Gb337a

Gb337a_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

Didascalicon et alia opuscula. Hugo, von Sankt Victor 4 N 1245 11987427 ununuununnumanumuan — M — Arechivyfim „ . . 4 — . 4 . 2 L 8 . „ B . ☛ . . 3 . 5 . 3 „ . „ . . . 4 . — — . . . . * —Hð E . — * 8 . . ð *4. 4 . 8 . 2 ℳ4 . — „ * . . . . 4 5„* . 7 Incipiunt capitula ſeptem libꝛoꝝ didaſcalon magiſtri hu⸗ goms pꝛioꝛis ſancti vi ctoꝛis (Et pꝛimo libꝛi pꝛimi de ſtudio legendi/ouo ſunt pᷣcipua quibꝰ ad ſcĩiam quiſq; inſt ruitur 4 capitulo pꝛimo.folio pꝛmo. Liber pꝛimus de oꝛigine artium. ca.ij.fo.eodem * Qο ſtudium ſapientie philoſophia ſit.c.iij.fo.ij. De triplici vi amme et ſolũ hoĩem rõe pᷣditũ.c.iiij.fo.eo. Que res ad philoſophiam pertinent. c.v. fo.iij. De oꝛtu theoꝛce/pꝛactice medicine.c.vj.fo.eo. De tribus rerum manerijs. c. vij. fo. iij. De mundo ſuꝑlunari et ſublunari.c.vñiij.fo.eo. In quo homo ſimiis ſit deo.c.ix, fo.v. 4 De tribꝰ opibus.c.x.fo.eo.Quꝛd ſit na fa.c.xj. fo. v. De oꝛtu logice.c.xij.fo.eo. Necapitulatio ſupꝛadictoꝛum.c.xiij.fo.vij. Capitula libꝛi ſecundi. De diſcretione artium.c.j.fo.vij. In quibus partibus dunditur philoſophia. c. ij. fo. viij. De theologia.c.uj.fo.eo.De mathematica.c.iij.fo.eo. de quat᷑nario aĩe.c.v.fo.ix.de qᷓternario coꝛꝑis.c.vj.fo.x de qudenno. c. vij. fo. eo. de arithmetica. c. vuj. fo. eo. · . de muſica. c. ix. fo. eo. de gometria. c.x. fo. o. „ de aſtronoma. c. xj. fo. eo. de — fo. .n . de muſica. c.xij.fo.eo. de geometria. c. xui. fe eo. de aſtronomia. c. xv. fo. eo. diſſeĩatio ꝗ eumj. cr de phiſica, c. xvij. fo eo. r Quid ſit pꝛopꝛum vmuſ cuiuſ s. Collatio ſupꝛadictoꝛum et diu diuiſio pꝛactice.c.xx.fo.e . dimſio mechamce in ſepeen pecies. c xxj. .fo. eol Dꝛima la mfitiũ.c.xxij.fo.xiij Scda alrmatac ppun. fo. eo Tercia nauigatio.c.xxuij. agricult᷑a. c.xxv Qumta venatio.c.xxvj.fo.xy ¶ o. eo. elcinr. fo.xij. 8* 2 A l H 5 . . 2 1† „ 1 =WSl Gexta medicina. c. xxvij. fo. xv. Septia theatrica. c.xxviij. fo. eo. de logca. c. xxix. fo. xpj de Sramatica. c. xxx. fo. eo. de rõe diſſerẽdi. cxxxI,fo. eo, ((Lapitula libei tercti, De oꝛdine et modo legendi. c. j. fo. xvij. de auctoꝛibus artium. c.ij. fo. eo. Que artes pꝛecipue legende ſint.c.uj.fo. xvinj. de duobus generibus ſcripturarum. c. uij. fo.eo. De artium coherentia. c. v. fo.xx. ðZ Vmcuiqʒ arti quod ſuum eſt tribuendum. c. vj. fo. eo. Quid ſit neceſſarium ſtudio.c.vij. fo.xxj. de in gemo hc ad naturam. c. vñj,fo, eo de oꝛdie legẽdi. c. ix, fo. eo. de mõ legẽdi, c. x, fo,e en de meditatõe, c, xj. fo xxij, de memoꝛia, c, xi), fo, eo, de diſciplia.c.xiij.fo.eo, de kuihtate,c, Niß, ſo, de ſtudio querendi. c. xv. fo. rxxinſ. de quatuoꝛ reliquis pꝛeceptis.c. xvj.fo.eo .— de quiete. c.xvij.fo.eo.de ſcrutimo.c.xxvnj.fo. xxy de Bareltace. c. fo.eo.de exilio.c.xx.fo.eo. X (Eapiula libei quarti. de ſtudio dium arum ſcripturarum. c. j.fo.xxxv. 2 de oꝛdine et numero ſibeoeum.e ij. fo.rxvj. bil bliotheca. c. i. ko. xxvjj. de mißtibus. c. v, fo. eo. de auctoꝛibus nou teſtamentt. c. vj. fo. xxyvñij. Quid ſit arocn phum. c. vij. Quatuoꝛ elſe pꝛincipal s ſinodos. c. rii. fo. j. Qui bibliot hecas fecerunt.c. rxiii.fo.eo. Que ſeripture ſunt autentice.c. rijii. fo. eo. 7 Oue ſunt apocrihpe ſcri ipture. e. rv. fo. rrxij. Ethimologe n ad lectionẽ ptinentiũ.c. xvj. fo. rxxin C apitula libꝛi qumntt. De quibuſ dam ſacre ſcnpture Prietatibus. c. . fo. xxtuj. . De triplian intelligentia. c. ij.fo.eo. OQ res etiã ſigmficẽt in dunna ſ criptura. e:unrfo. xrfuix· . De ſeptem regnlis. c. ii. fo. eo. Quid ſtndiũ impediat. c.v.fo.xxxvj. Quid ſit fructus diuine lectioms.c.xj. fo. xxxvin. Quomõ legenda ſu ſerpeura diuma ad coꝛrectõnem mo⸗ rũ. c. vij.fo.eo. Lccnonẽ eſſe incpientiũ. opus pkecton. t. viij. Po.xnvin. De quatuoꝛ gradibus. c.ir.Fo.eo. De tribus generibus lectoꝝ.c.x. fo.xxxx. .“ Capitula libei ſexti. Quomo do legenda ſit ſacra ſ enptura: a querentibus ſ cie⸗ tiam in ea. c.j.fo.xxxx. De oꝛdme qui eſt in diſcipulis. e ij. fonxn. De biſtoꝛia.c.uij.fo.eo. De allegoꝛia.c.uij.fo.xxxxij. De tropologia et moꝛalitate, c.v. fo. äxxxxv. De oꝛome libꝛoꝛum. c. vj. fo. eo. UM De oꝛdme narꝛatioms.c. vij.fo.xxxxvj. de oꝛdine expoſitioms.c.vuſj.fo. eo. de littera. c. . fo. eo. de ſenſu. c.x. fo. eo. de ſententia. c. xj. fo. xxxxvij. de modo legendi.c.xij.fo.xxxxvuj. de medit atione pꝛetermittendũ. c. xuj. fo. eo. diuiſio philoſophie continentiũ.s.xiuj.fo.eo. de magica et partibus eius. c. xv, fo.xxxix. Ta pitula libꝛi ſ eptimi. De tribus die 2 pꝛo ea q̃ in meditatõne conſtat ſ peculatio — H rerum et poſt lectionem ſecunda c. j.fo. 1, de immenſitate. c. ij. fo. eo, de multitudine. c. uj. fo, eo. de magmtudine. c, uij. fo. Iſj. de pulcnitudie. c.v. fo. eo. de diſpoſitione tempoꝛum. c, vj. fo lin. de oꝛdine qui in vna quaque re conſideratur ſe ecundum cõ⸗ gruam diſ poſitionem partium. c, vij fo. eo, . de motu. c. vuj. fo. luij. Dde ſpetie.c.ix.fo.lv. de his que rara ſunt. c. x. fo. eo. de his que ſunt mirabilia. c. xj. fo. eo, de coloꝛe. c. xj.fo. lv de qualitate. c. xuj.fo.eo. de vtilitate. c. xuij. fo. lvij. de tribus ſ imilibus. c. xp. ko eco. Q trinus deus et vnus. c, xvj, fo. lxiij. de tribus diebus murſibilis lucis. c, xvij. forhrer.. Tractatus antedicti hugoms de amma xpi. Tractatus eiuſdem de laude caritatis. HZ De contemptu mundi. Idem qno ſtudio oꝛa indus it deus. et de e diuerſis oꝛatõnũ affectibus. H Tractatus bugoms de liſa et rachel vroribus jacob et de concubims ems bala et zelka et fius eius et filiabus. H Zne pit capitula ſ equentis opis magiſtri hu Soms pꝛioꝛis ſancti vctoꝛs de ſent entijs vel al ſertiombus i m qubuſ dsz ver bis dimmis et rerũ naturis. ?UUM De quatuoꝛ voluntatibus m xpᷣo.c.j. fo. .- De triplici conpaſſione.c.ij.fo.i.. De tribus generibus meditationũ.c. uj. fo. un. De quibuſdam verſiculis pſ almiſte. c.iuj. fo. vij. De pꝛimo pſalmo. Geatus vir ꝛc̃.fo.eo. De ſecundo pſalmo Dũs dixit ad me ꝛc̃.fo.eo. De quarto pſalmo. Signatum eſt ſuper nos ꝛc. fo. eodem De quinto pſalmo Perdes om̃es qui locũtur ꝛc. fo.eo. De.ix. pſalmo QAm̃ feciſti udiciũ meũ ⁊ꝛc̃. fo. vnj. de. x. pſalmo. Oculi eius in pauperem reſ pĩiciũt ꝛc. fo. ix. de xj.pſalmo Vana locuti ſunt vnuſ quiſq; ꝛc̃.fo. eo. de xiij.pſalmo. Viam pacis non cognouerunt ꝛc. fo. eo. de xv. pſalmo. Pꝛonidebam dominũ ꝛc.fo.xj. de xvj, pſalmo. Nuribus ꝑcipe dñe oꝛationẽ meã ꝛc.fo. rn. de xvrj. pſalmo. dihgam te domme ꝛc. fo. xunj. de xxuij.pſalmo. dulcis et rectus dominus ꝛc. fo.xxj. de. xxv. xõ.· Am̃ miſcdia tua ante oculos meos ẽ ꝛc.fo.xvij de xxvj. pſalmo. Vt videam voluntatem dñi?zc. ſfo.xvuj. de. xxx. pſalmo. Auomam foꝛtitudo mea ꝛc. fo. eodem. de. xxxij. pſ almo. dommꝰ diſ ſipat conſilia gentiũ ꝛc.fo.eo de. xxxunj.pſaluio Judica domme nocentes meos ꝛc. fo. eo de. x rxvj. pſalmo. Expecta dñm et oꝛa eum ꝛc, fo.xix. De. xxxvij.pſalmo. Putruerunt et coꝛrupte ſunt ꝛc. fo.xx. de. xxxvuj, pſalmo. Notũ fac mihi dñe finẽ meũ ꝛc. fo.x xxij. de. xxxix.pſalmo Oulta feciſtitu dñe deꝰ meꝰ ꝛc, fo.eoð. de. xl. pſalmo. Et ſi mgrediebatur vt videret ꝛc. fo. eod. ve. xlj.pſalmo Quẽadmodũ deſiderat ceruus ꝛc. fo.xxuj. de. xlij. pſalmo. Judica me deus ꝛc fo, xxvj. de. xluj.pſalmo.declmaſti ſemitas nr̃as ꝛc.fo.xxvj. de. xlv. pſalmo. deus in medio eius nõ dmeus bit ꝛc. fo.eo. De. l.pſalmo. Miſerere mei deus ꝛc. fo xxpvi. De. xxvſ. pſalmo. Qut contmebit in ira ſ ua ꝛc. fo.xxviij. de.lxxxiuj.pſal mo. Qm loquit pacẽ in plebẽ ſuã ꝛc, fo. eo. De.c.xvuj. psõ. Confiteboꝛ tibi m directõe coꝛdis ec. fo. eo de. c. xvij.pſalmo. Oſallite dño in cijt hara ꝛc. fo xrr. de. lxvuj.pſal mo. Mirabilis deus in ſanctis ſuns ꝛzc. fo. eo Ve. c. xxxij.pſ almo, Ecce ꝙqᷓ; bonũ ꝛc.fo.xxrx. de.xxj.plſ almo. Gonũ eſt confiteri dño ꝛc. fo. o. de, c, x., pſalmo. Exoꝛtũ eſt in tenebꝛis lu men ꝛc. fo, eo. de. c, xviij. pſalmo. Lucerna pedibus meis zc. fo. o. de eo qð lcptũ ẽ, dũ mediũ ſuentiũ tenerẽt oĩa ꝛc. c, v. fo. e de duabus ſcolis. c. vj. fo. xxxuj. ä O pᷣ̃cepta dei młtis noĩbus ſigmficentur.c vij. fo. eo. de his qii ĩ lege amaulãat vł ſtat vł declmãt c, vuj, fo. eo. de tnibus vijs. c, vu), fo,–o. de eo qð ſcptũ ẽ.debitoꝛes ſumꝰnõ carm ꝛc. c. ix. fo. xxxin de duplici vel tniplici contemplatione dei. c. x. fo. o. y omĩa homiem et cruciant.et exercen t. c.xj. fo. xxrv. Qꝛ verbũ ſolũ bonũ amme eſt. c.xij. fo. o. Oj ſcia et cura dupliciter deo attribuũtur. c.xuj.fo. eo. de duabus ptibus cõcupiſcentie humane. c xiuj.fo.xxxvj, de tribus gradibus abſtinentie. c. xv, fo,ſo. de mutabilitate pil ati.c.xvj. fo. eo. r de Duplici humilitate. c· xvij. fo. eo. de dupliei ſupbia. c.xvuſ. fo. ebo. Quid vere ſit homo.c.xix. fo. eo. de tri bus ſpiritibus.c.xx. fo.xxxvij. SDD de dilecto et dilectione amme. c. xxj. fo.⸗ . — de eo qð ſẽptũ Veite ad me oẽs q laboꝛat.ꝛc. c. xxij. fo. e de duabus poꝛtis moꝛtis..xxuſj.fo.eo. Quomõ malus homo viuat. c.xxuij. fo. o. de duplici fine et medio.c.xxv. fo. o. Qund ſit vnũ de magms malis. c. xxvij. to. rrrvii. De laude cenpaſſioms.c.xxviij.fo, eo, = Quare beſtie crucient᷑ que culꝑã nõ habent c.xxix. fo. eo. Quomodo homo a deo receſſit et qũo redit. c.xxx, fo. eo. Quomodo homo male ſe et ſua diligit. c. rxxi. fo. eo. De itinere triũ dierũ.c.xxxij.fo.eo. Qũo deus cibus et potus dicitur. c, xxxuj. fo. rxrix. Q ea que dei ſunt incoꝛpalia ſunt.c.xxxiiij.fo.eo. Qy et ſua et aliena oꝛdinat deus.c. xxxv.fo.eo, De maria et xpᷣo et patre. c.xxxvj.fo. eo. De ſeptem modis ſuſceptioms duine. c. xxxvij. fo. eo. De exercitatiombus.c.xxxvuj.fo.xl. De triplici fructu lectioms.c.xxxix,fo.eo. De duplici fructu ieiumj.c.xl.fo.eo. U De fructu laboꝛis.c.xlj.fo.of)t. Quare damnent᷑ ꝗq actualit᷑ nõ peccanerut. e. Fhi. fo. eo. De indicio veri et bom.c.xluſ. fo. xlj. . Q verbũ naturam aſſumpſit nõ ꝓſonam et q; vna xt ona 5 alfumens et aſ ſumpiũ. c.xluij.fo. xlvj. 2 Q omne coꝛ pꝛonũ eſt ad ↄmendandam eſtunationem 1 ua c.xlv.fo.xlvij. De ſtulto et iuſto.c.xlvj.fo.eo. Qꝛm ſenſu bonũ homĩs nõ eſt.c.xlvij.fo.eo. Di pares ſint poteſtas dei et voluntas.c.xlvnj.fo.eo. Epiſtola hugoms ad iobannem appoſtotã quondam bipa ſen lenſem arc hbiepiſcopum.c.xlix.fo.xlviij. de vmone ſpũs et coꝛpis. c.l.fo.l. Q gnał p̃dic atio deũ deceat.pticłaris hoĩes c. n. fo. nij. Bermo de eo qð ibeſus aſ cendit m templum annoꝝ xij. c. li. fo. liuj . de ſapientia et malicia. c. luij. fo. eo. de lectulo et ferculo ſalomoms. c. liuj. fo.eoðᷣ. re pace et bellis xpianoꝝ.c.lv.fo,lꝰ, Z — Q deus rõnalis creature bonũ eſt. c. ſej. fo. lvy, De triplici exercitatione.c. lvij. fo. eo. . Q elementũ ouobus modis dicitur. c. wuj. vrie, De trimt ate vmuerſitatis, c, lix. fo, eo, Tria ſunt m oꝛiginali peccato, c. lx. fo. e0. Quomodo querendus eſt xpᷣus.c.lxj.fo.eo. 4ðèèBðB Quare et qualit deꝰ ꝑ ſcẽpturã hoĩ foꝛis loqᷣt c/lxij. fo. es Quot modis deus cũ homie eſſe dicitur. c. lxuj. fo. lvij. de pꝛogreſſiombus cogmtioms.c.lxuij.fo. eoodd ϑα quatuoꝛ modis ammꝰ agenda tractat.c.lxv. fo. eo, Quid clament quotidie peruerſi.c.lxvij.fo eo. de diſ ſimili opatione det. c. lxvu. fo. eo. H de iudicio homĩs et dei. c. lxix. fo „lyuj, ebus c. lxx. fo. eod. De quatuoꝛ debitoe de virente virtutuũ c. lxxj. fo. ix. de impedimen to ↄogmtioms. c. xxij. foreod. xe tribus motibus m homie. c. lxxuj.fo. eo. =WYJZMD Que duo ſint in vocibe et rebꝛ et mentib? et piano corpe c. lxxiij.fo. xx. de duplici ſenſu. . lxxv. fo. eo em de ſapientia. c. lxxvj. fo. eodem. De duplici ſapientia. c.lxxvij. fo.eodem. de obedientia. c. lxxviij, fo. eodem. de malo et peccato. c. ixxix. fo. Ixj. de motu voluntatis incidens capitnlum. de duobus denanjs. c. lxxx, fo, xiii. de eo qui bonũ vł malũ facit.c irrxj. fo. lin. de nature homĩs compꝛobatione.c. lxxxij. ſ. eod. Dde egreſſu et re grelſſu ſapientie. c. lxxrij.fo. eodO. “ Qund ſit pater luminũ̃. c. ixxriuſ. fo. eo. rMUUNDW Miſternũ de ſimeone, c. lxxxv. fo. ecend ßZ Quomodo ſapientia parturiebatur.c. lxxrvj. fo. eod, ðð de oꝛigine aſpirationum.c.lxxxvij.fo. eodd. De qumqʒ iugis.c. lxxxvnj. ko. lxĩ̃j. De dommo muliere et diabolo.c.lxxxix. ko. eod Quid ſit babilon et vnũ et alterũ in ea.c.xc.fo.lxiuj. Q nõ tranſmutatur deus ex eo q; pe eſt. eee. fo. eos. pa ter noſter.c.xcij.fo.eo. Oiſterium de foꝛma celi et terꝛe. c. xcuſ fo. o. . De ſerie tꝑm et affcũ tpaliũ et qᷓ ſit mĩ arti c, xciij.f.e. De deſiderio iuſticie et fructu eius.c.xcv.fo.eodð. De ſacramento coꝛ poꝛis xp̃i. c, xcvi. fo. eoðᷣ. De duphici gloꝛia regis ſalomoms.c.xcvij. fo. eod De gloꝛia et pena coꝛpoꝛis humam. c.xcviij.fo.lxv. Quid ſigmficat q; moyſes int deũ et ꝓpm mediatoꝛ fuie. c.xcix. fo. eodem. S Qmnd eſt dicere ve ſoli. c. c, fo. eodem. De diuiſione et vmone caritatis et miquitatis e.cj. ko. eo. De triplici operatione philoſophie.c.c,fo.lxvj. ve triplici eruditione et duplici opatione ſpũs c. cuj.fo.e. Qund ſit dicere noua et vetera ꝛc̃. c.ciuij.fo.eoð. uid eſt qð ioſeph fratribus ſuis pꝛ ohibuit ne contende⸗ rent in via. c.cv. fo. eodem. Qy virtus et veritas ſimul eſſe nolunt. c. ev fo.eodðᷣ de duplic i amoꝛe.c.cvij.fo. lxvij. de quatuoꝛ timoꝛibus. c. cvuſj. fo. eodem. de duplici voluntate m xpᷣo. c.cix. fo eodem. ʒ xꝰ in hoĩe mũdicie et hũilit atis dat exẽplü. c. cx. k.e.⸗ de tribus generibus hommũ, c. cx]. fo. lx vin. Quũo xpᷣus ſolus dixit pater meus.c.cxij. fo. eo, O caro iumentũ ſit ſpũs.c, cxuj.fo.eo. md ſu fauus diſtulans. c. cxuuj. fo. eo. De occultis et mamfeſtis.c.cxv.fo.eo. De duplici vita et moꝛte.c.cxvj.fo.eo. ltricatio inter deum et diabolum.c.cxvij.fo.eo. (Nuare idem deus et homo. c, ccxyuij. fo. lxx · Quare ihũs in via euntibus faciẽ abſcondit.c.cxix. fo.lxix de duabus ciuitatibus et de duobus regibꝰ c, cxx. fo. lxx. de officio et poteſtate pꝛelatoꝝ.c, cxxj, fo.lxxj. de tribus crucibus, c. cxxij.fo. lxxij. de duplici vetuſtate. c cxxuj. fo.lxxiij. de duplici oleo c.cxxiij.fo, eoð. Quare ypᷣus ouis dicitur. c, cxxv. fo. eodðᷣ. de duplici vita et ſenſu amme c. cxxvj, fo, eoðᷣ, de duobus que m peccato ſunt c.cxxvij.fo ‚eoð. de tribus que in pemtentie ſunt c.cxxvuſj. fo ixxui. De conſcientia et fama c. cxxir. fo. eodð. de ſpiritu dñ et ſpirita mundi c.cxxx,fo.eoð. Qurid ſit qð dictum eſt ad abꝛaham exi de terꝛa tna. c. erx rj. fo.lxxv. de eo qð ſcriptum eſt ve vobis duntes qui ha beits nüc cõ ſolationem veſtram c.cxxxij.fo.lxxvij. Quod modis fiat recoꝛdatio preteniton maloꝝ ca. exrrii. fo. lxxvuj. Vnde vicium oꝛiginem trabat. c. cxxxiij. fo. eo. de tribus tiranms c.cxxxv. fo.eoð. de vijs homĩs, c. cxxxvj.fo.eodem. de pemtentia dei et cautela.c.cxxxvij.fo.lxxix. de coꝛde et delectatõne et cogitatiombꝰ.c.cxxxviij.fo.eo de duabus vijs. c. cxxxix. fo. eoð. de ſapientia mudi et ſapientia dei c. cxl. fo.lxxx. de eo qð ſertũ eſt. que eſt iſta qᷓ aſcendit ꝛc̃.c,cxlj. fo. es de miſencoꝛdia et veritate. c. cxlij. fo. lxxxj. Quid inter ſit mter virtutem et iuſticiam.c.cxliij.fo lerxn de uſticia. c.cxliiij.fo.eo. pe lectulo et ferculo ſalomoms.c, cxrlv. fo. lxxxij. de natura et gracia et deo.c.cxlvſ.fo.eoð. de ſuperbia et humilitate.c.cxlvij.fo.eoð. de contemplatione. c. exlvuſ. fo.lxxxnij. De tribus Sradibue fidei. c. cxlr. fo. lxxrxnij. De eo qð ſcriptũ eſt. caritas nunqᷓ; excid .c c. cl fo. eo. De igne.c.clj.fo.eoð. De theophama.c.clij.fo.eod. Quare conſcientie hommũ velati ſ inr. c. elij. fo. yww. „ De quinqʒ ſeptems.c.cliij.fo.eoð. “” De trina refectione, c.clv.fo.lxxxvuj. 3 . Quid ſigmficat qð leriptũ eſt melioꝛ eſt mniquitas vin c ““ benefaciens mulier. c. clvj.fo.eoð. . De ſeruitute dei. c.clvij.fo.lxxxx. De ſeptem mdeis. c. clvuj. fo. eoð. De eo qð ſcriptũ eſt. qᷓſi oꝛtus voluptatis zẽ. c. clix.k. xe. De confirmitate xpi.c.clx.fo.eoðᷣ. “ De pſalmo. xlnij. c, clxj, fo.xecjq. ð R De ſpiritu mittendo.c.clxij.fo.eoð. S ſ De cogmtione veri.c.clxiij.fo.eodð. Cur filius rogat patrem.c. clxiij. fo.ecdᷣ. ð Miſterium caethedꝛe. c. clxy. fo. eod. UMU t ſic eſ ginis HH 1 b llententiaꝝ vel aſſertionu ꝛc. — . ncipit didaſcalon. magiſtri bugoms. de ſtudio legedi. uo eſſe pꝛecipua quibꝰ ad ſcientiã quiſq; inſtruitur .. Ve pꝛecipue res ſunt quibꝰ quiſq; ad ſcit tiam inſtriutur. videlicz lectio. meditatio. e quibus lectio pꝛioꝛẽ in doctrina obtinet locum. et de hac tractat liber iſte. dando pꝛecepta legendi. Tria aũt ſunt pꝛecepta magis lectõm neceſſaria. Dꝛimum vt ſciat quiſqʒ q̃d legere debeat.ſcðʒ quo oꝛdie legere ð̈beat id e quid pꝛius. quid poſtea. tercium quomodo legere debeat. De bis tribus ꝑ ſingula agitur in hoc hibꝛo. J nſtruit aüt tam ſecularium ꝙᷓ; diumarum ſcripturarum lectoꝛem. vnde et in duas partes diuditur. quarum vnaqueq; tres habʒ; diſtinctones. In pꝛma parte docet lectoꝛeʒ artium. in ſe⸗ cunda diunum lectoꝛem. Docet aũt hoc modo. oſtenden do pꝛimum. quid legendum ſit. deinde quo oꝛdine. et quo modo legendum ſit. Vt aũt ſciri poſſit. quid legendu ſit. aut quid pꝛecipue legẽdum ſit.ĩ pꝛima parte pꝛimum enu merat oꝛiginem ommum artium. deinde deſcriptionem. et particioneʒ earum. id eſt quomodo vnaqueq; ↄtineat aliã. vel contineatur ab alia. ſecans philoſophiã a ſummo vſ q; ad vltima membꝛa. Deinde enumerat auctoꝛes ar tium. et poſtea oſtendit que ex his videlicet artibus pꝛecipue legen de ſint. Deinde etiam quo oꝛdine. et quomodo legẽ dum ſint apit. Poſtremo legentibus vite ſue diſciplinam pꝛeſcri bit. et ſic fimtur pꝛima pars. In ſecunda pte de termmat que ſcript᷑e diume appellande ſint. deinde numerum et oꝛ dmem dunnoꝝ libeoꝛũ et actoꝛes eoꝝ. et interpᷣtationes nominum. Poſtea agit de quibuſdam ꝗpꝛietatibus dunne ſcripture. que magis ſunt neceſſanie. Deinde docet quali ter legere debeat ſacram ſcripturam. is qui ĩ ea coꝛreptõ⸗ moꝛum ſuoꝝ/et foꝛmam viuendi querit. No vltimũ d ocet illum qui ꝗapter amoꝛem ſcientie eam legit. et ſic ſcdᷣa quo q; pars finem accipit. Liber pPermus de 0 igine arttum ca .. Omũ expetendoꝝ pꝛima eſt ſapientia. in qua per ecti bom foꝛma cõſiſtit. Sa piẽtia illuĩat hommẽ cetenis factũ eſſe nõ intellexit. Immoꝛtalis quippe ammus ſapientia illuſtratus reſpicit pꝛmcipiũ ſuũ.et quaʒ ſit inde coꝛũ agnoſcit.ut txtra ſe quicqꝙᷓ qᷓrat.cui qð ipe eſt ſatis elſſe poterat. Scrniptũ legt id eſt noſce teipᷣm.qꝛ mmirum homo ſi nõ oꝛigims ſue imme moꝛ eſſet.om̃e qð mutabilitati obnoxiũ eſt.ꝙᷓ; ſic mhil ag⸗ noſceret. Pꝛobata apud phõs ſnia.ammã ex cũctis nature partibꝰ aſſerit eẽ ↄpactã Et thimeus platoms ex dumdua et indundua/mix taqʒ ſubſtãcia. temq; ea dẽ et diuerſa et ex vtroq; ↄmixta natura quo vmuerſitas deſignat.· foꝛmauit. Ipᷣa nanq; et imtia et qᷓ imtia ↄſequntur capit. * et ĩuſibiles p intelligentiã rerũ cauſas ↄpꝛehẽdit. et vi ſibiles actualiũ foꝛmas ꝑ ſen ſuũ paſſiões colligit.ſecta qʒ m oꝛbes gemmos motũ glomerat.qꝛ ſiue ꝓ ſenſus ad ſenſi bilia exeat. ſiue ꝑ intelligentiaʒ ad muiſibilia aſcendat. ad ſeipam rerũ ſimilitudĩes iĩbens regirat.et hoc eſt q eadez mens q vmuerſoꝝ capax ẽ. ex oĩ ſubſtancia atz natura quo ſimlitudĩs repᷣſentet figurã co aptatur. Pita goꝛicũ nanqʒ dogma erat.ſimilia ſimilibꝰ ↄpꝛehẽdi. ut ſcʒ aĩa rõnalis m ſi ex oĩbus ↄpoſita foꝛet.nullatenꝰ oĩa ↄphendere poſſet. ſym q dicit quidã Terꝛã treno ↄphendimꝰ?. etera flammis humoꝛẽ liqdo nro/ſpirabile flatu. Nec tñ eſumare debemꝰ viros in oĩ rerũ natura pitiſſimos. hoc de ſimplici eſſentia ſenſiſſe. qð vlla ſe ꝓtiũ quãtitate iſtenderet.ſʒ ut aptius mirabilẽ eius demonſtraret potentiã. dicebãt ex omibꝰ na turis ↄſtare.nõ ſcᷣm ↄpoſitionẽ.ſʒ ſcᷣm ↄpoſitõis rõnem Neq; em̃ hic rerum oĩm ſumilitudo aliũde aut extrinſecus ut ſeipᷣm agnoſcat. qui cetens ſumils fuit. cũ ſe pꝛe t in tpode apollims.noticelicon 0 . 2 ne e us de us on ne me, ud .et dez , nq m et. nis n2 tia us na amme aduemre credenda eſt. ſed ipſa potius eam in le. et ex ſe natiua quadã potẽtia et ꝗꝓpꝛia vᷣtute capit Nam ſicut varꝛo in pifihion dicit.nõ oĩs varietas extrinſecꝰ rebus ac⸗ 8 7* cidit. ut neceſſe ſit quicqd variat᷑.aut ãmittere aliqd qdᷣ ha buit.aut aliquid aliud et diuerſum extrinſecꝰ qð nõ ha buit alſſumere. Videmꝰ? em partes extrinſecꝰ aduemẽte foꝛ ma imagims cuialibet ſimilitud ine accipit. cũ vero impᷣſ⸗ ſoꝛ metallo figurã impeimit.ipᷣm quideʒ nõ extrinſecꝰ.ſʒ ex ꝓpꝛia ᷣtute et naturali habilitate aliud iam aliquid repᷣſen tare mcipit. Sic mmirũ mens reruũ oĩm ſmilituome minſigm ta. oĩa eẽ ðꝛ/atz ex oĩibus ↄpoſitõʒ ſuſciꝑe nõ mtesliter. ſʒ virtualit atz potẽtialit ↄtinere Et hec ẽ illa nature nr̃e dig mtas quã om̃s eque natalier hñnt.ſʒ nõ om̃s eque nouert Rmmꝰ em coꝛpis paſſiom bꝰↄſopitꝰ.et ꝓ ſenſibiles foꝛmas extra ſemetipʒ abductz. oblitus ẽ qd fuerit/et qꝛ mi aliud fuiſſe ſe memmit.mil pꝛeter qð vietur eẽ credit.NQepatur aũt ꝓ doctrinã ut nram agnoſcamꝰnaturã. et ut diſcamus ext᷑ nõ qrere/qð in nobis poſſumꝰ muemre. Sũmum igitur m vita ſolamẽ eſt ſtudiũ ſapiĩe.qꝙᷓ qui muemt felirx eſt. et ꝗ poſſidet beatus. H Jð N (Wy ſtudum ſapientie phbiloſophia ſit . inj. Rimus oim pitagoꝛas ſtudin ſapietie philoſophi⸗ Jam nücu paut. Oaluitq; philoſophus dici. Nã an inquiſitoꝛes veritatis nõ ſapiẽtes.ſʒ amatoꝛes ſapie vocat tea ſophi id eſt ſapiẽtes vocabant᷑. Pulcre quidẽ qꝛ mmirũ a deo latet omne verũ.ut eius amoꝛe quãtulibet mẽs ardeat.quantũlibet ad eiꝰ inqᷣſitõ; aſſurgat.difficile tñ ipᷣam ut ẽ veritatẽ ↄphendere queat. Phiam aũt eaꝝ re rũ qꝗᷓ vere eent ſunqʒ ĩmutapilem ſubãm ſoꝛtuent/diſciplmã ↄſtituit Eſt aũt phĩa amoꝛ et ſtudiũ et amititia qdaã modo ſapie.Sapĩe vo nõ huiꝰ qᷓ ĩ ferꝛramẽtis ꝗbuſ dazʒ.et ĩ ahiqua fabeili ſcia noticiaq; verſat᷑.ſʒ illiꝰ ſapie qᷓ nulliꝰ mdiges. viuax mens. et ſola rerũ pꝛimeua rõ eſt. Eſt autẽ hic amoꝛ „ * ſapientie intelligentis aimi ab illa pura ſapientia illumma tio. et quodàmodo ad ſeipaʒ retractano atz aduocatio. ut videat ſapie ſtudiũ diumitatis et pure mẽtis illiꝰ amicitia Mec igit᷑ ſapia cũcto aiaꝝ generi meritũ ſue dꝛuĩ tatis im⸗ pomt.et ad ꝗpꝛiã nature vim puritatẽq; reducit. Hinc na⸗ ſcitur ſpeculationũ cogitationũq; veritas. et ſctã puraq; actuuũ caſtimoma. Qm vero huams aĩims bic excellentiſſa mũu bonũ ꝓhie compatũ ẽ ut vie flo quodã pꝛocedat oꝛa⸗ tio. a b ipis a mme efficientijs oꝛdiendum eſt. — (Detuplia viamme. uNn. Riplex ommo aie vis in vegetãdis corpibus depᷣ bhendit᷑.quaꝝ vna quidẽ vitã ſolũ corpori ſubmim ſtrat.ut naſcẽdo creſcat.aledoq; ſubſiſtat. Nlia vero ſen⸗ tiendi iudiciũ p̈bet. Tercia vi mentis et rõne ſubmrxa eſt. Quaꝝ quidẽ prime id officiũ eſt. vt creãdis. nutriendis. alendiſq; corpgibus pᷣ̃ſto ſit.nullũ vero pᷣſtet rõis ſenſuſve udiciũ. Hec aũt herbaꝝ atq; arboꝝ/et quic quid terre ra 1. Dicltus affiru tenet/ſecũda vero cõpoſita atq;ʒ ũcta eſt/ 4 ac primã ſibi ſumẽes et in ptẽ ↄſtituẽs/variũ de quibus po⸗- teſt cape ac multiforme mudiciũ capit. Omne em̃ aĩal quod ſenſu viget, idez et naſcit et nutrit᷑. et alit᷑. Senſus vero diuerli ſunt et vſq; ad quimariũ numerũ creſcunt ita quic quid tm̃ alit/nõ etiã ſentit. Quicquid vero ſentire poteſt/ etiã alit᷑.ei prima quoq; vis ae/ naſcendi ſcʒ atq; nutriẽdi probatur eſſe ſubiecta. Quibus vero ſenſus adeſt. non tim̃ eas rey capiũt formas quibus ſenſibili corpe feriuntur p ſente. ſed abſcedente quoqʒ ſenſu / ſenſ ibiliuſq; ſepoſitis/ cogmtaꝝ ſenſum formaꝝ imagines tenẽt. memoriãq; ↄfici unt.et prout quodqʒ aial valet/longius breuiuſ q; cuſto⸗ Dit. Sed eas imagmatões ↄful. ds atq; memdentes ſumũt ut mchil er eaz uctoõe ac opoſitõe efficere poſſint. at q; iccirco mem miſſe quidẽ nec eque omia. RQmiſſam oblꝛiuio⸗ nem recolligere ac reuocare non poſſum. Futuri vero hiis na ,Uut ltia in⸗ na⸗ ac; tlſſn rqꝶ deß mim en⸗ eſt. is. ſye era eſt po⸗ nod ero quc eſt ned ntm urp itts / fict müt tq; no⸗ his nulla cogmtio eſt. Sed vis amme tercia. que ſecũ pꝛioꝛes alendi ac ſetiẽdi trahit.hiſqʒ velut famulis atq; obedienti bus vtit. eadem tota in rõne ↄſtituta. ea q; vel in reꝝ pᷣſen tium firmiſſima ↄcluſione. vel in abſentiũ intelligentia.vel in ignotaꝝ inquiſitione verſat᷑ Hec tm̃ hũano generi pꝛe⸗ ſto eſt. que non ſolum ſenſus ima ginationeſ q; pfectas.et nõ inconditas capit. ſed m pleno actu mtelligentie qð ima⸗ ginatio ſuggeſ ſit explicat atqʒ ↄfirmat. Itaq; ut dictũ eſt huic diuine nature.mſi ea tantũ in cogmtõne ſufficiuit que ſubiecta ſenſibus ↄpꝛehendit᷑.verũ etiã ex ſenſibilibus ima ginatõe ↄcepta. et abſentibꝰ rebus nomĩa mdere pᷣt. et qð miteiligentie ratione ↄpꝛehendit. vocabuloꝝ quoq; poſitõ mbus apit. Illud quoq; ei nature ꝓpeium eſt. ut ꝑ ea que ſibi nota ſunt.ignota veſtiget. Et non ſolũ vnũqðqʒ an ſit ſed quid ſit. etiã et quale ſit. necnon et cur ſit. optet agno ſcere. quã triplicem. aĩme vim ſola ut dictũ eſt hommũ na tura ſoꝛtita eſt. Cuiꝰ amme vis intelligentie motibus non caret. qꝛ in his quatuoꝛ ꝗpꝛie vim rõms exercet . Nut em aliquid an ſit inquirit᷑. aut ſi eſſe ↄſtiterit.quid ſit addubi tat. qð ſi etiam vtuſq; ſcientiã ratione poſſidet.quale ſit vnũ quod q; ratõne veſtigat.atq;ʒ in eo cetera accidentium momenta pquirit. QOmbus cogmtis cur ita ſit querit. et ratione mehilommꝰ? veſtigat. Cum igitur hic actus ſit huu⸗ mam ammi ut ſemper m pſentium cõpꝛehenſione. aut in ab ſentium intelligentia. aut in ignotoꝝ inquiſitione atq; in⸗ uentione verſetur. Duo ſunt in quibus omnẽ opam vis am me raciocinantis impendit. Pnũ quidem ut rerum naturas mquiſitionis ratione cognoſcat.alteꝝ vero ut ad ſcilentiaʒ pꝛius vemat.qð poſt grau Que res ad pbilozophiam ptinent Ed ut video inextrica bilem iam pſo loquẽdi oꝛdi⸗ ne laboꝛinthũ incidimus. vbi nobis nõ pplexus ſer mo. Ied res obſcura difficultatẽ pariat. Quia em ð ſtudio ſapientie loqm ſuſcepimus.idq; ſolis homĩbꝰ quodam na⸗ ture pemlegio cõpetere atteſtati ſumus. ↄſequenter nunc ſe videmur. Si em beutcꝝ aĩalium natura ꝗᷓ nullo regitur rõms iudicio. motus ſuos ſcdm ſolas ſenſuũ paſſiões dif⸗ fundit. et in appetendo ſeu fugiẽdo aliqd. nõ intelligentie vtitur diſcretione. ſed ceco quodã carms affectu impellit᷑. reſtat ut rõnalis aĩie actus ceca cupiditas nõ rapiat. ſʒ mo⸗ Deratrix ſempꝑ ſapientia pcedat.Qõð ſi verũ eſſe ↄſtiterit. iam nõ ſolum ea ſtudia im quibꝰ vel de rerũ natura /vel di ſciplia agitur moꝝ. verũetiã oĩm humanoꝝ actuũ. ſeu ſtu Dioꝝ rõnes nõ incõgrue ad phiam ptinere dicemus. Sc dðʒz quà acceptionẽ/ſic phĩam diffimre poſſumꝰ Phia eſt diſci plma oĩm reruũ humanaꝝ. atz diuman rõnes plene mueſti Sa ns. ec mouere debet quod ſupꝛa diximus philoſophiã eſſe amoꝛem et ſtudiũ ſapientie.non huius que inſtrumetii explicat. ut eſt architectura. agricultura. et cetera bun?⸗ modi / ſed eius ſ. apientte que ſola reꝝ pꝛimeua racõ eſt. Do teſt nanq; idẽ actus / et ad philoſophiã ptinere ſecũduũ ra⸗ tionem ſuam. et ab ea excludi ſecundũ adminiſtracõnem . MPerbi gra tia. ut de pñti loquamur, agriculture ra cõ ꝓhi⸗ loſophi eſt. ammmiſtracõ ruſtici. Pretea. opa artificum/ et ſi natura non ſint/imitantur tamen naturam.et ſur exẽ⸗ pPlans foꝛmã (que natura eſt quam imitant᷑ racõnem expꝛi mũt. Wides iam qua racõne cogimur ꝑhiloſophiã in oms act hoĩm diffudere. ut iam neceſſe ſit tot eſſe ppiloſox hie ptes/quot ſunt reꝝ diuerſitates/ad quas ip̃am ꝓtinere cõ ſtitent. ¶ De oꝛtu theoꝛice pꝛactice medicme. vl. Omum autem humanaꝝ actionum ſeu ſtudioꝛum que ſapientia moderantuꝝ/fims et intentio ad hoc ſpectare debet. ut vel nature noſtre reparetur mtegritas. vel defectuum quibus pꝛeſens ſubiacet vita tempetur ne⸗ ceſſitas. Dicam apertius quod dixi. Duo ſunt imn homme. e n, bonum et malum / natura et vicium. Honum / quia natura ẽ quia coꝛruptũ eſt.quia minꝰ ẽ.exercitio repandũu eſt. Ma lum/qꝛ vicium ẽ. quia coꝛruptio eſt.qꝛ natura nõ eſt. exclu den du eſt. Qð ſi funditꝰ extermiari nõ poteſt. ſaltem ad hibito remedio tempandũ eſt. Hoc eſt oĩno qð agendu ſt vt natura reparetur/et excludat᷑ viciũ. Integritas vero vi⸗ te humane duobꝰ ꝓficitur.ſcia et virtute.q̃ nobis cũ ſuper⸗ ms et duums ſubſtãtis/ſimiitudo ſola ẽ. PHam homo cũ ſimplex natura nõ ſit/ſed gemma ↄpactus ſubſtãcia.ſcõm vnam partẽ ſuã ꝗ potioꝛ eſt. et ut aptius id ꝗqð opoꝛtet di⸗ cam ꝗᷓ pᷣe eſt. ĩmoꝛtalis ẽ. ſ com alcerã vero parte ꝗᷓ cadu⸗ ca eſt.ꝗqᷓ ſola his qui mũi ſenſibꝰ fidẽ pꝛeſtare neſciũt cogm ta eſt. moꝛtalitati et mutabilitati obnoxius eſt. vbi totien s moã neceſſe ẽ. quotiens amittere id qð eſt.et hec ẽ vltima pars rerũ. que pꝛmcipium et finem habet. Cetucn rerum manerls -vij⸗ vnt nanq; ĩ rebꝰ alia que nec pꝛmcipiũ hñt nec finẽ/ et hec eterna noĩantur. Rha que pꝛmcipiũ quidẽ habent.ſed nullo fine clauduntur. et dñr ppetua. NRlia qᷓ imciũ habẽt et finẽ. et hec ſunt tẽpoꝛa lia. In pꝛimo oꝛdine id oſtituumꝰ? cin non eſt aliud eẽ. et id qð eſt.id eſt cuiꝰ? cauſa et effectꝰ diuerſa nõ ſunt.qð non aliunde ſed a ſemetipᷣo ſubſiſtere habet. ut ẽ ſolius nature gemtoꝛ et ar⸗ tifex. Illud vero ci aliud ẽ eſſe. qꝛ id qð eſt. id ẽ qð aliũ⸗ de ad eſſe vemt. et ex cauſa p̃cedente in actum pꝛofluxit. vt eſſe inciperet. natura eſt qᷓ mundũ cõtinet omnẽ. ĩoq; in gemĩia ſecatur. Eſt quiodã ꝙ; a cauſis ſius pꝛimoꝛdialibus vt eſſe ĩcipiat nullo mouente ad actum pꝛodit, ſolo diume voluntatis arbitrio. ibiq; imutabile omms fims atz viciſ ſi⸗ tudims expers ↄſiſtit. Giuꝰ? modi ſunt rerũ ſubſtãcie quas greci yſias dicunt. et cuncta ſuꝑlunaris mun di coꝛpoꝛa. ꝗᷓ etiam ideo ꝙ; nõ mutentur diuma appellata ſũt Tercia ꝑs reꝝ eſt. que pꝛincipium et finem habent. et ꝑ ſe ad eſſe nõ iiij. vemunt. ſed lüt oꝑa nature que cꝛiunt ſ u terram. ſubin⸗ nari globo mouente igne artifice. qui vi quadaʒ deſcendit m res ſenſibil es. pꝛoc reãcas.De illis ergo dictũ ?. ibil in mundo moꝛit᷑. eo qð nulla eſſentia ꝓeat.Nõ emm elſen⸗ tie reꝝ tranſeunt. ſed foꝛme. Cum vero foꝛma tranſire dici tur. non ſic mntellgendum eſt. vbĩ aliqua res exiſtens Pire ommno. et eſſe. ſuum amitere credat᷑. ſed vartari potius. vel ſic foꝛtaſſis.vbi ꝗᷓ iuncta fuerant ab imicem ſeparent᷑. vel que ſepata erãt ↄuũgantur. vel que hic erãt illuc trãſ⸗ eant. vel que nũc erant/tũc ſubſiſtãt. in quibus omibꝰ?eſſe reꝝ mchil detrimenti patit᷑. De hijs dictũ eſt. om̃ia oꝛta Decidũt. et aucta ſeneſcũt.eo q; cuncta nature opꝑa/ſicut pꝛinc ipiũ hñt/lita etiã a fine aliena non ſunt. De illis dictũ eſt. de me hilo mehil in mehilũ. mil poſſe reuerti. eo ꝙ om⸗ ms natura/et pꝛimoꝛdialẽ habet cauſam/er ſubſiſtentiã ꝓ⸗ petuam De hijs dictũ eſt. redit in mchilu qð fuit an mc hil eo q; om̃e opus nature /ſicut tẽpaliter ex occulta cauſa in actuũ pꝛofluit. ita eodem actu tꝑali deſtructo/ eo vnde ve nerat reuerlurũ ſit. .Y e mũdo ſnplunart et ſublunart. vñ. Inc eſt ꝙ mathematici mundũu in duas ptes dimn ſerũt. in eam ſcʒ ꝓtem que eſt a circulo lune ſurſu. ſet m eaz que deoꝛſũ eſt. Et ſuplunarẽ mundũ/eo ꝙ; ibi om ma a pꝛimoꝛdiali lege ↄſiſtãt/naturam appellabãt. ſublũa⸗ rem opus nature.i.ſuꝑioꝛis.qꝛ oĩm genera ammanttu / que m eo vitalis ſpũs infuſione vegetant/a ſupioꝛ ibus ꝑ inui⸗ ſibiles meatus infuſũ nurrimentũ accipiũt.non ſolũ ut na⸗ ſcẽdo creſcãt/ed etiam vt alendo ſubſiſtãt. Eundem etiã ſuꝑioꝛẽ mundũ tꝑs vocabãt.qpter curſum et motũ ſiderũ que in eo ſunt.inferioꝛẽ tpalẽ/qꝛ ſeᷣm motus ſuꝑioꝛes agi tur. Item ſ uplunare/æpter ꝓpetuam lucis et quietis tran⸗ quulliitate elyſiũ. Hunc aũt ꝗpter inconſtantiã et ↄfuſionẽ reꝝ fluctuantu/mfernum nucupabant. DHec paulo latius —— — — —— — — — Y. . pꝛoſecuti ſumus. ut oſtendamus hommẽ/qua m pte/muta 4 bilitatis pticeps eſt.in ea quoʒ neceſſitati eſſe obnoxiũ.min Nl ea vero qua iĩmoꝛtalis eſt/diumitati eſſe cognatũ.Ex quo gtk. colligi poteſt id quod ſupꝛa dictũ eſt. q; videlz oĩim huma ici na actionũ/ ad hũc finem concurrit intentio. ut vel dum⸗ in ne ſimlitudims imago m nobis reſtauret. vel huius vite 8. neceſſitudi ↄſulat᷑, que quo facilius ledi poteſt aduerſ 18/ . eo magis fouert et ↄſeruari mdoiget. iͤ⸗ l n quo homo ſimilis ſit doeoo ix. ſſe NVo vero ſunt que dumã m Homme ſimilitudinem ta reparant. id eſt ſpeculatio veritatis / et virtutis ex cut erciciũ.qꝛ in hoc homo ſimilis deo eſt/q ſapiens et miſt? eſt. ſed iſte mutabiliter/ille immuta biliter et ſa pi- or ens et iuſtus eſt. Illaꝝ vero actionũ/que hHuus vite neceſ i⸗ ſitudim deſermũt/ crimodũ genus eſt. Primũ/ quod natu⸗ ebil re mſtrumemũ ammimſtrat.ſecũdum /quod ↄtra moleſta qᷓ in extrinſecus accidere pñt mumt.terciũ/quod oↄtra iam illa - ta pꝛeſtat remediũ. Cum igit᷑ ad repandã naturã nr̃am in tendimus / dunna actio eſt. cũ vero illi quod mfirmũ in no bis eſt neceſſaria pꝛouidemus/humana. Omms ergo actio dun vel diuma eſt / vel humana. Pol ſumus aũt non mcongrue ſi. illam (eo q; de ſuꝑioꝛibus habeat ) intelligentiã appellare. n hanc vero(qꝛ de mferioꝛibus habetur/ et quaſi quodã cõ⸗ . ſilio indiget) ſciam vocare. Si igitur ſapientia ut ſupꝛa di ⸗ ctum eſt/cũctas que racõne fiũt moderatur actõnes/con- * ſequẽs eſt iam/ut ſapientiã has duas ꝓtes ↄtinere.i.intel⸗ ligentiã et ſcientiã dicamus. Rurſus/mtelligentia/qm et na⸗ ig. . i in inueſtigacõne veritatis/et in moꝝ ↄſideracõne laboꝛat i eam m duas ſpecies dindimus. in theoeicã. i. ſpeculatiuã et pꝛactic ã.i.actiuã.que etiã ethica.i.moꝛalis appellatur e Scientia vero qꝛ opa humana pꝛoſequitur/congrue me⸗ an. chamca.i.adulterina vocatur. e P ¶ De tribus opibus x. in ynt etemm tria opera.id eſt opus dei. opus nate. ſ.pus artificis imicantis na turazʒ . Opus der eſt. qd nõ erat creare. vnde illud. In pꝛmcipio creauit de us celum et terꝛam. Opus nature. ꝙ latuit ad actũ pꝛodu cere. vnde illud. Pꝛooucat terꝛa herbã virentem ꝛc. Opus artificis eſt diſgregata cõtungere. vel ↄiuncta ſegre gare. vnde illuo. Conſuerunt ſibi pizomata. Neqʒ; em̃ potuit vel terea celum creare. vł homo herbã peoducere. qu nec pal mum ad ſtaturam ſuam adoere poteſt. In bis tribus ope⸗ ribus cõuementer opus humanũ qð natura non eſt. ſedim tatur naturam. mechamcu. id eſt adulterinũ noĩatur. quem admodũ et clauis ſubmtroducta mechamca dicitur. Qua liter aũt opus artificis mitetur naturam. lon gũ eſt et one roſum pꝛoſequi ꝓ ſingula. Poſſumus tñ exemphl cauſa in paucis id demonſtrare. Qur ſtatuã fudit/pommẽ intiitus eſt. Qui domũ fecit/montem reſpexit. Quia em ut ait peo rheta.qui emittis fontes in cõuallibus intra medium mon tium ptranſibunt aque. emmentia montium/ aquas nõ rett net. ta domus m altũ qddam cacumẽ leuanda fuit.ut ireu entiũ tempeſtatũ moleſtias /tuto exciꝑpe poſſet. qm vſũ ve ſtimentoꝝ pꝛimus adinuemt. cõſiderauit ꝙ ſingula queq; naſcentiũ ꝓpeia quedã habeant mummenta. quibus naturã ſuã ab imcõmodis defendũt. Coꝛtex ambit arboꝛem penna tegit volucre. piſcem ſquama opit. lana ouem induit. piꝰ mmenta et feras veſtit. conca teſtudmeʒ excipit. ebur ele phantem iacula nõ timere facit. Nec tñ ſine cauſa fa ctum eſt quod cum ſingula ammantium nature ſue arma ſecum nata habeant/ſolus homo mermis naſcit et nudus. Opoꝛ tint emm ut illis que ſibi pꝛouid ere ne ſciunt natura conſu leret. hommi autem ex hoc etiã maioꝛ repiendi occaſio pꝛe ſtaretur. cum illa que ceteris naturaliter data ſunt /æpꝛia ratione libi muemret. Oulto emm nunc magis emtet ratio hommis hec eadem muemendo. quã habendo clarinſſet. NNMW — — — +—— —— — ..d⅞e⁴O Nec ſine cauſa pꝛouerbium ſonat.q; ingemoſa fames om̃s excuderit artes. Hac equidem ratione illa que nunc excel lentiſſima in ſtudijs hom mũ vides reperta e Pac ra dem pingendi/texendi/ſculpendi/fundendi/ infimta Senera exoꝛta ſunt. vt iam cum natura ipm mremur artikfice. H ¶OQutd ſit natura x. via vero iam totiens naturam nommauumus. licet Bhut ait tullius/naturam diffimre difficile ſit. nõ tñ hums voca buli ſigmficatio ommno ſilentio ptereunda vi⸗ detur. Neq; qma non omma que volumus dicere poſſumꝰ id qð poſſumꝰ tacere debemus. Plura veteres de natura dixiſſe muemuntur. ſed mhil ita vt non aliquid reſtare vide atur. Quantum tamẽ ego ex eoꝛum dictis comcere poſſũ. tribus maxime modis hiuꝰ vocabuli ſigmficatione vti ſo⸗ lebant. ſingulis ſuam diffimtione aſſignando. Pꝛimo mo⸗ do per hoc nomen ſigmficare voluerunt illud archetipum exemplar rerum ommum /quod in mente diuma eſt. cums ratione omma foꝛmata ſunt. et dicebant naturaʒ eſſe vmꝰ? cmuſ q; rei pꝛimoꝛdialem cauſam ſuã/a qua nõ ſolum eſſe. ſed etiam talis eſſe debeat. Huc ſigmficatiom talis diffi⸗ mtio aſſignat᷑. Natura ẽ que vmcuiq; rei/ſuum eſſe triburt Secundo modo naturam eſſe dicebant. ꝗꝓpꝛium eſſe vmuſ⸗ cuꝰqʒ rei/ cui ſigmficatiom talis diffimtio aſſignatur. Na⸗ tura vnamquãq; rem infoꝛmans ꝓpꝛia differentia dicit. ſe⸗ cundum quam ſigmficationem dicere ſolemus. Natura e/ omma pondera ad terꝛam ver gere. lema alta petere. ignẽ ꝛere. aquam humectare. Tercia diffinitio talis eſt. Natu ra eſt igms artifex. ex quadam vi pꝛocedens in res ſenſibi⸗ les pꝛocreã das. Phiſici nanqʒ vñt oĩa ex caloꝛe et humoꝛe peocreart. Pnoe virgilius oceanum patrem appeliat. et valerius ſoꝛanus in quodazʒ verſu de ioue. in ſigmficatione 2 &– igms eiherei dicit. Jupiter omipotẽs/ ren / reguq; reptoꝛ. Progemtoꝛ gemttit q; deũ verũ vnus et idem. — (De oꝛtu logice EIA Oſte igitur theoꝛice/et pꝛactice/et mechamce oꝛ⸗ tum demonſtrammꝰ. ſupeſt logice quoqʒ oꝛiginẽ inueſtigare.quam ideirco vltimam anumero. quia poſtremo inuenta eſt. Cetere pꝛius repte fuerant. ſed ne⸗ ceſſe fuit logicã quoq; inuemn.qm̃ nemo de rebus ↄuemẽ⸗: ter diſſerere poteſt/mii pꝛius recte loquendi racõnẽ agno⸗ uertt. Nam ſicut dicit boetius. cũ peimitꝰ antiqui circa na turas reꝝ et moꝝ qual itates inueſti gãdas opam impẽde⸗ rent/neceſſe fuit ſepe falli eos.qꝛ vocum et intellectuũ di⸗ ſcretionem non habebaut. ut in multis euemt epicuro qur athomis mundũ ↄſiſtere putat. et honeſtũ volnptatẽ men⸗ titur. Hoc aũt mcirco huic atqʒ alijs accidiſſe mamfeſtũ eſt. qm̃ ꝑ impitiam diſputandi/ quicquid raciocinacõe cõ peehenderãt / hec in res ip̃as quoq; vemre arbitrabantur. PHic uero magnus eſt erroꝛ. neqʒ; em ſeſe res/ut in numeris ita etiam in racõcinacõmbus habent. In numens em/quic quid in digitis recte ↄputantis euenerit/id ſine dubio ĩ res quoqʒ ipas euemre neceſſe eſt.ut ſi ex calculo centũ ↄtige⸗ rit.centũ quoqʒ res illi numero ſubiectas eſſe neceſſe eſt. PHoc vero non eque in diſputacõne ſ eruatur, Nec qʒ enim quicquid ſermonũ decurſus inuenerit / id in natura fixũ te⸗ netur. Qua re neceſſe eſt falli/ qui a biecta ſcientia diſputa d / de ren natura ꝓquirerẽt. Niſi em̃ peius ad ſcientiã ve⸗ nert. que raciocinacõ veram teneat ſemitã diſputãdi. que verilimilez et agnouerit que fida. que poſſit eſſe ſi uſpecta reꝝ incoꝛrupta veritas ex raciocinacõne non poteſt inuem ri. Cum igitur veteres ſepe multis lapſi erꝛoꝛibus/falſa quedam et ſibi contraria in diſputacõne colligerẽt. at qʒ id fieri impoſſibile videret᷑. ut de eadem re contraria cõclu⸗ ſione facta vtra ꝙ; eſſent vera/que ſibi diſcutiẽs rationatio — ——— —. 222ꝗ8 — —ð —— — * Wi⸗ . ocluſiſſet. cuive rõcimacõi credi opoꝛteret eſſet ambiguũ. viſum eſt pꝛius diſputacõm ip̃ius veram atqʒ integrã con⸗ 4 ſiderare naturã. qua cogmta.cũ illuo quoq; qð ꝑ diſputa ne tionem muemret / an vere ↄp̃hecſum eſſet poſſet mtelligi. u⸗ Hinc igit pꝛofecta log:ce Pitia diſci ime / que diſ putandi ne⸗ modos/at q; pas racoc macoes mtnoiendi vias parat. ut que raciocmacõ/nũc quidẽ vera/nũc aũt falſa / que vo ſp * falſa/que nuncq falla poſſit agnoſci.hec tpe quidẽ poſtre ma eſt. ſed oꝛdine pꝛima. hec em inchoantibus Philoſophi am. pꝛima legenda eſt / qpterea in eo docet vocũ et intel lectun natura. ſine quibus nullus philoſophie tractat? ra 1 cõabuiter exꝑlicari potaſt. Logica dicit᷑ a greco vocabu⸗ 8 lo logos.quod nomẽ geminã habet interptationem. Dicit᷑ ſi em̃ logos ſermo ſiue raco. et inde logica ſi ermocion alis ſi⸗ ue racõnalis ſcia dici poteſt. Logica racõnalis que diſerti⸗ (5 ua dicit᷑ otinet dyaleticã et rethoꝛicã. Logica ſermociona ur. lis genus eſt ad gramaticã. Dyaleticã.at q; rethoꝛicã. et Od⸗ ,ns tinet ſub ſe diſertiuam Et hec eſt logica ſermocõalis. qua uc quartã poſt theoꝛicã.pꝛacticã.mec hamcã annüeramus. res Nec putandũ cſt ideo logcam id eſt ſermocionalẽ dici. qq ge⸗ ante eius inuentionẽ nulli fue rüt ſermones.et quaſi hom⸗ eſt. nes mutuas locucõnes pꝛaus non habuerũt. Erãt pꝛeins et im ſermones ↄmũes et lr̃e.ſed nondũ racõ ſermonũ et lraꝝ in üte⸗ vſum redacta fuerãt. nulla adhuc recte loquendi vel diſpu- pti tandi p̃cepta data erant. Omes em̃ ſcie paus erant mim vſau pe, qꝙᷓ; in arte. Sed oliderãtes deide hoĩes vſum m artem poſ ge ſe ↄuerti/ et qð vagũ fuerat et licentioſum pꝛius. certis re⸗ d gulis et p̃ceptis poſſe reſtring/ceperũt(ut dictũ eſt) olue⸗ lem tudmem que partim caſu/partim natuta exoꝛta fuerat ad lea artem reducere. iè quod pꝛauum vſus habebat emendan⸗ tes. quod minus habebant ſupplentes. quod ſuꝑfluum ha * bebat reſecantes. et de cetero ſingulis certa s regulas et io pꝛecepta xꝛeſcritentes. Huiuſmodi fuit oꝛigo ommu ertiun hic p er ſingula curꝛentes/ verum inuemmus Peruſc eſſet gSramatica et ſcribebãt et loquebãtur hoĩes. Deꝛuſꝙᷓ eſſet dialetic a.rõcinando verũ a falſo diſcerne bãt. Deruſqᷓ elſſʒ rethoꝛica tura ciuilia tractabãt. Pꝛuſ ꝙᷓ elſſet anithmetica ſcĩiam numerãdi habebãt. Peiuſqꝙᷓ; eſſet muſica.canebant. pꝛiuſch eſſet geometria. agros meſurabãt. pꝛiuſcqᷓ cᷓ eẽt aſtro nomia ꝓ curſus ſtell aꝝ diſcretões tempoꝝ capiebat. Sed venerũüt artes. ꝗᷓ licet ab vſu pꝛineipiũ ſũpſerunt. vſu tam̃ melioꝛes ſunt. Hic locus eẽt exponere qui fuerint ſingula⸗ rũ artiũ muentoꝛes. qn extiterint. aut vbi. aut qũo ꝑ eos di ſeipline exoꝛdiũ ſumpſerint. Sʒ volo quadã pꝛiꝰ phice di⸗ uiſione ſingulas a ſemurcem diſcernere. Kecapitula tio ſuꝑpꝛadictoꝝn xij. poꝛtet ergo bꝛeurter. recapitulare ꝗᷓ ſupꝛadicta ſũt vt fatilioꝛ fiat tranſitus a d ſequẽtia. Quat uoꝛ tm̃ diximus eſſe ſcientias. que reliquas om̃s ↄtinent.iĩd ẽ theo ricam. que in ſpeculatione veritatis laboꝛat. et pꝛacticã ꝗᷓ moꝛũ diſciplinã ↄſiderat. et mechamcã.que houiꝰ vite acti⸗ ones diſpenſat. logicam quoq;. qᷓ recte loquẽ dĩ et acute lo quendi ſeiam pᷣſtat. Nic i itaq; nõ abſurde ille quatnari? aĩe mtelligi p̃t. quẽ ob reuerentiã ſun antiqur iĩ iuſmurandũ aſci uerãt Vnde et illud dictuũ eſt. p qui nre aĩme numeꝝn dedit ille quaternũ. Mee qualit᷑ ſub phĩa cõtineantur. et rurſum quas ſub ſe ↄtineãt.repetita bꝛeuiter diffimtione Ppie eſes ſecudus. De diſcretione arttim c.l. Pilol ophia eſt amoꝛ ſ apiẽtie / que nulli? in disgens / viuax mens / et ſola rerum pꝛimeua ratio eſt. Hec diffimtio magis ethimolo⸗ Sliã noĩs ſpecta t. Ploilos em grece a moꝛ ðꝛ latĩe.ſophia ſapia. et inde phĩa dictũ ẽ. ĩ. et ſola rerũ peimeua ratio eſt.diuina ſapientia ligmficat᷑. amoꝛ ſapĩe. Od aut additur. ꝗᷓ nulliꝰ indigẽs/viuax mens/ . — — w— que gꝓpterea nullius indigere dicitur. q mhil minus ↄnnet ſed ſemel et ſimul oia intuetur p?terita/pᷣſentia /et futura. Vruax mens iccirco appellatur. qꝛ q; ſemel in diuina fiut rõne.nulla vnqᷓ; oblmnone aboletur. Pꝛimeua rerũ ratio ẽ . qꝛ ad eiꝰ ſimilituomẽ cũcta foꝛmata ſunt Dicũt quidã qð e illud vñ agunt artes ſemꝑ maneat. Moc ergo omes artes agunt. hoc intendũt.vt diuma ſimilitudo in nobis repare⸗ . tur. ꝗᷓ nobis foꝛmaẽ/ deo natura.cin quantomagis ↄfoꝛma ſG mur. tantomagis ſapimꝰ. Tunc em̃ ĩ nobis incipit relucere d qð in eiꝰ rõne ſemꝑ fuit. qð qꝛ ĩ nobis tranſit.apud illum 1— mæecõmutabile ↄliſtit. Nliter. Phia ẽ ars artiũ et diſciplima diſciplĩiaꝝ.id ẽ ad qua om̃s artes et diſciꝑlie ſpectãt.rs dici pᷣt ſcia.qꝗᷓ artis pceptis reguliſq; ↄſiſtit.vt ẽ ĩ ſcptura. ſüͤt diſciplia ꝗ ðe plena vt ẽ in doctrina. Mel ars dici p̃t.quã tĩ do aliqd veriſimile at qʒ opiabile tractat᷑. Diſciplia.quan en do de bis qᷓ aliter ſe habere nõ pnñt. veris diſputatõibꝰ alr⸗ 6 quid diſſeritur. Quã differentiã. plato et ariſtotiles eſſe voluerunt inter artem et diſ ciplinam. Vel ars dici p̃t q fit ſo ĩ ſubiecta materia.et explicatur ꝑ opationẽ.ut architectu ſe ra. Diſciplia vero qᷓ in ſpeculatione ↄſiſtit.et ꝓ ſolã expli⸗ let catur rõcinationẽ/ut logica. Rlit. Philophia e meditatio dit moꝛtis.q; magis ↄuemt xp̃iams. q ſeculi ambitõne calcata ↄuerſatione diſciplialiſimilitudie future patrie viuũt Rlit eſte Philoſophia ẽ diſciplĩia oĩm rerũ diumaꝝ atz humnaꝝ ra⸗ tiones pꝛobalu ĩueſtigans. Sic oĩm ſtudioꝝ ratio ad phi loſophiam ſpectat. Nmmimſtratio non omms philoſophia eſt.et ideo ꝓhiloſophia aliquo modo ad omnes res perti⸗ nere videtor. H An quibus ptibus dunditur phia. Jj. Hiloſophia diuidſtur in theoꝛicam. pꝛacticam. me⸗ chamcam. et logicam. He quatuoꝛ omnem conti⸗ nent ſctentiam. Theoeica mterpretatur ſpecu⸗ latiua. pꝛachca achua. quam aho nomine ethicam . id eſt et ca —* — moꝛaiem dicut. eo qd moꝛes in bona aclone ↄſiſtant. Oe chamca adultina. quia circa hũana opa verſatur. Logica ſermocionalis. qꝛ de vocibus tractat. Cheonca dimdit. in theologiam. mathematicã. et ꝓhiſicam. Manc diuiſionem boetius facit alis verbis. theoꝛicen ſecans in intellecti bi⸗ lem. et ĩ intelligibilem. et naturalem. p intellectibilem ſig⸗ ficans theologiam pꝑ mtelligibilem mathematicam Pnatu⸗ ralem phiſlicam. Dem q; intellectbile ſic diffimt (De tbeologia iil. NMtellectibile eſt. qd vnum atq; idem ꝓ ſe in ꝓpaa ſp diuꝛm⸗ tate ↄſiſtens nullis vnqꝙᷓ; ſenſibus. ſed ſola tantũ mente m⸗ tell ectuq;ʒ capit᷑. Que res ad ſpeculatõʒ dei atz ad ammiĩ coꝛpalitatẽ ↄſiderationemq; vere płhiloloſophie mda gatio cta autem theologia quaſi ſermo habitus de dimms.The os emm deus. logos ſermo vel ratio mterpꝛetatur. CTheo⸗ logia igſtur eſt. quando aut meffabilem naturam dei aut ſpeciales creaturas.ex aliqua parte pꝛofundiſſima qualita te diſſerimus. (De mathematica Miij. athematica autẽ doctrinalis ſcientia ðͤz. Mathe⸗ Oſis em̃ qñ.t. habet ſine aſpiratione mterp̃tatur va mtas. et ſigmficat ſuꝑſtitionem illoꝝ qui fata hoĩm m cõ⸗ ſtelſatõibus ponunt. vnde et humodi mathematici appel⸗ lati ſunt Qñ autem. t. habet aſpiratum. doctrinam ſonat. Hec aũt ẽ qᷓ̃ abſtractã ↄſiderat quãtitatẽ Obſtracta emm quãtitas de. quã ĩtellectu a matia ſepantes.vel ab alijs ac cidentibꝰ vt ẽ par. impar. et huiꝰ modi,ĩ ſola rõcinatione tractam. qð doctrina facit nõ natura. Hãc boeti? ĩtelli Sibilẽ appellat.qᷓ pꝛimã ptẽ ĩtellertibilẽ cogtatõe atz ĩtel⸗ lisẽtia ↄpꝛehẽdit.qᷓſunt oĩm celeſtiũ opum ſupne diuimta tis et quicq ſub lunari globo beatioꝛe aio atz purioꝛe ſub ſtacia valet. et poſtremo humanarũ ammarum que omma ne compomtur. ꝙ; mquit greci theologiam nommant. Di⸗ Negs cum peiors illius intellectibilis ſubſtãtie fuiſſent/ coꝛpoꝝ in ta ctu ab intellectibilibus ad intelligibilia degenerarũt. ut denm magis ipa intelligantur ꝙᷓ; intell igat. et intelli gentie puri⸗ lbi⸗ tate tuc beatiora ſint/ quotiẽs ſe ſe itell ectibilibꝰ applica⸗ ig⸗ rint. Spirtuũ nanq; et aĩiaꝝ natura qꝛ incoꝛpoꝛea et ſum⸗ enr plex eſt / intellectibilis ſubſtãne pticeps eſt. Sed quia pĩi ſtrumenta ſenſuũ nõ vmfoꝛmiter ad ſenſibilia ↄpᷣhendẽ da deſcenditur. eonq; ſimintudmẽ ꝑ ima gmatõneʒ ad ſe tra i⸗ hit. in eo quodãmõ ſuã ſimplicitatẽ deſerit/ quo cõpoſitõ⸗ n ms rõez amittit Neq; em om̃imõ ſimplex dier poteſt quoo — ↄvpoſito ſumle eſt. Eadẽ igitur res diuerſis reſpectibus in nn tellectibilis ſimul et intelligibilis eſt. Intellectibilis / eo q; o mcoꝛ poꝛea ſit natura et nullo ſenſu ↄphendi poſſit. Intel⸗ De ligibilis vero ideo ꝙ ſimilitudo quidẽ eſt ſenſibiliũ/nec ta The men ſenſibilis. Intell ectibile eſt em quod nec ſenſibile eſt eo⸗ nec ſimilitudo ſenſibilis. Intelligibile aũt/q; ipᷣm quidem aut ſolo pcipitur intellectu.ſed nõ ſolo intellectu ꝓcipit.quia lia imaginatõnem vel ſenſum habet / quo ea que ſenſibus ſlub⸗ lacẽt ↄpᷣbendit. Tangendo ergo coꝛpa degeneratur. quua oum viſibiles coꝛꝑm foꝛmas per ſenſuũ paſſiones ꝓcurrit te⸗ eaſqʒ attractas per imaginatõnez in ſe trahit. totiẽs a ſua r va ſimplicitate ſcinditur/quotiens aliquibus contrarie paſſii nco⸗ oms qualitatibus infoꝛmatur. Cum vero ab hac diſtra ctõ wpel ne ad puram intelligentiam cõſcendẽs in vnũ ſe colligit/ fit mut, beatioꝛ intellectibilis ſubſtantie ꝑticipatõone. iin ¶De quaternario amme. v. at Wius quoqʒ; pꝛogreſ ſnoms / regreſſiomſq;ʒ rõnem one iſpe etiã numerus docet. Dic ter vnũ/fiũt tria. dic elki tkteer tria/fiũt. ix. dic tes. ix. fit. xxvij. dic ter. xxvij) tel⸗ fiũt. lxxxj. Ecce in quartò gradu tibi vmtas pꝛma occur⸗ it rit.idẽ q; euemre videbis/ſi vſqʒ ad infimtũ Duxeris multi ſub plicatõʒ ut ſꝑ ĩ quarto Idu vmtas emiea t. Nectiſſime aut mns ſimplex aie eentia vmtate expꝛimit. ꝗ p̃a quoq; icoꝛpea ẽé. Ternarius quoq; ꝓpt᷑ indiſſolubile medie vmtatis vĩculũ. congrue ad ammãm refertur. ſicut quaternarius /qꝛ duo media hʒ. ideoq; diſſolubilꝰ ẽ. ꝗpeie ad coꝛpꝰ ptinet. Pei⸗ ma igitur pꝛogreſſio aĩe ẽ.qꝗᷓ de ſimplici eẽntia ſua qᷓ mona de figuratur ĩ virtualẽ t᷑na ri ſe extendit. vt iam P cõcupi ſcentiã aliuo appetat.aliud ꝓ nã ↄtẽnat. ꝓ rõem mt᷑ vtrũ⸗ q; diſcernat. et recte a mona de in tnadem pꝛofluere De. qꝛ oĩs eentia natalit pꝛioꝛ ẽ potẽtia ſua ARurſũ q; eað vm̃tas ĩ ternarnio multiplicãte ter muemt᷑. hic ſigmficat qm aima nõ ꝑ partes ſʒ tota ĩ ſingulis ſuis potetijs ↄſiſtat. Neq; eĩ vel ronẽ ſolã.vel irã ſolã.vel ↄcupiſcẽtiã ſolã.terciã ptez Lie dicere poſſumꝰ. cũ nec aliud. nec mmꝰ? ſit in ſubſtancia rõ qᷓ; ala.nec aliud nec mmꝰ ira qᷓ; aĩa. nec aliud n ec miꝰ? ocupiſcẽetia ꝙ; aia. ſʒ vna eadeq; ſubã.ſym diuerſas poten⸗ tias ſuas. Ddiuerſa ſoꝛtit᷑ vocabula. Demde a virtuali ter⸗ nario ſcda pꝛogreſſione ad regendã humam coꝛpis muſi⸗ cam deſcendit que nouenario cõpomtur. qbus qꝛ nouẽ ſut foꝛamma ĩ humano coꝛpe. ſcõ tempantiã naturalẽ.influit et effluit om̃e quo idẽ coꝛpꝰ vegetatur et regit᷑. Hic quo⸗ qʒ oꝛdo . qꝛ pꝛiꝰ naturalit aĩa potentias ſuas hʒ ᷓᷓ coꝛxpi cõmiſceat᷑. Poſtea aũt m tercia pꝛogreſſione P ſenſus iam extra ſe pꝛofuſa.ad viſibilia lhec ꝗᷓ p.xxvñn .q ſoldꝰ nume⸗ rus ẽ. et tnina dimenſione ad ſimilitudinẽ coepis extendit figurantur diſpenſada. p infimtas actõnes In quarta aũt pꝛogreſſione.ſoluta a coꝛpe ad puritatez ſimplicitatis ſue reuertitur. ideoq; in quarta multiplicatione vbi ter. xxvij in lxxxj. excremt. monas in ſ ummo apparet. ut euident cla reat q; aĩa poſt huiꝰ vite termmum qui per ixxx. deſigna⸗ tur. ad vmtatem ſue ſimplicitatis redeat. a qua pꝛi?diſceſ Quod autem m ociu aginta meta Humane vite naturaliter „ conſiſtat.peopheta declarat. Si inquit in valitudine lxxx. anm. et amplius eoꝝ laboꝛ et doloꝛ. Hanc quadꝛuplam. . li, pꝛogreſſionem illũ quaternariũ aĩme de quo ſupꝛa loquti dro ſumꝰ. quidam intelligendum putant. eumqʒ ad differentiã Pin quaternarij coꝛpis.quaternarium amme appellatum. nong De quaternario coꝛpoꝛis .qv. upi am coꝛpoꝛi quoq; ſuũ aſſignàât quaternariũ. Sicut mi⸗ monas amme.ita dias coꝛ pi cõgruit. Dic bis duo g A Ufiũt. iij. dic bis. nij. fit. vnj. dic bis. viij. fiũt ſede ti cim. dic bis ſedecim fiũt.xxxij. Hic in.im.loco.ſimilit idem Na numerus.i.binariꝰ.a quo multiꝑlicato imtiũ fument. ebi I occurꝛit.idemq; ſi in infimtũ pꝛocel ſeris / indubitant co tinget. ut quarto ſemper gradu binarius emmeat Et bies 6 u9 quaternari? coꝛpoꝛis in quo intelligi datur om̃e quod a ſo 4kluubilibus compolitionem accipit. ip̃ᷣm quoqʒ eſſe diſſolubi⸗ HM Necx le Wides nunc ſatis aperte. ut puto quomodo amme de in er⸗, tellectibilibus ad mtelligibilia degenerant. quando a puri ai⸗ tate ſimplicis intelligentie qua nulla coꝛpoꝝ fuſcatur ima ſin gine.ad viſibilium imagnationem deſcendũt.rurſumq; be un atioꝛes fiunt.quando ſe ab hac diſtractõe ad ſimplicem na ture ſue fontem colligentes. quaſi quodam optime figure no⸗ ſigno impeel ſe cõponuntur. Eſt igitur ut apertius dicaʒ in⸗ ei tellectibile in nobis id quod eſt intelligentia. intelligibile um vero id quod eſt imaginano. Intelligentia vero eſt de ſo⸗ me⸗ lis rerum pꝛincipijs.io eſt deo.ideis.et ile.et de mcoꝛpeis ddi ſubſtancijs pura certaqʒ cogmtio. Jmaginatio eſt memo⸗ zant ria ſenſuum ex coꝛpoꝛum reliquijs imperentibus aimo pein lue cipꝛum cogmtioms, p ſe certum mchil habens Senſus eſt i paſſio amme ĩ coꝛpoꝛe.ex qualitatibus extra accidentib?. cla (De quadꝛimo pij. na⸗ vm igi ᷑ ut ſupꝛadictũ eſt ad mathematicã ꝓpꝛie P ſeel tineat abſtractã attend ere quantitatem. in parti⸗ St. bus quantitatis ſpẽs eius qᷓrere opoꝛtz. QAuãtitas ter abſtracta mchil aliud ẽ mſi foꝛma vilibil ſym limamentarez r. dimẽſionẽ aĩo imp̃ᷣſſa.qᷓ ima ginatõe ↄſiſtit.cinꝰ gemĩe ſuüut . partes. vna continua vt arboꝛ.lapis.que magmtudo di citur. alia diſcreta. vt grex.populus.que multitudo ap⸗ pellatur. Rurſus multitudmis.alia ſunt ꝓ ſe.vt tres qua tuoꝛ.vel quilibet alter numerꝰ. alia ad aliquid. vt duplũ dimidium. ſeſqualterũ.ſeſquitercium. vel quodlibet tale. Magmtudims vo alia ſũt mobilia. vt ſpera mũdi.alia im mobilia vt teꝛra. Multitudinem ergo que per ſe eſt. arith metica ſpeculatur.illam autem que ad aliquw eſt. muſica Immobilis magmtudim geometra pollicetur notitiam. Mobulis vero ſciẽtiam aſtronomice diſcipline peritia ven dicat. Mathematica igitur dunditur in anithmeticaʒ. muſi cam. geometriam. aſtronomiam. De arthmetica vih. res grece. virtus interpꝛetatur latine. rithmus nu merꝰ.inde arithmetica virtznumeri dicit᷑ Virtus autem numer eſt.q; ad eius ſimilitudinem cuncta foꝛma⸗ ta ſunt. (NDe muſica ir. ma id eſt bona ſonoꝛitas. ſine humoꝛe fieni poteſt. ¶ De geometrtia x. eometria menſura teere interpꝛetatur.eo q; hec di ſciplina pꝛimũ ab egiptus reperta ſit. quoꝛum ter mmos cum mlus mundatione ſua limo obduceret. et con⸗ funderet limites. particis et fumbus teꝛram menſurare ce⸗ perunt. deinde a ſapiẽtibus etiam ad ſpacia marts.et cehꝛ. et aeris. et quoꝛumlibet coꝛpoꝛum menſuranda deducta ſunt et extenſa. (De alronomis El. ſtronomia et aſtrologia m hoc diffeꝛre videntur. q; aſtronomia de lege aſtroꝛum nomen ſumpſit. aſtrologia autem dicta eſt quaſ-ſermo de aſtris diſſeres. Nomia em̃ lex et logos ſermo mterpꝛetatur. Ita aſtrono mia videtur eſſe que de lege aſtroꝛum. et conuerſione celi Diſſerit.regiones. circulos.curſus. oꝛtꝰ. et occaſus ſideꝝ Avſica ab aqua vocabulũ ſumpſit.eo q; nulla eupho⸗ SXj. et cur vnũquodq;/ut ita vocetur inueſtigans.ſtrologia d. aũt que aſtra ↄliderat ſcõm natiuitatis et moꝛtis et quoꝝ ⸗ libet alioꝛum euentuũ obſeruantiã. que ptim naturalis ẽ. ptim ſuꝑſticioſa. Naturalis/m complexiombus coꝛꝑm/ 4 dl. ſfſcdðm ſupioꝛum dtempantiã variantur. ut ſamtas. egritu⸗ im do. tempeſtas. ſeremtas. fertilitas. et ſterilitas. Supſti⸗ nt cioſa /in ↄtingentibꝰ et in hijs / que libero arbizio ſubiacẽet ſica quã ptem mathe matici tractant. an. + (De arithmetrica. xu. ven Rithmetrica matertam Habet parem et impare nu muſt merum. Par numerus. alius eſt piter par/ ali? pa iter impar. alius impiter par. Impar quoq; numer? tres habet ſpecies. Pꝛima eſt pꝛimus et mopoſitus.ſecũda ſe⸗ nenmn cundus et compoſitus. tercia per ſe ſecũdus et compoſi⸗ ts tus. et ad alios ↄpatus/peimus et ↄpoſitus. ema⸗ ¶ De muſica. xiij. Res ſunt muſice. mudana. humana. inſtrumenta⸗ bo⸗ ¶ lis. Oũdana/alia m elementis. alia in planetis. a „ ſia m tpibus. In elementis. alia m numero. alia m ponde⸗ re, alia m menſura. In planetis. alia in ſitu. alia in motu. ec di aliaa m natura. In tpibus. alia in diebus viciſſitudie lucis mter et noctis. alia m menſibus/crementis detrimentiſq; lunar⸗ con bus. alia in anms. mutatõne veris. eſtatis. autumm Hie⸗ nect mis. Humana muſica.alia in coꝛꝑe· alia in amma. alia in teer ↄnexu vtriuſq;. In coꝛpe. alia eſt m veseta tõe / lſcõm quaà uchaY creſcit.que omibus naſcentibus ↄuemt. la eſt in humo⸗ ribus. ex quoꝝ ↄplexione humanũ coꝛpus ſublſiſtit. qꝗ ſenſi te. bilibus ↄmums eſt. alia in opatõmbus. que ſpecialiter ra⸗ t. cõnalibus ↄgruit, quibus mechamca peſt/ que ſi modũ noõ . cxceſſermt bone ſunt. ut inde nõ nutriat᷑ cupiditas / vnde mfermitas fouert debet. ſ icut lucanꝰ? in laude cathoms re cen fert. Huic epule viciſſe famem/magmqʒ penates. ſubmo⸗ den uiſſe biemem tecto/pᷣcioſaq; veſtis. hircam membꝛa ſuper ””ñ romam moꝛe quiri induxiſſe togam. Mulſica in amma. alia no eſt in virtutibꝰ. vt eſt iuſſicia / pietas/ et tempantia. alia in 1 potentijs. vt eſt ratio/ira/ et ↄcupiſcentia Ouſica int coꝛ⸗ pus et ammã. eſt illa naturalis amicitta qua aĩa coꝛpinon ””M coꝛpeis vinculis. ſed affectibꝰ quibuſoã colhgatur ad mo Alut uendũ et ſenſificandũ ip̃m coꝛpus.ſcdðᷣm quam amicttiãà ne mo carnem ſuã odio habuit. Ouſica hec eſt. vt amet ca⸗ ro. ſed plus ſpũs.vt foueatur coꝛpus.nõ gꝑimatur virtus. Muſica mſtrumẽtalis.alia ĩ pulſu.vt fit ĩ timpams et co⸗ꝛ⸗ dis. alia à flatu. vt ĩ tibijs et oꝛgams.alia ĩ voce.vt ĩ carmi ſcon mbus et cantilems. Cria quo q; ſũt genera muſicoꝝ.vnin nn qð car mẽ fingit. ahiud qð mſtrumẽtis agit. tercuum quod nn iſtrumeutoꝝ opus carmenq; duudicat. ð — (De geometria xiij. ”M eometria tres Habʒ ſxes. plammetriã. altimetriã. Ncoſmimetriã. Plammetria. planũ metitur.mid ẽ lõ gum et latũ.et extendit ante et retro. dextroꝛſum et ſim⸗ ſtroꝛſũ.Oltimetria.altũ metit᷑.et extenditur ſurſũ et deoꝛ ſum Mam et mare altũ ðꝛ.i.ꝓꝛofundũ / et arboꝛ alta.i.ſub 7 limis. Coſmos mundꝰ?interptatur.et mde dicta ẽ coſmime 4“”èð tria. i. menſura mundi. hec metit᷑ ſperica.i.globoſa/et rotũ ”UJUVRDZ da. ſicut ẽ pila et ouũ.vñ etiã a ſpa mũdi ꝓpter cxcellẽtiam dd dicta ẽ colmimetria.nõ qꝛ tm̃ de mũdi mẽſura agat. ſed qꝛ AA mundi ſpera inter oma ſperica digmoꝛ ſit. De aſtronomia xp. UM ꝗ, ec contrariu eſt/q; ſupius imobilez magmtudmeʒ geometrie attribuunus. et mobiẽ aſtronomie. qꝛ bec ſcoᷣm pꝛmam muentionẽ dictum eſt. ſecundu quã etiaʒ geometria menſura terꝛe dicitur. vel poſſumus dicere. qʒ 1d qð geometria in ſpera mundi ↄſiderat.i, dimenſio regio num. et circuloꝝ celeſtium immobile ſit. ſecundũ hoc qð⸗ ad geometricã ↄſideratõz ptinet, Geometria em̃ nõ conſi⸗ derat motũ/ſed ſpaciũ. qð autem aſtronomia ſpeculatur ne nee n mobile ſit. id eſt curſus aſtroꝝ/et interualla tempoꝝ Sic n, qʒ vmuerſaliter dicemus immobilem ma Zmtudmẽ geome non trie eſſe ſubiectam. mobilem aſtronomie.qꝛ licet ambe de omo eadem re agant. vna tamen contemplatur id qð pmanet.· läͤre altera id quod tranſit ſpeculatur. s kaa⸗ Diulſemmatio quadꝛiuj) xvI. us. rithmetica eſt igitur numeroꝝ ſcientia. muſica eſt ten diuiſio ſonoꝝ et vocum varietas. NRliter. Muſica ſi Ami ue armonia eſt plurium dilſimilium in vnum redactoꝛum D“ũü concoꝛdia, Geometria ẽ diſciplima magmtudimmns imobilis dod foꝛmaꝝ q; del criptio cõtemplatiua. ꝓ quam vmcuiq; ter mini declarari ſolent. Rliter. Geometria eſt fons ſenſuu et oꝛigo dictionũ. & ſtronomia eſt diſciplma mueſtigans ſpa⸗ 4 cia. motus et reditus celeſtium coꝛpoꝝ certis tẽpoꝛibus. eeni. ¶ De pbiſica .xyn. l deß hiſicã cauſas reꝝ in effectibus ſuis. et effectus in ſim⸗ cauſis ſuis iueſtigando conſiderat. vñ tremoꝛ ter⸗ deoꝛ ris / qua vi maria alta tumeſcãt/herbaꝝ vires. am⸗ ſub mos iraſq; ferarũ. omne genus fruticũ lapidũ quoq; / repti mme lumq;. Phiſis natura ĩterpꝛetatur. vnde etiaʒ ſuperioꝛ Di fotu uiſione theoꝛice phiſicam naturalem boetius nommauit. Saanm Hec etiam phiſiologia dicitur.id eſt ſermo de naturis dil ſdl e ſerens. qdð ad eandem cauſam ſpectat. Phiſica aliquando large accipitur equipollens theoꝛice.ſecundum quam ac⸗ ceptionem phłiloſophiam/quidam in tres partes dundüt. int; id eſt phiſicam.ethicam. logicam.in qua diuſione. mecha ege mca nõ ↄtinetur. ſed reſtringitur philoſophia.circa phiſi⸗ ctia, cam.ethicam. et logicam. l e.9 ¶ Quid ſit peium vmuſcuuſh artis .exv. ſego vm vero omes ar des ad vnum philoſ ophie tendãt / termmum. non vna tamen via omnes currunt. liu⸗ Aſed ſingule ſuas pꝛopꝛias quaſdam con ſweratio⸗ uur nes habent quibus abinuicem differũt. Logica ↄſideratio Ax eſt in rebus attendens intellectus rerum.ſiue P intelligen 4 ””ÿM tiã. ut neq; ſint hoc/noq loy ſ imilitudines. ſiue ꝓ ranon? vt neq; ſint hec/ſed hoꝝ tamẽ ſimilitudines Conſiderat er 80 logica ſpecies/et genera rer ũ. Mathematice aũt ꝓpꝛiuʒ en. actus confulcs meõfuſe per rationem attendere. verbi Sratia. In actu rerum non iuemtur linea ſine ſupfic ie et ſo liditate. QNullum em̃ coꝛpus ſic ſolũmodo longum eſt. vt la titudme vel altitudme careat.ſed ĩ omm coꝛpoꝛe hec tria ſimul ſunt. ratio tamẽ attendit ſine ſuꝑplicite.et craſſitu die lmeam pure ꝑ ſe.qð eſt mathematic um. non quia ĩ re ita vel ſit. vel eſſe poſſit.ſed quia ratio ſepe actus rerum con ſiderat.non vt ſunt.ſed ſicut eſſe poſſunt.non in ſe.ſʒ quã tum ad ipᷣam rationem. i eſt vt ratio pateretur eſſe. Be⸗ cundũ quam conſiderationẽ̃ dictum eſt. continuam quanti tatẽ in ĩfimta decreſcere.et diſcretam creſcere ĩ nfentn Talis eſt em̃ viuacitas ratioms.vt omne longum in longa diuidat. latũ ĩ lata /et cetera.vtq; ip̃i ratiom mchil carẽs interuallo ĩteruallum generet. Phiſice autẽ ẽ pꝛopꝛiũ. actꝰ rerũ permxtos. impermirte attendere. NRctus em̃ coꝛpoꝝ mun di/non ſunt pun.ſed compoſiti ab actibus puroꝛum. quos ploiſica cum per ſe non muemãtur..pure tamẽ. et per ſe conſiderat.purũ/ſcilicet a ctum igms. ſine terꝛe / ſine ae⸗ ris/ſiue aque.et ex natura vmuſcuiꝰq; per ſe conſiderata de concretione/et efficienua tocius udicat. Hoc etiã non pꝛetereundum eſt. q; ſola phiſica pꝛopꝛie de rebus agit. cetere omnes de intellectibus rerum. Logica tractat de ip ſis mtellectibus. ſecundum pꝛedicamentalem conſtitutio⸗ nem. Mathematica vero ſecundum mintegralem comꝑoſito nein. et ideo logica quandoqʒ vtitur pura ĩtelligentia. ma thematica autem nunq ſine ima dinatione eſt. ideocqz mhil vere ſimplex eſt. Ama emm logica et mathema tica pꝛio⸗ res ſunt oꝛdine diſcendi ꝙᷓ phiſica.et ad eam quodammo do inſtrument vice funguntur. quibus vmumquenq; pꝛimũüu H”MM „ Ziüf. gen infoꝛmari opoꝛtet anteqꝙᷓ phiſice ſ peculacõ opera det/ ne ore ceſſe fuit. vt non in actibus rerum vbi fallax experimentũ ater eſt. ſed m ſola ratione vbi mconcuſſa veritas manet ſuam prun conſiderationem ponerent, deinde ipa ratione pꝛeuia, gerdite ad experientiam rerum deſcenderent. DPoſtqꝙᷓ igitur demõ etſo ſtrauimus/quomodo dunſio theoꝛice quam pomt boetius peh⸗ ſuperioꝛi conuemat. bꝛeuiter nunc vtraſq; repetimus. vt ttl ſingula vtriulq; verba dunſioms murcem conferamus. Collatio ſupꝛadicton .xvinij. 9 ri heoꝛica dunditur m theologiam. mathematicã. et coi ploiſicam. vel ita. Theoꝛica dunditur ĩ intellectibi zcni lem / et intelligibilem / et naturalez. vel aliter. The Be⸗ oꝛica dunditur in diumalem/et doctrinalem. et philolog 83 am. Eadẽ eſt igit᷑ hec theologia. intellectibilis / et duuialis kand Eadem mathematica.intelligibilis/et doctrinalis. Eadem numn q; phiſica.philologia/et naturalis Gunt qui has tres the cni oꝛice partes miſtice quodam palladis nomme. que dea ſa—⸗ no pvien tie fingitur eſſe. ſigmficari putant. Dicitur em trito⸗ ict na. quaſi tridona.id eſt tercia cogmtio/videlicet dei. quã von intellectibilem nommauimus.et ammarũ/quam mtelligibi WJ. lem diximus. et coꝛpoꝝ/quam naturalem appellamus. Er tper ab his tribus tantũ ſapientia vocabulum ſumt. qma licet e ae⸗ tres reliquas. id eſt ethicam. mechamcam. logicam/ con⸗: efat grue ad ſapientiam referꝛe poſſimus.expꝛeſſius tamen lo⸗ ſon gicam ꝗꝓpter vocis eloquentiam. mechamcam/et ethicam aot. ꝓpter circumſpectonem moꝝ/et operum. pꝛudentiam ſiue deſp ſcientiam appellamus. ſolam autem theoꝛicam pter ſpecu ntio⸗ lationem veritatis rerum ſapientiam nommamus . ſitio tem xx. 1.ma ractica dundit m. ſolitariã/ pꝛruatam/et publicã. nbi Wel alter. In ethicam ſichonomicam/et politicã. no⸗ vel aliter in moꝛalem. et diſpenſatiuam. et ciuulem mo Vna eſt ſolitana/ethica/et moꝛalis. Vna rurſũ et pꝛiuata mü echonomica et diſpenſatiua. Eademq; pubhca.poltica. „ atqʒ ciunlis Echonon Zmterpᷣtatur diſpenſatoꝛ?. inde echo nomica dicta eſt diſpenſatiua Polis grece. latine cuintas M de. inde politica dieta eſt. mo eſt ciuilis. Quando ecbicam “ . Partem conſtituimus pꝛactice. ſtricte accipienda eſt et hica m moꝛibus vmuſcuzq qz perſone. et eſt eadẽ que ſolitarta. Bolitaria igitur eſt que ſui curam gerens cunctis ſeſe eni⸗ Stt. exoenat. augent q; vrtutibus. mpil in vita admittens/ 6 quo non gaudeat.młhilq; factens pem tendũ. Pemata eſt. le que familiaris officium mediocrt componens diſpoſitione 6 Diſtriburt. Publica eſt. que reipublice curaʒ ſuſcipiens. cũ ſ ctoꝝ ſaluti ſue pꝛom dẽtie ſ ollertia. et auſticie libꝛa. et foꝛ m titudims ſtabilitate. et tempantie pactentia medetur. Bo MW litaria igitur conuemt ſingularibus. peiu ata patribꝰ fami⸗ has. potitica rectoeibus v?'bium. Peactica actualis dici᷑. ””M eo q; res ꝗꝓpoſitas opatiombus ſuis explicet. Moꝛalis ðe. O””M P quam mos viuendi honeſtus appetitur. et ĩiſtituta ad vir “J tutem tendentia pꝛepantur. Diſpenſatiua de.cũ domeſti⸗ caꝝ rerum ſapientũ oꝛdo diſpomtur. Ciuilis dicitur per quam totius citatis vtilitas ammmiſtratur. Dunſio mechamce in ſeptem aEIr... Echamca ſeptem ſcientias ↄtinet lamficiũ. arma tura. nauigationt᷑.agriculturam. venationẽ. medi cinam. thetric am. Ex quibus tres ad extrinſ ecus veſtimentum nature pertinent. quo ſeip̃a natura ab incom modis pꝛotegit. quatuoꝛ ad intrinſecus quo ſe alendo et fouendo nutrit. ad ſimilitudmem quidez triun et quadeum quia trimum de vocibus que extrinſecus ſunt. et quadeiui im de mntellectibus qui mtrinſecus concepti ſunt pertra - ſtat. Hee ſunt ſeptem ancille quas mercuri? a philologia in dotem accepit.quia mmirũ eldquentie cin iuncta fuent ſapientia. omms huana actio ſerurt. ſi eut tulliꝰ? m libeo re⸗ thoꝛicoꝝ de ſtudio eloquẽtie dicit. hec tu ta. hec honeſta ut R jer. 1s de. d ir eſu⸗ per ma medt ſecus ncom doet wiun deun tra⸗ oga nent ofe⸗ eſt „„ „ „ Xiuſ. bec illuſtris. bec eadem vita mocunda fiat. Nam hinc ad rẽ publicam plurima comoda vemũt/ſi moderatrir ommum pꝛeſto eſt ſapientia. Hinc ad eos qui ipſam adepti ſunt/ laus/honos/digmtas/confluit. Pmc amicis quoqʒ; eoꝛum certiſſimũ/tutiſſimũ pꝛeſidiũ eſt. Hee mechamce appellãa⸗ tur. id eſt adulterine. quia de opere art ficis agunt. quod a natura foꝛmam mutuatur. ſicut alie ſeptem lberales ap⸗ pellate ſunt. vel quia liberos / id eſt expeditos et exercita tos ammos requirunt. qmia ſubtiliter de cauſis rerum di⸗ ſputant.vel quia liberi tantum antiquitus / id eſt nobiles m eis ſtudere conſueuerant. plebei vero et ignobilũ fuͤn/ in mechamcis pꝛopter peritiam opandi. In quo pꝛiſcoꝛũ apparet diligentia. qui mi mtemptatũ lmquere voluerüt. ſed omma ſub certis regulis et pꝛeceꝑtis ſtrigere. OOe⸗ chamca eſt ſcientia/ad quam fabꝛice oĩm rerum concurre⸗ re debent. ¶ De lamficio .xxi. mſiciũ continet omma/texendi/ conſuendi/retoꝛ quendi genera que fiunt manu. acu. fuſu. ſubula. irgillo. pectine. alibꝛo. calamiſtro. chil indꝛo. ſi⸗ ne matena. et omm genere pelliũ eraſarũ.vel piloꝝ hñtiũ canabis quoq; vel ſubſtantis iuncoꝛum. piloꝛum. flocco⸗ rum. aut alia qnalibet re hinodi. que in vſum veſtimentoꝝ opimentoꝛum. Imteoꝛum. ſagoꝝ.ſagmaꝝ. ſubſtratoꝛo. coꝛtinaꝝ. mattularum. filtroꝝn. coꝛdarum. caſſiũ. fumum redigi poteſt. Strãma quoq; ex quibus galeros et ſpoꝛtel las texere ſolẽt hoĩes.hec omia ſtudia ad lamficiũ ptinẽt ¶De armatura xxu. Ecunda armatura. Rrma aliqñ quelibet inſtrumẽ ta dicũtur.ſicut dicumus/arma belli. arma nauis id eſt inſtrumenta belli et nauiſ. Ceterum/apꝛie arma ſüͦt quibus tegimur. ut ſcutũ.torax. galea. uel quibꝰ pcutimꝰ ut gladius. bpẽms. ſaniſa. The la aũt ſunt quibꝰ iaculan ue alns qubul libet mſtrumentis.ex quacunqʒ lim vel la⸗ poſſumus. ut haſta. ſagta. Dicta autem arma ab armo. iꝰ eſt brachio.quia brachin mumũt.quod ictibus copponere ſolemus. Thela autem oicuntur a greco thelon, id eſt lon NR Zum. eo ꝙ longa ſint hmmodi. vnde et pꝛotel are/id eſt pꝛo⸗ longare dicitur. ARrmatura igitur quaſi mſtrumentalis di⸗ citur ſcientia. non tantũ iveo q; inſtrumentis opando vta⸗ tur. quantũ qð de pꝛeiacẽti alicuius maſſe materia anqdðᷣ ut ita dicam mſtrumentũ effictat. ld hanc omms materta L lapidum. hgnoꝝ. metalloꝝ. arenan. argilaꝝ ptinet. Hec duas ſpecies/ architectomcã et fabꝛilem. Architectomca dDiuuditur in cementanã. que ad lathomos et cementarios et in carpentariã. que ad carpẽtarios et tignarios ꝓtinet aliol q; hmodi vtruſq; artifices.in dolabas et ſecunbus. lima et aſciculo. ſerra et terebꝛo.runcims.artams.trulla examuſſi. poliẽtes. dol antes.ſculpentes.limantes.ſcalpẽ tes. compmgentes. limentes/min qualibet materia. luto. la⸗ tere. lapide. ligno. oſſe. ſabulo.calce.gpſo.et ſi qua ſunt ſimilia opantiũ.fabꝛilis dimditur in malleatoꝛam. que fertendo maſſam mn foꝛmã redigit. Vnde excluſoꝛes dict ſunt. qui de ↄfuſiõe maſſe nouerũt foꝛmã vaſis expeimere. — ¶ De namgacõne „xxinl. Nuigatio ↄvtmet omnem m emendis / vendẽdis. mu Ntandis. domeſticis ſiue pegrims mercibus negoci ationẽ. Hec rectiſſime quaſi quedã ſin generis rethoꝛica eſt. eo q; huꝛc pꝛofelſiom eloquẽtia maxime ſit neceſſaria Vnde et hic qui facũdie pᷣeſſe diettur/mercurius quaſi mer catoꝝ kirrius id eſt dñs appellatur. Hec ſecreta mudi pe⸗ netrat. litoꝛa muiſa adit. deſerta hoerida luſtrat. et cum var baris nacõmbus et linguis mcogmitis ↄmercia humam tatis exercet. Hunus ſtudiũ gẽtes ↄcilꝛat. bella ſedat. pa⸗ ct firmat.et pꝛiuata bona ad ↄmunẽ vſum cĩm immutat. + (NDeagricultura. xxv. Gricultura quatuoꝛ ſpecies habet. aruũ.agꝝ qui — — — — —.— xv. ſatiom deputatur. et conſitum qui arboꝛibus vacat.vt vi⸗ neta pomeria. nemoꝛa paſcuum. vt pꝛata. tempe teſqua . n floꝛium. vt oꝛti et roſarra. (De venacõne cxxvj. Enatio dunditur m fermam. aucupiũ. et piſcatu⸗ Aram. Ferina multis modis exercetur. Rethibus. di Kta⸗ ie pedicis.laqueis.pᷣcipicijs. arcu. iaculis.cuſpide. imdagi⸗ na ne. pennaꝝ odoꝛe. cambus. accipitiibus. QRucupiũ fit laq;⸗ ec js. pedicis. rethibus. arcu.viſco.hamo.Piſcatura fit ſage na. ms. retibus. gur guſtijs. bamis. laculis.d hanc diſcipli⸗ nos nam ptinet oĩm ciboꝝ.ſapoꝝ.et potuũ aparatus. Qomẽ wwer tapmen accepit ab vna pte ſua. quia anuquitus plus vena⸗ bus. cõne veſci ſolebant.ſicut adhuc m quibuſdam regiombus l vbt rariſſimus pams eſt/carnẽ pꝛo cibo/et mulſũ vel aquã alpi pꝛo potu habent. Cibus in duo diuditur.in panem et ob⸗ . la⸗ ſomũ.Pams dictus eſt. vel quaſi poms/quia omibus men utt ſis apomtur. vel a greco pan/quod eſt ome.quia nullum aue ↄuiuiũ bonũ ſine pane ducitur. Dams multa ſunt genera. ch azimus. fermẽtatus. ſuccinericius.rubigus. ſpogia.placẽ ere. ta. clibamcus. dulcia.ſiligineus. oꝛdeaceus. amolum. ſimi la. et cetera multa. Obſomũ dicitur quaſi adiunctũ pam. gdmh quod nos cibariũ dicere poſſumus. Huuus multa ſunt ge⸗ egoe nera. Carnes. pulmenta. mulſa. ol era. fructus. Carnes. a Nwoie lie ſunt aſſe. alie frixe. alie elxe. alie crude. alie ſalſe. un NRlie dicũtur ſuccidia. Lardũ quoq; ſiue taxea.pna vel pe ier taſunculus. axungia.aruma.ſepum. adeps.Dulmẽti item e⸗ ſunt genera.lucame.farcimen. mmnutal. afeotum. moꝛtiſia 4 galãtie.et cetera quecũq; pꝛinceps cocoꝝ excogitare po⸗ tuit. Mulſa ha bent lac.coluſtrũ, babdutam.butitrũ.caſe⸗ . H um. ſerij. Olerũ et fructuũ nomia ãnumerare quis poteſt?⸗ Sapoꝛes. alij calidi ſunt.alij frigidi.alij amart.alij dul⸗ ces. alij ſicci.alij humidi. Potus.alij tantum ſunt potus. id eſt qui bumectãt tantũ non nutriunt. ut aqua.alij potuſ t. qu et cibus. id eſt qii humectant et nutriunt. vt vmnum. Kur⸗ f ſum qui cibus ſunt /alij nacuraliter ſunt cibus. vt vinum et ſicera quelibet.alij accidentaliter. vt ceruiſia/med ones. 1 Penatio igitur continet omma piſtoꝛum carmficum coco⸗ d rum cauponum officia. i⸗ Demedicina xxrnr. kkͤͤ edicina dunditur m Duas partes occaſiones et un doperationes. Occaſi nones ſex ſunt. Rer. motus et ul quies. imamtio et repletio. cibus et pocus. ſomnꝰ edſ vigilie. et accidentia amme. QAue ideo dicuntur eſſe oc x caſie mones. quia faciunt et conſeruant ſamtatem /ſ tempera de ta f uerint.ſi intemperata fuerint infirmitatem. Nccidẽtia d amme ideo dicuntur occaſio ſamtatis vel infirmtatis. qꝛ; ”JM alquando vel commouent caloꝛez impetuoſe vt ira. vel le ”M mter vt delectationes attra hunt et celant. aut impetuoſe vt terꝛoꝛ et timoꝛ.aut lemter vt anguſtia. Et ſunt que cõ mouent naturalem virtut em intus et extra. vt eſt triſticia Omms opatio medicine/ aut mtus fit/ aut extra. Intus vt ea que oꝛe. naribus auribꝰ ſiue ano intromittũtur. vt poti ðDWUU ones/vonmntationes/pulueres ꝛc̃. que bibendo /vel maſticã O”M do / vel attrabendo ſumuntur. Foꝛis/ vt epidimata. catha⸗ “”” plaſmata. emplaſtra.cirurgia/que duplex eſt in carne ut ð?Jðð meidere.ſuere.vꝛere.in oſſe.vt ſolidare.et iuncture redde N re. Nec moueat quempiam/q; cibum et potum inter attri⸗ 2 buta medicine annumero. que ſuperius venatiom attribui/ in qua ſecundum dꝛuerſos reſpectus hoc factum eſt. VHmũ de quoq; in botro. agriculrure eſt. in peno cellarij .in guſtu 2’” medici. Similiter ciboꝛum apparatus ad piſtinum. macel⸗ ii um.roquinam pertinet. virtus ſapoꝛis ad medicinam. ”ð” De theatrica ſctentta xxpxii. ii beattira dicitur ſcientia ludoꝝ a theatro / vbi Ppta ad ludendũ cõuemre ſolebat.non qe in theatro tã tum ludus fieret ſed quia cælebꝛioꝛ locus fuerat cetens. “”“ HM Fiebant autem ludi alij in theatris. ali m gabulis. alij imn 6. gimnaſijs. alij ĩ amphicircis.alij in arems.alij in cõmuſiſs o, alij im phams. In thea tro geſta recitabantur. vel carmim bus / vel laruis / vel perſoms / vel oſ clls. In gabulis choꝛe as ducebant/et ſalt abant.. In gimnaſijs/luctabantur In amphicircis/curſu certabant/vel pedum / vel equoꝛum / vel dℳℳ cwurruum. In arems pugiles exercebantur. In conmmuijs/ dcte rithmis et muſicis inſtrumentis/et odis pſallebant/et alea NO ludebant. In phams tempoꝛe ſolenm. deoꝛum laudes ca⸗ ” nebant. Ludos vero iccirco minter legitimas actiones connu bera mera bat.ꝙ; temperato motu naturalis caloꝛ nutritur ĩ coꝛ dena poꝛeſet leticia ammus reparatur. Vel quod magis vide⸗ ns. g⸗ tur / quia neceſſe fiut populum aliquando ad ludum conue velie mre. voluerunt determiata eẽ loca ludẽdi.ne ĩ diuerſoꝛns tuoſe ↄuẽticula faciẽtes pꝛobꝛoſa aliq;̃ aut facinoroſa ppetraret. ue co ¶ De logica que ẽ quarta pars phie .xxvinj. a ogica diuiditur in gramaticam.et in rationem diſ⸗ s yt ſſerendi. Gꝛamma grece littera mnterpꝛetatur la⸗ poti tine / inde dicta eſt gramatica / id eſt litteralis ſciẽ⸗ ſnci tia. Littera pꝛopꝛie eſt figura / que ſcribitur. elementũ ſonꝰ tba⸗ qui pꝛonuntiatur. Ceterum hic large accipienda eſt littera ent pt et vocem et ſcripturam intelligamus.vtrunq; em̃ ad gra edde mattram pertinet, Qudam dicunt gramaticanm / non elſe ttn⸗ partem philoſophie, ſed quaſi quoddam appenditumet nbeu inſtrumẽtů a d philoſophiam De rõne aüt diſſerẽdi. boeti? ii dicit / ps eẽ poſſit et ĩſtrumẽtũ ad phĩiaʒ ſicut pes/ manꝰ aſtn lin gua/oculiſꝛc. partes ſunt coꝛpoꝛis et inſtrumenta Gea⸗ ecl matica ſimpliciter agit de vocibus. id eſt ſecundum ſe, inuẽ tionem et foꝛmationem/compoſitionem inflexionem.pꝛola d tionem et cetera, ad pꝛonuntiationem tãtũ pertinentia per — —rrM! WM (ractans. ipe⸗ Desramatca krr. on ramatica diuiit᷑ in litterã. ſulabã/dictionẽ/oronẽ es⸗ r Vel aliter. Gramatica diuditur in lras. id eſt in idb auce ſcribitur. et vocales.id eſt in io quod pꝛonũciatur Wel a⸗ liter. Gr amatica dunditur in nomen. verbum. pticipium. pꝛonomen.aduerbiũ. pᷣpoſicõnem. unctõnem.mteriectõ⸗ nem. vocem articulatam. Iratam. ſulabam. pedes.accẽtus poſituras. notas.oꝛthographiam. analogiam. ethimolo⸗ giam. gloſas. differentias. barbariſ mũ. ſoloeciſmũ. vicia metaplaſma.ſcemata.tropos. pꝛoſas.metra.fabulas.hy⸗ ſtonas. Quoꝝ ideirco expoſicõnem tranſeo. quia et pꝛoli xioꝛ eſſet q; huius cedule bꝛeuitas expetat. et quia etiamã Hoc opuſculo/ dunſiones tantũ reꝝ et nomina mueſkgare ꝓpoſu. ut tmmodo quoddam pꝛincipiũ doctrine lectoꝛi ↄ⸗ deretur. Qui autem ſceire deſiderat. legat donatum. ſer⸗ mum. peiſcianũ de accentibus.et de duodecim verſibꝰ vir Siln. et barbarſmu. at ili ĩdoꝛum ethimologaꝝ. [Der racoõne dil ſercndi rxxxI.⸗ Ntio dilſerendi integrales ptes habet/minuencõnẽ et ꝛudictũ. diuiſiuas vero/ demonſtrationẽ. pꝛo⸗ babilem. ſophiſticam. Demonſtracõ eſt in neceſſarqs ar⸗ Sumẽtis.et ꝓtinet ad ꝓphileſophoſ. Pꝛoba bilis ptinet ad Dyaleticos et ad rethoꝛes. Sophiſtica ad ſophĩiſtas et ca⸗ uillatozes. pꝛobabilis diuditur m dyaleticã et rethoꝛicã. quarum vtraq; integrales habet ꝑtes /inuencõnem et ꝛu⸗ dicium. Qua emm pſum genus.id eſt diſſertiuam / intez⸗ liter conſtituũt/neceſſe eſt ut in compoſicõne oĩm ſ pecien eius ſimul muematur. Inuentio eſt que docet muemre ar Sumenta/et conſtituere argumentacones. Scientia uudi⸗ candi/qᷓ de vtroq; iudicare docet. Queri pᷣt. ſi mutio et iudiciũ ſub philolophia ↄt meant᷑ Vrdent em̃ neq; ſub the oꝛica.neq; ſub pꝛactica.ne q; ſub mechãica neq; ſub logica de ꝗᷓ magis videret᷑ ↄtinert. Bub logica ñ ↄtinent᷑.qꝛ neqʒ — — —0ũ(— nod dele⸗ num. ecto: etus olo⸗ Mad hy⸗ proh mami gare don⸗ um. ſer⸗ lpir ncone peo⸗ gs ar⸗ net ad 3 et ceꝶ hoꝛica⸗ nc un⸗ eclen nre ar udi⸗ tio et lb the oca eneh Avj per gramaticam / neq; pꝑ diſſertiuã. Per diſi ertiuam non cõ tineret/cũ integraliter eam conſtituant. nulla autem res eſſe poſſit ſimul mtegralis/et diuiſiua ꝓs eiuſ dẽ generis. Sicq; philoſophia non omnem ſcientiam ↄtinere videtur. Sed ſciendum q; ſcientia duobus modis accipi ſolet. id eſt pꝛo aliqua diſciplinaꝝ ſicut cũ dico dialeticã eſſe ſcientiã io eſt artem vel diſciplmã /et pꝛo qualibet cogmtione.ſ⸗ cut cum dico ſcientiam habere eum qui ſcit aliquid. Ver⸗ bi gratia. Sr ſcio dialeticam ſcientiam ha beo. et ſi ſcio no tare ſcientiam. et ſi ſcio ſocra tem eſſe ſofromci fil ium. ſciẽ tiam habeo. Et vmuerſaliter om̃is qui aliquio ſcit. poteſt dici ſcientiam habere. Sed tamẽ aliud eſt. cum dico diale tica eſt ſcientia.id eſt ars vł diſciplma.atq; aliud cũ dico ſcire. ꝙ ſocrates eſt ſofromci funus. eſt ſcientia /id eſt cog mtio. De omm ſcdientia que eſt ars vel diſciplina / verü eſt dicere ſit pars philoſophie diuſiua. non autem vmuer ſaliter dici poteſt. q; om̃is ſcientia /que eſt cogmtio pꝑars ſit philoſophie diuiſiua. Eſt tamen pꝛoꝛſus omms ſcientia ſiue diſciplma.ſiue qualibet cogmtio pars philol ophie. vel diuiſua / vel integralis. Diſciplima autem eſt ſ cientia. que abſolutum finem habet. in quo ꝓoſitum artis pfecte explicatur. q; ſcientie inuemendi vel iudicandi nõ cõuemt. quia neutra per ſe abſoluta eſt. et ideo diſciplima dict non poſſunt. ſed potius diſcipl me. id eſt diſſertiue. Nurſũ que ritur ſi inuentio et iuditium/ eedem partes ſint dialetice et rethoꝛice. quod inconuemens videtur. vt duo oppoſita ge nera eiſoem pꝛoꝛſus conſtituantur partibus. Dici ergo po teſt bas duas voces equocas eẽ ad ptes dialetice et rtho rice. Vel q; foꝛtaſſis melius eſt dicamus muentionẽ et in diciũgpꝛie ptes eſſe diſſertiue. et ſub his vocibꝰ vmuocart In mferioꝛibus tamen huius generis quibuſdam ꝗꝓpꝛietati bů a ſe differre / que tñ differre p has voces nõ diſcernüt qꝛ ꝑ eas nõ ſcõᷣm hoc ꝙ ſ pẽs ↄponũt /ſed ſcõm hoc ꝙ ꝑtes 4 „„ Fvi generis ſi gmſicatur Gꝛamatica ẽ ſctentia loquendi ſine vi cio. Dialetica Diſputatio acuta. verũ a falſo diſtinguens Nethoꝛica eſt diſciplma. ad ꝓſuadendum queq; idonea. tur in theologiam. ꝓhiſicam. mathemate⸗ cam. geometriam. Pꝛactica in ſolitariam. — pꝛeiuatam. publicam. Mechamca dundit m lamficium/armaturam. nauigationem. agriculturaʒ. ve nationem.medicinam. theatricã. Logica duuditur in gra⸗ maticam.diſſertiuã. Diſſertiua dunditur in demonſtratio nem. peobabilem. ſophiſticam. Pꝛobabilis dunditur ĩ dia letieã. rethoꝛicã. In hac diuiſiẽe ſolũmõ diuiſiue p hilo ſophie partes ↄtinentur. Sũt alie adhuc ſubdunſiões iſta rum parcium. ſed iſte nunc ſufficere poſſunt. In his igitur ſi ſolum numerum reſpicis.xxvnã. ſi gradus cõputare vo⸗ lueris. triginta octo reperies. Itctoꝛes harum ſcientiarum Diuer ſi leguutur. Nlij mncipiendo.alij augendo/alij perfi⸗ ciendo artes muenerunt. ſicqʒ; eiuſdeʒ artis plures ſe pe re feruntur actotes. Ex his paucoꝛum nomina ſubter annume rabo. (Se acteꝛibus araum ij. heologus apud grecos vnꝰ fuit. apud latinos var ro. et noſtri tempoꝛis iohãnes ſcotus. decez cathe Soens indictũ. Phiſicã naturalẽ ap grecos tha⸗ . les mileſius vnus de ſeptem ſapientibus reperit. apud la⸗ tinos plimꝰ deſcribit. OQrithmeticã ſam? pitagoꝛas ĩuemt mchomacꝰ ſcpſit.pð lat.pᷣmũ apuleiꝰ deiñ boetiꝰ t᷑nſtu lit Mic ctiã pitagoꝛas matẽtetraden fec.i.libꝛũ ð do ctria Ancipit liber tereia.de oꝛdine et mõ legedi et diſ ciplia.. Hiloſophia diurditur in iheoꝛicã. pꝛacti⸗ cam. mechamcam.logicas. Theoꝛca diun ca m. Mathematica in arithmeticam. mulſi *% * AXvnj . ney⸗ quaden: et. p. ad ſimilitud inem vite humane muemt wens Muſice repertoꝛem moyſes dicit funſſe tubal. qii furt de mea. ſtirpe chaim Gꝛeci pitagoꝛã. alij mercuriũ qui pꝛimꝰ tetra Hr coꝛdum mſtituit. alij Imum vel retum. vei amphionem. la 6 eometriam apud egiptum pennum dicunt eſſe repertaz . cuiꝰ actoꝛ apud grecos optimus eutides fuit. Hui? arte ÿÿ”M tranſtuli t boetius. eraſtotenes quoq; ſa gaciſſimus in geo⸗ dddiun metra. qui ambitum oꝛ bis reperit. Dicunt quidã q; cham nat: kfilunoe aſtronomiãa peim? iuenerit Caldei pꝛimũ aſtrolog Ank. am docuerunt. ſecundum natiuntatis obſeruantiam. Jole din. phus autem al leuerat abꝛaham pꝛimum inſutuiſſe egipti⸗ .* os aſtrologiam. ſtronomiam ptholomeus rex egipti repa ezc ut Hic etiã ca nones iſtituit. qu bꝰ curſ us aſtroen muemt Riunt quidam nemroch gigantem ſummũ fuiſſe aſtrologũ n8⸗ ſub cuiꝰ nomme etiam aſtrononmia muem tur. Gꝛeci dicunt ſrmno hanc artem ab athlante pꝛimus excogitataʒ. peopter quod ton etiam celũ ſuſtininſſe.fertur Ethice muentoꝛ ſocrates fuit thio de qua. xxinj.libꝛos/ſecundum poſitiuam muſticiam ſcrip ſt⸗ ſit. Dem de plato diſcipulus eius libeos multos de republi tu ca. ſecundum vtranq; iuſuctam naturalẽ. ſcilicet et poſitt eyo⸗ uam conſc ripſit. Demde tullius in latino ſermone libꝛos arum. de repu blica oꝛdmauit. fronto quoq; philoſophus ſcrip⸗ pert⸗ ſit libꝛum ſtrategomaton.id eſt miitaris ſuauita tis. Me⸗ epen chamca diuerſos habuit actoꝛes. Eſiodus aſcreus peim? nnume apud grecos in deſcribendis rebus ruſticis ſtuduit. Dem de democ ritus. magnus quoq; cartaginenſis.xxvij. volu⸗ mmibus ſtudium agriculture cõſcripfit. apud latinos pꝛi par mus catho de agricultura inſtituit. q demde marcus/ the cathe rentius expoliuit. Virgilius quoq; geoꝛgica fecit. Deimde iba⸗ coꝛneliꝰ et iulius artic? emlianus / ſiue colomella mſigms ola⸗ ꝛãtoz? qui totum coꝛpus diſciplme buius complexus eet eſt. Vitrinnus quoq; de architectura Palladius de agri zſtn cultura. Lamfici vſum apud grecos pꝛeimam mmeruam chtis „ „% „ n monſtraſſe fertur. Hanc etiam pꝛimam telam oꝛdmaſſe/la 1 naſq; coloꝛaſſe/oliue quoq; et fabꝛice inuentricem fuiſſe credunt. Kêb ipſa Dedalus didicit. et ipſe poſt eam fabꝛi⸗ Yðð dr cam feciſſe crevie. pud egiptũ aũt yſis fia machi vſum “” ſſt. ſeredi lim repit.et qualit moe veſtimeta fierẽt mõſtrauit. Similiter lane vſum ibidem ip̃a reperit. In libia pꝛimum vſus lane exoꝛtus eſt/a templo hamoms. Nmus rex aſſi- rioꝝ pꝛimus bella mouit. vulcanum pꝛimum fabꝛum furſſe credunt. Diuina aut hiſtoꝛia tubal. Peimus pꝛometeus fer dis⸗ anol dein yuec reo circulo lapidem impꝛimẽs. vſum anuli mnuemt. Naumg uge vſum. pelaſgi pꝛem inuener̃t. Ceres pꝛimu in grecia apud gio Aeuſum vſum frumenti muemt.yſis in egpto. Pilumnꝰ in ℳ ꝛtalba vſum frumenti et fareis. et ntum molendi et pinſen- ds Di. Tagus in hiſpama ritum ſerendi. Oſiris apud egiptũ e cultum vmearum reperit. liber apud mdos. Dedalus pei⸗ re⸗ mus menſam fecit et ſellam. Qpitius qudam pꝛimus cõpo ſuit apara tum coqume.qui tandem mn ea conſumptis bo⸗ ms moꝛte veluntana periſt. Medicine actoꝛ apud grecos i apollo fuit. Hanc filus eius eſculapi? laude et opere am Hm pꝓliauit. qui poſtqꝙᷓ; fulmme perijt. diun medendi cura inter⸗ te miſſa eſt. latuitq; per annos pene quingentos vſq; ad tem sr ꝓus artaxerſis regis. Tunc eam reuocauit in lucẽ ypoc ra⸗ ELè tes aſclepio patre gemtus m inſula choo. Ludi a lidis ini Wð””M cium ſumpſiſſe creduntur.qui ex aſia vementes/in etrunria tln conſederunt ſub tyrreno duce.ibiq; intra ceteros ſuper⸗ ſtitionum ſuarnm ritus/ſpectacula mſtituerunt. quem mo⸗ rem romam mitati ſunt. accerſitis inde artificibus/ mde q; hidi a lidis vocati ſunt. Litere hebꝛeoꝛum a mopſe per legem micium ſumpſiſſe creduntur. Chaldeoꝛum et ſyro⸗ rum per abraham. Egiptioꝛum literas yſis inuemt. Gre⸗ tene coꝛum femces/quas cathinus a femce in greciam attulit. darp Carmẽtis mater euã dꝛi/q ꝓpꝛio noĩe mehoſtrata vocabat᷑ nqun L latias Ias repit. Diumã hyſtoꝛiã pꝛimꝰ mopſes ſeripſit. eaent mgibu aſſeſta nfulſe n tabe⸗ ipſum ſtrant, peimum rer alſu mfuſſe teus fer ſang na apnd lummd in tpinſe⸗ d egpei alus pe⸗ nus cöpo pus bo⸗ d greros pere am ra inter⸗ ad ten ppocne⸗ lidis ini metfuna os ſupen guem mo⸗ bus /mde ppſe per et ſyro⸗ nt. Ge⸗ attult. vecibit ſenplu⸗ Ryud gentiles pꝛimus dares frigus troranam hiſtoꝛiã edi dit quam in folijs palmarum ab eo ſcriptura eſſe ferunt. Doſt daretem in grecia heroditus hiſtoꝛicꝰ pꝛimus habitꝰ eſt. Poſt q; fericides/iſdem tẽpoꝛbus clatuit. quibus heſ dꝛas legem ſcripſit. Pabulas pꝛimum muemſſe credit᷑. al⸗ cinon cratomenſis. Egiptus mater eſt artiũ. inde ĩ greciaʒ deinde in taliam venerunt. In ea pꝛimum gramatica reꝑ⸗ ta eſt tempoꝛe oſiris mariti inidis. In ea quoq; dialetica pꝛimũ muenta eſt a pmemde. qui ciuitates/et cetus hoĩm fugiens in rupe conſedit nõ modico tẽpoꝛe.ſicq; dialeticãa excogitauit.vñ et rupes ꝓmenidis appellata eſt Plato aut poſt moꝛtẽ ſocratis magri ſui amoꝛe ſapiẽtie egiptũ dem Srauit. ibiq; perceptis liberalibus ſtudijs athenas redijt. et a pud achedemiã / villaz ſuam coadunatis diſcipulis ſtu dis operam dedit. Hic pꝛimum logicam rationalem gre⸗ cis inſtituit.quam poſtea ariſtotiles diſcipulg eos amplia⸗ uit. perfecit/et in artem redegit. marcus therentius varꝛo pꝛimus dialeticam de greco m latinum tranſtuht. Poſtea cicero topica inuenit. Demoſtenes fabꝛi fuius/apud gre⸗ cos rethoꝛice repertoꝛ creditur. Tiſias apud latinos. Cho rax apud ſiracuſas. Hec ab ariſtotile et goꝛgia et herma⸗ Soꝛa m greco ſcripta eſt/tranſ lata in latinum a tullio quin tiliano et ticiano. xhis autem om̃ibus ſcientijs ſupꝛa enumeratis ſep tem ſpecialiter decreuerant antiqui in ſtudijs ſuis ad opus erudiendoꝛum. im quibus tantam vtiuita⸗ tem eſſe pꝛe ceteris ommbus ꝓſpexerunt. ut quiſquis haꝝ diſciplin am firmiter ꝓcepiſſet.ad aliarum noticiaʒ poſtea mquirendo magis.et exercendo qᷓ; audiendo perueniret. Sunt em̃ quaſi optima que dam mſtrumenta et rudimẽta quibus via patur aio ad plenã philoſophie vitatis noticiã Xz. Hinc trinum et quadꝛimum nomen acceꝑit eo ꝙ; hbis qua ſi quibuſdã vijs viuax ammus ad ſecreta ſophie mtroeat vinn Nemo tũc tpis nomme magiſtri dignus videb at᷑ qui non züc⸗ han. vij. ſciaʒ pꝛofiteri poſſit. Pitagoꝛ as hãc in ſtudijs ſu et is ↄſuetudine ſerualſſe legitur/ ut uſq; ad ſeptẽmũ ſc ᷣm nu OU””èͦð” merum videlʒz. vij. artiũ liberaliũ nullus diſcipuloꝝ ſuoꝛũ HKW de bijs que ab ipᷣo dicebantur racõnem poſcere auderet. gbr ſed fidem dare verbis masiſtri. quouſq; omia audiuiſſet RI?è?R? ſicq; iam ꝑ ſemeupᷣm racõeʒ eoꝝ polſſet inuemre Has. vi ”W quidã tanto ſtudio didiciſſe legunt᷑ / ut plane ita omnes im u memoꝛia tenerent᷑. ut quaſcũq; ſcripturas deinde ad ma⸗- e nũ ſumpſiſſẽt. quaſcũq; queſtiões ſoluẽdas aut ↄpꝛoban⸗ das ꝗpoſuiſſent. ex hijs regulas et rões ad diffimendũ.ĩd de quo ambigeret. foliũ libꝛoꝝ nõ quererẽt/ſed ſtatim ſin⸗ gula coꝛde ꝓata haberẽt. Hic pꝛofecto accidit eo tꝑe tot fuiſſe ſapiẽtes ut plura ipᷣi ſcriberẽt ꝙᷓ nos legere poſſimꝰ Scolares aũt nri aut nolũt aut neſciut modũ ↄgruũ in di⸗ ſcendo ſeruare. et idcirco multos ſtudẽtes/paucos ſapien tes muemmꝰ?. Michi vero videt nõ minoꝛi cura pꝛouden⸗ dũ eſſe lectoꝛi ne in ſtuons mutilbus operam ſuam expen Dat.qne in bono et vtili ꝗpoſito tepidus remaneat. Ma⸗ lum eſt bonũ negligeter agere.peius eſt n vanum laboꝛes multos expẽdere. Sed qꝛ nõ omes hãc diſcrecõnẽ habe⸗ re poſſunt. ut intelligãt qino ſibi expediat.idcirco qᷓ ſcrip⸗ ma ture michi vtilioꝛes vdeant᷑. lectoꝛi bꝛemter demõſtrabo me, ac deinde de modo quoq; diſſerendi paunca adnectã. gua SDe duabus genen bus ſcnpturari i. nte WVo ſunt genera ſcripturan. Pꝛimũ genus eſt ean ilen que ꝗpꝛie artes apellantur. ſecundũ eſt eaꝝ que 4” ſunt appendentia artiũ, Qrtes ſunt que ꝓphiloſophie ſuppo⸗ nee munt.i. ꝗ aliquã certã et determiatã phĩie materiã hñt. ut uie eſt gramatica. dyaletica. et cetere hmmoi. Oppendẽtia arti um ſunt.qꝗᷓ tm ad ꝓhĩam ſpectãt.i.ꝗ in aliqua extra phiam s na materia verſãtur. aliquando tamẽ quedam ab artibus dr ſcerpta ſparſim et ↄfuſe attingũt/vel ſi ſimplex narratio ẽ viam ad philoſophiam pꝛepant. Mmodi ſunt om̃ia poeta⸗ ſ rũ carmia/ut ſunt tragedie. comedie. ſatire. heroica quoʒ mn et liria. et iambica. et didaſcalie quedam/fabule quoq; et drü H byſtoꝛie. Illoꝝ etiam ſcripta quos nũc philoſophos appel t. lare ſolemus/ qui et bꝛeuẽ matertam longis verboꝝ amba ſet gibus extendere ↄſuerũt. et facilem ſenſum ꝓplexis ſermo n mbus obſcurare / vel etiam diuerſa ſimul ↄpilantes/ quaſi in de multis coloꝛibus et foꝛmis / vnam picturã facere. No⸗ ma⸗ ta que tibi diſtinxi. Duo ſunt. rtes/et appendicia artiũ. bann Sed mter hec tanta michi diſtãtia eſſe videtur. ut ille ait lenta ſalix quantũ pallenti cedit oliue/ pumceis humilis ſin quantũ ſaluĩca rubetis/ita ut quicũq; ad ſciam ptingere etot cupit. ſi relicta veritate artiũ reliquis ſe iplicare voluerit. ſim materiã laboꝛis ut non dicã plurimã/mfimtam ſuſtinebit dj et fructũ exiguũ. Dem q; artes ſine apẽditijs ſuis pPfectũ ſen lectoꝛem facere pnt/ illa ſine artibus mehil pfectioms ofer en⸗ re valent. Maxime aũt cũ mchil in ſe expetendu ha beant en vnde lectoꝛem murtent / mſi traductum ab artibus et acco x modatũ.neque quiſquã mn eis querat mſi quod artiũ eſt. nes Quaꝗpter michi vietur pꝛimũ opam dandam eſſe artibꝰ Be vbi fundamenta ſunt oĩm. et puꝛa ſimpl exq; veritas apit maxime hijs.vij.quas pᷣdixi/que totius philoſ ophie inſtru ufk menta ſunt. Demde cetera queqʒ ſi vacãt legantur.qꝛ ali abe quando plus delectari ſolent ſerijs a dmixta ludicra ſet ra⸗ ritas pꝛecioſum facit bonũ. Sic in medio fabule curſu mi⸗ uentam ſniam auidius aliquando retinemus. Verũta men en2 m. vij. liberalibus artibus fundamentum eſt om̃is doctni⸗ SS ne que pꝛe ceteris omibus ad manũ habende ſunt / utpote po⸗ ſine quibꝰ me bhil ſolet aut poteſt phica diſciplia explicare .t (De arti coherenta . v. ¶ ut diffimre rt Ee qmoẽ ita ſibi coheret. et alteri? viciſſim rõibꝰ jam indigent. ut ſi vel vna defuerit/ cetere Philoſoꝑhũ facere ne non poſſint. Vnde michi errare videntur/ qui nõ attendé⸗ n tes talem in artibus coherentiã/quaſdã ſibi ex ipis eligũt veoe a ceteris/m hijs ſe poſſe fieri pfectos putant. 4 ¶Vmcunq; arti ꝗqð ſuũ eſt tubuendu epI. del St rurſum alius erroꝛ non multo minoꝛ iſto.quẽ Ai ſummope vitare opoꝛtet. Sunt em qudam/quili ns cet ex Hhijs que legenda ſunt mehil p̃termittant/nulli tam en arti quod ſuũ eſt tribuere noꝛũt. ſed in ſingulis legũt oms In gramatica de ſuogiſmoꝝ ratõne diſputãt. in dyaleti⸗ ca mflexiones caſuales mquirũt.et quod ma gis irriſione dignum eſt. in titulo totũ pene leguũt libꝛũ.et inceptũ ter⸗ cia vir lectõne expediũt. Non alios docẽt hmodi.ſed ſuã oſtentant ſcienttã. Sed vtmã quales michi/tales omibus apparerent. Nttende ꝙᷓ; ꝓpuerſa ſit hec ↄſuetudo. cum pꝛofe “Hõõ dto quantomagis ſuꝑflua agsregaueris/tantommus ea qꝗᷓ =JJ vtilia ſũt cape poſſis vel retinere. In qlibet igit arte duo nobis maxie diſcernẽda ſũt et diſtiguẽda.pꝛimũ/q̃lit᷑ opoꝛ teat in ipᷣa arte agere.ſecundũ/qualiter opoꝛteat ip̃ius ar tis ratõnes quibuſlibet alijs rebus accõmodare. duo ſunt agere de arte.et agere per artem Werbi gratia. Ngere de ne arte. ut eſt agere de gramatica. Ngere p artẽ. ut eſt age⸗ re gramatice. De gramatica agit. qui regulas de vocibuſ datas/et pꝛecepta ad hanc vocẽ ꝓtinẽtia tra ctat. Grama tice agit om̃is qui regulariter loquitur vel ſcrnibit. Ngere 4 igitur de gramatica/quibuſoã tmmodoſſcripturis ↄuenit. d ut pꝛiſciano. donato. ſeruio. agere vero gramatice omibꝰ i Cum igitur de qualibet arte agimus/maxime in doc endo/ dr vbi omia ad ↄpe ndiũ reſtringenda ſunt/et ad facilem intel O”UJM ligentiam euocanda/ſufficere debet io de quo agitur quã ” tum bꝛeuius et aptius poteſt explanare.ne ſi alienas nim ſr um ratõnes multiplicauerimus. magis tur bemus ꝙᷓ; edili⸗ kg cemus lectoꝛem. Non omia dicẽda ſunt que dicere poſſumꝰ d n i ne minꝰ vtiliter dicantur ea que dicere debemꝰ. id tandẽ in vnaquaq; arte queras quod ad eam ſpecialiter pertine⸗ ⸗ re conſtiterit. Deinde cum legeris artes/et quid vmuſcuiꝰ q; ſit pꝛopꝛium agnoueris diſputando et conferendo. tunc ⸗ demum rationes ſingularum murcem cõferꝛe licebit. et ex alterna conſideratione viciſſim que minus pꝛius intellexe ras mueſtigare. Noli multiplicare diuertic ula quoadulſ q3 8 ſemitas didiceris. ſecurus diſcurzes cũ erꝛare nõ timueris . (Quid ſit neceſſarium ſtudtio pvJ. Ne ria ſunt neceſſarta ſtudentibus QNatura. exercitiũ/ diſciplma. In natura conſideratur vt facile audi 8 lAta percipiat. et percepta firmiter teneat. In erer cltio. vt laboꝛe et ſedulitate naturalem ſenſum excolat In ote diſciplina. vt laudabiliter viuens. moꝛes cum ſcientia com 45 ponat De his tribus per ſ ngulam modo introductõms pau ca perſirn gemus. ¶ De ingemo pic ad naturam viij. Nvi doctrine operam dant. ingemo ſimul et memo⸗ yria pollere debent. que duo in omm ſtudio et di⸗ nt Aſciplina ita ſibi coherent.vt ſi deſit alterum. nemi de nem alterum ad perfectum ducere poſſit. ſicut nulla pꝛod de⸗ eſſe poſſunt lucra.vbi decem cuſtodiaſet in caſſum recepta bul cula mumt.qui ꝙ; recondat non habuerit. Ingemum mue ma mt. et memoꝛia cuſtodit ſapientiam Ingemum eſt vis que e dam. naturaliter ammo inſita per ſe valens. Ingemũ a na⸗ n. tura pꝛoficiſcitur. vſu muatur. immoderato laboꝛe retuůn⸗ be ditur. et temperato acuitur exercitio. Vnde ſatis elegant o a quodam dictum eſt. Nolo tandem tibi parcas. laboꝛ eſt nel in cartis. curꝛe per aera. Duo ſunt que imngemum exercent ri lectio et meditatio. Lectio eſt. cum ex his que ſcnpta ſũt. m regulis et pꝛeceptis infoꝛmamur. Trumodum eſt lectioms u Senus. docentis. diſcentis. vel per ſe inſpicientis. Dicimꝰ n em̃ lego libꝛum lli. et lego libꝛum ab illo. et leso li libꝛum. — . Inle one mayxime oſderanda ſunt oꝛdo et modus. 1 De oꝛdine legendd . iirrx. Rde comiienoratur. alius m diſcipums. ut 1 dixe⸗ nm gramaticam dyaletica antiquioꝛem. vel anth⸗ meticam peioꝛem muſica.Rhus m libꝛis. ut ſi direro cati⸗ . Amarium iugurtmo pꝛioꝛem. Slius m narrac õne que eſt ĩ r contmua ſerie. Rlius in diſpoſicõne. Oedo in diſciplims ” attenditur ſcᷣm naturam.in libeis ſcᷣm pſonam actons. el pvel ſubiectam materiam. In narracõne ſcõm diſpoſicõnẽ/ e que duplex eſt. naruralis ſcilicet. quando res eo refertur oꝛdine quo geſta eſt. et ar tifictalis id eſt quando id quoo 4 poſtea geſtum eſt paus narratur. et quod pnus poſtmo⸗ Dum dicitur. In expoſicõe conſideratur oꝛdo ſcdᷣm inqin ſicõnem. Expoſitio tria contmnet.lłram.ſenſum.ſniam. Lra eſt congrua oꝛdinacõ dictõnum. quod etiam conſtructõ: nem vocamus. Senſus eſt facilis quedam et aperta ſigmſt catio quam lr̃a pꝛima fronte pꝛefert. Sententia eſt pꝛofũ⸗ 4 dior intelligentia. que mii expoſicõne vel mterpeetacoõne non muemtur. In hijs oꝛdo eſt. ut pꝛimum litera. deinde ſenſus. deinde lententia inqurarur. quo facto/ Perfecia eſt erpoſito. Ge modo legendi kX. O dus legenoi in dundendo conſtat. Omms dun⸗ ſio mcipit a fimtis. et ad fimta vſq; pꝛogreditur. Omne autem fimtum magis notum eſt. et ſcientia compꝛe h enſ ibile. Hoctrina autem a b hijs que magis nota ſunt in clpit. et per eoꝛum noticiam ad ſcientiam eoꝛum que lat ẽt 5 ꝓtingit. Preterea. racõne mueſtigamus. ad quamꝗpꝛie p⸗ tmet diuidere. quã do ab vmuerſalibus ad pticularia de⸗ ſcendimus diuidendo. et ſinguloꝛum naturas mueſtigan-⸗ dDo. Omne nãq; vmuerſale magis eſt determimatum ſuis Pticulanbus. Quando ergo diſcimus ab bijs incipe debe mus que magis ſunt nota et determinata et complectẽtia. kr ſicq; paulatim deſcẽdẽdo.et per dunſionem ſingula di⸗ ſtinguendo eoꝝ que ↄtinent᷑ naturam inueſtigare (De meditacoõne xj. 4 Editacõ eſt cogitacõ frequẽs cũ ↄſilio.que cau⸗ 1 ſam et oꝛig mẽ/ modũ et vtilitatẽ vmuſcuruſqʒ rei 8 pꝛudenter mueſtigat. Meditacõ pꝛincipiũ ſumit a lectõne H nullis tñ resulis ſtringit aut pᷣceptis lectõms. Delectat em̃ quodãa apto decurrere ſpacio. vbi liberã ↄtemplãde veritati aciem affiSat. et nuc has / nüc illas ren cauſas p⸗ 8 ſtringere nũc aüt pe of unda queq; penetrare. mchilq; an⸗ ceps/ mchilq;ʒ obſcurũ relin quere. Peincipi ergo do ctri⸗ n ne eſt in lectõe.ↄſummacõ m meditacõne. Quã ſi quis fa miliarius amare didi cerit. eiq; ſexius vacare voluerit.10 d; cundã valde reddit vitã.et maxima m tribulacõe pꝛeſtat 4 ↄſolacõnẽ. Ea em maxima eſt. que aiam a terrenoꝝ a ctuuũ ſtrepitu ſegregat.et in hac vita etiã eterne quietis dul⸗ . cedinẽ quodãmõ pᷣguſtare facit. Cunq; iam ꝓ ea que facta e cunt eũ qui fecit oĩa querere didicerit et intelligere / tüc a⸗ mmü piter et ſciẽtia erudit et leticia ꝓfundit. vnde fit. ut 4 maximu ſit in meditacõe oblectamentũ. Tria ſunt genera meditacõis. Mnũ oſtat in circũſpectõe moꝝ.aliud in ſcru tacõe mãdatoꝝ. terciũ in inueſtigacõe diumoꝝ oꝑpm. Oo urx— res ſunt in vicijs et virtutibus. Manda tũ diumũ.aliud pᷣ⸗ ur. cipiẽs. aliud pꝛomittẽs.aliud terrens. Opus dei eſt. et qq bee creat potẽtia.et qð moderatur ſapiẽtia.et qð coopatur em gratia. Que oma quanta ſint ammiracõne digna. tanto tit magis quiſq; nouit/quãto attẽtius dei mirabilia meditari . De memoꝛia xi.). olueuitt. de⸗ E memoꝛia bic marxime m pnti ptermittendũ non An eſſe exiſtimo.q; ſicut mgemũ diuidendo mueſti⸗ uns Sat et muemt.ita memoꝛia colligendo cuſtodit. Opoꝛtet be ergo ut que diſcendo dunſimus/ ↄmendãda memoꝛie col⸗ . ugamus, Colligere eſt ea de quibus pꝛolixius vel ſcriptu vel diſputatũ eſt/ad bꝛeuẽ quandã et opendioſaʒ ſũmã re digere qᷓ a maionb?epilog?.j. bꝛeuis recapitulatõ ſupꝛadi ctoꝝ appellta ẽ Hʒ nanq; oĩs tractatio aliqð pꝛincipiũ cun tota reiueritas et vis ſentẽtie imtit et ad ipᷣm cũcta alia re ferũtur. hpoc qᷓrere et ↄſiderare colligere ẽ. Vnꝰ fons t.et multi riuuli. qui amfractꝰ flummũ ſeris. tene fonte. et to⸗ tũ habes. MHocaccco dico qm memoꝛia hoomĩis hebes ẽ. et beeuitate Saudet. et ſiĩ multa diuwit᷑ fit mmoꝛ ĩ ſin gulis Debem? ergoñ omi doctrina/ bꝛeue aliqd et certũ collige re ã arcula memoꝛie recondat᷑. vñ poſtmodũ cũ res exi- git aliqua dinuent. Hoc etiaʒ ſepe replicare. et de ventre memoꝛie ad palatũ reuocare necẽ eſt. ne longa intmiſſione obſoleat Vñ rogo te o lectoꝛ ne mmuũ leteris ſi multa lege ris.ſed ſi multa ĩtellexeris.ſi retinere potueris. Nlioqn nec legere multũ peodeſt. nec ĩtelligere. Qua re ſuꝑiꝰ me dixiſ ſe recolo.eos ꝗ doctrine opam dãt ĩ gemo et memoria mdi De diciplma n. Zere apies qdã cũ de mõ et foꝛma diſcẽdiñ ĩterꝛogare 4 mẽs mqt huiĩlis ſtuom ꝗᷓredi. vita quieta. ſcrutimũ tacitũ.pauꝑtas. terea aliena.hec reſerare ſolẽt/nõnulla ob ſcura leseti. Nudierat puto qð dictũ ẽ moꝛes oꝛnãt ſcĩaʒ. et jõ Pceptis legedi Pcepta quoʒz viuẽ di adrtũgit. ut et mo dũ vite ſue. et ſtudij rõʒ lectoꝛ agnoſ. cat Illaudabilis eſt ſcĩa ꝙᷓ; vita maculat ĩpudica.et iccẽco ſũmope cauẽon ẽ a qiu querit ſctenciam. ut non negligat diſciplmam. De humilitate xui. Documẽta hec tria p̃cipue ad lectoꝛẽ ptinẽt peimũ ut nullã ſcĩam nullã ſcniptam vilẽ teneat. ſcoõm ut a nemie Diſcere erubeſcat.terciũ ut cũ ſciam adeptꝰ? fuerit. cetos nõ ↄtẽnat Oulcos hoc decipit. añ tẽpus ſa piẽtes viden volũt. Hinc nãqʒ ĩ quendã elatõis tumoꝛẽ pꝛoꝛũꝑũt.vt ĩã et ſimulare incipiãt qð nõ ſunt. et ꝗð ſunt erubeſcere.eoq; rincipiu aüt diſciplie builitas 5. curꝰ? cũ multa ſinr „ ° vVyiij longius a ſapiẽua recedũt/quo nõ eẽ ſapiẽtes ſʒ putari vo⸗ lũt. Eiuſmõi multos noui. ꝗ cũ pꝛims adhuc elemẽtis idi⸗ te geant. nõmſi ſũmis inteſſe dignãt᷑ et ex hoc ſolũmõ ſe magꝭ et nos fieri putãt. ſi magnoꝝ et ſapiẽtiũ/vel ſcripta legerit. vel audierint verba Nos inqmuũt vidimꝰ illos. nos ab illis legimꝰ. Sepe nobis loqᷓ ſolebãt. Illi ſũmi .illi famoſi. cog nouerũt nos. Sʒ vtinã me nemo agnoſcat. et ego cũcta no uerĩi. Platonẽ vidiſſe.ñ ĩtellexiſſe gloꝛiamĩ. Duto ĩdignũ vobis ẽ deĩceps vt me audiatis Nõ ego ſũ plato nec plato nẽ videre merui. ſufficit vobis /ip̃ᷣm phĩie fontẽ potaſtis.ſʒ vtinã adhuc ſitiretis. Rex poſt aurea pocula. de vaſe bi⸗ g bit teſteo. Qud erubeſcitis? platonẽ audiſts. audiatis et ſer criſippũ. In peouer bio ðe. Qð tu nõ nouiſti. foꝛtaſſis nouit inf oſellus. Nemo ẽ cin om̃ia ſcire datuᷣ ſit. nec quiſqᷓ; rurſum cui aliqd ſpeciale a natura decepꝑiſſe nõ ↄtigerit · Dꝛudens igitur lectoe om̃es libenter audit. oĩa legit. nõ ſcripturã. F nõ pſonã.nõ doctunã ſpermt. Indifferent ab omibꝰ? qy ſi 4 pi deẽ videt querit. nec quantũ ſciat.ſʒ quantũ ignoꝛet cõ n ſiderat. Hinc illud platomcũ auũt. malo aliena verecunde S diſcere. q; mea impudent gerere. Cur dicere erubeſcis. et ,. neſcire non verecũdaris? pudoꝛ iſte.maioꝛ ẽ illo.Nut qd ſũ rrro ma affectas. cum tu iaceas m imo, Conſidera poti?. quid ſtt vires tue ferꝛe valeant. Npertiſſime ĩcedit.q mcedit oꝛdĩia es te. QAuidã dũ ma gnũ ſaltũ facere volũt. pᷣcipitiũ meidũt. Noli ergo mmis feſtinare. hoc mõ citiꝰad ſapiam ptinges Ab oĩbus libent dilce / qd tu neſcis. qꝛ huilitas cõmune ti⸗ int bi facere p̃t.q natura cuiq; ꝓpeũ fecit. ſapiẽtioꝛ oĩbꝰ eris mi Ili ab oĩibus diſcere volueris. QAui ab om̃ibus accipiũt. om ie mbus ditioꝛes ſũt. Nullã demqʒ ſciam vilẽ teneas.qꝛ oĩs s ſcia bona ẽ Qullã ſi vacat ſcriptaʒ vel ſaltẽ legẽ ↄtẽnas.qꝛ Ii n˙qchil lucrars. nec pdes aliqd maxime cũ nulla ſcripta ſit hm meã eſtimatõz ꝗᷓ aliqd expetendũ nõ ꝓponat. ſi con 4 uemẽti loco et oꝛdine tractetur. ꝗᷓ nõ aliqd etiam ſpeciale de one habeat q; diligẽs verbi ſcrutatoꝛ alibi nõ muentũ. quãto rar?/tãto gratiꝰ carpat. Nichil tñ bonũ eſt qð melius tol lit. Si oma legere nõ potes. ea ꝗᷓ ſunt vtilioꝛa lege.etiaz ſi oĩa legere potueris. nõ omibus tñ idem laboꝛ impẽden⸗ dus ẽ. ſʒ quedã ita legẽ da ſunt ne ſint incogmta. quedam vero ne ſint maudita. qꝛ aliqñ pluris eẽ credimꝰ qð nõ au⸗ O””” dinmus. et facili? eſtimat᷑ res cu?fructus agnoſcitur vDi dere nüc potes cᷓ neceſſaria tibi ſit hec humilitas. vt nul⸗ . lam ſciam vilipẽdas.et ab oĩbus libenter diſcas. Simili⸗⸗:· ter tibi quoq; expedit. vt cum tu aliquid ſapere cepenrnrrs. ceteros nõ cõtemnas.hoc aut tumoꝛis viciũ hinc quibuſ⸗ dam accidit.q; ſuã ſciam minꝰ diligenter inſpiciũt.et cum ſibi aliqd eſſe viſi fuerint.alios quoq; non nouerunt/tales nec eſſe/ nec potuiſſe fieri putant. Hinc etiã ebullit q; nugi gSeruli nũc qiidã neſcio vnde gloꝛiãtes. pꝛioꝛes patres ſim plicitatis arguunt.et ſecum natã/ſecum moꝛiturã credunt ſapientiã In diuuums eloquijs ita ſimplicem modũ loquẽdi eſſe aiunt. vt in eis magiſtros audire non opoꝛteat. poſſe ſatis quemqʒ; ꝓpꝛio mngemo veritatis archana penetrare. Coeri gũt naſum/et valgiũ toꝛquent in lectoꝛes Duumta tis et nõ intelligũt q; deo miuriã faciũt.cmꝰ vba ꝑulc ro qui⸗ dem vocabulo ſimplicia. ſed ſenſu pꝛauo inſipida pꝛedicãt Non eſt mei conſilij hun modi imitari. Gonus em̃ lectoꝛ hu milis debet eſſe et manſuetus. a curis mambus et volupta tum illec ebeis pꝛoꝛſus alienus. diligẽs et ſedulus. vt ab oĩ bus libenter diſcat. vnꝙᷓ; de ſcientia ſua pꝛeſumat.peruerii dogmatis actoꝛes quaſi venena fugiat. diu rem ptractare anteq indicet diſcat.nõ videri doctus ſed eſſe diſcat/vel DU querat dicta ſapientiũ mtellecta diligat. et ea ſemꝑ coꝛaʒ iiiiͤ oculis quaſi ſpeculum vultus ſui tenere ſtudeat. Et ſiqua te⸗ foꝛte obſcurioꝛa intellectũ eius no ammiſerint. nõ ſtatim m ſet vituperiũ pꝛoꝛũpat.ut mchil bonũ eſſe credat mii q De m e telligere potuit Mec eſt humilitas diſcipline legentuam. do — 2 ta —— — — — ð — Q — * 82 e ſtudio querendi xp. H tudit queredi ad exercitiũ ptinet / in quo exboꝛta toe magiſqᷓ doctrina lectoꝛ indiget. Qm em̃ dili⸗ Zenter inſpicere voluerit. quid antiq ꝓpter amoꝛe? ſa pientie ꝓꝑtulenint. q; memoꝛãdo poſteris vitutis ſue mo mmẽta reliqrint. quãlibet ſuã diligentiã! mferioꝛẽ eſſe vide bit. Nlij calca bãt honoꝛes.alij pꝛoiecerũt duntias. alij ac ceptis mures gaudebãat. alij penas ſpꝛeuerũt.alij ↄtuber ma hoĩm deſeretes. intimos receſſus et ſecreta heremi pe netrãtes ſoli ſe phie dedicabant. vt eo ↄtemplatiom vaca⸗ rent liberius. quo! nullis ꝗᷓ virtutis iter impedire ſolent cu⸗ piditatibus ammu ſubieciſſent. Parmemdes phũs.xv. an⸗ ms i rupe egiptia oſediſſe legit. Et pꝛomethe? ob imo di⸗ cam meditandi curã imn mõte caucaſo vulturi expoſitꝰ me⸗ moꝛat᷑.Quia eĩ ſciebãt veꝝ bonũ nõ ĩ eſtimatõe hoĩm. ſʒ ĩ Pura ↄſcia eẽ abſcõditũ.et eos iã ñ hoĩes eẽ / q reb?pituris iherẽtes. bonũ ſuũ nõ agnoſe cerẽt. iõ quãtũ mẽte et itelli⸗ gẽtia a cetis differꝛẽc. ipᷣa locoꝝ diſtãtia demõſtrabãt ne ima tene ret ha bitatio. quos nõ eadẽ ſociabat intẽo. Qu dã phõ referebat dicẽs. Nunqd nõ vides/qꝛ te deridẽt ho mies. et ille? Igrme inqt dendent. et eos aſim. Cogita ſi potes quãti eſtimauerĩt laudan ab eis a qᷣbꝰ nec vitupari timuit. De alio rurſũ legit᷑.q; poſt oĩa diicplĩaꝝ ſtudia. et artiũ acumĩa.ad opꝰ figuli deſcẽderit.et altiꝰ cmuſ dã diſcipuli cũ laudibꝰ magiſtrũ ſuũ effereẽt.mt᷑ ceta nec ſu⸗ toꝛie pitia eũ carere gioꝛiati ſũt. Hãc igit diligentiã ĩ no⸗ ſtris lectoꝛibꝰ eẽ vellẽ. vt nunch ĩ eis ſeneſceret ſapia. So la a biſac ſunamitis ſenẽ.dð. calefecit. q; amoꝛ ſapĩe etiam marceſcẽte coꝛpe dilectoꝛẽ ſuũ nõ deſerit. Om̃s pene vᷣtu tes coꝛpis mutant᷑ ĩ ſembꝰ. et creſcẽte ſola ſapĩa dec reſce ret cetera. Senectus em̃ uloꝝ qᷓ adoleſcentiã ſuã honeſtis actibꝰ mſtruxerit. etate fit doctioꝛ.vſu tiitioꝛ. pꝛoceſſu teẽ poꝛis ſa piẽtioꝛ. et veten ſtu dioꝝ dulciſſi imos fructz metit „ò „ „ rii Vnde et ſapiens ille grecie temoſtedes cũ expletis centũ ſepte anms ſe mori cerneret. dixiſſe fertur ſeſe dolere qð egrederetur de vita qñ ſape cepiſſet. Plato octogintaunũ annos ſcribẽs moꝛtuꝰ ẽ Socrates.xc. ix. annos m docẽdi ſcenbẽdiq; Doloꝛe laboꝛeqʒ cõpleut. Taceo cetos phõs pi tagoꝛã. Democrituũ. zenocratẽ.zenonẽ. et heleantẽ.qui ĩam etate longeua m ſapie ſtudijs floꝛuerũt d poetas vemo bhomerũ. eſiodum. ſimomdẽ teſicoꝝ. q grandes natu. cig⸗ neum neſcio qd et ſolito dulciꝰ? vicina moꝛte cecinerũt So pꝓbocles cũ poſt mmiã ſenectutẽ/et rei familiaris negligen tiam a ſuis accuſaretur am entre. ediꝓpi fabulã quã nuper ſcripſerat recitauit iudici. et tin ſapiẽtie m etate iam fra⸗ cta ſpecimen dedit. vt ſeueritate tribunali in fauoꝛẽ the⸗ atri ↄuerteret. Nec mirũ cum etiã catho cenſoꝛet romam generis diſſertiſſimꝰ iam ſenex grecas las dilſcere/nec eru buerit / nec deſperauerit. Certe homer? refert de lin gua neſtoꝛis iam vetuli et pene dec repiti Dultioꝛ melle oꝛatio fluxerit. Ammaduerte igit᷑.quãtũ amauerint ſapiaʒ quos nec decrepita etas ab ei mqſitione potuit reuocan. Iſte isit tantꝰ? amoe ſapie tanta in ſembꝰ? habũdantia congrue etiã ex ipius ſup:adicti noĩs interpᷣtatõe colligit᷑. Interp⸗ tatur em abiſac pater meus ſupfluus. vel pr̃is mer rugit? ex quo onditur habũdantiſſimũ/et vltra humanaʒ vocẽ in ſenſibus duum ſermoms tomtruũ cõmoꝛari. Verbũ nanq; ſupfluũ in hoc loco Flemtudinẽ non redundãtiã ſigmficat. menter feruoꝛem ſa pientie ſigmficare poteſt. De quatuoꝛ reliquis pᷣ ceptis xpvj. vatuoꝛ que ſequũtur ſic alternatun dij rent ita ſlüt. MDe qamete xvnj. ate quies ſiue interioꝛ vt mens P ulicita deſidena Poꝛero ſunamites in limgua nra coccinea ð ðe. ꝙ; ſatis conue vt altm ſꝑ ad diſciplinã/altm ad exercitiũ ſ. pectet mõ Diſ curzat. „laue extenioꝛ vt ociũ et opoꝛtumtas — — — — — —☚— — — 1 — ☛ ie — — / 8. 6 boneſtis et vtilibus ſtudijs ſupetat. vtraq; ad diſciplmã — De ſerutimo xvil. (pertinet Acrutimu aũt.id ẽ meditatõ /ad exercitiũ ſpectat. NVidet aũt ſcrutimũ ſub ſtudio qᷓrendi otineri Qy ſi veꝝ eſt ſuꝑfluo repetit᷑.cũ in ſuꝑioꝛi pte annumeratum ſit. Sʒ ſcienð ẽ hãc int᷑ hec duo eẽ dram. qð ſtudiũ q̃rẽdi mſtantiã ſigmficat oꝑis.ſcrutimũ vo diligentiã meditatio ms. opus pa gunt laboꝛ et amoꝛ. ↄſiliũ pariũt cura et vigi lia. In laboꝛe ẽ vt agas.in amoꝛe ut pficias. In cura ẽ vt peouideas.in vigilia vt attendas. Iſti ſũt.iiij.pediſſeqᷓ qui poꝛtãt lecticã philologie.qꝛ mentẽ exercẽt/cu ſa pĩa pᷣſidzʒ Cathedꝛa qpe philologie ſedes ẽ ſapie.q his ſuppoſitis ge ſtari ðe.qm ĩ his ſe exercẽdo pꝛomouet᷑. Vñ pulcre mue⸗ nes ꝗꝓpt robur a frõte lecticã tenere dñr.videlicʒ / philos et cophos.id ẽ amoꝛ et laboꝛ.qꝛ foꝛis opus pagũt.a poſte⸗ rnoꝛi puelle/ vdelicz philemia et agrimma. qð int erpᷣtatur cura et vĩgilia.qꝛ ĩtꝰ ĩ ſecreto ↄſiliũ pariũt.Sũt qdã q pu tãt ꝓ cathedꝛã philologie hũ anũ coꝛpꝰ ſigficari/cui aĩa rõ nał pſidz. qð miſtri.iij.poꝛtãt.i.un.elemẽta ↄponũt De qbꝰ duo ſuꝑioꝛa.i.igms et aer.actu et noĩe maſculĩa ſunt Duo vero mferioꝛa.id eſt terra et aqua femimna. (d(SDe paretate xirxrxrx. arcitate quoqʒ lectoꝛibꝰ ſuadere volunt. id ẽ ſup flua nõ ſectari. q; maxie ad diſciplmã ſpectat Pin Zuis em̃ vent᷑ vt ðᷣe.tenuem nõ gigmt ſenſũ. Sʒ qͥd ad hoc ſcolares nri tpis rñdere poter̃t.q nõ ſolũ ĩ ſtudijs ſuis fru galitatẽ ſeqᷓ ↄtemnũt.ſʒ etiã ſupꝛa id qð ſunt duntes vide ri laborãt. Nec iã qͥd didicerit qſq; iactitat.ſʒ qd expende rit. Sed foꝛtaſſis quia magr̃os mitari volunt.de quibus quid digne dicam non iuem. M”MMMMV De excio xrxrxr. oſtremo tra aliena poſita ẽ.ꝗᷓ et ipᷣ̃a quoq; hoĩꝛem exercet. Oĩs mundꝰ? phãntibus exiliũ eſt. QAma tñ orr vt ait qnidam neſeo qua natale ſolum dulcedine cunctos ducit. et ĩmemoꝛes nõ ſumt eſſe ſui magnũ virtutis pꝛinciꝑi um eſt. vt diſcat paulatim exercitatus ammꝰ viſibilia hec et tranſitoꝛa pꝛimũ commutare. vt poſtmodũ poſſit etiaʒ derelmquere. Delicatus ille eſt adbuc/cu patria dulcis eſt. oꝛtis aũt iam cin omne ſolũ patria eſt.perfectus vo cui mũdus totus exilium eſt Ille mũdo amoꝛem fixit.ĩſte ſparſit. bic extinxit. Ego a puero exulau.et ſcio quo mero re ammꝰ artum aliquãdo pauꝑpis tugurg fundum deſe⸗ rat.qua libertate poſtea marmoꝛeos lares et tecta laque⸗ ata deſpiciat. Incipit quartus lhber⸗ de ſtudio ? en n⸗ Cripte q vł de do ſiue boĩs lurſibilibs loqutur. nec oms nec ſole diuie appellã de ſüt. In libꝛeis gẽtilm mita de etmta⸗ te dei et aiaꝝ ĩmoꝛtalitate. de virtutũ peemijs ſempiterms pemſ qʒ maloꝝ.. a rentes. totam pene de pꝛeſentis vite ſtatu et rebus m tem poꝛe geſtis contertam cermmus.ra ro aliqua de dulce dine eternoꝛum bonoꝛum et celeſtis vite gaudijs mamfeſte de⸗ pꝛim. Tamẽ has ſcripturas dunnas appellare fides catho lica ſolet Phbiloſ ophoꝛum ſcripture/quaſi luteus paries dealbatus.mtoꝛe eloquij foꝛis polleret. Que ſi quã do ve ritatis pꝛetendunt ſpeciem.falſa admſcendo/quaſi quo⸗ tis pꝛobabili ratione leripta n muemmns. quos tali vocabulo indignos eſſe nemo Dubitat. Kurſus veteris et nom teſtamenti ſeriem percur dam coloꝛe ſuperducto lutum erꝛoꝛis openunt Contra di uma eloquia aptiſſime fauo comperantur. que et pe opter ſimplicitatem ſermoms arida apparent. et intus dulcedme plena ſunt.vnde conſtat qmna mertto tale voca bulum ſoꝛ⸗ tita ſunt.ꝗᷓ ſola ſic a falſatatis contagone aliena ĩuemunt vt mchil veritati cõtranum continere pꝛobent᷑. Scripture diune ſunt.quas a catholice fidei cultoꝛibus editas. au⸗ ctoꝛitas vmuerſalis eccleſie ad eiuſdem fidei coꝛroboꝛati onẽ in numero dimnoꝝ libꝛoꝝ cõputandas recepit. et le⸗ gend as retinuit Güt peeterea alia ꝙq; plurĩa opuſcula a re ligioſis viris et ſapiẽtibus diuerſis tẽpoꝛibꝰ ↄſcnpta.que licet auctoꝛitate vmuerſalis eccleſie pꝛo bata non ſint.tam q a fide catholica nõ diſcrepant.et nonnulla etiam vtilia docent.inter diuina computãtur eloquia. que foꝛtaſſe enu merando melius ꝙᷓ diffimendo oſtendimus. ¶ De oꝛdine et numero libꝛron eij. nmuns dimma ſceriptura in duobus teſtamentis con⸗ tinetur. in veteri videlicet et nouo. Vtrunqʒ teſta mentũ tribus oꝛdtimbus diſtinguꝛtur. Vetus teſtamentum continet legem. ꝗphetas agiogphos Nouũ auũt. euangeliuũ aplos.patres. Pꝛimꝰ oꝛdo veteris teſtamẽti.i.lex quã he bꝛei thoꝛath nominãt.pẽtatheucũ habet. id e quĩqʒ libꝛos moyſi. In hoc oꝛdine pꝛimus eſt bꝛeſith. qin ẽ geneſis. Se cundus belleſmoch. qui eſt exodꝰ Tercius valechꝛa. qui ẽ leuitic?. Quartꝰ vaiedaber. q numeri. Qumtꝰ? adabari. qui ẽ deutronomi?. Secundus oꝛdo eſt ꝓphetarũ. hic con inet. vij. volumima. Pꝛimum. woſue. bennun . id ẽ filũ nun qun et ioſue.et ihũs.et ihũ naue nuncupatur. ſophtim. qui eſt liber uudicum. Tercium ſ amuel. qui eſt pꝛimus et ſecundus regum. Quartum mala chim. qui e ter eius et quartus regum. Quintum pſaiam. Sex tum ibere⸗ miam. Septimum ezechiel. Octauum thareaſra. q eſt duo decim pꝛophetarum. Deinde tercius oꝛdo/octo libꝛos ha⸗ bet. Pꝛimus eſt ob. Secundꝰ? daud. tercius maſloth. q grece pa bole.latie pꝛouer bia ſonat videlicz ſalomoĩs. in. coelech.q eſt ecchiaſtes . Quitz. ſiral urim, i. cã tica cãticoꝝ ———— ⁶ xvj. Serxtus da mel.ſeptimus dabreiamm.q eſt palipomenon. Octauus heſdras.nonus heſt᷑. Omnes ergo numero ſunt xxij. Sunt p̃terea alij qdã libri. ut ſapiẽtia ſalomoĩs. liber ũ filn ſirach.et liber iudith. et thobias et libri macha⸗ beoꝛum. quileguntur quidem. ſʒ nõ ſcribuntur mcanone. Peimus oꝛdo nou teſtamenti. quatuoꝛ ha bet volumma. Mathei. marci luce.et iohãms. Secundꝰ ſimilit quatuor epłas pauli numero. xtiij.ſub vno volumie cõtextas. et ca⸗ nomcas eplas. apocalipſim. et actꝰ apoſtoloꝝ· In tercio oꝛdine primum habent locum decretalia/quos canones id ẽ regulares appellamꝰ. deinde ſanctoꝝ prjm. et doctoꝝ ſẽp ta. ieꝝ. aus. S. ã bꝛoſij. yſidori oꝛigems . bede. et alioꝝ multoꝝ oꝛthodoxoꝝ.qꝗᷓ tam ĩſimta ſunt/vt numerari ñ poſn ſint. Ex quo pꝛofecto apparet quãtũ in fide xp̃iana feruo⸗ rẽ habuerũt.peo ciiꝰ aſſertione tot et tanta opa memoꝛã da poſteris reliquerũt. Vñ nra quoq; pigritia argiit᷑ ꝗle gSere nõ ſufficimꝰ qᷓ dictare illi potuerũt. In his aũt oꝛdi⸗ mbus marime veruſq; aparet cõuementia/q; ſicut poſt le gẽ ꝗꝓphete/ et poſt ꝗꝓphetas agiogphi. ita pꝰ euãgeliũ aphi et poſt aplos doctoꝛes oꝛdine ſucceſſerũt Et mira quadã diuie diſpenſatõis rõne actũ eſt. vt cũ ĩ ſingulis plena et pfecta ventas ↄſiſtat. nulla tñ ſupflua ſit Hec bꝛeuiter de ordine et numero diuinoꝝ libroꝝ pſtrinximus.vt que ſibi ſit preſeripta matena lector agnoſcat. (De actortbus diumon libroꝛ an. ip̃e ſamuel ſcripſit.ſequẽtia vero vſq; ad calcẽ dauid OOa lachim iberemias primũ in vnũ volumẽ collegit nã antea ſparſus erat ꝑ ſin guloꝝ regũ hiſtorias.plai as. iberemias eʒechiel.