Gb329_qt_Ex1 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Ludouici Imolensis ex ordine Minorum Theologiæ professoris Oratio ad populum Bononiensem tempore quo Generale fratrum minorum Cōcilium in Ciuitate Bononiensi est celebrata Anno M.cccclxxxxiiii. Ludovicus, Imolensis ä W N 1245 11888038 021 UIuIIuIIIIII U8 Trübingen 5 „* „ . . S 3 „ . / e . A . 2 . — . * 5 . / ſ ludoui popr Cliun m um minn, liqg crc maduerta ſtras et e Per ſubſt enere e ſer guod Quare. meis in, nbbus on ſactatiſſn deam ex iamuires u e:cui terfortite ſ i⸗ Pümunen Kclicſſimo ciciſlimu. magnikici decoric . is imeſt Alcronen in Woplbuset — — Wnenles pr Nunlori dütiter d daclien tnmnun ains Drtet lenſe bi⸗ Nhiontoh Ludouici Imolenſis ex ordine Minorum Theologiæ profeſſoris Omtio ad populum Bononienſem tempore quo Generale fratrum Minorum Cõ cilium in ciuitate Bononienſi eſt celebratů Anno. M. cccclxxxxiiii. Aluiſſem ego Viri Bononienſes: maluiſſem proſecto / ut ex ordine Diui Frãaciſci ſacratiſſ imo:in quo uiri ꝗplurimi coexiſtunt magna m Doctrina / et eruditione prediti: Alius omnino fuiſſet electus: qui hoc orandi munus obiiſſet: quod mihi exiguo et ex omni cetu Mino rum minimo oblatum in preſenti eſſe cognoſco: Nam quu oculos meos un diq; circũfero/ et in tam ampliſſimo conſpectu me nunc conſtitutum eſſe ani maduerto: uereor ſummopere eum me in di cedo preſtare poſſe: cui aures ue ſtras et doctos et eruditos uiros audire ſolitas accomodare ęquo animo paru per ſubſtineatis. Scio preterea/ cum uiros hic cermam in omni diſciplinarũ genere exercitatiſſimos/ ac cumulatiſſimos nihil preclari/ aut noui afferri poſ ſe: quod t auta expectatione dignu auditorũ animos magnopere delecter. Quare ab iniuncto mihi dicendi onere: quod graue admodum ct humeris meis impar exiſtimo: liberum me eſſe peroptabam. Verum: cum a uobis om nibus pro Inata benignitate ueſtra/ proq; affectione ſmgulari et precipua in ſacratiſſimã Minorum religionem aurium clementiam nunc mihi preſtari ui deam / ex ueſtro in me mitiſſimo intuitu fortem animũ inducens er collapſas iam uires reſumens id muneris: qd mihi a patre noſtro Reuerediſſimo'iniun ctũ ẽ: cui obtẽperare ſanctiſſimũ puto: quatum mihi ingenii facultas ſuppe tet: fortiter exequar et audacter. H Icturus e nim ſum uiri Bononiéſes de liberalitate ac Munificẽtia ue d ſtra in hunc florentiſſimũ Religioſorũ cõuentũ tã prõpto et iucundo animo nup exhibita et mirifice demonſtrata. Sed anteaꝗqᷓ pro ſuſce pti muneris mtentione uerba faciã de dignitate et excellétia urbis ueſtræ/deq1e fęliciſſimo ipſius ſtatu pauca quęda pſtringa / ueluti gratiſſimũ quoddã et iu/ cũdiſſimũ ſemmonis noſtri pludi‚ũ. Non mihi deeſi t initiũ in extolleda er magnificãda urbe ueſtra præſtãtiſſimi Ciues/equidẽ: ut ſeutio: Innumeris decorãda Titulis. Eam imprimis adeo uetuſtà eè cõperio: ut ĩ ſuis primor-/ diis inueſtigãdis oĩum excedat memoriã ſ- criptorũ. Quippe Plynius ille ueronen. in cõmeutariis naturalis hiſtoriæ Bononiã iã dudũ felſinã uocitata ſcribit/ et urbiũ: quas Ethruſci ultra Appeninũ habuere: primariã fuiſſe affir/ mat. Silius quoq; italicus poeta quidé ingenioſus urbe Bouoniã / potẽta- tu/opibus /et rerũ geſtarũ gloria ẽt ante Romã coditã floruiſſe oſtedit: cũ Bo nonienſes priſcis illis tẽporibus adeo potuiſſe ſcribit/ ut Aeneę aduerſus Tur nũ Rutulorũ regè in lauréti agro belligerãti nõ mediocre præſidiũ attulerint. Sũt et et nonulli:qui inter antiquiſſima oppida ab umbris quõdã ĩ his P tibus occupata felſinã: quæ nuc Bononia dicitur: reponédã es arbitrantur. Etenim umbrorum gens teſte Plynio italię fuit antiquiſſima. Huius ciui tatis potẽétatũ piter et antiquitaté / etſi pleriq; ſcniptores referãt/cõditorẽ tamé tã uetuſte urbis ſilẽtio pftermittüt. Sed his antiquioribus obmiſſi is: quæ pro piquiora nobis et certiora ſut: breui pcurramus. Anno ab urbe