Gb323_fol-TAB_EX2 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Sententiarum libri IV, Tabula A Petrus, Lombardus, Paris, Bischof —— N125 11977822 021 Huuunpmrnummemindaan — Tübingen ðẽẽ — — — ☛ —c. Tabi cum 5 ☛ . „ ℳ 6„ SSZõ .44 ntura. Bonau⸗ — ) * honauentt ſuis vſi corseffu nnſſoiß Innech eſevelat = = miibiimp: Meereturp . ſ gie . Denigzcn pitulaon⸗ . iſutſent brniquim publichc gedicice ſce. depn ſbidinede nonferre. tumech. cebꝛotain mgomnini. ercecis ſuepols⸗ ſumnonſat us iucicr geretipa Mais (daſt 1 “ . iney Ajliiſt. Ablaäuns⸗ tperſun Ariinsr Norantr Aheinsi auſam i gtinns nebbium ekfiin „ R Pute g⸗ mceoi Pptin gtule Möſin 8– R 1 . ſiue pꝛoli exercitij paris emulationẽ inuitatoꝛ. De littera Jobannis bekenbaub moguntini in ſcripta diui nauenture cum textu ſententiarum tabula. quam ſiquis vſui ſuo mancipauerit. aſſumat oꝛo ſtudioſi le ctoꝛis officium non curioſi. et pꝛonioꝛ ſit indicem re miſſiõis ( vbi deeſt )in coꝛpꝰ libꝛi ex tabula dſnare ꝙᷓ me cõuicijs moꝛdere.ſecũ reputans id foꝛte actuz eſſe vel alterius negligentis quã nullus eque mentis mihi impꝛoperat.vel ſi mea incuria. iure veniam illa meretur pꝛopter operis nouitateʒ. que dum me plu/ ribus intendere coegit.ab oim eximet quoqʒ cõtume lijs ſi quãdoqʒ vnum e pluribus occurrat omiffum. Deniqʒ cuʒ ſint tot de vnaquaqʒ re iudicia quot ca/ pita.ſcio non defuturũ.laboꝛes meos alioꝛũ qui gra/ ti ſunt ſentẽtia ꝓbari. alioꝛum qui cretici ſunt repꝛo/ bari. qui moꝛe ſuo cum nihil vnqꝙᷓ ad litterariaʒ rem/ publicã cõferre didicerunt.boc tñ vnum ſolum egre gie didicerũt in quo artifices ⁊ magiſtri inſignes eua ſere. depꝛauare ſcʒ ſtudia alioꝛum. tanta plerumqʒ; libidine detrabẽdi flagrantes.vt dum vel iolcranchs non ferre.vel cõmendanda viciare pᷣſumant. ignoꝛã tiam et ebetudinem pꝛopꝛiam oſtendant. et quidem crebꝛo tam crud.illoto.et tedioſo ſermone vt pꝛeter ignominiã. dedecus.et pudendũ ruboꝛẽ nibil referãt mercedis. Ergo ſi efrrenata illoꝛuʒ lingua. repertoꝛij * s8 quã ex bonauentura et lombardo enixus ſum non ſatis idoneus parens et autoꝛ fuero iudica „ tus. iudicer ſaltem idoneus doctioꝛum qᷓ ſum ego ad Si imponatur ad ſignificandũ omne creabile queritur vtrum a ſit finitum vel infinitum. li. j. diſtin. xliij. ʒo. blatiuus upliciter in hac oꝛatiõe verbũ Ablatiuus conſtruit dup eſt dei filius natura nõ voluntate ſcz vel in ratiõe foꝛme.vel in ratione pꝛincipij.li.j.diſt.vj.2. et in ſi- mili diſt. xviij. 4. lem vt in auctoꝛitate iſta. omnia ſunt vera verita⸗ cc prima. li.j.diſt. viij.16. Ablatiuus quandoq; exponitur et per ſuum accuſatiuũ.li.j.diſt. x. -. W Ablatiuus reſpectu paſſiui ⁊ ntũs reſpectu actiui im poꝛtant rationem pꝛincipij.li.j.diſt. xv.⸗. 27. Ablatiuus interdum dicit cõcomitantiam interduzʒ cauſam. li.j.diſt.xviij..Et e.d.S. Ablatiuus dupliciter determinat verbum ſicut ⁊ ad uerbium. li.ij.diſt.xix.21. Ablatiuus in qua babitudine conſtruit cuz dicit᷑ pa ter et filius diligũt ſe ſpũſ⸗ ancto. li. j.diſ. xxxij. i3. MAblutio Ablutio exterioꝛ que eſt ſacfᷣm q̃ nõ.li.iiij.di.ij.ʒx. Ablutio et coꝛpus pꝛo quo ſtant in diffinitiõe baptii ₰ matis. li.iiij. diſt. iij. 1. Mboꝛtum Aboꝛtũ pꝛocurãs qũ eſt bomicida li iiij di. xxxſ. 4. Aboꝛtiui fetus non reſurgent qꝛ non vixerunt. libꝛo . iiij. diſtin. xliiij. h. re Abſolui quare nõ Ablariuus interdum dicit cauſam exemplarẽ foꝛma pꝛepoſitionem ꝑ — — . Abꝛabe in lumbis an debuerit vel poterit xpᷣi caro de cimari libꝛo.iij.diſtin.iij.d. . Abꝛabe ſinꝰ qͥd li.iiij.di.j.5ðs. ⁊.S⁊. Et e.li.di.xlv.i3. Abꝛabe caſtitati nõ pꝛefertur virginitas iohãnis lib. iiiij. diſtin. xxxiij. c. et diſt. xxvj. 14. , . Abꝛahe fidem et deuotionẽ quõ voluit voluntas dei fſ̃ filij imolationẽ quã tñ fieri pcepit li.j.di.xlv. 12. Abꝛabã quõ adoꝛauit tres angelos li. iij. diſt. ix.»7. Abꝛahe circa criſti incarnationem credulitas lib.iij. diſtin. xxiiij. 10. . Abꝛabã mentitus nõ eſt. dicẽs ſe cũ filio quẽ imola/ turus erat ad ſuos reuerſurũ li.iij. diſti. xxxviij.19. Abſcondita — ſententiarum li.j.in pꝛolo.5. De abſolutiõe pniali Abſolutio quare fit ꝑ modũ depꝛecatiuũ ⁊ indicati⸗ uuñm li. iiij. diſt. xvij. 55. Abſcondita quatuoꝛ que tractant in quatuoꝛ libꝛis Abſolutionẽ nẽo recipit niſi bẽat caritatt. aut ĩ paci pio ↄfeſſiõiſ aut ĩ medio.aut iĩ fine li. iiij. di. xvij. 9 5 Abſoluẽdi ptãs hẽtur quiqʒ modis li.iiij. di. xvij. 9 Abſoluere quare põt ſacerdos ſuũ pꝛelatũ ⁊ nõ alie/ num ꝑꝛochianũ li.iiij.diſt.xix.8. Abſoluere quando põt inferioꝛ id quod ſuꝑioꝛ ligat libꝛo. iiij. diſt. xx. 59. 3 Abſoluere a culpa quomotd dicit᷑ ſi ufficiens punitio libꝛo. iiij. diſtin. xxj. S. Abſolutio ſacerdotis fit irrita in quatuoꝛ caſibus li. iiij.diſtin.xxj. cõ. De abſolutione ſacerdotum vide plura in dauis et in ſacerdos. e abſolutiõe indiciali Abſolutio qñ recipit iterationẽ li.iiij.diſt.xviij.25. Abſolui an poſſit aliquis inuitus li. iiij. diſt. xviij. 78. Abſoluẽdi⁊ excõicãdi ptãs ↄſiderat᷑.vel Put de iure vel ꝓut de facto li.iiij. diſt. xviij. ibidem õt quis inuitus cũ pater coꝛpaliſ poſſit bñficia pſtare filio inuito li.iiij.i.xviij. 29. Abſolui quare non poteſt quis inuitus cuʒ excõicari poſſit inuitus li.iiij. diſt. xviij.8o. Abſolui non debet aliquis inuitus quãuis non emẽ detur ſed deterioꝛ effciat᷑.li.iiij.diſt. xviij.Sr. Abſolutio qualiter debeat fieri li.iij.diſt. xviij. S2. Abſolui a quo quis poteſt li.iiij.diſt. xviij.Ss35 Abſoluere põt ab omi excõicatiõe epus vel ſacerdos pꝛopꝛius exceptis ſex caſibus li. ilij. diſt. xviij. S 4. Abſolui nõ põt clericũ ꝑcutiens niſi a papa exceptis octo caſibus li.iiij.diſt.xviij.s. Abſoluere an poſſit ſacerdos pꝛochianos a crimine in quo cum illis ꝑticipat li.iiij.diſt.xix.ʒꝝ. Abſoluere quare pot inferioꝛ ſuꝑioꝛẽ ſᷣ nõ excõicare libꝛo iiij diſt vix 56. Abſt gberé D Abſtractum nomen imponitur foꝛme 79 foꝛma li... diin.ifnTTss Abſtracte quõ dicitur in diuinis quicquid dicitur cõ crete libꝛo.j.diſtin.xij.2. Abſtrabi aliquid ab aliqͥ ẽ dupliciter li.j.di.xxvij.ꝛ 4. Abſtractio quãdo facit illud ſimplicius a quo aſtra hitur libꝛo. . diſtin. xxxiiij. .4. i Abſtractio eſt duplex et quomõ xpᷣus potuit abſtra- 3 2 „ - Sez/s ☛ „ here libꝛo. iij. diſtin. xiiij. 58. —Accedere Accedit verbum ad elementum et fit ſacramentum quomodo intelligitur li.iiij.diſtin.vj.S5 Accidens Aecidens tria dicit vel accidentis tres pꝛopꝛietates. libꝛo. j. diſtin. viij. 9. .. Aceidentis due pꝛopꝛietates li.j.diſtin.xxvj.s. Accidẽtia quõ nõ poſſunt variari li.j.diſt.xxvj.2. Accidens quõ comꝑatur ad ſubiectum pꝛimuʒ et ad ſubiectũ ꝓximũ.li.j.diſtin.xxvj.S. . Accidens eſt qdð adeſt vel abeſt pꝛeter ſubie.coꝛ.cui ęccidenti còueniat iſta diffinitio li.j.diſt. xxx.ia. Aecidens et compoſitum quõ poteſt et non põt eſſe in re ſimplici libꝛo.ſ.diſtin.xxxvij.o5. . Accidens comꝑatur multipliciter li.ij. diſt.xxvj.i9. Accidentis et ſubſtãtie nobilitas.et accidentis ⁊ ſub ſtantie bonitas pꝛopꝛie non habent comꝑari libꝛo ij. diſtin.xxvj.2 o. Accidẽs quõ eſt nobilius ⁊ ignobilius ſuba ibidem. Accidens quomodo eſt ſimilius ſubſtantie q; ſubſtã tia libꝛo.ij.diſtin.xxvj.ꝛ1. Accidens non eſſe ſtabilius ſubſtantia quomodo in/ telligitur libꝛo.ij.diſtin.xxvj.ꝛ 2. Accidens qð nõ habet oꝛtuʒz a ſubiecto quare nõ mu tatad mutationẽ ſubiecti li.ij.diſtin.xxvj.28. Accidẽs nũerari ꝑ ſubam quõ intelligit᷑li.di.xxvj.38 Per accidens reduci ad per ſe quomodo intelligitur libꝛ0. ij. diſtin. xxxiiij. 28 Accideus aliter dicit᷑ de ente pꝛout eſt differentia en tis aliter ꝓut eſt differẽtia cauſe li.ij.di.xxxvij.6. Accidentale meritum quid ſit li.ij.diſtin.xl. s. Accidẽtale pᷣmiñ in plus eſt qᷓ aureola li.ij.di.xl. . Accidens poſſe tranſmutari circa ſubiectum quomo do intelligitur libꝛo.ij.diſtin.xlj.17. Accidens non poſſe alterari quomodo intelligit᷑ lib. ſiij. diſtin. xxii. 70. Accidens ſpirituale nõ eſſe in ſubiecto coꝛpoꝛali quõ intelligitur libꝛo.iiij.diſtin.ſ... ·· Aceiqdens coꝛrumpit᷑ dupliciter li.iiij.diſt.j.ↄ2. Accidentia an poſſibile ſit eſſe in ſacramẽto altaris ſi ne ſubiecto etiã ꝑ miraculũ li.iiij.di.xij.q:j.a.Reꝰ.⸗ Accidentia in ſacramento altaris nũq;ᷓ participãt ra tionem ſubſtantie li.iiij.diſt.xij.iʒ. Accidens quõ dicit᷑ ens per ſe libꝛo.iiij.diſt.xij.i4. Accidentia ⁊ ſi ſint in ſacramẽto altaris ſine ſubiecto tũ ꝑ hoc intellectꝰ nõ ſit infirmioꝛ li.iiij.di.xij. 20. Accidentia eſſe ſine ſubiecto in ſacramẽto altaris an ſit verum li.iiij.diſtin.xij.q.iij.c. Rꝰ.2. Accidentia ſiue ſpecies euchariſtie an poſfint couer⸗ ti in alimentum li.iiij. diſt. xij.q. j.d. Accidentia in euchariſtie ſacrameto an habeãt vim cõuertendi alia in ſacramentũ vt qñ vino cõſecta⸗ to apponit᷑ aqua li.iiij.di.xij.q.ij.e.Re.28. Accidens cum ſubſtantia non occupare maioꝛẽ locũ quõ intelligitur.li.iiij.diſtin.xij.ʒ.Scribat᷑ hic ad ſpacium vacans.mathematica. “ Accidens fractionis in ſacramento altaris quare eſt acctionis ſuſceptiuũ li.iiij.di.xij.¶7. 2 Ae cidentia videntur eſſe in ſacramẽto eucbariſtie in ſubiecto.⁊ tamen in nullo ſunt.ergo ſimiliter vide tur ibi eſſe fractio.et tñ a nullo eſt li.iiij.di.xij.S. Accidẽs duplex⁊ qð altero nobili?li.iiij.di.ixlix. . „(Accipere Accipiens non poteſt ſſe inequalis ei qui dedit.quò intelligitur libꝛo.j.diſtin. xx.2. H Accipere duo dicit libꝛo.j.diſtin. v. 5. ((Acceptare Acceptatio duo reſpicit libꝛo.ij. diſtin. xxvj. i2. (Accolitus Accolito quare tradit archidyaconꝰ vꝛceolñ et cereũ et quare magis dicitur a cereo ferẽdo q; vꝛceolo ⁊ quis ſit actus eoꝛũ pꝛincipalis li.iiij.di.xxiiij.ꝗo. WMXcCcCuſare Accuſabit nos in iudicio extremo demon et coꝛur̃m libꝛo. ij. diſtin. viij. 6. Ngere Actio quedam ſeu verbũ actiuũ ſo i reſpicit paſſum quedam paſſum et alium terminũ li.j.di.xv.15. Ackioe Dupla ſcilicet vᷣm rem et ſm modum libꝛo Actio mala quõ eſt a deo⸗ li.ij. di. xxxij.Io. Actio eadẽ poteſt eſſe culpe ⁊ pene ſed ſub alia⁊ alia ratione libꝛo.ij.diſtin.xxxv.18. Actio eadem põt eſſe voluntaria ⁊ inuoluntaria lics ſub alia et alia ratione. ibidcan. S=DD Actio omnis ſᷣm ꝙactio an ſit a deo libꝛo. ij.diſtin. xxxvij.q.j.a.Re.S. “ Actiont᷑ omnẽ que eſt a voluutate bona.bonam eſte qu intelligitur libꝛo.ij.di.xxxvij.o. Actio ſpſtrata ſiue ſubiecta peccato an tota ſit a deo an tota a li.ar.an pars a deo.et pars a li.ar.li.ij.di. Actio ſubſtrata peccato quõ babet deum vt moueni pꝛincipale libꝛo.ij.diſtin.xxxvij..lX. Actio iniuſta ſᷣm ꝙ hmõi an ſit a deo libꝛo. ij. diſtin. xxxvij.q.j. d. Re. 26. Actionem malam ⁊ iniuſtam ſecundã ꝙ buiuſmodi eſſe a eo.ſi que rationes ſonare videntur quomõ ſunt intelligede li.ij.di.xxxvij.27. et ꝑ totum. Actionem ad inanem gloꝛiam referre taniᷓ ad fineʒ quomõ eſt a deo li.ij. di.xxxvij.ʒo. B Actio foꝛtuita ſᷣm ꝙ foꝛtuita eſt.an ſit a deo libꝛo.ij. diſt. xxxvij. q. ij.e. Reꝛ.⸗353. Actio vel opus vel operans quõ /ſemper tendit vi reſpicit ad bonum libꝛo. ij. di.xxxviij.ꝰ. Actio deliberatiua cum diuidat᷑ in bonam et malaʒ aerac ee vder dakerentias oppoſitas li.ij. diſti. ſ. q. j. a. R. 7. . Actio deliberatius poteſt babere duplicem bonitatẽ ſcilicet naturc et moꝛis ibidem. Actio vna et eadem quando poteſt eſſe bona et ma/ la libꝛo.ij.diſtin.xlj.¶ĩn. Actio inchoata ex caritate et terminata in vanitate quomodo eſt vna li.ij.di.xlj.ꝛ3. , Actio deliberatiua cum diuiditur in bonam et malã an diuidatur per vifferentias eſſentiales ac accidẽ talis libꝛo:ij.diſtin.xlj.q.ij.b. NR.⁊ 5. Actionis deliberatiue diuiſionem per bonam ⁊ ma⸗ lam eſſe per diſferentias eſſentiales⁊ intrinſecas ſi que rationes ſonare videntur quomoto ſunt intel ligende libꝛo.ij.diſt.xlij. . et ꝑ totum. . Actionis deliberatiue diuiſio per bonam et malã an De littera ſit per differentias immediatas.an ſit ponere diffe rentiam terciam ſcilicet actionem indifferentem li bꝛo. ij. diſtin. xlj. q.iij. c. E.22. . Actio non oꝛdinata ad deum tanqᷓᷓ ad finem eſt tri/ plex et quomodo quelibet eſt mala vel non. libꝛo ij. diſtin. xlj.2 . HMUDcA Actiones noſtras nullum habere medium inter bo/ nitatem et maliciam pꝛo eo ꝙ nec voluntas nec re tributio. babet medium non ſequit᷑ li.ij.di.xlj.29. Actionis oꝛdinatio ad deum tanq́; ad cauſam emfciẽ- tem vel ad pꝛincipium penes quid attenditur lib. ij. diſtin. xlj. 0)/. Actio meritoꝛia non nem ad deum et qu diſtin. xlj. 52. et. 35. Actio omnis et intentio eoꝛum qui ca mala libꝛo.ij.diſtin.xlj.a.b.c. Actio petitoꝛia ⁊ actio poſſeſſoꝛia quid dicatur libꝛo iiij. diſtinctiõc. xlj. 2. Actio tranſiens vt plurimum relinquit effectum per petuum ſiue diuturnum libꝛo.iiij.Siſt.xlj.i 5. Actus conſideratur dupliciter vt oꝛigo et vt accidẽs et quõ ſpiratio eſt actus patris et filij li.j.di.xj.ꝛ. Actus pᷣm quem perſona reflectitur ſupꝛa ſe qua ra/ tione eſt eſſentialis libꝛo.j.diſtin.xv.⸗2. Actus iudicatur bonus dupliciter li.ij.di.vij.10. ſemper exigit actualem relatio/ id ſit habitualis relatio libꝛo.ij rent fide an ſit Actus dicitur malus dupliciter libꝛo.ij.diſtin.vij.i 1. Actus eſt perfectio potentie quomõ intelligitur.lib. 1.diſtin. xviij.20. Actuum quattuoꝛ genera remouentur a deo. diſtinctiõe.xlij.7. Actus potentie duplex eſt.et quomedo potentia di/ uina eſt infinita in ratiõe operãdi li.j.di.xliij. . Actu manente non poſſe deleri culpam quomodo in telligitur libꝛo.ij.diſtin.xxxij.14. Actus foꝛme eſt duplex.et quomodo foꝛma ẽ in actu continuo libꝛo.ij.diſtin.xxvj. 6. Actionis non eſt agere.coꝛruptioni re quomodo intelligitur libꝛo.ij.di.xxxv.II. libꝛo. j. * tebponi. libꝛo.iij.diſtin.xxxiiij.39. Actualis peccati deletio requirit attri Adam et ſi non Age coꝛpus quare factum e s non eſt coꝛrũpe Actus omnis et voluntas omnis bona eſt inquãtuʒ eſt libꝛo.ij.diſtin.xxxv.d.ł.f. Actus mali an poſſint eſſe boni ſiue a deo lib ſtinctiõe. xxxvij.a.b.c.d. Actus volendi magis depꝛauatur a malicia exiſten/ te in obiecto qᷓ; actus intelligendi duplici ratione. libꝛo0. ij. diſtin. xxxix. i. Actus quo voluntas natura nuerſus vel diſtinctus ſit ab eo quo voluntas vult deliberatiue malum libꝛo.ij.diſtin.xxxix.2. ₰ Agde coꝛpus quomo liter vult bonum. an di / Actus an penſari habeant boni vel mali ex intentio⸗ ne vel fine libꝛo.ij.diſtin.xl.a.et per totum. Acctuale peccatum omne tam moꝛtale ꝙᷓ; veniale.an ſit voluntarium libꝛo.ij.diſtin.xlj.q.j.d.NR.ð 6. Actus tripliciter numecratur ſcilicet ſubiecto.tempo/ re et ſpecie ſine termino.libꝛo.iij.di.viij. 9. Actus termiatio dup itur. e dDicit actus terminationem libꝛo.iij.di. viij. 23. Actus diuerſificari per obiecta quomodo intelligit. libꝛo.iij.diſtin.xxiij.22. Actus charitatis quomodo pꝛeſu libbꝛo. iij. diſtin.xxiiij.3. Actuum diuerſoꝛum diuerſos eſſe babitus quomo/ do intelligitur libꝛo.iij.diſtin.xxvj.ĩ 7. Actus aliquis poteſt eſſe alicuius virtutis tripliciter libꝛo.iij.diſtin.xxvj.28. — liciter dicitur.et quomodo bis pponit actum fidei . „ . S * „ . Agam non appetijt diuinitatem Agde plures pꝛerogatiu Agcdam cum poſteritate Actus aliquis poteſt dici babere modum tripliciter. libꝛo.iij.diſtin.xxvij.-sil. Actus dicitur eſſe ex aliqua virtute dupliciter. libꝛo iij.diſtin.xxviij. 8. ””MVBßU Actus vnus quomodo poteſt alteri ĩ gloꝛie ſtatu an Actus cuius conſuetudo eſt mala de ſe non ſemper eſt malus.libꝛo.iij.diſtin.xxxix.i. j itionem cum fi⸗ de.ſed oꝛiginalis tantum fidem li.iiij.diſt.j.. Itẽ ibi ponitur vt remittatur oꝛiginale.ponat᷑ vt remittatur actuale. ”MVD Actus quando eſt naturalis.quando eſt partim na/ turalis partim ſupꝛa naturam et quando eſt mira culoſus libꝛo.iiij.diſtin.xij.ð 7. Actus foꝛmari poteſt a gratia dupliciter. libꝛo.iiij. di ſtinctiõe. xvij. 59. Actus aliquis dicit deoꝛdinationem mentis ad deuʒ aliquis deoꝛdinationem creature ad creaturam. vel vnius ad alterum vel eiuſdem ad ſe.ct quis ho rum poteſt bene fieri et quomodo et quando libꝛo iiij. diſtin. xxxj. 19. H Actus generatiue quare eſt libꝛo. iiij. diſtin. xxxj.20. (Adam peccatum niſi excuſetur vt dyabolus. libꝛo babuerit defectum actualem babuit tamen defectibilitatem libꝛo.ij.diſtin.xj.l4. Adam an factus ſit in etate perfecta li.ij.di.xvij.ð. Adam quare extra paradiſum creatus et in paradl/ ſum poſitus ſit libꝛo.ij.diſtin. xvij.e. . Ade coꝛpus an ꝓduci debuerit de natura pure cele⸗ ſti. li. ij. diſtin. xvij.q.j.d. ßMB ſt de natura terreſtri lib: ij. diſtin. xxij. .ct. 55. Ade coꝛpꝰ an ꝓduci debuit de natura pure elemẽta ri. an ſimul cum natura elementari. concurrere de beret natura celeſtis libꝛo.ij.di.xvij.q.ij.e.Reꝰ.6. Ade ſopoꝛ vnde fuit.et ſi ſtetiſſet quomodo habuiſſʒ ſomnum libꝛo.ij.diſtin.xviij... Adam quomodo dicitur babuiſſe coꝛpus animale li bꝛo.ij. diſtin.xix.. do erat moꝛtale et immoꝛtale li. ij. diſtin.xix.2. Ade coꝛpus in ſt batur diſſolutio libꝛo.ij.diſtin.xix.?2 . Adam quomodo poterat a cibo abſtinere libꝛo.ij.di⸗ ſtinctione. xix. 25. Adam peccante.an coꝛpus eius potuiſſet perpetua/ ri per eſum ligni vite li.ij. diſtin.xix.q.ij.d.R.28. Adam poſt peccatum moꝛtem euaſiſſe potuiſſe per eſum ligni vite ſi que auctoꝛitatæs et rationes pꝛo barevidentur. quomodo ſunt ſoluende libꝛo. ij. di ſtin. xix.29. et per totum. e. libꝛo.ij.diſtin.xix.7. ſua quomodo in vite termi/ diſtinctiõe atu innocentie quare non conſeque no fuiſſet ad celeſtia tranſlatus libꝛo.ij. xx.S.et eadem di.c. ⸗ . Ade ſobꝛietas et modeſtia ſi ſtetiſſet li.ij.di.xx.⁊ 4. Adam quare non ſic habuiſſet appetitum ad coituʒ ſicut ad cibum.libꝛo.ij.diſtin.xx.2. Ade quare fuiſſet verbum ocioſum moꝛtale.libꝛo.ij. ilſtinctiõe.xxj.2. ; Adat ſi non peccaſſet poſteri iuſticia oꝛiginali non earerent et ꝙ ſententia damnationis tunc manſiſ⸗ ſet in eua alia vxoꝛe foꝛmata ade in adiutoꝛium li. ij. diſtin. xxij. 1. ⸗ Adam an idem concupierit quod eua.libꝛo.ij.diſtin. xxij. q ij. b. RE. n. Adam triplici ratione dicitur appetijſte ſe eſſe ſicut deum libꝛo. ij. diſtin. xxij aanJx. Adam q;uis habuit maiorem aſſimilationem ad de um q;ᷓ mulier non tñ appetijt eſſe ſicut deuſ quẽad modum mulier libꝛo.ij. diſtin. xxij. 5. Adam an grauius peccauerit an eua libꝛo.ij. di. xxij. Adam an pꝛeſcientiam habuerit eoꝛũ que circa ipᷣm futura erant libꝛo.ij.diſtin. xxiij..et. 6. et. . Adam ſtatim poſt euigilationem pꝛophetice locutꝰ eſt libꝛo. ij. diſtin. xxiij. ö. Adam quomodo pꝛeſciuit incarnationem xpi. libꝛo Adam quare non eſt ſtatim beatificatus ⁊ confirma tus libꝛo.ij. diſtin. xxiij.i. ad idem. rzz. Adam inuaſus eſt a diabolo non ex defectu dei eu ſto 7„ dientis ſed ex ingratitudine cuſtoditi libꝛo.ij. diſti. xxiij.18. è Adam ſi ſtetiſſet non fuiſſet deceptus videndo res a longinquo.libꝛo.ij.diſtin.xxiij.2. P Adam ſi ſtetiſſet quare non fuiſſet aliquo modo de/ ceptus libꝛo.ij.diſtin.xxiij.̃ Adam an cognouerit deum in ſtatu innocentie eo ge nere cognitionis quo expectamus deum cognoſce re in ſtatu gloꝛie libro.ij.diſtin.xxiij.q.iij.f. N.ð ð. Adam vidiſſe deum immediate oſtenditur falſuʒ tri/ plici ratione. libꝛe.ij. diſtin. xxiij. 34. Adam q;uis deum immediate amabat.non tamẽ ꝓ⸗ pter boc immediate videbat libꝛo. ij. diſtinctione. xxiij.59. et. co. “— Adam quomodo deſiderabat deum videre libꝛo. ij. di ſtin. xxiij. 1. Et ibidem ponitur ſi ſic ponat᷑ ſed ſic Agam an viderit deum viſione intellectuali vel coꝛ/ poꝛali.libꝛo.ij.diſtin.xxiij. 2. Adam quomodo deum videbat et quomodo videbi tur in gloꝛia concluſiue ponitur li.ij.diſti.xxiij. ¶c. Adam qualiter cognitionem babuit.an per diſcipli/ nam. et ſtudium. an per diuinum donum libꝛo. ij. diſtin. xxiij.b. L Adam quã cognitionẽ habuit ante lapſuʒ de rebus cx eatis libꝛo.ij.diſtin.xxiij.c. Adam quã cognitionem habuit de deo li.ij. di. xxiij. d Agdam quã cognitionem habuit de ſeipſo libꝛo.ij.di ſtinctiõe. xxiij.e. Ade non fuiſſe meri fentire temptationi quomodo intelligitur libꝛo.ij. iſtin. xxiiij.i.et.2.et.. Adam in qua rectitudine et bonitate volũtatis crea tus eſt libꝛo.ij. diſtin.xxiiij.d. Adam gratiam et virtutes non babuiſſe tunc quãdo peccauit ⁊c.quomodo intelligitur.li.ij.di.xxix. Aladam duplici bono pꝛiuatus eſt ꝓpter pᷣuaricationẽ ct cui dictum eſt nunc ergo ne ſumat ⁊c. libꝛo.ij. diſtin. xxix.2. S Adam equo iudicio de paradiſo deiectus eſt libꝛo.ij. diſtin. xxix.y. Adam quare cecidit in peccatum cum tamen fuerit ſibi gratia collata.libꝛo.ij.diſtin.xxix.⁊0. Adam quare non peccauit maioꝛi ingratitudine qᷓ toꝛium reſiſtere malo et non con lucifer cum ipſe babuerit gratiam et lucifer non. li bꝛ20. ij. diſtin. xxix. 21. ðèð Adam qua pena fuit punitus pꝛopter peccatum lib. ij. diſtin. xxix. c. L Agdam et eua an ante peccatum comederit de ligno vite.ſ. et ſi comederunt quare nõ ſunt facti immoꝛ tales libꝛo.ij.diſtin.xxix.g. . Adam peccato ſuo coꝛrupit et culpabilem fecit totã bumanam naturam triplici ratione libꝛo.ij.diſtin. Ade anima quomodo potuit demereri anime altert cum anima non ſit ex anima pꝛopagata ſicut caro ex carne libꝛo.ij.diſtin.xxxij.So. Ade peccatum ſicut et alia peccata quomodo eſt in vno genere et quomodo claudit in ſe diuerſa pec/ catoꝛum genera libꝛo.ij. diſtin. xxxiij.i. Adam ratione cuius peccati tranſfudit oꝛiginale lib. ij. diſtin. xxxiij... Ade peccatum an grauius fuerit peccato in ſpirituʒ ſanctum libꝛo.ij.diſtin.xxxiij.. Adam ſi peccaſſet alio genere peccati oꝛiginale libꝛo.ij.diſtin.xxxiij.ꝗ. Adam quare non potuit pꝛo poſteris ſatiſfacere cuʒ potuerit eos ex culpa ſua viciare libꝛo.ij. diſtinct. xxxiij. 2.et. S8.et.⁊ĩ 9. . .. Adam babuit ſe ad poſteros ſicut peer ad filios nõ ſicut tutoꝛ ad pupillos li.ij.diſtin..xxiij.25. Ade coꝛpus an ſit conſtitutum ex elementis in com/ vieriant et compoſitione equali libꝛo.ij.diſti.xvij. q. iij. f. R. 44. Ade quare data eſt caro pꝛo oſſe libꝛo. ij.di.xviij.0. Ade coſta dupliciter conſideratur.li.ij.diſti.xviij.l ⸗. Ade coꝛpus quomodo erat impaſſibile libꝛo.ij.diſti. xix. 2 7. Ade quare non inerat vite conſeruatio per naturam ſi per eſum ligni vite et alioꝛum lignoꝛum poterat ineſſe conſeruari libꝛo.ij.diſtin.xix.4. Ade ſtatus ante peccatum qualis fuerat in coꝛpoꝛe et in anima libꝛo.ij.deſtin.xix.a.b. an tranſfudiſſ Agde imoꝛtalitas quã babuit ante peccatuz an fuerit de conditione nature.an ex gratie beneſicio. libꝛo ij. diſtin. xix. c.d. . Ade dedit deus tria pꝛecepta.et de eoꝛuʒ ſufficientia libꝛo. ij. diſtin. xx. S. Ade peccatun ratione cuius fuit excuſabile.ibꝛo.ij. diſtin. xxj. 42. et. 9. de peccatum quomodo coꝛrupit totam naturam. libꝛo. ij. diſtin.xxj. S. èMDMB Ade dedit deus donum gratie duplici ratione q;uis . iſun⸗ ſciuerit ſtatim lapſurum li.ij.diſt.xxix.ĩ8. Ade quare poſt naturalia data ſunt gratuita cuʒ po tuiſſet deus dare ſimul li.ij.di.xxix.25. Ad idẽ.28. Saͤe poecdrum actuale qꝙᷓ; graue fuerat. libꝛo.ij.diſti. xiijsee. Ade peccati actualis remiſſio tractatur libꝛo.ij diſt. xxxiij.f. Adam quare potuit inficere omnem carnem pꝛeua/ ricando et quare non opoꝛtuit xpᷣm aſſumere om- nem carnem in curando libꝛo.iij.diſtin.ij.? 1. Adam in ſtatu innocentie peccando.quaꝛe non potu it peccare venialiter.libꝛo.iij.diſti.xxxviij.9. Adam qᷓ;uis tranſmittat culpam mediante carne.ta men xpᷣs non tranſmittit gratiam mediante ſacra⸗ mento.libꝛo.iiij.diſtin.j.ð9. Ade quare non licuit cum omni muliere coire.cuð ei Delittera tamen licuerit de omni ligno comedere. libꝛo.iiij. diſtin. xxvj.ð. R .— — Adaʒ quare magis habuit ſacramẽta quantũ ad nu tritiuam et generatiuam qᷓ; quantum ad alias po/ tentias . Aaartionum alia diſtrahit alia complet lib.j. in pꝛo/⸗ ogo.18. Additionem an ſit ponere in diuinis libꝛo.j.diſtinct. xxxiiij.8S. “RU Additur aliquid rei qd ipſum non grauat ſed alleui at libꝛo.iij.diſtin.xl.õ. , Midiectinuun Adiectiuum quomodo ſubſtantiuatur libꝛo.j.diſti. xxiiij.II. 2.12. “ Adiectiuum ponere rem ſuam circa ſuum ſubſtanti/ uum quomodo intelligitur li.iij.di.vij.20. diutoꝛiũ Adiutoꝛium gratie eſt duplex li.j.diſt.viij. ¶co. dmirare Admiratio quid libꝛo.iij.diſtin.xxxiiij.ꝰ ð5. Adoptiuns Adoptiui filij quomo dicuntur hbomines et quomo/ do angeli li.iij.diſtin.xx. “ Adoptionis filiatio an ſit in xpᷣo libꝛo.iij.diſtinctiõe. x.q.j.d.Re.25. ,B „ . . Adoptari quomodo dicitur bumanitas xpᷣi libꝛo.iij. diſtin. x. 26. Adoptiuos quomõ faciat ſpiritus caritatis libꝛo.ijj. Adoptiui quare poſſunt fieri filij hominis a deo et fi lius dei xp̃ᷣs non libꝛo.iij.diſtin.x.ꝛꝰ. Adoptionis filiatio an conueniat nobis per xpᷣm. li. Adoptionis filiatio quomodo conuenit ſpirituiſan/ cto libꝛo.iij.diſtin.x.ʒſ. Adoptiui filij quomodo fuerunt ante aduentum xp̃i libꝛo.iij.diſtin.x.2. .. Adoptionis noſtre cauſa tota non eſt incarnatio li. iij. diſtin. x. y. Adoptiui filij per quod donum gratie fiamus. libꝛ iij. diſtin. x. . Adoptionis filiatio an ſit in nobis per comꝑationeꝰ adꝗ vp̃m libꝛo.iij.diſtin.x.q.iij.f. R. 5· Adoptare illius ſolius eſſe qui poteſt generare quo⸗ mogo intelligitur.libꝛo.iij.di.x.c. Adoptionis filiatio an conueniat xpᷣo ſᷣm bumanaz vupli DWü A,frrffectum operi nomen imponere quomodo intelli naturam.libꝛo.iij.di.x.c.“", ⸗·· Adoptatio cauſa eſt triplicis pꝛoximitatis.libꝛo.iiij. diſtin. xlij.18. Adoptare quid eſt et quando mulier poteſt adopta- re libꝛo.iiij. diſtin.xlij.?ꝛ o. MV Adoptare eſt pꝛopꝛie actus viroꝛum et quoꝛuz.libꝛo iiij. diſtin.xlij.21. et. ꝛꝛꝛꝛ. Adoptari quis poteſt li.iiij.di.xlij.ꝛ 3. Adoptatus et arrogatus differunt li.iiij.di.xlij.2 4. Adoptare quare poteſt pater filium non econuerſo. libꝛo.iiij.diſtin.xlij.?2 9. — (Mdoꝛare Adoꝛans dyabolum credens eſſe xpᷣum an ſit ydola⸗ tra libꝛo.iij.diſt.ix.9. Adoꝛare quid eſt ſcᷣm Rab.li.iij. di. ix. 53. Adoꝛatio eſt duplex ſcilicet exterioꝛ et interioꝛ.libꝛo iij. diſtin. ix. ð9. Adoꝛatio eadem an ſit humanitati et diuinitati xpi exbibenda li.iij.diſtin.ix.a.et per totum. Adoꝛationi quomodo non poteſt ſubeſſe falſum lib. iij. diſtin.xxiiij.I4. . RM (Aduerbia Aduerbialis determinatio cadit vel ſub ampliatiõę verbi vel extra li.j.di.xliiij.24. Adulterij culpa Ware non habet tranſfundi in pꝛo/ lem libꝛo.ij.diſt.xxxiij.4. H Adulterij culpa quare plus imputatur pꝛoli qᷓ; alia peccata actualia parentum. li.ij. diſt. xxxiij.t.. Adultus baptiſandus quid plus exigit qᷓ paruulus buptiſandus.li.iiij.diſtin.xvj.? ö6. “r Adulter poteſt aliquis eſſe duobus modis libꝛo. iiij. diſtin. xxxj. ʒ. H Adultera poteſt in ſeptem caſibus contra virum ex- cipere.li.iiij.diſt.xxxv.ꝛ. Adulter an grauius peccet qᷓ; adultera an econuerſo libꝛo.iiij.diſtin.xxxv.ↄð. =ð Adulter iurans ſe cum adultera cõtrabere poſt moꝛ „ 160 tem mariti non tenet iuramentuʒ li.iiij.di.xxxx.õ. 4 ₰ ₰ diſt. xxxvij.q.j.d.Re.xxo. Adulteram vxoꝛem in lege occidere poſſe fuit iudici ale ergo nunc non manet li.iiij.di.xxxvij.?ꝛ1. Adulteram vxoꝛem poſſe interſicere ſi que rationes Adulteram vxoꝛem an ſit licitum occidere libꝛo. iiij. iiij.diſt.xxxvij.23. et.2 4. Adulterium quomodo tenet ſcm locum in penis quare tam grauiter punitur li.iiij.di.xxxviij.8. Adulterium quid ſit li.iiij.diſt.xlj. f. ¶ Affectus Affectus quomodo eſt purgatus purgatioꝛ ⁊ purgz tiſſimus ſimiliter et intellectus li.j.diſtin.ij.e.d. Affectionis ardoꝛ et cognitionis claritas diſſimilier ſe habent libꝛo.j.diſt.j.? . M Affectio dicitur quadrupliciter libꝛo.ſ.diſtin.xvij.ʒr. Affectiua omne bonum cognitiua.omne verum am Fleerimn differenter libꝛo. j.diſt. xlv.19. ectum noſtruʒ inflammari ab aliquo intelligitux dupliciter li.ij.diſtin.x.i. gitur libꝛo.ij.diſtin.xl.. V Affectus eſt duplex ſcilicet naturalis et deliberatinꝰ te quo hoꝛum quis appetit moꝛteʒ li.iij.di. xvij.2. Affectum pium mentis cupere diſſolui et eſſe cũ xpᷣo quomodo intelligitur libꝛo.iij.diſtin.xvij.ibidem ſub littera. b. Affectiones animi quatuoꝛ ſunt et que libꝛo.ij. diſt. Ex.5. ſM Affectio quomodo ſequitur intentionem.libꝛo.iij. di ſtinctione.xxix.I8. pꝛobare videntur quomodo ſunt diſſoluende lili. Affectus eſt triplex et quẽ reſpicit oꝛdo charitatis.et quem non.li.iij.di.xxix.Zd9p. S Affectus amicabilis quomodo eſt magis ad ſocium F d fratrem libꝛo.iij.diſtin.xxix. c. Affectio pꝛedominans eſt duplex ⁊ quomodo.libeꝝ gr. in eligendo ſequitur affectioneimn pꝛedominãtẽ libꝛo.iij.diſtin.xxxj. S8. “ Affectio quomodo babet oꝛtum ab amoꝛc. libꝛo.iij. diſtin. xxxiij.12. Affectiones anime omnes reducuntur ad amoꝛem Affici vł moueri ad alicuius charitatẽ eſt dupliciter et quomodo eodeʒ motu afficimur in amicum et 8.⸗ rinitas Affinitas et conſanguinitas quomodo vifferunt et q̊ modo diffiniuntur li.iiij.diſt.xlj. T. Affinitas differenter reſpicit genus et gradũ ibidem Affinitatis gradus qui impediunt matrimoniũ con/ trahendum li.iiij.diſt.xlj.x. Affinitas q;diu durat libꝛo.iiij.diſt.xlj.ĩd. Affinitas contrahitur non ſolum per matrimonium ſed etiam per coitum foꝛnicarium li.iiij.diſt.xlj.I. Affinitas an contrahatur per omnem coitum ſiue le gittimum ſiue foꝛnicariñ.li.iiij.diſt.xlj.q.j.a.Re.⁊2. Affinitatem non con trabi per omnem coitum ſi que rationes pꝛobare vidẽtur quomodo ſunt diſſoluẽ de li.iiij.diſt.xlj.iʒ.et per totum. Affinitatis vinculuʒ contrabit᷑ ratione actionis ſub ſtrate queẽ naturalis nõ ratione defoꝛmitatis vo/ luntatis li.iiij.diſtin.xlj.i. Affinitas an tranſeat in alterum.libꝛo.iiij.diſtin.xlj. nitatis et conſanguinitatis vinculum quomodo Differunt li.iiij. diſt. xlj. ibidem. Affinitas non generat affinitatem.li.iiij.di.xij.v8. Affinitas non ſurgit ex conſanguinitate et affinitate ſed ſolum ex conſanguinitate et carnis commixtõ ne li. iiij.diſt.xlj.ibidem. Affinitatem tranſire in alterum ſi que rationes vidẽ tur pꝛobare quomodo ſunt diſſoluende.libꝛo.iiij. diſtin. xlj.i9.et per totum. “l Affinitas an pꝛeſtet matrimonio impedimentum li. iiij. diſt. xlj. q.iij.c. R.22. Affinitatem que pꝛecedit matrimonij contractioneʒ non impedire matrimonium ſi que rationes ſona re videntur quomodo ſunt diſſoluende libꝛo. iiij. diſt. xlj.23.et per totDum. Affinitatis gradꝰ qui ſint m ius cõmune. libꝛo.iiij. Diſtin. xlſ. a. J ub r⸗. Affinitatis gradus qui ſint ſin diſpenſationem ſpeci alem li. iiij. diſt. xlj.. ðDð Affinitatis ſcdᷣm genus impedit matrimoniuʒ.libꝛo iiij.diſtin. xlj. c. UArffirmare Affirmationis et negationis quando eſt ſumma op/ poſitio libꝛo.j.diſtin.v.iʒ. Affirmatio et negatio quando non eſt ſimul vera de eodem li.j.diſt.xxxiiij.i 5. J. diſtin. xxxiiij.19. Affirmationes quomodio dicuntur incompacte lib. 4 Affir matiui ⁊ negatiui pꝛecepti obligatio differenter ſe babet li.. diſti. xlviij.15. Ugere Agens per neceſſitatem quãdo ſubiscet ſue actioni. libꝛo.j.diſtin.vj.. Agens aliquod eſt ſua actio aliquod non et qd mu/ tatur cum de non agente fit agens et quod non li. j1. diſtin. viij. 29. Agens creatum in quã foꝛmam ſubſtantiales poteſt li. j.diſtin. xiiij. 25. Agens perfectum quomodo dat potentian: agendi ſimile libꝛo.j.diſtin.xiiij.ꝛ2 7. “è Agens creatum quare poteſt pꝛoducere effectuz qui ſine ipſo ſtat et agens increatũ nõ li.j.di.xxxvij.15. Agens a pꝛopoſito quare non ſemper dicitagere ᷣm pꝛedeſtinationem ſicut m electionẽ li.j.di.xl. .4. Agens quod agit ex tota potentia eſt duplerx libꝛo.j. olſtin. xliij. 25. Agens ex potentia ſua tota eſt duplex li.ſ.di. xliiij. 5 Agens per naturam quando eſt nobilius qᷓ; agens ſi ue modus agendi per voluntem li.j.i. xlv.27. Agens eſt duplex ſcilicet ᷣm naturam et ſᷣm intelle/ ctum et per quas foꝛmas vnũquodq; ꝓducit.lib. ij. diſtin. j.10. Agere et facere differunt li.ij. diſt.j.i. Agens aliquod eſt in quo actio⁊ pꝛoductio addit ali quid ſupꝛa agentem aliquod cui nibil aduenit dũ pꝛoducit et quod eſt mutabile qð nõ li.ij. diſt.j.23. modo deus eſt agens li.ij. diſtin. .28. Agẽs non eſt in actu reſpectu omnium ad que poſſi bile eſt li. ij. diſt. vij. 70. UYMUMD Agens creatum quare magis poteſt in foꝛmam iᷓ in materiam li.ij. diſt. vij. 7. Agens creatum quid et quomodo pꝛoducat bꝛeui ſ⸗ monẽe determinatur li.ij.diſt.vij. T7 7. Agens aliquid agit ſe ipſo aliquid per aliud a ſe.et q Agens eſt triplex deus natura intelligentia 1 quomo do quodlibet agat li.ij.di. vij. 78. Agere dicitur aliquid in alterum tripliciter. libꝛo.ij. diſtin. xxxj.26. — Agens pꝛeſtantius eſſe patiente quomodo intelligit libꝛo. ij. diſtin. xxxj. 28. Et libꝛo.iij.diſtin.xvj.io.Et libꝛo. iij. diſt. xxxiij.39. MMl Agens et patiens debere communicare quomotd in telligitur li. ij.diſtin. xxxj.ꝛ9. Agens creatum non errare quando continuatur re⸗ D u enli quomodo intelligitur libꝛo.ij.diſti. Agens vel operans quomodo dicitur ſemper reſpi⸗ cere ad bonum non ad malum li.ij. di.xxxviij.ꝰ. Ager e eſſe ab ocio in actum tranſire quomodo intel ligitur li. iij. diſtin. xviij.100. è WMAgonia iij. diſtin. xxxiiij.92. Alegtoꝛ Aleatoꝛ an poſſit facere eccleſiam.et an poſſit lucra-⸗ tam pecuniam retinere li.iiij. diſt. xv.7. MAlienare Alienari a regno et viſione dei qualis pena ſit libꝛo Agonia quid libꝛo iiij.diſtin. xlvj.2. De littera WAlietatis Alietatis et ydemptitatis nomina vt ſe et alterum q̃ re vere compatiuntur ſecum loquimur de ꝑſonis diuinis libꝛo. .diſt. iiij. 10. Aiuns Alius et alter a filio dicitur pater ſed magis pꝛopꝛie alius li.. diſt. iiij. 12. s Aliud a filio non dicitur pater li.j.diſt.iiij.ibidem. Alius poteſt teneri adiectiue et ſubſtãtiue ⁊ pᷣm qujã aeceptionem hec eſt vera deus genuit alium deum libꝛo. 3.diſt. inij. ꝛ7. HS Alius quare non dicit alietates perſonalẽ niſi ſubſtã tuilue teneatur. li.j. diſt. iiij. 23. H .— Alio eſt deus.alio pater quomodo intelligatur libꝛo J. diſt. vij. 23. et diſt. xxxiij..2. Alius et aliud non ſignificant eandem alietatem in diuinis li.j.diſt.ix.i. Alius impoꝛtat alietatem in perſona aliud alietateʒ in natura li.j.diſt.ix.i. Alius in bac oꝛatione.alio eſt deus.alio eſt pater. dic diuerſitatem ſcdᷣm rationem dicendi vel intelligẽ/ di.ſed in expoſitione buius dictõnis ſolus dicit di uerſitatem ſeu diſtinctionem in ſuppoſito.libꝛo.j. diſtin. xxj.t5. Alius quomodo implicat foꝛmam ⁊c.li.j.di.xxſ.ĩs. Alietatem pluralitatem diſcretionem diſtinctionem recipimus in diuinis ſed non diuerſitatem multi/ plicitatem diuiſionem et ſeꝑationẽ.li.j.di.xxiiij.2. Alius eſt pater in perſona. alius filius.alius ſpiritus ſanctus quomodo ibi ꝑſona accipit᷑.li.j.di.xxv.k. Alia eſt ꝑſona patris.alia filij.alia ſpirituſſancti quõ ibi accipitur perſona.ibidem Aliud eſt genuiſſe.qᷓ; natum eſſe.aliud quid ibi dicat li. ..diſtin. xxvj.. Aliud eſt eſſe rem nature.aliud natnram et ꝙ aliam babent rationem perſona et natura quomodo in/ telligitur li.j.diſtin.xxxiiij.I2. Aliquid pꝛeter aliud intelligi eſt multipliciter libꝛo.ſ. diſtin. xxviij. 2. l Aliquid an dicatur de deo ex tempoꝛe libꝛo.j. diſtinc. xxx. q.j. XA. . .MMU Aliquid dici ex tempoꝛe eſt dupliciter libꝛo.j.diſtinc. xxx. 7. ad idem. 8. ,B Aliqua que dicuntur de deo ex tempoꝛe an dicantur per ſe vel per accidens li.j.di.xxx.q.ij.b.Re.ĩ. Aliqua que dicuntur de deo ex tempoꝛe an dicantur ſcᷣm ſubſtantiam an ſcᷣm relationem que ſit ve⸗ 1 relatio li..di. xxx. q.iij.c. Re.14. . . Aliquid eſt in aliquo tripliciter li.j.di.xxxvij.29. Aliquid ſi eſt cauſa alicuius.oppoſitum eſt cauſa op poſiti maxima illa vbi tenet li.j.di. xl. Sʒ. Aliquid ſi per ſui pꝛeſentiam cſt cauſa alicuius ꝑ ſui abſentiam eſſe cauſam oppoſiti quomodo intelli⸗/ gitur li. j.diſt. xl. S4. Aliqua fieri vnum quid requirat li.j.diſt.xxxj. 1. Aliquis an poſſit facere contravoluntatem ſigni lib. j. diſtin. xlvij. q.ij.b. Re. 5. et 16. Aliqnid compꝑari ad multa poteſt eſſe dupliciter lib. . I.diſtin.xliij.i 8. Aliqua ſunt in genere per ſe aliqua per reductiont li. ij. diſtin. xxiiij. 29. Aliquid an tranſeat inveritateʒ bumane nature pe actum generatiue li.ij.diſt.xxx.q.j.e.Re.28S iquid an tranſeat in vcritateʒ bumane nature me gdiante opere nutritiue li.ij. di. xxx.q ij.f. Ne. o. Aliquid dicitur de aliquo vel hoc de illo tripliciterli. Aliquid eſſe de nihilo tripliciter intelligitur libꝛo. iiij. tare — 7 Altaris ſacramentum duas res complectitur. libꝛo. Aliter Aliter duplicem dicit a ietatem et quã alietatem diẽ ibi rem aliter poſſe cognoſci.li.j.di.xxxviij. i. do inteiigitur li.j.diſtin. xl.b. Alterum vbi de altero pꝛedicatur de quocunq; pꝛedi Alterum alterius locum accipere et coꝛonaʒ quomo catur ſubiectum et pꝛcdicatum contra iſtam ppoſi ionem peccat locus ſophiſticus ſcᷣm accidens li bꝛo.ij.diſtin. xxxiiij.r. HMMU Altioꝛi gradui deberi pꝛofu ndioꝛem ruine locuʒ quo modo intelligitur. libꝛo. ij. diſt. vj. 17 UMAmoꝛ Amoꝛ dei ad bominem eſt amoꝛ fruitionis et tamen bomine non fruitur libꝛo.j.di.j.ʒ. Amoꝛ eſt triplex gratuitus debitus et ex vtroqʒ mix tus libꝛo.j. diſt.ij.22. Ad idem diſt. x.2. S tem amoꝛ eſt duplex.libꝛo.j.diſt.j.71. Amoꝛ et noticia ſunt in anima ſubſtantialiter nõ pro a ser ſed ex conſequenti ſcᷣm rationem augu⸗ ni libꝛo.j.diſtin.iij. 5. Amoꝛ dicit complatientiam et ſic babet quid cõmu- ne tribus perſonis.dicit etiam connexionem et ſic babet rationem perſone.libꝛo.j.diſt.iij.õ27. Amoꝛ gratuitus duo reſpicit li. .diſtin. vj. T. Amoꝛ dilectio caritas differunt li.j.diſt. xx· Amoꝛ quomodo cſt in patre.in filio.in ſpirituſancto libꝛo.j. diſtin.x.... . Amoꝛ conſideratur dupliciter. Et ſcᷣm quẽ moduzʒ dicit ſubſtantiam et ſcᷣm quem non li.j.di.x.tS. Amans et ſi per amoꝛem tendat in amatum tamẽ ni hil dat ei libꝛo. j.diſt. x.22. H Amoꝛ mutuus eſt vnicus in deo libꝛo.j. diſt.x.24. Amoꝛ debitus et gratuitus quid dicant in diuinis li. j.diſtin.x.25. Amoꝛ ſiue dilectio in diuinis accipitur neceſſario ceſ-⸗ ſntialiter nocionaliter et perſonaliter libꝛo.j. diſt. J Amoꝛ ſiue caritas an ſit pꝛopꝛium ſpirituſſfancti lib. ſ. diſtin. x. q.j.c. R.26. Amoꝛ aliter ſe habet ad ſpiritum ſanctum qᷓ; ſapien- tia ad filium libꝛo. .diſtin. x.ꝛx 7. . Amoꝛ ad quid dicit reſpectum in diuinis libꝛo. j. di⸗ ſtinct. x. 28. Amoꝛ eſt dupler libꝛo. 3. diſt. xvij.i. Hic poſt pꝛincipi um ponitur nec dilectio.ponat᷑ nec delectatio.Ett iterum triplex.e.di.⁊2 o. MM Amoꝛ quo diligimus deum eſt ſimiliter amoꝛ quo diligimus pꝛoximum li. j.di. xxij . Amoꝛ quo diligimus deum ⁊ pꝛoximum non eſt pa⸗/ ter. vel filius ſed ſpirituſſanctus tantum libꝛo.). di ſtin. x pij. d. Amoꝛ ſpirituſſanctus et donum vicunt eandem pꝛo pꝛietatem vel notionem ratione differeutem. lib. j. diſtin. xviij. 31. . . Amoꝛ eſt vupiex ſcilicet honeſti et commodi et quis hoꝛum fuit in demonibus li.ij. diſt. v.2. Amaais mordingti dupliciter poteſt eſſe.libꝛo.ij. Amoꝛ bonus quare eſt fundamentum ciuitatis dei et amoꝛ malus fundamentum ciuitatis dyaboli. li bꝛo.ij.diſtin.xlj. . . Amoꝛis magnitudo quomodo facit beneficia accele rari.libꝛo.iij.diſt.j.S9. Amoꝛem eſſe pꝛincipium omnium affectionum quõ intelligitur. li.iij. diſt. xxvj. ðy. Amoꝛ caritas et dilectio differunt li.iij.di.xxvij.ꝛ· Amoꝛis oculus aliter ſe habet ad pꝛemium qᷓ timo/ ris oculus ad ſupplicium li. iij. diſt. xxvij. 3. pliciter li.iij.diſt. xxvij. 58. Amoꝛ eſt duplex ſcilicet beneficientie et complacen- tie. et quo diligendus eſt bonus extraneus et quo pꝛopinquus malus li.iij.diſt. xxix.. „ „ Amoꝛ quomodo eſt copula amantis.et amati iij. diſtin. xxxij.7. Amoꝛ tranſfoꝛmat amantem in amatum quomõ in telligitur libꝛo.iij.diſtin.xxxij..3. Amoꝛ non ſufficit ad rectiſcationem anime abſq; v⸗ tutibus regulãtibus alios effectꝰ li.iij.di.xxxiij.i2. Amoꝛ naturalis dicitur dupliciter li.iij.i.xxxiiij.oð. Amare deum pꝛincipaliter pꝛopter temꝑalia quare ẽ peccatum. et eundem pꝛopter eandem cauſam ti/⸗ mere non li.iij.diſtin.xxxiiij. ?9. Amari magis debere animam pꝛoximi qᷓ vtilitatem tempalem quomodo intelligitur. li.iij. di. xxxix.2 Amoꝛ quo amatur deus eſt duplex.et ex poc duplici amoꝛe oꝛitur duplex timoꝛ li. iij. diſt. xl.ĩ ℳ%.æ a Amoꝛ et timoꝛ quare dicuntur due radices affectio/ num li. iij. diſtin. xl. 12. = mbitio Amb.itio dignitatis et honoꝛis m diuerſas ratiões in diuerſis mandatis pꝛobibetur li. iij. diſt. xl. WMWABAmicus Amicus quomodo non debet aliquis conſtatui ante ̃ᷓ pꝛobetur.li.ij.diſtin.xxix.22. Amicis benefaciendum eſt. ergo inimicis malefaciẽ dum eſt non ſequitur. lib.iij.diſt. xxx.28. Amicos facere de mãmona iniquitatis quomodo in telligitur libꝛo.iiij.diſtin.xlv.. Analogia - — — Analogi vniuoci.et equiuoci diuiſio penes quid acci pitur li. .diſtin. j. 4. Et de boc li. j. diſt. xiiij. 15. Analogia eſt duplex libꝛo.j.diſt.vij.⸗ x. Analogia penes quid accipitur in diuinis libꝛo.j. di. nathematiſare⸗ —, libꝛo. Angeli an loc Anathematiſati quare dicunt greci latinos. libꝛo.ſ. diſtin. xj. 5. (Ancilla — Ancillam eſſe quã quis credidit liberã poteſt eſſe du⸗ pliciter. Et quid iuris ſit quantum ad debiti reddi tionem libꝛo. iiij. diſt. xxxvj.i. “ fAAngens Angeli quibus vocibus loquuntur et audiunt.libiꝛ j. diſtin. ix.8. Angeloꝛum menſura aliter eſt euum.aliter tempus libꝛo.j.diſt.xxxvij.ð . Angelus an poſſit moueri localiter ſine coꝛpoꝛe.lib. j. diſt. xxxvij.q.j.k. Re. ¶⸗ ꝰ . Angelus vel ſpiritus an moueat᷑ per ſe an per acci⸗ dens libꝛo.j.diſt.xxxvij.SõI. Angelus an mouecatur per medium vel non libꝛo.j. diſtin. xxxvij.q.ij.l. R. 4. Angelus quomodo dicitur moueri a deo per tempo ra non per loca libꝛo.j.diſt.xxxvij.5. „ Amoꝛem dei poſſidere totum coꝛ poteſt inteliigi du Angelus in motu an pertraſeat ſimplicia an compo ſita libꝛo.j.diſtin.xxxvij.Sð7. Angelus an pertranſeat mediuʒ motu ſubito vel ſuc cefſiue li.j.diſtin.xxxvij.q.ij.m.Re.ð . Angelus q;uis moueatur ſucceſſiue tamen non eſt partibilis libꝛo.j.diſt. xxxvij. g5. Angelus quãuis ſimul ſe tranſterat totum. tamẽnõ mouetur ſubito libꝛo.j.diſt. xxxvij. s. Angelus quomodo localis eſt et circũſcriptibilis et quomodo non. libꝛo.j.diſt.xxxvij.l.m.n. Angelus quomodo eſt partim in termino a quo.⁊ g tim in termino ad quem li.j.diſtin.xxxviij.sy. Angelus quomodo ſi imul ſe tranſfert totum libꝛo.j. diſtin. xxxviij. 4. Itez ibi ponitur tota eſſe nõ ꝑo teſt. ponatur totus. Angeli et ſpiritualia an habeant menſuram pꝛopꝛiã Angalus et homo beatus menſurantur euo libꝛo. ij. diſtin. ij. 9. Angelice durationis menſurs in quo genere eſt. lib. ij.ᷣ diſtin. ij. . . Angeli et ſpiritualia an babeant vnum euuʒ eterno rum libꝛo.ij. diſtin. ij. q. ij. b. R. ĩI. Angeli an babeant menſuram permanentem an ſue ceffiuam li.ij. diſtin.ij.q.iij.c. R.I6. Angeli an laudent deum mẽtaliter vel vocaliter liꝰ. * loco coꝛpali. li.ij. di. ij. q. ſ. i. R. ¶8. Angeli ↄtinent᷑ loco coꝛꝑali duplici rõe li.ij. di.ij. x. Angelus vnus an ſimul et ſemel ſit in pluribus locii an tantum in vno loco libꝛo.ij. diſtinctõe.ij.q.ij. R. R. 5S4. HS —⸗— Angelus quõ eſt ibi vbi vult libꝛo. ij. diſt. ij. 5. Angelus quomodo eſt ibi vbi opatur li.ij. di.ij. 5. Angele m quem modum ſimplicitatis dicit᷑ ſim/ plex libꝛo.ij.diſt.ij.ðõ77. Angelus non eſt in pluribus locis quis intellectus gloꝛificatus ſimul cognoſcat multa li. ij. diſt. ij. 88. Angelus non eſt in pluribus locis qᷓuis coꝛpus xpᷣi ſit in pluribus locisllibꝛo.ij.diſt.ij.,.. Angelus an ſit in loco impartibili ſiue punctuali lib. ij. diſtin. ij. q. iij. l. R. 60. S= 3. diſtin. ij. 61. “ Angelici loci pꝛopoꝛtio ad locatum qualis eſt. libꝛo Angelus et anima differenter exiſtunt in coꝛpoꝛe et loco.libꝛo.ij.diſti n.ij.õ⁊. Angelus totus eſt in qualibet parte loci.nec tamen in pluribus locis ſicut nec anima dum viuificat to in coꝛpus.viuificat diuerſa coꝛpoꝛa libꝛo.ij.diſt. ij. 63. Angelus quomodo eſſet in loco. ſi locus vel coꝛpus in quo eſt diuideretur.libꝛo.ij.diſtin.ij. õA. Angeli plures an ſint ſimul in eodem loco pꝛimo.li. ij. diſtin. ij. q.iiij. m. Pe?. 65. Angeli aliter ſunt in loco qᷓ; ſpecies in anima et pun ctus et lũiaria in loco.libꝛo.ij.diſtin.ij.õ6. Angelice nature initium duratio ⁊ menſura. libꝛo.ij. Ddiſtin. ij. b.c. M Angeli vbi fuerunt ſtatim cum ſunt creati.libꝛo.ij. Angeli quando creati fuerunt.libꝛo.ij.diſtin.ij.fj. Angelis attribuuntur quattuoꝛ et de eoꝛum ſufficiẽ/ tia libꝛo.ij.diſtin.iij.ĩ.Et.e.di.a. Angeli quomodo recipiunt magis et minus in attri butis.libꝛo.ij.diſtin.iij.b. Angeli quomodo in aliquibus equalitatem babuefr̃t libꝛo.ij. diſtin.iij. c. et.e. di. S. Angeli an naturaliter boni vel mali creati fuerint li/ bꝛo.ij. diſtin.iij. d. e. f. Angeli quã ſapientiã habuerunt ante caſum vel con firmationem libꝛo.ij. diſtin. iij. g. Angeli an dilectione naturali dilexerunt deuð et ſein uicem ante lapſum libꝛo.ij.di.iij.h. Angeli quomodo babent inter ſe gradus ſimplicita/ tis.libꝛo.ij.diſtin.iij.2.et.. JJJJUDMUẽW Angeli quomodo in aliquibus equalitatem habueꝛt libꝛo. ij. diſtin. iij. 5. et. e. diicc. Angelus an ſit compoſitꝰ ex diuerſis naturis ſcilicʒ ex materia et foꝛma libꝛo.ij.diſti.iij.q.j.a.R.6. Angelos non eſte compoſitos ex materia et foꝛma ſi que rationes et auctoꝛitates pꝛobare vident᷑ quo/ modo ſunt ſoluende.libꝛo.ij.diſtin.iij.⁊.et ꝑ totuʒ Angeli materia an ſit eadẽ cum materia coꝛpoꝛaliuʒ lib. ij. diſtin. iij. q. ij. b. R. 11. Angeli an differant mera diſcreti j. diſtin. iij. q.j.d.R ꝰ.2 7. Angeloꝛum diuerſitas vnde eſt libꝛo.ij.di.iij.28. Angeli et ſi non habeant tantaʒ naturaꝝ diuerſitatẽ one perſonali. libꝛo quantam habent bomin ces.babent tamen aliquã libꝛo. ij. diſtin. iij. 29. .— Angeloꝛum perſonalis pꝛopꝛietas an ſit accidenta/ lis vel ſubſtantialis li. ij. diſtin.iij.q.ij.e.Re.51. 7. 2. Angeloꝛum diſtinctio perſonalis an ſit a parte pꝛin/ cipij foꝛmalis vel materialis libꝛo.ij/diſtinctione. Angeli ante caſum vel confirmationem tripliceʒ ha⸗ buerunt cognitionem naturalem.et an illa diſtin/ ctio ſit foꝛmalis vel materialis libꝛo.ij.diſti.iij. ð Et eadem di. g. ðð Angelus an fuerit a deo factus malus libꝛo. ij.diſtin ctione.iij.q.j.g. RE. 46. rMU?⸗ Angeli malicia quomodo facit ad vniuerſi decoꝛem ſibꝛo0. ij. di. iij. 7. MMD Angelus an in pꝛimo inſtãti ſue creatõnis fuerit ma lus actu pꝛopꝛie voluntatis. libꝛo.ij.diſtinctione. De littera pter ſe et ſuper omnia li Angelum maluʒ in initio tempoꝛis cecidiſſe quo ſen ſu dixerit Jobannes.et auguſtinus li.ij. diſtin. iij. 51.7.52. Angelum malum pꝛopterea ſimul condiꝛ viciari. qꝛ anima ſimul conditur et viciatur non eſt ſimile li⸗ bꝛo. ij. diſtin. iij. 353. Angelus an omnia crcata que cognoſcit cognoſcat per ſpecies innatas an aliqua per ſpecies acquiſi⸗ tas libꝛo.ij. diſtin.iij.q.j.⁊. NR.? · Angelos didiciſſe multa ab eccleſia quomodo intel- ligitur.libꝛo.ij.diſtin.iij.?s Angelus licʒ per ſpecies innatas cognoſcat res creʒ tas pꝛopter hoc tamen non cognoſcit futura vł cõ tingentia et abſentia.libꝛo.ij.diſtin.iij.Sõ56. Angelus quomodo cognoſcit ſingularia. libꝛo.ij.di. iij. 5Z. et. ð8. „„ Angelus an per cognitionem naturalem diuinam eſ ſentiam cognouerit in ſe ipſa ſinc omni medio et creature adminiculo libꝛo .ij diſtinctione.iij.q.ij.K Angelus quomodo eſt deifoꝛnis per naturam libꝛo Angelus cognolcebat deum per effectum ⁊c. libꝛo.ij. Diſtin. iij.. 227. Angelus cognoſccbat deum per medium libꝛo. ij.di Angeli an dilectione naturali dilexerunt deum pꝛo/ Angelus an naturali dilectiõc magis diligat ſuperio rem. an parem an inferioꝛem. libꝛo.ij. diſtinctione iij.q. ij. m. P. 7 Angeli qui ccci derunt beati nunqᷓ fuerunt. libꝛo. ij. diſtin. iij. 1. Angeli an creati ſint in beatitudine vel in gloꝛia lib. ij. diſtin. ilij. q. j. a. R. 4· , Angelos in beatitudine vel gloꝛia creatos ſi que au/ ctoꝛitates et rationes pꝛobare videntur quomoꝰ⸗ do ſunt diſſoluende libꝛo.ij.di.iiij.e.et per totum Angelus añ lapſum ita bona naturalia habuit. nõ erat habiturus melioꝛa libꝛo ij. diſti. iij. . Angeli quomodo babebant fruitionem ſine retarda tione libꝛo.ij.diſtin.iiiſ.⸗.,fßʒ· Angeli an ſint creati in gratia libꝛo.ij. diſtinctiõe.iiij Aeiec nullum obſtaculum habuit in merendo ſiẽ nec in demerendo. li.ij. diſt.iiij. l353. Angelis aliquibus an data ſit future gloꝛificationis pꝛcſcientia li.ij di.iiij.q.j.c. Be.lk. “ Angelis quare data eſt cognitio rerum mundanoꝛũa et non pꝛopꝛij ſtatus pꝛeſcientia li.ij. di.iiij..ðõ5. Angeli quomodo erant pꝛoximioꝛes ad gloꝛiam ᷓ nos libꝛo. ij.di. iiij. ..T77. Angelis malis an reuclaꝛi potuit ſuus caſus li.ij.di. iüj. q. ij. d. P. 98888s. Angelo malo non reuelatur ſuus caſus ſicut petro pꝛedicitur. libꝛo.ij. di. iiiſ.8o. Angelus malus quare vidit ſuum dominiuʒ ſed nõ pꝛecipicium.li.ij.diſtin.iiij.?ꝛ. . — 4 R„ . Angeli an babuert cognitionem matutinam in ipſa 2 4 . creatione libꝛo.ij. viſt. iiij.q.j·e. R.: . Angeli quomodo dicuntur lux et tenebꝛe. libꝛo. iſ. di Angeli an babeant cognitionem veſpertinam ꝑ glo⸗ rificationem li.ij. diſtin. iiij · qij. f. K.50. “ Angeloꝛum cognitio veſpertina reſpectu cuius dicit Angelus qua gratia indigebat et qua non ibidem minus perſecta libꝛo.ij.diſtin.iiij.y. Angelis malis an ſit ſua auerſio imputanda cuz gra Angeli qui ceciderunt nunqᷓ beati fuerunt libꝛo.ij.di tiam non habuerint libꝛo.ij.diſtin.v.d. ſunctione. iiij. 2.c. Aurnngelis malis qua culpa nõ eſt data gratia ibidem. Angeli qui perſtiterũt poſſunt aliquo modo dici bli. Angeli mali vbi habitent. an in aere caliginoſo.an in lbꝛ0. ij. diſtin. iiij. bNc.c.. .. terris. an alibi libꝛo.ij.diſtin.vj.I.et.· Angeli an ſint creati perfecti vel imperfecti.libꝛo.ij. Angelo malo quomodo dicitur dari poteſtas tentã- diſtinctione. iij. d. e. di nos tempoꝛe antixpi.quam modo non habet. Angeli quales facti fuerunt in creatione.li.ij.di.iiij.f libꝛo.ij.diſtin.vj.3. . Angelus lucifer an peccauerit peccato ſuperbie.lib. Angelo malo qui victꝰ eſt an nõ liceat aliquẽ poſtea ij. diſtin. v. q.j. a. . 7. . impugnare libꝛo.ij.diſtin.vj.A.et di.eadem.f. Angeli luceferi peccatum pꝛimum non fuiſſe ſuperbi Angelus lucifer de quo oꝛdine fuerit libꝛo. ij.diſti.vj. am ſi que rationes pꝛobare vident᷑ quomodo ſũt q.j.a.Re.S.Et vide plura de bac materia in lucifer ſoluende. 10. 2 per totum. Luciferum ſi ſtetiſſet. nõ fuiſſein ſupꝛemo collocatũ Angelus lucifer quid appetierit libꝛo.ij.diſtin.v.q.ij. oꝛdine ſi que rationes ⁊ auctoꝛitates ſonare viden b. Re. I6. ct per totum. tur quomodo ſunt diſſoluẽde li.ij.di.vj.o.⁊ ꝑ totũ Angeli minoꝛes an peccauerunt peccato ſuperbie li. Angeli minoꝛes de quo oꝛdine lapſi ſunt libꝛo.ij.diſt. ij. diſtin. v. q.) C. ᷣ 0. 25. . , “ v q· j b. RK. 12. . . . Angeloꝛum maloꝛñ ſuperbia qualis fuerit et in aus Angeli nomen quare appꝛopꝛiatur inferioꝛi oꝛdini. ſuperbierunt libꝛo.ij.diſtin.v.2⁊6.et.? 7. libꝛo. ij. diſtin. vj. ĩ13. Angeli minoꝛcs et ſi non appetierunt pꝛeeſſe.tamen Angelis malis quare non attribuuntur nomina oꝛ/⸗ noluerunt tebito modo ſubeſſe libꝛo.ij.di.v.28. dinum bonoꝛum angeloꝛum libꝛo. ij. diſt.vj.14. Angeli minoꝛes an appetierunt pariſicari deo.libꝛ Angeli eiuſdem oꝛdinis alij ſteterunt alij ceciderunt ij.viſtin.v. g d5. , S non obſtante ꝙ fuerunt ſimilioꝛes in affectibus et Angeli minoꝛes quare appetierunt ſine meritis.lib. moꝛibus ⁊c. libꝛo.ij.diſtin.vj.tꝛð. oiſtin. . õog. Angeli mali an ceciderunt in infernum libꝛo.ij.diſti. Angeloꝛum minoꝛum peccatum an habeat oꝛdinem vj. q.j.c.Re.Iẽ. . ad peccatum luciferi.libꝛo.ij.di.v. q.ij.d.Geꝰ.yIĩ. Angeli mali ceciderunt de loco altiſſimo ergo cecide Angelus malus quãdo et qua defoꝛmitate fuit defoꝛ runt in locum pꝛofundiſſmum Solo. libꝛo. ij. diſt⸗ mis.libꝛo.ij.diſtin.v.ʒ2. . . vj. 17. ., 7. Angeli mali ſimul ceciderunt non quia in eodem in / Angelis bonis quomodo dicitur datus locus altiſſi ſtanti ſed quia repente.Et vide ibidem alia ad hoce mus et malis infimus. libꝛo.ij.diſtin.vj.I8. libꝛo. ij. diſtin. v. 55. . . . Angelus malus quare non ſtatim poſt peccatum ce Angeloꝛum conuerſionem ⁊ dyaboloꝛum auerſionẽ cidit in infernum ſicut bomo malus ſtatim poſt peeceſſit peccatum luciferi libꝛo.ij.diſtin.v.4. moꝛtem.libꝛo.ij.diſtin.vj.ĩv9ꝰ. Angeloꝛum minoꝛum peccatum non eſt excuſabile. Angeli mali et ſi dentur nobis ad exercicium tamen HFSYhyuis factum ſit alio ſuggerente.licet peccatum pꝛi per hoc deus non agit immiſericoꝛditer nobiſcum moꝛum parentum ſit remediabile quia factum eſt libꝛo.ij.diſtin.vj.20. glio tentante libꝛo.ij.diſtin.v. 55. . Arnngeli mali an crucientur vbicunq; ſint. libꝛo. ij. di. Angeloꝛum beatoꝛum conuerſio an fuerit ad deum vvj. q.ij. d. . virtute nature an virtute gratie libꝛo.ij. diſtin. v. q. Angelos malos ſemper flammis toꝛqueri quomoto j. e. Pe.6. intelligitur libꝛo.ij.diſtin.vj.22. Angeloꝛum bonoꝛum conuerſionẽ in qua confirma- Angelis bonis quare datum eſt pꝛemium conuerſio ti ſunt fuiſſe ſine auxilio gratie ſi que rationes pꝛo nis.ſed angelis malis datum non eſt omne ſuppli bare videntur quomodo ſunt ſoluende.libꝛo.ij.dNi cium auerſionis libꝛo.ij.diſtin.vj.ꝛ3. ſtinctiõe.v.58. et per totum. Angelis malis quare differtur pena vſqʒ ad iudiciuzʒ Angeloꝛum beatoꝛum conuerſionem non inchoauit et peccatoꝛibus moꝛtuis quare ſtatim redditur li. gratia ſed confirmauit libꝛo.ij.diſtin.v. 2. iõiij. diſtin. vj. 24. Angelis malis quare imputatur auerſio in culſpem. Angelus malus quare pꝛopter auerſionem a bono libꝛo.ij.diſtin.v. z. ſummo ſtatim punitus eſt pena carentie viſionis Anngeloꝛum bonoꝛum in conuerſione an meritum ſe xci.ſed pꝛopter conuerſionem ad malũ non ſtatim quatur pꝛemium an pꝛecedat libꝛo.ij. diſtinctione punitur pena ignis infernalis libꝛo.ij.diſtin.vj.25 v. q.ij.f. R. X % Angeli mali an habeant inter ſe diſtinctisnem oꝛdi⸗ Angelos in ſua conuerſione non ſufficienter meruiſ - num libꝛo.ij. diſtin. vj.q.j.e.Re.26. ſe gloꝛificationeʒ ſi que rationes et auctoꝛitates ſo Angeli tripliciter conſiderantur ſcoᷣm triplicem ſta/ nare videntur quomodo ſunt intelligende libꝛo.ij. tum ibicdem. S diſtin. v. 45. et per totum. AUngeli mali culpa quomodo peruertit oꝛdinem lib. Angeli quomodo merentur pꝛemium ſubſtantiale ? ij.diſtin. vj.?2 7. . accidentale ibidem. Angelos malos habere data integerrima quomodo Angeli mali quomodo multum peccauerunt et boni intelligitur libꝛo.ij.diſtin. vj.28. quomodo multum meruerunt libꝛo.ij.diſt.v. ¶s. Angeli mali an inter ſe babeant pꝛelationem libꝛo.ij. Arngelus et bomo quare non babent equalem ten· diſtin. vj. q. ij. f. R. 29. vpoꝛis moꝛam ad merendum libꝛo. ij. diſtin.v.7. Angeli mali quomodo patiuntur pꝛelationem cum Angelis bonis an ad hoc gratia collata ſit vt cfficaci ſint ſuperbiſſimi libꝛo.ij.diſtinctiõe.vj.ʒo.et.. et ter conuerterentur.libꝛo. ij.diſtin.v/c. eadem diſt. c. — De littera Aneime⸗ mali an habeant pꝛelationem de iure. libꝛd. i. Angeli qui et quales ceciderunt li. i ij. diſtin. vj. a. Angeli mali vnde et in quem locung ceciderunt lib. ij. diſtin. vj. b. Angeli mali minoꝛes vbi ſint libꝛo.ij.diſtin.vj.d. De angelis malis vide plura vbi dmmon. Angeloꝛum confirmatio an mutauerit li. ar. li. ij. vij. diſtin. q. J.d. Angeloꝝ aliqui ſunt per gratiaz ↄfirmati aliqui per maliciam obſtinati li.ij.di.vij.a. Angeli quõ habent li.ar.li.ij.di.vij.b.c. Angeli boni nõ per naturã ſed per gratiam poſt con firmatõem peccare nõ poſſunt.d. Angeli an babeant coꝛꝑa naturaliter ſibi vnita all.i. diſt. viij. q. j. 9. E.ꝰ.7. Angelus vifn niẽ li. ij. di. viij. . MM Angelos habere coꝛpoꝛa aerea quomodo intelligit᷑. li. ij. diſt. viij. S8. H Angelus qua röne dẽ aial li. ij. di. viij. s. Angelus ⁊ ſpiritus quõ dẽ indigere coꝛpoꝛeo ſolatõ li.ij.diſt.viij.⁊ o. Angeli an aliqñũ aſſumant coꝛꝑa li.ij.di.viij.q.ij.b. .13. Angeli duplicem habent vim ſcz contẽplatiuã et ad miniſtratiuam ibidem. Angelus quare aſſumit coꝛpus et anima exuta non li. ij. diſt. viij. 1 4. Angelicus ſpiritus quõ babet ꝓpoꝛtionẽ ad coꝛpus li.ij. di.viij. ĩ5F5. Angelo an cõpetit habere coꝛpꝰli.ij di. viij. 16. Angelus quare aſſumit coꝛpus an ꝓpter aliquic an ꝓPter nihil li.ij.di.viij.i ⁊2.et. S.et.ꝛ9. Angelus an aſſumat coꝛpus ſcdᷣm verã foꝛma coꝛpo ris humani li.ij.di.viij.q.j.c.R.? o. Angeli quis non aſſumãt vera coꝛpa buana. tamen non eſt ibi deceptio.li.ij.di.viij.⁊i. . Angeli coꝛpus quomõ habet oꝛganiſ. atõem et com⸗ plexionem li.ij.diſt.viij.22. Angelum ſe babere indifferenter ad oĩa coꝛpa aialiũ quõ intelligitur li.ij.diſt.viij.? t. Angeli coꝛpꝰqdð aſſumit an fiat de materia cleſti 69 elemẽt ari.li.ij.di.viij.q.ij.d.R.ꝛ 6. Angelus quare magis aſſumit coꝛpꝰ de materia de mentari ꝙᷓᷓ celeſti li.ij.di.viij.27. Angelo quomodo eſt coꝛpus aſ umptũ p babitacu⸗ lo li.ij. diſt. viij. 29. Angeli coꝛpus an eſt graue vel leue. li. ij. di. viij. 56. Angeli coꝛpꝰ an eſt ſimplex vel mixtũ li.ij.di.viij.ð. Angelici coꝛpoꝛis conſeruatõ nõ pendet a ſimili nec coꝛruptio a contrario li.ij.di.viij.2. Angelus an in coꝛpoꝛe aſſumpto exerceat operati⸗ ones anime vegatiue li.ij.di.viij.q.j.e.Re. . Angeli boni quomodo comedunt et quomodo ma⸗ li generant li. ij. di.viij.4. Angeli an in aſſumptis coꝛpibꝰ babeant operaties potentie ſenſitiue li.ij. di. viij.q.ij. f. R. 5. Angelus ad quid recipit coꝛpus ganiiatüli i diſ. viij. 37. Angelo qnõ cõpetit ridere li. ij. di. viij. 38. Angelus quõ habet ſenſus.li.ij.di.viij.d9p. Angelꝰ quõ cognoſcit ⁊ ſentit potẽtia imateriali li. ij. di. viij. ¶0. Angelus quõ patit᷑ a coꝛpe qꝛ cremat᷑ ab igne. 5 pot per coꝛpus ſentire.Solo.li.ij.di. viij. ¶1·. AUA — — Angelo quõ competit receptio ſpectenf viſiuarũ coꝛ pus ſentire et iudiciũ ⁊c.li.ij.di.viij. ¶ 2. Angeli per quem m odum habent coꝛpoꝛa ſibi vnita li. ij. diſt. viij. a. Angeli e quem actum aſſumunt. coꝛpoꝛa li i diſt. viij. Angelns et ſpuales creature per quẽ modũ apparẽt bominibus coꝛpoꝛaliter.li.ij.diſ.viij.c. Angelus diffinit᷑ a vam̃.li.ij. di.ix:.2. Angelicus oꝛdo diffinit᷑ li.ij.Svi.ix. . Angeli diuerſoꝛum oꝛdinum. an ſint diuerſaruz ipe cierum per naturam libꝛo. ij. viſtin. ix. a. 1.a. R. 6. Ad idem.⁊.et.S.et.ꝰ. Angelicoꝛum oꝛdinum diſtinctio. an ſit ꝛincipaliter a natura vel a gratia li.ij.di.ix.q.ij.b. eni Angelos ꝑ naturam alios e eſſe ſuperioꝛes quo⸗ modo intelligitur li.ij. diſtin.ix.i1. Angeloꝛum oꝛdo aliter attenditur qᷓ creaturaruz li. ij. diſtin. ix. 1212. Angelis an ᷣm maioꝛem capacitatem naturaliumn dDentur a deo maioꝛa vona gratuita. lib. ij.diſt.ix. q. iij. c. R. I 4. et ꝑ totum. Angelici oꝛdines a quo denominentur libꝛo.i i.diſti⸗ ix.q.iiij.d. Re.22. Angeli a tribus denominantur. bidem. Angeli ſecundum tres modos de nominantur liꝛo. ij. diſtin. ix.23. Angeloꝛum nomina ex quibꝰ locis ſcripture ſunt ac ccpta libꝛo.ij.diſtin.ix.?· . Angeloꝛum nomina non debent eſſe communia q;⸗ uis dona ſint eis communia libꝛo.ij.diſtin.ix.26. Angelicum oꝛdinem denominari ab eo munere qᷣ plenius accipit quomodo intelligitur libꝛo. i. diſt. ix. 27. Angeli aliqui quarc dicuntur cherubin. aliqui ſera⸗ phin. li.ij.diſtin.ix.28. ad idem. ꝛ. Angelicoꝛum oꝛdinum refoꝛmatio vnde fiat.i. vtrũ ad ſingulos oꝛdines angeloꝛuʒ fiat aſumptio ſal⸗ nandoꝛum libꝛo.ij. diſtin.ix.q.v.e.Re.0. Angelus et bomo quare poſſuut in euuem oꝛdinez conuenire libꝛo. ij. diſtin.ix. 8ꝛ. Angelus ſupꝛemi et infimi oꝛdinis nõ poſtunt i in co⸗ deʒ oꝛdine collocari.ergo ſimiliter nec bomo et an gelus Solo. libꝛo. ij. diſtn. ix. 3. Angelus et homo poſſunt ſimul locari q; q;uis coꝛpus bominis non poſſit ſublimari ad dignitatem ſpiri tus angelici li. ij. viſtin.ix.? . Angelus in aliquibus exceclit animaʒ botminis in alẽS quibus cum ea conuenit libꝛo.ij.diſt.ix.ʒ3. Angelicoꝛum oꝛdinum pꝛelatio que eſt in oꝛdine re/ ſpectu oꝛdinis an euacuetur poſt indiciuʒ libꝛo. ij. diſtin. ix.q.vj.f.NR.?S 0. L Angelos beatos eſſe perkecte beatificatos quomedo intelligitur libꝛo.ij.diſtin. ix.89. Angelica pulchritucio nõ minuitnr quãuis pꝛelatio tollatur libꝛo.ij. diſtin.ix. co. Angelicus pꝛincipatus vᷣm ꝙ nominat oꝛdinem ad . dicat li.ij.diſtin.ix. 1 Angelicoꝛum oꝛdinum numerus an babeat ſtatum in nonenario an pꝛotendatur ad denarium libꝛ0 ilj. diſtin.ix. q.vij.g. Re. ¶.2. Angelici oꝛdinis et ierarchie rationem obtinebit ve⸗ cimus oꝛdo ex ſaluandis libꝛo.i viſin r . Angelicus oꝛdo an compatiatur eum capal litstem libꝛo.ij. diſtin. ix.q. viij. h. Angelico oꝛd Angeiloꝛum equipotẽtia penes quid accipitur libꝛo Angelicoꝛum oꝛdinũ conuenientia que facit ad pul chritudinem vnde ſurgat.li.ij.diſtin.ix.AS. Angelos habere idem donum et pꝛemiñ quõ intelli/ gitur libꝛo.ij. diſtin.ix.9. — Angelica ierarchia quõ repꝛeſentat ſummã ierarchi agm libꝛo.ij. diffin. ix. 50. Angelum vnum ſolum quare nõ ꝓduxit deus ſicut vnum ſolum filium babuit li. ij. diſtin. ix. 51. Angeli quare creati ſũt in mitifoꝛmi oꝛdine ibidem. Angelis ſolis an etiã alijs ſubſtatijs rationabilibꝰcõ petat per oꝛdies diſtingui li.ij.diſt.ix.qix.Reꝰ.S2. Angelici oꝛdines qͥ et quot ſint li.ij.diſtin.ix.a. Angelici oꝛdines quõ nominentur et. nominũ ratio Angelici oꝛdines an a pꝛincipio creatonis fuerũt ita diſtincti libꝛo.ij.diſtin.ix.c. Angeli lapſi qualiter dicantur in oꝛdinibus fuiſſeli. ij. diſtin. ix. ibicem Angelie Sinſchem oꝛdinis an omnes ſint equales libꝛo j. diſtin. x. ð. . ⸗ Angelus vnus quõ mittit᷑ ab alio li.ij.diſt.x.2. Angelus mittitur dupliciter li.ij. diſtin. x.ʒ. Angeli boni an mittantur li.ij.di.x.q.j.a.Reꝰ. .. Angeli quare mittunt᷑ nobis cum deus ſit nobis pꝛe libꝛo. ij. diſtin. x. 6. Angelas ſim l aꝛ ſemel de nobis cogitat et de deo li. i diſtih.clxxx.— Angelo quare debet᷑ locus libꝛo.ij.diſt. x. . Angeloꝝ oim an ſit mitti li. ij. diſt. x. q. ij. b. Re?. 9. telligitur libꝛo.ij. diſt. xnnnn. ꝛdini cuilibʒ quare nõ competit miſſio cũ competat dei filio libꝛo.ij. diſtin. x. 2. P ationem libꝛo.ij.diſtin.x.i3. Angeli quomodo faciunt ad oꝛdinum ſuoꝛum repa Angeli an mittant᷑ ad accendendũ noſtrũ affectum libꝛo. ij. diſtin. x. q. j.c. R?.-t.. Anfellens affectus guauis ſit igne diuini amoꝛis in flamatus tamẽ nõ poteſt accendere noſtrum affe/ ctum libꝛo.ij. diſtin.xi-DPTD. Angelus an mittatur ad illuminandũi noſtrũ intelle⸗ cctum li.ij. diſtin. x. q.ij. d. Re.?ꝛs o. Angelici getus qui ſunt illũiare purgare ꝑficere pe⸗ quõ fiat eoꝛundem actuũ diſtinctio.? 7. Angelus quã aie partẽ põt illũiare.li:ij.di.x.9. Angeli quare dicunt᷑ lumina li.ij. diſtin.x.ꝛ3. Ungeli quauis multa nobis reuelẽt que nobis ꝑ ſen⸗ ſum nõ expꝛimũt pꝛopteꝛea tñ non influunt imme diate in intellectum li.ij.di.x.ꝛ 5. Angelo et homini eõuenit i reg modũ excitantis differenter li.ij. di. x.ꝛ 6. Angeli vox diffinit᷑ a gꝛego.li.ij.di.x.28. Et declarat expoſitio. e. diſ..,fmz. Angeli locutio an ſit idem quod eius cognitio libꝛo. ij. diſtin. x q. ſ. e. R. ⸗2..2929s. — ngelilocutio qualiter aliquo modo differt a cogita tieonèe. libꝛo.ij. diſtin. x. 51. 1 „ „ . ngelus cogitationem ſuam modo cõicat modo oe cultat Fuis lux et ſpeculum ſemꝑ ſe manifeſtent. ngeli quare mittuntur ad nos cum filius et ſpiri ⸗ tuſſanctus ſufficienter pꝛocurent ſalutem noſtraʒ nes Aincasiant li. ij. diſtin.x. 18. et. 21. et 22. Et llumiare purgare ⁊ ꝑpfice * libꝛ0. ij. diſtin. x. 32: Angelum inferioꝛis oꝛdinis nõ poſſe loqui ad ange/ luum ſupꝑioꝛis oꝛdinis quõ intelligit᷑ li.ij.di.x.. Angeli auditus quid eſt et quõ differũt videre ⁊ au/ ire in angelo li.ij. di. x. y . Angelica locutio differt a cogitatiõe ſed pꝛopter hoc non opoꝛtet qꝙ; nutus differt a ſpecie li.ij.di.x.6. Angelus et deus an poſſint facere eandem locutio/ nem vel an eadem locutio poſſit eſſe ab angelo et a deo li. ij. diſtin. x. q. ij. f. Re.ʒ 7. et. 8. et. 9. Et ad igdem. 40. et. 41. 7. 42. Angelo an competat adoꝛari ex ꝑſona dei ſicut cõpe tit ei ex ꝑſona dei apparere ⁊ loqui li.ij.di.x. 3. Angeli ſermo quẽ foꝛmat in ſubiecta creatura dupli citer refert᷑ ad deum ibidem. Angeli an omnes mittankt li.ij.di.x.a.b.c.ę. Angeloꝛuʒ nomia ſunt nõ oꝛdinũ. Michael gabꝛiel Angelum anie ab oꝛtu natiuitatis deputari quomo gao intelligit᷑ li.ij.diſtin.vj.i. ,B Angeloꝛuʒ cognitio alia eſt a natura alia a gratia et barum quelibet duplex eſt li. ij. viſt. x.x. Angelos videre omnia eo ꝙ videant verbũ.quõ in/ telligitur li.ij. diſtin.xj.4.. Augeloꝛum cognitio cogitatio ⁊ affectio poteſt vari⸗ AIti per temꝑa libꝛo.ij.diſtin.xj. 5. Angeli an debuerint deputari ad cuſtodiam bomis lapfſi libꝛo.ij. diſtin.xj.q.j.a. Rꝰ.õ. Angelici pꝛeſidij carentiam augere gloꝛiã triumphi gquomodo intelligitur li.ij. diſt.xj.S. Angelus miniſtrat bomi pꝛopter deum. quia ſi mi/ niſtraret homini pꝛopter ſeipᷣm homo viatoꝛ ma⸗ ioꝛ eſſet angelo beato li.ij.diſt. xj.9. .1).l Angelus an babeat cuſtodiam homis ex natura vel Angelum de ſeraphin miſſuʒ ad yſaiaʒ quomodo in ð gratia libꝛo.ij.diſtin. xj... ⸗ Angelica cuſtodia non pꝛeiudicat diuine nec ecõuer ſo libꝛo. ij. diſtin. xj.1. Angelo quaꝛe competit cuſtodia bominis cum non competebat ei redemptio libꝛo.ij. diſtiu. xj.r2. Angelum deputari ad hominis conditi cuſtodiã an fueerit competens li.ij. diſtin.xj.q.ij.b. R.vʒ Angelica cuſtodia ad quid pꝛodeſt homini ſpeciali⸗ libꝛ0. ij. diſtin. xj. 1 4. Angelus quare non poteſt deputari ad cuſtodiaʒ al terius angeli vel bominis inſtituti li.ij.di.xj.i 5. Angelus quomodo pꝛeeſt angelo vel bomini inſti/ tuto.libeo.ij.diſtin.xj..6. „ 2 Angeloꝛum cuſtodiam circa bomineʒ in ſtatu. lapſo quaꝛe non opoꝛtʒ multiplicare li.ij.di.xj.i2. Angelus aliquis an fuerit deputatus ad cuſtodiam ppi libꝛo.ij. diſtin.xj.q.iij.c.R.xt’8s. Angelis ſuis mandauit de te quomodo intelligitur. llidꝛo.. viſtin. x.xrÜ. Angelus qua confoꝛtatione confoꝛtauit criſtum.libᷣ. ij. diſtin. xj. x b. Angelicam cuſtodiam habere quomodo eſt dignita tis libꝛo.ij. diſtin. xcj. ꝛ353. Angelus an pꝛopter noſtꝛam obſtinationem ſubtra hat cuſtodie beneficiuʒ li.ij. diſtin.xj.q.j.d. M. 25. Angelice cuſtodie effectus eſt et reſpectu bonoꝛum⁊ reſpectu maloꝛum libꝛo.ij. diſtin. xj.2 6. Angelus quare non deſerit hominem cuſtodire pꝛo pter peccatuʒ ſicut deus in habitare li.ij.di.xj.27. Angelice cuſtodie cauſa tota nõ eſt ſupplere defectꝰ nge 4. au/ boe 36 tio / det t84 pe pli mo e hoß an ali⸗ 34 5. ſti/ pſo jam tur. b. nits tra 25. m. o 27. Delittera Angelus quare non ſubtrabit pꝛopter rebellionein? obſtinationem cuſtodiam ſicut pꝛelatus ea ratiõe fert excõmunicationis ſententiam ⁊c̃.libꝛo.ij. diſt. Angelicam cuſtodiã in obſtinatis eſſe cauſam aggra uationis peccati quõ intelligit᷑ li.ij.diſtin.xj.29. Angelice cuſtodie.xij.ſunt effectus li.ij.diſt.xj.õ0. Angelice cuſtodie circa animas quatuoꝛ effectus lib. iij. diſtin. xj. 40. Angelo cuſtodienti an amplificetur gaudium ex bea tiſicatõne cuſtoditi libꝛo.ij.diſt.xj.q.ij.e.Reꝰ.ʒ. Angeli gaudium creſcere intelligitur dupliter et ᷣm quem modum angelis beatis accreſcit gaudium li bꝛ0. ij. diſtin. xj. . et. 40. . Angelus an incurrat aliqd detrimentuʒ ex damnati one cuſtoditi libꝛo.ij.diſtin.xj.q.iij.f. Rꝰ.ʒ. Angeloꝛũ pꝛemium creſcit ex noſtra ſaluatione ergo ex defectu ſalutis incurrunt angeli damnum non ſequitur libꝛo.ij. diſtin.xj. 7. Angelus malus gaudet de damnatione.ergo bonus ex bac cauſa triſtatur non eſt ſimile li.ij.di.xj.ʒ8. Angelus an velit illum quem cuſtodit ſaluari cũ ſcit eum pꝛeſcitum li.ij.diſtin.xj.9. , Angelice cuſtodie quadruplex effectus circa animaſ et angelo cuſtodienti pꝛeſcitum quod pꝛcmiñ red ditur libꝛo.ij.diſtin.xj. o. Anuqgeli boni deputantur ad cuſtodiam et mali ad ex „ ercitium homini libꝛo.ij.diſtin.xj.a. ngeli ſinguli ſingulis bominibus.an pluribus vnꝰ deputetur libꝛo.ij. diſtin. xj. b. . Angeli an pꝛoficiant in meritovel in pꝛemio vſqʒ ad iudicium libꝛo.ij. diſtin.xj.c.d. . Angelice nature conditionem quare non opoꝛtet in ſex diebus explicari ſicut nec lapſum li.ij.di.xiij. Angeli et dei poſſibile eſt ſimul eſſe vnum opus ſᷣ nõ vnam et eandem imaginem vel ſimilitudinem li. I. diſtin. xyj-. D. . .M Angelus quare nõ determinatur in ſcriptura factus ad imaginem dei libꝛo.ij.diſtin.xvj.ꝛ3. Angelica natura quomodo excedit humanam libꝛo. ij. diſtin. xvxj. o. „ S Angelum eſſe deo ſimilioꝛem qᷓ; hominez tmagis pꝛo⸗ pꝛie conceditur q; ꝙ angelus ſit magis imago lib. jij.diſtin.xvj.o.pꝛope medium. Angelus quomodo cecidit de ſtatu ſublimioꝛi q; ho mo libꝛo. ij. diſtin. xxj. 46. SðM Angelus quomodo erat ſapientioꝛ qᷓ; adam libꝛo.ij. Angelus ſi poneretur in carnẽ infectam et anima in nnocens in flammaʒ quare nec ille inficeretur nec illa puniretur li.ij. diſtin. xxxj.58. Angelus quomoto dicit᷑ remotioꝛ a deo ⁊ maria ꝓxi mioꝛ libꝛo.iij.diſtin.ij. õ6. Angelus annũcians de quo oꝛdince fuit li.iij.di.ij. T. libꝛo.iij. diſtin.ij. .5. “ Angelus q;ᷓuis ſit altioꝛ natura qᷓ; bomo tamen ma/ Angelus quomodo plus conuent cuʒ deo q́; bome gis decuit hominem exaltari ꝑ diuinitatis aſſum/ ptionem qᷓ; angelum. li.iij.diſtin.ij.16. Angelo lapſo quaꝛe non Ezocden et ſi criſtus angelicã li natnram aſſumpfſifſet libꝛo.iij.diſtin.ij.i2. Angelico a ſpiritu quare non decuit inchoari repati onem generis humani libꝛo.iij.di.ij.I S8. Hic ponit᷑ et quẽadmodũ in pꝛimo adaʒ facta eſt nr̃e redem/ ptiois ↄſũmatio.ponat᷑ ur̃e dãnatiõis inchoatio. Angeli vtrum iudicabunt cum xpo libꝛo. HM Angelus quare non eſt a deo ydoneus ad reperatio⸗ nem ſieut homo libꝛo.iij.diſtin.xx.o. Angeli qualiter ſunt a nob diligẽdi li.iij. di. xxviij.s. Angeli quomodo et qualiter ſunt excaritate diligen⸗ di libꝛo.iij.diſtin.xxviij.ꝛ.. Angelus quomodo eſt deo ſimilioꝛ qᷓ bhomo. libꝛo iij.diſtin.xxxij.?2 2. Angeli in quo ſtatu diligunt deum magis qᷓ; ipᷣm bo⸗ mines diligant libꝛo.iij.diſtin.xxxij.?2 . Angeli quare dicuntur mediatoꝛes ad deum libꝛo.iij Ddiſtin. xxxij. 25. Angelice nature quare ſimul cõcreata eſt pena et bu mane non eſt còcreata medicina li.iiij.diſt.ij.8S. Angelos malos veniam non inueniſſe etiã ſi penitu iſſent quomodo intelligitur li.iiij.diſt. xiiij.S8. Angeli quomodo offerunt oꝛationes noſtras deo li⸗ bꝛo.iiij.diſtin.xlv.S. Angelos omnia videre quia videntem omnia vidẽt quomodo intelligitur et per quem modum angeli multa addiſcunt libꝛo.iiij.diſtin.xlv.ro Angeloꝛum miniſterio damnati ad toꝛmenta dedu⸗/ cuntur ſed angeli non toꝛquent damnatos. libꝛo liij. diſtin. xlvij.2. xlvij. q.ij. b. R*. 77. . . Angeli boni non iudicabuut cum xpᷣo qᷓ;uis ſint ſine peccato libꝛo.iiij.diſtin.xlvij..d. Angeli boni iudicabunt malos angelos ſed non bo/ mines malos libꝛo.iiij. diſtin.xlvij.. Angeli an iudicabunt᷑ libꝛo.iiij.di.xlvij.q.iiij.d.Re.ix Angelos malos non eſſe iudicandos ſi que rationes pꝛobare videntur quomodo ſunt diſſoluende lib. iiij. diſtin. xlvij.12. et z. Angeli boni quo iudicio iudicabuntur libꝛo.iiij. diſt. Anglici per diſpenſationem contrabunt in gradu ꝓ hibito li. iiij. diſt. xl. 4. Et ad banc eʒz glis plura. 5. Anima infinitum bonum finite capit li.j.diſtin. j. 8. Anima cognoſcitur dupliciter et q harũ cognitionũ eſt rationis et que fidei.li.j.diſtin.iij.“. Mama cnare dicitur eſſentia vita et mens libꝛo.j.di Anima rationalis quomodo eſt ſimilis dco. libꝛo.j. Anima eſt ſue potentie qualis pꝛedicatio ibi.libꝛo.j. Anima vtrum ſit ſue potentie et quomoto memoꝛia intelligentia voluntas dicuntur vna eſſentia lib. Anime immoꝛtalitas bꝛeui deductione pꝛobatur.li. Anima pꝛobatur compoſita a poſterioꝛi per aug.p⸗ pter pluralitatem pꝛopꝛietatũ lib.j.diſtin.viij.43. Anima rationalis an ſit in toto coꝛpoꝛe ita ꝙ in qua iibet parte libꝛo.j.diſtin.viij.q.iij.g. Rꝰ.SS. Anima ſcuᷣm aliquoꝛum opinionem eſt per eſſcntiazʒ in coꝛde.per potentiam in toto coꝛpoꝛe libꝛo.j.di. Anima ſᷣm verioꝛem opinionem eſt in qualibet par/ te coꝛpoꝛis tota.Et ad boc ponenduʒ mouet expe rimentum.exemplum et rationale ardumentum. libꝛo.j.diſtin. viij. 59. Et. 60. — E fd 2 7 Anima quare non monetur ad motum alicuius par tis coꝛpoꝛis libꝛo.j.diſtin.viij.õz. Anima quomodo influit vitaʒ ex vna parte in aliam libꝛo. . diſtin. viij.s 4. “ Anima quare non mouetur mota manu libꝛo. diſt. Anima vnita eſt to:morl ex duplici cauſa.li.ij.di.j.5i. Ainima multis modis vnitur coꝛpoꝛi ꝓpoꝛcionabili ter libꝛ0.ij. diſtin. j. .et. 61. Anima rationalis et angelus an differant ſpecie an tantum numero libꝛo.ij.diſtin.j.q...l. Anima et angelus qua differentia differant libꝛo.ij. dliſtin. j. q.ij. m. RE:.7?7 =.. Aunima quomocdo pficit coꝛpus libꝛo.ij.di.ſ.77. Anima quare vnita eſt coꝛpoꝛi libꝛo.ij.diſt.j.k.l.m. Animam eſſe omnia quomodo intelligitur libꝛo.ij. Anima exuta quare non aſſumit coꝛpus aut angelꝰ. libꝛ20 j. diſtin. viij. 1I 4. “ Anima differenti modo exercet operationes in coꝛpe que conſequuntur ipſam vel vt perfectionem vel vävt motoꝛem libꝛo. ij. diſtin. viij. y83. Anima ſᷣm quoſdam triplicem habʒ operationẽ ani malem. intellectualem et diuinam libꝛo.ij.di.x. 5. Animas noſtras a beatis angelis illuminari quantũ ad inferioꝛem partem rationis poteſt intelligi tri/ pliciter libꝛo.ij.diſtin.x.t9. Animam cuſtoditi deum requirere a manu cuſtodiẽ tis quomodo intelligitur libꝛo.ij.diſtin.xj.y 4. Anime viuentis quid et quare dicatur ibi.pꝛoducãt qdue reptile anime viuentis li.ij.diſtin.xv.. Anime ſenſibilium vel irrationaliuʒ an pꝛoducte ſint ex aliquo vel ex nibilo li.ij.di.xv.q.j.a. Reè7. Anime ſenſibilium et ſi ex aliquo pꝛoducte ſint boc ipſum tamen non eſt pꝛoductum ax alio libꝛo.ij. Anime ſenſibilium an pꝛoducte ſint ex materia ſpiri tuali vel coꝛpoꝛali libꝛo.ij.diſtin.xv.ꝰ. Animarum ſenlſibilium ſeminariũ.quado et quomõ erat libꝛo. ij. diſtin. xv.9 0.. Anima quomodo eſt in coꝛpoꝛibus anuloſis diuiſis libꝛo. ij. diſtin.xv.) T72. Anime bꝛutoꝛum quomodo deciduntur cum coꝛpo/ re libꝛo. ij. diſtin. xv. 3. Anime nobiliſſimũ accipit᷑ duplicit᷑ lib.ij.di.xvſ.