Nudiant adoleſcentuli ſermonem de
adoleſcente.euigilent ad vocem peophe⸗
te. Hemamm adoleſcentulus in mentis ex
ceſſu, Quis ſit bemamm iſte multi noue⸗
AC runt.alij per ſcientiam. alij per experienti
am. Qu per doctrinam nouerunt audiant patienter. qauiu
per experientiã didicer̃t audiant libent Qui em̃ cum expe
nentie magiſtenio ſemel noſſe potuit. fidenter loquoe ſer⸗
mno de eo quamuis pꝛolixus illum ſatiare non poterit. Sʒ
quis de eo digne loqui ſufficiat? Eſt emm ſpecioſus foꝛma

— d1 — — ——

pꝛe ommbus filijs iacob. et qualeʒ rachel generare decuit

Nam lya quidem quamuis plures. pulc rioꝛes tamen libe⸗

ros habere non potuit. Duas nanq; vt legitis vxoꝛes ia⸗

cob habuiſſe cognoſcitur. vna lya. altera rachel diceba⸗
tur. Lya fecundioꝛ.rachel foꝛmoſioꝛ.lya fecunda ſed lipa

rachel fere ſterilis /ſed foꝛma ſui glłoꝛiaris. Sed iam que

ſint iſte due mulieres iacob videamus. vt qui ſint earum fi

lij facilius intelligamus. Nachel dectrina veritatis. lya di
ſciplina virtutis.Nachel ſtudium ſapientie. lya deſideri⸗
um mſticie Sed ſcimus iac ob ſeptem anms pꝛo rachel ſer
uiſſe.et tamen videbantur ei dies pauci pꝛe amoꝛis magm⸗
tudine. Quid mraris? Secundum magmtudm em pulcritu
dims. erat magmtudo dilectioms. Certe ſi in laudem ſa⸗
pientie/ aliquid temptare voluero. minus erit quantumcun
q; dixero. Quid emm ſapientia ardentuis diligitur. Dulti
us poſſidetur. Eius decoꝛ omnem ſuperat pulcritudmem

eius dulcoꝛ omnem excedit ſuauitatem. Eſt em̃ vt ait qui⸗

dam ſpecioſioꝛ ſole et ſuper omnem ſtellarum diſpoſitionẽ
Luci comparata inuemtur pꝛioꝛ. Illi emm ſuccedit nox.ſa
pientiam autem non vincit malicta. Nttingit ergo a fine vſ
qʒ ad finem foꝛuiter.et diſpomt omĩa ſuauiter. Hanc ama
ui inquit et exquiſuu a iuuentute mea. et queſiui ſponſam
michi eam aſſumere. et amatoꝛ factus ſum foꝛme illius.
Quid ergo mirum ſi iacob m huiuſmodi ſponſe amoꝛe fla⸗
grabat.ſi talis igms tante dilectioms flammas tempera⸗
re non poterat.O quantum amabat.o qualiter in eius amo

re flagra bat qui dixit. Super ſalutem et omnem pulcritu⸗

dinem. dilexi ſapientiam. Nchil em̃ hac vt dirimus ſapien⸗
tia ardentius diligitur. mi dultius poſſidetur. Hinc eſt ei
q; ſapientes omnes eſſe volunt. pauci tamen ad modum ſa
pientes eſſe poſſunt. Nunquid de iuſtcia ſimiluter dicimus

Nunquid eque uuſti omnes eſſe volumus. ſed mſſti foꝛte eſ
ſe non poſſumus: Imo omnes vtique uuſti eſſe potuiſſent.
ſi eſſe iuſti perfecte votuiſſent Juſticiam emm perfecte di
ligere.eſt iam uuſtum eſſe. Sapientiam et multum amare
potes. et ipſa carere potes. Ommno et abſque dubio quã

to ampiius iuſticiam dil exeris. tanto iuſtioꝛ eris. Sed vi⸗

deamus nunc que ſint inſtituta vere iuſticie.et innememus
cur hommes tantum deteſtantur conubia lye Querendum
nanq; eſt cur omnes coniugia lye tã topere a bhoꝛreant qui
m amplexus rachel tantum ſuſprant. Perfecta iuſticia in
bet immicos diligere. parentes et pꝛopꝛia queque relinque
re. illata mala patienter ferꝛe. oblatam gloꝛiam vbiq; de⸗

clmare. Sed ab huus mundi amatoꝛibus. quid ſtultius.

quid laboꝛiooſius eſſe reputatur. Hinc eſt quod ab eis lya

ereditur.et laboꝛioſa vocatur. Lya nanque laboꝛioſa inter

pꝛetatur. Magnus nanque laboꝛ. ſed non minoꝛ erꝛoꝛ vide

tur eis eſſe intnbulatione gaudere. pꝛoſpera mundi quaſi

peſtem fugere. Bed quia copiam mundi ad neceſſitatem

non reſpuit. et ad voluptatem non ammittit. Lpam lipam
non cecam vocant.quam in rerum iuditio erꝛare putant.
Sr igitur per lyam deliderium ꝛuſticie. per rachel vero
ſtudium ſapientie intelligitur. Patet ratio quare vel lya
ab ommbus fere contemmtur. vel rachel tantum diligitur

Seod libet adhuc de his dua bus vxoꝛibus iacob diligenti⸗

us mquuere. et quicquid inde ammus ſuggeſſerit. mamfe
ſtius aperire. Omm piritui rationali emma quedam vis
data eſt ab illo patre luminum. a quo eſt omne datum op
timum. et omne donum perfectum. Vna eſt rauo. altera
eſt affectio. Natio qua diſcernamus. ffectio qua diliga⸗
mus Natio ad veritatem. ffectio ad virtutem. Hee ſunt

ſoꝛoꝛes ille due a domiĩo deſ ponſate olla et olibama ihꝛłm
et ſamaria. Hee ſunt ſpiritus rationalis gemine vxoꝛes. ex

—

de ha e Kogel f.

quibus oꝛitur generoſa pꝛoles.et regm celeſtis beredes.
Ex ratione oꝛiuntur conſilia recta. et affectione deſideria

ſancta. Ex illa ſpirituales ſenſus.ex iſta oꝛdinati affectus.

Ex iſta demq; omm̃s vrtus. ex illa vero veritas omms.
Sciendum itaq; eſt. quod affectio tunc veraciter incipit
lya eſſe.quando ſatauit ſeipſam ad noꝛmam muſticie com⸗
ponere. Et ratio rachel eſſe in dubitanter aſſeritur. quan⸗
do illius ſumme et vere ſapientie luce illuſtratur Sed quis

isnoꝛat quaʒ ſit illud laboꝛioſum. quaʒ ſit iſtud iocundum.

Vtique non ſine laboꝛe magno amm affectio a libitis ad
licita reſtringitur. et recte talis vxoꝛ lya hoc eſt laboꝛioſa
vocatur. Quid vero dultius. quid iocundius eſſe poteſt.
quaʒ oculum mentis ad ſumme ſapientie contemplationem
ergere? Nd hanc itaq; contemplan dam cum ratio dlats ⸗
tur. merito rachelis nommne bonoratur.

achel vil um pincipumd vel ouis incerpꝛetatur Ve

Verso tali nomme digna ſit. impleat quod ſcriptum
muemt. Sentite de dommo in bomtate. et in ſim⸗
plicitate coꝛdis querite ilum. Vtiq; qui de dommo in bo⸗

mtate ſentit.iam illũ qui eſt pemncipiũ ommu fiði oculo cer

mt. Sed et ouis veraciter eſt. ſi in ſimplicitate quent. Vi⸗
deſne quẽadmodum non quelibet ſed ſumma ſapientia ſun
pliciter queſita facit eſſe rachel. Jam vt arbitroꝛ non mi⸗
raris quod rachel tantum diligitur. cum eius etiam pediſ
ſequa ſapientiam mundi loquoꝛ que in dñe ſue comperatio⸗
ne ſtulticia reputatur. tanto vt cermmus amoꝛe a mundi
philoſophis requiratur. Quẽadmodum aũt lya ſupomt.
dum rachel ſperatur. facile recognoſcunt. qui hoc ꝙqᷓ ſepe
contingat.nõ tam audiendo.qꝙᷓ expiendo didicer̃t.ſepe cõ⸗

tingit vt ammꝰ antique ↄuerſatõis ſoꝛdibꝰ minꝰ mũdatus

et ad contemplationem celeſtem nõ dum idoneus.dũ ſe m

de lya e¶Kachel.

cubiculo rachelis collocat. dum ſe ĩ ei? a mplexꝰ? totũ pat
Dum illam ia miam ſeſe tenere putat. ſubito et inopmate in
ter amplexus lye ſe eſſe depꝛehendit. Quid emm ſcriptu⸗
ram ſacram mii rachelis cubiculum dicimus.in quo ſapien
tiam diumam ſub decenti allegoꝛiarum velamme latitare
non dubitamus In tali cubiculo rac hel totiens queritur.
quotiens in lectione ſacra ſpiritualis intelli gentia indaga
tur. Seo quamdiu adhuc ad ſubhmia penetranda mimme
ſufficimus. diu cupitam diligenter queſitam rachel non⸗
dum inuemmus Incipimus ergo gemere ſuſpirare. noſtraʒ
cecitatem non ſolum plangere.ſed et erubeſ cere. Dolenti⸗
bus ergo nobis et querentibus vnde hanc cecitatem merui
mus.occurꝛunt mala que fecimus. Qummo ipſa dimna le
ctio nobis nolentibus. et aliud quiddam in ea molientibus
feditatem noſtram frequenter mgerit. et coꝛda noſtra in
eius conſmderatione compungit. Quotiens ergo in diumna
lectione pꝛo contemplatione compunctionem repertmus.
in cubiculo rachels non ipſam ſed lyam nos muemſie non
dubitemus. am ſicut rachelis eſt meditart. contemplari.
diſcernere. intelligere. ſic pꝛofecto pertinet ad lyam flere.
dolere. gemere. ſuſprare. Nam lya vt dictum eſt affectio
eſt.dunnma inſpiratione inflammata. rachel eſt ratio diuina
reuelatione illuminata. Lya affectio ad noꝛmam ꝛuſticie ſe
ipſam cõponens. rachel ra tio ſe in celeſtis ſapientie contem
plationem attollens Ded de pis hpactenus. nunc de earum
ancaliis vdeamus. c

6 cepit ergo vtraq; Alarum ancillam fuam Atfe⸗
ctio ſenſualitatem. ratio imagin ationem. Obſequi
tur ſenſualitas affectõi imagĩiatõ famulat᷑ rõi vna

de lja Kagel

. mundus ml eis poſſe conferꝛe dinoſcit᷑. Nã ſine imaginatio
ne ratio mchil ſciret. ſine ſenſualitate affectio mil ſaperet.
Vt quid emm lya circa labentium rerum amoꝛem tam vehe

menter afficitur. mſi quia in eis per anciulle ſue hoc eſt ſen⸗
ſualitatis obſequium multifoꝛmiter delectatur. Item cum
ſcriptum ſit quia muiſibilia dei a creatura mundi per ea ꝗᷓ
facta ſunt mtellecta conſpiciuntur. inde mamfeſte colligi⸗
tur. quia ad minſibilium cogmtionem nunquam ratio aſſur
geret. mſi ei ancilla ſua imaginatio videlicet rerum viſibi⸗
3 . hum fozmam repꝛeſentaret Der rerum emm viſibilium ſpe

3 ciem ſurgit ad rerum inuiſibilium cogmtionem. quotiens
exhis ad illa quandam trahbit ſimlitud inem. Sed conſtat
le quia ſine imaginatione coꝛpoꝛalia neſciret.ſine quoꝝ co⸗
⸗ gmtione ad celeſtem contemplationem non aſcenderet. Vi
n ſibilia emm ſolus contuetur ſenſus carms. muiſibilia vero
ſolus oculus videt coꝛdis. Eſt ergo ſenſus carms totus ex
. trinſecus.ſenſus vero coꝛdis totus intrinſecus. Natio fo⸗
vo ras exire non poteſt. ſenſus coꝛpoꝛis ad illam intrare non
n⸗ poteſt. Non emm decebat furam delicatam et teneram et
M4 ſingulariter foꝛmoſam foꝛis per plateas diſcurꝛere. ſʒ nec
ſ⸗ ſeruum cõuemebat domine ſue penetralia ſecretioꝛa rꝛeue
renter ireumpere. Diſcureit ergo imaginatio vtpote ancil⸗
4 l.a mter dommam et ſeruum. inter rationẽ et ſenſum. et qᷓc⸗
. quid extrinſecus haurit per ſenſum carms.intus rep̃ſentat
ad obſequium ratioms. Semper ergo maginatio ratiom
aſſiflit. nec ad momentum quidem ab eius famulatu ſe ſub
trahit. Nam ſenſu etiam deficiente. ipſa mimſtrare non de
EFE ſimnmt. Nam in tenebeis poſitus nichil video. ſed quelibet l⸗
. lic imaginari poſſum ſi volo. Sic ſemper et ĩ omnibus ima
4 ginatio pꝛeſto eſt. et eius obſ equio vbiq; ratio vti poteſt.
SS”ßZM Sedod et ſenſualitas nichilommus ſatagit.et ſollicita eſt

circa frequens miniſterium. vtique et ipſa ſemper et vbi⸗
que ad domine ſue lie parata obſequiũ Hec eſt qᷓ uli ſole⸗

¶ Kathel.
carnahũ delectationum cibos cõdire et apponere et ad ea
rum vſum ante hoꝛzam murtare et vltra menſurã pꝛouocare

Que emm alia eſt quã ſenſualitas . que ammi affectonem

carnalium voluptatum deſiderio mflammat. et earum de
lectatione inebꝛiat. Hec eſt que laboꝛioſam illam domma;
ſuam egredientem pꝛecedit. et huc illuc qʒ circumducit.
Nam quia lia lippa eſt et parum videt ulhus manuductionẽ
ſequr cam non pudet. Hinc eſt quod lia ammi videlicet af⸗
fectio nunc contemnenda dilgit. nunc diligenda contem⸗
mt. quia dum eius oculus in rerum ꝛudicio caligat. carms
alpetitum ſequi non erubeſcit.
ee fſunt duarum vroꝛum iacob cancrlle due / quas
ſcriptura nommat zelpham et balam. balam rache
A uA.s. zelpham lie. Vidimus de earum obſequio. ſed
ec de earum vitio ſilendum puto. Eſt emm bala garenla
zelpha temulenta. Hale nanq; loquacitatem.nec ipſa domi
na eius rachel compeſcere poteſt. ſed et zelphe quidem ſi⸗
tum. domie ſue copia tanta ommno extinguere non poteſt
Vmum quod zelpha ſitit. gaudium eſt voluptatis De quo
quanto plus bibit/tanto amplius ſitit, nam ad ſatiandum
ſenſualitatis appetitum. totus mundus non ſufficit. Quia
ergo quantumcunqʒ; bibat ſemper ad bibendum minhiatire
cte zelpha hoc eſt os inhians vocatur. ſitis cuuꝰ nunq ex
tinguitur. Imaginatio autem cum tanta impoꝛtumtate in
auribus coꝛdis perſtrepit. quatinus eius clamoꝛaem vt dirxi
mus ipa rachel vix vel ommno cohibere non poſſit. Hinc
eſt quod ſepe pſallimus / vel oꝛamus. fantaſias cogitatio⸗
num. vel qual! libet imagines rerum ab oculis coꝛdis am⸗
mouere volumus/nec valemus. Quomam ergo hinuſmodi
perſtrepentium cogitationum tumultus quotidie etiam in
mti patimur. qualis vel quanta ſit bale garzꝛulitas quotidi
ano expimẽto docemur Queq; etem̃ viſa et audita qñʒ qnp
ſr geſſimus vſł diri? ad mẽoꝛiã reuocat et q̃ pᷣa iã enarꝛado

—.—
—

12

45

ſe
ll
on

teſ

ja el Kachal.

explicauerit. ea dem ĩteꝝ atqʒ iterum ie, non ceſ lat.
Et ſepe cum nulla voluntas coꝛdis ei audiendi aſſenſum p
beat. ipſa mc bilominus q;uis nullo quaſi audiente narꝛati
onem ſuam explicat. Sic itaqʒ decrepiti ſenes vel muetera
te anus ſolent quelibet abſq;ʒ omm auditoꝛi referꝛe. et qua
ſi aliquibus pꝛeſentis cum eis ſermonem conferꝛe Vnde nõ
m merito bala hoc eſt imueterata dicitur. que mueterato⸗
rum moꝛem mitatur. Sed de garꝛulitate bale ſeu temu⸗
lentia zel phe quis neſciat. mſi foꝛte qui ſeipſum igno:at.
Nunc de earum filis. et peius de filus lie dicendum vide⸗
tur. nam et ipſa pnoꝛ peperiſſe legitur. Filij iacob er lia
vt diximus mchil aliud ſunt/qᷓ;ᷓ oꝛdmati affectus. Nam ſiĩ
oꝛdinati ſunt. eius vtiq; filij dici non pñt Septenaria itaqʒ

lie pꝛoles. ſe eptem ſunt virtutes. Giquidem m hil aliud ẽ

virtus ꝙᷓ; amm affectus/oꝛdinatus et moderatus. Oꝛdina
tus quidem. quando ad illud eſt ad quod eſſe debet. Oo
derat tus quando tantus eſt/ quantus eſſe debet.

nincipales ergo affectus ſeptem ſunt. qui ab vna⸗

Saudium et doloꝛ. odiũ. amoꝛ. et pudoꝛ Iſti om̃s

pñt eſſe modo oꝛdinati modo moꝛd mmati. ſed cum fuerint
oꝛdinati. tunc tantum mter filios iacob deputandi. Bi nõ
eſſet timoꝛ inoꝛdinatus.ſermo diumus mimme dixiſſet. N
lic trepidabant timoꝛe. vbi non erat timoꝛ. Iterum ſi non
eſſet timoꝛ oꝛdina tus.ſcriptum non eſſet. Timoꝛ domm

ſanctus permanet m ſeculum ſeculi Item ſin ſi non eſſet amoꝛ

modo oꝛdmatus. modo inoꝛdmatus. ſcriptura ſacra nec
iſtum pꝛeciperet.nec Uum pꝛohiberet. Diliges mnquit de⸗
um tuum / ex toto coꝛde tuo.et ex tota amma tua.et ex om
m virtute tua. et pꝛoximum tuum ſicut teipſum. Et alibꝛ.
Nolite diligere mund. nec ea qᷓ in mudo ſũt. ſiłr debemꝰ et

de alis affectibus intelligere. aliqnñ oꝛdĩatos et iccco bo⸗

nos. aliquãdo mnoꝛdĩatos et iccco malos eẽ. De boms aüt

mmi affectione ſurgunt. Spes videlicet et timoꝛ.

De lyn & Lachel ꝛc
quos et iacob fdios eſſe diximus. nüc quo oꝛdine generent
videamus . Weniptum eſt. Imtium ſapientie timoꝛ domm
Hec ergo eſt pꝛma virtutum peoles. ſine qua ceteras ha⸗
bere nõ potes. Qui talem filium habere deſiderat. mala 4
fecit nõ ſolum frequẽter ſed et diligent attẽdat. hinec magᷓ
tudinẽ ſui ſceleris ill mc potentiã uidicãtis Ex tali ↄſidera
tõe timoꝛ naſcit᷑.ſcʒ filiꝰ ille q iure ruben. hoc ẽ filiꝰ viſio
ms vocat᷑. Quodãmõ etem̃ cecꝰ eſt. et mĩme videt qᷓ pec⸗
care nõ timet.q futura mala nõ pᷣuidet.q nõ erubelſcit pea
uitate ſuã.q nõ expaueſcit ptãtem Diumã Si ĩcipiat ꝛſta vi
Dere. icipiet pariter et timere. et q̃nto pfectiꝰ ↄgnouerit.
tãto vehemẽtrus timebit. Vides vt arbitroꝛ ᷓ; uiſte rube
vocet᷑.q ex tali viſione generat᷑.Necte eo nato mater eius
exclamauit. Vidit dñs huĩlitatẽ meaz. eo ꝙ tũc veraciter
incipiat videre et videri.deũ ↄgnoſcere ſet a deo ↄgnoſcei
videre deũ ꝓ intuitũ foꝛtitudĩs.videri a deo pſpectũ pieta
tis. Pꝛimo filionato. et paulatim creſcẽte ſcus naſcit᷑ q*
magnũu timoꝛẽ nceẽ ẽ/ vt doloꝛ ſequat᷑. Quanto em̃ quis ve
bemẽuꝰ metuit penam quã merun t. tanto acerbi? plangit
culpa quaʒ fecit. Sed ſcimꝰ qꝛ quacũq; hoꝛa pctõꝛ ↄuerſꝰ
fuentt et ingemuerit. ſaluus erit. ſcvᷣm illud. Coꝛ ↄtritũ et
humiliatũ deus nõ deſpicies. QAud tibi videt. Noõne men
to talis filius ſimeon. id eſt exauditio vocatur. QAm enim
vere pemtet.qui veraciter dol et.abi 3 dubjio et aqſqʒ mo⸗
ra moulgentiam accipiet. Oꝛ ano que er coꝛde contrito et
humiliato pꝛofertur. citius exauditur. Humiltato ꝓ limo⸗
rem.contrito per doloꝛem. Per ruben hnmilatur.per ſime
on contritur. et in fletu compungitur. Sed beati qui lu
Sent. quomam ipſi conſolabuntur. Sed que queſo c
tio poteſt eſſe pemtentibus vere. et lugenti bus amare. mſi
vna ſpes veme. Hic eſt ille tercius. filioꝛum iacob.qui ic⸗
circo lem hotc eſt additus vel additio ꝝ ocat᷑.qꝛ duobus il
lis pꝛioꝛibꝰ pꝛi? oatis. hociuꝑaddit᷑.nõ datũ

De lyn Kachel ir⸗

ſermo diuinꝰ? hunc filium nommat. ne ante tim ꝛe m et con
dignum pemtentie / doloꝛem quis de ſpe veme pꝛeſumat.
Qu em̃ poſt perpetrata ſcelera ſine ſatiſfactõe ſibi de im

pumtate blanditur. nõ tam ſpe erigit᷑ ꝙᷓ; p̃ſumptõe elidit᷑.

Ex tali itaq; nomine voluit nos ſcriptura diuina certos effi

cere. hunc nos vwelicet filium /nec ante duos illos pꝛioꝛes
poſſe habere / nec poſt illos pꝛecedentes. hunc tercium poſ

ſe deeſſe. Vere emm et abſq; dubio quanto quis frequen⸗
tius. quantoq; vehementi? de ſuo reatu. interno doloꝛe af

ficitur. tanto cer tioꝛ. tanto ſecurioꝛ de indul gentie vema

efficitur Secundum multitud inem inquit doloꝝ meoꝛum

in coꝛde meo. conſolationes.t.l.a.m. Hinc nanq; eſt qð
ſpiritus ſanctus paraclitus. hoc eſt cõſolatoꝛ dicitur.quia

ammam pemtentie lacrimis afflictam. tam frequenter. q;
libenter conſola tur. Illam nanqʒ frequenter viſitat.illam

libenter confoꝛtat. et ad veme fiduciam plene refoꝛmat.
ꝙᷓ ſua ſcelera flendo damnare.et damnando flere conſide
rat Incipit extunc quedam familiaritas inter deum et am
mam fieri. et amicitia confederari. eo q; hec ſe ſentiat ab
illo ſepius viſitari. et ex eius aduentu non tantum iam con
ſolari.iĩmo aliquotiens quodam meffabili gaudio expleri.

PHanc amicitie confederationem mfalloꝛ lia pꝛeſenſerat.
quando i am nato leu cum magna exultatione pꝛoclama⸗

bat. Nunc copulabitur michi vir meaus.
erus amme ſponſus deus eſt. Quem veraciter no⸗
bis copulamus. quando ei per verum amoꝛem in⸗
heremus. Imo vero tunc ſibi nos ille connectat.
quando nos quibuſdam interms commertijs ad ſuum amo⸗

rem accendit. et artius aſtringit. Quod eſt emm coꝛ tam
durum tam ferꝛeum. quod dunna pietas ſua pꝛeſentia non

emolliat. et ſua dulcedine non alliciat. Vnde fit vt quem
pꝛus ↄſueuerat multũ foꝛmidare ĩcipiat poſtremo ardẽter
amare. Wides ĩa vt arbitroꝛ qð queadmodu poſt creſcẽte

e lya ¶Kachel.

quotidie timoꝛem neceſſario ſuboꝛiꝰ eſt doloꝛ. et ſic vtiq;
poſt ſpem natã. et ꝑ quotidiana ĩcremẽta pꝛoficiẽtẽ naſcit
amoꝛ Mic itaqʒ ẽ ille filioꝝ iacob qui quarto loco naſcitur
et uindas. id eſt confitens in ſi criptura nominat᷑. Cuiꝰ? nomi
ms ſi rõnem querimus. citius muemmus. Scimꝰ nãq; qꝛ qᷣſ
qʒ qð aꝗpbat.hoc amat. et quo plus amat. tanto amplius
aqpbat. Et quid eſt aꝗpbare.mſi laudare Illa vtiqʒ eſt ve
ra laudatio.illa eſt pura confeſſio. que ex caſta dilectione
ſurgit. que ex magna ãmiratione pꝛocedit. Vultis noſſe a⸗
pertius. que ſit vox exultatioms et confeſſioms quã nouit
iudas ſolus. vel cetis oĩbus excellẽtiꝰ. Rttẽdite nũc aĩmo
aliquẽ mmiũ amãteʒz. et mmio amoꝛe feruentẽ. NRttẽdite qd
ſentiat. qiid loquat᷑ de eo quẽ multũ amat.quẽ valde m
ratur. Quid ergo dicit?quid loquitur? O inquit ꝙᷓ bonus
ꝙᷓ bemgnus.o qᷓ; ſuauis.ꝙᷓ dulcis.o qᷓ; amã dus. quantum
amplectãous. quaʒ totus ammirabilis. quaz totus deſide⸗
rabilis. O beatum quem amat.o felicem quem ſuo amoꝛe
dignum indicat. Me felicem ſi eo frui liceat. me beatum ſi
eum poſſidere contingat. Hec mfalloꝛ eſt illa vox exultati
oms et confeſſioms que ſemper ex oꝛe inde reſonat. in au
ribus diume pietatis. Quid tu dicis lias QAuid tu pꝛocla⸗
mas pꝛo iuda:?Quid tu reddis domino? quid retribuis pꝛo
tali puero. Nunc inqt confiteboꝛ dño. Confiteboꝛ dommo
mmis in oꝛe meo. Vere vtiq; et aſq; dubio. non ſolum fre⸗
quenter. ſed etiam indeſinenter dommino confiteris.ſi eum
perfecte diligis. enedicam inquit dommum min omni tem⸗
Poꝛe.ſemp laus eius in oꝛe meo Semper quidem laudas.
ſi ſemper amas.et ſemper deſideras. Nam non amares ſia
non appꝛobares. Quid eſt enim vt dictum eſt appꝛobare.
niſi laudare. Et ipſa laudatio.ipſa eſt confeſſio. Nec pu⸗
tes quod ſufficiat iude confſiteri tantum coꝛde. mſi etiam
confit eatur et oꝛe. Cupit emm indas et alns cõmendare.
et ad eius amoꝛ accendere.quẽ oĩm amoꝛe dignũ audicat

de lyn & Ragel e

et ab ommbus amari deſiderat Hec oĩa dicta ſunt de cou
feſſione laudis.ſed quio dicemus de confeſſione c rimims

Nn foꝛte iudas iſtã ignoꝛat.qᷓuis illã tam excellenter agno
ſcat Ego nõ ſic exiſtimo.qꝛ et hanc et illã ad honoꝛem dei

mul tum ptinere ↄgnoſco. Et ſcio quia qui veraciter diligit

libenter facit quic quid honoꝛi dei miltare cognouerit.
vltum cõmendat bomtatem dei nõ ſolum largitas
ſua/ſed etiã imqtas nr a. DRi em ma gnum ẽ mil pꝛo⸗
merentibus gratis impẽdere multa.quale quantũ

erit tribuere bona pꝛomerentibꝰ mala. O qualis pietas

quã nulla nr̃a ſupare poteſt impietas.Nlia ſunt que miſeri
coꝛditer ignoſcit.alia que affluenter tribuit Ignoſ cit ma
la noſtra.largitur bona ſua.ſemꝑ pᷣ̃ſto eſt ad ĩignoſcenduʒ
ſemp paratus ad largienduʒ. Hic pius. illic largus. vtro⸗
biq; bemgnus.vbiq; bonus Confiteamur ergo illi mala no
ſtra. confiteamur bona noſtra. cõfiteamur a nobis eſſe ma⸗
la noſtra.vt pie ignoſcat.confiteamur ab po eſſe bona no⸗
ſtra.vt conſeruet et augeat. Hec iudas inceſſanter acti⸗
tat.ne ingratus apareat.vel de indulta vema. vel de con
ceſſa gratia. Recte ergo vt arbitroꝛ hic filius iudas. id eſt
confitens vocatur. quia verus amoꝛ ſemper confitetur De
mq; cum ſcriptum ſit.quia deus veritas eſt.deum nõ ama
re conumcitur quiſquis veritatem confiten erubeſcit. Ju⸗
ſtus inquit ſcriptura in imtio accuſatoꝛ eſt ſui. Habet er⸗
So quid agat qui ſe credit vel cupit eſſe amatoꝛem dei.m⸗
ſi foꝛte putet aliud eſſe amare deum. qᷓ amare iuſticiam
dei. Ecce iam habemus de quatuoꝛ pꝛimis filijs lie. Pꝛimꝰ
eſt timoꝛ pene.ſecundus doloꝛ pemtentie Tercius ſpes ve
me. Quartus amoꝛ iuſticie. et poſt hec deſmt parere. ſuf⸗
ficere emm ſibi poſſe exiſtimat.cum ſe vera bona veraciter
amare ↄſiderat.ſed qᷣd putas in coꝛde rachel agttur qui⸗
bus putas deſiderioꝝ eſtibus agitatur cũ videat liam ſo⸗
roꝛem ſuã matrẽ filioꝝ letãtem.ſe autẽ ſterilẽ pmanentem

—
De lya 20 Aachel
Nudiamus quid dicat.et intelligamus quid doleat Quid
ergo dicit iacob viro ſuo Da michi inquit libeꝛos. alioquin
moꝛiar. NQbſq; dubio ſtudium ſapientie ſi non pꝛoficit. citi
us dekicit. Bed queramus diligenter quidnam eſſe poſſit.
quod nato inda rachel ad amoꝛem pꝛolis ſolito amplius in
ardeſcit. Dirimus ſuperius quia ſicut ad liam. id eſt ammi
affectionẽ ꝑptinet diligere.ſic rachelis.id eſt rõms eſt cog
noſcere. Ex illa nanq; oꝛitur quilibet affectus oꝛdinatꝰ.ex
iſta ſenſus ſeu intellectꝰ purus. Sed quio aliud p iudam
mtelligimus mſi amoꝛem oꝛdinatum. amoꝛem celeſtium. a⸗
moꝛem dei.amoꝛem ſũmi bom. Nato taq; iuda.id eſt bo⸗
noꝝ murſibilium deſiderto exurgente at; feruente. incipit
rachel amoꝛe pꝛolis eſtuare.quia incipit velle cognoſcere.
vbi amoꝛ.ibi oculus. Libenter aſpicimus. quem multũ dili⸗
Simus. Nulli dubium. quia qi potuit bona muiſibilia dili
gere qum velit ſtaum cognoſcere.et ꝑ intelligentiam vwe
re.et quanto plus creſcit udas affectus videlicet diligen
di. tanto amplius in rachel feruet deſiderium pariẽdi. hoc
eſt ſtudium cognoſcendi. Sed quis neſci at quã ſit diffici
le.imo qᷓ; pene impoſſibili mentem carnalem.et adhuc ĩ ſtu
dijs ſpiritalibus ad inuiſibilium intelligentiam aſſurgere.
et m illis contẽplatioms oculũ figere. Qulla quipe nouit
adhuc mſi coꝛpoꝛalia mil aliud cogitanti occurãt.mſi que
cogitare conſueuit ſola viſibilia. Querit imuiſibilia videre
et mi occurꝛit mſi foꝛme rerũ viſibiliũ.deſiderat intueri in
coꝛpoꝛea.et m ſommat mſi imagines rerum coꝛpoꝛalium
Quid igitur faciat? quid agats Nonne melius eſt qualicun
q; modo illa cogitare.qᷓ; oblunom vel negligentie trad ere
Imo ſi bene amat mens. ea non facile oblunſcitur. multo
tamen difficilius ad eoꝝ otemplationem ſubleuatur. Facit
tamẽ q;ʒ poteſt.intuetur ea quomõ poteſt. Cogitat p ima-
Sinationem. quia necdum videre valet ꝓ intelligentie pun
tatem. Mec vt arbitroꝛ aſt cauſa cur rachel pems lberos

habeat de ancilla quam generet de ſeip̃a. quia dulce eſt ei

ſaltem imaginando eoꝝ memoꝛiam retinere. quoꝝ intellige
ciam nondum valet rattocinando apꝛehendere. Sicut em
per rachel rationem.ſic ꝑ eius ancillam intelligunꝰ ima gi
na tionẽ. Suadet ergo ratio cõmodius eſſe. qualicunq; mo
do vera bona cogitare. et imagina ria quadã ſaltem pulcr
tudme ad eoꝝ deſiderium ammũ accend ere. ꝙᷓ in falſis et
deceptoꝛijs boms cosgita tioneʒ figere. Et hec eſt ratio cur

rachel voluerit ancillam ſuam viro ſuo tradere. Hanc eſſe

pꝛimam viam omm ingredienti/ ad inuiſibili cõtemplatio
nem nemo ignoꝛat mſi foꝛte quã ad hanc ſcientiaʒ necdum
experientia infoꝛmat. Sed nec hoc p̃ᷣtereundum quomo⸗
do ſcripture diuine huic ſpeculatõm alludant., et humane
infirmitati cõdeſcendat. Res em̃ muiſibiles ꝑ rerũ viſibi⸗
lium foꝛmas deſcribunt et earum memoꝛiam ꝓ quarunda:
concupiſcibilũ ſpecierum pulcritudinẽ mentibus niis im⸗
peimunt. HMinc eſt qð nunc terꝛam lacte et melle manantem
pꝛomittunt.nunc floꝛes.nunc odoꝛes nommant. nunc per
cantus hommũ.nunc ꝓ ↄcentus aumm celeſtium gaudioꝝ
armomam deſignant.Legite apocalipſim iohanms.et mue
metis celeſtis ibꝛim oꝛnatum ꝑ aurum et argentum. ꝓ mar
Saritas et alias quaſlibet gemas p̃ctoſas multipliciter de
ſcriptum. Et ſcimus quidem quia hoꝝ ommũ mc hil ibi eſt
vbi tamen mchil oĩno deeſſe poteſt Talium nanq; mchil ibi
eſt ꝓꝑ ſpeciem. vbi tamen totum eſt ꝑ ſimilitudinem In bis
oĩbus habet bala vnde domine ſue vtiliter deſeruiat. quã

doquidem ei hoꝛum ommum memoriam vbi et quando vo⸗

luerit pꝛo voto repꝛeſentat. Hec em̃ ſtatim cum volumus
imaginari poſſumus. Qunqꝙᷓ; imaginatio ratiom vtilioꝛ eſſe
poterit.qꝙᷓ cum ei in tali obſequio deſeriit. Sed vt de ba⸗
le fils que dicenda ſũt pꝛoſequamur. Sciendũ eſt qð ima
ginatio alia beſtialis. alia rationalis. Geſtialis aũt inter fi

lios iacob annumerari nõ debet. nec talẽ aliquãdo rachel

adoptiuum ſibi kumum facere volet. Geſtialis taq; imagi⸗
natio eſt. qn ꝑ ea que pauloante vidimus vel fecunꝰ ſine vl
la vtilitate abſq; omm deliberatione huc illuc q; vaga men
te diſcurꝛ imus. DHec vtiqʒ beſtialis eſt.nam et loc beſtia
facere poteſt. Rõnalis aũt eſt illa.qñ ex his que ꝓ ſenſum
coꝛpoꝛeum nouimus.aliquid imaginabiliter fingimꝰ. Ver
bi gratia. Qurum vidimꝰ. domum vidimus. auream aũt do
mum nunc vidimus. Nuream tñ domũ ima ginari poſſumꝰ
ſi volumꝰ. Moc vtiq; beſtia facere nõ poteſt. ſoli rõnabili
creature hoc poſſibile eſt Huimodi imaginatione ſepe vu
mur / cum que ſint future vite bona vel mala diligenti? rima
mur. Nuſ qꝙᷓ hic ſola bona.nuſ ꝙᷓ hic ſola mala.ſed ꝓmixta
ſimul. et bona et mala. Et cᷓ;uis in vtroq;ʒ genere ſint mul
ta. nuncq tũ muemũtur ſola. Ibi inuemri poſſunt et bona
ſine ammirtione naloꝝ.et mala mchilommus ſine ammix
tione bonoꝛum. Item hic ſacut nec ſola.ſic nec ſumma ĩue
mmus. Ibi et ſumma et impmixta bona et mala eſſe nõ du
bitamus. Quotiens igitur ex multis boms et malis que in
hac vita ſenſus coꝛpoꝛeus experitur. quale vel quãtum eẽ
poſ ſit illud future vite ſummũ bonum ſiue malum colligit
et ex hoꝝ ima ginatione/quedam futuroꝝ imago figurat᷑.
talis itaq; imaginatio rationalis eſſe facile cõuincit᷑.et ad
balam et ad rachel ptinere videtur. Nd bal am ꝓptinet inc;
tum imaginatio eſt. ad rachel aũt. meꝙtum rationalis eſt
LTalis itaq; pꝛoles.et ima gnatioms eſt ꝓnatuitatem. et
ratioms ꝑ adoptionem Huzmodi em̃ peolem vna generat
ſed altera educat. Ex bala nanq; naſcitur. ſʒ ꝓ rachel mo⸗
derat᷑. Nemmẽ ↄturbet. qᷣ et mr̃em et pꝛolẽ imaginatõe⸗
apellẽ. Sz hoc volo eẽ int mrem et filiu. qð ẽ inſtrumẽtũ
et actũ.vel hoc ẽ mt matrẽ et pꝛolẽ.qð ẽ int᷑ genꝰ et ſpẽᷣm
Naã genus adiũcta ſibi differetia/ex ſe ſꝑẽm generat.quẽad
modũ copula viri feminã ad pꝛolẽ fecũdat.Et ſepe inſtru⸗
mentũ et eiꝰ actõz vno noĩe appellamꝰ?. nam all qð videm?

+. —

–☛

et illud quo videmus/viſu m vocamus. Sic cũ ratio vel vo
lũtas.vel intellectꝰ noĩatur.aliqñ inſtrumentũ. aliqñ eius
actio intelligit᷑. Et ſcimꝰ quidẽ qꝛ inſtrumẽtuʒ ꝙᷓ; ei? actio
ſemp pꝛius ẽ. et ſine pᷣo eẽ nõ pᷣt. Habet ergo ab iſtrum
to actio eſſe.nõ mſtrumentũ ab actõne. Vñ nec incõuemẽs
ẽ ꝑ inſtrumentũ mr̃em. ꝑ actõʒ aũt fuũ eiꝰ itelligere Ima H
ginatio ergo qn inſtrumentũ ſigmicat.ẽ vis illi aĩe.q cũ
voluerit qdlibz magmari valet. Hoc ĩſtrumẽto cũ ad ali⸗

q́ld imaginanð mens vtit᷑. actio pꝛoc uldubio qᷓdame efficit.
qꝗᷓ ſimiliter imaginatio noĩatur. Hec volui bꝛeui cõmemo

rare.ſed ĩ his imoꝛari diutiꝰ nõ eſt nccẽ. ſed nunc ad pro „

ſequtioms oꝛdmiem reuertamur.

iximꝰ qꝛ ſola rõnalis imaginatio ad rachel ptinere
vyideat. et qᷓ rationalis nõ eſt. ei adoptione pꝛoꝛ⸗
ſus mdigna iundicat᷑ Sʒ rõnał ima ginatio alia ẽ p rõnez dii
poſita. alia ĩtelligẽtie ꝓmixta. Illa vtimur qñ ſcm viſibi⸗
liũ reꝝ ↄgmtã ſpẽm. viſibile aliud aliqd mete diſpommus
nec tñ ex eo viſibile aliqd cogitamꝰ. Iſta vo vtimur. qñ ꝑ
piſi biliũ reꝝ ſpẽm. ad muiſibiliũ ↄgmtõeʒ aſcẽ dere mtimur
In illa ẽ ima g&natio nõ ſine rõne. mn iſta ĩtelligẽtia nõ abſ⸗

ꝙ; imaginatõe Iſti ſunt duo filij bale.quoꝝ pꝛimogemtus

dan ðr. poſterioꝛ neptalim noĩatur d dan itaq; ſpẽaliter
ꝓtinet ↄſideratio futuroꝝ maloꝝ.ad neptalĩ aũt ſpecula⸗
tio futuroꝝ bonoꝝ. Dan mhil nouit mſi coꝛpalia. ſʒ ea tñ
rimatur que longe ſunt a ſenſu coꝛpoꝛeo remota. Nepta⸗
lim per rerum viſibulum foꝛmam. ſ urgit ad rerum murnſi⸗
bilium intelligẽtiam Infernalia toꝛmẽta longe a ſenſu coꝛ⸗
poꝛeo remota nõ dubitamꝰ.qꝛ vbi vel qlia ſint videre non
poſſumus.ſʒ tñ hec quotiens volumꝰ p miſteriũ dan. pꝛe
oculis coꝛdis habemꝰ. Nemo fideliũ cũ mfernũ. flãmã ge
hẽne tenebꝛas externoꝛes.iĩ ſcripturis ſctis legit bec figura
liẽ dicta credit.ſʒ iſta veracit᷑ et coꝛꝑalit alicubi eẽ nõ dif⸗
fidit. Vñ fit mmirũ. vt cᷓuis q̃ſ Pi hec añ oculos coꝛdis ꝑ

im aginatez ponat. nõ ſtatim eoꝝ ſigficationem pꝓ ſpũalem
intelligẽtiã qᷓrat.q; hec nõ taʒ figuralit᷑ qᷓ hiſtoꝛialit dicta
nõ dubitet. Nerte ergso heꝝ ↄſideratõʒ ad dan ſpuãlit ꝑ⸗
tmere iã diximꝰ. vbi ſolai imaginatõe opus habemꝰ. cuis
eam ĩ tali negotio nõ ſine rõis diſpoſitõe tractemꝰ. ſʒ cum
tereã lacte et melle manãteʒ celeſtis ibꝛłm. muros ex lapi⸗
dibꝰp̃cioſis. poꝛtas ex mar garitis. plateas ex auro legerit
quis ſam ſenſus hõ hec ꝛuxta lram accipe velit? Vñ ſtatim
ad ſpũalẽ intelligẽtiã recurꝛit.et qd ibi miſticũ ↄtineat᷑ in
qͥnt Videſne qũo hec talis futuroꝝ deſcꝑtio ad neptalĩ tã
tum ptinere videat. vbi ſine ĩtelligẽtia ſola imaginatio ſuf
ficere ñ poſſe mime ignoꝛat᷑.Necte ergo dictũ ẽ ; ad dan
ſpẽalit᷑ ꝑtineat ↄſideratio futuroꝝ maloꝝ.ad neptalĩ autẽ
maxie ſpeculatõ futoꝝ bonoꝝ Oulta tñ et q̃ᷓ de toꝛmentis
maloꝝ ſcnpta ſũt miſtice accipiẽda et multa ſiłr de future
vite boms q;uis copalia deſcribãtur ſimplicit ĩtelligẽda.
Ilið aũt ĩtelligẽð ẽ imo nec hoc ignoꝛari p̃t/qꝛ illa ↄſdera
tuio meditãti faciliꝰ occurꝛit. ꝗᷓ ĩ ſola imaginatõe ↄſiſtit Nã
illa ꝗᷓ cũ ſola itelligẽtia ꝑmiſcet᷑. ᷓo ſubtilioꝛ.tã to diffici
li? iuemt᷑.vñ ẽ q; dan pꝛioꝛ. neptali vo poſterioꝛ naſcitur.
boc aũt ĩ hac gemia ↄſideratõe valde notabile e; dan ſjm
rñ tium reꝝ ima Zina tõz verã repſẽtat rey futu ran ima gia⸗
tõʒ fictã.neptalĩ vo ſepe ꝑ deſcripte rei masĩia tõz fictã ſur
git ad in telligenciã verã. Neq; enm licet de futuris et in
uiſibilibꝰ boms ꝑ ſpiritualẽ ĩtelligenciã aliquid falſũ fin⸗
gere. quis a bſqʒ culꝑa ſit toem̃ta maloꝝ multo aliter quã
ſũt ꝓ imaginatõeʒ cnere. Quis em̃ ea oĩno pꝛout ſunt in
hac vita ↄtẽplari ſufficiat. Sʒ qᷣſqʒ ea pꝛo arbitrio mentis
nõ ꝗlia fũt ſʒ qᷓlia fingere nouit figurãdo deſcbit. Vñ foꝛ⸗
taſſis lhoic talis filiꝰ oan.a. iu diciũ vocat᷑ qꝛ in tali repꝛeſẽ
tatiõe ñ expiencie documtũ ſʒ ſue diſctoĩs ſequit arbitriü
Naã qm̃ dan futuraꝝ reꝝ rñtatõʒ ĩ cuq; mẽte ex ꝓpꝛic iudi
cio foꝛmat.recte qᷓs vt ar bitroꝛ artiłicẽ taliũ dan.i. udictaů

S

Ahh ☛ —
„

vocat. Eſt tñ huiꝰ noĩs alia rõ.ꝗᷓ foꝛte ꝗ qnto ſubtilioꝛ. tãts
etiã muemt᷑ vtuioꝛ. Sãcti etem̃ viri quotiẽs ſe ſentiunt tur
pibus cogitatõibꝰ pulſari. et ad illicitã delectatõʒ iĩcitari.
totiẽs ſolẽt ĩ ipᷣo etiã tẽptatõis aditu futura toꝛmẽta ante
mẽtis ocłos ponere.et ex tali ↄſideratõe qᷣcqͥd mẽs illicitũ

ſug gerit añ turpẽ d delectatõz extinguere. Hoc igit᷑ mõ ĩ ſe

ſta tim ꝓ ↄſideratõʒ pene vlciſcunf et damnãt blandimẽta
culpe.qꝛ ergo ꝑ officiũ dan.illicitas cogitatões dephẽdi⸗
mus ar gumꝰz damnamꝰz. caſtigamꝰ. recte eũ dan.i.iudi
ciũ vocamꝰ. Sʒ q d hoc de turpibꝰ tim cogitatõibꝰ loqmur
qñquidẽ vanas et ĩutiles pfecti viri nõ leuit᷑ abhoĩant᷑ ꝓpt
illuo qð ſcriptũ ẽ.ve qᷓ cogitatis ĩutile.et illð.ſpᷣus ſctůs

Diſ ciplũĩe effugiet fictũtet aufert ſe a cogitatõibꝰ qᷓ ſunt ſine

ĩitellectn. qd ergo Iſo fiet de his qᷓ ſentimꝰ? nõ ſine quodaz
illicito affectu. q ſp̃us ſanctus aufert ſe ab his etiã q ſüt
ſine ĩtellectu Sepe fit vt ĩ orne ↄſtituti q̃ dã cogitationũ
fantaſias cũ ĩpoꝛtuĩtate ſe magna ĩgerẽtes coꝛdi toleremꝰ
Sʒ nunqd eas ſine nr̃ᷣa rep̃hẽſiõ iõe negligere debem?. Nõne
masgis eas opoꝛtet acriter ar guere. et vt dictuʒ ẽ ꝑ rep̃pẽſi
onez pene repꝛmere rꝛitatõz culpe. et cogitatões cogta⸗
tõibus caſtigare. vñ ſcriptuz ẽ. Dan iudicabit pylm ſuũ ſiẽ
alia tribꝰ in iſrf.d filios qpe ʒelphe ptinet diſciplia opm

ad filios lie diſpoſitio voluntatũ.Nd filios rachel ſnĩa aſ⸗

ſertionũ ad filios vᷣo bale moðda tio cogitatõnũ.ꝗqᷓlibʒ ergo
ↄgnatio qᷓ ĩ ſua tribu iudicat᷑.qñ om̃e erꝛatũ ꝓ ſuũ ſiłe coꝛ
rigitur. qn volũtas voluntate emẽdatur. qñ opus ope ca⸗
ſtigatur. aſſertio aſſertõe coꝛrigt᷑. Quotiens ergo fall um
aliqd ſentimꝰ.qvotiẽs uiuſtũ aliqd volumꝰ. quotiẽs moꝛdi
natũ aliqd agimꝰ.ſtatiĩ nos rep̃henſibiles eẽ mĩme ignoꝛae
mus. ſed nunquid eque omnes repᷣhenſione dignos ſe efſlle
mdicãt. quando aliqo mutile vel moꝛdinatũ cogitant.
vyltou ẽ ſeip̃os rephende de puerſo oꝑe vł piaua
volũtate.pauci ſũt qͥ ſeip̃os dijudicẽt de ĩoꝛdiata

togitatione Sʒ qꝛ pfecti vii boc faciũt.et facere eos opoꝛ
tet/qui ꝓfecti eẽ volũt iccirco iacob p̃dicit vel pᷣcipit dicẽs
Dan iudic abit ꝓppłm ſuũ.ſicut alia tribꝰ in iſrł᷑. Si em̃ dan
ꝓpi ſun diſtucte cuſtodiat. ſi iuditiũ ſuũ diligent exerceat
ſi et vt ĩ cetens tibubꝰ raro ĩuemat᷑ q; iure damnan de⸗
beat. audicabit ꝓpłm ſuuʒ/ſicut alia tribꝰ m iſrł᷑.OOẽs etem̃
ꝗ ſtatimĩ pᷣa ſuggeſuõe peidit illacebꝛoſã cogta tõzʒ nõ fa
cile pꝛauam delectatõz. ſicut et culpa qᷓ cohibet᷑ añ pꝛauũ
oſenſuz nũch trã ſit ĩ actũ. Debʒ er go dan cetis vigil et di
ſtrict? i uudicio ee. vt detur alijs ex maioꝛi pte aſq; lite. et
diſceptatõe viuere. Sẽp ĩuemet dan ĩ ſua tribu qð exami
nare debeat. qð muſte rephẽdat. qns ĩ alijs poſſit fieri vt
aliqñ aliqᷓ eaꝝ ſine culpa valeat iuemri.ſthaꝝ nanq; culpa
eſt i volũtate.huiꝰ aut exoꝛdiatõ ſepe ẽ in nccitate.Nũ q;
em̃ malũ ap bo. nũqꝙᷓ; malo ↄſentio. nunqᷓ; malũ ꝓficio/miſi
̃e voluero.malũ aut ꝑ cogitatõʒ occurꝛere etiã pt murto
Sz ad dan Ptinet exurgẽs malũ ſtatim cũ ꝓꝑ cogitatõʒ pul⸗

ſat ĩ iudiciũ ad ducere. diligẽter diſcutere. dephenſuz dam

nare.et deceptoꝛiã cogitatõʒ ex ana ↄſideratõe pcutere et
tẽpantia mala ex toꝛmẽtoꝝ recoꝛdatõe extiguere Vides iã
vt ar bitroꝛ ꝙᷓ; recte hic filiꝰ dan.i. udiciũ vocet᷑.de quo ſo
lo dubitat᷑.vtrũ nã ꝓplm ſuũ iudicare habeat.cũ ſolꝰ ſi fie
ri poſſit ne ceteri habeãt qͥd udicẽt.nõ ſolũ aſſidue ſed et
diſtricte udicare debeat. Sz ſicut ad officiũ dan ſpectat
p repᷣſentatõʒ pene repꝛimere exurgentia vitia.ſic ad nepta
lim ptinet ꝑ ↄſideratõʒ pᷣmioꝝ inflãmare deſideria bona.
Onabiliter em aĩim nrm neptali ad eoꝝ deſideriũ accẽ dit
quotis einoꝝ bonoꝝ imaginẽ añ mentis oculos addudit.
qð tñ duobꝰ modie facere ↄſueut. Vtit᷑ nanq; aliqñ tra nſ
latõe.aliqñ aũt ↄpatione. Compatõe. qñ ex pñtium bonc⸗
mul titudie. vł' magmtudie colla git illa future vite gaudia
quot vel qnta eẽ poſſint.verbi gra Inſpecta ſepe ſolis cla
nitate copozeo videlicʒ luie. cõhderat qnta futura erit iu

illa ſpiritualis. ſi tanta tamq; mirabilis ẽ lur iſta coꝛpalis.
Quãta nãq; putas erit lux illa ꝗᷓ erit cõis cũ angłis. ſi tã
ta ẽ iſta quã hẽmꝰ cõmunẽ cũ beſtijs.qꝗᷓlis erit lux fut᷑a be
Aton. ſi talis ẽ pñs lur iſta mſeroꝝn JItẽ mul tiplicitatẽ bo

noꝝ ĩuiſibiliũ comcit ex multitudĩe bonoꝝ viſibiliũ Quot

ergo putamꝰ ea eẽ.ſʒ qs ea poſſit dinumerare. Quot ſunt
oblectamẽta oculoꝝ.quot oblectamẽta auriũ cetonq; ſen⸗

ſuũ. Quot ſũt coloꝛes, quot odoꝛes.quot ſapoꝛes. Si er⸗
So tot ſunt delicie coꝛpoꝝ.quot erũt delicie ſpiitun SDi tã
ta poſſidemꝰ in tpe.qnta ſũt qꝗᷓ expectamꝰ in emtate. In

hũc igit᷑ moð vtit᷑ ↄpatõe.vtit᷑ mchilominꝰ vt dictũ ẽ t᷑nſ⸗

latoe. qn reꝝ viſibiliũ qᷓlibet deſcriptõʒ trãſfert ad reꝝ in

uiſibiliũ ſigmficatõʒ. ver bi gra NRudit ĩ ſcripturis noiari lu
cẽ.ſicut de deo ſcriꝑtũ ẽ.qꝛ habitat lucẽ ĩacceſſibilẽ QAue

rit ergo ꝗᷓ ſit lux iſta ĩcoꝛpꝑea qᷓ inhabitat ĩuiſibil is et icoꝛ⸗

pea dei natura.et ĩuemt qꝛ lux iſta ẽ ipᷣa dei ſapĩa.qꝛ ipᷣa ẽ
vera lux. Sicut ei lux iſta extioꝛ illuiat oculos coꝛpoꝝ.ita

illa abſq; dubio illuĩare ↄſuemt oculos coꝛdium Ecce quõ

neptali ꝑ reꝝ viſibiliũ qlitatẽ ſurdit ad ren ĩuiſi buii vgm

tõz. Patz ergo ꝙᷓ recte.ſjm vtrã q; intpᷣtatõʒ neptali dicat
Neptalĩ nãq; ↄpatõ/vel ↄuerſio mtp̃tat᷑.ſolʒ nãq; ↄgmtã

quãlibet reꝝ viſibiliũ naturã ↄuertere ad ſpiritalẽ ĩtelugẽ?
tã · Quia ergo pene. qᷓcqd ſeriptũ reꝑit.ad ſpiritalẽ ĩtelle

ctã ↄuertit recte ↄuerſiõis nom accepit Et itẽ qꝛ aſſidue vt

dem̃ ẽ ↄpatõe vtit᷑ recte mhilomi? neptali.i.ꝰpatõ noiat᷑
ciendũ aũt qꝛ illð ↄtẽplatõis genꝰ qð ĩ pura ĩtellisen
tia verſat᷑ huiõi ſpeculatõe qᷓ ꝓ neptalĩ deſignat᷑.qᷓ̃n
to ſubtiliꝰ tãto mmirũ excellentiꝰ ee ↄgnoſcit᷑.Hʒ tñ hiiõi

ſpeculatio aliqd ſingulare valdeq; notabile Eſt em p cete

ris rudibꝰ qdes adhuc mẽtibꝰ minuſq; exercitatis.et ad ĩi⸗
telligendũ facilioꝛ. et ad audiendũ iocũdioꝛ. Siquidẽ hec

meditã ti facili? occurꝛrit.et audiẽte dulci?afficit.Eſt pla

ne et pꝛomptioꝛ ĩ meditatõe.et affabilioꝛ in ſermõe Vnde

.

et ꝓ iacob de neptalim ðꝛ Neptañ ceruꝰ emiſſus.dans elo

quia pulctudĩis. Ceruꝰ nãq; ðe ꝗpt curꝛẽdi facilitatẽ.emi

ſus ꝓpt curꝛẽ di auioitatẽ. Ceruꝰ aĩł velox mims multũ cur

rere pᷣt. et multũ curꝛere cupit.q emiſſus ẽ. Recte ergo m⸗

falloꝛ neptalĩ ceruꝰ emiſſus ðᷣꝛ. qe ꝓ ↄtemplatõis gr̃azʒ mul
ta ꝓcurꝛere valet. et ꝗpter ↄtẽplatõis dulcedinez multũ ei
curꝛere placet. In tãta em velocitate neptalĩ iſte ↄtẽplan

tis aim ĩ hnõi tñ ne gotio aliqntũ exercitatũ. nũc ad ſũma

erigit. nüc ad ima depomt. nunc ꝑ inumera rapit.vt ip̃e aĩ

mꝛ2 q hec patit᷑ ſemetip̃ʒ ſepe muetur/felici magiſterio edo

ctus.quã ↄuement᷑ neptali nr̃ ceruꝰ emiſſus dicatur Notã
Dum ſane ꝙᷓ recte nõ amn volãti ſed ceruo cureẽti cõparet᷑
nam auis quioẽ volando longe a terꝛa ſuſpeditur. ceruus
aũt ad dandos ſaltus terꝛe mmtitur. ſed nec in pſis ſuis
ſaltibus longiꝰ? a terꝛa ſepatur. Sic mmrum. ſac neptalim
Dum ꝓ rerum viſibilium foꝛmaʒ rerum minuiſibilium naturã
querit.quoſdam ſaltus dare.nõ autẽ ad plenum volare co
ſueuit.et in eo quod ſe ad ſumma erigit.rerũ coꝛpoꝛearuʒ
ſecum vmbꝛam trahens ima oĩno non deſerit. Ecce quõ fu
ceruus emiſſus. Sʒ quõ dans eloquia pulcntudĩs.Foꝛtaſ⸗
ſis hoc ꝓ exẽpla euidentiꝰ oſtendimus. plemꝰ pſuademꝰ
Vultis aude eloquia pulcnitudis. eloquia ſuauitatis ple

na decoꝛe.plena dulcedine. qualia neptalim foꝛmare ↄſue⸗
uit. vel qualia eum foꝛmare conuemt. Oſculetur me inquit
oſculo oꝛisſui.fulcite me floꝛibꝰ ſtipate me malis qe amo

re langueo. Fauus diſtulans labia tua. mel et lac ſub lin⸗

gSua tua/et odoꝛ veſtimtoꝝ tuoꝝ ſuꝑ oĩa aromata Qud qꝗᷓ

ſo dultius huiõi eloquijs. quid iocundius inuemtur? quid
talibus eloquijs libenti?. quid auidius auditur? Iſta ver⸗
ba carnale aliquid ſonare videntur, et tñ ſpãlia ſunt que

ip̃a deſcnibuntur. Sic nouit neptali carnalia cũ ſpãlibꝰ p
miſcere. et ꝓ coꝛpoꝛalia incoꝛꝑea deſcribere.vt vtraq; hbo

mis natura m eius dictis inuemat vñ ſe mirabiliter reficiat

delicet ab

qui ex coꝛpoꝛea et mmcoꝛpoꝛea natura conſtat. Huic eſt fo:
taſſe q homim tam ſuauiter ſapiunt. quia quodãmodo vt

dictum eſt. eiuſ q; naturam reficiunt. Illud autem in eius
dictis eſt valde mirabile. dignumq; ãmiratione quod tunc
fere ſemper delectabilius blandiuntur. quando iuxta litte⸗
re ſenſum mchil ſonare videntur. Quale eſt ilud. Capilli
tin ſicut greges capꝛarum que aſcenderunt de monte ga⸗
laad. Dentes tin ſicut greges tonſarum que aſcenderunt
de lauacro. Naſus tuus ſicut tureis libam que reſpicit con
tra damaſcum. caput tuum ſicut carmelus. Hec ethunul
modi verba cum audiuntur vel leguntur iocunda valde
eſſe videntur. et tamen in bis ommbus ſi ſolum littere
ſenſum ſequimur. mil in eis muemmꝰ quod di gne imitemur
Sed foꝛte m hinuſmodi dictis hoc eſt quod tam libenter
amplectimur quod ex iocũda quadam vt ita dicam littere
fatuitate ad ſpiritalem intelligentiam confugere coarta:
mur. Di ergo digne penſamus iſte noſter neptal Im quam
ſit expeditus in meditatione.ꝙᷓ ſit iocundus in ſermone. ci
tius aduer tere licet. ꝙᷓ recte de eo ſcriptura pꝛonutiet.nep
talim ceruus emiſſus dans eloquia puleritudims. Sʒ hec
interim de fuijs bale dicta ſufficere volumus. reſtat nune

yt de filijs zelphe aliquid loquamur.

vdens itaq; lia ſoꝛoꝛem ſuam rachel de adoptina
iam pꝛole gaudere. pꝛouoca tur et ppa ancillam ſu⸗
am viro ſuo tradere. vt poſſit et ip̃a cuʒ ſoꝛoꝛe ſua

de fllioꝛum adoptione gaudere Sr ĩgitur vt ſuperius dictůũ

eſt. vt zel pham lenſualitatem debemus accipere. ꝙᷓ aliam
queſo virtutis pꝛolem poteſt ipᷣa gignere. mſi vt diſcat et ĩ
rebus pꝛoſperis tempanter vmwere. et in aduerſis patienti⸗

am habere. Iſn ſunt gad et aſer / duo filij zelphe rigoꝛ vi⸗

abſtinentie. et vigoꝛ patientie. Gad itaq; naſcitur
peioꝛ. aſer autem gigmtur poſterioꝛ. quia pꝛius eſt vt tem⸗

perantes ſimus ad bona pꝛoſpera. poſtea etiam vt foꝛres

222ẽ . 8 4

ſimus ad toleranda mala. hec eſt gemmna virtutum pꝛoles
quam zelpha quidem parit in doloꝛe. verumtamen ad mag

nam beatit udmẽ dñne ſue. Der abſtinẽuaʒ ſiquidẽ vel pati

entiam caro qᷓdem affligitur.ſed ad magnã inde pacem et
tranquulita tem aĩimus compomtur. Hinc eſt qð nato gad
lia exclamat dicens.feliciter. Et iterum aſer naſcente pꝛo
nuntiat dicens. Hoc pꝛo beatitud ine mea. Mea inquit nõ
ſua. Vnde emm ſenſualitas per carnem extius atteritur.
mde coꝛdis affectio ad puritatis inte grita tem reparatur.

Quanta emm putas pax coꝛdis eſt. vel tranquullitas. nulla

huius mundi oblectamenta concupiſcere. nulla eius aduer
ſa foꝛmidare. Quoꝛum vnum per gad adipiſcitur. alterum
per aſer obtinetur. Quid emm de huius mund oblecta⸗
mentis concupiſcat. qui oblata delectamenta amoꝛe abſti⸗
nentie recuſat.vel quid de huius mundi aduerſis timeat.
qui virtute patientie roboꝛatus de illatis etiam malis tri⸗

umphat. Sicut de apoſtolis ſcriptum eſt. Ibant apoſtoli
Saudentes a conſpectu concilij. quomam digm habiti ſunt
peo nomme ibeſu contumeliam pati. et ſicut per paulum P
cipitur. in tribulatione gaudentes. Quid gitur illius gau
dium immmuat. qui etiam de illata contumelia. vel quali⸗
bet pꝛeſſura exultat? Nd beatitudinem ergo ammi ſpectat

ncquid peo dei amoꝛe caro durum tolerat. Vnde em̃ coꝛ
pus atteritur. conſcientia exhilaratur. Et quo exterius vi⸗
Detur mfelitioꝛ.eo interius conſtat eſſe beatioꝛ Duo emm

ſunt ex quibus conſtat gaudium beatitudims. carere eo ſci

licet quod nolis. et habere quod velis. Felicem ſiquidem

dicimus. qui ml patitur quod nolit. et illum beatum udi⸗
camus cin ſupetunt que cupit Qui igitur pꝛo celeſtum de
ſideno ſeculi voluptatem odit. pꝛofecto per abſtinentiam

hoſtem ſuum vbiqʒ; declinare potent. R ecte ergo rigoꝛ ab

ſtinentie gad. 1 eſt felicitas dicitur. qui vbiqʒ calcat ſecu

li blandimenta que deteſtatur. Item qu pꝛo amoꝛe dei af

flictionem coꝛpoꝛis diligit. vbi queſo non inuemat aliquid
vnde akflig poſſit. Si ergo iure beatus creditur. qui vbi⸗
q; inuemt quod amat.iuſte vigoꝛ patientie aſer hoc eſt be
atus nominatur. cui vndiq; obuiat quod deſiderat. Ecce
duo amatoꝛes. vnus dei.alter ſeculi. Iſte pꝛopter deum
diligit tempꝑalem afflictionem. ille deſiderat tempoꝛalium
bonoꝛum plemtudinem Ille quidem vbiq; muemre poteſt
quod pꝛopꝑt er deum diligit.iſte nuſoqᷓ; apꝛehendere poteſt
bonoꝛum plemtudinem quam ſitit. Quis hoꝛum beatioꝛ.
Item ecce alij duo. quoꝛum vnus odit mundi huius aduer
ſita tem. alter autem deteſtatur mundanam voluptatem.
4 Sed vbi queſo vel ille hoſtem ſuum declinare poterit. vel
. iſte immicum ſuum calcare non poſſit? Quis hoꝛum queſo
felitioꝛ? Geatus inquit ſcriptura qui poſt aurum non abije

. nec ſperauit in pecume theſauris. Et iterũ Geatus vir qui
1 ſuffert temptationem. quomam compꝛobatus fuerit acci-⸗
4 piet coꝛonam vite. Iſti ſunt gad/et aſer. quoꝛum pꝛioꝛ cal
n cat mundanam gloꝛiam. alter pꝛopter deum libenter pati⸗
tur mundi pꝛeſſunaam. MW
1 Valde itaqʒ notandũ et pꝛofũde retinẽduʒ qð ſcrip
. tura ſac̃ abſtinẽtie laboꝛẽ nõ calamitatẽ ſʒ felicita⸗
1 tẽ appellare voluit. et patiẽtie rigoꝛẽ nõ miſerũ ſʒ
beatũ noĩare decreuit. Hoc aũt hic bꝛeui ↄmemoꝛare vo.
, lumꝰ.qð ꝑ Sad nõ ſolũ illã q̃ ĩ cibo et potu ẽ abſtinẽtiã ĩtel
. ligere debemꝰ. imo ꝓ gad et aſer ĩtelligimꝰ oẽs ſuꝑflue de
4 lecta tõis. aut cuiꝰlibʒ coꝛꝑalis afflictõis abſtinẽtiã vł pati
entiã ĩ oĩbus que ꝑ quinq; ſenſus carnẽ delectat aut cruci⸗

at. Sed qñ queſo lia ancillã ſuam viro ſuo traderet.vel ta
les filios adoptaret mſi ſoꝛoꝛis ſue exẽplo pꝛouocata fuiſ⸗
ſet. Pꝛius em̃ ſemper eſt/vt ancilla rachel redigat᷑ ſub vi⸗
ri poteſtate ꝙᷓ ancilla lie. Si enim imaginatioms euagatio
que fit per inutiles cogitationes pꝛus nõ repꝛimit᷑. abſq
ubio ſenſualitatis.appetitus immo derat mimme tempat

— —
—

—— S —

èòèòèð

Qui igitur vult coꝛpoꝛalium voluptatum deſideria tempe
rare. pꝛius aſſueſcat carnales delitias nunquaʒ vel raro co
gare. Pꝛofecto quanto taha rarius cogitaueris /tanto ra⸗
rmius / tanto tepidius mmirum ea deſidera bis. Hec mfalloꝛ
eſt cauſ a. cur ſub virin domimo pꝛioꝛ incuruetur bal a qᷓ
zelpha. Patet mehilominus quod de gad et aſer abſtinen
tia videlicet et patientia nunq; adoptiuos filios faceret.
miſi ſoꝛoꝛis ſue rachel adoptiuam ſobolem aſſidue cerne⸗
ret Qms emm vnquaz affectiom coꝛdis poſſet perſuadere
mundi huius peoſpera contemnere. et eius aduerſa non foꝛ
midare. mii ſuggerentibꝰ? dan. et neptalim future vite toꝛ
menta. vel peemia eterna non ſolum frequenter. imo pene
inde ſinenter cogeretur aſpicere. Qunc autem per aſſiduaʒ
conſidera tionem futuroꝛum maloꝛum facile ei perſuadet
contemptus pꝛeſentium bonoꝛum Et iterum per iugem con
templation em eterne felicitatis inflammatur ad volunta⸗
riam tolerantiam pꝛeſſure tempoꝛalis. Hoc eſt vt arbitroꝛ
cur dan et neptalim peius naſcantur, et cur gad et aſer po
ſterus generentur. Qatis itaq; gad/et aſer. iam tempꝰ in⸗
ſtat quo ruben mandꝛa goꝛas muemat. ſi tamẽ eũ foꝛas exi
re non pigeat. Sʒ cur eum velle exe dubitem?. quem lam
ad exeundũ vel introeundũ idoneum eſſe cognoſcimꝰ. Cre
dendum eſt em̃ eum poſt tot natos matris ſue.poſt tot hi⸗
beros bale vel zelphe/am adultum et poſſe et velle ad pa
tris ſui impiũ exire et intrare.ſʒ ſi ꝑ ruben vt ſuꝑiꝰ dictũ ẽ
timoꝛcʒz dei accipimꝰ.qd ꝑ eiꝰ int roitũ vel exitũ accixe de
bemꝰ. Qui ẽ eũ vel intꝰ eẽ vel foꝛas exire. Quben int? ẽ
qñ ĩ ſecreto coꝛdis ĩ ↄſpectu di ðᷣ nr̃a ↄſcia trepidamꝰ ruben
tũc foꝛas exit.qñ ꝗpt deũ hoĩbꝰetiã nos ad omeʒ obediẽtiã
iclinamꝰ Timere itaq; deũ ꝓpt ſeipᷣm. hoĩes aũt ꝓpt deu ẽ
ruben nũc intꝰ moꝛan/nũc foꝛis ĩuemri Exit ergo rubẽ tpe
melſis tticie qñ ex impio obediẽtie exercet ſe ĩ oꝑibꝰ iuſu⸗
cie .ſʒ qũ putas ruben ad ꝑfectã obexiẽtiã oualeſceret.mſ

eum gad et aſer id eſt amoꝛ abſtinẽtie et patiẽctie ad cõtẽp
tũ voluptatis. vel ad tolerantiam tribulatioms ammaſſet.
Duo em̃ ſunt que ſolent pfectionem obedientie p̃pedire.i.
ne cogamur vel amata deſſerere / vel aſpera tolerare Sz ſt
ſemel ammus amoꝛe abſtinentie / vel patientie/pfecte inca⸗
luerit.pꝛotinꝰ ruben ad omnẽ obedientiã abſ q; vlla ↄtra⸗
dictone ſe ſubdit. Qui em̃ tam aduerſa ppeti ꝙᷓ in pꝛoſpe
ris nõ dele ctari/apud ſemetipm ſtatuit que difficultas eiꝰ?
obedientiã vlterius mmuere poterit. Si em̃ dura et aſpe⸗
ra queq; pꝛo dei amoꝛe etiã ꝑ memetip̃m appeto cur nõ ma
gis hec ex adiũcta obediẽtia ad maioꝛis meriti gliaz tolero
RKecte ergo poſt natũ gad et aſer ruben exire ðꝛ. qe
timoꝛ dñi ex voluntarita abſtinentia et patiẽtia ad omnem
obedientiã roboꝛatur. Sed quãtus qualiſq; bone opimo⸗
ms odoꝛ de ipᷣo circũ quaqʒ ſpargitur.qui nulla moleſtia.
nulla mopia a ſtud io obedientie p̃ᷣpeditur. Hee ſunt man
dea goze quas ruben muemt. quas ab ipo mater ei? lia ac⸗
cepit Quid em̃ ꝑ mãdꝛa goꝛas/q̃ odoꝛẽ ſuũ ſolent late ſpar
gere. mſi bone opimoĩs famã ſolemꝰ accipe. Quas qdem
tuc lia accipit. q oblata laus affectũ tangit Qñ in laudis
ſue p̃comjs amm?afficit᷑.et aura ꝓpłaris fauoꝛis puerſe de
lectatur Haꝝ ptẽ rachel petit. lia ↄcedit. vt viruũ accipiat
4 pꝛolis deſiderio flagrat. Oentẽ etem̃ qᷓ ſuadẽte e ap⸗

petitũ vane laudis ñ tẽpat.pꝛofecto ſ pũs ſctüs ad virtutis

peolem mimme fecundat. Vnus vtiq; ſpiritus eſt q vtrãq;
ſoꝛoꝛẽ ꝑꝛolis fecũditate ditat.qꝛ idẽ ſpũs et rõʒ ad venita
tis ↄgmtõʒ lummat. et affectionẽ ad virtutis amoꝛem m⸗
flammat. Suadet ergo affectiom ratio humam fauoꝛis ap
petitum ſub ſuo moderamme tepare.ſi ad multiplicadũ vir
tutum pꝛolem cupit de diums ſpiritus copula gaudere.
Mandꝛagoꝛarum itaq; poſſeſſio ſub rachel poteſtate redi
gitur. qñ laudis appetitꝰ ſub rõis dñio modᷣat.Notãð ſane

ᷓ temperate rachel non mand:asoꝛas ſed man dꝛagoꝛaꝝ.

—

vartem petat. nam nec boc rõnem latet valde eẽ difficile
vt ammus quamins remtens ex oblata laude nõ hilareſcat
Debet amoꝛ huũane laudis pꝛiꝰ tẽpan.poſtmoð ſi poſſz fu
eri debet etiã pemtꝰ? abſcidi. Vñ eſt qð rachel ꝓtẽ mãoꝛa-
goꝛaꝝ petiſſe legt.lia vᷣo poſtmoð ad iacob loquẽs.ñ de
ſola ꝑte gloꝛiat.ld me inꝗt ĩtrabis.mer cede em ↄduri te
pꝛo mãdꝛaSoꝛis filij mei.pẽo mãdeagoꝛis mqᷣt non pꝛo ꝓte
mãdꝛagoꝛaꝝ filij mei. abſente a Ohuc viro vir lia ꝑtẽ ocedit
ſz ĩ eiꝰ a duẽ tu ec deſiderio vberiꝰ acceſa młil ſibi ex eis vl
teriꝰ? reſeruari voluit Sic mmirũ mẽs hoĩs dũ ſpãli dulce⸗
Dme tãgitur. qeqd pꝛiꝰ de hũana laude ↄcupierat libenter
oblunſcitur. ĩ huc moð mãdꝛa goꝛe vtilit de pPol ſeſſione re
digũtur ſub rachel ptãte. Nourt em rachel cᷓ; lia/mãdꝛa⸗
Soꝛis meliꝰ? vti.nã qcq affectõ coꝛdis vſurpat ad laudeʒ
ſui rectiꝰ? ſane rõ retoꝛq̃t ad glonã del Dz qdð hoc dicim? eẽ
qð p̃ ceteris filjs lie ruben bone opimoĩs mãdragoꝛas P
tint ĩuemre? Sʒ ſcimꝰ q; vᷣtutũ opa ꝗ cetas vᷣcutes nutriũt
pene ſp huĩlitatẽ extinguũt. Solet em qꝗᷓ ꝓꝑ Sad et aſer fiũt
boĩbꝰ? mirãda abſtinẽtie videlicz et patiẽtie oꝑa oꝑantẽ.ñũ
timidũ ſz tumidũ reddere. nõ tã humilẽ qᷓ tumacez effice
re. Amoi igitur ampli? mirandũ. qò magis oĩm laude p̈di⸗
candũ/ qe cũ vnde ĩ alijs ſepe extinguitur dimm timoꝛis re
uerẽtia nõ mmuit᷑ ſʒ augetur. qꝛ ergo ſolemꝰ? ſingulan lau
de efferꝛe quẽ videmꝰ.etiã poſtvtutũ opa non ſolũ de dei
ſed de hoĩm ꝓua offenſa nõ ꝓarũ trepidare. recte ruben mã
dꝛa goꝛas poſt natos gad et aſer iuemſſe de.qꝛ quẽlibet ex
opibus pclaris ad timoꝛẽ nõ ad tumoꝛẽ pꝛofeciſſe miramur
otandũ ſane qð hee de ꝗqbus locuti ſumꝰmãdeago
re nec poſt natos tot lie.nec poſt Semĩos liberos
bale. ſed poſt natuitatem filioꝝ zelphe ſtatilegũ
tur iuete Qà bfulios nanq; lie velũtates. ad filios bale cog
tatões ad fclios zel phe ptinẽt actões. Wolũtatas itaq; ſeu
cogitationes nus rectas quant ülibet vtiles quõ mramur

vel quando laudabimus quas mime videmꝰ. Et quamuis
vera laus ſit de recta voluntate.eam tamen non laudamus
mſi app areat ĩ ope. ꝑ opꝰ em̃ bonũ bona volũtas inoteſ cit
vt uire bone opiĩs laudẽ q̃t qᷓſdã late flagrãtes mã dꝛa go
ras ĩueire poſſit. qᷓ ergo pꝰ ptũ zel phe pꝛoles lie mãdꝛago
ras iuemre credit. qñ volũ tas bona ꝑ bonũ opꝰ ma mfeſta

ta miis lauoũ p̃com s vndiq; honoꝛat᷑. hoc aute de duaꝝ
iſſtan filijs ancill an nõ negligent᷑ p̃tereũð. ſʒ iugi memoꝛia
l retinẽ oũ. qð ex eoꝝ vigilãtia vigiliq; cuſtodia ↄſcie nr̃e ci
4 mtas mire cuſtodit᷑. multũq; pꝛotegit᷑. Pꝛimogemtꝰ nãq;
bale eã ↄpomt intẽnſecꝰ. pꝛimogemtꝰ vᷣo zelphe mumt cam
eertrinſecus. per dan repemuntur mala mtus exurgentta.
per gad repꝛimuntur mala exterius ſ urgentia. Omnes nan
3 q; ſcimꝰ qꝛ tẽptatõ oĩs ſurgit. aut exteri? aut mteri? Inte
. ri? p cogitatuʒ. exteri? p ſenſuz. Modo eiĩ intꝰ P cogitatõʒ

pulſat.mõ de exterionbꝰ ꝓ ſenſus irrumpe pat. Solz mmi

4 ruz immicꝰ nunc ab intꝰ miſtrare ↄſilia erꝛoꝛis. nunc a foꝛis
ãmouere ĩcitam̃ta voluptatis.ſʒ q ad dan ptinet diſciplia
. cogitationuʒ. ad gad autẽ ſpectat diſciplma ſenſuuʒ. debʒ
vtiqʒ dan euigiare ad diſcretõis iudiciũ. gad dimicare foꝛ
. titer p abſtinẽtie exercitiu; Vmꝰ ẽ ſedare ciuilẽ diſ coꝛdiã.

alteriꝰ? ẽ repelllere hoſtilẽ pugnã Hic vigilat t᷑ cimuʒ pꝛo
ditõʒ. ille ↄtra hoſtiuʒ incurſionẽ.ille ↄtra ꝑfidiã · ille ↄtra

, viol entiã. Dan nãq; negligẽte mẽs facue decipit᷑. gad ſeg
mus agẽte. ſubito ad turpẽ delectarõeʒ ra pit᷑.ſʒ qͥ inteſt
8 vtꝝ ciuitas coꝛdis nr̃i ꝑ vim an ꝑ fraudẽ peat. vtruũ diſcoꝛ
dia ciuilis an manus eâ ſubuertat. hoc autẽ noſſe opoꝛtet.
. qꝛ diſciplma coꝛpꝑis ſine diſciplĩa coꝛdis abſq; dubio muti?
5 eſt. diſciplmna vero cogitationum ſine diſaplina ſenſuum
. omnino obſeruari non poteſt. vnde ſatis cõſtat.qꝛ ſine ad
iutoꝛio gad qui contra exterioꝛa vigilare debʒ. dan m com
5 ponendo ciuium pace intus inamter laboꝛat QAÆμ.nd emm
muat ꝛudicante dan ꝓl'm ſuum aſſidue cauſam diſcoꝛdie

amputare. mſi ſtudeat gad ꝓ peꝛtas ſenſuum ireitamenta
vitioꝝ.quendam videlicet qi hoſtilłẽ exercituz nõ ãmittere

Muꝛs em dan aſſidue ĩ trono audicij reſideat. qᷓ;uis rixas

altncantiũ cogttationũ ĩ deſinent ↄponat.fruſtra vtiqʒ ĩ ob
ſernãda cimũ ↄcoꝛdia deſudat mſi eodem ſtudio gad cun
mĩa abſtinẽtie pᷣlio acriter feniat.vñ et ſcriptũ ẽ. Gad ac⸗
cinctꝰ p̃liabit᷑ añ eũ.Tunc ei vtilit dan ↄt᷑ pꝛoduoꝝ pfidiã
mtrinſecꝰ vigilat.cũ gad extrinſec?occurſantes hoſtes ex

cludit. et expugnat Peuus itaq; Sad accingit᷑. vt poſtmoð

foꝛti repliet. Gad pꝛoculdubio tũc ſe accingit. quãdo ſẽ

ſun diſſolutõz ꝓ diſciplmã reſtringit. tũc gad foꝛti p̃lio di⸗
micat. quã do deſideria carnalia ꝓ carms moꝛetific atõz tru

dat. Magna nã q; hoſtuʒ ſtra ges efficit᷑ citiꝰ q; adioſus
ille vicioꝝ exercitus m fugã ↄuertitur. cum ſenſus coꝛpis

diſciplinã ab euagatione reſtringitur. et appetitus car⸗

ms ꝓ abſtinentiã a voluptate refrenat᷑. In hunc itaqʒ mo
dum vt om̃es expiri poſſumꝰ.dan cuutatẽ nr̃am compomt
mitrinſecus. ga d mumt extrinſecus. l
ſſiſtunt autẽ et eis ffes ſin nõ ſegnes qdez ad auu
lia ferenda. neptali intus. cum Dan cuuũ pace cõ
poneda. aſer extius cuʒ gad violentia boſtiũ ex⸗
pugnda. Gad itaq; et aler vigilãat ↄt hoſtes. dan et nepta⸗

lum ſolliciti ſunt circa ciues Hinc ergo dan mmatur. illin

neptalim blanditur. Dan terꝛet minis.neptalum fouet peo⸗
miſſis Ille periunt malos.iſte remunerat bonos Vnus ter
roꝛe gehenne coꝛda perterꝛeret. alter ſpe felicitatis eterne
ammos demulcet. Quantũ ergo putas neptalimiſte dans
eloquia pulcritudims fratrem ſuum in tali negocio adiu⸗

uat. qui ammas auditoꝛum dulcedine eloquij ſun pene abſ

q; moꝛa quo vult inclmat.diuuat et aſer exterius mchil
Ominus fratrẽ ſuum. mumuntq; ambo ceuntatẽ contra hoſt

um qcurſũ. Mic latꝰ vnuʒ pꝛotegit/ille alteꝝn defẽdit. Gad

=
——

A
ti
e
r
re
tel
rne

—

certat in dextro. aſer dimicat ĩ ſimſtro. gad ĩſidiatur mũdi

huiꝰ? pꝛoſperitas. aſer vero pſequitur mudana aduerſitas
Sʒ aſer hoſti ſuo facde ulludit dũ ꝓtẽ qᷓ tuet᷑ alta patiẽtie
rupe mumtã ↄſpicit. et iccirco de tuto ſtatõis loco.hoſtes
ſuos tam mamter ꝙᷓ ab imo reluctãtes. deridet et deſpicit
Vñ fit vt eũ hoſtes ſin ſua impugtõe nõ tam verxẽt. ꝙᷓ triũ
phã di aſſidue materiã miſtrẽt. hinc ẽ ꝙ ſpꝛetis ſuis ĩpug⸗
toꝛibus mũdams videlicʒ aduerſitatibꝰ in fr̃is ſui ꝑſecuto
res. carnales ſcʒ delectatões totꝰ effertur. et eos magna
anĩauerſiõe pſeqint᷑. Tantꝰ aũt troꝛ impugẽtoꝛes gad ſubi
to muadit / cu ei ſe aſer in plij ſui certamĩe adiũgit.vt om̃s
abſqʒ; moꝛa ad fugã ſe ↄuertãt.cũ nec ad hoꝛã qdẽ viciſſim
ſibi fribꝰ auxdliũ ferentibꝰ? reſiſtere audeãt. Veri vtiq; aĩe
hoſtes carnales fũt delectatões Sʒ qͥs qᷓſo locꝰ pꝛaue de⸗
lectatiom inter toꝛmẽta relinq tur. que iſte nr̃ aſer ꝗpt deũ
nõ ſolum patienter ferꝛe.ſʒ etiã ardenter appetere ↄpꝛoba⸗
tur. O ꝙᷓ recte aſer. id eſt beatꝰ ðꝛ.ſcdᷣm illã dñi ſententiã
HGeati qui pſecutõʒ patiũtur ꝓpter iuſticiã. Quis illð dñicũ
p̃ceptum. dimittite et dimittet᷑ vobis tam magmfice iple⸗
ri potuit. quis tam facile/quis tam ex coꝛde illatas ſibi in⸗
murias ignoſcere valuit. ꝙᷓ qui de coꝛpis ſui cruciatibꝰ ex⸗
ultare magis ꝙᷓ ↄtriſtari didicit ęvt quid em̃ immicos non
diligat?cur eis libenter nõ indulgeat. qui hoc ei infuerunt
quod deſiderat Oagis itaqʒ ꝙ ſuo coꝛpi ſuis miſeretur ꝑ
ſecutoꝛibus, vt ſit iterum atq; iterum beatus Beati em mi
ſericoꝛdes.quomaʒ ipĩ miſericoꝛdiã ↄſequẽt᷑.O virũ gloꝛ⸗
oſum. O terq; quaterq; beatum. Geatus pꝛopter iuſticie
eſuriem. beatus pꝛopter voluntartam paſſionem. beatꝰ ꝗp
ter manſuerudmem. beatus pꝛopter mſericoꝛdie compalſſi
onem. Sicut emm beati qui eſuriunt et ſitiunt iuſticiam. ſi
cut beati qui pſecutõʒz patiunt ꝓpt iuſticiã. ſic mchilommꝰ
btiĩ mites. bti micdᷣes.et hic nr̃ aſer vt ſit veracit multipli
citq; btũs iuſticiã ardẽt᷑ ſitiẽs ꝓpt᷑ ipᷣaʒ libent᷑ patit᷑ neſcies

ralſci facůr miſeret᷑ Gms em̃ multũ eſuriat panẽ iuſticie.
Ddedignat᷑ tñ eũ ↄmedere. mii ſat ↄſperſꝰ oleo miſericoꝛdie
Ex multa duntiaꝛ etem̃ affluẽtia que ſibi ſuꝑhabũdant ey
ſpolijs hoſtium. pꝛo frequẽu victona multũ eſt delicatꝰ ef
fect. nec ei iam ſapit pams vllꝰ qᷓelibet mtidꝰ? miſa ſit oleo
olſperſus. intm̃ vt de eo ſcnptura mamfeſte denuntiet di⸗
cens.quia aſer pinguis pams eiꝰ Qms putas ſic delitijs
alffluit vt ipe. vt veracit᷑ poſſit pſallere in via teſtimomoꝝ
tuoꝝ delectatꝰ ſum ſicut m oĩbus diuitijs Quãtũ nanqʒ
putas aſer iſte habũdat omuitijs ſpiritualuũ ↄſolationũ.q̃n
cumue afflint delitijs ſpũaliũ gaudioꝛꝛ. cuiꝰ druitias qᷓli⸗
bet aduerſitas.nõ tam minuere cᷓ; augere ſolet.cuiꝰ deli⸗
cias qdᷣhbet toꝛmentũ nec ſaltẽ interpolare valet Nam q̃n
to duriꝰ p̃mit᷑ exteriꝰ.tãto delectabiliꝰ gloꝛiat᷑ interiꝰ He
ſunt ille delicie quas tm̃ ſituũt. qᷓs tam gratant᷑ accipiũt nõ
dico paupes et ignobiles. ſʒz euam i reges vel peincipes.
Mentioꝛ ſi hec de ipᷣo ĩpᷣa ſcuptura nõ loqurtur. Oſer inqt
ꝓmguis pams eiꝰ?.et p̃bebit delitias regtbꝰ. Quã eĩ puta
mus ſuauit᷑ paſcũtur. quã mirabili credimꝰ? delectant᷑ non
qlibet reges.ſʒ illi vtiq; vere reges ꝗbus ille rex regum et
dñs dommantium reſtituit impim coꝛpꝑis ſm. et qbus di⸗
ſtribuit regnũ pr̃is ſin. talibꝰ inꝙᷓ; regtbus qᷓ; putamꝰ dul⸗
ce ſit.ꝙᷓ; intime eis ſapit ocum videant hoĩem auſtcie amoꝛe
toꝛmenta nõ timere et inter ip̃as ꝓſecutiones pacẽ coꝛdis
ammiq; tranquillitatẽ nõ ãmittere.Si em̃ gaudiũẽ in celo
ſuꝑ vno geccatoꝛe pemtẽtiã agente. qᷓnta tunc ſolenmtas
erit fup quolibet auſto pꝛo iuſticia libent monente. Were
aſer ꝓm gs pams eiꝰcet p̃bebit delicias regibꝰ. O qlis pa⸗
ms/pams eiꝰ. O qles delicie/delicie elꝰ. ꝗqᷓ tin ſapiũt regi⸗
ba talibꝰ. Certe reges iſti iã ad nupꝑtias agm̃ in troierunt
iã ad illud eternum conunnum ſederunt. iam illo angelo⸗
rum pane delitijſq; eterms veſcunt᷑ iam toꝛrente volup⸗
tatis ebꝛiantur. et ac huc huiaſer delicias inſatiabiliter

—- S ——– —

☛ ☚e

ſ⸗
:
be
end
des
ni⸗
un
ſon
met
8di⸗

me
nds
celo
itis
beu
/
6
Me
lo⸗
,⸗
ter

eſuriũt et vſ q; hodie eſurientes et ſitiẽtes iuſticiã in tan ta
celeſtium gaudonʒ habundãtia hanc ſuam fameʒ vel ſitim
ſedare nõ poſſunt. Rſer pinguis pams eiꝰ.et p̃bebit deli⸗
cias regibꝰ Quã putas largus eẽ poteſt ĩ neceſſitates pau
perũ. cui ſuphabundat pare delicias re gũ Cuantũ putas
mirantur. quãtumue gratulãtur ĩ eioſtãtia/ quos viuetes
adhuc ĩ valle lacrimaꝝ p̃mit ĩfirmitas ſua.ſi tm̃ delectant᷑
m eiꝰ opibus illi etiã quos iã abſoꝛbuit felicitas illa eterna

Ilſer pin guis pams ei? et pᷣbebit delicias regib. Et vñ er

tanta diuitiaꝝ habundãtia. tãta deliciaꝝ copia. mſi vt di⸗

ctumẽ de boſtium ſpolijs mtam frequẽti victoꝛia. Conſtat

nanq; qꝛ quãto amplius atterũtur hoſtes ꝛuſticie / tãto vbe

nus cumulãtur gaudia ↄſcie. Glia et diuitie m domo ei?.

4A0r

ait põ. Et apłs ĩ hutõi głia et duutijs.qᷓ exponendo loqt
tas illa ↄſcĩa videlicʒ nr̃a. in q̊ ſpũaliũ bonoꝝ diutie habũ
dant.cũ eã p̃dict aꝝ ancillaꝝ filij vigili ſollicitudĩe cuſtodi
ant dan/viðᷣlicʒ et neptali ſata gẽtibꝰĩ ↄfirmãda pace auiũ

gad et aſer viriliter a gẽtibꝰ ĩ expugtione hoſtiũ. Hoꝝ nãa⸗/

q; pꝛudẽtia ciues pacificãt᷑.illoꝝ ↄſtãtia hoſtes expugnãt᷑
oſtibus itaq; fugatis. euibuſq; pacificatis. mil iaʒ
obſtat vt arbitroꝛ quiĩ illa nr̃a cuitas expiat᷑ ꝗᷓ ſit
illa dei pax qᷓ̃ exuꝑat om̃nʒ ſenſũ. vel ꝙᷓ ſit ma gna
multitudo dulcedĩs quã abſcõdit deꝰ diligẽtibꝰ ſe Abſcõ
dit inqᷣt.qᷓd ergo mirũ eam ſi qlibʒ mudi amatoe neſcit/ quã
deus diligentibus ſe abſcondit Qm emm in boms falſis
et deceptoꝛijs ſpem figunt. que ſint vera bona inuemre nõ
poſſunt. vnde eſt quod dicit. QOms oſtendit nobis bona5
Eſt emm manna abſconditum. et mſi guſtantibus ommno
incogmtum. Eſt nanqʒ huiuſmodi dulcedo coꝛdis non cat
ms. vnde nec eam noſſe poteſt quuibet carnalis. Dedi⸗
ſti inquit leuciam in coꝛde meo. Coꝛpoaales delicie ſicut
et ipſum coꝛpus coꝛpoꝛeo oculo viden pnt. delicias coꝛdis

ſicut nec ip̃m coꝛ oculi carms videre nequeunt. Qua ergo
ratione ſpirituales delicias cognoſcat. mſi qui ad coꝛ ſuũ
mtrare et mtus habitare nõ diſſimulat. Vnde et ei dicitur
intra in Saudium on dei tui. Hoc itaq; internũ gaudium
ſpiritualis ila dulcedo que intus ſentitur eſt ille filius lye
qui ei quinto loco naſcitur. Eſt em̃ gaudium vt ſuperiꝰ di
ximus. vnus de pꝛincipalibus affectibus. Hic aũt cum oꝛ⸗
Omatꝰ eſt recte inter filios iacob/et lye annumerari p̃t. Oꝛ⸗
dinatum aũt et verum gaudium veraciter tunc habemus.
quando de veris et interms boms gaudemus d talis pꝛo
lis deſidenum apoſtolꝰ nos aĩmare voluit. cum dirit. Gau
dete in dño ſemp.ꝛteꝝ dico gaudete. Et ꝗꝓpheta. Letamm
in domino et exultate iuſti. et gloꝛiamĩ omnes recti coꝛde.
Peo tali peole lia mandꝛagoꝛas libenter contempſit. vt ta
lem filium habere poſſit. Mens eteemm que in laude homi
num delectatur. qð ſit mternum gandium expin nõ mere⸗
tur. Necte aũt poſt natiutatem gad et aſer. lya talem fi⸗
lium genuit. quia mſi ꝓ abſtinentiam et patienttiam mens
humana ad verum gaudium non ptingit Opoꝛtet ergo non
ſolum falſam delectationem ſed etiam vanam ꝓpturbatio⸗
nem excludere. qui vult de veritate gaudere. Qui emm ad
hHuc m infimis delectatur. interna vtiq; ocunditate mndig⸗
Snus eſt et qui vano timoꝛe pturbat᷑ ſpirituali dulcedine ñ
poteſt ꝓfrui. Falſam leticiam venitas damnabat cum dice
bat. Ve vobis qui nunc nidetis. Manam pturbationem ex⸗
tirpabat cũ audioꝛes ſuos ãmonebat Holite timere eos. ꝗ
occidunt coꝛpus.amme aũt nõ hñt quid faciãt. Hoꝛum au
tem vnum abſtinendo ſuꝑamus. alterum patiendo calcamꝰ
Itaq; ꝓ gad extirpatur falſa delectatio. ꝓ aſer nero uana
ꝓturbatio. Iſti ſunt gad et aſer qui excludunt Saudiũ fal
ſum.et introducunt gaudium verum.

„

m vt eſtimo nulla erit deinceps queſtio cur hic talis ſiliꝰ

iſachar dicatur. Siquiẽ iſachar merces aunterpᷣtat QAuid

:
e.
88.
peo
jan
wi
de.
tt
vor
ſeſe⸗
mn:

ſo
to⸗
n0
d
mei
der
na⸗
s4
man

n⸗
1l

li⸗

eumf aliud tot tantiſq; laboꝛibus querimꝰ. quid inquã aliud

qᷓ verum ga dium / tam pſeuerãti longa mmitate expectam?
Huꝛꝰ mercedis totiens quaſi quaſ dã pꝛimitias et velut ar
ram qndam accipimus. quotiens ad lud dñi nri mternum
gaudium intramꝰæ. et ex aliqua pte guſtamꝰ. Hanc aũt int
ne dul cedims deguſtatõz; ſcriptura ſacra. nunc guſtü. nũc
ebꝛetatem vocat. vt ꝙᷓ ſit parua vel magna oſtendat. par
ua quidem ad compatõʒz future plemtudis. magna autẽ in
compatione cui?libet mundane iocũditatis. Pꝛeſens etem̃
ſpiritalium viroꝝ delectatio future vite gaudijs comꝑ ata
quantũlibet excreſcens muemtur pua. in cui? compatoõne
tñ omis exterioꝝ delectatonũ ſuauitas eſt nulla. O dulce
do miranda. dulcedo tam magna. dulcedo tam pua. Q ũůo
nõ magna.ꝗqᷓ mundanã omnt excedis.qũo non pua. que de
illa plemtudie vix ſtillã modicam decerpis. Modicũ quid
dam de tãto felicitatis pelago mentibꝰ inſtulas. mentẽ tñ

quã infũdis plene inebꝛias Merito tantillũ de tanto guſt?

quidam ðꝛ.merito mchilommus que mentẽ a ſeipᷣa alienat
ebꝛietas noĩatur. Guſtus er go ẽ. et ebꝛietas iure dici p̃t.
Guſtate mnq̃t ꝓpheta et videte. qm̃ ſuauis eſt dñs. Et ap's
petr. Si tñ Zuſtaſtis qm̃ dulcis eſt dñs. Et de ebꝛietate
idem ꝓpheta. Viſitaſti terꝛã. et inebꝛaſti eam. Nudi bomi
nẽ de bac ebꝛietate madẽtẽ .et qᷣd circa ſe agat᷑ oĩno igno
rantẽ. Siue in coꝛpe inq t ſiue extra coꝛpꝰ neſcio deꝰ ſcit.
Quomõ putas inebꝛiatꝰ erat.quõ mũdus ei in oblmmonem
venerat. qᷣ ſeip̃m neſciebat. Hac vtiq; dulcedie ĩebꝛiart nõ
merent᷑.qui adłhouc carnaliũ deſiderioꝝ fluctibꝰ agitãtur
Viſitaſti ĩquit terꝛã et inebꝛiaſti eam Qund putas eſt cauſe
q ſolam terꝛã dñs dicitur iebꝛiaſſe.cur nõ etiã et mare. z
ſcimꝰ qꝛ mens q pꝑ varia deſideria fluctuat quã adhuc ſecu
lanũ curaꝝ pꝛocella exagitat · ad illud ĩternũ gaudium nõ
ãamititur et illo toꝛrente voluptatis nõ potat᷑.qᷓtominꝰ ĩe

benat᷑ Scimꝰ? q mare ſemp kluctuat. terꝛa at i eternü ſtat

Sie et cetera elementa ſempi i motu ſunt. et ſola terꝛa ſta
te. ſtare cetera neſciũa. Quid ergo pꝑ terꝛã mſi fixã coꝛdis
ſtabnlitatẽ debemꝰ? accipere..Debet ergo fluctuatõz coꝛ⸗
dis reſtringere. et ad vmus veri gaudij deſideriũ cogitati
onũ affectionũq; motus colligere.q ſe cupit vel credit illo
vere ſobꝛietatis poculo mebꝛiandũ foꝛe. Hec jlla vere be⸗
ata terꝛa mentis videlicet ſtabilitas tranquilla/qñ mens im
ſeĩa tota colligitur.et ĩ vno etermtatis deſderio imobi⸗
liter figitur. Hec ẽ illa terꝛa quã veritas pꝛomittebat cum
dicebat. Beati mites. qm̃ pi poſſidebũt terꝛã. Mec eſt ila
tra de qua pſalmiſta pꝛomittẽs ãmonebat. et ãmonens pꝛo
mitte bat. ĩhabita terꝛã inqᷣt. et paſceris ĩ diutijs ei? Hec
eſt illla terꝛta quam iſte iſachar aſinus foꝛtis vidit. et con⸗
cupunt. et m eius ↄcupiſcentias mira biliter exarſit.
Sachar inquit aſinus foꝛtis habitãs int termĩos. vidit re⸗
quiem qð eſſet bona. et terꝛã qð eſſet optima. et ſi uwonnt
humerũ ad poꝛtandũ.et factꝰ ẽ tnibutis ſeruiẽs.Opoꝛtet
ergo nos tranſire de terza ad terzã. de terꝛa aliena ad ter
ram ꝓpꝛiã. de eixlio ad patriã. de gente ad gentem. de regs
no ad ꝓpym alterũ. de terꝛa moꝛientiũ ad terꝛã mꝛuentium.
ſi volumus expiendo noſſe verum et internum gaudiũ. Cõ
cupiſcamus et nos terꝛã illam quam iſachar iſte vwit et cõ
cupunt. Si em non vidiſſet. nõ cognouiſſet.et ſi nõ cogno
uiſſet.nõ concupiſſet Pꝛo hac terꝛa aſinꝰ factus. et foꝛtis
effectus. libenter ſuppoſuit humerũ ſuum ad poꝛtandũ et
factus eſt tributis ſeruiens OMultum ſibi ſubito viluerat. ꝗᷓ
ſe aſinum aĩmal videlicet pene p ceteris vilius reputabat
Oultum concupunt teream quam vidit.pro qua ad omneẽ
laboꝛem foꝛtis ꝓꝑdurauit. Viderat ſane qð ad puicnitudi⸗ 3
nem terꝛe illius omnes iuſt cie noſtre erant. vt pannus mu
lienis mẽſtruate. Viderat mchilommꝰ ꝙ nõ ſunt cõdigne
paſſiones huius tꝑis ad futuꝛã gloꝛiã ꝗᷓ reuelabit᷑ in nobis
In vno igitur ſibi vtilis. in altero foꝛtis effectus. de vno

obs
nio

humiliatus de altero roboꝛatus. foꝛtitu dĩs ſue humerũ ad
omnẽ laboꝛem libenter inclinauit.et ĩ acqrenda diuĩa glo
ria.nõ ſua vero regi dignũ tributum pſoluit. Vultis aute⸗
audire et alten ſimili rõe ſibi viluiſſe.et ad om̃e; mechil omi
n la boꝛẽ ↄualuiſſe vt iumentũ inqt factus ſum apud te.et
alibi. Pꝛopter te inqᷓt moꝛtificamur tota die. Ecce ᷓ vilis.
ecce qᷓ; foꝛtis Wilis vt ium̃tũ.foꝛtis ad ſe moꝛtificãdũ. Iſa
char aſinus foꝛtis habitans inter termios. vidit reqem qdð
eſſet bona.et terꝛam ꝙ; eſſet optima. Pene ergo nõ plane
hanc moꝛientiũ terꝛ ã deſeruerat.pene et nõ plane illã ur⸗
uentium terꝛaʒ apꝛehenderat. ꝗᷓ inter termĩios habitabat.
Quia vlliſſimis /qꝛ pauciſſums bꝰ vite boms ↄtentus erat
hiuꝛꝰ terꝛe miſere extrema tenebat. Quia ꝑ frequentes men
tis exceſſus ꝓhenms vite bona p̃guſtabat illiꝰ beate teree
imtia tangebat. Iſachar aſinus foꝛtis ha bita ns inter ter⸗
minos. qe hiuꝰ vite bona ad neceſſuatẽ nõ reſ puebat. NHãc
terꝛã pemtus nõ deſerebat.qꝛ future vite nõmſi nouiſſima
quedã cape poterat. Illam oĩno nõ ppꝛehẽdebat. et ꝛðo
mter termios habitabat. Iſtã tolerabat ad neceſſitatẽ. il⸗
lam ↄcupierat ad iocunditatẽ.et iccirco inter termios ha
bitabat. Sata gebat pemtus iſta deſerere nec poterat. am
biebat in illam totus ĩtrare nec valebat.fecit ergo qð po
tuit.ĩter termĩos loa bitauit Quotidie ad illã mtebat.quo
tidie ad iſtã relabebatur. et ĩ hunc modũ mter termios mo

rabatur. Iſachar aſinus foꝛtis habitãs ĩiter termios. vidit

requiẽ qð eſſet bona.et terꝛã qð eſſet optima. QAud emm
mirũ qð eam vidit.qui ĩ eius cõfimo habitauit? QAuid inqᷓ
mirum qð vidit. qð viſam ↄgnouit. qðð ↄgmtaʒ concupiuit
Et iccirco ſuppoſuit humerũ ſuum ad poꝛtanduʒ.et factus
eſt tributis ſermiens. Vidit requiẽ qð eſſet bona.Nequies

ergo ibi ẽ; et reqᷣes bona. Si eĩ ibi non eſſʒ.ibi eã mie vidiſ

ſet. Et ſi bona non eſſet. ꝓpterea eam humerũ ſuum ad poꝛ
tãdũ mimme l nzpoſulj ſz OMãſueti aũt ait ꝗꝓphã hereditabut

teream. et delectabuntur in multitudine pacis Ecce qualis
terꝛa. Pax ibi eſt. reqmies ibi eſt. pax plena. reqmes bona.
pax quieta. quies pacifica. Midit reqiiem qð eſſet bona.

et terꝛã qð eſſet oꝑtima. In iulla la boꝛ nõ eſt.ſʒ ad illã ſine

laboꝛe Puemiit nõ p̈t· ꝓpter pᷣaʒ lahoꝛat᷑.ſʒ ĩ ĩa nõ laboꝛat᷑
Extra hanc terꝛã nõ muemtur requies vera. nullus veni⸗
tus laboꝛ muemeur m hac teraa.
vo ſunt reqes et terꝛa. duo ↄtra duo. duo bona con
tra duo mala. duo ſunt magna mala. mieria. et ↄcupiſcen⸗
tia. pena ſcʒ et culpa.duo magna bona. trãquill as et ſta⸗
bilitas. Contra miſeriã. mẽtis tranqllitas. ↄrra ↄcupiſcen
tiã. coꝛdis ſtabuitas Qullã moleſtiã ſentire ẽ bñ reqeſcere
Nullis ↄcupiſ cẽtie fluctibꝰ agitart.ẽ pꝛocul dubio iã ĩ ter⸗
ra moꝛari In terꝛa tali/ reqes talis. Oẽſ q; ad internũ gau
Diũ nõdum tota colligitur.ꝗᷓ ſit vera reqes mimme exꝑit᷑.