ſinguli ſuos libros fecerũt.qui inſcpti ſũt n oiĩbus eoꝝ. Liber etiã.xij. ꝓpbetaꝝ. actoꝝ ſuoꝝ neĩitꝰ? p̃ᷣnotatur. q; libros legis moyſes ſcripſit. ibri ioſue. ĩꝛdẽ noſue cuiꝰ? noĩe inſcribit᷑, actor fuiſſe credit ¶( ibrü iudicũ a ſamuele editũ dicũt. Prumã partẽ libn ſamnel· quoꝝ nomia ſũt oſee.iĩohel.amos.abdias.ionas.nmicheas. nau. abacuch. ſop homas .ag geꝰ. acharias. et malac hias Quꝛi ꝓpterea mmoꝛes dicuntur.quia ſermones eoꝝ bꝛeues ſunt, vnde et vno volumie ↄpeehẽduntur. yſaas aut et ie remias. et ezechiel. da mel. hij qu atuoꝛ maioꝛ es ſũt ſinguł ſuis volumibus diſtincti. Libeum iob. alij moyſen. alnj vnũ ex ꝓpbetis. nõnulli ipᷣm iob ſcripſiſſe credunt. Libꝛum pſal⸗ m Damd edidit. heſdꝛeas aut poſtea ta uUt nunc ſunt 022 dmauit. et titulos addidit. Parabolas aũt et eccleſiaſtẽ et eantica canticoꝝ/ſ alomõ ↄpoſuit. Damel ſin libꝛi actoꝛ fuit. Liber heſdꝛe. actoꝛis ſui titulo pᷣnotatur. m cuiꝰ tex. tu eiuſ dẽ heſdee neemeq; ſermones pariter ↄtinentur. N⸗ bꝛum beſter. heſ dꝛas conſ cripſiſſe. Liber ſapientie apud hebꝛeos nuſꝙᷓ eſt. et ipᷣe ſtlus grecam magis eloquentiam redolet. Hunc qii dam indei ꝓhiloms eſſe affirmant. Li⸗ beum eccleſiaſticum certiſſime iheſus filus ſirach iheroſo⸗ limta nepos ieſu ſacerdotis magm cmius memmt zacha nas compoſut. Mic apud hebꝛeos reperitur. ſed int apo⸗ criploos habetur Judit vero et tobi.et libꝛi ma chabeoꝛum quoꝛum ut teſtatur herommus ſecundus magis grecus ee peobatur. quibus auctoꝛibus.ſcripti ſint mmime conſtat. S (De bibliotheca ununn. blio theca de greco nomen accepit. eo ꝙ; ibi liber recondantur. Nam biblio libꝛoꝛum theca repohtio Vinterpeetatur. Gibliothecam veteris teſtamentt. heſoꝛas ſcriba poſt incenſam legem a chaldeis dum mnder re greſſi ſunt. in iheruſalem diuini afflatus ſpiritu repara uit. cunctaq; legis ac pꝛophetarum volumina que fuerãt a gentibus coerupta coꝛrexit. totumqʒ vetus teſtamentum m vigintiduos libꝛos conſtituit. vt tot libei eſſent in lege· quot habebantur et littere. Poꝛro qumq; littere duplices apud hebꝛeos ſũt. caph. mem. num. phe.ſade ſliter em p has ſcribunt pꝛincipia medietateſq; verboꝝ. aliter fines. Vnde et quinq; libei a plerilq; duplices eſtimantur Samu el. malachim. dabretamm. heſdꝛas. iberemas cũ eynoth. zd eſt lamentatiombus ſuns. T e mterpeetibus P- Nterpꝛees veteris reſta mentt. Deimum 1 eptuaginta quos ptholomeus cognomento philadelphus rex egipti omms litterature ſagaciſſimus cum piſiſtratum athemenſiũ tirã num qui peimus apud grecos Viblioteca mſtituit. et ſeleu cum.mchanoꝛem/et alexandeum. et ceteros pꝛioꝛes qui ſa pientie operam dederant. m ſtudio bibliothecarum emula retur. non ſolum gentilium ſcripturas.ſed etiam diumas litteras m ſuam bibliothecam conferens ita ut ſ eptuagita milia libeoꝝ interpꝛetatur eius alex andꝛĩe muemrentur ab eleazaro pontifice petens ſcripturas veteris teſtamẽti. in grecam vocem ex hebꝛea ling guli im ſingulis cellis ſeparati. ita omma per ſ piritum ſan⸗ cti interpeetati ſunt. vt mhil in ancmꝰ ecꝝ codice muentũ eſſet. quod m ceteris vel in verboꝛum oꝛdine diſcreparet. pꝛopter quod vna eſt eoꝝ interpꝛetatio. ſed iherommꝰ? di cit huꝛc rei non eſſe ahibendam fidem. Secundam et ter⸗ ciam et quartam. factunt aquila. ſummacus. et theo doci⸗ on. quorum primus.id eſt aqula iudeus fuit. Simmacus vero et theodocion ebiomte heretici O btinuit tamẽ vſus vt poſt ſeptuaginta interpretes eccleſie grecorum eorum reciperent exemplaria/et legerent. Quinta eſt vulgaris. cuius auctor ignoratur. vnde ſpecialiter ſibi vendicamt. vt quinta appell aretur. Sexta et ſeptima ẽ ongems.cuiꝰ codices euſebius et pamphilus vulgauerunt. Octaua eſt iherommi. que merito ceteris añfertur. nam et verboꝛum tenatior eſt. et perſpicutate ſententie clarior. Sua interpꝛetari fecit Sed ſin MD xrvüj. lures euangelia ſ. eriplerüt. Sed quidam ſine ſpin tu ſancto magis oonati ſunt oꝛdmare narꝛatione. cqꝙ biſtoꝛie texere veritatem. Vnde ſancti patres p ſe pirittum ſanctum docti.quatuoꝛ tantũ in auctoꝛita tem re⸗ ceperunt ceteris repꝛobatis. id eſt mathei.marci.luce et io hãms.ad ſimilitudinem quatuoꝛ flummũ padiſi.et qua tuoꝛ vectium arce. et quatuoꝛ ammalium in ezechiele.Pꝛei mum matheus euangelim ſuum ſcripſit. hebꝛaice. Secũ⸗ dus marcus grece Tercius lucas inter omes euangeliſtas greci ſermoms eruditiſſimus quippe ut medicus. in grecia euangelium ſcripſit teophilo epiſcopo.ad queʒ etiam actꝰ apoſtoloꝝ idem ſcripſit. Auartus et vltimus iohãnes euã gelium ſcrpſit. Paulꝰ.xinj. ſcripſit epłas.x.ad eccleſias quatuoꝛ ad perſonas.vltimam aũt ad hebꝛeos plenqʒ; di⸗ cunt non eſſe pauli, eandemq; aln barnabam ſ cripſilſe. alij clementem ſuſpicantur Canomci epiſtole. ſeptem ſunt/vna iacobi.due petri.tres ĩiobĩs. vna iude. Qpocalipſin ſcup⸗ it rohannes apoſtolꝰ? in pathmes inſula exilio relegatus. Ceera elſe apocrifa. quio ſit apocrifum vil. i ſunt ſcriptoꝛes ſacroꝛum libꝛoꝛum. qui per ſpiri tum ſanctum loquentes ad eruditionem noſtram B ꝛecepta vmendi regulamq; conſcripſerunt. Dꝛet Per alia volumma apocrifa nuncupantur. tpocrifa autem dicta.id eſt ſecreta.quia in dubium vemunt.Eſt emm eo⸗ rum occulta oꝛigo. nec patet patribus a qubus vſque ad nos auctoꝛtas veratium ſcripturarum certiſſima et notiſſi ma ſucceſſione peruemt. In hbis apocrifis et ſi inuemt᷑ ali- qua veritas.tamen pꝛopter multa falſa nulla eſt m eis ca-⸗ nomca auctoꝛitas.que recte iudicantur nõ eſſe eoꝛum cre denda. quibus aſcribuntur. Nam multa et ſub nomm bas AIpheta rum et recentioꝛa ſub nomimbus aplo ab! gerbeien peoferuntur. que omma ſub nomme apoer fenn an au uctoeitat canomca diligenti examinatione remota ſunt. Sentarveum 4 quinq; Polkaniääbus eenr. Pen neſis. eo dicitur ꝙ; generatio ſeculi in eo continetur. Exo⸗ Dus.ab exitu filioꝝ iſfrabel de egipto. Lemticus eo ꝙ leu tarum mimſtena et diuerſitatem victimaꝝ exequitur. Qu meroꝝ liber vocatur/eo q; in eo egreſſe de egipto tribus enumeran tur. et. xln. p beremu manſiones. Deuter?. ver⸗ bum grecum eſt diſſullabi, et interpꝛetatur ſecundus. no mia interpꝛetatur lex. Inde dictus eſt deutonomiꝰ. quaſi ſecunda lex. quaa in eo replicãtur ea que in pꝛecedentibus tribus Diffuſius dicta ſunt. In libꝛo ĩioſue quem hebꝛei io⸗ ſue bennum dicunt.terꝛa pꝛomiſſioms pro dundit.Liber uudicum dictus eſt a pꝛmcipibꝰ qi iudicabãt wlm ilrahel anteqꝙᷓ; reges eſſent in eodem ꝓpło. Huic quidã cõpingunt hiſtoꝛam ruth ſub vno volumme. Liber ſamuel dictus eſt. quia natiuitatẽ eius et ſacerdotuũ et geſta deſcnbit. QAu licʒ etiã hiſtoꝛã ſaul et dauid ↄtineat. vtriq; tñ ad ſamu⸗ el referuntur. quia vnxit vtrunq; Malach hebꝛaice. latine regum interpꝛetatur. vnde dictus eſt malachim. pꝛo eo q; reges iude et iſra heletice gentis. geſtaq; eoꝝn per oꝛdinez digerat.yſaias euangeliſta potiuſqᷓ; pꝛopheta edidit libeu ſuum. cunus omnem reatum eloquentie pꝛoſa incedit, Can n vero exametro. et pentametro verſu diſcurꝛit. e⸗ remias ſimiliter edidit libꝛum ſuum cum threms eius quos lamenta vocamus.eo ꝙ; in triſtioꝛbus rebus funeribuſq; adhibeantur. in quibus quadꝛuplicem diuerſo metro com poſuit alphabetũ.quoꝛum duo pꝛima quaſi ſaphico metro ſcripta ſunt.quia tres verſiculos qui 1 bi nexi ſunt. et ab vna tantum littera meipꝛunt. heroicum comma concludit. ſt. et a terms lit⸗ teris. idẽ terni verlus ĩ icipiũt. Quartũ alpha betũ ſiłe pꝛĩo et ſcdᷣo habet᷑ SGechiel Peincipi et finẽ / oble curioza ha bz. Tercium alpha betum trimetro ſcriptũ eſ 2 . D ta em grece. qumq; .theucus volumẽ vocatur. Ge Vnum eſt volumen.xij.ꝗphetarum. Peincipia et fines libꝛi en nob/apud hebeeos peoſa orone contexta ſunt. OMedia autẽ be iʒzip̃ius ab eo loco quo ait. pereat dies in qua natus ſum. vſ⸗ qʒ ad eum locum vbi ait. iccirco ip̃e me repꝛebendo et ago pemtentiam. omma heroico metro diſcurꝛunt P ſalmox la ber grece pſalteriũ.hebeaice nabla.latine oꝛganũ dicitur. Ideo aũt vocatur pſalteriũ. qð in eo ꝗꝓpheta canente ad pſalteriũ ↄſonãdo reſpõdit Huc.v.libꝛi mnciſiombꝰ et vno pſalmoꝝ volumme cõpeehendũt Pfſalm os damd cõpoſuut ſed eſdeas poſtea oꝛdmaumt. Omes aũt pſalmi et lamẽtati ones ibereme. et omma ferme ſcripturaꝝ cantica. apud he bꝛeos metuce compoſita ſunt. vt teſtatur iber. oꝛigenes. aoſephus.euſe bius. ceſartenſis. Nam in moꝛem romam. fla bel cti. et greci pindari. nunc alij iambo curꝛunt. nunc ſaphico mtent.trimetro/vel tetrametro mcedentes. Tribus nomi mbus vocatum eſſe ſalomonẽ ſcuiptura mamfeſtuſime do cet. Idida. id eſt dilectum dñmi.qma eum dilexit dnñs. Coe leth, id eſt eccleſiaſten. Eccleſiaſtes autez greco ſermone ne appellatur. qni cetum. id eſt eccleſiam congregat. quẽ nos nuncupare poſſumus ↄcionatoꝛem. qi loquitur nõ ad vnu ſpecialiter. ſed ad totam concionẽ populi. Poero pacificus vocatus eſt. eo ꝙ in regno eius pax fuertt. Is itaq; iuxta ni numerũ voc abuloeꝛum tria edidit volumina. pꝛimum ꝙ he n bꝛaĩce maſloth. grece. parabole. latine pꝛouer bia inſcribi⸗ e⸗ tur. e q; in ̃o ſub compatua ſimilitudme figuras ver⸗ s boꝛum.et imagines ventatis oſtenderit. Que videlicz. pa bole in fine ab eo loco in quo ait.mulierem foꝛtem quis in 1 uemet alphabeto texuntur. ſicut lamentationes iheremie/ no ttt cetera quedam ſcripture cantica Scom ꝗ hebꝛaice coe % leth. grece eccleſtes. laune concionatoꝛ dicitur. eo quod t. ſermo eiꝰ nõ ſpecialit᷑ ad vnũ. ſicut in pꝛouer bijs.ſʒ ad vm t uerſos generaliter. qi ad totã concionẽ.et eccleſiam diri⸗ gatur. Cercium ſiraſirim. iĩo eſt cãtica cãticoꝝ.qð ẽ quaſi õä epithalamum id eſt carmen nuptiale xpi et eccleſie. In pꝛouerbijs puulum docet.et quaſi de officijs per ſenten⸗ tias erudit. vnde et ad fihumer crebeo ſermo repetitur. In eccleſiaſte vᷣo mature vnũ etatis inſtituit/ne quicqꝙᷓ in mũudi rebꝰ putet eẽ ꝓpetuũ.ſed caduca et bꝛema vmuerſa que cermmus. Nd extremũ iam conſumma tũ virũ et calca to ſeculo pꝑpatũ/in cantico canticoꝝ ſponſiꝛũgit amplexi bus. Haud pꝛoculdubio/ab hoc oꝛdie doctrinaꝝ/et phi⸗ loſophi ſuos ſectatoꝛes erudiũt.vt pꝛimũ ethicã doceãt. demde pꝓhiſicã interp̃tent᷑ et què in his pꝛofeciſſe pſpexe rint/ad theologiã vſq; ꝑducãt. Damel apud hebꝛeos non inter ꝗphetas ſed inter agiographos habetur. Hũc ſcdᷣm Ixx. interpᷣtes catholica ec cleſia nõ legit.eo q; multũ a verita te diſcoꝛdet. Damel maxime et eſoras ꝗp bet ſocietatẽ. Damel apud hebꝛeos nec ſuſanne habet bi⸗ ſtoꝛiã. nec himnũ triũ pueroꝝ. nec belis dracomſq; fabu⸗ las. Paralipomenon grece dicit᷑ qð nos p̃termiſſoꝝ vel re liquoꝝ dic ere poſſumus. q; ea que in lege vel regũ lbꝛis vel omiſſa vel nõ plene relata ſunt /in iſto ſummatim ac bee uiter replicant. Hic hebꝛaice ðe dabꝛeiamm. qð interpᷣtatt verba dien.qð ſigmficãtius cromcon totiꝰ dᷣine biſtoeie poſſumus appellare. Liber eſdꝛe quartus eſt. in quo eiuſdẽ eſore neemieq; ſermones ſub vno volumie ↄtinent᷑. Secũ⸗ dus tercius et quartus apocnifi ſunt. Liber qui ſapientia ſalomoms inſcribitur / ideo ſapientia vocatur. qꝛ in eo xpi aduẽtus(qui eſt ſapiẽtia pris) et paſſio euidẽter expꝛimit Liber iheſu filij ſirach ido eccleſiaſticus dᷣ/q de totiꝰ ece⸗ cleſie diſciplia religioſe ↄuerſacõis/magna cura et racõe ſit edituſ. De his duobus iero. ſic dicit. fertur panethoſf iheſu filij ſirach liber. et alius pſeudograꝑhꝰ/ qui ſapiẽtia ſalomõis inſ cnbit᷑.quoꝝ pꝛioꝛẽ hebꝛaicũ repi.ñ eccĩaſticũ na ꝓs iheremie/ hebraicis quidẽ Iris ſed chaldaico ſermo ne ↄſcrnipti ſunt. Job quoqʒ cũ ara bica lingua plurimã ba⸗ ut apud nos. ſed pabolas pꝛenotatum. Cm ꝛmundt erant 2 enj eccleſiaſtes et cantica canticoꝛum. ut ſimilitudmem ſalo⸗ u. moms /non ſolum libꝛoꝛum numero/ſed etiam meteriarum Hin genere coequarent. Secundus apud hebꝛeos nuſquã eſt rli gee et ipᷣe ſtus grecam eloquentiã redolet. Et non nulli le⸗ ſcriptoꝛum veterũ/hunc eſſe iudei fůoms affirmant Sicut en ergo iudith et thobi et machabeoꝛum libꝛos.legit quidẽ bi eos eccleſia.ſed inter canomcas ſcripturas eos non reci it. pit.ſic et hec duo volumĩa legat ad edific acõnem plebis⸗ ere non ad auctem eccleſiaſticoꝝ dogmatum ↄfirmandam. non Quomo do ergo vigintiduo elementa ſunt per que hebꝛai⸗ dn ce ſcribimus omne quod loquimur. et eoꝛum imcijs vox hu tü⸗ mana compꝛehenditur. ita vigintiduo volumna ſupputant᷑ t„x gquibus quaſi lris et exoꝛdijs in dei doctrina tenera adhuc ett lactans viri inſti eruditur infantia. Qudam hyſtoꝛiam ruth et lamentacõnes iberemie ſeoꝛſum per ſe inter agto⸗ b Frapha computantes. et hos duos pꝛec edentibus viginti duobus addentes. vigintiquatuoꝛ veteris legis libꝛos nu merant.figura et numero vigintiquatuoꝛ ſemoꝝ. qui in a⸗ pocalpſi agnũ adoꝛant. 18ððUDW—— (De nouo teſtamento wr. H Icut em̃ omis ſcriptura veteris teſtamenti lex ap pellari poteſt. ſpeãliter tamen libꝛ moyſi quinq; 7 lex dicuntur. ita generaliter totũ nouũ teſtamentum euan , gelium dici poteſt. ſed tamen ſpecialiter iſta quatuoꝛ vo⸗ lumina. mathei ſcilicet et marci. luce atq;ʒ iohãms. in qui⸗ p⸗ bus facta et dicta ſaluatoꝛis plane explicantur. nücupari nn meruerũt. Euã gelium ĩterpꝛetatur bonum nũcium. qꝛ eter na bona pꝛomittit. non terrenã felicitatẽ ut vetus teſta⸗ be mẽtum ſcdm lram itellectum. Mß ol (De canombus euãgelion x. (SFitauit. til Iunões euãgelionꝝ ãmomꝰ? alexãdꝛie pꝛimus exco⸗ cᷓ poſt ea euſebius ceſanenſis lequcus plemus compoſuit qui ideo facti ſunt.vt per ecs muemre/et ſcire poſſimus qᷓ reliquoꝝ euangeliſtar um ſumilia aut pꝛopꝛia dixerunt Sut autem numero decem. quoeum pꝓpꝛimus continet numeros in quibus quatuoꝛ ea dem dixerunt. matheus. marcus. lucas iohãnes. Secundus ĩ quibus tres. matheus. marcꝰ?. lucas .R Tercius in quibus tres.matheus.lucas.iohãnes Quartꝰ in quibus tres. matheus. marcus. iohãnes. Qumt?ꝰ in qui bus duo. marcus. lucas. Sextus in quubus duo. matheus marcus. Septimus ĩ quibus duo. matheus. iohanes. Octa uus in quibus duo. lucas. marcus. Lonus: in quibus duo. lucas. iobãnes. Decimus. m quibus ſinguli eoꝛum pꝛopꝛia quedã dix erunt Quoꝝ expoſitio hec eſt Per ſingulos emñ euangeliſtas numerus quidam capitulis affirus adiacet. quibus numerus ſubdita eſt era quedã m imo notata.que indicat ĩ quo canone poſitꝰ ſit numerꝰ c in ſubiecta ẽ era. H vbi Stia. Si ẽ era pꝛima ĩ pꝛimo canone Si ſcda in ſcvᷣo.ſi tercia ĩ tercio.et ſic ꝑ oꝛdinẽ vſqʒ ad decimũ puemes. Si igit᷑ apto quolibzʒ euã gelio placuerit ſcire qͥ reliquoꝝ euã Seliſtaꝝ ſilia direrit. aſ ſumes adiacẽtẽ numen capłi. et re quires ipᷣm numeꝝ ĩ ſuo canone quẽ indicat. et ibi ĩnemes qur et quid dixerint.et ita demum in coꝛpoꝛe inquiſita lo⸗ ca/que ex ipᷣis numeris indicantur per ſingula euangelia de eiſdem dixiſſe innemes. (De canombus concilion rj. anon aũut grece. latine regula interp̃ᷣtatur. Negu⸗ la aut dicta. ꝙ recte ducit. nec aliqũ deoꝛſum tra⸗ hit. lj dixerũt regulam dictam / vel q; regat/vel 1 qꝙ noꝛmam recte viuendi pꝛebeat. vel diſtoꝛtum pꝛauum q; coꝛrigat. Canones aũt generaliũ ↄcili oꝝ. a tẽpoꝛibꝰ cõ ſtantim ceperũt. In pcedẽtibus nanq; anms. plecutõe fer ute docẽdaꝝ plebium mimme dabatur facultas.inde xpᷣi ſ amtas ã diuerſa ſciſſa hereſi . q; nõ erat licẽtia epiſcopis u 83 in vnum ouemre. mir tẽpoꝛaliter ſupꝛadicti impatoꝛis.iĩp̃e Bit em̃ dedit facultatẽ xpᷣiams libere cõgregandi Bub hoc eti in am ſancti patres in cõcilio mceno de omm oꝛbe terꝛaꝝ cõ cas uemẽtes.iuxta fidẽ euangelicã et aplicam. 1. coõm poſt apo is ſtolos ſmbolum um tradiderunt n Auatuoꝛ eſſe pꝛmcipales ſinodos. xri. an Prer cetera aut concilia/quatuoꝛ eẽ venerabiles ſinodos s que totã pꝛincipaliter fide ↄplectant᷑ quaſi euangelia. vel n otidem padiſi flumma. Harũ pꝛioꝛ mcena ſ inodꝰ? trecen * toꝝ.xvñj.epõꝝ ↄſtantino auguſto impante peracta eſt. in rin qua arnane pfidie condemnata blaſphemia ꝙᷓ; de mequa⸗ se, litate ſancte trimtatis idem arrius aſſerebat. ↄſubſtantia⸗ lem deo patri deum fuiũ/eadẽ ſancta ſinodꝰ ꝓ ſimbolũ dif fimmt. Scðdða ſmodꝰ. cl. patrũ ſub theodoſio ſemoꝛe cõ d ſtantmopolim ↄgregata eſt.qᷓ macedomũ ſpm̃ ſanctũ ne⸗ gantem deũ eſſe.ↄdemnas cõſubſtãtiales patri et fuio ſpi⸗ tum ſanctũ demonſtrauit. dans ſimboli foꝛmam quaʒ tota 8 Srecoꝝ et latinoꝝ ↄfeſſio in eccleſ 1 pᷣdicat. Tercia ſino us dus epheſina pꝛima.cc. epõꝝ ſub umoꝛe theodoſio augu tite ſto edita eſt. que neſtoꝛũ duas pſonas in xpᷣo aſſerentem nes ruſto anathemate ↄdemnaut ondens in duas naturas vnã rlo Dñni ihu xp̃i pſonam Quarta ſinodus calcidonẽſis. de. xxx. den⸗ ſacerdotũ. ſub marciano pꝛincipe habita eſt. in qua euticẽ oſtantinopolitanũ abbate. verbi dei. et carms vnã naturaz peonuntiantẽ. et eius defenſoꝛẽ dioſcoꝝ quendã alex andꝛi gu⸗ nũ ep̃m. et ip̃ʒ rurſum neſtoꝛũ cum reliquis hereticis.vna nag⸗; patrum ſententia peedamnamt. pꝛedicans eadem ſinodus voll xpᷣm deũ ſic natum de virgine.vt min eo ſubſtatiã et diuine uum et humane cõfiteantur nature. Mee ſunt quatuoꝛ pꝛincipa⸗ c les ſinodi. fidei doctrinam plemſiime pꝛedicantes Ded et fen ſqua ſunt concilia que ſancti patres ſpintu dei plem ſanxe r⸗ runt. poſt iſtaꝝ quatuoꝛ auctoꝛitatem om̃ manst ſtabilita 46 rvisoee. quoꝝ geſta m hoc ope continentur dita Smodu n autem er greco interpꝛetari cõmitatum vel cetum. roncili vero nomẽ tractũ ex moꝛe romano Tꝑe em̃ quo cauſe a ge bãtur. ↄuemebant om̃s mvnũ. cõmumqʒ; intẽtõe tractabãt Vñ et ↄcihiũ a cõnmtentõe dictũ.q; ↄſũ.Nã cilia oculo rũ ſunt. WVñ et ↄſidiũ ↄſilium.d.m.l.lłr̃a trãſeũte. Cetus vero ↄuentꝰ ẽ. vel ↄgregatio a coeũdo.i.ↄuemẽdo in vnũ Vñ et ↄuentꝰ eſt nücupatꝰ.ſicut ↄuentꝰ cetus vel cõciliũ/ a ſocietate multoꝝ in vnũ. Epła grece.miſſa mterptat. la tine epłe canomce. i. regulares. qetiã dñr cat holice.i. vm uerſales.qꝛ nõ vm tm ꝓpło. vel cimtati.ſʒ vmuerſis gẽtibꝰ generaliter leripte ſunt. & ctà apioꝝ peamoꝛdia fidei. xpia⸗ ne in gentibꝰ et nalectis ecclie Hiſtoꝛiã digerut et aplonꝝn geſta narrant. vñ etiã actus apłoꝝ vocantur. Npocalipſis ex greco ĩ latinũ reuelatio interpᷣtatur ꝛuxta q; iohãnes di eit. Npocal lpf is ibũ xp̃i. quã dedit illis deus s Palam farere ſeruo ſuo obanm. Qu bibliothecas f kecerüt xin, pud nos pãphilus martir. cu? vitam euſebius ce arienlis cõſcripſit. piſiſtratum in ſacre bibliothece ſtudio adequare cõtendit. Hic em̃ in bibliotheca ſua ꝓpe trigita milia volummũ huũit Jerommꝰ?quoq; atzʒ geẽnadius.eccleli aſticos ſeriptoꝛes toto oꝛbe querẽtes oꝛoine pꝛoſequti ſũt vonc; ſtudia in vno volumĩis mdiculo compeehbẽderunt. ((Due ſcripturxe ſunt autenticce xm. e nris apud Srecos. ongenes in ſcripturaꝝ laboꝛe tam grecos. ꝙ latinos opm ſuoꝝ num ero ſupauit Demq; iperommꝰ? ſex milia libeoꝝ eiꝰ? ſe legiſſe fa⸗ tetur Hoꝝ tñ oĩm ſtudia auguſtinus ingemo vel ſcia ſur vi eit. Nã tãta ſcripſit.vt diebzac noctibus nõ lolũ ſenbere li bꝛos eiꝰ quiſqᷓ; quidẽ.ſʒ nec legere occurꝛat. Scripſerunt et alij catholici viri multi.et inſigma oꝑa. athanaſiꝰ? alexã demus epuüs. Hilarepiciamens epus Haſilcapadocenus epuũs Geegoꝛ? theolognus. et gre aSoris nazamenus epus. xij 8 Rmbꝛoſius mediolanenſis epũs. Theophilꝰ alexandꝛinus epᷣus. Johãnes ↄſtãtmopolita noepᷣ̃us Ciriulus alexã deinꝰ l. ep̃us.Leo papa. DPꝛoculꝰ.iſidoꝛus hiſpalẽſis beda. cipꝛi⸗ n anus martir. et carthagineſis ep̃s.ieꝝ. pꝛſ bz. oꝛĩgenes cꝰ ni ſcnpta nec oĩno refutat.nec ꝓ oĩa recipit ecclia.oꝛoſiꝰ.ſe dulius.pꝛudẽtius.iuuẽcus.a ratoꝛ.et ruphinꝰ? multos li⸗ beos edidit. et ĩterp̃tatꝰ eſt quaſdã ſ cripturas. Sʒ qm be ñ atus ieꝝ.ĩ aliqbus eũ de arbitrij libertate notauit. illa ſen d9„ cire debemꝰ.q̃ et ieꝝ. Pelagiꝰ etiã fecit.v.libꝛos aduerſꝰ neſtoꝛiũ et euticẽ. et tractatꝰ ĩ modũ ambꝛoſij. Itẽ libꝛos lon )j. aduerſus arꝛiũ. Fecit etiã ſi acramẽtoꝝ p̃fata. et orones 8 et eplãs fidei. Diomſius ariopagita.ep̃s oꝛdinatꝰ coꝛĩthe n oꝝ. multa ingemſ in poluia reliqt. Itẽ cromca euſebij ce en ſariẽſis atz ec dẽ hiſtoꝛie eccleſiaſtice libꝛos.qᷓ;uis in pꝛrio narꝛatõis ſue libꝛo tepuerit. et poſt ĩ laudibꝰ atʒ excuſati⸗ one oꝛigems ſciſmatici vnũ oſcripſerit libꝛũ. ꝓpt᷑ reꝝ tñ ſin Sularẽ noticiã. qᷓ ad ĩſtructõʒ ꝓtinet. nõ vſqueqq; eccleſia le ca. refutat Caſſiodoꝛꝰ? quoq; qĩ explanatõe pſalmoꝝ ſatis vtile opus ſcpſit Sũt adhuc et alij ma. quoꝝ noĩa hic ta d ¶ ue ſint apocrfe ſcripture xp. (Ceo e inerariũ noĩe petri apli.qð appellat᷑ ſancti clem̃tis. ſlibꝛi in vin. apocrifi. Rctꝰ ãdꝛee aplĩ ap̃ Rctꝰ noĩe tome apᷣ. Euã . gelia noĩe barnabe aplĩ apᷣ. Euã gelia noĩe thome aplĩ apᷣ Euãgelia noĩe ãdꝛee apli.ap.Euãgelia q̃ falſauit lucianꝰ n apᷣ. Euã gelia qᷓ falſauit itiꝰ ap. Liber ð iĩfatia ſaluatoꝛis ap m Liber de natiuitate ſaluatoꝛis. et de ſancta maria vel de n: obſtetrice ei? apoc.Liber q apellat᷑ paſtoꝛis.apᷣ. Libꝛi om uni nes quos fecit leutius diſcipulꝰdiaboli apᷣ. Liber q appella tell tur füdamẽtũ ap. Liber q apellat᷑ theſaurꝰ apᷣ. Liber qui wnt eſt de filiabꝰ? ade vel geneſis apᷣ. Centime trũ de xpᷣo virgi leri liams cõpaginatũ verſibꝰ ap. Liber q appellat᷑ actus tecle In6 et pauli apᷣ Liber qᷓ apellatur nepotis ap̃ᷣ. Liber peouerbi is. oꝝ ab hereticis ↄſc riptꝰ.et ſancti ſixti nomine ſignatꝰ a rͤW NReuelatio que qpellatur pauli apec. Neuelatio que ap⸗ pellatur thome aplĩ ap. Neuelatio que appellat ſtepbam ap. Liber qii appell atur tra nſitꝰ? ſancte marie apᷣ. Tiber ꝗ appellac pemtetia adam apᷣ Liber diogie noĩne gigantis ꝗ poſt diluuũ cũ deacone ab hereticis pugnaſſe ꝓlibet ap̃. Liber gun appell at teſta mentu iob aß. Liber ꝗᷣ appellatur pemtentia ongems apᷣ. Liber ꝗ appellatur pemtẽtia cipꝛia m apᷣ. Liber qui appellatur iamne / et mãbꝛe ap̃. Liber ꝗ ap pellatur ſoꝛs apłoꝝ apᷣ Liber luſan apᷣ. Liber canonũ apo⸗ ſtoloꝝ ap̃. Liber phiſiologꝰ. ab Hereticis ↄlcriptus. et btĩ ambeoſij noĩie phignatꝰ ap. Hiſtoꝛia euſ ebi pamphili ap̃. Opuſcula terculliam. ſiue afucam apᷣ. Opuſcula poſtumia m et galli apᷣ. Opuſcula montam et peiſcille.et maximiile. aßp . Omma opuſcula fauſti mamchei ap. Opuſcul a alteri? clementis alerandꝛim apᷣ. Opuſcula caſſiam pꝛſbẽi galliaꝝ ap. Opuſcula victoꝛim pictauienſis ap. Opuſcula fauſti re ginenſis ap. Opuſcula frumẽtij ap̃ Epka mhũ ad abgarũ ap Dalſſio cirici et ulite apᷣ. Paſſio geoꝛgj ap · Scripta qᷓ ap peltł᷑.ſalõ ms otradictio ap. Philacteria oĩia ꝗᷓn 6 ab angelo vt uli confingunt. ſʒ magis a demone ↄſcripta ſũt apᷣ. MHec et his ſimilia ꝗᷓ ſimon magus. mcholaꝰ.cherinthꝰ.marciõ baſilides. ebion. paulus etiã ſamoſatenꝰ?. fotinꝰ et bonoſ⸗ꝰ qin ſumnili erꝛoꝛe defecerũt. Montanus quoq; cũ ſuis obſce mſſimis ſequacibus.pollmaris. valentinꝰ ſiue mamcheꝰ fauſtus ſabelli?.arꝛius. macedomꝰ?. eunomiꝰ?. nouatus. ſa⸗ batius. calytus. donatus.et euſtaciꝰ. Nabianꝰ.pelagius aulianꝰ. et lacienſis celeſtinꝰ?. maximmianꝰ. pꝛiſciullianꝰ ab hi ſpama.ampedius dioſcoꝛus. eutici?. petrus et alius pe⸗ trus. e quibus vnꝰ alexandꝛiã. alis antiochiã maculauit. om̃es hereſes quas ipᷣi eoꝝq; dilcipuli ſuie ſciſmatici do⸗ cuerũt vel ſcriplerũt.quoꝝ noĩia mĩme retinemꝰ?. nõ ſolum —— repudiata verũrtiam ab omi catholica et romana eccleſia xiij. elimmata atq; cum ſuis actoꝛibus actoꝛumq; ſequacibus . ſub anachematis in diſſolubili vmculo in eternum confite⸗ mur eſſe dänata. (uedam ethimologie Od lectionem ptinentii xvi. odex multoꝝ libꝛoꝝ ẽ. liber vmꝰvolums. et dictꝰ codex ꝑ trãlatõʒ a codicibꝰ arboꝝ ſeu vithiũ qua⸗ 4 ſi caudex. q; ex ſe multi tudinẽ libꝛoꝝ qᷓ ramoꝝ cõtineat. Volumẽ ðꝛ a voluẽdo. Liber ẽ ĩterioꝛ coꝛtex arboꝛis.ĩ quo 4 antiqui añ vſum carte vel mẽbꝛanaꝝ ſcribere ſolebant. Vñ et ſcriptoꝛes libꝛarios vocabãt.vñ dictus eſt liber volu⸗ men. Sceda cuiꝰ? diminutiuũ eſt ſcedula grecum nomẽ eſt Et de ſceda ꝗꝓpꝛie ꝙ adhuc emenda tur. et necdum ĩ libꝛis redactum eſt. Cartarũ vſus pꝛimum apud memphi cunta⸗ 3 tem egipti mnuentus eſt. Dicta autem carta q; carptim pa⸗ piri tegmẽ decerptum glutinatur et ſic carta conficitur. cuiꝰ genera plura ſunt. Dergamenũ dicitur a pgamis. vbiꝛ mnuentum eſt. Dicuntur etiã membꝛana. quia ex membeis . pecudum detrahpũtur. fiebant aũt membꝛana pꝛimum lu,.·· thei coloꝛis.poſtea rome candida membꝛana reperta ſunt Omelia dicitur quaſi ſermo popularis. ſicut vbi verbum er fit ad populum. Tractatus eſt vmus rei multiplex expoſi⸗ o tio. Dialogus eſt coll atio duoꝝ vel plurimoꝝ. quã latim ſſermonẽ dicunt. Derm o autẽ dictus. quia ſertur int vtrũ ſ q; · Cõmentaria dicta quaſi cum mente /vel a commimſcoꝛ. 4 Sunt em mterp̃tationes. vt cõmentaria ꝛuris vel euãgeli 1, Dicut quidã cõmenta appellanda gentiliũ libeoꝝ expoſiti⸗ 8S ones aut diuinoꝝ Gloſa grecum eſt/et interp̃ᷣtatur lImgua b quia quodãmodo loquitur ſigmficationẽ ſubiecte dictioĩs e⸗ NHãc philoſophi aduerbium dicũt quia vocẽ illam de cuiꝰ , M re quenitur vno et ſingulari verbo deſignat.verbi gratta. pävärt conticeſcere eſt tacere. ”M ¶ Vncrpit liber quintus. De quibuſ dam in ſacre ſcriꝑture xeopꝛietatibus. — — — „N NOn debet oneroſum eſſe ſtudioſo lectoꝛi/ cwYA tam varie multipliciterq; numerum et oꝛdmẽ et vocabula diuĩioꝝ libꝛoꝝ tracta⸗ mus.q ſepe accidit ut hec mimma iĩigno⸗ rata/magnaꝝ reꝝ et vtilium notictam ob ſcurẽt. Quaꝓpter / ſemel ſe expediat lectoꝛ ut his quaſi quibuſdã clauſulis/pꝛima fronte reſeratis/li⸗ bero greſſu poſſit deinde ꝓpoſitum iter currere. ne in ſin⸗ gulis libꝛis noua rudimenta querere opoꝛteat. His ergo expeditis. deimceps cetera que ad ꝓpoſitum opus valere vide buntur tractabimus. ßMß De triplici imtelligentta ij. vmo omm melligendũ eſt q; diuina ſcriptura tii pucem habet modũ intelligendi. id eſt hiſtoꝛiam. allegoꝛiam. tropologiã. Sane non om̃ia que in diumo re⸗ pꝛuntur eloquio ad hanc intoꝛquenda ſunt interpꝛetac õeʒ ut ſingula hiſtoꝛiã. allegoꝛiam. et tropologiã ſił continere credantur. QAuod et ſi in multis ↄgrue aſſignari poſſit. vbiq; tamẽ obſeruare aut djfficile eſt aut impoſſibile. Si⸗ cut em in citharis et hmoĩ oꝛgams muſicis nõ qᷣdẽ oĩa que tan guntur canoꝛum aliquid reſonant. ſed tm̃ coꝛde, cete⸗ ra tamen in toto citare coꝛpe ideo facta ſunt ut eſſent vbi connecterentur. et quo tenderentur illa que ad cantilene ſuauitatem modulaturus eſt artifex. ita imn duums eloqui is que dam poſita ſunt que tantũ ſpualiter mtelligi volut. quedam vero moꝛum grauitati deſermũt. quedam etiam ſcõm ſimplicem ſenſum hiſtoꝛie dicta ſunt. non nulla aute que et hiſtoꝛice et allegoꝛice et tropologice conuemẽter expom poſſunt. Vnde modo mirabili omis diuma ſcriptu⸗ ra ita per dei ſapientiam conuemẽter ſuis ꝓptibus aptata ce coꝛdaꝝ ſpũalis ĩtelhgẽtie ſuauitatem pſonet.aut ꝓ hi⸗ ſtoꝛie ſeriem et litere ſolivitatem miſterion dicta ſparſun atque diſpoſita eſt. ut quicqud in ea continetur. aut vi, xx Polita continens et quaſi in vnũ connectens ad modũ ligm concau ſuper extenſas coꝛdas ſimul copulet. earum q; lo⸗ num recipiens in ſe. Dulcioꝛem auribus referat. quem non ſolum coꝛda e didit.ſed et lignum modulo coꝛpoꝛis ſu foꝛ mauit. Sic et mel m fauo gra tius. Et quic quid maioꝛi ex⸗ ercitio queritur. maioꝛi etiam deſiderio inuemtur. Opoꝛ⸗ tet ergo tractare ſic diumam ſcrituram. vt nec v biq; hiſto riam. nec vbiqʒ allegoꝛiam.nec vbiq; queramus tropolo⸗ Stam. ſed ſingula in ſuis locis.pꝛout ratio poſtulat compe tenter aſſignare. Sepe tamen in vna eademq; littera om⸗ ina reperiri poſſunt.ſic et hiſtoꝛie veritatis et miſticum ali qud per allegoꝛiam inſinuet. et quid agendum ſit pariter per tropologiam demonſtret. H cura . ciendum eſt etiam quod in diumo eloquio non tan tum verba. ſed etiam res ſigmficare habent. qui mo dus nona deo m alijs ſcripturis mnuemri ſolet. Philo⸗ ſophus ſolam vocum nout ſigmfica tionem.ſed excellenti⸗ oꝛ valde eſt rerum ſigmficatio qᷓ vocum. quia hanc vſus inſtituit. iꝛllam natura dictamt Hec hommum vor eſt illa vox dei ad hommes. Hec pꝛolata perit. illa creata ſubſi⸗ ſtit. Wox tenuis eſt nota ſenſuum. res diuine ratioms eſt ſimulacrum. Q ergo ſonus oꝛs qui ſił ſubſiſtere incipit. et deſimt ad rationem mentis eſt. hic omne ſpacium tem⸗ poeis ad etermtatem. Ratio mentis triti ſecum verbum eſt / quod ſono vocis.id eſt verbo extrinſeco mamfeſtatur. et diuma ſapientia quam de coꝛde ſuo pater eructauit m Quod res etiam ſigmficent in diuma ſcrp⸗ „ „ „ uij. xii ſ ſe fnulibilis per creaturas. et in creaturis agnoſcttur. Ex quo mmirum colligitur peofunda in ſacris lit teris requi renda ſit mtelligentia vbiper vocem ad mtellectum. per intellectum ad rem per rem ad rattonem. per rationez per uemtur ad veritatem. Quod dum quidam mmus docti nõ conſiderant. nullam m eis et ſubtilitatez eſtimant mii exer ceri poſſint ingema. et ob hoc ad apoſtoloꝛum ſcripturas ſe rraul feruut.quia pꝛofecto mi aliud ibi concipiunt mſi ſo lam littere ſuperficiem. virtutem verttatis ignoꝛantes. QOð auten rerum ſigmticatione ſacra vtantur eloquia. bꝛem quodam et aperto exemplo demonſtra bimus. dicit ſ crip⸗ tura. Viglate quia aduerſarius veſter diabolꝰ? tancᷓ; leo rugiens circuit MHic ſi dixerimus leonem ſ igmficare diabo lum. non vocem. ſed rem mtelligere debemus Bi emm due hee voces.id eſt diabolus et leo. vnam et eandem rem ſig mſicant. incompetens eſt ſimlitudo eiuſ oem rei ad ſeip̃aʒ NReſtat ergo ut hec vox leo ammal ipſum ſigmficet. aĩmal vero diabolum deſignet.et cetera omma ad hunc modum accipienda ſunt.vt cum dicimus vermen. vitulum. lapidẽ. 1 erpentem. et alia Puiuſmodi rpm. ſigmficare. De ſeptem re ulis E lud quoq; diligenter attendendum eſt. ꝙ ſeptem eſſe in⸗ ter ceteras regulas loqutionum ſanctarum ſcupturarum. quidam ſapientes dxierunt. Peima regula eſt de dommo. et eius coꝛpoꝛe. que de vno ad vnum loquitur. atq; in vna perſona modo caput. modo coꝛpus oſtendit. ſicut yſaias ait. Induit me dommus ueſtimento ſalutari. quaſi ſpon⸗ ſum decoꝛatum coꝛona.et quaſi ſponſam ornataz momlib? J“ fiis. In vna emm perſona duplici vocabulo nommata. et n caput.id eſt ſponſum. et eccleſiam. id eſt ſponſam mamfe er ſtauit. Pꝛo mde notandum eſt m ſcripturis. quando ſpecia e⸗ lter caput ſcribitur. quando et caput et coꝛpus. aut quan no Do ex vtroq; traſeat ao vtrunq;/aut ab altero ad alterum. er ſic q; quid capiti quid coꝛpoꝛi conuemat. pꝛudens lectoꝛ 1 intelligat. Secunda regula eſt de domim coꝛpoꝛe vero et ſo permixto. Pam videntur quedam vm conuemre perſone 5 4) tamen non eſt vmus. vt eſt llud. Ouer meus es tu iſra⸗ =WðWðWJMã hel.ecce deleui ut nubes imquita tes tuas. et ſicut nebulã t⸗ pcetã tua. Conuertere ad me. et repimã te. Hoc ad vnuim ſeo non congruit. Lam altera pars eſt cin peccata delemt. et 4bo cui dicit meus es tu. et altera cui dicit conuertere ad me. deo et redimam te. qm ſi conuertantur. peccata eoꝛum delen⸗ 1 tur. Per hanc emm regulam ſic ad omnes loqintur ſcrip⸗ , tura. vt et bom redarguantur cum malis. et mali lauden⸗ al tur pꝛo boms. ſed qui ad quem pertmeat qu pꝛudenter m legerit dilcet. Tercia regula eſt. de litt era et ſpiritu. id eſt 5 de lege et gratta. lege per quam pꝛecepta facienda ammo . nentur. Sratia per quam ut operemur adiunuamur. vel qð lex nont m̃ hiſtoꝛice.ſed etiã ſpecialiter ſentienda ſit Nãq; et hiſtoꝛice opoꝛtet fidem tenere.et ſpecialiter legem mitel li gere. Quarta regula eſt. de ſpecie et genere rer quam . pars pꝑꝛo toto.et totum pꝛo parte ac cipit᷑. veluti ſi vm po⸗ pulo vel cimta ti loquatur deus.et tamen mtelligatur om⸗ w nem contingere mundum. Nam licet aduerſus vnam cunta o. tem babilomam per pſaiam pꝛophetam dommnus commme tur. tamen dum contra eam loquitur. tranſit ad Senus de 13 ſpecie. et conuertit contra totum mundum ſermonem Cer 3 te ſi non diceret aduerſus vmuerſum oebem. non aoderet Srxv. immfra generaliter. et di perdam omnemterꝛam. et vilrta bo ſuper oꝛbis mala. et cetera que ſequntur adiintentionem muni pertinentia vnde ec adiecit. Moc eſt conſihium qð cogtam ſuper omnem terꝛam. et hec manus extenſa ſuper omnes gentes. Item poſtꝙᷓ ſub perſona babilome arguit vmuerſum munaum. rurſus ad eandem quaſi de genere ad ſpeciem reuer titur. dicens que eideʒ cuntati ſpecialiter cõ tigerunt. Ecce egoſſuleitabo ſuper eos medos. Nam reg⸗ nante balthalar. a medis obtenta eſt babiloma SBic ex per ſona vmus egipti totum vult mteiligere mundum dicen⸗ do et concur:ere faciam egpuos aduerſus egiptios-reg⸗ num aduerſus regnum. cum egiptus non multa regna ſed vnum hHabilſſe deſcribitur reguum. Quinta regula eſt de tempoꝛibus per quam aut pars maxima tempoꝛis per par⸗ tem. mmcꝛem moucitur. aut Pars⸗ mmma tempoꝛis P Par⸗ tem maioꝛem intelligitur. Sic eſt de tnduo domimce ſe⸗ pulture. dum nec tribus plems diebus ac noctibus iacue⸗ rit in ſepulcro.ſed tamen a parte totum triduum accipi⸗ tur. Wel ſicut lun non quademgentis anms pꝛedixerat deus filios iſrahei ſerunturos in egipto. et ſic inde egreſ⸗ Qu tamen dommate ioſeph. egipto dommati ſunt. ſuros. G * nec ſtatim poſt quadeingentos annos egreſſa ſunt vt fue⸗ rat repꝛomiſſum. ſed quadꝛingentis triginta peractis. ab egipto receſſerunt Eſt et alia de tempoꝛibus figura ꝓ quã quedam que futura ſunt. quaſiam geſta nareant.vt eſt il⸗ lud. Foderunt manus meas. et pedes meos. di. o. o. meos Et dunſerunt ſibi veſtimenta mea. et his ſimilia m quibꝰ futura tanqꝙᷓ ſi lam facta ſint. ita dicuntur. Sʒ cur que ad⸗ huc facienda erant iam facta narꝛantur? Qma ea que nobis futura ſunt apud dei etermitatem iam facta ſunt Quaꝗpter — — - — — — —— — — — capitulatione. Necapitula tio eſt emm dum ſcriptura ten⸗ dit ad illud cuius narꝛatio iam tranſierat. ſicut cum filios fulioꝛum. noe ſcriptura commemoꝛaſſet. dixit illos fuiſſe m linguis et gentibus ſuis et tamẽ poſtea quaſi hoc etiam in hoc oꝛdine tempoꝝ requiritur. erat inquit omms terꝛa labium vnum et vox vna ommbus erat Quomodo ergo ſe cundũ ſuas gẽtes.et ſcdᷣm ſuas linguas erãt.ſi vna limgua erat oĩbꝰ.mſi qꝛ ad illð qð iã traſierat recapitulãdo re unerſa narꝛatõ. Sepuma regula ẽ de diabolo et eiꝰ? cope. qᷓ ſepe dñr ip̃iꝰ capitis.qᷓ ſuo magis ↄuemũt coꝛpꝑi. Sepe vero vident eẽ dicta mẽbꝛonꝝ.et nõmſi capiti congruũt.Ex noĩe qype coꝛꝑis.ĩtelligit᷑ caput.vt ẽ ĩ euãgelio de zzʒam)s tritico admixtis.dicẽte dño.immicꝰ hõ hoc fecit.hoiem ipzʒ diabolũ vocãs. et ex noĩe coꝛpis caput deſignãs. Item ex noie capitis ſigficat᷑ coꝛpꝰ/ſicut ĩ euãgelio ði. Duodecim vos elegi.et vnus ex vobis diabolꝰ ẽ. iudã vtiq; indicans. quia diaboli coꝛpus fuit. Rpoſtata quippe angelus omm⸗ um caput eſt imquoꝛum, et huius capitis coꝛpus ſunt om⸗ nes imqui. ſicq; cum membꝛis ſuis vuus ẽ vt ſepe quod coꝛ poꝛi eius dicitur ad eum potius referat᷑ Rurſum quod illi ad membꝛa ipſius iterum diriuetur ſicut m iſaia vbi dum contra ba bilomam.id eſt dum contra diaboli coꝛpus mul ta dixiſſet ſermo pꝛopheticus.rurſus ad caput.id eſt dia⸗ bolum oꝛaculiſententiam diriuat dicens. Quomodo ceci⸗ diſti de celo lucifer qui mane onebaris. SðJMVMW l vv'j. quando aliquid faciendum eſſe pꝛonuntia tur. ſecundũ nos Dicitur. quãdo vero que fatura lunt/iam facta dicuntur. ſe⸗ cundum dei etermtatem accipienda ſunt. apud quem iam omma facta ſunt/que futura ſunt. Sexta regula eſt de re⸗ (uo ſtudrum imrediat p. c certã materiã ꝓſcripſi m lectoꝛi. et eas lcrp turas ꝗᷓ ad Duma paipue Penent⸗ lectõz ſuis noĩb? Snan do derermamurmus. conſequens videtur. vi etiã dDe modo et oꝛdme legendi aliquid dicamus quatinus ex lis que dcta ſunt agnoſcat cun rei ſtudium impendere de⸗ beat. ex hhis vero que ſunt dicenda eiuſoem ſtudi ſun mo⸗ Dum et rationem accipiat. Qma vero facilus quid agen⸗ Dum ſit intelligmus ſi pꝛius quid non ſit faciendum agno⸗ uerimus.mſtruendus eſt pꝛimũ quio cauere debeat. ac de mde mifoꝛmandus qualiter ea que ſunt agenda perfictat. Dicendu mq; eſt quid ſit quod ex tanta turba diſcentium. quoꝛum multi et mgemo ꝑollent et vigẽt cxercitio tam pau ciet mnumerabiles muemantur. quibus ad ſcientiaz perue mre contingat. Et ut de illis taceaʒ qui naturaliter ſunt he betes et tardi ad intelligendum.hoc maxime me mouet. et dignum queſtione vdetur. vnde hoc ac cidit q duo pari in gemo.et equali ſtudio vm lectiom intendunt. nec tamen ſimili effectu eius mtelligentiam conſecuntur. Olter cto quod querit appꝛehendit NNlter diulaboꝛat. et parum pꝛo ficit. Sed ſciendum eſt quod in quolibet negotio duo ſunt neceſſarna.opus videlcet.et ratio operis. que ita ſibi con nexa ſunt. vt alterum ſine altero. aut mutile ſit aut mmus efficax. Merumtamen melioꝛ vt dieitur pꝛudentia eſt foꝛu cud me. quià et pondera aliquando que viribus mouere nõ pol ſumus arte leuamus. Sic mmirum eſt in omm ſtudio. qui ſine diſcretione operatur.laboꝛat quidem ſed non pꝛo ficit. et quaſi aerem verberens. vires muentum fundit. ſpice duos panter ſiluam tranſeuntes. et hunc quidem per cema laboꝛantem.illum vero rech itineris compendia — DRLLZ 2ð ”s legentem. pari motu curſum tendunt. ſzʒ non eque puemunt Quid autem ſcripturam dixerim mſi ſuam. cuius ſenten⸗ tias quaſi fructus quoſdam dulciſſimos legendo carpi⸗ mus.tractando rummamus? Quid ergo in tanta multitudi ne libꝛoꝛum legendi modum et oꝛdmem non cuſtodit.qua⸗ ſi in condenſitate ſaltus oberzans tramitem recti itineris perdidit. et ut dicitur ſemper diſcentes et nunquam ad ſci en tiam peruementes. Cantum emm valet diſcretio.vt ſi⸗ ne ipſa et omne ocium turpe ſit. et laboꝛ matilis. vt aut em vmuerſaliter complectamur. Tria ſunt que pꝛecipue ſtu⸗ Ous legentium obeſſe ſolent. negligentia. impꝛu dentia.foꝛ tuna. Negligentia eſt quãdo ea que diſcenda ſunt vel pꝛoꝛ ſus pꝛetermttimus. vel mmus ſtudioſe diſcimus. Impꝛu⸗ dentia eſt quando congruum oꝛdinem. et modum in his qꝗ diſcimus. non ſeruamus. foꝛtuna eſt in euentu. caſu.ſiue naturaliter contingente. quando vel paupertate vel infir⸗ mitate vel naturali tarditate. ſiue etiam doctoꝛum raritate quia aut non mnuemuntur qui doceant/aut qui bene doce⸗ ant.a pꝛopoſito noſtro retrahimur. In his autem rebus de primo quidem. w eſt negligentia lectoꝛ ammonendus eſt. de ſecundo vero.id eſt impeudentia inſtruendus . de ter⸗ cio autem.id ẽ foꝛtuna/adiuuandus “”M ¶ ind ſit fructus dunne lectoms vx uiſquis ad diuinam lectionem erudiendus acceſſe rit. pꝛimum qualis ſit fructus eius agnoſcat. 1⸗ chu emm ſine cauſa appeti debʒ. nec deſideria tra⸗ hit quod vtilitatem non pꝛomittit. Geminus eſt diune le⸗ choms fructus. q; mentẽ vel ſciam erudit. vł moꝛibꝰ oꝛnat Docet quod Icire delectet.etquod muuari expediat. Quo rum alterum. id eſt ſcientia. magis ad hiſtoꝛam et allego riam. alterum. id eſt inſtitutio moꝛum. ad tropologiam ma Sis reſpicit. Omms diuma ſcriptura refertur ad hunc finẽ Bane quamuis expediat magis iuſtum eſſe ꝙᷓ; ſapientem. ſcio tamen ꝓlures m ſtudio ſacri eloquij ſcientiam querere virtutem. Ego autem quomam neutrum impeobamum ſed vtrunq; neceſſa rium et laudabile eſſe cenſeo.quid cinꝰ q; intentiom competat paucis abſoluam. Et pꝛimum qumi⸗ Dem de eo qui moꝛzalitatis gratiam a plectitur expedi⸗ Am. B coerechoem moꝛzum. vn matur ſollerter in quirite. Vtrunqʒ bonum.vtrunq; neceſſa um. amate et querite. Si amoe eſt. octoſus eſſe non poteſt Peruemre deſideratis.diſcite quomodo peruematur quo tenditis. Hec vero ſcientia duobus modis comperatur. vi Delicet/erxemplo et doctrina. Exemplo, quando ſanctoꝛum Ffacta legimus. doctrina qñ eoꝝ dicta ad diſciplinam nr̃am pertinentia diſcimus. Inter que beatiſſimi gregoꝛi ſingu lariter ſcripta amplexanda eſtimo. que qꝛ michi ̃ ceteris ☚ Quomodo legenda ſit ſeriptura dunna ad Nqvi vir tutum noticilam. et foꝛmam viuendi m ſacro quenit eloqmo. hos libꝛos magis legere debet. qui Houig mundi contemptum ſuadent. et ammamad amoꝛem conditoꝛis ſin accendunt.rectu mq; viuendi trami tem docent.qualiterq; virtutes acquiri et vitia declinani poſſint oſtendunt. Peimum emm inquit quente regnum Dei.et muſticiam eius. ac ſi aperte dicat. Et celeſtis patne Saudia deſiderate. et quibus ꝛuſticie meritis ad ea perue rviij ⸗ Dulcia. et eterne vite amoꝛe plena viſa ſunt.nolo ſilentio A pꝛeterire. Opoꝛtet aũt ut qui hanc ingreſſus fuerit viã.in A libꝛis quos le gerit.diſcat non ſolum coloꝛe dictamims ſed n virtutũ emulacõne pꝛouocari. ut eum nontã verboꝛũ pom⸗- prolitas aut concinnatio ꝙᷓ; veritatis pulchritudo delectet e Sciat etiam ad ꝓpoſitum ſuũ non conducere ut inam rap⸗ un tus deſiderto ſcientie/ obſcuras et pꝛofunde intelligentie fu⸗ ſcripturas exquirat. in quibus magis occupetur ꝙᷓ edifi⸗ mn⸗ cetur ammus.ne ſic eum ſola lectio teneat. ut a bono ope di⸗ vacare compellat. Criſtiano philoſopho lectio exhoꝛtacõ debet eſſe non occupacõ. et bona deſideria paſcere/nõ ne 1 care. Nelatum michi aliquando memim de quodam ſatis pꝛobabilis vite viro.qui tanto ſanctarum ſcripturaꝝ amo re flagrabat. ut eis continuũ impenderet ſtudiũ. Cũq; in zgOo. Ddies creſcẽte ſcientia creſceret et deſideruũ eius/ cepit tã⸗ dem ſapientiam zelatus impeudenter (ſpꝛetis ſ implicioꝛi⸗ d bus ſcripturis) pꝛofunda queq; et obſcura rimari.atqʒ e⸗ zm mgmatibus ꝓphetarum enodandis. et miſticis ſacramen⸗ aau toꝛum intellectibus vehementer inſiſtere. Sed mens Huͤa⸗ un na tantum non ſuſtinens pondus. cepit mox et ret magmtu Nr dine/et intencõis iugitate deficere. tanta q; huius impoꝛ ni⸗ tune occupacõms cura confundi / ut non ſolum iam ab vti ſi libus/ſed etiam a neceſſarijs actibus ceſſaret Verſo ſiqui dem euentu in contrarium / qui legere ſcnpturas ad edifi⸗ cacõnem vite ſue ceperat. qma diſc retioms moderamine 3 vti non nouit/eaſdem nunc occaſionem errons habebat. in Sed miſeracõne diuina tandem per reuelaconem ammom tus eſt ne amplius lbarum lrarun⸗ ſtudio incumberet. ſ ed 8 ſanctoꝝ patrũ vita/et martiru triu phos/aliaſq; tales ſim⸗ . plici ſtilo dictatas frequẽtare ↄſueſceret.ſic qʒ ĩ bꝛeun ad 4 ſaatũ peiſtinũ reductꝰ / tantã interne quietis gratiã accipe meruit. ut vere ĩ eo illã dñi vocẽ ĩpletã dicereſ.qꝛ ipe nr̃jm laboꝛẽ et dolorem ↄſiderãs/pie nos ↄſolan voluit dicens. 2=ð . Xvuͤ. Wemte av meo mnes qui laboꝛatis et onerati eſtis et ego vos refitiam. et demceps muemetis inꝗqt requiẽ aĩa bꝰ vris Hoc exemplum ideo appoſii. vt oſtenderem eis qui m diſci plma non litterature. ſe o wirtutũ polſiti ſunt. non opoꝛtere lectionem eſſe faſtidio. ſed oblectamento. Nam et ꝓheta non noui mquit litteraturã ſiue negociationẽ. introibo in pPotentiã dñi.dñe memoꝛa bo iuſtcie tue ſolius. deꝰ docin ſti me a muentute mea Qm em ad occupationẽ ſeripturas et ut ita dicam ad afflictionẽ ſpiritus legit non philoſoꝑha tur. ſed negociatur. virq; tam vehemens et im diſcreta inte tio vitio ſuperbie carere valet.. Quid autẽ de lectione ſim plicis pauli dicam. qui a nte implere legem uoluit ꝙᷓ; diſce⸗ res Que nobis pꝛofecto ſatis exemplo eſſe poteſt. nõ audi toꝛes. neq; lectoꝛes. ſed factoꝛes potius iuſtos eſſe ante Deum. Conſiderandum pꝛeterea eſt. qꝙ lectio duobus mo⸗ dis ammo faſtidiũ ingerere ſolet. et affligere ſprritum. et qualitate videlicet ſi obſ. curioꝛ fuerit. et quantitate ſi pꝛo⸗ lxioꝛ ex titerit. in quo vtro q; magno vti modera mĩe opoꝛ tet. ne q; ad refectionem queſitum eſt. ſumatur ad ſuffoca tionem. Sunt qui omma legere volunt. tu noli contende re ſufficiat tibi. mehil tua intereſt an non om̃es legeris libꝛos Infemtus eſt libeoꝛum numerus. tu noli ſequi mfimta. VYbi fims non eſt. requies eſſe non po teſt. ubi requies non eſt.· pax nulla eſt. vbi pax non eſt. deꝰ ha bitare non poteſt. In pace inquit pꝛo pheta factus eſt locus eius.et in ſyõ ha bi⸗ ta tio eius. in ſyon/ſed m pace. eſſe ſyon opoꝛtet. ſed pace⸗ non amttere. Contemplare. et occupan noli. Doli auarus eſſe. ne foꝛte ſemper egeas. ſtudi ſalomonem. audi fapien⸗ tem. et diſce pꝛudentiam. Fili mi inquit amplius bis ne re⸗ quiras. factendi plures libeos nullus eſt fims. frequenſq; meditatio carms afflictio eſt. Vbi ergo eſt fims.mem lo quendi omnes pariter audiamus. Deum time et mandata eius obſerua.hoc eſt omms homo. * —.— — —, — —⏑ — xy. ii⸗ Lectionem eſſe incipientium opus perfectoꝛum yvnj. emo me pꝛo his que ſupiꝰ cõmemoꝛaui eſkmet le⸗ berl Ctoꝝ diligentiã rep̃hẽdere cũ ego potiꝰ diligẽtes lectoꝛes von ad ꝓpoſitum hoꝛta ri inten dam.et eos qui libenter Dilcunt den laude dignos oſtendere.ſed ibi locutus ſum eruditis.nunc ans aũt erudiendis. et doctrinam que pꝛincipium eſt diſciplie ophe inchoãtibus. Illis ſtudium virtutum. iſtis vero miterem ex e ercitium lectioms pꝛopoſitũ ẽ. ſic tamen vt nec hij virtute ſm careant. nec illi pꝛoꝛ ſus lectionem omit tant. Nam ſepe mi ſu. nus pꝛouidendum eſt opus quod non pᷣcedit lecto. et do⸗ ctrina minus vtilis. quam non ſequit᷑ bona operatio . Opoꝛ i tet autez ſũmopere et illos cauere.ne foꝛte ad ea que retro n⸗ ſunt aſpiciant.et iſtos conſolari.ſi vbi illhi ſunt/qandoq; ꝑ meet uemre deliderant. Ptroſqz; ergo exercen et vtroſqʒ; pꝛo⸗ peo⸗ moueri conuemt. Nemo retro abeat / aſcendere licet. ſz nõ por deſcendere. Si vero necdũ aſcendere potes ſta in loco tuo de⸗ Liber a culpa non eſt. qui alienum vſurpat officium Bi mo “ nacus es. quid facis in turba. Si amas ſuentium. cur de⸗ nes clamantibus aſſidue intereſſe delectat Tu ſemper ietumjs et fletibus inſiſtere debes. et tu philoz opharn queris. Dim . plicitas monachi, philoſophia eius eſt. Bed doceꝛe inqiis 7 alios volo. Nõ ẽ tuũ docere. ſed plangere Si tamẽ doctoꝛ 5 eſſe deſideras. audi qd facias Wiltas habitꝰ tm. et ſimxli c citas vultus mnoc entia vite, et ſanctitas conuerſatioms tue docere debent hHommes. OMehus fugiendo mundum iͤe doces ꝙᷓ ſequendo. ſed adhuc foꝛte pꝛoſequeris. et quid in don quiens. Nonne ſaltẽ ſi volo diſcere michi licet? Bupꝛa dirt tibi/lege. et occupari noli. Exercitium tibi eẽ po teſt lectio 4 ſed non pꝛopoſitum. Doctrina bona eſt.ſed incipientium eſt. Tu vero te perfectum foꝛe pꝛomiſeras.et ideo tibi nõ ſufficit ſi mcipientibꝰ coeqris Pl? aliqd te facere opoꝛtet Cõſidera ergo vbi ſis. et qo agere debeas facile agnoſcis (De quatuo: gradibus mij. Nvatuoꝛ ſunt in quibus nunc exercetur vita iuſtoꝝ. het quaſi per quoſdam gradus ad futuram perfe⸗ uonem ſubleuatur videlicet lectio ſiue doctrina. meditatiõ. oꝛatio. operatio. Quinta deinde ſequitur con⸗ templatio. in qua quaſi quodam pꝛecedentium fructu in hac vita etiaz que ſit bom opis merces futura peeguſtatur Vnde pſalmiſta eum de iuditijs dei loqueretur. commen⸗ Dans ea ſtaum ſubiunxit.ĩ cuſtodiẽdis illis retributio mul ta eſt. De his quinq; gra dibus pꝛimus gradꝰ. ĩd eſt lectio meipientium. eſt ſupꝛemus.id eſt contemplatio perfecto⸗ rum. Et de medijs quidem quanto plures quis aſcenderit tanto perfectioꝛ erit. verbi gratia. Peima lectio/ mitelligẽ⸗ tiam dat. ſecunda meditatio conſilium pꝛeſtat tercia oꝛa tio petit. quarta operatio querit.quinta cõtemplatio mue mt. Di er go legis et intelligentiam habes. et noſui iam 4 faciendum ſit imtium bom eſt. ſed adhuc tibi non ſufficit. nondum perfectus es. Scande itaq; ĩ arcem conſilij. et me Ditare qualiter implere valeas quod faciendum eſſe didici ſti. Multi emm ſcientiam habent ſed pauci ſunt qui noue⸗ rint qualiter ſcire opoꝛteat Nurſus quomam conſilium bo mims ſine diuino auxilio infimum eſt et inefficax. ad oꝛa-⸗ tionem ersgere et eius adiutoꝛium pete ſine quo nullum po tes facere bonum. vt videlicet. ipſius gratia que pꝛeuem⸗ endo te illumm aut. ſubſequendo etiam pedes tuos diri- gat in viam pacis.et q; in ſola adhuc voluntate eſt ad eſfe ctum perducat bone operatioms. Deinde reſtat tibi vt ad bonum opus accingaris. vt quod oꝛando petis.operando accipe merearis. tecũ opari vult deꝰ.nõ cogens ſʒ uuans Si ſolꝰ? tu mi pficis.ſi ſolꝰ deꝰ opat᷑ mil mereris Opet᷑ er 80 deꝰvt poſſis.operis et tu vt aliqd merearis Wia ẽ opa tio bona. qua itur ad vitam. Qim viaà hanc cureit. vita qrtt 2 — — — — — Al. Confo⸗ tare et viriliter age. Habet hec via pꝛemium ſuum quotiens eius laboꝛibus fatigati ſuperm reſpectas gra illu Ko ſtramur. guſtantes et videntes quomã ſuauss eſt dominꝰ belfſe: Sicq; fit qð ſupꝛadictũ eſt.q oꝛatio querit.contempl atio mn. . inuemt. Vwes igitur qũo ꝑ hos gradus aſcendentibꝰ per cca⸗ fectio occurꝛit. vt ꝗ mfra remãſerit. ꝓfectus eẽ nõ poſſit. u n Pꝛopoſitũ ergo nobis debet eſſe ſemꝑ aſcẽdere.hʒ qm tan katur ta eſt mutabilitas vite nre. vt ĩ eodẽ ſtare nõ poſſimꝰ. cog nen⸗ mur ſepe ad trãſacta reſpicere. et ne amittamꝰ illud ĩ quo omi ſumus.repetimꝰ.qñʒ q; tranſunmꝰ.verbi gra Qu in opꝑe lecdo ſtrẽnus ẽ. oꝛat ne deficiat. Qui pᷣcibus inſiſtit.ne oꝛando fecho⸗ offendat. meditatur qd oꝛandũ ſit. et ꝗᷓ aliqñ ĩ ꝓpeio ↄſilio ndent minus ↄfidit. lectõʒz ↄſulit. et ſic euemt. vt cũ aſcevere no⸗ Alige bis ſemꝑ ſit volũtas.deſcẽdere tñ aliq cogat neceſntas R ita tñ vt in volũta te nõ neceſ tate gpolitũ nim ↄſiſtat. a zine aſcẽdimꝰ ꝓpoſitũ eſt.qð aſcẽ dimꝰ.pter ꝗpoſitũ Qõ hoc er nid SZo.ſed illud pemcipale eſſe debet. MG nt. De tribus genenbus lecton .. ””MU HRũR Xaus utputo aperte demonſtratum eſt peouectis. i — er aliquid amplius de ſe pꝛomittentibus non idem . — eſſe ꝓpoſitum cum meipien tibus. ſed ſicut ilhis ali- qud concedit᷑. ꝙ iſti ſine culpa mimme agere poſſunc.ita mee etiã ab iſtis aliquid re quiri/quo uli nõoum obligati ſunt. ho Nunc igitur ad pꝛomiſſa ſoluenda redeo.vt videlicz oſten mhpo dam qualit eis diuma ſcriptura legenda ſit qui adhuc in enr ea ſolum querunt ſcientiam. Gunt nonnulli qui dunne ſcẽcp ⸗; ture ſctentiaʒ appetunt. vt vel duntias congregent. vel ho h noꝛes obtineant. vel famã acqmrant. quoꝝ mtentio quan⸗ ℳ% tum puerſa. tiñ eſt mſeranda. Sunt rurſus alij quos au⸗ mo Dire verba dei et opa eius diſcere delectat.nõ quia ſaluti⸗ Pius fera. ſed quia mira bilia ſunt. Ocrutari archana et maudi⸗ teer ta cognoſcere volunt. multa ſcire. et mi facere. Inna⸗ epa mnum miantur potentiam. qm non amant miſericozꝛdiam. in Al. Hos ergo quid almud agere dicam ꝙᷓ pcoma diuma in ka⸗ bulas cõmutare? Sic theatralibꝰ ludis. ſic ſcemcis carmĩ bus intendere ſolemus. vt ſcʒ auditum paſcamꝰ? nõ ammũ Huiꝰ modi tñ nõ tam cõfundi qᷓ; adiuuari opoꝛtere cenſeo quoꝝ voluntas non vtiq; maligna eſt/ſed impꝛouida. ln vero mcirco ſacram ſcripturã legunt vt ſcᷣm apoſtoli pꝛe ceptum ꝓati ſint om̃i poſcenti reddere rationẽ de ea fideĩ qua poſiti ſunt.vt videlicet immcos veritatis foꝛtiter de⸗ ſtruant. minus eruditos doceant. ip̃i ꝓfectius viam verita tis a gnoſ cant. et altius dei ſecreta mtelligentes/ artius ament quoꝝ mmirũ deuotio laudanda ẽ et imtatione dig na. Tria igitur ſunt genera hoim ſa cram ſcripturã legenti um. quoꝝn quidem pꝛimi miſerandi ſunt. ſcdði nuandi. ter⸗ ci Naudandi. nos vero quia om̃ibus conſulere imtendimus qð bonum eſt in ommbus auger cupimus. et qo ꝓ Puerſum cõmutari. Omnes mtelligere volumus quod Dicimus. om⸗ nes facere quod hoꝛtamur. ncipit liber ſextus. Quomodo legenda ſit ſacra ſerp tura. a Auerentibus ſatent tammea ⸗. — no. que ſi diligenter inſpexeris.facile tibi. iter legendi patebit. In hoꝝ vero conſide y ratõe nec oĩa tuo in gemo relinquã.neq; ꝓ meam diligentiã ſatis tibi fieri pꝛomtto. ſz ſic quedã bꝛeuiter p̃libando tranſcurrã vt et Poſita aliqua quibus erudiaris.et aliqua pᷣtermiſſa qꝗᷓ bus exercearis muemas. Oꝛdinem legendi ſ upꝛa quadꝛifa nũ eſſe cõmemoꝛam. alium im diſciplmis. alium in libꝛis. alium in narratione. atqʒ alium in expoſitione. Que quali⸗ ter in diuna ſe Aprura aſſignanda ſint.nondũ oſtendi. oꝛdme un. eſtan diſciplins . . vo tibi lectoꝛ. oꝛdinem ſcz et modum po . e⸗ etn d⸗ g! ntt. ani ſ Oift is. välr nimum ergo hunc oꝛdinem qui queritur in diſcipli⸗ ms inter hiſtoꝛiam. allegonã. tropologiaʒ diumũ lectoꝛẽ oſiderare opoꝛtet qᷓ harũ aliã oꝛdine legẽ di pcedat. In quo illud ad memoꝛiã reuocare nõ inutue e. q; in edifitijs fieri ↄſpicitur. vbi pꝛimũ quidẽ fundamentũ pomtur. de hinc fabꝛica ſuꝑedificatur. ad vltimũ ↄſũmato opere domus coloꝛe ſuperducto veſtitur. —- Geobiſtozia ꝛu. MM ic mmirũ in doctrina fieri opoꝛtet. vt videlicʒ.pꝛiꝰ hiſtoꝛiã diſcas. et reꝝ geſtaꝝ veritatẽ a pꝛincipio repetens / vſq; ad finem quid geſtum ſit. a quibꝰ geſtũ ſit. et vbi geſtum ſit diligenter memone cõmendes. Hec em̃ qᷓtuoꝛ pcipue/in hiſtona reqͥrenda ſunt. ꝓſona. negotium. tempus. et locus. Neq; ego te pfecte ſubtilem poſſe fieri puto ĩ allegoꝛia.mſi pꝛ ius fundatus fueris in hiſtona No⸗ l ↄtemnere mimma hec. Paulatim deficiũt.q mimma con temnunt Si pꝛimo alphabetü diſcere ↄtemſiſſes. nüc inter gramaticos tm̃ nomẽ nõ haberes. Scio quoſ dã eſſe q ſta⸗ tim phãri volũt. fabulas pſeudo apłis relmquẽdas aiunt. Quoꝝ ſcĩa foꝛme aſim ſimilis eſt. Noli hui? m odi imitari. Darims imbutus tẽptabis grãdia tutꝰ?. Ego affirmare au deo mhil me vnc ꝙ ad eruditionẽ ptineret ↄtempfiſſe. ſz multa ſepe didiciſſe. qᷓ alijs ioco/aut deliramẽto ſimilia vi⸗ derentur Memim me dum adhuc ſcolaris eẽm elaboꝛaſſe. vt ommũ reꝝ oculis ſubiectaꝝ.aut ĩ vſum vementiũ voca⸗ bula ſcirẽ. ppẽdens libere rerũ naturã ulũ nõ poſſe pꝛoſeqᷓ qui earũdem noĩa adhuc ignoꝛaret. Quotiens ſophiſmatũ meon ꝗᷓ gratia bꝛeuitatis vna vel duabus ĩ pagina dictio⸗ mbus ſignauerãt a memetip̃o quotidianũ exegi debitũ. vt etiã ſentẽtiaꝝ /queſtionũ/et oppoſitionũ oĩm fere quas di⸗ diceram. et ſolutões memoꝛiter tenerẽ et numerũ. Cauſas ſepe mfoꝛmaui. et diſpoſitões ad inuicẽ ↄtrouerſijs.quod diſtinxi. Calculos in numerũ poſui.et mgris pauimentum car bombus depmyxi. et ip̃o exẽplo oculis ſubiecto.qᷓ̃ ampli Somj.q̃ oꝛtogom.qᷓ̃ oxigonij differẽtia eſſet patent demõ ſtraui. vtrũ ne quadꝛatũ. equilaterũ duobus in ſe lateribꝰ multiplicatis embadũ impleret vtrobiq; pꝛocurꝛẽte podiſ mo didici. Sepe nocturnus hoꝛoſcopus ad hiberna ꝑ vigi lia excubaui. Sepe ad numerũ pꝛotenſũ in ligno madagã ducere ſolebã. vt et votum differentiam aure Pciperem. et ammũ pariter melli dulcedine oblectarẽ Mec puerilia qui dẽ fuerãt/ſed tñ non inutilia. Neq; ea nũc ſcire ſtomachũ mei onerãt Hec aũt ñ tibi replico. vt vel meã ſciam ꝗᷓ nul⸗ la eſt vel pua eſt ꝛactitẽ, ſed ut eſtendã tibi ilum incedere aptiſſine. qui meedit oꝛdmate. neq; ut quidã dum magnũ ſalt um facere volũt.pᷣcipitium incidũt. Sicut in virtutib? ita in ſciẽtijs quidã gradus ſunt. ſʒ dicis. Oulta ĩiuemo in hiſtoꝛijs. que nullliꝰ videntur eẽ vtilitatis.ꝗqre ĩ huiʒmodi occupaboꝛ:bene dicis. Oulta ſiquidẽ ſunt ĩ ſcnipturis.qᷓ in ſe ↄſiderata mchil expetẽdũ habere vident᷑.ꝗᷓ tñ ſi alijs quibꝰ coherent ↄpaueris. et in toto ſuo trutinare ceperis neceſſaria pariter et ↄpetẽtia eẽ videbis.Nlia ꝗpter ſe ſea enda ſũt.alia aũt cqᷓuis nõ ꝓpter ſe videant᷑.nro laboꝛe dis na.qꝛ tñ ſine ip̃is illa enucleate ſciri nõ poſſunt.nullatenꝰ 1 debent negligenter pᷣterin. Omia diſce. videbis poſtea m⸗ chil eſſe ſuꝑfluum. Coartata ſcia. iocunda non eſt. De lͥ⸗ bꝛis aut qui ad hanc lectonẽ vtiles ſunt. ſi quid michi vide atur queris.hos magis frequẽtandos exiſtimo. Geneſim. exodum.ioſue.libeũ uudicũ.et regũ.et paralipomenõ.Qo uii vero teſtamenti peimù qᷓtuoꝛ euãgelia. de binc actꝰ apo ſtoloꝝ. Mi.xi. magis ad hHiſtoꝛiã ꝓtinere michi vident᷑. ex⸗ ceptis his quos hiſtonographos ꝗpꝛie apellamꝰ. Si tam huiꝰ vocabuli ſigmficatõe.largius vtimur. nullũ eſt incon uemẽs.vt ſcʒ. hiſtoꝛiã eẽ dicamꝰ nõ tm̃ rerũ geſtaꝝ narꝛatu nẽ.ſʒ illã pꝛimã ſigmſicationem cui?libet narzatioms que xlij. um . pl ſſecundum ꝓpꝛieta tem ver boꝝ expꝛimitur. Secundum quaʒ mö acceptionem omnes vtriuſ q; teſtamenti libꝛos eo oꝛdine NQN quo ſupꝛa enumerati ſunt ad hanc lectionem ſecundum lit d teralem ſenſum pertinere puto. Et foꝛtaſſe mſi puerile vi⸗ q9 deretur.in hoc loco aliqua de modo conſtruendi pꝛecepta 4 interponerem. qꝛ noui diumã ſcripturã magis ceteris om mbus in textu ſuo eſſe conciſam. quibus tamen iccirco ſup⸗ ſedere volo. ne mterpoſitione mmia ꝗꝓpoſitum extendam. „ Sunt quedam loca in diuina pagina. que ſec undũ litteraʒ legi non poſſunt.que magna diſcretione diſcernere opoꝛ⸗ 4 tet. ne vx p negligentiam aliqua pᷣtereamus. aut p impoꝛtu ci nam diligentiam ad id ad qð ſcripta non ſunt / violenter in A4 toꝛqueamus. Moc eſt ergo o lectoꝛ quod tibi pommus. e hiꝛaic campus tui laboꝛis vomere bene ſulcatꝰ. mulplicẽ tibi n frouctum referet. Oꝛdme cuncta geſta ſunt. oꝛd ine incede. o per vmbꝛam vemtur ad coꝛpus. figuram diſce. et ĩiuemes 9 veritatẽ. Nec hoc nunc dico vt pꝛus veteris teſtamenti fi⸗ is guras laboꝛes euoluere/ et miſtica eiꝰ dicta ſcruteris.qua nih ad euan gelij fluenta potanda accedas. Sed ſicut vides. ſ qð omm̃s edificatio fundamento carens /ſta bilis eſſe nõ po di, teſt. ſic eſt etiam in doctrina. undamentum aũt et pꝛinci en⸗ pium doctrine ſaere hiſtoꝛia eſt. de qua quaſi mel de fauo im⸗ veritas allegonie expꝛimitur. Edificaturus ergo. pꝛeimum eh⸗ fundamentum hiſtoꝛie pone. deimde ꝑ ſigmficationẽ tipiö⸗ pde cam in arcem fidei fabacam mentis erige.ad extremũ er⸗ in. go ꝓ moꝛtalitatis gratiam quaſi pulcerꝛimo ſuꝑpducto co⸗ ſo. loꝛe edificium pinge. Habes in hiſtoꝛia quo dei facta mi⸗ 9Nℳ reuris. in allegoꝛia quo eius ſacramenta credas. ĩmoꝛalita⸗ er⸗ te quo pfectionem ip̃ius imiteris. Lege ergo et diſce quia in pꝛincipio fecit deus celum et terꝛam. Lege quia in pꝛin⸗ “ cipio plantauit paradiſum voluptatis in quo poſuit hiem quem foꝛmauerat.peccantẽ expulit. et in erumnas huius 4 ſeculi deiecit Lege qualiter ab vno homme vmuerſa hůüam generis pꝛopago deſcendent. qualiter demde peccantes vnda diluui obꝛuit. qualiter noe iuſtum cum fiis ſuis in medijs aquis diuma ciementia ſeruauit. qualiter demde abꝛaham fidei ſignaculũ ſuſceꝑit. poſt vero iſrahel in egip tum deſcendit. quomõ deinde deus filios iſrahel de egip⸗ to in manu moyſi et aaron per mare rubꝛum eduxit. in de⸗ ſerto paut. legem dedit. in terꝛa pꝛomiſſioms locamt. et cetera multa que fecit.ad extremum vero nutante iam ſecu lo fuium min carnem miſit. vitam eternam pemtentibus miſ⸗ ſis m mundum vmuerſum apoſtolis pꝛomiſit. venturum ſe in fine ſeculoꝛum ad iudicium pꝛedirit reddere vmc qʒ ſe cundum opera ſua. peccatoꝛibus ſcilicet ĩignem eternum. iuſtis autem vitam eternam. et regnum cui? non erit fims Vide quia exquo mundus cepit. vſq; ad finem ſeculoꝛum. non deficiunt miſerationes dei. (De allegoꝛia niii. oſt lectionem hiſtoꝛie ſupereſt allegoꝛiarum miſte⸗ puto. cum iĩpa res ſatis per ſe digna apareat Noſ do ſubtilitatem teneant. vt in diſcernendo pꝛudentiam nõ amittant. Solidꝰ eſt cibus iſte. et mſi maſticetur tranſglu tiri non poteſt. Tali ergo te moderamine vti opoꝛtet. vt dum mquirendo ſubuhs fueris, in pꝛeſumendo temerarius non inuemars. recolens quod ait pſalmiſta. Nrcum ſuum tetendit et parauit illum. et ĩ eo parauit vaſa moꝛtis Oe⸗ mimſti vt eſtuno. ſupꝛa me dunnam ſcripturam edific o ſi milem dixiſſe. vt peimum fundamento poſito ſtructura in altum leuatur. plane edificio ſimlem. nam et ip̃a ſtructu⸗ ram habet.Non ergo pigeat. ſi hanc ſimulitudinem paulo Diligentius peoſequamur. reſpice opus cementanj. Collo⸗ cato fundamento lImeam extendit m directũ. perpeudiculũ l na mueſtigare.vt mea exhoꝛtatione opus eſſe ner ſe tamen te volo o lectoꝛ.hoc ſtudium non tardos et hebe tes ſenſus ſed matura ingema expetere. que ſic inneſtigã — — — —9 — pꝛemmentia pꝛ ecidit. aſpera planat. et infoꝛmia ad foꝛmã reducit.ſicq; demum reliquis in oꝛdinem diſpoſitis adiun git. Si vero aliquos tales inuenerit. qui nec comminm va leant. nec congrue coaptari eos non aſſumit.ne foꝛte dum ſilicem frangere laboꝛat. limam frangat Intende. rem tibi pꝛopoſui intuentibus contẽptibilem ſed intelligentibꝰ imi tatione dignam. f und amentũ in terꝛa eſt. nec ſemꝑ poli⸗ tos habet lapides. Fabꝛica deſuꝑ terꝛã.et equalem querit ſtructurã. Sic dnuna pagina multa ſecundũ naturalè ſen ſum continet. que et ſibi repugnare videntur. et nonnunq; abſurditatis aut impoſſibilitatis aliquid afferꝛe. Spũalis aũt ĩtelligentia nullam ãmittit repugnantiã.m qua diuer⸗ ſa multa.aduerſa nulla eſſe poſſunt QO etiam pꝛimã ſeriem lapidũ ſuꝑ fũdamentũ collocãdoꝝ ad pꝛotẽſaʒ lmeã diſpo m uides quibꝰ ſczʒ totũ opꝰ reliqui᷑ inmtit et coaptat. ſig mſicatione nõ caret. Nam hoc quaſi alhiud qdᷣdam fundam tum eſt. et tocius fabꝛice baſis Hoc fundamentum et poꝛ tat ſuperpoſita.et a pnioꝛ fundamento poꝛtatur. Pꝛĩo fů⸗ damẽto mſideret oĩa. ſed nõ omm mõ coaptantur Huic in ſidunt et coaptant᷑ reliqua. Pꝛimũ fabꝛicam poꝛtat.et eſt ſub fabꝛica. Hoc poꝛtat fabꝛicam.et non eſt ſolum ſub fa⸗ brica. ſed in fabrica. Quod ſub terra eſt fund amentum fi⸗ gurare diximus hiſtoꝛam fabricaz que ſ uperedificatur al legoꝛiam mſinuare. Vnde et ipla baſis fabrice hui. ad al leg oriam pertinere debet. Multis oꝛoimbus conſurgit fa brica. et quiſquis ſuam baſim habet. et multa ſac ramenta in diuina pagina continentur. que ſingula ſua habent pꝛm cipia. Vis ſcire qui ſunt ordines iſti. Primus oedo eſt ſa⸗ cramentum trimtatis. quia et hbec ſcriptura continet.quod ante omnem creaturam trinus et vnus fuertt deus. Hic de Alüj demittit ac dein de lapides diligenter politos in oꝛdinem pomt. alios atq; alios deinde querit. et ſi foꝛte aliquos pꝛri me diſpoſuiom non reſpondentes muenerit. accipit limam mchilo omnem fecit creaturam. viſibilem. ſcilicet et inuiſi⸗ bilezʒ Ecce ſecundus oꝛdo. Rõnali creature liberũ dedit ar birrium et gratiam pꝛeparauit ut mereri poſſet eternam be atitudinem. deide ſponte labentes pumuit. et perſiſten⸗ tes vt amplius labi non poſſint ↄfirmauit. Que oꝛigo pec⸗ cati. et quid ſit peccatum. et qd ſit pena peccati. Ecce ter clus oꝛdo. Que ſacramenta pemmum ſub naturali lege ad repationem humam generis inſtituerit. Ecce quartꝰ oꝛdo QOue ſcripta ſub lege. Ecce qumtus oꝛdo. Sacramentum mcarnatioms verbi. Ecce ſextus oꝛdo. Sacramẽta nom te ſtamenti. Ecce ſeptimus oꝛdo. Ipſius d emq; reſurꝛectioĩis Ecce octauus oꝛdo Mec ẽ tota ðᷣmtas.hec eſt illa ſpitalis fabꝛica. que quot continet ſacramẽta. tot quaſi oꝛdimbꝰcõ ſtructa in altum extollitur. Wis etiam ip̃as baſes asnoſcere Paſes oꝛdmum pꝛincipia ſunt ſacram entoꝝ. Ecce ad lecti onem vemſti. ſpiritale fabeic aturus edifitium. Jam biſto⸗ rie fundamenta in te locata ſunt. reſtat nunc tibi ipius fa⸗ bace baſes fundare. Linũ tendis. poms examuſim. quadeos m oꝛdinem collocas. et circumgirans quedaʒ futuroꝝn mu⸗- roꝛum veſtigia figis. Linea pꝛotenſa recte fidei trames eſt. iꝓpſe ſpiitualis operis baſes quedam fidei ſacramenta ſũt. quibus imti aris. Debet ſiquidem pꝛudens lectoꝛ curare. vt anteqᷓ; ſpacioſa libꝛeoꝛum volumma pꝛoſequatur. ſic de ſingulis que magis ad pꝛopoſitum ſuum et pꝛofeſſionem. vere fidei pertinent mſtructus ſit. vt quecunqʒ poſtmodũ muenerit.tuto ſuperedificare poſſit. Viyx emm in tanto li⸗ bꝛoꝛum pelago. et multiplicibus ſententiarum anfractibus que et numero et obſcuritate ammum legentis aliquid vnũ colligere poterit.qui pꝛus ſummatim min vno quoqʒ vt ita dicam genere. aliquod certum peincipium firma fide ſub- myum ad quod cuncta referant᷑.non agnomt. Wis ut doce am te qualiter ſien debeat baſes iſte. Neſpice ad ea que pauloante tibi enumerau Eſt ſacramentũ trimtatis multi iam de illo libꝛi facti ſunt. multe date ſentẽtie difficiles ad mtelligendum. et perplexe ad ſoluendum. Longum tibi et oneroſum eſt adhuc omnes pꝛoſequi/cum multa foꝛtaſſis muemas min quibus magis turberis ꝙ; edificeris. Qoli inſta re.ſic nunquam ad finem vemes. Diſce pꝛius beeurter et dilucide quid tenendum ſit de fide trimtatis. quid ſane pꝛofiteri et veraciter credere debeas. Cum autem poſtea legere ceperis libꝛos. et multa obſcure. et multa aperte. multa ambigue ſcripta inueneris.adiunge baſi ſue que a⸗ perta inuems ſi foꝛte conuemant.que ambigua ſunt.ita in terpꝛetare vt non diſcoꝛdent. que vero ſunt obſcura reſle⸗ ra ſi potes. Quod ſi ad intellectum eozum penetrare non „ „%% „ vales tranſi.ne dum pꝛeſumere conaris quod non ſufficis. periculum erꝛoꝛis incurras. Noli ea contemnere/ ſed poti⸗ us venerare. quia audiſti quod ſcriptum eſt. Poſuit tene⸗ bꝛas latibulum ſuum. Quod ſi etiam aliquid mueneris cõ trariũ illi quod tu iã firmiſſima fide tenendum eſſe didicit ſti, non tamen expedit tibi quotidie mutare ſententiam. m ſi paius doctoꝛes te conſulueris. et maxime quid fides vm uerſalis / que nunquam falla eſſe poteſt. inde iubeat ſenti-⸗ ri agnoueris. Sic de ſacramento altaris. ſic de ſacramen⸗ to baptiſmatis..confirmatioms comugij. et ommbus que cibi enumerata ſunt ſupᷣ facere debes. Vides multos ſcrip turas legentes. quia fundamentum veritatis non habent. in erꝛoꝛes varios labi. et totiens fere mutare ſententias. quot legerint lectiones. Nurſum alios vides qui ſecundũ illam veritatis agmtionem. qua intus firmati ſunt quaſſi- bet ſcripturas ad congruas interpꝛetationes flectere noue runt.et quid a ſana fide diſcoꝛdet. aut quid conuemat u dicare. In ezec biele legis q; rote ammalia ſequntur. non ammalia rotas. Cum ambularent mquit ammalia. ambula bant pariter. et rote iuxta ea. Et cum eleuarentur aimalia de terra. eleuabantur ſumul et rote. Sanctoꝛum quippe mentes quantum virtutibus vel ſcientia pꝛoficiunt. tantu ſanctarum ſcnpturarum archana pꝛofunda eſſe con ſpici unt. vt qii ſimplicibus et adbuc ſtantibus m terꝛa jacere videbantur. erectis ſublimes apareant. Qam ſeqtur Quo cunqʒ ibat ſpintus.illuc eunte ſpiritu. et rote pariter leua bantur ſequentes eum. Spirnitus emm vite erat in rotis. tum Rur ſum alibi dicttur. Littera occidit. ſpiritus autez vi uificat. quia mmirum opoꝛtet diuinum lectoꝛem ſpiritua⸗ lis intelligentie veritate eſſe ſolidatum. vt eum litterarũ apices.que et peruerſe nonunqꝙᷓ; intellig poſſunt.ad que⸗ libet diuerticula non inclment. Quare antiqus ille populꝰ quilegem vite acceperat. repꝛo batus eſt. mſi qma ſic ſo⸗ lam litteram occidentem ſequtus eſt. vt ſpiritum vimfican tem non haberet. Hec vero non weo pt quibuſlibet ad vo⸗ luntatem ſuam mterpꝛetandi ſcrnipturas occaſionem pꝛebe am. ſed vt oſtendam eum qui ſolam ſequitur litterazʒ. diu ſine erꝛoꝛe non poſſe mcedere. Opoꝛtet ergo vt et ſic ſe⸗ quamur litteram. ne noſtrum ſenſum diuums auctoꝛibꝰ pꝛe feramus. et ſic non ſequamur. vt m ea non totum veritatis iudictum pendere credamus. Qon litteratus ſed ſpiritu⸗ alis omma diſudicat. Ot ergo ſecure poſſis udcare litte ram.non de tuo ſenſu pꝛeſumere.ſederudiri pꝛius.et infoꝛ mari opoꝛtet. et quaſi quandam minconcuſſe veritatis ba⸗ ſim cui tota fabꝛica mmtatur fundare. Neq; a teipſo erudi ripꝛeſumas. ne foꝛte dum te introducere putas. magis ſe⸗ Ducas/a doctoꝛibus et ſapiẽtibus/hec mtroductio queren⸗ da eſt.qui et auctontatibus ſanctoꝛum patrum. et teſtimo ms lcriptura rum eam tibi pꝛout opus eſt et facere et apen. re poſſint. Cunq; iam introductus fueris teſtimomjs ſcrip turarum legendo ſingula que docuerint confirmare Sic mi c hi videtur cin me m hoc jmitari placuerit libens accipio. cum viſum fuerit nonita opoꝛtere fieri. faciat qd placuerit 7 xlv non contendam. Seio emm plures hunc moꝛem in dil⸗ cen⸗ do non ſeruare. Sed quomodo quidam pꝛoficiant rurſus non ignoꝛo. Si queris qii liber magis ad hanc lectionem va leant.ego puto pꝛincipium geneſis de openbus ſex dierũ tres vltimos libꝛos moyſi de legalibus ſacramentis. yſaiã. pꝛmeipium et finem ezechielis.iob pſalterium. cantica can⸗ ticoꝛum.duo pꝛecipue euangilia. ſcilicet mathei/et iobhã ms epiſtolas pauli. canomcas epiſtolas et apocalipſm. pꝛeci⸗ pꝓue tamen epiſtolas pauli. que etiam ipſo numero deſig⸗ ¹ nant ytnul s teſtamenti perfectionem ſe continere. Qe ttopologia et moralittate p. Ne etopologza mc lil aliud in pꝛeſt enti dicam. cᷓ as ſupꝛa dictum eſt. excepto quod ad eam magis re⸗ be rum qꝙᷓ; vocum ſigmficauo pertinere videtur. In illa emm naturalis ꝛuſticia eſt. ex qua dii ciplima moꝛum no è2 ſtroꝛum. id eſt poſitiua iuſticia naſcitur. Contemplando quid fecerit deus. quid nobis faciendum ſit agnoſcimus. 1 Omms natura deum loquitur. Omins natura hommez do u: cet. Omms natura rationem pant. et mchil in vmuerſita⸗ te te inferundum eſt. fet Se oꝛdine elbeerum .vj. ci — on id em oꝛdo Hibzozum!: m hiſtoꝛĩca et allegoꝛica iechone ſeruandus eſt. Hiſtoꝛia oꝛdinem tempoꝛis fIlſequitur. ad allegoꝛiam magis pertinet oꝛdo cog mitioms.quia ſicut ſupꝛa dictum eſt. doctrina ſemper non ab obſcuris/ſed apertis.et ab his que magis nota ſunt ex⸗ oꝛdum ſumere debet. Vnde conſequens eſt. vt nouum te⸗ ſtamentum in quo mamfeſta pꝛedicatur veritas in hac le⸗ ctione veteri p̃ponat᷑.vbi eade veritas figuris adumbꝛa ta terat qm ſolueret ſignacula eiꝰ mſi leo de tnibu moa Dig ralel. egreſſus eius ab imtio a diebus etermtatis. Et pſal et ipſe fundauit eam altiſſimus.Et rurſum. Domim dom m maquit exitus moꝛtis. Et iterum. Dit dommus domi⸗ no meo.ſede a dextris meis. Et poſt pauca. Tecum pein⸗ cipium m die vrtutis tue. m. ſ. ſ. e. u. a. L. S. t. Et dam⸗ el. Nſpiciebam min viſione noctis. et ecce cum nubibus cel bu uda. Vemt ergo fulus dei et mouit naturam noſtram natus eſt de virgne. crucifixus.ſepultus. reſurꝛexit.aſcen⸗ dit ad celos.et implendo que pꝛomiſſla erant. aperuit que latebant. Lego in euangelio quod angelus gabꝛiel ad ma⸗ riam virginem mittitur. parituram pꝛenunttat Necoꝛdo⸗ vemt tempus eus pariendi. et peperit fleum ſuum pꝛimo⸗ occulte pꝛenunriatur Ea dẽ vrrobiqʒ; veritas. ſed ibi occuni ta. hic mamfeſta. ibi pꝛomiſſa. hic exhibita. Nudiſti cum le geret᷑ m a pocalipſi qꝛ lignatus ẽ liber. et nemo ĩuemri po nata erat lex. ſignate erant pꝛophecie. qmia occulte tem⸗ poꝛa redemꝑptroms venture pꝛenuntiabantur. Nonne tib⸗ ile liber ſignatus fuiſſe videtur. qui dixit. ecce vrgo con cipiet/et pariet filium. et vocabitur nomen eius emannel. Et alus. Cu imqint bethleem effrata paruulus es. im m⸗ libus mda. ex te michi egredietur qui ſit dommatoꝛ iniſ⸗- miſta. Qunquid ſion dicet homo. et homo natus eſt in ea. quaſi fihius homims vemebat. et vſque ad antiquum die- rum peruemt.et dedit ei poteſtatem. et honoꝛem/et reg⸗ num. et omnes populi tribus et lmgue ipſi ſerurent. pote⸗ ſtas eius poteſtas eterna que non auferetur. AQums putas Hec antequam complerentur mtelligere poterat? Signata erant. et nemo poterat ſoluere ſignacula. mſi leo de tu⸗ pꝛophecie.que dicit.ecce virgo concipiet.Lego quia cum eſſetioſeph in bethleem. cum maria vxoꝛe ſua pꝛegnante. gemtnm quẽ angelus pꝛedixerat regnaturũ ĩ thꝛono dõ. — — — — — patris ſm. Necoꝛdoꝛ pꝛophecie bethleem effrata puulus es. in milibus iuda ex te michi egredietur qui ſit domma⸗ toꝛ in irrabel. Lego rurſum. In pꝛincipio erat verbum. et verbum erat apud deum. et deus erat verbum. Recozꝛda boꝛ pꝛophecie que dicit. Egreſſus eius ab imtio a diebus etermtatis. Lego verbum caro factum eſt et habitabit m nobis. NRecoꝛdoꝛ pꝛophecie que dicit. Vocabis nomen ei⸗ us emanuel. id eſt vobiſcum deus. Et ne foꝛte ſingula pꝛo⸗ ſequendo faſtidium tibi factam. mſi pꝛius natiuitatem chei ſti.pꝛedicationem. paſſionem. reſurꝛectionem atque al cen ſionem. et cetera.que in carne per carnem geſſit agnoue⸗ ris. veterum figurarum miſteria penetrare non valebis. ¶ De oꝛdme narꝛatioms pij. e oꝛdine na rratioms illud maxime hoc loco conſi- derandum eſt. quod diune pagine textus. nec na⸗ turalem ſemper / nec continuum loquendi oꝛdinem ſeruat. quia et ſepe poſterioꝛa pꝛioꝛibus antepomt. ſic ut cum aliqua enumerauerit. ſubito ad ſuperioꝛa quaſi ſubſe quentia narratioms ſermo recurrat. Sepe etiam ea que longo diſtant interuallo.quaſi mox ſibi ſuc cedentia con-/ nectat. vt videantur nullum diſiunxiſ ſe tempoꝛis ſpacium. illa que diſcermt vllum mteruallum ſermoms. ¶ De oꝛdine ex poſitoms vunj. in omm narratione ſimul muemuntur. Quedam babet litteram et ſenſum tantum. Quedam babet litteram et xpoſitio tria continet. litteram. ſenſ um .ſ ententi⸗ In omni narrationi lutera eſt, Qam ipſe voces etiam littere ſunt. Sed ſenſus et ſententia non = N et ſententiam tantum. Quedam omma hec tria ſimul con tinet. Omms autem narratio ad minus duo habere debet. Illa narꝛatio litteram et ſenſum tantum haber. vbi per ip⸗ ſam pꝛolationem ſic aperte aliquid ſigmficatur. vt mehil aliud relinquatur ſubmteligendum Illa vero litteram et ſententiam tantum habet. vbi ex ſola pꝛonũtiatione mehil concipere poteſt auditoꝛ mſi addatur expoſitio. Illa ſen⸗ ſum et ſententiam habet. vbiaperte aliquid ſigmficatur. et aliquid aliuo ſubintelligendum relinquitur quod expo. ſitione nõ aperitur. (WDelittera is. candum id quod dicitur mhil peeterea que poſita ſunt vel addere vel mmuere opoꝛtet. Vt omms ſa pientia a dommo deo eſt. Rliquando immmnuta. quando ſubaudiendum aliquid relmquitur. vt ſemoꝛ electe dvomme NRliquando ſuperflua. quando vel pꝛopter inculcationem. vel longam mterpoſitionem idem repetitur. vel aliud non neceſſarium adiungitur. vt paulus in fine epiſtole ad roma nos dicit. Ei autẽ. et poſtea multis interpoſitis infert. cui eſt honoꝛ et gloꝛia. Rliud hic ſupfluum eſſe videtur. ſuper fluum dico. id eſt non neceſſarium ad enuntiationẽ facien⸗ dam. liquando talis eſt littera vt mſi in aliam reſoluatur mchil ſigmficare.vel mcongrua eſſe videatur.vt eſt illud. Dominus in celo ſedes eius. id eſt ſedes dñ in celo.et filij hominum dentes eoꝛum arma et ſagitte. id eſt finoꝛum ho mĩs. Nominatiuus ſc; nomims et gemtiuus pꝛononums. pꝛo vno gemtiuo nomĩs poſiti. et multa alia ſimiliter. Ro litteram conſtructio. et continuatio pertinet. enſus aliꝰ ↄgruz. aligcõgruꝰ, Incõgruus. alius ãicredibił. alius ĩpoſſibił.ali? abſurdꝰ. aliꝰ? falſus Ittera aliquando perfecta eſt. quando ad ſigmfi Multa hinuſmodi muemes in ſcripturis.vt illud Comede runt iacob. et illud.ſub quo curuantur bij qui poꝛtant oꝛ⸗ bem. Et illud. elegit ſ uſpen diñ amma mea. et multa alia. Sunt loca quedam in diuma ſcriptura. vbi licet aperta ſit ver boꝛum ſigmficatio.nullꝰ tamen ſenſus eſſe videtur. vel pꝛopter invſitatum modum loquendi. ſiue peopter aliquam circũſtantiam que legentis intelligentiam impedit Vt eſt verbi gratia. ilud quod dicit iſaias pꝛehendent ſeptem e. mulieres virum vnum m illa die dicentes. panem noſtrum comedemus. et veſtimentis noſtris operiemur. tantummo⸗ do inuocetur nomen tuum ſuper nos. aufer oppꝛobꝛium no 1o det. ir ſtrum. plana ſunt et aperta verba. Intelligis ſatis. apxꝛe dit⸗ hendent ſeptem mulieres virum vnum.. mtelligis. panem Iͤu noſtrum comedemus. mtelligis veſtimentis noſtris operie o. mur. mtelligis tantummodo muocetur nomen tuum ſuper ne nos. intelligis. aufer oppꝛobeium noſtrum Ded foꝛtaſſe qᷣd en. hoc totum ſimul ſigmficare velit. intelligere non potes. non Quid dicere voluerit pꝛopheta. bonum pꝛomiſerit /an ma ma lum mmatus fuerit/ignoꝛas. Vnde euemt vt ſpiritualiter = au tantum mtelligendum credas. quod qualiter ad litteram per dictum ſit non vides. Dices igitur ſeptem mulieres ſſep⸗ ⸗ ZM en⸗ tem eſſe dona ſpiritus ſancti. que vnum virum appꝛehen⸗ ztu dent. id eſt chriſtum in quo omnem plemtuomem gratie H o. placuit inhabitare. quia ipſe ſolus ſine menſura ſpirittum in ſanctum accepit. Qui ſolus earum oppꝛobꝛium aufert. vt H bo muemant in quo requieſcant. nullo alio vꝛuente vt ſpiritꝰ b⸗ aſaTaniuauncti dona poſcebant. Ecce ſpiritualiter interpꝛetatꝰ es. . et quid ſit dicere ad litteram non intelligis. Potuit tamẽ 1 pꝛopheta per bec verba etiam ad littera aliquid ſigmfica re. QAuia em̃ ſupꝛa de intentione populi pꝛeuaricatoꝛis lo⸗ cutus fuerat ſubiungit nũc tantam m eodẽ ꝓpło cladem fu turã.vtuſqʒ adeo viroꝝ genꝰ? delẽdũ. vt vix ſeptẽ mkieres virum vnum muemant. cum modo vna vnũ bpabere ſoleat. AAlvij Et cum mulieres nunc a viris rogan ſoleant. tunc econuer ſo moꝛe mulieres viros rogabunt. Et ne foꝛte vnus vir ſep⸗ tem mulieres ducere ſimul foꝛmidaret. cum vnde eas pa⸗ ſceret et ueſtiret non baberet. dicunt ei, panem noſtrum comedemus. et veſtimentis noſtris operiemur non te opoꝛ tet de no bis eſſe ſ ollicitum. tantumm odo muocetur nomen tuum ſuper nos. vt dicaris vir noſter et ſis. ne repudiate dicamur et ſteriles. et ſine ſemine moꝛiamur. quod eo tem⸗ poꝛe magnum oppꝛobꝛium fuit. Et hoc eſt quod dicunt.au fer opeobrium noſtrum. Multa huiuſmodi inuems ĩ ſerip turis. et maxime in veteri teſtamento. ſecundum idioma il⸗ lius lingue dicta. que cum ibi aperte ſint. mebil apud nos ſigmſicare videntur. (D e ſe ententia .xj. us enuntiatioms vna eſt ſententia. aliquando vmus enuntt atioms plures ſententie. aliquando plurium enuntiationũ vna eſt ſententia. aliquando plurtum enuntionum plures ſententie. Cum igitur dunnos libꝛos legimus. in tanta mul titudine veterum intellectuum qui de paucis eruunt ver⸗ bis. et ſamtate catholice fideti mumuntur. id potiſſumum eligamus quod certum apparuenit eum ſenſiſſe quem legi⸗ mus. Si autem hoc latet. id certe q; circumſtantia ſcriptu re non impedit.et cum ſana fide concoꝛdat. Si autem et ſcripture circumſtantia pertractari ac diſcuti non poteſt. ſaltem ꝛd ſolum quod fides ſana pꝛeſcribit. Rlud eſt emm quid potiſſimũ ſcriptoꝛ ſenſerit.nõ dinoſcere. aliðᷣ a regula pietatis erꝛare G vtruũ 4 vitet. f. pfocte. ſe bʒ fructalegẽtis. ententia diuina nunquam ablurdum munncᷓ falſa elſſe poteſt. ſed cum m ſenſu vt dictum eſt multa im uemantur ↄtrara. ſententia nullaz admittit repug nantiam. ſemper congrua eſt ſemper vera. Nliquando vm 5” Si vero vtrunq; vitari non poteſt. et ſi volũtas ſcriptoꝛis victa ſit.ſane fidei congruam non ptile eſt eruiſſe ſentẽtiã Item in rebus obſcuris atq; a nris oculis remotiſſimis. ſi qua inde ſcripta.etiam diuina legimus. que poſſint ſalua fi de alijs atq; alijs parere ſententijs. in null am earum nos p⸗ cipiti affirmatione ita pꝛoĩciamꝰ.vt ſi foꝛte diligentius di cuſſa veritas eam labefactauerit coꝛruamus.non pꝛo ſen⸗ tentia diumarum ſcripturarum. ſed pꝛo noſtra ita dimicã⸗ tes. vt eam velimus ſcnpturarum eſſe que noſtra eſt. cum potius eam que ſcripturarum eſt. noſtram noſſe debeamꝰ2 (He modo legendi pij. odus legendi in diuidendo conſtat. Dunſio fit et quando ea que confuſa ſunt diſtinguimmus. Inue⸗ ¶ De meditatione pꝛetermittendum xiij. ne aliquid in pꝛeſenti dicere omitto. quia res tanta ſpe⸗ ciali tractatu indiget. et dignum magis eſt ommno ſilere in hiiuſmodi, ꝙᷓ aliquid imperfecte dicere. Nes emm val⸗ de ſubtilis eſt. et ſimul iocunda. que et incipientes erudit et exercet conſummatos, ĩexperta adhuc ſtilo. mdeoq; am plius pꝛoſequenda. NRogemus ergo nunc ſapientiam. vt ra diare dignetur in coꝛdibus noſtris.et illuminare nobis in ſe mitis ſuis.vt introducat nos ad puram et ſine ammalibus ¶ Diuiſio philoſophie continenttum xiiiii· ria ſunt. ſapieutia. virt ns. neceſſitas. Sapientia ẽ compꝛehenſio rerum pꝛout ſunt. Virtus eſt habi⸗ tus ammi in modum nature ratiom conſentaneus. Neceſſitas eſt ſine qᷓ viuere nõ poſſumꝰ.ſʒ felitiꝰ vwuemus partione.et mueſtigatione. Parciendo dimdimus ſtigando diudimꝰ. quando ea que occulta ſunt referam2 cce iam ea que ad lectionem pertinent quanto lu⸗ cidius et compendioſius potuumus explicata ſunt. WMYde reliqua vero parte doctrine. id eſt meditatio⸗ 4 „ Alviij. Neceſſitas. ſine qua viuere nõ poſſumus. ſʒ feliti vmwem? Hec tria remedia ſunt. contra mala tria quibus ſubiecta eſt vita humana. Sa pientia contra ignoꝛantiam. virtus cõ tra vitium, neceſſitas contra infirmitbtẽ. apter iſta tna ma la ertirpãda queſita ſunt iſta tria remedia.et ꝓpt hec tria remedia inemẽda inuenta eſt omis ars et om̃is diſciplina Pꝛopter ſapientiam inuenta eſt theorica. pꝛopter virtutẽ muenta eſt prachca. propter neceſſitatem inuenta eſt me⸗ chamca. Iſte tres vſu prime fuerunt. ſed poſtea propter eloquentiam muenta eſt logica Que cum ſit muentione vl tima, pꝛima tamen eſſe debet in doctrina. Quatuoꝛ igitur ſunt principales ſcientie.a quibus omnes alie deſcendunt. theorica. practica mechamca. logica. Theonca dunditur ctat. de murſibilibus ſubſtantijs. phiſica de muiſibilibus viſibilium cauſis mathematica de inuiſibilibus viſibilumm foꝛnus. Et hec mathematica dundit᷑ in quatuoꝛ ſcientias. Prima eſt arithmetica que tractat de numero.· id eſt de quantitate diſ creta per ſe. Secũda eſt muſica que tractat de propoꝛtione. id eſt de quantitate diſcreta ad aliquid. Tercia eſt geometria que tractat de ſpacio. id eſt quanti tate continua immobili. Quarta eſt aſtronomia. que tra⸗ ctat de motu. id eſt de quantitate continua mo bui. clemen tum arithmetice eſt vmtas. clementum muſice eſt vmſonũ clementũ geometrie ẽ pnctũ. clemetũ aſtronomie ẽ inſtäg. Dractica dimdit ĩ ſolitariã. priuatã publicã Solitariã do cet quomodo vnuſquiſq; propriam vitã honeſtis moribus inſtituat. vtutibꝰ exornet. Priuata docet qũo regendi ſint familiares. et q ꝓ carms affectu ſũt affines Dublica docet qualit populꝰ totus et gens a ſuis rectonbꝰ gubernari de beat. Solitaria pertinet ad ſingulos. priuata ad patrelſ fa⸗ milias. publica ad rectoꝛes ciuitatum. OMechamca tra⸗ ctat de openbus bumams. et hec dunditur in ſeptem. l Deima eſt lamfitium. ſecunda armatura. tercia uam gatio. quarta ag ricultura. qumta venatio.ſexta medicina. ſeptia theatrica. Logica dundi᷑ in gramaticã. et in rationem diſ n ſerẽdi.Natio diſſerendi diuidit᷑ ĩ pꝛobabilem.et nccãriaʒ. et ſophiſticã. Pꝛoba bilis dundit᷑ ĩ dialeticã et rethoꝛicã. mn Neceſſaria pertinet ad philoſophos. ſophiſtica adſ ophi⸗ ti ſtas. In his quatuoꝛ partibus philoſophie talis oꝛdo ĩ do e⸗ ctrina ſeruari debet. vt pꝛima ponatur logica. ſecũda ethi ler— ca. tercia theoꝛica. quarta mechamca Dꝛeimum emm com N peranda eſt eloquentia. demde vt ait ſocrates in ethica p tur ſtudium virtutis oculus coꝛdis mund andus eſt. vt deinde nt. in theoꝛĩca ad inueſtigationem veritatis perſpicax eſſe poſ r ſit. Nomſſime mechamca ſeqmitur.que per ſe ommmodo li⸗ meifecat eſt.mſi ratione pꝛecedentium fulciatur. 4 (De magica et partibus eius exv. agice repertoꝛ pꝛimus creditur ʒoꝛoaſtres rex ba⸗ ctrianoꝛum quem nonnulli aſſerũt ipſum eſſe cham fiuluim noe. ſed nomme mntato. Hunc poſtea minꝰ . rer aſſirioꝝ bello victum interfecit. eiuſq; codices artibus maleficioꝛum plenos igne cremari fecit. Scribit autem ari ſtotiles de hocipᷣo quod vſq; ad vigintiduo centum milia verſuum eius de arte magica ab ipſo dictatos. libꝛi eiꝰ vſ⸗ q; ad poſteritatis memoꝛiam traduxerunt. Hanc artẽ poſt ea democrites ampliamt. tempoꝛe quo ipocras in arte me um 6. dit nd. ant 47 men — ſi dicine in ſigms habebatur. Magica in philoſophiam non recipitur. ſed eſt extrinſecus falſa pꝛofeſſione omms imqui 1do tatis et malicie magiſtra de vero mentiens. et veraciter le bus dens ammos ſeducit a religione diuma. culturã demonum inn ſuadet. moꝛum coꝛruptionem ingerit.et ad omne ſcelus ac ct nephas mentes ſequatium impellit Hec generaliter accep ſde taa. quinq; complectitur genera maleficioꝛum. Mauticen. e quod ſonat diunatio. et mathematicam vanam. ſ oꝛtile gia . 1 malefitia pᷣſtigia. Mautice autem quimq; continet ſpecies w. Mir ſubſe. Dꝛimam mic romantiã: quod interpꝛetatur dumatio matio que fit ꝓ ſacrificium ſanguims humam quem demo nes ſitiunt. et m eo delectantur effuſo. Secunda ẽ geomã tia: id eſt dimmatio m terꝛa. Tercia ydꝛomantia. id eſt di⸗ unatio in aqua Quarta eſt aerimantia.i. diuĩatio in a ere, NQumta eſt dunnatio m igne. que dicitur piromantia Par ro em̃ quatuoꝛ dixit eſſe. im quibus dunnatio conſtaret ter ram. aquam. aerem. ignem. Pꝛama ergo.id eſt mcromãtia ad mfernum videtur pertmere. ſecunda ad terea m. tercia ad aquam. quarta ad aerem. quinta ad ignem. OMathema⸗ tica dunditur in tres ſpecies. m aruſpicinam. in augurluum m oꝛoſcopicam.Nruſpices ſunt dicti quaſi oꝛuſpices.idl boꝛarum mſpectoꝛes.qui obſeruant tempoꝛa in rebus agẽ dis. vel aruſpices quaſi aras inſpicientes. qui m extis et fi bꝛis ſacrtficioꝝ ſuoꝝ conſiderant. Nugurium vel auſpiciũ 1G aliqñ ad oculum pertinet. et dicitur auſpicium quaſi amn⸗ ðUð ſpicium. quia in motu et volatu amum attenditur. aliquan 6 do ad aures pertinet. et tunc dieitur augurium quaſi gar⸗ ritus auum. quia aure percipitur. Moꝛoſcopia que etiam ü conſtellatio dicitur. eſt quãdo in ſtelhs facta hommũ que ́”ùM runtur. ſicut genethliaci faciunt. qui natiuitates obſeruãt SS qui olim ſpecialiter magi nuncupabant᷑.de quibus in euã gelio legimus. Soꝛtilegi ſunt.qui ſoꝛtibus dnunationes 3 SJM runt. Malefici ſunt. qui per incantationes demomacas.ſi ͦJM ue liga turas vel alia quecunq; execrabilia remedioꝝ ge⸗ e nera cooperatione demonum atqʒ; in ſtinctu nefanda perfi ’” ctunt. Pꝛeſtigia ſunt quando per fantaſticas iluſiones cr eo ca rerum immutatitonem ſenſibus humams arte demomca db illuditur. Bunt ergo omnes ſimul vndecim. Bub mantice ls quiq;.i.mc romãtia. geomantia. idꝛomãtia.aerimãtia. piro O”UJÿUDU mãtia. Sub mathematica tres.i.aruſpicina.auſpiciũ. hoꝛo ll fſcopica. Poſtea tres talie. i. ſoꝛtile gũ malefi u. p̃ſtigui. ””UMDUB 1. Pꝛeſtigia mercurius ðᷣe pꝛrimus mueniſſ e. Nuguria friges ĩ uenerunt. Nuruſ picinam thages pꝛimꝰ eutruſch cus tra didit. ydeomantia pPemuma perſis venit. Ancipit liber ſi eptimus. D De enbus diebus. pꝛo ea que in meditatione conſtat ſpe Peculatio rerum. et voſt lectionem fecunds 2 Erbum bonum et vita ſ apiens. que mun dDum facit contemplato mundo conſpici tur. Et verbum ip̃m vrdert non potuit. et fecit quod videri potuit. et viſum eſt p id qð fecit. Inuiſibilia em̃ ip̃i?.a cre atura mundi p ea que facta ſũt intelle⸗ cta cõſꝑiciunt᷑.Tria ſunt muiſibilia di potentia. ſapien tia. bemgmtas .Nb his tribus pꝛocedunt om̃ia. in his tribus ↄſiſtunt omia.et ꝓ hec tria regũ tur oĩa Potẽtia creat.ſapiẽtia guubernat.bemgmtas conſeruat. Que tñ tria ſicut ĩ deo inefr̃abiliter vnũ ſũt.ita in opatõe oĩno ſepari non poſſunt. Potentia ꝑ bemgmtatẽ ſapiẽter creat. Sapiẽtia p potentiã bemgne guberuat. Pemgmtas pꝓ ſapientiã potenter ↄſeruat. ODotentitã mamfeſtat creatu P rarum imenſitas. ſapientiã decoꝛ. bemgmtatẽ vtilitas Im menſitas creaturarũ.m multitudine et magmtudie. OOul titude in ſimiibus. in diuerſis. in permixtis. Magmtudo in mole et ſpacio. Moles in maſſa et pondere. Spacium eſt in longo.et lato.et pꝛofundo.et alto. Decoꝛ creatura- rum eſt. m ſitu. et motu. et ſpecie. et qualitate. Situs eſt i compoſitione. et oꝛdine. Oꝛdo eſt in loco et tempoꝛe. et pꝛopꝛietate. Motus eſt quadeipertitus. localis. natura⸗ lis, ammalis. rationalis. Localis eſt ante et retro. dextroꝛ ſum et ſimſtroꝛſum.ſurſum et deoꝛſum.et circum. Natura lis eſt meremento et detnimento. NRmmalis eſt m ſenſi⸗ bus. et appetitibus. Rationalis eſt in factis et conſliſs 4 Species eſt forma viſ ibil is que oculo diſcermtur ſieut co loꝛes. et figure coꝛpozum. Qualitas eſt ꝓpꝛietas interioꝛ. q̃ ceteris ſenſibus xeipitur. vt melos ĩ ſono auditu aurium Dulcoꝛ m ſapoꝛe Zuſtu faucium. flagrantia in odoꝛe. olfa ctu narm̃.lemtas in coꝛpe tactu manuũ Vtilitas creatura rum cõſtat ingrato. et apto.et cõmodo. et neceſ ſano Gꝛa tum eſt ꝙ placet aptum quod conuemt.commodum quod pꝛodeſt. neceſſarium ſine quo/quid eſſe non poteſt. Qunc ꝓpoſitas partitões a pꝛincipio repetamus.et in vno quoq; Ee dnuſioms genere qualiter vel ex vmuerſitate creaturaru O”ñ́ßVMñB creatoꝛis mamfeſtetur potẽtia. vel ex decoꝛe ſapientia.vel ex vtilitate bemgmtas/ꝑquiramus Et quia imm enſitas pꝛi ma fuit ĩ imptitione. pema eſſe debet in pꝛoſequtõne. De immenſitate ij. — — — N— l ta yn ne 2 iligenter igitur audite. et conſiderate que dicturꝰ ſum. Qñ mchil erat. facere ut aliquid eſſet. quuaꝛ:·· lis potentia erat. Qms ſenſus poteſt compꝛehendere que virtus ſit de bilo/ etiam vnum aliquid facere quauis exi ͤ Zuum. S GS De mulatudine iij⸗ — ergo vnum aliquid quãlibet paruũ de mhilo face re tanta potentia eſt.vt ↄpꝛehendi non poſſit. quiu ʒᷣ ta exiſtimãda eſt potẽtia tam multa facere.qꝙᷓ; multa Quot ſunt. Qumera ſtellas celi. arenam maris.puluerem.plunie ””M gSuttas.pẽnas volucrum.ſquamas piſcium pilos ammai· . um. gramina campoꝝ. folia ſiue fructꝰ arboꝝ. et ceteroꝝ innumerabilium. mnumerabilia numera. Innumerabilia d ſimilibus. innumerabilia in diuerſis.innumerabilia im per SS mixtis. Que ſunt ſmilia. Que ſub eodem genere ↄtnnentur vt homo vnus.et alter.leo vnus.et alter. aquila. et alte⸗ SJJ”ÿ”M ra.honoꝛuſcopa vna.et altera. hec ſingula et cetera talia in ſuis generibus ſimilia ſunt. Que ſunt diuerſa. QAue di: ſimilibus differentijs infoꝛmantur. vt homo et leo. Leo et ODOJͦ”ÿMVMÿV c no. nun lfz tu⸗ 6 nod une noq Kari pel A e. 8en ſact ci Dno luue nmalt ſoy ſiai pen ſtur le⸗ li⸗ diſ⸗ get aquula. aquila et honoꝛuſcopa. hec muicem diuerlſa ſunt. que ſunt pmixta. om ma ſimul ↄſiderata. Qũo ergo m ſimn libus infimta.quo in diuerſis ĩfimta.qũo in ꝓpmirtis ifun-⸗ ta. audi. Homo vnũ genus ẽ. ſed vnus homo nõ eſt. QAQuis eos numerare poteſtęleo vnum genus ẽ. ſʒ vnus leo nõ eſt Quis eos numerare poteſt? quua vnũ genus ẽ. ſʒ aquila vna nõ eſt. qiis eas numerare poteſtęet ita in cetenis mnu mera bilibus innumera biliũ rerum generibus Infimta renꝝ genera. et ĩ ſingulis generibꝰ mfimta ſimlia. Simul vero omma infimta mnumerabiiii. —GSemasmcuome üuuffe Ed foꝛtaſſis qui tot fecit. pua fecit.multa ſimul Jet magna. facere nõ potuit. quãta tñ. Metire mo⸗ les montiũ. tractꝰ flummũ.ſpacia campoꝝ. altituomẽ celi pꝛofũditatẽ abiſſi. iraris/qꝛ deficis.ſʒ meliꝰ deficiendo mira ris. Meditãtibus de creaturaꝝ imenſitate. quaſi ſemi nariũ qdᷣ dam iecimꝰ. nüc ad contemplandam earum pulcri tudinem tranſeamus. De pulceritudine ev. vamuis multis ac varijs modis creaturaꝝ pulcri⸗ tudo pfecta ſit. quatuoꝛ tũ pcipue ſũt.in quibꝰ ea runde decoꝛ ↄſiſtit. DHoc ẽ in ſitu. ĩ motu.ĩ ſpecie.ĩ quali⸗ tate. Que qdem ſi quis iueſnigare ſufficeret. mirabilẽ ĩ eis ſapiẽtie dei lucẽ muemret. Et hoc vtinaʒ ego tam poſſem ſubtiliter ꝓſpicere. tam ↄpetenter enarrare. q; poſſum ar⸗ dent diligere. Delectat em me qꝛ valde dulce et iocũdũ ẽ de his rebus frequenter agere. vbi ſimul et rõne eruditur ſenſus. et ſuauitate delectat᷑ ammus. et emulatõe excita t affectus. ita ut cum pſalmiſta ſtupemꝰ. et ãmrãtes clame mus. Q magmficata ſũt opa tua dñe. omia in ſapia feci⸗ ſti. Delectaſti me m factura tua. et ĩ opibus manuũ tuarũ exultabo. & magficata ſũt opera tua dnñe.mmis pecfũde 1 facte ſunt cogtacõnes tue. Vir inſipiens non cognoſcet. et ſtul tus non mtelliget bec. Omuerſus em̃ mũdus iſte ſen ſibilis qĩ quioã liber e ſcnpiꝰ digito dei.hoc ẽ vᷣtute diuĩa creatus. et ſingule creature quaſi figure quedã ſũt nõ hu⸗ mano placito muente. ſzʒ diumo arbitrio mſtitute ad mam feſtandã luſibiliũ dei ſapiam. Quẽadmodũ aũt ſi ullitera t2 qs aprum libeũ videat fi guras aſpicit l̃as nõ ↄgnoſcit. ita ſtultꝰ et aĩalis hõ q nõ pcipit ea q dei lunt iuiſibilibus iſtis creaturis foꝛis videt ſpem.ſʒ nõ ĩtelligit rõnem. Qur ant ſpeals eſt. et oĩia diudicare pᷣt. ĩ eo Idem qð foꝛis cõ ſiderat pulcnitudmẽ oꝑis. intus ↄcipit ꝙᷓ; mirãda ſit ſapĩa creatoꝛis. Et ideo nemo e cin opa ⁊t et mrabilia nõ ſint. dũ inſipiens in eis ſolã mratur ſpẽm. ſapiẽs aũt ꝓ id qð foꝛis videt pꝛofundã rimatur diuĩe ſapiẽtie cogtatõzʒ. velut ſi min vna eadẽqʒ ſe riptura alter coloꝛẽ ſeu foꝛmatõʒ figura ↄmendet. alter vo laudet ſenſum et ſigficatõʒ Honuüũ ergo e aſſidue ↄtẽplan et ãmirari opa dꝛuia. ſʒ ei qͥ reꝝ coꝛpal⸗ um pulc ritudinẽ in vſum nouit vertere ſpũalem. Nam et õ ſcriptura tantope nos ad oliderã da mirabilia dei excitat vt poſtea qᷓ fons creuimꝰ iĩtus ad agmtõʒ veritatis vema⸗ mus Wñ ps. quaſi pꝛo magno aliquo ſe iã et hoc feciſſe cõ memoꝛat. et adhuc facturũ pꝛomittit dicẽs. Memoꝛ fui di erum antiquoꝝ meditatus ſum m oĩbus opibus tuns. et im adinuẽtiombꝰ? tins exerceboꝛ. Hmc eſt ettã q; qbuldã ig⸗ noꝛã tibus creatoꝛẽ ſuũ.et cul tũ deo debitũ ydolis exhibẽ tibus ĩ yſaia ðꝛ. Quis menſus ẽ pugillo aquas.et celos pal mo põderauit? QQnus aꝓpẽdit tribꝰ digitis molem tre et li bꝛauit ĩ pondere mõtes. et colles ĩ ſtatera?s QAm ſedet ſuꝑ girũ terꝛe.et hitatoꝛes eiꝰ ſicut locuſte Qu extẽdit velut mbilũ celos et expã dit eos ſicut tabernaculũ. Et põ. iteꝝ ĩ quodã loco cu argueret ydoloꝝ cultoꝛes ait. Om̃es dij gSentiũ demoma. dñs aũt celos fecit. Qudẽ ergo putatis ꝙ in aſſertõʒ vere diuĩtatis opa deuitaĩ mediũ deducũt᷑ er e. Dñs aut celos fecit. mſi qe creatura recte cõſiderata — — ——— ſen wie bu⸗ am eſa t. un diu dns hef far o t homim creatoꝛem ſuum oſtendit Conſideramꝰ et nos. quã ta ſint mirabilia dei.et ꝓꝑ pulcnitudmẽ rerum cõditaꝝ. que △ ramus pulcrũ illuo. pulcroꝝ oĩm pulcerꝛimũ quod tam mi rabile et ineffabile eſt. vt ad ipᷣm omis pulcritudo trãſito ria / et ſi vera ſit. compabilis eſſe nõ poſſit. Et qꝛ ſuperius omnẽ pulcritudmẽ viſibilium in quatuoꝛ cõſtare diximus. nunc oꝛome p ſingula curꝛentes qualiter ex ipᷣis muiſibilis dei ſapientia clareſcat videamus. Scio quidem q; minus erit quiquid dxerimus. ſed tame decens non ẽ vt deo om mno taceamus / ibi pcipue / vbi fieri poſſet. maxime decẽter loqui deberemus. Quatuoꝛ diximus. ſitũ.motum.ſ pẽm. et qualitatẽ. Peimũ ergo. pꝛimo diſcutiamꝰ. Situs eſt in cõ⸗ poſitione et oꝛdme.id ẽ m cõpoſitõe et diſpoſitõe. Cõpo ſitio duo hr̃e debʒ.aptitudinẽ/et firmtatẽ. hoc ẽ ut ↄpo⸗ nẽdo apte et ↄpetent᷑ coeant.et oↄpoſita firmit cohereant. laudabilis ẽ ↄpoſitio talis. ptitudo ↄſiderat᷑ ĩ quãtitate et qualitate In ꝗᷓntitate ne mms tenua et et exilia Sroſſis et coꝛpulẽtis In qualitate.nemmis humida ſiccis. nemmis calida frigdis. mmis leuia põderoſis. et ſiqua ſũt talia in oꝛd mate mũgantur. Vide ſi pulcnitudim diu moꝛum operũ aliquid hoꝛũ deſit.et ſi mehil deeſſe videris.iam aliquid ba bes vnde etiam mi hac parte mreris. Et pꝛimum quidẽ ſi vmuerſitatis huiꝰ? machmam intueris.muemes ꝙ; mira⸗ bili ratione et ſapientia compoſu⸗ itio rerum ommum perfe⸗ cta ſit. qᷓ apta / cqᷓ congrua.ꝙᷓ; decoꝛa. qᷓ; cunctis partibus ſuis abſoluta. in qua non ſolum concoꝛdiam ſeruant ſim⸗ lia. ſed etiam creante potẽtia diuerſa⸗ atq; repugnantia ad eſſe pꝛodierunt. Dictan te ſapientia. ĩ i vnam quo dammodo amicitiam. et federationem conuemunt. Quid repugnanti⸗ us eſſe poteſt aqua et igne. que tamen in rerum natura ita dei contemperauit pꝛudentia. ut non ſolum ad muicem cõ⸗ mune ſocieta tis vmculum non diſſipent. verumetiam naſceẽ tib cũctis vt ſi ubſiſtere poſl int vitale nutrimẽtũ ſubmiſtrẽt l SZ 1ij. Quid de humam coꝛ poꝛis compage loquar. vbi ommũ mẽ beoꝛum auncture tantam ad muicem ſeruat concoꝛdiam vt nullum ommno poſſit muemrmimem bꝛum. cuiꝰ officium al⸗ teri non viveatur pꝛeſtare ammimculum Sic omms natura ſe diligit. et miro quod ammodo plurimum diſſimliũ et in vnum redactoꝛum concoꝛdia vnam m ommbus armomam facit. Apta eſt ergo et conuemens rerum ommũ compoſi⸗ tio. ſed quomodo eſt firma. Quis non videat quis non mi retur? Ecce celi qui ambitu ſuo concludũt omma quomodo ſolidi ſunt. et quaſi ex ere fuſiles deſuper circumquaq; op panſi. Terra vero in medio ſuo pondere libꝛata ſemper am mobilis perleuerat. vt cetera in medio fluctuantia. hinc ſo liditas celoꝛum. illmc terꝛe ſtabilitas m vnum coartent et conſtringant. ne citra legitimos termmos diffuſa concoꝛ⸗ diam vmuerſitatis dirumpant. Ecce quomodo per riſcera telluris intrinſecus dracones a quarum ſpar ſi et foꝛis per alueos ſuos.in diuerſa deduct. intꝰ fatiſcentemne diſſol⸗ uatur conglutinant. et foꝛis ne fatiſcat arentem rigant Ec ce quomodo m humam coꝛpoꝛis fabꝛica iuncturas oſſium väy!ãſgmœula neruoꝛum ligant. et medullis mitus per fiſtulas ti biarum diffuſis/ canalia etiam vitalem venarum ſangujem per omne coꝛpus deducunt. ac deinde tenerttudinem car⸗ mum cutis tegmen muoliit. vt et nigoꝛ oſſium intrinſecus coꝛpus ſuſtineat.et pellis mummen foꝛis defendendo cu⸗ ſtodiat. QAuis duritiam lapidum?quis ſolwitatem metal⸗ loꝛum?quis nodoſitatem roboꝛum. quis tenacttatem glutt num. quis cetera innumerabilia enumerare queat Ex quo claret ꝙᷓ ſint firma rerum vimcula. cum ſingula queq; con⸗ dita tanto mſu naturam.eſſe ſuum defendant. ſimul vero omma a concoꝛdia ſocietate ſue diſſolui ommno non que⸗ ant. Poſt compoſitionem ſequitur vt de diſpoſitione re⸗ rum qualis ſit conſideremus. Neq;ʒ emm mimma fiet ammi ratio ſi ꝗͥs diigenter attendat ꝙ ſic ſingulis locis ſingulis n Nt ⸗ am ſi: im do ⸗ ers u⸗ l no 10 . N — — tempoꝛibus ſingulis rebus diuma pꝛouidẽtia cauſas ſuas diſtribuit. vt m nullo pemtus oꝛdo rerum perturbetur Ec ce celum ſurſum eſt et terꝛa deoꝛſum. in celo ſtellas et lu⸗ Niii Niij. mmarta collocauit. vt ſubiecta omma illuſtrarent. In ae⸗ re ventis et nubibus viã fecit..vt agitatiombus ſuis diſp⸗ le pluuiam deoꝛſum funderent. In gremo tell uris moles aquarum recpi iuſſit.vt per gurgites ſuos hinc illmeque quo nutus ferꝛet ubentis diſcurꝛerent. Wolucres in aere ſuſpendit piſces aquis immerlit terꝛã beſtijs et ſerpentibꝰ et alioꝛum reptiium vermiumq; generibus repleuit Quaſ dam regiones ditauit vbertate frugum. quaſoam opulen⸗ tia vin earum. alias fertilitate olerum. alias fecunditate pe coꝛum. alias potentibus herbis. alias gemmis pꝛecioſis. alias ammalibus et beſtis monſtruoſis. alias coloꝛibus vans. alias duerſarum artium ſtudijs. alias metalloꝛum alias thima matum diuerſis generibus.vt nulla pꝛoꝛſus re gio ſit.que non aliquid pꝛe ceteris nouum et ſpeciale poſ⸗ ſideat.nulla item que non aliquid nouum et ſpeciale ab a⸗ lijs accipere queat. Quid q; etiã ea que humams vſibus neceſſaria ſunt.in commum hommum frequentia ipſa crea⸗ toꝛis pꝛouidentia conſtituit. ea vero que non natura pꝛop⸗ ter neceſſitatem. ſed cuꝑiditas expetit pꝛopter ſpeciem. in abditis terꝛarum ſimbus abſcondit. vt quem amoꝛ vir⸗ tutis ab immoderato appetitu non caſtigat ſaltim laboꝛis tedio victus conquieſcat. GSe ipoſiene temvr zum vj. Ec de diſ pol ioine locoꝛum dirimꝰ?. quid de diſpo⸗ ſitione tempoꝛum dicemus. QAms ſatis ammirari oteſt. ꝙ; mira ratione pꝛouidentia diuma curſus tempon diſtuurit. Ecce poſt noctem vemt dies. vt toꝛpens min ocio laboꝛ exerceat. ꝓoſt diem ſequitur nox. vt feſſos ad reuocillandum quies excipiat. Non ſemper dies. non ſemper nor. non ſemper equalis dies et nox.ne vel immo⸗ deratus laboꝛ debilitatos frangat. vel quies continua ta naturam mficiat. vel ivemptitas perpetua ammo tedium Signat Item quema dmodum viciſſitudo dierum ac no⸗ ctium ammantia renouat. ita quatuoꝛ tempoꝛa anm oꝛome ſibi ſuccedentia. totius mundi ſpeciem immutant, Peimum per tepoꝛem veris quadam innouatione mundus naſcitur. Deinde per feruoꝛem eſtatis. quaſi mn uuentutem roboꝛa tur. Doſt bec ſuperuemente autumno ad matuntatem conſcendit. Poſtremo ſuccedente hieme/ ad defectum ver Zlit. Jdcirco autem ſemper deficit. ut ſemper poſt defe⸗ ctum renouari poſſit. quia mii pꝛius a ſtatu lſuo defice⸗ rent vetera.quaſi allis locum occupantibus non valerent exurgere noua. Hoc quoque ſatis mirabile in hac diſpoſi⸗ tione cermtur. quod ipſa tempoꝛa ita immutabili lege ſue mut abilitatis vices cuſtodiunt. vt nec aliquando ab ex⸗ plendo mimſterio ſuo deficiant. neq; ſecus currentia oꝛdi⸗ nem Prime faſtrertions confundant. De oꝛdine qu m vnaqua que re e con- wera⸗ tur ſecundum congruam diſpoſuonem partuum „vi. „ Ec de diſpolitione temꝑ oꝛum exem pl cauſa di cta ſufficiant. Qunc illum oꝛdinem pꝛoſequa⸗ mur. qui in vnaquaque re conſideratur. ſecun⸗ um congruam diſpoſitionem partium. Hic ve ro intrinſecus eſt. alij ſculicet ſecundum locum et tempus extrinſ eci ſunt Et hic quoqʒ; nõ minns mranda eſt ſapiẽtie W — — — —,ͤ— —. . n⸗ 16 Ne 1 efficatia.que ita congrue in vmuerſitate ſingula diſtribuit vt nuſquam ommno iunctura partium generet repugna nti am qualitatum. Ecce vt exempli cauſa de multis pauca po namus.in compoſitione humam coꝛpoꝛis/quanta elucet ſa pientia creatoꝛis. Surſum eſt homo infoꝛmis. deoꝛſum bi⸗ fariam diuiſus.quia et vmfoꝛme eſt pꝛincipale mentis.id eſt ratio que mmuiſibilia reſpicit.et gemmna eſt amme quali tas.ita et concupiſcentia que deoꝛſum ad terꝛena deſ cen⸗ dit. Item bꝛachijs in latum extenditur. tibis deoꝛſum fi gitur ſtatura humam coꝛpoꝛis. quia et intentio operatio⸗ ms ammum extendit. et affectus deſiderioꝛum figit. Item ſecundum latitudimem hincinde per digitos pedum ĩ quin que fimtur humam coꝛpoꝛis pꝛotenſio. quia ſiue in latum tendatur ammus per intentionem operis. ſiue deorſum fi⸗ gatur per deſiderium affectioms.quinque ſenſus ſunt per quos foꝛis exit. Item digiti terms articuloꝛum mterual⸗ lis diſtinguuntur. qui de vna palma. in pedibus de vna planta pꝛodeunt. quia de vna ſenſualitate quinque ſenſus exeunt.in quibus pꝛima diſtinctione pꝛimum ſenſus.deinde ſentire.poſtmodum ſenſibile muemtur. Poſtremo in ſingu lis digitis extremoꝛum articuloꝛum capita ſuperpoſitis vn Suibus.quaſi galeata cernuntur. vt quocunque/ſiue ma⸗ nus extenſa /ſeu pes pꝛomotꝰ offendiculum muenerit.ipſo ſuo mummme pꝛotecti. illeſi permanere poſſint. Similiter terrena iſta ad ſimilitudinem vnguium foꝛis ſenſibus inhe⸗ rentia.quaſi m neceſſitate nos mumunt. ſed quantum non pertinent ad neceſſitatem. quaſi extra carnem ſine ſenſu pꝛecidi poſſunt. Ecce in humana facie ꝙᷓ; rationabili diſtin ctione inſtrumenta ſenſuum collocata ſunt. Supꝛemum lo⸗ cum obtinet viſus in oculis. Deinde auditus in auribus. poſt hunc in naribus olfactus. atq; poſt hunc m oꝛe guſtꝰ 4 V ☚ 4 „% „ iij . Scimus autem ꝙ; omnes ſenſus de foꝛis intus vemũt. ſo⸗ lus viſus de mtus foꝛas exit. et eminus poſita. mir a pꝛe ce teris agilitate percipit. Hene ergo quaſi ſpeculatoꝛ/ emi- nentioꝛem cunctis locum obtinuit. ut que ceteris ſenſibus ſuperuentura ſunt. ante periculum pꝛeuidere poſſit Poſt hunc auditus. et loco et mobilitate ſecundus eſt. Deinde olfactus. Guſtus autem qui mi ſentire poteſt mſi id quod tangit/ merito (tardioꝛ ceteris ſenſibus) in imo reſedit. Tactus ſpecialem ſedem non habet. qui ideo vmuerſa⸗ lis eſt. quia cunctis cooperatur ſenſibus. Vnde et mn digi⸗ tis pollex qui tactum ſigmficat. coadunatis in vnum digi⸗ tis ſolus ommbus reſpondet. quia ſine tactu nullus ſenſu⸗ um eſſe poteſt. Vide etiam quomodo m humano coꝛpoꝛe oſſa intrinſ ecus collocata ſunt. quatinus robur eoꝛum coꝛ⸗ pus ſuſtineat. deinde caro oſſa veſtit.vt duricia eoꝛũ mol⸗ liter tactum excipiat. Rd vltimũ pellis carnem momt. vt ſua quodammodo tenacitate ab mcomodys foꝛis acciden⸗ tbus coꝛpus mumat. Nttendite quomodo illud quod mol le eſt et mfirmum/in medio quaſi m loco tutioꝛe pomtur. ne vel mtriaſecus fulcimento carens concidat. vel ext rinſe cus mummentum non habens fatiſcat. Quod aut em in vno exemphficatum eſt. in cunctis generibus rerũ inuemri po⸗ teſt Dic emm coꝛtex mumt arboꝛem. ſic penne et roſtra vo lucres.ſic ſquame piſces.rebuſq; ſingulis ſcõm competen tiam nature ſue/ pro umdentia creatoꝛis mummẽta inſtituit Hucuſqʒ de ſitu locuti ſumus.nũc ad motũ tranſeamꝰ. (De motnu. viin. Otus eſt quadriuarius. Localis. naturalis. amma lis. racõnalis. De quibus quia per ſingula multa — V— — — dic ere nõ poſſumꝰ.bꝛeuit᷑ ſingła pſtringamꝰ. wide qũo imn e motu locali ſapĩia ↄditoꝛis apareat. Cogita nũc vñ deflue⸗ in tibꝰ ſꝑ aq ĩ deficiẽs/ſꝑ vena mĩſtrat᷑ vñ motꝰ vencoꝝ edu dis cit᷑.qͥs ĩfatigabilẽ aſtroꝝ curſũ modᷣat᷑.q ſoleʒ ꝑ hiberna oſt deſcedere ſis p Peipit. qs rurſũ ꝑ eſtiua eũ ſigna aſcẽdere fa de cit.qs eũ aboꝛiẽte ĩ occidẽtẽ ducit.et iten ab occidẽte ad 1od oꝛientẽ reuebit. Hec cũcta mirabilia/et ſoln deo poſſibilia . ſunt.qd etiã de natali motu dicã?qs putas naſcẽtibus cũ ſ⸗ ctis icremẽtum tbuit.et qi de quodaʒ occulto nat᷑ e ſinu in 8e 4 ptü germiantia educit.rurſ ũq; eadẽ marcẽtia illuc vñ ve G. nerãt reuerti fac? Satis hec diligẽter ĩtuẽtibꝰ mirabilia ap n⸗ pare bũt. Deiñ ſeqtur motꝰ aĩalis.q ẽ ĩ ſenſibꝰ et appetiti we bů. Cogita ergo qlis eẽ poſſit.q ſenſ oĩm viuẽ tiũ fa beicat appetitꝰ creat.et ĩ ſinglłis qbuſq; aĩantibꝰqo appete et qn o tũ appete debeãt oꝛdiat. Demq; motꝰ rõalis.q ẽ ĩ fcĩs et ↄſilijs. ſatis aĩrõms tibi mgerit ſi attẽdere volueris qᷓ jef fabiłſit ſapĩa q̃ oĩa hoĩm fcã.oẽs demq; volũtates.oẽs co itacões coꝛdiũ.ita ad ſue volũtatis arbitriũ ĩtoꝛq̃t. ita im pat et moderat᷑.vt mhil ĩ viuerſitate poſſit fieri.q; nõ ip̃a ad decoꝛẽ oꝑpm ſuoꝝ aut pᷣcipiẽdo.aut ꝓmittẽdo fien velit Ge ſpecie ir. ec de motu pꝑꝛo bꝛeuitate deã ſufficiãt Deiñ ſeqtur ſpes Opẽs ẽ foꝛma viſibił.qᷓ ↄtinet duo/figuras et ui⸗ oloꝛes. igure aũt reꝝ młtis moĩs apparẽt mwabiles Nli eten qñ er magtudĩe.aliqũ ex puitate.aliq qꝛ rare.aliqũ qꝛ pul tut cre. aliqñ ut intim ita loqr. qꝛ quodãmõ ↄuemẽt ĩepte.alt qñ qꝛ ĩ młtis vna.aliqñ qꝛ ĩ vno diuerſa. ſĩigła odĩe ſuo pꝛo qmur figura ſjm ma gtudieʒ attẽ dit᷑.qñ res qᷓibʒ ſin gene⸗ us moð ĩ qntitate excedit. ſic miramur gigãtẽ int hoĩes. ce tũ int piſces. grifen int volucres. elefatem mt qᷓdꝛupedes. mmi dꝛeaconẽ int ſzʒpẽtes figura ſjm puitatẽ ↄſidᷣat᷑ qñ res q̃libʒ lu ſin genens qntitati eqre nõ p̃t.vt ẽ ſuccrio.in capillo.tinea m idumẽto. vmes et ſcimfes. et ſilia. 4 mit cetera quidem duf. nole . , atalia vmuũt. ſʒ cetis oibꝰ coꝛpis exiguitate diſpes ſũt. Vi⸗ de ergo qd mag mireris. dẽtes apriæ' tineefalas grifis an ſcimfis? caput eq vel locuſtescrura elefãtis?vel culiciſ.ro ſtrũ ſins vel ſucceriõisaqlã vel foꝛmicã?leonẽ vel pulicè tigdẽ vel teſtudĩezꝭ. Jbi mraris magtudĩeʒ. hic miraris p uitatẽ.coꝛpꝰ puũ mag ſapitia ↄdituũ Oa&ẽ ſapia cui nulla ſubrepit negligẽtia. ilis dedit oculos. quos vix op̃hẽdere p̃ft oculꝰ. et ĩ tã exi guis coꝛpibꝰ? ſic õifariã limamẽta nat e ſue ↄgrua plemſſime diſtribuit. vt me bil videas deelſle in mimmis eon ommum ꝗᷓ nat a fomaut in magiuis. eſtat nuc dicere De bis ꝙ rara ſunt .x de bis ꝗᷓ rara ſũt. et ob hoc mag mira vident᷑. Dut Qꝗdã ĩ rebꝰ ↄditis qᷓ iccco cũ vidẽt᷑ mag mira ſũt.q; ad hoiʒ nouciã raro puemut. vel ob hoc q; ĩ ſuo gñe pauca cata ſi vb qꝛ: remotis ſedibꝰ et ĩ abditis nate fimbꝰ abſtruſa. Mec aũt iccco catoꝛis pꝛoudẽua ſeoꝛſũ collocare voluit. vt il⸗ loꝝ ſoꝛtio qᷓ noxia ſt ñ ledat huana ſocietas eoꝝ q̃ pcioſa ſũt ſapie pꝛobet᷑ hũana cupiditas eoꝝ ꝗᷓ rara ſũt nouitate excitata ãmrari diſ cat huana tarditas.pꝓ?cremo vt hec bo na ſił et mala q;' eminꝰ poſita quodãmõ alloqnt᷑ hoĩez vt attẽ dat qᷓnto ſtudio mala et᷑na fuge et bona et᷑na appete dz ſi pꝛo his tpalibꝰ boĩs adipiſcẽois et malis euitãdis tãtos MDe bis ꝗᷓ ſunt mirabilia -xj. ¶ laboꝛes ſuſtinet QMMß eqtur 8 bs qᷓ mira bilia ſt ꝓpt pulẽtudinẽ QAuandã renꝝ figatoʒ miramur q; ſpãn quodãmõ decoꝛe lt᷑.et ↄueien coaptate ita vt ipᷣa diſpolitõ opis quodãmõ ĩnuere videat ſpitalẽ ſibi adhibitã dingetiã ↄditoꝛis Rurſa alia iccco mi ramur qꝛ mõſtruoſa ſũt vł ridicula.quoꝝ qdẽ plaſmatõ qn tũ ab Hu ana rõe aliena ẽ.tãto lemnꝰ hanũ aim ĩ ãmratoz ↄpellere pᷣt. Quare cocodeulꝰ manducãs.ĩferioꝛẽ molã nõ mouet. et quõ ſalamãdꝛa ĩ igne illeſa ꝓmamʒ. ꝗqs dedit ber cio ſpias et docint e ut ̊ pomis ᷑ bie diſcuſſis ſe iuoluat qbꝰꝝ onuſtꝰ icedẽes ſtridʒ q; plauſtꝝ. et foꝛnuca qᷓ hiems ſu puẽture pᷣſcia Sme hoꝛrea ſua replet. aranea queʒ ð viſce — —. — — — — — ☛ = — —— — 2— —— i rbꝰ ſuis laqᷓos nectit vñ pꝛedã capiateiſtiſunt teſtes ſapĩe 4 Si Eſt adhuc alið ven et euidẽs ðine ſapie argumtũ oẽ Zenꝰ ſiłe ſibi pꝛocreat et ĩ tam młtis ſilitudo vna ꝓpagata kui pme oꝛigis foꝛmã ñ iĩmutat nõ oms vitulũ/n vacca agnũ nõ iop cua lepoꝛẽ/nõ leo vulpẽ.ſʒ ĩ ſibi ſi'e ꝓaginẽ ſuã extẽdit oẽ Iuu qð ẽ Hoc quoʒ ĩſeẽſibił nat a cuſtodit.alið genꝰe tilia.alidð deſre fagꝰ.alið qrcꝰ/vnũ qðq; ſpẽx ſuã hʒ/et vnũqðq; gñis ſii ſʒ ate uat ſiitudieʒ Wide foliũ quõ ſerratis detibꝰ ꝑ girũ diſtin⸗ em guit/ quõ ĩtrinſecꝰ pductis coſtulis huc illucq; ĩt exit᷑. Nu mera vnuũ. numera ali. Ome qð ẽ vmꝰ? gnis/ vmꝰ iunems ſi 4 militudis. tot dẽtes ĩ vno/quot dẽtes ĩ alio.tot coſtulas ĩ Adt vno/quot coſtulas ĩ alio.tale foꝛmã ĩ vno/qꝗleʒ foꝛmã ĩ alio hei talem coloꝛem in vno/qualẽ coloꝛẽ m alio. Ecce quõ moꝛa/ taſt quõ fra ga quibuſ dã granulis ad muicẽ cõpꝑactis circuqua Hee q; diſtin guũtur.tale vnumqðqʒ quale alteꝝ.et omis natu⸗ pti ra quaſi cui? dam intrinſecus dictãtis pceptum acceperit. loſa nuſcᷓ termmos ſuos exc edere pᷣſumit Hoc quo q; mirabile tate eſt. quod in vno coꝛpoꝛe tot conſtituũtur membꝛa.tot me⸗ cbo bꝛoꝝ foꝛme.tot loca.tot officia.Ecce in vno homĩs coꝛpe gept quot mẽbꝛa.Qliud auris. aliud oculus. ahð lmgua. aliud en naſus. alið pes. aliud manꝰ. ſingłis ſua foema ſua loca ſua tes officia.et cũ ſint ita diuerſa ĩ ſe ſinglã imcẽ tñ coopãt᷑ oiĩa. Uret oſt figurã ſeqtur colo. Ge coloe . il. di De col oꝛe rey multuũ diſ ſ. erere opꝰ? ñᷣ 6. cũ ipe uiſus lie pꝛobet qntũ nate decoꝛis addit cũ tã varijs diſticta coloꝛ at bᷣadoꝛnat᷑.qd luce pulcriꝰqᷓ cum coloꝛẽ ĩ ſe ñ heat oĩm tñ li coloꝛes reꝝ ip̃a quodãmõ illuiando coloꝛat.qᷓd iocũdiꝰ ad zi⸗ videð celo cũ ſerenũ ẽ qð ſplẽdʒ qᷓi ſaphirꝰ.et gtiſſio quoð ; ſue claritatis tpam̃to vil u excipit et Omulcet alpectů. Bol .⸗ ſic aurũ rutilat/luna pallet qᷓ electrũ. ſtellaꝝ qᷓdã flãmeo V aſpectu radiãt.qᷓdã luce roſea micãt.qᷓdã vo altnatĩ nuc ro 1 ſeum nunc viridem/nunc cãdidum fulgoꝛem demonſtrant. iat QAud de gemmims et lapiobus pꝛecioſis narꝛem. quorum 1 non ſolum efficacia vtilis. ſz aſpectus quoq; mirabilis eſt. l Ecce tellꝰ redimita floꝛibꝰ quã iocũdũ ſpectacłm pᷣbʒ.quo viſũ delectat. qũo affectũ pꝛouoc at Videmꝰ rubẽtes roſas cãdidala. ꝓpur pureas violas.ĩ qbus oĩbꝰnõ ſolũ pulctudo ſz oꝛigo quoq; mirabilis ẽ. Quõ ſcʒ ᷣi ſapia de fre puluere talẽ pꝛoducit ſpẽm. Doſtremo ſuꝑ oẽ pulcrũ vinide quõ aiĩ mos ĩtuẽtium raꝑit.q vᷣe nouo.noua qᷓdã vita Sermia pꝛe Deunt.et erecta ſurſi u; . ſpicu ſuis qi deoꝛſuʒ moꝛte calca ta ad imaginẽ fute rrõms m lucẽ piter erumpunt Dꝛ q de opibꝰ dði loqmur. cum etiã hũane ĩduſtnie fucos adulterina quadam ſapientie fallentes oculos tantope miramur. e qualita te xiI. Oſt ſpẽ; Se Jutate reꝝ diſſerẽ debem?. ob hoc pꝛo mdetta catois tã diuerſas qlitates rebꝰ ĩdidit.vt oĩs ſeſꝰ hoĩs ſua oblectamtaĩueiat Qlið pcipit viſꝰ: aliud auditꝰ. alið odoꝛatꝰ. aliud guſtꝰ alið tactꝰ Niſũ paſcit pulctudo coloꝝ ſuauitas cãtilene demulcet auditũ.flagrãtia odo⸗ ꝛis olfactũ. Dulcedo ſapoꝛis guſtu. appetitudo coꝛpis ta⸗ ctũ. Et qs oẽs delicias ſenſuũ enumerare qat? Que tã mul tiplices ſũt ã ſingulis.vt ſi qͥs quẽlibʒ ꝓ ſe ↄſmet quẽlibʒ ꝑ ſe ditatum putet Oð em oblectam̃ta oculoꝝ ĩ diuerſitate coloꝝ mõſtraumꝰ.tot oblecta auriũ ĩ varietate ſonoꝝ ĩue mmꝰ. Int᷑ ꝗ pꝛima ſunt dulcia ſzmonũ ↄmercia.ꝗqᷓbus hoĩes ad mucẽ ſuas volũtates ↄuĩcant, pᷣterita narꝛãt. pntia idi cant. futt a nũtiant. occulta reuelãt.adᷣo vt ſi his careat vi ta hHũana beſiijs ↄpabilis videat᷑. Qui aũt ↄcentꝰ aumum qd hũane vocis melos iocuð. qd dulces mõs ſonoꝝ oim a memoꝛẽ.qꝛ tã multa ſunt armome genera.vt ea nec cogita tꝰ? pcurrere nec ſzmo facile explicare poſſit. „4 tam cũcta au ditui ſzmũut. et ĩ eiꝰ? delicias creata ſũt.ſic ẽ ð olfactu Hñt timiamata odoꝛem ſuum. habent vnguenta odoꝛem ſuum. ha bent roſana odoꝛem ſuuz. habent rubeta pꝛata. teſqua. nemoꝛa. floꝛes ovorem ſuum et cuncta que ſuauem pꝛe⸗ ſtant flagrantiam et dulces ſpirãt odoꝛes/olfactui ſzuunt s H et m eius delicias crea ta ſunt. Sodem modo guſtus et ta⸗ ctus varia habent o blectamenta.que ex ſimilitudine prio⸗ rum ſatis ppendi pomſſunt. (De vtilitate. xii. drum quomodo potumus/non quomodo debuimus locuti ſumus.nũc reſtat. vt ad conſiderandam ea rundem vtilitatem tranſ eamꝰ. Otilitas rerũ quatuoꝛ com⸗ plectitur. neceſſaria. comoda.cõgrua.et grata. Neceſſariũ vmc uiq; rei eſt.quo mminus ipᷣa ſubſiſtere comode non po⸗ teſt. vtpote in victu homims pams et aqua. in veſtitu la⸗ nea ſiue pellicea. aut quelibet eiuſ modi mndumenta. Com⸗ modum eſt. quod licet aliqu ando amplius delectet. ſine wlo tamen vita duci poteſt. utpote in victu honnms/pocu ium vim et eſus carmum. m veſtitu biſſus et ſericum. vei quodlibet aliud mollius indumentum. ptum et congruũ eſt. quod licet vtentibus non pꝛoſit.ad vtendũ tamen con uemt. quales ſunt tincture coloꝛum. precioſi lapides. et quecunque eiuſmodi cenſentur. Gratum eſt eiuſmodi/ quod ad vſum quidem abile non eſt. et tamen ad ſpectan⸗ dum delectabile. qualia ſunt foꝛtaſſe quedam her barũ ge⸗ nera et beſtiarum. volucrũ quoqʒ et piſcium. et queq; ſum lia. Sed dignum valde mquiſicõne eſt. quare deus hec cre are voluit. que vſii homims (propter quem omma fecit) non neceſſaria foꝛe preuidit. Sed hoc citius cognoſcitur. ſi caula et modus hũane condicõms attendat᷑. Deus hHo⸗ mmem pꝛopter ſe fecit. cũcta alia propter hommem condi dit Pꝛopt ſe fecit hoĩez.ñ q; ipᷣe mdigeret hoĩe.ſed ut hoĩ qꝛ melius dare mi potuit. ſeipᷣm fruendũ daret. alia vero E immenſitate creaturarum et de pulcritudine ea lvij. creatura ſic facta eſt. vt et ſubiecta homm eſſet per cond: tionem. et deſeruiret ad vtilitatem. Momo ergo quaſi in quodam medio collocatus. habet ſuper ſe deum. ſub ſe mundum. et coꝛpoꝛe qudem deoꝛſum mundo comungitur. ſpiritu antem ſurſum ad deum ſubleuatur. Neceſſe autem fuit vt viſibilium conditio ita oꝛdinaretur. quatinus bomo m eis foꝛis agnoſceret.quale eſſet mnuiſibile bonum quod mtus querere deberet. hoc eſt vt ſub ſe vderet. qiid ſu⸗ pꝛa ſe apeteret. Non igitur decebat vt rerum viſibilium copia in parte aliqua defectum ſentiret. que ob id maxime inſtituta eſt.vt ineſtimabilem eternoꝛum bonoꝛum affluen tiam nuntiaret. Hoc eſt quod diximus. cur deus illa etiam creare voluit/que humams vſibus neceſſaria non eſſe pꝛe⸗ uidit. Si emm ſola neceſſaria tribueret. bomtas quidem eſſe. ſed diues non eſſet. Cum vero neceſſarijs etiam com⸗ moda adiungit. duntias bomtati ſue oſtendit. Cum autem commoda congruis ſuperadditis cumulantur. habundan⸗ tia diuine bomtatis eius demonſtratur. Sed dum poſtre⸗ mo congruis etiam grata addicit. Quid aliud ꝙᷓ; ſuperhba bundantes dimtias bomtatis ſue notas facit. (De tnbus ſimilibus xv. Ec de vtilitate ſcripturarum bꝛemter dicta ſu ffici ant. ſed libeu adhuc ad cumulũ dunne laudis pau liſper attendere ꝙᷓ; mire tna hec ſimul in opere ſuo re huũano ſi eẽ ñ poſſint ↄſideremꝰ Certe hõ cũ multa face re deſiõat. ma gna facere ñ p̃t.qꝛ tã tominꝰpᷣualʒ ĩ ſinglis. nto plura ſunt ꝓ qᷓ intentõis ſue conatus dꝛuiddit. NRurſus conſeruauerat deus. O quanta ammiratione dignũ ſit. ſic facilius foꝛtaſſe cognoſcimus.