ʒs. Anima pꝛimi hominis an fuerit pꝛoducta ex dei ſub/ ſtantia libꝛo.ij.diſtin.xvij.q.j.a.Reꝰ. .et.io. Anima duplex eſt in vnoquoq; bomie ſᷣm maniche⸗ os libꝛ0. ij. diſtin. xvij910. Animam ſiue ſpiritum iuxta dictum ſapientis ad de- um redire quomodo intelligitur.li.ij. di. xvij.12. Anima ⁊ ſi ſit naturaliter immoꝛtalis tamen non eſt de natura immoꝛtalis dei pꝛoducta li.ij.di.xvij.i 5. Anima ade an pꝛoducta fuerit ex materia libꝛo.ij. di⸗ ſtin. xvij. q.ij. b. R'.l 7TÜT. Anime ſubſtantia quomodo dicitur creata ex nibilo et non habere materiam li.ij.diſtin. xvij..ꝛx. Anima rationalis quãuis habeat compoſitõnem ex materia et foꝛma babet tamen etiam appetitũ ad perficiendum coꝛpoꝛalem materiam libꝛo.ij.diſti. xvij. 24. Anima ade an pꝛoducta fuerit ante coꝛpus vel poſt. libꝛo. ij. diſtin. xvij. q.iij. c. R. 25. M Animam ade pꝛius eſſe factam ꝙᷓ coꝛpus non poteſt pꝛobari per geñ.libꝛo.ij.diſtin.xvij.2ꝛ6. Animatm ade non opoꝛtuit pꝛoduci cum ſpiritibus angelicis.pꝛopterea ꝙ coꝛpus ade pꝛoductum fu⸗ 4 it cum bꝛutis libꝛo.ij.diſtin.xvij.27. Anima ade quomodo habet rationem ei iterni lib. Anima ade quare p libꝛo. ij. diſtin. xvij. ꝛ99. Ml Anima et coꝛpus dependent alterum ab altero non ſic elementa libꝛo.ij.diſtin. xvij. 0. „ „ Anima bumana quare poſt omnia pꝛoducta eſt et ᷓ re pꝛoducta eſt pꝛioꝛ omnium crcatura angelica li Anime quare datum eſt coꝛpus moꝛtale libꝛo.ij. diſt xvij. 55. libꝛo.ij.diſtin.xvij. 3. Anima an de aliquo facta ſit an non.et quare facta Anima et coꝛpus quomodo recto oꝛdine ſunt vnita ſit et quam gratiam habuerit in creatione libꝛo.ij. diſtin. xvij. a.b. Anima an creata ſit in coꝛpoꝛevł extra coꝛpus libꝛo. ij. oiſtin. xvic. Anime omnium bominuʒ an ſint vna numcrovel di uerſe libꝛo.ij.diſtin.xviij.q.j.d.Re.o. Animam eſſe eandem in omnibus animꝗ libus ſcili cet ipſum deum putauerunt quidam phᷣi.ibidem. Anima humana tres habet partes intellectus qua/ . „ rum vue ſunt eterne. tercia eſt generabilis ⁊ coꝛru ptibilis libꝛo.ij.diſtin. xviij.i Anima vna quare non poteſt eſſe perfectio duoꝛum coꝛpoꝛum ſimilium cum tamen ſit viuificatiua di⸗ uerſoꝛum membꝛoꝛum vnius coꝛpoꝛis libro.ij. di ſtinctiõe.xviij.54. Animam recipere foꝛmam vniuerſaleʒ quomodo in telligitur libꝛo.ij. viſtin. xviij.38. Anima non eſt pꝛincipaliter facta pꝛopter mouere coꝛpus libꝛo.ij.diſtin.xviij.S. Anime omnium hominum an fuerunt ſimul pꝛodu⸗ Anime quare non ſunt ſimul create vt angeli cũ ſint immoꝛtales vt angeli libꝛo.ij.diſtin.xviij.1I. Anime duratio quare non eſt ſimilis durationi ange li a parte ante ſicut a parte poſt li.ij.diſti.xviij. 2. Anima quomodo dicitur pꝛecedere coꝛpus libꝛo.ij. diſtin. xviij. 43. Animam ſiue ſpiritum reperiri qui mõ ſit coꝛpoꝛi iñ ctus modo ſeperatus.ſicut eſt reperiri ſpiritũ ſen per coniunctum et ſpiritum ſemper ſeperatum nõ opoꝛtet li.ij. diſtin. xviij 44. r Anima rationalis an ſit ex traduce.libꝛo.ij.diſt.xviij. Anima accipitur pꝛo homine ibi omnes anime que egreſ.ſunt de fe.ia.libꝛo ij.diſtin.xviij. ¶5. Anima quare non poteſt aliam animam pꝛoducere. libꝛo. ij. diſtin. xviij. .8. Animaʒ bꝛuti quare poteſt pꝛoducere bꝛutũ.et aiaʒ bhominis homo Paͤucere nõ põt li.ij.di.xviij.Sõo. Animam quare infundit deus conceptui adulterino libꝛ0. ij. diſtin. xviij. Si. Anima rationalis an ſit ꝑ naturã immoꝛtalis libꝛo. ij. diſtin. xix. q.j. A. Anima ſex modis conſiderat᷑.et ſ̃mm omnes hos mo⸗ dos pꝛobat᷑ immoꝛtalis libꝛo.ij.diſtin.xix.o. Anime immoꝛtalitas pꝛobatur ex quadruplici gene re cauſe libꝛo.ij.diſtin.xix.in ſeꝰ. duci debuit in coꝛpoꝛe pꝛopꝛio De littera Anitma rationalis qᷓ re nõ põt coꝛiũpi. li. i. di. xix. 3. Anime paſſio vnde.li.ij. di.xxix.ĩo. Anima quõ bcondoler coꝛpi. li. ij.di. xxix. II. Anime opẽratõem ledi vel impediri. quomõ 5 intelli⸗ it. li. ij. di. xix. 12. Anima ꝛutalis an ex prima ſui conditõe fuerit i im/ moꝛtalis quẽadmoduʒ rõnalis.li.ij.di.xix.q.ij.b. Re. 13 Anime ſennbiles bꝛutoꝝ quaꝛe ſunt coꝛruptibiles 7 non aie ſenſibiles hominũ li.ij.di.xix.il72. Anime ſenſibilis nobilitas nõ facit ad maioꝛẽ duꝛa⸗ tionẽ creature.li.ij.di.xix.i8. Animã ſenſibilem non ſeneſcere. quõ intelligitur. li. ij. diſt. xix. 19. Anima ade non peccãte an coꝛpus eidpotuiſſet diſ⸗ ſolui.li.ij. di. xix.q.j.c.Rꝰ.21. Anime ſiue ratõnis ſuperioꝛ⁊ inferioꝛ poꝛtio an ſint diuerſe potentie li.ij.di.xxiiij.q.ij.d.Rꝰ.ð0. Animã eſſe ſuperioꝛẽ oim creatura m mentẽ quo⸗ mogo intelligitur li.ij. di. xxiiij. “WütBü» ve-övÄ Anime affectus moueri coꝛpe moto eo q; radius iñ ctus aque mouet᷑ aqua mota.nõ eſt ſimile.nec ſe- quit᷑ ex boc qꝙ et ſi virtꝰ creata poſſit coꝛpus trãſ⸗ mutare ꝙ ꝑ ↄñs poſſit li.ar.ipᷣo nolente opellẽ.li. ij. diſt. xxv. S9. Anima drnti modo cõicat coꝛpoꝛi que reſpiciũt po⸗ tentiam vegetatiuam ſenſitiuam et operatões po tentie intellectine.li.ij.di.xxv.o9. Anima quõ operat᷑ operatõem intellectiuã in coꝛꝑe ſiue oꝛgano coꝛpoꝛali.li.ij.di.xxv.75. Anima ad quas operatõnes interioꝛes reuocat᷑ in ſomnis.li. ij. di. xxv.74. Animam in ſomnisvidere f futura aus intelligit. lib. ij. di. xxv.75. Et quare dñs magis viſitat in ſom⸗ nis qᷓ in vigilia.li.ij.di.xxvx.ꝰ öK. Anima alio modo aſſimilat᷑ deo alio modo gratia. li. ij. di. xxvj.ꝛi. H Anima quo eſt imago quõ gratia. li.ij. di. xxvj. 27. Anime facies quõ d̃ a deo decoꝛari ⁊ acceptari. ib. ij. diſt. xxvj. 40. Animã tunc bre ꝑfectõem in actibus et babitib⸗. qñ agens reflectitur ſuꝑ ſeipᷣm quõ intelligitur. li.ij. Ddiſt. xxvij. 36. Anima ſenſibilis in bomibus an ſit 4 generante. lib. ij. diſt. xxxj. q.j.a.Reꝰ.S. 4 Animã ſanctã quare permittit deus a ſe ſepari. li. ij. diſt. xxvſ. yF᷑. Anime perfecta refoꝛmatio non exigit aliquic qð p p⸗ us ſit in ſba q; i potentia niſi hoc dicatur appꝛo priatõem. li:ij.di.xxvj.yÜ9... Anima ſenſibilis nõ dependet a coꝛpe quãuis opa⸗ tio ſenſitiue dependeat a coꝛꝑe li.ij.di.xxxj.ꝰ. Animã ſenſibilẽ eſſe in potentia materie quõ intelli git᷑ li. ij. di. xxxj.ii. Anime ratõe cuiꝰ ꝑtis pᷣmo inſit pctm̃ oꝛiginale. li. ij. di. xxxj. q.ij. b. K o. 15. et ꝑ totũ. Et deh vide plu⸗ ra vbi agitur de oꝛiginali pctõ. Anima an ificiatur carne.li.ij.di.xxxj.q. f.d. Be'.24. Anima quõ fit peccatrix ex vnione carnis.tribus p/ ſuppoſitis et ꝑ exempla ꝓbat.li.ij.di.xxxj.2 5. Anima quare magis ↄtrahit feditates carnis ꝙᷓ; ra- dius ſoꝛdes illuminabilis li.ij.di.xxxj. 0. Anima innocentis ſi poneretur in f lama quare nõ toꝛqueretur.i.ij.di.xxxj.38. Animg qualis facta ſit quantũ ad bonitatem et ma⸗ „ —..bPv—— liciam. li. ij di. xxxij. 9. Anima vna an ſit ſubtilioꝛ alia in 1eſe entia 2 ad intel ligendũ memoꝛandũq; habilioꝛ.li.ij.di.xxxij.ii. Anuime an debeat deus imputare maculã illam quã cõtrabit ex carne.li.ij.eiſt.xxxij.q.j.e.Reꝰ.Py9p. Anime imputare culpam qua cõtraxit ex carne deũ non debere ſi que rõnes et auẽtates ſonare viden tur quõ ſunt intelligẽde.li.ij.di. xxxij. 0. 7 p totũ. Animã infundere carni infecte an deceat diuinã iu⸗ ſticiam. li.ij. di. xxxij. . ij. f. Re. 45. et. D6. Vuinze carni infecte deũ nõ decere infundere ſi q̃ rõ nes pꝓbare vident᷑ quõ ſunt ſoluende liij.di. rxxi 47.· Et per totum. Animã i innocentem poni in infernuz et coniungere carni viciate diſſimiliter ſe hñt.li.ij.di.xxxij.9. Anima non pagat᷑ ex aia. nihil meret᷑ vna alteri Solo. li.ij.di.xxxij.So. Anima quõ vnit᷑ iuſte carni viciate. li. ij. di. xxxij. 5r. Bnunz quã ſcit deus exire ð coꝛpoꝛe anteqᷓ; baptiſet agn infundit carni viciate.li.ij. di. xxxij.55. Animam ug⸗ coniũgit deus coꝛꝑi maculato ſciẽs eaum inde maculari et dãnari.li.ij.di.xxxij.e. Anima qlis creat᷑ a ſuo autoꝛe.li.ij.di.xxxij.f. Anime an increatione ſint equales in donis natura libus ibicemm,. Animam eſſe cauſam mali ſicut i ignis calefieri quo⸗ mõ intelligit. li. ij. di. xxxiiij..t. Anima nunq põt tot et tam magnis peccatis deha bilitari. quin ad buc poſſit in pluribo maioꝛibus. li. ij. di. xxxvj 40. Anime paſſiões an ſint pene tm.an pene ſimt. et pec cata.li.ij.diſt.xxxvj.q.ij.b.Reꝰ.ĩ. Anung ahuir vſq; ad verticẽ quõ intelligit. iri. xxxix.4 Anina dubiirik habet pollui. li. ij. di. xlij 54. Animã vnitam carni ↄſtituere perſonã qus 5 intelli⸗ gitur. li. iij. diſt. v. 5. Animã ſepatam eſſe pſonã repꝛobat᷑. liiij. di. v.7 repetitur.ys8s. Anima ſeparata non eſt res diſtincta que cõuenit e⸗ ſone.li. iij. diſt. v.y 9. Anime vnibilitas ad coꝛpus.non aufert anime gſo⸗ ne ꝗꝓprietatẽ.quõ intelligitur.li.iij. di.v.o. Anima ſeꝑata differt ſpecie ab angelo gᷓ differt pſo⸗ nalit᷑ ab alia aia. Iteruꝰʒ aia ſeꝑpata differt ab alia gia numero 5 differt ab ea ꝑſonaliter non ſequit᷑ li. iij. diſt. V. 1. Anima ⁊ coꝛpus vnita quoö faciunt bominẽ liiij di. vV. 46. Anima et caꝛo. diuinitas ?1 pumanitas. nõ but e omni modã ſimilitudinẽ.li.iij.di.vj..ÿÖ5. Anima aliter purificat᷑ per xpᷣm aliter per ſi piñſet. li. iij. di. xij. 11. Anima quare dicit cognoſci ſeipſa. liiij. diſt. iij. 10. Anime oculis quõ aptatur vt intelligat videat de um li. iij. diſt. xiiij. 24. Animã ßm ratõem nullius paꝛtis coꝛpis eſſe⸗ actum quomõ intelligit᷑.li.iij.di.xvj.?7. Anima paſſibilis duplici genere paſſionis patitur ?* quõ efficitur perfecte impaſſibilis.li.iij. di. xviij.. Animã meã nemo tollit a me ⁊c.quõ intelligitur.li. iij. diſt. xxj.i. Animã caro poſuit quando expiranit quomodo in/ telligitur.li.iij.diſt.xxj.ꝛ-X. Anime ſepaꝛant᷑ a coꝛꝑe duplicit mnõ. 2 quõ ais xpi iſe perata fuit. li iij. di. xxj.ꝛ ꝛ. Animas euolare que ſtatim poſt ſeparatõem efficiũ tur ipaſſibiles quõ intelligitnr. li.iij.di.xxſ.24.· Anime ex ĩferno liberate quare nõ ſunt ſtatim in ce⸗/ lum ducte li.iiij.di.xxij. X. . Anime alioꝛũ ſanctoꝛũ quare iam ſtatim euolant.li. iij. di. xxij. 45. Anima quomodd ſcit que in ipᷣa funt li.iij.di.xxiij.F. Anima nõ omnimode ſe habet ad ſuas potentias ſi cut gratia ad virtutes li.iij.di.xxiij.75. Anime vita dicuntur diuerſimode charitas ⁊ gratia li.iij. diſt. xxvij.23. „ “ Anima humana quomodo ſemper habet ſui memo riam intelligentiam et dilectõem li.iij. diſ. xxviij. 5. Animã quomodo pꝛo fratribus ponere iubet iobes li.iij.diſt.xxx.0. — Anima quõ poteſt deo vniri per gloꝛiam libꝛo. iij. di ftin.xxx. 4Aq4744. Anime vita quomodo deus eſt li.iiij.di.xvij.j. Anima cũ dicatur viuificari ⁊ ſanari ⁊ reuocari que ritur que ſit differẽtia inter beœ quare deletio cul pe vocatur magis iuſtificatio ꝙ; alie virtutes lib. iiiij. diſt. xvij. †. . Anime munclificatio non eſt prius qᷓ; gratie infuſio qᷓuis mundicia et innocentia ſit media inter gra/ tiam et culpam. li.iiij. di.xvij.y4. Animam ſimul diuerſis motibus non moueri quo/ modo intelligitur li.iiij·diſt.xvij. ędd Anime macula quid eſt libꝛo.iiij. diff.xviij. 428. Anima per quid ſufficienter punitur in purgatoꝛio. li.iiij. diſt. xx. 26. Anime in purgatoꝛio quis babeant augmentũ certi tucdinis de gloꝛia tñ illa certitudo eſt cũ aff lictõne Anima quaꝛe non dubitat in purgatoꝛio ð gloꝛie ceꝛ· titudine ſicut bic libꝛo.iiij.diſt.xx.?28. Anime beatoxꝝ hominũ an poſſint euolare i celũ an⸗ te iudicium li.iiij.diſt.xxj.q.ij.f.Reꝰ.ʒ 5. Animas beatoꝛum ante iudicium non poſſe euola/ re vbicũq; ſonant rationes et autoꝛitates quomo do ſunt intelligende et ſoluende libꝛo.iiij.diſt.xxj. 36. et per totum. Anima quare in reſurrectione magis appetit coꝛp? ꝓrium qᷓ; alienũ lib.iiij.diſt.xliij.y 2. Anima vt doleat vł crucietur duo concorꝛunt. libꝛo iij. diſtin. xliiij. 68. Anime qualiter crucientur ſine coꝛpoꝛibus libꝛo.iiij diſtin. xliiij. g. Anime quare dicuntur contineri in abditis recepta/ culis inter bominis moꝛteʒ et reſurrectionem lib. . iiij. diſt. xlv.2. . . Angeli an ante aduentum xpᷣi deſcenderunt in infer num libꝛo. iiij. diſtin. xlv. ꝗq.j.a. R. 11. Anime an poſt aduentũ xpᷣi habeant receptacula vel loca determinata li.iiij.diſtin.xlv.q.ij.b.R.i . Animarum triplex eſt locus m triplicem ſtatum et quis locus cui ſtatui conueniat ibidem. Animarum quatuoꝛ receptacula libꝛo.iiij.di.xlv.5. Animaruʒ receptacula poſſunt reduci ad bimembꝛẽ diuiſionem lbꝛo.iiij. diſtin. xlv. 16. Anime an aliquando a ſuis receptaculis exeaut lib. iiij. diſtin. xlv. q.iij. c. G.ii?-? Animas bonas et ſpiritus beatos non poſſe aliquã do exire vel mutare receptacula ſua.ſi que ratiões vidgentur pꝛobare quomodo ſunt diſſoluende lib. liij.diſtin. xlv. 18. et totum. Animabus defunctis mediocriter bonis an pꝛoſint ſuffragia aviuis facta libꝛo.iiij. diſtin.xlv.q.j.d.Re. 22. et per totum. Animabus defunctis an pꝛoſint ſuffragia facta ꝑ ma los libꝛo.iiij.diſtin.xlv.q:ij.e.Rꝰ.28. Animabus defunctis quãtũ pꝛoſint ſuffragia.et cuʒ non pꝛoſint equaliter o:nnibꝰ.queritur cui magis pꝛoſint.an ei qui magis meruit.an ei pꝛo qͥ ſpecia- liter fiunt libꝛo.iiij.diſtin.xlv.q.iij.f. Rꝰ.ʒt. De ſuffragijs que fiunt pꝛo animabus defunctis vis aliqua vbi ſuffragium. 9940 Animarum diueria ſunt receptacula li.iiij.di.xlv.a. Animabus damnatis an detur mitigatio pene libꝛo. itij. diſtin. xlvj. a. b. Anima ſeparata an babeat vſum potentie ſenſitiue. libꝛo:iiij.diſtin.l.q.j.g. Rea6. . . Animam leꝑatam babere vſum potẽtie ſenſitiue ſi qᷓ rationes ⁊ auctoꝛitates pꝛobare videntur.quomo do ſunt diſſoluende libꝛo.iiij.diſt.l.⁊27.et ꝑ totum. Anima ſepata an cognoſcat ea que circa nos agunt᷑ libꝛo.iiij.diſtin.l.q.ij.h.Ne.ʒl.et ꝑ totum. Anime ſepate an mutuo ſe cognołccãt ſcʒ beati dam/ natos et ecõuerſo libꝛo.iiij.vi.l.q.iiji. Animas ſeꝑatas ſe mutuo non cognoſcere ſi que ra/ tiones videntur pꝛvbare quõ ſunt diſſoluendeli. iiij. diſtin. l. 58. pPer totum. Aninnn Animal eſſe dupliciter intelligitur et quomodo ange lus dicitur animal li.ij.diſt. viij.9. Animalium anime que per putrefactionem generã/ tur a quo educantur libꝛo.ij. di. xv.17. Anim alius coꝛpoꝛa an compoſita ſint ex quatuo: ele mentis an ex vno li.ij.di.xv.q.ij.b. R.v. Animalium coꝛpoꝛa eſſe pꝛoducta ex vno elemento vt dicitur geneſis pꝛimo pꝛoducant aque.pducat terre cc. quomodo intelligitur libꝛo.ij. di. xv. 15. Animalia que oꝛnant terras.et animalia que oꝛnant ꝗqadquas quare nõ ſunt ex ſola terra et aqua ꝓducta ſircut coꝛpa oꝛnantia celum de materia celeſti libꝛo . ij. diſtin. xv. 18 . W Animaliũ coꝛpoꝛa ĩ pꝛimoꝛdio quõ ſunt ex quatueꝛ clemẽtis ꝓducta ſine violẽtia li.ij.di.xv.19.7.20. Animaliũ coꝛpa an magis conſtent ex elemẽtis acti/ uis qᷓ; paſſiuis.anlecõuerſo li. ij. di. xv. q.iij.c. Re.21. Animalium quomodo dicuntur aliqua ex aqua ali⸗ qua ex terra facta libꝛo ij. diſtin.xv.25. 2 Anim alia natatilia et volatilia cum ex eadeʒ ſint ma teria ſcd bumoꝛe aque ꝓducta quare aliqua babi⸗ tant in aqua aliqua in aere li.ij.di. xxv.?⸗ .. Animalia ſenſibilia omnia an creata ſint pteꝛ bomi Animalia aliter oꝛdinantur ad bominẽ ſm ſtatũ in/ nocentie aliter m ſtatum nature lapſe.li.ij. diſti. Animalia noxia vel non valentia ad eſum et veſtitũ quare ſunt facta ibidem. . .. Animalia quare poſſunt offendere bomĩes cũ bomi datũ ſit dominiũ in ca li. ij. diſt. xv. I. „. Animalia nociua an debuerunt fieri hoie ſtante.lib. ijj. diſt. xv.,;z.. “ „ Animalium ꝓductio quo die et oꝛdine facta ſit.lib. ij. viſt. xv. q. ij. e. R. 95. —. Animalia oꝛnatia tris elemẽta.ſ. gerẽ aqu terra qre Niron Ne puin Aitmi imn Din li⸗ Nunn Ain hon iſ⸗ Zhin⸗ te Nuin li Yuin Ann 1e Arnn lum Amn l Zucc olire 9. Pma ttaß mugss pecia⸗ isvi tlya. elibr. ſitie. neſiq pono tnn. gvue dam/⸗ gery gel. dunge ar̃ 15, ant lbro uo: „20. acth⸗ Eu. 3, utte b in⸗ diſt. i⸗ otni Aib. tlb. De littera non ſunt in tribus diebus ꝓducta li.ij. di.xv.6. Animalia generata per putrefactõem et comixtione diuerſarũ ſpecierũ vt mulus ⁊c.quare non ſunt a primoꝛdio creationis ꝓducta li.ij.i.xv.. Animaliũ ex aquis ꝓductio ponitur li.ij.di.xv.. Animalia ex terra ꝓducuntur li.ij.diſt.xv.b. Animalia venenoſa quando et qᷓre noxia facta ſunt li. ij. diſt. xv. c. Animalia minuta quando creata fuerunt. li.ij. diſti. xv. d. . Animalia bꝛuta licet uiant homini ⁊ per hoc do in homine tñ non debent remunerari iĩmoꝛtalitate. li.ij. diſt. xix.20. , . , Animal non poſſe redigi in ſeruitute põt eſſe dupli citer li.ij.diſt.xxv.i. è” Animal eſſe pꝛius qᷓ hominẽ quomodo intelligitur. li.ij. diſtin.xxxj.o. ʒM Animalia bꝛuta et plante vtrũ innouabuntur in iu/ dicio.li.iiij.diſt.xlviij.q.iiij.h.R.ꝰR. DOe animalibus vide aliqua vbi bꝛutũ. nnunciare Annunciatio angelica debuit pꝛecedere incarnatõ/ nem triplici rõne li.iij.diſt.ij... Annunciatio incarnatõnis quare facta eſt per ange/ lum non per boiem li.iij.diſt.ij. . Annus qua ratione tranſfertur ad diuina. vt ibi ge/ neratõe et generationẽ anni tui.li.j.diſt.xix. .⁊.ꝗ· ¶Anſelmus Anſelmum ſe velle viſcera ſiccari ꝓpter amoꝛem dei quo modo intelligitur li.iiij.diſt.xvj.43. WUnte tẽpus Ante tempus ⁊ extra omnem locum quomodo dici tur deus eſſe li.j.diſt. xxxvij. 7. ¶ Antecedens Ante cedẽs eſt poſfibile.ergo et conſequẽs quõ intel ligitur. li. . diſt. xlij. 5*e. , Untiquitas Antiquitas quomodo cepit cũ mo.li.j.di.xliiij. 2. Antiqua conſperſio quid li.iij.diſt.iij. . ¶ Antichriſtus Antixpᷣm facere ſigna mendacia quomodo intelligi tur li. ij.diſt. vij. S. Antichriſtus quomodo carebit angeloꝝ preſidio li. .„ ij. diſt. xj. 26. 4 greꝛe Apparere eſt dupliciter li.j.diſt.xvj.ꝛ⁊. Apparitio filij et ſpũffancti fuerũt reſpectu diuerſo/ rum li.j.diſt.xvj.ꝛꝛo. Apparitionis nobilitas in filio ⁊ ſprituſancto pencs quid attenditur li.j.diſt.xvj.2. Apparitiones quibus deus apparuit in ſubiecta cre atura et etiã locutõnes an ſemper facte ſint medi antibus angelis li.ij.diſt.x.. Apparentia eſt duplex ſcʒ ꝓbabilis opinionis et cer titudinalis apprehenſionis et que remouetur a credibili ꝑ aplm i diffinitõe fidei li.iij. di.xxiiij.4. Appꝛopꝛiandi et cõicandi rõ — Wppetere Apperitus quid et quomodo differt a dilectiõe lib. j. diſtin. vij. S. „ „ Appetitus eſt duplex ſcʒ abſolute deliberatõis ⁊ vel leitatis.Et quis hoꝝ eſt rei vnibilis li.j.di.vij.i2. Appetitus qui precedit ꝑtum mentis bð ſᷣm ſtatum dupliciter conſiderari li.j.diſt.xij.. . Appetitũ diuidere in naturalẽ et deliberatiuũ dupli eiter poteſt intelligi li.iij.diſt.xxiiij., 7D. Appetitus pᷣmoꝛũ parentũ qñ incepit eſſe libidino/ ſus li. ij. diſt. xxj.i. , — . Appetitur aliquid in vniuerſali et contẽnit᷑ in parti culari li.ij.diſt.xxij.ʒ. ä Appetitur aliquid tripliciter li.ij.diſt.xxij. Appetimus tria quoꝝ oppoſita fugimus libꝛo.ij.di. xxv. 7. Appetitus põt intendi reſpectu alicuiꝰ deteſtabilis in alio tripliciter li.ij.diſt.xxxiij.26. Appetitus ſicut ẽ triplex ſcʒ naturalis.ſenſualis ſeu animalis et rationalis ſic intentio põt eſſe triplex li.ij.di.xxxviij.dn. Appetenda ſunt in duplici genere.quedaʒ in genere boneſti. quedã in genere comodi.li.ij.di.xxxix.27. Appetitus duo dicit ſcʒ amoꝛẽ rei alicuius et caren⸗ 2222 tiam li.iiij. diſt.xlix.ðʒ. Apoſtoli Apoſtoli an iudicabunt cum chriſto libꝛo.iiij.diſtin. xlvij.q.j.a.Re. S. ôẽſr Apoſtoli quare magis iudicabunt quã alij et quare in numero.xij.li.iiij.diſt.xlvij.õ. opꝛiare quò dicitur illud quod facit aliud eſſe in hoc li.j.di.v.28.et.29. Appꝛopriabilis an ſit perionis in diuinis vnitas eqᷓ litas ccõoꝛdia li.j.diſ.xxxj.q.iij.ij. J Appꝛopꝛiare eſt de cõmuni ꝓpriũ facere li.j.diſ.xxxj. 5§I. Ad idem li.j.diſt.v.28. xxxj.c.d.c. Appꝛopriationẽ ꝑſonaꝝ notat augꝰ.alijs vᷣbis libꝛo 1. diſt. xxxiiij. q.iij. R.⁊8. Appꝛopriationem an ſit ponere in diuinis li.j.diſti. xxxiiij. q.iij.c. Re.28. D Appꝛopriata dupliciter conſiderant᷑ ibidem. Appꝛopꝛiatio an ſit ſm rem an ſm intellectum libꝛo jJ. diſt. xxxiiij. o . Appꝛopriatum quomodo eſt pꝛius qᷓ; propriũ libꝛo j. diſt. xxxiiij.?t. . . Appꝛopriantur perſonis cõmunia que de deo m ſbᷣ ſtantiam dicuntur.li.j.diſt.xxxiiij.d. Appꝛopꝛiata ꝑſonaꝝ ſᷣm ſententiã billarij.li.j.diſti. Appropriationis ratio redditnr li.j.di.xxxiiij.e. Approbatio connotat bonitatem dupliciter libꝛo.j. diſt. xxxvj. 8. U Appropꝛiata non poſſunt attribui eſſentie vel natu re li.iij.diſt.viij.ꝰ. WAnn Adque quõ dicũtur glaciali ſoliditate ſuſpenſe ſuper celi ſpera m. li.ij. diſt. xiiij..d. Agque ſupra firmamentũ tres babent proprietates. b 2 Aqua accipitur tripliciter in primaria rerum co hdi- tõne libꝛo.ij.diſt.xiiij.. Aque ſupꝛa firmamentũ: cuius nature ſunt et quare celum illud oicit᷑ aqueũ li.ij.di.xiiij.5. Aque quomõ dicunt᷑ congregari ibi congregent aq̃ᷓ li.ij. diſt. xiiij. )ð. Aquã quare vocat ibi pluraliter et terram ſingulari ter li.ij. di. xiiij. 9. . Aque quando et vbi congregate ſunt li. i. ij. di. xiiij. f. g Aqua quare eſt pꝛincipiũ duplicis generis animaliũ ſcʒ natatiliũ ⁊ volatilium li.ij.diſt.xx.ꝛ . Aqua cur admiſceturvino in calice li.iiij.di.xj 5 5. Aaua quando debet fundi in vinum.libꝛo.iiij.diſti. xj.34. auz an connertatur in vinũ in calice libꝛo. iiij. diſt. 91742 ſcitur latinis non li.iiij.diſt.xj.ʒ. Aqua ſine vino offerri non poteſt et de caſu ſi qs ſo⸗ ſai aquam fuderit in calicem li.iiij.di.xj.?y . Aquam eſſe de neceſſitate ſacramenti euchariſtievbi dicit auctoꝛitas quomodo eſt intelligenda lib.iiij. diſtin. xj. 5Sꝓ. Zqua ve congruitate apponituriĩ calicis ſacro Fuis ſit inſipida.li.iiij.di.xj.59. Aqua naturalis non artificialis debet apponi in ſa⸗ cramento calicis li.iiij.diſt.xj.õbũ. Agqua non benedicta et oleum non benedictum ſi ꝓp poꝛtionabiliter miſceatur cum benedicto benedi/ citurvinũ vᷣo iunctuʒz alij liquoꝛi non ↄuertit im in ſacrmili.iiij. diſt. xij. 29. et. 9b. Aan modica quõ conuertituri vinum a ſpecievini in calice.li.iiij.diſt.xij.ʒſ. Agꝓua ſi in calice in magna quantitute apponeretur „ totum cunuerteretur in ſuſtantiam aque ſed ſi ita parũ apponatur ꝙ ſpecies preqñetur non conuer titur in vnũ ſacr̃m li. iiij. diſt. xij. . Arbitrium Arbitrium quid dicat in patre et filio reſpectu ſpiri⸗ tuſſancti li.j.diſt. xj. y. Arbbitrij libertas dupliciter oſideratur li. i. di. iij. 4. Arbi. Ai⸗ quomodo diciturviolentari a dyabolo libꝛo jj. diſt. xj. 7. Abirrium quid eſt li.ij. diſti. xxv. 8. De arbitrio li. vige plura vbi in lra.l.vbi li.ar. . Arboꝛ Arboꝛem bonam fuctus malos facere non poſſe ⁊c̃ quomodo intelligitur li.ij.di.xxxiiij.S. Arboꝛem malam fructus bonos facere non poſſe q̊⸗ modo inellisiturlli ij. diſt. xlj. 4. ¶ Archidyaconus Alchidyaconus ad quid is in oꝛdinatõe ampul lam ⁊c.li.iiij.diſt.xxiiij.s2. UWrduum Arqduum dicitur alunnd onplletker libꝛo. iij. diſtinct. xxxv. 54. Argnn entum dicitur ir dupliciter ſcʒ propꝛie et tranſ⸗ ſumptiue ⁊ quomodo fides dicitur vroͤmmenn Utno if dal ktif⸗ 57. — xj. 55. Aqua nõ miſcent greci vinum in calice ⁊ his i igno⸗ WUrro. gantia Arogmnti ſtulta bm m auid in nobio libro. i diſtk. rxxix. 39. Ars duo dicit et Gn quem uem modum regulat volunts tem in vtendo li. j. diſt. j. poſt. 19. Ars appꝛopꝛiatur filio verbum vero eſt pꝛopꝛiũ fliz ii. j. diſt. xxxj.. 6. Ars eſt duplex libꝛo. ij. diſt. xvj. 5. Artem et virtutem eſſe circa difficile quommodo intel ligitur li. i iij. di. xl. 54. ¶Artatio Artatio eſt duplerx et et quomõ articulus artat ad cre⸗ dendum libꝛo.iij.diſt.xxiiij. 6. ¶ Articulus Articuli decem reprobati ab vniuerſitate pariſienſi li.ij. diſt. xxiij. ¶7. Articulꝰ et finis differunt et quare articulus poteſt plurificari et non fines li.ij. diſt.xxxviij.ʒ. Articuli alicuius oppoſitum an poſſit eſſe cõtingẽs. libꝛo. iij. diſt. xxiiij.2. Articulus an bene diffiniatur a richardo. Articulus eſt indiuiſibilis veritas de deo artans nos ad cre/ dendũ li.iij. diſt. xxiiij.q.j.g. R.. Articulus quomodo dicitur idiuiſibilis libꝛo. iij. di⸗ ſtin. xxiiij. 42. Articuli quare ſunt plures cum non ſit niſi vna indi uiſibilis veritas li.iij. diſt. xxiiij. 45. Articulus de reſurrectione carnis quomodo ẽ Ede 80 libꝛo. iij. diſt. xxiiij. 44. Articulus quomodo dicitur artare ratõem cũ ſit ſu⸗ pꝛa eam li.iij.di.xxiiij. 45. Articulus dicitur non tm̃ quia artat obligando ſed etiam quia artat diſtinguendo et diſcernendo lib. lij. diſt. xxiiij. ¶2. Articulus an bene diffiniatur ab yſidoꝛo. Articulus ẽ ꝑceptio diuine veritatis tendẽs in ipam li.iij. di. xxiiij.q.ij.h.R. 8. Articulus qnomodo non eſt ſua perceptio libꝛo. iij. diſt. xxiiij. 9. Articulus aliter eſt perceptio ꝙᷓ fides et viſio gloꝛie. li.iij.diſt.xxiiij.so.et . Si Articulus quomodo reſpicit bonitatem et bumanã veritatem li.iiij.diſt.xxiiij.s2. Articulus quomodo facit tendere in veritatem diui na3 cum ipe ſit veritas diuina li.iij. diſti.xxiiij.sʒ. Articulus diffinitur bic ab yſidoꝛo in compꝑatiõe ad fidem foꝛmatam li.iij.diſt. xxiiij.4. Articuli qua ratõne dicuntur alter altero dignioꝛ li. iij. diſt. xxv. I. Articuloꝛum fidei quẽ quiſq; apoſtoloʒ cdidit libꝛo ij. diſt. xxv. 7. Articuli fidei quare non ſunt ex parte diuinaru pp⸗ etatum et operationũ li.iij.diſt.xxv.ii. Articulos fidei tenentur oẽs chriſtiani credere poſt agduentum chriſti. quod quidem poteſt fieri tripli⸗ citer li.iij.diſt. xxv.ꝛ 6. Articuli quomodo habent ſe equaliter inequaliter ad fidem li.iij.diſt.xxv. 52. Brricoloꝛuen mutatio m quã dicitur fides pfeciſfe quomodo mutat obiectum libꝛo.iij.di. xxv. 55. Itie u Ro 4 N 4 A 4 U Re⸗ di Mlontz nüͤfi Ghintc tadae⸗ tiſen lsotek Gting5 Mtales a⸗ wiid mni didde aſti⸗ cid tals liidi. bo i⸗ go. umnani tendii ni;⸗. öeaed niol. itlho iy⸗ ehoſt tripli⸗ elte De littera ¶ Artifer Artificis creati opus quare põt cõſiſtere ſine ſuo ad iutoꝛio. artificis vero increati opꝰ.ſ.dei non libꝛo ij. diſt. xxxvij.127. AUAſcenſus Aſcenſus in deuʒ eſt duplex li.j.di.iij.i Sð.Ad idem li⸗/ bꝛo.iij. diſt. xvij. y. Aſcẽdere qꝙᷓuis non poſſit quis ad bonũ niſi oꝛdina/ te.poteſt tñ inoꝛdinate ſe pꝛecipitare in maluʒ lib. ij. diſt. xliij. 17. Aſcendere eſt duplex et quõ intelligitur ill Nemo aſcendit in celum ni.qui de.de ce.li.iij.di.xxij.. ¶ Aſſerens Aſſerens quod in animo ſentit quanqo non peccat. li.iiij.diſt. xxxix.i2. ((WUMſſimilare Aſſimilatio eſt duplex libꝛo.ij.diſt.ij. kc. Aſſimilari dicitur dupliciter et quomodo hõ magis aſſimilatur deo qᷓ; totũ vniuerſum li.iij.di.ij.l2. Aſſimilatio ẽ triplex ⁊ quce ſit in gloꝛia que ĩ gra q̃ in caractere li.iiij.di.vj.ii. “”G ¶ Mſtrologus Aſtrologi quibus frequenter vera predicunt libꝛo.ij diſt. xiiij. 81. . Aſtrologi circa que poſſunt pꝛedicere vera. libꝛo.ij. diſt. xiiij. Sʒ. , H Uſtronomi Aſtronomi quomodo dicũt vera libꝛo.ij.di.vij.õs. ſſumere Aſſumere an ſit actus cõueniens diuine nature lib. iij. diſt. v. q.]. a. R. S. Aſſumere ⁊ vnire differunt ibidem. Aſſi nmee an conueniat diuine perſone libꝛo iij. diſt. v. q.ij. b. Aſſumere an conuenia t ꝑſone ratõne nature an ecõ uerſo li.iij:idiſt.v.q.iij.c.Re.i6õ. Aſſumere an poſſit conuenire diuine nat urelabſtra/ cta ofi ꝑſona li.iij.di.v.q.iiij.d.Re.⁊2. Aſſumi nihil niſi priꝰ ſit vel nibil aſſumi niſ ens po⸗ teſt dupliciter intelligi libꝛo.iij. diſt.v. 25. Aſſumptio quomodo facit vnũ cũ aſſumpto lib.iij. Diſt. v. 2n 56. Aſſumptũ acquirere aliquã ꝓpꝛietatẽ eiꝰ a quo aſſu⸗ mitur ſiue vnitur.quomõ intelligit᷑ li.iij.diſ.v.27. Aſſumpſerit hbumanam perſonam deus qucriturli. iij. diſt. v. q. ij. g. R. 70. Aſſumpſit deus hominem queritur an ſit conceden/ da li.iij.diſt.v.q.iiij.t. Aſſumere carnem eſſe naſci invtero quõ intelligitur li. iij. di. viij. 8. Aſſumere humanam naturam de maſſa perditõnis ſiue de genere adaʒ an decuerit filium dei libꝛo.iij diſt. xij. q.j. . Re. 2. Aſſumere an decuerit deũ muliebꝛẽ ſexũ ad reꝑandũ genus humanum li.iij. diſt. xij.q.j.e.R.2 4. ſſumere an magis debuerit filius dei carnẽ de viro ſimul et mulicre qᷓ; de muliere tm̃ lib.iij.diſt.xij.q. ij. f. R. 29. Uſſumere an potuerit deus alium hominẽ vel aliun⸗ — — Wðÿᷓ de genere ade.li.ij.diſt. xij.a.b. Aſumere an potuerit deus hbominem in ſexu mulie bꝛi libꝛo.iij. diſt. xij. e. UAttribuere Attribuitur alicui aliquid ᷣm ꝙ ipſum dupliciter li⸗ bꝛo.ij. diſtin. j. 50. . Attritio Altritionis doloꝛ an foꝛmetur an nouꝰ eliciatur.li⸗ bꝛo. iiij. diſt. xvij. 353. Aattritio cũ fide requirit᷑ ad deletõneʒ actualis ſed ad deletõem oꝛiginalis ſufficit ſola fides li.iiij.di. IJ.S. Iteʒ ibi ponitur vt remittat᷑ oꝛigiale ponat vt remittatur actuale. H Attritio an neceſſario precedat contritõem vłimpij iuſtificatõem li.iiij.di.xvij.q.iij.g. N.l. Poſt pᷣn/⸗ cipium huiꝰqõis in vltima linea ponitur cum gra tia ſit deletiua ponit᷑.cũ gra non ſit ⁊c̃. Attritio an fiat contritio li.iiij. diſt. xvij. 4. Auaricia Auaricia et laſciuia quomõ ſunt nomina babituum anime li.ij.diſt.xlj.20. Uudire Audire dicimur deum tripliciter li.ij. diſt. x. 38. Muertere Auerti a deo quid eſt li.ij.di.v.i.⁊ eadẽ di.a. Auerſio et cõuerſio a quo ſit.li.ij.di.j.õ. Auerſio quomodo eſt foꝛmalce in peccato libꝛo.ij.di. xlij. 49. ⸗ Auerſio dupliciter accipitur li.ij.di.xlij.s. Auerſionẽ eſſe ꝑ contẽptuʒ ⁊ conuerſionem per cupi ditatem quõ intelligitur libꝛo.ij.diſt.xlij.S8. Srerſi et connuerſio quando ſunt duo mala libꝛo.ij diſt. xlij. 58. Auerſio et ↄuerſio nõ opponunt᷑ diuerſis preceptis Auerſionẽ plus conuenire cũ alia auerſione qᷓ cũ cð uerſione quõ intelligitur li.ij.di. xlij.sr. MWMues Aues cur in aera deſcendant et quomodo libꝛo.ij.di ſtin. xv. 25. S Aues quõ dicunt᷑ oꝛnare aera.li.ij. diſt.xv.26. Auferre Auferendum nõ eſſe quod eſt deo datũ quomodo intelligitur li.ij.diſt.xliiij.⁊227. Mugmentare Augmentum fit dupliciter li. j.viſt. xvij.4. et eadeʒ di. 46. . . Augmentũ quid eſt li.j.di.xvij.ʒA.et.cd9. , Auctum ſm ſubſtantiã mutari pᷣm ſbam qñ hʒ veri/⸗ tatem li.j.diſt.xviſ.ʒ 8. Augeri aliquid ꝑ appoſitiõeʒ conſilis qᷓntitatis duo exigit li.j.diſt. xvij.2. Augmentum in coꝛpoꝛalibus habet ſtatum a tribꝰ. li. 1. diſt. xvij. 49. . . Augeri lumen in aere eſt vupliciter li.j.diſt.xvij.ʒ5. Augeri poteſt caloꝛ dupliciter ⁊ hm quẽ modum hs bet ſtatum et m quem non li.j.diſt. xvij.õs. Auget᷑ aliquid ſex modis llil. d xvij/· z . Augmentatiua quare eſt minus in nobis coꝛrupta q́; generatiua et nutritiua li.ij. di.xxxj.23. ¶ Aureola Aureola et primũ accidentale differẽter ſe babent li ij. diſt. xl. + α , . -—0 . , 6 Aureola ratione cuius incoꝛuptõnis debetur.li.iiij. diſt. xxxiij.sÜ8s. Autenticum Autenticũ oſtendit opus ſuũ mꝗęr li.ſ. In ꝓlogo.c Wuctoꝛitas Auctoꝛitas quid dicat in hac locutione vbi pater au toꝛ eſt ibi et natiuitas eſt libꝛo.j.diſt.ix.ĩo. diſt. xij. 11. Autoꝛitas et principalitas idẽ eſt in diuinis libꝛo.j. ¶ Autoꝛ Autoꝛ quid dicit in pfe li.j.diſt.xiij.s. Hic ponit᷑ talẽ plenitudinem. ponatur fontalem plenitudinem Auxilium aliquod vel conſolationem diuinã vel ali qua ſacr̃a ſemꝑ habuit genus bumanum egris in remediuʒ li.iij.di.j.lĩ6õ. Baptiſmus aptiſmus quare delet oꝛiginale ꝓ/ ut coꝛrumpit perſonã.et nõ ꝓut coꝛ/ carnem et ſpm̃.li.ij.diſt.xxxij.i9. Baptiſmi ſacramento mundatus quare generat im mundum cum tamen ſanato lepꝛoſo datur ei vi/ ctus generandi ſanum li.ij.di.xxxij.2 4. Baptiſmus et circũciſio quare non eſt actus figura/ lis ſicut decimatio li.iij.viſt.iij.5i. Baptiſm alis innocentia i reſpectu cuius eſt ſimilis continentie virginali li.iij.diſt.xxxj.ꝛ. ⸗ Baptiſmus et circũciſio differunt ⁊ cõueniunt libꝛo iij. diſt. j. 5. MRUDẽ Baptiſmus xpᷣi quare habuit preambulũ baptiſma iohannis li.iiij. diſt. ij. y. Bapciluns iohannis quare dictus eſt homis li.iiij. Baptiſmus iohannis quare fuit in nomine venturi et non chriſti cũ tñ ſciuerit xpᷣm veniſſe dum eum baptiſauit li.iiij.diſt.ij.ꝛs. Baptiſmns quare non ſufficit ſolus ſine alijs ſacr̃is ad ſalutem li.iiij.diſt.ij.⁊i. Baptiſmus iohannis a quo fuit inſtitutus libꝛo.iiij. Diſt. ij. q.j.d. R.2 4. Baptiſmus mathᷣ.quare non dicitur ſicut euangeli⸗ um math. li. iiij. diſt. iſ. 25. Z Baptiſmꝰ iohis quare ceſſaui Baptiſmus iohannis ad quid fuit inſtitutus. li.iiij. diſt. ij. q. ij. e. Re.26. Baptiſmus iohannis quomodo dicitur in remiſſio/ nem peccatoꝛum..li.iiij.di.ij. .7. t iohanne ceſfante ibi⸗ Baptiſmi iohannis et circũciſionis differentia libꝛo Aptiſmus an deleat oꝛiginale qᷓntũ ad culpam li.ij.diſ.xxxij.q.j.a.NRe.2. rũpit naturam li.ij.di.xxxij.i S.et.ꝛ2 0. Baptiſmus quomõ dicitur purgare liij. diſt. ij. 28. Baptiſmus iohannis ad quid crat vtilis li.iiij.diſt. ij. 29. Baptiſmus iohannis cũ impoſitione manuñ an eẽt equiualens baptiſmo xp̃i li.iiij.di.ij.q.iij.f. Re.0. Baptiſati baptiſino iobannis quomõ dicunt᷑ a bie,. ronimo iterum baptiſati li.iiij.di.ij. 2. Baptiſmo pbilippi baptiſatos ſamaritanos non re- cepiſſe ſpiritũſanctuʒ quõ intelligitur libꝛo. iiij. di Baptiſmus iohannis quõ fuit preambulans ad ba- ptiſmũ xpᷣi et cuius efficacie fuerit li.iiij.di.ij.c. Baptiſmus iohbannis quare ſic dictus et inſtitutus eſt. li.iiij. diſt. ij. d. ptiſatis libꝛo.iiij.diſt.ie. Baptiſmi lotio tribus modis dẽ li.iiij.di.iij.2. Baptiſini ſacrm quõ dicitur conſiſtere in duobꝰ lib. Baptiſmi iobannis foꝛma vſus et variatio et de ba Baptiſmus in nomie trinitatis et in nomie xpi que modo dẽ idem li.iiij. diſt.iij. 4. Baptiſmi ſacr̃m perficitur quãdo caracter impꝛimi tur li.iiij. diſt. iij..,z. Baptiſ. anteʒ cxprimere aliquã perſonam trinitatis quõ ſufficit ad baptiſmi ſacrm li.iiij.di.iij.o. Baptiſmus quid ſit ſm ſuam eſſentiã vtrũ aqua an tincto in aqua li.iiij.di.iij.q.j.a. Baptiſmus ſᷣm quatuoꝛ acceptiões quadrupliciter diffinitur. li. iiij. diſt. iij. 2. Baptiſmi integritas an requiret expreſnonem ver⸗ bi vocalis li.iiij.di.iij.q.ij.b.Re.S. Baptiſmus quare exigit vocalem expꝛeſſionem li / bꝛo. iiij. diſt. iij.?ꝰ. Baptiſmalis aque virtus quõ eſt a verbo quia credi tur non quia dicitur li.iiij.di.iij.00. Baptiſmus quare fit in noie patris et filij ⁊.ff. et nõ in nominibus libꝛo.iiij.diſt.iij.. Baptiſmus quis fiat diuerſis vocibus. tñ eſt idem ſacr̃m li.iiij.di.iij.I2. Baptiſmus an ad ſuũ completum et integrũ eſfe re .„ quirat credulitatem alicuius articulł fidei lib.iiij. diſt. iij.q. iij. c. R.13. Baptiſmus quare dicit᷑ puius ad virtutes ⁊ ad alia ſacramenta li.iiij.diſt.iij.ĩcẽ. Baptiſmus quare magis babet efficaciam a fide qᷓ a charitate li.iiij. diſt.iij.t 7. Baptiſmus quõ differt a ſacr̃is veteris legis lib.iiij. diſtin. iij. 18. Baptiſimi efficacia quare magis attribuit᷑ fidei paſti onis qᷓ; trinitatis li.iiij.diſt.iij.-ĩi9. Baptiſmi ſacr̃m an neceſſario exigat verbum expri- mens actum li.iiij.diſt.iij.q.j.d..:soo. Baptiſandi foꝛmã dñs ante inſtituit qᷓ; dixerat ma⸗ the. vlt. Ite docete om̃es gentes baptiſantes cos ⁊c. li.iij.diſt.iij.2. Baptiſmi actus quare exigit vocalẽ expreſſioue bu/ ius verbi baptiſo libꝛo.iſiij.di.iij.22. Baptiſmi foꝛma quare exigit verbũ exprimẽs actuʒ euchariſtie conficiende foꝛma non.li.iiij.di.iij. 23. Baptiſmi ſacrm an de neceſſitate requirat expreſſio nem totius trinitatis li. inij. di. iij. q. ij. e. Re. 24. Brboiſando poteſt trinitas nomiari quatuoꝛ mõis ibidem Baptiſmus ſi legitur poſſe fieri perfecte in nomine . - 2d» à » anei⸗ kabie, tort, iiidi Abe⸗ . lcntus Nba/ . orlb. iqno npꝛini nitatis Auann gleite⸗ mv/ nli⸗ nacdi ſ.kr fitn ſere⸗ bii. dan icei lbrii⸗ lipaſi apn⸗ enn⸗ ens ehu⸗ ctu; reſio⸗ ois ine⸗ Baptiſmum chri o inſinuauit ndu ſcdo inſtituit. tercio confirmauit inſtitutum libꝛo vnius perſone quomode intelligit. libꝛo. iiij. diſti. trinitatis li.iiij.diſt.iij. “6“56. Baptiſare licuit aplis in nomie chriſti. ß non nobis li. iiij dDiſt. iij . 27 .Ct. 28. Baptiſando quare nom tatem li.iiij. diſt. iij. 29. MBaptiſmus quare exigit profeſſionẽ oĩm ꝑſonarum inari opoꝛtet totain trinita Baptiſandi foꝛma variatõ que eſt quintuplex an ef- ficaciam baptiſmi impediat li.iiij. diſ.iij. . ij.. Re. ʒ30. et per tetum. èèD Baptiſari an tenebant᷑ bomines ante paſſioneʒ xpᷣi Baptiſmꝰ in quali aqua fieri debeat li.iiij diſt. iij. y. Baptiſmi ſacrm an debuerit inſtitui in aqua lib.iiij. Maptiſmi ſacrᷣm quid figurat li.iiij.di.iij.ð 5. Baptiſmus quare inſtitutus eſt in aqua et non iĩ ter⸗ ra li.iiij.di.iij.b. Itez h ponit᷑ ſᷣ ſacr̃a no.le.pona tur ſ̃ ſacr̃a ve.le. — Baptiſmus quare non debuit inſtitui in ſanguine li. iij. diſt. iij. ?57. ſtus primo inſinuauit inſtituendũ Baptiſmi ex inſtitutõe in aqua an collata ſit aliqua Baptiſans quotiens debeat immergere libꝛo. iiij. di. j. q... GD cdo.. Baptiſmũ fieri poſſevnica ĩmerſione vbi legitur in ſcripturis quomõ ſit intelligenqũ li.iiij.diſ.iij.i. Baptiſmus quõ eſt tinctio per eſſentiam. libꝛo. iiij. Baptiſans quantũ debet paruuluz immergere ad vᷣ oyt ſit baptiſatus li.iiij.di.iij.q.ij.k.R.. Baptiſat eccia gallicana aſpergendo non immergẽ/ Maptiſandi modus et foꝛma li.iiij.di.iij. ¶cc. Baptiſmi inſtitutio qmodorerat cauſa euacuatõnis circũciſionis li.iiij.diſt.iij.õ9vpo. Baptiſmus quid ſit et ꝙ adeſſe baptiſmi concurrat verbum et clementũ li.iiij.di.iij.a. Baptiſmi foꝛma traditur li.iiij.di.iij.b. Baptiſmus an poſſit tradi tm̃ in nomie patrisvł ſpi rituſſancti.libꝛo.iiij.di.iij.c.d.e. . Baptiſmus quando ſit inſtitutus li.iiij di.iij... Baptiſandi foꝛma ab aplis obᷣuata ante paſſioneʒ chriſti ibidem. HM ?V”U HBaptiſmus in qua materia eſt inſtitutus lib.iiij. diſ. iij ͦgg. UVMN Baptiſmi ſacrin quomodo eſt ad miniſtrandũ libꝛo iiij. diſt. iij. h. Bantiſinns quomodo euacuauit circũciſionẽ li.iiij. diſt. iij. i. H Baptiſ ihus quare eſt inſtitutus li.iiij. di.iij. R.ll. Baptiſmi ſacrm quomodo et in quibus dicitur pre cedere penitentia libꝛo.iiij.diſt.iiij.i. Baptiſmus an deleat omnẽ culpaʒ in digne ſuſcipi⸗ 174 entibus li.iiij. diſt. iiij .q. j. a. Re. 6. . HBaptiſmalis gratia habeat duplicẽ cõpatõem ⁊ jᷣm quã delet omia peccata li. iiij. diſt. iiij.. Baptiſmi effectum quedam fictio impedit quedam non li.iiij.di.iiij.9. Baptiſmus inis deleat omnem culpam. tñ alia ſa⸗ * 9 79 5 cramenta non ſuperfluunt li.iiij. di.iiij.10. Baptiſmi ſacr̃m an deleat omnem penam libꝛo.iiij. di.iiij. q. ij. b. R.II. — 2ẽð Baptiſmus quare non abſoluit a fame ſiti T. li iiij: di. iiij.2. Ad idem.ia.lic ponitur contra hono/ rem retractare ponat᷑ contra hoiem retractare. Baptiſmi ſacrm coꝛpus reſtituere in pᷣmi homis ſta tum quomõ intelligitur libꝛo.iiij.diſtinc.iiij.ʒ. Baptiſmi ſacramentum qᷓ;uis abſoluat a pena non tamẽ propter boc dimittitur malum impunitũ li/ „75 bꝛo.iiij.diſt.iiij.ĩ õ. Hic ponitur aliquam non.po⸗ natur aliquam vero. Baptiſmus quaꝛe magis relinquit penam fomitis que inclinat ad peccatum qꝙᷓ alias penas debitas pro peccatis li.iiij.diſtin.iiij.ĩ 2. Baptiſmi ſacramentum digne recipientes lan omẽs et equaliter recipiant cius efficaciam libꝛo. iiij. diſ. iiij.q.iij.c.R. 8D. Baptiſmus in quo babet maioꝛem efficaciam. libꝛa iiij. diſtin. iiij. 2r. Baptiſmum an poſſit aliquis recipere inuitus li.iij diſt. iiij. q.].d. R.22 9 Baptiſmi ſuſceptio et matrimonij contractio diffe⸗ rent᷑ ſe habent quantum ad coactionem. libꝛo.iiij. Diſtin. iiij.ꝛe,). Baptiſmus ſi per vim conferatur alicui de facto.fa⸗ ctum eſt li.iiij.di.iiij.25. Baptiſmus quare datur parnulo et quare ⁊ quãdo tfurioſo li. iij. viſt. iiij. 26 Baptiſmus non poteſt conferri inuite qᷓuis oꝛigina le contrabatur inuite li.iiij. diſt.iiij. 27. „ Baptiſmalis caracter quomodo et quando impri/ mitur baptiſatis inuite li.iiij.diſt.iiij. ꝛs. „ Baptiſmi ſacramentum et non rem an fictus accipi at li. iiij. diſt. iiij. q. ij. e. Pe. ꝛ9. “ Baptiſmus in eo non habet effectum qui aduerſa⸗ tur baptiſmo cum omni iij. di.iij.5. . Baptiſini ſacramentũ datur cum veritate qᷓuis fal⸗ ſitas ſit in ficto libꝛo.iiij.diſt.iiij.ð. Baptiſmi rem an recipiat fictus poſt ſacramentum recedente fictionc. libꝛo.iiij.diſtinc.iiij.q.iij.f. Re. Baptiſmus quare non poteſt eſſe opus moꝛtuum li bꝛo. ijij. diſt. iiij. y 5*‧5ο.+ Baptiſmi caracter ſemper manet ⁊c.libꝛo.iiij.diſtin: iiij. 56. Baptiſmus aliter ſe babet ad ficte aceedentem qᷓ; coꝛpus chriſti ad indigne ſumentem libꝛo.iiij. diſ. HBaptiſmus quid cõfert ei qui medio tempoꝛe com/ miittit fictionem li.iiij. di.iiij.830'8s. Baptiſmus aliquando differebatur vſq; ad tempo/ ra determinata li.iiij.diſt.iiij. ¶co. Baptiſmus quare dicitur pluꝛaliter ſacramenta lib. iiij. diſt. ilij. gr. 9 MBaptiſmi carentia quare damnatõnis cauſa eſt par uulo et non adulto qui habet deſideriuʒ baptiſan di.li.iiij.diſtin.iiij. 3. Baptiſmus quare non tollit penam tempoꝛalem li- bꝛo.iiij.di.iiij. c. 9 Baptiſmus flaminis an ſufficiat ſine baptiſmo flu / minis ad ſalutem libꝛo.iiij. diſtin.iiij. q. . g. R. ta. Baptiſmũ flaminis ſine baptiſmo ſlumis non ſuffi⸗ bus potentijs anime lib. cere ad ſalutem vbi auctoꝛitates dicunt quõ ſunt intelligende li.iiij.Siſt.iiij. S. Item ibi ponit᷑ euʒ qui poꝛtat obligabat.ponatur eũ qui poterat. Baptiſmũ flamis ſi baberet ꝑuulus abſq; baptiſmo aque nunqᷓ; dãnaretur. li.iiij di.iiij. ͦPnↄ. Baptiſmus qua ratione dicitur ſacr̃m neceſſitatis. li. iiij. diſt. iij.s8so. .. Baptiſmus aque an ſit dignioꝛ baptiſmo ſanguinis vel econtra li.iiij. diſt.iiij.q.ij.b. N. õd. Baptiſmus aque quare a dam̃.poniturvltimo loco li. iiij. di. iiij. ð2. Enumerat enim.ix.genera baptiſ/ matũ que ponunt᷑ e.li.et di.õ . Baptiſmus ſanguis quare eſt efficatioꝛ q; baptiſmꝰ fluminis li.iiij.diſt.iiij.Sð. Baptiſmus aque nõ eſt efficacioꝛ ſimpliciter q; ſan/ guis ſed ad plura li.iiij.diſt.iiij.S⸗ℳ. Baptiſmus aquc cũ ſit baptiſmus ⁊ ſaccm queritur vtrũ baptiſm? ſanguis ſit ſacrm.li.iiij.di.iitj.q.iij.i Baptiſmo ſanguinis qͥꝛe nõ cõuenit diffinitio ſacra menti li.iiij.diſt. iiij. 5. —.. ... Baptiſmus ſanguinis quare nõ eſt ſacrm.li.iiij.diſt. Uh. 56. — .J 2 -– Baptiſmus ſanguinis q;uis dicat᷑ baptiſmus nõ tñ debet dici ſacr̃m li.iiij.diſt.iiij.S7. . Habtiknatu nouẽ genera et eoꝝ ſufficientia li.iiij.di Baptiſmi ſacrm quẽ effectum habet in puulo li.iiij. Baptiſmi ſacrmi et rem recipiũt aliqui.aliqui ſacra⸗ mentũ et non rem aliqui rem et non ſacr̃m. li.iiij. diſt. iiij. a. b. c. . g. k.l. . Baptiſmus ficte receptus quid pꝛoſit li.iiij.di.iiij.e. Baptiſmus an det paruulis dona virtutũ li.iiij.diſt. Pahriſens exiſtens in peccato moꝛtali an peccet li. iüiij. diſt. v... “ MBaptiſare an poſñit ebꝛius li.iiij.di.v.2.et.ʒ. Baptiſans chriſtum i iiij. diſt. v. 4. HBaptiſmi ptãtem quare dñs ſibi retinuit et miniſte rium ſeruis dedit li.iiij.di.v.S.et.õ. Baptiſandi poteſtatem an habeant ſoli derici vł ſa cerdotes li.iiij.diſt.v.q.j.a.Re.⁊⸗ HBaptiſmi miniſterium ſolis ſacerdotibꝰ nec dyaco/ nibus eſſe traditũ quõ intelligitur li.iiij.di.v.S. Baptiſare quare poteſt quilibet tꝑe neceſſitatis ſed non abſoluere li.iiij.diſt.v-. Baptiſandi poteſtas non tm̃ data eſt in caſu necemi tatis ſed etiam impoſita li.iiij.di.v.o. Baptiſari an poſſit aliquis a ſathana in articulo ne- ceſſitatis li.iiij.diſt.v. 71. Baptiſare an poſſit aliquis ſeipᷣm in articulo neceſſi tatis li.iiij.di.v.itꝛ. Baptiſare an poſſint ſimul mutus et mancus li.iiij. Baptiſare an poſſint duo ſimul dicẽdo baptiſamus ⁊cc.li.iiij.diſt.v. 4. Baptiſari an poſſint plures ſimł in extrema neceſſi/ tate li.iiij.diſt.v.i 5. Bopti are an poſſint heretici libꝛo.iiij.diſti.v.q.ij.b. 16. Baptiſmus ex congruitate non neceſſitate requirit Doectrinam et fidem.li.iiij.di. v.17. WBaptiſantis intentio quomodo poteſt eſre recta ſi ne fide.li.iiij.diſt.v.iS. ohannes an xpᷣm nouerit lib. WBaptiſmꝰ? an debeat iterari.li.iiij Baptiſmus hereſis nõ eſt baptiſmus ecclie quia he reſis non eſt ecclia non ſequitur.li.iiij.di.v.19. Baptiſmum an conferat bereticꝰ qui credit ꝙ eccle ſiea nibil faciat li.iiij.diſt.v.20. Baptiſando an mali miniſtri dent rem ſacramenti. li.iiij.diſ.v.q.j.c.Re.21. et.⸗ ꝛ ꝛ. . Baptiſandus accedens ad maluz ſacerdotẽ an pec- cet li.iiij.diſt. v.?ꝛ 753. Baptiſans petens preciũ ꝓ baptiſmo an ſit ei dan/ dum li.iiij.di.v.ꝛ A. Baptiſando an heretici dent rem ſacramenti.libꝛo iij. di. v. q. ij. d. R. 25 Baptiſantibus miniſtris quaʒ poteſtatem chriſtus non dedit et dare potuit li.iiij.di.v.q.j.e.Re.26. Baptiſmi poteſtates pñt ſex ãnotari et quã dare po tuuiit dñs et non dedit ibidcem. Baptiſantibus miniſtris chriſtum debuiſte dare po teſtatem quã non dedit ſi que rationes ſonare vi/ deut᷑ quõ ſunt intelligende li.iiij.di.v.28. 1 ꝑ totũ. Baptiſantes ſancti non poſſunt curare a moꝛbo ſpi rituali.q;uis res coꝛpoꝛales habeãt poteſtateʒ cu/ randi a moꝛbo coꝛpoꝛali li.iiij.di.v.29. Paneiluum quare nullus melius dat q; alter li.iiij. diſt. v. 52. Baptiſandi poteſtas equaliter collata eſt omnibus et in om̃es li.iiij.diſt.v.a. Baptiſmi poteſtatem non babeunt ſacerdotes ſᷣ mi/ niſterium li.iiij.di.v.b. Baptiſmi poteſtas quã xpᷣus dare potuit miniſtris et non dedit que fuerit.li.iiij.di.v.c. Baptiſatos ab hereticis quare non licet rebaptiſari libꝛo. iiij.di.vj... WBaptiſare iterato hereticũ quare eſt peccatũ et reba pꝓtiſare katholicũ quare eſt maius peccatum. lib. iiij. diſt. vj.X. Baptiſmus duplicem ſanctificatõnem reſpicit et q̃ adddit aliquid vel adimit et q̃ non libꝛo.iiij.di.vj.ʒ Baptiſare non pofſſe bercticos ⁊ ab illis baptiſatos eſſe rebaptiſandos quo ſenſu boc dixerit ciprianꝰ li.iiij. diſt. vj. . . Baptiſmus quare non debet iterari in ficte acceden ti li.iiij. diſt. vj. 36. Baptiſmalis caracter quare ratõ rari. li.iiij. di.vj. q7. Baptiſmũ iterans nec de iure nec ð facto ſacrm reci pit li. iiij diſt. vj. 28. Baptiſare an poſſit aliqͥs coꝛruptis verbis intẽdẽs erroꝛem introducere li.iiij.di.vj. 0. NMBaptilſari an poſſit doꝛmiens li.iiij.di.vj.1. Baptiſmꝰan poſſit ludicre vel per iocũ dari li.iiij.di v ne gre nõ debet ite Baptiſmus quo tpe dari debeat li.iiij.di.vj.43. HBaptiſari an poſſit aliquis in vtero ſicut ſanctifica⸗ ri li.iiij.diſt.vj.q.j.g.R.c. Baptiſari quare nõ poteſt infans in vtero ſicut ſan/ ctificari.li.iiij.diſt.vj.8S. Baptiſmalis gratie quare nõ eſt capax paruulus in vtero cũ ſit capax culpe et pene li.iiij. diſt.vj. 9. Bapalan wbert ſanctificatus in vtero cũ natus liiiij.di.vj.q.ij.h.NR.0. Baptiſani q̃re debeat ſctificatꝰ i vtero liiiij. di.vj. 5 Baptiſmũ ad qͥq recipit ſciſicatꝰ i vt᷑o liiiij.di.vj.S2 WBaptiſimo non fit iniuria dũ baptiſatur ſanctificatꝰ i vto ſiẽ fit dũ baptiſatꝰrebaptiſat᷑ li.iiij.di.vj.sʒ. — —= —e = = fas⸗ ſa in 4 9. us ian Baptiſinus an de neceſſitate requirat intentõem li. ilij. diſt. vj. q. j.i. R. ð»2½%... Baptiſmus quare plus requirit baptiſantis intenti onem qᷓ fidem li.iiij.diſ.vj. Sꝙo. “ Baptiſmi ſacr̃jm an recipiat adultus nõ intẽdens ſi⸗ bi fieri quod facit eccia li.iiij.diſt.vj.õS7õc. Baptiſimi opa ſcʒ ablutio et trinitatis inuocatio qᷓꝛe non faciunt ſacrm ſine intentõne li.iiij.diſt.vj.ꝰ. Baptiſmũ iterari non opoꝛtet qᷓ;uis non conſtet de intentione baptiſantis li.iiij.di.vj.òõo. —— Baptiſatus ab eo qui intentõnẽ nõ habuit an ſit ba⸗ ptiſatus li.iiij.diſt.vj.õI. MM Baptiſatus ab eo qui intentionẽ non habuit an ſal/ Aextuxr li.iiij.diſt.vj. Ssi. Baptiſmus an neceſſario requirat rectam intentio/ nem li. iiij. di. vj. q. ij. k. P. 64. Baptiſmi ſolennitates quo oꝛdine fiant⁊ quid ſigni ficent li.iiij.diſt.vj.⁊ 4. . Baptiſare quibus liceat li.iiij.diſt.vj... Baptiſatos ab hereticis an liceat rebaptiſari li.iiij. diſt. vj. b. c. Baptiſari quis poteſt li.iiij.di.vj.d.e. ’ Baptiſatus coꝛrupta foꝛma an debeat rebaptiſari li bꝛo.iiij.diſt. vj. f. ð Baptiſari an debeat ille de quo nulla eſt certitudo li bꝛo.iiij. diſt. vj. g. Baptiſmus an.neceſſario requirat intentionẽ.li.iiij. diſtin. v.hh.. Baptiſmus quomodo requirit tempoꝛis opoꝛtuni/ tatem.li.iiij.diſt.vj.i. ꝗMd Baptiſans quid debet querere a baptiſando ſi adul tus eſt vel a patrino ſi ꝑuulus eſt.li.iiij.diſt.vj.k.l. Baptiſmus et confirmatio an conferant eandẽ gra tiam li.iiij. diſt. vij. q. ij. e. R. 26. Baptiſmus an conferat copioſius gratie munus qᷓ; confirmatio vel econtra li.iiij.diſ.vij.q.iij.f:Re. o. Baptiſmũ et euchariſtiam quare dñs in ꝓpria perſo na inſtituit li.iiij.diſt. viij.x. Baptiſmꝰ et euchariſtia quare pluribus ⁊ expreſſio ribus figuris ſunt prefigurata ꝙᷓ alia ſacra li.iiij. * Diſt. viij. 9. Baptiſmus quare habuit figuram ſanctificantem ⁊ euchariſtia non.li.iiij.di.viij.o. Baptiſmi ſacr̃DUm quare non iterat᷑ vt euchariſtie cuʒ vtrũq; fit in paſſionis memoꝛiã li.iiij.di.xij.So. Baptiſmus non iterat᷑ vt pnia triplici ratione libꝛo iiij. diſt. xiiij. ð1. et. †. Baptiſmus quare non reſtituit in ſtatũ priſtinum ⁊ ſanat oẽs defectus quos cõtraximus ex oꝛiginali. ſicut pnia ſanat oẽs quos contraximus ex actuali li.iiij. di. xiiij. 71. Baptiſmus quare debuit eſſe prioꝛ qᷓ; penitentia li. lüj. viſ.xvj. v7730 Baptiſmus quomodo requirit plus in adulto qᷓ in uuio li.iiij.di.xxj.yo. HBaptiſmus confeſſio penitentia qualiter differũt li. iiij.di. xvij. S 4902 Baptiſmus quare non eſt clauis li.iiij.diſt.xviij.5. Baptiſmus quõ remittit pctã.li.iiij. di.xviij.22 . Baptiſmi per ſaccẽ̃m quare contrahitur vinculũ qð preſtat mrimonio ipedimentũ.et nõ per fidei do/ 1 cumentũ li.iiij.di.xlij.ii.et.i. 2. WWWeatus — — 2— Beatis non poſſe ineſſe variationẽ quomodo intel⸗ ligitur li..diſt. viij poſt. 84. ti quo oꝛdine locantur in celo libꝛo ij. diſ.ij. ? . libꝛo. ij. diſt. iiij. I. Beatitudo dupliciter poteſt dici li.ij. di. iiij. 8. Beatificabile quomodo ineſt homi per gratiam ⁊ q̊ modo per naturam li.ij.diſ.xix.ʒd... Beatitudinis cognitio duplex eſt ſcʒ vniuerſalis ⁊ ticularis li. ij. diſt. xxxviiA. Beatitudo aliter eſt finis bonaꝝ voluntatum ailett malaꝝ li.ij. diſt. xxxviij.. . Beatitudo quõ dicitur orns omniñ bonoꝛũ aggre⸗ gatione perfectus li.iij.diſt. xxvj.S. ꝓpe medium. Beatũ eſt aliquid triplicit᷑ ſc; ꝑ eſfentiam.influentiã et redundantiam li.iij.di.xxviij.ꝛs. Beatificabile ſolũ eſſe amandũ bʒ inſtantiam lib.iij. diſt. xxviij. 37. . “ Beatitudinum nomina vnde libꝛo.iij. diſt. xxxiiij.5. Beatitudo quid ſit li.iiij.di.xlix.q.j.a.Re.....· Beatitudinis ſtatus ᷣm quẽ modũ dicitur comple/ et. 55. . Beatitudo quid eſt et quid ad beatitudinẽ requirat cti omia bona.li.iiij. diſt. xlix.2. Beatitudo cuius generis vel in quo genere ſit. libꝛo iiij. diſt. xlix. 5. . DBeittiruh⸗ dna! iter ſit appetibilis libꝛo.iiij.diſtiuct᷑. Beatitudinem qualiter naturaliter appetũt qͥ igno rant quid ſit li.iiij.di.xlix. J„. Beatitudo quomodo appetitur ſub ratione como/ .qi. li. iiij. diſt.xlixM”Wo. Beatitudinis ſubicctũ an ſit bomo ſᷣm aiam an ſᷣm totũ coniunctum li.iiij. diſt. xlix.q.iij.c.Re.. Beatitudinem ↄſtare ex bonis anime et coꝛpoꝛis q̃ modo intelligitur li.iiij.diſt. xlix.. Beatitudinem eſſe in coꝛpoꝛe bumano tanqᷓ; in ſub⸗ iecto primo ſi que rationes et auẽtes pꝛobare vi/ dentur quomodo ſunt diſſoluende li.iiij. diſt. xlix. II. et per totum. “ð Beatitudo vᷣm quid inſit.an ſit in anima m ſubſtã dieen an m potentiam libro:iiij. diſtin. xlix.q. iiij. PBe. 16. Beatitudinis influẽtia quomodo dicit᷑ pcedere b intimo li.iiij.diſt.xlix.20. Beatitudinem an habeant om̃s equalem libꝛo.iiij. diſt. xlix.q.vj.f. l Beatoꝛum quilibet quomõ participat deum in ſum mo li. iiij. diſt. xlix.ꝛ23. . Beatoꝝ quemlibet tm̃ gaudere de bouo pꝛoxmi q̃n tum de ſuo quomodo intelligitur libꝛo.iiij. diſtin. xlix. 28. Beatitudo an de ſui ſubſtantia requirat gloꝛiam coꝛ poꝛis li.iiij.diſt.xlix.q.j.g.N.ꝛ9-. Beatitudo dicitur gaudiũ per eſſentiam et q; gaudi um dẽ maius quadrupliciter ibidem. Beatituelinem de ſui ſubſtantia non exigere gloꝛiaʒ coꝛpoꝛis ſi que ratõnes ⁊ auctoꝛitates probare vi dentur quomocdo ſunt diſſoluende libꝛo.iiij.diſt. xlix.ʒð o.et per totum. MM Beatitudo an ſit oꝛiginaliter a gloꝛia anime lib.iiij. Beszeleuo quid ſit et q̃d eſſe beatum libꝛo.iiij.diſti. YxliaaaMggg. Beatitudinem an omnes appetant et ſciant.lib.iiij: Beatitudineʒ an equaliter participent diuerſi lib:⸗ iiij. diſt. xlix.c. L Beati an in gaudio diſpaꝛes ſint ſicut in cognitõnis claritate differũt ſub lr̃a.c.li.iiij.diſt.xlix. Beatitudo ſanctoꝝ maioꝛ erit in reſumptõne coꝛpo rũ poſt iudiciũ li.iiij.diſt.xlix.dOe. Beate anime quale coꝛpus reddetur li.iiij.diſ.xlix.f. Heneficia Beneficioꝛũ diuinoꝛũ gradus li.iij.di.iij.ↄðs. Beneficia et pene ſunt in quadruplici differentia li. Bigamus an ſit iudicadus qui copulatur matrimo nialitervirgini deſponſate cuius ſponſus ante car nalem copulam obijt li.iiij.di.xxvij.⁊.Et vide ibi⸗ dem alium caſum. is Bis bhoc aduerbium quam habet naturam ⁊ pꝛopꝛi etatem li.iij.diſt.viij.l 9.⁊.⁊0. Bis et ſemel quomodo dicunt viciſſitudinem li.iij. diſt. viij. 21. , Bis quomodo dicit interruptõem li.iij.diſti.viij.22. Bis quomodo impoꝛtat terminatõnem actus libꝛo iij. diſt. viij. 23. S= Bis quomodo dicit ſucceſſionis oꝛdinem libꝛo.iij. diſtin. vi ij.24. SSlaſphemare Blaſphemia quando cõmittitur ĩ pr̃em qñ in filiũ.⁊ꝛ q quando in ſpiritumſanctum li.ij.diſt. xliij. 2. Blaſphemia et ſpiritus blaſphemie quomodo diffe runt ibidem. Blaſphemia quare comprebenditur ſub impugna/ tione veritatis agnite li.ij.diſt.xliij. 1. Blaſphemare quid ſit li.ij.diſt.xliij. 2⁊· Blaſphemia ꝓut eſt peccatuʒ in ſpmſanctũ dicit ge nus diſtinctũ ab alijs generibus peccatoꝛũ tripli/ ci ratione li.ij.diſt.xliij.. MHonitas Bonitas diuina quomõ eſt cauſa nr̃i eſſe et bonum eſſe li.].di. j.ĩ 0. Boni quare dicimur quia deus bonus eſt et non ea/ dem ratione iuſti ſumus qꝛ iuſtus eſt libꝛo.j.diſti. 1.1 0.7. II. L Bonũ honeſtum aut eſt pure bonũ aut in quo relu/ cet eius ſimilitudo et ym quẽ modũ honeſto ẽ fru endum li.j.diſt.j.o. = Bonum per particapationẽ dicitur dupliciter libꝛo ſj. diſt. xvij. 15. HBonũ multipliciter accipitur li.j.di.xxxiiij.o. Bonitatis ſubſtãtialis exceſſus in rebus attẽdit᷑ du pliciter libꝛo.j.diſt.xliiij.⁊. Bonũ ſummuʒ quomodo ſumme ſc diffundit libꝛo j. diſt. xliiij.ĩ . Bono ſupererrogationis quomodo opponitur ma lum et non malum li. j. diſt. xlv. 44. . Bonum eſt cuius vſus bonus eſt quomodo intelli/ tur libꝛo.j.diſt.xlvj.21. M Bonitas eſt duplex in creatura libꝛo.ij.diſt.j. 9 Bonũ aliter ẽ in nobis aliter in deo libꝛo. ij.di.j.õ8S. Bonum eſſe diffuſiuum ſui quomodo intelligit᷑. Et ꝓꝙweſt loqui de diffuſione boni dupliciter li.ij.diſti. ⁹ vVij.5 6.Et di. x.1 6. Bonũ interius quomodo magis adheret ſpiritui. libꝛo. ij. diſt. xxj. 58. Bonũ cõſummare plura requirit qᷓ; malũ perpetra re li. ij. diſt. xxiiij. 76. Bonũ ſᷣm quã acceptõem et quare diuiditur in ma/ xmimum minimũ et mediuʒ li.ij.diſt.xxvj.2 4. Et diſt. xxvij.53. S= onũ quare diuiditur per iam dictas tres differen/ tias. e. di. J4. Bonum eſſe potentius malo quomodo intelligitur. libꝛo. ij. diſt. xxviij. 41. Bonũ poteſt dici opus aliquod tripliciter li.ij.diſti. xxviij. 52. Bonitatis ſumme eſſe dare vnicuiq; inclinationem ſuam quomodo intelligitur li.ij.diſt.xxx.⁊=. Bonũ integrũ dicitur dupliciter et quod hoꝛũ dicit ſummũ bonũ li.ij. di. xxxiiij. . . Bonũ q̃ rone dicit᷑ magis bonũ libꝛo.ij.di.xxxiiij. . Bonitatem attribueꝛe homi malo qñ eſt veritatis ⁊ qñ ꝓph'ice deteſtatõnis li.ij.diſt.xxxiiij.. Bonum eſſe cuius cauſa bona eſt quomodo maxia illa intelligitur li.ij.diſt.xxxiiij.ↄ. Bono opponitur malum ergo magis bono magis malũ et maxime bono maxime malũ.ergo ſi con/ tingit reperire ſumme bonũ ergo ⁊ ſumme maluʒ per regulam ſicut ſimpliciter ad ſimplicit᷑ ⁊c. qu?5 intelligitur li.ij.diſt.xxxiiij.25. Bonum ⁊ malum non recipiunt regulam dyaletico rum de contrarijs li.ij.di.xxxiiij.eę. Bonum in actu conſiderari et comꝑari pliciter libꝛo.ij. diſt.xxxvj. 4. Bone volũtatis an ſit vnus bonus finis an poſſint eſſe plures li.ij.di.xxxviij.q.iij.c.Re.2I. Bonum additum bono facit ipᷣm magis bonũ quo/ modo intelligitur libꝛo.ij.di.xxxviij.24. HBonitas et malicia non tm̃ reſpiciunt affectum im/ mo etiam intellectum practicum et eius habitum li. ij. diſt. xxxix.9. HBonis mediocribus poſſe male vti quõ intelligitur li. ij. diſt. xxxix. o. — Bonũ maius poteſt aliquid vici dupliciter li.ij.diſt. xl. 24. HBonum moꝛis eſt triplix li.ij.diſt.xlj.S. Bonum valde quomodo dicitur quod deus facit li. . ij. diſtin. xlj. 0. HBona et mala qua ratione dicitur eadem actio lib. ij. diſt. xli.1. babet multi „7 Bonum aliter dicitur de voluntate aliter & actõe ex terioꝛi.li.ij. diſt.xlj.i2. HBonum quomodo accipit᷑ pꝛout eſt differentia acti onis deliberatiue li.ij.diſt.xlj.l ꝗ. . Bonunn ſiue malum ĩ genere quare dicatur libꝛo.ij. diſt. xlj.ꝛ2ꝛ 1. HBonũ et molũ ſᷣm ſe.bonũ et malũ ex circũſtantia.⁊ bonũ et maluʒ ex genere quõ inter hec eſt aliud et aliud mediũ li.ij.diſt.xlj.23. HBonis preeſſe malis.ſtultos ſapientibꝰ.⁊ ſeruos do minis quõ eſt inoꝛdinatũ.li.ij.diſ.xliiij.25. Bona plura bonis paucioꝛibꝰmagis eſſe liganda et appetẽda hʒ multiplicẽ inſtãtiã.li.iij.di.ix... Bonũ eteruũ et gloꝛioſum ẽ duplex et quõ reſpectu vtriuſq; eſt ſpes li.iij.diſt.xxvj.r. „ Bonitas infinita quomodo eſt ratio diligendi deuʒ. li.iij. diſt. xxvij.⸗. (, ly . 6 0 tini. Wers inta⸗ 44G faen⸗ idiſk. diaf ni. nans: mati nags ſicon⸗ ennli; 1goo tic⸗ eetnult voſut nqo⸗ wmi⸗ abttumn gur fzaͤtli ciolh tiik tuuci bwi⸗ ntin⸗ luge od ncae hen ga⸗ — Bonũ dicitur aliquid dupliciter ſcʒ abſtractiue ⁊ cõ cretiue et quomõ dona gratuita dicuntur eſſe bo/ na li. iij. di.xxviij.—.. Bonuũ et ens ↄuerti quõ intelligit᷑ li.ij.di.xxxij.o. 2 Bono maioꝛi non ſemper opponitur maius maluzʒ. li. iij. di. xxxvj. 40. „ „ ,„ =Dòð “ 7 Capitale vicium dicitur dupliciter li.ij. Bonum mala intentione factum quomodo eſt pec catum li.iij.di.xxxviij.ĩ5. Bonitas nature quomodo diſponit ad gratiam lib. iiij. diſt. iiij. 71. Bona preterita poſt per peccatum moꝛtificata quõ dicuntur facere ad mitioꝛẽ penã.li.iiij.di.xv.9. Bonũ minus conſideratur dupliciter ⁊ quõ votum eſt de minoꝛi bono li.iiij.di.xxxviij.20. Bona tria ſun: in bomine ſcʒ nature gr̃e ⁊ foꝛtune ⁊ quod hoꝝ quã cognatõeʒ reſpicit.li.iiij.di.xlij.⁊8. 724 Bonum iteratum qñ fit melius li.iiij.di.xlij.æ. GMꝛuta. Bꝛuta quõ preeligunt bonũ li.ij.di.xxv.. Bꝛuta quibus actibus dñentur li.ij.diſt.xxv.I1. BGruta quõ pñ̃t ad oppoſita moueri.ii.ij.diſ.xxv.I0. Bruta quomodo dicuntur babere pꝛinciviũ motus ab extrinſico li.ij.di.xxv.ĩvt2. Bꝛuta qualẽ hñt prouidentiam li.ij.di.xxv.ĩv3. Bruta aliqua in ſeruitutem redigi non poſſe contin vbi animal. gict dupliciter.li.ij. di.xxv.i 4. Aide de hoc aliqua Cadere. ſet i equali. li.iij. di.xxxj.q.ij.b.Re.i0. NL Kayn. —, – Cayn qua iter dictuz eſt. Subter te erit apt᷑.li.ij.diſt.xxviij.ĩ9. Kalciamentum Agdens a charitate an reſurgere poſ-/ Calciamentum et coꝛrigia xpᷣi quid li.iij.di.xxij.s. EKalix Calix duo ſignificat guinis quãa calix per ſe.li.iiij. di. viiß. CEalorꝛ: Caloꝛ poteſt augeri dupliciter.li.j.di.xvij. 56. Ealoꝛ ⁊ humoꝛ dupliciter accipiuntur li.ij.di.xiij.ĩ9 Caloꝛ quare dicatur celeſtis.li.ij.di.xvij.ꝭ2. Caloꝛ elementaris conſumens et caloꝛ celeſtis còſer uans vnde naſcantur. Et quis boꝝ non conſumit nec indiget pabulo.li.iiij.di.xlix.S58. Wapax. Capacitas mm aioꝛ naturaliuʒ quomodo diſponit ad maioꝛẽ gratiam li.ij.di.ix.l2. Capacitatem totam nature quomodo peꝛficit glo⸗ 9 ria.li.ij.di.ix.⁊0. r Capacitas nature quomodo oꝛdinatur ad gloꝛiaʒ fi naliter li.ij.di.ix.⁊1. 2 Capacitatem primo eſſe factam quomodo intelligi tur li. ij. diſt. xij. .. S Capacitatem ampliari contingit dupliciter et quo/ modo gratia adueniens ampliat capacitatem. li. iij;: viſt. xiij.ꝛNy. ⁊ quare potius dicitur calix ſan (Cap Capitalium vicioꝛum numerus et ſufficientia agit᷑ multipliciter libꝛo.ij.diſt.xlij.12. Capitaliavicia quare non habemus penes alios ſen ms ſicut penes guſtum et tactum libꝛo.ij.diſtinct. xlij. 13. MD Qapitale vicium differt a radice li.ij. diſt. xlij..5. Capitale ſupplicium vel penam gladij quaꝛe nullus martyrum euaſit ſicut aliquando alias penas lib. iiij.diſt. iiij. Sð. CKaput Caput pꝛoprie acceptum quid impoꝛtat et quomo/ do filius dicitur caput omnium. libꝛo.j. diſtinct. Capitis duplex eſt pꝛopꝛietas et ᷣm quam chriſtus dicitur caput eccłie li.iij.diſt.j.ꝗ9. Caput in ſpiritualibus dicitur ſm triplicem ſimilitu dinem a capite in tempoꝛalibus li.iij. diſt. xiij.28. Caput non influ ere niſi in vnita membꝛa quomodo intelligitur libꝛo.iij.diſt.xiij.ꝗʒ. (Kar racter — *½ aracteres an babeant virtutem an non ⁊ an ſit pec catum in caꝛacteribus li.ij.diſt.vij.s2.⁊. ʒ.⁊. · Caracter dyaboli quande dicitur peccatum li.ij.diſ. viih. 67. — Caracter quid ſit ſᷣm eſſentiam libꝛo.iiij.diſtin.vj.q j. 0. E.. 5. Caracter qu Caracter ad quid eſt vtilis libꝛo.iiij.diſtin.vj.q.ij.b. omodo eſt babitus et quomõ diſpoſitõ R'.7. Caracter babet ratiouem ſignificandi per coniũctio/ nem cum exterioꝛi eło. lib.iiij. diſt. vj. 8. Caracter quid ſignificet.li.iiij.diſt.vj.. Caracter quomodo diſponit ad gratiã libꝛo.iiij. diſt. vYſ. 10. HJZ”Z Caracter cui aſſimilat.li.iiij.di.vj.ii.et... Caracter quomodo diſtinguit lib.iiij.di.vj.13. Caracter in quo ſit ſicut in ſubiecto libꝛo.iiij. diſt. vj. Caracter quomodo eſt in anima libꝛo. iiij. diſtinc. vj. Caracter an ſpectet ad cognitiuam libꝛo.iiij.diſtinc. Hf. 17. Caracter vnus quomodo eſt in vna anime potentia libꝛo.iiij.diſtin.vj..8. Caracter per qnid imprimitur vtrum impꝛimatur ꝑ virtutes ſicut per ſacramenta libꝛo.iiij.diſtinc.vj. Caracter quare ſolum in ſacramentis et non in vir/ tutibus impꝛimitur ibidem ⁊.24. aracter quare imprimitur in ſacramentis noue le- gis et non veteris libꝛo.iiij.diſt.vj.2⁊0.et.a 5. aracter quare tm̃ in tribus ſacramentis impꝛimit᷑ libꝛo. iiij. diſtin. vj.21. et. 22. et diſtin. xxiiij. ·¶.7. Caracter baptiſmalis quare precedit alios libꝛo.iiij. diſt. vj. 25. . Caracter quare non imprimitur per virtutes. libꝛo iiij. diſtin. v-. x⸗ u Caracteris proprius actus quis eſt libꝛo.iiij.diſtiuc. vj . 27·‧ Caracteris imprimendi rõ que ſit.li.iij.di.vj.28. Earacteres quare tantũ ſunt tres ⁊ oꝛdinis ratio eo rumdem. i. iiij. di. vJ.⸗ ꝛ⸗.Dð†ℳDDDD+dDdDde „„ Caracter an impꝛimat᷑ delibiliter an indelibiliter.li. iiij. di. vj. ꝗ. v. . ” Caracter beſtie de qͥ̊ dẽ in apoca.q̃d ſit li.iiij.di.vj.i. Caracteris indelibilitas vñ eſt.li.iiij.di.vj.2. Caracter ad qͥd manet in beatis ⁊ ad qͥd in dãnatis. li. iiij. diſt. vj. ). Caracter quare non enacuatur in patria ſicut fides. cet quare non extinguitur in via.li.iiij.di.vj.4. Caracter baptiſmalis quare ratõne gre non dʒ itera ri.li.iiij.di.vj.ʒ 7. Jè” Caracter an impꝛimat᷑ in oihus oꝛdinibus. li.iiij.di. xxiiij.q.j.i.R.ꝗ.S. ƷM . Caracter imprimit᷑ in oꝛdinibꝰ minoꝛibꝰ qᷓ;uis actꝰ ecoꝝ videatur eſſe coꝛpoꝛalis.li.iiij.di.xxiiij. S Caracter oim oꝛdinũ quõ manet in ania. li.iiij.diſti. xxliiiij. 48. Caracteres diuerſi an impꝛimant᷑ in diuerſis oꝛdini bus.li.iiij.di.xxiiij.q.ij.&. Rꝰ. ¶29. Caracter vnus quare in ſacro haptiſmi ⁊ vnus in ſa cramẽo ↄfirmatõis impꝛimit᷑ ⁊ in diuerſis oꝛdini bus diuerſi. li.iiij.diſt.xxiiij.o. Caracterem eſſencialiter eſſe ſacrm quomodo intel⸗ ligitur.li.iiij. di.liij. ði. 4 Caracteres oꝛdinũ an differant differentia ſpecifica an numerali.li.iiij.di.xxiiij.ꝰ2. Caracteres plures ꝗᷓ neceſſitate imprimunt᷑ in oꝛdi nis ſacro li.iiij.di.xxiiij. S33. V uracteres diuerſoꝛũ oꝛdinũ an ſint eſſentialiter ad ſe inuiccʒ oꝛdinati.li.iiij.di.xxiiij.q.iijll. Caracteres diuerſoꝛũ oꝛdinũ eſſentialiter ad ſe inui/ cem eſſe oꝛdinatos ſi que rões ꝓbare vident᷑ quo mõ ſt᷑ diſſoluende.li.iiij.di.xxiiij.ð 4. ⁊ per totum. Caracter qñ et in quo impꝛimatur in diuerſis oꝛdini bus. li.iiij. diſt. xxiiij.q.iiij.m. Reꝰ. õ8. Caꝛacter quõ iprimeret ſi deeſſct vas vel liber q̃ tra ditur. li. iiij. di. xxiiij.77. “d Caracteris in impꝛeſſione neceſſe eſt obſuare foꝛmã verboꝛũ ab eccia ſtatutã.li.iiij.diſt.xxiiij.õʒy. Caracter quare imprimitur per verbum imperandi ¶ baritas:- Charitas vno mõ dicit virtutẽ gtuitã.alio mõ amo/ rem multũ appꝛeciantẽ amatũ.li.j.in ꝓlogo.I5. Charitatis ille gtũs quõ accipitur ibi.filij charitatis fue li...di.vN..... Charitas amoꝛ et dilectio diferunt.li.j.di.x. Cha itngeſt mune.proprium ⁊ appꝛopriatũ. li.ſ. Qhanitas dupliciter cõparatur ad virtutes alias.li. C Nantas an ſit ꝓpriuʒ ſpiritus ſancti li.j.di.x.q.j.c. .,266 = l Fithganſit deus pater an filius an ſpiritus ſan/ ctus an trinitas. li.j.di.xihb. Charitas differẽt᷑ ifundit᷑ et diffundit᷑.li.j.di.xiiij.s. Charitate nibil maius eſſe i diuinis donis quomo⸗ dao intelligitur.li. j.di.xvij.. Cbaritas quare ſola diuidit inter filios regni et per/ ditionis.li.j.di.xvij.x. Charitas quõ dicit᷑ maximũ opus li.j.di. xvij.s. Charitas qua diligimus deum an ſit ſpiritꝰſanctus ii.j. di. xvij. q. ſ.a. Reꝰ.10o. Cbaritatẽ qua pater et filius diligũt nos et qua nos diligimus deũ eſſentialiter eſſe ſpiritũ ſanctũ qui⸗ daʒ conaut᷑ ꝓbare per ſimile li.j.di.xvij.io. Charitas aliter dẽ bona.et aliter aia ratõnalis li.j.di ſtin. xvij. ĩ12. Charitatẽ creatã no ſed etiam requirunt᷑ alia.li.j.di.xvij.I6. Charitatem facere diligere deũ qᷓntum diligibilis eſt intelligitur dupliciter.li.j.di.xvij.iĩ 8. Calritas an ſit amabilis ex charitate li.j.diſ.xvij.q. Charitas diligit᷑ qᷓ;uis nec fides credat᷑ nec ſpes ſpe retur. Et quare fides et ſpes euacuant᷑ in patris ſegd non charitas. li. j.di. xvij. ꝛ. Charitas et eadẽ et alia diligitur li.j.di.xvij.⁊2. Charitas an ſit certitudinaliter cognoſcibilis ab ha⸗ bente li. . di. xvij.q.iij.c.Reꝰ.24. Charithatẽ cognoſci eſſentialiter eſt dup liciter li.ſ. di. xvij. 2 4. Cbaritatẽ non pᷣt cognoſcere quiſqꝙᷓ; certitudinaliter ſe habere ex quadruplici cauſa li.j.di.xvij.?ꝛ ð. Charitas reſpectu cuius eſt certitudinaliter cogno/ ſcibilis li. j. di. xvij. 26. Charitas an ſit cognoſcibilis a non habente li.j.diſ. xxvij.q.iiij.d.Reꝰᷣ.ꝛ9898. Charitas an oꝑetur mediantibꝰ alijs virtutibus li. 1. diſt. xvij. 52. . .. Charitas an poſſit augeri bin ſubſtantiam li. j. diſti. Evij.. ſ“K. Cbaritas per quem modum augmentatur li.j.diſti. Exvij.a. i.f.t 4ow. Cbaritas ⁊ ſi ſit ſimplex tñ hʒ ꝑtes li.j.di.xvij.r. Charitas augmentata an ſit magis compoſita li.j. diſt. xvij. 44. ðð Charitas preexiſtens et ſuꝑaddita an fiat vna chari tas li.j. diſt. xvij. 2. Charitas an poſſit diminui li.j.di.xvij.q.iij.g. R.⁊ Cbaritas poteſt eẽ ſine additiõe ergo ſeꝑari. Solo. Charitas an habeat ſtatumvel terminũ vltra quem non poſſit augeri li.j.di.xvij.q.iiij.d. Charitatis ſtatus aperte vᷣtus agẽtis poteſt eſſe du/ pliciter.li. . diſt. xvij.Üvoo. Charitatis ſtatus aparte ſuſcipientis iutelligitur tri pliciter li.j.diſt.xvij. sin. Charitatis ſtatus eſt etiam ex parte augmentabilis lio.·j. diſt. xvij. s( “2 ””M Charitas babet ſtatum et terminuʒ q;uis virtus au gmentans ſcʒ virtus diuina nec babeat ſtatũ nec terminũ li.j.diſt.xvij.S. Charitas quare nunq́; commenſuratur obiecto li.ſ. diſt. xvij. 57. Charitas dei et charitas bominũ dinimiliter ſe bñt in volendo ſalutem hominibꝰ li.j.diſt. xlvj.rʒ3. Charitatem habere quomõ eſt in poteſtate noſtra ? non li. . diſt. xl viij. 17. ððð Charitatis diffinitõ quã ponit apls.finis pᷣcep.ẽ ca. c⁊cc.multipliciter tractatur li.ij.di.xxxviij.?. Charitas quomodo reddit opus bonum li.i. diſtin. Charitas quomodo ponitur eſſe finis precepti li.ij. baritate fruimur duobus modis li.ij.di.xxxviij.iẽ Charitas ſᷣm quoſdaʒ differẽti modo eſt principiuʒ non pficit ſolũ pñtia pᷣmi motoꝛis t ſntn bide Cutn⸗ lio errat ſid Gyut g Cuin iid⸗ anta⸗ Certae lali Corta at Cit Crt Cani ont Ali ni⸗ Cunte oi pri. Ctat Nw ſuiati Ur Contati Crte Unl Citn s Cet Cait ter Curt vo Curta ſpi I7. Ci R d Cart Can ii Cint 6 Cuin r Cnt Ct⸗ Cet ſtn Un te ut ſir in dnlsli minns iſdiig ſainie neßuß⸗ kinn i dlisabhe Hlaiterig ruüik Acgc⸗ banelſi. fimhesl. inlijoid⸗ rliſo⸗ ii4. aliſ. temnchn ish⸗ n. ſracen mceor⸗ liurti entabi ae labli. te ſebit vſ. hoſnt in joſtn. win nin De littera ⁊ finis.li.ij.di.xxxviij.ꝛꝰ ß Qarteas reſpectu operis bʒ rationem triplicis cauſe ibidem. Caritas quare dr cadix et foꝛma virtutum et finis. li. ij.di.xxxviij.20. „ Caritatẽ vnire oia et facere cõmunia quõ intelligit li. ij. di. xliiij. 37. , Canitatem maximam mercri pꝛemiũ maxi telligit. li.ij. di. xviij. ꝛÜ9. Caritas quõ meret᷑ gloꝛiã eternam ex cõdigno.lib. ij. di. xviij. 5. ,. . Caritas quõ dr̃ mater virtutum.li.iij.di.xxiij.ꝰ. Caritas fides ſpes operatio reſpectu cuiꝰ ſũt equa/ lia. li.iij.di.xxv. S. Caritas ſic ſe hʒ ad diligibilia quãtũ ad pꝛofectũ ſi/ cut fides ad credibilia. li.iij.di.xxv.ðyZ3. Caritas multipliciter diffinit᷑ ſcᷣm multiplicem ſui comꝑationeʒ . li.iij.di.xxvij. · Caritas amoꝛ ⁊ dilectio differũt.li.iij.di.xxvij.2. Caritas quõ duo ↄtinet pꝛecepta.li.iij.di.xxvij.ðy. Caritas quõ reſpicit actũ ↄcupiſcibilis et quõ actuʒ aliaꝝ viriũ.li.iij.di.xxvij. . Hic ꝓpe pꝛincipiũ po/ nikt᷑ actus illaꝝ viriũ ponat᷑ actus aliarum viriuʒ Caritas an ſit babitus ab alijs virtutibus diſtinctꝰ an oibus virtutibus cõis et generalis. li.iij. diſti. xxvij. q.j.a. Re. S. Caritati quõ attribuunt᷑ actus aliarũ virtutũ.li.iij. di. xxvij.. äl Caritatis pꝛeceptũ quõ cõpꝛchẽdit oẽ pᷣceptũ.li.iij. di. xxvij.v 0ℳ. . Caritatis obiectum quid ſit.li.iij.di.xxvij.ii. . Caritas quare dr̃ ſufficcre ad meritum et ad pꝛemi/ um. li.iij.di.xxvij.2. Caritatis habitus an ſit vnus indiuiſus an per ſpe/ cies multiplicatus.li.iij.di.xxvij.q.ij.b.Re.lʒ. Caritate quõ diligit᷑ pꝛoximꝰ.li.iij.di.xxvij.l.I. Caritatis duo pꝛecepta quõ ſunt diuerſa.li.iij.diſti. xxvij.15. Caritatis modi diuerſi quo aliter diligit᷑ deus aliter pꝛoximus vnde veniat.li.iij.di xxvij..6. Caritas quare nõ bʒ ſic diuerſiſicari per habitus ſicẽ ſapientia et ſciẽtia et latria ⁊ dulia. li.iij.di.xxvij. mũ quõ 1 7. ⸗— „ „ „ Caritas et ſi ad actiuã et contemplatiuã vitam diri gat et habilitet tamen non eſt virtus duplex.li. iij di. xxvij.18. Caritatis pꝛimus ⁊ vnicus actꝰ qͥs li.iij.di.xxvij.9 Caritatis habitus an ſit mere gratuitus an aliquid addat vltra gratiã ſicut babitus aliaruʒ virtutu. liiij.di. xxvij.q.iij.c. R..ꝛso. Caritas quõ dr donũ excellentiſſimuʒ.li.iij.di.xxvij 22. Et codem li. di. xxxiiij.ĩ9. SJMUUDẽe Caritas et gratia diuerſimodedicunt᷑ vita aie.li.iij. Caritas quõ reddit deo acceptũ.li.iij.di.xxvij.ꝛ . Caritas quõ deſtruit᷑ oino per peccatum. li.iij.diſti. xxvij.2 5. Caritatis habitꝰ an poſſit eſſe infoꝛmis an ſemper ſit foꝛmatus.li.iij. di. xxvij.qiiij.d.Re.26. . Caritati virtuti quõ adbeꝛet eſſe gratuitum.li.iij.di. xxvij.5o. Caritas recta nõ poteſt eſſe in pctõꝛe qᷓuis in eo poſ ſit eſſe fides recta.li.iij. di.xxvij.di. Caritacis motus an per pꝛius ſit meritorius iꝙᷓ actꝰ aliarum virtutum. li. ij. di · xxvij.q.]E. Re. 52. Caritatis motus eſt duplex.ſ.amicici Caritate an ſint potius dil — Caritas eſt excellentioꝛ alijs virtutibus quia efficit nos deifoꝛmes triplici ratione.li.iij.di.xxvij.4. dd idem. 22. Caritas quare ſibi pꝛimo et pꝛicipaliter vẽdicat me⸗ rendi emcaciã.li.iij.di.xxvij.ʒ 7. Caritatis motum an ſit poſſibile eẽ mercennarium li.iij. di. xxvij.q.ij.f. Re.9. Caꝛitatem non querere que ſua ſint quõ intelligitur li. iij. di. xxvij. 0. et di.xxix.22. J . ie et concupiſcẽ tie.Et quo ſenſu dixerit bernbar.deo ſine motiuo pꝛemij ſeruiendũ.li.iij.di.xxvij.1. Caritatis amoꝛẽ eſſe ſimpliciter gratuitũ ergo non poſſe eẽ mercẽnariũ quõ itelligit᷑.li.iij.di.xxvij. 2 Caritatẽ creſcere in ſapiẽtia quõ intelligit᷑li.iij.di. Caritatis affectionẽ nõ opoꝛtet eẽ infinitã q;uis ra⸗ tio diligendi deum fit bonitas infinita.li.iij.diſti. Caritas quõ eſt equa ponderatrix.li.iij. di.xxvij. 55 Caritas diffinitur.li.iij.di.xxvij.b. Caritatem comꝑat ad diuini mandati duplicatio/ nem. li.iij.di.xxvij.c. Caritate eadem an diligatur deus et pꝛoximus.lib. iij. di. xxvij.d. Caritatis modus tractat᷑.li.iij.di.xxvij.e f. Caritatis modus an in via impleat᷑.li.iij.di.xxvij.g. Caritatis vnum pꝛeceptum quomodo in altero im plicat᷑.li.iij.di.xxvij.h. Caritas quõ dr̃ vinculũ vnionis.li.iij.di.xxviij.27. Caritas diuerſimode comparatur ad nos et pꝛoxi mos.li.iij.di.xxviij. o. Caritatis nomẽ dupliciter accipit᷑.ſ.large ⁊ ꝓpꝛie ⁊ quõ poteſt eſſe oꝛdinata ⁊ non oꝛdinata li.iij.di. xxix. 2. Caritatis.vj. gradus et de eoꝛum numero et ſuffici⸗ tia.li.iij.di.xxix. . S . igẽdi boni extranei q́; ma li ↄſanguinei.li.iij.di.xxix.S. G Caritatis perfecte ſignuʒ eſt moꝛiẽdi pꝛomptitudo. li.iij. di. xxix. õs. . Caritatis oꝛdo penes quid attẽdit᷑.li.iij.di.xxix.s .⁊x 11.7.14. Caritas non ſic vnifoꝛmiter comparat᷑ ad diligibi- lia ſicut fides ad credibilia.li.iij.di.xxix.i2. Caritas an dilgendo pꝛeponat deuzʒ nobis li.iij.di. xaib.,Krrz. aritas pricipalius reſpicit affectum homis qui eſt in deum qᷓ illum qui eſt in ſemetipſum.li.iij.diſt. Caritatis oꝛdine an pꝛeponendum ſit bonũ pꝛopri um bono ipſius pꝛoximi.li.iij.di.xxix.q.iij.. Caritateʒ nõ querere que ſua ſunt quõ intelligitur li. iij. di. xxix.22. . Caritas quõ dr̃ magis pꝛopꝛie oꝛdiare ad pꝛoximũ qᷓ; ad ſeipſum.li.iij.di.xxix.ꝛ . Caritas quõ ẽ amoꝛ liberalis.li.iij.di.xxix.25. Caritatis amoꝛ ſuperueniens quõ dr̃ tollere curui/ tatem nature li.iij.di.xxix.ꝛ76. Caritatis oꝛdiean magis ſũt diligẽdi parẽtes qᷓ; filiij) vel econuerſo.li.iij.di.xxix.q.iiij.d.Re.28. Caritatis oꝛdie an pꝛeponendus ſit domeſticus ex traneo.li.iij.di.xxix.q.v.e.Re.77. Caritas duplicem oꝛdinem reſpicit.liiij.di. xxix.32. Caritas in diligendo membra chꝛiſti ſeruat ondinẽ Caritas P aliquas conditiones nõ vt pꝛincipa les s vt cõcomitantes et annexas. li.iij. di. xxix.4 Caritas quõ diligit bonũ vt bonũ.li.ij.di.xxix.