Roma cõdita £ 7g 6 3204 4 fere Ducètiſimo Tarquinio priſco impante eù pmulti CGallorũ populi ĩ Itali am traieciſſent/atq; còplura Ethruſcorum oppida Ooloniaſq; illis ui expulſis ſub imꝑio ſuo redegiſſeiu: Calli/quibus Boiis erat agnomérfel ſina potiti ſũt quã mutato noĩe Boioniã appellarũt/ueluti eã: quã ſibi ĩ ĩpio nuꝑ acqꝗſito pri cipaliorẽ cõſtituerẽt ſede/reliquis Ciuitatibo a ſe cap:tis ſua noia retinétibus. Naãtlcũ boii admodũ bellicoſi eſſent/delegiſſe eos accõmodã ad gereda bella ſede proculdubio tenéduũ é. Caput itaq; boiorũ ãnis circiter quadrigetis hyc Ciuitas fuit: Deĩde ſupatis tàdẽ boiis a publio S cipiòe naſcica /eti. deditioné Romano populo ſubactis ex ſenatuſcòôſulto Bononia/colonia latina gradis et Nobilis deducta é/ et ipſũ oppidũ: qd pro felſina boii Boioniã dixeruũt: poſtre mo Bononiã Romani nũcuparut. Hæc de uetuſtate ſimul er dignitate Boſ noniæ ex uariis auctoribus breuiter et cõpédioſe collecta dixerim. Nuͤc de ſi tu eius ppu chro et humanæ uitæ còſeruade accõomodato quicꝗ es dicédũ pu/ to. Quicũqʒ igitur tã nobilis et pclare urbis primus cõditor extitit/ ꝗ eius no mẽ ignotũ ſit/magna prudeètia uirũ fuiſſe et humanarũ rerũ expiétia enitui ſſe qui recte ſentiat ĩficiabi? nemo. ubi quæſo ꝓ noua cõdeda urbe cõſultius ma turiuſq; actũ fuiſſe cognoſcimus: In quo habitabilis terre Climate /ſeu ĩ qua muũdi Regiõe aptior repiri locus potuit/atq; pulchrior/ꝗᷓ ubi ſita & Bononia- Quę ad appénini radices mötis Agꝗloné uerſus tota oriéti expoſita iter duo pᷣ terlabétia flumina: Rhenũ atq; ſapinã: diuino potius nutu ꝗq humano conſilio fudata omnio uider et icepta. Hæc inꝗ urbs aurea iure appelläda mtes bét a Meridie ut amęniſſimos /ſic oĩum fructuũ: quibus ueſcit᷑ homo: abũde fera/ ciſſimos? A reliquis uero partibo et pulchrã et fertilè admodũ caãporũ planici em. N ẽpe buic urbi cunctorũ opifex Deus / ſatoratq; rector uniuerſi nõò mõò rerũ oĩum: quę ad uictũ ſpectẽt humanu fertilitate et ĩgeté copiã fribuere uoſ luit: ſed etaeris puriſſimi nobilitaté/ pulchritudiné / atq; ſaluté ſpali quodã mu nere coceſſit. Nã: quũ alique Italię urbes aere pingui et craſſo ꝓ còditõe loci tabeſcãt/et ob hoc hoĩes tardos ac rudes ꝗᷓ ſepius educat: Bononia Ciuitas p/ iucũda et ameęna ĩ optimo ac ſaluberrimo aere collocata: ꝗ nulla paludiũ Tra/ ui nebula infectus é: ſed nitidus ſemp et purus hoĩes puigiles et prudẽtia/et ĩ genii acumine pollentes edit atq; ꝓpducit iuxta illud F eracliti/ Aer ſiccior/ aĩa prudẽtior. O fęlicé patriã ab oĩ bus merito collaudãdã et extollẽdã: quã no ſo lũ hoĩes dilexiſſe etĩ ſuis primordiis ꝗueheméèter gratã habuiſſe uident: uerũ ét ĩmortalis deus rerũ parés optimus et amaſſe plurimũ atq; eſi timaſſe credit᷑ quuũ eã in optimo terre loco edificãdã eſſe ſtatuit/ ordinauitq;: ut pcipua plane/ tarũ uirtute gauderet et puriſſimi aeris nobilitate pceteris italię urbibus leta ſemp et iucunda eſſet. Hic ob eã: quæ nobis cũ ceęlo é: ſocietaté optime com plexionis hoĩes progrediuntur /natura ipfa diſciplinabiles / et ad oẽs bonas ar tes capeſcẽedas / niſi malo uiuédi uſu/ac deprauatis moribus corrũpant / idonei ꝗqmaxime ejꝗ faciles. Quo fit: ut ex hac una urbe tãꝗ ex æquo Troiano clari cet preęſtantes uiri prodierint prodeantq;: Quod ut nunc planum /atq; euidens omnibus faciã: ſciétias parũp euoluamus: quas deorũ Munera eſ ePlato diſ ſeruit: ĩ ꝗbus étiut philoſophi traduũt/uera et ultima ĩtellectꝰ? humaniꝓfeciio c ſiſtit . Quod enim genus ſcietię reperiri unꝗᷓ potuit: in quo B ononiéſis hoĩs õõ — — —¶— ingeniu apprime néò profecerit? Queris poeſim Habes. L. Põponiũ Bono/ nieſem Atiellanarũ ſcriptorẽ antiquiſſimũ. Habes et Ruffu poetã Egregiu: de quo Martialis ait/ funde tuo lachrymas orbata Bonomia Ruffo/ et reſonet tota planctus ĩ Emilia. Oratoriã quæris facultaté. C. Ruſticellum Inuenies Cicerone Teſte gręcis