Ve mihi miſero ꝗᷓ vſq; hodie viuo vagus et pꝛofugus ſuꝑ

tertã. vagus ſequẽdo ↄcupiſcentiã. pꝛofugus declinãdo mi
ſenã. Semp deeſt qð ↄcupiſ. cã. vbiq; ĩuemo qð fugiã. Cõ
cupiſ cẽtia me facit vagum. miſeria efficit pꝛofugũ.Pꝛofe⸗

cto terza mala terꝛa mierie. terꝛa talis in qua taliter viuo.

terzꝛa miſerie et tenebꝛan ẽ. vbi vmbꝛa moꝛtis eſt/et nullus
oꝛdo. Eſt pꝛoculdubio terꝛa talis. non ſtabilitas coꝛdis. ſʒ
duritia et inſenſibilitas mẽtis. Sʒ ſpũs tuꝰ? bonus dñe de

Ducet me m terꝛã rectã. et qualẽ demq; ilachar vꝛdit et cõ

cuꝑiuit eo q; eẽt ibi reqᷣes bona et ipᷣa terꝛa optima. O feli

cem qꝗ potuit vlad hoꝛa maloꝝ oĩm obliuiſci. et illa ĩiterna
pace vel reqe ſaltem ad modicũ potin. Felicẽ mchil ominꝰ
cu datũ eſt diſperſiones coꝛdis in vnũ colligere. et in illo
vere felicitatis fonte deſideriũ figere. ill ud vtiq; bonü. ve
rumtamẽ hoc optimũ. Juxta qð ilachar vidit reqem qð eẽt
bona. et terꝛã qð eẽt optima. qꝛ bonum quidem eſt longe
elſe ab omm malo. multo tu mehus imo optimum inheſiſ

ſũmo bono. Nomt hoc iſachar.et i⸗ ccco a tain terꝛa longi?

ſ

.

6

ae⸗

lln⸗
65
ede
tt
dt
ni
id
8 ſi⸗
he
lit
ge
ſie

*

diſcedere nol ebat. ſed habitans inter termĩos in eius vici
ma manebat. cupiens et ambiens eam raptim quidẽ et fur
tim ꝓ raros ſaltem excur ſus tangere. ſed et de illius terꝛe

fructibus frequetiꝰ ↄmedere. Eſt em vt noſſe poteſtis fru

ctus terꝛe illiꝰ ſublimis. fructꝰ mirabilis. fructus ſingula

ris. Huius ſiquidẽ terꝛe fructibꝰ mens hois ſepius ſaciata

et aliquatenus ĩ ipin guata. mirandũ ſubito ↄtra omia mira
cula foꝛtitudmẽ accipit. imtantũ mox ad oĩm vitioꝝ odium
conualeſcit.vt parum iam ei ſit nullũ in ſeipᷣo ꝓ ↄſenſum re
cipere.mſi ſtadeat ea et ĩ alijs virili᷑ pſequi et foꝛti amm
aduerſione pcutere. Fit ergo mox tam foꝛtis contra omne
Piculum qꝙ; ferox hoſtis vitioꝛum ommum.
inc eſt q; poſt iſachar za bulon naſcitur q habitacu
luũ foetitudis intpᷣtatur. Quid em̃ ꝑ zabulon ĩtelli
gSimꝰ mſi odiũ vitioꝝs Odiũ bonũ.odium oꝛdĩatũ
odium vitioꝝ. Hunc pꝛoculdubio ꝗꝓpheta ĩ nobis oꝛd mare
affectũ cupiebat. cum dixit. Jraſcimi et nolite. Quid eſt
em iraſcãdo nõ peccare.et ñ peccã do raſci. mſi hoĩes vti⸗

liter nõ ad oculũ amãdo eoꝝ vitijs indignaris Hũc hr̃e ſe fi

liũ idem qꝗpheta ſigficabat.cũ alias dixit. ꝓfecto odio ode
ram ulos. et alibi. Omnẽ viã im quã odio habin Mic ẽ egre

gius ille miles dei.q bella dei p̃ᷣliari nõ ceſſat.et quẽ vſita

to v ocabulo ſcriptura ſac̃ zelũ dñi.vel zelum rectitudĩs ap
pellat.ʒelus domus tue dñe ↄmedit me et oppꝛobꝛia expꝛo

vbꝛantiũ tibi ceciderũt ſup me. Et iteꝝ. Tabeſcere me fecit

zelus. m. qꝛ.ob. v.t.im.mei.Et helias.ʒelo mqᷣt zelat? ſum

Ppter dñm Et finees zelauit celũ dñ et accepit ſacer dotiũ

eternũ Sʒ vñ iſtis putas foꝛtitudo tãta, tam mira ↄſtantia
Helias ſolus ↄtra.c.l.ꝗphetas baal ĩſurꝛexit.finees ſolꝰ
caſtra madiamtaꝝ irꝛupens adulterãtes gla dio traſuerbe

rauit. Ecce qᷓntum roboꝛis accipiunt. ecce qᷓ; foꝛtes fiũt.qꝗ

de illius p̃dicte terꝛe fructibꝰ comedũt.q ſe mterna ſuam⸗
tate reficaunt. NRecte ergo poſt iſachar q merces interp̃tat

zabulon. id eſt habitaculum foꝛtitudims naſcitur quia poſt
deguſtatam eterne retributioms Dulcedinẽ ammus cõtra
tempta tionũ argumenta mirabiliter roboꝛatur. ſua ſubito
picula pinpendens. dñi murias foꝛtiter vlciſcitur. Hme
eſt ꝗqð moyſes ille minſſimꝰommum qui moꝛabant᷑ in terꝛa
Poſt. xl.dieꝝ ieimumum ſpãlium deliciaꝝ refectus ſacietate
mirifica intantũ ſubito zꝭelum cõtra fabꝛicatoꝛes vel culto
res idoh exarſit. vt ſtatim adiunctis ſibi qui dñi erant. per
medium caſtreꝝ de poꝛta ad poꝛtam pcutiendo tranſiret.
et hommũ pꝛeuaricatoꝝ tria milia in moꝛtẽ pꝛoſterneret.
Sic ſic poſt iſachar zabulon gigmtur. qma ꝑ interne dul⸗
cedims deguſtationẽ odium vitioꝝ generatur. et vere foꝛ
titudims robur acqritur. Iſte eſt zabulon. qui iraſcẽdo irã
dei placare conſueuit. qui pie ſeuiendo dum hoĩm vitia p⸗
cutit. eis quaſi non parcendo/melius pareit. Nbſq; dubio
mchil ſic placet deo, mchil ſic placat deum. quõ ʒelus aĩa
ru. O ꝙᷓ; multi multas ceteraꝝ virtutum pꝛoles ex dei gra⸗
tia mente ceperunt/et de ſe genuerũt qui hunc fihũ ha be⸗
re nõ potuerunt. G multos hodie videmꝰ ſpiritn paupes
ſpe Saudẽtes. cantate feruentes. multũ abſtinẽtes. admo
dũ patientes.ad zelũ tñ aĩimaꝝ mmis tepidos multũqʒ toꝛ
pẽtes Alij quaſi ad cuſtodiam humilitatis delmquẽtes in
crepare nõ pꝛeſumunt. alij ne caritate fraternam ꝓturbare
videãt. peccãtes arguẽ metuũt Oic et anj alijs ct alns ad
huc modis qð zelare pꝛo dño nolũt virtutis hoc eſſe fingũr
vel virtutem eſſe credunt. E contra multi quod abſq; du⸗
bio agunt in ſpiritu furoꝛis agere ſe arbitratur zelo rectitu
dims. et que veraciter exequuntur odio bommum. exerce⸗
re ſe putant vel ſimulant odio vitioꝝ Bed queſo interꝛo⸗
gent qui huiuſmodi ſunt. qui zabulon iam genuiſſe ſe cre⸗
Dunt. leipſos queſo interꝛogent vtrum in veritate diligant
quos qualſi mſtigante zabulon tam acerbe caſtigant. Foꝛte
huc que ſint ille ſpintales delide. p expenentiam ſcire

t.
4 .
fo

tte

minmme potuerunt. ad quas eos quos arguũt vel flagellãt
ſuis muitare flagellis vel etiam increpatõibus videri vo⸗
lunt. Illi em̃ pietate potius ꝙᷓ; crudelitate delin quẽtes ꝓ⸗
ſequi credndi ſunt. qui interna illa gaudia ad que eos tot
doloꝛibus inuitant ꝓꝑ experientiam nouerunt.
Vd am et iſachar pꝛiuſ ꝙᷓ; zabulon liam peperiſſe l egimus
et p iidam caritatem. pꝓ iſac har ſpãlium gaudioꝝ experiẽ
tiam ſigmficari iam diximus. Pꝛius iudam et iſachar naſci
neceſſe eſt. quomam mens r caritatis et interne ſuaui⸗
tatis adhuc expers eſt.rectitudims noꝛmam m ſuo zelo mi
mme ſeruare poteſt. Caritas em̃ docet quõ tractare opoꝛ
teat quos zabulon caſtigat. Spiritu alium noticia docet .
q̃ ſit ila ſuautas / ad quã muitant᷑ vel etiã ↄpelluntur.qᷓ⸗
bus exterio: iocunditas carnalis videlicet voluptas inter⸗
dicitur.pꝛo qua ſepe zabulon vꝛgente durius ar guunt᷑ Ju
das itaque docere debet modum. iſac har autem cauſam
coꝛreptioms.vt moderante inda fiat in ſpiritu lemtatis.
et iſachar ſuggerente fiat mchilominꝰ cauſa vtilitatis Vti⸗
litatem tamen eoꝛũ zabulon querat non ſuam. vt quod de⸗
linquentes ferit ad vtilitatem ſit non ad vindictam. Debet

aũt zabulon nõ ſolũ delinquentes coꝛripere.ſed eos etiam

tempoꝛe tribulatioms contra perſequentes defenſare Nlio
quin verus ʒelus non eſt.nec zabulon veraciter dici poteſt
ſi paratioꝛ eſt ad feriendum ꝙᷓ ad pꝛotegendum Non emm
fruſtra iſte ſextus idemq; nouiſſumus filioꝛum lie habitacu
lum foꝛtitudims dicitur.nam zabulon vt ſuperius iam di⸗
ctum ẽ.ha bitacul um foꝛtitudims interpꝛetatur Vide ergo
quomodo domus inhabitantes.quoſq; ſuperius pꝛotegit.
et ab omm parte eingit. Et tamen mii foꝛtis et firmiter mua
mta ſit. habitaculum foꝛtitudims non erit. Sic mmirum ſic

perfectus zelus.vt zabulon ꝛure poſſit dici.imo veraciter eſ

ſe. debet infrmoꝛes contra aerias poteſtates doctrina et
oꝛatione pꝛotegere.et ↄtra mundana picula vndiq; mumre

et in vtroqʒ/ nen foleen⸗ infatigabilis.ſed ettam mnſuperabi
lis perſeuerare. Vigůare ergo opoꝛtet. hinc contra inſida
as diaboli.illinc contra/ pꝛeſſuras mundi. Pꝛoculdubio qſ⸗
quis es in vtroq; foꝛtis habitaculum es foꝛtitudims et di
gne zabulon diei merenis Debz eſſe zabulon pꝛomꝑtioꝛ imo
ſemper paratioꝛ ad mala ferenda/qꝙᷓ;ᷓ ad mala inferenda Et
quia habet neceſſe pꝛo culpa quãdoq; ſubiectis iraſci.am
plius vtiq; dolet. cum cogit eos pꝛo culpa perentere quã
cum cogitur pꝛo eoꝛum dełenſione pumriLiwenter ergo ſe
occurꝛentibus peritculis obicit et contra ſementium tempe
ſtatun pꝛocellas ſe ſponte oppomt ſtlioquin fruſtra in lito
re maris habitat. Fruſtra in ſtatione nautum habitationem
parat.ſi contra marina mundane pꝛeſſure diſcrimma tre⸗
pidat.mũſi tempeſta tibus diu fatiga tos et tandem liton⸗
bus eiectos blande excipiat. et bemgne foueat. zabulon
mnquit in litoꝛe maris ha bitat. et m ſtatione naumm pextin
gens vſq; ad ſidonem. Que ergo cauſa eſt putas cur habi
tet in litoꝛe.mſi vt mumat extrema terꝛe. er vtpote habi⸗
taculum foꝛtitudims pꝛotegat infir moꝛa membꝛa eccleſie
Illoꝛum ergo ſe periculis oppomt.quos aſſiduis perſecu⸗
tionum pꝛocellis fatigari conſpicit. Vt emm naufraganti⸗
bus ſemper paratus ſit ad feredum auxilium. manet vt de
eo ſcriptum eſt in ſtatione nauium. Diuturms nanqʒ temp
tattombus oppꝛeſſos.et quaſi quedam naufragia paſſos.
et pene iam fractos ſcit blanda conſolatione fouere.et ad
ſtatum ſecuritatis erigere. et ad quendam quaſi tranquilli
tatis poꝛtum reuocare. In hunc itaq; modum zabulon in li
toꝛe maris habitat in ſtatione nauium pertingens vſ q; ad
ſidonem Extendens ergo ſe latius per litoꝛa maris. et huc
Ilucq; diſcurꝛẽs.dum vndiqʒ viguat circa ſuoꝛum pꝛotecti
onem. dum vbiq; ſe parat contra hoſtum incurſionez. per
tingit etiam vſq; ad ſidonem Sidon venatio interpꝛetatur
per quam recte ſatis deceptionum frandulentia intelligi⸗

tur. Satagit ergo zabulon iſte non ſolum imbecilles quof
q; erigere contra fuꝛoꝛem perſequentium / ſed quoſlibet

etiam ſimplices eripere de laqueo venantium Nd ſidonem

ergo vſq; pertingit. quotiens verſuti hoſtis inſidias dete

git.quotiens fratrum falſoꝝ fraudulenta conſilia depꝛebẽ

dit qualium ſermo teſte apoſtolo vt cancer ſerpit. Hic eſt
em̃ ille laqueus venatoꝛum.et quaſi qdᷣdam rete ſpintuum

malignoꝛum ammas ſimplices venantium. Imgua videlicet
adulantium. lingua detrabentium. ſemmnantium mter fra⸗
tres diſcoꝛdias. concitantium iras/rixas. Pertingit ergo
za bulon vſq; ad ſidonem. quotiens pꝛeuemt minſidiatoꝛum

doloſam machina tionem. ſiue malignoꝛum ſpirituum, ſiue

perfidoꝛum hominum. Scimus emm fieri huuiuſ modi vena
tionem ammarum aliquando per occultaʒ ſuggeſtionem de
monum. aliquando per apertam perſuaſionem hominum.

Verumtamen nouit vtranq; zabulon caute depꝛehendere.
et incautie detegere. Figt er go foꝛtitudims ſue habitacu

ium e regione maris in confimo ſidoms.vt hinc vigillet con
tra ſeuitiam perſequentium. illmc contra fraudulentiam in
ſidiantium.et impleatur quod de eo ſcriptum legitur.zʒa bu
lon in litoꝛe maris habitabit in ſtatione nauium pertin gẽs
vſq; ad ſidonem. Cogitet qu poteſt qualis ſit hic fus.
quanta ſit eius virtus.cuius officio quiſq; non ſolum ſeip⸗
ſum contra vitia mumt. ſed etiam alios a peccati la queis
eriꝑe contendit. et quoꝝ nõ poteſt malitiam in melius mu⸗

tare. mtitur ſaltẽ reſiſtẽdo repꝛimere Neſcio ſi pᷣt bõ al iqd
a deo ĩ hac vita maius accipe. ignoꝛo an poſſit hac gr̃a inte

rim maioreʒ aliquã ðs hoĩ ↄferre.ꝙᷓ vt eiꝰ miſtenio puerſi

hoĩes ĩ meliꝰ mutẽt᷑.vt de filijs dia boli filij di efficiãtur.

an forte c2qᷓ; mag videbit᷑ mortuos ſuſ citare. er go ne maiꝰ?

erit ĩſuſcitare carnẽ itm moriturã ꝙᷓ aĩaz ĩ etnũ victaʒ ergo

ne maiꝰ erit carnẽ reuocare ad gaudia mũdi ꝙᷓ aĩe reſtituẽ

gaudia celi. ergo ne maierit reſtituere carm bona t᷑nſeũtia

iterum pentura. qᷓ anime reddere bona eterna in eternum

manſura. O qualis dos quanta digmtas. tal em Sratiam a
deo accipere. non debut der ponſ a ſponſo ſuo dotem ali
am accipere non decuit celeſtem ſponſum /ſponſe lue dotẽ
aliam donare quam vt per adoptioms gratiam poſſit mul
tos deo filios gignere.et de filns ire.funjſqʒ; Sebenne reg⸗
m celeſts heredes aſcnibere. Mertto ergo zabulon nato
exclamat mater eius lia. Ditauit me deus dote bona. Vꝛ⸗
deſne quale quantumue ſit celum uuſticie veraciter poſſi⸗

Ddere. et vittoꝛum odium ex coꝛde Jerere in veritate exerce

re. QAm talem filium genuit. cum ꝓpheta fiducialiter pſal⸗
lit. Omnem viam imquam odio habin.
has ſex virtutum ſoboles ſal tem dabitur cuiuis ſine pecca
to viuere. vt ſaltem poſt vitioꝛum odium poſſit ſine vitio el

ſe. Quis boc pꝛeſumat ? Quis in bac vita vel ſperare au⸗
deat. cum apoſtolus dicat. ſi dyrerimus peccatum non ha⸗
bemus.noſipᷣos ſeducimꝰ et veritas ĩ nobis nõ ẽ ̃ Auꝛs eſt

vt de cetenis taceam. qui ipſa ſaltem peccata ignoꝛantie.
poſſit in hac vita plene deſerere perfecte deuitare Nun⸗

quid vel ipſi qui alioꝛum culꝑ as coꝛripiũt.ſe ab omm pec
catii contagio pemtus exuunt? Imo cos ſepe per quos de⸗
us alioꝛum errata coꝛrigere dilpomt ex magne pietatis di-

ſpenſatione grauier cadere permittit. vt ex pꝛopꝛia culpa
diſcant qᷓ miſencoꝛdes in alioꝛum coꝛreptione eſſe debe⸗

ant. Ded quantum putas erubeſcunt.cum quali ſe humili⸗
tate deiciunt. cum ſe m id vnde alios coꝛripiunt. vel foꝛte
in aliquod gramus lapſos conſpictunt. qui alijs inſtatu re
ctitudims foꝛmam pꝛebere debuerunt. Quis putas digne

penſare ſufficiat quanta confuſio coꝛda eoꝛum tranſfigat.

cum in ſua vita videant quod uure valeat ab ipſis etiam re

pꝛehendi/quos pꝛo culpa eoꝛum remimſcuntur a ſe ſepe et

acerbius coꝛripi. et durius caſtigari. Mmc eſt quod poſt

Jabulon nalcuur Oma. quia mmirum ſepe

Bed nunquid poſt

—— — ——RN

—
—eẽ

dti

culpa. ſequitur verecundia. Nechil emm aliud intelligimus
per dmam mſi verecundiam/ſed oꝛdmataʒ. ſolũ peccatum
erubeſcere/eſt bonam. eſt oꝛdinatam verecundiã habere.
Ded qu zabulon.nõdum gignere meruit.fruſtra dinam ſe
poſſe gSignere credit Diſce pꝛius peccatum odiſſe.et tunc
illud incipies veraciter erubeſcere.Si veraciter odis. citiꝰ
illud erubeſcis. Ille pudoꝛ verus el ſe cognoſcitur quẽ vi⸗
tioꝝ odium pꝛecedit et comitatur. lioquin ſi in peccato
depꝛehenderis. et depꝛehenſus furoꝛe confunderis. nõ te
credo erubeſcere culpam ſed infamam. Non em deſcẽdit
verecundia talis/tam de ipᷣo peccato/qꝙ; de fame detrimen
to. Non eſt ergo vnde gloꝛieris quaſi dmam genueris Ha
bent vtiq; hommes etiam peruerſi verecundiam. ſed vti⸗
nam bonam. vtinam oꝛ dinatam. Nam vtique ſi bonam ba⸗
berent. peruerſi foꝛſitan non eſſent. Peccatum etemm ſi
perfecte erubeſcerent. non tam facile cõmitterent. Qualis
pudoꝛ eſt erubeſcere paupertatem. erubeſcere humilitatẽ
Ilud non pudet eos erubeſcere. ad quod docendum non
pudut celeſtem magiſtrum de celo deſcendere. Diſcite a
me in quit.quia mitis ſum et humilis coꝛde. t iſti e con⸗
tra magis abhommantes ꝙᷓ ſectãtes humiltatẽ multo am
plius erubeſcunt habere ſoꝛdidam veſtẽ qꝙᷓ; ſoꝛdidã mentẽ
Nvam multi hodie ſunt quos magis pudet in oꝛatio
dne feciſſe barbariſſmum contra regulam peiſtiam. .
cqua pꝛotuliſſe mendacium in ſuo ſermone cõtra re
Gulam xpi. Seo quid hec de iſtis lo quimur.qꝗ ſepe ſua eti⸗
am crimma iactant quandoquidem illi etiam qui ſpiritales
videntur hunc pudoꝛem haud facile ſuperant. Sepe dum
n peedictioms officio pꝛoximoꝛum vtiulitati deſermunt. dũ
foꝛte contra ſuperbiam diſputant contingit eos ſepe ſuper

brre. vnde conſtat eos contra ſuperbiam ſubtiliter diſſere⸗

re. Et ſi foꝛte int loquẽð qo! fieri ſolʒ bꝛauẽ accẽtũ pꝛoduce
rẽt, mag eos foꝛtaſſj pudet ð vitio oꝛois ꝙqᷓ ð vitio elatois

Crede michi non eſt credendũ hanc eſſe ſlam verecundiaʒ

quam intelligere debemꝰ ꝓꝑ dinam Multis adhuc melius

noſſe/ꝙᷓ ſit rarũ humanã verecũdiã ꝑfecte calcaſſe.et hãc
verã et oꝛdinataz habere. qð eſt dinam gemiſſe. Ecce de

carnalibus omitto. cum ſpãtilibus tantũ interim ſit michi
ſermo. Ecce qſqs es qui te credis iam dinam genuiſſe ſi co
gereris coꝛam multitudine nudo coꝛpoꝛe trãſire. nũquid

poſſes nõ erubeſcere? Cogita ergo ſi tantũ ↄfũderis.quã
do immunda cogitatuione in mente ſoꝛdidaris Cur te iactes
ampliis Dinam genuiſſe et oꝛd inatam verecundiam habe⸗
re.ſi mmus erubeſcis pudenda coꝛdis qᷓ; coꝛpoꝛis ſi magis
vereris vultu m hommũ c; conſpectum angeloꝛum. Siccine
magis eſt erubeſcen dum quod deus fecit bene.qꝙᷓ quod tu
male feciſti. Certe illas etiã coꝛpoꝛis partes quas pudẽda
vocamus deus fecit. pudenda aũt coꝛdis nõmſi tu feciſti.
Diligenter ergo conſideranti.recteq; diſcernẽti ꝙᷓ; ſit rarũ
vel ꝙᷓ; ſir paucoꝝ humanam verecundiam plene viciſſe. et
ſolam illam que oꝛdinata eſt poſſidere.nõ erit vt arbitroꝛ
vnde amplius quis ammirari debeat. cur talem pꝛolem tã
ſero lia concipiat.et pariat. Sed ne de nomms ratione ta
cite pꝛeteriſſe videamur. dma ꝛuditium interpꝛetatur. hoc
itaqʒʒ eſt.illud iudicium quo quiſq; a ꝓpꝛia conſciẽtia ↄuem
tur. conuincitur. cõdemnatur. et digna ↄfuſioms pena mul
tatur Si emm ſibi conſcius non eſſet. non eſſet vtiq; vnde
ue erubeſcere deberet. Et vfuſio quidem ſi nulla pena eſ
ſet. non eſſet vnde eam quiſoꝙᷓ tam deteſtan vel tantũ de⸗

uitare debuiſ ſet. Oiro itaq; modo mens cuuſqʒ de pꝛia

conſcia conuicta. et ↄdigna ↄfuſione deiecta. uno eodẽq;
tpe ipᷣa ↄtra ſeip̃aʒ dictat ſñiazʒ. ip̃a de ſeip̃a ſumit vindictã
hoc itaq; eſt illud iudicium in quo vnus idem q; ille qui iu
dicat. et ille qui iudicatur. idemĩe qui condemnat. et qui
ↄdemnatur. vnus idemqʒ pumẽs et qui pumt᷑.Nõ ergo ſñ
cã fuit qð hoc tale iudæiũ ſcriptura ſac̃ nõ ſũ demõſtratõe

—

2— —

—
—

1
ie
de
che
co
d
Res
be⸗
1ge
tane
dt
dede
eſt.
eri
ſe et
bitre
onen
tehoe
ouen
am
de
eniel

tgu

nominare voluit. Iſtud em̃ demonſtratõ; ſemp ſigrficat

Et quid aliud hec adiectio ꝙᷓ ammum audientis. in amm

ra tionem excitat? Were iudicium mirabile dignũqʒ ammi⸗
ratione.digneqʒ pꝛonuntiandũ cum demonſtratione. ĩ quo

qdem iuditio quanto quiſqʒ ſeipᷣm ardentius diligit. tanto

in ſeip̃m acrius ſeuit. et quo ſibi parci vehementiꝰ cupit.
tanto minus ipe ſibi parcit. quia quo amplius ſuã ↄfuſionẽ

foemdat. eo acrebius ſua quenq; ↄfuſio vexat. Sʒ hoc foꝛ

taſſis cuiq; mrandum videtur. ſi hec inter alias vir tutes

digne annumeratur. cur ꝑ femmeũ.et nõ potiuſq x vinlez
ſerum expemitur. Oʒ ſcimꝰ om̃es qꝛ ĩ femis ꝙqᷓ ĩ viris qᷓuis
ſit foꝛma pulcritudĩs maioꝛ. eſt tñ ad opa virtutũ oſtatta

foꝛtitudis minoꝛ. Quis neſciat verecũdia elibet honeſta
coꝛð robur qᷓtũ emolliat et ꝙᷓ; ſepe foꝛtia opa p̃pediat. dũ
ammꝰ hoĩs vltra modũ ↄfũdi deuitat. Eſt itaq; dina ñ vir
ſz f ĩa. nõ filiꝰ ſʒ filia. Et foꝛte ñ ſine cauſa fiit. ꝙ pꝰ natũ
zabulon. deꝰ lie nõ filiũ ſʒ fiiã dare decreuit. ꝗqᷓ ffis auda⸗
tiã blãde mitigaret et furẽtis aĩos blãditijs delimret. z
em̃ vt ex pᷣdictis apparz za bulõ / ipet? vaſtos. et ĩgẽtes ge⸗
rit aĩos.ſʒ ſciũt vt om̃s nommꝰ feie/qꝙ; viri tumẽtes aimos
blãditis alloqᷓ. et iratis dultiꝰ blãdiri. Valde ergo opoꝛ⸗
tunũ videt᷑.qð poſt zabulõ dina naſcit᷑.vt ex ſoꝛoꝛis lemta
te fris ferocitas tẽpet. Multũ eĩ ꝑ omez moð zelãtis aĩ im
petũ tẽpat.cũ ĩ ſeipo ĩuemt qs vñ erubeſcat Hec vtiq; ẽ rõ
mfailoꝛ cur pꝰ zabulõ dina naſcit᷑.vt eiꝰ modeſtia fris ĩpe
tus tempetur. Sed quia dina mi vinde ml magmficũ moli
tur / tribum in populo ilrk facere nõ meretur Imo etiã ſepe
vt dictũ eſt dum plus iuſto ↄfundi metuit, ad foꝛtia et viri
lia nõ ſol um nõ conualeſcit.ſed ea etiã ppedire conſuemt.
Sʒ qᷓuis pauida ſit vtpote femia ad opa foꝛtitudis. ĩuem
tur tñ pꝛouida et circũſpecta ad cuſtodiam honeſtatis. et
chuis neſciat placere ꝓ foꝛtitudmẽ. nouit placere ꝑ foꝛme

pulcritudinẽ. Eſt em̃ dma ãmrande pulcritudis et foꝛmne

hngulans. et que intuentiũ oclos in ſin ammratõne facile
trabat et ammrantium ammos cito ſua dilectione alliciat
Quis em̃ ignoꝛat quõ modeſtia verec ũdie hoĩes ommbus
et omeẽdabules redoat. et amabiles effictat. vñ nanqʒ; ẽ qð
verecũdos hoĩes. vere ſemp ceteris caramplectimur. mſi
qð in eis dum verecũdie modeſtiã. modeſtieq; gram mra
mur. dine quodãmodo pulcnitudie allicimur. et pulcntudi
ms ſue magmtudie in eiꝰ? amoꝛ̃ captiuamur. O ꝙᷓ ſingula
ris huiꝰ dine pulcrirudo.qꝙᷓ celebas huuiꝰ dilectio.cuiꝰ pul
critudinẽ pene nemo nõ mirat᷑.cuiꝰ dilectione pene nemo
nõ deledtat᷑.Huiꝰ? rei ſichẽ ille fuius emoꝛ teſſis fit.q ei tã
ardẽti amoꝛe ĩbeſit vt mallet om̃es mares ſuos abſq; mo⸗

ra circumcidere quam illam nõ habere. O ꝙ; multi vſq; hbo

die ſunt. qui q) pꝛo deo facere noluerunt. ſepe rNo amoꝛe
Dine efficere nõ diff erunt. et pudendoꝝ ſupflua ꝗqᷓ pꝛo dee
amputare debuerãt. oꝛta ↄfuſioĩs occaſioe pꝑꝛo euitãdo ve
recũdie detrimẽto amputare nõ tardãt.et malũt ĩ amputã

dis vite ſue ſuꝑfluis cir cũciſioĩs moleſtiã ſubire qᷓ; ipudẽ⸗

tes videri. et ſine verecũdia eſſe. Sʒ q qs ẽ ſic hem vel qs pr
eiꝰevel qͥd ſibi volũt hiunõi noĩa.ſichẽ qͥ inipᷣtat᷑ humerꝰ vł
laboꝛ.et emoꝛ qð ſonat aſinꝰ. Sʒ ſi eoꝝ facta ↄſulimꝰ.qui
ſint citiꝰ ĩuemmꝰ? Qu em̃ ſunt q ſolẽt nõ tam pꝛo deo qᷓ pꝛo
dina.nõ tam pꝛo ↄſ cia ꝙᷓ pꝛo verecũdia pudẽda ſua circũ⸗
cidere. qᷓ inqᷓ; alij erũt ꝙᷓ amoꝛ ꝓpꝛie excellentie. amoꝛ vane
gloꝛie Tał finde taliꝑre ðð amoꝛe ꝓpꝛie excellẽtie amoꝛ va
ne glie Nttẽde nũc ergo hũc emoꝛ ꝙᷓ ſit ſtultus.et ĩuemes

ꝙᷓ recte nücupetur aſinꝰ.videamꝰ ergo vñ extollit᷑.vñ glo

netur. Si de eo qð nõ habet ſed habere ſe credit. hac que
ſo ſtulticia/qᷣð ſtultius excogitari poterit? Si autẽ habet.
audiat ꝗ dei ap us dicat. Qmd habes quod nõ accepiſti?
Si autem accepiſti. quio gloꝛiaris quaſi non accepens.
Et quidem accepiſie. non. acctpientis. ſed veraciter ẽ glia
Dantis. md em̃ habʒ hõ ꝓpem mſ ꝓctm̃. et qle erit głan

8— —— —

— m

de malo propꝛio. ſiue de bono alieno. Talis vriqʒ; gloria
toꝛ. ꝙᷓ vere eſt ſtultus. tam recte appellatur et aſin?. Sed
et qð ſichem humerus vel laboꝛ ðꝛ. ad idẽ ptinere videt.
humerus em onera poꝛtamꝰ.et hoc agẽdo vtiq; laboꝛamꝰ
Suppomt itaq; ſichem huemerũ ſuum ad poꝛtandum et li
benter deſudat/ſed ad ſolũ nomẽ ſibi factendũ Recol amꝰ
mõ qð de iſachar legimꝰ. Iſachar inq̃t aſinus foꝛtis. vidit
requiẽ q; eſſet bona.et terꝛã ꝙ eſſet optima.et ſuppoĩt hu
merum ſuũ ad poꝛtandũ. Ibi iſachar alinum ſe reputat. et
humerum ſuũ ad poꝛtandũ inclmat.Hic emoꝛ aſinus dici⸗
tur. et ſichem laboꝛioſum humerũ hre demõſtrat᷑.videtis
q qcqd agit᷑ pꝛo leticia vᷣa.totũ exercet᷑ pꝛo leticia vana.
Iſachar laboꝛat pꝛo requie quã vidit.ſic hẽ pꝛo laudis voa⸗
mtate quã ↄcupiſcit Recte tñ ñ laboꝛioſꝰ ſʒ laboꝛ appellat
qe ꝑ ſuum laboꝛẽ ad verã requiem nõ ꝓpducitur. Quãa auteʒ
recte laboꝛ dicatur. teſtat᷑ laboꝛ ĩpocritaꝝ/qui tim̃ laboꝛãt
pꝛo adipiſcendo vano fauoꝛe hoĩm. Hic itaq;.ẽ ille ſichem
qui egredienti dine occurꝛit. oppꝛeſſa amq; coꝛrupit. Inte⸗
Gritatem erge quã mtus foꝛtaſſis cõſeruare pot uit. egreſ
, a aãmittit. Qam quomã verecũdie venuſtas ab oĩbus fere
ↄmendat᷑.laudatur.amatur.dimam egredientez. et intima
(ſua deſerentem. et que eam humiliare conſueuerat infirm
catis memoꝛiam cito obliuiſcentem. ſubito hoĩm laudes ex
cipiunt.et eam dum fauoꝛibꝰdemulcẽt coꝛrũpunt. Dũ em̃
ia oblata laude delectat᷑. quid aliud ꝙᷓ ꝑ ſichem.amoꝛẽ vi
delicet vane gloꝛie coꝛrũpiturs Verũtamẽ tũc dina coꝛrup
tioms ſue damna violentia quadã potius ꝙᷓ; volũtate patit᷑
cum blandienti pꝛaue delectatiom quantum poteſt relucta
ur. Totiens em ſichem quaſi nolentem oppꝛimit. quotiẽs
mentem coꝛruptioms ſue confuſionem erubeſcentem. et ic
circo foꝛtiter reluctantem. ettam muitam vſe q; ad turpem P
delectatõz trahit Sʒz qᷣd putas cauſe accidit.qᷓ eã ſua itima
orlere et ad extiorn vagari vpniit mſi qy ſ epe du firma nrᷣa

mmiĩs vrubelſcimus. ne foꝛte alij eaſ dẽ infirmitates in ſe ſen
tiant mirari incipimus. et videtur nobis qpᷣdam ſolauj ge⸗
nus muemſſe ſi dept end amus nosã noſtra ſaltem deictio
ne vel ſocios habere. Inde fit vt incipiamus alioꝝ ſtudia

curioſius querere. nunc vultum / nunc Seſtum totiſqq; coꝛ⸗
poꝛis babitum frequenter circumſ picere. eoꝝ occulta alio

*„.

rum ex relatu libenter addilcere. Dum igitur dina in alijs
ammaꝝ ſtatum ex ſigms exterioꝛibꝰ dephendere miltur⸗·

quid almnd cᷓ ſua deſerens ad videndas mulieres foꝛzas

egreditur foꝛaſ q; vagatur Dum ergo dina mulieꝝ foꝛmas

curioſe circumſpicit. alas mul tum alias minus pulcras m
mirum iuemt. Et du lecũ tacita ſepe comperat. ꝙᷓ; multas
pulcritudims ſue magm tudine longe antecedatquid mi⸗
rum ſi apetitus eam vane glonewehementi? pulſat. Cui?
impetum dum reſiſtendo repelle nõſ ufficit. quid aliud qᷓ;
viribus ſichẽ victa ſuc cũbit. Notandum ſane quod vno eo⸗
demq; tempe/ et dina coꝛrumpitur. et eius in ſns pecoꝛibꝰ

paſcendis fratres occupantur Oens etem que caritate cę
teriſ q; virtutibus pollet. ſicut de ſuis malis dolere. ſic et
de pꝛoximoꝝ boms gaudere ſolet. Dum igttur peoximoꝝ

5 ,

vitam luſtrando eoꝝ bona ↄſiderat.ſuaq; cum illoꝝ boms

compat. ſicut nõ poteſt ſuis ſepe fauoꝛibus non fauere. ſic

et de alioꝝ eam boms congratulari erit necelſſe. mens vti⸗

qʒ pia dum alioꝝ peofectum/ alioꝝ defectũ/hoꝝ infirmita⸗
tem. illoꝝ pꝛofectonẽ diligentiꝰ intuetur.varijs mmirum
nunc his nunc illis viciſſim affectibus tangitur. Incipit er
So pꝛo alijs timere. pꝛo alijs dolere. de his bona. de aliiss
melioꝛa ſperare. Widet in alijs que diligat. pꝛo quibus et
gandeat, muemt ĩ quibuſoam que auſte abhorꝛeat.pꝛo quin

Bus et wſte dolere d ebeat. In hunc itaq; modum dum af

14.

fectus bom ſimplicibꝰ cogitatõibus alludũt. que ex inſpe

cta et ſibi cõplacita pꝛoximoꝝ diſciplina hincinde occur⸗
runt. quid aliud fratres dine filij lie. ᷓ pecoꝛa ſua paſcũt

— —-

VPideſne quomõ vno codemq; tempoꝛe aliud verus amo:

pꝛoximi. atq; aliud opat᷑ vanus amoꝛ ſui. verꝰ amoꝛ pꝛori

mi paſcẽdis pecoꝛibus frm paſcua peeſtat. vanus amoꝛ ſui
coꝛruptioms dme occcaſionẽ ãmimſtrat. Qy autem res pa

trem non latet. etiam pꝛiuſqꝙᷓ; ad fr̃es ſermo puemret.quid
aliud nobis mſinuat. mſi q; coꝛruptele noticia ammũ pꝛig
p cositationẽ ꝙᷓ; ꝑ affectum pulſat? Sed cum res diutius ĩ
coede verſatur. ſepius ꝑ cogitationem replicatur. qñzʒ vſq;

ad coꝛdis mmtima penetrat. coꝛdiſq; affectum trãſuerberat
Cum igitur rei ſollicitudie aĩmus afficitur. variſq; affectie

bus viciſſim tangitur. ijam vſq; ad filios lie. fratres autem
dme ſermo puemſſe non dubitatur. Sed quomodo putas
mſamunt. cum ſoꝛoꝛis ſue coꝛruptionẽ iam ignoꝛare vel ſal
tem dil ſimulare vlterius non poſſunt. Quid em̃ de eis ait
ſcriptura.mſi q; irati ſunt valde.et iteꝝ qð eſſent ſeuiẽtes
obſtupꝛũ ſoꝛoꝛis ſue. Docet vtiq; nos hec fratrum ira vel

pouus inſama/quantum ſibi debeat quiſqʒ iraſci. qualiter

mdignari.quomõ ſeipᷣm ar guere.qꝙ; acriter mcrepare. cum

ſe agnoſcit conſcientiã ſuam mam gloꝛiatione fedaſſe De⸗

bet ergo quicunq; eſt ad ſanandum mentis tumoꝛem mfir⸗

mitates ſuas ante oculos ponere.et culpas ſuas ſine quu-
bus nemo hanc vitam tranſigit ad memoꝛiã reuocare.ꝙᷓ; m

honeſta ſepe in opere. ꝙᷓ mdigna in oꝛe. ꝙᷓ immũda verſe

tur in cogitatione / diligenter attendere. vt inde mamfeſte

colligat.ꝙᷓ multa in ſuis moꝛibꝰ imuemre queat /que iure de
beant amputa n. ſi vere vult et nõ impudẽter gloꝛiari Cum
igitur hiiꝰ modi conditioms retractatio mente reuoluitur.
quid aliud ꝙᷓ; cum filio emoꝛ circũciſioms pactum ſtatuitur

Nam quid eſt diceremoꝝ tuoꝝ pudenda abſceide. ꝙq; ma-
ſculoꝛum tuoꝝ pᷣputia circumcide.Et quid ẽ dicere alioqn

nõ poteris nõ ĩpudenter gloꝛiar. ꝙ alioquin poteris copu
lari. Si em̃ ſichem gloꝛia tio.ſi dina verecundia. qͥd aliud
erit gloꝛlatio mpudens.gloꝛiatio ſine verecũdia /ꝙᷓ ſichẽ

er.

ſine dina. Recte aut inueterate conſuetudimiſ que diffici

le ſuperantur. p maſculmũ ſexum deſignätur. Jit ſunt ma
res quos fratres dme circucidi voluerunt. teſte tamẽ ſcrip
tura hanc circũciſioms ↄditionẽ ſichem in dolo ꝓoſuerũt
Ecce vt facile aduertere poſſimus. nullo marito tali ſoꝛo⸗
rem ſuam dare ciſponebãat. et qᷓuis gpoſite ↄditioms ouen
tioneʒ explere potuiſſet. nullatenꝰ? tn eum tali matrimomo
dignum iudicabaut Et quidem etiam ſi poſſemus omia in
honeſta ma de nr̃a pemt? vita amputare et ab oĩbus oĩno
mũdari. mchilominꝰ? tñ deberemus nõ de nris merttis. ſed
m dñno głiari. Et iccirco fres dine dura ei Pponebant. vt en

de ſoꝛoꝛis ſue copula oĩno deſperaret Sʒ patioꝛ eſt ſic he⸗

qei ber⸗⸗ vel qualber alt bera tolerare. qu 3;2 adamate dine
n ſumus. vt ea que ab aimo extoꝛqᷓre nõ potummus. qñ pao
deo illa facere diſt ſponebamus eadem ipᷣa ſit nobis facile p⸗
ficere. cum pꝛo eis timemꝰ incurꝛere detrimẽta verecundie
Quid ad iſta dicemus? On foꝛte melms ertt tacite gemere

aliquid reſpondere. quin iſta negare nõ poſſumus. Illuo
ſane dixerim q dine fratnibᷣmento dil plicuit. merito eoſ
placaret nõ potuit circumciſio que non tam pꝛo deo. ꝙᷓ; pꝛo
dma. nõ tam pꝛo inſtitutõe diuina ꝙᷓ pꝛo verecundia hua⸗
na facta fuit alum tamẽ in eis fuit iuſte ſeueritatis moð

excedere. et ĩ vlciſceenda muria equitatis menſurã mimme

ſerualſe. Merito ergo iacob incõſultam eoꝝ audatiam red
argurt. ſeuerltatẽq; t tam mdiſcretã iuſte rep̃hendit. O qᷓn
ta ſatius erat viros cᷓuis nõ tam pꝛo deo cᷓ pꝛo. dma circu⸗
ciſos ad verũ dei cultũ paulatim pducere. qꝙ mopmata et
repentina moꝛte pcutere. Hmc i itaq; colligat Hinc diligenẽ
attẽdat.quõ qſq; debeat circũciſis ſuis pcere.quos tñ me
mimt ſe nõ ꝓpter deũ circucidilſe. QOra ſut iſti modi circũ⸗
ciſi/mſi moꝛes nec bona mtentione coꝛreptie Neca tñ m talt⸗
bus debemus. moꝝ. bonelſta del Kruere. led. mtento; mutare

o

de
ere
ind
lol

ua⸗,
vo
me
ſed

cu⸗
et

ent

mne
i⸗
lr

Errant ergo vtiq;/ erꝛ ant qmi abitiũt opera bona. chms foꝛ
te inchoata ſint mtentõe mala. Ere antium er go ſi uo vlto
res huiꝰ modi qd aliud faciunt.qꝙᷓ ſuꝑ circũciſos cũ ſimeõ
et leur irꝛuẽ tes violent occidũt. Ope pᷣcium eſt illud etiaʒ
Diligenter attedere. quonã mõ tam pauci tantã potuerunt
ſtragẽ efficere Sed mmiruũ adiuuit eos electa opoꝛtumtas
tpis. qñ ipᷣos cicũciſ os.et ab iſtis occidẽdos oſpꝛeſ ſerat a
cerbitas doloris. d hoc el ectꝰ? ẽ cicũciſiõis dies ille tciꝰ
quo teſte ſcnꝑtura doloꝛ ſolet eẽ Suiſſimꝰ. Sʒ qui ſüt iſti
dies vel cur ti dñr eẽ tres.ſi ꝑ noctẽ i ignoꝛãtia. recte ꝑ di
em itelligit noticia. Pꝛimus itaq; dies ẽ gmtio eoꝝ qꝗᷓ ſũt
ex tra nos.ſcõus dies cogmtio eoꝝ ꝗᷓ ſunt intra nos.dies
terciꝰ ↄgmtio eoꝝ ꝗᷓ ſunt ſ upꝛa nos Extra nos coꝛpalia.in
tra nos ſpuãlia. ſup:a nos diuia. Eoꝝ itaqʒ ꝗ ſe cir cũcidũt
verumtñ nõ ꝓpt᷑ ᷣm hoc faciũt. peima ↄſidera tio eẽ debet/
vel potiꝰ? ſolet. cũ diligent attẽdũt. ꝗᷓ aſx ſpitatis extrinſ ec?
Ptulerunt. Scðda ↄſideratio eẽ debet. qo int? acqſierũt ꝑ
tot cruciatꝰ coꝛpis. imo q̃ntuʒ intꝰ veracit᷑ pdidert ꝑ neuũ
ſimſtre intẽtioms. Tercia ↄſideratio erit qd retributõis ðᷣ
deo expectare debeãt. quẽ ſimulate ſzuitutis obſeqo nõ tã
placaſie ꝙᷓ exaſpaſſe ñ dubitãc Pema itaq; die ↄſideratõil

perme recurꝛit ad memoꝛiaʒ ãputata licetia amate ſuetu⸗

dĩs. et abſqʒ dubio doloꝛ efficit᷑.doloꝛ vtiq; Suis qꝛ nõ re
linq̃tur ſine doloꝛe qð poſſideat᷑ cũ amoꝛe. Scðo die ↄſi⸗
deratõis ſcðe.ĩuemt ſe aĩmꝰ ꝑ detrimẽta coꝛꝑis puemſ ſe/

ad damna mẽtis et fit vtiq; doloꝛ qnto iuſtioꝛ. tã to foꝛtaſ

ſis et Smoꝛ. Tercio die oſ ideratõis tcie dephẽdit ſe S Fuia
Ptuliſ ſe de ſentẽtia ꝓpꝛia. ſʒ Suioꝛa expectare debere de lẽ

istia diuia. Hic eſt ulle dies tciꝰ ĩ quo teſtãte ſeript᷑a do⸗

loꝛ ſolet eẽ Suiſſimꝰ. Quãtus eĩ putas doloꝛ mẽtẽ trãſuer

berat cũ diligent ↄſiderat maluz qoð ptulit. malũ qð cõmi

ſit.maluʒ qð pꝛomeruit. malũ qð ptulit exteri?ĩ cruciatu

coꝛpis. malũ qð ot raxit itninſecꝰ ĩ rea tu crimis maluʒ qd

tio.;

pꝛomeruit dunmtus in conſpectu creatoꝛs. Pꝛofecto non
ſolũ grauiter ſʒ etiã grauiſſime doluit quiſqs mutilit circũ
ciſoꝝ ad hanc diem puemre potuit Debet tñ mens ſui cri
mims oſcia et de ſua mfirmitate ↄfuſa. et patienter dolere
et ſua coꝛreptõe non deſperare O poꝛtet eam ſane et dole
re de coꝛrupꝑtione.et ſperare mehilominꝰ de coereptione.
vt ꝑ moderatum doloꝛem afflicta. et P ſpei ſidutiam ere⸗
cta. et ſatiſfaciat de pᷣterito. et pꝛouideat de futuro Suꝑiꝰ

aũt iã dirximquõ doloꝛẽ et ſpem ꝓſimeonẽ et lein itellt⸗ ge

re debemꝰ?. Jſti ſunt duo illi dine fres ſimeon et leui imu⸗

naꝝ ſuaꝝ vltoꝛes ſem. ſʒ vtinã ꝙᷓ; foꝛtes foꝛent tã et diſcre
ti. Nd ſimeon ptinet ſatiſfſacere de eo qꝗð malefa ctũ eſt ſ d

lem Ptinet aim erigere / ad id impoſterũ pꝛouidenð eſt. S
erso doleres ð coꝛruptõe. deſperes aũt de coꝛrectõe ẽ bi

ſimeonſʒ ſolus.ild tantũ ergo negotiũ neceſſe et vt vtrun

q; ↄuemat.et vterq; alteri opem ferat Sed ↄſiderandũ eſt
iteꝝ ſepe in eo qð ſoꝛuiter agunt moduʒ iuſti libamums
excedũt.qð facile ↄumcimꝰ ex hoc eoꝝ ope qð inter manꝰ
habem? rꝛeptis em gSladijs ↄfederatos ſibi ſocietatis pa

ccto violẽter occidunt. et pẽo vmꝰ pudicitia violata tot vi⸗

roꝝ/tam ſubitã ſtrage fecerũt. Gladiꝰ ſimeoms expꝛobꝛa⸗
ladi? leui eſt exactio· Solet em̃ ſimeon/co coꝛrupte mẽ
tt expꝛobꝛare vehemẽter malũ qð fecit. Lem vᷣo ſolet vehe

meter exigere bonuʒ qð fien opoꝛtuit Quid igit᷑ aliud eſt

eos hijs gladijs pugnare. ꝙᷓ; expꝛobꝛatõis et ex actõms ſii
mulis mentẽ flagita re Hijs ſtimulis quoꝛũdam mens vebhe
mẽ ter accẽſa.ſepe mæeõſolabiliter
mõ p̃t euitare. Hijs ſtimulis ex agitata ea etiã ſepe inchoa
re pꝓᷣſumt.qᷓ nullatenꝰ valet ↄſumere. Hmc ulla quoꝝdam

imoderata triſtiua. hinc illa enã idiſcreta abſtinẽtia ꝗᷓ nõ

ſolũ vires coꝛpis venetiã virtute euacuãt mente. Quoſdã
eteĩ ſeunente ſimeone vidim? tam ir:ꝛõnabilitriſutia abſcꝛ⸗
beri. vt nulliꝰ ꝓoſſent aliquatenꝰ ↄſalatõne releuari hos

plãgit ea etiã que nullo

l

— —

el

. cognouumus p immoderatam abſtnentiãa tam gramter coꝛ

ruiſſe. vt nulla poſtmodum delitiaꝝ copia. nuli a coquoꝝ
diligentia poſſet eis ſatiſfacere. Ecce bellatoꝛes iſti.ſime⸗
onẽ loquoꝛ et leui.quomodo pugnãt.qualiter ſe vmndicant
Quid eſt em eos arꝛeptis gladijs dine amatoꝛes mterfice
re. quã expꝛobꝛatione meuitabiliũ vel exactione impoſſibi

lium eouſq; nõ ſolum vires coꝛpis. verumetiam vigoꝛẽ mẽ⸗

tis at tenuare. vt pꝛo humana ſaltem verecundia non poſſit
ſe mẽs a ſuis exceſſibꝰ tpare vñ eis recte ꝑ iacob ðꝛ Bimeõ
et leui fres vaſa imqtatis bellãtia ĩ ĩ ↄſuli eoꝝ nõ vemat aĩa
mea. et metu eoꝝ nõ ſit Zlian mea. O quales bellatoꝛes / qui

dum foetiter egiſſe videri vol unt pacis ſue ſocios tam cru⸗

deliter ꝙᷓ violenter occidunt. Vaſa imquitatis bellantia.

ſed in conſilium eoꝛum non vemat amma mea. O viros con
ſ ultos qui dum 10 pſumunt quod efficere non poſſ ſunt. ulud
etiam amittunt quod efficere potuerunt. In conſulum er⸗

So eoꝛum non vemat amma mea. et in cetu eoꝝ non ſit glo

ria mea. Non eſt bona gloꝛiatio ambulare m magms et in
mirabilibus ſuper ſe. quo poſſit quaſi de ſua gloꝛari virtu

te. Non eſt inquam huiuſmodi bona gloꝛiatio. In cetu er⸗
go eoꝛum non ſit gloꝛia mea. Qma inqiit in furoꝛe ſuo oc
ciderunt virum /et in voluntate ſua ſ uffoderunt murum.
Qud per virum mſi vigoꝛ mentis.quid per murum mſi di⸗
ſciplina intelligitur coꝛpoꝛis.vir itaqʒ ille ama toꝛ dine tũc

veraciter occiditur. quando per afflictionem mmiam vigo⸗

re mentis ex hauſto vſqʒ ad apertam impudentiam ammus
effrenatur Tunc amatoꝛ dine abſq; dubio gladio perit.
quando per afflictioms mmietatem vigoꝛ mentis eouſqʒ;
deficit.vt a ſuis vt dictum eſt exceſſibus pꝛo humana ſal⸗

tem verecundia ſe tempare non poſſit. tunc murus deſtru
tur. quando per immoderatam abſtinentiam rigoꝛ pꝛioꝛis

dil cipline pemtus diſſipatur. Sed hoc eſt in buiuſ nod:

bellatoꝛibus pꝛe ommbus ammirabile / imo ſup omma dete
ſtabue. quod nullius nunquam quamubet pꝛudentis vm
conſilio acqmeſcunt.imo nec pꝛopꝛie ſaltem experientie ce⸗
dunt. nec tunc quidem cum iam meipiunt/et copoꝛe Defi⸗
cere/ et coꝛde ta heſcere. Quoꝛum pertinatia maledichoms
iaculo percutitur, cum ad illos per iacob dicitur. Maledi
ctus furoꝛ eoꝛum / quia pertinax et indignatio eoꝛũ/quia
dura Orrabilis pertmn atia. ſedenen minoꝛ inſama/ ab im⸗
petu curſus ſui. a deuio erꝛoꝛis ſui. nonmſi ſolo impoſſibi⸗
Urtatis freno poſſ ſe retineri. Ecce quomodo pꝛelꝛari noꝛunt
vala i imquitatis bellantia. ecce quanta faciunt. ecce quan⸗
ta fiunt p?o dma. Oꝛzo dina maſculi circumciduntur. pꝛo
dina circumeiſi perimuntur. Totum boc fit ꝓpꝛo dina. to⸗
tum peo humana verecunma. Sed miraris foꝛte / cum hu⸗
manam veracundiam ſuperius re repe obauerimus. cur eam
modo ad dinam pertinere doceamus. cum per omam ſo⸗
lam oꝛdinatam verecundiam mtelligere debeamus. Sed
aliud eſt hommes erubeſcere ꝑꝛopter deum.et aliud eoſ⸗
dem erubelcere pꝛopter ſeipſum. Sic luceat lux veſtra di⸗
cit ſ. criptura. vt videant opera veſtra bona. et Sloꝛificetur
pater veſter qui in celis eſt. Gonum eſt ergo erubeſcere in
famiam. non tam ad noſtram quam ad gloꝛiam Diumnam.
Et hoc eſt foꝛte d inam exire hoammum infamiam pꝛopter
deum erubelcere. Nam tunc pꝛoculdubio dina intus ꝛinue⸗
mtur. quando de occultis etiam ſius coꝛam deo conſcien⸗
tia noſtra confunditur. Hommes itaq; pꝛopter deum eru
beſ cere eſt bonam verecundiam habere. et qualem non. du
bitamus ad dinam pertinere. Verecundia itaq; talis. et o-⸗
Oinata eſt. et auxta aliquid recte humana dici poteſt. RKe⸗
uera tamen Hurnſn modi bona eſt. ſi non ſit mma Certe ſi di
na adhuc paruula ellet vel i mtra thalam ſur ſecreta ſeip⸗
ſam cab beret Ccoꝛripts macula; nõ incurꝛilſet. et tanton

4.

e⸗

maloꝛum cauf⸗ a non extitilſet. Hec ẽ ẽ dina que poſt iſlachar
et zabulon naſcitur. quia poſt deguſtatum interne dulcedi
ms gaudium. et poſt verum vitioꝛum odium. quanto ven⸗
us / tanto vehementius quiſ q; de ſua infirmitate confundi⸗
tur. Per iſac har etemm intelligimus gaudium conſctentte
Per zabulon odium malicie. per dinam / venuſtatem vere⸗
cundie. et ſunt quidem hij nouiſſimi tres liberoꝝ lie. quos
ſi cum quatuoe ſuperioꝛibus annumeramus ſeptem elſe abſ

q; dubio inuemmus. pemcipales emm affectus ſeptem eſſe

longe ſupenus iam diximus. quos cum m nobis oꝛoimam2
mimn numerum virtutum redigimus. pꝛimo ita q; omeur ei ti
moꝛ. deinde doloꝛ. poſt hos ſpes et amoꝛ. poſt hos quat
oꝛ oꝛdinantur. leticia. et ra. nouiſſime autem ommuin ve e⸗
recundia. Itaq; mchil aliud eſt iacob hinul modi liberos
er lia genuiſſe. ꝙ ammum affectioms ſue motus oꝛdinan⸗
do dignam virtutum ſabolem de ſeipſo pꝛocrealſe. per ru⸗
ben igitur pteimogemtum iaco b. intelligimus oꝛdinatum ti
moꝛem. per ſimeon oꝛdinatum doloꝛem.per lem et iudam
ordmatã ſpem et oꝛdinatum amoꝛẽ᷑. P iſachar aut ãtelligik
ordinata lecicia. pzabulon oꝛdinata ira. ꝑ dinam oꝛdinata

verecundia. Sclendum autem qð affectus iſti tunc veraci⸗

ter creduntur bom. quando ſunt non ſolum ordinati. ſz eti
am moderati. Sepe nanq; cum diſcretioms moderamen ex⸗

cedunt. virtutis nomen amittunt. Sed boc foꝛtaſſis meli⸗-

us per exemplum oſtendimus. li de ipᷣo fratrum pꝛimogem⸗
to exemplum ſumamus.Certe ſi timoꝛ immoderatus peri⸗
culoſus non eſſet iacob ad ruben loquens numme dixiſſet.
Effuſus es ſicut aqua non creſcas. quia aſcendiſti cubile
patris tui et maculaſti ſtratum eius. Si p ruben debemus
ordinatum timoꝛem intelligere. cur queſo iubet eum iacob

ñ creſcere mſi qua malũ ẽ ĩ quolibʒ oꝛdĩato timore moð eqd

tatis excedere Duobꝰ ãt mõis hic fili? eꝗtatis m̃ſurã pe

ſupgredit᷑ aut. qꝛ circa vnum aliquid mmis extẽditur. aut
quia ad mnumera vel etiam mutilia paſſun dilatat᷑ Quis
udam neget poſt pꝛoditioms ſcelus mire timere debuiſſe.
BGed illuð in eo quis non videat ſupꝛa omma execrabilefu
iſſe.quod oum m ſuo timoꝛe modum ſeruare noluit vel ne⸗
ſcint ſemetipſum deſperango malum quod coerigere po⸗
tuit deteſtabilioꝛi exitu quain exoꝛ dio cumulauit. Sed il⸗
la timoꝛis mmietas que ſe paſſim ad multiplitia rerum ef⸗
fundit. facchius decipit. perfectis etemm vins quãdoq; ſur
repit. Quis nanq; pꝛelatoꝛum quamiibet perfectus dum
ſubiectis ſins neceſſaria pꝛeimdet ita ſollicitudims ſue cu⸗
ras temperat. vt pꝛo aduerſis rerum caſibus nunquam piꝰ
uſto foꝛmidet. Pertinet autem ad ruben tunc tantum u⸗
moꝛ huiuſmodi. conſurgit quidem non ex amoꝛe mundi. ſʒ
de dilectione pꝛoxim. Sed quis enumerare ſufficitat om̃es
ancipit es in commodoꝛum caſus hincindeq; fſurgentium.
mfirmitas ſubiectoꝝ. Et qᷣs nõ videat ꝙᷓ ſit defficile.imo cqᷓ
pene ĩpoſſibile.iuſte foꝛmidims metas nunqᷓ; excedere Jñ
fit ſepe.vt quãto quis pꝛudentioꝛ/tanto inuematur ſollici
tioꝛ. et quãto quiſq; nouit ꝓſpicatius circ ũſtantiũ piculoꝝ
caſus ancipites pꝛoſpicere.tanto cogitur timide ſollicitu⸗
dims ſue habenas multiplices relaxare De quo et illõ con
uementer mtelligitur quod ad ruben per iacob dicitur. Ef
fuſus es ſicut aqua/non creſcas. Solet emm per aquam
quandoq; carms pꝛudentia.ſicut per vmum mtelligi ſepe
ſpirita lis intelligentia. Mec aqua euiq; tunc im vmum ver⸗
titur.quando aſpirante deo per:exterioꝛis ſcientie ſcalam
ad immuiſibil um intelligentiam ſubleuatur. quando inurſi⸗
bihia dei a creatura mundi per ca que facta ſunt mtellect.
conſpiciuntur. Huiuſmodi cuique aqua eo amplius bha⸗
bundat. quo eius ammus in excterioꝛum ſcientia copioſius

ſe dilatat. Hec veiq; aqua /quanto vberius exc feſcit. dum
omma caute circumſpicit.tanto pꝛocul dubio foꝛmidoloſe
ſollicitudims ſuuam denſioꝛem gigmt. et latius expandit.
Vnde recte hic dicitur. Effuſus es ſicut aqua. nõ creſcas.
Cauendum itaq; ſũmope cum mundane ſcłtie aqua habũu⸗
dat. ne multiplicis ſollicitudis timoꝛ vltra menſurã excre⸗
ſcat. Certe cum ruben adhuc puulus eſſet.et annos puert
les ageret patris ſui cubile inceſtare nõ p̃ſumpfſit vel qe nõ
potuit.vel qꝛ mimme auſus fuit. & oultꝰ tñ intantazʒ vt Dde
ipo legit᷑ pꝛorupit audaciaʒ .vt patris ſui coꝛrũ pet ↄcubi⸗
uã.bale videlicet rac helis ancillã. Sʒ ſi ꝑ balaʒ imaginatõ
intelligit. quõ putamꝰ huiꝰ mõi ancilla coꝛrũpit᷑. Dz qᷓ eſt
bale coꝛruptio.mſi cogitatõis ĩoꝛ dinata et ipudẽs euaga⸗

tio. Intantñ eĩ qnz timoꝛ ſupfluꝰ?maginatõʒ nõ Dicã coꝛrũ

pit/l 3 pꝛoſtituit. vt q qdez m tpe orois a ſuis ſe foꝛmcatõibꝰ
tpare vix aut oĩno nõ poſſit Cum eĩ pᷣ mmia ſollicitudie int
oꝛandum eſſe ſepe mundanoꝝ negotioꝝ fantaſias mene ꝑp
imaginatõʒ recipit.qd aliud bala ꝙᷓ; ad foꝛmcatões ruben
ſinũ ſuum expandit Cogita nunc ergo qᷓ ſit mmeptum vt eo
tpe quo debes pꝛo eterms malis remouendis dño ſ uſplica

re. incipias tempoꝛalia tantum picula p̃ oculis habere.et

illa ſola coꝛde reuoluere.illoꝝ ꝓpter que veneras oblunſct
illa quoꝛum oblunſci debneras ſola remimſci. Hinc eſt
quod mens ſepe que peius ſolebat per imaginationem ſola
ſibi futuroꝝ bona vel mala omm hoꝛa anteponere. poſtmo
um per ſuperfluum timoꝛem ſubacta non poſſit vł ad mo
dicum ſ ecularnium curarum mcurſus a coꝛdis ſecretanio ex
cludere. QAma igitur ſepe ima ginatio per ſ uperfluum timo
rem ad tam impudentem cogitationum euagationem dedu
citur. recte ad ruben pater ſuus de coꝛruptione bale et im⸗
pꝛobando loquitur. Effuſus es ſicut aqua. non creſcas. qꝛ
aſcendiſti cubile patris tuu. et maculaſti ſtratum eius.
ODed vt de boc affectu aliquid loqmur apti? maioꝛt p cetis

ſaue ad bonum ſiue ad malum efficientiaʒ Habere videtut.
Diquidem ab illo frequenter a ſuo mẽs rectitudims ſtatu
deicitur/ſed quolibet modo deiecta ſine ille nunc repatur
Quis ei de quouis peccato q;libet ꝓuo. ſine timoꝛe libera
tur. ſine timoꝛe mala nr̃a nunqᷓ; deſermꝰ.ſine timoꝛe bona
opari nec ſaltem mchoamꝰ. õne hoc illa iacob mamfeſte
verba loqunt᷑ ſi recte ĩtelligunt/vbi de. ruben pꝛimogemtꝰ
meꝰ tu foꝛtitudo mea/ pemerpiũ doloꝛis mei. pemꝰ ĩ doms
maioꝰꝛ i mpio. Whret illud ſeqtur de quo aliqua iam dixiꝰ
Effuſus es ſicut aqua/nõ creſcas. Quõ auteʒ iſte ruben ſit
peimogemtus. vel quõ ſit pꝛincipium doloꝛis. ex ſupius iã
Dictis ſatis vt arbitroꝛ mamfeſtuʒ eſt.quomõ autem ſit eiꝰ?
foꝛtitudo.et cetera que de eo dicunt᷑ facile oſtendi poteſt
Tu inqꝗt foꝛtitudo mea.Quis millo vnquaʒ pᷣlio victoꝛ exti
tit.vbi ſpiritus a duerſus carnem. caro aduerſus ſpintum
concupiſett.quis vnquaz tam mnumeroſum ↄcupiſcentiaꝝ
ſuaꝝ exercirum debellauit.ſi ſine timoꝛe pugnauit. Recte
ergo pꝛimogemtus. quia a timoꝛe domimomne benumin⸗
choatur. recte foꝛtitudo dicitur. qua per timoꝛem donim
coꝛ contra concupiſcentias ſuas roboꝛatur.recte pꝛineipt⸗
um doloꝛis ſui. quia timeꝛem domimi vtilis doloꝛ comitat᷑
Vt emm ammi voloꝛ cuiq; ſuus ſit.et ſibivtilis exiſtat.ne
ceſſe eſt vt eum timoꝛ domim precedat. Heam i inquu in do
ms maioꝛ imperio .
Nter omma dei dona que 3 b 1 alutem Pomius ſpektaren vr⸗ 3
dentur.pꝛimum et pꝛicipale donum bona voluntas eſſe co
gnoſcitur. p quam m nobis diuine ſimilitudinis imago re⸗
patur. QAuicqd hõ agit bonũ eſſe nõ p̃ᷣt.niſi ex bona volun
tate pꝛocedat QAmcq; dex bona volũtate fit. malum eſſe nõ
poterit Sme bona voluntate oino ſaluri nõ potescũ bona
volũtate oino perire n potes. O donnñ mira bile. odonum ſi
Z ulare Hoc ẽ illð pꝛimũ vł pꝛicipale donũ qð pmogeito ru
ben ibuit᷑. abſq;ʒ dubio p tunoiẽ dñ volũtas mala ĩ bonam

.

n
ma

1
ms
ri⸗
ſu
Zii
e
teſt
ent
kun
tn

nm⸗
wim

ntat
tene
nnde

en⸗
le c⸗
oſe⸗
volun
ſens
hora
mſ
ofu
an

cõmutatur. Cur i itaq; pꝛimus in doms nõ ſit. qn pamũ et
peincipale donum accipit. Demum qmia a bona voluntate

bonum eſſe inchoatur peincipale.quia bona volunta te hoĩ

mbus vtili? mchil datur. Pꝛeimus in doms. maoe imperio
Quis hunc ruben pꝛeceteris imperio maloꝛem eſſe neget.
qui ceteris alijs fribus ſuis omibus ꝑſ epe etiã impare ſolʒ
Nnte eius oſpectum leui cedit. qꝛ ſupuemente timoꝛe ſpes
cadit.d eiꝰ impiũ ſepe iudas ſecedit. zabulõ accedit.q
cogente timoꝛe ſepe caritas refrigeſ⸗ cit. odium exurgit. d
nutum ipi? yſachar egreditur. et ſimeon in greditur. qꝛ ſub
mtrante timoꝛe ſ epe et Zaudium excluditur et doloꝛ admit
titur. Vidimus quõ ruben qñz fiibus ſuis etiã impare con
ſueuit. vi deamus quõ impiũ ſuum p̃ ceteris latius extẽdit
Certe alia ſunt que amamꝰ. alia ſüt ꝗᷓ odio habemꝰ?. ſʒ prso
vtriſq; timere ſolemꝰ. dum ſepe iſta amittere. illa foꝛmida
mus mcurꝛere. Diurdunt ĩtaq; iudas et zabulon mi ſe reg
num. ſed ruben ſe extẽdit ad totũ. qꝛ verꝰ amoꝛ ad ſola b bo
na. verum odium ad ſola mala. timoꝛ ſe effũdit ad hec et
ad alia zabulon m partis ſue partem/fratrem admittet ſ⸗
meonem Peo aduerſis ſiquidem dolemus.ſed non peo om
mbus/quia nõ oma ſuſtinemꝰ. Leur quã iudas imꝑio ẽ m

noꝛ. multo tñ ꝙᷓ; yſachar impio eſt maioꝛ. Plura em̃ ſunt ꝗᷓ
debemus diligere. qᷓ que audeamꝰ ſperare Sʒz aoſtat mehil

ommus copioſioꝛẽ eſſe materiã ſperandi qꝙᷓ; gaudendi.quia
ha bita de quibus gaudemus pauca ſunt ad ea que haben⸗
da ſperamus. Judas itaq; et zabulon impij ſui magmtudi⸗
ne ceteros fratres vincunt.verumtamẽ ad menſuraʒ ruben
extendere ſe mimme poſſunt Omnes itaq; ruben antecedit

qui ceteros pꝛauius longe poſt ſe relinquit. Omma emm

que conſtat homines amare. ſperare o diſſe pꝛo qubus do
lere vel gaudere. ſolet mtiplicis timoꝛis cas ex ſe gignere

Depe etem circa vnã rẽ quã diligim? pkes timẽdi cãs iuem
m. uor mõis ſiqdẽ pdi Pt/tot timoꝛis occaſiõs dare Pt.

ultum iraque regnum ſuum ruben iſte dilatat. ſed vires
ei ammunſtrat non ſolum multiplicitas occultoꝝ.ſed etiam
muta bilitas apparentium. De quo em̃ ſecurus eſſe poſſum

qui ml habeo quod pdere non poſſum. quando hic ad ſciẽ⸗

tie certitudmem ptingo. qui innumerabiliter plura neſcio.

ᷓ ſcio. Quia igitur timoꝛ ceteris affectibus latius diffun⸗

ditur. recte ruben frm comparõne impio maioꝛ eẽ pibetur
Et ne creſcat a pre ſuo pꝛohibetur.ſed eo videlicʒ tempo
re quo ſieut aqua Offuſus erat. quando iam patiis cubile
aſcenderat. ſtratumqʒ; eius iam maculauerat. QNuben inqt
peimogemtus meus/ tu: foꝛtitudo mea pꝛmcipium doloꝛis
mei pꝛimus in doms /maioꝛ impio effuſus es ſicut aqua.

non creſcas.quia aſcendiſti cubile patris tui/et maculaſti

ſtꝛatum eius. Ecce ruben quantum malum p̃ſ¼ umpſit.quia

vltra modum excremt. cito magnum piculum incurtitur.

ſi timoꝛ noſter ꝑ diſcretõz nõ moderatur.ſic et de alijs af⸗
fectibus credere debemꝰ/piculos qur dem eſſe. mii eos in
tra equitatis metas coerceamus. Certe qꝙᷓ; malũ ſit doloꝛẽ
et ſpem modum excedere .ex pᷣdicto ſimeoms et leui facto
facile poſſumus aduertere. de quibus per iacob dicitur.
t2 furoz eoꝝ qe ptinax et idi Stio eoꝝ qꝛ dura Cau

te ergo circa om̃s debet cuſtodiri/ vt nõ ſolu ſint oꝛdiati.ſ,-3
etiam moderati.Timoꝛ em̃ mmiꝰ? ſepe cadit in deſperato⸗

nem. doloꝛ mmus in amarituomem. ſpes immoderata in
pꝛeſumptionem. amoꝛ ſuperfluus im adulationem. ira inte

perata infuroꝛem. In hunc itaq; modum virtutes in vitia

vertuntur. ſi per diſcretionem mimme moderentur. Videl

ne e guemaomobum cetere omnes virtutem diſcretloms r e⸗

4*

ac eſt ille ioleph. qin quidem ſero naſcitur. ſed a pa
tre ꝓlus ceteris amatur. Qus em̃ neſciat vera bo
na ammi ſine diſ cretõe. nec poſſe acqri.nec poſſe
aſeruant. Merito. er goalla virt? ſingularit dilr g ſine qua

M555oð

— — — — — — — —

——,— 8 — —

—2
—

to⸗

i

☚☚

84

nulla conqueritur. nulla conſummatur. nulla ↄſeruatnr.
ſed vix ſero talem filiũ accipere meremur. quia ad diſcre⸗

tioms perfectionem/non ſine magno vſu/non miſt per mag

na experimenta erudimur. Pꝛius nos opoꝛtet min ſingulis
virtutibus exercer/ꝙᷓ poſſimus de omibus plenam ſcien⸗
tiam percipe. et de ſingulis ſufficienter iudicare. Multa
quidem de diſcrecõne legendo.multa diſcimus audiẽdo.
mul ta ex inſito no bis racõms indicio. veꝝtamẽ nuncᷓ de

lbac ad plenum erudimur / ſine expientie magiſteno. Poſt

om̃es ſequi opoꝛtet/qui de om̃ibus iudicare debet. Pri⸗
mũ ergo eſt. ut ſata gamus ſingulis virtutibus ſtudiũ fre⸗
quẽs impẽdere.qð dum facius /neceſſe eſt nos ſepꝰ ca⸗
dere. opoꝛtet nos ſepe reſurgere.et ꝑ frequentẽ lapſũ ad⸗
dilcere/qua vigilãtia/qua cautela/opoꝛteat virtutũ bona

ac quirere vel cuſtodire. Sic ſic / dũ longo vſu virtutũ diſ ·

ciplina addiſcit᷑.qũz mens diu exercitata/ad plenã moꝛũ
diſcrecõnem pducit᷑.et quaſi de nato ioſeph iure letat᷑.
nte hunus natiuitatẽ / eius fratres/dũ adhuc omma ſine
diſcrecõne agũt.quanto vltra vires ſuas multa pꝛeſumũt/
tanto ſepe deterius atqʒ defoꝛmus ruũt. Vnde eſt ſicut
liam diximus. ꝙ; poſt eos dina naſcitur, quia frequẽter de
foꝛmẽ lapſum pudoꝛis cõfuſio comitatur. Sed poſt natã
dinam / et quaſi per confuſioms ignomimã /fratres ſui in⸗
uemunt. et per experimentum addiſcũt/ mehil melius eſſe

qᷓ conſuio regi.quia melioꝛ eſt vir prudens viro foꝛti. Pir

emm prudens loquitur victoꝛias.et qin cum conſilio cun
cta agit/ imn eternum non pemtebit. Cum iitur conſilij ne⸗
ceſſaria vtilitas per experimentum cognoſcitur. et ꝓ ſtu⸗

dium attentius queritur. ioſeph quodãmodo naſcitur. p

quem virtus diſcrecõms mtelligitur. Patet autem ratio/
cur ancillarum nulla/cur nec ipſa quidem lia / ſed rachel ſo

la potuerit talem filium ggnere. ſiquidem non eſt ſenſua⸗

litatis ſed imagmatioms.non demq; ipſius affectioms.

ſed ſolius eſt racõms diſcernere ſicut et mntelligere, Sii⸗
Situr per r acbel raconem mtelligimus. cur non młli de ra⸗
chel ioſeph naſci poſnt cuius muemmus. quia ꝙ de ſola
racõne diſcrecõ oꝛiatur mimme dubitamus. Talis pꝛoles
Dde tah matre. ioſeph de rachele. diſcretio de racõne.
Ic eſt ule ioſep b. qi ſolus mter fratres tumca ta
lan veſtitur. quia ſola illa actio/ad conſummatio⸗
ms talum/de bitiq; fims termmũ perducitur. que
per diſcrecõms pꝛudenctam moderatur. Hic eſt ille. qui a
patre/plus cuncts fratribus amatur. qii cunctarum vir⸗
tus virtutum cuſtos/ceteris iure prefertur. Hic eſt ille io
ſeph ſommatoꝛ/ſommoꝝ q; interpᷣtator. quia vera diſcre⸗
tio/m ipᷣo temptacõms articulo/minter ipᷣa ſuggeſtionũ fan
taſmata/ex eoꝛum qualitate futura pericula depꝛehendit.
et alis quibuſlibet ad cogitacõnum ſuarum confeſſionem
immmentium maloꝛum mſidias detegit. et de futuris pe-
riculis cautos reddit. Hic eſt ioſeph quem emulant᷑ ſui.
venerantur alem. quem vendunt hebꝛei. emunt egiptij. qe
citius conſilio acquieſcunt.faciliuſq;ʒ aliene pendentie ce⸗
Dunt. erroꝛis ſui cognoſcentes.qꝙᷓ; de mſticia ſua vel pꝛu⸗
Dentia pꝛeſumentes. MHic eſt ille ioſeph ſponſus/ virgims
amatoꝛ/non violatoꝛ caſtitatis.quia diſcrecõ cuſtos/non
coꝛruptoꝛ eſſe ſolet mterne purtatis. Hic eſt ille puer et
nuncius/qui beato iob in omm percuſſione ſua/ſolus rema
nere potuit.qui ei ꝓpꝑetrata damna ſtatim renunctare ſtu⸗
duit. quia mſi per diſcrecõnem virtutum damna ammus
nec cognoſcit nec coerigit. Neſcit puer ille cum peuntibus
perire.neſcit diſcretio per rerum detrimẽta/per tempta
tionnm argumenta deficere ſed pꝛoficere. Quanto emm a⸗
crioꝛibus temptacõmbus vrgimur.quanto crebioꝛibus pi⸗
culis exercemur. tãto pfectius ad diſcrecõnem erudimur
et ſepe aliaꝝ virtutũ damna/diſcrecõis ſunt lucra. Nouit
itaq; ioſeph non ſolum cum creſcentibus creſcere.nõ ſolũ

cum pꝛoſicientibus pꝛoficere. verũetiam ex fratrũ defectu
ad pꝛofectum tendere. et ex aloꝝ detrimentis pꝛudentie
lucra acquirere. Merito talis filius ioſeph nuncupatur.
Joleph ſiquidem augmentum mterpꝛetatur. vnde recte
de ipo ꝑ patrem eius dicitur. Fuus accreſcẽs ioſeph. fui?
accreſcens et decoꝛus aſpectu. Necte itaq; augmentũ no
mmatur. recte finus accreſcens dicitur qu ſemp augmen⸗
tatur. cuius merementũ vſq; in finem non fimtur. Quan⸗
ta aut em huꝛus virtutis ſit excellentia / teſtatur ip̃a ioſeph
ſomma.teſtantur patris eius verba/vbi legtur. Qum ego
et mater tua/et fratres tui adoꝛabimus te ſuꝑ terrãHuüc
ioſeph/et pater/et mater/et fratres adoꝛant.qꝛ aut ſpon⸗
tanea voluntate/aut coacti neceſũſitate/qñq; diſ crecõm ob
temperant. Oer diſcrecõnem ſiquidem /ſol ille mundi in⸗
tellectualis/mterioꝛ ille oculus coꝛdis/ intentio videlic et
mentis dirigitur. per diſcrecõnem ipa de qua oꝛitur ſubti⸗
litas racõms acuitur. per diſcrecõnem illa tota virtutum
fraterna germamtas modificatur.et virtutũ quelibet que
eius conſilio non acquieſcit. qui ſe diſcrecõm non ſubdit.
citius virtutis nomen amittit. Iße eſt qui fratrum ſuoꝛũ
negligentias non negligit. ĩp̃e eſt qu eoꝛum exceſſus argu
it. ip̃o pꝛeſente nõ licet eis quicquã vltra vires pꝛeſumere.
ipᷣo pꝛeſente michil per negligentiam pꝛetermittere. in eius
pꝛeſentia non eis licet ſiue ao dextram ſiue ad ſimſtrã de⸗
clmare. mil ſegmter/mi pꝛecipitanter agere. mi ante tem⸗
pus pꝛeſumere. mi vltra tempoꝛis opoꝛtumtatem differre
Hinc ila inter ip̃m et fratres diſcoꝛdia grams. et ira pe⸗
ne implacabilis: de qua ſcriptura nõ tacet. cum mamfeſte
pꝛonũciet.quia oderant eũ fratres ſui. nec poterãt ei quic
quã pacifice loqii. Momta em̃ ioſeph vidẽtur eis valde
grauia. dura inſututa. ↄſilia impoꝛtabilia. QAmd em̃ duriꝰ
quid difficilius/q; mi faciendum negligere, et in omi facto
ſuo nunqᷓ; modum perturbare.nunqꝙᷓ oedinem confundere.

nun quam menſuram excedere? Crede michi. mil a ſe ammꝰ
Oifficilius extoꝛquet. ꝙ ut in om̃ affectõne ſua modũ ſer
uet. Sepe etem fratres ioſeph magnũ aliquid molientes
dum eis vndiq; acclamatur euge euge / ſolent non ſolũ ad
mutilia/venetiam ad impoſſibilia conatus ſun manus extẽ
dere. Frequenter ſiquidem ammi affectus ex hmodi adu⸗
lanttum acclamacõne ad immoderatam pꝛeſumptionũ au⸗
Daciam effrenatur. imo etlam multotiens mentis intencõe
Depꝛauata/ vſque ad ipocriſis crimen deducitur atque
deicitur. Hoc eſt lud cnmen peſſimũ et pꝛe ceteris abho⸗
mmandum. qe deo pꝛe omibus odioſum.de quo ioſeph fra
tres ſuos apud patrem accuſat. ſicut ſcriptura ipa mamfe
ſte declarat cũ dicit. lccuſauit ioſeph fratres ſnos apudꝰ
patrem crimme peſſimo. Wiciũ quod deus ſingulariter de⸗
teſtatur, nullum aliud ꝙᷓ ypocriſis reclius intelligitur.
Nnguſtmo nãq; atteſtante. ſimilata equrtas non eſt equi⸗
tas ſed duplex miquitas, Hoc vicium per ioſeph detegit
qn mſidians malum per diſcrecõnem depꝛehẽditur et ar⸗
guitur. Hoc vicium tunc fihos coꝛrumpit. hoc viciũ nunc
pater coꝛri git/qu ando affectum tangens durtus pulſat. di

utius occuꝑpat.veꝝtamen ammũ vſqʒ ad conſenſum non m

clmat. Dertmet ita q; ad ioſephnon modo hoc vicium/ſed
quodlibet mmſidians malum et latens adhuc pꝛouide circũ
ſpicere. caute pꝛemdere. callide depeehendere. citius de⸗
tegere. acerbius arguere. o officium ioſeph ſpectat cura
et cuſtodia oĩm fratrum ſuoꝝ. ad iᷣm ſpectat diſciplma
ſinguloꝝ. ad ip̃m diſpoſicõ gerendonꝝn. ad ip̃m pꝛouiden⸗
tia futuroꝝ. ld eius officium ꝓtmet diligenter attendere.
frequenter diſcutere. quantum ammus quotidie peoficiat.
vel quantum foꝛte deficiat. quibus cogitacoõmbus magis
mcurlſetur. quibus affectibus frequentius tangatur. Ipe
debet non ſolum uicia coꝛdis/veꝝetiam mualitud imes coꝛ
poꝛis perfecte cognoſcere. et ſcvᷣm qð vnũquodq; exigt

ll⸗

ſalutis remedia querere. queſ ita aohibere. Aplum noſſe
opoꝛtet non ſolum vicia ſua/ſed et gratiarum munera / et
virtutum merita. ſed et ipſa diligenter diſtinguere. et que
ſint bona nature/vel que dona graue ſubtiliter penſare.
Pꝛomptum babere debet quibus temptacõnum machims
malignus eum ſpiritus impugnet. quantis ſ piritual iũ gau
Dioꝛum conſolacõmbus habundet. ꝙᷓ frequenter eum di⸗
umus ſpiritus viſitet. quomodo ab ipſo cum ſit vnus.nõ
tamen vmfoemiter eodemq; modo ſemper tangitur. ſed
nuc ſpũ ſapĩe/nũc ſpiritu mtellectus/nunc ſpiruu conſ in
vel alijs quibuſlibet eius affectibus replet ur. Et ut totũ
bꝛeuiter concludam. debet hic noſter ioſeph totum minteri
oeis et extenoꝛis homims ſtatum et habitum inquantum

poſſibile plene cognoſcere. Nec ſolum qualis ſit. verum

etiam qualis eſſe debeat ſubtiliter querer e. diligenter i in
ueſtigare. Per hunc itaq;ʒ oſeph ammus aſſidue erudi⸗

tur. et quandoq; perduciturad plenam cog meõnem ſui

ſicut per uterinum fratrem eius bemamm quandoq; ſub⸗
leuatur ad contemplacõnem dei. Sicut emm per ioſ eph
gratiam diſcrecõms/ſic per bemamm intelliamus grati⸗
am contemplacõms.Vterq; de eadem matre naſcitur. qꝛ
et dei cogmcõ et ſin ex racõne pcipitur.
Onge poſt ioſeph bemamm gigmtur. quia amm?
qui in ſui cogmcõne diu exercitatus/pleneq; erudi
Atus non eſt/ ad dei cogmcõnem non ſ uſtollitur.
f ruſtra coꝛdis oculum erigit ad videndum deum. qui nõ⸗
dum woneus eſt ad videndum ſeip̃m. Peus diſcat homo
cognoſcere muiſibilia ſua ꝙᷓ; pꝛeſumat poſſe appꝛehẽdere
muiſibilia du:ina. Peius eſt ut cognoſcas muiſibilia ſpũs
tui. ꝙᷓ; poſſis eſſe idoneus ad cognoſcenda mmſibilia dei.
Rlioqui ſi non potes cognoſcere te.qua fronte peeſu umis
appꝛeben dere ea que ſunt ſupꝛa te PD:ecpuũ et pemcipa⸗
le ſpeculu ad videndũ deũ/ammus racõnalis abſq; dubio

muemt nt leiplum. Bie emm muiſibilia der per ea que facta
ſunt intellecta conſ piciuntur. vbi queſo ꝙᷓ; in eius imagine
cogmitioms veſtigia expꝛeſſius impꝛeſſa reperiuntur. Ho
minem ſecunonm ammam ad dei ſimilitudmem factam et
legimus et credimus · et idcirco qᷓdiu per fidem et non ꝓ
ſpeciem ambulamus. ꝙᷓdiu adhuc per ſpeculum / et memg
mate videmus. ad eius vt ita dixerim imaginariam viſio⸗
nem aptius ſpeculum ꝙᷓᷓ ſpiritum rationalem muemre non
poſſumus. Tergat ergo ſpeculum ſuum. mundet ſpiritum

ſuum. quiſquis ſitit vdere deum ſuum. Hoc itaqʒ ſpeculũ

non deſimt verus ioſeph tenere. tergere. et mdeſinenter in
ſpicere. Tenere/ne deoꝛſum coꝛruens terꝛe per amoꝛem in
hereat. tergere. ne mamum cogitationum puluere ſoꝛde⸗
ſcat.inſpicere/ne mama ſtudia intentioms ſue oculum re⸗
flectat. Exterſo autem ſpeculo / et diu diligenter inſpecto
mcrpit ei quedazʒ dium lumims claritas interlucere.et im⸗
menſus quidam inſolite viſioms radius oculis eius apare
re. hoc lumen oculos eius radiauerat qui dicebat. Signa⸗
tum eſt ſuper nos lumen. v. t. d. d. le. m. c. meo. Ex burus
igitur lumims viſione quam ammiratur in ſe. mrum in mo
dum accenditur ammus et ammatur ad videndum lumen

quod eſt ſupꝛa ſe. Ex hac in qua viſione videndi deum flã

mam deſiderij conſpicit/et fidutiaʒ ſumit. Mens itaq; que
iam viſioms huiꝰ deſiderio fla grat ſi iam ſperat quod de⸗
ſiderat.iam ſe bemamm concepiſſe cognoſcat. Sperando
emm coneipit. deſiderando parturit. et quanto ampli?cre
ſeit deſiderium tanto appꝛopinquat ad partum. Sed ſci⸗
mus mchilominus. nam et hic ſcripta docente didicimus.
quia ſpes que differtur affugit ammum. Nichil em ſic af⸗
ficit ammum. quomodo impatiens deſiderium. Quid autẽ
hurus vilioms dulcedme expetitur ſalubꝛius Nouit hoc ra
chel. nam nec rationẽ hic latere pt. quia in huius ſuamta⸗
tis comperatione omms dulcedo amara eſt. Hinc eſt qð

se

ð)fö

—☛T — — — — —

—

— — — —

X · ʒłUUwb —

nec ſtuomm ſuum laxare / nec delderium luum temperare
poteſt. Hincc illa tanta pariẽtis anxietas/et doloꝛis immẽ⸗
ſitas. Onde nanq; putas tanta doloꝛis magmtudo. mſi ex
in deſmenti ſtudio. et impatienti deſiderio? Creſcit quoti⸗
Die. et ex deſaderio laboꝛ.et ex laboꝛe doloꝛ. Nugmenta⸗
tur aſſidue/et ex ſtudio deliderium / et ex deſwerio ſtudiũ
Scit tamen rachel hoc negotium ſupꝛa vires ſuas eẽ. nec
tamen valet ſtudium ſuum vel deſiderium temperare. NRd
tantam nanq; gratiam nunqᷓ; pertingit mens per pꝛopꝛiam

induſtnam. dei reſt lhoc donum.non homims meritum. ſed

abſqʒ; dubio talem. tantamq; gratia m accipit nemo ſine in
Senti ſtudio/et ardenti deſiderio. Nouit hoc rachel / et id
circo ſtudium multiplicat. et deſiderium ſuum quotidia⸗
ms micrementis acrius inflammat. In tanta nanqʒ; quoti-
diam conatus anxietate. in lomuſmodi doloꝛis mmenſita⸗
te. et bemamin naſcitur.et rachel moꝛitur quia cum mens
homims ſupꝛa ſeipſam rapit᷑ omnes bumane ratiocinatio
ms anguſtias ſupergreoitur. Nd illud emm quod ſupꝛa ſe
eleuata/et in extaſi rapta de dunmtatis lumme conſpicit. .
omms humana ratio ſuccumbit Qmd eſt em̃ rachelis mte
ritus. mſi ratioms defectus? Gemamin ꝛta qʒ naſcente ra⸗
chel moꝛitur. quia mens ad contemplationem rapta quã⸗
tus ſit humane ratioms defectus experitur. Nonne rachel
moꝛetua tunc erat. etomms humane ratioms ſenſus in apo⸗
ſtolo defecerat cum dicebat.ſiue in coꝛpoꝛe ſiue extra coꝛ
pus neſcio deus ſcit? Nemo ersgo ſe exiſumet ad illius diu
m lumms claritatem argumentando poſſe penetrare. ne⸗ 2⸗
mo ſe credat humana illud ratiocinatione poſſe compꝛe⸗
hendere Si emm aliqua ar gumẽtatione adiri potuiſſet. lu
men ilud diumum ptiq; macceſſibile non fuſſet. Demq;
apoſtolus gloꝛiatur ad allud ſe non quidem iſſe. ſed abſq;
dubio raptum fuiſſe. Scio inquit hommem ſiue in coꝛpoꝛe

ſiue extra corpus nel cio deus ſcit.raptum huiuſmodi vſ q

adtercuum celum. Sed crod eſt celũ hoc tereium Quod
eſt inter terram et celum / hoc eſt inter coꝛpus et ſpirtum
Bed alia eſt digmtas ſpiritus humam/alia autem ſpiri⸗
tus angelici. et longe ala eſt excellentia ſpiritus diuim.
HMumam ſiquioem ſpiitus digmtatem qaun ſubiacet pene
et culpe longe ſuꝑgreditur vtriuſq; expers excellentia.ſ.
angelice nature. ſed incompabiliter vtroſq; pꝛecedit ſpiri⸗
tus ille qui fecit vtrũq;. Qo hooꝛum igttur celoꝛum quodli⸗

bet cumſms ammus tunc veraciter ergitur. quando terre
na rum cogitacõnum ima deſerens in eoꝛum contemplacoe

defigtur. Æι peimum itaq; celum pertinet cogmtio ſm.

ad tercium autem pertinet contemplatio dei. &ð Hoc ita
q; tercium celum quns putas al cendit mſi qui et deſcendit

filius bomims qm eſt in celo? Itaq; et ſi ſint qui aſcendüt
vſq;ʒ ad celoſ.et deſcendunt vſq; ad abiſſos.non aſcendut

mii foꝛ te ad pꝛimum et ſecundum.non enim poſſunt vſq;
ad terctum. ad hoc vtique celum homines rapi polſſunt

nam ipi omino aſcendere non poſſunt. Polſi umus tamen il⸗
lam que in bac vita haberi poteſt dei cogniconem tribus

gradibus diſtinguere. et ſecundum triplicẽ graduum dil⸗
ferentiam per tres celos Dindere. aliter ſiqutdem Deus

aliter cermtur per contemplacõnem.