⁊c. Caritatis oꝛdo an attendat᷑ penes affectũ tantũ an penes affectũ et effectuʒ ſimul. li. iij. di. xxix. q. vj. J3 7J. 7.59. 7. 40. .—— CRiisiis oꝛdinẽ quare magis aſſignat Ambro.pe- nnes pinquitatẽ qᷓ bonitatẽ vel indigentie necel. ſitatem. li.iij.di.xxix.õ8ü8. Caritatis effectus in quo conſiſtit li.iij.di.xxix.4. Caritatis oꝛdo q̃tũ ad ea qͥ diligunt᷑.li.iij.di.xxix.a. Caritatis oꝛdo quantũ ad ea beneficia que ꝑ es im/ pendunt᷑. vcl aliter. an oẽs bomines pariter dili- gendi ſuut. i.iij. di. xxix. b c v. Caritatis oꝛdo qtũ ad parentes bonos et malos. li. iij.di.xxix. . . Caritatis gradus ponunt᷑.li.iij.di.xxixchbp. Car:tate ex quãtulacũq; an poſſit quis reſiſtere ẽỹ̈te ₰ cunq; temptationi. li. iij. di. xxx. .j. a. Re. 4. Caritate in quãtulacunq; homo cõſtitutus an tene at᷑ mo:tẽ ꝓ chꝛiſto ſubire. li. iij. di. xxx. q. ij. b. Re. 7. Caritatẽ perfectã babentes an teneant᷑ ea eque ſt pfectionis implere.i.iij. di.xxx.q.iij.c. Be. 13. Caritas imꝑfecta aliter ſe habet ad oꝑa iuſticie ſim plicis. aliter ꝑfecta ad oꝑa iuſticie cõſũmate. li.iij. di. xxx-ili6. Caritas dicit᷑ dupliciter ꝓficere.li.iij.di.xxx.i7. Caritas vera quõ deſeri põt.li.iij.di.xxxj.... Caritas ſemel habita an poſſit amitti.li.iij.di.xxxj. a·· a. RK. 4. l Caritatis amoꝛ? excellentius vnireq;ᷓ amoꝛẽ natu/ ralem quõ intelligit᷑.li.iij.di.xxxj. . Caritas quõ amittit᷑ ꝑ peccatũ.li.iij.di.xxxj.õ. Caritatem babenti quõ ẽ chꝛiſtus fundamentuʒ et ſpũſfſanctus adiutoꝛiũ.li.iij.di.xxxj.ↄ. Caritatem amittens vel a caritate cadens an poſſit reſurgere in equali. li.iij.di.xxxj.q.ij.b.Re. 0. Caritas amiſſa quare poteſt rectificari et virginitaſ ablata non recuperari. li.iij.di.xxxj.ii. Ad idẽ.i4. Caritas et ſaccrdotalis dignitas different᷑ ſe babẽt ad volũtatis rectitudinẽ.li.iij.di.xxxj.i2. Cantate in minoꝛi an poſſit bomo reſurgere.lib.iij. d. xxj.q.iij.(.N.tcõ. H Caritas reſurgens quare cõꝑat᷑ luci matutine.li.iij. di. xxxj.ĩ9. . Caritatis habitum an cõtingat in patria euacuari. li. iij di. xxxj.q.j.g. Re· 42. aritas magis cõſummat᷑ ↄplemento gloꝛie qᷓ ali⸗ babitus virtutis tbeologice triplici ratione. li.iij. di. xxxj. X4;). . . Caritas quõ dicit᷑ ex parte.li.iij.di.xxxj Caritatis cauſa quõ dicunt᷑ fides cet ſpes. l iij diſtt. . . 1 C os ſolum eſt diſpoſitio ad tendendũ et eũ dñ in celũ ſᷣ etiã ad quieſcendũ.li.ijj.di.xxxj.c. Earins. an habeat in patria dilatari.li.iij.di.xxxj.q. h.h. N. 48. Caritatis latitudo dupliciter attendit᷑ ibidem. Caritas in ſtatu patrieplures habet circa quos pᷣt ſpecialiter et diſtincte affici qᷓ in ſtatuvie li.iij.di. Caritas quare dicit᷑ dilatari ĩ patria.li.iij.di.xxxj.2 Caritatis oꝛdo an babcat in patria imitari.an is ſit oꝛdo patrie qui eſt oꝛqovie:li.iij.di.xxxj.q.iij.l.Re Caritas ecci 5J. 7. 54.. . 7 Caritatis oꝛdo dupley eſt et quis boꝛum manebit ĩ patria ibidem. „· Caritatis oꝛdo quo reſpectu ẽ ad ꝓximũ.li.iij.di. Canirae an poſſit ꝑ pctm̃ amitti.li.iij.di.xxxj.a bc. Caꝛitas qualiter non dicatur euacuari ſicut fides ⁊ ſpes ⁊ ſcientia.li.iij.di.xxxj.d. Caritatis oꝛdinẽ qui eſt invia an cõtingat in chꝛiſto et beatis inueniri.li.iij.di.xxxj. . Caritatem eſſe excellentioꝛẽ omnibꝰ donis quo ſen ſu dixerit apls.li.iij.di.xxxiiij.i9. Caritas equaliter reddit habitus in anima gratos et actus meritoꝛios.li.iij.di.xxxiiij.ꝛ. Caritas quõ ↄplectit᷑ omnia neceſſaria ad ſalutens li. iij. di. xxxvj.i. Caritas quõ eſt pꝛincipium foꝛma ſiue vinculum et finis aliarum virtutum.li.iij.di.xxxvj.3. Caritas quõ dici plenitudo ſcripturaꝝ diuinarum li.iij.di.xxxvj.,5. ,B Caritas quõò eſt alijs virtutibus eminentioꝛ lib.iij. di. xxxvj.8. „ 9 Caritas an ſit foꝛma virtutum. li.iij. di. xxxvj. q. vj. f. K. 44. 2 Caritatis duo pꝛecepta omnia pꝛecepta indundũt. li.iij.di.xxxvj.e. Caritas eſt ſumma ct plenitudo totius legis.lib.iij. di. xxxvj.f. Caritatis duo pꝛecepta non implent᷑ in omni man⸗- dato ſigillatim accepto.li.iijj.di.xxxvij.ꝛ9. Caritatis quantitas dupliciter poteſt accipi. lib.iiij di. xvj. 52. Caritas quõ operit pꝛioꝛa pctã.li.iiij.di.xxij.S. Caritati debere omne meritum ⁊ pᷣmiũ quõ intelli/ git᷑. li. iij. di. xxxiij.37. Caritatem habenthomines in triplici differentia. li. iiij. di. xlv. . . Caritatem pfectam habent tria genera bominuʒ ⁊ que indigẽt ſuffragijs eccleſie.li.iiij.di.xlv. . — quõ intelligit᷑.li.iij.di.xxxij.ꝛ2. ¶arere Carentia viſionis dei de quibus peccatis debet᷑.· li. Hj. di. xxx.27. Carius haberi illud quod emit᷑ qᷓ pciũ quo emitur Carere viſione diuina qũo eſt mitiſſima penaruns li.iii. di xlvj. 2. (Karo Carnis nomen accipit᷑ dupliciter et ſ̃im quem mo⸗ dũ contrariat᷑ ſpiritui.li.ij. di..?ꝛ7 Carnalce et caro dicit᷑ dupliciter li.ij.di.xx.iʒ. Caro quõ dicit᷑ mouere in temptatione ſicut inſtrᷣ mẽtnm..li.ij.di.xxj.d71. Carnis an ſit temptare.li.ij.di.xxj.q.ij.d.Re.2 4·. Carnis temptationem an contingat a diaboli tem/ ptatione ſeparari. li.ij. di. xxj.q.ij.e.Re.29. Carnem eſſe occaſionem vel matrem omnium pec⸗ catoꝛum quomodo intelligitur.lib.ij.diſt. xxj. ů· 4 „ 2 . . Caro in temptatione diaboli nẽ eſt cauſa pꝛecipus⸗ ſed ſolum cauſa ſine qua non.li.ij.di.xxj.5· equõ dr̃ dimittere pctã.li.iiij.di.xviij.¶ ſ Cth Ct Po ie . 6 1 innn lbi⸗ nant crndüt. ulbi mniman⸗ nci⸗ . bitdl zfam. weninej tlv.7. eniee el e Carnis temptationi an ſit dimicilius reſiſter an tẽ/ ptationi diaboli.li. ij.di.xxj.q iij.f. Re.6 Caro quõ dicit᷑ eſſe inoſtra poteſtate.li.ij.di.xxj.ʒ⸗. Caro duplexẽ in homine.ſ.in ſpeciẽ ⁊ jm materiã li. ij. di. xxx. 42. . äs Caro an inficiatur ex ꝓpagatione tm̃ vel ex ꝓpagati one et libidine.li.ij.di.xxxj.q.iij.f. Re.d9. .„ li. ij. di. xxxij.I9. Caro dupliciter ſumit᷑ et im quem modũ dicit con cupiſcentia eſſe in carne.li.ij. di. xxxij..48. Caro accipit᷑ ꝓ homine carnali.li.ij.di.xxxij. o.ibi/ dem. 51. . Carnẽ ↄcupiſcere aduerſus ſpm̃ quõ intelligit᷑li.ij. di. xxxij.ðl.⁊.2. Et li.iij.di.ij.25. Carnis feditaſ quõ itẽdat᷑ ⁊ ereſcat.li.ij.di. xxxiij. * di. xvij.ʒ.⁊.. ⁊.5. Caro noſtra dupliciter conſideratur.ſ.bᷣmm naturazʒ et ſm infirmitatem aggrauantem animaʒ. ⁊? quõ dicit᷑ nolumus expoliari ⁊c.⁊ nemo carnem ſuaʒ odio habuit.Et quõ dicitur cupio diſſolui.lib.iij. Caro quõ repugnat ſpiritui et quare impedit ab aſ/ ſequenda beatitudine.li.iij.di.xxviij.ᷣo. H Carnis immundicia a qua ſanctificabat cinis vitu⸗ le que fuit.li.iiij.di.j.⁊. Caro carnis et ſanguis quõ dicit᷑ ſacramentũ ſan guinis.li.iiij.di.x.s. Caro eſt fouenda.ſed inimicicia non.libꝛo.iiij.diſti. xv. 75. . Caro ꝓ quo ſupponat ibi verbũ caro factum eſt. li. iij.di. ij. 31. H Caro poteſt ante animationẽ infici ᷣ non ſanctifica Caro marie ratiõe cuius dicit᷑ obnoxia pctõ añ ſan ctificationem. li.iij. di.iij. ¶2. S Caro virginis quõ ẽ confoꝛmis carni.xpᷣi.li.iiij. di. ix. 22. De carne vide aliqua vbi ieiunium Aalus HJ Caſus ſiue ruina pᷣdicit᷑ alicui ſʒ pp᷑ hoc nõ reuelat li. j.di.xxxviij.5. . Caſu et foꝛtuna quare quedã eueniunt quedã non. li. J.di. xlv. 5. MW aſuale et foꝛtuitum dr̃ dupliciter ſ̃m q; pꝛiuatio ĩ/ tentionis dupliciter intelligit᷑.li.ij.di.xxxvij.ʒ 4. — Caſuʒ operari ĩ bonũ quõ intelligit᷑.li.iiij.di.xiiij.on Caſus in quibus ſacerdos dʒ penitentẽ ad ep̃ᷣm re mittere vel eum conſulerc.li.iiij.di.xx. ⁊. Mathedra Catbedram moyſi occupantibus quõ eſt obedien. qum. li.ij.di.xliiij. I. Cattus Catti in oculo quis potentia emiſſiua et receptiua poſſint concurrere in vnitatẽ oꝛgani non tamẽ 5 ter hoc intellectus agens ct paſſibilis reperiunt᷑ i Vna potentia ſpeciali.li.ij.di.xxiiij. 7. Catheciſmus Cateciſmus et exoꝛciſmus tripliciter ordinant᷑.lib. iiij. di. vj. 45. Emendet᷑ pars buius loci ſic. Aut ratione eius a quo diſpenſaf. Cateciſari a debcãt ꝑuuli.liiiij.di.vj.q.j.l.Re.bõ9. arnem et ſpm̃ in baptiſmo purgari quõ intelligiX. Cauſa foꝛn . 7 . — Cateciſmus in aultis pᷣcedit baptiſmuʒ duplici ra Cateciſandis aſſiſtentes in qua ꝑſona reſpondẽt.li. iiij.di.vj.? 0. Cateciſandi et exorciſandi paruulum ordo.lib iiij. di. vj. m. Cateciſare quid ibidem. (Kauſa —MW— Iõ Cauſa materialis vel ſubiectum.li.ſen.li.j.in ꝓlogo ialis vel modus agendi in li.ſen.li.j.ĩ p/ logo. q.iij Cauſa finalis li.ſen.li.j.in ꝓlogo.q.iij. Cauſa efficiens li.ſen.li.j.in ꝓlogo.q.iii. Cauſa moucns magiſtrum ad aggrediendum opuſ li. . in ꝓlogo. a.cb. HMD Cauſa mouens diſcipulos ad audiendum. libro.j. in ꝓlogoct. l Cauſa noſtri eſſe et boni eſſe quõ dicit᷑ bonitas diui na. li.j.di.j..,”. Canſe nomen ꝓpꝛie nõ cadit in diuinis.li.j.di.v.ʒ. Cauſa ꝓpria et immediata dicitur tripliciter. lib.j. Cauſa alicuius ꝑ accidens quõ aliquid dicat᷑.lib.j. dvi. xi. ccckkckk. auſa nullius habitudo cadit in deo reſpectu ſui ſ reſpectu creaturatũ.li.j.di.xix.45. M Cauſa quid eſt.li.j.di.xx.26. ßMU Cauſalitas et ſuꝑpoſitio nõ ẽ vere relatio in deo. li. j.di. xxx.18. Cauſalitas cadit ſub negatiõe dupliciter.ſ.vt ſit ne/ gatio cauſalitatis et vt ſit cauſalitas negationis. li.j.di.xxxiij.õ. M Cauſam que pᷣcedit ponere aliud quomodo intelli/ git. li.j.di.xxxviij.s. Cauſa dicitur ꝓpꝛie et cõmunitcr.li.j.di.xxxviij.⁊. Cauſa accipit᷑ ſᷣm triplicem modum.li.j.di.xxxviij. Cauſa efficiens eſt duplex.l.j.di.xl.i 5. Cauſa vniuerſalis et particularis reperit᷑ in creatu/ ris et quõ diuerſis reſpectibus plus ⁊ minus in/ fluunt.li.j.di.xlv.S o. Cauſa quoꝛundam tota ⁊ ſola eſt deus.et quorun⸗ dam cauſa cum alia particulari cauſa.libꝛo.j.di. Caulaz poni eſt dupliciter vel in eẽvel in operari.et hm quem modum habetveritatem ꝙ poſita cau ſa immediata ponit᷑ effectus.li.j.di.xlv.ʒaa. Cauſa ꝓxima et immediata et neceſſaria qnõ eſt ra tio demonſtrabilis.li.j.di.xlv.ʒʒ. H Cauſas reruʒ creatarum ſcrutari eſtvtile q́;uis ſcia mus ſolã dei volũtatẽ eſſe cauſam.l.j.di.xlv.ʒ4. Cauſam cuius effectus eſt contingens poſſe impe/ diri vbi habeat inſtantiauu.li.j.di.xlvij.ĩo. Cauſa immediatsa ſi eſt mala ergo ⁊ effectus quõ in telligit᷑.li.j.di.xlviij.ĩs. Sð Cauſa eſt ſufficiens ad aliquid duobus modis ⁊ qñ oportet ꝙ ſtatim operetur.li.ij di.j.2 M Cauſa rerum duobus modis poteſt eſſe in actu ⁊ q̊ modo deus ſemper ſuit in actu.li.ij.di.j.?.2 Canſa vniuerſalis aliqua indiget actualitate cauſe particularis.aliqua non.li.ij.di.j.ʒ. potentie vel ſapientie.li.ij.di.j.·.8. c 2 Cauſa noſtri eſſe quare potius attribuit bonitati qᷓ; . ð „° % *& Cauſaʒ nobilioꝛ? eſſe effectu qñveꝝ ſit. li. ij. di. iij. 10 Cauſalem et ſemialem vm rationẽ fiunt aliqua dil⸗ ferenter et qñ aliquis effectus fit õᷣm rationes cã/ les et ſeminales. li. . ij. di. xviij.II. 2.I2.7. 14. Cauſa et ratio cauſ. ais et ſemen et ratio ſeminal dif ferunt. li. ij. di. xviij.I2. ⁊.Iʒ. Cauſe eipler genus ſcᷣm Auguſt. li. ij. di. xxiiij. 81. Cauſa pmanente non remoueri effectum quõ intel ligit᷑.li.ij.di.xxxij.2ꝛi. Caufaz ti quicqͥd eſt cauſa cauſe cõtra bãce ꝓpoſitionem peccat locus ſophiſticus ſcom acci dens. li.ij.di.xxiiij.Ii. Cauſam eangen pꝑ ſui pᷣſentiam et abſentiaʒ eẽ cau ſam oppoſitoꝛum quomodo intelligit᷑. li.ij diſti. rxxxvij. 28. Cauſas diuerſas indigere aliquo ſuperioꝛi cõiungẽ te ad boc ꝙ poſſint vnum effectum ꝓducere du⸗ pliciter intelligitur.li.ij. di. xxxvij.7. Cauſaʒ ꝑ accidens indigere aiutoꝛio ſicut cauſa . ſe quõ intelligit. li. i ij. di. xxxvij. 58. Cauſam pꝛimã vno mogo ſe habere ad omnia qus intelligit᷑.ðli.iij.di.xxxij.i Cauſam non eſſe ſignume eetus quõ z intelligitur. li bꝛo.iiij.di.j.?2 2. Cauſa dicit᷑ dupliciter ⁊ ſem quem modũ cauſa re mota remoneri dʒ effectus.libꝛo.iiij. dſt.iiij.i 5.et di. xxij.li. Cauſa efficiens eſt duplex.ſ.cauſa efficiens et coͤſer⸗ uans et cã efficiens non conſeruans. et quomo/ do cõſenſus c cauſa matrimonij.li.iiij.di.xxvij.20 (KXecitas Cecitas an ñ eſt magis eligenda q; dei tofene libi. Llare Celare crimen eſt duplex li.iiij. di xxxv.4. Lelum Celum vniuerſale ⁊ empireñ quõ recipit variatiões li. j.di. viij. 5 5. Celum ſpirituale ſi eſt vltra celum empireũ querit᷑ quid ſit quid cõtineat et quare dicatur celum. lib. ij. di. ij. y. Ca ſiue ſpere quot ſint.li.ij.di.ij.s. Celũ empireũ an ſit et ſi ſit an modi nature eclitlib. ij. di. ij. g. j. g. Pe. 32. Celom empireũ quibꝰ oꝛnet. li. ij.di. ij. y8. Celũ empireũ an illuminet᷑ a ſole.li.ij.di.ij. . Celũ empireũ an ſit mobile.li.ij.di.ij. o. Celi empirei triplex ꝓpꝛietas.li.ij.di.ij. 1. Celũ empiꝛeũ an influat in bec inferioꝛa an non ib. ij. di. ij. J. ij. h. P. 43. Ceilũ ſi ideren empirein criſtallin ad quid ſunt crea/ ta. li. ij. di. ij. ¶4½ Celũ empireũ quid influat.li.ij.di.ij. . Celi empirei non eſſe locare ngelos ſi que ratiões ꝓbare vidẽt̃ quomodo diſſunt ſoluende.li.ij.di. Celũ empireũ quõ eſt viſibile et mutabile.li.ij. diſti. viij. 5. et. 4. Celi et terre nomen qudrupliciter exponitur in iſto verbo. In pꝛincipio creauit deus ⁊c. li.ij. di. xij. 1. Celum ꝓ quo ſtat ibi. In pꝛincipio creauit de. ce. et terram. li.ij. di. xij. 8. . — 95953 Cel criſtallinũ an ſit de natura aque. li i. di. xii. q. 1. 2. Re.2. cda quod e ſupꝛa firmamentũ quare d aqueũ. li. ij. di. xiiij. . Caud cõpꝛebendi ſub igne quõ intelligit᷑.li.ij.diſti. iij. 8. Celi an babeant figurã oꝛbicularẽ. li. ij. di. xiiij. a..c. Re.15 Celum n pellem eſſe extenſum quõ intelligit᷑.ᷣli. ij. di. xiiij. 14. Celũ non vick firmũ ideo ꝙ ſit immobile. li. ij. diſti. rxiiij.1 5. Celum empireum ſi eſt circulare quõ eſt vndic; ſan ctoꝛum coꝛpoꝛibus repletum et quõ poterunt vi gere xpm besti. li. ij. di. xiiij. 16. Celi grbee an babeat dextrũ et ſiniſtrũ.li.ij.di.xiiij A. .O. .I 8. Celum quõ babet dextrũ et ſiniſtruʒ.li.ij.di.xiiij.i9. et. 20. CQelum ſiue pꝛimũ mobile an immediate moueatur a deo. li. ij. di. xiiij. q. j. e. R. 25. auctoꝛitates ꝓbare videntur quõ ſunt ſoluende li. ij. di. xiiij.26. et per totum. Celoꝛum motus an ſit a ꝓpꝛia foꝛma vel ab intelli⸗ gentia. li. ij. di. xiiij. q. ij. f. R. 70. Celi motus quõ dicit᷑ eſſen aturalis. i. ij. di. xiiij. 51. Celum q;uis ſit virtutis finite tamen nõ laſſat᷑ mo⸗ uendo.li.ij.di.xiiij.s. Celoꝛum diſtinctio penes quid attẽdat᷑.li.ij.di.xiiij. 52. Celoꝛũ numerus et ſufficientia ſcom Rabanũ per ſeptem oꝛbes.li.ij.di.xiiij.õo. Celũ diſtiguit a buſga phᷣis ꝑ tres oꝛbes ab alijſ ꝑ octo ab alijs ꝑ nouem.ab alijs per decem.li. ij. di. xiiij. 61. Celũ quõ babet vnifoꝛmitatem et diuerſitatem .li. ij di. xiiij.ð2. Celũ quõ ꝑ influentiã mouet coꝛpora inferioꝛa. li.ij. di. xiiij. Sʒ. Celi motus quõ notificat nobis. li. ij. di. xiiij. è Celoꝝ natura que ſit.li.ij.di. xiiij. a.b. C,eli figura que ſit.li.ij.di.xiiij.c. SZ Celum an moueatur cum dicatur ſmmamentilib. ij. di. xiiij. d. Ccloꝝ diſtinctionẽ affignat.li.ij.di.xiiijf.. Celeſtis natura dupliciter conſiderat᷑. libro.ij. diſti. xvij. 57. Celeſtis natura quõ eſt de cõſtitutione coꝛpoꝛis bu mani. li.ij. di xvij. 41. Celeſtis natura quõ eſt excelſioꝛ.i inter coꝛpoꝛa ſim⸗ plicia. li. ij. di. xvij. 3. Celos aperiri hoꝛa immolationis xpᷣi in altari quõ intelligit᷑.li.iiij.di. xj..⁊.. Celoꝛum regnum intrare non poſſe quẽq;ᷓ ſine pote ſbe damiutn quomodo intelligitur. libꝛo. iiij. di. Cen Guaee quomodo dicitur ſolus xps.lib. i liij. i.xviij.io. Celi ardentes ſoluentur quõ mntelligitor. libro. iiij. di.xlvij.26. Welſi Caſiudho puleſitndlo:e dulcedo. poteſt vupliciter accipi.li.ij.di.xxxviij.25. Celum immediate moueria deo ſi que rationes et — — — — niigſe lgeli liidſt. mmüigtn Keney worexu nonssc lalence hinch⸗ luſni ne huiie nliid. De littera Cenſum vel tribntum aliqui xpᷣiani tenent᷑ ſoluere 7„ aliqui non. li.i. di. xliiij. 5. Mertituco Certitudo eſt duplex.li.j.di.xl.29.Ad idem. lib.iiij. Cerrticudo poteſt habeni de aliquo futuro dupliciteꝛ i.ij. di.iiij.2. Certitudo eſt multiplex.li.ij.di.iiij.c. .„ Certitudo eſt duplex et que ſcientia eſt certioꝛ fide ⁊ econtra.li.iij.di.xxiij.29. Certitudo ſpei ⁊ fidei quõ differunt.li.iij.di. xxvj.a. Certitudo circa intellectũ habet eſſe dupliciter et ſi⸗ militer certitudo affectus.li.iij.di. xxvj. 56. Certitudo quõ habet᷑ de meritis.li.iij.di.xxvj.7. Certitudinem non habere qdð pendet ex vertibilita⸗ te voluntatis quõ intelligit. li.iij.di.xxvj. 8. Certitudo eſt duplex.ſ.oꝛdinis et euentus et quo/ modo ſpes habet certitudinẽ in ſuo actu. lib. iij. di. xxvj. 39. . Certitudo eſt duplex.ſ.abſoluta et cõditionata et qᷓ harum eſt in ſpe.li.iij.di.xxvj.poſt..o. , Certitudo non ſolum reſpicit intelleceũ verũ etiam affectum.li.iij. di. xxvj. poſt. o. ꝓpe finem. Certitudo eſt duplex et q̃ poteſt quis ſcire an ſit di⸗ gnus dei odio vel amoꝛe.li.iiij.di.xx.i. Ceſſare Ceſſante cauſa ceſſare effectum quõ intelligit᷑. libꝛo ij.di. vij. 16. ,„„ ims Cineres vel pulueres bominis moꝛtui in qᷣd reſol- uant᷑. li. inj. di. xliij. 1. , — ircuminceſſio Circũinceſſio quid ſit.li.j.di.xix.? . Circulus Circuli vna parte mota mouent᷑ oẽs ſed non eque recipiunt omnes motoꝛis inſluentiam. li.ij. diſt. xiiij.23. . ¶Circumcidere Circũciſio quare fuit ſacrjm efficaciꝰ inter omnia le galia ſacra.li.iiij.di.j.52. Circũciſio magis fuit ꝑ pactuʒ qᷓ alia ſacr̃a legalia duplici ratione.li.iiij.di.j.5ʒ. H Circũciſio et baptiſmus differunt et conueniũt lib. iiij. di. ſ.ð̈. . 55. , Circũciſio et inſtitutionẽ et pᷣceptionẽ complectituꝛ 2vtriuſq; effectus quis ſit. li. iiij. di. j. S58. Circũciſio non violabat ſabbatũ.li.iiij.di. j.S9. Circũciſio quantũ ad obſeruantiã fit cultro petrino nõ ſtũ ad efficaciã. i.iiij. di.j.õo. Circũciſionis ſacramenti res eſt duobus mogis.li. iiij. di. j. 61. Circumciſionis ſacramentũ abrabe nibil contuliſſe poteſt intelligi du liciter. li.iiij.di.j.oz. Circũciſionis remediũ an cõgrue ſit inſtitutũ.li. iiij. di. j.q. j.ck. P. 80. Circũciſio fuit ſacẽm legis ſcripte et ſucceſſit ſacra/ mentis legis nature quadruplici ratione.lib. iiij. Circũciſio quare data eſt ante legem. li.iiij.di.j. 84. Circũciſio quare pꝛecipue data fuit abrabe ibidem. Circumciſio quare magis cõfirmata fuit ſub ioſue ᷓ ſub moyſe.li.iiij.di. j. 8 5. Circũciſionis foꝛma ſiue integritas in quo cõſiſtat. li. iiij. di. . q. ij.. Re. 86. Ercurn io aliqua requirit ex neceſſitate aliqua nõ ibidem. Circũciſio quare data fuit ſolis viris non mulieri⸗ bus .· li. iiij. di. j.S . Circũciſio quare iuſſa eſt fieri in membꝛo verecũdo 7 44 „ li.iiij.di. j.S8. Circumciſionis tempus qtũ ad efficaciam nibil fa cit eſt tamen congruentia qᷓtũ ad ſignificationeʒ li. iiij. di. j. 89. Circũciſioni quare aſſignatus eſt dies certus et nuõ baptiſmo.li.iiij.di.j.ꝰ0. . 2 Circũciſio an poterit pᷣueniri vel differri diẽ octauũ ſine peccato.li.iiij.di.j.9i. . Circũciſionis ſacrm an ſit gratie collatiuuʒ.li.iij. di. I. q· iij. m. e. 23. 2. .. Circũciſionis efrcacia que ſit.li.iiij.di.j.g. Circũciſionis ſaccẽm quõ ſe habuit circaviros qui fu erunt ante datũ de circũciſione pꝛeceptum ⁊ quo modo circa feminas que fuerunt ante et poſt. li. iiij. di. . h. ⸗. . Circũciſionis ſacramẽtũ quid exigat qᷓtũ ad foꝛmã et ſubſtantiã. li.iiij.di.j.i. Eeñjeiſt quare fiebat die octauo et cultro petrino i.iiij. di. j. k. Ci euinciſio quare mutata eſt per baptiſmnʒ.libro iiij.di.j.l. Licheigo an debuerit ceſſare.libꝛo.iiij. diſt.iij.q.j.l. 45. Circumciſio quomodo dicitur data in fedꝰ eternuz li. iiij. di. iij. 6. Circumciſionẽ ꝓdeſſe ſi lex obſeruet quõ intelligit᷑ li.iiij. di. iij. ·2. Circumcidentem ſe debitoꝛeʒ eſte vniuerſe legis ob ſeruande quo ſenſu dixerit apoſtolꝰ tempore euã gelico. li. ilij. di. iij. .S. .R Circumciſus cum ſit chꝛiſtus quare nos nõ circum cidimur.li.iiij.di.iij.·9. Circumciſionis ſignicicatum quomodo impletuʒ ẽ li. ij. di.ij. 50. Circumciſio quare non manet cum baptiſmo cum tamen ſimulmanſerunt circumciſio et decimatio li. iiij. di. iij. 5i. F Circumciſio an ceſſauerit ante ꝓmulgationẽ euãge lij. li.iiij.di.iij.q.ij.m. Re. 52. ,2“ Circumciſionẽ ceſſare ꝓpter legis impletionem quõ intelligit li.i. di.ij.S8s. Circumciſiõis euacuatio quõ dicit᷑ fuiſſe inſtitutio baptiſmi. li. iiij. di. iij. z9P. Circumciſi an reſurgant cũ pꝛeputio vel ſine. li.iiij. di. xij. 5. Eircumſtantia Circumſtantia q introducit aliud peccati genus.li bro. iij. di. xxxviij.2 Ad idem di. xxxvij.13. Cireumſtantiarum diuiſio ſcm tullium.li.iiij.diſt. Circumſtantie peccatoꝛum quedam alleuiant que/ c 3 crabunt in aliud genus. quedam aggrauant denLaln Kinfhende⸗ que non.li.iiij.di. xvij. 135. Circumſtantias confiteri congruũ eſt non neceſſart Cchiudtenne granantes ſunt cõfitende et quaꝛc ß non alleuiantes. li. iij. vi. xvij. 13ʒð. Circumſtantiã nõ augere q;titatem peccati quõ in telligitur. li.iiij.di. xvij. 136. . 1. Circumſtantie qua ratione mutant ſpẽm peccati.li. iiij. di. xvij. 1 lpe et crograpbũ decreti quid.li. Cirograpbum cu ciarapba crucifixoꝝ quõ ſunt deleta.li.ij. diſtin. cix. 18. . 8 . ., 6 . Ciro graphũ decreti an ſit culpa an ipena. lib.iij. diſt. rix. 9. 2 „* . „ . „ „ * „. 6 . Clrograpbũ culpe quis habuit.li.iij.di.xix.20. ¶ Claritas — —— H „ „sa 4 2 . Claritas dr̃ minoꝛ in creatura dupliciter. li.iij. diſti. xiiij. 5. ¶auis Clauiũ abſq; poteſtate quemꝙ; non poſſe intrare in celũ vupliciter intelligit᷑li.iiij.di.xvij.28. Caues qñ pꝛinant᷑ efficacia.li.iiij.di.xviij.o. Claues an date ſint eccleſie.li.iiij.di.xviij.q.j.a.Re.7 Elauis nomen tranſſatũ eſt a coꝛpoꝛibus ad ſpiritu alia ibidem. Clauis ſpiritualis triplex eſt ſm tria obſtacula im pedientia ingreſſum in celum. li.ilij.di. xviij. ð. Clauis quid aperit cũ oſtiuʒ ſemꝑ ſit apertum. lib. iiij. di. xviij.ꝰ9. „ Claues inferne quõ bʒ xpᷣs.li.iiij.di.xviij.ii. CLlaues eccleſie ad quid ſunt date.li.iiij di. xviij. q. ij. Clauis quõ oꝛdinat᷑ ad claudere et aperire cum ſint oppoſita.li.iiij. di. xviij.4. , Clauis officiũ qdð eſt et ꝙ nec baptiſmus nec exem/ plũ eſt clauis.li.iiij.di.xviij.5. . Claues quare dicunt᷑ poteſtas abſoluẽdi et ligandi li. iiij.di. xviij.õ. CQlauiunn poteſtos an poſſit in culpam.li.iiij.di.xviij q.]. C. N. I 7· 4 Qauiũ poteſtas quõ ſe extendit ad delendã culpazʒ li.iiij.di.xviij.ĩ SD. Qauiũñ poteſtatem ſe extendere in culpam ꝑ modũ imperantis ſi que videtur auctoꝛitas et ratio ſo/ nare quomodo eſt intelligenda.libꝛo.iiij.di.xviij. 19. et 20. Clauium ptãte an ſacerdos poſſit aliquid in penaʒ li.iiij.di.xviij.q.ij.d.Re.ꝛ 3. Qauiũ virtute a quo ſacerdos abſoluat ibidẽ ⁊.24. Elauiũ virtute quõ ſacerdos abſoluit a culpa oſtẽ⸗ dendo. li.iiij.di.xviij.25. .” Qauiũvirtute quõ ſacerdos abſoluat a pena purga toꝛia. i.iiij.di.xviij.26. ⁊.27. Qlauiũ virtute ſacerdos an maiorẽ partem pene re mittat ei qui plus peccauit aut ei qui minus. lib. iiij. vi. xviij.28. Qlauiũ virtute quid quiſq; abſoluat dum confeſſio pluribus iterat᷑.li.iiij.di.xviij.29. 12⸗ Qauis an ſit ſcientia.liniij.di.xviij.q.j.e. R·yo,. Clauð eſte ſcientiam ſi que rationes dicere videntur quomodo ſunt intelligende.libꝛo.iiij.diſtin.xviij. CQauis alia an ſit ſcientia ꝙᷓ potentia ſoluẽdi.li.iiij. di. xviij. q.ij.f. R.? 4. „ „ Qauis et ſi ſit oꝛdo ſacerdotalisvel ꝗpꝛietas ũlli in⸗ ſeparabiliter annexa ⁊ licet talis oꝛdo ẽ vnus nõ tamen ſequit᷑ ex boc ꝙ clauis ſit vna.li.iij.diſtin. iij. 36. Clnes ſunt due qᷓuis ſint ad vnum. libro.iiij.iſti. Ciauis duplex eſt. . directiua et pꝛincipalis.lib.iiij. di xvii ⸗bsss. Qaues penes quid diſtingnũt᷑.li.iiij.di.xviij.ð. Qauium actus quõ eſt ſoluere et ligare in foꝛo pe/ nitentiali et quomodo in foꝛo iudiciali. libꝛo. iiij. di. xviij. 64. Clauſumm poteſtas quare data eſt pluribus qᷓ pote⸗ ſtas gladij ſpiritualis ſeu excõmunicãdi.li.ũij. di· ſti. xviij. 67. 7. 68. G Clauiũ virtute quid ſacerdos dimittat in confefſiõe li. iiij. di. xviij. a. b. Clauiũ virtute an a peccato ſoluere ⁊ ligare poſſint ſacerdotes.li.iiij.di.xviij.c.d. Clauiũ virtute ꝑ quẽ modũ ſacerdotes ſoluunt et ligant a peccatis lib.iiij.di.xviij.æ. Claues an date ſint ſacerdoti legali an ſoli ſacerdo⸗ ti euangelico.li.iiij.di.xix.q.j.a.Re.S. Clauis ſcientie aliter fuit in lege aliter in euangelio li.iiij.di. xix. . „ S Clauis et oꝛdo ve.te.fuit figuralis.li.iiij.di.xix.⁊o. Clauis in poteſtate an malus ſacerdos cõmunicet cum bone an clauis ſit in ſolo bono. li.iij.di.xix. q.ij. b. .12. .⸗„ Clauis poteſtatẽ nõ dare pᷣſbr̃o malo ſi que auctoꝛi tates et rationes vidẽt᷑ dicere quõ ſunt intelligẽ de.li.iiij.di.xix.tʒ.⁊ per totum. Laue an dent᷑ in oꝛdine ſacerdotali.li.iiij.di.xix.q. 1. c. .I 6. Claues celi quomodo babent aliquẽ ab aliquo re/ pellere vel admittere ad aliqua. et quomodo cla-⸗ ues boſtiarij qui eſt infimus oꝛdo.libro.iiij.diſti. xix. 17. „„ ,„ Clauiũ poteſtas nõ eſt vilitatis ſed maxime nobili⸗ tatis.li.iiij.di. xix.18. Clauiũ poteſtas an inſeparabiliter comitet᷑ ordinẽ 7924 ſacerdotalẽ.li.iiij.di.xix.q.ij.d.Re.i9. CQlauis exccutio ceſſat ſi amittit᷑ iuriſditio et quõ iu⸗ 9%% riſditio dupliciter amittit᷑.li.iiij.di.xix.⁊0. Qauiũ ptas quõ ẽ actiua et libera.li.iiij.di.xix.ꝛ. Clauiũ executionẽ quare nõ habent ſacerdotes reli gioſi. li.iiij. di. xix.25. ⁊.2 . “ Clauiun virtute an ſacerdos qui poteſt ſubditum: vnum abſoluere poſſit etiam abſoluere allum.li. iiij. di. xix.q.j.e.Re.25. Clauium executionem babet ſolus ſacerdos ꝓpriuſ exceptis quinq; caſibus in quibus non babet li. „„ „ iiij. di. xix.29. Clauis ſacerdotalis q;uis indifferens ſit ad omnes li.iiij. di. xix.⸗8. Clauis et ignis actio eſt diſſimilis. li.iiij.di.xix.⁊x. Qauiũ motiua virtus quõ artat᷑.ligat᷑.amputatur li.iiij. di.xix.ᷣ0. , Claniũ virtute an inferioꝛ poſlt abioluere ſuperio/ tamen vis motiua clauis.ſ.iuriſditio nõ ẽ ad oẽs gob⸗ cun⸗ n. 4 stal hdun lonl. ni t w ,* Aen/ Delittera rein ipſo volente. li. iiij. di. xix. q. ij.f. Re. 3ö5. Claues eccie quibus et qñ dant᷑.li.iij.di.xix.ADA. Clauiñ poteſtas que eſt ſoluere et ligare an cõpetat malis.li.iiij. di. xix.b.c.d. WMaudere Claudere celum quõ dr̃ chꝛiſtꝰ ſolꝰ.li.iiij.di. xviij. Elaudere et ligare eſt dupliciter et qd impedit ⁊ qd expedit.li. Eleric lericus Qlerici an in ſuſceptione coꝛone renuncient tꝑalibꝰ li.iii.di. xxiiij. . ij. c. Re. 15. Qlericos in coꝛone ſuſceptione abrenunciare bere/ ditatibus et bonis tꝑalibus ſi que auctoritates ſonare videntur quomodo ſunt diſſoluende lib. liij. di. xxiiij.ĩ 6. ⁊.ĩ 7. Qeneis tancan⸗ pꝛclati ecdeſie qtũ ad tꝑale ſti/ pendiũñ.li.iiij.di.xxiiij.q.iij.d.Re.lSD. ⸗ Qerici quando et quare tenẽt ad boꝛas canonicas li. iiij.di.xxiiij.I9. Clerici minoꝝ oꝛdinum poſſunt vxoꝛes ducere du/ pliciter.li.iiij.di.xxxvij.i. . „ Clericoꝝ matrimonia multipliciter tractant᷑.li.iiij. di. xxxvij.2.2. J. Clericos an debuerit eccleſia ad continentiã obliga re ꝑ ſtatutũ de nõ ↄtrabendo matrimonio.li.iiij. di. xxxvij.q.iij.c.Re.iʒ. Clericos in maioꝛibus oꝛdinibꝰ ↄſtitutos hoc ſtatu to nõ debuiſſe obligare ecciam ſi que rõnes ſona re vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde.li.iiij.di.xxxvij.i4. et per totum. actio Coactio et ignorantia quõ excludũt rationẽ volun/ Z tarij.li.ij.di.xlj.o. Coactio eſt duplex et que facit irritũ baptiſmi ſacra mentum. i.iiij.di.iiij.22. Coequalitas Coequalitas quõ coͤſiſtat in eternitate.li.j.di.xix.. (ogitatio Cogitare aliquid nõ eſſe eſt dupliciter et õᷣm quem modũ poteſt cogitari deus nõ eẽ.li.j.di.viij.21. Cogitatio de aliqno ente ẽ dupliciter.li.j.di.viij.22. Cogitare accipit᷑ dupliciter et õ̃m quẽ modũ veruz di. viij. 24. Cogitari deũveriꝰ qᷓ; dici quõ intelligit᷑.li.j.di.xxiij.2. Cogitari nõ poteſt rationabiliter qdð nec poteſt eſe nec fieri.li.ij.di.iij.S8. Coaitacio obliuio ſuggeſtio qũ ſunt peccata.libꝛo.ij Cogitationes volui eſt dupliciter.⁊ quõ erit in pa/ 79242 tria.li.iiij.di.xlix. 52. Wognatio Cognationis lex quõ oꝛit᷑ ⁊ ſaluat᷑ per actũ generati ue.li. ij. di. xxx.55. Cognatio ſpiritualis diffinit᷑.li.iiij.di.xlij.i. eſt qd ↄuenit cogitare qð cõuenit expꝛimere.li.j. Cognatio ſpũalis dupliciter ↄtrabit᷑.li.iiij.di.xlij.ʒ. Ad idem. 14. Cognatio ſpiritualis an cõtrabat᷑ ꝑ aliqð ſacramẽ/ tum.li.iiij.di.xlij.q.j.2a.Re.q4. C Cognatio ſpũalis q̃re eſt ⁊ in quibus cotrabit᷑ ibidẽ Cognatio ſpũalis quare contrahit᷑ ꝑ illa ſacr̃a in qͥ bus eſt regeneratio et nõ ꝑ vinculũ caritatis nec p euchariſtie ſacramentum.li.iiij.di.xlij.,5. Cognationẽ ſpiritualẽ q̃re nõ facit ſacmẽti cõparti cipatio.li.iiij.di.xlij.õ. Cognatio ſpũalis quare nõ cõtrahit᷑ inter filiuʒ ſpi ritualẽ et ſpũalẽ.i.inter eos qui baptiſati ſunt ab 4 eodẽ ſacerdote.li.iiij.di.xlij.7. Cognatio ſpiritualis an impediat matrimonium li. iiij. di. xlij. q. ij. b. R. 8. Cognatio ſpnalis quãdo infnngit matrimonij vin⸗ culum et debiti redditionẽ ibidem. Cognatio ſpiritualis impedit matrimonium ſcdᷣm tres differentias.li.iiij.di.xlij.9. ognatio ſpñalis quare impedit cõmixtionẽ carns lẽ. li. iiij. di. xlij.o. Cognatio ſpũalis q̃re nõ cõtrabit᷑ g. documẽtũ fidei ſicut per ſacramentũ baptiſmi.li.iiij.di.xlij.1. Cognatio ſpũalis qua ratione contrabit᷑ in baptilſ⸗ mo li.iiij.di.xlij.-ĩ.2. Cognatio ſpũałan tranſeat ab vno ĩ alterũ vtpote ab vxoꝛe in virũ.li.iiij.di.xlij.q.iij.c.Re.iʒ. Cognationẽ ſpũaleʒ aliqno mõ nõ trãſire ab vxoꝛe in virũ et econtra ſi q rões ꝓbare vident᷑ quõ ſũt diſſoluende.li.iiij.di.xlij.i S.⁊ per totum. Cognatio ſpũalis qliter cõtrahit᷑.li.iiij.di.xlij.a. Cognatio ſpũalis directa qualiter impediat matr moniñ.li.iiij.di.xlij.b.c. . Cognatio ſpũalis indirecta qualiter impediat ma⸗/ trimoniũ.li.iiij.di.xlij.d. Cognatio legalis quid ſit.li.iiij.di.xlij.iS. Cognatio legalis quõ cõtrahit᷑.li.iiij.di.xlij.l9. Cognatio legalis per quẽ modũ impedit matrimo/ nium. li. iiij. di. xlij. 25. . Coc meg eclis an ſit aliqd vinculũ.li.iiij.diſt.xlij. Cognationũ numerus ct ſufficientia tripliciter pöt ſumi. li.iiij.di.xlij.27. Cognationẽ legalẽ nõ eſſe vinculũ ſi qᷓ rões ꝓbare vidẽt᷑ quõ ſũt diſſoluẽde.li.iiij.di.xlij.29.⁊.ꝑ totũ Cognatio legalis an debeat impedire matrimoniũ li.iiij.di. xlij.q.ij.e. Re.ʒ3. ðð?J?Jð”MM Cosgnationẽ legalẽ matrimoniũ ñ impedire ſi q̃ ra/ tiones ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſolueude.libro ii ij.di.xlij.ʒ.⁊.per totum. Cognatio legalis an tranſeat in alterũ.li.ũiij.di.xlij. q.iij. f. R. 7. Cognatio legal qre nõ trãſit in pr̃es.li. iii di. xlij. 33 Cognatio legal qre ñ trãſit aſcẽdẽdo.li.iij.di.xlij. 9 ¶ Cognitio Cognitionis dei quatuoꝛ modi ⁊ penes qͥd diſtin- guãt. li.j.di.iij.a.b.c.d.e.pꝛimo.ỹ) . Cognitionis claritas et ardor affectionis ſunt diſſi/ milia. li. j. di.j.24. Cognitio eſt et per appᷣ ſionẽ. li. .di. iij. 7. ðW ognoſcere deñ i creatura ⁊ ꝑ creaturas differũt.li. Cognoſcũt deũ bti nõ ꝑ creaturas ſ̃ i creaturis.li.j. di.iij. 1 9. P Cognoiecbne q̃d ſit de deo ꝑ creaturas.li.j.di.iij.ꝗᷣ. iiij. . Re. 22. Cognitũ quõ oꝑtet cognoſcẽti adcri.li.j.di.iij. 2. c benſionẽ et per cõpꝛchenſio Cognoſcibilis eſt deus ꝑ̊ ereaturã auctoꝛitate apo⸗ ſtoli. li.j.di.iij.a.pᷣmo. . „ Cognoſcit᷑ vnitas diuina ꝑ creaturã quatuoꝛ mõis li. j.di.iij.b.c.d.e.pꝛimo. ò Cognoſcere aliquid magis certitudinaliter eſt du⸗ pliciter. li.j.di. xvij.2. „ . . . Cognitionẽ triplicẽ babemus de rebus diuinis.li.j. di. xxxiij. 4. S . Cognitio diuina multipliciter conſiderat᷑ ⁊ ᷣm hoc diuerſa ſoꝛtit᷑ nomina.li.j.di.xxxv.2. SS Cognoſcere deũ omnia diſtincte quomodo intelligi tur. li.j. di. xxxv.2 0. . Cosſci a deo minꝰ dicit qᷓ; eẽ in deo.li.j.di.xxxvj. 27 Cognoſcere ꝑ accidẽs ẽ duplicit᷑.li.j.di.xxxvj.ꝛ8. Cognoſcere ꝑ pᷣuatiõeʒ ẽ duplicit᷑.li.j.di.xxxvj.ꝛ9· Coguoſcere eſt duplex.ſ.actu ⁊ habitu et quõ ꝑuuli cognoſcunt deũ.li.j.di.xxxvij... · Cognoſcẽ rẽ aliter pᷣt dici dupliciter.li.j.di.xxxviij.i. Cognoſcere res in ꝓpꝛio genere intelligit᷑ dupliciter li.j.di.xxxviij.ꝛ2. , „. . Cognitione vna cognoſcit deus qð nos multis.li.j. i.xxxviij. . “ Cognitionis quedã cõditiones.li.j.di.xxxviij.ĩo. Cognitio rei qͥd exigat de neceſſitate.li.j.di.xxxviij. II. Cognitio ſinẽ rei exiſtentia eſt ergo et cognitio neceiſ ſitatis ſine neceſſitate.Solo.li.j.di.xxxviij.26. Cognoſcere aliud a ſeẽ dupliciter et qd boꝝ ↄuenit deo. li. j.di. xxxix.S. . . Cognoſcere aliqᷣd extra ſe ẽ tripliciter.li.j.di.xxxix.ꝰ Cognitio noſtra quare certa ẽ de re neceſfaria.ſed di uina de re contingenti.li.j.di.xxxix.i5. . Cognitio vel ſcia mali eſt de ꝑfectõe ſcie nõ potẽtia mali de ꝑfectõe potẽtie.li.j.di.xxxix..v s. Cognoſcere deũ oĩa que neceſſitas ẽ li.j.di.xxxix.i2. Cognitio dei ẽ triplex et q̃ poteſt eſſe pluriũ.que nõ li. j.di. xxxix.i8. . Cognitio ẽ duplex.et que ẽ variabilis que non.lib. . bi. xirzTxzxxx. Cognitio ↄpat᷑ multipliciter.li.j.di.xxxix.24. Cognitio qn ẽ nobilioꝛ. li.j.di.xxxix. 2 6. — Cognoſcere omnia pᷣſenter dupliciter intelligit᷑.lib. .di. xxxix. 51. . Cognoſcere res ꝑ modũ ↄplexionis põt intelligi tri pliciter. li. j.di. xlj. 20. Cognitionis diuine modus põt accipi vel ſ̃m ſe vel a parte cogniti.⁊ ̃m quẽ modũ cognoſcit res ſim pliciter et pꝛeſenter.li.j.di.xlj.23. Cognitiua aliter amplectit᷑ oẽ verũ aliter affectiua omne bonũ.li.j.di.xlv.9. Cognoſcũt᷑ oꝑa dei duplici via.li.ij.di.j.52. Cognoſcit᷑ deus multipliciter.li.ij.di.iij.s2. Cognitionẽ alicuius nõ poſſe habere eſt duplex.lib. ij. di. iij. 63. Cognitio mali futuri abſq; doloꝛe quõ diſponit aiaʒ ad penã vel ad culpã.li.ij.di.iiij.22. Cognitio matutina quid ſit.li.ij.di.iiij.2 4. Cognoſcimus in verbo dupliciter.li.ij.di.iiij.26. Cosnitio veſptina quid ſit.li.ij. di.iiij.28. 2.29. Cognitio matutina et veſptina quõ nunc eſt in an gelis beatis.li.ij di.iiij.0. Cognitio veſpertina quõ dicit᷑ minus ꝑfecta.lib.ij. C 71247 di. iiij. 1. Cognitio matutina et veſpertina quõ cõpatiuntur ſe in angelis.li.ij. di.v.2. Coghitionẽ maioꝛẽ eſſe maioꝛis dilectionis canſans quõ intelligit᷑.li.ij.di.ix. ⸗s. Cognitio quedã eſt neceſſaria ad ſalutẽ quedamnõ li.ij ea . Cognitionis ad ſalutem neceſſarie priuatio duplidiꝭ ter ineſt nobis.li.ij.di.xxij.2 5. ⁊.26. Cognoſcentis ad cognoſcibile tres cõditiones.li ij. pi. xxiij.4. Cognoſcit᷑ deus qᷓtuoꝛ mõis.li.ij.di.xxiij. ʒ. Cognitio exꝑimẽtalis nõ magis viguit in pᷣmo pa⸗ rente qᷓ; in viris ſanctis.li.ij.di. xxix. 4. Cognitiui habitus ſᷣm quoſdã ſunt quodãmodo in nati quodãmõ acquiiſiti.li.ij.di.xxxix.iꝗ. bic apo quotã.i5. deleant᷑ verba iſta. vñ dignitas eſt ila quã quiſq; ꝓbat auditam. Cognitio principioꝝ acquirit᷑ ĩ nobisvia ſenſus me moꝛie et experientie.li.ij.di.xxxix.i5. Cognitio duo requirit neceſſ. ario. li. ij. di. xxxix.7. Cognitio ois an ſit a ſenſu. li. ij. di. xxxix.18. Cognitio et dilectio eſt in triplici differentia 2 quõ ſm hoc gr̃a capitis influat iĩ mẽbꝛa.li.iij. di.xiij.¶t Cognitio naturalis quid requirat vel quid requira tur ad cognitionẽ naturalẽ.li.iij. di. xiiij. 9. Cognitionis ꝓfectus hʒ ſtatum aliter in xpᷣo aliteri glijs beatis.li.iij.di.xiiij.iS. Cognoſcens neceſfario aſſimilari cognoſcibili quõ intelligit᷑.li.iij.di.xiiij.⁊2. Cognitionis volibilitas duplex eſt et que erit in bea tis et que nõ.li.iij.di.xiiij.ʒʒ. Cognitio ois q̃ eſt in gloꝛia ẽ in actu cõtinuo qꝛ glia eſt habitus in actu nõ ſequit᷑li.iij. di. xiiij. Cognitio debet adequari cognoſcibili quõ intelligi · tur.li.iij.di.xiiij.ʒ9. Cognitio aie chriſti tria reſpicit et pᷣm qð borum eſt ſinita. li.iij. di. xiiij. 0. Cognoſcibiles ſunt res tripliciter pᷣm c; tripliciter habent efſe.li.iij. di. xiiij. 8. Cognitionẽ ex parte nõ manere cũ cognitione perfe cta quõ intelligit᷑.li.iij.di.xiiij.5ʒ. Cognoſcendi ꝑ experientiã duo modi et quis hoꝛi fult in xp̃o.li.iij.di.xiiij. 57. Cosgnitio rerũ aliter eſt in xpo aliter in angelis.li.iij. di. xiiij.59. Cognitionis oꝛdine nõ deuenit᷑ a ratione ad ſenſus— litatem babet inſtantiã.li.iij.di.xv.. Locmielo in via duplex eſt et quõ certioꝛ eſt fides qᷓ cientia.li.iij.di.xxiij.28. Cognitio vie multos habet gradus ꝑ quos deus co gnoſcit᷑. li.iij.di.xxiiij.S. Cognoſcendi habitũ debere conformari cognoſcibi li quõ intelligit᷑.li.iij.di.xxiiij.S. Cognitio eſt duplex.ſ.a parte cõpꝛchenſiõis ⁊ a ma nuductione ratiocinationis ⁊ quomodo cõpatit ſecũ fidem.li.iij.di.xxiiij.ʒs. Cognitum poteſt aliquid eſſe dupliciter vel in ſe vk in alio. ⁊ quomodo non vitat᷑ malum niſi cogni⸗ tũ.li.iij.di.xxv.ʒi. Cognitio de deo ſub rõe veri pᷣt haberi ſᷣm triplicè modum. li.iij.di.xxxv.I9. Cognitio eſt duplex et que eſt doni ſapientie et que doni intelectus.li.iij.di.xxxv.22. . ognitio diuinitatis eſt duplex et qua cosſcit᷑ ⁊ vi⸗ det᷑ diuinitas chꝛiſti ab impijs.libro.iiij.di.xlviij. 10. Cognoſcit alidd vel ꝓpꝛia cognitionevel alteri? in⸗ e tn lalste 4 nmrch ari utn 5 npolie Nchi gi uctuda mmoge niiz. Giucli bpnnck dthli Hidoneet 1agh gtisliͤ euui kſido sdend ichch⸗ n vhti ilt ic/ ynha ead ettn, dip⸗ cemin Coitus quare erube —— — (— De littera inſtructione ⁊c̃.et quis modus cognoſcendi eſt ĩ animabus ſeꝑatis.li.iij.di.l.ʒ1. CCoitus eſcitur fieri in publico libꝛo. ij. di Coitus qui fit cauſa incontinentie quõ dicit᷑ eſſe de minoꝛibus vel venialibus malis.libꝛo.iiij.diſtin. xxvſj. b.— Caleng Ppter ꝓlem an poſſit eſſe ſine omni culpa li.iiij. di. xxxj. q.j.d. Re.18. Coiens cũ ſoꝛore vxoꝛis vxoꝛi debitũ reddere nõ de bet ſcᷣm antiqua iura.li.iiij.di.xxxiiij.ꝰ. WWMoloꝛ Coloꝛ conſiderat᷑ dupliciter et ſcᷣin boc dupliciter (XKolumba Columba et ignis in quibus apparuit ſpirituſſan⸗ ctus non fueruntvere ignis et columba nec tamẽ fuit ibi aliqua illuſio.li.j.di.xvj.25. Columba et quid in ſpecie columbe deſcendit ſuper ielſum.li.iij.di.j.⁊=. Xollatio Collatio quid.li.iiij.di.vj.m. Collatio vnius rei ad aliã poteſt eſſe dnpliciter et qᷓ eſt ſucceſſiua et que inſtantanea et quõ contritio habet collatiuum et ſucceſſiuum.libꝛo.iiij.diſtin. xvj. 45. L . ¶ Combinatio Combinationes rerum ſunt quatuoꝛ.li.j.di.xlj. . Kommenſuratio Coõmenſuratio quõ eſt in diuinis.li.j.di. xxxj.8S. O Cemeſtio cibi vetiti et moꝛtalis culpe ↄmiſſio quo/ pifferunt. li..ij.di.xxiiij. 73. ommune Cõmune diuidit᷑ et ſcom nomẽ.et ſcdᷣm nomen ⁊ rẽ et ſcòᷣm modũ mediũ ⁊ que diuiſio eſt equiuoci ⁊ que vniuoci ⁊ que analogi.li.j.di.j.ꝗq Cõmune eſt ſiue plurificatur in multis tripliciter.li bꝛo.j.di.v. 2. äU Cõmune quõ indifferenter ſe habet ad actũ ct potẽ t iam.li.j.di.v.ꝛ 6. Comune facere eſſe in boc quõ eſt ratio appꝛopꝛian i. li.j. di.v.28. .29. ”M”MM Cõmunius eſſe pꝛius quõ intelligit᷑.li.j.di.xij.ꝛ9. Cõmunicabile ⁊ incõmunicabile an eodẽ.an alio ct alio modo eſt in diuinis.li.j.di.xix.2. . omune eſt aliquid dupliciter ⁊ quõ pſona dicit qͥd coõmune in diuinis.li.j.di.xxv.23. ⁊.2 4, 2. 25. Cõmunitashabitudinis eſt duplex et vtrũ boc no men pſona ſit commune ꝑſonis creatis et increa/ ₰ . Cõmune accipit ꝓ analago.li.j.di.xxix.i3. Cõmunicatio ydiomatũ eſt in concretione nõ in ab ſtractione. li. . di. xxxiij.23. Cõmunicabilitas et incomunicabilitas quõ differt li.j.di.xxxiiij.27. C Cõmune quare poteſt appꝛopꝛiari et ꝓpꝛiũ nõ cõica ri. li.j. di. xxxiiij.26. Hic ponit᷑.ſᷣ ſi ꝗpꝛiũ fiat cõe tũc appꝛopꝛiat᷑ ei cui ↄueuit. ponat᷑ nõ ↄuenit. Cõmunicabile dicit᷑ tripliciter et quõ aſſumptio et cõicatio in idem coincidũt.li.iij.di.v.I2. Cũmunicare in ratiõe ẽ duplicit᷑ ⁊ quõ dicit᷑ pximꝰ qui cõicat in ratione.li.iij.di. xxviij.7. Cõmunicatio diuine bonitatis attẽdit᷑ in duplici ge nere effectus.li.iij.di.xxij.ii. ¶ Comparatio Cõpat᷑ aliquid ad aliud duplici rõe et ſcm quã ne ₰ ceſſario impoꝛtat᷑ diſtinctio.li.j.di.xxv.. Cõparat᷑ aliquid ad multa dupliciter et qd cõuenit infinito.li.j.di.xliij.iS. (Complexio Cõplexio et cõpoſitio quid ſignificent cũ aliqua pꝛe cãt᷑ de diuinis.li.j.di.xxxiiij.20. Cõplexio quõ cõparat᷑ ad intellectũ bumanũ ⁊ quõ ad diuinũ.li.j.di.xlj.x. Complexiones quò ſunt eterne ſi intellectꝰ diuinuiſ cognoſcit per modũ cõplexionis eo.li. di. 22. Cõplexum et incõplexũ ratione cuius dicũt variati Compoſitio Compoſitio eſt triplex.li. . di. viij. ʒ. Compoſitio eſt duplex.li.j.di.viij. 5. Compoſitionũ ſunt qtuoꝛ genera.li.j.di.viij. 4c. Abolrtne no admittũt in deo q̃tnoꝛ ꝓpꝛietates i.j. di. viij. 47. . Copoſitio rei quãto eſt maioꝛ tanto res impotenti⸗ oꝛ quõ intelligit᷑.li.j.di.xvij.4. Cõpoſitũ ⁊ accidens nõ poſſe eſſt in re ſimplici quõ intelligit. li.j.di. xxxvij.s5. Compoſitioꝛa eſſe imperfectioꝛa quõ intelligit᷑. lib. ij. di. xx. 17. Compoſitionis partiñ multiplex genꝰ ẽ ſicut ⁊ ſim/ plicitatis. li. i di. xvij.ꝛ3. Compoſitũ ex materia et foꝛma eſſe ens copletũ et no venire ad cõſtitutionẽ tercij quõ intelligitur. li. ij. di. xvij. 24. Cõpoſitio inordinata vt ſi pes ponit in pectoꝛe qu? attribuit deo. li. ij.di. xxxvij. 25. Cõpoſitio et vnio differunt. li. iij. di. j.ꝛ1. Cõpoſitio dicit᷑ dupliciter et quõ chriſti perſona dr copoſita. li.iij. di. vj. 14. , Cpon ecotrnrus eẽ diſ. olubile quõ intelligitur EPoſkionie mne lati uatl A , ebe⸗ acceptiõne aliquid dicit ibidem =”M 1. ereé Cõpꝛebẽdi figi cõſiderari: differũt. li. .di. ij. D. Cõpꝛehendere dĩ tripliciter et qnõ chꝛiſtus eſt com pꝛehẽſoꝛ ⁊ ſancti in patria.li.iij.di.xiiij.I9. CVompunctio Compunctio et contritio differunt.li· iiij.di. xvj.. omputatio Computationi in diuinis qua dicit᷑ vnus.duo.tres rñdet diuerſitas perſonalis.libro.j. diſt. xix. ʒi. (Conceptio Conceptio dupliciter conſiderat᷑.⁊ vm quẽ modum pꝛioꝛ eſt conceptio qᷓ; aſſumptio.libro.iij.diſtinc. Conceptionis marie feſtum quare celebrat᷑ libꝛo.iij Di.il. ij. 19. Conceptio quare magis attribuit᷑ ſpirituiſancto qᷓ Conceptionem appꝛopꝛiat ſcriptura ſpirituiſancto magis qᷓ; alijs perſonis duplici ratione.libro.iij. Conceptio dicitur dupliciter et quõ capitur duʒ agi tur de chꝛiſti conceptionc.li.iij.di.viij.. Conceptio quare attribuit᷑ chꝛiſto ratione carnis.⁊ quare creatio non ratione anime.libꝛo.iij.diſtinc. Concilia quatuoꝛ apoſtoloꝝ in eccleſia pꝛimitiua. li. j. Di. xj. I. Concilia pꝛincipalia alia patrũ apud grecos quatu oꝛ. li.j.di.xj.. . Concilia illa nec inſtituerunt omnia que ſpectãt ad maiores nec omnia illa que pertinent ad fidem. li.j.di. xj.poſt.⁊2. ¶ Concretum Concretio aliter impoꝛtat᷑ ꝑ verbum.aliter ꝑ nomẽ *0 gadliectiuũ.li.j.di.xxvij.ʒ. ¶ Loncubina Concubine an fuerint an vxoꝛes patrum antiquoꝝ ↄthoꝛales.li.iiij.di.xxxiij.Sð. Concubinam habere an ſit contra legem naturec. e. li. 2 di. 9. Concubinam licite baberi poſſe ſi que rationes pꝛo bare videntur quomodo ſunt diſſoluende.li.iiij. di. xxxiij. o.et ꝑ totum. Concubine vt licite baberent᷑ an deus debucrit diſ/ penſare.li.iiij.di.xxxiij.q.iij.c.R.?ꝛ o. . Concubina ⁊ filia ↄcupiſcit᷑ dupliciter.li.iij.di.xl.ʒ. KConcupiſcentia Concupiſcentiam nobis eſſe inflictam ꝑ peccatum quõ intelligit᷑.li.ij.di.xxx.22. . Concupiſcentiã ſimul manere cum gratia quõ in⸗ telligit. li.ij.i.xxx.23. . Concupiſcentiã remiſſam iterum poſſe intendi quõ intelligit᷑.li.ij.di.xxx.ꝛ 5. Concupiſcentie nomine que dicit᷑ fomes peccati qͥd inteclligit᷑.li.ij.di.xxx.h. l Concupiſcẽtis que remanet poſt baptiſmum cuiuſ⸗ modi pena ſit.li.ij.di.xxxij.i. oncupiſcentia duo dicit et ſcᷣm hoc aliquando te net rationem culpe aliquando pene.libꝛo.ij. diſt. xxxij. 2. —„ Concupiſcentia quare nunꝙᷓ totaliter aufert᷑.lib.ij. di. xxxij. y. Concupiſcentia auget᷑ ꝑ conſenſum illicitum dupli ci ratione.li.ij.di.xxxij.ꝗ. Concupiſcentia regnans qua ratione dicit᷑ oꝛigina le peccatum..li.ij.di.xxxij.S. Concupiſcentia aliter diminuit᷑ ꝑ baptiſmum alit auget ꝑ illicitum conſenſum. li. ij. di. xxxij. ö. Concupiſcentia pꝛout eſt culpa et pꝛout ẽ pena quõ ſunt diuerſoꝝ genen li. ij. di. xxxij. . Concupiſcere poſt baptiſmum eſt peccatũ ſᷣ ex hoc non ſequit᷑ ꝙ concupiſcentia que ꝓuoca ad con- cupiſcendum ſit peccatum. li.ij. di.xxxij..s. Concupiſcentia ſeu fomes peccati in quo ſit tanqᷓ ĩ ſbᷣiccto an ĩ aia an i carne.li.ij.di.xxxij.q.j.c.Re.26 Concupiſcentia dupliciter accipit᷑ ibidem Cõcupiſcẽtia ineſt tribus tripliciter.li.ij.di.xxxij.ꝛ 7 Concupiſcentiam carnem inficere quõ intelligitur. li.ij. di. xxxij.ðo. “?DM Concupiſcentiam eſſe legem carnis quõ intelligitur li. di. xxxij.ᷣ. Concupiſcentia carnalis q;uis non ſit in anima ſe- parata tamen ex hoc non ſequit᷑ ꝙ caro ſit ꝓpnũ ſubiectum concupiſcentie.li.ij.di.xxxij.ʒ. Concupiſcentia a quo ſit tanꝙᷓ a pꝛincipio.li.ij.diſt. xxxij.q.ij.d.Re.ðð. Concupiſcentia quod genus pene ſit.an ſit acta.cõ tractavel inflicta.li.ij.di.xxxij.ʒ 5. Concupiſcẽtia a quo eſt ratione poſitionis et a quo ratione pꝛiuationis.li.ij.di.xxxij.ʒ6. Cõcupiſcentia vel appetitus intendit᷑ reſpectu ali⸗ cuiꝰ deteſtabilis in alio triplicit.li.ij.di.xxxiij.⁊6. Concupiſcentia quõ põt creſcere.li.ij.di.xxxiij.ᷣo. Cõcupie ſᷣm legẽ quõ aliqͥd traducat᷑.li.iij.di.iij.õ7 Concupiſcibilis et iraſcibilis duplex eſt et in qᷓ̃ habʒ pont virtus cardinalis.⁊c.li.iij.di.xxxiij.24. Concupia dr̃ dupliciter et ᷑m quẽ modũ ꝓbibẽt᷑ ꝑ. eã oia mala ⁊ ᷣm quẽ ẽ ſpeãale mãdatũ.lib.iij.di. Xxxvj. †2. — „ .⸗ Cõcupia ẽ duplex et q̃ ẽ pctiñ moꝛtale ⁊ que venia/ le. li.iij. di. xl.2. D Cõcupiſci pt filia ⁊ ↄcubina dupliciter.li.iij.di.xl.ʒ. Cõcupiſcẽtia rei aliene quõ ꝓhibet᷑.li.iij.di.xl.4. Concupiſcentia dignitatis et honoris dupliciter cõ ſiderat et ꝑ duo pᷣccpta ꝓhibet᷑.li.iij. di. xl. . (Monditoꝛ Conditoꝛ quõ intelligit᷑ eternus ex ꝑpetuitate crea/ turarum.li.j.di.xxix..⁊. . Con itio Cõditionis reꝝ finis pꝛincipalioꝛ an ſit diuina glia an vtilitas noſtra.li.ij.di.j.q.j.i.R.ö. ¶onfidentia Confidentia quid ſit. li.iij.di.xxvj.õ. ¶ Confirmatio Confirmatio an mutauerit li.ar.in angelis tam bo nis qᷓ; malis.li.ij.di.vij.q.j.dT. . Confirmatio ⁊ obſtiatio an diminuat libertatis do miniñ.li.ij.di.vij.q.iij.f. Re.ʒ9. Confirmatio angeloꝝ nõ diminuit ar.li. ꝓpter neceiſ ſitatẽ ad bonũ.li.ij.di.vij. o. Confirmatio dicit᷑ vnctio pꝛincipalis ex quadrupli ci cauſa.li.iiij.di.xxiij.i. . Conſermare qua auctoꝛitate poteſt ſacerdos li.iiij. l. Vij. I. Confirmatio ct euchariſtia quõ ad robur oꝛdinant᷑ li. iiij di. vij. 2. ðð Confirmatio qᷓre dat᷑ in frõte.li.iiij.di.vij. .. Confirmationis in ſacro tria fuerũt ab antiquis pa tribus inſtituta ᷣuari.li.iiij.di. vij. 5. (o 1. G 0 0 tigeng onadcnn, ne. noſt tzz WT itlg tinnin⸗ nüni cpolliat Uſtacno⸗ S heenal Ammni, unni z0, lidlii kannba i. üpbeh Mlhiid⸗ pereni⸗ dn, lct0 zan irad⸗ duinsgit 0 ano ensdo garnn tl lii⸗ i nen De littera Confirmatiò quare nõ pt iterari.li.iiij.di.vij.õ. Cõfirmatio an necefſario babeat fieri cũ debitaver borum foꝛma.li.iiij.di.vij.q.j.a. · Confirmationis ſacrm et foꝛmã quis inſtituit.lib. iiij. di. vij. 7. 2. Sð. . — Confirmationis foꝛma quare duplicem actũ cõple etit᷑.li.iiij.di.vij.ꝰ. .R Confirmationis in ſacramẽto quare fit mentio de cruce.li.iiij. di. vij. 0o0. MBẽ Confire ationis in ſacramẽto an ſit materia neceſ-/ ſaria.li.iiij.di. vij.q.ij.b. Re.II. Confirmationis materia quare debet eſſe conſecra ta. li.iiij.di.vij.I2. Hic ponit᷑ inſtitutũ ẽ ergo boc elementũ. ponat᷑ hoc ſacramẽtũ. Confirmationis materia quare ſunt elementa mi/ xta.li.iiij.di.vij.Iʒ. Confirmationis materia quare ẽ balſamus et non aqua vel vinum.li.iiij.di.vij.l. Confirmationis ſacramentum quis poſſit diſpẽſa/ re li.iiij.di.vij.q.iij.c.Re.i5. Confirmationis et oꝛdinis ſacramẽta quare a ſolis 972 epiſcopis tradunt᷑.li.iiij.di.vij.ĩ6. Confirmare quare nõ eſt omnibus conceſſum ſicut baptiſare li.iiij.di.vij.i 2. Confirmare qð eſtvngere in fronte nõ põt ſacerdoſ qᷓ;uis vngat in vertice.li.iiij.di.vij.i9. Confirmationis officiũ et auẽtatemvnde habet epi ſcopus.li.iiij.di.vij.⁊0. Confirmationis ſacramentũ an ↄferat gratiaʒ gra/ tũ faciẽtẽ. li.iiij.di.vij.q.j.d.Re.2i.Hic in pᷣmo ar/ gumento in contrariũ ponit᷑ gratum faciens ac/ cedentem.ponat᷑ gratũ facientẽ accedens. Confirmationis et baptiſmi ſacramentũ different᷑ conferunt gratiã gratũ facientẽ.li.iiij.di.vij.22. Confirmationis ſine gratia quõ poteſt chꝛiſtus con fiteri. li.iiij.di.vij.25 Cofirmatio et baptiſmus an conferant eaudẽ grati am. li.iiij.di.vij.q.ij.e.Re.26. Conſfirmatio an conferat copioſius munꝰ gratie qᷓ; baptiſmus.li.iiij.di.vij.q.iij.f. RE.ʒo. Cõfirmationis vſus an debeat eſſe generalis.li.iiij. di. vij. q.j.g. Pe.l. Confirmari quare debent mulieres.li.iiij.di.vij.ʒ2. Confirmari quare debent paruuli.li.iii.di.vij. ʒ. Confirmari debẽt et quare qui ſunt in periculo moꝛ tis.li.iiij.di.vij. 4. Confirmari debet mutus et qnare.li.iiijj.di.vij.ʒ 3. Confirmationis caracter et baptiſmi an ſint vnus et idem. li.iiij.di.vij.6. ₰ 9 Cõfirmationis gratia an ſit de neceſſitate ſalutis.li. iiij. di. vij. q. ij. h. Pe. 7. L Confirmationis gratiam eſſe de neceſſitate ſalutis ſi que rationes et autoꝛitates ſonant quomodo ſunt intelligende.li.iiij.di.vij.S.⁊ per totum. Confirmatio ad quid eſt neceſſaria.li.iiij.di.vij.42. Confirmationis ſacramentum quo modo et oꝛdie eſt ſumendum. i. iiij. di. vij.q.iij.i. R. ¶. 4. Confirmationis ſacramentum an poſſit dari ante baptiſmum. ibidem. Confirmari poſſe non baptiſatum ſi que rationes ſonare vident᷑ quo modo ſunt intelligende. libro iiij. di. vij. 45. 1 P totum. W Confirmationis ſacramentum a quo eſt conferen/ — Confirmationis efficacia que ſit li. iij.di. vij. b. Hocè rubꝛica pꝛeſcribatur particule in textu que inci/ pit. virtus autem buius ſacramenti. Confirmationis ſacramentum quomocdo eſt ſumẽ⸗ dun t f. „ ¶ onfeſſio Confeffio quomodo dicit᷑ expellere fictionem qᷓ ba ptiſmus non poteſt expellere.li.iiij.di. iiij.3. Confiteri quõ poteſt chꝛiſtꝰ ſine ↄfirmationis gra⸗ Conſeſſio habet et relaxantẽ miſericoꝛdiã in contri tione et cooperantem iuſticiam in ſatiſfactione. li. iiij. di. xv. 49. Confeſſio fit non ſolum ꝓpter reconciliationem ſed etiam ad arbitrandum penam inter deuʒz ⁊ homi nem. li.iiij.di. xv. S1. „ ,. „ Confeſſio quare fit ſacerdoti.li.iiij.di.xxj.?22. Confeſſio eſt duplex et quõ fit a peccatoꝛe et quõ a Confeſſio.penitentia.baptiſmus.qualiter differunt li. liij. di. xvij. . Confeſſio et contritio differenter delent culpam. li. iiij. di. xvij. 2. , „ Confeſſio qua neceſſitate eſt neceſſaria poſt iuſtifi⸗ cationem.li.iiij.di.xvij. 45. Confeſſio quare eſt neceſſaria ad ſaluteʒ.li.iij.diſt. xvij. 47. Confiteri ſoli deo quandeo incepit eſſe bereticũ.lib. Confitet᷑ aliqnis peccatum ſuum alicui dupliciter. li.icij.di.xvij.5Sß2. .D Confiteri quomodo debet mutus et ignoꝛans lin/ guam. li.iiij. di. xvij. 56. Confeſſio oꝛdinatur ad multa et qua ratione eqni⸗ ualet confiteri pluribus ⁊ vni.⁊c.libro.iiij.diſti. xvij. 58. Confeſſionis vocalis pꝛeceptum an pertinest ad le gẽ nature.vel an confeſſio vocalis inſtitnta fue rit ĩ lege nature.libꝛo.iiij.diſt.xvij.q.j.i.R.SS. Co nfeſſio vocalis valet ad ſeptem.libꝛo.iiij.diſtin. xvij. 62 M Confeſſio an fuerit inſtituta in lege ſcripta.li.iiij.di. xvij.q.ij.k. Re. o. ä Confeſſio pꝛincipaliter ꝓpter duo inſtituta eſt ibidẽ Confeſſio ſacerdotis legalis qualis fuerat.libꝛo.iiij. di. xxij. 64. Confeſſio non eſt inſtituta in lege auẽte ſalomonis li.iiij. di. xvij. 5. Confeſſio non fuit in pꝛecepto tempoꝛe legis pro⸗ pter verba yſa.quibus dicit. Marra.ſi.quid ba. vt iuſ.li.iiij.di.xvij.sõsS. 3 Confeſſio legalis que fiebat per oblationem ho⸗ ſtie quem babuit effectum. li.iiij. di. xxij. 67. Confeſſio quare non debebat fieri ſacerdoti legali. ß oblatio birci.li.iiij.di.xvij. üss. „. Confeſſio quoinode eſt oneroſa.⁊ quõ alleuiãs ſar cina. li.iiij.di.xvij.õ9. Cõfeſſio a q̊ fuerit iſtituta.li.iiij.di.xvij.q.iij.l.Re.ꝰ Confeſſio duo reſpicitvnum materiale aliud foꝛma le ibidem. r Confeſſionem dominus immediate et expꝛeſſe non inſtituit qᷓdruplici ratiõe. libꝛo. iiij. diſti. xvij.72. Confiteri an teneantur omnes adulti boni et mali. 4.4 Confiteri tenet᷑ aliquis ex duplici cauſa ibidẽꝗ. Confiteri ſemel in anno tenetur quis triplici ratiõe li. iij. di. xvij. 77. —R⸗. . Confiteri quare tenet᷑ aliquis cõſeruãs innocentiã baptiſmalẽ. li.iij. di. xvij. 7. — Conſiteri venialia q̃re quis tenet᷑.li.iiij.di.xvij.SDo Confiteri an teneatur aliquis nõ habẽs remoꝛſum de aliqua culpa.li.iiij.di.xvij. S 1. .. Confiteri an teneatur pctõꝛ ſtatim cũ poſſit.li.iiij.di ſtinc. xvij.q.ij.n. R.s?C?C⁊.. Confeſſio cõſideratur vel ad ꝓpoſitũ interiꝰ vel ad verbum exterius ibidem. 2. Confeſſioni obligantur aliqui nõ ex culpa cõmiſſa ſed ex inſtitutione eccleſiaſtica.li.iiij.di.xvij.Sʒ. Cõſfeſſioni pᷣt ſe opoꝛtunitas loci tꝑis et ſacerdotis annte paſca tripliciter offerre.li.iiij.di.xvij.S4. Cõſfitendi tpis opoꝛtunitas alit᷑ reſpicit religioſum alit᷑ laicũ.li.iiij.di.xvij.S S.Et vide ibidẽ de clerico Cõfiteri debeꝛe pctõꝛẽ qᷓ; ſtati poſſit ſi q̃ rõeſ⁊ auẽteſ ſonãt quõ ſũt ſoluẽde.li.iiij.di.xvij.S s.ꝑ et totuʒ. Cölrentan obligemur ex charitate.li.iiij.di.xvij.ꝗ. iij. o. . 91. .. . Confiteri non poſſe niſi reſuſcitatũ quomodo intel/ ligitur.li.iiij.di.xvij. 2. Confeſſiovt ſoꝛtiat᷑ efectũ qũo requirit charitatẽ li. liij.di. xxij. 9 5. Confeſſio quõ eſt ꝓximo vel ſocio faciẽda.li.iiij.di. vij. 96. Confirends eſſe ſacerdoti melioꝛi qui põt haberi q̊ modo intelligitur.li.iiij.di.xvij. 2. Confeſſoꝛi quanta ſit ſcientia et diſcrctio neceſſaria li.iiij di. xvij.98. Cõfeſſio ĩ q̃tuor caſibꝰ ẽ iterãda.li.iiij.di.xvij. 29. Cõfiteri laico an ſufficiat.li.iiij.di.xvij.q.j.p.Re.ĩo o Confeſſio conſideratur vno modo vt opus virtutiſ alio modo vt opus ſacramentale ibidem. Confitemini alterutrũ pctã veſtra quõ intelligitur auctoꝛitas illa.li.iiij.di.xvij.ĩo1. 97907„ Cõfiteri nõ ſacerdoti aliqñ ẽ vtile.li.iiij.di.xvij.ĩ 02. Confeſſiones audire nõ opoꝛtet nec debuit cõmitti omnibus. li.iiij.di.xvij.ĩ oʒ. Cõfiteri an liceat alij ſacerdoti diſcretioꝛi pᷣtervolũ eren ꝓprij ſacerdotis.libro.iiij.diſti.xvij.q.ðij.q. 104. 7 Conteſſionũ alia põt fieri laico alia ſacerdoti ibidẽ. Confiteri nõ poſſe alij qᷓ; ꝓpꝛio ſacerdoti ꝑ decreta/ lem quõ intelligit᷑.li.iiij.di.xvij.⁊ 07. Confefſus alij an teneat᷑ iteꝝ confiteri ꝓpꝛio ſacer/ doti an non.li.iiij.di.xvij.I08. Confiteri qᷓre nõ tenet᷑ ꝓpꝛio ſacerdoti qᷓ;uis ab eo teneatur recipere euchariſtie ſacr̃m.li.iiij.di.xvij. 109. Confiteri an poſſit mulier alij ſacerdoti cũ pꝛopꝛiꝰ eam ſollicitat ⁊c.li.iiij.di.xvij.i10. Confeſſio an poſſit fieri pꝛiuilegiatis a domino pa/ pa. li.iiij. di.xvij.iI1. Confeſſus pꝛiuilegiato an teneatur iterũ proprio ſa cerdoti confiteri. li. iiij. di. xvij.112. 17 Confiteri an neceſſe ſit pꝛopꝛio ſacerdoti coꝛam po pulo an ſufficiat ei confiteri in occulto.li.iiij.di. xvij.q.iij.r.R.II3. Cõfeſſio ſacr̃alis dʒ fieri pᷣſbitero in occulto duplici ex cauſa excepto vno caſu ibidem. L Confeſſionem ſacramentalẽ fieri debere in publico vbi auctoꝛitatibus et cxemplis obijcit᷑ quõ ſit in/ telligendũ.li.iiij.di.xvij.ii4.et per totũ. Cõfeſſio nõ dʒ fieri publice qᷓ;uis ĩ extremo iudicio oia peccata publicãt᷑.li.iiij.di.xvij.l 7. Confitendũ ẽ vt fiat recõciliatio ſed tamẽ in boe fo ro nõ opoꝛtet multitudinẽ adeſſe ſicut in conten tioſo.li.iiij.di.xvij.lĩvt. Confiteri an opoꝛteat omnẽ venalẽ culpã.li.iiij.di. xvij.q.j.s.R.ĩlK2 0. Confeſſio venialiũ quõ eſt in conſilio non in prece/ pto ibidem. . Coõfitenda eẽ ex pꝛecepto peccata ꝑ ignoꝛantiam cõꝰ tracta quõ intelligitur.li.iiij.di.xvij.21. Confitendũ eſſe motuʒ ad ruinam quõ intelligitur li.iiij.di.xvij.22. Confitenda an ſit ois peccati moꝛtalis differentia. beatĩ..coꝛdlis oꝛis et opeꝛis.li.iiij.di.xvij.q ij. t. Re. 125. —M Confiteri opoꝛtet peccatum manifeſtum ex duplici cauſa ibidem. Confiteri opoꝛtet peccatũ occultũ ex duplici cauſa. li.iiij.di.xvij.l26. Confitendam et puniẽdam nõ eſſe oẽm pcti moꝛta lis differentiam ſi alicubi videt᷑ ſonare ſcriptura dquõ ſit exponẽda.li.iiij.di.xvij.I27. et ꝑ totũ. Confiteri an teneamur oẽm pcti circumſtantiaʒ. li. iiij. di. xvij.q.iij.v. Re.133. Confeſſio an ſit peccatoꝛi neceſſaria ad iuſtificatio⸗ nẽ.li.iiij.di.xvij.a b c. Confiteri an neceſſe ſit hoĩ an ſufficiat ſoli deo cõfi⸗ teri.li.iiij.di.xvij.d e. Confiteri an ſufficiat laico an neceſſe ſit confiteri ſa cerdoti li.iij.di.xvij.fgh. Confeſſionis efficacia pendet ex ydoneitate ſuſcipi⸗ entis.li.iiij.di.xviij.. Cõfeſſione iterata pluribus quid q̃ſqʒ abſoluat li. iiij. diſti. xviij.29. Confeſſorem quare opoꝛtet diligentẽ eſſe in inueſti gando.li.iiij.di.xix. . Confeſſio quare exigit ꝙ ſingula peccata expꝛiman tur cum tamen de omnibus in generali poſſit fie ri contricio.li.iiij.di.xxj.9. Confeſſio debito modo facta debet babere ſedecim conditiones.li.iiij.di.xxj. 42. . onfiteri volentem non proprio ſacerdoti debere licentiam petere et obtiuere quõ intelligitur. lib. iiij.di.xxj. 3.Et q in quinqʒ caſibus licentia pe tita hbẽt᷑ pꝛo obtenta.li.iiij.di.xxj. . Confitenti an liceat in confeffione aliquod peccatũ omittere.li.iiij.di.xxſ.q.j.g.R.bS. Confeſſio legittima quce ſit.li.iiij.di.xxj. 6. Confiteri diuerſis ſacerdotibus diuerſa peccata idẽ eſt quod cõfiteri vni.qꝛ oẽs tenent locũ vnius.ſ. criſti. Solo.li.iiij.di.xxj. ⁊. Confeſſio non eſt dimidianda ſed licẽtia petẽdavbi timet᷑ ſcandalũ.li.iiij.di.xxj.S. Confeſſus ẽ aliquisvni.x.et cõmiſit.xij.poſt recor/ dat᷑ de duobus qͥd erit faciendũ.li.iiij.di.xxj. 9. Confitenda an ſint ſacerdoti propꝛio peccata a qui bus põt abſoluere ⁊ maioꝛa a quibus nõ põt ab/ ſoluere an ſint cõfitẽda ſuperioꝛi.li.iiij.di.xxj.so Confitenti an liceat in cõfeſſione aliquid addere.li. iiij.di.xxj.q.ij.h.Re.S1. Confeſſio qᷓ;uis ſit ad bumiliationem non tamẽ de bet talis humiliatio inducere ad mentiendum.li. liij. di. xxj.52. Cuteni uran *“ Coftan ſelt Cobften lercfe ſtine (hlten dikrn oſcñt er ſotſo etont Corſeſio⸗ elid Crfcſo cſem contt. dſſt oneſch Goor⸗ Conieſto fuchn ortans ſhrel Cſcſor nmte Coſon Nonlb⸗ Ciſor⸗ lalare Eep⸗ (ohiccfo ODopfoſie Cſck diſtin Coutc liii⸗ Cohtont ſdiſ (lir⸗ Cofent Coner ſic Cytor Gatnu Coming fis ijdit Cning ſoc fiit Coline Cni nn ig gtXd. wren 4 mmithe ſari Gtn mine, gomim; Mau. gbinle 8 Niantr lii fänann id uwn mlnn „ aht und iii. darſiwo üwan rnlich⸗ Gbatt. nicheniud Nnginn rtitf neligtut Huslccnti⸗ z 4 eni hußmust Delittera Confitenda quomodo ſunt peccata de quibus dubi tatur an ſint moꝛtalia vel venialia ⁊ quomodo de bet de eis cõteri.li.iiij. diſt.xxj. S. Confitenti an liceat in confeſſione aliena peccata re⸗ ferre li.iij.diſt.xxi.q.iij.i.NR.⸗. Confitentẽ aliena peccata ſᷣin ꝙ aliñ accuſant debe/ re referre vbi loquitur auctoꝛitas et rõ quomodo ſit intelligenda libꝛo.iiij. diſt. xxj. . et.ÿ6. Confitenti licet in caſu alienũ peccatũ referre lib.iij. diſt. xxj. 57. Confefione an liceat in aliquo caſu reuelare lib.i iiij. diſt. xxj. q.j. k. R. S8. Confeſſioneʒ an poſſit quis reuelare dum iurat dice 27„ re verum ſuper aliquo facto li.iiij.diſt.xxj.ꝰ. Confeſſionẽ de articulo beretico an poſſit quis reue lare libꝛo.iiij.diſt.xxj.õᷣ .. Confeſſoꝛ ſcit per confeſſionẽ inter duos contractaʒ eſſe affinitatem ꝑ coitũ foꝛnicaxiũ ⁊ eos poſt velle contrahere in facie eccie an debeat reuelare. li.iiij. diſt. xxj. ꝙ. Similis caſus in decano qui per ↄfeſſi onẽ ſcit aliq; eſſe irregularẽ an debeat eum pñtare epᷣo oꝛdinandũ vel confeſſionẽ reuelare ibidem. Confeſſio ſubditi qui non vult ceſſare a culpa an ſit rcuclanda li.iiij. diſt. xxj. 62. Confitens an poſſit ſacerdotẽ licentiarevt reuelet cõ feſſionẽ li.iiij.diſt.xxj.q.ij.l.R.sʒ. Confeſſo. oꝛ ſciens aliquid per confeſſionẽ et ꝑ alia vi am an teneatur celare li.iiij. di. xxj. q.iij.m. Re.4. Confeſſoꝛis reuelantis peccatũ per ↄfeſſinnẽ ſcitum pena libꝛo.iiij.diſt.xxj.s 5. Confeſſoꝛ poteſt et debet pctĩ qdð pꝑ vnuz mocu ſit reuelare ⁊ idipᷣm bm aliũ moũ celare luiiij. di rri 66. et per totum. Confeſſio non debet eſſe diminuta li. iiij. diſt. xrj c. Confeſſio non debet eſſe ſuꝑf lua li.iiij.di.xxj.f. Confeſſio debet eſſe e ſecreta ex parte audientis liiiij. diſtin. xxj. g. Coufeſſoꝛ non debet abla olucre alienum eꝛochianuz li. iiij. diſti. xxj. b. Konfoꝛmitas Confoꝛmitas ſimpliciter. facit dici vnũ ſimpliciter li. · diſt. xxxj.45. Contfoꝛmitas plena a triplici ↄfoꝛmitate oꝛit Ibidẽ Confoꝛmatur aliquid alicui duplicit li.j.di.xlviij.7. Confoꝛmitas voluntatis ad voluntatẽ in duob?co⸗ ſiſtit ſcz in volito et in rõe volendi. li.iij.di.xvij.21. ¶ Nonfoꝛtari Confoꝛtari bona conſcia anteq ael euchariſtis a⸗ acce⸗ damus quid ſit li.iiij.di.xvj. 12. oniungere Coniungi poteſt aliquid alteri dupliciter. et qmodo xpᷣus iuſtificans coniungitur nobis iuſtificatis li. iij. diſt. xix.12. Coniunctio eſt duplex ſcʒ naturalis et ſupematura⸗ lis et quõ diuidunt᷑ in moꝛte que ſunt chiunctat in natiuitate li. ij. diſt. xxj.7. ninges Coniuges i ĩ quo pares iudicant᷑ li.iiij.di.xxxij. 1. et.2. Coniuges quõ querunt munera plis libꝛo.iiij. diſti. xxxiij.s Coniugum alteri quomodo et et an ñ licet vouere conti — „ . 1 7 4 OOO — Venti liiiij. diſt. xxxij 5. Bé cõiugibꝰ vide pia ra vbi continentia et vbi vir. et vbi vxoꝛ. ¶Könotata Connotata conſiderantur dupliciter et quomõ plu/ ralitas eſt in ideis ronę ↄnotatoꝝ li. j.di. xxxv.24. Conſanguinitas Lonſa anguinitatis gradũ faciunt pater filius quis dicant᷑ vna caro.li.iiij. di.xl.. Conſanguinitas quid ſit libꝛo.iiij.diſt. xl. ẽ. Conſanguinitatis linea ſit li. iiij. di. xl. S. Conſanguinitas ᷣm triplicem oꝛdineʒ coͤmputak li. iiij. diſt. xl.ꝰ-. Conſanguinitatis linee ſunt tres li. iiij. diſt. xl. 10. Conſanguinitatis gradus qͥq libꝛo.iiij.di.xl.ĩ. Conſanguinitatis gradus infra quez licet contrabe re.li.iiij.diſt.xl.i2. Conſanguinitatis gradus quõ diſtent li.iij di. xl. 15. Conſanguinitatis gradus ſiue linea quãdo debʒ cõ⸗ putari m diſtantiam magis remoti li.iij. diſtinc. xl. 14. Conlan unguinitas an ſit aliquod vinculum. libꝛ.iij. Conſ. anguinitatis Ninculum vñ ſit oꝛtů ibidem. Conſanguinitatis vinculum quare non tantũ protè, . itur quantu ꝓpagatio.li.iiij. di. xl.ts. Conſanguinitatis vinculum quare non eſt in bꝛutis libꝛo. iiij. diſt. xl. 17. Conſanguinitas quõ dicit vinculũ. li. iiij. di. xl. 18. Conſan Suinſtase an preſtet matrimonio impedime⸗ . tum li.iiij.di.xl.q.ij.b. R.?2 0. Conſanguinitatis vinculum impedit matrimonius in aliquo ſui gradu ex triplici cauſa Jbidem. Conſ. anguinitatem non impedire matrimoniuʒ ſi qᷓ ratõnes probare videntur qmoco ſunt diſte olnen de li. iiij. diſt.xl. 21. et per totum. Conſanguinitas vſq; ad quẽ gradu impecit matri⸗ moniũ li iiij diſt. xl. qeiij. e. K. 25 Conſanguinitas impedit matfiinontu vſq; ad quar⸗ tum gradũ incluſiue et quare.ibidem. agaie gradus determinare poſſe quaré 0 relictũ eſt eccic lib.iiij. diſt. xl. 26. Binnonltätis⸗ gradus quare xpᷣs non determia . Loit ihioif xl. 27. Conſanguinitatis gradus poſt quartã generatönez debuit termiari quadruplici roõne li.iuj.di.xl. 28. Conſanguinitatem impedire debere matrimoniun vſq; ad. vij.graduz vel dũtaxat vſeʒ ad ſcoᷣm ⁊c.ſi q̃ roncs et auctes probare vident᷑ quõ ſt diſſoluẽ de li.iiij.di.xl.29. et der totum.g —= eſt obbt uandavſch ad ſeptimũ gradu i. ijij. diſt. xl. A. Cõſanguinitatis gradus auomoo ſunt computan diili.liij. diſt. xlib. c. Conſanguinitas et affinitas quomõ differũt 3 qmo do diffiniuntur litiiij. diſt. xlj. x7. Cõſ. us inttatisti tria genera bm antiquos. libꝛo. iii⸗ Conſanguinitatis et affinitatis vinculum 3 qmõ diffe rũt li.iiij.diſt.xlj.i 2. Cõſanguinitatis ſpnalis tres ſpes li.iiij. diſt. xii..2. Konſcientigꝗ Conſcienti nullins poſſe deũ odiſſe quõ bʒ veritatẽ 8 ni. diſtin. v.2. Conſcientia noſtra aliquẽ Soculum ſpa lem latct ali⸗ cui patet libꝛo.ij.di ſt. Viij. 71. Conſcientia an ſe teneat ex parte intellectus an ex 8* te affectus li.ij. diſt. xxxix.. lI. a. R. 2· Conſcientie nomen tripliciter accipit quẽacm oduz nomẽ intellectus Jbidem. Conſcia cuiꝰpotentie babitus eſt Jbidem. Conſcientia qmodo poteſt nominare et potentiã et habitum libꝛo. ij. diſt. xxxix.S. Hic in principio po nitur ſcia ponat᷑ conſcia non poteſt ꝛc. Conſcia qre dꝛ bona et mala.li.ij. diſt.xxxix.s. Conſcientia qmodo dicitur remoꝛ ꝛdere libꝛo. ij. diſti. xix. 11. 3 CcN principaliter attribuitur actus teſtificandi unon gaudẽdi vel dolendi.li.ij. diſt.xxxix.i . Conſcientia⸗ an ſit habitus innatus an acquiſitus li. ij. diſt. xxxix. q· ij. b. Be. 13. Conſcia a quicqᷣd dictat neceſſariũ eſre ad ſalutem an ad om̃e illud tenceamur.li.ij.di.xxxix.q. iij.c. Re. 19. Conſcia tripliciter dictat aliqᷣd Ibidem. Conſcientie dictamini contraire ſemꝑ eſt peccatum et tamẽ facere ᷣm ↄſciam non eſt ſemper bonum. li.ij. diſt.xxxix.⁊ 0. Ad idem.ꝛ2 z. Conſcientiam eſſe legeʒ intellectus noſtri qᷣmoco i in telligitur libꝛo.ij.diſt.xxxix.ꝛn. Conſcilentiam ad nihil ligare ꝑ ſe ⁊ ꝙ nð ſit pctm̃ qð fit contra ↄſciam ſᷣ ↄtra legem dei dupliciter intel ligitur libꝛo.ij.diſt.xxxix.25. Conſcie dictamine a nullo poteſt abſoluere i in nul⸗ lo poteſt ligare non ſequit᷑ li.ij.diſ.xxxix.2. Co cientia ſinderiſis et lex naturalis qmodo diffe⸗ runt ᷣm aliquos li.ij.diſt.xxxix.?ꝛ 6. Conſcientie ſcintillam eſſe ſinderiſim quomodo itel ligitur libꝛo:ij. di.xxxix.diODòꝶ+ Conſcientia dictat aliqd dupliciter etm quẽ émodũ edificat ad gebennã qui facit contra conſe cientiaʒ libꝛo. iij.di.xxxviij. . Conſcientia dicitur erronea dupliciter. li ii diſin. Frvii.et aue non ligat. ?2 . Conſecratio Conſecrationi verba qmoo dicuntur benedictio. libꝛo.iiij.diſt.x.pp. Conſecrari quare poteſt vir coꝛruptus et mulier coꝛ rupta non lti diſt. xxv. 44. Conſenſus Confenſus verus us et conſenſus intertatiu? zimodo inducitur per moꝛam tꝑis in veniali peccato vt fi at moꝛtale libꝛo.ij.di.xxiiij.i.et.Ssꝛ. Conſenſus in delectationẽ quare attribuitur mulicri et conſenſus in opus viro libꝛo. ij. di. xxiiij. ?77. Conſentiendi verbů uis⸗ videatur impoꝛtare vnũ actũ tñ duos includit li.ij. di.xxxviij.yy. Conſenſus in peccatum quõ ſimul reſpicit rotõnem ⁊ voluntatẽ li.ij.diſt.xlj.¶ð. Conſenſus dicitur ſemiplenus dupliciter et quis bo rum eſt a virtute libꝛo.iiij.diſt.xxj.ꝛ. Conſenſus an ſit cã matrimonij lib. iiij. iſt. rxvij.q. I.c. R.I9.et per totum. Cnieni us quomodo ẽ cauſa matrimonij vt fiat nõ vt permaneat li.iiij.diſt.xxvij.2 0. Conſenſus duoꝝ in matrimoniuz in quo vniuntur. iibꝛc aili diſ kFwijar. 6 Conſenhſpm vocalus abin mẽtali an ſufficiat ad ↄtra hendũ matrimonium. li.iiij.di.xxvij.q.ij.d.Re.22. Conſ enſum vocalem ſufficere ad matrimoniũ cõtra hendum ſine mẽtali ſi que rõnes et auctes dicere vident᷑ quõ ſunt itelligede li.iiij.di.xxvij.25. et.ꝛ 4. Conſenſus de futuro an faciat matrimoniũ li.iiij. diſt. xxvij.q.j.a.per totum. Conſenſus ad tpᷣs an faciat matrimoniuʒ.vt cum dẽ accipio te in meã vſq; ad.x.annos libꝛo.iiij.diſtin. xxviij.q.ij.b.Re.S.et per totum. Conſenſus conditionatus an faciat matrimoniũ li. iiij. diſt. xxviij.q.iij.c.Re.I3. Conſenſus conditõnatus eſt conſenſus quia votum condicionatũ eſt votũ nõ ſequit᷑ li.iiij.di.xxviij.i5 Conſenſus ex ſpe pecunie quõ dicitur facere matr moniũ.li.iiij.di.xxviij.le. Conſentiens interius tĩ obligatur ad matrimoniũ. qꝛ aliquis vouens interius ti nibil vouet ⁊ tam·/K¶ obligatur non eſt ſimile libꝛo.iiij.diſt. xxviij.22. Conſentiens interius vere ↄtrabẽs indicat᷑ qꝛ cõtri/ tus interius veꝛe peuitens in conſpectu dei iudica 717 tur Solo. li. iiij. di. xxviij.25. Conſenſus de pñti expᷣſſus in occulto an faciat mr̃i⸗/ moniũ li. iiij. diſt. xxviij.q. v. e. E. 24. et per totum Cõſenſus in quid debeat. le li.iiij. di rxxviij. · vlf. Pe. 28. Conſenſum in copulam carnalem eſre de neceſſitate matrimonij ſi que ratõnes ꝓbare vicent quomo 9242 do ſunt diſſoluende li.iiij.diſt.xxviij. ʒ.et. 4. Conſenſus preſumptus quomõ et qñ facit mfimo/ niuz li.iiij. diſt. xxix. 2. Hic ponitur ꝙ cõſenſus ille ſit maritalis ponatur ſit matrimonialis. Conſ⸗ enſus dicitur pren umptus tripliciter.liiii diſt. xxix. 3. Coͤſenſus coactus an faciat matrimoniũ li.iij. diſti. xxix.q.j.a.N.A.· Conſenſus dicitur coactus dupliciter ſez vi vel me⸗ tu ct in qno eſt conſenſus in quo non. Ibidem. Conſenſus coactus conſenſus eſt quia voluntas co⸗ acta volũtas eſt quõ intelligit᷑ lib.iiij.diſt.xxix.s. Conſentiens baptiſri timoꝛe moꝛtis baptiſatus eſt ergo ſimiliter ẽin matrimonio. Solo libꝛo.iiij. di ſtin. xxix.2 Conſenſus inauciur peꝛ blandicias et tenet matri/ moniũ.g a ſimili inducitur per minas et tenet ma trimonium Solo.libꝛo.iiij.di.xxix.S. Conlentiens in aliquid timoꝛe moꝛtis non libere cõͤ ſentit. uis negãs xp̃ᷣm timoꝛe moꝛtis libeꝛe pec/ cet li. iiij. diſt. xxix. ꝰ. Conſentiens in renitentẽ vtrũ generet ſibi preiudici⸗ um vt non poſſit cũ alio contrabere matrimoniũ. li.iiij. diſt.xxix.q.ij.b.Ne.ĩ0. Conſenſum quantũ ad vim ſacramenti efficacẽ eſſe ſi habet in vna perſona libertatem ⁊ in alia coacti onem ſi que ratões videntur pꝛoba:e quõ ſunt diſ 17 luende li iiih. diſt. xxix.ii.et per totũ. Conſenſum matrimonialem non impedit erroꝛ foꝛ/ tune li.iiij. diſt. xxx.3. Conſenſus matrimonij ſub ſpe pecunie et ſub conci tione differunt libꝛo.iiij.diſt.xxx.. Cõſenſus libidinoſus an ſit cauſa matrimonij. libꝛo iiij. diſt. xxx.q.iij.c.Re.2 Conſenſus libidinoſus di dupliciter et q̃ʒs pᷣuet intẽ tionẽ contrabendi. IJbidem. Conſenſus duo cõplcctitur ⁊ q̃ rõne eſt cã matrimo (en⸗ iſ⸗ 4¹ (oen gilb⸗ Cten coint Conten joſt Coice (oin Contle Condi gii Conil c Contl Con turkt ſonſli ſnr onilin ſboi (oſti og⸗ Conſſe ſlili i Cobllin iid Cont Conte Nih⸗ Cei nee Contn N Cont dol ſonte itnhn ide. maniͦin bdn WN wnülii, nuzſtand nnil isgnuntn efuegenn, Arauatmn üͤin. annd n Aftannf, aygtnn migr Xlarſtre idai one gez, iſarniir⸗ aͤnisle u 1 ialiünt. liidi. GWr Pon 4Mnrs dtnt tmtinng olbroiid renenam Glttchetmm oniberi tolberge Onummn’. 60d⸗ 1ndnn % 99 ¶Conſeruatio Conſeruatio et datio eſſe quõ ſunt ab eodẽ.li.ij.diſti. Conſeruatio ofis rei an ſit a deo libꝛo. ij.diſt. xxxvij Conſeruandi et eſſendi principium ideʒ eſſe quomo ₰ do intelligitur li.ij. diſt. xxxvij.i8. Conſeruare quare negligit deus res a coꝛruptõne li. ij. diſt. xxxvij.19. Konſiderare Conſiderari fi.gi.comprebendi differunt li.j.di .ij.2. Conſilium ſiue conſulere dꝛ duplicit᷑.li.j.di.vſj. . Conſulere aliquẽ eſt dupliciter li.iiij.diſt.xlv.ꝰ. Conſilij doni actus an ſit conſiliari libꝛo.iij.diſ.xxxv. q.iiij.d. R.27. l Conſilium tripliciter accipitur ibidem. Conſilium diffinitur ſᷣm tulliũ li.iij.diſt.xxxv.⁊6. Conſilij doni actus quõ eſt ↄſulere li.iij.diſ.xxxv.28. Conſilij eſſe iuſtiſcatões obſeruare quomõ intelligi tur.libꝛo.iij.diſt.xxxv.ꝛ9. Conſiliari eſſe ignoꝛantis quõ intelligitnr libꝛo.iij.di Conſiliari et addiſcere quõ conueniunt et differunt. libꝛo.iij.diſt.xxxv.ʒ1. H Conſilij actus quaꝛe eſt neceſſariꝰad ea que ſunt ſuꝑ erogationis libꝛo.iij.diſtin.xxxv. 52. HMßV Conſiliari aliter eſt actus prudentie aliter doni con ſilij li. iij. diſt. xxxv. ʒʒ. . . Conſilium queritur ab aliquo dupliciter et ᷣm quẽ/ admodũ debet ſacerdos epᷣm in quinq; caſibꝰ lib. iiij. diſt. xx. 46. et. 47. ¶ Nonſperſio Conſperſio antiqua quid li.iij.diſt.iij.5. W(onterminatiue Conterminatiue eſt aliquid alicubi.et ex quo ſequit gliquid eſſe alicui dimenſiue li.iiij.di.x.i. Konterere Contritione non ſolum deflent᷑ peccata ſed etiam pe ne peccatoꝛũ.li.iiij.diſt.xxj.«“d Contritio quid ſit quantũ ad ſuã ſubſtantiã li.iiij.di. xvj.q.j.a.R.6.et per totum. Contritio quõ cõplectitur pudoꝛem ⁊ gaudiũ ⁊ quõ oloꝛẽ li.iiij.di.xvj.ilS.et.ĩ 9.⁊.2⁊0.et.⁊i.⁊.22. ⁊.2ʒ. Contritionis et doloꝛis ↄuenientia.li.iiij.di.xvj.⁊ 4. Contritio tria reſpicit.ſ.qd conterit᷑ a quo conterit et ad quid cõtritio terminatur libꝛo.iiij.di.xvj.25. Contritio quare dicitur pars penitentie et nõ fractõ Lonereig⸗ quid ſit in genere moꝛis lib.iiij. diſtin.xvj. Contritio quomõ eſt doloꝛ per eſſentiã et qumõ per cõcomitantiam.li.iiij.diſt.xvj.28 Contritio qᷓuis per ſe ſit expulſiua peccati tamẽ nõ eſt actus gratie li.iiij.diſt.xvj.29. Contritõne q;uis oia peccata expellantur tamen eſt actus virtutis ſpecialis.libꝛo.iiij.diſt.xvj.ᷣo. CLontritionis doloꝛem an neceſſe ſit eſſe maximuz. i. vtrũ ad boc q; contritõ ſit ſufficiens neceſſe ſit plꝰ decee de peccato qᷓ; de aliquo tꝑali.li.iiij.diſt.xvj. Contritõis doloꝛ ex gaudio ſibi ꝑmixto intendit mit tigatur.li.iiij.di.xxj.ʒp. HW Contritionis doloꝛ q;uis ſit de eo quod eſt recupe/ rabile ſcʒ amimmone dei.tñ non eſt minoꝛ eo qui eſt de re irrecuꝑabili ſcʒ amiſſiõe filij li.iiij.di.xvj.. Contritionis doloꝛ qua conditione ſufficit ad culpe Contritiõis in doloꝛe an poſſibile ſit cadere exceſſuʒ li. iiij. diſt. xvj.q.ij.d. Re.d. Contritõis doloꝛem vᷣm ꝙ eſt viſplicẽtia eẽ poſſe ni⸗ mium ſi que rationes ſonare vident᷑ quõ ſunt ſol/ uende li.iiij.diſt.xvj.o.et per tofraſi. Contritio an ſit motug inſtantaneus vel ſucceſſiuꝰ. j. diſt. xvj. q.j. e. R. 44. 2ðð Contritio q;uis habeat partem et partem tamen nðõ inducitur ſucceſſiue li.iiij.diſt.xvj.5. Contritio q;uis habeat diſpoſitionẽ contrariã in ma teria tñ non inducitur ſucceſſiue li.iiij.diſ.xvj.ꝗ2. Contritio bominis an debeat ſemper durare.lib.iiij. di. xvj. q.ij.f. R.48. MRMß Contritionem non opoꝛtet ſemper eſſe in actu ſ̃ i ba bitu libꝛo. iiij.diſt.xvj. 9. Ad idem. v ꝛ· Contritionis in doloꝛe non opoꝛtet ſemper illud pꝛo quo quis doleęt eſſe pꝛeſens li.iiij.diſt.xvj.