latiniſq; litteris eruditiſſimũ. Si auũt:quæ de moribus e: philoſophiã. Si quæ de naturis rerũ é: phiſicã. Si/quæ de curandis corpori bus ęgris ẽ: Medicimnã. Si: quę de indaganda ueritatis cognitôe é: Dialectica. Si: quæ de Deo t: Tbheologiã: Si ius ciuile. Si ius pontificiũ. Si reliquas di / ſciplinas quęris. Quæ unꝗ Ciuitas præſtatiores i hiſ ſciétiis uiros produxit produeitq;. Eꝗdẽe ſola Bonomia ob litterature dignitaté nümũ aureu his ipri / mit uerbis. Bononia docet. Docet inꝗ Bononia nõ mõ Coõciues ſuos /ſed ex omni pte orbis / quot quot ſe ad eam còtulerint: dumò hauriede ſcie cupidi ſint elimat/docetq; eos / ac ꝑficit. Nã ſicut athenę quõn apud græcos oium bona/ rum artiũ Inuétrices habebant᷑: Sic Bononia oĩum diſciplinrũ magiſtra: oĩs litterature et Eruditòis aluna Iã dudũ apud latinos é habita: ut ẽt idoctior cõi ſentẽtia habeat᷑: qui ex Qymnaſio Bononiéſi ueluti ex pamaſi fonte uberr. mo litteras nò hauſerit aliquãdo. Iure itaq; Bononia ſtudiorũ'mater nũcupa/ ta ſacer muſarũ fons dici poòt. Accõmodatũ litteratorũ oĩium domiciliũ / er con natu ale habitaculũ. Ob hãc unã cauſam Theodoſiũ Iuniorè motuſuiſſe cre dédũ é: ut Petronio uiro ſanctiſſimo cohortãte Bononiã oium bonarũ artiũ Magiſtrã et parentẽ cõſtitueret/ priuilegiis et dignitatibus pro hac una re ex ornaretInſigniretq;. Ab eo igit᷑ pe/quod iã anis mille et ſeptuagita exactũ eſt/ uſqʒ ĩ pręſentem diẽ Innumerabilia igeaia ſiue bononi ſia ſiue alibi nata doctrinis ac diſciplinis uariis exculta ĩ hac una Ciuitate mirifice floruerunt. Singulorũ noia: quę magna ex pte uobis notiſſima ſunt: modo recenſere ſu puacaneum fore exiſtimo. Eorum uero laudé et gloriam breui explicare diffi cilimũ puto. Extant nibilominus plurimorũ ſcripta excelletiſſima: quæ ubiq; gentium magna leguntur uoluptate. Extant et hic in templis ueſtris egregia Mauſolea/quaſi praxitelis aut phidie manu confecta: i ꝗbus oſſa eorum recò/ dita ſcimus: quos pro admirabili Ingenio et excellenti doctrina tatope admira mur. Accedit deinde ad huius ueſtrę urbis iclytam famam/ nomen ac decus uiri bonomienſes: ꝙ ipſa non modo doctos / ſed eruditos homines protulit/ ſed et Martis ſtrenuos /et Ingentis ſpiritus uiros ſingulariter ac mirabiliter procreauit. Et ne nimjum autiqua conſecter/memores eſſe debetis/quid Ma iores ueſtri egerint anno ſalutis octingenteſſimo quadrageſimo ſergii ſecun di pontificis Romani os porci prius appellati/em poribus: quum Lotaii/ us Imperator uexaturus pontificem Ludouicum filium cum Ingenti exerci/ m in Italiam mitieret. Huius Ludouici exercitum proaui ueſtri/ quemad/ modum ſcitis / forti animo Iuxta Bianorum aggreſſi Incommodis damniſ/ que plurimis affecerunt/ et in fugam tandem uerterunt. Obmitto/ qua ſe uirtute defenderint quum Chriſtianus Fęderici Barbaroſfe Imperatoris ſcribaſet ĩ armis ſtreuus/agrũ bononiéſẽ ferro igniq; uaſtaret. Egꝗde populus */ SSSSõß Bononiéſis/quãtũ ex hiſtoriarũ fontibus haurire potuimus/ cõplura B ella geſſit:ĩ ꝗgpus eius admirãda uirtus enituit. Entiũ Sardinię Regé Feęderici ſe cundi nepotẽ / ſeu: ut alii tradũt: filium: iuſto plio uictũ cepit/ captuq; Bonõiã deduxit/et in ea pᷣtorii pte:quã hodic ab Entio Rege denominãt: duos er uigiti anos ad ultimũ uſqʒ obitus ſui die honorifice aſſeruari cuſtodiriqʒ fecit. Fini timos populos ſecũ diſſidétes / cũ uoluit/bello ſemꝑ Bononia domuit. Teſtes ſũt Mutinéſes: ꝗbus ad uadũ ualerianũ maxiĩas ĩtulit clades populus Bononi enſis. Teſtes nonãtuléſes: quos ĩ deditõem Bononia accepit. Claternates in populũ Bononiéſe ſũmo exardeſcẽtes odio poſt acerrimã obſidionẽ Bononi enſibus ſe dedere coacti ſũt. Ceruia/etſi hominũ multitudie tũc tpis abuũdaã t cã tamè populus Bononiéſis ui atq; armis ĩ ſuã redegit ptaté. Et ne multis immorer/oẽm fere flaminiã /et Emilie ptẽ magnã hic fortis et audax populus uirtute ꝓpria et arte bellica