ſi pꝛiꝰ hec qualiter in ope — — — —w— —☛ —☛r „„ Lvun nd⸗ cum ad magmtudinẽ mmtitur. a multitudine retardatur. in quia multis pꝛeſtare non ſufficit vires quas ad vmus effe⸗ ble ctum ſpecialiter effundit. Simili modo mmoꝛ diligentia en. decoꝛn operis impenditur. quotiens ad multituomem ſo⸗ uten lam ſiue ad magmtud mem perficiendam/ammus occupa tur. Widemus/qꝛ ſcriba eas figuras que exiles ſunt pꝛomp god tius foemat. imagims ſfigurandis pꝛopenſius deſudat. et dſu⸗ calamus quanto velotius trahitur. tanto defoꝛmioꝛes ſũt lun littere que expꝛimuntur. Nam et infoꝛmandis veſtibus. hi Hhge gqui mmis pulcritud mem diligunt. ſepe vtilitatem per⸗ Hnen dunt. et qui vtilitatem conſeruare cupiunt. pulcritudineʒ tnan hje nõ pnt. Sed ĩ ope dei nec młtitudo magtudmẽminuit epe⸗ nnec mastudo młtitudinẽ ſtrĩgit.neq; ſił vel multitudo vel aden mastudo pulcritudiĩ officit neq; pulcritudo vtilitatẽ tollit CR ſed ſic facta ſunt omma. quaſi facta ſint ſingula. vt cum lten vmuerſa aſpexeris ſingula mirens. Hec de viſibilibus di dun: cta alicui foꝛtaſſis quantum ad compendium tractandi *R pertinut plurima videbuntur. ſed attendere debet. quod ete tam operoſa matenia non facile paucis verbis explicatur. Nam cum dicat apoſtolus quod per ea que ſunt m mundo mamfeſtantur ea que muiſibilia ſunt in deo. neceſſe eſt vt quiſquis per viſibilia ad agmtionem muiſibilium perue⸗ mre deſiderat. pꝛius ipſa viſibilia agnoſcat Dꝛopter quod et ego cum hec pꝛo poſſe meo mueſtigare pꝛoponerẽ.tibꝰ iffe iuiſibilibꝰ in exoꝛdio enumeratis. et tribꝰ itidẽ viſibilibꝰ? Hn contra bec diſpoſitis. ratus ſum hunc eſſe competentiſſi⸗ io mum oꝛdinem narzandi. vt pꝛus ipſoꝛum viſibilium al⸗ ſit. gquam noticiam in medium afferꝛem. ac ſic deinde quaſi re ope ſerato contemplatioms aditu per mueſtigationem muiſibi fve uauunum pꝛocederem. Poſtꝙᷓ igit᷑ his que de viſibilibus dicen ſe⸗ da erant finẽ facimus.nunc quo.vel quo oꝛdine per hec ad „ „% 4 viij. minſibilia aſcendatur. conſiderare d dum eſt ergo quod hoꝛum paius contemplantibus magm⸗ tione occurꝛat. Et credo quod illud imuiſibile pꝛius m con templatione compꝛehenditur. quod in ſuo viſibili ſumula⸗ cro expꝛeſſius/et ma mfeſtius dec laratur. Simulacra autẽ muiſibilium ipſa viſlibilia dicuntur. vtpote muiſibilis poten tie ſimulacrum eſt. creaturarum immenſitas . Inuiſibilis ſapientie ſunulacrum eſt/creaturarum decoz. Inuiſibilis bemgmitatis ſunulacrum eſt. creaturarum vtilitas Omms autem creatura quanto vicimus ſimilituom creatoꝛis ap⸗ raopmquat, tanto vicimus creatoꝛem ſuumdeclarat. Il⸗ lud ergo viſibile ſimulacrum. muiſibile exemplar pꝛiꝰ? oſtẽ dere debet qnod diuine ſimilitndims imaginem perfectius in ſe expꝛeſſam retinet. Immenſitas autem creaturarum magis ad eſſentiam. decoꝛ vero creaturarum magis per⸗ tinet ad foꝛmam. Elſentia vero abſq; foꝛma conſiderata. mfoꝛmitas eſt. Quod autem infoꝛme eſt. in hoc quidz qðᷣ eſt deo ſimnle eſt. ſed in hoc q; foꝛma caret a deo diſſidet Quod ergo foꝛmatum eſt magis deo ſimile eſt. ꝙᷓ; quod foꝛmam non habet. Vnde conſtat quod plus eudens ſi⸗ mulacrum eſt decoꝛ creaturarum que ad ſolam ſpectat eſ⸗ ſentiam. Item decoꝛ creaturarum pꝛopter foꝛmamnatura⸗ lem pertinet ad habitum. vtilitas vero ad actum. quia in boc creature vtiles ſunt. quod ſubiecte homim ſermunt et obſequu:m reddunt. QOuod ad habitum pertinet magis pꝛopeium eſt.et magis certum quam id quod pertinet ad actum.quia habitum natura mdidit. actum vero mſtututio adiunxit. Simulactum ergo decoꝛis immenſitatem pari⸗ ter. et vtilitatem in cogmiione pꝛecedit. et Popecte⸗ m cog mtione peius eſt. quia in mamfeſtat ebem? Tna dirimus muiſibnia. ꝓotentiam. ſapienti am. bemgmtatem. Queren⸗ — — —ẽꝓ — — — —— — — — — -=G — — — In hoc igitur ſimulacro pꝛimum veſtigium contemplatio ms ponere debemus.vt dum pꝛimum mquiſitio ms ingreſ⸗ din ſum recte tenuerimus. ipſo quem querimus duce inoffenſo Mi ad reliqua pꝛoceda mus. Oulchꝛee autem inquirenda ſapĩa ab ipo ſa piende ſimulacro inquiſitionis exoꝛdiũ ſumt᷑ qꝛ ꝑ au ſapiam ſuã pater mamfeſtatur. nõ ſolũ qñ ſapĩazʒ ſuam in pore carnẽ miſit. ſed tunc quoq; qñ ꝓ ſapiam ſuã mũdũ creaut. pbin Decoꝛ creaturarum quem ſimulacrum ſapientie dei elſe bin diximus quatuoꝛ complectitur. ſitum. motũ. ſpeciem. qua ums litatem. Sed m his quatuoꝛ/motum excellentioꝛem locum do:;: „abere dubium non eſt. quia vicimoꝛa vite ſunt mobilia ch J⸗ ea que moueri non poſſunt. Motus autem quadeipartitus cki eſt. localis.naturalis. ammalis. rationalis. Sed motus na tuin turalis/localem motum ſuperat. quia in naturali motu non ninn ſolum ima go vite erpeimitur. ſed ipa quodammodo vita per mchoatur. QAurſus ammalis motus tanto natural pꝛecel⸗ nu. lit. ꝙᷓ m ſenſibili id quod ſentit. Poſtremo rationalis cun⸗ ctis ſuperponitur. quia in eo non ſolum ſenſus ad amman⸗ lder dum, ſed ratio quoq; ad mteiligendum motus. Hoc ſimu⸗ ged lacro nullum in creaturis eſſe poteſt eundentius qma inin eſi ſibilem ſapientiam oſtendit cunctis mamfeſtius id quod ſa btti pit. Pꝛimum ergo eſt ac pꝛmcipale ſapientie ſacramentum zunn ſapientia creata.id eſt rationalis creatura. que qma ſecũ⸗ nui dum aliquid viſibilis eſt. ſecundum aliquid muiſibilis ia⸗ nret nua contempla tionis facta eſt pariter et via. Inquantum 283 viſibilis.eſt ianua. inquantum inviſibilis eſt va. Janua e etad quia ingre dienti ad contemplationem animo pꝛimum adi⸗ * tũ pandit. Wia eſt quia currentem in contemplationem ad n⸗ finem ammam perducit. Janua eſt. quia quo vammodo in⸗ ui uſibilia viſibiliter oſtendit. Via eſt. quia de viſibilibus p u muiſibilia euntes vſque ad viſibilium pariter et muiſtbui um creatorem videndum perducit. hoc m ſemetipo poteſt agnoſcere homo. Nemo em̃ eſt ſapiens. qͥ ſe elle n videat Et tñn homo li vere ꝙ; ipſe attendere ceperit. oim que m ſe vel videntur. vel videri poſſunt. mc hil ſe intelligit Illud nanq; ꝙ; in nobis ratioms capax eſt. qᷓuis ut ita dicam in⸗ fuſum et cõnuxtum carm ſat. iᷣm tamen ſe a ſubſtãtua car⸗ ms ꝗpꝛia ratione ſecermt. et alienum elſe mtelligit. Cur er⸗ go homo muiſibilia eſſe dubitet.qui idipᷣm qð vere homo eſt de cuiꝰ exiſtentia nequaqᷓ; dubiat. inuiſibile eſle videt Janua ergo ↄtemplatioms homi apitur/qñ ipᷣe ſua ſe rati⸗ one ducente ad ſe cognoſ cenduũ ingreditur Ingreſ ſo au⸗ tem via vſq; ad finem curꝛenda reſtat.vt ſcʒ. quiſq; ex con ſideratione ꝗꝓpꝛia ad agmttonem creatoꝛis ſu puemat. It lud nanq; in nobis qð carms non habet eſſentiam. a carne nõ poteſt habere materiã. ſed ſicut diuerſum eſt a carne. ta alienum ſe ſentit a carms oꝛigine. Imtium tamen ſe ha⸗ bere m hoc verilſime agnoſ cit. quia cum ſe intellegat eſſe. ſemper ſe fuiſſe non memimt cum tamen neſciens intelli⸗ gens eſſe non poſſit. Si ergo mtellectus eſſe nonpoteſt. mſi mtelligens. reſtat vt quẽ nõ ſp intellexiſſe cognoſcunꝰ non ſemper fuiſſe/et per hoc aliquando cepiſſe credamus. Sed ſicut iam dictum eſt.quod ſpiritalem habet ſubſtanti am. nec poteſt onginem habere coꝛpoꝛeam.quia quicqd ex materta piacente traducitur, coꝛpoꝛeũ eſſe compꝛobatur. Di igitur murſibile noſtrum mitium habuerit. ſupereſt vt non de pꝛeiacenti mat ena. ſed de mchilo factum ſit. Quod autem mehil eſt/eſſe ſibi dare non poteſt et iccirco quicqd imtium habuerit. dubium non eſt quin ab alio eſſe accepe⸗ nt. Quod autem a ſemetipſo non eſt. eſſe alijs dare non po teſt. Igitur quiſquts ille eſt qui rebus eſſe contulit. ab alio elſe accepit. quod inde quoq; liquido compꝛobatur. quia ſi quicquid eſt crea tura creaturam eſſe credimus. nullum m rebus finem muemmus. Nr̃a er go natura mſtruit q ore atoꝛem habemus eternũ. em ſuũ et ꝗpꝛiũ eſt 7f ubſ iſnt. qe ſi ab alio eẽ accepiſſz. Peima ren ongo veracit dicinõ poſſʒ e Oi em̃ aliquã do nõ erat.a ſeip̃o imtium non habuꝛt. ſʒ nec Mrn peius dici poteſt. ſi ab alio eſſe accepit. igit᷑ ſi creatoꝛ eſt/ mn: ſemꝑ fuit. Itẽ qð a ſemetip̃o eſt.nõ eſſe nõ poteſt. Quic⸗ ca⸗ quid em a ſemetipo eſt. huic mem eſt eẽ. et qð eſt/et ↄſtat nen qꝛ nulla res a ſemetipᷣa dumdi aut ſepan poteſt. Cui igitur bone idẽ eſt eẽ.et id qð eſt. neceſſario ſemꝑ ẽ. ꝙ; a ſemetipᷣo ſep vdet ari mil pᷣt O&r igit᷑ qᷣcqo a ſemetipᷣo ẽ. hinc idẽ eſt eẽ. et id etan qðᷣ eſt.q aliunde eẽ non accepit. ſeqᷓtur neceſſario vt ſemp ſoan⸗ ſit.neqʒ vt aliunde auferꝛi poſſit.qð aliunde datum nõ ſit er con Neceſſe ẽ ergo vt quẽ creatoꝛez credimus. hunc nec pꝛinci ,J pium.nec finem habere potuiſſe cõfiteamur Demceipiũ em care nõ habet qð ſemꝑ fuit.nec finẽ q; nunqꝙᷓ; deſimt.Neq; er⸗ camne. go eternꝰ pᷣter ſolum creatoꝛem eſt. neqʒ creatoꝛ mſi eter ſſebr nus eſſe poteſt. Hanc cogmtionẽ in rationali motu muem teſe mus. ꝙ ſcʒ creatoꝛem eternum habemus. qui pꝛincipio ca⸗ nteli⸗ ret/quia ſemper fuit. finem nõ patitur/qꝛ ſemꝑ erit. MHuic kedc. cogmtiom ceteri quoqʒ; motus atteſtantur. hoc eſt aĩmalis ſang naturalis. localis In aqmali nanq; motu ſunt ſenſus et ap- us. petitus. Ois aut naturalis appetitꝰ. in rebus explementum Ranet iuemt. neq; aliqs eſt oꝛd matꝰ affectus. quẽ ſuꝰ effectꝰ cõ⸗ ſde ſequi nõ poſſit.verbi gra.Eſuriũt aĩmantia. muemunt qdðᷣ 4 comedat. ſitiũt / muemunt qð bibant.algent/muemũt quo lr caleant. Conſtat ergo qma pꝛouidẽtia pꝛeceſſit. cuiꝰ conſi e lio ↄciter cautum eſt. ne ꝙ nunc indigentijs pꝛeſidium de⸗ . ſit. QAu em̃ appetitus mſtituit.ipᷣe appetit ibꝰ alimenta pꝛe guc . pauit.neq; vllo modo fien poſſet.ſi rerum euẽtus foꝛtui- ce, ti eſſent.vt ſic ꝑ omma cunctis affectibus ſeu effectibus re enfo ſponderent. Item motus naturalis pꝛobat. Sicut emm im bi⸗ poſſibile eſt.vt ꝑſe aliquid de mc hilo fiat.ſic oĩno impoſſi gi bile ẽ. vt ꝓ ſe aliquid augmentũ accipiat.hoc eſt quod ſibi m ipſi dare non poteſt imtium.ſibipſi dare non poteſt mcre⸗ ge mentum. Quicquid emm creſcenti in augmentum venerit. e pꝛeter id eſſe cõpꝛobat᷑ q; ꝑ ſe pꝛ ſolũ ſñ inc remento fuit Di ergo mi creſcere poteſt mſi addatur ei quod peus nõ Pabint. patet qꝛ nulla res creſcẽs ꝓ ſe merementũ ſumt. CQi ergo creſcẽnbus dat crementũ. p̃e nõ exiſtẽtibus de⸗ dit mmciũ. Idem motus loc alis p-obat. Quaſdã nãq; cre aturas ppetuo motu agitari cermmus. quaſ dã vero ſcõm tempus moueri videmus. et alias ſic atq; alias ſic Et licet ita diſſimlicer res moueãtur. nuſ ꝙᷓ; tamen oꝛdo reꝝ confũ ditur. Vnde non eſt dubiũ qum mtus ſit diſpoſicõ pᷣſiden tis qin certa lege cũcta moderatur. Qua racõne ergo ne gamus peomdentiã. ſi omis racõnalis appetitus naturalit ſibi ppatam muemt almomã.neq; vnquã ommo hoc fien contingat. ut quod in vno natura aꝓpetit. in altero natura non habeat. Gimilter cu motus et merementũ ita varie. et diſſimilrter fons curretia nunqꝙᷓ; tamẽ ↄfũdant oꝛdimem quõ negare poſſumus mtus eſſe di ſpoſacõnem. Dubitart i⸗ gitur non poteſt qum minuiſibilis intus rectoꝛ pſideat. qi reꝝ oim euẽtus et pꝛouidentia ſua p̃uemt. et ſapietia dil⸗ pomt. Wnus imquã. Nam et hoc quoqʒ; natura ipᷣa docet. vnũ ſcz eſſe reꝝ oĩm opificẽ.vnũ eſſe rectoꝛẽ. Nam ſi diuner ſa intus conſilia pᷣſidentiũ eſſent. mpi ſe foꝛis reꝝ curſus ab mucẽ aliqñ diuiderẽt. Nũc aut omna du ſic ↄcoꝛditer ad vnũ fine currũt.pꝛofecto indicãt qꝛ vnus eſt fons et oꝛigo vnde pꝛocedũt. Sed qꝛ vnũ diuerſis modis accipitur/cõ⸗ ſiderandũ eſt quõ creatoꝛ reꝝ vnus eſſe dicatur. Nam et vnũ collectõe.et vnũ compoſicõne.et vnũ ſunilitudie et vnũ eſſentia. et vnũ mdemtitate. Onu collectõe eſt quemad modũ cũ gregẽ dicimus vnũ in quo multa ſunt aĩalia PHnũ ↄpoſicõe.quẽadmodũ cũ coꝛpus vnũ dicimus ĩ quo multa ſunt membꝛa Wnu ſimilitudie. quẽadmodũ cũ vocẽ vnam Dicimus que a multts eſt pꝛolata. Sed honꝝ oim mehil ve⸗ re vnu eſt. Gcom aliquẽ tũ reſpectũ vnũ dicta ſunt. q quo dãmodo ad vmtatẽ accedut. Fas ergo nõ eſtut exiſtime⸗ mus creatoi reꝝ/ aut collectõne duterſoꝝ. aut ↄponcõne N. partium/aut ſimilitudine plurium. vnum eſſe. cum illud ett de am quod in nobis rationale eſt. hoꝛum ommũ m ſemetipo a mchil poſſit muemre. Illud em̃ nrjm qð partium multitu⸗ ön .—Rr dine ↄpolt itum cermtur. nõ rationale/ ſed rationa li ↄꝛunctũ i elſe ipa nr̃a ratione ↄpꝛobatur Si ergo nr̃m rationale vere afi vnum eſt. quantomagis creatoꝛ eius vere vnus eſſe credẽ .* dus eſt. Vere aũt vnum eſt / q eſſ entialiter vnũ eſt / cui to tum eſt vnum elſe. et ſumplex elſe quod eſt. QAucqd ĩgitur li vere vnum ſimplex eſt et in partes oĩno aliquas ſ epart nõ poteſt. et ideo ſectionẽ partium nõ admittit. quia ptium fe poſitionẽ nõ recipit Creatoꝛi igitur reꝝ ideo vnum eſt eſſe hnnd quod eſt. quia totum vnum et ſumplex eſt eſſe quod eſt SZʒ nt adhuc ↄſiderare nos opoꝛtet/q; quedã res inuemũtur.que en vere vnum ſunt. et tamẽ ſumme vnum nõ ſunt. ſicut amme dn. que vnum ſunt eſſentialiter.ſed vnum nõ ſunt muariabilit. tg NMuod aüt vere et ſumme vnum eſt elſentialiter / et mua⸗ 1d riabiliter vnum eſt. Reſtat ergo vt ſi deum vere vnum eſſe Net. credimus. vtrum ne etiam ſumme vnus dici poſſit inquira⸗ er mus. Q) tunc veraciter oſtendimus, ſi eum oino muanabi ab leem eſſe cõpꝛobamus. Sed quia ſcire nõ poſſumus quo de add us muartabilis ſit.mſi per? agnoſcamꝰ quot modis res qua drigo libet variari poſſit.pꝛimũ nos opoꝛtet om̃es mutabilitatis n eo⸗ modos deſcribere. ac deinde ꝓ ſingulas qualiter a deo re met monueantur oſtendere Trnibus modis fit omis mutabilitas ik loco foꝛma et tẽpoꝛe.Localiter mutatur res quelibet qua⸗ mad do de loco ad locum tranſit. hoc eſt eſſe deſunt vbi fuit. Vri ett pbi nõ fuit eſ ſe meipit. et eſt extrinſeca hec mutatio. m⸗ las chilq; variat de ip̃us rei eſſentia. quia ſi eſſe deſimt vbi un fuit.nõ tñ qð fuit eſſe deſimt/et ſi eſſe incipit vbi non fuit. ve⸗ nõ tn qð nõ fuit eſſe incipit. foꝛmaliter mutatur res que⸗ a libet. qñ q; ſcᷣm ſuam eſſentiã m eodez pſiſtens loco. vel me⸗ ſcdm augmentũ aliqd accipit, qdᷣ pꝛius nõ habint / vel ſecũ in dum detimentũ aliquio qð pꝛius habuit amittit. vl ſcõm „ alterationem aliquid quod pꝛius habuit. alter habere inci⸗ pit/qꝙᷓ pꝛius habuit. Mutatio ſecundũ tempus. ex duobus pcedentibus naſcitur. quia mec hil tempoꝛaliter mutarit po⸗ teſt. quod vel foꝛmaliter non mutetur / vel localiter. Vnde euidenter colligitur ꝙ immutabile ommno eſt quicquid ne qʒ foꝛma neqʒ loco mutari poteſt. Si igitur deum neq; foꝛ⸗ ma neq; loco mutan poſſe conſtiterit Immutabilem omm no eſſe dubium non erit. Localem autem mutationem faci⸗ le ab eo remouemus. ſi eum vbiqʒ; eſſe oſtendimus. Quod emm vbiq; eſt. momm loco eſt Q autẽ in omi loco eſt de loco ad locum tranſire non poteſt. Deum autem vbiqʒ eſſe multa ſunt ind icia. Pꝛimum ipſa amma noſtra quã et ratio ſunplicem eſſentiam eſſe non dubitat. et ſenſus ꝓ omne vi⸗ uificat. coꝛ pus diffuſum eſſe pꝛobat. Quecunq; emm am⸗ mati coꝛpoꝛis pars leditur. vnus eſt ad quem ſenſus omiĩs doloꝛis retoꝛquetur. qd ommno non fieret. ſi vnus et idem vbiq; non diffuſus non eſſet. Si ergo rationalis ſpiritꝰ ho mims cum ſit ſimplex. per omne quod regit coꝛpus diffun ditur. digmun nõ eſt vt ille creatozꝛ qui omma regit et poſ ſidet.vno aliquo m loco coartari. et non omma potius im⸗ plere c redatur. Nam et i rerum motus. qu tam certo et tam rationabin vbiq; moderamme cureunt. vitam mtrinſe cus mouentem eſſe oſtendunt. Nec tamen vllo modo crede dum eſt quod ſicut ſenſus homms cum coꝛpoꝛe quod ſenſi ficat perſonaliter comungitur. ita quoq; creatoꝛ ille ſpri⸗ tus cum coꝛpoꝛe huiꝰ? ſenſibilis mundi pſonalier comun⸗ gatur. quia aliter implet mundũ deus. et aliter amma coꝛ⸗ pus. Nima implet coꝛpus et ↄtinetur. qiia circumſcriptibi lis eſt. deus implet mundũ. ſed mundo nõ concluditur. qꝛ vbiq; pꝛeſens nuſ qᷓ; compꝛehendi poteſt. pꝛeterea cum diui ne virtutis effectus nuſqꝙᷓ; deelſſe cermmus. cur eandem der virtutem omm bus meſſe rebus dubitemus. Si autem der virtus vbiq; eſt. cum alia non ſit dei virtus ꝙᷓ deus.cõſtat MUꝰ — — — —,— we — — xij. . quia nuſcᷓ eᷓ deus deeſſe. NHeq; em̃ vt bomo ad operandum aliena virtute deus indiget. quia homo ſepe alieno ammim bcx culo perficit. quod facere pꝛopꝛa virtute non valet. Vnde mde ſecundum quandam loquendi conſuetudmem. illic homo on⸗ aliquando operari dicitur. vbi per ſemetip; abſens eſſe nõ — 2 dubitatur. quẽadmodum cum rex in cimtate ſua reſidens mmm pꝛocul cum hoſtibus confligere vincere vel ſuperan per hi⸗ aa⸗ betur. qma milites eius volente ip̃o et iubente confligunt d vincunt vel ſuperantur. Tale eſt cum quis in rem emmus ide poſitam.vel virgam extendit / vel lapidem iacit. et tangere ale dicitur quic quip vel lapis / vel virga tetigerit. OMulta qm⸗ nato dem ſunt talia. ſed hoꝛum ommum mchil ꝗpeie dicitur. qꝛ neyi⸗ alteri tribiitur quod alter operatur. Deus autem q; Ppſe⸗ nam⸗ metipm cuncta pꝛopꝛia virtute fatit vbicunq; pꝛeſens ẽ ope oni re. pꝛeſens etiam neceſſe eſt vt ſit deitate Quod ſi quis foꝛ Den te querat. quomodo diuma eſſentia que ſ. implex eſt vbiq; ho elſe poſſit.ſciat t qy aliter [ſpiricus ſimplex dicitur aliter coꝛ fun pus. Coꝛpus em ꝗpter paruta tem ſimplex dicitur Cum au tpel tem ſpiritus ſimplex dicitur. non paruitas ſed vmtas ſig⸗ im, mficatur Creatoꝛ ĩigitur et ſimplex/quia vnus eſt. et vbiq; ttoet eſt quia deus eſt. In omm loco exiſtens nuſqᷓ; compꝛehen Kncle ditur. qma vmuerſa replens continet/ non cõtinetur Qma cledi igitur m omm loco eſt mutari localiter non poteſt.et quia dlanſ a nullo compꝛehenditur localis non eſt. Sed neq; illa que ſnh ſecundum foꝛmam eſt mutabilitas i m ipſum cadere poteſt. un⸗ Quicqmd em̃ ſecundum foꝛmax mutatur.vel ſecundũ aug “ mentum. vel ſecundum diminutionem. vel ſecundum altera pit tionem mutatur. ſed hoꝛum ommum diuina natura mhil re cipit. quod facile videre eſt per ſingula. non augetur Quic un4 quid em ꝓ incrementum creſcit. amplius aliquid ſ emetipᷣo accipit. Quicquid autem pꝛeter id quod in ſemetip̃o ha⸗ . ne⸗ bet aliquid accipit. aliunde accipiat neceſſe eſt quia milla e res ſibup̃i quod non ha bet dare poteſt. Creatoꝛ aũt rerum leij. aliqno aliquid quod nen babet accipiat. cum om̃e quod en ſtit ab pᷣo pꝛocedat. Non poteſt igitur creſcere qui ſemet⸗ ip̃o amplius mi poteſt recipere. neq;ʒ minui poteſt QAuicqᷣd em̃ ſemetipo minus fien poteſt / vere vnum non eſt. qua id quod in ſepatione ſe dundit in coniuncti one idem nõ fuit Deus 1gtur cui rotum vnum eſt elſe / quod eſt.nullo modo ſemetipo minoꝛ fien poteſt. Neqʒ; igitur perfectio augen. neq; vmtas mmn. neq; immenſitas compꝛehendi.neqʒ; qui pꝛeſens vbiq; eſt/localiter poteſt variari. Nunc de ſola al⸗ teratione reſtat. vt oſtendamus qualuer dunne nature nõ conuemat. Et quia alia eſt alteratio coꝛpoꝛum, alia ſ pin⸗ tuum. cum ex ſupꝛavictis conſtet domim non coꝛpus. ſʒ ſꝑꝛ ritum eſſe.cum de deo loqummur. non neceſſe eſt de altera tione coꝛpoꝛum multa diſſerere. Geemter tamen eam attin gimus. vt competentius ad alterationem ſpirituum puema mus. OAlteratio roꝛpoꝛum fit in tranſpoſitione partium. et viciſſitu dine qualitatum. Nlteratio ſpirituum ꝓꝑ cogmuo⸗ nem et affectum. Secundum affectum mutatur ſpiritꝰ?. vt nunc triſtes. nunc hilares. Secundum cogmtionez. vt nũc mmus.nunc ampkus ſapientes Duo vero ſunt pᷣcipue que affectum operantis mutare ſolent.id ẽ ſiue quia aliqd pe⸗ mtendifecerit in pꝛetento. ſiune aliquid inoꝛdmatum ꝗpo⸗ nat de futuro. Sed ꝙ; deus de facto nõ pemteat ſatis euꝛ Denter oſtẽdit mmuta bilis iſte curſus rerum ominum. qui ſic lege perpetua peme mſtitutioms modum non deſerit. Quod vero mi moꝛdinatum pꝛoponat rationa bilis pꝛobat euentus.qui in tanto coꝛpoꝛe nature nuſꝙ; ſibi contradicit BGemper ergo immutabihs eſt voluntas dei.qui nec conſi⸗ lium mutat de pꝛeterito. nec pꝛopoſitũ de futuro Sic quo q; cogmtione immutabilis eſſe credendus eſt. Cnbus em modis mutabilitati ſubiacet humana cogmtio. per augme tum.per dimnutionem. per viciſſtuomem Der. augmentu vt quando diſcimus quod neſcimus.Der Ouminutionez. nñ — —v—eD -—— —.,— — —,, — ” lruf. quod ſcimus oblimleimur Wicilſitudo autem quadeipertt ta eſt. in eſſentta.in foꝛma.in loco.ĩ temꝑe. In eſſentia vi⸗ ciſſitudinem patitur humana cogmtio. quando nunc hoc/ nunc illud cogitamus. quia ſimul omma noſtro ſenſu com et: t prehen dere non poſſumus. In foꝛma/quando i idip̃m nunc ddo tale/nunc vero tale attendimus. quia vtrůq; ſimul non va n, lemus. In loco/quando nunc huc nunc illud cogitacõnem aun ducimus. quia ſimul vbiq; eſſe cogitatione non valemus. ⸗ In tempe/quando nunc pꝛeterita/nunc preſentia/nunc fu⸗ no tiura conſideramus. Tunc etiam tempe cogmtio variatur/ n⸗ quando nunc habitam cogitacõnem mtermittimus. nunc m zie termiſſam iterum reſumimus. quia eam ſine intermiſſione len tenere non poſſumus. Sed has omnes mutabilitates dꝛun ttn na cogmtio non recipit. Non augetur. quia plena eſt. Neq; ent em̃ neſcire poteſt omma qui creat.qui gubernat.qm pene attt trat.qm poꝛtat omma. Et qui ommbus preſens eſt deita⸗ to⸗ te. abſens eſſe non poteſt viſione. Omui non poteſt qui a⸗ .yt lum de non eſt quicquid eſt. ſed idemip̃m quicquid eſt/ab nc ipo eſt. ab vno et vnum totum quod eſt. Auid de vicillitu cue dine dicams Quomodo viciſſitud inem recipe poſſit ſapiẽ⸗ be:; tia/que omma ſimul et ſemel ſub vno viſioms ra dio comp⸗ po⸗ hendit? Simul/ quia omnem eſſentiam/ omnem foꝛmam/om genl ma loca/omma tempoꝛa. Semel⸗/ quia viſionem nec mter⸗ n miſſam recipit. nec habitã intermittit. ſed quod ſemel eſt n. ſemper eſt. et quod ſemper eſt / totum eſt. Omma videt. et bat de ommbus omma videt. et ſemper videt. et vbiq; videt. Nichil ei nouũ/mchil alienum aduemt. me hil ſuũ. Quãdo futurum eſt preuidet. quando pꝛeſens eſt videt. quando . preteritum eſt retinet. Nec aliud quod in ᷣo eſt prendet videt et retinet. ſed quod aduemt in temꝑe fuit in viſione ⸗ et quod preterit in tempe/permanet in viſione. Quemad modum ſi totum coꝛpus tuum eſſet oculus.nec aliud tibi eſſet eſſe et aliud videre.quocũq; ſe res verteret.preſens X nlt⸗ liſ ubi non eſſe non poſſet.et ſub vno viſioms jetn ummcbilis permanens comphenderes quicquid quaqua verſum in re⸗ ſpectu haberes. imo nonmſi ante te cerneres quicqd circũ⸗ quaqʒ contra te politum haberes. Mes tranſiret et ſtaret viſio. et quocunq; ſua ſe mobilitate verteret. ſtanti nonmſi peꝛeſens eſſet. QNunc aũt quia ex pte vides. mutabiliter vi⸗ Des. et cum res videnti tranſit. aut videri deſimt. aut ſecũ mutabiliter viſionem trabit. Quod ſi totus oculus eſſes. ſic mutabiliter non videres. Quic q igitur ex pte eſt muta bile eſt. et quic qd ex ꝑte no eſt/mutabile nõ eſt. Deus aũt cur idem eſt eſſe. vꝛuere et intelligere. cum p eſſentiã ex p te non ſit. nec per lapientiam ex parte eſſe poterit. ſed ſi⸗ cut in muta bilis eſt eſſentia. ita quoq; immutabilis eſt ſapi entia. Hoc iam de cogmtione diuma dictum ſufficiat. Sʒ ſciendum eſt q; hec cogmitio et viſio dicitur/et ſapiẽ̃ua di⸗ citur. et p. eſcientia dicitur. et pꝛouidentia dicitur. Viſio eſt quia aſpicit. ſa pientia eſt quia intelligit peeſcientia qꝛ pꝛeuemt. pꝛouidentia quia diſpomt. De quibus multe dif ficil es et perplexe queſtiones oꝛiuntur quas huic compen Dio interpolare timemus. Igit᷑ ad ea que reſtant t᷑ᷣnſeamꝰ ” Quod trinus deus et vmns. x quo pꝛidem de viſibilibus ad munſibilia oculo cõ templatioms ingreſſi ſumus.ad hoc vſq; via inue⸗ ſtigatioms penetrauumus. vt ꝛam creatoeem rerũ ommum ſine pꝛincipio. ſine fine. ſine mutablilitate eſſe non dubitemus. et hoc quidem non extra nos. ſed in nobiſmet⸗ vpis muemmus. Conſideremus ergo ſi adhuc amplius ali⸗ gquid eadem ipᷣa natura noſtra de creatoꝛe noſtro nos do⸗ ceat.quia foꝛtaſſis non ſolum. ſed et tninum oſtendat, Cer te mens rationalis vna eſt. et generat de ſe mtellectũ. vna vävnum. Quem nõnunqᷓ Ddum conſpicit/ꝙ; ſubulis/ ꝙᷓ; verus/ conuemens/ ch i iocundus ſu. mox diligit eum ſet cõplac: ſibi m ipo. Viet paruer et ſtupet.et ſe tale aliqd ĩucmir: lxüij. potuſſe miratur. Mehemẽter libet ſemꝑ illud aſpicere.ſꝑ hyrre.ſemp illo ꝓꝑfrii. ſempꝑ ĩ illo delectari. Ipm p ſe placet ip̃m ꝗpter ſe placet.nec aliqd ẽ qð extra illud qᷓritur. qꝛ in illo totũ amat᷑. In illo ↄtemplatio vitaus ad videnð dele ctabilis. ad hnñndum ſuams. ao fruendũ dulcis. Cum illo ſe cum mẽs reqeſcit nec vnqᷓ; ſecreti ſui tedio afficit᷑.qᷓ vmco Idez/nõ tñ ſolit ario ↄſoꝛte letatur Cõſidera ergo tria hec mentẽ. mtellectũ. amoꝛem. De mente intellectus naſcit᷑.de mente parit᷑ et mtellectu/amoꝛ oꝛitur. De ſola mẽte itelle ctus.qꝛ mens de ſe ĩitellectum gigmt. Rmoꝛ vᷣo nec de ſola mẽte.qꝛ nec de ſolo ĩtellectu.q;ꝛ ab vtriſq;ʒ pꝛocedit.Peius mens. deinde mens et itellectus. poſtea mens et itellectus et amoꝛ Et hoc qdẽ in nobis ſic ẽ. Veꝝ ĩ creatoꝛe lõge alit᷑ ſuadet ratio. Quia em̃ ipᷣm fuiſſe ſp cre dimus.ſ emp quoq; ſapiam habuiſſe opoꝛtet ↄfiteamur Qam ſi aliqñ ſine ſapia fuiſſe ðe.qͥs eum poſtmodum ſapeẽteʒ fecerit. aut a quo ſa pientiã acceperit nullo modo muemt. cũ et hoc abſurdiſ⸗ ſimũ ſit. et ab oĩ rõe alienũ credere.eum qꝗ ẽ fons et oꝛigo ſapie / aliqn ſine ſapĩa extitiſſe e Semp ergo illo ſapia. ſemp ab illo ſapia. ſemp cũ po ſapĩa fuit. Semp ĩ illo ſapia. qe ſemꝑ ſapiam habuit.ſemp ſapiẽs fuit. BGeinp ab ulo ſapĩa qꝛ ſapiam quã habet. ipe Senuit. Semp cum illoſ apia. qꝶ gZemta/ ſe a ggnẽte nõ diudit. Semp gemta E. et ſp gigm tur.nunc cũ gigmtur inchoãs.nec cũ gemta ẽ celſãs.ſemp Sigmtur qꝛ eterna.ſemꝑ gemta ẽ qe pfecta. Eſt ergo qꝗ ge⸗ nut. et ẽ q gemtꝰ? eſt. Qui genuit pr eſt.q gemtꝰ? eſt filꝰ ẽ Et qe ꝗ genuit ſemꝑ genuit. eternꝰ pr̃ ẽ. Et q qꝗͥ gemtꝰ eſt ſemp gemtꝰ ẽ. eterno pr̃i filiꝰ⸗ coeternꝰ? . J tẽ qꝗ ſempꝑ ſapi entiam habuit. ſemꝑ ſapiam dilexit. Qu vo ſp dilexit. ſẽp amoꝛ? habuit. J taq; eterno pr̃i et filio coeternꝰ? amoꝛ eſt. Et tñ pr̃ a nullo ẽ.filꝰ a pr̃e ſolo ẽ.amoꝛ vᷣo a pre ſimul et filio eſt. Sʒ qꝛ ſuꝑiꝰ creatoꝛẽ oĩm ſũme et vere vnũ eẽ alſe⸗ T uim. hec tria ĩ deo vnũ eẽ ſ. ubſtãtialit opoꝛtz ofiteamur xüij Qma item ille qn gemtus eſt non poteſt eſſe ille a quo ge intꝰ? eſt. neq; itẽ ille ꝗ a gignente et gemto pꝛocedit ille eẽ pt qui eſt gignens vel Semta. in expugnabili rõe verttatis cogimur m deitate pſonaꝝ trimtatẽ. et ſubſtãtie vmtatez cognoſcere. Tribus ergo ĩ deitate vna ↄmums eſt/et eqᷓlis etermtas. et eterna equalitas. qꝛ nõ poteſt eẽ ſin gulis diſ ſimle. qd onmibus facit deitas vna cõmune. Tres ergo vnũ ſunt q; m tribus pſoms eſt vna ſubſtãtia/ſed tres vnꝰ non ſunt. qꝛ ſicut diſtinctio ꝓſona vmtate deitatis nõ diuidit᷑ J ita et vmtas deitatis diſtinctionẽ pſonaꝝ nõ ↄfundit. Sed libet adhuc paulo attenti? ↄſiderare quomõ dictum ſit q; pater diligit ſa pĩiam ſuam. Hoiĩes em̃ ſepe ſolent diligere ſcientiã ſuam ꝗꝓpter opus.nõ opus ꝓpter ſciam. Sicut ẽ ſci entia agri colẽ di ſcĩa tex endi.ſcia pin gendi. et cetere hunꝰ modi. vbi pꝛoꝛſus pitia iudicat᷑ mutilis.mſi conſequatur in opere fructus vtuitatis. Oð ſi de ſapia dei ðe. iam mmirũ opus factoꝛi ſuo antefertur. Pꝛopterea dicendum eſt fapi⸗ entiam ſemp pcioſioꝛeʒ eſſe opere ſuo.et ſemꝑ apter ſe amã dam eſſe ſapientiã. Qð ſi qñ foꝛte ſapientie opꝰ ſuum ante fertur. non hoc eſt ex iudicio veritatis. ſed ex erꝛoꝛe hoĩs. Sapientia em̃ vita et amoꝛ ſapłtie eſt felicitas vite. QOua ꝓpter cum dicitur q; pater ſapientie complaceat ſibi in ula abſit ab intellectu noſtro vt credamus q; deus ſapiam ſuã pꝛopter opera que ꝑ illam facit diligat.quin potius omma opera ſua nõmſi pꝛopter illam amet. Peopterea em̃ dixit. hic eſt filius meus dilectus in quo nichi complacui.nõ in terꝛa aut in celo. non m ſole aut in luna et ſtellis.nõ etiam in angelis.et que excellentiſſima ſunt in creaturis. quia et iſta ſi ſuo modo placita ſunt.tamen mſi in ipᷣo et ꝑ ipᷣm pla cere non poſſunt. Tanto em̃ amplius amoꝛe ſuo digna ſũt quanto vicimus ad eius ſimilitudinẽ accedunt. Non ergo ꝓpt᷑ opa ſapientiã.ſed pꝛopter ſapientiam opera ſua diligit deus. In illa emm omne pulcrum et verum. et ipa tota eſt ler oge deſiderium. Lux inuiſibilis et vita immoztalis. cmus aſpe⸗ llees ctus eſt/tam deſiderabilis. vt oculos dei delectare polſſit. tge ſimplex et perfecta. non redundans et plena. ſola.nonta⸗ ten men ſolitaria. vna et continens omma. Sed quia tres per⸗ cs ſonas in deitate vna credimus. ſupeſt vt quod de qualibet di Harum dicitur. vtrumne etiam de alijs dici poſſit mquirra opji tur. Dictum eſt autem quod pater amat filium. Keſtat er Dnn So vt ↄſideremus.ſi pari modo dici poſſit.q; amoꝛ patris undit et fdij amet filium. quod filius amet ſeip̃m. Item q; pater ged amet ſe. quod filus amet patrem. quod amoꝛ patris et fi⸗ itey lij.amet patrem. Item q; amoꝛ patris et fili amet ſe. qðᷣ gere pater amet amoꝛem ſuum et fuij.quod filius amet amoꝛe teia ſuum et patris. Doſtremo ſi vnus et idem amoꝛ eſt quo qͥſ hbuh qʒ amat ſeipſum vel ad muicem quiſq; alium. Sed hec fa⸗ turi cilius inuemmus. ſi ea que iam dicta ſunt ad memoꝛiam re R uocamus. ſri N ſupꝛadictis emm ratiombus aſſeruimus quod deus pi⸗ n ma caula eſt et oꝛgo bonoꝛum ommum Eo autem qui fons ante eſt et pꝛmcipium ommum excellentiꝰ? bonum nullum eſſe po es. teſt. Sammum igitur bonum deus eſt. Hatitudo autez nuſ Gur quam rectius ꝙᷓ in ſummo bono collocatur Peus igitur ſo mnil us et pꝛopꝛie et pꝛincipaliter beatus eſt. Geatus autẽ quo nii modo eſſe poteſt/ cui idipſum non placet quod eſt. Qmſq mii isitur beatus eſt. et ſeipſum diligit. et id quod ipe eſt dili . glt. Bi igitur pater/et fmus. et amoꝛ patris et fdij vnum . ſunt et vnus deus ſunt. cum in ſolo deo vera beatitudo ſit an necelſſe eſt vt et quiſq; amet ſeipſum.et ad inuicem quiſq; tan alium.Neq; beatitudo veraciter dici poſſet. imo potius ſũ uͤet ma mfelicitas foꝛet.ſi per contrartam voluntatem ſe din⸗ pri derent. et per eandem naturam ab muicem ſepari non poſ iſit ſent. Sacra igitur natura vnũ ſunt pater et fůms. et amoꝛ teo. patris et filij.ita quoq; voluntate et amoꝛe vnum non eſſe non poſſunt.. Vno amoꝛe ſe diligunt. quia vnum ſunt. nec it lxv. lnd eſt quod quiſq; amat in altero. qᷓ qy quiſh amat in ſeip̃o.quia non aliunde eſt q; quiſq; eſt. qᷓ; ꝙ alter ẽ. Qð pater diligit m filio. hic idem filius diligit in ſeipo. et qðᷣ amoꝛ patris et filij diligit in filio. hoc idem filius diligit in l eipo. Item / h filius diligit in patre. hoc pater diligit i ſe et q; amoꝛ pr̃is et filn duligit ĩpatre. hoc pater diligit in ſe Item. pater et filuis dilisunt in amoꝛe ſuo.hoc amo? patris et fun diliget i in ſeipo. Item ꝙ; pater diligit in ſeip ſo. hoc diligit in filio.et m amoꝛe ſuo. Et q; filius diligit ĩ ſeipo. hoc diligit ĩ patre et m amoꝛe ſuo. Et q; amoꝛ patris et filij diligit m ſe. hoc diligit in filio et ĩ patre. audi vtrũ vox patris huic qð loquimur ↄcoꝛdet Hoc eſt inqt filꝰme us dilectus in quo michi complac m. Nõ dixit ſepatim ego michi ↄplacui. neq; dixit ſepatim/ille mipi placuit. neq; vo ſimul dixit. ego michi cõplacm. et ille michi ↄplacuit. ſed dixit. ego mc hi complaci m ipo. hoc eſt quod mich de me placet ĩ ipo eſt. extra pm non eſt. quia qð ego ſum ipe eſt. Qma em̃ aliud ꝙqᷓ ip̃e non ſum / extra ip̃ᷣm michi placere non poſſum. Hic eſt ergo ſuinus meus duectus.in quo mi chi complacui. Quicquid michi placet. ĩ ip̃o et per ipſum placet. Ip̈e eſt em̃ ſapientia ꝑ quam feci omĩa In ipᷣo eter naliter diſpoſuiſti. quicqiid tempoꝛaliter feci. Et tanto am plivnũqð qʒ opus meũn diligo. quãto perfectius ull ud pei⸗ me diſpoſitiom concoꝛdare video. Nolite putare ꝙ ipe tã tum ſit mediatoꝛ in reconciliauone hominum. quia ꝑ pm etiam cõmendabilis et placita fit aſpectui meo conditio ommum creaturarum. In ipᷣo exammo cuncta opera mea. que facio. et non amare nequeo qð intueoꝛ ſumie illi quem amo. Solus ille me offendit. qui ab eins ſmilitudine rece dit. Si ergo vultis michi placere ei ſumiles eſtote. ĩm au Dite. et ſi foꝛte ab eus ſimuitudine male agendo diſcelſi⸗ mns-ißm imitando redite. In ipo datur rparcepeum.m o — — — — — — — d —— „ — H datur conſilium. Peeceptum vt perſiſtatis. conſilium vt re 1 deatis. WMtinaʒ temmſ ſetis pꝛeceptum. ſed quia tranſgreſſi eſtis pꝛeceptum. ſaltim audite conſilium. ip̃m audite Oag tie mc onſili angelus nobis mit titur. vt ꝗ conditis datus fuit i, ad gloꝛiam. idem pditis vemat ad medelam. ip̃m audite. nk Ipe conditoꝛ.ipe eſt et redemptoꝛ. ipᷣe deus mecum vos R condidit. qui vobiſcum homo. ſolus ad vos vemt. Ipſum nſe audite. Ipſe eſt foꝛma.ipſe medicina. ipſe exemplum. ipſe Sti eſt remedium. Ipſum audite. Felicius fuiſſʒ ſemper tenuiſ eng ſe eius ſimilitudinem. ſʒ iã minꝰ? gloꝛioſum non erit. ad eiꝰ u redire imitationem. Ipſum audite O homo quid cauſaris nn ignoꝛantia m tuam? Ecce ipſe natura tua te arguit. ipſa te neg⸗ conumcit. Noſti qualis ſis.vnde vemas.quem factoꝛẽ ha⸗ beas. quo mediatoꝛe egeas.et tu adhuc impudenter te de t,ſe⸗ fendendo. contra deum clamas. Noſtt qmia malus es et de quia a bono opifice malus factus non es. et ceſſas. et non e clamas ad eum qui te fecit vt vemat et refictat. qui crea⸗ cere uit vt redimat. Noli dubitare de potentia eius.vide ope⸗ om ra illius quanta ſint. Noli dubitare de ſapientia.vide ope unm ra eius quam pulcra ſint. Noh dubitare de bemuolentia. dtrer vide opera eius quomodo ad vtilitatem tibi ſermunt. OOõ okh ſtrat ergo tibi ſuo opere quantum poſſit in tua redemptio op ne. Monſtrat item tibi quam foꝛmidandum expectare poſ fei ſis iudicem. ſi volueris habere redemptoꝛem. Nemo reſi⸗ hßn ſtere ei poteſt. quia ommpotens eſt. nemo eum fallere po⸗ to teſt. quia ſapientiſſimus eſt. nemo eum coꝛrumpere po⸗ en. teſt. quia optimus eſt. nemo eum declmnare poteſt. quia en vbique eſt. nemo eum tolerare poteſt. quia eternus eſt. ne⸗ e mo eum flectere poteſt. quia mcommutabuls eſt. Si erSo * volumus talem ſentire mdicem. ipm queramus redempto⸗ i rem. quando pꝛidem de viſibilbus ad inueſtigada muiſibi , lia pꝛogredi cepimꝰ. pꝛimo a coꝛpꝑea creata ad incoꝛꝑ eam $ lxvj. Hoc eſt rationalem creaturam tranſiumꝰ. ac deinde a rati onali creatura vſq; ad ſapiaʒ ᷣ puemmꝰ. nüc vo redeũtes pmo a ſapia dei ad rõnale creatam. deiñ a rõali creata ad crentam coꝛpeã habita ↄnderatõe pꝛocedemꝰ Ille oꝛdo ẽ osgmtõis/iſte ↄditõis. qꝛ pꝛimũ coꝛꝑea crea ta ꝗᷓ viſibilis ẽ ĩ osgmtõe occurat. dem a coꝛpea creat a ad ĩc oꝛpeã ↄgmtio inſit poſtremo via iueſtigatõn s àpta vſq; ad ↄditoꝛẽ vtriuſ q; puemtoin ↄditõe vo pmo Sdu ad imaginẽ dei rõalis cre ata facta ẽ. deiñ crea a coꝛpea. vt creatura rõalis in ea fo ris agnoſceret. qᷣd a creatoꝛe intꝰ accepiſſʒ. In ſapia dei ẽ vitas. ĩ rõali creat᷑ a mago vitatis. ĩcoꝛpea creata vmbꝛa mmagis. Rôalis creata fctã ẽ ad dei ſapiaʒ. Coꝛpea crea⸗ tura facta ẽ ad rõalem creaturã. Pꝛopt q oĩs motꝰ.et cõ uer ſio coꝛpee c reature ẽ ad rõalem creaturã. et oĩis motus et ouerſio rõnalis creature eẽ debet ad dei ſapientiam. vt dum qðqʒ ſuo ſemꝑ ſuꝑion adheret ꝑ conuerſionẽ.nec pei me oditioms oedm.nec pꝛim exẽplaris m ſe pturbet ſimi litudinẽ. Quiſq ergo via ĩiueſtigatõis de viſibilibꝰ ad im⸗ ſibilia tnſit. pꝛmũ a coꝛpea creatura ad rõnalem creaturã deinde a rõali creatura. ad oſideratõzʒ ſui creatoꝛis mẽtis ituitũ ducere debet. Neuertes aũt de murſibilibꝰ? ad viſi⸗ bilia. peimũ a creatoꝛe ad rõnalem creaturã. dem̃ a rõnali creatura ad coꝛpea creatura deſcẽoit. Ordo aũt cogmtio ms in mente humana ſemꝑ pꝛecedit oꝛdinem conditioms quia nos qui foꝛis ſumus redire ab intimis non poſſumus. mſi peius oculo mentis mtima penetremus. Sequitur aũt ſemper oꝛdo conditioms. oꝛdinem cogmtioms. quia et ſi aliquando huuana infirmitas ãd mterna contẽplanda vel tennter admiſſa fuerit. Oin ibidem ſtare hãnc ſue mutabili ta tis fluxus non kermie ttit. 7oit6; ꝓuemmꝰ.nuc nam mẽs nra ad ſemetĩam redeat. — — oſtq igit᷑ nos che 08 largm digna toẽ ð viſe bil b — — — — ——— dmſa yxvij. kütes et qd ſibi i ex hac ogmtõe vtilitatis pꝛoueire poſ ſit attẽdat d NQRuid em nobis pꝛodeſt. ſi ĩ deo ↄgnoſcimꝰ maieſtatis cel⸗ odoi ſitudinẽ. et nullã nobis iñ colligimꝰ vtilitatẽ? S; ecce dũ blisej de ilo itimo diuie tẽplatõis ſecreto reuertimur. qd nobi⸗ üͤn ſcuũ afferꝛe potumꝰ qd mſi lucẽ de regione lucis vementes penl Hoc em̃ decẽs et nccãriũ ẽ.vt ſi a lucis regione vemmus. ad fugãdas nr̃as tenebꝛas nobiſcũ lucẽ apoꝛtemus. Et qs ſcire potit q; ibi fuimꝰ.ſi illuiati nõ redmus?Rpaareat er⸗ So q ibi fuimꝰ. appareat qd ibi vidimꝰ. Si ibi vidimꝰ potæ tiã. apoꝛtem? lucẽ diuĩ timoꝛis. Si ibi vidimꝰ ſapĩiam. a p⸗ lis ge nea lo 1dere „ Ndn poꝛtemꝰ lueẽ vitatis. Bi ibi vidim?bemgtatẽ. appoꝛtem?lu gare cẽ dilectõis Potẽtia toꝛpẽtes ad amoꝛẽ excitet.ſapĩa igno . rãtie tenebꝛis cecatos illuiet. bemtas frigidos caloꝛe ca⸗ non ritatis mflãmet Widete q̃ſo qo lux ſit/ñ dies.et qd tene bꝛe lin. mſi nox. Et ſicut oculꝰ coꝛpis hʒʒ diẽ ſuam / et noctẽ ſuã. ĩita nec quoq; oculus coꝛdis ha bet diem ſuã. et noctem ſuaxꝭ Tres erln er go dies ſüt ĩuiſibilis lucis. qᷓbus interiꝰ ſpẽalis vite cur dn ſuus diſtinguit᷑. Peimus dies ẽ timoꝛ. ſcdus ẽ vitas. tcius ẽ katufa caritas. Deimꝰ dies ſolẽ ſuũ hʒ potẽtiã.ſcðs dies ſolẽ ſuũ metis hʒ ſapiaʒ. tcius dies ſolẽ ſuũ hʒ bemgmtatẽ Potẽtia ad pa dvin trem. ſapia ad filiũ. bem Ftas Ptinet ad ſpm̃ ſctm̃. lij ſüt föal dies nri quos hẽmus exten. alij quos interius hẽmus. Di gnitn es nr̃i extioꝛes et cũ nolumꝰt᷑nſeunt.dies vᷣo ĩterioꝛes.ſi vo Ntions lumꝰ? Pmanere ĩ eternũ pñt.Nã de timoꝛe dñ̃ ðꝛ qꝛ ĩ ſeculũ umus. ſeculi ꝓꝑmanet.de vitate quoq; dubiũ nõ ẽ pmanetĩ et nraüt nũ.qꝛ et ſi in hac vita mmcipiat.tunc tñ plena et pfecta ĩ no etſt bis erit. cũ ſpᷣe q ẽ vitas poſt huiꝰ vite immũ mamfeſtꝰ ap dapel parebit. De caritate iteʒ dictũ eſt. ql caritas nunq; excidit tubi BSom dies iſti qᷓ nunqꝙᷓ tnſeunt. Nã illi dies mali ſunt.q non ſolum nõ pmanent ſemp. ſʒ nec ad modicum ſtare pñt. De i hiaꝛaiis diebꝰ? ꝑ ꝓphetã ðe Mõ ſicut fenũ. dies ei? ſicut vmbꝛa ðᷣ Ple clmauert Iſti ſũt dies quos meruit culpa illi dies quos de . dit gra. De ilł die bꝰdixit ꝓpheta. In diebꝰ meis iuoca bo xvij. qui alibi dixtt. media nocte ſ urseba ad confidendun tibi. Sed illos dies ſuos vocat.qma alios dies nõ amat. Sicut ilbberemias dicit. Dñe diem bomĩs non deſideram. tuſ cis. Iſti ſunt dies qbus plenꝰ? fut iob.de quo ſcriptũ ẽ. qꝛ moꝛ 6 tuus ẽ ſener plenꝰ oien. Nam de alijs diebus plenus ee nõ poterat.q tranſacttiam nõ erant. Illos dies ꝗ foꝛis ſunt. 4 1 ſolos mali nouerunt. bom vero qur iam mternos dies vide re meruerunt. eos qui foꝛis ſunt non ſolum non diligunt. ſzʒ etiã male dicũt. Pereat inqt beatꝰ? iob dies ĩ qua netus 66 fam. et nor ĩ qua dictũ eſt. ↄceptus eſt hõ. Dies ille verta⸗ na tur in tenebeas.et nõ requirat eum deus deſup. et nõ illu⸗ tn ſtret lumme. Illos ergo dies q intus ſunt potius debemꝰ ſe amare. vbi lucẽ non ſequuntur tenebꝛe. vbi et em ſolis ſplẽ ”ÿZƷZV doꝛe illuiantur oculi interioꝛes coꝛdis mũdi. De his diebꝰ cc plſalmiſta cecimt. nũtiate de die in diẽ ſalutare eiꝰ QAuidẽ d ſalutare eiꝰ?. mſi ibũs eiꝰ Sic em interpᷣtatur ipũs. hoc ẽ ſa lutaris. Qui iõ ſalutaris de. q; ꝓ eũ hõ ad ſalutẽ refoꝛmat᷑ MUDU De ſ̈o aũt iohãnes loꝗtur dices Lex inqᷣt ꝓꝑ moyſen data ẽ OUÝYJÿUVD gra et vᷣitas ꝓ iom xpᷣ̃m facta ẽ. Itẽ paulꝰ aplus vocat xpᷣʒ ilm dei vᷣtutẽ et dei ſapiam. Siigit᷑ dei ſapia ihũs xp̃ᷣus ẽ P et ꝓ xpᷣm ibm pvitas facta ẽ.ↄſtat qꝛ ꝓ ſapiazʒ dei vitas facta ẽ. Dies ergo ſapĩe ẽ vitas. De hoc die ſuo ip̃a ſapia möis loq̃tur dicẽs. Nbꝛahã pꝓr̃ vr exultauit vt videret diẽ meum vidit et gamſus ẽ. Werttas eĩ dei redẽptio ẽ generis huam Hanc em̃ pꝛiꝰ peomiſerat. Quam mmirũ dũ poſtmodũ ex⸗ . Hibut. qᷓd aliud ᷓ; ſeĩm veracẽ oñdit. Necte aũt ꝑ ſapiaʒ 1 bec vitas impleta c. a quo oĩs veritas ẽ. Nec ali? ad implẽ e Dam veritatem mittẽdus fuit/mſi is in quo omis veritatis plemtudo conſiſtat. Gene ergo abꝛabam ad diem verita⸗ 4 tis exiſtat. quia umpleri veritatem deſiderat. Quam pꝛo⸗ à fecto diem tunc per ſpiritum vidit.quãdo dei filum ad re o dẽptiõz hũam giis ĩ carnẽ ventm agnouit. dicat ergo Nü o tiate De die ã di ſalutare ei? 2. Die ſc Dʒ de Die Peimo 1 diem — 2 A . xviij. tercium. diem veritatis de die umoꝛis. in diem caritatt⸗ Rie⸗ Oꝛimum vnus dies erat dies timoꝛis. Vemt dies alter. d⸗ las. es veritatis. Ncceſſit non ſucceſ ſit.quia pꝛioꝛ non diſceſſe⸗ K Ecce dugs dies. ꝛterum eſt in diem tercium. in diem carit len⸗ tig. ſed et ille cũ vemt. pꝛioꝛes non expulit. Beati dies it lu Iſtis diebus homines implen poſſunt.vbi futuris ſuperu oppde mentibus pꝛeſentes non tranſeunt. Obi numer? cum aug⸗ Sunt. tur. clantas multiplica tur. Pꝛimum hommes ſub peccat netus conſtituti.per legem mcrepati ſunt. et ceperunt deum ti erta⸗ mere iudicem. quia cognouerunt imquitatem JIJpm erge⸗ n: timere hoc iaz erat agnoſcere. quia pꝛofecto nequaqᷓ; tim dbentd re poſſent. ſi nullo modo agnoſcerent. Jam ali quid lucis M erat ipᷣa agmtio.iam dies erat/ſed necoum cdlarus.qꝛ pec⸗ dieh cati adhuc tenebꝛis caligabat. Wemt ergo dies veritatis Nudi dies ſalutis / qni peccatum deſtrueret. claritatem pꝛioꝛis wciſ diei Ilummaret.et timoꝛem non tolleret.ſed in melius cõ⸗ oemat mutaret. Bed necdum plena erat caritas. donec adiunge⸗ datae retur veritati caritas. Nam ip̃a veritas dicit Multa ha beo atrß⸗ vobis dicere, ſed non poteſtis poꝛtare modo. Cum aũt ve⸗ nsi nerit ille ſpiritus veritatis. docebit vos omnem veritatem gfackt Omms ergo verttas vt et mala tolleret/et bona refoꝛma⸗ zu ret. Ecce tres dies ſunt. dies timoꝛis/ qui mamfeſtat ma⸗ Nein lum. dies veritatis qui aufert malum. dies caritatis qui re ghüen ſtituit bonum. Dies veritatis clarificat diem timoꝛs. dies wir caritatis clarificat et diem timoꝛis et diem veritatis. do⸗ li nec perfecta fuerit caritas. et perfecte mamfeſtetur om̃is mi verltas. et umoꝛ pene tranſeat in timoꝛem reuerentie. NQNun * tiate ergo de die mn diem ſalutare eiꝰ?. De his diebus locu * tus eſt oſee pꝛopheta dicens. Vunfica bit nos poſt duos z dies. in die tercia ſuſcitabit nos. Nam qualiter dominus noſter ibeſus chꝛiſtus. tercia die reſurgens a moꝛtuis m ſe i nos viuificauerit et ſuſcitauerit. audiuimꝰ/et gauiſi ſumꝰ Ded disnum valde eſt vt recõpenſemus ei bñficiũ ſuũ.er quẽadmodũ nos ĩ io tercia die reſurgẽte reſurreximꝰ. ita et nos pro ipſo et per ipſum tercia die reſurgentes / eum re⸗ ſurgere in nobis faciamus. Nec credendnm eſt quin a no⸗ bis ſib iße velit retribun/ quod prioꝛ ipe nobis uoluit imp⸗ tiri. Sicut ergo ip̃e ut noſtram in ſe et per ſe ſalutem ope⸗ raretur/tres dies habere voluit. ita et nobis vt noſtram m nobis per ipſum ſalutem operemur/tres dies dedit. Sed qma illud quod m ipſo geſtum eſt non tantum remedium/ ſed etiam exemplum fint et ſacramentum. opoꝛtuit vt viſi biliter foꝛis fieret. quatinus illud quod in nobis mmnſibili⸗ ter fieri debint ſigmficaret. Dies ergo eius extrinſecus fu erunt. noſtri dies mtrinſecus querendiſ unt. Tres ergo di es habemus mtrmſecus quibus illummatur amma noſtra Ild prumum diem moꝛs pertinet. ad ſecundum ſepultura. ad tercium reſurrectio. Orimus dies eſt timoꝛ. ſecundus ẽ veritas. tercius eſt caritas. Dies timoꝛis eſt dies potentie dies patris. dies veritatis eſt dies ſapientie dies filij. dieſ caritatis eſt dies bemgmtatis dies ſpiritus ſancti. Dies quidem patris. et dies filn.et dies ſpinitus ſa ncti. in clari tate diuumtatis vnus dieſ. ſed im noſtre mentis illummacõ ne quaſi alium diem pater. alium filius. atq; alium habet ſpiritus ſanctus.non ꝙ vllatenus credendum ſit trimtatẽ que inſeparabilis eſt natura in opacõne poſſe ſepari. ſed vt diſcretio perſonarum in diſtinctõne operũ valeat intel- ligi. Quando ergo ommpotentia dei conſidera ta in ammi racõnem coꝛ noſtrum excitat /dies patris eſt. Quando ve.- ro ſapientia dei inſpecta agmtione veritatis coꝛ noſtrum illuminat/ies filij eſt. Quando autem bemgiitas dei at⸗ tenta ad amoꝛem coꝛ noſtrum inflammat/dies ſpiritus ſan cti eſt. Potentia terret. ſ. apientia illuminat. benignitas le⸗ tificat. In die poten tie ꝓ timoꝛẽ morimur. In die ſapiẽtie p templacõeʒ vitatis a ſtrepitu hu? mũdi ſepelimur. In bemgtatis ꝓ amoꝛ et deſ denũ ccnoꝝ bonoꝝ reſurgi⸗ — — — N — - — 6 Ado. inp ope⸗ mm Sed um tyin mmtar m. le nteh un JIdeo emm chꝛiſtus ſexta die moꝛtuus eſt. ſeptmo die ĩ ſe pulcro iacuit.octauo die reſurꝛexit. vt ſimili modo pꝛimum potentia in die ſuo per timoꝛem nos a carnalibus deſide⸗ ris foꝛis occidat. demde ſapientia m die ſuo mtus im ab⸗ ſcondito contemplatioms ſepeliat. poſtremo bemgmitas in die ſuo per deſideꝛium diuim amoꝛis viuificatos exur⸗ gere facit.quia ſextus dies ad laboꝛe.ſ eptim? a0 reqiem octauus perenet ad rel urrechonem. Incipit Folegusi m crackati de amma xp̃i. ad mag⸗ - ſtrum. G. NKKrrudenti ac reugoſo verbi dium inter cete⸗ ros et pꝛe ceteris ſcrutatoꝛi. g. b. peccatoꝛ Hliiquotiens accidiſſe compi. vt m rerum dif ficilium tractatione /aut inſipientia relatoꝛis auditoꝛem coꝛrumperet/aut temeritas audi⸗ toꝛis relatoꝛem infamaret. QAuapꝛopter eque cauendũ mi⸗ chi videtur.vt potiſſimum illic vbi ſine peniculo aliud ſen tiri non poteſt. nec facile noſtra pꝛeſumamus aſſerere nec aliena temere iudicare. om emm quanta vt dicit beatus auguſtinus.ſomma coꝛ humanum pariat. atq; eo iudicio quo in ſii cogmtione fallitur. cetera quoqʒ; que pꝛeter ip⸗ ſum ſunt non recte conſpicatur. Quid emm hoc eſſe burn: tis quod de rerum veritate tam dꝛuerſa ſentire ſolent ho⸗ mines. nunquid nõ vna eſt veritas? Ecce vt interim de deo ta ceamus. quid eſt quod dialetica tot diuerſas et tam ad uerſas.ne dicam peruerſas habet ſententias? Qunquid om nes nouerunt vnum id quod eſt. ſed amoꝛe fallendi diuer ſa finx erunt Mon ſic ego puto. Sed narꝛant quiq; ſomma ſua.et ea qua pꝛimum ipſi in ſe opimone decepti ſunt.poſt modũ alios neſcientes ſeducunt Et ſicut beatꝰ iob amicis ſuis arꝛogãtibꝰ et de ſe pluſqᷓ; oꝑtebat pᷣſumẽtibꝰ dicit oẽs lam nõ ſolũ ſecũ moꝛiturã ſʒ exoꝛtã quoq; a ſe ſapĩaʒ putãt rantat de Aia v Disgnum ergo eſt vt idipſum in noſtra nos al ſertione red⸗ dat timdos. quod min vmus alſſertione veritatis tot iam vi Demus eſſe diuerſos. Quia emm de longe veritas videtur diuerſa iudicia parit. et tantum de pa quiſq; poteſt quan⸗ tum ipe eſt. In nobis quipe eſt q; de rerum cogmtione p cipimus.et eo modo coꝛdis intellectꝰ de his que extra ſũt ad veritatem iudicat.quo ſe interius ammus m repꝛeſenta tione figurat. Vnde neceſſe eſt, vt dum mens interius coꝛ⸗ rupta pꝛaue afficitur. intellectus quoq; in iudicio eoꝝ que foꝛis ſunt decipiatur. Hec ipᷣa eſt cauſa que etiam aliquan do m vmtate ſenſuũ ↄtrouer ſiaã vboꝝ generare ſolet. que tamen tunc magis vemalis fit. cũ pertinax nõ fuerit Hanc 1gitur nos qui ver bi dei tractatozes. et mquiſitoꝛes ven⸗ tatis eſſe videmur. ſi inter nos foꝛte vt aſſolet alhquando ĩ⸗ uenerimus. citius in idip̃m redeamus, ne ſi ceperimus no⸗ ſtra dicta pertinaciter defendere. aliqiud putemur ſapuiſ⸗ ſe. Illud quoq; quod de amma rp̃i caritas noſtra a me qᷓ⸗ rere dignata eſt. iam pꝛidem mter quoſdam ſapientes ven⸗ tilatum fuiſſe dimici. atq; ex his quid ſenſerint quibus ma⸗ gis credendum el ſe exiſtimamꝰ.tum alijs de ipᷣis. tum ipᷣis de ſe referentibus agnom Ego autem cum ſepꝛus hac que⸗ ſtione pulſan ſoleã. talem me eſſe pꝛofiteoꝛ qui nollẽ huic aliquid ab ommbus vel tam curioſe ac ſuperſticioſ e inqui n vel tam videnter aſſeri. Vnde nunc quoq; Semma m hac re conſiderare coartoꝛ. cum videam me et pꝛudẽtie veſtre debere ſilentiũ et bomtati reſpõſum Inter hec ipᷣa etiã reir Difficult as occuriit.ꝗᷓ foꝛtaſſis nõ poterit a me vta vt decʒ cõpen dioſe diſcuti.cũ ego ſi moð indicẽdi trãſiero.timeã ſ. upſtictoſ us videri. Wolo tamen vt multomagis volo ali⸗ qua m parte mſcitie argin. quam caritas contempꝑptoꝛ vwde rl · et verba incopta habere quam coꝛ puerſum. neipit tractatug dm bugoms dea mma xpti — —— — —— — * — — WG — — — ed, uny dern an: tonep tnaſi eſen⸗ ns cor ne Dquan t. ene Par 8ven⸗ wo s wo⸗ ul pen⸗ ema⸗ ußr ge lehne eimmi inbe paſte tän t dec⸗ tunei loal⸗ e Wactat de aa x. Veritis de amma xpᷣi.id eſt de ullo rati onali ſpiritu qui humanam in xpᷣo homi ne carnem vegetaut. quem verbum cũ carne ipᷣa et in carne ipᷣ̃a ſibi in vmtateʒ perſone vmuit. vt eſſet vnus xpᷣs in vna perſona duabus naturis tribꝰ eſſentijs ‚Quna videlicet perſona.quia idem homo pꝛopter quod ſuſcepit.et deus pꝛopter ꝙ; fuit. duabus na turis diuma ſcilicet atq; humana m d eo homme vno non vms / tribus eſſentijs. dimtate. carne. et amma. ſine ſepera tione diſcreus. ſine confuſione ſociatis. de illa mquam am ma. qua mediante verbum caro factum eſt. et habitauit ĩ nobis. Queritis vtrumne cum diumtate equalem ſcienti⸗ am habuerit. Ndicitis etlam/qua ſi illa amma que quãuis creatrici nature meffabili habet vmta fuerat. moubitanter tamen creatura erat. equalem cum dunmtate ſcientiam ha buerit. tunc mmirum creatura creaton equalis funt. Non poſſe autem creatoꝛi facturam ſuam in equalitate compe⸗ rabilem fieri.et ſi potuerit in conſoꝛtium vmtatis aſſumi. Longe aliud eſſe vmri dignatione. et compari maieſtate. Multa ſunt alia que in hunc modum foꝛtaſſe abſurda oſte Ddere potuiſtis Sed ego ſic vna nobiſcum fallſa refellere cu pio. ſicut vera pꝛofiteri. Quomodo emm deus immenſus eſſet.ſi ad eius equalitatem aliqua quamlibet excellens. qua mlibet ſingulars creatura pertingeret, Magnus inqᷣt pſamiſta dommus eſt. et magna virtus eius.et ſapientie eius non eſt numerus. Non eſt ſapientia. et non eſt pꝛuden tia. et non eſt conſiium contra dommum. Obi quantũ nõ eſt. tm̃ dici qͥd p̃t.poꝛtio qᷓritur vbi numerꝰnõ muemt᷑. Sa pie ei? nõ ẽ numerꝰ?. Quid igit᷑ dicosaĩa xp̃i aut creata nõ fuit, aut creatoꝛi eqri nõ potuit. imo vᷣo qꝛ creata eſt. crea ton nõ dico equãdaʒ. ſͥ pl audeo dicere etiã coꝛꝑ ã a no e de Aia xpi Ergo dicitis. minoꝛem habuit ſapientiam qᷓ; verbum. Ita pꝛofecto ſi aliam habuit ſapientiam ꝙᷓ verbum. ſed queſo quid dicimus. cum amman ſapientem dicimus. Nunquid non ſapientiam lapientem dicimus. Quis em̃ ſapiens eſt. ſi ſapientia ſapiens non eſt? Et tamen aliter ſapiens eſt/ m quo ſapientia eſt. aliter ſapiens eſt. qui ſapiẽtia eſt Cre atura ſapiens eſt. quia m pa ſapientia ẽ. creatoꝛ vero ſapi ens eſt. qma ip̃e ſapientia eſt. Nullꝰ tamẽ ſine ſapientia ſa piens eſſe poteſt. ſine ea quã habet.ſine ea que ipᷣe eſt m ma igitur xpi ſi ſapiens eſt imo quia eſt. aut illa peoculdu⸗ bio ſapienta ſapiens eſt/quam habet. aut illa que ipe eſt. Creatura aũt et ſi pticipatione ſapientie ſapiens eſt. ipſa tamẽ ſapientia eſſe non poteſt. Que igitur eſt illa ſapien tia/qua amma xpi ſapiens eſt. Qund dicit iohãnes de ver⸗ bo. Erat mquit lux vera. que lux illummat omnem hommẽ vementem m hunc mundum. QAmd eſt verbum mſi ſapiẽtia Idem em qui verbum dei a iohãne dicitur. p̈e ſapientia dei a paulo nommatur. xpᷣ̃m em ait paulus dei virtutem et dei ſapientiam. xpᷣus igitur pᷣe verbum et ipe eſt ſapientia verbum ſapientia/et ſapientia verbum. Werbum ſapientia quia eructamt coꝛ meum verbum bonum. Bapientia verbuũ quia ego ſapientia ex oꝛe altiſſimi pꝛodun peimogemta an te omnem creaturam. Sapientia igitur verbum coꝛdis. et verbum ſapientia oꝛis qna dum verbum ex coꝛde.et ſapĩa ex oꝛe pꝛodire dicit᷑ idem ſapientia eſſe et bũ demonſtra tum. Itaqʒ ſi verbum illummat. ſapientia illummat. quia nec illummare ver bum poterat/ſi ſapientia non erat Quid em̃ facit verbum ſine ſapientias Verbum ſonat. ſapientia il luminat. Ham et ipa ſaꝑpientia lux eſt. et deus lux eſt. quia deus ſapientia eſt. Et cum deus illummat/ſapientia illu⸗ minat. et luce illummat.nec alia luce ulnmmat.ſed ea luce que ꝛpa eſt. quia deus luxr eſt. et verbum lux eſt. et ſapien⸗ tia lux eſt. qnia verbum ſapientia eſt Det ſapientia deus eſt — — De Na xß⸗ Erat in quit lux vera que illummat omnem homem vemen tem in hunc mundum. Quid igitur? Malos illũiat lux iſta Et malos deus illiiat. Auomodo ergo ceci ſunt. Nudi qd ſeqtur. Et lux m tenebꝛis lucet. et tenebꝛe eam nõ ↄpꝛehe⸗ dent Tamen ipᷣa lux lucet et ilummat.ſed nõ om̃es eam vi dent qui vident ꝓ eam. Lux lucet et ꝑ ſe lucet. lucet per ſe et ilum mat ex ſe. QNam vt ſciamus ꝙ per ſe lucet.et er ſe llummat.erat inquit lux vera que lummat omnem homi⸗ nem vementem m hunc mundum. Johannes lux erat. quia vos eſtis lux mundi. ſed vera lux non erat. qꝛ lucerna erat ardens et lucens. nec per ſemetipſum lucens. nec ex ſemet ipſo illummans. Erat lux vera per ſemetipſam lucens et ex ſemetipſa illummãs. Hec eſt emm lux vera per ſe tucẽs et ex ſe ilummans. que illummat omnen hommẽ vementẽ in hunc mundum. Non dixit bonos.non dixit ſpeciales.ſʒ omnem hoĩem vementẽ im hũc mũdum Vnus em eſt ſol et omms oculus peèr eum irradiatur. ſed non omnes qui per eum vident agnoſcunt eum. Smiliter lux vera que illum nat omnem hoĩem vementẽ in hũc mũdum/cunctis ſuꝑfun⸗ Ditur. inde omes clareſcunt. vmuerſos illuſtrat. ſed aliuius per eam videt. alius eam nõ videt. Mahl illummant pt ce tera videãt. ipl um per quem vident non vident.quia lux ĩ tenebꝛis lucet. et tenebꝛe eam non compꝛehenderũt. Bom vero illummãtur vt eum videant.a quo et per quem vident vt ad eum referatet in eo ament omne quod vident. et eũ ament ſuper omne quod vident. Omes ergo pꝑ eum illumi⸗ nãtur qui vident.ſed excellentius qui eum vident Der eum illummãtur qui vident /et ex eo illummãtur. quia ipᷣe lux ẽ a quo illũiantur. Vnde aũt lux illũiaret.ſi ex ſemetip̃a non illummaret. Vnde illummaret. ſi id quod ipſa eſt partici⸗ pandum nõ pꝛeberet. Sed foꝛte timẽdum eſt ne polluatur ab immundo. ne obſcuretur a tenebꝛoſo. et indignum ſit vt ꝓphbams ſanctum. comquinatis impollutum erꝛãtibus veꝝ De aa · cõmumcabile dicatur Superfluo iſta cogitantur. qmia lux que in tenebꝛis lucet. ſicut nõ obſcuratur a tenebꝛoſo. ſic nõ coꝛrumpitur a ↄta mmato. in tenebꝛis clara. et inter ſoꝛ des coimqmata pſeuerans.Naʒ cum om̃ia in ipa et in oĩbꝰ ipᷣa ſit. et tũ vmuerſe create. nec turpitudo turpis eſt. nec malicia nocet.nec erꝛoꝛ erꝛat. Lucet ergo et illummat.nec p aliud.nec er alio.ſed hoc q; ipᷣa eſt. et quo ipᷣa lucet om mbus nlui andis cõicandum pꝛebet.et totum ipᷣa poſſidet RKudite iteꝝ. Dñs in quit ſcriptura dat ſapiam. quã ſapiaz Foꝛte aliqð accidens dat.quo nos afficimur vt ſapiẽtes ef ficiamur. QAuid em̃ ẽ ſapĩias Nõne accidens. Dat ergo dñs ſapiazʒ. quã ſapiazʒ. Ois ſapĩia a dño deo ẽᷣ. bñ.qꝛ oĩia accide tia a dno do ſũt. a quo ſũt oĩa ꝗᷓ ſũt Nn foꝛte q dã accidẽs a deo nõ eſt.qꝛ peccatũ ab ipᷣo nõ eſt Om̃is tñ ſapientia ab ipo eſt. Quomodo ab ipo eſt. Foꝛte qꝛ donũ eius eſt ab ip ſo eſt.qmia factura eius eſt ab pᷣo eſt. Qunqd nõ etiã om⸗ ms aĩma ab ipo eſt. et oĩs ſubſtãtia ab ipᷣo eſt. Qund mag⸗ num. quid nouum. quid mirum dictum eſt. oĩs ſapientia a dño deo eſt. ſi accidens qdam ab ipᷣo ẽ.a quo oĩs ſubſtan tia eſt. QAuo ergo oĩs ſaꝑia a dño deo eſt. Nut qꝛ opus eiꝰ aut q donũ eius. Si ſapientia creatura eſt. ſtulticia quid eſt. Creauit deus ſapĩaz. et nõ creauit deus ſtulticiã Ergo quedam accidentia deus creamt.quedam alia eſſe habent et ab ipᷣo non ha bent. Quis hoc aut dicere pᷣſumat. aut di ctum appꝛobet.quia aliquid eſſe habet et a deo nõ habet. Qmd dicimus Deus ergo accidentia nõ creaut. et alter q dam eſt creatoꝛ ſapientie.deus aũt datoꝛ. Ergo dare ſa⸗ pientiam deus non potuit. creare nõ potuit. ergo aliunde accepit qð dedit.et dedit qdð ſuum nõ fuit.et accipere po⸗ tuit qð nõ habiit. QOus hoc dicat? Quis ſam capitis hoc vel in cogitationẽ ſuam admittat. Qualiter ergo om̃is ſa⸗ pientia a dño deo eſt. ſiue quia donum eius eſt.ſiue qꝛ fa⸗ ctura eius eſt. Nam ſi factura eſt nõ ſemper eſt.qꝛ ꝙ aliqr tade cdis dan bi s: i4 ſtan ge aud dis⸗ bert d bet. tere unde po⸗ hoc ſa⸗ iq De aa xß . cepit. non ſemper eſſe habuit. Quid ergo ait. Omms inqᷣt ſapientia a dommo deo eſt, et cum illo ſemper fuit. et eit añ euũ OMirũ ẽ ergo ſi accidẽtia ſp cũ deo fuer̃t Et ſi acci dẽtia ſp cũ ðᷣo fur̃t.ſubſtãtie ñ fuert. n oĩs ſapĩa a ðo ẽ et non ſapientia cũ deo eſt. abſit SGed om̃is ſapientia ab u lo eſt.et om̃is ſapientia m illo eſt. et oĩs ſapientia cũ illo ẽ et ſemper eſt. Et quid facimus de ſapia que accidens eſt. Nunquid nõ ipᷣa ſemper cum deo eſt. Quomodo ergo oĩs ſapientia a dommo deo eſt. et cum illo fint ſemper. et eſt ante euum. Quid ergo de illa facimus Excludamus ab ab dito ſapientie mſipientie figmenta. et fantaſias has neſcio quales et ſomma vana que nobis vere accidentia ſũt. quia nobiſcum crea ta non fuerunt. Ngnoſcamus veram ſapienti am qua ſapimus quicunq; ſapimus.quic quid ſapimus.eti am ſi eam non ſapimus.Ndò lucem lucentem in tenebꝛis at⸗ tendamus ne tenebꝛee ſimus. quia lux m tenebꝛis lucet et tenebꝛe eã ñ ophẽder̃t Tenebꝛe inqͥt eã ñ ↄphẽder̃t.imo po tinõ dep̃ẽder̃t. Quomodo em̃ inopꝛehenſibilẽ compꝛehe dere potuerunt. Et tenebꝛe eam nõ compꝛehenderunt Lux ergo quid fecit. Lux lucem compꝛehendit. Et que eſt iſta lux. que vtiq; ſic lucem compꝛ ehenditur. Lucem compꝛehbẽ Derunt. qui a luce lux fac/fa cti ſunt.lucem compꝛehende⸗ runt. qui a luce illummati ſunt. lucem compꝛehenderunt qui eam lucentem ſuper ſe in ſe ſuſceperunt. Cõpꝛehende⸗ runt ſimilitu dine.nõ compꝛehenderunt equalitate. Moc ẽ ergo vnum.et verum lumen ommum ſ pirituum ra tionaliũ. pꝛecipue ſanctoꝝ quod illuminat omnẽ hominem vementẽ m hunc mundum. Quod ſine diminutione ſut ab ommbus participatur.et cum dem ſit in ommbus.non tamen ab om mbus eodem modo percipitur. Ipſum em̃ quic quid/ eſt to⸗ tum eſt. nec minus aut maius in eo eſt. et tñ ſecundũ parti cipatõis differentiã. minus et magis de ullo perciprunt om nes qui ſecundũ ↄditionem ſuam aut donum gre largitoꝛis DM. munus. aut magis buiꝰ eiuſ dem cõmumcatioms ac paru cipatioms ca paces ſũt. Participatio igit alias maioꝛ alias mioꝛ ẽ. participatꝰ aut nõ alias maꝛoꝛ aut minoꝛ. ſʒ wem ipſe totus.ac plenꝰ et pfectus vbiq; ẽᷣ. Cum igitur aĩimas ſapientes dicumus. et ſapientia ſapientes dicimus. iſtam ſa pientiam cogitemus. et ipᷣam ſolam eſſe credamus qua ſa⸗ piũt quecũq; rõales mẽtes vim itelligendi atq; diſcernẽdi pPceperunt. Hec eſt inqt vita eterna vt cognoſcãt te ſolum ven deü /et quẽ miſiſti ibi xpᷣm. Cogmtio itaq; dei. vita et na ẽ. Et qd eſt cogmtio dei. Nunqd accidens. Ergo amoꝛ Dei accidẽs ẽ. et beatitudo accidẽs eſt.et ĩ accidẽtibus ẽ beatitudo nr̃a. Quare non magis deus ſit beatitudo ma. Ivpſe ſapĩia qua cognoſ cimus.ipᷣe amoꝛ quo diligimus.ipᷣe Saudiũ quo exultamꝰ. ergo vna ſapia eſt/qua om̃es ſapꝛuũt nec tñ vno mõ ſapiũt.q; ꝑticipando ſapiũt &Oð ſi om̃s hac ſapĩa ſapiũt quicũqʒ ſapiũt. multomagis hac ſapĩa ſapiit illa aima que ip̃i ſapie umta fuit. Que nõ ſoꝛte ꝓticipatõis ex ila viguit. ſʒ pꝛiuulegio vmtatis plemtudimnẽ poſſedit. Quid em̃ de ſapia minꝰ hr̃e potat.cui ipᷣa plemtudo ſapĩe incoꝛpata erat In quo ait habita oĩs plemtudo diuĩta tis coꝛpaliter. De quo hoc dixit. nõne de xpᷣo Qũo ergo ĩ xpᷣo habitat oĩis plemtudo duutatis. Tres eentie ſũt in xpᷣo.ca ro/aĩma/diuitas. Quid er go habitat ĩ quosaut diuĩtas in diuĩtate. aut diuitas in aĩima. aut diuitas in carne. Dʒ qᷣd eſt diuitas habitat m diuitate Qunq hoc aut ↄgruũ erat Dicere. aut neceſſitas audire Ergo ĩ hũüamtate xpᷣi habitat plemtudo duũtatis xp̃ᷣi. Oð ſi plemtudo duiita tis xpᷣ. er⸗ So et plemtudo ſapie dei. QAuid ẽ duumtas xpi. mſi ſapieẽ tia dei.ergo plemtudo ſapientie dei. habitat in humamta te xpi. vbi. In carne aut m amma. aut ſimul in carne et in amma.vel ꝓ carnem ĩ aima. vel in carne ꝑp aiĩam. In carne ergo ſapientia ha bitaret. et non habita in amma. abſit Se Ddes ſapientie amma uuſti. et domus ſapientie amma xpi. et — — —— — — — — S1 De a. quid dixi. Domus ſapiẽtie aima xpᷣi Kmplius Ddicere debur ſi amplius dicere potui. Quia em ſapientia in ea habitat. ideo domus diri ſed quia coꝛpoꝛaliter habitat.ideo ampli us dicere debui. Quid eſt coꝛpaliter habitat? Vnum facta eſt cum illa in qua habitat. et ꝓ illam vnum etiam cum illo in quo ula habitat. Quomodo vnum. Non verſibilitate na ture.ſed vmtate perſone. vna pſona.non vna eſſentia. Er⸗ go incoꝛpoꝛea eſt diuimtas habitaculo ſuo.cui plemtudi⸗ nem infudit veritatem ſociauit. Sapientia edificauit ſibi domum. excidit columnas ſeptem. quales. Requieſcet ſu per eum ſpuùs dñi ſpiritus ſapientie et intell ectꝰ.ſpũs con ſilij et foꝛtitudims.ſpũs ſcientie et pietatis.et replebit. eum ſpiritus timoꝛis dm. Ecce columne ſeptem in domo ſa pientie Excidit colũnas.vjnj. vnde excidit. de monte excidit de quo monte. De monte vmbꝛoſa et ↄdenſo.de quo mõ⸗ te. De monte etermtatis. de monte diuine maieſtatis. Ex cidit colũnas.vij.excidit/ſed nõ abſcidit. accepit/ſʒ nõ ab⸗ ſtulit. Colũnas de monte abſciſas in edificiũ domꝰ poſuit et tñ montem nõ minuit. Et quid mirũ ſi ſapĩa ad fabꝛican dam domũ ſuam colũnas erexit de monte exciſas. et a mõ te nõ ſeparatas que ad habitandã domum vemt. et tamen vnde venerat ibi pmanſerat. Sapientia edificauit ſibi do⸗ mum. qualem domum. In quo habitat oñis plemtudo di⸗ ummtatis coꝛpaliter. Et iten quia in ipſo complacuit omnẽ inhabitare.et ꝓ eum reconciliare omma in ip̃m. pacificans p ſangumem crucis eius ſiue que mn celis ſiue que in teras ſunt. Videte quid facimus.Npoſtolus plemtudinem teſta tur ibi eſſe.et nos dicimus quia tota ſapientia nõ eſt in do mo ſua.ergo dumdia intꝰha bitat.et dimidia foꝛis.Et vbi queritur ſi domum nõ inuemtur. In quo habitat om̃s ple⸗ mtudo diuimtatis coꝛpaliter. vbi plemtudo eſt. mchil de eſt. vbi mchil deeſt. totum eſt. Sed foꝛte plemtudo diuim tatis ibi eſt. et plemtudo ſapientie nõ eſt Dicit iterum. In De Ma xp̃ quo ſunt omnes theſauri ſapientie et ſcientie abſconditi. ſed dicitis.bene. Omnes theſauri ſapientie et ſcientie ibi ſunt.ſed abſconditi ſunt.poꝛtat et non videt. Abſit autem ab intellecta noſtro. vt ſic ſentiamus. ſed abſconditi ſunt. non pvt ab eo abſcondantur. ſed ne in eo ab impijs vwean⸗ tur. Ilbſconditi ſunt. vt tempoꝛe opoꝛtuno videantur vel peoferantur. abſconditi ſunt et reconditi ſũt. abſconditi ne per eum mdigms aperiantur. reconditi. vt m eo digne cu⸗ ſtodiantur. reconditi ſunt ne obfuſcentur aliqua rubigine peccatoꝛum ne polluantur aliqua ſoꝛde crimmum/aut co⸗ gitatione vitioꝛum. Neconditi ſunt velut in vaſe ſincero ve lut in habitaculo mundo. ne foꝛte quis valeat eis maculaʒ mgerere. et t uc incipiat oppꝛobꝛium ſuſtinere Rppꝛehẽdent ſeptein multeres vrum vnum i die illa dicentes. Danem noſtrum ↄmedemus.et veſtimentis noſtris operiemur.tan tum muocetur nomen tuum ſuper nos. aufer oppꝛobꝛiũ no⸗ ſtrum.ergo conditi in eo ſunt.ſed abſconditi ab eo nõ ſũt Deum mquit nemo vidit vnce;ᷓ. Vmgemtus qui eſt in ſinu pa tris.ipſe enareauit/et vioꝛt. Vnde hoc pꝛobans Qu de terꝛa eſt. de terea loquitur. qui ve celo vemt ſuper omnes eſt. et quod vidit et audiuit hoc teſtatur. er go vidit.ĩ quo vidit. in diuimtate aut m humamtate. Foꝛte in duumtate vidit, in humamtate enarꝛauit. Illi ergo qui audierunt. in quo vierunt. aut ſi nõ viderunt/quare audierunt Widit er So in duumtate. vidit et m humilitate.tamen ex diumtate ſicut et illi qui audierunt.nõmſi ex illuſtratione dunm lu⸗ mims videre potuerunt. Erat igitur plemtudo diuimtatis min amma xpᷣi. erat et plemtudo ſapientie/plene ſapiẽs erat amma xpi. ergo inqmiũt tantam ſapientiam habet aĩma xp̃i quãtam deus habet. Quid facit comperatio. vbi vnus ſo⸗ lus eſt. Vna eſt ſapientia dei/qua ſapiens eſt/aĩma xp̃ᷣi.nec participando ſapiens eſt. vt hoc vel ilud in illa et per illã lapiat.ſed plemtudmem habendo vt totum poſſideat.Nõ — De Na xß . ergo dicamus tanta aut quanta. ſed dicamus tota ſapien⸗ tia dei in amma chꝛiſti eſt. et ex tota ſ apientia dei amma chꝛiſti ſapiens eſt. nec ta men equalis deo amma cheiſti eſt quia ſapientia dei non eſt oꝛro longe aliud eſt ſapien⸗ tia ſapere, et aliud ſapientiam eſſe. quia qui ſapientia ſa pit quod habet aliund e accipit. qui ſapientia eſt ex ſemet⸗ ipſo habet quod ſapit. Illic gratia hic natura.et idem il⸗ lic gratia quod hic natura.nec tamen illic gratia naturam ad immenſitatem commutat. nec hic natura ad menſuram gratiam coartat. Qui ergo audet dicere plemtudinez ſ a⸗ pientie non fuiſſe in amma chꝛiſt.dicat plene ſapientem nOö fuiſſe ammam chꝛiſti. Tota igitur ſ apientia dei erat in am ma chꝛiſti. quia tota ſapientia dei vmta erat et incoꝛpoꝛa⸗ ta amme chꝛiſti.nec tamen equalis deo erat amma chꝛiſti. Non emm natura coꝛpoꝛari poterat. quauis ſine menſura gratiam acceperat.quia cum immenſa gratia erat paſſibi⸗ lis natura. QLam illuo quod intuliſtis quia ſi haberet equa lem cum deo ſcientiam etiam beatituomẽ equalẽ haberet quomodo ſibi nec cohereat.in pꝛeſenti mi attinet dicere. quia equalitatem comperatioms tollimus. vbi ſingulanta tem vmtatis demonſtramus. N longe almd eſt dem habe re et idem eſſe. quia habere pertinet ad gratiam. eſſe per tinet ad naturam. Sed eſto multit udo ſapientiarum ſiue ſcientiarum comperationem admittat. nunquid equalem beatitudinem facit equalis ſapientia Ergo et maioꝛ maio rem et mmoꝛem minoꝛ et demones tanto homimbus beati oꝛ es ſ unt. quanto eos ſcientia antecedunt. Et quid de ca⸗ rita te dicam? Scientia inflat. caritas edificat. Non ergo quicunq; amplius ſapiunt ſtatim de maioꝛi dilectione pꝛe⸗ ſumere poſſunt. quia longe aliud eſt vid ere. aliud diligere Nunc mquit et viderunt et oderunt et me. et patrem me⸗ um Nichil tamen hic interẽ vtrum equalem notictam cuiuſ cunq; rei equalis amoꝛ comitetur. quia vbi vna eſt ſapiẽtia en ſicut nõ poteſt eſſe comperatio ꝓplurium. ita nec equalitas Diuerſoꝛum. Poſtea adieciſtis et dixiſtis. Cum ſapientta ſit magnum et ſpirituale bonum. tunc ſi amma chꝛiſti equa lem habet cum deo ſapientiam. falſum ent deum in omm bono maioꝛem habere ſufficientiam quaz eius creaturam. Et demceps. Sicut non poteſt creatura equari creatoꝛi. ita nec bonum vmus. bono alterius. Sed hoc bene et vera citer ibi dicitur. vbi creature bonum aliud atque diuer⸗ ſum a bono creatoeis muemtur. Pbi vero vnum et idem et vplum eſt mauns ac mmus eſſe quid poteſt Quod eſt emm verum bonum creature pꝛecipue rationalis aliud pꝛeter de um? Nut quod eſt bonum dei ahud pꝛeter ipſum. Si ergo verum et vmcum bonum creature deus eſt. et bonum dei. ahud pꝛeter ipſum eſſe non poteſt. nunquid iccirco deus mimoꝛ aut maoꝛ ſeipſo eſt. quia creature ſue pariter et ſu um bonum iple eſt. Ceſſet ergo tandem tam crebꝛa repeti⸗ cio comperatioms. vbi ſingularitas eſt vmtatis. ad compeobandam pꝛopoſitam aſſertiones? adduxiſtis ver ba apoſtoli.quibus aſtruere putatis mmoꝛem deo ſapien⸗ tiam habuiſſe ammam chꝛiſti. Dicit ergo. Quis emm ſcit hominum que ſunt homims.mſi ſpiritus homims qui eſt in homine. Ita et que dei ſunt nemo cognouit. mſi ipiritus del. Ergo vt videtur non cognout amma chꝛiſti. ſi nemo cognouit mſi ſpiritus dei.mſi foꝛte quis vobis reſpondere velit. et chꝛiſti ammam fuiſſe ſpiritum dei. Que tamen ſũt iſta dei que nemo cognoit mſi ſpiitus dei. Que mſi illa de quibus ibidem dicitur. ſpiritus omma ſcrutatur etiam pꝛofunda dei. Que mſi alla de quibus dicitur. deus ocu⸗ lus non vidit abſq; te que pꝛeparaſti bona diligentibus te. Que nec oculus vidit.nec auris audiuit. nec in coꝛ homi⸗ ms aſcendit. Iſta ergo nemo nouit. mſi ſpiritus dei. Et quid eſt quod ſequitur. nobis autem reuelauit deus per ſpinitum ſuum, Quem ſpiritum. Nos autem non ſpintum Deinde —— n: De M. huins mundi accepimus. ſed ſpiritum xpᷣi. vt ſcramus que data ſunt nobis. Ergo et ſpiritus dei nouit /et ſpiritus xpᷣi nouit. quia ſpiritus dei ſpiritus eſt xpᷣi. et illi etiam noue⸗ runt.quibus ea per ſpirit am reuelata ſunt Ergo amma xpi multomagis hec nouit. et plene ac pfecte nouit. que ipius ſpiritus pl emtudinem accepit. Non em mquit ad menſurã dat deus ſpiritum. et vidimus glonam etus gloꝛiam qua⸗ ſi vmgemti a patre. plenum gratie et veritatis. Nos etiam quicunq; hoc noſcere meremur.et quantũcunq; noſcere me remur de eius plemtudme non plemtudinem. ſed gratie poꝛtionem accepimus. Dater mquit reuelaui nomen tuum hoĩbus quos de diſti michi. Quid eſt reuelatio nomĩs. mſi aſpiratio co gmtioĩs. er go ipe alijs nomen reuelauit. cui? cogmtionẽ nõ habuit. abſit. rurſum. Cum autẽ venerit ſpi ritus ille veritatis quem ego mittaʒ vobis. docebit vos om nem veritatem. Quare pꝛiꝰ ipe ab ilo ſꝑũ veritatis om̃em veritatẽ nõ magiſter didicit.quẽ ad docendã omnẽ vernita tem diſcipulis miſit.ſed miſit ſy m.et ſpm̃ nõ amiſit.cuius cha riſmata homibus fidelibus pꝛout voluit diſtribuit. et piemtudinẽ ipᷣe retinuit NRlijs em̃ infudit.ſed eum a ſe non effudit. Alios replens ſe non euacuans.ſe non mmuens ali os ditans. Ergo quod ſpiritus dei nouit.et am ma yp̃i per ſointum dei nouit. et plene nomt / quia ſpiritus dei plem⸗ tudinem habuit. Poſtremo quedam verba beati ambꝛoſij in medium adducttis. et ne aſſertiom veſtre contrare vide antur. qualiter intelligenda ſiue determmanda ſint demõ ſtratis. Dicit emm ammam xpi omma habere per gratiam que deus habet per naturam. Quibus verbis fere adiun⸗ gendum putatis.ne ſi foꝛte ſine temperamento iſto omma peoꝛſus que deitatis ſunt.eam habere dixerimus. creature que imtium habut/eternitatem. et que termmum habuit. immenſit ateʒ. et que muta bilitati atq; paſſibilitati ſubiace⸗ re potuit incõmutabilitatem et cetera que e ſoli diume nate competere noſcuntur. tribuere videamur Sz hec derermia tio qᷓuis non ommno refutanda videatur. eſt tamen mut⸗ to competenuoꝛ et commodioꝛ ex poſitio ad quam ſenten⸗ tia hec accommo dari poſut O;mma nanq; xp̃i. ccirco omĩa habere dicitur per gratiam que deus habet per naturam. quia plemtudo deitatis in verbo ei vmta eſt ex tempoꝛe p gratiam que in deo ex etermtate fiit per naturaz. boc iſta ex temꝑoꝛe habet. quia accępit quod ille ex etermtate ha⸗ buit. quia fuit. IRtc cepit. non vt in eius quod accepit natu⸗ ram mutata tranſiret. ſed vt in eius conſoꝛtium ſublimata aſcenderet. Iſta accepit quod nõ habut. ile nec accipere potuit quod non habuit. nec delijt eſſe quod fuit Qumd er So accepit aima xpis Plemtudinẽ deitatis.plemtudinẽ ſa pie. ꝓlemtudinẽ virtutis. Totũ qð deus eſt accepit. quo⸗ modo accepit. Non verſibiutate nature. ſed vmtate perſ o⸗ ne accepit. non quia in illud eſſentialiter mutata eſt. ſed qꝛ meffabiliter illi vmta eſt. Nccepit non vt illud eſſentialiter fieret. ſed vt cum illo perſonaliter vnum eſſet. Totum ta⸗ men accepit/et totum habet.quod ille non accepꝑpit et ha⸗ bet. ergo anima xp̃i. etermtatem habet/immenſitatem ha⸗ bet. ſi totũ habet quo deus habet. Qud mEcce dica⸗ tur licet in omnibus neceſſ arium non ſit verboꝛum vſum ad emſmodi ammittere. immenſitatem habet /etermtatem habet.omnia per grauam. que deus habet per naturam. quomodo habet. foꝛte qmia dicunus etermtatem habet. quia dicimus immenſitatem habet hoc cogitemꝰ vt pem⸗ cipio careat quod eſſe cepit. interminabile ſit quod cir⸗ cumſcnptionem recipit. nunquidetiam quia deum habz vt Deus ſit? Qut qꝛ nõ eſt.ideo nõ habet. Quomõ tam habet Sed habet ꝓlonaliter vmta. nõ naturaliter inſita. ¶ abet totum.non ; creatura eterna /aut immenſa eſie poſſit. ſʒ quod eterno et immenlſo vmta ſit. Quid em̃ eſt etermtas. aut immenſitas. Nunquid acctdenstergo etermtas. et um⸗ de Mayf. mẽlitas dei accidentia ſũt. Abſit. Cũ ergo diert deus hoc habet ꝑ naturam. intelligtur quia deus hoc eſt. Cum ve⸗ ro dicit᷑ amma yp̃i hoc habet ꝑ gratiã.qð deus ẽ ꝓ naturã nec tamen inde ſequitur quod creatoꝛi opus ſuum equale . ſit. qma cum immenſitatem gtatie acciperet conditionem ep nature non amiſit. Rccepit quod non habuit. ſed non de⸗ ſt ſiſt eſſe quod fuit. Nccepit plemtudinem ſapientie in qua a et per quam plene ac perfecte ſapiens eſſet. non tamen ac⸗ 1 cepꝑit vt ſapientia eſſet. Et quid neceſſe eſt ſingula pꝛoſe⸗ SS qui. Pꝛeuiter vobis quid michi in hac re ſentiendum eſſe vi de detur oſtendam. Plenam ac perfectam et totam dei ſapi⸗ der entiam in amma cheiſti fuiſſe credimus. et ex ipſe a ſapien⸗ el⸗ tia eandem ammam plene ac perfecte ſapientem. non ex ip o⸗; ſa participando. ſed totam poſſidendo quam ſingulariter ſo⸗ concepit. et ineffabiliter compꝛehendit. Quare meffabili⸗ ter compꝛebendit. QOuia ſecundum plemtudinem accepit. ter Johbannes lucerna ardens erat et lucens. hic lucem com⸗ 4: pꝛebenderat quia tenebee non erat. Sed quia ex parte cõ 4: pꝛehenderat pꝛopterea mneffabilem il laz in chꝛiſto compꝛe , henſionem compꝛehendere non poterat.ſed ait. Cuius m⸗ a⸗ quit non ſum dignus vt ſoluam coꝛrigiam calcia menti eius un Ergo iohannes coꝛrigiam calciamentt chꝛiſti ſoluere non en potuit, In illo emm erat de plemtudine accipere. ſupꝛa il n. lum plemtudmem compꝛehendere. Hoc itaque quod noue , rat dicere potuit.quod non conceperat credere elegit.diſ 8 cutere non pꝛeſumpſit. Noluit igttur ille vmonem ſoluere. 1 ne nos peeſumamus vmtatem comperare. Quid vobis vi⸗ . detur? Nonne illi coꝛrigiam mcarnati verbi ſoluere volunt qui vmtatem ineffabilis ſacramenti differentia comperati 5 oms dundunt. Nnima igitur johannnis de plenitudine ac⸗ cepit. anima chꝛiſti plenitudinem compꝛehendit. Compꝛee * hendit dico.non equalitate nature. ſed plenitudine gratie et vnitatis ꝗpꝛietate. Ecce dixi poſtulanti quod et iubenti De (ibo Guan nels. debueram. qd magis in hac aſſertõne apꝛobandũ putaur. ſed in rebus oubis ſi mamfeſta auctoꝛitate non valeo. ab alns quidem ſic accepi. volo vt querentem me ſic adiuuẽt muementem non refutent. QAmncunqʒ; aũt in eo pſiſtunt. vt hoc aſſerere contendãt. quod alia fuerit illa ſapientia qua amma xpᷣi ſa piens extitit.alia que aĩme xp̃i vmta fuit. ego nemni pᷣu dicium facere volo Wideant ip̃i quo ſenſu hoc aſ ſerant. ne foete carnalis ſit. magis ſua qᷓ; vera pꝛonuntiãs Hoc vnum ego mdubitant affirmo. quia aut alia ſa pientia peeter diumam animam xpᷣi non fuit. aut ſi alia fuit/ equa⸗ lis ili non fuit. Hoc credenti qui non credit. non bene cre dit. ο cetera ego non cogo ſed ſuadeo. in his qui micho credit mecũ credit. ꝗ mic hi nõ credit ſibi credat. Donec vt mecum credat.ſic tamen vt interim vnuſquiſqʒ in ſuo ſen⸗ ſu humiliter habuũoare ſtudeat.nõ arꝛogãter pꝛeſumere. Doe cibo emanuelis. Ecibo emanuelis magna queſtio eſt. quare butirũ et mel comedet / vt ſciat repꝛobare malum et elige re bonum. Butirum eſt vt omnes noſtis pinguedo ex carne venies. mel dulcedo de roꝛe celi deſcendẽs QAuid igitur per butirum accipimus mſi refectionem bom operis quod per coꝛpus expꝛmtur.et quid per mel niſi ea mque Dono gratie deſuper infunditur dulcedinem contemplatio mos. Ipſe ergo butirum et mel comedit/qm in homme aſ⸗ ſumpto. et deſuper plenitud mem ſpintus accepit. et ſicut hHomo ſubter per carn em opera virtutum exhibut. Butirũ enim et mel comedere eſt. coꝛ in affectu pietatis et foꝛis x bona opera et intus per contemplationem exercere. Sed alius ad refectionem comedit. alius ad delectationem. Quri plenitudĩe vᷣtutis /vel nõdũ habita vł amiſſa defectũ patit᷑.iſte cibo indiget nt refectio ne roboꝛatus ſolidetur. —. — —. — — — — - iF— —. — De cibo Guanuelis 1 Qu autem in plemtudine ſua defectum ſiue diminutõnem non recipit.iſte cibum ad refectionem non requirit Nos er ðB go qui puri homines ſumus et per acceſſum tempoꝛis ad bt augmentum virtutis pꝛoficimus. pꝛo neceſſitate noſtni de D fectus butirum et mel non ſolum ad delectationem. ſed ett d am ad refectionem manducamus. Butirum. vt in nobis per 4 opera pietatis foꝛis exerceatur amoe pꝛoxim. mel. vt con⸗ 6s templatione veritatis intus/ nutriatur amoꝛ dert. Bed i ille homo ad refectionem butiro et melle non eguit. in 4½ quo a pꝛincipio ſue conceptioms/ex quo homo eſſe cepit cte ommum ſemper plemtudo virtutum fuit. Comedit tamen ch homo ex tempoꝛe. qui ipſe cibus fuit deus ex etermtate. cn Comedit vt non ſe reiunum reficeret. ſed ne plenus fa- ca ſtidiret. Comedit butirum. non vt virtutem caritatis m ſe , per opera augeret. ſed vt in nos eius affectum effunderet Comedit mel ſupernoꝛum dulcedinem. nec pꝛo ignoꝛantia requirens.nec pꝛo defectu appetens.ſed pꝛeſentem ſemper plemſſima cogmtione aſpiciens et poſſeſſa perfectiſſima tuit cartitate vtens. Non ergo ad refectionem. ſed ad delectan e onem comedit. qui plemtunmem poſſidens. idempſe per⸗ fectio fuit. Gutirum comedit/quando impleuit quod de eo d pꝛedictum fuerat per pſ almiſtam. Et erit tanquam lignum gi quod plantatum eſt ſecus decurſus aquaꝝ quod fructum ſe ſuum dabit in tempoꝛe ſuo. et folum eius non defluet. et 1 omma quecunq; faciet pꝛoſperabuntur. Mel comedit qua 1 do impleuit quod ſcriptum eſt. In lese eius meditabitur 4 die ac noſte. Vt ſciat repꝛobare malum qui non abiſt in cõ . ſuio impioꝛum. et in via peccatoꝛum non ſtetit. et in cathe dꝛa peſtilentie non ſeditr et eligere bonum. SDeo in lege do .ł mim voluntas eius. Ergo butirum et mel comedet. ut ſciat repꝛobare malm et eligere bonuʒ. foꝛtaſſe butirũ et mel . come det vt ſciat repꝛobare malũ. et vt ſciat eligere bonũ ergo ↄmedẽdo didicit xp̃ᷣs repꝛobare malũ et eligere bonũ De abo Omanuelis. Si emm non comediſſet. non guſtaſſet. Si non guſtaſſet per experientiam non nouiſſet. Ergo comedit et guſtauit. guſtando ſenſit et a gnout. Quid tomedit? Gutuũ et mel In butiro aliqd amaritudĩs mixtura erat. in guſtu mellis. mchil ama itudiĩs ĩiuemri potat et ꝗpfea ilic ĩuentũ ẽ q; me rito repꝛoban. hic auteʒ mc hil mſi q; iure eligi debuiſſet. Vweamus nunc amaritudmem butiri filius dei per huma mtatem in mundum vemens. multa opera pietatis huma⸗ no generi exhibuit.verbo docuit. exemplo pꝛouocauit. Et vt poſtremo ſaluatoꝛem mundi ſe indubitanter aſtrueret. mentibus humams aſſiduis virtutibus et miraculis occul-⸗ tam in carne ſue diumtatis maieſtatem aperuit. Totum hoc butirum erat. Et vbi eſt amaritudo Omma bec facien do butirum comedit. Sed quia cum natura etiam infir mi⸗ tatem aſſumpſerat. iſta agendo cum aftectu pietatis. in fa me et ſiti. figoꝛe et eſtu. laboꝛe et fatigatõne. ceteriſq; no ſtre moꝛtalitatis defectibus ſuſtinuit amaritudinem paſ⸗ ſioms. Iheſus quodam tempoꝛe fatigatus ex itinere ſede bat ſuper fontem. et vemente ſamarnitana potum petijt di⸗ cens. Da michi bibere. Ecce amaritudo. Poſtea vementes diſcipuli eſcaſq; quas emerant deferentes. mirabantur qð cum muliere loquebatur. Sed ille oſtendere volens quid in butiro eligeret.quid repꝛobaret. poſtulantibus ad mandu candum accedere. ait. Oeus inquit cibus eſt. vt facia; vo luntatem patris mei. hic demonſtrauit butirum. Cibus in⸗ quit quem vos neſcitis butirum eſt. cibus quem vos ſcitis amantudo. Sed quia iſte ſine illo non ſumitur. ego vem in illo iſtum comedere.et in iſto illum repꝛobare. Videamus adhuc alibi butirum. maioꝛem amaritudinem habens ſlio quodam tempoꝛe cum doceret turbas iudeoꝛum. ait ſmen amẽ dico vob's.ſi quis ſermonẽ meũ ſjuauernit moꝛtẽ ñ gu ſtabit in etnũ Ecce honum butirũ. ſzadeſt amanitudo Et ili. Nũc ↄgnouimꝰ mqũt qꝛ demonũ hẽs. abꝛabã moꝛtuuns t t. 8, et. ma t ⸗ u den me De nbo Snanuelis. eſt et pꝛophete.et ta dicis ſi quis ſermonem meum ſerua uerit moetem non guſtabit in eternum. Sed ihbeſus abraſa amaritudine ad eſum butiri ſe conuertens alt. men amen dico vobis. antecᷓ; abꝛaham fieret ego ſum. Ilti vero rurſũ amaritudmem aſpergentes. tulerunt lapides iu dei m eum Et ſequitur repꝛobatio mali Iheſus autem abſcõdit ſe exi⸗ it de templo adhuc videamus alibi. Aembulauit ĩ poꝛticu ſalomoms. et circumdederunt eum dicentes, Quouſq; ai mam noſtram tollis. Si tu es xpᷣus. dic nobis palam. Et il le.Loquoꝛ vobis.et non creditis. Opera que ego facio in nomme patris mei. ipſa teſtimomum perhibent de me. Ec ce butirum. ſed vos non creditis. ecce amaritudo. ſequitur repꝛobatio. Qmia non eſtis ex omnibus meis. Et rurſum. Ego et pater vnum ſumus.ec ce butirum. Sequitur. Tule runt lapides iud ei.vt iacerent in eum. Ecce iten amaritu⸗ do. ſed ille amaritudims guſtu ab appetitu dulcedmis auel li non poterat. Nam ſubditur. Neſpondit eis dicens. Oul ta opera bona oſtendi vobis ex patre meo. hic eſt butiru. Sequit᷑ amaritudo Pꝛopter quod eoꝛum opꝰ vultis me la pidare. Et alibi adhuc aliam ſuper aliam. Querebant eum appe ehen dere. ſed ipſe malum repꝛobans. exiuit de mambꝰ eoꝛum. Et quid ſingula narzamus. Raro vnquam muem⸗ mus ioeſum ſine amaritubdine manducaſſe butirum Poſtre mo nouiſſimam illam magnamq; amaritudmeʒz butiriqʒ; dul cedmem maliq; repꝛobationem quis conſiderans non mire tur. Pependit dommus ibeſus in cruce. et pietatis dulce⸗ dine poculum amare moꝛtis guſtaret. et circumdantibus eum mimicis. atq; poſt dira vulnera blaſphemas ĩ eum ia culantibus. ipſe ſuauitatis eibi ſun non immemoꝛ ait Pater isgnoſce eis quia neſciunt quid faciunt. Ecce butirum opti⸗ mum magnis quidem amaritudimbus foꝛs aſperſum. et ta men dulcoꝛem ſuum mterius conſeruans illeſum. Ot ergo demonſtraret quod ſine coꝛruptione ſue dulcedinis ſponte De Cibo emanuelis. amaritudinẽ ſuſcepiſſʒ.expoſtulans ait. Srtio.t illi obtu lert ei acetũ cũ felle mixtũ et cũ guſtaſſʒ noluit bibere Gu ſtauit et repꝛobauit qꝛ ſuſtinuit et abiecit.paſſus ẽ et ſuꝑa uit. Qunqᷣd non iam palaʒ eſt quomodo emanuel noſter bu tirum comedat vt ſciat repꝛobare malum. QAuia in PHomine deus opus pietatis exhibens / et impion pſecuuonem ſuſti⸗ nens qᷓ; ſit repꝛobanda eoꝝ pꝛauitas ꝑ experientiam ſenſit quã ꝓ videntiam pꝛius idemipe repꝛobauit. NQNunc libet in⸗ tueri quomõ mel comedat emanuel iſe vt ſciat eligere bo num. In guſtu quidam mellis nichi amantudinis mueni⸗ tur. et pꝛopterea totum quod ibi eſt /ab experiẽte eligitur Ergo mel comedit,. vt ſciat eligere bonum. ſed quid dici⸗ mus. Qualis eſt laus iſta ſi tamen laus dicenda eſt. quod deus homo per experientiam bonum didicit. qui ſemper idem ipa bomtas fuit. Sed hec pietatis laus eſt.et pꝛeco⸗ nium mſerirttoꝛdie eius.quod pꝛo nobis ita inclmari dig- natus ẽ.vt accipere poſſet in eo quod aſſumpſit id qð ſem per habet min eo quod fuit. Hoc enim deus homo per expe rientiam guſtauit ex tempoꝛe. quod ipſe deus homo ꝓ na turam erat ex eternitate. ergo mel comedit diumnitatis hu manitas. cum ſe infudit atque vniuit infirmitati maieſtas Idbi humana natura pleno ſocietatis guſtu ſupernã dulce⸗ dmem haurire cepit vbi totum quod eſt de eius ineffabili gratia ſibi vmtum accepit. Tamen comedere homis erat. eſſe cbum diuimtatis. Verus ergo homo emanuel qui mel comedit.vt ſciat eligere bonum. Verus deus emanuel fuit non per experentiam diſcens. ſed ꝓer naturam ſciens ſeip ſum bonum. Vnus tamen idem ip̃e. et per naturam ſciens et per experientiam diſcens. Quia idemipſe homo accepit P experientiã/qð fuit deus ipſe ꝑ naturã O emanuel bone nobiſ cũ deus. ꝗꝓpterea butirũ et mel comedere potuiſti. qꝛ emanuel factus es nobiſcũ deꝰ. Deꝰ em̃ apud te nec accipe potuiſti qð eras.nec ꝙ nõ eras ſuſtinere. ꝗꝓpterea emanuel ₰ De Cibo Srmanuelrs ben —e.. 7„7 — „ „ — in factus es nobiſcum deꝰ. vt in nro huiliatus in ſo et deſuꝑ nbe qð tuũ erat acciperes. et qð nrm erat ſubtus tibi ſociares. ni ergo emanuel factus es nobiſcum deus. vt poſſes butirum ſde et mel comedere. et inter comedendum diſceres bonum elt gens. malum repꝛobare. Sed quid dico? Quis eſt ſapiens lan ncellicet . vt intelligat hec? Qualis ergo tu deus eras antiquꝰ a pꝛin 4 cipio. qui in pꝛincipio luce; diuiſiſti ac tenebꝛas.ſi bonum ei eligere et malum repꝛobare neſciebas . Nn foꝛte et hoc ne⸗ ſcire vir tutis erat. et diſcere dignatioms. quia electio ad din duunam naturam nõ ptinuit. cuiꝰ? ad vtrumlibet ſe habere non furt. ergo emanuel eligere et repꝛobare didicit. qꝛ qui cd iin ſui natura ↄditiom nõ ſubiacebit. in nr̃a liberũ arbitrium pe aſſumpſit. Cu in ſe ↄofirmato dedit poſſe nõ poſſe in malũ icng deficere. et bom electionem voluntate libera ſine coactio⸗ ds⸗ ne Neq; iccirco mimmus liberum eo qð nec aliud pati poſ öſen ſit voluntartum. nec aliud compelli mmtum. Sed iccirco epe vere et ſumme liberum quia non poſſit vel aliud pati ꝙᷓ vel bn le. vel aliud velle ꝙᷓ; poſſe. ſiue aliud poſſe ꝙᷓ bene velle. uhe ZSic emanuel butirum et mel comedit. vt ſciret repꝛobare eſtk malum et eligere bonum. quia m humana natura quam aſ⸗- len ſumpſit. rationabili iudicio voluntatis ſancte malum deſe⸗ furn ruit. et bonum elegit. ſicut ſcriptum eſt. Dilexiſti uſticiaʒ nt et odiſti im quitatem. pꝛopter ea vnxit. t.d.d.t.o.l.p.ꝰ.t. un Si mili genere locutioms de ipſo dicit apoſtolus. Et qui⸗ t dem cum filius dei didicit ex his que paſſus eſt obedienti⸗ gln am. et conſummatus factus eſt ommbus obtemperantibꝰ ſn ſibi eauſa ſalutis eterne. Chriſtus emm ex hbis que paſſus unt eſt obedientiam didicit. quia qui filius erat equalis per na vone turam vt ſubeſſe poſſet id quod inferiꝰ ꝓaſſibile erat.per 4 gratiam aſſumpſit. Quaſi emm dii cere fuit. quod per na⸗ re turam in ſuo non habuit. m vſum ex alieno aſſumere. So⸗ ul lum nunc reſtat ſi foꝛte uenire poſſimus emanuelem no⸗ ſtrum butirum et mel nõ ad refectionem/ſed ad delectione De Laude aritans prolog .— manducantem. ne quod fecit neceſſitas lit. ſed voluntas. Obtulerunt ei partem piſcis aſſi. et fauum meilis. Ammoꝛ tals et inpaſ ſi bilis iam fuit factus.et cibo coꝛpoꝛali nõ in diguit. tamen vt demonſtraret quod ſint. comedit vo⸗ luntate non neceſſitate. Omma itaqʒ bene ſederent ſi obtu⸗ liſſent but irum et fauum mellns. mſi foꝛte idẽ piſcis nobis ſigmficet.quia butirũ ſine frixura non ſumitur Nam et nos quotidie in butiro amarituomem admixtam muemmus. in melle puram dulcedmem percipimus. qma in opere pieta tis laboꝛe afficimur. in Saudio contemplatioms dulcedine refouemur. et hoc totum fit vt ſciamus repꝛobare malum et eligere bonum. ſcilicet vt ip̃o experimento diſcamus quã tum pꝛeſens vita in qua nec bonum ſine doloꝛe fieri poteſt fugienda ſit. et futura in qua doloꝛ non eſt appetenda. per dommum noſtrum ibeſum xpᷣm. =D = Incipit pꝛologus in tractatu de laude carita tts. ¶ Eruo xp̃i petro. hugo guſtare et videre quom am ſuaui eſt dommus. Cogitanti michi fra⸗ ter kariſſime. quomodo dilectionem neſtram ad memoꝛiaʒ mei excitare poſſem. pꝛimum oc N cureit vt de ipſa vobis dilectione ſcriberem. qi mi aliud pꝛeter ipſius dilectioms munus a vobis poſtu larem. Quod ergo potur feci. cantatem quibus valu ver⸗ bis commendam. quatinus dum eius laudem legitis. quam ardenter eso eam et in vobis dilgo. et a vobis expeto ſci re valeatis. Nec maſei ipſa caritas veſtra michi debet. ſi ei us igm iam foꝛtiter ardenti exiguum verboꝛum meoꝛum fla tum tepidus ipſe admouero. nõ tã vt illa magis ardeat.ꝙᷓ yt mei erga ſe deſiderij conamen agnoſcat. Legite ergo at qq diligite. et quod pꝛopter dilectionem legitis.ad hoc le Site vt diligatis. Totum ex dilectione ſit dilectio mittit. Dilectio ſuſcipit.dilectio eſt quod tribuitur. dilectio quod recompennaaa17—rnu3... m ſeta dme Aum ai dteſ er Encpit tractaultts. am multos iam laudatoꝛes caritas hũiſſe dmoſcit᷑ vyt ſi ꝗd ego in laudẽ eiꝰ dr̃e cepo foꝛtaſſis magis quam deuotio videatur. Qms em̃ ſanctoꝝ a pꝛincipio mu⸗ di extitit. qui non caritatem nobis aut verbo aut facto com mendauit? Caritas abel martirẽ fecit. caritas abꝛabam de terꝛa ſua eduxit. quia et ille per caritatem innocenter moꝛ tem pertulit. et iſte per caritatem natale ſolum libenter deſeruit. vterq; tamen terꝛa celum ↄmutauit. Caritas ſola eſt que ab imtio ſeruis dei mundi huius illecebꝛas fugere. voluptates calcare.carms concupiſ centiam cohibere. de⸗ ſideria frangere. honoꝛes contemnere Poſtremo vmuer⸗ ſa pꝛeſentis vite blandimenta reſpuere.iĩpſaʒ quoq; ꝑꝛo de ſiderio vite perpetue moꝛtem ſuadet non timere. Hãc vim dilectioms paulus ſenſerat cum dicebat. Quis nos ſepera bit a caritate xp̃is Tribulatio.an anguſtia. an perſecutio. an fames. an nuditas. an periculum. an gladius. Spero autem quia neq; moꝛs neqʒ; vita/neq; angeli. neq; pꝛincipa tus. neqʒ virtutes. neqʒ inſtantia.neq; futura. neq; foꝛtitu do. neq; altitudo.neq; pꝛofundum.neqʒ creatura alia po⸗ terit nos ſeperare a caritate dei. que eſt in chꝛiſto heſu do mino noſtro. Hinc ſponſus in canticis canticoꝛum. ſponſa⸗ de virtute dilectioms ammonet dicens Pone me vt ſigna⸗ culum ſuper coꝛ tuum. pone me vt ſignaculum ſuper bꝛa⸗ chium tuum. quia foꝛtis eſt vt moꝛs dilectio. dura ſicut in ferus emulatio Ooꝛs etemm viuentes extinguit. infer? au tem nec moꝛtuis parcit Duectio ergo vt moꝛzs foꝛtis eſt. qe ſicut illa ſenſum carms. ſic iſta affectum concupiſcẽtie car nalis perimit. Dura eſt ſicut inferus emulatio. q;ꝛ hij quos intus trahit deſiderium eternoꝛum non ſolum foꝛs blan⸗ da reſpuere. ſed et aduerſa queq; et aſpera pꝛo eo quod diligunt adipiſcendo cogit tolerare. Conſid eremus qu ob iam martires per toꝛmenta ad regnum celoꝝ tranſterunt De laude retat Qualem ergo m eis vim amoꝛis arſiſſe crevdimus. quos ꝗpi deum nec peprerciſſe videmus. Conſideremus quid dimi ſerint. quid ſecuti ſint/qua tranſierint. Qud dimiſerint vi demus. quio ſecuti ſint nõ videmus ſed credimus/qua trã⸗ ſierint audunmus. Gona iſta tempoꝛalia dimiſerunt bona eterna ſecuti ſunt. per toꝛmenta tranſierunt. Cõuemamus nũc coꝛ noſtrum et vdeamꝰ/ſi acquieſcat nobis oma que hin mundi ſunt relmquere.nõ gloꝛiam nõ bonoꝛem/nõ di uitias amare. nõ areidere pꝛoſperis. nõ condelectari blan⸗ dis. nõ ↄgratulari letis. Domme imperfectum meum vide⸗ rũt oculi tui. quam longe ab hac nõ dicam perfectione. ſed perfectioms inchoatõe me video. Et certe parum hoc erat amicis dei. vt peo amoꝛe eternoꝝ iſta ſpernerẽt. iſta calca rẽt. ſed abiectis his omibus al acriter ad votum curꝛentes nec teneri mims poterãt.nec toꝛmẽtis. thebat eos caritas. et ideo nec thebat cuꝑpiditas. nec deterꝛebat aduerſitas. Curꝛebant er go. mundum poſt ſe reliquerãt. deum ante ſe labebãt. Bed mterpoſita ſũt toꝛmẽta.vt interꝛogarẽtur. vel quo deſiderio huc quererẽt. vel qua cõſtantia illum de ſpexiſſent. Interꝛogata eſt veritas. pꝛobata caritas.cõfu⸗ ſa imquitas. ccedũt illiad penas im trepedi. et quãtum mẽtem amoꝛ mtus vulnerauerat. tãtum caro foꝛis vpulnera ſua de ſpiciebat. Nccedũt et tranſeũt.atque moꝛiẽtes cõ⸗ feſſi ſũt. quo viuetes deſiderto cucurꝛerũt O cantas quo modo illis.ꝙᷓ; dulcis eis fuiſti quos tãta pꝛopter te ſuſti⸗ nere coegiſti. quibus illos ad te vmeu lis traxiſti.quos mũ do per blandimenta retrahẽte. et per toꝛmẽta repellẽte.p dere ta mẽ ñ potuiſti. Cucurꝛerũt qma tu eos traxiſh. trã ſierũt quia tu eos uuiſti.peruenerunt qꝛ tu eos ſuſcepiſti. Ouam inextmgunbiliter in peecoꝛdijs eoꝝn arſiſti. que nec peobꝛis. nec pꝛemijs. nec pems obeu potuiſti. Iſta quaſa quedam flumma mundauerũt. ſed multa flumma et aque multe carntatem extinguere nõ potuerũt. O carntas quid = — De ag einis. dicam de te? ANuomodo laudabo te. liſ⸗ aperem te. appreci arer te. Si ſcirem quanti vales. pcium appꝛehẽderem pꝛo te Sed foꝛte excedis anguſtias meas. nec muemre potero pᷣ⸗ cium tuum penes me. Dabo tñ qð habeo.et totum qð ha⸗ beo dabo. tota domus mee ſubſtãtia te cõmutabo Totum qð eſt in habitaculo coꝛpis mei.totũ qð eſt in ha bitaculo coꝛdis mei pꝛo te dabo. et cũ totum dedero. totum quaſi mchilũ reputabo. Omes delectatões carms mee. omes io cunditates coꝛdis mei/pꝛo te libenter impendã. vt te ſ olã ha bere. te ſolam poſſidere valeam Tu ſola michi carioꝛ. tu ſola vtilioꝛ.tu ſola ſuauioꝛ. tu ſola iocũdioꝛ.amplius dele ctans. habũdantiꝰ ſatians. tutius ſaluãs. felitius ↄſeruãs Nlijs etiã annũtiabo de te. Die michi o coꝛ humanũ quid ma gis eligis.ſemꝑ gaudere cum hoc ſeculo / vel elſe ſemꝑ cum deo. Qõð plus diligis. hoc potius eligis. audi ergo vt aut coꝛrigas dilectionẽ. aut nõ differas electionẽ. Si mun⸗ dus iſte pulcer eſt. qualis putas eſt pulcritudo vt creatoꝛ mundi eſt. Dilige ergo vt eligas..dilige melius vt eligas ſalubꝛius.dilige deum. vt eligas eſſe cum deo.Ergo pꝑ di lectionẽ eligis. Sed quo plus diligis. eo citius puemre cu pis. et feſtinas vt apꝛehẽdas.ergo ꝓ dilectuonẽ curꝛis.et p dilectionẽ appꝛebhendis. Item quo plus diligis eo auidi us amplexaris. ergo ꝓ dilectionem frueris. Vide quomo⸗ do tibi totum eſt dilectio ipᷣa electio ip̃a eſt curſus/ppᷣa per uentio / ia manſio/iᷣa eſt beatitudo Dilige ergo deum. eli ge deum. curꝛe.appꝛehende.poſſide.fruere. Jam iniquis elegi. qua via ꝑgam vt puemam. p viam dei curꝛitur ad de um. Non poſſum imquis viam mexptam ſolus curꝛere. da ſocios ne aberꝛem. Cum his qui in via dei curꝛunt.curꝛe et tu viam dei ehoꝛes ſocios habere nõ potes.qꝙᷓ illos qui iam olim cucurꝛerunt in ea. et ꝓ longam curꝛendi experien tiam. et vſum laboꝛis. nec erꝛare timent nec deficere Que eſt ergo ais via dei. et qui ſunt curꝛentes in ea Recte ſunt vie dommi. et iuſti ambula bunt in eis. Juſticia ergo ẽ via et iuſti ſunt qui in ea curꝛunt. Et ne foꝛte moueat te quod ambulantes nomino et iterum curꝛẽtes dico. velociter am⸗ bulare ipſ um eſt cureere. Sicut ille faciebat. qui dixit. Wi am mandatoꝛzum tuoꝛum cucurꝛi. Et alibi. Geati immacula ti in via. qui ambulant m lege domim. vt idẽ intelligas am bulare et curꝛere. ne beatioꝛeʒ beatis ſe diceret.ſi illis am bulantibus ipſe cucurꝛiſſet. MHabes ergo viam. ha bes ſoci os m via. habes hereditatem in patria. habes quog pergas cum quibus pergas. quo peruemas/ vt requieſcas. Qua ꝑ Sas. iuſticiam. cum quibus pergas. amantes et ſectantes uuſticiam. quo peruemas et quo requieſcas. auctoꝛem iuſu cie et fontem vite.Nulla via ꝛuſticia rectioꝛ. nulla ſocietas auſtoꝛum melioe. nulla requies deo tranquillioꝛ. perge ſe⸗ curus. perge feſtinus. vt velociter peruemas. feliciter re⸗ quieſcas. Cito pergere eſt. ardenter amare Wide ergo quo modo totum bonum tuum ex caritate pendet. per carira⸗ tem viam eligis. per caritatem viam cureis. per caritatem ad patriam peruems. Wis ſcire. quia nonmſi per caritate; piam iuſticie eligis. i quis mquit dominus diljgit me. ſermones meos ſeruabit. De ipſo autem ſermone alibi Dici tur. Sermo tuus venitas eſt. De qua iterum pſalmſta. Vr am mimquit veritatis elegi.iudicia tua non ſum oblitus. Sꝛ ergo ſermo domim veritas eſt.per illam vtiqʒ caritatem. via veritatis eligitur. per quam ſermo domm impletur. Ergo caritas eligit viam iuſucie. Sed nunquid ſine cari⸗ tate via iuſticie. non eligtur. et ſine caritate cucurꝛitur. Nudi idemipſum pſalmiſte quod ſupꝛa commemoꝛaui teſti⸗ momum. quo dicit. Viam mandatoꝛum tuoꝛum cucurꝛi.cũ dilataſti coꝛ meum. Quid eſt emm coꝛ dilatatum. miſi coꝛ amoꝛe feruens.cantate repletum. per caritatem ergo coꝛ dilatatur. coꝛde dilatato via iuſticie cucureitur. per can⸗ cateʒ itaq; eligis. per cantatẽ curas.p caritatẽ apꝛehẽdis — nin et frueris Deus inquit iohannes apoſtolus caritas eſt. et nod qui manet in caritate m deo manet et deus m eo. Qui er⸗ tan⸗ go caritatem habet / deum habet / deum poſſidet /i deo ma . net. Ergo bona caritas per quam deum diligimus. deũ elu al Gmus. ad deum curꝛimus. ad deum peruemmus / deum pol a ſidemus. Quid amplius dicam de te caritas? Ducem te Di Sn xi in via dei. Et quid ſi teip̃am viam dixerim. V tiq; ſic ca⸗ tſon ritas tu es via. ſed non ſicut alie vie tu via es. Nobuc in⸗ ngn quit paulus apłus excellentioꝛẽ viam nobis demonſtrabo up vobis. De te emm dixit o caritas. tu nanq; es via ſuperex ns cellens. via ſupereminens. vias diſtoꝛtas dirigens. vias re nun ctas oſtendens. Tu es caput viarum rectarum. Omes vie aen recte a te exeunt. et in te recurꝛunt. Nam pꝛecepta dei vie t ſunt eius.que omma a te pendent. et in te conſiſtunt. Tu es plemt udo iuſticie. perfectio legis. conſummatio virtu⸗ e tis. a gmtio veritatis. Wia igitur es. o caritas. Qualis via ſuperexcellens.ſuſcipiens. dingens. et peroucens. Cuius n via. via homims ad deum. et via dei ad hommes. O bea⸗ t ta via. que ſola commertium noſtre ſalutis agnoſcis. Tu “ deum ad hommem deducis. tu hommem ad deum dirigis ⸗ Ille deſcendit quando ad nos vemt. nos aſcendimus quã i do ad illum imus.Nec ille tamen nec nos. miſi per te ad al , terutrum tranſire poſſumus. Tu mediatrix es. aduerſos 8 concilians. diſiunctos ſocians.et tantum diſpares quodã n mrmodo coequans. deum humilians nos ſublimans illum ad . nos trahens. nos ad ſumma erigens. Sic tamen vt nec ab n⸗ iecta ſed pia ſit eius deſcenſio.nec ſuperba ſed gloꝛioſa ſit n noſtra exaltatio. Magnam ergo vim habes caritas. Tu ſo ⸗ la deum trahere potuiſti de celo ad terꝛas. O ꝙᷓ foꝛte eſt 4 vinculum tuum. quo et deus ligari potuit. et homo ligatꝰ 4 vicula m quitatis dirupit. Neſcio ſi quid maius in laude ℳ% tua dicere poſſim. ꝙᷓᷓ vt deum de celo traberes et homi⸗ ”M nem de terꝛa ad celum eleuares. OMagna virtus tua vt per 4 te vſq⸗ ad hoc humliaretur deus. et vſq; ad hoc exaltare tur homo. Conſidero deum ex femma natum. infantem pꝑã ms obſitum. vagentem m cums. ſuggentem vbera. Reſpi ci0 poſtea compꝛehenſum.ligatum. flagellis ceſum. ſpims coꝛonatũ.ſputis illit um. lanceatum. clauis fixum. felle et aceto potatum. illic moigna. hic dira paſſum. et tamẽ cur vel illa dignaretur vel iſta pateretur ſi cauſam querimus. abliam peeter ſol am caritatem cauſam non inuemmus O ca ritas quantum potes. ſi tantum m ualuiſti erga deum. quã tomagis erga hommes. Si deus pꝛopter hommem tanta pertulit. quid homo pꝛopter deum tolerare recuſabit. Sed foꝛtaſſis facilius vimcis quã homĩem. citius pꝛeualere ðo potes quam homim. quia quo magis beatum eo magis do eſt debitum a te ſupera n. Hoc optime tu noueras. que vt faciius vmceres paius illum ſupera bas. Ndhuc nos rebel⸗ les habuiſti.quando illum tibi obedientem de ſede pater⸗ ne maieſtatis. vſq; ad mfirma noſtre moztalitatis ſuſcipi⸗ enda deſcendere coegiti Roduxiſti illlum vmculis tuis al ligatum. adduxiſti ium ſagittis tuis vulneratum vt am⸗ pluius puderet hommem tibi reuſtere. cum te videret i de⸗ um triumphaſſe. Vulnera ſti impaſſibil em. ligaſti imſupera bilem. traxiſti meommutabilem. eternum feciſti moꝛtalem Hec omma feciſui vt dura coꝛda noſtra emollires.et in⸗ ſenbiles affectus compungeres.vt ſe a toꝛpoꝛe ſuo reſolue rent.et facilius ea ſagitte tue penetrarent.Nec incaſſum hoc feciſti. Oulti emm ſic a te ſuperati ſunt. multi iam tibi manus dederunt. Multi iam in pꝛecoꝛdijs ſins ſagittas tu as infixas poꝛtant. et altius adhuc eas mfig deſiderant. Delectabiliter emm et ſuauiter vulnerati ſunt. et plagas tuas ſe percepiſſe/nec dolent /nec erubeſcunt. O caritas quanta eſt victoꝛia tua. Vnum peimus vulneraſti. et per u⸗ lum omnes poſtmoð ſuperaſti. O cantas laudaun te quãtuů potui.et multum cogt mecum ſi quid adhuc ſit quod in laudem tuam excellentius poſſit dici. Neſcio emm ſi foꝛte maius ſit te deum dicere. ante deũ ſuperaſſe Qð ſi maius eſt. et hoc libenter et fiducialiter de te dicam. Deus cari Oð tas eſt.et qui manet in caritate.in deo manet.et deus ĩ eo 4 Nu di homo.et ne amplius parum reputes.ſſi caritatem ha n bes. audi quia deus caritas eſt. Nunquid parum eſt / deũ WUA. m ſe manentem habere.tantum ẽ caritatem poſſidere Deꝰ 4 em̃ caritas eſt.Hoc pꝛiuilegium ſola caritas habet vt de ni us dicatur et ſit.ita vt nulli altert hoc conuemre poſſit. ta Non em̃ dicitur deus humilitas eſt/aut deus patientia eſt ſicut dicitur deus caritas eſt. quia cum omms virtus do⸗ do num dei ſit.nulla pꝛeter ſolam caritatem hoc habet. vt nõ e ſolum donum dei.ſed etiam deus dici poſſit. Caritas autẽ t woeo donum dei eſt. quia ſpiritus ſanctus a deo datur fide 42 lbubus. Ideo autem deus eſt. quia idem ſpũs illi a quo da⸗ e, tur oↄſubſtantialis in eadem deitate eſt et coeternꝰ. Keli⸗ 8 qua igitur grattaꝝ dona largit᷑ deus etiã his quos repꝛo⸗ 4 bat.ſolam aũt caritatẽ quaſi ſeipᷣm his tantum quos dili⸗ n git in pꝛemium ſeruat Caritas igitur eſt fons pꝛopꝛius de quo non cõmumcat alienus. quia ſicut dictum eſt. reliqua dona gratiarum. hij etiam qui per vitam repꝛobam a deo aliem ſunt/nõnunqꝙᷓ; ꝓꝑcipiunt. caitatẽ aũt malus hr̃e nõ po teſt. ſz quicũ q; illã habet nõ iam alien? eſt a deo. ſed ipᷣe ĩ ſ deo et deus imn eo manet Sic familiaris eſt deo caritas. vt 4 ipᷣe manſionẽ hr̃e nolit.vbi caritas non fuerit. Si quis inqt Diligit me ſermonẽ meũ ſzuabit.et pr᷑ meꝰdiliget eũ.et ad eum vememꝰ.et manſionẽ apud eum faciemꝰ. Si ergo ca ritas tecum eſt vemt deus ad te.et manet apud te. ſi tu a caritate recedis.recedit et ĩe a te. et nõ ꝑmanet apud te Si caritatem nunqᷓ; habuiſti.nunqᷓ; vemt deus ad te. nec manſit apud te. Si caritatẽ ceptam deſeruiſti.receſſit de⸗ us a te. Si in caritate cepta permanſiſti. deus tecũ eſt. et pmanet apud te. Caritas omnem amme languoꝛem ſanat Caritas vitioꝛum ommum ra dices extirpat Caritas ommũ virtutũ oꝛigo eſt Carit as mentẽ illumiat. ↄſcientiã müdat aĩam letificat.deum demõſtrat mmam m qua caritas ha bitat/ ſuꝑbia non inflat. inuidia nõ deuaſtat. ira nõ diſſi⸗ pat. triſticia mala nõ v exat. auaricia nõ cxcecat. gula nõ in flãmat..luxuria nõ mquinat.ſemꝑ munda eſt. ſemp caſta. ſemꝑ quieta. ſemꝑ leta.ſemꝑ pacifica.ſemp bemgna.ſemꝑ modeſta/m aduerſis ſecura/m pꝛoſperis temperata / mũdũ ↄtemnłes/deũ diligẽs/oĩm bona amãdo ſua faciens/ſua om mbus libenter imptiens.nõ timens mopiã.nõ magnope exr petens habũdantiã In quo caritas dei eſt/ ſemꝑ cogitat. qñ ad deũ puemat/qñ mundũ relmquat/qñ ſcandala eua⸗ dat. qñ veram pa cẽ muemat.ſemꝑ coꝛ ſurſum habʒ. et de⸗ ſiderũ m ſuꝑna eleuatuũ. Oi qñ ambulat. ſi qñ ſedet.ſi qñ agit. ſi qñ quieſcit. qcqᷓd egerit coꝛ a deo nõ recedit Taces deuũ cogitat.loquẽs ml pᷣter deũ.et qð ad dei amoꝛem per ti net loqui deſiderat. alios ad carit atẽ exhoꝛtã do ſeipſum mflãmat/cantate cibus ↄmendat/ꝙᷓ dulcis amoꝛ dei / quaz amarꝰò et ꝙ; impurus ſit amoꝛ huiꝰ ſeculinõ ſolũ voce ſed etiã ope cibus demõſtrat. Deridet huiꝰ mũdi głiam. ſol⸗ licituomẽ arguit/et ꝙᷓ ſtultum ſit. ĩ his qᷓ tranſeũt fiduciã hre/oſtendui Oiratur cecitatem Hoĩm qui hec dilig ũt. mi ratur quomoꝰo iam Dudum vmuerſa hec tranſitoꝛia et ca duca omes nõ ↄtemnũt. Oibus eſkmat dulce eẽ qð ſibi ſa pit. oĩbus placere qð diligit.oĩbus mamfeſtum qð cogno⸗ ſcit. Iſtis mditi)s caritas ſe pꝛodit.et eos ĩ quibꝰ habitat nõ ſolum mtrinſecus voluntate. ſed et foꝛis ↄuerſatione di ſcermt. Hoc iam tantũ de caritate dictũ eſt. et tantũ ad huc de caritate dici poteſt /et tantum dicendũ eſt /quantũ diuei non poteſt Quid igitur o bona cantas.o cara caritas quio dignum dicam laudibꝰ tuis Certe poſt tanta pnoꝝ p coma mchil de te dicere mea puitas pꝛeſumeret.ſi vnqᷓ; de te latis dici potuif ſet. Illabere igitur no bis o dulcis et ſuauis caritas dilata cor nr̃m. expande deſiderium. di⸗ tende mentis noſtre ſinum amplifica coꝛdis nii habitacłm vt capere poſſit hoſpitẽ et mãſorẽ domi Infundat et dik fundat te in coꝛdibus noſtris.per ſpiritum ſanctum ſuum redemptoꝛ noſter vmcus et ſaluatoꝛ iheſus cheiſtus filius dei. vt ip̃e cum patre ad nos vemre dignetur et manſionẽ mi nobis facere.qui cum eodem patre et ſpiritu ſancto vi⸗ . uit. et regnat deus p omma ſecula ſeculoum. 8 Atem de laude caritatis. votidianum de dil ectione ſermonem ſ. erimus. . ne foꝛte ſcintillet in coꝛdibus noſtris. et exarde ſcat igms flammam faciens.aut totũ conſumẽs aut purgans totum Ex eo nanq; totũ eſt qð bonũ eſt.et to tum quod malum eſt ex eo eſt. Vnus fons dilectioms intꝰ ſaliens duos riuos mfundit. Rlter eſt amoꝛ mundi cupidi⸗ tas. alter eſt amoꝛ dei caritas . OMedium quipe eſt coꝛ homims vnde fons amoꝛis erumpit. et. Cum ꝓꝑ appetitum ad exterioꝛa dicltur cupiditas dei. cum vero deſiderium ſuum ad interioꝛa dirigit.caritas nommatur Ergo duo ſüt rim qui de fonte dilectioms emanant. cupiditas et caritas et ommum maloꝛum radix cupiditas. et ommum bonoꝛum radix caritas. Ex eo igitur totum eſt qð bonum eſt.et totũ qð malum eſt. ex eo eſt. Quicquid ergo illud eſt magnum eſt qð ĩ nobis eſt. et ex eo totum eſt/qð meſt nobis.ex hoc aũt amoꝛ eſt. Quid eſt amoꝛ/et quantũ eſt amoꝛ/aut vnde eſt amoe. Et ſermo dei de amoꝛe loquitur. Nũquid hoc ne gotium nõ potius illoꝛum eſt qui pudicitiam pꝛoſtituere cõ ſuerunt. Ecce ꝙᷓ; multi qui eius miſteria volentes ſuſ cipiüt ꝙᷓ pauci qui eius verba in medium pꝛoferꝛe non erubeſcũt Quid igitur nos facimus.Foꝛſitan multa impꝛobitate fron tem fractam habemus. qui non verecundemur amoꝛem di⸗ ctatum foꝛmare. quem et impudici aliquandon non poſſunt ſine verecundia in verbis expeimere S: alind ẽ mueſtigare . M 4 . DDN— ð WW . ““MD l DU ð ð . vicium vt eradicetur. ahuo exhoꝛtari ad vicium. vt virtus et veritas nõ ametur. Nos igitur inueſtigamus et querimꝰ vt ſciamus/et ſciẽtes caueamus.qð ili mueſtigant vt ſei⸗ ant. ſed ſciant vt faciant. quid illud in nobis ſit quod deſi ria noſtra ſic multifariam dundit.et coꝛ nrĩ̃jm in diuerſa de ducit Inuemmus ant hoc aliud non eſſe pᷣter amoꝛem. qui cum ſit motus coꝛdis/ſcdᷣm naturã ſingularis et vmcus. ſe cundũ actionẽ aüt dunſus. cum ſe inoꝛdmate mouet. id eſt ad ea que nõ debet. cupiditas dicit᷑. cum vero oꝛdmatꝰ ẽ caritas appellatur. Ipm ergo hunc coꝛdis motũ queʒ amo⸗ rem aꝓpellamus. qua diffimtõe ſignare poterimꝰ. Expedit nobisꝗpuus intueri eum ne lateat aliquatenꝰ/et nõ ſciatur. ꝓpiereaq; nec caueatur cũ malus eſt. nec appetatur aut iĩiue matur cum bonus /de quo et cum malus eſt tãta mala vem unt. et cum bonus ẽ tãta bona pꝛocedunt. Jp̃m igitur quo⸗ modo diffimmꝰ. Inueſtigemus ↄſideremz. qꝛ occultũ eſt qð querit᷑.quãtoq; inter collocatũ eſt.tãtomagis ĩ vtra q; parte coꝛdi dñatur Igitur videtur amoꝛ. et amoꝛ eſt di lectio coꝛdis alicuiꝰ ad aliqd ꝗpter aliq̃d. Deſidernũ in ap petẽdo.et ĩ ꝓꝑfruẽdo gaudiũ.ꝑ deſiderium curꝛens / requi eſcens ꝓꝑ gaudi.Hic bonũ ẽ.et hic malum ẽ tuum.coꝛ hu⸗ manũ. qꝛ nec aliunde bonum es ſi bonũ es.nec aliunde ma lum es ſi malum es..mſi qð vel male /vel bene amas qð bo num eſt QHam ome qð eſt bonum eſt. ſed cum id qðð borum eſt male amatur.illud bonum eſt/et hoc malum eſt. Igit᷑ nec ꝗ amat malũ ẽ.nec qð amat malũ ẽ.nec amoꝛ quo amat malu eſt. ſed qð male amat/et hoc om̃e malum eſt. Oꝛdĩa te ergo cantatem.et iam malum nullum eſt. agnam rem cõmendare volumus.ſi tñ valemus qð volumꝰ Ommpotẽs deus qui nullo indiget.q; ipᷣe ſummum et verũ bonum eſt. qui nec de alieno acciꝑe poteſt quo creſcat.qm ex ipᷣo ſũt omia. nec de ſuo amittere quo decidat. qm̃ in io imutabi⸗ li᷑ oſiſtũt vmuerſa.ipᷣe rationalẽ ſpm̃ creamt ſola caritate nulla neceſſitate. vt eum ſue beatitudims participem face ret. Poꝛro vt idem eſſet aptus tanta beatitudine perfrur. fecit in eo dilectionem ſpũale palatum quodãmodo ſigmfi cans ad guſtum dulcedims interne. quatinus p ip̃am vide licet delectionẽ ſue felicitatis iocunditatẽ ſaperet. eiq; ĩfa⸗ tigabili deſiderio cohereret. Der dilectionẽ ergo copula uit ſibi deus creaturam rationalem. vt ei ſemp mherendo ipm quo beatificanda erat bonũu. et ex ip̃o quodãmodo per affectum ſugeret.et de ĩpᷣo ꝑ deſiderium biberet.et in ipᷣo pꝑ Saudmum poſſideret. Suge o apicula ſuge Suge et bibe dulcoꝛis tui mnenara:bilem ſua utatez Immer gere et reple re. quia ille deficere neſcit.ſi tu non incipias faſtidire, Rd here ergo et inhere ſume et fruere. ſi ſempiternus guſtus fuerit. ſempiterna quoq; beatitudo erit. Non iam pudeat nos neqʒ pemteat de amoꝛe feciſſe verbũLon pemteat vbi tanta vtilitas/nõ pudeat vbĩi talis honeſtas. Igitur x amo rem ſociata eſt factoꝛi ſuo creatura rationalis.ſolumq; eſt dilectioms vinculum quod ligat vtroſq; in diꝑm. et tanto felitius/quanto foꝛtius.pꝛopter quod etiam.vt induuiſa ſo cietas/et ↄcoꝛdia perfecta vtrobiq; ha beretur.geminatꝰ ẽ nexus in cantate dei et pꝛoximi. vt per caritatem dei oma vm cohererent. per caritatem pꝛoximi omnes ad muicem vnum fierent. vt quod de illo vno cin omnes inherebant. quiſque in ſemetipſo non caperet. plemus atque perfecti⸗ us per caritatem pꝛoximi in altero poſſideret. et bonũ om⸗- mum fieret totum ſinguloꝛum. Oꝛdmate ergo caritatem. Quid eſt oꝛdmate caritatem. Si deſiderum eſt amoꝛ bene curꝛat. ſi gaudium eſt. bene quieſcat. Eſt emm amoꝛ ſicut dictum eſt.dilectio coꝛdis alicuius ad aliquid pꝛopter ali quid.deſiderium in appẽtendo. et in perfruendo gadium. per deſiderium curꝛens /et requieſcens per gaudium. Cur⸗ rens ad illud.requieſcens in illo.ad quid aut m quo. ſu⸗ dite ſi foꝛte explicare poſſimꝰ quo curere debeat amoꝛ nr̃. aut in quo reqmeſcere. Tria quedam ſunt. que amari bene aut male poſſunt.io eſt deus pꝛoximus.et mundus. Deus ſupꝛa nos eſt. pꝛoximus luxta nos. mundus ſubtus nos. Oe⸗ dmate ergo caritatem. Si curꝛit bene curꝛat.ſi requieſcit bene requieſcat. Deſiderum curꝛit. gaudium requieſcit. Pꝛopter quod gaudium vmfoꝛme eſt. quia ſemper in vno eſt. nec viciſſituome variari poteſt. Deſiderium autez mu ta bilitatem ſuſcipit.et iccirco non ſe continet in vno. ſed varlas ſpecies repꝛeſentat. Omms nanque curſus/aut de il lo eſt. aut cum illo. aut in illo ad quod eſt. Quomodo er⸗ 80 curꝛere debet deſiderium noſtrum. Tra ſunt. deus pꝛio ximus/et mundus. Cria deus. duo pꝛoximus. et vnum mü dus habeat in curſu deſidern noſtri. et eſt in deſiderio oꝛ dmata caritas.QNmoꝛ nanqʒ per deſiderium, et de deo. et cum deo. et in deum. oꝛdinate curꝛere poteſt. De deo cur rit.quando de ipſo accipit vnde eum diligit Cum deo cur⸗ rit.quando eius voluntati in nullo contradicit. In deum cureit. quãdo in ipſo requieſcere appetit. Hec ſunt tria que ad deum pertinent. Duo ſunt pꝛoximi. Poteſt emm deli⸗ derium de pꝛoximo curꝛere. ſed in pꝛoximum non poteſt De pꝛoximo vt de eius ſalute.et pꝛcfectu gaudeat. Cum pꝛoximo. vt eum ĩ ma dei et ccmitez itineris. et ſocium per uentioms habere concupiſcat. Sed in pꝛoximum non po⸗ teſt. vt Hbommem ſpem et fiduciam ſuam conſutuat. Hec ſunt duo que ad pꝛoximum pertment. id eſt de ipſo.cum ipſo.non m ipſum. Vnum eſt mundi. de ipſo curꝛere. non cum ipſo.aut in ipſum. De mundo deſiderium curꝛit. quã do inſpecto foꝛis dei opere per ammrationem. et laudem ardentius intus ad ipſum ſe conuertit. Cum mundo cur⸗ reret.ſi ſe pꝛo mutabilitate tempoꝛalium /ſiue deiciendo in aduerſis. ſiue eleuando mn pꝛoſperis. huic ſeculo ſe confoꝛ maret. In mundum curꝛeret. ſi in eius delectatiombus ſem — . . we per requielcere vellet. Oedmate ergo caritatem vt per deſiderium curꝛat/de deo. cum deo. in deum. de pꝛoximo cum pꝛoximo.non in pꝛorimum. de mundo. nec cum mun⸗ do. nec in mundum. et in ſolo deo requieſcat per audium quia ſi gaudium eſt. bene quieſcat. ſi deſiderium eſt amoꝛ bene curꝛat. Eſt emm amoꝛ ſicut dictum eſt dile ctio coꝛ⸗ dis alicuius ad aliquid pꝛopter aliquid. deſiderium in ap – ĩ ꝑpfruẽdo gaudiũ Curꝛẽs ad illð reqʒeſcẽs ĩ illo ec eſt oꝛdmata caritas.et pꝛeter ipſam omne quod agi⸗ tur. non oꝛdinata caritas eſt.ſed mmoꝛdinata cuꝑibitas. (De contemptu mundi. N pꝛimis qudem. ſi cepertt homo ſem etiplum ag⸗ nolcere cur creatus ſit. et exquirit factoꝛem ſuum deum tũc incipiet pemtere ſe de his que commiſit in tempoꝛe negligentie ſue. Et ſic demum bemgnus deus dat ilſ triſticiam pꝛo peccatis. Et poſt hec iterum per ſu⸗ am bemgitatem dat illi afflictionem coꝛpois. in ieiumis in vigiijs. et oꝛatioms inſtantia. et contemptu mundi.et vt libens illatas murias ſufferat.et hodio habeat omne re frigerium coꝛpoꝛale.et vt diligat planctum magis quaʒ ii ſum.. Poſt hec deus tribuet illi deſiderium et fletum. et pl anctum et humiliationem. et humilitatem. vt trabem ocu li ſui conſideret.non alterius feſtucam mtatur eruere et dicat ſemper. Quomam imquitatem meam ego cognoſ co et delictum meum coꝛam me eſt ſemper. Et vt diei exitus ſui memoꝛ ſit.et quomodo in conſpectu dei occurſurus ſit et iudicia et penas deſcribat in conſpectu mentis ſue.nec non etiam meritos honoꝛes qui dandi ſunt ſanctis. Si au⸗ tem cognouerit quia coꝛ illius firmum eſt in timoꝛe domim et non timebi ad locum ſuũ. ſe ed foꝛtiter reſiſtet aduerlario ODe temnptu N ſuo.ĩlle ꝓerfectus monachus et miles xpi vocatur. Vt em̃ cumulata nauis vndarum ictu obzꝛuitur. ſic multa poſſi⸗ des monachus viatoꝛ impeditur. Nichi poſſidens mona⸗ chus.quaſi aquila ad celſitud mem peruolat. tunc deſcen dit ad eſcas.quando compellit neceſſitas. Pꝛudens mona⸗ chus non adulabitur pꝛopter voluptatem ventris duntibꝰ Nichil poſſidens.cur ſoꝛ lens velociter ad bꝛauium ſuper ne vocatioms dei peruemet. Verus monachus poſt opus moderatum oꝛatiombus et lectiombus vacat. mehil poſſi dens monachus theſauriſat in celo. et camt deo laudes die et nocte in timoꝛe dei. Gloꝛiatio monachi.cum nullas res pꝛeſentis vite poſſidere deſiderat. Gloꝛiatio monach vigilie et fletus m oꝛzꝛatiombus eius. Gloꝛiatio monachi. manſuetudo et fides. Gloꝛificatio monachi quando deum ex toto coꝛde dilexerit.et pꝛoximum ſuum tanquam ſeipm. Gloꝛiatio monachi. abſtinentia eſcarum / et multiloqui lm gue. Gloꝛiatio mo.quando verba eius operibus conſo⸗ nant. Glonatio monachi.quando in locum ſuum permanet nachi longammi⸗ et huc illucqʒ non vagatur. Gloꝛiatio m tas cum humilitate et gratia. ſicut lampas ſplendida in lo co tenebꝛoſo.ſicut ſol radians/ſplendidus eſt. ſic monachꝰ perfectus m ſobꝛietate et caſtitate.et coꝛde peruigili in tẽ⸗ poꝛe pſalmoꝛum. Sicut pondus ſalis pꝛemit virum infirmũ ſic ſomnus in oculis monachi. Sicut ſpine et tubuli in a⸗ onachi. Bi cut tinea extermmat veſtimentum. ſic detractio amma; mo nachi. Noli ire ad colloquium mulieris ne ſis ſeperatus a undus regno dei. et ne velis Dxere loquoꝛ cum mullere etn ſum. Monachus ſapiens mam bus ſuis operatur. victum ſi b⸗ acquirens uotidianum. et luc ratus eſt oꝛationes et 1e 2* ꝛuma ſua, Si autem ab alio acceperit victum. quid pꝛodeſt quod oꝛat et vigilat ſicut mercenanus malus et du us 5 Qma ſcriptum eſt. OMelius eſt dare ꝙᷓ; accipe Lignoꝛun l 8 ——————= EW — ſſi ls 8 . culorum. M De cõtenptu mdni. copia ingentem ſuſcitat flammam. mulcitudo autem elca⸗ rum mobedientiam parturit et moꝛtem. indigẽs venter in oꝛatiombus vigiliam pꝛeſtat.et coꝛonam amme acquirit. Nepletus aute. ſomm inducet grauitatem. oculus gloꝛio⸗ ſus cõumia pſcrutatur. oculus aute; ſapientium meditabi tur ↄtinentiã martirum. Fo:midoloſus miles hoꝛreſcit tu⸗ bam que bellum ſigmficat.et guloſus monachꝰ. ſi abſtinẽ tiam audierit p̃dicantem nõ auſculꝑtat.Flãma cum marce ſcit.iterum eluceſcit ſi accipiat lignũ.et libido ſoſ pita rur ſum igneſcit ĩ ſaturitate eſcaꝝ.Nõ miſ erearis coꝛpi.