Peima ergo viſio ad
penmum celum/ſecunda ad ſecundum/ tercia pertinet ad
tercum celum. Peimaeſt infra racõnem. tercia ſupꝛa racõ

nem. ad pꝛrimum itaq; et ſecundum contemplacõis celum

pomimes ſane aſcendere poſſunt. ſed ad illud quod eſt ſu⸗
pꝛa racõnem/miſi per mentis exceſſum ſupꝛaſſcipᷣos rapti
nunq; pertingunt. & ; autem per bemamin illud contem⸗
placõms Senus quod ſupea racõnem eſt meelligere debe⸗
amus ex matris etus moete conuementer ſatis comſcere
polſlumus. ad hmmodi ergo coutemplacõms celſituoinem/

*
4

quelibet creaturarum cogmito anguſta eſt et in imo iacer

ln⸗

et

ad totius circuli ambitum?
hec inferioꝛ inferioꝛum ſcientia montes et colles et cam⸗

et terre moꝛe mn celi relpectu vix puncti v vicem tenet. Rd

cogmtionem ſi quidem creatoꝛis quantalibet cogmtio cre

aturarum quid aliud eſt ꝙᷓ q; terra ad celum?quod centꝝ
abet tamen hec terra. ha bet

pos et valles. Sec undum differentiam creaturarum erit

et differentia ſcientiarum. Vt emm ab imo incipiamus. ma
gna eſt diſtantia inter coepus et coꝛpus. Siquidem ſuͦt
coꝛpoꝛa celeſtia. ſunt et coꝛpoꝛa terreſtria. Maioꝛ tamen
eſt diſtantia cuiuſlibet coꝛpons ad ſpiritum. ꝙᷓ quoꝛumli⸗
bet et quamlibet diſſimilium coꝛpoꝛum. Sed ipſoꝛum ſpi
rituum alij ſunt rracõnales.aliq ſunt racõnales. O culos
ergo quaſn in imo defixos habere videntur. qui ſola adhuc

coꝛpoꝛea mnantur. Sed lam quaſi ad alta aſcendunt. qm

ſe ad ſpiitualium mueſtigacõnẽ conuertunt.Nmmus qun
ad ſcientie altitud mem mtitur aſcendere. pꝛimum et pꝛm⸗
cipale fit ei ſtudium ſeipſum cognoſcere OMagna altitudo
ſcientie/ſemetipſum perfecte cognouſſe. Oons magnus

et altus/plena cogmtio racõnalis ſpittus. Ommum mun⸗
danarum ſcientiarum cacumma/mons iſte tranſcendit. om
nem phloſophiam/omnem mundi ſctentiam ab alto deſpi⸗

cit. Qund tale ariſtotiles / qd tale plato juemt? Vere et abſ
que dubio ſi hunc montem ingenij ſui acumine aſcendere
potuiſſent.ſi ad ſeipſos inuemendos eoꝛum eis ſtudia ſuf⸗
fic erent.ſi ſeipſos plene cognoſcerent nunquam iĩdola co⸗

luſſſent. nunquam creature colla inclmarent. nunquam

contra creatoꝛem ceruicem erigerent. Hic defecerũt ſcru

tantes ſcrutimo. MHic inquam defecerunt.et in hunc mon⸗
tem mimme aſcendere potuerunt. Rſcendat homo ad coꝛ
altum. et exaltabitur deus. Diſce homo cogitare. diſce
cognoſcere teipſum/et aſcendiſti ad coꝛ altum. Quantum

quotidie in tin cogmtione pꝛoficis / tantum ad b alttoꝛa ſenn
per tendiſ. Qm ao perfectam cogmtionem ſiꝛ vemt/iam
montis verticem appeehendit. O ꝙ;ᷓ rart ſunt. vel quia no⸗
lunt. vel qiia nequeunt. quihuc uſq; aſcendunt. Narum
valde in hunc montem aſcendere. ſed multo rarius m ei⸗
us vertice ſtare.et ibi moꝛam facere. rariſſumum autem
ibi habitare. et mente reqmeſcere. Quis inquit aſcendet
m montem domim aut quis ſtabit in loco ſancto etuss?
DPeius eſt aſcendere. et poſtea ſtare. In ſtando qudem
laboꝛ. et m aſcendendo maioz. Multi quidẽ in ĩpſa aſ. ce⸗
ſione defecerunt ꝓgter mmium laboꝛem alcendendi, mu
ti ab arduo eius vertice ocius deſcenderũt gyter laboeem
ſtandi. Hoc foꝛtaſſis eis intolerabile videbatur. quomãa
non ſolum min hunc montem mſi per magnum laboꝛem non
aſcenditur. verumetiam ſine magna ditficultate ibi i ma⸗
ran non credatur. Sed foꝛte iam aſcendiſtisiam ibi ſtar
Didiciſti.nec hoc ſuffictat tibi. Diſce ibi habitare et tmd
ſionem facere. et qualicunque mentis eua gacõne abſtra⸗
ctus. illuc ſemper redire Nbſa aue dubio per multum vſum
qnandoque vertetur tibi in oblectamentum. intantum ut
abſque vlla difficulta te poſſis ibi aſſiduus eſſe. quinimo/
pena potius tibi ſit alibi quam ibi moꝛam aliquam facere.
Mira iocunditas in hoc monte ſine laboꝛe moꝛari poſſe.
Petro atteſtante, qui tanta et tam inſolia ſuautate ille⸗
ctus exclamat. Gonum eſt nos hic eſſe. O felicem qui po⸗
it in hunc montem n aſcendere et mer requeſcere. e
Innmm. 0ο6α guam rarum. Don mes u 8 babita bit i m
tabernaculo tuo. aut qis requel cet in monte ſancto eu
Qui ingreditur ſine macula. et operatur auſticlam. ꝛ2c6.
Et gmodem magnum eſt alcondere poſi le cet Rare . mams

— „
£△

2 2*° —

—

tamen eſt polle inbabitare. polſe reqmelcere. Rſcen dere
et ſtare eſt virtutis. in⸗ ba bit are et requieſcere eſt felicita⸗

tis. Vtrunque vtique magnum. vtrunque ammracõne di⸗
Snum. vtrunque pꝛopheta mratur. Sed illuo peo mag⸗

mtudine difficultatis. iſtud pꝛo magmtudine iocundita⸗
tis. Ammxratio Difficulta tis eſt illa exclamatio. QOuis al⸗
dendet in montem domim. aut quis ſtabit in loco ſancto

eius. ammiracõ iocunditatis eſt illa exclamatio. Domine

quis habitabit in tabernaculo tuo. aut quis requieſcet
in monte ſancto tuo.aſcendere et ſtare foꝛtitudo.imhabi⸗

tare et requieſcere o quanta qualiſq; beatitudo. Quis ad
id operis doneus.quis hoc munere disn us. Domme quiſ
aſcendet. domme quis requeſcet in monte ſaucto tuo. E⸗
mitte lucem tuam et veritatem tuam. ipſa me deduxerut
et adouxerunt in montem ſanctum tuum et in tabernacula
tua. Vides ne q; non mſi veritas in hunc montem deducit
et addncit. Ipla ducit.ĩpſa eſt que perducit.Libenter ſe⸗

quoꝛ veritatem. non habeo ſuſpectum talem ducem. Nout

veritas ducere. neſcit veritas ſeducere. Sed quid eſt ve⸗
ritas. Quid tu dicis doctoꝛ bone. doctoꝛ chriſte. Qud
eſt veritas. Ego ſum inquit via et veritas et vita. Sequa⸗
cur ergo veritatem qui vult aſc endere in montem Kum. S
Docente euangeliſta didicimus. qma aſſnmpſit iheſus di⸗
ſcipulos ſuos. Detrum uidelicet et Jac obum et Johan⸗
nem.et duxit eos in montem excelſum ſeoꝛſum. Ducuntur
ergor dil ebuli ibeſ aluatois nolin ſarfum e et t ſeo lu.
Dua. via 1 ecreta. et n uleis incogmia. que de ducit ad montis
hmus veſtiga. Illi ſoli ut arbitroꝛ ſine erroꝛe currũt. ili
ſoli ſine quocunque obſtaculo. obice. aut impedimento

peruemũt qii xpᷣm ſequũtur. q a ventate ducũt᷑ Quiſquis
ad alta pꝛoperas. ſecurus eas ſi te pꝛecedit veritas. nam
ſine ipſa fruſtra labosas. Tam non vult fallere.
valet falli veritas. Chriſtum ergo ſequere ſi non vis erra⸗
re. Ged ne te pertereat vel retrahbat laboꝛ itineris. diffi
cultas al ſcenſioms. audi et attende quns ſit fructus per⸗
uencõms. In! uus montis cacumme ibeſus tranſhgura
tur. m ipſo moyſes cum helia videtur.et ſine uudice vter⸗
que cognoſcitur. in ipſo vox patus ad füium auditur.
Qmo hoꝛum non mirabile? Quid bozum non deſdera bi⸗
le?s Wis videre chriſtum tranff figurat tum/ alcende im mon
tem iſtum. diſce cognoſcere teipſum. Wis videre et abſq;
vllo mdice cognolcere moyſen et heliam. vis ablque do⸗
ctoꝛe et ſine expoſitoꝛe intelligere legem et pꝛophetam?
aſcende in montem iſtum. diſce cognoſcere teipſum. Wis
audire paterm ſecreti archanuu. aſcende in montem iſta
diſce cognoſcere teipſum. De celo emm Delcendjt. P. d. t.
y. c.e.a.p.t,o.p.id eſt noſſe teipſum Videſne adhuc q
tum valeat montis hunus aſcenſio. ꝙq vtils ſit ſ unplins
plena cogmtios Sed quid hoc eſſe dicimus quod ſine tri⸗
bus diſcipulis m Hunc montem aſ cendere nolut. nec pluſ
qᷓ; tres ſecum ducere chriſtus queſimt? Sed foꝛte in hoc
opere docemur ꝙ; ſine tnplici ſtudio ad parus cogmcõms
celſitudmem non perducimur. Der ſtudium operis. per
ſtudium meditacõms. per ſtudium oꝛacõms paulatim pꝛo
meuemur. et quandoque perducimur ad perfectionem co⸗

Smcõms. Oulta emm experimur operando. multa muem

mus mueſtigando, multa extoꝛquemus oꝛando. Innume⸗
ra ſiquidẽ que nec per experientiã operis.nec per mueſti⸗
gacõnem racõms inuemre valemus.p impoꝛtumtatẽ oꝛõis
edocen meremur ex reuelacoe Dine iſpirac . Hisf thbus

diſſe ſupꝛema. cum conſtet eos eius vir tetis
Sit tibi certum ſignum. qua montis bunus verticem mi⸗
mme apꝛebendiſti. ſi xpᷣm cl arificatum nondum videre
ox vbi te dux tuus chriſtus collocauerit m ſůũ
mo/apparet tibi in habitu alio.et te coꝛam momtur lumi⸗

comitibꝰ? libi adiũctis. veritas in nobis pꝛoficit. et in alta
ſe attollit. et eo vſq; ſe ꝓꝑ quotidiana incremẽta exaltat.
donec pᷣdicti mõtis vᷣticẽ tã gat. O qᷓ młtos hodie videm?
ſtudioſos in lectõne. deſidioſos m opere. tepidos moꝛa⸗
tione. pꝛeſumentes tamen montis buuus cacumma poſte
apwppꝛebendere. Sed quando queſo appꝛehendent/qui chri⸗
ſtum ducem non habent? Neq; em ducit eos chriſtus. qin
aſcendere non vult mi cum diſcipulis tribus. Jungat er⸗
gSo ſtudio lectõms/ſtudium operis et oꝛacõms. qui xpᷣm
querit habere ducem itmeris/ ductoꝛem aſcenſiõis / abſq;

pvubio ſine ingenti exercicio/ſine frequenti ſtudio / ſine ar⸗

denti deſidero/ad perfectam ſcientie altituomem mens
non ſubleua: ur. quia chriſti veſtigia ꝓfecte non ſequitur-
qui viam vernitatis baud recte ingreditur. Ded nec hoc

ſulendum ꝙ multi montis Hmus iam ſe credunt appꝛehen⸗

ne ſicutveſtimẽto.et ſicut euange liſta teſtatur. fiunt mox

peſtumenta eius alba ſicut mr. et qualia non poteſt fullo

„ ₰G

facere ſuper terram. quia ille diuine ſapientie ſꝓlendoꝛ ꝗᷓ

ab alto ſpeculacõms vertice pꝛoſpicitur. ommno diffumri

non poteſt per hHumam ſenſus pꝛudenttam. Kmmaduerte
ergo. quia aliam in valle. et aliam veſtem chriſtus Habet
gram ſed in
monte tantum habet veſtem glonoſam. Neſcu pemtus
ſimplex ventas ſciſmatum ſciſſuras.et idcirco ſiue in val⸗

in monte. In valle ſ. ane babet veſtem integ

le ſiue in monte non indiutur chuſtus mii veſtes integras
Sed multum ir
gloꝛioſam. Vultis veſtlum eius Oifferentia
mter veſtem et veſtem apertam viſtinctonem accipere.

tereſt inter veſtem integram et veſtem
m noſle. et

Bi terꝛena inquit dixt vobis /et non creditis.quomodo ſi
dixero vobis celeſtia credetis? Diſtingue ergo mter do⸗

ctrinam et doctrinam. et muemes veſtium differentiam. O

quantum eſt mter doctrinam qua docentur terrena et in⸗
ter doctrinam qua docentur celeſtia. et quidem non ſine
rp̃o.qua ſine veritate non cognoſcumur vel iſta vel illa.
Qud emm verum ſcitur vbi veritas non loquitur? Criſtus
ergo eſt qui docet vtraq;.ſed terꝛena in valle. et celeſtia ĩ
monte. Quamdiu ergo adhuc im valle moꝛaris. quamdiu

ad alta non aſcend:s. non te docet criſtus. mſi de reb? ter
rems.et infimis. Sed ſi iam te exiſtimas aſcendiſſe ad coꝛ

altum.et aꝓpꝛehendiſſe montem illum excelſum et magnum

ſuiam te credis criſtum videre tranſfiguratum. quicquid

m illo veas.quicquid ab illo audias.nõ ei facile credas
mſuoccurꝛant ei moyſes et helias. Scimus quia in oꝛe duo

rum pel trium ſtat omne teſtimomum. Suſpecta eſt michaꝛ
om ms veritas quam non confirmat ſcrupturarũ auctoꝛitas
nec criſtum in ſua clarifica tione recipio. ſi non aſſiſtant ei
moyſes et helyas. Et in valle et in montis aſcenſione cri⸗
ſtum ſepe recipio ſine teſte. Qunquam autem in montis ver
tice.vel in ſua clarificatione. Si criſtus docet me de rebꝰ
eyterioꝛibus. vel de mtimis meis facile recipio utpote im
his que compꝛobare poſſum pꝛopꝛo experimento. verum
vbĩ ad alta mens ducitur. quando de celeſtibus queſno
ventilatur. vbi de pꝛofundis rebus agitur in tante ſublim

ta tis vertice non recipio criſtum ſine teſte nec rata pote⸗
rit eſſe qualibet venſſimile reuelatio ſine atteſtatione mop

ſuet helie.ſine ſcripturarum auctoꝛita te. Ndhibeat igitur

ſibi criſtus duo teſtimoma m tranſfiguratione ſua. ſi vult
vt non ſit michi ſuſpecta claritatis ſue lux illa tam magna

et tam mſolita. Vt ergo ſecundum huiꝰ doc umentũ in oꝛe
Duoꝛum vel trium ſuum confirmet teſtimomum ad compꝛo

bandam reuelatioms ſue veritatem nõ ſolum fi guranue⸗

⸗ — — — Nʒ—

ſed etiam aperte ſeripture exbibeat auctoꝛitatẽ Dulcrum

ſpectaculũ/valdeqʒ; iocundũ cũ ĩ reuelatione verttatis hĩc

pꝛocedet maifeſta ratio. et ad cõfirmationẽ reuel atõis.il⸗
linc occurꝛit tam apta ꝙᷓ figarata locutio ſl ioqn ab altitu
dine timebo. verens ne foꝛte ſeducar a demonio meridiano

Vnde emm tot hereſes. vnde tot erroꝛes. mſi quia ſpiritꝰ

erꝛoꝛis tranſfigurat ſe m angelum lucis. Vides certe quia
vterqʒ ſe tranſfigurat criſt videlicet et diabolꝰ.ſed cri⸗
ſtus lucis ſue veritatem confirmat in duobus teſtibus.Np
parẽt itaq; moyſes et helyas cum dommo in hoc monte.
apparent autem m maieſtate non in obſcuritate littere. ſed
in claritate ſpiritualis mntelligentie. Ecce qᷓ; magna ſunt ꝗᷓ
m hoc monte geruntur. ſed adhuc his maioꝛa ſunt que ſe⸗
quntur. Hoc emm totum diſcipuli ſtantes aſpictunt. non⸗
Dum m faciem cadunt. nondum paterna vox auditur. non⸗
dum auditoꝛ pꝛoſtermtur. nondum rachel moꝛitur. nõdum
bemamm naſcitur. Mox emm vt paterna vox intonuit. di⸗
ſcipulos pꝛoſtrauit.Ad tomtruum itaqʒ diuine vocis au
ditoꝛ cadit.quia ad id quod dꝛiumtus inſpiratur humam
ſenſus capacitas ſuccumbit.et mſi humane ratiocinatioms
anguſtias deſerat. ad capiendum dꝛuine aſpiratioms ar⸗
chanum intelligentie ſnum non dilatat. Ibi itaq; auditoꝛ
cadit. vbi humana ratio deficit Ibi rachel moꝛitur. vbi be
mamm oꝛiatnr. Idem itaq; mfalloꝛ per moꝛtem rachel et
caſum diſcipuloꝛum figuratur.mſi qʒ;ʒ trium in tribus diſci⸗
pulis ſenſus videlicet memoꝛie ratioms defectus oſtendi⸗
tur. Ibi enim ſenſus coꝛpoꝛeus. ibi exterioꝛum memoꝛia.
ibi ratio humana intercipitur. vbi mens ſupꝛa ſemetipſam
rapta in ſuperna eleuatur. tttendamus ꝙᷓ; incompꝛehbenſi⸗
bile ſit /q paterna vor inſonut et intelligemus qᷓ recte
auditoꝛ ſuccumbit. hic eſt inquit filius meus dilectus ĩ quo
michi complacii. Qliud ẽ dicere ↄplacui. et aliud e dicere
cõplacuit. et tñ hoc vnꝰ. aliud alter euangeliſta poſuit.

Conſequens eſt autem. ut li jbi veraciter dictum eſt com⸗
placui. ſenſus qui ab alio euangeliſta pomtur poſſit vera
citer intelligi.ſed non pateſt conuerti. Vere et abſq; con⸗
tradictõne m ipo michi complacuit in quo ip̃e michi com⸗
placu. ſeo non ſtatim in quocunq; michi complacuit. in il
lo ipᷣe michi complacui. Si igitur complacui ibi dictum nõ
eſſet.nullo modoeuangeliſta hoc dicere auderet. Hic eſt
mquit filius meus in quo michi complacui. Certe ſi filiuſ
aliud qᷓ pater eſſet.poſſet patri in filio complacere.ſed
ip̃e ſibi pater in fuio complacere non poſſet. Quid eſt di⸗
cere complacii. mſi quomodo placun mic hi im memetipſo⸗/
ita placui michi m filio? Nn foꝛte in eo ꝙq dicit michi com⸗
placui. in hoc ſuo beneplacito ſocium ſe habere oſtendits
Quia quomodo pater complacet in fiio.ſic in fiio com⸗
piacet et ſpiritui ſancto. Wel foꝛte idcirco dicitur comꝑla
cm. ut inde detur mtellig.qumia quomodo pater ſibi com
placet in filio.ſic ſibi mmirum complacet in ſpiritu ſancto.
Quid hoeum rectius dicitur? ſn potius totum hoc q; vnũ
hoeum aliquod ſingulariter intelligiturs Mec adhuc ver⸗
ba aliter at q; aliter diſtingui poſſent.ſi ad miſteri peo fũ
ditatem intimandam minus uſta ſufficerẽt. Certum eſt au

tem. qe quicquid boꝝ eligit. vmtate ſubſtãtie ĩ diuerſis p

ſoms aſtruit ſi recte ĩtelligatur. Nam ullud qð dicit᷑.hic

eſt finus meus. ꝓſonaꝝ diuerſitatẽ oſtẽdit.vnus em̃ atq;

1dẽ ſibnpr et pr et fꝰ? eẽ nõ poſſet. Sed quis ſenſꝰ hoc

capiat quõ vnꝰ ad aliũ ſit alius ĩ ꝓſona.i eẽntia?Si ex

ẽplũ qris.nuſqᷓ qᷓ creat᷑ aꝝ ĩueis q; tibi ſatiſ facere valeat.
ſi rõz ↄſulas/ois huana rõr eclamat. Intm̃ em̃ ẽ iſta aſſer
tio ſupꝛa omnem humanam rõnez. ut nũqᷓ; ei rõ acqeſceret
miſi ad hHiu? rei ctitudiem fides eam ſubleuaret. Merito
ergo ĩ huius miſten reuelacõne auditoꝛ cadit. ſenſus de⸗
ficit. hũana ratio ſuccumbit. Oerito talis reuelatio nõ eſt
facta mii in monte.neq; em miſten] biuus tam pꝛofunda

—

5
õ

ſublimtaſ.et tam ſublimis pꝛofunditas debiit mamfeſta
ri in valle. Qui em̃ conuerſacõne vel cogitacõne adhuc in
imo ſũt. huius muneris dignacõne indignos ſe eſſe oſten⸗

Ddunt. aſcendat ergo homo ad coꝛ attum. aſcendat in mõ⸗

tem iſtũ ſi vult illa cape. ſi vult illa cognoſc ere que ſunt
ſupꝛa ſenſum humanum. Ilſcendat per ſemetip̃m ſupꝛa ſe⸗
metip̃m. per cogmcõnem ſuiſad cogmcõnem dei. Diſcat
peius homo in dei magie.diſcat in eius ſimilitudie quid
debeat de deo cogitare. Montis aſcenſio ut dictum eſt p⸗
tmet ad cogmcõnem ſm. ea que ſupꝛa montem geruntur
pꝛouehunt ad cogmcõnem dei. Illud ad ioſeph. iſta ad be

mamm ptmere dubium non eſt. ante bemamm ioſeph naſci

neceſſe eſt. Oens que ſe ad ſui conſideracõnem non ſuble⸗
uat.quando ad ea que ſupꝛa ipam ſunt penna contemplati

oms euolat? In hunc montem dñs deſcendit. mopſes aſce⸗

Dit. In hoc monte de tabernaculi conſtructõne dommus
docuit.moyſes didicit. Quid per tabernaculum federis/
mſi ſtatus intelligitur pfectõmssQui igitur montem aſcẽ
dit. qui diligenter attendit. qi dautius querit. qui tandẽ
muemt qualis ſit.reſtat ut ex diuma reuelacõne cognoſ⸗
cat qualis eſſe debeat. quale mentis edificium deo pꝛepa-
rare.quibus obſequijs deum placare opoꝛteat.ens igi
tur que adhuc per varia deſideria ſpargitur. que varijs
cogtacõmbus huc illucq; diſtrahitur. quando putas hãc
gratiam accipe merebitur? Que nondum poteſt ſeip̃am m
vnum colligere. que necdum nouit ad ſeip̃am intrare.qñn
poterit ad ea que ſupꝛa ipᷣam ſunt per contemplacoõnem
aſcendere? Diſcat ergo diſperſiones iſrahelis congregare
ſtudeat euagacõnes mentis reſtringere. aſſueſcat in mti⸗
mis ſuis immoꝛari. exterioꝛa om̃ia oblunſci. qui ad celeſti
um contemplacõnem anhelat.qui m diumoꝛum noticiam

ſuſpirat. Faciat eccleſiam non ſolum deſiderioꝛum. verum

etiam cogitationũ. ut diſcat ven bonũ ſolũ amare. et ium

6

ſolum in deſinenter ccgtare. In eccleſijs mquit benedien
te deo. In hac nanqʒ gemina eceleſia cogitacõnũ videlicz
et deſidericꝝ. in hac gemma vnammitate ſtudnoꝛum et vo
Nunta tum bemamm m excelſſum rapitur. et mens dꝛiumtul
affl ata m ſuperna eleuatur. Ibi mquit bemamm adolel⸗
centulus in mentis exceſſu. vbi putas mi in eccleſis ? In
eccleſijs beneoicite deo dommo de fon. ifrahel. ibi bema⸗
mm adoleſcentulus m mentis exceſſu. Pꝛius tñ eſt cuiq; ut
faciat de cogitacõmbus vel de deſtderijs ſuis linagogam
q eccleſiam. Qoſtis ſatis q; ſina goga congregacõ/eccle
cleſia imterpꝛetatur conuocatio. .ê:udeſt ſine voluntate
ſeu contra voluntatem aliqua m vnum cogere. atq; aliud
p ſeipᷣ̃a ad nutum ꝛubentis ſponte occurrere. inſenſibilia
et bꝛuta congregari poſſunt. connocari autem non pñt.
Ded et ipſoꝛum quoq; racõnalium concurſus ſpontaneo
nutu fit. ut iure conuocatio dici poſſit. Vides quantum ſit
mter conuocacõnem et congregacõneʒz. inter cccleham et
ſinagogam. Oi er go perſenſeris deſideria tua cnca exte⸗
rioꝛes delecta cõnes ałfici/ et cogitacõnes tuas in cis iugi⸗
ter occupari/ cum magna ſollicitunine compelle intrare.
ut poſſis ſaltim ex eis interim ſinagogam facere. Quotiẽs
em euagacõnes mentis in vnum colligimus/et omes coꝛ⸗
dis motus in vno etermtatis deſiderio figimꝰ/quid aliid
de illa interna familia ſina gogam facimus. Sed cum
namilla deſiderioꝝ cogitacõnũ q; frequẽtia illius interne
dulcedims deguſtacõne allecti ad natum racõms ſponte
occurrere.et in intimis fixa ſtare didicerit.eccłie vtiq; no⸗
mie vlteriꝰ? digne cenſeri poterit. Diſ camꝰ ergoſſola inte⸗
rioꝛa bona amare. diſcamꝰ ſola illa frequẽti? cogitare. et
quales bemamin diligere ſeimꝰ/ꝓꝛocul dubio ecchias effici
mus. Inhmoi ſiquidẽ ecc leſijs beniamin libẽ ter immoꝛat
mirabiliter delectatur. et cum ſeip̃m pꝛe gaudio iam cape⸗
re non polſlit/ſupꝛa ſem ducitur/et per exceſſum mentis

min ſumma eleuatur. Niſi em in interioꝛum contemplacõnẽ
bemamin noſter delectabiliter requie ſceret. de eo pꝛocul
dubio per moyſen ſcriptum non eſſet.Hemamin ait amã⸗
tiſſimus dñi habitabit in eo confidenter.tota die quaſi in
thalamo cõmoꝛabitur. et inter humeros illius requueſcet.
Quid putas cauſe eſt q; iſte bemamm tota die in thala⸗
mo moꝛam facit.q; ibi uugiter requieſcit.intãtum/ut nec
ad hoꝛam ſaltem exire velit? Illud autem ſcimus.qꝙ; in ta
lamis ſoleant ſponſus et ſponſa ſimul moꝛari. amoꝛis ob⸗
ſequijs mn alterutrũ occupari. mutuis amplexibus/et car
tate alterna confoueri. Mirande ergo pulcritudims et foꝛ
me ſingularis (m fallor progatiua pollet quecunqʒ ſit il⸗
la bemamm nii dilecta. cinus contubermũ faſtidire nun⸗
qᷓ; valet.a cuius amplexibus nec ad hoꝛam abelſſe volet.
Sed ſi iam vocem illam huius bemamm eſſe agnoſ cimꝰ/
quante pulcritudims ſit eius dilecta mimme dubitamus.
Dirxi ſapientie ſoꝛoꝛ mea es.et pꝛudentiam vocan amcã
meam. Vultis audire ꝙ non poſſit faſtidire huius dilecte
ſue pulcritudinem quam ſoꝛoꝛem et amicã vocat.ꝓpter ca
ſtam et ardentiſſimã dilectõnẽ. Intrãs in domũ meã m⸗
quit ↄquieſcã cũ illa.Non em habet amaritudinẽ ↄuerſa⸗
tio illius. nec tediũ ↄuictus ip̃ᷣius. ſed leticiã et gaudiũ.
et in amcicia illius delectacõ bona. Diſcat quuq;ʒ quod
ſentiat.ego aliã cauſam non inuemo que illum intrinſecus

ita ligatum teneat. ut nec ad modicũ quidẽ exire valeat.

Vnũ autem ſcio.qꝛ quiſquis hmmoi amce deſiderio flagt
quãto eam f amharius nouit.tanto amplius amat. et quo
frequentius eius fruitur amplexibus. eo vehementius ei⸗
deſiderio eſtuat. Eius ſiquidẽ frequẽs ↄtubermũ ſolet ſa
ne deſideriũ non minuere ſed augere.et amoꝛis inc endium
acrius inflãmare. Oirũ ergo nõ eſt cur iſte bemamin tota
die quaſi in thalamo ↄmorat᷑.qui talis ſpõſe dulcedie fru
. et int hũeros illiꝰ requie ſces/eiꝰ amoꝛe iugi delcãt᷑.

Quam putas frequentes mentis exceſſus patitur. ꝙᷓ ſepe in
extaſum raptus ſupꝛa ſeipm ducitur. dum pulcritudĩs eius
magmtudme attomtus/m eius ammiracõne ſuſpenditur.
et impletur abſq; dubio quod de eo legit PHemamin ado⸗
ieſcetulus in mentis exceſſu. Notandũ ſane quomõ ſibi oc
currant teſtimoma ſcripturaꝝ. Quod emm ꝗꝓpheta ꝓ rach
elis interitů / qdð euangeliſta pꝑ caſum deſignat diſcipłoꝝ/⸗/
boc pſalmiſta expꝛimit in bemamm ꝓ mentis exceſſum.
Poſſumus tamen ꝑ moꝛtẽ rachel.et ꝓ exceſſum bemamin/
diuerſa ↄtemplationũ genera non mcõuementer intellige
re. Conſtat ſiquidem duo ↄtemplationũ genera ſupꝛa ra⸗
cõnem eſſe.et vtrunq; ad bemamim petrin ere. Et pꝛmum
quidem eſt ſupꝛa ra cõnem/ ſed non preter racõnem.
ſecundum autem et ſupꝛa racõnem et pꝛeter racõ nem. Il⸗
la ſane ſupꝛa racõnem/ſed pᷣter racõnem non ſunt. que qꝙᷓ⸗
uis racõ patitur eſſe.nulla tamen lhumana racõne mueſti⸗
gari vel ↄumci poſſ unt. Illa tamen dicimus et ſ upꝛa racõ
nem et pᷣter racõnem eſſe/quibus videtnr om̃is racõ huma
na contraire. qualia ſunt ea que de trimtatis vmta te cre⸗
dimus. et multa que de coꝛpe xpᷣi / indubitata fidei auẽ te
tenem? Qy em̃ in vna et ſimplici eſſentia triplex pſona ſu/⸗
vel ꝙ vnũ idemq; coꝛpus/eodem in tpe/in diuerlis locis eſ
ſe poſſit/nulla humana racõ patitur.et hmmodi aſſercõm⸗
bus omis humana racõc macõ reclamare videtur Hec ſut
itaq; duo illa genera ↄtemplationũ.quoꝝ vnũ ad moꝛtem
rac hel/ alteru ptinet ad bemamm exceſ ſum. In pemo be⸗
mamin interficit matrem. vbi omnẽ ſuꝑgredit racõnem. in
ſecundo autem etiam excedit ſeip̃m. vbi m eo quod ex diun
na reuelacõne cognoſcit. humane intelligentie modũ tran
cendit. Hoc autem non ſolum m bemammn / ſed et in omibuſ
fratribus eius opoꝛtet attendere. imo in innmeris ſcriptu⸗
rarum locis diligenter obſeruare. quomodo ſoleat ſerip⸗
tura dꝛuina circa eandem rem/nũc ſignificacõne extõdere.

modo reſtringere uel etiam mutare. Solet etiam bos al⸗

ternantium ſigmficacõnum modos/modis multis deter⸗

mmare. et modo ꝑ locum. modo ꝑ actum vel alijs quibuſ

q; circũſtantijs ſenſum ſuũ aꝑire. Der locũ determma tur
ſicut eſt illud vbꝛ bemamim m egiptuũ deſcendil ſe legitur.

Der ackun / ſicut ibi / vbi ioſeph et bemamm in mutuos am

pꝓlexus ruũt.et alterna oſcula iungũt. Quid eſt bemamimn
m egiptum deſcendere. mſi ab eternoꝝ contemplacõe/ad
tempoealia contemplanda intuitum mentis reuocare ? et
ab etermtatis luce quaſi de vertice celi vſq; ad mutabi⸗
litatis tene beas intelligentie radios deponere. et interna
alt ernantiũ rerum confuſione diumoꝝ mudicioꝝ racõnem
perpendere.et ex magna parte penetrares Et quid eſt ꝙ
ioſephet bemamm conuemüt et oſcula iungunt / mſi q me
Ditatio et contempꝑplacõ ſepe inuicem ſibi cum racõms at⸗
teſtacõne occurrũt? Nam quantũ ad generalem conſide⸗
racõnem ptinet. ſicut per bemamm gratia contemplacõ⸗
ms/ſic per ioſeph intelligi valet gratia meditacõms. Pꝛo

pꝛie tamen et expꝛeſſius ꝑ bemamm deſignatur intellige⸗

tia puta. ꝑ ioſeph vero pꝛudentia vera. Der bemamm ſcz
ulud genus contemplacõms quod eſt de muiſibilibus. p
ioſeph ullud genus meditacõms quod eſt in moꝛ ibus. Cõ⸗
pꝛehenſio ſiquidem rerum muiſibiliũ ꝑtmet ad intelligen⸗
tiam puram.circumſpectio vero moꝛum ptinet ad pꝛuden
tiam veram. Intelligentiam puram dicimus que eſt ſine
ammixtione imaginac õms. Prudentiã aũt veram/ad diffe
rentiam eius que dicitur pꝛudentia carms. pꝛudentia vera
eſt de acquirendis. multiplicandis. conſeruãdis veris bo⸗
ms.pꝛud entia aũt carms eſt de boms tranſitoꝛijs. ſcdᷣm

quam filij huius ſeculi dicuntur pꝛudentioꝛes filijs lucis.

Totiens er go ioſeph ſuꝑ collum bemamm ruit.quotiens
meditatio m contemplacõnem defluit. Tunc bemamm fra
trem ſuũ ſuꝑ ſe ruentẽ excipit. q ex ſtudio meditacõms

ammus m contemplacõnem ſurgit Tunc b emamm et io
ſeꝑh oſcul a iungunt/qn diuma reuelacõ et humana racõ⸗
cinacõ in vna veritatis atteſtacõne conſentiũt. Widesne
quõ dina ſcniptnra circa vnam eandẽq; rem ſigmficacõis
modum alternat. vbiq; tame aliquid adiugit. vnde ſenſu
ſuũ ex toto latere non ſinat? In moꝛte rachel/contempla
tio ſupra racõnem aſcendit. m introitu bemamm in egip⸗
tum contemplatio vſq; ad imaginacõnem deſcẽdit. in de⸗
oſculacõne bemami et ioſeph/dauine reuelacõm huma⸗

Tfactus eſt numerus eon quilambuerũt lingua
lſua trecenti vii Pleriqʒ latim codices non habẽt
manu ſua.ſed timmodo lingua ſua. qm̃ ſic intellex
erunt quod ſupꝛa dictum eſt. ſicut canes Grecus autem
vtrũq; habet.manu ſua. lingua ſua. mſi inteiligatur q; ma
nu aquam raptã in os pꝛouiebant. et hoc erat ſimile cam
bus bibentibus. qm non oꝛe appoſito ſicut boues aquam
ducũt quã bibũt.ſʒ ligua ĩ os rapiũt.ſicut etiã iſti feciſſe ĩ
tellĩigũtur. ut ſcʒ cũ manun aquam m os pꝛoicerent, quam
lingua excipent. Nam et interptatio ex hebꝛeo plamus
habet his verbis. Fuit ĩtaq; numerus eoꝝ qui manu in os
pꝛoiclenttes aquam lãbuerũt.ccc. vmi. Neq; emm ſolent
homies ita bibere. ut ſine ope manus/lingua ſicut canes
aquam hauriãt. aut vero iſtis pceptũ erat ut hoc fareret
ſed cum ad bibendũ deſcendiſſent ad aquã multi genufle
xo biberũt. quod facilius et mioꝛe labore fieret. Pauci
vero qꝛ non genuflexo ſe ĩcuruauerũt ut canes biberunt.
ſed aquam in os iactam quoꝝ numerus q trecenti erant)
ſignũ inſinuat crucis ꝗpter Fram tau grecã. Quo numero
etiam gentes magis in crucifixũ credituras eſſe pᷣfiguratũ
eſt. quod lra greca eſt. vnde grecoꝝ nomie apkus omnes
gẽtes ſigmricat cu dicit. Judeo pꝛimũ et greco.et udeis

et grecis. ſepe ita ↄmemoꝛans circumſciſionem et pꝛepuci

um. q; in lIinguis gentiũ greca ita excellat. ut p hanc oẽs

decenter ſigmſicent᷑. Iſte numerus et in vernaculs abꝛa
hbe ammaduertẽous eſt ꝑp quos fratrem ab hoſtibus libera
int. qñ eum Melchiſ edech in magno miſterio benedirit.
Muod em̃ exuberãt illic.xviij.nam. ccc.et.xvii fuiſſe re⸗

feruntur. videtur michi fuiſſe ſigmficatũ quo etiam tpe
fieret.id eſt tercio. quod futurũ erat ſub gratia. Nam pꝛi
mum eſt ante legem. ſecundũ ſub lege.terciũ ſub gratia.
Gm gula vero tpa ſenario numero ſigmficata ſunt ꝓpter
pfectõnem. Nam ter ſem. xviij.ſunt. Vnde et illa mulier
xviij.annos ha bebat in infirmitate. quam curuam ſalua⸗

toꝛ cum muemſſet erexit. at a dya boli alligamẽto(ut eua⸗

gekum indicat) ſoluit. Q) vero ita iſti pꝛobati ſunt / per

gquos vmceret gedeon. ut ſimiles in bibendo cambus dice⸗
rentur. ſigmficat q ↄtemptibilia et ignobilia elegit deus
Deo contemptu em habentur canes. Vnde dicit. Non eſt
bonum ſumere panẽ fulioꝝ et mittere cambus. H

uid eſt quieuerit terr a. xl.
Allanmnns poſt peccatum gedeon.
SðJ On ptermittẽ da videtur queſtio quõ quieuent t᷑ra
Lex.rl. amis poſt peccatũ gedeon. cum poſt victoꝛiã
qua liberauit hebeeos ex auro ſpolioꝝ fecerit abbomma⸗
tionem.et poſt illam foꝛmcatus fuerit omis iſrabel.et fu
erit illi et domui eius in ſcandalũ. Quõ ergo poſt hoc tm̃
nephas quod et gedeon et populus amiſit requiemt terra
xl.anms. cum hoc ſcriptura ſoleat oſtẽdere.cum a dño
deo populus foꝛmcaretur.tũc potius pacem illos pdere/

non acquirere. et hoſtibus ſubiugari.non ab hoſtiũ mfeſta

cõne mumris Sed intelligendũ eſt ſicut ſolet ſcriptura ꝑ

pæꝛolempſim/id eſt ꝓpt occupacõem diriſſe ꝙ fecerit effod

ↄtra dei legem gedeon. ex illo auro quod fuerat hoſtibus
demctis ablatũ. qꝛ vno loco dicere voluit. et vnde erat

aurum et quio de illo factum ſet. ſed poſtea factum eſt ĩ ſi
ne dierum gedeon boc peccatum quando conſequta ſunt.
etiam mala que deinde ſcnptura conteruit. poſtea quã cõ
memoꝛamt quot anms m diebus gedeon terꝛa conqmeue⸗

rit quos annos recapitulando cõmemoꝛauit. wo eſt ad oꝛdi
nem quem puerterat Perne Dicendo de Alo . candalo quod

nouiſ ſime factum eſt.
(Ciſtenum De tianere.
Nefilian ꝛepte ꝙq; eam parer in Eelorauſtoma obtulit
deo quomam ã bello vouerat ſi mmuaſſet eum ſe ho
locauſtoma oblaturum qui ſibi de domo exiens otc
cureilſet. quod cum nouſſet vicit. et oc curꝛente ſibi filia.
quod vouerat reddidit. Solet eſſe magna. et ad diu dicã

dum diffictlima queſtio quibuſ daʒ; qmd ſibi hoc velit noſ
ſe cupientibus et pie querentibus. quibuf dã pero qmi ſcrip
turis hic ſanctis impita impietate aduerſãtur. hic maxime
m cnmen vocantibus quod legs ꝓpbetarum. Deus etiam

humams ſacrifitijs fuerit delectatus. Quoꝝ calumnijs ſic
pꝛimitus reſpondemus. vt deum legis et ꝓhetarum. ateq;
ut expꝛeſſius dicam abꝛaham et deũ ꝓſaac et deum iacob.
nec illa ſacrifitia delectauerũt. vbi pecoꝝ holocauſta ceffe
rebantur. ſed ꝙ ſigmficatiua fuerint.et quedam vmbee fu
turoꝝ res ipᷣas nobis que his ſacrifitijs ſigmficabantur cõ
mendare volurſſe.Fuſſe autem etiamiſtam vtileʒ cauſam

curalla mutarentur. nec modo muberentur offereenmo p:o
hiberentur. nec verel com carnalem affectum talibus deũ
delectari putaremꝰ?. Sed ptrum ettam humams ſacrifitijs
ſi Sficari futura opoꝛtuent merito ꝗrit᷑, Neq; moꝛtes hoĩm
quenq; moꝛtuoꝝ ã hac cauſa exhoꝛreſeere et foꝛmidare de

beremus. ſi l qui. hec deiſe fieri gratanter ac ciperent m
ecternam remunerationẽ comenoarentur deo. Sed ſuhoc

verum eſſet hoc genus ſacrifitioꝛum deo non diſpliceret.
Diſplicere autem deo ſatis eudenter. cade ſcrſptaceſtat

S

„

d

ann

Nam cum omma peomogemta ſi ſcbi dicari. et ſua elſe volu⸗
erit atz peceperit. red emi tantum a ſe voluit. peimogem⸗
ta hommũ.ne immolandos deo crederent filios ſuos quos
natos peimitus ſuſcepiſſent. Deinde hoc apertius ita loꝗ⸗
tur. q; humana bolocauſta ſic deus impꝛobet. vt pꝛohibe⸗
at deteſtans ea in alns gentibus. et populo ſuo pꝛecipiens
ne audeat imitari. Rttende mquit tibii ipi ne ſequaris 8 Jen⸗
tes poſtꝙᷓ; extermĩate fuerit a facie tua. ne exquiras deos
eoꝛum dicens quemadmodum faciunt gentes dijs ſuis faci
am et ego. non facies ita dño deo tuo. Rbhommamẽta em

que dommus odit fecerunt dijs ſuis. quomam et filios ſu⸗

os et filias comburunt igm. Quid euidentius oſtendi po⸗

teſt hijs ſancte ſ cripture teſtimonijs. vt alia huuuſcemo di

omittamus ꝙᷓB domim a quo hec ſcriptura. humano generi

attributa eſt. non ſolum non diligere/verumetiam odiſſe ta

lia ſacrifitia m quibus hommes immolantur. Illa plane di
ligit et coꝛonat cum quiſq; iuſtus in imquitarem patiens
uſq; ad moꝛtem pꝛo veritate decertat.vł ab immicis quos
pꝛo ꝛiuſticia offendit occiditur. retribuẽs eis bona pꝛo ma
lis.id eſt pꝛo odio dilectionem Talem dicit dñs langumẽ H
auſtum a ſangume abel vſqʒ ad ſangumẽ zacharie. Pꝛeci⸗ ⸗
pue aũt ꝙ ſanguinẽ fudit ip̃e pꝛo nobis.et ſa crifitum ſeip
ſum obtulit ðo.ſic vtiq; obtulit.vt ab immicis pꝛo iuſticia
occideretur. hunc imitata mĩm milia vſq; ad moꝛtem pꝛo
veritate certarunt. et ab immicis ſeuiẽtibus immolata ſũt
De quibus dicit ſcriꝑptura. Tanqꝙᷓ aurum in foꝛnace pꝛoba
uit eos. et ſicut holocauſti hoſtiam aecepa illos. vnde et

apoſtolus dicit. Ego emm iam immoloꝛ. ſed non ſic iepte

de filia fecit holocauſtoma dommno. ſed ſicut pꝛeceptum
fuerat pecoꝛa offerꝛi.et pꝛ obibitum fuerat hommes immo

lart. Magis hoc illi ſimile vdetur quod fecit abꝛaham. q/

dommus ſpecialiter fieri pꝛecepit non general lege. ſz ta⸗
ha ſibi ſacrificia fierent aliquando mandauit. mo etiam

fiern pꝛolhoibuit. Diſtat taq; Hoc quod fecit iepte a facto

abꝛahe. qm ipᷣe iuſſus obtulit filiũ ſte aũt fecit quod et le

ge vetabatur. et nullo ſ peciali iubebatur impio. Demde

non ſolum in ſua lege poſtea/venetiam tunc dñs m ipo a⸗
bꝛahe filio talibus ſacnficijs ꝙᷓ non delectaretur oſten⸗

Dit / cum patrẽ cums fidem iubendo pꝛobauerat /a fulij tñ

interfectõne pꝛohibuit.et arietem quo ſacriticiũ licite ſe⸗

cundum veterum ↄgruentiam tpibus conſuetã compleret

appoſuit. aut hoc quẽpiam mouet quomõ pie credide⸗
rit abꝛaluam deum talibus ſac rificis delectari ſi hec illici-
te offerũtur deo.et mweo recte putant credidiſſe etiã ieꝑte
ꝙ tale ſacrificaũ deo poſſet eſſe acceptũ. pꝛimo cõſideret
aliud eſſe vltro vouere.aliud iubenti obtemꝑare. Non em̃
ſi aliquid pᷣter moꝛem in domo a dño inſtitutum ſeruo uu⸗
betur. atq; id laudabili obedientia facit.ĩdeo non eſt ple⸗

ctenda ſi hoc ſponte pꝛeſumpſerit Deinde babebat cre

deret abꝛa ham ut ꝓpter diumũ impiũ non pceret fulio.nõ

credens deum tales victimas libenter accipe. ſed hoc eum

ꝓPterea iuſſiſſe ut reſuſcitaret occiſum.et huic aliquid tã
ᷓ deus ſapiens demonſtraret. Nam Hhoc de illo etiã in epi
ſtola legitur. que inſcribitur ad hebꝛeos.et fides eius.qꝛ
hic de deo crediderit q; poſſ et filiũ eius ſuſcitare laudat᷑
Iſte vero et deo non ꝛubente neq; poſcente/et contra le⸗
Sitimum eius pceptũ vltro ſacrificiũ vouit humanũ Sicut
em̃ ſcriptũ eſt. et vouit iepte uotũ domino et dirit. Si tra
dicõne tradideris michi fihios ammon quicũ q exierit de
ianmns doums mee in obuiam mibi in reuertẽdo me a fuligs
his verbis pecus aliquod vouit quod ſcdʒ legem holccau
ſtoma poſſet offerre. Neq; em eſt aut fuit conſuetudims
ut redeuũtibus cũ victoꝛiaa de bello ducibus pecoꝛa occur⸗
rerent. Quantũ aũt attinet ad muta ammalia canes ſolẽt
Dñis blando famul atu alludentes curꝛere in obmam. De

quibus ille in ſuo voto co gitare ñ poſſet.ne in miuriã deir
aliquid nõ ſolũ illicitũ/venetiã ↄtemptibile. et ſcᷣm lege
immundũ vouiſſe videretur. QNec ait quodcũq; exierit de
ianuis domus mee min obuiã michi/offeram illud holocau⸗

ſtoma. ſed ait.quicũqʒ exierit in obuiam michi/offerã eũ

Vbi pꝛocul dubio mchil aliud qᷓ; hommem cogitauit. non
tamen foꝛtaſſe vmcã filiam. quanqꝙᷓ illam min tanta paterna
gloꝛia quis poſſet anteire mii foꝛte vxoꝛ. Nam q; nõ dixit
quecũqʒ ſed quicũq; exierit de ianuis domus mee. ſolet
ſcriptura pꝛo quolibet ſexu maſculmũ genus ponere.ſicut
de abꝛeahbam dictũu eſt. ſurgens a moꝛtuo/cũ eius vxoꝛ moꝛ
tua fuiſet. QAuia ergo de hoc voto atq; facto mchil videt
ſcriptura iudicaſſe ſicut de abꝛaham qñ filiũ iuſſus obtu⸗
lit aptiſſime iudicauit.ſed timmo do ſcriptũ reliquiſſe legẽ
tibus iudicandũ. quemadmodũ de facto iude filij iacob
qñ ad nurũ quidẽ neſcius intrauit. verum quantũ in ipᷣo
fuit/foꝛmcatꝰ fuit/qꝛ meretricẽ putauit. neq;ʒ appeobauit
hoc ſcriptura neq; repꝛobauit.ſed iuſticia et dei lege con⸗
ſulta eſtimandũ penſandũqʒ dimiſit.q; ergo de iſto iepte
facto in neutrã ptem ſententiã ſcriptura dei pꝛotulit. ut
noſter ſenſus m iudicando exerceret᷑. poſſemus iam dice
re deo diſplicuiſſe tale votũ.et ad illã ꝓꝑductũ fuiſſe vindi
ctam. ut potiſſimũ filia vmca occurreret. Quod ſi ſperaſö
ſet atq; voluiſſet/non ↄtinuo ut eam vidit ſcidiſſet veſti⸗
menta ſua atq; dixiſſet. heu m filia.impediſti me.in offẽ⸗
Diculũ facta es in oculis meis. Demde.lx. dierũ tam lon⸗
ga dilacõne data filie ſue.dñs eum ab vmce cariſſime ne⸗
cenon pꝛohibuerit ſicut pꝛohibuit abꝛabam. donec ꝓficiẽ
Do quod vouerat.ſeipᷣm pcuteret oꝛbitate grauiſſima. De
um aũt nequaqꝙᷓ; homĩis immolacõne placaret.t ideo huiꝰ
cemodi patni penam fuiſſe retributã ne impumtũ talis vo
ti rel inqueretur exemplum. ne aut magnũ aliquid ſe voue
re deo putarent hommes cũ victimas humanas vouerent

hh f *

et quod eſt hoꝛeibilius ſilioꝛum. aut non vera/ ſed pottus
ſimulata ea dem vota eſſent cũ velut exemplo abꝛahe ſpe⸗
rarent qi nouiſſent deum pꝛohibuurum talia vota com⸗
pleri. Polſemus mquam hoc dicere.mſi ab iſta ſententia⸗
duo nos pꝛecipue diumarumſcripturarum teſtimoma re⸗
uocarent. ut hanc rem geſtam / in libeis tante auctoꝛitatis
memoꝛie commendatam/diligentius quantũ dommus ad⸗
muat et cautius perſcrutemur/ne in vllam partem iudici⸗
um temerartium peoferamas. Dnum quou m epriſtola ad be
beeos iſte iepte mter tales commemoꝛatur ut eum culpa
re vereamur. vbi ſeriptuʒ eſt. et quid adhuc dicam. deficit
emm me tempus enarrandi de gedeon. barach. ſamꝑſon.
lepte et dauid. et ſamuel. et pꝛophetis. qui per fedem de⸗
uicerunt regna oꝑantes uiſticiam conſecuti ſunt pꝛomiſſi
ones. lt erum ꝙ vbi de illo iſta narrantur.qꝙ; tale vouerit
et impleuerit votũ.pꝛemiſit ſcriptura dicens Et factus eſt
ſup iepte ſpiritus domim. et perrexit galaad et manaſſe.
et tranſiſt ſpeculã galaad.et de ſpecula galaad ad trãſſi
lios ammon.et vouit iepte votum dommo. et cetera ad ip
ſum votum pertmnentia. ut om ma que deinceps facta ſunt
tanquam opera ſpiritus domim qi ſuper eum factus eſt
intelligenda videantur. Iſta teſtimoma nos compellunt
querere potius cur factum ſit. ꝙ facile impeobare cur fac⸗
tum ſit. Sed pꝛimo illud quod ex epiſtola que ad hebreos
eſt commemorau inter allos laudabiles viros qui ibidem
cõmemoꝛantur. non ſolum eſt iepte/venetiam gedeon.
De quo ſuniliter ſcniptura dicit. Spiritus domim confoꝛ
taut gedeon. et tamen eius factum quod de illo auro oꝑe
ratus eſt effod. et foꝛmcatus eſt poſt illud omis iſfrahel
et factum eſt domu gedeon in ſcandalum. non ſolum lau
dare non p oſſumus.veꝝnetiã quia ſc riꝑptura hinc aperuſſi⸗
me indicauit/repꝛobare mmime dubitamus. Nec tanẽ ex
lHoc vlla fit muna ſpiritii domim. qui cum cenfoꝛtauit ut

— — —

———
—— —

— — —

—X ́ ——
— — — —

—— —— —

hoſtes populi eius tãta facilitate ſuꝑaret. Cur ergo inter
eos commemoꝛatur qui per fidem vicerunt regna. opera⸗
ti ſunt iuſticiam. mſi qua ſancta ſcriptura quoꝛum fidem
atq; uuſticiam veraciter laudat. non hinc impeditur eoꝛum
eti am peccata ſi qua nouit et opoꝛtere iudicat notare ve⸗
raciter?Nam et in eo ꝙ idem gedeon ſignum petens tem⸗
ptaut m vellere. neſcio vtrum non fuerit tranſ greſſus p̃ᷣ⸗
ceptum quo ſeriptum eſt. non temptabis dommum deum

tuum. Werumtamen etiam in eius temptatione dommus

quod pꝛenunciare volebat oſtendit. In com pluto ſculicet
vellere et area tota circumquaq; ſicca/ figurare pꝛimum

populum irahel. vbi erant ſancti. celeſti tanquam pluma

ſpirituali.et poſtea compluta area ſicco veilere figurare
eccleſiam toto oꝛbe diffuſam habentem non m vellere tã⸗

quam in velamme ſed in aperto celeſtem gratiam illo pꝛi⸗

oꝛe populo velut ab eiuſ dem gratie roꝛe ſiccato atq; alie⸗
nato. Nec tamen fruſtra inter fideles et operantes muſtici
am pꝛopter bonam fidelemq; vitam in qua eum credendũ
eſt eſſe defunctum.tale in epiſtola ad hebꝛeos mermt te⸗
ſtimomum. Vtrum aũt qꝛ poſtea ꝙᷓ; dictum eſt factus eſt
ſuꝑ ĩepte ſpiritus domim. ea ſecuta ſunt ut votum illud vo

ueret et quod vouerat redderet.ſpiritun domim omma de

putanda ſint. ut perinde bhabeatur hoc ſacnficium. tanqᷓ
id dommus ſicut abꝛahe fieri uſſerit. non facile dixerim.
cum vtiq; de gedeon poſſit hec afferri differentia.qꝛ pec
catum quod fecit quando fecit effod.nulla eſt eius cõme⸗
moꝛata pꝛoſperitas.poſtea vero qᷓ; iepte votum vouit illa
eſt mſigms eius victoꝛia conſecuta. ꝓpter quam adipiſcen⸗
dam vouerat. et qua adepta quod vouerat ſoluit. Rurſus
em̃ conſiderandum eſt.qꝛ gedeon et ſi non poſtea qꝙᷓ fecit
effod.tamen poſtea ꝙᷓ; temptauit dommum(quod vuq; ẽ
peccatum) magnas ſtrages hoſtibus ceſis atqʒ ſuperatis

fecit. ac populo ſalutem acquiſunt. Sic emm ſenptum eſt

S.

Non iraſcatur indignario tua in me et tempꝑta bo adhuc ſe
mel m ve llere Jram quippe dei metuebat quia nouerat ſe
temptando peccare. quod deus in lege ſua mamfeſtiſſime
pꝛohibet Hoc tamen eius peccatum et mirabilis ſigme⸗
uidentia/et magna victoꝛie pꝛoſperitas/liberac õmſqzʒ po⸗
puh conſecuta eſt. Jam emm deus ſtatuerat afflicto po⸗
pulo ſubuemre. atq; hiuus ducis quem ad hoc opus aſſũ⸗
pſerat vtebatur ammo.non ſolum fideli et pio. vernetiam
ſub deficiente et delin quente. et ad pꝛenuncianda que vo⸗
lebat et complenda que dixerat. Non emm per iſtos tan⸗
tum qui etiam ſi peccauerunt/mter iuſtos tamen narran⸗-
tur. ſed etiam per pſum ſaulem ommmodis repꝛobatum.
multa deus populo ſuo pꝛeſtitit. In quem inſilmit etiam
ſpiritus domim et pꝛophetamt. non cum auſte a geret. ſed
cum in virum ſanctum Dauid minnocentemq; ſemret. Ngit
emm ſpiritus domm et per bonos et per malos. et per ſei
entes et neſcientes quod agendum nomt et ſtaturt. qu e⸗
tiam per caipham acerrimum domim perſecutoꝛem (neſci⸗
entem dixerit) inſignem pꝛotulit peophetiam. q; opoꝛteret
chriſtum mon peo gente. Quis emm egit miſi ſpiritus do⸗
mim curans pzonunciare ventura. ut tudici gedeen volenti
temptare dominum / et non credenti q; fuerat ei per maniũn
eius de ſalute populi locutus. hoc potilſimum de vellere
compluto poſtmodum ſicco.et de area pꝛimum ſicca poſt⸗
ea rigata. vemret m mentem. ut ſub deficiente a fide/ infir
mmo ad hoc quod generi humano ſigmfican opoꝛtebat v⸗
ſus eſt deus.ad eius intelligatur miſericoꝛdiam et mira bi⸗
lem pꝛouidentiam per tinere? Si quis aut em dicit ſciente⸗
omma feciſſe et diriſſe gedeon ex reuelacõne peophetica.
ut per eum tala ſigna monſtrarentur.nec defeciſſe a fide
et quod ei pꝛomiſerat dominus credidiſſe. ſed auctione
pꝛophĩca in vellere volinſſe tẽptare.atzʒ ita ilł tẽptacõe

fuiſſe mculpabilem. ſicut dolum iacob.Et illud quod do⸗
mmo ait.non iraſ catur indignacõ tua in me.non ideo di⸗

xiſſe q; iram eius timeret. ſed ꝙ eum confideret non iraſci.
cum ea facere que ſpiritu eius dictante facienda eſſe.tan-⸗

quam pꝛopheta dicat ut videatur. dummodo illud quod

de facto effod ſcriptura ipſa culpamt quodlibet ſigmfi⸗
cet non audeat excuſare a peccato. Nam et illud quoo tre
centi viri ad ſignum crucis ipᷣo numero pertmentes idrias

fictiles acceperunt.eiſq; ardentes faculas incluſerũt. qui⸗
bus idrijs fractis / repente lumma numeroſe micantia/tan⸗
tã hoſtiũ multitudinẽ terruer̃t.tãqꝙᷓ ex ſuo arbitrio videt᷑
fecuſe gedeõ Nõ em̃ ſcriptura dicit dñũm ãmonuiſſe ut hoc
faceret.et tñ tã grãde ſignũ quis eꝰ aio atʒ ↄſilio faciẽdũ
mſi dñs mſpirauit.q p̃figurauit ſanctos ſuos theſam euã

gelici lumĩs ĩvaſis fictilibus habituross Vnde dicit aptus
Habemꝰ theſaurũ iſtũ in vaſis ficlibꝰ. Qubus ĩ paſſiõz
martiri] tã ꝙqᷓ; vaſculis fractis maioꝛ eoꝝ glone fulgoꝛ em
cuit.q ĩpios euãgelice p̃dicacõis ĩimicos inopĩi ata illis xpi
claritate ſupauit. Seu ergo ꝓ ſciẽres /ſeu ꝓ neſciẽtes pᷣdi
cacõʒ p̃figuracõzq; fututoꝝ/ſpũs dñi pꝛopheticis tẽpoꝛi
bus opatus eſt. Nec ideo peccata eoꝝ dicendũ eſt nõ fuiſ
ſe peccata.qꝛ et deus qui et malis nris bene vti nouit.etiã
ipis eoꝝ peccatis vſus eſt ad ſignificãda que voluit.Pꝛo⸗
inde / ſi pꝛopterea peccatum non fuit ſiue cuiuſhibet necis
lhumane/ſiue etiã parricidale ſacrificiũ vel vouere vel red⸗

dere.qꝛ magnũ aliquid et ſpũale ſignificauit. fruſtra deuſ

tłia pꝛohibuit et ſe odiſſe teſtatꝰ ẽ.qm̃ et illa qᷓ̃ fieri iuſſit
vtiq; ad aliqᷓ; ſignificacõz reꝝ ſpnñaliũ magnq; referunt.
Cur ergo ĩlla pꝛohiberet qñ quidẽ poterãt ꝓpt᷑ eanð eaꝝꝛð

r eꝝ ſigficacõʒ. ꝗpt quã et iſta licite fiebãt.mchilõiꝰ licite

fieri niſi quia nec tale aliquid ſignificantia quale expedit

credere humana deo ſacrificia placuerunt. quando non

pꝛo uiſticia quiſq; ab immiciſ.quia recte viuere volmt. vel

.

35

pecc are noluit interimi tur ſed homo ab boie tanqʒ 3 electa
Hoſtia moꝛe pecoꝛis imola᷑? Qmd ſi ait aliqs qm pecoꝛũ
victime.iam eoſp̃o quo fuerant vſitate.quamuis et ip̃a/ea
recte mtelligentibus aoſ mficacõnem ſpiritualium refe
runtur. mmus tamen faciebant intentos ad magnum ſacra
mentum chriſti et eccleſie requrendum. ꝗꝓpterea deus re
mſigm et mopꝑmata volens quaſi doꝛmentes hommũ am
mos excita re.eo magis quo talia ſibi ſacrificia offerri ve⸗
tuerat. curauit ſibi einſ modi aliquid offerendum. ut ipſa
ammiratio magnam gigneret queſtionem. et magna que⸗
ſtio ad ꝓſc rutandum magnum miſterium/ſtudiũ pie mentil
erigeret. pie vero ꝓpſorutans mens homims altitudmæe pꝛo
phetie / velut hamo piſcem/dñm xpm de pꝛoſundo ſcriptu⸗
rarum leuaret? Huic nos racõm et conſideracõm non ob⸗
ſiſtimus.ſed alia eſt queſtio de ammo vouẽtil. alia de pꝛo⸗
mdentia dei qualicũq; ammo eius bene vtentis. Quamob⸗
rem ſi ſpiritus domim qui factus eſt ſuper iepte ut hoc vo
ueret ommo pꝛecepit. quod quidem ſcriptura non aperu⸗
it.tamen ſi hoc ille pꝛecepit cuus non licet iuſſa contem⸗
nere. non ſolum inſipientia culpanda non eſt. venetlam o⸗
bedientia laudanda eſt. Hoc emm etiam ſi ſe homo inte⸗
rimat (quod vtiqʒ humana voluntate atq; conſilio facere
nefas eſt) pꝛofecto intelligendum eſt obedienter fien po⸗
tius ꝙᷓ ſceleſte ſi diuimtus ꝛuſſum eſt. De qua queſtione in
pꝛamo libꝛo de ciutate deiſatis diſputaumus. Si autem
iepte humanum ſecutus er roꝛem/humanum ſac riſiciũ vo⸗
uendum putautt. eius quidem peccatum de vmca filia iu⸗
re pumtum eſt. quod etiam ipe verbis ſuis ſatis videtur o
ſtendere vbi ait. Heu me fina. impediſti me.in offendiculũ
facta es tu in oculis meis. diſciſſis etiã veſtimẽtis ſuis. Ve
rũtamẽ etiã hic eit erroꝛ habet aliquã laudẽ fidei qua deũ
timuit. ut qd vouerat redderet. nec dim ĩ ſe audicij ſniam
declĩauit. ſiue pans deũ: pꝛohibit᷑ m ſicut keẽ abꝛabe / line

te⸗

eius volunta tem etiam non pꝛohibentis mtellectam facere

potius ꝙqᷓ; contemnere ſtatuens. quanq; et hic merito que⸗
ri poteſt. vtrũ verius mtelligitur hoc deum nolle fieri. et
in eo potius deo ſi non fieret obediretur. quomam hoc ſe
nolle et in abꝛ ahe fulio.et in legitima pꝛohibicõne mõſtra
uerat. ventamen ſi pꝛopterea iepte non faceret. ſibi potius

m vmca peperciſſe qꝙᷓ; dei voluntatem ſecutus eẽ videret᷑.

Magis ergo int ellexit in eo. q; ſi fuia occurrit.vltoꝛem
deum /iuſteq; pene ſe fideliter ſubdidit. timens ſeuioꝛem
tanqᷓ de tergiuerlarsne vm dictam. Credebat emm bone
et virgims ammam filie bene recipi/q; non ſeipſam voue⸗

rat immol andam. ſed voto et voluntati non reſtiterat pa⸗
tris. et dei fuerat ſecuta uudicium. Ooꝛs emm ſicut nec

ſibi a quoquam.nec cuiquam ſponte mferenda eſt.ita deo

iubente recuſanda non eſt. cinus conſtitucõne quocunque

tempoꝛeſ ubeunda eſt. Nec quiſq; eam Terpen detractat

ut ommno ennerur. led tantümodo ut diß feratur laberat.

liue per pꝛudentiam / ſiue per obedientiam / ſiue p

of fenſiõnem /ſiue per fidem m hac re geſta pꝛefiguraueric

quantum deus adiuuat requiramus beeuiter et pandamꝰ

mmonet emm nos et vrget quodãmodo iſte ſacrarũ ſeri⸗
pturaꝝ locus cogitare quẽdã potẽtẽ virtute.talis em di
citur iepte. quod nomen mterpꝛetatur aperiens. Dommꝰ
autem chriſtus (ſicut indicat euangelium) diſcipulis ſuis
aperuit ſenſum ut intelligerẽt ſcripturas. Hunc iepte fra
tres eius repꝛobauerũt.et de paterna domo ex puler̃t.obi
ciẽtes ei ꝙ; eſſet filiꝰ foꝛmcarie.tãqᷓ; ipſi eſſẽt de vxoꝛe le
Gitia nati. Hoc etiã egert aduerſus dñm peĩcipes ſacdotũ
et ſcribe et phanſei qui de legis obſeruacõe gkiart videbã
tur tã ꝙᷓ ille ſolneret legẽ.et ideo veluti nõ eẽt legitiꝰ? fuliꝰ

Vnc lam quid piritus domirnfaun iue per r ael cientem
epte / ſiue per ſcientem/ſiue per eius impꝛudentiã/

Et qm̃ de lancta quidem virgine coꝛpus alſſumpferat qðᷣ
fidelibus uorũ eſt. rñ eius mater quantum ad gentem pti⸗
net / etiam üla ndaica ſ inagosga dici poteſt NReuoluat qui
voluerit ꝓpheticos libꝛos.et videat quotiẽs et quanta ver
bi ſeueritate/atq; indignacõne dñi illa gens velut i impudi
ca mulier de ſuis foꝛmcacõmbus arguatur. Vnde eſt etiã
illud in hoc libꝛo recentiſſimũ.vel cũ poſt effod quod fe⸗
cit gedeon. omis iſrahel legitur foꝛmcatus.vel q; abierũt
poſt deos gentiũ quibus erat circũdati. vnde in illos di⸗
uina ira ↄmota eſt. mſi ꝓ annos. xviij. contererent᷑ a filijs
ammon. Sed nũquid non ex eadem gente iſfrahel etiam ili
nati er ant ſacerdotes et ſceribe et phariſei quos in eis dixi⸗
mus pfiguratos. qui iepte/tanqᷓ iſn dñm ypm velutt nõ le⸗
gitimũ filiũ pſecuti expulerũt? Sed in eo ſimilitudo adum
beꝛata eſt. quod iſte (ut dix veluti legis obſ eruatoꝛes / eũ
qui contra pᷣcepta legis facere videbatur.tanqꝙᷓ; legitimi ñ
legitimũ vere ſibi viſi ſunt eieciſſe. Scðm hoc em̃ plebo il
la deã ẽ foꝛmcari/q; les pᷣceptañ 4 zuãs / tã qᷓ viro ñ exhibe
at fidẽ Sic aũt ſc cptũ ẽ de iepte. Et cuert filij vxoꝛis et eie
cer̃t iepte. Verbũ qdð poſitũ ẽ creuer᷑t.ſigficat ĩ figura pᷣ⸗
ualuerũt. Quod m iudeis impletum eſt. qui p̃ualuerũt in⸗
furmitati xp̃i.qꝛ ita voluit.ut ab eis que opoꝛtebat paſſio⸗
ne pferret.ſicut hoc idem ſigmficans iacob p̃ualuit ange⸗
lo cum quo ut ipᷣm poꝛtenderet luctabatur. Dixerũt ergo
ad iepte. Non heredita bis in domo pr̃is noſtri.qm̃ fihius
mulieris foꝛmcarie tu Tãqᷓᷓ dicerẽt ꝙ euangeliũ loquitur
non eſt iſte homo a deo qui ſic ſoluit ſabbatum. Se autẽ
iactantes velut legitimos filios dommo dyxerunt. Nos ex
fomcacõne non ſumus nati.vnũ pr̃em habemus deum. Et
fugiſt iepte a facie fratrum ſuoꝛum. et habitamt in terra
tob. Fugit. qm ſe quantus eſſet abſcondit. Si emm cog⸗
nouiſſent. nunqᷓ dñm gloꝛie crucifixiſſent. ugit. qm moꝝn
entis ifirmitate wderũt. virtutẽ aũt reſurgetis nõ viderũt

t
n
der
ndi
tii
fe⸗
rü
de
s
r
e⸗

mi
o.

Habitamt aũt in terra bona. vel ut exp̃ſius dicamus opuᷣ

ma. Quod em̃ grece agathen dicitur. boc latine optimũ
Ocitur. IJd aũt in terpᷣtatur tob. vbi michi intelligenda vi

detur eius a moetuis reſurrectõ Nã ꝗᷓ terra mag optima cqᷓ
terrenũ coꝛpus excellentia immoztalitatis et incoꝛrupcõ⸗

ms indutum? OQ aũt dieitur de iepte. qꝛ poſtea ꝙᷓ fugiẽs

a facie fratrum ſuoꝝ et habitauit m terra tob. colligeban

tur ad eum viri latrones.et ambulabãt cum ip̃o.quanqᷓ; et
ante paſſionẽ obiectum fuerit dño.q; cũ publicams et pec
catoꝛibus mã ducaret.qñũ reſpondit non eſſe neceſſariũ ſa⸗
ms medico ſed egrotis. et inter imquos deputatus eſt.

qñ in ter latrones crucierns eſt. et vnũ ex eis de cruce ĩ pa
radiſum tranſtulit. tamen poſtea ꝙᷓ; reſurrexit et eſſe ceꝑit

ſcðm id quod ſupꝛa expoſuimus ĩ rerra tob collecti ſunt
ad illũ ſcelerati homies ꝓpter remiſſionẽ petõꝝ qui cũ illo
ambulabant.qꝛ ſcᷣm eius pᷣceptum vmebãt.Neq; hoc fie
ri deſimt vſqʒ nuc et deinceps.quouſqʒ ad en confugiunt
mali ut iuſtificet impios quin ad eum ↄuertãtur. et diſcãt
miqui vias eius. Jam illud quod hij qu abiecerãt iepteſ
erat em̃ g alaadites) ouerſi ſunt ad eum et queſinerũt eum
quem liberarent ab mimicis ſuis. ꝙᷓ clara pꝛefigurati⸗
one ſigmficat q; hin qui abiecerũt xpᷣm ad eum rurſus co⸗
uerſi/ in illo repiũt ſalutem. ſiue illi mntelligatur quos De
trus apłus cum de ĩpᷣo ſcelere arguiſſet(ſicut in actibus a

poſtoloꝝ legitur)et hoꝛtatns eſſet vt ad euʒ quem fuerãt

per ſecuti conuerterentur/compuncti ſunt coꝛde.et ab illo
quem a ſe alienauerant deſiderarunt ſalutem. QOud eſt
autem liberan ab mmicis/mſi a peccatis? Sic autem ulis
ait. Ngite pemtentiam. et baptiſ etur vnuſquiſq; veſtrũ.m
nomme domim noſtri Jeſu Chriſti / remittencur vobis
peccata veſtra. Sine illa pouus ſigmficetur que in fine
ſperatur nouatio gentis iſ rabel. Oagis quippe ib videtur
apetere in eo quod dicitur. Et factum eſt poſt dies.

Quod viiqʒ poſt tẽpus ſigmſicat.et ꝓ hoc ſigficat nõ illo
mntelligend qð recẽti paſſione dñi ẽ.ſʒ poſtea fut m ẽ Quo
videt᷑ etia mid Ptinere q ſemoꝛes galaad venert ad iepte
vt per etatem ſemlem poſterioꝛa et nouiſſima tempoꝛa ac⸗
cipienda ſint. Interpᷣtatur aute galaad abitiens ſine reue
latio. quoꝝ vtrunqʒ ſa tis buic rei congruit. quia peimum
dommum ibeſum chriſtum abiecerunt. eiſq; poſtea reuela
bitur. QOQ vero contra finos ãmon dux quere batur iepte. ꝗᷓ
bus victis liberarentur qui eo duce aduerſus illos debel⸗
lare cupiebant. quomam interpæetatur ãmon funus populł
mei ſiue populus meroꝛis. pꝛofecto aut illi ſigmficantur
immici qui ex ĩa gente ꝓſeuerantes in infidelitate pᷣdich
ſunt.aut ommno gebenne pꝛedeſtinati vt erit fletus et ſtii
doꝛ dentium tanquain populo meroꝛis. Quanquam popu⸗
lus meroeis nõ incõuementer etiã diabolus et angeli eius
intelligantuar. ſiue quia eternam miſenam eis quos deciꝑi⸗
unt acquirunt ſiue quia et ĩi eterne miſerie deputa ti ſunt
Eleganter ſane ad expꝛimendam multo eudentius pꝛoꝑhe
clam iepte reſpondit ſemo:ibus galaad. Nonne vos odio
bhabuſtis me. et eieciſtis me de domo patnis mei. et emiſi⸗
ſtis me a vobis. et q;d eſt ꝙq vemſtis quando tribulati eſtis
Inde aliquid figuratum eſt in ioſeph quem fratres ven⸗
dentes abiecerunt. et cum fame tribularentur. ad eius opẽ
miericoꝛdiamqʒ; conuerſi ſunt. Hic vo multo amplius elu
cet ſigmficatio futuroꝛum q; non ip̃i ꝑpꝛoꝛſus fratres ꝗᷓ eie
cerunt lepte ed eum venerunt. ſed galaad ſemoꝛes pꝛo vm
uerſo illo populo ſuplicantes ſicut eadem gens dicitur ilſ⸗
ſiue m eis qui ad eius opem poſtea reuerſi ſunt. Dopulo
emm dicitur immco/ſiue in maionbus/ſiue in poſteris ſuis
longa odia trahenti atq; ſeruanti. tandẽqʒ ↄuerſio in eis
qui tunc conuerſuni ſunt. Nonne vos odio habuiſtis me et
cieciſtis me de domo patns mei?Hoc emm eis vilum eſt

—

—
—

n

qmn pſecuti ſunt ꝙ; eiec erunt xpᷣ̃n de domo dð.ĩ qua regẽ
ei? nõ erit fims Et dixer̃t ſemoꝛes galaad ad iepte. Nõ ſic
mõ vemmꝰ ad te. tanoqᷓ diceret iudei ↄuerſi ad xpᷣʒ. tuc im
unemmus et pſeqremur mõ vemmꝰ vt ſeqᷓmur. Pꝛofitentur
etiam aduerſus m micos eum futurũu ſibi caput mmcos.
Neſpondet etiam ille qui eoꝝ viceri t immicos qð erit eis
min pemcipe/q; gedeon noluit. cum id iſ rahelite volunſſent.
Neſpondit quippe illis.pꝛinceps veſter dñs erit. Rex em
nomme pꝛmcipis ſigmficatur. quem nondum habebat ges
illa tempoꝛe iuoicum. ceperunt autẽ habere ſaulem. et de
mde alios ſucceſſoꝛes eius qui m libeis re gum legunt᷑ Naʒ
in deutronomio cum eis pꝛecipitur qualem debeant habe⸗
re re gem. ſi hoc eis placuerit. non ibi rex ſed pꝛ mceꝑps ap⸗
pellatur. ſed qꝛ iſte ie pte illum figurabat qui verus eſt rex
qð etiam in tit ulo ſcriptũ fuit qͥ cruci eius affirus . quẽ pr
lat? delere vel emendare aulus nõ ẽ ideo credendu ẽ elle
dictum ero vobis ĩ xꝛincipem. Illi ant dixerũt. eris no bis
in caput. qm̃ caput viri xpᷣus. et ipᷣe ẽ caput coꝛpis eccleſie
Demq; poſtea ꝙᷓ eos liberamit iepte ab oĩbus immicis. nõ
eis fact ẽ rex. vt intelligeremꝰ illuo quod dictũ eſt ad pꝛo
phetã potiꝰ ptinmuiſſe de xpᷣo. ꝙᷓ ad ip̃m ꝓne iepte de quo
ſenptura nareationem ita concludit Et iu dicamt iepte i⸗
rahel ſex anms. et moꝛtuus eſt iepte galaadites et ſepultꝰ
in ciutate ſua in galaad. Judic auit er go ifrahel ſicut ce⸗
teri tudices. non ibi regnauit vt pꝛinceꝑs. ſicut hi qii reg⸗
noꝝ volumme continentur. Jam vero ꝙ poſtea cᷓ; eis dẽ
iepte dux conſtitutus eſt. miſit nuntios ad hoſtes pꝛimꝰ pa
cis verba poꝛtantes. illud oſtenditur quod ait apoſtolus.
m quo chꝛiſtus loquebatur. Si fieri poteſt quod ex vo bis
eſt cum ommbus hommbus pac em habentes. Werba poꝛ
ro ip̃a que mandauit iepte omma ptractare mmis longuů
=. feſtinatibꝰ nobis Wident᷑ tñ michi ſic mtelligeba qutũ
attnet ab ſigficatõz futo vt ĩ eis apuertat᷑ dectria xpᷣ

Nmmonet nos quẽadmodum ſit anibul andum. hoc eſt vi⸗
uendũ int eos ꝗ nõ ſcõᷣm ꝗꝓpolitũ vocati ſũt. Nouit em̃ dñs
qui ſunt eius. Jam vero q cum eſſet debellaturus mimi⸗
cus factus eſt ſuꝑ eum ſpũs dñi. ſigmficatur ſpũs ſanctus
imptitus mem bꝛis xpi Q&, aũt ptranſ.ijt galaad et manaſſe
et tranſijt ſpeluncã galaad ad tranſ filios ammon/pꝛoficie⸗
tia ſigmłicãtur membꝛa xp̃i ad victoꝛiã de mimicis repoꝛ⸗
tandam. Galaad quippe interp̃ᷣtatur abictens/et manaſſe
nec eſſitas. Lranſcendedi ſunt ergo a pꝛofictentibus abici
entes weſt ↄtemnentes/tranſeũda et neceſſitas. ne foꝛte
cum tranſierit qui pꝛoficit cedat terrentibus, Trãſeũda
etiam ſpecula galaad. quem galaad etiam reuelacõeʒ inter
ptat. Eſt aũt ſpecula altitudo ad aſpicienð vel deſpieienð
iẽ deſup aſpicienð Speculai itaq; galaad gruent mechi
videt ſigmficare ſupbiam reuelacõis. Vnde dicit aplus.
Et in magmtudie reuelacõnum ne extollar. Ergo et ipa
tranſeũda eſt. d eſtnon eſt in ea manendũ qꝓpter cadendi

piculum. Mis ꝓtranſitis facile ſupantur immici. quod ſig
mficat dicendo. et ab ſpecula galaad trans ad filios am⸗

mon, de quibus immicis iam ſupꝛa dictum eſt. Et vouit
ie pte votum.et dixit.ſi tradicõne tradideris nuc hi filios
ammon in manu mea.et erit quicũ qʒ exierit de iamis do⸗
mus mee in obuiam michi/in reuertendo me a funs ammon
in pace/et erit.ołferam eum bolocauſtoma dno. Quélib⸗
in hoc loco cogitaue it iepte ſcᷣm cogttacõnem humanã.
non videt᷑ vmcam filiam cogitaſſe.ioquin non diceret.

cum illã cerneret occurriſſ /beu filia mi. impediſti me. in

offendiculum tacta es in oculis meis. Impediſti em ita di
ctum eſt. tanqꝙᷓ ſe ad hoc impeditũ iudicauerit. ne illud qð

cogltarat ĩpleret. Sed quem potuit cogitare pꝛimit? oc⸗

currentems am fdios alios non habe bat. n coniugem co⸗
Sitauiti et ut hoc fieret deus nolint.et ut ñ relinqret ĩpu
mtũ.ne quis deãceps id auderet.et ut magna peouvẽtia

s
n
us

le⸗
iſe⸗

ex hoc quoq; ĩp̃o quod accidit ſacramentũ eccleſie figura⸗

rets Ex vtroq; igitur ꝓphetia coaptata eſt. ex eo q nome
cogitauit. et ex eo quod nolenti contigit. Si em comugẽ
cogitauit. comunx xp̃i eccleſia eſt. pꝛopterea relinquet ho
mo patrem et matrem. et adherebit vxoꝛi ſue. et erũt duo

in carne vna. Sacramentũ hoc magnũ eſt inquit apfus.
ego aũt dico in xpᷣo et in eccleſia. Sed qꝛ huius iepte con
ꝛunx virgo eſſe non potuit.mim eo fiha potius occurrit.

et nnulta non remanſit. pꝛohibitum ſacrificium vouentis

audacia. et virgimtas eccleſie figurata eſt. Lec abhoeret
a vero q; fiie nomie eadem ſigmficatur eccleſia. Nã cuiꝰ
alterius tipum gerebat etiam illa mulier cin poſt tactam
fimbꝛiam ſuam ſanate ait dñs/filia fides tua te ſaluã fecit.
vade in pace? Et certe vnde nullus ambigit. diſcipulos
ſuos ip̃e ſponſi fuios apellamt, ſe aptiſſime indicãs ſpon
ſum. Non pñt inquit ietunare fn ſponſi q;'dm cu illis eſt
ſpouſus. Vement aũt dies cũ auferetur ab eis ſponſus et
tũc ieiuna bũt. Holocauſtoma ergo erit eccleſia.quaã vir⸗
Sinẽ caſtã btũs apłs appellat.qñ in reſurrectẽne moꝛtuoꝝ
fiet in vmuerſa qð ſcriptũ eſt. Abſoꝛpta ẽ moꝛs ĩ victoria.
Tũc tradet regnũ deo et pri.qð regnũ ipᷣa eccleſia ẽ.ipe
cuiꝰ figurã uouẽs ille geſtabat. Sed qm tũc fiet cũ ople⸗
ta fuerit ſexta extaſſcłi.ideo.lx. dien a vginitate dilatio
poſtulata eſt Ex oĩbus quuipe etatibus eccleſia ↄgregat᷑
Qnaꝝ peima ẽ ab adã vſqʒ ad dilumũ. ij. a dilunio vlq;
ad abꝛabã.ni. ab abꝛahã vſq; ad damd. nij. a damd vlq;
ad trãſmgcõeʒz ĩ babilomã.v. ab hac trãſmgcõe vſq; as
vgis ptũ.vj.inde ĩ h ſeculi finẽ.ꝓ quas.vj.etates tãq; ꝑ
x. dies fleuit ſancta virgo virginalia ſua. qꝛ licet virgina
lia/tamen fuerant peccata deflenda. ꝗꝓpter q muer ſa/ ipa
vgo toto oꝛbe diffuſa quotidie dicit. Dimitte nobis debi⸗
ta noſtra. Eoſ em autem. Ix. dies duos nenſes maluit ap⸗
peltare. quãtũ exiſtio ꝓpter duos hoĩes. Vnũ ꝓ quẽ morꝛs.

alterum per quem eſurrectio moꝛtuonꝝn. ꝗꝓpter quos etiã
duo teſtamenta dicũtur. Quod vero factum eſt in pcepto
m iſrahboel ex diebus m dies conuemebant lamentari finam
iepte. galaaditen quat uoꝛ dies m anno. non puto ſigmi⸗
care aliquid poſt impletum holocauſtoma quod erit in vr
tam eternam. ſed pᷣterita tempoꝛa eccleſie in quibus erant
beati lugentes. Quatriduo ante figurata eſt eius vmuer⸗
ſitas ꝓpter quatuoꝛ Ptes oꝛbis. ꝓ quas longe lateq; Diffu
ſa eſt. Nd hyſtoꝛie vero ꝓpꝛietatem non arbitroꝛ hoc de⸗
creuiſſe Iſrabpelitas mii quia mtelligebant in ea re/
ꝛudiciũ dei magis ad pcutiendum patrem fuiſſe depꝛom:
ptum.ne tale ſacnliciu demceps vllus vouere auderet.
Nam quare luctus et lamentacõ decerneretur. ſi votum
ulud leticie fuit? Si aut et ſllud quod populus effren po⸗
ſtea ab eodem iepte debellatus eſt. ad iu dicium dei quod
eñiit in fine referendum eſt. ſicut ip̃e dñs dicit. eos qui no⸗
lueꝛunt me regnare ſibi adducite huc et interficite coꝛam
me. nec ibi. xliij. milia vacanti numero commemoꝛati ſunt
Sicut em illi duo menſes ꝓpter.lx. dies ſenariũ numerum
hoc idem figurat. quantum ad ſex etates ſeculi pertinet.
Sexies etem̃ ſeptẽ.xlij.ſunt. Nec fruſtra et ipᷣe ĩiepte ſex
anms populuũ iudicamt M

Euate oculos veſtros vmuerſi ſancte xpᷣiane reli⸗
Sioms fratres.et conſiderate nouam ammracõ⸗
nem quam his tempibus oſtendit nobis deus ad Slozꝛiam
nomims eius. Conſiderate mneffabilem magnitudinẽ diuiꝛ
ne oꝛdĩacõis.et lamentum ſumite cum leticia. In deo quiꝛ
Dem nichil extraneum eſt. quia deus noſter ompotens ẽ.
Quoniam aũt in diebus nris circa nos notam fecit deus
vir tutem ſuam. obſtupeſcit om̃e coꝛ audientiũ pꝛo enoꝛmi⸗
tate ſcelerns. et magmitudie mirabiliũ dñi. Ccẽturbata eſ

abiſſus. luna et ol obtenebꝛati ſunt a facie mniqurta tis. ſed
et om̃es virtutes celoꝝ/et omms oꝛnatus eoꝝ/laudem et

gloꝛiã dederũt deo. qui magmficentiã et virtutẽ opatus ẽ

in filio ſuo. Nudite igitur frẽs qð factũ eſt verbũ m diebꝰ
niis et obſtupeſcite. intelligẽtes em̃ intelligite. et incha⸗
te coꝛda vr̃a ad dei magnalia. ¶ Eſt cuntas que vocat᷑ be
ritho adiacẽs mter termĩos tyri et ſidoms.p̃ᷣbens tributũ

anthioc hie. In hac cuntate multitudo erat iudeoꝝ / et ſi⸗
nagoga eoꝝ magna val de Nccepit aũt quidã xpᷣianus(da

to pᷣcio) a quodã domũ in iĩpenſionẽ. in qua habitãs fecit i⸗
maginẽ ſaluatoꝛis nr̃i ihũ xpᷣi in ↄſpectu lecti ſui. et ſta tura
quidẽ picture non magna ſed mediocris. qᷓ tñ totã magi⸗

nẽ ſaluatoꝛis ↄtineret.liquãtũ tꝑis fluxit.et ſubſtantia

viri ill? creuit valde. utpote / vbi miſeracõ et diſpoſicõ di
mirabiliter oꝑari cepit. et amplioꝛẽ ſibi ad diuertendum
xpᷣianus ille querere cepit domũ. Tollẽs aũt oẽ; ſupellecti
lẽ/ſua tranſtulit a ſupꝛadicta cella.qᷓ et ip̃a valde ↄtigua e
rat ſinagoge iudeoꝝ ad aliũ quẽ ad ha bitãdũ elegerat lo
cũ. ſolius magims dei imemoꝛ fact.qð et ꝑ pꝛouidẽtiã

dei ita ↄtigit accidiſſe. Aurſus vero iudeꝰ quidã accepit

m impẽſionẽ eãdẽ cellã vbi ima go dñi relicta fuit.et intro

ducẽs oĩa ſua ibið ↄuerſari cepit.nõ cognoſcẽs aut aliqñ p

ſpiciẽs imaginẽ dei.eo qn ex aduerſo velut in occulto repo
ſita ſtaret. In vna aũt dieꝝ ĩiutauit ip̃e quẽdã aliũ iudeũ
ad prãdiũ ſecũ. Et int pꝛãdẽdũ eleuãs ocłos ſuos ille qui
vocatꝰ? vemt iudeꝰ vidit imaginẽ dñ ni ihũ xpi et ait. Dũ
tu ſis iudeꝰ/quõ imaginẽ iſtã hẽs? Et nurias qdẽ młtas et
nefãdas dixit ↄtra ſaluatoꝛẽ ab hoꝛa qua ſcãzʒ imaginẽ aſ⸗
pexit ꝙ etiã nefas duxi ſcribere, Et ſatiſfecit ei ille qeü i⸗
utaut. ex eo tpe quo ĩ eað domo ↄuerſari cepit ima 8i;
dñ ibi ñ cognouerit Burgẽs aũt cũ idigcõe abijt ad pꝛi.
ſacdotũ.Cõpiẽtes aũt ab ipᷣo ꝗ facta ſut/dixer̃t ei. Potes
hooc nobis demõſtrare?Nt ille cuoꝛatus eſt dicẽs.qm ego

pec vobis exhibeboĩ domo eiꝰ. Itaq; trãſacta hoꝛa veſp
tina illo die ſſuerũt. Mane aũt facto/ſummi pꝛicipes. ſa⸗
cerdotes et ſemoꝛes populi. turba quoq; multa gentis eo
rum abierũt in domum iſtam vbi ſtabat i imago dii iloũ xpi.
et ꝓuemẽtes domũ/impetu facto/ruerũt in eam irati val
de circa hebꝛeũ illũ qui ibið hoſpitabat᷑ extra ſ inagogã eũ
expul erũt. Deponẽtes vero ſanctã magmẽ dixerũt. QAm
ſicut audiuimus patres nri hHuic olm illuſerũt. et nos illu
damus. Tunc ceperũt expuere in faciẽ eius et ꝓcutiebant
eam. Direrut q;. quãta fecerũt ei patres nr/et nos omma
faciamus. et ↄuiciabant᷑ ei multis crimmoſis ſermombus.
que etiã pꝛo enoꝛmtate ſceleris ſcribere nefas fint. Item
dixerũt. Qua ↄfixerut manus eius et pedes.hoc et nos
faciamus. Configetes aũt manus et pedes a diecerũt dicẽ⸗
tes. Quduimmus qꝛ acetu et fel dederüt ei poꝛrecta lpon⸗
gia. hocidem et nos faciamus. Et admota arũdie cũ ſpõ⸗
Sia plena aceto cũ felle apoſuerũt oꝛi eius. Nodiderũtq;
imquitatẽ ſnp imquitatẽ dicẽtes. Didicimus q; arũdine ꝑ
cuſſerũt caput eius patres nri.ſimiliter et nos faciamus.
Et ꝓcuſſerũt caput eius arũ dine Fimtis vero omibus his
Dixer ũt. Sicut lancea latus eius apuerüt ita et nos odi
amus.et ꝓfoꝛato lãcea latere imagims dñ̃ exiuit ſanguis
et aqua. Gloꝛia tibi fili dei viui. qui de ſupms ſedibus de⸗
ſcẽdiſti pꝛo nra ſalute tuã exhibere pntiã. et pꝛo liberacoe
nmæa (cũ immoꝛtalis eſſi es) moꝛti te tradidiſti. O ineſtimabi⸗
lis bemtas ſaluatoꝛis nr̃i ihũ xp̃ᷣi.ut rememoꝛa reris anti⸗
qua pietatis tue opa. hec mir abilia tua celo et terris ſtu⸗
penda et gloꝛificãda iten renouaſti. Erigite fili lueis ocu
los mentis vr̃e et exhilarate coꝛda.qꝛ hodie facta ẽ vobis
redempcõ.et iugũ captimtatis vr̃e ↄtritũ t᷑. Nudite ergo
et głificate deũ pꝛo bnfieijs ꝗᷓ adhuc vobis amiſtrat. Pri
cipes ſacdotũ pꝰ ꝙᷓ lãcea latꝰ imagĩs dñi ↄfoder̃t/dixer̃t.
q diuulgata lũt ꝓvmuerſam terrã ſigna et vtutes płime

que fecit ibeſus nazarenus. recipiamus ſangumẽ de latere

magims eius.et om̃es infirmos et male hñtes ꝓ vmuerſã
ſinagogã mde aſpgamus ut expiamur vᷣtutẽ xpi. et ſi ve
ra ſunt que dicta ſunt. Et ſuponẽtes ampullam vitreà lo⸗

co vulneris recepunt m ea ſanguinẽ et aquã de latere ima⸗

Sims dñi decurrentẽ.Ndhuc ipᷣis nõ credẽtibus/ſed imurt
as et blaſphemias mferẽtibus/poꝛtabãt ampullã plenã ſa
lute et virtute ad locũ in quo multitudo languentiũ coad⸗

unata fuit. Primũ quidẽ oĩm paliticũ quendã a natiuitate
adeũt.hiquoꝛe ſcõ ꝓungũt.ſamtati et ĩcolumtati reddũt.

Ceci qᷓpluruni a tactu ſacre punctõis gaudu receperunt
lumms. Demomaci ad odoꝛẽ ᷣine vᷣtutis quotquot effere
bant᷑ / purgabãtur. Wbi aũt celebꝛe verbũ hoc factũ eſt ꝓ
vmuerſam ciuitatẽ.alij atq; alij ſecũ egrotos ſuos ingere⸗

tes de agris vicis et de domibus multicudine infimta pꝛo⸗
fluebãt et ſalui fiebãt. Repleta eſt aũt ſinagoga eoꝝ pa⸗

liticis.ſurdis.claudis.demomacis.lepꝛoſis. andis.cecis
mutis. et om̃i genere moꝛboꝝ egrotãtibus.et a quocuqʒ
genere languoꝛis detinebãtur/ſanabant᷑. Vidẽtes aũt pꝛĩi⸗

cipes ſacdotũ et oĩs ſmagoga eoꝝ ſigna et pꝛodigia mag

ꝗ fiebãt cũ młieribꝰet infãtibꝰ credẽteſ/clamabãt deo pr̃i
et ihũ xpᷣo filio eius atq; ſpũ ſancto Vnꝰ deus pater. vnꝰ
xpᷣs dei finꝰ. vnꝰ ex vtroq; pꝛocedẽs ſpũs ſcũs.qi ĩ trim

tate pfecta viuit et regnat deꝰ in ſecula amẽ. Gloꝛia tibi

xpᷣe quẽ pr̃es nri ignoꝛãtes crucifixerũt.qui nũc a nobis in
ſancta imagine tua crucifixns es. Gloꝛia tibi fili dei vim.
qui per ſigna potentie tue illuũiaſti cecitatẽ coꝛdꝛũ nroꝝ et
ad tuã miſcdiam tꝛaxiſti.tibi credimuſ.ꝓpiciꝰ eſto nobis et
ſuſcipe lacmas et pemtẽtiã nr̃aʒ. ne foꝛte pꝛo magmtudĩe
ſcelerꝝ/infernꝰ apiẽs os ſuũ deglutiat nos QAui cũ pribus

nris mrabilia ma gna feciſti et bñficia innũerabilia pᷣſtituſti

pce miqtatibus nr̃is.et medere aĩabus nriſ. St lamoꝛ ma

gnus fiebat clamatiũ et dñm iuocãtium. Sanatis vo oĩbꝰ

qui aduecti fuerant mfirms.pꝛincipes ſacerdotũ et omis
multitudo eoꝝ cucurrit ab epᷣm ciuitatis vna voce clamã⸗
tes. Vnus deus pater. vnus hus xps fuius eius quẽ pr̃es
nrᷣi crucifixer ũt. vnus et ſpus deus. Et ↄfitẽtes pctã ſua ip
ſam ſanctã imaginẽ oſtẽderũt ep̃o.narrãtesetiã qualter
ſanguis et aqua de latere ſpius cucurrit. et quãta mirabi⸗
lia facta ſunt. Ep̃us aũt vmuerſalit indicto ieiumo/om̃es
regenerauit ſcõ baptiſmate/quos om̃es ſpᷣe ſuſcepit. Si⸗
nagogã quide eoꝝ peineipalẽ/ eccleſiã ↄſecraut ĩ honoꝛe
ſaluatoꝛis ur̃i mũ xpi. Ceteras vero ſinagogas eon dedi—
cauit eccleſias m honoꝛe apłoꝝ et martirũ. Factũq; eſt
gaudiũ ma gnũ nõ ſolũ ; tãta coꝛpa curata ſut.ſedet q/
aĩe mitoꝝ de moꝛte ad vitã trãſlate ſunt. Hec ſciẽs ergo
Ddilectiſſimi frẽs/ acceleraui mamfeſtare vobis. vt ĩ hoc e
tiã cognoſcẽtes vᷣtutẽ et miſcdiam dñ nñi ihũ xp̃i ãplus ꝰ
firmati ſitis ĩ fide.et graꝝ actões illi reddatis. Pꝛo mira
bilibus et bñficijs ꝗ qᷓ dñs oſtedit. decreuit ſcã romana et ãꝗ
tiocenſis eccleſia die quĩitoidiũ nouebꝛiũ ſolẽmtatẽ agi.i
quo hec facta ſunt ad laudẽ dñi nri ibũ rßi. ain vnet re. p
O. ſ. ſ. Rmen.

ß

( e vel aſſercõnes hugoms lucidiſſimel in quibuſ⸗

dam verbis diuims et ren naturis.
¶De quatuoꝛ volũtatibus in xpᷣo.
Peris de volutate dei/ et de voluntate
bomims ſimiliter. Criſtus deus fuit. et
ideo volũtas dma in illo fuit. et qꝛ ho⸗
mo fuit/ſumiliter volũtas humana in iᷣ⸗

mims requimtt. Ergo in xp̃ᷣo diumna volũtas fuit inquantũ

xp̃s deus fuit. et ſimiliter hũana volũtas in ipᷣo fuit inqua

tum ip̃e homo fuit. Humana aũt volũtas tripliciter ↄſide⸗

ratur. Scdðm racõnem. ſcõm pietatẽ.ſcõm carnẽ.Ergo ĩ

xpᷣo volũtas fuit diuimmtatis.et volũtas racõms.et volun⸗
tas pietatis. et volũtas carnis. Volũtas diumtatis ꝓ iu⸗

ſticiã ſmiam dictabat.volũt as racõms ꝓ obedientiã veri⸗

tatem appꝛobabat. volũtas pietatis ꝓꝑ ↄpaſſionẽ in malo a⸗
lieno ſuſpirabat.volũtas carms ꝓ paſſionẽ in malo ꝓpꝛio
murmurabat. Wide ſi nõ omia hec in xpᷣo inuemas. Ille le
pꝛoſus qui ſamtatẽ p̃cabatur et maieſtatẽ ↄfitebatur / po⸗
tentiã volũtatis ðᷣme ↄfeſſus eſt dicens.dñe ſi vis potes

me mũdare. Et dñs ut eiuſoẽ volũtatis vᷣine et ſniaz et po⸗
tentiã oſtẽderet. ꝓpter ſmaʒ ait / volo. ꝓgpter potentiã ſubiũ

xit / mü dare. Hoc eſt exemplũ volũtatis ðᷣme m xpᷣo. Pꝛop
ter volũtatẽ racõms que volũtati ðᷣime ꝑ obedientiã ſubi⸗
ciebatar dixit. Spũs pꝛomptus eſt. Pꝛopter volũtatẽ car
ms que penã hoꝛrendo ꝑ infirmitatẽ paſſiom remtebatur/

lo fuit. Non dico humanã/quã culpa et
viciũ homĩs facit/ſed quam natura ho⸗

dixit. Caro infirma eſt. Spũs pꝛomptus erat ꝓ voluntatẽ

racõms.diſpoſicõnem ðine voluntatis in paſſione carms
ſue ſequendo. caro autem infirma per naturalem pꝛ'omden
tiam qua malum ſuũ odire acceperat paſſiom remtendo.
Secũdum volũtatem itaqʒ; deitats in diſpoſicõe pᷣcedẽtẽ
et ſcdᷣm volũtatem racõms diumã diſpoſicõeʒ appꝛobantẽ

. ſubſequentẽ xpᷣs pati volmt. Sc ᷣm vclu tatẽ aut car⸗
ms ſcm quã naturaliter mquantũ homo fuit/eande car⸗
uem ſuã odio non habuit/pati noluit. Neq; in hoc tñ dum⸗
ne vol untati cõtrarius fuit. qꝛ et hocipᷣm quod noluꝛt.eũ
nolle diuma volũtas fuit. Erat adhuc alia volũtas in xpᷣo/
voliutas pietatis ſiue huma mtatis. Nam et ip̃a pietas hu⸗
mamtas vocatur, et dicũtur humam qui pij ſunt et facile
aliems mierijs ↄpatiutur. Pꝛopꝛiũ eſt em humamtatis oↄ⸗
pati. et moueri pietate m miſeria aliea. Beſtia pati poteſt
ↄpati aũt humamtatis eſt ꝓgꝛui. Idcirco voluũtas pietatiſ
volũtas humamtatis uocatur. q; homĩs eſt pietate moue⸗
ri. Et hec ſimliter ſcðᷣm naturam humamtatis in xpᷣo iue⸗
mtur. Cum appꝛopmquaret mhus iberuſalem/ videns cimta
tem fleuit ſup eam. QAuare flebat ſi nõ dolebat? Ergo no
luit q; dolut. QAuid doluit? Perdicõnem. Si doluit de
pdicõne uloꝝ. noluit pdic õnem illoꝝ. Quomodo noluit?
Scõm volutateʒ vtiqʒ diumam quod iuſtũ futurũ erat vo⸗
luit.ſcᷣm volũtatem racõms ꝛuſticie ↄſenſit.et iuſticiam
aꝓpꝛobauit. Scdm voluũtatem aũt pietatis/ſine odio iuſti
cie condoluit miſerie.quẽa dvmodũ ſcvᷣm voluntatẽ carms
—— muuſticiam non accuſabat ſed penam recuſabat / vnaque q;
voluntas quod ſuũ erat opabatur..et quod ad ſe ptinuit
ſequebatur. Voluntas diuma iuſticiam. voluntas racõna
lis obedientilam. voluntas humamtatis miſcviam. volun⸗
tas carms naturam. Neq; altera alteri contra ria erat. ſed
vnaqueq; ita quod ſuũ erat appetit/ut quis ad aliud eſ⸗
ſet/ alteri tamen contraria non eſſet. Hoc eſt. ut licet ad
aliud velle haberet ad aliam tamen nolle non haberet.
Sicut em̃ duumtati natura erat iuſticiam non deſerere / ſic
carm auſtum erat naturam ſeruare.et pietati alienam mi⸗
ſeritam non amare. Sic itaq; in xpᷣo voluntas dinina fuit in
ſtictam dictãs. voluntas racõms iuſticiã apꝛobans. volũ⸗
tas humamtatis per quã nulli malũ voliit. volũtas carms

p quã ſibi penã noluit. Juſtũ itaq; carm erat ꝙ paſſione;
ſuã noluit.qꝛ hoc erat ſcdᷣi naturã Et iuſtum deo erat q/

. paſſionẽ iſtius voluit. q;ꝛ hoc erat ſcdᷣm iuſticiã.Neq; em̃
idcirco caro noliit q; deus voluit. ſicut et deus idcirco
non voluit qꝛ caro noluit. Similiter et pietas q; ſcᷣm af⸗
1 fectũ opa ſſiioms in pena vel pdicõe miſeꝛoꝝ miſericoꝛdit᷑
noluit. nequaqꝙᷓ ↄtra deũ id iuſte volentẽ noluit / ſed qð ſuũ
4 erat. amauit miſcdiazʒ. et tñ qð ſuu nõ erat nõ impꝛobauit
iuſticiã. Sane ſciendũ qꝛ id q; caro moꝛtalis timoꝛe paſſi
l oms vritur.et pietas amoꝛe ↄpaſſiõis paſſibiliter moue⸗
de tur. pñti tm̃ vite debitũ eſt m qua et malis ↄpaſſio debet
de⸗ qꝙᷓ;diu coꝛrigi pñt.et boms paſſio nõ tollit᷑ qᷓdiu melioꝛes
tn eſſe pnñt. Cũ aũt moꝛtale hoc induerit immoꝛtalitatem.et
no coꝛruptibile hoc mduerit mncoꝛrupcõeʒ.tũc vtiqʒ ſicut car⸗
de nem neqʒ paſſio nec timoꝛ paſſioms vllus affliget/ſic mẽs
1 nullã ex ↄpaſſione aliem doloꝛis penã ſuſcipiet. Illic quip
o: pe et caro hẽbit ↄtra paſſionẽ ſecuritatẽ.et aĩa hẽbit ĩ pie
an tate puritatẽ. Securitas carms erit ex impaſſibilitate. pu⸗
ſt ritas mentis ex veritate. Intellige que dico. Pati et ↄpa⸗
uis ti vtrũqʒ pena eſt. Pati datũ eſt hoĩ pꝛo imquitate.ↄpati
eq⸗ aũt p̃ceptũ eſt pꝛo bomtate. Juſtũ eſt em̃ et equu coꝛam *
mt deo nr̃o. ut qui patitur ↄpatiat᷑.ut ꝑ paſſionẽ deleat᷑ im⸗
6un quitas.pꝑ ↄpaſſionẽ exerceat᷑ bomtas. Hoc ſiquidẽ ad bo
un mtatẽ ptinet vite moꝛtalis. ut ſe in alijs ↄdicõi ſue acomo
O0 det. et aliene paſſiõis ꝑ ↄpaſſiõz ꝑticeps efficiat᷑.ut ſicut
, id qð patit᷑ ncĩtatis ẽ.ita id qð ↄpatit᷑ opus ſit bomtatis.
% Vbi aũut pati ñ erit.ↄpati nõ erit. ⸗õ tñ qꝛ cru delitas nõ
. erit in pena aliena.ſ ed qꝛ cruciatꝰ nõ inerit ex aliena miſe⸗
ſe ria. hic ↄpati vᷣtutis ẽ, illic nõ ↄpati felicitatis. Hic ↄpate⸗
ri⸗ ris volũtate. moueris pietate.ↄdoles bomta te. Illic non
u ↄpateris felicitate.nõ moueris etmtate. nõ ↄdoles impaſ
i⸗ ſibilitate. Sic itaq; opati eſſe nñ poteſt. mſi illic tãtum vbi
. pati eſſe poteſt. quomã et ipᷣm ↄpati / pati ẽ. Sane q illic

pati nõ exuunt. ↄpati nõ deponũt.qꝛ ſicut pꝛo lua imqͥ tate
coꝛruptibiliter patiũtur. ita pꝛo aliena mfelicitate. ſy vite
moꝛtalis affectũ carnalit ↄpatiũtur. Hic ẽ q; diues alle in
toꝛmętis poſitꝰ. pro fribus ſollicitat᷑.vt hoc ei ad milene
cumulũ accederet.ꝙ eũĩ ſua pena etiã aliena miſeria cru
ciaret.bꝛahã aũt cruciatũ vidit.et ſñ ↄpaſſiõis doloꝛe in
Saudio felicitatis ꝓſiſtẽs.eũ ꝓ iuſticiã repulit dicẽs fili re
cepiſti bona in vita tua.et laz arꝰ ſimilit mala. Huc e etiaʒ
qð pꝓſalmiſta puidẽs quẽadmoð ĩ illo etᷣmtatis gaudio coꝛ
da uiſton dune iuſticie p imqtatis amoꝛẽ imutabilit mhere
tia nõ aliud appetere vel aꝗꝓpbare poterũt. mſi hoc ſolũ qð
ſym illã eẽ ↄgnoſcẽt.ait. Introibo in potẽtiã dñ.dñe me⸗
moꝛa boꝛ iuſticie tue ſoli?. In hac aũt vita vbi eiꝰ? dez dun
ne iuſticie ſiiam ꝓfecte nec ſcire/nec pᷣſcire poſſumꝰ.qᷓdaʒ
etiã qᷓ ſm ipamauſta nõ ſũt.ſñ imuſticia velle poſſumꝰ.qꝛ
hoc ſolũ ad nos ptinet.vt vbi neſcimꝰ qᷓd potiꝰ do placeat
hoc potil ſimũ eligamꝰ? qð pietati ↄcoꝛdat Obi aũt diume
iuſticie.ſma imutabilit pfixa oñditur. ↄt᷑ eã demceps pie⸗
tati locꝰ nõ debet᷑. Quia ſi qd nos illic ex ↄpaſſiõe tetige⸗
rit. vel ex vitio ẽ affectui dñante.vel ex ĩfir mtate coꝛrup⸗
tibilis nature.paſſiom reſiſtere non valente
. De triplici compaſſione.
riplex em̃opaſſiõis modꝰẽ Eſt qppe opaſſio alia ex
rvitio.alia ex natura. alia ex vir tute. Cõpaſſio ex
icio cẽ.qn affectꝰ aliquo rep̃hẽſibili doloꝛe tãgit
vbi illicito pꝛiꝰ? amoꝛe tenebat᷑. Cõpaſſio ex na tura eſt.qñ
ex inſito ſibi pietatis affectu aĩmus aliems erũms ↄdelet.
quotiẽs t pietatis vel hũamta tis meſurã naturã oꝓpꝛimi ſi
ue affligi videt Cõpaſſio ex virtute ẽ. qñ ꝓpter deũ aliems
doloꝛibꝰ ↄpa timur. cũ ſczʒ vel iuſticiã ̃mi.vel ĩnocẽtiazʒ af⸗
flig videm?. Cõpalſſi io ex vitio ẽ culpabilis. ↄpaſſio ex na
tura ẽ irrep̃hẽſibilis.cõpaſſio ex vtute laudabilis. DPema
rephbendit᷑. tercia laudat᷑.ſcdᷣa aũt nec culpã hʒ qꝛ ex na=a

eſt. nec pꝛemũ/quia ex virtute non eſt. In bac ergo vita/
qdiu caro moꝛtahs ledi poteſt paſſionem. tamdiu etiam

4° 6

ammus mutabilis tangi poteſt ↄpaſſione. VYbi autem vty
q; veraciter impoſſibile erit.tũc pꝛofecto neq; paſſio car⸗
m/neq; paſſio menti vlla meſſe potent. QNunc ergo muta⸗

bilitate ſua bene vtrũqʒ vtitur.ſi et caro in paſſione paci⸗

entiam non deſerit. et ammus m ↄpaſſione iuſticie menſu⸗

ram non tranſcendit. Si igitur tempus ↄpaſſioms queris.

quamdiu pati poſſumus/compati debemus. Si locũ que⸗
ris.illic comꝑa ſſioms miſericoꝛdia exhibenda eſt. vbi ad⸗

huc paſſioms miſeria deſperanda nõ eſt. Daud/egrotan⸗

te filio lacrimas fudit. moꝛtuo faciem lauit. ut oſtenderet/
quia tamdiu compaſſioms miſeꝛia poꝛtanda eſt. quãdiu

paſſioms mſericoꝛdia deſperãda nõ eſt. Eſt tamen quidã

compaſſio ns affectus/qui naturam etiam perditam miſe⸗

racõe pꝛoſequitur.ſecũdum quem in noſtri generis ſimili⸗

tudine ſicut culpe non coꝛrigende iraſcimur.ita nature nõ

extinguende miſeremur. Nuũc autem vita moꝛtalis et mu⸗

ta bilitati ſubdita. nũc interim pꝛo parte miſerie ſuſtinet.