ditõni ſue quõn. ſubiecit. Aduerſus uenetos libe rã mari Adriatico nauigatõem ꝓhibẽtes tres anos ad padi hoſtia fortiter et glo rioſe decertauit. Miſſã nũc facio celebré illã uictoriã de Bernaboue Mediola néſiũ pricipe habitã / ꝗa externo milite et alieno potius pᷣſidio id factũ fuiſſe cõ pio: Quæ antea expᷣſſimus: maiori laude digna uident᷑/ꝗa nõ còöducto milite/ neq; externis pſidiis facta fuiſſe memorant. Poſſet et his antigoribus patrũ ueſtrorũ geſtis recẽtiora quædãa / ac nouiſſima merito cõpari/et ea potiſſimum: quæ pclara et illuſtris B étiuolorũ familia ꝓ ſalute patrig et Reipublice Bono nien. còſeruatõe fortiter et laudabiliter geſſit. Nã Ioãnes B emtiuolus primus ex hoſtibus: ꝗ agrũ Bononiéſẽ uaſtaturi uenerat/et huius Ciuitatis libertaté/ quoad poſſẽt/ ablaturi uictorias reportauit ãpliſſimas hoſtili exercitu diſiecto péitus/ atq; fugato: unde ob eius ſtrenuitaté et ta generoſi ai magnitudiné po/ pulo ꝗ gratiſſimus /ſũmo oĩum còſeſu/primũ ĩ Republica Bononiéſi adeptuſ 6 locũ: Sed paulopoſt cũ Albrico Cunii ſeu Barbiãi comiti / copiarũ Ioãnis Galeacei pfecto et Duci ſtrenuiſſimo/ męnibo Bononię appropiquãti obſiſte re una cũ populo fortis Bentiuolus adniterer: mutata fortũa plio ſupatus / cũ paucis ſe retraxit ĩ urbẽ: quã/ dũ nimiuũ acniter tutat/i globũ icidés/ cũ uiuus capi nõ poſſet/ ꝓ patria occidit᷑. Nõ uobis excidit/ ut exiſtimo/ egregiũ et me/ morãdũ facius Hãnibalis B étiuoli uiri fortiſſimi / quãdo Bonòiã patriã ſuã Yratiſſimã Tyrãnica ſeruitute oppreſſã ĩ libertatẽ ptinus uédicauit. Ille ex ar ce uarani oppidi parméſis: ubi ob malã tprum côditõem aliꝗdiu detẽtus exti! tit: Bononiã ĩprouiſo recurſu ueniés / cõuocato ad libertats populo/mox Ae// des publicas expugnat: Frãciſcũ piceninũ tũc Bononiæ pfectũ cũ omni pᷣſi/ dio cõprehedit: Quo fcõ exules oés / tũ ſue/tũ aduerſe factõis ĩ patriã reuocari ſtudet/ rebuſq;ʒ ſic ꝓ ſalute Reipu. breui tpe diſpoſitis/uniuerſus populus/ Hã nibale B étiuolo Duce/ĩ Aloyſiũ uermẽ agrũ Bononièeſé magno exercitu in curſatẽ uaſtãtẽq;ʒ arma ſumũt: Eũ ultra decimũ a Bononia lapid uiriliter fu gäãt/dimidia eius exercitus pte/ aut cęſa aut capta cũ impedimétis oĩibus/ Arcè deinde munitiſſimã: quã adhuc intra Ciuitaté hoſtis tenebat: capiũt/ captãq; dirripiũt/et ad ſolũ péitus euertũt. Sed ꝗd eorũ tãtũ: qui nos prerieruũt: facta cõmemoro: Quãdoquidẽé ętale noſtra et ipſis oculis intuemur Ioannem B en tiuolum ſecundum principem bumaniſſimum huic urbi e Cęlo diuino iuſſu —— — — — — datum. Hic non mõo Maiorum ſuorũ/et Hanibalis quödam parentis optimi uirtutẽ adequat: S ed facile ſi pclara eius geſta cõſideres/ antecedit. Hi patriä ab externis piculis liberarũt. Hic et ab externis piculis patriã undiq; tutã fo cit/et ab inteſtinis odiis ac popularibus factionibus ſu a prudétia et cõſ:lio ex quiſitiſſimo cuſtodit/præſeruatq;. Difficile nãq; eſſet et ferme impoſſibile ciui tatẽ hãc ꝑgradẽ numeroſo populo et uario ac multiplici hominũ ſtatu replerã optime regi gubernariq; poſſe niſi ad unũ foret ſapientiſſimũ principẽ relata: qjui ueluti motor primus omnia: ut Dionyſius ĩquit/ motõe ſua letificet/oĩa cõ ſilio / prudẽtia/et auctoritate regat/ modereturq;. Tedit et huc recte illud Au/ guſtini ĩ libro de uerbis domini ĩ mõte / dũ ait. Vnũ cogitate fratres mei / et ui / dete ĩ ipſa multitudie ſi delectat niſi unũ / Ecce deo propitio ꝗᷓ multi eſtis. quis uos ferret/niſi unũ ſaperetis? unde de multis quies iſtaz? unum et populus ẽ. Tolle unũ/er Turba é. Sed quis forte ſecũ tacitus dicet/ Nõae Bononieſibuſ peſt iã diu Romanus põtifex / et ĩ eis liberũ het ipiũ? Quid ergo Reipublice B ononiéſi alium aſſignas pricipé⸗ fateor equidẽ Romanũ pontificẽ Obriſti iI?