ſi laſ ſitudĩe defecerit. Equus ↄſentiẽs /indigẽs coꝛpꝰ/nec aſca ſoꝛẽ deiecit vncᷓ;. Concupiſcẽtia mater libidims Oleum nu trit lãpadã lucentẽ.et ignẽ luxurie accẽdit ↄfabulatio mu⸗ lieꝝ.Facies eĩ mulieris ſagitta eſt truculẽta. infixit vulnꝰ in amma et venenum.Fu ge confabulationẽ mulieris ſi ca⸗ ſtus eſſe volueris. abſconſum eſt in eis venenum. OMagis appꝛopinquare igm ardenti q; mulieri. Noli velle cum ſis iuuems impetus libidims ſentire ꝓp concupiſcentiazꝭ. in con fabulatione mulieris. Qu repleuerit ventrem et pꝛomiſe⸗ rit caſtitatem. ipᷣe tibi mentietur. foꝛma pulcritudims.pei us qᷓ; pꝛocella ſubmergit. Speciem mulieris ſi ſemel men⸗ te conceperis. et p̃am vitam contemnere perſuadet Vt em ſi in paleis moꝛetur igms excitat flammaz. ſic memoꝛia mu lieris permanens ſuccendit concupiſcentiam Nculeus pec⸗ cati facta eſt femma. Ommis ſocietas mulierum. gluten eſt delictoꝛum.et ſicut viſco nectit cantu ſuo de quo dia⸗ bolus ſatiatur.aut ſi riſu diſſoluatur. aut cantare delecte⸗ tur. Vtilhius eſt audire baſiliſcum ſibilantem q;; mulierem cantantem. Et tu quid dicturus es michi. quomõ cum he lia comęꝗmoꝛata eſt vwua. Ipᷣe qui diſcipulum te dicis be lie.fac quod ip̃e helias fecit Nccipe tibi tantorum dierum ſpacium iemmorum.t poſſis in celo regnare in ſecula ſe⸗ Quo ſtudio orandoſit deus zF Enerpit pꝛologus magiſtn hu Som̃s opis ſ ubſequentis. . Omino pa tri.thugo munu⸗ ſculum hoc dilectõis mee. ea vos pᷣcoꝛ luſe cipite bemgmitate qua me illud ſcio deuotione obtuliſſe Dtamẽę bꝛeeue de bꝛeuitate oꝛatioms in elimato licet ſermone pꝛe⸗ ſcriptum miſi caricati veſtre.in quo diſtinctum habetis qui bus modis oꝛantis am mus inter pꝛecum verba ꝑ compun⸗ ctionem accenditur. demonſtratum etiam cur ulle a nobis ſeripture que petitioms foꝛmam non habent pꝛo noſtra ſi⸗ ue alioꝛum ſalute poſtulantibus inter oꝛandum pꝛoferũtur De oeatione ergo oꝛationem poſtulaturus ſcripſi cuuꝰ dul cedinem quanto iam longo pietatis ſtudio pfectius guſta⸗ tis. tàto libentiꝰ donu accipere.et donũ impendere debetis Leus. et Oe diuerſis oꝛattonum af⸗ Vo ſtudio et quo aſfectu a nobis oꝛandus ſit Nʒdeus. ex noſtra miſena ſimul et ex eins mile⸗ ricoꝛdia ↄſwerare poſſumꝰ. Quid em̃ effica tius hominem ad oꝛandi ſtudium excitat ꝙᷓ miſerta et calamitas tantoꝛum maloꝛum qui⸗ bus addictus pꝛemitur. et quid iocundius ad effectũ oꝛai Di trahit. quam miſe ericoꝛdia conditoꝛis ſui ꝙqᷓ; inter mala ſua totiens experitur Ne ergo mens humana ad oꝛ andum pigra ſit. hinc ſua neceſe itate compellitur.ne autem trepi- da et diffidens oꝛetillinc pietate dei pꝛouocatur. Iſtis duabus. miſeria ſcilicet homims et miſericoꝛdia conditoꝛis oꝛatio ſubleuatur. quia dum mens alterna hoꝛum conſide⸗ ra tione ſe ad deuotionem inceſſanter excitat.quodam ſpi⸗ ritualis impetu ſurſum leuata volat. BSic igitur oꝛatiom ðð ſctã meditatio nccãna ẽ.vt oĩno pfecta or̃o pfecta eẽ neqat ſi eã meditatõ ſctã aut nõ comitet a aut ñ pᷣcedat Nã et Hyj q 4 Quo ſtudio edoſr deh mala ſua oſiderare negligũt aut mhil petẽdo/aut aliud cp3 opoꝛtz petẽdo facule ꝑ ignoꝛantiam fallũtur.aut certe mi⸗ nus quaʒ opoꝛtet digne petendo per deſidiam tepeſcunt. S Daeeimum igitur neceſſe eſt vt ſi peudenter et vtiliter deum oꝛare volumus. iugi meditatione ammum noſtrum exercea- dunH mus. et m conſideratione miſerie noſtre diſcamus/quid no Sc bis neceſſe ſit petere.in conſideratione miſericoꝛdie dei no- bllrx ſtri quo de ſiderio debeamus poſtulare. Cogitemus cᷓ; ſit dAH boeeuis vita noſtra qᷓ via lubꝛica/q; moꝛs incerta. Cogite⸗ mus ergo qualiter m hanc vitam mtrauimus. cum doloꝛe itu ptranſimus.cum luctu exituri ſi umus. Cogitemus quantis ol⸗ amaritudimbus admixtum ſit. ſi quid etiam dulce aut iocũ⸗ ſ: dum m via huiꝰ vite occurſu ſuo nobis alludit. fallax. M quaʒ ſuſpectum. q; mſtabile/quazʒ tranſitoꝛium eſt quicqͥᷣd huiꝰ mundi amoꝛ parturterit.quic quid ſpecies et pulcritu 4 do tempoꝛalis pꝛomittit. lia ſunt mala cum quibus! naſci⸗ mur et pꝛoceſſu tempoꝛibus ſiue occulta dei Sratia ſiue ma⸗ — mfeſta mouſtria liberamur. .lia vero m hanc vitam nobi⸗ nie ſcum vemunt.et a nobis ante moꝛtem non recedunt. ſlia Efe item ſunt mala. que ex tempoꝛe nobis accreſcunt et rur⸗ ri ſum decurſu tempoꝛis a beunt. lia autem poſt natuitateʒ contrahimus/et ante moꝛtem non euacuamus. Et qins om⸗ nia mala vite hunus enumerare poſſit. Vt emm pꝛetermtta⸗ mus. ea mala que omnes hommes commumter opemunt. qualia eſtimamus eſſe ſecreta pericula ſinguloꝝ /quoꝛum e⸗ ſibi quiq; conſcij ſunt. Si cogitare quiſq; voluerit que ab ſ meunte etate mala fecerit que ſuſtinuerit. et cõſtituat ante oculos pꝛeterita tempoꝛa dieſq; vite ſue. conſideretq; dili genter quot manes la boꝛes pertulent. quonens pꝛo amo⸗ re huius vite fruſtra deſudauerit. quotiens ĩ laboꝛioſis co natibus fallaces exitus muenerit. et poſt longos dies cur⸗ ſus requiẽ/ nec dũ vllã adeptꝰ?ſit. ↄgnoſcit qͥ de haac vita iudicare polſit. Cum aũt vite Daius erumnam dſiderat nn jai⸗ ali Qus ſmidio oꝛandoſit deus. etiam que ſit patne celeſtis ſuauitas atʒ dulcedo attendat atq; ꝓpendat qd inuenerit.qd ꝓdideri/vbi iaceat.vnde cecidit.vt ex vtroq; ĩtelligat ᷓtũ ſibi ihoc exilio lugẽð ſit Hinc em ſalomõ dicit. Qum addit ſcientiã / addit doloꝛem quia quantomagis homo ſua mala intelligit/ tanto ampliꝰ ſuſpirat et Semit. Poſtremo ſuꝑeſt. vt in memoꝛia maloꝝ etiã miſericoꝛdie dei recoꝛdemur. qꝛ fiducialius de futuro eius mſeratões requirimꝰ? ſſi quẽadmodũ in pterito noſtri miſertus ſit cogitemꝰ. Neuocemus ad memoꝛiã bona ꝗᷓ tri buit. et ; in piculis ſepe ↄſtitutos clementer eripuit. nec vnqᷓ peccatis noſtris quo minus miſeretur vinci potut. oblitos de ſe ammonuit. auerſos a ſe reuocaut. vementes ad ſe bemgne ſulſcepit. pemtentibus indulſit. pſeuerãtes cuſtodiuit. ſtantes tenuit. lapſos erexit. malas delectatio⸗ nes in amaritud ines conuertit. et rurſus ſalubꝛiter aman/ catis conſolationes ſuas tribuit. Poſtremo autem tribu⸗ latione purgatis quietem et pacem perfectam reſtituit qu⸗ nec peccantibus vnquam defuit vt coꝛrigeret.nec iuſtis vt cuſtodiret. Quiſqᷓs hinuſmodi meditatiombns ante oꝛati oms tempus/ammum ſuum exercuerit. nec impꝛouidus foꝛ taſſis.nec tepidus ad oeationẽ vemt. Meditatio nanq; aſ ſidua/ſcientiam parit. ſcientia vero parta ignoꝛantiam pel⸗ lit. et compunctionem parit. Compunctio autem parta de⸗ ſidiam fugat.et deuotionem parit. Deuotio vero oꝛatio⸗ nem perficit. ientia eſt. quando homo ad agmuionem ſui illummatur Compunctio eſt.quando ex conſidera tõne ma⸗ loꝛum ſuoꝛum coꝛ interno doloꝛe tangitur. Deuotio puis et humlis affectus m deum. qui et compunctione genera⸗ tur. Terꝛitus emm magmtudine maloꝛum ſuoꝛum ammus et diffidens de pꝛopꝛijs vinbus ad eum ſe conuertit. et tã to ardentius patrocimũ illi? expetit /quãto ſibi mchil ext deum relctũ eſſe videt ĩ quo ↄfidere poſſit. Deuotõ 1git E ↄuerſio m deũ pio.et huuli affectu. Muilis em̃ eſt ex cõſci cia ==SMZMM noſtracaritate vĩciſſim eius dilectioneʒ adipiſci mereamur Quo ſcudio oꝛand⸗ ſit deus Xc. infirmitatis ſue.pius eſt ex ↄſideratione diuine clementie Hec in ſe tres pꝛincipales virtutes habet. fidem. [pem. et caritatem. Neq; em̃ homo ſe ꝓ deuotionẽ ad deum conuer teret. mſi et crederet ſe a deo ſaluari poſſe.et ſperaret euʒ miſereri velle Poſtremo mſi eum pluſqꝙ; mala ſua diligeret nequaq illa fugiens. refu gium in ip̃o eligeret. Credit ergo ſperat et diligit. Credit potentiam. ſperat miſericoꝛdiam amat cuſtodiam. Nichil ergo aliud eſt oꝛatio qᷓ; mentis de τ☛ uotio. id eſt conuerſio im deum per pium et humilem effe⸗ ctum. fide.ſpe. et caritate ſubmxa. Sed quia multis mo⸗ dis mens per deuotionem accenditur Rurſuſqua ipſa deuotio mentis varijs modis voce pꝛomitur / debemus aliquas ſi gillatim oꝛatioms ſpecies diſtinguere vt aperti⸗ us valeamus virtutem eius indicare Tres ſunt ſpecies oꝛꝛ — tioms. ſupplicatio. poſtulatio. inſinuatio Eupy plicatio eſt ſi⸗ H Supphias ne determmatione peticioms, humilis et deuoti pꝛecatio. pe Kehens Poſtulatio eſt determinate petitiom inſerta narratio. IJn⸗ ere ſinuatio eſt ſine peticione. per ſolam narꝛattonem. volun⸗ captatio.exactio.pura oꝛatio. Captatio eſt quod fit ante Gapnne poſtulationem. ad pꝛeparandum et melmandum ammum Crr Krah, 4 auditoꝛis. quod tribus modis facimus Deimo cum aliqund W dicimus quod perſonam vel cauſam noſtram commendet ſiue meritum noſtrum ſiue infirmitatem /ſiue aliud aliquio enumerando quod ad noſtram cauſam vel perſonam com⸗ mendandam valeat apud eum cui noſtraʒ petitõnem offerui? 5 mus. ſecundus modus captatioms eſt. tum aliquid in lau⸗ Ml dem eius pꝛoferimus quem oꝛamus/per quod apud ammũ noſtrum. carum eum et acceptabilem elſe ſigmficamus. vt Terciꝰ modus captatõis ẽ qñ aliqd dicimꝰ ꝓ qð apð aĩm „»„» auditoꝛis cauſa aduerſari) nĩ ſiue pſona depꝛimt vt odio potiuſqᷓ; amoꝛe digna videa tur Iſtis tribꝰ mõis fit captio WW 1 Zenoum Prn ente ibjmogpemo andl Quo ſiudio oꝛandſit Neus g . 5 . (1: 2 5 tura vti ſolet. Hoc em agimus vbicũq; laudes cammus ᷣ vbicũ q; infir mitatem noſtram. vbicunqʒ maliciã aduerſa⸗ rioꝝ noſtroꝝ recitamus. et ommo quicqd dei auribus dig⸗ num. et nr̃e neceſſitati congruũ.ante petitõis pꝛonunciati⸗ onem eloquumur (Exactio eſt q; fien ſolet poſt factã poſtu ſationem. quando auditoeem ne petitio noſtra apud eum m oblunonem vemat.qua dam vt ita dicam impoetumtate atq; inſtantia frequenter memoꝛem facimus. Que memoꝛia cribus modis renouari videtur. videlicet. quã do aliqd vel de pſona eius vel de ꝓſona noſtra.vel de cauſa noſtra ite⸗ rato dicimus. vnde vel nos.vel cauſam noſtram atq; peti⸗ cionem in eius ammo renouemus. Moc genus ſupplicandi. — ꝙᷓ apud hommes impoꝛtunũ videtur. tam apud deum gra tum atq; acceptabile eſt. Pura oꝛatio eſt. cum ex babundã tia deuotioms /mens ita accenditur. vt cum ſe ad deum po- ſtulatura conuerterit ̈ amo:is eius magmtudine:et peu⸗ tioms ſue oblunſcatur. et dum amoꝛe eius quem videt per⸗ frui concupiſcit vehe menter. totaqʒ; iam ilh vacare del de⸗ rat.eius etiam peo quo vemt.curam libenter poſtponat. NHoc genꝰ oꝛandi vmfoꝛme eſt.et qᷓ p̃ ceteris omibus vm⸗ cum ltam eſt apud deum p̃ ceteris omibus pꝛecioſum. Sed mter hec tria ſupplica tionum genera mfimum locum capta⸗ tio.medium exacho.ſuꝑꝛemum et excellentiſſimũ pura oꝛa tio obtinet.quia captatio timoꝛem.exactio fiduciam. pura oꝛatio perfectum amoꝛem habet Sciendum eſt ettam quod ſupplicatio aliquando ſit per ſola nomina. ſicut eſt illud.mi ſericoꝛdia mea. refugium meum. ſuſceptoꝛ meus. liberatoꝛ meus.deus meus.adiutoꝛ meus.iliquando per ſola ver⸗ ba/ſicut eſt. reſpice miſerere placare attende et fac. Rli⸗ quando per nomma et verba ſimul. ſicut eſt illud. Verba mea auribus percipe domine intellige clamoꝛem meum. ii tende voci oοns mee rex meꝰ? et deus meꝰ. Sʒ illud genꝰ –w fhfdf Quio ſtudio oꝛado ſit deus c. contemplatio quod per ſola nomma.quo magis ẽ foꝛis ſig ſe⸗ mficatione impfectũ.tãtominꝰ ẽ habũdãtia dilctõis plenũ Affectus emm hoc pꝛopꝛium habet/q; quanto maioꝛ et fer- uentlioꝛ intus eſt. tantommus per vocem explicari poteſt. olh⸗ Illud ergo genus ſupplicatioms ꝙ; per ſola verba expꝛimi- eun tur. mmoꝛem quidem iſto deuotionem indicat. maioꝛẽ au⸗ re⸗ tem illo quod noĩbus et verbis. plena vmelicet pꝛonuntia⸗ dei tione ſigmficatur. Illud igitur quod ſolis nomihus fit ad vel pruram oeationem ptinere videtur. quod ſolis verbis ad te exactionem. quod nomibus ſimul et verbis ad captationẽ en⸗ ita pura oꝛatio magis in iubilum vertatur. et appeopiquet deo. peruemat ocius.et efficatius obtineat Poſtulatio eſt gr atnenmate peticiom mnlare⸗ aettb: ſicut eſt illud. . mundum crea in me deus ſpiritum rectum mnoua m viſce⸗ „ 4. ribus meis. .HHPec tribus modis fit. obſecrando. rogando. Pe ſuila . rih mo N ſimpliciter poſtulando. Obſt ecratio eſt. quando vehementi⸗ ⸗ oꝛ neceſſitas deuotis pꝛecibus inſiſtere cogit. In medio⸗ cribſcauſis rogamus. m mimmms ſimpliciter poſtulamus. ſde⸗ Habent igitur hec tria differentias ſuas. quia excellentiſ⸗ n⸗ ſimum obſecrare. medium rogare.mimmũ e ſimpliciter po- ſtulare (Inſinuatio eſt ſine peticione per ſolam narꝛa tionẽ voluntatis facta ſigmficatio. Hec quoqʒ tribus modis fit Jyſe SJYMUẽ timoꝛe. fiducia. contemptu. Timoꝛe fit. quando vel magna 1 eſt cauſa quam agimus. vel magna eſt perſona quam roga⸗ n mus.ſicut eſt illud. Domme ſi fuiſſes hic/frater meus non fuiſſet moꝛtuus.Dixit vnde voluntas. intelligeretur. ſeꝝ temeritas non repꝛehenderetur. ut vel non exaudita re⸗ o pulſe non pateretur oppꝛobꝛium. vel exaudita voluutatis e ſue conſequeretur effectum. Fiducia fit inſinuatio.quando ⸗ vel de facilitate cauſe. vel de bemuolentia perſone confidi b mꝰ. et ideo deſidermũ nr̃m patẽt expꝛimere negamꝰ qꝛ nos in! obtinere poſſe ſola inſinuatõe ſpamꝰ ſicut eſt illð qð ĩ nup 8 tijs deficiente vmo dommo mater dicit. vimum non habent (Quo ſt tudio oꝛando ſit &us. ?c. Non dirit peto vt defectum poculivinum creando. aut cõ mutando ſuppleas ſed hoc materne reuerentie pꝛiuilegium exiſſtimamt. vt qmic quid illi mnuendo ſe velle ſigmkficaret pati a filio repulſam nõ debuiſſet.et hoc quidem iuſtũ fu⸗ erat ſi tale aliquid ab eo petiuiſſet.q; ille facere potuiſſet ſecundũ naturam quam ab ea ſumptam gerebat. Nunc aut quodãmodo iuſte rephenditur. qma ab ea natura qua non debebant obedientiam m miraculo exigebat /et dicitur ei. Quid michi et tibi mulier? Miraculum em facere dei virtꝰ? eſt. non homĩs. Et ideo cum a matte mraculum xpᷣs homo requintur. non quaſi homo. ſed quaſi deus mulierez nõ ma trem de pᷣſumptione cauſatur Oaria em̃ a xpᷣo nõ quaſuma ter exigere a xpᷣo fiho ſuo.ſed quaſi mulier ſi neceſſe fuuſʒ Humliter miraculum poſtulare debebat a deo. Contemp⸗ tu fit mſinuatio/quando vel cauſa vilis eſt vel perſona que rogatur hHumilis. que ommno ab oꝛatione diuina excludi⸗ tur. apud hommes aũt maxime ſuperbos et potentes mag no ſtudio exercetur. Et ſicut in ſupꝛ adictis oſtendimus. ita quoqʒ in his tribus differentiam inuemmus. Inſinuatõ em̃ ex fiducia.perfectis conuemt.ex timoꝛe mſipiẽtibusex contemptu malis ODe hinc reliqua que de oꝛatione tractare pꝛopoſuumus annectenda ſunt. Quoſdam ſiquidem moue re ſolet.ꝙ in oꝛa tiombꝰ noſtris cum deum ſiue peo noſtra ſiue pꝛo alioꝛum ſalute petere volumus illos nõnunqᷓ; pſal- mos qu vel peticioms verba nonhabent. vel ad petionem noſtram non pertinent. decantare ſolemus et de alijs ſcrip turis quas moꝛatione frequentamus ſimlem abſurditatez pꝛoducunt.cum eiuſmodi vel foꝛmam oꝛandi nõ habeant. vel illi quam nos agimus cauſe non concoꝛdant. Quid em pꝛodeſt illa in oꝛatione verba dicere. quibus muemmur vf mchil vel aliud ꝙᷓ neceſſe eſt a deo poſtulare Non oꝛat ſed ſubſanat potius qui cum ante conſpectum eius quaſuvene rit poſtulaturus ſubito ad alia que mehil ad rem ptinere oꝛãd⸗ ſit oͤens 20 * videntur replicanda conuertit Ecce em̃ inquiunt dum pꝛs mdulgentia peccatoꝝ noſtroꝝ deum depꝛecari volumus. nr q uid nobis ad hoc pꝛodeſt. ſi vel quare fremuerunt gen⸗ C24+ͤ tes. vel attedite ꝓppłe meus.vel aliũ hui?cemodi pſalmum ſe dDecantamus. Nonne ridiculum eſt vt tala canentes oꝛare c4 nos credamus: Iſtud foꝛtaſſe aliqui dicant et eſtiment von mchil vtilitatis eſſe. quotiens talia noſtris oꝛatiombus a. admiſcemus. Sed quiſquis ſupꝛadictas oꝛatioms ſpecies 19 diligenter ꝓſpexerit. qualiter etiam iſta/ m oꝛatiombus di⸗ ro cta valeant.facile diſcermt. Nam hoc genus oꝛandi ſepe ⸗ ad inpetradum muemtur efficati?. qᷓ illud etiã in quo ma- mf eſte petitioms noſtre modum oꝛantes explicamus. Sth⸗ cet hoc vt diximus ex his que ſuperius memoꝛata ſunt ſa⸗ tis euidenter intelligi poſſit. ſi tamen hoc ſpecialiter de⸗ monſtretur. quio mſi amplius veritas pateſcit. Hoc inter . eſt quando oꝛamus hommẽ et quando oꝛamus deumquod homo neceſſitatem noſtram ſcire non poteſt mſi doctus fu nis erit. deus etiam antec petatur ſcit quid nobis neceſſe ſit PHomo iĩgitur qui rogatur ꝓ narꝛationem noſtram edoce⸗ e tur. vt ſciat quid velimus. per ſupplicatõem noſtram pulſa- 34 tur vt annuat quod petimus. Sed in illa que ad deum fit i oꝛatione.narꝛatio neceſſaria nõ eſt.mſi foꝛte homo ad hoc ⸗ nareet vt ip̃e ſuam petitionem melius ĩtell igat. vt per nar 6 rationem ſuam ammomtꝰ quid petat conſideret.et ꝓ con⸗ ſiderationem petitioms ſue excitatus deuotius oꝛet. Sa⸗ ne quantum ad deũ ꝑtinet ſola ſuplicatio ſufficit.quia vt diximus deus non neceſſe habet doceri vt ſciat.ſed ſuppli⸗ candus eſt vt annuat. Sed nullo alio modo ſcitius deꝰ ad t. annuendum flectitur. ꝙᷓ ſi pꝛecantis ammus toto deuotio⸗ ms affectu ad p̃m conuertatur. Quecunq; ſunt verba oꝛan ht tis abſurda non ſunt. ſed omm modo ad hoc competenter ed peoeoferii poſſunt. vt vel oꝛantis affectum ad amoꝛem dei ex e‚H citent.vel quod ampluis eſt.vt ſi iam amoꝛe eius flagrat Quo ſticdio oꝛãd ſit deus . excitatum demonſt rent. Demonſtrent autem non vt deum occulta noſtra quaſi neſcientem doceant. ſed vt nos dum mternum nim deſiderium foꝛis loquimur. ex ip̃is nris ver bis amplius ad amoꝛem inflammemur Sola igitur coꝛdis deuotio quãtũ ad deum ſufficere poterat.mſi ad hoc etiã m voce foꝛmaretur oꝛatio vt mentem oꝛantis ad amoꝛẽ de uotioms accendat. Qam ſicut diximus ſi petitiom inſerta narꝛatio eſt. nõ deus docetur ſed oꝛans ãmonetur conſide rare quio petat. vt deuotius oꝛet. Si vero ſola ſupplicatõ eſt. quia deuotionem mtus in coꝛde eſſe ſigmficat. ad mar oꝛem deuotioneʒ ammũ inflàmat. Nequaqᷓ igit᷑ vel illa ab oꝛatiombus niris verba excludere debem?/q̃ et ſi modum petitõms nre nõ eyplicant, tamẽ affectum ammi ad amoꝛẽ deiet ad deuotionem pietatis inflämant. Sed quia diuner ſis modis humanus affectus ad amoꝛẽ dei pꝛouocatur. Li⸗ bet nunc pos ſigillatim modos diſtinguere. et diſtinctos p exempla demonſtrare Sed ſciendum pꝛius qð hoc vere ge nus ome oꝛandi quod quibul dam pꝛoꝛſus ab oꝛatioms vſu erxcludendum videtur. ad captationem ptinet. quã videlic⸗ capta tionẽ/ quis ſupius quaſi ſpeciem ſupplicatõis ãnume⸗ rauerimꝰ. ſcᷣm qndaʒ tñ largioꝛẽ ↄſuetudinẽ.nõ ſolũ ſup plicãdo.ſed etiã poſtulando et inſinuãdo captare ſolemꝰ In captatione autẽ bemuolentia auditoꝛis comꝑatur. Oð tribus modis fit.ſiue qñ aliquid in laudẽ eius dicimꝰ.ſie qqñ aliquid de nr̃a miſeria cõmemoꝛamꝰ.vel etiã qñ aliquid qð ad opꝛell nonem aduerſarioꝝ nrᷣoꝝ ſpectat. in medium adducimus. Dicamus igttur omes illas ſcripturas qs quo- rũdã opimo ad oꝛatioms vſum nõ eẽ a ſumendas exiſtimat iccirco vtiliter debere et ↄuementer poſſe inter vota peecũ noſtraꝝ ab oꝛantibus recitari. quia ĩ nobis affectum pie de uotioms excitant.et coꝛ nrjm. vel narꝛãdo laudẽ dei ad eiꝰ amoꝛem pꝛouocãt. vel nram miſeriã ↄmemoꝛã do añ oſpectũ eius nos humiliant.vel maliciam aduerſanozum noſtroꝛum Quo ſiòio orãdoſit deo ⁊c. M exaggerando. et vtuem nobis ſollicitud mmem/et fiduciam coꝛam ipÿo pꝛeſtãt amplioꝛẽ. Laudẽ dei in potẽtia et bomta⸗ te eius cognoſcimus.miſeriã nr̃am ĩ hoc qð fragiles et pec 6 catoꝛes ſumus. malſciam aduerſarioꝝ nroꝝ ꝗ et ad decipi- de⸗ enduũ ſunt aſtuti. et ad oppꝛimendũ impij. Siue igit᷑ laudeʒ SL Ddei in bomtate ring et potentia/ſiue miſeriã nr̃am in ifirmi⸗ de⸗ tate et culpa nra. ſiue malitiã aduer ſarioꝝ nroꝝ in tirãm⸗ . de eoꝝ et aſtucla ad exercitationẽ mentis /et ausmentum bone deuotioms noſtre oꝛantes cõmemoꝛemꝰ.mchil imep⸗ tum facimus. et ꝓ pium affectum quem ipᷣa in nobis ver ba excitent vbiq; oꝛantes ſumus. Vt em̃ bꝛeuiter cuncta com plectar. quocitenſcũq; dei laudem narꝛamus. quecũqʒ ſint verba.quantũcunq; pꝛobꝛa.quid in his tamẽ mtus ombꝰ 4 coꝛ nrm mſi hoc vnum loquitur, qð eum et ãmirans amat. 1 et amãdo ãmiratur? Similit quãdo de nr̃a miſeria coꝛã eo 1 oꝛantes agimus.quecũq; ſint verba.quãtumcunqʒ pꝛobꝛa QRKuid in his oĩbns coꝛ nrm dicit. mſi hoc vnum qð confite pi mur nos miſcðam ei? querere. et in eo omnem fiductam ⸗ mjam collocare: Que deuotio/quãto humiitati pꝛoxima ne⸗ tantomagis eſt deo accepta. Item cũ aduerſarioꝝ nroꝝ i⸗ malitiã m oꝛombus niis coꝛam deo accuſamus.qualia cun⸗ nd qʒ ſint verba/quãtumcunqʒ pꝛolxra.quid tñ aliud per hec ſo omia. q; iuſtũ iudicium dei ad nr̃am liberationem expoſci mus vt eripiat nos ab his.quoꝝ tiranmde imuſte oppꝛimi⸗ mur. et maliciain iuſte aduerſamur. Et gꝗe vltionem de im⸗ n micis nr̃is et iudicium cauſe noſtre diumo arbitrio libent᷑ relinquimꝰ. quid eſt q pꝛo humliitate et deuotione iuſte a deo impetrare non debeamus ? WOnuſquiſq; ergo cum m ri oꝛatõne pſalmos vel alias quaſcũq; ſcripturas decaſſt di z/ ligenter ↄſideret cui affectui ſeruiat. et ad illum affectũ to- 4 to mſu coꝛ ſuũ excitet /ad queʒ id qð loquitur magis ptine . re videt. qꝛ ſi verboꝝ que loquit᷑ affectum habuerit/ p af⸗ 4 fectum ip̃m melius veritatem cognoſcet.et mntelligentiam Quo ſtudio oꝛoͤ ſit deus &. cogneſcet per ver boꝛum mtelligentiam in maioꝛem deuo⸗ tionem affedtum accendet. Quantum autẽ affectus coꝛdis bonus placet deo humana etiam nobis conſuetudo quã⸗ uꝛs vitioſa. quadam tamen virtutis imitatione demõſtrat Certe videmus adulatoꝛes qualiter ſe erga illos a quibus aliquid expetunt. deuotos ſimulant. Sepe pꝛocedunt/ob uiant. in turba conſtitutos pompoſis ſalutatõmbus hono rat. tranſire volentibus viam pꝛeparant. alios locum dare mbent. dominos aduentare pꝛoclamant. Cathedꝛas in mmedio conſtituunt. pulumaria ſternunt ꝓedibus pꝛouoluũ tur. Ex antiquis hiſtoꝛns magnalia patrum replic ant. et ſi m eis non muemunt quid laudentur. prioꝛum facta ad eo⸗ rum laudem retoꝛquent. ſe deuotos ſe fidos non ſolum di cunt. ſed iurant. et quod eſſe nolunt. hoc omm ſtudio vde ri laboꝛant. Qunquid putatis iuſte repꝛehendi poſſent ſi el ſent quod non ſunt. ſed eſſe ſe fingunt? Si hoc malum eſſet cur vt tales eſſent. cur tantopere tales uidei ſtuderẽt. imo pero ſi tales eſſent. quales eſſe ſe fingunt et non ſuntve⸗ re laudabiles elſent. Nec ob altiam cauſam eoꝛum petitio ab ommbus ſepe reſpuitur. mſi quia tales non eſſe /quales ſe fingunt eſſe / ſciuntur. Si ergo illi iſte in ſuis pꝛecibus repelluntur. quia ſauntur tales non eſſe. quales ſe eſſe fin- Zunt. vt nos mereamur quod petunꝰ a deo percipere qua ies illi ſe ſinulant ſtudeamus in veritate deo nos exhibere Oſtendamus foꝛis ver bis habere nos intus erga deũ affe⸗ ctum deuotioms.et non ſolum oſtendamus.ſed quod oſte Dimus habeamus. ne ſi ſolum oſtendimus. non veri amato- res.ſed adulatoꝛes ſimus.et quia deum oſtentatione deci pere non poſſumus.noſipᷣos potius decipiamus. Pꝛeterea ſicut et adulatoꝛes ſimulatam deuotionem pꝛioꝛes effe⸗ runt.et per eam illoꝛum quos depꝛecantur gratiam com⸗ perare volunt. ſic et nos pꝛecibus noſtris peeuemamus fa- ciem domm. et vt mereamur obtinere quod petimus. non un⸗ ſti⸗ o/ . Quo ſiudio oꝛandoſit deus 2c. ſimulatam deuotionem. ſed veram caritatem offeramus. Beatificemus a meos dñi ihũ rpᷣijindignemur immicos eiꝰ Laudemꝰ in eo potentiã. magmficemꝰ pietatẽ.ammiremꝰ ſapientiã.extollamus genoꝛoſitatem. aꝗpbemus eqntatez Item nareemus ei mſeriam nram. mdicemus ei neceſſita⸗ tem nram. reuelemus ei mfumitatem nram. confiteamur e ei culpam nr̃am. offeramus ei obedientiam nram. dicamus et credamus alium non eſſe. ꝓ quem poſſumus eripi.p quem ſperemꝰ? liberart. Item oſtendamus ei aduerſanoꝝ nroꝝ demonũ. et puerſoꝝ boĩm maliciã. crudelitatẽ /imquitate et tiranmdem. qð ei aduerſantur qͥ nos pſequũtur/q nobis Peſten ſũt. qui ei ↄtradicunt.qð odimꝰ ꝗᷓ odit. qy diligim? que dilisit. malle nos ꝗpter eum odia immicoꝝ eius perpe⸗ ti. qᷓ ↄtra eum hr̃e pacem eoꝝ. Omes igit ſcripture eiꝰ? mõi qᷓ ad captationẽ faciendã ↄgruũt ſune ipᷣa capta tio ꝑ ſup⸗ plicatõʒ / ſiue x p poſtulatõz / ſiue ꝓ mſinua tõʒ flat aliene ab or̃oms vſu ha bende nõ ſunt.qꝛ licet alique illaa/narꝛatio⸗ nes petictonum nõ babeant/ habent tñ omes affect? virtu⸗ tum quos in nobis accendũt.ꝓ quos oꝛantes citius q; per nos petitionẽ impetrãt. QAuia ĩgitur in affectibus pietatis eſt omis vtus oꝛandi/enumeremꝰ? aliqð ex ipis.et exemphs demonſtremꝰ. vt qꝛ omes demõſtrare nõ poſſumꝰ mfimti em ſũt affectus)qͥd tñ michi oĩbus laudabile ſit. et deo ac ceptum.ex quibuſdam comtiamꝰ Eſt affectus dilectõis.cũ foꝛte mens vel vidẽs.vel re miſcẽs/id qo amat. ſubito amo⸗ ris igne coꝛripitur. Eſt affectꝰ ãmiratõis.cũ aliqd nouum et ãmirabile ↄtemplans in ſtupoꝛẽ excitat᷑ Eſt affectus co gratulatõis, cũ acceptabile aliqbus et beneplacitũ vides quadã hularitate ꝓfundit᷑.Eſt affectus humilitatis. qñ ex ↄſideratione minfirmitatis ſue ab alienatõe ſua ſpõte cõpꝛi mitur. Eſt affectus timoꝛis. qñ excõſideraticimmnentiũ pe⸗ naꝝ ↄcutitur. Eſt affectus indignatõis. qñ m odiũ aduer⸗ ſarioꝝ ex p̃a imquita tis eoꝝ malgiitate iflammatur. Eſt Quo ſtudio oꝛãdts ſit de9 . affectus zeh. quando ex amoꝛe iuſticia ad deſiderium vltõö⸗ ms accenditur Eſt affectus bone pꝛeſumptõis.qñ ex noua aliqua/et ſingulari ſiducia ad vendicandũ plus ſolito qup piam ammat᷑. De iſtis affectõibus pꝛime tres ad illud p̃ci/ pue genꝰ ſcripture ptinent.ĩ quo fit laudano. Quia ſcz ex ↄmemoꝛatõe bomtatis ſurgit affectꝰ dilectõis. Ex omemo ratõe potẽ̃tie et foꝛtitudis ſurgit affectꝰ ãmira tõis. Ex cõ memoꝛatione aũt alicuiꝰ? pꝛoſperi euentꝰ et fati felicis, ſur Sit affectus ↄgratulatõis. Tres ſequẽtes ad illud genꝰ? p tinent.ĩ quo fit ↄmemoꝛa tioet felicitatis et mſerie. Qui videlicʒ affectꝰ huilitatis ſurgit ex ↄmemoꝛatõe ꝓpꝛe infr mitatis. tffectus doloꝛis ſurgit ex vmemoꝛatõe maloꝝ p⸗ ſentiũ vel recoꝛdatõe p̃teritoꝝ.ffectus timoꝛis.ex p̃uiſi⸗ one futuroꝝ. Tres vlti affectus illi magis generi ſcriptu⸗ rarum congruunt/m quo fit inuectio et accuſatio in aduer ſarios. videlicʒ ↄtra nequitiã eoꝝ. indignatio ↄtra muriã zelus ꝗꝓpter maliciã maioꝛ de dei miſcdia pᷣſumptio. Exem⸗ pla ſinguloꝝ hec ſunt. Ex affectu dilectõis cantat᷑ pſalmꝰ Diligam te. Ex affectu ãmiratõis cantat᷑ põ. Dñne dũñs nr̃. Ex affectu ↄgratulatõis/cantatur xS. Om̃es gentes. Et ĩ his omibꝰ ẽ laudatio. Ex affectu huilitatis camtur põ. In te dñe ſperam.Ex affectu doloeis/ camtur põ. Vſquequo dnñe. Erxr affectu timoꝛis camt᷑ põ. Dñe ne mifuroꝛe Et ĩ his oĩbus ẽ mixta querele dep̃catio Ex al c mtur põ. QAud gloꝛiaris ĩ malicia. Ex affectu zeli camtur põ. Deus vltionũ. Ex affectu bone pᷣſũptõis camtur põ. Judica me dñe.q.ego. Sciendum eſt tñ hane ꝗꝓpeietatem/ m om̃ibꝰ põ.nõ eſſe.vt ꝓꝑ totam ſenem vnus affectusexten Datur.ſed ſepe de alio affectu tranſitur in alhium ſcdᷣnimẽ tes oꝛantium dꝛuerſis modis affici ſ olent. Hoc aũt quali ter ꝑ ſin gulos pſalmos cognoſci poſſit.explanare pꝛolirio ris operis cractatum expetit. Volumus tamen in aliquibꝰ exempli cauſa demonſtra re.foete cogitare cepꝑi quanta ſit Quo ſtudio orando ſ ze deus :e. felicitas eſſe cum deo. quanta item miſeria ſit viuere ĩ hoe ſeculo. quanta demum calamitas ſemper cruciari in infer⸗ no. et ex hac meditatõne mea ſubito amoꝛe celeſtis patrie attactus ip̃o affectu ducente in hec verba decurꝛit. Geatꝰ vir qui non abiſt in conſilio impioꝛum. Cuius pſalmi totam ſeriem. ſi ſecundum intimum compunctioms ſenſum queri mus. quid aliud mſi hoc vbiqʒ dicentem muemmus 'ffeli⸗ ces qui nunquam a deo receſſerunt. felices qui ſemper cuʒ deo permanſerunt. felices qui in obſequio fideles.et de⸗ uoti perſtiterunt. Nam non felices.ſed miſen ſunt illi qui ab illo elongauerunt. et cum illo perſeuerare noluerunt. vel qui poſt ad illum non redierunt. Gꝛatias illi quantum perſuiti. confuſio michi quantum diſceſſi. Nunc autem quã/ tum pꝛope ſum/elongare nolo. quantum longe ſum redire cupio. Vtinam ad illum peruem am. vtinam ab illo nunquã recedam. Ndiuua me domme deus meus. Offectus ig⸗ tur iſte dilectioms eſt. ſurgens ex laudatione. Item exem⸗ plum alterius. Cogitaun mecum quanta eſſet potentia dei deinde ammirari cepi veſamam hominum qm moꝛtales ſũt et tamen voluntati eius obuiare non pertimeſcunt. Ex hac itaq; ammiratiõe compulſus ſum cxclamare et dicere Qua⸗ re fremuerunt gentes. Et eſt ammiratio mixta indignatio⸗ m. qua veſamam ammiramur. pꝛeſumptiom indignamur. Vel certe ĩ nobiſmetipſis dum foꝛis aſſultus vitioꝛum cre bꝛos et impoꝛtunos aſpicumus et in trinſecus de dei adin⸗ toꝛio pꝛeſumimus ipſam temptationum noſtrarum moleſti⸗ am cum quadam indignatione arguimus dicentes. Quare fremuerunt gentes et cetera. Et eſt ſumma totius pſalm ad hoc tendens.vt per dei potentiam confirmati mſolen⸗ tes aduerſitates contemnamus. et tanto nos aduerſarijs noſtris foꝛtioꝛes.quanto deo vicimoꝛes ſumus pꝛeſumamꝰ Illoꝛum interitum feſtinum attendamus.dei magmficen⸗ tiam coutra eoꝛum ſuperbiam frangendam opponamus. rartato de lya π Kachel F*. cum omm reuerentia ammum noſtrum ad obſequum illius ſubiciamus.ſemper ſupꝛa nos ammrrantes eius potentiam mjfra nos deſpicientes eoꝛum inſolentiam. Hic eſt affectꝰ ammiratioms mdignatiom mixtus.ex laude ſurgens. Se⸗ quentis pſalmi ſeries non ſecundum vnum affectum teritur ſed ſepe de affectu in affectum tranſit. Werbi gratia In anguſtijs conſtitutus. quantũ ſemper in dei miſertcoꝛdia .WD confidebam. cogitare incipio.quia tamẽ quomodo me ab eo derelictum video. ex affectu doloꝛis in hec verba pꝛo⸗ rumpo. Domme quid multiplicati ſunt. qui tribulãt. m. m in aduer ſum me. Multi di. a. m. non eſt ſalus ipſi in deo. eius. QAurſumq; de affectu doloꝛis in affectum bone pee⸗ ſumptioms recurꝛens aio. Tu autem domine ſuſceptoꝛ me us es. vt et meroꝛem per fiduciam releuem. et fiduciam p meroꝛem caſtigem. Et quis omnes virtutes pſalmeeum. quis igmtas compunctiones ſanctoꝛum affectuum enume⸗ rare loquendo poteſt pꝛo quibus mens in oꝛatione accendi⸗ tur. et gratiſſimum deo ſacrificium in ara coꝛdis adoletur (Eacarws de lya. et rachel. vxoꝛibus iacob. et de concu⸗ bims eius. bala et zelpha. et fil Feius. et filra. Emamin adoleſcentulus in mentis exceſ⸗ ſu. Nudiant adoleſcentuli ſermonem de adoleſcente.euigilent ad vocem peophe⸗ te. Hemamm adoleſcentulus in mentis ex ceſſu, Quis ſit bemamm iſte multi noue⸗ AC runt.alij per ſcientiam. alij per experienti am. Qu per doctrinam nouerunt audiant patienter. qauiu per experientiã didicer̃t audiant libent Qui em̃ cum expe nentie magiſtenio ſemel noſſe potuit. fidenter loquoe ſer⸗ mno de eo quamuis pꝛolixus illum ſatiare non poterit. Sʒ quis de eo digne loqui ſufficiat? Eſt emm ſpecioſus foꝛma — d1 — — —— pꝛe ommbus filijs iacob. et qualeʒ rachel generare decuit Nam lya quidem quamuis plures. pulc rioꝛes tamen libe⸗ ros habere non potuit. Duas nanq; vt legitis vxoꝛes ia⸗ cob habuiſſe cognoſcitur. vna lya. altera rachel diceba⸗ tur. Lya fecundioꝛ.rachel foꝛmoſioꝛ.lya fecunda ſed lipa rachel fere ſterilis /ſed foꝛma ſui glłoꝛiaris. Sed iam que ſint iſte due mulieres iacob videamus. vt qui ſint earum fi lij facilius intelligamus. Nachel dectrina veritatis. lya di ſciplina virtutis.Nachel ſtudium ſapientie. lya deſideri⸗ um mſticie Sed ſcimus iac ob ſeptem anms pꝛo rachel ſer uiſſe.et tamen videbantur ei dies pauci pꝛe amoꝛis magm⸗ tudine. Quid mraris? Secundum magmtudm em pulcritu dims. erat magmtudo dilectioms. Certe ſi in laudem ſa⸗ pientie/ aliquid temptare voluero. minus erit quantumcun q; dixero. Quid emm ſapientia ardentuis diligitur. Dulti us poſſidetur. Eius decoꝛ omnem ſuperat pulcritudmem eius dulcoꝛ omnem excedit ſuauitatem. Eſt em̃ vt ait qui⸗ dam ſpecioſioꝛ ſole et ſuper omnem ſtellarum diſpoſitionẽ Luci comparata inuemtur pꝛioꝛ. Illi emm ſuccedit nox.ſa pientiam autem non vincit malicta. Nttingit ergo a fine vſ qʒ ad finem foꝛuiter.et diſpomt omĩa ſuauiter. Hanc ama ui inquit et exquiſuu a iuuentute mea. et queſiui ſponſam michi eam aſſumere. et amatoꝛ factus ſum foꝛme illius. Quid ergo mirum ſi iacob m huiuſmodi ſponſe amoꝛe fla⸗ grabat.ſi talis igms tante dilectioms flammas tempera⸗ re non poterat.O quantum amabat.o qualiter in eius amo re flagra bat qui dixit. Super ſalutem et omnem pulcritu⸗ dinem. dilexi ſapientiam. Nchil em̃ hac vt dirimus ſapien⸗ tia ardentius diligitur. mi dultius poſſidetur. Hinc eſt ei q; ſapientes omnes eſſe volunt. pauci tamen ad modum ſa pientes eſſe poſſunt. Nunquid de iuſtcia ſimiluter dicimus Nunquid eque uuſti omnes eſſe volumus. ſed mſſti foꝛte eſ ſe non poſſumus: Imo omnes vtique uuſti eſſe potuiſſent. ſi eſſe iuſti perfecte votuiſſent Juſticiam emm perfecte di ligere.eſt iam uuſtum eſſe. Sapientiam et multum amare potes. et ipſa carere potes. Ommno et abſque dubio quã to ampiius iuſticiam dil exeris. tanto iuſtioꝛ eris. Sed vi⸗ deamus nunc que ſint inſtituta vere iuſticie.et innememus cur hommes tantum deteſtantur conubia lye Querendum nanq; eſt cur omnes coniugia lye tã topere a bhoꝛreant qui m amplexus rachel tantum ſuſprant. Perfecta iuſticia in bet immicos diligere. parentes et pꝛopꝛia queque relinque re. illata mala patienter ferꝛe. oblatam gloꝛiam vbiq; de⸗ clmare. Sed ab huus mundi amatoꝛibus. quid ſtultius. quid laboꝛiooſius eſſe reputatur. Hinc eſt quod ab eis lya ereditur.et laboꝛioſa vocatur. Lya nanque laboꝛioſa inter pꝛetatur. Magnus nanque laboꝛ. ſed non minoꝛ erꝛoꝛ vide tur eis eſſe intnbulatione gaudere. pꝛoſpera mundi quaſi peſtem fugere. Bed quia copiam mundi ad neceſſitatem non reſpuit. et ad voluptatem non ammittit. Lpam lipam non cecam vocant.quam in rerum iuditio erꝛare putant. Sr igitur per lyam deliderium ꝛuſticie. per rachel vero ſtudium ſapientie intelligitur. Patet ratio quare vel lya ab ommbus fere contemmtur. vel rachel tantum diligitur Seod libet adhuc de his dua bus vxoꝛibus iacob diligenti⸗ us mquuere. et quicquid inde ammus ſuggeſſerit. mamfe ſtius aperire. Omm piritui rationali emma quedam vis data eſt ab illo patre luminum. a quo eſt omne datum op timum. et omne donum perfectum. Vna eſt rauo. altera eſt affectio. Natio qua diſcernamus. ffectio qua diliga⸗ mus Natio ad veritatem. ffectio ad virtutem. Hee ſunt ſoꝛoꝛes ille due a domiĩo deſ ponſate olla et olibama ihꝛłm et ſamaria. Hee ſunt ſpiritus rationalis gemine vxoꝛes. ex — de ha e Kogel f. quibus oꝛitur generoſa pꝛoles.et regm celeſtis beredes. Ex ratione oꝛiuntur conſilia recta. et affectione deſideria ſancta. Ex illa ſpirituales ſenſus.ex iſta oꝛdinati affectus. Ex iſta demq; omm̃s vrtus. ex illa vero veritas omms. Sciendum itaq; eſt. quod affectio tunc veraciter incipit lya eſſe.quando ſatauit ſeipſam ad noꝛmam muſticie com⸗ ponere. Et ratio rachel eſſe in dubitanter aſſeritur. quan⸗ do illius ſumme et vere ſapientie luce illuſtratur Sed quis isnoꝛat quaʒ ſit illud laboꝛioſum. quaʒ ſit iſtud iocundum. Vtique non ſine laboꝛe magno amm affectio a libitis ad licita reſtringitur. et recte talis vxoꝛ lya hoc eſt laboꝛioſa vocatur. Quid vero dultius. quid iocundius eſſe poteſt. quaʒ oculum mentis ad ſumme ſapientie contemplationem ergere? Nd hanc itaq; contemplan dam cum ratio dlats ⸗ tur. merito rachelis nommne bonoratur. achel vil um pincipumd vel ouis incerpꝛetatur Ve Verso tali nomme digna ſit. impleat quod ſcriptum muemt. Sentite de dommo in bomtate. et in ſim⸗ plicitate coꝛdis querite ilum. Vtiq; qui de dommo in bo⸗ mtate ſentit.iam illũ qui eſt pemncipiũ ommu fiði oculo cer mt. Sed et ouis veraciter eſt. ſi in ſimplicitate quent. Vi⸗ deſne quẽadmodum non quelibet ſed ſumma ſapientia ſun pliciter queſita facit eſſe rachel. Jam vt arbitroꝛ non mi⸗ raris quod rachel tantum diligitur. cum eius etiam pediſ ſequa ſapientiam mundi loquoꝛ que in dñe ſue comperatio⸗ ne ſtulticia reputatur. tanto vt cermmus amoꝛe a mundi philoſophis requiratur. Quẽadmodum aũt lya ſupomt. dum rachel ſperatur. facile recognoſcunt. qui hoc ꝙqᷓ ſepe contingat.nõ tam audiendo.qꝙᷓ expiendo didicer̃t.ſepe cõ⸗ tingit vt ammꝰ antique ↄuerſatõis ſoꝛdibꝰ minꝰ mũdatus et ad contemplationem celeſtem nõ dum idoneus.dũ ſe m de lya e¶Kachel. cubiculo rachelis collocat. dum ſe ĩ ei? a mplexꝰ? totũ pat Dum illam ia miam ſeſe tenere putat. ſubito et inopmate in ter amplexus lye ſe eſſe depꝛehendit. Quid emm ſcriptu⸗ ram ſacram mii rachelis cubiculum dicimus.in quo ſapien tiam diumam ſub decenti allegoꝛiarum velamme latitare non dubitamus In tali cubiculo rac hel totiens queritur. quotiens in lectione ſacra ſpiritualis intelli gentia indaga tur. Seo quamdiu adhuc ad ſubhmia penetranda mimme ſufficimus. diu cupitam diligenter queſitam rachel non⸗ dum inuemmus Incipimus ergo gemere ſuſpirare. noſtraʒ cecitatem non ſolum plangere.ſed et erubeſ cere. Dolenti⸗ bus ergo nobis et querentibus vnde hanc cecitatem merui mus.occurꝛunt mala que fecimus. Qummo ipſa dimna le ctio nobis nolentibus. et aliud quiddam in ea molientibus feditatem noſtram frequenter mgerit. et coꝛda noſtra in eius conſmderatione compungit. Quotiens ergo in diumna lectione pꝛo contemplatione compunctionem repertmus. in cubiculo rachels non ipſam ſed lyam nos muemſie non dubitemus. am ſicut rachelis eſt meditart. contemplari. diſcernere. intelligere. ſic pꝛofecto pertinet ad lyam flere. dolere. gemere. ſuſprare. Nam lya vt dictum eſt affectio eſt.dunnma inſpiratione inflammata. rachel eſt ratio diuina reuelatione illuminata. Lya affectio ad noꝛmam ꝛuſticie ſe ipſam cõponens. rachel ra tio ſe in celeſtis ſapientie contem plationem attollens Ded de pis hpactenus. nunc de earum ancaliis vdeamus. c 6 cepit ergo vtraq; Alarum ancillam fuam Atfe⸗ ctio ſenſualitatem. ratio imagin ationem. Obſequi tur ſenſualitas affectõi imagĩiatõ famulat᷑ rõi vna de lja Kagel . mundus ml eis poſſe conferꝛe dinoſcit᷑. Nã ſine imaginatio ne ratio mchil ſciret. ſine ſenſualitate affectio mil ſaperet. Vt quid emm lya circa labentium rerum amoꝛem tam vehe menter afficitur. mſi quia in eis per anciulle ſue hoc eſt ſen⸗ ſualitatis obſequium multifoꝛmiter delectatur. Item cum ſcriptum ſit quia muiſibilia dei a creatura mundi per ea ꝗᷓ facta ſunt mtellecta conſpiciuntur. inde mamfeſte colligi⸗ tur. quia ad minſibilium cogmtionem nunquam ratio aſſur geret. mſi ei ancilla ſua imaginatio videlicet rerum viſibi⸗ 3 . hum fozmam repꝛeſentaret Der rerum emm viſibilium ſpe 3 ciem ſurgit ad rerum inuiſibilium cogmtionem. quotiens exhis ad illa quandam trahbit ſimlitud inem. Sed conſtat le quia ſine imaginatione coꝛpoꝛalia neſciret.ſine quoꝝ co⸗ ⸗ gmtione ad celeſtem contemplationem non aſcenderet. Vi n ſibilia emm ſolus contuetur ſenſus carms. muiſibilia vero ſolus oculus videt coꝛdis. Eſt ergo ſenſus carms totus ex . trinſecus.ſenſus vero coꝛdis totus intrinſecus. Natio fo⸗ vo ras exire non poteſt. ſenſus coꝛpoꝛis ad illam intrare non n⸗ poteſt. Non emm decebat furam delicatam et teneram et M4 ſingulariter foꝛmoſam foꝛis per plateas diſcurꝛere. ſʒ nec ſ⸗ ſeruum cõuemebat domine ſue penetralia ſecretioꝛa rꝛeue renter ireumpere. Diſcureit ergo imaginatio vtpote ancil⸗ 4 l.a mter dommam et ſeruum. inter rationẽ et ſenſum. et qᷓc⸗ . quid extrinſecus haurit per ſenſum carms.intus rep̃ſentat ad obſequium ratioms. Semper ergo maginatio ratiom aſſiflit. nec ad momentum quidem ab eius famulatu ſe ſub trahit. Nam ſenſu etiam deficiente. ipſa mimſtrare non de EFE ſimnmt. Nam in tenebeis poſitus nichil video. ſed quelibet l⸗ . lic imaginari poſſum ſi volo. Sic ſemper et ĩ omnibus ima 4 ginatio pꝛeſto eſt. et eius obſ equio vbiq; ratio vti poteſt. SS”ßZM Sedod et ſenſualitas nichilommus ſatagit.et ſollicita eſt circa frequens miniſterium. vtique et ipſa ſemper et vbi⸗ que ad domine ſue lie parata obſequiũ Hec eſt qᷓ uli ſole⸗ ¶ Kathel. carnahũ delectationum cibos cõdire et apponere et ad ea rum vſum ante hoꝛzam murtare et vltra menſurã pꝛouocare Que emm alia eſt quã ſenſualitas . que ammi affectonem carnalium voluptatum deſiderio mflammat. et earum de lectatione inebꝛiat. Hec eſt que laboꝛioſam illam domma; ſuam egredientem pꝛecedit. et huc illuc qʒ circumducit. Nam quia lia lippa eſt et parum videt ulhus manuductionẽ ſequr cam non pudet. Hinc eſt quod lia ammi videlicet af⸗ fectio nunc contemnenda dilgit. nunc diligenda contem⸗ mt. quia dum eius oculus in rerum ꝛudicio caligat. carms alpetitum ſequi non erubeſcit. ee fſunt duarum vroꝛum iacob cancrlle due / quas ſcriptura nommat zelpham et balam. balam rache A uA.s. zelpham lie. Vidimus de earum obſequio. ſed ec de earum vitio ſilendum puto. Eſt emm bala garenla zelpha temulenta. Hale nanq; loquacitatem.nec ipſa domi na eius rachel compeſcere poteſt. ſed et zelphe quidem ſi⸗ tum. domie ſue copia tanta ommno extinguere non poteſt Vmum quod zelpha ſitit. gaudium eſt voluptatis De quo quanto plus bibit/tanto amplius ſitit, nam ad ſatiandum ſenſualitatis appetitum. totus mundus non ſufficit. Quia ergo quantumcunqʒ; bibat ſemper ad bibendum minhiatire cte zelpha hoc eſt os inhians vocatur. ſitis cuuꝰ nunq ex tinguitur. Imaginatio autem cum tanta impoꝛtumtate in auribus coꝛdis perſtrepit. quatinus eius clamoꝛaem vt dirxi mus ipa rachel vix vel ommno cohibere non poſſit. Hinc eſt quod ſepe pſallimus / vel oꝛamus. fantaſias cogitatio⸗ num. vel qual! libet imagines rerum ab oculis coꝛdis am⸗ mouere volumus/nec valemus. Quomam ergo hinuſmodi perſtrepentium cogitationum tumultus quotidie etiam in mti patimur. qualis vel quanta ſit bale garzꝛulitas quotidi ano expimẽto docemur Queq; etem̃ viſa et audita qñʒ qnp ſr geſſimus vſł diri? ad mẽoꝛiã reuocat et q̃ pᷣa iã enarꝛado —.— — 12 45 ſe ll on teſ ja el Kachal. explicauerit. ea dem ĩteꝝ atqʒ iterum ie, non ceſ lat. Et ſepe cum nulla voluntas coꝛdis ei audiendi aſſenſum p beat. ipſa mc bilominus q;uis nullo quaſi audiente narꝛati onem ſuam explicat. Sic itaqʒ decrepiti ſenes vel muetera te anus ſolent quelibet abſq;ʒ omm auditoꝛi referꝛe. et qua ſi aliquibus pꝛeſentis cum eis ſermonem conferꝛe Vnde nõ m merito bala hoc eſt imueterata dicitur. que mueterato⸗ rum moꝛem mitatur. Sed de garꝛulitate bale ſeu temu⸗ lentia zel phe quis neſciat. mſi foꝛte qui ſeipſum igno:at. Nunc de earum filis. et peius de filus lie dicendum vide⸗ tur. nam et ipſa pnoꝛ peperiſſe legitur. Filij iacob er lia vt diximus mchil aliud ſunt/qᷓ;ᷓ oꝛdmati affectus. Nam ſiĩ oꝛdinati ſunt. eius vtiq; filij dici non pñt Septenaria itaqʒ lie pꝛoles. ſe eptem ſunt virtutes. Giquidem m hil aliud ẽ virtus ꝙᷓ; amm affectus/oꝛdinatus et moderatus. Oꝛdina tus quidem. quando ad illud eſt ad quod eſſe debet. Oo derat tus quando tantus eſt/ quantus eſſe debet. nincipales ergo affectus ſeptem ſunt. qui ab vna⸗ Saudium et doloꝛ. odiũ. amoꝛ. et pudoꝛ Iſti om̃s pñt eſſe modo oꝛdinati modo moꝛd mmati. ſed cum fuerint oꝛdinati. tunc tantum mter filios iacob deputandi. Bi nõ eſſet timoꝛ inoꝛdinatus.ſermo diumus mimme dixiſſet. N lic trepidabant timoꝛe. vbi non erat timoꝛ. Iterum ſi non eſſet timoꝛ oꝛdina tus.ſcriptum non eſſet. Timoꝛ domm ſanctus permanet m ſeculum ſeculi Item ſin ſi non eſſet amoꝛ modo oꝛdmatus. modo inoꝛdmatus. ſcriptura ſacra nec iſtum pꝛeciperet.nec Uum pꝛohiberet. Diliges mnquit de⸗ um tuum / ex toto coꝛde tuo.et ex tota amma tua.et ex om m virtute tua. et pꝛoximum tuum ſicut teipſum. Et alibꝛ. Nolite diligere mund. nec ea qᷓ in mudo ſũt. ſiłr debemꝰ et de alis affectibus intelligere. aliqnñ oꝛdĩatos et iccco bo⸗ nos. aliquãdo mnoꝛdĩatos et iccco malos eẽ. De boms aüt mmi affectione ſurgunt. Spes videlicet et timoꝛ. De lyn & Lachel ꝛc quos et iacob fdios eſſe diximus. nüc quo oꝛdine generent videamus . Weniptum eſt. Imtium ſapientie timoꝛ domm Hec ergo eſt pꝛma virtutum peoles. ſine qua ceteras ha⸗ bere nõ potes. Qui talem filium habere deſiderat. mala 4 fecit nõ ſolum frequẽter ſed et diligent attẽdat. hinec magᷓ tudinẽ ſui ſceleris ill mc potentiã uidicãtis Ex tali ↄſidera tõe timoꝛ naſcit᷑.ſcʒ filiꝰ ille q iure ruben. hoc ẽ filiꝰ viſio ms vocat᷑. Quodãmõ etem̃ cecꝰ eſt. et mĩme videt qᷓ pec⸗ care nõ timet.q futura mala nõ pᷣuidet.q nõ erubelſcit pea uitate ſuã.q nõ expaueſcit ptãtem Diumã Si ĩcipiat ꝛſta vi Dere. icipiet pariter et timere. et q̃nto pfectiꝰ ↄgnouerit. tãto vehemẽtrus timebit. Vides vt arbitroꝛ ᷓ; uiſte rube vocet᷑.q ex tali viſione generat᷑.Necte eo nato mater eius exclamauit. Vidit dñs huĩlitatẽ meaz. eo ꝙ tũc veraciter incipiat videre et videri.deũ ↄgnoſcere ſet a deo ↄgnoſcei videre deũ ꝓ intuitũ foꝛtitudĩs.videri a deo pſpectũ pieta tis. Pꝛimo filionato. et paulatim creſcẽte ſcus naſcit᷑ q* magnũu timoꝛẽ nceẽ ẽ/ vt doloꝛ ſequat᷑. Quanto em̃ quis ve bemẽuꝰ metuit penam quã merun t. tanto acerbi? plangit culpa quaʒ fecit. Sed ſcimꝰ qꝛ quacũq; hoꝛa pctõꝛ ↄuerſꝰ fuentt et ingemuerit. ſaluus erit. ſcvᷣm illud. Coꝛ ↄtritũ et humiliatũ deus nõ deſpicies. QAud tibi videt. Noõne men to talis filius ſimeon. id eſt exauditio vocatur. QAm enim vere pemtet.qui veraciter dol et.abi 3 dubjio et aqſqʒ mo⸗ ra moulgentiam accipiet. Oꝛ ano que er coꝛde contrito et humiliato pꝛofertur. citius exauditur. Humiltato ꝓ limo⸗ rem.contrito per doloꝛem. Per ruben hnmilatur.per ſime on contritur. et in fletu compungitur. Sed beati qui lu Sent. quomam ipſi conſolabuntur. Sed que queſo c tio poteſt eſſe pemtentibus vere. et lugenti bus amare. mſi vna ſpes veme. Hic eſt ille tercius. filioꝛum iacob.qui ic⸗ circo lem hotc eſt additus vel additio ꝝ ocat᷑.qꝛ duobus il lis pꝛioꝛibꝰ pꝛi? oatis. hociuꝑaddit᷑.nõ datũ De lyn Kachel ir⸗ ſermo diuinꝰ? hunc filium nommat. ne ante tim ꝛe m et con dignum pemtentie / doloꝛem quis de ſpe veme pꝛeſumat. Qu em̃ poſt perpetrata ſcelera ſine ſatiſfactõe ſibi de im pumtate blanditur. nõ tam ſpe erigit᷑ ꝙᷓ; p̃ſumptõe elidit᷑. Ex tali itaq; nomine voluit nos ſcriptura diuina certos effi cere. hunc nos vwelicet filium /nec ante duos illos pꝛioꝛes poſſe habere / nec poſt illos pꝛecedentes. hunc tercium poſ ſe deeſſe. Vere emm et abſq; dubio quanto quis frequen⸗ tius. quantoq; vehementi? de ſuo reatu. interno doloꝛe af ficitur. tanto cer tioꝛ. tanto ſecurioꝛ de indul gentie vema efficitur Secundum multitud inem inquit doloꝝ meoꝛum in coꝛde meo. conſolationes.t.l.a.m. Hinc nanq; eſt qð ſpiritus ſanctus paraclitus. hoc eſt cõſolatoꝛ dicitur.quia ammam pemtentie lacrimis afflictam. tam frequenter. q; libenter conſola tur. Illam nanqʒ frequenter viſitat.illam libenter confoꝛtat. et ad veme fiduciam plene refoꝛmat. ꝙᷓ ſua ſcelera flendo damnare.et damnando flere conſide rat Incipit extunc quedam familiaritas inter deum et am mam fieri. et amicitia confederari. eo q; hec ſe ſentiat ab illo ſepius viſitari. et ex eius aduentu non tantum iam con ſolari.iĩmo aliquotiens quodam meffabili gaudio expleri. PHanc amicitie confederationem mfalloꝛ lia pꝛeſenſerat. quando i am nato leu cum magna exultatione pꝛoclama⸗ bat. Nunc copulabitur michi vir meaus. erus amme ſponſus deus eſt. Quem veraciter no⸗ bis copulamus. quando ei per verum amoꝛem in⸗ heremus. Imo vero tunc ſibi nos ille connectat. quando nos quibuſdam interms commertijs ad ſuum amo⸗ rem accendit. et artius aſtringit. Quod eſt emm coꝛ tam durum tam ferꝛeum. quod dunna pietas ſua pꝛeſentia non emolliat. et ſua dulcedine non alliciat. Vnde fit vt quem pꝛus ↄſueuerat multũ foꝛmidare ĩcipiat poſtremo ardẽter amare. Wides ĩa vt arbitroꝛ qð queadmodu poſt creſcẽte e lya ¶Kachel. quotidie timoꝛem neceſſario ſuboꝛiꝰ eſt doloꝛ. et ſic vtiq; poſt ſpem natã. et ꝑ quotidiana ĩcremẽta pꝛoficiẽtẽ naſcit amoꝛ Mic itaqʒ ẽ ille filioꝝ iacob qui quarto loco naſcitur et uindas. id eſt confitens in ſi criptura nominat᷑. Cuiꝰ? nomi ms ſi rõnem querimus. citius muemmus. Scimꝰ nãq; qꝛ qᷣſ qʒ qð aꝗpbat.hoc amat. et quo plus amat. tanto amplius aqpbat. Et quid eſt aꝗpbare.mſi laudare Illa vtiqʒ eſt ve ra laudatio.illa eſt pura confeſſio. que ex caſta dilectione ſurgit. que ex magna ãmiratione pꝛocedit. Vultis noſſe a⸗ pertius. que ſit vox exultatioms et confeſſioms quã nouit iudas ſolus. vel cetis oĩbus excellẽtiꝰ. Rttẽdite nũc aĩmo aliquẽ mmiũ amãteʒz. et mmio amoꝛe feruentẽ. NRttẽdite qd ſentiat. qiid loquat᷑ de eo quẽ multũ amat.quẽ valde m ratur. Quid ergo dicit?quid loquitur? O inquit ꝙᷓ bonus ꝙᷓ bemgnus.o qᷓ; ſuauis.ꝙᷓ dulcis.o qᷓ; amã dus. quantum amplectãous. quaʒ totus ammirabilis. quaz totus deſide⸗ rabilis. O beatum quem amat.o felicem quem ſuo amoꝛe dignum indicat. Me felicem ſi eo frui liceat. me beatum ſi eum poſſidere contingat. Hec mfalloꝛ eſt illa vox exultati oms et confeſſioms que ſemper ex oꝛe inde reſonat. in au ribus diume pietatis. Quid tu dicis lias QAuid tu pꝛocla⸗ mas pꝛo iuda:?Quid tu reddis domino? quid retribuis pꝛo tali puero. Nunc inqt confiteboꝛ dño. Confiteboꝛ dommo mmis in oꝛe meo. Vere vtiq; et aſq; dubio. non ſolum fre⸗ quenter. ſed etiam indeſinenter dommino confiteris.ſi eum perfecte diligis. enedicam inquit dommum min omni tem⸗ Poꝛe.ſemp laus eius in oꝛe meo Semper quidem laudas. ſi ſemper amas.et ſemper deſideras. Nam non amares ſia non appꝛobares. Quid eſt enim vt dictum eſt appꝛobare. niſi laudare. Et ipſa laudatio.ipſa eſt confeſſio. Nec pu⸗ tes quod ſufficiat iude confſiteri tantum coꝛde. mſi etiam confit eatur et oꝛe. Cupit emm indas et alns cõmendare. et ad eius amoꝛ accendere.quẽ oĩm amoꝛe dignũ audicat de lyn & Ragel e et ab ommbus amari deſiderat Hec oĩa dicta ſunt de cou feſſione laudis.ſed quio dicemus de confeſſione c rimims Nn foꝛte iudas iſtã ignoꝛat.qᷓuis illã tam excellenter agno ſcat Ego nõ ſic exiſtimo.qꝛ et hanc et illã ad honoꝛem dei mul tum ptinere ↄgnoſco. Et ſcio quia qui veraciter diligit libenter facit quic quid honoꝛi dei miltare cognouerit. vltum cõmendat bomtatem dei nõ ſolum largitas ſua/ſed etiã imqtas nr a. DRi em ma gnum ẽ mil pꝛo⸗ merentibus gratis impẽdere multa.quale quantũ erit tribuere bona pꝛomerentibꝰ mala. O qualis pietas quã nulla nr̃a ſupare poteſt impietas.Nlia ſunt que miſeri coꝛditer ignoſcit.alia que affluenter tribuit Ignoſ cit ma la noſtra.largitur bona ſua.ſemꝑ pᷣ̃ſto eſt ad ĩignoſcenduʒ ſemp paratus ad largienduʒ. Hic pius. illic largus. vtro⸗ biq; bemgnus.vbiq; bonus Confiteamur ergo illi mala no ſtra. confiteamur bona noſtra. cõfiteamur a nobis eſſe ma⸗ la noſtra.vt pie ignoſcat.confiteamur ab po eſſe bona no⸗ ſtra.vt conſeruet et augeat. Hec iudas inceſſanter acti⸗ tat.ne ingratus apareat.vel de indulta vema. vel de con ceſſa gratia. Recte ergo vt arbitroꝛ hic filius iudas. id eſt confitens vocatur. quia verus amoꝛ ſemper confitetur De mq; cum ſcriptum ſit.quia deus veritas eſt.deum nõ ama re conumcitur quiſquis veritatem confiten erubeſcit. Ju⸗ ſtus inquit ſcriptura in imtio accuſatoꝛ eſt ſui. Habet er⸗ So quid agat qui ſe credit vel cupit eſſe amatoꝛem dei.m⸗ ſi foꝛte putet aliud eſſe amare deum. qᷓ amare iuſticiam dei. Ecce iam habemus de quatuoꝛ pꝛimis filijs lie. Pꝛimꝰ eſt timoꝛ pene.ſecundus doloꝛ pemtentie Tercius ſpes ve me. Quartus amoꝛ iuſticie. et poſt hec deſmt parere. ſuf⸗ ficere emm ſibi poſſe exiſtimat.cum ſe vera bona veraciter amare ↄſiderat.ſed qᷣd putas in coꝛde rachel agttur qui⸗ bus putas deſiderioꝝ eſtibus agitatur cũ videat liam ſo⸗ roꝛem ſuã matrẽ filioꝝ letãtem.ſe autẽ ſterilẽ pmanentem — De lya 20 Aachel Nudiamus quid dicat.et intelligamus quid doleat Quid ergo dicit iacob viro ſuo Da michi inquit libeꝛos. alioquin moꝛiar. NQbſq; dubio ſtudium ſapientie ſi non pꝛoficit. citi us dekicit. Bed queramus diligenter quidnam eſſe poſſit. quod nato inda rachel ad amoꝛem pꝛolis ſolito amplius in ardeſcit. Dirimus ſuperius quia ſicut ad liam. id eſt ammi affectionẽ ꝑptinet diligere.ſic rachelis.id eſt rõms eſt cog noſcere. Ex illa nanq; oꝛitur quilibet affectus oꝛdinatꝰ.ex iſta ſenſus ſeu intellectꝰ purus. Sed quio aliud p iudam mtelligimus mſi amoꝛem oꝛdinatum. amoꝛem celeſtium. a⸗ moꝛem dei.amoꝛem ſũmi bom. Nato taq; iuda.id eſt bo⸗ noꝝ murſibilium deſiderto exurgente at; feruente. incipit rachel amoꝛe pꝛolis eſtuare.quia incipit velle cognoſcere. vbi amoꝛ.ibi oculus. Libenter aſpicimus. quem multũ dili⸗ Simus. Nulli dubium. quia qi potuit bona muiſibilia dili gere qum velit ſtaum cognoſcere.et ꝑ intelligentiam vwe re.et quanto plus creſcit udas affectus videlicet diligen di. tanto amplius in rachel feruet deſiderium pariẽdi. hoc eſt ſtudium cognoſcendi. Sed quis neſci at quã ſit diffici le.imo qᷓ; pene impoſſibili mentem carnalem.et adhuc ĩ ſtu dijs ſpiritalibus ad inuiſibilium intelligentiam aſſurgere. et m illis contẽplatioms oculũ figere. Qulla quipe nouit adhuc mſi coꝛpoꝛalia mil aliud cogitanti occurãt.mſi que cogitare conſueuit ſola viſibilia. Querit imuiſibilia videre et mi occurꝛit mſi foꝛme rerũ viſibiliũ.deſiderat intueri in coꝛpoꝛea.et m ſommat mſi imagines rerum coꝛpoꝛalium Quid igitur faciat? quid agats Nonne melius eſt qualicun q; modo illa cogitare.qᷓ; oblunom vel negligentie trad ere Imo ſi bene amat mens. ea non facile oblunſcitur. multo tamen difficilius ad eoꝝ otemplationem ſubleuatur. Facit tamẽ q;ʒ poteſt.intuetur ea quomõ poteſt. Cogitat p ima- Sinationem. quia necdum videre valet ꝓ intelligentie pun tatem. Mec vt arbitroꝛ aſt cauſa cur rachel pems lberos habeat de ancilla quam generet de ſeip̃a. quia dulce eſt ei ſaltem imaginando eoꝝ memoꝛiam retinere. quoꝝ intellige ciam nondum valet rattocinando apꝛehendere. Sicut em per rachel rationem.ſic ꝑ eius ancillam intelligunꝰ ima gi na tionẽ. Suadet ergo ratio cõmodius eſſe. qualicunq; mo do vera bona cogitare. et imagina ria quadã ſaltem pulcr tudme ad eoꝝ deſiderium ammũ accend ere. ꝙᷓ in falſis et deceptoꝛijs boms cosgita tioneʒ figere. Et hec eſt ratio cur rachel voluerit ancillam ſuam viro ſuo tradere. Hanc eſſe pꝛimam viam omm ingredienti/ ad inuiſibili cõtemplatio nem nemo ignoꝛat mſi foꝛte quã ad hanc ſcientiaʒ necdum experientia infoꝛmat. Sed nec hoc p̃ᷣtereundum quomo⸗ do ſcripture diuine huic ſpeculatõm alludant., et humane infirmitati cõdeſcendat. Res em̃ muiſibiles ꝑ rerũ viſibi⸗ lium foꝛmas deſcribunt et earum memoꝛiam ꝓ quarunda: concupiſcibilũ ſpecierum pulcritudinẽ mentibus niis im⸗ peimunt. HMinc eſt qð nunc terꝛam lacte et melle manantem pꝛomittunt.nunc floꝛes.nunc odoꝛes nommant. nunc per cantus hommũ.nunc ꝓ ↄcentus aumm celeſtium gaudioꝝ armomam deſignant.Legite apocalipſim iohanms.et mue metis celeſtis ibꝛim oꝛnatum ꝑ aurum et argentum. ꝓ mar Saritas et alias quaſlibet gemas p̃ctoſas multipliciter de ſcriptum. Et ſcimus quidem quia hoꝝ ommũ mc hil ibi eſt vbi tamen mchil oĩno deeſſe poteſt Talium nanq; mchil ibi eſt ꝓꝑ ſpeciem. vbi tamen totum eſt ꝑ ſimilitudinem In bis oĩbus habet bala vnde domine ſue vtiliter deſeruiat. quã doquidem ei hoꝛum ommum memoriam vbi et quando vo⸗ luerit pꝛo voto repꝛeſentat. Hec em̃ ſtatim cum volumus imaginari poſſumus. Qunqꝙᷓ; imaginatio ratiom vtilioꝛ eſſe poterit.qꝙᷓ cum ei in tali obſequio deſeriit. Sed vt de ba⸗ le fils que dicenda ſũt pꝛoſequamur. Sciendũ eſt qð ima ginatio alia beſtialis. alia rationalis. Geſtialis aũt inter fi lios iacob annumerari nõ debet. nec talẽ aliquãdo rachel adoptiuum ſibi kumum facere volet. Geſtialis taq; imagi⸗ natio eſt. qn ꝑ ea que pauloante vidimus vel fecunꝰ ſine vl la vtilitate abſq; omm deliberatione huc illuc q; vaga men te diſcurꝛ imus. DHec vtiqʒ beſtialis eſt.nam et loc beſtia facere poteſt. Rõnalis aũt eſt illa.qñ ex his que ꝓ ſenſum coꝛpoꝛeum nouimus.aliquid imaginabiliter fingimꝰ. Ver bi gratia. Qurum vidimꝰ. domum vidimus. auream aũt do mum nunc vidimus. Nuream tñ domũ ima ginari poſſumꝰ ſi volumꝰ. Moc vtiq; beſtia facere nõ poteſt. ſoli rõnabili creature hoc poſſibile eſt Huimodi imaginatione ſepe vu mur / cum que ſint future vite bona vel mala diligenti? rima mur. Nuſ qꝙᷓ hic ſola bona.nuſ ꝙᷓ hic ſola mala.ſed ꝓmixta ſimul. et bona et mala. Et cᷓ;uis in vtroq;ʒ genere ſint mul ta. nuncq tũ muemũtur ſola. Ibi inuemri poſſunt et bona ſine ammirtione naloꝝ.et mala mchilommus ſine ammix tione bonoꝛum. Item hic ſacut nec ſola.ſic nec ſumma ĩue mmus. Ibi et ſumma et impmixta bona et mala eſſe nõ du bitamus. Quotiens igitur ex multis boms et malis que in hac vita ſenſus coꝛpoꝛeus experitur. quale vel quãtum eẽ poſ ſit illud future vite ſummũ bonum ſiue malum colligit et ex hoꝝ ima ginatione/quedam futuroꝝ imago figurat᷑. talis itaq; imaginatio rationalis eſſe facile cõuincit᷑.et ad balam et ad rachel ptinere videtur. Nd bal am ꝓptinet inc; tum imaginatio eſt. ad rachel aũt. meꝙtum rationalis eſt LTalis itaq; pꝛoles.et ima gnatioms eſt ꝓnatuitatem. et ratioms ꝑ adoptionem Huzmodi em̃ peolem vna generat ſed altera educat. Ex bala nanq; naſcitur. ſʒ ꝓ rachel mo⸗ derat᷑. Nemmẽ ↄturbet. qᷣ et mr̃em et pꝛolẽ imaginatõe⸗ apellẽ. Sz hoc volo eẽ int mrem et filiu. qð ẽ inſtrumẽtũ et actũ.vel hoc ẽ mt matrẽ et pꝛolẽ.qð ẽ int᷑ genꝰ et ſpẽᷣm Naã genus adiũcta ſibi differetia/ex ſe ſꝑẽm generat.quẽad modũ copula viri feminã ad pꝛolẽ fecũdat.Et ſepe inſtru⸗ mentũ et eiꝰ actõz vno noĩe appellamꝰ?. nam all qð videm? +. — –☛ et illud quo videmus/viſu m vocamus. Sic cũ ratio vel vo lũtas.vel intellectꝰ noĩatur.aliqñ inſtrumentũ. aliqñ eius actio intelligit᷑. Et ſcimꝰ quidẽ qꝛ inſtrumẽtuʒ ꝙᷓ; ei? actio ſemp pꝛius ẽ. et ſine pᷣo eẽ nõ pᷣt. Habet ergo ab iſtrum to actio eſſe.nõ mſtrumentũ ab actõne. Vñ nec incõuemẽs ẽ ꝑ inſtrumentũ mr̃em. ꝑ actõʒ aũt fuũ eiꝰ itelligere Ima H ginatio ergo qn inſtrumentũ ſigmicat.ẽ vis illi aĩe.q cũ voluerit qdlibz magmari valet. Hoc ĩſtrumẽto cũ ad ali⸗ q́ld imaginanð mens vtit᷑. actio pꝛoc uldubio qᷓdame efficit. qꝗᷓ ſimiliter imaginatio noĩatur. Hec volui bꝛeui cõmemo rare.ſed ĩ his imoꝛari diutiꝰ nõ eſt nccẽ. ſed nunc ad pro „ ſequtioms oꝛdmiem reuertamur. iximꝰ qꝛ ſola rõnalis imaginatio ad rachel ptinere vyideat. et qᷓ rationalis nõ eſt. ei adoptione pꝛoꝛ⸗ ſus mdigna iundicat᷑ Sʒ rõnał ima ginatio alia ẽ p rõnez dii poſita. alia ĩtelligẽtie ꝓmixta. Illa vtimur qñ ſcm viſibi⸗ liũ reꝝ ↄgmtã ſpẽm. viſibile aliud aliqd mete diſpommus nec tñ ex eo viſibile aliqd cogitamꝰ. Iſta vo vtimur. qñ ꝑ piſi biliũ reꝝ ſpẽm. ad muiſibiliũ ↄgmtõeʒ aſcẽ dere mtimur In illa ẽ ima g&natio nõ ſine rõne. mn iſta ĩtelligẽtia nõ abſ⸗ ꝙ; imaginatõe Iſti ſunt duo filij bale.quoꝝ pꝛimogemtus dan ðr. poſterioꝛ neptalim noĩatur d dan itaq; ſpẽaliter ꝓtinet ↄſideratio futuroꝝ maloꝝ.ad neptalĩ aũt ſpecula⸗ tio futuroꝝ bonoꝝ. Dan mhil nouit mſi coꝛpalia. ſʒ ea tñ rimatur que longe ſunt a ſenſu coꝛpoꝛeo remota. Nepta⸗ lim per rerum viſibulum foꝛmam. ſ urgit ad rerum murnſi⸗ bilium intelligẽtiam Infernalia toꝛmẽta longe a ſenſu coꝛ⸗ poꝛeo remota nõ dubitamꝰ.qꝛ vbi vel qlia ſint videre non poſſumus.ſʒ tñ hec quotiens volumꝰ p miſteriũ dan. pꝛe oculis coꝛdis habemꝰ. Nemo fideliũ cũ mfernũ. flãmã ge hẽne tenebꝛas externoꝛes.iĩ ſcripturis ſctis legit bec figura liẽ dicta credit.ſʒ iſta veracit᷑ et coꝛꝑalit alicubi eẽ nõ dif⸗ fidit. Vñ fit mmirũ. vt cᷓuis q̃ſ Pi hec añ oculos coꝛdis ꝑ im aginatez ponat. nõ ſtatim eoꝝ ſigficationem pꝓ ſpũalem intelligẽtiã qᷓrat.q; hec nõ taʒ figuralit᷑ qᷓ hiſtoꝛialit dicta nõ dubitet. Nerte ergso heꝝ ↄſideratõʒ ad dan ſpuãlit ꝑ⸗ tmere iã diximꝰ. vbi ſolai imaginatõe opus habemꝰ. cuis eam ĩ tali negotio nõ ſine rõis diſpoſitõe tractemꝰ. ſʒ cum tereã lacte et melle manãteʒ celeſtis ibꝛłm. muros ex lapi⸗ dibꝰp̃cioſis. poꝛtas ex mar garitis. plateas ex auro legerit quis ſam ſenſus hõ hec ꝛuxta lram accipe velit? Vñ ſtatim ad ſpũalẽ intelligẽtiã recurꝛit.et qd ibi miſticũ ↄtineat᷑ in qͥnt Videſne qũo hec talis futuroꝝ deſcꝑtio ad neptalĩ tã tum ptinere videat. vbi ſine ĩtelligẽtia ſola imaginatio ſuf ficere ñ poſſe mime ignoꝛat᷑.Necte ergo dictũ ẽ ; ad dan ſpẽalit᷑ ꝑtineat ↄſideratio futuroꝝ maloꝝ.ad neptalĩ autẽ maxie ſpeculatõ futoꝝ bonoꝝ Oulta tñ et q̃ᷓ de toꝛmentis maloꝝ ſcnpta ſũt miſtice accipiẽda et multa ſiłr de future vite boms q;uis copalia deſcribãtur ſimplicit ĩtelligẽda. Ilið aũt ĩtelligẽð ẽ imo nec hoc ignoꝛari p̃t/qꝛ illa ↄſdera tuio meditãti faciliꝰ occurꝛit. ꝗᷓ ĩ ſola imaginatõe ↄſiſtit Nã illa ꝗᷓ cũ ſola itelligẽtia ꝑmiſcet᷑. ᷓo ſubtilioꝛ.tã to diffici li? iuemt᷑.vñ ẽ q; dan pꝛioꝛ. neptali vo poſterioꝛ naſcitur. boc aũt ĩ hac gemia ↄſideratõe valde notabile e; dan ſjm rñ tium reꝝ ima Zina tõz verã repſẽtat rey futu ran ima gia⸗ tõʒ fictã.neptalĩ vo ſepe ꝑ deſcripte rei masĩia tõz fictã ſur git ad in telligenciã verã. Neq; enm licet de futuris et in uiſibilibꝰ boms ꝑ ſpiritualẽ ĩtelligenciã aliquid falſũ fin⸗ gere. quis a bſqʒ culꝑa ſit toem̃ta maloꝝ multo aliter quã ſũt ꝓ imaginatõeʒ cnere. Quis em̃ ea oĩno pꝛout ſunt in hac vita ↄtẽplari ſufficiat. Sʒ qᷣſqʒ ea pꝛo arbitrio mentis nõ ꝗlia fũt ſʒ qᷓlia fingere nouit figurãdo deſcbit. Vñ foꝛ⸗ taſſis lhoic talis filiꝰ oan.a. iu diciũ vocat᷑ qꝛ in tali repꝛeſẽ tatiõe ñ expiencie documtũ ſʒ ſue diſctoĩs ſequit arbitriü Naã qm̃ dan futuraꝝ reꝝ rñtatõʒ ĩ cuq; mẽte ex ꝓpꝛic iudi cio foꝛmat.recte qᷓs vt ar bitroꝛ artiłicẽ taliũ dan.i. udictaů S Ahh ☛ — „ vocat. Eſt tñ huiꝰ noĩs alia rõ.ꝗᷓ foꝛte ꝗ qnto ſubtilioꝛ. tãts etiã muemt᷑ vtuioꝛ. Sãcti etem̃ viri quotiẽs ſe ſentiunt tur pibus cogitatõibꝰ pulſari. et ad illicitã delectatõʒ iĩcitari. totiẽs ſolẽt ĩ ipᷣo etiã tẽptatõis aditu futura toꝛmẽta ante mẽtis ocłos ponere.et ex tali ↄſideratõe qᷣcqͥd mẽs illicitũ ſug gerit añ turpẽ d delectatõz extinguere. Hoc igit᷑ mõ ĩ ſe ſta tim ꝓ ↄſideratõʒ pene vlciſcunf et damnãt blandimẽta culpe.qꝛ ergo ꝑ officiũ dan.illicitas cogitatões dephẽdi⸗ mus ar gumꝰz damnamꝰz. caſtigamꝰ. recte eũ dan.i.iudi ciũ vocamꝰ. Sʒ q d hoc de turpibꝰ tim cogitatõibꝰ loqmur qñquidẽ vanas et ĩutiles pfecti viri nõ leuit᷑ abhoĩant᷑ ꝓpt illuo qð ſcriptũ ẽ.ve qᷓ cogitatis ĩutile.et illð.ſpᷣus ſctůs Diſ ciplũĩe effugiet fictũtet aufert ſe a cogitatõibꝰ qᷓ ſunt ſine ĩitellectn. qd ergo Iſo fiet de his qᷓ ſentimꝰ? nõ ſine quodaz illicito affectu. q ſp̃us ſanctus aufert ſe ab his etiã q ſüt ſine ĩtellectu Sepe fit vt ĩ orne ↄſtituti q̃ dã cogitationũ fantaſias cũ ĩpoꝛtuĩtate ſe magna ĩgerẽtes coꝛdi toleremꝰ Sʒ nunqd eas ſine nr̃ᷣa rep̃hẽſiõ iõe negligere debem?. Nõne masgis eas opoꝛtet acriter ar guere. et vt dictuʒ ẽ ꝑ rep̃pẽſi onez pene repꝛmere rꝛitatõz culpe. et cogitatões cogta⸗ tõibus caſtigare. vñ ſcriptuz ẽ. Dan iudicabit pylm ſuũ ſiẽ alia tribꝰ in iſrf.d filios qpe ʒelphe ptinet diſciplia opm ad filios lie diſpoſitio voluntatũ.Nd filios rachel ſnĩa aſ⸗ ſertionũ ad filios vᷣo bale moðda tio cogitatõnũ.ꝗqᷓlibʒ ergo ↄgnatio qᷓ ĩ ſua tribu iudicat᷑.qñ om̃e erꝛatũ ꝓ ſuũ ſiłe coꝛ rigitur. qn volũtas voluntate emẽdatur. qñ opus ope ca⸗ ſtigatur. aſſertio aſſertõe coꝛrigt᷑. Quotiens ergo fall um aliqd ſentimꝰ.qvotiẽs uiuſtũ aliqd volumꝰ. quotiẽs moꝛdi natũ aliqd agimꝰ.ſtatiĩ nos rep̃henſibiles eẽ mĩme ignoꝛae mus. ſed nunquid eque omnes repᷣhenſione dignos ſe efſlle mdicãt. quando aliqo mutile vel moꝛdinatũ cogitant. vyltou ẽ ſeip̃os rephende de puerſo oꝑe vł piaua volũtate.pauci ſũt qͥ ſeip̃os dijudicẽt de ĩoꝛdiata togitatione Sʒ qꝛ pfecti vii boc faciũt.et facere eos opoꝛ tet/qui ꝓfecti eẽ volũt iccirco iacob p̃dicit vel pᷣcipit dicẽs Dan iudic abit ꝓppłm ſuũ.ſicut alia tribꝰ in iſrł᷑. Si em̃ dan ꝓpi ſun diſtucte cuſtodiat. ſi iuditiũ ſuũ diligent exerceat ſi et vt ĩ cetens tibubꝰ raro ĩuemat᷑ q; iure damnan de⸗ beat. audicabit ꝓpłm ſuuʒ/ſicut alia tribꝰ m iſrł᷑.OOẽs etem̃ ꝗ ſtatimĩ pᷣa ſuggeſuõe peidit illacebꝛoſã cogta tõzʒ nõ fa cile pꝛauam delectatõz. ſicut et culpa qᷓ cohibet᷑ añ pꝛauũ oſenſuz nũch trã ſit ĩ actũ. Debʒ er go dan cetis vigil et di ſtrict? i uudicio ee. vt detur alijs ex maioꝛi pte aſq; lite. et diſceptatõe viuere. Sẽp ĩuemet dan ĩ ſua tribu qð exami nare debeat. qð muſte rephẽdat. qns ĩ alijs poſſit fieri vt aliqñ aliqᷓ eaꝝ ſine culpa valeat iuemri.ſthaꝝ nanq; culpa eſt i volũtate.huiꝰ aut exoꝛdiatõ ſepe ẽ in nccitate.Nũ q; em̃ malũ ap bo. nũqꝙᷓ; malo ↄſentio. nunqᷓ; malũ ꝓficio/miſi ̃e voluero.malũ aut ꝑ cogitatõʒ occurꝛere etiã pt murto Sz ad dan Ptinet exurgẽs malũ ſtatim cũ ꝓꝑ cogitatõʒ pul⸗ ſat ĩ iudiciũ ad ducere. diligẽter diſcutere. dephenſuz dam nare.et deceptoꝛiã cogitatõʒ ex ana ↄſideratõe pcutere et tẽpantia mala ex toꝛmẽtoꝝ recoꝛdatõe extiguere Vides iã vt ar bitroꝛ ꝙᷓ; recte hic filiꝰ dan.i. udiciũ vocet᷑.de quo ſo lo dubitat᷑.vtrũ nã ꝓplm ſuũ iudicare habeat.cũ ſolꝰ ſi fie ri poſſit ne ceteri habeãt qͥd udicẽt.nõ ſolũ aſſidue ſed et diſtricte udicare debeat. Sz ſicut ad officiũ dan ſpectat p repᷣſentatõʒ pene repꝛimere exurgentia vitia.ſic ad nepta lim ptinet ꝑ ↄſideratõʒ pᷣmioꝝ inflãmare deſideria bona. Onabiliter em aĩim nrm neptali ad eoꝝ deſideriũ accẽ dit quotis einoꝝ bonoꝝ imaginẽ añ mentis oculos addudit. qð tñ duobꝰ modie facere ↄſueut. Vtit᷑ nanq; aliqñ tra nſ latõe.aliqñ aũt ↄpatione. Compatõe. qñ ex pñtium bonc⸗ mul titudie. vł' magmtudie colla git illa future vite gaudia quot vel qnta eẽ poſſint.verbi gra Inſpecta ſepe ſolis cla nitate copozeo videlicʒ luie. cõhderat qnta futura erit iu illa ſpiritualis. ſi tanta tamq; mirabilis ẽ lur iſta coꝛpalis. Quãta nãq; putas erit lux illa ꝗᷓ erit cõis cũ angłis. ſi tã ta ẽ iſta quã hẽmꝰ cõmunẽ cũ beſtijs.qꝗᷓlis erit lux fut᷑a be Aton. ſi talis ẽ pñs lur iſta mſeroꝝn JItẽ mul tiplicitatẽ bo noꝝ ĩuiſibiliũ comcit ex multitudĩe bonoꝝ viſibiliũ Quot ergo putamꝰ ea eẽ.ſʒ qs ea poſſit dinumerare. Quot ſunt oblectamẽta oculoꝝ.quot oblectamẽta auriũ cetonq; ſen⸗ ſuũ. Quot ſũt coloꝛes, quot odoꝛes.quot ſapoꝛes. Si er⸗ So tot ſunt delicie coꝛpoꝝ.quot erũt delicie ſpiitun SDi tã ta poſſidemꝰ in tpe.qnta ſũt qꝗᷓ expectamꝰ in emtate. In hũc igit᷑ moð vtit᷑ ↄpatõe.vtit᷑ mchilominꝰ vt dictũ ẽ t᷑nſ⸗ latoe. qn reꝝ viſibiliũ qᷓlibet deſcriptõʒ trãſfert ad reꝝ in uiſibiliũ ſigmficatõʒ. ver bi gra NRudit ĩ ſcripturis noiari lu cẽ.ſicut de deo ſcriꝑtũ ẽ.qꝛ habitat lucẽ ĩacceſſibilẽ QAue rit ergo ꝗᷓ ſit lux iſta ĩcoꝛpꝑea qᷓ inhabitat ĩuiſibil is et icoꝛ⸗ pea dei natura.et ĩuemt qꝛ lux iſta ẽ ipᷣa dei ſapĩa.qꝛ ipᷣa ẽ vera lux. Sicut ei lux iſta extioꝛ illuiat oculos coꝛpoꝝ.ita illa abſq; dubio illuĩare ↄſuemt oculos coꝛdium Ecce quõ neptali ꝑ reꝝ viſibiliũ qlitatẽ ſurdit ad ren ĩuiſi buii vgm tõz. Patz ergo ꝙᷓ recte.ſjm vtrã q; intpᷣtatõʒ neptali dicat Neptalĩ nãq; ↄpatõ/vel ↄuerſio mtp̃tat᷑.ſolʒ nãq; ↄgmtã quãlibet reꝝ viſibiliũ naturã ↄuertere ad ſpiritalẽ ĩtelugẽ? tã · Quia ergo pene. qᷓcqd ſeriptũ reꝑit.ad ſpiritalẽ ĩtelle ctã ↄuertit recte ↄuerſiõis nom accepit Et itẽ qꝛ aſſidue vt dem̃ ẽ ↄpatõe vtit᷑ recte mhilomi? neptali.i.ꝰpatõ noiat᷑ ciendũ aũt qꝛ illð ↄtẽplatõis genꝰ qð ĩ pura ĩtellisen tia verſat᷑ huiõi ſpeculatõe qᷓ ꝓ neptalĩ deſignat᷑.qᷓ̃n to ſubtiliꝰ tãto mmirũ excellentiꝰ ee ↄgnoſcit᷑.Hʒ tñ hiiõi ſpeculatio aliqd ſingulare valdeq; notabile Eſt em p cete ris rudibꝰ qdes adhuc mẽtibꝰ minuſq; exercitatis.et ad ĩi⸗ telligendũ facilioꝛ. et ad audiendũ iocũdioꝛ. Siquidẽ hec meditã ti facili? occurꝛrit.et audiẽte dulci?afficit.Eſt pla ne et pꝛomptioꝛ ĩ meditatõe.et affabilioꝛ in ſermõe Vnde . et ꝓ iacob de neptalim ðꝛ Neptañ ceruꝰ emiſſus.dans elo quia pulctudĩis. Ceruꝰ nãq; ðe ꝗpt curꝛẽdi facilitatẽ.emi ſus ꝓpt curꝛẽ di auioitatẽ. Ceruꝰ aĩł velox mims multũ cur rere pᷣt. et multũ curꝛere cupit.q emiſſus ẽ. Recte ergo m⸗ falloꝛ neptalĩ ceruꝰ emiſſus ðᷣꝛ. qe ꝓ ↄtemplatõis gr̃azʒ mul ta ꝓcurꝛere valet. et ꝗpter ↄtẽplatõis dulcedinez multũ ei curꝛere placet. In tãta em velocitate neptalĩ iſte ↄtẽplan tis aim ĩ hnõi tñ ne gotio aliqntũ exercitatũ. nũc ad ſũma erigit. nüc ad ima depomt. nunc ꝑ inumera rapit.vt ip̃e aĩ mꝛ2 q hec patit᷑ ſemetip̃ʒ ſepe muetur/felici magiſterio edo ctus.quã ↄuement᷑ neptali nr̃ ceruꝰ emiſſus dicatur Notã Dum ſane ꝙᷓ recte nõ amn volãti ſed ceruo cureẽti cõparet᷑ nam auis quioẽ volando longe a terꝛa ſuſpeditur. ceruus aũt ad dandos ſaltus terꝛe mmtitur. ſed nec in pſis ſuis ſaltibus longiꝰ? a terꝛa ſepatur. Sic mmrum. ſac neptalim Dum ꝓ rerum viſibilium foꝛmaʒ rerum minuiſibilium naturã querit.quoſdam ſaltus dare.nõ autẽ ad plenum volare co ſueuit.et in eo quod ſe ad ſumma erigit.rerũ coꝛpoꝛearuʒ ſecum vmbꝛam trahens ima oĩno non deſerit. Ecce quõ fu ceruus emiſſus. Sʒ quõ dans eloquia pulcntudĩs.Foꝛtaſ⸗ ſis hoc ꝓ exẽpla euidentiꝰ oſtendimus. plemꝰ pſuademꝰ Vultis aude eloquia pulcnitudis. eloquia ſuauitatis ple na decoꝛe.plena dulcedine. qualia neptalim foꝛmare ↄſue⸗ uit. vel qualia eum foꝛmare conuemt. Oſculetur me inquit oſculo oꝛisſui.fulcite me floꝛibꝰ ſtipate me malis qe amo re langueo. Fauus diſtulans labia tua. mel et lac ſub lin⸗ gSua tua/et odoꝛ veſtimtoꝝ tuoꝝ ſuꝑ oĩa aromata Qud qꝗᷓ ſo dultius huiõi eloquijs. quid iocundius inuemtur? quid talibus eloquijs libenti?. quid auidius auditur? Iſta ver⸗ ba carnale aliquid ſonare videntur, et tñ ſpãlia ſunt que ip̃a deſcnibuntur. Sic nouit neptali carnalia cũ ſpãlibꝰ p miſcere. et ꝓ coꝛpoꝛalia incoꝛꝑea deſcribere.vt vtraq; hbo mis natura m eius dictis inuemat vñ ſe mirabiliter reficiat delicet ab qui ex coꝛpoꝛea et mmcoꝛpoꝛea natura conſtat. Huic eſt fo: taſſe q homim tam ſuauiter ſapiunt. quia quodãmodo vt dictum eſt. eiuſ q; naturam reficiunt. Illud autem in eius dictis eſt valde mirabile. dignumq; ãmiratione quod tunc fere ſemper delectabilius blandiuntur. quando iuxta litte⸗ re ſenſum mchil ſonare videntur. Quale eſt ilud. Capilli tin ſicut greges capꝛarum que aſcenderunt de monte ga⸗ laad. Dentes tin ſicut greges tonſarum que aſcenderunt de lauacro. Naſus tuus ſicut tureis libam que reſpicit con tra damaſcum. caput tuum ſicut carmelus. Hec ethunul modi verba cum audiuntur vel leguntur iocunda valde eſſe videntur. et tamen in bis ommbus ſi ſolum littere ſenſum ſequimur. mil in eis muemmꝰ quod di gne imitemur Sed foꝛte m hinuſmodi dictis hoc eſt quod tam libenter amplectimur quod ex iocũda quadam vt ita dicam littere fatuitate ad ſpiritalem intelligentiam confugere coarta: mur. Di ergo digne penſamus iſte noſter neptal Im quam ſit expeditus in meditatione.ꝙᷓ ſit iocundus in ſermone. ci tius aduer tere licet. ꝙᷓ recte de eo ſcriptura pꝛonutiet.nep talim ceruus emiſſus dans eloquia puleritudims. Sʒ hec interim de fuijs bale dicta ſufficere volumus. reſtat nune yt de filijs zelphe aliquid loquamur. vdens itaq; lia ſoꝛoꝛem ſuam rachel de adoptina iam pꝛole gaudere. pꝛouoca tur et ppa ancillam ſu⸗ am viro ſuo tradere. vt poſſit et ip̃a cuʒ ſoꝛoꝛe ſua de fllioꝛum adoptione gaudere Sr ĩgitur vt ſuperius dictůũ eſt. vt zel pham lenſualitatem debemus accipere. ꝙᷓ aliam queſo virtutis pꝛolem poteſt ipᷣa gignere. mſi vt diſcat et ĩ rebus pꝛoſperis tempanter vmwere. et in aduerſis patienti⸗ am habere. Iſn ſunt gad et aſer / duo filij zelphe rigoꝛ vi⸗ abſtinentie. et vigoꝛ patientie. Gad itaq; naſcitur peioꝛ. aſer autem gigmtur poſterioꝛ. quia pꝛius eſt vt tem⸗ perantes ſimus ad bona pꝛoſpera. poſtea etiam vt foꝛres 222ẽ . 8 4 ſimus ad toleranda mala. hec eſt gemmna virtutum pꝛoles quam zelpha quidem parit in doloꝛe. verumtamen ad mag nam beatit udmẽ dñne ſue. Der abſtinẽuaʒ ſiquidẽ vel pati entiam caro qᷓdem affligitur.ſed ad magnã inde pacem et tranquulita tem aĩimus compomtur. Hinc eſt qð nato gad lia exclamat dicens.feliciter. Et iterum aſer naſcente pꝛo nuntiat dicens. Hoc pꝛo beatitud ine mea. Mea inquit nõ ſua. Vnde emm ſenſualitas per carnem extius atteritur. mde coꝛdis affectio ad puritatis inte grita tem reparatur. Quanta emm putas pax coꝛdis eſt. vel tranquullitas. nulla huius mundi oblectamenta concupiſcere. nulla eius aduer ſa foꝛmidare. Quoꝛum vnum per gad adipiſcitur. alterum per aſer obtinetur. Quid emm de huius mund oblecta⸗ mentis concupiſcat. qui oblata delectamenta amoꝛe abſti⸗ nentie recuſat.vel quid de huius mundi aduerſis timeat. qui virtute patientie roboꝛatus de illatis etiam malis tri⸗ umphat. Sicut de apoſtolis ſcriptum eſt. Ibant apoſtoli Saudentes a conſpectu concilij. quomam digm habiti ſunt peo nomme ibeſu contumeliam pati. et ſicut per paulum P cipitur. in tribulatione gaudentes. Quid gitur illius gau dium immmuat. qui etiam de illata contumelia. vel quali⸗ bet pꝛeſſura exultat? Nd beatitudinem ergo ammi ſpectat ncquid peo dei amoꝛe caro durum tolerat. Vnde em̃ coꝛ pus atteritur. conſcientia exhilaratur. Et quo exterius vi⸗ Detur mfelitioꝛ.eo interius conſtat eſſe beatioꝛ Duo emm ſunt ex quibus conſtat gaudium beatitudims. carere eo ſci licet quod nolis. et habere quod velis. Felicem ſiquidem dicimus. qui ml patitur quod nolit. et illum beatum udi⸗ camus cin ſupetunt que cupit Qui igitur pꝛo celeſtum de ſideno ſeculi voluptatem odit. pꝛofecto per abſtinentiam hoſtem ſuum vbiqʒ; declinare potent. R ecte ergo rigoꝛ ab ſtinentie gad. 1 eſt felicitas dicitur. qui vbiqʒ calcat ſecu li blandimenta que deteſtatur. Item qu pꝛo amoꝛe dei af flictionem coꝛpoꝛis diligit. vbi queſo non inuemat aliquid vnde akflig poſſit. Si ergo iure beatus creditur. qui vbi⸗ q; inuemt quod amat.iuſte vigoꝛ patientie aſer hoc eſt be atus nominatur. cui vndiq; obuiat quod deſiderat. Ecce duo amatoꝛes. vnus dei.alter ſeculi. Iſte pꝛopter deum diligit tempꝑalem afflictionem. ille deſiderat tempoꝛalium bonoꝛum plemtudinem Ille quidem vbiq; muemre poteſt quod pꝛopꝑt er deum diligit.iſte nuſoqᷓ; apꝛehendere poteſt bonoꝛum plemtudinem quam ſitit. Quis hoꝛum beatioꝛ. Item ecce alij duo. quoꝛum vnus odit mundi huius aduer ſita tem. alter autem deteſtatur mundanam voluptatem. 4 Sed vbi queſo vel ille hoſtem ſuum declinare poterit. vel . iſte immicum ſuum calcare non poſſit? Quis hoꝛum queſo felitioꝛ? Geatus inquit ſcriptura qui poſt aurum non abije . nec ſperauit in pecume theſauris. Et iterũ Geatus vir qui 1 ſuffert temptationem. quomam compꝛobatus fuerit acci-⸗ 4 piet coꝛonam vite. Iſti ſunt gad/et aſer. quoꝛum pꝛioꝛ cal n cat mundanam gloꝛiam. alter pꝛopter deum libenter pati⸗ tur mundi pꝛeſſunaam. MW 1 Valde itaqʒ notandũ et pꝛofũde retinẽduʒ qð ſcrip . tura ſac̃ abſtinẽtie laboꝛẽ nõ calamitatẽ ſʒ felicita⸗ 1 tẽ appellare voluit. et patiẽtie rigoꝛẽ nõ miſerũ ſʒ beatũ noĩare decreuit. Hoc aũt hic bꝛeui ↄmemoꝛare vo. , lumꝰ.qð ꝑ Sad nõ ſolũ illã q̃ ĩ cibo et potu ẽ abſtinẽtiã ĩtel . ligere debemꝰ. imo ꝓ gad et aſer ĩtelligimꝰ oẽs ſuꝑflue de 4 lecta tõis. aut cuiꝰlibʒ coꝛꝑalis afflictõis abſtinẽtiã vł pati entiã ĩ oĩbus que ꝑ quinq; ſenſus carnẽ delectat aut cruci⸗ at. Sed qñ queſo lia ancillã ſuam viro ſuo traderet.vel ta les filios adoptaret mſi ſoꝛoꝛis ſue exẽplo pꝛouocata fuiſ⸗ ſet. Pꝛius em̃ ſemper eſt/vt ancilla rachel redigat᷑ ſub vi⸗ ri poteſtate ꝙᷓ ancilla lie. Si enim imaginatioms euagatio que fit per inutiles cogitationes pꝛus nõ repꝛimit᷑. abſq ubio ſenſualitatis.appetitus immo derat mimme tempat — — — —— S — èòèòèð Qui igitur vult coꝛpoꝛalium voluptatum deſideria tempe rare. pꝛius aſſueſcat carnales delitias nunquaʒ vel raro co gare. Pꝛofecto quanto taha rarius cogitaueris /tanto ra⸗ rmius / tanto tepidius mmirum ea deſidera bis. Hec mfalloꝛ eſt cauſ a. cur ſub virin domimo pꝛioꝛ incuruetur bal a qᷓ zelpha. Patet mehilominus quod de gad et aſer abſtinen tia videlicet et patientia nunq; adoptiuos filios faceret. miſi ſoꝛoꝛis ſue rachel adoptiuam ſobolem aſſidue cerne⸗ ret Qms emm vnquaz affectiom coꝛdis poſſet perſuadere mundi huius peoſpera contemnere. et eius aduerſa non foꝛ midare. mii ſuggerentibꝰ? dan. et neptalim future vite toꝛ menta. vel peemia eterna non ſolum frequenter. imo pene inde ſinenter cogeretur aſpicere. Qunc autem per aſſiduaʒ conſidera tionem futuroꝛum maloꝛum facile ei perſuadet contemptus pꝛeſentium bonoꝛum Et iterum per iugem con templation em eterne felicitatis inflammatur ad volunta⸗ riam tolerantiam pꝛeſſure tempoꝛalis. Hoc eſt vt arbitroꝛ cur dan et neptalim peius naſcantur, et cur gad et aſer po ſterus generentur. Qatis itaq; gad/et aſer. iam tempꝰ in⸗ ſtat quo ruben mandꝛa goꝛas muemat. ſi tamẽ eũ foꝛas exi re non pigeat. Sʒ cur eum velle exe dubitem?. quem lam ad exeundũ vel introeundũ idoneum eſſe cognoſcimꝰ. Cre dendum eſt em̃ eum poſt tot natos matris ſue.poſt tot hi⸗ beros bale vel zelphe/am adultum et poſſe et velle ad pa tris ſui impiũ exire et intrare.ſʒ ſi ꝑ ruben vt ſuꝑiꝰ dictũ ẽ timoꝛcʒz dei accipimꝰ.qd ꝑ eiꝰ int roitũ vel exitũ accixe de bemꝰ. Qui ẽ eũ vel intꝰ eẽ vel foꝛas exire. Quben int? ẽ qñ ĩ ſecreto coꝛdis ĩ ↄſpectu di ðᷣ nr̃a ↄſcia trepidamꝰ ruben tũc foꝛas exit.qñ ꝗpt deũ hoĩbꝰetiã nos ad omeʒ obediẽtiã iclinamꝰ Timere itaq; deũ ꝓpt ſeipᷣm. hoĩes aũt ꝓpt deu ẽ ruben nũc intꝰ moꝛan/nũc foꝛis ĩuemri Exit ergo rubẽ tpe melſis tticie qñ ex impio obediẽtie exercet ſe ĩ oꝑibꝰ iuſu⸗ cie .ſʒ qũ putas ruben ad ꝑfectã obexiẽtiã oualeſceret.mſ eum gad et aſer id eſt amoꝛ abſtinẽtie et patiẽctie ad cõtẽp tũ voluptatis. vel ad tolerantiam tribulatioms ammaſſet. Duo em̃ ſunt que ſolent pfectionem obedientie p̃pedire.i. ne cogamur vel amata deſſerere / vel aſpera tolerare Sz ſt ſemel ammus amoꝛe abſtinentie / vel patientie/pfecte inca⸗ luerit.pꝛotinꝰ ruben ad omnẽ obedientiã abſ q; vlla ↄtra⸗ dictone ſe ſubdit. Qui em̃ tam aduerſa ppeti ꝙᷓ in pꝛoſpe ris nõ dele ctari/apud ſemetipm ſtatuit que difficultas eiꝰ? obedientiã vlterius mmuere poterit. Si em̃ dura et aſpe⸗ ra queq; pꝛo dei amoꝛe etiã ꝑ memetip̃m appeto cur nõ ma gis hec ex adiũcta obediẽtia ad maioꝛis meriti gliaz tolero RKecte ergo poſt natũ gad et aſer ruben exire ðꝛ. qe timoꝛ dñi ex voluntarita abſtinentia et patiẽtia ad omnem obedientiã roboꝛatur. Sed quãtus qualiſq; bone opimo⸗ ms odoꝛ de ipᷣo circũ quaqʒ ſpargitur.qui nulla moleſtia. nulla mopia a ſtud io obedientie p̃ᷣpeditur. Hee ſunt man dea goze quas ruben muemt. quas ab ipo mater ei? lia ac⸗ cepit Quid em̃ ꝑ mãdꝛa goꝛas/q̃ odoꝛẽ ſuũ ſolent late ſpar gere. mſi bone opimoĩs famã ſolemꝰ accipe. Quas qdem tuc lia accipit. q oblata laus affectũ tangit Qñ in laudis ſue p̃comjs amm?afficit᷑.et aura ꝓpłaris fauoꝛis puerſe de lectatur Haꝝ ptẽ rachel petit. lia ↄcedit. vt viruũ accipiat 4 pꝛolis deſiderio flagrat. Oentẽ etem̃ qᷓ ſuadẽte e ap⸗ petitũ vane laudis ñ tẽpat.pꝛofecto ſ pũs ſctüs ad virtutis peolem mimme fecundat. Vnus vtiq; ſpiritus eſt q vtrãq; ſoꝛoꝛẽ ꝑꝛolis fecũditate ditat.qꝛ idẽ ſpũs et rõʒ ad venita tis ↄgmtõʒ lummat. et affectionẽ ad virtutis amoꝛem m⸗ flammat. Suadet ergo affectiom ratio humam fauoꝛis ap petitum ſub ſuo moderamme tepare.ſi ad multiplicadũ vir tutum pꝛolem cupit de diums ſpiritus copula gaudere. Mandꝛagoꝛarum itaq; poſſeſſio ſub rachel poteſtate redi gitur. qñ laudis appetitꝰ ſub rõis dñio modᷣat.Notãð ſane ᷓ temperate rachel non mand:asoꝛas ſed man dꝛagoꝛaꝝ. — vartem petat. nam nec boc rõnem latet valde eẽ difficile vt ammus quamins remtens ex oblata laude nõ hilareſcat Debet amoꝛ huũane laudis pꝛiꝰ tẽpan.poſtmoð ſi poſſz fu eri debet etiã pemtꝰ? abſcidi. Vñ eſt qð rachel ꝓtẽ mãoꝛa- goꝛaꝝ petiſſe legt.lia vᷣo poſtmoð ad iacob loquẽs.ñ de ſola ꝑte gloꝛiat.ld me inꝗt ĩtrabis.mer cede em ↄduri te pꝛo mãdꝛaSoꝛis filij mei.pẽo mãdeagoꝛis mqᷣt non pꝛo ꝓte mãdꝛagoꝛaꝝ filij mei. abſente a Ohuc viro vir lia ꝑtẽ ocedit ſz ĩ eiꝰ a duẽ tu ec deſiderio vberiꝰ acceſa młil ſibi ex eis vl teriꝰ? reſeruari voluit Sic mmirũ mẽs hoĩs dũ ſpãli dulce⸗ Dme tãgitur. qeqd pꝛiꝰ de hũana laude ↄcupierat libenter oblunſcitur. ĩ huc moð mãdꝛa goꝛe vtilit de pPol ſeſſione re digũtur ſub rachel ptãte. Nourt em rachel cᷓ; lia/mãdꝛa⸗ Soꝛis meliꝰ? vti.nã qcq affectõ coꝛdis vſurpat ad laudeʒ ſui rectiꝰ? ſane rõ retoꝛq̃t ad glonã del Dz qdð hoc dicim? eẽ qð p̃ ceteris filjs lie ruben bone opimoĩs mãdragoꝛas P tint ĩuemre? Sʒ ſcimꝰ q; vᷣtutũ opa ꝗ cetas vᷣcutes nutriũt pene ſp huĩlitatẽ extinguũt. Solet em qꝗᷓ ꝓꝑ Sad et aſer fiũt boĩbꝰ? mirãda abſtinẽtie videlicz et patiẽtie oꝑa oꝑantẽ.ñũ timidũ ſz tumidũ reddere. nõ tã humilẽ qᷓ tumacez effice re. Amoi igitur ampli? mirandũ. qò magis oĩm laude p̈di⸗ candũ/ qe cũ vnde ĩ alijs ſepe extinguitur dimm timoꝛis re uerẽtia nõ mmuit᷑ ſʒ augetur. qꝛ ergo ſolemꝰ? ſingulan lau de efferꝛe quẽ videmꝰ.etiã poſtvtutũ opa non ſolũ de dei ſed de hoĩm ꝓua offenſa nõ ꝓarũ trepidare. recte ruben mã dꝛa goꝛas poſt natos gad et aſer iuemſſe de.qꝛ quẽlibet ex opibus pclaris ad timoꝛẽ nõ ad tumoꝛẽ pꝛofeciſſe miramur otandũ ſane qð hee de ꝗqbus locuti ſumꝰmãdeago re nec poſt natos tot lie.nec poſt Semĩos liberos bale. ſed poſt natuitatem filioꝝ zelphe ſtatilegũ tur iuete Qà bfulios nanq; lie velũtates. ad filios bale cog tatões ad fclios zel phe ptinẽt actões. Wolũtatas itaq; ſeu cogitationes nus rectas quant ülibet vtiles quõ mramur vel quando laudabimus quas mime videmꝰ. Et quamuis vera laus ſit de recta voluntate.eam tamen non laudamus mſi app areat ĩ ope. ꝑ opꝰ em̃ bonũ bona volũtas inoteſ cit vt uire bone opiĩs laudẽ q̃t qᷓſdã late flagrãtes mã dꝛa go ras ĩueire poſſit. qᷓ ergo pꝰ ptũ zel phe pꝛoles lie mãdꝛago ras iuemre credit. qñ volũ tas bona ꝑ bonũ opꝰ ma mfeſta ta miis lauoũ p̃com s vndiq; honoꝛat᷑. hoc aute de duaꝝ iſſtan filijs ancill an nõ negligent᷑ p̃tereũð. ſʒ iugi memoꝛia l retinẽ oũ. qð ex eoꝝ vigilãtia vigiliq; cuſtodia ↄſcie nr̃e ci 4 mtas mire cuſtodit᷑. multũq; pꝛotegit᷑. Pꝛimogemtꝰ nãq; bale eã ↄpomt intẽnſecꝰ. pꝛimogemtꝰ vᷣo zelphe mumt cam eertrinſecus. per dan repemuntur mala mtus exurgentta. per gad repꝛimuntur mala exterius ſ urgentia. Omnes nan 3 q; ſcimꝰ qꝛ tẽptatõ oĩs ſurgit. aut exteri? aut mteri? Inte . ri? p cogitatuʒ. exteri? p ſenſuz. Modo eiĩ intꝰ P cogitatõʒ pulſat.mõ de exterionbꝰ ꝓ ſenſus irrumpe pat. Solz mmi 4 ruz immicꝰ nunc ab intꝰ miſtrare ↄſilia erꝛoꝛis. nunc a foꝛis ãmouere ĩcitam̃ta voluptatis.ſʒ q ad dan ptinet diſciplia . cogitationuʒ. ad gad autẽ ſpectat diſciplma ſenſuuʒ. debʒ vtiqʒ dan euigiare ad diſcretõis iudiciũ. gad dimicare foꝛ . titer p abſtinẽtie exercitiu; Vmꝰ ẽ ſedare ciuilẽ diſ coꝛdiã. alteriꝰ? ẽ repelllere hoſtilẽ pugnã Hic vigilat t᷑ cimuʒ pꝛo ditõʒ. ille ↄtra hoſtiuʒ incurſionẽ.ille ↄtra ꝑfidiã · ille ↄtra , viol entiã. Dan nãq; negligẽte mẽs facue decipit᷑. gad ſeg mus agẽte. ſubito ad turpẽ delectarõeʒ ra pit᷑.ſʒ qͥ inteſt 8 vtꝝ ciuitas coꝛdis nr̃i ꝑ vim an ꝑ fraudẽ peat. vtruũ diſcoꝛ dia ciuilis an manus eâ ſubuertat. hoc autẽ noſſe opoꝛtet. . qꝛ diſciplma coꝛpꝑis ſine diſciplĩa coꝛdis abſq; dubio muti? 5 eſt. diſciplmna vero cogitationum ſine diſaplina ſenſuum . omnino obſeruari non poteſt. vnde ſatis cõſtat.qꝛ ſine ad iutoꝛio gad qui contra exterioꝛa vigilare debʒ. dan m com 5 ponendo ciuium pace intus inamter laboꝛat QAÆμ.nd emm muat ꝛudicante dan ꝓl'm ſuum aſſidue cauſam diſcoꝛdie amputare. mſi ſtudeat gad ꝓ peꝛtas ſenſuum ireitamenta vitioꝝ.quendam videlicet qi hoſtilłẽ exercituz nõ ãmittere Muꝛs em dan aſſidue ĩ trono audicij reſideat. qᷓ;uis rixas altncantiũ cogttationũ ĩ deſinent ↄponat.fruſtra vtiqʒ ĩ ob ſernãda cimũ ↄcoꝛdia deſudat mſi eodem ſtudio gad cun mĩa abſtinẽtie pᷣlio acriter feniat.vñ et ſcriptũ ẽ. Gad ac⸗ cinctꝰ p̃liabit᷑ añ eũ.Tunc ei vtilit dan ↄt᷑ pꝛoduoꝝ pfidiã mtrinſecꝰ vigilat.cũ gad extrinſec?occurſantes hoſtes ex cludit. et expugnat Peuus itaq; Sad accingit᷑. vt poſtmoð foꝛti repliet. Gad pꝛoculdubio tũc ſe accingit. quãdo ſẽ ſun diſſolutõz ꝓ diſciplmã reſtringit. tũc gad foꝛti p̃lio di⸗ micat. quã do deſideria carnalia ꝓ carms moꝛetific atõz tru dat. Magna nã q; hoſtuʒ ſtra ges efficit᷑ citiꝰ q; adioſus ille vicioꝝ exercitus m fugã ↄuertitur. cum ſenſus coꝛpis diſciplinã ab euagatione reſtringitur. et appetitus car⸗ ms ꝓ abſtinentiã a voluptate refrenat᷑. In hunc itaqʒ mo dum vt om̃es expiri poſſumꝰ.dan cuutatẽ nr̃am compomt mitrinſecus. ga d mumt extrinſecus. l ſſiſtunt autẽ et eis ffes ſin nõ ſegnes qdez ad auu lia ferenda. neptali intus. cum Dan cuuũ pace cõ poneda. aſer extius cuʒ gad violentia boſtiũ ex⸗ pugnda. Gad itaq; et aler vigilãat ↄt hoſtes. dan et nepta⸗ lum ſolliciti ſunt circa ciues Hinc ergo dan mmatur. illin neptalim blanditur. Dan terꝛet minis.neptalum fouet peo⸗ miſſis Ille periunt malos.iſte remunerat bonos Vnus ter roꝛe gehenne coꝛda perterꝛeret. alter ſpe felicitatis eterne ammos demulcet. Quantũ ergo putas neptalimiſte dans eloquia pulcritudims fratrem ſuum in tali negocio adiu⸗ uat. qui ammas auditoꝛum dulcedine eloquij ſun pene abſ q; moꝛa quo vult inclmat.diuuat et aſer exterius mchil Ominus fratrẽ ſuum. mumuntq; ambo ceuntatẽ contra hoſt um qcurſũ. Mic latꝰ vnuʒ pꝛotegit/ille alteꝝn defẽdit. Gad = —— A ti e r re tel rne — certat in dextro. aſer dimicat ĩ ſimſtro. gad ĩſidiatur mũdi huiꝰ? pꝛoſperitas. aſer vero pſequitur mudana aduerſitas Sʒ aſer hoſti ſuo facde ulludit dũ ꝓtẽ qᷓ tuet᷑ alta patiẽtie rupe mumtã ↄſpicit. et iccirco de tuto ſtatõis loco.hoſtes ſuos tam mamter ꝙᷓ ab imo reluctãtes. deridet et deſpicit Vñ fit vt eũ hoſtes ſin ſua impugtõe nõ tam verxẽt. ꝙᷓ triũ phã di aſſidue materiã miſtrẽt. hinc ẽ ꝙ ſpꝛetis ſuis ĩpug⸗ toꝛibus mũdams videlicʒ aduerſitatibꝰ in fr̃is ſui ꝑſecuto res. carnales ſcʒ delectatões totꝰ effertur. et eos magna anĩauerſiõe pſeqint᷑. Tantꝰ aũt troꝛ impugẽtoꝛes gad ſubi to muadit / cu ei ſe aſer in plij ſui certamĩe adiũgit.vt om̃s abſqʒ; moꝛa ad fugã ſe ↄuertãt.cũ nec ad hoꝛã qdẽ viciſſim ſibi fribꝰ auxdliũ ferentibꝰ? reſiſtere audeãt. Veri vtiq; aĩe hoſtes carnales fũt delectatões Sʒ qͥs qᷓſo locꝰ pꝛaue de⸗ lectatiom inter toꝛmẽta relinq tur. que iſte nr̃ aſer ꝗpt deũ nõ ſolum patienter ferꝛe.ſʒ etiã ardenter appetere ↄpꝛoba⸗ tur. O ꝙᷓ recte aſer. id eſt beatꝰ ðꝛ.ſcdᷣm illã dñi ſententiã HGeati qui pſecutõʒ patiũtur ꝓpter iuſticiã. Quis illð dñicũ p̃ceptum. dimittite et dimittet᷑ vobis tam magmfice iple⸗ ri potuit. quis tam facile/quis tam ex coꝛde illatas ſibi in⸗ murias ignoſcere valuit. ꝙᷓ qui de coꝛpis ſui cruciatibꝰ ex⸗ ultare magis ꝙᷓ ↄtriſtari didicit ęvt quid em̃ immicos non diligat?cur eis libenter nõ indulgeat. qui hoc ei infuerunt quod deſiderat Oagis itaqʒ ꝙ ſuo coꝛpi ſuis miſeretur ꝑ ſecutoꝛibus, vt ſit iterum atq; iterum beatus Beati em mi ſericoꝛdes.quomaʒ ipĩ miſericoꝛdiã ↄſequẽt᷑.O virũ gloꝛ⸗ oſum. O terq; quaterq; beatum. Geatus pꝛopter iuſticie eſuriem. beatus pꝛopter voluntartam paſſionem. beatꝰ ꝗp ter manſuerudmem. beatus pꝛopter mſericoꝛdie compalſſi onem. Sicut emm beati qui eſuriunt et ſitiunt iuſticiam. ſi cut beati qui pſecutõʒz patiunt ꝓpt iuſticiã. ſic mchilommꝰ btiĩ mites. bti micdᷣes.et hic nr̃ aſer vt ſit veracit multipli citq; btũs iuſticiã ardẽt᷑ ſitiẽs ꝓpt᷑ ipᷣaʒ libent᷑ patit᷑ neſcies ralſci facůr miſeret᷑ Gms em̃ multũ eſuriat panẽ iuſticie. Ddedignat᷑ tñ eũ ↄmedere. mii ſat ↄſperſꝰ oleo miſericoꝛdie Ex multa duntiaꝛ etem̃ affluẽtia que ſibi ſuꝑhabũdant ey ſpolijs hoſtium. pꝛo frequẽu victona multũ eſt delicatꝰ ef fect. nec ei iam ſapit pams vllꝰ qᷓelibet mtidꝰ? miſa ſit oleo olſperſus. intm̃ vt de eo ſcnptura mamfeſte denuntiet di⸗ cens.quia aſer pinguis pams eiꝰ Qms putas ſic delitijs alffluit vt ipe. vt veracit᷑ poſſit pſallere in via teſtimomoꝝ tuoꝝ delectatꝰ ſum ſicut m oĩbus diuitijs Quãtũ nanqʒ putas aſer iſte habũdat omuitijs ſpiritualuũ ↄſolationũ.q̃n cumue afflint delitijs ſpũaliũ gaudioꝛꝛ. cuiꝰ druitias qᷓli⸗ bet aduerſitas.nõ tam minuere cᷓ; augere ſolet.cuiꝰ deli⸗ cias qdᷣhbet toꝛmentũ nec ſaltẽ interpolare valet Nam q̃n to duriꝰ p̃mit᷑ exteriꝰ.tãto delectabiliꝰ gloꝛiat᷑ interiꝰ He ſunt ille delicie quas tm̃ ſituũt. qᷓs tam gratant᷑ accipiũt nõ dico paupes et ignobiles. ſʒz euam i reges vel peincipes. Mentioꝛ ſi hec de ipᷣo ĩpᷣa ſcuptura nõ loqurtur. Oſer inqt ꝓmguis pams eiꝰ?.et p̃bebit delitias regtbꝰ. Quã eĩ puta mus ſuauit᷑ paſcũtur. quã mirabili credimꝰ? delectant᷑ non qlibet reges.ſʒ illi vtiq; vere reges ꝗbus ille rex regum et dñs dommantium reſtituit impim coꝛpꝑis ſm. et qbus di⸗ ſtribuit regnũ pr̃is ſin. talibꝰ inꝙᷓ; regtbus qᷓ; putamꝰ dul⸗ ce ſit.ꝙᷓ; intime eis ſapit ocum videant hoĩem auſtcie amoꝛe toꝛmenta nõ timere et inter ip̃as ꝓſecutiones pacẽ coꝛdis ammiq; tranquillitatẽ nõ ãmittere.Si em̃ gaudiũẽ in celo ſuꝑ vno geccatoꝛe pemtẽtiã agente. qᷓnta tunc ſolenmtas erit fup quolibet auſto pꝛo iuſticia libent monente. Were aſer ꝓm gs pams eiꝰcet p̃bebit delicias regibꝰ. O qlis pa⸗ ms/pams eiꝰ. O qles delicie/delicie elꝰ. ꝗqᷓ tin ſapiũt regi⸗ ba talibꝰ. Certe reges iſti iã ad nupꝑtias agm̃ in troierunt iã ad illud eternum conunnum ſederunt. iam illo angelo⸗ rum pane delitijſq; eterms veſcunt᷑ iam toꝛrente volup⸗ tatis ebꝛiantur. et ac huc huiaſer delicias inſatiabiliter —- S ——– — ☛ ☚e ſ⸗ : be end des ni⸗ un ſon met 8di⸗ me nds celo itis beu / 6 Me lo⸗ ,⸗ ter eſuriũt et vſ q; hodie eſurientes et ſitiẽtes iuſticiã in tan ta celeſtium gaudonʒ habundãtia hanc ſuam fameʒ vel ſitim ſedare nõ poſſunt. Rſer pinguis pams eiꝰ.et p̃bebit deli⸗ cias regibꝰ Quã putas largus eẽ poteſt ĩ neceſſitates pau perũ. cui ſuphabundat pare delicias re gũ Cuantũ putas mirantur. quãtumue gratulãtur ĩ eioſtãtia/ quos viuetes adhuc ĩ valle lacrimaꝝ p̃mit ĩfirmitas ſua.ſi tm̃ delectant᷑ m eiꝰ opibus illi etiã quos iã abſoꝛbuit felicitas illa eterna Ilſer pin guis pams ei? et pᷣbebit delicias regib. Et vñ er tanta diuitiaꝝ habundãtia. tãta deliciaꝝ copia. mſi vt di⸗ ctumẽ de boſtium ſpolijs mtam frequẽti victoꝛia. Conſtat nanq; qꝛ quãto amplius atterũtur hoſtes ꝛuſticie / tãto vbe nus cumulãtur gaudia ↄſcie. Glia et diuitie m domo ei?. 4A0r ait põ. Et apłs ĩ hutõi głia et duutijs.qᷓ exponendo loqt tas illa ↄſcĩa videlicʒ nr̃a. in q̊ ſpũaliũ bonoꝝ diutie habũ dant.cũ eã p̃dict aꝝ ancillaꝝ filij vigili ſollicitudĩe cuſtodi ant dan/viðᷣlicʒ et neptali ſata gẽtibꝰĩ ↄfirmãda pace auiũ gad et aſer viriliter a gẽtibꝰ ĩ expugtione hoſtiũ. Hoꝝ nãa⸗/ q; pꝛudẽtia ciues pacificãt᷑.illoꝝ ↄſtãtia hoſtes expugnãt᷑ oſtibus itaq; fugatis. euibuſq; pacificatis. mil iaʒ obſtat vt arbitroꝛ quiĩ illa nr̃a cuitas expiat᷑ ꝗᷓ ſit illa dei pax qᷓ̃ exuꝑat om̃nʒ ſenſũ. vel ꝙᷓ ſit ma gna multitudo dulcedĩs quã abſcõdit deꝰ diligẽtibꝰ ſe Abſcõ dit inqᷣt.qᷓd ergo mirũ eam ſi qlibʒ mudi amatoe neſcit/ quã deus diligentibus ſe abſcondit Qm emm in boms falſis et deceptoꝛijs ſpem figunt. que ſint vera bona inuemre nõ poſſunt. vnde eſt quod dicit. QOms oſtendit nobis bona5 Eſt emm manna abſconditum. et mſi guſtantibus ommno incogmtum. Eſt nanqʒ huiuſmodi dulcedo coꝛdis non cat ms. vnde nec eam noſſe poteſt quuibet carnalis. Dedi⸗ ſti inquit leuciam in coꝛde meo. Coꝛpoaales delicie ſicut et ipſum coꝛpus coꝛpoꝛeo oculo viden pnt. delicias coꝛdis ſicut nec ip̃m coꝛ oculi carms videre nequeunt. Qua ergo ratione ſpirituales delicias cognoſcat. mſi qui ad coꝛ ſuũ mtrare et mtus habitare nõ diſſimulat. Vnde et ei dicitur intra in Saudium on dei tui. Hoc itaq; internũ gaudium ſpiritualis ila dulcedo que intus ſentitur eſt ille filius lye qui ei quinto loco naſcitur. Eſt em̃ gaudium vt ſuperiꝰ di ximus. vnus de pꝛincipalibus affectibus. Hic aũt cum oꝛ⸗ Omatꝰ eſt recte inter filios iacob/et lye annumerari p̃t. Oꝛ⸗ dinatum aũt et verum gaudium veraciter tunc habemus. quando de veris et interms boms gaudemus d talis pꝛo lis deſidenum apoſtolꝰ nos aĩmare voluit. cum dirit. Gau dete in dño ſemp.ꝛteꝝ dico gaudete. Et ꝗꝓpheta. Letamm in domino et exultate iuſti. et gloꝛiamĩ omnes recti coꝛde. Peo tali peole lia mandꝛagoꝛas libenter contempſit. vt ta lem filium habere poſſit. Mens eteemm que in laude homi num delectatur. qð ſit mternum gandium expin nõ mere⸗ tur. Necte aũt poſt natiutatem gad et aſer. lya talem fi⸗ lium genuit. quia mſi ꝓ abſtinentiam et patienttiam mens humana ad verum gaudium non ptingit Opoꝛtet ergo non ſolum falſam delectationem ſed etiam vanam ꝓpturbatio⸗ nem excludere. qui vult de veritate gaudere. Qui emm ad hHuc m infimis delectatur. interna vtiq; ocunditate mndig⸗ Snus eſt et qui vano timoꝛe pturbat᷑ ſpirituali dulcedine ñ poteſt ꝓfrui. Falſam leticiam venitas damnabat cum dice bat. Ve vobis qui nunc nidetis. Manam pturbationem ex⸗ tirpabat cũ audioꝛes ſuos ãmonebat Holite timere eos. ꝗ occidunt coꝛpus.amme aũt nõ hñt quid faciãt. Hoꝛum au tem vnum abſtinendo ſuꝑamus. alterum patiendo calcamꝰ Itaq; ꝓ gad extirpatur falſa delectatio. ꝓ aſer nero uana ꝓturbatio. Iſti ſunt gad et aſer qui excludunt Saudiũ fal ſum.et introducunt gaudium verum. „ m vt eſtimo nulla erit deinceps queſtio cur hic talis ſiliꝰ iſachar dicatur. Siquiẽ iſachar merces aunterpᷣtat QAuid : e. 88. peo jan wi de. tt vor ſeſe⸗ mn: ſo to⸗ n0 d mei der na⸗ s4 man n⸗ 1l li⸗ eumf aliud tot tantiſq; laboꝛibus querimꝰ. quid inquã aliud qᷓ verum ga dium / tam pſeuerãti longa mmitate expectam? Huꝛꝰ mercedis totiens quaſi quaſ dã pꝛimitias et velut ar ram qndam accipimus. quotiens ad lud dñi nri mternum gaudium intramꝰæ. et ex aliqua pte guſtamꝰ. Hanc aũt int ne dul cedims deguſtatõz; ſcriptura ſacra. nunc guſtü. nũc ebꝛetatem vocat. vt ꝙᷓ ſit parua vel magna oſtendat. par ua quidem ad compatõʒz future plemtudis. magna autẽ in compatione cui?libet mundane iocũditatis. Pꝛeſens etem̃ ſpiritalium viroꝝ delectatio future vite gaudijs comꝑ ata quantũlibet excreſcens muemtur pua. in cui? compatoõne tñ omis exterioꝝ delectatonũ ſuauitas eſt nulla. O dulce do miranda. dulcedo tam magna. dulcedo tam pua. Q ũůo nõ magna.ꝗqᷓ mundanã omnt excedis.qũo non pua. que de illa plemtudie vix ſtillã modicam decerpis. Modicũ quid dam de tãto felicitatis pelago mentibꝰ inſtulas. mentẽ tñ quã infũdis plene inebꝛias Merito tantillũ de tanto guſt? quidam ðꝛ.merito mchilommus que mentẽ a ſeipᷣa alienat ebꝛietas noĩatur. Guſtus er go ẽ. et ebꝛietas iure dici p̃t. Guſtate mnq̃t ꝓpheta et videte. qm̃ ſuauis eſt dñs. Et ap's petr. Si tñ Zuſtaſtis qm̃ dulcis eſt dñs. Et de ebꝛietate idem ꝓpheta. Viſitaſti terꝛã. et inebꝛaſti eam. Nudi bomi nẽ de bac ebꝛietate madẽtẽ .et qᷣd circa ſe agat᷑ oĩno igno rantẽ. Siue in coꝛpe inq t ſiue extra coꝛpꝰ neſcio deꝰ ſcit. Quomõ putas inebꝛiatꝰ erat.quõ mũdus ei in oblmmonem venerat. qᷣ ſeip̃m neſciebat. Hac vtiq; dulcedie ĩebꝛiart nõ merent᷑.qui adłhouc carnaliũ deſiderioꝝ fluctibꝰ agitãtur Viſitaſti ĩquit terꝛã et inebꝛiaſti eam Qund putas eſt cauſe q ſolam terꝛã dñs dicitur iebꝛiaſſe.cur nõ etiã et mare. z ſcimꝰ qꝛ mens q pꝑ varia deſideria fluctuat quã adhuc ſecu lanũ curaꝝ pꝛocella exagitat · ad illud ĩternũ gaudium nõ ãamititur et illo toꝛrente voluptatis nõ potat᷑.qᷓtominꝰ ĩe benat᷑ Scimꝰ? q mare ſemp kluctuat. terꝛa at i eternü ſtat Sie et cetera elementa ſempi i motu ſunt. et ſola terꝛa ſta te. ſtare cetera neſciũa. Quid ergo pꝑ terꝛã mſi fixã coꝛdis ſtabnlitatẽ debemꝰ? accipere..Debet ergo fluctuatõz coꝛ⸗ dis reſtringere. et ad vmus veri gaudij deſideriũ cogitati onũ affectionũq; motus colligere.q ſe cupit vel credit illo vere ſobꝛietatis poculo mebꝛiandũ foꝛe. Hec jlla vere be⸗ ata terꝛa mentis videlicet ſtabilitas tranquilla/qñ mens im ſeĩa tota colligitur.et ĩ vno etermtatis deſderio imobi⸗ liter figitur. Hec ẽ illa terꝛa quã veritas pꝛomittebat cum dicebat. Beati mites. qm̃ pi poſſidebũt terꝛã. Mec eſt ila tra de qua pſalmiſta pꝛomittẽs ãmonebat. et ãmonens pꝛo mitte bat. ĩhabita terꝛã inqᷣt. et paſceris ĩ diutijs ei? Hec eſt illla terꝛta quam iſte iſachar aſinus foꝛtis vidit. et con⸗ cupunt. et m eius ↄcupiſcentias mira biliter exarſit. Sachar inquit aſinus foꝛtis habitãs int termĩos. vidit re⸗ quiem qð eſſet bona. et terꝛã qð eſſet optima. et ſi uwonnt humerũ ad poꝛtandũ.et factꝰ ẽ tnibutis ſeruiẽs.Opoꝛtet ergo nos tranſire de terza ad terzã. de terꝛa aliena ad ter ram ꝓpꝛiã. de eixlio ad patriã. de gente ad gentem. de regs no ad ꝓpym alterũ. de terꝛa moꝛientiũ ad terꝛã mꝛuentium. ſi volumus expiendo noſſe verum et internum gaudiũ. Cõ cupiſcamus et nos terꝛã illam quam iſachar iſte vwit et cõ cupunt. Si em non vidiſſet. nõ cognouiſſet.et ſi nõ cogno uiſſet.nõ concupiſſet Pꝛo hac terꝛa aſinꝰ factus. et foꝛtis effectus. libenter ſuppoſuit humerũ ſuum ad poꝛtandũ et factus eſt tributis ſeruiens OMultum ſibi ſubito viluerat. ꝗᷓ ſe aſinum aĩmal videlicet pene p ceteris vilius reputabat Oultum concupunt teream quam vidit.pro qua ad omneẽ laboꝛem foꝛtis ꝓꝑdurauit. Viderat ſane qð ad puicnitudi⸗ 3 nem terꝛe illius omnes iuſt cie noſtre erant. vt pannus mu lienis mẽſtruate. Viderat mchilommꝰ ꝙ nõ ſunt cõdigne paſſiones huius tꝑis ad futuꝛã gloꝛiã ꝗᷓ reuelabit᷑ in nobis In vno igitur ſibi vtilis. in altero foꝛtis effectus. de vno obs nio humiliatus de altero roboꝛatus. foꝛtitu dĩs ſue humerũ ad omnẽ laboꝛem libenter inclinauit.et ĩ acqrenda diuĩa glo ria.nõ ſua vero regi dignũ tributum pſoluit. Vultis aute⸗ audire et alten ſimili rõe ſibi viluiſſe.et ad om̃e; mechil omi n la boꝛẽ ↄualuiſſe vt iumentũ inqt factus ſum apud te.et alibi. Pꝛopter te inqᷓt moꝛtificamur tota die. Ecce ᷓ vilis. ecce qᷓ; foꝛtis Wilis vt ium̃tũ.foꝛtis ad ſe moꝛtificãdũ. Iſa char aſinus foꝛtis habitans inter termios. vidit reqem qdð eſſet bona.et terꝛam ꝙ; eſſet optima. Pene ergo nõ plane hanc moꝛientiũ terꝛ ã deſeruerat.pene et nõ plane illã ur⸗ uentium terꝛaʒ apꝛehenderat. ꝗᷓ inter termĩios habitabat. Quia vlliſſimis /qꝛ pauciſſums bꝰ vite boms ↄtentus erat hiuꝛꝰ terꝛe miſere extrema tenebat. Quia ꝑ frequentes men tis exceſſus ꝓhenms vite bona p̃guſtabat illiꝰ beate teree imtia tangebat. Iſachar aſinus foꝛtis ha bita ns inter ter⸗ minos. qe hiuꝰ vite bona ad neceſſuatẽ nõ reſ puebat. NHãc terꝛã pemtus nõ deſerebat.qꝛ future vite nõmſi nouiſſima quedã cape poterat. Illam oĩno nõ ppꝛehẽdebat. et ꝛðo mter termios habitabat. Iſtã tolerabat ad neceſſitatẽ. il⸗ lam ↄcupierat ad iocunditatẽ.et iccirco inter termios ha bitabat. Sata gebat pemtus iſta deſerere nec poterat. am biebat in illam totus ĩtrare nec valebat.fecit ergo qð po tuit.ĩter termĩos loa bitauit Quotidie ad illã mtebat.quo tidie ad iſtã relabebatur. et ĩ hunc modũ mter termios mo rabatur. Iſachar aſinus foꝛtis habitãs ĩiter termios. vidit requiẽ qð eſſet bona.et terꝛã qð eſſet optima. QAud emm mirũ qð eam vidit.qui ĩ eius cõfimo habitauit? QAuid inqᷓ mirum qð vidit. qð viſam ↄgnouit. qðð ↄgmtaʒ concupiuit Et iccirco ſuppoſuit humerũ ſuum ad poꝛtanduʒ.et factus eſt tributis ſermiens. Vidit requiẽ qð eſſet bona.Nequies ergo ibi ẽ; et reqᷣes bona. Si eĩ ibi non eſſʒ.ibi eã mie vidiſ ſet. Et ſi bona non eſſet. ꝓpterea eam humerũ ſuum ad poꝛ tãdũ mimme l nzpoſulj ſz OMãſueti aũt ait ꝗꝓphã hereditabut teream. et delectabuntur in multitudine pacis Ecce qualis terꝛa. Pax ibi eſt. reqmies ibi eſt. pax plena. reqmes bona. pax quieta. quies pacifica. Midit reqiiem qð eſſet bona. et terꝛã qð eſſet oꝑtima. In iulla la boꝛ nõ eſt.ſʒ ad illã ſine laboꝛe Puemiit nõ p̈t· ꝓpter pᷣaʒ lahoꝛat᷑.ſʒ ĩ ĩa nõ laboꝛat᷑ Extra hanc terꝛã nõ muemtur requies vera. nullus veni⸗ tus laboꝛ muemeur m hac teraa. vo ſunt reqes et terꝛa. duo ↄtra duo. duo bona con tra duo mala. duo ſunt magna mala. mieria. et ↄcupiſcen⸗ tia. pena ſcʒ et culpa.duo magna bona. trãquill as et ſta⸗ bilitas. Contra miſeriã. mẽtis tranqllitas. ↄrra ↄcupiſcen tiã. coꝛdis ſtabuitas Qullã moleſtiã ſentire ẽ bñ reqeſcere Nullis ↄcupiſ cẽtie fluctibꝰ agitart.ẽ pꝛocul dubio iã ĩ ter⸗ ra moꝛari In terꝛa tali/ reqes talis. Oẽſ q; ad internũ gau Diũ nõdum tota colligitur.ꝗᷓ ſit vera reqes mimme exꝑit᷑. Ve mihi miſero ꝗᷓ vſq; hodie viuo vagus et pꝛofugus ſuꝑ tertã. vagus ſequẽdo ↄcupiſcentiã. pꝛofugus declinãdo mi ſenã. Semp deeſt qð ↄcupiſ. cã. vbiq; ĩuemo qð fugiã. Cõ cupiſ cẽtia me facit vagum. miſeria efficit pꝛofugũ.Pꝛofe⸗ cto terza mala terꝛa mierie. terꝛa talis in qua taliter viuo. terzꝛa miſerie et tenebꝛan ẽ. vbi vmbꝛa moꝛtis eſt/et nullus oꝛdo. Eſt pꝛoculdubio terꝛa talis. non ſtabilitas coꝛdis. ſʒ duritia et inſenſibilitas mẽtis. Sʒ ſpũs tuꝰ? bonus dñe de Ducet me m terꝛã rectã. et qualẽ demq; ilachar vꝛdit et cõ cuꝑiuit eo q; eẽt ibi reqᷣes bona et ipᷣa terꝛa optima. O feli cem qꝗ potuit vlad hoꝛa maloꝝ oĩm obliuiſci. et illa ĩiterna pace vel reqe ſaltem ad modicũ potin. Felicẽ mchil ominꝰ cu datũ eſt diſperſiones coꝛdis in vnũ colligere. et in illo vere felicitatis fonte deſideriũ figere. ill ud vtiq; bonü. ve rumtamẽ hoc optimũ. Juxta qð ilachar vidit reqem qð eẽt bona. et terꝛã qð eẽt optima. qꝛ bonum quidem eſt longe elſe ab omm malo. multo tu mehus imo optimum inheſiſ ſũmo bono. Nomt hoc iſachar.et i⸗ ccco a tain terꝛa longi? ſ . 6 ae⸗ lln⸗ 65 ede tt dt ni id 8 ſi⸗ he lit ge ſie * diſcedere nol ebat. ſed habitans inter termĩos in eius vici ma manebat. cupiens et ambiens eam raptim quidẽ et fur tim ꝓ raros ſaltem excur ſus tangere. ſed et de illius terꝛe fructibus frequetiꝰ ↄmedere. Eſt em vt noſſe poteſtis fru ctus terꝛe illiꝰ ſublimis. fructꝰ mirabilis. fructus ſingula ris. Huius ſiquidẽ terꝛe fructibꝰ mens hois ſepius ſaciata et aliquatenus ĩ ipin guata. mirandũ ſubito ↄtra omia mira cula foꝛtitudmẽ accipit. imtantũ mox ad oĩm vitioꝝ odium conualeſcit.vt parum iam ei ſit nullũ in ſeipᷣo ꝓ ↄſenſum re cipere.mſi ſtadeat ea et ĩ alijs virili᷑ pſequi et foꝛti amm aduerſione pcutere. Fit ergo mox tam foꝛtis contra omne Piculum qꝙ; ferox hoſtis vitioꝛum ommum. inc eſt q; poſt iſachar za bulon naſcitur q habitacu luũ foetitudis intpᷣtatur. Quid em̃ ꝑ zabulon ĩtelli gSimꝰ mſi odiũ vitioꝝs Odiũ bonũ.odium oꝛdĩatũ odium vitioꝝ. Hunc pꝛoculdubio ꝗꝓpheta ĩ nobis oꝛd mare affectũ cupiebat. cum dixit. Jraſcimi et nolite. Quid eſt em iraſcãdo nõ peccare.et ñ peccã do raſci. mſi hoĩes vti⸗ liter nõ ad oculũ amãdo eoꝝ vitijs indignaris Hũc hr̃e ſe fi liũ idem qꝗpheta ſigficabat.cũ alias dixit. ꝓfecto odio ode ram ulos. et alibi. Omnẽ viã im quã odio habin Mic ẽ egre gius ille miles dei.q bella dei p̃ᷣliari nõ ceſſat.et quẽ vſita to v ocabulo ſcriptura ſac̃ zelũ dñi.vel zelum rectitudĩs ap pellat.ʒelus domus tue dñe ↄmedit me et oppꝛobꝛia expꝛo vbꝛantiũ tibi ceciderũt ſup me. Et iteꝝ. Tabeſcere me fecit zelus. m. qꝛ.ob. v.t.im.mei.Et helias.ʒelo mqᷣt zelat? ſum Ppter dñm Et finees zelauit celũ dñ et accepit ſacer dotiũ eternũ Sʒ vñ iſtis putas foꝛtitudo tãta, tam mira ↄſtantia Helias ſolus ↄtra.c.l.ꝗphetas baal ĩſurꝛexit.finees ſolꝰ caſtra madiamtaꝝ irꝛupens adulterãtes gla dio traſuerbe rauit. Ecce qᷓntum roboꝛis accipiunt. ecce qᷓ; foꝛtes fiũt.qꝗ de illius p̃dicte terꝛe fructibꝰ comedũt.q ſe mterna ſuam⸗ tate reficaunt. NRecte ergo poſt iſachar q merces interp̃tat zabulon. id eſt habitaculum foꝛtitudims naſcitur quia poſt deguſtatam eterne retributioms Dulcedinẽ ammus cõtra tempta tionũ argumenta mirabiliter roboꝛatur. ſua ſubito picula pinpendens. dñi murias foꝛtiter vlciſcitur. Hme eſt ꝗqð moyſes ille minſſimꝰommum qui moꝛabant᷑ in terꝛa Poſt. xl.dieꝝ ieimumum ſpãlium deliciaꝝ refectus ſacietate mirifica intantũ ſubito zꝭelum cõtra fabꝛicatoꝛes vel culto res idoh exarſit. vt ſtatim adiunctis ſibi qui dñi erant. per medium caſtreꝝ de poꝛta ad poꝛtam pcutiendo tranſiret. et hommũ pꝛeuaricatoꝝ tria milia in moꝛtẽ pꝛoſterneret. Sic ſic poſt iſachar zabulon gigmtur. qma ꝑ interne dul⸗ cedims deguſtationẽ odium vitioꝝ generatur. et vere foꝛ titudims robur acqritur. Iſte eſt zabulon. qui iraſcẽdo irã dei placare conſueuit. qui pie ſeuiendo dum hoĩm vitia p⸗ cutit. eis quaſi non parcendo/melius pareit. Nbſq; dubio mchil ſic placet deo, mchil ſic placat deum. quõ ʒelus aĩa ru. O ꝙᷓ; multi multas ceteraꝝ virtutum pꝛoles ex dei gra⸗ tia mente ceperunt/et de ſe genuerũt qui hunc fihũ ha be⸗ re nõ potuerunt. G multos hodie videmꝰ ſpiritn paupes ſpe Saudẽtes. cantate feruentes. multũ abſtinẽtes. admo dũ patientes.ad zelũ tñ aĩimaꝝ mmis tepidos multũqʒ toꝛ pẽtes Alij quaſi ad cuſtodiam humilitatis delmquẽtes in crepare nõ pꝛeſumunt. alij ne caritate fraternam ꝓturbare videãt. peccãtes arguẽ metuũt Oic et anj alijs ct alns ad huc modis qð zelare pꝛo dño nolũt virtutis hoc eſſe fingũr vel virtutem eſſe credunt. E contra multi quod abſq; du⸗ bio agunt in ſpiritu furoꝛis agere ſe arbitratur zelo rectitu dims. et que veraciter exequuntur odio bommum. exerce⸗ re ſe putant vel ſimulant odio vitioꝝ Bed queſo interꝛo⸗ gent qui huiuſmodi ſunt. qui zabulon iam genuiſſe ſe cre⸗ Dunt. leipſos queſo interꝛogent vtrum in veritate diligant quos qualſi mſtigante zabulon tam acerbe caſtigant. Foꝛte huc que ſint ille ſpintales delide. p expenentiam ſcire t. 4 . fo tte minmme potuerunt. ad quas eos quos arguũt vel flagellãt ſuis muitare flagellis vel etiam increpatõibus videri vo⸗ lunt. Illi em̃ pietate potius ꝙᷓ; crudelitate delin quẽtes ꝓ⸗ ſequi credndi ſunt. qui interna illa gaudia ad que eos tot doloꝛibus inuitant ꝓꝑ experientiam nouerunt. Vd am et iſachar pꝛiuſ ꝙᷓ; zabulon liam peperiſſe l egimus et p iidam caritatem. pꝓ iſac har ſpãlium gaudioꝝ experiẽ tiam ſigmficari iam diximus. Pꝛius iudam et iſachar naſci neceſſe eſt. quomam mens r caritatis et interne ſuaui⸗ tatis adhuc expers eſt.rectitudims noꝛmam m ſuo zelo mi mme ſeruare poteſt. Caritas em̃ docet quõ tractare opoꝛ teat quos zabulon caſtigat. Spiritu alium noticia docet . q̃ ſit ila ſuautas / ad quã muitant᷑ vel etiã ↄpelluntur.qᷓ⸗ bus exterio: iocunditas carnalis videlicet voluptas inter⸗ dicitur.pꝛo qua ſepe zabulon vꝛgente durius ar guunt᷑ Ju das itaque docere debet modum. iſac har autem cauſam coꝛreptioms.vt moderante inda fiat in ſpiritu lemtatis. et iſachar ſuggerente fiat mchilominꝰ cauſa vtilitatis Vti⸗ litatem tamen eoꝛũ zabulon querat non ſuam. vt quod de⸗ linquentes ferit ad vtilitatem ſit non ad vindictam. Debet aũt zabulon nõ ſolũ delinquentes coꝛripere.ſed eos etiam tempoꝛe tribulatioms contra perſequentes defenſare Nlio quin verus ʒelus non eſt.nec zabulon veraciter dici poteſt ſi paratioꝛ eſt ad feriendum ꝙᷓ ad pꝛotegendum Non emm fruſtra iſte ſextus idemq; nouiſſumus filioꝛum lie habitacu lum foꝛtitudims dicitur.nam zabulon vt ſuperius iam di⸗ ctum ẽ.ha bitacul um foꝛtitudims interpꝛetatur Vide ergo quomodo domus inhabitantes.quoſq; ſuperius pꝛotegit. et ab omm parte eingit. Et tamen mii foꝛtis et firmiter mua mta ſit. habitaculum foꝛtitudims non erit. Sic mmirum ſic perfectus zelus.vt zabulon ꝛure poſſit dici.imo veraciter eſ ſe. debet infrmoꝛes contra aerias poteſtates doctrina et oꝛatione pꝛotegere.et ↄtra mundana picula vndiq; mumre et in vtroqʒ/ nen foleen⸗ infatigabilis.ſed ettam mnſuperabi lis perſeuerare. Vigůare ergo opoꝛtet. hinc contra inſida as diaboli.illinc contra/ pꝛeſſuras mundi. Pꝛoculdubio qſ⸗ quis es in vtroq; foꝛtis habitaculum es foꝛtitudims et di gne zabulon diei merenis Debz eſſe zabulon pꝛomꝑtioꝛ imo ſemper paratioꝛ ad mala ferenda/qꝙᷓ;ᷓ ad mala inferenda Et quia habet neceſſe pꝛo culpa quãdoq; ſubiectis iraſci.am plius vtiq; dolet. cum cogit eos pꝛo culpa perentere quã cum cogitur pꝛo eoꝛum dełenſione pumriLiwenter ergo ſe occurꝛentibus peritculis obicit et contra ſementium tempe ſtatun pꝛocellas ſe ſponte oppomt ſtlioquin fruſtra in lito re maris habitat. Fruſtra in ſtatione nautum habitationem parat.ſi contra marina mundane pꝛeſſure diſcrimma tre⸗ pidat.mũſi tempeſta tibus diu fatiga tos et tandem liton⸗ bus eiectos blande excipiat. et bemgne foueat. zabulon mnquit in litoꝛe maris ha bitat. et m ſtatione naumm pextin gens vſq; ad ſidonem. Que ergo cauſa eſt putas cur habi tet in litoꝛe.mſi vt mumat extrema terꝛe. er vtpote habi⸗ taculum foꝛtitudims pꝛotegat infir moꝛa membꝛa eccleſie Illoꝛum ergo ſe periculis oppomt.quos aſſiduis perſecu⸗ tionum pꝛocellis fatigari conſpicit. Vt emm naufraganti⸗ bus ſemper paratus ſit ad feredum auxilium. manet vt de eo ſcriptum eſt in ſtatione nauium. Diuturms nanqʒ temp tattombus oppꝛeſſos.et quaſi quedam naufragia paſſos. et pene iam fractos ſcit blanda conſolatione fouere.et ad ſtatum ſecuritatis erigere. et ad quendam quaſi tranquilli tatis poꝛtum reuocare. In hunc itaq; modum zabulon in li toꝛe maris habitat in ſtatione nauium pertingens vſ q; ad ſidonem Extendens ergo ſe latius per litoꝛa maris. et huc Ilucq; diſcurꝛẽs.dum vndiqʒ viguat circa ſuoꝛum pꝛotecti onem. dum vbiq; ſe parat contra hoſtum incurſionez. per tingit etiam vſq; ad ſidonem Sidon venatio interpꝛetatur per quam recte ſatis deceptionum frandulentia intelligi⸗ tur. Satagit ergo zabulon iſte non ſolum imbecilles quof q; erigere contra fuꝛoꝛem perſequentium / ſed quoſlibet etiam ſimplices eripere de laqueo venantium Nd ſidonem ergo vſq; pertingit. quotiens verſuti hoſtis inſidias dete git.quotiens fratrum falſoꝝ fraudulenta conſilia depꝛebẽ dit qualium ſermo teſte apoſtolo vt cancer ſerpit. Hic eſt em̃ ille laqueus venatoꝛum.et quaſi qdᷣdam rete ſpintuum malignoꝛum ammas ſimplices venantium. Imgua videlicet adulantium. lingua detrabentium. ſemmnantium mter fra⸗ tres diſcoꝛdias. concitantium iras/rixas. Pertingit ergo za bulon vſq; ad ſidonem. quotiens pꝛeuemt minſidiatoꝛum doloſam machina tionem. ſiue malignoꝛum ſpirituum, ſiue perfidoꝛum hominum. Scimus emm fieri huuiuſ modi vena tionem ammarum aliquando per occultaʒ ſuggeſtionem de monum. aliquando per apertam perſuaſionem hominum. Verumtamen nouit vtranq; zabulon caute depꝛehendere. et incautie detegere. Figt er go foꝛtitudims ſue habitacu ium e regione maris in confimo ſidoms.vt hinc vigillet con tra ſeuitiam perſequentium. illmc contra fraudulentiam in ſidiantium.et impleatur quod de eo ſcriptum legitur.zʒa bu lon in litoꝛe maris habitabit in ſtatione nauium pertin gẽs vſq; ad ſidonem. Cogitet qu poteſt qualis ſit hic fus. quanta ſit eius virtus.cuius officio quiſq; non ſolum ſeip⸗ ſum contra vitia mumt. ſed etiam alios a peccati la queis eriꝑe contendit. et quoꝝ nõ poteſt malitiam in melius mu⸗ tare. mtitur ſaltẽ reſiſtẽdo repꝛimere Neſcio ſi pᷣt bõ al iqd a deo ĩ hac vita maius accipe. ignoꝛo an poſſit hac gr̃a inte rim maioreʒ aliquã ðs hoĩ ↄferre.ꝙᷓ vt eiꝰ miſtenio puerſi hoĩes ĩ meliꝰ mutẽt᷑.vt de filijs dia boli filij di efficiãtur. an forte c2qᷓ; mag videbit᷑ mortuos ſuſ citare. er go ne maiꝰ? erit ĩſuſcitare carnẽ itm moriturã ꝙᷓ aĩaz ĩ etnũ victaʒ ergo ne maiꝰ erit carnẽ reuocare ad gaudia mũdi ꝙᷓ aĩe reſtituẽ gaudia celi. ergo ne maierit reſtituere carm bona t᷑nſeũtia iterum pentura. qᷓ anime reddere bona eterna in eternum manſura. O qualis dos quanta digmtas. tal em Sratiam a deo accipere. non debut der ponſ a ſponſo ſuo dotem ali am accipere non decuit celeſtem ſponſum /ſponſe lue dotẽ aliam donare quam vt per adoptioms gratiam poſſit mul tos deo filios gignere.et de filns ire.funjſqʒ; Sebenne reg⸗ m celeſts heredes aſcnibere. Mertto ergo zabulon nato exclamat mater eius lia. Ditauit me deus dote bona. Vꝛ⸗ deſne quale quantumue ſit celum uuſticie veraciter poſſi⸗ Ddere. et vittoꝛum odium ex coꝛde Jerere in veritate exerce re. QAm talem filium genuit. cum ꝓpheta fiducialiter pſal⸗ lit. Omnem viam imquam odio habin. has ſex virtutum ſoboles ſal tem dabitur cuiuis ſine pecca to viuere. vt ſaltem poſt vitioꝛum odium poſſit ſine vitio el ſe. Quis boc pꝛeſumat ? Quis in bac vita vel ſperare au⸗ deat. cum apoſtolus dicat. ſi dyrerimus peccatum non ha⸗ bemus.noſipᷣos ſeducimꝰ et veritas ĩ nobis nõ ẽ ̃ Auꝛs eſt vt de cetenis taceam. qui ipſa ſaltem peccata ignoꝛantie. poſſit in hac vita plene deſerere perfecte deuitare Nun⸗ quid vel ipſi qui alioꝛum culꝑ as coꝛripiũt.ſe ab omm pec catii contagio pemtus exuunt? Imo cos ſepe per quos de⸗ us alioꝛum errata coꝛrigere dilpomt ex magne pietatis di- ſpenſatione grauier cadere permittit. vt ex pꝛopꝛia culpa diſcant qᷓ miſencoꝛdes in alioꝛum coꝛreptione eſſe debe⸗ ant. Ded quantum putas erubeſcunt.cum quali ſe humili⸗ tate deiciunt. cum ſe m id vnde alios coꝛripiunt. vel foꝛte in aliquod gramus lapſos conſpictunt. qui alijs inſtatu re ctitudims foꝛmam pꝛebere debuerunt. Quis putas digne penſare ſufficiat quanta confuſio coꝛda eoꝛum tranſfigat. cum in ſua vita videant quod uure valeat ab ipſis etiam re pꝛehendi/quos pꝛo culpa eoꝛum remimſcuntur a ſe ſepe et acerbius coꝛripi. et durius caſtigari. Mmc eſt quod poſt Jabulon nalcuur Oma. quia mmirum ſepe Bed nunquid poſt —— — ——RN — —eẽ dti culpa. ſequitur verecundia. Nechil emm aliud intelligimus per dmam mſi verecundiam/ſed oꝛdmataʒ. ſolũ peccatum erubeſcere/eſt bonam. eſt oꝛdinatam verecundiã habere. Ded qu zabulon.nõdum gignere meruit.fruſtra dinam ſe poſſe gSignere credit Diſce pꝛius peccatum odiſſe.et tunc illud incipies veraciter erubeſcere.Si veraciter odis. citiꝰ illud erubeſcis. Ille pudoꝛ verus el ſe cognoſcitur quẽ vi⸗ tioꝝ odium pꝛecedit et comitatur. lioquin ſi in peccato depꝛehenderis. et depꝛehenſus furoꝛe confunderis. nõ te credo erubeſcere culpam ſed infamam. Non em deſcẽdit verecundia talis/tam de ipᷣo peccato/qꝙ; de fame detrimen to. Non eſt ergo vnde gloꝛieris quaſi dmam genueris Ha bent vtiq; hommes etiam peruerſi verecundiam. ſed vti⸗ nam bonam. vtinam oꝛ dinatam. Nam vtique ſi bonam ba⸗ berent. peruerſi foꝛſitan non eſſent. Peccatum etemm ſi perfecte erubeſcerent. non tam facile cõmitterent. Qualis pudoꝛ eſt erubeſcere paupertatem. erubeſcere humilitatẽ Ilud non pudet eos erubeſcere. ad quod docendum non pudut celeſtem magiſtrum de celo deſcendere. Diſcite a me in quit.quia mitis ſum et humilis coꝛde. t iſti e con⸗ tra magis abhommantes ꝙᷓ ſectãtes humiltatẽ multo am plius erubeſcunt habere ſoꝛdidam veſtẽ qꝙᷓ; ſoꝛdidã mentẽ Nvam multi hodie ſunt quos magis pudet in oꝛatio dne feciſſe barbariſſmum contra regulam peiſtiam. . cqua pꝛotuliſſe mendacium in ſuo ſermone cõtra re Gulam xpi. Seo quid hec de iſtis lo quimur.qꝗ ſepe ſua eti⸗ am crimma iactant quandoquidem illi etiam qui ſpiritales videntur hunc pudoꝛem haud facile ſuperant. Sepe dum n peedictioms officio pꝛoximoꝛum vtiulitati deſermunt. dũ foꝛte contra ſuperbiam diſputant contingit eos ſepe ſuper brre. vnde conſtat eos contra ſuperbiam ſubtiliter diſſere⸗ re. Et ſi foꝛte int loquẽð qo! fieri ſolʒ bꝛauẽ accẽtũ pꝛoduce rẽt, mag eos foꝛtaſſj pudet ð vitio oꝛois ꝙqᷓ ð vitio elatois Crede michi non eſt credendũ hanc eſſe ſlam verecundiaʒ quam intelligere debemꝰ ꝓꝑ dinam Multis adhuc melius noſſe/ꝙᷓ ſit rarũ humanã verecũdiã ꝑfecte calcaſſe.et hãc verã et oꝛdinataz habere. qð eſt dinam gemiſſe. Ecce de carnalibus omitto. cum ſpãtilibus tantũ interim ſit michi ſermo. Ecce qſqs es qui te credis iam dinam genuiſſe ſi co gereris coꝛam multitudine nudo coꝛpoꝛe trãſire. nũquid poſſes nõ erubeſcere? Cogita ergo ſi tantũ ↄfũderis.quã do immunda cogitatuione in mente ſoꝛdidaris Cur te iactes ampliis Dinam genuiſſe et oꝛd inatam verecundiam habe⸗ re.ſi mmus erubeſcis pudenda coꝛdis qᷓ; coꝛpoꝛis ſi magis vereris vultu m hommũ c; conſpectum angeloꝛum. Siccine magis eſt erubeſcen dum quod deus fecit bene.qꝙᷓ quod tu male feciſti. Certe illas etiã coꝛpoꝛis partes quas pudẽda vocamus deus fecit. pudenda aũt coꝛdis nõmſi tu feciſti. Diligenter ergo conſideranti.recteq; diſcernẽti ꝙᷓ; ſit rarũ vel ꝙᷓ; ſir paucoꝝ humanam verecundiam plene viciſſe. et ſolam illam que oꝛdinata eſt poſſidere.nõ erit vt arbitroꝛ vnde amplius quis ammirari debeat. cur talem pꝛolem tã ſero lia concipiat.et pariat. Sed ne de nomms ratione ta cite pꝛeteriſſe videamur. dma ꝛuditium interpꝛetatur. hoc itaqʒʒ eſt.illud iudicium quo quiſq; a ꝓpꝛia conſciẽtia ↄuem tur. conuincitur. cõdemnatur. et digna ↄfuſioms pena mul tatur Si emm ſibi conſcius non eſſet. non eſſet vtiq; vnde ue erubeſcere deberet. Et vfuſio quidem ſi nulla pena eſ ſet. non eſſet vnde eam quiſoꝙᷓ tam deteſtan vel tantũ de⸗ uitare debuiſ ſet. Oiro itaq; modo mens cuuſqʒ de pꝛia conſcia conuicta. et ↄdigna ↄfuſione deiecta. uno eodẽq; tpe ipᷣa ↄtra ſeip̃aʒ dictat ſñiazʒ. ip̃a de ſeip̃a ſumit vindictã hoc itaq; eſt illud iudicium in quo vnus idem q; ille qui iu dicat. et ille qui iudicatur. idemĩe qui condemnat. et qui ↄdemnatur. vnus idemqʒ pumẽs et qui pumt᷑.Nõ ergo ſñ cã fuit qð hoc tale iudæiũ ſcriptura ſac̃ nõ ſũ demõſtratõe — 2— — — — 1 ie de che co d Res be⸗ 1ge tane dt dede eſt. eri ſe et bitre onen tehoe ouen am de eniel tgu nominare voluit. Iſtud em̃ demonſtratõ; ſemp ſigrficat Et quid aliud hec adiectio ꝙᷓ ammum audientis. in amm ra tionem excitat? Were iudicium mirabile dignũqʒ ammi⸗ ratione.digneqʒ pꝛonuntiandũ cum demonſtratione. ĩ quo qdem iuditio quanto quiſqʒ ſeipᷣm ardentius diligit. tanto in ſeip̃m acrius ſeuit. et quo ſibi parci vehementiꝰ cupit. tanto minus ipe ſibi parcit. quia quo amplius ſuã ↄfuſionẽ foemdat. eo acrebius ſua quenq; ↄfuſio vexat. Sʒ hoc foꝛ taſſis cuiq; mrandum videtur. ſi hec inter alias vir tutes digne annumeratur. cur ꝑ femmeũ.et nõ potiuſq x vinlez ſerum expemitur. Oʒ ſcimꝰ om̃es qꝛ ĩ femis ꝙqᷓ ĩ viris qᷓuis ſit foꝛma pulcritudĩs maioꝛ. eſt tñ ad opa virtutũ oſtatta foꝛtitudis minoꝛ. Quis neſciat verecũdia elibet honeſta coꝛð robur qᷓtũ emolliat et ꝙᷓ; ſepe foꝛtia opa p̃pediat. dũ ammꝰ hoĩs vltra modũ ↄfũdi deuitat. Eſt itaq; dina ñ vir ſz f ĩa. nõ filiꝰ ſʒ filia. Et foꝛte ñ ſine cauſa fiit. ꝙ pꝰ natũ zabulon. deꝰ lie nõ filiũ ſʒ fiiã dare decreuit. ꝗqᷓ ffis auda⸗ tiã blãde mitigaret et furẽtis aĩos blãditijs delimret. z em̃ vt ex pᷣdictis apparz za bulõ / ipet? vaſtos. et ĩgẽtes ge⸗ rit aĩos.