ſed poſtea ad incoꝛrupcõem trãſlata deponet. Nũc inte⸗

rim in vtroq; egrotat.et paſſione videlicet in carne.et cõ⸗
paſſione in mente.tunc in vtroqʒ ſanabitur.ut et per im⸗
moꝛtalitatem carms contra paſſionem/per immut abilita⸗
tem mentis contra paſſionem confirmetur. Sicut emm es⸗
tudo carms eſt pati.ita egritudo mentis eſt compati. Pꝛo⸗

pterea deus homo qi vtrũqʒ tollere vemt / vtrũq; tolera⸗

uit. Buſcepit paſſionem in carne.ſuſcepit compaſſionem
in mente. In vtroq; e grotare voluit pꝛopter noſ. ut ĩ vtro
q; nos egrotantes ſanaret. Infirmatus eſt paſſione ĩ pe⸗
na.ĩfimatus eſt compaſſione ĩ miſena aliena. Eouſq; paſ⸗

miſeriã carnem ſuam tradidit ad paſſiõzʒ. ꝓter miſcdiam

—

ſionem ſu ſtinuit ut pꝛo moꝛituris moꝛeretur. eouſq; com⸗
paſſiõem ſuſcepit ut pꝛo perituris lacrimaretur. Pꝛopter

äs

2

ammam ſuam tur bamt ad compaſſiõem. In carne ſua do
luit pꝛo nobis patiẽdo. In mete ſua condoluit nobis com
patiendo. Et quemadmodum carms infirmitas in plo ſe⸗
cũdum affectum nature noluit penam ſuam. ſic mentis pie
tas ſecundum affectum miſericoꝛdie noluit miſertam alie⸗
nam. Sicut emm calcem paſſioms ſecundum carms vo⸗
luntatem a ſe tranſferti poſtulabat. quem non tranſfereẽ⸗
dum eſſe pꝛeſciebat.ſic ſententiam condemnacõms ſecũ⸗
dum pietatem alns mitigari exoꝛabat quam immutabiliter
pꝛ euiddebat. Pietas enim quod ſuum erat operabatur mi
ſerando.et ratio quod ſuum eꝛat ſequebatuꝛ diume diſpo⸗
ſicõm obediendo Pꝛopterea mchil contrartetatis erat ſi

chriſtus homo ſecundum affectum pietatis quam in huma

tate ſua aſ ſumpl erat ali gud volebat qoud tamen ſecun⸗
Dum voluntatem diumam in qua cum patre omma diſpo⸗
nebat/futurum nõ eſſe preſciebat. quia hoc ad veram hu⸗

mamtatem pertimnebat ut pietate moueretur. quia et hoc
ad veram dunmtatem pertmebat.ut a ſua diſpoſicõe non
moueretur. Ita q; ſecundum vtrũq; fecit quod debuit. Ne
q; ideo ſibi contrarius fuit.ſi ſecundum pietatem humam

tati congruam voluit. quod ſecundum ꝛuſticiam dunmtati

debitam nolut. quia et hoc velle / et illud nolle / vtrũque
voluꝛt. Scriptum eſt. Jheſus autem infremuit ſpiritu. et

turbauit ſemetipſum. Hic intendite. Turbauit ſemetiplũ.
Quomodo turbauit? Que fuit iſta turbatio qua ſemetip⸗

ſum turbauit heſusspietas ĩpſa.miſeratio ipſa. fuit turba

tio. Gona tur batio. Pene turbabatur qui pietate moueba

tur. Turbauit ſemetipſum. Miſeratio turbauit eum. et ipe
ſemetipſum turbauit / qui miſerationem ſponte ſuſcepit.

Sicut tradidit ſemetipſum quando ꝛudas tradidit ipſum.

ſic turbauit ſemetepſum quando mſeratio turbamt eum.
Notum eſt hoc et frequenti vſu pꝛobatum. Dicitur honi⸗

m quando ali quid patitur Tu temetipſum turbaſti.tu tibi

— — — — . — —

—

% %

uni⸗

feciſti malum hoc. Sic turbauit ibelus ſemori pfum quan⸗
do miſeratio turb iuit eum quam ponte ſuſceperat. Et ſe⸗
metipm toidit/qñi lle ẽdidit cin ad tradẽdũ ptãtem oceſſe⸗
rat. Sic itaq; IJbeſus in humamtate aſſumpta. quamdiu
eam paſſibiem poꝛtare voluit/ſecund um pꝛopꝛietatem lbu
mamtatis/et paſſionem in carne/et compaſſioneiu m men⸗

te poꝛtaiit. In qua tamen modo ad immuta bilitatem trãſ
t lata/nec pati poteſt ad coꝛrupcõnem.nec compati ad tur
ta bacõnem. Quando chriſtum ſecundum Hommem nom⸗
m mus. et patientem et compatientem nouimus. Defecerũt
mnquit ſicut fumus dies mei. et oſſa mea mea ſicut crem⸗
ſ um aruerunt. percuſſas ſum ut fenum. et arurt coꝛ meum
a tan quam liqueſcens in medio ventris mei ꝛc. Dies defece⸗
n⸗ runt pꝛopter paſſionem.oſſa aruerunt pꝛopter com paſſio⸗
6 nem. pꝛo pter paſſionem moꝛtua eſt caro. pꝛopter compal⸗
dr ſionem arefacta eſt amma. Doloꝛ compaſſioms quaſi fri⸗
ve xura quedam amme fuit. qua vrebatur miſeratione. pꝛe⸗
mebatur compalſ ſione.ſiccabatur deſperacõne. Deſpera
ſe cõne dico/ non pꝛopter ſe/ ſed pꝛopter illos/ qui nec in
. malo coꝛrigendi/neq; a malo erant liberandi. In his omm
i bus chriſtum ſecundum carnem nouimus. quando veram 2
humamtatem et in vera humamtate veram poꝛtaut moꝛ⸗
talitatem. QNunc autem iam ſecundum carnem non noui⸗
. mus/ poſtquam reſurgens a moꝛtuis iam non moꝛitur.
moꝛs illi vltra non dominabitur. Quod emm viuit. vi⸗

uit deo.

. (* tribus generibus
meditationum.

„° %°% *

ng

Eoditacõ eſt frequẽs cogitatio. modum. et cãm et
rõeʒ vmꝰ?cꝰqʒ rei ĩueſtigãs.Oodũ/qd ſit. Cauſaʒ
quare lit. Nacõnẽ quõ ſit. Tria ſunt genera meditacõnũ
Vnũ m creaturis. vnũ in ſcripturis.vnũ in moꝛibus.Pri⸗
mü ſurgit ex ãmiracõne.ſecũdũ ex lectõe.terciũ ex circũ⸗

ſpectione. In peimo ãamiracõ queſtionẽ generat.queſtio in

ue ſtigacõnẽ.mueſtigacõ muencõez. Rmmiracõ eſt diſpoſi
cõis/queſtio cãe/ mueſtigacõ rõis. Diſpoſicõ ẽ in celo cuc⸗
ta equalia. in terra alta et dep̃ſſa. Dio bac ãmirauo. Cau⸗
ſa/apter vitã trenã terra. ꝓter vitã celeſtẽ celũ. Pro hac

queſuo. Racõ. qualis terra/talis via terrena. quale celũ/

—.

talis vita celeſtis. Oꝛo hac mueſtigacõ. In lectõe aũt ſic

onderãdũ. Pnimũ lectõ ad cognoſcẽdã veritatẽ matertam

mimſtrat. et meditacõ coaptat. oꝛatio ſubleuat.oꝑacõ cõ
pomt. ↄtẽplacõ m ipᷣa exultat. In ſcripturis meditacõ eſt

quõ ſcire opoꝛteat. Exemplum. Scriptũ eſt. Declina a ma

lo et fac bonu. àccedit meditatõ lectõm. quare dixit pꝛ2/
Declma.et poſtea fac bonũ. Cauſa.q mſi paus mala rece
dant non a dnemũt bona. Nacõ.lcut peis mala germia
eradicant/poſtea plãtãtur bona. Itẽ/quare dixit.declina
a malo? Qma m it inere occurrũt. Itẽ declma.qꝛ vbi foꝛti
tudine reſiſtere non poſſumus.ↄlſino et racõe declmando

euadimus. Itẽ dec lmamus mata. vitando materiã pctĩ.
ut peo ſuꝑpbia duntias/pꝛo inotinẽtia habũdantiã/pꝛo ocu⸗
piſcentia ſpeciẽ carms/pꝛo mundia et ↄtencõe vitãda/amo

rem poſſeſſioms.hoc eſt declmare. Item.ſi quẽadmodũ

omne malum declmandũ pꝛecipitur. ſic omne bonum faciẽ
dum iubetur. et ſicut qui omne malum nõ declmat.ſic qui
non omne bonum facit reus eſt. Sedſi ſic eſt. qius non eſt
reus: Ergo ab omm malo declmare iubemur. xcet facere eẽ
bonum. Hona autem quedam ſunt neceſſitatis. quedam vo
untatis. Neceſſitatis ſunt que ſunt m pꝛecepto et voto.
De cetens ſi quid ſuperogat/reddit᷑.ſi mchii/nõ ĩputat᷑.

—

— —— ——— —.—7

—, , — — — —...

— —

r — — — — —— — — —

m☛ — 8

— — S —

—

—

— — — —

V

Itẽ meditatio ẽ in lectõne. qũo ſint qᷓ ſciũtur qꝛ ſãt. et qũ o
faciẽda ſũt.q̃ ſecũtur/qꝛ faciẽda ſũt Eſt em meditatõ exco

gitatio ↄſilij.quo ĩpleãtur q̃ ſciũtur.qꝛ ĩutilit ſciũtur. mſi
ĩpleant᷑. Itẽ meditatio in lectõne ẽ triplicis ↄſideratioms

ſym hiſtoꝛiã. allegoꝛiã.tropologiã. Scõm hiſtonã ẽ.quã⸗
do eoꝝ ꝗᷓ facta ſũt rõnẽ vel qᷓrimꝰ/vel amwramur ſuis tẽ po⸗

ribus et locis.et mõ ↄgruo pꝓfectã. In hac ↄſideratõ iudi
ctoꝝ diumoꝝ meditãtẽ exercet.qᷓ nullis tpibꝰ recta fuerũt

et iuſta. ꝗbus factũ ẽ qð opoꝛtuit.et reoditũ qð iuſtũ fuit
Scõðm allegoꝛiã meditatio opatur. in diſpoſitõe pᷣcedẽtiũ

futuroꝝ ſigficatõz attẽdens mira rõe et pꝛouidẽtia coap⸗
tatam ſicut opoꝛtuit ad intelligentiã et fidei foꝛmã fabꝛ⸗
candã. In tropologia meditatio oꝑat᷑ quẽ fructũ dicta af
ferãt exqrens.qᷓd faciendũ inſinuent. vel qd doceant eẽ vꝛ⸗
tandum. Quid ad eruditõz. qᷓd ad exhoꝛtationẽ. qd ad cõ
ſolationẽ. qᷓd ad terꝛorẽ ſcripture lectio ꝗponat.qᷓd ad intel

ligentiã virtutis illummet. qᷓd nutriat affectõnem. qo foꝛ⸗
mam viũendi ad iter virtutis edoceat. Meditatio mn mon⸗

bus. ſcᷣm affectus et cogitationes et opera. In affectibꝰ
ↄſi derã dũ eſt vt ſint recti.ſinceri.hoc ẽ ad id qð eẽ debent

et qũo eẽ debẽt. Diligere em̃ qð non opoꝛtet malũ eſt. et

ſur quod diligere opoꝛtet. diligere quomodo nõ opoꝛtet

malum eſt. Itaq; bonus affectus eſt. qui eſt ad id ad quod
debet eſſe. et quomõ debet. Nmon ſoꝛoꝛem dilexit. et erat

affectus ad qð debuit.ſed quia male dil exit.non erat quo
mo do debuit. IJsitur affectus eſſe poteſt ad id ad qð de⸗
bet. et non quomodo debet. Nunqꝙᷓ; autem eſſe poteſt quo⸗

modo debet. mſi ad id ad quod debet. In eo ad quod de⸗
bet rectus. et quomodo debet ſincerus. In cogitatiombꝰ

conſiderandum. vt ſint munde et oꝛdinate. Munde ſunt.
quando neq; de malis affectiombus generantur. neq; ma⸗
las affectiones generant. Oꝛdmate ſunt. quando rationa⸗

biliter. hoc eſt ſuo tempoꝛe aduemunt Tpꝑe em̃ nõ ſuo etiã

YV⸗-

bona cogitare ſine vicio nõ ẽ. ut in lcõe de oꝛce.et in oꝛõe
de lcõe. In opibus ↄſiderãdũ eſt pꝛimũ ut bona intẽcõe fi
ant. Gona mtencõ ẽ ꝗᷓ ſimplex eſt et recta. Siplex ſine mali
cla.recta ſine ignoꝛ ãtia. QAui enĩ ſine malicia eſt zelum dei
ha bet. ſʒ qᷓ in ĩignoꝛãtia ẽ ſcᷣm ſcĩaʒꝝ nõ habet. Itaq; in in
tencõe opoꝛtet eẽ et rectã ꝓ diſcrecõez.et ſimplicẽ ꝓꝑ bem
gmtatẽ. Scðo in oꝑpibus ↄſiderãdum ẽ ut ex recta intẽcõe
mchoata cum pſeuerãti feruoꝛe ad finẽ ꝓduc ant᷑ut nec
pleuerãtia toꝛpeat. nec amoꝛ tepeſcat. Itẽ meditacõ moꝝ
Duplici ↄſideracõe diſcurrit.intus et foꝛis Foꝛis ad famã
intus ad ↄſciaʒ. Foꝛis quid expediat et qᷣd deceat. Dece
at ad exeplũ.expediat ad meritũ. Nobis ad meritum. pꝛo
ximis ad exẽꝑplum. Intus ad ↄſcĩaʒ ut ſit munda oſcĩa.nec

accuſacõeʒ patiat᷑ vel pꝛo toꝛpoꝛe bom̃.vei pꝛo pᷣlumpcõe

mali Ouda aũt ↄſcĩa ẽ᷑.q nec de pᷣterito iuſte accuſat᷑ nec

de pñti miuſte delectat᷑. Itẽ in moꝛibus meditacõ ↄſidera

cõeʒ ſuã exercet. ut oẽs motꝰ qui oꝛiũt᷑ in coꝛde dep̃hẽdat
vyñ vemãt aut quo tẽ dãt.vñ vemãt ſjm oꝛigiĩeʒ.quo tẽdant

ſcdm finẽ. Ois em̃ motꝰ de aliquo eſt ẽ ad aliqd. Ootꝰ i⸗

Situr coꝛdis aliquãdo mamfeſtam habent oꝛiginem / aliqñ
occultam. Et que mamfeſta eſt. aliquando mamfeſte bona
eſt. aliquando mamfeſte mala. QAue mamfeſte bona eſt/a
deo eſt. Que autem mamfeſte mala eſt/ſiue a dya bolo li⸗
ue a carne eſt. Iſti emnm tres actoꝛes ſunt oĩum ſuggeſtio⸗
num. et omnes aſpiracõnes que inmiſibiliter coꝛdi adueni⸗
unt ab iſts pꝛocedunt. Item que occulta ſuut/aliquando
bona ſunt et occulta. aliquando mala et dubia. Et que bo⸗
na ſunt a deo ſunt. que autem mala ſunt/ uel a dya bolo vel
a carne ſunt Que igit᷑ mãaifeſta ſunt/ſiue bona ſiue mala a
peima ſua oꝛigie iudicãt.qᷓ autẽ dubia ſũt ĩ oꝛigie pꝛobãt a
fmine. Exitus enim manifeſtat quod a pꝛincipio celabatur.
et ρterea qui motus ſuos a pꝛincipio iudicare nõ poteſt.
finem mueſtiget et cõſũmacõnem. Que emm dubia lut vel

— — — — —n — —

— — —

☛ π⏑ Oe — =

— —. — — ð 2 N ðð

1

incerta. bona ſunt vel mala occulta. Et qᷓ mala ſunc ut di⸗

ctum eſt. vel a dyabolo vel a carne ſũt.et ſunt mala vtra-

qʒ. nec differũt in eo ꝙ mala ſunt. ſed differunt. qm̃ que a
carne ſunt frequẽtius ſurgũt ꝓpter neceſſitatẽ.que vero a
Ddyabolo ſunt ſepius oꝛiũtur ꝓpter racõnem. Quod em̃ a

dya bolo ſuggeritur.ſicut alnenũ eſt ab homĩe.ita frequẽ⸗

ter alienũ eſt ab humana racõne. ut verbi gra.nupꝑ ſatura
tus famem patitatur. pauloante mebꝛiatus ſiti eſtuet. poſt

longã doꝛmicõnem ↄſurgẽs ſomno pᷣgrauetur. In hoc er⸗
go opa dyabohli diſcernunt. qm̃ extranea ſunt ab homme
et aliena ab huana rõe. Opa aũt carms et ſuggeſtiões eiꝰ?

ſepius habẽt pᷣc edentẽ cauſam neceſſitatẽ.ſed qꝛ modum
et menſuram tranſeũt. excreſcũt in ſuꝑfluitatẽ. ut verbi
gra.cũ poſt famẽ cbus ſumendus immoderate appetitur.

et poſt abſtmentiã in ſumendo edulio menſura non tenet᷑.
Itẽ meditacõ moꝛũ triplici iudicio exercetur. Primo qy

udicat mter diẽ et noctẽ. Becundo / q udicat mter diem
et diem. Tercio / iudicat omnẽ diem. Inter noctẽ et di⸗

em m dicare. eſt mala a boms dimdere. Inter diem et diẽ

iudicare.ẽ int bonũ et meliꝰ diſcrecõeʒ habere. Oẽʒ diẽ in
dicare/eſt ſingula bona pꝛo merito ſuo eſumare. Ite medi

tatio moꝝ/finem et directionẽ in omi ↄuerſacõne ↄſiderat
fims eſt ad q; tenditur. Directio/qua facilius puemtur.

Omis em̃ qui ad aliquid tendit. ſcom alquid curſũ ſuũ di
rigit. Et qui direct ꝑgit/ citi? puemt. Sũt em qdã bõa ĩ

quibꝰ etiã multũ ẽ moueri.parũ ẽ pꝛomoueri.llia ↄpẽ dio

ſo laboꝛe f ructũ ma gnü adducüt. Et hec ergo diſcernenda

ſũt et eligẽda mag ꝗᷓ mas pꝛoſũt Quecuũq; em̃ mag pꝛoſũt

melioꝛa ſũt/et oẽ oꝑ? ſcᷣm fructũ ſuũ dicari opoꝛtet Ootł᷑
ti hãc diſcrecõʒ ñ hñtes płimũ laboꝛauer̃t et parũ pꝛofece
rut. q⸗ ñn oculũ huer̃t foꝛs tm̃ ad ſpẽꝭ oꝑis.et ñ intꝰ ad fru
ctũ vᷣtutis Gaudebãt em̃ magna ſe facere mag ꝙᷓ vtilia ex⸗
ercere. et dil exert potiꝰ ſlla ĩ qvvider: poſi ẽt q; emdari.

vj.
Item meditacõ in moꝛtbus peimũ oliderat que debiti ſunt
fiue ex pᷣcepto ſiue ex voto.et ea pꝛimũ agenda iudicat/qᷓ
ſic facta habẽt meritu/ut nõ facta generẽt reatũ. Mec er
go pꝛimũ facienda ſunt.que ſine culpa dimitti nõ poſſunt.
Poſt hoc ſi quid volũt aria exercitacõe ſuꝑaddiĩtur. ſic fa
ciendũ eſt ut debitũ nõ impediat᷑.lij volũt qð nõ debẽt
qui non valẽt io quod debẽet.AUij et ſi valẽt qð debẽt. vo⸗
lũt aria immpedimẽta adducũt volendo qð nõ debẽt. Item
meditacõ moꝛum duo mala in bona actõne pᷣcipue cauenda
oſiderat. hoc eſt afflichonẽ et occupacõnem. Rfflictio eſt
ad amaritudmẽ. occupatio ad diſſipacõnem. Per afflicti
onem dulcedo mentis amaricatur. ꝓ occupacõnẽ tranquil⸗
litas diſſipatur. ſ flictio eſt qñ pꝛo his ꝗᷓ non valet agen⸗
dis ꝓ impacitiã vritur. Occupacõ eſt qñ in his que valet
agendis ꝓ intempantiã agitatur. Ne igitur male amarice⸗
tur ammuſ. ſuam impoſſibilitatẽ patiẽter ſuſtineat. Ne au
tem ma le occupetur / poſſibiltatem ſuam extra menſuram
non extendat. Item meditacõ moꝝ alia ↄſiderecõe foꝛmã
vinendi dijudicat. pꝛobans nec bonũ eſſe ea que non fiũt
impa tienter apetere. nec bonũ eſſe ea que fiunt inſipient
faſtidre. QOm em ſemꝑ quod non facit appetit/et quod kfa⸗
cit faſtidit/nec ꝓñtibus friutur. nec futuris ſaciatur. In⸗
choata em ante ↄſummacoõnem deſerit.et inchoanda ante
tempus appꝛe hbendit. Propterea bonũ eſt bono ſuo eſſe cõ⸗
tentum.et pꝛeſentia bona ſupuemẽtibus boms augere nõ
pꝛo futuris abicere. Leuitatis em eſt bonoꝝ commutatio.
exercitatio aũt vᷣtutis/multũq; diuerſa currũt via.qi pꝛo
nouis uetera abiciũt. et qin ab ĩferioꝛibꝰ ad ſupioꝛa ↄlcẽ⸗
düt Qm em mutacõnẽ querit faſtidioſus eſt.ſicut qui pꝛo
fectũ apetit ſtudoſuſ. Nectiſſime ergo incedit qn ſic eſt
ferues ad melius ut n bono faſtidioſus nõ ſit.ſed ſuſtiecat
pems donec poſterius tpe ſuo apꝛehendat.
(De qurbuſoã Pſaculis plalmiſte.

ſuã ad terrena et tranſitoꝛia inflectit/a patria in exiium

woldã tibi pſalmiſte verſiculos plibaui de peofũ
Da abiſſo ſtůlã modicã haunes. (De peimo

Eatus vir qui nõ abnt in ↄ.i.et ĩ vi. p. ¶ pſalmo

nõ ſte. et in ca.p. nõ ſe. Quãdiu ꝑ templacõnem
aĩa deo aoberet manet in patria. qñ cogitacõneʒ

va dit. Primũ ꝑ vamtatẽ abit. demde p delectacõnez ſtat

deinde p ↄaſenſum ſedet.pꝓ opus edificat.p deſpacõnẽ ha

bitat. Aui malũ oparur/ cathedrã fabꝛcat In cathedra ſe
det qui in malo pfeuerat. Inſtrumẽta opis mali ſunt quĩ
q; ſenſus coꝛpis. Materia eſt illud ĩ quo explet quiſq; pꝛo

poſitũ pꝛaue volũtatis. Modus fabꝛicãdi talis eſt. Viſlus

eligit. ſermo pꝛecidit. officium coaptat. expientia compo⸗
mt. Miſus pertmet ad oculum. ſermo ad auditũ.officium
ad manum. experientia ad olefactum et guſtum. Quem in
peauo opere p̃ᷣa pꝛopter ſe actio delectat iſte in agẽoo gu

ſtat.quales ſunt gula et luxura. Cum aũt ipᷣe actus pec⸗

candi per ſe non placet.ſed per id quod agitur / aliud qðᷣ

deſiderat homo conſequi cupit /iſte de longe olefacit.qua

lia ſunt la trocimum et furtum. Neq; emm delectat latro⸗

nem hommem occidere. ſed delectat ſpolia poſſidere. ne⸗

q; furem limen ſ ubfodere / ſed pecumã obtinere. Iſta qui⸗

q; inſtrumenta non opantur in omm peccato. quedam ta⸗
men ſunt peccata vbi omma ſimul muemũtur. ut eſt verbi

Sratia luxuria. Cum emm pꝛimum ardoꝛem libidis per co⸗
gitacõnem quis mente conceperit.ad implendam demde
pꝛauam voluntatem / per oculos materiã elgit/qnñ cõſoꝛtẽ

tur pitudĩs eam que mags placere poſſit inquirit. Deinde
materiam per ſermoneʒ p̃cidit.qꝛ muẽtã noxijs pſuaſiõibꝰ
a ſtatu rectitudims ad ↄſenſum puerſitatis trabit Demde

officio coaptat. quia uugi obſequio quaſi palpando in pꝛa

uo conſenſu confirmat. eQdapta ta materia/fa bꝛicam ↄſtru⸗

it. qꝛ conſenſu ↄmum habito ad actũ turpitudims vemt.

vij.

Quatuoꝛ ergo ĩſta. hoc eſt. eligere. pꝛecidere.coaptare.
ſtru ere. quatuoꝛ ſunt piſtilia cathe dꝛe. Que videlicz cate
dra tüc cathedꝛa peſtilentie fit. quando prauum opus in a

pertum vemẽs plures coꝛrumpit. ¶ Bed i lege din v. e. ꝛc

Multi habent legem in coꝛde qui non ha bent coꝛ in lege.

Legem mn coꝛde habent.qi cognoſcunt verita tem. coꝛ in
lege habent qui diligũt veritatem. Qu vero legẽ in coꝛ
de habent /non coꝛ in lege.hi poꝛtant legem.non poꝛtan⸗
tur a lege. Onerati ſunt non adruti, qꝛ ſcientia vbi nõ eſt
carttas grauat. non alleuiat. ¶ AIdeo non reſurgũt im⸗

ꝓn m audicio nec peccatoꝛes ĩ ꝛc. QAuatuoꝛ ſunt manerie
hommũ.audicati et damnati. iudicandi et damnandiiu⸗

Dicati et ſaluati.udicandi et ſaluandi. Judicati et Dam⸗

nati ſunt quoꝛum damnacõ iam cert a eſt Judicandi et dã

nandi. quoꝛum damnacõ adhuc certa non eſt. Judicati
et ſaluati ſunt. quoꝝ ſaluatio iam certa eſt. Judicãdi et

ſaluandi ſunt. quoꝝ ſaluacõ adhuc certa non eſt.
De ſecundo pſalmo.

I. n. I. v. t. O. Hec eſt racõ. D. l. m. c. m. Dec ẽ aſ⸗

pracõ. Sig. ẽ lu.ꝓ naturã.d.l.p. 8graz. Ideo ait ſup nos/

nõ ſup me.qꝛ ↄmũis ẽ natura.Et poſtea coꝛde meom̃ nr̃o
Im. ſingularis eſt gratia. E De qumto pſalmo.

4

Drimũuũ qñ hõ peccãdo a do necedit. ſcdᷣo qñ deus
mdicãdo hoĩez abicit. ¶ Scᷣm m. in. e. e.e. Intus ẽ pec⸗
catoꝛ quamdiuimquitatem ſuam abſcondit.quando au⸗
tez ↄfitet᷑ imquitate ſuã foꝛas vemt. Hũc ergo vocat deꝰ?
laʒarũ.et pᷣcipit vt foꝛas vemat. q; monet peccatoꝛemut

Ominus dixit ad meff. m. e. t. e. h. gS. t. Quãdo pa
ter verbũ coeternũ ſibi gemnt / tũc dixit. fl. m. e. t
e. b. §. te. In verbo / dxit. In Senui/fums m. e. t. Et quia
hodie nõ tranſit ganurn. (De quarto pſalmo.
NIsnatũ eſt ſup n.l.v. t. D. D. l.i.c. m. Signatũ ẽ

Erdes o. q. l. m. Duobꝰ modis Pdit de? hoinez.

vn .

pecc atũ ſuu reuelare ñ erubeſcat. Sed quiſquis ĩ hac vita
ſponte exire noluerit. in futuro expelletur immituſ. qꝛ qui
lic pecc atũ ſuũ reuelare neglexerit ad ſalutẽ.eius pecca⸗
tum ibi velit nolit reuelabit᷑ ad ↄfuſionẽ· ſicut dicit᷑ in alio
pſalmo. argu te et ſta tuã otra faciẽ t. tuã.

erix. Ehalmo.

Womã feciſt udiciũ meum et cauſam meaz. Tres
in cauſam vemũt. dyabolus. homo. et deus. Dya
dolns deo murtam feciſſe ↄumcitur. quia ſeruũ eius/hoc
eſt hommem ſet fraudulenter abduxit.et violenter temit
NHomo imuniã deo feciſſe ↄumcitur. quia et pceptnm eius
contempſit.et ſe ſub manu aliena ponens ſue ſeruitntis dã

num illi mtulit. Item dyabolus homim imuriam feciſſe cõ

umcitur. qma illum et perus bona pꝛomittendo decepit. et
poſt mala mferendo nocuit. Imuſte er go dyabolus tenet
hominẽ. ſed homo iuſte tenetur. quia dya bolus nunquam
meruit ut hommem ſibi ſubiectum pꝛemeret. ſed homo ꝑ
culpam ſuam meruit ut ab eo pꝛem ꝑmitteretur. LCicet em
ignoꝛaret falſum eſſe quod pꝛomittebatur. non tamen ig⸗
noꝛauit illud (etiam ſi verum eſſet) contra voluntatem

creatoꝛs concupiſcere non debuit. Juſte ergo ſubiectus ẽ
homo dyabolo quantum pertinet ad culpam ſuam. muſte

autem quantum pertmet ad dyaboli fraudulentiam. Si i⸗

Situr homo talem patronum haberet. cinus potentia dya

bolus in cauſam compelu poſſet. iuſte domimo eius cõtra
diceret. quia nullam dyabolus iuſtam cauſam habuit qua
re ſibi ius in homme vendicare debuiſſet. Datronus autez

talis nullus inuemri poterat mſi deus. Sed deus cauſam
homims ſuſcipere noluit. quia homim adhuc pꝛo culꝑa

ſua iratꝰ fuit. Opoꝛtuit ergo ut homo pꝛius deun placaret

et lic deĩde fioucialit deo pr̃ocinãte cũ dyabolo caʒ mirer

„

i
Sed deum racõnabiliter placare non poterat.mſi et dam
num quod intulerat reſtitueret. et de contemptu ſatiſfa⸗
ceret. Homo vero mchil habuit quod digne deo pꝛo illa⸗
to damno recompenſaret. qꝛ ſi quid de irrõnali creatura
redderet pꝛo racõnali ſublata mmus eſſet. Sed nec hom
nem pꝛo homme reddere potuit. qꝛ iuſtũ et innocentẽ abſ⸗
tulerat. et nemmẽ mſi peccatoꝛẽ muemt. Nichil ergo hõ
muemt vnde deum ſibi placare poſſet.qꝛ ſiue ſua ſuue ſep
ſum daret/digna recõpenſatio non eſſet. Videns ergo de
us hommẽ ſua virtute uugum dãnacõms euadere non pol 9
ſe/ miſertus eſt eius.et pꝛunum gratuito pᷣuemt eum ꝓ ſo⸗ 1
tam miſcdiam. ut deinde liberaret perauſticiã. hoc eſt. ge HUU
ex ſe homo iuſticiã euadendi non habuit. deus homĩ per P
miſcdiam ꝛuſticiã dedit. Neq; em̃ erepcõ homis pfecte ra P
cõabilis eſſet.mſi ex vtra qʒ pte iuſta fieret.hoc eſt. ſicut m
deus iuſticiã habuit hommẽ requirendi. ta et homo ꝛuſti be
ciam ha beret eua dendi Sed hanc auſticiã homonunquam ho
habere potuiſſet mſi deus ei ꝑ miſcdᷣiam ſuã ĩllam tribue 2”
ret. Vt ergo deus ab homine placar polſet/dedit deus H
gratis ho mim quod homo ex debito deo redderet. Dedit =
M bomim hommẽ quem homo pꝛo hoĩe redderet. qui ut dig⸗
na recõpenſatio fieret. pꝛioꝛi nõ ſ olũ equalis/ſed et maio:
eſſet. Vt igitur pꝛo hoĩie redderet᷑ homo maioꝛ hoĩe.factꝰ
eſt deꝰ omo pꝛo homie.et dedit ſe homo homim ut ſe ac⸗
cipet ab homie. Incarnatus eſt deus dei filius. et datus
eſt homĩbus deus homo xps.ſicut iſaias dicit. Puer natꝰ l
eſt nobis.et filius datus eſt nobis. et vocabitur nomẽ eiꝰ
ammirabilis. ↄſiliarius. deus foꝛtis 2c. ergo hoĩ datus
eſt xp̃ᷣs/dei fuit miſc dia q ab hoie redditus eſt xpᷣs/hoĩs 4
fuit miſcdia. In natiutate em xp̃i/iuſte placatus eſt deuſ HMMVM
homim. qꝛ talis homo muẽtus eſt pꝛo homme. qui non ſo-
lũ(at dictũ eſt) par/ſed et maioꝛ eſſet homine. Ideo ĩ n⸗
tiuitate xpi/ſangeli mudo pacẽ nũciant/dicenteſ. Gloꝛia m „

m excelſis deo.et in t.p.h.b.v. Sed adhuc ſuperat homm
D ut ſicut reſtaurãdo damnũ plac auerat iram. ita quoq;ʒ pꝛo
contẽptu ſatiſfaciendo dignus fieret eua dere penam Sed
4 hoc ↄuemẽtius fieri non poterat. mſi ut penã quam non de
bebat ſponte et obedienter ſuſcipet. ut de pena quam per
mobedientiã meruerat/eripi dignus fieret. Hanc aũt pe⸗
46 nam homo peccatoꝛ ſoluere non poterat. qui quãcũq; pe⸗
p nam ſuſcipet.non mſi digne et iuſte ꝓpter pꝛimi ↄtemptus
de reatum ſuſtimeret. Vt ergo homo iuſte debitã penam eua⸗
lI deret.neceſſe fuit ut talis pꝛo hommime penam ſuſcipet/qui
ſo⸗ mchil pene debuiſſet Sed talis nullꝰ muemri poterat mſi
. xps. Criſtus ergo et naſcendo homim debitũ homis patri
der ſoluit. et moꝛiendo reatũ homĩs expiauit. ut cũ ipe moꝛtẽ
DA peo homĩe(quã non debuit) ſuſtineret. iuſte homo pꝛo ip̃o
an moꝛtẽ quã debebat euaderet.et iam locũ calũmandi dya
bolus non muemret. qꝛ et ̃e homim dñ ari non debuit. et
uon homo liberari dignus fuit. Idem itaqʒ; et iudiciũ nr̃jm/ et
e cãm nraz; fecit. Cauſam/qꝛ naſcendo debitũ pꝛo nobis pr̃i
ſſpoluit. et moꝛẽ do reatũ expiauit. Judiciũ vero/q;ꝛ deſcen⸗
dit Ddens ad mferos/et poꝛtas moꝛtis fra ngens / captiuita J
S lbi tenebatur liberã eduxit. . 5
o ¶De plalmo. x. ́MUH5
Culi eius in paupem reſpiciũt.p.e.⁊c̃. Deus ocu⸗
1 los habere dicitur. qꝛ bonoꝝ et maloꝝ vias ugit
oↄtemplatur. Et quaſi ſimſtrũ oculũ habet.qu ma⸗
4 R£ ad damnacõnem pᷣuiet. dextero aũt aſpicit/qñ in pᷣſci⸗
entia ſua bonos ad ſalutẽ diſpomt. Iſti oculi palpebꝛas
habent/qua aliqn claudũtur/ aliqũ apiũtur. Quando in
hac vita deus boms pꝛoſpa/et malis a duerſa tri buit/qua
ſi palpebꝛas leuat.q; ſe videre oꝑa hoĩm bona et mala etiã
. pñ,i retribucõne mamfeſtat. Quando vero boms aduerſa
4 et malis pꝛoſpera euemre pmit tit quaſi palpebꝛas claudit
qꝛ dũ meritis ſinguloꝝ qð amodo diſſumliter recompenſat

quaſi quid factũ ſit ſe vidiſſe diſſimmulat. Iſte palpebre ĩ i⸗
terrogant filios hHommũ. qꝛ inde deus coꝛ humanũ tẽptat
vnde aliqñ ſimla aliqñ diſſimilia/ſemꝑ tam iuſta meritis
Hoim recompenſat. (De. r. pſalmo.
W Nuna locutt ſunt vnuſquiſ; ad pꝛoximũ ſuũ.Locu⸗
tio non incõgrue intelligi poteſt. non ſolũ in voce /
Wſed etiã in oꝑpacõne.qꝛ iudiciũ coꝛdis non ſolum
vox eſt. ſed etia exhibicõ oꝑis. Scimus aut q; vanũ eſt oẽ

quod t ranſit. Ille vamtatẽ in coꝛde habet qui tranſito⸗
ria diligit. Vamtatẽ loquitur qui pꝛo hac vita tranſitoꝛia

mmoderate laboꝛans / po ſuo ſtudio et ope eam ſe dilige
re oſtendit. Vamtatẽ aũt ad pꝛoximũ ſuũ loquitur qm ext
plo ſuo eum ad appetenda tranſitoꝛia coartatur.

(De. xuj.

Sratiã et veritatẽ accipimus *Qurw eſt ergo moyli crede⸗

re mſi accepte legis mãdata fideliter obſeruare? Obſerua

re aüt mãdatũ hoc eſt vere timere deũ. ſicut ſcriptũ eſt.
Qui timet den mchil negligit. Et ſicut m pſalmo ðꝛ. Eca

tus vir qui timet d. in.m.e.v.m. Quid eſt aũt xpᷣo crede

re/ mſi confiteri et agnoſcere gratiã et vitatẽ dei.hoc ẽ re⸗

de mpeõnem humam generis et ſalutẽ oĩm P xpᷣm cõpleri.
et in xpᷣo oſiſtere. eamqʒ eũ amoꝛe et deuocõne ſuſcipere.
In qua videlicet gratia via pacis agnoſcitur. quia homim
aditus ad deum recõciliacõms apitur. Dicatur er go con⸗
tumacibus et tranſgreſſoꝛibꝰ legis/qui timoꝛẽ dei añ ocu
los nõ hebant. et ideo viã pacis hoc ẽ xpᷣm nõ agnoſ cebar

Jam pacis non cognouer̃tñ eſt t.d. a. v.e. QA
Atimoꝛẽ dei ante oculos habere nolũt.viã pacis ag
noſcere n pñt. Sed ſi timoꝛẽ dei ante oculos haberẽ t. pꝛo⸗
cul dubio viã pacis agnoſcerẽt.ſicut ip̃e dñs indeis ĩ euã
Selio loquit᷑ dic ẽs. Si crederetis inqͥt moyſi.crederetis
foꝛſitan et michi. Quid em̃ in moyſ e mſr legẽ / et quid i le
ge mſi timoꝛẽ dei intelligere debemus? Et quid in xpᷣo mſa

A:

Dicatur. S crederitis moyſi.foꝛſitan et michi crederetis
quaſi diceretur. OSi ſeruaſſetis legem. mtelligeretis vertta
tem. S audiuiſſetis pceptoꝛem. ↄgnoſceretis ſaluatoꝛem.
Scio quidẽ qð me cognoſcere deũ nõ poteſt.qu a me illu
mmatus nõ eſt. et ideo vos nõ creditis. qꝛ illuiati a me non
eſtis. Ego aũt iccirco vos ad me agnoſcendũ nõ illummo.
q; vr̃am cõtumatiam. et pᷣuaricationẽ ſcio. et dignum ẽ vt
me p̃ſentem iam nõ cognoſcatis. cuiꝰ p̃cepta pꝛius ad vos

p moyſen miſſa ſeruare noluſtis. Qudiant hoc illi qui pcep

ta dei nõ cuſtodiunt.et tñ ſecreta dei ſe comphendere pol
ſe pꝛeſumunt. audant qð dicitur Si crederetis moyſi. cre
deretis foꝛſitan et imchi. Hoc eſt em̃ aperte dicere. Habe
tote expenmentũ virtutis. ſi ha bere vultis agmitionẽ veri⸗
tatis. Neq;ʒ em̃ pfecte poteſt cognoſcere bonum. qui bom
adhuc non attigit experimentum Idem eſt quod alibi di⸗
citur. Scrutamm ſcripturas. quaſi vmcuiq; diceret. Ex⸗
perire et diſce. fac et intellige. aciendo melius ꝙᷓ loquen⸗
do mueſtigas. Cum expertus fueris. tunc fidenter dijudi⸗
cas. Neceſſe eſt ergo vt ſi nondum agmta cognoſcere cu⸗
pimus. m his que iam cognouimꝰ? toꝛpentes non ſimus. qe
quiſquis timoꝛem dei non cuſtodit.vt bonum quod poteſt
faciat.ille non ſolum maioꝛa dona pcipere dignus non eſt.
ſed eo ipᷣo etiam pꝛiuart, qd iam pceperat. Srigitur uder
iccirco viam pacis.hoc eſt xpᷣm cognoſcere non poruerunt.
quia timoꝛem dei in cuſtodiendo mandata eiꝰ ante oculos
babere noluerunt. patenter nobis oſtenditur ꝙ ꝑ experi-
mentum bom operis aptiſſune peruemtur ad cogmtionem
veritatis Ged adhuc teſtimomum pſal miſte quod ſupꝛa po
ſitum eſt. ad moꝛalem mtelligentiam adaptare volumus.
vt in eo non ſolum doctrine. ſed et diſcplme oꝛdinem eſſe
oſtendamus. Wiam mquit pacis / non cognouerunt. non eſt
timoꝛ dei ante oculos eoꝛum amma duas vias habet. vnã
bonam alteram malam. ꝑ quas ambulat non pa ſſibꝰ peduũ

ſed deſiderioꝛum. Wna via eſt cantas. altera cupiditas.

Cupidiutas eſt amoꝛ hinus mundi. caritas eſt amoꝛ dei. ’'t

mma qua deum Dingit quibulſ dam amoꝛis paſſibus per ca

ritatem ad deum currit. mma que mundum hunc viligu
illam affectus carms ad ea que amat per cuꝑpiditatem ab⸗

ducit. Caritas autem via pacis eſt. qꝛ in amoꝛe conditoꝛis

currens ammus mi quoo ledat inuemt. Cupiditas autem
via pacis non eſt. quia mentem per multos laboꝛes et dolo
res diſtra hit. Huus vie porte ſunt ſenſus coꝛpoꝛis/quia
per eos ammam concupiſcentia eoucit Sed mter has po-
tas pemma eſt viſus. quia oculi alioꝛum ſen ſuum duces ſũt.
et eos fere in omm actione ad concupiſcentiam pꝛecedut.

Dum emm Zuſtare deſideras/peius manum poeri gis ut ac

cipias. ſed peiuſq; accipis viſum dirigis ut eligas. Moc oꝛ
dme et pꝛimum pec catum ppetratum eſt. Midit mulier ig

num qy eſſet pulchrum viſu. et ad veſcendum ſuaue. et tu⸗
lit de fructu eius et comedit. Primum vidit. deinde tulit.

deinde guſtauit. Oi non vidiſſet non tetigiſſet nec guſtaſ⸗

ſet. Ec ce quomodo viſus alios ſenſus in concupiſcentia p P⸗

ceſſit. vel potins alioꝝ ſenſuum concupiſcentia etiam mnm

ipſo viſu fuic. Cnm em dicitur / vidit q eſlet pulchrum vi

ſu.ecce in viſu concupiſcentia videndi. Cum dieitur. et ſu⸗
aue. ecce in viſu concupiſcentia tangendi. Cum dicitur ad
veſcendum.ecce m viſu roncupiſcentia Suſtandi. Non ſo⸗
lum igitur viſus im concupil. centia pꝛecedit ſenſus alios.
veꝝetiam omnes ali ſenſus m coneupiſcentia videndi pꝛe
cedunt ſemetipſos. et totum quodãmodo in viſu pꝛius p

Delectacõnem a gttur. quicquio poſtmodum a ceteris ſen⸗
ſibus imn opacõne perpetratur.

Ideo d xit dommus. Am

viderit mulierem ad concupiſ cenoum / 1am mechatus eſt

m coꝛde ſuo.quia pꝛofecto ammus videndo totum dele⸗
ctabiliter cogitat. quicquio eum poſtmo dum m agendo

delectat. Si igttur poꝛta oculoꝛum bene mumta fuerit.

— —

„2
4 *

“

tota ulla interioꝛ ciuitas coꝛdis noſtri ab aſſultu vicioꝛum
qnieta erit. Sed huic poꝛte nullus cuſtos eſſe poteſt me⸗

lioꝛ q; timoꝛ domim. ut ille videlicet carnalem mentem qꝗᷓ
lubꝛica eſt. ne ad antiquas delectacõnes redeat/ſemper in
peopoſito diſcipline configat atq; coerceat. Hanc cuſto⸗
diam pſalmiſta deſiderabat cum diceret. Confige timoꝛe
tuo carnes meas. a iu dicijs emm tuis timm. Et ſapienttia
banc cuſtodiam nos habere momnt/quando virtutis ſtu⸗
dium aggrediendi foꝛmam diſcipline pꝛeſcribit dicens.Fi
e li accedens ad ſeruitutem dei ſta in timoꝛe. et pꝛepara a⸗
4 mmam tuam ad temptacõnes. Sta m timoꝛe ne te blandi
. menta carms ſeducant. Pꝛepara coꝛ tuum ad temptacões
4 ne aduerſa ſuperuementia frangãt. Laſciuia m carms per
. timoꝛem compꝛime. pꝛeſſuram tribulacõms per pacientiã
l, vmce. Duo quippe iſta ſunt que pꝛecipue inchoantium pꝛo⸗
poſitum labefactare conſueuerunt. incumbentium ſcilicet
. temptacõnum moleſtia. et pꝛeteritarum delectationum
„ meymoꝛia. Ille nanq; dum ſolito grauioꝛes ſuperuemunt.
. ſepe puſillammes per impacienttam deiciunt. iſte dum ſo⸗
n lito male dulces redeunt. per incontinentiam incautos ſe⸗
v. ducunt. Ponamus igitur cuſtodem optimum timoꝛem do⸗ *
mim ante oculos noſtros. ut dum ſcilicet ipſe reliquoꝛum
10 ſenſuum duces cuſtodit. omne ſequentium actionum coꝛ⸗
ſo pus ſanum et integrum eſſe poſſit.Hanc cuſtodiam iſbo⸗
3. ſeth qꝛ domui ſue pꝛeficere noluit. in igume vulnus moꝛtis
e acc epit.quia quiſ quis ſenſus ſuos timoꝛe domm mumre
4 negligit. huic ſubito irrepens delectacõ cerms / vitam am⸗
me extmguit. Necte igitur dicitur. viam pacis non co gno⸗
uerunt. non eſt timoꝛ dei ante oculos eoꝛum. quia quiſ quiſ
4 foꝛis ſenſus ſuos per timoꝛem dei a delectacoõne carms
4 non reſtringit. que ſit interm bom dulcedo / Suſtare non
0 poterit. l
¶ De. xv. pſalmo.
1—

Nouioebam dommumm conſpectu meo ſemper.
Ommum peomdet qui in tribulacõe poſitus ſpem
m domino habet. Quaſuemm pꝛoudere eſt de pꝛe
lenti tribulacõne futurum auxilium exſpectare Seoſi quã
do diuturna expectacõne fatigatus ammus ſpem ceptam
deſerit. quaſi conſpectum a dommo auertit. Semper au⸗
tem mn conſpectu ſuo dommum pꝛouidet. qui in preſſura
conſtitutus et qiumum auxilrum quandoq; ſibi affuturum
confidit. et ſpem ceptam vſque m ſimem non delertit.
uomam a dextris factus eſt michine commouear. Do⸗
mmus aſimſtus eſt. quando exterius ſalutem coꝛpoꝛale;
tribmt. Dommus a dextris eſt. quando mterius virtutes
amme cuſtotit. Diabelus a ſimſtris eſt. quando foꝛis per
aduerſa impugnat. Dyabolus a dextris eſt. quando intus

per vicia temptat. me eſt q; de repꝛobo ſcriptura loqui

tur dicens. Dyabolus ſtet a dextris euis. Dya bolus quip
pe interpꝛe tatur deoꝛſum fluens.quta de illa peime condi
tioms ſue gloꝛia per fuperbiam cecidit. Tunc ergo dya⸗
bolus nobis a dextris ſtat. quando ille qui de celo cecidit
nos ſibi per conſenſum peccati ſubiciens in nobis aſcendit
QAuando emm nos cadimus/ dyabolus erigitur. Quando

nos ſurgmus/dyabolus pꝛoſtermeur. Hmc propheta Je⸗

remias deplangit dicens. Vide domme afflictionem me⸗

am quomam erectus eſt immicus meus. De hac etam ſi⸗

inſtra de qua iam dictum eſt/dicitur m euangelio. Siquis
te percuſſerit m ſimftram marillam/ prabe ei et alteram.
Simſtram quippe maxillam percutit. qm exterius nocet.

Cur nos dexteram maxillam prebere debemus. ſi contra

exterioꝛa damna amme noſtre virtutes oppommus. ut ſci⸗
licet tanto minus foꝛs periculum anean ae⸗ uanto cerci⸗
us preſidium intus eſt m quo confidimus. ¶ Komplebis
me leticia cum vultu tuo 2c. In Hac vita Ade let ari
poſſumus.ſeo imꝑlen leticia nan poſlumus. qꝛ et luqᷓdam

ſant que letificant. multa ſunt que contriſtant. Delectacõ
nes m dextera tua vſque in finem. Simſtra der / bona ſunt
tempoꝛalia. Dextera dei / bona eterna. In tempoꝛalibus
autem boms delectacõnes quedam ſunt. ſed vſque in f⸗

nem non ſunt. quia in hac via ſemper gaudium doloꝛ ſe⸗

quitur. et omms delectatio amaro fine termmat᷑. In der
tera autem dei delectacõnes vſque mn finem ſunt. quia in

vita eterna/ nec gau dia in meroꝛem / nec delecta cões m do

loꝛem mutart pollunt.

(D e.xv.. pſalmo.

Vribus percipe domme oꝛationem meam.non im
labijs doloſis. Ideo exaudiri poſtulat. quia non
ſolum labijs/ſed coꝛde oꝛat. Tria ſunt genera ora
inum. NiIn qui ſolis labijs. Qlij qm ſolo coꝛde. tlij qun
et labijs et coꝛde oꝛant. Qui ſolis labijs oꝛant/doloſi ſunt

quia non habent in coꝛde quod oꝛe proferunt. Am corde

et labijs orant veraces ſunt.quia ſicut loquntur / ita ſen⸗
tmnt. Qm ſolo coꝛde orant / deuoti ſunt. quia orationem
ſuam a deo tantum audiri volunt. Quando ergo m oꝛacõ⸗

ne verba proferimus / ſi cogitamus quid loquimur / faci⸗

mus quod debemus. Si autem dum verba oꝛacõms fun⸗
dimus / aliud quodcunque in coꝛde verſamus / ettam ſril
lud bonum ſit/ quia tamen oꝛdmatum non eſt/ proꝛſu us a
culpa liberi non ſumus. ita tamen ſi io quod dicimus m⸗
telligere valemus. Si quis autem non intelligens / ver ba
oracõms proferat. et ſi non intelligere valet quod dicit.
ſi tamen bona intencõne dicit. ſine fructu non ert. Si au⸗
tem oꝛantes vana cogitamus/etiam ſi veritatem loquimur
cogitando va mtatem vam efficimur. Si autem dum os ve
mitatem loquitur/n m coꝛde turpitudo verſatur/ iam non

ſolum vam / ſed et abbommabiles in conſpectu dei reputa

mur. lud tamen eſt quando homo boc murtus patitur.

—.M—

xij/
ataz; alind quando m eis per deliberationem delectatur.
Asne me exammaſti. et non eſt muenta in me imquitas.
Eeamen m libra eſt illub oe ſuper in quo perpenditur. ad
quam partem pondus ſe deoꝛſum incłmet. Igne ergo tri⸗
bulacoms iuſtus erammatur. quia perfecta virtus in ad⸗
uerſitate cognoſcitur. Valde mali iam exammati ſunt. q
rer imquitatis pondus ad ſimſtram partem ſe melmaue⸗

runt. Walde bom iam examinati ſunt quia per grauitatem

conſtantie/et per perſeueranttam virtutis ad dexteram ſe
conuerterunt. Mediocres adhuc exammati non ſunt.quia
ad quam partem ꝑpertineant/ humana iudicia necdum dil⸗
cernere poſſunt. ¶ DPropter ver ba labioꝛum tuoꝛum ego
cuſtodiui vias duras. In hac preſenti vita in via ſumus.
quia per hanc ad aliam tranſimus. Sed quia houmana in⸗
firmitas diu in eodem ſtatu per ſiſtere non poteſt. tot qua
ſi vias mgredimur/per quot actiones variamur Qma vero
mi hac vita mchil ſine laboꝛe facere poſſumus. quaſi gradi

entes duras viag habemus. Bed bas duras vias illi non

cuſtodiunt. qui in hac vita delectari querunt. Qui autem
ic ſponte ſe humiliant et affligunt. iſti duras vias cuſtodi
unt. Bed quis eſt qui dicete deo poteſt? Propter verba
labioꝛum tuoꝛum ego cuſtodim vias duras?Que ſunt ver⸗
ba labioꝛum eius? Werba labioꝛum noſtroꝛum/ peccata no
ſtra ſunt. ſicut dicitur in pſalmo. Longe a ſalute mea / ver⸗

ba delictoꝛum meozum. Merba labioꝛum dei/ precepta eiꝰ?

ſunt. Quiſquis ergo preteritozum delictozum conſcius/
ſponte per pemtentiam ſe affligit / iſte propter verba la⸗
bioꝛum ſuoꝛum vias duras cuſtodit. QOui autem laborat.
ne precepta dei tranſigrediatur. et ut voluntatem dei im⸗
pleat.ſuis voluntatibus vim facit. ite propter verba labi⸗

orum eius vias duras cuſtodit. lle ſolut debitum. iſte

implet preceptum. Deus emm homim precipit ne cadat.
ſed cum cecident/iam nõ precipit. ſed monet ut reſurgat

7 9„

ij.

Preceptum nã q; nõ pertimnet mſi ad obedientes. Ded qun

mi peccato adhuc permanet/obediens non eſt. Cum autez
pemtendo ad obedientiam redit. dignus efficitur. ut pre⸗
ceptum accipere polſſit. ¶ Derfice greſſus meos in ſemi⸗
tis tuis ut non m. v. m. Wie dei ſunt pꝛecepta lema. Semi
te dei ſunt ſtrictioꝛa mandata. in quibus pauci ambulare

poſſunt. In via dei ambulat. qui proxumo ſuo malum non

facit. In ſemita dei ambulat qui etiam malum inferentem
Diligit. QAui vero ambulare neſcit m ſemita. ſepe mouetur
a via. quia ſepe caritatem deſerere cogitur.
cit adhuc diligere mſi eum a quo amatur.
bus dextere tue cuſtodi me ut pupillam ocuh. Dex tera di
eſt xpᷣus. qma per eum deus pater operatus eſt propiciati

u non didi⸗
reſiſtenti⸗

onem noſtram. Wel dextera dei ſunt potioꝛa opera eius.

id eſt eterna bona. Illi ergo dextere dei reſiſtunt. qur

vel male eredendo / vel malen vuendo chriſto contradicut

Dextere dei etiam reſiſtunt. qui terrena amantes / eterna
bona querere contemnunt. Nb hijs ommbus cuſtodiri iu⸗

ſtus deſiderat. ne videlicet malo exemplo illoꝛum pꝛouo⸗
catus ad imquitatem cadat. Sed quomodo vult cuſto di⸗
ris ludite quomodo? Vt pupillam inquit oculi. Oultum
dligoter vult cuſtodirt iſte ut pupilla oculi. Dupilla qui⸗

Dem pars coꝛpoꝛis modica eſt et tenera. ſed tamen precio⸗
ſa. Diligenter cuſtoditur, quia multum diligitur. Oiſtice
oculus dei eſt eccleſia ſanétoꝛum. pupilla oculi eſt huma⸗
mtas chriſti. Der papillam amma aciem dirigit. ut ea que

foꝛis ſunt diſcernat.et deus pater omne iudicium filio de

dit. et nemmem mit per filium iudicat. quaſi lucerna a te⸗

nebris. ſic iuſtos diſcernens ab miuſtis. Qutd eſt ergo cy
iuſtus cuſtodiri vult ut pupilla oculi? Cniſtus multa ad⸗
uerſa in hoc mundo paſſus eſt. ſed per preſ ſuram tribula⸗
cõms ad gloꝛiam reſurrectõms peruemt. Hoc igitur nos
oꝛare de bemus. ut cuſtodiamur ſicut pupilla oculi. videlʒ

2 ° „

A

non ut mehil mali panamur in hoc mundo. ſed ut per ma:
la pꝛeſentia tranſeamus ad gaudia eterna. ¶ Sub vmbra
alarum tua rum protege me. Duas alas habet deus. miſe
ricoꝛdiam et canta tem. Per mic diam peccatoꝛes peote⸗
git. per caritatem iuſtos. Ille ergo non ſub vmbra ale /ſʒ
ſub vmbra alarum protegi ſe poſtulat.qm et in quibuſdã
miſcdia ſe mndigere agnoſcit.et m quibuſdam dignum ſe a

moꝛe ſperat. ¶ facie impioꝝ qui me afflixerũt. Immcꝰ

quaſi faciem nobis oppomt. quando currenti in deſiderio

dei ammo. praua delecta tio obſiſtit. latere eſt mimcus
quando currentem delectatio temptacõms fatigat. ſed a

curſu praua delectatio non retardat. (Exſurge domme
et preuem eum.et ſ. e. Preuemre currentis eſt. ſupplanta⸗
re luctantis. Nam qui ad finem pꝛopoſiti operis tendit. ꝗᷓ
uis ſine paſſibus pedum pꝛomocõne.tamen actionum cur⸗
rit. Dyabolus ergo in paſſione xpᷣ cucurrit.quia eum quẽ
purum hommem exiſtimabat. per traditionem ad paſſio⸗
nem. per paſſionem ad moꝛtem. per moꝛtem ad damnacõ⸗
nem ducere voluit. Similiter deus cucurrit. quia eum per
traditionem ad paſſionem. per paſſionem ad moꝛtem. per
moꝛtem ad reſurrectionem pꝛomouere diſpoſut. Vtriqʒ
ergo cucurrerunt. et deus et dpabolus.ſed dyabolus pre⸗
uentus eſt. quia ne ad finem ꝓpoſiti ſui peruemre poſſet di
uma pirtute eſt impeditus. Et ſupplanta inquit eũ. In paſ
ſione chriſti dyabolus cum deo luctabatur. Dyabolus fo⸗

ris luctabatur ut deiceret. deus intus luctabatur vt ſuſti-
neret. Sed dyabolus ſupplantatus eſt. quia occulta qua

dam virtute et ſapientia dei ſubito et impꝛouiſo eſt deie⸗
ctus. Enpe amm am meam ab impio f. t. Omma chriſti

framea eſt. d eſt gladius dei. quia per chriſtum deum de
us electos ſuos redimit. quaſi quedam membra a coꝛpore

dyabaliprecidit. Vnde alibi dicitur. Ero moꝛs tua o moꝛl

—. — — — —,.— —, — — — ,— =

—— —— G

— —

„.

moꝛſus tuus ero mferne. Deꝰ em̃ quaſi infernũ m omoꝛdit

uando deſcendens ad inferos quoſdam inde abſtulit.

quoſdam ibi reliquit. Dicat ergo. Eripe ammam meã ab

ℳ n

impio frameam tuam. N&àc ſi diceret Si prius gladium quo

pugnaturus es nõ cuſtodis. quõ eos qui ꝑ gladiũ ſaluã di

ſunt liberare poteris?
De. xvij. pſalmo.

Aligam te domine. Humamtas chriſti in reſurre⸗
ſtione loquitur. Diligam te domine. In periculis
nmoꝛ. poſt pericula amoꝛ. Diligam te dñe. Cau⸗

ſas dilectõms ſubiungit. Quia foꝛtitudo mea. quia funda

mentuu meum. quia refugium meum. qma liberatoꝛ meꝰ.

cipium mente recurrens. Prunum liberatoꝛ. quia hommeʒ;
a poteſtate dyaboli eripiut. Deinde refugium. quia de pꝛo
peijs viribns diffidentem bemgne ad patrocinandum exci⸗
pit. Dem de firmamentum ſtanti ne cadat. Demde forti⸗

tudo pugnanti vt vmcat. Liberatoꝛ per baptiſmum. refugi⸗

Conuerſo oꝛdme narrat.vſq; ad ipſum diuine gratie prin

um per pemtentiam. fir mamentum per pacienti am. foꝛtitu
do per victoꝛiam. Ecce quo oꝛdine euaſit malum. deinde
ſecundus verſiculns quomodo conſecutus ſit bonum. deꝰ

meus. quia per fidem illummat. adiutoꝛ? meus.quia ad be⸗
ne operandum admuat. ſperabo in eum. quia cor ad amo⸗
rem ſuum inflammat. protectoz meus. quia ſupra id quod
fer re poſſumus temptari non permittit Coꝛnu ſalutis mee

quia etiam perſequentem dyabolum nos contemnere fa⸗

cit. Poſtremo ſuſceptoꝛ meus. quia fimto curſu peruem⸗
entibus aperit. In coꝛnu foꝛtitudo ſ ignatur. Cornu confu⸗

ſioms eſt ſuperbia. coꝛnu ſalutis eſt fiducia bona. ¶ Cir⸗
cũdederũt᷑ me doloꝛes mortis et toꝛrẽtes.doloꝛes moꝛtis
paſſibilitas et moꝛtalitas. toerẽtes imquitatis. huiꝰ mundi

X if̃
vamtas Doloꝛes inferm pena eterna. laquei moꝛtis oꝛgina
lis culpa. Doloꝛes moꝛzus et doloꝛes inferm circũdederũt
qma illos homo ante ch ſſtim euadere non potuit. Toꝛren
tes im quitatis conturbauerunt. quia huiꝰ mundi vamtas
ad actualia peccata hommem impulit. la quei moꝛtis pꝛeoc
cupauerunt. quia antequam homo actualiter peccatum p⸗
petrare potuit culpꝑa oꝛiginalis in eo fuit. Et dediſti micht
pꝛotectionem ſ alutis tue. Salus humana eſt ſamtas car⸗
ms. ſalus diuma mtegritas mentis. hanc bomo Diligit. il⸗
lam deus tribuit. Hanc homo conſeruat moleſtias fugien
Do. ilam confirmat moleſtias inferendo Bic tamẽ ſi mens
mtus cuſtoditur. vt nec per aſpera carms ad impatientia⸗
reoruat. nec per blanda ad laſciuiam lemolleſcat. Tunc
ergo deus ſalutis ſue pꝛeotectionem nobi s tribuit. quando
ammam noſtram dum caro foꝛis patitur mtus illeſaz cuſto
Dit. vt pꝛeſſura quam caro foꝛis tolerat. imtus ad mentis
coꝛruptionem non pertingat. Dextera tua ſuſcepit me. Si⸗
mſtra dei bona ſunt temꝑoꝛalia. dextera dei bona eterna.
Et ſepe contingit.vt illos deus ſpiritualibus boms habun
4 Dantius repleat.quos mopia rerum tempoꝛatium exterius
„* coanguſtat. Iſtos ergo qui quaſ ufoꝛis per egeſtatem coꝛ⸗
runt. et mtus virtutum diuitijs ſolidati ſunt.quaſi ſimſtra
dei deſerurt. et dextera ſul cepit Et diſciplma tua coꝛrexit
me m finem. Eſt quidam fims bonus et eſt quidã fims ma
lus. Fims malus eſt peofundum peccatoꝛum.fims bonus
eſt conſummatio virtutum. Diſciplma autem dei in fmem
coerigt. quia eos etiam qi m pꝛofundum peccatoꝛum la⸗
pſi ſunt/ad conſi ummacõnem virtutum perducit. O bona.
o dulcis diſeiplma dei. Vtmam cognoſcamus eam. vtinaz
ſuſcipiamus eam. vtinam ſuſtineamus eam. Que tamemeſt
vt videamus. vt concupiſcamus. vt aprehendamus. pt te⸗
neamus eam? Intribus ↄliſtit. in pceptis. in tẽptamãtis.ĩ

4 „

flagellis. In pceptis expit Deꝰ obe diẽtiã tuã.ĩ t ẽptamtil

ↄſtãtiã. in fla gellis pacientiam Precepta obedienter ſuſci
pe.temptamentis oſtã ter reſiſte.flagella paciẽter ſuſtine

Pec tamen tria.id eſt obedientia. conſtantia. pacientia.

ſibi muicem deeſſe non poſſunt. quia in ſingulis omma ne⸗/
ceſſaria ſunt. In preceptis qumidem. ut primum ea obedien
ter ſuſcipas.demde conſtanter perficias. poſtremo paciẽ
ter tempus retribucõms ſuſtmeas. In temptamentis au-⸗
tem obediens eſſe debes. ut ſi foꝛte deus vicioꝛum incurſu
te ſollicitari et ad tempus voluerit fatigari. per elacõnem
non contradicas. Conſtans/ne per delectacõnem ad con⸗

ſenſum defluas. Patiens / ne impoꝛtumtate vel mſtantia
temptacõms tandem aliquando emolleſcas. Hoc autem
precipue dicimus propter quoſdam mmus diſcretos. qmi

ſpirttualis ſtudij modum ignoꝛantes.poſt prima mcia bo
ne conuerſacõms.ita a temptacõe vicioꝛum libert eſſe vo⸗
lunt. ut ſi ſe vel tenuiter delectacõne illicita pulſari pꝛe⸗
ſenſ erint.ſtatim tumdo coꝛde młfirmitaus ſue obliti con⸗
era d eum mur murarent.et ſi vel modicum fatigentur. per

inconſtantie et impacientie vicium eneruati/ad conſenſum

imquitatis declinnnt. Sed neſciunt iſti ꝙᷓ pia ſit diſpenſa⸗
tio dei. ut mala que iam voluntate dimiimue(quamuis iĩ⸗
iti) a dhuc in temptacõne ſentiamus.quatenus in eis nunc

expietur cum cructant. quod prius in eis commiſſum eſt cũ
delectabãt.et nr̃e nfirmitatis memores.dũ ſpcogimur re
mĩſci qð fumꝰ.ñ nos extollat qdð ſumꝰ.Preeta etiã cũ ma
la noſtra cum tanta difficultate muenimus. amplius pec⸗
care timeamus. Cum itaqʒ tot vtilitates ex temptacõe pro
uemant. opoꝛtet quotiens temptamur obedienter diſpen⸗
ſationem dei excipere.et conſtanter praue delectacõm con

traire. et pacien ter moleſtiam temptacõms ſuſtinere. qua⸗
tinꝰ/et fatigacõ nr̃a nobis placeat.et tamen delectacõ pra
ua ad ↄſenſum non accedat. In flagello item obedienttam

ſeruat. qui et ſi cauſam ſue percuſſioms ignoꝛet. tamen

contra dominum non murmurat. Conſtans aut et patiens
rſt. quem nec pondus tnbulacõme oſpꝛimit. nec muturm⸗
tas frangit. Primus ergo gradus diſcipline dei eſt cuſte⸗
dia mandatorum. Secundus gradus eſt pugna temptacõ
num. Wnde mamfeſtum eſt ꝙ hij qui mandata dei non cu⸗
ſtodiunt. adhuc in dil erplm a dei eſſe non ceperunt. Qm
autem ſub diſciplma dei noneſt. ad hereditatem filiorum
Dei pertingere non poteſt. Nemo ergo contemnat dile 1⸗
plmam dei.qmia ſi peccatoꝛ eſt. neceſſaria eſt illi coꝛriga⸗
ctur. ſi uuſtus eſt/ neceſſaria eſt illi diſciplma deiut erudi⸗
atur. Propteręa iſte qii eam iam ad coꝛrectonem accepe
rat. adhuc eam ad erudimonem neceſſanam ſibi eſſe con⸗
firmat. ut ſicut coerectus expiauit culpas preteritas. ita
eruditus cautelam ha beat contra culpas futuras. Dicit
er go. Diſciplma tua coꝛrexit me in finem. diſciplina tua
ipla me docebit. ¶Dilataſti greſſus meos ſubtus me.
Dubtus nos eſt. quicquid tranſitoz ium eſt et caducum.
Quod autem eternum eſt. ſupra nos eſt. Oens ergo ꝛuſti
ſupra ſe dilata tos greſſus habet. quia quanto altius per
contemplacõnem m amorem eternozum dirigitur. tanto
.* amplius deſideno guſtate dilectõms dilatatur. Cum au⸗
tem mirebus tranſitoꝛis ſubtus ſe per cogitacõnem am⸗
bulat ipſa eam quodammodo ſue occupatioms moleſtia
coansuſtat.et totiens intra ſemetipſam ſtringitur. quoti⸗
ens foꝛis aduerſis occurrentibus p repe ditur. Sed fit non
nunquam. ut etiam ſubtus ſe mens diumo amoꝛe ſuecenſa /
dilatatos greſſus habeat. quia dum totam ſe intus per de
ſiderium retinet. et ſi foꝛis per operationem occupata ſit/
nullius tamen moleſtie aduerſitas libertatem eius coangu
ſtat. Vude recte cum dixiſſet. diataſti greſſus meos ſub
tus me. ſtatun ſubiunrit. dicens . Et non ſunt mfirmata
veſtig&ta mea. Quando emm greſſus in lubrico figitur.
ot ſi pes fortis permaneat veſtigia tamen eius ir firmantur

Ita quoque neceſſe eſt vt qui vel ad modicum mi rebus pe
rituris fiduciam poſ nerit.et ſi per turpia mundi deſideria
non lang neat. tamẽ qꝛ tranſitoꝛiũ eſt qd amat. ſtabilis nõ

fit.et cũ la bi ceꝑit. io cui inmtit᷑. mox imtẽtis veſtigia ab
ipſa ſua ſtabilitate mfirmentur. Cum autem totum ammi

deliderium in eterms figitur. quaſi ꝑpede in ſoliditate cõ⸗
ſtitnto.veſtigia non infirmantur. ¶ O erſequar immcos

meos et compꝛehendam illos. et non conuertar donec de⸗

fictant. Quoſdam ſpirituales immicos habemus qui nobis

mſidiantur. qii quãto ma gis occulti ſunt.tanto ma gis no⸗
cere poſſunt NHi ſunt motus carnales qui im coꝛde noſtro

oꝛiuntur. et qma de latentibus deſideris prodeunt mcau
tos ſepe ſub ſpecie virtutum fallunt. QAuos tunc m mirum

perſequimur.quando iꝑpſam oꝛigims eoꝛum radicem ſubti
liter mueſtigamus. quatenus dum ill os illicito motu oꝛnen
te pulſare ſenſertmus. ſtatim de qua affectione natus ſit
et ad quẽ finẽ eiꝰ? appetitus tẽdat perſpicere ſtudeamus.
Hoc fortaſſis qualiter fieri poſſit citius agnolſcitur. ſreius
aliquod exemplnm mn medium pꝛoponatur. Verbi gratia.
Eſt aliquis qui de ſeipſo plus ꝙᷓ; opoꝛtet ſentiens occulta

ſuperbia laborat. Hic ergo ſi foꝛte inter ceteros/ vel ao

colloquendum / ſiue ad couſulendum conſederit. quia ſe

ſingulariter ſapientem exiſtimat. ſe ſimgulariter debere au

diri putat. i vero alios ad verbum ſuum mmus intentos
foꝛtaſſis viderit.ſuumq; conſilium repudian aliquando p⸗
ſpexerit. ſtatim per impacientie vicium tumens. totum qdᷣ
tontra voluntatem ſuam agitur. ad muriam ſuam fiert ar

bitratur. Et quia eos non racõne / ſed odio potius aut in⸗

uidia að contemptum ſuum excitatos credit. iam ommno
utpote a maliuolis ſnum colloqmum ſubtrahere diſpo⸗
mt Cumqne ſe immoderate limgua a locucõne ſtringit. a
caritate ammus refrigeſcit. Oportet ergo, vt dum nos
vel loqntes que concepimns/ vel conuieètes mmꝰ? audiri/

õ

A
et exinde coꝛ noſtrum aliquo foꝛtaſſis ſubito doloꝛe tangi
ſenſerimus / impetum amm noſtri refrenemus. et hunc do
loꝛem quaſi mimicum a latere de mſidijs pꝛoſilientem in⸗
ſtanter pꝛoſequamur. et latebꝛam eius occultam de qua
prodiſt (id eſt ſuperbiam)et occurſum eius ad quem ten⸗

dit (id eſt odium fraternum) perſcrutantes. dum laqueos

conſpicimus / periculum cauea mus. Comprehenſus eſt in⸗

imicus. quia cum finem pram deſideri proudemus / a⸗
mmum a conſenſu retrabimus. Sicut emm vicia mueſti⸗

gando perſequimur.ſic comprehendimus inuemendo. et

ante ſubiugacõnem vicioꝝ nõ relaxamur.

donec deficiant non reuertimur/ſi ab inſtantia bom opis/

De. xriiile pſalmo.

e

vbi conſtitutio legis / fit in electione voluntatis.

Prunum timemus, deinde viam eligimus. demde lex nobis

premium accipimus. in preſenti amme vocunditatem. in fu⸗

turo/ amme pariter et corporis beatitudinem. Hoc eſt
quod ſequitur.Anima eius in bonis demorabitur. hoc eſt

de preſenti. Et ſemen eius hereditabit terram. hoc eſt de
futuro. Et ſatis eleganter ſpeciales delectacõnes expri⸗

mit / cum dicit. Nnima eius in boms demoꝛabitur. Quic⸗

quid enim carnaliter Ddulce eſt. ſue quidem delectationis
experientiam fruentibus preſtat. ſed diu cum cis moꝛarn
non poteſt. Aura dum guſtu appetitum prouocat. tranli⸗
tu deſiderium fraudat. Spirituales autem delicie/qᷓ nec
Suſtate tranſ eunt. nec refictentes decreſcunt. nec ſacian⸗
tes te dium gignunt diu cum fruentibus permanere poſ⸗
ſunt. Sequttur. Semen eius hereditabit terram. Terram

viuentium/ in faturo in hereditatem accpret pro bonis

Vleis et rectus dommus. pꝛopter hoc legem da⸗
bit delimquentibus in via. Non eſt ſeruilis timor.

—— — — — Haa ł————

— — —— —

— — — — — ——— —. — — ——. —

operibus ſuis. que per ſemen ſigmficantur. Wel p terram

caro accipi poteſt. quam in futuro immoꝛtalem et impaſſi⸗
bilem accipiet/qnſquis eam in pꝛeſenti in opere virtutum

4 exercet. Sed quomodo illuc peruemet?firmamentum eſt
x dommus timentibus eum. et teſtamentum ipſius ut mam⸗
8 feſtetur illis. Am vmcentibus pꝛomittit pꝛemum. pugnã⸗
n bus peeſtat adiutoꝛum. Oremium tale eſt. quia ipſius ſci
4 licet dei teſtamentum. id eſt conteſtata pꝛomiſſio eſt. ut
r ipſe ma mfeſtetur illi vdelicet videnti ſe. diutoꝛium tale
e eſt. quia firma mentum eſt dommus. id eſt pꝛotectio timẽ⸗
8 tibus ſe. Ideo ſecurus de pꝛomiſ ſo/ fiducialter curro. O⸗

culi mei ſemper ad dominum. quomam pſe euellet de la⸗
queo pedes meos. Oculus actionum mtentio eſt. Oculos
ad dommum lemper habet. qin per mtencõnem ad amo⸗

2 rem dei dirigit omne quod agit. Cuius mmirum pedes a la
. queo euellütur. quia mala actio eſſe non poteſt. cums a⸗
4 moꝛ dei oꝛigo eſt. Sme periculo nanque via actionum cur⸗
ritur.cum intentio amm caritate duce Subernatur. Sed
9 quis poteſt ſemper reſpicere deum. mſi quem ſemper de-
1 us re ſpicit? QAua m mirum dilectõnem homms ſemper di
t lectio dei ſicut pꝛeuemendo excitat. ſic ſubſe quendo con⸗ *
ſeruat. Hoc eſt emm quod ſequtur. Reſpice in me. ac ſi

diceret. Vt te diligere poſſim. tu dilige me. ut et amoꝛe
tuo dignus tuus ſim. miſerere mei relaxando peccata mea
Quia vmcus et pauper ſum ego. Ideo reſpice. quia vm⸗
cus. Ideo mierere. quia pauper. OMmcus emm plus dili⸗
gitur. pauper plus doletur. Cribul acõnes coꝛdis mei mul
tiplicate ſunt.de neceſſitatibus meis erue me. Que eſt pa
pertas tua? Tribulacõnes coꝛdis mei multiplicate ſuut.
Non eſt periculoſa afflictio carms. qua non frangitur cõö⸗
. ſſtantia mentis. Cum autem doloꝛ coꝛdis mtima tangit. ma
. ius piculũ ẽ. etiã ſi foꝛis tribulac õ deſit. De neceſſitatibꝰ
. meis erue me. Multe ſũt necitates bonoꝝ ĩ qbꝰ piclitcant

Fvij.
Quos foꝛtallis mehus cognolcimus ſi eas diſtimguendo
ꝓonamus. Gemma ſiquidem eſt neceſſitas ſancton. Olie
ra quam intus / altera quã foꝛis ſi ſtinẽt. Rltera a pꝛorximie
altera a ſemetipis. Auamdiu em in hac coꝛruꝑtuibili carn-
vmũt. moleſtias et temptacõnes que ex carne coꝛruptibil
oꝛiũ tur ommo decl mare non poſſunt. In qiibus tin cum
laboꝛe Piculũ eſt ut eas quoti die ſentire neceſſe ſit. et in
conſentire eis nemo vnquã ſine graui detr unẽto polſſit 1
tera necelſſitas eſt bonoꝝ. ꝙ cũ inter malos quos declia⸗
re non poſſunt conuer ſantur. ex illoꝛum pꝛaua conuerſaco
ne quotidiana quadam perſecucõne vita eoꝛum affligitur.
Quos ita tolerare neceſſe eſt. ut nec ꝗꝓpter imquitatem ee
rum/odio ha beamus homines. nec ꝗpter amoꝛem hominum
imqutatis effictamur conſoꝛtes. Bed hoc ſine humllitate
et laboꝛe nemo facere poteſt. Humilitate videlicet. ne ſe
per ſuperbiam a conſoꝛtio vamtatis dimdat. et dum malo
rum ſocietatem habere contemmt quaſi de ſingulart ruſtt
cia ꝓmcioſius intumeſcat. Laboꝛe aũt opus eſt. ut quoꝛũ
ſocietatem non deſerit/ ſemp fugere quantũ poteſt ſtude⸗
at conuerſacõnem. Hoc eſt quod ſequitur. Wide humilita
temmeamet labozem meũ.

Womam milcda tua ance oculos meos eſt. et cõ⸗
placin m veritate tua. Miſcdia dai eſt qua ꝓcit.ve
rnitas qua coꝛri git. Der miericoꝛdiã pemtẽtes ab mdulgẽ
tia non repellit. per ventatem peccata pumẽs/cauſam nõ
perſonam reſpicit. Quiſquis ergo adiſalutem peruemre
deſiderat. hec duo neceſ ſe eſt medicime dei remedia non
temnat. Sine miſcdia eim vemam non conſ equitur. ſine ve
ritate non emendatur. Sunt vero nõ null/ qui dum culpal
ſuas ꝓ miſcdaʒ temeraria quadam. pꝛeſumpcõne a deo re⸗
laxari eypetunt. Sine coꝛcepcõis flagella patiẽt ſuſtinere
nolũt.et ſi foꝛtaſſis aliqua ſe pꝛo pcĩs luis aduer ſa ꝓtuliſle

vvn

cognouerunt. ſtatim tipo ſnper bie erguntur.eoq; minus
miſcdiam dei neceſſariã exiſtimant. quo ſua ſe ſatiſ factõe

apud diumũ examen plene purgatos putant. Quo contra

quid iſte dicat audiamus. iſcdia mquit tua ante oculoſ

meos eſt. et c.i. u. t. Nc ſi diceret. Miſc viam tuã vbiqʒ mi
chi neceſſariam eſſe video.et tamen coꝛrectioms tue ver⸗

bera quibus peccata mea diſtricte pums non ſolum non re
pello led et gaudens ſuſcipio.imo etiam m ip̃is miſc iam
tuam non deeſſe cognoſco. Complacui inquit in venitate
tua. Eleganter dictnm. Ilauda biliter dtum. dictum imita⸗
cõne digmſſimũ.complacui mi veritate tua. Quali dicat.

on michi mſi in tua veritate complaceo. quia quod tibi

m me diſplicet. hoc ipᷣe etiam re pꝛehendo. In tua verita⸗

te michi complaceo. quia dum mea peccata perſequeris

flagellando/letificas me amoꝛe coꝛre ctõms. Cur emm mi⸗

chi mutua veritate non placeam.qui in mea paus falſitate
male michi complacebam Cur ſalubrem medicamenti tuin

amaritudmem ad ſamtatem non diligam.·qui male delecta

cõms dulcedmem peſtiferã ad egrotacõnem diligebam?/
Quomam miſcdia tua ante oculos meos eſt. et complacut

im ventate tua.
(De. rxvj. pſalmo.
T videam voluntatem dommm. et u. t. e. videre
voluntatem domim.eſt veritatem a gnoſcere. VWiſi⸗

dito ta bernaculi pꝛotecti non ſunt. g in loco quietis
quiete vꝛuere nolunt.

„ * %

Atare templum domim. eſt veritatẽ diligere. Quo-
mam abſcondit me in tabernaculo ſuo Tabernaculum dei
eſt eccleſia catholica in qua fideles laboꝛant. et im pro⸗
cin ctu cuiuſdam ſpiritualis miitie contra aereas poteſta⸗
tes pugnaturi excubant. In hoc autem tabernaculo illos
deus abſcondit. quibus amoꝛem quietis inſprando/a ſtre
pitu huius mundi ſecretum expetere facit. Sed m abſcon⸗

Vi1
M (De. xxx pſalmo.õ.

Womã foꝛtitudo mea et i meu es tu. cont
via loqui videtur. Sem timet. quõ f oꝛtitudinem
ſe habere dicit? Et ſi non timet. quare refugiũ que
rits Sed mens humana mter ſpem et tinoꝛẽ ↄſttuta/dum
foꝛtitudinẽ adiutoꝛis ſui conſiderat. de victoꝛia p̃ſumens.
ſyonte pꝛouocat immncũ. cũ vero ꝗpꝛiam infirmitatẽ ad me
moꝛiã reuocat ſupari metuẽs querit refugiũ. Odiſti obler
uãtes va.ſu. va. VWox iuſti eſt pꝛeſentẽ felicttatẽ deſpiciẽ=⸗
tis. Supius ↄmẽdauerat ſpm ſuum deo. et quaſi nunc que
reres. quid de carne fieri vellet. reſpondit ſe carms curãa
non Hhabere quia vamtas eſt omms caro.quia bi etiam qu-
eam illcite et 1 uperflue amando omm ſtudio et diligentia
cuſtodiunt/a coꝛrupcõne ſeruare non poſſunt. Quos mi mi
rum odit deus. qꝛ dum nimis rem coꝛruptibilem diltigunt.
ad amoꝛem dei incoꝛruptibilem non aſſurgũt. Odiſti inqᷣt
vanit ates obſeruãtes ſuꝑuacue. Gene ſupuacue. qꝛ et ſi
tranſitoꝛia ad neceſſitatem apetmus. nunqᷓ; tamẽ ad ſup
fluita teu diligere debemuſ. carnẽq; monturam non in de
licijs fouere/ſed ab mcomodis /his pꝛecipue qᷓ ad ſalutem
anime mmus conducere videntur defendere. (De. xxx
OQOmmus diſſipat conſilia geniũ. r. a. c. p. et re. ↄ.
p. Gentes intelligũtur peccatoꝛes. pop uliſtulti.
prmecipes ſuperbi. Conſilũ gentiũ eſt concupiſcẽ
tia carms. Cogitatio ꝓpłoꝝ eſt concupiſcẽtia oculoꝝ. Cõ⸗
ſiliũ principũ eſt ſupbia vite. QOue omia ndeo deus repro⸗
bat.qꝛ mũdus tranſit et concupiſcẽtia eius. Gene tamen
populi cogitacõnes ha bent non conſ ilmũ. quia ſtulti in po⸗
pulis 1 1Smicancur.

Wdica dne no. m. e. i,m. Nocentes ſunt. qui voto maligni⸗
tatis mſidiantur. expugnãtes ſunt qu aperte pſequũtur.
Juſtus ergo occultos mimcos ſuos iudicari tantu. id eſt

ad fu turũ iudiciũ ſeruari.mamfeſtos expugnari. id eſt in
hac vita etiam pumri poſtulat. vt eoꝝ pena mamffeſta ali⸗

os ab ini quitate retrabat.quos prius eon malicia per ex.
emplũ ad miquitatem ammabat. Ideo deus omipotens /

manffeſtas mniurias ſeruoꝝ ſuoꝝ ſepius etiam in hac vita
vlciſcit. vt quanti meriti apð eũ ſit iuſticia aperte demon
ſtretur. quatenꝰ hoc alios ad amoꝛem iuſticie accendat.

qð pᷣe auctoꝛ iuſticie ſe eam tin diligere mamfeſtat ¶ Ap⸗

prehende arma et ſcutũ.et exſurge m adiutoꝛiũ michi. ar
mis pugnamus. ſcuto tegimur. Mũ dus em contra electoſ
duobus modis pugnat.verbo et gladio. Verbũ falſitatis
expugnamꝰ per ſapientiam. gladio aduerſitatis reſiſtimus
per pacientiam. In ſapientia igit᷑ accipimꝰ arma. et ſcutũ
m pacientia. Sed cur deo dicit᷑. aprehende arma et ſcu⸗

tũ.niſi qꝛ ille in nobis dimicans / aduerſarios ſuperat. qui

aos pugnaturos cõtra aduerſarios armat? Quia ſicut ab
ipſo dona eius accepimus. ita ſine ipo domꝰ eius vti ad
ſalutem non valemus. ¶ Eripiens mopẽ de manu foꝛtioꝝ
eius. e.et.p.a.d.e. Quoſoam dya bolus apta temptacõne
oprimit. quoſdam occultis inſioijs ſeducit. Vnde in ſc rip

tura ſacra dya bolus aliqñ ꝑ leonem/aliqñ ꝑ draconem ex

primitur. ꝓ leonem apta eius ſeucia/ꝑ dracone vero oc⸗
culta eius verſutia ſigmficatur. Vnde pſalmiſta hec duo
temptationũ genera exprimens dicit. Eripiens mopem de

manu foꝛtiũ eius.e.et.p.a.d.eum.Quis eſt em̃ moꝑſ.m⸗

ſi qni virtutum duntias non habet? Et quis eſt pauper.

mſi qui iam aliqua virtutũ dona accipe meruit.ſeo tamen
adhuc ad pfectionẽ virtutis non puemt? Inope ergo ma⸗

nus foꝛtioꝝ opprimit. paupem vero manus diripientiũ affli
git.qꝛ m mirũ antiquus hoſtis eos qui nulla vrtute robo⸗
rati ſunt violenter ſibi per conſenſum iniquitatis ſubicit.
Ab hijs vero qui iam aliqua ſpũalis lucri bona colligere ĩ
cipiũt. oculta direpcõe dona vᷣtutũ tollit. Hijs ergo quos

.

apta ſemcia pimit latro eſt. fur vo illis quos oculta frau
de ſeducit. Vnde et his foꝛtitu do neceſſaria ẽ. ut poſſint
apte impugnantẽ vmcere.ulis vo circuſpectõ/ vt poſſint
occulte mſidiantẽ cauere. Cum igit᷑ Sma pietas quoſ dam
ↄtra aptã ſeuiciã immci coꝛroboꝛã do/quoſdã aũt ↄtra oc⸗
cultas eius mſidias ꝓꝑ circũſpectõz illuiando cuſtodit. qd
aliud facit qꝙᷓ inopẽ de manu foꝛtioꝝ/et a diripiẽtibus pau
perẽe eripit. ut et ili euadãt dmium. et iſti caueant dãnũ?
¶ Surgentes teſtes ĩ. ꝗᷓ1. i. m. Oms miqui qui tpalia bo⸗
na etms pferũt. cũ in hac vita pꝛoſpant᷑/quaſi in teſtimo⸗
mũ ↄtra electos ſurgũt.qꝛ dum ipᷣa ſua felicitate viſibili:
bus nõ loqndo ſed pꝛoſpando teſtimomũ phibẽt. iudiciũ
bonoꝝ(qð de etms et muiſibilibus boms dant) ↄumcere
ſtudẽt. Vnde recte ꝗᷓ ignoꝛabã mqt introgabant me.Oa
li em bonos de pñti felicitate int rogant.qꝛ cum eis dulcis
ſit/mirant ꝙ illi ſe ad appetitum eius nõ imelmant Sed qe
hec nõ dulcis ſed amara boms eſt. quicq;d de eius laude
medmm proferunt. hoc bom p expientiã nõ cognoſcunt.
△ xpecta dñm et oꝛa eum. Perfecta hic nobis foꝛma
viuendi pᷣſcribitur. Rudi ergo homo qð dicitur ti⸗
bi. Subditus eſto dñno et oꝛa eum, Primum ſubditus eſto.
ne male agendo pᷣcepta eius deſpicias. Demde ſubditus
eſto. ut ad bona agenda de viribus tuis nõ p̃ᷣſumas. Nam
et ille quoq; deo ſubiectus eſſe renuit. qui aliquid ſe ſua v
tute poſſe pᷣſumit. Sed inquis nmchi. Si hoc ad obedienti
am ptinet vt mehil ex me eſſe mtelligazʒ. quid ergo fruſtra
conoꝛ? QAuieſcam potius et exſpectabo dñm vt faciat qðᷣ
ſuũ eſt Optie dixiſti. Expecta dñũm Sz vide quõ expectes
Naã et mõtes expectãt et hoĩes expectãt Sʒ mõ tes ałt/axr
hoĩes. Montes expectant durando. homies expectare de
bent deſiderando. Montes pluuiam. homĩies graʒ Ooõter
ne areſcant. hommes ne pereant. ſacut in pſalmo lesttur.

₰½ 6
7

Expectãs expectaui dñm et intendit michi. QAui em duran
do expectat.ſ eo deſiderãdo nõ expectat. expectãs nõ ex⸗
pectat. q vᷣo pſeuerat et deſiderat/hic expectans erpectat
Expecta ergo.et ñ ſolũ expecta.ſʒ expectãs erpecta. i. Pp
ſeue rãs deſidera et deſirãs pſeuera. et ñ fraudaberis de
4 ſideriotuo. ſicut et ille fraudatꝰñ fuit qͥ dñũm expectãs / ex
er pectãs expectauit. Wide ergo quoõ iſte expectauit. Cump̃⸗
cibus expectauit. cũ deſidero expectauit. et qð ipᷣe tũc fe

nt

ct. hoc tibi nũc pᷣcipit. Nam cũ diriſſet.ſubditus eſto dño
no⸗ ſtatim a diũrit. et oꝛa eũ. ut et ſubditus deo ſis de te nõ p̃⸗
. ſumedo. et oꝛes eũ/eius auxiliũ expetẽdo. Nam quid eſt a
l liud deũ oꝛare.mſi mente humili atq; deuota ad eius miſe
ct ricoꝛdiã ſꝑ reſ picere? Droptea em nõ dirit tibi oꝛa eũ hoc
ſiue illud.ſed tm̃ oꝛa eũ.qꝛ mi aliud a te ꝙᷓ affectũ bonum
in exigit.qui tuã neceſſitatẽ etiã te nõ loquete cognoſceit. Cũ
dAH ergo oꝛas. quẽ petas potiꝰ ꝙᷓ quid petas cogitare tibi duil
ei ce ſit. et ip̃e quẽ petis quicquid tibi petendũ fuerat pꝛoun
t, debit. Sicut in alio loco pſalmiſta idẽ teſtat᷑ dicẽs. Oculi
mei ſp ad do.qꝛ i.e.de l.p.m. ¶ Educet quaſi lumẽ ꝛuſti⸗
na ciã.t. et.i.t.t.m. Juſticia bonoꝝ nũc oculta eſt.qꝛ ibi ſe
ur iuſtificari ſatagũt.vbi ab hoĩbus videri nõ pnt. Et qhuis .*
. iam in eis luc eat exẽplũ bom opis.ſed in abſcõdito eſt vir
ur tus intencõms. In futuro aũt quaſi lumẽ iuſticia eoꝝ edu⸗
n cit.qꝛ qui mõ bona opa ſua ab hũana laude abſcõpũᷣt. ve
45 mẽte iudece/ i iam ſecure pꝛo eis in etna claritate ghiabũtur
1 Vnde et in alio pſalmo dicit᷑. Vanũ eſt vobis ante lucem
n ſurgere. i. ante futuri iudici! claritatẽ exaltart. ſed ſurgi⸗
3 te poſtꝙᷓ ſederitiſ.qꝛ tũc fructuoſa ibi erit vr̃a exultacõ/ſi
4 prius vos m huꝛꝰ? vite exilio ſponte ꝓpter deũ humiliatis.
4 Sequit᷑. Et indiciũ tuũ tanqy merwiẽ. Juſticia bonoꝝ / eſt

opus virtutis qð faciũt.iudiciũ eoꝝ eſt pmũ vᷣtutis qð eli
gut. Deus ergo educet iuſticiã ſcõꝝ.qñ mamſeſtabit oꝑa
vtutũ qᷓ fecer̃t. Educet iudiciũ/qñ mãifeſtabit quale bom

pmi elegerũt. et ideo iuſteia tanq; lumen. vundictum
vero tanqᷓ mendies. io eſt clarum lumen educitur. qꝛ m⸗
noꝛ e om̃s claritas bom opis/ claritate eterne retribucõis
(Ge.x. xxvij. pſallo.
truerunt et coꝛrupte ſunt eicatrices mee a facie
ymſ pientie mee. Conſideranti michi hunus verſicu
li virtutẽ. non poteſt iam legenti elſe meogmtum.
qd totiẽs eſt pacienti ex ptum. Sed vtinã michi vel expiẽ
tia cogmeõez non dederit. vel ſi aliter cognoſcere non de⸗
bueram. ĩp̃a potius cogmtio data nõ ſit. Qz ſi ſic neceſſe
furt. et ſine manu valioa erudimt nõ poterã. vtinã iam nũc
vel a mea cogmtio michi ſic ſapet. quatinꝰ p pteritoꝝ do
on expientia a futura me imquitate coerceret. Sed quia
ties poſt expientiã maloꝝ deſipinſſe me video. ipos ad
ke amaritudims guſtus ꝓtimeſco. Dicam ta mẽ/et nõ ſine
Doloꝛe dicam. Dutruerũt et coꝛrupte ſũt cicatnces mee a
facie inſipiẽtie mee. Et licet hoꝝ verboꝝ expoſitio mebi
non ſit neceſſ aria. qꝛ tamẽ multi feliqius eam nõ nouerunt.
Pppter eoꝝ inſtructionẽ non eſt ommo tacẽda. Outruerunt
maquit et c. ſ. c. m. Duigetins oſiderãti quatuoꝛ hic gene⸗
. ra hoim occurrũt. Primũ eſt eon qui nunꝙqᷓ;l vulnerati ſũt.
Secũdũ eſt eoꝝn qu poſt vuinera pfecte ſut ſanan.Terci⸗
um eſt eoꝝ qmibus oboncta qui ſũt vulnera. et tñ adhuc
Pmanſerũt cicatrices. 1. vulneruũ ſigna. Quartũ eſt eoꝝ in
quibus ip̃a adhuc vulnera Hiantia! ſũt. et necdũ obduci ce
perñt. Siigi᷑ p vulnera pctã intelligumnꝰ. qin in pcii deſi
derio pmanẽt. quaſi vulnera aꝑta hnt. Qm po pctĩ deſe
rüt. et tñ adhuc a reatu petĩ ꝑ ſatiſfactionẽ plene purgat ti
nõ ſũt.ĩ his quaſi ꝗᷓ ſana⸗ ſigna vulnerũ ꝓmanſerũt. Qu aũt
poſt ppetrata ſcelera/et peccã di affectũ deſ erüt, et rra⸗
tũ pcti plena ſatiſfactõe obducũt. ab! hijs etiã ĩpa vulnerũ
ve ſtigia diſceſſerũt. Sic ſanatus erat paulus. qi poſt tã
ta mala dicebat mchil mic ha ↄſcius ſũ qꝛ m mmu ter tox

vulnerum m ſe. nec ſigna quidẽ inuemre poterat. quem de
anteacta prauitate ↄſcientia non accuſabat Mos ſequũtur
hij. qui et ſi vitam ſine pctõ ducere nequeũt.nunqᷓ tñ cul⸗

pe crimmalis vulnus pceperũt. Primũ genus eſt peccan⸗

tiũ. ſecundũ eſt pemtentiũ. terciũ eſt eoꝝn qui ꝑ pemtentiã
ſũt coꝛrecti.quartũ eſt eoꝝ qui ꝓ imquitatẽ non ſũt coꝛru⸗
pti. Primi ſunt egri.ſecũdi ſut ad ſamtatem auerſi.terci
ſũt ſanati.quarti ſunt ſam. Ex hijs ſatis colligi p̃t.de quo
Senere hoĩm iſte ſit qui cicatnces ſuas að coꝛrupcõnẽ re⸗
uerſas plangit. Demtere em̃ iam cepat. et pctim̃ iam volũ⸗
tate deſeruerat/ſed reatus peccati nondũ adhuc in eo ple
ne ſanatus fuerat. et priuſqꝙᷓ pueniſſet a d integrã ſamtatẽ
vulneris. coꝛruptus eſt ꝓ iteracõnem imquitatis. Vnð re⸗
cte prius dicitur. putruerũt. ac deinde adiũ git᷑. coꝛrupte
ſunt cicatrices mee. Oriꝰ em̃ praua deſideria ad mentẽ re
deũt. et ſic quodãmodo cicatrices obducte intenus ↄpu⸗
treſcũt. Demde vero cũ volũtas mala vſq; ad opacõnem
ire ꝓmittitur. iam ipᷣe cicatrices quaſi ex ſuphabudanti ſa
me coꝛrũpuntur. Cauſa quoq; coꝛrupcõnis cxplanatur cũ
dicit.l facie inſipiẽtie mee Sapiẽs a ſapiẽdo dicit᷑.nõ il⸗
le qii ſapoꝛes palato oꝛis recipit.ſed ille qui veritatẽ iu⸗

dDicio mentis comp̃hendit. Vnde etiã coꝛ qð veritatis ex⸗

pers eſt/nõ abſurde inſipiẽs dici poteſt. Notandũ vero ẽ
q nõ quelibet vitatis cogmcõ ꝓprie ſapiẽtia dicit᷑ mſi illa
que nõ ſolo auditu/ſed ꝑ ipam exxientiã reꝝ ↄpat᷑.famili
arius em̃ qdᷣammodo atq; pfectiꝰ? expta ꝙqᷓ; audita cogno⸗

ſcimus.et cogmcõnem veritatis quã in nobis doctnina in⸗

choat/expiẽtia ↄſũmat. Ipa etem̃ reꝝ natura docẽte didi⸗
cimus q; cuiuſlibet rei qualitatẽ pfectius ꝓ ſin ↄtrarij er⸗
pientiã iudicamꝰ?. qꝛ et bona qᷓlibet tũc iocũdius et dele⸗

cta biliꝰ amplectimur.cũ poſt longã miſeriã fatigati reſpi⸗

ramus.Hoc quoq; eſt qð dei micðiam tãto ampliꝰ in nr̃a
liberacõe diligimus.quãto nobis e vicino ſapit ipᷣ̃a miſeria

rf

de qua erepti lumus. Et derelicti aliqñ melius p tribulacõ
nem cognoſcumus ꝙqᷓ ſtricte teneda fuerat gr̃a.quã tpe qui
etis mmus foꝛtaſſis amabamꝰ?. Proptea ĩ quodã loco ſcri
ptura nos ammonẽs dicit. Fili m tꝑe maloꝝ ne ĩmemoꝛ ſis
bonon. et m tpe bonoꝝ ne imemoꝛ ſis maloꝝ. Oẽoꝛa nã⸗
q; bonoꝝ in tꝑe tribulacõis aĩim ꝑ ſpem erigit. et mẽoꝛia
maloꝝ m tpe proſpitatis ad cuſtodiã ſin cautioꝛẽ reddit
Cũq; alt᷑no ſapoꝛe ſe vtrũq; ↄtemꝑat/nec aduerſitas ꝑ de
ſperacõneʒ deicit. nec proſpitas ꝓ manẽ leticiã mentẽ dil⸗
ſoluit. Hmc populo iſrabel a moyſe ꝑ increpacõeʒ dicit᷑.
Gens abſqʒ ↄſilio eſt et ſine prudẽtia.vtinã ſapent et in⸗
telligerẽt ac nomiſſima pꝛouiderẽt. Quia em̃ nec pᷣſentia
dei bñficia cognoſcere/nec ſua picula futura pᷣmndere pote
rãt. quaſi prudẽtie ſapoꝛẽ in mẽtis palato nõ heẽbãt. Duo
igit᷑ ſũt qᷓ nobis ſp ſaꝑe debẽt. et mala videlʒ nr̃a qꝗᷓ euali⸗
mus. et gras dei quã ↄſecuti ſumꝰ. Mens etem̃ ſtulta/cum
malon delectationũ laboꝛẽ nõ memit. eaſ dẽ tẽptacõnes ſi
qñ pulſata fuerit tẽptacõe /iterare nõ ptimeſcit. et quẽad⸗
modũ mulier cũ anguſtia pariẽdi p̃mit᷑/ↄcupiſcẽtie carna⸗
lis delcãcõez abhoĩnat᷑.ſed cũ memoꝛia doloꝛis a mete re
ceſſerit. iteꝝ carms illecebras ↄcupiſcit. totaq; a uditate
ad eaꝝ expientiã rapit᷑.qꝛ eis quãtus admirtus ſit doloꝛ/
nõ recoꝛdat᷑. Nam ſi bene memone ſapet.doloꝛ ip̃e ꝗq ma⸗
lã delectacõezʒ ſeqnt᷑. nequac; ita mfrems mẽs ad eiꝰ ap⸗
petitũ theret᷑. Ipa quoq; gra accepta ſi aimꝰ ab eius re⸗
coꝛdacõe nõ deſipet/ab imuria ↄditoꝛis vel ſolo pudoꝛe
nos coercere potuiſſet. Qua igit᷑ cicatrices pctõꝝ nroꝝ
nequaqꝙᷓ; apirent᷑ ad actũ. mſi pꝛus putrefacte eẽnt ꝓ deſi⸗
deriũ.neq; vllo mõ ꝑ praua deſideria mẽs intus putreſce
ret.ſi nõ ꝓriꝰ a memoꝛia pᷣteritaꝝ miſeriaꝝ ſuaꝝ / et pntis
bnfici/dei conſidera cõne deſipuiſſet. plangat iſte inſipi⸗
entiã ſuã et dicat. Putruerũt et coꝛrupte ſũt cica.m.a fa.
m. m. Ded libet adhuc ↄſiderare quare nõ ſlimpli cit dixit.

4

ab inſipientia mea. vel pꝛopter inſipientiam meaz. ſed a fa
cie inſipientie mee. vtrum ne aliquid nobis iſta adiectione
ſignare voluerit. Peimum ipᷣe modus loquendi conſideran
8 Dus eſt.qua ſepe mn dunno eloquio ſimils poſitio muem⸗
1 tur. cum dicitur a facie domim vel a facie immici. ſiue etiã
1 magis obſcurum eſt/cum de rebus humana figuratione
carentibus coꝛpoꝛeis. nonnunqꝙᷓ; etiam incoꝛpoꝛeis agitur
de facies memoꝛatur. quod in vſu loquendi nunc mimme eſ ſe
4 asnoſcitur. tunc tamen fuiſſe dubium non eſt. quod ſatis
t. ex tam frequenti ſcripturaꝝ poſitione colligi poteſt. QAuia
kr em̃ vbiq; occurꝛentis faciem declmare non poſſumus.con⸗
H grue min ſcriptura ꝑ faciem pꝛeſentiam. ſiue inſtantiam. atʒ
ſte impoꝛtumtatem ſigmficamus. Qurd eſt ergo quod cica⸗
uo trices non ſolum ab mſipientia. ſed a facie mſipientie pu⸗
truiſſe et coꝛrupte eſſe dicũtur. mſi quia dei gratia nequa⸗
un qꝙ; nos vſq; ad lapſum peccati deſereret.ſi nõ pꝛius nr̃a in⸗
ſ ſipientia deo in nobis habitanti diu impoꝛtuna fuiſſet Am
d cum per longam negligentiam nram a nobis recedere inui
, tuus cogtitur. ſtatim cicatrices vulnerum noſtroꝛum non ſo⸗
lum per pꝛaua deſideria putrefiunt.ſed vſq; ad operatio⸗
1 nem pꝛauam coꝛrumpuntur.
o7 e. xxxpilNA, V
Otum fac michi domine finem meum. Mia iſta pꝛe
4 ens beeuis eſt. mala eſt. incerta eſt. quia mcerta
ſ eſt / dic deo. Notum fac michi domine finem me⸗
er um. Quia bꝛeeuis eſt / dic deo. Ecce menſura biles poſuiſti
. dies meos. Quia mala eſt/ dic deo. ſubſtantia mea tanꝙᷓ
4 mchilum ante te eſt. Vmuerſa vamtas omĩis homo vuens
Rua eſt vamtas qᷓ; m rebus iſtis viſibilibus cermmus. alia
4 eſt vamtas quam m nobis muiſibiliter ſentimus. Iſta exte

Tioꝛa vana ſũt.qꝛ cũ in coꝛruptõzʒ labũtur ſpẽm ſuã ꝓdunt
Nia aũt q̃ ꝓ imqtatẽ defluit.magis miſerabili vamtate iu⸗
ſticie decoꝛẽ amittit. Vmuerſa igit᷑ vamtas oĩs hõ vinens

,

fl.

qꝛet foꝛis ꝓ moꝛtalitatem pterit. et mtus pꝑ im quitatem
qui ſi ſaltẽ m altero ſiſteret / vmuerſa vamtas nõ fullſet.
” De. xxxix. pſalmo.