ͤãterris uicariũ o'um eſſe chriſtianorũ caput et hyerarcã optimũ/et quibuſdã nihilominus ĩ religione chriſtiana coexiſtẽtibus aræcipuo quodã iure preeſſe eoſq; peculiariter/ ut filios diligere / fouere piter/ et amplecti. In quo quidẽ nu mero habẽdi ſũt Bononiéſes: qui ſe Apoſtolice ſedis prorectioni ſpõte ſua cõ miſerũt Nicolao tertio potifice Maxio moribus lai imegereind dei Eccle/ ſiã magno cõ ſilio et aĩo iuictiſſimo ꝗᷓ optime gubernãte. Ab hoc uno pontifi ce cepũt Bononieſes peculiares eccleſie filii nũcupari/uera et optãda unicuiq; libertate frui. Sic Chriſti uicarius/ſuos regit/gubernatq;ʒ ĩ libertate ſubditos / quẽadmodũ pater et proprios alit/ ſubſtẽétatq; filios. Et ſicut plures ſub eodẽ patre filii recte nequeũt gubernari/ niſi Miores maioré natu ueluti ſupiorem recognoſcant/ac uenerent/eidẽqʒ: cũ res expoſtulat/pareãt et obtẽperẽt. Sic pari rõne populi ſub prio et uniuerſali omniũ chriſtianorũ hierarca còſtituti pacifice et tràquillis animis gubernari minime poſſũt: ſi ad unũ in ordine ſuo primũ nõ reſpiciat/ſi principẽ iter ſe et totius cõtionis moderatorè imediatũ nõ habeãt. Neq; eni extrinſecus j Republica bene ordiata exquirédus é pri ceps. Cõſueta nãq; diligimus /et his qmaxie afficimur: quibus cũ diutius uer ſati ſumus. Habet itaq; Reſpublica Bononien. ſub Chriſti uicario optariſſi / mã et ampliſſimã libertatẽ. Suos imprimis / prout lubet/ et cõducere ſibi uider deligit magiſtratus / honores / munera/ aconera ſuos iĩter Ciues diſtribuit: Sed ante oẽs: qui Reipublice præſunt magiſtratus: eminet glorioſus ſexdecim Se natus: A quibus tãꝗᷓ ab Ariſtocraticis etoptimatibus tora Regiminis ſůma de pendet. Verum quia difficile é: ut diximus: Ciuilem ſocietaté et populi mul titudinem multorum imperiiſ bene regi. Exurgunt naq; aliquando factioſi Cuiues ambitiõe et auaritia ducti: ut ſtatum optimorum Ciuium peſſundent// ſeuicia ac crudelitate adeo cuncta dilaniet: ut nullo ſanguie ſaciari poſſint / et hic exitus é pene omnium rerum publicarum: quæ ſub Romano põtifice ma Zna uiuunt libertate: Ideo opereptium eſt in his ciuitaitbus unum deſignari prĩcipe n fortitudine/ prudentia/ atq; magnanimitate præcellentem: qui ut for/ tis uaſileus et inuictiſſimus / factõſorum Ciuiũ inordiatos impetus reprimat Simultates/ diſcordias /et odia inter Ciues execrabilia compeſcat/ tollatq;ꝛ. Etenim quid uobis utilitatis eſſet uiri Bononiéſes Ciuitatem ueſtram ſi upra multas Italig urbes habere præclaram/uetuſtate/ dignitate/ diuitiis / ſitu / cglo / fertilitate agri / copia rerum Qiuium præſi tantia/magnitudine populi /et quod ante omnia gloriſiſſimum eſt: oium diſciplinarum magiſtram et parentem: ni ſi et uoſ ipſi foris cum externis pacem et domi concordiam uobiſcum et uni onem haberetis? Nam pax et concordia: ut philoſophus Ingt: primum eſt et maximum in Ciuitate bonum. Ad hac deniq; pacem et concordiã ĩ populo bononienſi ſeruãdam omnia conſilia ſua confert Ioãnes B entiuolus ſecun/ dus /omnem adhibet laborem / ſtudium /diligentiã. Dies et noctes ut uerus pater patrię pro hac una Ciuitate Inuigilat: quo ab ea omnem calamitatem ꝓ pulſet / eius fęlicitatem et gloriã quo ad poſſit/ adaugeat. Non abſum a uerita te. Idem profecto mecum ſentiet quicunq; Reipublice bononienſis ſtatũ p/ ſentem omni paſſione ſemota ęqua lãce penſitabit. Habende ſunt Chriſto optimo Maximo gratie: ꝙ tam diuimm hominem huic urbi obtulerit. Cuiuſ ductu et auſpitiis aureã agit populus bononié. etaté. Veſtrã igi ur Ciuitatem hoc tpe nõ modo florẽtem / ſed fęlicem et beatà agnoſcite uiri bononiẽſes Ioã ne B entiuolo ſecundo oĩa ſapienter et fortiter diſponẽte ac moderante. Hu/ ius Magnanimi principis et armorum ducis linuictiſſimi pclaras laudes et ma Znificentiſſima geſta: quæ ẽt longiſſimis Annmalibus explicari non poſſent iĩ hac tẽporis anguſtia haud quaꝗ attigere auſus ſum. Nuc uero ad liberalitatè ueſtrã explicãdam et Munificẽétiã largiſſimã ĩ diui Frãciſci alůnos exhibitã mea decurrit orato. Vnt enim alig et fuerũt