ſʒ ſciũt vt om̃s nommꝰ feie/qꝙ; viri tumẽtes aimos blãditis alloqᷓ. et iratis dultiꝰ blãdiri. Valde ergo opoꝛ⸗ tunũ videt᷑.qð poſt zabulõ dina naſcit᷑.vt ex ſoꝛoꝛis lemta te fris ferocitas tẽpet. Multũ eĩ ꝑ omez moð zelãtis aĩ im petũ tẽpat.cũ ĩ ſeipo ĩuemt qs vñ erubeſcat Hec vtiq; ẽ rõ mfailoꝛ cur pꝰ zabulõ dina naſcit᷑.vt eiꝰ modeſtia fris ĩpe tus tempetur. Sed quia dina mi vinde ml magmficũ moli tur / tribum in populo ilrk facere nõ meretur Imo etiã ſepe vt dictũ eſt dum plus iuſto ↄfundi metuit, ad foꝛtia et viri lia nõ ſol um nõ conualeſcit.ſed ea etiã ppedire conſuemt. Sʒ qᷓuis pauida ſit vtpote femia ad opa foꝛtitudis. ĩuem tur tñ pꝛouida et circũſpecta ad cuſtodiam honeſtatis. et chuis neſciat placere ꝓ foꝛtitudmẽ. nouit placere ꝑ foꝛme pulcritudinẽ. Eſt em̃ dma ãmrande pulcritudis et foꝛmne hngulans. et que intuentiũ oclos in ſin ammratõne facile trabat et ammrantium ammos cito ſua dilectione alliciat Quis em̃ ignoꝛat quõ modeſtia verec ũdie hoĩes ommbus et omeẽdabules redoat. et amabiles effictat. vñ nanqʒ; ẽ qð verecũdos hoĩes. vere ſemp ceteris caramplectimur. mſi qð in eis dum verecũdie modeſtiã. modeſtieq; gram mra mur. dine quodãmodo pulcnitudie allicimur. et pulcntudi ms ſue magmtudie in eiꝰ? amoꝛ̃ captiuamur. O ꝙᷓ ſingula ris huiꝰ dine pulcrirudo.qꝙᷓ celebas huuiꝰ dilectio.cuiꝰ pul critudinẽ pene nemo nõ mirat᷑.cuiꝰ dilectione pene nemo nõ deledtat᷑.Huiꝰ? rei ſichẽ ille fuius emoꝛ teſſis fit.q ei tã ardẽti amoꝛe ĩbeſit vt mallet om̃es mares ſuos abſq; mo⸗ ra circumcidere quam illam nõ habere. O ꝙ; multi vſq; hbo die ſunt. qui q) pꝛo deo facere noluerunt. ſepe rNo amoꝛe Dine efficere nõ diff erunt. et pudendoꝝ ſupflua ꝗqᷓ pꝛo dee amputare debuerãt. oꝛta ↄfuſioĩs occaſioe pꝑꝛo euitãdo ve recũdie detrimẽto amputare nõ tardãt.et malũt ĩ amputã dis vite ſue ſuꝑfluis cir cũciſioĩs moleſtiã ſubire qᷓ; ipudẽ⸗ tes videri. et ſine verecũdia eſſe. Sʒ q qs ẽ ſic hem vel qs pr eiꝰevel qͥd ſibi volũt hiunõi noĩa.ſichẽ qͥ inipᷣtat᷑ humerꝰ vł laboꝛ.et emoꝛ qð ſonat aſinꝰ. Sʒ ſi eoꝝ facta ↄſulimꝰ.qui ſint citiꝰ ĩuemmꝰ? Qu em̃ ſunt q ſolẽt nõ tam pꝛo deo qᷓ pꝛo dina.nõ tam pꝛo ↄſ cia ꝙᷓ pꝛo verecũdia pudẽda ſua circũ⸗ cidere. qᷓ inqᷓ; alij erũt ꝙᷓ amoꝛ ꝓpꝛie excellentie. amoꝛ vane gloꝛie Tał finde taliꝑre ðð amoꝛe ꝓpꝛie excellẽtie amoꝛ va ne glie Nttẽde nũc ergo hũc emoꝛ ꝙᷓ ſit ſtultus.et ĩuemes ꝙᷓ recte nücupetur aſinꝰ.videamꝰ ergo vñ extollit᷑.vñ glo netur. Si de eo qð nõ habet ſed habere ſe credit. hac que ſo ſtulticia/qᷣð ſtultius excogitari poterit? Si autẽ habet. audiat ꝗ dei ap us dicat. Qmd habes quod nõ accepiſti? Si autem accepiſti. quio gloꝛiaris quaſi non accepens. Et quidem accepiſie. non. acctpientis. ſed veraciter ẽ glia Dantis. md em̃ habʒ hõ ꝓpem mſ ꝓctm̃. et qle erit głan 8— —— — — m de malo propꝛio. ſiue de bono alieno. Talis vriqʒ; gloria toꝛ. ꝙᷓ vere eſt ſtultus. tam recte appellatur et aſin?. Sed et qð ſichem humerus vel laboꝛ ðꝛ. ad idẽ ptinere videt. humerus em onera poꝛtamꝰ.et hoc agẽdo vtiq; laboꝛamꝰ Suppomt itaq; ſichem huemerũ ſuum ad poꝛtandum et li benter deſudat/ſed ad ſolũ nomẽ ſibi factendũ Recol amꝰ mõ qð de iſachar legimꝰ. Iſachar inq̃t aſinus foꝛtis. vidit requiẽ q; eſſet bona.et terꝛã ꝙ eſſet optima.et ſuppoĩt hu merum ſuũ ad poꝛtandũ. Ibi iſachar alinum ſe reputat. et humerum ſuũ ad poꝛtandũ inclmat.Hic emoꝛ aſinus dici⸗ tur. et ſichem laboꝛioſum humerũ hre demõſtrat᷑.videtis q qcqd agit᷑ pꝛo leticia vᷣa.totũ exercet᷑ pꝛo leticia vana. Iſachar laboꝛat pꝛo requie quã vidit.ſic hẽ pꝛo laudis voa⸗ mtate quã ↄcupiſcit Recte tñ ñ laboꝛioſꝰ ſʒ laboꝛ appellat qe ꝑ ſuum laboꝛẽ ad verã requiem nõ ꝓpducitur. Quãa auteʒ recte laboꝛ dicatur. teſtat᷑ laboꝛ ĩpocritaꝝ/qui tim̃ laboꝛãt pꝛo adipiſcendo vano fauoꝛe hoĩm. Hic itaq;.ẽ ille ſichem qui egredienti dine occurꝛit. oppꝛeſſa amq; coꝛrupit. Inte⸗ Gritatem erge quã mtus foꝛtaſſis cõſeruare pot uit. egreſ , a aãmittit. Qam quomã verecũdie venuſtas ab oĩbus fere ↄmendat᷑.laudatur.amatur.dimam egredientez. et intima (ſua deſerentem. et que eam humiliare conſueuerat infirm catis memoꝛiam cito obliuiſcentem. ſubito hoĩm laudes ex cipiunt.et eam dum fauoꝛibꝰdemulcẽt coꝛrũpunt. Dũ em̃ ia oblata laude delectat᷑. quid aliud ꝙᷓ ꝑ ſichem.amoꝛẽ vi delicet vane gloꝛie coꝛrũpiturs Verũtamẽ tũc dina coꝛrup tioms ſue damna violentia quadã potius ꝙᷓ; volũtate patit᷑ cum blandienti pꝛaue delectatiom quantum poteſt relucta ur. Totiens em ſichem quaſi nolentem oppꝛimit. quotiẽs mentem coꝛruptioms ſue confuſionem erubeſcentem. et ic circo foꝛtiter reluctantem. ettam muitam vſe q; ad turpem P delectatõz trahit Sʒz qᷣd putas cauſe accidit.qᷓ eã ſua itima orlere et ad extiorn vagari vpniit mſi qy ſ epe du firma nrᷣa mmiĩs vrubelſcimus. ne foꝛte alij eaſ dẽ infirmitates in ſe ſen tiant mirari incipimus. et videtur nobis qpᷣdam ſolauj ge⸗ nus muemſſe ſi dept end amus nosã noſtra ſaltem deictio ne vel ſocios habere. Inde fit vt incipiamus alioꝝ ſtudia curioſius querere. nunc vultum / nunc Seſtum totiſqq; coꝛ⸗ poꝛis babitum frequenter circumſ picere. eoꝝ occulta alio *„. rum ex relatu libenter addilcere. Dum igitur dina in alijs ammaꝝ ſtatum ex ſigms exterioꝛibꝰ dephendere miltur⸗· quid almnd cᷓ ſua deſerens ad videndas mulieres foꝛzas egreditur foꝛaſ q; vagatur Dum ergo dina mulieꝝ foꝛmas curioſe circumſpicit. alas mul tum alias minus pulcras m mirum iuemt. Et du lecũ tacita ſepe comperat. ꝙᷓ; multas pulcritudims ſue magm tudine longe antecedatquid mi⸗ rum ſi apetitus eam vane glonewehementi? pulſat. Cui? impetum dum reſiſtendo repelle nõſ ufficit. quid aliud qᷓ; viribus ſichẽ victa ſuc cũbit. Notandum ſane quod vno eo⸗ demq; tempe/ et dina coꝛrumpitur. et eius in ſns pecoꝛibꝰ paſcendis fratres occupantur Oens etem que caritate cę teriſ q; virtutibus pollet. ſicut de ſuis malis dolere. ſic et de pꝛoximoꝝ boms gaudere ſolet. Dum igttur peoximoꝝ 5 , vitam luſtrando eoꝝ bona ↄſiderat.ſuaq; cum illoꝝ boms compat. ſicut nõ poteſt ſuis ſepe fauoꝛibus non fauere. ſic et de alioꝝ eam boms congratulari erit necelſſe. mens vti⸗ qʒ pia dum alioꝝ peofectum/ alioꝝ defectũ/hoꝝ infirmita⸗ tem. illoꝝ pꝛofectonẽ diligentiꝰ intuetur.varijs mmirum nunc his nunc illis viciſſim affectibus tangitur. Incipit er So pꝛo alijs timere. pꝛo alijs dolere. de his bona. de aliiss melioꝛa ſperare. Widet in alijs que diligat. pꝛo quibus et gandeat, muemt ĩ quibuſoam que auſte abhorꝛeat.pꝛo quin Bus et wſte dolere d ebeat. In hunc itaq; modum dum af 14. fectus bom ſimplicibꝰ cogitatõibus alludũt. que ex inſpe cta et ſibi cõplacita pꝛoximoꝝ diſciplina hincinde occur⸗ runt. quid aliud fratres dine filij lie. ᷓ pecoꝛa ſua paſcũt — —- VPideſne quomõ vno codemq; tempoꝛe aliud verus amo: pꝛoximi. atq; aliud opat᷑ vanus amoꝛ ſui. verꝰ amoꝛ pꝛori mi paſcẽdis pecoꝛibus frm paſcua peeſtat. vanus amoꝛ ſui coꝛruptioms dme occcaſionẽ ãmimſtrat. Qy autem res pa trem non latet. etiam pꝛiuſqꝙᷓ; ad fr̃es ſermo puemret.quid aliud nobis mſinuat. mſi q; coꝛruptele noticia ammũ pꝛig p cositationẽ ꝙᷓ; ꝑ affectum pulſat? Sed cum res diutius ĩ coede verſatur. ſepius ꝑ cogitationem replicatur. qñzʒ vſq; ad coꝛdis mmtima penetrat. coꝛdiſq; affectum trãſuerberat Cum igitur rei ſollicitudie aĩmus afficitur. variſq; affectie bus viciſſim tangitur. ijam vſq; ad filios lie. fratres autem dme ſermo puemſſe non dubitatur. Sed quomodo putas mſamunt. cum ſoꝛoꝛis ſue coꝛruptionẽ iam ignoꝛare vel ſal tem dil ſimulare vlterius non poſſunt. Quid em̃ de eis ait ſcriptura.mſi q; irati ſunt valde.et iteꝝ qð eſſent ſeuiẽtes obſtupꝛũ ſoꝛoꝛis ſue. Docet vtiq; nos hec fratrum ira vel pouus inſama/quantum ſibi debeat quiſqʒ iraſci. qualiter mdignari.quomõ ſeipᷣm ar guere.qꝙ; acriter mcrepare. cum ſe agnoſcit conſcientiã ſuam mam gloꝛiatione fedaſſe De⸗ bet ergo quicunq; eſt ad ſanandum mentis tumoꝛem mfir⸗ mitates ſuas ante oculos ponere.et culpas ſuas ſine quu- bus nemo hanc vitam tranſigit ad memoꝛiã reuocare.ꝙᷓ; m honeſta ſepe in opere. ꝙᷓ mdigna in oꝛe. ꝙᷓ immũda verſe tur in cogitatione / diligenter attendere. vt inde mamfeſte colligat.ꝙᷓ multa in ſuis moꝛibꝰ imuemre queat /que iure de beant amputa n. ſi vere vult et nõ impudẽter gloꝛiari Cum igitur hiiꝰ modi conditioms retractatio mente reuoluitur. quid aliud ꝙᷓ; cum filio emoꝛ circũciſioms pactum ſtatuitur Nam quid eſt diceremoꝝ tuoꝝ pudenda abſceide. ꝙq; ma- ſculoꝛum tuoꝝ pᷣputia circumcide.Et quid ẽ dicere alioqn nõ poteris nõ ĩpudenter gloꝛiar. ꝙ alioquin poteris copu lari. Si em̃ ſichem gloꝛia tio.ſi dina verecundia. qͥd aliud erit gloꝛlatio mpudens.gloꝛiatio ſine verecũdia /ꝙᷓ ſichẽ er. ſine dina. Recte aut inueterate conſuetudimiſ que diffici le ſuperantur. p maſculmũ ſexum deſignätur. Jit ſunt ma res quos fratres dme circucidi voluerunt. teſte tamẽ ſcrip tura hanc circũciſioms ↄditionẽ ſichem in dolo ꝓoſuerũt Ecce vt facile aduertere poſſimus. nullo marito tali ſoꝛo⸗ rem ſuam dare ciſponebãat. et qᷓuis gpoſite ↄditioms ouen tioneʒ explere potuiſſet. nullatenꝰ? tn eum tali matrimomo dignum iudicabaut Et quidem etiam ſi poſſemus omia in honeſta ma de nr̃a pemt? vita amputare et ab oĩbus oĩno mũdari. mchilominꝰ? tñ deberemus nõ de nris merttis. ſed m dñno głiari. Et iccirco fres dine dura ei Pponebant. vt en de ſoꝛoꝛis ſue copula oĩno deſperaret Sʒ patioꝛ eſt ſic he⸗ qei ber⸗⸗ vel qualber alt bera tolerare. qu 3;2 adamate dine n ſumus. vt ea que ab aimo extoꝛqᷓre nõ potummus. qñ pao deo illa facere diſt ſponebamus eadem ipᷣa ſit nobis facile p⸗ ficere. cum pꝛo eis timemꝰ incurꝛere detrimẽta verecundie Quid ad iſta dicemus? On foꝛte melms ertt tacite gemere aliquid reſpondere. quin iſta negare nõ poſſumus. Illuo ſane dixerim q dine fratnibᷣmento dil plicuit. merito eoſ placaret nõ potuit circumciſio que non tam pꝛo deo. ꝙᷓ; pꝛo dma. nõ tam pꝛo inſtitutõe diuina ꝙᷓ pꝛo verecundia hua⸗ na facta fuit alum tamẽ in eis fuit iuſte ſeueritatis moð excedere. et ĩ vlciſceenda muria equitatis menſurã mimme ſerualſe. Merito ergo iacob incõſultam eoꝝ audatiam red argurt. ſeuerltatẽq; t tam mdiſcretã iuſte rep̃hendit. O qᷓn ta ſatius erat viros cᷓuis nõ tam pꝛo deo cᷓ pꝛo. dma circu⸗ ciſos ad verũ dei cultũ paulatim pducere. qꝙ mopmata et repentina moꝛte pcutere. Hmc i itaq; colligat Hinc diligenẽ attẽdat.quõ qſq; debeat circũciſis ſuis pcere.quos tñ me mimt ſe nõ ꝓpter deũ circucidilſe. QOra ſut iſti modi circũ⸗ ciſi/mſi moꝛes nec bona mtentione coꝛreptie Neca tñ m talt⸗ bus debemus. moꝝ. bonelſta del Kruere. led. mtento; mutare o de ere ind lol ua⸗, vo me ſed cu⸗ et ent mne i⸗ lr Errant ergo vtiq;/ erꝛ ant qmi abitiũt opera bona. chms foꝛ te inchoata ſint mtentõe mala. Ere antium er go ſi uo vlto res huiꝰ modi qd aliud faciunt.qꝙᷓ ſuꝑ circũciſos cũ ſimeõ et leur irꝛuẽ tes violent occidũt. Ope pᷣcium eſt illud etiaʒ Diligenter attedere. quonã mõ tam pauci tantã potuerunt ſtragẽ efficere Sed mmiruũ adiuuit eos electa opoꝛtumtas tpis. qñ ipᷣos cicũciſ os.et ab iſtis occidẽdos oſpꝛeſ ſerat a cerbitas doloris. d hoc el ectꝰ? ẽ cicũciſiõis dies ille tciꝰ quo teſte ſcnꝑtura doloꝛ ſolet eẽ Suiſſimꝰ. Sʒ qui ſüt iſti dies vel cur ti dñr eẽ tres.ſi ꝑ noctẽ i ignoꝛãtia. recte ꝑ di em itelligit noticia. Pꝛimus itaq; dies ẽ gmtio eoꝝ qꝗᷓ ſũt ex tra nos.ſcõus dies cogmtio eoꝝ ꝗᷓ ſunt intra nos.dies terciꝰ ↄgmtio eoꝝ ꝗᷓ ſunt ſ upꝛa nos Extra nos coꝛpalia.in tra nos ſpuãlia. ſup:a nos diuia. Eoꝝ itaqʒ ꝗ ſe cir cũcidũt verumtñ nõ ꝓpt᷑ ᷣm hoc faciũt. peima ↄſidera tio eẽ debet/ vel potiꝰ? ſolet. cũ diligent attẽdũt. ꝗᷓ aſx ſpitatis extrinſ ec? Ptulerunt. Scðda ↄſideratio eẽ debet. qo int? acqſierũt ꝑ tot cruciatꝰ coꝛpis. imo q̃ntuʒ intꝰ veracit᷑ pdidert ꝑ neuũ ſimſtre intẽtioms. Tercia ↄſideratio erit qd retributõis ðᷣ deo expectare debeãt. quẽ ſimulate ſzuitutis obſeqo nõ tã placaſie ꝙᷓ exaſpaſſe ñ dubitãc Pema itaq; die ↄſideratõil perme recurꝛit ad memoꝛiaʒ ãputata licetia amate ſuetu⸗ dĩs. et abſqʒ dubio doloꝛ efficit᷑.doloꝛ vtiq; Suis qꝛ nõ re linq̃tur ſine doloꝛe qð poſſideat᷑ cũ amoꝛe. Scðo die ↄſi⸗ deratõis ſcðe.ĩuemt ſe aĩmꝰ ꝑ detrimẽta coꝛꝑis puemſ ſe/ ad damna mẽtis et fit vtiq; doloꝛ qnto iuſtioꝛ. tã to foꝛtaſ ſis et Smoꝛ. Tercio die oſ ideratõis tcie dephẽdit ſe S Fuia Ptuliſ ſe de ſentẽtia ꝓpꝛia. ſʒ Suioꝛa expectare debere de lẽ istia diuia. Hic eſt ulle dies tciꝰ ĩ quo teſtãte ſeript᷑a do⸗ loꝛ ſolet eẽ Suiſſimꝰ. Quãtus eĩ putas doloꝛ mẽtẽ trãſuer berat cũ diligent ↄſiderat maluz qoð ptulit. malũ qð cõmi ſit.maluʒ qð pꝛomeruit. malũ qð ptulit exteri?ĩ cruciatu coꝛpis. malũ qð ot raxit itninſecꝰ ĩ rea tu crimis maluʒ qd tio.; pꝛomeruit dunmtus in conſpectu creatoꝛs. Pꝛofecto non ſolũ grauiter ſʒ etiã grauiſſime doluit quiſqs mutilit circũ ciſoꝝ ad hanc diem puemre potuit Debet tñ mens ſui cri mims oſcia et de ſua mfirmitate ↄfuſa. et patienter dolere et ſua coꝛreptõe non deſperare O poꝛtet eam ſane et dole re de coꝛrupꝑtione.et ſperare mehilominꝰ de coereptione. vt ꝑ moderatum doloꝛem afflicta. et P ſpei ſidutiam ere⸗ cta. et ſatiſfaciat de pᷣterito. et pꝛouideat de futuro Suꝑiꝰ aũt iã dirximquõ doloꝛẽ et ſpem ꝓſimeonẽ et lein itellt⸗ ge re debemꝰ?. Jſti ſunt duo illi dine fres ſimeon et leui imu⸗ naꝝ ſuaꝝ vltoꝛes ſem. ſʒ vtinã ꝙᷓ; foꝛtes foꝛent tã et diſcre ti. Nd ſimeon ptinet ſatiſfſacere de eo qꝗð malefa ctũ eſt ſ d lem Ptinet aim erigere / ad id impoſterũ pꝛouidenð eſt. S erso doleres ð coꝛruptõe. deſperes aũt de coꝛrectõe ẽ bi ſimeonſʒ ſolus.ild tantũ ergo negotiũ neceſſe et vt vtrun q; ↄuemat.et vterq; alteri opem ferat Sed ↄſiderandũ eſt iteꝝ ſepe in eo qð ſoꝛuiter agunt moduʒ iuſti libamums excedũt.qð facile ↄumcimꝰ ex hoc eoꝝ ope qð inter manꝰ habem? rꝛeptis em gSladijs ↄfederatos ſibi ſocietatis pa ccto violẽter occidunt. et pẽo vmꝰ pudicitia violata tot vi⸗ roꝝ/tam ſubitã ſtrage fecerũt. Gladiꝰ ſimeoms expꝛobꝛa⸗ ladi? leui eſt exactio· Solet em̃ ſimeon/co coꝛrupte mẽ tt expꝛobꝛare vehemẽter malũ qð fecit. Lem vᷣo ſolet vehe meter exigere bonuʒ qð fien opoꝛtuit Quid igit᷑ aliud eſt eos hijs gladijs pugnare. ꝙᷓ; expꝛobꝛatõis et ex actõms ſii mulis mentẽ flagita re Hijs ſtimulis quoꝛũdam mens vebhe mẽ ter accẽſa.ſepe mæeõſolabiliter mõ p̃t euitare. Hijs ſtimulis ex agitata ea etiã ſepe inchoa re pꝓᷣſumt.qᷓ nullatenꝰ valet ↄſumere. Hmc ulla quoꝝdam imoderata triſtiua. hinc illa enã idiſcreta abſtinẽtia ꝗᷓ nõ ſolũ vires coꝛpis venetiã virtute euacuãt mente. Quoſdã eteĩ ſeunente ſimeone vidim? tam ir:ꝛõnabilitriſutia abſcꝛ⸗ beri. vt nulliꝰ ꝓoſſent aliquatenꝰ ↄſalatõne releuari hos plãgit ea etiã que nullo l — — el . cognouumus p immoderatam abſtnentiãa tam gramter coꝛ ruiſſe. vt nulla poſtmodum delitiaꝝ copia. nuli a coquoꝝ diligentia poſſet eis ſatiſfacere. Ecce bellatoꝛes iſti.ſime⸗ onẽ loquoꝛ et leui.quomodo pugnãt.qualiter ſe vmndicant Quid eſt em eos arꝛeptis gladijs dine amatoꝛes mterfice re. quã expꝛobꝛatione meuitabiliũ vel exactione impoſſibi lium eouſq; nõ ſolum vires coꝛpis. verumetiam vigoꝛẽ mẽ⸗ tis at tenuare. vt pꝛo humana ſaltem verecundia non poſſit ſe mẽs a ſuis exceſſibꝰ tpare vñ eis recte ꝑ iacob ðꝛ Bimeõ et leui fres vaſa imqtatis bellãtia ĩ ĩ ↄſuli eoꝝ nõ vemat aĩa mea. et metu eoꝝ nõ ſit Zlian mea. O quales bellatoꝛes / qui dum foetiter egiſſe videri vol unt pacis ſue ſocios tam cru⸗ deliter ꝙᷓ violenter occidunt. Vaſa imquitatis bellantia. ſed in conſilium eoꝛum non vemat amma mea. O viros con ſ ultos qui dum 10 pſumunt quod efficere non poſſ ſunt. ulud etiam amittunt quod efficere potuerunt. In conſulum er⸗ So eoꝛum non vemat amma mea. et in cetu eoꝝ non ſit glo ria mea. Non eſt bona gloꝛiatio ambulare m magms et in mirabilibus ſuper ſe. quo poſſit quaſi de ſua gloꝛari virtu te. Non eſt inquam huiuſmodi bona gloꝛiatio. In cetu er⸗ go eoꝛum non ſit gloꝛia mea. Qma inqiit in furoꝛe ſuo oc ciderunt virum /et in voluntate ſua ſ uffoderunt murum. Qud per virum mſi vigoꝛ mentis.quid per murum mſi di⸗ ſciplina intelligitur coꝛpoꝛis.vir itaqʒ ille ama toꝛ dine tũc veraciter occiditur. quando per afflictionem mmiam vigo⸗ re mentis ex hauſto vſqʒ ad apertam impudentiam ammus effrenatur Tunc amatoꝛ dine abſq; dubio gladio perit. quando per afflictioms mmietatem vigoꝛ mentis eouſqʒ; deficit.vt a ſuis vt dictum eſt exceſſibus pꝛo humana ſal⸗ tem verecundia ſe tempare non poſſit. tunc murus deſtru tur. quando per immoderatam abſtinentiam rigoꝛ pꝛioꝛis dil cipline pemtus diſſipatur. Sed hoc eſt in buiuſ nod: bellatoꝛibus pꝛe ommbus ammirabile / imo ſup omma dete ſtabue. quod nullius nunquam quamubet pꝛudentis vm conſilio acqmeſcunt.imo nec pꝛopꝛie ſaltem experientie ce⸗ dunt. nec tunc quidem cum iam meipiunt/et copoꝛe Defi⸗ cere/ et coꝛde ta heſcere. Quoꝛum pertinatia maledichoms iaculo percutitur, cum ad illos per iacob dicitur. Maledi ctus furoꝛ eoꝛum / quia pertinax et indignatio eoꝛũ/quia dura Orrabilis pertmn atia. ſedenen minoꝛ inſama/ ab im⸗ petu curſus ſui. a deuio erꝛoꝛis ſui. nonmſi ſolo impoſſibi⸗ Urtatis freno poſſ ſe retineri. Ecce quomodo pꝛelꝛari noꝛunt vala i imquitatis bellantia. ecce quanta faciunt. ecce quan⸗ ta fiunt p?o dma. Oꝛzo dina maſculi circumciduntur. pꝛo dina circumeiſi perimuntur. Totum boc fit ꝓpꝛo dina. to⸗ tum peo humana verecunma. Sed miraris foꝛte / cum hu⸗ manam veracundiam ſuperius re repe obauerimus. cur eam modo ad dinam pertinere doceamus. cum per omam ſo⸗ lam oꝛdinatam verecundiam mtelligere debeamus. Sed aliud eſt hommes erubeſcere ꝑꝛopter deum.et aliud eoſ⸗ dem erubelcere pꝛopter ſeipſum. Sic luceat lux veſtra di⸗ cit ſ. criptura. vt videant opera veſtra bona. et Sloꝛificetur pater veſter qui in celis eſt. Gonum eſt ergo erubeſcere in famiam. non tam ad noſtram quam ad gloꝛiam Diumnam. Et hoc eſt foꝛte d inam exire hoammum infamiam pꝛopter deum erubelcere. Nam tunc pꝛoculdubio dina intus ꝛinue⸗ mtur. quando de occultis etiam ſius coꝛam deo conſcien⸗ tia noſtra confunditur. Hommes itaq; pꝛopter deum eru beſ cere eſt bonam verecundiam habere. et qualem non. du bitamus ad dinam pertinere. Verecundia itaq; talis. et o-⸗ Oinata eſt. et auxta aliquid recte humana dici poteſt. RKe⸗ uera tamen Hurnſn modi bona eſt. ſi non ſit mma Certe ſi di na adhuc paruula ellet vel i mtra thalam ſur ſecreta ſeip⸗ ſam cab beret Ccoꝛripts macula; nõ incurꝛilſet. et tanton 4. e⸗ maloꝛum cauf⸗ a non extitilſet. Hec ẽ ẽ dina que poſt iſlachar et zabulon naſcitur. quia poſt deguſtatum interne dulcedi ms gaudium. et poſt verum vitioꝛum odium. quanto ven⸗ us / tanto vehementius quiſ q; de ſua infirmitate confundi⸗ tur. Per iſac har etemm intelligimus gaudium conſctentte Per zabulon odium malicie. per dinam / venuſtatem vere⸗ cundie. et ſunt quidem hij nouiſſimi tres liberoꝝ lie. quos ſi cum quatuoe ſuperioꝛibus annumeramus ſeptem elſe abſ q; dubio inuemmus. pemcipales emm affectus ſeptem eſſe longe ſupenus iam diximus. quos cum m nobis oꝛoimam2 mimn numerum virtutum redigimus. pꝛimo ita q; omeur ei ti moꝛ. deinde doloꝛ. poſt hos ſpes et amoꝛ. poſt hos quat oꝛ oꝛdinantur. leticia. et ra. nouiſſime autem ommuin ve e⸗ recundia. Itaq; mchil aliud eſt iacob hinul modi liberos er lia genuiſſe. ꝙ ammum affectioms ſue motus oꝛdinan⸗ do dignam virtutum ſabolem de ſeipſo pꝛocrealſe. per ru⸗ ben igitur pteimogemtum iaco b. intelligimus oꝛdinatum ti moꝛem. per ſimeon oꝛdinatum doloꝛem.per lem et iudam ordmatã ſpem et oꝛdinatum amoꝛẽ᷑. P iſachar aut ãtelligik ordinata lecicia. pzabulon oꝛdinata ira. ꝑ dinam oꝛdinata verecundia. Sclendum autem qð affectus iſti tunc veraci⸗ ter creduntur bom. quando ſunt non ſolum ordinati. ſz eti am moderati. Sepe nanq; cum diſcretioms moderamen ex⸗ cedunt. virtutis nomen amittunt. Sed boc foꝛtaſſis meli⸗- us per exemplum oſtendimus. li de ipᷣo fratrum pꝛimogem⸗ to exemplum ſumamus.Certe ſi timoꝛ immoderatus peri⸗ culoſus non eſſet iacob ad ruben loquens numme dixiſſet. Effuſus es ſicut aqua non creſcas. quia aſcendiſti cubile patris tui et maculaſti ſtratum eius. Si p ruben debemus ordinatum timoꝛem intelligere. cur queſo iubet eum iacob ñ creſcere mſi qua malũ ẽ ĩ quolibʒ oꝛdĩato timore moð eqd tatis excedere Duobꝰ ãt mõis hic fili? eꝗtatis m̃ſurã pe ſupgredit᷑ aut. qꝛ circa vnum aliquid mmis extẽditur. aut quia ad mnumera vel etiam mutilia paſſun dilatat᷑ Quis udam neget poſt pꝛoditioms ſcelus mire timere debuiſſe. BGed illuð in eo quis non videat ſupꝛa omma execrabilefu iſſe.quod oum m ſuo timoꝛe modum ſeruare noluit vel ne⸗ ſcint ſemetipſum deſperango malum quod coerigere po⸗ tuit deteſtabilioꝛi exitu quain exoꝛ dio cumulauit. Sed il⸗ la timoꝛis mmietas que ſe paſſim ad multiplitia rerum ef⸗ fundit. facchius decipit. perfectis etemm vins quãdoq; ſur repit. Quis nanq; pꝛelatoꝛum quamiibet perfectus dum ſubiectis ſins neceſſaria pꝛeimdet ita ſollicitudims ſue cu⸗ ras temperat. vt pꝛo aduerſis rerum caſibus nunquam piꝰ uſto foꝛmidet. Pertinet autem ad ruben tunc tantum u⸗ moꝛ huiuſmodi. conſurgit quidem non ex amoꝛe mundi. ſʒ de dilectione pꝛoxim. Sed quis enumerare ſufficitat om̃es ancipit es in commodoꝛum caſus hincindeq; fſurgentium. mfirmitas ſubiectoꝝ. Et qᷣs nõ videat ꝙᷓ ſit defficile.imo cqᷓ pene ĩpoſſibile.iuſte foꝛmidims metas nunqᷓ; excedere Jñ fit ſepe.vt quãto quis pꝛudentioꝛ/tanto inuematur ſollici tioꝛ. et quãto quiſq; nouit ꝓſpicatius circ ũſtantiũ piculoꝝ caſus ancipites pꝛoſpicere.tanto cogitur timide ſollicitu⸗ dims ſue habenas multiplices relaxare De quo et illõ con uementer mtelligitur quod ad ruben per iacob dicitur. Ef fuſus es ſicut aqua/non creſcas. Solet emm per aquam quandoq; carms pꝛudentia.ſicut per vmum mtelligi ſepe ſpirita lis intelligentia. Mec aqua euiq; tunc im vmum ver⸗ titur.quando aſpirante deo per:exterioꝛis ſcientie ſcalam ad immuiſibil um intelligentiam ſubleuatur. quando inurſi⸗ bihia dei a creatura mundi per ca que facta ſunt mtellect. conſpiciuntur. Huiuſmodi cuique aqua eo amplius bha⸗ bundat. quo eius ammus in excterioꝛum ſcientia copioſius ſe dilatat. Hec veiq; aqua /quanto vberius exc feſcit. dum omma caute circumſpicit.tanto pꝛocul dubio foꝛmidoloſe ſollicitudims ſuuam denſioꝛem gigmt. et latius expandit. Vnde recte hic dicitur. Effuſus es ſicut aqua. nõ creſcas. Cauendum itaq; ſũmope cum mundane ſcłtie aqua habũu⸗ dat. ne multiplicis ſollicitudis timoꝛ vltra menſurã excre⸗ ſcat. Certe cum ruben adhuc puulus eſſet.et annos puert les ageret patris ſui cubile inceſtare nõ p̃ſumpfſit vel qe nõ potuit.vel qꝛ mimme auſus fuit. & oultꝰ tñ intantazʒ vt Dde ipo legit᷑ pꝛorupit audaciaʒ .vt patris ſui coꝛrũ pet ↄcubi⸗ uã.bale videlicet rac helis ancillã. Sʒ ſi ꝑ balaʒ imaginatõ intelligit. quõ putamꝰ huiꝰ mõi ancilla coꝛrũpit᷑. Dz qᷓ eſt bale coꝛruptio.mſi cogitatõis ĩoꝛ dinata et ipudẽs euaga⸗ tio. Intantñ eĩ qnz timoꝛ ſupfluꝰ?maginatõʒ nõ Dicã coꝛrũ pit/l 3 pꝛoſtituit. vt q qdez m tpe orois a ſuis ſe foꝛmcatõibꝰ tpare vix aut oĩno nõ poſſit Cum eĩ pᷣ mmia ſollicitudie int oꝛandum eſſe ſepe mundanoꝝ negotioꝝ fantaſias mene ꝑp imaginatõʒ recipit.qd aliud bala ꝙᷓ; ad foꝛmcatões ruben ſinũ ſuum expandit Cogita nunc ergo qᷓ ſit mmeptum vt eo tpe quo debes pꝛo eterms malis remouendis dño ſ uſplica re. incipias tempoꝛalia tantum picula p̃ oculis habere.et illa ſola coꝛde reuoluere.illoꝝ ꝓpter que veneras oblunſct illa quoꝛum oblunſci debneras ſola remimſci. Hinc eſt quod mens ſepe que peius ſolebat per imaginationem ſola ſibi futuroꝝ bona vel mala omm hoꝛa anteponere. poſtmo um per ſuperfluum timoꝛem ſubacta non poſſit vł ad mo dicum ſ ecularnium curarum mcurſus a coꝛdis ſecretanio ex cludere. QAma igitur ſepe ima ginatio per ſ uperfluum timo rem ad tam impudentem cogitationum euagationem dedu citur. recte ad ruben pater ſuus de coꝛruptione bale et im⸗ pꝛobando loquitur. Effuſus es ſicut aqua. non creſcas. qꝛ aſcendiſti cubile patris tuu. et maculaſti ſtratum eius. ODed vt de boc affectu aliquid loqmur apti? maioꝛt p cetis ſaue ad bonum ſiue ad malum efficientiaʒ Habere videtut. Diquidem ab illo frequenter a ſuo mẽs rectitudims ſtatu deicitur/ſed quolibet modo deiecta ſine ille nunc repatur Quis ei de quouis peccato q;libet ꝓuo. ſine timoꝛe libera tur. ſine timoꝛe mala nr̃a nunqᷓ; deſermꝰ.ſine timoꝛe bona opari nec ſaltem mchoamꝰ. õne hoc illa iacob mamfeſte verba loqunt᷑ ſi recte ĩtelligunt/vbi de. ruben pꝛimogemtꝰ meꝰ tu foꝛtitudo mea/ pemerpiũ doloꝛis mei. pemꝰ ĩ doms maioꝰꝛ i mpio. Whret illud ſeqtur de quo aliqua iam dixiꝰ Effuſus es ſicut aqua/nõ creſcas. Quõ auteʒ iſte ruben ſit peimogemtus. vel quõ ſit pꝛincipium doloꝛis. ex ſupius iã Dictis ſatis vt arbitroꝛ mamfeſtuʒ eſt.quomõ autem ſit eiꝰ? foꝛtitudo.et cetera que de eo dicunt᷑ facile oſtendi poteſt Tu inqꝗt foꝛtitudo mea.Quis millo vnquaʒ pᷣlio victoꝛ exti tit.vbi ſpiritus a duerſus carnem. caro aduerſus ſpintum concupiſett.quis vnquaz tam mnumeroſum ↄcupiſcentiaꝝ ſuaꝝ exercirum debellauit.ſi ſine timoꝛe pugnauit. Recte ergo pꝛimogemtus. quia a timoꝛe domimomne benumin⸗ choatur. recte foꝛtitudo dicitur. qua per timoꝛem donim coꝛ contra concupiſcentias ſuas roboꝛatur.recte pꝛineipt⸗ um doloꝛis ſui. quia timeꝛem domimi vtilis doloꝛ comitat᷑ Vt emm ammi voloꝛ cuiq; ſuus ſit.et ſibivtilis exiſtat.ne ceſſe eſt vt eum timoꝛ domim precedat. Heam i inquu in do ms maioꝛ imperio . Nter omma dei dona que 3 b 1 alutem Pomius ſpektaren vr⸗ 3 dentur.pꝛimum et pꝛicipale donum bona voluntas eſſe co gnoſcitur. p quam m nobis diuine ſimilitudinis imago re⸗ patur. QAuicqd hõ agit bonũ eſſe nõ p̃ᷣt.niſi ex bona volun tate pꝛocedat QAmcq; dex bona volũtate fit. malum eſſe nõ poterit Sme bona voluntate oino ſaluri nõ potescũ bona volũtate oino perire n potes. O donnñ mira bile. odonum ſi Z ulare Hoc ẽ illð pꝛimũ vł pꝛicipale donũ qð pmogeito ru ben ibuit᷑. abſq;ʒ dubio p tunoiẽ dñ volũtas mala ĩ bonam . n ma 1 ms ri⸗ ſu Zii e teſt ent kun tn nm⸗ wim ntat tene nnde en⸗ le c⸗ oſe⸗ volun ſens hora mſ ofu an cõmutatur. Cur i itaq; pꝛimus in doms nõ ſit. qn pamũ et peincipale donum accipit. Demum qmia a bona voluntate bonum eſſe inchoatur peincipale.quia bona volunta te hoĩ mbus vtili? mchil datur. Pꝛeimus in doms. maoe imperio Quis hunc ruben pꝛeceteris imperio maloꝛem eſſe neget. qui ceteris alijs fribus ſuis omibus ꝑſ epe etiã impare ſolʒ Nnte eius oſpectum leui cedit. qꝛ ſupuemente timoꝛe ſpes cadit.d eiꝰ impiũ ſepe iudas ſecedit. zabulõ accedit.q cogente timoꝛe ſepe caritas refrigeſ⸗ cit. odium exurgit. d nutum ipi? yſachar egreditur. et ſimeon in greditur. qꝛ ſub mtrante timoꝛe ſ epe et Zaudium excluditur et doloꝛ admit titur. Vidimus quõ ruben qñz fiibus ſuis etiã impare con ſueuit. vi deamus quõ impiũ ſuum p̃ ceteris latius extẽdit Certe alia ſunt que amamꝰ. alia ſüt ꝗᷓ odio habemꝰ?. ſʒ prso vtriſq; timere ſolemꝰ. dum ſepe iſta amittere. illa foꝛmida mus mcurꝛere. Diurdunt ĩtaq; iudas et zabulon mi ſe reg num. ſed ruben ſe extẽdit ad totũ. qꝛ verꝰ amoꝛ ad ſola b bo na. verum odium ad ſola mala. timoꝛ ſe effũdit ad hec et ad alia zabulon m partis ſue partem/fratrem admittet ſ⸗ meonem Peo aduerſis ſiquidem dolemus.ſed non peo om mbus/quia nõ oma ſuſtinemꝰ. Leur quã iudas imꝑio ẽ m noꝛ. multo tñ ꝙᷓ; yſachar impio eſt maioꝛ. Plura em̃ ſunt ꝗᷓ debemus diligere. qᷓ que audeamꝰ ſperare Sʒz aoſtat mehil ommus copioſioꝛẽ eſſe materiã ſperandi qꝙᷓ; gaudendi.quia ha bita de quibus gaudemus pauca ſunt ad ea que haben⸗ da ſperamus. Judas itaq; et zabulon impij ſui magmtudi⸗ ne ceteros fratres vincunt.verumtamẽ ad menſuraʒ ruben extendere ſe mimme poſſunt Omnes itaq; ruben antecedit qui ceteros pꝛauius longe poſt ſe relinquit. Omma emm que conſtat homines amare. ſperare o diſſe pꝛo qubus do lere vel gaudere. ſolet mtiplicis timoꝛis cas ex ſe gignere Depe etem circa vnã rẽ quã diligim? pkes timẽdi cãs iuem m. uor mõis ſiqdẽ pdi Pt/tot timoꝛis occaſiõs dare Pt. ultum iraque regnum ſuum ruben iſte dilatat. ſed vires ei ammunſtrat non ſolum multiplicitas occultoꝝ.ſed etiam muta bilitas apparentium. De quo em̃ ſecurus eſſe poſſum qui ml habeo quod pdere non poſſum. quando hic ad ſciẽ⸗ tie certitudmem ptingo. qui innumerabiliter plura neſcio. ᷓ ſcio. Quia igitur timoꝛ ceteris affectibus latius diffun⸗ ditur. recte ruben frm comparõne impio maioꝛ eẽ pibetur Et ne creſcat a pre ſuo pꝛohibetur.ſed eo videlicʒ tempo re quo ſieut aqua Offuſus erat. quando iam patiis cubile aſcenderat. ſtratumqʒ; eius iam maculauerat. QNuben inqt peimogemtus meus/ tu: foꝛtitudo mea pꝛmcipium doloꝛis mei pꝛimus in doms /maioꝛ impio effuſus es ſicut aqua. non creſcas.quia aſcendiſti cubile patris tui/et maculaſti ſtꝛatum eius. Ecce ruben quantum malum p̃ſ¼ umpſit.quia vltra modum excremt. cito magnum piculum incurtitur. ſi timoꝛ noſter ꝑ diſcretõz nõ moderatur.ſic et de alijs af⸗ fectibus credere debemꝰ/piculos qur dem eſſe. mii eos in tra equitatis metas coerceamus. Certe qꝙᷓ; malũ ſit doloꝛẽ et ſpem modum excedere .ex pᷣdicto ſimeoms et leui facto facile poſſumus aduertere. de quibus per iacob dicitur. t2 furoz eoꝝ qe ptinax et idi Stio eoꝝ qꝛ dura Cau te ergo circa om̃s debet cuſtodiri/ vt nõ ſolu ſint oꝛdiati.ſ,-3 etiam moderati.Timoꝛ em̃ mmiꝰ? ſepe cadit in deſperato⸗ nem. doloꝛ mmus in amarituomem. ſpes immoderata in pꝛeſumptionem. amoꝛ ſuperfluus im adulationem. ira inte perata infuroꝛem. In hunc itaq; modum virtutes in vitia vertuntur. ſi per diſcretionem mimme moderentur. Videl ne e guemaomobum cetere omnes virtutem diſcretloms r e⸗ 4* ac eſt ille ioleph. qin quidem ſero naſcitur. ſed a pa tre ꝓlus ceteris amatur. Qus em̃ neſciat vera bo na ammi ſine diſ cretõe. nec poſſe acqri.nec poſſe aſeruant. Merito. er goalla virt? ſingularit dilr g ſine qua M555oð — — — — — — — — ——,— 8 — — —2 — to⸗ i ☚☚ 84 nulla conqueritur. nulla conſummatur. nulla ↄſeruatnr. ſed vix ſero talem filiũ accipere meremur. quia ad diſcre⸗ tioms perfectionem/non ſine magno vſu/non miſt per mag na experimenta erudimur. Pꝛius nos opoꝛtet min ſingulis virtutibus exercer/ꝙᷓ poſſimus de omibus plenam ſcien⸗ tiam percipe. et de ſingulis ſufficienter iudicare. Multa quidem de diſcrecõne legendo.multa diſcimus audiẽdo. mul ta ex inſito no bis racõms indicio. veꝝtamẽ nuncᷓ de lbac ad plenum erudimur / ſine expientie magiſteno. Poſt om̃es ſequi opoꝛtet/qui de om̃ibus iudicare debet. Pri⸗ mũ ergo eſt. ut ſata gamus ſingulis virtutibus ſtudiũ fre⸗ quẽs impẽdere.qð dum facius /neceſſe eſt nos ſepꝰ ca⸗ dere. opoꝛtet nos ſepe reſurgere.et ꝑ frequentẽ lapſũ ad⸗ dilcere/qua vigilãtia/qua cautela/opoꝛteat virtutũ bona ac quirere vel cuſtodire. Sic ſic / dũ longo vſu virtutũ diſ · ciplina addiſcit᷑.qũz mens diu exercitata/ad plenã moꝛũ diſcrecõnem pducit᷑.et quaſi de nato ioſeph iure letat᷑. nte hunus natiuitatẽ / eius fratres/dũ adhuc omma ſine diſcrecõne agũt.quanto vltra vires ſuas multa pꝛeſumũt/ tanto ſepe deterius atqʒ defoꝛmus ruũt. Vnde eſt ſicut liam diximus. ꝙ; poſt eos dina naſcitur, quia frequẽter de foꝛmẽ lapſum pudoꝛis cõfuſio comitatur. Sed poſt natã dinam / et quaſi per confuſioms ignomimã /fratres ſui in⸗ uemunt. et per experimentum addiſcũt/ mehil melius eſſe qᷓ conſuio regi.quia melioꝛ eſt vir prudens viro foꝛti. Pir emm prudens loquitur victoꝛias.et qin cum conſilio cun cta agit/ imn eternum non pemtebit. Cum iitur conſilij ne⸗ ceſſaria vtilitas per experimentum cognoſcitur. et ꝓ ſtu⸗ dium attentius queritur. ioſeph quodãmodo naſcitur. p quem virtus diſcrecõms mtelligitur. Patet autem ratio/ cur ancillarum nulla/cur nec ipſa quidem lia / ſed rachel ſo la potuerit talem filium ggnere. ſiquidem non eſt ſenſua⸗ litatis ſed imagmatioms.non demq; ipſius affectioms. ſed ſolius eſt racõms diſcernere ſicut et mntelligere, Sii⸗ Situr per r acbel raconem mtelligimus. cur non młli de ra⸗ chel ioſeph naſci poſnt cuius muemmus. quia ꝙ de ſola racõne diſcrecõ oꝛiatur mimme dubitamus. Talis pꝛoles Dde tah matre. ioſeph de rachele. diſcretio de racõne. Ic eſt ule ioſep b. qi ſolus mter fratres tumca ta lan veſtitur. quia ſola illa actio/ad conſummatio⸗ ms talum/de bitiq; fims termmũ perducitur. que per diſcrecõms pꝛudenctam moderatur. Hic eſt ille. qui a patre/plus cuncts fratribus amatur. qii cunctarum vir⸗ tus virtutum cuſtos/ceteris iure prefertur. Hic eſt ille io ſeph ſommatoꝛ/ſommoꝝ q; interpᷣtator. quia vera diſcre⸗ tio/m ipᷣo temptacõms articulo/minter ipᷣa ſuggeſtionũ fan taſmata/ex eoꝛum qualitate futura pericula depꝛehendit. et alis quibuſlibet ad cogitacõnum ſuarum confeſſionem immmentium maloꝛum mſidias detegit. et de futuris pe- riculis cautos reddit. Hic eſt ioſeph quem emulant᷑ ſui. venerantur alem. quem vendunt hebꝛei. emunt egiptij. qe citius conſilio acquieſcunt.faciliuſq;ʒ aliene pendentie ce⸗ Dunt. erroꝛis ſui cognoſcentes.qꝙᷓ; de mſticia ſua vel pꝛu⸗ Dentia pꝛeſumentes. MHic eſt ille ioſeph ſponſus/ virgims amatoꝛ/non violatoꝛ caſtitatis.quia diſcrecõ cuſtos/non coꝛruptoꝛ eſſe ſolet mterne purtatis. Hic eſt ille puer et nuncius/qui beato iob in omm percuſſione ſua/ſolus rema nere potuit.qui ei ꝓpꝑetrata damna ſtatim renunctare ſtu⸗ duit. quia mſi per diſcrecõnem virtutum damna ammus nec cognoſcit nec coerigit. Neſcit puer ille cum peuntibus perire.neſcit diſcretio per rerum detrimẽta/per tempta tionnm argumenta deficere ſed pꝛoficere. Quanto emm a⸗ crioꝛibus temptacõmbus vrgimur.quanto crebioꝛibus pi⸗ culis exercemur. tãto pfectius ad diſcrecõnem erudimur et ſepe aliaꝝ virtutũ damna/diſcrecõis ſunt lucra. Nouit itaq; ioſeph non ſolum cum creſcentibus creſcere.nõ ſolũ cum pꝛoſicientibus pꝛoficere. verũetiam ex fratrũ defectu ad pꝛofectum tendere. et ex aloꝝ detrimentis pꝛudentie lucra acquirere. Merito talis filius ioſeph nuncupatur. Joleph ſiquidem augmentum mterpꝛetatur. vnde recte de ipo ꝑ patrem eius dicitur. Fuus accreſcẽs ioſeph. fui? accreſcens et decoꝛus aſpectu. Necte itaq; augmentũ no mmatur. recte finus accreſcens dicitur qu ſemp augmen⸗ tatur. cuius merementũ vſq; in finem non fimtur. Quan⸗ ta aut em huꝛus virtutis ſit excellentia / teſtatur ip̃a ioſeph ſomma.teſtantur patris eius verba/vbi legtur. Qum ego et mater tua/et fratres tui adoꝛabimus te ſuꝑ terrãHuüc ioſeph/et pater/et mater/et fratres adoꝛant.qꝛ aut ſpon⸗ tanea voluntate/aut coacti neceſũſitate/qñq; diſ crecõm ob temperant. Oer diſcrecõnem ſiquidem /ſol ille mundi in⸗ tellectualis/mterioꝛ ille oculus coꝛdis/ intentio videlic et mentis dirigitur. per diſcrecõnem ipa de qua oꝛitur ſubti⸗ litas racõms acuitur. per diſcrecõnem illa tota virtutum fraterna germamtas modificatur.et virtutũ quelibet que eius conſilio non acquieſcit. qui ſe diſcrecõm non ſubdit. citius virtutis nomen amittit. Iße eſt qui fratrum ſuoꝛũ negligentias non negligit. ĩp̃e eſt qu eoꝛum exceſſus argu it. ip̃o pꝛeſente nõ licet eis quicquã vltra vires pꝛeſumere. ipᷣo pꝛeſente michil per negligentiam pꝛetermittere. in eius pꝛeſentia non eis licet ſiue ao dextram ſiue ad ſimſtrã de⸗ clmare. mil ſegmter/mi pꝛecipitanter agere. mi ante tem⸗ pus pꝛeſumere. mi vltra tempoꝛis opoꝛtumtatem differre Hinc ila inter ip̃m et fratres diſcoꝛdia grams. et ira pe⸗ ne implacabilis: de qua ſcriptura nõ tacet. cum mamfeſte pꝛonũciet.quia oderant eũ fratres ſui. nec poterãt ei quic quã pacifice loqii. Momta em̃ ioſeph vidẽtur eis valde grauia. dura inſututa. ↄſilia impoꝛtabilia. QAmd em̃ duriꝰ quid difficilius/q; mi faciendum negligere, et in omi facto ſuo nunqᷓ; modum perturbare.nunqꝙᷓ oedinem confundere. nun quam menſuram excedere? Crede michi. mil a ſe ammꝰ Oifficilius extoꝛquet. ꝙ ut in om̃ affectõne ſua modũ ſer uet. Sepe etem fratres ioſeph magnũ aliquid molientes dum eis vndiq; acclamatur euge euge / ſolent non ſolũ ad mutilia/venetiam ad impoſſibilia conatus ſun manus extẽ dere. Frequenter ſiquidem ammi affectus ex hmodi adu⸗ lanttum acclamacõne ad immoderatam pꝛeſumptionũ au⸗ Daciam effrenatur. imo etlam multotiens mentis intencõe Depꝛauata/ vſque ad ipocriſis crimen deducitur atque deicitur. Hoc eſt lud cnmen peſſimũ et pꝛe ceteris abho⸗ mmandum. qe deo pꝛe omibus odioſum.de quo ioſeph fra tres ſuos apud patrem accuſat. ſicut ſcriptura ipa mamfe ſte declarat cũ dicit. lccuſauit ioſeph fratres ſnos apudꝰ patrem crimme peſſimo. Wiciũ quod deus ſingulariter de⸗ teſtatur, nullum aliud ꝙᷓ ypocriſis reclius intelligitur. Nnguſtmo nãq; atteſtante. ſimilata equrtas non eſt equi⸗ tas ſed duplex miquitas, Hoc vicium per ioſeph detegit qn mſidians malum per diſcrecõnem depꝛehẽditur et ar⸗ guitur. Hoc vicium tunc fihos coꝛrumpit. hoc viciũ nunc pater coꝛri git/qu ando affectum tangens durtus pulſat. di utius occuꝑpat.veꝝtamen ammũ vſqʒ ad conſenſum non m clmat. Dertmet ita q; ad ioſephnon modo hoc vicium/ſed quodlibet mmſidians malum et latens adhuc pꝛouide circũ ſpicere. caute pꝛemdere. callide depeehendere. citius de⸗ tegere. acerbius arguere. o officium ioſeph ſpectat cura et cuſtodia oĩm fratrum ſuoꝝ. ad iᷣm ſpectat diſciplma ſinguloꝝ. ad ip̃m diſpoſicõ gerendonꝝn. ad ip̃m pꝛouiden⸗ tia futuroꝝ. ld eius officium ꝓtmet diligenter attendere. frequenter diſcutere. quantum ammus quotidie peoficiat. vel quantum foꝛte deficiat. quibus cogitacoõmbus magis mcurlſetur. quibus affectibus frequentius tangatur. Ipe debet non ſolum uicia coꝛdis/veꝝetiam mualitud imes coꝛ poꝛis perfecte cognoſcere. et ſcvᷣm qð vnũquodq; exigt ll⸗ ſalutis remedia querere. queſ ita aohibere. Aplum noſſe opoꝛtet non ſolum vicia ſua/ſed et gratiarum munera / et virtutum merita. ſed et ipſa diligenter diſtinguere. et que ſint bona nature/vel que dona graue ſubtiliter penſare. Pꝛomptum babere debet quibus temptacõnum machims malignus eum ſpiritus impugnet. quantis ſ piritual iũ gau Dioꝛum conſolacõmbus habundet. ꝙᷓ frequenter eum di⸗ umus ſpiritus viſitet. quomodo ab ipſo cum ſit vnus.nõ tamen vmfoemiter eodemq; modo ſemper tangitur. ſed nuc ſpũ ſapĩe/nũc ſpiritu mtellectus/nunc ſpiruu conſ in vel alijs quibuſlibet eius affectibus replet ur. Et ut totũ bꝛeuiter concludam. debet hic noſter ioſeph totum minteri oeis et extenoꝛis homims ſtatum et habitum inquantum poſſibile plene cognoſcere. Nec ſolum qualis ſit. verum etiam qualis eſſe debeat ſubtiliter querer e. diligenter i in ueſtigare. Per hunc itaq;ʒ oſeph ammus aſſidue erudi⸗ tur. et quandoq; perduciturad plenam cog meõnem ſui ſicut per uterinum fratrem eius bemamm quandoq; ſub⸗ leuatur ad contemplacõnem dei. Sicut emm per ioſ eph gratiam diſcrecõms/ſic per bemamm intelliamus grati⸗ am contemplacõms.Vterq; de eadem matre naſcitur. qꝛ et dei cogmcõ et ſin ex racõne pcipitur. Onge poſt ioſeph bemamm gigmtur. quia amm? qui in ſui cogmcõne diu exercitatus/pleneq; erudi Atus non eſt/ ad dei cogmcõnem non ſ uſtollitur. f ruſtra coꝛdis oculum erigit ad videndum deum. qui nõ⸗ dum woneus eſt ad videndum ſeip̃m. Peus diſcat homo cognoſcere muiſibilia ſua ꝙᷓ; pꝛeſumat poſſe appꝛehẽdere muiſibilia du:ina. Peius eſt ut cognoſcas muiſibilia ſpũs tui. ꝙᷓ; poſſis eſſe idoneus ad cognoſcenda mmſibilia dei. Rlioqui ſi non potes cognoſcere te.qua fronte peeſu umis appꝛeben dere ea que ſunt ſupꝛa te PD:ecpuũ et pemcipa⸗ le ſpeculu ad videndũ deũ/ammus racõnalis abſq; dubio muemt nt leiplum. Bie emm muiſibilia der per ea que facta ſunt intellecta conſ piciuntur. vbi queſo ꝙᷓ; in eius imagine cogmitioms veſtigia expꝛeſſius impꝛeſſa reperiuntur. Ho minem ſecunonm ammam ad dei ſimilitudmem factam et legimus et credimus · et idcirco qᷓdiu per fidem et non ꝓ ſpeciem ambulamus. ꝙᷓdiu adhuc per ſpeculum / et memg mate videmus. ad eius vt ita dixerim imaginariam viſio⸗ nem aptius ſpeculum ꝙᷓᷓ ſpiritum rationalem muemre non poſſumus. Tergat ergo ſpeculum ſuum. mundet ſpiritum ſuum. quiſquis ſitit vdere deum ſuum. Hoc itaqʒ ſpeculũ non deſimt verus ioſeph tenere. tergere. et mdeſinenter in ſpicere. Tenere/ne deoꝛſum coꝛruens terꝛe per amoꝛem in hereat. tergere. ne mamum cogitationum puluere ſoꝛde⸗ ſcat.inſpicere/ne mama ſtudia intentioms ſue oculum re⸗ flectat. Exterſo autem ſpeculo / et diu diligenter inſpecto mcrpit ei quedazʒ dium lumims claritas interlucere.et im⸗ menſus quidam inſolite viſioms radius oculis eius apare re. hoc lumen oculos eius radiauerat qui dicebat. Signa⸗ tum eſt ſuper nos lumen. v. t. d. d. le. m. c. meo. Ex burus igitur lumims viſione quam ammiratur in ſe. mrum in mo dum accenditur ammus et ammatur ad videndum lumen quod eſt ſupꝛa ſe. Ex hac in qua viſione videndi deum flã mam deſiderij conſpicit/et fidutiaʒ ſumit. Mens itaq; que iam viſioms huiꝰ deſiderio fla grat ſi iam ſperat quod de⸗ ſiderat.iam ſe bemamm concepiſſe cognoſcat. Sperando emm coneipit. deſiderando parturit. et quanto ampli?cre ſeit deſiderium tanto appꝛopinquat ad partum. Sed ſci⸗ mus mchilominus. nam et hic ſcripta docente didicimus. quia ſpes que differtur affugit ammum. Nichil em ſic af⸗ ficit ammum. quomodo impatiens deſiderium. Quid autẽ hurus vilioms dulcedme expetitur ſalubꝛius Nouit hoc ra chel. nam nec rationẽ hic latere pt. quia in huius ſuamta⸗ tis comperatione omms dulcedo amara eſt. Hinc eſt qð se ð)fö —☛T — — — — — — — — — — X · ʒłUUwb — nec ſtuomm ſuum laxare / nec delderium luum temperare poteſt. Hincc illa tanta pariẽtis anxietas/et doloꝛis immẽ⸗ ſitas. Onde nanq; putas tanta doloꝛis magmtudo. mſi ex in deſmenti ſtudio. et impatienti deſiderio? Creſcit quoti⸗ Die. et ex deſaderio laboꝛ.et ex laboꝛe doloꝛ. Nugmenta⸗ tur aſſidue/et ex ſtudio deliderium / et ex deſwerio ſtudiũ Scit tamen rachel hoc negotium ſupꝛa vires ſuas eẽ. nec tamen valet ſtudium ſuum vel deſiderium temperare. NRd tantam nanq; gratiam nunqᷓ; pertingit mens per pꝛopꝛiam induſtnam. dei reſt lhoc donum.non homims meritum. ſed abſqʒ; dubio talem. tantamq; gratia m accipit nemo ſine in Senti ſtudio/et ardenti deſiderio. Nouit hoc rachel / et id circo ſtudium multiplicat. et deſiderium ſuum quotidia⸗ ms micrementis acrius inflammat. In tanta nanqʒ; quoti- diam conatus anxietate. in lomuſmodi doloꝛis mmenſita⸗ te. et bemamin naſcitur.et rachel moꝛitur quia cum mens homims ſupꝛa ſeipſam rapit᷑ omnes bumane ratiocinatio ms anguſtias ſupergreoitur. Nd illud emm quod ſupꝛa ſe eleuata/et in extaſi rapta de dunmtatis lumme conſpicit. . omms humana ratio ſuccumbit Qmd eſt em̃ rachelis mte ritus. mſi ratioms defectus? Gemamin ꝛta qʒ naſcente ra⸗ chel moꝛitur. quia mens ad contemplationem rapta quã⸗ tus ſit humane ratioms defectus experitur. Nonne rachel moꝛetua tunc erat. etomms humane ratioms ſenſus in apo⸗ ſtolo defecerat cum dicebat.ſiue in coꝛpoꝛe ſiue extra coꝛ pus neſcio deus ſcit? Nemo ersgo ſe exiſumet ad illius diu m lumms claritatem argumentando poſſe penetrare. ne⸗ 2⸗ mo ſe credat humana illud ratiocinatione poſſe compꝛe⸗ hendere Si emm aliqua ar gumẽtatione adiri potuiſſet. lu men ilud diumum ptiq; macceſſibile non fuſſet. Demq; apoſtolus gloꝛiatur ad allud ſe non quidem iſſe. ſed abſq; dubio raptum fuiſſe. Scio inquit hommem ſiue in coꝛpoꝛe ſiue extra corpus nel cio deus ſcit.raptum huiuſmodi vſ q adtercuum celum. Sed crod eſt celũ hoc tereium Quod eſt inter terram et celum / hoc eſt inter coꝛpus et ſpirtum Bed alia eſt digmtas ſpiritus humam/alia autem ſpiri⸗ tus angelici. et longe ala eſt excellentia ſpiritus diuim. HMumam ſiquioem ſpiitus digmtatem qaun ſubiacet pene et culpe longe ſuꝑgreditur vtriuſq; expers excellentia.ſ. angelice nature. ſed incompabiliter vtroſq; pꝛecedit ſpiri⸗ tus ille qui fecit vtrũq;. Qo hooꝛum igttur celoꝛum quodli⸗ bet cumſms ammus tunc veraciter ergitur. quando terre na rum cogitacõnum ima deſerens in eoꝛum contemplacoe defigtur. Æι peimum itaq; celum pertinet cogmtio ſm. ad tercium autem pertinet contemplatio dei. &ð Hoc ita q; tercium celum quns putas al cendit mſi qui et deſcendit filius bomims qm eſt in celo? Itaq; et ſi ſint qui aſcendüt vſq;ʒ ad celoſ.et deſcendunt vſq; ad abiſſos.non aſcendut mii foꝛ te ad pꝛimum et ſecundum.non enim poſſunt vſq; ad terctum. ad hoc vtique celum homines rapi polſſunt nam ipi omino aſcendere non poſſunt. Polſi umus tamen il⸗ lam que in bac vita haberi poteſt dei cogniconem tribus gradibus diſtinguere. et ſecundum triplicẽ graduum dil⸗ ferentiam per tres celos Dindere. aliter ſiqutdem Deus aliter cermtur per contemplacõnem. Peima ergo viſio ad penmum celum/ſecunda ad ſecundum/ tercia pertinet ad tercum celum. Peimaeſt infra racõnem. tercia ſupꝛa racõ nem. ad pꝛrimum itaq; et ſecundum contemplacõis celum pomimes ſane aſcendere poſſunt. ſed ad illud quod eſt ſu⸗ pꝛa racõnem/miſi per mentis exceſſum ſupꝛaſſcipᷣos rapti nunq; pertingunt. & ; autem per bemamin illud contem⸗ placõms Senus quod ſupea racõnem eſt meelligere debe⸗ amus ex matris etus moete conuementer ſatis comſcere polſlumus. ad hmmodi ergo coutemplacõms celſituoinem/ * 4 quelibet creaturarum cogmito anguſta eſt et in imo iacer ln⸗ et ad totius circuli ambitum? hec inferioꝛ inferioꝛum ſcientia montes et colles et cam⸗ et terre moꝛe mn celi relpectu vix puncti v vicem tenet. Rd cogmtionem ſi quidem creatoꝛis quantalibet cogmtio cre aturarum quid aliud eſt ꝙᷓ q; terra ad celum?quod centꝝ abet tamen hec terra. ha bet pos et valles. Sec undum differentiam creaturarum erit et differentia ſcientiarum. Vt emm ab imo incipiamus. ma gna eſt diſtantia inter coepus et coꝛpus. Siquidem ſuͦt coꝛpoꝛa celeſtia. ſunt et coꝛpoꝛa terreſtria. Maioꝛ tamen eſt diſtantia cuiuſlibet coꝛpons ad ſpiritum. ꝙᷓ quoꝛumli⸗ bet et quamlibet diſſimilium coꝛpoꝛum. Sed ipſoꝛum ſpi rituum alij ſunt rracõnales.aliq ſunt racõnales. O culos ergo quaſn in imo defixos habere videntur. qui ſola adhuc coꝛpoꝛea mnantur. Sed lam quaſi ad alta aſcendunt. qm ſe ad ſpiitualium mueſtigacõnẽ conuertunt.Nmmus qun ad ſcientie altitud mem mtitur aſcendere. pꝛimum et pꝛm⸗ cipale fit ei ſtudium ſeipſum cognoſcere OMagna altitudo ſcientie/ſemetipſum perfecte cognouſſe. Oons magnus et altus/plena cogmtio racõnalis ſpittus. Ommum mun⸗ danarum ſcientiarum cacumma/mons iſte tranſcendit. om nem phloſophiam/omnem mundi ſctentiam ab alto deſpi⸗ cit. Qund tale ariſtotiles / qd tale plato juemt? Vere et abſ que dubio ſi hunc montem ingenij ſui acumine aſcendere potuiſſent.ſi ad ſeipſos inuemendos eoꝛum eis ſtudia ſuf⸗ fic erent.ſi ſeipſos plene cognoſcerent nunquam iĩdola co⸗ luſſſent. nunquam creature colla inclmarent. nunquam contra creatoꝛem ceruicem erigerent. Hic defecerũt ſcru tantes ſcrutimo. MHic inquam defecerunt.et in hunc mon⸗ tem mimme aſcendere potuerunt. Rſcendat homo ad coꝛ altum. et exaltabitur deus. Diſce homo cogitare. diſce cognoſcere teipſum/et aſcendiſti ad coꝛ altum. Quantum quotidie in tin cogmtione pꝛoficis / tantum ad b alttoꝛa ſenn per tendiſ. Qm ao perfectam cogmtionem ſiꝛ vemt/iam montis verticem appeehendit. O ꝙ;ᷓ rart ſunt. vel quia no⸗ lunt. vel qiia nequeunt. quihuc uſq; aſcendunt. Narum valde in hunc montem aſcendere. ſed multo rarius m ei⸗ us vertice ſtare.et ibi moꝛam facere. rariſſumum autem ibi habitare. et mente reqmeſcere. Quis inquit aſcendet m montem domim aut quis ſtabit in loco ſancto etuss? DPeius eſt aſcendere. et poſtea ſtare. In ſtando qudem laboꝛ. et m aſcendendo maioz. Multi quidẽ in ĩpſa aſ. ce⸗ ſione defecerunt ꝓgter mmium laboꝛem alcendendi, mu ti ab arduo eius vertice ocius deſcenderũt gyter laboeem ſtandi. Hoc foꝛtaſſis eis intolerabile videbatur. quomãa non ſolum min hunc montem mſi per magnum laboꝛem non aſcenditur. verumetiam ſine magna ditficultate ibi i ma⸗ ran non credatur. Sed foꝛte iam aſcendiſtisiam ibi ſtar Didiciſti.nec hoc ſuffictat tibi. Diſce ibi habitare et tmd ſionem facere. et qualicunque mentis eua gacõne abſtra⸗ ctus. illuc ſemper redire Nbſa aue dubio per multum vſum qnandoque vertetur tibi in oblectamentum. intantum ut abſque vlla difficulta te poſſis ibi aſſiduus eſſe. quinimo/ pena potius tibi ſit alibi quam ibi moꝛam aliquam facere. Mira iocunditas in hoc monte ſine laboꝛe moꝛari poſſe. Petro atteſtante, qui tanta et tam inſolia ſuautate ille⸗ ctus exclamat. Gonum eſt nos hic eſſe. O felicem qui po⸗ it in hunc montem n aſcendere et mer requeſcere. e Innmm. 0ο6α guam rarum. Don mes u 8 babita bit i m tabernaculo tuo. aut qis requel cet in monte ſancto eu Qui ingreditur ſine macula. et operatur auſticlam. ꝛ2c6. Et gmodem magnum eſt alcondere poſi le cet Rare . mams — „ £△ 2 2*° — — tamen eſt polle inbabitare. polſe reqmelcere. Rſcen dere et ſtare eſt virtutis. in⸗ ba bit are et requieſcere eſt felicita⸗ tis. Vtrunque vtique magnum. vtrunque ammracõne di⸗ Snum. vtrunque pꝛopheta mratur. Sed illuo peo mag⸗ mtudine difficultatis. iſtud pꝛo magmtudine iocundita⸗ tis. Ammxratio Difficulta tis eſt illa exclamatio. QOuis al⸗ dendet in montem domim. aut quis ſtabit in loco ſancto eius. ammiracõ iocunditatis eſt illa exclamatio. Domine quis habitabit in tabernaculo tuo. aut quis requieſcet in monte ſancto tuo.aſcendere et ſtare foꝛtitudo.imhabi⸗ tare et requieſcere o quanta qualiſq; beatitudo. Quis ad id operis doneus.quis hoc munere disn us. Domme quiſ aſcendet. domme quis requeſcet in monte ſaucto tuo. E⸗ mitte lucem tuam et veritatem tuam. ipſa me deduxerut et adouxerunt in montem ſanctum tuum et in tabernacula tua. Vides ne q; non mſi veritas in hunc montem deducit et addncit. Ipla ducit.ĩpſa eſt que perducit.Libenter ſe⸗ quoꝛ veritatem. non habeo ſuſpectum talem ducem. Nout veritas ducere. neſcit veritas ſeducere. Sed quid eſt ve⸗ ritas. Quid tu dicis doctoꝛ bone. doctoꝛ chriſte. Qud eſt veritas. Ego ſum inquit via et veritas et vita. Sequa⸗ cur ergo veritatem qui vult aſc endere in montem Kum. S Docente euangeliſta didicimus. qma aſſnmpſit iheſus di⸗ ſcipulos ſuos. Detrum uidelicet et Jac obum et Johan⸗ nem.et duxit eos in montem excelſum ſeoꝛſum. Ducuntur ergor dil ebuli ibeſ aluatois nolin ſarfum e et t ſeo lu. Dua. via 1 ecreta. et n uleis incogmia. que de ducit ad montis hmus veſtiga. Illi ſoli ut arbitroꝛ ſine erroꝛe currũt. ili ſoli ſine quocunque obſtaculo. obice. aut impedimento peruemũt qii xpᷣm ſequũtur. q a ventate ducũt᷑ Quiſquis ad alta pꝛoperas. ſecurus eas ſi te pꝛecedit veritas. nam ſine ipſa fruſtra labosas. Tam non vult fallere. valet falli veritas. Chriſtum ergo ſequere ſi non vis erra⸗ re. Ged ne te pertereat vel retrahbat laboꝛ itineris. diffi cultas al ſcenſioms. audi et attende quns ſit fructus per⸗ uencõms. In! uus montis cacumme ibeſus tranſhgura tur. m ipſo moyſes cum helia videtur.et ſine uudice vter⸗ que cognoſcitur. in ipſo vox patus ad füium auditur. Qmo hoꝛum non mirabile? Quid bozum non deſdera bi⸗ le?s Wis videre chriſtum tranff figurat tum/ alcende im mon tem iſtum. diſce cognoſcere teipſum. Wis videre et abſq; vllo mdice cognolcere moyſen et heliam. vis ablque do⸗ ctoꝛe et ſine expoſitoꝛe intelligere legem et pꝛophetam? aſcende in montem iſtum. diſce cognoſcere teipſum. Wis audire paterm ſecreti archanuu. aſcende in montem iſta diſce cognoſcere teipſum. De celo emm Delcendjt. P. d. t. y. c.e.a.p.t,o.p.id eſt noſſe teipſum Videſne adhuc q tum valeat montis hunus aſcenſio. ꝙq vtils ſit ſ unplins plena cogmtios Sed quid hoc eſſe dicimus quod ſine tri⸗ bus diſcipulis m Hunc montem aſ cendere nolut. nec pluſ qᷓ; tres ſecum ducere chriſtus queſimt? Sed foꝛte in hoc opere docemur ꝙ; ſine tnplici ſtudio ad parus cogmcõms celſitudmem non perducimur. Der ſtudium operis. per ſtudium meditacõms. per ſtudium oꝛacõms paulatim pꝛo meuemur. et quandoque perducimur ad perfectionem co⸗ Smcõms. Oulta emm experimur operando. multa muem mus mueſtigando, multa extoꝛquemus oꝛando. Innume⸗ ra ſiquidẽ que nec per experientiã operis.nec per mueſti⸗ gacõnem racõms inuemre valemus.p impoꝛtumtatẽ oꝛõis edocen meremur ex reuelacoe Dine iſpirac . Hisf thbus diſſe ſupꝛema. cum conſtet eos eius vir tetis Sit tibi certum ſignum. qua montis bunus verticem mi⸗ mme apꝛebendiſti. ſi xpᷣm cl arificatum nondum videre ox vbi te dux tuus chriſtus collocauerit m ſůũ mo/apparet tibi in habitu alio.et te coꝛam momtur lumi⸗ comitibꝰ? libi adiũctis. veritas in nobis pꝛoficit. et in alta ſe attollit. et eo vſq; ſe ꝓꝑ quotidiana incremẽta exaltat. donec pᷣdicti mõtis vᷣticẽ tã gat. O qᷓ młtos hodie videm? ſtudioſos in lectõne. deſidioſos m opere. tepidos moꝛa⸗ tione. pꝛeſumentes tamen montis buuus cacumma poſte apwppꝛebendere. Sed quando queſo appꝛehendent/qui chri⸗ ſtum ducem non habent? Neq; em ducit eos chriſtus. qin aſcendere non vult mi cum diſcipulis tribus. Jungat er⸗ gSo ſtudio lectõms/ſtudium operis et oꝛacõms. qui xpᷣm querit habere ducem itmeris/ ductoꝛem aſcenſiõis / abſq; pvubio ſine ingenti exercicio/ſine frequenti ſtudio / ſine ar⸗ denti deſidero/ad perfectam ſcientie altituomem mens non ſubleua: ur. quia chriſti veſtigia ꝓfecte non ſequitur- qui viam vernitatis baud recte ingreditur. Ded nec hoc ſulendum ꝙ multi montis Hmus iam ſe credunt appꝛehen⸗ ne ſicutveſtimẽto.et ſicut euange liſta teſtatur. fiunt mox peſtumenta eius alba ſicut mr. et qualia non poteſt fullo „ ₰G facere ſuper terram. quia ille diuine ſapientie ſꝓlendoꝛ ꝗᷓ ab alto ſpeculacõms vertice pꝛoſpicitur. ommno diffumri non poteſt per hHumam ſenſus pꝛudenttam. Kmmaduerte ergo. quia aliam in valle. et aliam veſtem chriſtus Habet gram ſed in monte tantum habet veſtem glonoſam. Neſcu pemtus ſimplex ventas ſciſmatum ſciſſuras.et idcirco ſiue in val⸗ in monte. In valle ſ. ane babet veſtem integ le ſiue in monte non indiutur chuſtus mii veſtes integras Sed multum ir gloꝛioſam. Vultis veſtlum eius Oifferentia mter veſtem et veſtem apertam viſtinctonem accipere. tereſt inter veſtem integram et veſtem m noſle. et Bi terꝛena inquit dixt vobis /et non creditis.quomodo ſi dixero vobis celeſtia credetis? Diſtingue ergo mter do⸗ ctrinam et doctrinam. et muemes veſtium differentiam. O quantum eſt mter doctrinam qua docentur terrena et in⸗ ter doctrinam qua docentur celeſtia. et quidem non ſine rp̃o.qua ſine veritate non cognoſcumur vel iſta vel illa. Qud emm verum ſcitur vbi veritas non loquitur? Criſtus ergo eſt qui docet vtraq;.ſed terꝛena in valle. et celeſtia ĩ monte. Quamdiu ergo adhuc im valle moꝛaris. quamdiu ad alta non aſcend:s. non te docet criſtus. mſi de reb? ter rems.et infimis. Sed ſi iam te exiſtimas aſcendiſſe ad coꝛ altum.et aꝓpꝛehendiſſe montem illum excelſum et magnum ſuiam te credis criſtum videre tranſfiguratum. quicquid m illo veas.quicquid ab illo audias.nõ ei facile credas mſuoccurꝛant ei moyſes et helias. Scimus quia in oꝛe duo rum pel trium ſtat omne teſtimomum. Suſpecta eſt michaꝛ om ms veritas quam non confirmat ſcrupturarũ auctoꝛitas nec criſtum in ſua clarifica tione recipio. ſi non aſſiſtant ei moyſes et helyas. Et in valle et in montis aſcenſione cri⸗ ſtum ſepe recipio ſine teſte. Qunquam autem in montis ver tice.vel in ſua clarificatione. Si criſtus docet me de rebꝰ eyterioꝛibus. vel de mtimis meis facile recipio utpote im his que compꝛobare poſſum pꝛopꝛo experimento. verum vbĩ ad alta mens ducitur. quando de celeſtibus queſno ventilatur. vbi de pꝛofundis rebus agitur in tante ſublim ta tis vertice non recipio criſtum ſine teſte nec rata pote⸗ rit eſſe qualibet venſſimile reuelatio ſine atteſtatione mop ſuet helie.ſine ſcripturarum auctoꝛita te. Ndhibeat igitur ſibi criſtus duo teſtimoma m tranſfiguratione ſua. ſi vult vt non ſit michi ſuſpecta claritatis ſue lux illa tam magna et tam mſolita. Vt ergo ſecundum huiꝰ doc umentũ in oꝛe Duoꝛum vel trium ſuum confirmet teſtimomum ad compꝛo bandam reuelatioms ſue veritatem nõ ſolum fi guranue⸗ ⸗ — — — Nʒ— ſed etiam aperte ſeripture exbibeat auctoꝛitatẽ Dulcrum ſpectaculũ/valdeqʒ; iocundũ cũ ĩ reuelatione verttatis hĩc pꝛocedet maifeſta ratio. et ad cõfirmationẽ reuel atõis.il⸗ linc occurꝛit tam apta ꝙᷓ figarata locutio ſl ioqn ab altitu dine timebo. verens ne foꝛte ſeducar a demonio meridiano Vnde emm tot hereſes. vnde tot erroꝛes. mſi quia ſpiritꝰ erꝛoꝛis tranſfigurat ſe m angelum lucis. Vides certe quia vterqʒ ſe tranſfigurat criſt videlicet et diabolꝰ.ſed cri⸗ ſtus lucis ſue veritatem confirmat in duobus teſtibus.Np parẽt itaq; moyſes et helyas cum dommo in hoc monte. apparent autem m maieſtate non in obſcuritate littere. ſed in claritate ſpiritualis mntelligentie. Ecce qᷓ; magna ſunt ꝗᷓ m hoc monte geruntur. ſed adhuc his maioꝛa ſunt que ſe⸗ quntur. Hoc emm totum diſcipuli ſtantes aſpictunt. non⸗ Dum m faciem cadunt. nondum paterna vox auditur. non⸗ dum auditoꝛ pꝛoſtermtur. nondum rachel moꝛitur. nõdum bemamm naſcitur. Mox emm vt paterna vox intonuit. di⸗ ſcipulos pꝛoſtrauit.Ad tomtruum itaqʒ diuine vocis au ditoꝛ cadit.quia ad id quod dꝛiumtus inſpiratur humam ſenſus capacitas ſuccumbit.et mſi humane ratiocinatioms anguſtias deſerat. ad capiendum dꝛuine aſpiratioms ar⸗ chanum intelligentie ſnum non dilatat. Ibi itaq; auditoꝛ cadit. vbi humana ratio deficit Ibi rachel moꝛitur. vbi be mamm oꝛiatnr. Idem itaq; mfalloꝛ per moꝛtem rachel et caſum diſcipuloꝛum figuratur.mſi qʒ;ʒ trium in tribus diſci⸗ pulis ſenſus videlicet memoꝛie ratioms defectus oſtendi⸗ tur. Ibi enim ſenſus coꝛpoꝛeus. ibi exterioꝛum memoꝛia. ibi ratio humana intercipitur. vbi mens ſupꝛa ſemetipſam rapta in ſuperna eleuatur. tttendamus ꝙᷓ; incompꝛehbenſi⸗ bile ſit /q paterna vor inſonut et intelligemus qᷓ recte auditoꝛ ſuccumbit. hic eſt inquit filius meus dilectus ĩ quo michi complacii. Qliud ẽ dicere ↄplacui. et aliud e dicere cõplacuit. et tñ hoc vnꝰ. aliud alter euangeliſta poſuit. Conſequens eſt autem. ut li jbi veraciter dictum eſt com⸗ placui. ſenſus qui ab alio euangeliſta pomtur poſſit vera citer intelligi.ſed non pateſt conuerti. Vere et abſq; con⸗ tradictõne m ipo michi complacuit in quo ip̃e michi com⸗ placu. ſeo non ſtatim in quocunq; michi complacuit. in il lo ipᷣe michi complacui. Si igitur complacui ibi dictum nõ eſſet.nullo modoeuangeliſta hoc dicere auderet. Hic eſt mquit filius meus in quo michi complacui. Certe ſi filiuſ aliud qᷓ pater eſſet.poſſet patri in filio complacere.ſed ip̃e ſibi pater in fuio complacere non poſſet. Quid eſt di⸗ cere complacii. mſi quomodo placun mic hi im memetipſo⸗/ ita placui michi m filio? Nn foꝛte in eo ꝙq dicit michi com⸗ placui. in hoc ſuo beneplacito ſocium ſe habere oſtendits Quia quomodo pater complacet in fiio.ſic in fiio com⸗ piacet et ſpiritui ſancto. Wel foꝛte idcirco dicitur comꝑla cm. ut inde detur mtellig.qumia quomodo pater ſibi com placet in filio.ſic ſibi mmirum complacet in ſpiritu ſancto. Quid hoeum rectius dicitur? ſn potius totum hoc q; vnũ hoeum aliquod ſingulariter intelligiturs Mec adhuc ver⸗ ba aliter at q; aliter diſtingui poſſent.ſi ad miſteri peo fũ ditatem intimandam minus uſta ſufficerẽt. Certum eſt au tem. qe quicquid boꝝ eligit. vmtate ſubſtãtie ĩ diuerſis p ſoms aſtruit ſi recte ĩtelligatur. Nam ullud qð dicit᷑.hic eſt finus meus. ꝓſonaꝝ diuerſitatẽ oſtẽdit.vnus em̃ atq; 1dẽ ſibnpr et pr et fꝰ? eẽ nõ poſſet. Sed quis ſenſꝰ hoc capiat quõ vnꝰ ad aliũ ſit alius ĩ ꝓſona.i eẽntia?Si ex ẽplũ qris.nuſqᷓ qᷓ creat᷑ aꝝ ĩueis q; tibi ſatiſ facere valeat. ſi rõz ↄſulas/ois huana rõr eclamat. Intm̃ em̃ ẽ iſta aſſer tio ſupꝛa omnem humanam rõnez. ut nũqᷓ; ei rõ acqeſceret miſi ad hHiu? rei ctitudiem fides eam ſubleuaret. Merito ergo ĩ huius miſten reuelacõne auditoꝛ cadit. ſenſus de⸗ ficit. hũana ratio ſuccumbit. Oerito talis reuelatio nõ eſt facta mii in monte.neq; em miſten] biuus tam pꝛofunda — 5 õ ſublimtaſ.et tam ſublimis pꝛofunditas debiit mamfeſta ri in valle. Qui em̃ conuerſacõne vel cogitacõne adhuc in imo ſũt. huius muneris dignacõne indignos ſe eſſe oſten⸗ Ddunt. aſcendat ergo homo ad coꝛ attum. aſcendat in mõ⸗ tem iſtũ ſi vult illa cape. ſi vult illa cognoſc ere que ſunt ſupꝛa ſenſum humanum. Ilſcendat per ſemetip̃m ſupꝛa ſe⸗ metip̃m. per cogmcõnem ſuiſad cogmcõnem dei. Diſcat peius homo in dei magie.diſcat in eius ſimilitudie quid debeat de deo cogitare. Montis aſcenſio ut dictum eſt p⸗ tmet ad cogmcõnem ſm. ea que ſupꝛa montem geruntur pꝛouehunt ad cogmcõnem dei. Illud ad ioſeph. iſta ad be mamm ptmere dubium non eſt. ante bemamm ioſeph naſci neceſſe eſt. Oens que ſe ad ſui conſideracõnem non ſuble⸗ uat.quando ad ea que ſupꝛa ipam ſunt penna contemplati oms euolat? In hunc montem dñs deſcendit. mopſes aſce⸗ Dit. In hoc monte de tabernaculi conſtructõne dommus docuit.moyſes didicit. Quid per tabernaculum federis/ mſi ſtatus intelligitur pfectõmssQui igitur montem aſcẽ dit. qui diligenter attendit. qi dautius querit. qui tandẽ muemt qualis ſit.reſtat ut ex diuma reuelacõne cognoſ⸗ cat qualis eſſe debeat. quale mentis edificium deo pꝛepa- rare.quibus obſequijs deum placare opoꝛteat.ens igi tur que adhuc per varia deſideria ſpargitur. que varijs cogtacõmbus huc illucq; diſtrahitur. quando putas hãc gratiam accipe merebitur? Que nondum poteſt ſeip̃am m vnum colligere. que necdum nouit ad ſeip̃am intrare.qñn poterit ad ea que ſupꝛa ipᷣam ſunt per contemplacoõnem aſcendere? Diſcat ergo diſperſiones iſrahelis congregare ſtudeat euagacõnes mentis reſtringere. aſſueſcat in mti⸗ mis ſuis immoꝛari. exterioꝛa om̃ia oblunſci. qui ad celeſti um contemplacõnem anhelat.qui m diumoꝛum noticiam ſuſpirat. Faciat eccleſiam non ſolum deſiderioꝛum. verum etiam cogitationũ. ut diſcat ven bonũ ſolũ amare. et ium 6 ſolum in deſinenter ccgtare. In eccleſijs mquit benedien te deo. In hac nanqʒ gemina eceleſia cogitacõnũ videlicz et deſidericꝝ. in hac gemma vnammitate ſtudnoꝛum et vo Nunta tum bemamm m excelſſum rapitur. et mens dꝛiumtul affl ata m ſuperna eleuatur. Ibi mquit bemamm adolel⸗ centulus in mentis exceſſu. vbi putas mi in eccleſis ? In eccleſijs beneoicite deo dommo de fon. ifrahel. ibi bema⸗ mm adoleſcentulus m mentis exceſſu. Pꝛius tñ eſt cuiq; ut faciat de cogitacõmbus vel de deſtderijs ſuis linagogam q eccleſiam. Qoſtis ſatis q; ſina goga congregacõ/eccle cleſia imterpꝛetatur conuocatio. .ê:udeſt ſine voluntate ſeu contra voluntatem aliqua m vnum cogere. atq; aliud p ſeipᷣ̃a ad nutum ꝛubentis ſponte occurrere. inſenſibilia et bꝛuta congregari poſſunt. connocari autem non pñt. Ded et ipſoꝛum quoq; racõnalium concurſus ſpontaneo nutu fit. ut iure conuocatio dici poſſit. Vides quantum ſit mter conuocacõnem et congregacõneʒz. inter cccleham et ſinagogam. Oi er go perſenſeris deſideria tua cnca exte⸗ rioꝛes delecta cõnes ałfici/ et cogitacõnes tuas in cis iugi⸗ ter occupari/ cum magna ſollicitunine compelle intrare. ut poſſis ſaltim ex eis interim ſinagogam facere. Quotiẽs em euagacõnes mentis in vnum colligimus/et omes coꝛ⸗ dis motus in vno etermtatis deſiderio figimꝰ/quid aliid de illa interna familia ſina gogam facimus. Sed cum namilla deſiderioꝝ cogitacõnũ q; frequẽtia illius interne dulcedims deguſtacõne allecti ad natum racõms ſponte occurrere.et in intimis fixa ſtare didicerit.eccłie vtiq; no⸗ mie vlteriꝰ? digne cenſeri poterit. Diſ camꝰ ergoſſola inte⸗ rioꝛa bona amare. diſcamꝰ ſola illa frequẽti? cogitare. et quales bemamin diligere ſeimꝰ/ꝓꝛocul dubio ecchias effici mus. Inhmoi ſiquidẽ ecc leſijs beniamin libẽ ter immoꝛat mirabiliter delectatur. et cum ſeip̃m pꝛe gaudio iam cape⸗ re non polſlit/ſupꝛa ſem ducitur/et per exceſſum mentis min ſumma eleuatur. Niſi em in interioꝛum contemplacõnẽ bemamin noſter delectabiliter requie ſceret. de eo pꝛocul dubio per moyſen ſcriptum non eſſet.Hemamin ait amã⸗ tiſſimus dñi habitabit in eo confidenter.tota die quaſi in thalamo cõmoꝛabitur. et inter humeros illius requueſcet. Quid putas cauſe eſt q; iſte bemamm tota die in thala⸗ mo moꝛam facit.q; ibi uugiter requieſcit.intãtum/ut nec ad hoꝛam ſaltem exire velit? Illud autem ſcimus.qꝙ; in ta lamis ſoleant ſponſus et ſponſa ſimul moꝛari. amoꝛis ob⸗ ſequijs mn alterutrũ occupari. mutuis amplexibus/et car tate alterna confoueri. Mirande ergo pulcritudims et foꝛ me ſingularis (m fallor progatiua pollet quecunqʒ ſit il⸗ la bemamm nii dilecta. cinus contubermũ faſtidire nun⸗ qᷓ; valet.a cuius amplexibus nec ad hoꝛam abelſſe volet. Sed ſi iam vocem illam huius bemamm eſſe agnoſ cimꝰ/ quante pulcritudims ſit eius dilecta mimme dubitamus. Dirxi ſapientie ſoꝛoꝛ mea es.et pꝛudentiam vocan amcã meam. Vultis audire ꝙ non poſſit faſtidire huius dilecte ſue pulcritudinem quam ſoꝛoꝛem et amicã vocat.ꝓpter ca ſtam et ardentiſſimã dilectõnẽ. Intrãs in domũ meã m⸗ quit ↄquieſcã cũ illa.Non em habet amaritudinẽ ↄuerſa⸗ tio illius. nec tediũ ↄuictus ip̃ᷣius. ſed leticiã et gaudiũ. et in amcicia illius delectacõ bona. Diſcat quuq;ʒ quod ſentiat.ego aliã cauſam non inuemo que illum intrinſecus ita ligatum teneat. ut nec ad modicũ quidẽ exire valeat. Vnũ autem ſcio.qꝛ quiſquis hmmoi amce deſiderio flagt quãto eam f amharius nouit.tanto amplius amat. et quo frequentius eius fruitur amplexibus. eo vehementius ei⸗ deſiderio eſtuat. Eius ſiquidẽ frequẽs ↄtubermũ ſolet ſa ne deſideriũ non minuere ſed augere.et amoꝛis inc endium acrius inflãmare. Oirũ ergo nõ eſt cur iſte bemamin tota die quaſi in thalamo ↄmorat᷑.qui talis ſpõſe dulcedie fru . et int hũeros illiꝰ requie ſces/eiꝰ amoꝛe iugi delcãt᷑. Quam putas frequentes mentis exceſſus patitur. ꝙᷓ ſepe in extaſum raptus ſupꝛa ſeipm ducitur. dum pulcritudĩs eius magmtudme attomtus/m eius ammiracõne ſuſpenditur. et impletur abſq; dubio quod de eo legit PHemamin ado⸗ ieſcetulus in mentis exceſſu. Notandũ ſane quomõ ſibi oc currant teſtimoma ſcripturaꝝ. Quod emm ꝗꝓpheta ꝓ rach elis interitů / qdð euangeliſta pꝑ caſum deſignat diſcipłoꝝ/⸗/ boc pſalmiſta expꝛimit in bemamm ꝓ mentis exceſſum. Poſſumus tamen ꝑ moꝛtẽ rachel.et ꝓ exceſſum bemamin/ diuerſa ↄtemplationũ genera non mcõuementer intellige re. Conſtat ſiquidem duo ↄtemplationũ genera ſupꝛa ra⸗ cõnem eſſe.et vtrunq; ad bemamim petrin ere. Et pꝛmum quidem eſt ſupꝛa ra cõnem/ ſed non preter racõnem. ſecundum autem et ſupꝛa racõnem et pꝛeter racõ nem. Il⸗ la ſane ſupꝛa racõnem/ſed pᷣter racõnem non ſunt. que qꝙᷓ⸗ uis racõ patitur eſſe.nulla tamen lhumana racõne mueſti⸗ gari vel ↄumci poſſ unt. Illa tamen dicimus et ſ upꝛa racõ nem et pᷣter racõnem eſſe/quibus videtnr om̃is racõ huma na contraire. qualia ſunt ea que de trimtatis vmta te cre⸗ dimus. et multa que de coꝛpe xpᷣi / indubitata fidei auẽ te tenem? Qy em̃ in vna et ſimplici eſſentia triplex pſona ſu/⸗ vel ꝙ vnũ idemq; coꝛpus/eodem in tpe/in diuerlis locis eſ ſe poſſit/nulla humana racõ patitur.et hmmodi aſſercõm⸗ bus omis humana racõc macõ reclamare videtur Hec ſut itaq; duo illa genera ↄtemplationũ.quoꝝ vnũ ad moꝛtem rac hel/ alteru ptinet ad bemamm exceſ ſum. In pemo be⸗ mamin interficit matrem. vbi omnẽ ſuꝑgredit racõnem. in ſecundo autem etiam excedit ſeip̃m. vbi m eo quod ex diun na reuelacõne cognoſcit. humane intelligentie modũ tran cendit. Hoc autem non ſolum m bemammn / ſed et in omibuſ fratribus eius opoꝛtet attendere. imo in innmeris ſcriptu⸗ rarum locis diligenter obſeruare. quomodo ſoleat ſerip⸗ tura dꝛuina circa eandem rem/nũc ſignificacõne extõdere. modo reſtringere uel etiam mutare. Solet etiam bos al⸗ ternantium ſigmficacõnum modos/modis multis deter⸗ mmare. et modo ꝑ locum. modo ꝑ actum vel alijs quibuſ q; circũſtantijs ſenſum ſuũ aꝑire. Der locũ determma tur ſicut eſt illud vbꝛ bemamim m egiptuũ deſcendil ſe legitur. Der ackun / ſicut ibi / vbi ioſeph et bemamm in mutuos am pꝓlexus ruũt.et alterna oſcula iungũt. Quid eſt bemamimn m egiptum deſcendere. mſi ab eternoꝝ contemplacõe/ad tempoealia contemplanda intuitum mentis reuocare ? et ab etermtatis luce quaſi de vertice celi vſq; ad mutabi⸗ litatis tene beas intelligentie radios deponere. et interna alt ernantiũ rerum confuſione diumoꝝ mudicioꝝ racõnem perpendere.et ex magna parte penetrares Et quid eſt ꝙ ioſephet bemamm conuemüt et oſcula iungunt / mſi q me Ditatio et contempꝑplacõ ſepe inuicem ſibi cum racõms at⸗ teſtacõne occurrũt? Nam quantũ ad generalem conſide⸗ racõnem ptinet. ſicut per bemamm gratia contemplacõ⸗ ms/ſic per ioſeph intelligi valet gratia meditacõms. Pꝛo pꝛie tamen et expꝛeſſius ꝑ bemamm deſignatur intellige⸗ tia puta. ꝑ ioſeph vero pꝛudentia vera. Der bemamm ſcz ulud genus contemplacõms quod eſt de muiſibilibus. p ioſeph ullud genus meditacõms quod eſt in moꝛ ibus. Cõ⸗ pꝛehenſio ſiquidem rerum muiſibiliũ ꝑtmet ad intelligen⸗ tiam puram.circumſpectio vero moꝛum ptinet ad pꝛuden tiam veram. Intelligentiam puram dicimus que eſt ſine ammixtione imaginac õms. Prudentiã aũt veram/ad diffe rentiam eius que dicitur pꝛudentia carms. pꝛudentia vera eſt de acquirendis. multiplicandis. conſeruãdis veris bo⸗ ms.pꝛud entia aũt carms eſt de boms tranſitoꝛijs. ſcdᷣm quam filij huius ſeculi dicuntur pꝛudentioꝛes filijs lucis. Totiens er go ioſeph ſuꝑ collum bemamm ruit.quotiens meditatio m contemplacõnem defluit. Tunc bemamm fra trem ſuũ ſuꝑ ſe ruentẽ excipit. q ex ſtudio meditacõms ammus m contemplacõnem ſurgit Tunc b emamm et io ſeꝑh oſcul a iungunt/qn diuma reuelacõ et humana racõ⸗ cinacõ in vna veritatis atteſtacõne conſentiũt. Widesne quõ dina ſcniptnra circa vnam eandẽq; rem ſigmficacõis modum alternat. vbiq; tame aliquid adiugit. vnde ſenſu ſuũ ex toto latere non ſinat? In moꝛte rachel/contempla tio ſupra racõnem aſcendit. m introitu bemamm in egip⸗ tum contemplatio vſq; ad imaginacõnem deſcẽdit. in de⸗ oſculacõne bemami et ioſeph/dauine reuelacõm huma⸗ Tfactus eſt numerus eon quilambuerũt lingua lſua trecenti vii Pleriqʒ latim codices non habẽt manu ſua.ſed timmodo lingua ſua. qm̃ ſic intellex erunt quod ſupꝛa dictum eſt. ſicut canes Grecus autem vtrũq; habet.manu ſua. lingua ſua. mſi inteiligatur q; ma nu aquam raptã in os pꝛouiebant. et hoc erat ſimile cam bus bibentibus. qm non oꝛe appoſito ſicut boues aquam ducũt quã bibũt.ſʒ ligua ĩ os rapiũt.ſicut etiã iſti feciſſe ĩ tellĩigũtur. ut ſcʒ cũ manun aquam m os pꝛoicerent, quam lingua excipent. Nam et interptatio ex hebꝛeo plamus habet his verbis. Fuit ĩtaq; numerus eoꝝ qui manu in os pꝛoiclenttes aquam lãbuerũt.ccc. vmi. Neq; emm ſolent homies ita bibere. ut ſine ope manus/lingua ſicut canes aquam hauriãt. aut vero iſtis pceptũ erat ut hoc fareret ſed cum ad bibendũ deſcendiſſent ad aquã multi genufle xo biberũt. quod facilius et mioꝛe labore fieret. Pauci vero qꝛ non genuflexo ſe ĩcuruauerũt ut canes biberunt. ſed aquam in os iactam quoꝝ numerus q trecenti erant) ſignũ inſinuat crucis ꝗpter Fram tau grecã. Quo numero etiam gentes magis in crucifixũ credituras eſſe pᷣfiguratũ eſt. quod lra greca eſt. vnde grecoꝝ nomie apkus omnes gẽtes ſigmricat cu dicit. Judeo pꝛimũ et greco.et udeis et grecis. ſepe ita ↄmemoꝛans circumſciſionem et pꝛepuci um. q; in lIinguis gentiũ greca ita excellat. ut p hanc oẽs decenter ſigmſicent᷑. Iſte numerus et in vernaculs abꝛa hbe ammaduertẽous eſt ꝑp quos fratrem ab hoſtibus libera int. qñ eum Melchiſ edech in magno miſterio benedirit. Muod em̃ exuberãt illic.xviij.nam. ccc.et.xvii fuiſſe re⸗ feruntur. videtur michi fuiſſe ſigmficatũ quo etiam tpe fieret.id eſt tercio. quod futurũ erat ſub gratia. Nam pꝛi mum eſt ante legem. ſecundũ ſub lege.terciũ ſub gratia. Gm gula vero tpa ſenario numero ſigmficata ſunt ꝓpter pfectõnem. Nam ter ſem. xviij.ſunt. Vnde et illa mulier xviij.annos ha bebat in infirmitate. quam curuam ſalua⸗ toꝛ cum muemſſet erexit. at a dya boli alligamẽto(ut eua⸗ gekum indicat) ſoluit. Q) vero ita iſti pꝛobati ſunt / per gquos vmceret gedeon. ut ſimiles in bibendo cambus dice⸗ rentur. ſigmficat q ↄtemptibilia et ignobilia elegit deus Deo contemptu em habentur canes. Vnde dicit. Non eſt bonum ſumere panẽ fulioꝝ et mittere cambus. H uid eſt quieuerit terr a. xl. Allanmnns poſt peccatum gedeon. SðJ On ptermittẽ da videtur queſtio quõ quieuent t᷑ra Lex.rl. amis poſt peccatũ gedeon. cum poſt victoꝛiã qua liberauit hebeeos ex auro ſpolioꝝ fecerit abbomma⸗ tionem.et poſt illam foꝛmcatus fuerit omis iſrabel.et fu erit illi et domui eius in ſcandalũ. Quõ ergo poſt hoc tm̃ nephas quod et gedeon et populus amiſit requiemt terra xl.anms. cum hoc ſcriptura ſoleat oſtẽdere.cum a dño deo populus foꝛmcaretur.tũc potius pacem illos pdere/ non acquirere. et hoſtibus ſubiugari.non ab hoſtiũ mfeſta cõne mumris Sed intelligendũ eſt ſicut ſolet ſcriptura ꝑ pæꝛolempſim/id eſt ꝓpt occupacõem diriſſe ꝙ fecerit effod ↄtra dei legem gedeon. ex illo auro quod fuerat hoſtibus demctis ablatũ. qꝛ vno loco dicere voluit. et vnde erat aurum et quio de illo factum ſet. ſed poſtea factum eſt ĩ ſi ne dierum gedeon boc peccatum quando conſequta ſunt. etiam mala que deinde ſcnptura conteruit. poſtea quã cõ memoꝛamt quot anms m diebus gedeon terꝛa conqmeue⸗ rit quos annos recapitulando cõmemoꝛauit. wo eſt ad oꝛdi nem quem puerterat Perne Dicendo de Alo . candalo quod nouiſ ſime factum eſt. (Ciſtenum De tianere. Nefilian ꝛepte ꝙq; eam parer in Eelorauſtoma obtulit deo quomam ã bello vouerat ſi mmuaſſet eum ſe ho locauſtoma oblaturum qui ſibi de domo exiens otc cureilſet. quod cum nouſſet vicit. et oc curꝛente ſibi filia. quod vouerat reddidit. Solet eſſe magna. et ad diu dicã dum diffictlima queſtio quibuſ daʒ; qmd ſibi hoc velit noſ ſe cupientibus et pie querentibus. quibuf dã pero qmi ſcrip turis hic ſanctis impita impietate aduerſãtur. hic maxime m cnmen vocantibus quod legs ꝓpbetarum. Deus etiam humams ſacrifitijs fuerit delectatus. Quoꝝ calumnijs ſic pꝛimitus reſpondemus. vt deum legis et ꝓhetarum. ateq; ut expꝛeſſius dicam abꝛaham et deũ ꝓſaac et deum iacob. nec illa ſacrifitia delectauerũt. vbi pecoꝝ holocauſta ceffe rebantur. ſed ꝙ ſigmficatiua fuerint.et quedam vmbee fu turoꝝ res ipᷣas nobis que his ſacrifitijs ſigmficabantur cõ mendare volurſſe.Fuſſe autem etiamiſtam vtileʒ cauſam curalla mutarentur. nec modo muberentur offereenmo p:o hiberentur. nec verel com carnalem affectum talibus deũ delectari putaremꝰ?. Sed ptrum ettam humams ſacrifitijs ſi Sficari futura opoꝛtuent merito ꝗrit᷑, Neq; moꝛtes hoĩm quenq; moꝛtuoꝝ ã hac cauſa exhoꝛreſeere et foꝛmidare de beremus. ſi l qui. hec deiſe fieri gratanter ac ciperent m ecternam remunerationẽ comenoarentur deo. Sed ſuhoc verum eſſet hoc genus ſacrifitioꝛum deo non diſpliceret. Diſplicere autem deo ſatis eudenter. cade ſcrſptaceſtat S „ d ann Nam cum omma peomogemta ſi ſcbi dicari. et ſua elſe volu⸗ erit atz peceperit. red emi tantum a ſe voluit. peimogem⸗ ta hommũ.ne immolandos deo crederent filios ſuos quos natos peimitus ſuſcepiſſent. Deinde hoc apertius ita loꝗ⸗ tur. q; humana bolocauſta ſic deus impꝛobet. vt pꝛohibe⸗ at deteſtans ea in alns gentibus. et populo ſuo pꝛecipiens ne audeat imitari. Rttende mquit tibii ipi ne ſequaris 8 Jen⸗ tes poſtꝙᷓ; extermĩate fuerit a facie tua. ne exquiras deos eoꝛum dicens quemadmodum faciunt gentes dijs ſuis faci am et ego. non facies ita dño deo tuo. Rbhommamẽta em que dommus odit fecerunt dijs ſuis. quomam et filios ſu⸗ os et filias comburunt igm. Quid euidentius oſtendi po⸗ teſt hijs ſancte ſ cripture teſtimonijs. vt alia huuuſcemo di omittamus ꝙᷓB domim a quo hec ſcriptura. humano generi attributa eſt. non ſolum non diligere/verumetiam odiſſe ta lia ſacrifitia m quibus hommes immolantur. Illa plane di ligit et coꝛonat cum quiſq; iuſtus in imquitarem patiens uſq; ad moꝛtem pꝛo veritate decertat.vł ab immicis quos pꝛo ꝛiuſticia offendit occiditur. retribuẽs eis bona pꝛo ma lis.id eſt pꝛo odio dilectionem Talem dicit dñs langumẽ H auſtum a ſangume abel vſqʒ ad ſangumẽ zacharie. Pꝛeci⸗ ⸗ pue aũt ꝙ ſanguinẽ fudit ip̃e pꝛo nobis.et ſa crifitum ſeip ſum obtulit ðo.ſic vtiq; obtulit.vt ab immicis pꝛo iuſticia occideretur. hunc imitata mĩm milia vſq; ad moꝛtem pꝛo veritate certarunt. et ab immicis ſeuiẽtibus immolata ſũt De quibus dicit ſcriꝑptura. Tanqꝙᷓ aurum in foꝛnace pꝛoba uit eos. et ſicut holocauſti hoſtiam aecepa illos. vnde et apoſtolus dicit. Ego emm iam immoloꝛ. ſed non ſic iepte de filia fecit holocauſtoma dommno. ſed ſicut pꝛeceptum fuerat pecoꝛa offerꝛi.et pꝛ obibitum fuerat hommes immo lart. Magis hoc illi ſimile vdetur quod fecit abꝛaham. q/ dommus ſpecialiter fieri pꝛecepit non general lege. ſz ta⸗ ha ſibi ſacrificia fierent aliquando mandauit. mo etiam fiern pꝛolhoibuit. Diſtat taq; Hoc quod fecit iepte a facto abꝛahe. qm ipᷣe iuſſus obtulit filiũ ſte aũt fecit quod et le ge vetabatur. et nullo ſ peciali iubebatur impio. Demde non ſolum in ſua lege poſtea/venetiam tunc dñs m ipo a⸗ bꝛahe filio talibus ſacnficijs ꝙᷓ non delectaretur oſten⸗ Dit / cum patrẽ cums fidem iubendo pꝛobauerat /a fulij tñ interfectõne pꝛohibuit.et arietem quo ſacriticiũ licite ſe⸗ cundum veterum ↄgruentiam tpibus conſuetã compleret appoſuit. aut hoc quẽpiam mouet quomõ pie credide⸗ rit abꝛaluam deum talibus ſac rificis delectari ſi hec illici- te offerũtur deo.et mweo recte putant credidiſſe etiã ieꝑte ꝙ tale ſacrificaũ deo poſſet eſſe acceptũ. pꝛimo cõſideret aliud eſſe vltro vouere.aliud iubenti obtemꝑare. Non em̃ ſi aliquid pᷣter moꝛem in domo a dño inſtitutum ſeruo uu⸗ betur. atq; id laudabili obedientia facit.ĩdeo non eſt ple⸗ ctenda ſi hoc ſponte pꝛeſumpſerit Deinde babebat cre deret abꝛa ham ut ꝓpter diumũ impiũ non pceret fulio.nõ credens deum tales victimas libenter accipe. ſed hoc eum ꝓPterea iuſſiſſe ut reſuſcitaret occiſum.et huic aliquid tã ᷓ deus ſapiens demonſtraret. Nam Hhoc de illo etiã in epi ſtola legitur. que inſcribitur ad hebꝛeos.et fides eius.qꝛ hic de deo crediderit q; poſſ et filiũ eius ſuſcitare laudat᷑ Iſte vero et deo non ꝛubente neq; poſcente/et contra le⸗ Sitimum eius pceptũ vltro ſacrificiũ vouit humanũ Sicut em̃ ſcriptũ eſt. et vouit iepte uotũ domino et dirit. Si tra dicõne tradideris michi fihios ammon quicũ q exierit de ianmns doums mee in obuiam mibi in reuertẽdo me a fuligs his verbis pecus aliquod vouit quod ſcdʒ legem holccau ſtoma poſſet offerre. Neq; em eſt aut fuit conſuetudims ut redeuũtibus cũ victoꝛiaa de bello ducibus pecoꝛa occur⸗ rerent. Quantũ aũt attinet ad muta ammalia canes ſolẽt Dñis blando famul atu alludentes curꝛere in obmam. De quibus ille in ſuo voto co gitare ñ poſſet.ne in miuriã deir aliquid nõ ſolũ illicitũ/venetiã ↄtemptibile. et ſcᷣm lege immundũ vouiſſe videretur. QNec ait quodcũq; exierit de ianuis domus mee min obuiã michi/offeram illud holocau⸗ ſtoma. ſed ait.quicũqʒ exierit in obuiam michi/offerã eũ Vbi pꝛocul dubio mchil aliud qᷓ; hommem cogitauit. non tamen foꝛtaſſe vmcã filiam. quanqꝙᷓ illam min tanta paterna gloꝛia quis poſſet anteire mii foꝛte vxoꝛ. Nam q; nõ dixit quecũqʒ ſed quicũq; exierit de ianuis domus mee. ſolet ſcriptura pꝛo quolibet ſexu maſculmũ genus ponere.ſicut de abꝛeahbam dictũu eſt. ſurgens a moꝛtuo/cũ eius vxoꝛ moꝛ tua fuiſet. QAuia ergo de hoc voto atq; facto mchil videt ſcriptura iudicaſſe ſicut de abꝛaham qñ filiũ iuſſus obtu⸗ lit aptiſſime iudicauit.ſed timmo do ſcriptũ reliquiſſe legẽ tibus iudicandũ. quemadmodũ de facto iude filij iacob qñ ad nurũ quidẽ neſcius intrauit. verum quantũ in ipᷣo fuit/foꝛmcatꝰ fuit/qꝛ meretricẽ putauit. neq;ʒ appeobauit hoc ſcriptura neq; repꝛobauit.ſed iuſticia et dei lege con⸗ ſulta eſtimandũ penſandũqʒ dimiſit.q; ergo de iſto iepte facto in neutrã ptem ſententiã ſcriptura dei pꝛotulit. ut noſter ſenſus m iudicando exerceret᷑. poſſemus iam dice re deo diſplicuiſſe tale votũ.et ad illã ꝓꝑductũ fuiſſe vindi ctam. ut potiſſimũ filia vmca occurreret. Quod ſi ſperaſö ſet atq; voluiſſet/non ↄtinuo ut eam vidit ſcidiſſet veſti⸗ menta ſua atq; dixiſſet. heu m filia.impediſti me.in offẽ⸗ Diculũ facta es in oculis meis. Demde.lx. dierũ tam lon⸗ ga dilacõne data filie ſue.dñs eum ab vmce cariſſime ne⸗ cenon pꝛohibuerit ſicut pꝛohibuit abꝛabam. donec ꝓficiẽ Do quod vouerat.ſeipᷣm pcuteret oꝛbitate grauiſſima. De um aũt nequaqꝙᷓ; homĩis immolacõne placaret.t ideo huiꝰ cemodi patni penam fuiſſe retributã ne impumtũ talis vo ti rel inqueretur exemplum. ne aut magnũ aliquid ſe voue re deo putarent hommes cũ victimas humanas vouerent hh f * et quod eſt hoꝛeibilius ſilioꝛum. aut non vera/ ſed pottus ſimulata ea dem vota eſſent cũ velut exemplo abꝛahe ſpe⸗ rarent qi nouiſſent deum pꝛohibuurum talia vota com⸗ pleri. Polſemus mquam hoc dicere.mſi ab iſta ſententia⸗ duo nos pꝛecipue diumarumſcripturarum teſtimoma re⸗ uocarent. ut hanc rem geſtam / in libeis tante auctoꝛitatis memoꝛie commendatam/diligentius quantũ dommus ad⸗ muat et cautius perſcrutemur/ne in vllam partem iudici⸗ um temerartium peoferamas. Dnum quou m epriſtola ad be beeos iſte iepte mter tales commemoꝛatur ut eum culpa re vereamur. vbi ſeriptuʒ eſt. et quid adhuc dicam. deficit emm me tempus enarrandi de gedeon. barach. ſamꝑſon. lepte et dauid. et ſamuel. et pꝛophetis. qui per fedem de⸗ uicerunt regna oꝑantes uiſticiam conſecuti ſunt pꝛomiſſi ones. lt erum ꝙ vbi de illo iſta narrantur.qꝙ; tale vouerit et impleuerit votũ.pꝛemiſit ſcriptura dicens Et factus eſt ſup iepte ſpiritus domim. et perrexit galaad et manaſſe. et tranſiſt ſpeculã galaad.et de ſpecula galaad ad trãſſi lios ammon.et vouit iepte votum dommo. et cetera ad ip ſum votum pertmnentia. ut om ma que deinceps facta ſunt tanquam opera ſpiritus domim qi ſuper eum factus eſt intelligenda videantur. Iſta teſtimoma nos compellunt querere potius cur factum ſit. ꝙ facile impeobare cur fac⸗ tum ſit. Sed pꝛimo illud quod ex epiſtola que ad hebreos eſt commemorau inter allos laudabiles viros qui ibidem cõmemoꝛantur. non ſolum eſt iepte/venetiam gedeon. De quo ſuniliter ſcniptura dicit. Spiritus domim confoꝛ taut gedeon. et tamen eius factum quod de illo auro oꝑe ratus eſt effod. et foꝛmcatus eſt poſt illud omis iſfrahel et factum eſt domu gedeon in ſcandalum. non ſolum lau dare non p oſſumus.veꝝnetiã quia ſc riꝑptura hinc aperuſſi⸗ me indicauit/repꝛobare mmime dubitamus. Nec tanẽ ex lHoc vlla fit muna ſpiritii domim. qui cum cenfoꝛtauit ut — — — ——— —— — — — — —X ́ —— — — — — —— —— — hoſtes populi eius tãta facilitate ſuꝑaret. Cur ergo inter eos commemoꝛatur qui per fidem vicerunt regna. opera⸗ ti ſunt iuſticiam. mſi qua ſancta ſcriptura quoꝛum fidem atq; uuſticiam veraciter laudat. non hinc impeditur eoꝛum eti am peccata ſi qua nouit et opoꝛtere iudicat notare ve⸗ raciter?Nam et in eo ꝙ idem gedeon ſignum petens tem⸗ ptaut m vellere. neſcio vtrum non fuerit tranſ greſſus p̃ᷣ⸗ ceptum quo ſeriptum eſt. non temptabis dommum deum tuum. Werumtamen etiam in eius temptatione dommus quod pꝛenunciare volebat oſtendit. In com pluto ſculicet vellere et area tota circumquaq; ſicca/ figurare pꝛimum populum irahel. vbi erant ſancti. celeſti tanquam pluma ſpirituali.et poſtea compluta area ſicco veilere figurare eccleſiam toto oꝛbe diffuſam habentem non m vellere tã⸗ quam in velamme ſed in aperto celeſtem gratiam illo pꝛi⸗ oꝛe populo velut ab eiuſ dem gratie roꝛe ſiccato atq; alie⸗ nato. Nec tamen fruſtra inter fideles et operantes muſtici am pꝛopter bonam fidelemq; vitam in qua eum credendũ eſt eſſe defunctum.tale in epiſtola ad hebꝛeos mermt te⸗ ſtimomum. Vtrum aũt qꝛ poſtea ꝙᷓ; dictum eſt factus eſt ſuꝑ ĩepte ſpiritus domim. ea ſecuta ſunt ut votum illud vo ueret et quod vouerat redderet.ſpiritun domim omma de putanda ſint. ut perinde bhabeatur hoc ſacnficium. tanqᷓ id dommus ſicut abꝛahe fieri uſſerit. non facile dixerim. cum vtiq; de gedeon poſſit hec afferri differentia.qꝛ pec catum quod fecit quando fecit effod.nulla eſt eius cõme⸗ moꝛata pꝛoſperitas.poſtea vero qᷓ; iepte votum vouit illa eſt mſigms eius victoꝛia conſecuta. ꝓpter quam adipiſcen⸗ dam vouerat. et qua adepta quod vouerat ſoluit. Rurſus em̃ conſiderandum eſt.qꝛ gedeon et ſi non poſtea qꝙᷓ fecit effod.tamen poſtea ꝙᷓ; temptauit dommum(quod vuq; ẽ peccatum) magnas ſtrages hoſtibus ceſis atqʒ ſuperatis fecit. ac populo ſalutem acquiſunt. Sic emm ſenptum eſt S. Non iraſcatur indignario tua in me et tempꝑta bo adhuc ſe mel m ve llere Jram quippe dei metuebat quia nouerat ſe temptando peccare. quod deus in lege ſua mamfeſtiſſime pꝛohibet Hoc tamen eius peccatum et mirabilis ſigme⸗ uidentia/et magna victoꝛie pꝛoſperitas/liberac õmſqzʒ po⸗ puh conſecuta eſt. Jam emm deus ſtatuerat afflicto po⸗ pulo ſubuemre. atq; hiuus ducis quem ad hoc opus aſſũ⸗ pſerat vtebatur ammo.non ſolum fideli et pio. vernetiam ſub deficiente et delin quente. et ad pꝛenuncianda que vo⸗ lebat et complenda que dixerat. Non emm per iſtos tan⸗ tum qui etiam ſi peccauerunt/mter iuſtos tamen narran⸗- tur. ſed etiam per pſum ſaulem ommmodis repꝛobatum. multa deus populo ſuo pꝛeſtitit. In quem inſilmit etiam ſpiritus domim et pꝛophetamt. non cum auſte a geret. ſed cum in virum ſanctum Dauid minnocentemq; ſemret. Ngit emm ſpiritus domm et per bonos et per malos. et per ſei entes et neſcientes quod agendum nomt et ſtaturt. qu e⸗ tiam per caipham acerrimum domim perſecutoꝛem (neſci⸗ entem dixerit) inſignem pꝛotulit peophetiam. q; opoꝛteret chriſtum mon peo gente. Quis emm egit miſi ſpiritus do⸗ mim curans pzonunciare ventura. ut tudici gedeen volenti temptare dominum / et non credenti q; fuerat ei per maniũn eius de ſalute populi locutus. hoc potilſimum de vellere compluto poſtmodum ſicco.et de area pꝛimum ſicca poſt⸗ ea rigata. vemret m mentem. ut ſub deficiente a fide/ infir mmo ad hoc quod generi humano ſigmfican opoꝛtebat v⸗ ſus eſt deus.ad eius intelligatur miſericoꝛdiam et mira bi⸗ lem pꝛouidentiam per tinere? Si quis aut em dicit ſciente⸗ omma feciſſe et diriſſe gedeon ex reuelacõne peophetica. ut per eum tala ſigna monſtrarentur.nec defeciſſe a fide et quod ei pꝛomiſerat dominus credidiſſe. ſed auctione pꝛophĩca in vellere volinſſe tẽptare.atzʒ ita ilł tẽptacõe fuiſſe mculpabilem. ſicut dolum iacob.Et illud quod do⸗ mmo ait.non iraſ catur indignacõ tua in me.non ideo di⸗ xiſſe q; iram eius timeret. ſed ꝙ eum confideret non iraſci. cum ea facere que ſpiritu eius dictante facienda eſſe.tan-⸗ quam pꝛopheta dicat ut videatur. dummodo illud quod de facto effod ſcriptura ipſa culpamt quodlibet ſigmfi⸗ cet non audeat excuſare a peccato. Nam et illud quoo tre centi viri ad ſignum crucis ipᷣo numero pertmentes idrias fictiles acceperunt.eiſq; ardentes faculas incluſerũt. qui⸗ bus idrijs fractis / repente lumma numeroſe micantia/tan⸗ tã hoſtiũ multitudinẽ terruer̃t.tãqꝙᷓ ex ſuo arbitrio videt᷑ fecuſe gedeõ Nõ em̃ ſcriptura dicit dñũm ãmonuiſſe ut hoc faceret.et tñ tã grãde ſignũ quis eꝰ aio atʒ ↄſilio faciẽdũ mſi dñs mſpirauit.q p̃figurauit ſanctos ſuos theſam euã gelici lumĩs ĩvaſis fictilibus habituross Vnde dicit aptus Habemꝰ theſaurũ iſtũ in vaſis ficlibꝰ. Qubus ĩ paſſiõz martiri] tã ꝙqᷓ; vaſculis fractis maioꝛ eoꝝ glone fulgoꝛ em cuit.q ĩpios euãgelice p̃dicacõis ĩimicos inopĩi ata illis xpi claritate ſupauit. Seu ergo ꝓ ſciẽres /ſeu ꝓ neſciẽtes pᷣdi cacõʒ p̃figuracõzq; fututoꝝ/ſpũs dñi pꝛopheticis tẽpoꝛi bus opatus eſt. Nec ideo peccata eoꝝ dicendũ eſt nõ fuiſ ſe peccata.qꝛ et deus qui et malis nris bene vti nouit.etiã ipis eoꝝ peccatis vſus eſt ad ſignificãda que voluit.Pꝛo⸗ inde / ſi pꝛopterea peccatum non fuit ſiue cuiuſhibet necis lhumane/ſiue etiã parricidale ſacrificiũ vel vouere vel red⸗ dere.qꝛ magnũ aliquid et ſpũale ſignificauit. fruſtra deuſ tłia pꝛohibuit et ſe odiſſe teſtatꝰ ẽ.qm̃ et illa qᷓ̃ fieri iuſſit vtiq; ad aliqᷓ; ſignificacõz reꝝ ſpnñaliũ magnq; referunt. Cur ergo ĩlla pꝛohiberet qñ quidẽ poterãt ꝓpt᷑ eanð eaꝝꝛð r eꝝ ſigficacõʒ. ꝗpt quã et iſta licite fiebãt.mchilõiꝰ licite fieri niſi quia nec tale aliquid ſignificantia quale expedit credere humana deo ſacrificia placuerunt. quando non pꝛo uiſticia quiſq; ab immiciſ.quia recte viuere volmt. vel . 35 pecc are noluit interimi tur ſed homo ab boie tanqʒ 3 electa Hoſtia moꝛe pecoꝛis imola᷑? Qmd ſi ait aliqs qm pecoꝛũ victime.iam eoſp̃o quo fuerant vſitate.quamuis et ip̃a/ea recte mtelligentibus aoſ mficacõnem ſpiritualium refe runtur. mmus tamen faciebant intentos ad magnum ſacra mentum chriſti et eccleſie requrendum. ꝗꝓpterea deus re mſigm et mopꝑmata volens quaſi doꝛmentes hommũ am mos excita re.eo magis quo talia ſibi ſacrificia offerri ve⸗ tuerat. curauit ſibi einſ modi aliquid offerendum. ut ipſa ammiratio magnam gigneret queſtionem. et magna que⸗ ſtio ad ꝓſc rutandum magnum miſterium/ſtudiũ pie mentil erigeret. pie vero ꝓpſorutans mens homims altitudmæe pꝛo phetie / velut hamo piſcem/dñm xpm de pꝛoſundo ſcriptu⸗ rarum leuaret? Huic nos racõm et conſideracõm non ob⸗ ſiſtimus.ſed alia eſt queſtio de ammo vouẽtil. alia de pꝛo⸗ mdentia dei qualicũq; ammo eius bene vtentis. Quamob⸗ rem ſi ſpiritus domim qui factus eſt ſuper iepte ut hoc vo ueret ommo pꝛecepit. quod quidem ſcriptura non aperu⸗ it.tamen ſi hoc ille pꝛecepit cuus non licet iuſſa contem⸗ nere. non ſolum inſipientia culpanda non eſt. venetlam o⸗ bedientia laudanda eſt. Hoc emm etiam ſi ſe homo inte⸗ rimat (quod vtiqʒ humana voluntate atq; conſilio facere nefas eſt) pꝛofecto intelligendum eſt obedienter fien po⸗ tius ꝙᷓ ſceleſte ſi diuimtus ꝛuſſum eſt. De qua queſtione in pꝛamo libꝛo de ciutate deiſatis diſputaumus. Si autem iepte humanum ſecutus er roꝛem/humanum ſac riſiciũ vo⸗ uendum putautt. eius quidem peccatum de vmca filia iu⸗ re pumtum eſt. quod etiam ipe verbis ſuis ſatis videtur o ſtendere vbi ait. Heu me fina. impediſti me.in offendiculũ facta es tu in oculis meis. diſciſſis etiã veſtimẽtis ſuis. Ve rũtamẽ etiã hic eit erroꝛ habet aliquã laudẽ fidei qua deũ timuit. ut qd vouerat redderet. nec dim ĩ ſe audicij ſniam declĩauit. ſiue pans deũ: pꝛohibit᷑ m ſicut keẽ abꝛabe / line te⸗ eius volunta tem etiam non pꝛohibentis mtellectam facere potius ꝙqᷓ; contemnere ſtatuens. quanq; et hic merito que⸗ ri poteſt. vtrũ verius mtelligitur hoc deum nolle fieri. et in eo potius deo ſi non fieret obediretur. quomam hoc ſe nolle et in abꝛ ahe fulio.et in legitima pꝛohibicõne mõſtra uerat. ventamen ſi pꝛopterea iepte non faceret. ſibi potius m vmca peperciſſe qꝙᷓ; dei voluntatem ſecutus eẽ videret᷑. Magis ergo int ellexit in eo. q; ſi fuia occurrit.vltoꝛem deum /iuſteq; pene ſe fideliter ſubdidit. timens ſeuioꝛem tanqᷓ de tergiuerlarsne vm dictam. Credebat emm bone et virgims ammam filie bene recipi/q; non ſeipſam voue⸗ rat immol andam. ſed voto et voluntati non reſtiterat pa⸗ tris. et dei fuerat ſecuta uudicium. Ooꝛs emm ſicut nec ſibi a quoquam.nec cuiquam ſponte mferenda eſt.ita deo iubente recuſanda non eſt. cinus conſtitucõne quocunque tempoꝛeſ ubeunda eſt. Nec quiſq; eam Terpen detractat ut ommno ennerur. led tantümodo ut diß feratur laberat. liue per pꝛudentiam / ſiue per obedientiam / ſiue p of fenſiõnem /ſiue per fidem m hac re geſta pꝛefiguraueric quantum deus adiuuat requiramus beeuiter et pandamꝰ mmonet emm nos et vrget quodãmodo iſte ſacrarũ ſeri⸗ pturaꝝ locus cogitare quẽdã potẽtẽ virtute.talis em di citur iepte. quod nomen mterpꝛetatur aperiens. Dommꝰ autem chriſtus (ſicut indicat euangelium) diſcipulis ſuis aperuit ſenſum ut intelligerẽt ſcripturas. Hunc iepte fra tres eius repꝛobauerũt.et de paterna domo ex puler̃t.obi ciẽtes ei ꝙ; eſſet filiꝰ foꝛmcarie.tãqᷓ; ipſi eſſẽt de vxoꝛe le Gitia nati. Hoc etiã egert aduerſus dñm peĩcipes ſacdotũ et ſcribe et phanſei qui de legis obſeruacõe gkiart videbã tur tã ꝙᷓ ille ſolneret legẽ.et ideo veluti nõ eẽt legitiꝰ? fuliꝰ Vnc lam quid piritus domirnfaun iue per r ael cientem epte / ſiue per ſcientem/ſiue per eius impꝛudentiã/ Et qm̃ de lancta quidem virgine coꝛpus alſſumpferat qðᷣ fidelibus uorũ eſt. rñ eius mater quantum ad gentem pti⸗ net / etiam üla ndaica ſ inagosga dici poteſt NReuoluat qui voluerit ꝓpheticos libꝛos.et videat quotiẽs et quanta ver bi ſeueritate/atq; indignacõne dñi illa gens velut i impudi ca mulier de ſuis foꝛmcacõmbus arguatur. Vnde eſt etiã illud in hoc libꝛo recentiſſimũ.vel cũ poſt effod quod fe⸗ cit gedeon. omis iſrahel legitur foꝛmcatus.vel q; abierũt poſt deos gentiũ quibus erat circũdati. vnde in illos di⸗ uina ira ↄmota eſt. mſi ꝓ annos. xviij. contererent᷑ a filijs ammon. Sed nũquid non ex eadem gente iſfrahel etiam ili nati er ant ſacerdotes et ſceribe et phariſei quos in eis dixi⸗ mus pfiguratos. qui iepte/tanqᷓ iſn dñm ypm velutt nõ le⸗ gitimũ filiũ pſecuti expulerũt? Sed in eo ſimilitudo adum beꝛata eſt. quod iſte (ut dix veluti legis obſ eruatoꝛes / eũ qui contra pᷣcepta legis facere videbatur.tanqꝙᷓ; legitimi ñ legitimũ vere ſibi viſi ſunt eieciſſe. Scðm hoc em̃ plebo il la deã ẽ foꝛmcari/q; les pᷣceptañ 4 zuãs / tã qᷓ viro ñ exhibe at fidẽ Sic aũt ſc cptũ ẽ de iepte. Et cuert filij vxoꝛis et eie cer̃t iepte. Verbũ qdð poſitũ ẽ creuer᷑t.ſigficat ĩ figura pᷣ⸗ ualuerũt. Quod m iudeis impletum eſt. qui p̃ualuerũt in⸗ furmitati xp̃i.qꝛ ita voluit.ut ab eis que opoꝛtebat paſſio⸗ ne pferret.ſicut hoc idem ſigmficans iacob p̃ualuit ange⸗ lo cum quo ut ipᷣm poꝛtenderet luctabatur. Dixerũt ergo ad iepte. Non heredita bis in domo pr̃is noſtri.qm̃ fihius mulieris foꝛmcarie tu Tãqᷓᷓ dicerẽt ꝙ euangeliũ loquitur non eſt iſte homo a deo qui ſic ſoluit ſabbatum. Se autẽ iactantes velut legitimos filios dommo dyxerunt. Nos ex fomcacõne non ſumus nati.vnũ pr̃em habemus deum. Et fugiſt iepte a facie fratrum ſuoꝛum. et habitamt in terra tob. Fugit. qm ſe quantus eſſet abſcondit. Si emm cog⸗ nouiſſent. nunqᷓ dñm gloꝛie crucifixiſſent. ugit. qm moꝝn entis ifirmitate wderũt. virtutẽ aũt reſurgetis nõ viderũt t n der ndi tii fe⸗ rü de s r e⸗ mi o. Habitamt aũt in terra bona. vel ut exp̃ſius dicamus opuᷣ ma. Quod em̃ grece agathen dicitur. boc latine optimũ Ocitur. IJd aũt in terpᷣtatur tob. vbi michi intelligenda vi detur eius a moetuis reſurrectõ Nã ꝗᷓ terra mag optima cqᷓ terrenũ coꝛpus excellentia immoztalitatis et incoꝛrupcõ⸗ ms indutum? OQ aũt dieitur de iepte. qꝛ poſtea ꝙᷓ fugiẽs a facie fratrum ſuoꝝ et habitauit m terra tob. colligeban tur ad eum viri latrones.et ambulabãt cum ip̃o.quanqᷓ; et ante paſſionẽ obiectum fuerit dño.q; cũ publicams et pec catoꝛibus mã ducaret.qñũ reſpondit non eſſe neceſſariũ ſa⸗ ms medico ſed egrotis. et inter imquos deputatus eſt. qñ in ter latrones crucierns eſt. et vnũ ex eis de cruce ĩ pa radiſum tranſtulit. tamen poſtea ꝙᷓ; reſurrexit et eſſe ceꝑit ſcðm id quod ſupꝛa expoſuimus ĩ rerra tob collecti ſunt ad illũ ſcelerati homies ꝓpter remiſſionẽ petõꝝ qui cũ illo ambulabant.qꝛ ſcᷣm eius pᷣceptum vmebãt.Neq; hoc fie ri deſimt vſqʒ nuc et deinceps.quouſqʒ ad en confugiunt mali ut iuſtificet impios quin ad eum ↄuertãtur. et diſcãt miqui vias eius. Jam illud quod hij qu abiecerãt iepteſ erat em̃ g alaadites) ouerſi ſunt ad eum et queſinerũt eum quem liberarent ab mimicis ſuis. ꝙᷓ clara pꝛefigurati⸗ one ſigmficat q; hin qui abiecerũt xpᷣm ad eum rurſus co⸗ uerſi/ in illo repiũt ſalutem. ſiue illi mntelligatur quos De trus apłus cum de ĩpᷣo ſcelere arguiſſet(ſicut in actibus a poſtoloꝝ legitur)et hoꝛtatns eſſet vt ad euʒ quem fuerãt per ſecuti conuerterentur/compuncti ſunt coꝛde.et ab illo quem a ſe alienauerant deſiderarunt ſalutem. QOud eſt autem liberan ab mmicis/mſi a peccatis? Sic autem ulis ait. Ngite pemtentiam. et baptiſ etur vnuſquiſq; veſtrũ.m nomme domim noſtri Jeſu Chriſti / remittencur vobis peccata veſtra. Sine illa pouus ſigmficetur que in fine ſperatur nouatio gentis iſ rabel. Oagis quippe ib videtur apetere in eo quod dicitur. Et factum eſt poſt dies. Quod viiqʒ poſt tẽpus ſigmſicat.et ꝓ hoc ſigficat nõ illo mntelligend qð recẽti paſſione dñi ẽ.ſʒ poſtea fut m ẽ Quo videt᷑ etia mid Ptinere q ſemoꝛes galaad venert ad iepte vt per etatem ſemlem poſterioꝛa et nouiſſima tempoꝛa ac⸗ cipienda ſint. Interpᷣtatur aute galaad abitiens ſine reue latio. quoꝝ vtrunqʒ ſa tis buic rei congruit. quia peimum dommum ibeſum chriſtum abiecerunt. eiſq; poſtea reuela bitur. QOQ vero contra finos ãmon dux quere batur iepte. ꝗᷓ bus victis liberarentur qui eo duce aduerſus illos debel⸗ lare cupiebant. quomam interpæetatur ãmon funus populł mei ſiue populus meroꝛis. pꝛofecto aut illi ſigmficantur immici qui ex ĩa gente ꝓſeuerantes in infidelitate pᷣdich ſunt.aut ommno gebenne pꝛedeſtinati vt erit fletus et ſtii doꝛ dentium tanquain populo meroꝛis. Quanquam popu⸗ lus meroeis nõ incõuementer etiã diabolus et angeli eius intelligantuar. ſiue quia eternam miſenam eis quos deciꝑi⸗ unt acquirunt ſiue quia et ĩi eterne miſerie deputa ti ſunt Eleganter ſane ad expꝛimendam multo eudentius pꝛoꝑhe clam iepte reſpondit ſemo:ibus galaad. Nonne vos odio bhabuſtis me. et eieciſtis me de domo patnis mei. et emiſi⸗ ſtis me a vobis. et q;d eſt ꝙq vemſtis quando tribulati eſtis Inde aliquid figuratum eſt in ioſeph quem fratres ven⸗ dentes abiecerunt. et cum fame tribularentur. ad eius opẽ miericoꝛdiamqʒ; conuerſi ſunt. Hic vo multo amplius elu cet ſigmficatio futuroꝛum q; non ip̃i ꝑpꝛoꝛſus fratres ꝗᷓ eie cerunt lepte ed eum venerunt. ſed galaad ſemoꝛes pꝛo vm uerſo illo populo ſuplicantes ſicut eadem gens dicitur ilſ⸗ ſiue m eis qui ad eius opem poſtea reuerſi ſunt. Dopulo emm dicitur immco/ſiue in maionbus/ſiue in poſteris ſuis longa odia trahenti atq; ſeruanti. tandẽqʒ ↄuerſio in eis qui tunc conuerſuni ſunt. Nonne vos odio habuiſtis me et cieciſtis me de domo patns mei?Hoc emm eis vilum eſt — — — n qmn pſecuti ſunt ꝙ; eiec erunt xpᷣ̃n de domo dð.ĩ qua regẽ ei? nõ erit fims Et dixer̃t ſemoꝛes galaad ad iepte. Nõ ſic mõ vemmꝰ ad te. tanoqᷓ diceret iudei ↄuerſi ad xpᷣʒ. tuc im unemmus et pſeqremur mõ vemmꝰ vt ſeqᷓmur. Pꝛofitentur etiam aduerſus m micos eum futurũu ſibi caput mmcos. Neſpondet etiam ille qui eoꝝ viceri t immicos qð erit eis min pemcipe/q; gedeon noluit. cum id iſ rahelite volunſſent. Neſpondit quippe illis.pꝛinceps veſter dñs erit. Rex em nomme pꝛmcipis ſigmficatur. quem nondum habebat ges illa tempoꝛe iuoicum. ceperunt autẽ habere ſaulem. et de mde alios ſucceſſoꝛes eius qui m libeis re gum legunt᷑ Naʒ in deutronomio cum eis pꝛecipitur qualem debeant habe⸗ re re gem. ſi hoc eis placuerit. non ibi rex ſed pꝛ mceꝑps ap⸗ pellatur. ſed qꝛ iſte ie pte illum figurabat qui verus eſt rex qð etiam in tit ulo ſcriptũ fuit qͥ cruci eius affirus . quẽ pr lat? delere vel emendare aulus nõ ẽ ideo credendu ẽ elle dictum ero vobis ĩ xꝛincipem. Illi ant dixerũt. eris no bis in caput. qm̃ caput viri xpᷣus. et ipᷣe ẽ caput coꝛpis eccleſie Demq; poſtea ꝙᷓ eos liberamit iepte ab oĩbus immicis. nõ eis fact ẽ rex. vt intelligeremꝰ illuo quod dictũ eſt ad pꝛo phetã potiꝰ ptinmuiſſe de xpᷣo. ꝙᷓ ad ip̃m ꝓne iepte de quo ſenptura nareationem ita concludit Et iu dicamt iepte i⸗ rahel ſex anms. et moꝛtuus eſt iepte galaadites et ſepultꝰ in ciutate ſua in galaad. Judic auit er go ifrahel ſicut ce⸗ teri tudices. non ibi regnauit vt pꝛinceꝑs. ſicut hi qii reg⸗ noꝝ volumme continentur. Jam vero ꝙ poſtea cᷓ; eis dẽ iepte dux conſtitutus eſt. miſit nuntios ad hoſtes pꝛimꝰ pa cis verba poꝛtantes. illud oſtenditur quod ait apoſtolus. m quo chꝛiſtus loquebatur. Si fieri poteſt quod ex vo bis eſt cum ommbus hommbus pac em habentes. Werba poꝛ ro ip̃a que mandauit iepte omma ptractare mmis longuů =. feſtinatibꝰ nobis Wident᷑ tñ michi ſic mtelligeba qutũ attnet ab ſigficatõz futo vt ĩ eis apuertat᷑ dectria xpᷣ Nmmonet nos quẽadmodum ſit anibul andum. hoc eſt vi⸗ uendũ int eos ꝗ nõ ſcõᷣm ꝗꝓpolitũ vocati ſũt. Nouit em̃ dñs qui ſunt eius. Jam vero q cum eſſet debellaturus mimi⸗ cus factus eſt ſuꝑ eum ſpũs dñi. ſigmficatur ſpũs ſanctus imptitus mem bꝛis xpi Q&, aũt ptranſ.ijt galaad et manaſſe et tranſijt ſpeluncã galaad ad tranſ filios ammon/pꝛoficie⸗ tia ſigmłicãtur membꝛa xp̃i ad victoꝛiã de mimicis repoꝛ⸗ tandam. Galaad quippe interp̃ᷣtatur abictens/et manaſſe nec eſſitas. Lranſcendedi ſunt ergo a pꝛofictentibus abici entes weſt ↄtemnentes/tranſeũda et neceſſitas. ne foꝛte cum tranſierit qui pꝛoficit cedat terrentibus, Trãſeũda etiam ſpecula galaad. quem galaad etiam reuelacõeʒ inter ptat. Eſt aũt ſpecula altitudo ad aſpicienð vel deſpieienð iẽ deſup aſpicienð Speculai itaq; galaad gruent mechi videt ſigmficare ſupbiam reuelacõis. Vnde dicit aplus. Et in magmtudie reuelacõnum ne extollar. Ergo et ipa tranſeũda eſt. d eſtnon eſt in ea manendũ qꝓpter cadendi piculum. Mis ꝓtranſitis facile ſupantur immici. quod ſig mficat dicendo. et ab ſpecula galaad trans ad filios am⸗ mon, de quibus immicis iam ſupꝛa dictum eſt. Et vouit ie pte votum.et dixit.ſi tradicõne tradideris nuc hi filios ammon in manu mea.et erit quicũ qʒ exierit de iamis do⸗ mus mee in obuiam michi/in reuertendo me a funs ammon in pace/et erit.ołferam eum bolocauſtoma dno. Quélib⸗ in hoc loco cogitaue it iepte ſcᷣm cogttacõnem humanã. non videt᷑ vmcam filiam cogitaſſe.ioquin non diceret. cum illã cerneret occurriſſ /beu filia mi. impediſti me. in offendiculum tacta es in oculis meis. Impediſti em ita di ctum eſt. tanqꝙᷓ ſe ad hoc impeditũ iudicauerit. ne illud qð cogltarat ĩpleret. Sed quem potuit cogitare pꝛimit? oc⸗ currentems am fdios alios non habe bat. n coniugem co⸗ Sitauiti et ut hoc fieret deus nolint.et ut ñ relinqret ĩpu mtũ.ne quis deãceps id auderet.et ut magna peouvẽtia s n us le⸗ iſe⸗ ex hoc quoq; ĩp̃o quod accidit ſacramentũ eccleſie figura⸗ rets Ex vtroq; igitur ꝓphetia coaptata eſt. ex eo q nome cogitauit. et ex eo quod nolenti contigit. Si em comugẽ cogitauit. comunx xp̃i eccleſia eſt. pꝛopterea relinquet ho mo patrem et matrem. et adherebit vxoꝛi ſue. et erũt duo in carne vna. Sacramentũ hoc magnũ eſt inquit apfus. ego aũt dico in xpᷣo et in eccleſia. Sed qꝛ huius iepte con ꝛunx virgo eſſe non potuit.mim eo fiha potius occurrit. et nnulta non remanſit. pꝛohibitum ſacrificium vouentis audacia. et virgimtas eccleſie figurata eſt. Lec abhoeret a vero q; fiie nomie eadem ſigmficatur eccleſia. Nã cuiꝰ alterius tipum gerebat etiam illa mulier cin poſt tactam fimbꝛiam ſuam ſanate ait dñs/filia fides tua te ſaluã fecit. vade in pace? Et certe vnde nullus ambigit. diſcipulos ſuos ip̃e ſponſi fuios apellamt, ſe aptiſſime indicãs ſpon ſum. Non pñt inquit ietunare fn ſponſi q;'dm cu illis eſt ſpouſus. Vement aũt dies cũ auferetur ab eis ſponſus et tũc ieiuna bũt. Holocauſtoma ergo erit eccleſia.quaã vir⸗ Sinẽ caſtã btũs apłs appellat.qñ in reſurrectẽne moꝛtuoꝝ fiet in vmuerſa qð ſcriptũ eſt. Abſoꝛpta ẽ moꝛs ĩ victoria. Tũc tradet regnũ deo et pri.qð regnũ ipᷣa eccleſia ẽ.ipe cuiꝰ figurã uouẽs ille geſtabat. Sed qm tũc fiet cũ ople⸗ ta fuerit ſexta extaſſcłi.ideo.lx. dien a vginitate dilatio poſtulata eſt Ex oĩbus quuipe etatibus eccleſia ↄgregat᷑ Qnaꝝ peima ẽ ab adã vſqʒ ad dilumũ. ij. a dilunio vlq; ad abꝛabã.ni. ab abꝛahã vſq; ad damd. nij. a damd vlq; ad trãſmgcõeʒz ĩ babilomã.v. ab hac trãſmgcõe vſq; as vgis ptũ.vj.inde ĩ h ſeculi finẽ.ꝓ quas.vj.etates tãq; ꝑ x. dies fleuit ſancta virgo virginalia ſua. qꝛ licet virgina lia/tamen fuerant peccata deflenda. ꝗꝓpter q muer ſa/ ipa vgo toto oꝛbe diffuſa quotidie dicit. Dimitte nobis debi⸗ ta noſtra. Eoſ em autem. Ix. dies duos nenſes maluit ap⸗ peltare. quãtũ exiſtio ꝓpter duos hoĩes. Vnũ ꝓ quẽ morꝛs. alterum per quem eſurrectio moꝛtuonꝝn. ꝗꝓpter quos etiã duo teſtamenta dicũtur. Quod vero factum eſt in pcepto m iſrahboel ex diebus m dies conuemebant lamentari finam iepte. galaaditen quat uoꝛ dies m anno. non puto ſigmi⸗ care aliquid poſt impletum holocauſtoma quod erit in vr tam eternam. ſed pᷣterita tempoꝛa eccleſie in quibus erant beati lugentes. Quatriduo ante figurata eſt eius vmuer⸗ ſitas ꝓpter quatuoꝛ Ptes oꝛbis. ꝓ quas longe lateq; Diffu ſa eſt. Nd hyſtoꝛie vero ꝓpꝛietatem non arbitroꝛ hoc de⸗ creuiſſe Iſrabpelitas mii quia mtelligebant in ea re/ ꝛudiciũ dei magis ad pcutiendum patrem fuiſſe depꝛom: ptum.ne tale ſacnliciu demceps vllus vouere auderet. Nam quare luctus et lamentacõ decerneretur. ſi votum ulud leticie fuit? Si aut et ſllud quod populus effren po⸗ ſtea ab eodem iepte debellatus eſt. ad iu dicium dei quod eñiit in fine referendum eſt. ſicut ip̃e dñs dicit. eos qui no⸗ lueꝛunt me regnare ſibi adducite huc et interficite coꝛam me. nec ibi. xliij. milia vacanti numero commemoꝛati ſunt Sicut em illi duo menſes ꝓpter.lx. dies ſenariũ numerum hoc idem figurat. quantum ad ſex etates ſeculi pertinet. Sexies etem̃ ſeptẽ.xlij.ſunt. Nec fruſtra et ipᷣe ĩiepte ſex anms populuũ iudicamt M Euate oculos veſtros vmuerſi ſancte xpᷣiane reli⸗ Sioms fratres.et conſiderate nouam ammracõ⸗ nem quam his tempibus oſtendit nobis deus ad Slozꝛiam nomims eius. Conſiderate mneffabilem magnitudinẽ diuiꝛ ne oꝛdĩacõis.et lamentum ſumite cum leticia. In deo quiꝛ Dem nichil extraneum eſt. quia deus noſter ompotens ẽ. Quoniam aũt in diebus nris circa nos notam fecit deus vir tutem ſuam. obſtupeſcit om̃e coꝛ audientiũ pꝛo enoꝛmi⸗ tate ſcelerns. et magmitudie mirabiliũ dñi. Ccẽturbata eſ abiſſus. luna et ol obtenebꝛati ſunt a facie mniqurta tis. ſed et om̃es virtutes celoꝝ/et omms oꝛnatus eoꝝ/laudem et gloꝛiã dederũt deo. qui magmficentiã et virtutẽ opatus ẽ in filio ſuo. Nudite igitur frẽs qð factũ eſt verbũ m diebꝰ niis et obſtupeſcite. intelligẽtes em̃ intelligite. et incha⸗ te coꝛda vr̃a ad dei magnalia. ¶ Eſt cuntas que vocat᷑ be ritho adiacẽs mter termĩos tyri et ſidoms.p̃ᷣbens tributũ anthioc hie. In hac cuntate multitudo erat iudeoꝝ / et ſi⸗ nagoga eoꝝ magna val de Nccepit aũt quidã xpᷣianus(da to pᷣcio) a quodã domũ in iĩpenſionẽ. in qua habitãs fecit i⸗ maginẽ ſaluatoꝛis nr̃i ihũ xpᷣi in ↄſpectu lecti ſui. et ſta tura quidẽ picture non magna ſed mediocris. qᷓ tñ totã magi⸗ nẽ ſaluatoꝛis ↄtineret.liquãtũ tꝑis fluxit.et ſubſtantia viri ill? creuit valde. utpote / vbi miſeracõ et diſpoſicõ di mirabiliter oꝑari cepit. et amplioꝛẽ ſibi ad diuertendum xpᷣianus ille querere cepit domũ. Tollẽs aũt oẽ; ſupellecti lẽ/ſua tranſtulit a ſupꝛadicta cella.qᷓ et ip̃a valde ↄtigua e rat ſinagoge iudeoꝝ ad aliũ quẽ ad ha bitãdũ elegerat lo cũ. ſolius magims dei imemoꝛ fact.qð et ꝑ pꝛouidẽtiã dei ita ↄtigit accidiſſe. Aurſus vero iudeꝰ quidã accepit m impẽſionẽ eãdẽ cellã vbi ima go dñi relicta fuit.et intro ducẽs oĩa ſua ibið ↄuerſari cepit.nõ cognoſcẽs aut aliqñ p ſpiciẽs imaginẽ dei.eo qn ex aduerſo velut in occulto repo ſita ſtaret. In vna aũt dieꝝ ĩiutauit ip̃e quẽdã aliũ iudeũ ad prãdiũ ſecũ. Et int pꝛãdẽdũ eleuãs ocłos ſuos ille qui vocatꝰ? vemt iudeꝰ vidit imaginẽ dñ ni ihũ xpi et ait. Dũ tu ſis iudeꝰ/quõ imaginẽ iſtã hẽs? Et nurias qdẽ młtas et nefãdas dixit ↄtra ſaluatoꝛẽ ab hoꝛa qua ſcãzʒ imaginẽ aſ⸗ pexit ꝙ etiã nefas duxi ſcribere, Et ſatiſfecit ei ille qeü i⸗ utaut. ex eo tpe quo ĩ eað domo ↄuerſari cepit ima 8i; dñ ibi ñ cognouerit Burgẽs aũt cũ idigcõe abijt ad pꝛi. ſacdotũ.Cõpiẽtes aũt ab ipᷣo ꝗ facta ſut/dixer̃t ei. Potes hooc nobis demõſtrare?Nt ille cuoꝛatus eſt dicẽs.qm ego pec vobis exhibeboĩ domo eiꝰ. Itaq; trãſacta hoꝛa veſp tina illo die ſſuerũt. Mane aũt facto/ſummi pꝛicipes. ſa⸗ cerdotes et ſemoꝛes populi. turba quoq; multa gentis eo rum abierũt in domum iſtam vbi ſtabat i imago dii iloũ xpi. et ꝓuemẽtes domũ/impetu facto/ruerũt in eam irati val de circa hebꝛeũ illũ qui ibið hoſpitabat᷑ extra ſ inagogã eũ expul erũt. Deponẽtes vero ſanctã magmẽ dixerũt. QAm ſicut audiuimus patres nri hHuic olm illuſerũt. et nos illu damus. Tunc ceperũt expuere in faciẽ eius et ꝓcutiebant eam. Direrut q;. quãta fecerũt ei patres nr/et nos omma faciamus. et ↄuiciabant᷑ ei multis crimmoſis ſermombus. que etiã pꝛo enoꝛmtate ſceleris ſcribere nefas fint. Item dixerũt. Qua ↄfixerut manus eius et pedes.hoc et nos faciamus. Configetes aũt manus et pedes a diecerũt dicẽ⸗ tes. Quduimmus qꝛ acetu et fel dederüt ei poꝛrecta lpon⸗ gia. hocidem et nos faciamus. Et admota arũdie cũ ſpõ⸗ Sia plena aceto cũ felle apoſuerũt oꝛi eius. Nodiderũtq; imquitatẽ ſnp imquitatẽ dicẽtes. Didicimus q; arũdine ꝑ cuſſerũt caput eius patres nri.ſimiliter et nos faciamus. Et ꝓcuſſerũt caput eius arũ dine Fimtis vero omibus his Dixer ũt. Sicut lancea latus eius apuerüt ita et nos odi amus.et ꝓfoꝛato lãcea latere imagims dñ̃ exiuit ſanguis et aqua. Gloꝛia tibi fili dei viui. qui de ſupms ſedibus de⸗ ſcẽdiſti pꝛo nra ſalute tuã exhibere pntiã. et pꝛo liberacoe nmæa (cũ immoꝛtalis eſſi es) moꝛti te tradidiſti. O ineſtimabi⸗ lis bemtas ſaluatoꝛis nr̃i ihũ xp̃ᷣi.ut rememoꝛa reris anti⸗ qua pietatis tue opa. hec mir abilia tua celo et terris ſtu⸗ penda et gloꝛificãda iten renouaſti. Erigite fili lueis ocu los mentis vr̃e et exhilarate coꝛda.qꝛ hodie facta ẽ vobis redempcõ.et iugũ captimtatis vr̃e ↄtritũ t᷑. Nudite ergo et głificate deũ pꝛo bnfieijs ꝗᷓ adhuc vobis amiſtrat. Pri cipes ſacdotũ pꝰ ꝙᷓ lãcea latꝰ imagĩs dñi ↄfoder̃t/dixer̃t. q diuulgata lũt ꝓvmuerſam terrã ſigna et vtutes płime que fecit ibeſus nazarenus. recipiamus ſangumẽ de latere magims eius.et om̃es infirmos et male hñtes ꝓ vmuerſã ſinagogã mde aſpgamus ut expiamur vᷣtutẽ xpi. et ſi ve ra ſunt que dicta ſunt. Et ſuponẽtes ampullam vitreà lo⸗ co vulneris recepunt m ea ſanguinẽ et aquã de latere ima⸗ Sims dñi decurrentẽ.Ndhuc ipᷣis nõ credẽtibus/ſed imurt as et blaſphemias mferẽtibus/poꝛtabãt ampullã plenã ſa lute et virtute ad locũ in quo multitudo languentiũ coad⸗ unata fuit. Primũ quidẽ oĩm paliticũ quendã a natiuitate adeũt.hiquoꝛe ſcõ ꝓungũt.ſamtati et ĩcolumtati reddũt. Ceci qᷓpluruni a tactu ſacre punctõis gaudu receperunt lumms. Demomaci ad odoꝛẽ ᷣine vᷣtutis quotquot effere bant᷑ / purgabãtur. Wbi aũt celebꝛe verbũ hoc factũ eſt ꝓ vmuerſam ciuitatẽ.alij atq; alij ſecũ egrotos ſuos ingere⸗ tes de agris vicis et de domibus multicudine infimta pꝛo⸗ fluebãt et ſalui fiebãt. Repleta eſt aũt ſinagoga eoꝝ pa⸗ liticis.ſurdis.claudis.demomacis.lepꝛoſis. andis.cecis mutis. et om̃i genere moꝛboꝝ egrotãtibus.et a quocuqʒ genere languoꝛis detinebãtur/ſanabant᷑. Vidẽtes aũt pꝛĩi⸗ cipes ſacdotũ et oĩs ſmagoga eoꝝ ſigna et pꝛodigia mag ꝗ fiebãt cũ młieribꝰet infãtibꝰ credẽteſ/clamabãt deo pr̃i et ihũ xpᷣo filio eius atq; ſpũ ſancto Vnꝰ deus pater. vnꝰ xpᷣs dei finꝰ. vnꝰ ex vtroq; pꝛocedẽs ſpũs ſcũs.qi ĩ trim tate pfecta viuit et regnat deꝰ in ſecula amẽ. Gloꝛia tibi xpᷣe quẽ pr̃es nri ignoꝛãtes crucifixerũt.qui nũc a nobis in ſancta imagine tua crucifixns es. Gloꝛia tibi fili dei vim. qui per ſigna potentie tue illuũiaſti cecitatẽ coꝛdꝛũ nroꝝ et ad tuã miſcdiam tꝛaxiſti.tibi credimuſ.ꝓpiciꝰ eſto nobis et ſuſcipe lacmas et pemtẽtiã nr̃aʒ. ne foꝛte pꝛo magmtudĩe ſcelerꝝ/infernꝰ apiẽs os ſuũ deglutiat nos QAui cũ pribus nris mrabilia ma gna feciſti et bñficia innũerabilia pᷣſtituſti pce miqtatibus nr̃is.et medere aĩabus nriſ. St lamoꝛ ma gnus fiebat clamatiũ et dñm iuocãtium. Sanatis vo oĩbꝰ qui aduecti fuerant mfirms.pꝛincipes ſacerdotũ et omis multitudo eoꝝ cucurrit ab epᷣm ciuitatis vna voce clamã⸗ tes. Vnus deus pater. vnus hus xps fuius eius quẽ pr̃es nrᷣi crucifixer ũt. vnus et ſpus deus. Et ↄfitẽtes pctã ſua ip ſam ſanctã imaginẽ oſtẽderũt ep̃o.narrãtesetiã qualter ſanguis et aqua de latere ſpius cucurrit. et quãta mirabi⸗ lia facta ſunt. Ep̃us aũt vmuerſalit indicto ieiumo/om̃es regenerauit ſcõ baptiſmate/quos om̃es ſpᷣe ſuſcepit. Si⸗ nagogã quide eoꝝ peineipalẽ/ eccleſiã ↄſecraut ĩ honoꝛe ſaluatoꝛis ur̃i mũ xpi. Ceteras vero ſinagogas eon dedi— cauit eccleſias m honoꝛe apłoꝝ et martirũ. Factũq; eſt gaudiũ ma gnũ nõ ſolũ ; tãta coꝛpa curata ſut.ſedet q/ aĩe mitoꝝ de moꝛte ad vitã trãſlate ſunt. Hec ſciẽs ergo Ddilectiſſimi frẽs/ acceleraui mamfeſtare vobis. vt ĩ hoc e tiã cognoſcẽtes vᷣtutẽ et miſcdiam dñ nñi ihũ xp̃i ãplus ꝰ firmati ſitis ĩ fide.et graꝝ actões illi reddatis. Pꝛo mira bilibus et bñficijs ꝗ qᷓ dñs oſtedit. decreuit ſcã romana et ãꝗ tiocenſis eccleſia die quĩitoidiũ nouebꝛiũ ſolẽmtatẽ agi.i quo hec facta ſunt ad laudẽ dñi nri ibũ rßi. ain vnet re. p O. ſ. ſ. Rmen. ß ( e vel aſſercõnes hugoms lucidiſſimel in quibuſ⸗ dam verbis diuims et ren naturis. ¶De quatuoꝛ volũtatibus in xpᷣo. Peris de volutate dei/ et de voluntate bomims ſimiliter. Criſtus deus fuit. et ideo volũtas dma in illo fuit. et qꝛ ho⸗ mo fuit/ſumiliter volũtas humana in iᷣ⸗ mims requimtt. Ergo in xp̃ᷣo diumna volũtas fuit inquantũ xp̃s deus fuit. et ſimiliter hũana volũtas in ipᷣo fuit inqua tum ip̃e homo fuit. Humana aũt volũtas tripliciter ↄſide⸗ ratur. Scdðm racõnem. ſcõm pietatẽ.ſcõm carnẽ.Ergo ĩ xpᷣo volũtas fuit diuimmtatis.et volũtas racõms.et volun⸗ tas pietatis. et volũtas carnis. Volũtas diumtatis ꝓ iu⸗ ſticiã ſmiam dictabat.volũt as racõms ꝓ obedientiã veri⸗ tatem appꝛobabat. volũtas pietatis ꝓꝑ ↄpaſſionẽ in malo a⸗ lieno ſuſpirabat.volũtas carms ꝓ paſſionẽ in malo ꝓpꝛio murmurabat. Wide ſi nõ omia hec in xpᷣo inuemas. Ille le pꝛoſus qui ſamtatẽ p̃cabatur et maieſtatẽ ↄfitebatur / po⸗ tentiã volũtatis ðᷣme ↄfeſſus eſt dicens.dñe ſi vis potes me mũdare. Et dñs ut eiuſoẽ volũtatis vᷣine et ſniaz et po⸗ tentiã oſtẽderet. ꝓpter ſmaʒ ait / volo. ꝓgpter potentiã ſubiũ xit / mü dare. Hoc eſt exemplũ volũtatis ðᷣme m xpᷣo. Pꝛop ter volũtatẽ racõms que volũtati ðᷣime ꝑ obedientiã ſubi⸗ ciebatar dixit. Spũs pꝛomptus eſt. Pꝛopter volũtatẽ car ms que penã hoꝛrendo ꝑ infirmitatẽ paſſiom remtebatur/ lo fuit. Non dico humanã/quã culpa et viciũ homĩs facit/ſed quam natura ho⸗ dixit. Caro infirma eſt. Spũs pꝛomptus erat ꝓ voluntatẽ racõms.diſpoſicõnem ðine voluntatis in paſſione carms ſue ſequendo. caro autem infirma per naturalem pꝛ'omden tiam qua malum ſuũ odire acceperat paſſiom remtendo. Secũdum volũtatem itaqʒ; deitats in diſpoſicõe pᷣcedẽtẽ et ſcdᷣm volũtatem racõms diumã diſpoſicõeʒ appꝛobantẽ . ſubſequentẽ xpᷣs pati volmt. Sc ᷣm vclu tatẽ aut car⸗ ms ſcm quã naturaliter mquantũ homo fuit/eande car⸗ uem ſuã odio non habuit/pati noluit. Neq; in hoc tñ dum⸗ ne vol untati cõtrarius fuit. qꝛ et hocipᷣm quod noluꝛt.eũ nolle diuma volũtas fuit. Erat adhuc alia volũtas in xpᷣo/ voliutas pietatis ſiue huma mtatis. Nam et ip̃a pietas hu⸗ mamtas vocatur, et dicũtur humam qui pij ſunt et facile aliems mierijs ↄpatiutur. Pꝛopꝛiũ eſt em humamtatis oↄ⸗ pati. et moueri pietate m miſeria aliea. Beſtia pati poteſt ↄpati aũt humamtatis eſt ꝓgꝛui. Idcirco voluũtas pietatiſ volũtas humamtatis uocatur. q; homĩs eſt pietate moue⸗ ri. Et hec ſimliter ſcðᷣm naturam humamtatis in xpᷣo iue⸗ mtur. Cum appꝛopmquaret mhus iberuſalem/ videns cimta tem fleuit ſup eam. QAuare flebat ſi nõ dolebat? Ergo no luit q; dolut. QAuid doluit? Perdicõnem. Si doluit de pdicõne uloꝝ. noluit pdic õnem illoꝝ. Quomodo noluit? Scõm volutateʒ vtiqʒ diumam quod iuſtũ futurũ erat vo⸗ luit.