õo Cõtritio ᷣm quã acceptionẽ medicine dicitur medi- cina li.iiij. diſt.xvj. iIlJJ. . Contritio an poſſit intendi li.iiij.diſt.xvj.q.j.s.Re. ð Cõtritio quõ pᷣt intẽdi ⁊ nõ intẽdi.li.iiij.diſt.xvj.s q. Contritio non eſt infinita ſed coniuncta virtuti cuiꝰ operatio eſt infinita.li.iiij.diſ.xvj.S S. èò „ ontritionis doloꝛ ad quid habet oppoſitionẽ li.iij Contritio an intendat᷑ ᷣm intenſionẽ doloꝛis an gra tie an li.ar.an a gratia li.iiij.diſt.xvj.s⁊⸗. Contritione an plus vel intenſius opoꝛteat conteri de vno pctõ qᷓ de alio li.iiij.di.xvj.q.ij.h.Re.S. Contritionem non opoꝛtet in omnibus eſſe equale⸗ qᷓ;uis offenſam et damnũ que reſpicit ſint equalia reſpectu boni infiniti li.iiij. diſt. xvj. Ss9p. Contritio quomodo in ſua ꝑuitate ⁊ magnitudie ne ceffario habet oꝛdinem li.iiij.diſt.xvj. õo=o. Conteri an teneat᷑ homo de peccatis ſcienter cõmiſ⸗ ſis et poſtmodũ oblitis li.iiij.diſ.xvj.q.ij.m.Re.Sʒ. Conterendum eſſe in ſpeciali de pctis ſcienter cõmiſ- ſis ⁊ poſtmodum oblitis ſi que ratõnes ſonare vi dentur quomodo ſunt ſoluẽde li.iiij.diſt.xvj.S4. et per totunn. Contritio quõ ẽ neceſſaria ad ſalutẽ.li.iiij.di.xvij.29 Contritio et confeſſio differenter delent culpam lib. iiij. di. xvij. 7·. H Contritioncʒ an neceſſario precedat culpe expulſio lio.iiij. diſt. xvij.q.ij. f. E. yü8s. Contritio et motus li.ar.quð ſunt ſimul tꝑe li.iiij.di. Contritionem ſiue impij iuſtificatõem an neceſſario precedat attritio.li.iiij.dilt.xvij.q.iij.g.Re.cj. Conterens et nibil cogitans de confeſſione qñ excu⸗ ſatur li.ij. diſt. xvij. . Contritio et ſatiſfactio aliter reſpiciunt pniam ꝙᷓ cõ⸗ feſſio libꝛo.iiij.diſt.xvij. so9. Contritio duo reſpicit ⁊ rõne cuiꝰpᷣcedit confeſſionẽ DM r d 232 li.iiij. diſt. xvij.ꝰ4. De ↄtritõne vide plura vbiim Pij iuſtificꝛaioo. ¶ Lontinentiag Cotinere nõ poſſe niſi de?et quõ intelligit᷑ lib. iij. di⸗ ſtin. xxxiij.ↄS 8. ò Continẽtia tpel gis nature inſtitute ⁊ etiã coꝛrupte nõ fuit ꝑfectiꝰ q́; nubere li.iij.di.xxvj.l5. Continentia dupliciter vouet ⁊ vm quem modũu pt eaʒ alter ↄiugum voueꝛe li.iiij. diſt. xxxij.. Continere an poſſit vir per votũ poſt carnalẽ copu/ lam vxoꝛe ne lente li. in. di. xxxiij.q.j·a. Ge.s. Continere oino poſſe virũ vxoꝛe nolete ſi que roõnes videntur ꝓbare quomõ ſunt diſſolnẽde li.iiij.diſ. rxxxij.2.et per totuunn. Continere an poſſit vir ante carnalẽ ↄmixtionẽ vxo re nolente li.iiij.di.xxxij.q.ij.b.Re.lr3. Cõtinere poſſe virũ añ carnalẽ ↄmixtionẽ vxoꝛe no/ ẽte dũ tñ ꝑ duos mẽſes deliberauerit vłl citra nec manifeſtauit ſe mũdo moꝛtuũ ꝑ religionis ingreſ/ ſum ſi que rões ꝓbare vident quõ ſunt diſſoluen ee li.iiij. diſt. xxxij.14. et per totum. Cõtinẽtia eſt duplex ⁊ q̃ ſit nobilioꝛ li.iiij.di.xxxiij.x. Cõtinẽtia vᷣginalis tria dicit li.iiij.diſti.xxxiij.?ꝛ 7. Continentia vouentes in pᷣuato qñ peccãt moꝛta ſit matrimoniũ cõtrabendo.li.iiij.diſt.xxxviij..7q. Continentia aliter eſt apud fideles aliter apud infi- deles libꝛo.iiij.diſt.xxxix.⁊6. S Contingere Contingentia eſt duplex et q eſt in voluu te diuina et q̃ non libꝛo.j. diſtin.xlv..4. Contingens non eſſe cauſam neceſſarij quomodo in telligitur. li.iij. diſt. xj. 5. et.v . . Coutingens eſt duplex et õm quẽ modũ ↄtingensẽ cauſa neceſſarij li.iij.di.xj.ĩ2. Cotingens ven pt alicui rei ſubeſſe etiã ptingens falſum bhʒ inſtantiã. li.iij.di.xxiiij.7. . Contingens an poſſit eſſe oppoſituzʒ alicuius articu/ lilibꝛo. iij. diſt. xxiiij. . di (Lontradicere Contradictio ſumma oppoſitio quõ intelligitur li⸗ bꝛo.) . diſt. iiiſ. ĩ 3. Contradictio nõ eſt niſi accipiatur negatio reſpectu totius copulati libꝛo.j.diſt.iiij.ꝛ⸗ ꝰTxꝰ. Contradictio quõ ſumi debet per negatõem lege di⸗ uiſionis li.iij. diſt. v. ¶7. (Wontraria Contrarioꝝ vrias eſſe cãs quõ itelligit᷑ li.ij.diſ.j.⁊5. Contraria alio mõ ſe hñt in coꝛꝑis ↄpoſitõne ſᷣm ſta tum nature inſtitute et alit᷑ ̃m ſtatũ nature lapſe. libꝛo.ij.diſtin.xix.⁊3. Contraria duo ſimul vni rei ineſſe nõ poſſe bʒ inſtã/ tiã in bono et malo aucte aug.li. ij. di. xxxiiij.q.ij.e Cõtraria Srijs curari quõ intelligit᷑.li.iij.di.xv.⸗ Coõtrariũ hr̃e vel ſuꝑiꝰ eſt duplr.ſ.ꝑ ſe ⁊ ꝑ accidẽs et quõ aliud riet᷑ aie xpi li.iij. diſt.xvj.i9. Contumax quis ſit libꝛo. iij. diſtin. (Konnuenire Conuer ſio ſimplex alicuiꝰ ppoſi Coꝛona clericalł an ſit ſacrm li.iiij.diſt.xxii lie. iiij.diſt.xxiiij.q.iij.c.Re.ĩõ. Coꝛpoꝛee res due plus ſunt q vna Conueniẽtia eſt aut nius nature pticipationẽ aut compatõem pᷣma facit cõitatẽ vniuocatõnis ſcda coõitatem analogie ſiue ꝓpoꝛtõnis li.j. diſt. j. 32. Cõuenire vni ſoli ẽ tripliciteꝛ et quod hoꝝ tollit plu⸗ ralitatem li.j.diſt.iiij.?⸗ꝛ 7. Conuenientia eſt dupiex ſcʒ eſſentialis et oꝛiginalis. 2 nexus vtroq; mõ põt dici li. j. diſt. x.õ91. Conueniẽtia oꝛiginis vꝛ duplir li.j.diſt.x.ↄ J. Conuenientia put vꝛ ᷓ diſtantia reꝑit᷑ in triplici dif ferentia et quõ finita eſt diſtantia creati ad increa tum libꝛo.iij.diſtin.xiiij.?2 ꝛ2. òèôòM Conueniẽtia in vna natura nõ pᷣdicant᷑ de ſe ita mu⸗ cuo ſicut illa qᷓ ↄcurrũt in vnã ꝑſonã li.iij.di.vij.s Conuertuntur allqua magis in coꝛpus xpᷣi qᷓ in coꝛ⸗ pus nõ ſine cauſa li.ij.diſt.ij.S29. Conuerſio eſt duplex ⁊. quã potuerunt babere ange li libꝛo.ij.diſt.v.2. Cõuerſio oꝛit᷑ a triplici pᷣncipio ſicut dilectio li. ij. di. Conuerſio ad deum quomõ purgat illu· v. 11. minat et perficit li.ij. di.xxiiij.õnr. nuerſio ſi itionis quid requirat libꝛoeiij. diſt.xxij.? 2. ¶Conuinificari — Conuificati ſumus in x5p̃o cum xpo per ppᷣm et vᷣn xpᷣm li.iij.in ꝓlogo.2. Coopari aliquid alicui in bonũ pᷣt eẽ triplicitli.j.di. Coopꝑare alij eſt dupłr ⁊ quõ coopat᷑ bo⸗ xlvj. 5. mo ppo in baptiſando.li.iiij.di.v.? 7. 9 r éHi*⁸ Cdꝛdis inf luentia quõ eſt ge diſtin. xiij. rr. oꝛ dupir ↄpungit li.iiij.diſt.xvj.. · Coꝛ quarc et ad quẽ terminũ conterit᷑ e. liet di.6. (CEODR?S Coꝛee ludus fit malꝰ ex cã qᷓdruplici li.iii.di.xx).i. Woꝛigig nti xp̃i quid li. iij. di. xxij. 3 Coꝛnelij fides qualis fuit libꝛo. iij. di. xxiiij.27. Uadꝛong i a. in b. Coꝛonam clericalẽ eſſe ſacrm ſi qᷓ rones ꝓbare vidẽ/ tur quõ ſunt diſſoluẽde li.iiij.di.xxiiij.li.⁊ ꝑ totu. Coꝛone in ſuſceptione an fiat abrenunciatio tꝑalius 171713 uõ intelligit lib. IJ. diſt. xix. 55. ôM oꝛꝑe indigere pt eſſe dupłr li.ij. diſt. viij. ꝛl0. Coꝛpus humanũ quando educitur ex rõnibꝰſemina libus li. ij. diſt. viij. ꝛ5. .— Coꝛpus et ſi nõ ſublimet᷑ ad dignitatẽ ſpũs locani tñ põt cũ angelicis ſpiritibꝰ li.ij.di.ix.· Coꝛpa celeſtia quõ calefaciũt li.ij.di.xiiij.ii.et.ĩ ꝛʒ. Coꝛpoꝛa oꝛnantia celum quare focta ſunt de ſola na Delittera aitglc tura celi et coꝛpoꝛa oꝛnantia terram non ſunt fa do intelligitur li iiij.di. xlir. v7—. ie cta ex materia terre li.ij.diſt.xv.8. Coꝛpoꝛe in gloꝛioſo quõ miſcent᷑ elementa libꝛo. liij. ſdrtlen Coꝛpus ade an conſtitutuʒ fuerit de natura pure ele diſtin. xlix.S57. Hl M mentari an ſimul cũ natura elementaria ei?con- Coꝛpa gloꝛioſa quõ habent coloꝛẽ li. iiij. diſt. xlix. y8. ſtten ſtitutionẽ cõcurrerit natura celeſtis li.ij. diſt. xvij. Coꝛpa gloꝛioſa an ſint paſſibilia paſſione veniete ab in q. ij. e. Pe. 56. et. 3. . JMMM FErrinſeco ſicut igne vł cultello. li. iiij. di. xlix. q.ij.O ſn Coꝛꝑalia ⁊ ſi ſint ex aliquo vno tñ ꝗꝓpter hoc ſpus ra 2292 rM) intiis tionalis non fiũt ex deo li. ij. diſt. xvij. 14. Coꝛpus gloꝛioſum quõ et a quo non poteſt pati pro Geni An Coꝛpꝰ ade an produci debuerit de natura pure celo batur per pulcerrima ſimilitudinem libꝛo.iiij. diſ. ſti libꝛo. ij. diſt. xvij. q.8dddd. klirx. 60. . HWM MMW Nedſeinen Coꝛꝑa quõ dicunt᷑ btificari mediãte aia rõnali.libꝛo Coꝛꝑa gloꝛioſa an date claritatis ſint peruia an colo lüri ij. diſtin. xvij. 41. . . rata an luminoſa libꝛo.iiij.di.xlix.q.j.p.ſʒ. 61. ct p Coꝛpus ade an conſtitutum ſit ex elemẽtis in cõple, tcotum. . ⸗ „ rione ⁊ opoſitõe equalili.ij.oi xvij.. ii. f. Re. . Coꝛpa gloꝛioſa an poſſint daritatẽ ſuꝗ ſm imperiuʒ Gpßinen Coꝛpus quõ dẽ moꝛtuũ ꝓpter pctm̃ li.ij.di.xix. . anime oculis noſtris occultare li. llij. di. xlix. q. ij. q. Coꝛpus ade an diſſolui potuiſſet ſi ipſe non peccaſſ⸗ oꝛpꝰ gloꝛioſuʒ nõ poſſe claritatẽ ſuã ocu· Pe. 64. bhaem libꝛo.ij. diſt. xix. R.ꝛn. , . lis nr̃is occultare ſiqᷓ rões vident᷑ ꝓbare quomo Coꝛpus bhois quare nõ fuit in pᷣmo ſtatu diſſolubile ſunt diſſoluende li.iiij.di. xlix. 5. et per totů. thiegiglie ſicut in ſcdᷣo libꝛo.ij.diſt.xix.2ʒ.Ad idem.2 4. Coꝛpus gloꝛioſum an dote ſubtilitatis in ſuo motu l Coꝛpi chriſti myſtico quare non eſt tantus bonoꝛ ex⸗ poſſit penetrare om̃e aliud coꝛpus non gloꝛioſuz hibendus quantꝰ on rei vero li.iij. diſt. ix. 4. li.iij. diſtin. xlix. q.j.r. Re. W8. RZZ Coꝛpꝰ⁊ aia in vnione qua ſilius dei aſſumpſit hbuma Coꝛpa naturalia duo quare non pñſt eſie ſimul in eo⸗ nã natura hũt ratiõnẽ vniꝰ extremi li.iij.di. xxj.ĩls gem loco li.iiij.diſt.xlix.o. 4 Coꝛpus ꝓprium diligere non precipitur triplici rõe. Ha gloꝛioſa nõ bre dotẽ penetrabilitatis ſi q̃ rõ⸗ A li.iij. diſtin. xxviij... . sl nes vident᷑ ꝓbare quõ ſunt diſſoluẽde libꝛo.iiij.di rpiti Coꝛpus coꝛruptibile quõ eſt ex charitate dilig bile li ſtin. xlix. 7 o. et per totum. . bro.iij. diſt. xxviij. 1. et. zZz. . Coꝛpus gloſum an dote ſubtilitatis ſit palpabile ta Coꝛpis dignioꝛ ps qᷓ ſit 2 qᷓ rõe li.iiij.diſt. vij. 4 „ ctu a non gloꝛioſo li. inij. diſt. xlix. q. ij. . Pe. 7. Coꝛpus chriſti verũ et myſticũ qua ſilitudine adinui Coꝛpus gloꝛioſum eſſe Rbalpabite ſi que ratiões ⁊ Encllͤi cem ↄpantur.libꝛo.iiij.diſ.viij.,ꝛs. auctes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende li. iiij. o Coꝛpus chriſti verũ quõ hʒ aptitudinẽ ad repᷣentan diſt. xlix. S.et per totum. „. dum li.iiij. diſt. viij. co. . aie Toià gloꝛoſa ofmia an habeant dotem agllitatis li Coꝛpus xpᷣi myſticum qua rõeẽ res ſacri euchariſtie dbpo.iiij.diſt.xlix.q.j.t.Re.SDi. li.iiij. diſtin. viij. 1. Coꝛpa gloꝛioſa non br̃e dotem agilitatis ſi qᷓ ratio/ zattli Coꝛpis myſtici vnio pᷣt eſſe duph lib. iij. diſt. viij. 2 nes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſioluende libꝛo. iiij. Coꝛpis chriſti exiſtentia in ſacro altaris an ſit ſupra diſt. xlix. S2. et per totum. intellectum viatoꝛis li. iiij. diſt. x. q.j·K. Re. 57. Coꝛpus gloꝛloſuz an dote agilitatis inclinet᷑ ad om/ telti Coꝛꝑis illius exiſtentia quare dicit᷑ eſſe ſupra intelle ne diſerenti poſitõis.an ad aliquẽ locũ determi⸗ ctum li.iiij.diſt.x.8S. Ms natũᷣ libꝛo. iiij. diſt. xlix. q.ij. v. Be. S. Coꝛpis xpᷣi ſacrm q̃re tractat᷑ diſputando li.iiij.di.x. Co:pus gloꝛioſum non poſſe ſe mouere ad omnem üü iI Coꝛꝑis chriſti exiſtentia ſub ſacr̃o an ſit ſupra 2 ſiitum ſi que rõnes vident᷑ ꝓbare quõ ſunt diſſol⸗ “ C ſenſit 3 nenſis õ .e votn uende li.iiij.diſt.xlix.S9.et per totum. oꝛꝑalis immũdicia quadruplex eſt et ꝓpter qu Soroertie i ab encbanſti ſacro abſtinendũ li.iiij.di.xij.83 7. Koꝛrectio Coꝛꝑalem mundiciã deum diligere quõ intelligitur. Coꝛrectoꝛ liber quis dicat li.j.in ꝓlogo.ꝛss. libꝛo. iiij. diſt. xij. 92. . CLorꝛrigendi moqus ⁊ in ſpiritualibus ⁊ in coꝛpalibꝰ niirn. Coꝛpus non poſſe coꝛrumpi niſt prius aio coꝛrupto duplex eſt li.iiij. diſt. xviij. 52. ðè quõ intelligitur li. iiij. diſt. xxxiij. . LCLCLorrectio eſt duplex ſcz per modũ increpatõnis? ad i Coꝛpoꝛa ſanertelcſti an remunerabunkt li.iiij. diſt. monitonis li. liij. dift. xix. 4. nii,0,. lviij.q.j.e.NRe.22. ÜU.⸗⸗ OꝛrriuIt Di nneic- Corda ſunceleſia pire quõ itelligit᷑ li.iiij.di. xlviij.23 4 Muptibile Sutotnen Coꝛꝑa ſuperceleſtia quõ remũerabunt᷑ cũ nõ habe⸗ Coꝛruptibile de neceffitate coꝛrũpi quomodo intel/ atin ant volũtatem li.iiij.diſt. xlviij.24. ligitur li. ij. diſt. xix. 22. Coꝛꝑa ſuperceleſtia quare remũerabunt᷑ cũ nibil fa⸗ Coꝛuptio integritatis tria dicit li. ij. diſt. xx. 22. ciant ex charitate nec cuʒ laboꝛe li.iiij.di.xlviij.25. Coꝛruptibili rei qñ debet dari virtus propagandi li. bH Coꝛpa ſupceleſtia quare nõ remunerabunt᷑ in calo⸗ ij. diſt. xxvj.29. — udgb. re ſicut in luce et ſplendoꝛe li.iiij.di.xlviij.26. Coꝛruptibile qñ ſeneſcit in tpe li.ij.diſt. xxvj.ʒ8o. Coꝛruptibile et incoꝛruptibile variare eſſentiaʒ quo modo intelligitur.li. ij. diſt. xxvij. 28. Coꝛruptio quãvidemus in bumana natura an inſit ci ex ſue conditõnis pᷣmoꝛdio an ex pcti merito li. ijj.diſt. xxvſ. q.j.a. Ry. z. Coꝛpꝑa ſi noereeleſtia an quietabunt᷑ libꝛo.iiij.diſtin. n⸗ xlvii qi. fg. v77. rſen Coꝛpa celeſtia non quietari poſt iudicium ſi que rõ/ ,¹ nes probare videntur quõ ſunt diſſoluende libꝛo iolnn iiij. diſt. xlvij. 28. et per totum. / 4 Coꝛꝑa gloꝛioſa an ſint paſſibilia paſſione veniente Coꝛrupto minus nobili et tranſtnutabili non coꝛrũ⸗ iine ab intrinſeco li.iiij.di xlix.q.j.n. Re. ðʒ pi magis nobile et ppetuñ quò intelligit.libꝛo.ij. ren Coꝛpus nobilioꝛis cõpicxionis facilius pati quomo diſt. xxx.15. 8 9 5 Coꝛruptio qua ratione viget in generatiua. libꝛo.ij. diſtin. xxxj.I6. ““” . Coꝛruptionẽ maioꝛem eſſe in effectu qᷓ in cauſa du/⸗ pliciter fallit libꝛo.ij.diſt.xxxj. i. Coꝛruptionẽ eſſe tanto peioꝛẽ quãto melioꝛ eſt natu ra quomõ intelligitur li.ij.diſt.xxxiij.ð. Coꝛruptio duo dicit ſcʒ ageꝛe et deficere et rõne cuiꝰ malum coꝛrumpit li.ij.diſt.xxxvx.ii.“ Coꝛruptio nature que fit per pctĩ duplicuter conſi/ deratur ct quõ tenet ratõem pene et dicitur eſſe a deo libꝛo. ij. diſt. xxxvj.⁊2. . Coꝛruptio in pctõ poteſt eſſe maioꝛ dupliciter.libꝛo ij. diſt. xliij. 25. èM Coꝛruptionẽ ad alterius non coꝛrumpi qð nõ com/ patitur ad alterius paſſionẽ quomodo intelligit᷑. libꝛo.iij.diſt.xvj.⁊2⁊8. . Coꝛruptio eſt duplex et que tollit potentiã cõficien/ di a pane et vino li.iiij.diſt.xj.o. Coꝛruptio quare non impedit conſecratõem viri ſi/ cut mulieris libꝛo.iiij.diſ.xxv.. Coꝛruptio eſt duplex et ᷣm quã poſſibile eſt ideʒ nu mero reꝑari ſᷣm Elige opinionẽé. li.iiij.diſ.xliij.23. Coꝛruptio dẽ dupir ⁊ vᷣm quẽ modũ dãnatoꝝ coꝛpo ra pñt coꝛrũpi et non li.iiij.di.xliiij.ot. Coſta dupliciter põt conſiderari.li.j. diſt. xviij.ꝛ7 Kregre Creatoꝛ quomõ itelligitur eternꝰ ex ꝑpetuitate crea turarum li.j.diſt.iij.ĩ.ſcdo. Creatoꝛ quomodo intelligitur ompᷣs ex magnitudi⸗ ne creaturarum Sbidem. Creari aliquid ab eterno quõ eſt non tm̃ impoffibile H̃ ⁊ non intelligibile li.j.diſt.ix.ĩ 2. Creatio quare non reperitur in dininis ſed ꝓceſio ⁊ generatio libꝛo.j.diſtin.xiij.ĩ0. Ereatoꝛ et creatura quõ cõicant in verbo libꝛo.j.diſ. xxvij.3ʒ 3. L Creatoꝛ dñs ⁊c̃.differenter dicunt relationẽ circa de/ unm et creaturam li.j.diſt.xxx.tvOõ6. Crcatio quõ dicit cauſalitatem in deo li.j.diſ.xxx.i8. Creatoꝛ quõ ita dicitur relatiuc vt tñ eſſentiam non ſignificet libꝛo.j.diſt.xxxv.X. cCreatio quõ fuit ab eterno in deo li.j.diſ.xxxvj.I5. Creatoꝛi et creature quõ nibil eſt commune libꝛo.ſ. diſt. xxxix. 25. Creatio mundi a triplici erroꝛe tuetur libꝛo.ij.di.j.2. Creatio paſſio vel creari quid vł in quo ſit libꝛo.ij.di 7 ſtin. j. 12. Creationis actus non intendit oꝛdinẽ nobilitatis et ignobilitatis in creatura li.ij. di.j.ĩ3. Creatio A dicat mutatõnem aliquã libꝛo.ij.diſtin.j. q.j.e. Pe. 5. Creando quõ deus manet immobilis lib.ij.diſ.j.ʒo. Creatio quomodo eſt mutatio li.ij.diſt.j. . Crare nõ poteſt deus ſine mutatione creature qᷓ;uis oe Frerart ſine mutatione perſone genite lib. y. 1 . 4 1. Creatio et generatio differenter ſunt ab eadẽ poten/ tia Ibicheem. Creatio an dicat medium inter creatoꝛem et creatu⸗ ram li.ij. diſt. j. q. ij. f. = Creatio ſᷣm quẽ modũ dicit relatõem. li.ij.diſt.j.x2. Creatio et generatio differunt li.ij. diſt.j. c3. * * Creatio quare poteſt in multa cum generati Creatio ex quo conſtat libꝛo.ij.diſt.ſ. .4. Creatio ratione cuius tranſit.li.ij.di.j. c. lo et ſpi⸗ ratio tĩ poſſit in vnum li.ij.diſt.j.S⁊=. Creare et facere quõ differunt li.ij.diſt.j.c. Creata fuerunt primo quatuoꝛ que et quare libꝛo.ij. Ddiſtin. ij.ꝛ? 9. Creationem rerum deus ſolus operatur ſicut iuſtifi⸗ cationẽ mentium libꝛo.ij.diſt.vij.5o. Creatoꝛ an inducat omnẽ foꝛmam an agẽs particu⸗ lare poſſit aliquã inducere li.ij.di.vij.q.j.R.Re.ꝰ⸗. Creata ſunt omnia ſimul ſed non facta libꝛo. ij.diſt. xij. 14. Creare equiuoce ſumitur in ſcriptura li.ij.diſ.xij.28. Creatoꝛis voluntatem eſſe neceſitateʒ quomodo in telligitur libꝛo.ij.diſtin.xvij.i. Creaſie deum maſculum et feminã quomodo intel⸗ ligitur li.ij.diſt.xviij.. Creationis et incarnatõnis opus differenter ſe hñt. li. iij. diſt. ]. l1 . Creatio que facit aliquẽ dici filium li.iij.diſt.x.⁊. Creatio non impedit q̃n poſſumꝰ eſſe filij dei adop/ tiui ſed eterna generatio impedit ꝙ criſtus ſit fili us adoptiuus libꝛo.iij.diſt.x.ꝛ . ceptio.. j. d ſt. xj. 25. Creatum non excedere aliud creatum eiuſdem gene reatio quare non magis repugnat pſone xpᷣi q; cõ⸗/ ris in infinitum quomõ intelligit᷑ li.iij.di.xiiij. ¶l. (Kreatura Creature quõ hʒ vnitatem ſpẽm ⁊ oꝛdinẽ velvt An/ uſti. enumerat modũ oꝛdinem et ſpẽm libꝛo.j.di Creatura tripliciter conſiderant᷑ et ſᷣm om̃s bos mo dos contingit reperiri trinitatem dupliciter libꝛo j.diſt. iij. ̊.ſco. CLreatura dupliciter cognoſcitur et m quẽ modũ co gnoſcendi eſt cognitio creature via in erroꝛem lib. j. diſt. iij. 15. Creatura et creatoꝛ qui atura et d babent commune. libꝛo.j. diſtin. iij. 14. Creature quomodo ſunt inferioꝛes homine ⁊ medie ad cognoſcendum deum li.j.diſt.iij.21. Creatura quomodo poteſt intelligi non intellecta ꝑ⸗ ſona filij. libꝛo. . diſt. vij. 26. H Creaturis aliquibus quare conuenit incoꝛruptibili/ tas libꝛo ſ. diſt. viij. 36. Creature quomõ ineſt vertibilitas et inuertibilitas. libꝛo. j. diſt. viij. 3 7. et. 38. Creature eſt aliqͥd naturale dupliciter li.j.di.viij.38. Creature conſiderantur ſcᷣm triplicem diſferentiam libꝛo. j.diſt. viij. S4. . Creatura et filius quomodo ſunt plura li.j.di.xx.9. Creature pꝛoductio quomodo eſt neceffaria quomõ voluntaria libꝛo.j.diſt.xxvij.ð 6. Creatura vna an poſſit dici vnum cum alia creatura libꝛo.j.diſt. xxxj.q.ij.h.R. .p. Creatura quomodo eſt in creatoꝛe.vel creatura quo modo eſt in deo creatrix cſſentia li.j.di.xxxvj.4. Cra tura quoemodo eſt in deo ſcᷣm eſſe mutabile.li. 1 diſt. xxxvj. 14. Creature quare non ſunt ſimul pꝛoducte quantũ ad elſſe ſingulare libꝛo.j.diſt.xlij.. Creatura aliter eſt reſpectu dei qꝙᷓ; oppoſituʒ reſpectu oppoſiti libꝛo.j.diſt.xlij.26. Cen lule genci idlt⸗ ſeatun auut Cestut Crentn duoh Deni tel ſeuu ſoco mii⸗ ſrenen fo Cen iſe cen Ceat ii Centu ſbbꝛo Centu voli D o Rj Ccgtn Non diſi Caatr dner rad 60 Oe ſ Cent noe Crur t Ceze ſes Ce Cre⸗ te Cen diſk Creat co wün haſ Neldei⸗ ſarittf⸗ ſecn Wrocon mloit⸗ aneeſchie. dit, gdin ninstt ſ leſiicd⸗ chren, 1lb gbosno anthe⸗ imdi0 momh e. bo⸗ Nerncte ltang wotb⸗ mbiis fomnmam 1 oro cuN mg 14, nil min es De littera Creatura quare non eſt capax potentie creandi vbi nulla eſt reſiſtentia cũ tamen ſit capax potentie fa ciendi aliquid ex contrarijs vbi eſt reſi iſtentia lib. ij. diſt. .32. Creaturã creari quõ intelligitur li.ij.diſt.j. 2. Creatura rationalis quare facta ſit li.ij.di.j.g.b. Creatura quare dicit᷑ fismentum li.ij.diſt.iij.2. Creatura ratõnalis in duplici differentia facta eſt in duobus locis li.ij.diſt.vij.2. Treature duratio maioꝛ non venit ex maioꝛi nobili- tate libꝛo.ij.diſt.xix.S. HS Creaturam rationales non poſſe ſine diuino adiuto rio conſeruari quo ſenſu dixerit Augꝰ.libꝛo.ij.diſ. xxiiij.i. Creatura ſi ſibi relinqueretur an coꝛrumperetur lib. ij. diſtin. xxxvij. 20. Creatura tonalis non babet niſi duplicem modum eſfendi ſed oẽs alie creature a ſpirituali bñt tripli cem li.ij.diſtin.xiij.8. Creaturam diſtare in infinitum a deo quõ intelligit li. ij. diſt. xxj.I 4. D Creatura rationalis triplici oꝛdine confoꝛmatur deo libꝛo. ij. diſt. xvj. 28. Creatura pura an potucrit ſatiſfacere ꝓ genere bña no li. ij. diſt. xx.q.iij.c.NRe.22. Creatura comꝑatur ad creatoꝛem dupliciter et q̃ cõ daeio reſpicit tres perſonas que ⁊ vnam. libꝛo.iij. diſt. j. 15. Creatura rationalis an ſit magis congrua ad vnio/ nem cũñ natura diuina qᷓ totũ vniuerſum libꝛo.iij. diſtin. ij. q.j. a. R. S. Creaturã rationalem non eſſe magis idoneã ad vni onem cũ diuina natura qᷓ; totuʒ vniuerſum ſi que ratönes probare videntur quomodo ſunt ſoluen de libꝛo.iij.diſt.ij.ꝰ.et per totum. ⸗. Creaturam diſtare a creatoꝛc in infinitum quõ intel ligitur li.iij. diſt. ij. 10. . . Ercaturam vinentem eſſe nobilioꝛem non viuente q̊ᷓ modo intelligitur li.iij.di.ix. 5. . . Creaturam in nullo equalem eſſe creatoꝛi quõ intel⸗ ligitur libꝛo. iij. diſt. xiiij.l. H Creatura pura quarc potuit genus bu re et nõ reꝑare.li.iij.diſt.xx.25. et. ⁊. Y“ ocẽs bene potuiſſet dyabolũ vin/ Creatura pura innoceè otuiſſet cere ſed non deo ſatiſfacere li. iij. di. xx. 25. Creature irrationales quõ ſunt diligende ex charita te libꝛo.iij. diſt. xxviij.9.et. 10. ct. pAQ v ſe ei; Creaturas irrationales quomodo diligit deus. li.iij. diſtin. xxviij. 11. . Creature ad deum duplex eſt cõpatio vna in excun⸗ do alio in redeũdo prima eſt oim alia dũtaxat ho⸗ minum li.iiij. diſt. xliij. 42. dur manũ infice⸗ Credibile differenter eſt obiectum veritatis et ſcien⸗ tie libꝛo. j. In ꝓlogo. 9. Credibile quo eſt ſup ratõem li.j. In ꝓlogo. 12. Eredentium genera duo ſunt et cui vtilis eſt viſiblis miſſio ſpũffancti li.j.diſt. xxj.i5. ,⸗— Credere in deum credere deo et credere den differũt. li. ii diſt. xxiij. . Credere ſine ratione eſſe vitupꝑabile quomodo intel- Aigitur li.ij. diſt. xxii. 5353. Credere debetur auẽti quõ itelligit᷑ i.iij.di.xxij. . Credere non viſa quõ ceſt laudabile li. iij. di. xxiiij.i. Credere quod quis videt quõ non eſt difficile necvo luntarium li.iij.diſt.xxiiij.⁊. Credere quid ⁊ quantũ teneant᷑ ſimplices qui pceſſe runt xpᷣi aduentum libꝛo.iij.di.xxv.d. Credere quid et quantũ teneantur ꝓuectõꝛes qui pᷣ/ ceſſerunt aduentum chriſti.li.iij. diſt. xxv.e. Credibilium varia genera lib. iij. diſt. xxiiij. f. Credibilia omnia poſſunt reduci ad articulos in ſim bolo contentos li.iij.diſt.xxv.ꝰ.et..o. Credere implicite quid ſit li. iij. diſt. xxv.2 7. Credibilia multiplicari dupliciter poteſt intelligi. et quomõ fides circa ea pꝛofecerit vel creuerit lib. iij. diſt. xxt v. 35. HWl Credibiia reſpectu cuius dicuntur multiplicata lib. iij. diſt. xxv. 8y 6. H B Credeet manducaſti quomodo intelligitur libꝛo. iiij diſt ix.I. et.2. et di.xij. S84. Ereſcere Creſcte ⁊ multi.⁊c᷑.quo tempoꝛe datum fuit hoc pꝛe ceptum pꝛimis parentibus et quomodo obligat li Crcſcite et multi.⁊c.fuit hoĩm benedictio ⁊ pꝛeceptũ et moꝛale ⁊ ſacramentale li.iiij.di.xxvj.2. ¶Krux Crux non adoꝛatur vt res ſed vt ſignũ li. iij. di. ix. 26. Crux et mater xp̃i reſpectu adoꝛatõnis diſſimiliter ſe habent li. iij. diſt. ixꝛx. Crux et celum et terra reſpectu adoꝛationis diſſimili ter ſe habent li.iij.diſt. ix.. 8. Crux quare ven eratur li.iij. diſt.ix.? 9. Crucis figurationes quot et quando fiunt in miſſa ⁊ quid repꝛeſentent li.iiij.diſt.xij.. XKuius Cuius vſus + eſt iö̃m bonum eſt quomõ intelli gitur li. j. diſt. xlvj. 21. Æpam Culpaʒ expellere eſt vupliciter ? quomo do gratia ex pellit libꝛo. ſ. diſt. xiiij. 25. Culpa ct pena differut li. di. 1. 45. Iterum. 46. Culpã cõſonare nature quo intelligit li. ij. di. vſj. 27. Culpa aliter eſt a diabolo qᷓᷓ gratia a deo libꝛo. ij. diſt. viij. s X£. — B Culpa multiplicatur ergo et gratia non ſequitur lib. ij. diſt. xxvij.15. ,8— Culpa aliter ſe habet ad ſupplicium ꝙᷓ gratia ad pꝛe mium. libꝛo. ij. diſt. xxvij⸗sT.. “ Culpa non poteſt expelli ſine gratia quis ignoꝛantia oſſit expelli ſine gratia li.ij. diſt. xxvin. .. Culpã deteſtari con:ingit dupliciter li.ij. di. xxviij. 37 Culpam non poſſe deleri actu manente quomodo in telligitur libꝛo. ij. diſt. xxxij.-l . Culpa remota debere remoueri penam quomodo in telligitur libꝛo.ij. diſt.xxxij.ĩ6. Culpe vni vnam reſpondere penam quomodo intel ligitur libꝛo. ij. diſt. xxxiij.õs. Culpa quare non reperitur in omnibus in quibꝰ re/ peritur modus ſpecies et oꝛdo.li.ij.diſt.xxxv. . Culpam pꝛecedenteʒ eſſe meritum ſequẽtis reſpectu cuius meriti intelligitur libꝛo.ij. diſt.xxxvj.s8· Culpa an poſſit poni in aliquo ſine pena ſubſequẽte 82 Culpam et — idem fieri quõ intelligitur IA bꝛo. ij. di .. Culpam delere quid ſit li.iiij.diſt.j.ↄʒ.ꝗꝓpe finem. Culpe qlitas et qᷓntitas quõ differunt liiiij. di.xvj.7 Culpe qñ ſunt lacrimis piande ⁊ an ex pᷣcepto vei ex conſilio li.iiij.di.xvj.i. W Culpa aliter recipit veniam in confeſſione aliter ĩ cõ⸗ tritione li.iiij.diſt.xviſſy. Culpam ſolum deum delere quomodo intelligitur.li bꝛo. liij.diſt. xvij. o.et.2 lulpam an expellat gratia quando eſt. an q non ẽ. libꝛo.iiij.diſt.xvij.Iʒ. xxxix.46. . Culpe expulſionẽ an neceſfario precedat gratie infu ſio li.iiij. diſt. xvij.q.j.e.Re.ðo. . Culpe expulſio an neceſſario precedat contritõeʒ li. iiij. diſt. xvij. q.ij. f. P.y 8. S Culpam nullam poſt moꝛtem in purgatoꝛio purga/ ri quõ intelligitur li.iiij.diſ.xxj.ꝛ9. Culpa homis põt poſt moꝛtẽ deleri ſed culpaangeli poſt caſum non li.iiij.diſt.xxj.20. D Culpam remittit dominus ſub quadruplici conditõ ne li. iiij. diſt. xxij.2. Culpa ſequens facit redire petã priꝰ deleta eo q cha ritas viuificat opera prius moꝛtificata.Sol.libꝛo iiij.diſtin.xxij.9. . Culpam redire quia ꝓnitas et defoꝛmitas redeune. Sol.libꝛo.iiij.diſt.xxij.l2. . ¶ Cultus Cultus diuinus quõ dicitur conſiſtere in dilectõe ſa crificij expibitõne et reuerentia.libꝛo.iij.di.ix.i. Cultus latrie an ſit expibendus humanitati ſiue car ni xpᷣi. li.iij. diſt.ix.q.j.a.R.⸗.. Cultꝰlatrie an exhiberi debeat imagini chriſti li.iij.di Cultus latrie an debeat exhiberi marie libꝛo.iij.diſt. vx. q.iij. c. R. 19. . Cultus latrie an ſit expibẽdus cruci chriſti. libꝛo.iij. diſtin. ix.q.iiij.d.Re.24. Cultus latrie an expibẽdus ſit membꝛis chriſti libꝛo iij.diſtin.ix.q.v.e.Re.ʒo. Cultus latrie an poſſit adhiberi cbriſti aduerſario ſi ne peccato li.iij.diſ.ix.q.vj.f. Cultũ latrie poſſe expiberi xpᷣi aduerſario ſine pec cato ſi que rõnes ſonare videntur quõ ſunt intelli gende li.iij.diſt.ix. 2.et per totum. 2 uenit libꝛo.iij.diſt.ix.48. Cultui dei pertinere quicqᷣd fit ad gloꝛiaʒ dei quõ in⸗ telligitur li.iij.diſt.ix.S2. Cultus et latria quõ differunt li.iij.diſt.ix.ʒs. Cultus deo debitus quatuoꝛ nominibus nuncupat᷑. li. iij. diſt. ix. 57. . Cultum deo debitum eſſe charitateʒ et ſapientiã quo modo intelligitur libꝛo.iij.diſt.ix.58. Cultum vnius dei quomodo dictat natura libꝛo.iiij. diſt. xxiiij. ʒ. . Cultus dei accipitur tripliciter et ̃m boc tribus con 7 2 7% diſtin. xxxvij.. Cum ex in difterunt libꝛo. ij. diſt. ij. 2. 1 Cupiditatem veri 2 boni nobis naturalit᷑ eñ⸗ einſer⸗ Cum pᷣpoſitio quomodo dicit aſſociationem libꝛo.. upꝑe diſſolui et eſſe cum xpᷣo contingit ex duplici cã libꝛo. iij. diſtin. xxix.2. . ¶ Curioſa Curioſitatis vicium quid li.ij.diſt. v.. . Curioſam conſiderationem duo faciunt libꝛo.ij. dif. Yy. 14. (Xuſtodire Cuſtodiri meliꝰ qd carnis ẽ quõ intelligit li. qj di.xj. Cuſtodiã qualẽ habuit deus erga homi/⸗ nem libꝛo.ij.diſt. xxiij.iS. Damaſci Amaſci tria ſcelera per penitentiam poſte piari et non quartuz quomodo intelligitur li.iiij. diſt. xviij. r. Damnatõö Damnatione ſua alicui reuelata per poſitionem im/ poſſibilis an ille tenetur eam velle vel non libꝛo.ſj. diſtin. xlviij. 1. . . . . . Damnatio eterna duo reſpicit li. diſt. xl viij. 2. amnatio eterna et moꝛs quomodo eſt a deo. libꝛo ij. diſt. xxxvj.1. Damnare innocentem et nocentem abſoluere quan do eſt impium li.iij. diſt. xx. 6. Q varwrn coꝛpoꝛa an poſſint coꝛrumpi. lib.iiij. diſt.xliiij.ð1. Dãnatos continue afffigi et coꝛrumpi exẽplo demõ/ ſtratur libꝛo.iiij.diſt. xliiij.s5. amnatoꝛum coꝛpoꝛa quomodo erunt paſnibilia li. iiij. diſt. xliiij. e. Damnatoꝝ pene an poſſint minui viò vbi ſuffragiũ Damnatoꝝ pene an mitigentur ppter miſericoꝛdie pietatem li.iiij.diſt.xlvj.q.ij.b.Re.ra. Hamnatos puniẽdo an agat deus miſericoꝛdius cũ vno ẽᷓ cum alio li.iiij.di.xlvj.q.iij.c.Re.4. Damnatum vnum non miſericoꝛdius q;ᷓ alius pnni ri ſi que rationes pꝛobare videntur quomodo ſũt diſſoluende li.iiij.diſt.xlvj. 5. et. 16. et. t. 7. Danato cũvno an dᷣs agat iuſtiꝰ ꝙᷓ cuʒ alio libꝛo.iiij. diſt. xlvj. q.iiij.d.Re. 18. et. ꝛ. Damnatis quomodo remittit deus magis vni qᷓ alij li.iiij.diſt.xlvj.2⁊0. Damnatus cui deus magis remittit an repoꝛtet cõ/ modum de malicia li.iiij.diſt.xlvſ.21. annti an velint ſe peccaſſe libꝛo.iiij.diſtinct.l.q.j a. P. 1 Damnatos ſe velle peccaſſe ſi que rationes videntur pꝛobare quõ ſunt diſſoluende li.iiij.di.l.2.⁊ ꝑ totũ Dam nati an voluntate deliberatiua malint non eſſe q ſic eſſe li.iiij.di.l.q.ij.b.Re.⁊. Damnatos malie ſe ſic eſſe qᷓ omino non eſte ſi que rationes ct auctoꝛitates pꝛobare videntur quomo do ſunt diſſoluende li.iiij.diſt.l.S.et per totuam.g Damnati an mallent omnes eſe damnatos q quoſ dam damnatos et quoſdam beatos libꝛo.iiij. di.l. q.iij.c.Re.12. Damnatis exiſtentibꝰ miſeris aliquos velle eſſe bea- cos. quẽadmocdum babetur de diuite in inferno ſe pulto.ſi que rationes ꝓbare videntur quomõ ſũt diſſolueude li.iiij.diſt.l.iʒ.et per totum. tam quõ intelligitur libꝛo.ij.di.xxviij.ʒ3. + — — . —. witate gtenn e. linenin unlbo ari ckido e boergun taſtlul. lthui n niced um pnocni tolvoii. Pniii ued 4 4/ öficne Agton lornonc⸗ cſeſte murcod ꝗq. j. e. R. 19. De ßppoſitio poteſt impoꝛtare variã babitudinẽ cuʒ Delittera Damnati an ſint in tenebꝛis coꝛpalibꝰ. liiiij.di.l· ſ. d. R.16. et per totum. .R Damnati an ſint in tenebꝛis ſpũalibus lib.iiij. diſt.l. Damnati quõ dicuntur oino excecari et extra deum Damnati nullam habent cognitionem qꝛ affectꝰ? eo⸗ rum nulliꝰbʒ boni amoꝛẽ. Solli.iiij.di.l.21. Damnati quomodo habebunt cognitõem pctõꝝ li. iiij. diſt. l.22. Damnati quomodo aliqua peccata cognoſcent que mogo non cognoſcunt li. iiij. diſt. l. 25. Damnati an patiantur tenebꝛas ſpirituales quãtuʒ dg actũ memoꝛandli li.iiij. diſt.l.q.iij.f. GE.2 55. Damnati an habeant vermẽ materialeʒ ſiue coꝛꝑa/ lem li.iiij. diſt. l.q.j. k. R. 42. Damnatoꝝ vermem eſſe materialem ſiue coꝛpoꝛalẽ ſi que rönes probare videut᷑ quõ ſunt diſſoluẽde. li. iiij. diſt. l. et vlt. 43. et per totum. Sammtl an babeant vermẽ ſpiritualeʒ. libꝛo.iiij. di. Samnatoꝛum vermis an ſit inuariabilis li. iiij. diſt. . q iij. et vlt. m. &. cT. Hainnati ſimiul oim peccatoꝝ memoꝛant᷑ ibidem. SHamnatoꝛum vermis quomodo continue rodit. li. iii. diſt.. 48. NDari nõ oꝛdinat᷑ adeſſe ſed ad babere li.j.di.xiiij.ꝛ0 Satur aliqͥd alicui tripliciter. Et ſᷣm quẽ modũ da⸗ tum eſt in poteſtate accipientis li.j.di. xiiij.21. Dare quõ eſt cõmune trib?ꝰ diſtin. xv.ð. Dare eſt dupliciter et quando eſt eſſentiale et quan⸗ do notionale li.j. diſt. xv.2 4. . Datũ qñ dr relatiue li.j.di.xv.⁊89. Dari plenius eſt dupliciter li N. diſt. xv. 7 ¼. Daturũ participiũ duo impoꝛtat li. j. di. xviij.1 4. Datũ quõ eſt rõ dandi donũ li.j.di. xviij. ꝛ7. Satum dẽ cõicatum tripliciter ⁊ ſm hoc differenter conuenit tribꝰ perſonis li.j.diſt. xviij.ꝛ3. Datum eſt donum viciſſim dicunt aliquid vltra ſe li. j. diſt. xviij. 2. 4. Dati quantitas quomodo facit ad augmentũ gloꝛie li.ij. diſtin. xl. . Dare aliquid ſue meritis reſpectu cuius eſt maioꝛis liberalitatis li.iij.diſt.xxxvij.25. —(Te De prepoſitio multiplices babet ꝓpꝛietates. libꝛo.j. diſt. v. 18. et. 19. et. 20. etꝛr. De et a pᷣpoſitiones differunt li.j.di.v.ĩ9. Se prepoſitio interdũ dicit quid occaſionale non ſp cauſale vel matcriale libꝛo.j.diſt. xlvj.. Se ppoſitio exponitur cauſaliter ibi deus genuit fili um de ſara li. iij. diſt. iiij. 7. dicitur aliquis accipere de aliquo.li.iij.di.xiij.. 4 „ Dehitum eſt dupler et qð hoꝝ cadit in deum li.ſ. diſ. —G ꝓe pᷣn. ponit᷑ et ꝓmiſſio ponatur ex ꝓ miſo. Debitũã honoꝛis eſt quadruplex ⁊ quid per vnũqð/ ſonis in diuinis libꝛo.. d — 77 . — Debiti ratio nec tollit ratões gratuitu nec roõnez me⸗ riti.li.ij.diſt.xxvij. 9 . — — Debitũ eſt duplex ſcz ex charitate et neceſſitate 2 qd diminuit meritum ⁊ quod non lib.iij.diſt. xviij. . Debitum dupliciter ſumitur et quomõ in notificatõ ne ſatiffactionis li.iij. diſt.xx.? 0. Debitum eſt duplex ſcz neceſſitatis et cõgruitatis et quõ debemus aias pꝛo fratribus poneꝛe li. iij. diſt. qʒ debemus li.iiij diſt. xv. S54. Debitum licet poſcenti ſit perſoluendũ.tñ nõ ẽ om̃i die petendũ quõ intelligitur.li.iiij.diſt.xxxij..⁊.õ Debitum reddere an opoꝛteat vnum coniugũ ſi alt fiat leproſus li.iiij.diſt.xxxij.q.j.c.R.r 9. . Debitum non reddere opoꝛtere comugi leproſo ſi qᷓ ratões et auctes ſonare vident᷑ quomodo ſunt diſ ſoluende libꝛo.iiij.di.xxxij.20.et per totum. Debitũ reddere an teneatur quis foꝛnicanti li.iiij.di xxxij.q.ij.d.Re.ꝛ2 35. r1783 Debitum reddi debere foꝛnicãti non foꝛnicant liqᷓ rõnes ꝓbare videntur quõ ſunt diſſoluende libꝛo iiij. diſt. xxxij.2 4.et per totum. Debitum redderc et petere an obligetur mulier tꝑe menſtruoꝛ um li. iiij. diſt. xxxij.q.j.e.N.27. Debitum negare nõ poſſe mulicrem ꝓpter mẽſtrua ſi que rationes ꝓbare videntur quõ ſunt ſoluẽde. li. iiij. diſt. xxxij. 28. et per totum. H Debitum an poſſit licte peti ⁊ ſolui tpe dierum ſolæ V nium. li.iiij. diſt. xxxij.q.ij.f. Re.ð. Debitũ non debere reddi tꝑe dierum ſolenuiũ ſi que rõnes et auẽtes vident᷑ ſonare quomõ ſunt diſſol uende li.iiij. di. xxxij.54.et per totum. „„ uendum li. iiij. diſtin. xxxij.c. Secedere Sebitum non eſt ſemper petendũ licct ſit ſemꝑ ſ. ol⸗ Satus quõ dicit᷑ ſpnſſanctus actu vel aptitudine li. Decedens in ſolo veniali an debeat puniri eternalit libꝛo. ij. diſt. xlij. ¶5. Secimari quadrupliciter dẽ li.ij.di.iij. cK. Decimari an habeat aliquis in parentibus li. iij. dil. iij. q... g. R. Seccimatio fuit actꝰ moꝛał figural et ſacram̃tał.ibid. Secimabatur qnod curabatur quomode intelligit᷑. boc verbum Augꝰ. li. iij. di. iij. .6,18. — — Decimat᷑ alit᷑ gnum alit den? huanũ li.iij. diſ. iij. ¶9: Decimari quare poteſt aliquis in ventre et non cir/ cũcidi nec baptiſari li.iij.diſt.iij.ðo. Decimatio quare ẽ actus figuralis baptil mẽoet cir⸗ cüciſio non li.iij. di. iij. 51. Decimatio prolis quõ fit in ꝑente li.iij.di.iij.S2. Decimas ſi daret pr pape ſimplici ſacerdoti ꝓpterea non eſt maioꝛ dignitas ſacerdotis ſimplicis ꝙᷓ pa/ pe li.iij. diſt. iij. ÜsÄ92. JM ¶Decipere Deceptio et ignoꝛantia diferunt hirdirii 2. . Sccipit᷑ aliqͥs duplr ⁊ adã neutro mõ fuiſſet dece⸗ ptus li.ij. diſt. xxiij.⸗ꝛs. Deceptio quare ſecuta fuit elationem in vtroq; ſech plus in muliere li. ij. viſt. xxiij. 26. ü Deceptio qua mulier primo decepta fuit et ipſe adã tractatur libꝛo.ij.diſt.xxiij.27. et.28 BDefectio deriuatio BDelectationis intenſio an fui Seclinare Declinare a malo dupliciter dicitur. Et qd dẽ ꝙ de⸗ clinare a malo ſemꝑ vitat penam ᷣ̊ nõ ſemper me retur palmã quomodo intelligitur libꝛo.ij. diſtin. Declinare a malo pꝛius eſt ꝙᷓ; facere bonum quomo do intelligitur li.iij. diſt.xxxiiij.i 5. Decoꝛ vniuerſitatis eſt duplex ⁊ quomõ malũ eſt de cõplemento vel decoꝛe vniuerſi.li.j.di.xlvj. 4. protenſio diſferũt li j. di. xviij. y. Deficiendi vel defectus ſunt diuerſi mõi et quis ma gis elongat᷑ a cauſalitate dei.li.ij. diſt. xxxvij. 41. RWe Defoꝛmitas eſt duplex li.ij.di.v.yz. · Defoꝛmitas rõne cuius dicatur et quid ſit.li.ij.diſt. Defoꝛmatio que eſt in voluntate eſt ſola ratio incul/ pandi qᷓ;uis tota imago per pctm̃ defoꝛmetur.lib. ij. diſt. xlſ. 2. ,„ Defoꝛmatio eſt in ꝓhibitõne.ergo infoꝛmatio eſt in prxecepto non ſequit᷑ li.iij.diſt.xxxvij.d7. Defoꝛmitas et ꝓnitas neutra reddit eoð nũero lib. ¶ Degenerare Degenerare eſt triplex libꝛo.j.diſt.xix.ii. Melectari pᷣmoꝝ ꝑentũ.li.ij.diſt.xx.qiij.c. Ne.ĩv 6. Delectatio vnde ꝓuenit libꝛo.ij.diſt.xx..ü8. Delectationis materia non eſt maioꝛ nunc qᷓ fuit in ſtatu innocentie quis homo nũc amplius delecte tur libꝛo.ij.diſt. xx.r9. Delectatio viſus auditus ⁊c.quomõ magis fuiſſetĩ adam qᷓ; in nobis li.ij.diſt.xx.20. Delectationem quomodo precedit ſuggeſtio libꝛo.ij diſt. xxiiij. 69. „· — Delectatõnis ⁊ temptatõis progreſſus quõ fit libꝛo 77 ij. diſt. xxiiij. ?., Ct. . Delectatio que prouenit ex temptatõne quando eſt veniale pctm̃ et qñ moꝛtale.li.ij.di.xxiiij.7 5. Delectatio in veniali peccato quando eſt periculoſa li. ij. diſt. xxiiij. ?76. H Delectatio poteſt dupliciter remoueri ab anima rõ/ nali ⁊ quomõ delectatõ diuinitatis remota fuit in moꝛte ab anima cbriſti.li.iij.diſt.xxj... Delectatio in peccato comꝑatur ad penã dupliciter ct m quam comparationem pene eſt maioꝛ ⁊ ᷣm quã delectatio et ex hoc habetur quõ in punitione damuatoꝛũ ſeruatur ꝓpoꝛtionalitas ſed non ꝓpoꝛ tio li.iiij.diſt.xlvj.i3. ADelere Dleri de libꝛo vite et ſcribi ĩ eo m quẽ tropũ dicitur WWelicie Delicie paradiſi non erat delicie btitucinis ꝑfecte li. ij. diſtin. iiij. . iſſet in emiffione ſemis ¶SDelictum Delictum et peccatum differunt lib.ij. diſt. xlij. e. (Demon Demonum affectio vel voluntas an poſſit rectifiea/ ri libꝛo.ij.diſt.vij.q.j.a.Re.. Demoni quare pꝛefixũ eſt tam modicuz tempus me rendi vt non haberet ſpacium redeundi. libꝛo. ij. Ddiſtin. vij. 2. Demonum voluntas quare non poteſt rectificari li. ij.diſtin. vij.ʒ. et per totum. Demones an habeant male voluntatis continuatio nem li. j. diſtin. vij. q:ij. b. Re. 9. Demonũ timoꝛ non retrabit a malo actu.libꝛo.ij. di Hemones timoꝛe pene non appetunt quod pꝛimo abppetierunt li.ij.diſt.vij. ĩ13. Demones quomodo naturaliter diligunt deuʒ et ta men peccant li.ij.diſtin.vij.i. J Demon poteſt ceſſare ab hoc opere malo vel ab illo ſed non ab omni li.ij. diſt. vij. 1 5H. Demones an habeant male voluntatis intenſioneʒ lio. ij. diſt. vij. q. iij.c. Re.18. ODemonũ inoꝛdinatus motus conuertitur eis in pe/ nam non in demer itum li. ij. diſt. vij. 19. Demon non exit ſimpliciter ſtatũ meriti ſicut bomo moꝛtuus li.ijldiſt. vij.22. Demon tantum ſe auertit ꝙ non amplius potuit.qꝛ angelus tantum ſe conuertit ꝙ amplius nõ potu/ it.non ſequitur.li.ij.diſ.vij.ꝛʒ. Hemon non excuſatur ꝙ non poſſit vitare peccatuʒ libꝛo. ij. diſt. vij. 2 4. Oemon quomodo eſt omnino impoſſibilis ad grati am libꝛ0. ij. diſt. vij. ꝛ2d . Demonibus an tollat libertatis vſum obſtinatio. li. ijj. diſt. vij. q. ij. e. Re. 32. . Demones quomodo amittunt vſum li.ar.libꝛo.ij.di ſtinct. vij. 33. s Demones et frenetici diuerſimode habent vſuʒ fan taſie libꝛo.ij.diſt.vij.ʒ õ. rhemon quare babet liar. et non beſtia libꝛo.ij. diſti. vilj. 57. et. 58 . . Demonibus quo modo manent data in tegra. libꝛo ij. diſtin. vij. 5. „ ” Demones triplici ſcientia vigent et de ſufficientia il- larum libꝛo.ij.diſt.vij. s.et eadem di.æ. . . Demones aliquid ſciunt reuelatione ſupernoꝛũ ſpi/ rituum li.ij. diſt. vij. 47. Demones an poſſint errare vel decipi circa pꝛeſentia libꝛo. ij. diſt. vij. q. . g Re. v- n. Demones quare non ſunt ita pꝛiuati per culpam lu mine cognitionis ſicut bonitate affectionis. libꝛo ij. diſtin. vij. 55. —— Demonibus quomodo dantur bona li.ij di. vij. 57. Demones an habeant obliuionem circa pꝛeterita li. jij. diſt. vij. qij. h. R. 58. Demones an pꝛecognoſcant futura libꝛd.ij.diſti. vij. aq..iij.i.Reo . et per totum. Demones frequenter vera pꝛedicunt quia quadru/ pliciter euentũ futuroꝛũ pꝛeſentiunt li.ij di.vij.s 5 Demon an poſſit inducere veram foꝛmaʒ. libꝛo.ij. di ſtinct. vij. q.ij. l. per totum. . Demonem inducere foꝛmam intelligitur dupliciter ibidem in. Re. ie keotſa⸗ enpls ne lben . tananl. Gnthur bwin osun en api wtong resin in iusdont usnie⸗ an De littera Demones an fecerunt veros ſerpentes de virgis mi niſterio maleficoꝝ li.ij.di.vij.SD ꝛ2. Demones ⁊ ſi videantur facere va miracula tñ non faciunt libꝛo.ij.di.vij.SD o. Demonũ miniſterio an poſſit aliquis vti ſine pecca⸗ to in faciendis miraculis li.ij.di.vij.q. iij. m. 88. Demonũ miniſterio quõ vſus eſt paulus li. ij. di. vij. 89. Demones an ſunt inuocandi ad ſupplendaʒ nature indigentiã et inopiam li.ij.diſt.vij. ⸗d. Demon ad quid eſt ſeruus li.ij.di.vij.ꝰt. Demones auid poſſint reſ⸗ ſectu cruras lib. i Demones non ſunt ceatoꝛes Fuis ranas fecerunt li. ij. diſt. vij. g. Demon diffinitur li. ij. diſt. wiij. 5. Demones an poſſint in bumanis coꝛ ibus babita⸗ re libꝛo.ij.diſt. viij.q.j.g. R. 43. Demones quando dicuntur coꝛꝑa obſidere ibidem Demones ꝑmittit deus homies vexare pꝛopter qua tuoꝛ cauſas li.ij.di.viij. ¶. Demon quomõ poteſt eſſe intrinſecus i in aliquo lib. ij. diſt. viij. 5. Demones non ingredi in boies quomodo intelligi⸗ 4 tur li.ij. diſt. vinj. 6. Demon ⁊ anima peccatrix quõ poſſ. unt ſimul em ein eodẽ coꝛpoꝛe li.ij.diſt.viij. ¶7. Demoncs an poſſint illabi aiabus li.ij diſk. viiſi i. hb. R. 48. Demon qmodo dicitur intrare iĩ ſpm̃ vkin animoli. ij. diſt. viij. 49. Demon an poſſit ſenſus iluderelibii diſt. vii. a. ii.. i. R. 5J. Demon quẽ modũ poſſit ſenſus illudere vt ſaciat bominẽ credere ſe videre capra vel aſinũ lib ij. di. viij. 5. et. ð6. Demon illudendo vbi vel cir ca auic facit immuta⸗ tionem li. ij. diſt. viij. ð2.· Demon an poſſit cogitatõnes immittere lijdiviij. q.iiij.k.R.S 8. Demones quantũ poſt. e habent reſpectu cogita tio⸗ num malaꝛũ li.ij.diſt.viij. S52. Demon an poſſit neceſſario cõpellere ad vanas co/ gitatõnes li.ij. di. viij. , o. Demones an poſſint malas affectiones i imprimere. li. ij. diſt. viij. q. v. l. R. ẽI. Demon quomodo poteſt fuper imaginẽ et li ar.li ij. diſt. viij. 2n. Demon quomodo poteſti in cogitatõem bomis li. ij. diſt. viij. 63. Demon non poteſt facere nos peccare licet poſſit i in nobis affectiones vel cogitatoõnes malas incende re li.ij.diſt.viij.õ. Demon an poſſit ſcrutari ſecreta conſcientie noſtre. libꝛo.ij.di. viij. q. vj. m. Re. 65. Demones cogitatões noſcere quomodo intelligitur li. ij. diſt. viij. ᷓ8. Demoes an intrent coꝛpoꝛa bominũ ſubſtantialit᷑ an illabantur mentibus libꝛo.ij. diſt.viij.e.f.g.h. Demonis exercitatio reſpectu homis duo reſpicit et qꝙ non dẽ mitti a deo li. ij. di. x. I. Demones quomodo nouerunt chriſtum libꝛo.iij. di ſtin. xxiij. 59. enones qmodo cognouerunt xeum eſer trinum 2 vnum li lij. diſt. xxiij. 60. — Demones ſub rõne ꝓrimoꝝ non n ti netur q́uis no biſcum cõicent in rõne.li.iij.di.xxviij.l 7. Denon q̊modo facilius expellitur q Aass libꝛo.iiij diſt. v. 30. Demones veniam non inueniſſe etiã ſi penituiſtent SSõ intelligitur.libꝛo.iiij.diſt. xiiij. 58. Deman quomodo poteſt generare libꝛo.iiij. diſtinc. xliiij.5. Demones an erunt toꝛtoꝛes in pena poſt iudicium. . libꝛo. iiij. diſtin. xlvij. 4. . (Senarius Denarius eſt numerus perfectiſſimus propter tres perfectiones libꝛo.iiij. diſt.j. 71. . (Denoĩatio Denomĩatio quãdo fit non a dignioꝛi ß ab imperkfe⸗ ctioꝛi libꝛo.j.diſt.xiiij.iʒ. Denominationẽ fieri a dignioꝛi q̊modo intelligitur. libꝛo ij. diſt. ix. 25. Et li. iiij. di. xxvij..D 6. Denominationem fieri ab optimo quomodo intelli gitur libꝛo.ij.diſt. xxv.9. Denominationem fieri ab vltimo vel a fine amoco mnrclligitur libꝛo.iiij.diſt.xliiij.!· 7. (Seſiderium Dehdaſone quãdo fruſtrat᷑li.ij.di.xj.6. Deſideriuʒ quieſcendi cũ xpo eſt duplici creaut⸗ li⸗ iij. diſtin. xxix. 7. Deſ iderium eſt duplex ſcz de acquirendo et de conti nencko ereſpectu enius eſt ſpes. li. iij. di. xxxj 30. ¶ eſtructo Deſtructo prioꝛi ctiam deſtrui poſterius uommodo iutelligienr lidꝛo i. dik. rxxi. 1. Deuse quõ eſt ſubiectũ libi ſententiax li.j. 1 Rogo.s Deus quia bonus eſt ſumus et inguantum ſumus. boni ſumus. hec conſeqntia tenet triplici rõne ſecd nõ aau ergo quia iuſtus eſt iuſti ſumus. libꝛo 1. „Dilſt.J. II. Deus. dominus. ct buiuſmodi nomina conſiderant dupliciter et vᷣm boc attribuunt᷑ vel nature vkoꝑa tioni li. j. diſt. ij. J. Seos plures eſſe non ſolum eſt impoiſibile imo etiã non intelligibile li. I.diſt. ij. II. Deus an ſit cognoſcibilis a creatura libꝛo. 1. di. iij. q. j. a. ⁊ per totum. Deus an ſit cognoſcibilis per creaturas libꝛo.j. diſt. iij. q.ij. b. et per totum. Deꝰqꝛ abſq; ſapientia nõ eſt qſi res fatua c. S bʒ ſa pientiã genitã quõ iſta oſeqntia intelligatur. libꝛo . j. diſtin. ij. 3 8. Dins Faimi deum an bec locutio ſit concedanda li. j.diſt. iiij.q. j.. Deus generat alium deum an ſit bec admittenda li⸗ bꝛo. ſ. diſt. iiij. q.ij. b Deꝰ boc nomẽ an grãmatice ſignificet plurals nuen ſiue an cõgrue dicat᷑ plures dij.lib.j.diſt. iiij. q. iij. Deꝰhoc nomẽ an de ſe ſupponat ꝑſonã vł naturam li..di. iiij. q. iiij. d. p totũ. Et ibið ꝛ ꝙ bʒ naturam termini communis et diſcreti. Des diſtinguitur a deo. Et deus genuit aliũ deũ qua⸗ re ꝓpoſitões ille nõ recipiunt᷑ li.j.diſtiiij.20. et. 21. eer hoc conſtructum a parte predicati pon Deo aliquid attribuerevel de eo ſeutire qð nec ſeptu dausau Segaoen ſ elligentumin rec . ra nec fides dicit nec ad illa ſequit᷑ poteſt fieni tri hudh Feus genuit alium deum bec pꝛopoſitio diſtinguif. dileitentt bm boc tria vicia denominant li.j.diſti. don libꝛo.f. diſt. iiIJyJy. rheeeei ſol Dens Renuit aliũ deum quã alietatẽ dicit ibi alius li HH oꝛdineʒ nec aliqᷓ babitudinẽ. libꝛo Dens muit alium aut ali den. aut alin nõ deum. Sedus 4 Fe Puchiůt quedã nomia ⁊c.libꝛo.j.di⸗ Sodi. j.diſt. iiij. zezCzũz. Erkri . eeeeccc. a⸗ Deus bor nomẽ dẽ nuncupatiue gdoptatiue natuꝛa Deus an poſſit dici eſſe vnum cum creatura libꝛo.j. it liter⁊ ſᷣm quã acceptõem plurificat᷑ li.j.di.iiij.?. . diſt. xxxj. q.j.g. R. 41. è du Deos plutes quaxe poſſunt dicere habꝛei et non la⸗ Dene Katen ne abiccto quomodo intelligitur. de Deus ſe genait vel aliũ vtrũ ſit concedendu libꝛo.j. Deo do eeſn omia preſentia libꝛo.j.diſ. xxxv. . diſt. itij.ꝛg.s.2i. „56: unñ all Deus pater ſi genuit deũ querit᷑ vtrũ genuit de qui Deus habet aliquid de nobilitate cauſe vniuerſalis ditin eſt depater. vel qui non eſt de patcr li.j.diſ.iij. b. et particularis et non di cauſa vniuerſal vel ꝑticu dasst Deus eſt trinitas hanc propoſitiõem pꝛobat veram laris ſimplicitc li..viſt. xxxv.i. ſooh multis auctoꝛitatibus li.j.diſt.iiij.c. Dej q̊modo cosſcit diſtincte li. .viſt. xxxv.ꝛ o. dast Deus genuit deum vnus eſt deus vna res geneꝛat Deꝰ quõ cogſſcit res oꝛdinatas li.j.diſt. xxxv.?7. ſbr⸗ ſeipᷣam libꝛo.j. diſt. v. . ddDdDeus hoc nomen qùmodo dicit reſpectum libꝛo.j.di⸗ Dase Deꝰ quõ poteſt dici eſſe ex nibilo li.j.diſt.v.9.Hunc ſtin. xxxvj. 5. D Dun numenꝝ procedit lr̃a k. et ibi penultima vox eſt na Seꝰ qmodo cognoſcit bona per approbatões malg umt. turam. loco cuins emendetur materiam. vero non li.j.diſt.xxxvj... ”M Dassen Deꝰquõ eſt trinus et vnus li.j.diſt.v.io. Deus q̃modo eſt apud ſe.et in varijs rebus libꝛo.j. Duusnn Deus ſempꝑ fuit. eſt et erit. quomodo intelligant᷑ hee diſtin. xxxvij..x. ô nnta verba libꝛo.) viſt. vi.. Oens *Gl eſt in diabolo vel peccatoꝛe libꝛo.j.di D ei eſſe non poſſe cõpoſitũ quatuoꝛ rões impediit ſtin. xxxvj77.. goetſ e Rn er, 4 “l 5 6 ne Deus nnein om̃ibus rebus libꝛo.j.diſtin.xxxvij.q. Daem eus an ſit in aliquo determiato genere.li.j.diſ. viij. A- kKK. S8,. „ n Denae n. 1 . 5 “ 3 vin . Deum eſſe in omibus rebus que neceſſitas eſt.libꝛo uin Deꝰ quõ diſtinguitur a creaturis li.j.di.viij.Ssã 5. SKvis õä nta Seus non babʒ ſuperius loycale vniuocũ libꝛo.j.di· De? quõ eſt in rebꝰ li.j.diſt. xxxvijs0. dasan ſtin. viij. .279Ü9Ä. Densen e Elo aliter in omibus locis li.j.diſt. ſch⸗ Deo attribuere quicqͥd eſt ꝑfectõnis ⁊ bonitatis pp x Exxvij. q. . . &ε idÜjzzzz. Ddetsn teſt fieri duplicit. Et q facit eſſe in diuerſis gene· ¶ Deo ſoli an coõueniat eſſe vbich lij. diſti xxxvij. a. .c. e ribus et qð extra om̃e genus li.j. diſt. viij. 68. ancnnengrege l Dang Deo qͥmodo nibil deficit de bonitate ⁊ entitate libo ſciſt rrſhcgch. “l ſemp ſiue eternalit lib. 1 4 f.diſtin. vih.sũ29729292. o VI.l-o.lſ7nn1r......... daſee Deus eſt charitas eſſencialit ⁊ cauſalit li.j.di. xvij. S Deumn abicner delmn eſſe ſemper dupliciter po/ gon Seũ diligere accipitur triplici rõne lib.j.diſt. xvij.. Rtelt accipi libꝛo. zai rNei . èM Deise Heus q̊modo dicitur magnus libꝛo.j.diſt. xix.. Deus eſt vbiq; g in iſta donio. H iſta vomus nð fuit Nigni Deus pater genuit filium ſibi equalem qꝛ bõ pateꝛ ſi niſi ex tpe et poſt initiũ tꝑis & et eſſe vbiq;. Solo. “ potuiſſet genuiſſet filium ſibi equalẽ. Inſtantia i.j. di. xxxvij.2 4. 5 aje„ E. ⸗D gilamn boc argumentũ et Solo. li. j. di. xx. 5. Dens 6 . indre ereb equalikte ſiue vnifoꝛmmit mnrl eus q;uis ſit in omibus tñ ſpecialit᷑ dꝛ eſte in ſctleis. d. . di xxva. . e à2s . eer. S de Mein ſcis. W eſſe in rebus dupliciter intelligitur libꝛo.j.di ſun De⸗, quõ habet ſormnan , de K Peus due aſſo lerr ſe habet vnifoꝛmiter ad om eus an habet vnum ſolum nomen an plura. lib.. Nes res ioao.) diſt Eve;e6e Derg õä hanplura “ Seus aulbus ned Se qualiter eſt in rebus libꝛo.j. D n Dens intelligitur p creaturas non ſolũ per ſimilitu· diſti. xxvij.q.ij.f. Re -sW8s. Delba Dainem 1Ef.. dixkij.20. perſitnnitn. Dengeſt dhi potentialiter preſentialiter eſſentiali ne Deus ſicut magnus eſt ea magnitudine qua deus ?. ter libzo-J. otxxvij⸗zo. “ . De dlenen eſt de bonttarenc ile que ᷣm lõ Deo quõ conuenit longitudo latitudo ſublimitas ⁊ Nu lantiam dicunk li. j. die xxij. 7. Et eag di profundum libꝛo.j. diſt. xxxvij.. N. ſtantiam dicunt li. j. di. xxij. 7. Et ead di.d. „ Profunqunibꝛo.J. oE vDei ase Deus non ſemꝑ noĩatur tranſlatiuelli.j.di. xxij.21. Dereat⸗ mocis cſſendi eſt in rebus libꝛ · . viſ. te Deos plures an poſſumus dicere catbolice li.j.diſt. VI. deb. DD i e etee , e . õ olice li. ſediſt Des pon ſolum eſt in ſanctis ſed etiam babitat.li. li Deitatem plures habere dꝛ catholice. ſ¶ non plures Ldiſt-vvvSIcůc. dij libꝛ0.j.diſt. xxiij.?2 2. n plures Deus vhl habitat anteq; ſancti eſſent libꝛo.j.diſtin. Mui Deus boc nomẽ ᷣm quẽ modũ impoſitũ rrteedodd. e tionelibzo.) diſt rrii⸗2,e. ct ab oga Peus inbabitatoꝛ eſt quoꝛundã non cognoſcentiuz dorn Deꝰ non dʒ dici multiplex li.j.diſt.xxiij... eum ct non quoꝛundam cognoſcentium. libꝛo.j. Rekd Seum dicerenon eſe quod eit a ccontra qñ eſt pr ev i . ig catum libꝛo.j.diſt. xxvij. ꝛo. “ Deus quomopo vbiq; ſit per eſſentiam non poteſt fi egte garck n tmiizrf, iii ſin e inii S Sß Nhrig brs la⸗ rlbtoſd ingne. rschd⸗ 8 elul. ni Kanlts wury wii fſieſiri zunlinſ mane rcnele De littera hbuimano ſenſu intelligi li.j.diſt. xxxvij.g.b. Deus cum ſit in omnibus rebus eſſentialiter tamen ſoꝛdibus rerũ non inquinat᷑ li.j.di. xxxvij.i. Deo conuenit iĩmobilitas et incircũſcriptibilitas lib. i.diſt. xxxvij. k .Ml Deꝰan ſit localis intra locũ li.j.di.xxxvij.q.j.g.ſe.ʒ⸗ Deus qua ratione eſt in quolibet loco totus et nõ to taliter li.j.diſt.xxxvij.41. M Deus an ſit mutabilis ſcdᷣm locum libꝛo. di. xxxvij. q.ij. h. R. 42. , Deus mouet ſe ſine tempoꝛe et loco quomodo intel/ ligitur li...diſt. xxxvij. 145353. Deus quare non mouetur ad motũ rerum libꝛo.j. di SSä Deus qua ratione determinate eſt in aliquibus lib.j diſtin. xxxvij. ¶.5. Deus an ſit ab omni loco ſeꝑabilis vel extra omnes locum li.j.diſt.xxxvij.q.iij.i.Re. coc. Deus ſtarim eſt ibi ſi quid intelligatur extra mundũ libꝛo. ſ.diſt. xxxvij. 8. .B Deus eſt vbiq; ſine locali motu li.j.di. xxxvij.o. p. Deum velle.cum dicitur.duo dicuntur libꝛo.j.diſti. S xxxix. S. . Deus an cognoſcat alia a ſe li. j. di. xxxix.q.j.a. R.7. Deus an cognoſcat omnia alis a ſe libꝛo.j.diſtinctõe xxxix.q.ij.b.NR.i2. ⸗— MD Deus duplicem babet cognitionem ſcʒ.appꝛobatio/ nis et ſimplicis noticie li.j.diſt.xxxix.i.. ſ. diſt. xxxix.q.iij.c. R.xĩ1 i88s. Deus an cognoſcat ſe et alia vnifoꝛmiter lib.j.diſtin. xxxixa. ſ.d. K DD77zJ. Deus an cognoſcat mutabilia immutabiliter libꝛo.j diſtin. xxxix.q.ij.e.Re.27. ſ Deus an cognoſcat omnia pꝛeſenter libꝛo.ſ.diſtinct. Deus quomodo cognoſcit oppoſita vel contradicto ria li.j.diſtin.xxxix.ʒ2. l Dei ſcientia an poſſit augerivel minuivel aliquo mo dao.mutani li.j.diſt.xxxix. a. Deus an poſſit noniter vel ex tẽꝑe ſcire vel pꝛeſcire aliauid libꝛo. .diſ. xrrixrb Deus an curam habeat de vilib? rebus. vel an p ſin gula momẽta ſciat quot culices naſcantur et moꝛi Deus deſinit aliqua pꝛeſcire cum fiũt pꝛeſcientia lib. „Loiſtin.ANſ..A5Aô5A553. Deus an cognoſcat res per modum complexionis li bꝛo. .biſtin. lg. c. V.20. MVB Deo quomõ ſunt omnia pñtia.ſed nõ angelo nec bo mini libꝛo. j. diſt. xlj. 24. . Deus an ſemper ſciat vel cognoſcat enũciabilia ſiue cõplexa que ſił cognouit li.j.di. xlj. q.ij.v. R. ꝛ 5. Deus an deſinat aliqᷓ ſcire vel pꝛeicire li.j.di.xlj.e. Deus nihil deſinit ſcire li.j.diſt. xlj.f. Deus nec moꝛi.nec falli.nec miſer eſſe.nec mẽtiri o teſt. qui quatuoꝛ defectus ſunt in homine. libꝛo.j. Deus an poſſit aliqd aliud a ſe li.jdi.xlij.q.j.a.Re.x. neus an poſſit in om̃e aliud in qð poteſt om̃e agenſ cegtijm . .ol. lij. q. ij. b. Re. 12. et. 1 . Deo an ſit poſſibile ofme impoſſibile li.j.di.xlij.9. Deus an poſſit facere depꝛeterito pñs li.j.di.xlij. 20: Deus quõ poteſt quicq̃d poteſt dici vel cogitani lib.j diſtin. xlij.21 Deus an poſſit ſcire vel pꝛeſcire plura qᷓ ſciat. libꝛo —— Deus poteſt impoſſibilia m naturan libꝛo.ſ. diſti. Deus quare non poteſt impoſſibile per accidens.li- b 0 f. diſt. xlij. ꝛ2 “5. k.. Deus quare nõ pot facere oppoſita vt albuʒ et ni⸗ grum ſint ſimul in eodem. li.j.diſt. xlij. ꝛ65. . r eus quomodo non poteſt contra dictamen ratio/ nis recte li.j.diſt.xlij.29. l Deus ſi poteſt facere.ſequitur ꝙ res poteſt fieri ⁊c. „BSolo li. j. viſt xlij.ꝛ «ꝛ. . Deum nõ poſſe niſi qd bonũ ⁊ iuſtũ eſt dupliciter in telligit᷑ et vnde venit illa duplicitas. li. j. di. xliij.I. Deus quomodo eſt debitoꝛ nobis li.j.diſt. xliij.,J. Deus poteſt pꝛeſcire plura qᷓ; pꝛeſcit quẽadmodum poteſt oꝑari plura q opatur li.j.diſt. xliij.X. Dceus an poſſit ſaluare iudam et damnare petrum li b0.1. diſt. xlii..ſ.)HyH. Deus quõ eſt finitus et infinitus li.j.diſt xliij.ĩ9. Deum nil poſſe niſi qð facit erronen eſt opinari. lib. j. diſt. xliij. a. b. c. d. e. f.g.bd. Deus ſi feciſʒ bominẽ qui nec peccare potuiſſet nec vellet quis dubitarct eum fuiſſe melioꝛeʒ quomo/⸗ do intelligitur li.j.di. xliiij.2. Ad idem. XA. Deus an potuerit Rcer mundum melioꝛẽ quãtum ad ſubſtantiam partium integrantium li.j.diſtin. xkliiij. q.j.a. R. v. etKiWss. Deus an potuerit facere mundum melioꝛem quãtũ ad partium integrantiũ pꝛopꝛietates libꝛo.j. diſti. Deus an potuerit facere mundũ melioꝛẽ quantũ ad oꝛdinem partium li..di.xliiij.q.iij.c. R. 7. Deus an facere potuerit mundum antiquioꝛem li.ſ. diſt. xliiij. q. iiij. d. RE.ꝛꝛꝛꝛTdd.— Deus an ſemꝑ poſſit quod ſemel poteſt li.j.di.xlijij. Deus non poteſt facere qdð factum eſt ſed deſtruere: Ji..diſk. xliin..oo. Deus an poſſit aliquid facere melius vel alio modo iꝙᷓ fecit libꝛo.].diſt. xliiij. a. b. Deus an ſemper poſſit omne quod olim potuit.lib: ſ. dikin riiihj. cvovovov. Seum ſire omnia quomodo intelligtur. iibꝛo. di fſtin. xvdÜdÜ[.õ[. Deus ſicut ſciendo ſe ſcit alia.ſic nõ volendo ſe vult Alia li-.diſt.xv.. -„. Dei voluntas quomodo eſt cauſa omnium. libꝛo.j. Deus quare facit ſeu ꝑmittit aliqua fieri ↄtra ſolitũ curſum nature vt ſunt monſtra ⁊c.li.j.diſt.xlv.⁊=: Dei voluntas quomodo non deſinit velle et incipere Deus quare dicatur omnipotens et omniſciẽs et nõ omniuolens li. j. diſt. xlv.06. Deus qua rati Dens aliter cognoſcit omne verum aliter diligit om ne bonum li. j. diſt. xlv. . D T. Dcna ndrurs differenter pꝛoducunt ſimile libꝛo.j. —diſt. xv.... ss. Deus quomodo eſt agens non pꝛeconcipiens.libꝛo . one dicitur omniuolens. libꝛo..diſti. Deus eſt quoꝛũdam tota et ſola cauſa.quoꝛũdã cau ſa cum alia cauſa particulari li.j.di.xlv. D3. Deus quomodo facit de malo bonum.libꝛo.j.diſti: . Deus quomodo Atcnnſateniendh adnon aſelibꝛ- diſt. xl vj. 6. Ols velit omnes bomines ſaluos fieri volunta te beneplaciti li.] .diſti. xlvj. q.j.a. R.ꝰ.Et.ĩ o.et.II. Deus qua ratione vno modo ſe habet ad omnes li⸗ bꝛo.j.diſt. xlvj.i. Deus an velit mala fieri. libꝛo.j . diſtinct. xlvj. q. j. b. SS quomodo non vult quod impoſſibile eſt fieri. libꝛo.j.diſtin. xlvj. 1 6. Deus quomodo non dicitur ſua ꝑmiſſio libꝛo. diſt. xlvij. 5. Deus permiſit plures eſſe malos ex multiplici cau⸗ ſa libꝛo.. diſtin. xl vij. 22. Deus poteſt aliquid ſupꝛa omnem legem datam. ſed . non poteſt iam dataʒ deſtruere libꝛo.j.di. xlvij. 52. Deus poteſt facere de non eute ens.ſed nõ poteſt fa⸗ cere ꝙ aliquid ſit ens et non ens li. j. di. xlvij. . Deus quare pꝛecepit omnibus bona facere et mala vitare. cum nonvelit boc ab omnibus impleri lib. I. diſtin. xl vij. ö. et. 7. Et ea. di. d. Deus oſtendit ſe aliqua velle in duplici differentia li 1. diſtin. xlviij. ?2 0. Deus mutatus eſt ab ocio in actum ſi de non pꝛodu⸗ cente factus eſt pꝛoducens.Solo.li.ij. diſt. j.25. Dens qualiter agit ſeipſo ⁊ tamen non incipit agere ibickem. Deus poteſt in omnia potentia actiua nõ ſic vnitas eſt omnis numerus libꝛo.ij.diſtin.j. 4. Deus aliter generat filium aliter creat creaturam li⸗ bꝛo.ij.diſtin.j... Deus quomodo dat vnicuiq; quod melius eſt libꝛo ij. diſtin. j. 652. Deus exponit totam potentiam ad pꝛoductionem vnius rei ſed non totaliter.libꝛo.ij.diſt.ij.1. Deus quomodo eſt locus angeli et anime libꝛo. i. di ſtinctione.ij. 51. Deus quomodo poteſt facere ꝙ foꝛma accidentalis ſit ſine materia libꝛo.ij.diſt.iij.“9. Deus eſt aliter in omnibus vel pluribus Emateria pꝛima libꝛo.ij.diſtin.iij.26. Deus momocko poteſt facere rem malam falua ſua bonitate.libꝛo.ij.diſtin.iij. ꝰ. Deus eſt pꝛeſens alicui dupliciter. libꝛo. ij. diſt. iij. SI. Deus quomodo cognoſcitur libꝛo.ij.diſt.iij.õ2. Deus quomodo oditur libꝛo.ij.diſt.v.2.et.v ». Deus quare non ſtatim cum creat hominem beatifi cat hominem libro.ij.diſt.iiij..K2. Deus cum pꝛeuiderat dyabolum peccaturum. qua⸗ re pꝛcfixit ei tam modicam moꝛam merendi libꝛo. ij. diſtin. vij. 2. Deus uomoho contemnitur in omni peccato. lib. ij. diſtin. vij. 20. Deum ſolum eſſe maioꝛem mente bumana quomo/ do intelligitur libꝛo.ij. diſt.vij.7. Deum operari vſq; modo quomodo intelligitur li. ij. diſtin. vij. 72. Deus cnbueni⸗ bomini multipliciter li. ij. di. vij. 90. Deus quomodo ap anne in foꝛmis coꝛpoꝛalibus li bꝛo.ij. diſt. viij. 1. Et eadem di.b. Deus quomodo dicit᷑ videri et non videri ab bomi⸗ ne libꝛo.ij. diſt. viij. 2. Deus in i ſpecie nunqᷓ Evinuee eſt mortalibus 1ie i viſtinc vii d Deus quomnodo manikeſtat bonitatem ſuam. lib. ij. diſtinct. ix. 7. Deus cum babeat vnum filium quare pꝛoduxit plu res angelos libꝛo.ij.diſt.ix.i. Deum nobis eſſe pꝛeſentem quomodo intdligiturl li bꝛ0. ij. Diſtin. x. 5. Deum videre dicimur tripliciter li. ij. diſt. x.57. Deus qua comꝑatione dicitur loqui per angelum li bꝛo.ij.diſtin.x. XI. Deum et angeluz aliter et aliter nobis loqui quomo do intelligitur libꝛo.ij diſtin. x. 42. Deus in pꝛoductione declarat potentiaʒ in foꝛmati one ſapientiam libꝛo.ij.diſt.xij.ĩc. Deus quomodo dicitur eſſe in luce li.i i.diſt. xij. 29. Deus quomõ in omni operatõne operatur i intime 7 immediate li.ij.diſt.xij.25. Deus quomodo eſt motoꝛ pꝛimi ioꝛbis libꝛo. ij. diſti. xij. 26. et. 27. Deus quomodo ceſſat facere et quomodo facit no⸗ uam creaturam libꝛo.ij.diſt.xv.. Deus an pꝛiuſqᷓ; animalia perduxerit ab omni opere quicuit libꝛo.ij.diſt.xv.q.iij.f. R.4. Deus quomodo vicitur operari vſq; moggo libꝛo. i ij. diſtin. xv. ¶5. Deus quomodo dicit requieſcere libꝛ0 ij di. xv. 47. et eodem diſt. g. Deum quieſcere die ſeptimo non erclundit creationẽ animarum que fit quottidie li.ij. diſt.xv.S. Mec generatio ex putrefactionevt vermes.et exſſ⸗ pecie/ rum cõmixtione vt mulus.49. Deum ſolum eſſe per naturam immoꝛtalem quomo do intelligitur li.ij.diſt.xviij.i 5. et. diſt. xix.S. Deus quare ex vno homine omnes bomines pꝛodu cere voluit li.ij.diſt.xviij.?J. Deus quãdo operatur ſcm rationes cauſales 2 qñ ſcᷣm rationes ſeminales li.ij.diſt.xviij..X. Deum moꝛtem non feciſſe quomodo intelligitur. li. ij. diſtin. xix.1 6. Deus an facere debuerit boninem impeccabilem ſi⸗ ue in expugnabilem libꝛo.ij.diſt. xxiiij.q.j.a.N.ꝰ. Deus an permittere debuerit bominem impugnari li.ij. diſt. xxiiij.q.ij.b.Re.⁊ Xq Deus an vidcatur in patria per medium. an ſineme dio libꝛo.ij.diſt.xxiij. 4. Deus quare non potuit dare nature quodg deciit gra tie libꝛo.ij. diſti.xxiij.I1. Deum non debuiſſe permittere bominem impugna⸗ ri ſi que pꝛobationes vidẽtur cogere quomodo ſüũt reuellende li.ij.diſt.xciiij.i 5S.et per tolum. Deus qualemacs in viſitat in ſomnis q; vigilijs li. ij. diſt. xxv. 7 6. Deum non perducere nos ad gloꝛiam noſtris meri tis quomodo intelligitur li.ij.di.xxvij. 8. Deum poſſe deleꝛe culpam abſq; gratia uomord in telligitur li.ij.diſt.xxviij. 77. Deus quomodo acceptat animam libꝛo. ij di xxix. 5 Deus an poſſet talem naturam facere qꝙ eſſet ei acce pta ſine munere gratie li.ij. diſt. xxix.0. 7 7 7 Deum non punire bis inidipſum quomodo intclligi tur libꝛo.ij.diſt.xi xvj.⸗. Deum non punire ſupꝛa condignum quomodo intel ligitur libꝛo.ij.diſt.xxxvj.o. D⸗Aa ſi ſtatim punit peccatoꝛem cum peccat an pu⸗ nit ſufficienter vel nou. lii di rrxvj.22. otbe ſin unt autt dast e cumn nocot dunk⸗ ſboo Dasau cobuie Deunhe dite fünurt Darsce⸗ Upen Deumn noe danme ſeiidi Deusao ſis. Daiiuhe bobent Daumbr Aſtſe⸗ Dooat moce Dasn fidiſ Dasinn bi⸗ Dasno ſochr te Dase iidi Deuse honl Dunspe liidi an ſimarl Daunss tane liii⸗ Dasf oibe uid Qasan n R⸗ ſons Muu idiy. J Neſfu Kn nn Mibe Aaue ſa⸗ ſun he waͤn len itry. mann tign tnſem ieiktii, Muurhnne Poidit, wnitd⸗ demint bin wiane, anni ina. ingern Nm Wüest nllyt 4 mdlg. De littera „ Seus ⁊ homo difſimiliter ſe habent in condonando offenſam li.ij.diſt.xxxvj.23. Deum malis non infenre penam cum cos punit quo modo intelligitur.li.ij.di.xxxvj.dzꝛ. Deus quõ facit⁊ nõ facit ↄtra naturam libꝛo.pij. diſt. xxxvj.3. . Deum non facere contra ſuam pꝛobibitionem quo/ * mogdo intelligitur li. ij. diſt.xxxvi.8.9. Deum facere omnia pꝛopter ſe quomodo intelligit᷑. libꝛo.ij.diſtin.xxxvij.ii. — — Deus cum cooperatur peccatoꝛi in pꝛaua actiõòe lau dabiliter facit ſed non ſic bomo li.ij.di.xxxvij.29. Deum poſſe ꝙ vnum agens vnum aſſequatur et ali ud intendat.ita ꝙ vtrũq; ſit a deo quomodo intel/ ligitur li.ij.diſt.xxxvij.ð9. . Deus cum dicitur non eſſe autoꝛ mali de peccato nõ de pena intelligitur. li.ij. diſt.xxxvij. e. Deum non conſiderare quantuʒz ſed ex quanto offe⸗ ras quomodo intelligit.li.ij.di.xl. x Deum et ſtudioſum poſſe mala facere quõ intelligit Deus comꝑatur ad creaturã dupliciter.libꝛo.iij.di. 16. 1 ₰ „ „ * 9 „ Deũ inhabitare in aliquo et vniri alicui different᷑ ſe babent. li. iij. di. . 20. , Daunn bumiliari poteſt intelligi dupliciter libro.iij. Deus licer eſt bumiliatꝰ in incarnatione.aliter ho/ mo elatus in preuaricatione.li.iij.di.j.õõ0. Deus quomodo dicit᷑ babere effigiem humanã. lib. Deus ilenſibllis quare in humana natura factꝰ eſt viſibilis. li. iij. di. j. 5. MD Deus non aſſumit quamlibet naturam in vnitatem perſone q;uis ſit in omnibus naturis eſſentialiter potentialiter et pꝛeſentialiter.li.iij.di.ij. ¶0. Deus quomodo equaliter vnitur anime et catni.lib. „ iij. di. ij. g. Deus an foꝛmauerit carnem chꝛiſti mediante aia an non. li.iij.di.ij. 33. Deus poteſt dici genitoꝛ hominis ſed nõ ẽ cõſuetuʒ li.iij. di. ij. ¶5. Deꝰ quõ maxie diſtat a creatura ⁊ quõ maxie appꝛo ximat.li.iij.di.vj.ʒ9. Deus et homo q;uis babeant diuerſas diffinitioneſ tamen poſſunt concurrere in vnum ſuppoſitum. li.iij.di.vj.?. . .—K Deus factus eſt homo.deus eſt homo an bis locuti onibus dicatur deus factus eſſe aliquid.vel eẽ ali quid vel non eſſe aliquid.li.iij.di.vj.a.⁊ per totuʒ Da⸗ 8 aſſumpſit humanã naturã.libꝛo.iij.di.v.q Bene an aſſumpſit humanã ꝑſonam.li.iij.di.v.q.ij. g. R.30o. Hic ponit᷑ in.ij.argumento non admittit rationẽ.ponat᷑ nõ adimit. Deus aſſumpſit hominem an bec ſit concedenda.li. iij. di. v. q. iij. . Deuzʒ affumpſiſſe hominẽ ſi alicubi leguntur auẽtes ſonare quõ ſunt exponende.li.iij.di.v · . Deun aſſumpſiſſe animam coꝛpoꝛi coniunctaʒ qua re conceditur ſed iſta non conceditur. deus aſſum „ plſit bominem. li.iij.di.v. 6. Deus cſt bomo an illa ꝓpoſitio ſit vera.li.iij.di.vij. . Deus et homo qua de cauſa dicant᷑ de ſeinuicem q;ʒ uis in abſtractione de ſeinuicem non pꝛedicentu⸗ Deus ille terminus partim babz naturam termini cõmunis partim naturam termini diſcreti.⁊ ſcᷣm quam naturam reddit illam locutionem verã deꝰ eſt homo.li.iij.di. vij..ꝛ ? Deus eſt bomoquãta.li.iij.di.vij.ꝛ Deus ẽ homo in qua materia.li.iij.di.vij.. . Deus factus ẽ hõ an bec ꝓpoſitio ſit admittenda.li. iij.di. vij. q. ij. b. Re. 1 5. ł—— Rens en factus homo ergo deus ẽ factus nõ ſequit i.iij.di.vij.21. Deus quõ dicitur factus homo.⁊ hõ factus deus.li: iij· di. vij. a. 1 per totum. J Deus in quo templo eſt adoꝛãdꝰ. li.ij.di.ix.ʒʒ. Deus non debet adoꝛari latria in imagine que eſt ho mo duplici ratione li.iij.di.ix.ð b6. Deum coli fide ſpc et charitate quomodo iĩtelligitur li. iij. diſt. ix. o. Deus quomõ adoꝛatur fide et charitate libꝛo.iij.diſ. ix.yp. Deum dare ſpm̃ non ad mẽſuram dupliciter poteſt intelligi.li.iij.diſt.xiij.2. Deum non poſſe aliqͥd plenius dare vel maius face re contingit ex triplici cauſa li.iij.di.xiij.i 5. Deum eſſe dupliciter dẽ de aliquo li.iij.di.xiij.i9. Deum in ſua ſubſtantia nõ poſſe videri ſi alicubi au toꝛitates dicunt quinq; modis bʒ exponi libꝛo.iij. diſtin. xiiij.21. Deum ſubito oꝑando nihil omittere de bis que ſuc/ ceſſiue oꝑat᷑ natura quõ ĩitelligit᷑ li.iij.diſt.xviij.2 Deũ ſolũ delere iniqͥtates quõ itelligit᷑ li.iij.di.xix.2ↄ. Deus pater qualiter tradidit xpᷣm innocentẽ in moꝛ tem li.iij.diſt. xx.4.et. S. Den oliangid facere neceſſitate quomodo intelligitur i.iij. diſt. xx. . Deũ et ſi non deceat quicqᷓ facere dtra iuſticiã decet tñ ipᷣm aliquid facere preter rigoꝛem iuſticie libꝛo iij. diſt. xx. ĩ. 2. ⸗ Deus qua rõne exigit mandatoꝝ obſeruantiã ⁊ pec catoꝝ emendam li.iij.di.xx.i2. Deus quare nõ reꝑauit genus humanus verbo vel alio mõ cum potuiſſet li.iij.di.xx.iS.et.l⁊9. Deum non optet nos imitari in oibns li.iij.di.xx.20 Deus quõ delectatur in pena et perditõne alicuius. li. iij. diſt. xx. ðy 7. Deus an alio modo qᷓ; moꝛte eßinorueri humanuz genus ſaluare li.iij.di.xx.q.vj.f.Re.1. Deum alio modo potuiſſe ſaluare genus humanuʒ ſi que auẽtes et rõnes ſonare vident᷑ quõ ſunt itel⸗ ligende li.iij.diſtin.xx. 2.et per totum. Deus quõ põt ſciri li.iij.di.xxiiij.. Deꝰ quõ cognoſcitur in via li.iij.di.xxiiij.S. Heo ſine pᷣmij intuitu eſſe ſeruiendum quomodo telligitur libꝛo.iij.diſt.xxvij.¶I. Deum diligendum eſſe ſine modo quomõ intelligit᷑ libꝛo.iij.diſt.xxvij.ʒ. Deꝰquõ odit pctõꝛes li.iij.diſt.xxviij.25. Seus quomodo dẽ alteꝝ altero magis diligere libia iij. diſt. xxix.27. DHenon exigit ſemper ab hboĩe totum qð poteſt lib. S iij. diſt. xxx.. 5§. . „ Seum non recoꝛdari peccatoꝝ poſt penitentiã pec/ E 2 catoꝛis. quofnodo intelligitur li.iij.diſt. xxxj. .7. SGeus quomodo non diligit malos li.iij.di.xxxij. . Se dilectione dei quere plura in diligere et deo equa titeꝛ eſſe curam de omnibus quomodo intelligitur libꝛo. iij. diſt. xxxijidG7G77. Deum pꝛonioꝛem eſſe ad miſerandum qᷓ; cõdemnã/ dum quomodo intelligit᷑ li.iiij.di.iiij.?. . Seus quomodo operatur in ſacramento. libꝛo.iiij. diſtin. iiij. s/,os. 2Z Deum non recoꝛdari iniquitatum quomodo intelli/ gitur li. iiij. diſt. xiiij. 62. “ DSeum recidiuantibus dare veniam et gratiam quo mogo intelligitur li.iiij.diſt. xiiij. s. SBeum ex caſu alicuius elicere bonum quomodo in- telligitur li.iiij. diſt. xiiij.5. 4 Deum non delcctari in penis noſtris quomodo intel ligitur li.iiij. diſt. xx. 5. ;—MD Deus quomodo diligitur ſuper oia li.iiij.di.xvſ.ʒʒ. Seum operari virtutem ſine nobis quomodo intel/ ligitur.li.itij.di.xvij.i6“ . Deus quomodo dicitur trabere ibi. Me.ve.ad me ni ſi. pa.me.trax.eum H.iiij.diſt.xvij..2· Deus quare non delet culpam ſe ſolo ſine coogatiõe inmpij cum ſit agens potentiſſimũ li.iiij.di.xvij.i89. Dceus qua ratione dicit᷑ iuſtiſſimus li.iiij.di.xlvj.26. Seum gratis iuſtificare quomodo intelligitur.libꝛo iiij. diſt. xl vj. 51. ,B õ Deꝰ an poſſit aliqͥd remittere pure ex iuſticia vel pu re ex miſericoꝛdia li.iiij.diſt.xlvj.q.iiij..d. Deum totam culpam remittere quomodo intelligi/ tur libꝛo.iiij.diſt.xlvj. . . Deus quomð dicitur ſumme iuſtus li.iiij.di.xlvj.ð Deus an poſſit tãtam penam infligere quanta debet culpe li.iiij.di.xlvj.ð 5. Deus poteſt bominem puniꝛe tantum quantum me ruit et poteſt totum remitterc quia hoc poteſt ho/ mo. So. li.iiij. diſt. xlvj.ðdõ6. ¶Dininus Dumamrt eſſe. pꝛobatur multipliciter libꝛo j. diſt. viij. 23. . Diuinus et deus. ſimiliter diuinitas et deitas differ̃t. libꝛ0. . diſt. xv. 58. Diuinam veritatem eſſe pꝛobat ⁊ concludit om̃is ve rit as et natura creata li.j.diſt.viij.23. Diuinus hoc nomen eſt quaſi poſſeſſiuũ.ct imponi/ tur a duplici foꝛma libꝛo.j.diſt. xxiij.24. Diuinas res triplici mõ cognoſcimꝰ li.j.di.xxxiij.æ. Diuina natura an potuerit vniri cuʒ humana lib.iij. diſt. j. q. j. a. R. S. Diuinam naturamvniri humane in vnitatẽ perſone quid eſt libꝛo.iij.diſt.j.ꝰ. Diuinitatis nomen quomodo participat xpᷣs in bu/ mana natura libꝛo.iij. diſt. .7. et. 8. Diuine nature an conueniat actus aſſumendi lib.iij diſt. v. q. j. a. R. F. Diuina natuꝛa cum ſit ſimpliciſſima.habet tamen di ſtinctionem in ypoſtaſibus ergo nõ eſt tota vnita- ⁊c⁊c. libꝛo.iij.diſt.v.S. Diuina natura vnita tres perſone vniuntur.⁊ diuia perſona aſſumpſit. ergo quelibet ꝑſona aſſumpſit nonu ſequitur libꝛo.iij.diſt.v.9. Diuine nature non conuenit generare ſed aſſumere libꝛo. iij. diſt. v. 10. Diuina natura aſſumpſit bumanaz. pꝛo quo ſtat ibi natura libꝛo.iij. diſt. v.t. Diuine perſone an conueniat aſſumere libꝛo.iij.diſt. v. q.ij.b. Diuine perſone an conueniat aſſumere ratione natu re an econuerſo li.iij.di.v.q.iij.c.R.⁊t o0. Diuine nature abſtracta omni perſona an cõueniat aſſumere li.iij.diſt.v.q.iiij.d.R.iͤ3.. Diuina natura eſt caro facta.an hec ſit concedenda. libꝛo. iij. diſt. v. q. v. e. R. I 9. Diuina natura eſt incarnata.ergo diuina natura eſt caro facta non eſt ſimile lib.iij.diſt.v.⁊ 0. Ad idem Diuina perſona an aſſumpſit perſonã.an natura na turam.an perſona naturam. an natura perſonam aſſumpfſerit libꝛo.iij.diſt.v.a.b.c. J DSiuina natura an debeat dici caro facta li.iij.di.v.d. Diuina natura quare non accepit perſonam bomis cum hominem accepit libꝛo.iij.di.v.e. . Diuina natura eſt de virgine nata an bec ſit conced da libꝛo.iij.diſt.viij.q.j.a. “ Diuinam naturam eſſe de virgine natam ſi que ratõ nes et auctoꝛitates affirmare videntur quomodo ſunt ꝑimende libꝛo.iij.diſt.viij. .et per totum. Diuina natura aliter ſignificatur per boc nomen de⸗ us.aliter ꝑ hoc nomen natura li.iij.diſt.viij.s. Diuina natura quomodo dicitur concipi et naſci.li. iij. diſtinc. viij. õ. Diuina natura in xpᷣo non eſt nata.ergo nec hbuma⸗/ na.non ſequitur li.iij.diſt.viij.ĩ1. ðð Diuina natura eſt homo.ecrgo diuina natura moꝛi vel naſcitur non ſequitur li.iij.di.viij.t.v6. Diuina natura eſt bomo qua ratione ſit vera.lib.iij. diſtin. viij. 18. diſt. viij. a.d. Diuinus et dũicus differunt libꝛo.iij.diſt.xſ... Diuina eſſentia quare eſt in qualibet creatura et nõ gratia libꝛo.iiij.diſt.j.2. AAoSexter Dextrum et ſiniſtrum quomõ cauſantur in nobis li. Dextrum et ſiniſtrum pᷣſupponere ſurſum et deoꝛſus gquomodo intelligitur li.ij.diſt.xiiij.21. Dextrum et ſiniſtrũ nihil babere quod babʒ extra ſe pꝛincipiñ ſui motus quõ intelligit᷑ li.ij.di.xiiij.⁊2. Dextram partem ſemper eſſe dextram quomodo in/ telligitur li.ij.diſt.xiiij.2 4. (Sigbolus Hiabolus ab initio peccauit quomõ intelligitur.lib. ij. Ddiſt. iij. Fl. et. S2. —⸗⸗ Diaboli peccatum quomodo eſt iniciatũ conſumma tum et confirmatum li.ij. diſt. v.. . Diaboio quid fuit occaſio ruine li.ij.diſtin.v.26. Ad Diabolus peccando ad ſe conuertebatur non ad deũᷣ libꝛo. ij. diſt. v. 22. Diabolus aliter dedit occaſionẽm peccandi homini aliter angelis malis libꝛo.ij.diſt.v.õF5. Diabolo qnare pꝛefixa eſt a deo qui euʒ pꝛenidit pec catuꝛum tam modica moꝛa merendi li.ij.di.vij.ꝛ. Diabolus quõ locutus eſt ꝑ ſerpentẽ et a quo fuit il lius locutionis foꝛm atio pꝛincipalrvtrum vata ſit noua ptãs ſerpenti et vtrum fuerit miraculũ ſicut Diuine nature an competat naſci de virgine libꝛo. iij. „ a Dwpol R t⸗ Dabol leli Dol Dbel Dubo Dubo d Apon lbro. Dibol fane Pbel fhil Dabe cren Diube lcbe Dubol iybo Duboia lbeo Debol⸗ Debola Goch 1.1/ Nnl ſtrn Diiftn Rberi Digi ſeguie Diaa Diaßn Decere ſint Daboe , wſd Naeye Mgee Ngeyb dſfinr Wreſe Ncnn ain N Wati Dugfnn Diaeg i, Ndentteten Au 4 fnnäne 5 Aktannngg, annmn Nu i nengti 8 tmn ine an ſtand vneniten n n iAewtn. hNere chennt. nepiaben⸗ Il. inmn tinekr.i⸗ , 0 urnzlvi⸗ emuntn Urtet 10 4 1 irtncd ii. Glhiznt iiüni. corot Delittera vor aſine ad balaam tib.ij diſt. xxj. r. Diabolus quare inuidil omini.li.ij.diſtin.xxj.s. Diabolus quomodo dicit᷑ initium om̃is mali vł pec cati.li.ij.diſt.xxj.ʒ2. Diabolus quomodo dicitur temptare ſolum carna⸗ les libꝛo.ij.diſt.xxj.ʒ 5. r Diabolus quõ di teptare violentijs li.ij. di.xxj.9. Diabolus quando recte vincitur li.ij rxxiiij.2. Diabolus ⁊ ſi nõ vincat niſi volentẽ tñ hbomo abſq; gratia non poteſt reſiſtere libꝛo .olſt rvii z59 Diabolus quõ dicitur hoies quaſi vernaculos poſ- ſediſſe libꝛo.iij.diſt.xix.ʒ. H Diabolus dure pamont xpᷣi babuit dupliced manuʒ libꝛo.iij.diſt.xix.22. ”ä iabolus quare abboꝛet memoꝛiã paſſiouis ⁊ figu ram crucis libꝛo.iij.diſt.xix.