uiri pᷣſtãtiſſimi:qui liberalitatiſ officia nõ paupibo ſed diuitibus et illuſt ibus hoĩbo imprieda eẽ affirmarent. Hinc illa Plau Ni deteſtada ſententia. Male meretur/qui mẽédico dat: qd edat: Nam id qd dat perit /et illi producit uitã ad miſeriã. Cicero uero ĩ ſuis officialibus libris ait. ka eni /ut mihi uider ualde decorũ patere domos hoium illuſtriũ hoſpitibus illuſtribus. Et rurſus eodé loco dixit. S pe Idoneis hoĩbus egentibuſ aliquid de re familiari ẽ ĩptiendũ: Qd ſi idoueis / ideſt his ttũmõ: qui reſtituere/ ac re/ ferre gratiã poſſũt/ Marcus Tullius Intellexit/ grauiter aberrauiti liberalita/ tisq; munus: qd ſola utilitate menitus eſt Mercenariũ fecit. Nõò ſic idoneis clargiẽdũ é hoĩibus /quos re humanarũ opulétia gratiã nobis ãpliorem rela tfuros ſpamus. Nec a uiro liberali quicꝗ dadum ẽ / niſi ſit ĩ alterù beneficium: Quod aũt ſola ſpe remuneratõis fit/beneſicii cõditõem atq; naturã pdit. Naà dare pie / recte piter /et iucundę tria potiſſimum ſũt: quæ phõ teſte liberalis ho minis dationem Integrat/atq; pficiunt. Is profecto pie datg boni cã et Dei ꝗ maxime honorãàdi gratia dat. Sed quid ad ipſum Deum honorandum aptius coõuenientiuſq; dari poreſt /ꝗſacra religioſorum hominum cõtionem in Dei ð . — — — — — — hita ſio em lo u la m. 4 No ag tuns De bhonorem et gloriam congregatam ſuis alere facultatibus Alimoniis ſubſten tare opportunis? Pie igitur et recte damus: cum huiuſmodi Apoſtolicis ho minibus pro communi hominum ſalute in eccleſia Dei laborantibuſ/uite ſub ſidia religionis gelo miniſtramus. Na hieronymo atteſtãte Apoſtolicis uiris et Euãgeliz atoribus Chriſti in neceſſariis uſibus nolle tribuere ſeipſum cõ demnare eſt. Non male Itaq; meretur: qui pauperibus uolunfariis et mendi cis hominibus /ſola pietate et religione motus de ſuis pro tempore exhibet facultatibus / nec illis uitam ad miſeriam producit: ut ille dicebat: S ed eos po tius ad gratiarum actionem et ad maiorem uirtutis cumulum accendit: quũ ſibi in paupertate et mendicitate humiliter perſiſtentibus ſubueniri a Chri ſti fidelibus diuina quadam diſpoſitione cognoſcunt. Non perit etiã id/ neq; uaneſcit/quod huiuſmodiraendicis et calamitoſis confert᷑ hominibus. Quin immo Cicerone etiã præfato libro docente propenſior benignitas es debebit in calamitoſos Iniſi forte erunt digni calamitate/ Digni uero calamitate no fut qui ſe pauperes Chriſti uoluntarie fecerunt. In his tamen: ut Idem aſſerit: ꝗ ſe adiuuari uolent/non ut ne affligantur: Sed ut altiorem gradum aſcendat reſtricti nullo modo eſſe debemus. Sed quæſo quis uiatorum et peregrinan tium hominum altiorem gradum aſcendit perfectioréue ſintum aſſumit/ꝗ ꝗ ſe ordinis Minorum profeſſorem libera vfficit uoluntate? Sunt etenim Fra/ tres Minores illius ſancte Regule profeſſores/quæ ut Nicolaus terfius pon- tifex Maximus Inquit/euangelico fundatur eloquioſuite Chriſti roboratur exemplo / fundatorum militantis ecc eſie apoſtolorum eius ſermonibus acti/ buſq; firmatur. Hæc eſt apud Deum et patrem munda et immaculata Reli gio:quæ deſcendens a patre luminum per eius filium exemplariter et uerbali ter Apoſtolis tradita et demum per ſpiritum ſanctum beato Franciſco et euũ ſequentibus inſpirata: Totius in ſe quaſi continet teſtimonium Trinitatis. Hæc eſt: cui aiteſtante paulo nemo decetero'debet eſſe moleſtus/quam Chri ſtus paſſionis ſue ſtigmatibus confirmauit uolens Inſtitutorem ipſius paſſio nis ſue ſignis notabiliter inſigniri. hæc ille. Magna ergo laude hi digni ſũt/ et maximis afficiendi præmiis: qui ordinis Minorum profeſſoribus euangeli ce perfectionis et uitę Chriſti imitatoribus fauores et ſubſidia ad bene uiueu dum conferunt: eis q; cum oportuerit magis / ꝗ diuitibus et Illuſtribus libera litatis officia hilariter et Iucundę impartiunt. Commendant ueteres hiſtori ci Fabium Maximum: et liberalitatis præconiis