ſcᷣm volũtatem racõms ꝛuſticie ↄſenſit.et iuſticiam aꝓpꝛobauit. Scdm voluũtatem aũt pietatis/ſine odio iuſti cie condoluit miſerie.quẽa dvmodũ ſcvᷣm voluntatẽ carms —— muuſticiam non accuſabat ſed penam recuſabat / vnaque q; voluntas quod ſuũ erat opabatur..et quod ad ſe ptinuit ſequebatur. Voluntas diuma iuſticiam. voluntas racõna lis obedientilam. voluntas humamtatis miſcviam. volun⸗ tas carms naturam. Neq; altera alteri contra ria erat. ſed vnaqueq; ita quod ſuũ erat appetit/ut quis ad aliud eſ⸗ ſet/ alteri tamen contraria non eſſet. Hoc eſt. ut licet ad aliud velle haberet ad aliam tamen nolle non haberet. Sicut em̃ duumtati natura erat iuſticiam non deſerere / ſic carm auſtum erat naturam ſeruare.et pietati alienam mi⸗ ſeritam non amare. Sic itaq; in xpᷣo voluntas dinina fuit in ſtictam dictãs. voluntas racõms iuſticiã apꝛobans. volũ⸗ tas humamtatis per quã nulli malũ voliit. volũtas carms p quã ſibi penã noluit. Juſtũ itaq; carm erat ꝙ paſſione; ſuã noluit.qꝛ hoc erat ſcdᷣi naturã Et iuſtum deo erat q/ . paſſionẽ iſtius voluit. q;ꝛ hoc erat ſcdᷣm iuſticiã.Neq; em̃ idcirco caro noliit q; deus voluit. ſicut et deus idcirco non voluit qꝛ caro noluit. Similiter et pietas q; ſcᷣm af⸗ 1 fectũ opa ſſiioms in pena vel pdicõe miſeꝛoꝝ miſericoꝛdit᷑ noluit. nequaqꝙᷓ ↄtra deũ id iuſte volentẽ noluit / ſed qð ſuũ 4 erat. amauit miſcdiazʒ. et tñ qð ſuu nõ erat nõ impꝛobauit iuſticiã. Sane ſciendũ qꝛ id q; caro moꝛtalis timoꝛe paſſi l oms vritur.et pietas amoꝛe ↄpaſſiõis paſſibiliter moue⸗ de tur. pñti tm̃ vite debitũ eſt m qua et malis ↄpaſſio debet de⸗ qꝙᷓ;diu coꝛrigi pñt.et boms paſſio nõ tollit᷑ qᷓdiu melioꝛes tn eſſe pnñt. Cũ aũt moꝛtale hoc induerit immoꝛtalitatem.et no coꝛruptibile hoc mduerit mncoꝛrupcõeʒ.tũc vtiqʒ ſicut car⸗ de nem neqʒ paſſio nec timoꝛ paſſioms vllus affliget/ſic mẽs 1 nullã ex ↄpaſſione aliem doloꝛis penã ſuſcipiet. Illic quip o: pe et caro hẽbit ↄtra paſſionẽ ſecuritatẽ.et aĩa hẽbit ĩ pie an tate puritatẽ. Securitas carms erit ex impaſſibilitate. pu⸗ ſt ritas mentis ex veritate. Intellige que dico. Pati et ↄpa⸗ uis ti vtrũqʒ pena eſt. Pati datũ eſt hoĩ pꝛo imquitate.ↄpati eq⸗ aũt p̃ceptũ eſt pꝛo bomtate. Juſtũ eſt em̃ et equu coꝛam * mt deo nr̃o. ut qui patitur ↄpatiat᷑.ut ꝑ paſſionẽ deleat᷑ im⸗ 6un quitas.pꝑ ↄpaſſionẽ exerceat᷑ bomtas. Hoc ſiquidẽ ad bo un mtatẽ ptinet vite moꝛtalis. ut ſe in alijs ↄdicõi ſue acomo O0 det. et aliene paſſiõis ꝑ ↄpaſſiõz ꝑticeps efficiat᷑.ut ſicut , id qð patit᷑ ncĩtatis ẽ.ita id qð ↄpatit᷑ opus ſit bomtatis. % Vbi aũut pati ñ erit.ↄpati nõ erit. ⸗õ tñ qꝛ cru delitas nõ . erit in pena aliena.ſ ed qꝛ cruciatꝰ nõ inerit ex aliena miſe⸗ ſe ria. hic ↄpati vᷣtutis ẽ, illic nõ ↄpati felicitatis. Hic ↄpate⸗ ri⸗ ris volũtate. moueris pietate.ↄdoles bomta te. Illic non u ↄpateris felicitate.nõ moueris etmtate. nõ ↄdoles impaſ i⸗ ſibilitate. Sic itaq; opati eſſe nñ poteſt. mſi illic tãtum vbi . pati eſſe poteſt. quomã et ipᷣm ↄpati / pati ẽ. Sane q illic pati nõ exuunt. ↄpati nõ deponũt.qꝛ ſicut pꝛo lua imqͥ tate coꝛruptibiliter patiũtur. ita pꝛo aliena mfelicitate. ſy vite moꝛtalis affectũ carnalit ↄpatiũtur. Hic ẽ q; diues alle in toꝛmętis poſitꝰ. pro fribus ſollicitat᷑.vt hoc ei ad milene cumulũ accederet.ꝙ eũĩ ſua pena etiã aliena miſeria cru ciaret.bꝛahã aũt cruciatũ vidit.et ſñ ↄpaſſiõis doloꝛe in Saudio felicitatis ꝓſiſtẽs.eũ ꝓ iuſticiã repulit dicẽs fili re cepiſti bona in vita tua.et laz arꝰ ſimilit mala. Huc e etiaʒ qð pꝓſalmiſta puidẽs quẽadmoð ĩ illo etᷣmtatis gaudio coꝛ da uiſton dune iuſticie p imqtatis amoꝛẽ imutabilit mhere tia nõ aliud appetere vel aꝗꝓpbare poterũt. mſi hoc ſolũ qð ſym illã eẽ ↄgnoſcẽt.ait. Introibo in potẽtiã dñ.dñe me⸗ moꝛa boꝛ iuſticie tue ſoli?. In hac aũt vita vbi eiꝰ? dez dun ne iuſticie ſiiam ꝓfecte nec ſcire/nec pᷣſcire poſſumꝰ.qᷓdaʒ etiã qᷓ ſm ipamauſta nõ ſũt.ſñ imuſticia velle poſſumꝰ.qꝛ hoc ſolũ ad nos ptinet.vt vbi neſcimꝰ qᷓd potiꝰ do placeat hoc potil ſimũ eligamꝰ? qð pietati ↄcoꝛdat Obi aũt diume iuſticie.ſma imutabilit pfixa oñditur. ↄt᷑ eã demceps pie⸗ tati locꝰ nõ debet᷑. Quia ſi qd nos illic ex ↄpaſſiõe tetige⸗ rit. vel ex vitio ẽ affectui dñante.vel ex ĩfir mtate coꝛrup⸗ tibilis nature.paſſiom reſiſtere non valente . De triplici compaſſione. riplex em̃opaſſiõis modꝰẽ Eſt qppe opaſſio alia ex rvitio.alia ex natura. alia ex vir tute. Cõpaſſio ex icio cẽ.qn affectꝰ aliquo rep̃hẽſibili doloꝛe tãgit vbi illicito pꝛiꝰ? amoꝛe tenebat᷑. Cõpaſſio ex na tura eſt.qñ ex inſito ſibi pietatis affectu aĩmus aliems erũms ↄdelet. quotiẽs t pietatis vel hũamta tis meſurã naturã oꝓpꝛimi ſi ue affligi videt Cõpaſſio ex virtute ẽ. qñ ꝓpter deũ aliems doloꝛibꝰ ↄpa timur. cũ ſczʒ vel iuſticiã ̃mi.vel ĩnocẽtiazʒ af⸗ flig videm?. Cõpalſſi io ex vitio ẽ culpabilis. ↄpaſſio ex na tura ẽ irrep̃hẽſibilis.cõpaſſio ex vtute laudabilis. DPema rephbendit᷑. tercia laudat᷑.ſcdᷣa aũt nec culpã hʒ qꝛ ex na=a eſt. nec pꝛemũ/quia ex virtute non eſt. In bac ergo vita/ qdiu caro moꝛtahs ledi poteſt paſſionem. tamdiu etiam 4° 6 ammus mutabilis tangi poteſt ↄpaſſione. VYbi autem vty q; veraciter impoſſibile erit.tũc pꝛofecto neq; paſſio car⸗ m/neq; paſſio menti vlla meſſe potent. QNunc ergo muta⸗ bilitate ſua bene vtrũqʒ vtitur.ſi et caro in paſſione paci⸗ entiam non deſerit. et ammus m ↄpaſſione iuſticie menſu⸗ ram non tranſcendit. Si igitur tempus ↄpaſſioms queris. quamdiu pati poſſumus/compati debemus. Si locũ que⸗ ris.illic comꝑa ſſioms miſericoꝛdia exhibenda eſt. vbi ad⸗ huc paſſioms miſeria deſperanda nõ eſt. Daud/egrotan⸗ te filio lacrimas fudit. moꝛtuo faciem lauit. ut oſtenderet/ quia tamdiu compaſſioms miſeꝛia poꝛtanda eſt. quãdiu paſſioms mſericoꝛdia deſperãda nõ eſt. Eſt tamen quidã compaſſio ns affectus/qui naturam etiam perditam miſe⸗ racõe pꝛoſequitur.ſecũdum quem in noſtri generis ſimili⸗ tudine ſicut culpe non coꝛrigende iraſcimur.ita nature nõ extinguende miſeremur. Nuũc autem vita moꝛtalis et mu⸗ ta bilitati ſubdita. nũc interim pꝛo parte miſerie ſuſtinet. ſed poſtea ad incoꝛrupcõem trãſlata deponet. Nũc inte⸗ rim in vtroq; egrotat.et paſſione videlicet in carne.et cõ⸗ paſſione in mente.tunc in vtroqʒ ſanabitur.ut et per im⸗ moꝛtalitatem carms contra paſſionem/per immut abilita⸗ tem mentis contra paſſionem confirmetur. Sicut emm es⸗ tudo carms eſt pati.ita egritudo mentis eſt compati. Pꝛo⸗ pterea deus homo qi vtrũqʒ tollere vemt / vtrũq; tolera⸗ uit. Buſcepit paſſionem in carne.ſuſcepit compaſſionem in mente. In vtroq; e grotare voluit pꝛopter noſ. ut ĩ vtro q; nos egrotantes ſanaret. Infirmatus eſt paſſione ĩ pe⸗ na.ĩfimatus eſt compaſſione ĩ miſena aliena. Eouſq; paſ⸗ miſeriã carnem ſuam tradidit ad paſſiõzʒ. ꝓter miſcdiam — ſionem ſu ſtinuit ut pꝛo moꝛituris moꝛeretur. eouſq; com⸗ paſſiõem ſuſcepit ut pꝛo perituris lacrimaretur. Pꝛopter äs 2 ammam ſuam tur bamt ad compaſſiõem. In carne ſua do luit pꝛo nobis patiẽdo. In mete ſua condoluit nobis com patiendo. Et quemadmodum carms infirmitas in plo ſe⸗ cũdum affectum nature noluit penam ſuam. ſic mentis pie tas ſecundum affectum miſericoꝛdie noluit miſertam alie⸗ nam. Sicut emm calcem paſſioms ſecundum carms vo⸗ luntatem a ſe tranſferti poſtulabat. quem non tranſfereẽ⸗ dum eſſe pꝛeſciebat.ſic ſententiam condemnacõms ſecũ⸗ dum pietatem alns mitigari exoꝛabat quam immutabiliter pꝛ euiddebat. Pietas enim quod ſuum erat operabatur mi ſerando.et ratio quod ſuum eꝛat ſequebatuꝛ diume diſpo⸗ ſicõm obediendo Pꝛopterea mchil contrartetatis erat ſi chriſtus homo ſecundum affectum pietatis quam in huma tate ſua aſ ſumpl erat ali gud volebat qoud tamen ſecun⸗ Dum voluntatem diumam in qua cum patre omma diſpo⸗ nebat/futurum nõ eſſe preſciebat. quia hoc ad veram hu⸗ mamtatem pertimnebat ut pietate moueretur. quia et hoc ad veram dunmtatem pertmebat.ut a ſua diſpoſicõe non moueretur. Ita q; ſecundum vtrũq; fecit quod debuit. Ne q; ideo ſibi contrarius fuit.ſi ſecundum pietatem humam tati congruam voluit. quod ſecundum ꝛuſticiam dunmtati debitam nolut. quia et hoc velle / et illud nolle / vtrũque voluꝛt. Scriptum eſt. Jheſus autem infremuit ſpiritu. et turbauit ſemetipſum. Hic intendite. Turbauit ſemetiplũ. Quomodo turbauit? Que fuit iſta turbatio qua ſemetip⸗ ſum turbauit heſusspietas ĩpſa.miſeratio ipſa. fuit turba tio. Gona tur batio. Pene turbabatur qui pietate moueba tur. Turbauit ſemetipſum. Miſeratio turbauit eum. et ipe ſemetipſum turbauit / qui miſerationem ſponte ſuſcepit. Sicut tradidit ſemetipſum quando ꝛudas tradidit ipſum. ſic turbauit ſemetepſum quando mſeratio turbamt eum. Notum eſt hoc et frequenti vſu pꝛobatum. Dicitur honi⸗ m quando ali quid patitur Tu temetipſum turbaſti.tu tibi — — — — . — — — % % uni⸗ feciſti malum hoc. Sic turbauit ibelus ſemori pfum quan⸗ do miſeratio turb iuit eum quam ponte ſuſceperat. Et ſe⸗ metipm toidit/qñi lle ẽdidit cin ad tradẽdũ ptãtem oceſſe⸗ rat. Sic itaq; IJbeſus in humamtate aſſumpta. quamdiu eam paſſibiem poꝛtare voluit/ſecund um pꝛopꝛietatem lbu mamtatis/et paſſionem in carne/et compaſſioneiu m men⸗ te poꝛtaiit. In qua tamen modo ad immuta bilitatem trãſ t lata/nec pati poteſt ad coꝛrupcõnem.nec compati ad tur ta bacõnem. Quando chriſtum ſecundum Hommem nom⸗ m mus. et patientem et compatientem nouimus. Defecerũt mnquit ſicut fumus dies mei. et oſſa mea mea ſicut crem⸗ ſ um aruerunt. percuſſas ſum ut fenum. et arurt coꝛ meum a tan quam liqueſcens in medio ventris mei ꝛc. Dies defece⸗ n⸗ runt pꝛopter paſſionem.oſſa aruerunt pꝛopter com paſſio⸗ 6 nem. pꝛo pter paſſionem moꝛtua eſt caro. pꝛopter compal⸗ dr ſionem arefacta eſt amma. Doloꝛ compaſſioms quaſi fri⸗ ve xura quedam amme fuit. qua vrebatur miſeratione. pꝛe⸗ mebatur compalſ ſione.ſiccabatur deſperacõne. Deſpera ſe cõne dico/ non pꝛopter ſe/ ſed pꝛopter illos/ qui nec in . malo coꝛrigendi/neq; a malo erant liberandi. In his omm i bus chriſtum ſecundum carnem nouimus. quando veram 2 humamtatem et in vera humamtate veram poꝛtaut moꝛ⸗ talitatem. QNunc autem iam ſecundum carnem non noui⸗ . mus/ poſtquam reſurgens a moꝛtuis iam non moꝛitur. moꝛs illi vltra non dominabitur. Quod emm viuit. vi⸗ uit deo. . (* tribus generibus meditationum. „° %°% * ng Eoditacõ eſt frequẽs cogitatio. modum. et cãm et rõeʒ vmꝰ?cꝰqʒ rei ĩueſtigãs.Oodũ/qd ſit. Cauſaʒ quare lit. Nacõnẽ quõ ſit. Tria ſunt genera meditacõnũ Vnũ m creaturis. vnũ in ſcripturis.vnũ in moꝛibus.Pri⸗ mü ſurgit ex ãmiracõne.ſecũdũ ex lectõe.terciũ ex circũ⸗ ſpectione. In peimo ãamiracõ queſtionẽ generat.queſtio in ue ſtigacõnẽ.mueſtigacõ muencõez. Rmmiracõ eſt diſpoſi cõis/queſtio cãe/ mueſtigacõ rõis. Diſpoſicõ ẽ in celo cuc⸗ ta equalia. in terra alta et dep̃ſſa. Dio bac ãmirauo. Cau⸗ ſa/apter vitã trenã terra. ꝓter vitã celeſtẽ celũ. Pro hac queſuo. Racõ. qualis terra/talis via terrena. quale celũ/ —. talis vita celeſtis. Oꝛo hac mueſtigacõ. In lectõe aũt ſic onderãdũ. Pnimũ lectõ ad cognoſcẽdã veritatẽ matertam mimſtrat. et meditacõ coaptat. oꝛatio ſubleuat.oꝑacõ cõ pomt. ↄtẽplacõ m ipᷣa exultat. In ſcripturis meditacõ eſt quõ ſcire opoꝛteat. Exemplum. Scriptũ eſt. Declina a ma lo et fac bonu. àccedit meditatõ lectõm. quare dixit pꝛ2/ Declma.et poſtea fac bonũ. Cauſa.q mſi paus mala rece dant non a dnemũt bona. Nacõ.lcut peis mala germia eradicant/poſtea plãtãtur bona. Itẽ/quare dixit.declina a malo? Qma m it inere occurrũt. Itẽ declma.qꝛ vbi foꝛti tudine reſiſtere non poſſumus.ↄlſino et racõe declmando euadimus. Itẽ dec lmamus mata. vitando materiã pctĩ. ut peo ſuꝑpbia duntias/pꝛo inotinẽtia habũdantiã/pꝛo ocu⸗ piſcentia ſpeciẽ carms/pꝛo mundia et ↄtencõe vitãda/amo rem poſſeſſioms.hoc eſt declmare. Item.ſi quẽadmodũ omne malum declmandũ pꝛecipitur. ſic omne bonum faciẽ dum iubetur. et ſicut qui omne malum nõ declmat.ſic qui non omne bonum facit reus eſt. Sedſi ſic eſt. qius non eſt reus: Ergo ab omm malo declmare iubemur. xcet facere eẽ bonum. Hona autem quedam ſunt neceſſitatis. quedam vo untatis. Neceſſitatis ſunt que ſunt m pꝛecepto et voto. De cetens ſi quid ſuperogat/reddit᷑.ſi mchii/nõ ĩputat᷑. — — —— ——— —.—7 —, , — — — —... — — r — — — — —— — — — m☛ — 8 — — S — — — — — — — V Itẽ meditatio ẽ in lectõne. qũo ſint qᷓ ſciũtur qꝛ ſãt. et qũ o faciẽda ſũt.q̃ ſecũtur/qꝛ faciẽda ſũt Eſt em meditatõ exco gitatio ↄſilij.quo ĩpleãtur q̃ ſciũtur.qꝛ ĩutilit ſciũtur. mſi ĩpleant᷑. Itẽ meditatio in lectõne ẽ triplicis ↄſideratioms ſym hiſtoꝛiã. allegoꝛiã.tropologiã. Scõm hiſtonã ẽ.quã⸗ do eoꝝ ꝗᷓ facta ſũt rõnẽ vel qᷓrimꝰ/vel amwramur ſuis tẽ po⸗ ribus et locis.et mõ ↄgruo pꝓfectã. In hac ↄſideratõ iudi ctoꝝ diumoꝝ meditãtẽ exercet.qᷓ nullis tpibꝰ recta fuerũt et iuſta. ꝗbus factũ ẽ qð opoꝛtuit.et reoditũ qð iuſtũ fuit Scõðm allegoꝛiã meditatio opatur. in diſpoſitõe pᷣcedẽtiũ futuroꝝ ſigficatõz attẽdens mira rõe et pꝛouidẽtia coap⸗ tatam ſicut opoꝛtuit ad intelligentiã et fidei foꝛmã fabꝛ⸗ candã. In tropologia meditatio oꝑat᷑ quẽ fructũ dicta af ferãt exqrens.qᷓd faciendũ inſinuent. vel qd doceant eẽ vꝛ⸗ tandum. Quid ad eruditõz. qᷓd ad exhoꝛtationẽ. qd ad cõ ſolationẽ. qᷓd ad terꝛorẽ ſcripture lectio ꝗponat.qᷓd ad intel ligentiã virtutis illummet. qᷓd nutriat affectõnem. qo foꝛ⸗ mam viũendi ad iter virtutis edoceat. Meditatio mn mon⸗ bus. ſcᷣm affectus et cogitationes et opera. In affectibꝰ ↄſi derã dũ eſt vt ſint recti.ſinceri.hoc ẽ ad id qð eẽ debent et qũo eẽ debẽt. Diligere em̃ qð non opoꝛtet malũ eſt. et ſur quod diligere opoꝛtet. diligere quomodo nõ opoꝛtet malum eſt. Itaq; bonus affectus eſt. qui eſt ad id ad quod debet eſſe. et quomõ debet. Nmon ſoꝛoꝛem dilexit. et erat affectus ad qð debuit.ſed quia male dil exit.non erat quo mo do debuit. IJsitur affectus eſſe poteſt ad id ad qð de⸗ bet. et non quomodo debet. Nunqꝙᷓ; autem eſſe poteſt quo⸗ modo debet. mſi ad id ad quod debet. In eo ad quod de⸗ bet rectus. et quomodo debet ſincerus. In cogitatiombꝰ conſiderandum. vt ſint munde et oꝛdinate. Munde ſunt. quando neq; de malis affectiombus generantur. neq; ma⸗ las affectiones generant. Oꝛdmate ſunt. quando rationa⸗ biliter. hoc eſt ſuo tempoꝛe aduemunt Tpꝑe em̃ nõ ſuo etiã YV⸗- bona cogitare ſine vicio nõ ẽ. ut in lcõe de oꝛce.et in oꝛõe de lcõe. In opibus ↄſiderãdũ eſt pꝛimũ ut bona intẽcõe fi ant. Gona mtencõ ẽ ꝗᷓ ſimplex eſt et recta. Siplex ſine mali cla.recta ſine ignoꝛ ãtia. QAui enĩ ſine malicia eſt zelum dei ha bet. ſʒ qᷓ in ĩignoꝛãtia ẽ ſcᷣm ſcĩaʒꝝ nõ habet. Itaq; in in tencõe opoꝛtet eẽ et rectã ꝓ diſcrecõez.et ſimplicẽ ꝓꝑ bem gmtatẽ. Scðo in oꝑpibus ↄſiderãdum ẽ ut ex recta intẽcõe mchoata cum pſeuerãti feruoꝛe ad finẽ ꝓduc ant᷑ut nec pleuerãtia toꝛpeat. nec amoꝛ tepeſcat. Itẽ meditacõ moꝝ Duplici ↄſideracõe diſcurrit.intus et foꝛis Foꝛis ad famã intus ad ↄſciaʒ. Foꝛis quid expediat et qᷣd deceat. Dece at ad exeplũ.expediat ad meritũ. Nobis ad meritum. pꝛo ximis ad exẽꝑplum. Intus ad ↄſcĩaʒ ut ſit munda oſcĩa.nec accuſacõeʒ patiat᷑ vel pꝛo toꝛpoꝛe bom̃.vei pꝛo pᷣlumpcõe mali Ouda aũt ↄſcĩa ẽ᷑.q nec de pᷣterito iuſte accuſat᷑ nec de pñti miuſte delectat᷑. Itẽ in moꝛibus meditacõ ↄſidera cõeʒ ſuã exercet. ut oẽs motꝰ qui oꝛiũt᷑ in coꝛde dep̃hẽdat vyñ vemãt aut quo tẽ dãt.vñ vemãt ſjm oꝛigiĩeʒ.quo tẽdant ſcdm finẽ. Ois em̃ motꝰ de aliquo eſt ẽ ad aliqd. Ootꝰ i⸗ Situr coꝛdis aliquãdo mamfeſtam habent oꝛiginem / aliqñ occultam. Et que mamfeſta eſt. aliquando mamfeſte bona eſt. aliquando mamfeſte mala. QAue mamfeſte bona eſt/a deo eſt. Que autem mamfeſte mala eſt/ſiue a dya bolo li⸗ ue a carne eſt. Iſti emnm tres actoꝛes ſunt oĩum ſuggeſtio⸗ num. et omnes aſpiracõnes que inmiſibiliter coꝛdi adueni⸗ unt ab iſts pꝛocedunt. Item que occulta ſuut/aliquando bona ſunt et occulta. aliquando mala et dubia. Et que bo⸗ na ſunt a deo ſunt. que autem mala ſunt/ uel a dya bolo vel a carne ſunt Que igit᷑ mãaifeſta ſunt/ſiue bona ſiue mala a peima ſua oꝛigie iudicãt.qᷓ autẽ dubia ſũt ĩ oꝛigie pꝛobãt a fmine. Exitus enim manifeſtat quod a pꝛincipio celabatur. et ρterea qui motus ſuos a pꝛincipio iudicare nõ poteſt. finem mueſtiget et cõſũmacõnem. Que emm dubia lut vel — — — — —n — — — — — ☛ π⏑ Oe — = — —. — — ð 2 N ðð 1 incerta. bona ſunt vel mala occulta. Et qᷓ mala ſunc ut di⸗ ctum eſt. vel a dyabolo vel a carne ſũt.et ſunt mala vtra- qʒ. nec differũt in eo ꝙ mala ſunt. ſed differunt. qm̃ que a carne ſunt frequẽtius ſurgũt ꝓpter neceſſitatẽ.que vero a Ddyabolo ſunt ſepius oꝛiũtur ꝓpter racõnem. Quod em̃ a dya bolo ſuggeritur.ſicut alnenũ eſt ab homĩe.ita frequẽ⸗ ter alienũ eſt ab humana racõne. ut verbi gra.nupꝑ ſatura tus famem patitatur. pauloante mebꝛiatus ſiti eſtuet. poſt longã doꝛmicõnem ↄſurgẽs ſomno pᷣgrauetur. In hoc er⸗ go opa dyabohli diſcernunt. qm̃ extranea ſunt ab homme et aliena ab huana rõe. Opa aũt carms et ſuggeſtiões eiꝰ? ſepius habẽt pᷣc edentẽ cauſam neceſſitatẽ.ſed qꝛ modum et menſuram tranſeũt. excreſcũt in ſuꝑfluitatẽ. ut verbi gra.cũ poſt famẽ cbus ſumendus immoderate appetitur. et poſt abſtmentiã in ſumendo edulio menſura non tenet᷑. Itẽ meditacõ moꝛũ triplici iudicio exercetur. Primo qy udicat mter diẽ et noctẽ. Becundo / q udicat mter diem et diem. Tercio / iudicat omnẽ diem. Inter noctẽ et di⸗ em m dicare. eſt mala a boms dimdere. Inter diem et diẽ iudicare.ẽ int bonũ et meliꝰ diſcrecõeʒ habere. Oẽʒ diẽ in dicare/eſt ſingula bona pꝛo merito ſuo eſumare. Ite medi tatio moꝝ/finem et directionẽ in omi ↄuerſacõne ↄſiderat fims eſt ad q; tenditur. Directio/qua facilius puemtur. Omis em̃ qui ad aliquid tendit. ſcom alquid curſũ ſuũ di rigit. Et qui direct ꝑgit/ citi? puemt. Sũt em qdã bõa ĩ quibꝰ etiã multũ ẽ moueri.parũ ẽ pꝛomoueri.llia ↄpẽ dio ſo laboꝛe f ructũ ma gnü adducüt. Et hec ergo diſcernenda ſũt et eligẽda mag ꝗᷓ mas pꝛoſũt Quecuũq; em̃ mag pꝛoſũt melioꝛa ſũt/et oẽ oꝑ? ſcᷣm fructũ ſuũ dicari opoꝛtet Ootł᷑ ti hãc diſcrecõʒ ñ hñtes płimũ laboꝛauer̃t et parũ pꝛofece rut. q⸗ ñn oculũ huer̃t foꝛs tm̃ ad ſpẽꝭ oꝑis.et ñ intꝰ ad fru ctũ vᷣtutis Gaudebãt em̃ magna ſe facere mag ꝙᷓ vtilia ex⸗ ercere. et dil exert potiꝰ ſlla ĩ qvvider: poſi ẽt q; emdari. vj. Item meditacõ in moꝛtbus peimũ oliderat que debiti ſunt fiue ex pᷣcepto ſiue ex voto.et ea pꝛimũ agenda iudicat/qᷓ ſic facta habẽt meritu/ut nõ facta generẽt reatũ. Mec er go pꝛimũ facienda ſunt.que ſine culpa dimitti nõ poſſunt. Poſt hoc ſi quid volũt aria exercitacõe ſuꝑaddiĩtur. ſic fa ciendũ eſt ut debitũ nõ impediat᷑.lij volũt qð nõ debẽt qui non valẽt io quod debẽet.AUij et ſi valẽt qð debẽt. vo⸗ lũt aria immpedimẽta adducũt volendo qð nõ debẽt. Item meditacõ moꝛum duo mala in bona actõne pᷣcipue cauenda oſiderat. hoc eſt afflichonẽ et occupacõnem. Rfflictio eſt ad amaritudmẽ. occupatio ad diſſipacõnem. Per afflicti onem dulcedo mentis amaricatur. ꝓ occupacõnẽ tranquil⸗ litas diſſipatur. ſ flictio eſt qñ pꝛo his ꝗᷓ non valet agen⸗ dis ꝓ impacitiã vritur. Occupacõ eſt qñ in his que valet agendis ꝓ intempantiã agitatur. Ne igitur male amarice⸗ tur ammuſ. ſuam impoſſibilitatẽ patiẽter ſuſtineat. Ne au tem ma le occupetur / poſſibiltatem ſuam extra menſuram non extendat. Item meditacõ moꝝ alia ↄſiderecõe foꝛmã vinendi dijudicat. pꝛobans nec bonũ eſſe ea que non fiũt impa tienter apetere. nec bonũ eſſe ea que fiunt inſipient faſtidre. QOm em ſemꝑ quod non facit appetit/et quod kfa⸗ cit faſtidit/nec ꝓñtibus friutur. nec futuris ſaciatur. In⸗ choata em ante ↄſummacoõnem deſerit.et inchoanda ante tempus appꝛe hbendit. Propterea bonũ eſt bono ſuo eſſe cõ⸗ tentum.et pꝛeſentia bona ſupuemẽtibus boms augere nõ pꝛo futuris abicere. Leuitatis em eſt bonoꝝ commutatio. exercitatio aũt vᷣtutis/multũq; diuerſa currũt via.qi pꝛo nouis uetera abiciũt. et qin ab ĩferioꝛibꝰ ad ſupioꝛa ↄlcẽ⸗ düt Qm em mutacõnẽ querit faſtidioſus eſt.ſicut qui pꝛo fectũ apetit ſtudoſuſ. Nectiſſime ergo incedit qn ſic eſt ferues ad melius ut n bono faſtidioſus nõ ſit.ſed ſuſtiecat pems donec poſterius tpe ſuo apꝛehendat. (De qurbuſoã Pſaculis plalmiſte. ſuã ad terrena et tranſitoꝛia inflectit/a patria in exiium woldã tibi pſalmiſte verſiculos plibaui de peofũ Da abiſſo ſtůlã modicã haunes. (De peimo Eatus vir qui nõ abnt in ↄ.i.et ĩ vi. p. ¶ pſalmo nõ ſte. et in ca.p. nõ ſe. Quãdiu ꝑ templacõnem aĩa deo aoberet manet in patria. qñ cogitacõneʒ va dit. Primũ ꝑ vamtatẽ abit. demde p delectacõnez ſtat deinde p ↄaſenſum ſedet.pꝓ opus edificat.p deſpacõnẽ ha bitat. Aui malũ oparur/ cathedrã fabꝛcat In cathedra ſe det qui in malo pfeuerat. Inſtrumẽta opis mali ſunt quĩ q; ſenſus coꝛpis. Materia eſt illud ĩ quo explet quiſq; pꝛo poſitũ pꝛaue volũtatis. Modus fabꝛicãdi talis eſt. Viſlus eligit. ſermo pꝛecidit. officium coaptat. expientia compo⸗ mt. Miſus pertmet ad oculum. ſermo ad auditũ.officium ad manum. experientia ad olefactum et guſtum. Quem in peauo opere p̃ᷣa pꝛopter ſe actio delectat iſte in agẽoo gu ſtat.quales ſunt gula et luxura. Cum aũt ipᷣe actus pec⸗ candi per ſe non placet.ſed per id quod agitur / aliud qðᷣ deſiderat homo conſequi cupit /iſte de longe olefacit.qua lia ſunt la trocimum et furtum. Neq; emm delectat latro⸗ nem hommem occidere. ſed delectat ſpolia poſſidere. ne⸗ q; furem limen ſ ubfodere / ſed pecumã obtinere. Iſta qui⸗ q; inſtrumenta non opantur in omm peccato. quedam ta⸗ men ſunt peccata vbi omma ſimul muemũtur. ut eſt verbi Sratia luxuria. Cum emm pꝛimum ardoꝛem libidis per co⸗ gitacõnem quis mente conceperit.ad implendam demde pꝛauam voluntatem / per oculos materiã elgit/qnñ cõſoꝛtẽ tur pitudĩs eam que mags placere poſſit inquirit. Deinde materiam per ſermoneʒ p̃cidit.qꝛ muẽtã noxijs pſuaſiõibꝰ a ſtatu rectitudims ad ↄſenſum puerſitatis trabit Demde officio coaptat. quia uugi obſequio quaſi palpando in pꝛa uo conſenſu confirmat. eQdapta ta materia/fa bꝛicam ↄſtru⸗ it. qꝛ conſenſu ↄmum habito ad actũ turpitudims vemt. vij. Quatuoꝛ ergo ĩſta. hoc eſt. eligere. pꝛecidere.coaptare. ſtru ere. quatuoꝛ ſunt piſtilia cathe dꝛe. Que videlicz cate dra tüc cathedꝛa peſtilentie fit. quando prauum opus in a pertum vemẽs plures coꝛrumpit. ¶ Bed i lege din v. e. ꝛc Multi habent legem in coꝛde qui non ha bent coꝛ in lege. Legem mn coꝛde habent.qi cognoſcunt verita tem. coꝛ in lege habent qui diligũt veritatem. Qu vero legẽ in coꝛ de habent /non coꝛ in lege.hi poꝛtant legem.non poꝛtan⸗ tur a lege. Onerati ſunt non adruti, qꝛ ſcientia vbi nõ eſt carttas grauat. non alleuiat. ¶ AIdeo non reſurgũt im⸗ ꝓn m audicio nec peccatoꝛes ĩ ꝛc. QAuatuoꝛ ſunt manerie hommũ.audicati et damnati. iudicandi et damnandiiu⸗ Dicati et ſaluati.udicandi et ſaluandi. Judicati et Dam⸗ nati ſunt quoꝛum damnacõ iam cert a eſt Judicandi et dã nandi. quoꝛum damnacõ adhuc certa non eſt. Judicati et ſaluati ſunt. quoꝝ ſaluatio iam certa eſt. Judicãdi et ſaluandi ſunt. quoꝝ ſaluacõ adhuc certa non eſt. De ſecundo pſalmo. I. n. I. v. t. O. Hec eſt racõ. D. l. m. c. m. Dec ẽ aſ⸗ pracõ. Sig. ẽ lu.ꝓ naturã.d.l.p. 8graz. Ideo ait ſup nos/ nõ ſup me.qꝛ ↄmũis ẽ natura.Et poſtea coꝛde meom̃ nr̃o Im. ſingularis eſt gratia. E De qumto pſalmo. 4 Drimũuũ qñ hõ peccãdo a do necedit. ſcdᷣo qñ deus mdicãdo hoĩez abicit. ¶ Scᷣm m. in. e. e.e. Intus ẽ pec⸗ catoꝛ quamdiuimquitatem ſuam abſcondit.quando au⸗ tez ↄfitet᷑ imquitate ſuã foꝛas vemt. Hũc ergo vocat deꝰ? laʒarũ.et pᷣcipit vt foꝛas vemat. q; monet peccatoꝛemut Ominus dixit ad meff. m. e. t. e. h. gS. t. Quãdo pa ter verbũ coeternũ ſibi gemnt / tũc dixit. fl. m. e. t e. b. §. te. In verbo / dxit. In Senui/fums m. e. t. Et quia hodie nõ tranſit ganurn. (De quarto pſalmo. NIsnatũ eſt ſup n.l.v. t. D. D. l.i.c. m. Signatũ ẽ Erdes o. q. l. m. Duobꝰ modis Pdit de? hoinez. vn . pecc atũ ſuu reuelare ñ erubeſcat. Sed quiſquis ĩ hac vita ſponte exire noluerit. in futuro expelletur immituſ. qꝛ qui lic pecc atũ ſuũ reuelare neglexerit ad ſalutẽ.eius pecca⸗ tum ibi velit nolit reuelabit᷑ ad ↄfuſionẽ· ſicut dicit᷑ in alio pſalmo. argu te et ſta tuã otra faciẽ t. tuã. erix. Ehalmo. Womã feciſt udiciũ meum et cauſam meaz. Tres in cauſam vemũt. dyabolus. homo. et deus. Dya dolns deo murtam feciſſe ↄumcitur. quia ſeruũ eius/hoc eſt hommem ſet fraudulenter abduxit.et violenter temit NHomo imuniã deo feciſſe ↄumcitur. quia et pceptnm eius contempſit.et ſe ſub manu aliena ponens ſue ſeruitntis dã num illi mtulit. Item dyabolus homim imuriam feciſſe cõ umcitur. qma illum et perus bona pꝛomittendo decepit. et poſt mala mferendo nocuit. Imuſte er go dyabolus tenet hominẽ. ſed homo iuſte tenetur. quia dya bolus nunquam meruit ut hommem ſibi ſubiectum pꝛemeret. ſed homo ꝑ culpam ſuam meruit ut ab eo pꝛem ꝑmitteretur. LCicet em ignoꝛaret falſum eſſe quod pꝛomittebatur. non tamen ig⸗ noꝛauit illud (etiam ſi verum eſſet) contra voluntatem creatoꝛs concupiſcere non debuit. Juſte ergo ſubiectus ẽ homo dyabolo quantum pertinet ad culpam ſuam. muſte autem quantum pertmet ad dyaboli fraudulentiam. Si i⸗ Situr homo talem patronum haberet. cinus potentia dya bolus in cauſam compelu poſſet. iuſte domimo eius cõtra diceret. quia nullam dyabolus iuſtam cauſam habuit qua re ſibi ius in homme vendicare debuiſſet. Datronus autez talis nullus inuemri poterat mſi deus. Sed deus cauſam homims ſuſcipere noluit. quia homim adhuc pꝛo culꝑa ſua iratꝰ fuit. Opoꝛtuit ergo ut homo pꝛius deun placaret et lic deĩde fioucialit deo pr̃ocinãte cũ dyabolo caʒ mirer „ i Sed deum racõnabiliter placare non poterat.mſi et dam num quod intulerat reſtitueret. et de contemptu ſatiſfa⸗ ceret. Homo vero mchil habuit quod digne deo pꝛo illa⸗ to damno recompenſaret. qꝛ ſi quid de irrõnali creatura redderet pꝛo racõnali ſublata mmus eſſet. Sed nec hom nem pꝛo homme reddere potuit. qꝛ iuſtũ et innocentẽ abſ⸗ tulerat. et nemmẽ mſi peccatoꝛẽ muemt. Nichil ergo hõ muemt vnde deum ſibi placare poſſet.qꝛ ſiue ſua ſuue ſep ſum daret/digna recõpenſatio non eſſet. Videns ergo de us hommẽ ſua virtute uugum dãnacõms euadere non pol 9 ſe/ miſertus eſt eius.et pꝛunum gratuito pᷣuemt eum ꝓ ſo⸗ 1 tam miſcdiam. ut deinde liberaret perauſticiã. hoc eſt. ge HUU ex ſe homo iuſticiã euadendi non habuit. deus homĩ per P miſcdiam ꝛuſticiã dedit. Neq; em̃ erepcõ homis pfecte ra P cõabilis eſſet.mſi ex vtra qʒ pte iuſta fieret.hoc eſt. ſicut m deus iuſticiã habuit hommẽ requirendi. ta et homo ꝛuſti be ciam ha beret eua dendi Sed hanc auſticiã homonunquam ho habere potuiſſet mſi deus ei ꝑ miſcdᷣiam ſuã ĩllam tribue 2” ret. Vt ergo deus ab homine placar polſet/dedit deus H gratis ho mim quod homo ex debito deo redderet. Dedit = M bomim hommẽ quem homo pꝛo hoĩe redderet. qui ut dig⸗ na recõpenſatio fieret. pꝛioꝛi nõ ſ olũ equalis/ſed et maio: eſſet. Vt igitur pꝛo hoĩie redderet᷑ homo maioꝛ hoĩe.factꝰ eſt deꝰ omo pꝛo homie.et dedit ſe homo homim ut ſe ac⸗ cipet ab homie. Incarnatus eſt deus dei filius. et datus eſt homĩbus deus homo xps.ſicut iſaias dicit. Puer natꝰ l eſt nobis.et filius datus eſt nobis. et vocabitur nomẽ eiꝰ ammirabilis. ↄſiliarius. deus foꝛtis 2c. ergo hoĩ datus eſt xp̃ᷣs/dei fuit miſc dia q ab hoie redditus eſt xpᷣs/hoĩs 4 fuit miſcdia. In natiutate em xp̃i/iuſte placatus eſt deuſ HMMVM homim. qꝛ talis homo muẽtus eſt pꝛo homme. qui non ſo- lũ(at dictũ eſt) par/ſed et maioꝛ eſſet homine. Ideo ĩ n⸗ tiuitate xpi/ſangeli mudo pacẽ nũciant/dicenteſ. Gloꝛia m „ m excelſis deo.et in t.p.h.b.v. Sed adhuc ſuperat homm D ut ſicut reſtaurãdo damnũ plac auerat iram. ita quoq;ʒ pꝛo contẽptu ſatiſfaciendo dignus fieret eua dere penam Sed 4 hoc ↄuemẽtius fieri non poterat. mſi ut penã quam non de bebat ſponte et obedienter ſuſcipet. ut de pena quam per mobedientiã meruerat/eripi dignus fieret. Hanc aũt pe⸗ 46 nam homo peccatoꝛ ſoluere non poterat. qui quãcũq; pe⸗ p nam ſuſcipet.non mſi digne et iuſte ꝓpter pꝛimi ↄtemptus de reatum ſuſtimeret. Vt ergo homo iuſte debitã penam eua⸗ lI deret.neceſſe fuit ut talis pꝛo hommime penam ſuſcipet/qui ſo⸗ mchil pene debuiſſet Sed talis nullꝰ muemri poterat mſi . xps. Criſtus ergo et naſcendo homim debitũ homis patri der ſoluit. et moꝛiendo reatũ homĩs expiauit. ut cũ ipe moꝛtẽ DA peo homĩe(quã non debuit) ſuſtineret. iuſte homo pꝛo ip̃o an moꝛtẽ quã debebat euaderet.et iam locũ calũmandi dya bolus non muemret. qꝛ et ̃e homim dñ ari non debuit. et uon homo liberari dignus fuit. Idem itaqʒ; et iudiciũ nr̃jm/ et e cãm nraz; fecit. Cauſam/qꝛ naſcendo debitũ pꝛo nobis pr̃i ſſpoluit. et moꝛẽ do reatũ expiauit. Judiciũ vero/q;ꝛ deſcen⸗ dit Ddens ad mferos/et poꝛtas moꝛtis fra ngens / captiuita J S lbi tenebatur liberã eduxit. . 5 o ¶De plalmo. x. ́MUH5 Culi eius in paupem reſpiciũt.p.e.⁊c̃. Deus ocu⸗ 1 los habere dicitur. qꝛ bonoꝝ et maloꝝ vias ugit oↄtemplatur. Et quaſi ſimſtrũ oculũ habet.qu ma⸗ 4 R£ ad damnacõnem pᷣuiet. dextero aũt aſpicit/qñ in pᷣſci⸗ entia ſua bonos ad ſalutẽ diſpomt. Iſti oculi palpebꝛas habent/qua aliqn claudũtur/ aliqũ apiũtur. Quando in hac vita deus boms pꝛoſpa/et malis a duerſa tri buit/qua ſi palpebꝛas leuat.q; ſe videre oꝑa hoĩm bona et mala etiã . pñ,i retribucõne mamfeſtat. Quando vero boms aduerſa 4 et malis pꝛoſpera euemre pmit tit quaſi palpebꝛas claudit qꝛ dũ meritis ſinguloꝝ qð amodo diſſumliter recompenſat quaſi quid factũ ſit ſe vidiſſe diſſimmulat. Iſte palpebre ĩ i⸗ terrogant filios hHommũ. qꝛ inde deus coꝛ humanũ tẽptat vnde aliqñ ſimla aliqñ diſſimilia/ſemꝑ tam iuſta meritis Hoim recompenſat. (De. r. pſalmo. W Nuna locutt ſunt vnuſquiſ; ad pꝛoximũ ſuũ.Locu⸗ tio non incõgrue intelligi poteſt. non ſolũ in voce / Wſed etiã in oꝑpacõne.qꝛ iudiciũ coꝛdis non ſolum vox eſt. ſed etia exhibicõ oꝑis. Scimus aut q; vanũ eſt oẽ quod t ranſit. Ille vamtatẽ in coꝛde habet qui tranſito⸗ ria diligit. Vamtatẽ loquitur qui pꝛo hac vita tranſitoꝛia mmoderate laboꝛans / po ſuo ſtudio et ope eam ſe dilige re oſtendit. Vamtatẽ aũt ad pꝛoximũ ſuũ loquitur qm ext plo ſuo eum ad appetenda tranſitoꝛia coartatur. (De. xuj. Sratiã et veritatẽ accipimus *Qurw eſt ergo moyli crede⸗ re mſi accepte legis mãdata fideliter obſeruare? Obſerua re aüt mãdatũ hoc eſt vere timere deũ. ſicut ſcriptũ eſt. Qui timet den mchil negligit. Et ſicut m pſalmo ðꝛ. Eca tus vir qui timet d. in.m.e.v.m. Quid eſt aũt xpᷣo crede re/ mſi confiteri et agnoſcere gratiã et vitatẽ dei.hoc ẽ re⸗ de mpeõnem humam generis et ſalutẽ oĩm P xpᷣm cõpleri. et in xpᷣo oſiſtere. eamqʒ eũ amoꝛe et deuocõne ſuſcipere. In qua videlicet gratia via pacis agnoſcitur. quia homim aditus ad deum recõciliacõms apitur. Dicatur er go con⸗ tumacibus et tranſgreſſoꝛibꝰ legis/qui timoꝛẽ dei añ ocu los nõ hebant. et ideo viã pacis hoc ẽ xpᷣm nõ agnoſ cebar Jam pacis non cognouer̃tñ eſt t.d. a. v.e. QA Atimoꝛẽ dei ante oculos habere nolũt.viã pacis ag noſcere n pñt. Sed ſi timoꝛẽ dei ante oculos haberẽ t. pꝛo⸗ cul dubio viã pacis agnoſcerẽt.ſicut ip̃e dñs indeis ĩ euã Selio loquit᷑ dic ẽs. Si crederetis inqͥt moyſi.crederetis foꝛſitan et michi. Quid em̃ in moyſ e mſr legẽ / et quid i le ge mſi timoꝛẽ dei intelligere debemus? Et quid in xpᷣo mſa A: Dicatur. S crederitis moyſi.foꝛſitan et michi crederetis quaſi diceretur. OSi ſeruaſſetis legem. mtelligeretis vertta tem. S audiuiſſetis pceptoꝛem. ↄgnoſceretis ſaluatoꝛem. Scio quidẽ qð me cognoſcere deũ nõ poteſt.qu a me illu mmatus nõ eſt. et ideo vos nõ creditis. qꝛ illuiati a me non eſtis. Ego aũt iccirco vos ad me agnoſcendũ nõ illummo. q; vr̃am cõtumatiam. et pᷣuaricationẽ ſcio. et dignum ẽ vt me p̃ſentem iam nõ cognoſcatis. cuiꝰ p̃cepta pꝛius ad vos p moyſen miſſa ſeruare noluſtis. Qudiant hoc illi qui pcep ta dei nõ cuſtodiunt.et tñ ſecreta dei ſe comphendere pol ſe pꝛeſumunt. audant qð dicitur Si crederetis moyſi. cre deretis foꝛſitan et imchi. Hoc eſt em̃ aperte dicere. Habe tote expenmentũ virtutis. ſi ha bere vultis agmitionẽ veri⸗ tatis. Neq;ʒ em̃ pfecte poteſt cognoſcere bonum. qui bom adhuc non attigit experimentum Idem eſt quod alibi di⸗ citur. Scrutamm ſcripturas. quaſi vmcuiq; diceret. Ex⸗ perire et diſce. fac et intellige. aciendo melius ꝙᷓ loquen⸗ do mueſtigas. Cum expertus fueris. tunc fidenter dijudi⸗ cas. Neceſſe eſt ergo vt ſi nondum agmta cognoſcere cu⸗ pimus. m his que iam cognouimꝰ? toꝛpentes non ſimus. qe quiſquis timoꝛem dei non cuſtodit.vt bonum quod poteſt faciat.ille non ſolum maioꝛa dona pcipere dignus non eſt. ſed eo ipᷣo etiam pꝛiuart, qd iam pceperat. Srigitur uder iccirco viam pacis.hoc eſt xpᷣm cognoſcere non poruerunt. quia timoꝛem dei in cuſtodiendo mandata eiꝰ ante oculos babere noluerunt. patenter nobis oſtenditur ꝙ ꝑ experi- mentum bom operis aptiſſune peruemtur ad cogmtionem veritatis Ged adhuc teſtimomum pſal miſte quod ſupꝛa po ſitum eſt. ad moꝛalem mtelligentiam adaptare volumus. vt in eo non ſolum doctrine. ſed et diſcplme oꝛdinem eſſe oſtendamus. Wiam mquit pacis / non cognouerunt. non eſt timoꝛ dei ante oculos eoꝛum amma duas vias habet. vnã bonam alteram malam. ꝑ quas ambulat non pa ſſibꝰ peduũ ſed deſiderioꝛum. Wna via eſt cantas. altera cupiditas. Cupidiutas eſt amoꝛ hinus mundi. caritas eſt amoꝛ dei. ’'t mma qua deum Dingit quibulſ dam amoꝛis paſſibus per ca ritatem ad deum currit. mma que mundum hunc viligu illam affectus carms ad ea que amat per cuꝑpiditatem ab⸗ ducit. Caritas autem via pacis eſt. qꝛ in amoꝛe conditoꝛis currens ammus mi quoo ledat inuemt. Cupiditas autem via pacis non eſt. quia mentem per multos laboꝛes et dolo res diſtra hit. Huus vie porte ſunt ſenſus coꝛpoꝛis/quia per eos ammam concupiſcentia eoucit Sed mter has po- tas pemma eſt viſus. quia oculi alioꝛum ſen ſuum duces ſũt. et eos fere in omm actione ad concupiſcentiam pꝛecedut. Dum emm Zuſtare deſideras/peius manum poeri gis ut ac cipias. ſed peiuſq; accipis viſum dirigis ut eligas. Moc oꝛ dme et pꝛimum pec catum ppetratum eſt. Midit mulier ig num qy eſſet pulchrum viſu. et ad veſcendum ſuaue. et tu⸗ lit de fructu eius et comedit. Primum vidit. deinde tulit. deinde guſtauit. Oi non vidiſſet non tetigiſſet nec guſtaſ⸗ ſet. Ec ce quomodo viſus alios ſenſus in concupiſcentia p P⸗ ceſſit. vel potins alioꝝ ſenſuum concupiſcentia etiam mnm ipſo viſu fuic. Cnm em dicitur / vidit q eſlet pulchrum vi ſu.ecce in viſu concupiſcentia videndi. Cum dieitur. et ſu⸗ aue. ecce in viſu concupiſcentia tangendi. Cum dicitur ad veſcendum.ecce m viſu roncupiſcentia Suſtandi. Non ſo⸗ lum igitur viſus im concupil. centia pꝛecedit ſenſus alios. veꝝetiam omnes ali ſenſus m coneupiſcentia videndi pꝛe cedunt ſemetipſos. et totum quodãmodo in viſu pꝛius p Delectacõnem a gttur. quicquio poſtmodum a ceteris ſen⸗ ſibus imn opacõne perpetratur. Ideo d xit dommus. Am viderit mulierem ad concupiſ cenoum / 1am mechatus eſt m coꝛde ſuo.quia pꝛofecto ammus videndo totum dele⸗ ctabiliter cogitat. quicquio eum poſtmo dum m agendo delectat. Si igttur poꝛta oculoꝛum bene mumta fuerit. — — „2 4 * “ tota ulla interioꝛ ciuitas coꝛdis noſtri ab aſſultu vicioꝛum qnieta erit. Sed huic poꝛte nullus cuſtos eſſe poteſt me⸗ lioꝛ q; timoꝛ domim. ut ille videlicet carnalem mentem qꝗᷓ lubꝛica eſt. ne ad antiquas delectacõnes redeat/ſemper in peopoſito diſcipline configat atq; coerceat. Hanc cuſto⸗ diam pſalmiſta deſiderabat cum diceret. Confige timoꝛe tuo carnes meas. a iu dicijs emm tuis timm. Et ſapienttia banc cuſtodiam nos habere momnt/quando virtutis ſtu⸗ dium aggrediendi foꝛmam diſcipline pꝛeſcribit dicens.Fi e li accedens ad ſeruitutem dei ſta in timoꝛe. et pꝛepara a⸗ 4 mmam tuam ad temptacõnes. Sta m timoꝛe ne te blandi . menta carms ſeducant. Pꝛepara coꝛ tuum ad temptacões 4 ne aduerſa ſuperuementia frangãt. Laſciuia m carms per . timoꝛem compꝛime. pꝛeſſuram tribulacõms per pacientiã l, vmce. Duo quippe iſta ſunt que pꝛecipue inchoantium pꝛo⸗ poſitum labefactare conſueuerunt. incumbentium ſcilicet . temptacõnum moleſtia. et pꝛeteritarum delectationum „ meymoꝛia. Ille nanq; dum ſolito grauioꝛes ſuperuemunt. . ſepe puſillammes per impacienttam deiciunt. iſte dum ſo⸗ n lito male dulces redeunt. per incontinentiam incautos ſe⸗ v. ducunt. Ponamus igitur cuſtodem optimum timoꝛem do⸗ * mim ante oculos noſtros. ut dum ſcilicet ipſe reliquoꝛum 10 ſenſuum duces cuſtodit. omne ſequentium actionum coꝛ⸗ ſo pus ſanum et integrum eſſe poſſit.Hanc cuſtodiam iſbo⸗ 3. ſeth qꝛ domui ſue pꝛeficere noluit. in igume vulnus moꝛtis e acc epit.quia quiſ quis ſenſus ſuos timoꝛe domm mumre 4 negligit. huic ſubito irrepens delectacõ cerms / vitam am⸗ me extmguit. Necte igitur dicitur. viam pacis non co gno⸗ uerunt. non eſt timoꝛ dei ante oculos eoꝛum. quia quiſ quiſ 4 foꝛis ſenſus ſuos per timoꝛem dei a delectacoõne carms 4 non reſtringit. que ſit interm bom dulcedo / Suſtare non 0 poterit. l ¶ De. xv. pſalmo. 1— Nouioebam dommumm conſpectu meo ſemper. Ommum peomdet qui in tribulacõe poſitus ſpem m domino habet. Quaſuemm pꝛoudere eſt de pꝛe lenti tribulacõne futurum auxilium exſpectare Seoſi quã do diuturna expectacõne fatigatus ammus ſpem ceptam deſerit. quaſi conſpectum a dommo auertit. Semper au⸗ tem mn conſpectu ſuo dommum pꝛouidet. qui in preſſura conſtitutus et qiumum auxilrum quandoq; ſibi affuturum confidit. et ſpem ceptam vſque m ſimem non delertit. uomam a dextris factus eſt michine commouear. Do⸗ mmus aſimſtus eſt. quando exterius ſalutem coꝛpoꝛale; tribmt. Dommus a dextris eſt. quando mterius virtutes amme cuſtotit. Diabelus a ſimſtris eſt. quando foꝛis per aduerſa impugnat. Dyabolus a dextris eſt. quando intus per vicia temptat. me eſt q; de repꝛobo ſcriptura loqui tur dicens. Dyabolus ſtet a dextris euis. Dya bolus quip pe interpꝛe tatur deoꝛſum fluens.quta de illa peime condi tioms ſue gloꝛia per fuperbiam cecidit. Tunc ergo dya⸗ bolus nobis a dextris ſtat. quando ille qui de celo cecidit nos ſibi per conſenſum peccati ſubiciens in nobis aſcendit QAuando emm nos cadimus/ dyabolus erigitur. Quando nos ſurgmus/dyabolus pꝛoſtermeur. Hmc propheta Je⸗ remias deplangit dicens. Vide domme afflictionem me⸗ am quomam erectus eſt immicus meus. De hac etam ſi⸗ inſtra de qua iam dictum eſt/dicitur m euangelio. Siquis te percuſſerit m ſimftram marillam/ prabe ei et alteram. Simſtram quippe maxillam percutit. qm exterius nocet. Cur nos dexteram maxillam prebere debemus. ſi contra exterioꝛa damna amme noſtre virtutes oppommus. ut ſci⸗ licet tanto minus foꝛs periculum anean ae⸗ uanto cerci⸗ us preſidium intus eſt m quo confidimus. ¶ Komplebis me leticia cum vultu tuo 2c. In Hac vita Ade let ari poſſumus.ſeo imꝑlen leticia nan poſlumus. qꝛ et luqᷓdam ſant que letificant. multa ſunt que contriſtant. Delectacõ nes m dextera tua vſque in finem. Simſtra der / bona ſunt tempoꝛalia. Dextera dei / bona eterna. In tempoꝛalibus autem boms delectacõnes quedam ſunt. ſed vſque in f⸗ nem non ſunt. quia in hac via ſemper gaudium doloꝛ ſe⸗ quitur. et omms delectatio amaro fine termmat᷑. In der tera autem dei delectacõnes vſque mn finem ſunt. quia in vita eterna/ nec gau dia in meroꝛem / nec delecta cões m do loꝛem mutart pollunt. (D e.xv.. pſalmo. Vribus percipe domme oꝛationem meam.non im labijs doloſis. Ideo exaudiri poſtulat. quia non ſolum labijs/ſed coꝛde oꝛat. Tria ſunt genera ora inum. NiIn qui ſolis labijs. Qlij qm ſolo coꝛde. tlij qun et labijs et coꝛde oꝛant. Qui ſolis labijs oꝛant/doloſi ſunt quia non habent in coꝛde quod oꝛe proferunt. Am corde et labijs orant veraces ſunt.quia ſicut loquntur / ita ſen⸗ tmnt. Qm ſolo coꝛde orant / deuoti ſunt. quia orationem ſuam a deo tantum audiri volunt. Quando ergo m oꝛacõ⸗ ne verba proferimus / ſi cogitamus quid loquimur / faci⸗ mus quod debemus. Si autem dum verba oꝛacõms fun⸗ dimus / aliud quodcunque in coꝛde verſamus / ettam ſril lud bonum ſit/ quia tamen oꝛdmatum non eſt/ proꝛſu us a culpa liberi non ſumus. ita tamen ſi io quod dicimus m⸗ telligere valemus. Si quis autem non intelligens / ver ba oracõms proferat. et ſi non intelligere valet quod dicit. ſi tamen bona intencõne dicit. ſine fructu non ert. Si au⸗ tem oꝛantes vana cogitamus/etiam ſi veritatem loquimur cogitando va mtatem vam efficimur. Si autem dum os ve mitatem loquitur/n m coꝛde turpitudo verſatur/ iam non ſolum vam / ſed et abbommabiles in conſpectu dei reputa mur. lud tamen eſt quando homo boc murtus patitur. —.M— xij/ ataz; alind quando m eis per deliberationem delectatur. Asne me exammaſti. et non eſt muenta in me imquitas. Eeamen m libra eſt illub oe ſuper in quo perpenditur. ad quam partem pondus ſe deoꝛſum incłmet. Igne ergo tri⸗ bulacoms iuſtus erammatur. quia perfecta virtus in ad⸗ uerſitate cognoſcitur. Valde mali iam exammati ſunt. q rer imquitatis pondus ad ſimſtram partem ſe melmaue⸗ runt. Walde bom iam examinati ſunt quia per grauitatem conſtantie/et per perſeueranttam virtutis ad dexteram ſe conuerterunt. Mediocres adhuc exammati non ſunt.quia ad quam partem ꝑpertineant/ humana iudicia necdum dil⸗ cernere poſſunt. ¶ DPropter ver ba labioꝛum tuoꝛum ego cuſtodiui vias duras. In hac preſenti vita in via ſumus. quia per hanc ad aliam tranſimus. Sed quia houmana in⸗ firmitas diu in eodem ſtatu per ſiſtere non poteſt. tot qua ſi vias mgredimur/per quot actiones variamur Qma vero mi hac vita mchil ſine laboꝛe facere poſſumus. quaſi gradi entes duras viag habemus. Bed bas duras vias illi non cuſtodiunt. qui in hac vita delectari querunt. Qui autem ic ſponte ſe humiliant et affligunt. iſti duras vias cuſtodi unt. Bed quis eſt qui dicete deo poteſt? Propter verba labioꝛum tuoꝛum ego cuſtodim vias duras?Que ſunt ver⸗ ba labioꝛum eius? Werba labioꝛum noſtroꝛum/ peccata no ſtra ſunt. ſicut dicitur in pſalmo. Longe a ſalute mea / ver⸗ ba delictoꝛum meozum. Merba labioꝛum dei/ precepta eiꝰ? ſunt. Quiſquis ergo preteritozum delictozum conſcius/ ſponte per pemtentiam ſe affligit / iſte propter verba la⸗ bioꝛum ſuoꝛum vias duras cuſtodit. QOui autem laborat. ne precepta dei tranſigrediatur. et ut voluntatem dei im⸗ pleat.ſuis voluntatibus vim facit. ite propter verba labi⸗ orum eius vias duras cuſtodit. lle ſolut debitum. iſte implet preceptum. Deus emm homim precipit ne cadat. ſed cum cecident/iam nõ precipit. ſed monet ut reſurgat 7 9„ ij. Preceptum nã q; nõ pertimnet mſi ad obedientes. Ded qun mi peccato adhuc permanet/obediens non eſt. Cum autez pemtendo ad obedientiam redit. dignus efficitur. ut pre⸗ ceptum accipere polſſit. ¶ Derfice greſſus meos in ſemi⸗ tis tuis ut non m. v. m. Wie dei ſunt pꝛecepta lema. Semi te dei ſunt ſtrictioꝛa mandata. in quibus pauci ambulare poſſunt. In via dei ambulat. qui proxumo ſuo malum non facit. In ſemita dei ambulat qui etiam malum inferentem Diligit. QAui vero ambulare neſcit m ſemita. ſepe mouetur a via. quia ſepe caritatem deſerere cogitur. cit adhuc diligere mſi eum a quo amatur. bus dextere tue cuſtodi me ut pupillam ocuh. Dex tera di eſt xpᷣus. qma per eum deus pater operatus eſt propiciati u non didi⸗ reſiſtenti⸗ onem noſtram. Wel dextera dei ſunt potioꝛa opera eius. id eſt eterna bona. Illi ergo dextere dei reſiſtunt. qur vel male eredendo / vel malen vuendo chriſto contradicut Dextere dei etiam reſiſtunt. qui terrena amantes / eterna bona querere contemnunt. Nb hijs ommbus cuſtodiri iu⸗ ſtus deſiderat. ne videlicet malo exemplo illoꝛum pꝛouo⸗ catus ad imquitatem cadat. Sed quomodo vult cuſto di⸗ ris ludite quomodo? Vt pupillam inquit oculi. Oultum dligoter vult cuſtodirt iſte ut pupilla oculi. Dupilla qui⸗ Dem pars coꝛpoꝛis modica eſt et tenera. ſed tamen precio⸗ ſa. Diligenter cuſtoditur, quia multum diligitur. Oiſtice oculus dei eſt eccleſia ſanétoꝛum. pupilla oculi eſt huma⸗ mtas chriſti. Der papillam amma aciem dirigit. ut ea que foꝛis ſunt diſcernat.et deus pater omne iudicium filio de dit. et nemmem mit per filium iudicat. quaſi lucerna a te⸗ nebris. ſic iuſtos diſcernens ab miuſtis. Qutd eſt ergo cy iuſtus cuſtodiri vult ut pupilla oculi? Cniſtus multa ad⸗ uerſa in hoc mundo paſſus eſt. ſed per preſ ſuram tribula⸗ cõms ad gloꝛiam reſurrectõms peruemt. Hoc igitur nos oꝛare de bemus. ut cuſtodiamur ſicut pupilla oculi. videlʒ 2 ° „ A non ut mehil mali panamur in hoc mundo. ſed ut per ma: la pꝛeſentia tranſeamus ad gaudia eterna. ¶ Sub vmbra alarum tua rum protege me. Duas alas habet deus. miſe ricoꝛdiam et canta tem. Per mic diam peccatoꝛes peote⸗ git. per caritatem iuſtos. Ille ergo non ſub vmbra ale /ſʒ ſub vmbra alarum protegi ſe poſtulat.qm et in quibuſdã miſcdia ſe mndigere agnoſcit.et m quibuſdam dignum ſe a moꝛe ſperat. ¶ facie impioꝝ qui me afflixerũt. Immcꝰ quaſi faciem nobis oppomt. quando currenti in deſiderio dei ammo. praua delecta tio obſiſtit. latere eſt mimcus quando currentem delectatio temptacõms fatigat. ſed a curſu praua delectatio non retardat. (Exſurge domme et preuem eum.et ſ. e. Preuemre currentis eſt. ſupplanta⸗ re luctantis. Nam qui ad finem pꝛopoſiti operis tendit. ꝗᷓ uis ſine paſſibus pedum pꝛomocõne.tamen actionum cur⸗ rit. Dyabolus ergo in paſſione xpᷣ cucurrit.quia eum quẽ purum hommem exiſtimabat. per traditionem ad paſſio⸗ nem. per paſſionem ad moꝛtem. per moꝛtem ad damnacõ⸗ nem ducere voluit. Similiter deus cucurrit. quia eum per traditionem ad paſſionem. per paſſionem ad moꝛtem. per moꝛtem ad reſurrectionem pꝛomouere diſpoſut. Vtriqʒ ergo cucurrerunt. et deus et dpabolus.ſed dyabolus pre⸗ uentus eſt. quia ne ad finem ꝓpoſiti ſui peruemre poſſet di uma pirtute eſt impeditus. Et ſupplanta inquit eũ. In paſ ſione chriſti dyabolus cum deo luctabatur. Dyabolus fo⸗ ris luctabatur ut deiceret. deus intus luctabatur vt ſuſti- neret. Sed dyabolus ſupplantatus eſt. quia occulta qua dam virtute et ſapientia dei ſubito et impꝛouiſo eſt deie⸗ ctus. Enpe amm am meam ab impio f. t. Omma chriſti framea eſt. d eſt gladius dei. quia per chriſtum deum de us electos ſuos redimit. quaſi quedam membra a coꝛpore dyabaliprecidit. Vnde alibi dicitur. Ero moꝛs tua o moꝛl —. — — — —,.— —, — — — ,— = —— —— G — — „. moꝛſus tuus ero mferne. Deꝰ em̃ quaſi infernũ m omoꝛdit uando deſcendens ad inferos quoſdam inde abſtulit. quoſdam ibi reliquit. Dicat ergo. Eripe ammam meã ab ℳ n impio frameam tuam. N&àc ſi diceret Si prius gladium quo pugnaturus es nõ cuſtodis. quõ eos qui ꝑ gladiũ ſaluã di ſunt liberare poteris? De. xvij. pſalmo. Aligam te domine. Humamtas chriſti in reſurre⸗ ſtione loquitur. Diligam te domine. In periculis nmoꝛ. poſt pericula amoꝛ. Diligam te dñe. Cau⸗ ſas dilectõms ſubiungit. Quia foꝛtitudo mea. quia funda mentuu meum. quia refugium meum. qma liberatoꝛ meꝰ. cipium mente recurrens. Prunum liberatoꝛ. quia hommeʒ; a poteſtate dyaboli eripiut. Deinde refugium. quia de pꝛo peijs viribns diffidentem bemgne ad patrocinandum exci⸗ pit. Dem de firmamentum ſtanti ne cadat. Demde forti⸗ tudo pugnanti vt vmcat. Liberatoꝛ per baptiſmum. refugi⸗ Conuerſo oꝛdme narrat.vſq; ad ipſum diuine gratie prin um per pemtentiam. fir mamentum per pacienti am. foꝛtitu do per victoꝛiam. Ecce quo oꝛdine euaſit malum. deinde ſecundus verſiculns quomodo conſecutus ſit bonum. deꝰ meus. quia per fidem illummat. adiutoꝛ? meus.quia ad be⸗ ne operandum admuat. ſperabo in eum. quia cor ad amo⸗ rem ſuum inflammat. protectoz meus. quia ſupra id quod fer re poſſumus temptari non permittit Coꝛnu ſalutis mee quia etiam perſequentem dyabolum nos contemnere fa⸗ cit. Poſtremo ſuſceptoꝛ meus. quia fimto curſu peruem⸗ entibus aperit. In coꝛnu foꝛtitudo ſ ignatur. Cornu confu⸗ ſioms eſt ſuperbia. coꝛnu ſalutis eſt fiducia bona. ¶ Cir⸗ cũdederũt᷑ me doloꝛes mortis et toꝛrẽtes.doloꝛes moꝛtis paſſibilitas et moꝛtalitas. toerẽtes imquitatis. huiꝰ mundi X if̃ vamtas Doloꝛes inferm pena eterna. laquei moꝛtis oꝛgina lis culpa. Doloꝛes moꝛzus et doloꝛes inferm circũdederũt qma illos homo ante ch ſſtim euadere non potuit. Toꝛren tes im quitatis conturbauerunt. quia huiꝰ mundi vamtas ad actualia peccata hommem impulit. la quei moꝛtis pꝛeoc cupauerunt. quia antequam homo actualiter peccatum p⸗ petrare potuit culpꝑa oꝛiginalis in eo fuit. Et dediſti micht pꝛotectionem ſ alutis tue. Salus humana eſt ſamtas car⸗ ms. ſalus diuma mtegritas mentis. hanc bomo Diligit. il⸗ lam deus tribuit. Hanc homo conſeruat moleſtias fugien Do. ilam confirmat moleſtias inferendo Bic tamẽ ſi mens mtus cuſtoditur. vt nec per aſpera carms ad impatientia⸗ reoruat. nec per blanda ad laſciuiam lemolleſcat. Tunc ergo deus ſalutis ſue pꝛeotectionem nobi s tribuit. quando ammam noſtram dum caro foꝛis patitur mtus illeſaz cuſto Dit. vt pꝛeſſura quam caro foꝛis tolerat. imtus ad mentis coꝛruptionem non pertingat. Dextera tua ſuſcepit me. Si⸗ mſtra dei bona ſunt temꝑoꝛalia. dextera dei bona eterna. Et ſepe contingit.vt illos deus ſpiritualibus boms habun 4 Dantius repleat.quos mopia rerum tempoꝛatium exterius „* coanguſtat. Iſtos ergo qui quaſ ufoꝛis per egeſtatem coꝛ⸗ runt. et mtus virtutum diuitijs ſolidati ſunt.quaſi ſimſtra dei deſerurt. et dextera ſul cepit Et diſciplma tua coꝛrexit me m finem. Eſt quidam fims bonus et eſt quidã fims ma lus. Fims malus eſt peofundum peccatoꝛum.fims bonus eſt conſummatio virtutum. Diſciplma autem dei in fmem coerigt. quia eos etiam qi m pꝛofundum peccatoꝛum la⸗ pſi ſunt/ad conſi ummacõnem virtutum perducit. O bona. o dulcis diſeiplma dei. Vtmam cognoſcamus eam. vtinaz ſuſcipiamus eam. vtinam ſuſtineamus eam. Que tamemeſt vt videamus. vt concupiſcamus. vt aprehendamus. pt te⸗ neamus eam? Intribus ↄliſtit. in pceptis. in tẽptamãtis.ĩ 4 „ flagellis. In pceptis expit Deꝰ obe diẽtiã tuã.ĩ t ẽptamtil ↄſtãtiã. in fla gellis pacientiam Precepta obedienter ſuſci pe.temptamentis oſtã ter reſiſte.flagella paciẽter ſuſtine Pec tamen tria.id eſt obedientia. conſtantia. pacientia. ſibi muicem deeſſe non poſſunt. quia in ſingulis omma ne⸗/ ceſſaria ſunt. In preceptis qumidem. ut primum ea obedien ter ſuſcipas.demde conſtanter perficias. poſtremo paciẽ ter tempus retribucõms ſuſtmeas. In temptamentis au-⸗ tem obediens eſſe debes. ut ſi foꝛte deus vicioꝛum incurſu te ſollicitari et ad tempus voluerit fatigari. per elacõnem non contradicas. Conſtans/ne per delectacõnem ad con⸗ ſenſum defluas. Patiens / ne impoꝛtumtate vel mſtantia temptacõms tandem aliquando emolleſcas. Hoc autem precipue dicimus propter quoſdam mmus diſcretos. qmi ſpirttualis ſtudij modum ignoꝛantes.poſt prima mcia bo ne conuerſacõms.ita a temptacõe vicioꝛum libert eſſe vo⸗ lunt. ut ſi ſe vel tenuiter delectacõne illicita pulſari pꝛe⸗ ſenſ erint.ſtatim tumdo coꝛde młfirmitaus ſue obliti con⸗ era d eum mur murarent.et ſi vel modicum fatigentur. per inconſtantie et impacientie vicium eneruati/ad conſenſum imquitatis declinnnt. Sed neſciunt iſti ꝙᷓ pia ſit diſpenſa⸗ tio dei. ut mala que iam voluntate dimiimue(quamuis iĩ⸗ iti) a dhuc in temptacõne ſentiamus.quatenus in eis nunc expietur cum cructant. quod prius in eis commiſſum eſt cũ delectabãt.et nr̃e nfirmitatis memores.dũ ſpcogimur re mĩſci qð fumꝰ.ñ nos extollat qdð ſumꝰ.Preeta etiã cũ ma la noſtra cum tanta difficultate muenimus. amplius pec⸗ care timeamus. Cum itaqʒ tot vtilitates ex temptacõe pro uemant. opoꝛtet quotiens temptamur obedienter diſpen⸗ ſationem dei excipere.et conſtanter praue delectacõm con traire. et pacien ter moleſtiam temptacõms ſuſtinere. qua⸗ tinꝰ/et fatigacõ nr̃a nobis placeat.et tamen delectacõ pra ua ad ↄſenſum non accedat. In flagello item obedienttam ſeruat. qui et ſi cauſam ſue percuſſioms ignoꝛet. tamen contra dominum non murmurat. Conſtans aut et patiens rſt. quem nec pondus tnbulacõme oſpꝛimit. nec muturm⸗ tas frangit. Primus ergo gradus diſcipline dei eſt cuſte⸗ dia mandatorum. Secundus gradus eſt pugna temptacõ num. Wnde mamfeſtum eſt ꝙ hij qui mandata dei non cu⸗ ſtodiunt. adhuc in dil erplm a dei eſſe non ceperunt. Qm autem ſub diſciplma dei noneſt. ad hereditatem filiorum Dei pertingere non poteſt. Nemo ergo contemnat dile 1⸗ plmam dei.qmia ſi peccatoꝛ eſt. neceſſaria eſt illi coꝛriga⸗ ctur. ſi uuſtus eſt/ neceſſaria eſt illi diſciplma deiut erudi⸗ atur. Propteręa iſte qii eam iam ad coꝛrectonem accepe rat. adhuc eam ad erudimonem neceſſanam ſibi eſſe con⸗ firmat. ut ſicut coerectus expiauit culpas preteritas. ita eruditus cautelam ha beat contra culpas futuras. Dicit er go. Diſciplma tua coꝛrexit me in finem. diſciplina tua ipla me docebit. ¶Dilataſti greſſus meos ſubtus me. Dubtus nos eſt. quicquid tranſitoz ium eſt et caducum. Quod autem eternum eſt. ſupra nos eſt. Oens ergo ꝛuſti ſupra ſe dilata tos greſſus habet. quia quanto altius per contemplacõnem m amorem eternozum dirigitur. tanto .* amplius deſideno guſtate dilectõms dilatatur. Cum au⸗ tem mirebus tranſitoꝛis ſubtus ſe per cogitacõnem am⸗ bulat ipſa eam quodammodo ſue occupatioms moleſtia coansuſtat.et totiens intra ſemetipſam ſtringitur. quoti⸗ ens foꝛis aduerſis occurrentibus p repe ditur. Sed fit non nunquam. ut etiam ſubtus ſe mens diumo amoꝛe ſuecenſa / dilatatos greſſus habeat. quia dum totam ſe intus per de ſiderium retinet. et ſi foꝛis per operationem occupata ſit/ nullius tamen moleſtie aduerſitas libertatem eius coangu ſtat. Vude recte cum dixiſſet. diataſti greſſus meos ſub tus me. ſtatun ſubiunrit. dicens . Et non ſunt mfirmata veſtig&ta mea. Quando emm greſſus in lubrico figitur. ot ſi pes fortis permaneat veſtigia tamen eius ir firmantur Ita quoque neceſſe eſt vt qui vel ad modicum mi rebus pe rituris fiduciam poſ nerit.et ſi per turpia mundi deſideria non lang neat. tamẽ qꝛ tranſitoꝛiũ eſt qd amat. ſtabilis nõ fit.et cũ la bi ceꝑit. io cui inmtit᷑. mox imtẽtis veſtigia ab ipſa ſua ſtabilitate mfirmentur. Cum autem totum ammi deliderium in eterms figitur. quaſi ꝑpede in ſoliditate cõ⸗ ſtitnto.veſtigia non infirmantur. ¶ O erſequar immcos meos et compꝛehendam illos. et non conuertar donec de⸗ fictant. Quoſdam ſpirituales immicos habemus qui nobis mſidiantur. qii quãto ma gis occulti ſunt.tanto ma gis no⸗ cere poſſunt NHi ſunt motus carnales qui im coꝛde noſtro oꝛiuntur. et qma de latentibus deſideris prodeunt mcau tos ſepe ſub ſpecie virtutum fallunt. QAuos tunc m mirum perſequimur.quando iꝑpſam oꝛigims eoꝛum radicem ſubti liter mueſtigamus. quatenus dum ill os illicito motu oꝛnen te pulſare ſenſertmus. ſtatim de qua affectione natus ſit et ad quẽ finẽ eiꝰ? appetitus tẽdat perſpicere ſtudeamus. Hoc fortaſſis qualiter fieri poſſit citius agnolſcitur. ſreius aliquod exemplnm mn medium pꝛoponatur. Verbi gratia. Eſt aliquis qui de ſeipſo plus ꝙᷓ; opoꝛtet ſentiens occulta ſuperbia laborat. Hic ergo ſi foꝛte inter ceteros/ vel ao colloquendum / ſiue ad couſulendum conſederit. quia ſe ſingulariter ſapientem exiſtimat. ſe ſimgulariter debere au diri putat. i vero alios ad verbum ſuum mmus intentos foꝛtaſſis viderit.ſuumq; conſilium repudian aliquando p⸗ ſpexerit. ſtatim per impacientie vicium tumens. totum qdᷣ tontra voluntatem ſuam agitur. ad muriam ſuam fiert ar bitratur. Et quia eos non racõne / ſed odio potius aut in⸗ uidia að contemptum ſuum excitatos credit. iam ommno utpote a maliuolis ſnum colloqmum ſubtrahere diſpo⸗ mt Cumqne ſe immoderate limgua a locucõne ſtringit. a caritate ammus refrigeſcit. Oportet ergo, vt dum nos vel loqntes que concepimns/ vel conuieètes mmꝰ? audiri/ õ A et exinde coꝛ noſtrum aliquo foꝛtaſſis ſubito doloꝛe tangi ſenſerimus / impetum amm noſtri refrenemus. et hunc do loꝛem quaſi mimicum a latere de mſidijs pꝛoſilientem in⸗ ſtanter pꝛoſequamur. et latebꝛam eius occultam de qua prodiſt (id eſt ſuperbiam)et occurſum eius ad quem ten⸗ dit (id eſt odium fraternum) perſcrutantes. dum laqueos conſpicimus / periculum cauea mus. Comprehenſus eſt in⸗ imicus. quia cum finem pram deſideri proudemus / a⸗ mmum a conſenſu retrabimus. Sicut emm vicia mueſti⸗ gando perſequimur.ſic comprehendimus inuemendo. et ante ſubiugacõnem vicioꝝ nõ relaxamur. donec deficiant non reuertimur/ſi ab inſtantia bom opis/ De. xriiile pſalmo. e vbi conſtitutio legis / fit in electione voluntatis. Prunum timemus, deinde viam eligimus. demde lex nobis premium accipimus. in preſenti amme vocunditatem. in fu⸗ turo/ amme pariter et corporis beatitudinem. Hoc eſt quod ſequitur.Anima eius in bonis demorabitur. hoc eſt de preſenti. Et ſemen eius hereditabit terram. hoc eſt de futuro. Et ſatis eleganter ſpeciales delectacõnes expri⸗ mit / cum dicit. Nnima eius in boms demoꝛabitur. Quic⸗ quid enim carnaliter Ddulce eſt. ſue quidem delectationis experientiam fruentibus preſtat. ſed diu cum cis moꝛarn non poteſt. Aura dum guſtu appetitum prouocat. tranli⸗ tu deſiderium fraudat. Spirituales autem delicie/qᷓ nec Suſtate tranſ eunt. nec refictentes decreſcunt. nec ſacian⸗ tes te dium gignunt diu cum fruentibus permanere poſ⸗ ſunt. Sequttur. Semen eius hereditabit terram. Terram viuentium/ in faturo in hereditatem accpret pro bonis Vleis et rectus dommus. pꝛopter hoc legem da⸗ bit delimquentibus in via. Non eſt ſeruilis timor. —— — — — Haa ł———— — — —— — — — — — — ——— —. — — ——. — operibus ſuis. que per ſemen ſigmficantur. Wel p terram caro accipi poteſt. quam in futuro immoꝛtalem et impaſſi⸗ bilem accipiet/qnſquis eam in pꝛeſenti in opere virtutum 4 exercet. Sed quomodo illuc peruemet?firmamentum eſt x dommus timentibus eum. et teſtamentum ipſius ut mam⸗ 8 feſtetur illis. Am vmcentibus pꝛomittit pꝛemum. pugnã⸗ n bus peeſtat adiutoꝛum. Oremium tale eſt. quia ipſius ſci 4 licet dei teſtamentum. id eſt conteſtata pꝛomiſſio eſt. ut r ipſe ma mfeſtetur illi vdelicet videnti ſe. diutoꝛium tale e eſt. quia firma mentum eſt dommus. id eſt pꝛotectio timẽ⸗ 8 tibus ſe. Ideo ſecurus de pꝛomiſ ſo/ fiducialter curro. O⸗ culi mei ſemper ad dominum. quomam pſe euellet de la⸗ queo pedes meos. Oculus actionum mtentio eſt. Oculos ad dommum lemper habet. qin per mtencõnem ad amo⸗ 2 rem dei dirigit omne quod agit. Cuius mmirum pedes a la . queo euellütur. quia mala actio eſſe non poteſt. cums a⸗ 4 moꝛ dei oꝛigo eſt. Sme periculo nanque via actionum cur⸗ ritur.cum intentio amm caritate duce Subernatur. Sed 9 quis poteſt ſemper reſpicere deum. mſi quem ſemper de- 1 us re ſpicit? QAua m mirum dilectõnem homms ſemper di t lectio dei ſicut pꝛeuemendo excitat. ſic ſubſe quendo con⸗ * ſeruat. Hoc eſt emm quod ſequtur. Reſpice in me. ac ſi diceret. Vt te diligere poſſim. tu dilige me. ut et amoꝛe tuo dignus tuus ſim. miſerere mei relaxando peccata mea Quia vmcus et pauper ſum ego. Ideo reſpice. quia vm⸗ cus. Ideo mierere. quia pauper. OMmcus emm plus dili⸗ gitur. pauper plus doletur. Cribul acõnes coꝛdis mei mul tiplicate ſunt.de neceſſitatibus meis erue me. Que eſt pa pertas tua? Tribulacõnes coꝛdis mei multiplicate ſuut. Non eſt periculoſa afflictio carms. qua non frangitur cõö⸗ . ſſtantia mentis. Cum autem doloꝛ coꝛdis mtima tangit. ma . ius piculũ ẽ. etiã ſi foꝛis tribulac õ deſit. De neceſſitatibꝰ . meis erue me. Multe ſũt necitates bonoꝝ ĩ qbꝰ piclitcant Fvij. Quos foꝛtallis mehus cognolcimus ſi eas diſtimguendo ꝓonamus. Gemma ſiquidem eſt neceſſitas ſancton. Olie ra quam intus / altera quã foꝛis ſi ſtinẽt. Rltera a pꝛorximie altera a ſemetipis. Auamdiu em in hac coꝛruꝑtuibili carn- vmũt. moleſtias et temptacõnes que ex carne coꝛruptibil oꝛiũ tur ommo decl mare non poſſunt. In qiibus tin cum laboꝛe Piculũ eſt ut eas quoti die ſentire neceſſe ſit. et in conſentire eis nemo vnquã ſine graui detr unẽto polſſit 1 tera necelſſitas eſt bonoꝝ. ꝙ cũ inter malos quos declia⸗ re non poſſunt conuer ſantur. ex illoꝛum pꝛaua conuerſaco ne quotidiana quadam perſecucõne vita eoꝛum affligitur. Quos ita tolerare neceſſe eſt. ut nec ꝗꝓpter imquitatem ee rum/odio ha beamus homines. nec ꝗpter amoꝛem hominum imqutatis effictamur conſoꝛtes. Bed hoc ſine humllitate et laboꝛe nemo facere poteſt. Humilitate videlicet. ne ſe per ſuperbiam a conſoꝛtio vamtatis dimdat. et dum malo rum ſocietatem habere contemmt quaſi de ſingulart ruſtt cia ꝓmcioſius intumeſcat. Laboꝛe aũt opus eſt. ut quoꝛũ ſocietatem non deſerit/ ſemp fugere quantũ poteſt ſtude⸗ at conuerſacõnem. Hoc eſt quod ſequitur. Wide humilita temmeamet labozem meũ. Womam milcda tua ance oculos meos eſt. et cõ⸗ placin m veritate tua. Miſcdia dai eſt qua ꝓcit.ve rnitas qua coꝛri git. Der miericoꝛdiã pemtẽtes ab mdulgẽ tia non repellit. per ventatem peccata pumẽs/cauſam nõ perſonam reſpicit. Quiſquis ergo adiſalutem peruemre deſiderat. hec duo neceſ ſe eſt medicime dei remedia non temnat. Sine miſcdia eim vemam non conſ equitur. ſine ve ritate non emendatur. Sunt vero nõ null/ qui dum culpal ſuas ꝓ miſcdaʒ temeraria quadam. pꝛeſumpcõne a deo re⸗ laxari eypetunt. Sine coꝛcepcõis flagella patiẽt ſuſtinere nolũt.et ſi foꝛtaſſis aliqua ſe pꝛo pcĩs luis aduer ſa ꝓtuliſle vvn cognouerunt. ſtatim tipo ſnper bie erguntur.eoq; minus miſcdiam dei neceſſariã exiſtimant. quo ſua ſe ſatiſ factõe apud diumũ examen plene purgatos putant. Quo contra quid iſte dicat audiamus. iſcdia mquit tua ante oculoſ meos eſt. et c.i. u. t. Nc ſi diceret. Miſc viam tuã vbiqʒ mi chi neceſſariam eſſe video.et tamen coꝛrectioms tue ver⸗ bera quibus peccata mea diſtricte pums non ſolum non re pello led et gaudens ſuſcipio.imo etiam m ip̃is miſc iam tuam non deeſſe cognoſco. Complacui inquit in venitate tua. Eleganter dictnm. Ilauda biliter dtum. dictum imita⸗ cõne digmſſimũ.complacui mi veritate tua. Quali dicat. on michi mſi in tua veritate complaceo. quia quod tibi m me diſplicet. hoc ipᷣe etiam re pꝛehendo. In tua verita⸗ te michi complaceo. quia dum mea peccata perſequeris flagellando/letificas me amoꝛe coꝛre ctõms. Cur emm mi⸗ chi mutua veritate non placeam.qui in mea paus falſitate male michi complacebam Cur ſalubrem medicamenti tuin amaritudmem ad ſamtatem non diligam.·qui male delecta cõms dulcedmem peſtiferã ad egrotacõnem diligebam?/ Quomam miſcdia tua ante oculos meos eſt. et complacut im ventate tua. (De. rxvj. pſalmo. T videam voluntatem dommm. et u. t. e. videre voluntatem domim.eſt veritatem a gnoſcere. VWiſi⸗ dito ta bernaculi pꝛotecti non ſunt. g in loco quietis quiete vꝛuere nolunt. „ * % Atare templum domim. eſt veritatẽ diligere. Quo- mam abſcondit me in tabernaculo ſuo Tabernaculum dei eſt eccleſia catholica in qua fideles laboꝛant. et im pro⸗ cin ctu cuiuſdam ſpiritualis miitie contra aereas poteſta⸗ tes pugnaturi excubant. In hoc autem tabernaculo illos deus abſcondit. quibus amoꝛem quietis inſprando/a ſtre pitu huius mundi ſecretum expetere facit. Sed m abſcon⸗ Vi1 M (De. xxx pſalmo.õ. Womã foꝛtitudo mea et i meu es tu. cont via loqui videtur. Sem timet. quõ f oꝛtitudinem ſe habere dicit? Et ſi non timet. quare refugiũ que rits Sed mens humana mter ſpem et tinoꝛẽ ↄſttuta/dum foꝛtitudinẽ adiutoꝛis ſui conſiderat. de victoꝛia p̃ſumens. ſyonte pꝛouocat immncũ. cũ vero ꝗpꝛiam infirmitatẽ ad me moꝛiã reuocat ſupari metuẽs querit refugiũ. Odiſti obler uãtes va.ſu. va. VWox iuſti eſt pꝛeſentẽ felicttatẽ deſpiciẽ=⸗ tis. Supius ↄmẽdauerat ſpm ſuum deo. et quaſi nunc que reres. quid de carne fieri vellet. reſpondit ſe carms curãa non Hhabere quia vamtas eſt omms caro.quia bi etiam qu- eam illcite et 1 uperflue amando omm ſtudio et diligentia cuſtodiunt/a coꝛrupcõne ſeruare non poſſunt. Quos mi mi rum odit deus. qꝛ dum nimis rem coꝛruptibilem diltigunt. ad amoꝛem dei incoꝛruptibilem non aſſurgũt. Odiſti inqᷣt vanit ates obſeruãtes ſuꝑuacue. Gene ſupuacue. qꝛ et ſi tranſitoꝛia ad neceſſitatem apetmus. nunqᷓ; tamẽ ad ſup fluita teu diligere debemuſ. carnẽq; monturam non in de licijs fouere/ſed ab mcomodis /his pꝛecipue qᷓ ad ſalutem anime mmus conducere videntur defendere. (De. xxx OQOmmus diſſipat conſilia geniũ. r. a. c. p. et re. ↄ. p. Gentes intelligũtur peccatoꝛes. pop uliſtulti. prmecipes ſuperbi. Conſilũ gentiũ eſt concupiſcẽ tia carms. Cogitatio ꝓpłoꝝ eſt concupiſcẽtia oculoꝝ. Cõ⸗ ſiliũ principũ eſt ſupbia vite. QOue omia ndeo deus repro⸗ bat.qꝛ mũdus tranſit et concupiſcẽtia eius. Gene tamen populi cogitacõnes ha bent non conſ ilmũ. quia ſtulti in po⸗ pulis 1 1Smicancur. Wdica dne no. m. e. i,m. Nocentes ſunt. qui voto maligni⸗ tatis mſidiantur. expugnãtes ſunt qu aperte pſequũtur. Juſtus ergo occultos mimcos ſuos iudicari tantu. id eſt ad fu turũ iudiciũ ſeruari.mamfeſtos expugnari. id eſt in hac vita etiam pumri poſtulat. vt eoꝝ pena mamffeſta ali⸗ os ab ini quitate retrabat.quos prius eon malicia per ex. emplũ ad miquitatem ammabat. Ideo deus omipotens / manffeſtas mniurias ſeruoꝝ ſuoꝝ ſepius etiam in hac vita vlciſcit. vt quanti meriti apð eũ ſit iuſticia aperte demon ſtretur. quatenꝰ hoc alios ad amoꝛem iuſticie accendat. qð pᷣe auctoꝛ iuſticie ſe eam tin diligere mamfeſtat ¶ Ap⸗ prehende arma et ſcutũ.et exſurge m adiutoꝛiũ michi. ar mis pugnamus. ſcuto tegimur. Mũ dus em contra electoſ duobus modis pugnat.verbo et gladio. Verbũ falſitatis expugnamꝰ per ſapientiam. gladio aduerſitatis reſiſtimus per pacientiam. In ſapientia igit᷑ accipimꝰ arma. et ſcutũ m pacientia. Sed cur deo dicit᷑. aprehende arma et ſcu⸗ tũ.niſi qꝛ ille in nobis dimicans / aduerſarios ſuperat. qui aos pugnaturos cõtra aduerſarios armat? Quia ſicut ab ipſo dona eius accepimus. ita ſine ipo domꝰ eius vti ad ſalutem non valemus. ¶ Eripiens mopẽ de manu foꝛtioꝝ eius. e.et.p.a.d.e. Quoſoam dya bolus apta temptacõne oprimit. quoſdam occultis inſioijs ſeducit. Vnde in ſc rip tura ſacra dya bolus aliqñ ꝑ leonem/aliqñ ꝑ draconem ex primitur. ꝓ leonem apta eius ſeucia/ꝑ dracone vero oc⸗ culta eius verſutia ſigmficatur. Vnde pſalmiſta hec duo temptationũ genera exprimens dicit. Eripiens mopem de manu foꝛtiũ eius.e.et.p.a.d.eum.Quis eſt em̃ moꝑſ.m⸗ ſi qni virtutum duntias non habet? Et quis eſt pauper. mſi qui iam aliqua virtutũ dona accipe meruit.ſeo tamen adhuc ad pfectionẽ virtutis non puemt? Inope ergo ma⸗ nus foꝛtioꝝ opprimit. paupem vero manus diripientiũ affli git.qꝛ m mirũ antiquus hoſtis eos qui nulla vrtute robo⸗ rati ſunt violenter ſibi per conſenſum iniquitatis ſubicit. Ab hijs vero qui iam aliqua ſpũalis lucri bona colligere ĩ cipiũt. oculta direpcõe dona vᷣtutũ tollit. Hijs ergo quos . apta ſemcia pimit latro eſt. fur vo illis quos oculta frau de ſeducit. Vnde et his foꝛtitu do neceſſaria ẽ. ut poſſint apte impugnantẽ vmcere.ulis vo circuſpectõ/ vt poſſint occulte mſidiantẽ cauere. Cum igit᷑ Sma pietas quoſ dam ↄtra aptã ſeuiciã immci coꝛroboꝛã do/quoſdã aũt ↄtra oc⸗ cultas eius mſidias ꝓꝑ circũſpectõz illuiando cuſtodit. qd aliud facit qꝙᷓ inopẽ de manu foꝛtioꝝ/et a diripiẽtibus pau perẽe eripit. ut et ili euadãt dmium. et iſti caueant dãnũ? ¶ Surgentes teſtes ĩ. ꝗᷓ1. i. m. Oms miqui qui tpalia bo⸗ na etms pferũt. cũ in hac vita pꝛoſpant᷑/quaſi in teſtimo⸗ mũ ↄtra electos ſurgũt.qꝛ dum ipᷣa ſua felicitate viſibili: bus nõ loqndo ſed pꝛoſpando teſtimomũ phibẽt. iudiciũ bonoꝝ(qð de etms et muiſibilibus boms dant) ↄumcere ſtudẽt. Vnde recte ꝗᷓ ignoꝛabã mqt introgabant me.Oa li em bonos de pñti felicitate int rogant.qꝛ cum eis dulcis ſit/mirant ꝙ illi ſe ad appetitum eius nõ imelmant Sed qe hec nõ dulcis ſed amara boms eſt. quicq;d de eius laude medmm proferunt. hoc bom p expientiã nõ cognoſcunt. △ xpecta dñm et oꝛa eum. Perfecta hic nobis foꝛma viuendi pᷣſcribitur. Rudi ergo homo qð dicitur ti⸗ bi. Subditus eſto dñno et oꝛa eum, Primum ſubditus eſto. ne male agendo pᷣcepta eius deſpicias. Demde ſubditus eſto. ut ad bona agenda de viribus tuis nõ p̃ᷣſumas. Nam et ille quoq; deo ſubiectus eſſe renuit. qui aliquid ſe ſua v tute poſſe pᷣſumit. Sed inquis nmchi. Si hoc ad obedienti am ptinet vt mehil ex me eſſe mtelligazʒ. quid ergo fruſtra conoꝛ? QAuieſcam potius et exſpectabo dñm vt faciat qðᷣ ſuũ eſt Optie dixiſti. Expecta dñũm Sz vide quõ expectes Naã et mõtes expectãt et hoĩes expectãt Sʒ mõ tes ałt/axr hoĩes. Montes expectant durando. homies expectare de bent deſiderando. Montes pluuiam. homĩies graʒ Ooõter ne areſcant. hommes ne pereant. ſacut in pſalmo lesttur. ₰½ 6 7 Expectãs expectaui dñm et intendit michi. QAui em duran do expectat.ſ eo deſiderãdo nõ expectat. expectãs nõ ex⸗ pectat. q vᷣo pſeuerat et deſiderat/hic expectans erpectat Expecta ergo.et ñ ſolũ expecta.ſʒ expectãs erpecta. i. Pp ſeue rãs deſidera et deſirãs pſeuera. et ñ fraudaberis de 4 ſideriotuo. ſicut et ille fraudatꝰñ fuit qͥ dñũm expectãs / ex er pectãs expectauit. Wide ergo quoõ iſte expectauit. Cump̃⸗ cibus expectauit. cũ deſidero expectauit. et qð ipᷣe tũc fe nt ct. hoc tibi nũc pᷣcipit. Nam cũ diriſſet.ſubditus eſto dño no⸗ ſtatim a diũrit. et oꝛa eũ. ut et ſubditus deo ſis de te nõ p̃⸗ . ſumedo. et oꝛes eũ/eius auxiliũ expetẽdo. Nam quid eſt a l liud deũ oꝛare.mſi mente humili atq; deuota ad eius miſe ct ricoꝛdiã ſꝑ reſ picere? Droptea em nõ dirit tibi oꝛa eũ hoc ſiue illud.ſed tm̃ oꝛa eũ.qꝛ mi aliud a te ꝙᷓ affectũ bonum in exigit.qui tuã neceſſitatẽ etiã te nõ loquete cognoſceit. Cũ dAH ergo oꝛas. quẽ petas potiꝰ ꝙᷓ quid petas cogitare tibi duil ei ce ſit. et ip̃e quẽ petis quicquid tibi petendũ fuerat pꝛoun t, debit. Sicut in alio loco pſalmiſta idẽ teſtat᷑ dicẽs. Oculi mei ſp ad do.qꝛ i.e.de l.p.m. ¶ Educet quaſi lumẽ ꝛuſti⸗ na ciã.t. et.i.t.t.m. Juſticia bonoꝝ nũc oculta eſt.qꝛ ibi ſe ur iuſtificari ſatagũt.vbi ab hoĩbus videri nõ pnt. Et qhuis .* . iam in eis luc eat exẽplũ bom opis.ſed in abſcõdito eſt vir ur tus intencõms. In futuro aũt quaſi lumẽ iuſticia eoꝝ edu⸗ n cit.qꝛ qui mõ bona opa ſua ab hũana laude abſcõpũᷣt. ve 45 mẽte iudece/ i iam ſecure pꝛo eis in etna claritate ghiabũtur 1 Vnde et in alio pſalmo dicit᷑. Vanũ eſt vobis ante lucem n ſurgere. i. ante futuri iudici! claritatẽ exaltart. ſed ſurgi⸗ 3 te poſtꝙᷓ ſederitiſ.qꝛ tũc fructuoſa ibi erit vr̃a exultacõ/ſi 4 prius vos m huꝛꝰ? vite exilio ſponte ꝓpter deũ humiliatis. 4 Sequit᷑. Et indiciũ tuũ tanqy merwiẽ. Juſticia bonoꝝ / eſt opus virtutis qð faciũt.iudiciũ eoꝝ eſt pmũ vᷣtutis qð eli gut. Deus ergo educet iuſticiã ſcõꝝ.qñ mamſeſtabit oꝑa vtutũ qᷓ fecer̃t. Educet iudiciũ/qñ mãifeſtabit quale bom pmi elegerũt. et ideo iuſteia tanq; lumen. vundictum vero tanqᷓ mendies. io eſt clarum lumen educitur. qꝛ m⸗ noꝛ e om̃s claritas bom opis/ claritate eterne retribucõis (Ge.x. xxvij. pſallo. truerunt et coꝛrupte ſunt eicatrices mee a facie ymſ pientie mee. Conſideranti michi hunus verſicu li virtutẽ. non poteſt iam legenti elſe meogmtum. qd totiẽs eſt pacienti ex ptum. Sed vtinã michi vel expiẽ tia cogmeõez non dederit. vel ſi aliter cognoſcere non de⸗ bueram. ĩp̃a potius cogmtio data nõ ſit. Qz ſi ſic neceſſe furt. et ſine manu valioa erudimt nõ poterã. vtinã iam nũc vel a mea cogmtio michi ſic ſapet. quatinꝰ p pteritoꝝ do on expientia a futura me imquitate coerceret. Sed quia ties poſt expientiã maloꝝ deſipinſſe me video. ipos ad ke amaritudims guſtus ꝓtimeſco. Dicam ta mẽ/et nõ ſine Doloꝛe dicam. Dutruerũt et coꝛrupte ſũt cicatnces mee a facie inſipiẽtie mee. Et licet hoꝝ verboꝝ expoſitio mebi non ſit neceſſ aria. qꝛ tamẽ multi feliqius eam nõ nouerunt. Pppter eoꝝ inſtructionẽ non eſt ommo tacẽda. Outruerunt maquit et c. ſ. c. m. Duigetins oſiderãti quatuoꝛ hic gene⸗ . ra hoim occurrũt. Primũ eſt eon qui nunꝙqᷓ;l vulnerati ſũt. Secũdũ eſt eoꝝn qu poſt vuinera pfecte ſut ſanan.Terci⸗ um eſt eoꝝ qmibus oboncta qui ſũt vulnera. et tñ adhuc Pmanſerũt cicatrices. 1. vulneruũ ſigna. Quartũ eſt eoꝝ in quibus ip̃a adhuc vulnera Hiantia! ſũt. et necdũ obduci ce perñt. Siigi᷑ p vulnera pctã intelligumnꝰ. qin in pcii deſi derio pmanẽt. quaſi vulnera aꝑta hnt. Qm po pctĩ deſe rüt. et tñ adhuc a reatu petĩ ꝑ ſatiſfactionẽ plene purgat ti nõ ſũt.ĩ his quaſi ꝗᷓ ſana⸗ ſigna vulnerũ ꝓmanſerũt. Qu aũt poſt ppetrata ſcelera/et peccã di affectũ deſ erüt, et rra⸗ tũ pcti plena ſatiſfactõe obducũt. ab! hijs etiã ĩpa vulnerũ ve ſtigia diſceſſerũt. Sic ſanatus erat paulus. qi poſt tã ta mala dicebat mchil mic ha ↄſcius ſũ qꝛ m mmu ter tox vulnerum m ſe. nec ſigna quidẽ inuemre poterat. quem de anteacta prauitate ↄſcientia non accuſabat Mos ſequũtur hij. qui et ſi vitam ſine pctõ ducere nequeũt.nunqᷓ tñ cul⸗ pe crimmalis vulnus pceperũt. Primũ genus eſt peccan⸗ tiũ. ſecundũ eſt pemtentiũ. terciũ eſt eoꝝn qui ꝑ pemtentiã ſũt coꝛrecti.quartũ eſt eoꝝ qui ꝓ imquitatẽ non ſũt coꝛru⸗ pti. Primi ſunt egri.ſecũdi ſut ad ſamtatem auerſi.terci ſũt ſanati.quarti ſunt ſam. Ex hijs ſatis colligi p̃t.de quo Senere hoĩm iſte ſit qui cicatnces ſuas að coꝛrupcõnẽ re⸗ uerſas plangit. Demtere em̃ iam cepat. et pctim̃ iam volũ⸗ tate deſeruerat/ſed reatus peccati nondũ adhuc in eo ple ne ſanatus fuerat. et priuſqꝙᷓ pueniſſet a d integrã ſamtatẽ vulneris. coꝛruptus eſt ꝓ iteracõnem imquitatis. Vnð re⸗ cte prius dicitur. putruerũt. ac deinde adiũ git᷑. coꝛrupte ſunt cicatrices mee. Oriꝰ em̃ praua deſideria ad mentẽ re deũt. et ſic quodãmodo cicatrices obducte intenus ↄpu⸗ treſcũt. Demde vero cũ volũtas mala vſq; ad opacõnem ire ꝓmittitur. iam ipᷣe cicatrices quaſi ex ſuphabudanti ſa me coꝛrũpuntur. Cauſa quoq; coꝛrupcõnis cxplanatur cũ dicit.l facie inſipiẽtie mee Sapiẽs a ſapiẽdo dicit᷑.nõ il⸗ le qii ſapoꝛes palato oꝛis recipit.ſed ille qui veritatẽ iu⸗ dDicio mentis comp̃hendit. Vnde etiã coꝛ qð veritatis ex⸗ pers eſt/nõ abſurde inſipiẽs dici poteſt. Notandũ vero ẽ q nõ quelibet vitatis cogmcõ ꝓprie ſapiẽtia dicit᷑ mſi illa que nõ ſolo auditu/ſed ꝑ ipam exxientiã reꝝ ↄpat᷑.famili arius em̃ qdᷣammodo atq; pfectiꝰ? expta ꝙqᷓ; audita cogno⸗ ſcimus.et cogmcõnem veritatis quã in nobis doctnina in⸗ choat/expiẽtia ↄſũmat. Ipa etem̃ reꝝ natura docẽte didi⸗ cimus q; cuiuſlibet rei qualitatẽ pfectius ꝓ ſin ↄtrarij er⸗ pientiã iudicamꝰ?. qꝛ et bona qᷓlibet tũc iocũdius et dele⸗ cta biliꝰ amplectimur.cũ poſt longã miſeriã fatigati reſpi⸗ ramus.Hoc quoq; eſt qð dei micðiam tãto ampliꝰ in nr̃a liberacõe diligimus.quãto nobis e vicino ſapit ipᷣ̃a miſeria rf de qua erepti lumus. Et derelicti aliqñ melius p tribulacõ nem cognoſcumus ꝙqᷓ ſtricte teneda fuerat gr̃a.quã tpe qui etis mmus foꝛtaſſis amabamꝰ?. Proptea ĩ quodã loco ſcri ptura nos ammonẽs dicit. Fili m tꝑe maloꝝ ne ĩmemoꝛ ſis bonon. et m tpe bonoꝝ ne imemoꝛ ſis maloꝝ. Oẽoꝛa nã⸗ q; bonoꝝ in tꝑe tribulacõis aĩim ꝑ ſpem erigit. et mẽoꝛia maloꝝ m tpe proſpitatis ad cuſtodiã ſin cautioꝛẽ reddit Cũq; alt᷑no ſapoꝛe ſe vtrũq; ↄtemꝑat/nec aduerſitas ꝑ de ſperacõneʒ deicit. nec proſpitas ꝓ manẽ leticiã mentẽ dil⸗ ſoluit. Hmc populo iſrabel a moyſe ꝑ increpacõeʒ dicit᷑. Gens abſqʒ ↄſilio eſt et ſine prudẽtia.vtinã ſapent et in⸗ telligerẽt ac nomiſſima pꝛouiderẽt. Quia em̃ nec pᷣſentia dei bñficia cognoſcere/nec ſua picula futura pᷣmndere pote rãt. quaſi prudẽtie ſapoꝛẽ in mẽtis palato nõ heẽbãt. Duo igit᷑ ſũt qᷓ nobis ſp ſaꝑe debẽt. et mala videlʒ nr̃a qꝗᷓ euali⸗ mus. et gras dei quã ↄſecuti ſumꝰ. Mens etem̃ ſtulta/cum malon delectationũ laboꝛẽ nõ memit. eaſ dẽ tẽptacõnes ſi qñ pulſata fuerit tẽptacõe /iterare nõ ptimeſcit. et quẽad⸗ modũ mulier cũ anguſtia pariẽdi p̃mit᷑/ↄcupiſcẽtie carna⸗ lis delcãcõez abhoĩnat᷑.ſed cũ memoꝛia doloꝛis a mete re ceſſerit. iteꝝ carms illecebras ↄcupiſcit. totaq; a uditate ad eaꝝ expientiã rapit᷑.qꝛ eis quãtus admirtus ſit doloꝛ/ nõ recoꝛdat᷑. Nam ſi bene memone ſapet.doloꝛ ip̃e ꝗq ma⸗ lã delectacõezʒ ſeqnt᷑. nequac; ita mfrems mẽs ad eiꝰ ap⸗ petitũ theret᷑. Ipa quoq; gra accepta ſi aimꝰ ab eius re⸗ coꝛdacõe nõ deſipet/ab imuria ↄditoꝛis vel ſolo pudoꝛe nos coercere potuiſſet. Qua igit᷑ cicatrices pctõꝝ nroꝝ nequaqꝙᷓ; apirent᷑ ad actũ. mſi pꝛus putrefacte eẽnt ꝓ deſi⸗ deriũ.neq; vllo mõ ꝑ praua deſideria mẽs intus putreſce ret.ſi nõ ꝓriꝰ a memoꝛia pᷣteritaꝝ miſeriaꝝ ſuaꝝ / et pntis bnfici/dei conſidera cõne deſipuiſſet. plangat iſte inſipi⸗ entiã ſuã et dicat. Putruerũt et coꝛrupte ſũt cica.m.a fa. m. m. Ded libet adhuc ↄſiderare quare nõ ſlimpli cit dixit. 4 ab inſipientia mea. vel pꝛopter inſipientiam meaz. ſed a fa cie inſipientie mee. vtrum ne aliquid nobis iſta adiectione ſignare voluerit. Peimum ipᷣe modus loquendi conſideran 8 Dus eſt.qua ſepe mn dunno eloquio ſimils poſitio muem⸗ 1 tur. cum dicitur a facie domim vel a facie immici. ſiue etiã 1 magis obſcurum eſt/cum de rebus humana figuratione carentibus coꝛpoꝛeis. nonnunqꝙᷓ; etiam incoꝛpoꝛeis agitur de facies memoꝛatur. quod in vſu loquendi nunc mimme eſ ſe 4 asnoſcitur. tunc tamen fuiſſe dubium non eſt. quod ſatis t. ex tam frequenti ſcripturaꝝ poſitione colligi poteſt. QAuia kr em̃ vbiq; occurꝛentis faciem declmare non poſſumus.con⸗ H grue min ſcriptura ꝑ faciem pꝛeſentiam. ſiue inſtantiam. atʒ ſte impoꝛtumtatem ſigmficamus. Qurd eſt ergo quod cica⸗ uo trices non ſolum ab mſipientia. ſed a facie mſipientie pu⸗ truiſſe et coꝛrupte eſſe dicũtur. mſi quia dei gratia nequa⸗ un qꝙ; nos vſq; ad lapſum peccati deſereret.ſi nõ pꝛius nr̃a in⸗ ſ ſipientia deo in nobis habitanti diu impoꝛtuna fuiſſet Am d cum per longam negligentiam nram a nobis recedere inui , tuus cogtitur. ſtatim cicatrices vulnerum noſtroꝛum non ſo⸗ lum per pꝛaua deſideria putrefiunt.ſed vſq; ad operatio⸗ 1 nem pꝛauam coꝛrumpuntur. o7 e. xxxpilNA, V Otum fac michi domine finem meum. Mia iſta pꝛe 4 ens beeuis eſt. mala eſt. incerta eſt. quia mcerta ſ eſt / dic deo. Notum fac michi domine finem me⸗ er um. Quia bꝛeeuis eſt / dic deo. Ecce menſura biles poſuiſti . dies meos. Quia mala eſt/ dic deo. ſubſtantia mea tanꝙᷓ 4 mchilum ante te eſt. Vmuerſa vamtas omĩis homo vuens Rua eſt vamtas qᷓ; m rebus iſtis viſibilibus cermmus. alia 4 eſt vamtas quam m nobis muiſibiliter ſentimus. Iſta exte Tioꝛa vana ſũt.qꝛ cũ in coꝛruptõzʒ labũtur ſpẽm ſuã ꝓdunt Nia aũt q̃ ꝓ imqtatẽ defluit.magis miſerabili vamtate iu⸗ ſticie decoꝛẽ amittit. Vmuerſa igit᷑ vamtas oĩs hõ vinens , fl. qꝛet foꝛis ꝓ moꝛtalitatem pterit. et mtus pꝑ im quitatem qui ſi ſaltẽ m altero ſiſteret / vmuerſa vamtas nõ fullſet. ” De. xxxix. pſalmo. Wlta feciſti tu dne deus meus.m.t. et.c.t.v. e. q L ſ. ſ. t. Omia que ſũt deus fecit. et tamen ſpecialit Alla deus feciſſe dicitur. ꝓ que homo ad deum reuocatur. Alla igtur mirabilia deus quaſi non ſua fecit.quoꝝ ammi⸗ ratio humanam mentem ab amoꝛe ĩius auertit. Illa aüt mirabilia que hommem ad amoꝛem dei reuoc ant. quia nos ſ uos faciunt. quodam ſingul ari priulegio. ſua dici polſfũt Qua igitur ſupius pſalmiſta beatum dir erat.qui ad hu⸗ ius mundi vamtatem non reſpicit. vbi fructuoſa poſſit eſſe ammiracõ conſequenter adiungit dicens. Multa feciſti tu diñe. mrabilia opa tua. ſeʒ opa reſtauracõms nre. quec(neĩ eis faſtidiũ metuas) multa ſunt numero. et ne facilitatẽ cõ temnas/profunda in ſacramen to. Hoc eſt em quod cũ diri ſſet.multa feciſti tu dne deus mirabilia tua. ſtatim ipſam eoꝛum profunditatem demonſtrare volens adiunxit. et co⸗ gltacõmbus tuis non eſt quis ſimilis ſit tibi. vt et multitu⸗ do mirabil iũ varietate delectacõnem afferat. et profundi tas exercitaconenm. De. xl. pla –☛ T u ingrediebatur ut videret va. l.c. e.c.ĩ.ſibi. oꝛa gnũ malum eſt curioſitatiſ.ſeq; a vicio alienũ mon eſſe mndicat. quiſquis ammũ ſuũ ad ſuſpicõnem facile inclmat. Neq; em aliem peccati ſuſpectus coꝛ eius vreret ſi non prius eiuſdem peccati affectus m eo radicaſſet. Ju ſto ergo iudicio/dum ex ſui coꝛdis prauitate/falſam de a⸗ lio exiſtimacõnem colligit per eandem ſe exiſtimaconem m affectum prauitatis amphus accendit. et inde veracct mens ſua coꝛrumpitur/vnde fallaciter aliena actio mſimu⸗ latur. Propter quod pſalmiſta contra eiuſmodi loquens/ dielt. Et ſi ingrediebat vt videret / vana loqbat. Cunol⸗ etem̃ quiſquis tũc quaſi ad vdendũ ingreditur qñ ſecretũ ſagaci ſtudio ꝑſcrutat᷑. Vana loquit᷑.qꝛ ut minuſ ſuſpectus eſſe poſſit.eos a quibus cauerti nõ vult ſed dili⸗ gere fingit. Deinde iiqi ta te vgregat.qꝛ cũ libere admil⸗ ſus fuerit.quic quid rep̃henſibile muemre poteſt. fraudu⸗ lenter in coꝛda ſuo coaceruat. Cõgregat aũt paulatim mi mma. vt poſt longũ ſilentiũ cũcta ſimul obiecta plus noce ant.qᷓ minus opimonẽ lederẽt / ſi p ſe ſingula pꝛolata fuiſ⸗ ſent. Sed qꝛ hoc nõ coꝛrectõis ſed leſiõis affectu imquus opatur.ſibi potius nocitura colligit.qꝛ ſicut dictũ eſt.vn de aliena actio fallacit ꝑ infamiã obfuſcatur. inde vaciter mẽs eiꝰ? ꝓ nequiciã ↄtabeſcit. ¶De. xlj. pſalmo. NVemadmodũ deſi.c.ad f. a.i.d.a.m.ad te d.lq uũt dona dei.fons aquaꝝ auctoꝛ eſt donoꝝ fonte aque deſiderat. cuiꝰ deſideriũ nõ impleuit donec ad deũ puemat. Qm dona dei ꝗpter deũ nõ amãt. hi quaſi aquas et nõ fontẽ deſiderãt. Summũ aũut bonũ weo pkali noĩe fontiũ exprimit᷑.qꝛ licʒ in ſe vnũ ſit.oĩm tñ oꝛgo bo⸗ noꝝ in ip̃o ↄtinet᷑. Viuus fons qꝛ vunficat. Pinus fons qꝛ indeficies pſeuerat. Ideo ſicut ceruus deſiderat. q; vetu⸗ ſtatis defectũ repare exoptat.ſed differt᷑ deſideriũ vt ere ſcat. Sed qꝛ oĩs moꝛa deſiderãti lõga eſt/exclamat.qñ ve⸗ mã?qñ ꝓuemãsqñ appe bo ante faciẽ dñi.ut nõ videri ſed videre incipiã qᷓ́; pꝛꝛus viſus nõ videbãs Sed hoc nüc deſi derari poteſt. haberi nõ poteſt. Quid ergo mterimsfuer̃t michi la. m. p. d. ac nocte. Daſcar doloꝛibus. requira fleti bus.vocabo ſuſpirijs.lac rime nutriẽt deſideriũ.donec p⸗ ſentia ſatier affectuũ.flebo.qꝛ abeſt qð deſidero. flebo qꝛ adeſt q nõ amo. Nõ amo pnñtem infelicitatẽ. deſidero futurã btitudinẽ Irriguũ ſuꝑius.qꝛ deſiderat aĩa mea ad deũ fontẽ viuũ.irriguũ inferius, qꝛ ðꝛ m. c.v. eſt d.t. Hoc ad pñtez mſeniã ptinet ꝙ oꝗpbꝛia moloꝝ ſuſtico. qꝛ t᷑renã felicitatẽ nõ amo. Et quia me in pnñfti felicitate derelictum 19 . / 4 „½ „ eii⸗ alſpiciunt. me deum non habere mſultantes dicunt Mis igi tur inſultattombus fractus tedere ceperat. ſed mo x ad ſe⸗ metipſum reuerſus. et qualis ſit pꝛeſentis vite conditio cõ ſiderans. a tali ſe meroꝛe caſtigat dicens. Hec recoꝛdatus ſum quomam tranſibo per tabernaculum ad domumid eſt per la boꝛem/ad requiem. quaſi dicat. Cum de pꝛeſentis vi⸗ te/moleſtia contriſtatus ſum. qualis ſit pꝛeſentis vite con⸗ Ditio recoꝛdatus non ſum. Qunc autem recoꝛdatus ſum. quia nemo poteſt ꝓpuemre ad requiem. qui pꝛꝰ? noluerit eqᷓ minter ſuſtinere laboꝛem. Quia tranſibo per tabernacu⸗ lum ad domum. Cabernaculum eſt peeſens eccleſia, do⸗ mus eſt celeſtis patria. In tabernaculo locus tutus eſt qe extra fidem tuta manſio eſſe non poteſt. Nec ſolum tranſi⸗ bo per locum tabernaculi. ſed in locum tabernaculi.id eſt de infidelitate ad fidem de fide ad beatituomem. Ideo in locum.vt fidem rectam non ſolum tenere mepiam. ſed vſ⸗ qʒ m finem m ea permaneam. Nec terꝛere debet laboꝛ cer tamims. quia mirabile eſt tabernaculũ. et multa iam m eo fulgent exempla virtutis. Et quia ꝑ tabernaculum ad do⸗ mum. id eſt per laboꝛem ad requiem tranſitum eſſe agnom weo aĩiam meã iam amplius extra me non effudi. Bicut an⸗ Suſtia ammũ conſtringit. ſic leticia diffundit Quiſquis er ZSo m rebus trãſitoeijs letari appetit extra ſe ammaʒz ſuã ef fũdit. Supea ſe autem amma effunditur. qñ ꝓ ↄtemplatio mas gaudium m amoꝛze conditoꝛis dilatatur. Sed cum am⸗ ma mtra ſe effunditur. ſtatuim ammalitas que exterioꝛez de lectationem amat contriſtatur. quazꝭ vnuſquiſq; fidelis nu tu ratioms coꝛrigere debet dicens Quare triſtis es amma mea. Quare doles te perdere. quod non potes retinere. RMuare conturbas me. Qma ubi per naturalem affectum ccomunctus ſum. m tua turbatione ego inturbatus eſſe nõ poſſum. Epera m deo. quia ſi nunc pꝛo eo tranſuoꝛias de⸗ lectationes ſponte reſyus. permanſuras poſtmodum ipſo riüij. . as tribuente conſequeris. AQuomam adhuc confiteboꝛ ilr. ocj Cum adeptus fuero quod ſpero. tunc laudabo illum et cõ R fiteboꝛ illi. de quo dubitandum non eſt. qna ipe eſt ſaluta⸗ * re vultus mei. 1 eſt ſimintudims mee idem homo. et eſt Ee deus meus. Non eſt dubitandum quin moztalibus pꝛomiſ ch ſam hereditatem tribuat. quem pꝛo ſalute moꝛtalium aſ⸗ . ſumpſiſſe moꝛtalia conſtat. et qui pꝛo nobis noſtram moꝛ⸗ uumn. tem pati voluit. multomagis nobis vitam ſuam donabit Nte quod poteſt facere quia deus eſt. vt nec de voluntate eius nacn: dubites qui pꝛo nobis homo factus eſt. nec de poteſtate. do⸗ quia deus eſt. d meipſum amma mea conturbata eſt. ad iſtg me ſolum referendum eſt.qma mſi peius peccatum meum raf, pꝛeceſſiſſet. caro foꝛis coꝛrupta non eſſet. et ideo eius coꝛ deſt ruptio ad meam conturbationem iuſte reducitur. quia ex deonn mea culpa pꝛimum eius coꝛruptio oꝛiebatur. Vel ad meip Dyſ : ſum. id eſt in meipſo.qma et ſi foꝛis conturbationem non oꝛcer muemat..ipſa eam ſue conditiomis coꝛruptio conturbat. meo Id eſt licet extenoꝛa incitamenta peccati deſinant. ipſa ddo⸗ tamen vicia ex naturali me coꝛruptione oꝛta conturbant. dou Que ergo adhibenda ſunt remedia contra recidua pecca tar⸗ ta. Baꝑptizari iterum non pol ſumus. et tamen vice baptiſma user tis contra quotidiana peccata. quotidianum fontem lacn S”ß marum babemus et ſi ſepius baptizart pꝛohibemur per lauo adquam. nunquam peohibemur per pemtentiam. Sequitur nan⸗ ergo nos gratia pꝛimi baptu maris m pemtentia. ſicut po wde pulum iſrabel per deſertum gradientem aqua de petra. urn vt quotiens in hums vite deſerto per peccatum areſcimus ine p pnĩaz reficiamur. qꝛ ergo quotidie aĩa nra ad noſmetipᷣos . ↄturbat᷑.mẽoꝛes dei ſimꝰ de tra ioꝛdams.vt ſcʒ illã adhuc An remiſſionẽ qᷓramus ĩ pemtẽtia ꝙᷓ olim accepimus in aqua. et tãto fiducialiꝰ. qto nos ipiꝰ ſacramẽto ſigtos eẽ ↄgno ſcimꝰ. Quid eĩ pꝑ ioꝛdanẽ rectiꝰ accipit᷑ qᷓ; baptiſmꝰ.et qᷣd P trã ioꝛd ams.niſi huana nat᷑a abluta fkonte ba ptiſmars. ſen de⸗ ri⸗ „ 4 * De terra ergo ioꝛdams memoꝛes dei ſumus. quando ear⸗ dem ablucõnem qrimus in pemtẽtia. quã olim memimꝰ noſ ab eo accepiſſe m a ua. Sequitur. Et hermonij a monte modico. ſubaudit᷑. memoꝛ ero tu. Hermomum interpᷣtat᷑ ana thematilacõ. In baptiſmo aũt dyabolũ cũ oĩbus oꝑi⸗ bus et põꝑis ſuis anathematiſauimꝰ. et xpᷣo ↄfoꝛmes facti a membris dyaboli ſepati ſumus. Homo igit ꝓ baptiſmũ a dyabolo ſeꝑatuſ.fit hermõ mõs ꝓ vᷣtutẽ.modicꝰ ꝑ huũli tate QAuã do vtaq; ꝑ pemtẽtiã a deo vtutũ dona ꝑ pctm̃ a⸗ miſſa reqrimꝰ. quaſi de modico mõte hermonij eiꝰ mẽoꝛes ſumꝰ qꝛ lic oli a dpabolo ſeꝑatoſ.et ꝓ vᷣtute exaltatos/et p humilitatẽ oↄfoꝛmatis xp̃ᷣi tpatos memimꝰ. De tra ioꝛda ms ei? memoꝛes ſumꝰ.qñ ei eãdez naturã quã priꝰ ꝓ aquã baptiſm a pctõ abluit.ꝓ pnĩaz nũc abluendã offerimꝰ De mõte modico hermom ei? memoꝛes ſumꝰ. quãdo p̃camur dona vtutũ cũ humilitate nobis reſtitm. qui prius nos ab ipo accepiſſe memimꝰ?.qð vtrũq; memoꝛia dðꝛ.qꝛ hoc ĩtato petimꝰ qð prionos accepiſſe recoꝛdamur Et neceſſe ẽ pem tere.qꝛ abiſſus abiſſũ muocat.id eſt iudicium dãnacõis ad ↄfir macõeʒ ſuã adducit udicium moꝛtalitatis.ſi videmus verum qð primo hoĩ peccãti minatꝰ es moꝛtem. credamus etiam ven eſſe qð peccãtibus et in pctõ pſeuerãtibus mia ris damnationem. biſſus igit᷑ id eſt udicium damnatõis abiſſum.id eſt uditum moꝛtalitatis muocat.qꝛ hoc illud Ofirmat. Wel iudicium igms fut᷑ m. uudicium aque pᷣtenitum Vel nouum teſtamentum qð pnñiaʒ p̃cipit.ad hoc confirmã dum vetus teſta mentum adducit. Wel abiſſus diume ſapi⸗ entie.muocat abiſ ſum conſcientie humane.quia deus qui ꝑ ſapientiam ſuam occulta noſtra ſubtiliter penetrat. cadez ipſa conſcientia noſtra accuſante condemnat.ilc per hoc valde nobis neceſſartum eſt ei? nunc miam pemtẽ do que⸗ rere.m cuiꝰ? iudicio teſtis non qritur.qꝛ ſua quiſqʒ conſcia accuſante ↄemnatur. Hoc autem totum vbl cognommꝰ? 5 Frv. In voce catharactaꝝ tuaꝝ. id eſt in ſermone pᷣdicatorũ 1 tuoꝛum. Qu predicatozes ideo catharacte dicutur. quia . eis plumam doctrine ſtillatibus/coꝛdis humam terra mfü⸗ 5 ditur. In voce ergo catharactaꝝ audmumus. q ſicut oli a caſſa nõ fuit peccãtibus om inatio moꝛtis.ita nunc quoq; ri caſſa non erit in peccato pſeuerantibus commatio damna cõms. Quomodo autem ſcimus ꝙ antiqua ↄmmatio caſ⸗ ’ ſa non fuit?O m̃es iam expimento didicimus.quã mims ve rum fuerit quod peccanti homim olim ↄommatus eſt deus. es H Quomodo didicimus?s Omia excelſa tua et fluctus tin ſuꝑ ſt me tranſierũt. Sicut volumma vndaꝝ ſup naufragũ alia 5 poſt alia tranſeũt et obruũt. donec ↄquaſſatũ et cõfractũ u deoꝛſum demergãt. ſic pene et paſſiones vite hunus ſuꝑ bominem moꝛtalem alie atq; alie ↄquaſſantes et ↄfringen tes ptranſeũt. et tandẽ deficientẽ in profun dũ moꝛtis de⸗ 6 mmeaiergüt. Fluctus ſunt ↄmunes et quotidiane penalitates. 4 Excelſa ſunt excreſcentes et ſingulares adnerſitates. que nun nec eedem omibus / nec eiſdem ſemp euemüt. omes tamẽ do auuiquibus/alique ombus. Qma ergo preſens iudiciũ tam ul graue ſẽtio.merito futuꝝ iudiciũ ptimeſco Et weo vt pol n. ſim ulud euaders dũ adhuc tps ſupeſt neceſſe e pemtere. i⸗ Qusõ ſcis ſi recipiat᷑ pnia tua? Scio.q; ĩ die mãdaut dñs z„ miĩaʒ ſuã. Miſ cdᷣia dei ẽ q; pctm hoĩs ĩ pñti vita pumt vt e 1 tnã dãnacõzʒ euadere poſſit.Hãc ergo miaz ſuã deꝰ? P pdi⸗ n catoꝛes ſuos hoĩ mãdat.vt pñtis moꝛtalitatis vtilitatẽ ag⸗ noſcẽs/pꝛo liberacõe ſua futura libent iſtas penalitates ſu ſtineat. Hãc aũt miſcdiaʒ ideo ĩ die hoc ẽ in pꝛoſpitate mã d.at. qꝛ hõ minꝰ pato aĩio ſuſcipet qcqd in tbulacõe poſitꝰ 4 de vtilitate tbulacõis audret. Se qmitur ſicut alia tra nſ⸗ ia tio bhabet. et nocte declaramt. ſubauditur ipam milſeri⸗ coꝛdiam. Quod emm m die id eſt m proſperitate de vtili⸗ tate huius cõmums miſerie verbo docuit. hoc m nocte.i. MV ĩaduerlſitate p ſin ares qᷓſoã tbulacões exẽpꝑlo declamt Quales emm in futuro pacientie fructus ſit ſatis innotuit cum m pꝛeſenti etiam vita nonnunquam quã neceſſarie ſint tribulationes oſtendit Quod ergo m die mandat in nocte declarat. quia quod ver bo dicitur. experimento compꝛoba tur. Wel ſicut alia tranſlatio habet. In die mandauit do⸗ minus miſencoꝛ diam ſuam. et nocte canticum eius. Quod ſic intelligi poteſt Oandauit/hoc eſt per nuntios ſuos pꝛe cones/ſcilicet veritatis pꝛomiſit mſericoꝛdiam ſuam.id eſt quod nos de miſeria huius vite liberaret. In die. id eſt cũ claritas vite eterne pulſis tenebꝛs moꝛtalitatis illuceſce⸗ ret. et ideo interim in nocte vite huius mandauit canticum eius.1 eſt laudem ſuam. vt ſi in futuro die. eius miſericoꝛ⸗ diam percipere volumus. in pꝛeſenti aduerſitate. ab eiꝰ? lau de non recedamus. Dignum eſt emm vt ſi in gloꝛia ſua pꝛc⸗ pitium eum habere volumus.m noſtra hunc miſeria iuſtum pꝛedicemus. QAma igitur peccauimus. quia flagellum ſuſti nemus.quia ereptionem expectamus.m peccato confitea⸗ mur noſtram culpam. m flagello laudemus eius iuſticiam. in ereptione ſperemus eius miſericoꝛdiam. NPpud me oꝛatio pꝛo imquitate. deo vite mee m coꝛreptione. dicam deo ſu⸗ ſceptoꝛ meus es m miſeratione. IORlpud me oꝛatio. m ſecie⸗ to. m abſcondito. quia per eam non homimbus ſed deo ſol placere concupiſco. Deo vite mee. quia dum me foꝛis fla⸗ gellando moetificat.mtus vunficando aſpirat. Dicam deo In futuro cum ſuſceptus ad glonam fuero ſecurus dicam ſuſceptoꝛ meus es.quod m dubio conſtitutus adhuc dice⸗ re non pꝛeſumo. Vel m pꝛeſenti dicam pꝛeſumens de pꝛo⸗ miſſione quam habeo iam m ſpe. quia iam quaſi factum te⸗ neo. quod faciendum ſine dubitatõe expecto QAnare oblit? es meiimꝰ amãtis et pauẽtis ad diuerſa rapit᷑.nũc de pꝛo miſſiõe ghiat᷑.nũc ð dilatõe ↄq̃rit᷑.Nũc ſe derelictũ ꝗpt põ dus tribulatõis. nüc ſe ſuſceptu ꝗpt fiduciã repꝛomiſſiõis. qre oblitꝰ es mei. Daruulus de dicaiꝰ xꝑri amãti iraſcit ur. xrvj. et qe nõ ad omĩia vota reſpondet. de oblimone cauſatur. Enumerat etiã mala que patit Quare triſtis incedo? Et ne videatur ſupflua triſticia. dũ affligit imquit me immic? . Et qꝛ ſepe plus gaudendũ ꝙᷓ triſtandũ eſt in afflictõe coꝛ⸗ poꝛ. exasgerat caʒ adiusens etia detrimeta virtutis. Du * ofringũtur oſſa mea. ib eſt virtutes deſtruũtur. Poſtremo ſũmam malirriſionẽ immicoꝝ. Exprobauerunt michi qui ei tribulãt me immici mei. In quo non vnus leditur. ſed t ota ſocietas ꝑ infamiã obf uſcatur. Hec omnia patioꝛ dũ ince⸗ do.id eſt dũ in via recta gradiendo proficio. Vbi occulte an meritum imnut. dum ſe et bona agentem / et mala patien ta tem dicit. M — (De. xlil. pſalmo. n⸗ dica me deus et diſcerne cauſam meã de gente nõ ſancta m NRlind eſt iudiciũ ſcõm cauſam. et aliud ſcᷣm retribucõeʒ. t Bom ergo qui m pñ̃ti inter malos ſũt.et tñ in cauſa eis v⸗ : mti non ſũt. orant vt eis primũ eoꝝ cauſaʒ diſcernat. et ſic n. iudicet.qꝛ tũc nos ſalubriter in retribucõe iudicat ſi pri? o. cauſam nram bic a gente nõ ſancta diſcernat. Qmia tu es : de? foꝛti. mea. Ideo ꝑ te ab eis ſepari peto.qꝛ cũ eorum ſe⸗ maliciam grauiter poꝛtem. non tamẽ ab eoꝝ ſocietate me ol per ſupbiam et fiduciam virium meaꝝ diſiungo. Bed dif⸗ , fertur qð petitur. Ideo clamat. Quare me repuliſti? D Emitte lucem tuam et veritatẽ tuam. Per fidem umma. n per veritatem ſidem remunera. Illummã do miſericoꝛs. re⸗ munerando verax. Ipſa deduxerunt me a malis meis. et 1, adduxerunt ad bona tua. Que bona tuas In montem. in ta . bernacula tua. In montem ductus ſum per fidem. im ta⸗ 4 bernacula tua ductus ſum per operationem Introibo ad altare tuum domine per dliecuonem? In montem vt alta . crederem. In tabernacula ut foꝛtia facerem. altare/ vt meipſum mmolem. Mons et tabernacula de preſentt. altare de futuro. vbi plena caritas. Et ideo ait. introibo vt immoler et ↄtempler ad altare.id eſt ad deũ qui letifi⸗ “ cat muentutẽ meã. Et bene iuuentutẽ letificat. vetuſtatez em̃ letificat ſed otriſtat. Nd deũ qui letificat muẽtutẽ me am Sed exterioꝛ homo noſter vetus coꝛrũpit᷑.ſed interioꝛ homo noſter de die m diẽ renouat᷑. Caro em̃ nr̃ᷣa que per moꝛtẽ diſſoluit.in pñti vita nõ renouat᷑. Spuũs aũt muen⸗ tutẽ ſuã etiã in hac vita renouare incipit.qñ ꝑ gram deijv⸗ tutibus renouatis deſideria vetuſta depomt. Deus ergo ũ vetuſtatẽ nram /ſed iuuẽtutẽ letificat.qꝛ quãtomagis ca⸗ ro foꝛis atterit.tãtomagis mens intenus ſpãli gaudio ↄſo lat᷑. Ideo mquit.ↄfiteboꝛ tibi in cithara. Quia tu leticiaʒ nõ vetuſtatis ſed uuẽtutis.id eſt nõ gaudiũ carms ſʒ ſpũſ diligis.ideo et ego carnẽ affligã.et laudabo te in macera coõne carms. Contra qð q aĩalitas murmurat. ip̃ᷣe eã incre pando caſtigat. Qua Eclmaſti ſemitas nras a via tua. Tu vemẽs in ho⸗ mie viam nobis ꝓ exemplũ ſtrauſti.et ab illa via quicquid bom in nobis eſt ꝑ imtacõnẽ deduxiſti. Vel ſemi tas nr̃as.id eſt ꝓplexas et laboꝛioſas vias nras. in quibus prius ſcᷣm carnẽ ambulammus a via tua bona declinaſtii io eſt remouiſti.qꝛ amphius pꝑ illas nõ currimus.poſtꝙᷓ in via tua direct ſumus. ¶ Mumiliata eſt in puluere aĩa nr̃a c.ẽ.i.t.u.n. Puluis ſũt cogitacõnes vane.terra aũt pra⸗ ua deſideria. Bene aũt prius aima in puluere humiliat᷑. ac deinde venter oglutmat in terra qemſi prius amma va⸗ nis ſe cogitacõibus ſubderet. nequaq; carnẽ deſideria im⸗ mũda obligarẽt. Sed qꝛ prius aia a vamtate vincit᷑.poſt⸗ modũ caro ad immũdiciã glutinatur. NX (Ge. rlv. pſalmo. Eus im medio eius non commouebitur. adiuuabit eam deus mane diluculo. Beata ciuitas que rege; habz deũ.qꝛ cũ foꝛis bella patit᷑. pax eius mtꝰ? nõ ↄturbat᷑ ſelix ille qn talẽ habet ammã. ita in amoꝛ eʒ dei ſolrbdata vt quecũq; foꝛis moleſtie ꝑpſtrepãt.ta mẽ vſqʒ ad ſulentiũ interne qmetis nõ irrumpat.qꝛ deꝰ qui pacis amatoꝛ eſt. coꝛ ↄt batu; mhĩtare n pᷣc.ſʒ qꝛ tã pacificã hitacõʒ deus ñ mueiret mſi eam faceret/abiuuabit eã deus mane dilucuto H Ooane tepeſtine diluculo m luce. Mane. qꝛ aoiutoꝛ ĩ opoꝛ⸗ tumtatibus. dil uculo/qꝛ m tenebris opari neſcit. Qdꝛuua⸗ bit volente. qꝛ nemo muitus bonũ facit. diunat cimntate. letificat ciuitatẽ. requieſcit in ciuitate. et pꝛotegit ciuita⸗ . tẽ. ¶ Wemte et videte opa omi. Primũ vemte. poſtea vi⸗ dete. Vos em̃ in tenebris eſtis. et ibi opa dm̃ videre n po 4 teſtis,Wemte 1&π an lucé. et videte pꝑ lucẽ ꝗᷓ lux fecit in 4 luce. Videte opa dñi. Que opa dii? CLũ quid celu et terrã k Non. Bed qᷓ de ſuꝑ celũ poſita ſũt ſuꝑ terrã. Orimũ em̃ ce lu deus et terrã fecit. demde qᷓdã in celo et in terra/de ce⸗ lo et terra produxit. Sed hec qꝛ terrena ſunt/ vbiq; tran . vidert pñt. nec ut iſta wideant᷑ aliude alio boies muitãtur 4 Sũüt quedã alia qᷓ nõ de celo vel de terra pꝛoduxit ſed de n ſup celũ ſecũ afferẽs/ſuꝑ terrã poſuit. nõ deiciẽs ea ſed ĩ⸗ 8 clmãs.nec terrã ꝑ ea pᷣmẽs ſed releuãſ. Que ſũt iſta opera n don, Dne au. au. t. et ti. ↄſideraui opa tua et expaur.ĩ me⸗ dio duũñ aĩialiũ cognoſceris. QAuõ poſita ſu p terrã? Ver bu caro factũ eſt.et ha bitamt ĩ nobis. Quõ pꝛodigia? Daruu us natus eſt nobis. fuꝰ datꝰ eſt nobis. et vo. no.e ad. .. c D. p. f.ſ.p. p. Sup terrã poſita ſũt.qꝛ trena ad pacẽ ↄpo⸗ nut. Predigia ſunt. qꝛ venturi ſeculi gaudia pꝛotendunt. Prodigia ſunt.qꝛ pr̃ futuri ſeculi. Sup terrã poſita ſunt, ““ ꝗqe pemceps pacis. Nuferens bella. pacificãs Hoĩez mtus et extra.et terrã carins/dño aĩe vſ quequaq; ſubiciẽs. ¶ Er⸗ cuũ ↄteret et ↄfrĩget arma. vſutias et machĩacões dya boli abdmbilãs Scuta oburet igm'/dura coꝛda mollet igne ſpuſ ſei. Quibꝰ pat᷑tis et plena pace reddita. exhoꝛtatoria vor ſeqt᷑.qꝛ oẽs volũtarij ad veꝝn bonũ iutãt᷑ Vacate et videe W ——— MM 5 f—êôS . R VXvi Xxvij. qm ego ſum deus. De quinqua geſemo plal mo. Alerere mei deus lcöᷣm m. m. t. Rudite petẽzes o⸗ NMante pctozeé. et diſette qualiter vos pꝛo pctis vnſ oꝛare de betis. Nudite quid dicit. Miſerere mei deus. Re⸗ us em m cauſam ductꝰ?/oſiderat ꝙ iudex ſuus nec falli p̃t qꝛ ſapiẽs eſt. nec coærũpi poteſtqꝛ auſtus eſt. nec vinei po⸗ teſt. qꝛ oiĩpotens eſt. nec decliari poteſt qꝛ vbiq; eſt Videt ergo qe nullũ omino excuſacõi ſue ſiue defenſiom locũ eẽ. et idcirco ad ſolam miſ cdᷣiam flagitandã ſe ↄuertit dicẽs miſerere. O quanta eſt vintus hiuus verbi. mſerere. Nc ſi dic eret. O dne agnoſco culpam meam. mintelhigo reatũ me um. ſcio quid feci.ſcio quio merui.nõ ignoꝛo cum quo mi⸗ chi cauſa agitur. non ignoꝛo quid pꝛo culpa michi debet. Volo peccatum meum abſcondere.ſed tu noſui omma. vo lo reſiſtere ſed tu potes omnia. volo effugere ſed tu com⸗ plecteris omma. Quod er go ſolum reſtat.de te fugio ad te. Fugio iram. fugio ad miericoꝛdiam. milerere. Nolo ut intres in audicium cum ſeruo tuo. quia non auſtificabitur in conſpectu tuo omms viuens. quantomagis ego pecca⸗ toꝛ et crimims reus? Non ergo peto vt udiceris mecum. ſed vt miſerearis mei. miſerere mei. Tu quis es? Edicito quis ſis. Citius foꝛtaſſis ad miericoꝛdiam flectar/ ſi per⸗ ſonam agnouero. Non mquit domine non. Sed volo inte⸗ rnim latere. quem tamen latere non poſſum. Volo ut interĩ me neſcias.licet non ignoꝛem q; omma ſcis. Timeo emm ſi mulq; erubeſco nomen edere. perſonam deſignare. et quã⸗ to tibi familiarioꝛ ante culpam extiti/tanto magis nunc cõ fundoꝛ poſt culpam agnoſci. Nonergo dico tibi domme. miſerere damd.quemaomodum alibi dixi.memento domi⸗ ne dauid/et omms manſuetudims eius. nec ſicut aliquan do blandiẽs dicere ↄſueuerã p puero tuo.nõ ſaltẽ ſeruo tuo/ aut filio ancille tue. qe bec cĩa nomiĩa familiaritaus ſunt, 7 xrviij et ideo quanto ma mfeſtius prelata. prions gratie benefi- cium ad memoꝛiam reduc erent/tanto grauius ſequẽtis cul pe reatum accuſarent. Taceo jgitur hec omia. ſil co. diſſi⸗ mulo. ne foꝛte ali qud eoꝝ ↄmemoꝛas. et te magis iratum redderẽe. et me magis reum demõſtrarem. Wolo mterim e S nõ agnoſci.ut citius poſſis tu ↄplacari. Ne ergo qᷓras dñe quis ſim ego.tm̃ mſer ere ↄfiteti pctm ſuũ. damnanti culpam ſuam.querenti miſcdiaʒ tuam. Miſerere m. d. Nõ em audeo dicere deus meꝰ?. Deũ ſolummõ agnoſco. meum nõ pᷣſumo. Ego em peccando te brdieim nicum ſeque a te receſſi.malũ amando a bono elõgaui. ꝗptea quaſi eiectꝰ⸗ quali lepꝛoſus/quaſi ſepatꝰ/quaſi imundꝰ/quaſi alienus/ aꝗpmnquare nõ audeo.accedere nõ plumo.ſed tm de lõge ſtans/et ad te vocẽ leuans/cum magna deuocõe/cum ma⸗ gna coꝛdis ↄtricõne clamo et dico.miſerere m. d. Dicant qui bom ſunt.dicant qui mundi ſunt. dicant qui pun ſunt dicant qii familiares ſunt. dicant qui fiin ſunt. qm here⸗ des ſunt / deus meus dicant. Ego qui immundus ſum. qui pollutus ſum. qui abiectꝰ ſum. qui lõge ſum. qui patrẽ de⸗ ſerin. qui immico me vendidi. qui in re gionẽ longinq uam abij. qui hereditatẽ meam ꝑdidi.qu ſubſtantiã meam luxu rioſe viuẽdo dil iſſipaur. ego nõ dicam deus meus. nõ dicaz pr meus.ſed tĩmõ miſerere mei deus. fac me ſicut vnũ de mercẽenarijs tuis. qꝛ ñ ſũ dignꝰ vocan filius tu2. Miſerere ergo mei deus.ſ.m.m.t.nõ dico ſcᷣm magnam miſeriam meam. ſz ſcðm magnam miſcdiaʒ tuaʒ. qꝛ lz magna ſit mea iſeria. maioꝛ tñ ẽ tua mſcõia.Oile.m.d.ſ.m.m.t. No⸗ 1o puam miſ cdiaz ꝗrere. qꝛ nec te decz puã miſc diaz dare. Jã em exaudicõe dignꝰ nõ eẽm.ſi a magno paꝝ ꝗrerẽ. mi ſerere ergo m. d. ſ.m. m. t, Nequaq; dñe mag poſtulãs de meis meritis ↄfido. ſʒ tuã magficẽtiã honoꝛo.mi.ergo m. d. l. m. m. t. zpt magna miſ diaz. t. et ſcᷣm m. m.t.miſerere Wt continebit in ira ſua milcdias ſuas. Tria ſunt mala m quibus Homo afſfligitur. et quatuoꝛ bona: quibus conſolatur. Vnũ maluũ eſt exterius ſub ho⸗ mme. aliud malũ eſt exterius m hoĩie. alind malũ eſt inter. us in Pomãe. Malũ exterius ſub homie eſt. cum mn hijs que foꝛis poſſidet dãna patitur. Malũ exterius in hoĩe eſt cu caro eius mfirmatur. Malũ interius in hoĩe eſt vermis cõ⸗ ſcientie. Tribus his malis quatuoꝛ bona opponũtur. vt mi⸗ ſericoꝛdiã ira nõ contmeat. ſed beneficia ꝓpici/irati flagel la tranſcendãt. Eſt nãq; bonũ exterius ſub hoĩe in trãqui litate reꝝ tempalii. et eſt bonũ exterius in hoĩie in lamta⸗ te coꝛpm. et eſt bonũ interius in hcĩe ſecuritas ↄſcietiarũ. et ẽ bonũ ĩteriꝰ ſupꝛa hoĩʒ /oulcedo celeſti gaudioꝝ. DPlꝰ ergo confert Picius ꝙᷓ abſtulit ir atus. quia prius peccan⸗ tes in nris ꝓcutimur. ſed poſtmodum etiam in hijs que ſu⸗ pra nr̃a ſunt conſol amur. (Delxrxuiz plallog. Womã loquitur pacẽ in plebẽ ſuã.et.ſ.ſ.ſ. Qua⸗ tuoꝛ ſunt paces. duas dat mudus. et duas dat de us. Munous dat pacem in tranquuhtate ren tpalum. et dat pacem in ſamtate coꝛpoꝝ. Deꝰ dat pacem in tranqli tate mentis. et pacẽ in audio ↄtempꝑl acõms. Sed ea pax que eſt in tranquillitate mẽtis/in hoĩe eſt.ea que eſt ĩ gau dio contẽplacõms/ſupra homieʒ eſt. Illam deus in plebe loquitur.quia eã impfectioꝛibus tribuit. hãc ſuꝑ ſcõs.q ꝑfectioꝛibus eam concedit. ”M Onfiteboꝛ tibi in directõne coꝛdis. Coꝛ hoĩs diri⸗ gitur. qn humana voluntas diuine voluntati con⸗ foꝛmatur.id eſt ut homo id qð deus odit odiat. et qð dila Sit dihigat.Ad hoc aut ꝑ legem dei inſtruimur.in qua no⸗ bis voluntas dei demõſtratur. que videlicʒ volũtas noſtre volũtatis regula eſt. Ideo pꝛius me homiml.id eſt opera L⅓20ä * —– v. n u ad cuſtodiendas iuſtificationes dei diriguntur. poſtea he he mo deo indirectione coꝛdis confitetur. Quis eſt qui deo e confitetur?cui placet quod facit deus.hic deo confitetur. Ne Ille aũt eſt cuiꝰ voluntas et coꝛ directum eſt. vt a volun⸗ tate dei nõ diſcrepet. vel aꝓpbãdo vel impꝛobãdo.vel obe diendo. vel amando.nec mfra ſubſiſtens. nec vltra trani⸗ grediens. In toto coꝛde meo exquiſii te. ne repellas me a mandatis tuis. Dagam et imfideles. deum nõ exquirunt qui dunnũ honoꝛem creature tribuũt. Simiiiter falſi fide⸗ ta⸗ les qui aliud pluſq; deum diligunt. deum nõ exrquirũt De . um exquirere eſt. extra omma qrere.Fide.vt aliud eſſe cre d datur. Dilectione. vt plus diligatur. Coto coꝛde querit. qͥ hunc ſolum muemre ↄcupiſcit Ne repellas me a mandatis tuis. Sepe homo accedens ad deum. a ſeip̃o repellitur. ſe H pe a mundo. ſepe a diabolo. aliquando a deo. ſ ſeipſo re⸗ pellitur vel ꝓꝑ voluntatem ꝓpꝛiam.vel ꝓ carms concupiſ cen tiam. Per voluntatem ꝗꝓpꝛiam repellitur. qꝛ in hoc aliquan⸗ 4 do Fraue fit illi qy deus vult. quia cum eo q; deus vult. de pꝛia voluntate aliud vult / quod ſimul fieri nõ poteſt.cum 11 eo quod deus vult. Per carms concupiſcentiã repellitur. quia dum al iud caro appetit. volũtas ſpus nõ ſine difficul Far tate ad effectum pꝛocedit.il mundo repellitur. dum vł ad n uerſis pᷣmtur. vel pꝛoſperis irꝛetitur. ſ dia bolo repellit᷑. he quando ſuggeſtionũ illius ĩpoetumtate ſine ceſſatione vex 4 atur. deo repellitur. quando ad iliꝰ? maieſtatem cõtem plandam ſurgens incõpꝛehenſil ibilis lucis radijs reuer be⸗ ratur. Que tamẽ repulſio ira nõ eſt.ſed exercitatio. quo⸗ 1 mam iccirco homo ad tempus a ſumms repellitur. vt ꝑ hu militatem melius in ims exerceatur. Vnde dictum eſt. Ne declmes ĩ ira a ſeruo tuo.hoc eſt ſi declinas.declma vt re deas. Memento ergo ſcale iacob. Rſcendunt angeli et de ſcendunt. Qmdam aſcendere ſciunt. deſcendere neſciunt. lꝛuo eſt em̃ deſcendere.aliud pcipitari Non eſt hommis 20 ſemper lurſum re. Di aſcendere noſti ꝓꝑ deuotionẽ mentis ſcias et deſcendere p exercicium bom operis. Si neſcis de ſcendere/neſcis conſcendere.et mincipias tandem poſt in⸗ diſcretam et immoderatam vehementiam aſcendendi ca⸗ dere. Cum deſcendis vwdetur elongari deus. qui ſurſum ẽ Sed ſcriptum eſt. Excelſus dommus et humilia reſpicit. Melius ergo tibi eſt vt humilis ſis et videaris.ꝙᷓ ſublimis et ignoꝛeris.ſQues volando laſſceſcunt. et deſcendunt ſuꝑ terꝛam vt reqiieſcant. Sed alie loca munda diligunt. alie lutoſa et polluta exquirunt Si er go deſ cendis. munda ſit requies tua. Quid eſt contemplatio mſi celums Aud o pe ratto. mſi terꝛas In contemplatone volas. in operatione ſedes. Bed elige loca munda. opera bona vita et fuge lu⸗ toſa.vbi comqunatio ẽ contingentis. Hec ſunt opera imu⸗ dicie. mquinantia ꝓpinquitatem. Non ergo repelleris cum reparis. qꝛ ſi bene reſides validioꝛ conſurges. In coꝛde meo abſcondi eloqma tua. vt non peccẽ tibi. In coꝛde elo quium dei abſcondit.qui illud ꝓ dilectionez ſuſcipit. p me moꝛiam retinet. ꝓ humnlitatem tegit. Si nunc tegeretur. non foueretur. ſi nunq; mamfeſtaretur. nõ muitiplicaretur Coꝛ mdus eſt. verbũ ouum. opꝰ pullus. foue et nutri. Non vmificatur mſi nutriatur. Peccas ſi non recipis. peccas ſi receptum reicis.peccas ſi retentum ante tempus expoms. Pꝛimo duritia. ſecund o negligentia. tercio ſuperbia. Ido abſconde ne pecces. enedictus es domĩe. doce me iuſtikt cationes tuas. Non auditoꝛes legis iuſti ſunt apud deum. ſed factoꝛes. Igitur ꝓ bonum opus auſtificat deus. Juſti ficationes dei nouit. qui intelligit iuſtum eſſe.vt qui mala cum delectatione ꝓpetrauit bonum ſine doloꝛe et laboꝛe facere non poſſit.nec murmurat in pena. qu. humiliat᷑ pꝛo cuipa. In labijs meis pꝛonuntiaui omma mudicia oꝛis tun. Bonus odoꝛ. Damum humilitas ſilentij. Deinde ſtudiũ bo m operis.poſtremo fiducia pꝛonuntiandi verbi. In coꝛde hi moeo ſuentium. Doce me uuſtificationes opus. In labiſs⸗ de meis pꝛonuntiam/verbum. Duo ſunt que homm labia tol ”JM lunt. vt loqm non poſſit. Ignoꝛantia quando neſcit. con⸗ ⸗ ſcientia mala quando erubeſcit. Pꝛopterea contra ignoꝛã⸗ ne tiam. m coꝛde meo abſcondi eloquia tua/contra conſcien⸗ ttam malam. doce me iuſtificationes tuas. Pꝛonuntiau. fi no dDuciam loquendi ſigmficat. Omma iudicia oꝛis tii. Nichil i abſcondi. boc eſt totum diri. Que dixiſti mehi. eso pꝛonũ le tiam. me bil ex meo adieci. Nic hil de tuo abſcondi. ne vel l falſitatem pꝛe dicarem. vel veritatem negarem Judicia coꝛ pe dis. que ſunt abſcondita. Judicia ons. que ſunt mamfeſta Ne Judicia oꝛis que pꝛopoſuiſti.iudicia coꝛdis que abſcondi⸗ l⸗ ſti Ju dicia coꝛdis vbi ſententia eſt dictata. iudita oꝛis vbi ni⸗ ſententia eſt peolata. Que ergo mamfeſta ſunt pꝛonuntian⸗- un tur. que abſcondita ſunt ſciri nõ poſſunt Iſta tacere toꝛ⸗ poꝛ elſet.mmillis pꝛeſumere elatio eſſet Quatuoꝛ autem ſũt elo quibus iudicia fiunt. Rliquãdo reddit deus mala pꝛo ma⸗ me lo ad bonum. vt ſaulo penam pꝛo culpꝑa: ad coꝛrectionem. r. NRliquando bona pꝛo bono ad malum. vt diuiti habundan un tiam pꝛo iuſticia. ad retributionem. Rliquando malum peo malo ad malum. vt herodi. et antiocho. et vide penaʒ pꝛo gi culpa. ad damnationẽ ρ uando bona pꝛo bono ad bonu . vt abꝛahe et iob habundantiam pzꝛo iuſticia ad ſalua tioneʒ z In mandatis tuis exerceboꝛ Exercetur qui pꝛeſenti ſtudio . ad melioꝛa et futura bona eruditus. In madatis ergo dei exercetur. qui ſic ſemper bona que agit conſiderat. vt ſe ñ quaſi conſummatum exiſtimet. ſed ſemꝑ quaſi meipientem attendat. Conſiderabo vias tuas. via dei eſt. per quam ad nos vemt. interna aſpiratio.via dei.ꝑ quam ad illum imus bona operatio. Wias ergo dei conſiderat qui ſtudio bom . operis exercendi muigilat. Vias etiam dei conſiderat.qui aduentum eius internum ad ſe diligẽter obſeruat quando vemat.et ad qles vemat.vt cognoſcat tꝑs viſitatioĩs ſue. . ſallite dommo m cithara In cithara duo ligna ſũt vnum ifertus. alterum ſuperius. Inferius lignum tur coꝛde clams quibuſoaʒ deoꝛſum tendentibus. ſurſum trahẽtibꝰ Gupioꝛes clauos plectrũ toꝛquet. ad inferioꝛes aũuũt clauos coꝛde digitis per cuſſe reſonãt. Duo ligna.due ſunt cruces.ĩferius lignum crux carms. ſuperi? lignũ crux mentis. Crux carms eſt afflictio in coꝛpoꝛe.crux mentis. eſt compaſſio m coꝛde. Inferius lignum ſolidum non eſt. quia omne quod in carne dolet. ſi conſcientie bone gau⸗ dium nõ tollitur. foꝛis ſpẽm doloꝛis habet intus veritatẽ nõ habet. Supenus lignum ſolidum eſt quia doloꝛ mentis ad mtima penetrans monſtrari poteſt. fingi nõ poteſt. C 02 da eſt coꝛpꝰ qð tenditur et maceratur. inter penam carms et doloꝛem coꝛdis. Inferioꝛ clauus. eſt timoꝛ. fuperioꝛ. eſt amoꝛ. quia timoꝛe caro configtur. amoꝛe ammꝰ vulnera⸗ tur. Illa ne ad mala moueatur. iſte ut ad bona ſenſificet᷑. Plectrum eſt gratia. que affectum coꝛdis appꝛehendens ad ſe trahit. et ad ſuperioꝛa ire facit. Coꝛda ſiccatur. et tenditur vt ſomtum reddat. et caro hoĩs pꝛius a malo mũ datur. poſtea ĩ bono excitatur.ibi ſiccata.hic tenſa Sicca ta per abſtinentiam. tenſa ꝓ pacientiam. Infenoꝛes claun rotundi ſunt. ſuperioꝛes ſoldi.quia timoꝛ circumſ pectus eſſe debet amoꝛ perfectus. è (BDe. lx. virj. pſalmo. òM. Irabilis deus imm ſanctis ſuis Ruid miraris foꝛis. Intus eſt mirabilis deus. Si em mrabile eſt. q ad ſerututem factum eſt/qð ad imaginẽ factum eſt. quo⸗ modo mirabile non eſt? Mira bilis deus in ſanctis ſuns. He ergo illos foꝛis reſpicias. Nam quod foꝛis eſt/miſerabile ẽ quod mtus eſt/mirabile eſt. In tus exgo vide.et nõ mirabe ris quic quid foꝛis aꝓparet. ᷣÿ́—— ßQ S =, =— —- WaaJ — ece ꝙᷓ; bonum et ꝙᷓ; iocundu habitare fratres ĩ vnũ In hoc mun do quedam bona ſunt ſed iocunda nõ ſunt. et iterum que dam iocunda ſunt ſed bona non ſunt Ho num et iocundum eſt/habitare fratres in vnum. hoc eſt ca⸗ ritas. In vno ammo.non m vno loco. Nam loco vnum eſle et ammo nõ eſſe. pena eſt. ammo. non loco. bomtas.loco et ammo/felicitas. Peima vmtas eſt. vt membꝛa capiti co lereant. Secunda vt a ſemuc em non recedant. Ex peima vꝛuunt. ex ſecunda vnum ſunt Honum eſt confiten dommo et pſallere nomine tuo altiſſime. Duplex eſt confeſſio. alia crinmims. alia laudis. Confeſſio crimms. eſt cõuerſio pec catoꝛis. confeſſio laudis.gloꝛificatio creatoꝛis. Confeſſio crimims eſt m deteſtationem mali. confeſſio laudis/m exul 4 tatione bom. Confeſſionem crimims parit timoꝛ. confelſi⸗ onem laudis parit amoz. Dꝛopterea bonum ẽ confiteri dño quomam mitis eſt. pſallere nomim eius bonum. quomã ſua uis. Exemplum manſuetudims eius fuit. quod peccatoꝛes ad ſe vementes non repulit. exemplum ſuauitatis eius. qð qui eum guſtauerunt faſtidire nõ potuerunt. Ex emplũ mã⸗ ſuetudims fuit. qðð infirmantibꝰ compatiebatur. ex emplũ ſuauitatis quod imperfectis confoꝛmabatur. Infirmanti⸗ bus compatiebatur.confitentibus dans vemam/ er pemtẽ tibus non mndicens penam. imperfectis confoꝛmabatur ſpi ritualia ſeminans et metens carnalia Gemmans verbum a bum mentis. et metens victum. cbum carms. WVemt ad i⸗ lum peccatrix. et fudit lacrimas ad pedes eius confeſſio⸗ nem crimims. ipſe vt oſtenderet manſuetudinem ſuam et ꝑ uicoꝛdibus daret fiductam appꝛopiquandi cito vemam m dulſit. penam nullam indixit. ſed ait. Wade/et amplius no li peccare. Dicitur et m alio loco.quia habebat ihelus lo⸗ culos. et ea que dabantur ſuſcipiebat. confoꝛmans ſe imꝑ fectis. vt qui euangelium pꝛedicant de eu agelio viuant. (De. c. rxrij, pſalmo. Xα H α Paulus autem noluit ſumptus accipere de euangelio. ſed gratis factus eſt mimſter verbi. et inuemtur paulus magis aliquid feciſſe qᷓ; xpᷣus.xpᷣus aũt in numero impfectoꝝ mue miri voluit. ne pꝛeſumerent non accipientes. et confunderẽ tur accipientes. et eſtimaretur non eſſe xpꝛianꝰ faciens qð noluit facere xpus. Pꝛopterea cum fiducia accedamus ad mitem. et non derelmquamus ſuauem. ¶ De centeſimo.xj. pſalmo. xoꝛtum eſt i tenebꝛis lumen rectis coꝛde.m.et.m. et iuſtus dommus. Mec eſt fides. Jocundus ho⸗ mo qui miſeretur.et c. d.ſ.ſ.ĩ.i.qꝛ.i.et᷑.nõ cõ.Hec ẽ ope Hec eſt retributio. (De centeſimo xym. vcerna pedibus meis.u.t. Lucerna lumen in teſta. lumen m vaſe.dunmtas ĩ humamtate. Vas huma ratto. In memoꝛa eterna ertt. iuſtus ab a. m. non timebo. mtas. lumen diummtas. vita via. tenebꝛe ĩignoꝛantia Dꝛeceſ ſit xpᷣus ferens lucernam. ſequitur xpᷣianus ten es exempli ſemitam. Pꝛopoſuit humamtatem lucentem ex dunmtate. extulit lucernam. vt videamus fide.ambulemus operatio⸗ ne. diri gamur imtatione. pꝛecedentem vnum multi ſequen tes amen. ium tenerent omma et cetera. vm medium ſilentium tenerent omma. Tria ſunt ſi lentia. Pꝛmum ſilentium eſt ignoꝛantia/languoꝛis. Secun Oum ſuentium eſt deſperatio curatioms. Tercium ſilenti⸗ um eſt adeptio ſamtatis.pꝛimum ſilentium fuit ante legem Secundum inter legem et gratiam Tercium erit poſt hãc vitam.peimum ſil entiũ fuit quando homo nõ agnouit moꝛ bum ſuum / et iccirco ſiluit. nec querebat remedium. Sed poſtqꝙᷓ lex ſubintramt et oſtẽdit languidis vulnera ſua ſta tim ruptum eſt ſilentiũ. et ceperunt moxr egn ſalutẽ qᷓrere ſt. dum medium ſulen — d ſed qꝛ p opera legis vbi ſaulus nõ eſt ſanari volebant.qð Gè querebãt nõ potuert muemre.Tandẽ igit᷑ ↄſiderãs homo pꝓ legẽ nem me iuſtificari poſſe.qᷓ; poſt diut᷑ nos clamoꝛes fatigatꝰ et iam deſperãs rurſum loqui ceſſauit. et ſubſecu 5 tum ẽ ſcdᷣm ſuentiũ. Tunc ergo oĩpotens verbũ dei pris in carnẽ vemens rupit ſuentiũ.locutũ eſt pacẽ.dedit gram. ꝓpoſuit miſcdiam. pꝛomiſit vemã.et ceperunt egri curꝛere ad medicũ.et qᷓi magmis clamoꝛibꝰ.