Wlta feciſti tu dne deus meus.m.t. et.c.t.v. e. q
L ſ. ſ. t. Omia que ſũt deus fecit. et tamen ſpecialit
Alla deus feciſſe dicitur. ꝓ que homo ad deum reuocatur.
Alla igtur mirabilia deus quaſi non ſua fecit.quoꝝ ammi⸗
ratio humanam mentem ab amoꝛe ĩius auertit. Illa aüt
mirabilia que hommem ad amoꝛem dei reuoc ant. quia nos
ſ uos faciunt. quodam ſingul ari priulegio. ſua dici polſfũt
Qua igitur ſupius pſalmiſta beatum dir erat.qui ad hu⸗
ius mundi vamtatem non reſpicit. vbi fructuoſa poſſit eſſe
ammiracõ conſequenter adiungit dicens. Multa feciſti tu
diñe. mrabilia opa tua. ſeʒ opa reſtauracõms nre. quec(neĩ
eis faſtidiũ metuas) multa ſunt numero. et ne facilitatẽ cõ
temnas/profunda in ſacramen to. Hoc eſt em quod cũ diri
ſſet.multa feciſti tu dne deus mirabilia tua. ſtatim ipſam
eoꝛum profunditatem demonſtrare volens adiunxit. et co⸗
gltacõmbus tuis non eſt quis ſimilis ſit tibi. vt et multitu⸗
do mirabil iũ varietate delectacõnem afferat. et profundi
tas exercitaconenm.
De. xl. pla

–☛

T u ingrediebatur ut videret va. l.c. e.c.ĩ.ſibi.
oꝛa gnũ malum eſt curioſitatiſ.ſeq; a vicio alienũ
mon eſſe mndicat. quiſquis ammũ ſuũ ad ſuſpicõnem facile
inclmat. Neq; em aliem peccati ſuſpectus coꝛ eius vreret
ſi non prius eiuſdem peccati affectus m eo radicaſſet. Ju
ſto ergo iudicio/dum ex ſui coꝛdis prauitate/falſam de a⸗
lio exiſtimacõnem colligit per eandem ſe exiſtimaconem
m affectum prauitatis amphus accendit. et inde veracct
mens ſua coꝛrumpitur/vnde fallaciter aliena actio mſimu⸗
latur. Propter quod pſalmiſta contra eiuſmodi loquens/
dielt. Et ſi ingrediebat vt videret / vana loqbat. Cunol⸗

etem̃ quiſquis tũc quaſi ad vdendũ ingreditur qñ

ſecretũ ſagaci ſtudio ꝑſcrutat᷑. Vana loquit᷑.qꝛ ut minuſ
ſuſpectus eſſe poſſit.eos a quibus cauerti nõ vult ſed dili⸗
gere fingit. Deinde iiqi ta te vgregat.qꝛ cũ libere admil⸗
ſus fuerit.quic quid rep̃henſibile muemre poteſt. fraudu⸗
lenter in coꝛda ſuo coaceruat. Cõgregat aũt paulatim mi
mma. vt poſt longũ ſilentiũ cũcta ſimul obiecta plus noce
ant.qᷓ minus opimonẽ lederẽt / ſi p ſe ſingula pꝛolata fuiſ⸗
ſent. Sed qꝛ hoc nõ coꝛrectõis ſed leſiõis affectu imquus
opatur.ſibi potius nocitura colligit.qꝛ ſicut dictũ eſt.vn
de aliena actio fallacit ꝑ infamiã obfuſcatur. inde vaciter

mẽs eiꝰ? ꝓ nequiciã ↄtabeſcit. ¶De. xlj. pſalmo.

NVemadmodũ deſi.c.ad f. a.i.d.a.m.ad te d.lq
uũt dona dei.fons aquaꝝ auctoꝛ eſt donoꝝ fonte
aque deſiderat. cuiꝰ deſideriũ nõ impleuit donec
ad deũ puemat. Qm dona dei ꝗpter deũ nõ amãt. hi quaſi
aquas et nõ fontẽ deſiderãt. Summũ aũut bonũ weo pkali
noĩe fontiũ exprimit᷑.qꝛ licʒ in ſe vnũ ſit.oĩm tñ oꝛgo bo⸗
noꝝ in ip̃o ↄtinet᷑. Viuus fons qꝛ vunficat. Pinus fons qꝛ

indeficies pſeuerat. Ideo ſicut ceruus deſiderat. q; vetu⸗

ſtatis defectũ repare exoptat.ſed differt᷑ deſideriũ vt ere
ſcat. Sed qꝛ oĩs moꝛa deſiderãti lõga eſt/exclamat.qñ ve⸗
mã?qñ ꝓuemãsqñ appe bo ante faciẽ dñi.ut nõ videri ſed

videre incipiã qᷓ́; pꝛꝛus viſus nõ videbãs Sed hoc nüc deſi
derari poteſt. haberi nõ poteſt. Quid ergo mterimsfuer̃t
michi la. m. p. d. ac nocte. Daſcar doloꝛibus. requira fleti

bus.vocabo ſuſpirijs.lac rime nutriẽt deſideriũ.donec p⸗
ſentia ſatier affectuũ.flebo.qꝛ abeſt qð deſidero. flebo
qꝛ adeſt q nõ amo. Nõ amo pnñtem infelicitatẽ. deſidero
futurã btitudinẽ Irriguũ ſuꝑius.qꝛ deſiderat aĩa mea ad
deũ fontẽ viuũ.irriguũ inferius, qꝛ ðꝛ m. c.v. eſt d.t. Hoc
ad pñtez mſeniã ptinet ꝙ oꝗpbꝛia moloꝝ ſuſtico. qꝛ t᷑renã

felicitatẽ nõ amo. Et quia me in pnñfti felicitate derelictum

19 . /

4 „½ „

eii⸗
alſpiciunt. me deum non habere mſultantes dicunt Mis igi
tur inſultattombus fractus tedere ceperat. ſed mo x ad ſe⸗
metipſum reuerſus. et qualis ſit pꝛeſentis vite conditio cõ
ſiderans. a tali ſe meroꝛe caſtigat dicens. Hec recoꝛdatus
ſum quomam tranſibo per tabernaculum ad domumid eſt
per la boꝛem/ad requiem. quaſi dicat. Cum de pꝛeſentis vi⸗
te/moleſtia contriſtatus ſum. qualis ſit pꝛeſentis vite con⸗
Ditio recoꝛdatus non ſum. Qunc autem recoꝛdatus ſum.
quia nemo poteſt ꝓpuemre ad requiem. qui pꝛꝰ? noluerit eqᷓ
minter ſuſtinere laboꝛem. Quia tranſibo per tabernacu⸗
lum ad domum. Cabernaculum eſt peeſens eccleſia, do⸗
mus eſt celeſtis patria. In tabernaculo locus tutus eſt qe
extra fidem tuta manſio eſſe non poteſt. Nec ſolum tranſi⸗
bo per locum tabernaculi. ſed in locum tabernaculi.id eſt
de infidelitate ad fidem de fide ad beatituomem. Ideo in
locum.vt fidem rectam non ſolum tenere mepiam. ſed vſ⸗
qʒ m finem m ea permaneam. Nec terꝛere debet laboꝛ cer
tamims. quia mirabile eſt tabernaculũ. et multa iam m eo
fulgent exempla virtutis. Et quia ꝑ tabernaculum ad do⸗
mum. id eſt per laboꝛem ad requiem tranſitum eſſe agnom
weo aĩiam meã iam amplius extra me non effudi. Bicut an⸗
Suſtia ammũ conſtringit. ſic leticia diffundit Quiſquis er
ZSo m rebus trãſitoeijs letari appetit extra ſe ammaʒz ſuã ef
fũdit. Supea ſe autem amma effunditur. qñ ꝓ ↄtemplatio
mas gaudium m amoꝛze conditoꝛis dilatatur. Sed cum am⸗
ma mtra ſe effunditur. ſtatuim ammalitas que exterioꝛez de
lectationem amat contriſtatur. quazꝭ vnuſquiſq; fidelis nu
tu ratioms coꝛrigere debet dicens Quare triſtis es amma
mea. Quare doles te perdere. quod non potes retinere.
RMuare conturbas me. Qma ubi per naturalem affectum
ccomunctus ſum. m tua turbatione ego inturbatus eſſe nõ
poſſum. Epera m deo. quia ſi nunc pꝛo eo tranſuoꝛias de⸗
lectationes ſponte reſyus. permanſuras poſtmodum ipſo

riüij.

.
as tribuente conſequeris. AQuomam adhuc confiteboꝛ ilr.
ocj Cum adeptus fuero quod ſpero. tunc laudabo illum et cõ
R fiteboꝛ illi. de quo dubitandum non eſt. qna ipe eſt ſaluta⸗
* re vultus mei. 1 eſt ſimintudims mee idem homo. et eſt
Ee deus meus. Non eſt dubitandum quin moztalibus pꝛomiſ
ch ſam hereditatem tribuat. quem pꝛo ſalute moꝛtalium aſ⸗
. ſumpſiſſe moꝛtalia conſtat. et qui pꝛo nobis noſtram moꝛ⸗
uumn. tem pati voluit. multomagis nobis vitam ſuam donabit
Nte quod poteſt facere quia deus eſt. vt nec de voluntate eius
nacn: dubites qui pꝛo nobis homo factus eſt. nec de poteſtate.
do⸗ quia deus eſt. d meipſum amma mea conturbata eſt. ad
iſtg me ſolum referendum eſt.qma mſi peius peccatum meum
raf, pꝛeceſſiſſet. caro foꝛis coꝛrupta non eſſet. et ideo eius coꝛ
deſt ruptio ad meam conturbationem iuſte reducitur. quia ex
deonn mea culpa pꝛimum eius coꝛruptio oꝛiebatur. Vel ad meip
Dyſ : ſum. id eſt in meipſo.qma et ſi foꝛis conturbationem non
oꝛcer muemat..ipſa eam ſue conditiomis coꝛruptio conturbat.
meo Id eſt licet extenoꝛa incitamenta peccati deſinant. ipſa
ddo⸗ tamen vicia ex naturali me coꝛruptione oꝛta conturbant.
dou Que ergo adhibenda ſunt remedia contra recidua pecca
tar⸗ ta. Baꝑptizari iterum non pol ſumus. et tamen vice baptiſma
user tis contra quotidiana peccata. quotidianum fontem lacn
S”ß marum babemus et ſi ſepius baptizart pꝛohibemur per
lauo adquam. nunquam peohibemur per pemtentiam. Sequitur
nan⸗ ergo nos gratia pꝛimi baptu maris m pemtentia. ſicut po
wde pulum iſrabel per deſertum gradientem aqua de petra.
urn vt quotiens in hums vite deſerto per peccatum areſcimus
ine p pnĩaz reficiamur. qꝛ ergo quotidie aĩa nra ad noſmetipᷣos
. ↄturbat᷑.mẽoꝛes dei ſimꝰ de tra ioꝛdams.vt ſcʒ illã adhuc
An remiſſionẽ qᷓramus ĩ pemtẽtia ꝙᷓ olim accepimus in aqua.

et tãto fiducialiꝰ. qto nos ipiꝰ ſacramẽto ſigtos eẽ ↄgno
ſcimꝰ. Quid eĩ pꝑ ioꝛdanẽ rectiꝰ accipit᷑ qᷓ; baptiſmꝰ.et qᷣd
P trã ioꝛd ams.niſi huana nat᷑a abluta fkonte ba ptiſmars.

ſen
de⸗
ri⸗

„ 4 *

De terra ergo ioꝛdams memoꝛes dei ſumus. quando ear⸗
dem ablucõnem qrimus in pemtẽtia. quã olim memimꝰ noſ
ab eo accepiſſe m a ua. Sequitur. Et hermonij a monte
modico. ſubaudit᷑. memoꝛ ero tu. Hermomum interpᷣtat᷑
ana thematilacõ. In baptiſmo aũt dyabolũ cũ oĩbus oꝑi⸗
bus et põꝑis ſuis anathematiſauimꝰ. et xpᷣo ↄfoꝛmes facti
a membris dyaboli ſepati ſumus. Homo igit ꝓ baptiſmũ
a dyabolo ſeꝑatuſ.fit hermõ mõs ꝓ vᷣtutẽ.modicꝰ ꝑ huũli
tate QAuã do vtaq; ꝑ pemtẽtiã a deo vtutũ dona ꝑ pctm̃ a⸗
miſſa reqrimꝰ. quaſi de modico mõte hermonij eiꝰ mẽoꝛes
ſumꝰ qꝛ lic oli a dpabolo ſeꝑatoſ.et ꝓ vᷣtute exaltatos/et
p humilitatẽ oↄfoꝛmatis xp̃ᷣi tpatos memimꝰ. De tra ioꝛda
ms ei? memoꝛes ſumꝰ.qñ ei eãdez naturã quã priꝰ ꝓ aquã
baptiſm a pctõ abluit.ꝓ pnĩaz nũc abluendã offerimꝰ De
mõte modico hermom ei? memoꝛes ſumꝰ. quãdo p̃camur
dona vtutũ cũ humilitate nobis reſtitm. qui prius nos ab
ipo accepiſſe memimꝰ?.qð vtrũq; memoꝛia dðꝛ.qꝛ hoc ĩtato
petimꝰ qð prionos accepiſſe recoꝛdamur Et neceſſe ẽ pem
tere.qꝛ abiſſus abiſſũ muocat.id eſt iudicium dãnacõis ad
ↄfir macõeʒ ſuã adducit udicium moꝛtalitatis.ſi videmus
verum qð primo hoĩ peccãti minatꝰ es moꝛtem. credamus
etiam ven eſſe qð peccãtibus et in pctõ pſeuerãtibus mia
ris damnationem. biſſus igit᷑ id eſt udicium damnatõis
abiſſum.id eſt uditum moꝛtalitatis muocat.qꝛ hoc illud
Ofirmat. Wel iudicium igms fut᷑ m. uudicium aque pᷣtenitum
Vel nouum teſtamentum qð pnñiaʒ p̃cipit.ad hoc confirmã
dum vetus teſta mentum adducit. Wel abiſſus diume ſapi⸗
entie.muocat abiſ ſum conſcientie humane.quia deus qui ꝑ
ſapientiam ſuam occulta noſtra ſubtiliter penetrat. cadez
ipſa conſcientia noſtra accuſante condemnat.ilc per hoc
valde nobis neceſſartum eſt ei? nunc miam pemtẽ do que⸗
rere.m cuiꝰ? iudicio teſtis non qritur.qꝛ ſua quiſqʒ conſcia
accuſante ↄemnatur. Hoc autem totum vbl cognommꝰ?

5

Frv.

In voce catharactaꝝ tuaꝝ. id eſt in ſermone pᷣdicatorũ
1 tuoꝛum. Qu predicatozes ideo catharacte dicutur. quia
. eis plumam doctrine ſtillatibus/coꝛdis humam terra mfü⸗
5 ditur. In voce ergo catharactaꝝ audmumus. q ſicut oli
a caſſa nõ fuit peccãtibus om inatio moꝛtis.ita nunc quoq;
ri caſſa non erit in peccato pſeuerantibus commatio damna
cõms. Quomodo autem ſcimus ꝙ antiqua ↄmmatio caſ⸗
’ ſa non fuit?O m̃es iam expimento didicimus.quã mims ve
rum fuerit quod peccanti homim olim ↄommatus eſt deus.
es H Quomodo didicimus?s Omia excelſa tua et fluctus tin ſuꝑ
ſt me tranſierũt. Sicut volumma vndaꝝ ſup naufragũ alia
5 poſt alia tranſeũt et obruũt. donec ↄquaſſatũ et cõfractũ
u deoꝛſum demergãt. ſic pene et paſſiones vite hunus ſuꝑ
bominem moꝛtalem alie atq; alie ↄquaſſantes et ↄfringen
tes ptranſeũt. et tandẽ deficientẽ in profun dũ moꝛtis de⸗
6 mmeaiergüt. Fluctus ſunt ↄmunes et quotidiane penalitates.
4 Excelſa ſunt excreſcentes et ſingulares adnerſitates. que
nun nec eedem omibus / nec eiſdem ſemp euemüt. omes tamẽ
do auuiquibus/alique ombus. Qma ergo preſens iudiciũ tam
ul graue ſẽtio.merito futuꝝ iudiciũ ptimeſco Et weo vt pol
n. ſim ulud euaders dũ adhuc tps ſupeſt neceſſe e pemtere.
i⸗ Qusõ ſcis ſi recipiat᷑ pnia tua? Scio.q; ĩ die mãdaut dñs
z„ miĩaʒ ſuã. Miſ cdᷣia dei ẽ q; pctm hoĩs ĩ pñti vita pumt vt e
1 tnã dãnacõzʒ euadere poſſit.Hãc ergo miaz ſuã deꝰ? P pdi⸗
n catoꝛes ſuos hoĩ mãdat.vt pñtis moꝛtalitatis vtilitatẽ ag⸗
noſcẽs/pꝛo liberacõe ſua futura libent iſtas penalitates ſu
ſtineat. Hãc aũt miſcdiaʒ ideo ĩ die hoc ẽ in pꝛoſpitate mã
d.at. qꝛ hõ minꝰ pato aĩio ſuſcipet qcqd in tbulacõe poſitꝰ
4 de vtilitate tbulacõis audret. Se qmitur ſicut alia tra nſ⸗
ia tio bhabet. et nocte declaramt. ſubauditur ipam milſeri⸗
coꝛdiam. Quod emm m die id eſt m proſperitate de vtili⸗

tate huius cõmums miſerie verbo docuit. hoc m nocte.i.
MV ĩaduerlſitate p ſin ares qᷓſoã tbulacões exẽpꝑlo declamt

Quales emm in futuro pacientie fructus ſit ſatis innotuit
cum m pꝛeſenti etiam vita nonnunquam quã neceſſarie ſint
tribulationes oſtendit Quod ergo m die mandat in nocte
declarat. quia quod ver bo dicitur. experimento compꝛoba
tur. Wel ſicut alia tranſlatio habet. In die mandauit do⸗
minus miſencoꝛ diam ſuam. et nocte canticum eius. Quod
ſic intelligi poteſt Oandauit/hoc eſt per nuntios ſuos pꝛe
cones/ſcilicet veritatis pꝛomiſit mſericoꝛdiam ſuam.id eſt
quod nos de miſeria huius vite liberaret. In die. id eſt cũ
claritas vite eterne pulſis tenebꝛs moꝛtalitatis illuceſce⸗
ret. et ideo interim in nocte vite huius mandauit canticum
eius.1 eſt laudem ſuam. vt ſi in futuro die. eius miſericoꝛ⸗
diam percipere volumus. in pꝛeſenti aduerſitate. ab eiꝰ? lau
de non recedamus. Dignum eſt emm vt ſi in gloꝛia ſua pꝛc⸗
pitium eum habere volumus.m noſtra hunc miſeria iuſtum
pꝛedicemus. QAma igitur peccauimus. quia flagellum ſuſti
nemus.quia ereptionem expectamus.m peccato confitea⸗
mur noſtram culpam. m flagello laudemus eius iuſticiam.
in ereptione ſperemus eius miſericoꝛdiam. NPpud me oꝛatio
pꝛo imquitate. deo vite mee m coꝛreptione. dicam deo ſu⸗
ſceptoꝛ meus es m miſeratione. IORlpud me oꝛatio. m ſecie⸗
to. m abſcondito. quia per eam non homimbus ſed deo ſol
placere concupiſco. Deo vite mee. quia dum me foꝛis fla⸗
gellando moetificat.mtus vunficando aſpirat. Dicam deo
In futuro cum ſuſceptus ad glonam fuero ſecurus dicam
ſuſceptoꝛ meus es.quod m dubio conſtitutus adhuc dice⸗
re non pꝛeſumo. Vel m pꝛeſenti dicam pꝛeſumens de pꝛo⸗
miſſione quam habeo iam m ſpe. quia iam quaſi factum te⸗
neo. quod faciendum ſine dubitatõe expecto QAnare oblit?
es meiimꝰ amãtis et pauẽtis ad diuerſa rapit᷑.nũc de pꝛo
miſſiõe ghiat᷑.nũc ð dilatõe ↄq̃rit᷑.Nũc ſe derelictũ ꝗpt põ
dus tribulatõis. nüc ſe ſuſceptu ꝗpt fiduciã repꝛomiſſiõis.
qre oblitꝰ es mei. Daruulus de dicaiꝰ xꝑri amãti iraſcit ur.

xrvj.

et qe nõ ad omĩia vota reſpondet. de oblimone cauſatur.
Enumerat etiã mala que patit Quare triſtis incedo? Et
ne videatur ſupflua triſticia. dũ affligit imquit me immic?
. Et qꝛ ſepe plus gaudendũ ꝙᷓ triſtandũ eſt in afflictõe coꝛ⸗
poꝛ. exasgerat caʒ adiusens etia detrimeta virtutis. Du
* ofringũtur oſſa mea. ib eſt virtutes deſtruũtur. Poſtremo
ſũmam malirriſionẽ immicoꝝ. Exprobauerunt michi qui
ei tribulãt me immici mei. In quo non vnus leditur. ſed t ota
ſocietas ꝑ infamiã obf uſcatur. Hec omnia patioꝛ dũ ince⸗
do.id eſt dũ in via recta gradiendo proficio. Vbi occulte
an meritum imnut. dum ſe et bona agentem / et mala patien
ta tem dicit. M
— (De. xlil. pſalmo.
n⸗ dica me deus et diſcerne cauſam meã de gente nõ ſancta
m NRlind eſt iudiciũ ſcõm cauſam. et aliud ſcᷣm retribucõeʒ.
t Bom ergo qui m pñ̃ti inter malos ſũt.et tñ in cauſa eis v⸗
: mti non ſũt. orant vt eis primũ eoꝝ cauſaʒ diſcernat. et ſic
n. iudicet.qꝛ tũc nos ſalubriter in retribucõe iudicat ſi pri?
o. cauſam nram bic a gente nõ ſancta diſcernat. Qmia tu es
: de? foꝛti. mea. Ideo ꝑ te ab eis ſepari peto.qꝛ cũ eorum
ſe⸗ maliciam grauiter poꝛtem. non tamẽ ab eoꝝ ſocietate me
ol per ſupbiam et fiduciam virium meaꝝ diſiungo. Bed dif⸗
, fertur qð petitur. Ideo clamat. Quare me repuliſti?
D Emitte lucem tuam et veritatẽ tuam. Per fidem umma.
n per veritatem ſidem remunera. Illummã do miſericoꝛs. re⸗
munerando verax. Ipſa deduxerunt me a malis meis. et
1, adduxerunt ad bona tua. Que bona tuas In montem. in ta
. bernacula tua. In montem ductus ſum per fidem. im ta⸗
4 bernacula tua ductus ſum per operationem Introibo ad
altare tuum domine per dliecuonem? In montem vt alta
. crederem. In tabernacula ut foꝛtia facerem. altare/
vt meipſum mmolem. Mons et tabernacula de preſentt.

altare de futuro. vbi plena caritas. Et ideo ait. introibo

vt immoler et ↄtempler ad altare.id eſt ad deũ qui letifi⸗ “
cat muentutẽ meã. Et bene iuuentutẽ letificat. vetuſtatez
em̃ letificat ſed otriſtat. Nd deũ qui letificat muẽtutẽ me
am Sed exterioꝛ homo noſter vetus coꝛrũpit᷑.ſed interioꝛ
homo noſter de die m diẽ renouat᷑. Caro em̃ nr̃ᷣa que per
moꝛtẽ diſſoluit.in pñti vita nõ renouat᷑. Spuũs aũt muen⸗
tutẽ ſuã etiã in hac vita renouare incipit.qñ ꝑ gram deijv⸗
tutibus renouatis deſideria vetuſta depomt. Deus ergo ũ
vetuſtatẽ nram /ſed iuuẽtutẽ letificat.qꝛ quãtomagis ca⸗
ro foꝛis atterit.tãtomagis mens intenus ſpãli gaudio ↄſo
lat᷑. Ideo mquit.ↄfiteboꝛ tibi in cithara. Quia tu leticiaʒ
nõ vetuſtatis ſed uuẽtutis.id eſt nõ gaudiũ carms ſʒ ſpũſ
diligis.ideo et ego carnẽ affligã.et laudabo te in macera
coõne carms. Contra qð q aĩalitas murmurat. ip̃ᷣe eã incre
pando caſtigat. Qua

Eclmaſti ſemitas nras a via tua. Tu vemẽs in ho⸗
mie viam nobis ꝓ exemplũ ſtrauſti.et ab illa via
quicquid bom in nobis eſt ꝑ imtacõnẽ deduxiſti. Vel ſemi
tas nr̃as.id eſt ꝓplexas et laboꝛioſas vias nras. in quibus
prius ſcᷣm carnẽ ambulammus a via tua bona declinaſtii
io eſt remouiſti.qꝛ amphius pꝑ illas nõ currimus.poſtꝙᷓ in
via tua direct ſumus. ¶ Mumiliata eſt in puluere aĩa nr̃a
c.ẽ.i.t.u.n. Puluis ſũt cogitacõnes vane.terra aũt pra⸗
ua deſideria. Bene aũt prius aima in puluere humiliat᷑. ac
deinde venter oglutmat in terra qemſi prius amma va⸗
nis ſe cogitacõibus ſubderet. nequaq; carnẽ deſideria im⸗
mũda obligarẽt. Sed qꝛ prius aia a vamtate vincit᷑.poſt⸗

modũ caro ad immũdiciã glutinatur.
NX (Ge. rlv. pſalmo.
Eus im medio eius non commouebitur. adiuuabit
eam deus mane diluculo. Beata ciuitas que rege;
habz deũ.qꝛ cũ foꝛis bella patit᷑. pax eius mtꝰ? nõ ↄturbat᷑

ſelix ille qn talẽ habet ammã. ita in amoꝛ eʒ dei ſolrbdata
vt quecũq; foꝛis moleſtie ꝑpſtrepãt.ta mẽ vſqʒ ad ſulentiũ
interne qmetis nõ irrumpat.qꝛ deꝰ qui pacis amatoꝛ eſt.
coꝛ ↄt batu; mhĩtare n pᷣc.ſʒ qꝛ tã pacificã hitacõʒ deus ñ
mueiret mſi eam faceret/abiuuabit eã deus mane dilucuto
H Ooane tepeſtine diluculo m luce. Mane. qꝛ aoiutoꝛ ĩ opoꝛ⸗
tumtatibus. dil uculo/qꝛ m tenebris opari neſcit. Qdꝛuua⸗
bit volente. qꝛ nemo muitus bonũ facit. diunat cimntate.
letificat ciuitatẽ. requieſcit in ciuitate. et pꝛotegit ciuita⸗
. tẽ. ¶ Wemte et videte opa omi. Primũ vemte. poſtea vi⸗
dete. Vos em̃ in tenebris eſtis. et ibi opa dm̃ videre n po
4 teſtis,Wemte 1&π an lucé. et videte pꝑ lucẽ ꝗᷓ lux fecit in
4 luce. Videte opa dñi. Que opa dii? CLũ quid celu et terrã
k Non. Bed qᷓ de ſuꝑ celũ poſita ſũt ſuꝑ terrã. Orimũ em̃ ce
lu deus et terrã fecit. demde qᷓdã in celo et in terra/de ce⸗
lo et terra produxit. Sed hec qꝛ terrena ſunt/ vbiq; tran
. vidert pñt. nec ut iſta wideant᷑ aliude alio boies muitãtur
4 Sũüt quedã alia qᷓ nõ de celo vel de terra pꝛoduxit ſed de
n ſup celũ ſecũ afferẽs/ſuꝑ terrã poſuit. nõ deiciẽs ea ſed ĩ⸗
8 clmãs.nec terrã ꝑ ea pᷣmẽs ſed releuãſ. Que ſũt iſta opera
n don, Dne au. au. t. et ti. ↄſideraui opa tua et expaur.ĩ me⸗
dio duũñ aĩialiũ cognoſceris. QAuõ poſita ſu p terrã? Ver bu
caro factũ eſt.et ha bitamt ĩ nobis. Quõ pꝛodigia? Daruu
us natus eſt nobis. fuꝰ datꝰ eſt nobis. et vo. no.e ad. ..
c D. p. f.ſ.p. p. Sup terrã poſita ſũt.qꝛ trena ad pacẽ ↄpo⸗
nut. Predigia ſunt. qꝛ venturi ſeculi gaudia pꝛotendunt.
Prodigia ſunt.qꝛ pr̃ futuri ſeculi. Sup terrã poſita ſunt,
““ ꝗqe pemceps pacis. Nuferens bella. pacificãs Hoĩez mtus et
extra.et terrã carins/dño aĩe vſ quequaq; ſubiciẽs. ¶ Er⸗
cuũ ↄteret et ↄfrĩget arma. vſutias et machĩacões dya boli
abdmbilãs Scuta oburet igm'/dura coꝛda mollet igne ſpuſ
ſei. Quibꝰ pat᷑tis et plena pace reddita. exhoꝛtatoria vor
ſeqt᷑.qꝛ oẽs volũtarij ad veꝝn bonũ iutãt᷑ Vacate et videe

W ———

MM
5 f—êôS
. R

VXvi Xxvij.
qm ego ſum deus.
De quinqua geſemo plal mo.
Alerere mei deus lcöᷣm m. m. t. Rudite petẽzes o⸗
NMante pctozeé. et diſette qualiter vos pꝛo pctis vnſ
oꝛare de betis. Nudite quid dicit. Miſerere mei deus. Re⸗
us em m cauſam ductꝰ?/oſiderat ꝙ iudex ſuus nec falli p̃t
qꝛ ſapiẽs eſt. nec coærũpi poteſtqꝛ auſtus eſt. nec vinei po⸗
teſt. qꝛ oiĩpotens eſt. nec decliari poteſt qꝛ vbiq; eſt Videt
ergo qe nullũ omino excuſacõi ſue ſiue defenſiom locũ eẽ.
et idcirco ad ſolam miſ cdᷣiam flagitandã ſe ↄuertit dicẽs
miſerere. O quanta eſt vintus hiuus verbi. mſerere. Nc ſi
dic eret. O dne agnoſco culpam meam. mintelhigo reatũ me
um. ſcio quid feci.ſcio quio merui.nõ ignoꝛo cum quo mi⸗
chi cauſa agitur. non ignoꝛo quid pꝛo culpa michi debet.
Volo peccatum meum abſcondere.ſed tu noſui omma. vo
lo reſiſtere ſed tu potes omnia. volo effugere ſed tu com⸗
plecteris omma. Quod er go ſolum reſtat.de te fugio ad
te. Fugio iram. fugio ad miericoꝛdiam. milerere. Nolo ut
intres in audicium cum ſeruo tuo. quia non auſtificabitur
in conſpectu tuo omms viuens. quantomagis ego pecca⸗
toꝛ et crimims reus? Non ergo peto vt udiceris mecum.
ſed vt miſerearis mei. miſerere mei. Tu quis es? Edicito
quis ſis. Citius foꝛtaſſis ad miericoꝛdiam flectar/ ſi per⸗
ſonam agnouero. Non mquit domine non. Sed volo inte⸗
rnim latere. quem tamen latere non poſſum. Volo ut interĩ
me neſcias.licet non ignoꝛem q; omma ſcis. Timeo emm ſi
mulq; erubeſco nomen edere. perſonam deſignare. et quã⸗
to tibi familiarioꝛ ante culpam extiti/tanto magis nunc cõ
fundoꝛ poſt culpam agnoſci. Nonergo dico tibi domme.
miſerere damd.quemaomodum alibi dixi.memento domi⸗
ne dauid/et omms manſuetudims eius. nec ſicut aliquan
do blandiẽs dicere ↄſueuerã p puero tuo.nõ ſaltẽ ſeruo tuo/
aut filio ancille tue. qe bec cĩa nomiĩa familiaritaus ſunt,

7

xrviij

et ideo quanto ma mfeſtius prelata. prions gratie benefi-
cium ad memoꝛiam reduc erent/tanto grauius ſequẽtis cul
pe reatum accuſarent. Taceo jgitur hec omia. ſil co. diſſi⸗
mulo. ne foꝛte ali qud eoꝝ ↄmemoꝛas. et te magis iratum

redderẽe. et me magis reum demõſtrarem. Wolo mterim e

S nõ agnoſci.ut citius poſſis tu ↄplacari. Ne ergo qᷓras

dñe quis ſim ego.tm̃ mſer ere ↄfiteti pctm ſuũ. damnanti

culpam ſuam.querenti miſcdiaʒ tuam. Miſerere m. d. Nõ

em audeo dicere deus meꝰ?. Deũ ſolummõ agnoſco. meum

nõ pᷣſumo. Ego em peccando te brdieim nicum ſeque a
te receſſi.malũ amando a bono elõgaui. ꝗptea quaſi eiectꝰ⸗

quali lepꝛoſus/quaſi ſepatꝰ/quaſi imundꝰ/quaſi alienus/
aꝗpmnquare nõ audeo.accedere nõ plumo.ſed tm de lõge
ſtans/et ad te vocẽ leuans/cum magna deuocõe/cum ma⸗
gna coꝛdis ↄtricõne clamo et dico.miſerere m. d. Dicant

qui bom ſunt.dicant qui mundi ſunt. dicant qui pun ſunt

dicant qii familiares ſunt. dicant qui fiin ſunt. qm here⸗

des ſunt / deus meus dicant. Ego qui immundus ſum. qui

pollutus ſum. qui abiectꝰ ſum. qui lõge ſum. qui patrẽ de⸗

ſerin. qui immico me vendidi. qui in re gionẽ longinq uam
abij. qui hereditatẽ meam ꝑdidi.qu ſubſtantiã meam luxu
rioſe viuẽdo dil iſſipaur. ego nõ dicam deus meus. nõ dicaz

pr meus.ſed tĩmõ miſerere mei deus. fac me ſicut vnũ de
mercẽenarijs tuis. qꝛ ñ ſũ dignꝰ vocan filius tu2. Miſerere
ergo mei deus.ſ.m.m.t.nõ dico ſcᷣm magnam miſeriam
meam. ſz ſcðm magnam miſcdiaʒ tuaʒ. qꝛ lz magna ſit mea

iſeria. maioꝛ tñ ẽ tua mſcõia.Oile.m.d.ſ.m.m.t. No⸗

1o puam miſ cdiaz ꝗrere. qꝛ nec te decz puã miſc diaz dare.

Jã em exaudicõe dignꝰ nõ eẽm.ſi a magno paꝝ ꝗrerẽ. mi

ſerere ergo m. d. ſ.m. m. t, Nequaq; dñe mag poſtulãs de

meis meritis ↄfido. ſʒ tuã magficẽtiã honoꝛo.mi.ergo m.

d. l. m. m. t. zpt magna miſ diaz. t. et ſcᷣm m. m.t.miſerere

Wt continebit in ira ſua milcdias ſuas. Tria ſunt
mala m quibus Homo afſfligitur. et quatuoꝛ bona:
quibus conſolatur. Vnũ maluũ eſt exterius ſub ho⸗
mme. aliud malũ eſt exterius m hoĩie. alind malũ eſt inter.

us in Pomãe. Malũ exterius ſub homie eſt. cum mn hijs que

foꝛis poſſidet dãna patitur. Malũ exterius in hoĩe eſt cu
caro eius mfirmatur. Malũ interius in hoĩe eſt vermis cõ⸗
ſcientie. Tribus his malis quatuoꝛ bona opponũtur. vt mi⸗
ſericoꝛdiã ira nõ contmeat. ſed beneficia ꝓpici/irati flagel
la tranſcendãt. Eſt nãq; bonũ exterius ſub hoĩe in trãqui
litate reꝝ tempalii. et eſt bonũ exterius in hoĩie in lamta⸗
te coꝛpm. et eſt bonũ interius in hcĩe ſecuritas ↄſcietiarũ.
et ẽ bonũ ĩteriꝰ ſupꝛa hoĩʒ /oulcedo celeſti gaudioꝝ. DPlꝰ
ergo confert Picius ꝙᷓ abſtulit ir atus. quia prius peccan⸗
tes in nris ꝓcutimur. ſed poſtmodum etiam in hijs que ſu⸗
pra nr̃a ſunt conſol amur.
(Delxrxuiz plallog.
Womã loquitur pacẽ in plebẽ ſuã.et.ſ.ſ.ſ. Qua⸗
tuoꝛ ſunt paces. duas dat mudus. et duas dat de
us. Munous dat pacem in tranquuhtate ren tpalum. et
dat pacem in ſamtate coꝛpoꝝ. Deꝰ dat pacem in tranqli
tate mentis. et pacẽ in audio ↄtempꝑl acõms. Sed ea pax
que eſt in tranquillitate mẽtis/in hoĩe eſt.ea que eſt ĩ gau
dio contẽplacõms/ſupra homieʒ eſt. Illam deus in plebe
loquitur.quia eã impfectioꝛibus tribuit. hãc ſuꝑ ſcõs.q
ꝑfectioꝛibus eam concedit. ”M
Onfiteboꝛ tibi in directõne coꝛdis. Coꝛ hoĩs diri⸗
gitur. qn humana voluntas diuine voluntati con⸗
foꝛmatur.id eſt ut homo id qð deus odit odiat. et qð dila
Sit dihigat.Ad hoc aut ꝑ legem dei inſtruimur.in qua no⸗
bis voluntas dei demõſtratur. que videlicʒ volũtas noſtre
volũtatis regula eſt. Ideo pꝛius me homiml.id eſt opera

L⅓20ä * —–

v.

n

u ad cuſtodiendas iuſtificationes dei diriguntur. poſtea he
he mo deo indirectione coꝛdis confitetur. Quis eſt qui deo
e confitetur?cui placet quod facit deus.hic deo confitetur.
Ne Ille aũt eſt cuiꝰ voluntas et coꝛ directum eſt. vt a volun⸗

tate dei nõ diſcrepet. vel aꝓpbãdo vel impꝛobãdo.vel obe
diendo. vel amando.nec mfra ſubſiſtens. nec vltra trani⸗
grediens. In toto coꝛde meo exquiſii te. ne repellas me

a mandatis tuis. Dagam et imfideles. deum nõ exquirunt
qui dunnũ honoꝛem creature tribuũt. Simiiiter falſi fide⸗
ta⸗ les qui aliud pluſq; deum diligunt. deum nõ exrquirũt De
. um exquirere eſt. extra omma qrere.Fide.vt aliud eſſe cre
d datur. Dilectione. vt plus diligatur. Coto coꝛde querit. qͥ
hunc ſolum muemre ↄcupiſcit Ne repellas me a mandatis
tuis. Sepe homo accedens ad deum. a ſeip̃o repellitur. ſe
H pe a mundo. ſepe a diabolo. aliquando a deo. ſ ſeipſo re⸗
pellitur vel ꝓꝑ voluntatem ꝓpꝛiam.vel ꝓ carms concupiſ cen
tiam. Per voluntatem ꝗꝓpꝛiam repellitur. qꝛ in hoc aliquan⸗
4 do Fraue fit illi qy deus vult. quia cum eo q; deus vult.
de pꝛia voluntate aliud vult / quod ſimul fieri nõ poteſt.cum
11 eo quod deus vult. Per carms concupiſcentiã repellitur.
quia dum al iud caro appetit. volũtas ſpus nõ ſine difficul
Far tate ad effectum pꝛocedit.il mundo repellitur. dum vł ad
n uerſis pᷣmtur. vel pꝛoſperis irꝛetitur. ſ dia bolo repellit᷑.
he quando ſuggeſtionũ illius ĩpoetumtate ſine ceſſatione vex
4 atur. deo repellitur. quando ad iliꝰ? maieſtatem cõtem

plandam ſurgens incõpꝛehenſil ibilis lucis radijs reuer be⸗
ratur. Que tamẽ repulſio ira nõ eſt.ſed exercitatio. quo⸗
1 mam iccirco homo ad tempus a ſumms repellitur. vt ꝑ hu
militatem melius in ims exerceatur. Vnde dictum eſt. Ne
declmes ĩ ira a ſeruo tuo.hoc eſt ſi declinas.declma vt re
deas. Memento ergo ſcale iacob. Rſcendunt angeli et de
ſcendunt. Qmdam aſcendere ſciunt. deſcendere neſciunt.
lꝛuo eſt em̃ deſcendere.aliud pcipitari Non eſt hommis

20

ſemper lurſum re. Di aſcendere noſti ꝓꝑ deuotionẽ mentis
ſcias et deſcendere p exercicium bom operis. Si neſcis de
ſcendere/neſcis conſcendere.et mincipias tandem poſt in⸗
diſcretam et immoderatam vehementiam aſcendendi ca⸗
dere. Cum deſcendis vwdetur elongari deus. qui ſurſum ẽ
Sed ſcriptum eſt. Excelſus dommus et humilia reſpicit.
Melius ergo tibi eſt vt humilis ſis et videaris.ꝙᷓ ſublimis
et ignoꝛeris.ſQues volando laſſceſcunt. et deſcendunt ſuꝑ
terꝛam vt reqiieſcant. Sed alie loca munda diligunt. alie
lutoſa et polluta exquirunt Si er go deſ cendis. munda ſit
requies tua. Quid eſt contemplatio mſi celums Aud o pe
ratto. mſi terꝛas In contemplatone volas. in operatione
ſedes. Bed elige loca munda. opera bona vita et fuge lu⸗
toſa.vbi comqunatio ẽ contingentis. Hec ſunt opera imu⸗
dicie. mquinantia ꝓpinquitatem. Non ergo repelleris cum
reparis. qꝛ ſi bene reſides validioꝛ conſurges. In coꝛde
meo abſcondi eloqma tua. vt non peccẽ tibi. In coꝛde elo
quium dei abſcondit.qui illud ꝓ dilectionez ſuſcipit. p me
moꝛiam retinet. ꝓ humnlitatem tegit. Si nunc tegeretur.
non foueretur. ſi nunq; mamfeſtaretur. nõ muitiplicaretur
Coꝛ mdus eſt. verbũ ouum. opꝰ pullus. foue et nutri. Non
vmificatur mſi nutriatur. Peccas ſi non recipis. peccas ſi
receptum reicis.peccas ſi retentum ante tempus expoms.
Pꝛimo duritia. ſecund o negligentia. tercio ſuperbia. Ido
abſconde ne pecces. enedictus es domĩe. doce me iuſtikt
cationes tuas. Non auditoꝛes legis iuſti ſunt apud deum.
ſed factoꝛes. Igitur ꝓ bonum opus auſtificat deus. Juſti
ficationes dei nouit. qui intelligit iuſtum eſſe.vt qui mala
cum delectatione ꝓpetrauit bonum ſine doloꝛe et laboꝛe
facere non poſſit.nec murmurat in pena. qu. humiliat᷑ pꝛo
cuipa. In labijs meis pꝛonuntiaui omma mudicia oꝛis tun.
Bonus odoꝛ. Damum humilitas ſilentij. Deinde ſtudiũ bo
m operis.poſtremo fiducia pꝛonuntiandi verbi. In coꝛde

hi moeo ſuentium. Doce me uuſtificationes opus. In labiſs⸗
de meis pꝛonuntiam/verbum. Duo ſunt que homm labia tol
”JM lunt. vt loqm non poſſit. Ignoꝛantia quando neſcit. con⸗
⸗ ſcientia mala quando erubeſcit. Pꝛopterea contra ignoꝛã⸗
ne tiam. m coꝛde meo abſcondi eloquia tua/contra conſcien⸗
ttam malam. doce me iuſtificationes tuas. Pꝛonuntiau. fi
no dDuciam loquendi ſigmficat. Omma iudicia oꝛis tii. Nichil
i abſcondi. boc eſt totum diri. Que dixiſti mehi. eso pꝛonũ
le tiam. me bil ex meo adieci. Nic hil de tuo abſcondi. ne vel
l falſitatem pꝛe dicarem. vel veritatem negarem Judicia coꝛ
pe dis. que ſunt abſcondita. Judicia ons. que ſunt mamfeſta
Ne Judicia oꝛis que pꝛopoſuiſti.iudicia coꝛdis que abſcondi⸗
l⸗ ſti Ju dicia coꝛdis vbi ſententia eſt dictata. iudita oꝛis vbi
ni⸗ ſententia eſt peolata. Que ergo mamfeſta ſunt pꝛonuntian⸗-
un tur. que abſcondita ſunt ſciri nõ poſſunt Iſta tacere toꝛ⸗
poꝛ elſet.mmillis pꝛeſumere elatio eſſet Quatuoꝛ autem ſũt
elo quibus iudicia fiunt. Rliquãdo reddit deus mala pꝛo ma⸗
me lo ad bonum. vt ſaulo penam pꝛo culpꝑa: ad coꝛrectionem.
r. NRliquando bona pꝛo bono ad malum. vt diuiti habundan
un tiam pꝛo iuſticia. ad retributionem. Rliquando malum peo
malo ad malum. vt herodi. et antiocho. et vide penaʒ pꝛo
gi culpa. ad damnationẽ ρ uando bona pꝛo bono ad bonu
. vt abꝛahe et iob habundantiam pzꝛo iuſticia ad ſalua tioneʒ
z In mandatis tuis exerceboꝛ Exercetur qui pꝛeſenti ſtudio

. ad melioꝛa et futura bona eruditus. In madatis ergo dei
exercetur. qui ſic ſemper bona que agit conſiderat. vt ſe ñ

quaſi conſummatum exiſtimet. ſed ſemꝑ quaſi meipientem
attendat. Conſiderabo vias tuas. via dei eſt. per quam ad
nos vemt. interna aſpiratio.via dei.ꝑ quam ad illum imus
bona operatio. Wias ergo dei conſiderat qui ſtudio bom
. operis exercendi muigilat. Vias etiam dei conſiderat.qui
aduentum eius internum ad ſe diligẽter obſeruat quando
vemat.et ad qles vemat.vt cognoſcat tꝑs viſitatioĩs ſue.

.

ſallite dommo m cithara In cithara duo ligna ſũt
vnum ifertus. alterum ſuperius. Inferius lignum
tur coꝛde clams quibuſoaʒ deoꝛſum tendentibus. ſurſum
trahẽtibꝰ Gupioꝛes clauos plectrũ toꝛquet. ad inferioꝛes
aũuũt clauos coꝛde digitis per cuſſe reſonãt. Duo ligna.due
ſunt cruces.ĩferius lignum crux carms. ſuperi? lignũ crux
mentis. Crux carms eſt afflictio in coꝛpoꝛe.crux mentis.
eſt compaſſio m coꝛde. Inferius lignum ſolidum non eſt.
quia omne quod in carne dolet. ſi conſcientie bone gau⸗
dium nõ tollitur. foꝛis ſpẽm doloꝛis habet intus veritatẽ
nõ habet. Supenus lignum ſolidum eſt quia doloꝛ mentis
ad mtima penetrans monſtrari poteſt. fingi nõ poteſt. C 02
da eſt coꝛpꝰ qð tenditur et maceratur. inter penam carms
et doloꝛem coꝛdis. Inferioꝛ clauus. eſt timoꝛ. fuperioꝛ. eſt
amoꝛ. quia timoꝛe caro configtur. amoꝛe ammꝰ vulnera⸗
tur. Illa ne ad mala moueatur. iſte ut ad bona ſenſificet᷑.
Plectrum eſt gratia. que affectum coꝛdis appꝛehendens
ad ſe trahit. et ad ſuperioꝛa ire facit. Coꝛda ſiccatur. et
tenditur vt ſomtum reddat. et caro hoĩs pꝛius a malo mũ
datur. poſtea ĩ bono excitatur.ibi ſiccata.hic tenſa Sicca
ta per abſtinentiam. tenſa ꝓ pacientiam. Infenoꝛes claun
rotundi ſunt. ſuperioꝛes ſoldi.quia timoꝛ circumſ pectus
eſſe debet amoꝛ perfectus. è
(BDe. lx. virj. pſalmo. òM.
Irabilis deus imm ſanctis ſuis Ruid miraris foꝛis.
Intus eſt mirabilis deus. Si em mrabile eſt. q
ad ſerututem factum eſt/qð ad imaginẽ factum eſt. quo⸗
modo mirabile non eſt? Mira bilis deus in ſanctis ſuns. He
ergo illos foꝛis reſpicias. Nam quod foꝛis eſt/miſerabile ẽ
quod mtus eſt/mirabile eſt. In tus exgo vide.et nõ mirabe
ris quic quid foꝛis aꝓparet.

ᷣÿ́—— ßQ

S =, =—

—-

WaaJ —

ece ꝙᷓ; bonum et ꝙᷓ; iocundu habitare fratres ĩ vnũ
In hoc mun do quedam bona ſunt ſed iocunda nõ

ſunt. et iterum que dam iocunda ſunt ſed bona non ſunt Ho

num et iocundum eſt/habitare fratres in vnum. hoc eſt ca⸗
ritas. In vno ammo.non m vno loco. Nam loco vnum eſle
et ammo nõ eſſe. pena eſt. ammo. non loco. bomtas.loco
et ammo/felicitas. Peima vmtas eſt. vt membꝛa capiti co
lereant. Secunda vt a ſemuc em non recedant. Ex peima
vꝛuunt. ex ſecunda vnum ſunt Honum eſt confiten dommo
et pſallere nomine tuo altiſſime. Duplex eſt confeſſio. alia
crinmims. alia laudis. Confeſſio crimms. eſt cõuerſio pec
catoꝛis. confeſſio laudis.gloꝛificatio creatoꝛis. Confeſſio

crimims eſt m deteſtationem mali. confeſſio laudis/m exul

4

tatione bom. Confeſſionem crimims parit timoꝛ. confelſi⸗

onem laudis parit amoz. Dꝛopterea bonum ẽ confiteri dño
quomam mitis eſt. pſallere nomim eius bonum. quomã ſua
uis. Exemplum manſuetudims eius fuit. quod peccatoꝛes
ad ſe vementes non repulit. exemplum ſuauitatis eius. qð
qui eum guſtauerunt faſtidire nõ potuerunt. Ex emplũ mã⸗
ſuetudims fuit. qðð infirmantibꝰ compatiebatur. ex emplũ
ſuauitatis quod imperfectis confoꝛmabatur. Infirmanti⸗
bus compatiebatur.confitentibus dans vemam/ er pemtẽ
tibus non mndicens penam. imperfectis confoꝛmabatur ſpi
ritualia ſeminans et metens carnalia Gemmans verbum a
bum mentis. et metens victum. cbum carms. WVemt ad i⸗

lum peccatrix. et fudit lacrimas ad pedes eius confeſſio⸗

nem crimims. ipſe vt oſtenderet manſuetudinem ſuam et ꝑ
uicoꝛdibus daret fiductam appꝛopiquandi cito vemam m
dulſit. penam nullam indixit. ſed ait. Wade/et amplius no
li peccare. Dicitur et m alio loco.quia habebat ihelus lo⸗
culos. et ea que dabantur ſuſcipiebat. confoꝛmans ſe imꝑ
fectis. vt qui euangelium pꝛedicant de eu agelio viuant.

(De. c. rxrij, pſalmo. Xα H

α

Paulus autem noluit ſumptus accipere de euangelio. ſed
gratis factus eſt mimſter verbi. et inuemtur paulus magis
aliquid feciſſe qᷓ; xpᷣus.xpᷣus aũt in numero impfectoꝝ mue
miri voluit. ne pꝛeſumerent non accipientes. et confunderẽ
tur accipientes. et eſtimaretur non eſſe xpꝛianꝰ faciens qð
noluit facere xpus. Pꝛopterea cum fiducia accedamus ad
mitem. et non derelmquamus ſuauem.
¶ De centeſimo.xj. pſalmo.
xoꝛtum eſt i tenebꝛis lumen rectis coꝛde.m.et.m.
et iuſtus dommus. Mec eſt fides. Jocundus ho⸗

mo qui miſeretur.et c. d.ſ.ſ.ĩ.i.qꝛ.i.et᷑.nõ cõ.Hec ẽ ope

Hec eſt retributio.
(De centeſimo xym.
vcerna pedibus meis.u.t. Lucerna lumen in teſta.
lumen m vaſe.dunmtas ĩ humamtate. Vas huma

ratto. In memoꝛa eterna ertt. iuſtus ab a. m. non timebo.

mtas. lumen diummtas. vita via. tenebꝛe ĩignoꝛantia Dꝛeceſ

ſit xpᷣus ferens lucernam. ſequitur xpᷣianus ten es exempli
ſemitam. Pꝛopoſuit humamtatem lucentem ex dunmtate.
extulit lucernam. vt videamus fide.ambulemus operatio⸗

ne. diri gamur imtatione. pꝛecedentem vnum multi ſequen

tes amen.

ium tenerent omma et cetera.
vm medium ſilentium tenerent omma. Tria ſunt ſi

lentia. Pꝛmum ſilentium eſt ignoꝛantia/languoꝛis. Secun
Oum ſuentium eſt deſperatio curatioms. Tercium ſilenti⸗

um eſt adeptio ſamtatis.pꝛimum ſilentium fuit ante legem
Secundum inter legem et gratiam Tercium erit poſt hãc
vitam.peimum ſil entiũ fuit quando homo nõ agnouit moꝛ
bum ſuum / et iccirco ſiluit. nec querebat remedium. Sed

poſtqꝙᷓ lex ſubintramt et oſtẽdit languidis vulnera ſua ſta

tim ruptum eſt ſilentiũ. et ceperunt moxr egn ſalutẽ qᷓrere

ſt. dum medium ſulen

—

d ſed qꝛ p opera legis vbi ſaulus nõ eſt ſanari volebant.qð
Gè querebãt nõ potuert muemre.Tandẽ igit᷑ ↄſiderãs homo
pꝓ legẽ nem me iuſtificari poſſe.qᷓ; poſt diut᷑ nos clamoꝛes
fatigatꝰ et iam deſperãs rurſum loqui ceſſauit. et ſubſecu
5 tum ẽ ſcdᷣm ſuentiũ. Tunc ergo oĩpotens verbũ dei pris in
carnẽ vemens rupit ſuentiũ.locutũ eſt pacẽ.dedit gram.

ꝓpoſuit miſcdiam. pꝛomiſit vemã.et ceperunt egri curꝛere
ad medicũ.et qᷓi magmis clamoꝛibꝰ.ſic pura fide coꝛdis et

h. vera ↄfeſſione oꝛis flagtare remediũ. Hoc itaq; nũc in pᷣ⸗
4 ſenti vita hac agit᷑.vt hõ ꝑ gram dei ſamtatẽ recipiat. ſed
he cũ plenã ſamtatẽ recepit.et ad illã felicitatẽ vẽture ĩmoe⸗
. talitatis ꝓductꝰ fuerit.nõ erit ampliꝰ qð petat.et tũc ſeqᷓ
tur terciũ illud bea tũ ſilentium qð nunqꝙᷓ finẽ habebit Int
pꝛimũ et medium ſilentiũ multa verba ſonuerunt. inter me
. dium et vltimũ ſulentiũ ſonat vnum verbum. Multa ver ba
fuerunt multiplicia legis mã data.qᷓ ꝑ moyſen data ẽ. Vnũ
. verbum ẽ. vna dei gra/qᷓ p ibm yp̃m facta ẽ.vel potiꝰ mhũs
rpᷣus eſt Ooyſes famulꝰ? dei multa verba.multos ſermões
pꝛotulit.deus pr̃ vnũ verbũ vnum ſermonẽ miſit. Sed ſer
. mones moyſi oĩpotentes nõ fuerunt.qꝛ qð dicebãt facere/
nõ potuerunt.et weo tandẽ qñʒ ĩ pꝛomſſione deficiẽ do ſi
4 luerunt. et tũc omipotẽs ſermo vemt/q nõ ſolũ dixit.ſʒ que
cunqʒ dixit.imo quecũqʒ voluit fecit. Iſte ſermo.illud ver
4 byvum adhuc loquitur cq;om fidelibꝰ ſuis pꝛomiſſiones ſuas
opatur. Sʒ cum pꝛomiſſa ipleuerit.tunc quaſi loqͥ ceſſabit
Cum aũt pꝛomiſ ſa ĩpleta fuerint.qꝛ ampliꝰ qð petatur m⸗
chil deerit. felx in ſempit᷑num ſilentiũ erit Dũ ergo mediũ
ſilentiũ tenerẽt om̃ia Bene oma hoc ẽ nõ ſolum illi ꝗ in pe
=M titõe deſperabãt.ſʒ et illa qᷓ ĩ pꝛomſſiõe defecerãt. Et nox
. in ſuo curſu mediũ iter hret. Nox in ſacra ſcriptura aliqn
4 pꝛo diabolo.vel aliqñ pꝛo mẽbꝛis eiꝰ.id eſt pctõꝛibꝰ et im
ꝗs.aliqñ pꝛo pctõ.aliqñ pꝛo pñti vita accipitur. Per nocte
ergo ĩ hoc loco moꝛtalis hinꝰ? vite flurus ſignatur.ſicut ꝑ

20 J

Diem alibi clanttas vite ppetue. Peeſens ergo vita nox eſt
pita vero futura dies Dox iſta hʒ veſpam.dies ille hʒ auro
ram. Weſpa pñtis noclis fuit inclinatio vmꝰ? diei. auroꝛa il
lius diei mel matio pñtis ſeculi. Veſpa huꝛꝰ? noctis fuit ex
quo adã peccauit.donec accepta ſnia moꝛtis a pa dilo pul
ſus.ã tenebꝛas huiꝰ mũ di exijt. Nuroꝛa ſequẽtis diei eſt.a
reſurꝛectõe xp̃i vſq; in finẽ ſeculi. er go vita iſta nox eſt. ſed
48 eſt curſus hunꝰ? vite. vide amꝰ quo cureat Oer moꝛtalita
tẽ cureit ĩ moꝛtẽ.ꝑ moꝛtẽ curat ĩ damnatõʒ.igit vita moꝛta
ꝙ naſcẽdo intramꝰ. viuẽdo pcurꝛimꝰ.moꝛiẽdo eximꝰ.Qñ
VFgo nox ĩ ſuo curſu mediũ iter huĩt mſi qñ moꝛs vmuerſos
quos ĩ ſtadio vite pñtis reꝑxit ſecũ ad ĩferos traxit et nemo
adhuc moꝛtaliũ ad vitã ĩmoꝛtalẽ aſcedere potuit. vł ꝑ no
pit. et ꝓꝑ actualia cucureit. QOñ ergo poſt oꝛiginalem p̃uan
te legis puaricatõe ſuccedẽte. pctm̃ ad ſummũ incrementũ
venerat.quaſi nox in ſuo curſu mediũ iter habebat. Sʒ iſta
quaſi quadam alterna mutuatõe paulatim decreſcens elõ⸗
Sat.quouſq; lux c reſcendo ad plenam diem puemat Pde
ergo oꝛdmatiſſimum dumne diſpenſatioms cõſilium. Quã
do omms recuperande ſalutis ſpes pernerat.et moꝛs om⸗
ma ſecum deoꝛſum rapiebat. peccatum ad ſummũ venerat.
tunc ommpotens ſermo liberandis mittitur. vt amplius di
uine gratie munus comnendetur. Wemt inquit Quis. vnde
quo. Sermo altiſſimi. verbum dei. vmcus patris.rex fili⸗
us regis. De conſeſſu patris. ad tolerantiam paſſioms.de
li.ad officinam peccau. De lumme celi vſq; ad tenebꝛas ĩ

ferm. Sed nunq ideo regnum pdidi. Imo eos qui ſerun

„ *

* 9.

erant peccat liberans. vſq; ad conregnandum ſibi ſublima
uit. Et ideo foꝛtaſſis a regalibus ſedibꝰ vemt. qꝛ in domo
patris mei manſiones multe ſunt.et regnabunt cum illo in

eternum cum acceperunt regnum quod paratum eſt ab im
tio ſeculi. Vmcus emm regis erat. ſolus regnum habutt
ſed quia ad conregnandũ ſibi fratres adoptare vemt. non
jam a ſede regali, ſed a ſedibus regalibus vemre debutut·

quia regnum ad quod vocantur cleckt d dei peeparatumt eſt

ab miio ſ eculi amen.

De duabus ſcolis.
ve ſunt ſcole.et duo ſunt genera diſcentii. li⸗ vir
tutem querunt. alij ventatem. QAm tamẽ alterũ in
ventate appetunt /neutru contemnunt. qꝛ nec virtꝰ odibilis
eſt. amatoꝛibus ueritatis. nec veritàs ↄtemptibilis amato⸗

ribus virtutis. Sunt aũt qui veritatẽ querere vident᷑.q tũ

qꝛ nõ in veritate/et pꝛo veritate.ſʒ pꝛo vamtate eam quert
verltatẽ ſine virtute hr̃e volunt.ſʒ veritas nõ ẽ ſine virtute
nec virtꝰ? mii in veritate. llij dicunt. Bom eſſe volumꝰ?. ſz

ſapiẽtes eẽ nolumus.et hij nõ iuſtificãtur.qꝛ virtꝰ ſapien⸗

tia ducitur. ſicut qui dicunt. ſapiẽtes eſſe volumꝰ/ſed bo⸗
m eſſe nolumus no erudiũtur. q; ſapĩa ꝓ virtutẽ ↄfirmat.

Scola virtutis ẽ.Geati ĩmacul ati ĩ via/qui am.i.l.d. Sco

la ſapie. Peati qui ſcru. t.e.i.t.c.e.e.ſic et in po. i. Btũs
vir qui nõ a. i.ↄ.ĩ.et.ĩ.u.p.nõ.ſ.et.ĩ.c.p.ñ.ſ.hec eſt ſco

la virtutis. Sed mlege dmi. vo. e. et.i.l.e.m.d.a.n. hec ẽ
ſcola ſapientie Vtrobiq; tñ ſtudiũ virtutis pᷣmittit᷑.qꝛ mul
ti ſcire volunt.pauci autẽ facere/vt pꝛi? ꝓ ſtudiũ bom ope
ris mundet᷑ ↄſcia.poſtea autẽ coꝛde mundo querat᷑ ſapĩia
Pꝛimũ diſce qd facias.poſtea quere qd ſcias. Ideo pꝛius
beati ĩmaculati.i.u.poſtea btĩ qui ſcrutãtur.bti ĩmaculan
om̃s libent audiunt bti.ſʒ nõ om̃s libent audiũt/imaculati
Tu aũt ſi vis eẽ btũs/eſto imaculatꝰ.qͥs ẽ immac łatꝰ sũ

ꝙᷓ pollutus /vel ablutus/ſctũs imaculatꝰ. et ſanctificatus

„„

xxiij.

immaculatus. P on eſt aduerſus . ſecundo qun ẽ
reuerſus. Ille qe non elr uartica tus. iſte qꝛ ẽ reconciliatus
pᷣcepta oei mults noĩbus ſigmficetur
recepta dei multis noĩbus ſigmificãtur. vra. lex. te⸗
ſtun onia. mãdata.auſtificationes.udicia.ſermões
eloqmia. mirabilia. equitas. verba. veritas. auſticia Mia dr
cuũtur. quia ea faciendo ꝓpuenmus ad vitam. Tex dicuntur.
quia obſeruationũ ritu ꝓpoſito ligant. Teſtimoma dicũtur
quia emdenter ammonẽt pems.vel peomiſſis. vel pꝛemijs
vel ↄteſtantes. andata dicũtur. qꝛ facienda indic ũt Ju
ſtificatões dicũtur.qꝛ ĩpleta a reatu liberãt Judicia dir
qꝛ vmcuiq; pꝛo merito debitã retributõʒ pꝛonũtiant. Ser⸗
mones dñr. qꝛ nartado inſtruũt Eloqmia dñr. qꝛ apte ſigm
ficãtur. Mia bilia dnr. qꝛ inſolita pᷣcipiũt.et iĩcogmta pꝛo
mittunt. Equitas dur. qe ſcdm auſticiam facta ſũt. Verba
vñnr. q; ſigmficatões dei. ſunt ad homies. Wenitas dicũt.
qꝛ⁊ ita ẽ vt dicũt Juſticia dñr.qꝛ mchil moꝛdĩatũ etinet.
De bhis q; in lege ambulãt vł ſtãt vel declinã
„ Li lut ĩ lege ambulãtes.alij ſunt in lege ſtantes.
aln ſunt a lege declmãtes. In lege ambulant. q i m
bono pꝛoficiũt. In lege ſtãt.q a bono ñ recedũt.a lege de⸗
clmãt. ñ faciẽda p̃lumũt. De tubus vjs.
Tres ſuvie. via dei. via boĩs. via diabol. Via dei ẽ vitas
via boĩs nccitas. via diaboli imqtas Wia dei et via dꝛaboli
nunqꝙᷓ flecti pñt.vt ad aliõ tendãt.qꝛ nec via dei mala.nec
via diaboli bona aliqñ eſſe pnñt Via hoĩs mutabilis ẽ.et ad
duierſa inflectitur. Hoc eſt vel ad viã dei.vel ad viam dia
boli. Si em̃ neceſſitas intoꝛquetur ad cupiditatem.et cu⸗
piditas ad imquitatẽ / via hoĩs flectit᷑ ad viam diaboli. Si
aũut neceſſitas dingitur ad menſurã.menſura ad ꝛuſticiam/
via hoĩs directa eſt ad vꝛiã dei. ꝓpterea ait. Wtinã dirigan
tur vꝛe mee. De eo ſcrptů eſt.

¶ Debitoꝛes ſumꝰ

Ariij.

ra tres/ debitoꝛes ſumꝰ nõ carm.vt ſcõm carnẽ vi
uamus. Spũs homis in medio quodã loco ↄſtitu⸗
tus. ſupꝛa ſe creatoꝛẽ ſuũ habet. cui ſubie ctꝰ ee de
bet. ſub ſe carnem ſuam. eui debet elſe platus. Nlud erge
debet creatoꝛi ꝓpt ſubiectõʒ. alud carm ꝗpt platõʒz. Crea⸗
toꝛi ꝗpt ſubiectõʒ debet vt nunq; pᷣter eiꝰ voluntatẽ ſe mo⸗
ueat.carm ꝗpt᷑ pᷣlatõz debet.vt eã ſcdm ar bitriũ rõis diui
mtꝰ illuĩate diſponat. Juſticia em volũtatis hũane eſt. di
ume volũtati.p om̃ia ↄfoꝛmari.et ꝙ; ula ſtãdo habet.mo⸗
tu et apetitu bom deſiderij adpiſci. vt nec ext illã effluat
pᷣſumens ea ꝗᷓ nõ debet.nec infra illã ſubſiſtat toꝛpens ab

his ꝗᷓ debet. Hoc ẽ ergo debitũ ſpũs ad creatoꝛẽ.vt ꝓ oĩa

ſcðm illiꝰ volũtatẽ moueatur.debitũ aũt ad carnẽ.vt uliꝰ
appetitũ nec extra ſuũ iudiciũ effluere. nec infra ſubſiſtere
patiatur. qꝛ em ſpũs ſeſſoꝛ ẽ.et caro iumẽtũ /ſet frenũ ei de
bet vt p̃cipitem a malo cohibeat. et calcaria vt pigrã exci⸗

tãdo exerceat. et pabulũ vt eiꝰ? ĩfirmitatẽ ſuſtẽtet ne defi⸗
clat In ſta bulo pabulũ.ĩ via calcaria et frenũ.hoc ẽ ĩ gete

nutrimẽtũ. exercitatõe cohibitõ⸗ et ĩcitamẽtũ. Frenũ ? Eti⸗
moꝛ/calcaria amoꝛ. cũ eĩ ad delectat atõz pcipitẽ ĩpellit deli⸗
deriũ culpe. cohibʒ a delectatõe timtẽ pꝛouidẽna pene In
hoc eĩ qð cermt/qꝛ pꝰ culpã pena.ſeqt/ſiue ĩ coerectõe ſi
ue ĩ dãnatõe refrenat᷑ a culpa/ſiue ĩ ope / ſiue ĩ delectatõe
Timoꝛ ergo frenũ ẽ.et ipᷣe timoꝛ cohibet et ſtrĩgit effluẽtẽ
aĩm/et ſiſtit eũ ad tolerãtiã.oñ dẽs faciiꝰeẽ malã ↄcupiſcoa
tiã vincere/qꝙ; malã ↄſciaʒ tolerare.et elegit durũ vt duriꝰ

euadat. Deiñn vemt amoꝛ et ſtimulat excitãdo pigrã ad ex

ercitiũ oꝑis boĩ/et demõſtrãs alacrit tolerãð laboꝛe oꝑpis
pꝛo recõpeſatõe tãte retributõis.nã ꝙq; facimꝰ tranſitoꝛiũ
eſt et finem habet. Quod autem expectamus eternum eſt.
et finem non habet. Merces eſt vita ſine moꝛte. gaudium
ſine meroꝛe.iocũditas.ſine doloꝛe Si ergo hec vita qᷓ moꝛ⸗

te fimt᷑ tm̃ diligit vt pꝛo eiZ amoꝛe qcqd pꝛo ſpa deſideran

Fyi
proteſt libenter deſpiciatur ne ſola ip̃a anittatur. quo delſi
Derlio illuc feſtinare debemus. vbi nec vita moete termina-
tur. nec. Saudꝛum vllo meroꝛe coꝛrumpitur.nec iocunditas
doloꝛe afficitur, HMec itaq; conſideratio ammum ꝓ deſide
rium amoꝛis alacriter curzere facit ad tolerantiam paſſio⸗
ms/vt grauia non ſint quecunq; fimri poſ ſunt in tempoꝛe.
cum poſt iꝑſa ſecutura ſint que plena conſiſtent et perfecta
bona in etermtate. Hoc eſt ergo qð dicitur. fratres debi⸗
toꝛes ſumus non carm Debitoꝛes em̃ ſumus carm/vt eã co
hibeamus ab imquitate/et exerceamus in virtute. et ſuſte
temus in mfirmate/ſed debitoꝛes non ſumus el /vt ſecun⸗
Dum illam viu amus.hoc eſt em̃ ſecundum illam vmere. vꝛ
peoelicet ſecundum concupilſceuas/et deſideria ulius. vt qðᷣ
Ula Hoeret fugramus et q; ula diligit apetamus. Quod ſi
faceremus nec a malo declinaremus/nec bonũ faceremus.
¶De duplici vel triplici ↄtemꝑlatione de.
ens pia iugi contemplatione creatoꝛis ſi reficitur
et quantomagis eius bomtatem cogitat. tanto am
pꝓlius eius amoꝛe inflammatur. Miratur pꝛietatem. que tã
tam maieſtatem ad noſtram compaſſionem inflectit. Oi⸗
ratur maieſtatem. que tantam pietatem noſtra compal ſio
ne / et pꝛromdentia affici et pertur ban non ſimt Oꝛ em̃ tan
ta bomtas eſſet/et tanta maieſtas nõ eſſet. mala noſtra ad
deum redundarent. Si autem tanta maieſtas eſſet/et tan⸗
ta bomtas non eſſet. bona eius ad nos non deſcenderent.
Consgratulamur ergo bomtati de tanta maieſtate peopter
pſum.ne pꝛo nobis afficiatur.congratulamur vmuerſita⸗
ti de tanta bomtate pꝛopter nos.vt nobis compatiatur Et
min his omm bus ammiratio maxima eſt/et ſtupoꝛ menti/quo
modo non dedignatur deus humilia et infirma noſtra.
et quꝛa illi pietas facit non indignum / quod nobis mileria
neceſſarium reddit Quẽ̃admoð materna pietas ſoꝛdente⸗
puenꝝ non abboeret/lſed quodã mõ delectat ↄtrectãs et de

—

XX.

oſculans. nec ignommoſu putat indigna ſuſtinere. qma di
lectõ pulcꝝ facit.qcqᷓd dilecti neceſſitas expoſ cit Gergo
”MM pia mẽs deũ ſuũ vtemplat et ipa ſua ↄtemplatõe ſuauiter
reficit.et dulce illi ẽ ſemꝑ ad ↄſderanduʒ. q ad laudanð
et amandũ ſemꝑ eſt ſuane. Cripliciter aut ammꝰ? deũ con

4 templatur in ſeipo / m opibus ſuis / et in undicijs ſuis. In ſe H
rpo bonum. m opibus ſuis magnũ. in iudicijs ſuis iuſtum.
In ſeipᷣo amabitem. in opib? 4 ins mirabie. m mvicis ſins
metuendum.
K. (uode onmna Lemmss et cruciãt. et exercent.

omo in mieria et ad miſertã natꝰ ẽ. q; nõ eẽt.ſi PHG
nõ peccaſſʒ. Pꝛimũ em in magna iocunditate fuic.

eh
et ab illa ad ſummã felleitatem puemre debuit. BSz qe obe

dn dDientiã nõ temnt. nec retinere potuit qð haburt. nec adapi
. ſci qð habiturꝰ fuit.Nd mieriã igit᷑ deiectꝰ. et ad miſeri⸗
coꝛdiã reſeruatꝰ? cepit ĩ eodẽ crudian et exerceri. Cructart
ſr vt culpã agnoſceret.exerceri vt ad miſcdiam repari poſſ⸗
dn“—r vt in doloꝛe ſentiret bonum qð pdidit / i exercitauone pꝛo-
ti ficeret ad bonum qð habiturus fiit. Totum ergo ad eru⸗
N⸗ ciatum verſum eſt. qð creatũ fuerat ad iocũditatẽ. vt ĩ oms
ſi⸗ mbꝰ laboꝛẽ et doloꝛẽ inuemiat.vt in ſua afflictione.et Pe?e
9 Snolcat. 1e.

”ÿ”V ſentem miſenam. et amiſſ am felicitatem ag

9 „ (MRo verbum ſolum bonumar .
% 2 rx duab? ſubſtãtis ↄſtat hõ.aĩa ſcz et coꝛperet vitq; .
t. O bonũ ſuũ hoʒ. HOonũ carnis ẽ mũ dꝰcũ habudantia o
1 cũditatis ſue.bomũ aĩie deꝰ ẽ cũ affluẽtia dulcedes ſue Si
4, ergo bona carms tanta ſũt.bona aĩe qnta et putãda lunt. *U
4 Quãto ei aĩa carne meloꝛ ẽ. tãto bonu aĩe bono carnis me
. liꝰ eẽ necẽ ẽ. Oĩa aũt q̃ viſibuit᷑ bona ſũt. bona ti vt dictũ

ẽ carnis ſũt.et ad bonu aĩe nullatenꝰ attingere pñt. Quic⸗
qd dulce ẽ ad guſtũ.qcq redolẽs ad olfactũ qᷣcq ſuaue
ad auditũ. qcq; lene ad tactũ.qᷣcqᷓd pulcrũ ad viſuz carm
blãdit᷑.et ocunpũ ẽ ad carnẽ.et ñ ẽ aie bonũ i im bis o mibas

Xv.
Pꝛimũ oſidera im viſibile lumen. qð vil ibil vus ommbus
iocundius eſt. ſme quo mchil viſbile . Ipm ergo magnum
bonũ eſt. et int cetera bona viſibilia mai? bonũ.et iocũdiꝰ
bonũ eſt.et tñ bonũ aĩme eſſe nõ poteſt. Illuĩat em̃ lumen
iſtud. ſed oculos carms cm.qꝛ ſi oculos aĩme illuiaret. in
bhoc lumie poſitꝰ oĩs verũ agnoſceret · Nuc aũt ſine iſto lu
mie vtas vdet᷑.ac ꝓ hoc illð lumẽ nõ illuiat ocłos ꝓ quos
vitas videt Sicut er go viſibile lume oculos mẽtis nluĩare
nõp̃t. ſic cibꝰ carms.mẽtis famẽ ſatiare non pᷣt.ſʒ ſunt ext
omia hec et foꝛis adherẽtia? ꝗᷓi palee cibus iumentoꝝ. Illa
auũt ꝗᷓ ab intꝰ ſũt bona.qᷓ; ex adipe frumẽti pams cibꝰ hoĩm
DPꝛopterea filij ibełm paleas nõ manducãt ſʒ adipe frumen
ti ſatiant᷑. qꝛ om̃s ꝗᷓ internã dulced inẽ guſtare cepunt. qᷣc
quid extrinſecꝰ ẽnſitoꝛie delectat.et ſcᷣm carnẽ dulce vi⸗
detur deſpiciũt. Habʒ ergo caro ſuũ cibũ quo reficit᷑. ha⸗
bet et aia cebũ ſuũ quo ſaginatur. Ipe aũt cibus aime ver
bum dei eſt. et ip̃m verbum idem lumen eſt/quo illumatur.
et cibus quo reficitur. Lumen quo elareſcit ad cogmtionẽ
veritatis.cibꝰ quo ꝓingueſcit.et hilareſcit ad amoꝛẽ bom⸗
tatis Ipz ergo verbũ dei pemũ/efſũdit. deiñ ſe infüdit Ef
fũdit vt vweat ĩfundit vt ꝓcipiat. Or em̃ ſe nõ effüderet
nõ agnoſceret᷑.ſi ſe nõ ĩfunderet.nõ 5 Suſtaret. Peimü ergo
ſe effũdit. et ꝑceptibile fecit ꝓꝑ creaturã. Scdo ꝓ carnẽ aſ⸗
ſũptã.Cercio adhuc quotidie ſe effũdit.p vocẽ huanã.Dꝰ
pꝛimã effuſionẽ.ĩffuſũ ẽ. et ↄceptum ꝓꝑ rõʒ. Poſt ſcdᷣazʒ effu
ſionẽ infufũ ẽ et ↄceptũ ꝓ fidẽ. poſt tciã effuſionẽ.ifundit᷑
et ocipit᷑ Pgmtõʒ. et paſcit vbiq; et reficit. Pꝛimo ad ma
mfeſtatõʒ. ſco ad ſalutẽ. ccio ad ĩſtructõʒ. pꝛimo ne mali
excuſent. cSo ut pᷣdeſtinati ſ aluet tci vt eruditt iĩfoꝛmẽt

ogmo vel ſcientia dei ealia dicitur ſenm Displacio
nem aha a ſoennoma mſmune⸗ cionem. Sumniheer cura

Axrvj.

Becundi contemplationem ſcit numerum oĩm rerum. Se

6 cundum inſinuationem neſcire dicitur. quia ſcientiam non
e tribuit. Similiter ſecundum pꝛouidentiam eſt ei cura de
ovpkfmbus. ſecundum cripturam et pꝛeceptionem non eſt ei
cuuura de bubus.
De duabus Ptibus ↄcupiſcentie huane.
x„ oncupiſcentia mudi duas partes habet. honeſtatẽ
et vtuitatem. Que duo cum pariter mſunt. magis

moderata ſunt. qma viciſſim ſe temperant. et qui ab altero
ſe reſtringunt. ad alterum immoderatius ſe effundũt. li
honeſta appetunt quia deſpicabiles videri erubeſcunt lij/
honeſta appetunt. quia! laudabiles apparere volucrüt. l
honeſta fugiunt pꝛopter humilitatem. alij honeſta fugiunt
pꝛop ter ſimulationem. vtilitas ita appetenda eſt. vt na tura
foueatur. et culpa extingatur.
¶ De tribus gradibus abſtinentie. .
rimus gradus eſt abſtinentie. ↄtentũ eẽ his qᷓ exci⸗
pe dant᷑.ſcðs ſe in his tempare.tciꝰex his aliqᷣd dimttere

le
n

n, ¶ De mutabilitate pilati.
c⸗ Ilatus mtrogauit ibm.qd ẽ veritas.et ſtat egreſ
n ſus ẽ in p̃toꝛiũ.fecit ergo qõnẽ. et nõ erxpectauit
ſ olutõz Sic multi t᷑nſitoꝛio feruoꝛe ad deũ ↄuerſi va bona
6, deſiderare ĩ cipiũt ſʒ eað mẽtis mutabilitate teꝝ ad tnſito
ſ ria effuſi ĩ mẽtis ꝗꝓpoſito nõ ꝑꝓſiſtunt Querũt ergo ↄuerſi ꝑ
fl deſideriũ vitatis.ſʒ nõ expectãt rñſionẽ.auerſi ꝑ appetitu
it E vamtatis
n ¶ De duplia humlita te.
4l voſũt genera huũilitatis.pꝛimũ ad ſe.ſcᷣm ad alios

2 Hullitas ad ſe ẽ qᷣ qq; de ſemetipo pꝓua exiſumat. Huili⸗
litas ad alios ẽ.qᷓ bona alioꝝ hõ ſine ĩuidia et huoe vↄmen
do Ddat. per pamam humilitatẽ pᷣeſſe nõ cupit. ꝓ ſcðᷣam ſubeẽ
non contemmt. Humilitas facit.vt ſua occulta homo non
. abſcõdat.pietas facit.vt aliena occłta iudicare ñ pᷣſ umat

Humilitas facit. vt mala ſua loomo nõ excuſet. pietas facit
vt mala aliena non aggrauet. Itez humilitas facit. vt que
in ſe latent ſecundum verttatem mudicet. pietas facit vt
que in alns nõ ꝓatent ad melioꝛem/partem melinet. Hinc
eſt quod viri ſancti ſemenpos tam diſtricte dijudicant. vt
cunctos ſibi merito anteponendos kurent. Vident em et
que mamfeſta ſunt ſua. et que occulta.alioꝛum autem ma⸗
mfeſta tantum. Cum ita qʒ de ahiems occultis iudicare non
peeſumant. mii quantum pietate monente bona elſe exiſti⸗
mant. plura ſunt que in ſe mala vident. mii et mamfeſta et
occulta vident.ꝙᷓ que in alijjs.vbi mamfeſta tantum vidẽt
Nam et ſi quando quedã occulta aliena ex mamfeſtis dep̃
bendunt. ſua tamen diſtricte per veritateʒ udicant. illa au
tem per pietatem excuſando iudicare non pꝛeſumunt Hinc
ergo fit ut mferioꝛes cunctis ſe exiſtiment. et hoc il lis ſen
tire dulce ſit. qd ſua mala as Suare et. alioꝝ allemare polſ ſ t

vo ſut genera electõis. alꝛiud int? p upbu mẽtis.
aliud foꝛis ꝓ tipũ elatõis. Dupbia em intꝰ ẽ. ĩactã tia foꝛis
Bupbia alia ẽ q ĩ ſuꝛ ↄſideratõe aĩmꝰ intumeſcit. alia q in
ſin ↄpatõe cetos deſpicit. Siłr iactãtia foꝛis alia ẽ/q ĩ lui
oſtẽtatõe hõ blãdũ ſe ſimulat.ahlia qᷓ ſe crudele et metuẽð
demõſtrat. In pꝛia placere mtit᷑.ĩ ſcdᷣa placere dedignat
Ex pꝛĩio igit genere l upbie ĩ quo hõ ſibi placʒ. pꝛimũ naſcit
Senus iactãtie ĩ quo cetis placere deſidᷣat. Et ex ſcðo ge⸗
nere ſupbie ĩ quo alios deſpicit. ſcm genꝰ naſcit iactatle
quo ſe nõ amabilẽ.ſed metuendũ monſtrare laboꝛat.
Nund vere ſit homo.
Vnũ eſt ĩ hoĩe. cui ſoli undiciũ ẽ cũ deo Hoc aũt ẽ
ſolũ ſi bonũ ẽ nõ ẽ̃ ad malũ qcq ĩ hoĩe ẽ.ſiue ſit bonũ ſiue
oſẽſꝰẽ rõis et hoc ve ipe ẽ hõ ceta hoĩs ſt et ĩ hoĩe Hoc ſit
malũ Et hoc ſolũ ſi malũ ẽ.ñ ẽ ad bonũ qcqᷣd ĩ hoĩe ẽ ſius
ſit malũ ſiue bonũ Scieð etiã ꝙ ſac ĩ boĩs pꝰ ꝓoſitũ bonũ

xxrvij.

ien quedam affectiones maloꝝ ſũt.non ad culpaʒ. et tñ aliquã
gre do occaſiones culpꝑe ſic et im malis cum ꝓpoſito malo ſunt
arp affectiones quedam bonoꝝ non ad meritum. que tam̃ ſepe
hir ſunt occaſio pemtentie.
tc De tibus ſpiritibus.
ene⸗ res ſunt ſpũs. Spũs dei.ſpũs hoĩs. ſpũs diaboli.
nm⸗ Spus dei/et ſpũs diaboli. immobiles ſũt. alter in
veren bono. alter in malo. Spiritꝰ hoĩs nunc huc /nunc illuc fle
huſtr ctitur. et cui ſe ſociat aliqñ eſt ſeruꝰ.aliqñ eſt ſocius. Scp
ſtaen tum eſt em. Non em̃ vos eſtis qͥ loquimm.ſʒ ſpũs pris nri
Dat qui loquitur m vobis. Et de altero. Scitis qꝛ cũ gentes eſ
odi ſetis ad ſimulacra muta peout ducebamim euntes. Sic ſpi
lua initus aliqñ ducit/ aliqn trahit᷑.vt erat ſpũs ĩpetꝰ uluc gra⸗
+ De dilecto et dilectoꝛe amme (iebaͤtur
lsſe dica michi quẽ diligit aia mea. Ilt᷑ ẽ dilectꝰ? aĩme. et di
vlit lectoꝛ aĩme. alt dilectus carms et dilectoꝛ caims.xpus di
. lectus aĩme eſt et dilectoꝛ. mun dꝰ dilectus carms et dile⸗
i, ctoꝛ.Dilectoꝛ q diligit. dilect? qꝗ diligit In hoc pꝛobat᷑.
fei⸗ qr xpᷣs dilectoꝛ aĩe ẽ.qꝛ ĩ oculis eiꝰ mchil inteſt qᷣlis ſit ſpe
nii cies carms. vbi aĩa pulcra ẽ. Dilectꝰ aut aie iõ pe ẽ. qꝛ in
pfruendo ipo aia delectat᷑ Tale etem̃ bonũ ẽ ſapia.quo ꝑ
diu frui mſi rõnalis natura nõ poteſt. Sicut caro mudo pfruit
ttis et delectatur. et oculus carms hoc diligit qð capit. et qui
amat ſpeciem amat et illa que ſpeciem cõmendat.
nlit VN¶ De eo að ſcriptu ẽ. Wemte ad me o. ꝗ:l. e.e.ꝛc
g⸗ llemte ad me oẽs qꝗ laboꝛatis et onerati eſtis. et ego
unt reficiã vos.Laboꝛe fatigati.onere Suati.media macerati.
vemte ad me. qles ad qle Clauſi ad oſtiũ egroti ad medicũ
Z naufra gi ad poꝛtũ Nd oſtũ luĩs/ ad medicũ ſalutis/ad poꝛ
it⸗ tu qᷣetis d oſtiũ ut egſſi vitatẽ videatis/ad medicũ vt cu
ne rati ad ſamtatẽ ↄualeſcatis/ad poꝛtũ vt collecti poſt labo
u re qeſcatis. vacui vt luĩie vᷣtatis ipleami. onerati vt ponde
ifun re peccatoꝝ alleuiemi. Laboꝛãtes vt qete adepta ↄſolemi.
honn H

(De duabus poꝛtis moꝛtis.· S=G
vi cupiditate peccant. ſumant dauid ex emplum vt
— reſur gant. QOui timoꝛe peccant. ſumant petrum ex
emplum. vt reſurgant. Mterqʒ; cecidit. et vterqʒ reſurꝛexit
quia xpᷣus vtrunq; reſperit. Ilterum per ſe. alterum ꝑ pꝛo
phetam ſuum. Iſte ſunt due poꝛte moꝛtis cupiditas et ti⸗
moꝛ. Que ſi clauduntur. non erit quo mundus mgrediatur

. ¶ Quomodo malus homo vuat.
(ns rei exemplum ſub celo. Sunt mali qui min
quam bom fiunt. ſunt bom qui ſemper in bono

conſiſtunt. Illi nunqᷓ ſurgunt.iſti nüquam cadunt illij qui
cum ceciderit non reſurgunt. alij cadunt et reſur gunt Qui

nunquam ſur gunt. vel nunquam re ſurgunt mali ſunt. qui

nunquuam cadunt / vel cum ceciderit reſur gunt. bom ſunt
Sic duo genera maloꝛum.et duo bonoꝛum. et vbiq; malꝰ
bono vunt. Qui nunquam bom fiunt. exemplum ſunt bo⸗
ms. vt mtelligant non eſſe ex ſe quod bom ſunt. quiah bo

num eſſe ex homme veſſet. omms homo bonus eſſet. Iterũ
qui a bono cadunt/et non reſurgunt. exemplum ſunt boms
vt ſciant gra tiam eſſe.non ſolum q; bonum acceperunt. ſed
etiam quod in bono perſeuerauerunt. Si emm perleuerare

homims eſſet. nullus caderet.
¶VDe duplici fine et medis.

—

Aſuã vitã eternam. ad ſimſtrã aũt ſuã moꝛtẽ ꝓpetuã
Et ex vita qdem eterna hz q vita e et er moꝛte etna q; moe
talis ẽ. Wia aũt qᷓ ad dextam itur / eſt iuſticia. via vo ꝗᷣ itur

ad ſimſtrã culpa .Et flectit᷑ iſta vita moꝛtalis / ſiue moꝛs vi
talis aliqn ꝓ culpã ad moꝛtem.aliqñ ꝓ uuſticiam ad vitam
et ꝗᷓ ad vita puemt.ãpliꝰ nõ cadit.ſic q ad moꝛtẽ ꝓueĩt am

plizn reſurgit Fims em̃ ut q; imobiłẽ/mediũ mobile. et flu

ctuat donec ſtabiliat᷑. In quamcũq; em ꝓptem ceciderit lig
num. ibi manebit. ſiue ad auſtrum. ſiue ad aquuonem.

Ita moꝛtał.medio loco ↄſtituta ẽ.et hʒ ad dextrã

l

N b

De nubibus et montibus.

ne 292 montibus ſurgunt nubes qꝛ coꝛda tumida a lu⸗
mine veritatis caligant. Nurſum fulmina montes feriunt.
8 quia potentes manus iudicium ſument.

Quid ſit vnum de magms malis.

Tdoc eſt vnum de magms malis vi te hinꝰ? pꝛeſentis.
quod diuiduntur ab muicem et ſimul eſſe non poſſunt. qui
et vnum habent oꝛtum et ammum In bhoc ergo tanto minꝰ
nn laudabilis muemtur in comunctione ſocietas. quanto ma⸗
gis leditur in ſepera tione canttas. ß
ſcn . G⸗ laude compaſſioms.
Gnn beata amma que compaſſionem habere poteſt.
Omnes patiuntur. pauci compatiuntur. Quanto aũt lau⸗
ſunt Dabilius eſt compati. ꝙᷓ pati. Dati aũt poſſunt impnj.com
Nu pati autem non poſſunt mſi pij)½
bo⸗ Quare beſtie crucitentur que culpꝑam nã babent.
ibe Jpena culpe debet᷑.q nõ peccauerũt/quare patiũ
teri tur? Pena homis iuſta eſt. qꝛ peccamt. Cetera/ quare pu⸗
its muntur. que non peccauerunt. ſed que pꝛopter hommem fa
ſen cta ſunt.pꝛopter hommem pumuntur. quia in poꝛum pe⸗
e na homo pumtur. Omplius adhuc. quia ſi non peccaſſet

hõ. laboꝛarẽt ꝗpter hoĩez.qᷓ̃ ꝓpt hoĩeʒ facta ſũt.vt ſ ciat hõ
ꝗnti ẽ apð deũ ſaulꝰ eiꝰ pꝛoquo oĩa laboꝛãt.ne ſolꝰ pe la
gri boꝛet.et vt diſcat penã timere penã vidẽs laboꝛãtiũ ĩ pena

ti uomodo homo a deo receſſit et quomõ redit.
omo pꝛimum per ſuperbiam receſſit a deo. poſtea
u A. Eper concupiſcentiam receſſit a ſemetipſo Der ſu⸗
4 perbiam factus eſt diabolus. per concupiſ centiam factus
4 eſt ſicut equus et mulus. quibus non eſt intellectus Nunc
4 per humnlitatem reuertitur ad deum. per mundiciam re⸗
. uertitur ad ſeipſum. Der humilitatem meretur gloꝛiam. ꝑp
mundiciam meretur incoꝛruptionem. Gloꝛiam deitatis. in⸗
is coꝛruptionem immoꝛtalitatis. ðèͦUDUMð

*N„

⸗ Nvu .
¶ Kuomodo male ſe et lua diligit.
ſt quidam amoꝛ homĩ ad ſe/et ad ſua.ad vitam ſu
am. et concupiſcentiã ſuam ſd vitam ſuã qua vult
bic eſſe.ad cõcupiſcentiã ſuã qua diligit ea que ſunt in mũ
do. d vitam ſuã qua negligit deum. ad ↄcupiſcentiã ſuam
qua obliuiſcitur deum. ad vitam ſuam qua refugit aduerſa
moꝛe.appetit cupiditate. et viuunt membꝛa hoĩs que non
ſunt moꝛtificata ſuꝑ terꝛã.viuunt et ſentiunt. Muũt diſcre
tione.ſentiunt dilectione. Diſcretione in bono et malo. di⸗
lectione in ſolo bono.Diſ cretione in his que odiunt et di⸗
ligunt.dilectione mm his que diligunt. et blandiuntur oculi
ad ſpecies illecebꝛoſas, vt apenãtur ad videndum Blãdꝛũ
tur aures ad cantica ſonoꝛa. ad verba ocioſa. vt apiantur.
ad audiendum. Glandmntur nares ad odoꝛem ſuauem. vt
apenantur ad olfaciendũ. Olandiuntur fauces ad ſapoꝛes
Dulces. vt apertãtur ad guſtandum. Blãdmntur manus ad
molles tactus. vt poꝛnigantur ad tangendum. Et luxurtat
tota maſſa nature fermento malicie et nequicie Malicie in
mamfeſto. nequicie in abſcondito Malicie in opere.nequi
cie in cogitatione Malicie carentis ſincerttate. nequicie ca
rentis ventate. Et amat Homo puerſe ſe et ſua. et nutrit
germma mala. et exbibet mebꝛa ſua arma imquitatis. abi
ciens diſciplmã et bomtatem odiens. ne cõtriſtet membea
ſua.laxat frena oculis et aunbus. vt intrent et exeãt ad de
lectationes ſuas. et om̃s ſenſus vt gaudeãt et fruãtur gau
Dijs ſuis futuros doloꝛes n6 pꝛoſpiciens .,pꝛimum ꝓ ne gli
gentiã. poſtea p contemptum.
(De itmnere trium dierum.
HBimus itinere trium dierum in deſerto vt ſacrificemꝰ Dno
deo nro. Eſt quidã acceſſus et receſſus aĩiue ad deum ſiue
a deo. Acceſſus ao deum. receſſus a deo. abeunti iter eſt
noctem. redeuntiuiter eſt ꝑ diem. Quot noctibꝰ recedit.

— rx.

tot diebus redit. beunte pꝛime noctis iter eſt ꝑ ſuper biã
N qua deum deſerit.ſecunde noctis iter eſt ꝓ concupiſcentiã
ni qua alia pꝛeter deum appetit. tercie noctis iter eſt ꝓp obſti⸗
en natiam qua in aliems extra deum requieſcit. In ſuper bia
t eſt vamtas.in concupiſcentia delectatio. in obſtinatia con
ſenſus, Per vamtatem igitur abiſt. ꝑ delectationẽ ſtat. p
on conſenſum ſedet. Per ſuperbiam a deo recedens vadit ad
ſee. vt requieſcat in ſe. Der concupiſcentiã deſcendit ſub ſe
di vävt requieſcat in carne. Per obſtinatiã trahitur extra ſe / vt
requieſcat in rerum viſ bilium ſpecie. et pmaneat m dele ⸗
a ctatione. Pꝛimum vadit de virtute ſua gloꝛian. ſecũdo va
. dit in vitijs ſuis delectari. tercio vadit in tranſitoꝛijs con⸗
ſol ari. Deimo maledictus homo qui confidit mn homme.ſe⸗
4 cundo qm pomt carnem bꝛachium ſuum. tercio/qui ſpera⸗
uit m multitudme duntia rum ſuaꝝ. et pꝛeualuit m vamta
) te ſua. Neuerenti aũt pꝛime diei iter eſt. quan do intentio⸗
nem ſuam ab eo conuertit quod exrtra ip̃am eſt ad id quod
74 ipᷣa eſt. Secunde diei iter eſt. quando ab eo quod eſt/am⸗
n mo ducitur / ad id quod eſſe debet. Tercie diei iter eſt. qñ
a perceptione ilummatioms. rapitur ad fontem lumms.
Dꝛima reuerſio eſt. ab aliems ad pꝛopꝛia.ſecunda eſt a ma
in lis ad bona. tercia eſt a ſtudio virtutis. ad pereeptionẽ in⸗
4 terne et eterne dulcedims. ðÿẽ
.- ¶ QAuomodo deus cibus et potus dicittu.
eus noſter cibus et potus eſt. Cibus quando per
n cogmtionem ſumitur. potus quando ſumitur ꝓ di
3 lectionem. Duplici hoc ſenſu beata aĩma deo frui
tur.ſcilicet cogmtione et dilectione.quia cognoſcendo v
. uit et diligendo. In cogmtione aliquid laboꝛis eſſe vide⸗
ne tur. in qua quaſi cibus mſi pꝛus maſtificatus fuerit nõ ſu⸗
e mitur Dic em̃ ſcupltatioms laboꝛe peruemtur ad guſtu co
4 gmtioms Dilectioms poſt difficultatẽ nõ habet.et faciliꝰ
4 mtrat in ammã. bom dilectio. quaʒ occulti cogmtio Tnna

vyir.

refectione deus fidelem ammam paſ cit. per verbum / per ſa
cramentum. per ſpiritum. Quando nos per verba ſua et ſa
cramenta reficit. fauum nobis edendum pꝛopomt Quando
vero intus per ſpiit um . uum nos reficit. mel nobis 8uſtan
dum effundit.
ea que der l unt. incoꝛpoꝛalia ſunt.
ume nature excellentia. ita ommfari am incompꝛe
henſibilis pꝛobatur/quod nec eius etermtatem/equare po
teſt tempus, nec immenſitatem locus. nec roteſtate; ope.
nec ſapientiam ſenſus.
9et ſua et Aem oedinat deus. ðèð
una diſpoſuio m ommbus operatioms ſue virtu
tem oſtendit. In boms quidem dupliciter. in qui⸗
bus vtrunqʒ facit. vt et ſint. et vt oꝛdmate ſint. In malis
aut ſimpliciter. in quibus nõ facit ndem vt ſint. ſeo tan⸗
tum vt oꝛdinata ſint. .
¶ De mana. et xp̃o. et patre. M
aria poꝛta.xpus oſtium. pater occultum aria bo
mo. xpᷣus homo/et deus. et pater deus. Per mari⸗
am ad xp̃m.ꝓ xpᷣm ad deum In maria pietas.in patre maie
ſtas. in xpᷣo pietas et maieſtas. Pietas ex cõpaſſione gene
ris. maieſtas peo excellentia deitatis Maria ſtella.xp̃ᷣs ſol
Ideo peccatoꝛes. quaſi in nocte a maria cõſ olantur. uuſti
quaſi in die a xpᷣo ꝛllummãtur. Iccirco ſi ptimeſcis ſuppli⸗
caturus ad deum accedere. Neſpice ad mariam. Non illic
muems qð timeas. genus tuum vides. Hec eſt pꝛima pꝑie⸗
tas. qua tibi adhuc trepidãti excelſioꝛ tempatur maieſtas
Hac ſouearis/hac nutriaris.donec conſoleris et coꝛoneris
(D. De ſeptem modis ſuſceptioms duunne.
eptem modis ſuſcipit deus Pomiem. Damo ad ſpõ
ſionem. ſecundo ad pꝛotectionem. tercio ad ſuſten
tationem. quarto ad reconciliationem. qumto ad appꝛoba-
tio nem. 1 xto ad conſolationem. ſeptimo ad remuneratõz.