ꝛ. Diabolus quõ dicit᷑ nos impugnare poſt paſſioneʒ xpᷣi libꝛo.iij.diſt.xix.ꝛ. Diabolus quõ i nouiſſimis tꝑibus vires malicie ſue exercebit.li.iij.diſt.xix.25. Diabolus quõ poſt paſſionẽ xpᷣi poteſt excecare mẽ⸗ tes et vex are coꝛꝑa.li.iij.diſt.xix.ꝛ 6. Diabolus quõ ante⁊ poſt paſſionẽ xpᷣi nihil poterat in hominem niſi per di ꝑmiſſionẽ li.iij. di.xix.27. Diabolus quõ dicitur victus iuſticia non potentia. libꝛ0. iij. diſt. xrixx. Diabolo ire michael nõ maledixit li.iiij.di.xviij.o2. Diabolum ſe tranſfigurare in angelum lucis quan/ do eſt cauſa ꝑiculi et qñ non. i. iiij. diſt. xxx. . ¶Dyaconus Dyaconoꝛum nomen vnde et de officio eoꝛum. libꝛo iij.diſt. xxiiij. ãũõãônö. S (Dicere ae me Dici . ici ẽ modũ.mẽo⸗ ici ad aliquid eſt dupliciter et ̃in quẽ modũ.me Di intelligẽtia ⁊ volibile dicitur ad aliquid et ̃m quẽ modũ pater et filius libꝛo.j.diſt.iij.29. Dicendi modus eſt triplex ſcʒ vniuocus equiuocus et analogus.li.j.diſt.xiiij.. T. Dici diuerſimode eſt ſᷣm triplicẽ differentiam. lib.j. rrri. tig tici m ſubſtantiã vel m accidens quicqd Dicibe inſtantiam in diuinis libꝛo.j.diſt.xxij.ꝛP3. Dicit᷑w᷑ aliquid vt ens per ſe ergo d ᷣm ſubſtantiã nõ ſequitur libꝛo.j.diſt.xxij.⸗ ». Dici ad aliud eſt duplr.li.j.diſt. xxiiij.-tꝰ. Dici ſᷣm ſubſtantiam eſt dupliciter li.j.di.xxv.io. , Dicere deum non eſſe quod eſt qñ eſt pctm̃ libꝛo.j.di ſtin. xxvij. 20. Ad idem. ꝛ21. . Dici hoc de hoc eſt dupliciter libꝛo.j.diſt.xxvij.2ꝛ 4. Dicere ᷣm aliquos tripliciter accipitur in diuinis li/ bꝛo. j. di. xxvij.26. ””ẽs Dicere vel loqui eſt dupliciter libꝛo.j.di.xxvij.27. Dicere quando dicitur eſſentialiter li.j.di.xxvij. o. . Dicere vbi non eſt aliud qᷓ; cogitando intueri.libꝛo.j diſtin. xxvij.ð. .. . Dicere aliter reflectitur ſupꝛa dicentem aliter ſupꝛa dictum li. . diſt. xij. y 2. Hl Dicendi modus ſᷣm ſubſtantiaʒ circa terminũ nega tum vel infinitum eſt duplex li.j.di. xxviij. Dici aliquid ex tꝑe eſt dupliciter.li.j.di.xxx.2. Dici hm accidens eſt tripliciter li.j.diſt.xxx.xo. Dici ſᷣm relationẽ eſt dupliciter li. j.diſt. xxx.. J. Dicere aliquid ex ꝑte de deo quõ ſit li.j.di.xxx.c. vel ßm accidens quicqͥd dicitur —— Dicuntur aliqua de diuina eſſentia tripliciter. libꝛo l. diſt. xxxiij.17. OJMM Dici relatiue eſt dupliciter li.j.diſt.xxxiiij.?ꝛs. Dicere eſt duplex ſicut et loquili.ij.diſt. x.3. Dicere boc verbum variam vim babet et quid cõno tat ibi et quomodo accipitur dixit deus fiat ⁊c. lib. i.diſtin. xiij.5. H ictum per participationem reduci ad dictum p eſ- ſentiam quomodo intelligitur li.ij.diſt. xxxiiij. 28. Dicere et facere de differunt libꝛo.ij.diſt. xxxvij.16. Dictum de pꝛeterito verum eſſe neceſſ. arium quomo do intelligitur libꝛo.j. diſt. xxxviij. 2 5. et libꝛo. iij. di ſtinct. xxiiiji. MM Dicere eſt dut lex et quomodo xpᷣus potuit dicere lo cutionem falſam.libꝛo.iij. diſt. xij.ꝛ9. ¶ Dictamen Dictamen quomodo accipitur vbi agitur de conſciö tia. libꝛo.ij. diſt. xxxix. 9. Dies quomodo accipit᷑ ibi Iſte ſunt ge. ce. et ter. ꝛc. Beneſis ſcdo libꝛo. ij. diſt. xij.28. Diem ⁊ nocteʒ immediate diuidere tempus quomõ intelligitur libꝛo. ij. diſt. xij.30. H Dies dupliciter computatur in ſcriptura li.ij.di.xiij.i iei computatio in obſeruatione ieiunij ſcdᷣm quid Dies diſtinguitur quatuoꝛ modis ſᷣm grecos bebꝛe/ os aſtronomos et eccliam li.ij.diſt. xij. . Dies ſeptimus quare non bʒ veſpam li.ij. diſt. xij. 7. Diem nõ facit quecũqᷓ illuminatio.lib.ij.diſti. xij. 5. Dies cum luce ſimul cepit li.ij.diſt.xij.io. „ Dies ſeptimus quare benedictus et ſanctificatus di catur libꝛo.ij.diſt.xv. . crum numeratio quare vſq; ad ſeptẽnarium pce git libꝛo. ij. diſt. xv. S. S ies ſeptimus an ſit a nouo pꝛoductus et quare nu meratur cum ſex pꝛioꝛibus li. ij. diſt. xx. ¶6. (¶ YODifferentia Differentia triplex eſt ſ ubſtantialis. accidentalis oꝛi ginalis et que barum eſt in diuinis li.j.di.xiij.2 5. Differentiam ſcdᷣm numerum an ſit ponere in diuis libꝛo.j.diſt.xv.q.iiij.b. Differunt numero que numerantur li.j. dꝛſt. xlij. S1. Differre ratione eſt triplex li.j.diſt. xxvj. 13. Difterétia rationis fundat᷑ in duobꝰ. li.di.xxvj.i4. Differentia triplicem alietatem notat. li.j.di.xxxj.⁊. Differentia pꝛioꝛ eſt per naturam ꝙᷓ id cuius eſt diffe rentia libꝛo.ij.diſt.j.?725. Differẽtia completiua debet eſſẽ pꝛopꝛia eius cuius Z eſt differentia li. ij. diſt. j. 76 Differentia ſpecifica debʒ accipi penes id quod in re eſt optimum li. ij. viſt. .77. ä Drũtia ↄpletiua quõ eẽntialit᷑ adheret li.ij.di.j.⁊8. Differentiam ſcdᷣm magis et minus nonvariare ſpe ciem quomodo intelligitur li.ij. di. xlij. 55. Differentie d uerſe eſſentiales dant diuerſa eſſe quõ intelligitur li.iij.diſt.vj.ĩ0. Diffeꝛentia aliqua ita adheret generi reſpectu ſpeciei ꝙ eadeʒ ſublata aufertur per ↄſequẽs qdð ad eſſen tiam generis ſpectat lib.iij.diſt.xxvij.8o. Differentie quedam ſunt pfectiue ſimpliciter quedã vere cum diminutione lib.iiij. diſt. x viij. 6. e 9 ¶ Diffinitio Diffinibile eſt aliquid dupliciter li.j.diſt.xxv.i. Diffinitio quomodo dicit aggregationem et compo ſitionem libꝛo. j. diſt. xxv.. 5. . SDiffinitionis bone conditiones li.iij. diſt. xxiij. 5. Diffinitum non poſſe a diffinitione ſeperari quõ in/ tellligitur libꝛo.iiij. iſt. xij. 0. Ad idemar. Diffuſio eſt duplex ſcilicet intra et extra. libꝛo.j7.diſti. xirx. 20. “M lmnſio poteſt eſſe dupliciter a bono.li.ij.di.x. s. Dignitatis eſt aliquig dupliciter li.ij. diſt. xj.ꝛ25. MDilectio Diligere ex caritate quid eſt. et ꝙ vupliciter cõtingit diligere ex caritate libꝛo.j.diſt.j.21. Dilectio caritas amoꝛ differunt libꝛo.j.diſt.x... Diligere tenetur tripliciter Et quõ accipit᷑ ibi pater et filius diligunt nos ſpiritu ſctõ.libꝛo.j.diſt.x.ꝰ. Dilectio in diuinis accipitur trip liciter ſcʒ.eſſentiali/ cer notionaliter. ⁊ ꝑpſonaliter li.j.diſt.x.25. Diligere deum per aliquod medium eſt tripliciterii. 1. Diſt. xvij. 11. Diligens ſi diligi I. diſt. xvij. ꝛꝛ. H = Diligere poteſt teneri dupliciter.ſ.eſrentialiter et no/ tionaliter et quõ accipitur ibi pater filius ⁊ diligũt ſe ſpiritu ſancto libꝛo.j.diſt.xxxij.8. Diligere ſpiritu ſancto quomodo conuenit tribus li. Diligere pꝛo qua notione ſtat ibi pater et filius dili/ gunt ſe ſpiritu ſancto.li.j.diſt.xxxij.2. . Diligere alio a ſe quando facit participationeʒ ſibꝛo 3 1.diſtin. xxxij.ĩ... , Dilectio quõ eſt in trinitate.libꝛo.j.diſtin.xxxij.g. Dilectio eſt duplex ſcdᷣm duplicem voluntatem ſcili cet antecedentem et conſequentem libꝛo.j.diſt. xl. 35. Iterum eſt duplex. 37. Dilectio vnifoꝛmiter ſumpta cum conuerſione a tri/ dus oꝛitur libꝛo.ij.diſt.v. ¶c. H Diligere. pꝛopter ſe et pꝛopter aliud quid ſit. libꝛo.ij. diſt. iij. 6. Dilectionis motus aliter eſt gratie aliter nature inſti tulte libꝛo.ij. diſtin.iij. obo. Diligitur aliquid magis tripliciter li.ij. diſt.iij.722. Dilectio oꝛitur a triplici pꝛincipio li.ij.diſt.v. 1. Dilectio quid ſit et qualiter differat ab appetitu li:ij. * 4 Diſtin. vij. 8. Dilectio et viſio differenter ſe babent. libꝛo.ij.diſtin. xxiij.59. Ct. 40. Diligentes me diligo quõ intelligitur li.ij.di.xxix.⁊7. Dilectionem maioꝛeʒ fuiſſe in ſtatu innocentic qᷓ; na turce lapſe quomodo intelligitur li.ij.di.xxix.ʒʒ3. Dilectio et cognitio eſt in triplici vifferentia et qmõ ſcᷣm bhoc gratia capitis influat in membꝛa lib.iij. „ „ Dilectio caritas amoꝛ differunt li.iij. diſt. xxvij.2. Diligi quomõ mandatur deus ex tota mente anima et coꝛde libꝛo.iij.diſt.xxvij. .. Dilectionis motus an poſſit idem eſſe in duum et in pꝛoximum li.iij.diſt. xxvij.q.iij.g. Re. 44. t dilectione. aut eadem aut alia lib. Dilectionis actus quomodo eſt in pꝛoximum ⁊ quõ in deum libꝛo. iij. diſt. xxvij. 5. Hllectum vnum eſſe quo diligitur deus et pꝛoximus quõ intelligitur libꝛo.iij.diſt.xxvij.ꝗc. BSilectio pꝛoximi aliter refertur ad deuzʒ.aliter honoꝛ imaginis ad ꝓthotipum li.iij.diſt.xxvij. 2. Dilectionis habitus quo amatur deus ⁊ pꝛoximus ẽ vnus. ſed motus eius in deum et pꝛoximum eſt ali us et alius libꝛo.iij.diſt.xxvij. W, Dilectionis motus in pꝛoximum an ſit pꝛius qᷓ; mo/ tus dilectionis in deum an econtra libꝛo.iij.diſtin. xxvij.q.iiij.h.Re.o. . Bilectõnis motus ad babituʒ caꝛitatis dupliciter cõ paratur libꝛo.iij.diſt.xxvij. IJbidem Dilectionis actus in deum an habeat modum.libꝛo iij. diſt. xxvij. q.v.i.N. SI. .S Diligeudum eſſe deuʒ ſine modo quomodo intelligi tur libꝛo.iij.diſt.xxvij. sVQ.. Diligendi deum ratio quomodo eſt bonitas infinita libꝛo.iij. diſt. xxvij.Sꝗ. Dilectionis actus in deum ratione cuius non babet modum.libꝛo.iij.diſt.xxvij.õ. Diliges dominum deum tuum ex toto coꝛde et ex to⸗ ta aniina et ex tota mente tua an teneamur ad ilũ modũ implendñ libꝛo.iij.diſt.xxvij.q.vj.k.R. ⁊2. Diligere ſeipſum non pꝛecipitur homini triplici rati⸗ one libꝛo.iij.diſt.xxviij.. Diligere pꝛoximum quare ſpeciali mandato expꝛimi tur li.iij.diſtin.xxviij.2. . Diligere ẽ duplex.ſ.affectu ⁊ effectu li.iij.di.xxviij.ꝗ. Diligi pꝛecipiuntur angeli per mandatum dilectiõis pꝛoximi libꝛo.iij.diſt.xxviijXs. Diligi quomõ debeat xpᷣus in qᷓtum eſt bomo.libꝛo iij. diſtin. xxviij. T7. Diligende an ſint ex caritate creature irrationales li bꝛ0. iij. diſt. xxviij.q.j.a.Pe.dd. Diligere aliquid ex caritate eſt dupliciter.ſ.vel ex ca ritate imꝑante vel ex caritate eliciente et infoꝛnã te.et quomodo creature irrationales ſunt diligen de libꝛo.iij.diſt.xxviij.9. Diligitur iterum ex caritate aliquid tripliciter et ſ hocdeus pꝛoximus et irrationales creature tripli- ci modo viligendi diliguntur li.iij. diſt.xxviij.lo. Diligere ex caritate quid eſt.et quid eſt deum dilige/ re creaturas irrationales li.iij.diſt.xxviij..1. Diligibile quõ fit aliqͥd ex caritate lib.iij.di.xxviij.i2 Oilectio caritatis diſſimiliter ſe habet reſpectu cres turarum rationalium ⁊ irrationalium libꝛo.iij.di. rxviij .5. Diligi ex caritate quomodo poſſunt temꝑalia. libꝛo iij. diſt. xxviij. 5. Diligendi an ſint demones ex caritate libꝛo.iij.diſtin Diligendi ratio ſufficiens quomodo eſt imago libꝛo. iij. diſt. xxviij.18. Diligendum effe ex caritate quicquid facit ad cumu lum noſtri meriti poteſt eſſe dupliciter libꝛo.iij.di. xxviij.20. “M “” Diligenduʒ eſſe ex caritate quicqd facit ad dei bono/ reʒ.⁊ decoꝛẽ iuſticie quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxviij.ꝛ Diligendi an ſint ex caritate mali homines.libꝛo.iij. diſt. xxviij.q.iij.c. R.ꝛ3. „ . Diligenda an ſint coꝛpoꝛa noſtra ex caritate li.iij.di. xxviij.q.iiij..Re.ꝛ28. SS Diligenda an ſint ex caritate dona gratuita.libꝛo.iij. Ne⸗ n N to⸗ Ag n N 4 A umg; Epmimn 1Ponnu tmnckz pizöf bwizdin⸗ nins wännlde whritcl Misigfi islen ie Uchdetictt⸗ mmruili nah. meglant⸗ miughiri undlegüs chrelbo zmmasl in Aud meciie sindig nhaneß t mni. tundlig⸗ nehean unntbo⸗ tumiri⸗ brioſti⸗ Einaglut Wane natMant ig luid. eAAbo tunbon inin⸗ Gireli BDiligere amicum⁊ odio habere ini De littera Diſtin. xxviij. q.v. e. Re. 5. . . 1. Diligere quõ eſt actus quo quis vult alicui bonuʒ li. Dilectio inimicoꝛum quare ponitur inter gradus di lij. diſt. xxviij.ʒ 6. „ Diligenda ex caritate qua ratione enumerat Aug.li bꝛo.iij.diſt.xxviij.)S . Diligibilium numerus et ſufficientia libꝛo.iij.diſtin. xxviij.q.vj.f. E.õ 9. . . Diligenda quomodo expꝛimit ſacra ſcriptura. libꝛo iij. diſt. xxviij. gr. Diligibilia diuerſa penes quid diſtinguantur.lib.iij. diſt. xxviij. 2. „ Diligibilia qua ratione diſtinguit ambꝛo.libꝛo.iij.di ſtin. xxviij. 43. Dilectio coꝛpoꝛis pꝛoximi et noſtri ſub quo membꝛo diligibilium continetur li.iij.diſt.xxviij. . Diligendi qua ratione ſunt inimici et ſub quo mem/ bꝛo diligibilium continẽtur li.iij.diſt. xxviij.5. Diligenda que ſint et quot et qualiter expꝛimantur per duo mandata li.iij. diſt.xxviij.a.b. Dilectio angeloꝛum an contineatur in illo pꝛecepto libꝛo. iij. diſt. xxviij.c. Dilectio xpᷣi ſcᷣm ꝙ homo an cõtineatur in boc pꝛe cepto libꝛo.iij.diſt.xxviij.d. .„ Diligibilia ex caritate an babeant oꝛdinem libꝛo.iij. diſt. xxix.q.j.a.Re.SD. Hilgere contingit deum duplici motu dilectionis ſcʒ awicicie et concupiſcentie li.iij.di.xxix.i9. Dilectionis motus quomodo eſt in deũ ct in noſipᷣoſ finitus li. ij. diſt. xxix..ꝛ8 . Diligere pꝛoximum ſicut ſeipſum quomodo intelligi tur li.iij.diſt.xxix.ꝛ3. Diligere quomodo dicitur deus magis vnum qᷓ alte rum li.ʒiij. diſt.xxix.?2 7. . π☚ Diligendi an ſint magis parentes qᷓ filij an econuer ſo libꝛo. iij. diſt. xxix. q.iiij.d.R.2 ñ8. Ddiſtin. xxix. 29. Diligendo an ſit domeſticus extraneo pꝛeponendus libꝛo.iij. diſt. xxix. q.v. e. R. 1. Dilectionis oꝛdo tractatur li.iij.diſt.xxix.a.b.c.d. Diligendi an ſint magis vel minus parẽtes vel con/ ſanguinei mali q; alij boni ⁊c̃.li.iij.di.xxix.e. Diligendi quõ ſunt inimici li.iij.diſt.xxix.f. Dgeni quõ ſunt inimici et odiendi amici libꝛo.iij. pi Werr Diliguntur filij magis qᷓ parentes et quare libꝛo.iij. 7 Diligi quomodo poteſt amicus et inimicus eodem motu vel affectione li.iij.diſt.xxx.ĩ. Diligere ⁊ ſi teneꝛmur deũ plus qᷓ; omne creatuʒ.tñ non tenemur ꝓ xpo deſerere omne creatum. libꝛo iij.diſt.xxx.i1. Diligere inimicos an omnes teneamur qtum ad af/ fectum li.iij.diſt.xxx.q.iiij.d.Re. D. Diligibile a caritate quid ſit li.iij.diſt.xxx.ĩꝛꝰ. Diligere affectu eſt dupliciter ſcᷣm ꝙ duplex eſt affe ctus amoꝛis li.iij.diſt.xxx.ꝛo. micum quomodo intelligitur li.iij.diſt.xxx.?ꝛ. Diligere inimicos ꝑfectoꝛum eſſe quomodo intelli/ gitur libꝛo.iij.diſt.xxx.?ꝛ 2. Dlligere inimicos eſſe mirabile quomodo intelligit libꝛo.iij. diſt. xxx.23. J Diligere inimicos an omnes teneantur q;dtum ad eſ fectum li.iij.diſt.xxx.q.v.e.R.26. Diligere in effectu exterioꝛi eſt dupliciter et quo tene mur diligere inimicos li.iij.diſt.xxx.27. — — Dilectio amicoꝝ non eſt mogdum di ter et ſᷣm quẽ non li.iij.diſt.xxxij.i5. Diligere deum aliqui — 4 . H”UMBʒ rr⸗— . —— — „ „ Siligere amicũ an ſit maioꝛis pfectionis et meriti qᷓ; diligere inimicũ an ecõtra li.iij.di.xxx.q.vj.f.R.o lectõnis a beato Ambꝛo. vltimo loco libꝛo.iij.diſ. perfectioꝛ qᷓ; dilectio inimi coꝝ libꝛo.iij.diſt.xxx.õp 2. H Dilectõnis motũ eſſe tanto melioꝛẽ quãto eſt feruen tioꝛ quomodo intelligitur li.iij.diſ.xxx. ʒ. Diligere amicũ quõ eſt magis equũ qᷓ; diligere inimi cum li.iij.diſt.xxx.ʒ . „0 Diligere amicos an ſit melius qᷓ;ᷓ diligere inimicos li bꝛo.iij.diſt.xxx.a.et per totum. Diligendi modũ an xpᷣs ſᷣm ꝙ homo ſcruauerit.lib. iij. diſt. xxxj. 3. Diligentibus deum omnia coopari in bonum quo/ modo intelligitur li.iij.diſt.xxxj.8. Diligere multa eſt dupliciter lib.iij.di.xxxj.aꝰ. Diligit ſe bomo plus qᷓ; pꝛoximuz tam in ſtatu vie qᷓ patrie triplici rationec ᷣm vnam opinionem lib.ſij. di. xxxj. .Et aliam opinionem de hoc vide.c. li. et Dilectio dei dupliciter conſideratur ſcs.a parte pꝛin/ cipalis ſignificati et a parte connotati et m quem lligit alia a ſe li. iij. diſt. xxxij.. JYteruʒ cõ ſideratur dupliciter ſcʒ ſᷣm eſſentiã et ſᷣm efficaciã et m quẽ mo dum diligit omnes creaturas eqli/ Dilectio dei que ſit eterna et que ex tempoꝛe libꝛo.iij. diſt. xxxij.2. cD Dilectõ dei quõ fit ad repꝛobos li.iij.di.xxxij..⁊.l . Dilexerit an deus creaturas eternaliter lib.iij.diſtin. xxxij.q.j.. R. 4. „“ Diligere aliter connotat qᷓ; ſcire et poſſe libꝛo.iij.diſt. Dilectio quõ eſt ſolũmodo boni li.iij.di.xxxij.. Diligere effectu poteſt eſſe dupliciter ſᷣm ꝙ effectus poteſt dupliciter cõnotari li.iij.di.xxxij. s. Dilectio dei quõ eſt cauſa ſufficiens boni creati.libꝛo * iij. diſt. xxxij.9. Hilectõ dei qᷓ eſt fruitio ⁊ qᷓ vſus liiij.diſt. xxxij. o. Diligat deꝰ an oẽs generalit᷑ li.iij.di.xxxij.q.ij.b.Re.i Diligere deum oia 6 caritate duplr intelligit᷑ p̃ᷣm du i plicẽ acceptionẽ illius pꝛepoſitionis ex libꝛo.iij.di. . xxvj. 12. „ „ „2 „ 57 Diligat an deus omnes equaliter.libꝛ iij. diſt. xxxij. q.iij. c. R.I 5. H Dilectõne eadem diligere deum filium ſuum et crea⸗ turam quomõ intelligit᷑ lib.iij.diſt.xxxij.ĩ8. Diligere deum eodem modo quo cognoſcit quomo/ do intelligitur libꝛo.iij.diſt.xxxij.ĩ9. 9 d plus aliquid minus quomo⸗ do intelligitur libꝛo.iij.diſt.xxxij.? o. Diligat an deus magis bominem FEenselun an ecõ uerſo libꝛo.iij.diſt.xxxij.q.iiij.d.R.⁊l.⁊ ꝑ totum. Dilexerit an magis deus genꝰ humanũ q; xpᷣm li.iij. diſt. xxxij.q.v.e.R.26.et per totum. Dilexerit an magis deus Johem qᷓ; petruʒ lib.iij.di. xxxij.q.vj.f. R.ʒ.et per totum. Dilectõ dei quid ſit.et ꝙ deus nõ diligat equalit᷑ om⸗ nia libꝛo.iij.diſt.xxxij.a. . . Diligere quare dicitur deus magis vnum qᷓ alteruʒ libꝛo.iij.diſt. xxxij. b. W Diligere quare dicit᷑ deus magis vnũ et eundem bo minem vno tempoꝛe ꝙ alio libꝛo.iij.diſt.xxxij.c. e 4 Ollectio dei quomodo ſe babet ad repꝛobos libꝛo.ij diſt. xxxij. d. Dilectio pꝛoximi quõ dicitur legis impletio libꝛo.iij. diſt. xxxiij.Ii. , —— Dilectio pꝛoximi quomodo adiuuat iuſticiam virtu tem libꝛo.iij. diſt. xxxiij.ð3(3. . Diligens proximum quomodo dicitur legem imple re libꝛo.iij.diſt.xxxvij.i. Diligi deum ſuper oia quid eſt li.iiij.diſt.xvj. 3. ¶ Simenſio Dimenſionem poteſt aliquid babere dupliciter libꝛo ij. diſt. xiij. 58. Dinmenſiue eſſe alicui quomodo aliquid dicatur lib. iiij. diſt. x. 22. òô Dimenſiue eſſe quod habet dimenſionem quomodo intelligitur li.iiij.diſt.x..ü8. . NDixrigere Dirigi et regulari eſt dupliciter li.j ¶ Diriunatio Diriuatio pꝛotenſio defectio differũt li.j.diſt. xviij.x. Miſcretio Diſcrectionem alietatem. pluralitatem et diſtinctio⸗ nem recipimus in diuinis et quattuoꝛ his oppoſi⸗ ta non li. j. diſt. xxiiij... Diſcretio quomodo accipitur ibi diſcrete pſone vel cum dicitur diſcretio eſſe in ꝑpſonis li.j.di.xxiiij.f. (ODiſſenſus Diſſentire qua ratione videntur chatholici tractato rres libꝛo.ij. diſt.xv.5)5ʒ.— Diſſenſus ſenſualitatis ad rationeʒ poteſt eſſe dupli citer libꝛo.iij. diſt. xvij.29. (Siſſolubile Diſſolubile eſſe qð eſt compoſitum excontꝛaꝛijs quõ intelligitur libꝛo.iiij.diſt. xlix J5· NDZiſſimilitudo Diſſimilitudo duplex eſt in aſſignatione imaginis ꝑ memoꝛiam intelligentiaʒ ⁊ voluntatẽ li.j.di.iij.m. Miſpenſare Diſpenſare quare poteſt deus in pꝛeceptis ſecũde ta⸗ bule et non pꝛime li.j.diſt. xlvij.ꝛ2 8. Diſpenſare vel pᷣcipere quare non poteſt deus cõtra omnia pᷣcepta li.j.diſt.xlvij.». Diſpẽſatio ſiue iuris relaxatio duo reſpicit libꝛo.iiij. Diſpenſare an debuerit deus ꝙ licitũ effet habere cõ⸗ cubinas li.iiij.di.xxxiij.q.iij.c.R.⁊0. Diſpenſatio debita quattuoꝛ exigit.ibidem. Diſpenſare potuit deus circa pluralitatem vxoꝛum tpe legis nec fecit contꝛa ſuam inſtitutionem libꝛo iiij. diſt. xxx iij. ꝛ3. . 2“ Diſpenſationis cauſe circa vxoꝛum pluralitatcʒ que fuerint li.iiij.diſt.xxxiij.ꝛ. Diſpenſatio circa vxoꝛum pluralitateʒ ad quos ſe ex tendit li.iiij. diſt. xxxiij. 26. Diſpenſatio dicitur dupliciter ſcilicet iuris relaxatio et iuris declaratio et quomõ ſcm aliquos poteſt papa in voto diſpenſare li.iiij.di.xxxviij. 1. Diſpenſatio in gradu pꝛohibito cum neopbitis poſt q; adulti in fide fuerint irritatur li.ij. diſt. xl. 4.2. 5. — ODiſpoſitio Diſpoſitionem⁊ habitum in eadẽ potentia fieri quõ intelligitur li. ij. diſt. xxiiij. 88. Diſpenſationẽ fieri neceſſitatem per frequentem ite⸗ rationem quomodo intelligitur li.ij.diſt. xxv. 62. Diſpoſitio eſt duplex.et que iſtarum ꝑ aduentum eiꝰ Qàad quod diſponit euacuatur. et que ꝑficitur et cõ/ ſummatur li.iij.diſt.xxxj.4·2. vWinms .e ° Diſpoſitioneʒ pꝛecedere illud ad quod diſponit quo mogo intelligitur li.iiij. diſt.j.2. Diſpoſitionem eius eſſe cuius eſt habitus quomõ in telligitur li.iiij. diſt.vj..ö. Diſpoſitionem contrariam baberi in materia poteſt eſſe dupliciter et que facit ſucceſſionem in inducti⸗ one foꝛme et que non li.iiij.diſt.xvj. ¶v7. Miſputatio Diſputatio quare fit de ſacꝛamento altaris cum totũ ſit fidei libꝛo.iiij.diſt.x.59. , LDiſtantia Diſtantia eſt duplex ſcilicet ̃m rationeʒ entis.et ſm rationem cognoſcibilis li.j.diſt.iij.,x«“. Diſtantia eſt duplex ſcʒ.per eſſentiam et per indepẽ⸗ tiam li.j.diſt.xxxvij. 1. l ODiſtinctio Diſtinctio ſiue diuerſitas impoꝛtatur dupliciter per pꝛepoſitiones libꝛo.j.diſt.iiij.J. Diſtinctio vbi locum non babet vide per regulam li bsxo. j. diſtin. iiij.101Z8s. Diſtinctum vel quod diſtinguitur ab alis entibꝰ qñ eſt natura determinata vel diſtincta li.j.di.viij. ð Diſtinctio ſuppoſitoꝛum aliter eſt in deo qꝙᷓ; in creatu ris li.j.diſt.xix. 8. Diſtinctionem eſſe a foꝛma quando habet veritatez libꝛo.j.diſt. xix.Sdo. 2 Diſtinctionem recipimus in diuinis non ſepationez ⁊cc.libꝛo.j.diſt.xxiiij.?. Diſtinctio quomodo eſt in creaturis et quomodo in deo libꝛo. ſ. diſt. xxiiij.18. Diſtinctio fit dupliciter ſcʒ per qualitatem et per oꝛi ginem libꝛo. j. diſt. xxxiiij.d. Diſtinctionis modus in ſpiritualibus et coꝛpalibus eſt idem ſed non modus durationis li.ij. di. ij. S. Diſtinctio perſonalis vnde veniat li.ij.diſt.iij.o. Diſtinctio ſubſtantialis eſt a ſubſtãtiali pꝛincipio nõ accidentali libꝛo.j.diſt.iij.ꝭ8. . Diſtinctio operum ſex dierum li.ij.diſt. xij.a.et perta tum.Et planius de hoc vbi oꝑari. ((NDiſtributio Diſtributio eſt dupler. accomodata et õm omnem ſenſum li. j. diſt. xlvj. 10. Diuerſitas Diuerſitas rõnis dupliciter ẽ in diuis li.j.diſt.v.12. Diuerſitas dupłr cauſatur et que repugnat ſimplici⸗ tati et que non li.j.diſt.viij. ¶.9ꝰ. Diuerſitas eſt duplex.ſ.ſuppoſitoꝛuʒ et foꝛme et que requirat᷑ ad equalitatẽ⁊ ſimilitudinẽ li.j.di.xix.is. Di diu ohpbs nhatnt N Nngane, egemng 9) Nhhnin depait nnuguect Müuct⸗ 1 0 Arsangi neih Npiur nl perihti ſnitn6 wäncen e ig ting tgomwi emcgdi taminn ijnig ſnckij. , Nienpo⸗ ch tinonte⸗ Krn., Miti ſemeat⸗ ia naeucf⸗ Delittera DfrenrRode dici eſt ſcm triplices differentiam. li. Diuerſitas penes quid attenditur li..diſt. xxiij.?5. Diuerſum an ſit eſſe patrẽ et eſſe fiiiũ li.j.di.xxviij.e. Diuerſitas ſcᷣm numerũ non venit ex diuiſione ma terie libꝛo.ij.diſt.iij.?ꝛs. Diuerſarum ſubſtantiaꝝ agentium diuerſi ſunt actꝰ quomõ intelligitur li.ij.diſt.x.⸗o. Diuerſarum pꝛoductionum diuerſos eſſe terminos quomodo intelligitur li.iij.diſt.viij. ꝛ?. Diuerſoꝛum ſcᷣin ſpeciem diuerſas eſſe perfectioneſ ſcòm ſpeciem quõ intelligitur di nrj. 46. Diuerſitas ſᷣm numerum triplex eſt ̃m quoſdam li. füpviſt-xlialaoa. Diuiti ſubtrabere ſupꝑflua vt dentur pauperi neceſſa ria.quare non licet li.ij. di. xl. 2. ⁊.5. et de filijs iſrael quibus pꝛecepit dominus vt furarentur vaſa egi/ ptioꝛum.et dederunt ex furto elemoſinam ⁊c.. ¶ Hiuiſio Diuiſio vnius cõmunis poteſt eſſe tripliciter fcilicet vniuoci.equoci et analogi li. j. di. j. . et di. xiiij. 1 5. Binoꝛtium Diuoꝛtiuʒ non poteſt petere mulier pꝛopter defectũ potentie generandi li.iiij. di. xxxiiij.. Diuoꝛtium pꝛopter impotentiam coeundi fit dupli/ citer libꝛo.iiij.diſt.xxxiiij.ʒ. . Diuoꝛtium ſi petat vir pꝛopter artitudinem quid iu ris eſt li.iiij.diſt.xxxiiij.4. ”JMB Diuoꝛtij modus et foꝛma li.iiij.di.xxxiiij.. DOiuoꝛtij celebꝛati teſtes quomodo dicuntur piuri ſt petens diuoꝛtium aliam coniugem accepit lib.iiij. Diuoꝛtio ſeparata vxoꝛ quando reconciliatur lib.iiij diſt. xxxiij. 7. Diuoꝛtij ſententia lata per erroꝛem viroq; ad ſacer/ dotiũ pꝛomoto ⁊ erroꝛe patefacto an vir ſit vxoꝛi reddendꝰſi ipſa non vult cõtinere li.iiij.di.xxxv.5. Diuoꝛtium an poſſit fieri ex cauſa foꝛnicatõnis libꝛo liij. diſt. xxxv. q.j. a. Re. 7. Diuoꝛtiũ non fit ab bomine ſed a deo li.iiij. di. xxxv. iuoꝛtio quaꝛe debet vir vxoꝛem dimittere libꝛo.iiij. diſt. xxxv. ꝰ R èêè Diuoꝛtium non fit niſi altero coniugum petente ⁊ al tero alterum repellente li.iiij.diſt.xxxv.t o. Diuoꝛtium non fit pꝛopter defectum pꝛolis.ergo nee fit pꝛopter defectum fidei Solo.li.iiij.diſt.xxxv.ia. 977 42% Diuoꝛtium quare fit pꝛopter foꝛnicatõnem libꝛo.iiij. Diſt. xxxv. 12. Diuoꝛtium et repudium differunt li.iiij.di.xxxv.ið. Diuoꝛtio celebꝛato an vir poſſit aliam vxoꝛem duce/ re vel vxoꝛ alium virum libꝛo.iiij.diſtinct.xxxv.q. ſiiij. d. Pe. 21. Diuoꝛtium poteſt eſſe dupliciter. ibidem ⸗ Diuoꝛtio celebꝛato pꝛopter foꝛnicatõnem coniuges vel alterum eoꝛum poſſe nubere ſi que rationes ꝓ bare videntur quomodo ſunt diſſoluende lib.iiij. diſt. xxxv. 22. et per totum. Diuoꝛtio celebꝛato an poſſint vir et vxoꝛ inuicem re⸗ conciliari libꝛo.iiij.diſt.xxxv.q.v.e.Re.ꝛ 26. Diuoꝛtio ſeparatos non poſſe recõciliari ſi que ratõ ues psobare viqentur quomoqo ſuut diſſoluende li.iiij. diſt. xxxv. 22. et per totum? pa libꝛo.iiij.diſt.xxxv.q.vj.f. Ee.ʒo. Diuoꝛtium an poſſit fieri ſi non precedat aliqua cui Diuoꝛtio celebꝛato coniuge viuente neuter pot nu⸗ berc libꝛo.iiij.diſt.xxxv. c. 4 „ ſtin. xxxv. d. „(MYocereé Docere eſt dupliciter li. j.in ꝓlogo. 16. ¶Socumenta Diuoꝛtiati poſſunt inuicem reconciliari libꝛo.iiij. di⸗ Documenta et mandata multiplicant᷑ in ſacra ſcri⸗ ptura ꝓpter duo li.iij.diſt.xxxvj.s. Dolere de aliquo eſt dupliciter et quo dolere dolen⸗ dum eſt de paſſione xpᷣi li.j.diſt.xlviij.&. Doloꝛ penitentie eſt duobus modis et quomodo ẽ in dyabolo libꝛo. ij. diſt. vij..„. Daloan riommolo infert damnificatio libꝛo.iij.di oloꝛ in anima ẽ duplex et vterq; fuit in anima xpᷣi libꝛo.iij.diſt.xvj.25. W loꝛ dicit᷑ contritio et dicitur compunctio et quo⸗ modo coꝛ dupliciter compungit᷑ li.iiij.di. xvj. ʒ Doloꝛ dicitur dupliciter ſcʒ diſſẽnſus voluntatis.et paſſio ex eo reſultans et quis eſt de eſſentia contri tionis libꝛo.iiij.diſt.xvj.i 2.et.ĩ8D. W Doloꝛem contritionis eſſe de preſenti quõ intelligit᷑ libꝛo.iiij.diſt.xvj.22. et.ꝛ 3. Doloꝛis et contritionis conuenientia.libꝛo.iiij.diſti. xpj.k. 22 HH quõ delet omnem culpam libꝛo.iiij. diſtin. xvj. 37. “”MR Doloꝛ eſt duplex ſcʒ llatus et voluntarie aſſumptꝰ. et quis hoꝛñ exigit preſentiã eius de quo eſt dolo⸗ libꝛ0. iiij. diſt. xvj. oo. UMU Doloꝛ iuſtificationẽ precedẽs an foꝛmetur an nouꝰ eliciatur libꝛo.iiij.diſt.xvij. 3. ßM 7 olor quomodo foꝛmatur in anima libꝛo. ij diſti. — Dolus eſt dupler quis impedit matrimoniũ Ztra bendum li.iiij. diſt. xxvij.2. l (Sominium. So. nunus. = Dominium quid ſit ſin boetium.Et quomodo deus dicitur dominus creatoꝛ refugium ⁊c.libꝛo.j.diſti. rrrrrrrr Dominꝰ creatoꝛ ⁊.an błc nomina dicantur de deo ex tempoꝛe li. j. diſtin. xxx.q.j.a.Re.7. .. „ D . ominium eſſe quomodo accidit deo libꝛo.j.diſtin. Dominus quomodo dicit ſuperpoſitionem in deo li. ‚viſt. x.ÜW8ss.. Hominus hoc nomen duo impoꝛtat.et im quẽ mo⸗/ dum conneni deo eternaliter.et m quẽ tempoꝛs D liter li.ij. di ij. . pꝛimo * . H H Sominiuin eſt duplex. et quod eſt eſſeytigle li. gr. li. ij. diſtin. vij. )99 . è 9* Dominium alicuius potentie poteſt eſſe dupliciter. li. ij. diſtin. xxv.20 . .. Dominij pꝛeſidentia a duobus pendet libꝛo.ij. diſti. xxxix. 43. Oominandi potcllas an ſit a deo libꝛo. ij. diſtin. xliiij. q.j].c. Re. 20. ””õõ Dominium maloꝛuzʒ ſi alicui legitur in ſcriptura nõ eſſe a deo quomodo intelligitur li. ij. di. xliiij. 22. Donninan quomodo eſt iuſtum et iniuſtum li. ij. diſt Dominium eſſe pꝛopꝛietatem dignitatis quomodo intelligitur li.ij.diſt.xliiij. 2. .— Hominium et ſeruitus quomodo facit ad conſerua⸗ tionem oꝛdinis naturalis li.ij.diſt.xliiij. 5. Dominicus dicitur dupliciter li. iij. diſt. Vij. 3. Dominium eſt duplex et quod hoꝛum cõicat filius matri li.iij.diſt.ix.21. (Sonum . Donum dicit relationem tripliciter li.j.diſt.xx.-. Sonatio ſpirituſſancti quomõ eſt eius pꝛoceſſio lib. j. diſt. xv. 4. . Dona dei tripliciter conſiderantur li.j.di.xx. 4. Sona dei conſideranturx tripliciter li.j.diſt.xviij.9. Et eadem diſtinc.ꝛ2. . Doni qua ratione eſt vel dicitur donum libꝛo.j.diſti. xviij.12. M Donum vdicit reſpectum ad euʒ cui datur tripliciter. li. j. diſt. xviij.15. Et eadẽ di.28. . Donum ratione cuius reſpectus dicitur pꝛopꝛie li.j. diſt. xviij.25. Donum cuis dicat reſpectum vel effectum ad crea/ turas tamen nõ eſt cõmune tribus li.j.di.xviij.26. Honum in quibuſdam conſequitur rationeʒ dati in quibuſdam econtra li.j.diſt xviij..6. Donari et generari diſſimiliter ſe habent lib.j.diſtin. Donum et donatum diſſimiliter ſe habent ad mobi le et motum li.j.diſt.xviij..9 . Doni dandi quc eſt ratio li.j.diſt.xviij.21. Honum an pꝛopꝛie conueniat ſpirituiſancto li.ſ.di. xviij.q.iiij.d.Re.22. „ Donum dicitur in diuinis pꝛopꝛie vel ꝑſonaliter nõ eſſentialiter li.j.diſt.xviij.?ꝛ ꝛ. S Donum ſiue donabilitas an ſit pꝛopꝛietas diſtincti/ ue ſpirituſſancti li.i.di.xviij.q.v.e.R.27.et.28. Donum ratione duplicis reſpectus dicit comꝑatio/ nem ad duplicem actum et ratione cuius eſt ꝓpꝛie tas diſtinctiua li.j.di.xviij.29.Adidem. o. Donum.ſpiritus.amoꝛ.eandem pꝛopꝛietatem vłno tionem dicunt ratione differentem. li.j.di.xviij.5i. Donatio vel donuʒ dupliciter põt accipi et ſeᷣm quẽ modũ dat deꝰvona bonis et malis li.ij.di.vij.s2. Donoꝛum dei ſubſtantiã eſſe ſpiritũ ſanctuʒ quo ſen ſu dictum ſit li. ij. diſt. xxvj. Dona gratuita an fuerũt eque magnẽ efficacie in ho mine ad merendum ante lapſuʒ ſicut ſunt poſt la pſum li. ij. diſt. xxix. q.ij.f. RE. 51. . . Dona et virtutes an ab inuicem differãt libꝛo.iij.di. xxxiij.q.j.a.Re. . ;.⸗.ʒ Donoꝛum nomina vnde li.iijj.diſt.xxxiiij.. Dona et virtutes qua ratione cõicant in nomine.li. iij. diſt. xxxiiij. 9. èè Dona et virtutes qua ratione cõicant in diffinitione li.iij. diſt. xxxiiij. 7. Dona ⁊ virtutes quare requirunt diuerſos babitus et vicium non li.iij. diſt. xxxiiij.8S. Dona aremogis dicuntur expedire qᷓ; virtutes li. iij. diſt. xxxiiij. 11. Dona an ſint pꝛioꝛa virtutibus an econuerſo.lib.iij. diſt. xxxiiij.q; ij.b. R. i . Sonoꝛum et virtutum babitus dupliciter cõſiderãt᷑ ſcʒ quantum ad oꝛiginem et quantum ad vſum.⁊ quoodo alter è altero pꝛioꝛ ibidem. . Dona oendoho vicuntur. pꝛecibus impetrari libꝛo iij. diſt. xxxiiij.15. S“ “èDZD Dona quomodo ſunt ad ſanandũ li.iij.di.xxxiiij.i4. Dona an ſint excellentioꝛa virtutibus an econuerio li.iij. diſt. xxxiiij.q.iij.c.Re.iS.et per totum. Dona ſpirituſſancti an ſint pꝛeciſe tm̃ ſeptem lib. iij. dDiſti. xxxiiij.q.j.d. Re. 5. Donoꝛum numerus.ſufficientia et diſtinctio ſumit᷑ quadrupliciter m quadruplicem donoꝛum com/ parationem ibidem. Dona plura reſpiciunt cognitionem qᷓ; affectionem. non ſic virtutes libꝛo.iij.diſt.xxxiiij.26. Dona non numerantur ſcòᷣm quatuoꝛ que ſunt no⸗ bis pꝛo peccato inflicta li.iij.di.xxxiiij.27. Dona non numerantur penes bonum ct malum.li. iiij.diſt. xxxiiij.28. Dona quare non debent eſſe. xiiij.li.iij.di.xxxiiij.ꝛ·9 Dona quare non debent eſſe.xij.li.iij.di.xxxiiij.0 Dona quare non debent eſſe decem ibidem. Donoꝛum oꝛdo et combinatio an bene aſſignetur g. yſaiam li.iij.di.xxxiiij.q.ij.ę. . Dona oꝛdinantur per yſaiam ſcm oꝛdinem digni/ tatis libꝛo.iij.diſt.xxxiiij.. = Dona quare combinantur virtutes vero non. libꝛo. iij. diſt. xxxiiij.5. . ”l Donum timoꝛis quare alij non combinãtur libꝛo.iij diſtin. xxxiiij.6. O93 . maneant in beatis libꝛo.iij.diſtin.xxxiiij.q. Dona aliter fuiſſent in ſtatu innocentie aliter ſunt in ſtatu nature lapſe.aliter erunt in ſtatu gloꝛie libꝛo iij. diſt xxxiiij.38. Donoꝛum virtutum et beatitudinum actus quomo do ſunt quidam in gloꝛia pꝛioꝛes.quidam medij. quidam vltimi li.iij.diſt.xxxiiij.9. Donum intellectus aliter eſt in ſtatuvie.aliter in ſta/ tu patrie li.iij.diſt.xxxiiij. o. Donum cõſilij. quantum ad aliquid tollet᷑ qᷓ̃tuʒ ad aliquid manebit li.iij.diſt.xxxiiij. i. . Donum foꝛtitudinis qua ratione manet in patria li. iij. diſt. xxxiiij. 2. Doni ſcientie vſus ad quid eſt in via et ad qud i eri in patria li.iij.diſt.xxxiiij.ꝗ3. .— Donum pietatis ſcdᷣm quem actum manebit in pa/ tria et ſcdᷣm quem tolletur li.iij.diſt.xxxiiij. · Doni timoꝛisvſus quomodo erit in patria li.iij.diſt. xxxiiij. 45. à? Dona ſpirituſſancti ſunt in triplici diffeꝛentia lib.iij. diſt. xxxiiij. õ0ρ.. Donum omne ſpirituſſancti quomodo babet cxem/ plar in deo li. iij. diſt. xxxiiij. 61. Doni timoꝛis actus qᷓuis videtur pertinere ad defe/ ctibilitatem tamen ſcᷣmveritatem pertinet ad no . bilitateʒ li.iij. diſt. xxxiiij.s2. ——— Dona ſpinituſſanctipꝛobantur eſſe virtutes ilbꝛo.iij. diſt. xxxiiij.b. mhi ue Doni chloh lüid Nyriſee ina ctet Donist lo⸗ arel. Donun ſiane n Dovzſa ainaut Donumt ſeont be Domq bicc Donun tanen Doniceo Duibor apuſt nane Nen pie ſerche Danpi gig Drauin Nicter oon Danß ſtue ſnt Dou tein⸗ catioy doung centis⸗ nchpi dange Condr laſi dit Denerd Amien ftmng deci oiße Mn Wonn ſtr. Darse c ſezli Riin Wneth Näiniſr nn 6 DD ⸗ liani duen nen nen enherbh e ichink Rdnd . uncnum. nmmige num e Neszt⸗ ſaele er. 9 tütn aee; S riedtN Atolei a 41. 1 W — Dona ſpirituſſancti fuerunt in xpo et ſunt in anima bus ſanctis ⁊c̃.li.iij.diſt.xxxiiij.c.d. Doni ſapientie actus pꝛincipalis an attendatur pe nes cognitionem veri.an penes affectionem boni li. iij. diſt. xxxv.q.j.a.NR..ct per totum. Doni ſcientie actus pꝛecipuus an cõſiſtat i per totum. Doni iatellectus actus pꝛincipalis et obicctum an ſi mul conſiſtat in contemplationce creatoꝛis et crea ture li.iij.diſt.xxxv.q.iij.c.N.tvkÜ9. · Donum ſapientie ad cognitionem creatoꝛis.⁊ donũ ſcientie ad cognitionem creature aliter oꝛdinant᷑ èm§ donum intellectus ad illa duo li.iij.di.xxxv.20. Donuʒz ſcientic.ſapientie.et intellectus quomodo oꝛ dinantur circa tꝑalia et eterna ⁊cc.li.iij.di.xxxv.21. Donum intellectus an conſiſtat in cognoſcendo vel ſpeculando tm̃.an in cognoſcendo vel ſpeculan/ do et afficiendo li.iij.diſt.xxxv.22. Dona que adinuicem combinãt᷑ debere habere ide, obiectum quomodo intelligitur li.iij.di.xxxv.2 4. Donum intellectus et fides licet ſiut per ſpeculum. tamen differunt in mõ ſpeculandi li.iij.di.xxxv.2 5 Doni conſilij actus pꝛincipalis an ſit conſiliari libꝛo iij.diſt.xxxv.q.iiij.d.R.22.et per totum. Doni foꝛtitudinis actus pꝛincipalis an conſiſtat cir/ ca paſſiones tolerandas an circa cupiditates rep/ mendas li.iij.diſt.xxxv.q.v.c.N.ð.ct ꝑ totũ. Doni pietatis actus pꝛincipalis an ↄſiſtat in religio ne reſpectu dei.an in cõpaſſione reſpectu pꝛoximi. li.iij. diſt.xxxv.q.vj.f. .o.et per totum. Dona ſpirituſſancti an ſint connexa. li.ij. diſt. xxxvj. q· ij. b. R. ĩ 5. Donoꝛum gratui pliciter et quomodo habent connexionem ct quo modo non li.iij.diſt.xxxvj.ibidem. Dona ſpirituſſancti non eſſe connexa vbicũq; aucto ritates ſonant quomodo ſunt intelligende li.iij.di ſtin. xxxvj.6.et.i 2.et. S.ct.ĩ9. SIð Dona ſpirituſſancti babentur dupliciter ſcʒ per gra/ tie infuſionem et per bonoꝛum operum multipli/ cationem li.iij.diſt.xxxvj.ꝛo. Donum gratie gratiſdate et donum gratie gratuzʒ fa cientis quid ſit li.iiij.di.xiiij.⁊ 6. Item bic ponitur concipitur.pꝛimum ponatur concipit᷑ pmnia. Dona gratiſdata ſcᷣm duplicem acceptionem dupli cem habent diſpenſatoꝛem. et quis hoꝛum poteſt illa ſpiritufſancti dona vendere et quis nõ. lib.iuij. diſt. xxv.21. .c Donec dicit oꝛdinem incertum li.iiij.diſt. xxx.ð. Moꝛmiens Doꝛmientibus quare magis reuelantur ſomniando futura qᷓ; vigilantibus li.ij.diſt. xxvj.76. 42 Dotes in patria⁊ charitas in via diſſimilter ſe babẽt libꝛo.iij. diſt. xxvj. S ðð Dotes anime tres vnde dicuntur.que ſint et ̃m q̊s actus numerantur ⁊ diſtinguuntur libꝛo.iiij.diſti. Hotes coꝛpoꝛis in quibus ↄſiſtit gloꝛificatio duplici ter ↄſiderat᷑ ⁊ 'm hoc ſunt a duobꝰ li.iiij.di.xlix.35 t in actione an in conſiderationc li.iij.diſt.xxxv.q.ij.b.Re.iʒ. ct toꝛum babitus conſiderantur du/ Dos quare non eſt circa memoꝛiam li.iiij. di.xlix.25. Dos quare non eſt circa laudem vocalem. libꝛo.iiij. diſtin. xlix. 26. Dotes coꝛpis eſſe plures vel paucioꝛes qᷓ; quattuoꝛ ſi que rationes pꝛobare videntur quomodo ſunt Dotes coꝛpoꝛis que et an conuenienter quatuoꝛ aſſi diſſoluende li.iiij.diſt.xlix.S. et per totum. Dotes coꝛpoꝛis an equaliter ſint in omnibus.an ſᷣm magis et minus li.iiij.di.xlix.q.ij.k.Re. cr. Dote impaſſibilitatis an coꝛpus ſit impaſſibile paſi one vcniẽte ab intrinſeco li.iiij.di.xlix.q.j.n.R.Sʒ. Dote ipaſſilitatis an coꝛpꝰſit ipaſibile paſſõe veniẽ te ab cxtrinſeco li.iiij.diſt.xlix.q.ij.o.Re.9.et.õo. Dote clarnatis an coꝛpoꝛa gloꝛioſa ſint ꝑuia.an coꝛ0½% lorata.an luminoſa li.iiij.diſtin.xlix.q.j.p.NR.l.et per totum. SSZ Dote claritatis an coꝛpoꝛa gloꝛioſa poſſint claritatẽ ſuam ſᷣm imperium anime oculis noſtris occulta⸗ re li.iiij.diſt.xlix.q.ij.q.R.o.et per totum. Dote ſubtilitatis an poſſit coꝛpus gloꝛioſuʒ penetra re omne aliud coꝛpus non gloꝛioſum in ſuo motu li.iiij. diſt. xlix.q.j.r.Re.õ S.et per totunm. Dote ſubtilitatis an coꝛpus gloꝛioſum ſit palpabile tactu a non gloꝛioſo li.iiij.diſt.xlix.q.ij.s.Re.⁊ .ct per totum. 22122 Dos agilitatis an ſit in omnibus coꝛpoꝛibus gloꝛio. ſis li. iiij. diſt. xlix. q.j.t. E. S1. l Dotem agilitatis nõ eſſe in coꝛpoꝛibus gloꝛioſis ſiq rationes videntur pꝛobare quomodo ſunt diſſol / uende li.iiij.di.xlix.S 2. et per totunm. Dos agilitatis an inclinet coꝛpus gloꝛioſum ad om/ nem differentiam poſitionis an ad aliquẽ locũ deꝝ terminatum li.iiij.diſt.xlix.q.ij.v.Re.ð 2. — ¶ Subitatio Dubitatio eſt duplex et que dicitur maria dubitaſſe Dubitandi modus eſt triplex et quomodo iobãänes dubitauit li.iij.diſt.xxv.. Ducere ad bonum tnipliciter dicitur li.j.di. xlvj.ꝛ o. Duci an poteſt in coniugium que pꝛius polluta eſtta addulterium li.iiij.diſt.xxxv⸗.. = Dulcedo pulchritudo et celſitudo poteſt dupliciter accipi li.ij.diſt.xxxviij.25. MƷDD Dulia dicitur tripliciter li.iij. di.ix.q.iij..in. dB. Dulia quõ accipitur ibi dñe oim per potentia cui du Dulia q̃re magis dr deberi dño ⁊ latria deo. ꝓbide3ʒ. Dulia ⁊ latria qre dicãt᷑ diuerſe vᷣtutes li.iij.di.ix.õs Dulia ⁊ latria diſſir ſe hñt ad caritatẽ li.iij.di.ix.õ7. wWwi‚ Duo qͥd ſignificct cũ r due ꝑſone vel pater et filiis duo ſunt li. j. diſt. xxiiij. d. Due q̃ ſic ſe hñt ꝙ ſeinuicẽ hñt ꝙ ſeinuicẽ ↄſequũt᷑ aut ambo cauſa tur a tercio. aui vnum eſt cauſa alterius vide inſtẽ cüam libꝛo.j.diſtin.xxxviij.i 5ỹ. Duo mala fecit populus meus æc. quomodo intelli gitur libꝛo. ij. diſt. xlij. 77. W Durare ſimul eſt vupliciter li.i. diſt. ij. 5§. Duricia uriciam coꝛpoꝛum ſequitur triplex pꝛopꝛietas lib. j. diſtin. xrl. .27 YYVMW Durus Durus eſt aliquis dupliciter li.iiij. diſt. xv. 42. Brius et ebꝛioſus differunt. lib. iiij. diſtin. v. 5. Eccleſia Eccleſie pietas erga ſuos offenſoꝛes — ibꝛo. iij. diſt. xxx.2 5. Ecdeſia quomõ dicitur abſoluere a maioꝛi parte pe/ ne ſatiſfactoꝛie li.iiij.diſt.xv.2. —“d Eccleſia quare magis punit malos ſubditos qᷓ infi/ deles et paganos li.iiij. diſt.xviij. ?227?. Eccleſie iudicium quomodo interdum fallitur.libꝛo Eccleſie iudicium quomodo decipitur vbi quis con/ trahit cum vna clandeſtine cum alis publice. lib. iiij. diſt. xxviij. ?26. . Eeclei ia MWeepte aliquos ſeperat poſt manifeſtat᷑ de⸗ ceptio queritur an tales ſint reiungendi libꝛo.iiij. Edificij ſpiritualis oꝛdo li.iij.diſt.xxvij. . 0£ .. ffabile Effabile et nominabile dicit dupliciter li...di. xxij.8. (Effectus Effectum cõnotans nomen aliquod.dicit reſpectum dupliciter.et õm quem eſt eſſentiale.et ſᷣm quẽ no/ tionale lib.j.di.xv.?ꝛ o. l Effectus quando pendet ex cauſa variabili et neceſ/ ſaria aliter ab iſta aliter ab illa denominatur libꝛo 1. diſt. xl. ꝛ 2. Effectus comꝑatur ad cauſam ſupꝛemam.et ad cau ſam creatam.et ſcᷣm quẽ modum fiunt aliqua ca ſu. et aliqua foꝛtuna lib.j.diſt.xlv.. Effectum non remoueri ꝑmanẽete cauſa quomodo intelligitur li.ij. diſt. xxxij.ꝛꝛ. Effectus aliquis dicitur a cauſa ſub aliqua cõditione ſuper addita tripliciter li.ij. diſt. xxxiiij.-ĩ3. Effectui dei quando poteſt aliquis repugnare et quã non li. ij. diſt. xxxv. 3 “— Effectui inferre nocumẽtum poteſt eſſe dupliciter et SImßm quem modum poteſt aliquid deo contrariari Effectus eſt multiplex et quem reſpicit oꝛdo charita- tis li.iij. diſt. xxix. ůo. Effectum nõ eſſe in poteſtate noſtra quomodo intel ligitur li.iij.diſt. xxix. zz. Efectus dei reſpectu creaturarum conotatur per ali qua verba tripliciter li.iij. diſt.xxxij. ⸗ Effectus iterum cõnotatur dupliciter. et quõ dicitur deus diligere effectu li.iij.diſt. xxxij.. Effectus comꝑatur ad aliquam cauſam dupliciter 2 quomodo in ſuo pꝛimo aduentu facit culpaʒ quã inuenit non eſſe li.iiij.diſti.xxij.lin. Effectus defoꝛmiter pꝛoductus poteſt dupliciter cõ/ ſiderari.⁊ ᷣm quẽ modum habet veritatem ꝙ pꝛo ducens effectum defoꝛmẽ eſt defoꝛmatoꝛ libꝛo.iiij. diſt. xliiij. ꝛ7. Ego ſum qui ſum. circulocutio iſta an ſignificet no/ men eſſentie vel perſone li.j.di. ij. 4. Egreſſus gredi quomodo dicantur omnia ab aula dei. libꝛo j. diſtin. xlv. ö5. greſſus cõtinuus alicuius ab aliquo eſt dupliciter ſimiliter et ademptio cõtinua et quõ vermis infer nalis cotidie rodit li.iiij.diſt...48. lectio intelligitur lib.j.diſt.xl.s. Electoꝛum num erũ non poſſe augeri vel minui quõ Electoꝛum numeruʒ augeri et minui ad ſtatũ pꝛeſen tis iuſticie eſt referendum lib.ſ. diſt. xl. y. Electio an ſit in deo eternaliter vel ex tempoꝛe. libꝛo ſ. diſt. xl. q. . e. R.. . Electio dicitur dupliciter ibidez. Iterum eſt duplex libꝛo. j. diſt. xl. 56. Jterum eſt duplex li. j. di. xl. 37. Iterum eſt triplex libꝛo. j. diſt. xl. co. Electio aliqua fuiſſet ſi hbõ non peccaſſet li.j.di.xl.s. Electio qua ratione eſt pᷣoptatio.li.j.di.xl.ʒ8. Electio differt a vocatione lib.j.di.xl.ʒ9.et.ʒ2. Electio quid ſit li.j.di.xl.q.ij.f. R..co. Electio pꝛelationis non eſt tantum bonoꝛuʒ neco nium bonoꝛum lib.j. diſt. xl. A. “ Electio pꝛedeſtinatio pꝛopoſitũ idem ſunt in deo m rem ſed differunt ſcom rationem intelligendi. lib. Eleuare QAeuari ſupꝛa ſe eſt dupliciter liij.diſt.iij.Ss8. (((Elementum Elementi ignis et aeris diſtin.quando facta ſit cum ſcriptura nullam de bis faciat mentionem libꝛo.ij. Elementoꝛum diſtinctio expꝛimit᷑.li.ij. di. xiiij. 37. Elementoꝛum dominium penes duos attenditur li. ij. diſtin. xv. 21. 2 2 lementa quare non ſunt vno die oꝛnata ſicut ſunt vno diſtincta li. ij. diſt. xv.y. S Elementa quomodo pꝛedominantur in coꝛpoꝛibus Elementa conciliãda eſſe in coꝛpoꝛe viuificabili quõ intelligitur li. ij. diſt. xvij. o. ” Elementum vnum dominatur in duobus ſenſibus libꝛo. ij. diſt. xvij. 1ꝛꝛx. . . Elementa an innouabuntur poſt iudicium libꝛo.iiij dDiſt. xl viij.q.iij.g. Re.,2. Elementoꝛum quadruplerx eſt operatio.et que mane bit in coꝛpꝑe gloꝛificatio et que nõ li.iiij.di.xlix.54. Elementa an miſceantur in coꝛpe gloꝛioſo equalite bnrer ſdſin. nanto lslbeo Cmnnna ſiglbb beunte Rlbu wnd ſrck Enan Enana Enanat ſſſcgo Bnunsti iſgp boſd Crnns one ſdich Emana Emaya Cbire ☚ Sprun nocdin ahnttoe oensi 4. NiNtin6 nmitti ſotz. Napr b Xmdnnt iutf hliai dinzer um borezie identudſ nidgil . tii izata roronen o De litteer (Elemoſyna Elemoſyna ſpualis eſt ſeptimẽbꝛis quẽadmodũ coꝛ palis.li.iiij. diſ.xv.ʒy3. DJðMUDðMDõ Elemoſynaruʒ que ſit maioꝛ an ſpñalis an coꝛpꝑalis li. iiij. diſt. xv.y .. — Elemoſynam qui vult oꝛdinate dare quõ dʒ primũ a ſeipſo incipere li.iiij.diſt.xvx.ðs. Elemoſynã dare indigenti poteſt intelligi dupliciter li.iiij.diſt. xv.ʒ3 0. Elemoſynas largas facere an ſit vtiliꝰ qᷓ; facere par/ nas et de tribus vtilitatibus large dantis libꝛo.iiij Elemoſyne dande oꝛdo li.iiij.di.xx.ʒs. Sanaſen de auidus fieri debeat libꝛo.iiij.diſ.xv.q. J.l. N. 63. r .V emoſynã quõ pñt facere monachi li.iiij.di.xv.s. Elemoſyna an poſſit fieri de male acquiſitis et a ſce/ leꝛatis ꝑſonis li.iiij.diſt.xx.sſp. Alemoſynam an poſſit facere aleatoꝛ et an poſſit lu/ cratam pecuniam retinere libꝛo.iiij.di.xv.⁊. Elemoſynaʒ nõ poſſe fieri de iniquo quomõ ĩtelligi/ Elemoſynã ſatiſfactoꝛiã dari debere de ſuperfluo ⁊ de neceſſario quõ intelligitur li.iiij.di.xv.oↄ. Emanare Emanare per modum liberalitatis eſt duplex. libꝛo ſ. diſtin. x. . 4. . Emanatio quare non eſt qᷓ;tum ad actum iraſcibi/ lis libꝛo.j. diſt.x. ?2 . . Emansatio ꝑſone quare ſolum fit per affectum amo ris libꝛo.j.diſtin.x.22. sä Emanationum generatõnis ⁊ ꝓceſſionis que ſit pri oꝛ libꝛo.ſ.diſt.xij.q.iiij.d.Re.i 5. Emanatio in deo et in bis inferioꝛibus differunt lib. I. diſt. xiij. 1 5. et.ꝛv». ” Emanatiões in diuinis cõſiderãtur et qᷓ;tum adeſſe ⁊ qᷓtũ diſtingui vl differre li.j.di.xiij.ĩ9. 24. Emanatões an diſtinguaut᷑ ſeipᷣis an alijs li.j.d.xiij. Emanatões differunt nec ſubſtantiali nec accidenta li ſed oꝛiginali differentia li.j.diſt.xiij.? 55. Emanationẽ ſpnſſancti cõtingit tripliciter ſignifica/ ri ſcʒ per hec tria nomina ſpũs amoꝛ ⁊ donum.li bro.j.diſt. xviij.ʒi. ”Mẽ Emanationem verbi contingit tripliciter ſignificari ſcʒ per hec tria nomia filius imago et verbũ. libꝛo ſj. diſt. xviij. y23. MV;NB Emanatio perſone pſᷣm quid attenditur li.j.di.xix.i9 Emanatio ꝑfectiſſima quid requirat li.j.diſt.xxix.s. ¶ Empirre Empirreum et vniueriale quomodo ſunt mutabilia libꝛo.j.diſt.viij. 5. ¶WEnptum Emptum carius baberi qᷓ carius baberi ꝙᷓ precium quo emitur quo modo intelligitur libꝛo.iij.diſt. xxxij.⸗7. AEnigma Enigma quid eſt m Auguſti.libꝛo.ij.diſt.xxiij.ð7. — Uenig Entis duplex eſt comꝑatio libꝛo.j.diſt.xxiij.X·. Ens dicitur dupliciter Et quando trahit numerum — 2 E aliunde libꝛo.j.diſtin. xxiij.19. Ens et res differunt libꝛo.j.diſt.xxv.,5. Ens eternum eſt duplex libꝛo.j.diſt.xxxviij. ꝛ28s Ens et non ens quare dicuntur ſumme diſtantia.li⸗ bꝛo.j. diſt.xliirruiaii. Ens completum ſolum eſſe in loco quomodo intelli gitur libꝛo. ij. diſt. xij.yzz. Euns completuzʒ non venire ad conſtitutõnem tercij quomodo intelligitur libꝛo.ij.diſt.xvij. . (E 10 Enunciabilia ſiue complexa q-ꝛ que deus ſemel cogno⸗ Fnr nc cognoſcat vel ſciat libꝛo.j.diſ.xlj.. ij. d. R. ꝛ2 59. .. Enunciabile ſemel verum an ſemper ſit verum vide varias opiniones ibideam. Enunciabile quare deſinit deus ſcire li.j.diſt.xlj.27. Enunciatio falſa ᷣm quod bmõi an ſit a deo li. ij. diſ. xxxvij.q.iij.e.d.ttto. Enunciatio quelibet duplicem cõplectitur veritateʒ li. ij. diſt. xxxvij. 41. —— Enunciabilium quõ quedam mutantur quedã non libꝛo.iij.di.xxiiij.ꝛ23. ((Epiſcopus Epiſcopatus q̃re non eſt oꝛdo li.iiij.di.xxiiij.? 5. Epiſcopus quare ſolennius inungitur qᷓ ſacerdos li bꝛo. iiij. diſt. xxiiij. 76‧5Wès. Epiſcopus nõ poteſt aliquis fieri niſi ſit ſacerdos.li⸗ bꝛo.iũij.diſt. xxyv.Cxx5.⁊ Epiſcopus qua ratione benedicit epiſcopũ et archi/ epiſcopum et papam li.iiij.di.xxv.i5. ¶Equalitas Equalitas trium perſonarum conſiſtit in eternitatè magnitudine ptãtẽe.li.j.diſt.xix.i.eta«. Equalitatem an ſit ponere in diuinis li.j.di.xix.q.j.ꝗ Equale et inequale quid eſt li.j.diſt.xix.ĩiꝛ. Equalitatem conſequitur diuiſibilitas quõ intelligi⸗ ur li.j.diſt. xix.i,zJzJzzzz Equalitas eſt alicubi ergo ⁊ qᷓntitas quomodo intel ligitur libꝛo.j.diſt.xix.. . Equalitas eſt alicubi ergo et finitas quõ intelligitur et p̃m quid tranſferatur ad diuina li.j.diſt.xix.⁊5. Equalitas eſt alicubi ergo et diuerſitas quomodo in telligitur li.j.viſt.xixl4ñ6. Equalitas ſumma an ſit in diuinis libꝛo.j.diſt.xix.q. jj. b. R. 17. et.iii998s. Equalitas cum conuerſione an ſit in diuinis libꝛo.j. Equalitas dupliciter cõfideratur.ſ.pꝛout dicit reſpe⸗ ctum equiparantie et pꝛout vltra reſpectum cõcer nit actum coequationis libꝛo.j.diſt.xix. . Equalitas cum circũinceſſione an ſit in diuinis libꝛo I. diſt. xix. q-iiijſ.ddd. Equalitatem potentie an ſit ponere in diuinis quan tum ad numerum poſſibilium libꝛo. j. diſt. xx.q.j. S:e.7. et perx totum. Equalitas c;dtum ad intenſionem potentie an ſit in diuinis lib. . diſt. xx. q. ij. b. R. 2. Equalitas et ſimilitndo eſt duplex li. j.di. xxxſ... Equalitas patris ⁊ filij quomodo non eſt relatio vel notio libꝛo.j. diſtin. xxxj.5d. Equalis et ſimilis an dicant᷑ ſcm poſitionẽ ve pꝛi⸗ uationem in diuinis li. j. diſt. xxxj. q. .. Equaie diffinitur ab euclide li.j.diſt. xxxj. 4. Et decla rat᷑ qᷓtuz ad negatõʒ ĩ ea diſfinitõe poſitã. 6. Eaualitas et ſimilitudo vnde capit᷑ in diuinis.lib.j. Equaſim 2 ſinilis quã diuerſitateʒ dicunt in diuinis libꝛo. j.diſtin. xxxj.⁊7· Equale et ſimile quõ ponunt ↄmenſurationẽ in diui nis libꝛo.j.diſt.xxxj.S. —S Equalis et ſimilis an dicantur in diuinis ſᷣm ſubſtã⸗ tiam an m relationẽ li.j.diſt.xxxj.q.ij.b.R. .Et Equalitatem et ſimilitudinem in diuinis eſſe eſſenti⸗ am quo ſenſu dixerit magr̃ ⁊ hyla.li.j.di.xxxj.ꝛ o. quale dicitur pᷣm quantitatẽ et ſiſe ſᷣm qualitatem quomõ intclligitur li.j.diſt.xxxj.ii. Equalis et ſimilis an dicãt mutuã relationẽ ſᷣm quã pater Rio filius patri ſit equalis li.j.diſtin.xxxj. Equalis et ſimilis dupliciter accipiuntur Ibidem. Equaliter quõ accipitur ibi equaliter eſt ei cura de oi bus libꝛo.j.diſt.xxxix.iõ.Et li.iij.diſt.xxxij.lõ. Equalitas et inequalitas in rebus et equalitas ineᷓ litas in ꝓpoſitionibꝰ diſſimiliter ſe hbabent libꝛo.ij Equitas Equitas dicitur maioꝛ dupliciter et quomõ c᷑ magis equũ diligere amicum qᷓ; inimicũ li.iij.diſt.xxx.. Equiuocum Equiuoci vniuoci et analogi diuiſio penes nuid acci pritur li. .diſt.j. . Et de hoc li. .dint. xiiij. 15. Erroꝛ q eſt ꝑpieuloſus et qui nð.li.j.diſt.xxvij.s. Erroꝛes (vel vt loquar honeſtius) opiniones in qui⸗ bus magiſter cõiter nõ tenetur li.ij.diſt.xliiij. . Erroꝛem euticetis vide libꝛo.iij.diſt.v.ʒ1. Erroꝛem neſtoꝛij vide.libꝛo.iij.diſt.v.ʒ2. Erroꝛes plurimi circa perſonam verbi qᷓ;tum ad na/ turam aſſumptam li.iij.di.vj.. Erroꝛ quõ cõmittit᷑ in fide ct ſciẽtia li.iij.diſt.xxiij.ʒʒ Erroꝛ vbi eſt cũ periculo ct vbi non et ꝙ nõ om̃is de ceptio eſt equalis peccati li.iij.diſt.xxxviij.e. Erroꝛ poteſt eſſe dupliciter in conſenſu matrimonia li vel circa perſonam vel circa ꝓprietates pſone et . Ais tollit conſenſum matrimonialem li.iiij.diſti. xxx. 8. . Erroꝛ poteſt cõmitti circa nobilitatẽ dupliciter ⁊ q̃s tollit conſenſum matrimonialẽ lib.iiij.diſt. xxx.13. Erroꝛ conditionis eſt triplex et quis hoꝛuʒ impediat matrimonium libꝛo.iiij.diſt.xxxvj.ii. Erroꝛes plurimoꝛum vide vbi bereſis. W¶ Erubeſcentia Erubeſcentia quid libꝛo.iij.diſt. xxxiiij.s4. „ IEiau Eſau quõ per iuſticiam repꝛobatus eſt li.j. diſt. xlj.. Eſcam eandem om̃s manducauerunt quomodo in- teligitur libꝛo.iiij.diſt. xxiij.3ꝛ. a⸗ modo in entia . — — — „. § Eſſentia diuina quõ dẽ ſimplex li.j.di Eſrentie due non habent ſimilitudinem cum duabꝰ per ſonis li...diſt. iij.ð35. Eſſentiale dicitur quatuoꝛ modis li.j.diſt.iij. 4. Eſt. Snel ſi diceretur relatiue qdð eſſet incõueniens li. j. diſt. v. j. Eſſe aliquid de nibilo tripliciterpoteſt intelligi et q̊⸗ modo filius ⁊ ſpirituſſanctus dicuntur nõ eſſe de nihilo li. j. diſt. v. . Eſſentia vł ſubſtãtia an gencret li.j.di.v.q.j.a.Re.ĩo Eſſentiã in diuinis ſignificant tria genera nominũ li bꝛo. j.diſt. v. 11. Eſſentia diuina eſt filij pater bec ꝓpoſitõ duplicẽ bʒ ſenſum li.j.diſt.v.I 7. Eſſentia ſie ſubſtantia vtꝝ generetur libꝛo.j.diſtin. v.q.j.c.Re.23. Eſtentia ſiue ſubſtantia an ꝑ generationem cõicet᷑ li. j. diſt. v. q. ij. d. R. 26. Efſſentia diuina quõ eſt appꝛopriabilis vel appꝛopri ata li.j.diſt.v.?2 8. S Eſſentia vtrũ generet vł generet᷑ li.j.diſt.v.a. Eſſentia diuina nõ generatur a patre.li.j.di.v.b.c.d. Eſſentia non generat eſſentiam li.j.di.e.fſ.g. Eſſe aliquid dicitur dupliciter Et eſſe prem non eſſe aliquid quõ intelligitur li.j.diſt.vij.. Eſſentia et potentia illa duo nomia differenter ſe ba bent in diuinis libꝛo.j.diſt.vij. S5. Efſe et poſſe eſt ideʒ in diuinis ̊ tñ non ſequit᷑ eſſen tia patris dicit quid ergo pari ratione potentia ge ncrandi li.j.diſt.vij.I3. Eſſe patrem et eſſe deum non differunt re ſed ratõne li. ſ. diſt. vij. ꝛ2. Efſſentia diuina quõ eſt diſtinguibilis li. .di. viij.1. Eſſe increatum ſufficienter diſtinguitur per tres p: prietates ab eſſe creato.li.j.diſ.viij.2. Eſie diuinũ comꝑatur ad nrm duplicit᷑ li.j.di.viij. Eſſentia et veritas dupliciter conſiderantur libꝛo.j. Eſſe diuinum an ſit a deo verum ꝙ non poſfit cogita ri non eſſe libꝛo.j.diſt.viij.q.ij.b.Re.?ꝛ. Eſſe diuinum eſt euidens et in ſe et in ꝓbando libꝛo I. diſt. viij. 23 ”” Eſſentie diuine veritatem ꝓbat li.j.diſt.viij.a.b.K Eſſentie diuie incõmutabilitatẽ ꝓbat li.j.di.viij.c.d. Eſie aliquid in pluribus eſt dupliciter li.j.di.viij.õ 5 Eſſentia et perſona qᷓ;uis ſint idem tamẽ nõ ſunt ad idem qꝛ eſſentia cõicatur et pſona diſtinguitur.li⸗ bꝛo.j.diſt.ix.26 . Eſſentia producit aliam eſſentiã ſᷣ non aliam creatu ſen ſeßa li.].diſ. ix. ʒ. ”õ Eſte et factum eſſe in aliquibus idem eſt differũt tñ fieri et eſſe. Et in aliqͥbus differunt eẽ et factũ eſſe idem tñ eſt eſſe et fieri.Et in aliquibus idem ẽ fie⸗ ni eſſe ⁊ factũ eſſe libꝛo.j.diſt.ix.T9. Eſſe in hoc mundo eſt dupliciter libꝛo.j.diſt.xv. s. Eſſentiam foꝛme eſſe inuariabilẽ quomodo intelligi tur libꝛo.j.diſt.xvij.ʒᷣs.in fiie. Eſſe et ſanctum eſſe quomodo bhabemus a ſpũſctõ. libꝛo.ſ. diſt. xviij. . Eſſendi modi in creaturis ſunt nouem libꝛo.j.diſti. Eſſentia nõ poteſt eſſe in effentia q;uis ꝑſona poſit eſſe in perſona libꝛo.j.diſt. xix.ꝛꝛ6. Eſſe in patre quid ſignificet libꝛo.j.dil.xix.ꝛ2.Et es/ dem diſt. 28. blani diren (ſontal Nitr otu noni⸗ tienti bnte Nſtr Ghoru ponin r ludn ou pw erehe ſ tia gvel ſehn Kſepat lſeſpp ſoſt Cſanta n lbſ Eſeniqn dwd Gere wl ſean (and Keenig ſune „6 Gſan bini⸗ Cſeu; my. (ſeara ſewbig mnnh cſetnineg ſackinte Sdamn ii menmti aertili = nlite 1Rreliathe nliſt Schian ſänz udinwi iiini Wnneton Nnnets monpt 4. cn hde Nerl,fnc3 unl dee mi ſ̃ ſunt dt. imonlinds ginti gigwbinn monii 4,% gunt, ſoicn Eſſe preſens alicui eſt dupliciter libꝛo.ij. di De littera Eſſentia ſᷣm Auicennã auid li.j.diſt.xxiij.i⁊.Et li.ij. di. xviij. 22. , „ „ Eſſentia boc nomen an dici debeat in diuinis libꝛo.ſ diſt. xxiij. q. iij. c. Re. 13. . Eſſentia ſubſiſtentia ſubſtantia ⁊ ꝑſona bñt quatuoꝛ nomia greca ſibi coꝛreſpondentia et de eoꝛũ ſuffi/ tientia et differentia Jbidem. Eſſentia eſt cõis tribus ſed aliter qᷓ; perſona. libꝛo.j. diſt. xxv.22. Eſſentia quõ ſeipſa refertur.libꝛo.j.diſt.xxvj.ið.Nic ponitur eſſentia ſeipſa differt ponatur eſſentia ſe- ipſa refertur. ð.ùUùẽe Eſſe ad alterum ſe babere et oꝛiri ſunt idem in diuis ſed oꝛdinata m rationem intelligendi libꝛo.j.diſ. xxvj. 21. HW B , Eſſe reſpectuʒ quõ dat ſolum eſſe reſpectiuum. libꝛo enla;. entia pᷣdicatur vt quid perſona vt quis notio vt gqÿue libꝛo.j.diſt. xxvj. 32. SðððUBtut Efſſe Paeren et generare an ſit vna notio li.j.di.xxvij q.j. a. R. ö6. .— . Eſſe patrem ⁊ generare differunt li. j. diſt. xxvij. 3. Eſte ſapientem et eſſe in diuinis quomõ differunt li. j. diſt. xxxij.I. Eſſentia quare non oꝛitur ab eſſentia nec ſe habʒ ad aliam.pſona vero oꝛit᷑ a ꝑſona ct ſe babet ad aliaʒ lib. j. diſt. xxxiiij.I1. “ Eſſe aliqua in deo vel ꝑ deum poteſt eſſe tripliciter li bꝛo.j. diſt. xxxvj. 5. —„ Eſſe res eternaliter in deo quare magis dicunt᷑ qᷓ; ex deo li. j.diſt. xxxvſ. s. , Eſſe ex deo.eſſe ꝑ deum.et eſſe in deo. iſte locutiones dupliciter conſiderant᷑ libꝛo.j.diſt. xxxvj.s.Et ea/ denm di. e. f. . Eſſe aliquid in aliquo poteſt eſſe tripliciter quomõ ſunt et res in deo li.j.diſt. xxxvj.io. Et diſt. xxxvij. 29. kt. 30. . Eſſentia pꝛopꝛietas relatio quomodo dicuntur in di uinis lib. . diſt. xxxvj.16. ”MU Eſſe in deo plus dicit ꝙᷓ cognoſci a deo libꝛo.j.diſtin. xxxvj. 27. ⸗ Eſſe ex deo et de deo differunt li. j. diſt. xxxvj.g. Eſſe vbiq; an ſit proprium dei vel conueniat ſoli deo libꝛo.j.diſt.xxxvij.q.j.c.Re.icõ.et per totum. . Eſſe vbiq; an conueniat deo ſemper ſiue eternaliter libꝛo.j.diſt. xxxvij.q.ij.d.Re.21. Eſſe vbiq; dupliciter ꝑoteſt accipi de deo ſicut et eſſe ſemper Ibidem. ſe aliquid in aliquo põt eſſe tripliciter ⁊ m om̃es hos modos eſt deus in rebus libꝛo.j. di.xxxvij. 26. Eſſe in loco et eſſe locatum rõne cuius conuertunt᷑. libꝛo.j.diſt.xxxvij. 38. Eſte a deo quod eſt a li.ar.quõ intelligitur li.j.diſtin. xxxviij. 9. Eſt. naꝛdinaemn qnomodo preſupponit eſſe.libꝛo.j. diſt. xl vj. 31. Effe qd eſt quando eſt neceſrario eſt ⁊c. quomodo in telligitur li. j. diſt. xxxviij.19 Eſſe rei duplerx eſt libꝛo.j.diſ.xxxix.ro. Eſſe ſimul in duratione eſt dupliciter libꝛo.ij. di. ij. .iij. o91. ſſe ⁊ poſſe quõ non differunt in ꝑpetuis libꝛo.ij. di Eſſe ſimpliciter et eſſe ṽm quid quid ſit.li.ij.diſ.ix.. Eſſentia quinta quid ſit libꝛo.ij. di. xiiij. õ. Eternitas non eſt quanti Eſſentia quinta vel coꝛpus quintuʒ quomodo cale⸗ facit libꝛo.ij.diſt.xiiij.ii. Eſſc et conſeruare quõ eſt ab eodẽ.li.ij. diſt. xix. 42. Eſſe oꝛdinatum preſupponit eſſe quomodo intelligi tur li.ij.di.xxxiiij.ʒ9. Eſſe a deo quicqͥq eſt a voluntate naturali quõ intel⸗ ligitur libꝛo.ij.diſt. xxxvij. 72. ſſe aliquid ↄtra ius nature eſt dupliciter et pm quẽ modũ pocehas dominandi eſt contra ius nature. li. ij. diſt. xliiij. 26. Eſſe ſub lege dꝛ tribus modis li.iij.di.j.s. Eſſentia et natura in quo differunt li.iij. di. v.29. Eſſe deum dupliciter dꝛẽ de aliquo li.iij. diſt. xiij. 19. Eſſe ſᷣm quid eſt duplex libꝛo.iij.diſt.xxxj.4. Eſſe ex parte dẽ aliquid dupliciter et quomodo chg⸗ ritas dicitur er parte Jbidem. Eſſe et ineſſe differunt libꝛo.iiij.diſt. xij.i2. Eſſe rei dicitur dupliciter ⁊ quõ eſſe coꝛꝑis reſurgen tis eſt vnum et res vna li.iiij. diſt. xliij.26. circa me ium. Eſſẽ nobiliue babere eſt duplex et qd eſt magis de in tegritate vniuerſi libꝛo.iiij.diſt. xlviij. 35. Eſſe aliquid in potentia eſt duplicit li.ijij. di. xlix.ꝛ ₰☛ Eſt hboc verbum quid dicit quando per ſe dicitur et quid quando eſt tercium adiacẽs ibꝛo.j.di.vij.⁊ o Eſt boe veburn poteſt dicere preſens dupliciter lib. Eſt hoc verbuʒ dupliciter poteſt predicari ſcʒ vt ter cium adiacens et vt copula li.ij. diſt. xxxiiij.7. Eſtimare Eſtimare maliciam ſuam bonitatem dei excedere po teſt eſſe dupliciter.li.ij.diſt.xliij.4. Etates mundi deſcnibuntur libꝛo.ijj di.j. x. Etates mũdi quomodo ⁊ quare ſunt ſex quẽ admo⸗ gũ in homine ⁊ quare dicantur etates libꝛo.iiij. di 8 Eternũ ſeu euiternũ et euũ differunt Et quõ euiter⸗ nũ ſeu eternũ eſt ꝓprium dei li. j. di. viij. 5. et. . £△D Eternum eſſe quicqͥ actiue et paſſiue ponitur i deo quõ intelligitur li.j.di.xv.ĩ. 4. Eternitas magnitudo potentia quõ remouent in di uinis oẽm inequalitatem li.j.di.xix.i7. Aq ideʒ. a Eterternitas magnitudo poteſtas in deo ſunt vnum licet ponãt᷑ q̃ſ diuerſa.li.j.diſt. xix.b. Eternus quare dẽ eſſentialiter ĩ maſculino generes bhoc nomẽ vnus non.li.i.diſt. xxiiij.- .3. itas li. j. diſt. xxiiij. 16. Eternũ quõ non ↄnotat tꝑale.li.j.diſt.xxvij.ʒ5. Eternum põt teneri duplicit᷑ ſcʒ adicctiue et ſubſtan tiue et m quẽ modũ hec eſt vera omne qð predi⸗ cat᷑ de deo eſt eternũ li.j.diſt.xxx.ꝰ Eternitas an appꝛopriet᷑ pꝛi ſpẽs imagini ⁊ vſꝰ mu/ neri li.j.di.xxxj.q.iij.f. Re.ʒ. SG Eternum quid eſt et quomodo et quã pꝛiuatõem di cit libꝛo.j.di.xxxj.ʒ ʒ. MM Eternũ dupliciter per nomẽ impoꝛtatur pure ſcʒ cõ/ notando tꝑale.li.j.diſt. xij.9. Eternũ dicit aliqñ vite diuturnitatẽ non intermina⸗ bilitatem libꝛo.ij.diſt. xix. ꝛ9.ñ Eterno magis repugnare toale ꝙᷓ etemuʒ eterno qᷣ mõ intelligitur li. iij. diſt. vij.28. ”MV Eternum dicitur multipliciter libꝛo.iiij. di.iij. ¶s. Euangelium Euangelica lex quare d ꝑfecte libertatis libꝛo.ij.di⸗ Eunangelle⸗ lex qᷓ;uis abſoluat ab onere legis moſay ce non tñ abſoluit a lege bumana li.ij. diſ. xliiij.38. Euangelium quarc dẽ lex amoꝛis et libertatis li.iiij. Euangelica precepta quibus ſunt in ſernitutem 2 qᷓ bus in libertatem Jbidem. S Euangelica lex diſtinguitur per tris tꝑa ßm Augꝰ?.li iiij. diſt. iij. 4. Euchariſtia Euchariſtie quedã ꝗꝓprietates libꝛo.piiij.di.ijo. Euchariſtia poteſt ſumi ante baptiſmũ de facto ſᷣ cõ firmationis et oꝛdinis ſacr̃a nõ li.iiij.di.vij.S. Euchariſtie ſacramentuʒ quare oꝛdinat᷑ poſt ſacrm baptiſmi ct confirmatonis lihꝛo i. vl. vil. . Euchariſtia quare magis dẽ boc ſacramentũ.ſ.ſacra mentũ coꝛpis ⁊ ſanguinis xpᷣi ꝙᷓ alia ſacmenta lib. Euchariſtia ſeptẽ bona ↄfert ſumẽti li.iiij.diſt.viij.. Eucbariſtia dꝛ viaticum triplici ex cã li.iiij.di.viij.. Euchariſtiã et baptiſmũ quare dñs in ꝓpꝛia perſo/ na inſtituit libꝛo.iiij.diſt.viij.. Euchariſtieſacramentum an debuit prefigurari lib. iiij. di. viij.q.j.a.Re.õ. Euchariſtia non tm̃ eſt ſignũ ſed etiam veritas.libꝛo iiij. di. viij. 7. Euchariſtia ⁊ baptiſmus quare pluribus ⁊ expᷣſſioꝛi bus figuris ſunt prefigurata qᷓ; alia ſacr̃a li:iiij.diſ. viij. 9. Euchariſtia quare non babuit figuram ſanctiſicantẽ ſicut baptiſmus libꝛo.iiij.diſt.viij.lo. 2” Euchariſtie ſacramentũ an ꝑ quatuoꝛ ſit ſufficienter p̃figuratũ ⁊ de illiꝰ pfigurationis numero et ſuffi⸗ cientia li.iiij.di.viij.q.ij.b.Re.li. Euchariſtie prefiguratio quõ dꝛ facta ĩ hedo et fano mellis ⁊ quõ ille due figure reducunt᷑ ad agnuʒ et manna libꝛo.iiij. di.viij.ſ2. Euchariſtie prefiguratio quõ conuenienter facta eſt i ſacrificio melchiſedecb ⁊ i mãna li.iiij.di.viij.i. Euchariſtie prefiguratio quomodo conuenienter fa cta eſt in agno paſchali li.iiij.di.viij.i 5. Euchariſtie ꝑre guratio quõ cñuenienter facta ẽ in ſanguine 5 fluxit de latere xpᷣi li.iiij.di.viij.⁊ĩõ. Euchariſtie figura que fuit expᷣſſioꝛ an illa ꝗᷓ fuit tpe legis nature an illa q̃ fuit tꝑe moyſaice ila fu⸗ it tꝑe legis gre li.iiij. di. viij.q.iij. c. Re.7. Eunchariſtie prefiguratõ q̃re preceſſit expᷣſſioꝛ in lege nalature q;tum ad ritũ libꝛo.iiij.di.viij.ĩ.ü8. Euchariſtie ſacramentũ an a pᷣncipio debuerit inſti⸗ tui libꝛo.iiij. diſt. viij.q.j.d. Euchariſtie ſacramentũ quare non eſt ſtatim poſt la pfſum inſtitutum libꝛo.iiij. diſt.viij.ĩ.2. Euchariſtia quomodo eſt ſignum coꝛꝑis myſtici et veri libꝛo.iiij. di.viij. 20. Euchariſtie manducatio cui ſtatui et quomodo con ucniebat li.iiij.di.viij.I. Euchariſtia non incepit cum peuitentia triplici ratõ ne libꝛo.iiij.diſt.viij.22. *„ Eucharniſtie ſacr̃m qñ debuit inſtituivtꝝ as paſfionẽ an pꝛ li. iiij. di. viij. q. ij. e. Re. 23. H Euchariſtie ſacramentũ non ẽ eadeʒ hoꝛa conficien⸗ vdũ vłſumendũ q̃ eſt inſtitutũ li.iiij.di.viij.2 4.⁊. 2 Euchariſtie ſaẽmentũ q̃re nõ debuit inſtitui pꝰreſur/⸗ rectõeʒ li. iij. di. viij. 25. ſione li. iiij. di. viij. 26 Euchariſtie ſacrm q̃re non debuit inſtitui in aſcenſi-/ Euchariſtie ſacrm qꝛe nõ debuit inſtitui pꝰoia oꝑa qᷓ xps fecit pꝰreſurrectõeʒ li.iiij.di.viij.27. 4 Euchariſtie ſacramentũ qͥ mõ et oꝛdine eſt inſtitutuzʒ vtrũ ſcʒ pᷣus confecerit qꝙᷓ vbum ꝓtulerit li.iiij. di. vilj. q. iij. f. R. 28. Euchariſtie ↄſecrationẽ q̃re pᷣceſſit benedictio ⁊ qᷣd effecerit libꝛo.iiij.di.viij.29. di. viij. 30. Euchariſtie fractio poteſt eẽ ex duplici cauſa lib.iiij. Euchariſtie ↄficieude foꝛma qꝗᷓ ſit li.iiij. di.viij.ð. Euchariſtie in ſacrẽ̃o q̃ foꝛma vᷣboꝝ eſt fuanda ſuper 4 panẽ.li.iiij. di. viij.q.j.g. R.ðʒ. Euchaꝛiſtie in ſacr̃o qͥ foꝛma vᷣboꝝ eſt ſuanda ſuper vinũ li. iiij. diſt. viij. q ij. b. Re. 34. Et vba qᷓ pret foꝛmã addunt᷑ triplicẽ effectũ paſſionis exprimũt. libꝛo.iiij. di. viij. ðb. H Euchariſtie in ſacro qͥd ſit res et qᷣd ſacrm. li. iiij· diſt. viij.q.j. i. R. 3 7. Euchariſtie ſacr̃m tria ↄplectit᷑ Ibidẽ. Euchariſtie ſpẽs quõ hʒ ſimilitudinẽ ad coꝛpus chri ſti veꝝ ⁊ myſticũ libꝛo.iiij.di.viij.ð8. . Euchariſtia quomodo babet rationem cauſandi vel efficiendi libꝛo.iiij.di.viij.ʒ2. “H Euchariſtie ſacr̃m an ſit vnũñ li.iiij Euchariſtie ſacramentũ eſt vnicũ qᷓuis ibi ſit panis et vinũ libꝛo. iij. di. viij. ¶3. li.iiij. di. viij. . Euchariſtie in ſaẽmento panis et vinuʒ ẽ vnũ ſignũ Euchariſtie in ſacro Fis ſint duo vᷣba et elementa t̃ ſunt vnũ ſacr̃m li.iiij.di.viij..ðõ.· Euchariſtie nomẽ vñ et de illius ſacmenti prefigura tione li.iiij. diſt. viij. a. ”ñ Euchariſtic inſtitutio tractat᷑ li.iiij.di. viij.b. Euchariſtie ſacramenti foꝛma li.iiij di.viij. Euchariſtie ſacramenti foꝛma qualiter ſit vtendutm vtrũ.i.ſicut inſtituta eſt qᷓtũ ad tps li.iiij.di.vii..d. Euchariſtie in ſacramento quid ſignum et quid ſig⸗ tum libꝛ0. iiij. di. viij. e. “H Euchariſtic in ſacramento qua ſimilitudine ſignum ad ſign atum comparatur li.iiij. di. viij.f. Euchariſtie ſacramentum accipere et ſibi toꝛment acquirere qui non manet in chriſto 2 chriſtus i eo quomogo intelligitur li. iij. diſt. ix. Euchariſtie ſacramenti res quomodo dicuntur bo/ mines libꝛo.iiij.di.ix. A. Euchariſtie ſacramentũ indigne manducare qd ſit. libꝛo.iiij.diſt. ix. . .. . . Euckhariſtie ſacramentuʒ quomodo dicitur fieri ma lum li. iij. di. ix.9. Euchariſtie manducatio an bene diſtinguatur p diu⸗ os modos ſcʒ ſacramentalẽ et ſpiritualez libꝛo.iiij diſt. ix. q.j.a.Re.⁊.et per totum. Euchariſtie manducãde eſt duplerx modus cuius di ſtinctio oꝛitur a triplici principio Jbide⁵m,. Euchariſtie manducationes ſunt tatũ due ꝗuis ba ptiſmum recipiatur tribus mociis libꝛo.iiij· diſtin. Euchariſtie manducatio non eſt m naturam ſed / ſupponitur libꝛo.iiij.di.ix.li. S cſhpin Cucrit ftine Cicha jnsf Clchari ſonſ Crrt ninl kachr eg Eucht c(coi Kucha diſi Cucha ſii⸗ Cochr in Cuchn s Euch⸗ nö V ca Cichan cucn Cichn eccer! Lichmi bn lii⸗ bhnf ct berf „ch che beee iche tndi. nckfutee nckanhi Kbgmint 1¹ „ iiins S H” 1 sgin nſt tifig we 6½ , BieſeNR iünn iinß⸗ zir ien Lrlün ſntgi ahuthii nmi utiinuti ;⸗ ittrime De littera Eunchariſtie manducationes ſᷣm quid diſtinguan᷑ li bxꝛ0.iiij. diſt.ix.12. Eucbariſtiam mãducare ſpũaliter pro quãto dicat ſiue quid ſit mãducare ſpũaliter li.iiij.di.ix.q.ij.b. Pe.iʒ. Et di.xj.o. .— Euchariſtie ſpiritualis manducatio duo reqᷣrit libꝛo iiij.diſt. ix.ĩ 4. Euchariſtie ad ſpiritualẽ manducationẽ fides infoꝛ mis non ſufficit li.iiij.di.ix. 5. Euchbariſtiam ſpũaliter manducare qͥs actus credẽ/ di faciat li.iiij.diſt.ix.ĩ õ. Euchariſtia vᷣm quã ſimilitudinem dẽ ſpũaliter mã/ ducari li.iiij.diſt.ix.i. 7. l Euchariſtiam mãducare ſacramentaliter quid ſit.li. iiij. diſt. ix. q. iij. c. R. s. Euchariſtie mãducatio ſacramentalis quatuoꝛ reqᷣ/ itt ibidem et. 19. Euchariſtiam non manducat ſacramentaliter qͥ ſo⸗ lum recipit coꝛpaliter ipᷣm ſacr̃m. li.iiij.diſt.ix.2⁊0. Enchariſtic in ſacro ſpũalis maſticatio et incoꝛꝑatio rei facit manducationẽ ſpũalem ſed ſola deguſta/ tio ſiue maſticatio ſpecierum non facit mãduca- tõem ſpũalem li.iiij.diſt.ix.21. Ad idẽ.22. Euchariſtie ſpẽs et res quõ ſunt vnita inſeꝑabiliter. li.iiij. din. ixvr3JÄKC. Euchariſtiam an xpᷣs mãducaucrit ſacramentaliter ct ſpũaliter li.iij.diſt. ix. q.iiij.d. Re.24. Euchariſtiã non mãducauit xpᷣs ſpaliter q;uis fue rit in eo cognitio ⁊ dilectio li.iiij.diſt.ix.?· 5. Euchariſtia ſeu viatico xpᷣs vti non debuit ſpũaliter Ißnis fuerit viatoꝛ libꝛo.iiij. diſt.ix.⁊26. Euchariſtiã xpᷣus mãducauit ſacramentaliter qᷓuis non ſub vclamine li. iiij. diſt. ix. 27. Euchariſtiam ſacramentaliter tiñ recipere vnde ve/ niat libꝛo. iiij. diſt. ix. 28. SS Encriniam an vere ſumant mali li.iiij.diſt.ix.q.ſ. EC. Pes 29. „ Euchariſtiam eſſe cibum mentis non ventris qmo/ Qo intelligitur li.iiij. di.ix.?2. „ Euchariſtiam intrare in pctõꝛe nõ eſt indecens li.iiij. diſt. ix.y. Euchariſtiã ſumi a pctõꝛe eſt opus miſericoꝛdie xp̃i. li. iiij. diſt. ix.4. Euchariſtiã an mãducet peccatoꝛ damnabiliter qui eſt in pctõ ex certa ſcientia li.iiij. dil. ix. q. ij. f. R. 5. Euchariſtia quare contingit malc vti et non virtuti/ bus li.iiij. diſt. ix.. Euchariſtia quia eſt medicina eſt ſumenda cum debi ta pᷣparatõnc libꝛo. iiij. diſt. ix.7. Euchariſtiã manducãs aliqs peccatoꝛ qua ratione peccat libꝛo.iiij.diſt.ix.ðD. Euchariſtiã videria pctõꝛe non eſt peccatũ ſicut mã ducari li.iiij.diſt.ix.9. Euchariſtiã ſumens peccatoꝛ an ſemper moꝛtaliter peccet libꝛo.iiij.diſt. ix.q.iij.g. R. co. Euchariſtiaʒ digne mãducare quid ſit li.iiij.di.ix.i. Euchariſtiam ſumpturus qͥmodo debet ſe pꝛepara/ re li.iiij.diſt.ix.ꝗ2. „ Euchariſtiam indigne ſumere qui accedit indeuote zmo o intelligitur li.iiij. viſt. ix. 45. Euchariſtiã non recipit quis indigne qꝛ recognoſcit pctf̃ ſuũ ſed qꝛ de illo non penitet li.iiij.di.ix.. Euchaꝛiſtiam ſumens iuſtus aliq̃s credens ſe eſſe in peccato moꝛtali auare peccat li.iij. di. ix. 4 5. Euchariſtiam dãs ei quẽ ſcit pctõꝛeʒ an peccet dam⸗ Euchariſtie in ſacr̃o E nabiliter li.iiij.diſt.ix.q.iiij.h.Re.c. Euchariſtiã non eſſe dandã pctõꝛibus ſi alicubi ſcr⸗ ptura ſonat quomõò eſt intelligẽda li.iiij. di.ix. ·7 Euchariſtia qua ratione danda eſt peccatoꝛi li.iiij.di ſtin. ix. 49. et. S0. ”JM MM Euchariſtiam mãducãt mali et ꝙ manducandi ſunt duo modi.li.iiij.diſt.ix.a.bc. “ Euchariſtie ſacr̃m quõ allicit bominẽ ad bumilitatẽ libꝛo.iiij.diſt.x.io. Euchariſtie quõ fit reuerentia ad ipᷣam accedẽdo nõ ab ipᷣa elongando li.iiij.diſt.x.ꝛvi. Euchariſtie quidam eſfectus lib.iiij.diſt.x.i2. et.i3. De eucbariſtie ſacro quere plura vbi coꝛpus chri ſti et vbi cbriſtus. . Euchariſtie in ſacr̃o an ſit aliqua conuerſio panis in coꝛpus xpᷣi li.iiij.diſt.xj.q.j.a.R.ꝰõꝰ. Euchariſtie in ſacro ſi alique auctes dicant panẽ nõ Fnnan in coꝛpus xpᷣi quõ debẽt intelligi.li.iiij.di in. * *△ Euchariſtie ĩ ſacro coꝛpꝰ xpᷣi nec nouũ fit nec maius li.iiij. diſt. xj. X. rMMM Euchariſtie in ſacro quare elementũ conuertitur in id qð ſignat cũ tñ boc non fiat in alijs ſacramẽtis. li. iiij. diſt. xj. 8. H Euchariſtie in ſacro quare ponitur eſſe miraculum. libꝛo. iiij. diſt xj.. M Euchariſtie in ſacro qmodo panis cõuer titur in coꝛ pus li. iii.diſt. riOoOo. Euchariſtie in ſacro an totus panis conuertatur in coꝛpus xp̃i an aliquid remaneat preter accidẽtia. libꝛo.iiij.diſt. xj.q/ij.b.R.ꝛ1. Euchariſtie in ſacrco quo genere motus vel mutatio nis fiat conuerſio li.iiij.diſt.xj. iT. Euchariſtie in ſacto qᷣmodo panis ⁊ coꝛpus habent gliquid cõmunc.li.iiij.diſt.xj.ꝛi5. Euchariſtie in ſacro an conuerſio ſit adnibilatio.li. iiij.di. xj.q.iij.c.R.ĩiXX. M Euchariſtie in ſacramento nihil remanet de pane ex go adnihilatur non ſequitur li.iiij.di.xj.ĩv». Euchariſtie in ſacr̃o ſi totus mundus conuerteretuł in coꝛpus xpᷣi ipᷣm ꝓpterea non adnihilaretur. li. iiij. diſt. xj. 1 7. Euchariſtic in ſacro panis nõ eſt xpᷣs nec ps xp̃i nec aliquid aliud ergo eſt adnihilatus non ſequitur. libꝛo. iiij. diſt. xj 998s. Euchariſtie in ſacro an panis conuertatur in totum chriſtum li. iiijj. diſt. xj. q.iiij.d. Re.19. H Euchariſtie in ſacro quõ eſt ſanguis aia et deitas.li/ bꝛo.iiij.diſt. xj. 2 0. W . Euchariſtie in ſacr̃o q̃ ratõne coꝛpus eſt cibus libꝛo iiij. diſt. xj. 21. M uch⸗ fo qmodo coꝛpus eſt in pluribus. libꝛo.iiij.diſt.xj.22. Euchariſtic in ſacro an conuerſio panis expectet cõ/ uerſionẽ ſanguinis li.iiij.diſt.xj.23. Euchariſtie in ſacro an conuerſio ſit ſubita an ſuc/ ceſſiua li.iiij.diſt.xj.q.v.e.Re.24. MMä Euchariſtie ĩ ſacr̃o an ĩ inſtãti in quo fit mutatio pa⸗ nis ſit panis an coꝛpus li.iiij.diſ.xj. ꝛs6. Euchaniſtie in ſacio quod eſt panis eſſe vltimũ libꝛo iiij. diſt. xj. 27. Euchariſuc in ſacro qbus verbis debeat exprimi iſta conuerſio li.iiij. diſt. xj.q.vj.f. R.2 8. Euchariſtie in ſacro panis conuerſio in coꝛpus chri ſti quibus vᷣhis debeat expᷣmi quatuoꝛ resulis do⸗ cetur li.iiij. diſt. xj.29. Eucharidiein ſacro quõ panis ad carnẽ et vinuʒ ad caiam dicitur referri libꝛo.iiij.di.xj.TJ. „ Euchariſtic in ſacro qualis eſt admixtio aque lib.iiij diſt. xj. 55. et quando debet appom.t. 2ð Euchariſtie in ſacro quõ poteſt aqua ↄuerti in vinu *fibzꝛo. iiij. diſt. xj.⸗ y8Sp. Euchariſtie in ſacro ſi quis aqua no appoſnai quo ſenſu ciprianns dixerit illi non poſſe ignoſci libꝛo iij. diſ. xj. 87656. Euchariſtie in ſacro ſi qs deceptus credens aquam vinũ boc percipiat tꝑe ſumptionis ſacramenti qᷣd iſtt illi faciendum li.iiij.di.xſ.õ96. Euchariſtiã qᷓre dedit dñs iude li.iiij.di.xj.õ8. Euchariſtie ſacrm an confici debeat in ſpecie panis ⁊ vini.li.iiij. diſt.xj.q.j.g.Re.ðõũũ9. Euchariſtiaʒ nõ debere confici in pane ⁊ vino ſi que röoõnes et auctates ſonare vident᷑ quõ ſunt intelli gende li.iiij.di.xj.. et per totum. Euchariſtie in ſacro an vtraq;ʒ ſpecies ſit de integrita te libꝛo.iiij.di.xj.q.ij.b.Re.228s. Euchariſtia quos reficiat li.iiij.diſt.xj.s. Cuchariſtiã ſpnñalit᷑ mãducare qͥd ſit li.iiij.di.xj.ðo. Euchariſtie ſacrm et ſi ĩ vtraq; ſpecie cõtineat᷑ nõ tñ per alterã ꝑfecte ſignificat᷑ li.iiij.di.xj. S1. Euchariſtiã qre fideles recipiãt ſb vna ſpecie Ibis. Euckhariſtie in ſacro quare opoꝛtet ſanguinẽ ſignifi / cari libꝛo.ilij.di. xj. v7„w⁊ëꝰ: Euchariſtie ſaccm quare duo ſigna reqᷣrit panis.ſ.et vini li.qiiij.diſt. xj.so. Euchariſtie ſacramentuʒ an de integritate requirat aaquam libꝛo iiij. di.xj.q.iij.i.R.SK. Enczigie ſacramentũ quatuoꝛ exigit de neceſſita/ te Ibidem. WMW Euchariſtie in ſacramẽto aquã eſſe de ſacr̃i ſubſtãtia ſi que rationes probare videntur quomodo ſunt diſſoluende libꝛo.iiij.diſt. xj.S 5. Euchariſtie ſacramentũ et ſi non pᷣt fieri in farina ni ſi ꝑ cõmixtionẽ aque fiat panis tñ põt fieri ſacram̃ tũ ſanguinis ſine cõmixtione aq̃ li.iij.di.xj.c. Euchariſtie ĩ ſacramẽto an dñs poſuerit aquã libꝛo iij. di. xj. 57. et. 61. — — Euchariſtie ſacrẽ̃m põt cõfici in vino ſine aqua qᷓ;uis ſanguis qð pervinũ ſignificat᷑ cũ aqᷓ ſimul fluxerit de latere xpᷣi li.iiij.di.xj.S. Euchariſtie in ſacram̃to quõ aqua apponatur de cõ/ gruitate li.iiij.di.xj.S. ð Euchariſtie in ſacram̃to quare pani nihil additur 2 vino addit᷑ aqua li.iiij.di.xj.Soe.G Euchariſtie ſacramentũ an poſſit confici in om̃i pa/ ne ⁊ vino li.iiij.di.xj.q.iiij.R.Re.