extollunt: quia unicum uendi dit fundum pro captiuis de maiu Hannibalis redimendis. Commendant bieronem Syracuſanorum Regem: qui audita clade: qua Romani apud llacũ Traſimenum erant afflicti: Ingens auri Triticiq;: et ordei pondus pro ſuble uanda Romanorum Inopia ad urbem miſit. C ommendant Buſam feminã Ditiſſimam: quæ Cunnenſis prælii reliquias intra Canuſina Męnia ſubſtẽ tauit. Commendantuos modo uiri bononienſes: commendabuntq;: quo ad uixerint patriarce Franciſci filii opportuno tempore intra Meęnia ueſtra S — äl excepti/ facultatib ueſtris ſubſtétati alimòiis dapibuſq; Plurimis recreati / atq; refecti. Equidem ſcimus fere omnes / quãta animi magnitudine / quantoue magnifico et ſplẽdido apparatu uos ipſi in hac florétiſſima ciuitate ueſtra et le gatos plurimos aliquãdo ſuſcepitis / Pricipes/ ac Duces illuſtriſſimos magni ficẽtiſſime honoraueritis. Verũ ex his oĩbus liberalitatis et magnificétie opi bus nõ tatũ mihi credite/er pmii/ atq; glorie uobis oĩbus acquiſiuiſtis / ꝗtũ hoc fęlici tpe/quo hũc pulcherrimũ Medicãtiũ cetũ hãc peculiaréẽ Chriſti Redem / ptoris noſtri familia in urbe ueſtra deuotöe magna ac pietate recepiſtis. Naã de ſuſceptis in noĩe ſuo paupibus ueritas ait. Qui uos recipit/ me recipit: et qd uni ex minimis meis feciſtis / mihi feciſtis. Quid igitur præſtãtius /quid ue glorioſius ꝗᷓ dei uerbũ in ſuo recepiſſe hoſpitio / et alimerũ uictũq; ſuo præ buiſſe Redéptori? Na Abraã et Loth hoſpitalitatis officio cõmédati / du hõi/ nes recipe exiſtimabãt: Angelos ſuſcepunt. Sic uos uiri Bonoieſes dũ pau pes ſeraphici Frãciſci Alũnos hoc tpe ſuſcepiſiis / pro fide et deuotõe ueſtra Dei filiũ ſine dubio ſuſcepiſtis. Verutamé: quia nullũ officiũ Cicerone teſte refereda gratia magis neceſſariũ é/ne nos ipfi: ꝗbo et uos tã liberales / ac mu/ muficos pᷣbuiſtis deteſtãde ĩgrartitudis crimè icurriſſe uideamur/exhibita nobiſ Beneficia bono et grato ĩprimis aio ſuſcipimus. intra cõòſciétias noſtras ĩ de/ lebiliter recludimus/referre gratiã pro uirili noſtra cupimus Nã ut aliarum oĩum uirtutũ /ita gratitudinis tota eſtimatio ad aium redit. Quo mõ diſertus ét/ꝗ tacet/fortis ẽt/ꝗ cõpreſſis maibus/ uel alligatis / ita gratus &/ ut ige Sene ca: ꝗ uult tatũ/ nec heèt huius uolũtatis ſue ullu aliũ / ꝗᷣſe teſtẽ. Optamus ita q; oés. Cupimus/flagrãtiſfimo aio deſideramus ueſtris iĩ nos benemeritis de bitã pro cõditòe noſtra repẽdere uicé. S ed ꝗa nihil nobis cuũ hoc ſeculo/ac ter rena uita propriũ é. Nihilq; àplius a nobis regri debet / niſi ꝗtuũ aĩo et aſſiduiſ apud deũ pcatõibo ualemus /Id a nobis tãtumõ accipite uiri Bononiéſes: qd méte/qd aio: qd itimis offerimus pcordiis. Offert ſe igitur ãte oẽs Magnifi cctiis ueſtris Reuerédiſſimus pater Fraciſcus Saſon Militig noſtræ Dux et Impatox diligétiſſimus: cuius mãdato ego gratias uobis héo imortales pro benefitiis uris àpliſſimis ĩ huc ordiné cure ſue cõmiſſũ accõmodatiſſimo tpe collatis: Accedit eni ptio rei ieſtimabile Momẽtũ occaſiõis. Offerũut ſe piter uobis oĩbo ꝓuiciales miniſtri uiri ꝓbatiſſimi/ pclari quoq; Theologic magiſtri cęteriq; oés ſacratiſſimi ordinis minorũ ꝓfeſſores. hi uno aio/ una mẽte/uno ore hãc ueſtrã ĩ eos hoſpitalitaté extollét/liberalitatẽ munificẽtiãq; mirũ ĩ mo du pᷣdicabut/ Bononiéſiũ noméad ultimas mũudi ptes deferet ſümuũq; deũ/ ac patrèẽ affectõe pcipua ꝓ ſtatu ueſtro rogare nõ deſiſtet: ut/ ſicut Raab meretrix ꝗa lIoſue nũcios benigniſſime excepit/ab hoſtili iuaſiõe cũ oĩ domo ſua libera I fuit/ſic populus Bononieéſis: ꝗa Chriſti nuncios et pcones humaniter et be nigne ſuſcevit/ ab externis malis et ab iteſtinis ſeditõibo di a ſit clemétia li- beratus. Et ſicut uiduę ſareptanę: quę Helya pauit/oleu et farina nõ defecit: ſic piis et deuotis Bononiéſibo: ꝗ humiles paupis Fräaciſci filios opulẽter his diebus enntriuerut: Reipublice ſue ſtatus ſub Chriſti