Wü 2 5 ð s

Deimum pugnaturos contra diabolum ſuſ. cipit in cauf a vt

Kſ ꝗquaſi ſpondeat pꝛo eis. qñ confidit in eis. quẽa dmodũ cau
e ſam beati iob.quaſi cumſ dã agomſte ſui ↄtra diabolum de
ſt fendendam ſuſcepit. Quoſ oam aũt quaſi timidos et mer⸗

tes a pugna fugientes ſuſcipit ad pꝛotectionem ne ledant᷑.
Nlios in pugna ruentes ſuſcipit ad ſuſtentationẽ.ne conte

pe rantur. Nlios poſt ruinam ſurgentes ſuſcipit ad reconcilia
epe conem. vt remunerentur. Rlios poſt bonam opationem ſu⸗
. ſcipit per remunerationẽ, vt gloꝛificentur. Nlios inter ope

randum feſſos ſuſcipit per internam aſpiratõnẽ.vt refocil⸗
lentur. et conſol entur. C De exerettatiombus.
ij ſunt laboꝛantes et nõ pꝛo
ficiẽtes. alij laboꝛãtes et peoficiẽtes. alij non labo
rantes et pꝛoficientes. Laboꝛantes et nõ pꝛoficien
tes ſũt miſerã di.laboꝛãtes et pꝛoficiẽtes ſũt laudãdi.pꝛo
ficiẽtes et nõ laboꝛãtes ſũt btificãdi Qum pꝛo mũdĩ głia la
boꝛãt, la boꝛẽ hñt. pꝛofectũ nõ habẽt. QAQm pꝛo vita eterna
ho la boꝛãt.laboꝛẽ quidẽ hñt.ſʒ in laboꝛe ſuo pꝛofectũ ha
bent. Qui gratis dona virtutum ſuſcipiunt ij peofectum
babent. vbi laboꝛem non habent.
(De triplici fructu lectioms. H
6 rimus fructus lectõms eſt. vt ad veritatẽ recogne
ſcendam erudiarns. Secundꝰ fructus lectioms eſt
. vt ad virtutem amandã exciteris. Terciꝰ fructus lectõms
3 eeſt. vt intentione legendi occupatꝰ.coꝛde non vagens.
i ¶ De duplici fructu ꝛerunn.
e⸗ rimus fructus ieiunij eſt. moꝛtificatio carnalis de⸗
lectatioms. Secundꝰ? fructus eium eſt yt per af
4 flitionem carms coꝛde compugaris.
¶ De fructu laboꝛis.
nmus fructus laboꝛis eſt occupatio Secundus
exeraatioo.
[Quare damnent qa

pirtn
n
pale
tan⸗

r⸗
aſe
ene

u

25

1.

aliter nõ eccauerũt

vare inquis damnentur qui nõ peccauerunt. Oſte
de iuſticiaʒ. quare penam ſuſtinet qui cul pam non
ppetraut. Quis illes Puer ais. qui recens natus
moꝛitur. et ꝛdeo damnani dicitur. quia renaſci nõ potuit
Iſte inquis culpam non fecit. et ſuſunet penam Non ergo
potuiſti dicere culpam nõ hz. Habet eĩ culpã cᷓuis culpã
nõ fecerit. ꝗ culpã naſcẽdo ↄtraxit, cᷓ ̈ faciẽdo ñ pꝑetrauit
Itaqʒ pꝛo culpa pumt᷑ quã habet.q̃ et ſua ẽ.qꝛ bʒi/et alie⸗
na eſt. qꝛ aliũde hʒ. Tamẽ oĩno pꝛo culpa ſua pumt᷑.quaʒ
naſci ↄtulit. renaſci nõ abſtulit. Sed aĩa mqs ipᷣa qᷓ nec ꝑꝰ
ditõz qꝛ mũ da creata ẽᷣ. nec ꝓ natiuitatẽ q; ex traduce nõ
eſt.nec ꝑ opatõʒ.qꝛ necoũ bonũ aut maiũ facere potens ẽ
culpã ha bet q̃ re rea iudicat᷑/et pꝛo reatu ↄdẽnat᷑ Sic igit᷑

inſtas vt ꝓenaz pꝛobes ceẽ ſine culpa.ac ꝑ hoc i᷑ ipam penam

ruſtã nõ eſſe. que ſine culpa infertur. Hoc ergo dicis quaſi
nulla eſſe pena iuſta polſ it. mſr peo culpa illata fuerit.
Dic ergo bꝛuta aĩalia qᷓre pumũtur.qꝗ̃ nõ peccauerũt. Cum
ſolus hõ peccauerit.quare cetera pumũtur Oma laboꝛãt
ne ſolꝰ ipe laboꝛet.qum potiꝰ ſolus laboꝛare debut. quia
ſolus ppᷣe peccauit. Si nõ p̃ᷣt creatoꝛ ſcdᷣm bñplacitũ oĩpo⸗
tentis voluntatis ſue.ſeruitio creature ſue vti et cũ laboꝛe
est pena illi? adimplendã diſpenſatõz! ſuã.dic qũo miuſtũ.
nõ eſt vt iſta pumat ꝗᷓ nõ peccauerũt. Sed debet creatoꝛi
ſuo factura laboꝛẽ ſun etiã ſine culpa ſi illi placuerit cũ ra
tio expoſtulat. adimplendã diſpenſationẽ ipiꝰ Nec inuſtũ
cum illi placet. cur mehil imuſtũ placet. Sicut em totum
illi debet qð eſt. ſic etiã totũ illi debet qð po teſt. vt quan
tũ ipe vult ex eo illi ſeruiat. et quomõ ipᷣe vult. Scoõᷣm hoc
ita q; moderamẽ iuſticie. vtitur de? laboꝛe creature ſue ad
ſeruitiũ homis.vt ex eo ſ̃o intelligat hõ quantũ ſibi colla
tum eſt. et quãtum ipᷣe deo debeat pꝛo quo laboꝛãt omma
ne ſolus ip̃e laboꝛet. Sed aliud eſt inquis de pena bꝛutoꝝ
ammaliũ agere, aliad De pena ra ttonalaũ. quibꝰ ſolũ ſicut

miſerunt. Si ergo deus ad demonſtrandã 8
ſa miſericoꝛdie vult quoſdã quidẽ qui actualiter peccaue⸗
rũt cruciari in pena.alios aũt qui onginalit tm̃ rei tenent᷑

datum ent bene facere/ vt gloꝛificentur. ita iuſtum nullate
nus eſt vt pumantur mſi male fecerint Oud ergo? Qunqᷓ
homo pumtus eſt ſine culpa. Dic igitur. Cecus ille a natt

uitate quid fecit vt cecus naſceretur. de quo ſcriptum eſt

Neq; hoc peccauit/ne q; parentes eius.ſed vt mamfeſtent᷑

opera dei in illo. Job qua culpa fla gellum meruit. qui di⸗

cit non peccaui et in amaritudimbus moꝛatur oculus meꝰ
Qu ergo aliqñ et iuſtus penã ſuſtinet.quã peccãdo nõ me

ruit. qui nõ meruit vt ſuſtineat, ſʒ ſuſtinet potius vt mere⸗

atur. quare in his qui pᷣter oꝛiginale mchil cõmiſerunt. tan

to ſtudio deum imuſticie arguere volumꝰ. qꝛ penã crumĩs

et culpam actualẽ nõ muemmus. maxime qꝗę dictum eſt mi

tiſſimam eſſe penam illoꝝ. qui pꝛeter oꝛiginale mehil con⸗
gloꝛiã ſuaz mua

excludi a gloꝛia.vt electis ſuis im illis quide oſtendat quã

tam miſericoꝛdiam inuaſerunt. In iſtis autem. quantam
gloꝛiam conſecuti ſunt.quis ei dicere poteſt. cur ita facis.
Qu cum vult ſine culpa iuſte penam mkerꝛe poteſt ſicut

culpanti ne penam mferat.iuſte ignoſcere poteſt. Sed foꝛ
te non illa ſola putetur. pena eſſe eoꝝ qmi pꝛo oꝛiginali tã⸗
tum culpa damnati ſunt quod a gloꝛia beatitudims exclu⸗

duntur. mſi etiam toꝛmentoꝝ cruciatibus affictantur Sed

ſi alia eſt.q vel qualis ſit neſcio. Vnum ſcio.quia hec mag

na pena.et magna miſeria eſt nõ habere illð bonũ ſine quo
nulli bene eſſe poteſt. qui ſic ab illo eſ le⸗ cepit. vt in lo ba

beret beatum eſſe. Rmen.
(De indicto veri et boch, .
piritualis dijudicat omma. Spiritus ſpiritual ez fa

gerit. de ommbus docet. Ipᷣa vna eſt et docet de omibus

Nec mrum ſi omma docet.qui omma continet. Vna eſt ſa

cit. Ipſe ſpiritus ipᷣa vnctio que cum mentem teti⸗

ſa pientia. at in ppᷣa ſunt omma. et omna in ĩa mi a had ſunt/
qꝙᷓ ipᷣa Ibi vrũ omia. et omia vnũ ſunt Neq; iccirco nõ vnũ
ſunt q;ꝛ om̃ia ſunt. neq; ideo nõ omia ſunt/quia vnum ſunt.
Pariter ſunt magmtudo et ſimplicitas / vmtas ſet vmuerſi
tas. Vnum bonũ eſt/et m illo bono om̃e bonũ eſt. ſi videre
cupis.lumen eſt et ſpecies. Lumen eſt. qñ ꝑ iᷣm vides. ſpe
cies qñ vides.et quid eſt vere ipᷣm. Queſunt ille vt vide
re mereretur/oicens. Si muem gra tiazʒ ante te. oſtende mi
chi teip̃m. Et ait. Ego oſtendã tibi om̃e bonũ. Vide te ipʒ
videre petit. et ille ome bonũ ſe oſtenſurũ pꝛomiſit. Qua⸗
ſi aliud offerꝛe videtur ꝙᷓ; fuerat rogatz.ſed non eſt aliud
ſed ip̃ᷣm idem. O me bonũu ipᷣe ẽ. et ſp̃ᷣm vjdere omne bonũ vi
dere eſt. QAualis ergo putas eſt ſpecies iſta in qua omms
pulcritudo videtur. Multum tibi confert hoc lumẽ coꝛpo
rale.qñ ꝓ ipᷣm vides.nõ tñ totũ ↄfert. quia et aliud vides
et totum in ipᷣo nõ vides.quomã alind vides qð lumẽ non
eſt ipᷣm. ᷓuis et hoc videas ꝓ lumen. Qñ aũt hoc lumẽ vꝛ
des. totũ ꝓ ip̃m vides. et totũ in ipo vides. et totũ qð in
po vides. im eſt q; vides. Tale lumẽ eſt ſpirituale. qð
cum ſe ulumian dis pſtat. qᷓ ipʒʒ vident/totũ vident. Et hoc
ip̃ᷣm bonũ qð ſpiitualibꝰ oculis lumẽ eſt/et ſpẽs.ſpũalibꝰ
auribꝰ canticũ eſt Quer̃t oculi gaudiũ ſuum. vemt bonum
hoc et dicit lumẽ. querũt aures gaudiũ ſuum vemt bonum
hoc et dicit canticũ ſuum. tuditym fuit canticum qðdam
nouum. vt et ſuauit as et nountas iocunditatẽ augeret. ſua⸗
intas ad delectatõné. nouitas ad ammirationẽ. et ĩfuſum ẽ
auribꝰ gaudiũ ſuum. et dicit bonum hoc. querite me. hoc
ego ſum. Clamãt fauces.et dicit. Sapoꝛ ſum Nares. et di
cit odoꝛ ſum. Tactus et reſpondet. ſuauitas ſum. Ego to⸗
tum ſum. et totum qð ſum. bonum ſum, Et qi me habet.
otum habet. Non poterat coꝛpoea natura ſpiritualem P
fectonẽ emulari. vt mi vno om̃ia cõtineret. Pꝛopterea mul
ta coꝛpoꝛa fieri neceſſe erat vt qð nõ poterant ꝓ ſe ſingula

t.

„
*₰

ſimul facerent vmuerl a. S albu ſolũ tactũ eſi ſet. mgru non
eæẽt. õ6 potat aũt coꝛpꝰ vnũ albũ ſił et m grũ eẽ. et qcuũq;
ↄtraria erãt ĩ vno ſolo eẽ nõ poterãt Itaq; ſi vnũ qðc unq;
ſolũ factũ eſſʒ. om̃e qð ẽ pter vnũ nõ eẽt Ratio aũt ↄtrioꝝn
otria nõ ẽ.et iccirco ſpũs in eo qð rõʒ oĩm ↄtinet.oĩa ꝑ rõʒ
tinet. et cũ ſit vnꝰ etſiplex nata.młciplex tñ ẽ ſapia. Sic̃
ſtabilis vitate / et mobilis ſubtulitate Hic ergo ſpũs qñ ſe P
Sr̃aʒ coꝛdi ĩfudit.ſicut ĩ ſᷣo oĩm vitas ↄtinet᷑.iĩta ꝑ ipʒ qũu
vult. et qᷓtũ vult oĩm ↄgmtio miſtrat. Et i incipiũt quodã⸗
mõ oĩa eẽ illo qͥ accipit. ſicut oĩa ſũt illo qᷓ dedit. Qui er
videt oculo ↄtẽplatõis. videt deũ.et ea q̃ i deo ſunt. Qui

videt oculo rõis. vwet aĩm /et ea ꝗᷓ in aĩio ſunt. Qui videt
oculo carms.videt mundũ.et ea qᷓ m mũdo ſ unt. Qum autẽ

videt ea qᷓ vident oculo ↄtẽplatõis. videt et ea qᷓ vdẽtur

oculo rõis. et ea qᷓ vident᷑ oculo carms.qꝛ vel a ſi upioꝛibus

iferioꝛa ↄgnoſcũtur Qm aũt videt oculo rõis/ea q vident

oculo carms videt.ſʒ nõ ſinulit ea 4 ꝗᷓ vident᷑ ocko vtẽplatio

ms videt. Qu vo oculo carms videt. ex eo nec ea vdet qꝗᷓ
vident᷑ oculo ↄtẽplatõis.nec ea q vident᷑ oculo rõis.ꝓpte⸗

rea igit ſpualis dijudicat oĩa.qꝛ ſicut ꝓ oculuʒ ↄtẽꝑlatõis
ea videt qᷓ ĩ deo ſunt.ita ꝓ oculu rõis vtoplatõe illuĩatũ ea
vꝛdet q̃ in aĩo ſunt.et ꝑ ea et m eis ea quoq; qͥ ĩ mðo ſunt.
Qui ergo oĩa videt de oĩbꝰ iudicare pᷣt. qꝛ mhpil ab eiꝰ i⸗
dicio ſubtrahit᷑.a cꝰ ↄgmtõe mhil occultat᷑.ſic itaq; ſpũał
d.ju dicat oĩa.qᷓd ẽ oĩa Ome; vtute ſapia. omez bomtatẽ er
piẽtia.ꝓ ſapĩaʒ iudicat omeʒ vᷣitatẽ ꝓ expientiã iudicat om
nẽ bomtatẽ. Duo ſũt. ven et bonũ. et hijs duobꝰoſtat om
ne bonũ. Sicut lumẽ iſtud coꝛpeũ duo ĩ ſe pʒ /l plẽdoꝛez et
ardoꝛẽ.et ꝓ ſplẽdoꝛẽ qᷣdẽ illuĩare.ꝑ ardoꝛẽ aũt accendere
vel calefacere hʒ. ſic ſummũ bonũ metẽ quã replet ad ↄgmᷣ

tõʒ Vitatis illuĩiat. et ad amoꝛẽ bomtatis mflãmat Vtrũqʒ

mĩſtrat ſpũs vnꝰ.ↄgmtõʒ ſcz et dilectõz Cogmtio pᷣſtat iu

diciũ Vitatis. dilectõ pſtat iu diciũ boĩtatis.in vtroq; erꝛãt

. Quidam erꝛant in iudicio veritatis excecati per
ignoꝛantiã. quidã erꝛant ĩ iudicio bomtatis excecati ꝓꝑ ma
liciam. Quid ẽ malicia? Volũtas mala. iĩ volũtate mala.di
lectio mala. Sicut em bona dilectio mentẽ illuĩat. ſic dile
ctio mala mente excecat Om̃i hoĩ bonũ videtur qð diligit
Scriptura dicit. Ve his ꝗᷓ dicunt bonũ/ malum. et malum
bonũ. Malũ bonũ dicũt.qui malũ diligũt.et rurſum bonũ
malũ dicunt.q bonum odiũt. Quid ẽ diligere pbare. ꝗ
aꝗpbat laudat. et bonum putat qð pꝛobat. Quid ẽ odire⸗
Impꝛobare/et malũ putare. Hoc ẽ iudicium falſum /ĩ quo
et malum bonũ/et bonũ malũ ðꝛ.ſlius dicit bonũ eſt.aliꝰ
Diclt malum ẽ. et ↄtendunt hoĩes erꝛoꝛibꝰ ſuis excecati. e
ſpm nõ habẽt ꝑ quẽ de om̃ bono et om̃i vero iudicare de
buerũt. Cücta fecit bona ĩ tꝑe ſuo.et munð tradidit diſpu
tatiom eoꝝ. Jdðo litigant hoĩes ↄtendẽtes iudicio. et non
pñ̃t recte iudicare de bono.qꝛ neq;ʒ bonũ in vitate.ne verũ
ĩ bomitate ↄgnouerũt Et q; vere nõ ↄgnoſcũt qᷣd ſit bonũ.
nõ pñt recte iudicare de bono. Om̃s em̃ qᷓ indicat aliqᷣd
ſcdm aliqd iudꝛcat.lioqn mchil iudicat᷑.mſi aliud certũ
et notũ fuerit cuiꝰ comꝑatõe. ſiꝛe collatõe ip̃m qð dubiũ
eſt diſcernat᷑ Et ĩm q dem ſcᷣm qð aliud udicat/qᷓi regu
la ẽ.cui illð qð ex eiꝰ ↄpatõe iudicãdũ ẽ, quodãmo ↄſert
et coaꝑtat᷑. OQme aũt qð ſcdᷣm rectũ iudicat᷑.recto iudicõ
uudicat᷑. qm cũ illo aut aueĩre ĩuemt᷑/ſet rectũ eẽ. aut diſcre
pare ab illo et eẽ diſtoꝛtãũ. Qð aũt udicat᷑ ſcdᷣm id qð di⸗
ſtoꝛtum ẽ.nõ ſtatun ipᷣm recto udicio iudicari neceſſe ẽ. qꝛ
qð diſcoꝛdat a toeto nõ ſemꝑ rectũ imuemt᷑.ſicut q; ↄcoꝛ⸗
dat toꝛtũ eſſe nõ dubitat᷑. In ſola itaq; rectitudĩe rectum
indiciũ e. qꝛ q; ouemt cũ illa. ſemp rectũ eẽ neceſſe ẽ.et qð
diſcoꝛdat ab illa.nunqᷓ; rectũ eẽ p̃t Si ergo rectudo regu
la ẽ oĩs iudicij.ſcm illã vtiq; rechitudint.rectiſſime omĩa
iudicatur. a qua. et ꝓ quã ꝗᷓ recta ſũt omia. et foꝛmãtur vt
recta ſint/et pꝛobãtur ſ᷑ ſint. Que ẽ aũt ſumma rectitudo.

£●

mſi ſumma veritas.et ſumma bomtas. Summa veritas eſt
regula.om̃is veritatis.ſumma bomtas regula oñns bomta

tis Omne igitur bonũ iudicatur ſym ſummũ bonum. qle bo
num iỹm eſt et qntum bonum. Eſt aũt qdᷣdam ſũmum bonũ
vere ſummuz et ve bonuz. et omia qᷓ ad ip̃m bona ſun t. vere
bona ſunt. Eſt itez qd dam ſũmum bonum. nec vere ſummũ
nec vere bonum. et iõ oĩa ꝗᷓ ad ipʒ bona ſunt.nõ vere bona
ſunt. Oĩa tñ bona tm̃ bona ſunt.qꝙ;tum ao ſummum bonum

bona ſunt. Qð vere ſummum bonuz ẽ / vmuerſali ſummũ ẽ

Oð autẽ nõ ve ſummuʒ bonuz ẽ / nõ vlir ſz ĩ ſuo genere tm̃
ſummum bonum eſt. Bunt itaqʒ; duo qᷓdam ſumma bona.
aliud ve ſummuʒ et ve bonuz. aad ĩ ſuo genere ſummuz et
ĩ ſuo genere tãtum bonuʒ. ſʒ qͥd dicemꝰ? QNonne ſ ummuz bo
num de? ẽ Si ergo duo ſumma bona ſunt. duo vtiq; dij ſüt
St foꝛtaſſe qʒ ait apłs.ſiqdẽ dij multi ſunt et dñi młci.hoc
ipʒʒ ſificare voluit.qꝛ illic qͥqʒ ſcðᷣʒ aliq; moð ñ meõuemẽ
ter deꝰ? d. vbi ĩ ſui generis bono ſummꝰ iuemtur Nobis au
tẽ ait/ vnꝰ deus ẽ.qᷓd ẽ nobis? Lendẽtibꝰad ſummuʒ bonuʒz
No ſummuʒ bonuʒ tendẽtibꝰ?vnꝰẽ.ad veꝝ bomuʒ tendẽub⸗
verꝰ ẽ. In ĩferioꝛibꝰ poſitis qbꝰ ad veꝝ bonuʒz puemre nõ
dat᷑.alia qdã ſumma bona ſunt/ q̃ ve ſumma nõ ſunt.et ĩdeo
va ñ ſũt.ſumma tñ ĩ ſuo genere et oꝛdie ↄſtituta Et q; cui
q; ſummuʒ ẽ.hoc illi deꝰ ẽ Ecce inqt deuʒr pharaoĩs ↄſttun
te. Ecce duo dij. imo tres. Moyſes ĩ egipto.hõ m mundo.
creatoꝛ ĩ celo.et hʒ vnuſqſq;ʒ pharaonẽ ſuum. Quid ẽ pha
raonẽ?Negatoꝛẽ et ↄtradictoꝛẽ. Pharao interpᷣtat᷑ negãs
eum.id ẽ deuʒ. Dñm jinqᷣt nõ ↄgnoui.et iſrł nõ dimttã In
hoc negãs eum dicit᷑. Quid ẽ negare deum. ſummuʒ bonuz
negare. Deus ei ſummuz bonuz ẽ. QAm negat inqᷣt apłs xp̃jʒ
ĩ carne vemſſe. hoc eſt antixp̃s.hoc ẽ ↄtrius xpᷣo. Si ergo ꝗ

negat xp: antixp̃s e. igit q aduerſat᷑ et ↄtrarniꝰ? ẽ ſummo bo

no. hic negat ſummuʒ bonuʒ. et ẽ pharao.id eſt negãs eum
Quid eſt ↄtrarium vo bono.mſi veꝝ maluʒ.et nõ po bons

iij.
miſi non verum malum. Ecce er go conſtituamꝰ tres phara
ones. ↄtra tres deos. Moyſi aduerſat᷑ tirãnus egipti2. hcĩ
mundꝰ. deo diabolus. Pꝛumꝰ crudelitate.ſcõs aduerſita⸗
te. tercius imquicate. Deaimꝰ? ſ eutiã. ſcðs penã.terciꝰ ma
liciã oppomt Interioꝛè vitã ĩ aĩa extinguere conat᷑ imq̃tas
Exterioꝛẽ vitã m coꝛpꝑe extinguere conat᷑ moꝛtalitas.moy
ſi vitam conat᷑ extinguere pharaoĩs crudelitas.ĩ his oĩbꝰ
ↄrxradictões ſũt. Sũt igit᷑ duo ſumma bona.vnũqðq; ĩ ſuo
oꝛdĩe. In ſpuũalibꝰ boms deꝰ ſummũ bonũ ẽ. qm̃ et ip̃e ſpi
rituale bonũ eſt. In coꝛpalibꝰ boms. hõ ſummũ bonũ ẽ. in
cᷓtũ ipᷣe coꝛpꝰ ẽ. et ſupꝛa coꝛꝑalia omĩa ↄditꝰ eſt.et omĩa
coꝛpalia qᷓ facta ſunt. ꝓptex ip̃ʒ facta ſũt. Sicut ergo ſpũa
lia bona omĩia ad illud bonu referunt᷑ qð ĩ ſuo genere ſum⸗
mũ eſt. ita quoq; coꝛꝑalia bona cĩa ad illð bonũ referunt᷑.
qð int copalia bona ſup muz collocatum ẽ. Sz ĩ ſ pũalibus
boms ſummũ bonuʒ deꝰ ẽᷣ. im coꝛpalibꝰ boms ſũmũ bonuz
hõ eſt. Itaqʒ coꝛpalia bona ad hoĩem referũtur qᷓi ad ſum
mum ſuũ Spuũalha bona qᷓ in ↄgmtõe vitatis/ſet amoꝛe bom
tatis ↄſiſtunt ad deũ reſerunt᷑ velut ad ſũmuʒ; ſuum Coꝛpa
lia vo bona ad hoĩeʒ bona ſũt.qꝛ hoĩs bona ſunt. Spũalia
bona ad deũ bona ſunt.nõ qꝛ dei bona ſunt ſʒ qꝛ ex deo bo
na ſunt. Iſta ab hoĩe bona nõ ſunt. ſʒ hoĩ bona ſunt Jlla
a deo bona ſunt. So bona nõ ſũt. Qmcqęd ei ext᷑ ĩʒ bonũ ẽ
ab ipᷣo qdẽ bonũ ẽ.ſʒ ipi bonũ nõ ẽ.q ſolꝰ ipᷣe bonũ ſuũ eſt.
Ome tñ bonũ/iõ bonũ ẽ.q ad ſummuʒ ſuuʒ bonuz / bonuz ẽ E.
et mintm bonuz ẽ Cc. qtum ad ip̃z bonuz;/ bonuz ẽ E. ꝓ ſummuz igi
tur bonuʒ reliq oia diudica. et ĩm qᷓ regulã iuſticie ĩ u⸗
dicio vmuerſoꝝ ↄſtitue.qd ẽ bonuʒ. qð bonuʒ ẽ ad ſummuz
bonum. quid eſt verum bonum?quod bonum eſt ad verum
bonum. Quid eſt bonum eſie ad illud. pꝛodeſſe ad illud.
Quod conuertit et ducit ad illud.et ſi non ducit.conducit
tamen. Si pꝛodeſt/ad ullud ducit. Si pꝛodeſt/illi conducit
Spirttualia bona a ſummum ſuum ducit/qnna perficiunt

ad illud Coꝛpalia bona ad ſummum bonum ſuum conducũt
quia pꝛoſunt illi. Quid eſt malum. quod malum eſt ad ſũ⸗
mum bonum Qumd eſt verũ malum? quod malum eſt/ad ve
rum bonũ. Quid eſt malum eſſe ad bonum. Nocere illi. v
nocere ad illud. Quid eſt nocere ad illuds facere vt illud
amittatur. vel facere vt non obtineatur. Ergo coꝛpoꝛalia
bona omma et mala. ideo bona ſũt vel mala.quia bono qd
ſummum eſt ad illa pꝛoſunt vel nocent. Spiritualia autem
bona omma.et mala. ideo bona vel mala ſunt.qmia ad bo
num. quod ſummum eſt ad ula.pꝛoſunt vel nocẽt.et tantũ
vtrũq; bona ſũt vł mala.ꝙᷓtũ pꝛoſũt vł nocẽt.ſiue illi.ſiue

ad illð. Quecũqʒ aũt coꝛꝑalit bona dñr.ſcdᷣm qð bona ſũt
homũn.bona dñr.Quecũ qʒ; aũt coꝛpaliter bona ſunt.ſecun
dũ qumque ſenſuum perceptionem bona ſunt. per quos vi⸗

delicet ſenſus. et amme commertium eſt ad munduzʒ et mi

do ad ammam. Omnes foꝛme rerum et figure. et coloꝛes.

et ſpecies.ſecundum viſum bona dicuntur. quia viſum fo⸗
uent. et ſecundum viſum placent homim. et que magis viſũ
delectant. magis bona dicũtur. ſicut illa que cruciant ma
la.ſimiliter in ſoms et canticis. que auditum delectant bo
na dicuntur. et que cruciant mala.et que magis cruciant
vel delectant, magis mala vel bona. d hunc modum im

odoꝛibus quoque que amplius olfactum delectant magis

bona dicuntur. que afficiunt et cruciant mala nominantur

ſimiliter in guſtu et tactu muemtur. Sic ergo quecunque

bona coꝛpoꝛaliter dicuntur. pꝛopter coꝛpus homims bona

dicuntur pꝛopter quod facta ſunt.vt illi bona eſſent omnia

Sir ergo coꝛpoꝛalia bona omnia ad coꝛpus homimis referũ⸗

tur. quanta putanda eſt excellentia anime rationalis. que ĩ
eſtimabili digmtate ipſo coꝛpoꝛe ſuperioꝛ inuenitur. Qua

tuoꝛ igit ur genera diſtinguuntur. vera bona.et vera mala

non vera bona. et non vera mala. Wera mala homo facit.
nõ vera mala patit᷑.vera mala ſũt ĩ culpa.ñ va mala ĩ pena

Scriptum eſt. ſi eſt malum ĩ cimtate ꝙ; dñs nõ fecerit Qð
ad culpã hoĩ eſt hõ facit.q; ad penã eſt homim.deus facit
Er So hõ culpam facit.deus penazʒ. Culpa veꝝ maluz ẽ. pe
na nõ ven malum. Vwes diſpares factoꝛes. Deus facit ve
rum bonum.hõ nõ ven bonuz. Aurſus hõ veꝝ malum facit
Deus nõ veꝝ, ſicut nulluz maluʒ ẽ intꝰ ad culpã q; hõ ñ fa
cit. ita nulluʒ maluʒ ẽ foꝛis ad penã q; deꝰ nõ facit.ſʒ hõ cũ
maluʒ facit/ſibi facit.et iõ male facit. Deꝰ cuʒ maluʒ facit
nõ ſibi facit.ſʒ hooĩ malefaciẽti.et mõ nõ male facit.Hõ intꝰ
ſtulte loqᷓtur peccãdo.deꝰ foꝛs ſtulto rñdet. ſm ſtulticiã
ſuã petin pumẽdo Sunt er go.iiij.veꝝ bonuz. et ven maluz
ñ veꝝ bonuʒ. et nõ veꝝ maluʒ. et oĩa hec ↄpatõe ſummi bo
m uudicant᷑ ſi bona ſunt/an mala.et ſi ſunt.qᷓnta ſunt. Tria
vo ſunt genera bom. Eſt qð daz qð ĩ ſe eſt bonuz. et nõ ad
aliqd. Eſt itẽ qdᷣdaʒ q; ñĩ ſe ẽ bonũ.ſʒ ad aliq̃d Eſt rurſum
aliud. qð et ĩ ſe ẽ bonuʒ. et ad aliqd. Pꝛimuʒ eſt ĩfimum bo
num. ſm mediuʒ. tcium ſummuʒz. Sic eĩ optimuʒ ẽ. q; et ĩ ſe
et ad aliud bonuz eſt.ſic et ĩfimuʒ ẽ.qð ĩ ſe tãtum bonum ẽ
qꝛ illo meliꝰẽ hoc.qð licet ĩ ſe bonũ nõ ſit.ad aliud tñ bo
— nüu eſt. qꝛ em ex eo maiꝰ bonũ eſt. ĩm eẽ melꝛ? ẽ qꝛ meliꝰ
eſt qð ex ipᷣo ẽ.Nliqñ aũt ex vero bono veꝝ bonũ naſcitur
ſicut ex vna vᷣtute alia vᷣtꝰ pꝛocreat᷑.Aliqũ ex vero bono.
vey malũ naſcit᷑.ſicut aĩmꝰ ex vᷣtute/ꝑ ſuꝑfluaʒ inflatur.
Rurſũ ex vᷣo malo. ven malũ naſcitur. qñ ex vno vitio alivᷣ
pꝛocreatur Itẽ ex vᷣo malo veꝝ bonũ oꝛitur.ſicut qñ ex cul
pa huĩlitas oꝛitur Duo fuer̃t.phariſeꝰet publicanꝰ.vnꝰiu
ſtꝰa. alter pctõꝛ. Ex iuſticia phariſei oꝛta eſt elatio.ex imu
ſticia ꝓpublicam oꝛta eſt humiliatio. Illic ex vero bono ve⸗
rum malum.hoc ex vero malo venꝝ bonum. Item ex nõ ve⸗
ro bono.non verũ bonũ naſcitur ſacut qn ex fomẽto coꝛpis
ſamtas coꝛpał ↄpatur. Rurſũ ex nõ vo bono non ven matũ
n aſcitur.ſic̃ qñ ex dulcedĩe cibi faucibꝰiratatis piĩimodera
ta edacitatẽ ſtomachꝰ onerat.ex nõ vo malo nõ ven malũ

er naſcitur. ſicut quãdo ex pena coꝛporis. infirmitas corpalis
ixx generatur. Item ex non vero malo non verum bonũ oꝛitur.
Ie ſicut quando ex pena coꝛpoꝛis ſamtas coꝛpalis generatur
int Si em̃ pena malum eſt in amaritudine potioĩs. ſamtas bo
iſ⸗ num ẽ in adeptione curatioms. Ex vero item bono. nõ verũ
iii bonum. et nõ verum malũ oꝛitur. ſicut qñ ex ↄtinentia men
fer tis et coꝛpus ab edendi ſuꝑfluitate cohibitum ĩ ſua ſamta
inth te ↄſeruatur. et caro ꝑ abſtinentiã macerata etiã bom
nai operis executione affligi᷑. Ex vero ſ imiliter malo nõ ven
Bk bonũ. et nõ ven malũ oꝛitur. qñ id qð ↄtinentiã fa cere dici
ibe mus. idem ipm ſiue ĩ ſamtate coꝛpꝑis. ſiue ĩ maceratõe car
n ms auaricia opatur. Ex nõ vero bono et verum bonum et
60O verũ malum naſcitur. ſicut qñ aĩmꝰ ex fomẽto carms. ſiue
ſr ad virtutem. ſiue ad vitium mflãmatur. Ex nõ vero ſtẽ ma
nb. lo.et verum bonum et verum malum oꝛitur. qñ ex pena coe
it poꝛis ammus vel exercetur ad iuſticiã vel ad imquitatem
it melmatur. Cum ſic igtur et ex bono et ex malo bonũ paii
me ter et malum pꝛouemat.qdð ex bono bonum. et ex malo ma
o lum oꝛitur. ip̃a quidem bom et mali natura opatur. Quod —R
s aũt ex bono malum vel ex malo bonũ pꝛouemt. alterius vel
n malicia vel bomtas facit. illic abutentis bono. hic bene vtẽ
do. tis malo ad bonũ. maxime ſi uerum eſt bonum vel malũ qdʒ
iu. fit. ſiue verum. ſiue non verum ſit / ex quo fit. Quia ergo vt
15 ex vero malo verum bonum pꝛouemat. non poteſtatis hu⸗
rul mane. ſed duune bomtatis opus eſt.nunqᷓ; homim verũ ma
n lum faciendum vel patiendum conceditur.vt inde bonũ oꝛnꝛ
nnn atur. Pꝛopterea cum dirſſet apoſtolus vbi habundauit im
Ne . quitas ſuperhabundauit gratia. et quidam ex hoc occaſio
e nem ſumere conarentur. quaſi iccirco hommm malum faciẽ
v⸗ dum eſſet. quatinus ex eo poſtmodum bonum pꝛouemret.
DH ſuubiunxit. Quoꝛum damnatio iuſta eſt. Si emm homo ma⸗
en le fecit. et ex eius malo poſtea deus bene facit.homo qui⸗
OYYJM dem peo eo., quod male facit. iuſte damnatur, Deus

AAv.
autem pꝛo eo ꝗð de malo bonum facit. ꝛuſte gloꝛific atur.
Quod malum eſt homims eſt. qð ex malo bonum eſt. derẽ
Ipterea tu malũ caue.qꝛ ſi malũ feceris. ex eo bonũ facere
nõ potes. Silr ns ex vo bono aliqñ ven malũ oꝛiat᷑.non
iõ tibi bonũ vitandũ ẽ/ne malũ inde euemat.qꝛ etiã cũ bo⸗
num factũ fuerit ĩ tua abhuc ptãte ẽ. vt malũ nõ fiat.ꝗꝓpter
boc nec malum facias ꝓpr bonũ.qꝛ ĩ tua ptãte nõ ẽ vt ex ma
lo bonũ fiat.nec bonum dimittas ꝗꝓpt̃ malũ. qꝛ etiã facto bo
no ĩ tna adhuc ptãte ẽ ne malũ fiat.et hoc qᷣdẽ de vᷣo bono
et hᷣo malo ĩtelligerð ẽ̃. Sane de nõ 5 vobono/et ñ vo malo
hãc hoĩeʒz cautelã hr̃e opoꝛtzʒ. vt qꝛ hoc ĩ eiꝰ? ptãte ſunt. et
eis ſiue ad ven malũ abuti.ſiue ad veꝝ bonũ vti pt. ita ̃a
peo tpe et cã. ſiue ad agenð.ſiue ad patienð ſuſcipiat/qua
tinꝰſꝑ ea vel ad fructũ vel ad vſum adipiſ cẽdi bom cõuer
tat. Nd fructũ veri bom coopante gra.ad vſum nõ veni boĩ
coopante nata. Ooꝛs carms. qꝛ pena ẽ.ſꝑ malum ẽ.ſʒ ſꝑ
mala nõ ẽ. ſimil ter vita carms q; natura ẽ.ſp bonum ẽ. ſed
ſemꝑ bona nõ eſt Gona vita ẽ in qua bonum meritum ẽ. bo
na moꝛs ẽ.poſtꝙᷓ bonũ pᷣmum eſt Mala vita ẽ in qua ẽ ſen
ſus ſine virtute. mala moꝛs eſt/in qua pena ſine retnbutio⸗
ne. Qma ergo nec vita carms nec moꝛs. neq; ea que in vita
vel m moꝛte ſunt. vera bona vel vera mala ſunt. ita his om
mbus homo vti debet. vt ſiue bona ſint ſie mala que ſu⸗
ſtinet. omma ad vſum bomtatis inclinet. NHd vſum ven bo
m.non verum bonum. vel nõ verum malum ĩflectitur. quã⸗
do homo vel in vita virtutem exercet. vel i in moꝛte pꝛemiũ
urrtutis meretur. d uſum nõ ueni bom. nõ uerum bonum
uel nõ uerum malum inflectitur. quando ea que in uua uel
ſua via vel amara ſunt, ad ſamtatem coꝛpoꝛis ſeruandam
uel reparandam diſponuntur. ſed hec omma quando ad
uerum bonum homini pꝛoficiunt perſicitur cooperante gra
a. Juando a nõ nerum bonum. cooper ante natura.

*„

Avj.

. Qð verbum naturã aſſumpſic nõ pſonaʒ. et q vna pſona
4 eſt aſſumens et aſſumytum. RDMB:
der Verbi caro factũ eſt. Qð verbũ? Dei. Verbum deir
deus eſt. Verbum hois non eſt homo. Sed verbu
pl dei deꝰ? eſt. Sicut verbũ coꝛdis coꝛ eſt. et de coꝛ⸗
Fer de verbũu exit. et non eſt aliud verbum coꝛdis quã ipᷣm coꝛ.
n. ſic verbũ dei aliud eſſe non poteſt quã deus. Sapiẽua eſt
obe verbum coꝛdis. qui de coꝛde naſcitur.et a coꝛde nõ ſepat᷑.
w Iplſum coꝛ ſapiẽtia eſt.et de coꝛde ipſo ſpientia eſt.et eſt
nalo vna ſapientia. coꝛ.et ſapiẽtia ſua, Sic deus ſapientia eſt.
1 4 et de ipſo deo ſapientia eſt. et eſt vna ſapietia.deus. et ſa
taft pientia ſua. Sapiẽtia dei. ver bũ dei eſt. ipſum verbũ cars
ko factũ ẽ. Quid ẽ caros hõ.factũ eſt verbũ caro.factũ ẽ hõ
Göer Quomõ factũ eſt homo ?ſſumendo hoĩez. Ver bũ quippe
ibo hommẽ aſſumpſit.naturã non pſonã. Nõ aſſumpſit hoꝛez
ſp prfſonam. ſed aſſumpſit hooĩeʒ in ꝓſonam. Intellige qðð dico
d9 firma eſt fides catholica. Werbum pſona. aſſumpſit ho
be mmem.non pꝑpſonã.ſed naturã. Qnare nõ dicimꝰ pſonã aſ
aſen ſumptã. ſicut dicimus pſonã aſſumentẽs Ne duas pſonas M
tio⸗ pꝛ?edicemꝰ in xpᷣo.et ne quatermtatem inducere videamur
n et confundatur trimtatis confeſſio. Pꝛopterea dicimꝰ ho
minem naturam. non pſonã alſumptam a verbo. Aud eſt
* homo? amma et coꝛpus. Pꝛopterea homo aſſumptus eſt.
4 quia amma et coꝛpus aſſumptum eſt. Peopterea pſona aſ⸗
g ſ umpta non eſt. quia amma et coꝛpus anteqᷓᷓ verbo vmren
mi rur m pſonam.nõ erãt inter ſe vmta ad pſonã. Iccirco qꝛ
i aſſumpta.non ſunt vmta.non ſi unt aſſumpta pſona. Quia
1 vero in eo qð aſſumpta ſunt vmta ſ unt. in pſonã aſſumpta
8 ſunt. Sʒ dicis. ſi aĩa et coꝛpꝰ anteq; vbo vmrent᷑.ideo ꝑſo
na nõ erãt.qꝛ int ſe vmta nõ erãt.nõne tñ aĩa etiã ſola ꝑ ſe
4 ꝑſona erat.mquantũ ſpũs ratõnaſ erat. Si aũt aĩa etiã ſo
N ia. pſona erat ĩiquantũ ſpus rationał erat. quomõ pſona aſ
ſũptio nõ ẽ.qñ aĩa rationał aſſũpta ẽ? Sʒ ſic̃ aĩa ra tionał

6 et caro non ideo ſunt/aſſumpta ꝓſona.qꝛ ante aſſumptionẽ
non habuerunt vmonem. ſed aſſumpta min perſonaʒz. quia ex
ee vmta ſunt/quod aſſumpta ſunt. ſic et amma rationalis
ideo aſſumpta non eſt perſona.quia ante vmonem verbi ſi
tut per ſe eſſe nõ ha buit/ita ꝓſona eſſe nõ habuit. Ex quo
em̃ cepit. umn cepit.et exquo fuit. vmta fuit. Exquo autẽ
vmta fuit.vna cũ eo cii vmebat᷑ pſona fuit. Vide q d ſeq;⸗
tur. Si exquo fuit vmta fuit.et exquo vmta fuit /ꝑiona fu
it. ergo exquo fuit/ꝑſona fuit. Si aut exquo fuit/perſona
fuit.qũo pſona aſſũpta nõ eſt.q pſona fuit.qñ aſſũpta ẽ ſʒ
oſidera, nõ te ꝓpturbet ſermõis ĩuolucrũ. fides qᷓrit᷑.ſermo
nkea pt᷑ bat. Intẽde tibi. Ex quo fuit. ꝓſona fuit. qꝛ exquo
fuit vmta fuit. Quare ergo nõ diciꝰ pſonaʒ aſſũptã Intede
Qn aſſumebat᷑ vmebat᷑.exquo ceꝑit.vmrmi cepit.et exquo
vmiri cepit.ꝓſona cẽ ceꝑit.ñ tñ in ᷓtũ erat.ſʒ imctũ vmta
erat. S pꝑ ſe aliqñ eſſe habuiſſet.ex ſe pſona eſſe habuiliſʒ
Quia aut ſemꝑ vmta fuit.ſemꝑ vna cũ illo cui vmebat᷑.ꝑ
ſona fuit. Jdðo nõ dicimꝰ hoĩez ꝑpſonã aſſũp taz eẽ. ſz aſſüp⸗
tũ eẽ hoiem ĩ pſonã qꝛ hũana natura m xpᷣo.ex eo q; fuit.p
ſona nõ fuit.qꝛ ꝑ ſe nõ fuit.ſed ex eo qð vmta fuit. vna cũ
illo cui vmebat᷑.ꝓſona fuit.ꝓſona em̃ notat diſcretõz.apte
rea qð pꝑ ſe nõ fuit.ex ſe ꝓſona nõ fuit.iccirco nõ ẽ aſſũpta
ꝓſona/ſed nata.qꝛ qð aſſũptum eſt rõnalis nate.ſicut ext
aſſumptõʒ ꝑ ſe eẽ nõ habuit. ita pſona eſſe nõ habint. ſed
Dicis. Quare ergo hõ aſſumptꝰ ðꝛ. ſi ꝓſona aſſũpta nõ di⸗
citur.cum illud rõnalis nature qð aſſumptũ eſt. ante ip̃am
vmonẽ / nec hõ/nec ꝓſona fuit.quia extra vmonẽ ꝑ ſe nunqᷓ
fuit. qñ aſſumptũ eſt exquo fuit. Sed ↄſidera qꝛ id rõalis
nature qð alſumptum eſt.ex eo qð fuit. homo.id ẽ hũana
natura/eſſe habuit. QOma ergo aſſumptu eſt in eo qð fuit.
exquo homo fuit ideo homo alſſumptus eſt. et deinde aſ⸗
ſumptũ ẽ ꝙ hõ fuit.ĩ eo et ex eo ĩ quo aſſũptũ ẽ Auia aut
qð aſſumptũ eſt rõalis nate ex eo fuit ꝓſona nõ fuit

tone
en
male
erbin
nq⸗
dun
dſe⸗
nuf
flon
neß
ermo
erche
nid⸗
agi⸗
inmt
buuh
t.p
ſſüp⸗
np
naci
1e⸗
fipte
utei
. ſe⸗
ſody
nung
is
ana
ut,
el
züt

quia per ſe non furt. ſed ex eo qð aſſ umptũ eſt imtium eſt.
et er eo qð imtium eſt. vna cum verbo muente pſona eſt. ic

circo perſona aſſumpta non dicitur. ſed natura. qꝛ qð aſ⸗

ſumptũ ẽ ex eo qð fuit et natura/et hõ id eſt humana natu

ra eſſe babuit.pſona autem non ex eo qð fuit. quia illud p
ſe nunqᷓ fuit.ſed ex eo qd verbum pſone umtiũ eſt eẽ cepit
Dꝛoptere hõ aſſ ſumptus eſt. id ẽ hũana natura/nõ pſ ona
2om̃e coꝛ 2 pꝛonũ e ad ↄmẽ dãdam eſtiatõʒ ſuã

dos p̃ſentaſſe. inter quas ſimia defoꝛmem natura
trahens. riſu oĩm caſtiSari nõ potuit. quin ſuũ ce⸗

nuit. De coꝛde ſenſus naſcitur. et amant coꝛda fetus ſuos/
adeo vt ſepe ammus puerſus in cõſpectu ſumme verttatis

toetuoſum et pꝛauũ. et riſ u ommum dignum. ſenſum ſaum

commendare non erubeſcat.
De ſtulto et mſto.

eſt. ſed inſtabilitate et immuta bilitate multi. Sr⸗

ploꝛãs.modo ridens.modo triſtis. modo hilaris.q̃ſi cre⸗

dit foꝛmas in vno homme. Quo contra in laudem iuſti di⸗
ctum eſt. fuit vir vnus.vnus quippe eſt iuſtus, non tantum

Nbula dicit omes beſtias fetus ſuos ioui pꝛoban⸗

cut luna vna eſt.et dicitur pꝛima et.ij.et.iij.et.nij.et.v.
et fiunt multe vartetates in vno coꝛpoꝛe. ſic ſtultus modo

tens anteferꝛet. Ingemtũ eſt omm ammanti amare qð ge⸗

tultus vt luna mutatur. Gtultus perſonalieer vne H

ſcens et deficiens. et de alio ad aliud tranſiẽs multas oſte

perſ ona. ſed vita. quo mam dum per dꝛuerſos erꝛoꝛes viuẽs
di non ſcinditur. quaſi i. mn vna ventatis facie paſtens i⸗ inue⸗

mtur.

(Rö Qð in g. end Eenuch Penuis non eſt.

facere non potuit. vt in quo beſtijs comparatꝰeſt.

eil⸗ dem coequetur. Qui aũt ratione ſuꝑioꝛ eẽ deſijt. ſenſu ĩ
ferioꝛem ſe muemt. Si viluũ ſulis.ſuꝑãt luces.ſi oꝛdinatũ

omo peccando fecit.vt beſtijs comparetur. tamen

inter:ogas. pꝛeualent canes. et quecunq; in ſenſu coꝛpoꝛe l
laudabilia ſunt.in ip̃is excell entioꝛa muemes.vt alibi que⸗
ras bonum tuum. neqʒ; m illo confidas vbi beſtijs compera

ris. et tamen non equaris.

Drpares ſint poteſtas dei et uoluntas.
veritur etiã de poteſtate ðᷣi ſi maioꝛ ẽ volũtate eiꝰ
i em plus p̃t deus ꝙᷓ; vult. videt ptãs eius maioꝛ
qꝙᷓ; volũtas eius.videtur in eo eſſe inequale aliqᷣd. et nõ to
tus ſibi cõöuemre deus. Quomõ ergo vnũ eſt totũ qð eſt.ſi
maius et minus ibi eſt. vero idem illi eſt / et poſſe et vel
le.quicqd vult poteſt.et quicqᷓd poteſt vult. Vult eĩ om̃e
qð facit.qꝛ ↄtra volũtatẽ mchᷣil facit.qᷓ volũtarie facit qc
quid facit Qurſũ aut om̃e qð vult facit qꝛ ad oĩa poſſe ad
eſt.cũ velle nõ deeſt. Si ergo amꝑii? nõ pᷣt deus facere cᷓ
vult.neqʒ ampligfacęre vult ꝙᷓ; facit.qꝛ ↄt᷑ voluntatẽ mchil
facit.conſtat pꝛoculdubio.qꝛ ampliꝰ facere nõ pᷣt ꝙᷓ facit
NRmpli2. Sip̃ᷣt deus plus facere cᷓ; vult.poteſt otra volun⸗
ta tem ſuã facere.et facere quod in voluntate nõ habet.et
. eſt poteſtas eius cont rania voluntati eius. Vnde ↄſequẽs
. ſſe vdetur. qma om̃e qð p̃t vult et facit.ſicut om̃e quod
facit poteſt et vult. ſic om̃e qð poteſt/vult. ſi om̃e qð vult
poteſt. Sed ſi hoc recipittur ꝙq deus aludd vel alter mehil
facere poſſit ꝙᷓ facit.ex neceſſitate operatur om̃ia.et al-⸗
ligatur atq; cõſtningitur lege opum ſuoꝝ. vt dominetur ea
conditio operis ſii. Sed hoc nephas eſt confiten Auomo
do ergo mquiunt idem eſt deo.velle et poſſe.ſi maioꝛ ẽ po
teſtas eius ꝙᷓ; voluntas. Widete quid dicunt. Maioꝛ inqui⸗
urnt ſecundum vos poteſtas dei eſt. ꝙᷓ; voluntas eius. Qua
re. Quꝛa dicutis deum plus poſſe ꝙᷓ velle. Intendite. Si ic
circo maioꝛ dici debet poteſtas dei/ꝙ; voluntas eius quia
multa facere poteſt que non facit. quia facere non vult Sꝛ
em ptãs maioꝛ ðe.qꝛ volũta tẽ ẽnſcẽ dit et volũtas maioꝛ di
cat/qꝛ ptãtem cõſtringit. Sʒ ſicut ptãs non coartat᷑ in eo

xlv

quod ſine voluntate mchil operatur. ita et voluntas non
ſuperatur in eo ꝙ non ad omma que in ptãte ſunt dilatat᷑.

Tria ſunt.affectꝰ.et effectus.et reſpectus Moluntas ergo

et poteſtas in deo/et affectu/et effectu vnũ ſunt. ſed reſpe
ctu ad vnũ nõ ſunt. Quomodo hec duo in deo affectu vnũ

ſunt.quia in ip̃o nec voluntas ſine poteſtate eſt. nec ptãs

ſine volũtate. Poteſtas ſine voluntate eſſet ſi aliquã ha be

ret potenuã. quam habere nollet. Rurſus volũtas ſine po
teſta te eſſet.ſi aliquã do nõ ex virtute ſed ex infirmitate aii

quid vellet. Quia ergo et poteſtas in ipᷣo ſemꝑ volũtaria

eſt. et voluntas poteſtatiua. quomã quod poteſt om̃e poſ
ſe vult et quod vult omne ex poteſtate vult.iccirco in ipſo
nec ptãs ſine volũtate ẽ. nec volũtas ſine ptãte. Siłr in ef
fectu/nec volũtas a ptãte.nec ptãs a voluntate.nullatenꝰ

ſepari p̃ᷣt Qucquid em̃ deus voluntate facit. facit et pote

ſtate. et rurſum quicquid facit poteſtate. facit voluntate.

quia oĩa ꝗᷓ facit/et volũtate et poteſtate facit Ergo in om
m opere ſuo deus et voluntatem et poteſtatẽe exercet. nec
ſe dundunt in opere.que dundi non poſſunt in operante.
Sic igitur poteſtas dei et voluntas et affectu in ipᷣo. et ef
fectu p ipſum mdiuſa perſeuerant.reſpectu vero extra ip⸗

ſum diſſimiliter ſe demonſtrant. Quia emm deus veraci⸗
ter non omne quod poteſt velle dicitur. quia multa facere

poteſt que facere non vult. mchil autem facere vult. quod
facere non poteſt.ideo ad quedam reſpicit poteſtas eius.
ad que non reſpicit voluntas eius.Nd omma auteʒ ad que
reſpicit voluntas eius.reſpicit poteſtas eius Sic ĩgitur po
teſtas diuma reſpectu aliquando ad alia ſe habet q; volun
tas.ſed in ſe aliud non habet ꝙᷓ; voluntas.quia contra vo
luntatem mehil habet. Sed dicunt. Si deus aliquid face⸗
re poteſt quod non vult.aliquid facere poteſt contra volun
tatem ſuam. Si autem contra voluntatem ſuam aliquio fa
cere poteſt. noneſt ommpotens. qui cogi poteſt muitus.

4 „% ℳ

:

et duci ad o quod non vult. Sed videte quomodo cohe
reat quod dicunt.quaſi deꝰ aliquind facere poteſt. quod fa
cere non vult. Ergo contra voluntatem ſuam aliquid face
re poteſt. contra voluntatem ſuam quipe faceret.ſi face⸗
ret quod facere nollet QNon aũt iccirco quia aliquid facere
poteſt quod facere non vult.contra voluntatem ſuam face
re poteſt.quia ſi id faceret.qð facere poteſt /et non vult.
iam illud facere vellet quod faceret.ſicut modo/qꝛ facere
non vult/nõ facit.qð tñ facere poſſet.ſi vellet. Sic p̃ᷣſcien
tia et pᷣdeſtinatio m deo.ſi ſecũ dũ reſpectũ ↄſiderãtur. diſ
ſimiliter ſe habent. cum tamen in deo vnum ſint. Pꝛeſcien⸗
tia em et ad mala.et ao bona ſe habet.p̃deſtinatio ad bo⸗
na tantũ. OQmia quiꝑpe futura pꝛeſ cunt.electos aut pꝛede
ſtinauit. Similiter aũt pꝛedeſtinatio qñ de diſpoſitione ac
cipitur. in reſpectu tamen pᷣ̃ſcientie/parificari nõ poteſt. q:
peeſcientia dei et ad ea que facturus eſt ptinet/et que per
miſſurus. pᷣdeſtinatio autem ad ea qᷓ facturꝰ eſt tantũ. m
bꝛoſius em dicit. Pꝛedeſtinauit eĩ de? impioꝝ gebhennam
ſed nõ pꝛedeſtinauit impioꝝ cul pam. Quod em̃ facturus
fuit p̃deſtinauit. Quod autem facturus non fuit. ſed ꝑmſ
ſurus non pꝛedeſtinauit. ſed pꝛeſcimt.
Epiſtola eiuſdem hugoms ad iobannem an
ſpalienſem archiepiſcopum. „
Ohanm quondam hiſpalienſi archiepiſcopo. Hugo ſeruꝰ
crucis xp̃i. Quid frater kariſſine.quid dicam tibi? Si cepe
rimus loqui tibi. foꝛſitan moleſte accipies. Vir ille foꝛtis e
rat et magnus.et ommũ ↄtemptoꝛ toꝛmentoꝝ..et nemo ill
loquebatur verbũ.qꝛ videbant dolotem eſſe vebementem
Quomodo nos loqui tibi poterimus in tanti doloꝛĩs vehe⸗
mentia. Oi tñ doles quantum dolendus es. quid tibi facie
mus? CTenebimus conceptum ſermonem. quem coꝛ noſtrũ.
et amma nr̃a/nõ quomõ in illis impatientia loquendis ĩ ve⸗
hemẽtia dolendi partunire iam cepit. Ergo tacere poterit

èTr”M

e
dn
ie
i,
cte
lhie⸗
ut

cen

len⸗
bo⸗
ede
ei
per
n
nam
mmes
n

.

an guſtia tribulatioms ſue. Jam em gladius peruemt vſq;
ad ammã.et vemt moꝛs fraudulẽta carm pcens vt ſpiritũ
extinguat. Noſti frater quid dicere velim? De amma tua

ſuam. xpᷣianus redemptõʒ ſuam. Querit ille emptuʒ. iſte re
demptum. Ille ſe pꝛetiũ pꝛo te mcaſſum dediſſe dquerit᷑.
iſte pꝛecio redemptũ ꝑditum lamẽtatur.ſed dicis. Ego cõ

ſcientiam meã nom.nemo me terꝛeat.xpianum nõ facit lin‚

Sua. ſed ↄſciẽtia. Ego xpᷣz diligo.ſufficit michi.nõ ampliꝰ

Aly

caritas. vt non erumpat et clamet in doloꝛibus ſuis. et in

ℳ

cauſa agitur. Vide quid facias?xpᷣus tibi oppomt moꝛtem

ille querit. Qð potius meum eſt.illi dedi. Coꝛ habet.illõ

poſſideat. Dicam hoĩ/ qlibet. Ipe dñs nouit. quia inuitꝰ
nego. Lingua hoc dicit.nõ ↄſcientia. Oꝛe quidem nesgo. ſʒ

coꝛde confiteoꝛ. Nudi fra ter. Scriptura dicit. Coꝛde cre⸗
ditur ad iuſticiam. et oꝛe ↄfeſſio fit ad ſalutem. AQuomodo

ergo ſalntem hre putas. ſi. ofeſſionem non habes. rp̃m ne
gas.et dicis te ſpm̃ ſanctum habere. QAund eſt ergo qð di
eit aplus. Nemo in ſpũ dei loquens. dicit anathema iheſu
Si dicis anathema ihũ.ſpm̃ xpᷣi quomõ habes Si vero non
habes ſpm̃ xp̃i.nõ es xpᷣi QAui nõ habet i inquit! ſcriptura ſpi
ritũ xpi.hic nõ eſt e?. Nudi iteꝝ. QAm mmquit me erubue⸗
rit et meos ſermones.hunc fuiꝰ hoĩs erubeſcet cum vene⸗
rit in maieſtate ſua.ſed dicis Gene. Qui pꝛo eru beſcentia
xp̃m negat iuſte damn atur. iuſte a xpᷣo nõ cognoſcitur Da

ru em̃ ẽ hoc. verecũdiã rpᷣo anteferꝛe.Ego plus habeo.qd

m ex cuſatione p ptendam Nõ em̃ erubeſco.ſed timeo a2,

eſt / q; me terꝛet. Ipe nouit. qꝛ ꝑati nõ valeo. Parcit ergo
mfirmitati et ↄdeſcendit deuotõm.nõ attendit ad vocẽ.ſʒ

ad caritatem reſpicit. Nemo carnem ſuam odio habuit Ti

meo pꝛo carne mea ꝙᷓ odire non poſſum. O fall ax deceptõ
Ergo carnem amabis. et creatoꝛem bla ſphemabis. Quid
ergo ſibi vnlt quod ait.qui amat ammam ſuam pluſqᷓ; me

nõ eſt me e dignus. Di ammam recte plus amare non poteſt

*

Alir
carnem poteſt. ſed dicis. Non plus carnem diligo. Plus ei
deũ meũ ꝙᷓ carnẽ meã diligo Vdeamus modo. qð plus di
ligis. potius eligis. Dicit deus tuus. Nolite timere eos. ꝗ
coꝛpus occidunt. amme aũt nõ habent quid faciant. Hoc
ergo dicit deus. hic caro ↄtradicit. Vide modo. Oð plus .
diligis/ potius eligis. o qualis paſtoz. Quomõ ammam tu
am poneres pꝛo ouibus tuis. qui nec pꝛo amma tua aĩmã
tuam poms. Cu pꝛo amma tua dare nõ vis carnem tuam.
et pꝛo ouibus tuis dares ammam tuam. O qualis paſtoꝛ.
Non ſic fecit ille bonꝰ paſtoꝛ qui ammam ſuam poſuit pꝛo
ouibus ſuis. et pꝛo grede ſuo moꝛi dignatus eſt. Quꝛd ti⸗
bi videtur Si ſic ille vt tu moꝛtẽ timuiſſet.que putas ouis
adhuc a moꝛte liberata fuiſſet. ODutauit ille bonum paſto⸗
rem eligere ouibus ſuis. qui vemente lupo nõ fugeret. ne⸗
q; ſub trepidatioms latebꝛa.ſeſe ouum periculo poſt ha bi
to occultaret. vemt lupus oues rapere.non potuit. paſto
rem non ſolum rapuit.ſed abſtraxit Oira res Ouns audet
et paſtoꝛ trepidat.o qualis paſtoꝛ.Si talis futurus fuiſti
quare curam ouum ſuſcepiſti. Si accepiſti digmtatem.
quare non impendis bomtatem. Ponus paſtoꝛ ammam ſu⸗
am pomt pꝛo ouitbus ſuis. ſed dicis. Petrus oꝛe negauit.
tamen quia coꝛde non negauit.reſpexit illum dominus.et
vocatus eſt nomme ſuo ad reſurꝛectioms gaudium cum a⸗
lijs apoſtolis. Hoc vt audio maius eſt. quod ad excuſati⸗
onem tuam pꝛetendis. Reſpexit ergo dominus petrum ne⸗
gantem. Quare vt faceret confitentẽ. Reſpexit ad compũ
ctionem. vocauit ad confeſſionem. Si ergo tu reſpectum
xpᷣi habes.vbi ſunt lacrime. Si autem lacrimaris. quare
non confiteris. Si ſequeris petrum negantem. cur non imi
taris confitentem. Poſtremo frater ſi xp̃ᷣianus es. vbi eſt
ſignum regis tui. Ego alienum video caracterem in fronte
tua. Scias quid futurum ſit ſuper illos qui caracterem be
ſtie poꝛtant. Serun dei noſtri ſignati ſunt in frontibꝰ ſuis

1.

nec polſunt e exterm m ſe ententiam euadere mn ſ olum bi) 9
in figura thau. crucis xpᷣi ſignaculo mumuntur. Crux in pe
cctoꝛe fides m coꝛde.crux in fronte. confeſſio in oꝛe Vtrũ

id

Ru q; debetur. vtrunqʒ erigitur. totum rpᷣs vendicat ſibi Coꝛ
Rt ad fidem ſuam. os ad confeſſionem ſuam Seod aſtat toꝛtoꝛ
l gladius exẽptus m maturudi qui amat ammã ſuam. per
n det eam. et qui ꝓdiderit ammaʒ ſuam in hoc mundo ꝗpter —
. me. in vitã eternã cuſtodit eaʒ. Qui pdit qpter me. recipit
ſoi a me. Ego cõmendatum ſeruabo.vt melius reſtituam. m⸗
tpeo chil trepides. capillus de capite tuo non pibit. Qund ſol⸗
dt licitans de amma. qui de capillo etiam ſecurita tem accepi
aan ſſti. Beo foꝛtalſe dices mich'. quia multi hodie intra luum
ſo⸗ eccleſie. in fide et confeſſione xpᷣi viuunt. qni ſi ſic interꝛo
ue⸗ genter. nullatenus xpᷣm confiterentur Nd quod tibi ego vo
babi ce ꝗꝓphetica reſpondeo. quia iudicia domm abiſſus multa
nſto Non poſſumus nos ſcrutare pꝛoffundum iudicioꝝ dei. et i⸗
det ueſtigabiles vias ei? penetrare Oiſereboꝛ inquit cui miſe⸗
uſt reboꝛ.et miſericoꝛdiam pꝛeſtabo cui miſericoꝛs fuero. Si
en. ergo in oculis eius placitum fuerit. vt quibuſ dam paruu⸗
hſu⸗ lis ſiis quos mater eccleſia aut conceptos poꝛtat. aut nu
ut. trit editos parcat. et ad iſtas gramoꝛes temptationum in
tt terꝛogationes vemre non ꝓmittat. tu quis es qui ei dicas.
ma cur ita faciss Non tuam decet excellentiam. vt te im nume
e⸗ ro talium eſtimandum intelligas. Inter magnos ſeruos ñ
r quaſi paruulus. ſe ed cuſtos et pꝛouiſoꝛ paruuloꝛum. locum
acceperas Tibi itaq; quaſi magno et foꝛti.et ad pꝛimaʒ vł

pꝛoxim am conſecutõzi idoneo dixit ihus.ſequere me Tei ig
tur pꝛorimum poſt ipᷣm locum adeptum.vt eum ſi equeris ã
HM monuit. quatinꝰ tu poſtea tuis ſequacibꝰ quibꝰ ad vitã du
4 HM catum pꝛebere debueras fiducialiter dicere poſſes Imita
toꝛes mei eſtote ſicut et ego xp̃i. Si ergo dommus te tan⸗
qꝙᷓ ſeruum magnum et fidelem ad gloꝛiam ſue imitatioms
vocare voluit. vide quale ſit hoc vt tu ad puſ illos eius qu

1.

interim fouendi ſunt non pꝛemendi reſ picians dicas. Dñe.
hic aũt qui d? Dirit hoc ille qᷓ; tu imitari putas. cũ tñ ꝑ oĩa
nõ debeas. nõ mtelligẽs digmtatẽ vocatõis ſue. neq; recte
intuens pietatẽ diſy enſatõis diume. et iccirco iuſte increpa
tioms ſententiam audunt. vt auſculptare diſ ceret nõ indi⸗
care Sic mqt eum volo manere donec vemã.qᷓd ad te? Tu
me ſeq̃re. Hoc ẽ fr̃ verbũ qð intẽtiſſime et diligẽtiſſime au
dire debes. vt regẽ tuũ ſequaris et cõſeqᷓris. Sequaris ad
penã. ↄſequaris ad gloꝛã. Si patiendũ eſt pꝛo xpᷣo.excu⸗
ſationẽ nõ habes. Non ſunt ↄdigne paſſiones huiꝰ? tẽpoꝛis
ad futurã gloꝛiam ꝗᷓ reuelabitur m nobis. Si aũt et ſñ paſ
ſione negas.nõ ſolum dico nõ excuſaris. ſed ampliꝰ dico.
quia accuſaris. Oiſer vbi eſt aĩma tua. vt nõ recogites q̃⸗
lis factus ſis. qualẽ gham ꝓdidiſti. et ad quantã miſeriã
et ↄfuſionẽ coꝛruiſti.Nſpice temet p̃m q̃is es Vbi eſt coꝛo
na tuaſet głia. Dereliquiſti regem tuũ.vnaqueq; gens de⸗
os ſuos ſequitur. et certe ip̃i nõ ſunt dij. Tu dñũm etdeũ tu
um dereliquiſti. et factus es vilis. oꝓpꝛobꝛiũ peſſumonꝝnO
qualis paſtoꝛ rp̃ianoꝝ. Quomodo tu paſces oues xp̃i.qui
teip̃m ꝓdidiſti. Lupo futuro oues paſcende date ſũt. O ꝗᷓ
lis paſtoꝛ. Erubeſce miſer. et cõfundere. xpᷣianoꝝ oculi in

te ſunt. De longe videris. non potes latere.Erꝛoꝛ tuus te
notum fecit. Non potes euadere confuſionem. mſi oſten⸗
das conuerſionem. èð
(De vmone coꝛpoꝛis et ſpirtees.
vod natu eſt ex carne caro ẽ. et qð natũ eſt ex ſwpaũ
pũs eſt. Si mehil inter ſpm̃ et coꝛpꝰ meduũ eſſet.
neq; ſpũs cum coꝛpe.neq; coꝛpus cum ſpiritu ouemre po⸗
tuiſſet. Mul tũ ein diſtat int coꝛpusſet ſpm̃.Longe ſũt a ſe
duo hec. Eſt ergo qddam quo aſcẽdit coꝛpꝰ.vt aapinquet
ſpintui. et rurſum quiddã quo deſcẽdit ſpũs. vt axpinquet
coꝛpi. In quo aſcẽoit coꝛpus altius ẽ coꝛpe.et iteꝝjin quo
dęſcẽdu ſpirtꝰ. infenus ẽ ſpritu. Sz et ip̃a coꝛꝑa nõ oĩa

1

e. eiuſ dem qualitans ſunt. ſz facta ſunt alia ſi upioꝛa. alia infe
i rioꝛa.alia ſup̃ᷣma et coꝛꝑeã natam pene vt᷑ᷣnſcendẽtia. Si⸗
cr milit et ſpũs ſũt. alij ſuꝑioꝛes. alij ĩferioꝛes.alij infimi.et
p⸗ pene ĩfra ſpũaleʒ naturã pꝛolapſi. vt ĩ hunc moð ima cũ ſũ
d⸗ mis copulent᷑.ilſcẽdit moyſes in montẽ.et deꝰ deſcẽdit m
T montẽ. Niſi moyſes aſcẽdiſſʒ. et deꝰ deſcẽdiſſʒ.nõ ↄuemſ⸗
A ſent in vnũ.Magna ſũt ĩ his oĩbꝰ ſacram̃ta.ſcẽdit coꝛpꝰ
et deſcẽdit ſpũs.aſcẽdit ſpũs et deſcẽdit deꝰ. Quo aſcẽ⸗
au, dit coꝛꝑꝰ ſuꝑiꝰ ẽ coꝛpꝰ.quo deſcẽð ſps.ĩferiꝰ ẽ ſpᷣu Rurſũ
di quo aſcẽdit ſpᷣs.ſuꝑiꝰ ẽ ſpᷣu et quo deſcẽdit deꝰ.ĩferiꝰẽ ðo
5 Coꝛpꝑꝰ ſenſu aſcẽdit/ſp̃ᷣs ſenſualitate deſcẽdit Itẽ ſpᷣs alſc ẽ

dit ↄtẽplatõe. deꝰ deſcẽdit reuelatõe Teophama ẽ ĩ reue

o.
latõe.ĩtelligẽtia ĩ ↄtẽplatõe Jma gina tio ĩ ĩ ſenſualitate.

4 nin ſenſu ĩſtrumẽtũ ſenſualitatis. et oꝛigo maginatõis. Vi⸗
. de ſcalã iacob In tra ſtabat.et ſũmitas eiꝰ celos tãgebae
Terꝛa coꝛpꝰ/celũ deus Nſcendũt ammi ↄtẽꝑlatõe ab mis
ad ſũma.a coꝛpe ad ſpm̃. mediante ſenſu et ſenſualitate. a
ſpᷣu ad deum. mediãte otẽplatõe et reuelatõe Dñs aũt ſca
H le mmtit᷑.vt ad ĩſima ſupᷣ̃ma inclinent᷑.Nſcẽ damus ĩgit᷑ et
nos ↄſideratõe qᷓtum poſſumꝰ qꝛ et ſi totũ nõ poſſumꝰfoꝛ
. te aliqᷓd poſſumꝰ. Si nõ ſumꝰ angeli volãtes.tñ ſimꝰ ho⸗
1 mies ambulãtes. Nngel ſcala nõ mdigẽt.qꝗ volant diuma
t ↄtẽplatõe.ſʒ hoĩes qͥ repuᷣt.vel ſi amplꝰ ambulãt humana
rõe.Ego nõ puto anglłos ſcalã ꝗᷓ ſiuis ſe ꝓpt ſe.ſʒ vt hoies

docerẽt qd facere debeãt ip̃i.Aſcenſus ẽ ab ĩfimis ad ſupᷣ⸗
J ma. Pone ergo pꝛimũ q̃ ĩfima ſunt.vt ab his ĩcipiens oꝛdi
1 ne ad ſupioꝛa ↄſcendas. Sunt igit᷑ ĩ hoc mundi coꝛpe qua⸗
. tuoꝛ elemẽta ꝗpꝛijs qutatibꝰ diſtincta. id ẽ terꝛa. aqua. a er
. ig ms. Sed ex his pꝛimũ.id ẽ terꝛa ſola ꝓ fe ĩmobilis ẽ.qiꝛ
moueri nõ pᷣt.mſi extrinſecꝰ ĩpellat᷑. Neliqua tria mobiiia
ſũt qꝛ ꝑ ſe mouent᷑ ſine impulſu extrinſeco. Hoc tñ inteſt.
qð aqua teneri p̃t.vt nõ moueat᷑.aer et igms nõ pᷣt Rurſꝰ
aer ad ſtatum teneri nõ pᷣt.ad pñtiam poteſt JIJgms ver⸗

— — — —. —

ðũ ð WWW WW WWWWWW „ WWWWR R Hð

. ad ſtatum tenetur vt nõ moueatur. nec ad pꝛeſentiã vt
nõ elabat᷑. Quecũq; ergo extrĩſecꝰ/ſiue ad pñtiaʒ/ſiue ad
ſtatũ teneri pñt extrinſecꝰ etiã moueri pñt.vel vt moueãt᷑
ſi mobilia ſut.vel vt ampliꝰ moueant᷑.ſi minꝰ ſũt. Solꝰ ig
ms ſicut teneri.ſic etiã extrinſecꝰ mouert nõ pᷣt.ĩ ſe om̃em
motũ hñs.et ex ſe. In his.iij.qᷓcũʒ mag ſẽſui ſubiacẽt. ma
8is coꝛpa dũr.qꝗᷓ vo a ſenſu plł& longe ſunt. magis a natura
coꝛpoꝝ recedũt. et ad naturã ſpirituũ accedũt. Hinc ẽ qð
pe aer/qꝛ p ſui ſubtilitate videri nõ pᷣt.ſpũs appeliat᷑ cum
coꝛꝑꝰ ſit. qꝛ ĩ ea ꝓꝑte qua ſenſũ coꝛꝑpis excedit.tm̃ ſpũali na
ture aꝓpmqt. vt i appellatõe etiã nomẽ illiꝰ? vſurpet. Sʒ ig
ms q ppᷣo aere longe ſubtiuioꝛ c̃. et mobilioꝛ.et nõ ſicut aer
extriſecꝰ trena coꝛpa afflãdo mouet ſʒ ĩten? vegetãdo vin
ficat.magis ꝗꝓpꝛie ſpus vocatur. Sʒ hic ſp̃s.id ẽ igms.aliꝰ
ẽ in his coꝛꝑibꝰ ꝗᷓ tm̃ vegetat.nõ ſenſificat.aliꝰ in his q et
vegetat. et ſenſificat. Vegetat em̃ qdã nõ ſenſificat.et ſi⸗
cut arboꝛes et plantas. et vmuerſa ĩ terꝛa germinãtia. que
Daʒ aut vegetat et ſenſificat. ſicut bꝛuta aĩalia oĩa.ĩ quibꝰ
quedã ſunt qꝗᷓ ſenſũ tin hñt.imaginatõʒ nõ hñt.quedã autẽ
et ſenſum et maginatõeʒ hñt. Cum itaq; ſenſificari magis
ſit.qᷓ; vegetan tantum. ↄſtat pꝛofecto hanc vim ſu bulioꝛeʒ
elſe vbi ſenſum pᷣſta t. ꝙᷓ illic vbi ſolã vegetatõzʒ ↄfert. Vbi
aut magis ſubtilis ẽᷣ. quodãmõ magis ſps ẽ.qꝛ ĩ eo ql magõ
copee nature aꝗprimat.nomẽ parit et ꝗꝓpꝛietatem illiꝰ vſur
pat Non tñ ꝗꝓpꝛie qe in eo ipᷣo q; ſpᷣs ðe coꝛpee naturee ꝗpꝛie
tatẽ nequaq; excedere cõpꝛobatur. Infimũ ergo et maxĩe
coꝛpꝰ ẽ illud.qð ꝓ ſe oĩno moueri nõ pᷣt Doſt hoc pꝛoximũ
et mm? coꝛpꝰ ẽ illud qð ꝑ ſe quidẽ moueri p̃t.et tñ ad ſta
tum extra ſe coloiberi pt. Deinde ſeqtur ulud qð mn natura
coꝛpis iam ſps nomẽ ſoꝛtit᷑.qð ꝓ ſe mouen pᷣt.et ext᷑ ſe qᷓ
ins ad pnñtiam ad ſtatũ tñ teneri nõ p̃t.qð nõ videtur et ſp
mouetur. Sü mum ẽ coꝛpꝰ.et ſpũala nature pꝛorimũ.qð ꝑ
ſe mouen bʒ. extra nunq; cohibert habet. q; ꝗqdeʒ mqjnti

72,

niy
ee ſenſum pꝛeſtat. imitatur rationalẽ vitam. in qtum imagina
ceit tionẽ. foꝛmat vitalẽ ſapiĩam. Nichil aũt ĩ coꝛpe alteriꝰ?.vel
G ſpuali nate vicimꝰ eẽ pᷣt.ꝙᷓ id / vbi poſt ſenſũ et ſuß ſenſuz
omen vis maginãdi ↄcipit᷑.ꝙ qdem mtm̃ ſublime ẽ.vt qᷣcqd ſupᷣ
kt. n illud ẽ. aliud nõ ſit qᷓ; rõ Ipᷣa itaqʒ vis ignea.qᷓ extrinſecꝰ
ſitun⸗ foꝛmata/ſenſꝰ ðꝛ.eadẽ foꝛma vſq; ad intima vtᷣnſ ducta ima
cid ginatio vocat᷑.foꝛma ita qʒ rei ſenſibił.p radios viſioĩs fo
kam ris ↄcepta operante natura ad oculos vſq; retrahitur.atʒ
un ab eiſdem ſuſcepta viſio nommat᷑.deinde ꝑ ſepteʒ oculoꝝ
Gis tumcas.et tres humoꝛes tranſiẽs. nouiſſime purificata et
nreer colata.ĩtroꝛſum ad cerebꝛũ vſqʒ trãſoucitur.et imaginatõ
opin efficitur. Poſtea eadẽ imaginatio ab anterioꝛi ꝑte capitis
il ad mediã tᷣnſiens.ip̃am aĩme rõnalis ſubſtãtiaʒ ↄtingit.et
b excitat diſcretõʒ.intĩ iam purificata et ſubtilis effecta. vt
ai⸗ ip̃i ſpñ ĩmediate nungatur. veracit tñ naturã coꝛpis reti-
ge nens et Peietate / vt oſtet qd ſcẽptũ e. qꝛ qð natu e ex carne
uio caroẽ Sicut em̃ de ſp̃u coꝛpꝰ nõ naſcit᷑.ſic etiã de coꝛꝑe
u ſpᷣus nõ pꝛocreat. Guis em̃ coꝛpꝰ vſqʒ; ad ſpm̃ ſulimet᷑.et
ſpᷣus vſq; ad coꝛꝑꝰ humiliet᷑.nec ſpᷣus tñ in coꝛpus.nec coꝛ
d pus in ſpᷣm t᷑nſmutatur.ſed qð natuʒ eſt ex carne caro ẽ. et
qð natũ eſt ex ſpiritu/ſpiitꝰ ẽ̃. Tamẽ qð ſummũ eſt in coꝛ
. poꝛe ꝓpinquũ eſt ſpiritui.et in ipᷣo vis imaginãdi fundatur
da ſWuupꝛa quã eſt ratio. QAð em̃ imaginatio extra ſubſtantiam
r aĩme rõnalis fit. argumentũ eſt.qð bꝛuta aĩalia vim imagi
Pe landi hre pꝛobãtur.ꝗᷓ rõnem cĩno nõ hñt. Eſt ita qʒ ima gi
e. natio ſimilitudo ſenſus m ſũmo coꝛpalis ſpᷣus.et ĩ imo rõ⸗/
nnn nalis.coꝛpalẽ ifoꝛmans.et rõnalẽ Agend Senſus nanq;
ſt ſiue ꝓ viſum/ſiue ꝓ auditum /ſiue ꝑ olfactũ/ſiue ꝓꝑ guſtum
n ſiue ꝑ tactũ excrinſecꝰ coꝛpus ↄtingens foꝛmatur.ipᷣamqʒ
6 foꝛmã ex coꝛpis ↄtactu ↄceptam ĩtrinſecꝰ reducẽs ꝑ meatꝰ
4 ſingulis ſenſibꝰ emittẽdis et reuocãdis introꝛſum. diſpoſi
. tos ad cellã fantaſticã colligit.eãqʒ illic ꝑti purioꝛi copei
ſꝓus impꝛimẽs.imaginatõʒ facit. QAue qdem ima ginatio in

liz
bꝛutis ammalibus fanta ſticam cellam non tranſcendit. in
ra tionalibus aũt.vſq; ad rationalem pꝛogreditur.vbi ip⸗
ſam incoꝛpoꝛeã amme ſubſtantiam contingit.et excitat di
ſcretionem Ergo ima ginatio mchil alimd eſt/ꝙᷓ ſimilitudo
coꝛꝑpis.p ſenſus quidẽe coꝛꝑpeos ex coꝛpoꝝ ↄtactu ↄcepta
erxtrinſecus. atz ꝓ eoſ dem ſenſus introꝛſum ad ptem puri⸗
oꝛem coꝛpoꝛei ſpiritus reducta. eiq; impꝛeſſa. Hec autem
m rationalius pura eſt. vbi vſq; ad rationalem et mcoꝛ⸗
poꝛeam amme ſubſtantiam contingendũ deſecatur. tamen
illic quoq; extra ſubſtantiam illius manens. quia ſimilitu
do coꝛpoꝛis eſt. et fundatur in coꝛpoꝛe.NRationalis aute;
ſubſtantia incoꝛpoꝛea lux eſt. maginatio vero inquãtum
coꝛpoꝛis imago eſt. vmbꝛa eſt. Et iccirco poſtoꝙᷓ; imagina⸗
tio vſq; ad rationẽ aſcendit.quaſi vmbꝛa in lucem vemẽs
et luci ſuperuemens. mquantũ ad eam vemt.mamfeſtatur
et circumſcribit ur. mqtum illi ſupuemt. obnubilat eam.
et obumbrat.et muoluit.et contegit. Et ſiquidẽ ratio ipᷣa
ſola contemplatione eam ſuſceperit. quaſi veſtimentum ei
eſt p̃a imaginatio extra eam et circa eam. quo facile exii.
et ſpoliari poſſit Si vero etiam illi delectatione adbeſerit
quaſi pellis ei fit ip̃a imaginatio.ita vt nõ ſine doloꝛe exu
poſſit. cui cum amoꝛe mheſit. hinc eſt. q amme coꝛpoꝛibꝰ
exute.coꝛpoꝛalibus adhuc paſſiombꝰ teneri pñt.qꝛ videli
cet a coꝛruptione coꝛpalium affectionũ nondum mundate
ſunt. Habet nanq; et ip̃e ſpũs quã dam in ſua natura muta
bilitatem. ſcᷣm quã coꝛꝑi viuficando aꝓpin quat.ĩ qua il⸗
la ſpiritualis.et mcoꝛpoꝛea ſubſtantia.nõ mchil ſue puri⸗
tatis depomt.et quaſi quadam groſſioꝛi pꝛopꝛietate coꝛ⸗
poꝛis aſſumendo occurat. Que quidem coaptatio.ſi ſecũ
Dum ſolam naturam fit. muta tionẽ habet. coꝛruptionẽ nõ
habet Si aũt vitioſa eſt. in hoc ip̃o purioꝛem naturam coꝛ
rumpit.q; eam ad conſoꝛtium ignobilioꝛs terminos nate
tranſire compellit. Et hoc vitium quando altius amme in

coꝛpoꝛe manenti inbeſerit. tanto difficilius a coꝛpoꝛe diſce
dentẽ deſerit.et nõ tollit᷑ paſſio.etiam cum tollitur cauſa
paſſioms. Ipᷣa quippe amma inqᷓtum delecta tione coꝛpo⸗

ris afficitur. quaſi quandam coꝛpulentam trahens. in ea⸗

Dem fantaſijs imaginationum coꝛpoꝛalium defoꝛmatur. eii
dem qʒ; alte impꝛeſſis etiam ſoluta a coꝛpoꝛe.non exuitur.
Que vero in hac vita ſe ab huiuſmodi feculentia mundare

ſtuduerint. hinc exeũtes. quia mchil ſecum coꝛpoꝛeum tra

hunt.a coꝛpoꝛali paſſione immunes pſiſtunt. Sic itaq; ab
infumis et extremis coꝛpoꝛibus ſurſum vſqʒ ad ſpiritum in⸗
coꝛpoꝛeum quedam pꝛo grelſ ſio eſt ꝑ ſenſum et ima ginatio⸗
nem. que duo in ſpiritu coꝛpoꝛeo ſunt. Poſtea in ſpiritu in
coꝛpoꝛeo pꝛoxima poſt coꝛpus eſt affectio imaginarta.qua
amma ex coꝛpoꝛis coniũctõne afficit᷑.ſupꝛa quam eſt tatio
in imaginationem agens. deinde ratio pura ſupꝛa imagina
tionem. in qua ratione ſupꝛemum eſt amme.a coꝛpoꝛe eſt
ſur ſum. Quando autem ab amma ſurſũ itur ad deũ. pꝛima
eſt mtelligentia que eſt ratio ab interioꝛi foꝛmata. cui ratt
om ocurꝛens ungit᷑ pñtia diuĩa ꝗᷓ ſurſũ ĩfoꝛmans rationẽ

facit ſapientiam.
(s generalis p̃dicatio deum deceat.
(culares boms
ocalis dicit. Sequere curſum ſermoms Quod vbi

q; eſt / hic eſt. Deus eſt vbiq;. Di vbiqʒ eſt quid dicam? In
feram quod non decet. Ecce locus ſoꝛdidum quiddam ha
bens. et dixit michi cogitatio mea. Si vbiq;. illic eſt Item
Si vbiq; nõ eſt deꝰ.et alicubi eſt.eſt vbi eſt. et eſt vbi nõ
eſt. Si aut locus ẽ. vbi eſt deꝰ.et locus vbi nõ eſt.localis
eſt deus. Að em̃ nuſqꝙᷓ ſit quis dicat? Item aliud.vult de
us omne bonum Ducere aũt vrorem bonum eſt. Nocalis in
fert ergo vult deus vxorem ducere. Tales inquiunt ſunt

nuptie ſtultoꝝ. qui ad ſonos vocum pendent. Item aliud

Nmat deus omnem creaturam ſuam. Dicit hoc ſeriptura.

Liij.
mehil odiſti eoꝝ que feciſti domie. Ergo amat omnem cre
aturam ſuam. Sed vioete ex hoc mferei quanta poſſint nõ
decentia. ſic videtur his qui ſonos vocum ſine ſenſu diludi
cant. Ebeioſi mquiunt amant foꝛtia vma. et cetera hunuſ⸗
modi. Multa ſunt alia ꝗᷓ dici poſſent ad hunc modũ. QOmnd
ergo. aut totum negamus. aut totum confitemur. liud cõ
tra veritatem. a huo contra puritatem eſſe videtur. Si to⸗
tum ne gatur. aliquid deo detrahitur quod ſuum eſt Si to
tum aſſeritur. ahq mpomtur quod ſaum nõ eſt. ſed vide⸗
te diſc retionẽ. Generalis polſſeſſio ad deuz ptinet. ꝓp terea
generalis pꝛe dicatio ĩm decet. Hoĩbus aũt quibꝰ partes
date ſunt. Partciculares locutiones ↄuemunt. Pꝛopterea
boc de creatoꝛe ommũ recte dico. amat totum. De te aute
cuiꝰ? dilectio ad partem trahitur. cuiꝰ? poſſeſſio debetur.
parti.recte dico.hoc aut illud amas/ſcʒ aurum amas.argẽ
tum amas. pecumam amas. Quare hoc de deo ſimiliter ñ
dico. Peopterea te. Ego quidem hoc recte dicere poſſem
ſi tu hoc ſane intelligere poſſes Tu hoc dictum de te intet
ligere conſueuiſli. Pꝛopterea de deo hoc nõ dico pꝛopꝑter
te. ne tu hoc audiens idim de illo dici putes quod dictum
eſt de te. pꝛopterea tibi parco. et diſcerno locutionem. ne
rem communem exiſtimes. Ilius eſt amoꝛ tuus. alius ſuus
Iccirco cum dixero.tu hoc amas. caueo dicere. ille amat
hoc.ne ſic amare putes ip̃m. ſicut amas tu. Ego aũt dice⸗
re poſſem recte.ſi tu mtelligere non poſſes praue. Sic di⸗
co vbiq; eſt.et tamen dicere parco de quibuſ dam locis.il⸗
lic eſt. ne ſic eum illic eſſe putes.quema dinodum eſt quod
ſecundum te eſt. et non decente deum modo eſt. Sic dico
omne bonum vult. et tamẽ de quodã de quo modo dico bo
num eſt. hoc dicere parco hoc vult pꝛopter te. ne exiſti⸗
m es eüũ ſic velle ſicut tu vis. et ad hoc velle ad qð tu vis.
Bermo de eo quod ihel us alcendit m temklum
amm Leu Duaee

luij i:

vm eſſz ihũs annoꝝ. xxij.ꝛc. Sicut mundus iſte du⸗
pliciter ſjut hoĩ ad ſuſtẽtatõʒ ſcʒ carms. et ad eru
ditõʒ mentis.ſic verbũ caro factum reme diũ Pſtat
et t eremplũ. Nemediũ in eo qð oblatũ ẽ ad redẽptõz. exẽ⸗
plũ ĩ eo qd oꝑatũ ẽ ad imitationẽ. Jemediũ ĩ eo qð factũ
cẽ. exemplũ in eo qð fecit. Inu ocatio eiꝰ ſimilitudo eiꝰ. vi⸗
di ciuitatẽ ſanctã ibełm. nouã deſcẽdentẽ de celo. De celo

to deſcẽdit et fabꝛicata ẽ in tra. De celo foꝛma. de tra mate⸗
e⸗ ria. Sic foꝛma hoĩs hõ.et foꝛma xpᷣi xps Induumiĩ dñm ibm̃
e xpᷣm. foemã xpᷣi. Ipᷣa imago. pa ẽ imitatio. Iccco factꝰ ẽ ti
s bi exẽplum. vt tu illũ imtãdo mdueres. Fecit coꝛpaliter tu
iu⸗ ſ Pualiter i imitare. Et ſi mqt xpᷣm ſcõm carnẽ ↄgnoum?. iaz
ite n6 gnoum. In exẽplo ſcᷣm carnẽ ↄgnouimꝰ mitatõne
. ſcõᷣm carnẽ.iam nõ ↄgnouumꝰ. Scvᷣm carnẽ xpCᷣs natus eſt
te m mũdo. ſcdᷣm ſpm̃ veritas naſcit᷑ in coꝛde tuo. xpᷣus in iu⸗
ri Dea naſcit de virgine. et veritas in ↄfeſſione naſcit de pu⸗
en ritate. Veritas de cra oꝛta ẽ.et iuſticia d.c.pꝛo.Qnñ ofite⸗
teel us peccata tua.vitas de tra oꝛitur. qñ vᷣo ↄfitẽti ignoſcitur
ter Deus. reſpicit iiſticia de celo Vis vt deꝰ? tecum ſit. ofitere
um qð es. Cum verax eẽ ceꝑis.vitas tecũ eẽ incipiet. Dic. Oa
Nℳ lus ſum. bꝛeue verbũ ẽ. ſed ven. Weritas te veracẽ faciet.
1 Di vitas tecũ eſt. deus tecũ eſt.qꝛ veritas eſt deus. Ecce
. auom in indea naſcit᷑ xrpᷣs.m ofeſſione vitas. Mater vir⸗
4. Zo puritas ẽ coꝛdis. cum coꝛde credis. qð oꝛe ↄfiteris. In
4 Ofe ſſione crimĩs puritas ẽ ſine ruga.ĩ ↄfeſſione laudis pu

4 ritas ſine macula. Si bonũ nõ ſimulas ñ habes rugã.ſi ma
lũ odis nõ babes maculã Sic vitas ĩ deſiderio ↄcipit᷑. ope
naſcit.ſtudio nutritur. vt pꝛoficiat etate in proceſſu tpis.
ſapiẽtia in augmẽto ↄgmtõis. Sratia in incremẽto virtutis
Npud hommes in fama.apud deũ in ↄſcientia.apud hoĩes
vt cognol catur. apud deum vt gloꝛficetur. Duodecim an
noꝛum in heruſalem aſcedit.qꝛ poſt ꝑfectionem opis et du
vhicatam virtute caritatis ad pacis contemplatõzʒ pꝛoficit.

„ ℳ *

üij.

Parentes ilou ab ilher im itcinere even diei eredeüt. qꝛ ſenſ2 car
ms q p exercitiũ bom opis internã vitatẽ nutriũt. ꝓ exteri
oꝛem delectatõ; retracti diu ĩ inina pace ↄſiſtere nequeũt.
Vnꝰ dies vna clanitas.vnũ gaudiũ.vna bñdictio quã eſau
accepit. qꝛ duplicẽ ſtolã ñ potuit promereri Hoc ẽ ille vn⸗
dies. ĩ quo puer vmẽ diei ſine pctõ eẽ nõ potuit ſuꝑ terraz
qa ſenſus carms ꝗ qᷓtum ad ſe ſemꝑ puerilia apperit Huꝛꝰ?
tim̃ vite claritatẽ amãs.ĩ ea nunqꝙᷓ ſine pꝑcti macula ↄſiſtit.
Nõ em vemt ad alm diẽ de quo dictũ ẽ nũtiariate diem de
die. et iten dies ſup dies regis adicies. Propterea vm? di
ei iter. eſt elongandꝰ ad ihrłm. qa dilectio pñntiũ elongare
facit aimos a tẽplatõe eternoꝝ. Poſt triduũ ihũs ĩ tẽplo
inuen?. qꝗa poſt correctionẽ cogitatõis.locutõm̃s et oꝑis
veritas in corde mundo peipitur. Inuemt aũt inter docto
res et ſapientes .qa ĩ lege et ꝗphetis. et euã geliſus et apo
Kolis. et ſacri ver bi doctoribus ventas ↄgnoſcitur.
(De ſapientia et malitia.
triũ eſt cor. fortis armarꝰ malicia. fortior ſupuem
ens ſapia. arma mẽbra. Sapia primũ maliciã capit
2 gmeoz eam deprehendẽs Poſtea ligat. ab ope cohibẽs
deinde flagellat.quia prauꝰ affectꝰ quaſi duris quibuſdã
flagellis cedit᷑.qñ ꝓ ſtudiũ diſeipline ab eo qð appetit re⸗
frenatur. Nouiſſime quaſi membris in crucẽ extenſis et di
uiſis a ſe clauis configitur. quando duuſis a ſe vitijs timo
re dei ammus penetratur. Quando ſimui ſunt vitia fortio
ra ſunt.quia alterutrum ſe mumunt.vt gula luxuriam. pom
pa ſuper biam.et cetera Deinde ergo illa et ab muicem di/

unge.et ſic confige timore dei carnes tuas. vt mala vite

moriãtur. Nõ aũt mireris ſi ſapiẽtia maliciã facit.qdð a ma
licia prius ip̃a ſuſtinuit. Prius malicia crucifixit ſapientiã
poſtea ſapientia preualens crucifirxit maliciaam.
De lectulo et ferculo ſalomoms.
ereulum ſalomoms cor exercitatũ in ſtudio vtutis

—.ßliͤͦ.

lv.
FfFerculũ ſapie verbũ. mde poꝛtat᷑ ab oꝛe ad aurem Tectu
8 lus mens ↄtẽplatĩa. erculũ hoc pꝛmũ de ligms libam eẽ
debʒ. ꝓ puritatẽ et ĩcoꝛruptõʒ vitatis.de argẽto/ĩ pceptis
i et pꝛomiſſis. In cãdoꝛe argẽti.mũda ↄuerſatio. in ſonoꝛi⸗
6 tate dulcis pꝛomiſſio Habʒ aurũ ꝓ ſapiaʒ celeſtẽ. qð ñ eru
3, Sinat ĩ etmtate ſʒ rubet ĩ caritate.hʒ purpurã qñ pꝛedicat
pralſionẽ.aſcenſũ ad gloꝛificatõ?:. In medio caritas ſtermt᷑
. ꝗꝓpt filias ihelm. qᷓ teneris et ĩfirms ꝓpoſita ẽ ad obtinẽdã
ſalutẽ. Quis tã tener / vt amare nõ poſſit? Nã ſi cetera non
potes.amare tamẽ potes. vt ad ferculũ ſalomõis ptineas
(NDe pace et bellis xpianon.
ſo rna ẽ pax quã hre debʒ bo ad deu. alia quã hre de⸗
AAbzʒ ad pꝛoximũ. aliã ad ſemetip̃ʒ. ſps eĩ hoĩs hac le
1 Se int᷑ deũ et carnẽ ↄſtitutꝰ erat.vt ſi ðo ſi upioꝛ obe diẽtiã
ho debitã exhiberet.nũ qꝙ; erꝰ ĩpio ſubiecta caro ↄäiret. Gdiu
ergo hõ pacẽ ad deũ tenuit. nullã ĩ carne moleſtiã ↄtdict
oms ĩuemt Sʒ poſtqꝙᷓ creatoꝛi ſuo ꝑ ſuꝑbiã rebelt᷑ eẽ cepit
m ſtati caro ab eiꝰ ↄſẽſu ſe duidẽs ſubdita eẽ recuſauit. hĩic
tc varijs ↄcupiſcẽtiaꝝ ſuaꝝdeſidenijs diſtractꝰ/et aliena et qᷓ
ĩcõceſſa fuerãt apetẽs. tmĩos iuſticie aduerſꝰpꝛorimũ ſu
um tnſiuit. atz illic quoq; turbata pace ex oĩ pte inqetꝰet
turbulẽteẽ cepit Nũc ergo repãdo ꝗpomt᷑ ↄditio.vt ſi pa
cẽ hre voluernt cũ ðᷣo hr̃e ſtudeat pacẽ cũ pꝛoxio ſuo Cum
aũt ſpũſdo plene ſubiectꝰ fuerit. tũc et illã quã ĩ carne ſua
Por tat ↄtictõz gra ad pacẽ refoꝛmabit. vt pacatꝰ ſit totꝰ
hõ. et ext᷑ ſe cũ pꝛoxio ꝑ caritatẽ fraternã. et in ſe pꝑ ↄſcien⸗
tiã bonã. et ſupꝛa ſe ꝑ gr̃aʒ diumã.qpter hoc dũ offert ho
ſtia ſalutaris qᷓ o nos recõciliari opoꝛtz. pꝛiꝰ pꝛoris oſcu⸗
lo ſignũ pacis offerimꝰ.vt hac pᷣmiſa q̃ in nos ↄſtat paca
illã qᷓ ad deũ eſt obtinere mereamur. Qñ aũt pꝛo fidelibus
defunctis hoc ſacficiũ ſalutare immolat᷑ oſculũ pacis ad
muicem viuentes non accipiũt.quomã hi pꝛo quibus viuifi-
ca ĩmolatio fit ab hac vita ſubtracti. humane cõuerſacõis

de
en

10

= S

— — —

ſv.

pacem vel concoꝛdiam ten ere amplius aut exbibere nõ pñt

Ilbic ergo ſola illa qᷓ ad deũ ẽ recõcilatõ qnt vbi deiceps

pñtis vite ſemel lbmc educti ↄditõnnõ ſubdũt᷑. Viuẽtes aũt
p pacẽ pꝛoximi merẽtur pacẽ dei.et ꝑ pacẽ di merẽt pacẽ

ſui. nõ illã ꝗᷓ aie ẽ ad munð.ſʒ illã q̃ ẽ int aĩaʒ et ſpm̃.p illã

qꝗ̊ ẽ miĩ ſpᷣm et deũ.Nã ẽ qᷓdã pax int aĩaʒ et mundũ.ſuauit
viuentiũ et male. et ẽ qᷓdã pax int᷑ aiaʒ et ſpᷣm ſuaut᷑ viuen
tiũ et bñ. et ẽ qdã pax mt ſp̃m et deũ felicit᷑ viuẽtiũ et bene
Birr ẽ bellũ int aĩam et mundũ nõ ſuauit̃ viuẽtuũũ et male.
et ẽ bellũ ĩter aĩaʒ et ſpm̃ nõ ſuauit᷑ vwvẽtiũ et bñ.et ẽ bellũ

iter ſpᷣm et deũ infeliciter viuẽtiũ et male.Nã q; ſuauit᷑ vi⸗
uẽtes et male.verã pacẽ qᷓ ſapia iuemt᷑ in tꝑe otij bom nõ
nouerunt. beatus iob teſtatur de ſapientia dicens. Non in⸗
uemtur in terꝛa ſuauiter vmentmim.
Quod deus ronalis creature Pomim eſt.
Nola rõnalis creata ita cõ dita ẽ. vt ipᷣ̃a bonũ ſuũ nõ
/ eẽt.h ip̃e a quo facta ẽ. Magna ergo digmtas vt
nullum ei bonum pꝛeter ſummũ ſufficeret. et ſtem magna n
Pertas. vt a. bonum ſuum cogi non poſſit.
(NDe triplici exercitatione.
ite mutabilis ↄditio tahs ẽ.vt in eodẽ din ſtate nõ
poſſit.cui et hoc ad laboꝛẽ et dolorex auerti᷑.qð
qlrtũ ẽ ad ↄſolatõz. Fluctuat ergo in exercitatõibus ſuis
et vnſit de alio ad aliud vt nunqᷓ; qᷣeta ſit donec ad veram
ſtabilitatẽ ꝓuemat. Erercitationũ aũt tria ſut genera.Alie
ad pꝛofectũ vtutis. alie ad oſolatõʒ ĩfirmitatis. alie ad in⸗

flãmatõz imqtatis. Deime edificãtes. ſcdᷣe ſuſtẽtãtes.⁊cie

ſubuertẽtes OPꝛopter hoc deꝰedificãtes indixit.ſuſtẽtãtes
ceſſit.ſubuertẽtes pꝛohibuit Et diuiſit tpa.et loca diſtin
rit edifificãtibꝰ/et ſuſtentãtibus exercitatõibꝰ quando et

vbi fiant. que congrue ſimul fieni non poſſunt, quia ſuſten⸗

tantibus occupati edificantes tenere non ſufficimus et ad

edificãtes ↄnerſa ſuſtẽtãtibꝰ ã

lie⸗
in
ge
ti

ſuſtẽtantes hñt.ſeptimũ edificãtes. ſic ſuſtẽtantibꝰ om̃ia

loca ↄcedunt᷑.pauca edificãtibꝰ oſecrant᷑ Exceptis his qͥ ſe

edificãtibꝰ ↄſecrarũt.et oĩloco et tpe illis ĩ ſerumũt. Duo
em genera hoĩm ſym has duas exercitatões licitas. edificã
tes ad ↄtẽplatiuos.ſuſtẽ tãtes ad actiuos. Hee ſũt due vi⸗
te et duo ꝓpłi. et duo teſtamta. lya et rachel.iac ob/et iſrk
ſyon. et ibełm. petrꝰ et iohẽs.maria et martha.ſimſtra et

dextera.lana ec lmũ.oꝛdeũ et frumentũ/aqua et vmum ꝛc.

¶ Oð elementum duobꝰ modis dicitur.
lemẽtũ ẽ pma matia coꝛpalis ↄplexoĩs. elemẽtuzʒ ẽ
matialis repᷣſentatõ. ĩuiſibilis ſubſiſtẽcie et pꝛicipiũ ↄgmti
oms.a coꝛpalibꝰ ad ĩcoꝛpalia t᷑nſeũtibꝰ. Illic elementũ ẽ

pẽĩcipiũ ſubſtãtie.ad viſibilẽ actũ pꝛodeutibꝰ.hic elemtũ

ẽ pꝛicipiũ intelligẽtie ao immſibilẽ veritatẽ ingrediẽtibꝰ .
( ¶ De tumtate umuerſitatis.
erũ vmuerſitas tmtate vna ſubſiſtit. Eſt eĩ vnũ qð
nec ab alio ẽ.nec ſym ali/vt creatr nata. ẽ vnũ qð ab vno
ẽ.et ſym vnũ.vt rõał creatura a do ẽ ſimił deo.Eſt vnũ qʒ
ab vno ẽ et ſjm duo.hoc ẽ ab vno ꝓ vnũ. vt coꝛpea natura
a dðo creata ſjm ſapĩaʒ ĩcreatã et creatã diſpoſita Peimũ ex
eẽplar ẽ tm̃.ñ exẽplũ.ſym exẽpꝑlar et exeplũ.tciũ exeplũ tmn
Tria eẽ ĩ oꝛnginali pctõo. ((nò exeplar.
N oꝛiginali pctõ tria vitia fuerũt. mobediẽtie due. et pec⸗
catũ vnuʒ. Tria vitia fuerunt.ſuꝑ bia. auaritia. gula. Due
mobediẽtie.nat᷑e et diſciplie. In ſuꝑpbia et auaritia.inobe
diẽtia fuit naturalis pᷣcepti. In gula.mo bediẽtia fuit pꝛe⸗
cepti diſcipline et ſupadditi. Et omma hec quia vno actu
completa ſunt.vnum peccatum dicuntur.
¶ Quomodo querendus eſt x̃us.
vidam yp̃m queſiuer᷑̃t.et nõ iuenerũt.quidã queſi⸗
uert et ĩuener̃t. ſed nõ retinuer̃t.qꝛ nõ queſiuerũt
vt hr̃et. ſeo vt vngerent. qᷓdaʒ xp̃ʒ queſiuer̃t et iuenerunt
et retinuerũt. qꝛ nõ qᷓſnuerunt vt vngerẽt ſy ut poſſiderent

.
Oeimis? dirit. quo ego vado vos nõ poteſtis vemre . ꝗrttis
me et nõ iuemetis. ſʒ ĩ pctis vris moꝛiemĩ Scðis dixit. ego
ſũ. ſi me qᷓritis ſimte hos abire.et ecert manꝰet tenuer̃t
eũ Tercis di. auete/ et acceſſer̃t et tenuert pedes eiꝰ⸗ Oꝛi
m q̃ſiuer̃t et ñ iuener᷑̃t.ſcõi viuũ ĩuener᷑̃t et vmẽtẽ occide⸗
rũt. tercij moꝛtuũ q̃ſiuer̃t et viuũ ĩuener̃t Sic multi ſapĩaʒ
qrũt. et nõ ĩuemũt.qꝛ iudicant᷑ et abitiũt᷑. alij ſapĩaʒ qᷓrũt
et iuemũüt. et nõ dilisut. ſʒ ad lucrũ et ad laudẽ hũanã adi
piſc endã eã erponũt. et pꝛoſtituũt. Iſti xpᷣm viuũ muene⸗
rũt.ſʒ occidũt.qꝛ ex hoc in eis ſapientia moꝛitur /quo eius
dulcedie nullo amoꝛis ſenſu pfruuntur. hij aſſumuntur vt
Sm iudicẽtur et pᷣcipitẽtur.alij moꝛtuã q̃rũt et ĩuemũt qꝛ
dũ eã ad hui vite vſũ nõ appetũt.veri intꝰ ad illiꝰdulce
dinẽ et ſuamitatẽ ꝑtingũt.hi aſſumũt᷑ vt eleuẽt᷑ et głiricẽt
(Quare et qualit deꝰ ꝑ ſcripturã hoĩ foꝛis loqꝗᷣt
uamdiu hõ int? deu audire loquẽtez potuit. dockn
na a ertoz opꝰ ñ hüit. ſz pꝰcqᷓ libꝛũ vite oc lo intioꝛi ĩſpicere
jã nõ valz. ſcripta foꝛis appomt᷑.vt er eiꝰ ſaltẽ ĩſpectõe ad
ↄgmtõʒ Vitatis renouetur. In hac aũt ſcẽptura et pꝛohibiti
ones ſũt mal oꝝ vt ea fugiãt. et Fceptõs bonoꝝ Rpt ea appe
tãt. Et peohibitõibꝰ qᷣdẽ apponũtur ↄmĩatões . qm ſolius
mali odio hõ cohiberi n poſſj. et p̃cextõibꝰ adiũ gũtur pꝛo
miſſiões.qm̃ ſoliꝰ bom amoꝛe ñ poſſʒ pꝛouocari.et ſũt.iij.
iſta Seneralit᷑ diſcreta ĩ om̃ ſerpptura. pᷣceptõs et pꝛohibiti
ones.pꝛomiſſiões et ↄmmatões.quoꝝ.ij.pꝛima ad vite in
foꝛmatõʒ ꝑtinẽt.ij.ſubſequẽtia ad fiðᷣ ĩſtructõʒ.ĩ ilł meritũ
i iſtis pᷣmiũ ↄſtat.et ꝓfectũ facit.fides recta et opatio bo⸗
na. Pꝛimum autem carnalibus cõmmnationes carnales. et
pꝛomiſſiões et pene temꝑales et p̃ᷣma. deinde ſpiritualibꝰ
ſpũuales et eterne. poſtremo exercitatis ſufficit ad exhoꝛ⸗
tationem odium mali.et amoꝛ bom. Sic gradibus ſuis cre
ſcit ſalus.et virtus pꝛoficit In omm autem ſcriptura.aut
ogmtio veritatis querenda eſt. aut fama virtutis. Deimo

vij.

tudio Piſtorta et allesorta Ppomt. ( cðᷣo tropologia. Et in
t pa tropologia duplex ſimilit᷑ lectio ẽ. Deima qꝗᷓ plana nar⸗
D ratõe moꝛes iſtruit. ſcdᷣa exhoꝛtatõe affectuoſa ĩ aĩo au⸗
de⸗ ditoꝝ deſideria vᷣtutis accẽdit. Tres ſunt operationes ſa
IS pientie. naturalis. rationalis. artificialis.