õ. Euchariſtie ſacramentũ quare non poteſt confici in pane de quolibet blado cocto li.iiij.di.xj.oʒ. Eunchariſtie in ſacramento que coꝛruptio panis ⁊ vi ni tollit potentiam conficiẽdi li.iiij.di.xj.õ. Euchariſtic in ſacramẽto quã mixtionẽ admittit pa/ nis ct quã vinũ libꝛo.iiij.di.xj.õ5. Euchariſtie in ſacramento nulla aqua artificialis de⸗ bet apponi li.iiij.di.xj.õo. “? Euchariſtie ſacramentũ an xpᷣs confecerit in aʒimo an in fermentato li.itij. diſt.xj.q.j.l.Re.õ7. Euchariſtiam quare greci conficiunt in pane fermẽé tato cet latini in aʒimo li.iiij.di.xj. 72. Euchariiſtia ſi in triduo fuiſſet reſeruata an xpᷣs moꝛ tuus fuiſſet ſᷣ ſpẽbus ſacfi li.iiij.di.xj. 7 6. Eucbariſtiam ſi quis cõfeciſſet in triduo an cſiet ib i coꝛpus viuum an moꝛtuum Ibidaem. Euchariſtie in ſacramẽto quis ſit modis couuerſio/ nis ſpecieꝝ li.iiij.diſt.xj.a.b.c..,d. Euchariſtie ſacram̃tuʒ in q̃ ſubſtantia vel ſpecie nũe debeat conficere eccleſia li.iiij.di.xj.. Euchariſtie ſaccẽ̃m qᷓre dat᷑ ſð alia ſpecie Jbidem. Euchariſtie ſacrẽ̃m qꝛe dat᷑ ſb duplici ſpẽ li.iiij.di.xj. Euchatiſtie in ſacram̃to quomodo eſt aqua vino ad miſcẽda.li.iiij.di.xj.g. Enchariſtie in ſacramẽto an neceſſaria ſit mixtio aq̃ᷣ ad vinũ li.iiij.diſt.xj.h. = Euchariſtie ſacramentum ſic fuit confectum in cena prima ſicut hodie qᷓtum ad ſpeciem vel ſubſtanti am et quale coꝛpus tunc dedit diſcipulis.et quale le nos mõ ſumimus li.iiij.diſt.xj.i. Euchariſtie in ſacramẽto an poſſibile ſit accidentia eſſe ſine ſubiecto etiam per miraculuʒ libꝛo.iiij.di. xij.q.j.a.Re.9.et per totum.ʒ Euchariſtie in ſacramẽto an conueniat ꝙ ſint ſpẽs ſi ne ſubiecto li. iiij. diſt. xij. q. ij. b. R. 15. Euchariſtie ꝑfectio attẽdit᷑penes duo li.iiij.di.xij.i Euchariſtie in ſacram̃to ſpes eſſe ſine ſubiecto ẽ val⸗ de conueniens li.iiij.di.xij.i⁊2. euchariſtie in ſacro nulla ẽ falſitas li.iiij.di.xij.iS. Euchariſtie in ſacramento quomõ nõ fit pᷣiudicium nature rei.li.iiij.di.xij.. 9. ”” Euchariſtie in ſacramẽto quõ infirmitas intellectus roboꝛetur libꝛo.iiij.diſt.xij.20. Euchariſtie in ſacramto accidentia eſſe ſine ſubiecto an ſit veꝝ libꝛo.iiij.di.xij.q.iij.c.R.eꝛꝛ. Euchariſtie circa ſacramentũ ſunt oꝑstiones in tri/ Euchariſtie in ſacram̃to quõ extenſio accidentis ſal/ uatur ſine materia li.iiij.di.xij.ꝛ 35. Euchar iſtie in ſacram̃to quõ manet albedo ſine ſub/ ſtantia. li. iiij. di. xij. 2 4. Euchariſtie in ſacramẽto an ſpẽs ille ſiue accidentia poſſint ↄuerti in alimentũ li.iiij.di.xij.q.j.d.R.⁊ 5 Euchariſtiam eſſe cibum ſpũalem quõ intelligitur.li bꝛo0.iiij.di.xij.26. . Euchariſie ſumptõ non ſoluit ieiunium.libꝛo.iiij.di ſtin. xij. 27. Euchariſtie in ſacramẽto an accidẽtia habeant vim conuertendi alia in ſaccrm vtpote qñ vino cõſccra to apponit᷑ aqua li.iiij.di.xij.q.ðij.e.R.a⁊8S.⁊ ꝑ totũ Euchariſtie in ſacramento vinum non conſecratum additum conſecrato non ↄſecratur q;uis aqua nõ benedicta iuncte benedicte fit benedicta libꝛo.iiij. diſt. xij. 0. ð Euchariſtie in ſacramẽto an oꝑatões q́s hñt accidẽ/ tia babeant ꝑ naturã an per miraculum libꝛo.iiij. diſt. xij. q.iij. f. R. 6. et per totum., “ Euchariſtie ſub ſacramẽto an vere frangat᷑ coꝛpꝰxpi li. iiij. di. xij.q.j.g.Re.1. et b.c. . chariſtie ſacramẽtuʒ q;uis ſit memoꝛiale paſſiõis tñ coꝛpus xpᷣi non ſic ibi frangitur et diuiditur ſi- cut in paſſione li.iiij.gi.xij. ·4. õ Euchariſtie ĩ ſpẽbꝰan ſit vᷣa fractio li.iiij.di.xij.qij.h Euchariſtie in ſpeciebus non eſſe verã fractionẽ ſi q rõnes ꝓbarc videntur quõ ſunt diſſoluende libꝛo iiij.di. xij. 7. ⁊ per totum. . „ E Han ſie ꝑtes quid ſignificent libꝛo.iiij.di.xij.q.iij Euchariſtie ſacramẽtum quare iteratur et baptiſinꝰ o iii ich i 4 tnc Nseſ üein he⸗ kui k in ſelüzif Mi müni ianien un gſötn caege l indaäͤn. dirgarßit lüdii neiheniſt znia udun msidten ckirib dA. t tesi⸗ R leium zatn örlen u ent in itw c A40t . e rätisen calim GD;5 wünt, tnuch, u,n eamil iu 14 tm Euchariſtia an habeat efcaci — E non cuʒ vtrũq; ſit in memoꝛiq paſſionis xpi. libꝛo iiij.di.xij.0. ß̃ offert᷑ li. iiij.di. xij. l.et. 2 Euchariſtie ſacro q̃re non ↄficit᷑ in ſexta feria ſancta Euchariſtia quare ſeruatur in die ꝑaſceues et nõ ſan guis libꝛo.iiij.di.xij.ʒ. Euchariſtiã quare liceat ſacerdoti pluries conficere ⁊ ſumere eodẽ die ⁊ pplo nõ niſi ſemel libꝛo.iiij.di ſtin. xij.S.Ad idem.e.f. . Euchariſtie ſacramentũ an habeat efficaciã in q̃libʒ viro iuſto.li.iiij.diſt.xij.q.j.i.R. ð. – Euchariſtie ſacramentũ tria reqͥrit ad boc ꝙ in aliq babeat efficaciam libꝛo.iiij.di.xij. ð 2.et. 8. Euchariſtie efficacia quõ bʒ obicèò in viro iuſto libꝛo Euchariſtiam quãdo manducat vir iuſtus ſpiritua⸗ liter libꝛo.iiij.diſt.xij.o. ſam in peccatoꝛe exiſtẽ te ſcʒ in moꝛtali pctõ li.iiij.di.xij.q.ij.k.R.õ. Euchariſtie effectus in iuſtis li.iiij.di.xij.s Euchariſtie ſacrm q̃ntaʒ bʒ efficaciã li.iiij.di.xij.ss. Euchariſtia ſumpta quare non delet moꝛtalẽ culpaʒ quã inuenit libꝛo.iiij.di.xij.õ 7. Euchariſtie ſacxamentum re nõ eſt vtile pctõꝛi ſu/ tmenti cũ tñ baptiſmus fiat vtilis ficte accedẽti qñ fictio recedit libꝛo.iiij.di.xij.õ 7. Euchariſtie efficacia q̃ ſit li.iiij.di.xij.q.iij.l.N.oꝰ. Euchariſtie ſacramentũ quõ dꝛ magisvnire⁊ magis valere ad augmentũ vᷣtutũ li.iiij.di.xij. 700. Euchariſtia quõ dẽ deleꝛe venialia cñ deleant᷑ in con tritõne li.ij.di.xij.7i. Euchariſtie effectus non irritatur per aliq veniale. li. iiij. di. xij. 72. Euchariſtie effectum eſſe augmentum virtutũ quo/ mõ intelligit li.iiij.di. xij. 75. 9 Euchariſtie effectus primus ⁊ ꝓprius nec eſt augmẽ tum virtutum nec remiſſio venialium ſed vnire. libꝛo.iiij.diſt.xij. ?7ẽ. Euchariſtie ad ſacramentum an ex neceſſitate tenes mur accedere li.iiij.diſt.xij.q.j.m.NR.ꝛ . Euchariſtiaʒ ſemel in anno ſumere quare eccia inſti/ tuit libꝛo.iiij.di.xij.7s.et.? 8. Euchariſtiã de neceſſitate ſumere ſi alicubi auẽtes ſo nãt quõ ſunt exponẽde li.iiij.di.xij.⁊ 2.et ꝑ totuʒ. Euchariſtiam ſumere de neceſſitate an teneat᷑ ſacer/ dos curatus li.iiij.di. xij. 79. Euchariſtiã freqᷓntare an tarde accedere qð ſit meliꝰ D aui babet libertatẽ accedẽdi li.iiij.diſt.xij.q/ij.n. Euchariſtia q̃re in pᷣmitiua eccia q̃tidie ſumebat᷑ de inde qñ ↄſcia ↄſuluit pꝰ ter in anno ⁊ nũc ſeł ibis. Euchariſtiam ſemꝑ ſumere quõ nec laudat nec vitu perat Augẽꝰ. li. iiij. di. xij. 83. . Euchariſtiam credendo mãducari quo ſenſu dixerit Augꝰ.li.iiij.di.ij.S t. Euchariſtiã raro ſacmentalit᷑ mãducare q;uis ſit ſe/ curius tñ frequẽter eſt vtiliꝰ li.iiij.di.xij.SD ʒ. Euchariſtiã frequẽter⁊ raꝛo ſumere vtrũq; pᷣt eſſe in gliam dei li. iiij. di. xij. 86. ” Euchariſtiã ſumẽ an debeat aliqͥs vitare ꝓpt᷑ immũ/ diciã coꝛpalẽ li.iiij. di. xij. q.iij. o. Re.87. Euchariſtie a ſumptõne an ſemper debeat abſtinere qui polluit᷑ coꝛpꝑaliter li.iiij.diſt.xij.SDS. Euchariſtie a ſumptõnc abſtinendũ eſſe ei qͥ pollutõ nem babuit qꝛ in lege hmõi imundus reputabat non ſequitur li.iiij.diſt.xij.S9. , Euchariſtiam pt ſumere alter coninga poſt actñ̃ con iugalẽ qñ reddit debitũ vel egit cauſa prolis.libꝛo iiij.diſt. xij. 90. Euchariſtiã ſumere quare impedit pollutio li.ij. di⸗/ ſtin. xij. 7. s Euchariſtiã imundis manibus ↄſecrans an peccet. li.iiij.di. xij. 9. Euchariſtiã uali⸗ mãducatio quare nõ requirit tãẽ toꝑe mundiciã coꝛpalem ſicut ſacmentalis. li.iiij. diſt. xij. -sM. ſtentia li.iiij. di. xij. a. Euchariſtie in ſacro an ſint accidẽtia in ſeipᷣis ſubſi- Euchariſtiam quare fideles frequẽter recipiãt ⁊ que ſit huins ſacramenti efficacia libꝛo.iiij.di.xij.g. Euchariſtia an ſit q̃tidie ſumẽda li.iij.di.xij.dbd. Eunchariſtiã an poſſint om̃s ſacerdos conficere libꝛo iiij. di. xiij.q.j.a. Re.S. Euchariſtiã ꝙ non poſſit cõficcre beretici et ab eccci⸗ pciſi ſi alicubi auctes ſonãt quõ ſt᷑ exponẽde ibig. Euchariſtia quis ſit ſaẽmentũ vnionis tñ ipᷣam cõſi: cere pñt pᷣciſi.et quõ li.iiij.di.xiij.. Euchariſtia q̃re pñt ↄficere beretici ⁊ tñ non pñt ſol uere et ligare li.iiij.di.xiij..o. Enchariſtiam quare poſſunt beretici conficere cum conceſſa abutantur poteſtate li.iij.diſt.xiij..r1r. Euchariſtiã qtum ad poteſtatẽ ↄficiendi oẽs ſacer⸗ dotes equalẽ bñt auẽtem li.iiij.diſt.xiij.ĩ.2. Euchariſtiam an ſoli ſacerdotes poſſint conficere li. iiij. di. xiij. q.ij. b. Re.15. Eucbariſtiã quare nõ poſſunt oẽs conficere ſicut ba ptiſare li.iiij.diſt. xiij.i 4. Ad idem. 16. Euchariſtiam quare non eſt dignus bonus laicꝰ cõ/ ſecrare li.iiij.diſt. xiij.· 5. Euchariſtiã quare non poſſunt ſancti cõficere qᷓuis dicant᷑ ſacerdotes li.iiij.diſt.xiij.ĩ2. 2 Euchariſtie cõficiende ptãs an magis reſideat circx bũ an circa ſacerdotem li.iiij. di. xiij.q.iij. c. R. 18. Euchariſtia q;uis ſit medicina tñ ex cauſa non eſt ſ- ſumenda liiiij.diſt. xvij. 4. ;, . R 1 — Euũ et euiternũ ſeu eteruũ differũt li.j.di. viij.. et. Euũ quomodo eſt menſura angeloꝝ ⁊ quomodo tẽ . pus li.j.di.xxxvij.⸗dN. Euũ an pꝛccedat tpᷣe aliquo poꝛitatis genere li.j. di · Euũ quõ pᷣcedat tpᷣs li.ij.di.ij.?“ . ..j d.K.3 B ligit᷑ libꝛo.j.di.v..Et li.ij.di.j.ĩʒ3. diſtinctõeʒ inter extrema li.j.di.xxv. . vim li.j.diſt.xxxvj.ꝰ. .. . Ex nec dicit idẽtitatem nec cauſalitatẽ ſᷣ oꝛdinẽ et ꝓductio ex nihilo neceſſario ponit incpoationem li. ij. di. j. ¶n (Excellentia Excellentia eſt duplex ſeʒ coꝛꝛumpens et conſeruãss et que eſt in ſpiritualibus et que in coꝛpoꝛalibus,. X. cbeſſſuĩus Exceſſus ẽ duplex et m quẽ mod aia rõnalis eſt ſ milis deo. li. j. di. iij. 32. . 1 Ex vel de nibilo aliqd et ex nibilo nihil fieri qnð itel⸗ Ex ppoſitio quã habitudinẽ impoꝛtat. et quare dicit Ex ipſo in ipſo et per ipſum quomodo babẽt eangez 4 4 2 . 4 „☚ „ . 4 7 r èòôòèM =èò ð . B nnn S. w ☛ * di dupliciter libꝛo.j.diſt. xliiij.. Excluſiuns Excluſiua dictio an vere addatur termino ſubſtanti gli. ſ. huic termino deus a parte ſubiecti libꝛo.j.di⸗ Exduſiua dictio facit excluſionẽ qᷓtuʒ ad genus rei non qᷓ;tum ad rem generis libꝛo.j.di.xxj.o.Et ibi/⸗ dem quid ſit genus rei et quid res generis. Ercluſiua dictio an vere poſſit addi termino ſubſtã. tiali a parte predicati li.j.diſt.xxj.qij.b. Re.s. Excluſiua dictio an vere addatur termino perſonali reſpectu predicati ꝓprij libꝛo.j.diſ.xxj.q.j.c.Re.I2, Excluſiua dictio an vero addatur termino perſona/ epece predicatt coõmunis lib. j.diſt. xxj.q.ij.d. Excluſiua dictio exdudit dmne aliud vł alium quod non ſubijcitur nec predicatur ſed aſſociatur. libꝛo j.diſt. xxj. 20. Exceſſus bonitatis ſubſtãtialis in rebus poteſt attẽ/ re li.iiij.diſt.xvij.5. Excõicatoꝛum incõmoda et mala.li.iiij.di.xviiij. 43, Excõicatõis ſnia di diſt. xviij. 44. „. . . . Excõicatõis ſnia nec tenẽda ẽ nec timẽda in duobus caſibus li.iiij. di. xviij. 5. ₰ Excdicari an poſſit vel debeat aliquis li.iij diſ xviij. Excõicari debent cõtemptoꝛes et rebelles auẽte dei exemplo apli et ratione a conſimili ibidẽ in argu/ mentis ad ꝑtem affirmatiuam. S „ — Excõicatõnis ſnia a qua cõomunione excludat.li.iiij. diſtin. xviij. ,3. Excõicatio maioꝛ quos actus phibet cõicari lib.iiij. diſt. xviij. 54. Excõicatione poſſunt aliqui a ſacramẽtis ſeparari.li b20. iiij. diſt. xviij. 55. Excõmunicatio an ſit moꝛbus an medicina libꝛo.iiij diſt. xviij. ,õ. , . Excõicare quõ eſt tradere ſathane li.iiij. di.xviij. 2. Excõicari quare et pꝛo quo quis debeat vtrũ pꝛo dã⸗ no vl iniuria illata eccie li.iiij.di. xviij.q.ij. b. Re. 3 Excõicationis ſnia qua ratione ferenda eſt pro dam no vl iniuria li.iiij. diſt. xviij.s0. Excõicatus ſeipᷣm dãnificat in bonis ſpũalibus non eccia libꝛo.iiij.diſt.xviij. õ9r. Sicrtige re maledicit cccia ſubditũ aliquẽ li.iũij. dv.s TTCTCÜ+. .— Excõicatio a q̊ͥ poſſit fieri li.iiij.diſ.xviij.q.iij.i.Re.ʒ. Excõicare quare poſſunt alique perſone que nec ſa⸗ cerdotes ſunt nec clauem bñt li.iiij. diſt. xviij.s5. Erxcõicãdi ptãs qñ fuit data petro li:iiij.di. xviij. o&. Excõicare et ſoluere et ligare habent ſe ſiecut excedẽ tia et exceſſa et vna ptãs poteſt eſſe ſine alia li.iiij. Excõicandi poteſtas quare non Etot perſonis cõceſ⸗ ſa quot poteſtas clauiũ.li.iiij.diſt.xviij.s8D. Excõicare quare poteſt multitudo ita ꝙ nullus ⁊ nõ excõicari li.iiij.diſt.xviij.s9. „ q·iiij. RK. R.70. Excõicari an boſſit aliquis pluries libꝛo.iiij. diſ. xviij Excõmunicare Excõmunicatõnis ſniam quõ in ſe dicitur bomo fer⸗ cit᷑ iniuſta triplici ex cauſa li.iiij. Excõicandi modꝰ ẽ duplex ſcʒ a iure et a iudice ibi. / Excðicatõis ſnĩam nõlpoffe iterari ſi q̃ rõnes pbare vident᷑ quomõ ſunt ſoluende li.iiij.di.xviij.7xi Excõicationis ſnia quare fertur in xpianum malum et non in infidelem ⁊ paganũ li.iiij.di.xviij. 722. Excõicatus an ſit qui cõicat cũ excõicato.li.iiij.diſti. xviij.q.v.l. R. 7 5. . ôM Excõicatio eſt duplex ſcʒ maioꝛ et minoꝛ et quis vtri uſc; ẽffectus Ibidem. Excõicato maioꝛi excõicatione cõmunicans an pec- cet moꝛtaliter an venialiter li.iiij.diſ.xxiij.? 6. Excõicandi ⁊ abſoluendi ptãs conſiderat᷑ vel pꝛout de iure vel ꝓut de facto li.iiij. di.xviij. 29s. Excõicatur quis ex triplici cauſa et ſm bocẽ triplex modus abſoluendi.lib.iiij.di. xviij. 82. Excõicatõis ſnia ꝑ quẽ modũ ligat li.iij.di.xviijfg. (Exemplum Exemplatum quõ eſt in exemplante li.j.di.vj.14. Exemplar quãdo eſt ↄmune trinitati et appꝛopriat filio et qñ ẽ ꝓpriũ filij.li.j.di.vj.ĩ s. li.j.di.xix.⁊. Exemplum eſt duplex et quod põt comꝑari diuinis Exemplaret imago quid dicant li.j.diſt.xxxj.2. . Exemplar dicit rationẽ ꝓducentis et conuenit trini tati imago rationẽ ꝓducti et non ↄuenit trinitati libꝛo. j. diſt. xxxj. 26. Exemplar hũt res in deo Et ſᷣm quẽ modũ paſſio vł pena habet exemplar in deo.li.ij. di. xxxvij. 6. Exemplar eſt duplex et quõ predeſtinatio xpᷣi eſt no ſtre predeſtinationis exemplar li.iij.diſt. xj.7. (EKxercere Exercere põt ſe bomo duplici intentione in exbibitõᷣ ne alicuius beneficij vel in executione alicuius actus et quõ intelligitur ꝙ debemꝰ?nos magis er⸗ Eerxrcere in his que ſunt maioꝛis perfectõnis lib.iij. diſt. xxx. 5. , Eercen 1 obſeruantia preceptoꝛũ põt eſſe duplicit᷑ i.iiij. diſt. j.13. SM Exercitatõnis tria genera libꝛo.iiij. diſt. j.d. Eroꝛciſmus Exoꝛciſmus et cateciſmus tripliciter oꝛdinantur. li⸗ iiij.diſt.vj.5. Emendet᷑ bic his verbis aut ratio/ ne eius a quo diſpẽſantur. Exoꝛciſmꝰ an babeat aliquã efficaciã in paruulo vet in adulto li.iiij.diſt.vj.q.ij.m.Re.74. Exoꝛciſare quid li.iiij.diſt.vj.m. ¶Exiſtens Exiſtentia rerum triplex eſt libꝛo.j.diſt xxxvj.a. Expectatio ſpei ⁊ cxpectatio longanimitatis differũt libꝛo.iij. diſt. xxvj. 227. ¶ Extenſio Ertenſio quomodo eſt a materia li.ij. di.iij.18. Extenſionis maioꝛis eſſe eſt dupliciter et quomodo ſcientia eſt maioꝛis extenſionis ꝙᷓ potentia. lib:o ſij. diſt. xiiij. 83. Extra et ante dicitur dupliciter ⁊ m quem inodum deus eſt ante tempus et extra omnem locum lib. I. diſtin. xxxvij.47. “ ena ban en dina. oni n duin⸗ tumemti Mtnutu faſ n6, oictt tg. inatii riin migsc⸗ nis lbii ſedugic̃ d. inum aurt alid nnlad wj⸗ onm De littera Extrema Extrema quid ſint libꝛo.ij.in prologo.. Extrema ponuntur ergo et medium quõ intelligi᷑. libꝛo. ii. di. iij. 19. Extremitatũ duarum vnam eſſe medietateʒ quomo do intelligitur libꝛo.iij.diſt.xxvj.. CVacere ſ. N Acere non poteſt deus quod factum ẽ ſed deſtruere libꝛo.j. di. xliiij.d8o. f Facere vel vitare poſſe aliquid dupli/ AüdAtter poteſt alicubi attribui li.ij. diſtin. ij. diſtin. xxviij. 55. dicitur illud facere li.ij.di.xxxij. ¶8s8. Faccre dicitur deus tripliciter li.ij.di.xxxvij.. Feaciens allauid quo facto neceſſe eſt alterũ fieri añ Faciamus hominem ad imaginem et ſimilitudine, noſtram quomodo intelligitnr libꝛo.ij. diſtin. xxix Facere et generare differunt libꝛo.iij.di.iiij.õ. Factus hoc participium tria impoꝛtat libꝛo. iij. diſt. libꝛo. iij. di. xitij. 66. . Factus participium quam babet pꝛoprietatem lib. Facere quõ notat complementum li.iij. di. vij. 19. Facere bonum quomodo eſt melius ꝙᷓ contcrendo deteſtari S l Facilioꝛa quomodo ſunt aliqua ſᷣm iudiciũ mentis bene diſpoſite libꝛo.iiij.di.x. ¶2. H CEacies Facies potentiarum anime duplex eſt. ꝛ. iij. diſt. (Fallacaas Fallacia accidentis penes quid attẽditur.libꝛo.j.di/ Fallacia conſeq̃ntis qñ committitur li.ij.diſ.j.ðᷣꝰ. lere Faccre excellentioꝛis virtutis eſt qᷓ noſcere vel ſcire Fallere et decipere differunt li.ij.di. xxxviij. 6 Hr (Valſum Falſum dictum alicuins conditõnis implicite eſt ve rum libꝛo.j.diſt.xl.õö. Falſitas ⁊ malicia quare non habẽt ideã in deo nec ſunt a deo nec in deo m aliquoꝛum opinionem li. j. diſt. xxxvj.So0o. Falſitas quid eſt li.ij.diſt.xxxvij. o. Falſitatem et veritaem fundari ſuper idem quomo- o intelligitur li.ij. diſt. xxxvij. 45. Falſitatem propoſitionis eſſe ab eo qui ſolus poteſt ſeee prapoll itionem falſam quomodo intelligit᷑. libꝛo.ij. diſt. xxxvij. 5. 7 Fantaſia dupliciter Kvih. B5. Facere quod in ſe eſt poteſt dupliciter intelligi libeo Falſitas et veritas comparantur adinuicem dupli⸗ .ùẽĩłeB ——— — —,— 5 2* eiter et quomodo alteruz eſt altero dignius libꝛo ij. diſt. xxxvij. 6. Falſus ſermo et ſermo fallax ſiue mendax quis ſit li li. iij. di. xxxviij.9 9 äl Fama qnomodo eſt magnum bonum libꝛo. iiij. diſt. Fantaſia accipitur et quõ eſt in demonibꝰ libꝛo. ij. di. vij. ỹ. antaſtica vis intellectui in actu intehtigendi dupli/ citer obſequitur li.ij.diſt.xxv.oS. MM Fantaſtica vis quomodo impeditur et viget in ſom nis libꝛo.ij.diſt.xxv.⁊ 7. MDd (Vatum Fatum aliter accipit Augꝰ.aliter boecius libꝛo.ij.di ſtin. xiiij. 79. Ficditas quid ſit libꝛo.ij.di.xxxj.d.poſt principium. Feditas an maioꝛ ſit in carne concupiſcẽtialiter tra⸗ ducta quã in ea ðꝛ qua traducitur li.ij. diſt.xxxj.2. Feditas carnis alia intenditur alia non libꝛo.ij.diſt. ((Lemina Femina quare dicitur miraclłoſe de coſta facta.libꝛo ij. diſt. xviij.I. Femina quare dẽ vir occaſionatus li.iiij.diſt.xliiij. . De femina vide plura vbi mlier et vbi vxoꝛ et vbi matrimonium et vbi nuptie ⁊c̃. Feſta ſua qre accipiunt iudei pm lunaʒ et xpiani m ſolem preter duo li.ij. diſt. xiiij. 48. Fictio eſt duplex et que aufert effectũ baptiſmi et qᷓ non libꝛo. iiij. diſt. iiij. 9. . Fictus quis ſit libꝛo.iiij.di.iiij.ꝛ9.in fi. Fictum quare facit defectus fidei et non defectus cʒ ritatis libꝛo.iiij.di.iiij.)ʒyy. Fictio an impediat ſuſceptionẽ ſacramenti li.iiij.di. vj. 58. De fictione vide aliqua vbi baptiſmus. Fgen⸗ tria hominũ genera reſpicit in ꝓlogo.li.j.q.ij Fidei meritum quando per rationem euacuatur. li. j.in ꝓlogo. 15 . M Fidẽ coꝛrũpit aliqͥs dupir li.j.in ꝓlogo.ꝛ o. Figdes et ſpes quare euacuant᷑ in pꝛia et charitas nõ libꝛ0. j. diſt. xvij. ꝛ1. üR⸗0M Fides quomodo impetrat iuſtificatõneʒ .libꝛo.ij.di ſtin. xxvſ. 5. Et di. xxvij.1. Fidem ꝓpriam vnicuiqʒ plus valere ꝙᷓ alienaʒ quõ —Z Fides non eſt ex bomine ſed ex deo tantum libꝛo.ij. diſt. xxvij. . ,„ Fides diſtinguit plures articłos & intẽſio diſtinguit plures fines non ſequit᷑ libꝛo.ij.di.xxxviij. . Fides quõ differt a ſpe.ll. ij. di. xliij. 2. Fides tria complectitur li.ij. diſt. xliij. 5. „ Fides xpi ante paſſionẽ introducebat in gratiã ergo pari ratõne in gloꝛiã non eſt ſile li. iij. di. xviij. 6. Fides multipliciter conſiderat᷑ et diſfinitur libꝛo.iij. diſt. xxiij. . ” Fides accipitur decem modis li.iij.di.xxiij.2. Fidem quomodovidet quiſq; in coꝛde ſuo eſſe libꝛo Fides quõ pꝛecedit ſpem et charitatẽ li.iij.di. xxiij. S. Fides qua quis credit in deum an ſit virtus.li.iij.di ſtin. xxiij. q..a. R.c rñro. . Fides quare aſſignatur mediũ inter ſcam et opinio nem libꝛo.iij.diſt.xxiij.ii. V ides an ſit in parte anime cognitiua vel affectiua. li.iij. di. xxiij.q.ij. b. Re.! 5. . . Fides an ſit vᷣtus vna li. iij. di. xxiij. q.iij. c. R. 19. Fides quõ bʒ multa obiecta et tñ eſt ſpecie vna.lib. . lij. di. xxiij.21. V Fides aliter ſe bʒ ad credibilia ᷓ voluntas ad voli⸗“ ta et ſcia ad ſcibilia li.iij.di.xxiij.2. Fides non bʒ diuerſificari ſicut donũ ſapie et ſcie. li. iij. di. xxiij.?ꝛ . Fides non habet diuerſificari penes bonũ et maluʒ ſicut timoꝛ et ſpes li.iij.di.xxiij.25. Figes et ſi dirigat om̃s vᷣtutes tamen nõ eſt vtus ge neralis libꝛo.iij.di.xxiij.ꝛs. Fides an ſit certioꝛ qᷓᷓ; ſcia li.iij.di. xxiij.q.iiij.d. Re.27 Fidei certitudo comꝑatur ad ſcie certitudinẽ dupli- citer et quõ ſcie certitudo pᷣcellat fidei certirudinẽ Ibidem ⁊. 28. et. 29. Fide nibil certius eſſe bomini quomodo itelligitur. libꝛo.iij.diſt.xxiij.ðö0. Fide et ſcia quõ ↄtingit errare.li.iij.di.xxiij.ʒy. Fides an conuenienter deſcribat᷑ ab aplo.fides ẽ ſbᷣ/ ſtantia ⁊c.li.iij.diſ.xxiij.q.v.e.Re. 5. Ad idem.e.li. diſt. xxxj.ꝛ3ʒ. .— Fides quõ dẽ ſbᷣa libꝛo.iij.diſt.xxiij.ʒs. Fides quõ dꝛ argumentum li.iij.diſt. xxiij.7. Fidci diffinitio qua ratione non conuenit ſpei.libꝛd iij. diſt. xxiij. ;8’‧. Fides ſiue credulitas ſupplicioꝝ quõ eſt rerũ timen cdarũ et ſperãdarũ tanqᷓ; obiectoꝛũ li.iij.di. xxiij.ʒ 9 Fidei notificatio per apłin non eſt ꝑ poſteriꝰ ⁊ igno ta. li.iij.diſt.xxiij. 0o. Fidem quare diffinit aplus prius per id quod reſpi cit affectiuam qᷓ; cognitiuã li.iij.di. xxiij. 1. Fides q̃re nõ diffinitur per amanda ſicut per ſperã da et ꝑ Prerenita ſut per futura li.iij.diſ.xxiij.42. Figdes infoꝛmis an ſit in genere vᷣtutis an non. li.iij. di. xxiij.q.j.f. R.·ʒ. Fides ſine opibus quomodo dicitur moꝛtua. libꝛO iij. diſt. xxiij. . Fides quomodo continetur ſub genere vᷣtutis libꝛo i). di. xxiij. 5. et. ¶6. —òMẽBĩ . Fices infoꝛmis que eſt in genere vᷣtutis quas debet habere conditõnes.li.iij.di.xxiij. ¶ 7. Hic ponitur ad illos credẽdos ponatur ad alios credẽdos. Fides infoꝛmis qua qͥs aſſentit prime veritati qua⸗ re ſit vᷣtus. ⁊ fides diſcipuli qua aſſentit mgr̃o in xxiij. 48. . 2 4 9 a . Fides infoꝛmis an ſit infuſa an acquiſita li.iij. diſt. xxiij.q.ij.g. RE.49. cet.50. . .. Fides quare dicitur infoꝛmis Ibidem. bis que ſunt ſupra ſuñ intellectẽ non lebꝛo. i. diſt. Fidem eſſe ex auditu quõ intelligit li.ij.diſxxiij.2. Et. c. li.di.xxiiij.2. Figes aliqua eſt per acquiſitõnem et aliqua infuſa. li. iij. diſt. xxiij. 52. Fige ſua põt qͥs dupliciter inniti ſacre ſcripture. lib. iij. diſt. xxiij. )5. Figdes infoꝛmis quare non babetur per acquiſitõeʒ ſicut alie vᷣtutes infoꝛmes li.iij. di.xxiij.4. Fidei habitũ quõ hʒ ꝑpuulus li.iij.diſt.xxiij.5s. Fides R:m an i in demonibꝰ libꝛo.iij. di. xxiij. Fides infoꝛmis dicitur duobus modis Ibidem. Figes infoꝛmis differenter eſt in nominetenus xpᷣia nis et demonibus li.iij. diſt. xxiij. S88. . Fides ſiue credulitas qua demones cõfitebant chri ſtum filin dei quare non erat fides infoꝛmis ᷣm ꝙ fides infoꝛmis eſt vᷣtus li.iij.diſt. xxiij. 59. Figdes infoꝛmis an ommino exp Alatur ꝑ& aduecntum gratie li ii diſt. xxii q iin lck. . Fides infoꝛmis tria complectitur Jbidem. . Figei foꝛmate ad gloꝛiã et fidei infoꝛmis ad gratias⸗ compꝑatio li.iij. diſt. xxiij. s2. .— Fidem infoꝛmem non eſſe niſi in pctõꝛibus ⁊ cũ pec cato quõ intelligitur li.iij. diſt. xxiij.64. Figes infoꝛmis an fiat foꝛmata adueniente gratia li bꝛo.iij.diſt. xxiij.q.v.k. R.öõ 7. Figdei materia quõ dẽ hitus infoꝛmis ⁊ foꝛma illud quod ſuperinducit li.iij. di. xxiij. 71. Fices infoꝛmis quõ tranſmutatur accidentaliter. H bꝛo.iij.diſt.xxiij.PqCꝰ. . Fides diffinitur a magiſtro li.iij. di. xxiij. b. Figdes dẽ tribus modis li.iij.diſt. xxiij.c. Fides infoꝛmis et foꝛmata comꝑanturad inuicim li. iij. di. xxiij. d. . Fian eſt vnica q;uis multipliciter dicatur libꝛo.iij. Fice gualter credantur que non videntur libꝛo.iij. Ddiſt. xxiij. f. SS Figes an gonuenienter ab aplło diffiniatur li.iij. diſ. Fidei laus quõ eſt credeꝛe nõ viſa li.iijdi xxiiij.. Fides quõ eſt ex auditu li.iij. diſt. xxiiij.2. , Fices et intellectus quomodo ſe circa idẽ compati/⸗ untur libꝛo.iij.diſt.xxiiij.ʒ. ðð Figei obiectum an ſit ita verũ ꝙ ei nõ poſſit ſubeſte falſum libꝛo.iij.di.xxiiij.q.j.a. „ . Fides quomodo dictat actum charitatis libꝛo.iij.di Figes an ſit circa verum creatum et increatũ an cir⸗ c increatum tantum ſicut circa obiectum propꝛi/ um. libꝛo. iij. viſtin. xxiiij.q.ij.b. .xrr. Figei obiectum dupliciter conſideratur ⁊ quando ẽ circa verum creatum et quando circa veruʒ incre atum. hi.iij.diſt.xxiiij.ĩcs. „ Figei articuli ſiue conſiſtant circa bumanitatez ſiue circa deitatem quomodo reſpiciunt vnuʒ obiectũ increatum libꝛo.iij.diſt. xxiiij.7. Fides ant ſit circa complexum an circa incomplerũ libꝛo.iij.diſt.xxiiij.q.iij.d.Re.?22. tng aitgti R I. rdite ine. newrle arabri nlui biuis üni 4 Cca trzkui Gcbenne De littera ides circa quod enunciabile babet conſiſtere li.iij. diſtin. xxiiij.? 35. — Fides quomodo eſt circa verũ increatuʒ circa quod nulla eſt complexio.li.iij.diſt.xxiiij.?⸗ꝛ . Figdes et viſio differenter ſunt de eodem libꝛo.iij.diſ. xiiij. 25. . Ffiesan ſit de bis de quibus habet᷑ viſio ſenſibilis li bꝛo.iij. diſt. xxiiij.q.j.d.R.28. H Fidei eſt neceſſaria latentia diuinitatis nõ humani tatis li.iij.diſt.xxiiij.29. . . . Fides quõ dicitur cſſe de non apparentibus et nõ vi ſis li. iij.diſt.xxiiij.ᷣo. Figdes an ſit de bis de quibus habetur opinio ꝓbabi lis li.iij. diſt. xxiiij.q.ij.e.Re.õy5. Fides eſt argumentũ non apparentiuũ rerũ quã ap parentiam remouet ibi aplus a credibili. libꝛo.iij. diſt. xxiiij. 4. säl Fidem non habere meritum vbi ratio bumana pre bet experimentũ quõ intelligitur li.iij.diſ.xxiiij.ðð. Figes an ſit de his de quibꝰhabetur cognitio ſcienti/ alis li. iij. diſt. xxiiij.q.iij.f.R.ð 0 Fides quomodo eſt de bis que ſunt ſupra rationem et ſciam et quõ de his que ſunt infra ⁊ quõ idẽ po/ teſt eſſe ſcitum et creditũ li.iij.di.xxiiij. o. . Fides an ſit de his que ſenſu percipiuntur. libꝛo.iij. diſt. xxiiij. a. HDððM Fides dicitur de rebus preſentibus ſᷣ impꝛoprie. li. iij. diſt. xxiiij..bdb. Fidem paſſionis an habuerit petrus qñ vidit homi⸗ nei illum pati.libꝛo.iij.diſt.xxiiij.c. Fides an ſit de his que intellectu cognoſcuntur. lib. Figdes an ſufficienter contineatur in ſymbolo aplico libꝛo.iij.diſt.xxiiij.q.j.a.Rx.õ. Fides habet quedam antedentia quedã conſequen tia quedã pᷣncipia ſiue obiecta Jbidem. Fides que ſufficiebat eis qui fuerunt ante aduentuzʒ xpᷣi.vtꝝ ſcʒ ſuffecerit eis ad ſalutem crede:e eam̃ — q̃ ſpectant ad diuinitatẽ li.iij.di.xxiiij.q.ij.b.Re.i 9D. Figes dicitur magna dupliciter ⁊ ᷣm boc articuli di cuntur alter altero dignioꝛ libꝛo.iij.diſt.xxv.i. Fides reſpicit ſubiectũ ſᷣm triplicẽ vim et ᷣm boc dẽ tripliciter eſſe magna libꝛo.iij.diſt.xxv.2⁊. Fides ꝓuectoꝛũ antixpᷣi aduentũ quare in quattuoꝛ tiñ articulis fuit cauſa ſalutis li.iij.di.xxv.ʒ. Fides ſpes charitas oꝑatio reſpectu cuiꝰ ſunt equa/ lia libꝛo.iij. diſt. xxv. S. Fidei articuli quomõ ſunt per apłos editi li.iij.diſt. ́yyrxv. 7. Fides mediatoꝛis poteſt baberi duplicit᷑.ſ.explicite ⁊ implicite et quõ erat opoꝛtuna his qui fuerunt ante aduentũ xpi li.iij.di.xxv.i9.Ad idẽ.25.et.25. Fides que neceſſaria erat oĩm ſtatui nature libꝛo.iij. diſt. xxv.ꝛo. Figes creatoꝛis et remuneratoꝛis que dirigit ad ſpe randũ et amandũ non ſufficit ad ſalutein in ſtatu nature lapſe libꝛo.iij.diſt.xxv.21. 9„ —/ Figes que ſufficiebat eis qui xp̃i aduentũ ſunt ſi ubſe cuti vtrũ ſcʒ om̃es teneantur credere om̃es articu los explicite poſt aduentuʒ chriſti.libꝛo.iij.diſtin. xxv.q.iij.c.Re.2 6. M Fidei ſextarius duplicẽ habet plenitudinẽ.li.iij.diſt. xxv.29. Hic ponitur ꝓpe fi. dicũt om̃es offerre.po natur debent om̃es offerre. Fides aliter ſe habʒ reſpectu credendoꝝ ꝙ obedien, Figes quõ ẽ ꝑfectio potẽ F tia reſpectu p̃ceptoꝛũ et charitas reſpectu diligen doꝛũ libꝛo. iij. diſt. xxv.ↄõ 0. Fides vtrum creuerit vł profecerit q;dtum ad credẽ/ doꝛum multitudinẽ li.iij.diſt.xxv.q.j.d.Re.ðʒ. Figdes non eſt eſſentialiter mutata pꝛopter articulo/ rum multiplicationem libꝛo.iij.diſt.xxv.5. Fides ⁊ caritas quõ nõ ꝓfecerunt vel creuerunt plꝰ in nouo q; in vcteri teſtamento.li.iij.diſt.xxv.ʒ⁊2. Fides an pꝛofecerit qtum ad luminis plenitudincʒ li.iij.diſt.xxv.q.ij.e.Re.38. Figdes quomõ in diuerſis tpibus pꝛoficit bm ſtatum cõmunem li.iij.diſt.xxv.9. Fides quõ magis confirmatur ꝑ fidem patrum pꝛe cedentiũ qᷓ; ſequentiũ li.iij.diſt.xxv. .⁊2. Fides an creuerit qtum ad ſenſus certitudineʒ li.iij diſt. xxv.q.iij.f. R.43. M Fidei certitudo dupliciter conſideratur ſᷣm duplicẽ cõpationẽ ipius fidei et quomodo habet augeri vł minui Ibidem. . Fides proficit tripliciter li.iij. diſt.xxv. 4. Fidei ſufficientia ſub quadã generalitate tractat᷑ et quid eſt illud de fide ſine quo nunꝙᷓ potuit eſſe ſa- lus.li.iij.diſt.xxv.a. Fides que requiritur ante aduentuʒ et ante legem. li.iij. diſt.xxv.b.c. Fidei ſufficientia q;tum ad ſpeciales differentias ꝑ⸗ ſonarum credentium tractatur quid ſcʒ vel q;tuʒ ſuſficiat credere ſimplicibus qui preceſſerunt chri ſti aduentũ li.iij.diſt.xxv.d. Fides coꝛnelij explicatur que fuit poſt xpᷣi aduentuʒ h ante euangelium ꝓmulgatum li.iij.diſt.xxv.f. Fides cõꝑatur ad alias virtutes li.iij.diſt.xxv.q. Figes ⁊ ſpes quõ ſunt de inuiſibilibꝰli.iij.diſ.xxvj.ʒ. Fides quare poteſt fieri infoꝛmis li.iij.di.xxvj.ʒ2. Figdes differenter ſe habet ad ſpem et timoꝛẽ ⁊ quõ fides dicitur generare ſpem et timoꝛem libꝛo.iij. Diſt. xxvj. 6. Fides qᷓ;uis generet amoꝛẽ infoꝛmẽ tñ ex hoc nõ ſeqͥ tur ꝙ poſſit generare charitatis amoꝛẽc.li.iij.diſt. xxvij.29. Fides quõ meretur operationẽ miraculoꝛũ libꝛo.iij. diſt. xxvij.ʒ6. Fides an euacuet᷑ in Dia r le in.r .q· j. ð. Re.21. ie li. iij. di. xxxj.?2 Z2. Fidei actus quõ eſt aſſentire pᷣme vᷣitati.et velle cre dere ſiue credidiſſe li.iij.di.xxxj.ꝛc. Figei bitus duplir ↄſiderat᷑ ⁊ quõ euacuat᷑ li.iij.diſt. ₰ xxvxj. 25. xxxj. 45. Fides et ſpes quõ dicuntur cauſa charitatis liti vr. Fides quomodo per donũ ſciẽtie gignitur nutritur defenditur roboꝛatur li.iij.diſt.xxxv.d. Fides infoꝛmis an ſuffecerit ad remediuzʒ oꝛiginalis libꝛo.iiij.diſt. j.q. j.g. Re.õʒ. Figdes ꝑentũ quõ erat remediũ ꝑuulo Ibidem. Fidem infoꝛmẽ non placere deo quomodo intelligit libꝛo.iiij. diſt. j.. JMẽd Fides infoꝛmis qᷓ;uis non mereatur iuſtificationes parentibus tamen mercretur iuſtiſicationem par uulo libꝛo.iiij.diſt.j.õ 5. Figes ſola an ſuffecerit ad remiſſionem oꝛiginalis li Figes een quare ſuffecit magis ad deletionẽ oꝛi⸗ . ginalis qᷓ; alioꝝ li.iiij. diſt.j.s2. Ficdes non eſt deterioꝛis conditõnis nunc qᷓ fuit tꝑt legis nature vł tꝑe legis ſcripte li.iiij.di.j.s8. Fices ereſſaria eſ no erio ſeh ſ pecialit᷑ ſacra⸗ Filei ioareattmibultur virtus faciendi miracula.li. Fuo urne eclaltter appꝛopriat᷑ baptiſmo.libꝛo iiij. diſt. iij. 1 5. Figdei tres ſunt ſtatus ⁊ m hos attẽditur triplex di⸗ ſtinctio in pplo iſrael libꝛo.iiij. diſt.vj.22. YZ Fidem ianen credi ſalubꝛiter poſſe inueſtigari ſa⸗ lubꝛiter non poſſe quõ intelligitur li.iiij.di.xj.. Fidem thoꝛi ſeruauerunt antiqui pres lib. iiij. diſtin. xxxiij.d. Fidem non infirmare rectuz quomodo intelligitur. libꝛo. iiij. diſt. xxxix.2. .⸗ (idcliUs Fidelis et infidelis diſſimiliter ſe bñt in cognitoe ar⸗ ticulos libꝛo.iij.diſt.xxiij.ð 5. EFieri Fieri preter voluntatem quid eſt libꝛo.j. diſt. xlvij.ʒ. Fieri aliquid ex nibilo poteſt intelligi tripliciter lib. Fieri ꝓpter diuinam bonitatẽ eſt dupliciter li.ij.diſt. 5F9. ”ò”Mñ Fl aliquid ex tpe ⁊ in tꝑe⁊ cũ tꝑe differunt ſᷣm au Buſti. lt.ij. vilt. JW..ꝛℳ Fieri quõ dicunt᷑ aliqua m ratões cauſales aliqua m rõnes ſeminales li.ij. diſt.xviij. ꝛ.1. . Fieri dicitur aliquid quãdo innoteſcit et non eſſe qñ non apparet li.iij. diſt. iij. 10. Ad idem viſ. xxij. 24. Fieri quõ dicit imperfectionẽ.libꝛo.iij.diſt.vij.i2. Fieri non debʒ per plura quod poteſt fieri per pauci oꝛa quõ intelligitur libꝛo.iij.diſt.xiiij. . UAigere Figi conſiderari et ↄprebendi differunt. li. .diſt. ij.2 Figure veritatem in omnibus reſpondere non eſt ne ceſſe libꝛo.iij.diſt.xxij.ꝛ. “ Figuras quaſdam euangelium euacuat quaſdaʒ nõ Figuralis fuit vnitas ſynagoge.ſacrificiũ.ſacerdos. reconciliatio ⁊ poſtremo cõfeſſio.li.iiij.di.xvij.7 o Figura ſiue foꝛma dicitur tripliciter et ſimn quẽ mo/ dum figura buiꝰ mundi tranſibit li.iiij.di. xl viij.ʒ. ¶Filins Filij generatõnẽ et ſanctiſpiritus ꝓceſſionẽ teſtãtur ꝓpbete ve.teſtamenti ſpecialiter S diſt. ij. g. Filius quare non dicitur ꝓduci ꝑ voluntatem ſicut crature libꝛo.j.diſt.vj.iI. Filius quõ ꝓcedit m rationẽ exemplaritatis.libꝛo · diſt. vj. 1 5. õäü Filij enerntlo quõ cõtinetur ſub oĩpdtentia libꝛo.ſ. diſt. vij. 2. Filius bʒ in ſe naturã gignentẽ quõ intelligitur libꝛo . diſt. vij. 17. Filius non potuit generare illa negatio non capitur ibi dupliciter libꝛo.j.diſt.vij..8. Filio cõicat pater potentiam ſpirandi ſed non gene/ randi.libꝛo.j.diſt.vij..t9. Filius quomõ eſt expreſſiſſima imago li.j.di.vij.20 Filius eſſe patri coeternus qutuoꝛ ratõnibus ꝓba tur li. j. diſt. ix. 5. et. 4.et. S.et.õ.et.7. Filius ſemper gigniturvel ſemper genitus eſt qd bo rum verius dicatur li.j.diſt.ixe. Filij generatio tria complectitur⁊ ſᷣm hoc ad tria cõ patur li.j.diſt. ix.11. Filius quomodo naſcitur cum ſacro ſcientie patris. libꝛo. .. diſt. ix. ſ0ʒzʒL. . Filij natiuitas quõ ex virtute eſt non ex deriuatione. li. j. di. ix.t 5. Hic ponitur ꝓpe finẽ. genitus eſt vir- tus ponat᷑ vtute.Et ibidẽ ſub lr̃a o ponitur ſpiri⸗ tuſſanctus ponatur ſpiritumſanctum. Filius dei m quã naturam naſcendo eſt mutatus li bꝛo. ſ. diſt. ix..ꝛ8. Filius dei quõ habet principin li.j.di.ix.4. Filius ꝓprie dicitur ſapientia li.j.di.x.c. Filius cum dicatur genitus cur etiam dẽ pcederẽ li bꝛo.j. diſt. xiij. b. H Filius m arrium non tantũ dicitur natus ſed etiazx factus libꝛo.j.di.xiij.s.Ad idem diſt.xv.. Fiine deer a eiplo non veni quomodo intelligit᷑. 1.]. Dut. xv. D. . Filius an ſemel tm̃ miſſus ſit an ſepe li.j.di.xv.e Filius duobus modis miſſus eſt viſibiliter et inuiſi Filius ſm alterũ modũ ſemel ſm alterũ eſt ſepe miſ⸗ ſus li. . diſt. xx. g. . Filius vᷣm alterum modũ dicitur miſſus in munduʒ EIm alterum non libꝛo. j. diſt. xv. b. Filius et ſpirituſſanctus non ſunt minoꝛes patre q; uls miſſi dicant᷑ libꝛo.j.diſt.xv.. Filius dei rõne cuius dicit᷑ minoꝛ pfe li.j.di.xvj.r. Filiꝰdei quõ ſeipſo minoꝛ dicitur libꝛo.j.di.xvj.ꝛ-. Falem in aliquo inbabitare eſt dupliciter libꝛo.j.di. xvj. 19. Filius cum ſit minoꝛ patre ſᷣm foꝛmam in qua appa ruit cur non et ſpirituſſanctus li.j.diſt.xxj.c. Filius ᷣm ꝙ homo eſt non ſolum patre ſed ⁊ ſpiritu ſancto et ſeipſo minoꝛ li.j. diſt. xvj. d. Filius naſcendo eſt diuina ſubſtantia ſiue deus oꝛo iſta duplicem ſenſum babet ᷣm duplicem gerun⸗ gij acceptõem li. . diſt. xviij. 2. et. y. Dð Filius natiuitate eſt diuina eſſentia iſta oꝛatio diſtin guenda eſt libꝛo.j. diſt. xviij. . Filius ſᷣm quã naturã eſt datus li.j.iſt. xviij.10. Filius an poſſit dici pater noſter ſicut ſpirituſſanctꝰ dẽ noſter ꝛc. li.j.di.xviijf. Filius et creatura quõ ſunt plura.li.j.di.xx.s. Filius et ſpũſſanctus quõ ſunt plures.li.j.diſt.xx.ii. Filius ᷣm hũanitatẽ minꝰpotẽe ẽ q; pr li.j.di.xx.iʒ. Filij dei ſunt homines factura ergo aſinus cum ſit fa ctus eſt filius dei libꝛo.j.diſt.xxvj.9.poſt lr̃am.f. Filius non dicitur verbum creature nec ſpirituſſan⸗ ctus donum creature libꝛo.j.diſt.xxvij.ð³. Filius verbum ⁊ imago differunt et conueniunt lib. . . j. diſt. xxvij. 23. Filius quomodo dicitur caput omnium libꝛo.j.diſ. Filius quomodo ita per ſe agit nea ſe agat ⁊c̃.libꝛo Filio quare appꝛopriatur virtus li.j.diſt.xxxij.2c.et Filius an ſit ſapiens ſapientia genita vel ingenita li I. diſtin. xxxij.d. .—... YdDæ Filius anſit ſapiens ſeipſo vłꝑ ſeipᷣm li.j.di.xxxije. ec⸗ ſint fſüch ſijcneles Künong lödip fli e epnt uhiic Fupgno aurbebe ogie cromme Fiuoden⸗ Flüdeiin pinipea Flusdai linanat Klüſhe poninnn ſidir⸗ Flnovein ſüidirg lisdack fnn Fllsdock Usoſen Flisdeich tſcen Flusdaß ſoſkde Flaione 1¹. Flitoo toliin Fũno⸗ een Fliicſe Flutonet Cenaqn Fllannn Függn rlui Müönen e ii ſaront Täcſen coͦ intcl fltepn indin Meeinoen fintin 7 lüidannd nſtotti (aler NN Aguhr nisil whna 4 ez innrui EWnocnar oucinn iez emiigtt artang mdigt. Namngciri ntgeiiint Binlkridthen⸗ curmissruc inh inr tipts ⸗ e monlſaic, münſamne. tpianloſce nmoge wiünſt ngidtie tmntſu is traglenen 4;J3 „ mmuiharwnit n Koe⸗ ziut hnmin “ EEEESN ii lſin e u t min . zulgiß De littera Filus quð poterat rogare q non rogabat et pate: exbibere qð non exbivebat. li.j.di. xliij.. „ Filiũ et ſpirinſanctũ ſufficienter ꝓcurare ſ. alutẽ no/ ſtram quõ mnechien li di. x. o. Filij quales nati fuiſſ eut ſi ſent. li j. di. xx. a. 9 Filiũ non poꝛtare iniquitatẽ patris quõ intelligitur nec ſpiritũſanctũ quid impediat.li.iij.di.j.27. et Filius dei di luõ di. citur babere totum a patre quod babet li.iij. di. j. 55. Filius quare pꝛius miſſus eſt in carnem ſpuſt. an⸗ ctus in mentem. li.iij.di.j.7. Filius duplicem habet ꝓpꝛietatem reſpectu patris. li.iij. di. iij. 3. Filij dei incarnatio vel conceptio an debeat appꝛo pꝛiari perſone ſpirituſſancti.li.iij.di.iiij.q.·.a. Filius dei ẽ homo quare magis ꝓpꝛie dicit᷑ ꝙᷓ ſic di/ uina natura eſt hbomo.li.iij.di.v.· Filiũ ſolnm ſuſcepiſſe hominem in vnitatem pſone non in vnitatem nature quomodo intelligit᷑. lib. iij. di. v. S. dR Filius dei aſſumpſit bumanitatem an ſit ↄcedẽda. li.iij. di.v.q.v.k.Re.ꝗS. Filius dei eſt deſtſnatus an bec ſit concedenda. li. iij. di. vij. q. j. d. R. 2 4. 7. 2 5. . Filius dei eſt bomo ⁊ nõ ẽ pᷣſcitus ergo eſt pᷣdeſtina tus nõ ſequit᷑. lib.iij.di.vij.26. Filius dei eſt pᷣdeſtinatus quare nõ admittit᷑ niſi ad dat᷑ ſcᷣm ꝙ bomo.ii.iij.di.vij.o.⁊.I. Filius dei pᷣdeſtinatus eſt eſſe bomo an bec ꝓpoſi/ tio ſit vera. li. iij. di. vij. q.ij.c. Re.. Filiationes due an ſint in xpᷣo.li.iij.di.viij.q.ij.e.Re Filiatio quare non multiplicat᷑ in xpᷣo ſicut genera tio.li.iij.di.viij. 2 7„ r Filiũ nõ opoꝛtet eſſe aliũ q;uis alia et alia generati⸗ one generet᷑.li.iij.di.viij.29. Filiũ eſſe et natũ eſſe quõ ſunt idẽ.li.iij.di.viij.ↄo. Filiationẽ temꝑalem intelligere abſtracta filiatiõe eterna quõ intelligit᷑.li.iij.di.viij.ʒ1,. Filius naturalis quis dicat᷑.li.iij.di.viij.ʒʒ. Filiũ p gratiam non eſſe filiũ ꝑ naturã quõ intelligi tur. li. iij. di. viij. 4. Filiñ non eſſe pᷣorẽ ſuo pᷣncipio generãte quõ intel/ ligit. li.iij. di. viij. 7. Filiationis quatuoꝛ differentie et eoꝝ ſufficiẽtia.li. ilj. ði.x. ꝙ. G Filiũ eſſe vnũquẽq; aut ꝑ naturam aut ꝑ gratiam quõ intelligit᷑.li.iij.di.x. . .— Filius ꝑ nuncupationem quis ſit.li.iijj.di.x.õ. Filij dei dicunt᷑ xpᷣs et bomines nec oino vniuoce. nec eino equiuoce,li.iij.di.iij.S9. Filij dei aliter ſumus nos aliter xpᷣs.li.iij.di.x.ʒ 7. Filiñ dei an decnerit aſſumere bumanã naturã de maſ ꝑditionis ſiue de genere adam.lib.iij.di.xij Filin dei aſſumere bumanã naturã de maſſa vicia/ ta quadruplici ratione decuit ibiden. Filiñ vei an cogruũ fuiſſet aſſumere ipᷣm adã. li.iij. dDi. xij. q.ij. b. R. 7. ⁊ per totum. Filius aliquis habeus patreʒ et filiã quare miaoꝛi/ pꝛimi parẽtes nõ peccaſ cit aliquid babere dupliciter 1 quõ di Firmamentñ an ſit ein affectu amoris inclinatur ad filium ad patrem li.iij. di.xxix. ꝛũ99. SEE Filie loth non excuſant᷑ ab inceſtu.li.iiij.di.xxxiij.2. „ Filioꝝ ſunt quatuoꝛ genera.li.iiij.di.xxxix.25. * * . „ . Filius quare intimius attinet patri.li. iiij.di. xl.ĩ 9. Filij ſpuales qui ſint.li.iiij.di.xlij. ſub litera a. (VEinis . Finis alius eſtvltimꝰ alius finis ſub fine.li.j.di.j..i?2 Finis dicit᷑ bonus aut q;tũ ad ſubſtantiã aut qtuʒ ad intentionẽ. li.j.di.j.25. Finis dicit᷑ multipliciter.li.j.di.xliij..9. Finis pꝛincipalioꝛ conditionis rerũ quis fuerit.lib. Finis artificis eſt duplex vnus in ſe alter in alio.li. ſr 1. . Finis ad quã res oꝛdinant᷑ eſt duplex.li.ij.di.xx.ꝛ2 Finem efſe magne dignitatis quomodo intelligit᷑. li.ij. di.xv. ꝛk..9ꝰ. Finis et ſi ſit equaliter bonus non tamen omnesvo luntates oꝛdinantur et appꝛoximãt illi fini.lib.ij. di xxxvii.oe7777. vinis ille quis eſt ex cuius bonitatevoluntas ẽ bo/ na et ad quem debent referri noſtre voluntates ad boc ꝙ ſint recte.li.ij.di.xxxviij.q.ij.b. Re.⁊2. Finis vicit᷑ tripliciter et quolibet hoꝛum modoꝛum charitas eſt finis bone volũtatis.li.jj.di.xxxviij.iʒ Finem pꝛecepti eſſe chꝛiſtum quomodo intelligitur li. ij. di. xxxviij.. 4. Finis dick vuniiclker Cqnio quieſcit᷑ et in quo qui/ eſcit᷑.ſic etiam frui dr̃ dupliciter.li.ij.di.xxxviij.s Fine ſto hito quõ dr̃volũtas qͥ eſcere.li.jj.di.xxxviij Fines plures ſtatnere poteſt cſſe tripliciter. 17 ½ Finis et exitus vifſimiliter reſpiciũt auerſionẽ ⁊ cõ/ nerſionem. li.ij.di.xxxviij.28. Finis omnis bone actionis quomodo cſt deus.lib. Finem vnũ babent omnes bone voluntates et ta⸗ men quedam bonevoluntates diuerſos fines ſoꝛ tiunt᷑.li.ij.di.xxxviij.c.d. . Finis.voluntas.intentio quomodo diferũt.lib.ij. Ddi. xxxviij. eeff. Finalis impenitentia quõ eſt annexa peccato ĩ ſpm̃ ſanctũ.li.ij.di.xliij.ĩ? 72 ½ J Finis eſt duplex li.iiij. di. vj.ð5. ¶Finitum Sncrvni quomodo neceſſario conſequit᷑ ſtatus.lib. ſ. di. xliiij. 26. Finitum nõ excedere aliud finitũ niſi finite quõ in/ telligit.li.iiij.di.xiij.⁊72. . ¶Firmamentum. itñ an ſit eiuſdẽ nature cũ igne elemento li. ij. di. xiiij. q. ij. b. Ret. ñ. ”ßMU Firmamentũ multipliciter accipit᷑ in ſcriptura.li.ij. di. xiiij. 44. Pe finem. (Viamens Flãmeus gladius ⁊ verſatilis quid ſit. libro.ij.di (FEFlagellum Flagelloꝛum vtilitates ſunt multe et de eoꝝʒ nume/ 8 rd et fufficientia. li. ij. di. xv.2. Flagellat et flagell atus babent duͦplicem cõpati 99%2% nein et ex boc duplicem effectum.li.iiij.di.xv. K. xvij. e * Frooꝛie nobiliſſime dandam eſſe materiã nobiliſn⸗ Elunius Fluliius materialis babet quat Fiuns Piritualis quadruplicẽ metaphoã babet. li. j.in ꝓlogo.2. „ . . Fluuij paradi ſi quatuoꝛ et eoꝝ interpꝛetatio.li.j.in ꝓlogo. 3. u Svomeeesgs Fomes an in aliquo totaliter fuerit extinctus.lib.ij. Fomes et ſinderiſis diſſimiliter ſe babent. li.ij.diſti. xxxix. 1. el Oi Fomitem impel ere ad peccandi neceſſitatem veni ⸗ aliter ⁊ ad dirficultatem ad bonum quõ intelligit li. iij. di. iij. . Fomes quõ ꝑ gratiam minuat᷑li.iij.di.iij. 4½ Foꝛma — Foꝛma accidentalis quõ non eſt ſua potentia.li.di Foꝛma trip . te.li. j.di. viij „60. . „ ) . 6 Fouꝛmna que eſt in partibus qñ et que denominat ſi⸗ mul totũ et partes.li.ſd.i.viij.oi. Foꝛma iterũ eſt duplex.ſ.conſtitutiua et exemplariſ cet que dicit᷑ ad materiã.li.j.di.xix..6. Foꝛma adhuc eſt duplex.ſ.relatiua et abſoluta. li. j. Item eſt duplex.et quõ Augu.accipit ideas in rõne foꝛme. li. j.di.xxxv. 16. Foꝛme quõ eſt diſtinguere.li.j.di.xix.So. Foꝛma ſubſtantialis ⁊ voneplerius vniuſcuiuſq; dĩ ſpẽs natura et eſſentia ſcᷣm triplicem conſidera tionem. i. j. di. xxxj.ĩ. 29. . Foꝛma qua ratione pꝛecedit illud cuius ẽ foꝛma.li. Foꝛma dicit᷑ dupliciter ad infoꝛmatum et ſcʒ quẽ mocdũ accipit᷑ in deo.li.j.di.xxxiiij.25. Forme omnis inductio an ſit a creatoꝛe an agens ꝑ ticulare iine creatũ poſſit aliquẽ inducere.li.ij. di. Vyj. q.j .k. 7 I. Foꝛmã educere in eſſe fit quadruplici opiniõe ibidẽ Foꝛma ꝑ quẽ modũ ꝓducit᷑li.ij.di.vij. 75. Foꝛma an ꝓducit᷑ ex aliquo an ex nibilo.ii.ij.di.vij. 76. Sððð Foꝛmaꝝ veraꝝ inductio an poſſit eſſe a ſpiritu ma ligno. li.ij. di. vij.q.ij.l. —— * Foꝛme quõ ſunt in materia ſemialiter.li.ij.di.vij.SO o Foꝛme nomen equiuocat᷑ ibi deꝰ eſt pure forma.i. iij.di. xij. . Hic ponit᷑ in pᷣncipio ẽ recipere formã ponat eſt reperire. Foꝛmas elementares eſſe pᷣmas in materia coꝛpo⸗ rali quõ intelligit᷑.li. ij.di.xij. 20. Foꝛmam vltimam eſſe cõpletiuã quomodo intelli- gitur. li. ij. di. xiij. 10. Foꝛmam debere ꝓpoꝛtionatã eſſe materie quõ in/ tclligit᷑.li.ij.vi.xv. 16. èð Foꝛmam eſſe ſimplicẽ quõ intdligitli.ij.di. xvij.i. uoꝛ pꝛietates. lib. ſ. . lex eſt et ſem quẽ modũ aima raitonał diecit᷑ foꝛma que eſt in toto coꝛpoꝛe et qualibʒ par 8 7* mam quõ intelligit᷑.li.ij.di.xvij.2. le eſt foꝛma.li.ij.di.xviij.2i. Foꝛma vniuerſalis quid eſt et quõ particulat᷑ lib.ij. Foꝛmale et materiale penes quid accipit᷑ in rebus. li. ij. di.xxv.yI1. Foꝛme actus eſt duplerx.li.ij.di.xxvj.ʒs. Foꝛmale in peceato eſſe auerſionẽ quõ intelligit. li. ij. di. xlij. 49. Fonmna dupliciten dicit 2 quõ deus dicit foꝛma. lib. iij. di. v. 2. . == Ml Foꝛma eſt duplex quia quedã connet in eſſendo q̃ dam in mouendo et quõ dicunt᷑ foꝛmari a caritatę.li.iij.di.xxxvj. ⸗7 Foꝛmam et foꝛmatũ eſſe nõ poſſe in dinerſis ſubia⸗ ctis quõ intelligit᷑.li.iij.di.xxxvj..s. Foꝛme non eſt foꝛma nec ꝑfectionis ꝑfectio quõ in intelligit᷑. li. iij. di. xxxvj.So. Foꝛma dicit᷑ tripliciter et quõ accipit᷑ in diffiuitiõe ſacramenti.li.iiij.di.j..x. Foꝛma que babet partem et partẽ dupliciter educi tur et qñ ſucceſſiue et quando inſtantanee.li.iiij. di. xvj. 46. “ . . Foꝛmam habere contrariã diſpoſitionẽ in materia eſt tripliciter et qñ inducit᷑ ſucceſſiue et q inſtan tanee.li.iiij. di. xvj. 7. Eoꝛnicatio Foꝛnicariam cognoſcere quõ ſit bonũ.libro.j.diſti. xlvij. 29. ”l Fomicatoꝛes notoꝛij qui Gnerra pir Foꝛmicatio dicit᷑ tripliciter ⁊ ſcᷣm quẽ Foꝛnicatio quando eſt in damnũ coniugis.li.iij.di. Foꝛnicatio et ſtupꝛum quõ differunt.li.iiij.di.xlj.õ5. um adulterium inceſtus rapt? qᷣd Foꝛnicatio up⸗ ſit. li. iiij. di. xlj.f. Foꝛte interdũ eſt nota di interdů cuentue et quomodo accipitur vbi eua dixit ſoxe ⁊c. li.ij. „ di. xxij. ĩlo0. AEols Foꝛtius eſſe quod pellit qᷓ; qd pellitur quõ intelligi/ tur.li.iij.di.xxxj.⁊0. Foꝛtitudinis actus in quo conſiſtit. libro.iij.diſtine. Foꝛtitudinis et temperantie actũ elici a cõcupiſcibi li et iraſcibili quõ intelligitur.li.iij.di.xxxiij.26. Foꝛtitudinis doni actus pꝛincipalis an conſiſtat er ca paſſiones tolerandas an circa cupiditatesra pꝛimeudas. i iij· di. xxxy. q. v.e ſK S f4 Foꝛmam nobilioꝛem eſſte ſimplicioꝛem quõ intelli/ Foꝛma vniuerſalis quomodo dicat eſſe lib i. diſqt. Fiuuioꝝ ſpiritualiũ quatuoꝛ ſunt pfunda. libꝛo. ſ.= una particularis quõ dicit ens in actu cppleto.i· Foꝛma ſpecifica ↄmunis poteſt dupliciter intelligi ſcʒ.ſcᷣm pꝛedicationem ⁊ ſcoᷣm acte nai cetere virtutes ubitatiõis interdu cuentus Fiui rllig Fattue Ulct⸗ H Fottue ört Foriuk Untett Fein Femnck guo ten fͤlni Fns iidir Frus nactu. Faten Gntrab⸗ Fnoni⸗ guntn Futoey Fnicrpti Fnitoge niſen Fnigns Fndf atera⸗ Fuin⸗ latti Fnigun iinn fuifeni (ſ., Fntocn Fruczon Fmencz⸗ anf. Frligce nage Aiin is iil tars N ndiin, S sHD ne it iini hitalit ihiinin o. wAN aing 10 irchenn unu wis Frui ali De littera Foꝛtitudinẽ eſſe circa delectationi repꝛeſſionẽ quõ intel igitur.li.iij.di.xxxv. 3 5. Fortitudo donum et conſiliũ donũ circa que pꝛinci paliter conſiſtit.li.iij.di.xxxv.ʒ. Foꝛtitudo donũ excellentioꝛi mõ eſt circa paſſioneſ q; foꝛtitudo. virtus.li.iij.di.xxxv.ʒ7. , Foꝛtitudo donũ et foꝛtitudo virtus in quo cõueni⸗/ unt et diſferunt.li.iij.di.xxxv.8. Foꝛtuitum Foꝛtuita operatio ſcdᷣin ꝙ foꝛtuita an ſit a deo.li.ij. di. xxxvij.q.ij.e.Re. ʒ. Forum eſt duplex.ſ.cõſcientie et diuine iuſticie ⁊ in quo tenet᷑ quis vltra penitentiã impoſitã ⁊ iple/ tã ſatiſfacerevlterius.li.iiij.di. xv.20. Fraus quõ nemini debʒ patrocinari in iurando.lib. iij. di. xxxix.8. Fraus quõ nulli pʒ patrocinari in matrimonij con tractu.li.iiij.di.xxvij. 26. (C( Frigiditas Frigiditas eſt duplex et que impedit matrimoniuʒ contrabere.li.iiij. di.xxxiiij.22. Eruoꝛ Fruendũ qua ræ ſit.qua vtendũ.qua fruendũ ⁊ vtè/ um ſimul.li.j.di.j.5. Fruitio ẽ vna qᷓuis tribꝰ fruamur ꝑſonis.li.j.di.j.s Frui ct vti differunt.li.j.di.j. 7.ꝰ Fruitio generali ratione quid dicat et quõ ⁊ qͥs pᷣt frui ſeipſo.li.j.di.j.9. Frui quid ſitłx eſſentiam.li.j.di.j.q.iiij.d. Frui diffinit᷑ tripliciter ꝓut actus voluntatis tripli citer conſideratur.li.j.di. j. 26. Frui quare nõ diffinit᷑ per actũ cognitionis ſicut de lectationis.li.j.di.j.27. Frui quarejnõ diffinit᷑ per fidẽ et ſpem ſicut per cha ritatem.li.j.di.j.28. Frui requirit videre et babere ſimiliter ⁊ amare.lib. „ 1. di. j. 29. Fruitio quõ ẽ ex fide et ſpe.li.j.di.j.ʒ1. Fruivtrũ contingat deo.li.j.di.j.q.j.e. . .. Frwendͤ an ſit ſolo deo ſiue bono increato.li:j.di.j. Frui accipit᷑ ꝓpꝛic et cõiter ⁊ ſcdᷣm quẽ moduʒ frui unr deo et ſcdᷣm quẽ fructibus donis ⁊ btitudie l. ]. Di. 7.56. q̃ dicit᷑ dupliciter et fruimur charitate vtro qʒ modo.li.ij.di.xxxviij.Is. Frui et vti quid ſit.li.j.di.j.d.f. H Fruendũ et vtendũ quibus rebus eſt.li.j.di.j.e. Fruamur deo in hac vita inquirit. li.j.di.j.g. Frui an debeat homo hoic. li. j. di. j.h. Fruat᷑ an vtat᷑ deus homine.ii.j.di.j.ci. Fruendũ an vtendũ ſit virtutibus. li.j.di.j.k. Fructus nomie quid intelligit᷑ ibi qᷓtũ ſeminauimꝰ in operibus tantũ in fructibus metemus.libꝛo.ij. Frucus theologice nomẽ.li.iij.di. xxxiiij. 5. Fructus bone cõuerſationis debere peccatoꝛi coin putari ab eo tempoꝛe quo peccauit quõ intelligit᷑ Fructus bonus ⁊ fructus dignus penitẽtie quõ dif Fructus dignitas dupliciter poteſt accipi et quomõ ſcm boc intelligit᷑ pꝛeceptũ iohis.facite di.fruc. pe. li.iiij. di.xvj.ẽ. Fructus dignos penitentie facere ẽ dupliciter.ſ.ve/ 775 re et interpꝛetatiue.li.iiij.di.xvj.S. Eruſta Fruſtra eſt potentia que non reducit᷑ ad actuʒ quõ intelligit᷑.li.j.di.xliij.26. li. iij. di. j. . Fundamentum Fundamentũ dicit᷑ multipliciter et qua rõuechriſtꝰ penitentia fides charitas patiẽtia humilitas for titudo dicit᷑ fundamentũ.li.iiij.diſt.xxij.q.j.e.Re. Fundamentũ quid vocat aplłs et de numero et de oꝛdine eoꝝ que ponunt᷑ in fundamento.lib.iiij. (Eürtum Furtum filioꝝ iſrabel quare nõ imputat᷑ eis in pec — * catũ.li.j.di.xlvij.ʒᷣo. Furti nomine ꝓbibet᷑ ſacrilegiũ rapina ⁊ vſura et᷑ quõ differunt.li.iij.di.xxxvij.12. Enturum — Futuricio dud impoꝛtat ⁊ ſcᷣm quẽ modũ eſt dera tione pꝛeſcientie.li.j.di.xxxviij..x. xxrviij. 6. Futuras ideo cſſe res qꝛ deus eas nouit quõ intelli Futurũ eſt in triplici differentia.li.j.di git᷑. li.j.di.xxxviij.2. S Futurã quõ ſcit᷑ a deo per cauſam.li.j.di.xxxviij.io. Futurũ eſſe cauſam pꝛeſcientie due rationes viden tur ꝓbare et ſoluuntur.li.j.di.xxxviij.ĩ et.ĩ p. Futurũ poteſt ſciri certitudinaliter dupliciter.li.ij. Futuroꝝ triplex eſt genus.li. ij. di. vij. SKk Futurũ quid ſignificet ibi.neceſſario futurũ eſt qdᷣ vult et pꝛeſcit deus.li.ij.di.xvij.7.. 36 Futurũ dr̃ dupliciter.ſ.q;tũ ad euentũ ⁊ qtũ ad or dinẽ et quõ ſpes eſt futuroꝛũ.li.iij.di.xxvj.. Saudiumnm Audiũ eſt duplex.ſ.de pꝛemio ſubſtan tiali et accidentali.li.ij.di.xj.ʒ2. Gaudiũ dole:e npermlert eſſe magis iutẽſuʒ quõ intelligitur.li.iij.di.xvj.55. Baudcre de bono pñti et expectare bo nũ futurum diſſimiliter ſe habent.lIi.iij.di.xxvj.20 Gaudij qᷓ;titas in patria duo reſpicit et reſpectu cu/ ius eſt equale.li.iij.di.xxxj.s7. Gaudiũ ſpeciale qua ratione babebit vnus de alio ĩ patria.li.iij.di.xxxj.S. . D Gaudiũ augetur triplicit᷑ et ſm quẽ modũ gaudiuʒ ſanctoꝛũ auget᷑ in reſurrectione.li.iiij.di.xlv.i. Gaudiũ dr maius quadrupliciter et qad reſpectu cu ius maius reperitur. i.iiij. di. xlix.29. HGenerare Genuit ſe deũ vel aliũ deũ ↄclnſionis huius neutra pars eſt concedenda.li.j.di.iiij.2. 1 BGenerare alterum fulium quõ dicit imperfectionem potentie in generando.li.j.di.iiij.Ii. .. BGenerationis terminus dupliciter cõſiderat᷑. li.j.di. V2 J42M. — 4 .„ Beneratio quõ eſt puncipiũ diſtinguendi et cõican/ di. li. j. di. v. 27. Senerari dat᷑ ꝑ generationẽ eſt falſa locutio. li.j.di. FJ0. . BGeneratio filij an ſit ſem conditionẽ neceſſitatis. li. j.di. vj. qꝛſ. a. Re. .⁊ per totum. . Generatio filij an ſit ſcᷣm rationẽ voluntatis.lib.j. di. vj. q. ij. b. R. S.⁊ ꝑ totum. Generatio filij a patre an ſit ſcᷣm rationẽ exempla/ ritatis.li. j.di.vj.q.iij.c.Re.i2.⁊ per totum. Generatio filij quõ continet᷑ ſub omnipotentiali.li. j. di. Vij. 2. Generare poſſe et generari poſſe ſcᷣm quos actus diſtinguunt. li. j. di. vij. . . Generandi vel gignendi potentia quã naturã dicit in patre quã in filio.li.j.di.vij.?. . Generare quid eſt.li.j.di.vij.S.⁊.di.ix.20.⁊.di.xiij.i⸗ʒ Generare poſſe vtrũ in diuinis dicat quid vel ad ali quid.li.j.di.vij.q.j.a.R.ꝰ.et per totũ. ⸗ Generare in diuinis quõ conſequit᷑ naturam.li.j.di. Vij. 12. =“ Gencrani potentia an ſit in filio.li.j.diſt. vij.q.ij.b. Generandi potentiã nõ cõicat pater filio ꝓpter duo li. j.di. vVij.1 6. . . .. . Generandi fecunditas aliter ẽ in bis inferioꝛibꝰ alit in veo. li.j.di. vij.ꝛl. . Generare et creare vtrũ ſit vnicũ poſſe.li.j.di.vij.q. iij. c. Re.22. Hic in fine quarti argumẽti ponit᷑ po/ tentia generandi.ponat᷑ creandi. . Genui quid ſignificet ibi.ego hodie genui te.li.j.di. 1r. I0. BGeneratio filij quare magis aſſimilat᷑ ſplendoꝛi qᷓ; galijs rebus. i.j.di. ixDirr. D an ſit ponenda in diuinis.li.j.di.ix.q.j.a. .19. Generationis modus differenter eſt in diuinis et in creaturis.li.j.di.ix.⁊1. Generatio an ſit in diuinis ꝑſonaꝝ diſtinctiua. li.j. Beneratio quid eſt lib.j.diſt.ix.25 Generatio in diuinis rõe cuius facit ꝑſonalem diſti/ ctioneʒ li.j.di.ix.22..ꝛ2 3. V Generationẽ ⁊ generationis diſtinctionẽ nõ cõicat pater filio.li.j.di.ix.24. Generatio diuina an ſit eterna.li.j.di.ix.q.iij.c. Re. t. Generatio quid dicit in diuinis et quid in creaturis et quid coꝛruptio.li.j.di.ix.2. Generatio filij an ſit terminata.li.j.di.ix.q.iiij.d. Re. 36.7.32. Generatũ eſſe nobilius eſt qᷓ; generari et ſimiles lo/ cutiones vbi habent veritatẽ.li.j.di.ix.9. BGeneratio ſemper ens nõ ſemꝑ de nouo aliquid ꝓ/ ducit ſicut nec ſol radiũ.li.j.di.ix. co. Generans et genitus ſunt per generationẽ diſtincti ct coeterni.li.j.di.ix.a.b.c. Generationis diuine modus ineffabilis eſt et nõ in/ telligibilis. li. .di. ix.d. Generationis eteꝛnitas an debeat expꝛimi per ver/ bũ pñtis vel futuri tempoꝛis.li.j.di.ix.ę.f.g. b. Benerationis modos.vxij.ponit arrius quoꝝ quoli⸗ bet dato ꝓbat ꝙ filius nõ tantũ natus ſed et fa/ etus eſt. li. j. di. xiij. S. ⁊ di. xx. S. Generatio et ꝓceſſio reꝑit᷑ in diuinis.ſed creatio nõ li.j.di.xiij.ĩo. Generans eſt ſpirans ergo genitus eſt ſpiratus non vaukai l.igi Gen eratio filij et ꝓceſſio ſpirituſſãcti an realiter dif ferant an ſolũ ſcm rationẽ intelligendi.li.j.diſti. xiij. q.iij. c. PR. Generatio et ſpiratio ſcdᷣn rationẽ intelligendi du/ pliciter differunt.li.j.di.xiij.20. Generatio quõ plus differt a creatione qᷓ; ꝓceſſione li. . di. xiij. 26. .ð Generationẽ filij et ꝓceſſionẽ ſpirituſſancti nõ põt homo ſufficienter diſtinguere.li. j.di. xiij. d. Gen erari et donari differunt.li.j.di.xviij.2. Generatio ſanctoꝛũ quõ dicat᷑ in eternitate dei.li.j. di. xix. . S . enerandi duos modos ponit hyla. in viuentibus li. j.di. xix.9.poſt literam i. Generatio cõpꝛehendit duas relationes ſimiliter et ꝓceſſio.li.j.di.xxvj. o. . Sencae⸗ et eſſe patrẽ an ſit vna notio. li.j.di.xxvij. q.j.a. N.ũ. Generare et eſſe patrem qᷓeuis ſit eadẽ ꝓpꝛietas diffe renti tamen modo ſignificatur quantũ ad tria.li. j. di. xxvij. 7. . Generare et patrem eſſe habent diuerſum modum ſignificandi.li.j.di.xvij.Ss. Generare et eſſe patrẽ per abſtractionẽ pᷣdicant᷑ de ſeinuicẽ.li.j.di.xxvij.9. Generare et eſſe patrẽ cũ ſint eedem ꝓpꝛictates que ſiſtorũ eſt ratio intelligendi alterã id eſt. vtrũ vpo/⸗ ſtaſis patris ſiue pater ideo generet quia pater ẽ vel an ideo ſit pater quia generet.li.j.di.xxvij.q.ij b. R. 1 0.et per totũ. Generari quõ non cõuenit eſſentie ſed perſone.li.j Generatio et crcati li. j. di. xxx. 15. o inequalẽ relationẽ dicit in deo BGeneratio ſignificat᷑ dupliciter.li.j.di. xxxij.9. Gen erans et pater differenter ſubijciũt᷑ reſpectu bu ius pꝛedicati paternitas.li.j.di. xxxiij.25. Generatio equoca et vniuoca quid ſit.li.j.di.xxxvij. Generãdi actꝰ quõ eſt entis cõpleti.li.ij.di.xviij. ¶8. GBen eratiua vis quõ ſpecialiter reſideat penes ani 975„ mam. i.ij. di. xviij. ¶.9. Generatio boim quõ fuiſſet ſi bõ ſtetiſſet.liij.di. xx. II. Generatiua vis qᷓredata eſt hoibbꝰ.li.ij.di.xx.iꝛ. Generatiua an aliquid conferat inveritatẽ humane nature. li.ij. di. xxx.q.j.e.R.28.et per totum. Generatio quõ ẽ de ſubſtãtia generantis.li.ij.di.xxx. 34 Generatiua quare ẽ magis in nobis coꝛrupta inter omnes potentias anime vegetatiue.libro.ij.diſt. Generationis quatuoꝛ modi.lib.iij.diſti.j.2. GBeneratio filij. quõ eſt ſupꝛa cauſam rationẽ tempꝰ et naturã. li.iij.di. viij.. Generatio quomodo terminat᷑ ad ens completum li. iij. di. viij.2. Generatio quare multiplicat᷑ in xpᷣo et nõ filiatio.li bro.iij.di.viij.⸗x7. —— Generationẽ volunta:iã nõ eſſc naturalem quõ in / tlu anenn dürren Pener Penera fen Snen ſa Peanirlu Cinatu Pertto Honiäürk tonct Pentie Gantin n ſi Hentiu oi Bentuu ens niſof GBemnore Gin fin bennsdi hngene Genlsa ſicd⸗ Penertd man Gann diter benngi inablar nflin wiz. Si gun ſiij. bain Gi n 40 21 Boigis poſe⸗ Zunle hd nil ginn⸗ Geim Glere ckhinnn igi nhaln Alctnil S nei heſſn rufnain hi a An. Apün,. thufanhe Aineztnüir nmwrolfape niaät ſalgeuti emipru⸗ Nurtot e npusg Uitc ſinn⸗ ee nim’ nor! amms AArorictu⸗ misſtunt anmi denrpentsn ſeinelin lidn. ürornimm 24 e. utliin S Sõ ein, 46 angen geuſn Gulnßß telligit. li.iij.di. viij. .885. Generans pꝛius eſte generato qud 5 intelligitf. lib. ii. di. xxxiiij.16. BGenerare et facere differunt. li. lij. di. ilij. ö6. Generationẽ poſterioꝛẽ nõ tollere coꝛruptionẽ pꝛio „ „ rem quõ intelligik. li.iiij.di. xj.⁊ c. BGenerale Generale ſiue vniuerſale eſt duplex.ſ.in pdicando: 2 in cauſando.li. iij. di. xxvij. o. ¶ BGenitalium Genitaliũ membꝛorũvſus quare debet eẽ magis or dinatus qᷓ; aliorũ membꝛorũ. li.ij. di.xx.27. HBenitiuus Genitiuus caſus conſtruit᷑ tripliciter.li.j. di.iij 51. Genitiuꝰ ĩ illa auẽte apoſtoli.filij.charitatis ſue aus tenet᷑. li. j. di. v. 7. Benitiui Mecharm Apꝛietas.li.j.di.xj.. Genitiuus ille nature quõ conſtruit᷑ ibi.oꝛdo nature J an ſit in diuinis.li. . di. xx. 24. BGenitiuus quid requirat vt ꝓpꝛie et vere conſtruat᷑ li..di. xxxiiij.. Genitiuus multiplicem habitudinẽ importat ibidẽ Wenus Genus credentiũ eſt duplex ⁊ cui eſt vtilis vilibilis miſſio ſpirituſſancti.li.j.di. xvj. 13. Genus rei quid et quid res generis. libꝛo. . diſt. xxj. 6. in fine. Genus dicit dupliciter et ſcom boc conueniũt aliqᷓ in genere dupliciter. li. ij. di. xvij. 1. BGenus aliqua cõplectit ſe aliqua per reductioneʒ li. ij. di.xxiiij. 29. SGenera. diuerſorũ pᷣdicari de eodẽ ẽ impoſſibile quõ intelligit. li.iij. di Vj. 24. Herundia — Gerundia ſet m criplice expoſitionẽ tria dicunt.l. j. di. xxxix.i. ꝓpe finem. Gerundia poſſunt dicere cõcomitantiã vel cauſam in ablatiuo caſu et ſcᷣm quem modum bec eſt ve ra. filius naſcendo accepit vt ſit ſubſtantia. li. di. EBigantes Gns vñ babuerůt oꝛtũ. li. iiij. di. xliiij. 532. bladium BGladio ſpirituali et coꝛpoꝛali interfici non eſt ſimile li. iiij. di. xviij. 71. BGladiũ vtrũq; ad quẽ vſuzʒ bʒ eccia.li.iiij. di xxxvij. 5§ (Sloꝛia Bloꝛia quõ ð ꝑficit totã capacitatẽ nature.liij. diſt ix. Gloꝛioſius eſſe enon conſentire peccato qᷓ temptari nõ poſſe quõ intelligit᷑.li.ij.di.xxiij.ꝛ. Gloꝛia quõ reddit impoſſibilem ad malũ et quõ pe⸗ na ad bonũ.li.ij. di. xxxv. 42. Gloꝛia eſt duplex ⁊ in quapoterit reſurgere qui pec cauit. li.iij. di. xxxj. 11. quõ ſaluat oꝛdinẽ nãe iſtitute.li.iij. di. xxxj. 55. Gloꝛia ſcoᷣm quẽ modũ ẽ in potentijs li.iiij.di.xlix..ꝰ BGloꝛie actus cuius ſit et videt ꝙ oim potentiarum G — li ii. di rlix q. vee. he. zr. Bloꝛie actus eſſe plures vel panchoꝛes q;ᷓ tres ſi ĩque rationes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſ. ſoluende. lib. iiij. di. xlix. 25.7 e totum. Sratia qui A li. I. di. viij. 39 Iter diffinit multi⸗ plicit᷑ li. ij.di. xxvj.4.⁊ di. xxvij.iI .2 iterũ. di. xxvij. q.ij. b. in.ij. argumento. Gratia reſpectu cuius dicit᷑ adiutoꝛiũ.li.j.di.viij. 0 Gratia quõ eſt ars bene viuendi.li.j.di. xiiij. 19. Gratiã dari ab aliquo ẽ tripliciter.li.j.di.xiiij.22. BGratia et lumen coꝛpoꝛale diſſimiliter babent. li 92702 j. di. xiiij. 24. BGratia quõ erpellit culpã. li.. di. xiiij. 25. Gratia quare nõ põt ꝓduci vel dari ab bomine.li. di. xiiij. 28. Gratiã augeri eſt dupliciter.lij di. xv. 45. Gratia quõ auget᷑ et remittit᷑li.j.di.xv.S. Gratia qua ratione vnit.li.j.di.xvij.i⁊2. Riiz. diſti⸗ xxvj. 18. Gratiſicatio ⁊ obduratio quõ ſe babẽt reſpectu me⸗ riti et demeriti.li.j.di.xlj.⁊. Gratiã alicui ſubtrabi poteſt reſi bici ſub triplici con ditione.li.j.di xlviij. . Gratia dicit tripliciter et quõ data ſunt angelo gra⸗ tuita.li.ij.di.iiij.1r. Gratia eadem quõ dr foꝑans ⁊ cooꝑans.li ij .di.v. 5. Gratia operans quare dr pᷣueniens Feſbecki gratit cooperantis.li.ij.di.v.ꝗ. Gratia non incboauit conuerſi⸗ ionẽ Cangelorũ ſed e cõ firmanit. li. ij. di. v. 2. Gratia aliter eſt a deo qᷓ; culpa a diabolo. li diſtin. viij. Sꝛ. Bratia tripliciter conſi gerat et aue vniat et que di⸗ ſtinguat. li. ij. di. ix. l3. Gratia dare lcm maioꝛẽ capacitatẽ naturaliũ põ põt eſſe dupliciter.li.ij.di.ix..X. Gratia a quedã dicit eſſe fixra quedã influens etſcvm quꝗ angeli dicunt᷑ magis pfeciſſe. li. ij. di. xj. 3. Gratia quo dr eſſe perfectio nature.li.ij ij. di. xxiiij. 10. ct.xi1. Gratiã gratũ facientẽ eſſe fidem cũ dilectione intel⸗ ligit᷑ de gratia gratũ faciente non qᷓtũ ad eſſentiã ſed ꝙtum ad effectum. li.ij.di.xxvj.ʒ. Gratia ſcᷣm diuerſas comparationes diuerſimode diffinit. li. ij ijj. di. xxvj. 4. Gratie diſfimlio magiſtralis li ij di. xxvj. 4. ppefi. Gratia dei an aliquid ponat circa gratificatũ. lib. ij. di. xxvj. q. j. a. R. 2. Gratia humana differt a diuina tmniplici cauſa lib. ij. di. xxvj. 8. Gratia diuina aliter ſe babet circa gratificatuz ; qᷓ; di lectio circa dilectũ.li.ij.di.xxvj.Y. Gratia et laus diſſimiliter ſe habent li.i. di. xxvj. 11. Gratia quid ponit circa gratificatũ an aliquid crea. tum an aliquid increatum libro.ij. di. xvj. 4. ij.b Be. 14. Gratia gratũ faciens.ix. effectus habʒ in gratificato li.ij. di.xxvj.in ſcdo argumento vbi ſcribatur ad marginem. 13. 2 ad idem. 15. ⁊ gratie aliqui effectꝰ li.ij. di. xxvij.l2. Gratia an ſit in genere ſubſtantie vel accidentis. ib. ij. di. xxvj. q. it. c. Pe. 129.R. Gratia quare vẽ nobilioꝛ anng et znime efectio.li. 3 4 H vi xxſ ao Hie ponif in principio aceidens nobilius eſt ponat᷑ ꝙ nullũ accidens =. Gratia alio modo aſſimilat᷑ deo et alio modo anima Gratia quale accidens ẽ li.ij.di.xxvj.22. * * 92 Sratis eſſe ſoꝛmã que eſt pꝛincipiũ vite quõ intelli/ Siatia n5 ſi n genere ſubſtantie ᷓuis ſit de bonis maximis. li.ij. di.xxvſ. ?D Gq Biꝛa an inſit aĩe ꝑ ſe an ꝑ accidẽs.li.ij.di.xxvſ.⁊5. Gratia an ſit in genere accidentis coꝛruptibilis vel incoꝛruptibilis. li ij. di. xxvj.q.iiij. d. Re.26. Gr̃a quõ eſt imago et quõ anima.li.ij.di.xxvj.a7. Gratia a quo dependet.li.ij.di.xxvj.28. Gratia a quo coꝛrumpit᷑ an a deo an a peccatoꝛe an a li. ar. li.ij.di.xxvſ..ꝛzꝛzzz. Gratiã quare permittit deus perire.li.ij.di.xxvj. ʒ Gratia an pꝛimo inſit ſubſtantie anime vel potetijs. li.ij. di. vxvj.q.v.e.Re.? 4. v TtTtt. BGratiã eſſe continuã in ſuo actu quõ intelligit᷑li.ij. vi. xxvj. 55. 1. 36. Gratia an compet᷑ ad animã in rõne motoꝛis. lib.ij. * di. xxvj. q. vj:f. & 44A 2. Gratia quõ dr᷑ mouere li.ar.li.ij.di.xxvj.Aa353. Gratie et li. ar. quare attribuit᷑ omne opus meritoʒi nym. k(i. ij. di. xxvj. 44. Gratia an moueat.li.ar.naturaliter an violenter an voluntarie.li.ij.di.xxvj. sð. Gratia an moucat li.ar.vt motoꝛ motus vel vt mo toꝛ non motus.li.ij.di.xxvj. ¶7. Bra eadẽ ⁊ in ſe nõ variata quò excitat et mouet ad diuerſa opera li.ij.di.xxvj 48. Bratia qᷓuis vna tñ multipliciter diuidit᷑ et diffinit ſcm multiplices cõꝑation es.li.ij.di· xxvij:i.⁊ ad idem. 15. 7. 14. Sratia accipit᷑ quadrupliciter et ſcm boc iſta duo nomina pueniens et ſubſequens quadrupliciter 4 accipiunt᷑.li.ij.di.xxvij.ꝛ2. “ Gratia gratũfaciens an diuidi habeat ꝑ differẽtias diuerſas per eſſentiam.li.ij. di. xxvij.q.j.a.Re·(o. Bratiã gratũ facientẽ vnã tm̃ eſt ponere in vna aia triplici rõne.li.ij. di.xxvij.10. 7.I1. 7. 2. Gratie nomen equiuocat᷑.li.ij.di.xxvij.ĩ. GBGratiarũ diuiſiones eſſe quo ſenſu dixerit apls li.ij. Bratiã multiplicari qꝛ culpa multiplicat᷑ nõ ſequit li.ij. di. xxvij.1 5. Gratie actus quõ dicãt᷑ Dimerſſicari . Avin⸗ 1 Gratia quare non plurificat᷑ in anima ſicut ſcientia li. ij. di. xxvij.127. „ Gratia gratũ faciens et virtus gratuita an differant ꝑ eſſentiam.li.ij.di.xxvij.q.ij.b.Re..s. Gratia eſt fides cij dilectione qualis predicatio lib. ij.di.xxvi. i9. Gratie aliqua diffinitio nõ eo mõ cõuenitvirtuti gra ratia cooperans qua rõe dicit᷑ li.ar. cooperari li.ij. di xxvij. 21. Gratie et virtuti differenter competit viuiſicare ac/ ceptũ reddere et opus meritoꝛium facere ibidem „ — circa medium. Gratia nõ poteſt circũſcribi a caritate.li.ij.vi.xxvij SGratia et gloꝛia an differant eſfentiam li.ij. diſtin. xxvij.q.iij.C.Re. S4. SGratia qua roe ſumul ſtat ci fideli ij di xxvij.ꝛ5. Gratia qua ratione ſe babʒ ad gloꝛiã ſicut via ad te: minũ. li. ij. di.xxvij.ꝛs ꝛ7. Gratia aliter ſe habet ad gloꝛiam vel pᷣmiũ q; culpa ad ſupplicium.li.ij.di.xxvij.27. Ad idem. 4s. Gratiã et gloꝛiã nõ hʒ diuerſiſicare diuerſitas modi cognoſcendi.li.ij.di.xxvij.29. Gratie donũ iam babitũ an contingat mereri ꝑ ipſa gratiã. li. ij. di. xxvij.q.j.d. R. ð0. Gratia iam babita nõ poteſt mereri qᷓuis contingat mereri gloꝛiã iam habitã.li.ij.di.xxvij.ʒ1. Gratiã pꝛimã vel babendã poteſt quis alij mereri g poteſt ſibi mereri gratiam habitamnon ſequit᷑ li. ij. di. xxvij 33. Sratiarũactio quare nõ eſt oꝛdinata ad merendũ iã habitũ ſicut oꝛatio ad merendũ habendũ.li.ij. di. xxvij. y4. GSratia aliter ſe babet ad meritũ ꝙᷓ charitas ad amo rem. li. ij. di. xxvij.d8„. Gratie augmentũ an contingat mereri ꝑ gratij.lib. ij. di. xxvij. q.ij. e. Re.g7. . Gratie augmentũ quõ contingat mereri.lib.ij.diſti. xxvij. 58. 7.59. Gratia quõ poteſt augeri cũ ſit ſimplex et quõ è ſim/ plex. li.ij. di.xxvij.0. = Gratia ſcdʒ quẽ ꝓfectũ dici Gratie cõplementũ.i.gloꝛie pꝛemiũ an cõtingat me rreri per gratia. li.ij. di. xxvij. q.iij,f. R.4 . Gratis factũ quõ obligat ⁊ nõ obligat li.ij.di. xxvij. Gratia operans et cooperans an ſit eadem.li.ij.diſt. xxvija. e Gratia quid ſit quõ meret᷑ augeri et de tribus gene ribus bonoꝝ. li. ij. di. xxvij. b. Gratia comꝑat᷑ ad virtutẽ.li.ij.di.xxvij.d. Gratia an ſit virtus vel non li.ij.di.xxvij.f. Gratia et virtus quõ eõꝑant᷑ ad meritũ.li.ij.diſtinc. Gratie pꝛincipaliter eſt bona voluntas ⁊c.lib.ij.di. Gratia nõ eſt ſed facit meritũ.li.ij.di.xxvij.x. Gratia pꝛeueniens qua virtus intelligit᷑ nõ eſt li.ar. vſus ſed ex ea bonus vſus li.ar.et oĩa bona meri/ ta. li. i. di. xxvijj.ꝰinn. Gratiã pꝛimã nõ cõtingit mereri triplici rationce.li. ij. di. xxviij. 2. Sð ”YUẽ Gratia bumana et diuina differenter ſe babent.li. ij. Z — BGratiã pꝛimã an poſſit ſibi aliquis in ſtatu gratie er iſtens mereri poſt recidiuũ.li.ij.di.xxvnij.75. BGratie gratis date noiĩe quid intelligat᷑.li.ij.di.xxviij Gratia gratũfaciens nõ pᷣexigit neceſſario diſpoſitio nẽ gratie gratis date ch.di. rvii. 30. Gratie et li.ar.oꝛdo.li.ij.di.xxviij.,ssa. Gratia qre p̃t magis recuperari q; pꝛima iuſticia..i. ij. di. xxxix. 19. ” Gratiã noluit dñs dare cũ naturalious cũ poſſet tri plici oꝛdine exigente.li.ij.di.xxix.25. Ad idem.8. Gratiã maiorẽſan dederit deus homini lapſo qᷓ; de Aliſſet ſi in ſtatu innocẽtie ꝑmãſiſſet.li.ij.di.xxix.⸗»ꝛ Gratiã eſſe potentioꝛẽ ꝙᷓ culpã qu intelligitii i·di * ſti. xxxiij. 22. Gratia dupliciter opponit᷑ cõcupiſcentie et quõ tol . cit augeri. li.ij.di. xxvij. 41 Gratie augmentũ et gratia pꝛimo data quõ differt fag Batu ibg iriit Gena naate bnn ccrt Heati N ſre W. Bn 4 PHrut Geai Bkin⸗ Kru⸗ penae Geta Genta Flinmi ninaign 5 farenaN. t, amtülinin ntrtihi ni . ztäNaNN ginhenie mnrte sibeß inir, Agim ℳ 2 at znc rgin tine Se Zanti⸗ ie totaliter concupiſcentiã. li.ij. di.xxxv. K1. Gratia gratis data et gratia gratũ faciens penes qͥd diſtinguant᷑ ibidem. Gratie ſubtractionem et i telligit᷑. li.ij. di. xxxvj.0. 2. 42. . Gratia quõ corrumpit᷑ ⁊ anibilat᷑ et quõ deficit in ſeipſa. li.ij. di. xxxvj. 43. 1. 44. Bratia ſanctificans quare no ſequit᷑ natiuitatẽ car/ nalem. li.iij. di.iij.⸗ꝛ. Gratia quõ minuit fomitẽ.li.iij.di.iij.ð. . Gratia illa que fuit in conceptione in comꝑatione d dignitatẽ nature aſſumpte an teneat rationem Apꝛietatis naturalis vel gratuite.libꝛo.iij.diſt.iiij. Gratia vnionis dicit᷑ tripliciter ibidem. Gratiã quõ accepimus de plenitudine xpᷣi.li.iij.diſt. Gratia ſingularis pſone ĩ xpᷣo an ſit crcatavel increa ta li.iij.di.xiij.q.j.a.Re.S. Gratia ſingularis perſone quare dicat᷑.li.iij.di.xiij.ꝰ Gratia ꝑſone ſingularis et filiatio adoptionis diſſi militer ſe babent. li.iij.di. xiij.i0. Gratie et gloꝛie deifoꝛmitas nõ excludit᷑ a xpᷣo ꝓpte rea ꝙ ipſe eſt deus.li.iij.di.xiij.II. . ſ2n. Sraria fn vl immẽſa an ſit i chꝛiſto.li.iij.di.xiij.q SBrati⸗ tantã eſſe quantũ eſt illud ad qð diſponit qͥ/ 6 mogo intelligit᷑.li.iij di.xiij..ꝛs. Gratia ſingularis ꝑſone iĩ chꝛiſto an fuerit gratia ple na atq; pfecta.li.iij. di. xiij.q.iij. c. R. n. Gratia capitis quid ſit ſcᷣm eſſentiam vtrũ.i.ſit qͥd creatũ vel increatũ.li.iij.di.xiij.q.j.d.Re.28. Gratia dupliciter influit ſenſum et motũ et ſᷣm boc dupliciter cõuenit chꝛiſto.li.iij.di.xiij. ?9. Gratia creata quõ põt influere motũ et ſenſum ĩ mẽ bra. i.iij.di.xiij.ðo. ð Bratia capitis an ſit alia ꝙᷓ gratia ſingularis ꝑſone et gratia vnionis.li.iij.di.xiij.q.ðij.e.Re.. Gratia ſingularis ꝑſone quid dicat ibidem. Gratia vnionis dicit᷑ tripliciter ibidte m. Gratia capitis dicit᷑ tribus modis.li.iij.di.xiij.ʒ5. Gratia que ponit᷑ in chꝛiſto ſcᷣm triplicẽ differentiã penes quid eſt data.li.iij.di.xiij.5. Gratia capitis quõ cõmunicat᷑ alijs li.iij.di.xiij.ʒ2. Gratia ſingularis ꝑſõe quõ remanet in chriſto ſi de poneret᷑ natura aſſumpta. li.iij.di. xiij. 8. Gratia vniõis q̊ tꝑe babuit efficaciã.li.iij. vi. xiij. 39. Gratia capitis mediante an deus influat ſenſum in omnem aliã creaturã habentẽ gratiã ſiue angeli/ cam ſiue bumanã. li.iij.di xiij.q.iij.f. Re.4o. Gratia ad gloꝛiã et meritũ ad pꝛemiũ babẽt quo ad aliquid ſimilitudinẽ et quo ad aliquid nõ.li.iij.di. xviij.ꝛ8. JJMM Gratite collatio ſatiſractionẽ oꝛiginalis non facit ſed pꝛeſupponit.li.iij.di.xx.ʒ2. M BGratia equaliter delet omnẽ culpam ſed nõ ſatiſfa/⸗ „ cit eqtit᷑ ꝓ omni culpa.li.iij.di.xx.ʒʒ.⁊ per totum. Bratie F atũfaciẽtis lumen quõ ſufficit ad creden/ dum li.iij.di. xxiij. s. Gratia nõ omnimode ſe habet ad virtutes ſicut aia ad ſuas potentias.li.iij.di.xxiij.⁊3. * 7 SGragtie et virtutes quõ infundant᷑ in animã exem⸗ plo monſtrat᷑.li.iij.di.xxiij. ? -. Gratia et charitas diuerſimode dicunt᷑ vita anime li.iij. di. xxvij.ꝛ2ʒ. 1 onem et ignoꝛantiã eẽ a deo quõ in —r Gratiã eſſe perſectionem nature qu intelligitli.iij . di. xxix. 1 6. —☛ Gratia qtulacũq; quare nõ ſufficit ad vincendũ om nẽ temptationis impulſum.li.iij.di.xxx.õ Gratiã gratũfacientẽ magis diſponere bomineʒ ad ſuſceptionẽ boni qᷓ; gratiã gratiſoatã quõ intelli⸗ git᷑. li. iij. di. xxxj. 13. 7 Gratia quare nõ põt eſſe in qualibet creatura cũ tũ deus poſſit eſſe in qualibet.li.iiij.di.j.ʒ2. Gratia que ſignat᷑ in baptiſmo q̃re ẽ ibi tĩ in ſigno cũ ſit corpꝰ xpᷣi in altaris ſacr̃o nõ tm̃ vt in ſigno ſy etiã ßm veritatẽ.li.iiij. di.j.t. Gratia ſibi determiat ſubiectũ nõ qꝛ bʒ ſed qꝛ bʒ in illo occaſionẽ᷑.li.iiij.di.j.ʒʒ. Gratia quare nõ manet in alijs ſacramẽtis ſine ſub iecto ſicut accidẽtia in altaris ſacro li.iiij.di.j.4. Gratia ſacmẽtalis an ſit eadẽ ꝑ eſſentiã cũ gratia vir tutũ.li.iiij. di.j.q.vj.f. R.i.Hic emẽdet᷑ bec clau ſula hoc mõ ſʒ attẽde cũ dico gratiã virtutũ dico gratiam gratumfacientem et babitũ ſubſtratũ ⁊c Gratiã quõ dicit᷑ deus ſubtrabere.li.iiij.di.j. ↄ. Gratiã ſicut ſolus deus dat ita ſolus delet gratie op poſitũ.ſ.culpã.li.iiij.di.j.?x.xv7. Gratia duplicẽ hʒ actũ et in quo et reſpectu cuiꝰ bʒ maioꝛẽ effectũ.li.iiij.di.iiij.ĩ9. tur. li.iiij.di.iiij.ʒ2. Gratie nihil magis repugnare q;ᷓ culpã quõ intelligi Gratia quõ expellit culpã.li.iiij.di.v.ʒr. — ₰ Gratia ſpũſſcti ꝑ quã in nobis opat ẽ duplex.ſ.gra tis data et gratufaciẽs.li.iiij.di.vij.8. Gra gratũ faciẽs dẽ duplr et q̃ ẽ baptiſmatis penitẽ tiał ⁊ q̃ ſacrf̃i ↄfirmatõis .li.iiij.di.vij.21. 2.22. Gratiã gratiſdatã eẽ nõ gratũfacientẽ oẽ illud ſine quo põt ſtare eẽ ſpũale falſum ẽc.li.iiij.di.vij.ꝛ3. Gratia gratũfaciẽs quõ ẽ ↄtra culpã et etiã cõtra pe 92 nam. li.iiij. di. vij. 24. . Gratia eadẽ an conferat᷑ in baptiſmo et confirmati one.li.iiij.di.vij.q.ij.e.Re.26. Gratia baptiſmi er gacia cõfirmatõis inqᷓtũ ſt ſac⸗ mẽtalia nõ ſt᷑ eiuſdẽ ſpẽi.li. iiij.di.vij.27. vij.2 8 Gia baptiſmal ⁊ ↄfirmatõis pꝑ qͥd differũt.li.iiij. di. Gratia baptiſmalis ⁊ ↄfirmationis aliter ſe bũt adi uicẽ qᷓ; gratia pᷣueniẽs ⁊ ſubſequẽs.li.iiij.di.vij.29 Gratie munus copioſius an cõferat᷑ in confirmatio ne ꝙᷓ baptiſmo.li.iiij.di.vij.q.iij.f.Ne.ð 0 “ Gratie gratis date et gratie gratũ facientis dona qᷓ ſint. li.iiij.vi.xiij.ꝛs6. Gratiavtraq; quõ coꝛdi inſtillat᷑ a So.li.iiij.di.xv.ʒ2. Bratia minima et doloꝛ minimꝰ quõ delẽt oẽm cul⸗ pam li.iij. di. xxj.7. Gratia an expellat culpã iiij.di. xvij.iʒ.⁊.ʒ ð. quando ẽ an qñ nõ ẽlibro ratia ẽ accidens et bʒ oꝛtũ realiter ab alio ꝙᷓ a ſub iecto ꝗpꝛio.ſ.a deo.li.iiij.di.xvij.l. x. ordinem ibidem. l Gratie cognatum eſſe quẽlibet motuz virtutis quõ Gratie infuſio an neceſſario pꝛecedat peccati expu! ſionem. li.iiij. di.xvij.q.j.e.Re. o.