uicario: Bentiuola do mo regnante haud quaꝗ deficiat: Sed in euum ſempiternum Deo continue protegente duret fęliciter/ atq; perſiſtat. Dixi. 1. eein /guantone neſtm ere os magni lcite opi sgrühoc ti Redem is. Ni d wapite ſätins guil nig ſuon Alti ühoi eſes lü an lotöe ueſtnn icerone teſte tales acmu lubia nobil nolens ie/ ut alamm nöiſerus uigt dene Mtamus it nemertts de ſeculonncter o caſſiduil nleſes:ch s Nagniß ſarr Deré unnls luno e rütſe pter genagi Amite uno pmmiti im ubmert mwſalben muurrabe donen 1 1nocarct . Ulierhi olc eunuon out 7 5 4 S „ ==⸗ l Köfir Ludouici Imolenſis ex ordine Minorum Theologiæ profeſſoris Omtio ad populum Bononienſem tempore quo Generale fratrum Minorum Cõ cilium in ciuitate Bononienſi eſt celebratũ Amo. M. cccclxxxxiiii. Aluiſſem ego Viri Bononienſes: maluiſſem profecto / ut ex ordine Diui Frãaciſci ſacratiſſ imo:in quo uiri ꝗplurimi coexiſtunt magna m Doctrina / et eruditione prediti: Alius omnino fuiſſet electus: qui hoc orandi munus obiiſſet: quod mihi exiguo et ex omni ceru Mino rum minimo oblatum in preſenti eſſe cognoſco: Nam quu oculos meos un diq; circũfero/ et in tam ampliſſimo conſpectu me nunc conſtitutum eſſe ani maduerto: uereor ſummopere eum me in dicẽdo preſtare poſſe: cui aures ue ſtras et doctos et eruditos uiros audire ſolitas accomodare ꝓquo animo parũ per ſubſtineatis. S cio preterea/ cum uiros hic cemam in omni diſciplinarũ genere exercitatiſſimos/ ac cumulatiſſimos nihil preclari / aut noui afferri poſ ſe: quod t anta expectatione dignũ auditorũ animos magnopere delecter. Quare ab iniuncto mihi dicendi onere: quod graue admodum et humeris meis impar exiſtimo: liberum me eſſe peroptabam. Verum: cum a uobis om nibus pro Inata benignitate ueſtra/ proq; affectione ſingulari er precipua in ſacratiſſimã Minorum religionem aurium clementiam nunc mihi preſtari ui deam / ex ueſtro in me mitiſſimo intuitu fortem animũ inducens er collapſas iam uires reſumens id muneris: qd mihi a patre noſtro Reuerediſſimo'iniun ctũ e: cui obtéperare ſanctiſſimũ puto: quâtum mibi ingenii facultas ſuppe tet: fortiter exequar et audactde. Icturus enim ſum niri Bononiéſes de liberalitate ac Munificétia ue d ſtra in hunc florentiſſimũ Religioſorũ cõuentũ tã prõpto et iucundo animo nupꝑ exhibita et mirifice demonſtrata. Sed anteaꝗ pro ſuſce pti muneris mtentione uerba faciã de dignitate et excellétia urbis ueſtr /deq; feęliciſſimo ipſius ſtatu pauca quęda pꝑſtringã / ueluti gratiſſimũ quoddã et iu/ cũdiſſimũ ſermonis noſtni pludiu. Non mihi deeſt initiũ in extolleda et magnificãda urbe ueſtra præſtatiſſimi Ciues /equidé: ut ſeutio: Innumeris G decorada Titulis. Eam imprimis adeo uetuſtã ec còperio: ut ĩ ſuis primor diis inueſtigãdis oĩum excedat memoria ſcriptorũ. Quippe Plynius ille ueronen. in cõmeutariis naturalis hiſtoriæ Bononiã iã dudu felſinã uocitata ſcribit/ et urbiũ: quas Ethruſci ultra Appeninũ habuere:primaria fuiſſe affir/ mat. Silius quoq; italicus poeta quidé ingenioſus urbs Bouoniãa/ potẽta- tu / opibus et rerũ geſt tarũ gloria ẽt ante Romã cõditã floruiſſe oſtédit: cũ Bo nonienſes priſcis illis téporibus adeo potuiſſe ſcribit/ut Aeneeę aduerſus Tur nũ Rutulorũ regé in lauréti agro belligerãti nõ mediocre præſidiu attulerint. Sujůt et et nòônulli: qui inter antiquifſima oppida ab umbris quòdã ĩ his ꝑ tibus occupata felſinã: quæ nũc Bononia dicitur: reponedà eé arbitrantur. Etenim umbrorum gens teſte Plynio italię fuit antiquiſſima. Huius ciui tatis potétatũ piter et antiquitaté/etſi pleriq; ſcniptores referat/cõditoré tamẽ tã uetuſte urbis ſileétio ptermittũt. Sed his antiquioribus obmiſſis: quæ pro Piquiora nobis et certiora ſut: breui pꝑcurramus. Anno ab urbe Roma cõdita 66 324. 42* „ — 3 4 5 6 — Copyright 4/1999 VXVMaster Gmba WwwW.yXyVmaster. com 2 1 VierFarbSelector Standard“-Euroskala Offset