Nuot modis deꝰ cum homie eẽ dicitur.
natuoꝛz mõrs nobiſcũ ẽ deꝰ. ꝑ pñtiaʒ maieſtatis. ꝓꝑ
Pticipatõʒ hũ amtatis. ꝓ vic ʒ caritatis.p procimũ
vitatis In pꝛimo ↄgnoſcit mala nr̃a.ĩ ſcõᷣo expt?? ẽ.ĩ tercio

rüt
d

n ↄpatit᷑.ĩ qrto aufert.et ẽ emanuel nobiſcũ deꝰ Cũ qbuſdã
8 deꝰ ꝓ fauoꝛẽ gre.q cũ ðo ñ ſũt ꝑ meritũ vite.Cũ qbuſdã
lee deꝰ ꝑ fauoꝛẽ gre.et ipi cũ ðᷣo ſunt ꝓ meritũ vite.Cu qᷓbuſ
. dDdam deus noõ eſt pfauoꝛem gratie. et ip̃i cum deo ſunt per
t meritum vite Cum quibulſ dam deus nõ eſt.p fauoꝛem Sra

tie. et ip̃i cum deo non ſunt ꝓ meritum vite.
H (De pꝛogreſ ſ ombus cogmitioms. HWM
vinq; ſut pꝛogreſſiões ↄgmtõis. Pꝛima ẽ in ſenſu.
ſcða ĩ imaginatõe. tercia ĩ rõe.qrta in intellectu.
quita iĩ ĩ intelligetia.p ſenſũ ẽ ĩ iſtis / et ſzm iſta. pi imagiatõz

pe nõ ẽ ĩ iſtis / ſz ſm iſta. p rõʒ nõ ẽ ĩ iſus jneq; ſjm iſta.ſʒ ẽ ĩil
n lis et de ułqᷓ ſũt ſʒm iſta.pꝑĩtellectũ nõ ẽ ĩ illis. ſed de illis
” Per mtelligennam nõ eſt in illis/ nec de nlis.

¶ quatuoꝛ modis ammꝰ? agẽda tractat.
vatuoz mõis ĩ nro aĩio agenda tra ctamꝰ? cogitã do
yolẽdo.deliberãdo. vouẽdo. Cogitatio ad ↄgmti
vng vtinet. volũtas ad deſideriũ. deliberatio ad ꝗpoſitum

a0 pꝛomiſſ ionẽ votũ Si qð pommꝰ nõ facimꝰ. fallaces
et m. ſi nõ facimꝰ qð pꝛomittimꝰ. fallaces et fallẽtes. Ibi
mẽ datiũ ſolũ accuſat᷑.hic et mendatiũ accuſat᷑.et promſ
ſu exigit᷑.votũ ãt ali occultũ ad deũ et corã ðᷣo alið mai
feſtũ ad deu corã hoĩe. Occultũ votũ fractũ peccatũ eſt.

. Mamfeſtum votum fractũ Peccatum et ſcandalum.
UMUUDẽe« ont « die peruern.

on pꝛudentiũ diligentia. ſed ſtolid oꝝ querelas eſt
SGie me / ita viuã. Qui ad vitã pdeſtinatꝰ? eſt. pꝑire nõ p̃t.
Quare conaboꝛ qð futurũ ẽ fiet Et tñ nemo vulneratꝰ? aut
eger dicit Bine me / ſic victurꝰ ſũ.nõ moꝛiar Quid medicꝰ
faciet?qðᷣ kuturn⸗ ẽ fiet Et nõ timẽt aĩe ſue legẽ dare ꝙᷓ coꝛ
poꝛi ſuo pᷣcribere nolũt. Clamãt hoc quotidie puerſi.No⸗
lite ãmonere. nolite coꝛrigere. ſi vult deꝰ. iuſtificabit nos
et nemo dicit. nolite cibum pꝛeparare. nolite veſtimentum
dare. O vult der paſcet et veſtiet nos. et dicit. Nõ poſſu
n2² bom eẽ. mſi deꝰ hoc faciat Ergo bona illa ſine deo ha
bere no poteſtis. et iſta poteſtis. imo potiꝰ? in iſtis ſtudium
vrm ꝗrit. qᷓ mſi volẽtes hre.nõ poteſtis. nõ ĩ illis qᷓitm̃ ar
bitrio vro nõ ſubdunt᷑. vt ſepe ea habere non poſſi itis cum
del ideratis. et habeatis cum deſpicitis.
. ¶ De diſſummli operatione deir.
emonſtrare volens dñs qm ab pᷣo ſit/et bonum e?
et quando veritatem agnoſcumꝰ.et quando agm⸗
ta debita deuotione veneramur. quibuſdam veritatẽ pꝛe⸗
dicauit. quon coꝛda ad dilectõne: veritatis nõ emolliuit.
quoꝛũdã vero coꝛda affectu bomtatis emollunt. ſed agm
tõne veritatis non illummauit. In illis arauit et non ſemi⸗
nauit. duritiã frangens. ſed verbum non ſpargens m iſtis

vero ſeminauit. ſed non arauit. verbum ſpargens ſed dun
tiam nõ 5 frangens. vt vtrunq; ab ipᷣo eſſe ſciamus. et vtrun
ere diſcamꝰ. cum neutrum ſine altero ad ſalu

q; ab ip̃o pe
tem ſufficiens eſſe agnoſcamus. Sic ſoluitur quod qnn⸗
dam ex euangelio ꝓponere ſolent. cur deus in carne vem⸗

ens illis verbũ ſalutis pꝛedicauit. qnos iᷣm verbum nõ re
cepturos eẽ p̃ſciuit et ꝗbuſdã alijs pᷣdicatõis vbũ ñ ipedit.

quos credit᷑os ſi docetẽ audiſſẽt agnouit. quoꝝdã em̃ du
ritiã ĩcrepãs qbꝰ vitas pᷣdicata fuerat ſic ait. Ve tibi coꝛo
zaim. ve tibi bethſayda. ve tibi capharnaũ. qꝛ ſiã tpꝛo et ſi

done hec facta fuiſſet.iã oli ĩ cinere et cilitio pinaʒ eil ſet

171 X

eſt
ſt.
dat
dich
hee
ſo⸗
nos
ttum
oſlu
he
nun
ſna
cun

m⸗
e⸗
ut.
gn
ema
ſis
dun
mn
ſilu

6
1
t.

— —

1v

Hoc er go mirum videtur.quare iheſus qui futuroꝝ omm
um ſcientiã habuit.in caploarnaũ pᷣdicauit.cum illoꝝ duriti
am tantã eẽ pᷣſciret.vt veritatẽ etiã oblatã nõ recipent. et
qre itẽ in tyꝛo et ſioone illa oꝑpatus nõ eſt.q̃ opatꝰ ẽ ĩ ca⸗
pharnaũ et bethſayda.cũ iſtos tales eẽ nõ ignoꝛaret q faci
le veritatẽ recipent.ſi audire illã et agnoſcere potuiſſent.
Gicut eĩ impiũ videt᷑ obediẽtes diſſerere. ſic ſtultũ videt
oĩno rebelles docere. Sʒ illud iuditij fuit. hoc exẽpli.Ne
eĩ hõ ſolũ affectũ bom ſñ agmtõe ſufficere putet.ac ꝓ hoc
affectũ ſe hre ſẽtiẽs boĩtatis.vbũ vᷣtatis ñ reqrat illos ↄpũ
xit nõ docuit. nec ſaluauit Et ne rurſũ ſolã vitatis agmitio
nẽ ſufficiẽteʒ putet ad ſalutẽ.et legem audiſſe.non feciſſe

4 „

dũ alten ſine alto viciſſi hre ↄgnoſcũt repꝛobi.vtrũq; ne
ceſſariũ ſibi foꝛe ĩtelligat electi. Et q alteꝝ ſe hr̃e ↄgnoſcit

ↄſummatã iuſticiã.iſtos docuit ñ alten et damnauit. vt

nõ de viribꝰ ſuis pᷣſumat.ſʒ ab illo Huĩlit poſtulet qð ñ hʒ
a quo qbuſdã alteꝝ accepiſſe ñ pꝛofuit.qm̃ alteꝝ diſtricte

iudicãdis ñ ĩpẽdit Nõ eĩ accipe meret᷑ q; n hʒ.q a ſe hĩᷣe pu
tat q; hʒ. et ꝓptea viciſſi e duobꝰ alteꝝ a do tbuit᷑ et altezn

ſubthit᷑. vt vbi ſił vtrũq; ẽ.ab ipᷣo eẽ vtrũq; demõſtretur.
(NDe iuditio homims et der.
ominꝰ? iudicabit fines terꝛe. Dñns iudiciũ ſuũ ĩ finẽ
ſeruauit.vt ↄpleat᷑ ſticia.NQõ em̃ ĩ iuditio homĩs
iuſſicia conſummatur.et iccirco iudicium homims pꝛece⸗
dit. vt pꝛobetur homo.deinde ſubſequitur iudicium dei vt
remuneretur, S totum iudicaret homo.non haberet mdi⸗
clum deus. .ð .
De quatuoꝛ debitonbus. l
vatuoꝛ ſunt debitoꝛes. Deus.ſpũs.caro.mundus
Deus debet ſpiritui vt eum et ↄgmtione vitatis

illuiet. et amoꝛe virtutis inflãmet.ſpiritus debet ðᷣo ĩ om̃i

bꝰ q̃ agenda ſunt ab ipᷣo erudiri. et ſcðᷣm ip̃ᷣm oparni.ſpũs

debet carm. vt eã et a malis cohibeat. vt ĩ boms exerceat

Caro debet ſpiritui in bono agendo mmſterium.et in com
modo appetendo modum Caro debet mundo exr eius habũ
dantia qð neceſſitatis eſt ſumere.qð virtutis eſt exercere
Mundus debet carm m neceſſitate ſubſidiũ.in exercitatio
ne incitamentum. Sed ſpũs creatoꝛ debitum non pſoluit.
qꝛ vel ꝑ ſuꝑbiã elatus ↄtemmt ab eo ſcientiã.veritatis que
rere. vel per pigritiazꝭ ligatus acceptã mtelligentiã faſtidit
ope exercere. ꝗpterea et ipe creatoꝛ ſpũi debitũ iuſte negat
vt eum nec ad cognoſcendũ veꝝn muiet. nec ad bonũ amã⸗
Dum mflãmet Qam ſuꝑbum intus a ↄgmtõne veritatis abi
cit. pigrum aũt in ope foꝛis affligit Rurſus qꝛ idem ſpiritꝰ
carm debitũ nõ pſoluit. vt eam videlicet vel a malo cohi⸗
beat. ve in bono exerceat.Rt vt et ipᷣa caro iuſta dei diſp ẽ⸗
ſatione nõ exhibeat ſpũi qð debet.hoc eſt vel ĩ bono agen⸗
do mimſterium vel in appetendo cõmodo moð Itẽ qꝛ caro
p negligentiam ſpiritus laxata mundo debitũ nõ exhibz. z
eius affluentiũ ad luxum voluꝑtatis intoꝛquet.et ad exer⸗
cita tõz virtutis eiꝰ amimſtratõʒ nõ obtinet.ipᷣe quoq; mũ⸗
dus uuſta cõpenſatione ad miſenã ſpũs multiplicandã eam
et aduerſis frangit.et pꝛoſperis diſſoluit Hui? aũt diſcoꝛ
Die.qꝛ ſolus ſpũs actoꝛ eſt.neceſſe eſt vt ip̃e pꝛioꝛ ad pacẽ
redeat. et cetera poſt ſe ſubſequent ad pacem ↄponat. Si
em ſp̈e creatoꝛi debitazx ſubiecttonẽ/et carm uiſtũ regimẽ ex
hibere ſtuduerit. pfecta et cõſũmata iuſucia ſubſequet.et
refoꝛmata uuſucia cõcoꝛdia quoq; et pax pfecta repatur.
Dicut em ex eiꝰ? miuſticia.pax et ↄcoꝛdia cunctoꝝ ſoluit
ita ꝓ eius iuſticiã vmuerſa recõciliãtur. Hanc aut iuſticiaz
ſpũs habitã pdere potuit. ãmiſſa vero ꝑ ſe recupare ñ po⸗
teſt. qe ne debitum creatoꝛi ꝓpſoluat. ignoꝛantia fallit᷑. ne
vero debitum carm pſoluat.ↄcupiſcentia ppedit᷑. Et ſi foꝛ
te ex parte llummatꝰ ven agnoſcere cepit.et ex parte con
firmatus bonum adumptere. nõ p̃t tñ hic qð pfectũ eſt adi
pilci.ſed ſicut ſcriptum eſt vt deguſtatã pꝛo ꝓte iuſtic

l.

elurne et ſitire ſc piat. ſed non hadepta plemtudine ad ſa
i tietatem pertinggat. SðWB
ſeet De virtute virtut um
une ieut virtutes reliqᷓ bonũ nat᷑e lüt ita caritas bonũ
ut, eſt vtutũ oim / cᷓ ꝗ hz. lm aliqᷣd om̃ez vtutẽ hʒ P;
e ſn ſym affectũ etiã illas qs ſym effectũ nõ 5 bz Virtutes em̃
or affectu hre p Sram. 1 ſtudiũ et meritũ hü anuz ẽ. effectu aũt
legit eeas bre munꝰ? diumũ. Molũtas em̃ hoĩs ẽ. ptãs vo dei.ita
mi⸗ voluntas boĩs ex ðᷣo bona.mala ex hoĩe. Ptãs dei ẽ ĩ ma
e lo boĩ/ad maluʒ bona/i bono hoĩ ad bonum bona. ꝓpt hoc
NQN ca ritatẽ hʒ. totũ hʒ. et 4 nõ bʒ inchil hʒ / vel vtilit nõ hz. iõ
oh Dixit apłus de caritate. oĩa credit/oĩa ſperat. oĩa ſuſtinet.
ſpi⸗ Fides! bona oñdit.ſpes arꝛipit, ſuſtinẽtia defẽdit.ꝑ fidem
⸗ mipiũt nobis eẽ. ꝑ ſpem nr̃a eẽ. ꝓ ſuſtinẽtiã nobiſcuʒ eẽ. fi⸗
ei Des Dirigit. ſ pes trahit. ſuſtinẽtia pducit. Et ſũt ĩ caritate
H 4q omia bec. qꝛ ĩ eo qð dilectã ẽ et placitũ. amoꝛ ſuadet libẽt
gen credere. multum peeſumere.non facile deſiſtere.
ni . (De impedimento ogmttoms.
em icut humoꝛ ſubtił ꝑ exalatõnes a tra ſurſũ rapit.
Hſe ſic ĩtellectꝰ coꝛdis huãm ꝓ meditatões et ſcruta⸗
i Kõ es ſubtił effectꝰ ad alta leuat᷑ Et qᷓzadmoð humoꝛ alcẽ
8 dẽs frigoꝛe pſtringit / et relabit᷑ vñ venerat. ſic meu ab itel
* tia ſũmoꝝ ꝑ ignoꝛãtiaʒ cadũt.qpt hoc qꝛ ĩ boĩs q̃ ĩtelli
gere poterãt agẽ dis ꝑ deſidiã toꝛpeſcũt.ſʒ lapſymuis / nec
. ſtrepitũ facit. nec ledit Lapſus grãdinis et ſtreꝑitum facit
et pondere ledit. quia multi toepent a bono. et nocent in
n malo. ſlij toꝛpentes ſunt non nocenrtttests.
i⸗ (NDe tribus motibus in hboie. H
res ſunt m motꝰ? i hoĩe Ootꝰ mẽtis.motꝰ coꝛꝑis.mo
Atz ſenſualitalitis. Ootꝰ mẽtis ĩ volũ tate e.motꝰ
coꝛpie ĩvope.motꝰ ſẽſualitatis mediꝰ ĩ delectatõe.in motu
mẽtis ſolu liberũ ẽ arbitriũ.ĩ motu coꝛpis et ſẽſualitatis qᷓ
lbeꝝ ſequũtur ar bitriũ Sic eĩ pꝛima fuit. nature diſpoſitõ

Lam motus mentis volütanus eſt appetitus. in voluntana
liberũ. in apetitu arbitrium. Mens igit᷑ ꝓ ſe mouetur et e
peimus volũtatis motꝰ. Motum voluntatis ſeqtur motus
coꝛpoꝛis. Mens i itaq; ſicut dixi p ſe moueri habet. ſʒ ſcõm
ſe moueri nõ debet. mo ſc ðʒ voluntatẽ ſui creatoꝛis.q̃ foꝛ
ma ili eſt et exemplar. et ꝗꝓpoſita regul a quam ſequat᷑.Et
ꝓpter hoc ſi ſcdᷣm deũ mouet᷑. hoc ẽ iuſticia. ſi pᷣter deũ.vł
ↄtra den mouetur. hoc ẽ muſticia. Ergo motZ mẽtis iuſti
cia ſemp eſt vel imuſticia. motus aut coꝛpis/ſemp ẽ obediẽ
tia. Oð em̃ mẽs mouetur. libertate mouetur. qꝛ volũtarie
mouetur. et ꝑ ſe mouetur. et ſuũ eſt qdð mouet᷑.vel ad me
ritum/ũſi bene/vel ſi male ad culpã. Qð aute coꝛpus moue⸗
tur. neceſſitate monetur. qꝛ ab alio mouetur/hoc ẽ a mẽte
nec ſuũ eſt qdð mouetur.ſʒ ilui? a quo mouetur. hoc ẽ a mẽ⸗
te. ſiue ad merit ũ/ſi bene.ſiue ad culpã/ſi male Ita motꝰ
mẽtis dñatur motui coꝛꝑis lege nature ſibi ſubiecto Et qñ
abutitur ilo 1 malo.vitiũ eſt impantis. debitum obediẽus
nec culpatur q ducitur/qꝛ nccĩtate ducit᷑.ſʒ culpatur q du⸗
cit.qꝛ in ſubiectũ libertare abutitur. DPoꝛro volũtas ſi iuſii
ciã tenuiſſet. hrᷣet nõ ſolũ motũ coꝛꝑĩs obedientẽ.ſʒ motũ
ſenſualitatis ↄſentientẽ Qunc vo qm rectitudinẽ ſuã pᷣa nõ
tenuit. habet qdez a dhuc ex ĩ dulgẽtia creatoꝛis motũ coꝛ⸗
pis obedientẽ.ex vmdicta aũt motuʒ ſenſualitatis ↄtradi⸗
centẽ.cuiꝰ violentiã aliqñ infirmata ſeqtur. aliqũ coꝛrobo
rata cohercet et moderatur. Si aute motus ſenſualitatis
dñatur motui mẽtis. Dñatur etiã motui coꝛpis. ꝗᷓ ſubiectꝰ
illi eſt. et tunc peccatũ regnare incipit ĩ nro moꝛtali coꝛpe
Di autẽ nõ domĩatur vtitur mens ſeruitio coꝛpis ſui. et ex
hibet mẽbꝛa ſua arma mſticie. et ſũt ſimul. motus mẽtis.et
motus coꝛꝑis, ſeoꝛſum autẽ motꝰ? ſenſualitatis. et Phicetur
auſticia. et imquitas cohibetur.
Oue duo ſinc m vocibus et que dno mrebus.e
Em mentibus et human ano coꝛpore.

N vocibus duo ſunt. melodia et ſigmficatio. In rebꝰ dus
4 foꝛma /er eſſentia. In mentibus ſimiliter duo. affectus et
. cogmtio. In coꝛpoꝛe aut hũano duo ſunt ĩſtrumẽta.aures
et oculi.ꝓ aures ingrediũtur voces.vt ꝓ melodiã generẽt
⸗ affectũ.et ꝓꝑ ſigmficatõzʒ ↄgmtõʒ. Res vo pꝑ oculos ingre⸗

pr diũtur.vt ꝓꝑ foꝛmã ſimilit ĩ mẽte generẽt affectũ.et ꝑ eenti

4 (De duplici ſenrnaun. Qmogmtoz.
vo ſenſus ĩ homme ſunt. vnꝰ carnalis. et alter ſpr
. ntalis. et vterq; ſuũ bonuʒ habet.ĩ quo exultat et
e Saudet. Gaudet carnalis ſenſus atz tripudiat ĩ a eris ſere⸗
Y mtate et ſ. olart claritate. ĩ ciboꝝ et potuũ dulcedie.ĩ loco
. rũ amemtate. in flummũ iocũditate. et hic ſenſus beſnalis
6 eſt. Nanqʒ beſtijs et volucribus vuemt SBpiritalis vo exul
. tat et gaudet lumine diuino ſupinful 0 qð cõtemplatiuis
14 ↄuemt.gaudet etiã in virtutũ exercitatione in colẽda iuſti
4 . cla. Et cum exterioꝛ ſenſus carnalis ſuo bono vtitur. tunc
mentis intenoꝛ ſenſus quaſi obdoꝛmit Vñ ↄtingit eum qui
bonoꝝ huiõi iocunditate nõ capitur. interioꝛes qᷓde: bona
ſenſus agnoſcere. nã ſpermt exterioꝛa.qᷓ dulcedine bonoꝝ

interioꝛis ſenſus rapitur. Inde eſt quod viri religioſiſſimi
ne ſtulti mundo eſſe vdenrrrrrtr

w apientia a coꝛde pꝛocedit.et exit ꝑ os. et intrat ꝑ
b aurem. et in coꝛde requieſcit. Nec diſcedit vñ exit
6 et accedit vbi nõ fuit Eſtq; velanda atz oꝛnanda ſapientia
2 cum exit ad nos. Dei ſapientia cum pꝛimum in rerum crea⸗
tione ad nos egreſſa fuit nõ nuda exiuit. ſed ſpecie rerum
creatarum induta nobis aparuit. Secundo eadem ſapien
ðð tia. id eſt fulius dei cum ſe nobis mamfeſtauit. indumentuʒ
. ceoearms aſſumpſit. et ſic viſibilis ap aruit. Tercio ſacro ve⸗
tamme verboꝝn induta eadem ſapientia intellectun nr̃o ſe
14 pꝛeſentat. Opoꝛtet nanq; ꝓpter noſtram fragilitatem ex vi

ſibilibus ad muiſibilia ↄſcendere Sic quoq; nr̃a ſapientia

äl DMB B BW D Z

lemper egreditur velata. Habet em̃ legem foꝛmole mulie⸗
ris. que ſi m veſte peecioſa icedat pulcrioꝛ apparet. ſi vero
in veſte vili. quaſi ext erꝛita vileſcit foꝛma. Sic etiam ſapiẽ
tia pulcro ſcemate verboꝝ induta mtelcit. vili vero induta
vil eſcit. vnde diat᷑. ingua pꝛudentiũ oꝛnat ſapientiã Coꝛ
eſt ager. ſenſus ra dir. cogitatio palmes verbum botrus.
auris toꝛcular.ſapiẽtia vmum. memoꝛia apotheca. Senſꝰ
eſt habilitas in mtelligendi. id eſt cognoſcendi. et pꝛocedit
a coꝛde. et ab ip̃o cogitatio. a cogitatione vero verbum. et
a verbo ſapiẽtia que mtrat per aurem. que ſicut toꝛcular
ſeperat ſigmficationem a voce p ip̃am ingreſ ſa.
(NDe duplici ſapienta. ððèU
Dyplex ſapiẽtia ẽ. vna mferioꝛ. al tera ſupioꝛ. Infen.
oꝛ ſapientia in natuns reꝝ habet᷑.ſupioꝛ ĩ inuiſibi
libus eſ ſentijs. Ohiloſophi aũt gentiliũ in ĩferioꝛi ſapĩa il⸗
lumĩiati fuerũt. nam verum ĩ rebus viſibilibus ſcdᷣm eleme
ta huiꝰ? mundi efficaciter comp̃henderunt. verum aũt ſum
mum appeehendere nequiuerunt. vnde ẽ qð ðꝛ. Et euanue⸗
runt ĩ cogita tiombꝰ ſuis. Nam cũ ex viſibilibꝰ ad dunnam
eſſentiã eõſcenderent.volẽtes quedaʒ in ea aſſerere. ſimli
cudine reꝝ creatarũ.ſc ᷣm humane rõms compꝛehenſionez
in ea aſſertione euanuerunt. vt quando dirxerunt de thoga⸗
ton. et noy.et amma mundi aſſerentes ea eſſe tria ꝑꝛinci⸗
pia/et tamen mne qualia.cum noym inferioꝛem thogaton el
ſe dixerunt. et ammam mundi vtroq;.Nec tamen negatur
recte eos dixiſſe in quibuſdam.vt cum dixerunt. oꝛiginales
rerum cauſas i m mente conſiſtere diuma cc.· talia. “
De obedientia. ðð
vedam ſunt ita mala vt nuncqᷓ licite fien pollint 4
Dam ita bona vt t nuncᷓ poſſint ſine culꝑa intermit⸗
ti In illis nunqᷓ obedientia exhibenda eſt vt fiant
neq; in his vt non fiant. Sunt aũt quedam media que pio
tempoꝛe.loco.et cauſa. nunc bons ſunt. quia bene fiunt

nunc vero mala quia male fiunt. In his ergo pꝛeceptũ obe
dientie locum habet.ſiue vt ftant.ſiue vt non fiant.cum be
ne fieri poteſt. vt fiant vel nõ fiant. Ex his autẽ quedaʒ ex
ra tione p̃cipiuntur. quedã ſcdᷣm rationẽ.quedaʒ pᷣter ratio
nem. Ex ratione p̃cipiuntur. quoꝝ cauſa ma mfeſta. cur pᷣ⸗
cipi debeant et fieri Scdm rationẽ pᷣcipiũtur. que et ſi cau
ſam mamfeſtam non habent.cur pᷣcipi debeant. hñt tamen
mamfeſtam cãm cur bona et rõnabilia ſmt ſi fiant. pᷣter ra
tionẽ pꝛecipiũtur. in qᷣbus nec cauſa apparet ali qua cur pꝛe
cipi debeant. nec ratio extat cur fieri debeãt. que ta mẽ m
ſi fiant.nec rõ leditur.nec iuſticicia violatur. Pꝛeceptũ ex
ratione eſt. ut cum criminoſi et publice pemtetes ab eccle

xj.

ſie luibus abſtinere ubentur. Pꝛeceptũ ſcdᷣm rationẽ eſt.

vt ſi quis que in hoc mundo licite poſſi idet. cuncta paupe⸗
ribus erogare pᷣciperetur. Pꝛeceptum pꝛeter rõnem. ſicut
quoſdaʒ ſanctoꝝ patruʒ legimus mul ta ridicula et a rõne
bumana aliena.ad expiendam obediẽtie virtutẽ ſubiectis
pcepiſſe vt eſt videlicet ſiccos ſtipites/donec Sermma pꝛo
ducerent ragare. dura ſaxa aqua ſupfuſa mollire. feroces
verbi impio domare. et cetera huiuſmodi In his ergo que
ex ratione pᷣcipiũtur obedire debitum eſt.non obedire pe⸗
nalis culpa. In his que ſcm rationẽ pᷣcipiuntur. obedire
meritum ẽ. non obedire vemalis infirmtas. In bis qᷓ pter
rationẽ pꝛecipiuntur. obedire pfectum eſt.non obedire m⸗

nus laudabilis bomtas In his que ex ratione pꝛecipiuntur
non obedire. obedientiam deſtruit. in bis vero que ſecun⸗-

dum rationem et pꝛ eter rationem pꝛecipiuntur nõ obedire
obedientiam ledit.et iccirco in his duobus vltimis nõ obe

Dienti meritum minuitur. im ulo vero pꝛimo.non obedientt

pena debete˖er.
–, (NDe malo. et pecato.
olus deus eſt. cn? bonum eſt idem quod ipſe eſt.
Ideoq; ſolus malus ipᷣe eſſe nõ poteſt quia bono

ſuo pauari non poteſt. Cetera vero omma aliud ſunt ꝙᷓ; bo
na ſua Ideoqʒ; cetera omma vel mala ſunt / vel mala eẽ pol
ſunt.quia boms ſuis vel amiſſis carent.vel habitis pꝛiuari
poſſunt.et que ꝑpꝛ iuari non poſſunt.gratia pꝛiuari nõ xoſ
ſunt. natura poſſunt · Sic ergo omms res aliud eſt quam
bonum ſuum. et eſſe naturaliter poteſt pᷣter bonum ſuum.
et cum habet bonum ſuum bona eſt et cuʒ non habet mala
Sciendum item qð ſummum bonum vnum quidem eſt.ſed
omne bonum m ipſo eſt. et omne bonum ipſum eſt Ideoq;
nec augeri poteſt quia perfectum eſt. nec minui quomam
eternum eſt deoque ſemper eſt. quod eſt. Cerera autem
bona omma quia ex parte ſunt. augeri poſſunt.et qꝛ mu⸗
tabilia ſunt. minui pnñt quia vero aliud ſunt abeo cuiꝰ ſunt
pol ſunt amitti. Quia vero in vmuerſitate rerum due tm̃
ſunt nature.coꝛpoꝛea ſculicet et incoꝛpoꝛea naturaque ſic
ad muicem ipſe diuerſe ſunt. ſic et bona earum oĩno eade⸗
eſſe non poſſunt.Nliud eſt igitur bonum incoꝛpoꝛee nate
atque aliud bonum coꝛpoꝛee nature. Et vtraque cum bo⸗
num ſuum habet bona eſt. cum vero bonũ ſuum non habet
hoc malum eius eſt. et in ipſa mala eſt. Honum mmcoꝛpo⸗
ree nature eſt cogmcio veritatis.et amoꝛ vir tutis. PHonum
vero coꝛpoꝛee nature eſt.decoꝛ pulchritudims.et integri
tas ſamtatis. et eſt ſimilitudo hincin de inter bona ipfa.
et que a ſe alia ſunt. inter ſe diſſ imilia non ſunt. Eſt emm
quaſi pulchritudo quedam ſpiritualis nature ipſa congm
cio veritatis.et quaſi ſamtas quedam eſt amoꝛ virtutis et
eſt pulchritudo foꝛis et pulchritudo intus. et ſamtas fo⸗
ris.et ſamtas intus Et cum pulchritudo tollitur ſuccedit
feditas et turpitudo.et malum eſt hoc. ſed non dum do⸗
loꝛem facit.nec ingerit cruciatum. Cum vo ſamtas tolli⸗
turſuccedit coꝛruꝑtio et doloꝛ.et fit malum magnũ. ut
maius conſtet malum non amare bonum quam non ↄgnoſ⸗
cere verum. Peiuacio bonoꝛum coꝛpoꝛalium malumeſt.

☛

et tantum malum. pꝛiuatõ vero ſ pintualum bonorum ma
lum eſt. nec lolum malum.ſed etiam peccatum. Iſta igit

culpa eſt. et illa pena. Pꝛiuationem cogmtioms veri.igno
rantia conſequitur. pꝛiuationem vero amoꝛis bom concu⸗

piſcentia mali. et ſunt duo mala iſta. a quibus omma ma⸗
la oeiuntur. JIsnoꝛzantia facit.vt facienda non faciamus.

concupiſcentia vero facit. vt non facienda faciamus. Non
facere facienda delictum eſt. facere non facienda pecca⸗
tum. Sciendum autem eſt. quod malum ſuſtantiue dictuʒ
ipſam tantum bom peiuationem ſigmficat. denominatiue
vero acceptum. actum mali ſiue effectum /ſiue explicatio⸗ .
nem eius demonſtrat Nam et malicia malum dicitur. et
actio mali malum vocatur. ſed aliud ſubſtantiue aliud de
nommatiue. Omne peccatum penes voluntatem. et in ſola
voluntate peccatum eſt. et tamen actio peccati peccatum
vocatur. quia in ea peccatum perficitur. et expletur. et ex
plicatur. Nec duo peccata ſunt.peccatum.et actio pecca⸗
ei. ſed vnum peccatum quod motu mentis immchoatur. ac de
inde motu coꝛpoꝛis perficitur. Omne emm peccatum a mo
tu mentis imtium ſumit. et inde excreſcit in conſummati⸗
onem. dum vel adctione coꝛpoꝛali expletur. pel ſi effectum
coꝛpoꝛalem habere non poteſt. pleno conſenſu confirma⸗
tur. Conſenſus autem duplex eſt. alius non reſiſtendi ma⸗
lo.alius faciendi malum. Omms quippe motus mentis vel
ad deum eſt per conuerſionem cum bonus eſt. vel cum ma
lus eſt per auerſionem a deo. iĩpſa auerſio malũ eſt et pec
catum. Et quia multis modis mens a deo auertitur. multa

genera mali. et multa peccati genera eſſe dicuntur. Sem⸗

per tamen pꝛmncipium auerſ ioms/pꝛincipium peccati eſt. et
ipſa auerſio peccatum. Et crelcit ille pꝛauꝰ auerſioms mo
tus.et exundat in peius.et vemt pꝛimum in delectationem

deinde in conſenſum non reſiſtendi malo quod pꝛopaſſiont
facit.deinde in conſenſum faciendi malum quod plenaʒ ge
nerat paſſionem.et tunc peccatum m ſe conſummatum eſt
Exit tamen aliquando vſ q; ad expletionem coꝛꝑoꝛalis actt
oms. que videilæet actio cum m ſe eſſentialiter peccatum
non ſit. tantum tamen peccato adicit. quantum ipſum qui
in mente eſt peccati motum. accendit. Neqʒ emm motꝰ coꝛ
poꝛis motui mentis a dditur. vt in ipſo creſcat.ſed ex ipſo
motu coꝛpoꝛaliulli mentis ſpiritali motin cauſa ſumtur. vt
in ſe argumentum acc iat. ſicut follis cuʒ accendit ignem
auget.non ignem igm apponendo.ſed ex igne ignem.vt am
plius ferueat et caleſcat. cum vnus et wem ſit igms. exci⸗
tando. Itaq; etiam pꝛaua volentibus motus mentis pecca
tum eſt. motus vero coꝛpoꝛis / explicatio peccati. Quia in
eo q; mens motu ſuo a deo auertitur culpam agnoſcimus.
in eo autem q motus coꝛ poꝛis motum mentis ſequitur.na
turam ſolam muemmus. Motus voluntatis per ſe eſt pꝛi⸗
mum in cogitatione. deinde exit per motum coꝛpoꝛis ĩ ope
ratione Malus motus per ſe deoꝛſum fluit.ſicut maſſa plũ
bi liquefacta qua via aperitur illi per ſe pꝛecipitatur. OOo
tus bonus quia ſurſum eſt. per ſe ire non poteſt.
N (SDe duobus denarijs.
vo denarij qui in pꝛocuratione vulnerati expendũ
tur ſunt debitum pꝛecepꝑti in quo doctrina. et debi
tum voti.in quo exemplum. vel duo teſtamẽta. vel duo gla
dij. vel duo udicia. Vetus teſtamentum quaſi vindex iu⸗
dicat crimma. et coꝛpoꝛali gladio percutit ad pumendum
nouum teſtamentum quaſi medicus indicat moꝛbos.et ſpi
ritali gladio percutit ad ſanandum. Si quid rigoꝛe vel leui
tate ſupererogatur redditur. ſi mchil. non exigitur.
NDe eo qu malum vel bonum facdt.

— ☛ 2

— = —

vi malum facit. et male facit. poſtea pemtenti vtrã
q; dimittitur. et quod facit malum. et quod ſic fa
cit male. Qui bonum facit et male facit. poſtea p⸗
mtentit quod male facit dimittitur. quod bonum facit reſer
uatur. et adꝛuncta intentio bona nommat opus bonum.
¶ De nature homims compꝛobatione.
omo nudus naſcitur. pecus veſtitum Plus ergo il
lis confert natura quibꝰnon ẽ pꝛouidentia Homo
ſibi dimittitur. vt nature eius 3 digmtas compeobe
tur. et ratio exercitetur.
(De egrelſu et iegref ſu ſar apientis.
xin a patre et vem in mundũ. iterum relin quo mũ
dum et vado ad patrem. Pꝛimus exitus ſa pientie
eſt a ſinu patris/ad coꝛ homims. Secundo induta
voce per os egreditur. et vemt ad aurem. ibiqʒ ſe expoli:
ans per auditum coꝛdi illabitur. vt iterum munoum relm⸗
quens.per coꝛdis contemplationem ad patrem reuertatur
In coꝛde radicat.jin oꝛe pullulat.ĩ aure toꝛculatur. et ite
rum a coꝛdis apoteca recipit. Vox veſtunentum eſt ſapi⸗
entie. ſicut ſcriptum eſt. ¶ingua ſapientium vel pꝛudenti⸗
um oꝛnat ſapientiam. .St ſapientia non egre ditur mſi indu⸗
ta. nec regreditur mſi exuta. Similiter ſ pecies creature.
veſtimentum eſt ſapientie. quo operta egreditur et vide⸗
tur ſicut ſcriptum eſt. Confeſſionem et decoꝛem induiſti
amictus lumme ſicut veſtimento. e. c. ſ. p. et cetera.
ind ſit pater lumnum.
ona dei lumina ſunt. et ipſe auctoꝛ donoꝛum pater
eſt luminum. Npud quẽ nõ eſt tranſ mutatio/ne vi⸗
ciſſitudims obumbꝛatio. quia nec illlummans trãſ
mutatur. neqʒ non illuminans obſ curatur. Generans emm
nõ degenerat.et non generans nõ caligat.quia nec inferioꝛ
eſt exiens.nec obſcurioꝛ latens.lumia eius quãdo ad nos

vemunt ab ipſo non recedunt. et quando a nobis redeunt

heif.
apud ĩm clareſcunt. quando ad nos deſcendunt. in nobis
non deficiunt. et quando a nobis recedunt. minoꝛationem
pꝛo nobis non recipiunt. taq; non tranſ mutãtur in nos qñ
participanda vemunt ad nos. nec obumbꝛantur in ſe. quan
do ab illummatis et obumbꝛandis redeunt. et remanet ĩ ſe
Siſtenum de ſimeone.
enectus ſimeonis defectns veteris homms. baiula
A xp̃i pueri aſſumptio.nom. Gaudium ſimeoms.
oblatio ſaluatoꝛis. purificatio virgiis. deuotcio
mentis. exhibitio operis. conſummattio virtutis.
(¶¶ QRuomodo ſapientia partunebatur.
ondum erant abiſſi. et ego partuniebar. Concepe⸗
rat deus 1 apientiam in preſcientia futuri. parturi⸗
bati ĩ volũtate creãdi.peꝑit ĩ pꝛocreatõe effecti.
(De oꝛigine aſpir ationum.
plers oꝛgo aſpiratõnũ. a ðo.a dia bolo.a nata
Que a natura ſunt precedentẽ habent cauſam ne⸗
ceſſiratis. que a deo ſunt. aut a diabolo.ſubito ad
uemunt et impꝛouiſ a. a deo bona.a diabolo mala.lliquã
do vemunt que bona videntur et non ſunt.et hec ſmiliter
a diabolo ſunt. quoꝛum oꝛigo exitu pꝛobatur. hoc eſt reo⸗
bate 1 pintu. ſ. ex deo ſunt.
(De quinq; iugis.
vinqʒ ſunt ꝛuga Jusum imqintatis. iueum moꝛtali
iiseuzil legis. iugũ ꝗpꝛie volũtatis iugũ caritatis
e dommo.et muliere.et diabolo.
ommus dixit. In quacunq; die comedenrs ex eo.
moete moꝛiens. Mulier dixit. Ne foꝛte moꝛiamur
Diabolus dixit. Nequaq; moꝛemm. Dommus af
firmamt. mulier dubitauit. diabolꝰ negauit. QAm ergo du
bitamt. ab affermanti receſſit.et neganti appꝛopinquauit.
Si mulier nõ dubitaſſet.foꝛte dia bolꝰ non ne gaſ ſet.ſed
dedit audacia m que mchoauit maliciam.

“ (Murd ſit babilon et vnumet alterũ in ea.
¶n babilone non requirit vnum alterum. ſed reſpon
dent plule ſibi m delubris eius. Parum eſt vt m celo or⸗
inata ſint omma. ſed hoc mirum eſt qð eciam confuſionẽ

mundanam moꝛdina tam non relinquit ſapiencia diuina. NRe

ſpondent enim opera ſibi etiam tenebrarum. et non ẽ quodð

requirat alterum. quia iuſta oꝛdmacio nibil requirit moꝛoi

na tum et vnicuiq; qð ſuum eſt tribuit. et qð ſibi confuſum

eſt illi ſine oꝛdine et diſpoſicione eſſe non poteſt. Bed et

lla confuſio interna coꝛdium malorũ non effugit diſpoſitõʒ
ill?. vt lucifige cogita tões et deſideria tenebꝛoſa ĩ occulta
fluitãtia rñdet ſibi.qꝛ iuſtũ iudiciũ ſic̃ ꝑ ſapiaʒ cũcta ĩtelli
git. ita p equitatem mchil ſine retributõe relmquit.
I¶ 5ä nõ trãſmutatur deus ex eo quod ipe eſt.
on trãſmutat᷑ deꝰ ex eo qð ip̃e ẽ.nõ patit᷑ viciſſitu
me ĩ o ẽ Nã qð ip̃e ẽ ĩmutabile ẽ.qð ĩ ipᷣo ẽ et᷑nũ ẽ nõ

ergo trãſmutat᷑ vt aliꝰ ſit /nõ patit᷑ viciſſitudĩeʒ vt alit ſit
In pat᷑ corroboramur ad ſpẽ.ĩ nr̃ ĩſtrunmur ad huilitatẽ.ĩ

qui es in celis erudimur ad petitionenn.
iſterium de foꝛma celꝛ et terre.
uyalis tra. tales trem. et qle celũ tales celeſtes. ſur
ſũ cũcta equalia ſũt. deoꝛſũ ſũt mõtes et valles /et alta et
profũda/et huilia et excelſa/et diſ ſimilit hnñtia cũcta Oor
talis qpe vita planũ iter hre nõ pᷣt.ſʒ exaltat et huiliat /et

nũc eqtatẽ oñdit /nũc abrutũ pfert /et caſũ mĩatur.ꝗpt᷑ hoc

qlis tra tales trem.ſurſũ pᷣo nõ ẽ vbi offẽdas vł pᷣcipiteris
aut ĩeqliter ãbules/ſed planũ et eqᷓte et ↄſenties et modera
tum totum.et quale celum.tales celeſtes.
(De ſerie tpm et affectu tpaliũ et ꝗᷓ ſit mĩ artiũ.
reterita pntia et futa.qᷓ vnũ corpꝰ etmita tis płici
unt. pᷣterita amare ĩſipiẽtes. pñtia ſ tulti/futa prudẽtis. pᷣ⸗
teritoꝝ ĩpitas ẽ pñtiũ cupiditas futoꝝ caritas.nccitas mĩ
e artiin. (e deſidero ꝛuſticie et fructu ei⸗

cati qui eſuriunt et ſitiunt uuſticiam. Ergo non ſaci
att ſed eſurientes beati ſunt. nec ideo tamen beati
quia eſuriunt. ſed mdeo. quia ſaturabuntur. S em
defſidenum ſemper ellet. et effectus nunqᷓ eſſet.pena po⸗
tius et miſeria. non beatitudo hoc eſſet. Sed miſericoꝛdia
dei noſtri ſanctis deſio ens indubitatum ſpopondit elfe⸗
ctum. etꝗpterea beati ſũt qui deſiderant.qm hic pꝛ imũ bo
num eſt. et ꝙ ſolũ vita moetalis et pems addicta aſeq poſ
ſit velle bonũ. qm habet et frui vita ventura ſibi vendica⸗
uit Ideo non iuſtos beatos dicit. ſed eſurientes et ſitiẽtes
ꝛuſticiam. Si em ſolos aiuſtos beatos diceret. quis ſibi hoc
arꝛoga rets Dꝛopt᷑ hoc reſpexit impfectõʒ nram. vt oſolare
tur imfirmitatem nram. quia ſi hoc eẽ nõ poſſumꝰ.velle tñ
boc eſſe ipᷣo adiuuante et deſiderare valemꝰ. Et hoc iterũ
quia nõ deſiderantes glłiam.ſed iuſticiam beati vocant.qꝛ
multi pa triã ſe amare dicüt. ſz viã tenere nolũt. Ghia autẽ
et btĩtudo patria ẽ. iuſticia aũt via.et ñ pũt ad patriã ve
mre.ꝗ viã nolũt tenere. Quis eſt qui ↄmodum non vperat
BGed non omnes uſti eſſe volunt.
De ſac ramento coꝛpoꝛis xp̃i.
ommꝰ ihũs yxp̃s vt onderet duumtatẽ ſuã refecto;
eẽ aĩiaꝝ nr̃aꝝ.carnẽ ſuã ĩ cibũ nobis ꝗꝓpoſint Et rur
ſum ne humanana infirmitas hanc ſ umptionẽ hoꝛeret. con⸗
ſueti evuli ſpecie illam velauit.

gredimi filie ſyon et videte regẽ ſalomonẽ ĩ diade
mate quo coꝛonauit cũ mater ſua. Egredmi filte
ſyon Esgredimi et ĩgredimiĩ. et videte regẽ ſalomonẽ Egre
dimi et videte ĩ eo ; mater dedit. Ingredimi et videte m
eo ; pater dedit. Að em̃ mr dedit foꝛis ẽ.qð pr̃ dedit in⸗
tus ẽ. Oater dedit ĩfirmitatez. pr̃᷑ dedit maieſtatẽ. Mater
dedit ſubſtanttam carms. pater dedit conſoꝛtium deitatis
Mater dedit. m ano vicit. Pater dedit in quo regnaunt.

——

Mater dedit in quo victoꝛ coꝛonatur. pater dedit in quo

resnans adoꝛatur. in eo quod a patre habet. de ſuperms
pꝛoſtrauit ſuperbum. in eo q; a matre habet. in inferis ſpo
4 liauit auarum. Ibi victoꝛ ab angelis collaudatur hic vin⸗
cens et triumphans ab homimbus gloꝛificatur. Egredimi
0 m ergo filie ſyon. et videte regem ſalomonem. Egredimim
et videte qd foꝛis eſt.et laudate. ingredimim et videte qdʒ
1 intus eſt et adoꝛate. Egredimim per compaſſionem. ingre
. dimm per contemplationem. Egredimim viſitantes pati⸗
entem. ingre dimim ammirantes Sloꝛiantem. Egredimm
4 et fouete in membꝛis ſuis adhuc mfirmum. i mgredimm et
6 videt e in ſeipſo excell um. Di pios ſenſ erit bumilis. fium
i exbibebit ſublimis. HM
(NDe gloꝛ a et pena coꝛpoꝛis umami. H

vanta eſt digmtas amme chꝛiſtiam. ſi coꝛpoꝛis is gla
ria tanta eſt. Quantum emm ſpiritus bomims re⸗
bus ommbus que videntur excellentioꝛ eſſe pꝛoba
tur. cum cuncta coꝛpoꝛa in obſequium condita ſint coꝛpo⸗
ris humam. Vnde merito penalitate et miſeria cunctis vi⸗
lius factum eſt.quod condiuone celſius et ſublimus fue⸗
rat conſtitutum. Cum autem reparatum fuerit ſublata e
medio coꝛruptione. quod cunctis melius eſt coꝛpoꝛibus ſu
ſcipiet.et tunc quoq; ſine miſeria ſubiectum erit ſpiritui ad
Sloꝛiam. ciu nun nunc in miſeria eſt ſociatum ad penam.
uid ſigmficat quod mopſes es iter deum et
de populum mediatoꝛ fut⸗ s

ti
e
t

—

cnptum eſt .qua n non potmi populus loc uꝛ eu cum
deo. et petijt mediatoꝛem moyſen. Et ladauit hoc
dominus. et dixit. quia pꝛophetam ſuſcitaret qui
mediatoꝛ foꝛet.et per ipſum mandata daret ad populum.

E

Que emm inuiſibilia dei ſunt. carnalia coꝛ da percipere
non potuerunt. et contemperauit ſe nobis deus per huma
namtatem ſilij ſui. vt ipſa mediante. dnnna percipiamus.
Infirmas autem mentes terꝛoꝛ maieſtatis opprimerer. et

3 ſplendidum lumen lippientes oculos obfuſcaret.mſi nubes

carms mtercedens et contemplationem cxciꝑpiens coꝛda tu

mda blandimento viſlioms demulceret.

¶ Qund eſt ve ſoli.
NYe loli quna cum ceciderit/non habet ſaibleuantem .
Duo ſunt. qui fecit.et quod factum eſt. Non au⸗
teʒ poteſt bene eſſe li quod factum eſt.ſine eo qui
fecit illum. Quod factum eſt. per ſe cadere habet. ſ urgere
non Habet. Qui autem fecit quod factum eſt. cadere non
poteſt.ſed quod cadit ſubleuare poteſt. Pꝛopterea ĩgitur

melius eſt duos ſimul eſſe cᷓ; vnum ſolum.

De Dunſt oneet vmone caritatis. et imqin
(tatis

vmum onnſ it mqiut tas inter deum et bominem.
Deinde druſit ixſum hommem. Poſtea vemt cari⸗
tas et compoſuit atque confederamt pꝛimum deuzʒ

et hominem. deinde ipſum hominem. Imquitas bene vm⸗

ta male diuiſit.caritas male diuiſa bene vmmt. Similtter

imq tas bñ dunſa vmmt.et canitas male vmta bene dunſit

Imquitas ergo dundit et vm̃t.et caritas dundit et vmt.
Nouiſſime ſequitur moꝛs.dundens et ipſa pꝛopter im qui⸗
tatem. vm̃t autem per conditionem ad canitatem Moꝛs di
udit coꝛpus et ammam. mquitas dundit deum et anmaz
caritas diuidit ſpintum et concupiſ centiam. Moꝛs dun⸗
dit vnitatem conditioms. ini quitas diuidit vnitatem recon
clhationis- cartas dundit vnita tem aba alienatior

,

De trplici operatione pbiloſophie.
aturaleg operatio philoſophie per ſenſus agit. in
res ſubiectas. et deſcendit ad ſingularia ſine expi
mento ſenſuum infirma. quibus quaſi baculo ſuſten
tatioms inmiitur per ſe incedere non valens.Rõnalis ope
ratio philoſophie. extra ſenſus eſt agens in vmuer ſalia. ſo
la ratione vigens.Il rtificialis operatio rationale inſtrumẽ
tum habet.et naturalem pꝛobat.

. (Detruplici eruditione
u 4“ pr ritus.
n vidam ab intus erudiuntur. quidam a foꝛs ſenſ um
en auriunt. In illis ſtabilis eſt ſpiritus ſapientie. in
o iſtis mobilis. ad illos pertinet meditatio. ad iſtos
tur ſpeculatio. Ilk acumine ſenſus occulta penetrant. iſti. a gi
litate tranſuolant ad longinqua. Et qui non diſcernunt
. ſpꝓiritus.putant motum meditatioms pigritiam. et ſpecu⸗
ts latioms motum leuitatem cum coꝛpus ab ammo qualita⸗
n. tem ſumit. Sicut ſpiritus illummat.ſic accendit. Et quos
n⸗ llummat. cogmtione veritatis ulummat. et quos accen⸗
en dit. amoꝛe virtutis accendit. Et ſepe non diſcermtur ope⸗
zi⸗ tio eius in vtroq;/et dicuntur pigri ſtabiles. potentes am⸗
e mo et compꝛehenſione efficaces leues. compuncti triſtes.
ſt laſcun ſpiritu hilares.et fit ſine ſpiritu iudicium ſpiritus.
t. et erꝛant homĩes in iudicio. cum quiſ q; ſolum hoc bonum
. putat quod amat. Similem vero demonſtratõnem habent
4 meditatio et compunctio.et ſimilem pariter ſ Peculato et
4 exultatio. quomam ab ammi qlitate motus coꝛpoꝛis foꝛma

tur. et conſtat in alio quidem grauitas/ſine pondere. im a
lio leuitas ſine inſta bilitate. Oeditatio et compunctio ad
lohannem pertinent. Speculatio et exultatio ad cheiſtum
Nlius dixit planximus vobis et non ploꝛaſtis. Illius dicit.
Saltammus vobis et non niſiſtis. Vemt iohannes non
manducans. et non bibens. et Hinſtis. demomum m habet -

Vemt fuius bomims manducans et bibens et dixiſus. ec
ce homo potatoꝛ vim. et peccatoꝛum amicus. ſic peruerſis
peruerſa ſunt omma. S=
(und ſit nona et vetera.
eriba doctus in regno celoꝝ qui pꝛofert de theſau
— ro ſuo noua et vetera Qoua ſunt ↄſolationes.vete
ra increpationes. Vetus em lex penam pꝛopoſuit qua ter⸗
reret. noua miſericoꝛdiam qua foueret. Quare ergo pꝛius
noua.poſt vetera. QAma pietas ¶ oquitur.ĩðo peius palpat
poſtea percutit. Ouſillammes em pꝛius ↄſolatõe fouendi
ſunt vt ſurgãt.poſtea troꝛe ↄfirmãdi ne cadãt.Cõtumaces
et duri pꝛiꝰ increpãdi ſũt vt timeant. poſtea ↄſolatione fo
uendi ne deſperent. Cum ergo pietas loqtur. noua et vete
ra.cum ſeueritas loqmitur vetara et noua. Vei ideo ſecun
tur vetera non pꝛecedunt. quia ex adiecto et ſuperhabun⸗
danti elſe debet qð durum eſt.et penaʒ hʒ. caritas maioꝛ.
„ ¶ Qund eſt ꝙ ioſeph fratribus ſins peohibuit
Aloe contenderent m viaa.
eobpibet iĩoſeph fratnibꝰ ſuis oneratis aſims ne cõ⸗
tendant m via. quia xpᷣus in huiꝰ? vite itmere ſi qñ nobis ha
bundantiam tribuit. pacem tm̃ ſet concoꝛdiam ad muicem
pꝛo ea dem frangere et violare non concedit.
e virtug et veritas ſimul eſſe volunt.
irtus et vitas cum de eodem ſunt.nõ ſe impediunt
WVñ cum dictum eſſet de ſpiritu ſapientie qm̃ acu⸗
tꝰ ẽ.ſubiunctũ ẽ ſtati.qm mil vetat benefacere. In philoſo
phis gentiũ acumen ſpiritus erat. ſed idĩp̃ʒʒ benefacere ve
tebat.qꝛ illoꝝ intentio quo magis ꝑ acumẽ mouebatur ex⸗
tranea querere eo magis ꝓ occeupatõeʒ ĩpedie batur ꝗpꝛia
oↄſiderare. Wera aũt ſapĩa ſp virtutẽ hʒ comiteʒ.qꝛ hoc ma
gis appetit ſetre.ꝙ magis expedit eſſe. Vñ adhuc denpᷣo dðe
Certꝰ ſuauis amãs bonũ Certꝰ ſeʒ expientia.ſuauis guſtu
amãs bonũ.qꝛ ñ pᷣt odire ĩ ope.qð ve dilgit ĩ cogmtõe.

S z.
De duplici amoꝛe. MM

ria ſunt Senera bommum Bunt qm amãt tſ. olum de
um. Mij eoficant ſuper fundamentũ aurum/argẽ⸗
tum et lapides pᷣcioſos. in amoꝛe virtutis aurum.

imi cogmtione veritatis argentum. in icoꝛruptõe bom ope⸗
di ris/lapides p̃cioſos. Sunt ali qui amant aliud pᷣter deum
tñ mchil ↄtra deum. neq; aliud pluſꝙ; deũ. In his funda⸗
15 mentum qdem manet.qꝛ amoꝛ dei nõ deſtruit᷑.ſʒ tñ ex affe
ctu eoꝝ ꝗᷓ pariter amãtur qꝛ qᷓ daʒ coꝛruptio ↄtrahitur. lig
dr na et fenum et ſtipula. ſupedificantur. In ligno peccatuʒ
tes illiciti oꝑis. in feno ſine ope peccatũ pꝛaue delectatioms.
o in ſtipula illicite culpa cogitatõis Sunt alij qui amãt que
te dam oↄtra deum. et ĩ hijs füdamẽtũ oĩno deſtruit᷑.qꝛ amoꝛ
an dei om̃mo eſſe non poteſt. vbi nõ eſt vel ſolus/vel ſummꝰ.
un⸗ JIsitur ad peimos ptinet laudart et ſaluari. ad 1. ecundos
or. coꝛ denpi et liberar. ao tercios argui et damnart.
4 ((He quatuoꝛ timoꝛibu.

vatuoꝛ ſunt timoꝛes.mundanus.ſ erniis imitans.
filialis. undanꝰ pꝛo euitanda immenti pena bo
num diſſimulatur. retenta volũta te bom. Serui⸗
lis. pꝛo euitanda pena immmenti bonum ſimulat. retenta
voluntate mali. Imualis pꝛo euitanda pena ventura. etiã
malam voluntatem mutat. Filialis pꝛo reuerentia creato⸗
1 ris. ſponte bonam voluntatem confirmat. Imtialis neceſ⸗
ſitatem bom habet. fuialis voluntatem. Tres peimi reſpe⸗
ctu pene ſunt.et penã pnt. quartus ne nec rel ſpecku pene e eſt⸗ .
nec penam habet.
(De De duplici voluntate in xp̃o.
xp̃o carms ĩfermitas paſſionem hoꝛruit ſed erat ſein⸗ :
tus medius mter deum et carnem. qui voluntatem carms.
patris voluntati ſubiecit. Cum ergo chꝛiſtus dixit. pater
ſi poſſibile eſt tranſfer a me calicem iſtum. pꝛofeſſus eſt
quod ſenſit in carne. Cum vero dixit non mea voluntas.

co⸗
ta
enm

kxvij.

ſed . fiat. pꝛofeſſus ẽ quod deliberauit in ſpiritu. Erat
volũtas patris vt rᷣus moꝛeretur. erat volũtas carms vt
a moꝛte liberaretur. erat ſpiritus mediꝰ dñans carm. obe
diens patni Volũtas pa tris diſpenſatio erat. volũtas car
ms natura erat. voluntas ſpũs virtus erat Ideo voluntas
patris honoꝛabatur. voluntas carms dirgebatur. volun⸗ .
tas ſ riitus coꝛona batur.

A8 xp̃s in heĩe n müdicie et t Builitatis dat texemplum.

ei ſapia p quã po factus fuerat vt ĩ nla beatus el
a pſum hoĩiem pdere noluit. Et ẽ illa ſurſum eſſet
maieſtate. ille deoꝛſũ iaceret ĩfirmitate. deſcendit
ad eü vbi ceciderat. vt leuaret eũ ad id vnde deſcenderat.
Bapiĩa igitur ſ urſum pams erat.et verſa ẽ deoꝛſ um in lac
In dmimtate pams. in huãmtate lac Et nutritꝰ? eſt xpuulꝰ
ſenſus lacte huã mtatis.vt creſcẽs et ↄualeſcẽs capere poſ⸗
ſet cibum diuĩtatis. xpᷣus ergo in celo pams.et ĩ terꝛa lac
xp̃us ĩ celo.ex patre ſine mr̃e deus. xpᷣus m terꝛa ex mre ſi
ne pre hõ In celo ꝗlis pater/talis filiꝰ. in terꝛa qualis ma
ter talis filius. In celo cũ patre eternus et ĩmenſus. in tra
cum matre incoerupꝑtꝰ et mãſuetꝰ. In celo cum patre ĩcoꝛ
ruptus et ſublimis.in terꝛa cũ matre virgo et humilis. In
celo imago patris.ĩ terꝛa imtatoꝛ matris. Mater vᷣgo erat
et in humilitate exultabat.et filius virgims virgo hunnli⸗
tatem cõmendabat Illa virgo humdklitatem ſuam a deo re
ſpectam aſſerebat.iile virgo ſe humilem et manſuetũ oſtẽ
debat. Talis ergo agnus / qualis mater. ex munda mundꝰ?
rgine mcoꝛruptus.per virginem vemens ad nos. per

er vi
pirgintatẽ pꝛecedens nos Dern mæeoꝛruptõnem ergo vemt
vt petm tolleret ꝓ ĩcoꝛruptõz p̃eeſſit vt vᷣtutẽ demõſtraret
Wemt ĩcoꝛruptus vt pᷣferet remediũ u. ceſſit ĩcoꝛruptus vt
Daret exemplum. Si ergo vemre non. poſſumus qua vemt.

R
be,
ar

2S

ſ

dit
Nt
e

— –

1 equamur qua rell ſit vt adipiſ ci mereamur quod Promllir
vt cibum lactis in humamtate xpᷣi ſumamꝰ mundi coꝛpe.ct
bum vo pams ĩ diuitate xpᷣiſumamꝰ mundi coꝛde. Mundi
coꝛpe p vi gimtatez. müdi coꝛde P humilitatez. vt q q ĩ vtro
q; icoꝛruꝑtã habuit oꝛiginẽ.ĩ vt q; iuemat mũdã babꝛtatõʒ
De tnibus generibus hoin.
ii ſunt ſtates. alij nutantes. alij vagantes Ocätes
fũt cõfirmati. nu tates radicati.va gantes d diſ ſrpati
Stantes ſunt ꝗ vicer̃t. nutãtes ꝗͥ pugnãt. vagantes qᷓ vich
ſunt. St antes ſunt ĩ pace.de qbꝰ dictũ ẽ.q poſuit fines tu⸗
os paceʒ. et adipe.f. ſ. t. nutantes ĩ luctamie. vagantes in
ab alienatõe. Stantes poſſidẽt.nutantes appetũt et ſecun
tur. va gantes fugiũt et abſtrahut᷑ pmũ ad illicita opa p?-
Cus6 xpus ſolꝰ dixit pater me?. (ad turpia
nus hõ dixit pr meꝰ? q; ñ dixiſſʒ. ſa plnſꝙᷓ hõ ñ fuiſſʒ
In eo eiĩ ; hõ fuit/fres habuit. et dr̃e huit prĩ nFf.
upꝛa hommem fuit. vmcus fuit. at dicere potuit
Dater noſter qui es in celis.
Mu caro mmentum ſit ſpirttus.
aro umentum eſt.ſeſſoꝛ ſpC̃us.cin calcaria adhibʒ
quando pigram excitat. frenum quando impetno⸗
ſam moderatur et cohibet.
Quid ſit fauus diſtulans
auus diſtillans labia tua. auus verbũ caro factã
in virgine. diſtillans re dundantiaz ſignat De hoc
ſ. lotqua plenus gratia fuit.dici nõ potuit. pluit ſuper ci
uitatem vnam et ſuper alteraʒ nõ pluit. pars vna copulata
eſt.et pars que copulata non eſt arꝛuit. Ip̃ᷣe emm totus
redundans.et gratiam fundens. quia q; dixit doctrina fuit
quod fecit medicina.alterum exẽplum. alterum remedium
et de plemtudine eius omnes accepimus. ideo diſtulans.
et quia vmcuicq; ſecundum menſuram.
(F P occultis et mamfeſtis.

in eo qy
pater meus.

yedam ſunt mamfeſta homĩs. et mamfeſta homim
quedã ſunt occulta homĩs.et mamfeſta homim. qᷓ

BSam ſunt occulta homims.et occulta homim. Debet igit
lomo peimum erudm m his que mamfeſta ſunt. et exercen
vt ad cogmtionem occul toꝛum peruemat Debet em mala
cognoſcere. hoc eſt impꝛobareſet ſcire quia mala ſunt.nec

dicere malum bonum. aut bonum maluʒ eſtimare. et diſcer⸗

nere inter tenebꝛas et lucem. et noctem et diem. et inter di
em et diem. et mdicare omnem diem.

De duplici vita et moꝛte.
vo ſunt vita et moꝛs. Et poſt bec ſi equuntur duo.
Jgaudium et doloz. De vita audium. de moꝛte do

loꝛ Et eſt bona vita/et mala vita.et gaudiuʒ bonuʒ/et gau
dium malum. Et eſt bona moꝛs/et mala moꝛs.et bnnus do

loꝛ/ et malus doloꝛ.Coꝛpus ex amma viut.amma ex deo.

. Pꝛeimum vtrunq; bene vixit. poſtea amma moꝛtua eſt imq

te ve voe corpꝰ pcuſſum moꝛtalitate. dil ſolutum ĩ moꝛ⸗
te. Poſtea amma vuuficata ruſtificatione. deinde coꝛpus

3 eſt. nouus autẽ. id eſt amma in reſureectione. In reſurerctt
one ergo noſtra gaudium noſtrum. m cruce noſtra obediẽ
tia noſtra. bic patientia. ibi leticia. Qui carne crucifix? nõ

eſt. amma non reſ urꝛexit. et ibr ſer entit vbi vunt. et vbil! entit

Abi lapit.

* ltricatio i inter deum et diabolum

us p hommem mundum redẽpturus in mundũ vemt
et tont mundo diabolum dñnantem muemt. Deus p hommẽ
mundũ viſitans in ꝗꝓpꝛia vemt. et homo ꝑ deum mundũ non

amans.vbi caput reclmaret nõ habuit. Deus homo.in hoc
mundo elementis impauit. et homo deꝰ? de hoc mundo reg
mum ſe non habere dixit. Ergo ad aliquid totum dei erat.
et ad aliquid totum diaboli. Totum dei erat qð ip̃e fece⸗

rat.et totum diaboli quod pe polſſidebat Erso certamen

”ÿ”ẽ factum eſt deo et certamen diabolo Deus dixit ſe qs ſuuz
eeat debere recipere. diabolus dixit ſe in ſuo nõ debere ca
en lummam ſuſtinere. Deus dirit ſe poſt tam longam patien⸗
tiam digna ſatiſf actione honoꝛandũ diabolus dixu ſe poſt
ee tam longam negligentiam ſua poſſeſſione nõ pꝛriuandum.
n· Deÿus dirit aliena eum fraudulenter abſtuliſſe. viol enter te
di muſ ſe. dia bolꝰ dixit eũ nec cum abſtulit contra dixiſ ſe.nec

cum tenuit alhqñ repetiſſe. Deus dirit potentẽ ſe ad ſua re
cipienda ſi vellet viribus vti. diabolus dixit eum ↄtra iuſti
. ciã viribus nõ debere abuti. Deus dixit iuſtum nõ eſſe. ſi
quod pie creauerat pire pmitteret. diabolus dixit. miuſtũ
non eſſe.ſi quod ſponte perierat nõ reſtauraret. Deꝰ dixit
ſe velle miſereri ꝑ bemgmtatem ꝗꝓpꝛiam. diabolus dixit ſe
nolle damnum pati. p poteſtatem alienã. Deus dixit iuſtũ
eſſe. vt de peccato pemtẽtes ad ſalutem reciperentur. dia
n bolus dixit iuſtum nõ eſſe. vt in peccato pſiſtentes ad ſa⸗
lutem cogerentur. Deus dirit ſic ſe vemſſe. vt nolentes nõ
cogeret. ſed volentes adiuaret. diabolꝰ dixit interim pꝛo
tempe eqjmmiter ſe paſt ſurũ volentes pdere. ſi nolentes re
tineret. Deus dixit.ſe in aliena manũ non mittere ſi ſua red
derentur. diabolus dixit ſe aliena patum reddere ſi ſua nõ
o. aunuferꝛ entur Deus dixit nullũ ſe a miſ ericoꝛdia poſ ſe repel
hnt lere. diabolus dirit. ſi om̃es pderet.nõ ſe poſſe eqmmt to
lerare. Deus dixit ſe ſuadere.vt in toto ab alieno ure ce⸗
deret. diabolus dirit ſe poſtulare. vt ſaltem pꝛo reuerentia

ent pꝛiſtine dñatioms aliqua in ꝓpte requiem ſibi nõ negaret.
Ne Deus dixit ſe cũ pꝛius potioꝛa elegiſſet.poſt illi abiectio⸗
ſon ra conceſſurum.diabolus dixit. iure ſe ſi electionẽ habere
non poſſet. ſaltim ꝓtitionẽ facturũ. Deꝰ dixit ſe pꝛiuillegio
19 dñatioms vtriuſq; poteſtatem vendicare. diabolus dixit ſe
ðð qꝛ iam amplius ñ poſſet mc hil ex iure / ſed er pmiſſione po
e ſtulare Deus dixit ſe ti pmiſſurum qð etiaʒ auari famem

n ſa tiare nõ 5 poſſit. diabolus dirit ſe nõ tm̃ accepturum qum

px.
apmplius cupiat. ſi fieri poſſet. His dictis. inſſu deus ten
difumculos in ptitionẽ. et muemt virentia et irzigua ĩ val
libus imis mmoꝛa ſpacio. maioꝛa pᷣcio. et hec pᷣcepit ſe po⸗
m ad partem alteram. deſerta aũt et arida in rupibꝰ et mo
tibus altis lata et aſpectui patentia. magna ſpacio. vilia p
cio. et hec iuſſit ad alterã ptem diſcerm. Tunc mandauit
piabolum adelſe. et aſſſtena ſic ait. Ne foꝛte aut violenti
am iudicantis. aut auaritiam dantis cauſari valeas. qcqd
oculus tuus videt tibi dabo. Tunc diabolus qui om̃e ſub⸗
lime conſiderat et humnlia nõ valet intueri. leuans oculos
aſpexit montes altos.et ſara pꝛommentia ĩ rupibus.ac de
ſerta patentia. et quaſi totum ſibi ceſſiſſe ꝗoꝛãs deſpexit
quod deus elegerat Cuꝛ deus increpitãs. ac cecitatem ela
ti deridens. ait. unes ceciderũt michi in pclaris. Tu lau⸗
das qð vides.et ego laudo qð video Tu mimo es.et pte
rea oculis tuis mii alta et excellentia nõ patent. Ego deſu
per ↄtemploꝛ. quã habeant amemtatem humilia. Etem̃ he
reditas mea pꝛeclara eſt michi. “”l
— (Cuare dem deus et bomno
eus homo factus eſt. vt idem eſſet redemptoꝛ qin
creatoꝛ et vt de ſuo liberaret᷑ hõ. et vt familiariꝰ
ab homie diligeretur deus ĩ ſimilitudinẽ homĩs apparens.
et vt vterqʒ ſenſus ĩ ip̃o beatificaret᷑ et reficeret᷑ oculꝰ coꝛ
dis in eius diumtate. et oculus coꝛpoꝛis in eius humamta
te. vt ſiue mgrederetur.ſiue egrederetur. in ipᷣo paſcua in
uemret natura ab iᷣo conditia. =
((NKRuare ibus in via euntibꝰ? faciẽ abſcõdit.
Oeſus in via ambulantibus faciem ſuam abſcondit. oſtẽſu⸗
rus eam in patria. Pꝛopꝑterea ĩ fine vie cum diſcumbere ce
piſſent. fregit ſpeſus panem. vt intenoꝛa eius pateſcerent

be⸗

et wbi eum ↄgnoueĩr̃t qꝛ poſt huiꝰvite curſum ĩ regno celoꝝ
cum abꝛaham et yſaac et iacob diſcumbentes.et ſup men⸗

ſam eius edẽtes et bibẽtes.in eterno ↄuuuo. ihũ claritatt

—, — “”o — —

5„

videbunt. Nunc aũt interim in via pegrinus apparet. vt exi

lium nr̃m agnoſcamꝰ et q; alia eſt patria nr̃a Et colloquen

do coꝛda ad amoꝛt᷑ mflãmat. ſʒ ocłos ad ↄtẽplatõzʒ adhuc
nõ reuelat. Qui ergo ĩ via ex ſermoĩbus ihũ ignem amoꝛis
coꝛde ↄcipiũt. in fine vie claritatẽ eius videbũt Sunt itaq;
lin gue ignee qᷓ vemũt ad nos et verba flãmantia quibꝰ quo
tidie xpᷣm nobis loquentẽ audimꝰ.qꝛ ſpim̃ xpᷣi nõ habet.qui
verba xpᷣi audiendo nõ ardet. Spus em ſctũs ſup diſcipu

los xpᷣi m linguis igneis apparuit.et ipᷣe xp̃ᷣs ambulãtium in

via loquẽdo coꝛda inflãmauit:qbus nõ quaſi a capite vie
ſed quaſi a latere vie ſe ſociauit.qꝛ eũ nobis non natura. ſʒ
gratia in huis vite via comitem dedddit
¶ De duabus ciuitatibus et duobꝰ? regibus.
ue ſunt ciuitates.ibełm et babſlon. et duo populi.
amatoꝛes deijet ciues ihꝛl'm. et amatoꝛes mũdi ci⸗

babiloms. Inter has duas ciuitates. et duos pplos. et du
os reges. bellũ ẽ iugiter et diſcoꝛdia.et pugna. Et ſignat
vterq; milites ſuos.xpᷣs ſuos.et diabolꝰ ſuos.vt agnoſcãt
quiq; regem ſuũ/et agnoſcant᷑ ab eo rege /et ſequant᷑ eum
Ibelm em̃ cuntas ſurſum ẽ in celo.babilon deoꝛſum in ter
ra. Similiter ettam xpᷣus ſurſum eſt. diabolus deoꝛſũ.OOꝛ
lites xp̃i ſequũtur regem ſuũ.et milites diaboli ſequũtur
regem ſuum. xpᷣus tribus exemplis viam nobis oñdit. qua
eum ſequi debeamꝰ. Similiter et diabolus tria ꝗꝓpoſuit. qᷣ

bus poſt eum pꝛecipitentur qui eum ſequũtur. Iter em ad

xpᷣm quia ſurſum eſt. arduum et artum eſt.et in longũ ſub
lime Item ad diabolum deoꝛſum.latum et bꝛeue.in pꝛofũ
dum et ad pᷣcipitium facile Jðo xpᷣs exẽplum pauptatis re
liquit.vt exo nerati ſarcina trenaꝝ reꝝ leues aſcendamꝰ p
arduum. exemplum humilitatis. vt modici ſine difficulta⸗
te tranſeamus ꝓꝑ artum. exemplum patientie ne deficiamꝰ
m longum. Exemplum pauptatis dedit cum drrit. vul pes

ues babiloms.et duo reges.xpᷣus rex ihꝛłm.et diabolꝰ rex

foueas babent et volucres celi moos. fdi? aũt Homims nõ

habet vbi caput ſuum reclmet. Exemplum humilitatis de
Dit. cuʒ dixit. diſcite a me quia mitis ſum et humilis coꝛde

Exemplum patiẽtie dedit. qñ cum pcuteretur nõ repercuſ⸗
ſit. cum occideretur ſuſunuit. Exemplum paupertatis qꝛ in
hoc mundo duntias ha bere noluit. ex emplum humilitatis
q gham ſpꝛeuit. exemplũ patientie qꝛ mala ſuſtinuit. Cum
lauderetur nõ letabatur. cum malediceret᷑ nõ triſtabatur.
cum pꝛemeretur nõ frangebat᷑. Nit illi quidam. Magiſter
bone.et reſpondit. quid me dicis bonum. ecce humilitas.
Et alij dixerut. Demomũu habet. et dirit. ego demomũ nõ
babeo.ſed honoꝛiico patiẽ meum. ecce patientia. Et cum
re quireret ꝓplus eum vt regem faceret. ille humilitatis exẽ
plum relinquẽs. fugit/et gloꝛiam ſpꝛeuit. et multa alia ad
hec ptinentia exempla. Peima eſt ergo pauꝑptas.vt a bicia

mus qð grauat.in quo eſt peccandi occaſio.ẽt qꝛ pauxer⸗

tas deſpicitur. ſeqiitur hunmiiitas. qua pᷣa etiam pter de
um vilitas amatur. et qma rurſum qui vilis eſt. ſine re⸗
uerentia leditur. neceſſaria eſt peſt humilitatem patientia
qua omma aduerſa ꝓpter deum foꝛtiter tolerentur. Pauꝑ
tas leuẽ facit et exp eoitũ. humilitas modicũ.patiẽtia foꝛ⸗
tem et robuſtum. Econtra diabolus ſuos pꝛimum diuitia⸗

rum pondere in amoꝛe et ſollicitudine onerat. vt deoꝛſum

ruant. ſecundo ꝓ ſuperbiam iiflat. vt ꝓꝑ latum incedãt.ter
cio ꝑ impatientiam frangt. vt cito defictant. Hij duo po⸗

puli duas ciutates ab imtio ſuo edificauerunt. Gabilon a
cam cepit. et iberuſalem ab abel. Pꝛimus em homo duos

filios genuit. dunſioms peincipium. et diuiſioms ſignum.

quia illa maſſa nature humane.que m ipᷣo pꝛimum ꝓ condi

tionem tota condita erat ad gloꝛiã. poſtea ꝑ pꝛeuaricatio⸗

nem tota addicta erat ad penam. vt oſtenderetur wiſericoꝛ:
dia et venitas. iam tunc dundi incepit. iuaſa miſericoꝛdie
et muala ire Et a biectus ẽ pmogemtꝰ tre ſicut pꝛio gemtꝰ

tyf.

celi coꝛruerat. ſi tamen pꝛimogemtns erat qui gem tus non
erat. De ipᷣo em̃ dictum eſt. Ipᷣe eſt pꝛincipium viarum dei
Et repꝛobata ſunt pꝛima. vt oſtendatur /quia fims pꝛmci⸗
pio meliꝛ eſt.quia que in pꝛmcipio facta ſunt a deo.bona
quidem facta ſunt.ſed bona incipientia. que aũt in fine fa⸗
cienda erant bona facienda erant. et bona ↄſũmata. Pꝛop
ter hoc etiã in ᷣ̃a reꝝ conditione pꝛimũ materiã fecit.poſt
ea foꝛmam ſuꝑaddidit. vt oſtenderet quo ſimiliter in ratio
nali crea tura pꝛimum eſſe factum erat poſtea aũt pulcrum
eſſe.et foꝛmoſum eſſe.et melius addendum erat.vt nõ m⸗
mis gloꝛiaretur in eo qdð peimum bonum acceperat. ſed ad
illud potius feſtinaret ; poſtea melius ac ceptura erat. ſʒ
pꝛimogemtꝰ pꝛimum dilexit. vt pderet nouiſſimũ. et ideo
repꝛobatus eſt. vt ille in celo et iſte in terꝛa Sed ille de ce
lo deiectus in ter: a.hommem ꝑ inuidiam ſ upplantamt. ſte
in terꝛa repeobus effectus. fratrem ſuum zelando occidit.
Quna em̃ vita illius Srauis fut illi.ideo ad moꝛtem illius

feſtinauit. Cruciabatur em ne quã ↄſcientia quotivie ↄtra

ſe teſtimomum cernens vitaʒz iuſti.et quaſi grams et ad vi

den dum fuit. ex cuiꝰ pꝛeſentia cõdemnabatur ſua malicia.
Iccirco auferꝛe feſtinauit e medio ip̃m.ne eum videret ad

confuſionem ſuam. quem videre noluit ad emendationem
et coꝛrectionem ſuam. foꝛtaſſis exiſtimans poſtea non foꝛe
deum vindicem imquitatis. ſi non ſuꝑeſſet homo iuſtus te

ſtis veritatis. Sic ergo cam interfectoꝛ fratris. babioms
fundamenta poſuit. abel autem interfectus ſangume ſuo

pꝛimoꝛdia iheruſalem in terꝛa conſecraumt Sic hiſ ma hel re
pꝛobus pꝛimogemtus fut. yſaac vero electus. eſau quoqʒ
ab hereditatis ſoꝛte et dono benedictioms repꝛobatur. ja
cob diligitur et eligitur. et repꝛobato elyab pꝛimo gemto.
dauid iumoꝛ ad regm faſtigium ſublimatur. Semp autem
milites diaboli futoꝛe pugnauerunt. et milites xp̃i patietia
vicerunt. regem ſuũ pauptatis amoꝛe et humilitatis ſtudio

lequentes. pattentta autem ad iplum pPu ementes.
De officio et poteſtate ꝓpꝛelatoꝛum.

pietate certam faceret. poteſtatem relax andi peccata. et ĩ

Dulgendi arbitnum homm oↄceſſit. vt homo ad hommem

quaſi ad conſimilem ſuum famiharius et fiducialus ↄuem
ret. quem et videre poſſet vemam poſtulaturus et accep⸗
turus audire Deus em hommẽ oꝛantem videre poteſt. ſed
homo deum indul gentem vwere nõ poteſt. Iccirco volmt
deus. vt homo homi loqueret᷑. et de ſua ſalute cũ illo tra
ctaret. et vemam peteret. et moulgentiã acciperet. Sed
ne foꝛte ab hoĩe ſalus dubia eſſet. deus homo fact? eſt. q

nec falleretur tudicano. nec fatleret miſerãdo. Sic omne

udicium datũ eſt fiio diuma poteſtate m pticipatõz hoĩs
tranſuerſa. vt homo peccata dimitteret.iuxta dunnũ tam̃

ꝛuditiũ.cũ idemipᷣe hõ deus eſſet. Ipᷣe aũt hõ xpᷣs ſicut pꝑ⸗

ticeps factus fuerat nature nie. ita ꝓticeps vos eẽ voluit
bonoꝛis ſui. et iccirco dedit vobis pꝛi?de pũ ſuo.vt pꝛius

elſetis pticipes veritatis. deinde ↄlſoꝛtes digmtatis. Vwe

te igitur miniſteritum vrm fratres. iudicate iudicium domi
quia poſiti eſtis iudices ſecuh.Nudite qð dictum eſt. Dñs

uudicabit fines terꝛe. Popter boc em dñs uudicium ſuum

m fine diſtulit. vt vos peius iu dicetis ad cozrectionem. ne

ipſe cum poſt iudicare ceperit. iudicet ad damnattonem.

Vos em̃ eſtis non quaſi iudices crimmum ad vamnandũ.
ſed quaſi udices moꝛboꝛum ad ſanandum. Vwete ergo
languidum min mambus veſtris. quem vobis miſericoꝛs ille

ſamaritanus cõmiſit. pꝛo quo pꝛeciumnam ab eodem acce

piſtis. ne de veſtro conſtet curatio illius. Habetis duos
nüumos in teſtamento duplict. veteris monete vnum et vnmmn
noue. Vt emantur neten medicamma que mo:dent nouo

Jonliderate fratres miericoꝛdem diſpenſationem
Dei. Golus pe peccata tollere et peccatoꝛesauſti
ficare poteſt. tamen vt humanam ↄſcientiã de ſua

— - —ð — — — ——,,ͤn —

— —

— — —— 2 - — — — —

— —. —

xxij.

autem medicamma que fouent. Oeima ad purganda q pu⸗
trida ſunt. ſecunda autem ad viua ↄfirmanda Iſta duo ſũt
debita. de bitum pᷣ̃cepti quo doctrina impenditur. debitum

voti quo exemplum foꝛmat᷑. Hij ſũt etiã duo gladij quos

m xp̃i paſſione ad defẽſionẽ petrꝰ pauerat.vnꝰ ſcʒ coꝛpał
qur ſcõm legem vetere penã peccãtibus irꝛogat. alter vo
ꝗ ſcõᷣm nouã lege ſpãliter culpas feriẽs /hoĩes ſanat. Hic

eſt gladius veſter quo vos ferire debetis vitia hoĩm. ipos
hoĩies amãtes. vobis petrꝰ reliquit. ſi tñ feruoꝛis ulliꝰ

heredes facti eſtis. et imtatoꝛes eſſe vultis Nondũ a dhuc
xp̃us crucifigebatur. et tñ petrus feruoꝛez ſuum cohibere
nõ potuit. ſed exerto ſcʒ gladio Pculſſit pontificis ſeruum
nec multitudinẽ timens.nec poteſtatem. et mſi xpᷣ̃s eũ cohꝛ
buiſſet. foꝛſitan maioꝛa adhuc petrus feciſſet. nec tñ tunc

petrus dicere potuit. plures ſ unt q nobiſcũ ſunt qua q cũ

illis. Conſiderate ergo videte quid faciatis,. chꝛiſtꝰ in ocu
lis veſtris crucifigitur. et vos adhuc glaomn m in vagina
habetis.cum tamen multido maioꝛ vobiſcum ſic. quã cum
illis Quid vos in paſſiõe xp̃ᷣ feciſſetis. ꝗ q ad mõ pcutiendũ
pigr. eſtis. Ecce xpᷣs in oculis vrig occiditur. Quid em eſt
xpᷣianus.mſi coꝛpꝰxp̃ᷣi.ipᷣe quippe dixit. Qd vm ex mimmis
meis feciſtis/ michi feciſtis. er go in xpᷣiano xpᷣus occiditur
et in xpᷣiano xpᷣus tribulatur. QAud ergo facitis. quid pi-
gri. quid timidi eſtis? foꝛte quia non ſtatis finees. iccirco
iram placare non poteſtis/vt ceſſet quaſſ ſatio oꝛte quia di
ſcubuiſtis ad ollas pharaoms et ſa ginaʒ diligitis.pigrum
vobis eſt lurgere ad bellum. Foꝛte quia lanam diligitis et
lac non oues.iccirco paſcitis voſ metipos non oues.et fu⸗
gitis vemente lupo. quia de ouibus non curatis. Saltem
ſi lac ouium comeditis. carnes comedere nolite. Si fru⸗

ctum pꝛo cuſtodia ouium queritis. ip̃as viuas ſeruate. Ho

nus paſtoꝛ etiam carnem ſuam ouibus ſuis edendam tri⸗
butt / vt eas reficeret. ſed vos nõ ſolũ mercenari vaſtores

yrij
peecium pꝛo cuſtodia queritis. ſed ipſas etiam oues s dupi
facti ad veſtram rele ctionem necatis. We paſtoꝛibus malis
gqu paſcunt ſemeipſcs non oues.vtinam ſolum nõ paſcerẽt
ſi non etiam depaſcerentur. nunc autem mercenarij fugiũt
et lupi ocetdunt. Mercenarij fugiunt non mutando locum.
ſed ſubtrahendo auxilium. lupi occidunt. quia et viſibiles
copa lamant, et muiſibiles ammas necant. Si ergo paſto
res eſtis. vigllate ſuper gregem veſtrum. nec oues xpilam
ari Pmnttatis m mambus veſtris. aſcendite ex aduerſo. et
date vos murũ peo domo dmi et quaſi boĩ canes latrate cir
ca caulas eccleſie. vocibus confidentie. vt timeant lamato
res lupi.et oues ſecure permaneant. et vos pꝛo bona cuſto
dia pe⸗ emium acciperẽ mereamim/amen.
De tribus cructbus. .
ichi autem ablu it gloꝛiari. mſi i in cruce domim Pelu
xp̃i In cruce xp̃i gloꝛiatio eſt. in cruce dextri latro
Vms conſolatio. in cruce ſimiſtri confuſio. In cruce
rpᷣi pena ſine culpa. et poſt penam gloꝛificatio. In cruce
Dextri latroms pena pro culpa.et poſt penam remiſſio In
cruce ſimſtii latroms.pena pꝛo culpa. et poſt penam dam
natio. Dicunt homines quando penam ſuſtinent. ſi meruiſ
ſemus non erubeſceremus. nunc autem imuſte pati. et ſine
culpa.ignomi moſum nobis eſt. O oculi qui nõ vident. imo
ſi pꝛo culpa padris erubeſce. ſi ſine culpa patris glonare.
Latro magis vis eſſe ꝙᷓ; chꝛiſtus. et foꝛte ſimſter blaſphe
matoꝛ non confeſſo: Tu emm pꝛo culpa patris. et cui pam
non agnoſcis nec iudicem veneraris. Si ſaltem dexter fuiſ
ſes latro/culpam humiliter agnoſceres. penam patienter
ſuſtineres.vemam deuote imploꝛantes.nec pꝛo pena pꝛe⸗
ſumeres. nec pꝛo culpa deſperares. ſicut quidam qin ſua
De ſuſtinentia glonantur. de pena murmurat. De cuipa de
ſperant.

— — — — O —

D„ — — —

GEe duplici vetuſtate.
vo bomes veteres erant in nobis. interioꝛ p imq⸗
tatem. exterioꝛ ꝓ moꝛtalitatem. xp̃ᷣus aũt carnem
cum moꝛtalitate aſſi umpſit. ammã ſine imquitate. Vetuſta
tem autem carms ſue. ꝑ crucem hoc oꝛdine depoſuit. Pꝛi⸗
mum ligatus eſt. poſtea crucifixus, ſic et nos vetuſtatem
mterioꝛem homĩis hoc eſt immquitatem hoc oꝛome deſtrue⸗
re debemus. peimum eam foꝛis P diſciplinã ligã do.vt ope

rart nõ poſſit.deinde intus omino crucifigendo et interfi⸗

ciendo.vt iam pꝛoꝛſus non ſit. Sic paius ſtudio noſtro.co⸗
operante gratia dei in nobis. deſtruenda eſt imquitas. vt
per eandem gratiam/poſtea in nobis ſine noſtra cooperati
one. et ͦa deſtruatur moztalitas.
M (De duxplici olo.
abet oleum deus. habet oleum et mundus ole
Aum dei vaſa deficiũt. oleum mũdiĩ vaſis deficit.
Oleum dei dulcedo eternoꝝn. oleum mũdi delecta⸗
tio pᷣſentium Illa ſ ufficit. iſta deficit. Pꝛopterea vaſa ſtul

tarum virginu vacua fuerunt. vaſa vidue ſ apientis plena
paſa coꝛda ſunt. oleum Saudium

uare xp̃us ouis dicitur.

ammal manſuetum eſt et mundũ. In manluetudie
humilitas.in mũditia caſtitas figuratur. Humilitas du⸗

plex eſt. pꝛima qua pꝛeeſſe nõ apetas.ſcdᷣa qua ſubeſſe di

tigas. Multi em ſunt / qu peſſe nolunt fugientes laboꝛem.
non honoꝛẽ.q tamẽ ſubeſſe dedignant᷑.qui qñ in pᷣcepto o⸗
bedientie murmurant. quaſi ad paſſionẽ ducti recalcitrant

hi pꝛofecto oues nõ ſũt.nec imitatoꝛes illiꝰ qui ſicut ouis
ad occiſionẽ ductus ẽ.et nõ apiit os ſuum Simliiter caſti

tas duplex ẽ. alia foꝛis ꝓ munditiã coꝛꝑis. alia intus ꝑ mũ

ditiam coꝛdis. unditia coꝛpis ẽ.abſtinere a malo opere
mundicia coꝛdis ſincerũ eſ ſe e a mala delectatõe. Qur ergo

beiſtus ouis poſt fuit. poſtea paſtoꝛ factus E Ouis

⸗ a 9

ti

xriij.
mundittam et manſueruomem habet / oms eſt. et qui oms
bona eſt. ſic tandem paſtoꝛ fieri poteſt. qmi pꝛꝰ in ſua ſub
paſtoꝛes. quidã mercenari quidã lupi rapaces Paſtoꝛes
piunt. lupꝑ/qui carnes ↄmedunt. DPaſtoꝛes cuſtodiũt ĩ pꝛo
ſpenitate. et defendunt m aduerſitate. mercenari cuſtodi
unt m peoſperitate. ſed non defendunt in aduerſitate. lupi
non cuſtodiunt in peoſpentate. et occidunt in aduerſitate
pi peccati materiã vel lcentiã ouibus dantes occidũt. Pꝛi
m ſunt diligentes. ſecundi negligentes. tercij peſtilentes.
De duplici vua et ſenſus amme.

vplex eſt vita amme. alia qua vunt ĩ deo.alia qua
vnnt in carne. Mbi vunt jibi ſentit. vbi ſentit ibi do
let cum leditur.et ga udet cumf ouetur. quia vnus eſt loc?
gaudij et doloꝛis.nec doloꝛ ẽ mſi vbi gaudiũ fiut et am oe
quomã doloꝛ nõ eſt. mſi cũ leſus fueris vbi gaudes. ſubla
to gaudio. Qm ergo ĩ carne viunt ĩ carne ſentiunt. et illis
Doloꝛ carms grauus c. qꝛ ſuaue erat gaudiũ illiꝰ Doloꝛes
vero amme non ſentiunt.quia moꝛtui ſunt intus. vbi viue⸗
re debuerant in deo. Iccirco cum leditur caro graue eſti⸗
ma tur ab illis. et fu giunt quantum poſſunt doloꝛes eius.
Vulnera autem amme ignoꝛant pꝛoeſus. et non querunt me
dicinam in illis.qꝛ ibi ſenſum doloꝛis nõ hnt. Cum aũt moꝛ
tuus fuent ſenſus aĩe quo vunt ĩ carne. tũc viuificari inci
piet ille ſenſus quo ſentiet ſemetipam. et tũc ſciet ſua vul⸗
nera, et ſentire meipiet doloꝛes ſucs. tãto Su?/qnto ꝗpiꝰ
Qua quo maoSis mtimu eſt. mags m alũ n ocet. magis pꝛo⸗
deſt bonum. VWu dicit. KErguam te et ſtatuã ↄtra faciẽ tuã.
(De duobus que in peccato ſun.
. eccato Duo ſunt. vitium ct culp a Witiu na tur am ledit.

cul E Creatoee offevi. Viu⸗ RNt pPurttate. culpꝑa Ot Pietate

De tribus que in pemtentia ſunt.

ctio delhcti. Doloe culpã placat. ſatiſfactio vitiũ ſanat. cu

lam hanc ĩd ẽ cuſtodiã futuri/quaſi pᷣcipuã.et ĩ qua omis
pemtẽtie fructꝰ cõſtat ſuis ↄfeſſoꝛibꝰmiunxit. vade ẽt am
plius noli peccare.et vade ĩ pace/et iteꝝ vide neqp cibi de
tertται1ι Hec tria ſic pẽſanda ſunt. vt ſ it dolor plenꝰ.
cuſtoia pfecta. ſatiſ factio ↄdigtnna.
—(NDe conſcientia et fama. H

vaſe.fama lumen in lampade. Pꝛopter conſcienti⸗
am ingredimur. peopter famam egredimur. Int?
reheimur ſalute pꝛopꝛia. foꝛis reficimu

1 xxiiij
. perntentia tria ſunt.doloꝛ pᷣteriti.cuſto dia futuri.ſ. atiſfa
ſtodia ſamtatem ſeruat. In bis cuſtodia futuri pe imũ locũ

tenet. doloꝛ pᷣteriti ſecundũ. nouiſſimũ ſatiſfa ctio delich.
que qnantũ pꝛoficit. tantũ cetera afficit. Joeo ſaluatoꝛ ſo

vo ſunt. conſcientia et fama. conſcientia cleum m

e dificatõe aliena

Intus cuꝑio diſſolui et ẽ cum rpo/fons manere min carne.
neceſſarium ꝗpter vos. Conſciĩa irꝛiguũ ſ upi?. fama ireiguun

minferi?. &d ↄſciam meditatio. ad famam pᷣdicatio. ad ↄſciẽ

tiam ſilentium. ad famam verbum. Der ſilentium ſemmas

agrum tuum. ꝓ verbum ſemmas agrum pꝛoximi tui Cum m

tua edificatõe pꝛoficis. metis agrũ tuũ cũ de pꝛofectu alie

no letaris. metis agrum pꝛoximi tui. In tpe ocij pꝛmum le

ctio cognoſcende veritatis. et exercende vtutis materiam

tribuit, deinde meditatio foemam appomt. In tempoꝛe la⸗

boꝛis pꝛimum opus exemplum tribuit. ꝑo ſtea verbum do⸗
ctrinam pꝛopomt. ſicut ſcriptum eſt. QAue c cepit ihũs face⸗

re et docere. Ideo pꝛius tempꝰ ocij.poſtea tepus laboꝛs
(NDe ſpiritu dñiſet ſpiritu mundi.

pũs dñi repleuit orbẽ terraꝝ. qd miꝝ lſß s dñi im
plẽ potuit corda hoiꝶ/qᷓ ĩplet orbe traꝝ. nũc erg-
ipletũ ẽ qðᷣ dñs ihũs xpᷣs ĩ pꝑaſſiõe ſua pᷣdixerat.ↄſũmatũ ẽ.
anteqꝙᷓ ſps vemt ad corda hoĩm nñ Potuit dici ↄſũmatũ eſt

yrii.
Peꝛopter boc em̃ oma facta ſunt que facta ſunt. vel in nati
mtate vel in paſſione. vel ĩ reſurꝛectõe.vel ĩ aſcẽſione ibũ
xp̃i. ſiue ĩ Lceteris omibus ꝗᷓ verbu icarnatum viſibili opa⸗
tum ẽ / ad repatõz hoim. vt hoc bonũ ſuum recipet hõ ad
gq oditus fuerat. ſine quo mehil fuit. cũ quo mehil defut
et ꝓpterea ĩ hoc ↄſummata ſunt omia ꝗᷓ ꝓpter hoc facta ſunt
omma. Botrus emm carms poꝛtatus fuerat ad toꝛcular
crucis. et expſſiõ iõe facta fluere cepit in ꝛuſtũ dummtatis et
volurt vt vala coꝛotum pparent vt vmũ nouũm vtres no
uos poneret Pamu! mũdarent ne ĩfuſum pollueretur. poſt
ea ligaretur/ne effuſu; amitteret. Güdarent a gaudio im
ꝗta tis. ligarent ↄtra gaudiũ vamtatis. Non em bonu gau
Diuz vemre poturt. mii pꝛi? recederet malũ Malũ gaudiuz
eſt/gaudium imꝗtatis. et malum gaudiũ eſt / gaudium va⸗
mtatis. Gau dium imqta tis polluit Jgaudiũ vamita tis effũ
dit. Gaudium imꝗ tatis ẽ. qñ pctin dilrgit. Saudiũ vamta
tis ẽ.qñ trãſitoꝛia amant᷑ Gaudiũ imqꝗtatis reddit vas ſoꝛ
didum. gaudiũ vamtatis facit vas rimoſum. Eice ergo q
maluz ẽ 6. vt q bonuʒ ẽ pcipere poſſis. Effunde amantude
nẽ. vt dulce dine ipleans . Bpüs ſarct? gaudiuʒ ẽ. et ſpũs
ſanctꝰ amoꝛ ẽ. Eice ſpm̃ mor et ſpr pym diaboh. vt accpe pol
ſis ſpm dei Bpus diaboli opat᷑ gaudiuʒ imqtatis. ſp pus mũ
di opatur gadiuʒ vamtatis:et ſut mala gaudia iſta. qm̃ ali
ud culpã hʒ. aliu d occaſionẽ culpe. Wemt autez ſpᷣus dei.
cũ eiecti fuerit ſpᷣs mali/et ĩitrat habitac Im coꝛdis/et opa⸗
tur Saudiuz ſuuʒ/ et amoꝛẽ ſuu; ſoõ ſicui ſpᷣ ps diaboli/ neq;
ſicut ſps mi.ſʒ Saudiuʒ bonuʒ et amoꝛẽ bonũ Pamũ gau
dium vitatis ĩ quo ꝛuſticia diligit᷑. poſtea gau diuʒ felicita
tis / ĩ quo de pᷣmo iuſticie pcepto exul tat᷑ Gaudium veri⸗
ta tis ↄtra gaudiuʒz imqtaus. gaudmm felicitatis ↄtra gau
dim vanitaris. Et expellunt bona gaudia gaudia mala.
SEt cum pa coꝛ implere ceperint . tunc primuz agnolcet hõ b6
m Pnma Saus udia vera non fuert. qm nec piena eẽ potuert

in Saudiĩo imquntatis. nec pmanentia m gaudio vamtatis.
Nunc aũt vera gaudia aduenerüt plena et eterna ſicut ſal
uatoꝛ pꝛomiſit.vt gaudium veſtrum ſit plenum. et Saudiũ
veſtrum nemo tollat a vobis. Jp̃m ergo Saudium amoꝛ F.
et opatur ſpintus idem et gaudium et amoꝛem. Nmoeem
qñ querimus. Sa udium qñ poſſidemꝰ Camẽ ip̃m deſideriũ
ſine gaudio eſſe nõ poteſt. nec ip̃a adeptio ſine amoꝛe. Ita
q; Saudium im amoꝛ eſt. et ip̃e amoꝛ gaudinm. qm̃ in eo
qð amamus gaudemꝰ. et id de quo gaudemꝰ diligimꝰ. Et
eſt gadium bonum et amoꝛ bonus. et gaudium malum er
amoꝛ malus ſimilit Eſt em̃ amoꝛ dei.et eſt amoꝛ mũdi. qui
Ddam et ſolu deü amant. qdam aliud pᷣter deũ cũ deo amãt
mchil tñ otra deũ Nlij ↄtra deum qᷓdam amãt. et hij deum
nõ amant. Qui ſolũ deum amãt.edificant ſuꝑ fundamentũ
aurum. ar gentũ. lapi des pcioſos. In au ro intellectů. i in ar
gẽto eloquiũ.m lapidibus pcioſis. opus incoꝛruptũ. Qiu
pᷣter deum alind amãt.et tñ deum plus amãt. edificant ſup
fundamentũ ligna fenum ſtipulã. In ligms affectũ cogna⸗
tioms. in feno affectũ poſſeſſioms.in ſtipula affectũ fami
liaritatis. In ꝗbus oĩibus et ſi peccatũ non eſt. occaſio tñ
peccati ↄſtat. QAui ↄtra deũ aliqo amant. bij ſupꝛa funda⸗
mentũ nõ edificãt. ſʒ deſtruüt fundamentũ. q amoe dei in
coꝛde eſſe nõ poteſt. vbi nõ eſt vel ſolꝰ?. ſicut ĩ his 3 ſolum
deũ amãt / vel fũmꝰ / ſicut in his q cũ dᷣo aliud amãt.nec tñ
Otra deũ. In eo amoꝛe quo cũ deo aliud amat /gaudiũ eſt
vamtatis.ĩ eo amoꝛe quo ↄtra deũ aliqd amat.gaudiũ eſt
imqtatis. Illic amoꝛ mũ di ĩficit.hic amoꝛ peccati polliit.
et inſit. müode et deupic cẽtia ei. verbü aũt dñ manet ĩ e

licut iem manet ĩ eternu. QAr em̃ iſtabelis E 4 Saudiũ imq
tatis. vel qui inſtabili adheret per gaudium vamtatis. hic
non poteſt manere in eternum. nec gaudium verum habe⸗
re. quod falſum eſt ꝓꝑ imquitateʒ. et tranſitoꝛiũ ꝓ vamtatẽ

en.
QN autem ſpiritum dei in ſe manentem habet gaudium
verum habet et plenũ et eternũ.qꝛ manentẽ diligit. et ſta⸗
bili adheret.et poſſidet ↄſũmatum bonũ.Moc em̃ totũ bo
num eſt hois. ↄgnolſcere et amare creatoꝛẽ ſuum. Pꝛopte⸗
rea lingue ignee date ſũt vt in Imguis ſit ↄomiio veritatis
in igne amoꝛ virtutis. In lingua em verbũ eſt. in igne flã⸗
ma. Et verbu quidẽ ad ↄgmtionẽ ptinet. igms vo ad dile⸗
ctionẽ. Et ideo verbũ cum igne vemt. l aprtia cũ dilectõe.
vt alten ſlluiaret alten inflaãmaret. alterũ i ignoꝛãtiã Ralte
rũ ocu piſcentiã Hec vero dona nõmſum vnũ ↄgregaus. et
ad ſupioꝛa ſ ubleuatis. vemre potuerüt. Cõgregatis ꝓ cõ⸗
ſenſum. ſubleuatis ꝓ deſidenum. Cõgregatis ꝓ dilectionẽ
pꝛoxim. ſubleuatis ꝓ oilectionem dei. St nos ergo ſi talia
dona perapete volumus / talesſ imus/ amen.
¶ Muid ſit ꝗð victũ ẽ ad abꝛahã exi de tra tua

ris de terea tua et de gFnatõe tua.et de domo pꝛis
— tm. et vem in tererã quam mõſtrauero tibi qꝛ fr̃es
ſcientibꝰ legẽ dei loqmur. ſermo nr̃ ad vos doctii
na nõ 5 eſt. ſz exho⸗ etatio. Vos em ſcripturas noſtis et virtu
ẽ eaꝝ. Wirtus em ver bi. expit tia ẽ E rei/et efficat ia ſʒmõis ex
Hibitio opis. Wos igit no erꝛatis neſciẽtes ſcpt᷑as neq; vir
tutez ean. Sẽptas em noſtis pſtudiũ lectõis pirtutẽ eaꝝ
diſciplinã oꝑpis. Scripturas noſtis audiendo rpᷣm loquẽ
tem. vi rtutẽ eaꝝ imitãdo facientẽ In dictis eiꝰ muemſtis
mtelligentiã ſcripturaꝝ. m factis eius virtutẽ eaꝝ. Noſtis
ergo xpᷣm nõ ſolũ au diẽ do. ſz etiã expiendo. Noſtis ñ n ſolũ
ſzm carnẽ / ſz etiã ſ⸗ m mareſtatẽ. Et li ↄgnouumꝰ inq̃t aplus
xpᷣi ſym carnẽ.iã nũc nõ noumꝰ.ĩ vtroq; exꝑti eſtis xpᷣʒet
noſtis xpᷣm. ſym carnẽ / et hm mareſtatẽ Oli gnoꝛ iſtis xpzʒ
ſym carne/ñ ↄgnouiſtis xpᷣʒʒ ſjm maieſtatẽ.xpᷣi ĩ cruce expti
eſtis ↄpatiẽtes xp̃ ĩ ſurꝛectõe epti eſtis ↄr̃ſurgẽtes vos ei
eſtis ſpõſa illa et dilctã illa ꝗᷓ dilectũ nouerat et expta dice
bat, Vaſcicts m mirre dilectꝰ meꝰ michi. hoc ẽ xp̃s ſjm carnẽ

Et rurſum Potrus cipꝛi dilectus meus michi. hoc eſt xpᷣus
ſecundũ maieſtatem. Waſciculns mirꝛe xpCᷣs in paſſione.bo
trus cipꝛi/xpᷣus m reſurꝛectione Waſciculus mirze multitu
do paſſionũ. botrꝰ cipꝛi/habũpantia gaudioꝝ. Illic ama
ricans hic inebeians. Tamen vos vaſciculũ mirꝛe mter vbe
ra poſuiſtis. qꝛ paſſionẽ xpᷣi.cũ gaudio et dilectione ſuſ ce⸗
piſus. Vos xpᷣm patientem nõ ſolum in coꝛpoꝛe.ſed etiam
m coꝛde poꝛtatis.q;ꝛ paſſioms eiꝰ imitationẽ ammo dilecti
oms ſuſcipitis Oð ergo xpᷣm/ſcdᷣm carnẽ ↄgnouiſtis.iã nõ
ↄgnouiſtis. quia tranſitonum eſt qð eſt ĩ paſſiõe.ſʒ ꝑmã⸗
ſurum qð eſt i reſurꝛectõne. Cognouiſtis ergo.et iam non
cognouiſtis. quia mſtat vt tranſeat doloꝛ paſſioms. quẽ ſu
ſcepiſtis in carne cõpatiẽtes.et mſtat vt ↄlũmetur gaudiũ
reſurꝛectõis qð pcepiſtis aimo ↄreſurgentes Inſtat vt trã
ſeat doloꝛ paſſioms.ſed nõ mſtat ut trãſeat dilectio patiẽ
tis. Cranſit a carne paſſio. ſed nõ tranſit a coꝛde dilectio
Jõ vaſcicłs mirre int vbera ↄmoꝛabit᷑ Ibi ei eſt coꝛ. et vbi
coꝛ.ibi dilectio ẽ.et vbi dilectõ ẽ.ibi dil ecti mãſio ẽ Vos
ergo fres q ſponſa eſtis et dilecta vaſciculũ mirꝛe habetis
xpᷣm patientẽ.et botrũ ciꝑ/xpᷣm reſurgente. ꝗpterea opus
nõ habetis doceri de pᷣo.docti ab ip̃o.qꝛ vnctio eiꝰ docet
vos de omibus. et verbũ ipꝰ qð ſonat m auribus veſtris.
et ſapit ĩ coꝛ dibꝰvr̃is QNõ igit᷑ vba nr̃a ad doctuaʒ vr̃az ſuf
ficiunt.ſʒ verbũ ipᷣiꝰ ꝓ nos trãſeat ad vos.vt ipᷣ gra a vo
bis redũdet vſq; ad nos. Hoc em̃ verbũ eiꝰ ad vos.quod
dictuʒ eſt ꝓpter vos. exi de terꝛa tua ꝛc. Jam olim dictum
erat. et voluit ipᷣe vobis dꝛci quod dictum erat. vt ſciatis
etiam hoc ad vos ptinere quod dictum eſt Erat quidẽ vnꝰ?
tunc cin dictum eſt. ſed ille ad vnam hanc pertinebat in qᷓ
vos vnum eſtis. de qua ſcriptum eſt. Vna eſt amca mea
columba mea. perfecta mea Et ille tunc alienus erat. quia
in alieno erat. et vocatus eſt vt inde exiret. et pꝛoximus fi
eret. et dilectus amcus. Ille quidẽ iam tunc dllectꝰ erat

xvj.

qma dili gebatur a quo vocabatur. ſed amic? nõ erat/q; nõ
diuligebat quem non cognoſcebat.et ideo non diigebatur
qð erat alienus ſed.quod futurus erat pꝛoximus et amicꝰ
Erat em̃ tunc in hur caldeoꝝ.in igne videlicet.et in incen
dio demonũ.qð eſt ↄcupiſcenua et delectatio terꝛenoꝝ Et
Pm incendꝛum fuſcauerat illũ. et m grũ fecerat.vt nõ eſſet
amabilis.et ideo vocabatur. vt de mcendio exiret. et vem
ret m refrigerium. vbi deabari poſſet/et candidus fieri. ne
ſempꝑ eſſet odibilis. ꝓpterea dixit. Exi de terea tua et de ↄ
natione tua. et de domo patris tm. et vem m terꝛã quã mõ
ſtrauero tibi. De terꝛea exire eſt.ea qᷓ foꝛns poſſident᷑ trena
bona relmqre. De ↄgnatõe exire ẽ. his ꝗᷓ ĩ nobis et nobiſcũ
oꝛta ſũt vitijs a brenutiare De domo pris exire ẽ. ſũptis oĩ
bus apt deũ. poſtremo ſemetipm abrenũtiare. Domꝰ ei pr̃is
nii ipʒ ẽ coꝛ mm.quã pꝑr ni habitat ĩ nobis Dater nr̃ pꝛimꝰ
diabolꝰ? fuit. ſym natiuitatẽ qua nati ſumus. pater nr ſecũ
dus deꝰꝝ eſt. ſcᷣm natiuitatẽ qua renati ſumꝰ.et vult vter
q⸗ pater hĩtare in fns ſus Diabolꝰi fuus ire. deus ĩ flijs
Sfre. Qñ ergo ĩ hur caldeoꝝ fuimꝰ coꝛ nrjm domus diaboli
fuit. qm ip̃e tũc in nobis hĩtamt. et fuunꝰ vmuerſi filij be
oꝛ. qð ðꝛ ha bitantis in pelle Lon em̃ hĩtare pᷣt/mſi in pelle
yr iſte.q;ꝛ coꝛda carnalia amat,et in eis ſolũ requieſcit qui
ſapiũt ea q ſunt carms.et ambulant ſecundũ carnem Hec
eſt pellis domus patris noſtn pꝛimi de qua ꝛubemur exire
ip̃ᷣm videlicet coꝛ noſtrum.et deſidenia eiꝰ? mala relmque
re. Hoc eſt em de coꝛde exire.elongan a deſiderijs eius.
et ꝓpegrinari ab pis. vt non ſunus conſenſu vbiilla ſunt.ſʒ
pꝛopoſito ſanctitatis tendamus ad terꝛam quam monſtra⸗
bit nobis deus. vt pꝛmum pꝛopter deum abiciamus noſtra
deinde relinquamus et nos. Sic em̃ demum demonſtrabi
tur nobis terꝛa viſioms a domino. in qua ip̃e videbitur do
iinꝰ ꝙᷓ in pꝛomiſſionẽ poſuit filijs lacte et melle manãtẽ.
Lache: . tepla tõe huamtaus melle iĩ vtẽplatõe dimmtatis.