ſic pura fide coꝛdis et h. vera ↄfeſſione oꝛis flagtare remediũ. Hoc itaq; nũc in pᷣ⸗ 4 ſenti vita hac agit᷑.vt hõ ꝑ gram dei ſamtatẽ recipiat. ſed he cũ plenã ſamtatẽ recepit.et ad illã felicitatẽ vẽture ĩmoe⸗ . talitatis ꝓductꝰ fuerit.nõ erit ampliꝰ qð petat.et tũc ſeqᷓ tur terciũ illud bea tũ ſilentium qð nunqꝙᷓ finẽ habebit Int pꝛimũ et medium ſilentiũ multa verba ſonuerunt. inter me . dium et vltimũ ſulentiũ ſonat vnum verbum. Multa ver ba fuerunt multiplicia legis mã data.qᷓ ꝑ moyſen data ẽ. Vnũ . verbum ẽ. vna dei gra/qᷓ p ibm yp̃m facta ẽ.vel potiꝰ mhũs rpᷣus eſt Ooyſes famulꝰ? dei multa verba.multos ſermões pꝛotulit.deus pr̃ vnũ verbũ vnum ſermonẽ miſit. Sed ſer . mones moyſi oĩpotentes nõ fuerunt.qꝛ qð dicebãt facere/ nõ potuerunt.et weo tandẽ qñʒ ĩ pꝛomſſione deficiẽ do ſi 4 luerunt. et tũc omipotẽs ſermo vemt/q nõ ſolũ dixit.ſʒ que cunqʒ dixit.imo quecũqʒ voluit fecit. Iſte ſermo.illud ver 4 byvum adhuc loquitur cq;om fidelibꝰ ſuis pꝛomiſſiones ſuas opatur. Sʒ cum pꝛomiſſa ipleuerit.tunc quaſi loqͥ ceſſabit Cum aũt pꝛomiſ ſa ĩpleta fuerint.qꝛ ampliꝰ qð petatur m⸗ chil deerit. felx in ſempit᷑num ſilentiũ erit Dũ ergo mediũ ſilentiũ tenerẽt om̃ia Bene oma hoc ẽ nõ ſolum illi ꝗ in pe =M titõe deſperabãt.ſʒ et illa qᷓ ĩ pꝛomſſiõe defecerãt. Et nox . in ſuo curſu mediũ iter hret. Nox in ſacra ſcriptura aliqn 4 pꝛo diabolo.vel aliqñ pꝛo mẽbꝛis eiꝰ.id eſt pctõꝛibꝰ et im ꝗs.aliqñ pꝛo pctõ.aliqñ pꝛo pñti vita accipitur. Per nocte ergo ĩ hoc loco moꝛtalis hinꝰ? vite flurus ſignatur.ſicut ꝑ 20 J Diem alibi clanttas vite ppetue. Peeſens ergo vita nox eſt pita vero futura dies Dox iſta hʒ veſpam.dies ille hʒ auro ram. Weſpa pñtis noclis fuit inclinatio vmꝰ? diei. auroꝛa il lius diei mel matio pñtis ſeculi. Veſpa huꝛꝰ? noctis fuit ex quo adã peccauit.donec accepta ſnia moꝛtis a pa dilo pul ſus.ã tenebꝛas huiꝰ mũ di exijt. Nuroꝛa ſequẽtis diei eſt.a reſurꝛectõe xp̃i vſq; in finẽ ſeculi. er go vita iſta nox eſt. ſed 48 eſt curſus hunꝰ? vite. vide amꝰ quo cureat Oer moꝛtalita tẽ cureit ĩ moꝛtẽ.ꝑ moꝛtẽ curat ĩ damnatõʒ.igit vita moꝛta ꝙ naſcẽdo intramꝰ. viuẽdo pcurꝛimꝰ.moꝛiẽdo eximꝰ.Qñ VFgo nox ĩ ſuo curſu mediũ iter huĩt mſi qñ moꝛs vmuerſos quos ĩ ſtadio vite pñtis reꝑxit ſecũ ad ĩferos traxit et nemo adhuc moꝛtaliũ ad vitã ĩmoꝛtalẽ aſcedere potuit. vł ꝑ no pit. et ꝓꝑ actualia cucureit. QOñ ergo poſt oꝛiginalem p̃uan te legis puaricatõe ſuccedẽte. pctm̃ ad ſummũ incrementũ venerat.quaſi nox in ſuo curſu mediũ iter habebat. Sʒ iſta quaſi quadam alterna mutuatõe paulatim decreſcens elõ⸗ Sat.quouſq; lux c reſcendo ad plenam diem puemat Pde ergo oꝛdmatiſſimum dumne diſpenſatioms cõſilium. Quã do omms recuperande ſalutis ſpes pernerat.et moꝛs om⸗ ma ſecum deoꝛſum rapiebat. peccatum ad ſummũ venerat. tunc ommpotens ſermo liberandis mittitur. vt amplius di uine gratie munus comnendetur. Wemt inquit Quis. vnde quo. Sermo altiſſimi. verbum dei. vmcus patris.rex fili⸗ us regis. De conſeſſu patris. ad tolerantiam paſſioms.de li.ad officinam peccau. De lumme celi vſq; ad tenebꝛas ĩ ferm. Sed nunq ideo regnum pdidi. Imo eos qui ſerun „ * * 9. erant peccat liberans. vſq; ad conregnandum ſibi ſublima uit. Et ideo foꝛtaſſis a regalibus ſedibꝰ vemt. qꝛ in domo patris mei manſiones multe ſunt.et regnabunt cum illo in eternum cum acceperunt regnum quod paratum eſt ab im tio ſeculi. Vmcus emm regis erat. ſolus regnum habutt ſed quia ad conregnandũ ſibi fratres adoptare vemt. non jam a ſede regali, ſed a ſedibus regalibus vemre debutut· quia regnum ad quod vocantur cleckt d dei peeparatumt eſt ab miio ſ eculi amen. De duabus ſcolis. ve ſunt ſcole.et duo ſunt genera diſcentii. li⸗ vir tutem querunt. alij ventatem. QAm tamẽ alterũ in ventate appetunt /neutru contemnunt. qꝛ nec virtꝰ odibilis eſt. amatoꝛibus ueritatis. nec veritàs ↄtemptibilis amato⸗ ribus virtutis. Sunt aũt qui veritatẽ querere vident᷑.q tũ qꝛ nõ in veritate/et pꝛo veritate.ſʒ pꝛo vamtate eam quert verltatẽ ſine virtute hr̃e volunt.ſʒ veritas nõ ẽ ſine virtute nec virtꝰ? mii in veritate. llij dicunt. Bom eſſe volumꝰ?. ſz ſapiẽtes eẽ nolumus.et hij nõ iuſtificãtur.qꝛ virtꝰ ſapien⸗ tia ducitur. ſicut qui dicunt. ſapiẽtes eſſe volumꝰ/ſed bo⸗ m eſſe nolumus no erudiũtur. q; ſapĩa ꝓ virtutẽ ↄfirmat. Scola virtutis ẽ.Geati ĩmacul ati ĩ via/qui am.i.l.d. Sco la ſapie. Peati qui ſcru. t.e.i.t.c.e.e.ſic et in po. i. Btũs vir qui nõ a. i.ↄ.ĩ.et.ĩ.u.p.nõ.ſ.et.ĩ.c.p.ñ.ſ.hec eſt ſco la virtutis. Sed mlege dmi. vo. e. et.i.l.e.m.d.a.n. hec ẽ ſcola ſapientie Vtrobiq; tñ ſtudiũ virtutis pᷣmittit᷑.qꝛ mul ti ſcire volunt.pauci autẽ facere/vt pꝛi? ꝓ ſtudiũ bom ope ris mundet᷑ ↄſcia.poſtea autẽ coꝛde mundo querat᷑ ſapĩia Pꝛimũ diſce qd facias.poſtea quere qd ſcias. Ideo pꝛius beati ĩmaculati.i.u.poſtea btĩ qui ſcrutãtur.bti ĩmaculan om̃s libent audiunt bti.ſʒ nõ om̃s libent audiũt/imaculati Tu aũt ſi vis eẽ btũs/eſto imaculatꝰ.qͥs ẽ immac łatꝰ sũ ꝙᷓ pollutus /vel ablutus/ſctũs imaculatꝰ. et ſanctificatus „„ xxiij. immaculatus. P on eſt aduerſus . ſecundo qun ẽ reuerſus. Ille qe non elr uartica tus. iſte qꝛ ẽ reconciliatus pᷣcepta oei mults noĩbus ſigmficetur recepta dei multis noĩbus ſigmificãtur. vra. lex. te⸗ ſtun onia. mãdata.auſtificationes.udicia.ſermões eloqmia. mirabilia. equitas. verba. veritas. auſticia Mia dr cuũtur. quia ea faciendo ꝓpuenmus ad vitam. Tex dicuntur. quia obſeruationũ ritu ꝓpoſito ligant. Teſtimoma dicũtur quia emdenter ammonẽt pems.vel peomiſſis. vel pꝛemijs vel ↄteſtantes. andata dicũtur. qꝛ facienda indic ũt Ju ſtificatões dicũtur.qꝛ ĩpleta a reatu liberãt Judicia dir qꝛ vmcuiq; pꝛo merito debitã retributõʒ pꝛonũtiant. Ser⸗ mones dñr. qꝛ nartado inſtruũt Eloqmia dñr. qꝛ apte ſigm ficãtur. Mia bilia dnr. qꝛ inſolita pᷣcipiũt.et iĩcogmta pꝛo mittunt. Equitas dur. qe ſcdm auſticiam facta ſũt. Verba vñnr. q; ſigmficatões dei. ſunt ad homies. Wenitas dicũt. qꝛ⁊ ita ẽ vt dicũt Juſticia dñr.qꝛ mchil moꝛdĩatũ etinet. De bhis q; in lege ambulãt vł ſtãt vel declinã „ Li lut ĩ lege ambulãtes.alij ſunt in lege ſtantes. aln ſunt a lege declmãtes. In lege ambulant. q i m bono pꝛoficiũt. In lege ſtãt.q a bono ñ recedũt.a lege de⸗ clmãt. ñ faciẽda p̃lumũt. De tubus vjs. Tres ſuvie. via dei. via boĩs. via diabol. Via dei ẽ vitas via boĩs nccitas. via diaboli imqtas Wia dei et via dꝛaboli nunqꝙᷓ flecti pñt.vt ad aliõ tendãt.qꝛ nec via dei mala.nec via diaboli bona aliqñ eſſe pnñt Via hoĩs mutabilis ẽ.et ad duierſa inflectitur. Hoc eſt vel ad viã dei.vel ad viam dia boli. Si em̃ neceſſitas intoꝛquetur ad cupiditatem.et cu⸗ piditas ad imquitatẽ / via hoĩs flectit᷑ ad viam diaboli. Si aũut neceſſitas dingitur ad menſurã.menſura ad ꝛuſticiam/ via hoĩs directa eſt ad vꝛiã dei. ꝓpterea ait. Wtinã dirigan tur vꝛe mee. De eo ſcrptů eſt. ¶ Debitoꝛes ſumꝰ Ariij. ra tres/ debitoꝛes ſumꝰ nõ carm.vt ſcõm carnẽ vi uamus. Spũs homis in medio quodã loco ↄſtitu⸗ tus. ſupꝛa ſe creatoꝛẽ ſuũ habet. cui ſubie ctꝰ ee de bet. ſub ſe carnem ſuam. eui debet elſe platus. Nlud erge debet creatoꝛi ꝓpt ſubiectõʒ. alud carm ꝗpt platõʒz. Crea⸗ toꝛi ꝗpt ſubiectõʒ debet vt nunq; pᷣter eiꝰ voluntatẽ ſe mo⸗ ueat.carm ꝗpt᷑ pᷣlatõz debet.vt eã ſcdm ar bitriũ rõis diui mtꝰ illuĩate diſponat. Juſticia em volũtatis hũane eſt. di ume volũtati.p om̃ia ↄfoꝛmari.et ꝙ; ula ſtãdo habet.mo⸗ tu et apetitu bom deſiderij adpiſci. vt nec ext illã effluat pᷣſumens ea ꝗᷓ nõ debet.nec infra illã ſubſiſtat toꝛpens ab his ꝗᷓ debet. Hoc ẽ ergo debitũ ſpũs ad creatoꝛẽ.vt ꝓ oĩa ſcðm illiꝰ volũtatẽ moueatur.debitũ aũt ad carnẽ.vt uliꝰ appetitũ nec extra ſuũ iudiciũ effluere. nec infra ſubſiſtere patiatur. qꝛ em ſpũs ſeſſoꝛ ẽ.et caro iumẽtũ /ſet frenũ ei de bet vt p̃cipitem a malo cohibeat. et calcaria vt pigrã exci⸗ tãdo exerceat. et pabulũ vt eiꝰ? ĩfirmitatẽ ſuſtẽtet ne defi⸗ clat In ſta bulo pabulũ.ĩ via calcaria et frenũ.hoc ẽ ĩ gete nutrimẽtũ. exercitatõe cohibitõ⸗ et ĩcitamẽtũ. Frenũ ? Eti⸗ moꝛ/calcaria amoꝛ. cũ eĩ ad delectat atõz pcipitẽ ĩpellit deli⸗ deriũ culpe. cohibʒ a delectatõe timtẽ pꝛouidẽna pene In hoc eĩ qð cermt/qꝛ pꝰ culpã pena.ſeqt/ſiue ĩ coerectõe ſi ue ĩ dãnatõe refrenat᷑ a culpa/ſiue ĩ ope / ſiue ĩ delectatõe Timoꝛ ergo frenũ ẽ.et ipᷣe timoꝛ cohibet et ſtrĩgit effluẽtẽ aĩm/et ſiſtit eũ ad tolerãtiã.oñ dẽs faciiꝰeẽ malã ↄcupiſcoa tiã vincere/qꝙ; malã ↄſciaʒ tolerare.et elegit durũ vt duriꝰ euadat. Deiñn vemt amoꝛ et ſtimulat excitãdo pigrã ad ex ercitiũ oꝑis boĩ/et demõſtrãs alacrit tolerãð laboꝛe oꝑpis pꝛo recõpeſatõe tãte retributõis.nã ꝙq; facimꝰ tranſitoꝛiũ eſt et finem habet. Quod autem expectamus eternum eſt. et finem non habet. Merces eſt vita ſine moꝛte. gaudium ſine meroꝛe.iocũditas.ſine doloꝛe Si ergo hec vita qᷓ moꝛ⸗ te fimt᷑ tm̃ diligit vt pꝛo eiZ amoꝛe qcqd pꝛo ſpa deſideran Fyi proteſt libenter deſpiciatur ne ſola ip̃a anittatur. quo delſi Derlio illuc feſtinare debemus. vbi nec vita moete termina- tur. nec. Saudꝛum vllo meroꝛe coꝛrumpitur.nec iocunditas doloꝛe afficitur, HMec itaq; conſideratio ammum ꝓ deſide rium amoꝛis alacriter curzere facit ad tolerantiam paſſio⸗ ms/vt grauia non ſint quecunq; fimri poſ ſunt in tempoꝛe. cum poſt iꝑſa ſecutura ſint que plena conſiſtent et perfecta bona in etermtate. Hoc eſt ergo qð dicitur. fratres debi⸗ toꝛes ſumus non carm Debitoꝛes em̃ ſumus carm/vt eã co hibeamus ab imquitate/et exerceamus in virtute. et ſuſte temus in mfirmate/ſed debitoꝛes non ſumus el /vt ſecun⸗ Dum illam viu amus.hoc eſt em̃ ſecundum illam vmere. vꝛ peoelicet ſecundum concupilſceuas/et deſideria ulius. vt qðᷣ Ula Hoeret fugramus et q; ula diligit apetamus. Quod ſi faceremus nec a malo declinaremus/nec bonũ faceremus. ¶De duplici vel triplici ↄtemꝑlatione de. ens pia iugi contemplatione creatoꝛis ſi reficitur et quantomagis eius bomtatem cogitat. tanto am pꝓlius eius amoꝛe inflammatur. Miratur pꝛietatem. que tã tam maieſtatem ad noſtram compaſſionem inflectit. Oi⸗ ratur maieſtatem. que tantam pietatem noſtra compal ſio ne / et pꝛromdentia affici et pertur ban non ſimt Oꝛ em̃ tan ta bomtas eſſet/et tanta maieſtas nõ eſſet. mala noſtra ad deum redundarent. Si autem tanta maieſtas eſſet/et tan⸗ ta bomtas non eſſet. bona eius ad nos non deſcenderent. Consgratulamur ergo bomtati de tanta maieſtate peopter pſum.ne pꝛo nobis afficiatur.congratulamur vmuerſita⸗ ti de tanta bomtate pꝛopter nos.vt nobis compatiatur Et min his omm bus ammiratio maxima eſt/et ſtupoꝛ menti/quo modo non dedignatur deus humilia et infirma noſtra. et quꝛa illi pietas facit non indignum / quod nobis mileria neceſſarium reddit Quẽ̃admoð materna pietas ſoꝛdente⸗ puenꝝ non abboeret/lſed quodã mõ delectat ↄtrectãs et de — XX. oſculans. nec ignommoſu putat indigna ſuſtinere. qma di lectõ pulcꝝ facit.qcqᷓd dilecti neceſſitas expoſ cit Gergo ”MM pia mẽs deũ ſuũ vtemplat et ipa ſua ↄtemplatõe ſuauiter reficit.et dulce illi ẽ ſemꝑ ad ↄſderanduʒ. q ad laudanð et amandũ ſemꝑ eſt ſuane. Cripliciter aut ammꝰ? deũ con 4 templatur in ſeipo / m opibus ſuis / et in undicijs ſuis. In ſe H rpo bonum. m opibus ſuis magnũ. in iudicijs ſuis iuſtum. In ſeipᷣo amabitem. in opib? 4 ins mirabie. m mvicis ſins metuendum. K. (uode onmna Lemmss et cruciãt. et exercent. omo in mieria et ad miſertã natꝰ ẽ. q; nõ eẽt.ſi PHG nõ peccaſſʒ. Pꝛimũ em in magna iocunditate fuic. eh et ab illa ad ſummã felleitatem puemre debuit. BSz qe obe dn dDientiã nõ temnt. nec retinere potuit qð haburt. nec adapi . ſci qð habiturꝰ fuit.Nd mieriã igit᷑ deiectꝰ. et ad miſeri⸗ coꝛdiã reſeruatꝰ? cepit ĩ eodẽ crudian et exerceri. Cructart ſr vt culpã agnoſceret.exerceri vt ad miſcdiam repari poſſ⸗ dn“—r vt in doloꝛe ſentiret bonum qð pdidit / i exercitauone pꝛo- ti ficeret ad bonum qð habiturus fiit. Totum ergo ad eru⸗ N⸗ ciatum verſum eſt. qð creatũ fuerat ad iocũditatẽ. vt ĩ oms ſi⸗ mbꝰ laboꝛẽ et doloꝛẽ inuemiat.vt in ſua afflictione.et Pe?e 9 Snolcat. 1e. ”ÿ”V ſentem miſenam. et amiſſ am felicitatem ag 9 „ (MRo verbum ſolum bonumar . % 2 rx duab? ſubſtãtis ↄſtat hõ.aĩa ſcz et coꝛperet vitq; . t. O bonũ ſuũ hoʒ. HOonũ carnis ẽ mũ dꝰcũ habudantia o 1 cũditatis ſue.bomũ aĩie deꝰ ẽ cũ affluẽtia dulcedes ſue Si 4, ergo bona carms tanta ſũt.bona aĩe qnta et putãda lunt. *U 4 Quãto ei aĩa carne meloꝛ ẽ. tãto bonu aĩe bono carnis me . liꝰ eẽ necẽ ẽ. Oĩa aũt q̃ viſibuit᷑ bona ſũt. bona ti vt dictũ ẽ carnis ſũt.et ad bonu aĩe nullatenꝰ attingere pñt. Quic⸗ qd dulce ẽ ad guſtũ.qcq redolẽs ad olfactũ qᷣcq ſuaue ad auditũ. qcq; lene ad tactũ.qᷣcqᷓd pulcrũ ad viſuz carm blãdit᷑.et ocunpũ ẽ ad carnẽ.et ñ ẽ aie bonũ i im bis o mibas Xv. Pꝛimũ oſidera im viſibile lumen. qð vil ibil vus ommbus iocundius eſt. ſme quo mchil viſbile . Ipm ergo magnum bonũ eſt. et int cetera bona viſibilia mai? bonũ.et iocũdiꝰ bonũ eſt.et tñ bonũ aĩme eſſe nõ poteſt. Illuĩat em̃ lumen iſtud. ſed oculos carms cm.qꝛ ſi oculos aĩme illuiaret. in bhoc lumie poſitꝰ oĩs verũ agnoſceret · Nuc aũt ſine iſto lu mie vtas vdet᷑.ac ꝓ hoc illð lumẽ nõ illuiat ocłos ꝓ quos vitas videt Sicut er go viſibile lume oculos mẽtis nluĩare nõp̃t. ſic cibꝰ carms.mẽtis famẽ ſatiare non pᷣt.ſʒ ſunt ext omia hec et foꝛis adherẽtia? ꝗᷓi palee cibus iumentoꝝ. Illa auũt ꝗᷓ ab intꝰ ſũt bona.qᷓ; ex adipe frumẽti pams cibꝰ hoĩm DPꝛopterea filij ibełm paleas nõ manducãt ſʒ adipe frumen ti ſatiant᷑. qꝛ om̃s ꝗᷓ internã dulced inẽ guſtare cepunt. qᷣc quid extrinſecꝰ ẽnſitoꝛie delectat.et ſcᷣm carnẽ dulce vi⸗ detur deſpiciũt. Habʒ ergo caro ſuũ cibũ quo reficit᷑. ha⸗ bet et aia cebũ ſuũ quo ſaginatur. Ipe aũt cibus aime ver bum dei eſt. et ip̃m verbum idem lumen eſt/quo illumatur. et cibus quo reficitur. Lumen quo elareſcit ad cogmtionẽ veritatis.cibꝰ quo ꝓingueſcit.et hilareſcit ad amoꝛẽ bom⸗ tatis Ipz ergo verbũ dei pemũ/efſũdit. deiñ ſe infüdit Ef fũdit vt vweat ĩfundit vt ꝓcipiat. Or em̃ ſe nõ effüderet nõ agnoſceret᷑.ſi ſe nõ ĩfunderet.nõ 5 Suſtaret. Peimü ergo ſe effũdit. et ꝑceptibile fecit ꝓꝑ creaturã. Scdo ꝓ carnẽ aſ⸗ ſũptã.Cercio adhuc quotidie ſe effũdit.p vocẽ huanã.Dꝰ pꝛimã effuſionẽ.ĩffuſũ ẽ. et ↄceptum ꝓꝑ rõʒ. Poſt ſcdᷣazʒ effu ſionẽ infufũ ẽ et ↄceptũ ꝓ fidẽ. poſt tciã effuſionẽ.ifundit᷑ et ocipit᷑ Pgmtõʒ. et paſcit vbiq; et reficit. Pꝛimo ad ma mfeſtatõʒ. ſco ad ſalutẽ. ccio ad ĩſtructõʒ. pꝛimo ne mali excuſent. cSo ut pᷣdeſtinati ſ aluet tci vt eruditt iĩfoꝛmẽt ogmo vel ſcientia dei ealia dicitur ſenm Displacio nem aha a ſoennoma mſmune⸗ cionem. Sumniheer cura Axrvj. Becundi contemplationem ſcit numerum oĩm rerum. Se 6 cundum inſinuationem neſcire dicitur. quia ſcientiam non e tribuit. Similiter ſecundum pꝛouidentiam eſt ei cura de ovpkfmbus. ſecundum cripturam et pꝛeceptionem non eſt ei cuuura de bubus. De duabus Ptibus ↄcupiſcentie huane. x„ oncupiſcentia mudi duas partes habet. honeſtatẽ et vtuitatem. Que duo cum pariter mſunt. magis moderata ſunt. qma viciſſim ſe temperant. et qui ab altero ſe reſtringunt. ad alterum immoderatius ſe effundũt. li honeſta appetunt quia deſpicabiles videri erubeſcunt lij/ honeſta appetunt. quia! laudabiles apparere volucrüt. l honeſta fugiunt pꝛopter humilitatem. alij honeſta fugiunt pꝛop ter ſimulationem. vtilitas ita appetenda eſt. vt na tura foueatur. et culpa extingatur. ¶ De tribus gradibus abſtinentie. . rimus gradus eſt abſtinentie. ↄtentũ eẽ his qᷓ exci⸗ pe dant᷑.ſcðs ſe in his tempare.tciꝰex his aliqᷣd dimttere le n n, ¶ De mutabilitate pilati. c⸗ Ilatus mtrogauit ibm.qd ẽ veritas.et ſtat egreſ n ſus ẽ in p̃toꝛiũ.fecit ergo qõnẽ. et nõ erxpectauit ſ olutõz Sic multi t᷑nſitoꝛio feruoꝛe ad deũ ↄuerſi va bona 6, deſiderare ĩ cipiũt ſʒ eað mẽtis mutabilitate teꝝ ad tnſito ſ ria effuſi ĩ mẽtis ꝗꝓpoſito nõ ꝑꝓſiſtunt Querũt ergo ↄuerſi ꝑ fl deſideriũ vitatis.ſʒ nõ expectãt rñſionẽ.auerſi ꝑ appetitu it E vamtatis n ¶ De duplia humlita te. 4l voſũt genera huũilitatis.pꝛimũ ad ſe.ſcᷣm ad alios 2 Hullitas ad ſe ẽ qᷣ qq; de ſemetipo pꝓua exiſumat. Huili⸗ litas ad alios ẽ.qᷓ bona alioꝝ hõ ſine ĩuidia et huoe vↄmen do Ddat. per pamam humilitatẽ pᷣeſſe nõ cupit. ꝓ ſcðᷣam ſubeẽ non contemmt. Humilitas facit.vt ſua occulta homo non . abſcõdat.pietas facit.vt aliena occłta iudicare ñ pᷣſ umat Humilitas facit. vt mala ſua loomo nõ excuſet. pietas facit vt mala aliena non aggrauet. Itez humilitas facit. vt que in ſe latent ſecundum verttatem mudicet. pietas facit vt que in alns nõ ꝓatent ad melioꝛem/partem melinet. Hinc eſt quod viri ſancti ſemenpos tam diſtricte dijudicant. vt cunctos ſibi merito anteponendos kurent. Vident em et que mamfeſta ſunt ſua. et que occulta.alioꝛum autem ma⸗ mfeſta tantum. Cum ita qʒ de ahiems occultis iudicare non peeſumant. mii quantum pietate monente bona elſe exiſti⸗ mant. plura ſunt que in ſe mala vident. mii et mamfeſta et occulta vident.ꝙᷓ que in alijjs.vbi mamfeſta tantum vidẽt Nam et ſi quando quedã occulta aliena ex mamfeſtis dep̃ bendunt. ſua tamen diſtricte per veritateʒ udicant. illa au tem per pietatem excuſando iudicare non pꝛeſumunt Hinc ergo fit ut mferioꝛes cunctis ſe exiſtiment. et hoc il lis ſen tire dulce ſit. qd ſua mala as Suare et. alioꝝ allemare polſ ſ t vo ſut genera electõis. alꝛiud int? p upbu mẽtis. aliud foꝛis ꝓ tipũ elatõis. Dupbia em intꝰ ẽ. ĩactã tia foꝛis Bupbia alia ẽ q ĩ ſuꝛ ↄſideratõe aĩmꝰ intumeſcit. alia q in ſin ↄpatõe cetos deſpicit. Siłr iactãtia foꝛis alia ẽ/q ĩ lui oſtẽtatõe hõ blãdũ ſe ſimulat.ahlia qᷓ ſe crudele et metuẽð demõſtrat. In pꝛia placere mtit᷑.ĩ ſcdᷣa placere dedignat Ex pꝛĩio igit genere l upbie ĩ quo hõ ſibi placʒ. pꝛimũ naſcit Senus iactãtie ĩ quo cetis placere deſidᷣat. Et ex ſcðo ge⸗ nere ſupbie ĩ quo alios deſpicit. ſcm genꝰ naſcit iactatle quo ſe nõ amabilẽ.ſed metuendũ monſtrare laboꝛat. Nund vere ſit homo. Vnũ eſt ĩ hoĩe. cui ſoli undiciũ ẽ cũ deo Hoc aũt ẽ ſolũ ſi bonũ ẽ nõ ẽ̃ ad malũ qcq ĩ hoĩe ẽ.ſiue ſit bonũ ſiue oſẽſꝰẽ rõis et hoc ve ipe ẽ hõ ceta hoĩs ſt et ĩ hoĩe Hoc ſit malũ Et hoc ſolũ ſi malũ ẽ.ñ ẽ ad bonũ qcqᷣd ĩ hoĩe ẽ ſius ſit malũ ſiue bonũ Scieð etiã ꝙ ſac ĩ boĩs pꝰ ꝓoſitũ bonũ xxrvij. ien quedam affectiones maloꝝ ſũt.non ad culpaʒ. et tñ aliquã gre do occaſiones culpꝑe ſic et im malis cum ꝓpoſito malo ſunt arp affectiones quedam bonoꝝ non ad meritum. que tam̃ ſepe hir ſunt occaſio pemtentie. tc De tibus ſpiritibus. ene⸗ res ſunt ſpũs. Spũs dei.ſpũs hoĩs. ſpũs diaboli. nm⸗ Spus dei/et ſpũs diaboli. immobiles ſũt. alter in veren bono. alter in malo. Spiritꝰ hoĩs nunc huc /nunc illuc fle huſtr ctitur. et cui ſe ſociat aliqñ eſt ſeruꝰ.aliqñ eſt ſocius. Scp ſtaen tum eſt em. Non em̃ vos eſtis qͥ loquimm.ſʒ ſpũs pris nri Dat qui loquitur m vobis. Et de altero. Scitis qꝛ cũ gentes eſ odi ſetis ad ſimulacra muta peout ducebamim euntes. Sic ſpi lua initus aliqñ ducit/ aliqn trahit᷑.vt erat ſpũs ĩpetꝰ uluc gra⸗ + De dilecto et dilectoꝛe amme (iebaͤtur lsſe dica michi quẽ diligit aia mea. Ilt᷑ ẽ dilectꝰ? aĩme. et di vlit lectoꝛ aĩme. alt dilectus carms et dilectoꝛ caims.xpus di . lectus aĩme eſt et dilectoꝛ. mun dꝰ dilectus carms et dile⸗ i, ctoꝛ.Dilectoꝛ q diligit. dilect? qꝗ diligit In hoc pꝛobat᷑. fei⸗ qr xpᷣs dilectoꝛ aĩe ẽ.qꝛ ĩ oculis eiꝰ mchil inteſt qᷣlis ſit ſpe nii cies carms. vbi aĩa pulcra ẽ. Dilectꝰ aut aie iõ pe ẽ. qꝛ in pfruendo ipo aia delectat᷑ Tale etem̃ bonũ ẽ ſapia.quo ꝑ diu frui mſi rõnalis natura nõ poteſt. Sicut caro mudo pfruit ttis et delectatur. et oculus carms hoc diligit qð capit. et qui amat ſpeciem amat et illa que ſpeciem cõmendat. nlit VN¶ De eo að ſcriptu ẽ. Wemte ad me o. ꝗ:l. e.e.ꝛc g⸗ llemte ad me oẽs qꝗ laboꝛatis et onerati eſtis. et ego unt reficiã vos.Laboꝛe fatigati.onere Suati.media macerati. vemte ad me. qles ad qle Clauſi ad oſtiũ egroti ad medicũ Z naufra gi ad poꝛtũ Nd oſtũ luĩs/ ad medicũ ſalutis/ad poꝛ it⸗ tu qᷣetis d oſtiũ ut egſſi vitatẽ videatis/ad medicũ vt cu ne rati ad ſamtatẽ ↄualeſcatis/ad poꝛtũ vt collecti poſt labo u re qeſcatis. vacui vt luĩie vᷣtatis ipleami. onerati vt ponde ifun re peccatoꝝ alleuiemi. Laboꝛãtes vt qete adepta ↄſolemi. honn H (De duabus poꝛtis moꝛtis.· S=G vi cupiditate peccant. ſumant dauid ex emplum vt — reſur gant. QOui timoꝛe peccant. ſumant petrum ex emplum. vt reſurgant. Mterqʒ; cecidit. et vterqʒ reſurꝛexit quia xpᷣus vtrunq; reſperit. Ilterum per ſe. alterum ꝑ pꝛo phetam ſuum. Iſte ſunt due poꝛte moꝛtis cupiditas et ti⸗ moꝛ. Que ſi clauduntur. non erit quo mundus mgrediatur . ¶ Quomodo malus homo vuat. (ns rei exemplum ſub celo. Sunt mali qui min quam bom fiunt. ſunt bom qui ſemper in bono conſiſtunt. Illi nunqᷓ ſurgunt.iſti nüquam cadunt illij qui cum ceciderit non reſurgunt. alij cadunt et reſur gunt Qui nunquam ſur gunt. vel nunquam re ſurgunt mali ſunt. qui nunquuam cadunt / vel cum ceciderit reſur gunt. bom ſunt Sic duo genera maloꝛum.et duo bonoꝛum. et vbiq; malꝰ bono vunt. Qui nunquam bom fiunt. exemplum ſunt bo⸗ ms. vt mtelligant non eſſe ex ſe quod bom ſunt. quiah bo num eſſe ex homme veſſet. omms homo bonus eſſet. Iterũ qui a bono cadunt/et non reſurgunt. exemplum ſunt boms vt ſciant gra tiam eſſe.non ſolum q; bonum acceperunt. ſed etiam quod in bono perſeuerauerunt. Si emm perleuerare homims eſſet. nullus caderet. ¶VDe duplici fine et medis. — Aſuã vitã eternam. ad ſimſtrã aũt ſuã moꝛtẽ ꝓpetuã Et ex vita qdem eterna hz q vita e et er moꝛte etna q; moe talis ẽ. Wia aũt qᷓ ad dextam itur / eſt iuſticia. via vo ꝗᷣ itur ad ſimſtrã culpa .Et flectit᷑ iſta vita moꝛtalis / ſiue moꝛs vi talis aliqn ꝓ culpã ad moꝛtem.aliqñ ꝓ uuſticiam ad vitam et ꝗᷓ ad vita puemt.ãpliꝰ nõ cadit.ſic q ad moꝛtẽ ꝓueĩt am plizn reſurgit Fims em̃ ut q; imobiłẽ/mediũ mobile. et flu ctuat donec ſtabiliat᷑. In quamcũq; em ꝓptem ceciderit lig num. ibi manebit. ſiue ad auſtrum. ſiue ad aquuonem. Ita moꝛtał.medio loco ↄſtituta ẽ.et hʒ ad dextrã l N b De nubibus et montibus. ne 292 montibus ſurgunt nubes qꝛ coꝛda tumida a lu⸗ mine veritatis caligant. Nurſum fulmina montes feriunt. 8 quia potentes manus iudicium ſument. Quid ſit vnum de magms malis. Tdoc eſt vnum de magms malis vi te hinꝰ? pꝛeſentis. quod diuiduntur ab muicem et ſimul eſſe non poſſunt. qui et vnum habent oꝛtum et ammum In bhoc ergo tanto minꝰ nn laudabilis muemtur in comunctione ſocietas. quanto ma⸗ gis leditur in ſepera tione canttas. ß ſcn . G⸗ laude compaſſioms. Gnn beata amma que compaſſionem habere poteſt. Omnes patiuntur. pauci compatiuntur. Quanto aũt lau⸗ ſunt Dabilius eſt compati. ꝙᷓ pati. Dati aũt poſſunt impnj.com Nu pati autem non poſſunt mſi pij)½ bo⸗ Quare beſtie crucitentur que culpꝑam nã babent. ibe Jpena culpe debet᷑.q nõ peccauerũt/quare patiũ teri tur? Pena homis iuſta eſt. qꝛ peccamt. Cetera/ quare pu⸗ its muntur. que non peccauerunt. ſed que pꝛopter hommem fa ſen cta ſunt.pꝛopter hommem pumuntur. quia in poꝛum pe⸗ e na homo pumtur. Omplius adhuc. quia ſi non peccaſſet hõ. laboꝛarẽt ꝗpter hoĩez.qᷓ̃ ꝓpt hoĩeʒ facta ſũt.vt ſ ciat hõ ꝗnti ẽ apð deũ ſaulꝰ eiꝰ pꝛoquo oĩa laboꝛãt.ne ſolꝰ pe la gri boꝛet.et vt diſcat penã timere penã vidẽs laboꝛãtiũ ĩ pena ti uomodo homo a deo receſſit et quomõ redit. omo pꝛimum per ſuperbiam receſſit a deo. poſtea u A. Eper concupiſcentiam receſſit a ſemetipſo Der ſu⸗ 4 perbiam factus eſt diabolus. per concupiſ centiam factus 4 eſt ſicut equus et mulus. quibus non eſt intellectus Nunc 4 per humnlitatem reuertitur ad deum. per mundiciam re⸗ . uertitur ad ſeipſum. Der humilitatem meretur gloꝛiam. ꝑp mundiciam meretur incoꝛruptionem. Gloꝛiam deitatis. in⸗ is coꝛruptionem immoꝛtalitatis. ðèͦUDUMð *N„ ⸗ Nvu . ¶ Kuomodo male ſe et lua diligit. ſt quidam amoꝛ homĩ ad ſe/et ad ſua.ad vitam ſu am. et concupiſcentiã ſuam ſd vitam ſuã qua vult bic eſſe.ad cõcupiſcentiã ſuã qua diligit ea que ſunt in mũ do. d vitam ſuã qua negligit deum. ad ↄcupiſcentiã ſuam qua obliuiſcitur deum. ad vitam ſuam qua refugit aduerſa moꝛe.appetit cupiditate. et viuunt membꝛa hoĩs que non ſunt moꝛtificata ſuꝑ terꝛã.viuunt et ſentiunt. Muũt diſcre tione.ſentiunt dilectione. Diſcretione in bono et malo. di⸗ lectione in ſolo bono.Diſ cretione in his que odiunt et di⸗ ligunt.dilectione mm his que diligunt. et blandiuntur oculi ad ſpecies illecebꝛoſas, vt apenãtur ad videndum Blãdꝛũ tur aures ad cantica ſonoꝛa. ad verba ocioſa. vt apiantur. ad audiendum. Glandmntur nares ad odoꝛem ſuauem. vt apenantur ad olfaciendũ. Olandiuntur fauces ad ſapoꝛes Dulces. vt apertãtur ad guſtandum. Blãdmntur manus ad molles tactus. vt poꝛnigantur ad tangendum. Et luxurtat tota maſſa nature fermento malicie et nequicie Malicie in mamfeſto. nequicie in abſcondito Malicie in opere.nequi cie in cogitatione Malicie carentis ſincerttate. nequicie ca rentis ventate. Et amat Homo puerſe ſe et ſua. et nutrit germma mala. et exbibet mebꝛa ſua arma imquitatis. abi ciens diſciplmã et bomtatem odiens. ne cõtriſtet membea ſua.laxat frena oculis et aunbus. vt intrent et exeãt ad de lectationes ſuas. et om̃s ſenſus vt gaudeãt et fruãtur gau Dijs ſuis futuros doloꝛes n6 pꝛoſpiciens .,pꝛimum ꝓ ne gli gentiã. poſtea p contemptum. (De itmnere trium dierum. HBimus itinere trium dierum in deſerto vt ſacrificemꝰ Dno deo nro. Eſt quidã acceſſus et receſſus aĩiue ad deum ſiue a deo. Acceſſus ao deum. receſſus a deo. abeunti iter eſt noctem. redeuntiuiter eſt ꝑ diem. Quot noctibꝰ recedit. — rx. tot diebus redit. beunte pꝛime noctis iter eſt ꝑ ſuper biã N qua deum deſerit.ſecunde noctis iter eſt ꝓ concupiſcentiã ni qua alia pꝛeter deum appetit. tercie noctis iter eſt ꝓp obſti⸗ en natiam qua in aliems extra deum requieſcit. In ſuper bia t eſt vamtas.in concupiſcentia delectatio. in obſtinatia con ſenſus, Per vamtatem igitur abiſt. ꝑ delectationẽ ſtat. p on conſenſum ſedet. Per ſuperbiam a deo recedens vadit ad ſee. vt requieſcat in ſe. Der concupiſcentiã deſcendit ſub ſe di vävt requieſcat in carne. Per obſtinatiã trahitur extra ſe / vt requieſcat in rerum viſ bilium ſpecie. et pmaneat m dele ⸗ a ctatione. Pꝛimum vadit de virtute ſua gloꝛian. ſecũdo va . dit in vitijs ſuis delectari. tercio vadit in tranſitoꝛijs con⸗ ſol ari. Deimo maledictus homo qui confidit mn homme.ſe⸗ 4 cundo qm pomt carnem bꝛachium ſuum. tercio/qui ſpera⸗ uit m multitudme duntia rum ſuaꝝ. et pꝛeualuit m vamta ) te ſua. Neuerenti aũt pꝛime diei iter eſt. quan do intentio⸗ nem ſuam ab eo conuertit quod exrtra ip̃am eſt ad id quod 74 ipᷣa eſt. Secunde diei iter eſt. quando ab eo quod eſt/am⸗ n mo ducitur / ad id quod eſſe debet. Tercie diei iter eſt. qñ a perceptione ilummatioms. rapitur ad fontem lumms. Dꝛima reuerſio eſt. ab aliems ad pꝛopꝛia.ſecunda eſt a ma in lis ad bona. tercia eſt a ſtudio virtutis. ad pereeptionẽ in⸗ 4 terne et eterne dulcedims. ðÿẽ .- ¶ QAuomodo deus cibus et potus dicittu. eus noſter cibus et potus eſt. Cibus quando per n cogmtionem ſumitur. potus quando ſumitur ꝓ di 3 lectionem. Duplici hoc ſenſu beata aĩma deo frui tur.ſcilicet cogmtione et dilectione.quia cognoſcendo v . uit et diligendo. In cogmtione aliquid laboꝛis eſſe vide⸗ ne tur. in qua quaſi cibus mſi pꝛus maſtificatus fuerit nõ ſu⸗ e mitur Dic em̃ ſcupltatioms laboꝛe peruemtur ad guſtu co 4 gmtioms Dilectioms poſt difficultatẽ nõ habet.et faciliꝰ 4 mtrat in ammã. bom dilectio. quaʒ occulti cogmtio Tnna vyir. refectione deus fidelem ammam paſ cit. per verbum / per ſa cramentum. per ſpiritum. Quando nos per verba ſua et ſa cramenta reficit. fauum nobis edendum pꝛopomt Quando vero intus per ſpiit um . uum nos reficit. mel nobis 8uſtan dum effundit. ea que der l unt. incoꝛpoꝛalia ſunt. ume nature excellentia. ita ommfari am incompꝛe henſibilis pꝛobatur/quod nec eius etermtatem/equare po teſt tempus, nec immenſitatem locus. nec roteſtate; ope. nec ſapientiam ſenſus. 9et ſua et Aem oedinat deus. ðèð una diſpoſuio m ommbus operatioms ſue virtu tem oſtendit. In boms quidem dupliciter. in qui⸗ bus vtrunqʒ facit. vt et ſint. et vt oꝛdmate ſint. In malis aut ſimpliciter. in quibus nõ facit ndem vt ſint. ſeo tan⸗ tum vt oꝛdinata ſint. . ¶ De mana. et xp̃o. et patre. M aria poꝛta.xpus oſtium. pater occultum aria bo mo. xpᷣus homo/et deus. et pater deus. Per mari⸗ am ad xp̃m.ꝓ xpᷣm ad deum In maria pietas.in patre maie ſtas. in xpᷣo pietas et maieſtas. Pietas ex cõpaſſione gene ris. maieſtas peo excellentia deitatis Maria ſtella.xp̃ᷣs ſol Ideo peccatoꝛes. quaſi in nocte a maria cõſ olantur. uuſti quaſi in die a xpᷣo ꝛllummãtur. Iccirco ſi ptimeſcis ſuppli⸗ caturus ad deum accedere. Neſpice ad mariam. Non illic muems qð timeas. genus tuum vides. Hec eſt pꝛima pꝑie⸗ tas. qua tibi adhuc trepidãti excelſioꝛ tempatur maieſtas Hac ſouearis/hac nutriaris.donec conſoleris et coꝛoneris (D. De ſeptem modis ſuſceptioms duunne. eptem modis ſuſcipit deus Pomiem. Damo ad ſpõ ſionem. ſecundo ad pꝛotectionem. tercio ad ſuſten tationem. quarto ad reconciliationem. qumto ad appꝛoba- tio nem. 1 xto ad conſolationem. ſeptimo ad remuneratõz. Wü 2 5 ð s Deimum pugnaturos contra diabolum ſuſ. cipit in cauf a vt Kſ ꝗquaſi ſpondeat pꝛo eis. qñ confidit in eis. quẽa dmodũ cau e ſam beati iob.quaſi cumſ dã agomſte ſui ↄtra diabolum de ſt fendendam ſuſcepit. Quoſ oam aũt quaſi timidos et mer⸗ tes a pugna fugientes ſuſcipit ad pꝛotectionem ne ledant᷑. Nlios in pugna ruentes ſuſcipit ad ſuſtentationẽ.ne conte pe rantur. Nlios poſt ruinam ſurgentes ſuſcipit ad reconcilia epe conem. vt remunerentur. Rlios poſt bonam opationem ſu⸗ . ſcipit per remunerationẽ, vt gloꝛificentur. Nlios inter ope randum feſſos ſuſcipit per internam aſpiratõnẽ.vt refocil⸗ lentur. et conſol entur. C De exerettatiombus. ij ſunt laboꝛantes et nõ pꝛo ficiẽtes. alij laboꝛãtes et peoficiẽtes. alij non labo rantes et pꝛoficientes. Laboꝛantes et nõ pꝛoficien tes ſũt miſerã di.laboꝛãtes et pꝛoficiẽtes ſũt laudãdi.pꝛo ficiẽtes et nõ laboꝛãtes ſũt btificãdi Qum pꝛo mũdĩ głia la boꝛãt, la boꝛẽ hñt. pꝛofectũ nõ habẽt. QAQm pꝛo vita eterna ho la boꝛãt.laboꝛẽ quidẽ hñt.ſʒ in laboꝛe ſuo pꝛofectũ ha bent. Qui gratis dona virtutum ſuſcipiunt ij peofectum babent. vbi laboꝛem non habent. (De triplici fructu lectioms. H 6 rimus fructus lectõms eſt. vt ad veritatẽ recogne ſcendam erudiarns. Secundꝰ fructus lectioms eſt . vt ad virtutem amandã exciteris. Terciꝰ fructus lectõms 3 eeſt. vt intentione legendi occupatꝰ.coꝛde non vagens. i ¶ De duplici fructu ꝛerunn. e⸗ rimus fructus ieiunij eſt. moꝛtificatio carnalis de⸗ lectatioms. Secundꝰ? fructus eium eſt yt per af 4 flitionem carms coꝛde compugaris. ¶ De fructu laboꝛis. nmus fructus laboꝛis eſt occupatio Secundus exeraatioo. [Quare damnent qa pirtn n pale tan⸗ r⸗ aſe ene u 25 1. aliter nõ eccauerũt vare inquis damnentur qui nõ peccauerunt. Oſte de iuſticiaʒ. quare penam ſuſtinet qui cul pam non ppetraut. Quis illes Puer ais. qui recens natus moꝛitur. et ꝛdeo damnani dicitur. quia renaſci nõ potuit Iſte inquis culpam non fecit. et ſuſunet penam Non ergo potuiſti dicere culpam nõ hz. Habet eĩ culpã cᷓuis culpã nõ fecerit. ꝗ culpã naſcẽdo ↄtraxit, cᷓ ̈ faciẽdo ñ pꝑetrauit Itaqʒ pꝛo culpa pumt᷑ quã habet.q̃ et ſua ẽ.qꝛ bʒi/et alie⸗ na eſt. qꝛ aliũde hʒ. Tamẽ oĩno pꝛo culpa ſua pumt᷑.quaʒ naſci ↄtulit. renaſci nõ abſtulit. Sed aĩa mqs ipᷣa qᷓ nec ꝑꝰ ditõz qꝛ mũ da creata ẽᷣ. nec ꝓ natiuitatẽ q; ex traduce nõ eſt.nec ꝑ opatõʒ.qꝛ necoũ bonũ aut maiũ facere potens ẽ culpã ha bet q̃ re rea iudicat᷑/et pꝛo reatu ↄdẽnat᷑ Sic igit᷑ inſtas vt ꝓenaz pꝛobes ceẽ ſine culpa.ac ꝑ hoc i᷑ ipam penam ruſtã nõ eſſe. que ſine culpa infertur. Hoc ergo dicis quaſi nulla eſſe pena iuſta polſ it. mſr peo culpa illata fuerit. Dic ergo bꝛuta aĩalia qᷓre pumũtur.qꝗ̃ nõ peccauerũt. Cum ſolus hõ peccauerit.quare cetera pumũtur Oma laboꝛãt ne ſolꝰ ipe laboꝛet.qum potiꝰ ſolus laboꝛare debut. quia ſolus ppᷣe peccauit. Si nõ p̃ᷣt creatoꝛ ſcdᷣm bñplacitũ oĩpo⸗ tentis voluntatis ſue.ſeruitio creature ſue vti et cũ laboꝛe est pena illi? adimplendã diſpenſatõz! ſuã.dic qũo miuſtũ. nõ eſt vt iſta pumat ꝗᷓ nõ peccauerũt. Sed debet creatoꝛi ſuo factura laboꝛẽ ſun etiã ſine culpa ſi illi placuerit cũ ra tio expoſtulat. adimplendã diſpenſationẽ ipiꝰ Nec inuſtũ cum illi placet. cur mehil imuſtũ placet. Sicut em totum illi debet qð eſt. ſic etiã totũ illi debet qð po teſt. vt quan tũ ipe vult ex eo illi ſeruiat. et quomõ ipᷣe vult. Scoõᷣm hoc ita q; moderamẽ iuſticie. vtitur de? laboꝛe creature ſue ad ſeruitiũ homis.vt ex eo ſ̃o intelligat hõ quantũ ſibi colla tum eſt. et quãtum ipᷣe deo debeat pꝛo quo laboꝛãt omma ne ſolus ip̃e laboꝛet. Sed aliud eſt inquis de pena bꝛutoꝝ ammaliũ agere, aliad De pena ra ttonalaũ. quibꝰ ſolũ ſicut miſerunt. Si ergo deus ad demonſtrandã 8 ſa miſericoꝛdie vult quoſdã quidẽ qui actualiter peccaue⸗ rũt cruciari in pena.alios aũt qui onginalit tm̃ rei tenent᷑ datum ent bene facere/ vt gloꝛificentur. ita iuſtum nullate nus eſt vt pumantur mſi male fecerint Oud ergo? Qunqᷓ homo pumtus eſt ſine culpa. Dic igitur. Cecus ille a natt uitate quid fecit vt cecus naſceretur. de quo ſcriptum eſt Neq; hoc peccauit/ne q; parentes eius.ſed vt mamfeſtent᷑ opera dei in illo. Job qua culpa fla gellum meruit. qui di⸗ cit non peccaui et in amaritudimbus moꝛatur oculus meꝰ Qu ergo aliqñ et iuſtus penã ſuſtinet.quã peccãdo nõ me ruit. qui nõ meruit vt ſuſtineat, ſʒ ſuſtinet potius vt mere⸗ atur. quare in his qui pᷣter oꝛiginale mchil cõmiſerunt. tan to ſtudio deum imuſticie arguere volumꝰ. qꝛ penã crumĩs et culpam actualẽ nõ muemmus. maxime qꝗę dictum eſt mi tiſſimam eſſe penam illoꝝ. qui pꝛeter oꝛiginale mehil con⸗ gloꝛiã ſuaz mua excludi a gloꝛia.vt electis ſuis im illis quide oſtendat quã tam miſericoꝛdiam inuaſerunt. In iſtis autem. quantam gloꝛiam conſecuti ſunt.quis ei dicere poteſt. cur ita facis. Qu cum vult ſine culpa iuſte penam mkerꝛe poteſt ſicut culpanti ne penam mferat.iuſte ignoſcere poteſt. Sed foꝛ te non illa ſola putetur. pena eſſe eoꝝ qmi pꝛo oꝛiginali tã⸗ tum culpa damnati ſunt quod a gloꝛia beatitudims exclu⸗ duntur. mſi etiam toꝛmentoꝝ cruciatibus affictantur Sed ſi alia eſt.q vel qualis ſit neſcio. Vnum ſcio.quia hec mag na pena.et magna miſeria eſt nõ habere illð bonũ ſine quo nulli bene eſſe poteſt. qui ſic ab illo eſ le⸗ cepit. vt in lo ba beret beatum eſſe. Rmen. (De indicto veri et boch, . piritualis dijudicat omma. Spiritus ſpiritual ez fa gerit. de ommbus docet. Ipᷣa vna eſt et docet de omibus Nec mrum ſi omma docet.qui omma continet. Vna eſt ſa cit. Ipſe ſpiritus ipᷣa vnctio que cum mentem teti⸗ ſa pientia. at in ppᷣa ſunt omma. et omna in ĩa mi a had ſunt/ qꝙᷓ ipᷣa Ibi vrũ omia. et omia vnũ ſunt Neq; iccirco nõ vnũ ſunt q;ꝛ om̃ia ſunt. neq; ideo nõ omia ſunt/quia vnum ſunt. Pariter ſunt magmtudo et ſimplicitas / vmtas ſet vmuerſi tas. Vnum bonũ eſt/et m illo bono om̃e bonũ eſt. ſi videre cupis.lumen eſt et ſpecies. Lumen eſt. qñ ꝑ iᷣm vides. ſpe cies qñ vides.et quid eſt vere ipᷣm. Queſunt ille vt vide re mereretur/oicens. Si muem gra tiazʒ ante te. oſtende mi chi teip̃m. Et ait. Ego oſtendã tibi om̃e bonũ. Vide te ipʒ videre petit. et ille ome bonũ ſe oſtenſurũ pꝛomiſit. Qua⸗ ſi aliud offerꝛe videtur ꝙᷓ; fuerat rogatz.ſed non eſt aliud ſed ip̃ᷣm idem. O me bonũu ipᷣe ẽ. et ſp̃ᷣm vjdere omne bonũ vi dere eſt. QAualis ergo putas eſt ſpecies iſta in qua omms pulcritudo videtur. Multum tibi confert hoc lumẽ coꝛpo rale.qñ ꝓ ipᷣm vides.nõ tñ totũ ↄfert. quia et aliud vides et totum in ipᷣo nõ vides.quomã alind vides qð lumẽ non eſt ipᷣm. ᷓuis et hoc videas ꝓ lumen. Qñ aũt hoc lumẽ vꝛ des. totũ ꝓ ip̃m vides. et totũ in ipo vides. et totũ qð in po vides. im eſt q; vides. Tale lumẽ eſt ſpirituale. qð cum ſe ulumian dis pſtat. qᷓ ipʒʒ vident/totũ vident. Et hoc ip̃ᷣm bonũ qð ſpiitualibꝰ oculis lumẽ eſt/et ſpẽs.ſpũalibꝰ auribꝰ canticũ eſt Quer̃t oculi gaudiũ ſuum. vemt bonum hoc et dicit lumẽ. querũt aures gaudiũ ſuum vemt bonum hoc et dicit canticũ ſuum. tuditym fuit canticum qðdam nouum. vt et ſuauit as et nountas iocunditatẽ augeret. ſua⸗ intas ad delectatõné. nouitas ad ammirationẽ. et ĩfuſum ẽ auribꝰ gaudiũ ſuum. et dicit bonum hoc. querite me. hoc ego ſum. Clamãt fauces.et dicit. Sapoꝛ ſum Nares. et di cit odoꝛ ſum. Tactus et reſpondet. ſuauitas ſum. Ego to⸗ tum ſum. et totum qð ſum. bonum ſum, Et qi me habet. otum habet. Non poterat coꝛpoea natura ſpiritualem P fectonẽ emulari. vt mi vno om̃ia cõtineret. Pꝛopterea mul ta coꝛpoꝛa fieri neceſſe erat vt qð nõ poterant ꝓ ſe ſingula t. „ *₰ ſimul facerent vmuerl a. S albu ſolũ tactũ eſi ſet. mgru non eæẽt. õ6 potat aũt coꝛpꝰ vnũ albũ ſił et m grũ eẽ. et qcuũq; ↄtraria erãt ĩ vno ſolo eẽ nõ poterãt Itaq; ſi vnũ qðc unq; ſolũ factũ eſſʒ. om̃e qð ẽ pter vnũ nõ eẽt Ratio aũt ↄtrioꝝn otria nõ ẽ.et iccirco ſpũs in eo qð rõʒ oĩm ↄtinet.oĩa ꝑ rõʒ tinet. et cũ ſit vnꝰ etſiplex nata.młciplex tñ ẽ ſapia. Sic̃ ſtabilis vitate / et mobilis ſubtulitate Hic ergo ſpũs qñ ſe P Sr̃aʒ coꝛdi ĩfudit.ſicut ĩ ſᷣo oĩm vitas ↄtinet᷑.iĩta ꝑ ipʒ qũu vult. et qᷓtũ vult oĩm ↄgmtio miſtrat. Et i incipiũt quodã⸗ mõ oĩa eẽ illo qͥ accipit. ſicut oĩa ſũt illo qᷓ dedit. Qui er videt oculo ↄtẽplatõis. videt deũ.et ea q̃ i deo ſunt. Qui videt oculo rõis. vwet aĩm /et ea ꝗᷓ in aĩio ſunt. Qui videt oculo carms.videt mundũ.et ea qᷓ m mũdo ſ unt. Qum autẽ videt ea qᷓ vident oculo ↄtẽplatõis. videt et ea qᷓ vdẽtur oculo rõis. et ea qᷓ vident᷑ oculo carms.qꝛ vel a ſi upioꝛibus iferioꝛa ↄgnoſcũtur Qm aũt videt oculo rõis/ea q vident oculo carms videt.ſʒ nõ ſinulit ea 4 ꝗᷓ vident᷑ ocko vtẽplatio ms videt. Qu vo oculo carms videt. ex eo nec ea vdet qꝗᷓ vident᷑ oculo ↄtẽplatõis.nec ea q vident᷑ oculo rõis.ꝓpte⸗ rea igit ſpualis dijudicat oĩa.qꝛ ſicut ꝓ oculuʒ ↄtẽꝑlatõis ea videt qᷓ ĩ deo ſunt.ita ꝓ oculu rõis vtoplatõe illuĩatũ ea vꝛdet q̃ in aĩo ſunt.et ꝑ ea et m eis ea quoq; qͥ ĩ mðo ſunt. Qui ergo oĩa videt de oĩbꝰ iudicare pᷣt. qꝛ mhpil ab eiꝰ i⸗ dicio ſubtrahit᷑.a cꝰ ↄgmtõe mhil occultat᷑.ſic itaq; ſpũał d.ju dicat oĩa.qᷓd ẽ oĩa Ome; vtute ſapia. omez bomtatẽ er piẽtia.ꝓ ſapĩaʒ iudicat omeʒ vᷣitatẽ ꝓ expientiã iudicat om nẽ bomtatẽ. Duo ſũt. ven et bonũ. et hijs duobꝰoſtat om ne bonũ. Sicut lumẽ iſtud coꝛpeũ duo ĩ ſe pʒ /l plẽdoꝛez et ardoꝛẽ.et ꝓ ſplẽdoꝛẽ qᷣdẽ illuĩare.ꝑ ardoꝛẽ aũt accendere vel calefacere hʒ. ſic ſummũ bonũ metẽ quã replet ad ↄgmᷣ tõʒ Vitatis illuĩiat. et ad amoꝛẽ bomtatis mflãmat Vtrũqʒ mĩſtrat ſpũs vnꝰ.ↄgmtõʒ ſcz et dilectõz Cogmtio pᷣſtat iu diciũ Vitatis. dilectõ pſtat iu diciũ boĩtatis.in vtroq; erꝛãt . Quidam erꝛant in iudicio veritatis excecati per ignoꝛantiã. quidã erꝛant ĩ iudicio bomtatis excecati ꝓꝑ ma liciam. Quid ẽ malicia? Volũtas mala. iĩ volũtate mala.di lectio mala. Sicut em bona dilectio mentẽ illuĩat. ſic dile ctio mala mente excecat Om̃i hoĩ bonũ videtur qð diligit Scriptura dicit. Ve his ꝗᷓ dicunt bonũ/ malum. et malum bonũ. Malũ bonũ dicũt.qui malũ diligũt.et rurſum bonũ malũ dicunt.q bonum odiũt. Quid ẽ diligere pbare. ꝗ aꝗpbat laudat. et bonum putat qð pꝛobat. Quid ẽ odire⸗ Impꝛobare/et malũ putare. Hoc ẽ iudicium falſum /ĩ quo et malum bonũ/et bonũ malũ ðꝛ.ſlius dicit bonũ eſt.aliꝰ Diclt malum ẽ. et ↄtendunt hoĩes erꝛoꝛibꝰ ſuis excecati. e ſpm nõ habẽt ꝑ quẽ de om̃ bono et om̃i vero iudicare de buerũt. Cücta fecit bona ĩ tꝑe ſuo.et munð tradidit diſpu tatiom eoꝝ. Jdðo litigant hoĩes ↄtendẽtes iudicio. et non pñ̃t recte iudicare de bono.qꝛ neq;ʒ bonũ in vitate.ne verũ ĩ bomitate ↄgnouerũt Et q; vere nõ ↄgnoſcũt qᷣd ſit bonũ. nõ pñt recte iudicare de bono. Om̃s em̃ qᷓ indicat aliqᷣd ſcdm aliqd iudꝛcat.lioqn mchil iudicat᷑.mſi aliud certũ et notũ fuerit cuiꝰ comꝑatõe. ſiꝛe collatõe ip̃m qð dubiũ eſt diſcernat᷑ Et ĩm q dem ſcᷣm qð aliud udicat/qᷓi regu la ẽ.cui illð qð ex eiꝰ ↄpatõe iudicãdũ ẽ, quodãmo ↄſert et coaꝑtat᷑. OQme aũt qð ſcdᷣm rectũ iudicat᷑.recto iudicõ uudicat᷑. qm cũ illo aut aueĩre ĩuemt᷑/ſet rectũ eẽ. aut diſcre pare ab illo et eẽ diſtoꝛtãũ. Qð aũt udicat᷑ ſcdᷣm id qð di⸗ ſtoꝛtum ẽ.nõ ſtatun ipᷣm recto udicio iudicari neceſſe ẽ. qꝛ qð diſcoꝛdat a toeto nõ ſemꝑ rectũ imuemt᷑.ſicut q; ↄcoꝛ⸗ dat toꝛtũ eſſe nõ dubitat᷑. In ſola itaq; rectitudĩe rectum indiciũ e. qꝛ q; ouemt cũ illa. ſemp rectũ eẽ neceſſe ẽ.et qð diſcoꝛdat ab illa.nunqᷓ; rectũ eẽ p̃t Si ergo rectudo regu la ẽ oĩs iudicij.ſcm illã vtiq; rechitudint.rectiſſime omĩa iudicatur. a qua. et ꝓ quã ꝗᷓ recta ſũt omia. et foꝛmãtur vt recta ſint/et pꝛobãtur ſ᷑ ſint. Que ẽ aũt ſumma rectitudo. £● mſi ſumma veritas.et ſumma bomtas. Summa veritas eſt regula.om̃is veritatis.ſumma bomtas regula oñns bomta tis Omne igitur bonũ iudicatur ſym ſummũ bonum. qle bo num iỹm eſt et qntum bonum. Eſt aũt qdᷣdam ſũmum bonũ vere ſummuz et ve bonuz. et omia qᷓ ad ip̃m bona ſun t. vere bona ſunt. Eſt itez qd dam ſũmum bonum. nec vere ſummũ nec vere bonum. et iõ oĩa ꝗᷓ ad ipʒ bona ſunt.nõ vere bona ſunt. Oĩa tñ bona tm̃ bona ſunt.qꝙ;tum ao ſummum bonum bona ſunt. Qð vere ſummum bonuz ẽ / vmuerſali ſummũ ẽ Oð autẽ nõ ve ſummuʒ bonuz ẽ / nõ vlir ſz ĩ ſuo genere tm̃ ſummum bonum eſt. Bunt itaqʒ; duo qᷓdam ſumma bona. aliud ve ſummuʒ et ve bonuz. aad ĩ ſuo genere ſummuz et ĩ ſuo genere tãtum bonuʒ. ſʒ qͥd dicemꝰ? QNonne ſ ummuz bo num de? ẽ Si ergo duo ſumma bona ſunt. duo vtiq; dij ſüt St foꝛtaſſe qʒ ait apłs.ſiqdẽ dij multi ſunt et dñi młci.hoc ipʒʒ ſificare voluit.qꝛ illic qͥqʒ ſcðᷣʒ aliq; moð ñ meõuemẽ ter deꝰ? d. vbi ĩ ſui generis bono ſummꝰ iuemtur Nobis au tẽ ait/ vnꝰ deus ẽ.qᷓd ẽ nobis? Lendẽtibꝰad ſummuʒ bonuʒz No ſummuʒ bonuʒ tendẽtibꝰ?vnꝰẽ.ad veꝝ bomuʒ tendẽub⸗ verꝰ ẽ. In ĩferioꝛibꝰ poſitis qbꝰ ad veꝝ bonuʒz puemre nõ dat᷑.alia qdã ſumma bona ſunt/ q̃ ve ſumma nõ ſunt.et ĩdeo va ñ ſũt.ſumma tñ ĩ ſuo genere et oꝛdie ↄſtituta Et q; cui q; ſummuʒ ẽ.hoc illi deꝰ ẽ Ecce inqt deuʒr pharaoĩs ↄſttun te. Ecce duo dij. imo tres. Moyſes ĩ egipto.hõ m mundo. creatoꝛ ĩ celo.et hʒ vnuſqſq;ʒ pharaonẽ ſuum. Quid ẽ pha raonẽ?Negatoꝛẽ et ↄtradictoꝛẽ. Pharao interpᷣtat᷑ negãs eum.id ẽ deuʒ. Dñm jinqᷣt nõ ↄgnoui.et iſrł nõ dimttã In hoc negãs eum dicit᷑. Quid ẽ negare deum. ſummuʒ bonuz negare. Deus ei ſummuz bonuz ẽ. QAm negat inqᷣt apłs xp̃jʒ ĩ carne vemſſe. hoc eſt antixp̃s.hoc ẽ ↄtrius xpᷣo. Si ergo ꝗ negat xp: antixp̃s e. igit q aduerſat᷑ et ↄtrarniꝰ? ẽ ſummo bo no. hic negat ſummuʒ bonuʒ. et ẽ pharao.id eſt negãs eum Quid eſt ↄtrarium vo bono.mſi veꝝ maluʒ.et nõ po bons iij. miſi non verum malum. Ecce er go conſtituamꝰ tres phara ones. ↄtra tres deos. Moyſi aduerſat᷑ tirãnus egipti2. hcĩ mundꝰ. deo diabolus. Pꝛumꝰ crudelitate.ſcõs aduerſita⸗ te. tercius imquicate. Deaimꝰ? ſ eutiã. ſcðs penã.terciꝰ ma liciã oppomt Interioꝛè vitã ĩ aĩa extinguere conat᷑ imq̃tas Exterioꝛẽ vitã m coꝛpꝑe extinguere conat᷑ moꝛtalitas.moy ſi vitam conat᷑ extinguere pharaoĩs crudelitas.ĩ his oĩbꝰ ↄrxradictões ſũt. Sũt igit᷑ duo ſumma bona.vnũqðq; ĩ ſuo oꝛdĩe. In ſpuũalibꝰ boms deꝰ ſummũ bonũ ẽ. qm̃ et ip̃e ſpi rituale bonũ eſt. In coꝛpalibꝰ boms. hõ ſummũ bonũ ẽ. in cᷓtũ ipᷣe coꝛpꝰ ẽ. et ſupꝛa coꝛꝑalia omĩa ↄditꝰ eſt.et omĩa coꝛpalia qᷓ facta ſunt. ꝓptex ip̃ʒ facta ſũt. Sicut ergo ſpũa lia bona omĩia ad illud bonu referunt᷑ qð ĩ ſuo genere ſum⸗ mũ eſt. ita quoq; coꝛꝑalia bona cĩa ad illð bonũ referunt᷑. qð int copalia bona ſup muz collocatum ẽ. Sz ĩ ſ pũalibus boms ſummũ bonuʒ deꝰ ẽᷣ. im coꝛpalibꝰ boms ſũmũ bonuz hõ eſt. Itaqʒ coꝛpalia bona ad hoĩem referũtur qᷓi ad ſum mum ſuũ Spuũalha bona qᷓ in ↄgmtõe vitatis/ſet amoꝛe bom tatis ↄſiſtunt ad deũ reſerunt᷑ velut ad ſũmuʒ; ſuum Coꝛpa lia vo bona ad hoĩeʒ bona ſũt.qꝛ hoĩs bona ſunt. Spũalia bona ad deũ bona ſunt.nõ qꝛ dei bona ſunt ſʒ qꝛ ex deo bo na ſunt. Iſta ab hoĩe bona nõ ſunt. ſʒ hoĩ bona ſunt Jlla a deo bona ſunt. So bona nõ ſũt. Qmcqęd ei ext᷑ ĩʒ bonũ ẽ ab ipᷣo qdẽ bonũ ẽ.ſʒ ipi bonũ nõ ẽ.q ſolꝰ ipᷣe bonũ ſuũ eſt. Ome tñ bonũ/iõ bonũ ẽ.q ad ſummuʒ ſuuʒ bonuz / bonuz ẽ E. et mintm bonuz ẽ Cc. qtum ad ip̃z bonuz;/ bonuz ẽ E. ꝓ ſummuz igi tur bonuʒ reliq oia diudica. et ĩm qᷓ regulã iuſticie ĩ u⸗ dicio vmuerſoꝝ ↄſtitue.qd ẽ bonuʒ. qð bonuʒ ẽ ad ſummuz bonum. quid eſt verum bonum?quod bonum eſt ad verum bonum. Quid eſt bonum eſie ad illud. pꝛodeſſe ad illud. Quod conuertit et ducit ad illud.et ſi non ducit.conducit tamen. Si pꝛodeſt/ad ullud ducit. Si pꝛodeſt/illi conducit Spirttualia bona a ſummum ſuum ducit/qnna perficiunt ad illud Coꝛpalia bona ad ſummum bonum ſuum conducũt quia pꝛoſunt illi. Quid eſt malum. quod malum eſt ad ſũ⸗ mum bonum Qumd eſt verũ malum? quod malum eſt/ad ve rum bonũ. Quid eſt malum eſſe ad bonum. Nocere illi. v nocere ad illud. Quid eſt nocere ad illuds facere vt illud amittatur. vel facere vt non obtineatur. Ergo coꝛpoꝛalia bona omma et mala. ideo bona ſũt vel mala.quia bono qd ſummum eſt ad illa pꝛoſunt vel nocent. Spiritualia autem bona omma.et mala. ideo bona vel mala ſunt.qmia ad bo num. quod ſummum eſt ad ula.pꝛoſunt vel nocẽt.et tantũ vtrũq; bona ſũt vł mala.ꝙᷓtũ pꝛoſũt vł nocẽt.ſiue illi.ſiue ad illð. Quecũqʒ aũt coꝛꝑalit bona dñr.ſcdᷣm qð bona ſũt homũn.bona dñr.Quecũ qʒ; aũt coꝛpaliter bona ſunt.ſecun dũ qumque ſenſuum perceptionem bona ſunt. per quos vi⸗ delicet ſenſus. et amme commertium eſt ad munduzʒ et mi do ad ammam. Omnes foꝛme rerum et figure. et coloꝛes. et ſpecies.ſecundum viſum bona dicuntur. quia viſum fo⸗ uent. et ſecundum viſum placent homim. et que magis viſũ delectant. magis bona dicũtur. ſicut illa que cruciant ma la.ſimiliter in ſoms et canticis. que auditum delectant bo na dicuntur. et que cruciant mala.et que magis cruciant vel delectant, magis mala vel bona. d hunc modum im odoꝛibus quoque que amplius olfactum delectant magis bona dicuntur. que afficiunt et cruciant mala nominantur ſimiliter in guſtu et tactu muemtur. Sic ergo quecunque bona coꝛpoꝛaliter dicuntur. pꝛopter coꝛpus homims bona dicuntur pꝛopter quod facta ſunt.vt illi bona eſſent omnia Sir ergo coꝛpoꝛalia bona omnia ad coꝛpus homimis referũ⸗ tur. quanta putanda eſt excellentia anime rationalis. que ĩ eſtimabili digmtate ipſo coꝛpoꝛe ſuperioꝛ inuenitur. Qua tuoꝛ igit ur genera diſtinguuntur. vera bona.et vera mala non vera bona. et non vera mala. Wera mala homo facit. nõ vera mala patit᷑.vera mala ſũt ĩ culpa.ñ va mala ĩ pena Scriptum eſt. ſi eſt malum ĩ cimtate ꝙ; dñs nõ fecerit Qð ad culpã hoĩ eſt hõ facit.q; ad penã eſt homim.deus facit Er So hõ culpam facit.deus penazʒ. Culpa veꝝ maluz ẽ. pe na nõ ven malum. Vwes diſpares factoꝛes. Deus facit ve rum bonum.hõ nõ ven bonuz. Aurſus hõ veꝝ malum facit Deus nõ veꝝ, ſicut nulluz maluʒ ẽ intꝰ ad culpã q; hõ ñ fa cit. ita nulluʒ maluʒ ẽ foꝛis ad penã q; deꝰ nõ facit.ſʒ hõ cũ maluʒ facit/ſibi facit.et iõ male facit. Deꝰ cuʒ maluʒ facit nõ ſibi facit.ſʒ hooĩ malefaciẽti.et mõ nõ male facit.Hõ intꝰ ſtulte loqᷓtur peccãdo.deꝰ foꝛs ſtulto rñdet. ſm ſtulticiã ſuã petin pumẽdo Sunt er go.iiij.veꝝ bonuz. et ven maluz ñ veꝝ bonuʒ. et nõ veꝝ maluʒ. et oĩa hec ↄpatõe ſummi bo m uudicant᷑ ſi bona ſunt/an mala.et ſi ſunt.qᷓnta ſunt. Tria vo ſunt genera bom. Eſt qð daz qð ĩ ſe eſt bonuz. et nõ ad aliqd. Eſt itẽ qdᷣdaʒ q; ñĩ ſe ẽ bonũ.ſʒ ad aliq̃d Eſt rurſum aliud. qð et ĩ ſe ẽ bonuʒ. et ad aliqd. Pꝛimuʒ eſt ĩfimum bo num. ſm mediuʒ. tcium ſummuʒz. Sic eĩ optimuʒ ẽ. q; et ĩ ſe et ad aliud bonuz eſt.ſic et ĩfimuʒ ẽ.qð ĩ ſe tãtum bonum ẽ qꝛ illo meliꝰẽ hoc.qð licet ĩ ſe bonũ nõ ſit.ad aliud tñ bo — nüu eſt. qꝛ em ex eo maiꝰ bonũ eſt. ĩm eẽ melꝛ? ẽ qꝛ meliꝰ eſt qð ex ipᷣo ẽ.Nliqñ aũt ex vero bono veꝝ bonũ naſcitur ſicut ex vna vᷣtute alia vᷣtꝰ pꝛocreat᷑.Aliqũ ex vero bono. vey malũ naſcit᷑.ſicut aĩmꝰ ex vᷣtute/ꝑ ſuꝑfluaʒ inflatur. Rurſũ ex vᷣo malo. ven malũ naſcitur. qñ ex vno vitio alivᷣ pꝛocreatur Itẽ ex vᷣo malo veꝝ bonũ oꝛitur.ſicut qñ ex cul pa huĩlitas oꝛitur Duo fuer̃t.phariſeꝰet publicanꝰ.vnꝰiu ſtꝰa. alter pctõꝛ. Ex iuſticia phariſei oꝛta eſt elatio.ex imu ſticia ꝓpublicam oꝛta eſt humiliatio. Illic ex vero bono ve⸗ rum malum.hoc ex vero malo venꝝ bonum. Item ex nõ ve⸗ ro bono.non verũ bonũ naſcitur ſacut qn ex fomẽto coꝛpis ſamtas coꝛpał ↄpatur. Rurſũ ex nõ vo bono non ven matũ n aſcitur.ſic̃ qñ ex dulcedĩe cibi faucibꝰiratatis piĩimodera ta edacitatẽ ſtomachꝰ onerat.ex nõ vo malo nõ ven malũ er naſcitur. ſicut quãdo ex pena coꝛporis. infirmitas corpalis ixx generatur. Item ex non vero malo non verum bonũ oꝛitur. Ie ſicut quando ex pena coꝛpoꝛis ſamtas coꝛpalis generatur int Si em̃ pena malum eſt in amaritudine potioĩs. ſamtas bo iſ⸗ num ẽ in adeptione curatioms. Ex vero item bono. nõ verũ iii bonum. et nõ verum malũ oꝛitur. ſicut qñ ex ↄtinentia men fer tis et coꝛpus ab edendi ſuꝑfluitate cohibitum ĩ ſua ſamta inth te ↄſeruatur. et caro ꝑ abſtinentiã macerata etiã bom nai operis executione affligi᷑. Ex vero ſ imiliter malo nõ ven Bk bonũ. et nõ ven malũ oꝛitur. qñ id qð ↄtinentiã fa cere dici ibe mus. idem ipm ſiue ĩ ſamtate coꝛpꝑis. ſiue ĩ maceratõe car n ms auaricia opatur. Ex nõ vero bono et verum bonum et 60O verũ malum naſcitur. ſicut qñ aĩmꝰ ex fomẽto carms. ſiue ſr ad virtutem. ſiue ad vitium mflãmatur. Ex nõ vero ſtẽ ma nb. lo.et verum bonum et verum malum oꝛitur. qñ ex pena coe it poꝛis ammus vel exercetur ad iuſticiã vel ad imquitatem it melmatur. Cum ſic igtur et ex bono et ex malo bonũ paii me ter et malum pꝛouemat.qdð ex bono bonum. et ex malo ma o lum oꝛitur. ip̃a quidem bom et mali natura opatur. Quod —R s aũt ex bono malum vel ex malo bonũ pꝛouemt. alterius vel n malicia vel bomtas facit. illic abutentis bono. hic bene vtẽ do. tis malo ad bonũ. maxime ſi uerum eſt bonum vel malũ qdʒ iu. fit. ſiue verum. ſiue non verum ſit / ex quo fit. Quia ergo vt 15 ex vero malo verum bonum pꝛouemat. non poteſtatis hu⸗ rul mane. ſed duune bomtatis opus eſt.nunqᷓ; homim verũ ma n lum faciendum vel patiendum conceditur.vt inde bonũ oꝛnꝛ nnn atur. Pꝛopterea cum dirſſet apoſtolus vbi habundauit im Ne . quitas ſuperhabundauit gratia. et quidam ex hoc occaſio e nem ſumere conarentur. quaſi iccirco hommm malum faciẽ v⸗ dum eſſet. quatinus ex eo poſtmodum bonum pꝛouemret. DH ſuubiunxit. Quoꝛum damnatio iuſta eſt. Si emm homo ma⸗ en le fecit. et ex eius malo poſtea deus bene facit.homo qui⸗ OYYJM dem peo eo., quod male facit. iuſte damnatur, Deus AAv. autem pꝛo eo ꝗð de malo bonum facit. ꝛuſte gloꝛific atur. Quod malum eſt homims eſt. qð ex malo bonum eſt. derẽ Ipterea tu malũ caue.qꝛ ſi malũ feceris. ex eo bonũ facere nõ potes. Silr ns ex vo bono aliqñ ven malũ oꝛiat᷑.non iõ tibi bonũ vitandũ ẽ/ne malũ inde euemat.qꝛ etiã cũ bo⸗ num factũ fuerit ĩ tua abhuc ptãte ẽ. vt malũ nõ fiat.ꝗꝓpter boc nec malum facias ꝓpr bonũ.qꝛ ĩ tua ptãte nõ ẽ vt ex ma lo bonũ fiat.nec bonum dimittas ꝗꝓpt̃ malũ. qꝛ etiã facto bo no ĩ tna adhuc ptãte ẽ ne malũ fiat.et hoc qᷣdẽ de vᷣo bono et hᷣo malo ĩtelligerð ẽ̃. Sane de nõ 5 vobono/et ñ vo malo hãc hoĩeʒz cautelã hr̃e opoꝛtzʒ. vt qꝛ hoc ĩ eiꝰ? ptãte ſunt. et eis ſiue ad ven malũ abuti.ſiue ad veꝝ bonũ vti pt. ita ̃a peo tpe et cã. ſiue ad agenð.ſiue ad patienð ſuſcipiat/qua tinꝰſꝑ ea vel ad fructũ vel ad vſum adipiſ cẽdi bom cõuer tat. Nd fructũ veri bom coopante gra.ad vſum nõ veni boĩ coopante nata. Ooꝛs carms. qꝛ pena ẽ.ſꝑ malum ẽ.ſʒ ſꝑ mala nõ ẽ. ſimil ter vita carms q; natura ẽ.ſp bonum ẽ. ſed ſemꝑ bona nõ eſt Gona vita ẽ in qua bonum meritum ẽ. bo na moꝛs ẽ.poſtꝙᷓ bonũ pᷣmum eſt Mala vita ẽ in qua ẽ ſen ſus ſine virtute. mala moꝛs eſt/in qua pena ſine retnbutio⸗ ne. Qma ergo nec vita carms nec moꝛs. neq; ea que in vita vel m moꝛte ſunt. vera bona vel vera mala ſunt. ita his om mbus homo vti debet. vt ſiue bona ſint ſie mala que ſu⸗ ſtinet. omma ad vſum bomtatis inclinet. NHd vſum ven bo m.non verum bonum. vel nõ verum malum ĩflectitur. quã⸗ do homo vel in vita virtutem exercet. vel i in moꝛte pꝛemiũ urrtutis meretur. d uſum nõ ueni bom. nõ uerum bonum uel nõ uerum malum inflectitur. quando ea que in uua uel ſua via vel amara ſunt, ad ſamtatem coꝛpoꝛis ſeruandam uel reparandam diſponuntur. ſed hec omma quando ad uerum bonum homini pꝛoficiunt perſicitur cooperante gra a. Juando a nõ nerum bonum. cooper ante natura. *„ Avj. . Qð verbum naturã aſſumpſic nõ pſonaʒ. et q vna pſona 4 eſt aſſumens et aſſumytum. RDMB: der Verbi caro factũ eſt. Qð verbũ? Dei. Verbum deir deus eſt. Verbum hois non eſt homo. Sed verbu pl dei deꝰ? eſt. Sicut verbũ coꝛdis coꝛ eſt. et de coꝛ⸗ Fer de verbũu exit. et non eſt aliud verbum coꝛdis quã ipᷣm coꝛ. n. ſic verbũ dei aliud eſſe non poteſt quã deus. Sapiẽua eſt obe verbum coꝛdis. qui de coꝛde naſcitur.et a coꝛde nõ ſepat᷑. w Iplſum coꝛ ſapiẽtia eſt.et de coꝛde ipſo ſpientia eſt.et eſt nalo vna ſapientia. coꝛ.et ſapiẽtia ſua, Sic deus ſapientia eſt. 1 4 et de ipſo deo ſapientia eſt. et eſt vna ſapietia.deus. et ſa taft pientia ſua. Sapiẽtia dei. ver bũ dei eſt. ipſum verbũ cars ko factũ ẽ. Quid ẽ caros hõ.factũ eſt verbũ caro.factũ ẽ hõ Göer Quomõ factũ eſt homo ?ſſumendo hoĩez. Ver bũ quippe ibo hommẽ aſſumpſit.naturã non pſonã. Nõ aſſumpſit hoꝛez ſp prfſonam. ſed aſſumpſit hooĩeʒ in ꝓſonam. Intellige qðð dico d9 firma eſt fides catholica. Werbum pſona. aſſumpſit ho be mmem.non pꝑpſonã.ſed naturã. Qnare nõ dicimꝰ pſonã aſ aſen ſumptã. ſicut dicimus pſonã aſſumentẽs Ne duas pſonas M tio⸗ pꝛ?edicemꝰ in xpᷣo.et ne quatermtatem inducere videamur n et confundatur trimtatis confeſſio. Pꝛopterea dicimꝰ ho minem naturam. non pſonã alſumptam a verbo. Aud eſt * homo? amma et coꝛpus. Pꝛopterea homo aſſumptus eſt. 4 quia amma et coꝛpus aſſumptum eſt. Peopterea pſona aſ⸗ g ſ umpta non eſt. quia amma et coꝛpus anteqᷓᷓ verbo vmren mi rur m pſonam.nõ erãt inter ſe vmta ad pſonã. Iccirco qꝛ i aſſumpta.non ſunt vmta.non ſi unt aſſumpta pſona. Quia 1 vero in eo qð aſſumpta ſunt vmta ſ unt. in pſonã aſſumpta 8 ſunt. Sʒ dicis. ſi aĩa et coꝛpꝰ anteq; vbo vmrent᷑.ideo ꝑſo na nõ erãt.qꝛ int ſe vmta nõ erãt.nõne tñ aĩa etiã ſola ꝑ ſe 4 ꝑſona erat.mquantũ ſpũs ratõnaſ erat. Si aũt aĩa etiã ſo N ia. pſona erat ĩiquantũ ſpus rationał erat. quomõ pſona aſ ſũptio nõ ẽ.qñ aĩa rationał aſſũpta ẽ? Sʒ ſic̃ aĩa ra tionał 6 et caro non ideo ſunt/aſſumpta ꝓſona.qꝛ ante aſſumptionẽ non habuerunt vmonem. ſed aſſumpta min perſonaʒz. quia ex ee vmta ſunt/quod aſſumpta ſunt. ſic et amma rationalis ideo aſſumpta non eſt perſona.quia ante vmonem verbi ſi tut per ſe eſſe nõ ha buit/ita ꝓſona eſſe nõ habuit. Ex quo em̃ cepit. umn cepit.et exquo fuit. vmta fuit. Exquo autẽ vmta fuit.vna cũ eo cii vmebat᷑ pſona fuit. Vide q d ſeq;⸗ tur. Si exquo fuit vmta fuit.et exquo vmta fuit /ꝑiona fu it. ergo exquo fuit/ꝑſona fuit. Si aut exquo fuit/perſona fuit.qũo pſona aſſũpta nõ eſt.q pſona fuit.qñ aſſũpta ẽ ſʒ oſidera, nõ te ꝓpturbet ſermõis ĩuolucrũ. fides qᷓrit᷑.ſermo nkea pt᷑ bat. Intẽde tibi. Ex quo fuit. ꝓſona fuit. qꝛ exquo fuit vmta fuit. Quare ergo nõ diciꝰ pſonaʒ aſſũptã Intede Qn aſſumebat᷑ vmebat᷑.exquo ceꝑit.vmrmi cepit.et exquo vmiri cepit.ꝓſona cẽ ceꝑit.ñ tñ in ᷓtũ erat.ſʒ imctũ vmta erat. S pꝑ ſe aliqñ eſſe habuiſſet.ex ſe pſona eſſe habuiliſʒ Quia aut ſemꝑ vmta fuit.ſemꝑ vna cũ illo cui vmebat᷑.ꝑ ſona fuit. Jdðo nõ dicimꝰ hoĩez ꝑpſonã aſſũp taz eẽ. ſz aſſüp⸗ tũ eẽ hoiem ĩ pſonã qꝛ hũana natura m xpᷣo.ex eo q; fuit.p ſona nõ fuit.qꝛ ꝑ ſe nõ fuit.ſed ex eo qð vmta fuit. vna cũ illo cui vmebat᷑.ꝓſona fuit.ꝓſona em̃ notat diſcretõz.apte rea qð pꝑ ſe nõ fuit.ex ſe ꝓſona nõ fuit.iccirco nõ ẽ aſſũpta ꝓſona/ſed nata.qꝛ qð aſſũptum eſt rõnalis nate.ſicut ext aſſumptõʒ ꝑ ſe eẽ nõ habuit. ita pſona eſſe nõ habint. ſed Dicis. Quare ergo hõ aſſumptꝰ ðꝛ. ſi ꝓſona aſſũpta nõ di⸗ citur.cum illud rõnalis nature qð aſſumptũ eſt. ante ip̃am vmonẽ / nec hõ/nec ꝓſona fuit.quia extra vmonẽ ꝑ ſe nunqᷓ fuit. qñ aſſumptũ eſt exquo fuit. Sed ↄſidera qꝛ id rõalis nature qð alſumptum eſt.ex eo qð fuit. homo.id ẽ hũana natura/eſſe habuit. QOma ergo aſſumptu eſt in eo qð fuit. exquo homo fuit ideo homo alſſumptus eſt. et deinde aſ⸗ ſumptũ ẽ ꝙ hõ fuit.ĩ eo et ex eo ĩ quo aſſũptũ ẽ Auia aut qð aſſumptũ eſt rõalis nate ex eo fuit ꝓſona nõ fuit tone en male erbin nq⸗ dun dſe⸗ nuf flon neß ermo erche nid⸗ agi⸗ inmt buuh t.p ſſüp⸗ np naci 1e⸗ fipte utei . ſe⸗ ſody nung is ana ut, el züt quia per ſe non furt. ſed ex eo qð aſſ umptũ eſt imtium eſt. et er eo qð imtium eſt. vna cum verbo muente pſona eſt. ic circo perſona aſſumpta non dicitur. ſed natura. qꝛ qð aſ⸗ ſumptũ ẽ ex eo qð fuit et natura/et hõ id eſt humana natu ra eſſe babuit.pſona autem non ex eo qð fuit. quia illud p ſe nunqᷓ fuit.ſed ex eo qd verbum pſone umtiũ eſt eẽ cepit Dꝛoptere hõ aſſ ſumptus eſt. id ẽ hũana natura/nõ pſ ona 2om̃e coꝛ 2 pꝛonũ e ad ↄmẽ dãdam eſtiatõʒ ſuã dos p̃ſentaſſe. inter quas ſimia defoꝛmem natura trahens. riſu oĩm caſtiSari nõ potuit. quin ſuũ ce⸗ nuit. De coꝛde ſenſus naſcitur. et amant coꝛda fetus ſuos/ adeo vt ſepe ammus puerſus in cõſpectu ſumme verttatis toetuoſum et pꝛauũ. et riſ u ommum dignum. ſenſum ſaum commendare non erubeſcat. De ſtulto et mſto. eſt. ſed inſtabilitate et immuta bilitate multi. Sr⸗ ploꝛãs.modo ridens.modo triſtis. modo hilaris.q̃ſi cre⸗ dit foꝛmas in vno homme. Quo contra in laudem iuſti di⸗ ctum eſt. fuit vir vnus.vnus quippe eſt iuſtus, non tantum Nbula dicit omes beſtias fetus ſuos ioui pꝛoban⸗ cut luna vna eſt.et dicitur pꝛima et.ij.et.iij.et.nij.et.v. et fiunt multe vartetates in vno coꝛpoꝛe. ſic ſtultus modo tens anteferꝛet. Ingemtũ eſt omm ammanti amare qð ge⸗ tultus vt luna mutatur. Gtultus perſonalieer vne H ſcens et deficiens. et de alio ad aliud tranſiẽs multas oſte perſ ona. ſed vita. quo mam dum per dꝛuerſos erꝛoꝛes viuẽs di non ſcinditur. quaſi i. mn vna ventatis facie paſtens i⸗ inue⸗ mtur. (Rö Qð in g. end Eenuch Penuis non eſt. facere non potuit. vt in quo beſtijs comparatꝰeſt. eil⸗ dem coequetur. Qui aũt ratione ſuꝑioꝛ eẽ deſijt. ſenſu ĩ ferioꝛem ſe muemt. Si viluũ ſulis.ſuꝑãt luces.ſi oꝛdinatũ omo peccando fecit.vt beſtijs comparetur. tamen inter:ogas. pꝛeualent canes. et quecunq; in ſenſu coꝛpoꝛe l laudabilia ſunt.in ip̃is excell entioꝛa muemes.vt alibi que⸗ ras bonum tuum. neqʒ; m illo confidas vbi beſtijs compera ris. et tamen non equaris. Drpares ſint poteſtas dei et uoluntas. veritur etiã de poteſtate ðᷣi ſi maioꝛ ẽ volũtate eiꝰ i em plus p̃t deus ꝙᷓ; vult. videt ptãs eius maioꝛ qꝙᷓ; volũtas eius.videtur in eo eſſe inequale aliqᷣd. et nõ to tus ſibi cõöuemre deus. Quomõ ergo vnũ eſt totũ qð eſt.ſi maius et minus ibi eſt. vero idem illi eſt / et poſſe et vel le.quicqd vult poteſt.et quicqᷓd poteſt vult. Vult eĩ om̃e qð facit.qꝛ ↄtra volũtatẽ mchᷣil facit.qᷓ volũtarie facit qc quid facit Qurſũ aut om̃e qð vult facit qꝛ ad oĩa poſſe ad eſt.cũ velle nõ deeſt. Si ergo amꝑii? nõ pᷣt deus facere cᷓ vult.neqʒ ampligfacęre vult ꝙᷓ; facit.qꝛ ↄt᷑ voluntatẽ mchil facit.conſtat pꝛoculdubio.qꝛ ampliꝰ facere nõ pᷣt ꝙᷓ facit NRmpli2. Sip̃ᷣt deus plus facere cᷓ; vult.poteſt otra volun⸗ ta tem ſuã facere.et facere quod in voluntate nõ habet.et . eſt poteſtas eius cont rania voluntati eius. Vnde ↄſequẽs . ſſe vdetur. qma om̃e qð p̃t vult et facit.ſicut om̃e quod facit poteſt et vult. ſic om̃e qð poteſt/vult. ſi om̃e qð vult poteſt. Sed ſi hoc recipittur ꝙq deus aludd vel alter mehil facere poſſit ꝙᷓ facit.ex neceſſitate operatur om̃ia.et al-⸗ ligatur atq; cõſtningitur lege opum ſuoꝝ. vt dominetur ea conditio operis ſii. Sed hoc nephas eſt confiten Auomo do ergo mquiunt idem eſt deo.velle et poſſe.ſi maioꝛ ẽ po teſtas eius ꝙᷓ; voluntas. Widete quid dicunt. Maioꝛ inqui⸗ urnt ſecundum vos poteſtas dei eſt. ꝙᷓ; voluntas eius. Qua re. Quꝛa dicutis deum plus poſſe ꝙᷓ velle. Intendite. Si ic circo maioꝛ dici debet poteſtas dei/ꝙ; voluntas eius quia multa facere poteſt que non facit. quia facere non vult Sꝛ em ptãs maioꝛ ðe.qꝛ volũta tẽ ẽnſcẽ dit et volũtas maioꝛ di cat/qꝛ ptãtem cõſtringit. Sʒ ſicut ptãs non coartat᷑ in eo xlv quod ſine voluntate mchil operatur. ita et voluntas non ſuperatur in eo ꝙ non ad omma que in ptãte ſunt dilatat᷑. Tria ſunt.affectꝰ.et effectus.et reſpectus Moluntas ergo et poteſtas in deo/et affectu/et effectu vnũ ſunt. ſed reſpe ctu ad vnũ nõ ſunt. Quomodo hec duo in deo affectu vnũ ſunt.quia in ip̃o nec voluntas ſine poteſtate eſt. nec ptãs ſine volũtate. Poteſtas ſine voluntate eſſet ſi aliquã ha be ret potenuã. quam habere nollet. Rurſus volũtas ſine po teſta te eſſet.ſi aliquã do nõ ex virtute ſed ex infirmitate aii quid vellet. Quia ergo et poteſtas in ipᷣo ſemꝑ volũtaria eſt. et voluntas poteſtatiua. quomã quod poteſt om̃e poſ ſe vult et quod vult omne ex poteſtate vult.iccirco in ipſo nec ptãs ſine volũtate ẽ. nec volũtas ſine ptãte. Siłr in ef fectu/nec volũtas a ptãte.nec ptãs a voluntate.nullatenꝰ ſepari p̃ᷣt Qucquid em̃ deus voluntate facit. facit et pote ſtate. et rurſum quicquid facit poteſtate. facit voluntate. quia oĩa ꝗᷓ facit/et volũtate et poteſtate facit Ergo in om m opere ſuo deus et voluntatem et poteſtatẽe exercet. nec ſe dundunt in opere.que dundi non poſſunt in operante. Sic igitur poteſtas dei et voluntas et affectu in ipᷣo. et ef fectu p ipſum mdiuſa perſeuerant.reſpectu vero extra ip⸗ ſum diſſimiliter ſe demonſtrant. Quia emm deus veraci⸗ ter non omne quod poteſt velle dicitur. quia multa facere poteſt que facere non vult. mchil autem facere vult. quod facere non poteſt.ideo ad quedam reſpicit poteſtas eius. ad que non reſpicit voluntas eius.Nd omma auteʒ ad que reſpicit voluntas eius.reſpicit poteſtas eius Sic ĩgitur po teſtas diuma reſpectu aliquando ad alia ſe habet q; volun tas.ſed in ſe aliud non habet ꝙᷓ; voluntas.quia contra vo luntatem mehil habet. Sed dicunt. Si deus aliquid face⸗ re poteſt quod non vult.aliquid facere poteſt contra volun tatem ſuam. Si autem contra voluntatem ſuam aliquio fa cere poteſt. noneſt ommpotens. qui cogi poteſt muitus. 4 „% ℳ : et duci ad o quod non vult. Sed videte quomodo cohe reat quod dicunt.quaſi deꝰ aliquind facere poteſt. quod fa cere non vult. Ergo contra voluntatem ſuam aliquid face re poteſt. contra voluntatem ſuam quipe faceret.ſi face⸗ ret quod facere nollet QNon aũt iccirco quia aliquid facere poteſt quod facere non vult.contra voluntatem ſuam face re poteſt.quia ſi id faceret.qð facere poteſt /et non vult. iam illud facere vellet quod faceret.ſicut modo/qꝛ facere non vult/nõ facit.qð tñ facere poſſet.ſi vellet. Sic p̃ᷣſcien tia et pᷣdeſtinatio m deo.ſi ſecũ dũ reſpectũ ↄſiderãtur. diſ ſimiliter ſe habent. cum tamen in deo vnum ſint. Pꝛeſcien⸗ tia em et ad mala.et ao bona ſe habet.p̃deſtinatio ad bo⸗ na tantũ. OQmia quiꝑpe futura pꝛeſ cunt.electos aut pꝛede ſtinauit. Similiter aũt pꝛedeſtinatio qñ de diſpoſitione ac cipitur. in reſpectu tamen pᷣ̃ſcientie/parificari nõ poteſt. q: peeſcientia dei et ad ea que facturus eſt ptinet/et que per miſſurus. pᷣdeſtinatio autem ad ea qᷓ facturꝰ eſt tantũ. m bꝛoſius em dicit. Pꝛedeſtinauit eĩ de? impioꝝ gebhennam ſed nõ pꝛedeſtinauit impioꝝ cul pam. Quod em̃ facturus fuit p̃deſtinauit. Quod autem facturus non fuit. ſed ꝑmſ ſurus non pꝛedeſtinauit. ſed pꝛeſcimt. Epiſtola eiuſdem hugoms ad iobannem an ſpalienſem archiepiſcopum. „ Ohanm quondam hiſpalienſi archiepiſcopo. Hugo ſeruꝰ crucis xp̃i. Quid frater kariſſine.quid dicam tibi? Si cepe rimus loqui tibi. foꝛſitan moleſte accipies. Vir ille foꝛtis e rat et magnus.et ommũ ↄtemptoꝛ toꝛmentoꝝ..et nemo ill loquebatur verbũ.qꝛ videbant dolotem eſſe vebementem Quomodo nos loqui tibi poterimus in tanti doloꝛĩs vehe⸗ mentia. Oi tñ doles quantum dolendus es. quid tibi facie mus? CTenebimus conceptum ſermonem. quem coꝛ noſtrũ. et amma nr̃a/nõ quomõ in illis impatientia loquendis ĩ ve⸗ hemẽtia dolendi partunire iam cepit. Ergo tacere poterit èTr”M e dn ie i, cte lhie⸗ ut cen len⸗ bo⸗ ede ei per n nam mmes n . an guſtia tribulatioms ſue. Jam em gladius peruemt vſq; ad ammã.et vemt moꝛs fraudulẽta carm pcens vt ſpiritũ extinguat. Noſti frater quid dicere velim? De amma tua ſuam. xpᷣianus redemptõʒ ſuam. Querit ille emptuʒ. iſte re demptum. Ille ſe pꝛetiũ pꝛo te mcaſſum dediſſe dquerit᷑. iſte pꝛecio redemptũ ꝑditum lamẽtatur.ſed dicis. Ego cõ ſcientiam meã nom.nemo me terꝛeat.xpianum nõ facit lin‚ Sua. ſed ↄſciẽtia. Ego xpᷣz diligo.ſufficit michi.nõ ampliꝰ Aly caritas. vt non erumpat et clamet in doloꝛibus ſuis. et in ℳ cauſa agitur. Vide quid facias?xpᷣus tibi oppomt moꝛtem ille querit. Qð potius meum eſt.illi dedi. Coꝛ habet.illõ poſſideat. Dicam hoĩ/ qlibet. Ipe dñs nouit. quia inuitꝰ nego. Lingua hoc dicit.nõ ↄſcientia. Oꝛe quidem nesgo. ſʒ coꝛde confiteoꝛ. Nudi fra ter. Scriptura dicit. Coꝛde cre⸗ ditur ad iuſticiam. et oꝛe ↄfeſſio fit ad ſalutem. AQuomodo ergo ſalntem hre putas. ſi. ofeſſionem non habes. rp̃m ne gas.et dicis te ſpm̃ ſanctum habere. QAund eſt ergo qð di eit aplus. Nemo in ſpũ dei loquens. dicit anathema iheſu Si dicis anathema ihũ.ſpm̃ xpᷣi quomõ habes Si vero non habes ſpm̃ xp̃i.nõ es xpᷣi QAui nõ habet i inquit! ſcriptura ſpi ritũ xpi.hic nõ eſt e?. Nudi iteꝝ. QAm mmquit me erubue⸗ rit et meos ſermones.hunc fuiꝰ hoĩs erubeſcet cum vene⸗ rit in maieſtate ſua.ſed dicis Gene. Qui pꝛo eru beſcentia xp̃m negat iuſte damn atur. iuſte a xpᷣo nõ cognoſcitur Da ru em̃ ẽ hoc. verecũdiã rpᷣo anteferꝛe.Ego plus habeo.qd m ex cuſatione p ptendam Nõ em̃ erubeſco.ſed timeo a2, eſt / q; me terꝛet. Ipe nouit. qꝛ ꝑati nõ valeo. Parcit ergo mfirmitati et ↄdeſcendit deuotõm.nõ attendit ad vocẽ.ſʒ ad caritatem reſpicit. Nemo carnem ſuam odio habuit Ti meo pꝛo carne mea ꝙᷓ odire non poſſum. O fall ax deceptõ Ergo carnem amabis. et creatoꝛem bla ſphemabis. Quid ergo ſibi vnlt quod ait.qui amat ammam ſuam pluſqᷓ; me nõ eſt me e dignus. Di ammam recte plus amare non poteſt * Alir carnem poteſt. ſed dicis. Non plus carnem diligo. Plus ei deũ meũ ꝙᷓ carnẽ meã diligo Vdeamus modo. qð plus di ligis. potius eligis. Dicit deus tuus. Nolite timere eos. ꝗ coꝛpus occidunt. amme aũt nõ habent quid faciant. Hoc ergo dicit deus. hic caro ↄtradicit. Vide modo. Oð plus . diligis/ potius eligis. o qualis paſtoz. Quomõ ammam tu am poneres pꝛo ouibus tuis. qui nec pꝛo amma tua aĩmã tuam poms. Cu pꝛo amma tua dare nõ vis carnem tuam. et pꝛo ouibus tuis dares ammam tuam. O qualis paſtoꝛ. Non ſic fecit ille bonꝰ paſtoꝛ qui ammam ſuam poſuit pꝛo ouibus ſuis. et pꝛo grede ſuo moꝛi dignatus eſt. Quꝛd ti⸗ bi videtur Si ſic ille vt tu moꝛtẽ timuiſſet.que putas ouis adhuc a moꝛte liberata fuiſſet. ODutauit ille bonum paſto⸗ rem eligere ouibus ſuis. qui vemente lupo nõ fugeret. ne⸗ q; ſub trepidatioms latebꝛa.ſeſe ouum periculo poſt ha bi to occultaret. vemt lupus oues rapere.non potuit. paſto rem non ſolum rapuit.ſed abſtraxit Oira res Ouns audet et paſtoꝛ trepidat.o qualis paſtoꝛ.Si talis futurus fuiſti quare curam ouum ſuſcepiſti. Si accepiſti digmtatem. quare non impendis bomtatem. Ponus paſtoꝛ ammam ſu⸗ am pomt pꝛo ouitbus ſuis. ſed dicis. Petrus oꝛe negauit. tamen quia coꝛde non negauit.reſpexit illum dominus.et vocatus eſt nomme ſuo ad reſurꝛectioms gaudium cum a⸗ lijs apoſtolis. Hoc vt audio maius eſt. quod ad excuſati⸗ onem tuam pꝛetendis. Reſpexit ergo dominus petrum ne⸗ gantem. Quare vt faceret confitentẽ. Reſpexit ad compũ ctionem. vocauit ad confeſſionem. Si ergo tu reſpectum xpᷣi habes.vbi ſunt lacrime. Si autem lacrimaris. quare non confiteris. Si ſequeris petrum negantem. cur non imi taris confitentem. Poſtremo frater ſi xp̃ᷣianus es. vbi eſt ſignum regis tui. Ego alienum video caracterem in fronte tua. Scias quid futurum ſit ſuper illos qui caracterem be ſtie poꝛtant. Serun dei noſtri ſignati ſunt in frontibꝰ ſuis 1. nec polſunt e exterm m ſe ententiam euadere mn ſ olum bi) 9 in figura thau. crucis xpᷣi ſignaculo mumuntur. Crux in pe cctoꝛe fides m coꝛde.crux in fronte. confeſſio in oꝛe Vtrũ id Ru q; debetur. vtrunqʒ erigitur. totum rpᷣs vendicat ſibi Coꝛ Rt ad fidem ſuam. os ad confeſſionem ſuam Seod aſtat toꝛtoꝛ l gladius exẽptus m maturudi qui amat ammã ſuam. per n det eam. et qui ꝓdiderit ammaʒ ſuam in hoc mundo ꝗpter — . me. in vitã eternã cuſtodit eaʒ. Qui pdit qpter me. recipit ſoi a me. Ego cõmendatum ſeruabo.vt melius reſtituam. m⸗ tpeo chil trepides. capillus de capite tuo non pibit. Qund ſol⸗ dt licitans de amma. qui de capillo etiam ſecurita tem accepi aan ſſti. Beo foꝛtalſe dices mich'. quia multi hodie intra luum ſo⸗ eccleſie. in fide et confeſſione xpᷣi viuunt. qni ſi ſic interꝛo ue⸗ genter. nullatenus xpᷣm confiterentur Nd quod tibi ego vo babi ce ꝗꝓphetica reſpondeo. quia iudicia domm abiſſus multa nſto Non poſſumus nos ſcrutare pꝛoffundum iudicioꝝ dei. et i⸗ det ueſtigabiles vias ei? penetrare Oiſereboꝛ inquit cui miſe⸗ uſt reboꝛ.et miſericoꝛdiam pꝛeſtabo cui miſericoꝛs fuero. Si en. ergo in oculis eius placitum fuerit. vt quibuſ dam paruu⸗ hſu⸗ lis ſiis quos mater eccleſia aut conceptos poꝛtat. aut nu ut. trit editos parcat. et ad iſtas gramoꝛes temptationum in tt terꝛogationes vemre non ꝓmittat. tu quis es qui ei dicas. ma cur ita faciss Non tuam decet excellentiam. vt te im nume e⸗ ro talium eſtimandum intelligas. Inter magnos ſeruos ñ r quaſi paruulus. ſe ed cuſtos et pꝛouiſoꝛ paruuloꝛum. locum acceperas Tibi itaq; quaſi magno et foꝛti.et ad pꝛimaʒ vł pꝛoxim am conſecutõzi idoneo dixit ihus.ſequere me Tei ig tur pꝛorimum poſt ipᷣm locum adeptum.vt eum ſi equeris ã HM monuit. quatinꝰ tu poſtea tuis ſequacibꝰ quibꝰ ad vitã du 4 HM catum pꝛebere debueras fiducialiter dicere poſſes Imita toꝛes mei eſtote ſicut et ego xp̃i. Si ergo dommus te tan⸗ qꝙᷓ ſeruum magnum et fidelem ad gloꝛiam ſue imitatioms vocare voluit. vide quale ſit hoc vt tu ad puſ illos eius qu 1. interim fouendi ſunt non pꝛemendi reſ picians dicas. Dñe. hic aũt qui d? Dirit hoc ille qᷓ; tu imitari putas. cũ tñ ꝑ oĩa nõ debeas. nõ mtelligẽs digmtatẽ vocatõis ſue. neq; recte intuens pietatẽ diſy enſatõis diume. et iccirco iuſte increpa tioms ſententiam audunt. vt auſculptare diſ ceret nõ indi⸗ care Sic mqt eum volo manere donec vemã.qᷓd ad te? Tu me ſeq̃re. Hoc ẽ fr̃ verbũ qð intẽtiſſime et diligẽtiſſime au dire debes. vt regẽ tuũ ſequaris et cõſeqᷓris. Sequaris ad penã. ↄſequaris ad gloꝛã. Si patiendũ eſt pꝛo xpᷣo.excu⸗ ſationẽ nõ habes. Non ſunt ↄdigne paſſiones huiꝰ? tẽpoꝛis ad futurã gloꝛiam ꝗᷓ reuelabitur m nobis. Si aũt et ſñ paſ ſione negas.nõ ſolum dico nõ excuſaris. ſed ampliꝰ dico. quia accuſaris. Oiſer vbi eſt aĩma tua. vt nõ recogites q̃⸗ lis factus ſis. qualẽ gham ꝓdidiſti. et ad quantã miſeriã et ↄfuſionẽ coꝛruiſti.Nſpice temet p̃m q̃is es Vbi eſt coꝛo na tuaſet głia. Dereliquiſti regem tuũ.vnaqueq; gens de⸗ os ſuos ſequitur. et certe ip̃i nõ ſunt dij. Tu dñũm etdeũ tu um dereliquiſti. et factus es vilis. oꝓpꝛobꝛiũ peſſumonꝝnO qualis paſtoꝛ rp̃ianoꝝ. Quomodo tu paſces oues xp̃i.qui teip̃m ꝓdidiſti. Lupo futuro oues paſcende date ſũt. O ꝗᷓ lis paſtoꝛ. Erubeſce miſer. et cõfundere. xpᷣianoꝝ oculi in te ſunt. De longe videris. non potes latere.Erꝛoꝛ tuus te notum fecit. Non potes euadere confuſionem. mſi oſten⸗ das conuerſionem. èð (De vmone coꝛpoꝛis et ſpirtees. vod natu eſt ex carne caro ẽ. et qð natũ eſt ex ſwpaũ pũs eſt. Si mehil inter ſpm̃ et coꝛpꝰ meduũ eſſet. neq; ſpũs cum coꝛpe.neq; coꝛpus cum ſpiritu ouemre po⸗ tuiſſet. Mul tũ ein diſtat int coꝛpusſet ſpm̃.Longe ſũt a ſe duo hec. Eſt ergo qddam quo aſcẽdit coꝛpꝰ.vt aapinquet ſpintui. et rurſum quiddã quo deſcẽdit ſpũs. vt axpinquet coꝛpi. In quo aſcẽoit coꝛpus altius ẽ coꝛpe.et iteꝝjin quo dęſcẽdu ſpirtꝰ. infenus ẽ ſpritu. Sz et ip̃a coꝛꝑa nõ oĩa 1 e. eiuſ dem qualitans ſunt. ſz facta ſunt alia ſi upioꝛa. alia infe i rioꝛa.alia ſup̃ᷣma et coꝛꝑeã natam pene vt᷑ᷣnſcendẽtia. Si⸗ cr milit et ſpũs ſũt. alij ſuꝑioꝛes. alij ĩferioꝛes.alij infimi.et p⸗ pene ĩfra ſpũaleʒ naturã pꝛolapſi. vt ĩ hunc moð ima cũ ſũ d⸗ mis copulent᷑.ilſcẽdit moyſes in montẽ.et deꝰ deſcẽdit m T montẽ. Niſi moyſes aſcẽdiſſʒ. et deꝰ deſcẽdiſſʒ.nõ ↄuemſ⸗ A ſent in vnũ.Magna ſũt ĩ his oĩbꝰ ſacram̃ta.ſcẽdit coꝛpꝰ et deſcẽdit ſpũs.aſcẽdit ſpũs et deſcẽdit deꝰ. Quo aſcẽ⸗ au, dit coꝛꝑꝰ ſuꝑiꝰ ẽ coꝛpꝰ.quo deſcẽð ſps.ĩferiꝰ ẽ ſpᷣu Rurſũ di quo aſcẽdit ſpᷣs.ſuꝑiꝰ ẽ ſpᷣu et quo deſcẽdit deꝰ.ĩferiꝰẽ ðo 5 Coꝛpꝑꝰ ſenſu aſcẽdit/ſp̃ᷣs ſenſualitate deſcẽdit Itẽ ſpᷣs alſc ẽ dit ↄtẽplatõe. deꝰ deſcẽdit reuelatõe Teophama ẽ ĩ reue o. latõe.ĩtelligẽtia ĩ ↄtẽplatõe Jma gina tio ĩ ĩ ſenſualitate. 4 nin ſenſu ĩſtrumẽtũ ſenſualitatis. et oꝛigo maginatõis. Vi⸗ . de ſcalã iacob In tra ſtabat.et ſũmitas eiꝰ celos tãgebae Terꝛa coꝛpꝰ/celũ deus Nſcendũt ammi ↄtẽꝑlatõe ab mis ad ſũma.a coꝛpe ad ſpm̃. mediante ſenſu et ſenſualitate. a ſpᷣu ad deum. mediãte otẽplatõe et reuelatõe Dñs aũt ſca H le mmtit᷑.vt ad ĩſima ſupᷣ̃ma inclinent᷑.Nſcẽ damus ĩgit᷑ et nos ↄſideratõe qᷓtum poſſumꝰ qꝛ et ſi totũ nõ poſſumꝰfoꝛ . te aliqᷓd poſſumꝰ. Si nõ ſumꝰ angeli volãtes.tñ ſimꝰ ho⸗ 1 mies ambulãtes. Nngel ſcala nõ mdigẽt.qꝗ volant diuma t ↄtẽplatõe.ſʒ hoĩes qͥ repuᷣt.vel ſi amplꝰ ambulãt humana rõe.Ego nõ puto anglłos ſcalã ꝗᷓ ſiuis ſe ꝓpt ſe.ſʒ vt hoies docerẽt qd facere debeãt ip̃i.Aſcenſus ẽ ab ĩfimis ad ſupᷣ⸗ J ma. Pone ergo pꝛimũ q̃ ĩfima ſunt.vt ab his ĩcipiens oꝛdi 1 ne ad ſupioꝛa ↄſcendas. Sunt igit᷑ ĩ hoc mundi coꝛpe qua⸗ . tuoꝛ elemẽta ꝗpꝛijs qutatibꝰ diſtincta. id ẽ terꝛa. aqua. a er . ig ms. Sed ex his pꝛimũ.id ẽ terꝛa ſola ꝓ fe ĩmobilis ẽ.qiꝛ moueri nõ pᷣt.mſi extrinſecꝰ ĩpellat᷑. Neliqua tria mobiiia ſũt qꝛ ꝑ ſe mouent᷑ ſine impulſu extrinſeco. Hoc tñ inteſt. qð aqua teneri p̃t.vt nõ moueat᷑.aer et igms nõ pᷣt Rurſꝰ aer ad ſtatum teneri nõ pᷣt.ad pñtiam poteſt JIJgms ver⸗ — — — —. — ðũ ð WWW WW WWWWWW „ WWWWR R Hð . ad ſtatum tenetur vt nõ moueatur. nec ad pꝛeſentiã vt nõ elabat᷑. Quecũq; ergo extrĩſecꝰ/ſiue ad pñtiaʒ/ſiue ad ſtatũ teneri pñt extrinſecꝰ etiã moueri pñt.vel vt moueãt᷑ ſi mobilia ſut.vel vt ampliꝰ moueant᷑.ſi minꝰ ſũt. Solꝰ ig ms ſicut teneri.ſic etiã extrinſecꝰ mouert nõ pᷣt.ĩ ſe om̃em motũ hñs.et ex ſe. In his.iij.qᷓcũʒ mag ſẽſui ſubiacẽt. ma 8is coꝛpa dũr.qꝗᷓ vo a ſenſu plł& longe ſunt. magis a natura coꝛpoꝝ recedũt. et ad naturã ſpirituũ accedũt. Hinc ẽ qð pe aer/qꝛ p ſui ſubtilitate videri nõ pᷣt.ſpũs appeliat᷑ cum coꝛꝑꝰ ſit. qꝛ ĩ ea ꝓꝑte qua ſenſũ coꝛꝑpis excedit.tm̃ ſpũali na ture aꝓpmqt. vt i appellatõe etiã nomẽ illiꝰ? vſurpet. Sʒ ig ms q ppᷣo aere longe ſubtiuioꝛ c̃. et mobilioꝛ.et nõ ſicut aer extriſecꝰ trena coꝛpa afflãdo mouet ſʒ ĩten? vegetãdo vin ficat.magis ꝗꝓpꝛie ſpus vocatur. Sʒ hic ſp̃s.id ẽ igms.aliꝰ ẽ in his coꝛꝑibꝰ ꝗᷓ tm̃ vegetat.nõ ſenſificat.aliꝰ in his q et vegetat. et ſenſificat. Vegetat em̃ qdã nõ ſenſificat.et ſi⸗ cut arboꝛes et plantas. et vmuerſa ĩ terꝛa germinãtia. que Daʒ aut vegetat et ſenſificat. ſicut bꝛuta aĩalia oĩa.ĩ quibꝰ quedã ſunt qꝗᷓ ſenſũ tin hñt.imaginatõʒ nõ hñt.quedã autẽ et ſenſum et maginatõeʒ hñt. Cum itaq; ſenſificari magis ſit.qᷓ; vegetan tantum. ↄſtat pꝛofecto hanc vim ſu bulioꝛeʒ elſe vbi ſenſum pᷣſta t. ꝙᷓ illic vbi ſolã vegetatõzʒ ↄfert. Vbi aut magis ſubtilis ẽᷣ. quodãmõ magis ſps ẽ.qꝛ ĩ eo ql magõ copee nature aꝗprimat.nomẽ parit et ꝗꝓpꝛietatem illiꝰ vſur pat Non tñ ꝗꝓpꝛie qe in eo ipᷣo q; ſpᷣs ðe coꝛpee naturee ꝗpꝛie tatẽ nequaq; excedere cõpꝛobatur. Infimũ ergo et maxĩe coꝛpꝰ ẽ illud.qð ꝓ ſe oĩno moueri nõ pᷣt Doſt hoc pꝛoximũ et mm? coꝛpꝰ ẽ illud qð ꝑ ſe quidẽ moueri p̃t.et tñ ad ſta tum extra ſe coloiberi pt. Deinde ſeqtur ulud qð mn natura coꝛpis iam ſps nomẽ ſoꝛtit᷑.qð ꝓ ſe mouen pᷣt.et ext᷑ ſe qᷓ ins ad pnñtiam ad ſtatũ tñ teneri nõ p̃t.qð nõ videtur et ſp mouetur. Sü mum ẽ coꝛpꝰ.et ſpũala nature pꝛorimũ.qð ꝑ ſe mouen bʒ. extra nunq; cohibert habet. q; ꝗqdeʒ mqjnti 72, niy ee ſenſum pꝛeſtat. imitatur rationalẽ vitam. in qtum imagina ceit tionẽ. foꝛmat vitalẽ ſapiĩam. Nichil aũt ĩ coꝛpe alteriꝰ?.vel G ſpuali nate vicimꝰ eẽ pᷣt.ꝙᷓ id / vbi poſt ſenſũ et ſuß ſenſuz omen vis maginãdi ↄcipit᷑.ꝙ qdem mtm̃ ſublime ẽ.vt qᷣcqd ſupᷣ kt. n illud ẽ. aliud nõ ſit qᷓ; rõ Ipᷣa itaqʒ vis ignea.qᷓ extrinſecꝰ ſitun⸗ foꝛmata/ſenſꝰ ðꝛ.eadẽ foꝛma vſq; ad intima vtᷣnſ ducta ima cid ginatio vocat᷑.foꝛma ita qʒ rei ſenſibił.p radios viſioĩs fo kam ris ↄcepta operante natura ad oculos vſq; retrahitur.atʒ un ab eiſdem ſuſcepta viſio nommat᷑.deinde ꝑ ſepteʒ oculoꝝ Gis tumcas.et tres humoꝛes tranſiẽs. nouiſſime purificata et nreer colata.ĩtroꝛſum ad cerebꝛũ vſqʒ trãſoucitur.et imaginatõ opin efficitur. Poſtea eadẽ imaginatio ab anterioꝛi ꝑte capitis il ad mediã tᷣnſiens.ip̃am aĩme rõnalis ſubſtãtiaʒ ↄtingit.et b excitat diſcretõʒ.intĩ iam purificata et ſubtilis effecta. vt ai⸗ ip̃i ſpñ ĩmediate nungatur. veracit tñ naturã coꝛpis reti- ge nens et Peietate / vt oſtet qd ſcẽptũ e. qꝛ qð natu e ex carne uio caroẽ Sicut em̃ de ſp̃u coꝛpꝰ nõ naſcit᷑.ſic etiã de coꝛꝑe u ſpᷣus nõ pꝛocreat. Guis em̃ coꝛpꝰ vſqʒ; ad ſpm̃ ſulimet᷑.et ſpᷣus vſq; ad coꝛꝑꝰ humiliet᷑.nec ſpᷣus tñ in coꝛpus.nec coꝛ d pus in ſpᷣm t᷑nſmutatur.ſed qð natuʒ eſt ex carne caro ẽ. et qð natũ eſt ex ſpiritu/ſpiitꝰ ẽ̃. Tamẽ qð ſummũ eſt in coꝛ . poꝛe ꝓpinquũ eſt ſpiritui.et in ipᷣo vis imaginãdi fundatur da ſWuupꝛa quã eſt ratio. QAð em̃ imaginatio extra ſubſtantiam r aĩme rõnalis fit. argumentũ eſt.qð bꝛuta aĩalia vim imagi Pe landi hre pꝛobãtur.ꝗᷓ rõnem cĩno nõ hñt. Eſt ita qʒ ima gi e. natio ſimilitudo ſenſus m ſũmo coꝛpalis ſpᷣus.et ĩ imo rõ⸗/ nnn nalis.coꝛpalẽ ifoꝛmans.et rõnalẽ Agend Senſus nanq; ſt ſiue ꝓ viſum/ſiue ꝓ auditum /ſiue ꝑ olfactũ/ſiue ꝓꝑ guſtum n ſiue ꝑ tactũ excrinſecꝰ coꝛpus ↄtingens foꝛmatur.ipᷣamqʒ 6 foꝛmã ex coꝛpis ↄtactu ↄceptam ĩtrinſecꝰ reducẽs ꝑ meatꝰ 4 ſingulis ſenſibꝰ emittẽdis et reuocãdis introꝛſum. diſpoſi . tos ad cellã fantaſticã colligit.eãqʒ illic ꝑti purioꝛi copei ſꝓus impꝛimẽs.imaginatõʒ facit. QAue qdem ima ginatio in liz bꝛutis ammalibus fanta ſticam cellam non tranſcendit. in ra tionalibus aũt.vſq; ad rationalem pꝛogreditur.vbi ip⸗ ſam incoꝛpoꝛeã amme ſubſtantiam contingit.et excitat di ſcretionem Ergo ima ginatio mchil alimd eſt/ꝙᷓ ſimilitudo coꝛꝑpis.p ſenſus quidẽe coꝛꝑpeos ex coꝛpoꝝ ↄtactu ↄcepta erxtrinſecus. atz ꝓ eoſ dem ſenſus introꝛſum ad ptem puri⸗ oꝛem coꝛpoꝛei ſpiritus reducta. eiq; impꝛeſſa. Hec autem m rationalius pura eſt. vbi vſq; ad rationalem et mcoꝛ⸗ poꝛeam amme ſubſtantiam contingendũ deſecatur. tamen illic quoq; extra ſubſtantiam illius manens. quia ſimilitu do coꝛpoꝛis eſt. et fundatur in coꝛpoꝛe.NRationalis aute; ſubſtantia incoꝛpoꝛea lux eſt. maginatio vero inquãtum coꝛpoꝛis imago eſt. vmbꝛa eſt. Et iccirco poſtoꝙᷓ; imagina⸗ tio vſq; ad rationẽ aſcendit.quaſi vmbꝛa in lucem vemẽs et luci ſuperuemens. mquantũ ad eam vemt.mamfeſtatur et circumſcribit ur. mqtum illi ſupuemt. obnubilat eam. et obumbrat.et muoluit.et contegit. Et ſiquidẽ ratio ipᷣa ſola contemplatione eam ſuſceperit. quaſi veſtimentum ei eſt p̃a imaginatio extra eam et circa eam. quo facile exii. et ſpoliari poſſit Si vero etiam illi delectatione adbeſerit quaſi pellis ei fit ip̃a imaginatio.ita vt nõ ſine doloꝛe exu poſſit. cui cum amoꝛe mheſit. hinc eſt. q amme coꝛpoꝛibꝰ exute.coꝛpoꝛalibus adhuc paſſiombꝰ teneri pñt.qꝛ videli cet a coꝛruptione coꝛpalium affectionũ nondum mundate ſunt. Habet nanq; et ip̃e ſpũs quã dam in ſua natura muta bilitatem. ſcᷣm quã coꝛꝑi viuficando aꝓpin quat.ĩ qua il⸗ la ſpiritualis.et mcoꝛpoꝛea ſubſtantia.nõ mchil ſue puri⸗ tatis depomt.et quaſi quadam groſſioꝛi pꝛopꝛietate coꝛ⸗ poꝛis aſſumendo occurat. Que quidem coaptatio.ſi ſecũ Dum ſolam naturam fit. muta tionẽ habet. coꝛruptionẽ nõ habet Si aũt vitioſa eſt. in hoc ip̃o purioꝛem naturam coꝛ rumpit.q; eam ad conſoꝛtium ignobilioꝛs terminos nate tranſire compellit. Et hoc vitium quando altius amme in coꝛpoꝛe manenti inbeſerit. tanto difficilius a coꝛpoꝛe diſce dentẽ deſerit.et nõ tollit᷑ paſſio.etiam cum tollitur cauſa paſſioms. Ipᷣa quippe amma inqᷓtum delecta tione coꝛpo⸗ ris afficitur. quaſi quandam coꝛpulentam trahens. in ea⸗ Dem fantaſijs imaginationum coꝛpoꝛalium defoꝛmatur. eii dem qʒ; alte impꝛeſſis etiam ſoluta a coꝛpoꝛe.non exuitur. Que vero in hac vita ſe ab huiuſmodi feculentia mundare ſtuduerint. hinc exeũtes. quia mchil ſecum coꝛpoꝛeum tra hunt.a coꝛpoꝛali paſſione immunes pſiſtunt. Sic itaq; ab infumis et extremis coꝛpoꝛibus ſurſum vſqʒ ad ſpiritum in⸗ coꝛpoꝛeum quedam pꝛo grelſ ſio eſt ꝑ ſenſum et ima ginatio⸗ nem. que duo in ſpiritu coꝛpoꝛeo ſunt. Poſtea in ſpiritu in coꝛpoꝛeo pꝛoxima poſt coꝛpus eſt affectio imaginarta.qua amma ex coꝛpoꝛis coniũctõne afficit᷑.ſupꝛa quam eſt tatio in imaginationem agens. deinde ratio pura ſupꝛa imagina tionem. in qua ratione ſupꝛemum eſt amme.a coꝛpoꝛe eſt ſur ſum. Quando autem ab amma ſurſũ itur ad deũ. pꝛima eſt mtelligentia que eſt ratio ab interioꝛi foꝛmata. cui ratt om ocurꝛens ungit᷑ pñtia diuĩa ꝗᷓ ſurſũ ĩfoꝛmans rationẽ facit ſapientiam. (s generalis p̃dicatio deum deceat. (culares boms ocalis dicit. Sequere curſum ſermoms Quod vbi q; eſt / hic eſt. Deus eſt vbiq;. Di vbiqʒ eſt quid dicam? In feram quod non decet. Ecce locus ſoꝛdidum quiddam ha bens. et dixit michi cogitatio mea. Si vbiq;. illic eſt Item Si vbiq; nõ eſt deꝰ.et alicubi eſt.eſt vbi eſt. et eſt vbi nõ eſt. Si aut locus ẽ. vbi eſt deꝰ.et locus vbi nõ eſt.localis eſt deus. Að em̃ nuſqꝙᷓ ſit quis dicat? Item aliud.vult de us omne bonum Ducere aũt vrorem bonum eſt. Nocalis in fert ergo vult deus vxorem ducere. Tales inquiunt ſunt nuptie ſtultoꝝ. qui ad ſonos vocum pendent. Item aliud Nmat deus omnem creaturam ſuam. Dicit hoc ſeriptura. Liij. mehil odiſti eoꝝ que feciſti domie. Ergo amat omnem cre aturam ſuam. Sed vioete ex hoc mferei quanta poſſint nõ decentia. ſic videtur his qui ſonos vocum ſine ſenſu diludi cant. Ebeioſi mquiunt amant foꝛtia vma. et cetera hunuſ⸗ modi. Multa ſunt alia ꝗᷓ dici poſſent ad hunc modũ. QOmnd ergo. aut totum negamus. aut totum confitemur. liud cõ tra veritatem. a huo contra puritatem eſſe videtur. Si to⸗ tum ne gatur. aliquid deo detrahitur quod ſuum eſt Si to tum aſſeritur. ahq mpomtur quod ſaum nõ eſt. ſed vide⸗ te diſc retionẽ. Generalis polſſeſſio ad deuz ptinet. ꝓp terea generalis pꝛe dicatio ĩm decet. Hoĩbus aũt quibꝰ partes date ſunt. Partciculares locutiones ↄuemunt. Pꝛopterea boc de creatoꝛe ommũ recte dico. amat totum. De te aute cuiꝰ? dilectio ad partem trahitur. cuiꝰ? poſſeſſio debetur. parti.recte dico.hoc aut illud amas/ſcʒ aurum amas.argẽ tum amas. pecumam amas. Quare hoc de deo ſimiliter ñ dico. Peopterea te. Ego quidem hoc recte dicere poſſem ſi tu hoc ſane intelligere poſſes Tu hoc dictum de te intet ligere conſueuiſli. Pꝛopterea de deo hoc nõ dico pꝛopꝑter te. ne tu hoc audiens idim de illo dici putes quod dictum eſt de te. pꝛopterea tibi parco. et diſcerno locutionem. ne rem communem exiſtimes. Ilius eſt amoꝛ tuus. alius ſuus Iccirco cum dixero.tu hoc amas. caueo dicere. ille amat hoc.ne ſic amare putes ip̃m. ſicut amas tu. Ego aũt dice⸗ re poſſem recte.ſi tu mtelligere non poſſes praue. Sic di⸗ co vbiq; eſt.et tamen dicere parco de quibuſ dam locis.il⸗ lic eſt. ne ſic eum illic eſſe putes.quema dinodum eſt quod ſecundum te eſt. et non decente deum modo eſt. Sic dico omne bonum vult. et tamẽ de quodã de quo modo dico bo num eſt. hoc dicere parco hoc vult pꝛopter te. ne exiſti⸗ m es eüũ ſic velle ſicut tu vis. et ad hoc velle ad qð tu vis. Bermo de eo quod ihel us alcendit m temklum amm Leu Duaee luij i: vm eſſz ihũs annoꝝ. xxij.ꝛc. Sicut mundus iſte du⸗ pliciter ſjut hoĩ ad ſuſtẽtatõʒ ſcʒ carms. et ad eru ditõʒ mentis.ſic verbũ caro factum reme diũ Pſtat et t eremplũ. Nemediũ in eo qð oblatũ ẽ ad redẽptõz. exẽ⸗ plũ ĩ eo qd oꝑatũ ẽ ad imitationẽ. Jemediũ ĩ eo qð factũ cẽ. exemplũ in eo qð fecit. Inu ocatio eiꝰ ſimilitudo eiꝰ. vi⸗ di ciuitatẽ ſanctã ibełm. nouã deſcẽdentẽ de celo. De celo to deſcẽdit et fabꝛicata ẽ in tra. De celo foꝛma. de tra mate⸗ e⸗ ria. Sic foꝛma hoĩs hõ.et foꝛma xpᷣi xps Induumiĩ dñm ibm̃ e xpᷣm. foemã xpᷣi. Ipᷣa imago. pa ẽ imitatio. Iccco factꝰ ẽ ti s bi exẽplum. vt tu illũ imtãdo mdueres. Fecit coꝛpaliter tu iu⸗ ſ Pualiter i imitare. Et ſi mqt xpᷣm ſcõm carnẽ ↄgnoum?. iaz ite n6 gnoum. In exẽplo ſcᷣm carnẽ ↄgnouimꝰ mitatõne . ſcõᷣm carnẽ.iam nõ ↄgnouumꝰ. Scvᷣm carnẽ xpCᷣs natus eſt te m mũdo. ſcdᷣm ſpm̃ veritas naſcit᷑ in coꝛde tuo. xpᷣus in iu⸗ ri Dea naſcit de virgine. et veritas in ↄfeſſione naſcit de pu⸗ en ritate. Veritas de cra oꝛta ẽ.et iuſticia d.c.pꝛo.Qnñ ofite⸗ teel us peccata tua.vitas de tra oꝛitur. qñ vᷣo ↄfitẽti ignoſcitur ter Deus. reſpicit iiſticia de celo Vis vt deꝰ? tecum ſit. ofitere um qð es. Cum verax eẽ ceꝑis.vitas tecũ eẽ incipiet. Dic. Oa Nℳ lus ſum. bꝛeue verbũ ẽ. ſed ven. Weritas te veracẽ faciet. 1 Di vitas tecũ eſt. deus tecũ eſt.qꝛ veritas eſt deus. Ecce . auom in indea naſcit᷑ xrpᷣs.m ofeſſione vitas. Mater vir⸗ 4. Zo puritas ẽ coꝛdis. cum coꝛde credis. qð oꝛe ↄfiteris. In 4 Ofe ſſione crimĩs puritas ẽ ſine ruga.ĩ ↄfeſſione laudis pu 4 ritas ſine macula. Si bonũ nõ ſimulas ñ habes rugã.ſi ma lũ odis nõ babes maculã Sic vitas ĩ deſiderio ↄcipit᷑. ope naſcit.ſtudio nutritur. vt pꝛoficiat etate in proceſſu tpis. ſapiẽtia in augmẽto ↄgmtõis. Sratia in incremẽto virtutis Npud hommes in fama.apud deũ in ↄſcientia.apud hoĩes vt cognol catur. apud deum vt gloꝛficetur. Duodecim an noꝛum in heruſalem aſcedit.qꝛ poſt ꝑfectionem opis et du vhicatam virtute caritatis ad pacis contemplatõzʒ pꝛoficit. „ ℳ * üij. Parentes ilou ab ilher im itcinere even diei eredeüt. qꝛ ſenſ2 car ms q p exercitiũ bom opis internã vitatẽ nutriũt. ꝓ exteri oꝛem delectatõ; retracti diu ĩ inina pace ↄſiſtere nequeũt. Vnꝰ dies vna clanitas.vnũ gaudiũ.vna bñdictio quã eſau accepit. qꝛ duplicẽ ſtolã ñ potuit promereri Hoc ẽ ille vn⸗ dies. ĩ quo puer vmẽ diei ſine pctõ eẽ nõ potuit ſuꝑ terraz qa ſenſus carms ꝗ qᷓtum ad ſe ſemꝑ puerilia apperit Huꝛꝰ? tim̃ vite claritatẽ amãs.ĩ ea nunqꝙᷓ ſine pꝑcti macula ↄſiſtit. Nõ em vemt ad alm diẽ de quo dictũ ẽ nũtiariate diem de die. et iten dies ſup dies regis adicies. Propterea vm? di ei iter. eſt elongandꝰ ad ihrłm. qa dilectio pñntiũ elongare facit aimos a tẽplatõe eternoꝝ. Poſt triduũ ihũs ĩ tẽplo inuen?. qꝗa poſt correctionẽ cogitatõis.locutõm̃s et oꝑis veritas in corde mundo peipitur. Inuemt aũt inter docto res et ſapientes .qa ĩ lege et ꝗphetis. et euã geliſus et apo Kolis. et ſacri ver bi doctoribus ventas ↄgnoſcitur. (De ſapientia et malitia. triũ eſt cor. fortis armarꝰ malicia. fortior ſupuem ens ſapia. arma mẽbra. Sapia primũ maliciã capit 2 gmeoz eam deprehendẽs Poſtea ligat. ab ope cohibẽs deinde flagellat.quia prauꝰ affectꝰ quaſi duris quibuſdã flagellis cedit᷑.qñ ꝓ ſtudiũ diſeipline ab eo qð appetit re⸗ frenatur. Nouiſſime quaſi membris in crucẽ extenſis et di uiſis a ſe clauis configitur. quando duuſis a ſe vitijs timo re dei ammus penetratur. Quando ſimui ſunt vitia fortio ra ſunt.quia alterutrum ſe mumunt.vt gula luxuriam. pom pa ſuper biam.et cetera Deinde ergo illa et ab muicem di/ unge.et ſic confige timore dei carnes tuas. vt mala vite moriãtur. Nõ aũt mireris ſi ſapiẽtia maliciã facit.qdð a ma licia prius ip̃a ſuſtinuit. Prius malicia crucifixit ſapientiã poſtea ſapientia preualens crucifirxit maliciaam. De lectulo et ferculo ſalomoms. ereulum ſalomoms cor exercitatũ in ſtudio vtutis —.ßliͤͦ. lv. FfFerculũ ſapie verbũ. mde poꝛtat᷑ ab oꝛe ad aurem Tectu 8 lus mens ↄtẽplatĩa. erculũ hoc pꝛmũ de ligms libam eẽ debʒ. ꝓ puritatẽ et ĩcoꝛruptõʒ vitatis.de argẽto/ĩ pceptis i et pꝛomiſſis. In cãdoꝛe argẽti.mũda ↄuerſatio. in ſonoꝛi⸗ 6 tate dulcis pꝛomiſſio Habʒ aurũ ꝓ ſapiaʒ celeſtẽ. qð ñ eru 3, Sinat ĩ etmtate ſʒ rubet ĩ caritate.hʒ purpurã qñ pꝛedicat pralſionẽ.aſcenſũ ad gloꝛificatõ?:. In medio caritas ſtermt᷑ . ꝗꝓpt filias ihelm. qᷓ teneris et ĩfirms ꝓpoſita ẽ ad obtinẽdã ſalutẽ. Quis tã tener / vt amare nõ poſſit? Nã ſi cetera non potes.amare tamẽ potes. vt ad ferculũ ſalomõis ptineas (NDe pace et bellis xpianon. ſo rna ẽ pax quã hre debʒ bo ad deu. alia quã hre de⸗ AAbzʒ ad pꝛoximũ. aliã ad ſemetip̃ʒ. ſps eĩ hoĩs hac le 1 Se int᷑ deũ et carnẽ ↄſtitutꝰ erat.vt ſi ðo ſi upioꝛ obe diẽtiã ho debitã exhiberet.nũ qꝙ; erꝰ ĩpio ſubiecta caro ↄäiret. Gdiu ergo hõ pacẽ ad deũ tenuit. nullã ĩ carne moleſtiã ↄtdict oms ĩuemt Sʒ poſtqꝙᷓ creatoꝛi ſuo ꝑ ſuꝑbiã rebelt᷑ eẽ cepit m ſtati caro ab eiꝰ ↄſẽſu ſe duidẽs ſubdita eẽ recuſauit. hĩic tc varijs ↄcupiſcẽtiaꝝ ſuaꝝdeſidenijs diſtractꝰ/et aliena et qᷓ ĩcõceſſa fuerãt apetẽs. tmĩos iuſticie aduerſꝰpꝛorimũ ſu um tnſiuit. atz illic quoq; turbata pace ex oĩ pte inqetꝰet turbulẽteẽ cepit Nũc ergo repãdo ꝗpomt᷑ ↄditio.vt ſi pa cẽ hre voluernt cũ ðᷣo hr̃e ſtudeat pacẽ cũ pꝛoxio ſuo Cum aũt ſpũſdo plene ſubiectꝰ fuerit. tũc et illã quã ĩ carne ſua Por tat ↄtictõz gra ad pacẽ refoꝛmabit. vt pacatꝰ ſit totꝰ hõ. et ext᷑ ſe cũ pꝛoxio ꝑ caritatẽ fraternã. et in ſe pꝑ ↄſcien⸗ tiã bonã. et ſupꝛa ſe ꝑ gr̃aʒ diumã.qpter hoc dũ offert ho ſtia ſalutaris qᷓ o nos recõciliari opoꝛtz. pꝛiꝰ pꝛoris oſcu⸗ lo ſignũ pacis offerimꝰ.vt hac pᷣmiſa q̃ in nos ↄſtat paca illã qᷓ ad deũ eſt obtinere mereamur. Qñ aũt pꝛo fidelibus defunctis hoc ſacficiũ ſalutare immolat᷑ oſculũ pacis ad muicem viuentes non accipiũt.quomã hi pꝛo quibus viuifi- ca ĩmolatio fit ab hac vita ſubtracti. humane cõuerſacõis de en 10 = S — — — ſv. pacem vel concoꝛdiam ten ere amplius aut exbibere nõ pñt Ilbic ergo ſola illa qᷓ ad deũ ẽ recõcilatõ qnt vbi deiceps pñtis vite ſemel lbmc educti ↄditõnnõ ſubdũt᷑. Viuẽtes aũt p pacẽ pꝛoximi merẽtur pacẽ dei.et ꝑ pacẽ di merẽt pacẽ ſui. nõ illã ꝗᷓ aie ẽ ad munð.ſʒ illã q̃ ẽ int aĩaʒ et ſpm̃.p illã qꝗ̊ ẽ miĩ ſpᷣm et deũ.Nã ẽ qᷓdã pax int aĩaʒ et mundũ.ſuauit viuentiũ et male. et ẽ qᷓdã pax int᷑ aiaʒ et ſpᷣm ſuaut᷑ viuen tiũ et bñ. et ẽ qdã pax mt ſp̃m et deũ felicit᷑ viuẽtiũ et bene Birr ẽ bellũ int aĩam et mundũ nõ ſuauit̃ viuẽtuũũ et male. et ẽ bellũ ĩter aĩaʒ et ſpm̃ nõ ſuauit᷑ vwvẽtiũ et bñ.et ẽ bellũ iter ſpᷣm et deũ infeliciter viuẽtiũ et male.Nã q; ſuauit᷑ vi⸗ uẽtes et male.verã pacẽ qᷓ ſapia iuemt᷑ in tꝑe otij bom nõ nouerunt. beatus iob teſtatur de ſapientia dicens. Non in⸗ uemtur in terꝛa ſuauiter vmentmim. Quod deus ronalis creature Pomim eſt. Nola rõnalis creata ita cõ dita ẽ. vt ipᷣ̃a bonũ ſuũ nõ / eẽt.h ip̃e a quo facta ẽ. Magna ergo digmtas vt nullum ei bonum pꝛeter ſummũ ſufficeret. et ſtem magna n Pertas. vt a. bonum ſuum cogi non poſſit. (NDe triplici exercitatione. ite mutabilis ↄditio tahs ẽ.vt in eodẽ din ſtate nõ poſſit.cui et hoc ad laboꝛẽ et dolorex auerti᷑.qð qlrtũ ẽ ad ↄſolatõz. Fluctuat ergo in exercitatõibus ſuis et vnſit de alio ad aliud vt nunqᷓ; qᷣeta ſit donec ad veram ſtabilitatẽ ꝓuemat. Erercitationũ aũt tria ſut genera.Alie ad pꝛofectũ vtutis. alie ad oſolatõʒ ĩfirmitatis. alie ad in⸗ flãmatõz imqtatis. Deime edificãtes. ſcdᷣe ſuſtẽtãtes.⁊cie ſubuertẽtes OPꝛopter hoc deꝰedificãtes indixit.ſuſtẽtãtes ceſſit.ſubuertẽtes pꝛohibuit Et diuiſit tpa.et loca diſtin rit edifificãtibꝰ/et ſuſtentãtibus exercitatõibꝰ quando et vbi fiant. que congrue ſimul fieni non poſſunt, quia ſuſten⸗ tantibus occupati edificantes tenere non ſufficimus et ad edificãtes ↄnerſa ſuſtẽtãtibꝰ ã lie⸗ in ge ti ſuſtẽtantes hñt.ſeptimũ edificãtes. ſic ſuſtẽtantibꝰ om̃ia loca ↄcedunt᷑.pauca edificãtibꝰ oſecrant᷑ Exceptis his qͥ ſe edificãtibꝰ ↄſecrarũt.et oĩloco et tpe illis ĩ ſerumũt. Duo em genera hoĩm ſym has duas exercitatões licitas. edificã tes ad ↄtẽplatiuos.ſuſtẽ tãtes ad actiuos. Hee ſũt due vi⸗ te et duo ꝓpłi. et duo teſtamta. lya et rachel.iac ob/et iſrk ſyon. et ibełm. petrꝰ et iohẽs.maria et martha.ſimſtra et dextera.lana ec lmũ.oꝛdeũ et frumentũ/aqua et vmum ꝛc. ¶ Oð elementum duobꝰ modis dicitur. lemẽtũ ẽ pma matia coꝛpalis ↄplexoĩs. elemẽtuzʒ ẽ matialis repᷣſentatõ. ĩuiſibilis ſubſiſtẽcie et pꝛicipiũ ↄgmti oms.a coꝛpalibꝰ ad ĩcoꝛpalia t᷑nſeũtibꝰ. Illic elementũ ẽ pẽĩcipiũ ſubſtãtie.ad viſibilẽ actũ pꝛodeutibꝰ.hic elemtũ ẽ pꝛicipiũ intelligẽtie ao immſibilẽ veritatẽ ingrediẽtibꝰ . ( ¶ De tumtate umuerſitatis. erũ vmuerſitas tmtate vna ſubſiſtit. Eſt eĩ vnũ qð nec ab alio ẽ.nec ſym ali/vt creatr nata. ẽ vnũ qð ab vno ẽ.et ſym vnũ.vt rõał creatura a do ẽ ſimił deo.Eſt vnũ qʒ ab vno ẽ et ſjm duo.hoc ẽ ab vno ꝓ vnũ. vt coꝛpea natura a dðo creata ſjm ſapĩaʒ ĩcreatã et creatã diſpoſita Peimũ ex eẽplar ẽ tm̃.ñ exẽplũ.ſym exẽpꝑlar et exeplũ.tciũ exeplũ tmn Tria eẽ ĩ oꝛnginali pctõo. ((nò exeplar. N oꝛiginali pctõ tria vitia fuerũt. mobediẽtie due. et pec⸗ catũ vnuʒ. Tria vitia fuerunt.ſuꝑ bia. auaritia. gula. Due mobediẽtie.nat᷑e et diſciplie. In ſuꝑpbia et auaritia.inobe diẽtia fuit naturalis pᷣcepti. In gula.mo bediẽtia fuit pꝛe⸗ cepti diſcipline et ſupadditi. Et omma hec quia vno actu completa ſunt.vnum peccatum dicuntur. ¶ Quomodo querendus eſt x̃us. vidam yp̃m queſiuer᷑̃t.et nõ iuenerũt.quidã queſi⸗ uert et ĩuener̃t. ſed nõ retinuer̃t.qꝛ nõ queſiuerũt vt hr̃et. ſeo vt vngerent. qᷓdaʒ xp̃ʒ queſiuer̃t et iuenerunt et retinuerũt. qꝛ nõ qᷓſnuerunt vt vngerẽt ſy ut poſſiderent . Oeimis? dirit. quo ego vado vos nõ poteſtis vemre . ꝗrttis me et nõ iuemetis. ſʒ ĩ pctis vris moꝛiemĩ Scðis dixit. ego ſũ. ſi me qᷓritis ſimte hos abire.et ecert manꝰet tenuer̃t eũ Tercis di. auete/ et acceſſer̃t et tenuert pedes eiꝰ⸗ Oꝛi m q̃ſiuer̃t et ñ iuener᷑̃t.ſcõi viuũ ĩuener᷑̃t et vmẽtẽ occide⸗ rũt. tercij moꝛtuũ q̃ſiuer̃t et viuũ ĩuener̃t Sic multi ſapĩaʒ qrũt. et nõ ĩuemũt.qꝛ iudicant᷑ et abitiũt᷑. alij ſapĩaʒ qᷓrũt et iuemũüt. et nõ dilisut. ſʒ ad lucrũ et ad laudẽ hũanã adi piſc endã eã erponũt. et pꝛoſtituũt. Iſti xpᷣm viuũ muene⸗ rũt.ſʒ occidũt.qꝛ ex hoc in eis ſapientia moꝛitur /quo eius dulcedie nullo amoꝛis ſenſu pfruuntur. hij aſſumuntur vt Sm iudicẽtur et pᷣcipitẽtur.alij moꝛtuã q̃rũt et ĩuemũt qꝛ dũ eã ad hui vite vſũ nõ appetũt.veri intꝰ ad illiꝰdulce dinẽ et ſuamitatẽ ꝑtingũt.hi aſſumũt᷑ vt eleuẽt᷑ et głiricẽt (Quare et qualit deꝰ ꝑ ſcripturã hoĩ foꝛis loqꝗᷣt uamdiu hõ int? deu audire loquẽtez potuit. dockn na a ertoz opꝰ ñ hüit. ſz pꝰcqᷓ libꝛũ vite oc lo intioꝛi ĩſpicere jã nõ valz. ſcripta foꝛis appomt᷑.vt er eiꝰ ſaltẽ ĩſpectõe ad ↄgmtõʒ Vitatis renouetur. In hac aũt ſcẽptura et pꝛohibiti ones ſũt mal oꝝ vt ea fugiãt. et Fceptõs bonoꝝ Rpt ea appe tãt. Et peohibitõibꝰ qᷣdẽ apponũtur ↄmĩatões . qm ſolius mali odio hõ cohiberi n poſſj. et p̃cextõibꝰ adiũ gũtur pꝛo miſſiões.qm̃ ſoliꝰ bom amoꝛe ñ poſſʒ pꝛouocari.et ſũt.iij. iſta Seneralit᷑ diſcreta ĩ om̃ ſerpptura. pᷣceptõs et pꝛohibiti ones.pꝛomiſſiões et ↄmmatões.quoꝝ.ij.pꝛima ad vite in foꝛmatõʒ ꝑtinẽt.ij.ſubſequẽtia ad fiðᷣ ĩſtructõʒ.ĩ ilł meritũ i iſtis pᷣmiũ ↄſtat.et ꝓfectũ facit.fides recta et opatio bo⸗ na. Pꝛimum autem carnalibus cõmmnationes carnales. et pꝛomiſſiões et pene temꝑales et p̃ᷣma. deinde ſpiritualibꝰ ſpũuales et eterne. poſtremo exercitatis ſufficit ad exhoꝛ⸗ tationem odium mali.et amoꝛ bom. Sic gradibus ſuis cre ſcit ſalus.et virtus pꝛoficit In omm autem ſcriptura.aut ogmtio veritatis querenda eſt. aut fama virtutis. Deimo vij. tudio Piſtorta et allesorta Ppomt. ( cðᷣo tropologia. Et in t pa tropologia duplex ſimilit᷑ lectio ẽ. Deima qꝗᷓ plana nar⸗ D ratõe moꝛes iſtruit. ſcdᷣa exhoꝛtatõe affectuoſa ĩ aĩo au⸗ de⸗ ditoꝝ deſideria vᷣtutis accẽdit. Tres ſunt operationes ſa IS pientie. naturalis. rationalis. artificialis. Nuot modis deꝰ cum homie eẽ dicitur. natuoꝛz mõrs nobiſcũ ẽ deꝰ. ꝑ pñtiaʒ maieſtatis. ꝓꝑ Pticipatõʒ hũ amtatis. ꝓ vic ʒ caritatis.p procimũ vitatis In pꝛimo ↄgnoſcit mala nr̃a.ĩ ſcõᷣo expt?? ẽ.ĩ tercio rüt d n ↄpatit᷑.ĩ qrto aufert.et ẽ emanuel nobiſcũ deꝰ Cũ qbuſdã 8 deꝰ ꝓ fauoꝛẽ gre.q cũ ðo ñ ſũt ꝑ meritũ vite.Cũ qbuſdã lee deꝰ ꝑ fauoꝛẽ gre.et ipi cũ ðᷣo ſunt ꝓ meritũ vite.Cu qᷓbuſ . dDdam deus noõ eſt pfauoꝛem gratie. et ip̃i cum deo ſunt per t meritum vite Cum quibulſ dam deus nõ eſt.p fauoꝛem Sra tie. et ip̃i cum deo non ſunt ꝓ meritum vite. H (De pꝛogreſ ſ ombus cogmitioms. HWM vinq; ſut pꝛogreſſiões ↄgmtõis. Pꝛima ẽ in ſenſu. ſcða ĩ imaginatõe. tercia ĩ rõe.qrta in intellectu. quita iĩ ĩ intelligetia.p ſenſũ ẽ ĩ iſtis / et ſzm iſta. pi imagiatõz pe nõ ẽ ĩ iſtis / ſz ſm iſta. p rõʒ nõ ẽ ĩ iſus jneq; ſjm iſta.ſʒ ẽ ĩil n lis et de ułqᷓ ſũt ſʒm iſta.pꝑĩtellectũ nõ ẽ ĩ illis. ſed de illis ” Per mtelligennam nõ eſt in illis/ nec de nlis. ¶ quatuoꝛ modis ammꝰ? agẽda tractat. vatuoz mõis ĩ nro aĩio agenda tra ctamꝰ? cogitã do yolẽdo.deliberãdo. vouẽdo. Cogitatio ad ↄgmti vng vtinet. volũtas ad deſideriũ. deliberatio ad ꝗpoſitum a0 pꝛomiſſ ionẽ votũ Si qð pommꝰ nõ facimꝰ. fallaces et m. ſi nõ facimꝰ qð pꝛomittimꝰ. fallaces et fallẽtes. Ibi mẽ datiũ ſolũ accuſat᷑.hic et mendatiũ accuſat᷑.et promſ ſu exigit᷑.votũ ãt ali occultũ ad deũ et corã ðᷣo alið mai feſtũ ad deu corã hoĩe. Occultũ votũ fractũ peccatũ eſt. . Mamfeſtum votum fractũ Peccatum et ſcandalum. UMUUDẽe« ont « die peruern. on pꝛudentiũ diligentia. ſed ſtolid oꝝ querelas eſt SGie me / ita viuã. Qui ad vitã pdeſtinatꝰ? eſt. pꝑire nõ p̃t. Quare conaboꝛ qð futurũ ẽ fiet Et tñ nemo vulneratꝰ? aut eger dicit Bine me / ſic victurꝰ ſũ.nõ moꝛiar Quid medicꝰ faciet?qðᷣ kuturn⸗ ẽ fiet Et nõ timẽt aĩe ſue legẽ dare ꝙᷓ coꝛ poꝛi ſuo pᷣcribere nolũt. Clamãt hoc quotidie puerſi.No⸗ lite ãmonere. nolite coꝛrigere. ſi vult deꝰ. iuſtificabit nos et nemo dicit. nolite cibum pꝛeparare. nolite veſtimentum dare. O vult der paſcet et veſtiet nos. et dicit. Nõ poſſu n2² bom eẽ. mſi deꝰ hoc faciat Ergo bona illa ſine deo ha bere no poteſtis. et iſta poteſtis. imo potiꝰ? in iſtis ſtudium vrm ꝗrit. qᷓ mſi volẽtes hre.nõ poteſtis. nõ ĩ illis qᷓitm̃ ar bitrio vro nõ ſubdunt᷑. vt ſepe ea habere non poſſi itis cum del ideratis. et habeatis cum deſpicitis. . ¶ De diſſummli operatione deir. emonſtrare volens dñs qm ab pᷣo ſit/et bonum e? et quando veritatem agnoſcumꝰ.et quando agm⸗ ta debita deuotione veneramur. quibuſdam veritatẽ pꝛe⸗ dicauit. quon coꝛda ad dilectõne: veritatis nõ emolliuit. quoꝛũdã vero coꝛda affectu bomtatis emollunt. ſed agm tõne veritatis non illummauit. In illis arauit et non ſemi⸗ nauit. duritiã frangens. ſed verbum non ſpargens m iſtis vero ſeminauit. ſed non arauit. verbum ſpargens ſed dun tiam nõ 5 frangens. vt vtrunq; ab ipᷣo eſſe ſciamus. et vtrun ere diſcamꝰ. cum neutrum ſine altero ad ſalu q; ab ip̃o pe tem ſufficiens eſſe agnoſcamus. Sic ſoluitur quod qnn⸗ dam ex euangelio ꝓponere ſolent. cur deus in carne vem⸗ ens illis verbũ ſalutis pꝛedicauit. qnos iᷣm verbum nõ re cepturos eẽ p̃ſciuit et ꝗbuſdã alijs pᷣdicatõis vbũ ñ ipedit. quos credit᷑os ſi docetẽ audiſſẽt agnouit. quoꝝdã em̃ du ritiã ĩcrepãs qbꝰ vitas pᷣdicata fuerat ſic ait. Ve tibi coꝛo zaim. ve tibi bethſayda. ve tibi capharnaũ. qꝛ ſiã tpꝛo et ſi done hec facta fuiſſet.iã oli ĩ cinere et cilitio pinaʒ eil ſet 171 X eſt ſt. dat dich hee ſo⸗ nos ttum oſlu he nun ſna cun m⸗ e⸗ ut. gn ema ſis dun mn ſilu 6 1 t. — — 1v Hoc er go mirum videtur.quare iheſus qui futuroꝝ omm um ſcientiã habuit.in caploarnaũ pᷣdicauit.cum illoꝝ duriti am tantã eẽ pᷣſciret.vt veritatẽ etiã oblatã nõ recipent. et qre itẽ in tyꝛo et ſioone illa oꝑpatus nõ eſt.q̃ opatꝰ ẽ ĩ ca⸗ pharnaũ et bethſayda.cũ iſtos tales eẽ nõ ignoꝛaret q faci le veritatẽ recipent.ſi audire illã et agnoſcere potuiſſent. Gicut eĩ impiũ videt᷑ obediẽtes diſſerere. ſic ſtultũ videt oĩno rebelles docere. Sʒ illud iuditij fuit. hoc exẽpli.Ne eĩ hõ ſolũ affectũ bom ſñ agmtõe ſufficere putet.ac ꝓ hoc affectũ ſe hre ſẽtiẽs boĩtatis.vbũ vᷣtatis ñ reqrat illos ↄpũ xit nõ docuit. nec ſaluauit Et ne rurſũ ſolã vitatis agmitio nẽ ſufficiẽteʒ putet ad ſalutẽ.et legem audiſſe.non feciſſe 4 „ dũ alten ſine alto viciſſi hre ↄgnoſcũt repꝛobi.vtrũq; ne ceſſariũ ſibi foꝛe ĩtelligat electi. Et q alteꝝ ſe hr̃e ↄgnoſcit ↄſummatã iuſticiã.iſtos docuit ñ alten et damnauit. vt nõ de viribꝰ ſuis pᷣſumat.ſʒ ab illo Huĩlit poſtulet qð ñ hʒ a quo qbuſdã alteꝝ accepiſſe ñ pꝛofuit.qm̃ alteꝝ diſtricte iudicãdis ñ ĩpẽdit Nõ eĩ accipe meret᷑ q; n hʒ.q a ſe hĩᷣe pu tat q; hʒ. et ꝓptea viciſſi e duobꝰ alteꝝ a do tbuit᷑ et altezn ſubthit᷑. vt vbi ſił vtrũq; ẽ.ab ipᷣo eẽ vtrũq; demõſtretur. (NDe iuditio homims et der. ominꝰ? iudicabit fines terꝛe. Dñns iudiciũ ſuũ ĩ finẽ ſeruauit.vt ↄpleat᷑ ſticia.NQõ em̃ ĩ iuditio homĩs iuſſicia conſummatur.et iccirco iudicium homims pꝛece⸗ dit. vt pꝛobetur homo.deinde ſubſequitur iudicium dei vt remuneretur, S totum iudicaret homo.non haberet mdi⸗ clum deus. .ð . De quatuoꝛ debitonbus. l vatuoꝛ ſunt debitoꝛes. Deus.ſpũs.caro.mundus Deus debet ſpiritui vt eum et ↄgmtione vitatis illuiet. et amoꝛe virtutis inflãmet.ſpiritus debet ðᷣo ĩ om̃i bꝰ q̃ agenda ſunt ab ipᷣo erudiri. et ſcðᷣm ip̃ᷣm oparni.ſpũs debet carm. vt eã et a malis cohibeat. vt ĩ boms exerceat Caro debet ſpiritui in bono agendo mmſterium.et in com modo appetendo modum Caro debet mundo exr eius habũ dantia qð neceſſitatis eſt ſumere.qð virtutis eſt exercere Mundus debet carm m neceſſitate ſubſidiũ.in exercitatio ne incitamentum. Sed ſpũs creatoꝛ debitum non pſoluit. qꝛ vel ꝑ ſuꝑbiã elatus ↄtemmt ab eo ſcientiã.veritatis que rere. vel per pigritiazꝭ ligatus acceptã mtelligentiã faſtidit ope exercere. ꝗpterea et ipe creatoꝛ ſpũi debitũ iuſte negat vt eum nec ad cognoſcendũ veꝝn muiet. nec ad bonũ amã⸗ Dum mflãmet Qam ſuꝑbum intus a ↄgmtõne veritatis abi cit. pigrum aũt in ope foꝛis affligit Rurſus qꝛ idem ſpiritꝰ carm debitũ nõ pſoluit. vt eam videlicet vel a malo cohi⸗ beat. ve in bono exerceat.Rt vt et ipᷣa caro iuſta dei diſp ẽ⸗ ſatione nõ exhibeat ſpũi qð debet.hoc eſt vel ĩ bono agen⸗ do mimſterium vel in appetendo cõmodo moð Itẽ qꝛ caro p negligentiam ſpiritus laxata mundo debitũ nõ exhibz. z eius affluentiũ ad luxum voluꝑtatis intoꝛquet.et ad exer⸗ cita tõz virtutis eiꝰ amimſtratõʒ nõ obtinet.ipᷣe quoq; mũ⸗ dus uuſta cõpenſatione ad miſenã ſpũs multiplicandã eam et aduerſis frangit.et pꝛoſperis diſſoluit Hui? aũt diſcoꝛ Die.qꝛ ſolus ſpũs actoꝛ eſt.neceſſe eſt vt ip̃e pꝛioꝛ ad pacẽ redeat. et cetera poſt ſe ſubſequent ad pacem ↄponat. Si em ſp̈e creatoꝛi debitazx ſubiecttonẽ/et carm uiſtũ regimẽ ex hibere ſtuduerit. pfecta et cõſũmata iuſucia ſubſequet.et refoꝛmata uuſucia cõcoꝛdia quoq; et pax pfecta repatur. Dicut em ex eiꝰ? miuſticia.pax et ↄcoꝛdia cunctoꝝ ſoluit ita ꝓ eius iuſticiã vmuerſa recõciliãtur. Hanc aut iuſticiaz ſpũs habitã pdere potuit. ãmiſſa vero ꝑ ſe recupare ñ po⸗ teſt. qe ne debitum creatoꝛi ꝓpſoluat. ignoꝛantia fallit᷑. ne vero debitum carm pſoluat.ↄcupiſcentia ppedit᷑. Et ſi foꝛ te ex parte llummatꝰ ven agnoſcere cepit.et ex parte con firmatus bonum adumptere. nõ p̃t tñ hic qð pfectũ eſt adi pilci.ſed ſicut ſcriptum eſt vt deguſtatã pꝛo ꝓte iuſtic l. elurne et ſitire ſc piat. ſed non hadepta plemtudine ad ſa i tietatem pertinggat. SðWB ſeet De virtute virtut um une ieut virtutes reliqᷓ bonũ nat᷑e lüt ita caritas bonũ ut, eſt vtutũ oim / cᷓ ꝗ hz. lm aliqᷣd om̃ez vtutẽ hʒ P; e ſn ſym affectũ etiã illas qs ſym effectũ nõ 5 bz Virtutes em̃ or affectu hre p Sram. 1 ſtudiũ et meritũ hü anuz ẽ. effectu aũt legit eeas bre munꝰ? diumũ. Molũtas em̃ hoĩs ẽ. ptãs vo dei.ita mi⸗ voluntas boĩs ex ðᷣo bona.mala ex hoĩe. Ptãs dei ẽ ĩ ma e lo boĩ/ad maluʒ bona/i bono hoĩ ad bonum bona. ꝓpt hoc NQN ca ritatẽ hʒ. totũ hʒ. et 4 nõ bʒ inchil hʒ / vel vtilit nõ hz. iõ oh Dixit apłus de caritate. oĩa credit/oĩa ſperat. oĩa ſuſtinet. ſpi⸗ Fides! bona oñdit.ſpes arꝛipit, ſuſtinẽtia defẽdit.ꝑ fidem ⸗ mipiũt nobis eẽ. ꝑ ſpem nr̃a eẽ. ꝓ ſuſtinẽtiã nobiſcuʒ eẽ. fi⸗ ei Des Dirigit. ſ pes trahit. ſuſtinẽtia pducit. Et ſũt ĩ caritate H 4q omia bec. qꝛ ĩ eo qð dilectã ẽ et placitũ. amoꝛ ſuadet libẽt gen credere. multum peeſumere.non facile deſiſtere. ni . (De impedimento ogmttoms. em icut humoꝛ ſubtił ꝑ exalatõnes a tra ſurſũ rapit. Hſe ſic ĩtellectꝰ coꝛdis huãm ꝓ meditatões et ſcruta⸗ i Kõ es ſubtił effectꝰ ad alta leuat᷑ Et qᷓzadmoð humoꝛ alcẽ 8 dẽs frigoꝛe pſtringit / et relabit᷑ vñ venerat. ſic meu ab itel * tia ſũmoꝝ ꝑ ignoꝛãtiaʒ cadũt.qpt hoc qꝛ ĩ boĩs q̃ ĩtelli gere poterãt agẽ dis ꝑ deſidiã toꝛpeſcũt.ſʒ lapſymuis / nec . ſtrepitũ facit. nec ledit Lapſus grãdinis et ſtreꝑitum facit et pondere ledit. quia multi toepent a bono. et nocent in n malo. ſlij toꝛpentes ſunt non nocenrtttests. i⸗ (NDe tribus motibus in hboie. H res ſunt m motꝰ? i hoĩe Ootꝰ mẽtis.motꝰ coꝛꝑis.mo Atz ſenſualitalitis. Ootꝰ mẽtis ĩ volũ tate e.motꝰ coꝛpie ĩvope.motꝰ ſẽſualitatis mediꝰ ĩ delectatõe.in motu mẽtis ſolu liberũ ẽ arbitriũ.ĩ motu coꝛpis et ſẽſualitatis qᷓ lbeꝝ ſequũtur ar bitriũ Sic eĩ pꝛima fuit. nature diſpoſitõ Lam motus mentis volütanus eſt appetitus. in voluntana liberũ. in apetitu arbitrium. Mens igit᷑ ꝓ ſe mouetur et e peimus volũtatis motꝰ. Motum voluntatis ſeqtur motus coꝛpoꝛis. Mens i itaq; ſicut dixi p ſe moueri habet. ſʒ ſcõm ſe moueri nõ debet. mo ſc ðʒ voluntatẽ ſui creatoꝛis.q̃ foꝛ ma ili eſt et exemplar. et ꝗꝓpoſita regul a quam ſequat᷑.Et ꝓpter hoc ſi ſcdᷣm deũ mouet᷑. hoc ẽ iuſticia. ſi pᷣter deũ.vł ↄtra den mouetur. hoc ẽ muſticia. Ergo motZ mẽtis iuſti cia ſemp eſt vel imuſticia. motus aut coꝛpis/ſemp ẽ obediẽ tia. Oð em̃ mẽs mouetur. libertate mouetur. qꝛ volũtarie mouetur. et ꝑ ſe mouetur. et ſuũ eſt qdð mouet᷑.vel ad me ritum/ũſi bene/vel ſi male ad culpã. Qð aute coꝛpus moue⸗ tur. neceſſitate monetur. qꝛ ab alio mouetur/hoc ẽ a mẽte nec ſuũ eſt qdð mouetur.ſʒ ilui? a quo mouetur. hoc ẽ a mẽ⸗ te. ſiue ad merit ũ/ſi bene.ſiue ad culpã/ſi male Ita motꝰ mẽtis dñatur motui coꝛꝑis lege nature ſibi ſubiecto Et qñ abutitur ilo 1 malo.vitiũ eſt impantis. debitum obediẽus nec culpatur q ducitur/qꝛ nccĩtate ducit᷑.ſʒ culpatur q du⸗ cit.qꝛ in ſubiectũ libertare abutitur. DPoꝛro volũtas ſi iuſii ciã tenuiſſet. hrᷣet nõ ſolũ motũ coꝛꝑĩs obedientẽ.ſʒ motũ ſenſualitatis ↄſentientẽ Qunc vo qm rectitudinẽ ſuã pᷣa nõ tenuit. habet qdez a dhuc ex ĩ dulgẽtia creatoꝛis motũ coꝛ⸗ pis obedientẽ.ex vmdicta aũt motuʒ ſenſualitatis ↄtradi⸗ centẽ.cuiꝰ violentiã aliqñ infirmata ſeqtur. aliqũ coꝛrobo rata cohercet et moderatur. Si aute motus ſenſualitatis dñatur motui mẽtis. Dñatur etiã motui coꝛpis. ꝗᷓ ſubiectꝰ illi eſt. et tunc peccatũ regnare incipit ĩ nro moꝛtali coꝛpe Di autẽ nõ domĩatur vtitur mens ſeruitio coꝛpis ſui. et ex hibet mẽbꝛa ſua arma mſticie. et ſũt ſimul. motus mẽtis.et motus coꝛꝑis, ſeoꝛſum autẽ motꝰ? ſenſualitatis. et Phicetur auſticia. et imquitas cohibetur. Oue duo ſinc m vocibus et que dno mrebus.e Em mentibus et human ano coꝛpore. N vocibus duo ſunt. melodia et ſigmficatio. In rebꝰ dus 4 foꝛma /er eſſentia. In mentibus ſimiliter duo. affectus et . cogmtio. In coꝛpoꝛe aut hũano duo ſunt ĩſtrumẽta.aures et oculi.ꝓ aures ingrediũtur voces.vt ꝓ melodiã generẽt ⸗ affectũ.et ꝓꝑ ſigmficatõzʒ ↄgmtõʒ. Res vo pꝑ oculos ingre⸗ pr diũtur.vt ꝓꝑ foꝛmã ſimilit ĩ mẽte generẽt affectũ.et ꝑ eenti 4 (De duplici ſenrnaun. Qmogmtoz. vo ſenſus ĩ homme ſunt. vnꝰ carnalis. et alter ſpr . ntalis. et vterq; ſuũ bonuʒ habet.ĩ quo exultat et e Saudet. Gaudet carnalis ſenſus atz tripudiat ĩ a eris ſere⸗ Y mtate et ſ. olart claritate. ĩ ciboꝝ et potuũ dulcedie.ĩ loco . rũ amemtate. in flummũ iocũditate. et hic ſenſus beſnalis 6 eſt. Nanqʒ beſtijs et volucribus vuemt SBpiritalis vo exul . tat et gaudet lumine diuino ſupinful 0 qð cõtemplatiuis 14 ↄuemt.gaudet etiã in virtutũ exercitatione in colẽda iuſti 4 . cla. Et cum exterioꝛ ſenſus carnalis ſuo bono vtitur. tunc mentis intenoꝛ ſenſus quaſi obdoꝛmit Vñ ↄtingit eum qui bonoꝝ huiõi iocunditate nõ capitur. interioꝛes qᷓde: bona ſenſus agnoſcere. nã ſpermt exterioꝛa.qᷓ dulcedine bonoꝝ interioꝛis ſenſus rapitur. Inde eſt quod viri religioſiſſimi ne ſtulti mundo eſſe vdenrrrrrtr w apientia a coꝛde pꝛocedit.et exit ꝑ os. et intrat ꝑ b aurem. et in coꝛde requieſcit. Nec diſcedit vñ exit 6 et accedit vbi nõ fuit Eſtq; velanda atz oꝛnanda ſapientia 2 cum exit ad nos. Dei ſapientia cum pꝛimum in rerum crea⸗ tione ad nos egreſſa fuit nõ nuda exiuit. ſed ſpecie rerum creatarum induta nobis aparuit. Secundo eadem ſapien ðð tia. id eſt fulius dei cum ſe nobis mamfeſtauit. indumentuʒ . ceoearms aſſumpſit. et ſic viſibilis ap aruit. Tercio ſacro ve⸗ tamme verboꝝn induta eadem ſapientia intellectun nr̃o ſe 14 pꝛeſentat. Opoꝛtet nanq; ꝓpter noſtram fragilitatem ex vi ſibilibus ad muiſibilia ↄſcendere Sic quoq; nr̃a ſapientia äl DMB B BW D Z lemper egreditur velata. Habet em̃ legem foꝛmole mulie⸗ ris. que ſi m veſte peecioſa icedat pulcrioꝛ apparet. ſi vero in veſte vili. quaſi ext erꝛita vileſcit foꝛma. Sic etiam ſapiẽ tia pulcro ſcemate verboꝝ induta mtelcit. vili vero induta vil eſcit. vnde diat᷑. ingua pꝛudentiũ oꝛnat ſapientiã Coꝛ eſt ager. ſenſus ra dir. cogitatio palmes verbum botrus. auris toꝛcular.ſapiẽtia vmum. memoꝛia apotheca. Senſꝰ eſt habilitas in mtelligendi. id eſt cognoſcendi. et pꝛocedit a coꝛde. et ab ip̃o cogitatio. a cogitatione vero verbum. et a verbo ſapiẽtia que mtrat per aurem. que ſicut toꝛcular ſeperat ſigmficationem a voce p ip̃am ingreſ ſa. (NDe duplici ſapienta. ððèU Dyplex ſapiẽtia ẽ. vna mferioꝛ. al tera ſupioꝛ. Infen. oꝛ ſapientia in natuns reꝝ habet᷑.ſupioꝛ ĩ inuiſibi libus eſ ſentijs. Ohiloſophi aũt gentiliũ in ĩferioꝛi ſapĩa il⸗ lumĩiati fuerũt. nam verum ĩ rebus viſibilibus ſcdᷣm eleme ta huiꝰ? mundi efficaciter comp̃henderunt. verum aũt ſum mum appeehendere nequiuerunt. vnde ẽ qð ðꝛ. Et euanue⸗ runt ĩ cogita tiombꝰ ſuis. Nam cũ ex viſibilibꝰ ad dunnam eſſentiã eõſcenderent.volẽtes quedaʒ in ea aſſerere. ſimli cudine reꝝ creatarũ.ſc ᷣm humane rõms compꝛehenſionez in ea aſſertione euanuerunt. vt quando dirxerunt de thoga⸗ ton. et noy.et amma mundi aſſerentes ea eſſe tria ꝑꝛinci⸗ pia/et tamen mne qualia.cum noym inferioꝛem thogaton el ſe dixerunt. et ammam mundi vtroq;.Nec tamen negatur recte eos dixiſſe in quibuſdam.vt cum dixerunt. oꝛiginales rerum cauſas i m mente conſiſtere diuma cc.· talia. “ De obedientia. ðð vedam ſunt ita mala vt nuncqᷓ licite fien pollint 4 Dam ita bona vt t nuncᷓ poſſint ſine culꝑa intermit⸗ ti In illis nunqᷓ obedientia exhibenda eſt vt fiant neq; in his vt non fiant. Sunt aũt quedam media que pio tempoꝛe.loco.et cauſa. nunc bons ſunt. quia bene fiunt nunc vero mala quia male fiunt. In his ergo pꝛeceptũ obe dientie locum habet.ſiue vt ftant.ſiue vt non fiant.cum be ne fieri poteſt. vt fiant vel nõ fiant. Ex his autẽ quedaʒ ex ra tione p̃cipiuntur. quedã ſcdᷣm rationẽ.quedaʒ pᷣter ratio nem. Ex ratione p̃cipiuntur. quoꝝ cauſa ma mfeſta. cur pᷣ⸗ cipi debeant et fieri Scdm rationẽ pᷣcipiũtur. que et ſi cau ſam mamfeſtam non habent.cur pᷣcipi debeant. hñt tamen mamfeſtam cãm cur bona et rõnabilia ſmt ſi fiant. pᷣter ra tionẽ pꝛecipiũtur. in qᷣbus nec cauſa apparet ali qua cur pꝛe cipi debeant. nec ratio extat cur fieri debeãt. que ta mẽ m ſi fiant.nec rõ leditur.nec iuſticicia violatur. Pꝛeceptũ ex ratione eſt. ut cum criminoſi et publice pemtetes ab eccle xj. ſie luibus abſtinere ubentur. Pꝛeceptũ ſcdᷣm rationẽ eſt. vt ſi quis que in hoc mundo licite poſſi idet. cuncta paupe⸗ ribus erogare pᷣciperetur. Pꝛeceptum pꝛeter rõnem. ſicut quoſdaʒ ſanctoꝝ patruʒ legimus mul ta ridicula et a rõne bumana aliena.ad expiendam obediẽtie virtutẽ ſubiectis pcepiſſe vt eſt videlicet ſiccos ſtipites/donec Sermma pꝛo ducerent ragare. dura ſaxa aqua ſupfuſa mollire. feroces verbi impio domare. et cetera huiuſmodi In his ergo que ex ratione pᷣcipiũtur obedire debitum eſt.non obedire pe⸗ nalis culpa. In his que ſcm rationẽ pᷣcipiuntur. obedire meritum ẽ. non obedire vemalis infirmtas. In bis qᷓ pter rationẽ pꝛecipiuntur. obedire pfectum eſt.non obedire m⸗ nus laudabilis bomtas In his que ex ratione pꝛecipiuntur non obedire. obedientiam deſtruit. in bis vero que ſecun⸗- dum rationem et pꝛ eter rationem pꝛecipiuntur nõ obedire obedientiam ledit.et iccirco in his duobus vltimis nõ obe Dienti meritum minuitur. im ulo vero pꝛimo.non obedientt pena debete˖er. –, (NDe malo. et pecato. olus deus eſt. cn? bonum eſt idem quod ipſe eſt. Ideoq; ſolus malus ipᷣe eſſe nõ poteſt quia bono ſuo pauari non poteſt. Cetera vero omma aliud ſunt ꝙᷓ; bo na ſua Ideoqʒ; cetera omma vel mala ſunt / vel mala eẽ pol ſunt.quia boms ſuis vel amiſſis carent.vel habitis pꝛiuari poſſunt.et que ꝑpꝛ iuari non poſſunt.gratia pꝛiuari nõ xoſ ſunt. natura poſſunt · Sic ergo omms res aliud eſt quam bonum ſuum. et eſſe naturaliter poteſt pᷣter bonum ſuum. et cum habet bonum ſuum bona eſt et cuʒ non habet mala Sciendum item qð ſummum bonum vnum quidem eſt.ſed omne bonum m ipſo eſt. et omne bonum ipſum eſt Ideoq; nec augeri poteſt quia perfectum eſt. nec minui quomam eternum eſt deoque ſemper eſt. quod eſt. Cerera autem bona omma quia ex parte ſunt. augeri poſſunt.et qꝛ mu⸗ tabilia ſunt. minui pnñt quia vero aliud ſunt abeo cuiꝰ ſunt pol ſunt amitti. Quia vero in vmuerſitate rerum due tm̃ ſunt nature.coꝛpoꝛea ſculicet et incoꝛpoꝛea naturaque ſic ad muicem ipſe diuerſe ſunt. ſic et bona earum oĩno eade⸗ eſſe non poſſunt.Nliud eſt igitur bonum incoꝛpoꝛee nate atque aliud bonum coꝛpoꝛee nature. Et vtraque cum bo⸗ num ſuum habet bona eſt. cum vero bonũ ſuum non habet hoc malum eius eſt. et in ipſa mala eſt. Honum mmcoꝛpo⸗ ree nature eſt cogmcio veritatis.et amoꝛ vir tutis. PHonum vero coꝛpoꝛee nature eſt.decoꝛ pulchritudims.et integri tas ſamtatis. et eſt ſimilitudo hincin de inter bona ipfa. et que a ſe alia ſunt. inter ſe diſſ imilia non ſunt. Eſt emm quaſi pulchritudo quedam ſpiritualis nature ipſa congm cio veritatis.et quaſi ſamtas quedam eſt amoꝛ virtutis et eſt pulchritudo foꝛis et pulchritudo intus. et ſamtas fo⸗ ris.et ſamtas intus Et cum pulchritudo tollitur ſuccedit feditas et turpitudo.et malum eſt hoc. ſed non dum do⸗ loꝛem facit.nec ingerit cruciatum. Cum vo ſamtas tolli⸗ turſuccedit coꝛruꝑtio et doloꝛ.et fit malum magnũ. ut maius conſtet malum non amare bonum quam non ↄgnoſ⸗ cere verum. Peiuacio bonoꝛum coꝛpoꝛalium malumeſt. ☛ et tantum malum. pꝛiuatõ vero ſ pintualum bonorum ma lum eſt. nec lolum malum.