⁊ per totum. Gratia ſedᷣm unm rationem eſt pꝛincipium iuſtifi⸗ cationis et ſcᷣm quam terminus.libro.iiij.diſtin. xvij.52. l s 4 Gfa ñ ſolũ repugnat petõ b etiã ei qð annerũ. li. qꝛ bʒ in illo cauſg Gratia habet triplicem comparationem et triplicẽ — Gꝛatie p naturã cõpetit pꝛiꝰ culpã expellere ꝙᷓ ſubie ctũ infoꝛmarevel denominare. li. iiij. di. xvij. 55. Ad idem.54. Et hic ponitur ꝓpe finem ipᷣius iterato. ponatur ipſius creatio ⁊cc. Gꝛatiã impetrat ſacerdos et vir iuſtus ſed non con/ fert li.iiij. di. xviij.21. ꝛatia quare magis dicitur lux qᷓ caloꝛ.et quare pec 77 catum dicitur tenebꝛa li.iiij.di.xviij. g6. Gꝛatiaꝝ actiones tot tenemur facere quot beneficia accepimus quomodo intelligitur li. iiij. diſ. xxij. 4. PSGꝛatitudo vera duo requirit li.iiij. di.xxij. ,O5. Gꝛatias virtutuz differre a gratia ſacramentoꝝ quõ intelligitur li.iiij. di.xxij.ꝛſ. Gratiam per quã eſt regredi ad deũ quidã babent tẽ poꝛaliter quidã Szadi ⸗ Gradi et repere differũt li.ij.diſtin.xv.i. Hic ponitur Ape mediũ volatilia ſub reptiliũ noie cõpꝛehẽdun . Sarpone Sè Gꝛadus et oꝛdo quomõ differunt ⁊ c in diuinitate non ẽ gradus ſed oꝛdo li.j.di.xxv..ect.. Gradus diuinoꝝ beneficioꝛum li.iij. di.iij.6. Gꝛadus non ſunt in dilectione dei li.iij.di.xxix.· . 2z cci ——— - Gꝛeci accuſant latinos cu li. j. di. xj. . ?-. . . ꝛeci dicunt ſpiritumſanctũ a filio ꝓcedere tempo/ S Gule et ſuperbie grauiſſima vindicta li.jj di.vj.ij. uſtare tum differunt li.ij. di. xxiiij. 75. VMAbere aliquid ẽ tripliciter. et quõ dat de⸗ bp alicui motũvel mutabilitatẽ quaʒ ipſe nõ Voabet. li. . di. viij. ?2 7. HS Mabere ab aliquo aut eſt a differente ſubſtãtialiter 5„ aut perſonaliter et quõ eſt nobilius babere a ſe qᷓ A glio li.j.di.xx. ð5. HNabere dicitut duobus modis. ⁊ m quẽ modũ dat aliquid alicui quod non babet li.ij. di. xuij. 7 4. di. iij. . Habitus notificatio li.j.di.iij.ũv. Habitus memoꝛie nõ habet locum in aſſignatione trinitatis qꝗᷓ fit ꝑR mẽtẽ noticiã ⁊ amoꝛẽ li.j.di.iij.S2 Habitus ſunt in duplici differentia.et qui ſont ĩ deo Habitũ et diſpoſitionẽ in eadẽ potentia fieri quõ in telligitur li.ij. di. xxiiij. 8ss. Habitum habet anime potentia tribus modis. li.j. Mabitus tripłxr cõparatur ad potentiã ſcm p potẽ=é⸗⸗ tia tribus modis eſt facilis li.ij.di.xxv.ꝛ25. Habitum omnẽ aliquid addere ſupꝛa potentiã quõ intelligitur li.ij.di.xxv.ꝛo. rioſos excõicatos 2 ſciſma ticos ꝗpt᷑ articulũ ꝓceſſionis ſpirituſſancti a filio Guſtare cibum vetitum et cõmittere moꝛtale pecca Habitus diuerſi qna denominatione vnꝰ denominae EHabitnũ aliꝰ oꝛitur a potentia.alius deſurſum deſcẽ Habitum malum precedere malum actum quomõ intelligitur li.ij.di.xxx.iõ. . Habitum vel paſſionem vel potentiam eſſe quicqͥd — 59. circa mediũ. eſt in anima quomodo intelligitur li.ij. diſ.xxxviij. NHabituũ cognitiuoꝛũ oꝛigo ſcᷣm platonis et alioꝛũ opinionem varie tractatur.an ſcʒ ſint innati an ac r⸗ %77 quiſiti li.ij.di.xxxix.iʒ.et. .et.is.Hic ꝓpe numen 15. deleat hec clauſula. vñ dignitas eſt illa quã q̃ſ/ qʒ pꝛobat auditam. Habitus ſcᷣm eſſentiam diſſimiliter ſe habet ad bo num et ad malum li.ij. di. xlj. 19. Habitualis actionũ relatio ad deũ quid ſit li.ij. diſti. rl).5. et sỹñ Habitꝰ diſtinguit᷑ dupkr ab auguſtino. li.iij. di. vj. 4. lNabitus quõ notificant p actus li.ii.di.x. 45. Habituʒ in actu perfeetioꝛẽ eẽ qᷓ babitũ pꝛeter actus⸗ quomodo intelligitur li.iij. di. xiiij. 5. 4 Habitꝰ cognoſcẽdi qñ dʒ cõfoꝛmari ipᷣi cognoſcibili ſcᷣm exigentiã li.iij.di.xxiiij.s. HNabitus aliquis quid requirat vt ſoꝛtiat᷑ nomen et rationẽ virtutis li.iij.di.xxvij.2⁊⁊.et.28. Habitus quo amatur deus et ꝓximus ẽ vnus.lʒ mo tus eiꝰ in deũ ⁊ in ꝓximũ ſit alius et alius li.iij.di. xxvij. 49. Habitus donoꝝ et virtutum dupliciter conſideran/ tur ſe quantũ ad oꝛiginẽ et quantum ad vſum. et quõ alter ẽ altero pꝛioꝛ li.iij.di.xxxiiij.12. Habitũ qui ſpectat ad cognitionẽ pᷣcedere babitũ qͥ ſpectat ad affectionẽ quõ itelligit᷑ li.iij.di.xxxiiij.33 Habitum euacuari in patria quid faciat li.iij.di.xxx/ iiij. 9 5. Habitus gratuiti an babeãt equalitatem li.iij. diſti. Habitus gratuiti conſiderant᷑ dupliciter ſcʒ quãtũ ad habitum et quantũ ad exercitium et quomoto habent equalitatem ibidem. Habit? creſcere quantũ ad bonitatẽ eẽntialẽ ĩ geneꝛe gratuiti penes qͥq attendit li.iij. di.xxxvj. 41. Habitus cuiuſlibet virtutis ſcdᷣm triplicem compa/ rationem tripliciter conſideratur.et quo mõ ſunt foꝛme li.iij.di.xxxvj. 4. Hitus expeditiuꝰ hʒ triplicẽ oꝛtum li.iiij.di.iiij.s4. NHabitus cognitiui cum poſſint infundi quare nõ dã tur paruulis li.iiij.di.iiij.s6. Hitus accipit᷑ dupłrꝛ quo modo caracter eſt habitꝰ li. iiij. di. vſ. 6. Hitũ cẽ eiꝰ cuiꝰẽ diſpoſitõ quõ ĩtelligit li.iiij.di.vj.is Habitus eſt triplex et quis boꝝ delibilis et quis nõ . „ Melias ¶Meremita Heremite ãre ad cõtinentiã tenent᷑.li.iiij.di.xxvij.. Parens eunomij li..di vj a.c.⸗ l1.. ereſis arriana.li.j.di.xiij.o.Ad idem diſti.xv.S.Et hetel tin Penſt Pocſs Peretia Hereis ditn Pecſs Doris Dertia ſ Heretan eſs i Pertii Peretico funter ſiüiͤ Pereie gene Pictene dest heecit. Pecdebe Pophe Ghol hordat holege Phni⸗ idi onria hono upue giset Pödifi irä Honot Honor ruſa Horo Hosre Co. l. ornine logoe, SNiningt nanng =. tunc Nlini ie Kriuih i ltin idit, btiiznenn iüg nhaßiͤ nmuinuh seniäd. Mhictgidnn Ganunttine iminn irttmi igtlünni anhhgi guumaonn nintie ”ñõſ n niin nliij di⸗ indiunan rii Nene Hereſis ſabelliana.li.j.di.xxxj.ꝛ. Hereticus moꝛti ſe exponens nõ vincit ſed vincitur a tribus.li.ij.di.xxviij. 2z ꝛxꝛ. Hereſis pelagij.li.ij.di.xxviij.a.⁊ per totũ. Hereſis manichei.li.ij.di.xxxiiij.. Hereticũ manicheũ quid decepit.li.ij.di.xxxiiij.28. Hereſis manichea ponit oẽ iuramẽtũ illicitũ.lib.iij. di rir. ꝛ6. “ Hereſis qua entites errauit.li.iij.di.v.ʒr. HMereſis neſtoꝛij.li.iij.di.v.ʒ2. Hereticus quare iudicat᷑ qui ꝑtinaciter negat q̃ ſa/ cra ſcriptura dicit.li.iij.di.xxiiij.20. Hereticus vnde dicat᷑ ⁊ quare et in quo differãt be reſis.ſuꝑſtitio.ſciſma. ſecta.li.iiij.di.xiij.r. — Hereticũ quid faciat et qͥs ſit hereticꝰ.li iiij. di. xiij.d Heretico ſicut catholico doctoꝛi i doctrina ſua igno ranter conſentire qñ eſt periculoſum ⁊ quãdo nõ li.iiij.di. xxx.2. . Hereſis claudionꝝ que fatet᷑ beatã virginẽ poſt xvᷣi 76 generationẽ cognita fuiſſe a ioſeph.li.iiij.di.xxx. . Hic . Hic tenet᷑ dupliciter et ſcᷣm qaẽ modũ becẽ vera. deus eſt hic.li. j.di. xxxvij. 0. (WoC Hoc cũ illo dici poteſt intelligi duplicit᷑.li.j.di.xix.22 Hoc de hoc dici ẽ dupliciter.li.j.di.xxvij.ꝛs. Hoc pꝛincipiũ nõ eſt illud demõſtrato patre et filio Solo.li.j.di.xxix. S.⁊.l 9. Hoc dicit᷑ de hoc tripliciter.li.iij.di.xxij.2. odie genui te quo ſenſu dictũ ſit. li.j.di. ix.0. Homicidium Homicidiũ quõ accipit᷑ ibi repletos homicidijs.lib. Homicidij ꝓbibitio quõ fit.li.ij.di.xxxvij. 3. ELomo Homo vel ens cõſiderat᷑ dupliciter et ſem quẽ mo dũ puenit᷑ ꝑ creaturas in co gnitionẽ dei.li.j.di.iij NHoies et xp̃ᷣs quõ dicunt᷑ filij dei.li.j di. xxvj. 9. Hõ dr filiꝰ trinitatis et trinitas poteſt dici pater ho miuũ.li.j.di.xxvj.e. Homo iuſtus conſiderat᷑ q;tũ ad tria.li.j.di.xlvj.⁊. Homo ſi ſtetiſſet non plures veniſſent ad ſuꝑnã hie ruſalẽ ꝙ; nunc.li.ij.di.xlvj.ʒ 5. Homouſion quid ſignificet.li.j.di. xxxiiij. f. Hois reeta formatio ct rectitudo ẽ a deo. li. ij. in ꝓlo go. 1. H Hominis obliquatio et miſeria ẽ a ſe ipſo. li. ij. in ꝓ ois cognitio reſpectu duoꝝ. li. j. in ꝓplogo.ʒ. NHoiem quõ pr deus feciſſe rectũ.li.ij.in ꝓlogo.S. Homo quõ et in quẽ ſtatũ lapſus eſt. li.ij.in ꝓlogo.9 Homo et angelus quare factus eſt. li. ij. di. j.g. h. Homini quare data eſt longioꝛ moꝛa ad merenduʒ diabolo. li. ij. di. vij. 2. Hominem nõ habere gratiã qꝛ nõ accepit ergo bo⸗ ſn babere gratiã qꝛ accepit nõ ſequit᷑. li.ij. diſt. Nomo poſt oia ꝓductus eſt triplici rõne.li ij. di xv. — . — 54. 2 cadem di. M Hõ qᷓre nõ ẽ ꝓductꝰ cñ angelis.li.ij.di.xv.40. Hominis Fauccio quare tribus ꝑſonis pluraliter attribuit᷑.li.ij.di.xxje.i1. ðJMD Hominẽ factũ ad imaginẽ dei dupliciter poteſt in/ telligi. li.ij.di.xvj.ʒ. ⁊.di.xxix.26. NHõ an ſit imago dei vere.li.ij.di.xvj.q.j.a.Re.õ. Hõ poteſt dici imago dei ⁊ ad imaginẽ.li.ij.di.xvj.s Homo an ſit imago dei naturaliter.li.ij. di.xvj.q.ij. Homo ſolus quare dicit᷑ omnis creatura.li.ij.diſti. xvj. 25. Homo paneens quõ cõꝑat᷑ ad ſuũ effectiuũ pꝛinꝰ cipiu.li.ij.di.xvj.b.c.d.eę. l . Domzo dĩr nago et ad imaginẽ filius imago tantũ Hõ quare in paradiſum locatus eſt.li.ij.di. xvij.5. Homo quare extra paradiſum ꝓductus eſt.li.ij.d . xvij. 4. „ „ „ FH⸗ „ . NHomo quare dicit᷑ genus dei.li. ij. di. xvij. 13. Homo quõ dicit᷑ factus ſexto die cũ poſt die ſeptio dictũ fuit. foꝛ. igit deꝰ.bo.de.li.ter.li.ij.i.xvij.26. Homo ꝓducit᷑ in eſſe quatuor modis.li.ij.di.xviij Homines otnnes quare ex bomine vno voluit pꝛo ducere deus.li.ij.di. xviijA. Domo quare generat hominẽ et nõ aſinũ.li.ij.diſti. „vig.28. H Hominis coꝛpus quare dictũ eſt animale in pꝛimo 4. „ ſtatu. li. ij. di. xix. 1. „ Hominis coꝛpus in pᷣmo ſtatu quõ erat moꝛtale et immoꝛtale.li.ij.di. xix.. Hominũ et iumentoꝛũ idẽ eſt interitus quõ intelli/ gitur. li. ij. di. xix.t 5. Hõ in ſtatu innocentie poterat dici immortalis 2 09b9 naturã et per gratiã. li.ij. di. xix. 5. 90 quare in ſtatu innocẽtie nõ ſic habuiſſet appeti tũ ad coitũ ſicut ad cibũ.li.ij.di. xx.ꝛ5. Hõ aliter dr cecidiſſe de ſublimiſſimo ſtatn c; ange lus.li.ij. di. xxj.6. Hominis primu peccatũ rõe cuius fit excuſabile.li. ij. di. xxj.7. Ad idẽ.4S. ⁊. 49. Pomo an peccare poterat nulla tẽptatione pellente i.ij. di. xxij. . Homo factus eſt vt poſſet impugnari vel peccare q̃ druplici ratione.li.ij.di.xxiij.9. H omo diſcit mediante via ſeuſus memoꝛie et expe/ rientie.li.ij.di.xxiij.21. ” Homo ſi ſtetiſſet an ꝓfeciſet in cognitione ꝑ tom interualla.li.ij.di.xxiij.q.j.d.Ne.22. MHomo ſi ſtetiſſet in ſtatu innocentie an aliqñ decipi potuiſſet.li.ij. di.xxiij.q.ij.e.Re.23. omo pꝛimus an cognouerit deum in ſtatu innocẽę tie eo genere cognitionis qno expectamus deum noere in ſtatu gloꝛic.libro.ij.diſt.xxiij.q.iij.f. Pe. 55. s Homo ꝙ in pꝛeſenti videat deum ſi que auctoꝛita⸗ tes dicere videantur quomodo ſunt intelligende li. ij. di. xxiij.6. Hominum ſiue alicui creature an dari potucrit ad- ſutoꝛium ſiue liberum arbitrium inſlexibile per naturam et hoc eſt abſq; gratia ſuꝑaddita. libro ij. di. xxiiij.q.j.a.R.7.⁊ per totom. è Homini an datũ fuerit naturale adiutoꝛiũ p quod poſſet gbſq; omni gratia temptationi reſiſtere, li ij. di. xxiiij.q.ij. b. Re. 13. et per toum. Homini in oſb le. ſtatuſeccch aria eſt diuine bo⸗ nitatis influentia.Ii.ij.di.xxiiij.·. . Nomo an abſq; dono gratie eſſet deo acceptus i ſta tu innocentic.li.ij.di.xxix.q.j.a.Re.S. — Hominẽ poſſe acceptari a deo abſq; munere gratie ſupaddito nature ſi que rõnes et auẽtes ſonare vidẽt᷑ quõ ſunt intelligẽde.li.ij.di.xxix.s.⁊ ꝑ totũ Homo an in ſtatu nature inſtitute poſſet i opꝰ meri toꝛiũ exire abſqʒ dono gr̃e.li.ij.di.xxix.q.ij.b.Re.ii Homo quare nõ pᷣt venire inſanẽ ad quẽ creatus eſt ꝑ virtutẽ nature ſicut alie creature.li.ij.di.xxix.iA· Homo circumſcripta gratia ſeruãs mãdata diuina in ſtatu naturc an meret᷑ aliqͥd an nibil.li.ij. diſti. x. 16. —.ã—ã. r 1s an añ lapſuʒ habuerit gram.li.ij.di.xxix.q.j.c.Rᷣ I7. Hominẽ qᷓuis ſciuerit deus ſtatim lapſuruʒ tñ de/ buit ei dare donũ gr̃e duplici rõe.li.ij.di.xxix.i8. Homo quare nõ peccauit ingratitudie maioꝛi qꝙᷓ lu/ cifer.li.ij.di.xxix.⁊1. Hominem pꝛiꝰ debere temptari qᷓ; in amicũ aſſumi quõ intelligit᷑.li.ij.di.xxix.?ꝛ ꝛ. . Homo an ſimul tꝑe conditus fuerit in gratuitis et naturalibus.li.ij.di.xxix.q.ij.d.R.ꝛ3. , Homo p̃t ꝑ naturã venire in perfectã etatẽ et cogni tionẽ ſed nõ in babitũ gratie.li.ij. di.xxix.27. Homo an habuerit tot virtutes añ lagſus quot ha/ buit poſt lapſum.li.ij.di.xxix.q.j.e.R.⁊9. Homi an fuerunt dona gratuita eq̃ magne ęfficacie ad merẽdũ añ lapſuʒ ſicut ſt poſt lapſum.li.ij.di. xxix.q.ij.f. Re. ſ. —. B Homo an ante lapſum gratiã et virtutes babuerit. li.ij. di. xxix. b. Hoim coꝛuptio.ſ.paſſio moꝛtis an iſit eis ex ſue cõ ditionis pꝛimoꝛdio au ex pcti merito.li.ij. di.xxx. gq. j. a. R.. HDic ponit᷑ pene pᷣuaricatõis.ponat᷑ pᷣ- me pᷣuaricationis. Homo ⁊ ouis moꝛtales ſũt ſed ꝓpter diuerſas rati/ ones.li.ij. di. xxx.S. . Hominis natura an merito pꝛime tranſgreſſionis fuerit coꝛrupta penaliter tiñ an etiã culpabiliter. li.ij.di.xxx.q.ij.b.NR.ii. “ Hoies quõ dicũt᷑ oẽs fuiſſe in adã.li.ij.di.xxx.ᷣo. Hõ an totũ egerat quod manducat.li.ij.di.xxx. ʒ. Homo an poſſct generari de carnibus alterius bois li. j. di. xxx. Ʒ7. et. 38. MHomo duplicẽ babet carnẽ.ſ.carnẽ ſcᷣm ſpẽm ⁊ caꝛ nẽ ſcòᷣm materiam..li.ij.di.xxx. 42. Eõvnꝰ q̃re magis pingueſcit quã alter ⁊ qͥre ẽ ſtatꝰ aliqñ in pingueſcẽdo.li.ij.di.xxx.ꝛ. poſt mediuʒ. Homo duplicẽ bʒ bumiditatẽ.ſ.radicalẽ et nutrimẽ talem. li.ij, di. xxx. 45. Hoiem nõ poſſe fieri malũ ab alio quõ intelligit᷑.li. NHoies nibli fieri cũ peccant quõ intelligit᷑.li.ij.diſti. Homo quare ꝑdidit dominiũ qdð babebat rõ ſuꝑ vi res inferioꝛes.li.v.di.xxxij.7D. Hõ quõ pꝑdidit dñiuʒ ſuꝑ beſtias.li.ij.di.xxxij. 8. Hominis generationẽ quare deus ita inſtituit vt ꝓ les cõtraheret culpã a parente.li.ij.di.xxxij.ʒ. Homo qua pena punit᷑ remediabiliter et qua irre/ mediabiliter. li. ij. di. xxxvj. 19. Homo et veus diſſimiliter ſe babent in cõdonando offenſam. li. ij. di. xxxvj.ꝛ3. Homo quõ eſt exaltatus ꝓpter incamationẽ chꝛiſti li.iij. di.j.S. ⁊.di.ij.ſ.õo. Hõ an habucrit maioꝛẽ ↄgruitatẽ ad vnionẽ diuine nature ꝙ; totũvniuerſuʒ.li.iij.di.ij.q.j.a.Re.S.⁊.ij et per totum. Homo an habuerit maioꝛẽ ↄgruitatẽ ad vnionẽ di⸗ uine nature qᷓ; angelus.li.iij.di.ij.q.ij.b.Re.ꝗ. Homo quare magis indigebat auxilio reꝑatõis qᷓ angelus. li. iij. di. ij. 2. Hois invno indiuiduo an fuerit maioꝛ ↄgruitas ad vnionẽ diuine nature et bumane qꝙᷓ in tota ſpecie bumana.li.iij.di.ij.q.iij.c.R.i9.⁊ per totum.g Hoiem quõ faciũt aia et coꝛpꝰ vnita. li.iij.di.v.46. Hõ ille terminꝰ qua rõne pᷣdicat᷑ de chriſto ĩ bac oꝛa tio ne chꝛiſtus eſt hõ cõpoſitus.li.iij.di.vj.ĩi9. Hõ eſt deificatꝰ q̃re nõ cõcedit᷑.li.iij.di.vij.2. Homo dominicus an apte dicat᷑.li.iij.di.vij.. Hõ et deus nõ pᷣdicant᷑ de ſeinuicẽ qꝛ aia et caro nõ peꝛedicant᷑ de ſcinuicem nõ ſequit᷑.li.iij.di.vij.⁊. Hõ an pᷣdicet᷑ de Sovniuoce an eqͥuoce.li.iij.di.vij.g HNomo an pꝛedicet᷑ ꝑ ſe an ꝑ accidẽs cũ dicit᷑ deus eſt homo.lib.iij.di.vij.9. HNõ an pᷣdicet᷑ de deo abſolute an relatiue.li.iij.diſti. vij. 10. Homo an predicet᷑ de deo in plus an in minus an in eque.li.iij.di.vij.ii. Homo factus eſt deus an illa ꝓpoſitio ſit cõcedẽda li.iij.di.vij.q.ðiij.c.Re.⁊2.⁊ per totum. Homo pꝛedeſtinatus eſt ceſſe filius dei vtruzʒ bec ſit concedenda.li.iij.di.vij.q. iij.fſ. R.ↄ-. Homo predeſtinatus ẽ eè filius dei g ſllus dei pꝛede ſtin atus ẽ eſſe filius dei nõ ſequit᷑.li.iij.di.vij. ʒ8. Hõ ſi predeſtinatus eſt eſſe filius dei aut ergo ſcdᷣn ẽ deus aut ſcᷣm ꝙ eſt bomo.li.iij.di.vij.I. Nomo totus quare dĩ natus cũ ſolũ traducat᷑ pars boĩs.ſ.caro.li.iij.di.viij.ĩʒ. Nomo an veraciter dicat᷑ de diuina natura.li.iij.di. viia e⸗ e.. per totum. Hõ iſte incepit eſſe chꝛiſto demõſtrato an bec ſit cõ/ cedenda.li.iij.di.xj.q.ij.e.Re.2 4. ⁊ per totum. Homo in chꝛiſto bʒ modũ ſupponẽcdi termini acci/ dentalis quõ in intelligit᷑.li.iij.di.xj.28. Homo incepit eſſe deus an hec ſit cõcedenda.li.iij. di. xj. q.iij.f. R.29. Hõ iſte terminꝰ reſpectu xpᷣi ꝑti bʒ naturã termini ſubſtãtiał ꝑti naturã mini accidẽtałi.iij.di.xj.ð0 Homo ille ab eterno fuit deus in quo ſenſu ẽ vera ⁊ ꝙ ad huiꝰ veritatẽ nõ ſequit᷑ ꝙ illa ſit falſa iſte bõ incepit eſfe deus.li.iij.di.xj.ᷣt. — NHõ incipit eẽ deꝰ aut ergo iſte vel ille.li.iij.di.xj.ʒ2. Hõ deſinit eẽ deus an bec ſit vera ſi ꝑ impoſſibile di uidat᷑ homo a deo.li.iij.di.xj.y . Hois educẽdi ineẽ q̃tuoꝛ modi.li.iij.di.xij.i. Hõ q̃re ↄſentiẽdo in pctm̃ magis ẽ datꝰ in ptãtẽ di⸗ „ „ li.iij.di.xx.I. Homo quare eſt magis idoneus ad reparationem gencris humani qᷓ; angelus.li.iij.di.xx.i0. Homo quarenon eſt a deo ſuſtentatus ne caderet. cum poſt lapſum ſit ab eo adiutus vt reſurgeret. li.iij.di.xx.ii.Ad idem. 14. . Homo quare liberatus eſt a pena damnationis cteꝛ ne ⁊ non a pena moꝛtis.li.iij.di.xx.iʒ. NHomo exiſtens in gratia quare poteſt mereri ſum- aboli ꝙᷓ diabolus qͥ ẽ actoꝛ pcti in ptãtẽ bominis Hum caidi pynosl Homod fono⸗ pis⸗ Pormmni 4 orog deol. Honort (ſet tumge oroin o Porol nn o Honen hant Pyrort Uiins onner turane horois i li Werns ali bim s ſſto. unan. giean Punne Punmn De bun ghee bunan clgit armto e ininn ,. aſcht . 4 uee duplin r ros ennair munſ 1. Min mni lüdi . rerhirf 86. li . . n 4 iN li Ariz R ni li inſ, unli ii⸗ ai i urieliit Löntieni wun. En m⸗ el r vstlusion 8M magoin oli dei 4. ſümadaien insnunlin 1. . iimnnt irt in 14˙ cſe⸗ ieal i⸗ iby mmim cdins. zünne Loſchite bii 4 uug ren⸗ uiin. viniͦ 6 1 ig“ – us dupe DZ 1 gamd Humane nature an inſit corruptio mum bonum ſed non ſatiſfacere pꝛo culpa “ nali.li.iij.di.xx.S1. Homo an potuerit aliter iberari etredimi qᷓ mnoꝛ V tem xp̃i.li.iij.di.xx.· Homo et ſi incipiat eſſe btũs ſcᷣm animam tamen non opoꝛtet ꝙ nõ deſinat eſſe ho mo. libꝛo. iij. diſt. xxij.9 ₰△ Nominis affectus quare magis inclinatur ad filios qᷓ; ad patres.li.iij.di.xxix.29. Homo quare plus delecat᷑ loqui cũ amica qᷓ cum deo. i. di. xxix. ¶2. Homo redemptus q;uis nõ eſſet valoꝛis infiniti ne ceſſe tamẽ fuit iᷣm redimi pꝛecio maioꝛi qᷓ; ſit to⸗ tum genus humanũ.li.iij.di.xxxij.ʒ0. Homo infirmabat᷑ triplici genere peccati.libro.iiij. logo. 4. Pome ſ⸗ ijeſk ſenſibilibus et inferioꝛibus rebus pter quatuoꝛ.li.iiij.di.j.Ii. HNHominis tripler ſtatus poſt anime infuſionem ⁊ in quo poteſt ſanctificari et and. l iii di. vj. 47 ¶ Honeſn Honeſtuʒ quid eſt ſᷣm tulliũ li. .di. ſ. 535. Honeſtas ſex conditiones requirit.li.iij. di xxv. 47 WHonozꝛ Honoꝛ matris quomodo refert ad filium. libꝛo ij. di. iij. 18. Honoꝛ exbibetur alicui duplici modo etvterq; offeꝛ tur cruci chꝛiſti.li.iij.di.ix.25. Ad idem.ꝛ . Honoꝛis debitum quod deo debemus ex triplici cã oꝛit᷑.li.iiij.di.xv. S4. Horrere Porrendum eſt incidere i in manus deivinentis anõ intelligit. li.iiij. di. xx. . WMumanũ — mus ex ſuc cõditionis Morqho an ex peccati me/ rito.i.ij.di.xxx.q.j.a. Pumananatura an fnento pme tranſgreſſionis fu⸗ IJ crit coꝛrupta penaliter tantũ an etiã culpabiliter. li. ij. di. xxx. q.ij. b. Pe. 1. Humane nature in veritatem an tranſeat aliquid 2 actum generatiue. li. ij. di. xxx. q.j.e. R.2 8. Humane nature in veritatem nihil tranſire ꝑ actuz generatiue ſi que auẽtates et rationes ſonare vi⸗ dent᷑ quõ ſunt intelligende.li.ij.di.xxx. i.⁊ ꝑ toti Humane nature in veritatem an aliquid trãſeatme diante opere nutritiue.libro.ij.di.xxx.q.ij.f.R. 4⁰ manam naturam totam in dam fuiſſe quõ in⸗ telligit᷑.li.ij.di.xxx.2.⁊ eadem di.n.o.p. Humanum genus ſemꝑ babuit aliqua ſacramenta que attulerunt egris medicinam.i.iij.di.j. oi. mana natura an ſit magis congrua ad vnioneʒ iᷓ angelica.li.iij.di.ij.q.iij.b. RBe. 14. Humana ſpẽs tota an ſit it magis cong qᷓ vnũ indiuiduũñ.li.iij.di.ij.q.iij.c. Numana natura quõ eſt tota ꝑ vnum bonmöcura ta. li.ij. di. ij. 20. umnana ſpẽs tota fuit i in puaricatoꝛe ergo huma⸗ ndynions na ſpes debet eſſe tota in redem toꝛe non. ſequik iie Hic ĩ pncipio ſcell in Gcon wnt nine p eepovit pᷣuari in ea vide⸗ Pumana natura aſfennpta eſt a veo an lecöceden⸗ W da.li.iij.di.v.q.j.f. R.2⁊ .⁊ ꝑ totum. laumanitzeis nomen tripliciter accipit᷑ ⁊ omnibus his modis filius dei aſſ umpſit bumanitatem. ib. iij.di. v. 48. Humanitatem conſequi vnionem anime ad coꝛpuſ quõ intelligit᷑.li.iij.di.v.ꝰ. Humanitas et homo differũt qtũ ad ſignificatũ. li. iij. di. v. 5o. Dumana natura quõ aduenit pſone chꝛiſti i iam cꝗo⸗ plete in eſſe. li.iij. di. vj. 22. Humanatus ⁊ deificatus differunt. li. lij di.vij.2. . Humana natura dupliciter accipit᷑ et vtroq; modo verum eſt dicere ꝙ bumana natura eſt am̃ umpta 3 verbo.li.iij.di.viij.lo. Humans natura i chriſto quare poteſt dici nata n5 diuina. li.iij.di.viij.ii. lumana natura aliter ſe habet ad eſe deum F* di⸗ uina ad eſſe bominem. li.iij. di.viij.I5. Humanitatem ineſſe ei de quo hõ pꝛedicatẽ᷑. aus i in⸗ telligit. li.iij. di. viij. 17. humanã natur an congruñ ã fuerit a deo reparari. li.iij. di. xx. q.j.a.R.S.⁊ ꝑ totum umauun genus an magis congruerit reparari gꝑ he clo lem Ej F per aliam viaʒ. libro.iij. di K.q. ij. b. R. 1 5. Numanum genus quare non decuit reꝑari ſine ad/ iutoꝛio humano.li.iij.di.xx.⁊t. Humane nature nomine duplex intelligentia oꝛit. li.iij. di. xxij.io. Humanum genus quõ eſt finitum En infinituz. li.iij. di. xxxij.28. Humana natura aliquid exigit ad veritatem n i 4* tripliciter . li ſii di. xliiij. 7. miliare Humiliari quõ debet peccatoꝛ in iuſtificatione. li.f. di. xiiij. 26. Humiliari deum poteſt intelligi dupliciter. li iij. di. I.55. Ad idem. 56. H (Iumiditas Panidins radicalis et nutrimentalis quid.li.ij.di. 43. Eanmi itas radicalis et nutrimentalis quibus am⸗ milent᷑ docet ꝑ exemplum.li.ij.di.xxx. · Humoꝛ ⁊ caloꝛ dupliciter accipiunẽ. li.ij. di. xiij. 19. Hmmo⸗ aqueus eſt in duplici differentia. li. ij. diſtin. xv. 24. Pimnoi i lñidinia iſſeruntl. li. iij. di. xliiij. ö. Aeob. quomodo meruit dectionem. . — j. di. xlj. 1. 2. E. di. A. xxxvij. 5. acob h areuſaf 3 mencacholiih⸗ diſt, D Janua regni eſe quõ dauſe diciturte apena per di.iij. 5. Jdcas an 4 ponere in deo liſ.dl. xrv. q.ſ. a. e.9. dea quid ſit.li.j.di.xxxv.7.⁊ dedieaazn 86 idem di. xxxvj.ʒo. Jdea ad quid eſt neceſſaria.N. di xy. 3, des aliter eſt in veoſaliter in nobis Ii..vi. xxxv. 11. dealis ratio an admittat ponere in deo idearũ plu ralitatem ſcᷣm re m. i. an in deo ſit nanere plura/ Eeeml in ideis ſcᷣm rem.libro.j.diſt nxva. ij. b IF. Igee quõ ſunt foꝛme. li. ſ. di. xxxv. 16. dea quõ dicat ſimilitudinẽ. li. di. xxxv. 17. T.t 8. dealis ratio an babeat pluralitatẽ ſcm rationem id eſt an in ideis ſit ee piunrliens ſcᷣm rationem li. di. xxxv. q.iij.c. pluribus in R. ſcsm rationẽ quid reſpöde⸗ 344 in re. li.j.di.xxxv.22. Idea abfr 4 ars dicunt reſpectũ differẽter. li. deeauar qua ratione pluralitateʒ reciplũt. libro. . .diſti. ee piurificent ſczm eſſe ydeatoꝛum. libꝛo.j. di ſti. xxxv. 25. Igearũ pluralitas eterna quare nõ po nit pluralita tem actualem in rebus.li.j.di.xxxv.ꝛ 6. Igee an plurificent᷑ ꝑ cõpationem ad ſea ſcðdm multitudinẽ ideatarũ.li.] di. xxxv n 27. Igea in deo qui eſt ſcom rem et qu ſcum ratiõeʒ intelligendi ibidem. Igea aliter eſt in veo aliter in artilice creato. li. di. igtat. ideati ꝓpꝛĩetates nõ ẽ neceſſe nec vᷣm rem nec ſcᷣm rationẽ.li. di. xxxv. 29. Idearum multitudinẽ an ſit ponere in deo ſcʒ nu merum! finitum vel infinitum. lib. diſt. xxxv.q.v Zaczrum multitudinem eff. ea multitudine ĩ iveato/ rum quõ intelligit᷑.li.j.di.xxxv.y. Jdearum multitudo quare nõ vicit confuſioneʒ in deo. li. j.dvi.xxxv.ðʒ. Idcarum pluralitas an ſit ſcm numerũ oꝛdinatũ li.j.di. xxxv.q.vj.f.Re.ʒ5 Ices hominis in deo nõ nobilloꝛ ꝙ ides equi.li⸗ di. deawnee deus cognoſcat ordinatas tamen non ſunt ordinateę in veo.i.j.di.xxxv.57. Idee q;uis non babeant oꝛdinem in deo tamen nõ eſt ibi confuſio et inoꝛdinatio ·li.j.di.xxxv. 33. Ideam an habeant imperfecta in deo.lib. Iirxyj “ Jden 7 diuerium quomodo ſummcienter dluidant ens.li.j.di.iiij.2.et di.xix.S. Igentitatis et alietatis nomina vt ſe et alterñ qua⸗ compatiuut᷑ ſe vere cum loquimur de viuinis i.j. di. iiij. .0. Zan titas eſt vnitas nõ multiplicata quõ intelligit in diuinis. li. :. di. xxix.25. Igem eſt duplex. li.j.di.xxxiiij.?ꝛ ꝛ. em non poſſe eſſe ſimul ens ⁊ non ens quõ intel ligit. li. ij. di. j.25. Jdeßß non poſſe diuerſis mutationibus ingoduci iĩ eſſe qnõ intelligit᷑ ibi dem. Idẽ vnifoꝛmiter ſe babens quõ nati eſt efficere idẽ li. ij. di. j.28. 7. J4. Igem eſſe enmum ſenſus et motus quõ intelli⸗ tk. li. ij. di. viij. 56. Idem man ens idem ſemꝑ natũ efre de ſe facere idẽ Zoee inſtantiam. li. ij. di. xxvj. 48. Jdem eſſe principium eſſendi et ↄſeruandi quõ ut: telligit. li.ij. di.xxxvij.i8. dem manens idem natũ eſt facere idem quõ intet ligit. li.i iij. di. xxix.13. dicit conuenientiam in foꝛma non in Ttitate li.iiij. di. j. 54. (Ideo Igeo iſta diunctio da liciter conſideratur in e oꝛatione.ideo elegit iacob ⁊c.li.j.di. xlj.l. Jdeomatum communicatio non eſt in abſtractie ſed concretione. li. . di. xxxiij. 25 Ideomatũ communicatio cui ſcii ii di H. 9. deomatum cõmunicationem eſſe ꝓpter vnionem quõ intelligit᷑.li.iij.di.vj.ltꝛ. Ideomatum communicatio babet regulamꝑ quz koe⸗d ſciri que nomins communicãatur et que nõ i. i.iij. di. xj. y. Ideomata quõ facit vnio gteerlil iſc. yj. 5. Idolum Idolum qua ratione dicit aliqnid et qua ratione ni hil. li. ij. di.xxxvij.22. Z larr antiquis duplicit er eſt Sinſalcbe, di. xxxvij. Idoli ſoema non babere ſimilitudinẽ extra aus in⸗ telligit᷑. li.uij.diſ.xxxvij.2. Idolum pupliciter conſiveratur et ſcom quem mo dum clutn aliquid eſt et ſcᷣmquem nibil lii. di. xxxvij. ʒ Zaoun non facere quo ſenſu pꝛecepit dñs ibides. dolum nibil eſſe et fidem nullam in idolo eſſe qud intelligit᷑.liiij.di.xxxix.45. ⁊ di.xxxvij...,ꝓ Idolotico quando eſt veſcendũ.li.ſiij.di.xxxiij.s. ehenna . Jebennalis pena erit ſine omni intermiſſione. libꝛo iiij. di. xlvj.1. Zeiunium Jeiunio an contingat ſatiſfacere.libꝛ. ii di py a m. Re. 70. Jeiunium quo caro macerat᷑ quð dicik non placer veo li.iiij. di. xv Jeiunium aefe⸗ ꝛpoꝛalis exercitatio aus dicik a4 modicũñ valere.li.iiij. di.xv.72 Jeiunio quare caro punit᷑ cũ coꝛ no ncaro ſit peccati.li.iiij.di.xv.⁊75. Jeiunio quare punitw᷑ caro cũ ſit ſolum inſtrumentũ mediante quo peccat᷑.li.iij.di.xv.74. Jeiunio vitam minuere et moꝛtem accelerare qus eſt peccatum.li.iiij.di.xx.76. Jeiunium quam mediocritatem feuikit ai v.v7. 7 erarchia erarchia piſinit᷑ tripliciter.li.ij. di. ir.. Jerarchie nomen non ſolum conuenit angelis ſed etiam eccleſie et homini.li.ij.di.ix.. Jerarchie viniſiones et diſtinctiones uncnouml i ol ir. . ¶ Jeremi Jercmias qnuõ dicit᷑ ante notuu deocf ſorp atnb i ſis ponrfe Nooni gs gn⸗ ſboij ſoorn n tr beo enon nße e tres en Jpnislle enont hnbiſe 1 diſt ban ſceane l gäſh⸗ Iyenlli booiäidd Ppisſiu Misle⸗ ic⸗ Psde N Inent Meni yrsct iuke ute⸗ ſinpi Mnt tonen IMont idiſt⸗ Zmonn ttrauſa onnt nfucnt Pporitu Ponntt behizd ui N ri. 2 Rurn tani N De littera E eruzenf KFIAtero libꝛo. iij. diſtin.iij.9. Ignoꝛantia nobis inflicta quando eſt culpa et quans Ignis o pena libꝛo.ij.diſt. xxij. 27. et.ꝛs. “ drinig WWA ”ð”s Ignoꝛantia quomõ remanet poſt penitentiam libꝛ Ignis in ferro.lux in aere. non eſt coꝛpus ſed pꝛopꝛie ij. diſt. xxi gs.292929. unget tas coꝛpoꝛis libꝛo.j.diſt.xix.dZ3. Isgnoꝛantia que opponitur cognitioni virtutis ad Ignis tripler eſt pꝛopꝛietas libꝛo.·ij diſt. xij.. s. aquam tenemur quid reſpicit. ſt.i iſt. xxij.0. gnis quomodo generatur circa ſpeculum concauũ Zenorare qñ dicit᷑ vel eſt culpa li.ij.diſt.xxij. . libꝛo. ij. diſt. xii.iIiII. qèè.-- gnoꝛãtia an ſit culpe excuſatoꝛia. libꝛo.ij.diſt.xxij. Gtictmt Ignis oꝛnatus quare non ponit᷑ in geñ li.j.di.xv.8 qg. iij.f. S. zzʒzʒJ. ð . Isnem purgatoꝛij non eſſe perpetuum quõ intelligg Jgnoꝛantia omnis aliquo mõ excuſat peccatũ et qñ 4 tur. lidꝛo. tiij. diſt. xx. X. „ à tanto et a toto libꝛo. ij. vdiſt. xxij sun. A42 Isnem purgatoꝛium et eternum eos euadere qui ſu Ignoꝛare vel neſcire veum. quare dicit yſodoꝛus gra icide peredificant aurum et argentum et lapidem pᷣcio⸗ uiſſimum peccatum libꝛo.ij. diſt. xxij.y. 3. ſum quomõ intelligitur libꝛo.iiij.diſt. xxj. . Ignoꝛantem grauiſſime peccare quomocdo intelligi rli Ignis tres ſunt ſpecies et quis boꝛũ ſit cum luce s tur. libꝛo.ij.diſt. xxij. P†Ng nceenie non libꝛo. iij. diſt. xliiij. s52. Ignorantiam non augere nec diminuere demerituz Ignem aliqua poſſe vꝛere et non comburere pꝛoba-⸗ co ꝙ ſcientia nec augeat nec minuat merituʒ non Rõ tur excmplo et ratione li.iiij. diſt. xliiij.sn. eſt ſimilitudo libro.ij.diſt.xxij.Sv68. nae Znis ille qui pꝛecedit faciem iudicis ꝑ quez fiet on Ignoꝛantia quare masis excuſat q;ᷓ ſcientis. libꝛo. ij. ſflagratio an ſit eim li. iij. diſt. xlvij. q. j. e. R. 15. 7 diſtin. xxij.yZyDTDT7T. Rl Ignem illum nõ eſſe elementũ ex ea ratione quia ni⸗ Ignoꝛantia an magis excuſet an infirmitas.⁊ quare Hil purgat ſeĩm vbi habet inſtantiam libꝛo.iiij. di v́—trũq; excuſat pctm̃ libꝛo.ij. diſt. xxij.,»98. . ſtinc.xlviliWWGDiW770s. Ignoꝛantia alia iuris alia facti.ct que excuſet.et quã nlegtnn Ignis ille quomõ dicitur circuire omnem ambitum tum libꝛo.ij. diſt. xxij.,z9. elementoꝛum libꝛo. iij. diſt. xlvij.-1.v7. “ Ignoꝛantia loth an excuſet libꝛo.ij.diſt.xxij.⁊ o. lar zalli JIgnis ille quomõ dicitur aſcendere et deſcendere.li. Z Roranet et deceptio differũt li.ij. diſt. xxiij.?. 4. . tiij. diſt. xxvi. iiW7W98. gnoꝛantia quare habet expelli ſine gratia ſed nõ ſie ziukicniͤt Ignis quare tm̃ eſt inſtrumentuʒ purgationiæ nouii culpa üibꝛo.ij. viſt. xxviij.l4. Er ſime et non aqua libꝛo.iiij. diſt. xl vij.99. Ignoꝛantiã et gratie ſubtractionẽ eſſe a do quomõ mmtline ke Ignis illius virtus an ſit naturalis libꝛo.iiij.di. xlvij. intelligit li. ij. diſt. xxxvj.0. Ad idẽ de gratia. 42: ean q.i·f. B..ꝛ8s00. 2323 g”gnoantia cocupiſcentia et ſunilia ſi inueniant eſſe Ignem illũ eſſe ſupꝛa naturam quomo intelligitur li a deo alicubi in ſcripturis quomodo intelligitur li. munizbti bꝛ0. iiij. diſt. xl visu. 2 ij. diſt. xxxvj. 4gsz-. .ẽe . * Jene illius quomodo eſt ſubtiliare li.iij. di. xlvij. .22½. JZanoꝛantia et infirmitas quare magis diminuũt de S gnis ille an tm̃ aſcendet q;tum aqua in diluuio lib. ratione peccati ꝙᷓ; malicia lib.ij.di.xliij.23. armng uij. diſt. xlvij. qiij. g. Re.25. etꝛ . labi ln Ignis ille an pꝛecedat iudicium an ſequatur. lib. iiifff. ee HM diſt. kvij⸗alejfſdſdllll. Illabi aliquid alicui quid ſit.lib.ij.diſt.viij.. AIenem nullum pꝛecedere faciem iudicis quia multi WWAA lun in . tio mi inueniantur viui. Solło.libꝛo.iiij.diſt.xlvij.27. OBemrierress Jonis eſt in triplici differentia et hm quẽ modum elt Illuminationem eſſe maioꝛẽ que manifeſtat magis in inferno libꝛo.iiij. di. l. 77. occulta quõ intelligitur lib.iij.diſt.xxv. co. n⸗ OO?äl KXNr- Illuminationem eſſe maioꝛes que facit pꝛecognoſce eliißi UISanozare rirfutura que facit rememoꝛari pterica quomo⸗ AIgmnoꝛare quare dicuntur angeli et ſancti.libꝛo.j.di⸗/ do intelligitur libꝛo.iij.diſt. xxv. 2½. Singes Kin ribgoizzz,— Illuminatio pꝛecedentium patrem quõ magis com JIsgnoꝛare aliquid vel non poſſe pertingere ad coni municat ꝙᷓ ſequentiũ libꝛo.iij.diſt. xxv.2. sre tionem alicuius eſt dupliciter lib.ij.diſt.iij. 837. C ins tio m , Ignoꝛantia quõ eſt homini multipliciter inflicta lib. „ BREEeeed es oſſteoh ecetefk 3 magſnatis emeellectnon aliquidu ſetnli tt.1 eluutn 3 excuſare quõ intelligitur lib. ij. di. xxij. 5. et. . ſ. diſtin. xxxvi.. c. ng Ignoꝛantia pꝛimoꝛum parentuʒ ex qua peccauerũt ₰ anſ aun fuerit pena vel culpa lib.ij.di.xxij.i9. Imago'i 6 ge E 0 Ignoꝛãtia illa an fuerit iuris an facti li.i di. xxij.20. JZmao in va PenttogefaSdd ia:'aüner 20 I Ianorantia illa an erat voluntaria an inuoluntana eimi vel Opſona itn,.diſ i.5. B idemn lii, h Jengeunti Ulaian erat innata an contracta libꝛo. ij. In gied eftigij rvindae diff al rifa,. ä Jinadinio fatio n attenatur in mefnona mtelio⸗ r Ignoꝛantia in vomine aliquo an poſſi eſſe vulpa.li. Itia ervaluntaee ll de n alis lib. vonnns 3 ulpg · l. Imago eſt duplex ſcʒ rei coꝛpoꝛalis ⁊ ſpiritualis lib. in ge ey diſt. xij g. c. Re 14. ming noꝛare quod neceſſarium eſt a 6 45 ſ. diſtin: üij. HyS6ũ Jgnoꝛ⸗ neceſſa ad ſalu diſtin. ii.ys?ꝛ???sss —— dncern hed entem voteſt e? Imago an attendatur in inemoꝛis intdligentiat vs luntate per compationem ipſarum ad deuz libꝛo ſ.diſt. iij.q.ij.e. R. ůo. Imaginis ratio tria pꝛeſupponit ibi,dem. Imago eſt in memoꝛis neelipenei et voluntate nõ conuerſionem actualez ad deum ſed aptitudina lem libꝛo.j.diſt.iij. g. Imaginis ratio quomodo exigit cognoſcẽs et cogni/ tum adequari li.j.diſt.iij. 22. Imago an attendatur in mente noticia.et amoꝛe vt in potentijs.an vt in babitibus.an vt in potentijs ſimul ⁊ habitibus.anvt in ſubſtantia ct habitibus libꝛo.ſj. diſt. iij. q.j.g. R. ¶o. Imaginis aſſignatio ꝑ mentem noticiam et amoꝛeʒ ad triplicem comꝑationẽ oꝛdinis equalitatis ⁊ cõ . nbſta rialttaris an ſit conueniens libꝛo.j.diſt.iij. Imaginis illius due differẽtie ſcʒ amoꝛ et noticia ſũt ſubſtantialiter in anima ꝑ rationẽ Aug.nõ pꝛinci/ paliter ſed ex conſequenti li.j.di.iij.õↄ. . Imaginis illius trinitas ſcʒ mentis noticie ⁊ amoꝛiſ an neceſſario ducat in cognitionem trinitatis qtũ dg ꝑſonas li.j.diſt.iij.q.iij.i.Re.s. Jmaßo trinitatis quõ eſt in memoꝛia.intelligentia.⁊ voluntate libꝛo.j.diſt.iij.ĩ. Imaginis tres ↄditiones trinitas vnitas equalitas libꝛo. j. diſt. iij. k. lib.. .diſt. iij. l.ꝛ m. IZnasſ illius differentie quõ dicãtur vna eſfentia . * maginis aſſignatio per mentem noticiam et amo/ rem libꝛo.j.diſt.iij.n.o. Imago trinitatis create quõ facit pficere vt cogno⸗ ſcatur trinitas et vnitas increata li.j.diſt.iij.p. Imago creata in quo eſt diſſimilis trinitati increate libꝛ0. j. diſt. vj. 10. . Imago verbum filius differunt ⁊ cõueniunt libꝛo.j. Imago duplicem dicit reſpectũ.et ſᷣm quez diciturꝑ ſonaliter et relatiue.et m quẽ eſſentialiter et ad ſe . c ſviſk oi.. ſHMMD mago aliqñ dicit eſſentialiter li.j.diſt.xxviij.g. ago diffinitur dupliciter libꝛo.j.diſt.xxxj. i8. Imago cet excmplar differunt ⁊ ꝙ imago accipit᷑ du⸗ pliciter li.j.diſt.xxxj.2 4. et.25. Imago an dicatur in diuinis ſᷣm ſubſtantiam an ſᷣm relationem li.j.di.xxxj.q.j.d.Re.ꝛ . Imago quare non couenit trinitati nec dr̃ ſᷣm ſubſtã tiam libꝛo.j.diſt.xxxj.?ꝛ76. Imago vbi debet expꝛimere diſtinctionẽ et oꝛdinem libꝛo. j. diſt. xxxj. 2 7. ” Imago an ſit pꝛopꝛiũ filij li.j.di. xxxj.q.ij.e.Re.ꝛ 8. Imaginis ratio quare eſt in ſolo filio libꝛo.j.di.xxxj. 23. cet. 29. et. ,8o. Imaginis rationem nõ ita pꝛopꝛie accipiũt greci vt latini ſiezo loiſ xrl n. Imaginis diffinitio quare non conuenit ſpirituiſan cto libꝛo.j. diſt. xxxj. 52. Imago dicitur filius ꝓpter modũ emanãdi nõ ꝓpter aſſimilationẽ in ſubſtantia li.j.di.xxxj.ʒð. magini an apꝛopꝛiet᷑ ſpẽs li.j.di.xxxj.q.iij.f. Re.5. maginis honoꝛ et pulchritudo refertur ad pꝛotho/ ipum. ſed tñ aliter bonoꝛ aliter pulchritudo li. j. diſt. xxxj.ʒS.et.9. . Imago multipliciter cõſideratur in bac oꝛatione fa ciamus bominem ad imaginem ⁊c.libꝛo.ij.di.xvj. Ʒ. Acd idem diſt. xxix. 26. . Imabo quo dicatur de filio dei et bomince libꝛo.ij.di. 22 Imago naturalis et coõnaturalis differunt libꝛo.ij. de Imaginis bon “ lib. iij. diſt. xxxiiij.2 . Imago aliter accipitur. cum dicitur bomo factus ad imaginem dei. et aliter cum dicit homo imago der libꝛ0. ij. diſt. xvj. 9. ”ü Imago quomocdo exigit configurationem libꝛo.ij. d „ſtin. xv;xrr. xvj. 13 Zna e repñtare ſᷣm totũ quõ intelligit lii.eſtin Imago naturalis difſinitur ab hilario li.ij.di.xvj. 15. ſtin. xvj. 17. — Imaginem in filio dei et bomine differre ſicut ima nem imꝑatoꝛis in filio et in nũmo ex quo ſenſu di xerit Aug.libꝛo.ij.diſt. xvj.8. r Imaginẽ ſſe an conueniat bomini ꝓpꝛie ita ꝙ nul⸗ li alij libꝛo.ij.diſt.xvj.q.iij.c.Re.22. . Imsaginis ratio quomodo eſt diſpoſitio ad vnioneʒ diuine et humane nature.et nõ diuine et angelice libꝛo.ij. diſt. xvj. 26. 7 Imaginis ratõ an pꝛincipalius repiatur in angelo qꝙ in anima li.ij. diſt. xvj.q.j.d.Re.ꝛ 7. Imaginis expꝛeſſio penes dupiicem cõuenientiaʒ poꝛtionis attenditur li.ij.diſt.xvj.29. Imago an pꝛincipalius ſit in maſculo i in femina li „ bꝛo.ij. diſt. xvſ. q.ij.e.Re.. Imago in quibus conſiſtit pꝛincipaliter Ybidem. Imaginem et gloꝛiam dei eſſe virum quomodo inte᷑ ligitur lib.ij.diſt.xvj.ʒ2. Imago an pꝛincipalius ſit in cognitiua ꝙᷓ in motius vel affectiua lib.ij.diſt.xvj.q.iij.f.Re. ʒ. . maso cr ſimilitao differunt. ibidem. mago refoꝛmationis que eſt gratia impꝛopꝛie dici/ tur imago li. ij. diſt. xvj. 34. ”MM Imago quare pꝛincipalius reſpecit cognitiuam qᷓ af fectiuam lib.ij. diſt. xvj. ʒ. Itnago quomodo conſiſtit penes nobiliſſimũ in ani ma li. ij. diſt. xoſ. 36. MM Imago et ſimilitudo accipitur a diuerſis diuerſimo de lib.ij.diſt.xxj.c. Imaginis et veſtigij ratio vnde ſumitur libꝛo.ij.di ſt xxiiij.22. ct. 23. . . Imago aliter reꝑitur in gratia aliter in anima. libꝛo ij. diſt. xxvj. 27. Imagines triplici ratione introducte ſunt in eccieſijt * „* libꝛo.iij.diſt.ix.t.. mago ratiõe cuiꝰ nobilitatis adoꝛat᷑ li.iij.di.ix.1 5. mago domini dininitus impꝛeſſa (que eſt bomo)qᷓ re non eſt adoꝛanda.et ſculpta eſt adoꝛanda libꝛo ſiij. diſt. ix.v0. Ml Imagines adoꝛare qᷓndo ẽ ydolatrare li.iij.di.ix.i⁊2. Imagines ſanctoꝛum in ecclijs facere poſſumus du plici exemplo inducti lib.iij.diſt.ix.sS. „ oꝛ aliter refertur ad pꝛotbotipuz alit᷑ dilectio pꝛoximi ad deũ li.iij.di.xxvij. 7 . Imago quõ eſt ſufficiens ratio diligendi lib.iij.diſti. xxviij.iS.Ad idem di.xxix.s5. Imago recreationis quomõ attenditur in virtutibꝰ Zaan facere quo tꝑe fuit phbibitũ liiij diſt. ix. 1 4. „62 IJmago dupliciter defoꝛmatur. ct quõ tota defounał vnũ pctm̃ et quõ nõ li.iij. diſt.xxxvj.6. Immenſus Immenſum vel ſine menſura poteſt aliquid eſſe du⸗ pliciter lib. iij. viſt. xiij.ꝛ3. — AImitarer Imitatio eſt triplex et radone cuius dicitur aliqui⸗ ſsri zunori cviali Jnnotn nmore nott ag Znnott no Inort etinse Inmotn fporalit Innor bünmno ſtiriat mmwort ns Iummor gbone Inmuna. acnl unta Innute. Innntn ntnuns ſhpu⸗ enn Iumn ſeb⸗ Jum Ipa tunl Inpaſtl Int wois Inpo⸗ liis Inov Iyprop⸗ ſeclel de iſch, uſn⸗ min line Npmn hlert tuten khenin 4 minni⸗ nilene Arlin Sdfenti mahifni nchnir din eNnmn unmhit apuzinn Ai imniimuß heragtunß: Nothüiniget rnducis duſn Ainnemibwiit uiiginin ocuctbtiu Conili ſa guait tacktzmdh Uunmtli 3ſaetgine gimonin ſnmh en De littera 8s vel factura lib. diſt. xxvſ. 9. moꝛtalitas dicitur duplicit᷑ qauẽadmodũ tale. lib.ij.di.xix.2. filius dei vel alteriu Immoꝛtalitas⁊ moꝛs: Immoꝛtale dupir dꝛ ⁊ quõ coꝛpꝰ ꝛ moꝛtale ⁊ imoꝛ mmoꝛtalitatẽ ſolũ deũ hr̃e quõ itelligit᷑li.ij.di.xix.7⸗ Immoꝛtalitas pᷣmi bois ſi ſteriſſet an fuiſſʒ a natura vel a gratia lib.ij. diſt. xix.q.j.e.R. v̊. ⁊c. Immoꝛtalitas pꝛimi bomis non erat a natura q;uiſ innocẽcia eſſet a natura lib.ij.diſt.xix.co. Immoꝛtalitatis cõtinuatio nõ eſt a natura,.qᷓ;uis ap petitus continuatio ſit a natura li. ij. di. xix. ¶1. Immoꝛtalitas inocẽcie an fuiſſ eadẽ ꝑ centiã cũ im moꝛtalitate glie ſi hõ ſteiiſſ li.ij.di.xix.q.ij.f.Re. · Immoꝛtalitas in ſtatu innocẽcie ⁊ in ſtatu gloꝛie bʒ idem pꝛincipiũ licet alit᷑ et alit᷑ li.ij.di.xix. A6. Ab immoꝛtalitate gratie ad immoꝛtalitatẽ glic quõ fit trãſitꝰ li.ij.di.xix.⁊. Immoꝛtalitas glie qͥd ſuꝑaddat ad imoꝛtalitatẽ in/ Immoꝛtalitas qͥd dicat pꝛincipalit᷑.li.ij.di.xix.xꝰ. Immoꝛtalitatẽ innocẽcie et gloꝛie aliam et aliaʒ eſſe quomodo intelligitur.lib. ij.di.xix. S0. Immungdicia coꝛpalis quadruplex eſt et ꝓpter qᷓ; ab euchariſtia abſtinendũ eſt lib.iiij. diſt. xij. 8 7. Immutatio Immutabllis an ſit in deo li.].di. viij. q.j.c. R. 25. Immutabilis eſt diuia eſſentia loco tꝑe foꝛma ibidẽ. Immutabilitas an ſit eſſentie diuine ꝓpꝛietas li.j.di. viij. q. ij. d. R.vyDpy. gmmutabilitas dicit᷑ tripliciter li.j.di.viij.3i. mmutabiliter in iſta queſtione vtrũ deus ſciat res immutabiliter dupir determiat li.j.di.xxxix.22. Immutabile eſt qdð ſe bʒ eodẽ mõ.g mutabile eſt qð ſe babʒ alit᷑ nõ ſequit᷑ li.ij.di.j.ð9. diſt. xlix. 52 Immutatio naturalis ẽ duplex ⁊ q erit in pr̃ia li.iiij. ¶ Impaſſibilitas Impaſſibilitas quomo eſt dos coꝛpoꝛum gloꝛiſicato rum libꝛo.ij.diſt.xix.27. Znpaſbiies duplex repit᷑ in aĩa li.iij.di.xviij.i. mpaſſibilitas an pꝛius inſit carni.an pꝛius anime. libꝛo.iij. diſt. xviij. ꝛx. ¶ Impꝛoceſſibilitas Impꝛoceſſibilitas an ſit notio patris ſicut innaſcibi litas li.j.di. xxviij.q.iiij.d.Re.26. j. di. xxviij.27. Impꝛoceſſibilitas qre cõicat᷑.et innaſcibilitas nõ li. ¶ Inpꝛopꝛie Impꝛopꝛie dictum omne non ſemper eſt dictuz tran ſlatiue libꝛo. ddiſt. xxij. 19. ¶ Imperfectũ Impfecta ᷣm ꝙ bmõi an ſint in deo libꝛo. . di. xxxvj. Imgpfecta qua ratione ſunt a deo li.. di. xxxvj. 52. Impfecta quomõ babent aſſimilationes in exempla ri d iuino libro.j.diſt.xxxvj.ʒᷣʒ. Iimgfectũ vbi pꝛecedit ꝑfectũ ii.ij.diſt.ij. 27. Impartibile Impartibile moueri ſup magnitudinem eſſe impeſſi bue vbi habet locum li. .diſt. xxxvij. 56. Impoſſibile vr aliqd p r. ijj. 17. 2 ali nocẽcie li.ij.di.xix.Z. Inanis glia Impartibile impartibili applicari ᷣm tofum quð is: teiligitur lib.ij. viſt. viij. 50. H Ampoſſibile xlij. 18 mpoſſibile iudicamꝰ aliqͥd exqᷓ̃tuoꝛ cauſis li. 1.diſt. Impoſſibile om̃e an ſit deo poſſibile li.j.di.xlij.ꝛ9. ¶ Impatiuus Impsatiui modi verba multiplicit᷑ accipiunt᷑ in ſcri/ ptura li.ij.diſt.xxxvij.27. li.iij. di. xvij.12. Imperãs ⁊ dominãs ẽ duplex⁊ quõ ↄuenit volũtati AInmnpenitetia Impenitentia dicitur duobus modis ⁊ m boc pec catum in ſpm̃ ſctĩ dicit᷑ duplr li. ij. di. xliij. ?29. Zupmiza- quõ dꝛ ſpẽs pcti in ſpñ̃ ſctm̃ lib.ij.diſt. Impnia ⁊ obſtinatio drñt li.ij.di.xliij. ¶ 7. xiiij. mpenitẽtia dicit᷑ dupliciter et quõ eſt pctm̃ in ſpm̃ ſctm̃ li.ij.di.xliij.ðo. in pena li. iiij. di. xx. S. Impenitðs ſemꝑ in pctõ ꝑſeuerat & ſꝑ dʒ pſeuerare mpietas et iniquitas differunt li.iij.di.xxxv.9. mpium facere piñ maius eſſe ꝙᷓ celũ et terrã creare quõ intelligit᷑ li.ilij.di.x.i. li. iiij. di. xv. 29. Impiñ ⁊ impietatẽ eiꝰ eẽ deo odioſaʒ quõ intelligat (Implicare Implicatio quomodo ſequitur ad ꝓpoſitionem in q̊ implicatur libꝛo.iij.diſt.xj.26. ⸗ ¶ Impugnatio Impugnatie veritatis quõ claudit in ſe impugnati- onem maieſtatis et bonitatis dei li.ij.di.xliij. o. Im io agnite veritatis cõtingit tripliciter ⁊ q ſt peccaeu in ſpĩ ſctĩ li.ij.di. xliij. 3. In pꝛepoſitio duplicẽ dicit diſtinctionẽ. et quã vlcit ibi pater eſt in ſilio ⁊c.li.j.di.xix.o.Et e.di.ꝛ. ... In notat viuerſas habitudines li.j.di.xxxiij. ? . n cõnotat tripliciter li.j.di.xxxvj..7.7. In pt dici ̃m quatuoꝛ genera cauſarũ li.j.di.xxxvj.a n alium modum ſignificandi habet ꝙᷓ alie pꝛepoſi/ tiones lib. j. diſt. xxxvj... In pꝛincipio creauit deus celum et terrã. hec oꝛatio pabzʒ quatnoꝛ pꝛicipales expoſitiões et ᷣm has dil ferent exponit᷑ nomẽ terre.li.ij.di.xij.-. xiij.o. In duo impoꝛtat.ſ.cauſalitatẽ ⁊ idemititatẽ li.ij.diſt. In genere ſt quedã ꝑſe qᷓdã ꝑ reductionẽ. Et ꝑ redu ctionẽ ſt aliq̃ in genere mitis mõis li.ij. di.xxiiij.29 In ⁊ per pᷣpoſitiões quõ ⁊ q ãccipiunt᷑ in diuis li.ij In et ꝓpter diſferũt lib.ij.di.xxxviij.ꝛ2. di.xiij.s. NNAnanis gloꝛia alliqñ ẽ capitale viciuz aliqñ filia .. . B 3Fi . 11. Ancarnatio * Incarnatio licet nõ ſit generatio vel ꝓceſſio.tñ hoꝝ aliquid indudit lib.iij.diſt.j.(.2. Incarnationẽ eſſe opus trinitatis quõ intelligit᷑. et exemplo monſtrat᷑ quõ vna Eons abſc alia ſit in Sõ foꝛmatio li. iij. di. j.19. Zeamat⸗ re no eſt cõis tribꝰ ꝑſonis ſicut bomis Incarnatũ eſſe qᷣ rõe cõpetit ꝑſone diſtincte libꝛo.iij. vſt. j. 22. b s Incarnari an poſſit Paektrĩ ofonaruz ſeip̃az lib. iij. di. ..q. iij. d. R. 28. Incarnari ꝑr̃em quõ eſſet incõueniẽs li.iij. di.·.ꝛ9 Incarnatio quõ dr miſſio in carnẽ.li.iij.di.j.ʒ. Incarnari quõ eſt ꝓpꝛiũ filij li.iij.diſt.ſ.2). Incarnatõis in ope an ſe eruet᷑ debita congruẽtia ex ꝑ Incaꝛnatõiſ rõ pᷣcipua qꝗᷓ fueꝛit li. iij. di. .q. ij. f. R. ¶8 Incarnari deũ fuit ogruũ mltiplici roe li.iij.di.j. A4. Incarnatõis rationẽ pꝛecipuã nõ eſſe genenis huma mni redemptionẽ ſi que ratiões et aucẽtes ſonare vi/ gentur quõ ſunt intelligende li.iij.di.j. 2. ⁊ ꝑ totũi Incarnari que trium ꝑſonaruʒ fuerit magis idonca lib.iij. di. j. q. iij. g. Re. . S 1.55. Incarnatio qre magis cõueniat filio qᷓ; pri li.iij.diſt. Incarnatio quare nõ conuenit patri cũ tñ ei compte tat adoptio lib.iij. diſt.j. 4.. Incarnationis opus attribuit᷑ ſpirituiſctõ ſed nõ de bet fieri in ꝑſona ſpirituſſancti li.iij.di.j.ð 6. Incarnari filium dei quo tempoꝛe fuit magis cõgru/ urnm lib.iij. di. j.q. iiij. hd. Incarnatio quadruplici de cauſa dilata eſt tam lon/ go tpe li. iij. di. .q. iij. b. in. Re Et ad idẽ. è0. Incarnat q̃re nõ eſt pr̃ vel ſpnſſanctꝰ li.iij.di.j.b.c. ncarnationẽ debuit pᷣcedere angelica annũciatio ſi libꝛ0. iij. diſt. ij. .. . Incarnatio debuit annũciari ꝑ angeluʒ qᷓuis gra in/ fundat᷑ ꝑ humanũ miſteriũ ⁊ verbũ li.iij.di.ij. . Incarnatio quomõ facit ad completionẽ vniuerſi li. iij. diſt. ij. 11. Incarnatiõis ↄgruitas an maioꝛ fueꝛit in tota ſpecie aana qᷓ i vno indiuiduo li. iij. di.ij.q.iij.c. R.I9. Incarnatio qre ẽ vni ſoli nature cõicata li.iij.di.ij.? 2 Incarnationis nomẽ quare magis attrib uit xpᷣo ꝙᷓ gnimationis lib.iij.di.ij.õ 2. na tripliciter conſiderant᷑ ſcʒ qtum ad ſubſtantiaʒ jtum ad efficaciã et qtum ad circũſtantiam libꝛo Ai. diſt. iiij. 24. Incarnatio que eſt opus trinitatis quare attribuit ſpiritui ſancto.li.iij.di.iiij.a.b.c.d.ę.f. Incarnationis ⁊ vnionis miſteriũ triplicẽ ſiłitudinẽ Zuesrmart⸗ eſt via ad natiuitatẽ quõ intelligit᷑ libꝛo ncarnatã eſſe in vna ſuarũ ipoſtaſion totaʒ diuini⸗ tatis naturã quõ intelligit᷑ li.iij.di.xiiij..x. Inceſtus cñ ſoꝛoꝛe vxoꝛis põt fieri dupir et quis mo dus impediat matrimoniũ li.iiij.di.xxxiiij. 5. Inceſtus cũ ſoꝛoꝛe vxoꝛis.vel cuʒ fratre viri qualiter eeſt puniendus lib.iiij.diſt.xxxiiij.d. Inceſtus quid ſit lib.iiij.diſt.xlj.f. Inclpere ex tempoꝛe.et in tꝑe.et cum tꝑe quõ differ̃t ect quõ tpᷣs ce it lib..diſt. xxx.2. Inclinatio Inclinationẽ ſuam dari vnicuiq; quomodo eſt ſũme bonitatis lib.ij. diſt. xxx.⁊. Encomunicabilitas * ncarnatio qꝛe ñ ſpectat ad opꝰſex dien liiij di.. 5338 ncarnatõ facta ẽ in ꝑſona filij auẽte apli li.iij.di.j.a cut bois pꝛeuarieationẽ pᷣceſſit diabolica tentatio. ncarnationis congruentia penes quid attendatur. Incarnationis beneficium ſicut ⁊ alia beneficia diui JIncõmũicabilitas nõ ẽ oura buatio li. di xxv. . ((Ihcongruitas Incongruitas eit duplex et que tollit veritatem 2fal ſitatem lib. j.diſt.iiij. ?2 6. OðULMẽ ¶Ancõueniens Incðueniens quõ nõ pt eſſe in deo li.ijj·di.j.O0. Incoꝛpoꝛeñ quo nõ eſt in loco li.ij.di.ij.Oo ¶Incoꝛruptibilis In coꝛruptibilitas quare conuenit quibuſdam cres turis lib. . diſt. viij. y985. AIndiuiduum Indiuiduatio aliter eſt in deo aliter in creaturis li.j. diſt. xxv. 16. Indiuiduatio attendit᷑ in ꝑſona qᷓ;tum ad triplicem Indiuiduatio in creaturis vñ veniat li.ij.di.iij.. Indiuiduationẽ eſſe a materia quomodo intelligit᷑. libꝛo.ij. diſt.iij. ¶o. et.41. “ Indiuiduoꝝ multiplicatio nõ eſt pꝛincipaliter ꝓpter cõſeruationem ſpeciei lib.ij.diſt.xviij.õSs. Indiuiduũ in deſcriptione ꝑſone tripliceʒ impoꝛtat diſtinctionẽ ſric viev . Ad idem. 54. E diffinik ſcᷣm poꝛpbiri. li.iij. di. x.2t. ndiuiduũ dicit᷑ aliqͥd dupliciter ⁊ quõ bũana natu ra in xpᷣo eſt indiuiduũ lib.iij.diſt.x.22. (Indulgentig Indulgentia ſiue relaxatio a quo poſſit fieri libꝛo.iiᷣ diſt. xx. q.iij.i. R. 0o. lib.iiij.diſt. xx.ot. Indulgentias qua rõe et virtute poteſt aliquis vare Indulgentias quare non poſſunt dare pꝛelati colle/ gioꝛum lib.iiij. diſt.xx. on. Jnaulgen⸗ qre nõ pᷣt dare qͥlibet bõ li.iiij.di.xx.sʒ. ndulgentia ſiue relaxatio differunt a cõmunicatio⸗ neli. iiij. di. xx. 64. lib. iiij. diſt. xx. s ð Indulgentias an poſſit epᷣus facere in aliena dioceſi Indulgẽtia ſiue relaxatio an debet fieri ꝓ ſpirituali an ꝓ coꝛꝑali beneficio li.iiij.di.xx.q.iiij..R.õo. Induligentie ſt concedende duabus ex cauſis li.iiij. vi.xx. ob7. ö1[ꝗpali li. iiij. diſt. xxl. 68. Inanlgen nõ cauſat ſymoniaʒ qᷓuis det᷑ ſpirituale ndulgentiam conferens tria habet conſiderare lib. iiij. diſt. xx. ¶69. cäl Indulgẽtie q̃re magis dande ſt᷑ qũ material pies mi nat᷑ ruinã qᷓ; q ſpnalis qͥ ẽ ſciſma li.iiij.di.xx.⁊0. Indulgentie quare potius dant᷑ euntibꝰ cum cruce vltra mare qᷓ; intrantibꝰ religionẽ li.iiij.di.xx.?1. Indulgentiã oĩm pctõꝛũ an obtineat qui hʒ ſolũ vo⸗ luntatẽ ꝑfectã eundi vltra mare li.iiij.di.xx.72. Indulgentie ſiue relaxatiões ſatiſractoꝛie an poſſint fieri exiſtenti in purgatoꝛio an ſolum viuenti in H ſeculo lib. iiij.di. xx.q.v.l.R.75. . Indugęẽtias dare bijs qͥ ſt i purgatoꝛio ꝑ quẽ modũ pᷣt papa li.iiij.di.xx.74. Et ſᷣm triplicẽ ſtatũ hboĩim pt vł nõ pᷣt ſuꝑ eos adiuuãto ⁊ iudicãdo ⁊c̃.⁊ 5. Indulgentias non poſſe dare his qui ſunt in purga⸗/ toꝛio per papam eo ꝙ dictũ eſt petro quodcũq; li/ gaue.ſuꝑ ter.⁊c̃. Solo.li.iiij.di.xx.⁊26. Indulgentias dare non poſſe poſt moꝛtẽ.ꝛ peniten tia non eſt imponenda cgrotis ad moꝛtem lib.iiij. diſt. xx. 77. Indulgentiss dare non poſſe papã detentis in pur/ incõmunitatẽ li.j.di.xxvx.ꝛ o dunmn Mnizot erfimnb ſfeosli ormino gfemide ſrun⸗ ffernin ſſemue hfem⸗ ſaben enge nus Mmi gbers loneli Aomnls nelbi Jlfemali ſtriqe fmais nertng Pieae rmi Fonal ege ſbi Jferma ctlo. Jnſenal ſum l. Afonus banent Mmnii godint Ißfernn yfernn Juferna toꝛum one poſſ. nſane uner, Pin ſbizdi Nimei orice Mde igi N Zſenn ſunge Noſüigit, nei Niſd⸗ nbili⸗ mitbien tnun Utgigen, munttilſaine mchunminſie wutliädii gomdchit ckginhtie — dn õ idittn. n 14 cao oſtelrd me etlgee ſuntoguich⸗ oehiläng/ Kountzrmnenn „hru 4ii 94, l illitn jgnsd ffin⸗ eondanh aliiizAyn⸗ nth/ant Gnil iin i⸗ De litteer gatoꝛio quia non poteſt eos iudicare Solo. lib . j diſt. xx. 78. —. . Indulgẽtias q̃re cõcedit papa detẽtis in purgatoꝛio cũ poſſit oẽs abſoluere vno verbo li.iiij.vi.xx. 2. Indulgentie buiuſmodi qᷓtum valent homini libꝛo iiij. diſt. xx.q.vj.m.R.ðS o. Inculgẽtie vt aliqͥd valeãt exigũt duplicẽ cõditionẽ ex parte dantis ⁊ duplicẽ ex ꝑte recipiẽtis ibidem. Indulgẽtie qᷓntitas penes q̃d attẽdit᷑li.iij.di.xx.Si. (Infernus Infernus vel aliud malum quõ habet locuʒ bene oꝛ dinatum lib.j.diſt.xlvj.2. — Inferni nomie aliqñ intelligit᷑ pena aliqũ locus pe⸗ ne ⁊ m boc dicit᷑ dupliciter aliquis deſcendere ad inferos li.iij.di.xxij.29. ligit᷑ li. iij. di. xxij.0 nferni nomẽ defacili nõ inueniri in bono quõ intel/ Zufen duo babitacula. et de quo dixit iob ſe deſcen⸗ ſurum ad ꝓfundiſſimũ infernũ li.iij.di.xxij.ð6. nfernus an ſit lib.iiij.di. xliiij.q.j.. Re.?ũỹũ. nfernũ nullũ nec cruciatũ aliquẽ eſſe poſt bãcvitaʒ ſi que rões ⁊ auẽtes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſol Zin ianua quõ ⁊ qñ fuit aꝑta li.iij.di.xxij.ʒ. uende lib.iiij.di.xliiij. 2.et ꝑ totum. 9%% 4% Infernus vbi ſit lib.iiij. diſt. xliiij.q. ij. b. Re. 43. Infernũ eſſe locũ ſpũalem et eſſe alibi qᷓ; ſub terra ſi que rões et auctes ꝓbare vident᷑ quò ſunt diſſol/ uende li.iiij.diſt.xliiij.A.et ꝑ totum. Infernalis ignis affligens in illo loco an ſit ignis ve⸗ rus lib. iij. dift. xliiij.q..i.Re. A. ð”́ÿẽMẽ Infernalẽ ignẽ ſcᷣm dam̃.non habere naturã ignis noſtri quò intelligit᷑ li.iiij.di.xliiij. 92. Infernalis ignis ẽ eiuſdẽ nature cũ nr̃o qᷓuis ille ſit inextinguibilis iſte extinguibilis li.iiij. di. xliiij. 50. Infernalem ignẽ nõ poſſe deficere ꝓbat exemplo na turali lib.iiij.diſt.xliiij.5. Infernalis ignis idem eſt ſcᷣm ſpeciẽ cũ igne noſtro ergo eaſdem habet oꝑationes cũ igne nro. Solo. lib.iiij. diſt. liiij. ʒ. Infernalem ignẽ ſᷣm Aug.eſſe ſpiritualẽ retractatuʒ eſt lib.iiij. diſt. xliiij. ð 4. Infernalis cruciatus an fiat vel puniat per igneʒ ſo/ lum lib.iiij. diſt. xliiij.q.ij.R.Re.S S. Infernus ꝑ quẽ modũi et ad quid habeat in ſe omia elementa lib.iiij.diſt. xliiij.ðS6. Infernalẽ penã iuxta dñi ſniam cõſiſtere in ſolo igne quõ intelligit᷑ li.iiij.di.xliiij.õ 7. iiij.di. xliiij Infernalis ignis ⁊ aq̃ quõ vtrũq; erit in penam. lib. Infernalia elta in qͥd ſunt actura li.iiij.di.xliiij.SO9. Infernalis ignis an ſit cõſumptiuus coꝛpoꝝ damna toꝛum li.iiij.di.xliiij.q.j.l.R.õo. Infernalibꝰmãcipata cruciatibus coꝛpa damnatoꝝ an poſſint coꝛrumpi li.iiij.di.xliiij.oi. Infernalẽ ignẽ poſſe damnatoꝝ coꝛꝑa vꝛere ⁊ nõ cõ ſumere ꝓbat᷑ et exemplo ⁊ rõe li.iiij.di.xliiij.s2. Infernalis ignis an conſumat coꝛꝑa damnatoꝛum. lib. iiij. diſt.xliiij.q.j.l.Re.so.et ꝑ totum. Infernalẽ ignẽ eſſe cõſumptiuũ coꝛpum ſi q̃ rões ꝓ/ barevidẽt᷑ quõ ſt᷑ diſſoluẽde li.iiij.di.xliiij.sʒ.⁊ ꝑ t. Infernalis ignis an ſit afflictiuus ſpirituũ lib.iiij.di. xliiij.q.ij.m. Re.s 7. et ꝑ totum. „ — Infernalem ignẽ non eſſe afflictiuum ſpirituũ ſi que rationes et auẽtes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſol/ uende li.iiij.diſt.xliiij.sↄ.et ꝑ totum. Infernalis ignis qualiter cruciet damnatos et nõ cõ ſumat lib. liij. diſt. xliiij.e. iiij. di. xliiij. S583 — Jufernalis ignis qualiter cruciet demones hib.iiij di. xliiij. f lib. iiij.di.xliiij.g. Infernalis ignis qualiter cruciet anias ſine coꝛpibꝰ. Infernus quid ſit.et a qͥ denomiet᷑.et qͥs illuc deſcen dat lib.iiij.diſt.xlv.ii. ililiiij. diſt. xlvj. 1. Infernalis punitio erit ſine omni intermiſſione.lib. ¶ Infectio Infectio eſt du plex. lib. j.diſt. xxxvij. 5. Inferioꝛem Inferioꝛem ſe reputare eſt dupliciter et quõ vnuſſ qʒ ad hoc tenet iib.iũiij.diſt. xxiiij.?ꝛ 2. ((AInfidelis Infidelitatis pctm̃ duo reſpicit lib.ij.diſt.v.i5. Infidelium omnem vitam eſie pctm̃ quõ intelligit᷑. lib. ij. diſt. xlj. ʒ. SPccti li.ij. di.xlij.I0. Infidelitas que opponit᷑ fidei quare non eſt capitale Infidelis dicit dupliciter et que diſparitas fidelis et infidelis impedit in no.teſ.contractũ matrimonia lem lib.iiij.diſt.xxxix.S. ¶Infinitum IEnfiuitũ dicit᷑ aut ꝑ pꝛiuationẽ ꝑfectionis aut ꝑ pꝛi- uationẽ limitatiõis et cuiꝰ infiniti eſt finire li.j.di. I.ʒ .· et.di.xliij.20.Eſt iterũ duplex et qᷓ cõpetit ma terie ⁊ que deo li.j.diſt.xix.AS. Iterũ infinitas eſt duplex di. xxxv.ʒ.⁊ qᷓ põt eẽ in creatura et q̃ ĩ deo Zugmen iterũ dicit᷑ duplir li.j.di.xliij.i S.et di.xliij.25 Kagaoncncd ſit in ꝑſonis diuinis lib.j.di. Infinite eſt in deo qͥcquid in eo eſt ſed nõ qualibet in finitate lib.j.di.ij.l9. Infinitũ capit᷑ duplłr et ſ̃m quẽ modũ infinitũ pᷣt c⸗ pi a finito lib.j.diſt.iij.9.et.i0. . nfinitas qͥ ponit cõſufionẽ lib.j.di.xxxv.ʒ3. nfinitũ quõ Pan potẽtie materiabł li.j.di.xliij.ii. nfinitũ quõ eſt paſſio quãtitatis.li.j.di.xliij.!. 7. Infinitus deus quomõ dornprebencht a beatis qui ſunt finiti lib.j.diſt.xliij.ꝛi. ̃ð Infinitum pꝛout dicitur de deo non dicit pꝛiuationẽ lib. j.diſt. xliij.22. H nfinitatẽ ſuã quõ manifeſtat deus li.j.di.xliij.? 7. nfinita dr̃ ptoẽtia diuia triplici rõe li.j.di.xliij.⸗.8. Infinitũ a parte ante poteſt eſſe dupliciter ⁊ m quẽ modum dicit eternitatẽ lib.j.diſt.xlvij.25. AInfirmitas Infirmitas et ignoꝛantia quare magis diminuũt de ratione pcti ꝙᷓ malicia li.ij. diſt. xliij. ꝛ2. Mic poniẽ in fine conflata.ponat᷑ inflicta. e Z Inflamatum nflamatum iunctũ inflamabili quomõ inflamare dicit᷑ lib. ij. diſt. x. 17. 9 ſlamare Influentia Influentia luminis eſt duplex et s eſt ꝑ coꝛpus dy aphanũ et que ꝑ coꝛpus opacũ.li.ij.di.ij. .. F. —NAInfoꝛmare Infoꝛmari aliqd ab aliquo eſt duplr et quõ cetere vᷣtutes dicũt᷑ ĩfoꝛmari a caritate li.iij.di.xxxvj.¶7. Ingenitus * —NNN”õsõs rree eeeee Aauẽtas in ſcriptura nõ habeat᷑ li.j.di.xiij..et. S.. Ingenitũ accipit᷑ duplr.Et ſᷣm quẽ modũ dicit notõ nem pris li.j.di. xiij.?ꝛ 7. 229. Et di. xiij. 5. Ingenitũ vᷣm ꝙ ẽ ꝓpꝛietas pr̃is quid puat li.j.di.xiij. Ingenitus et pf iſta noia dupłr cõſiderant᷑ ⁊ im quẽ modũ põt vna accipi pꝛet᷑ alterã li.j.di.xxviij.-. Jnnendrovelanaſcials an dicat᷑ ſcm ſubſtantiã vel ſᷣm relationẽ li.j.di.xxviij.q.j.a.Re.S. , Ingenitus vel nõ genitus tripliciter accipit᷑ lib.j.di. xxviij. 29. 10. Ingenitus quõ dicit᷑ de eſſentia li.j.di.xxviij.il2. Jngenitꝰ quõ dicit relationẽ li.j.di.xxviij.i. Ingenitus an impoꝛtet eandẽ relationẽ quã hoc no/ men pater vtrũ.ſ.eadẽ relatio ſit innaſcibilitas et praternitas li.j.di.xxviij.q.ij.b.Re.i 5. Ingenitus quomodo dicit reſpectum ꝑſone ad ꝑſo/ nam libꝛo.j. diſt. xxviij. 16. —,. Ingenitus eſt ꝓpꝛium pꝑſone pf̃is differẽs a paterni/ tate et dictũ yᷣm relationẽ li.j.diſt.xxviij.a. Ingenitꝰ ⁊ nõ genitꝰ an ſint idẽ vel differũt li.j.diſt. xxviij.b. tur dicere ↄtrariũ li.j.di.xxviij.d. Ingenitꝰ ð̊ nomẽ accipit᷑ ivſu eccie qᷓuis amb.videa ((Ingenium Ingenij ſubtilitas et habilitas ad memoꝛandũ anve niat ex ꝑte coꝛpis an ex ꝑte aie li.ij.di.xxxij.ii. Ingratitudo Ingratitudo dr duplr.ſ.negatiue ⁊ pᷣuatine et qñ eſt circũſtãtia oiʒ pctõꝝ.⁊ qñ ſpẽale pctm̃ li.ij.di.v.i2 Inhabitare 3 Inbabitatio duplex et qᷓ inuiſibiliter interiꝰ? latet. 4 et que exterius bbarce t..dl xxjꝛ. . . Inbabitare filium eſt dupliciter. et que inhabitatio erigit manifeſtationẽ li. j.vi. xvj. 19. EInicium Iniciũ aceipit᷑ dupłr. ⁊ vn quẽ modũ accipit᷑ in diui nis li.j.di.xxix.to. diſt. iij. §r1. et. 52. niciũ quid dicit ibi diabolus ab inicio peccauit li.ij. Iniciũ ⁊ radix drñt ⁊ cõueniũt li.ij.di.xlij..et. 5. FSnicium peccati accipit᷑ tripliciter. et m hoc ſoꝛtit᷑ tria nomina lib.ij. diſt. xlij.18. AInimicus Znimicus dei ꝓ quãto quis dicat li. ij. di. xxxv.25. nimicos an teneant᷑ oẽs diligere qᷓtũ ad affectũ li. iij.di.xxx.q.iiij.d.Re.S.et ꝑ totũ. Inimici ſunt in duplici ſtatu pᷣm poſitionẽ aliquoꝛuʒ et in quo ſunt diligẽdi ibidem. li.iij. di. xxx.24. Znunioss non odire quõ ſufficit ad rationẽ caritatis nimicos an teneant᷑ oẽs diligere q;tum ad effectu,ʒ lib. iij. diſt. xxx.q.v.e.Re.26.et ꝑ totum.⁊ Inimicis male ſacicndũ eſt.quia amicis benefacien/ dum eſt non ſequit᷑ li.iij.di.xxx.28. Zmnche quõ inducit pugnã.lib.iij.di.xxx.229. nimicũ diligere an ſit maioꝛis ꝑfectiõis ⁊ meriti.an diligere amicũ li. iij. di. xxx.q.vj.f. R. o.et ꝑ totu,. — Inimicũ eſſe iuſticie qui timoꝛe pene nõ peccat quõ intelligit᷑ li.iij. diſt. xxxvj. X. “ WInnaſcibilis Junsſcibilitas aliter ſe habet in patre ꝙᷓ naſcibilitas Intellectus angelicus et humanus quð differutlib. „ 2 diſt. xxviij. 11. Ingenitus quid ⁊ quõ ponit aliq̃ͥd indiuinis libꝛo.j. ſn filio lib. ſ. diſt. xxviij. 18. Innaſcibilitas an ſit ꝗpꝛietas ſiue relatio pſone pfis Innaſcibilitas qᷓre nõ cõicat᷑ ſicut impꝛoceſſibilitas et in ſpirabilitas li.j.di.xxviij.⁊27. re tatr ae Junaſcibil G̊ nomẽ quã pʒ ꝗpꝛietatẽ li.j.di.xxxj.ꝛo. (Innocens — — Innocentis quò eſt a pctõ cohibere li.j.di.xlvij.24. Innocentia dupliciter accipit᷑ ⁊ quõ erat cauſa imoꝛ talitatis lib.ij.di.xix. o. di. xx. q.j.a. R.9. Innocentie in ſtatu an fuiſſet ſexuũ cõmixtio. lib.ij. Zunocentsvann duo tꝑa cõplectit᷑ li.ij.di.xxix.ꝛ4. nnocentẽ damnare ⁊ nocentẽ liberare quõ non eſt impium lib. iij. di. xx. v86. Innocentia baptiſmalẽ ſimilẽ eſſe ſtatui ↄtinentie ginalis quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxxj.i5. Innocentiã nõ decreuit deus reſtituere quin priꝰ da ret gratiam lib.iiij.di.xvij.i2. Innouatio Innouatio eſt duplex et que eſt in coꝛpibus elemẽta ribus et que in coꝛꝑibus celeſtibꝰ li.iiij.di.xlvij.25. Inſpirare ⁊ inſuſflare ſpiritũ in faciẽ bominis qd ſit lib.ij. diſt. xvij. I1. (Inſtrumentit Inſtꝛumẽtũ qñũ dʒ ſe ↄfoꝛmaꝛe motoꝛ li.ij.di.viij.28 Inſtrumẽtũ ẽ duplex.⁊ quõ caro qᷓ eſt inſtrum̃tũ me diante qᷓ peccat᷑ ẽ puniẽda ieiunio.li.iiij.di.xx.74 7 ¶Intellectus Intellectus noſter conſiderat᷑ tripliciter. vel in ſe vei- ꝓut extenditur ad affectuʒ. vel pꝛout extendit᷑ ad Oopus lib. j.in ꝓlogo. 14. Intelligere⁊ ſentire ſiue intellectus ſenſus diſcõueni unt triplici ratione lib.j.diſt.j.y33. Intellectus quõ eſt purgatꝰ.purgatioꝛ.purgatiſſimꝰ ſimiliter et affectus li.j.di.ij.i. Intellectꝰalius rationalis alius fantaſticus ⁊ de quo verũ eſt ꝙ plus poteſt deus facere qᷓ intellectꝰ no⸗ ſter cogitare li.j.di.ij.I2. — Intellectꝰ nr̃ quare plus poteſt incognitiõe rerũ mũ danarũ qᷓ trinitatis li.j.di.ij.27. Intelligens et intellectũ habent relationẽ ſcom dici non ſcoᷣm eſſe li.j.di.ix.28. Intellect eſt dupier ſc appꝛebedens ⁊ cõpꝛcbẽdẽs et ſm quẽ modũ intellectꝰ oĩa itelligit li.j.di.xix. 3 Inrelligere dupliciter dicit᷑ ⁊ m quẽ modũ pꝛecedit fidem et ſᷣm quẽ ſequit᷑ li.j.di.xix.ᷣo.Et dicitur ite rum duptrxr di.xxij.8. Intelligi poſſe aliquid pꝛeter alterũ eſt multipliciter li.j.di. xxviij. 2. et. ʒ. diſt. xxviij. 2). Intelligi quõ nõ põt ꝑſona pf̃is ſine pr̃nitate libꝛo.j Intellectus et imaginatio in quibuſdã deficit in qui- buſdã ſufficit quibuſdã cõtradicit li.j.di.xxxvij.. Intellectꝰ q̃re cognoſcit ñ ſingularia li.j.di.xxxix.ꝛa. Intelligentia cõditionis implicite veritatẽ facit in di cto. et impoſſibilitatẽ in vero quomõ intelligit᷑. li. j.diſtin.xl.s iij. 7 0. Intellectũ captiuare in obſequiũ xpᷣi quid ſit li.ij.di- Intellectus eſt vniuerſaliũ et ſingularium ſenſus ſo lum ſingularium lib. ij. di. iij. 7. Iille cmii ntolig tel⸗ Ptalee uar htce te l ecl ſa zun ligen hoten Praoli t Futcle ntcle diuer Iutchea Pcler cchiad s. öe u Pclecn 11 bijd L an ncleen lle yele in4 Nle giieg ſenc⸗ Nleer alonn ion Mn „Min Dde ſnchn etliee egeuſt Nimg L . in wülfäin, atüſde iöenai Atage elbenti Amm hanmt gto ctnahigtt cidlun dte nſnccnut meni EnNidſi malüan, lhs irgenete cotl nisnt ise getns int⸗ nginiͤ De litterag i. di.iij. q. j. i. in argumento quarto. 19. Intellectus quõ ſemꝑ eſt rectus liij di.v.59. Et viſt. xxiiij.57. Et di. xxxiij.28. Znteierein tpe quõ itelligit᷑ li.ij.di.vij.so. vij. 61 H Intellgẽtia ?⁊ memoꝛia diuerſas hñt naturas li.ij.di. Intellectus bumanus et diuinꝰ ſcᷣin quoꝛũdam er/ roꝛem idem eſſe dicit᷑ li.ij.di.xxij.ö“. Intellectum eſſe impaſſibilem et imꝑmixtum quo/ mogo intelligit᷑ libꝛo.ij.di.xvij.i9. Intellectiuã ſubſtãtiazʒ nihil cosſcere niſi abſtrabat à materia quõ dʒ intelligi lib.ij.di.xvij. ꝛ1. Intellectus paſſiuꝰ qd ẽ ⁊ quõ efficit᷑ li.ij.di.xviij.ʒ2 Jntalerus quõ indiuiduatur li.ij.di.xviij.ðy. ntelligendi actus quõ requirit ꝙ ex intellecto ⁊ in/ telligente fiat vnũ li.ij.di.xviij.ð9. Zur lecri coꝛrũpi quõ dʒ intelligi li.ij.di.xix.. Intellectus et affectus ſiue ratio et voluntas an ſint potẽtie diuerſe ꝑ eſſentiã li.ij.d i.xxiiij.q.j.c.Re.8. Intelligẽtia mẽoꝛia et volũtas qre dicant᷑ vna eſſen tia ⁊ vna vita.lib.ij.di.xxiiij.ĩ9. Iurelletn ſpecłatiuꝰquõ fit practicꝰ li.ij.di.xxiiij.20 ntellectus agẽs ⁊ poſſibilis an ſint vna potẽtia vel diuerſe libꝛo.ij.diſt.xxiiij.q.iiij.f. R.3. Intellectꝰ agẽs ⁊ intellectꝰ poſſibilis quis ſit li.ij.diſ. Intellectꝰ qre magis indiget potẽtia xxiiij. 44. actiua diſtincta a poſſibili q; imaginatio vel ſen/ ſus.libꝛo.ij.diſt.xxiiij. ¶.bo. 4442 Znralis⸗ quõ ðꝛ actꝰ vnꝰ ⁊ ſimplerx li.ij.di.xxiiij. ¶.S. ntellectus poſſibilis quõ eſt actiuus ⁊ paſſiuus li/ b20. ij. diſt. xxiiij. 49. AArxv. 60. Jntelccrus ho cogi & ⁊ affectꝰ nõ ſeq̃tur lib.ij.diſt. intelligendi.li.ij.di.xxv.õ8. li. ij. di. xxxj. 8. Bnteltecti ſolũ intrare ab extrinſeco quõ intelligitur Intellectus quare cõponit aliqᷓ que ſunt incõpoſſibi lieoa cõponi qð tñ ꝑſe nõ põt deus li.ij.di.xxxvij.23y3. Intellectus nomẽ tripir accipit᷑ li.ij.di.xxxix.7. Intellectus ſpeculatiuus ⁊ pꝛacticus quõ dicũt ean gem potentiã ibidem circa finem. Intellectꝰ pꝛacticꝰnec eſt appetitꝰnec volũtas ibidẽ Intellectus agens et poſſibilis quid dicat᷑ li.ij.viſti. xxxix.i C. llib. iij. di. vj. 17. Intellectꝰ? ꝑſone quõ pᷣſupponit intellectum nature SIntellectũ põt facere deus ꝑ ſeipᷣm cognoſcereſ̃ non põt materiã ꝑ ſeipᷣm ꝑficere li.iij.di.xiiij.26. Intellectus finitus ſimplex ſe totaliter cõuertit ad qð ſe cõuertit.non habet locũ in ania beata et ma/ xidme in ania xp̃ᷣi li.iij.di.xiiij.ʒ. HWH Intellectus extendit᷑ tripir et quõ ponit᷑ fides in in/ teellectu extenſo vel pꝛactico. li.iij.di. xxiij.6. Intellectus et ſi pꝛecedat actũ affectꝰ.nibil tamẽ im/ pedit ꝙ aliqñ intellectus ſequat᷑ affectũ.lib.iij.di. xxiij.ꝗ1.Et di.xxxiiij.ĩ7. Intelligere dicit᷑ dupliciter. et qd pᷣcedit aff. enſum fi dei et qdð ſequit᷑ et quõ intellcctus et fides ſe circa idem compaciunt᷑ li.iij.diſt.xxiiij.. Intellcctus ſub qua compoſitiõe et cõplexione intel ligit ſimplicitatẽ eſſe diuini li.iij.di.xxiiij.?. . Intellectus aliqñ nomiat potentiã.aliqñ habitũ.ali gqluãcdo actũ.aliqñ obiectũ li.iij.di.xxiiij.i. Intellectus qñ eſt rectꝰ et qñ obliquus libꝛo.iij.diſt. xxxiiij.28. Ad idem li.ij.di.v.9. Et di. xxiiij.ð7. Intellectus doni actus et obiectũ an ſimul conſiſtat incontẽplatione creatoꝛis et creature lib.iij.diſtin. Intentio pꝛecxigit᷑ ad cognitionẽ vbi babz verita nteilectui obſequit᷑ fantaſtica vis duplicit᷑ in actu tentio dupliciter dicit᷑ lib.ij.diſt. xl.S. Intellectꝰ ſcia et ſapiẽtia diuerſimode negociant᷑ cir ca diuerſa li.iij.diſt.xxxv.⁊o.et.⁊i.et.?ꝛꝛ . Intellectui dono competit cognoſcere deum in qua⸗ cũq; creatura lib.iij.diſt.xxxv.ꝛ3. Intellectus donũ in actu ſuo ⁊ ſapiẽtie donũ in actu ſuo quõ verſant᷑ circa diuerſa li.iij.di.xxxv.24. Intellectus quõ dicit᷑ ꝑ ſpeculũ videre ſicut et fides lib. iij. diſt. xxxv. 25. H ””M Intellectus et ſcientia pꝛout ſunt acquiſita quomõ differunt lib. iij. diſt. xxxv. c. Intellectus eſt duplex.bumanus.⁊ fidelis.⁊ pᷣm quẽ poteſt homo appꝛebẽdere exiſtentiã coꝛꝑis xpᷣi in altari lib.iiij.diſt x. sSg Intellectus et ſciẽtia quõ viger in pctõꝛibus.lib.iiij. di, xviij. 47. LHDic ponit᷑ affectũ vel opus. ponatur effectum vel opbuus. Intellectus aſcendit in deũ tripliciter. et ꝑ queʒ mo⸗ dum eſt in viatoꝛibus.et ꝑ quẽ modũ in ſanctis cũ ꝓ nobis oꝛant.et ꝑ quẽ modũ in cõtinue beatis li. non variant ſpeciem ꝑ ſe lib.ij. di. ix.s. Intentio 9 . „ „ „ „ . „ . . 7 ezʒ lib. j. di. xij. 7. diuer ſe li. j. vi. xxviij. 1. Intẽtiões in his noibꝰ ingenitꝰ et pr̃ qñ ſt᷑ eedẽ ⁊ qũ Intentio an ſit in his ſolis que ꝑticipat rationẽ li.ij. di. xxxviij.q.j.e.N.ðõD. diſt. xxxviij. 32. ntentio pᷣt eſſe triplex ᷣm ꝙ appetitꝰ ẽ triplex li.ij. ntentio ꝓpꝛie accepta quid ſit et penes quid accipi tur li.ij.di. xxxviij.5. Ad idẽ li.iiij.di.vj.sh. Intentio ſcᷣm qꝙ; repitur in rationabilibus an ſe te⸗ neat ex parte intellectus an ex parte effectus lib.ij. diſt. xxxviij. q. ij.f. E.?d Ttü. Intendere a quo dicit᷑ intentio duplr cõſiderat᷑ ſm ꝙ iſta pᷣpoſitio in duplicẽ impoꝛtat hitudinẽ ibidẽ Intendo in boc ⁊ intẽdo hoc drũt li.ij.di.xxxviij.5ð. Intentio hoc vocabulũ in quadã acceptiõe dno im/ poꝛtat lib. ij. diſt. xxxviij.6. et.88s. Intentio poteſt eſſelactus.habitus et potentia libꝛo ij. diſt. xxxviij.d9p. Intentio hoc vocabulũ multipił accipit᷑ ibidem. Intentio in quo ſit pꝛincipalius lib.ij.di.xxxviij. o Intentionẽ eſſe inferius ad intelligentiã quõ intelli gitur lib. ij. diſt. xxxviij. 1. . Intẽtio.volũtas.finis.quõ drñt li.ij.di.xxxviij.e.f. Intentionis qualitas dupliciter accipit᷑ ſcᷣm q; in⸗ xl. 9. Intẽtio qñ ðꝛ bona.vel ocłlus mẽtis ſimplex li.ij.diſ. Intentõ mala ſufficit ad faciendũ opus malũ.ſed ex hoc nõ ſequit᷑ ꝙ intentio bona ſufficiat ad bonum lib.ij. di.xl.⁊ o.et. 2.Ad idem.iS.et. c.et.t 7. Intentio et eſtimatio differũt lib.ij.Siſt.xl.to. Intentio an ſine bonis oꝑibus ſufficiat ad vitã etex nam lib.ij. diſt. xl. q.iij.c. R.8. U Intentionem bonam ſufficere ad meritum quomo/ do intelligitur lib.ij.diſt.xl... Intentio quia duo reſpicit ſcʒ oculũ intellectꝰ⁊ pedẽ affectus.ideo duplici indiget directiuo li.ij.di.xlj.· Intentio.mens.lingua quomodo dicit᷑w rea. libꝛo.iij. diſt. xxxix. 13. et. 4. — Intẽtio q̃re nẽria ẽ in oĩ ſacro li.iiij.di.vj. 54.et. 5*². Intentio eſt vnplex et que eſt de neceſſitate ſacramẽ/ ti lib.iiij.diſt. vj. õð. diſt. vj. 66. ntentiõis defectus qᷓre impedit ſaq amentũ lib.iiij. ntentionẽ oꝑpa denominare quomõ intellligitur. li. iiij. diſt. vj. 67. ſiiij. diſt. vſ. 6 Intentio quõ neceſſaria eſt ad efficacid baptiſmi lib. Intẽtio an nccria ſit ad baptiſmũ lib. iiij. diſt. xx. h. Integniasgrei vuplr accpit er modo macrime um p̃t eſſe ſine cõmixtiõe carnis li.iiij.di.xxvj. c. Intrare non poſſe aliquẽ in celum ſine poteſtate cla uiñũ multipliciter intelligit lib.iiij. diſt. xvij.ꝛ8 . Intrinſecus in aliquo eſſe poteſt fi dupliaf ꝛ quð demon poteſt eſſe in ſimulacris li.j. di. viij. ¶25. WInuidxia Znuicia geilcg ꝓducẽtis penes quid atttenditur. lib. ſ. diſt. xx. ·. Inuicdia vnde oꝛitur et penes quid attendit᷑ artificiſ innidia lib. . diſt. xliiis. Inuidia nõ fuit pꝛimũ pctm̃ diaboli li.ij.diſt.v.ĩ 5. Inuidia quomodo eſt reſpectu ſuperioꝛis vel paris. lib. ij. diſt. xxj. . Znuice quõ eſt reſpectu boni lib.ij.di.xxſ.7.⁊.S.⁊.ꝰ nuidentia fraterne gratie rõe cuius ponit᷑ pctm̃ in ſpiritũ ſctm̃ lib.ij.diſt. xliij.9. .—— Inuidłæẽtia fraterne gr̃e põt eſſe duplex et quõ ẽ pct capitale.⁊ quõ pctm̃ in ſpm̃ ſctm̃ li. ij.di. xlij. 49. Innocare Inuocare deum eſt vupliciter et quã exaudit et uẽ non lib.iiij. diſt. xx. 2. Job quo ſenſu dixit ſe deſcenſurũ ad infernũ pꝛofun diſſimum lib.iij.diſt. xxij.89OG96. Job ob quã cãn: meruit penã li .iiij. diſt. xv. 5. Johannes Zobanc ſan? ſicatio qñ et quõ lib.iij.di.iij.ĩ0. obãnes qu voluit adoꝛare angelũ li.iij.diſt.ix. 2. Perus quõ dẽ dubitaſſe de 1po li.iij.di.xxv.4. ohes quõ r euit et nõ nouit xpm lib.iiij.diſt. v. 4. obãnis exi tatio in vtero qualis fuerit.et an habu erit vſum h. ar. li. iiij. di. v. ,8 9. Jo.quõ incepit pᷣdicationẽ a pnia lib.iiij.diſt.xiiij.¶. AApoſtaſis Ipoſtaſes tres dici quare ꝓbibet biero.libꝛo.j.diſti. xxiij.i.et diſt.xxvjix. Ipoſtaſis nomẽ tractat᷑ lib.j.diſt.xxvj.a. Ipoſtaſis pr̃is ſiue pr̃ an ideo generet qꝛ pꝛ eſt.an iõ pater cſt quia generet li:j.di.xxvij.q.ij.b.Re.ĩ o. Ipoſtaſis quomodo dicit᷑ compoſita ex duobus na⸗ turis libꝛo.iij.diſt.vj.ſ.SKs. Ipoſtaſis aliter dicit᷑ de vnione dininitatis et buma nitatis xpᷣi.aliter de vnione diuinitatis⁊ carnis cni ſti lib. iij. diſt. xxj.iʒ. Jreig quõ dr̃ deus et nõ eſſe irã in eo li.j.di.xlv.ii. Ire filij naſcimur omues natura quomõ intelligitur Ira in quibus eſt plr accipit᷑.et q̊ modo matrimoni- libꝛo. i. diſt. xviij. 47. Ira eſt deſidenũ repunitionis. Iterũ ira eſt vinder le ſe cõcupiſcentie lib. iij. diſt. xv.850. Ire paſſio vel affectio quomõ fuit in xpᷣo lib.iij. diſti. xv. q. iij.f. RY⸗. iqiiIII1I3143. ra dicit᷑ multipir et quõ fuit in xpᷣo ibidem. IYra et ſuꝑbia defferẽter ſe hñt lib.iij.di.xv.yz. accenſio ſanguinis circa coꝛ lib.iij. diſt. xv. 5. . diſt. xxxiij.24. Iraſcibilis et cõcupiſcibilis duplex eſt in nobis li.iij. (Irregularitas Irregularitas ad oꝛdines ꝑ quem coitum cõtrabit᷑. libꝛo.iiij.diſt.xlj.s. 1 gac Iſaac mentitus non eſt dicens vxoꝛem ſoꝛoæm. lib. iij. viſt. xxxviij.o. AQLCddei Judei quomõ arbitrabant᷑ ſe obſequiũ pꝛeſtare des in moꝛte xp̃i lib.ij.diſt.xl.ũXKi. Judeoꝛũ et iude actus quibus oꝑati ſunt paſnonem rp̃i q̃ bonũ eſt quõ dicunt᷑ mali.li.iij.di.xx.s.tt.. Judei quõ oꝑati ſun bonum xpᷣm crucifigendo. lib. iij. diſt. xx. J. vxoꝛis odioſe li.iiij.di.xxxiij. 9. Judeoꝝ duricia qre nõ erat frangẽda ꝑcobabitatiõʒ icare Judici- unn Jugex. * Judicare de aliqᷓ eſt dupłi et quõ cõuenit intellectui et reſpectu cuiꝰ li.j.di.iij.ii. 52. Et di. xxiij. 27 Juclci eſt duplex in qͥlibet rationãte lib.ij.diſt.vij. udicans pᷣeminere iudicato et mouens moto quõ babet locũ in ſpñalibus lib.ij.diſt.xxv..s. Znalcnn ratiõis eſt duplex et qdð boꝝ eſt cũ volũtate. Judicatoꝛiũ nale qͥd li.ij.di.xxxix.i ⁊2. li.ij.di.xxv. Judiciũ malũ pᷣcedere oẽm voluntatẽ malã quõ in⸗ telligit᷑ li. ij. di. xij. ¶8. nõ li. iiij.di.xv. 5. udicis dei ſnia quõ pᷣuenit᷑ a ſacerdote ⁊ quomoto udiciũ eſt duplex Nam aliud eſt pnie in pñti.aliud iuſticie in die nouiſſimo li.iiij.di.xviij..z. Judicio in extremo cũ tali culpa boĩem apparere cñ ia erinit de co⸗e quõ intelligit᷑ lib.iiij.di.xxi.ꝛi. Zucic ea eaun allit lib. iiij. diſt. xxvij.2 5. udicia dei dicunt᷑ duplr. et que ſunt cõpꝛebẽſibilis que nõ li.iiij. di/ xlxj. X. xlvij.q. ſ. J. Re. F. Judicio in extremo an apli iudicabunt lib.iiij.diſtin. Judiciaria ptãs triplici ex cauſa aplis cõicatur in ex tremo iudicio ibidẽ. di.xlvij.q.ij. b. R. . Judicio in extremo an angeli iudicabunt. libꝛo.iiij. Judicãdi an erũt oẽs hoĩes tam.boni qᷓ; mali.li.iiij. di. xlvij.q.iij.c.R.I0. xlvij.q.iiij.d.Re.II. Judicio in extremo an angeli iudicabunt᷑.lib.iiij.di. Jugex dicit᷑ aliqͥs duplici rõe li.iiij.diſt.xlvij.5. Judicium dicit᷑ tripliciter ibidem. Ju dicij extremi ſnia quõ dabit᷑ li.iiij.di.xlvij.2. udiciũ ſanctoꝝ quale erit li.iiij.di.xlvij.b. JIudicandi erñt quatuoꝛ oꝛdines li.iiij.di.xlvij.c. Jugicio annexa ſunt miſteria angeloꝝ et ignis cõſta IZtoꝛi? li.iiij. di.xlvij. d. puniẽdũ li.iij.di. xlvij.e. Judicio finito an ex pꝰ demoes pᷣſint mali iferno ad õ 5 loco erit li.iiij.di.xlviij.ʒ·. 2. Juatag de quõ a obſcurane rij d viij Judicij diem que ſigna tam magna et boꝛren npꝛe⸗ cedent lib.iiij.diſt.xlviij.