Pꝛopterea em deus homo factus eſt. vt totum in
ſe beatificaret.vt tota conuerſio homims eſſet ad ip̃m. et
tota dilectio homims eſſet in ipᷣo. Si em̃ creatoꝛ loouĩs de
us eſſet. et homo non eſſet.eſſet in ipᷣo qð ſenſu mentis vi
deretur. ſed quod ſenſu coꝛpoꝛis videretur non eſſet. et ſun
ſtineret ſenſus carms ꝓppetuum oppꝛobꝛum abſentie creato
ris. vt eſſet in abiectionem ſemꝑ oberꝛans in creaturis et
nõ attingens ad creatoꝛẽ ſuum. Qe igitur ſenſus carms in
homime oppꝛobeium iſtud imꝑpetuum poꝛta ret. ſemper q;
ill merito diceretur vbi eſt deus tuus. ſi nuncqᷓ ad creato⸗
ris ſun contemplattonem admitteretur. aſſumplſit creatoe
carnem. que a ſenſu carms m ipſo videretur ꝑ carnem.vt
carms cibus eſſet lac im ↄtemplatõe carms/mẽtis cibꝰmet
in diuitatis ↄtemplatõe. Et egrederet / et ĩigrederet. et pa
ſcua ĩuemret.paſcua foꝛis ĩ carne ſaluatoꝛis paſcua intꝰ
in diuĩtate creatoꝛis.vt ſaluatoꝛ et creatoꝛ vnus vnũ gau
dium eſſet in lacte carms. et in melle dumimtatitis.
De eo quod ſeriptum eſt ve Pobis buntta
Habetis nunc oſolatõnem veſtram.
e vobis diuites qui ha betis nunc cõſolationes ve⸗
ſtras. Nime rõnali ſi vere ſapet. mchil hoc ſapet.
Pter verum bonum. Non emm eſt bonum eiuns alꝛiud quaz
verü bonum. Hoc igtur ſolum eſt in quo gaudere veber⸗
in habundantia ſua. et m quo conſolari deberet in egeſta⸗
te ſua. et vtiq; ſiue habudans ſiue egenes bñ illo gaude deret.
et bene conſolaretur.ſuulius neq; in habundantia neq; im
egeſtate egeſtatem pateretur. Qunc autem pꝛimum malu;
eius factum eſt. vt illo ſublato egeſtatem illius patiatur.
vt illud non habeat. Deinde ſecundum malum accelſit.vt
in alio bono conſoletur. vt illud non requirat. Oer dito er⸗
go eo quod intus erat bono.egreſſa eſt amma ad ea que
foꝛis erant. bonaallena. et pactum fecit cum delectatiom⸗
bus ſeculi. et regreſſa indnxit eas ao ſe. vt foꝛmicaretur

cum iĩllis intus in abſcondito coꝛdis ſm. et requieſceret
ſuꝑ eas.et conſolaretur m eis .et non reſpiceret ad ſenten
tlam bom ſui. eo ꝙ habundantiam ſuam cerneret et ↄſola
tionẽ in boms aliems.NQunc igit᷑ aima deſolata a bono ſuo
deſolationẽ ſuã nõ agnoſ cit. qm̃ ſecum hʒ ſocietatẽ alienã
delectationũ hinꝰ mundi mgredientiuʒ ad ip̃am. ꝓ ſenſus
carms ipᷣius. vel cum ipᷣa egredit᷑ ad illas. Cum aũt clau⸗
di cepmt poꝛte iſte ſenſuuʒ carnaliim. nõ patebit deinceps
via tranſeundi ad mincẽe. et tunc ſepabitur ſocietas vam⸗
tatis.et erit mundꝰ foꝛis excluſus.ne ĩ grediat᷑.et aĩa intꝰ
icluſa.ne egrediat᷑ et vemet aĩa ad poꝛtas oculoꝝ et clau
ſas muemet vt nõ egrediat᷑ ꝑ viſum. et declinabit ad poꝛ:⸗
tas auruũ. et obſtruſas iuemet ne egrediat᷑ p auditũ Dein
Dde effõ det ſe ꝓ aditus ſenſuũ reliquoꝝ. et nõ erit tranſitus
illiꝰ. qm̃ repagula moꝛtis ꝓppetue ĩflexibili ngoꝛe et ĩmobi
libus ſeris valuas ſenſuum et aditꝰ cõmerti antiq ſine fine
concludent. Tũc aĩa miſera ĩ hoc triſti diſcidio ſolã ſe ĩue
met. et ↄuertens ſe reqrere incipiet ſociũ illũ ꝗᷓ intꝰẽ.et ex
cludi nõ pᷣ̃t.et nõ poterit hr̃e ſocietatẽ uliꝰ ĩ deſolatõe ſua
qꝛ nõ reqſiuit illu m ↄſolatõe ſua.Tunc illa infelix deſpa⸗
tione cadet ad ſe. et damnatõe ſub ſe.et apiet ſe pꝛofundũ
m obuiam ruenti. et cum illam exceperit. continuo claude.
tur ſurſum. et apietur deoꝛſum. vt ſine fine cadat.et ad fi⸗
nem nõ reſurgat. Et tunc pꝛmum agnoſcet verum eſſe qð
dictum fuerat. ve ſoli.qm̃ cũ ceciderit ñ hʒ ſubleuantẽ. p⸗
terea dixit Oeate. ne fuga vra hieme fiat. vł ſabbato AQuid
em eſt hiems.mſi toꝛpoꝛ mẽtis?et qd ẽ ſabbatũ.mſi ꝑꝰ moꝛ
tem tempus ppetue vacatioms? Hiems ſiquidẽ tollit am
bulãdi potentiã.ſabbatũ ne gat licentiã. Sic et umimẽtis
moꝛtis topoꝛe.aſtuictus loõ a coꝛrectõe p̃pedit.pꝰ moꝛtẽ
vo pemtẽõtia nõ recipit᷑. hic Srauat᷑ ne bona opa exerceat.
ibiligat᷑/ne immẽte Dãnatõz euadat. Hic coerctõ Zuns c. bi
emendatio impolſſabilis. Dꝛoꝑtea bonũ ẽ fugere irã vmẽt⸗

kevüj
pꝛiul quaʒ ſentire i incipias imm mentem. ne vel polatas min?
ſit efficax ſine opere.vel doloꝛ inutilis. ſine coꝛrectione.
Cosgitet ergo amma in ſocietate alienoꝝ nunc poſita. quia
nõ poterit ſemꝑ pmanere cum illis. et eligat mterim ſociũ
illum qui cum omna ſubtracta fuerint. ſolus fidem ſeruat.
dilectoꝛibus ſuis. nec recedit in tempe anguſtie. Et ſi du⸗
rum videatur pꝛo eiꝰ amoꝛe nunc omia mundi blãdimenta
reſpuere. audiat ipᷣm ↄſolantem et dicẽtem. Nõne eso me⸗
lioꝛ tibi ſum qᷓ; decem filij. AQmd em̃.Dulcis eſt mundus
et dulcis nõ eſt deus. NRbſit. Spũs em̃ meus ſup mei dul⸗
cis. et here ditas mea ſup mel et fauum. Hãc er go fratres
dulcedmem ſi guſtare ceperitis. nec falſam dulcedinr Dili⸗
gens. nec veram amarttudinem ſentietis/ſ amen.
¶Auot modis fiat recoꝛdatio p̃teriton maloꝝ.
vatuoꝛ modis fit recoꝛdatõ pteritoꝝ maloꝛum Pꝛi
ma eſt recoꝛdatio que ammũ ad conſenſum pꝛaui⸗
tatis inflectit. ſecunda que delectatione illicita memoꝛiaz
afficitur.tercia que ad compunctionẽ et pemtentie contri
tionem coꝛ emollit. Quarta que ex fiducia veme ad grati⸗
arum actionem mentem accendit. Pꝛima eſt maloꝝ.ſecun
da incipientium. tercia pꝛoficientium. quarta ꝑfectoꝝ Dei
mam deus pꝛo culpa imputat. ſecundam ↄdonat. terciam
remunerat. quartam gloꝛificat. Pꝛima eſt im quitatis.ſecũ
da mfirmitatia tercl virtutis. quarta felicitatis.
¶ Vnde vitium oꝛlginem trahbt.
mne vitium er natura oꝛiginem trabit. quia nõ eſt
aliud vitium:qᷓᷓ affectus naturalis pꝛeter oꝛdineʒ
et ſupꝛa menſuram. Oꝛedinem tranſgrediens. quan
do mouetur ad ea ad que non debet. menſuram tranſcen⸗
dens. quando mouetur pluſqꝙᷓ; debet. Illa appetens peop⸗
ter indigentiam. hoc efferuens pꝛopter vehementiam. Il .2
le puerſus.hic mmius.jn dauid ꝗpt digẽtiã appetit? moue
bat᷑ ad ea qᷓ nõ debuit.qñ eſuriẽs panes ſctificatos dalpluit

–—

krvii.
In amon eius filio ꝓpter vebementiam eius pluſcᷓ debuit
mouebatur. qñ thamar ſoꝛons ſue vilectienem vſq; ad car
ms Ubidinem relaxauit.
(De tubus tiranmis.
res ſunt tiranm qui contra nos aetes ſuas p pꝛodu⸗
unt. diabolus.mnundus. et caro. In ex ercitu dia
boli miluant vitia. in caſtnis mundi. pꝛoſpera et aduerſa.
m ſocietate carms deſideria terꝛena. Ex His tribus duo
Tercio ↄiurauerunt ad ſubuer ſionem nram. Mundus em
et caro diabolo auxilium ferunt cõtra nos. vnus eſt vicinꝰ
alter domeſticus. Mundus em̃ uuxta nos eſt. caro nobiſcũ
iccirco confidit dia bolus magis in auxilio carms, quia płl?
nocet domeſticus hoſuis. diabolum vmcumus. qñ ſuggeſtio
mbus eius reſiſtimus mundum vmcimꝰ?. quando nec appe⸗
timus pꝛoſpera.nec timemus aduerſa. carnem vmcimus.
quando eius deſideria.nec extingummus jn neceſſaris. nes
ad licita relaxamus.
De vis homims.
ia vite mandatum auſticie. Dꝛimo Pomirn aperta
fui via ad vitã. bꝛens et lems Nũc aũt redeutib?
að vitam /vie demonſtrant᷑. pꝛo vna mi lte. pꝛo bꝛeui lõge
pꝛo leui la boꝛioſe. Sic eĩ dignum fuit.vt hõ dũ adhuc vnꝰ
erat ha beret viam ſingularem. ꝗꝓpinquus bꝛeuem. ꝛuſtus le
uem. nunc autem duuſus multiplicem. remotus longã. pec
cato: grauem. Concupiſcentia dunſit hoĩem. imquitas ab
alienauit. moꝛtalitas debilitamt. Nunc ergo pꝛima via eſt
vt ad ſemetip̃m redeat. et de multis vnus fiat. dande per
Sat ad ip̃m. quiẽ ſuꝑ ipᷣm. Peima via eſt de multis ad vnũ
multiplex. ſecunda via eſt de vno ad vmtatem ſimplex Pꝛi
ma via eſt de vitijs ad virtutem. ſecunda via eſt de virtu⸗
te ad beatitudinẽ. In pꝛima via eſt homo fra gilis relinque
re amata. in ſecunda via debilis appiebendere mſolita Pꝛ
mo homim vm.ynũ p̃ceptum datum eſt.lene facti. i. beene

effectu. Pꝛimum dictum eſt illi. vt ab vno qð foris erat ab

ſtinere. poſtea vt ea que foꝛis erant vmceret. qð nec leue

erat ad faciendũ.nec bꝛeue ad pficiendum. Abi vnum faci
endum erat.et facienti me hil ↄtrariũ erat.hic multa faciẽ⸗
Da ſunt. et facienti multa obſiſtunt. Obuꝛat ſuperbia ĩ vꝛa
humilitatis. verat mnuidia in via pietatis. turbat iracũdia
m via manſuetudims. libido in via caſtitatis. auaritta ĩ via
miſericoꝛdie. gula m via ↄtinentie. cõtumatia m via obedi
ente. Que vmcere tam difficile eſt/ꝙᷓB; habere naturale.
Nuguſtinus. Naturale non eſſe pctm. ſed nature viciate
id eſt ex natura victaata. JJMNWw
(Se pemtentia dei et cautel a

et cuncta cogita tio coꝛdis intenta eſſet ad malum

velebo inquit hoĩem quem creaui a facie terꝛe. Dꝛimũ con

idens deus qð multa malitia hoĩm eſſet in terꝛza.

oñmi tempoꝛe. pemtuit eum ꝙ hoĩem feciſſet in ter
ra.vt tactus doloꝛe coꝛdis ĩtninſecus.et p̃ᷣcauens ĩ futurũ.

ſidera/quia nõ facile pietas pꝛouocatur. mſi multa fuerit

malitia noſtra. Cum aũt nos a bono m quo ab illo facti ſu
mus mutan ceperimus. runc ipᷣm pemtet ſupꝑ nos ne ad bo⸗
num ad quod facti ſumus/puemamus Oemtentia aũt eius

non eſt mutatio intentioms a pꝛimo ꝗꝓpoſito.ſʒ muta tio ope

ris a pꝛiuuo ĩſtituto. Et nota ꝙ peunte homĩe deus doloꝛe
coꝛdis ĩtrinſecus tangi dicit᷑. Ibi em̃ doloꝛ fuit. vbi amoꝛ.

Kmat em deus vmuerſa que fecit. Auia vero cetera omia

ab ip̃o amantur.ſed ad ipᷣm poſſidendum nõ amantur.ra⸗

tõnalis aut creatura. et qð facta eſt ab ip̃o diligitur. et ad

qð facta eſt ĩ ipo pPeuntis homis doloꝛ crea toꝛem itrinſe -
cus tetigit ĩ coꝛde.vbi ſtantis et bene icedentis amoꝛ fuit.

Dunt emm tria quedam genera rerum. vnum a conditione

lapſoꝝ/aliud ĩ conditione ſtantium / aliud ſupꝛa conditio⸗
nem pꝛouectoꝛum. Peima amantur qð facta ſunt. ſed quaſi

coꝛde nõ amant᷑.qꝛ poſtea mala effecta ſunt. ſicut ſcriptũ ẽ

r.

Diſperſit ſuperbos mente coꝛdis ſii. ſecunda amantur qð

facta ſunt. et coꝛ de amant᷑ qð bona ſunt.ſed tamen uloeuũ

amoꝛ quaſi in coꝛde foꝛis eſt. q; amant᷑ qð ſunt ab ipᷣo bo⸗

na. ſed non amanrur. vt ſint in ip̃o beata. Nmoꝛ er go hoĩs
intꝰ in coꝛde creatoꝛi fuit qᷓ nõ tantũ homo ab ip̃o dilectꝰ
eſt. vt et ab ip̃ᷣo eẽt bonus.ſed eſſet etiam mi ipſo beatus.

Rmoꝛ er go hoĩs intus fuit. et ibi doloꝛ fuit.vbi amoꝛ fuit

Sed quid eſt qð dicit᷑.pꝛecauẽs in futurum Qũquid deꝰ

aliqñ mcautus fint. vt faceret que facienda non erant. vt

poſtea ↄſiderans que non bene fecerat de factis pemteret.

et facienda caueret? Sed ſciendum eſt. q ſicut pemtẽtia
dei non eſt mutata voluntas in aꝓpbatione faciendi. ſed oꝛ

do mutatus mn mſtitutione facti.ſic cautela eius non eſt p

ſidentis circũſcriptio. ſed ſubiectoꝝ coꝛrectio. Nam i m ma
lo faciẽdo tã cauet qui teꝛret ne fiat.ꝙᷓ qͥ tinet ne faciat.
De coꝛ de et delectatione. et cogitatõmbus.
Oꝛ:olla eſt. delectatio ſagimẽ. cogitationes. mu
ſce. Pꝛopterea vbi deſidena abundant. abundant
et cogitationes. Fit tamen nõnuncqᷓ.vt poſtꝙᷓ coꝛ
a malis deſiderijs emundatum fuerit. adbuc cogitatõnes

pꝛaue redeant. tam impoꝛtune nũc ꝙᷓ pꝛius immunde. Ibi

aci eulantes. hi mquietantes.ibi lutũ. bic pulms.
¶ De duabus vijs.

genere que p̃cioſa ſunt.rara ſunt. et que vilia ſunt.mme⸗
ro abundãt.Lata aũt via eſt ire quo labet.et facere quod
placet. Orta via eſt p̃ceptis regi.et deſidericꝝ fluxaſtrin
Sere ad regulam equitatis. Due ergo vie ſunt. vna moꝛtis

alia vite.et duo popuh malon et bonoꝝ. et due reges. di⸗

abolus er xp̃s. et pᷣcedit vterqʒ exercituum ſuum. vnus ad
moꝛtem et alius ad vitam. criſtus humilitatem. Diaboli

Ve ſunt vie. Vna lata ad Ppvitonem. alia arta ad
witam. Jlla que lata eſt multos habet mcedentes
P ſe. illa que arta eſt. paucos capit. In omm em

xyr.
elatione.xp̃us pietate.diabolus impietate.xp̃ns purieate.
diabolus impuritate. xp̃ᷣus obediẽtia. diabolus cõtumatia
Et quẽ quiſq; ducem ſe quit᷑ in via.habebit regem ĩ patria.
(De ſapientia mundi. et ſapientia der.
eriptum eſt qꝛ mundus m ſapiẽtia.ꝑ ſapientiã de
um nõ cognouit.placuit deo ꝑſtulticiã p̃ᷣdicatõis
ſaluos facere credẽtes. Mundus ſapiam habiit.pꝑ quã nõ
deum potuit cognoſcere poſitum ĩ ſapientia ſua. Sapien⸗
tia mundi fuit ratio humana. ſcdᷣm viſibiliũ rerũ naturã et
elementa huiꝰ foꝛmata Sapientia dei fuit eius meffabilis
maieſtas. et mcompꝛehẽſibilis bomtas. Erat et pꝛudentia
mundi circa cõmoda carms diligens circumſ pecuo. Sapi⸗
entia ergo mundi que humana ratione incedit negat fidem
Pꝛudentia aũt mundi que carms tantũ cõmoda querere de
cet. et vitare incõmoda.deſtriit bonã opationem. Dꝛop⸗
terea ſapientiam ſtultam reputat deus. pꝛudentiaʒ uudicat
a2immicam. quomam illa veritatt aduerſatur. iſta dilechom
Oꝛopterea utranq; deſtruxit deus.ſapĩam p ſtulticiã.pꝛu⸗
dentiã ꝓꝑ inſamam Quaſi em̃ ſtulticia quedã dei fuit ſeðm
humanũ ſenſum.qð ad abiecta et indigna ſibi. ſe humilia⸗
uit. inſama aũt reputata/q ſine neceſſitate dura ſuſtimit
Et tñ qui in ſapientia ſua cognoſci nõ potuit quaſi ĩ ſtulti⸗
cia agmtus eſt. quomam qui in ſua celſitudme manens nõ
potuit comp̃hendi/in ſua humiliatione cepit agnoſci Aua
ſi em̃ in ſua ſapientia deus fuit.qñ in eo q; ip̃ʒʒ decere vide
batur pmanſit.ſed ibi agmtus nõ eſt. donec quaſi deſipiie
et indigna ſuſcepit. Ibi dum ſapientiã mũ di deſtruxit.vbꝛ
ſe in eo qð ſtultum mundo videtur demonſtrauit. vt diſca
ret homo ſupꝛa rationẽ mundi eſſe qð videbat in natura ho
mis deum apparere Deinde aũt quaſi ꝓꝑ inſamam deus puu
dentiã carms euacuauit. quando contra eius eſtimationẽ
agens carnem ſuã ſine retractione ad penas et toꝛmẽta ex⸗
poſuit.et ſic eam ad incoꝛruptionẽ reſurꝛectioms eduxit.

. —

Deaben quomam nõ parcendo ſed caſngãdo et plequẽ
do carnem ſeruare opoꝛtet. Sic ergo quia in ſapientia ſua
p ſapientiam mundus nõ cognouit deũ. placuit deo ꝑ ſtul
ticiam pdicatioms ſaluos facere credentes. Stulta em̃ vi
debantur que dicebant᷑. ſed tñ per hec demõſtrata magis
ſũit ſtulta ꝗᷓ pꝛobabant᷑ et amabant᷑.qᷓ pꝛobabant᷑ rõe ſtul
ta. et qᷓ amabant᷑ dilectione inſana. Illa ſine veritate. iſta
lſine vtiliate. Stultum em fuit ſupꝛa carms ſenſum verita
tem dei pertinaciter nõ recipere. et ĩſama fuit pꝛopter car
ms commodum detrunentum amme patienter ſuſtinere
((NDe eo qð ſcriptũ ẽ. Que ẽ iſta ꝗᷓ aſcedit ꝛc̃.
ve eſt iſta que aſcendit per deſertum ſicut virgula
fum er aromatibus mirꝛe et thuris et vmuerſi
pulueris pigmentaru. Doeꝛmit et aſcendit. qui fo⸗
ris requieſcit et mtus doꝛmit. Deſertum eſt mundus.
Pter abundanciam mali. et mopiam bom. Deſertum eſt
coꝛ malum. quia cultum non eſt. et germinat noxia. et ĩ eo
beſtie habita nt. Quia em̃ in eo augricula non eſt xpᷣus. et
pater eius non ſeminat ibi verbum ſuum. ſurgunt germĩa
vicioꝛum, vrtice concupiſcentie. et ſpine ſollicitudims et
alia talia. et requieſ cunt ibi demoma. buia ñ ẽ qui extreat
Deſertum eſt iterum coꝛ bonũ.quia longe eſt a ſcrepitu et
tum ultu.et non ↄculcatur frequẽtia t trenaꝝ cogitationum
ſed virens pma net. et floꝛidũ. et germĩa virtutũ pꝛoducit᷑
et camt ibi turtur 1 pũs ſanctus. et non auditur ibi nox ho⸗
mims neque ad hominem pertinentis. Virgula recta eſt et
gracilis. et in longum poꝛrecta Qma tantũ ſurſum tendit
recta eſſe debet. et quia arta eſt via gracilis. et quia lon-⸗
Sa et poꝛrecta. Iterum non eſt vᷣgula li gni mſenſibilis et
Duri. ſed fumi qui ſpeciem habet, et ſubſtantiam non ha⸗
bet. Cum emm cermtur alquid eſſe videtur. Cum manus
appomtur mchil inuemtur. Sic bonus quiſque hic eſſe vi⸗
detur per carms ſpecie w. eo l bic non neſt Per dilectionem.

—— NNN wW

N W— EDEEEE

vlulatu irrurt. qe poſt

uemret. acceſſum ad

kyj

Iterum fumꝰ de igne aſcendit.qꝛ deliderium ex amoꝛe ve

mt. et qualis fumus. Ex aromatibꝰ? miree et thnris et vmi
uerſi puluerts pig
et aromata virtutes. Mirꝛa carms moꝛtificatio hus men
tis deuotio. vmuerſus pulis pigmentari/ virtutũ ommum
multitudo. Sicut ĩ vitijs ita in virtutibꝰ? etiã muemtur. Di
citur m libꝛo iob. Exhoꝛtatõz ducum. et vlulatũ exercitus
Habet em̃ vitioꝝ multitudo regem. habet et dꝛ
et populos et exercitus Reęgina eſt ſuꝑbia. Duces vitia ca
pitalia. exercitus eſt vmuerſa mala ſubiſ equẽtia .
80 duces vition qᷓi i

—

Smétarij. Digmentan? eſt vp

ces. habet

ji in pugna exhoꝛtationẽ ſaciũt. q Poien
cũ rõne faciendi decipiũt Exercitus aũt poſtea quaſi cum
eimã ſuggeſttonẽ ſuſceptaʒ. tur ba
vitioꝝ ſequens in deceptam mentẽ cum violentia et tumul
tu impetum facit. Sic et in virtutibꝰ regina eſt humilitas
Duces peincipale es virtutes exereitus boneꝝ vmuerſitas
Et poſt ꝙᷓ; pme vᷣtutes ab hoĩe cũ qdã rõe ſuſcipiunt᷑.moj
vmuerſitas bonoꝝ ſponte ſubſequitur. JIdeo bic pamunm

Duces pol met. mirrã 2² thus. voſt exercuũ. vmue Kerfum pul
nerem Pis r. ””MBw

Lvntariz. 1. .
De micertcoebig e et ver. at te.
eus 1 urſum erat.et hbomo deoꝛſum „Weruas e erat i
celo cum ꝛudice deo. et mil eric oꝛdia in terꝛa cũ ho

mme iudicando. Wbi em miſericoe dia eſſet. ſi cum miſero

non eſſet. Deſcenderat em foꝛte neſatente veritate quomãꝗ
illam ad hommẽ venturaʒ ſctebat. et de lius aduentu me
tuebat. Deſ cẽdit ergo pa? miſericoꝛdia. ne ſi vernitas pee:
hominẽ ppᷣa poſtea nõ muemret. c⸗ 2
veritate deſcendit deus, vt

cepto igitur tempoꝛe aſſumpta

rationẽ poneret cum homi

nõ ignara duum oſulij. prexit in obuiã illi. deum cupies mi

tigare. et placatum adducere. Cernẽs aut veritatem obſti
nato vultu incedentẽ. primũ occurꝛit uh/roSοaas vt gradu

Ef “
1 MNeret. nec: mimus pꝛeparet. donec funderer oꝛationẽ ſu uã
ad dñm. Ibi ergo miſericoꝛdia et veritas obmauerũt ſibi
Tunc miſericoꝛdia clemẽti cauſatione querelã coꝛã deo de
poſuit. dicens egre ſe ferꝛe q ad hoc negociũ ſocia aduo⸗
cata non fuerat.pꝛeſertim cum nunqꝙᷓ deus ſine vtraq;! hac
ſocia vel comite. iter aliqð facere cõſueuerat. Cũ em iquit
ſcriptũ ſit. vmuerſe vie din miſericoꝛ dia et venttas.quomõ
ſola veritate contentꝰ. miſericoꝛ diã dommꝰ meꝰ non voca
uit. Pcipue cum nõ ſolum equalẽ ſed pꝛioꝛem etiam miſeri⸗
coꝛdiam eſſe debere. ſcriptura vbiqʒ dmemoꝛat: Neq; em̃
ſcriptum eſt. veritas et miſericoꝛdia. ſʒ miſericoꝛdia et ve⸗
nitas vmuerſe vie dñi. Quare ergo que pꝛima elſe debiut.
nunc poſtrema. et qð magis me grauat.ſa ad comitatũ tun
nõ vocata accedoz E cõtrarto veritas reſpõdix, in hac via
miſericoꝛdiam comitem dñ nec eſſe pol le nec debere. tum
q; confiliũ voluntati eiꝰ cõtrariũ oꝛdinatũ ſit.et iccirco in
eius ope pſe ens ipᷣa eſle nõ poſſit. tum etiaʒ qꝛ cum iĩpᷣo dño
egrelſſa non ſit. Dixit etiam ipſam miſericoꝛ diam magis oꝑ
tere rationem reddere. quare ipᷣa egrediẽti dño nõ affuerit
et abſentia eiꝰ magis leſum eſſe dñm.in tantũ vt vno comi
te iter carpe cõpulti us ſit. No hbec omma reſpondit ſe nec
mala mtentione egreſſam. nec malo ope occupatam. ſz ma
gis ſe honoꝛi et vtilitati dñi ſin ↄſulere. que nõ ꝓpdere ſtu⸗
Deat et deſtruere ſicut ip̃a ventas.ſed ſaluare. Illaz eſſe
notandam potius et acculſandã. que famulos et miſtros
dñ tantũ velit ĩmmm. vt cum omnes abiermt nullum pa⸗
ciatur ꝓꝑ moulgentiã alic leuan et reuocart. Verttas aut
reſpondit non eſſe decens. bonũ dñm et iuſ um malos ſer⸗
uos etĩ iiſtos habere. Ria dixit. tantũ dum line mmiſtris
eſſe non debere. Werntas affirmauit neqꝙᷓ; hoĩes merito de⸗
bere damnan. Mia reſpondit eos vt bom fierent ſpontanea
etiam pietate debere reuocart. Weritas diyit ſe nolle nec
polſe tot ſcelera hoĩim tollerare: . Nia reſpondit Sr am dui

kyij

ad indulgendum ſupabundare. Veritas dixt. Vnuſquiſ q;
pꝛout geſſit in coꝛpe accipiat. Amma dixit. Omms homo
magis conuertatur ad dñm. et viuat. his ergo ita ſibi obui
antibus. et addiuerſa voluntatem dei inclina re deſideran
tibus. videns deus tam diuerſas ſententias ad effectum ſi
mul pꝛocedere nõ poſſe. ait. Scriptũ eſt. OMiſericoꝛdiã et
ventatem diligit deus. Quas er go diligit vult ſ ibi ſemper
pᷣſto eſſe.et qꝛ rurſus dicitur de deo.in pace factus eſt lo
cus eius.nõ poteſt illas diſcoꝛdes ſuſtinere. Cõcoꝛdia aũt
eſſe non poteſt. vbi voluntas tam duerſa eſt. Veritas em̃
vult vt totũ imputetur. miſericoꝛdia vero vt totũ odonet᷑
que ſimul fieri non poſſunt. Pꝛopterea nego qui amatoꝛ pa
cis ſum compellar veſtrã ſocietatem relinquere. neceſſe eſt
vt vos ſtudeatis vtrimq; vras voluntates ad vnum oſenſũ
mclinare. ſld hec veritas reſpondit ſe miꝰ? laudabilem. ſi
aliquid inultum relinquatur. Oiſericoꝛdia dixit. ſe minus
amabilem. ſi non totum gratmta pietate ſoluat᷑. Tunc deꝰ
inteerogauit ſi vellent ambe ſuas voluntates in eius arbi⸗
trio ponere.et quod ip̃e inde diſcerneret. ſine ↄtradictõne
annuere. Quod vtraq; in qᷓtum fien poſſet. ſine dimmutõe
nomĩs.et digmtatis ſue ↄcedente. deus dixit. equũ ſibi vi
deri/ vt peccatũ hoĩs. et ex pte ꝗꝓpter ventatem pumatur.
et ꝓpter miſericoꝛdiam ex parte dimitta ᷑. In hoc ergo am⸗
babus ↄſentientibus ventas adiecit dicens. vt ſicut peius
miſericoꝛdia cum homine fuit. et ipᷣa in celo permanſit. ita
nunc ip̃a in terta cum homine ꝓꝑmaneat . et miſcdᷣia cũ deo
celum oſcendat. Seriptũ eſt em. Miſericoꝛdia et veritas p
cedent faciẽ tuã. Si ergo pꝛius miſcdia pᷣceſſit.et veritas
pmanſit. iuſtum eſt vt nunc mia pmaneat /et veritas pcedat
Tunc miſ ericoꝛdia/ rogãs veritatẽ.memoꝛẽ eſſe omums pa
cti. ſcz ne quic ꝙᷓ vltra conceſſum contra hommẽ emoliat᷑.
cum douino aſcendit. Wentas aũt intras mm coꝛ homims.
muemt ibit omia mala et digna peme. et clamare cepit de

xyij

terꝛa holem acculans. miericoꝛdia vero non deſiſtebat in
celo dñm oꝛare pꝛo bomme poſtulans. Homo in terꝛa per
veritatem ſtimulat?. peccaſſe ſe confitebatur. et deꝰ ĩ celo
p miſcdiam flexꝰ ↄfitenti mierebat᷑.MHomo ↄfeſſionẽ ad ſa
ſutẽ oꝛe ꝗꝓpꝛio faciebat. et mia pciblu uis dñm ad ꝛuſtiſicatt
onẽ hoĩs ↄpellebat. Ventas de tra oꝛta p cõfeſ ſionẽ hoĩs
oꝛiebat. et iuſticia de celo pꝛoſriciẽs. ꝓ miam dei ad tras
mittebatur. Weritas dixit pꝛiꝰ pumendũ qui pꝛꝝ? malũ fe
cerat, micdia dixit. poſtea iuſtificandũ et ſaluandũ ꝗ ma⸗
lũ ↄfuedo bñ fecerat.ꝓ veritatẽ accuſabat᷑.et ꝑ miam ꝓpt᷑
vertt atẽ iuſtificabatur/qꝛ veritas terꝛa oꝛta e/et iuſticia
de celo pꝛoſpextt Qma ergo miſcdᷣia cum deo pꝛo homme
erat. et iuſncia et veritas a deo cum homie erat/iam inter
deum et homiem iuſticia et pax erat/et aſcendit iuſticia ab
homie ad em pacè poſtulans. et deſcendit pax a deo ad
bominẽ uiſticiam amplectens et oſculans. Tunc ait ꝛuſticia
ad pacem Qunquid optimo ſatis ẽ mala dimittere/miſi eti⸗
am ſtudeat bona ↄfer: eaxauit peccata per indul gentiaʒ
nunc conferat dona virtutum per gratiam. Reſpondit pax
et dixit. Domimus dabit bemsgmtatem ſet terꝛa noſtra da⸗
bit fructum ſuum Nunc auteʒ in terim iuſhicia ante eumam
bula bit. et ponet m via greſſus ſuos. Quod audiens iuſii
cia pꝛecurꝛens reuerſa eſt ad hommenm / vt ab eo non dilce⸗
Pat / vonec dominꝰ ponat in via greſſus ſuos/et vemat.
Qmd mterſit/ inter virtutem et uſtittaam.
oe mtereſt mier virtutem et uſltiam/ quod virt?
magis eſſe videtur affectus rationalis / voluntas bene foꝛ⸗
matus / vel recte oꝛdmatus. iuſticia autem foꝛma vel oꝛdi⸗
natio eius. Cunc bene oꝛdmatur mentis affectus. quanda
1 ecundum dei voluntatem mouetur.

(De e muſticia.
. hcia. alna eſt ſcᷣm vebitũ facitis. aha ſcdm meritũ ũ pa
trentis. A ticia ſcm de bien⸗ faciẽtis ẽ p tãtig. ꝛuſticia ſjm

Hrri)·
rt is eſt equitatis. Juſticia poteſtatis c. qua
ſine imuſiccia licet facrenti/ſi velit. qð eius ptãti debetur.
Juſticia eqtatis eſt. qua retribuit patienti/etiã ſi nolit qð
eius merito debet᷑ Cũ ergo deus pumt pctõꝛem iuſte facit
q eius ptãti debet᷑.vt hoc poſſit ſi velit/et iuſte patitur q
patitur.q ſcvðᷣm menitũ ſuum ei retribuictur/ qꝙ eius merito
debetur. et ẽ illic poteſtas iuſta/qua deꝰ iuſte facit.et ip̃e
auſtus eſt. hic retributio equa. qua pctõꝛ iuſte patit᷑.qua
tñ nõ ipᷣe ẽ iuſtꝰ.ſʒ pena eiꝰ iuſta ẽ Cum vo deus ꝛuſuficat
pctõꝛem/ ruſte agit. et iuſt? eſt miſticia ptãtis qua ei hoc li
cet.qͥ vero iuſtiſicatur iuſtus eſt iuſticia/ qua accepit. ſʒ nõ
m eo ꝙ; ↄtra meritũ ſuum accpit.ſi tñ muſtus nõ eſt. qe nõ
facit ipe qð accipit/qꝛ ꝓ ſe nõ a ccipit. ſed patitur tm̃ qð ac
cipit. et eſt iuſtus qui facit/qꝛ facit /iuſticia quã facit.et 6
ꝛuſtus qui accipit.auſticia quã accipit/nõ tamẽ qꝛ accipit.
qmna ſine iuſticia ſua ꝑ ſolã gratiam iuſticiam accipit.
N(¶De lectulo etferculo ſalomoma .
alomon eſt ypᷣus. lectulus ſalomoĩs co coꝛ otẽplantis
. Jferculũ ſalomoĩsſcor ꝓ bonaʒ opationẽ ſe circũfe⸗
bas /et exercentis. Quando de lectulo ſalomoms locuta
eſt ſcriptura.nõ dixit vñ factus ſit.q; ineffabiles ſunt aſ Pi
rationes ↄtemplatioms /que coꝛ illumĩat. De ferculo autẽ
ſalomoms dicit vnde ſit/et materiã eius deſcribit. qꝛ enar⸗
ran pol ſũ üt et Dici. ex ercitia virtutũ qᷓ vitã opantis edificãt
¶ De natura et gratia et do. 8
vatuoꝛ modis noticia dei coꝛdi humano mamfeſta
tur. Ouobus intus / duobus foꝛis. duobꝰ ꝑ naturã.
duobꝰ gratiã. Intus pꝓ rationem et aſpirationem. foꝛis
p ereatnrã et ꝑ doctrinã. nid natuꝛam ptmet ratio creatu
rata. ad graciã aſ piratio et doctrina. fuerunt ergo duo ſi
mul nata et gr acia.nõ ſola natura. neq; ſola gracia. ne ſi
natura totũ poſſet. gra nõ qreret᷑.aut ſi mhoil poſſet.culpa
excularet. In dei natura totum poſſe dixerüt. et gram nõ

rrij
queſiuerunt. gentiles quidem naturam mchil poſſe exiſti⸗
mauerunt. et culpã excuſauerũt. et vtriqʒ erꝛauerũt. Int
qtuoꝛ pama eſt rõeſcda crea tura. tcia doctrĩa.qurata aſpi
ratio. Natio ãueſtigat. creatura aꝗꝓpbat. doctrina explicat
aſpiratio firmat fidem. Tres ſunt teſtes agꝓpbatõis quo⸗
mã deus eſt. affectus. et defectus. et effectus. Rffectꝰ p
cedit. ſeqtur defectus. occurꝛit effectus. Affectus querit.
defectus exi&tt. efſectꝰ tribuit. qð nõ eſſet.ſi pꝛouidentia
nõ eſſet. Sunt alij teſtes tres in creatura.diumtatẽ crea⸗
toꝛis pꝛofitentes. magmtudo potẽtie.puleritudo ſapĩe .be
magmtatis vtilitas Deinde ſe riptura explicat.que ereatura
pꝛobat.pꝛimũ deũ eſſe.deinde vnũ eſſe.deinde et trinũ. et
ↄteſtatur ipᷣe deus fidei.ne teſtimomũ homĩs minus firmũ
foꝛet. Nnte legem dirit ſe eſſe.ſub lege vnum. ſub gf̃a tri⸗
num. vt paulatim creſceret cogmtio ventatis. Nnte legem
dirit ego ſum. et iterum ego ſum qui ſum. Et rurſum. Mec
dices filijs irahel. qui eſt miſit me ad vos. Sub lege dixit
Nudi iſrabel. deus tuus deus vnus eſt. ipᷣm adoꝛabis.et ei
ſoli ſeruies. Sub gratia dixit. Ite docete omnes gentes
baptizantes eos in nomme patris / et fili/ et Einens le ſanctt
C onfirmationem aſpiratioms. nouit ille qui accipit.·
(De ſuperbia et humilitattt.
eus bommẽ foꝛ mãs. et condens iudicio epolue ut m
eo quedam humilia/ quedam gloꝛioſa. Memt autẽ
ſuparbis et muemt excellentia quidẽ et decoꝛa / pulcra ad
concupiſcentiã. humilia autem et in firma turpia ad confu
ſionem / et gnomimã. et pᷣmitur vbi tumet.et ↄfunditur vbi
gloꝛiatur. Wemt aũt huilitas/et ↄſiderat pulcra/ſine ↄcu⸗
piſcentia.infirma ſine i ignomima. et placet ĩ vtroqʒ dditoꝛ.
In altero qͥdem qꝛ luã potentiã pꝛobat. ĩ altero vo qꝛ nr̃a⸗ʒ
pᷣſumptionẽ temꝑat.vtã vno vi deamꝰ qtum de ipᷣo pᷣſume
re⸗ poſt umd. i altero aũt qᷓ; humilia de nobis letire. debeane
(De contemplattone. èl

rima dtemplatio ẽ m viſibilibꝰ.ſcda de viſibilibus
HM“'ad iuiſibilia. tercia in iuſibilibꝰ?. Sic pꝛima erudi
ao in lirera⸗ ſcda de littera ad ſenſi um. tercia m 1 enſu u.
— ((Se tribus gradibus ſide.
res ſũt Sᷓdus fidei. Oꝛimꝰ ẽ ea ꝗ dr ꝑ pietatẽ lor ola
elisgeꝛe.ſcðᷣs ea q̃ electa ſũt ꝑ rõʒ aꝗpbare.terciꝰ ᷓ
ata ſũt ꝑ puritatẽ appꝛehẽdere. Quartũ genꝰ hoĩm ẽ.
Abꝰ ſolũ credere ẽ/fiði ñ ↄtdicere.qͥ tñ ↄſuetudie vuedi ma
Sts qꝙᷓ vtate credẽdi/fideles noĩant᷑ fideles aũt pꝛimũ per
pieta tẽ electõʒ faciũt. poſtea ex rõe eſtiatõʒ ↄcipiũt.nonnſ⸗
ſime ꝑ puritatem/aſſertõʒ ↄpꝛehendũt. Tribus itẽ S dibus
cgmtio fidei creſcit. alij audita ſine diſcuſſiõe credenda ſu
ſcipiũt. alij credẽda rõe diſcutiũt et credunt. alij diſcuſſa
et credita / effectu opꝛehendũt. Pꝛimi hñt fidei ↄgmtõʒ. ſe⸗
cũdi ↄgmtõis rõʒ.tercij rõms aſſertionẽ. Sic ꝑ tẽpoꝛa cre
uit fides. ante legẽ deus creatoꝛ credebat᷑.et ab eo ſalus
et redẽptio expectabat᷑.ꝓ quẽ vo/et qũo eadẽ ſalꝰ iplenda
ac pficiẽda foꝛet. exceptis paucis qbꝰ hoc ſcire ſingulari᷑
ĩ munere datũ erat.a cetis fidelibꝰ ñ agnoſcebat᷑. Sub le⸗
ge aũt pſona redẽptoꝛis mittẽda p̃dicabat᷑.et vẽtura expe
ctabat᷑.qᷓ autẽ ipᷣa pſona foꝛet/hoc ẽ hõ / vel angkus / vl de?
nõdum mamfeſtabat᷑.Soli hoc ↄgnouerũt. q ꝑ ſpm̃ ſingu⸗
larit a hoc illuĩati fuerãt. Sub gra aute maifeſte ab oibꝰ
jã et pᷣdicat᷑ et cdit et modꝰ redẽptõis / et qlitas pſone re
dẽ ptoꝛis.ſemperꝑ tñ in eccłia dei ab imtio/fides fuit ĩcar⸗
narõis et paſſiõis xpi.qꝛ nũqꝙᷓ ab imtio defuer᷑̃t.q hoc ↄgno
uer̃t. alij ſaluabãt/q; hoꝝ pfectõi fide ſimplici iugebat et
eos bñ oꝑãdo ſeqbãtur. Itẽ ſciẽduʒ qm alið ẽ affectõ aĩ qᷓ
coitur.ali ↄgmtõ ꝗᷓ pꝓcipitur qð cditur. In affectõe fides
ẽſi ↄgmtõe ea q̃ ꝑtinẽt ad fidẽ.alið ẽ g fides/ alið ↄgmtõ ſi
dei. et pᷣt qdẽ ermõi ↄgmtõ ſñ oĩ fide eẽ.fides ãt ſñ ↄvᷣtõe
oĩo ñ n pe ett tñ aqe ſuß 2mt: ßt. A fides ẽ etiã de fios

aS nunq; excidit. Ru
boc q verum erat. Muc aũt fr ca
ril ſime expenmenci .⸗ ſcio Ylane q caritas nunq
excidit. pegre pꝛofect? eram. et vem ad vos in terꝛam alie
nam. et quaſi aliena nõ erat. qin iuem amicos ibi. ſʒ neſcio
an paus fecerim/ an fact? ſim. Tamẽ inem illic caritatẽ et
dilexi eas⸗/et nõ potin faſtorre ꝗq dulcis michierat. et iple
m ſacculũ coꝛdis mel⸗ et qm anguſtꝰ ĩiuentꝰ ẽ/et nõ valuit
cape totã. tñ iĩplem ꝙᷓtü potm. totũ iplem qð ha bui/lſʒ totũ
cape n6 valmn 5 muem. NQ ccepi ergo eᷓtum cape potin. et
onuſtꝰ pcio pcioſo pondus non ſenſi. quomaʒ ſi ubleuabat
meſſarema mea-Nunc aut longo itinere ↄfecto. adhuc ſac
culum meump plenum reperio. etnõ excidit quicquain ex eo
quomã caritas nũquã excidit. Illic ergo frater cariſſiẽ int
cetera memoria tin primũ muenta eſt. et lignaui ex ea lIrfas
ſtas. eupiene et ſ. anũ ell eet 1 aluüñ m dno Tu. = meẽ re⸗

eopham “ aritto⸗ diuna in⸗ qua awparet. et ma⸗
nmtoſtat. deus. Di qꝗs omnez ereaturã cheophamã
—RZ bit. Ceophama potentie ẽ creatura
ru Wagmitude beopha ma ſapie ẽ. creaturaꝝ pulernitudo
iheophama boitatis creatura vtilitas. Pꝛimal ſimilitudo

creature ad deü eſt /qd eſt. 6 ſedaa ag vna⸗ ẽ. q om̃e qð eſt.ĩ
boc ẽ qð vnũ ẽ. ſʒ ex His fũ ut. alia ex vno ſüt vt
nat᷑ alit ſ imphi tia. alia ex plunb? vt apoſii ta. Illa aut qᷓ et
ſũt / et vnu ſn ut et ex vno ſũt. masgis do ſimila ſunt.peipue ſi
vmtatem ſuã quã ex pluribus nõ colligũt. ad plura m nõ effü
unt Tales ſunt nature ſ pirituales. que magis ad ſimil tu
dinem der accedunt. que nec ex pluribus ſunt/qe ſunt nata
ſimplitia. nec plura ex ipis, quia non poſſunt eſſe materia
n his duo poſe int der 8 b natura. duo ad foꝛmã. Mitam

xrv.

et ſenlum ad naturã. cogmtionẽ et dilecttonẽ ad foꝛmam.
ad vitã ↄgmtionẽ. ad ſenſũ dilectõz;. Hec duo ſ upma et iõ
pꝛoxĩa ſũt. et exỹ

ſſa imago. ↄgmtio vitatis et amoꝛ vtutis
uare conſcientie hoĩm velate ſint.
roptere deus ſcientias poim m vßt enti vita ad in

„ 2.

carentur. et bates ofun derent. Tant⸗ etem wala ane ĩ coꝛ
de homis verſantur ſi paterent.et videntibꝰ mutuo eſ ſent
incitamentũ ad culpam. et habentibꝰ teſtimomum ad igno
mimã. Peopter hoc velata ſunt occulta coꝛdium. vt futu⸗
ro iuditio locus eſſet Eſt aũt velamẽ coꝛdis habit? coꝛdis
babit? cospis ſiue maifeſti?. ſiue dubi. et bom ſet malt.
— (De qum q; ſeptem.
vin q; ſeptena ĩ ſac ſcriptura fr iuem. 5 volo 4 1 pol
ſi ſicut Poſtulas pꝛi ſigillati enumerãdo ab iuicé
dnt guere. poſtea vo quã int ſe habeãt ↄuemẽtiã eadẽ ſibi
p ſingła ↄferẽdo demõſtrare. pꝛimo loco. vij. vitia ponũt᷑
Deima ſuꝑbia. ſcdᷣa iuidia. tcia.ira.quarta triſtitta. v. aua
ritia. ſex ta Fula. vij. lururta. Contraj hec ſcdᷣo loco ↄſtituũ⸗
cur. vjij. petitões qᷓĩ dñica orone dtiment. Pꝛima ꝗᷓ ve deo.
ſanctificet᷑ no. t. ij. 8:. adue, r. t. uj. qᷓ ⸗ kiat. v. t. l. . in. c.
et. . t. inj qᷓ ð'/panẽ n. q. d.n. h. v. qᷓ ðʒ/dimitte n. d.n. ſ. et
n. d. d. n. ſexta. qua dicitur /ne nos mdu. i. t. ſeptima. qua
dicit᷑. libe.nos a. m. amẽ. Poſtea tcio loco ſequnt᷑.vij.do
na ſ pũs ſacti. Dꝛimũ ſpũs timoꝛis dñi.ſjm ſp̃s pietatis.ter
cuũ ſpᷣs ſcie.uij.ſpᷣs foꝛtitudĩs.v.ſpᷣs ↄſilij.vj. ſp̃s mtelle⸗
ct2. vij. ſps ſapie, Demq; quarto loco/ſuccedũt ſeptẽ vᷣtu
tes. Pꝛima pauptas ſpᷣs.i.huilitas.ij.mãſuetudo ſiue be⸗
mgmtas.tercia compunctio ſiue doloꝛ.uij eſurtes iuſticie
ſiue deſideriũ bonũ.qita mĩia.vj.coꝛdis mũditia.vij.pax.
Nouiſſime quinto loco diſponuntur ſeptem! beattudmes.
Pꝛima regnum. c.ij. poſſelſio terꝛe ventiũ.nj. ↄſolatio.
iuꝓ. uſticie ſacietans. quinta miſericoꝛdia. ſexta vilio dei

klxxv.

ſeptima filiatio dei. Her ita peimo loco diſtingue. vt mtel⸗
iigas ipſa vitia quaſi quoſ dam eſſe amme languoꝛes. ſiue
vulnera mterioꝛs homis. Ipm vero boĩem quaſi egrotum
medicũ deũ. Dona ſpuᷣs ſancti antidotũ Virtutes ſamtatẽ
Bea titudies/felicitatis gaudium Sunt ergo ſeptẽ vitia ca
pitalia ſiue pemcipalia.et ex his vmuerſa mala onunt Hij
ſunt fontes abiſſi tenebꝛoſe. de qbꝰ flumia babiloĩs exeũt
et in omnẽ terꝛã deducta. ſtillicidia imquitatũ diſfundunt.
De ꝗbus flumibꝰ pſalmiſta ĩ pſona. ꝓphᷣ fidelis cecimt di⸗
cens Oup flumma babiloms illic ſedimus et fleumꝰ?. dum
recoꝛdaremur ſion. In ſalicibꝰ ĩ.m. e. ſ. o.n. De hijs ergo
ſepte; vitis vaſtatoꝛibꝰ?. et vmuerſaz nature itegritatẽ coꝛ
rũpentibꝰſimulq; maloꝛum ommum germia pꝛoducẽtibus.
qntũ ad pñs negotiũ explicandũ ſuſſicere putamꝰ loqᷓmur
Deptẽ ergo ſũt.et ex his tria hoĩeʒ erpoliãt Quartũ expo
Lratuz flagellat. Quimtuʒ flagellatuʒ eicit Sextuʒ /eiectum
ſeducit. Deptimũ /ſe ductů ſzurtuti ſubicit. Supbia em̃ au⸗
fert hoĩ deũ Inuidia/aufert ei pꝛoximũ. Ira aufert er ſeip̃⸗
Triſutia/ſpoliatum flagellat. Nuaritia. flagellatum eicit.
Gula/ eiectum ſeducit. Cuxurta ſeductu ſeruituti ſubicit.
Nunc reuertẽtes. ſingula ꝓ oꝛdinẽ explanemꝰ Diximus qð
ſupbia aufert hoĩ deũ Supbia nã q; ẽ amoꝛ ꝗpꝛie excellẽtie
quando mens bonum quod habet ſingulari diligit. id ẽ ſi
ne eo a quo bonum accepit Opeſtifera ſuꝑbia qᷣd agis. cur
au des riuulo vt ſe a fonte dimdat Cur ſuades radio.vt ſe
a ſole auertat.cur mſi vt et ille dum ĩfundi deſumt areſcat.
et iſte duʒ ab illuiante ſe auertit tenebꝛoſus fiat. vterq; vo
dum accipe ceſſat/id qð necdum hʒ / vtinuo ulð etiã qð hʒ
amttit. Hoc peofecto tu agis/ cuz doces donu; ext deum
diligere vt ꝗ ꝑtẽ bom q; ab illo datũ ẽ puerſe ſibi vĩdicat.
totum bonum quod millo eſt amittat Sicq; fiat vt nec id
qð phʒ. vtiliter bre poſſit.dum illud ĩ eo a quo hʒ/ñ diligit
Sicuc em̃ om̃e bonuʒ veraciter a deo eſt. ita nullũ bonum

”

lxxxyj

extra dommũ vtiliter habert poteſt. imo vero ꝑ hoc.idipᷣm
qð habet᷑.amittit᷑.qð in eo et cũ eo a quo habʒ nõ amatur
Nam quicũq; nõ nouit mſi hoc qð hʒ in ſemetipᷣo diligere
neceſſe eſt vt dum in altero bonũ qð nõ hʒ aſpexerit.tanto
amaruus ſua eum ĩpfectio toꝛ queat. quanto eũ in quo om̃e
bonũ ↄſiſtit nõ amat. Et iccirco ſupbiã ſemꝑ muidia ſequ
tur. qꝛ qui illic amoꝛẽ nõ figit vbi ome bonũ eſt. quantum
de ſuo puerſe extollitur. tanto graus de bono aheno toꝛ
quetur. Sua igt᷑ elatiom iuſtiſſime pena deputata ẽ. pp̃a
quã de ſe gigmt inuidia.qᷓ q ↄmue ommũ bonũ diligere no
luit. recte nüc bom alterius liuoꝛe tabeſcit. Quez pꝛofecto
aliene felicitatis ſucceſſus nõ vꝛeret.ſi illũ in quo om̃e bo⸗
num p amoꝛem poſſideret. Nec eiĩ alienũ a ſe udica ret bo
nu alteri2. ſi lſuũ abi diligeret. vbi et ſuum et alter ? bonuʒ
ſimul poſſideret. Nunc ergo quantũ ſe p elationẽ ↄtra cre
atoꝛem extollit.tantũ ꝑ liuoꝛem ſub pꝛoximo cadit.Et q̃n
tum ibi fall acit erigt᷑. tantũ hic veraciter p̃cipitatur. Sed
neq; hic ſiſtere poteſt. ſemel cepta coꝛruptio. Mox ei vt de
ſupbia nata fuerit ĩiuidia aram de ſeip̃a parit.qꝛ miſer am⸗
mus ꝗꝓpterea iam ſibup̃i de ſua impfectõne raſcit᷑.qꝛ de bo
no alten? ꝓ caritatẽ nõ letatur. Ntz ideo id etiã qð habet
ſibnp̃i diſplicere incipit. qumã ĩ alio id qð bĩr̃e nõ pt agno⸗
ſcit. Qui ergo pꝑ caritatẽ in ðo totũ hre potiit.id etiã qð
p elationẽ extra deum hr̃e conabat᷑.ꝑ inuidiã et iram amit
tit.qꝛ poſtqꝙᷓ ꝑ ſuꝑbiam deũ amiſit. ꝓ ĩuidiã pdit pꝛoximuʒ
et ꝑ iram ſemetipm. Quia ergo oĩbus amiſ ſis mcbil ſuꝑẽ
vnde gaudeat mfelix conſcientia. ꝓ triſtitiam in ſemetipſa
colliditur. et que de alieno bono pie letari noluit. de ſuo
malo iuſte cruciat᷑.poſt ꝙᷓ; ſuꝑbiã ergo et iuidiã et irã qᷓ̃ ho
mies ſpoliãt. ↄtinuo triſticia ſeqᷣtur. que nudatũ flagellat.
Cui deinde ſuccedit auaritia que flagellatũ eicit.quia in⸗
terno gaudio amiſſo. foꝛis conſolationem querere compel
litur Poſtea accedit gula que eiectum ſeducit.quia ammi

lxyrvyj
exterioꝛibꝰ inhiantẽ: hoc vitiũ in pimis quaſi e victno tep
tans. ꝓ ip̃m naturalẽ aſpecrtum ad exceſ ſum ulicit. Poſtre
mo ſuꝑueme luxuria.que ſeductum violenter ſeruuun ſubi
cit.quia peſtꝙ; caro ꝓ crapulã mflammata eſt. ardoꝛem ha
bidims lapuementem emollitue atz ener uter reſolutus am
mus vincere non poteſt. Seruit ergo ſeuſſume domĩatiom
mens turpuer ſubacta. een mſi exozaca ſubuemat ſaluatoꝛis
pietas. non erit iam vnde captiuo ſerinentt amiſſa reſtitua⸗
tur ir libertas. Dequntur itaq; ſepi peutiones ↄera ſepꝑtẽ vi
tia. quibꝰ? ille oꝛatur vt ſubucmat. qui nos et oꝛare vocuit
et t q ozanttb? ſpiritũ bonum a ſananda vulnera nra et ad
ſoluentũ iugum captuntatis noſtre daturus ellet repꝛom
ſit. Sed nos anteq; ao erplat nattonem haꝝ vemamus / pei⸗
volumus ala adhuc ſumlituome demõſtrare quantam ĩ no
bis coꝛruptionem ſupꝛadicta vitta generent. vt quanto pe
riculoſioꝛ langues oſtenditur. tantomagis necãria medicia
opꝛobetur Per ſuꝑbiã igit᷑ coꝛ iflat᷑.pnuidiã areſcit.ꝓ mã
crvepat. ꝓ criſtitiã ateritur et qᷓr ĩ puluere redigit᷑. p auaritiã
dilſꝓgit᷑. ꝓ gulã inſicit et qᷣſi humectat᷑. ꝓ luxuriã oculcat᷑
et m luiũ redigit᷑ ita vt iam miler ricere poſſit. infixꝰ? ſum
m limo pꝛofũdi. et nõ ẽ ſubſtãtia. Cunq; binc limo pꝛofũ u⸗
vi a ĩmus fuertt mfixꝰ? et luto eomqumatioms et imunditte
obuolut?. euelli nequaqᷓ poteſt milra ulũ clamet et eius
auxilii poſtulet de quo plalmiſta daenne ducs. Sxpectãs
expectam dnm. et mtẽdit. m. et exau p. m. et. e. m. d. la.
m. et. D. lu. fe. Pꝛopt᷑ ea igitur ipe no cut 't to⸗
tũ bonun nrĩjm ab ipo. et vt qð permi et g ketẽ tes aceipr⸗
ma.eiꝰ Donũ nõ nẽm ce meritu itelhigamꝰ. Pꝛima igieur pe
titõ et ſupbiã ẽ. q; So dieim ſanctificetur nom̃ tuũ. hoc ei
petim vt der nobis nmere et vene rart nom ſuũ quatinꝰ et
per humilitatem ſubiectil qurp ſupbiam rebelles et
contuma ces oretimug. Seae⸗ petutttoni datur Donum ſpri⸗
tus timoris vommi. vt ile cτ peniens. nintutem eo. „

xxrvij
creet humilitatis. que ſupbie moꝛbum ſanet. qᷓtin? ad reg
num celoꝛum quod angelus ſupbus ꝑ elationem perdidit.
homo humlis puemre poſſit. Secunda pettitio eſt cõtra
imnuidjiã. ꝗᷓ . duemat regnũ tuã, Negnũ ſiquidẽ dei ẽ ſa
lus hoĩm. ꝙ tũc deꝰ in hoĩbus regnare ðꝛ. qn ipi hoĩes ðᷣo
ſubitiũt᷑. et mõ ei adherẽ do ꝑ fidẽ et poſt ĩheredo ꝓ ſpeciẽ
Qui ergo petit vr regnũ dei aduemat. ille pꝛofecto ſalutẽ
querit hoĩm. ac ꝑ hoc dũ pꝛo cõmum oĩm ſalute poſtulat.
liuoꝛis vitiũ ſe repꝛobare demõſtrat Huic petitõi dat᷑ ſpᷣs
pietatis. vt ipᷣe ad coꝛ ve mẽs/ſ ad bemgnitatẽ illð accẽdat
quatinꝰad eandẽ hõ eterne hereditatis poſſeſſionẽ ad quã
alios puemre cupit.ipᷣe puemat. Tercia peticõ ẽ ↄtra iram
qua ðꝛ.fiat volũtas.t.ſ 1. c. et i. t. Nõ em ot endere vult qꝗ
dicit.fiat vo.t.ſʒ ſi pl acere ĩdicat qᷣcqͥd volũ tas dei ſiue ĩ
ſe. ſiue ĩ alns / ſym arbitriũ ſue dignatois diſ pẽſat. Huic er
go petitioni dat᷑ ſpᷣs ſcie.vt ipᷣe ad coꝛ vemẽs erudiat illud
et ſalubꝛit ↄpugnat.vt ſciat hõ malũ qð patit᷑ ex ſua culpa
pꝛouemre. ſi qᷓd aũt bom habuerit ex der mĩa pꝛocedere/ac
p boc diſcat ſiue ĩ malis qᷓ ſuſtinet ſiue ĩ boms ꝗᷓ non hʒʒ ⁊t
creatoꝛẽ nõ iraſci.ſʒ ꝓ oĩa patientiã exhibere Optie ergo p
ↄpunctõʒ coꝛdis ꝗᷓ ſpũ ſcie oꝑante interiꝰ ex huĩlitate naſci
tur. ira et ĩvignatõ aĩ mitigat/qꝛ ecõuerſo ſtultũ ira intſi⸗
cit.qñ in aduerſis ꝑ impacientie vitiũ agitatꝰ? atz cecatꝰ?.
vel malũ qð patitur ſe meruiſſe. vel bonũ qð habet ꝑ graʒ
accepiſſe nõ agnoſcit. Hanc virtutẽ /id eſt ↄpunctionem ſi
ue doloꝛem. pꝛemiũ ↄſolatõis ſeqᷣtur. vt qui ſe hic ſpõte co
ram deo per lamenta affligit. ullic verum gaudium et leti
ciam muemre mereatur. Quarta petitio eſt /contra triſtiti
am. qua dicitur. Panem noſtrum quotidianũ da nobis h.
Triſtitia nanq; tediũ eſt/aĩ cũ meroꝛe. qñn mens quodãmõ
tabefacta. et vitio ſuo amaricata intna bona ñ appetit.atz
oĩ vigoꝛe e moꝛtuo.nullo ſpãlis refectõis deſiderio hilare⸗
ſcit.ꝗpta ad ſanãdũ hoc vitiũ dep̃cari nos opoꝛtʒ miſcviaʒ

Hrei

Dñi vt ip̃e ſolita pretate amme tedio ſuo languenti interne
refectioms pa bulum ammoueat vt ꝙ ip̃a ablens neſcit appe
tere. Suſtu pꝛeſentis viſitatioms admomta incpiat amare
Datur ergo huic petitiom ſpiritus foꝛtitudims.vt fanfes
tem ammã erigat. quatinus illa peiſtim vigoꝛis virtute re⸗
cepta a defectu ſin tedij ad deſideriũ interm ſapoꝛis ↄuale
ſcat. Creat ergo ſpiritus foꝛtitudis ĩ coꝛde famem ꝛuſticie
vt dum hic ꝓ deſiderium pietatis foꝛtiter accenditur. illic
peo p̃ᷣmio plenam beatitudis ſociletatẽ ↄſequat᷑.Quinta pe
titio eſt ↄtra auaritiam qua e. Dimitte nobis debita no⸗
ſtra. ſ. et.n. d. d.n. Juſtum em̃ vt ĩ reddẽdo debito nõ de
beat eſſe anxiꝰ quii m exigendo noluerit eſſe auarus. tz iõ
cu a nobis ꝑ dei graʒ vitiũ auaritie tollit᷑. qualiter a noſtro
Debito abſolui debeamꝰ.expoſita ſalutis ↄditõe docetur.
Hunc ergo petitõm datur ſpũs ↄſilij.qui doceat nos ĩ hoc
ſeculo libenter peccantibus in nos miſericoꝛdiam impende
re.quatinus in futuro cum pꝛo peccatis noſtris rationẽ red
dituri ſumus. mereamur miſericoꝛdiam inuemre.Sexta pe
tido eſt contra gul am. qua dicitur. Ne nos inducas. idẽ ꝓ
mittas induci in temptationẽ. Hec eſt temptatio qua nos
illece bea carms ſepe ꝓ naturalez appetitum ad exceſſũ tra
here mtitur.et latenter voluptateʒ ſubicit. dum mamfeſte
nobis de neceſſuate blanditur. In quã pꝛofecto temptati
onem tunc nequaqꝙᷓ; inducimur. ſi ſic ſtudemus ſecundũ mẽ
ſuram neceſſitatis nature ſubſidium impendere. vt tamen
meminerimus appetitum ab illecebea voluptatis coherce⸗
re. Quod vt implere valeamus. nobis petentibus ſpiritus
intelligentie tribuitur. vt interna refecho verbi dei appeti⸗
tum exterioꝛem cohibeat. et mentem cibo ſpirituali robo-⸗
ratam.nec valeat coꝛpoꝛalis egeſtas frangere. nee carms
voluptas ſuperare OPꝛoptera nanq; et ĩpſe dominus temp
tatoa ſuo.dum eſurienti ſibi fraudulentaʒ de extenoꝛis pa
ms refectione ſuggeſtionem faceret. reſpondit dicens.

Non in ſolo pane vnit homo. ſed in omm verbo quod peo
cedit de oꝛe dei.vt aꝑte demõſtraret qꝛ cum mens illo mte

rius pane reficitur.nõ magnope curat. ſi foꝛis ad tempus
famem carms patiatur. Datur ergo contra gulam. ſpiritꝰ

intelligentie. ſed ille ad coꝛ vemens emundat illud atz pu⸗

rificat. et lum interioꝛem oculum. ↄgmitione verbi der Ii

quodã collirio ſanãs. eouſqʒ lumioſuʒ atz ſerenũ efficit. vt
ad ĩpaʒ etiã deitatis clanitatẽ ↄtẽplandã pſpicax fiat.Cont᷑

vitiũ igit᷑ gule remediũ oppomt ſps ĩtelligẽtie. ex ſpũ aue

itelligẽtie. mũditia coꝛdis naſcit᷑. Mũditia vᷣo coꝛ dis.viſi⸗
onẽ dei pꝛomeret᷑.ſicut ſcriptum eſt Geati mũdo coꝛde qñ

ip̃i deũ videbunt. Septima petitio ẽ ↄtra luxuriaʒ. qua dꝛ.
Libera nos a malo Cõuement᷑ ſane ſeruꝰlibertatẽ petit.et

iccirco huic petitõi dat᷑ ſps ſapie.q amiſſã captiuo liberta
tẽ reſtituat. et iugũ imqᷓ dãnatõis/qð ſius viribꝰ ille nõ va
luit.pꝑ gram adiutꝰ euadat. Sapia nanqʒ a ſapoꝛe ðꝛ. cum
mẽs guſtu int᷑ne dulcedĩs tacta. totaʒ ſe ꝑ deſideriũ intus
colligit. ne foꝛis iam eneruit ĩ carms voluptate diſſoluat᷑
qꝛ totũ intꝰ poſſidet/ĩ quo delectat᷑. Cõgrue igit᷑ ↄtra ex.
terioꝛẽ voluꝑtatẽ intioꝛ dulcedo oppomt᷑.vt qnto illa plus
ſape et placere incepit.tãto liberiꝰ atz libẽtiꝰ iſta ↄtenat᷑

Tandemq; in ſemetipᷣa mens pacificata dum mchil eſt qð

foꝛis appetat.tota pet amoꝛem mtus⸗ reqmeſcat. Spinitus
ergo ſapientie coꝛ ſua dulcedme tangens. et foꝛis concupi-
ſcentie ar dorem temperat.et ſoſpitaà concupiſcentia intus
pacem creat. quatinus dum mens tota ad internum gauviu⸗
um colligitur. plene ac pfecte boomo ad imaginem dei refoꝛ

matur. ſicut ſcnptuʒ eſt. Geati pacifici. qm ip̃i filij dei.v.
Ecce fr petitõʒ tuã nõ qualit debui.ſʒ q̃li᷑ potui explicans
adimpleui. Nccipe munuſculum de qumq; ſeptems quos
poſtulaſti. et cum illud reſpexeris memento mei. Gratia
dei ſit tecumſamen. ððYJU’ l
HM ¶ De trma refectione.

una refectione deus ammã fideleʒ paſcit.ꝓ verbũ

ſacramenta reficit. fauum nobis edendum ꝓpomt.
quãdo vero intus ꝓ ſpiritu ſuum nos reficit.mel nobis Zu
ſtandum effundit.
Quid ſigmficat qð leripeũ eſt. melioꝛ eſt in
quitas viri. ꝙᷓ bñ. f. m.
elioꝛ eſt imquitas viri ꝙᷓ bñfaciens mulier. Si per
ſenſualitatem miſtice mulierẽ intelligere volumus. et ꝓ ra⸗
tionem virum. contrariũ foꝛtaſſis erit qð dicit ſcriptura.
q pꝛimo homĩ recens plaſmato cum adiutoniũ quereretur
m oĩbus ammãtibꝰ ſimle illi iuemri nõ potuit Pꝛopter q;

et mulier ei poſtea facta eſt ĩ adiutoꝛnũ. ĩlliꝰ vtiq; himilitu

dims. que in ceteris omibus muenta nõ fuerat. Vt aũt ean

dem ſimilitudinẽ haberet cum ip̃o facta eſt de ip̃o.qꝛ omĩs

ſimilitudo. aut emulatio eſt/aut oꝛigo Quaqpter queramꝰ
duo ſimilia.peius vnum in vno.poſtea duo ex vno. QOñ ſo⸗
lus vir erat.et adhuc in viro mulier erat. quaſi duo in vno
erant.et duo vnum erant. Qñ aũt mulier de viro facta eſt

vnum quodãmodo duo factũ ẽ.et duuſu ſe vm̃tas.vt vna
ſimilitudo in duobus conſtaret. Itaqʒ queramꝰ duo ĩ vno

vel potius duo er vno/i ſimilitudme vna.ĩ quo vno maſcu
lus et femina vnum ſunt. in rpᷣo ihũ. Quid ergo illud vnum
eſt. in quo et ex quo.duo ſunt ĩ ſ imilituding i vna? Reſpici

amus ad interloꝛem hoĩem. illic quiddaʒ eſt ad celeſtia et

ſupna intendens, et hoc ſapientia dicit᷑. Et rurſum quiddã
ad tranſitoꝛia et caduca reſpiciens. et pꝛudentia vocatur.
Et bec duo ex ratione vna ſũ ut vel oſiſtunt. et dundit ſe ra
tio in duo. ſ urſum/et deoꝛſum. ſurſum ſapientia. deoꝛſum
i xzudentia.ſurſum m maſculum.deoꝛſum ĩ femmnam.vt ma
ſculꝰ ſuperioꝛ ſa t/ et resgat. femina inferioꝛ/ et regat᷑ Caput
muheris vir. caput vmi xp̃us. caput xpi deus. Peudentiam
1 apientia regit.ſapientiam vero verbum dei. per bum autẽ

ꝓ ſacramentum. ꝓ ſpintum. Qñ nos ꝑ verba ſua et

.

Dei ab p̈o eſt/ enꝰ? eſt Oꝛudentia quaſi mulier eſt. curam
domus agens. circa ea qᷓ carms ſunt ↄſtringit᷑:ſa pientia ve⸗
ro quaſi vir ĩ longinqua ſagacitatẽ ſuã extendẽs. ꝓ ampli⸗
tudmem ſpiritualis ↄtemplatõms euagat᷑. DHinc eſt qdð mu⸗
lier illa foꝛmcaria ꝗᷓ ꝓpter abſentiã viri diſciplme ſimul et
otmentie modeſtiam poſtpoſuerat. virum ſuũ pegre pꝛofe⸗
ctum aſſerit. domũqʒ ac cubile amatoꝛibꝰ ſuis pictis ta⸗
pedibus in blandimẽta voluptatis ſe ſtrauiſſe teſtat᷑ quia
mmirum pꝛudẽtia in teꝛrems et tranſitoꝛijs p̃ſſa cũ ꝑ pᷣſen
tiam Pientie ſupioꝛis nõ regit᷑. deſiderijs carms ſue quaſi

quibuſ dã amatoꝛibꝰ ꝑ i lecebꝛoſas ſpecies rerũ viſibilium

ad illicitã dilectionẽ famulat᷑. foꝛtis aũt illa mulier ꝙᷓ ſa⸗
pia ↄmendat q; bene domũ diſpoſuit.laudata ẽ a viro ſuo
fructũ capis ex opibus manuũ ſuaꝝ . Mec ẽ ergo bñfaciẽs
mulier qꝗᷓ tñ imqᷣtati vir ↄpari nõ pᷣt. vt ĩ hoc maĩifeſte demõ
ſtret᷑ ꝙᷓtũ diſtet ab eqtate ill? malefacies. ſi nec bñfaciẽs
imqtati illiꝰ p̃t coeqᷓri. Cõſiderate mõ qñ mulier bñ facit.
et ĩ quo bñ facit.qũñ facit qð facere debet / bene facit.qᷣd fa
cere debz Pꝛudẽtia ðꝛ. qꝛ pꝛomdere debet ea ſcʒ qᷓ necãria
ſũt. et cõmoda carm ſue/qm̃ ipᷣi ↄmiſſa ẽ cura illi?. Vir aüt
g benefacit. et ĩ quo bene facit. quã do ſapia ſurſũ ĩtendit
appetẽs et deſiderãs ea ſolũ qᷓ beneplacita ſũt deo/tũc be⸗
nefacit. Wir ergo benefacit quã do ſapiẽtia ad ſuꝑpiꝰ ſuum
amoꝛe et deſidero ĩtendit Oulier aũt benefacit/qn pꝛude
tia ĩferioꝛi ſuo ĩfirmãti curã ac ſollicituomẽ ipẽdit Widiſti

hoĩez ↄmoda carms ſue ſtudioſe ac callide pꝑqrẽtem et pꝛo
ip̃iꝰ delectatõe ↄplẽda ſtudio atʒ ĩtentõe iſiſtentẽ Hic mu

lier erat benefaciẽs. VNidiſti rurſus hoĩezʒ guſtu intm ſapo⸗
ris roboꝛatũ. carneʒ ſuã affligenteʒ. et pꝛo ĩtuitu ſupne re⸗
munera tõis/nõ ſolũ ſuꝑflua /ſʒ etiã nccãria ſubtrahentez.
pic erat vir imque agẽs. Si em eqtas eſt. cũ carm qð ſuum
eſt tribuis.nõ imerito ĩ eqtas vocat᷑.quãdo qð debitũ ẽ ili
nõ ĩpendis Sz tamen meſioꝛ eſt imqtas viri ꝙq benefaciens

lxey.

mulier. qꝛ melioꝛ eſt qui ꝑ celeſte deſideriũ aecet us. ca rne

ſuã etiã nccãria ſubtrahẽdo affligit ꝙᷓ qͥ ꝑ carnalẽ affectũ

reſolut. del 1derts ip̃ q qᷓ ↄmoda ſũt illi ſatiſ facere ↄtẽ dit

Oulier male facit qñ pꝛudẽtia vel ꝑ ignoꝛantiã ligata ca r

nẽ ſuã negligit vłp ſollicitudinẽ vanã diſtracta ad ſupflua

qrẽda ſe effudit Qñ ergo benefacit mulier vᷣtus nõ ẽ.ſʒ qñ

male facit culpa. Imqtas aũt viri deſidenũ ẽ iuſticie. boĩ
tas aũt pceptio gloꝛie. Oi ergo vir imquꝰ ẽ ad iuſticiã. mu

lier aũt bona ad nataʒ melioꝛ pꝛofecto ẽ imqᷣtas viri qᷓ; be

nefaciẽs mulier / qꝛ ſun natura bona Em ↄditõe. iuſticia meli⸗

oꝛ ẽ in retributõe.

De ſerurtute dei.⸗
i accedẽs ad ermntutẽ ſta f m muſucia et timoꝛe. et
ppa. a. t. a.t. Dꝛimu hoc ĩitẽdite qᷓ lõge ẽ hõ a do.

4 accedere iubet᷑ vt ſeruꝰ fiat. ꝙᷓ lõge ẽ ab eo vbi filiꝰ ẽ. q

nec dũ eẽ cupit vbi ſeruꝰ ẽ.nec mrũ. ſquus eĩ qᷓuis ſ eruꝰ tñ

ĩ domo ẽ et domeſticꝰ et notꝰ.qᷓuis nõ ꝑmãſurꝰ/tñ ĩtꝰ eſt

et ↄgnoſcens et ↄgmtꝰ.qꝗ ext eſt/nõ nouit ea q̃ intꝰ aguũt᷑.
foꝛis canes et venefici/it? filij et ſjui. ſjui exituri.filij pmã
ſuri. fili accedens. adhuc foꝛis / et fiiꝰ de. Nõdum ſeruꝰ? et

iã fuli.ſic iſrłĩ egipto poſit2. fuli2 pmosgeit? vocat᷑ „Sra eĩ

merttũ anticipat. ergo ad ſauitutez di/ſta ĩ timoꝛe. ſta ñ ut
nõ5 pꝛoficias. ſʒ ne deficias ſta pmanens ĩ eo qð cepiſti.nõ
rediens ad id qð fuiſti. ſta in timoꝛe. Timoꝛ ofigat lubꝛica
carms vt nõ effluat ad culpã /dũ pꝛoſpicit ad penã.et p̃pa
aiam tuã ad teptatõʒz. firma ꝓpoſito. exerce vtute cautela

mum. firma vt cedere nolit. exerce vt reſiſtere polſit. mu

m yt vbi nõ poteſt vincere. ſciat declmare.

De ſeptem weis.

Ooplere idꝛias aqua. Galilea interpe etatur tranſ migratio
Vua ergo pꝛeſens galilea eſt / tranſi migrans de pꝛeſenti⸗
bus ad futura. In galilea nuptie fiunt/quia ĩ tranſitu tem⸗
pons ſanctific atur copula permanſure dilectioms eccleſie
ad ypᷣm / amme ad deum, Sex idꝛie ſex lunt etates in mdo

△⸗

Deia ab adã vſq; ad noe.ſcðᷣa a noe vſq; ad abeahã.tcia

ab abꝛabã vſq; ad dauid. quarta a daud vſq; ad traſmig
t63 babiloĩs.quĩta a trãſmigratõe babil oĩs vſq; ad xpᷣʒʒ. ſex

ta a xpᷣo vſq; ad finez ſcfi. In vita hoĩs. yeima ifãtia. ſeda
pueritia.ccia a doleſcentia. qurta muent?. qumta virik. ſex
ta ſenectꝰ. P:ima.i.ĩfantia.qᷓ quodã dilumo lubeice obli⸗

uioĩs obꝛuit/vt nõ videat i i poſterũ/ nec veſtigia ſur vlla re
Iinquat. Scda. i, pueritia. pꝛimũ de diluuio oblunoms exi

ens ad ſenſuz. ꝑ ſi upbiã engit᷑. et ꝓꝑ ↄcupiſcẽtiam dꝛurdit et

diſpergit᷑. Tercia io ẽ adoleſcẽtia.pꝛimũ ꝑ cobibitõz diſci⸗
pline circũcidit᷑. deinde pceptis ifoꝛmatur. et ↄſilio regit᷑.
QMuarta. id ẽ muẽtꝰ?/ſeruire iã cogitur. vt P timoꝛẽ homĩs

dꝛuinũ diſcat. Quĩta.id ẽ virilis etas poſt timoꝛe; hoĩs ad

diumũ vemt. Bexta wẽ ſenect?. ꝗᷓ q itura/ↄcupiſcẽtia futu⸗

ron trahbit᷑. Sic hũanũ genꝰ peimũ u dilumo obꝛutu e. ſcðo
edificatõe tureis elatũ ĩ dunſꝛõe lImguaꝝ diſperſũ. cercio ĩ

abꝛabã circũciſuʒz /ĩ moyſe. pceptis ifoꝛmatũ ſub iudicibus

ↄſilio gubernatũ. quarto ſub regib? dñatõi ſubiectũ.quin⸗
to ſub põtificibꝰ religtom parẽs ſexto ſub gr̃a/vera boĩta⸗

te luſtratũ. Iſte ſex ydeie ſiue ĩ decurſu ſeculi pñtis. ſiue

ĩ vita hoĩs. oms aqs ĩplent᷑. qꝛ iudicio plenꝰ ẽ mundꝰ. Ju
dicia tua abiſſus multa. Multa opatꝰ eſt deus ab mtio ſe
culi. et opar nõ deſimt vſq; ad finem ei.et circa hoiem a
pꝛincipio vſqʒ; ad finẽ eiꝰ.et omia hec iudiciũ ſunt. et ſine
cauſa mhil fit. S; diu dicere nõ pt hõ. iudicia tua 0ocun
da. nõdum aqua ĩ vmũ ↄuerſa ẽ. Deficiẽte veterni viro. idꝛie

aqua iplent. qꝛ cũ in vita hoĩs carnales delectatoes defiti

unt. diumne ↄſolatões ſuccedũt. Que qdezr imtiãtibꝰ mius
ſapoꝛis ↄferũt. pꝛoficiẽtibꝰ dulceſcũt. q tunc aque in vmũ
ↄuertunt᷑.qñ in mente homĩs opus dei qð laboꝛati pꝛimum
n6 5ſapint. p ſpiritale intelligenttam illuiato dulceſcit.
De eo qo ſcriptũ t. quaſi oꝛtꝰ voluptatis 25.
vaſi oꝛtus voluptatis terea. coꝛam eo. et poſte eum

folhcitu do deſerti Rex aqloms diabol?. oꝛtus voluptatis
rõalis et bonꝰ aĩ. Huiꝰ oꝛti cultoꝛ et cuſtos ẽ deꝰ.vaſta⸗
toꝛ et deſertoꝛ diabolꝰ. Sup hãc qᷓpe rõaleʒ terꝛtã cadẽs
ſemẽ v̈bi dei. p ĩtelligẽti az accipit᷑/ad fomẽtũ/ad ↄſiliũ. ↄt
piculũ.Nd fomẽtũ / vt pꝛiꝰ radicet ꝙᷓ Sermiet, pꝛi? deoꝛſuʒ
pgat ad ↄfirmatõʒz. ꝙᷓ ſurſũ ad oñſionem. pꝛiꝰ radicet ꝑ oc
cultũ ꝓpoſitũ.poſt germĩet ꝓ maĩfeſtũ exẽplũ Germĩet ſur
ſum ꝓgẽs ad fructu ra dicet deoꝛſũ. pgẽs ad ſtabilimtũ ſur
ſũ caritatę.deoꝛſũ huĩhtate.ad ↄſiliũ tegit᷑/vt nõ pꝛiꝰ pꝛo
ferat᷑ ad actõʒ/qꝙ; dirigat᷑ ꝑ circũſpectõʒ.pꝛiꝰ ↄcipis qð fa
cienõ ẽ. pea foues meditãs/q̃l it facienõ ſit. ↄtra pic Im te
git᷑ vt tũc etiã nõ pa teat ad oſtẽtatõzʒ cũ exierit ad oꝑpatõʒ
Sic ĩtaq; vᷣbũ dei ſuꝑ bonã trã cadens radicat et germĩiat
et fructu facit/et fit oꝛtꝰ voluptatis pꝛoferens ome lignuz
pulcrũ viſu et ad veſcenð ſuaue/et ſpirãs aromata redolen
tia. ad hũc vemẽs diabolꝰ tex aqloĩs plenũ amenitate ĩue
mt. ingrediẽs ãt et vaſtãs et extĩans et dei diſcedẽs hoꝛrẽ
vũ ſollicituvĩe reliicc. (De ↄfoemitate xpi.
Nduimiĩ dñʒ ihm̃ y2. foꝛmã ſcʒ xpᷣ/ſih tudĩeʒ r pᷣHãc ĩdue
hãc aſſume ↄfoꝛmare ometire.ſurſũ et deoꝛſuʒ ꝓgit ſapia a
fine vſq; ad finẽ.ſurſũ maieſtate/deoꝛſũ huĩlitate Sr altitu
vinẽ reſpicis/nemo xpᷣo ſublimioꝛ.ſi deiectõe ĩtendis nemo
xpᷣo huĩilioꝛ.vide qᷓtũ deſcẽdit huĩlita te.feliꝰ erat et factꝰẽ
lauꝰ.et accepit ñ ſolũ ſʒui ↄditõi/vt ſubeſſʒ/ſʒ etiã mali ſʒin
vt vapul aret. et ãpliꝰ ut ſolueret ꝑ penã qð nõ rapuerat ꝓ
culꝑã.ſic itaq; builiatꝰ eſt.quõ.Eqlis ad ſubiectõʒ.iuſtus
ad paſſioneʒ/nec ad qᷓlibz /ſʒ moꝛtis.nec clibet / ſz ↄfuſioĩs
Quis ſic glłiari p̃t.qs ſie huiliari?vſqʒ ad imſũ humiliatus
vſq; ad ſummũ exaltatꝰ De ſcendẽs nõ reliqt vltra quo hu
miliare f᷑.. aſcendens ñ reliqͥt vltraſtaltaret. Deſcende pz
xp̃m humilitate.imfſima patiendo.aſcende poſt xpᷣm carita
te. ſumma appetendo. Perge cum yp̃o. vt creſeas in pſo.

ℳ „

Imitari poteſt. non equarr.

—

5.²
De pſalmo. xlunj. Ee

pecioſus foꝛma p filijs hoĩm. rectitudo opis T. Difta⸗
ſa eſt gra ĩ la abijs tuis. puritas pᷣdicatõis. ꝓptea be⸗

nedixit te deꝰ? ĩ eternũ.felicitas retnbutõis. Peimuũ bñ dixit
ad hoc. poſteab npixit ꝓpt hoc. Nd hoc in tpe. ꝓpt hoc ĩ et⸗
mtate. ad hoc bñvixit vt bonum pficeretur.

ter hoc bene
dixit ut bonũ remuneraref De ſpü mittẽdo
Ninſ ego abiero. paclitꝰ nõ vemet. xps diſcipuł coe
palẽ pñtiã ſubtraxit.vt eũ ſpiritalit amare diſcerẽt
e et ip̃e pꝛ? ſcᷣm eandẽ coepalẽ pñtiã paclit 2id ᷣ 6
9] alolata⸗ ſʒ hec ↄſolatõ qᷓ lac erat de carne manãs puulis
Srere⸗ ſubtractũ ẽ lac.vt ad pfectõʒ ſpiritat amoꝛis ↄuale
ſcerẽt. NRſcẽdit in celũ vt coꝛda pꝰ ſe traheret.et dilectõ p
geret pꝰ dilectũ.vſq; hodie xpᷣs amicos ſuos in ſcpt᷑a ſaẽ
et ſacramẽetis eccłie atz alijs viſibilibꝰ vtutũ exercitis q
quadã coꝛꝑali pñtia ↄſolabatur.quoꝝ vſum dũ aliqñ diſpe
ſatoꝛie ſubtrahit.q̃i quã daz hũamtatẽ ſuã ab oculis intua/
tiuʒ ſubducit. vt ſpãlis amoꝛis dulcedinẽ tãto puriꝰ ꝑcipi
ant quo mhil foꝛis habẽt etiã de opere vtutis ad qð metẽ
ſi uã p intentõʒ effundat Der gmtõe veri.
eſideriuz ↄgnoſcẽde vita tis intmm naturale: amme e
yvt qᷓtumlibzʒ pueꝛſa.illo oĩo carere nõ poſſit. QAuo
tidiane qõnes indicãt. qꝛ ſcire veꝝ omes cupiunt.
Tota vita hoĩs in qoe ẽ/q;diu viuit ꝗqritur Nemo falli vult
etiã ſi qᷓs fallere velit. In hoc vo pꝛobat coꝛ hũanũ mchil
magis ꝗꝓpeiũ ſibi eẽ ꝙᷓ ven. ſz puerſi ven ꝗqrũt.vbi ſalus nõ
ẽ. Meꝝ qꝛ hoĩes ſũt vbi ſalꝰ nõ ẽ.qꝛ puerſe ſunt. ven nõ e
bonuz. ꝗꝓptea nõ ĩiuemunt ven bonuʒ Nliꝰ qrit ad imqtatem
aꝝꝰ qᷓrit ad cupiditatẽ. aliꝰ qᷓ̃rit ad curioſitatez. qrit alter
quõ ledere poſſit illum quẽ odit. et foꝛte ĩiuemt / qd qrit. et
ven ẽ qꝛ ſic ledi p̃t. h ven hoc ad imqtatẽ ducit nõ ad boĩ
tateʒ. aliꝰ qᷓrit quõ multiplicare poſiit pecumã. augere di⸗
itias. lucra cumulare. et ↄtingit aliqũ vt iuemat᷑ qð q̃rit.

F

et verum eſt oĩno q; ſic fieri p̃t et ſic agi.ſed verum hoc bo
num ſibi iunctũ nõ hʒ. Veꝝ qdem bonũ eſt / ſz cum vo bonũ
nõò eſt/q; cupiditas bomtas nõ eſt Rlium cuꝛioſitas trahit
ad qrendũ ven.ĩſectat᷑ rumoꝛes/noua captat/ ſecreta ſcru
tatur. ꝓvt vitio ſuo pabuluʒ miſtret. et eſt hic ſimilit᷑ ven ſn
ſocio bono. vt ĩ oĩibus his veꝝ bonũ nõ ĩuemat᷑ Rlij ven 4
runt / et amãt illud hre / qꝛ ven ẽ et hij recke qᷣdem dirigũt
qꝛ veruʒ qᷓrunt ꝗꝓpt bonũ/ſʒ nõ ꝑducunt᷑.qe nõ q̃runt pt ſũ⸗
mum bonuũ. Tales ſunt qᷓ ſcrutãt ſecreta nature et deſide⸗
rio magno ferunt᷑.vt ſciãt ſoluj qð ven ẽ in reb? oditis. et
eſt quidem etiam illic q aure delectare debeat. ita tamen
ſi coꝛ boĩs ꝓ id qð infra diligit᷑.ad amoꝛẽ illiꝰ q ſũme bonꝰ
eſt accẽdat᷑.qptea meliꝰ eſt illð qð docet hõ pꝛimũ ſemet
ipᷣm ↄgnoſcere.et qð coꝛrigendũ eſt vt coꝛrigat. et qð eẽ de

bet vt eſſe ſtudeat. poſtea creatoꝛẽ ſuũ vt agmtum querat

et muemens in illo requieſcat.
— ECur fülius rogat patream. ðGUMUW
iluius prem rogat pꝛo ſpũ ſctõ. mittẽdo dil cipulis.
A rogat deus / quẽ rogat deꝰ/pꝛo quo rogat deus/
Deꝰ? rogat deũ pꝛo do.mira res.vnuʒ bonũ ẽ. et ĩſinuat ſe
nobis. vt qrere diſcamꝰ illud Wult em deſiderari et aptat
ſemetip̃m ao nos. vt pꝛouocet ad amoꝛem querẽdi. Rogat
docens.roga tur appᷣcians. pꝛomittit ↄſolans Niſ rrogaret
nõ oñd eretur ĩdigẽtis necĩtas.mſi rogaretur nõ itelligere⸗
tur muneris digtas. mii pꝛomitteret/nõ ↄfirmaretur/ expe
ctãtis tarditas. Deꝰ pꝛo hoĩe ſe ĩclinat ad pꝛecẽmagna ca
ritate. magna nccĩtate/magna vtilitate. Oagna canitate q4
tm diligitur impiꝰ. ma gna nccĩtate. ꝗᷓ alit ñ ſaluatur pditꝰ
magna vtilitate qᷓ ſic reuocatur auerſus. ego rogabo pr̃em
OQuare rogat/q dare bʒ. oſtendit quid de ipſo ſentias. hoc
eſt vt intelligas bonum tuum. et ibi ſentias vnde queras.
. (oiſtenum catbevgge.
athedꝛa doctoꝛis ſaẽ ſcptura ẽ. in qua iugiter ꝓło

6

pꝛeſidere debet.et ꝑ auctoꝛitatẽ p̃ceptõis.et pꝑ exẽ plũ cõ
uerſatõis. Poſterioꝛ ꝑs cathedꝛe dtẽplatio t᷑.q latet in ab
ſcõdito. anterioꝛ ꝑs pᷣdicatõ.ꝗqᷓ pomtur ĩ maĩfeſto Duo phi
ſtilia qᷓ mn poſterioꝛi ꝑte ↄſiſtũt.timoꝛ et amoꝛ qꝛ dũ P ↄte⸗
platõz mẽtis ad ĩeffabilẽ dei maieſtatẽ reſpicimꝰ/timoꝛ na⸗
ſcitur.dũ vo ĩenarꝛabilẽ eiꝰ bomtatẽ ↄſideramꝰ/amoꝛ ge⸗

neratur. et ſubſiſtit ↄtẽplatio ĩ his qᷓ̃ quaſi retro ſunt.et vi

deri nõ pñ̃t. timoꝛi inmxa et amoꝛi. Poſtea ex his duobꝰ qꝗᷓ
in occulto ↄtemplatõis ſunt.duo alia ad mamfeſtũ p̃dica⸗
tõis exeũt. uel pꝛocedũt troꝛ ſcʒ et blãdimẽtuʒ. qᷓᷓ duo piſt
lia anterioꝛẽ ꝓtẽ cathedꝛe tipice poꝛtantia. vt ſcꝭ ex timoꝛe
troꝛ pꝛodeat.et ex amoꝛe blãdimentũ pꝛocedat. Et in ſim⸗
ſtra qdẽ pte timoꝛ poſteriꝰ?. et troꝛ añ ↄſtituitur. vt ĩ dert᷑a
amoꝛ retro. et blã dimentũ añ p̃ponatur. Vnde et ea que re
troꝛſum ↄſiſtunt piſtilia in altum poꝛni gũtur. anterioꝛa qua
ſi gembꝰ coaptant᷑.qꝛ timoꝛ et amoꝛ p ↄtemplatõz ampliꝰ
in vtra q; ꝓte ↄcipiunt. terꝛoꝛ pᷣo et blandimẽtuʒz pdicatõe
nõ cᷓtum ẽ ſp.ſʒ qᷓtum expedit pꝛoferendo puulis.et q̃ ad
huc q; gembꝰ eccłe mris poꝛtãtur ↄdeſcendunt. Qð ſedẽti
deoꝛſum ẽ. trena ſigmficat. Sub ipᷣo neceſſitas.in dextera
pꝛoſperitas. in ſimſtra aduerſitas. Dꝛmũ poꝛtat et pꝛem
tur. ſcm aſtat et ↄtemmtur. tercium inſtat et ſupatur Q)
ſedenti iuxta eſt. p̃ᷣſentis vite eſt edifica tio.qð ſuꝑiꝰ/futu⸗
re expectatio. Qð iuxta eſt in dextera. bom opis cautelam
ſigmficat.Qð m ſimſtra.contra malum mummen circũſpe
ctioms deſignat. QQ ſurſum eſt retro eſt. qmia que futura
ſunt non videntur. ¶ Deo gratiiuns

Z

4

Ar

A

— . „
.
——=
.*
„* *
4
„
.
4
4 . 5
2- 1
⸗ .
.
.
1*
1
— 8
. 6
2
*
. .
.
.
.
.
.
.
„ 4 „
. 5 4*
4
* .
. 4
7
*
* »„
S 5

.
4
4
„—
.
.
,
4

4

—

— — —
.
/
—
–
„
.
3 X
4
7
.
1
„
.

—

S

Arohiyfim
Jorhanden

—
4

*

Q deus rõnalis creature bonũ eſt. c. loj. fo. lv,
De triplici exercitatione.c.lvij.fo.eo. ð
Q elementũ ouobus mo dis dicicur. c. R vrien
De trimt ate vmuerſitatis c, lx. fo, eo,
Tria ſunt m oꝛiginali peccato, c. lx. fo. co.
Quomodo querendus eſt xpᷣus.c.lxj.fo.eo.
Quare et qualit deꝰ p ſcpꝑturã hoĩ foꝛis loqᷣt c, lxij fo. es
Quot modis deus cũ bomie eſſe dicitur. c. lxuſ. fo. lvij.
de pꝛogreſſiombus cogmtioms.c.lxuij.fo.eodð
Q°α quatuo: modis ammꝰ agenda tractat.c.lxv. fo. eo,
Quid clament quotidie peruerſi. c. lxvij.fo eo.
e diſſimili opatione det. c. lxvuj. fo. eo.
de iudicio homis et dei. c. lxix. fo, lvuij··
De qu atuoꝛ debitoꝛibus, c. lxx. fo. eoð. êD
De wirente virtutũ !.c. lxxj. fo.r.
de impedimento ↄgπoams. c. Ixxij. fo. eodð.
De trihus motibus m homiĩe. c. lxxiij. fo.eo.

Que duo ſint in vocibꝰ et rebꝰ et mentib? et biano crpe

c. lxxiij.fo.rrxr.
de duplici ſenſu. . lxtv. ko. eodem.
de ſapientta. c. lxxvj. fo. eodoem.
de duplici ſapientia. c.lxxvij. fo. eodem.
de obedientia. c. lxxvuij, fo. odðÄtem.
de malo et peccato. c. irxx. fo. lxj.
de moru voluntatis incidens capienlum.
de duobus denanjs. c. lxxx. fo, lri.
de eo qui bonũ vi malũ facit.c irxxj. fo. lrin .
de nature homĩis compꝛobatione.c.lxxxij.fo. eoðᷣ.

de egreſſu et re greſſu ſapientie.c.lxxxiij.fo.e 5. B .

Qun ſit pater lummnũ. c lxxxriuſ.fo.eo.
iſteru de ſimeone, c. lxxxv. fo.eodð

Quomodo ſapientu parturiebatur.c. lrxre. fo. eoð,

de oꝛigine aſpira tionum.c.lxxxvij.fo. eo ðö.

R

Balancde Q

N Focus O

1

K

Copyright 4/1999 VXVMaster Gmbh wwW.yymaster. com

VierfarbSelector Standard*-Euroskala Offset