ſed etiam peccatum. Iſta igit culpa eſt. et illa pena. Pꝛiuationem cogmtioms veri.igno rantia conſequitur. pꝛiuationem vero amoꝛis bom concu⸗ piſcentia mali. et ſunt duo mala iſta. a quibus omma ma⸗ la oeiuntur. JIsnoꝛzantia facit.vt facienda non faciamus. concupiſcentia vero facit. vt non facienda faciamus. Non facere facienda delictum eſt. facere non facienda pecca⸗ tum. Sciendum autem eſt. quod malum ſuſtantiue dictuʒ ipſam tantum bom peiuationem ſigmficat. denominatiue vero acceptum. actum mali ſiue effectum /ſiue explicatio⸗ . nem eius demonſtrat Nam et malicia malum dicitur. et actio mali malum vocatur. ſed aliud ſubſtantiue aliud de nommatiue. Omne peccatum penes voluntatem. et in ſola voluntate peccatum eſt. et tamen actio peccati peccatum vocatur. quia in ea peccatum perficitur. et expletur. et ex plicatur. Nec duo peccata ſunt.peccatum.et actio pecca⸗ ei. ſed vnum peccatum quod motu mentis immchoatur. ac de inde motu coꝛpoꝛis perficitur. Omne emm peccatum a mo tu mentis imtium ſumit. et inde excreſcit in conſummati⸗ onem. dum vel adctione coꝛpoꝛali expletur. pel ſi effectum coꝛpoꝛalem habere non poteſt. pleno conſenſu confirma⸗ tur. Conſenſus autem duplex eſt. alius non reſiſtendi ma⸗ lo.alius faciendi malum. Omms quippe motus mentis vel ad deum eſt per conuerſionem cum bonus eſt. vel cum ma lus eſt per auerſionem a deo. iĩpſa auerſio malũ eſt et pec catum. Et quia multis modis mens a deo auertitur. multa genera mali. et multa peccati genera eſſe dicuntur. Sem⸗ per tamen pꝛmncipium auerſ ioms/pꝛincipium peccati eſt. et ipſa auerſio peccatum. Et crelcit ille pꝛauꝰ auerſioms mo tus.et exundat in peius.et vemt pꝛimum in delectationem deinde in conſenſum non reſiſtendi malo quod pꝛopaſſiont facit.deinde in conſenſum faciendi malum quod plenaʒ ge nerat paſſionem.et tunc peccatum m ſe conſummatum eſt Exit tamen aliquando vſ q; ad expletionem coꝛꝑoꝛalis actt oms. que videilæet actio cum m ſe eſſentialiter peccatum non ſit. tantum tamen peccato adicit. quantum ipſum qui in mente eſt peccati motum. accendit. Neqʒ emm motꝰ coꝛ poꝛis motui mentis a dditur. vt in ipſo creſcat.ſed ex ipſo motu coꝛpoꝛaliulli mentis ſpiritali motin cauſa ſumtur. vt in ſe argumentum acc iat. ſicut follis cuʒ accendit ignem auget.non ignem igm apponendo.ſed ex igne ignem.vt am plius ferueat et caleſcat. cum vnus et wem ſit igms. exci⸗ tando. Itaq; etiam pꝛaua volentibus motus mentis pecca tum eſt. motus vero coꝛpoꝛis / explicatio peccati. Quia in eo q; mens motu ſuo a deo auertitur culpam agnoſcimus. in eo autem q motus coꝛ poꝛis motum mentis ſequitur.na turam ſolam muemmus. Motus voluntatis per ſe eſt pꝛi⸗ mum in cogitatione. deinde exit per motum coꝛpoꝛis ĩ ope ratione Malus motus per ſe deoꝛſum fluit.ſicut maſſa plũ bi liquefacta qua via aperitur illi per ſe pꝛecipitatur. OOo tus bonus quia ſurſum eſt. per ſe ire non poteſt. N (SDe duobus denarijs. vo denarij qui in pꝛocuratione vulnerati expendũ tur ſunt debitum pꝛecepꝑti in quo doctrina. et debi tum voti.in quo exemplum. vel duo teſtamẽta. vel duo gla dij. vel duo udicia. Vetus teſtamentum quaſi vindex iu⸗ dicat crimma. et coꝛpoꝛali gladio percutit ad pumendum nouum teſtamentum quaſi medicus indicat moꝛbos.et ſpi ritali gladio percutit ad ſanandum. Si quid rigoꝛe vel leui tate ſupererogatur redditur. ſi mchil. non exigitur. NDe eo qu malum vel bonum facdt. — ☛ 2 — = — vi malum facit. et male facit. poſtea pemtenti vtrã q; dimittitur. et quod facit malum. et quod ſic fa cit male. Qui bonum facit et male facit. poſtea p⸗ mtentit quod male facit dimittitur. quod bonum facit reſer uatur. et adꝛuncta intentio bona nommat opus bonum. ¶ De nature homims compꝛobatione. omo nudus naſcitur. pecus veſtitum Plus ergo il lis confert natura quibꝰnon ẽ pꝛouidentia Homo ſibi dimittitur. vt nature eius 3 digmtas compeobe tur. et ratio exercitetur. (De egrelſu et iegref ſu ſar apientis. xin a patre et vem in mundũ. iterum relin quo mũ dum et vado ad patrem. Pꝛimus exitus ſa pientie eſt a ſinu patris/ad coꝛ homims. Secundo induta voce per os egreditur. et vemt ad aurem. ibiqʒ ſe expoli: ans per auditum coꝛdi illabitur. vt iterum munoum relm⸗ quens.per coꝛdis contemplationem ad patrem reuertatur In coꝛde radicat.jin oꝛe pullulat.ĩ aure toꝛculatur. et ite rum a coꝛdis apoteca recipit. Vox veſtunentum eſt ſapi⸗ entie. ſicut ſcriptum eſt. ¶ingua ſapientium vel pꝛudenti⸗ um oꝛnat ſapientiam. .St ſapientia non egre ditur mſi indu⸗ ta. nec regreditur mſi exuta. Similiter ſ pecies creature. veſtimentum eſt ſapientie. quo operta egreditur et vide⸗ tur ſicut ſcriptum eſt. Confeſſionem et decoꝛem induiſti amictus lumme ſicut veſtimento. e. c. ſ. p. et cetera. ind ſit pater lumnum. ona dei lumina ſunt. et ipſe auctoꝛ donoꝛum pater eſt luminum. Npud quẽ nõ eſt tranſ mutatio/ne vi⸗ ciſſitudims obumbꝛatio. quia nec illlummans trãſ mutatur. neqʒ non illuminans obſ curatur. Generans emm nõ degenerat.et non generans nõ caligat.quia nec inferioꝛ eſt exiens.nec obſcurioꝛ latens.lumia eius quãdo ad nos vemunt ab ipſo non recedunt. et quando a nobis redeunt heif. apud ĩm clareſcunt. quando ad nos deſcendunt. in nobis non deficiunt. et quando a nobis recedunt. minoꝛationem pꝛo nobis non recipiunt. taq; non tranſ mutãtur in nos qñ participanda vemunt ad nos. nec obumbꝛantur in ſe. quan do ab illummatis et obumbꝛandis redeunt. et remanet ĩ ſe Siſtenum de ſimeone. enectus ſimeonis defectns veteris homms. baiula A xp̃i pueri aſſumptio.nom. Gaudium ſimeoms. oblatio ſaluatoꝛis. purificatio virgiis. deuotcio mentis. exhibitio operis. conſummattio virtutis. (¶¶ QRuomodo ſapientia partunebatur. ondum erant abiſſi. et ego partuniebar. Concepe⸗ rat deus 1 apientiam in preſcientia futuri. parturi⸗ bati ĩ volũtate creãdi.peꝑit ĩ pꝛocreatõe effecti. (De oꝛigine aſpir ationum. plers oꝛgo aſpiratõnũ. a ðo.a dia bolo.a nata Que a natura ſunt precedentẽ habent cauſam ne⸗ ceſſiratis. que a deo ſunt. aut a diabolo.ſubito ad uemunt et impꝛouiſ a. a deo bona.a diabolo mala.lliquã do vemunt que bona videntur et non ſunt.et hec ſmiliter a diabolo ſunt. quoꝛum oꝛigo exitu pꝛobatur. hoc eſt reo⸗ bate 1 pintu. ſ. ex deo ſunt. (De quinq; iugis. vinqʒ ſunt ꝛuga Jusum imqintatis. iueum moꝛtali iiseuzil legis. iugũ ꝗpꝛie volũtatis iugũ caritatis e dommo.et muliere.et diabolo. ommus dixit. In quacunq; die comedenrs ex eo. moete moꝛiens. Mulier dixit. Ne foꝛte moꝛiamur Diabolus dixit. Nequaq; moꝛemm. Dommus af firmamt. mulier dubitauit. diabolꝰ negauit. QAm ergo du bitamt. ab affermanti receſſit.et neganti appꝛopinquauit. Si mulier nõ dubitaſſet.foꝛte dia bolꝰ non ne gaſ ſet.ſed dedit audacia m que mchoauit maliciam. “ (Murd ſit babilon et vnumet alterũ in ea. ¶n babilone non requirit vnum alterum. ſed reſpon dent plule ſibi m delubris eius. Parum eſt vt m celo or⸗ inata ſint omma. ſed hoc mirum eſt qð eciam confuſionẽ mundanam moꝛdina tam non relinquit ſapiencia diuina. NRe ſpondent enim opera ſibi etiam tenebrarum. et non ẽ quodð requirat alterum. quia iuſta oꝛdmacio nibil requirit moꝛoi na tum et vnicuiq; qð ſuum eſt tribuit. et qð ſibi confuſum eſt illi ſine oꝛdine et diſpoſicione eſſe non poteſt. Bed et lla confuſio interna coꝛdium malorũ non effugit diſpoſitõʒ ill?. vt lucifige cogita tões et deſideria tenebꝛoſa ĩ occulta fluitãtia rñdet ſibi.qꝛ iuſtũ iudiciũ ſic̃ ꝑ ſapiaʒ cũcta ĩtelli git. ita p equitatem mchil ſine retributõe relmquit. I¶ 5ä nõ trãſmutatur deus ex eo quod ipe eſt. on trãſmutat᷑ deꝰ ex eo qð ip̃e ẽ.nõ patit᷑ viciſſitu me ĩ o ẽ Nã qð ip̃e ẽ ĩmutabile ẽ.qð ĩ ipᷣo ẽ et᷑nũ ẽ nõ ergo trãſmutat᷑ vt aliꝰ ſit /nõ patit᷑ viciſſitudĩeʒ vt alit ſit In pat᷑ corroboramur ad ſpẽ.ĩ nr̃ ĩſtrunmur ad huilitatẽ.ĩ qui es in celis erudimur ad petitionenn. iſterium de foꝛma celꝛ et terre. uyalis tra. tales trem. et qle celũ tales celeſtes. ſur ſũ cũcta equalia ſũt. deoꝛſũ ſũt mõtes et valles /et alta et profũda/et huilia et excelſa/et diſ ſimilit hnñtia cũcta Oor talis qpe vita planũ iter hre nõ pᷣt.ſʒ exaltat et huiliat /et nũc eqtatẽ oñdit /nũc abrutũ pfert /et caſũ mĩatur.ꝗpt᷑ hoc qlis tra tales trem.ſurſũ pᷣo nõ ẽ vbi offẽdas vł pᷣcipiteris aut ĩeqliter ãbules/ſed planũ et eqᷓte et ↄſenties et modera tum totum.et quale celum.tales celeſtes. (De ſerie tpm et affectu tpaliũ et ꝗᷓ ſit mĩ artiũ. reterita pntia et futa.qᷓ vnũ corpꝰ etmita tis płici unt. pᷣterita amare ĩſipiẽtes. pñtia ſ tulti/futa prudẽtis. pᷣ⸗ teritoꝝ ĩpitas ẽ pñtiũ cupiditas futoꝝ caritas.nccitas mĩ e artiin. (e deſidero ꝛuſticie et fructu ei⸗ cati qui eſuriunt et ſitiunt uuſticiam. Ergo non ſaci att ſed eſurientes beati ſunt. nec ideo tamen beati quia eſuriunt. ſed mdeo. quia ſaturabuntur. S em defſidenum ſemper ellet. et effectus nunqᷓ eſſet.pena po⸗ tius et miſeria. non beatitudo hoc eſſet. Sed miſericoꝛdia dei noſtri ſanctis deſio ens indubitatum ſpopondit elfe⸗ ctum. etꝗpterea beati ſũt qui deſiderant.qm hic pꝛ imũ bo num eſt. et ꝙ ſolũ vita moetalis et pems addicta aſeq poſ ſit velle bonũ. qm habet et frui vita ventura ſibi vendica⸗ uit Ideo non iuſtos beatos dicit. ſed eſurientes et ſitiẽtes ꝛuſticiam. Si em ſolos aiuſtos beatos diceret. quis ſibi hoc arꝛoga rets Dꝛopt᷑ hoc reſpexit impfectõʒ nram. vt oſolare tur imfirmitatem nram. quia ſi hoc eẽ nõ poſſumꝰ.velle tñ boc eſſe ipᷣo adiuuante et deſiderare valemꝰ. Et hoc iterũ quia nõ deſiderantes glłiam.ſed iuſticiam beati vocant.qꝛ multi pa triã ſe amare dicüt. ſz viã tenere nolũt. Ghia autẽ et btĩtudo patria ẽ. iuſticia aũt via.et ñ pũt ad patriã ve mre.ꝗ viã nolũt tenere. Quis eſt qui ↄmodum non vperat BGed non omnes uſti eſſe volunt. De ſac ramento coꝛpoꝛis xp̃i. ommꝰ ihũs yxp̃s vt onderet duumtatẽ ſuã refecto; eẽ aĩiaꝝ nr̃aꝝ.carnẽ ſuã ĩ cibũ nobis ꝗꝓpoſint Et rur ſum ne humanana infirmitas hanc ſ umptionẽ hoꝛeret. con⸗ ſueti evuli ſpecie illam velauit. gredimi filie ſyon et videte regẽ ſalomonẽ ĩ diade mate quo coꝛonauit cũ mater ſua. Egredmi filte ſyon Esgredimi et ĩgredimiĩ. et videte regẽ ſalomonẽ Egre dimi et videte ĩ eo ; mater dedit. Ingredimi et videte m eo ; pater dedit. Að em̃ mr dedit foꝛis ẽ.qð pr̃ dedit in⸗ tus ẽ. Oater dedit ĩfirmitatez. pr̃᷑ dedit maieſtatẽ. Mater dedit ſubſtanttam carms. pater dedit conſoꝛtium deitatis Mater dedit. m ano vicit. Pater dedit in quo regnaunt. —— Mater dedit in quo victoꝛ coꝛonatur. pater dedit in quo resnans adoꝛatur. in eo quod a patre habet. de ſuperms pꝛoſtrauit ſuperbum. in eo q; a matre habet. in inferis ſpo 4 liauit auarum. Ibi victoꝛ ab angelis collaudatur hic vin⸗ cens et triumphans ab homimbus gloꝛificatur. Egredimi 0 m ergo filie ſyon. et videte regem ſalomonem. Egredimim et videte qd foꝛis eſt.et laudate. ingredimim et videte qdʒ 1 intus eſt et adoꝛate. Egredimim per compaſſionem. ingre . dimm per contemplationem. Egredimim viſitantes pati⸗ entem. ingre dimim ammirantes Sloꝛiantem. Egredimm 4 et fouete in membꝛis ſuis adhuc mfirmum. i mgredimm et 6 videt e in ſeipſo excell um. Di pios ſenſ erit bumilis. fium i exbibebit ſublimis. HM (NDe gloꝛ a et pena coꝛpoꝛis umami. H vanta eſt digmtas amme chꝛiſtiam. ſi coꝛpoꝛis is gla ria tanta eſt. Quantum emm ſpiritus bomims re⸗ bus ommbus que videntur excellentioꝛ eſſe pꝛoba tur. cum cuncta coꝛpoꝛa in obſequium condita ſint coꝛpo⸗ ris humam. Vnde merito penalitate et miſeria cunctis vi⸗ lius factum eſt.quod condiuone celſius et ſublimus fue⸗ rat conſtitutum. Cum autem reparatum fuerit ſublata e medio coꝛruptione. quod cunctis melius eſt coꝛpoꝛibus ſu ſcipiet.et tunc quoq; ſine miſeria ſubiectum erit ſpiritui ad Sloꝛiam. ciu nun nunc in miſeria eſt ſociatum ad penam. uid ſigmficat quod mopſes es iter deum et de populum mediatoꝛ fut⸗ s ti e t — cnptum eſt .qua n non potmi populus loc uꝛ eu cum deo. et petijt mediatoꝛem moyſen. Et ladauit hoc dominus. et dixit. quia pꝛophetam ſuſcitaret qui mediatoꝛ foꝛet.et per ipſum mandata daret ad populum. E Que emm inuiſibilia dei ſunt. carnalia coꝛ da percipere non potuerunt. et contemperauit ſe nobis deus per huma namtatem ſilij ſui. vt ipſa mediante. dnnna percipiamus. Infirmas autem mentes terꝛoꝛ maieſtatis opprimerer. et 3 ſplendidum lumen lippientes oculos obfuſcaret.mſi nubes carms mtercedens et contemplationem cxciꝑpiens coꝛda tu mda blandimento viſlioms demulceret. ¶ Qund eſt ve ſoli. NYe loli quna cum ceciderit/non habet ſaibleuantem . Duo ſunt. qui fecit.et quod factum eſt. Non au⸗ teʒ poteſt bene eſſe li quod factum eſt.ſine eo qui fecit illum. Quod factum eſt. per ſe cadere habet. ſ urgere non Habet. Qui autem fecit quod factum eſt. cadere non poteſt.ſed quod cadit ſubleuare poteſt. Pꝛopterea ĩgitur melius eſt duos ſimul eſſe cᷓ; vnum ſolum. De Dunſt oneet vmone caritatis. et imqin (tatis vmum onnſ it mqiut tas inter deum et bominem. Deinde druſit ixſum hommem. Poſtea vemt cari⸗ tas et compoſuit atque confederamt pꝛimum deuzʒ et hominem. deinde ipſum hominem. Imquitas bene vm⸗ ta male diuiſit.caritas male diuiſa bene vmmt. Similtter imq tas bñ dunſa vmmt.et canitas male vmta bene dunſit Imquitas ergo dundit et vm̃t.et caritas dundit et vmt. Nouiſſime ſequitur moꝛs.dundens et ipſa pꝛopter im qui⸗ tatem. vm̃t autem per conditionem ad canitatem Moꝛs di udit coꝛpus et ammam. mquitas dundit deum et anmaz caritas diuidit ſpintum et concupiſ centiam. Moꝛs dun⸗ dit vnitatem conditioms. ini quitas diuidit vnitatem recon clhationis- cartas dundit vnita tem aba alienatior , De trplici operatione pbiloſophie. aturaleg operatio philoſophie per ſenſus agit. in res ſubiectas. et deſcendit ad ſingularia ſine expi mento ſenſuum infirma. quibus quaſi baculo ſuſten tatioms inmiitur per ſe incedere non valens.Rõnalis ope ratio philoſophie. extra ſenſus eſt agens in vmuer ſalia. ſo la ratione vigens.Il rtificialis operatio rationale inſtrumẽ tum habet.et naturalem pꝛobat. . (Detruplici eruditione u 4“ pr ritus. n vidam ab intus erudiuntur. quidam a foꝛs ſenſ um en auriunt. In illis ſtabilis eſt ſpiritus ſapientie. in o iſtis mobilis. ad illos pertinet meditatio. ad iſtos tur ſpeculatio. Ilk acumine ſenſus occulta penetrant. iſti. a gi litate tranſuolant ad longinqua. Et qui non diſcernunt . ſpꝓiritus.putant motum meditatioms pigritiam. et ſpecu⸗ ts latioms motum leuitatem cum coꝛpus ab ammo qualita⸗ n. tem ſumit. Sicut ſpiritus illummat.ſic accendit. Et quos n⸗ llummat. cogmtione veritatis ulummat. et quos accen⸗ en dit. amoꝛe virtutis accendit. Et ſepe non diſcermtur ope⸗ zi⸗ tio eius in vtroq;/et dicuntur pigri ſtabiles. potentes am⸗ e mo et compꝛehenſione efficaces leues. compuncti triſtes. ſt laſcun ſpiritu hilares.et fit ſine ſpiritu iudicium ſpiritus. t. et erꝛant homĩes in iudicio. cum quiſ q; ſolum hoc bonum . putat quod amat. Similem vero demonſtratõnem habent 4 meditatio et compunctio.et ſimilem pariter ſ Peculato et 4 exultatio. quomam ab ammi qlitate motus coꝛpoꝛis foꝛma tur. et conſtat in alio quidem grauitas/ſine pondere. im a lio leuitas ſine inſta bilitate. Oeditatio et compunctio ad lohannem pertinent. Speculatio et exultatio ad cheiſtum Nlius dixit planximus vobis et non ploꝛaſtis. Illius dicit. Saltammus vobis et non niſiſtis. Vemt iohannes non manducans. et non bibens. et Hinſtis. demomum m habet - Vemt fuius bomims manducans et bibens et dixiſus. ec ce homo potatoꝛ vim. et peccatoꝛum amicus. ſic peruerſis peruerſa ſunt omma. S= (und ſit nona et vetera. eriba doctus in regno celoꝝ qui pꝛofert de theſau — ro ſuo noua et vetera Qoua ſunt ↄſolationes.vete ra increpationes. Vetus em lex penam pꝛopoſuit qua ter⸗ reret. noua miſericoꝛdiam qua foueret. Quare ergo pꝛius noua.poſt vetera. QAma pietas ¶ oquitur.ĩðo peius palpat poſtea percutit. Ouſillammes em pꝛius ↄſolatõe fouendi ſunt vt ſurgãt.poſtea troꝛe ↄfirmãdi ne cadãt.Cõtumaces et duri pꝛiꝰ increpãdi ſũt vt timeant. poſtea ↄſolatione fo uendi ne deſperent. Cum ergo pietas loqtur. noua et vete ra.cum ſeueritas loqmitur vetara et noua. Vei ideo ſecun tur vetera non pꝛecedunt. quia ex adiecto et ſuperhabun⸗ danti elſe debet qð durum eſt.et penaʒ hʒ. caritas maioꝛ. „ ¶ Qund eſt ꝙ ioſeph fratribus ſins peohibuit Aloe contenderent m viaa. eobpibet iĩoſeph fratnibꝰ ſuis oneratis aſims ne cõ⸗ tendant m via. quia xpᷣus in huiꝰ? vite itmere ſi qñ nobis ha bundantiam tribuit. pacem tm̃ ſet concoꝛdiam ad muicem pꝛo ea dem frangere et violare non concedit. e virtug et veritas ſimul eſſe volunt. irtus et vitas cum de eodem ſunt.nõ ſe impediunt WVñ cum dictum eſſet de ſpiritu ſapientie qm̃ acu⸗ tꝰ ẽ.ſubiunctũ ẽ ſtati.qm mil vetat benefacere. In philoſo phis gentiũ acumen ſpiritus erat. ſed idĩp̃ʒʒ benefacere ve tebat.qꝛ illoꝝ intentio quo magis ꝑ acumẽ mouebatur ex⸗ tranea querere eo magis ꝓ occeupatõeʒ ĩpedie batur ꝗpꝛia oↄſiderare. Wera aũt ſapĩa ſp virtutẽ hʒ comiteʒ.qꝛ hoc ma gis appetit ſetre.ꝙ magis expedit eſſe. Vñ adhuc denpᷣo dðe Certꝰ ſuauis amãs bonũ Certꝰ ſeʒ expientia.ſuauis guſtu amãs bonũ.qꝛ ñ pᷣt odire ĩ ope.qð ve dilgit ĩ cogmtõe. S z. De duplici amoꝛe. MM ria ſunt Senera bommum Bunt qm amãt tſ. olum de um. Mij eoficant ſuper fundamentũ aurum/argẽ⸗ tum et lapides pᷣcioſos. in amoꝛe virtutis aurum. imi cogmtione veritatis argentum. in icoꝛruptõe bom ope⸗ di ris/lapides p̃cioſos. Sunt ali qui amant aliud pᷣter deum tñ mchil ↄtra deum. neq; aliud pluſꝙ; deũ. In his funda⸗ 15 mentum qdem manet.qꝛ amoꝛ dei nõ deſtruit᷑.ſʒ tñ ex affe ctu eoꝝ ꝗᷓ pariter amãtur qꝛ qᷓ daʒ coꝛruptio ↄtrahitur. lig dr na et fenum et ſtipula. ſupedificantur. In ligno peccatuʒ tes illiciti oꝑis. in feno ſine ope peccatũ pꝛaue delectatioms. o in ſtipula illicite culpa cogitatõis Sunt alij qui amãt que te dam oↄtra deum. et ĩ hijs füdamẽtũ oĩno deſtruit᷑.qꝛ amoꝛ an dei om̃mo eſſe non poteſt. vbi nõ eſt vel ſolus/vel ſummꝰ. un⸗ JIsitur ad peimos ptinet laudart et ſaluari. ad 1. ecundos or. coꝛ denpi et liberar. ao tercios argui et damnart. 4 ((He quatuoꝛ timoꝛibu. vatuoꝛ ſunt timoꝛes.mundanus.ſ erniis imitans. filialis. undanꝰ pꝛo euitanda immenti pena bo num diſſimulatur. retenta volũta te bom. Serui⸗ lis. pꝛo euitanda pena immmenti bonum ſimulat. retenta voluntate mali. Imualis pꝛo euitanda pena ventura. etiã malam voluntatem mutat. Filialis pꝛo reuerentia creato⸗ 1 ris. ſponte bonam voluntatem confirmat. Imtialis neceſ⸗ ſitatem bom habet. fuialis voluntatem. Tres peimi reſpe⸗ ctu pene ſunt.et penã pnt. quartus ne nec rel ſpecku pene e eſt⸗ . nec penam habet. (De De duplici voluntate in xp̃o. xp̃o carms ĩfermitas paſſionem hoꝛruit ſed erat ſein⸗ : tus medius mter deum et carnem. qui voluntatem carms. patris voluntati ſubiecit. Cum ergo chꝛiſtus dixit. pater ſi poſſibile eſt tranſfer a me calicem iſtum. pꝛofeſſus eſt quod ſenſit in carne. Cum vero dixit non mea voluntas. co⸗ ta enm kxvij. ſed . fiat. pꝛofeſſus ẽ quod deliberauit in ſpiritu. Erat volũtas patris vt rᷣus moꝛeretur. erat volũtas carms vt a moꝛte liberaretur. erat ſpiritus mediꝰ dñans carm. obe diens patni Volũtas pa tris diſpenſatio erat. volũtas car ms natura erat. voluntas ſpũs virtus erat Ideo voluntas patris honoꝛabatur. voluntas carms dirgebatur. volun⸗ . tas ſ riitus coꝛona batur. A8 xp̃s in heĩe n müdicie et t Builitatis dat texemplum. ei ſapia p quã po factus fuerat vt ĩ nla beatus el a pſum hoĩiem pdere noluit. Et ẽ illa ſurſum eſſet maieſtate. ille deoꝛſũ iaceret ĩfirmitate. deſcendit ad eü vbi ceciderat. vt leuaret eũ ad id vnde deſcenderat. Bapiĩa igitur ſ urſum pams erat.et verſa ẽ deoꝛſ um in lac In dmimtate pams. in huãmtate lac Et nutritꝰ? eſt xpuulꝰ ſenſus lacte huã mtatis.vt creſcẽs et ↄualeſcẽs capere poſ⸗ ſet cibum diuĩtatis. xpᷣus ergo in celo pams.et ĩ terꝛa lac xp̃us ĩ celo.ex patre ſine mr̃e deus. xpᷣus m terꝛa ex mre ſi ne pre hõ In celo ꝗlis pater/talis filiꝰ. in terꝛa qualis ma ter talis filius. In celo cũ patre eternus et ĩmenſus. in tra cum matre incoerupꝑtꝰ et mãſuetꝰ. In celo cum patre ĩcoꝛ ruptus et ſublimis.in terꝛa cũ matre virgo et humilis. In celo imago patris.ĩ terꝛa imtatoꝛ matris. Mater vᷣgo erat et in humilitate exultabat.et filius virgims virgo hunnli⸗ tatem cõmendabat Illa virgo humdklitatem ſuam a deo re ſpectam aſſerebat.iile virgo ſe humilem et manſuetũ oſtẽ debat. Talis ergo agnus / qualis mater. ex munda mundꝰ? rgine mcoꝛruptus.per virginem vemens ad nos. per er vi pirgintatẽ pꝛecedens nos Dern mæeoꝛruptõnem ergo vemt vt petm tolleret ꝓ ĩcoꝛruptõz p̃eeſſit vt vᷣtutẽ demõſtraret Wemt ĩcoꝛruptus vt pᷣferet remediũ u. ceſſit ĩcoꝛruptus vt Daret exemplum. Si ergo vemre non. poſſumus qua vemt. R be, ar 2S ſ dit Nt e — – 1 equamur qua rell ſit vt adipiſ ci mereamur quod Promllir vt cibum lactis in humamtate xpᷣi ſumamꝰ mundi coꝛpe.ct bum vo pams ĩ diuitate xpᷣiſumamꝰ mundi coꝛde. Mundi coꝛpe p vi gimtatez. müdi coꝛde P humilitatez. vt q q ĩ vtro q; icoꝛruꝑtã habuit oꝛiginẽ.ĩ vt q; iuemat mũdã babꝛtatõʒ De tnibus generibus hoin. ii ſunt ſtates. alij nutantes. alij vagantes Ocätes fũt cõfirmati. nu tates radicati.va gantes d diſ ſrpati Stantes ſunt ꝗ vicer̃t. nutãtes ꝗͥ pugnãt. vagantes qᷓ vich ſunt. St antes ſunt ĩ pace.de qbꝰ dictũ ẽ.q poſuit fines tu⸗ os paceʒ. et adipe.f. ſ. t. nutantes ĩ luctamie. vagantes in ab alienatõe. Stantes poſſidẽt.nutantes appetũt et ſecun tur. va gantes fugiũt et abſtrahut᷑ pmũ ad illicita opa p?- Cus6 xpus ſolꝰ dixit pater me?. (ad turpia nus hõ dixit pr meꝰ? q; ñ dixiſſʒ. ſa plnſꝙᷓ hõ ñ fuiſſʒ In eo eiĩ ; hõ fuit/fres habuit. et dr̃e huit prĩ nFf. upꝛa hommem fuit. vmcus fuit. at dicere potuit Dater noſter qui es in celis. Mu caro mmentum ſit ſpirttus. aro umentum eſt.ſeſſoꝛ ſpC̃us.cin calcaria adhibʒ quando pigram excitat. frenum quando impetno⸗ ſam moderatur et cohibet. Quid ſit fauus diſtulans auus diſtillans labia tua. auus verbũ caro factã in virgine. diſtillans re dundantiaz ſignat De hoc ſ. lotqua plenus gratia fuit.dici nõ potuit. pluit ſuper ci uitatem vnam et ſuper alteraʒ nõ pluit. pars vna copulata eſt.et pars que copulata non eſt arꝛuit. Ip̃ᷣe emm totus redundans.et gratiam fundens. quia q; dixit doctrina fuit quod fecit medicina.alterum exẽplum. alterum remedium et de plemtudine eius omnes accepimus. ideo diſtulans. et quia vmcuicq; ſecundum menſuram. (F P occultis et mamfeſtis. in eo qy pater meus. yedam ſunt mamfeſta homĩs. et mamfeſta homim quedã ſunt occulta homĩs.et mamfeſta homim. qᷓ BSam ſunt occulta homims.et occulta homim. Debet igit lomo peimum erudm m his que mamfeſta ſunt. et exercen vt ad cogmtionem occul toꝛum peruemat Debet em mala cognoſcere. hoc eſt impꝛobareſet ſcire quia mala ſunt.nec dicere malum bonum. aut bonum maluʒ eſtimare. et diſcer⸗ nere inter tenebꝛas et lucem. et noctem et diem. et inter di em et diem. et mdicare omnem diem. De duplici vita et moꝛte. vo ſunt vita et moꝛs. Et poſt bec ſi equuntur duo. Jgaudium et doloz. De vita audium. de moꝛte do loꝛ Et eſt bona vita/et mala vita.et gaudiuʒ bonuʒ/et gau dium malum. Et eſt bona moꝛs/et mala moꝛs.et bnnus do loꝛ/ et malus doloꝛ.Coꝛpus ex amma viut.amma ex deo. . Pꝛeimum vtrunq; bene vixit. poſtea amma moꝛtua eſt imq te ve voe corpꝰ pcuſſum moꝛtalitate. dil ſolutum ĩ moꝛ⸗ te. Poſtea amma vuuficata ruſtificatione. deinde coꝛpus 3 eſt. nouus autẽ. id eſt amma in reſureectione. In reſurerctt one ergo noſtra gaudium noſtrum. m cruce noſtra obediẽ tia noſtra. bic patientia. ibi leticia. Qui carne crucifix? nõ eſt. amma non reſ urꝛexit. et ibr ſer entit vbi vunt. et vbil! entit Abi lapit. * ltricatio i inter deum et diabolum us p hommem mundum redẽpturus in mundũ vemt et tont mundo diabolum dñnantem muemt. Deus p hommẽ mundũ viſitans in ꝗꝓpꝛia vemt. et homo ꝑ deum mundũ non amans.vbi caput reclmaret nõ habuit. Deus homo.in hoc mundo elementis impauit. et homo deꝰ? de hoc mundo reg mum ſe non habere dixit. Ergo ad aliquid totum dei erat. et ad aliquid totum diaboli. Totum dei erat qð ip̃e fece⸗ rat.et totum diaboli quod pe polſſidebat Erso certamen ”ÿ”ẽ factum eſt deo et certamen diabolo Deus dixit ſe qs ſuuz eeat debere recipere. diabolus dixit ſe in ſuo nõ debere ca en lummam ſuſtinere. Deus dirit ſe poſt tam longam patien⸗ tiam digna ſatiſf actione honoꝛandũ diabolus dixu ſe poſt ee tam longam negligentiam ſua poſſeſſione nõ pꝛriuandum. n· Deÿus dirit aliena eum fraudulenter abſtuliſſe. viol enter te di muſ ſe. dia bolꝰ dixit eũ nec cum abſtulit contra dixiſ ſe.nec cum tenuit alhqñ repetiſſe. Deus dirit potentẽ ſe ad ſua re cipienda ſi vellet viribus vti. diabolus dixit eum ↄtra iuſti . ciã viribus nõ debere abuti. Deus dixit iuſtum nõ eſſe. ſi quod pie creauerat pire pmitteret. diabolus dixit. miuſtũ non eſſe.ſi quod ſponte perierat nõ reſtauraret. Deꝰ dixit ſe velle miſereri ꝑ bemgmtatem ꝗꝓpꝛiam. diabolus dixit ſe nolle damnum pati. p poteſtatem alienã. Deus dixit iuſtũ eſſe. vt de peccato pemtẽtes ad ſalutem reciperentur. dia n bolus dixit iuſtum nõ eſſe. vt in peccato pſiſtentes ad ſa⸗ lutem cogerentur. Deus dirit ſic ſe vemſſe. vt nolentes nõ cogeret. ſed volentes adiuaret. diabolꝰ dixit interim pꝛo tempe eqjmmiter ſe paſt ſurũ volentes pdere. ſi nolentes re tineret. Deus dixit.ſe in aliena manũ non mittere ſi ſua red derentur. diabolus dixit ſe aliena patum reddere ſi ſua nõ o. aunuferꝛ entur Deus dixit nullũ ſe a miſ ericoꝛdia poſ ſe repel hnt lere. diabolus dirit. ſi om̃es pderet.nõ ſe poſſe eqmmt to lerare. Deus dixit ſe ſuadere.vt in toto ab alieno ure ce⸗ deret. diabolus dirit ſe poſtulare. vt ſaltem pꝛo reuerentia ent pꝛiſtine dñatioms aliqua in ꝓpte requiem ſibi nõ negaret. Ne Deus dixit ſe cũ pꝛius potioꝛa elegiſſet.poſt illi abiectio⸗ ſon ra conceſſurum.diabolus dixit. iure ſe ſi electionẽ habere non poſſet. ſaltim ꝓtitionẽ facturũ. Deꝰ dixit ſe pꝛiuillegio 19 dñatioms vtriuſq; poteſtatem vendicare. diabolus dixit ſe ðð qꝛ iam amplius ñ poſſet mc hil ex iure / ſed er pmiſſione po e ſtulare Deus dixit ſe ti pmiſſurum qð etiaʒ auari famem n ſa tiare nõ 5 poſſit. diabolus dirit ſe nõ tm̃ accepturum qum px. apmplius cupiat. ſi fieri poſſet. His dictis. inſſu deus ten difumculos in ptitionẽ. et muemt virentia et irzigua ĩ val libus imis mmoꝛa ſpacio. maioꝛa pᷣcio. et hec pᷣcepit ſe po⸗ m ad partem alteram. deſerta aũt et arida in rupibꝰ et mo tibus altis lata et aſpectui patentia. magna ſpacio. vilia p cio. et hec iuſſit ad alterã ptem diſcerm. Tunc mandauit piabolum adelſe. et aſſſtena ſic ait. Ne foꝛte aut violenti am iudicantis. aut auaritiam dantis cauſari valeas. qcqd oculus tuus videt tibi dabo. Tunc diabolus qui om̃e ſub⸗ lime conſiderat et humnlia nõ valet intueri. leuans oculos aſpexit montes altos.et ſara pꝛommentia ĩ rupibus.ac de ſerta patentia. et quaſi totum ſibi ceſſiſſe ꝗoꝛãs deſpexit quod deus elegerat Cuꝛ deus increpitãs. ac cecitatem ela ti deridens. ait. unes ceciderũt michi in pclaris. Tu lau⸗ das qð vides.et ego laudo qð video Tu mimo es.et pte rea oculis tuis mii alta et excellentia nõ patent. Ego deſu per ↄtemploꝛ. quã habeant amemtatem humilia. Etem̃ he reditas mea pꝛeclara eſt michi. “”l — (Cuare dem deus et bomno eus homo factus eſt. vt idem eſſet redemptoꝛ qin creatoꝛ et vt de ſuo liberaret᷑ hõ. et vt familiariꝰ ab homie diligeretur deus ĩ ſimilitudinẽ homĩs apparens. et vt vterqʒ ſenſus ĩ ip̃o beatificaret᷑ et reficeret᷑ oculꝰ coꝛ dis in eius diumtate. et oculus coꝛpoꝛis in eius humamta te. vt ſiue mgrederetur.ſiue egrederetur. in ipᷣo paſcua in uemret natura ab iᷣo conditia. = ((NKRuare ibus in via euntibꝰ? faciẽ abſcõdit. Oeſus in via ambulantibus faciem ſuam abſcondit. oſtẽſu⸗ rus eam in patria. Pꝛopꝑterea ĩ fine vie cum diſcumbere ce piſſent. fregit ſpeſus panem. vt intenoꝛa eius pateſcerent be⸗ et wbi eum ↄgnoueĩr̃t qꝛ poſt huiꝰvite curſum ĩ regno celoꝝ cum abꝛaham et yſaac et iacob diſcumbentes.et ſup men⸗ ſam eius edẽtes et bibẽtes.in eterno ↄuuuo. ihũ claritatt —, — “”o — — 5„ videbunt. Nunc aũt interim in via pegrinus apparet. vt exi lium nr̃m agnoſcamꝰ et q; alia eſt patria nr̃a Et colloquen do coꝛda ad amoꝛt᷑ mflãmat. ſʒ ocłos ad ↄtẽplatõzʒ adhuc nõ reuelat. Qui ergo ĩ via ex ſermoĩbus ihũ ignem amoꝛis coꝛde ↄcipiũt. in fine vie claritatẽ eius videbũt Sunt itaq; lin gue ignee qᷓ vemũt ad nos et verba flãmantia quibꝰ quo tidie xpᷣm nobis loquentẽ audimꝰ.qꝛ ſpim̃ xpᷣi nõ habet.qui verba xpᷣi audiendo nõ ardet. Spus em ſctũs ſup diſcipu los xpᷣi m linguis igneis apparuit.et ipᷣe xp̃ᷣs ambulãtium in via loquẽdo coꝛda inflãmauit:qbus nõ quaſi a capite vie ſed quaſi a latere vie ſe ſociauit.qꝛ eũ nobis non natura. ſʒ gratia in huis vite via comitem dedddit ¶ De duabus ciuitatibus et duobꝰ? regibus. ue ſunt ciuitates.ibełm et babſlon. et duo populi. amatoꝛes deijet ciues ihꝛl'm. et amatoꝛes mũdi ci⸗ babiloms. Inter has duas ciuitates. et duos pplos. et du os reges. bellũ ẽ iugiter et diſcoꝛdia.et pugna. Et ſignat vterq; milites ſuos.xpᷣs ſuos.et diabolꝰ ſuos.vt agnoſcãt quiq; regem ſuũ/et agnoſcant᷑ ab eo rege /et ſequant᷑ eum Ibelm em̃ cuntas ſurſum ẽ in celo.babilon deoꝛſum in ter ra. Similiter ettam xpᷣus ſurſum eſt. diabolus deoꝛſũ.OOꝛ lites xp̃i ſequũtur regem ſuũ.et milites diaboli ſequũtur regem ſuum. xpᷣus tribus exemplis viam nobis oñdit. qua eum ſequi debeamꝰ. Similiter et diabolus tria ꝗꝓpoſuit. qᷣ bus poſt eum pꝛecipitentur qui eum ſequũtur. Iter em ad xpᷣm quia ſurſum eſt. arduum et artum eſt.et in longũ ſub lime Item ad diabolum deoꝛſum.latum et bꝛeue.in pꝛofũ dum et ad pᷣcipitium facile Jðo xpᷣs exẽplum pauptatis re liquit.vt exo nerati ſarcina trenaꝝ reꝝ leues aſcendamꝰ p arduum. exemplum humilitatis. vt modici ſine difficulta⸗ te tranſeamus ꝓꝑ artum. exemplum patientie ne deficiamꝰ m longum. Exemplum pauptatis dedit cum drrit. vul pes ues babiloms.et duo reges.xpᷣus rex ihꝛłm.et diabolꝰ rex foueas babent et volucres celi moos. fdi? aũt Homims nõ habet vbi caput ſuum reclmet. Exemplum humilitatis de Dit. cuʒ dixit. diſcite a me quia mitis ſum et humilis coꝛde Exemplum patiẽtie dedit. qñ cum pcuteretur nõ repercuſ⸗ ſit. cum occideretur ſuſunuit. Exemplum paupertatis qꝛ in hoc mundo duntias ha bere noluit. ex emplum humilitatis q gham ſpꝛeuit. exemplũ patientie qꝛ mala ſuſtinuit. Cum lauderetur nõ letabatur. cum malediceret᷑ nõ triſtabatur. cum pꝛemeretur nõ frangebat᷑. Nit illi quidam. Magiſter bone.et reſpondit. quid me dicis bonum. ecce humilitas. Et alij dixerut. Demomũu habet. et dirit. ego demomũ nõ babeo.ſed honoꝛiico patiẽ meum. ecce patientia. Et cum re quireret ꝓplus eum vt regem faceret. ille humilitatis exẽ plum relinquẽs. fugit/et gloꝛiam ſpꝛeuit. et multa alia ad hec ptinentia exempla. Peima eſt ergo pauꝑptas.vt a bicia mus qð grauat.in quo eſt peccandi occaſio.ẽt qꝛ pauxer⸗ tas deſpicitur. ſeqiitur hunmiiitas. qua pᷣa etiam pter de um vilitas amatur. et qma rurſum qui vilis eſt. ſine re⸗ uerentia leditur. neceſſaria eſt peſt humilitatem patientia qua omma aduerſa ꝓpter deum foꝛtiter tolerentur. Pauꝑ tas leuẽ facit et exp eoitũ. humilitas modicũ.patiẽtia foꝛ⸗ tem et robuſtum. Econtra diabolus ſuos pꝛimum diuitia⸗ rum pondere in amoꝛe et ſollicitudine onerat. vt deoꝛſum ruant. ſecundo ꝓ ſuperbiam iiflat. vt ꝓꝑ latum incedãt.ter cio ꝑ impatientiam frangt. vt cito defictant. Hij duo po⸗ puli duas ciutates ab imtio ſuo edificauerunt. Gabilon a cam cepit. et iberuſalem ab abel. Pꝛimus em homo duos filios genuit. dunſioms peincipium. et diuiſioms ſignum. quia illa maſſa nature humane.que m ipᷣo pꝛimum ꝓ condi tionem tota condita erat ad gloꝛiã. poſtea ꝑ pꝛeuaricatio⸗ nem tota addicta erat ad penam. vt oſtenderetur wiſericoꝛ: dia et venitas. iam tunc dundi incepit. iuaſa miſericoꝛdie et muala ire Et a biectus ẽ pmogemtꝰ tre ſicut pꝛio gemtꝰ tyf. celi coꝛruerat. ſi tamen pꝛimogemtns erat qui gem tus non erat. De ipᷣo em̃ dictum eſt. Ipᷣe eſt pꝛincipium viarum dei Et repꝛobata ſunt pꝛima. vt oſtendatur /quia fims pꝛmci⸗ pio meliꝛ eſt.quia que in pꝛmcipio facta ſunt a deo.bona quidem facta ſunt.ſed bona incipientia. que aũt in fine fa⸗ cienda erant bona facienda erant. et bona ↄſũmata. Pꝛop ter hoc etiã in ᷣ̃a reꝝ conditione pꝛimũ materiã fecit.poſt ea foꝛmam ſuꝑaddidit. vt oſtenderet quo ſimiliter in ratio nali crea tura pꝛimum eſſe factum erat poſtea aũt pulcrum eſſe.et foꝛmoſum eſſe.et melius addendum erat.vt nõ m⸗ mis gloꝛiaretur in eo qdð peimum bonum acceperat. ſed ad illud potius feſtinaret ; poſtea melius ac ceptura erat. ſʒ pꝛimogemtꝰ pꝛimum dilexit. vt pderet nouiſſimũ. et ideo repꝛobatus eſt. vt ille in celo et iſte in terꝛa Sed ille de ce lo deiectus in ter: a.hommem ꝑ inuidiam ſ upplantamt. ſte in terꝛa repeobus effectus. fratrem ſuum zelando occidit. Quna em̃ vita illius Srauis fut illi.ideo ad moꝛtem illius feſtinauit. Cruciabatur em ne quã ↄſcientia quotivie ↄtra ſe teſtimomum cernens vitaʒz iuſti.et quaſi grams et ad vi den dum fuit. ex cuiꝰ pꝛeſentia cõdemnabatur ſua malicia. Iccirco auferꝛe feſtinauit e medio ip̃m.ne eum videret ad confuſionem ſuam. quem videre noluit ad emendationem et coꝛrectionem ſuam. foꝛtaſſis exiſtimans poſtea non foꝛe deum vindicem imquitatis. ſi non ſuꝑeſſet homo iuſtus te ſtis veritatis. Sic ergo cam interfectoꝛ fratris. babioms fundamenta poſuit. abel autem interfectus ſangume ſuo pꝛimoꝛdia iheruſalem in terꝛa conſecraumt Sic hiſ ma hel re pꝛobus pꝛimogemtus fut. yſaac vero electus. eſau quoqʒ ab hereditatis ſoꝛte et dono benedictioms repꝛobatur. ja cob diligitur et eligitur. et repꝛobato elyab pꝛimo gemto. dauid iumoꝛ ad regm faſtigium ſublimatur. Semp autem milites diaboli futoꝛe pugnauerunt. et milites xp̃i patietia vicerunt. regem ſuũ pauptatis amoꝛe et humilitatis ſtudio lequentes. pattentta autem ad iplum pPu ementes. De officio et poteſtate ꝓpꝛelatoꝛum. pietate certam faceret. poteſtatem relax andi peccata. et ĩ Dulgendi arbitnum homm oↄceſſit. vt homo ad hommem quaſi ad conſimilem ſuum famiharius et fiducialus ↄuem ret. quem et videre poſſet vemam poſtulaturus et accep⸗ turus audire Deus em hommẽ oꝛantem videre poteſt. ſed homo deum indul gentem vwere nõ poteſt. Iccirco volmt deus. vt homo homi loqueret᷑. et de ſua ſalute cũ illo tra ctaret. et vemam peteret. et moulgentiã acciperet. Sed ne foꝛte ab hoĩe ſalus dubia eſſet. deus homo fact? eſt. q nec falleretur tudicano. nec fatleret miſerãdo. Sic omne udicium datũ eſt fiio diuma poteſtate m pticipatõz hoĩs tranſuerſa. vt homo peccata dimitteret.iuxta dunnũ tam̃ ꝛuditiũ.cũ idemipᷣe hõ deus eſſet. Ipᷣe aũt hõ xpᷣs ſicut pꝑ⸗ ticeps factus fuerat nature nie. ita ꝓticeps vos eẽ voluit bonoꝛis ſui. et iccirco dedit vobis pꝛi?de pũ ſuo.vt pꝛius elſetis pticipes veritatis. deinde ↄlſoꝛtes digmtatis. Vwe te igitur miniſteritum vrm fratres. iudicate iudicium domi quia poſiti eſtis iudices ſecuh.Nudite qð dictum eſt. Dñs uudicabit fines terꝛe. Popter boc em dñs uudicium ſuum m fine diſtulit. vt vos peius iu dicetis ad cozrectionem. ne ipſe cum poſt iudicare ceperit. iudicet ad damnattonem. Vos em̃ eſtis non quaſi iudices crimmum ad vamnandũ. ſed quaſi udices moꝛboꝛum ad ſanandum. Vwete ergo languidum min mambus veſtris. quem vobis miſericoꝛs ille ſamaritanus cõmiſit. pꝛo quo pꝛeciumnam ab eodem acce piſtis. ne de veſtro conſtet curatio illius. Habetis duos nüumos in teſtamento duplict. veteris monete vnum et vnmmn noue. Vt emantur neten medicamma que mo:dent nouo Jonliderate fratres miericoꝛdem diſpenſationem Dei. Golus pe peccata tollere et peccatoꝛesauſti ficare poteſt. tamen vt humanam ↄſcientiã de ſua — - —ð — — — ——,,ͤn — — — — — —— 2 - — — — — — —. — xxij. autem medicamma que fouent. Oeima ad purganda q pu⸗ trida ſunt. ſecunda autem ad viua ↄfirmanda Iſta duo ſũt debita. de bitum pᷣ̃cepti quo doctrina impenditur. debitum voti quo exemplum foꝛmat᷑. Hij ſũt etiã duo gladij quos m xp̃i paſſione ad defẽſionẽ petrꝰ pauerat.vnꝰ ſcʒ coꝛpał qur ſcõm legem vetere penã peccãtibus irꝛogat. alter vo ꝗ ſcõᷣm nouã lege ſpãliter culpas feriẽs /hoĩes ſanat. Hic eſt gladius veſter quo vos ferire debetis vitia hoĩm. ipos hoĩies amãtes. vobis petrꝰ reliquit. ſi tñ feruoꝛis ulliꝰ heredes facti eſtis. et imtatoꝛes eſſe vultis Nondũ a dhuc xp̃us crucifigebatur. et tñ petrus feruoꝛez ſuum cohibere nõ potuit. ſed exerto ſcʒ gladio Pculſſit pontificis ſeruum nec multitudinẽ timens.nec poteſtatem. et mſi xpᷣ̃s eũ cohꝛ buiſſet. foꝛſitan maioꝛa adhuc petrus feciſſet. nec tñ tunc petrus dicere potuit. plures ſ unt q nobiſcũ ſunt qua q cũ illis. Conſiderate ergo videte quid faciatis,. chꝛiſtꝰ in ocu lis veſtris crucifigitur. et vos adhuc glaomn m in vagina habetis.cum tamen multido maioꝛ vobiſcum ſic. quã cum illis Quid vos in paſſiõe xp̃ᷣ feciſſetis. ꝗ q ad mõ pcutiendũ pigr. eſtis. Ecce xpᷣs in oculis vrig occiditur. Quid em eſt xpᷣianus.mſi coꝛpꝰxp̃ᷣi.ipᷣe quippe dixit. Qd vm ex mimmis meis feciſtis/ michi feciſtis. er go in xpᷣiano xpᷣus occiditur et in xpᷣiano xpᷣus tribulatur. QAud ergo facitis. quid pi- gri. quid timidi eſtis? foꝛte quia non ſtatis finees. iccirco iram placare non poteſtis/vt ceſſet quaſſ ſatio oꝛte quia di ſcubuiſtis ad ollas pharaoms et ſa ginaʒ diligitis.pigrum vobis eſt lurgere ad bellum. Foꝛte quia lanam diligitis et lac non oues.iccirco paſcitis voſ metipos non oues.et fu⸗ gitis vemente lupo. quia de ouibus non curatis. Saltem ſi lac ouium comeditis. carnes comedere nolite. Si fru⸗ ctum pꝛo cuſtodia ouium queritis. ip̃as viuas ſeruate. Ho nus paſtoꝛ etiam carnem ſuam ouibus ſuis edendam tri⸗ butt / vt eas reficeret. ſed vos nõ ſolũ mercenari vaſtores yrij peecium pꝛo cuſtodia queritis. ſed ipſas etiam oues s dupi facti ad veſtram rele ctionem necatis. We paſtoꝛibus malis gqu paſcunt ſemeipſcs non oues.vtinam ſolum nõ paſcerẽt ſi non etiam depaſcerentur. nunc autem mercenarij fugiũt et lupi ocetdunt. Mercenarij fugiunt non mutando locum. ſed ſubtrahendo auxilium. lupi occidunt. quia et viſibiles copa lamant, et muiſibiles ammas necant. Si ergo paſto res eſtis. vigllate ſuper gregem veſtrum. nec oues xpilam ari Pmnttatis m mambus veſtris. aſcendite ex aduerſo. et date vos murũ peo domo dmi et quaſi boĩ canes latrate cir ca caulas eccleſie. vocibus confidentie. vt timeant lamato res lupi.et oues ſecure permaneant. et vos pꝛo bona cuſto dia pe⸗ emium acciperẽ mereamim/amen. De tribus cructbus. . ichi autem ablu it gloꝛiari. mſi i in cruce domim Pelu xp̃i In cruce xp̃i gloꝛiatio eſt. in cruce dextri latro Vms conſolatio. in cruce ſimiſtri confuſio. In cruce rpᷣi pena ſine culpa. et poſt penam gloꝛificatio. In cruce Dextri latroms pena pro culpa.et poſt penam remiſſio In cruce ſimſtii latroms.pena pꝛo culpa. et poſt penam dam natio. Dicunt homines quando penam ſuſtinent. ſi meruiſ ſemus non erubeſceremus. nunc autem imuſte pati. et ſine culpa.ignomi moſum nobis eſt. O oculi qui nõ vident. imo ſi pꝛo culpa padris erubeſce. ſi ſine culpa patris glonare. Latro magis vis eſſe ꝙᷓ; chꝛiſtus. et foꝛte ſimſter blaſphe matoꝛ non confeſſo: Tu emm pꝛo culpa patris. et cui pam non agnoſcis nec iudicem veneraris. Si ſaltem dexter fuiſ ſes latro/culpam humiliter agnoſceres. penam patienter ſuſtineres.vemam deuote imploꝛantes.nec pꝛo pena pꝛe⸗ ſumeres. nec pꝛo culpa deſperares. ſicut quidam qin ſua De ſuſtinentia glonantur. de pena murmurat. De cuipa de ſperant. — — — — O — D„ — — — GEe duplici vetuſtate. vo bomes veteres erant in nobis. interioꝛ p imq⸗ tatem. exterioꝛ ꝓ moꝛtalitatem. xp̃ᷣus aũt carnem cum moꝛtalitate aſſi umpſit. ammã ſine imquitate. Vetuſta tem autem carms ſue. ꝑ crucem hoc oꝛdine depoſuit. Pꝛi⸗ mum ligatus eſt. poſtea crucifixus, ſic et nos vetuſtatem mterioꝛem homĩis hoc eſt immquitatem hoc oꝛome deſtrue⸗ re debemus. peimum eam foꝛis P diſciplinã ligã do.vt ope rart nõ poſſit.deinde intus omino crucifigendo et interfi⸗ ciendo.vt iam pꝛoꝛſus non ſit. Sic paius ſtudio noſtro.co⸗ operante gratia dei in nobis. deſtruenda eſt imquitas. vt per eandem gratiam/poſtea in nobis ſine noſtra cooperati one. et ͦa deſtruatur moztalitas. M (De duxplici olo. abet oleum deus. habet oleum et mundus ole Aum dei vaſa deficiũt. oleum mũdiĩ vaſis deficit. Oleum dei dulcedo eternoꝝn. oleum mũdi delecta⸗ tio pᷣſentium Illa ſ ufficit. iſta deficit. Pꝛopterea vaſa ſtul tarum virginu vacua fuerunt. vaſa vidue ſ apientis plena paſa coꝛda ſunt. oleum Saudium uare xp̃us ouis dicitur. ammal manſuetum eſt et mundũ. In manluetudie humilitas.in mũditia caſtitas figuratur. Humilitas du⸗ plex eſt. pꝛima qua pꝛeeſſe nõ apetas.ſcdᷣa qua ſubeſſe di tigas. Multi em ſunt / qu peſſe nolunt fugientes laboꝛem. non honoꝛẽ.q tamẽ ſubeſſe dedignant᷑.qui qñ in pᷣcepto o⸗ bedientie murmurant. quaſi ad paſſionẽ ducti recalcitrant hi pꝛofecto oues nõ ſũt.nec imitatoꝛes illiꝰ qui ſicut ouis ad occiſionẽ ductus ẽ.et nõ apiit os ſuum Simliiter caſti tas duplex ẽ. alia foꝛis ꝓ munditiã coꝛꝑis. alia intus ꝑ mũ ditiam coꝛdis. unditia coꝛpis ẽ.abſtinere a malo opere mundicia coꝛdis ſincerũ eſ ſe e a mala delectatõe. Qur ergo beiſtus ouis poſt fuit. poſtea paſtoꝛ factus E Ouis ⸗ a 9 ti xriij. mundittam et manſueruomem habet / oms eſt. et qui oms bona eſt. ſic tandem paſtoꝛ fieri poteſt. qmi pꝛꝰ in ſua ſub paſtoꝛes. quidã mercenari quidã lupi rapaces Paſtoꝛes piunt. lupꝑ/qui carnes ↄmedunt. DPaſtoꝛes cuſtodiũt ĩ pꝛo ſpenitate. et defendunt m aduerſitate. mercenari cuſtodi unt m peoſperitate. ſed non defendunt in aduerſitate. lupi non cuſtodiunt in peoſpentate. et occidunt in aduerſitate pi peccati materiã vel lcentiã ouibus dantes occidũt. Pꝛi m ſunt diligentes. ſecundi negligentes. tercij peſtilentes. De duplici vua et ſenſus amme. vplex eſt vita amme. alia qua vunt ĩ deo.alia qua vnnt in carne. Mbi vunt jibi ſentit. vbi ſentit ibi do let cum leditur.et ga udet cumf ouetur. quia vnus eſt loc? gaudij et doloꝛis.nec doloꝛ ẽ mſi vbi gaudiũ fiut et am oe quomã doloꝛ nõ eſt. mſi cũ leſus fueris vbi gaudes. ſubla to gaudio. Qm ergo ĩ carne viunt ĩ carne ſentiunt. et illis Doloꝛ carms grauus c. qꝛ ſuaue erat gaudiũ illiꝰ Doloꝛes vero amme non ſentiunt.quia moꝛtui ſunt intus. vbi viue⸗ re debuerant in deo. Iccirco cum leditur caro graue eſti⸗ ma tur ab illis. et fu giunt quantum poſſunt doloꝛes eius. Vulnera autem amme ignoꝛant pꝛoeſus. et non querunt me dicinam in illis.qꝛ ibi ſenſum doloꝛis nõ hnt. Cum aũt moꝛ tuus fuent ſenſus aĩe quo vunt ĩ carne. tũc viuificari inci piet ille ſenſus quo ſentiet ſemetipam. et tũc ſciet ſua vul⸗ nera, et ſentire meipiet doloꝛes ſucs. tãto Su?/qnto ꝗpiꝰ Qua quo maoSis mtimu eſt. mags m alũ n ocet. magis pꝛo⸗ deſt bonum. VWu dicit. KErguam te et ſtatuã ↄtra faciẽ tuã. (De duobus que in peccato ſun. . eccato Duo ſunt. vitium ct culp a Witiu na tur am ledit. cul E Creatoee offevi. Viu⸗ RNt pPurttate. culpꝑa Ot Pietate De tribus que in pemtentia ſunt. ctio delhcti. Doloe culpã placat. ſatiſfactio vitiũ ſanat. cu lam hanc ĩd ẽ cuſtodiã futuri/quaſi pᷣcipuã.et ĩ qua omis pemtẽtie fructꝰ cõſtat ſuis ↄfeſſoꝛibꝰmiunxit. vade ẽt am plius noli peccare.et vade ĩ pace/et iteꝝ vide neqp cibi de tertται1ι Hec tria ſic pẽſanda ſunt. vt ſ it dolor plenꝰ. cuſtoia pfecta. ſatiſ factio ↄdigtnna. —(NDe conſcientia et fama. H vaſe.fama lumen in lampade. Pꝛopter conſcienti⸗ am ingredimur. peopter famam egredimur. Int? reheimur ſalute pꝛopꝛia. foꝛis reficimu 1 xxiiij . perntentia tria ſunt.doloꝛ pᷣteriti.cuſto dia futuri.ſ. atiſfa ſtodia ſamtatem ſeruat. In bis cuſtodia futuri pe imũ locũ tenet. doloꝛ pᷣteriti ſecundũ. nouiſſimũ ſatiſfa ctio delich. que qnantũ pꝛoficit. tantũ cetera afficit. Joeo ſaluatoꝛ ſo vo ſunt. conſcientia et fama. conſcientia cleum m e dificatõe aliena Intus cuꝑio diſſolui et ẽ cum rpo/fons manere min carne. neceſſarium ꝗpter vos. Conſciĩa irꝛiguũ ſ upi?. fama ireiguun minferi?. &d ↄſciam meditatio. ad famam pᷣdicatio. ad ↄſciẽ tiam ſilentium. ad famam verbum. Der ſilentium ſemmas agrum tuum. ꝓ verbum ſemmas agrum pꝛoximi tui Cum m tua edificatõe pꝛoficis. metis agrũ tuũ cũ de pꝛofectu alie no letaris. metis agrum pꝛoximi tui. In tpe ocij pꝛmum le ctio cognoſcende veritatis. et exercende vtutis materiam tribuit, deinde meditatio foemam appomt. In tempoꝛe la⸗ boꝛis pꝛimum opus exemplum tribuit. ꝑo ſtea verbum do⸗ ctrinam pꝛopomt. ſicut ſcriptum eſt. QAue c cepit ihũs face⸗ re et docere. Ideo pꝛius tempꝰ ocij.poſtea tepus laboꝛs (NDe ſpiritu dñiſet ſpiritu mundi. pũs dñi repleuit orbẽ terraꝝ. qd miꝝ lſß s dñi im plẽ potuit corda hoiꝶ/qᷓ ĩplet orbe traꝝ. nũc erg- ipletũ ẽ qðᷣ dñs ihũs xpᷣs ĩ pꝑaſſiõe ſua pᷣdixerat.ↄſũmatũ ẽ. anteqꝙᷓ ſps vemt ad corda hoĩm nñ Potuit dici ↄſũmatũ eſt yrii. Peꝛopter boc em̃ oma facta ſunt que facta ſunt. vel in nati mtate vel in paſſione. vel ĩ reſurꝛectõe.vel ĩ aſcẽſione ibũ xp̃i. ſiue ĩ Lceteris omibus ꝗᷓ verbu icarnatum viſibili opa⸗ tum ẽ / ad repatõz hoim. vt hoc bonũ ſuum recipet hõ ad gq oditus fuerat. ſine quo mehil fuit. cũ quo mehil defut et ꝓpterea ĩ hoc ↄſummata ſunt omia ꝗᷓ ꝓpter hoc facta ſunt omma. Botrus emm carms poꝛtatus fuerat ad toꝛcular crucis. et expſſiõ iõe facta fluere cepit in ꝛuſtũ dummtatis et volurt vt vala coꝛotum pparent vt vmũ nouũm vtres no uos poneret Pamu! mũdarent ne ĩfuſum pollueretur. poſt ea ligaretur/ne effuſu; amitteret. Güdarent a gaudio im ꝗta tis. ligarent ↄtra gaudiũ vamtatis. Non em bonu gau Diuz vemre poturt. mii pꝛi? recederet malũ Malũ gaudiuz eſt/gaudium imꝗtatis. et malum gaudiũ eſt / gaudium va⸗ mtatis. Gau dium imqta tis polluit Jgaudiũ vamita tis effũ dit. Gaudium imꝗ tatis ẽ. qñ pctin dilrgit. Saudiũ vamta tis ẽ.qñ trãſitoꝛia amant᷑ Gaudiũ imqꝗtatis reddit vas ſoꝛ didum. gaudiũ vamtatis facit vas rimoſum. Eice ergo q maluz ẽ 6. vt q bonuʒ ẽ pcipere poſſis. Effunde amantude nẽ. vt dulce dine ipleans . Bpüs ſarct? gaudiuʒ ẽ. et ſpũs ſanctꝰ amoꝛ ẽ. Eice ſpm̃ mor et ſpr pym diaboh. vt accpe pol ſis ſpm dei Bpus diaboli opat᷑ gaudiuʒ imqtatis. ſp pus mũ di opatur gadiuʒ vamtatis:et ſut mala gaudia iſta. qm̃ ali ud culpã hʒ. aliu d occaſionẽ culpe. Wemt autez ſpᷣus dei. cũ eiecti fuerit ſpᷣs mali/et ĩitrat habitac Im coꝛdis/et opa⸗ tur Saudiuz ſuuʒ/ et amoꝛẽ ſuu; ſoõ ſicui ſpᷣ ps diaboli/ neq; ſicut ſps mi.ſʒ Saudiuʒ bonuʒ et amoꝛẽ bonũ Pamũ gau dium vitatis ĩ quo ꝛuſticia diligit᷑. poſtea gau diuʒ felicita tis / ĩ quo de pᷣmo iuſticie pcepto exul tat᷑ Gaudium veri⸗ ta tis ↄtra gaudiuʒz imqtaus. gaudmm felicitatis ↄtra gau dim vanitaris. Et expellunt bona gaudia gaudia mala. SEt cum pa coꝛ implere ceperint . tunc primuz agnolcet hõ b6 m Pnma Saus udia vera non fuert. qm nec piena eẽ potuert in Saudiĩo imquntatis. nec pmanentia m gaudio vamtatis. Nunc aũt vera gaudia aduenerüt plena et eterna ſicut ſal uatoꝛ pꝛomiſit.vt gaudium veſtrum ſit plenum. et Saudiũ veſtrum nemo tollat a vobis. Jp̃m ergo Saudium amoꝛ F. et opatur ſpintus idem et gaudium et amoꝛem. Nmoeem qñ querimus. Sa udium qñ poſſidemꝰ Camẽ ip̃m deſideriũ ſine gaudio eſſe nõ poteſt. nec ip̃a adeptio ſine amoꝛe. Ita q; Saudium im amoꝛ eſt. et ip̃e amoꝛ gaudinm. qm̃ in eo qð amamus gaudemꝰ. et id de quo gaudemꝰ diligimꝰ. Et eſt gadium bonum et amoꝛ bonus. et gaudium malum er amoꝛ malus ſimilit Eſt em̃ amoꝛ dei.et eſt amoꝛ mũdi. qui Ddam et ſolu deü amant. qdam aliud pᷣter deũ cũ deo amãt mchil tñ otra deũ Nlij ↄtra deum qᷓdam amãt. et hij deum nõ amant. Qui ſolũ deum amãt.edificant ſuꝑ fundamentũ aurum. ar gentũ. lapi des pcioſos. In au ro intellectů. i in ar gẽto eloquiũ.m lapidibus pcioſis. opus incoꝛruptũ. Qiu pᷣter deum alind amãt.et tñ deum plus amãt. edificant ſup fundamentũ ligna fenum ſtipulã. In ligms affectũ cogna⸗ tioms. in feno affectũ poſſeſſioms.in ſtipula affectũ fami liaritatis. In ꝗbus oĩibus et ſi peccatũ non eſt. occaſio tñ peccati ↄſtat. QAui ↄtra deũ aliqo amant. bij ſupꝛa funda⸗ mentũ nõ edificãt. ſʒ deſtruüt fundamentũ. q amoe dei in coꝛde eſſe nõ poteſt. vbi nõ eſt vel ſolꝰ?. ſicut ĩ his 3 ſolum deũ amãt / vel fũmꝰ / ſicut in his q cũ dᷣo aliud amãt.nec tñ Otra deũ. In eo amoꝛe quo cũ deo aliud amat /gaudiũ eſt vamtatis.ĩ eo amoꝛe quo ↄtra deũ aliqd amat.gaudiũ eſt imqtatis. Illic amoꝛ mũ di ĩficit.hic amoꝛ peccati polliit. et inſit. müode et deupic cẽtia ei. verbü aũt dñ manet ĩ e licut iem manet ĩ eternu. QAr em̃ iſtabelis E 4 Saudiũ imq tatis. vel qui inſtabili adheret per gaudium vamtatis. hic non poteſt manere in eternum. nec gaudium verum habe⸗ re. quod falſum eſt ꝓꝑ imquitateʒ. et tranſitoꝛiũ ꝓ vamtatẽ en. QN autem ſpiritum dei in ſe manentem habet gaudium verum habet et plenũ et eternũ.qꝛ manentẽ diligit. et ſta⸗ bili adheret.et poſſidet ↄſũmatum bonũ.Moc em̃ totũ bo num eſt hois. ↄgnolſcere et amare creatoꝛẽ ſuum. Pꝛopte⸗ rea lingue ignee date ſũt vt in Imguis ſit ↄomiio veritatis in igne amoꝛ virtutis. In lingua em verbũ eſt. in igne flã⸗ ma. Et verbu quidẽ ad ↄgmtionẽ ptinet. igms vo ad dile⸗ ctionẽ. Et ideo verbũ cum igne vemt. l aprtia cũ dilectõe. vt alten ſlluiaret alten inflaãmaret. alterũ i ignoꝛãtiã Ralte rũ ocu piſcentiã Hec vero dona nõmſum vnũ ↄgregaus. et ad ſupioꝛa ſ ubleuatis. vemre potuerüt. Cõgregatis ꝓ cõ⸗ ſenſum. ſubleuatis ꝓ deſidenum. Cõgregatis ꝓ dilectionẽ pꝛoxim. ſubleuatis ꝓ oilectionem dei. St nos ergo ſi talia dona perapete volumus / talesſ imus/ amen. ¶ Muid ſit ꝗð victũ ẽ ad abꝛahã exi de tra tua ris de terea tua et de gFnatõe tua.et de domo pꝛis — tm. et vem in tererã quam mõſtrauero tibi qꝛ fr̃es ſcientibꝰ legẽ dei loqmur. ſermo nr̃ ad vos doctii na nõ 5 eſt. ſz exho⸗ etatio. Vos em ſcripturas noſtis et virtu ẽ eaꝝ. Wirtus em ver bi. expit tia ẽ E rei/et efficat ia ſʒmõis ex Hibitio opis. Wos igit no erꝛatis neſciẽtes ſcpt᷑as neq; vir tutez ean. Sẽptas em noſtis pſtudiũ lectõis pirtutẽ eaꝝ diſciplinã oꝑpis. Scripturas noſtis audiendo rpᷣm loquẽ tem. vi rtutẽ eaꝝ imitãdo facientẽ In dictis eiꝰ muemſtis mtelligentiã ſcripturaꝝ. m factis eius virtutẽ eaꝝ. Noſtis ergo xpᷣm nõ ſolũ au diẽ do. ſz etiã expiendo. Noſtis ñ n ſolũ ſzm carnẽ / ſz etiã ſ⸗ m mareſtatẽ. Et li ↄgnouumꝰ inq̃t aplus xpᷣi ſym carnẽ.iã nũc nõ noumꝰ.ĩ vtroq; exꝑti eſtis xpᷣʒet noſtis xpᷣm. ſym carnẽ / et hm mareſtatẽ Oli gnoꝛ iſtis xpzʒ ſym carne/ñ ↄgnouiſtis xpᷣʒʒ ſjm maieſtatẽ.xpᷣi ĩ cruce expti eſtis ↄpatiẽtes xp̃ ĩ ſurꝛectõe epti eſtis ↄr̃ſurgẽtes vos ei eſtis ſpõſa illa et dilctã illa ꝗᷓ dilectũ nouerat et expta dice bat, Vaſcicts m mirre dilectꝰ meꝰ michi. hoc ẽ xp̃s ſjm carnẽ Et rurſum Potrus cipꝛi dilectus meus michi. hoc eſt xpᷣus ſecundũ maieſtatem. Waſciculns mirꝛe xpCᷣs in paſſione.bo trus cipꝛi/xpᷣus m reſurꝛectione Waſciculus mirze multitu do paſſionũ. botrꝰ cipꝛi/habũpantia gaudioꝝ. Illic ama ricans hic inebeians. Tamen vos vaſciculũ mirꝛe mter vbe ra poſuiſtis. qꝛ paſſionẽ xpᷣi.cũ gaudio et dilectione ſuſ ce⸗ piſus. Vos xpᷣm patientem nõ ſolum in coꝛpoꝛe.ſed etiam m coꝛde poꝛtatis.q;ꝛ paſſioms eiꝰ imitationẽ ammo dilecti oms ſuſcipitis Oð ergo xpᷣm/ſcdᷣm carnẽ ↄgnouiſtis.iã nõ ↄgnouiſtis. quia tranſitonum eſt qð eſt ĩ paſſiõe.ſʒ ꝑmã⸗ ſurum qð eſt i reſurꝛectõne. Cognouiſtis ergo.et iam non cognouiſtis. quia mſtat vt tranſeat doloꝛ paſſioms. quẽ ſu ſcepiſtis in carne cõpatiẽtes.et mſtat vt ↄlũmetur gaudiũ reſurꝛectõis qð pcepiſtis aimo ↄreſurgentes Inſtat vt trã ſeat doloꝛ paſſioms.ſed nõ mſtat ut trãſeat dilectio patiẽ tis. Cranſit a carne paſſio. ſed nõ tranſit a coꝛde dilectio Jõ vaſcicłs mirre int vbera ↄmoꝛabit᷑ Ibi ei eſt coꝛ. et vbi coꝛ.ibi dilectio ẽ.et vbi dilectõ ẽ.ibi dil ecti mãſio ẽ Vos ergo fres q ſponſa eſtis et dilecta vaſciculũ mirꝛe habetis xpᷣm patientẽ.et botrũ ciꝑ/xpᷣm reſurgente. ꝗpterea opus nõ habetis doceri de pᷣo.docti ab ip̃o.qꝛ vnctio eiꝰ docet vos de omibus. et verbũ ipꝰ qð ſonat m auribus veſtris. et ſapit ĩ coꝛ dibꝰvr̃is QNõ igit᷑ vba nr̃a ad doctuaʒ vr̃az ſuf ficiunt.ſʒ verbũ ipᷣiꝰ ꝓ nos trãſeat ad vos.vt ipᷣ gra a vo bis redũdet vſq; ad nos. Hoc em̃ verbũ eiꝰ ad vos.quod dictuʒ eſt ꝓpter vos. exi de terꝛa tua ꝛc. Jam olim dictum erat. et voluit ipᷣe vobis dꝛci quod dictum erat. vt ſciatis etiam hoc ad vos ptinere quod dictum eſt Erat quidẽ vnꝰ? tunc cin dictum eſt. ſed ille ad vnam hanc pertinebat in qᷓ vos vnum eſtis. de qua ſcriptum eſt. Vna eſt amca mea columba mea. perfecta mea Et ille tunc alienus erat. quia in alieno erat. et vocatus eſt vt inde exiret. et pꝛoximus fi eret. et dilectus amcus. Ille quidẽ iam tunc dllectꝰ erat xvj. qma dili gebatur a quo vocabatur. ſed amic? nõ erat/q; nõ diuligebat quem non cognoſcebat.et ideo non diigebatur qð erat alienus ſed.quod futurus erat pꝛoximus et amicꝰ Erat em̃ tunc in hur caldeoꝝ.in igne videlicet.et in incen dio demonũ.qð eſt ↄcupiſcenua et delectatio terꝛenoꝝ Et Pm incendꝛum fuſcauerat illũ. et m grũ fecerat.vt nõ eſſet amabilis.et ideo vocabatur. vt de mcendio exiret. et vem ret m refrigerium. vbi deabari poſſet/et candidus fieri. ne ſempꝑ eſſet odibilis. ꝓpterea dixit. Exi de terea tua et de ↄ natione tua. et de domo patris tm. et vem m terꝛã quã mõ ſtrauero tibi. De terꝛea exire eſt.ea qᷓ foꝛns poſſident᷑ trena bona relmqre. De ↄgnatõe exire ẽ. his ꝗᷓ ĩ nobis et nobiſcũ oꝛta ſũt vitijs a brenutiare De domo pris exire ẽ. ſũptis oĩ bus apt deũ. poſtremo ſemetipm abrenũtiare. Domꝰ ei pr̃is nii ipʒ ẽ coꝛ mm.quã pꝑr ni habitat ĩ nobis Dater nr̃ pꝛimꝰ diabolꝰ? fuit. ſym natiuitatẽ qua nati ſumus. pater nr ſecũ dus deꝰꝝ eſt. ſcᷣm natiuitatẽ qua renati ſumꝰ.et vult vter q⸗ pater hĩtare in fns ſus Diabolꝰi fuus ire. deus ĩ flijs Sfre. Qñ ergo ĩ hur caldeoꝝ fuimꝰ coꝛ nrjm domus diaboli fuit. qm ip̃e tũc in nobis hĩtamt. et fuunꝰ vmuerſi filij be oꝛ. qð ðꝛ ha bitantis in pelle Lon em̃ hĩtare pᷣt/mſi in pelle yr iſte.q;ꝛ coꝛda carnalia amat,et in eis ſolũ requieſcit qui ſapiũt ea q ſunt carms.et ambulant ſecundũ carnem Hec eſt pellis domus patris noſtn pꝛimi de qua ꝛubemur exire ip̃ᷣm videlicet coꝛ noſtrum.et deſidenia eiꝰ? mala relmque re. Hoc eſt em de coꝛde exire.elongan a deſiderijs eius. et ꝓpegrinari ab pis. vt non ſunus conſenſu vbiilla ſunt.ſʒ pꝛopoſito ſanctitatis tendamus ad terꝛam quam monſtra⸗ bit nobis deus. vt pꝛmum pꝛopter deum abiciamus noſtra deinde relinquamus et nos. Sic em̃ demum demonſtrabi tur nobis terꝛa viſioms a domino. in qua ip̃e videbitur do iinꝰ ꝙᷓ in pꝛomiſſionẽ poſuit filijs lacte et melle manãtẽ. Lache: . tepla tõe huamtaus melle iĩ vtẽplatõe dimmtatis. Pꝛopterea em deus homo factus eſt. vt totum in ſe beatificaret.vt tota conuerſio homims eſſet ad ip̃m. et tota dilectio homims eſſet in ipᷣo. Si em̃ creatoꝛ loouĩs de us eſſet. et homo non eſſet.eſſet in ipᷣo qð ſenſu mentis vi deretur. ſed quod ſenſu coꝛpoꝛis videretur non eſſet. et ſun ſtineret ſenſus carms ꝓppetuum oppꝛobꝛum abſentie creato ris. vt eſſet in abiectionem ſemꝑ oberꝛans in creaturis et nõ attingens ad creatoꝛẽ ſuum. Qe igitur ſenſus carms in homime oppꝛobeium iſtud imꝑpetuum poꝛta ret. ſemper q; ill merito diceretur vbi eſt deus tuus. ſi nuncqᷓ ad creato⸗ ris ſun contemplattonem admitteretur. aſſumplſit creatoe carnem. que a ſenſu carms m ipſo videretur ꝑ carnem.vt carms cibus eſſet lac im ↄtemplatõe carms/mẽtis cibꝰmet in diuitatis ↄtemplatõe. Et egrederet / et ĩigrederet. et pa ſcua ĩuemret.paſcua foꝛis ĩ carne ſaluatoꝛis paſcua intꝰ in diuĩtate creatoꝛis.vt ſaluatoꝛ et creatoꝛ vnus vnũ gau dium eſſet in lacte carms. et in melle dumimtatitis. De eo quod ſeriptum eſt ve Pobis buntta Habetis nunc oſolatõnem veſtram. e vobis diuites qui ha betis nunc cõſolationes ve⸗ ſtras. Nime rõnali ſi vere ſapet. mchil hoc ſapet. Pter verum bonum. Non emm eſt bonum eiuns alꝛiud quaz verü bonum. Hoc igtur ſolum eſt in quo gaudere veber⸗ in habundantia ſua. et m quo conſolari deberet in egeſta⸗ te ſua. et vtiq; ſiue habudans ſiue egenes bñ illo gaude deret. et bene conſolaretur.ſuulius neq; in habundantia neq; im egeſtate egeſtatem pateretur. Qunc autem pꝛimum malu; eius factum eſt. vt illo ſublato egeſtatem illius patiatur. vt illud non habeat. Deinde ſecundum malum accelſit.vt in alio bono conſoletur. vt illud non requirat. Oer dito er⸗ go eo quod intus erat bono.egreſſa eſt amma ad ea que foꝛis erant. bonaallena. et pactum fecit cum delectatiom⸗ bus ſeculi. et regreſſa indnxit eas ao ſe. vt foꝛmicaretur cum iĩllis intus in abſcondito coꝛdis ſm. et requieſceret ſuꝑ eas.et conſolaretur m eis .et non reſpiceret ad ſenten tlam bom ſui. eo ꝙ habundantiam ſuam cerneret et ↄſola tionẽ in boms aliems.NQunc igit᷑ aima deſolata a bono ſuo deſolationẽ ſuã nõ agnoſ cit. qm̃ ſecum hʒ ſocietatẽ alienã delectationũ hinꝰ mundi mgredientiuʒ ad ip̃am. ꝓ ſenſus carms ipᷣius. vel cum ipᷣa egredit᷑ ad illas. Cum aũt clau⸗ di cepmt poꝛte iſte ſenſuuʒ carnaliim. nõ patebit deinceps via tranſeundi ad mincẽe. et tunc ſepabitur ſocietas vam⸗ tatis.et erit mundꝰ foꝛis excluſus.ne ĩ grediat᷑.et aĩa intꝰ icluſa.ne egrediat᷑ et vemet aĩa ad poꝛtas oculoꝝ et clau ſas muemet vt nõ egrediat᷑ ꝑ viſum. et declinabit ad poꝛ:⸗ tas auruũ. et obſtruſas iuemet ne egrediat᷑ p auditũ Dein Dde effõ det ſe ꝓ aditus ſenſuũ reliquoꝝ. et nõ erit tranſitus illiꝰ. qm̃ repagula moꝛtis ꝓppetue ĩflexibili ngoꝛe et ĩmobi libus ſeris valuas ſenſuum et aditꝰ cõmerti antiq ſine fine concludent. Tũc aĩa miſera ĩ hoc triſti diſcidio ſolã ſe ĩue met. et ↄuertens ſe reqrere incipiet ſociũ illũ ꝗᷓ intꝰẽ.et ex cludi nõ pᷣ̃t.et nõ poterit hr̃e ſocietatẽ uliꝰ ĩ deſolatõe ſua qꝛ nõ reqſiuit illu m ↄſolatõe ſua.Tunc illa infelix deſpa⸗ tione cadet ad ſe. et damnatõe ſub ſe.et apiet ſe pꝛofundũ m obuiam ruenti. et cum illam exceperit. continuo claude. tur ſurſum. et apietur deoꝛſum. vt ſine fine cadat.et ad fi⸗ nem nõ reſurgat. Et tunc pꝛmum agnoſcet verum eſſe qð dictum fuerat. ve ſoli.qm̃ cũ ceciderit ñ hʒ ſubleuantẽ. p⸗ terea dixit Oeate. ne fuga vra hieme fiat. vł ſabbato AQuid em eſt hiems.mſi toꝛpoꝛ mẽtis?et qd ẽ ſabbatũ.mſi ꝑꝰ moꝛ tem tempus ppetue vacatioms? Hiems ſiquidẽ tollit am bulãdi potentiã.ſabbatũ ne gat licentiã. Sic et umimẽtis moꝛtis topoꝛe.aſtuictus loõ a coꝛrectõe p̃pedit.pꝰ moꝛtẽ vo pemtẽõtia nõ recipit᷑. hic Srauat᷑ ne bona opa exerceat. ibiligat᷑/ne immẽte Dãnatõz euadat. Hic coerctõ Zuns c. bi emendatio impolſſabilis. Dꝛoꝑtea bonũ ẽ fugere irã vmẽt⸗ kevüj pꝛiul quaʒ ſentire i incipias imm mentem. ne vel polatas min? ſit efficax ſine opere.vel doloꝛ inutilis. ſine coꝛrectione. Cosgitet ergo amma in ſocietate alienoꝝ nunc poſita. quia nõ poterit ſemꝑ pmanere cum illis. et eligat mterim ſociũ illum qui cum omna ſubtracta fuerint. ſolus fidem ſeruat. dilectoꝛibus ſuis. nec recedit in tempe anguſtie. Et ſi du⸗ rum videatur pꝛo eiꝰ amoꝛe nunc omia mundi blãdimenta reſpuere. audiat ipᷣm ↄſolantem et dicẽtem. Nõne eso me⸗ lioꝛ tibi ſum qᷓ; decem filij. AQmd em̃.Dulcis eſt mundus et dulcis nõ eſt deus. NRbſit. Spũs em̃ meus ſup mei dul⸗ cis. et here ditas mea ſup mel et fauum. Hãc er go fratres dulcedmem ſi guſtare ceperitis. nec falſam dulcedinr Dili⸗ gens. nec veram amarttudinem ſentietis/ſ amen. ¶Auot modis fiat recoꝛdatio p̃teriton maloꝝ. vatuoꝛ modis fit recoꝛdatõ pteritoꝝ maloꝛum Pꝛi ma eſt recoꝛdatio que ammũ ad conſenſum pꝛaui⸗ tatis inflectit. ſecunda que delectatione illicita memoꝛiaz afficitur.tercia que ad compunctionẽ et pemtentie contri tionem coꝛ emollit. Quarta que ex fiducia veme ad grati⸗ arum actionem mentem accendit. Pꝛima eſt maloꝝ.ſecun da incipientium. tercia pꝛoficientium. quarta ꝑfectoꝝ Dei mam deus pꝛo culpa imputat. ſecundam ↄdonat. terciam remunerat. quartam gloꝛificat. Pꝛima eſt im quitatis.ſecũ da mfirmitatia tercl virtutis. quarta felicitatis. ¶ Vnde vitium oꝛlginem trahbt. mne vitium er natura oꝛiginem trabit. quia nõ eſt aliud vitium:qᷓᷓ affectus naturalis pꝛeter oꝛdineʒ et ſupꝛa menſuram. Oꝛedinem tranſgrediens. quan do mouetur ad ea ad que non debet. menſuram tranſcen⸗ dens. quando mouetur pluſqꝙᷓ; debet. Illa appetens peop⸗ ter indigentiam. hoc efferuens pꝛopter vehementiam. Il .2 le puerſus.hic mmius.jn dauid ꝗpt digẽtiã appetit? moue bat᷑ ad ea qᷓ nõ debuit.qñ eſuriẽs panes ſctificatos dalpluit –— krvii. In amon eius filio ꝓpter vebementiam eius pluſcᷓ debuit mouebatur. qñ thamar ſoꝛons ſue vilectienem vſq; ad car ms Ubidinem relaxauit. (De tubus tiranmis. res ſunt tiranm qui contra nos aetes ſuas p pꝛodu⸗ unt. diabolus.mnundus. et caro. In ex ercitu dia boli miluant vitia. in caſtnis mundi. pꝛoſpera et aduerſa. m ſocietate carms deſideria terꝛena. Ex His tribus duo Tercio ↄiurauerunt ad ſubuer ſionem nram. Mundus em et caro diabolo auxilium ferunt cõtra nos. vnus eſt vicinꝰ alter domeſticus. Mundus em̃ uuxta nos eſt. caro nobiſcũ iccirco confidit dia bolus magis in auxilio carms, quia płl? nocet domeſticus hoſuis. diabolum vmcumus. qñ ſuggeſtio mbus eius reſiſtimus mundum vmcimꝰ?. quando nec appe⸗ timus pꝛoſpera.nec timemus aduerſa. carnem vmcimus. quando eius deſideria.nec extingummus jn neceſſaris. nes ad licita relaxamus. De vis homims. ia vite mandatum auſticie. Dꝛimo Pomirn aperta fui via ad vitã. bꝛens et lems Nũc aũt redeutib? að vitam /vie demonſtrant᷑. pꝛo vna mi lte. pꝛo bꝛeui lõge pꝛo leui la boꝛioſe. Sic eĩ dignum fuit.vt hõ dũ adhuc vnꝰ erat ha beret viam ſingularem. ꝗꝓpinquus bꝛeuem. ꝛuſtus le uem. nunc autem duuſus multiplicem. remotus longã. pec cato: grauem. Concupiſcentia dunſit hoĩem. imquitas ab alienauit. moꝛtalitas debilitamt. Nunc ergo pꝛima via eſt vt ad ſemetip̃m redeat. et de multis vnus fiat. dande per Sat ad ip̃m. quiẽ ſuꝑ ipᷣm. Peima via eſt de multis ad vnũ multiplex. ſecunda via eſt de vno ad vmtatem ſimplex Pꝛi ma via eſt de vitijs ad virtutem. ſecunda via eſt de virtu⸗ te ad beatitudinẽ. In pꝛima via eſt homo fra gilis relinque re amata. in ſecunda via debilis appiebendere mſolita Pꝛ mo homim vm.ynũ p̃ceptum datum eſt.lene facti. i. beene effectu. Pꝛimum dictum eſt illi. vt ab vno qð foris erat ab ſtinere. poſtea vt ea que foꝛis erant vmceret. qð nec leue erat ad faciendũ.nec bꝛeue ad pficiendum. Abi vnum faci endum erat.et facienti me hil ↄtrariũ erat.hic multa faciẽ⸗ Da ſunt. et facienti multa obſiſtunt. Obuꝛat ſuperbia ĩ vꝛa humilitatis. verat mnuidia in via pietatis. turbat iracũdia m via manſuetudims. libido in via caſtitatis. auaritta ĩ via miſericoꝛdie. gula m via ↄtinentie. cõtumatia m via obedi ente. Que vmcere tam difficile eſt/ꝙᷓB; habere naturale. Nuguſtinus. Naturale non eſſe pctm. ſed nature viciate id eſt ex natura victaata. JJMNWw (Se pemtentia dei et cautel a et cuncta cogita tio coꝛdis intenta eſſet ad malum velebo inquit hoĩem quem creaui a facie terꝛe. Dꝛimũ con idens deus qð multa malitia hoĩm eſſet in terꝛza. oñmi tempoꝛe. pemtuit eum ꝙ hoĩem feciſſet in ter ra.vt tactus doloꝛe coꝛdis ĩtninſecus.et p̃ᷣcauens ĩ futurũ. ſidera/quia nõ facile pietas pꝛouocatur. mſi multa fuerit malitia noſtra. Cum aũt nos a bono m quo ab illo facti ſu mus mutan ceperimus. runc ipᷣm pemtet ſupꝑ nos ne ad bo⸗ num ad quod facti ſumus/puemamus Oemtentia aũt eius non eſt mutatio intentioms a pꝛimo ꝗꝓpoſito.ſʒ muta tio ope ris a pꝛiuuo ĩſtituto. Et nota ꝙ peunte homĩe deus doloꝛe coꝛdis ĩtrinſecus tangi dicit᷑. Ibi em̃ doloꝛ fuit. vbi amoꝛ. Kmat em deus vmuerſa que fecit. Auia vero cetera omia ab ip̃o amantur.ſed ad ipᷣm poſſidendum nõ amantur.ra⸗ tõnalis aut creatura. et qð facta eſt ab ip̃o diligitur. et ad qð facta eſt ĩ ipo pPeuntis homis doloꝛ crea toꝛem itrinſe - cus tetigit ĩ coꝛde.vbi ſtantis et bene icedentis amoꝛ fuit. Dunt emm tria quedam genera rerum. vnum a conditione lapſoꝝ/aliud ĩ conditione ſtantium / aliud ſupꝛa conditio⸗ nem pꝛouectoꝛum. Peima amantur qð facta ſunt. ſed quaſi coꝛde nõ amant᷑.qꝛ poſtea mala effecta ſunt. ſicut ſcriptũ ẽ r. Diſperſit ſuperbos mente coꝛdis ſii. ſecunda amantur qð facta ſunt. et coꝛ de amant᷑ qð bona ſunt.ſed tamen uloeuũ amoꝛ quaſi in coꝛde foꝛis eſt. q; amant᷑ qð ſunt ab ipᷣo bo⸗ na. ſed non amanrur. vt ſint in ip̃o beata. Nmoꝛ er go hoĩs intꝰ in coꝛde creatoꝛi fuit qᷓ nõ tantũ homo ab ip̃o dilectꝰ eſt. vt et ab ip̃ᷣo eẽt bonus.ſed eſſet etiam mi ipſo beatus. Rmoꝛ er go hoĩs intus fuit. et ibi doloꝛ fuit.vbi amoꝛ fuit Sed quid eſt qð dicit᷑.pꝛecauẽs in futurum Qũquid deꝰ aliqñ mcautus fint. vt faceret que facienda non erant. vt poſtea ↄſiderans que non bene fecerat de factis pemteret. et facienda caueret? Sed ſciendum eſt. q ſicut pemtẽtia dei non eſt mutata voluntas in aꝓpbatione faciendi. ſed oꝛ do mutatus mn mſtitutione facti.ſic cautela eius non eſt p ſidentis circũſcriptio. ſed ſubiectoꝝ coꝛrectio. Nam i m ma lo faciẽdo tã cauet qui teꝛret ne fiat.ꝙᷓ qͥ tinet ne faciat. De coꝛ de et delectatione. et cogitatõmbus. Oꝛ:olla eſt. delectatio ſagimẽ. cogitationes. mu ſce. Pꝛopterea vbi deſidena abundant. abundant et cogitationes. Fit tamen nõnuncqᷓ.vt poſtꝙᷓ coꝛ a malis deſiderijs emundatum fuerit. adbuc cogitatõnes pꝛaue redeant. tam impoꝛtune nũc ꝙᷓ pꝛius immunde. Ibi aci eulantes. hi mquietantes.ibi lutũ. bic pulms. ¶ De duabus vijs. genere que p̃cioſa ſunt.rara ſunt. et que vilia ſunt.mme⸗ ro abundãt.Lata aũt via eſt ire quo labet.et facere quod placet. Orta via eſt p̃ceptis regi.et deſidericꝝ fluxaſtrin Sere ad regulam equitatis. Due ergo vie ſunt. vna moꝛtis alia vite.et duo popuh malon et bonoꝝ. et due reges. di⸗ abolus er xp̃s. et pᷣcedit vterqʒ exercituum ſuum. vnus ad moꝛtem et alius ad vitam. criſtus humilitatem. Diaboli Ve ſunt vie. Vna lata ad Ppvitonem. alia arta ad witam. Jlla que lata eſt multos habet mcedentes P ſe. illa que arta eſt. paucos capit. In omm em xyr. elatione.xp̃us pietate.diabolus impietate.xp̃ns purieate. diabolus impuritate. xp̃ᷣus obediẽtia. diabolus cõtumatia Et quẽ quiſq; ducem ſe quit᷑ in via.habebit regem ĩ patria. (De ſapientia mundi. et ſapientia der. eriptum eſt qꝛ mundus m ſapiẽtia.ꝑ ſapientiã de um nõ cognouit.placuit deo ꝑſtulticiã p̃ᷣdicatõis ſaluos facere credẽtes. Mundus ſapiam habiit.pꝑ quã nõ deum potuit cognoſcere poſitum ĩ ſapientia ſua. Sapien⸗ tia mundi fuit ratio humana. ſcdᷣm viſibiliũ rerũ naturã et elementa huiꝰ foꝛmata Sapientia dei fuit eius meffabilis maieſtas. et mcompꝛehẽſibilis bomtas. Erat et pꝛudentia mundi circa cõmoda carms diligens circumſ pecuo. Sapi⸗ entia ergo mundi que humana ratione incedit negat fidem Pꝛudentia aũt mundi que carms tantũ cõmoda querere de cet. et vitare incõmoda.deſtriit bonã opationem. Dꝛop⸗ terea ſapientiam ſtultam reputat deus. pꝛudentiaʒ uudicat a2immicam. quomam illa veritatt aduerſatur. iſta dilechom Oꝛopterea utranq; deſtruxit deus.ſapĩam p ſtulticiã.pꝛu⸗ dentiã ꝓꝑ inſamam Quaſi em̃ ſtulticia quedã dei fuit ſeðm humanũ ſenſum.qð ad abiecta et indigna ſibi. ſe humilia⸗ uit. inſama aũt reputata/q ſine neceſſitate dura ſuſtimit Et tñ qui in ſapientia ſua cognoſci nõ potuit quaſi ĩ ſtulti⸗ cia agmtus eſt. quomam qui in ſua celſitudme manens nõ potuit comp̃hendi/in ſua humiliatione cepit agnoſci Aua ſi em̃ in ſua ſapientia deus fuit.qñ in eo q; ip̃ʒʒ decere vide batur pmanſit.ſed ibi agmtus nõ eſt. donec quaſi deſipiie et indigna ſuſcepit. Ibi dum ſapientiã mũ di deſtruxit.vbꝛ ſe in eo qð ſtultum mundo videtur demonſtrauit. vt diſca ret homo ſupꝛa rationẽ mundi eſſe qð videbat in natura ho mis deum apparere Deinde aũt quaſi ꝓꝑ inſamam deus puu dentiã carms euacuauit. quando contra eius eſtimationẽ agens carnem ſuã ſine retractione ad penas et toꝛmẽta ex⸗ poſuit.et ſic eam ad incoꝛruptionẽ reſurꝛectioms eduxit. . — Deaben quomam nõ parcendo ſed caſngãdo et plequẽ do carnem ſeruare opoꝛtet. Sic ergo quia in ſapientia ſua p ſapientiam mundus nõ cognouit deũ. placuit deo ꝑ ſtul ticiam pdicatioms ſaluos facere credentes. Stulta em̃ vi debantur que dicebant᷑. ſed tñ per hec demõſtrata magis ſũit ſtulta ꝗᷓ pꝛobabant᷑ et amabant᷑.qᷓ pꝛobabant᷑ rõe ſtul ta. et qᷓ amabant᷑ dilectione inſana. Illa ſine veritate. iſta lſine vtiliate. Stultum em fuit ſupꝛa carms ſenſum verita tem dei pertinaciter nõ recipere. et ĩſama fuit pꝛopter car ms commodum detrunentum amme patienter ſuſtinere ((NDe eo qð ſcriptũ ẽ. Que ẽ iſta ꝗᷓ aſcedit ꝛc̃. ve eſt iſta que aſcendit per deſertum ſicut virgula fum er aromatibus mirꝛe et thuris et vmuerſi pulueris pigmentaru. Doeꝛmit et aſcendit. qui fo⸗ ris requieſcit et mtus doꝛmit. Deſertum eſt mundus. Pter abundanciam mali. et mopiam bom. Deſertum eſt coꝛ malum. quia cultum non eſt. et germinat noxia. et ĩ eo beſtie habita nt. Quia em̃ in eo augricula non eſt xpᷣus. et pater eius non ſeminat ibi verbum ſuum. ſurgunt germĩa vicioꝛum, vrtice concupiſcentie. et ſpine ſollicitudims et alia talia. et requieſ cunt ibi demoma. buia ñ ẽ qui extreat Deſertum eſt iterum coꝛ bonũ.quia longe eſt a ſcrepitu et tum ultu.et non ↄculcatur frequẽtia t trenaꝝ cogitationum ſed virens pma net. et floꝛidũ. et germĩa virtutũ pꝛoducit᷑ et camt ibi turtur 1 pũs ſanctus. et non auditur ibi nox ho⸗ mims neque ad hominem pertinentis. Virgula recta eſt et gracilis. et in longum poꝛrecta Qma tantũ ſurſum tendit recta eſſe debet. et quia arta eſt via gracilis. et quia lon-⸗ Sa et poꝛrecta. Iterum non eſt vᷣgula li gni mſenſibilis et Duri. ſed fumi qui ſpeciem habet, et ſubſtantiam non ha⸗ bet. Cum emm cermtur alquid eſſe videtur. Cum manus appomtur mchil inuemtur. Sic bonus quiſque hic eſſe vi⸗ detur per carms ſpecie w. eo l bic non neſt Per dilectionem. —— NNN wW N W— EDEEEE vlulatu irrurt. qe poſt uemret. acceſſum ad kyj Iterum fumꝰ de igne aſcendit.qꝛ deliderium ex amoꝛe ve mt. et qualis fumus. Ex aromatibꝰ? miree et thnris et vmi uerſi puluerts pig et aromata virtutes. Mirꝛa carms moꝛtificatio hus men tis deuotio. vmuerſus pulis pigmentari/ virtutũ ommum multitudo. Sicut ĩ vitijs ita in virtutibꝰ? etiã muemtur. Di citur m libꝛo iob. Exhoꝛtatõz ducum. et vlulatũ exercitus Habet em̃ vitioꝝ multitudo regem. habet et dꝛ et populos et exercitus Reęgina eſt ſuꝑbia. Duces vitia ca pitalia. exercitus eſt vmuerſa mala ſubiſ equẽtia . 80 duces vition qᷓi i — Smétarij. Digmentan? eſt vp ces. habet ji in pugna exhoꝛtationẽ ſaciũt. q Poien cũ rõne faciendi decipiũt Exercitus aũt poſtea quaſi cum eimã ſuggeſttonẽ ſuſceptaʒ. tur ba vitioꝝ ſequens in deceptam mentẽ cum violentia et tumul tu impetum facit. Sic et in virtutibꝰ regina eſt humilitas Duces peincipale es virtutes exereitus boneꝝ vmuerſitas Et poſt ꝙᷓ; pme vᷣtutes ab hoĩe cũ qdã rõe ſuſcipiunt᷑.moj vmuerſitas bonoꝝ ſponte ſubſequitur. JIdeo bic pamunm Duces pol met. mirrã 2² thus. voſt exercuũ. vmue Kerfum pul nerem Pis r. ””MBw Lvntariz. 1. . De micertcoebig e et ver. at te. eus 1 urſum erat.et hbomo deoꝛſum „Weruas e erat i celo cum ꝛudice deo. et mil eric oꝛdia in terꝛa cũ ho mme iudicando. Wbi em miſericoe dia eſſet. ſi cum miſero non eſſet. Deſcenderat em foꝛte neſatente veritate quomãꝗ illam ad hommẽ venturaʒ ſctebat. et de lius aduentu me tuebat. Deſ cẽdit ergo pa? miſericoꝛdia. ne ſi vernitas pee: hominẽ ppᷣa poſtea nõ muemret. c⸗ 2 veritate deſcendit deus, vt cepto igitur tempoꝛe aſſumpta rationẽ poneret cum homi nõ ignara duum oſulij. prexit in obuiã illi. deum cupies mi tigare. et placatum adducere. Cernẽs aut veritatem obſti nato vultu incedentẽ. primũ occurꝛit uh/roSοaas vt gradu Ef “ 1 MNeret. nec: mimus pꝛeparet. donec funderer oꝛationẽ ſu uã ad dñm. Ibi ergo miſericoꝛdia et veritas obmauerũt ſibi Tunc miſericoꝛdia clemẽti cauſatione querelã coꝛã deo de poſuit. dicens egre ſe ferꝛe q ad hoc negociũ ſocia aduo⸗ cata non fuerat.pꝛeſertim cum nunqꝙᷓ deus ſine vtraq;! hac ſocia vel comite. iter aliqð facere cõſueuerat. Cũ em iquit ſcriptũ ſit. vmuerſe vie din miſericoꝛ dia et venttas.quomõ ſola veritate contentꝰ. miſericoꝛ diã dommꝰ meꝰ non voca uit. Pcipue cum nõ ſolum equalẽ ſed pꝛioꝛem etiam miſeri⸗ coꝛdiam eſſe debere. ſcriptura vbiqʒ dmemoꝛat: Neq; em̃ ſcriptum eſt. veritas et miſericoꝛdia. ſʒ miſericoꝛdia et ve⸗ nitas vmuerſe vie dñi. Quare ergo que pꝛima elſe debiut. nunc poſtrema. et qð magis me grauat.ſa ad comitatũ tun nõ vocata accedoz E cõtrarto veritas reſpõdix, in hac via miſericoꝛdiam comitem dñ nec eſſe pol le nec debere. tum q; confiliũ voluntati eiꝰ cõtrariũ oꝛdinatũ ſit.et iccirco in eius ope pſe ens ipᷣa eſle nõ poſſit. tum etiaʒ qꝛ cum iĩpᷣo dño egrelſſa non ſit. Dixit etiam ipſam miſericoꝛ diam magis oꝑ tere rationem reddere. quare ipᷣa egrediẽti dño nõ affuerit et abſentia eiꝰ magis leſum eſſe dñm.in tantũ vt vno comi te iter carpe cõpulti us ſit. No hbec omma reſpondit ſe nec mala mtentione egreſſam. nec malo ope occupatam. ſz ma gis ſe honoꝛi et vtilitati dñi ſin ↄſulere. que nõ ꝓpdere ſtu⸗ Deat et deſtruere ſicut ip̃a ventas.ſed ſaluare. Illaz eſſe notandam potius et acculſandã. que famulos et miſtros dñ tantũ velit ĩmmm. vt cum omnes abiermt nullum pa⸗ ciatur ꝓꝑ moulgentiã alic leuan et reuocart. Verttas aut reſpondit non eſſe decens. bonũ dñm et iuſ um malos ſer⸗ uos etĩ iiſtos habere. Ria dixit. tantũ dum line mmiſtris eſſe non debere. Werntas affirmauit neqꝙᷓ; hoĩes merito de⸗ bere damnan. Mia reſpondit eos vt bom fierent ſpontanea etiam pietate debere reuocart. Weritas diyit ſe nolle nec polſe tot ſcelera hoĩim tollerare: . Nia reſpondit Sr am dui kyij ad indulgendum ſupabundare. Veritas dixt. Vnuſquiſ q; pꝛout geſſit in coꝛpe accipiat. Amma dixit. Omms homo magis conuertatur ad dñm. et viuat. his ergo ita ſibi obui antibus. et addiuerſa voluntatem dei inclina re deſideran tibus. videns deus tam diuerſas ſententias ad effectum ſi mul pꝛocedere nõ poſſe. ait. Scriptũ eſt. OMiſericoꝛdiã et ventatem diligit deus. Quas er go diligit vult ſ ibi ſemper pᷣſto eſſe.et qꝛ rurſus dicitur de deo.in pace factus eſt lo cus eius.nõ poteſt illas diſcoꝛdes ſuſtinere. Cõcoꝛdia aũt eſſe non poteſt. vbi voluntas tam duerſa eſt. Veritas em̃ vult vt totũ imputetur. miſericoꝛdia vero vt totũ odonet᷑ que ſimul fieri non poſſunt. Pꝛopterea nego qui amatoꝛ pa cis ſum compellar veſtrã ſocietatem relinquere. neceſſe eſt vt vos ſtudeatis vtrimq; vras voluntates ad vnum oſenſũ mclinare. ſld hec veritas reſpondit ſe miꝰ? laudabilem. ſi aliquid inultum relinquatur. Oiſericoꝛdia dixit. ſe minus amabilem. ſi non totum gratmta pietate ſoluat᷑. Tunc deꝰ inteerogauit ſi vellent ambe ſuas voluntates in eius arbi⸗ trio ponere.et quod ip̃e inde diſcerneret. ſine ↄtradictõne annuere. Quod vtraq; in qᷓtum fien poſſet. ſine dimmutõe nomĩs.et digmtatis ſue ↄcedente. deus dixit. equũ ſibi vi deri/ vt peccatũ hoĩs. et ex pte ꝗꝓpter ventatem pumatur. et ꝓpter miſericoꝛdiam ex parte dimitta ᷑. In hoc ergo am⸗ babus ↄſentientibus ventas adiecit dicens. vt ſicut peius miſericoꝛdia cum homine fuit. et ipᷣa in celo permanſit. ita nunc ip̃a in terta cum homine ꝓꝑmaneat . et miſcdᷣia cũ deo celum oſcendat. Seriptũ eſt em. Miſericoꝛdia et veritas p cedent faciẽ tuã. Si ergo pꝛius miſcdia pᷣceſſit.et veritas pmanſit. iuſtum eſt vt nunc mia pmaneat /et veritas pcedat Tunc miſ ericoꝛdia/ rogãs veritatẽ.memoꝛẽ eſſe omums pa cti. ſcz ne quic ꝙᷓ vltra conceſſum contra hommẽ emoliat᷑. cum douino aſcendit. Wentas aũt intras mm coꝛ homims. muemt ibit omia mala et digna peme. et clamare cepit de xyij terꝛa holem acculans. miericoꝛdia vero non deſiſtebat in celo dñm oꝛare pꝛo bomme poſtulans. Homo in terꝛa per veritatem ſtimulat?. peccaſſe ſe confitebatur. et deꝰ ĩ celo p miſcdiam flexꝰ ↄfitenti mierebat᷑.MHomo ↄfeſſionẽ ad ſa ſutẽ oꝛe ꝗꝓpꝛio faciebat. et mia pciblu uis dñm ad ꝛuſtiſicatt onẽ hoĩs ↄpellebat. Ventas de tra oꝛta p cõfeſ ſionẽ hoĩs oꝛiebat. et iuſticia de celo pꝛoſriciẽs. ꝓ miam dei ad tras mittebatur. Weritas dixit pꝛiꝰ pumendũ qui pꝛꝝ? malũ fe cerat, micdia dixit. poſtea iuſtificandũ et ſaluandũ ꝗ ma⸗ lũ ↄfuedo bñ fecerat.ꝓ veritatẽ accuſabat᷑.et ꝑ miam ꝓpt᷑ vertt atẽ iuſtificabatur/qꝛ veritas terꝛa oꝛta e/et iuſticia de celo pꝛoſpextt Qma ergo miſcdᷣia cum deo pꝛo homme erat. et iuſncia et veritas a deo cum homie erat/iam inter deum et homiem iuſticia et pax erat/et aſcendit iuſticia ab homie ad em pacè poſtulans. et deſcendit pax a deo ad bominẽ uiſticiam amplectens et oſculans. Tunc ait ꝛuſticia ad pacem Qunquid optimo ſatis ẽ mala dimittere/miſi eti⸗ am ſtudeat bona ↄfer: eaxauit peccata per indul gentiaʒ nunc conferat dona virtutum per gratiam. Reſpondit pax et dixit. Domimus dabit bemsgmtatem ſet terꝛa noſtra da⸗ bit fructum ſuum Nunc auteʒ in terim iuſhicia ante eumam bula bit. et ponet m via greſſus ſuos. Quod audiens iuſii cia pꝛecurꝛens reuerſa eſt ad hommenm / vt ab eo non dilce⸗ Pat / vonec dominꝰ ponat in via greſſus ſuos/et vemat. Qmd mterſit/ inter virtutem et uſtittaam. oe mtereſt mier virtutem et uſltiam/ quod virt? magis eſſe videtur affectus rationalis / voluntas bene foꝛ⸗ matus / vel recte oꝛdmatus. iuſticia autem foꝛma vel oꝛdi⸗ natio eius. Cunc bene oꝛdmatur mentis affectus. quanda 1 ecundum dei voluntatem mouetur. (De e muſticia. . hcia. alna eſt ſcᷣm vebitũ facitis. aha ſcdm meritũ ũ pa trentis. A ticia ſcm de bien⸗ faciẽtis ẽ p tãtig. ꝛuſticia ſjm Hrri)· rt is eſt equitatis. Juſticia poteſtatis c. qua ſine imuſiccia licet facrenti/ſi velit. qð eius ptãti debetur. Juſticia eqtatis eſt. qua retribuit patienti/etiã ſi nolit qð eius merito debet᷑ Cũ ergo deus pumt pctõꝛem iuſte facit q eius ptãti debet᷑.vt hoc poſſit ſi velit/et iuſte patitur q patitur.q ſcvðᷣm menitũ ſuum ei retribuictur/ qꝙ eius merito debetur. et ẽ illic poteſtas iuſta/qua deꝰ iuſte facit.et ip̃e auſtus eſt. hic retributio equa. qua pctõꝛ iuſte patit᷑.qua tñ nõ ipᷣe ẽ iuſtꝰ.ſʒ pena eiꝰ iuſta ẽ Cum vo deus ꝛuſuficat pctõꝛem/ ruſte agit. et iuſt? eſt miſticia ptãtis qua ei hoc li cet.qͥ vero iuſtiſicatur iuſtus eſt iuſticia/ qua accepit. ſʒ nõ m eo ꝙ; ↄtra meritũ ſuum accpit.ſi tñ muſtus nõ eſt. qe nõ facit ipe qð accipit/qꝛ ꝓ ſe nõ a ccipit. ſed patitur tm̃ qð ac cipit. et eſt iuſtus qui facit/qꝛ facit /iuſticia quã facit.et 6 ꝛuſtus qui accipit.auſticia quã accipit/nõ tamẽ qꝛ accipit. qmna ſine iuſticia ſua ꝑ ſolã gratiam iuſticiam accipit. N(¶De lectulo etferculo ſalomoma . alomon eſt ypᷣus. lectulus ſalomoĩs co coꝛ otẽplantis . Jferculũ ſalomoĩsſcor ꝓ bonaʒ opationẽ ſe circũfe⸗ bas /et exercentis. Quando de lectulo ſalomoms locuta eſt ſcriptura.nõ dixit vñ factus ſit.q; ineffabiles ſunt aſ Pi rationes ↄtemplatioms /que coꝛ illumĩat. De ferculo autẽ ſalomoms dicit vnde ſit/et materiã eius deſcribit. qꝛ enar⸗ ran pol ſũ üt et Dici. ex ercitia virtutũ qᷓ vitã opantis edificãt ¶ De natura et gratia et do. 8 vatuoꝛ modis noticia dei coꝛdi humano mamfeſta tur. Ouobus intus / duobus foꝛis. duobꝰ ꝑ naturã. duobꝰ gratiã. Intus pꝓ rationem et aſpirationem. foꝛis p ereatnrã et ꝑ doctrinã. nid natuꝛam ptmet ratio creatu rata. ad graciã aſ piratio et doctrina. fuerunt ergo duo ſi mul nata et gr acia.nõ ſola natura. neq; ſola gracia. ne ſi natura totũ poſſet. gra nõ qreret᷑.aut ſi mhoil poſſet.culpa excularet. In dei natura totum poſſe dixerüt. et gram nõ rrij queſiuerunt. gentiles quidem naturam mchil poſſe exiſti⸗ mauerunt. et culpã excuſauerũt. et vtriqʒ erꝛauerũt. Int qtuoꝛ pama eſt rõeſcda crea tura. tcia doctrĩa.qurata aſpi ratio. Natio ãueſtigat. creatura aꝗꝓpbat. doctrina explicat aſpiratio firmat fidem. Tres ſunt teſtes agꝓpbatõis quo⸗ mã deus eſt. affectus. et defectus. et effectus. Rffectꝰ p cedit. ſeqtur defectus. occurꝛit effectus. Affectus querit. defectus exi&tt. efſectꝰ tribuit. qð nõ eſſet.ſi pꝛouidentia nõ eſſet. Sunt alij teſtes tres in creatura.diumtatẽ crea⸗ toꝛis pꝛofitentes. magmtudo potẽtie.puleritudo ſapĩe .be magmtatis vtilitas Deinde ſe riptura explicat.que ereatura pꝛobat.pꝛimũ deũ eſſe.deinde vnũ eſſe.deinde et trinũ. et ↄteſtatur ipᷣe deus fidei.ne teſtimomũ homĩs minus firmũ foꝛet. Nnte legem dirit ſe eſſe.ſub lege vnum. ſub gf̃a tri⸗ num. vt paulatim creſceret cogmtio ventatis. Nnte legem dirit ego ſum. et iterum ego ſum qui ſum. Et rurſum. Mec dices filijs irahel. qui eſt miſit me ad vos. Sub lege dixit Nudi iſrabel. deus tuus deus vnus eſt. ipᷣm adoꝛabis.et ei ſoli ſeruies. Sub gratia dixit. Ite docete omnes gentes baptizantes eos in nomme patris / et fili/ et Einens le ſanctt C onfirmationem aſpiratioms. nouit ille qui accipit.· (De ſuperbia et humilitattt. eus bommẽ foꝛ mãs. et condens iudicio epolue ut m eo quedam humilia/ quedam gloꝛioſa. Memt autẽ ſuparbis et muemt excellentia quidẽ et decoꝛa / pulcra ad concupiſcentiã. humilia autem et in firma turpia ad confu ſionem / et gnomimã. et pᷣmitur vbi tumet.et ↄfunditur vbi gloꝛiatur. Wemt aũt huilitas/et ↄſiderat pulcra/ſine ↄcu⸗ piſcentia.infirma ſine i ignomima. et placet ĩ vtroqʒ dditoꝛ. In altero qͥdem qꝛ luã potentiã pꝛobat. ĩ altero vo qꝛ nr̃a⸗ʒ pᷣſumptionẽ temꝑat.vtã vno vi deamꝰ qtum de ipᷣo pᷣſume re⸗ poſt umd. i altero aũt qᷓ; humilia de nobis letire. debeane (De contemplattone. èl rima dtemplatio ẽ m viſibilibꝰ.ſcda de viſibilibus HM“'ad iuiſibilia. tercia in iuſibilibꝰ?. Sic pꝛima erudi ao in lirera⸗ ſcda de littera ad ſenſi um. tercia m 1 enſu u. — ((Se tribus gradibus ſide. res ſũt Sᷓdus fidei. Oꝛimꝰ ẽ ea ꝗ dr ꝑ pietatẽ lor ola elisgeꝛe.ſcðᷣs ea q̃ electa ſũt ꝑ rõʒ aꝗpbare.terciꝰ ᷓ ata ſũt ꝑ puritatẽ appꝛehẽdere. Quartũ genꝰ hoĩm ẽ. Abꝰ ſolũ credere ẽ/fiði ñ ↄtdicere.qͥ tñ ↄſuetudie vuedi ma Sts qꝙᷓ vtate credẽdi/fideles noĩant᷑ fideles aũt pꝛimũ per pieta tẽ electõʒ faciũt. poſtea ex rõe eſtiatõʒ ↄcipiũt.nonnſ⸗ ſime ꝑ puritatem/aſſertõʒ ↄpꝛehendũt. Tribus itẽ S dibus cgmtio fidei creſcit. alij audita ſine diſcuſſiõe credenda ſu ſcipiũt. alij credẽda rõe diſcutiũt et credunt. alij diſcuſſa et credita / effectu opꝛehendũt. Pꝛimi hñt fidei ↄgmtõʒ. ſe⸗ cũdi ↄgmtõis rõʒ.tercij rõms aſſertionẽ. Sic ꝑ tẽpoꝛa cre uit fides. ante legẽ deus creatoꝛ credebat᷑.et ab eo ſalus et redẽptio expectabat᷑.ꝓ quẽ vo/et qũo eadẽ ſalꝰ iplenda ac pficiẽda foꝛet. exceptis paucis qbꝰ hoc ſcire ſingulari᷑ ĩ munere datũ erat.a cetis fidelibꝰ ñ agnoſcebat᷑. Sub le⸗ ge aũt pſona redẽptoꝛis mittẽda p̃dicabat᷑.et vẽtura expe ctabat᷑.qᷓ autẽ ipᷣa pſona foꝛet/hoc ẽ hõ / vel angkus / vl de? nõdum mamfeſtabat᷑.Soli hoc ↄgnouerũt. q ꝑ ſpm̃ ſingu⸗ larit a hoc illuĩati fuerãt. Sub gra aute maifeſte ab oibꝰ jã et pᷣdicat᷑ et cdit et modꝰ redẽptõis / et qlitas pſone re dẽ ptoꝛis.ſemperꝑ tñ in eccłia dei ab imtio/fides fuit ĩcar⸗ narõis et paſſiõis xpi.qꝛ nũqꝙᷓ ab imtio defuer᷑̃t.q hoc ↄgno uer̃t. alij ſaluabãt/q; hoꝝ pfectõi fide ſimplici iugebat et eos bñ oꝑãdo ſeqbãtur. Itẽ ſciẽduʒ qm alið ẽ affectõ aĩ qᷓ coitur.ali ↄgmtõ ꝗᷓ pꝓcipitur qð cditur. In affectõe fides ẽſi ↄgmtõe ea q̃ ꝑtinẽt ad fidẽ.alið ẽ g fides/ alið ↄgmtõ ſi dei. et pᷣt qdẽ ermõi ↄgmtõ ſñ oĩ fide eẽ.fides ãt ſñ ↄvᷣtõe oĩo ñ n pe ett tñ aqe ſuß 2mt: ßt. A fides ẽ etiã de fios aS nunq; excidit. Ru boc q verum erat. Muc aũt fr ca ril ſime expenmenci .⸗ ſcio Ylane q caritas nunq excidit. pegre pꝛofect? eram. et vem ad vos in terꝛam alie nam. et quaſi aliena nõ erat. qin iuem amicos ibi. ſʒ neſcio an paus fecerim/ an fact? ſim. Tamẽ inem illic caritatẽ et dilexi eas⸗/et nõ potin faſtorre ꝗq dulcis michierat. et iple m ſacculũ coꝛdis mel⸗ et qm anguſtꝰ ĩiuentꝰ ẽ/et nõ valuit cape totã. tñ iĩplem ꝙᷓtü potm. totũ iplem qð ha bui/lſʒ totũ cape n6 valmn 5 muem. NQ ccepi ergo eᷓtum cape potin. et onuſtꝰ pcio pcioſo pondus non ſenſi. quomaʒ ſi ubleuabat meſſarema mea-Nunc aut longo itinere ↄfecto. adhuc ſac culum meump plenum reperio. etnõ excidit quicquain ex eo quomã caritas nũquã excidit. Illic ergo frater cariſſiẽ int cetera memoria tin primũ muenta eſt. et lignaui ex ea lIrfas ſtas. eupiene et ſ. anũ ell eet 1 aluüñ m dno Tu. = meẽ re⸗ eopham “ aritto⸗ diuna in⸗ qua awparet. et ma⸗ nmtoſtat. deus. Di qꝗs omnez ereaturã cheophamã —RZ bit. Ceophama potentie ẽ creatura ru Wagmitude beopha ma ſapie ẽ. creaturaꝝ pulernitudo iheophama boitatis creatura vtilitas. Pꝛimal ſimilitudo creature ad deü eſt /qd eſt. 6 ſedaa ag vna⸗ ẽ. q om̃e qð eſt.ĩ boc ẽ qð vnũ ẽ. ſʒ ex His fũ ut. alia ex vno ſüt vt nat᷑ alit ſ imphi tia. alia ex plunb? vt apoſii ta. Illa aut qᷓ et ſũt / et vnu ſn ut et ex vno ſũt. masgis do ſimila ſunt.peipue ſi vmtatem ſuã quã ex pluribus nõ colligũt. ad plura m nõ effü unt Tales ſunt nature ſ pirituales. que magis ad ſimil tu dinem der accedunt. que nec ex pluribus ſunt/qe ſunt nata ſimplitia. nec plura ex ipis, quia non poſſunt eſſe materia n his duo poſe int der 8 b natura. duo ad foꝛmã. Mitam xrv. et ſenlum ad naturã. cogmtionẽ et dilecttonẽ ad foꝛmam. ad vitã ↄgmtionẽ. ad ſenſũ dilectõz;. Hec duo ſ upma et iõ pꝛoxĩa ſũt. et exỹ ſſa imago. ↄgmtio vitatis et amoꝛ vtutis uare conſcientie hoĩm velate ſint. roptere deus ſcientias poim m vßt enti vita ad in „ 2. carentur. et bates ofun derent. Tant⸗ etem wala ane ĩ coꝛ de homis verſantur ſi paterent.et videntibꝰ mutuo eſ ſent incitamentũ ad culpam. et habentibꝰ teſtimomum ad igno mimã. Peopter hoc velata ſunt occulta coꝛdium. vt futu⸗ ro iuditio locus eſſet Eſt aũt velamẽ coꝛdis habit? coꝛdis babit? cospis ſiue maifeſti?. ſiue dubi. et bom ſet malt. — (De qum q; ſeptem. vin q; ſeptena ĩ ſac ſcriptura fr iuem. 5 volo 4 1 pol ſi ſicut Poſtulas pꝛi ſigillati enumerãdo ab iuicé dnt guere. poſtea vo quã int ſe habeãt ↄuemẽtiã eadẽ ſibi p ſingła ↄferẽdo demõſtrare. pꝛimo loco. vij. vitia ponũt᷑ Deima ſuꝑbia. ſcdᷣa iuidia. tcia.ira.quarta triſtitta. v. aua ritia. ſex ta Fula. vij. lururta. Contraj hec ſcdᷣo loco ↄſtituũ⸗ cur. vjij. petitões qᷓĩ dñica orone dtiment. Pꝛima ꝗᷓ ve deo. ſanctificet᷑ no. t. ij. 8:. adue, r. t. uj. qᷓ ⸗ kiat. v. t. l. . in. c. et. . t. inj qᷓ ð'/panẽ n. q. d.n. h. v. qᷓ ðʒ/dimitte n. d.n. ſ. et n. d. d. n. ſexta. qua dicitur /ne nos mdu. i. t. ſeptima. qua dicit᷑. libe.nos a. m. amẽ. Poſtea tcio loco ſequnt᷑.vij.do na ſ pũs ſacti. Dꝛimũ ſpũs timoꝛis dñi.ſjm ſp̃s pietatis.ter cuũ ſpᷣs ſcie.uij.ſpᷣs foꝛtitudĩs.v.ſpᷣs ↄſilij.vj. ſp̃s mtelle⸗ ct2. vij. ſps ſapie, Demq; quarto loco/ſuccedũt ſeptẽ vᷣtu tes. Pꝛima pauptas ſpᷣs.i.huilitas.ij.mãſuetudo ſiue be⸗ mgmtas.tercia compunctio ſiue doloꝛ.uij eſurtes iuſticie ſiue deſideriũ bonũ.qita mĩia.vj.coꝛdis mũditia.vij.pax. Nouiſſime quinto loco diſponuntur ſeptem! beattudmes. Pꝛima regnum. c.ij. poſſelſio terꝛe ventiũ.nj. ↄſolatio. iuꝓ. uſticie ſacietans. quinta miſericoꝛdia. ſexta vilio dei klxxv. ſeptima filiatio dei. Her ita peimo loco diſtingue. vt mtel⸗ iigas ipſa vitia quaſi quoſ dam eſſe amme languoꝛes. ſiue vulnera mterioꝛs homis. Ipm vero boĩem quaſi egrotum medicũ deũ. Dona ſpuᷣs ſancti antidotũ Virtutes ſamtatẽ Bea titudies/felicitatis gaudium Sunt ergo ſeptẽ vitia ca pitalia ſiue pemcipalia.et ex his vmuerſa mala onunt Hij ſunt fontes abiſſi tenebꝛoſe. de qbꝰ flumia babiloĩs exeũt et in omnẽ terꝛã deducta. ſtillicidia imquitatũ diſfundunt. De ꝗbus flumibꝰ pſalmiſta ĩ pſona. ꝓphᷣ fidelis cecimt di⸗ cens Oup flumma babiloms illic ſedimus et fleumꝰ?. dum recoꝛdaremur ſion. In ſalicibꝰ ĩ.m. e. ſ. o.n. De hijs ergo ſepte; vitis vaſtatoꝛibꝰ?. et vmuerſaz nature itegritatẽ coꝛ rũpentibꝰſimulq; maloꝛum ommum germia pꝛoducẽtibus. qntũ ad pñs negotiũ explicandũ ſuſſicere putamꝰ loqᷓmur Deptẽ ergo ſũt.et ex his tria hoĩeʒ erpoliãt Quartũ expo Lratuz flagellat. Quimtuʒ flagellatuʒ eicit Sextuʒ /eiectum ſeducit. Deptimũ /ſe ductů ſzurtuti ſubicit. Supbia em̃ au⸗ fert hoĩ deũ Inuidia/aufert ei pꝛoximũ. Ira aufert er ſeip̃⸗ Triſutia/ſpoliatum flagellat. Nuaritia. flagellatum eicit. Gula/ eiectum ſeducit. Cuxurta ſeductu ſeruituti ſubicit. Nunc reuertẽtes. ſingula ꝓ oꝛdinẽ explanemꝰ Diximus qð ſupbia aufert hoĩ deũ Supbia nã q; ẽ amoꝛ ꝗpꝛie excellẽtie quando mens bonum quod habet ſingulari diligit. id ẽ ſi ne eo a quo bonum accepit Opeſtifera ſuꝑbia qᷣd agis. cur au des riuulo vt ſe a fonte dimdat Cur ſuades radio.vt ſe a ſole auertat.cur mſi vt et ille dum ĩfundi deſumt areſcat. et iſte duʒ ab illuiante ſe auertit tenebꝛoſus fiat. vterq; vo dum accipe ceſſat/id qð necdum hʒ / vtinuo ulð etiã qð hʒ amttit. Hoc peofecto tu agis/ cuz doces donu; ext deum diligere vt ꝗ ꝑtẽ bom q; ab illo datũ ẽ puerſe ſibi vĩdicat. totum bonum quod millo eſt amittat Sicq; fiat vt nec id qð phʒ. vtiliter bre poſſit.dum illud ĩ eo a quo hʒ/ñ diligit Sicuc em̃ om̃e bonuʒ veraciter a deo eſt. ita nullũ bonum ” lxxxyj extra dommũ vtiliter habert poteſt. imo vero ꝑ hoc.idipᷣm qð habet᷑.amittit᷑.qð in eo et cũ eo a quo habʒ nõ amatur Nam quicũq; nõ nouit mſi hoc qð hʒ in ſemetipᷣo diligere neceſſe eſt vt dum in altero bonũ qð nõ hʒ aſpexerit.tanto amaruus ſua eum ĩpfectio toꝛ queat. quanto eũ in quo om̃e bonũ ↄſiſtit nõ amat. Et iccirco ſupbiã ſemꝑ muidia ſequ tur. qꝛ qui illic amoꝛẽ nõ figit vbi ome bonũ eſt. quantum de ſuo puerſe extollitur. tanto graus de bono aheno toꝛ quetur. Sua igt᷑ elatiom iuſtiſſime pena deputata ẽ. pp̃a quã de ſe gigmt inuidia.qᷓ q ↄmue ommũ bonũ diligere no luit. recte nüc bom alterius liuoꝛe tabeſcit. Quez pꝛofecto aliene felicitatis ſucceſſus nõ vꝛeret.ſi illũ in quo om̃e bo⸗ num p amoꝛem poſſideret. Nec eiĩ alienũ a ſe udica ret bo nu alteri2. ſi lſuũ abi diligeret. vbi et ſuum et alter ? bonuʒ ſimul poſſideret. Nunc ergo quantũ ſe p elationẽ ↄtra cre atoꝛem extollit.tantũ ꝑ liuoꝛem ſub pꝛoximo cadit.Et q̃n tum ibi fall acit erigt᷑. tantũ hic veraciter p̃cipitatur. Sed neq; hic ſiſtere poteſt. ſemel cepta coꝛruptio. Mox ei vt de ſupbia nata fuerit ĩiuidia aram de ſeip̃a parit.qꝛ miſer am⸗ mus ꝗꝓpterea iam ſibup̃i de ſua impfectõne raſcit᷑.qꝛ de bo no alten? ꝓ caritatẽ nõ letatur. Ntz ideo id etiã qð habet ſibnp̃i diſplicere incipit. qumã ĩ alio id qð bĩr̃e nõ pt agno⸗ ſcit. Qui ergo pꝑ caritatẽ in ðo totũ hre potiit.id etiã qð p elationẽ extra deum hr̃e conabat᷑.ꝑ inuidiã et iram amit tit.qꝛ poſtqꝙᷓ ꝑ ſuꝑbiam deũ amiſit. ꝓ ĩuidiã pdit pꝛoximuʒ et ꝑ iram ſemetipm. Quia ergo oĩbus amiſ ſis mcbil ſuꝑẽ vnde gaudeat mfelix conſcientia. ꝓ triſtitiam in ſemetipſa colliditur. et que de alieno bono pie letari noluit. de ſuo malo iuſte cruciat᷑.poſt ꝙᷓ; ſuꝑbiã ergo et iuidiã et irã qᷓ̃ ho mies ſpoliãt. ↄtinuo triſticia ſeqᷣtur. que nudatũ flagellat. Cui deinde ſuccedit auaritia que flagellatũ eicit.quia in⸗ terno gaudio amiſſo. foꝛis conſolationem querere compel litur Poſtea accedit gula que eiectum ſeducit.quia ammi lxyrvyj exterioꝛibꝰ inhiantẽ: hoc vitiũ in pimis quaſi e victno tep tans. ꝓ ip̃m naturalẽ aſpecrtum ad exceſ ſum ulicit. Poſtre mo ſuꝑueme luxuria.que ſeductum violenter ſeruuun ſubi cit.quia peſtꝙ; caro ꝓ crapulã mflammata eſt. ardoꝛem ha bidims lapuementem emollitue atz ener uter reſolutus am mus vincere non poteſt. Seruit ergo ſeuſſume domĩatiom mens turpuer ſubacta. een mſi exozaca ſubuemat ſaluatoꝛis pietas. non erit iam vnde captiuo ſerinentt amiſſa reſtitua⸗ tur ir libertas. Dequntur itaq; ſepi peutiones ↄera ſepꝑtẽ vi tia. quibꝰ? ille oꝛatur vt ſubucmat. qui nos et oꝛare vocuit et t q ozanttb? ſpiritũ bonum a ſananda vulnera nra et ad ſoluentũ iugum captuntatis noſtre daturus ellet repꝛom ſit. Sed nos anteq; ao erplat nattonem haꝝ vemamus / pei⸗ volumus ala adhuc ſumlituome demõſtrare quantam ĩ no bis coꝛruptionem ſupꝛadicta vitta generent. vt quanto pe riculoſioꝛ langues oſtenditur. tantomagis necãria medicia opꝛobetur Per ſuꝑbiã igit᷑ coꝛ iflat᷑.pnuidiã areſcit.ꝓ mã crvepat. ꝓ criſtitiã ateritur et qᷓr ĩ puluere redigit᷑. p auaritiã dilſꝓgit᷑. ꝓ gulã inſicit et qᷣſi humectat᷑. ꝓ luxuriã oculcat᷑ et m luiũ redigit᷑ ita vt iam miler ricere poſſit. infixꝰ? ſum m limo pꝛofũdi. et nõ ẽ ſubſtãtia. Cunq; binc limo pꝛofũ u⸗ vi a ĩmus fuertt mfixꝰ? et luto eomqumatioms et imunditte obuolut?. euelli nequaqᷓ poteſt milra ulũ clamet et eius auxilii poſtulet de quo plalmiſta daenne ducs. Sxpectãs expectam dnm. et mtẽdit. m. et exau p. m. et. e. m. d. la. m. et. D. lu. fe. Pꝛopt᷑ ea igitur ipe no cut 't to⸗ tũ bonun nrĩjm ab ipo. et vt qð permi et g ketẽ tes aceipr⸗ ma.eiꝰ Donũ nõ nẽm ce meritu itelhigamꝰ. Pꝛima igieur pe titõ et ſupbiã ẽ. q; So dieim ſanctificetur nom̃ tuũ. hoc ei petim vt der nobis nmere et vene rart nom ſuũ quatinꝰ et per humilitatem ſubiectil qurp ſupbiam rebelles et contuma ces oretimug. Seae⸗ petutttoni datur Donum ſpri⸗ tus timoris vommi. vt ile cτ peniens. nintutem eo. „ xxrvij creet humilitatis. que ſupbie moꝛbum ſanet. qᷓtin? ad reg num celoꝛum quod angelus ſupbus ꝑ elationem perdidit. homo humlis puemre poſſit. Secunda pettitio eſt cõtra imnuidjiã. ꝗᷓ . duemat regnũ tuã, Negnũ ſiquidẽ dei ẽ ſa lus hoĩm. ꝙ tũc deꝰ in hoĩbus regnare ðꝛ. qn ipi hoĩes ðᷣo ſubitiũt᷑. et mõ ei adherẽ do ꝑ fidẽ et poſt ĩheredo ꝓ ſpeciẽ Qui ergo petit vr regnũ dei aduemat. ille pꝛofecto ſalutẽ querit hoĩm. ac ꝑ hoc dũ pꝛo cõmum oĩm ſalute poſtulat. liuoꝛis vitiũ ſe repꝛobare demõſtrat Huic petitõi dat᷑ ſpᷣs pietatis. vt ipᷣe ad coꝛ ve mẽs/ſ ad bemgnitatẽ illð accẽdat quatinꝰad eandẽ hõ eterne hereditatis poſſeſſionẽ ad quã alios puemre cupit.ipᷣe puemat. Tercia peticõ ẽ ↄtra iram qua ðꝛ.fiat volũtas.t.ſ 1. c. et i. t. Nõ em ot endere vult qꝗ dicit.fiat vo.t.ſʒ ſi pl acere ĩdicat qᷣcqͥd volũ tas dei ſiue ĩ ſe. ſiue ĩ alns / ſym arbitriũ ſue dignatois diſ pẽſat. Huic er go petitioni dat᷑ ſpᷣs ſcie.vt ipᷣe ad coꝛ vemẽs erudiat illud et ſalubꝛit ↄpugnat.vt ſciat hõ malũ qð patit᷑ ex ſua culpa pꝛouemre. ſi qᷓd aũt bom habuerit ex der mĩa pꝛocedere/ac p boc diſcat ſiue ĩ malis qᷓ ſuſtinet ſiue ĩ boms ꝗᷓ non hʒʒ ⁊t creatoꝛẽ nõ iraſci.ſʒ ꝓ oĩa patientiã exhibere Optie ergo p ↄpunctõʒ coꝛdis ꝗᷓ ſpũ ſcie oꝑante interiꝰ ex huĩlitate naſci tur. ira et ĩvignatõ aĩ mitigat/qꝛ ecõuerſo ſtultũ ira intſi⸗ cit.qñ in aduerſis ꝑ impacientie vitiũ agitatꝰ? atz cecatꝰ?. vel malũ qð patitur ſe meruiſſe. vel bonũ qð habet ꝑ graʒ accepiſſe nõ agnoſcit. Hanc virtutẽ /id eſt ↄpunctionem ſi ue doloꝛem. pꝛemiũ ↄſolatõis ſeqᷣtur. vt qui ſe hic ſpõte co ram deo per lamenta affligit. ullic verum gaudium et leti ciam muemre mereatur. Quarta petitio eſt /contra triſtiti am. qua dicitur. Panem noſtrum quotidianũ da nobis h. Triſtitia nanq; tediũ eſt/aĩ cũ meroꝛe. qñn mens quodãmõ tabefacta. et vitio ſuo amaricata intna bona ñ appetit.atz oĩ vigoꝛe e moꝛtuo.nullo ſpãlis refectõis deſiderio hilare⸗ ſcit.ꝗpta ad ſanãdũ hoc vitiũ dep̃cari nos opoꝛtʒ miſcviaʒ Hrei Dñi vt ip̃e ſolita pretate amme tedio ſuo languenti interne refectioms pa bulum ammoueat vt ꝙ ip̃a ablens neſcit appe tere. Suſtu pꝛeſentis viſitatioms admomta incpiat amare Datur ergo huic petitiom ſpiritus foꝛtitudims.vt fanfes tem ammã erigat. quatinus illa peiſtim vigoꝛis virtute re⸗ cepta a defectu ſin tedij ad deſideriũ interm ſapoꝛis ↄuale ſcat. Creat ergo ſpiritus foꝛtitudis ĩ coꝛde famem ꝛuſticie vt dum hic ꝓ deſiderium pietatis foꝛtiter accenditur. illic peo p̃ᷣmio plenam beatitudis ſociletatẽ ↄſequat᷑.Quinta pe titio eſt ↄtra auaritiam qua e. Dimitte nobis debita no⸗ ſtra. ſ. et.n. d. d.n. Juſtum em̃ vt ĩ reddẽdo debito nõ de beat eſſe anxiꝰ quii m exigendo noluerit eſſe auarus. tz iõ cu a nobis ꝑ dei graʒ vitiũ auaritie tollit᷑. qualiter a noſtro Debito abſolui debeamꝰ.expoſita ſalutis ↄditõe docetur. Hunc ergo petitõm datur ſpũs ↄſilij.qui doceat nos ĩ hoc ſeculo libenter peccantibus in nos miſericoꝛdiam impende re.quatinus in futuro cum pꝛo peccatis noſtris rationẽ red dituri ſumus. mereamur miſericoꝛdiam inuemre.Sexta pe tido eſt contra gul am. qua dicitur. Ne nos inducas. idẽ ꝓ mittas induci in temptationẽ. Hec eſt temptatio qua nos illece bea carms ſepe ꝓ naturalez appetitum ad exceſſũ tra here mtitur.et latenter voluptateʒ ſubicit. dum mamfeſte nobis de neceſſuate blanditur. In quã pꝛofecto temptati onem tunc nequaqꝙᷓ; inducimur. ſi ſic ſtudemus ſecundũ mẽ ſuram neceſſitatis nature ſubſidium impendere. vt tamen meminerimus appetitum ab illecebea voluptatis coherce⸗ re. Quod vt implere valeamus. nobis petentibus ſpiritus intelligentie tribuitur. vt interna refecho verbi dei appeti⸗ tum exterioꝛem cohibeat. et mentem cibo ſpirituali robo-⸗ ratam.nec valeat coꝛpoꝛalis egeſtas frangere. nee carms voluptas ſuperare OPꝛoptera nanq; et ĩpſe dominus temp tatoa ſuo.dum eſurienti ſibi fraudulentaʒ de extenoꝛis pa ms refectione ſuggeſtionem faceret. reſpondit dicens. Non in ſolo pane vnit homo. ſed in omm verbo quod peo cedit de oꝛe dei.vt aꝑte demõſtraret qꝛ cum mens illo mte rius pane reficitur.nõ magnope curat. ſi foꝛis ad tempus famem carms patiatur. Datur ergo contra gulam. ſpiritꝰ intelligentie. ſed ille ad coꝛ vemens emundat illud atz pu⸗ rificat. et lum interioꝛem oculum. ↄgmitione verbi der Ii quodã collirio ſanãs. eouſqʒ lumioſuʒ atz ſerenũ efficit. vt ad ĩpaʒ etiã deitatis clanitatẽ ↄtẽplandã pſpicax fiat.Cont᷑ vitiũ igit᷑ gule remediũ oppomt ſps ĩtelligẽtie. ex ſpũ aue itelligẽtie. mũditia coꝛdis naſcit᷑. Mũditia vᷣo coꝛ dis.viſi⸗ onẽ dei pꝛomeret᷑.ſicut ſcriptum eſt Geati mũdo coꝛde qñ ip̃i deũ videbunt. Septima petitio ẽ ↄtra luxuriaʒ. qua dꝛ. Libera nos a malo Cõuement᷑ ſane ſeruꝰlibertatẽ petit.et iccirco huic petitõi dat᷑ ſps ſapie.q amiſſã captiuo liberta tẽ reſtituat. et iugũ imqᷓ dãnatõis/qð ſius viribꝰ ille nõ va luit.pꝑ gram adiutꝰ euadat. Sapia nanqʒ a ſapoꝛe ðꝛ. cum mẽs guſtu int᷑ne dulcedĩs tacta. totaʒ ſe ꝑ deſideriũ intus colligit. ne foꝛis iam eneruit ĩ carms voluptate diſſoluat᷑ qꝛ totũ intꝰ poſſidet/ĩ quo delectat᷑. Cõgrue igit᷑ ↄtra ex. terioꝛẽ voluꝑtatẽ intioꝛ dulcedo oppomt᷑.vt qnto illa plus ſape et placere incepit.tãto liberiꝰ atz libẽtiꝰ iſta ↄtenat᷑ Tandemq; in ſemetipᷣa mens pacificata dum mchil eſt qð foꝛis appetat.tota pet amoꝛem mtus⸗ reqmeſcat. Spinitus ergo ſapientie coꝛ ſua dulcedme tangens. et foꝛis concupi- ſcentie ar dorem temperat.et ſoſpitaà concupiſcentia intus pacem creat. quatinus dum mens tota ad internum gauviu⸗ um colligitur. plene ac pfecte boomo ad imaginem dei refoꝛ matur. ſicut ſcnptuʒ eſt. Geati pacifici. qm ip̃i filij dei.v. Ecce fr petitõʒ tuã nõ qualit debui.ſʒ q̃li᷑ potui explicans adimpleui. Nccipe munuſculum de qumq; ſeptems quos poſtulaſti. et cum illud reſpexeris memento mei. Gratia dei ſit tecumſamen. ððYJU’ l HM ¶ De trma refectione. una refectione deus ammã fideleʒ paſcit.ꝓ verbũ ſacramenta reficit. fauum nobis edendum ꝓpomt. quãdo vero intus ꝓ ſpiritu ſuum nos reficit.mel nobis Zu ſtandum effundit. Quid ſigmficat qð leripeũ eſt. melioꝛ eſt in quitas viri. ꝙᷓ bñ. f. m. elioꝛ eſt imquitas viri ꝙᷓ bñfaciens mulier. Si per ſenſualitatem miſtice mulierẽ intelligere volumus. et ꝓ ra⸗ tionem virum. contrariũ foꝛtaſſis erit qð dicit ſcriptura. q pꝛimo homĩ recens plaſmato cum adiutoniũ quereretur m oĩbus ammãtibꝰ ſimle illi iuemri nõ potuit Pꝛopter q; et mulier ei poſtea facta eſt ĩ adiutoꝛnũ. ĩlliꝰ vtiq; himilitu dims. que in ceteris omibus muenta nõ fuerat. Vt aũt ean dem ſimilitudinẽ haberet cum ip̃o facta eſt de ip̃o.qꝛ omĩs ſimilitudo. aut emulatio eſt/aut oꝛigo Quaqpter queramꝰ duo ſimilia.peius vnum in vno.poſtea duo ex vno. QOñ ſo⸗ lus vir erat.et adhuc in viro mulier erat. quaſi duo in vno erant.et duo vnum erant. Qñ aũt mulier de viro facta eſt vnum quodãmodo duo factũ ẽ.et duuſu ſe vm̃tas.vt vna ſimilitudo in duobus conſtaret. Itaqʒ queramꝰ duo ĩ vno vel potius duo er vno/i ſimilitudme vna.ĩ quo vno maſcu lus et femina vnum ſunt. in rpᷣo ihũ. Quid ergo illud vnum eſt. in quo et ex quo.duo ſunt ĩ ſ imilituding i vna? Reſpici amus ad interloꝛem hoĩem. illic quiddaʒ eſt ad celeſtia et ſupna intendens, et hoc ſapientia dicit᷑. Et rurſum quiddã ad tranſitoꝛia et caduca reſpiciens. et pꝛudentia vocatur. Et bec duo ex ratione vna ſũ ut vel oſiſtunt. et dundit ſe ra tio in duo. ſ urſum/et deoꝛſum. ſurſum ſapientia. deoꝛſum i xzudentia.ſurſum m maſculum.deoꝛſum ĩ femmnam.vt ma ſculꝰ ſuperioꝛ ſa t/ et resgat. femina inferioꝛ/ et regat᷑ Caput muheris vir. caput vmi xp̃us. caput xpi deus. Peudentiam 1 apientia regit.ſapientiam vero verbum dei. per bum autẽ ꝓ ſacramentum. ꝓ ſpintum. Qñ nos ꝑ verba ſua et . Dei ab p̈o eſt/ enꝰ? eſt Oꝛudentia quaſi mulier eſt. curam domus agens. circa ea qᷓ carms ſunt ↄſtringit᷑:ſa pientia ve⸗ ro quaſi vir ĩ longinqua ſagacitatẽ ſuã extendẽs. ꝓ ampli⸗ tudmem ſpiritualis ↄtemplatõms euagat᷑. DHinc eſt qdð mu⸗ lier illa foꝛmcaria ꝗᷓ ꝓpter abſentiã viri diſciplme ſimul et otmentie modeſtiam poſtpoſuerat. virum ſuũ pegre pꝛofe⸗ ctum aſſerit. domũqʒ ac cubile amatoꝛibꝰ ſuis pictis ta⸗ pedibus in blandimẽta voluptatis ſe ſtrauiſſe teſtat᷑ quia mmirum pꝛudẽtia in teꝛrems et tranſitoꝛijs p̃ſſa cũ ꝑ pᷣſen tiam Pientie ſupioꝛis nõ regit᷑. deſiderijs carms ſue quaſi quibuſ dã amatoꝛibꝰ ꝑ i lecebꝛoſas ſpecies rerũ viſibilium ad illicitã dilectionẽ famulat᷑. foꝛtis aũt illa mulier ꝙᷓ ſa⸗ pia ↄmendat q; bene domũ diſpoſuit.laudata ẽ a viro ſuo fructũ capis ex opibus manuũ ſuaꝝ . Mec ẽ ergo bñfaciẽs mulier qꝗᷓ tñ imqᷣtati vir ↄpari nõ pᷣt. vt ĩ hoc maĩifeſte demõ ſtret᷑ ꝙᷓtũ diſtet ab eqtate ill? malefacies. ſi nec bñfaciẽs imqtati illiꝰ p̃t coeqᷓri. Cõſiderate mõ qñ mulier bñ facit. et ĩ quo bñ facit.qũñ facit qð facere debet / bene facit.qᷣd fa cere debz Pꝛudẽtia ðꝛ. qꝛ pꝛomdere debet ea ſcʒ qᷓ necãria ſũt. et cõmoda carm ſue/qm̃ ipᷣi ↄmiſſa ẽ cura illi?. Vir aüt g benefacit. et ĩ quo bene facit. quã do ſapia ſurſũ ĩtendit appetẽs et deſiderãs ea ſolũ qᷓ beneplacita ſũt deo/tũc be⸗ nefacit. Wir ergo benefacit quã do ſapiẽtia ad ſuꝑpiꝰ ſuum amoꝛe et deſidero ĩtendit Oulier aũt benefacit/qn pꝛude tia ĩferioꝛi ſuo ĩfirmãti curã ac ſollicituomẽ ipẽdit Widiſti hoĩez ↄmoda carms ſue ſtudioſe ac callide pꝑqrẽtem et pꝛo ip̃iꝰ delectatõe ↄplẽda ſtudio atʒ ĩtentõe iſiſtentẽ Hic mu lier erat benefaciẽs. VNidiſti rurſus hoĩezʒ guſtu intm ſapo⸗ ris roboꝛatũ. carneʒ ſuã affligenteʒ. et pꝛo ĩtuitu ſupne re⸗ munera tõis/nõ ſolũ ſuꝑflua /ſʒ etiã nccãria ſubtrahentez. pic erat vir imque agẽs. Si em eqtas eſt. cũ carm qð ſuum eſt tribuis.nõ imerito ĩ eqtas vocat᷑.quãdo qð debitũ ẽ ili nõ ĩpendis Sz tamen meſioꝛ eſt imqtas viri ꝙq benefaciens lxey. mulier. qꝛ melioꝛ eſt qui ꝑ celeſte deſideriũ aecet us. ca rne ſuã etiã nccãria ſubtrahẽdo affligit ꝙᷓ qͥ ꝑ carnalẽ affectũ reſolut. del 1derts ip̃ q qᷓ ↄmoda ſũt illi ſatiſ facere ↄtẽ dit Oulier male facit qñ pꝛudẽtia vel ꝑ ignoꝛantiã ligata ca r nẽ ſuã negligit vłp ſollicitudinẽ vanã diſtracta ad ſupflua qrẽda ſe effudit Qñ ergo benefacit mulier vᷣtus nõ ẽ.ſʒ qñ male facit culpa. Imqtas aũt viri deſidenũ ẽ iuſticie. boĩ tas aũt pceptio gloꝛie. Oi ergo vir imquꝰ ẽ ad iuſticiã. mu lier aũt bona ad nataʒ melioꝛ pꝛofecto ẽ imqᷣtas viri qᷓ; be nefaciẽs mulier / qꝛ ſun natura bona Em ↄditõe. iuſticia meli⸗ oꝛ ẽ in retributõe. De ſerurtute dei.⸗ i accedẽs ad ermntutẽ ſta f m muſucia et timoꝛe. et ppa. a. t. a.t. Dꝛimu hoc ĩitẽdite qᷓ lõge ẽ hõ a do. 4 accedere iubet᷑ vt ſeruꝰ fiat. ꝙᷓ lõge ẽ ab eo vbi filiꝰ ẽ. q nec dũ eẽ cupit vbi ſeruꝰ ẽ.nec mrũ. ſquus eĩ qᷓuis ſ eruꝰ tñ ĩ domo ẽ et domeſticꝰ et notꝰ.qᷓuis nõ ꝑmãſurꝰ/tñ ĩtꝰ eſt et ↄgnoſcens et ↄgmtꝰ.qꝗ ext eſt/nõ nouit ea q̃ intꝰ aguũt᷑. foꝛis canes et venefici/it? filij et ſjui. ſjui exituri.filij pmã ſuri. fili accedens. adhuc foꝛis / et fiiꝰ de. Nõdum ſeruꝰ? et iã fuli.ſic iſrłĩ egipto poſit2. fuli2 pmosgeit? vocat᷑ „Sra eĩ merttũ anticipat. ergo ad ſauitutez di/ſta ĩ timoꝛe. ſta ñ ut nõ5 pꝛoficias. ſʒ ne deficias ſta pmanens ĩ eo qð cepiſti.nõ rediens ad id qð fuiſti. ſta in timoꝛe. Timoꝛ ofigat lubꝛica carms vt nõ effluat ad culpã /dũ pꝛoſpicit ad penã.et p̃pa aiam tuã ad teptatõʒz. firma ꝓpoſito. exerce vtute cautela mum. firma vt cedere nolit. exerce vt reſiſtere polſit. mu m yt vbi nõ poteſt vincere. ſciat declmare. De ſeptem weis. Ooplere idꝛias aqua. Galilea interpe etatur tranſ migratio Vua ergo pꝛeſens galilea eſt / tranſi migrans de pꝛeſenti⸗ bus ad futura. In galilea nuptie fiunt/quia ĩ tranſitu tem⸗ pons ſanctific atur copula permanſure dilectioms eccleſie ad ypᷣm / amme ad deum, Sex idꝛie ſex lunt etates in mdo △⸗ Deia ab adã vſq; ad noe.ſcðᷣa a noe vſq; ad abeahã.tcia ab abꝛabã vſq; ad dauid. quarta a daud vſq; ad traſmig t63 babiloĩs.quĩta a trãſmigratõe babil oĩs vſq; ad xpᷣʒʒ. ſex ta a xpᷣo vſq; ad finez ſcfi. In vita hoĩs. yeima ifãtia. ſeda pueritia.ccia a doleſcentia. qurta muent?. qumta virik. ſex ta ſenectꝰ. P:ima.i.ĩfantia.qᷓ quodã dilumo lubeice obli⸗ uioĩs obꝛuit/vt nõ videat i i poſterũ/ nec veſtigia ſur vlla re Iinquat. Scda. i, pueritia. pꝛimũ de diluuio oblunoms exi ens ad ſenſuz. ꝑ ſi upbiã engit᷑. et ꝓꝑ ↄcupiſcẽtiam dꝛurdit et diſpergit᷑. Tercia io ẽ adoleſcẽtia.pꝛimũ ꝑ cobibitõz diſci⸗ pline circũcidit᷑. deinde pceptis ifoꝛmatur. et ↄſilio regit᷑. QMuarta. id ẽ muẽtꝰ?/ſeruire iã cogitur. vt P timoꝛẽ homĩs dꝛuinũ diſcat. Quĩta.id ẽ virilis etas poſt timoꝛe; hoĩs ad diumũ vemt. Bexta wẽ ſenect?. ꝗᷓ q itura/ↄcupiſcẽtia futu⸗ ron trahbit᷑. Sic hũanũ genꝰ peimũ u dilumo obꝛutu e. ſcðo edificatõe tureis elatũ ĩ dunſꝛõe lImguaꝝ diſperſũ. cercio ĩ abꝛabã circũciſuʒz /ĩ moyſe. pceptis ifoꝛmatũ ſub iudicibus ↄſilio gubernatũ. quarto ſub regib? dñatõi ſubiectũ.quin⸗ to ſub põtificibꝰ religtom parẽs ſexto ſub gr̃a/vera boĩta⸗ te luſtratũ. Iſte ſex ydeie ſiue ĩ decurſu ſeculi pñtis. ſiue ĩ vita hoĩs. oms aqs ĩplent᷑. qꝛ iudicio plenꝰ ẽ mundꝰ. Ju dicia tua abiſſus multa. Multa opatꝰ eſt deus ab mtio ſe culi. et opar nõ deſimt vſq; ad finem ei.et circa hoiem a pꝛincipio vſqʒ; ad finẽ eiꝰ.et omia hec iudiciũ ſunt. et ſine cauſa mhil fit. S; diu dicere nõ pt hõ. iudicia tua 0ocun da. nõdum aqua ĩ vmũ ↄuerſa ẽ. Deficiẽte veterni viro. idꝛie aqua iplent. qꝛ cũ in vita hoĩs carnales delectatoes defiti unt. diumne ↄſolatões ſuccedũt. Que qdezr imtiãtibꝰ mius ſapoꝛis ↄferũt. pꝛoficiẽtibꝰ dulceſcũt. q tunc aque in vmũ ↄuertunt᷑.qñ in mente homĩs opus dei qð laboꝛati pꝛimum n6 5ſapint. p ſpiritale intelligenttam illuiato dulceſcit. De eo qo ſcriptũ t. quaſi oꝛtꝰ voluptatis 25. vaſi oꝛtus voluptatis terea. coꝛam eo. et poſte eum folhcitu do deſerti Rex aqloms diabol?. oꝛtus voluptatis rõalis et bonꝰ aĩ. Huiꝰ oꝛti cultoꝛ et cuſtos ẽ deꝰ.vaſta⸗ toꝛ et deſertoꝛ diabolꝰ. Sup hãc qᷓpe rõaleʒ terꝛtã cadẽs ſemẽ v̈bi dei. p ĩtelligẽti az accipit᷑/ad fomẽtũ/ad ↄſiliũ. ↄt piculũ.Nd fomẽtũ / vt pꝛiꝰ radicet ꝙᷓ Sermiet, pꝛi? deoꝛſuʒ pgat ad ↄfirmatõʒz. ꝙᷓ ſurſũ ad oñſionem. pꝛiꝰ radicet ꝑ oc cultũ ꝓpoſitũ.poſt germĩet ꝓ maĩfeſtũ exẽplũ Germĩet ſur ſum ꝓgẽs ad fructu ra dicet deoꝛſũ. pgẽs ad ſtabilimtũ ſur ſũ caritatę.deoꝛſũ huĩhtate.ad ↄſiliũ tegit᷑/vt nõ pꝛiꝰ pꝛo ferat᷑ ad actõʒ/qꝙ; dirigat᷑ ꝑ circũſpectõʒ.pꝛiꝰ ↄcipis qð fa cienõ ẽ. pea foues meditãs/q̃l it facienõ ſit. ↄtra pic Im te git᷑ vt tũc etiã nõ pa teat ad oſtẽtatõzʒ cũ exierit ad oꝑpatõʒ Sic ĩtaq; vᷣbũ dei ſuꝑ bonã trã cadens radicat et germĩiat et fructu facit/et fit oꝛtꝰ voluptatis pꝛoferens ome lignuz pulcrũ viſu et ad veſcenð ſuaue/et ſpirãs aromata redolen tia. ad hũc vemẽs diabolꝰ tex aqloĩs plenũ amenitate ĩue mt. ingrediẽs ãt et vaſtãs et extĩans et dei diſcedẽs hoꝛrẽ vũ ſollicituvĩe reliicc. (De ↄfoemitate xpi. Nduimiĩ dñʒ ihm̃ y2. foꝛmã ſcʒ xpᷣ/ſih tudĩeʒ r pᷣHãc ĩdue hãc aſſume ↄfoꝛmare ometire.ſurſũ et deoꝛſuʒ ꝓgit ſapia a fine vſq; ad finẽ.ſurſũ maieſtate/deoꝛſũ huĩlitate Sr altitu vinẽ reſpicis/nemo xpᷣo ſublimioꝛ.ſi deiectõe ĩtendis nemo xpᷣo huĩilioꝛ.vide qᷓtũ deſcẽdit huĩlita te.feliꝰ erat et factꝰẽ lauꝰ.et accepit ñ ſolũ ſʒui ↄditõi/vt ſubeſſʒ/ſʒ etiã mali ſʒin vt vapul aret. et ãpliꝰ ut ſolueret ꝑ penã qð nõ rapuerat ꝓ culꝑã.ſic itaq; builiatꝰ eſt.quõ.Eqlis ad ſubiectõʒ.iuſtus ad paſſioneʒ/nec ad qᷓlibz /ſʒ moꝛtis.nec clibet / ſz ↄfuſioĩs Quis ſic glłiari p̃t.qs ſie huiliari?vſqʒ ad imſũ humiliatus vſq; ad ſummũ exaltatꝰ De ſcendẽs nõ reliqt vltra quo hu miliare f᷑.. aſcendens ñ reliqͥt vltraſtaltaret. Deſcende pz xp̃m humilitate.imfſima patiendo.aſcende poſt xpᷣm carita te. ſumma appetendo. Perge cum yp̃o. vt creſeas in pſo. ℳ „ Imitari poteſt. non equarr. — 5.² De pſalmo. xlunj. Ee pecioſus foꝛma p filijs hoĩm. rectitudo opis T. Difta⸗ ſa eſt gra ĩ la abijs tuis. puritas pᷣdicatõis. ꝓptea be⸗ nedixit te deꝰ? ĩ eternũ.felicitas retnbutõis. Peimuũ bñ dixit ad hoc. poſteab npixit ꝓpt hoc. Nd hoc in tpe. ꝓpt hoc ĩ et⸗ mtate. ad hoc bñvixit vt bonum pficeretur. ter hoc bene dixit ut bonũ remuneraref De ſpü mittẽdo Ninſ ego abiero. paclitꝰ nõ vemet. xps diſcipuł coe palẽ pñtiã ſubtraxit.vt eũ ſpiritalit amare diſcerẽt e et ip̃e pꝛ? ſcᷣm eandẽ coepalẽ pñtiã paclit 2id ᷣ 6 9] alolata⸗ ſʒ hec ↄſolatõ qᷓ lac erat de carne manãs puulis Srere⸗ ſubtractũ ẽ lac.vt ad pfectõʒ ſpiritat amoꝛis ↄuale ſcerẽt. NRſcẽdit in celũ vt coꝛda pꝰ ſe traheret.et dilectõ p geret pꝰ dilectũ.vſq; hodie xpᷣs amicos ſuos in ſcpt᷑a ſaẽ et ſacramẽetis eccłie atz alijs viſibilibꝰ vtutũ exercitis q quadã coꝛꝑali pñtia ↄſolabatur.quoꝝ vſum dũ aliqñ diſpe ſatoꝛie ſubtrahit.q̃i quã daz hũamtatẽ ſuã ab oculis intua/ tiuʒ ſubducit. vt ſpãlis amoꝛis dulcedinẽ tãto puriꝰ ꝑcipi ant quo mhil foꝛis habẽt etiã de opere vtutis ad qð metẽ ſi uã p intentõʒ effundat Der gmtõe veri. eſideriuz ↄgnoſcẽde vita tis intmm naturale: amme e yvt qᷓtumlibzʒ pueꝛſa.illo oĩo carere nõ poſſit. QAuo tidiane qõnes indicãt. qꝛ ſcire veꝝ omes cupiunt. Tota vita hoĩs in qoe ẽ/q;diu viuit ꝗqritur Nemo falli vult etiã ſi qᷓs fallere velit. In hoc vo pꝛobat coꝛ hũanũ mchil magis ꝗꝓpeiũ ſibi eẽ ꝙᷓ ven. ſz puerſi ven ꝗqrũt.vbi ſalus nõ ẽ. Meꝝ qꝛ hoĩes ſũt vbi ſalꝰ nõ ẽ.qꝛ puerſe ſunt. ven nõ e bonuz. ꝗꝓptea nõ ĩiuemunt ven bonuʒ Nliꝰ qrit ad imqtatem aꝝꝰ qᷓrit ad cupiditatẽ. aliꝰ qᷓ̃rit ad curioſitatez. qrit alter quõ ledere poſſit illum quẽ odit. et foꝛte ĩiuemt / qd qrit. et ven ẽ qꝛ ſic ledi p̃t. h ven hoc ad imqtatẽ ducit nõ ad boĩ tateʒ. aliꝰ qᷓrit quõ multiplicare poſiit pecumã. augere di⸗ itias. lucra cumulare. et ↄtingit aliqũ vt iuemat᷑ qð q̃rit. F et verum eſt oĩno q; ſic fieri p̃t et ſic agi.ſed verum hoc bo num ſibi iunctũ nõ hʒ. Veꝝ qdem bonũ eſt / ſz cum vo bonũ nõò eſt/q; cupiditas bomtas nõ eſt Rlium cuꝛioſitas trahit ad qrendũ ven.ĩſectat᷑ rumoꝛes/noua captat/ ſecreta ſcru tatur. ꝓvt vitio ſuo pabuluʒ miſtret. et eſt hic ſimilit᷑ ven ſn ſocio bono. vt ĩ oĩibus his veꝝ bonũ nõ ĩuemat᷑ Rlij ven 4 runt / et amãt illud hre / qꝛ ven ẽ et hij recke qᷣdem dirigũt qꝛ veruʒ qᷓrunt ꝗꝓpt bonũ/ſʒ nõ ꝑducunt᷑.qe nõ q̃runt pt ſũ⸗ mum bonuũ. Tales ſunt qᷓ ſcrutãt ſecreta nature et deſide⸗ rio magno ferunt᷑.vt ſciãt ſoluj qð ven ẽ in reb? oditis. et eſt quidem etiam illic q aure delectare debeat. ita tamen ſi coꝛ boĩs ꝓ id qð infra diligit᷑.ad amoꝛẽ illiꝰ q ſũme bonꝰ eſt accẽdat᷑.qptea meliꝰ eſt illð qð docet hõ pꝛimũ ſemet ipᷣm ↄgnoſcere.et qð coꝛrigendũ eſt vt coꝛrigat. et qð eẽ de bet vt eſſe ſtudeat. poſtea creatoꝛẽ ſuũ vt agmtum querat et muemens in illo requieſcat. — ECur fülius rogat patream. ðGUMUW iluius prem rogat pꝛo ſpũ ſctõ. mittẽdo dil cipulis. A rogat deus / quẽ rogat deꝰ/pꝛo quo rogat deus/ Deꝰ? rogat deũ pꝛo do.mira res.vnuʒ bonũ ẽ. et ĩſinuat ſe nobis. vt qrere diſcamꝰ illud Wult em deſiderari et aptat ſemetip̃m ao nos. vt pꝛouocet ad amoꝛem querẽdi. Rogat docens.roga tur appᷣcians. pꝛomittit ↄſolans Niſ rrogaret nõ oñd eretur ĩdigẽtis necĩtas.mſi rogaretur nõ itelligere⸗ tur muneris digtas. mii pꝛomitteret/nõ ↄfirmaretur/ expe ctãtis tarditas. Deꝰ pꝛo hoĩe ſe ĩclinat ad pꝛecẽmagna ca ritate. magna nccĩtate/magna vtilitate. Oagna canitate q4 tm diligitur impiꝰ. ma gna nccĩtate. ꝗᷓ alit ñ ſaluatur pditꝰ magna vtilitate qᷓ ſic reuocatur auerſus. ego rogabo pr̃em OQuare rogat/q dare bʒ. oſtendit quid de ipſo ſentias. hoc eſt vt intelligas bonum tuum. et ibi ſentias vnde queras. . (oiſtenum catbevgge. athedꝛa doctoꝛis ſaẽ ſcptura ẽ. in qua iugiter ꝓło 6 pꝛeſidere debet.et ꝑ auctoꝛitatẽ p̃ceptõis.et pꝑ exẽ plũ cõ uerſatõis. Poſterioꝛ ꝑs cathedꝛe dtẽplatio t᷑.q latet in ab ſcõdito. anterioꝛ ꝑs pᷣdicatõ.ꝗqᷓ pomtur ĩ maĩfeſto Duo phi ſtilia qᷓ mn poſterioꝛi ꝑte ↄſiſtũt.timoꝛ et amoꝛ qꝛ dũ P ↄte⸗ platõz mẽtis ad ĩeffabilẽ dei maieſtatẽ reſpicimꝰ/timoꝛ na⸗ ſcitur.dũ vo ĩenarꝛabilẽ eiꝰ bomtatẽ ↄſideramꝰ/amoꝛ ge⸗ neratur. et ſubſiſtit ↄtẽplatio ĩ his qᷓ̃ quaſi retro ſunt.et vi deri nõ pñ̃t. timoꝛi inmxa et amoꝛi. Poſtea ex his duobꝰ qꝗᷓ in occulto ↄtemplatõis ſunt.duo alia ad mamfeſtũ p̃dica⸗ tõis exeũt. uel pꝛocedũt troꝛ ſcʒ et blãdimẽtuʒ. qᷓᷓ duo piſt lia anterioꝛẽ ꝓtẽ cathedꝛe tipice poꝛtantia. vt ſcꝭ ex timoꝛe troꝛ pꝛodeat.et ex amoꝛe blãdimentũ pꝛocedat. Et in ſim⸗ ſtra qdẽ pte timoꝛ poſteriꝰ?. et troꝛ añ ↄſtituitur. vt ĩ dert᷑a amoꝛ retro. et blã dimentũ añ p̃ponatur. Vnde et ea que re troꝛſum ↄſiſtunt piſtilia in altum poꝛni gũtur. anterioꝛa qua ſi gembꝰ coaptant᷑.qꝛ timoꝛ et amoꝛ p ↄtemplatõz ampliꝰ in vtra q; ꝓte ↄcipiunt. terꝛoꝛ pᷣo et blandimẽtuʒz pdicatõe nõ cᷓtum ẽ ſp.ſʒ qᷓtum expedit pꝛoferendo puulis.et q̃ ad huc q; gembꝰ eccłe mris poꝛtãtur ↄdeſcendunt. Qð ſedẽti deoꝛſum ẽ. trena ſigmficat. Sub ipᷣo neceſſitas.in dextera pꝛoſperitas. in ſimſtra aduerſitas. Dꝛmũ poꝛtat et pꝛem tur. ſcm aſtat et ↄtemmtur. tercium inſtat et ſupatur Q) ſedenti iuxta eſt. p̃ᷣſentis vite eſt edifica tio.qð ſuꝑiꝰ/futu⸗ re expectatio. Qð iuxta eſt in dextera. bom opis cautelam ſigmficat.Qð m ſimſtra.contra malum mummen circũſpe ctioms deſignat. QQ ſurſum eſt retro eſt. qmia que futura ſunt non videntur. ¶ Deo gratiiuns Z 4 Ar A — . „ . ——= .* „* * 4 „ . 4 4 . 5 2- 1 ⸗ . . . 1* 1 — 8 . 6 2 * . . . . . . . . „ 4 „ . 5 4* 4 * . . 4 7 * * »„ S 5 . 4 4 „— . . , 4 4 — — — — . / — – „ . 3 X 4 7 . 1 „ . — S Arohiyfim Jorhanden — 4 * Q deus rõnalis creature bonũ eſt. c. loj. fo. lv, De triplici exercitatione.c.lvij.fo.eo. ð Q elementũ ouobus mo dis dicicur. c. R vrien De trimt ate vmuerſitatis c, lx. fo, eo, Tria ſunt m oꝛiginali peccato, c. lx. fo. co. Quomodo querendus eſt xpᷣus.c.lxj.fo.eo. Quare et qualit deꝰ p ſcpꝑturã hoĩ foꝛis loqᷣt c, lxij fo. es Quot modis deus cũ bomie eſſe dicitur. c. lxuſ. fo. lvij. de pꝛogreſſiombus cogmtioms.c.lxuij.fo.eodð Q°α quatuo: modis ammꝰ agenda tractat.c.lxv. fo. eo, Quid clament quotidie peruerſi. c. lxvij.fo eo. e diſſimili opatione det. c. lxvuj. fo. eo. de iudicio homis et dei. c. lxix. fo, lvuij·· De qu atuoꝛ debitoꝛibus, c. lxx. fo. eoð. êD De wirente virtutũ !.c. lxxj. fo.r. de impedimento ↄgπoams. c. Ixxij. fo. eodð. De trihus motibus m homiĩe. c. lxxiij. fo.eo. Que duo ſint in vocibꝰ et rebꝰ et mentib? et biano crpe c. lxxiij.fo.rrxr. de duplici ſenſu. . lxtv. ko. eodem. de ſapientta. c. lxxvj. fo. eodoem. de duplici ſapientia. c.lxxvij. fo. eodem. de obedientia. c. lxxvuij, fo. odðÄtem. de malo et peccato. c. irxx. fo. lxj. de moru voluntatis incidens capienlum. de duobus denanjs. c. lxxx. fo, lri. de eo qui bonũ vi malũ facit.c irxxj. fo. lrin . de nature homĩis compꝛobatione.c.lxxxij.fo. eoðᷣ. de egreſſu et re greſſu ſapientie.c.lxxxiij.fo.e 5. B . Qun ſit pater lummnũ. c lxxxriuſ.fo.eo. iſteru de ſimeone, c. lxxxv. fo.eodð Quomodo ſapientu parturiebatur.c. lrxre. fo. eoð, de oꝛigine aſpira tionum.c.lxxxvij.fo. eo ðö. R Balancde Q N Focus O 1 K Copyright 4/1999 VXVMaster Gmbh wwW.yymaster. com VierfarbSelector Standard*-Euroskala Offset