ʒ. Gpft goofi Piu Gni oßt en Nlain wante dcun ing ſſoſt eripn ſbro.i⸗ lcjbe⸗ ſglera lbeii di Md igii Pdccofn ſbiidi Juderin cojloe dicst ſanto füd Iuni⸗ 5 Menhn zub Alunene „mwentun ung zuit ctvia litert rareven unpe Akanent ſioſttr unere uſu 4 Mg Gtene Mlen Knünin⸗ riſn ine Mlizeing0 rncſen) na hhrni, noͦcͤtmi inrl aGRi t moras di ir. linn; untuekicn⸗ ͦlliac dhr: enn chntugii h,; Pnuien iſta nie el cunun ivdictbn Hi mbeg . alekhin Ʒugicij locus vbi erit lib.iiij. diſt. xl viij. b. 3 Judicio finito quõ erit ſoł lux clarioꝛ li:iiij.di.xlviij. Judicio finito quõ ſꝑ erit dics li.iiij.di.xlviij.SO. . Jugicio finito ſolem et lunã non lucere beatis quo/ do intelligitur libꝛo.iiij.diſt.xlviij.s. Judicio finito nec ſolem nec lunã venire ad occaſuz quomodo intelligitur libꝛo.iiij. diſt. xl viij. „. Jundiciaria ptãs an ſit xpi ᷣm diuinitatẽ an ſcdᷣm bu⸗ manitatẽ li.iiij. diſt. xl viij.q.j.a.Re.S. Juciciũ vt ſit firmũ requirit auẽtcʒ et ptãteʒ Jibiv. Judex xpᷣs an in foꝛmna dinitatis appareat malis.li. iiij. diſt. xlviij.q.ij.b.NR.ꝰ.et per totum. Judex xpᷣus an in foꝛma gloꝛioſa appareat repꝛobiſ libꝛo.iiij. diſt. xlviij.q.iij.c. R. ĩ3. . Iudicij boꝛa an ſit nota alicui creature libꝛo. iiij diſ. xlviij.q.iiij.d.R.i7. , Judicij hoꝛã neminẽ noſſe.vt dĩ math.xiij.quõ ſit in telligendum libꝛo.iiij. diſt. xlviij.- 108. Judicij hoꝛa q̃re nõ eſt reuelata aplis li.iiij. di. xlviij. Zugicij boꝛa quare non eſt reuelata phis 129. libꝛo.iiij.diſt.xlviij.20. Zuglcio finito an coꝛpa ſupꝑceleſtia remunernbunk. lib.iiij.diſt. xl viij.q.j.e.R.22. Jucicio finito an coꝛpa ſuꝑceleſtia quietabunt᷑ lib. iiij. diſti. xl viij. q. ij. f. R.?⸗ 7. “ H Judicio finito coꝛpa ſuꝑceleſtia nõ quieſceꝛe a motu ſi que rationes vident᷑ ꝓbare quõ ſunt diſſoluẽde lib. iiij. di. xl viij. 28. et per totuʒ. Jugicio finito an innouabunt᷑ elementa lib. iiij. diſt. xlviij.q.iij.g. NR.y 2. Zucicio finito an innonabunt᷑ plante et aialia bꝛuta Judex in qua foꝛma ſe oñdet lib.iiij di. xlviij. 2. 9 Judicis ptãs in effectibus oñdit᷑.ſ.in luminariuz ob ſcuratione et poſt obſcurationem meliosatione.li· 4 Jumẽtoꝝ ⁊ bolĩm quõ dicat᷑vnꝰ interitꝰli ij·di.xix.ꝛ Nuratio Jurare Jura⸗ mentum Jurans. wij. †. Jurate falſa in quo mãdato et quõ ꝓhibet᷑ libꝛo.iij dilt. xxx vij.. „ uramentũ tres habet comites et quare magis iura mentum qꝙᷓ alij actus li.iij.diſt.xxxix.i. Jurans ꝑ deum quõ magis tenet᷑ q; iurans euage⸗ lium vel crcaturam li.iij. di.xxxix.2. Juramentũ ꝑ euangeliuʒ quare magis fit ſolenniter qꝙᷓᷓ iuramentũ ꝑ deum li.iij.di.xxxix.i5. Juramentũ ꝑ deum et creaturã non plus obligat᷑ qᷓ iuramentu ꝑ deum tĩ li.q iij. diſt. xxxix. 4 Jurãdo ipᷣaveritas mitiplicit᷑ in teſtimoniũ adducit et quidẽ aliter in ve.teſ.aliter in pꝛimatiua eccleſia agliter modo li.iij.di.xxxix.SõS. . Jurare veraciter ꝑ falſos deos minus maluʒ eſt qᷓ; ꝑ deum verũ fallaciter li.iij.di.xxxix.96. Juramentũ falſum exigere qͥs poſſit ſine peccato li. iij. diſt. xxxix. 7. xxxix.S.Et eadẽ di.n. Juramentũñ quare a ieiunis fieri debetilibꝛd.iij.diſti. Jurans falſum qð putat eſſe verũ ꝓpter vtilitatesꝰ ꝓ ximi quare peccat li.iij.diſt.xxxix.s. —— Jurans qñ veneratur et amat illud ꝑ qð iurat et qñ contennit li.iij.di.xxxix.⁊2. L Juramentum eſt triplex et m boc ꝑiuriuz cõmittit tripliciter ⁊ pctm̃ piurij iudicatur aut enoꝛme aut mortale aut veniale li.iij.di.xxxix.21. — Jurationem falſam eſſe pnicioſam quomõ intellig:/ tur lib. ii. viſt. xxpix. 22. Free ptu et qñ nõ peccat li.iij.di.xxxix.ꝛ 4. Ad idẽ.. Juramentum quando trabit mendaciuʒ in aliud ge nus lib.iij.diſt. xxxix.2 ĩ5. Jurare ꝑ deũ an ſit licitũ lib.iij. diſ. xxxix.q.ſ.d.NR.⁊ 6. Jurametũ oẽ putauerũt manichei illicitů. Ybidem. Jurare ꝑ deũ an ſit actus bonus in generevel indiffe rens lib.iij. diſt. xxxix.227. rM Juramenti actꝰ quare ꝓhibetx᷑ li.iij.diſt.xxxix.2. Jurare per deum ſᷣm quam acceptionẽ ꝑiculoſi dici tur piculoſum li.iij.di.xxxix.29. M Jurãdi actñ p deũ ſibi reliqui intelligit᷑ dupliciter et him quẽ modũ dicit᷑ malus ⁊c.li.iij.di.xxxix.o. Juramentum per deum licite factũ an ſit appetendũ li.iij.di.xxxix.ↄ2. q·.ij. e. R. 3. Jurare an liceat ꝑ aliquod qeatum lib.iij.diſt.xxxix. Juramentum aſfſertoꝛium ·fit dupliciter et qð eſt lici tum et qð illicitũ ibideam. Juramentũ p creaturas dñm ꝓbibere et ꝙ ſit ſupſti cioſuʒ quõ intelligit li. iij. di. xxxix.ðʒ. ſecundo . Jurantes ꝑ membꝛa dei vel xpᷣi quare coꝛrigunt᷑ per canones et qualiter li.iij.di.xxxix.dN. Jurare ꝑ irrationalem creaturam quo eſt ꝑmiſſuz li bꝛo. iij. diſt. xxxix.ð5l. rxxix. 36 urans pꝑ ydolũ qᷓre ↄmittit ydolatrie pctm̃ li.iij.di. arare per euangelium quare eſt magis vſitatus i; p alias creaturas li.iij.di.xxxix.· Zurans falſuʒ p lapidẽ an ſit ꝑ iurꝰ li.iij. di. xxxix.8. Juramentum ab idolatris factum an liceat recipeꝛe lib.iij. diſt. xxxix.q.iij.f. Jurare pt idolatra duplr li. ij. di. xxxix. ibidẽ in. R.. Juramentũ factũ ꝑ idolũ duo reſpicit.et quõ licet iu ramentũ ab idolatra reciꝑe li.iij.di.xxxix.9.ct. o. cidit aiam eius. cũ nõ occidit aiam ydolatre qui re cipit ab eo iuramentum lib.iij. di. xxxix. T. Juramentum recipere eſt cauſa varioꝛum effectuuʒ lib. iij. diſt. xxxixxIFTITI. Juramentũ quare eſt neceſſariũ li.iij.di.xxxix. . Juramento doloſo an contrabatur obligatio libieſ. diſt. xxxix.q.j.g.Re.Ac. urant fraudulenter nõ patrocinatur fraus. lib.iij. uramenti verba reſpiciunt foꝛũ eccleſiaſticũ ⁊ iti ad illud obligationẽ inducũt li.iij.di.xxxix. 49. Juramenti verba qñ ſunt duplicia ſine doli interuen tione cuiꝰ intẽtioni ſtandũ eſt li.iij.di.xxxix.ð0. Juramentum coactũ om̃e an ſit obligatoꝛium lib. ij) diſt. xxxix. ·ij. b. ibidem in. e. Juramentum eſt duplex ſcʒ pꝛomiſſoꝛiũ 1aſtertoꝛi Juramenta coacta et vota differunt eỹ̈tuz ad obliga tionem lib. iij. diſt. xxxix. 51 . ”MMV Juramentũ no eſfe ratum quod factum eſt ꝑ metuʒ quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxxix. v2. uramentũ coactũ et matrimoniũ coactũ differunt qᷓtum iad obligationẽ li.iij.di.xxxix.⸗ . Juramentũ incautũ an ſit obligatoꝛiũ li. iij. di. xxxix. q.iij. i. R. 5. triplici rõe li.iij.di.xxxix.c. JZJuramentũ ioſue de nõ occidẽdis gabaonitis ſaluak Juramẽtũ fidelitatis factũ a meretrice leccatoꝛi duo reſpicit 1 q boꝝ ẽ licitũ qð illicitũ li.iij. di.xxxix. ⁊2. Jurans ſe nõ intraturũ religionẽ quare licite põt in- trare qᷓ;uis aliquis ꝑ matrimonij vinculũ obligeł ſe vt nõ intret religionẽ liiij. di. xxxix· 5, urãs ex cõſuetudine vel ioco qñ nõ iurat ex cõtem⸗ Juramentũ exigens ab eo quẽ ſcit ꝑiurare quare oe * 2 . “ – . Jursare non intrare religionẽ nõ eſt licitũ qᷓuis nolle intrare ſit licitũ li.iij.di.xxxix.sy. di⸗xxxix.0. Jurãs ſe nõ recipere pꝛelationẽ qñ obligatur.lib.iij. uratio an ſit malum li.iij.diſt.xxxix.d. uramẽti foꝛma licita.et cõgrua q ſit li.iij.di.xxxix.e. urãdi foꝛma itelligẽtia ꝗ ſit li.iij.di.xxxix.g. xxxix.ſ uramenti foꝛma illicita ſi.iij.diſt.xxxix.bd. Juramẽtũ illicũ an ſit obligatoꝛiũ li.iij.di.xxxix.i. Jurans incaute et non faciens quod iurauit an ſit ꝑ iurus libꝛo.iij.diſt.xxxiXk. Juramẽtũ doloſuʒ an ſit obligatoꝛiñ li.iij.di.xxxix.l. Juramẽtũ coactũ an ſit obligatoꝛiũ li.iij.di.xxxix.m. uramẽtũ qñ ðꝛ temerariũ li.iiij.di.xxxij..pe finẽᷣ. Juramenen obligatoꝛium et votum differunt tri⸗ pliciter libꝛo.i ij. diſt. xxxviij.ĩ72. Juriſdictio Zue nãle idẽ eẽ apð oẽs quõ itelligit᷑li.iiij.di.xvij.oo Juriſdictio virtute clauiũ habita dupliciter pꝛodit᷑. lib. iiij.diſt.xix.⁊ a. abſoluendũ li.iiij.di.xix.5 5 uramẽti foꝛma qᷓ ſit magis obligatoꝛia libꝛo.iij. di. Juriſdictionem quõ poteſt ſuꝑioꝛ dare inferioꝛi ad AJuſpatronatus Juriſpatronatus vendit᷑ cũ fundo cui inſcꝑabiliter annexũ eſt ſine vicio ſymonie li:iiij.di.xxv.õ. Jus naturale quedaʒ dictat ſimpliciter quedam ᷣm tpᷣs nri vſ li.iiij.diſt. xxxiij.s. us naturale tripir dicit᷑ ⁊ j̃m hoc tripliciter diffinit us nale quõ pᷣt ⁊ nõ pᷣt deꝰ violare li.iiij.di.xxxiij.a⁊ Juris conſtitutiones⁊ demonſtrationes diſciplinaꝝ in quo differunt lib.iiij.diſt.xxxvj.. Juris ciuilis inſtituta quedaʒ eccleſia appꝛobat que dam ſuſtinet quedã reuocat li.iiij.di.xxxvij.22. (Auſticia Juſticia dicit᷑ dupliciter et quõ diuidit᷑ cõtra miſeri/ coꝛdiam li.j.di.xlij.⁊. Iterũ dꝛ dupixr di.xliij. 4. Juſticia quõ ſtat ꝓ voluntate diuina ibi poterat per potẽtiã ſᷣ nõ poterat ꝑ iuſticiã li.j.di.xliij.2. Juſticia dei quomõ complectit᷑ totũ poſſe dei.et quõ nõ li..di. xliij.,.ill. Juſtum dicit᷑ aliqͥd dᷣupliciter li.j.di.xlvj.iS.et qð et quõ eſt a deo volitũ. Iterũ dicit᷑ dupliciter 22. uſticia diffinit᷑ ᷣm anbpel.li.ij.in ꝓlogo.. uſticia oꝛiginał qͥd eſt ᷣm anſel.li.ij.di.xix.ðGlGA6. uſticia oꝛiginalis dupliciter cõſiderat᷑.et qñ bʒ eſſe ſola rõe ⁊ q; opponit᷑ ei culpa ⁊c.li.ij.di.xxiiij.SDx. Juſtificatio Juſtifieationis actus dupliciter intelligit᷑ et ̃m quẽ modum fuit in angelis li.ij.di.v. 8. Juſtificatio dicit᷑ dupliciter et quõ dicitur fides iuſti ficare lib.ij.diſt.xxvj.s. S . Juſkiſteari adulti quatuoꝛ exigit.li.ij.di.xxvj.s. uſticia dicit aliquando diuine bonitatis condecen/ tiaʒ lib.ij.di.xxviij.ꝝ. intelligit᷑ li.ij.di.xxxij.52. Zdia et miſcdiam ſemꝑ eſſe cõiunctã in deo quõ uſticia nulla abſoluit bomineʒ a debito moꝛtis. li. ij. diſt. xxxiij. ĩðs. Juſticic oꝛiginalis carentia non poteſt eſſe maioꝛ in vno qᷓ; in alio triplici de cauſa li.ij.di.xxxiij.⁊5. Juſti quare patiunt᷑ penã cũ nõ cõmiſerũt culpaʒ li. ij. diſtin. xxxvj. 28. Juſticie diuine ad iniquitatẽ.et potentie ad infirni/ tatem comꝑatio quõ tenet li.iij.diſt.xv.⁊. Juſticia diffinit᷑ ᷣm ſuum ſtatum potiſſimuum. lib. iüij. diſt. xxxiij.i. Juſticia dicitur tripliciter.ſ.large.pꝛie.⁊ magis pꝛo pꝛie et ᷣm quẽ modũ eſt virtꝰ generalis.et ᷣm quẽ cardinalis.et pᷣm quẽ ꝑs iuſticie cardinalis. lib.iij. diſt. xxxiij.. Juſticia accipit᷑ dupliciter.ſ.generaliter ⁊ ſpecicliter et quomõ complectit᷑ om̃es virtutes tam cardina les qᷓ; theð.li.iij.di.xxxiij.i2.Et di.xxxvj... Juſticie modus duplex eſt et quis hoꝛũ reddit opus foꝛmatum lib.iij.diſt.xxxvij.2⁊7. Juſtificare dicitur alquid quadrupliciter et ſᷣm boc ſunt quatuoꝛ que iuſtificant lib.iij.di.xl.⁊7. Juſtificatio quare nõ tiñ̃ debet eſſe ꝑ infoꝛmationes que eſt ꝑ virtutes ſed ⁊ ꝑ pꝛeparationẽ que eſt per ſacramenta li.iij.diſt.j.i89. Juſtꝰquõ eſt in pꝛicipio ſui accuſatoꝛ li.iiij.di.xvſ.⸗. uſtificatiõis ꝓpꝛictas tractat᷑ li.iiij.di.xvij. . Juſtificatio impij.an neceſſario requirat gratie infu ſionem li. iiij. di. xvij.q.j.a.Re.s.et ꝑ totum. Juſtificare non põt deus impiũ ſe ſolo et ſine medio are⸗ it creare ſe ſolo ⁊ ſine medio libꝛo.iiij. di. 4 .II. Juſtiſicatio impij an neceſſario requirat motum. li. ar.i.iiij.diſt.xvij.q.ij.b. Juſtiſficatio impij quare requirit motũ li.ar.cũ deus ſolam potentiã poſſet iuſtificare li.iiij.di.xvij.iS. Juſtificatiõis motus quis ſit li.iiij.diſt.xvij.i2. Juſtificatio impij an neceſſario requirat contritionẽ lib. iiij. diſt. xvij.q.iij.c.R.20. Juſtificatio tripliciter dicit᷑.et quid vnaqueq; neceſ/ ſario requirat ibidem. Juſtificatio quare magis fit ꝑ de teſtationem maliqᷓ per appetitũ boni li.iiij.diſt vij.22. Juſtiſicari nõ põt aliqͥs nibil de pctõ cogitando qᷓuiſ poſſit auerti a deo nihil de eo cogitando. libꝛo.iiij. . .9 Juſtificatio impij an neceſſario requirat confeſſionẽ lihbꝛ0.iiij.diſt.xvij.q.iiij.d.R.⁊5. ra loquit᷑ quõð intelligẽda li.iiij.diſt.xvij..?“95. Juſtificationẽ neceſſario exigere cõſe onen alicubi ſcriptura loquit᷑ quõ ẽ intelligẽda li.iiij.di.xvij.27 Juſtificationẽ ſiue contritionẽ impij.an neceſſario pᷣ cecdat attritio libꝛo.iiij. diſtinct. xvij.q.iij.g. R. 41. Poſt pꝛin. huius queſtiõis in vltima linea ponit᷑ cuʒ Fratia ſit deletiua ponat᷑ cñ gratia nõ ſit deletiua . Juſtificationẽ impij poſſe fier: ſine aliqua pꝛeparati one vel attritiõe ſi alicubi exemplo vt in paulo.vel auctoꝛitate vt de Amb.obijcit᷑ quomõ debet intel Juſtificationẽm impij an neceſſario ſequatur confeſ ſio. lib.iiij.di.xvij.q.iiij.h.Re. ·5. Juſticiam habens quõ dicit᷑ habere omnia neceſſa/ ria ad ſalutem.li.iiij.di.xvij. ¶.6. Juſticie dei quare nõ attribuit᷑ effectus qui attribuit miſerlcoꝛgieliliif diexvj. . „* Juſticia et ſapientia quõ ſignificant diuerſa libꝛo.iiij. Juſtius an agat deus cum vno q; cum alio liiiij. dil. xlvj. q.ilij.d.Re. 89. Juſticia r triplr ſicut miſcdia.et ſᷣm oẽs iſtos mo/ dos cõcurrũt in codẽ oꝑe dei li.iij. di.xlvj.27. Juſſtiſficari aliquẽ poſſe ſine ſacramentis vbi ſcripbtu fjocr Licaſn mmnie elib unent noco Noral Utttcule ibi Aurimqo Umnealer Uſtir Hnk Nkite Uriean Umeon c. Vrea peren Lmebe Vtnaan Vumagu Umuque l g. lun Vmnatte Vurra Uten dichinn Luria n bo⸗ lunigna tuocan lnmnſt umngn lintß linl adle . cncictgrin elbiidinn ncſe dinſamtin ringhigg kaienliüinig iidin oreningei Kochtenn. nüſeſorien 1luemcdolbniin Toneirnam. wremeält dn fanlündi ſtliijninin. Hrontucis 0. kadmeg 1)dutrmnli cgend hol Hunnitii⸗ Hlinten⸗⸗, Dihlänlne m uuſel Enliuniͤ ignmine⸗ vſünſt nniei un ngi it i ms⸗ innuß vcani⸗ 4 megli nöüftiſti Latria ⁊ dulia diſſitr ſe hñt ad caritatẽ li.iij.di.ix.s. Delittera Ʒuſticia ðꝛ tripł ſicut miſcia.⁊ ᷣm oſñes iſtos mo⸗ daos cocurrũt in eodẽ ope dei li.iiij.di.xlvj.?:7. Juſticia. vᷣitas.et mia ᷣm ꝙ ꝓpꝛie accipiũt᷑.an aliqũ i oꝑe.dei ſeꝑent᷑ li.iiij.di.xlvj.q.iij.g.Re.2⁊8.⁊ ꝑ to. Zuſtitie pure vł mie pure ſtuitu.ita ꝙ iſta duo ſeꝑẽt᷑. an de? poſſit aliqd remittere li.iiij.di.xlvj.q:iiij.b. Laboꝛ Abbor diat duobus mocis erm uez eſt opus penale li.iiij.diſt.xlviij.25. Lacrine Cacrimis qñ ſunt purgãda vicia. libꝛo üiij. diſt. xyj. 8. . WMaicñus Zaici ⁊ ſimplices nõ tenent᷑ ſcire ſic lucide ⁊ apte do/ ctrinã euangelicam ſicut clerici qui debent eos do cere libꝛo.iij.diſt.xxv.28. (LZame ——. Zamenta non pꝛodeſſe cuz replicantur peccata quo modo intelligitur libꝛo.iiij.diſt.xiiij. 2. Latere aliquid de uarelior li.iij. di. xiiij. 17. ¶ Latria Latrie cultꝰ an ſit expibendus bumnnitati ſiue carni xpᷣi lib.iij.diſt.ix.q.j.a.Re.s.et per totum. Latria quõ ẽ cultꝰ ſoli deo debitꝰ li.iij.di.ix. . LZatrie cultus an debeat exhiberi imagini xpᷣi libꝛo.iij diſt. ix.q.ij. b. R.iʒj.et ꝑ totũ. Zatrie cultus an debeat exhiberi matri xpᷣi.libꝛo.iij. diſt. ix.q.iij.c.Re.i9.et per totum. iiij.d.R.24. Zatrie cultus an ſit expibẽdus cruci xpᷣi li.iij.di.ix.q. Zatrie cultus an ſit expibendus mẽbꝛis xpᷣi lib.iij.di. ix.q.v.e.R.o.et per totum. HW LZatrie cultus an poſſit exhiberi aduerſario criſti ſine peccato libꝛo.iij.diſt.ix.q.vj.f. li.iij.di.ix.. Zatrie bonoꝛ poteſt adhiberi aduerſario xpᷣi duplicit Zatria an ſit in genere vᷣtutis li.iij.di.ix.q.j.g.R.43. Zatria quid ſit libꝛo.iij.diſt.ix.2⁊. “ ZLatria quomõ dicit᷑ pietas lib.iij.di.ix. .6. LZatria an ſit virtus ſpẽalis an generalis li.iij.di.ix.q ij. h. Re. 48. q.iij.i.Re.S6. Zatria an ſit virtꝰ theologica an cardinał. li.iij.di.ix. Zatria et cultus quomodo differunt ibidem. Zatria qᷓ̃re nõ ẽ nccio virtꝰ theologica li.iij.di.ix.so. diminutum. libꝛo.iij. diſt. ix. 61. Latrie actus quomodo conſiſtit circa ſuperfluuʒ vel LZatria qᷓ;uis habeat pꝛo obiecto.deum tñ aliquo mõ cum boc reſpicit aliquid creatum li.iij.di.ix.o2. Latria quando eſt virtus theologica et quando vir/ tus cardinalis lib.iij.di.ix.õ. V Zatria an ſitvirtus diſtincta a dulia li.ij.di.ix.q.iij. R Zatria quare magis dicitur deberi deo ⁊ dulia domi⸗ no cum tñ idem ſit deus ⁊ dñs li. ijj. di. ix. 5. Latria⁊ dulia q̃re dicãt᷑ diuerſe vᷣtutes li.iij.di.ix.õs. Latronem ſtatim vt cõuerſus fuit paradiſſum intro⸗ iſſe quomodo intelligitur lib.iiij.diſt.xx. ¶o. (Lauare Zauare lauacrumm lotio quid lib.iij·diſt. ij... Lauat᷑ ⁊ nõ eſt mũdus qui plangit qd geſñt.qnõ illa „ yſidoꝛi expoſitio ſit intelli genda li.iiij.di.xiiij.i. Zandare Zaudare poteſt deñ aliqͥd duplłr lib.iij.diſt. xxviij.22. iſktanss Zaus eſt duplex ſcʒ perfecta et imperfecta li.qj.diſt.j. 66. Item eſt duplex eodem lib. di. xxiij.. Taus an mentalis an vocalis erit in celo li.ij.di.ij.x2. Zaus quõ nõ eſt in opꝑibus neceſſitatis li.iij.di.xij.isẽ Laus dr̃ ſpecioſa dupliciter lib.iii..diſt. xvij.ꝰʒ. „ Xazafſͤas Laʒarus quare bis moꝛtuus eſt li.ij.di.xxxiij. T7. Lectoꝛ quomodo meretur aureolam ct de lectoꝛs o? ficio lib.iiij. diſt.xxiiij.ʒ9. Xex Zex accipitur du pliciter et quomodo in diffinitione Lex carnis et lex mentis que eſt conſcientia in quo ſe conſimiliter babent lib.ij.di.xxxix.v o. LZex naturalis.co iſcientia.ſ.nderip.quomõ differũt Stinmn aliquos lib.ij.diſt. xxxix.26. LZex naturalis dupliciter poteſt accipi et p̃m quẽ mo dum cõpꝛebendit ſinderiſim et conſcientiam libꝛo ij.diſt. xxxix. . M Zex nature.lex movſaica.et lex euãgelica.quõ q̃libet ſufficiens fuerat hoibus ſui tempoꝛis ad ſalutem. libꝛo. iij. diſt. xxv.24. et.?d -5. Fegi dicit᷑ aliqͥs ſubiectꝰ triplici ex cauſa li.iij.di.j.s. Legis ve.et no.differẽtia an bene aſſignet᷑ penes ra⸗ icem que eſt timoꝛ ⁊ amoꝛ li.iij.di.xl.q.j.a.Re.S. Legis ve.⁊ no.dria an bene afſignet᷑ penes effectũ qᷓ eſt occiſio et viuificatio lib.iij.di.xl.q.ij.b.Re.i7. Legis ve.⁊ no.differentia an bene aſſignet᷑ qtum ad onus annexũ quod eſt grauitas ⁊ leuitas libꝛo.iij. diſt. xl. q.iij.c. E.ꝛo0. ðMW—ͤ⸗ Legis ve.pᷣcepta ᷣm comꝑationẽ ad naturam ſanaʒ unt leuia. ᷣmm comꝑationem ad naturam infirmã ſunt grauia li.iij.diſt.xl.ʒ o. ”ůä LZegis impletionem qᷓ;tum ad pꝛecepta decalogi ob/ ruare eſt leue ſed qtum ad cerimonialia et indi⸗ cialia eſt difficile li.iij.diſt.xl ds ꝛãʒ. Legis euangelice additiones ſuꝑ legẽ moyſaicã alle⸗ uiat ñ guant qd ꝓbat ꝑ exũpla li.iij.di.xl. 6. 2.7. Lex quare et geibus debebat ſcribi ſuꝑ lapides luci de lib.iij.diſt.xxv.28. èèMD Zex no.quõ ẽ i veteri ſicut rota ĩ rota li.iij.di.xxv.ʒ .. Zex quõ ꝓbibet manũ ⁊ ñ animũ li.iij.di. xxxvij. ¶4. Zex vc.et no.dupłr adinuicẽ ↄpant᷑ li.iij.di.xl.,. Yex ve.et no.diuerſis modis data ſunt li.iij.di.xl. ↄ. euãgelij q̃re magis or̃ obvuari ex amore qᷓ; timo re cuʒ tñ vtrobiq; ſit amoꝛ ⁊ timoꝛ li.iij.diſt.xl.o. * Legis enangelice et moyſaiceifferẽtia quare ma gis accipitur penes affectiones amoꝛis et timoꝛis qᷓ I prenes alias affectiones libꝛo.iij. diſti.xl.ꝛi. Et quõ amoꝛ et timoꝛ ſunt non vna radix ſed plures libꝛo Ztnignari H l Zex nature partim cõuenit cñ lege gratie.partim cu lege ſcipta.lib.iij.diſt.xl.t.. 9 5 Zex ve.et no. differenter reſpiciunt timoꝛem at amo/ rem libꝛo.iij. diſt. xl.. . — . Zex ve.et no. differenter faciũt ꝓmiſſiones ⁊ ↄmina ciones libꝛo. 1ij- diſt. x.1 „77¶ͥÄ . Zex noua quomõ babet maioꝛes cominationes ꝙ ve tus libꝛo. iij. diſt. xl. 19 6. “” Lex ve.et no.differenter conſiderant mouentia. diri- . gentia. et adiuuantia. libꝛo. iij. viſt. xl.18. 3 Lex Leno⸗ inſtificat ᷣm triplicem modum libꝛo iij. diſt. xl. 19. Zer vetus dupliciter obſeruatur ⁊ intelligitur et õm Aquẽ modum cõcoꝛdat et ̃m quẽ diſcoꝛdat cux; no ua libꝛo. iij. diſt. xl. 20. et. Zex vetus quare nõ iuſtificabat li.iij. diſt. xl.2i. LZex vetus quare dicit᷑ lex occidès li.iij.di.xl.ꝛ. LZex vetus quare dicitur iuſta et mandatum ſanctifi/ cans libꝛo.iij. diſt. xl. 25. Lex vetus non obſeruata quare occidit.et euangeli⸗/ um non obſerautum nõ occidit li.iij.diſt.xl.24. Zex vetus quare dicitur occaſio pcti ig verl.⸗,. LZex noua dicitur iuſtificare ꝓut in oꝑe ſeruatur non pPut legitur et cognoſcitur li.iij. diſt. xl..x ℳ. Lex vetus obſeruata quomõ dicitur iuſtificare ſicut noua obſeruata libꝛo.iij.diſt.xl. ⁊ 7. LZex noua dicitur magis iuſtificare ratiõe ſacramen toꝛum q pꝛeceptoꝛum li.iij. diſt. xI.ꝛs. Lex ve. et noKiglicſte conſiderantur ſcʒ ratione pꝛe ceptoꝛum obligan:ium ratione affectionũ mouen/ tium. et ratione ſacramentoꝛum adiuuantium cet ſm omnes bos modos lex no.eſt leuioꝛ et ſuauioꝛ i vetus libꝛo. iij. diſt. xl. .9. Zer quomõ grauis eſt etiam homini virtuoſo et quo modo facilius ᷣm ꝙ virtuoſus dicitur bomo du/ pliciter libꝛo.iij.diſt.xl.2.et.ðð. Lex quare dicitur compꝛimere manum non animuʒ libꝛo. iij. diſt. xl.b. . ôƷ Zegis nature ſacra inſtituta ſunt tria ſcʒ . decimatio. blatio.et ſacrificium. et quidem triplici ratione. quarum pꝛima eſt.dei honoꝛificatio. Secũda redẽ ptoꝛis ꝓfeſſio. Tercia vite agende inſtitutio libꝛo Legis garure ſacramenta non ſunt ex pꝛecepto libꝛo Legis nature ſacramentoꝛum efficacia li.iiij. di. j. 74. LZegis nature ſacrificioꝛum virtus li. iiij. di. j. 77. LZegis noue datio et ſacramentoꝛum no.le. inſtitutis duoꝛũ tempoꝛũ cõſiderationem babet ym hiero.li bꝛo0. iiij. diſt.iij. ꝛ:?2TD. Legalia et ceremonialia mandata dupliciter contin/ git ſeruare libꝛo. iiij. diſt. iij. v „. TLegalia quando.et ad quid ceſſauerũt li.iiij.di.iij.Ss Tegis ſtnplerio quando fuit cauſa ceſſationis lib. iiij Zegalium obſeruantiam et ceſſationem aliter et alit᷑ ieri vbi per doctoꝛes et apłos controuerſia videt᷑ quomodo ſint concoꝛdandi lib.iiij. di.iij. 0o7 Lex nature dictat aliqua quadrupliciter ⁊ m quem mogdum dictat pꝛecepta moꝛis ⁊ m quẽ ·pꝛecepta religionis libꝛo.iiij.diſt.ij.sñ. Lerx euangelica quas figuras euacuat et quas non li bꝛo.iiij. diſt. ij. 12. ”M Lex euangelica quare dicitur lex libertatis libꝛo.iiij. Diſt. ij. 5. Et di. iiij. ꝛ“. Sðð Lex nature babuit decimationem pꝛo re medio cõtꝛa oꝛiginale. lib.iiij. di. iij. ðt. vide argumentum quod reſpicit bec. Solo. Lex euangelica diſtinguitur per duo tempoꝛa. Ite rum diſtinguitur per tria tꝑa. et quo tꝑe et qua ra tione legalia erant obſeruanda et non obſeruãda libꝛ0.iiij. diſt. iij. 52. ct. Sʒ. et. S4. et. 5. et ꝑ totum. LZex euangelica diſtinguitur per tria tempoꝛa et quo tempoꝛe et qua ratione legalia erant obſeruanda et quo non libꝛo.iiij.diſt.iij.. Zex et pꝛophete vſq; ad iobannẽ quomodo intdligi tur libꝛo.iiij.diſt.iij.S⁊2. G Lex noua quare non debuit conficere in ſignis legis ſcripte.ſed legis nature que ſunt panis et vinũ lib. ſiij. diſt. xj. 1. et. 42. ex pꝛopter coꝛpoꝛalem immundiciam arcebat bo/ mines ab ingreſſu templi et eſu agni non ſic euan/ gelium libꝛo. iiij.di. xij. 89. . ((¶XEegitimitas Legitimitas et illegitimitas perſonarum ad contra/ bendum vel non contrabendum matrimoniũ tra ctatur libꝛo.iiij.diſt.xxxiiij.p totum. epꝛoſus Lepꝛoſo coniugi an ſit reddendum debitum libꝛo.iiij diſt. xxxij.q.j.c.R.. 9. Lepꝛoſo coniugi debitum reddi non debere ſi quera tiones pꝛobare videntur quomodo ſunt diſſoluè de lib.iiij.diſt. xxxij.⁊0.et ꝑ totum. ¶ Leſio LZeſio dicitur maioꝛ dupliciter ⁊ ᷣm quẽ modum pee catum ade ſuit maxime leſionis li.ij.diſt.xxj.Si. Ceuita tis duplici ex cauſa li.iij. diſt. xxiiij..7. Ziber adiecti Ziber coꝛrectoꝛ quid ſit libꝛo.j.in ꝓlogo.?o. Libere velle et neceſſario velle.ᷣm quã acceptionem neceſſitatis opꝑponunt᷑ li.ij. diſt.vij.8ꝰ. . iber ſubſtãtiun ———— Ziber ſententiarum ⁊ alioꝛum doctoꝛum libꝛi qͥ ſunt ad fidei defenſionem quomodo reducuntur ad ſa- cram ſcripturam lib.j.in ꝓlogo.ĩ. LZibꝛi faciendi quadruplex eſt modꝰli.j.in.plogo.i5. Ziber vite qui aꝑitur tꝑe reſurrectionis moꝛtuoꝛum quid ſit libꝛo.iij. diſt. xliij.q.j.g. N.39. Zibꝛi duplex eſt pꝛopꝛictas ibidem. ZQZibꝛum illum non eſſe dei noticiã ſi que rationes p/ bare videntur quomodo ſunt diſſoluende lib. iiij. Zibꝛi vite ſcriptura que ſit li. iiij. di. xliij. q. ij. h. Pe. 2. Ziber vite an neceſſario aꝑiat li.iiij.di.xliij.q.iij.ꝛ·. Liber vite quibus aperitur.et ꝙ apertio eius dupli⸗ Libꝛo iĩ cſõcientie an omnia merita legantur.an que dam et quedã nõ li.iiij diſt. xliij.q.·..K. Libꝛo in conſcientie non omnia merita legi ſi que ra tiones ſonare videntur quomodo ſunt intelligẽde libꝛ0. iiij. diſt. xliij. 5. et ꝑ totum. Zibꝛo in conſcientie vel in conſcientia alterius.an q libet legat oia li.iiij.diſt. xliij.q.ij.l. R. ¶24"wr.)⸗. Libꝛo in conſcientie nonvidere malos mala maloꝛũ vel ꝙ mala bonoꝛum non manifeſtentur exterius ſcent⸗ liiditi berlitol ditinri Lberlltasd liſtitrin Dberultis d zRiin. Pbenlitatis Cum wertt Tberntone rcune ſogvinur. botaoarbi uneſtine Dbeumardi Mutdar. anitini dift glcterdit Dhenawin Pacligtn hands Nbus. Dennsn obſtie Lban ar (4. Lhonutm ſhiun iͤ Lhear roͤe Uer ie onoc⸗ Nipermt Lbermna faii banab hſtetanm 4 K.6. n 10 er 1 amit 4 Kahten. mnatenhengen anm henn 4. devonchin nſchr inſget ſuntpanseſti undammn achaginnntee, enonannan gotocnn. s Waum ndbo aämdinſan aptan. rinainint lcinslgt⸗ nur roin iieiein Nadan Enſn e eingi itti 1, ſkann ee Kaudluni euinnumun iee1. l P e 4 Gindinun Gmnttuniſt BHelittera ſi que rationes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde li.iiij.di.xliij. 9.et per totum. Zibꝛo in conſcic vel in conſcia alteriꝰan oia vidcant ſimul ab oibus li.iiij.di.xliij.q.iij.m Reꝰ.y§. Libꝛo in cõſciẽte nõ videri ſimul oia ab oibus pecca/ ta ſi que rõnes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde li.iiij. di. xliij. S. et per totum. . Aiberalitas ſiue voluntas dupliciter ẽ principiũ.li.. Liberalitas dei nõ pꝛecludit viazʒ ſapientie et iuſticie ZLiberalitas dei ẽ ſaluo oꝛdine ſapiẽtie et iuſticie.lib. AQberalitatis maioꝛis eẽ dare aliquid ſine meritis qᷓ cum meritis quõ deſsc li. iij. di. xxxvij.23. Liberatio noſtra quare magis attribuitur paſſoni Sᷓ reſurrectioni.liiij.di.xix.ꝛ9. Libertas Libertatem quã habemus a chꝛiſto quãdo plene aſ ſequimur.li.ij.di.xliiij.5 9. “ Ciberum arbitriũ QLibertas arbitrij dupliciter cõſiderat᷑ ⁊ ſm quẽ mo dum eſt in eo gradus.li.ij. di.iij. . HW Liberum arbitriuʒ iertibile nec homini nec angelo debuit dari. li.ij. di. iiij.9. Liberũ arbitriũ quid li.ij.diſt.vij.2c. Et di.xxiiij.c.d. Iterũ diffinit᷑ a phᷣis di.xxv.i.iterũ diffinit mult i pliciter. di.xxv.ʒ. ⁊. 4. Et.a. Liberũ arbitriũ eẽ ptãtem ſeruãdi rectitudinem quõ intelligitur.li.ij.di.vij.ʒ. Libertatis arbi.vſum non tollat dbſtinatio in demo nibus. li. ij. di. vij. q. ij. e. Reꝰ. 2. et per totum. LZibertas arbi.dominium an diminuat cõfirmatiovł obſtiatio.li.ij. di vij.q.iij.f. R. 9. LZiberũ arbi.reſpectu cuius diminuit᷑. li. ij.di.vij.0. Zibertatem arbi.totaliter poſſe tolli quomodo intel ligitur. li. ij. di. vij. ¶5. ́YU Zibe.ar.nõ poſte violẽtari quõ itelligit lib. ij. di. xj. 2. Libe.ar.eẽ facultatẽ qua malũ eligit᷑ ga deſiſtẽte c. quomodo intelligitur.li.ij. di. xxiiij... Liber. arb.ad quid inflexibile an dari potuerit bomi ni per naturã.li.ij. di.xxiiij.q.j.a.Re.XvDãTK: Liberum arbitrium ad quid datum fuit bomini lib. ij.di. xxiiij.a. “ QLiberũ arbitriũ dupliciter cõſiderat᷑ ⁊ ſm quem mo dũ ẽ de cõſideratiõe philoſophoꝝ li. ij. di. xxv. 2. % Ziberũ arbitriuʒ quõ reꝑitur in creatura et creatoꝛe li. ij. di. xxv. ỹS. ä Liberũ arbitriũ an ſit in ſolis habenribug rationem an ſit etiam in bꝛutis animalibus li. ij. diſtint. xxv. q.j.g. Re.õ.et per totũ. luntatem. li.ij. di. xxv. q. ij. b. Re. 15. Qiberũ arbitriũ ẽ ſimilius eternitati ⁊ li.ar.appꝛopꝛi ani patri ct li. ar. eſſe virtutem a qua eſt poſſe quo mõ intelligitur.li. ij. di.xxv.t. 27+. Libe. ar. an ſit potentia diſtincta cõtra rationẽ et vo luntatem liij.di. xxv. ql.iij.c. K. 19. berum arbitriũ an cõplectat᷑ ſimul et rationẽ ?2 vo . Libꝛerũ arbitriũ qre dicit᷑ potiꝰ facultas volũtatis æt roõnis qᷓ; intellectus ⁊ affectus.li.ij.di.xxv.ꝛr. Zib.ar.actus qui ẽ eligere ⁊ cõſentire quis videatur vnus ſunt tamen diuerſi li.ij. di. xxv.22. LZi.ar.an cõplectat᷑ rõnẽ et volũtatẽ ſic ꝑtes integra les an ſicut ſubiectiuas li.ij. di.xxv.ꝛ3. Liberũ arbitrium an cõplectatur rationem et volun tatem per modum potentie an per modum bhabi/ tus. li.ij. di. xxv. q.iiij.d.Re.24. et per totum. Liberũ arbitriũ an aliquid addat ſupꝛa rationẽ ⁊ vo luntatẽ.li.ij.di.xxv.q.v.e.N.2 5. Ziberũ arbitrium quomodo contrahit rationem voluntatem. li.ij. di. xxv. 28. “ Ziberũ arbitriũ quõ dicit habitũ cõplectentem ratio nem et voluntatem. li.ij.di.xxv.ꝛ. Liberum arbitriũ an ſit habitus vel facultas reſidẽs penes rõnẽ ⁊volũtatẽ cõiũctim.⁊ penes quã iſtaꝝ potẽtiaꝝ nob iſit pꝛicipalit᷑ li. ij. di.xxv.q.vj.f. R.ʒ o Aberũ arbitriũ ſcᷣm rem compꝛchẽdit iſtas tres xo tentias.rationalẽ iraſcibilẽ concupiſcibilẽ.li.ij. diſ. xxv. 352. Et li. iij. di. xxiij. 17. :.18s. Liberũ arbitriũ dupliciter cõſiderat᷑ ſcʒ q̃ntũ ad eſſe et quantũ ad bene eſſe.et ſcdᷣm quẽ modũ dicit᷑ di minui per peccatum. li.ij.di. xxv.35. LZibertatis diuiſio et ſufficientia.li.ij.di.xxv.õ.et ʒ7. Liberũ ar.a quo denominatur.li.ij.di.xxv.ʒ8. Liberum arbitrium an dicatur libertas vniuoce vel eęquiuoce li.ij.diſtin.xxv.40. „ Lib.ar.an ſit equalit᷑ in om̃ibus in quibus eſt.an hm magis et minus.li.ij.di. xxv.q.j.g.Re. 41. Liberũ arbitriũ tria includit.li.ij.i.xxv..2ꝛ. ₰—☛ Libe.ar.an ſit actuũ cõtingentiũ ⁊ neceſſarioꝝ.an cõ tingentiũ tm̃ li.ij. di.xxv.q.ij.b. Re. g3. . Ziberũ arbitrium referri ad futura contingẽtia quõ intelligitur. li.ij. di. xxv. gIH5. Liberum arbitrium eſſe eoꝛum de quibꝰ cõſiliamur gquomodo intelligitur.li.ij. di.xxv. 6. Liberũ arbitriũ ſᷣm ꝙ liberum an poſſit in malũ.lib. j. di. xxv. q.iij.i. Re. 49. ðͤ Liberum arbitrium quãdo facit opus ab eo veniẽs vituperio dignum li.ij.di xxv.Fo. S Qibero ar.quomodo competit eligere malum. lib.ij. di. xxv. 51. Ad idem di.xxviij. gͤ9. Zi. ar. quõ poteſt ſe ipſo in malu.li.ij.di.xxv.sS53. Libe.ar.an ab aliquo agente creato poſſit cogi.li.ij. di. xxv. q.iũiij.. Re. . et per totum. Ni.ar.⁊ ſi poſſit ĩ ſua actõe ĩpediri ñ tñ põt cogi.ibidẽ Qiberũ arbitrium quomodo poteſt cogi actione idu⸗ cente li.ij.di.xxv. bſinn. ͤ Ziberũ ar.an poſſit cogi a deo.li.ij.di.xxv.q.v.l.R.oʒ Liberum arbitrium quare non violentat deus. lib. ij. vi. xxv.5. Ad idem. ss. Liberũ ar.diuinũ plus poſie ſuꝑ bumanũ qᷓ; buma/ num li. ar. ſuper bꝛutũ.quõ itelligit.li.ij.di.xxv.os Li.ar.an. ꝓpt᷑ ineptitudinẽ coꝛpis ligari habeat q̃ntũ ad vſum. li.ij.di.xxv.q.vj.m.Re.õ8. Li.ar.ẽ ſolũ futuroꝝ contiugentin.li.ij. di.xxv.b. Ai.arbi.deſcriptio quã ponit magiſter an conueniat deo et gloꝛificatis. li. ij. di. xxv. c. LZi.ar.qualiter habeãt dedaãgeli 2= beati. li. ij. di. xxv. d. Li.ar.gradus in bomine ſcdᷣm diuerſos ſiatus et tẽ/ poꝛa.li.ij.di.xxv.eę. Liberũ arbitri babet augeri ⁊ minui in qnatuoꝛ bo minis ſtatibus.li.ij. di. xxv.f. AL.arbitriũ ꝑ quid babeat minui leij ditrv.g. cato.a miſeria li.ij.di.xxv.h.. Zi.ar.a peccato qui bñt ⁊ ꝑ quid li.ij.di.xxv.k. Zibe.ar. libertas an ſit ad malũ li.ij.di.xxv.l. Zi.ar.libertas an ſit ad bonũ li.ij.di.xxv.m. Zi. ar. libertas eſt ⁊ ad bonũ ⁊ ad malũ li.ij.di.xxv.n. Libe.ar.libertas a miſeria tractat᷑ li.ij.di.xxv.oO. Ziberum ar.a quo genere libertatis minuitur ꝑ pec- catum li.ij.di.xxv.p. LZibertas que ſit ex gratia et que ſit ex natura tracta/ tur li.ij. di. xxx.g. Zibe.ar.duplłr dicit᷑ a gratia moueri li.ij.di.xxvj.qʒ. Zibe. ar.⁊ gratie qᷓre attribuitur omne opus merito rium li.ij. di. xxvj. . Ziberũ arbi.in quibus bonis ſit li.ij.di.xxvij.c. Ziberũ arbi.an poſſit abſq; gra gratũ faciẽte a culpa reſurgere li.ij.di.xxviij.q.j.a.NR.I0. T.iI. LZi. ar.an abſq; gra gratũfaciẽte poſſit vicere ſuũ ad/ uerſariũ li.ij. di. xxviij.q.ij.b.Re.iS.et per totůü. Zi.ar.quõ eſt potentiſſimũ ſub deo.et quõ nec auget nec minuit᷑ li.ij.di.xxviij.⁊0.et ꝑ totũi. Li.ar.an poſtit abſq; gia gratũfaciẽte omia mãdata implere li.ij.di.xxviij.q.iij.c.Re.⁊ .et per totũ. Ziberũ arbitrium gratia gratis data deſtitutũ an poſ ſit ad gratiam gratũ facientẽ ſufficienter ſe diſpo/ nerxre li.ij.di.xxviij.q.j.d. Re. 29. et o. Ziberũ ar.quõ cõuertit᷑ ad deũ li.ij.di.xxviij.ʒi. LZi.ar.et gratie oꝛdinẽ inſinuat aug.li.ij.diſ.xxviij.ð2. Liber.ar.gratia gratiſdata deſtitutũ an poteſt aliqᷣd an non li.ij.di.xxviij. 6. Libe.ar.deteſtari poſſe culpam virtute ꝓpꝛie nature quomõ intelligitur li.ij.di.xxviij.2. LZi. ar.ofmigia deſtitutũ an poſſit alicui tẽtationi reſi/ ſtere. li.ij. di. xxviij.q.ij.e.Re. S.⁊.S.et per totum. Liberum arbitrium non poteſt cogi.poteſt tamẽ ad malum inclinari.li.ij. di. xxviij. p0. Li. ar.gꝛa deſtitutũ quare nõ põt ꝓpꝛia vᷣtute hoĩem ſtabilire ne ruat in peccatũ.li.ij. di.xxviij.43. Li. ar.integrũ eẽ quõ intelligit᷑ li.ij.di.xxviij. .c. Liberumi arbitriũ eligere malum gr̃a deſiſtente quõ intelligitur li.ij.di.xxviij. ooo. Zibecr.arbi.ſequi affectũ pꝛedñantẽ quõ intelligit᷑ li. ij. di. xxviij. 9. Ad idem.5o. Zi.arbitriũ omni gẽa deſtitutũ an poſſit in aliqd bo/ nũ in genere li.ij.di.xxviij.q.iij.f. Re.S2. Li ar.⁊ gre compꝑatio quãtũ ad opa li.ij.di.xxviij.sʒ. Liberũ arbitriuʒ ſi alicubi legit᷑ abſqʒ omi gra facere poſſe oꝑa meritoꝛia quõ intelligit᷑ li.ij.diſt.xxix.i2. Ziberũ arbitriũ hominis an ante lapſum eguerit gra tia operante et cooperãte li.ij.di.xxix.a. . LZLibe.ari.iã exiſtẽs in ſtatu remũerationis vl glorie quõ facit opꝰ remũeratiõe dignũ li.iij.di.xviij.i2. Ziberũ arbitriũ eodẽ modo ſe habere nũc et pꝛius in chhꝛiſto quomõ intelligit᷑ li.iij.di.xviij.ꝛo. Zibe.ar.quõ recipit magis et minꝰ.li.iiij.di.xviij. 2. Libertatẽ arbitrij quõ querit deus vt deleri poſſint vido Zibido quid li.ij.di.v.ꝛ3. Libido tripliciter dicit᷑ et ſine qua contingit genera/ re li.ij. di. xxxj.o „ Iterũ dicitur dupliciter et quõ eſt radix moꝛtalium et quomocdo venialiũ.li:iij.di.xxxviij.2. Libido quõ regnat iu om̃i peccato li.ij.diſt. xxxvi.iʒ. berz arbitrlum eſt tripler ſeilicz à necemftate. a pee Libido dicitur malor dupliciter li ij di ktiij .. , Kicentis Zicentia confitendi petita babetur ꝓ obtenta in qͥn qʒ caſibus Dicituy — Zicitum eſt aliquid dupliciter et quõ licitũ fuitvxoꝛ? repudiare li.iiij.di.xxxiij. co. (((Lignum Lignoꝝ vniuerſalitas ſub tribus differẽtijs cõpꝛebẽ ditur.pᷣm ꝙ ad triplicem bominis vtilitatem pote rant oꝛdinari li.ij.di.xvij... Lignum ſcientie boni et mali cur ꝓhibitum fuit pꝛi⸗ mis parentibus li.ij.di.xvij.S. . Zignũ vite quõ dicitur pꝛeſtare potniſſe perfectã im moꝛtalitatem li. ij. di. xix. b. Lẽ vue quõ reſtauraſſet bumidum radicale.li.ij. Ligni vite effectus li.ij.di.xix.5.et. ¶.. Lignũ vite in paradiſo.ſignũ ẽ ligni vite ſeʒ xpᷣiqð ẽi ecclie medio.et alia plura de hᷣ ligno.li.ij.di.xxix.2. Lignũ vite an vnica cõmeſtione cõtuliſſet immoꝛta⸗ litatem li.ij. di. xxix. 4. Lignũ vite quõ fuit ꝓhibitum ꝑ bec verba ne ſumat de ligno vite ⁊c.li. ij.di.xxix.d. — Zimbo detenti patres quam miſericoꝛdiam babue⸗ runt li.iij. di. xxij.7. Zimbus quid ſit et ꝙ illic deſcenderũt ſancti patres ante chꝛiſti aduentũ in ꝑtẽ ſuperioꝛẽ.et deſcendũt nũc paruuli non baptiſati ſed in partem inferioꝛẽ 7 5 li.iiij. di.xlv.ĩiZ2. R((CTingua Linguaim non eſſe ream niſi mens ſit rea quomodo intelligitur li.iij.di.xxxix.iʒ. et. 4. Lingua diuitis qui toꝛquebatur in inferno quomo/ do erat lingua imaginatiua li.iiij. di.l.ꝛ7. Eittera Littera occidens quid ſit li.iij.di.xl.c. Wocus Zocatũ ZLocaliter Loci ad locatũ qᷓdruplex cõdicio li.j.di.xxxvij.. . Zocati ad locuʒ triplex conditio.li.j.di.xxxvij.i 5.Et li.ij. di. ij. 48. L ci et tempoꝛis li.j.di.xxxvij.ʒy 77. Zocatum eſſe et eſte in loco ratione cuius cõuertunt li.1.vi xxxvi.vssööð. Zocalis qᷓre nõ ẽ dicendus deꝰ li.j.di.xxxvij.ʒꝰ. Zocalẽ eẽ ſiue eẽ in loco ẽ duplxr li.j.di.xxxvij.Fõ0. Zocns a mioꝛi nõ eſt deſtructiuus ſed poſitiuus li.j. di. xlvj. X. Zocus coꝛpoꝛalis nõ ẽ mẽſura ſpũalium.li.ij.di.ij.. Loci coꝛpoꝛalis an ſit locare angelos li.ij.diſ.ij.q.j.i. Zocale ertenponlea nid dicatur ⁊ que ſint leges lo ⁶, Zoci ad locatũ quõ ẽ mutua ĩdigẽtia.li.ij.di.ij. 2. Locus quõ bʒ influentiã ct potentiã ſuꝑ locatum.et quõ locatũ bʒ põdꝰ ⁊ icliationẽ ad locũ li.ij.di.ij.v Zoci ad locatũ quõ dʒ eẽ ꝓpoꝛtio li ij. di.ij. ẽ9. Locus ⁊ materia dicunt᷑ vacua dupliciter ⁊ quõ ma teria infoꝛmis erat vacua ⁊ quõ repleuſt ſocum li. Päferan Pafere Leice Vakrni Uo Gelti Luaſen Laſer alrt uoſen eru gur! Ucſepg Lockrar irn ocip Poſertn ſio Vrde an Lurane Vxrmp poſta lUr quo cden „Mita nn bahat buser lucehi itji A feat lulin luascop li llam. tgſentin 6sſonn luasfone luſuen aſſen namft zudui bame „dhex lumen nti m ſt m —= — ka .. mrzmiint RZM r ge ndil lintezi ndl golin S . r. s mnicai) x — ſui dsxau 4 . nesſtuge rha. * 14 Gmuain ija, 1 0 An 1 iun ur muuduin pij nß; S Z c Nun „1 i De littera ij. di. xij. 34. xxij. 51. Aocũ optimũ deberi obptimo zs 5 intelligit lib. iij. di. Locum ſuperioꝛẽ competeꝛe ſtatui gloꝛie quõ intelli gitur li.iij.di.xxij. . Locus gloꝛie quare fuit dilatus animabus reiſeptis ad tempus li.iij.xxij. . Lorzlisert alig alicnnt duplra ſcom quẽnodũ coꝛ py rpi ẽlocalteri in altari lriii: dix 30. Loqui dupliciter conſideratur ki dir⸗ 29. oqui ẽ dupliciter ſicut ⁊ dicere li.ij.di.x.õð3. Loqui quare delectat᷑ homo magisci ci amico g an deo li ii di r. òM. Zucifer quõ dirit ne⸗ in celu⸗ 26. H di.i i. i g. Lucifer an peccaucrit Pece ſuperbie li. Folv.a. a. He. 7. et per totum. ucifer quid appetijt li. ij. di. v. q. ij. b Be16. JUMU Au‚ucikferũ ali appetiſſe q; eẽ ſitem deo ſi ꝗᷓ Irationes? autoꝛitates ꝓbare vident᷑ quomodo 6 uit diſſoluẽ⸗ de li.ij.di.v.2.et per totum. Luciferi pctm̃ pꝛeceſſit tam auerſionẽ maloꝝ qᷓ; con uerſionẽ bonoꝝ angeloꝛum li.ij.di.v.õy 4. Zuafer de quo oꝛdine fuerit li.ij. di.vj. q. I.a. Re. 5. Lucifer qre dẽ cherub ⁊ nõ ſeraph li.ij.di.vj. S. Lucifeꝝ pᷣeſſe treſtri oꝛdini qu eeckcta li. h. di. vj. 7„ Luciferum minus abilẽ fuiſſe peccadũ quõ intel⸗ ligitur. li.ij.di.x-.c.ꝰ. · ALucifen piſſe oñdit mirã dei iuſticiz li. ij di.vj. r. Zudfer an ſit ligatus in inferno li.ij.di. vj. . rn Kucifer modo non bʒ ptatẽ q; bebit tꝑe añxp̃i ibidẽ. ¶Auciferi pctm̃ re dedn cõdonat li.ij. di. vij. . 2 4. 2. S Lucifer nunq; adoꝛatur adhibita debita viligentia qᷓ 4 ſufficit ad renſoclone lli, di ixo. Au x. diuina achffec po teſt conſt geral. n igi in ntis compꝛehendi li.j.di.ij.ꝛ. Lux ereata ⁊ increata drñter ſe bñt li. di. Vij. 21. Zuxtri Frrlctnen conſiderat᷑ ⁊ ᷣin hoc dicit᷑ lux.lumẽ ⁊ ſis coloꝛis.li.j.di.xvij.t.o. 25 quõ ſubito mouct᷑.li.j.di.xxxvij. oo et. st. Zuci celeſti quõ ẽ confoꝛmis natura ſpi itus qui diſ⸗ ponit ad vitam li.ij.di.ij. ð. Aur de qua dicit᷑ in Geñ.fiat lux ⁊c.quã ꝓprietatem habuit vel quid ſit de ea factum quatuoꝛ opinioni bus explicatur li.ij.di.xiij. . Luc ꝓducẽdo quare ſolũ dixit deus fiat et facta eſt. cũ tñ in pductione omniũ ñ rey. coꝛpaliũ dixerit fi at fecit et factũ li.ij.di.xiij.S. Ali.ij. di.xiij.ii. Zucẽ pᷣncipaliꝰ cõuenire nature ſpnali quõ intelligit Xucis coꝛpoꝛalis vtilitates li.ij.di.xiij.i2. Lucẽ illam dicunt quidaʒ factã eẽ in meridie alij ali⸗ ter ſentiunt li ij.di.xiij.l7. Zucis foꝛina dignioꝛ ẽ qᷓ; foꝛma caloꝛis li.ij.di.xiij.ʒi Lucis foꝛma quomodo ponitur in eodeʒ coꝛpoꝛe cu alia foꝛma li.ij. di. xiij. 2. Rucẽ eẽ ſpẽᷣm ignis quomõ intelligit᷑ li.ij ij. di. xiiij.10 QAucis diffuſio non eſt motus localis ſe alteratiõis · li.ij. di. xiiij. ʒʒ. Aucis triplex differẽtia 7 que facit. coꝛpus eſſe ſ⸗ uſce⸗ ptibile vite li.ij.di.xvij. D8. ad idẽ di.xiij.,89. Zux que dictur pꝛimo die creata an fuerit coꝛpoꝛal vell ſpiritnalis ltij di riiſ q. f. a. K. 7. x illa quõ ẽ ad decoꝛẽ ⁊ oꝛnatũ celi li.ij.di.xiij. 9. Zux illa et ſi perfecte illuminaret. tamen nõ fuit ſut fluum facere ſolem li.ij. di. xiij. .ö3. QAux illa pꝛimo creata qualiter faciebat diem 2 nocté li. ij. di. xiij. q.ij. b. R. 14. Aux pꝛimo creata q-uis ſemper illuminabat non ta/ men ſemper diẽ aciebat li. ij. di. xiij. 15. Zux foꝛmata ẽ opus pꝛime diei qlitercũq; accipit᷑ di es li. ij. di. xiij..06. di. xiij.1 7. Lux ia vbi cepit moueri et in quo loco facta ſit li. ij. Lux Er ſit coꝛpus vel foꝛma coꝛpoꝛis li.ij.diſ.xiij.q.j. 18. A dupliciter accipit᷑ et ſcᷣm boc connotat varias APpꝛietates li.ij. di. xiij. 20. et. ? 7. Lucis nomine Ausgẽ. intelligit i ignẽ ⁊ ibidẽ alie lucis Apꝛietates li.ij.di.xiij.⸗ ꝛD. Aur. ſpiritualis ⁊ coꝛpalis diſſimiliter ſe bñt li . dil. . xiij.ꝛ2. Et di.xvij.ls.et di.xxiiij.S. 4½ ſolis non impeditur in actione ſua pter pꝛeſen tiam materie li.ij.di.xiij.ꝛ. Zux pꝛimo creata que dicit᷑ fuiſſe mota dimenſiue et ſucceſſiue fuit nubecula lucida li.ij. di. xiij.2 . Zux efficit quiq; ſenſus li.ij.di.xiij.25. Lux an ſit Pan ſubſtãtia isvel accldentalis li. ij. di. Ei qꝗ: ij. d. Pe. 26. Lur in dici dupliciter. et m quẽ modu eſt foꝛma ſub⸗ ſtatigli is ⁊c. li.ij. vi. xiij. 27. LAux quò ẽ de cõpoſitione coloꝛis li. ij.di xiij. 28. LZux rõe cuiꝰ ẽ foꝛma ſenſibilis li.ij.di.xiij.29. Zux qnomodo angetur liij. dlric. 30. Lucis material ⁊ ſpnal irradiatio dꝛñt li.iij.di rxi. t. Lucem ſiue coꝛpus lumiuoſũ qᷓnto ẽ luminoſius tan to minus e re viſum latere quomodo intelligit. ig⸗ di. xlix. 5. Aucis Faais et coꝛpalis tiglereaet a ae boꝝ eni apud dãnatos li.iiij.di.l.i9. Aur illuminat oculũ ad videndũ vel delectabilia e ad videndum indifferẽtia vel ad videndũ triſtia ⁊ boꝛrida et que lux erit in inferno! iiiij. di.l. 18. Zudus“« Ludus et ſeczni diffinit lrinieireras Jums ſledor radis deñt li olir. 12. Lumẽ augeri in aereẽ duplixr li.j.di.xvij. 55 Luminis influẽtia ẽ duplr li.ij.di.ij. DKõF.· Lumẽ ſpũale et coꝛpale drñt li.ij.di.x.2 4. Lumen qð emittit᷑ a coꝛpꝑe luminoſo an ſt cop⸗ anß qualitas coꝛꝑis li.ij.di.xiij.q.j.e. Luminis motus non eſt loci mutatio 5 luminis se- neratio! li. ij. di. xiij. 4. Lumẽ quõ dꝛ generare coꝛpꝰli. ij. di. xiij. 59. Lumen an ſit foꝛma ſubſtatialis vel accidctalis li. di. xiij.q.ij. f. Lultmen diffinit ab Auicenna li.ij.di.xiij. .nr. Lumẽ quõ adueit aeri cõpleto iã in eẽ li.ij.di:xiij. ⁊ Lumèẽ quomodo ſe bʒ ad modũ olonis ct eſt aualo⸗ tas ſeuſibilis li.ij. di. xiij. 43. Zu minaria fiant in firmamento celi. querit᷑ que ſint iſta luminaria. et de his varia dicunt᷑. li. ij. di. xiij. Zũtaria quõ ſunt iſigna et tꝑa li.ij. di.xiiij. 45. . ¶6. —— 4 * Luiaria quõ dinidit die noctẽ lieij.vl.xi iiij 47 Zumminana cli oĩa an poſita! Enti in eodẽ eöti⸗ nuo ani diu erſis li.ij. di. xiiij.q.j.g. R. A9. ⁊ ꝑ totũ KRuminaria hiure poſi ita ſunt in vltima ſpera RP —6 Amminaris an moncantar in oꝛbibus ſuis motibus ꝛijs li. ij. vi. xiiij.q.ij.bD. Zümmimatia aliter mouentur in celis F aues i in aere ct piſces in aquis li.ij.di.xiiij. 5. Zuminaria q;uis mouean motu ſuoꝛũ oꝛbiũ ⁊ qua ſi in oppoſitũ celo ſtellato tamen nõ retardantur. li. ij. di. xiiij. 57. Luminaria an babea nt diuerſitatem ofectionmn i. j..di. xiiij. q. j. K. Re. 65 Luminaria condita ſunt diuerlſa ſcom ſpeciem ex q⸗ druplici cauſa li:ij. di.xiiij.sc. Zuminaris non ſunt ſpecie dinerſt pꝛopter aggrega tionem lucis ſui oꝛbis li.ij.di.xiiij.o. AZũiria diuerſa an babeãt diu a impreſſi ones ſuꝑp corpoꝛalia li.ij. di. xiiij.q.ij.l. gE.71. Luminaria diuerſa quare diuerſa impꝛimunt inferi. oꝛa li. ij. di. xiiij. „2. QLumiuaria tm̃ ſigna quo ſenſu dicat ſeiptura.li bꝛo. ij. di. xiiij. 75. Luminaria an inpꝛimant quod babent an quod n5 habent li. ij. di. xiiij. 74. Zũiaria oia qre calefacere nõ poſſũt li.ij. di.xiiij. 75§. Zuminaria celeſtia dupir cõſiderant᷑ et õm quẽ mo/ dum verum eſt ꝙ vniuerſaliter confoꝛmant᷑ ma/ glies igni eỹ alij elemento li.ij.di.xiiij. 77. Luminariũ celeſtium impꝛeſſiones an cauſent in bo minibus diuerſitatẽ moꝝ. li.ij. diſt. xiiij. itj m. K. 78. ct per totum. Zũiaria quãdo facta ſunt li i. di xiiij b. Zũõiaria celi quare facta ſunt li.ij.di.xiiij.i. Zumen gloꝛie quõ ha bilitat animã ad cognoſcẽduzʒ verbum eternũ et quõ babilitat animã ad cogno/ ſcendum alia a verbo li.iij. di. xiiij.ꝛ2 . Lumen maius abſoꝛbere minus quomodo intelligi tur li.iij. di. xiiij. S2.et diſ.xxxiij.oʒ. AZumẽ lumini nõ repugnare quomodo intelligitur. nieih. xxxi.2 7. (Zuna Zuna quomõ humectat ⁊ igidat e, cũ coꝛpa cdeſtia dicant᷑ calefacere ꝑ naturã lumis li.ij.diſ.xiiij.i2. Luna cuius nature ſt. quare dicat luminare magnũ quare ma gis lucet de nocte qᷓ; de die.quare magiſ lucet dum a ſole clongat᷑ ꝙᷓ cum ei appꝛopinquat Tli.ij.di. xiiij. ¶2. 3. ⁊. ¶4 Zuna et ſol. quõ ſunt in S 4 cpa. l ij diſt. xiiij. 45. et 46. ft. 47. Luna quare a ſole lumen recipit et refundit et no ca loꝛem li.ij. di. xiiij. 72 6. Lunam factam cẽ vt pꝛeſit nocti quõ inteligit᷑ et (agus oge quare 42239 in tercio ſie igno li. j. di. iij. 24. Magi ⁊ diuini quõ dicũt vera li. ij. di. vij.7. Magoꝝ virge quõ fuerůt verſe in ſerpentes li.ij. dil. vij. 82. MWagice artes que fiunt miniſterio demonũ vk vti⸗ miniſterio vemonum in faciẽdis miraculis an poſ ſit fieri ſine pctõ li. ij di . vij. .ij. in Re·88 Wagis et minus d dupliciter rcsͤſiderant et ßm quen⸗ mnodum dicant intenſionẽ et remiſſionẽ ⁊ m quẽ gradũ et exceſſum li. j. di. viij. ¶. Masgis et minus nõ warſore ſ peci quõ intclli . * ij. di. xxx.24. Rtarum reigouack pondet᷑ ad bectri xlij. 55. Ad idẽ li. ij. di. ix. 68. NVbpagis et minus accipi ſedᷣm maioꝛẽ et minoꝛez ac/ ceſſum adłerminũ quõ itelligit᷑ li.ij di. xxxiiij. 26. Magis aliquẽ diligere ẽtripliciter di.ij. di.iij.?2. Magis ⁊ minus recipiunt. aliqua dupliciter lip.iii. diertir. 1. Wagmiendo 7 bonitas qud 6 dꝛñt ” viij. 4 Magnitudo in diuinis quõ 5 dicat pmodũquãũtita⸗/ tis er eitas per modũ ſubſtãtie. li. l. di. xix.2. gius Malus dicif aliqui altero triplici cõſideratione li. I.di.xix.S. Et iterum dupid conſideratione. diſt. xxij. 7. poſt litteram. Maioꝛ bũana mẽte quõ dicit ſols reꝰ li ij reri⸗ S5. Maioꝛ capacitas naturaliũ quõ diſponit ad maio⸗ em gratiam. li.ij. di. ix.17. (Magiſter NMagiſtri opiniones octo recitaut in auibus no te⸗ netur li.ij. di. xlüij. 4. alum WMala quare nõ nõ poſſũt eẽ ex deo ſe vlo veñ. li.ſ. del xxxvji. 5. Et eadẽ di. 7. et eadem di. 25. Mala an ſint in deo di ·di xxxvj·· Tc R.a5Et. ca- dem di.b. Mala ſunt in dei cognitie. et cognitio deiẽ deus. e go mala ſunt in deo. Solo.li.j.di.xxxvj.ꝛ 6. Malum cognoſcitur in deo.ergo malum eſt in deo. ſo. li.j.di.xxxvj.227. Malũ et imꝑfeceũ differut. li.j. di. xxv »I. Mala non cognoſcit deus co modo quo bona lib. ſ di. xxxvj.c. . di. xlvj. 2. W A quõ dicit᷑ bene oꝛdinatũ et loco ſuo poſitũ 1. Malũ quõ dicit᷑ cooꝑari in bonũ li.j.di.xlvj.ʒ. alũ quõ facit tẽdere ad nõ eẽ li.j.di.xivj.7. toti crit lune conditio e etrann in diciũ echi Wala fieri an ſit bonũ li.j.diſt.xlvj.q.iij.c.N.2o.et ꝑ Alviij. 5. Luxurie ſpũs quõ continentiam n abſch gra⸗ tia gratum faciente li.ij.di. xxviij.ꝛ7. Macula Acula anime quid ſit li.ũij.di.xviij 4³. Macula vel tenebꝛa a qua deus purgat – ſit li. iiij.di. xviij.h. Mala fieri an ſit vcrum li.j.diſ.xlvj.q. iij.d. e. 24 et per totum. Malum an ſit oꝛdinabile a dei voluntate li.. di Avi g. v. e. Re. 29. Malũ quõ ẽ pꝛiuatio oꝛdis li.j.di.xlvj. o. M⸗lunn on ſubeſt diuine ꝓductioni ſed pꝛeuiſioni 1. Di. xlvj. 32. alũ qua oꝛdinatione eſt oꝛdinabileli.. di. xlvj. 37. Malum an ſit de cõplementovniuerſi li.j.di.xlvj.q vr. f. R.ʒ4. et per totum. . ae gti Wal Ku Peoe iſd Mrii teli Mui⸗ ſo Maun Nitke Waha Waad⸗ guöſtn Wag heel Pih⸗ cel Wa tode Wan liiid Mig Moe Muü lgar! Mun Mant trlii⸗ in Wagae Mq Dlr dolſ henglin vdendi immalsenzg nan immniefngen niſnitinti Wilckl. Eeh mitum eliüt Ngi ai iigi⸗ ielini 1 lanig d miin ghnin m. v,Nl mas traidde ſaini. Delittera Mala quõ fiunt pꝛeter dei voluntatẽ ſᷣ nõ pꝛcter di ꝑmiſſionẽ li.j.di.xlvij.ʒ. Mala an debeat deus ꝑmittere lib.j.di. xlvij.qi.cij. RBe. 21. Malos plures oemiſit deus eſte ex multiplici cauſa li.j.di.xlvij.22. Malũ ꝑmittere eſt duplex et quõ ꝑmittere eſt cõſen tire li.j.di.xlvij.2. l Malũ debere ꝑinnocentẽ cohiberi quõ intelligitur. li. j.di.xlvij.2 4. — Malum ꝑ zelum debere cohiberi quõ intelligit᷑ li.j. di. xlvij.2 5. l Mala an poſſit deꝰ ꝑcipe li.j.di.xlvij.q.iiij.d.Re.27. Mala deũ pcepiſſe ſi q̃ autoꝛitates ſonare videntuꝛ quõ ſunt intelligende li.j.di.xlvij.29. 2.0. 2.51. Mala que neceſſitate mala ſunt nõ poteſt deus pci pere li.j.vi. xlvij 33. H ua ⁊ faiſa hñt cãʒ deficiẽtẽ ſʒ rex multitudo cã cfficientẽ que dr de deo nõ pꝛioꝛ li.ij.di. j.5. Mala ꝓductio quõ fedat et turpat et quõ oꝛdina/ tio decoꝛat li. ij. di.iij. 27. Malum culpe magis deoꝛdinat q́; malum nature. li. ij. di. iij. c. Malũ quõ eſt obiectũ li.ar.li.ij.di.vij.r. Malũ oẽ quõ ẽ ab inſtinctu diaboli li.ij.di.xxj.ʒo. Malũ additũ malo facere magis malum quõ intel ligitur li.ij.di.xxij.ꝭ ð5. ſapientie li.ij.di.xxiij.i2 Malum ꝑmittere fieri quomodo atteſtatur diuine Malum nõ ſequit᷑ neceſſario ad bonũ quõ intelligi tur li. ij. di. xxx. 14. intelligit᷑ li.ij.di.xxx.is. Moalũ habituʒ precedere malum actum quomodo Mala actio quò ẽ a deo li.ij. di.xxxij.ĩo. Mala quare deus ꝑmittit li.ij.di.xxxij. ¶.7. Malũ an ſit a bono vt ab oꝛigine li.ij.di.xxxiiij.q.j. 4.·R. 6. li. ij. di. xxxiiij. 7. alũ culpe ſiue pctm̃ tripliciter poteſt cõſiderari. Malũ nõ habere oꝛiginẽ a bono ſi q̃ rões ſonare vi dent᷑ quõ ſunt repudiãde li.ij.di.xxxiiij.S.⁊ ꝑ totũ Malũ pꝛimũ an ſit ponere li.ij.di.xxxiiij.ĩ. Malũ an ſit a bona cauſa vtpote a voluntate vt ef/ ficiente vel deficiente li.ij.di.xxxiiij.q.ij.b. ſe.ĩʒ. Malũ vlł pctm̃ eẽ avoluntate deficiẽte pᷣt intellgi tri plr li.ij.di.xxxiiij.l ꝗ.et per totůũ. NMalum pꝛius poſſe eſſe qꝙᷓ ſit quõ intelligit᷑ li.ij.di. xxxiiij.i7. li.ij.di. xxxiiij.q.iij.c. R.20. Malum an ſit a bono ſcom intentionem vel preter Malũ duplr conſiderat᷑ li.ij.di.xxxiiij.ibidem. Malũ qð eſt in natura quare eſt pꝛeter intentioneʒ nature ⁊ malũ moꝛis quare ẽ cũ intẽtione ſeu deli beratione voluntatis li.ij.di. xxxiiij.21. Malũ qua ratione intendit᷑ li.ij.di.xxxiiij.2 2. Malũ aliqd an ſit ab oi bono ſeqſtratum. li.ij. diſti. Malo opponi bonũ quõ intelligit᷑ li.ij.di.xxxiiij.x5 Malũ quõ habet ſtatũ li.ij.di.xxxiiij.?2. Malũ ſiue malicia an ſit in bono ſibi oppoſito lib. ijj. di. xxxiiij. q. ij. e. R. 29. Malum non eſſe in exiſtentibus quõ intelligit li. ij. di. xxxiiij.do. Malũ an ſit in bono tanꝙᷓ aliquis habitꝰ an ſit pu⸗ ra pꝛiuatio li.ij. di.xxxiiij.q.iij.f. Re.ð x. Malum ſiue peccatũ dupir accipit᷑.vno mõ abſtra ctiue alio mõ concretiue et ſcᷣm quẽ moqũ malũ WB Malũ eſt in aliquo ergo eſt nõ ſequit᷑ libro.ij.diſti. xxxiiij. 56. Malicia an bec ſit cõcedẽdavłñ li.ij.di.xxxiiij.27. Malũñ aliqð contrariari alicii bono dupir poteſt ĩ⸗ telligi li. ij. di.xxxv.? v. Malũ qdðlibet an coꝛrũpat ſimul ⁊ inſeꝑabiliter illa en. modũ ſpẽm et oꝛdinẽ libꝛo.ij.diſtin.xxxv.q.j. Malũ ſiue peccatũ nõ coꝛrumpere bec tria moduʒ ſpẽm et oꝛdinẽ ſi que rationes ꝓbare vident᷑ quõ ſit eis reſpondendũ li.ij.di.xxxv.22. et ꝑ totũ Malo quolibet ſiuc an ꝑ peccatum qdlibet bec tria coꝛrumpantur eqnaliter li.ij.di.xxxv.q.ij.e.Re.2. Malo quolibet ſiue per pctm̃ qdʒlibet bec tria non coꝛrũpi equaliter ſi que rõnes ꝓbare vident᷑ qu?ö ſunt diſſoluende li.ij.di.xxxv.zʒ. et per totum. Malũ quõ eſt oꝛdinabile li.ij.di.xxxv.ʒ2. Malo ſiue ꝑ malnm an cõtingat hec tria coꝛrũpi to taliter li.ij.di.xxxv.q.iij.f.R.9.et per totũ. Maluim et pena quõ differũt li.ij.di.xxxvj.ʒo. Malum aliquod pene quare attribuitur deo et ma lum culpe non li.ij.di.xxxvj.ʒ5ð. Malicia que reddit actoꝛẽ ſuũ culpabilẽ non eſt deo attribueda triplici rõne.quis bomi qui adiuuat actoꝛẽ in actõne culpabili culpa attribuat᷑ li.ij.di ſtin. xxxvij. 29. li.ij. diſt. xxxvij. 0 Malicia falſitas quid eſt et quõ actio mala eſt a So Male volũtates an habeãt vnũ finẽ li.ij. di. xxxviij. diſt. xxxviij.29. q.iiij. d. R. 26. Malum quare ẽ młtipbarie ⁊ bonũ vno mõ lib.ij. Nala velle quare malũ eſt et intelligere vel memo/⸗ rari mala quare nõ eſt malũ li.ij.di.xxxix.I. NMaalicia ⁊ bonitas nõ tm̃ reſpiciũt affectũ ſʒ etiã in tellectũ pꝛacticũ et eius habitũ li.ij. di.xxxix.9. Malicia cõꝑat᷑ tripliciter ad actionẽ et ᷣm hoc te⸗ net vel rationẽ accidentis vel rationẽ differentie eeſſentialis li.ij. di. xlj-.r. Malũ in genere quare dicat᷑ li.ij. di.xlj. ꝛꝛx. Malũ eſſe infinitis mõis quõ intelligit᷑ li.ij.di.xlij.S Mala duo fecit populꝰ meus quõ intelligit᷑ illa au/ toꝛitas Hiere. li.ij. di. xlij. 57. Maliciã eſtimare bonitatẽ excedere poteſt eſſc du⸗ plr li. ij. di. xliij. . Malicia non ſemper facit peccatum dici peccatum in ſpiritumſanctum li.ij.di.xliij.ix. Malicia ſᷣm ꝙ ẽ radix peccati in ſpm̃ſanctũ poteſt dupliciter conſiderari et ̃̃m queé modũ pꝛecedit peccatũ in ſpm̃ſanctũ et ̃m quẽ comitat᷑ libꝛo.ij. diſt. xliij. 16. Malũ ipᷣm eſſe cuius vſus malus eſt quõ intelligit li. ij. diſt. xliiij. 14. 74 Malos pᷣeſſe bonis ſtultos ſapientibꝰ et ſeruos do minis quõ eſt inoꝛdinatũ li.ij.di.xliiij.x 5. Mali quo tendat fide ſua in veritatem diuinã li.iij. diſt. xxiiij.ð. Malum non poſſe vitari niſi cognitum quõ intelli⸗ gitur li. iij.diſt. xxv. ʒ1. Mali bomines dupliciter poſſunt conſiderari ⁊ qñ ſunt diligendi ex charitate et qñ odiendi li.iij.diſ. xxviij.23. Malum eſt aliquid vel ex genere actus vel ex mali li. iij. diſt. xxxviij. 8. —— cia intẽtionis ⁊c.et quõ poteſt malum bene fieri. Maioꝛum ſummũ quid ſit libꝛo.iii. di. xuij. 2. 4 5 Malefidei poſſeſſoꝛ quis ſit li.iiij.i.xv.ss6s. Malũ quid ſit et ꝙ dupir vr cõiungi bono li iiij.di. EEI. 6. — „„,, .M Maleficiũ eſt duplex.ſ.tꝑale ⁊ perpetuñ ⁊ qdð dat i/ pedimentũ matrimonio li.iiij.di. xxxiiij.23. Maleficiũ duplr fit ꝑpetuũ li.iiij.di.xxxiiij.24. Maleficiũ diſſolui poteſt ꝑ deũ.p diabolũ ſᷣ nõ om ne diſſolui poteſt ꝑ maleficiũ vel humanũ cõſiliũ li. iiij. di. xxxiiij. 26. 5 Maleficiũ quare nõ anfert potentiꝗ comedendi et eundi ſicut coeundi.li.iiij.di.xxxiiij. ꝛ. . Maleficiũ qᷓre impedit coitũ advna mulierẽ qñq; ⁊ nõ ad oẽs li.iiij.di.xxxiiij.?ꝛ. Malũ eſt duplex.ſ.ſimplr ⁊ caſualiter et quod quis poteſt vou ere li. iiij.di.xxxviij.?2 ꝛ2. Malos nõ tantũ quãtũ meruerũt puniri in faturo quomodo intelligit᷑ li.iiij.di.xlvj.ʒ. Mangdatum Mangdata dei dupir ↄtingit ipleri li.ij.di.xxviij. Mandatũ eſſe ſupꝛa homineʒ a Re gid emtelll⸗ git᷑ li. ij. di. xxviij. 25. Mandata dei leuia eſſe ⁊ ſuauia quõ intelligit᷑ li.ij. di. xxviij.ꝛ6. Mandata bominis qᷓuis grauia quare poteſt bõ i/ leri abſq; gratia gratũfaciẽte ⁊ nõ mandata dei i.ij.di. xxviij.27. Mandata deiſeruare abſq; gratia gratumfaciente quõ intelligit᷑ li.ij.di.xxviij.28. Mandatũ de dilectione ꝓximi quare nõ dat᷑ impli cite ſicut mandatũ de dilectione ſui lib.iij.diſtin. Mandata et documenta multiplicant᷑ in ſcriptura Pꝓpter duo Sanch MWanducare Manducatio ſuperioꝛis poꝛtionis rõnis in quibꝰ facit peccatum moꝛtale li.iij.di.xxxviij.ʒ5. Manduncatio coꝛpoꝛis xpᷣi tria reſpicit que tria rñ⸗ dent tribus que ſunt in hoc ſacramento li.iiij.di. xij.43. Hic ponit᷑ in maſticatione tria ſunt pona tur in manducatione. wa Manichens danichei hereſis li. ij. di. j.2 4. 2 di. xꝛ xiiij. s. Manicheñ quid decepit li.ij.di.xxxiiij.ꝛ28. Manichei ponũt omne iuramentũ eſſe illicitũ li.iij. di. xxxix. 26. . Manifeſtare Manifeſtare 0 alicui ẽ duplr li. j. di. xvij. 4. MWanũ ⁊ animũ cobibere dimfcilius eſſe ẽ manum tantũ quõ intelligit᷑ li.iij.di.xl.5. (WMHdanna Manna cõputruiſſein vaſis quid pꝛefigurabat li. iiij. di. ix. y71. ·5„ Dodare Mare naufragium nauis tabula quid ſit allegoꝛice — 1442 4. aria Waria mater xpᷣi cõſiderat᷑ q;tũ ad tres coditiones et an potuerit melioꝛ eẽ creata libro.j.di. xliiij. s. MWaria quõ dr deo ꝓpinquior qꝙᷓ angelꝰ li.iij. di.ij. s. Maria quare nõ indiguit ſtimulo fomitis qui ẽ ad exercitiũ et ad meritũ et ad gratie tutamentũ lib. iij. di. iij. 1. .. aria quõ ſdla nõ fuit aliqud peccato obnoxia li. Marie virginis caro an ſanctificata fuerit ante aia tionem li. iij. di. iij. q. . 2. R. 8. Marievirginis carnẽ ante animationẽ fuiſſe ſancti ficatam ſi que rationes ſonare vident᷑ quõ ſunt i telligende li.iij.di.iij.ꝰ.et per totum. Maria concepta ẽ abſq; culpa actuali nõ tñ abſqʒ cauſa peccati li.iij.di.iij.i2. Marie virginis anima an ſanctificata fuerit añ oꝛi ginalis peccati cõtractionẽ li.iij.di.iij.q.ij.b. Re.5 „ Maria quõ dicit᷑ puriſſima li.iij.di.iij..6. Mariã eſſe exemptã cũ fit queſtio de peccatis quòi telligit᷑ li. iij. di. iij. 2. SS Marie ſanctificatio quõ excellit ſanctiſicationẽ ali- oꝛum ſanctoꝝ li.iij.di.iij.⁊0. Mariã facere ab omni peccato immuneʒ nõ decuit deum lib. iij. di. iij. 21. Maria an ſanctificata fuerit ante natiuitatẽ lib.iij. di.iij.q.iij. c Re.22. Maria vna natiuitate contraxit oꝛiginale alia nati uitate dotata eſt ſanctificatione li.iij.di.iij.ꝛD3. Maria an per ſanctificationis gratiã mũdata fue/ rtit ab omni peccato actuali li.iij.di.iij.q.j.d.Re.ꝛ Maria in ſcda ſanctiffcatione quõ eguerit gratia.li. iij. di. iij. 27. Maria quid petijt in oꝛatiõe iſta dimitte nobis de/ bita noſtra ⁊c.li.iij.di.iij. o. Marie in pꝛima ſanctificatione an fuerit fomitus cõcupiſcentia extincta li.iij.di.iij.q.ij.e.R.ð 1. Maꝛia aliter fuit gratia plena in pꝛima ſanctificati one ⁊ aliter in ſcda li.iij.di.iij.,3ꝛ. 2 Marie an in ſcda ſanctificatiõe ablata fuerit peccã di potentia li.iij.di.iij.q.iij.f. R.ð5. Maria quõ dicit᷑ fuiſſe turbata li.iij.di.iij.ð2. Maria quõ dicit᷑ dubitaſſe li.iij di.iij.3835. Marie quare dedicata eſt dies ſabbati li.iij.di.iij.ð2 Maria qᷓuis moꝛi potuit poſt conceptionẽ pecca- retamẽ non potuit li.iij.di.iij. o. Marie fuit conceſſa in via peccandi impotentia qa alij aſfequũt᷑ in patria li.iij.di.iij. . Marie caro quõ fuit pctõ obnoxia ante ſanctificati onem lib. iij. di.iij. .2. Maria quõ fuit ꝑ ſpm̃ſem̃ ſctiſicata li.iij.di.iij.a.b.c Maria an meruit xp̃m concipere an fuerit cõceptio S ſolum ex munere gre diuine li.iij. di. iij.· ij. Maria nõ meruiſſe xpᷣi ↄceptionẽ ſi que roes ſona/ re vidẽt᷑ quõ ſint intelligende li.iij.di.iiij.?S.⁊.29 Maria an in xpᷣi conceptione aliquid fuerit ſpũiſã cto cooꝑata in aliquo mediante aliqua potẽtia li iij. di. iiij. q. j. g. Re. z1. . Mariã in cõceptione filij dei nullo mõ coopatã fu⸗/ iſſe ſi qᷓ rões ſonare vident᷑ quõ ſunt ſoluende li. lij. di.iiij. 2. ⁊ per totũ. RW Marie coopꝑatio in cõceptõe an fuerit naturalis vlł miraculoſa li.iij.di.iiij.q.ij.h. Re.6. i. Re. 51. NMria an ſit dei genitrix appellãda li.iij.di.iiij.qiij snond Ne hrali Wrranoc⸗ unterdein Dradge li Nii⸗ Mynaqran WMrügorn Wineande Mrrucuod minc äpotn hiſmnee Wrͤtott Myawron DDrarup WMeefeonn et.ls. Mananupt Wrruquan Wurumben ſepenaſoc Merarocep N Mmimnoani zRca. Wortrrüüco Watprum ebaptifn Mgynäh Mchresd Wpoani Mouit eligian J ☚ Metneppe Manuen aqgo Mltht Naizeg ſoſt Mutmzarf ſennii Wurnemor Rſiit AMakenaquog gminſte ins dl lleſiiſdi Wrifian tiünelgt rmkaigſc, hollinte unanͤ mtnii cetgi niugfntit diging diis. ſtodeetsg Ninnqil meenuinibi münen neka goc Krninithenede 1 nen ſcr ien upmniud 9S tni M. Läinie, Slehriinh; arei mmin cumntſuni⸗ alün, 0 6 ſe periculo cõmittebat li.iiij.di.xxx.9. De litteear Mariã̊ non debere genitricẽ dei dici ſi alicubi legit quõ intelligitur li.iij.di.iiij. 3. r Maria nõ eſt mater dei ᷣm diuinã naturaʒ g nõ eſt mater dei non ſequit᷑ li.iij.di.iiij. 4. Moaria dꝛ genitrix dei ſed ðs nõ dẽ genitoꝛ bominis li. iij. di. iiij. ¶5. Maria quare nõ dꝛ xpᷣitocon li.iij.di.iiij.A¶6. Mariã genuiſſe ꝑſonã quõ intelligit᷑ li.iij.di.v.ð3 Moarie caro quõ ẽ ↄfoꝛmis carni vbi.li.iij.diſt.ix.22. Maria quõ dꝛ cõſenſiſſe in carnalẽ copulã li.iiij.di. xxviij.2. Et di. xxx.ð. Mariã poſt natum xpᷣm pepiſſe filios vnde ille im/ pijfſimus eꝛroꝛ oꝛitur.li.iiij.diſt.xxx.Sõ. Mariã xpo fratres genuiſſe quõ intelligi᷑ JObidem. Maria virginitatẽ vouit triplici rõe li.iiij.di.xxx.⁊4. Maria nupſit triplici ex cauſa li.iiij.di.xxx.i5. Marie fecunditas quõ fuit occultata diabolo ibidẽ et. 16. MM diſt. xxx. 17. Maria nupſit ioſeph fabꝛo ex triplici cauſa lib.iiij. Maria quare potuit vouere continentã li.iiij.di.xxx Maria nubendo et cobabitando ioſeph nulli 18 * 7 „ Maria recte potuit nubere ioſepb qui tribu q; maria li.iiij.di.xxx.2⁊0. Martinus Martinus quõ dꝛ martyrij palmã non amiſiſſe lib. NWMoartyrium Martyriũ completũ duo Aict il i di. liij. 59. Martyrium ſiue ſanguinis eſfuſio quis ꝑticipet no mẽ baptiſmi nõ tñ eſt ſacramentũ li.iiij.di.iiij.ð2 Martyriũ q̃re ꝛ baptiſmus ſanguinis li.iiij.diſ.iiij. Martyres qre aliqñ a penis alijs liberati ſunt ys. ſed nunqᷓ a gladio vel ferro li.iiij.di.iiij.S9. Materia ẽ triplex.ex qua in qua ct cirea quꝗ.⁊ quõ . necligatur ꝙ materia nõ coincidit cũ fine li.j.in loso. .-.. U Materie appetitus quõ oꝛdinat᷑ ad foꝛmã. Et quõ appetitus aĩie ad appetibile.li.j.di..y 7. Materia quõ non eſt ſua potentia li.j.di.iij. . Materiale principiũ an ſit ponere in dininis li. j.di. Materia fundamentum exiſtẽtie non cõpetit deo li⸗ bꝛo.‚jᷓ.diſt. xix. 47. Materia et foꝛma quare non ponunt᷑ in do ꝑ in dif ferentiã li.j.di.xix.49. ⸗ Materie modus aliqͥs cadit in do aliqͥs nõ lib.j.di. Materia prima quõ eſt creata in oeimo xxxiiij.21. da poſſibilitate et obedientia li.j.di.xliiij.Io. Materia quõ aſſilatur opifici quõ eſt ab ipſo et ma/ terie foꝛma quid ſit li.ij. di.j.ꝭ. Mic ponit᷑ non ſit duo actu ſdis. ponat᷑ non ſit deo ⁊7. Materia quõ dã turpis et tenebꝛoſa et quõ bʒ aliq̃d de luce. li. ij. di. j.. Ad idẽ.li.ij.di.iij..2.et.ĩ ꝰ. Materia fit ex nibilo li.ij. di.j. Et ex nihilo aliqᷣd fie⸗ ri põt intelligi tripł· Eadem di. 153. Materia ãgelicoꝝ ſpuᷣuʒ an ſit eadẽ cũ materia coꝛ poꝛaliũ pᷣm idẽtitatẽ nature cõis li.ij.diſ.iij.q.ij.b. Materia dupir ẽ ſcibilis li.ij.di.iij..ĩ2. e. II. Materie potẽtia dupliciter põt cõpari ad foꝛm et m quẽ modũ conſiderat eã methaphiſicus et m 8 eſſet de alia V 8 qnẽ phus li.ij.di.iij.ꝛ3. Materie vnitas et diuerſitas in coꝛpalibus et ſpũa libus tripliciter põt conſiderari li.ij.di.iij.ĩ. ... Hic Ape finẽ po. ꝓbantes eſſe materiã.ponat᷑ ꝓbãtes eandẽ eſſe materiã. Iterũ q̃druplr pᷣt intelligivni/ tas in materia di.xij.? 6. Materia quõ diſtinguit᷑ contra angelicã naturã lib. iſ. diſt. iij. Fo MMM iij. Gr Matc.am eſſe diuerſam quõ intelligitur. li.ij.diſti. Mateꝛie potẽtia nõ ẽ magis advnã foꝛmã q; ad aliã Materia quare ponit᷑ vna li.ij.iſt.iij.?o0. Materia ſpũaliũ ⁊ coꝛpaliũ an ſit vna ſᷣm nueꝝ an ſcᷣm vnitatẽ aliã li.ij.di.iij.q.iij.c.Re.ꝛ .· Materia prima nõ eſt ens in actu reſpectu materia toꝛũ li.ij.di.iij.?2 4. libꝛo.ij.di.iij.26. Materia eſt aliter in oibus vel in pluribns qᷓ; deus. Materie meliꝰdiſpoſite q̃re impꝛimit ds melioꝛem foꝛmã et nõ dat maioꝛa dona gratuita bñti melio ra naturalia li.ij.di.ix. 7. Iteruʒ quõ intelligit᷑ ꝙ materie nobili dʒ rñdere nobilis foꝛma li.iij.di.xij Materia infoꝛmis mundi q̃re appellat᷑ tripli /½ 4. ci noie.ſ.terre abiſſi et aque li.ij.di.xij.⁊. Materia coꝛꝑaliũ an creata ſit i dirnon poſſibilita/ te ita ꝙꝙ nullã babuerit foꝛmã li.ij.di.xij.q.j.a.Re.? In pꝛincipio buiꝰqueſtionis emendent᷑ due linee oc mõ ꝑ aug.in li. de ſimbolł.qͥ ſic ait. Drimo oim foꝛmaꝝ capacitas creata eſt ⁊c. Materia cõſiderat᷑ dupir Ibidẽ.Et pᷣm quẽ moduzʒ docet auguſti.efſentiã materie intelligrer. Materiã illã creatã fuiſſe in oioda poſſibilitate ſine carẽtia ois foꝛme ſi q̃ auctes et rõnes ꝓbare vidẽ tur quõ ſunt diſſoluende li.ij.di.xij.õ.et ꝑ totum. Materia coꝛpoꝛaliũ an creata ſit in perfecta actuali tate li. ij. diſt. xij.q.ij.b. R. i. Materialia coꝛpa oia creata eſſe ſimul in materia ſʒ per ſenariũ dierũ eſſe diſtincta quadruplici rõne ꝓ . batur li. ij. diſt. xij.ĩ2. Materiã illã coꝛpalium eſſe ꝓductã in pfecta actu⸗ glitate.i.ꝙ oia ſimul creata ſint ſi que auẽtes et rõ nes probare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende libꝛo.ij. diſt. xij.iʒ.et per totum. ⸗ Materia coꝛpaliũ an creata ſit ſub aliqua foꝛmariũ diuerſitate li.ij.diſt. xij.q.iij.¶ NR. v7. Materiã illꝗ fuiſſe creatã ſub foꝛmarũ diuerſitate ſi . q̃ rões et auẽtes ſonarevident᷑ quõ ſunt diſſoluen de.li.ij.diſt. xij.¶S.et per totun. Materia coꝛpaliũ in prima conditõne nec fuit perfe cte opaca nec perfecte tranſparens li.ij. diſt. xij. 21. Materia coꝛpoꝛaliũ quõ erat coꝛpoꝛea li.ij.di.xij.22. Materia coꝛpoꝛaliũ infoꝛmis quõ habeat appetitũ ad foꝛmas alias et alias li.ij. diſt. xij.ꝛ73. Materia celeſtiũ et terreſtriũ an ſit vna quatum ad eſſe li.ij. di.xij.q.j.d.Re.?ꝭ5d3d. Materie quadruplex diſtinctio et ꝙᷓ quadrupliciter ppgteſt intelligi eſſe vnitas in materia lib.ij. diſt. xij. 26. Ad idem di.iij. 14. MM Materia infoꝛmis an fuerit pducta in die an añ om nem diẽ li. ij. di. xij. q. ij. e. Re.ꝛ -CT. Matcriã non creauit deus in luce vel die quis ipſe ſit deus lucis li.ij.di.xij⸗?ꝛÜ. Materia Panis coꝛpaliũ vbi habuit ſitũ li. ij. diſt. „Tij. a. lij.f. .iiii Mteria infoꝛmis erat ens incõpleti. te loco nou habebat ſitũ. non ſequit᷑.li.ij.di.xij.ð2. MWateria et locus cqͥuoceldicit᷑ vacuus li.ij.di.xij.ðʒ. Meteria ct locus dicunt᷑ vacua dupir li.ij.di.xij.· Matrcria iufoꝛmis quomodo habebat ſurſum et de/ oꝛſum li.ij.di.xij. y. · „ Mareria rerum coꝛpoꝛaliũ ſcᷣm diuerſos dicit᷑ di⸗ uverſimode ꝓducta li.ij. di.xij. b.. . MWateria coꝛpoꝛaliũ quomodo fuerit infoꝛmis ⁊ cõ/ fuſa li. ij. di. xij.6. Materia illa vbi fuerit locata li.ij.di. xij.f. Materia iſta quibus diebus et in quot fuerit diſtin/ cta. li.ij. di. xij. g. YM Materie nobilitas vñ venit li.ij.di.xvij.ʒꝛz. Materiale et foꝛm ale penes qͥd accipit᷑ li.ij.diſtin. xxv. 5l. . B NMateriã quare deus nõ perficit cũ tamẽ intellectuʒ ret SWW.0ααοα71ρααα (Mater MWatris nomẽ q̃re nõ tranſfert᷑ ad diuia li.j.di.v.S. Matris bonoꝛem referri ad filium quomodo intelli HH Matutina Matutina cognitio quid eſt li.ij.di.iiij.? . Matrimonialis actus quõ poteſt fieri ſ⸗ ine peccato. Moatrimoniũ duplicẽ bʒ ſignificationẽ et quõ ſignif cat coniunctionem naturarũ li.iij.di.j.ð o. HNMatrimoniũ quare magiſter vltimo loco tractat in ter ſacramẽta li.iiij.di.ij.I.⁊.di.xxvj.i. W Matrimoniũ fuit hoim et benedictio et pꝛeceptũ et moꝛale et ſacramentale li:iiij.di.xxvj.,.. Matrimoniũ eſſe de minoꝛibus bonis quõ intelligi tur li.iiij.di.xxvj.ʒ. q..j.a. Re. S. et per totũ. Matrimonium qñ fuerit inſtitutum li.iiij.diſ.xxvj. NMꝛatrimoniũ a quo fuerit ĩſtitutũ li.iiij.di.xxvj.q.ij. NMorimoniũ qᷓ;uis a do ſit inſtitutũ tñũ põt b.. S. ho6 circa hoc aliq̃ imutare li:iiij.di.xxvj.ꝰ. Matrimoniũ nõ pñt ↄtrabere beſtie quis eis dictũ ſit quẽadmodũ hoi creſci.⁊ multi.li:iiij.di.xxvj.i0 Matrimoniñ non eſt contractꝰ pure hnñanus li.iiij. Ddiſt. xxvj. 11. vi.xxvj.q.iij.c.Re.I2. NMaatrimoniũ an inſtitutum ſit ſub precepto lib.iiij. Matrimoniũ fuit preceptũ affirmatiuũ et iõnõ ob/ ligauit ad ſemꝑ li.iiij.diſt.xxvj.i 5. Mrimoniũ qᷓ;uis fuerit preceptũ cũ tñ pᷣceptũ hoc ñᷣ aufert libertatẽ conſenſus Yꝓbidẽ. NMatrimonij in ſacramẽto quid ſit ſignuʒ et quid ſi/ gnatum li.iiij.di.xxvj.q.j.d.Re.Tĩ S.et. 7. Matrimonij ſacrm ſi hõ nõ fuiſſet lapſus quid ſigni ficaſſet li.iiij.di.xxvj...8s. 4 Matrimonij in ſacramẽto conſenſum exterioꝛẽ non eſſe cãm cõſenſus interioꝛis quõ intelligit᷑ lib.iiij. diſt. xxvj.19. Hic ponit᷑ ſed niſi per naturã ⁊c̃.po⸗/ natur ſ̊ non per naturã ᷣm quã intentio ⁊c. Matrimonij in ſacram̃to quid ſit cauſans et q̃d cã/ tum li.iiij. diſt. xxvj.q.ij.e.Re.⁊0. Matrimoniũ cõtra triplicẽ inoꝛdinatũ affectũ con, fert tria dona grãꝝ li.iiij.di.xxvj.21. Mrimoniũ quõ efficit qd figurat li.iiij. diſt.xxvj.22. Matrimoniũ contrabere qᷓre non eſt tm̃ bonũ quã- tum continẽtie votũ li.iiij.di.xxvj.25. . Matrimonij in ſacram̃to nõ fit deſponſatio figu/ ratur deſponſatio dei ad aĩaʒ li.iiij.di.xxvj. 24. MWatrimonij ſacramentũ q;uis cõferat grãm tñ licʒ illud contrabere cũ pactonc dotis abſqʒ ſymonia li.iiij.di.xxvj.25. Watrimonij de integritate an ſit carnalis cõmixtio qᷓ;tum ad ſignificantiã et cfficaciã li.iiij.di.xxvj.q. MWrimoniũ bʒ duplex ſignũ duplex ofę iij.f. . 26 ficiũ duplex remediũ li.iiij di.xxvj.27. .% Matrimonij in actu gratia non dat᷑ ̊ͥ mnimoniũ nõ eſt remediũ cõtra pctm̃. Solo.li.iiij.di.xxvj.28. Matrimonij act? quõ eſt remediũ ⁊ quõ nõ li.iiij.di. WTrimoniũ qñ fuit ĩſtitutũ li.iiij.di.vxvj.a xxvj.ꝛ9 Matrimonij inſtitutio duplex eſt ꝓbidem. Matrimoniñ quõ inſtitutũ eſt li.iiij.di.xxvj.b. WVatrimonium nõ licet ſecũdo contrabere ᷣm exro⸗ rẽ quoꝛũdaʒ hereticoꝝ li.iiij.di.xxvxj.c. Matrimonij in ſacram̃to qͥd eſt ſignũ et qͥd ſignatũ. Matrimonij diffinitio qua magi li.iiij.di. xxvj.d. ſter ponit dedarat᷑ et ꝙ maritalis coniunctio duo implicat in ſe li.iiij.di.xxvij.e7.7. di. xxvij.2. MWrimoniũ contrabere quis dolus impediat. li.iiij. Matrimoniũ eſt triplex.iniciatũ ratũ ⁊ conſumma/ tum liciiij. di. xxvij. 6. xxvij. q. .. a. Be. 8: Matrimoniũ an ſit maris et feie cõiunctio li.iiij.di. Matrimonialis coniũctio dꝛ vintulũ tripliciter ⁊ qᷓ iterat᷑ et qne non li.iiij. diſt.xxvi.ꝰ9. Watrimoniũ non iteratur q;uis coniugũ aliqs cele bret ſecũdas nuptias li.iiij.di.xxvij.lñU.0.. Matrimonialis coniunctio quõ eſt ſignũ ſeuſibile li bꝛo.iiij.di.xxvij. 1. Vvij. 12. MWrimoniũ an ſit coniũctõ coꝛpoꝝ an aioꝝ li:iiij.di. Matrimoniũ quid ſit noie an boc vinculũ quo vir ⁊ vxoꝛ coniũgunt᷑ dicatur recte matrimoniũ lib.iiij. di. xxvij. q:ij.b. Rrʒ3. noiat᷑ li.iiij di.xxvij.14. Matrimoniũ ſᷣm triplicem cõpato em triplr ꝛ vel Aaergnagiaz quatuoꝛ etbimologias m nomè matris li.iiij.di:xxvijecvy. z, Warrimonin Anbent ad dignioꝛi ſc a muliere Fm q mater nõ ſᷣm ꝙ mulier li:iiij.di.xxvij. 6. Matrimoniũ noĩatur ab effectu li.iiij.diſ.xxvij.17. Zatrimoniũ noĩatur ab intẽtione non ab euetu li. iiij.di. xxvij.- 1. nvij.q ).c. Re.19. Watrimonij cauſa an ſit conſenſus libꝛdo.iſij. diſtin. HMatrimoniũ conſtruitur per conſenſum ſed nõ de/ ſtruit᷑ per diſſenſum. li.iiij.diſt. xxvij.ꝛ0. „ WMatrimonialis conſenſus duoꝝ vnit᷑ in effectu nõ in obiecto nec in ſubiecto li.iiij.di.xxvijꝛ1. Natrimoniñ an poſſit contrabi ꝑ cõſenſuz vocaleʒ abſqʒ mẽtalili.iiij di.xxvij..ij.d. R.22. Matrimoniũ iudicat᷑ vel m foꝝ eccie vel m foꝛuʒ conſcic et quõ iudicat᷑ de cõſenſu matrimonialii vtroqʒ foꝛo ibið.⁊ ꝑ totũ.⁊.⁊ʒ li.iiij.di.xxvij.⁊ 5 Wrimonialẽ circa conſenſuz quõ fallit᷑ iudiciũ eccie atrimoniali in contractu quõ non dʒ fraus alicui patrocinari li.iiij.di.xxvij.⁊6. Et. 27. .,.J WMWatrimonium conſũmatum an ſit inſolubile li.iii diſt. xxvij. q.j.e. R.?2 8. . Matrimoniũ pᷣt diuidi cũ coniugũ conſenſu qtũ ad debiti ſolutionẽ cobabitationẽ ſy non tum ad vinculũ qdð deꝰ inſtituit li.iiij.di.xxvij.29. NMatrimonin ratũ qð eſt ſolũ i coninctinne aioꝝ an ſit ſolubile li.iiij.di.xxvij.q.ij.f.R. 0. Matrimoniũ ratum quomodo patitur coꝛpoꝛis po teſtatẽ vnius coniugis in aliuz tranſferri libꝛo.iij. diſt. xxvij. 51. rmn m Wrinonn Mimonin 6lutsl. Mnont Muminonn Pretut Mtinone ſiſpenut Minmüa ſalͤth iliüint Wmonn ſnoſem Mnnonin gunerod trmin WMarinon fituoli Murimon ident t Wannont Ntcädr⸗ Munnoni clo olende Mumnenĩ duapäte Maninonii Malidi Wuminonii Wronücget ſetluscrſ⸗ Mmmnon Miwor Münonii nuthli Mitrrino ſnſinte Uolaiij, ſinonĩ⸗ N inni onoccy Mltinoni neecſn⸗ Münoni Fnoſaub. ua llue W. ſc. Nimmjn Cmcdea mnmua glid W fnaniige Mnmns jnni n D5 unſt Cnszt hiaeälüzn dggt zi ſn. W nnamhül . 14 8 Nan ücklindint cchanndn iidim⸗ umng lünn win. dn isdlsieit. mniatii mt igſ mst ſindnt niontinimian mnenziß I dienmboctide mrmAH wwiailü. uinet igiänat. pam nn nige va . 4 — — Matrimoniale vinculum quõ ? quado ſolui᷑ intẽr viuentes li.iiij.di. xxvij. IObidẽ.ct.ð2. Matrimoniũ quid ſit li.iiij.diſt.xxvij.b. 2 atrimonij cauſa efficiens que ſit et determinat ꝙ õſenſus li.iiij.diſt. xxvij. .c.d. Matrimoniñ quando incipit eſſe li.iiij.di.xxvij.e. MWatrimoniũ nõ facere ſolũ cõſenſuʒ impugnat ⁊ qᷓ roõnc vtunt᷑ li.iiij.di.xxvij.(ig. Matrimonialiter cõiuncti nequcũt cõtinentiã ꝓfite ri ſine mutuo conſenſu li.iiij.di.xxvij.btii. M'rimoniũ cõſummatũ non ſoluit ratũ nec ſponſa- lia ſoluũt ſponſalia ſed matrimoniũ ſponſalia ſol/ uit li.iiij.di xxviij. Matrimonin ante copulã ſoluitur pervotũ ſolenne ſed nò ſic matrimoniũ cõſũmatũ li.iiij.di.xxviij.2. Matrimoniũ ſcdᷣo contrabẽtes q;ñ mulier eſt vidua quare nõ bñdicunt᷑ li.iiij.di.xxviij.̊.Et tñ celebꝛa/ tur miſſa propter triplex bonũ matrimonij li.iiij. Matrimoniũ an faciat conſenſus de di. xxviij. 4·. futuro li.iiij. diſt. xxviij. q.j.a. Matrimoniũñ ꝙ faciat cõſenſus de futuro ſi q̃ rõnes vident᷑ ꝓpbare quõ ſunt ĩtelligede li.iiij.di.xxviij. s. Watrimoniũ an faciat cõſenſus ad töũs ⁊ totũ. vt cũ dꝛ accipio te in meã vſq; ad.x.annos lib.iiij. Matrimoniũ ꝙ poſſit facere di.xxviij.q.ij.b.R.S. cſenſus ad tps ſi qᷓ rõnes vident᷑ pbare quõ ſunt diſſoluende li.iiij.diſt. xxviij.ꝰ.et per totũ. Matrimoniũ an faciat cõſenſus conditõnatꝰ vt cũ 8 accipiã te in meã ſi dederis mibi centũ libꝛas li. Matrimoniũ non ſtare iiij.di.xxviij.q.iij.c.Rj.iʒ. oſenſũ ↄditionatũ quõ itelligit᷑ li.iiij.di.xxviij.14. Matrimoniñ ⁊ votũ differẽter ſe bñt ad obligatõeʒ Mr'rioniũ qñ facit cõ/ li.iiij.di.xxviij.i 5. Ad idẽ.ꝛ2 ſenſus ex ſpe pecunie li.iiij.diſt. xxviij.16. iij. 17. Matrimoniñ plꝰ exigit qᷓ; obligationẽ li.iiij.di.xxv/ Matrimoniũ an faciat conſenſus tacitus li.iiij. diſt. Miimoniũ quõ pᷣt cõtrabere xxviij.q.iiij.d.Re.i89. mut? li. iiij. di. xxvii. ſſ9. Matrimoniũ quare non iudicat᷑ conſũmatũ ex con ſenſu interioꝛi ſicut pctm̃ adulterij ſiue foꝛnicatio-/ nis li.iiij. di. xxviij. 20. ligationẽ li.iiij.di.xxvij.ꝛ23 Mrimoniũ cõtrabere ⁊ penitere differũt qᷓ;tũ ad ob Matrimoniũ verũ an faciat conſenſus de pñti expᷣſi- ſus in occulto li.iiij.diſt.xxviij.q.v.e.Re.?. . Matrimonij circa ſacr̃m inſtituit eccia quedã tanqᷓ; neccſſaria ꝗᷓdaʒ tanqᷓ; ePedctia- Ee mitnonius qð pᷣmo mõ fit cõtra inſtitutiõeʒ eccie irritat eccia non qð ſcdo li.iiij.di.xxviij.25. . „ Nꝛimoniũ accipitur ab his qui in occulto cõtrabũt 5ſ nõ ſalubꝛiter⁊ ab bis qui ſunt extra ecciam nõ tñ aa ſalutẽ li.iiij.di.xxviij.27. Mr'rimonialis conſenſus in quid debeat eſſe li.iiij.di ſtin. xxviij. q. vj.f. G:ꝛ8s8s. M'jrimonij in ſacr̃o aliter dat᷑ mutua coꝛpoꝛũ ptãs i cotractõne aliter i conſũmatiõc li.iiij.di.xxviij.29. Matrimoniũ cõtrabere velle danabile eſſe quõ itel/ ligitur li iiij.di. xxviij.0 li.iiij. di. xxviij.1 Mjrimoniũ quare nõ poſſunt cõtrahere frat᷑ ⁊ ſoꝛoꝛ Matrimoniũ quõ impediat iſta conditio conſentio jin tevt tñ non cogſcas me.li.iiij.diſt.xxviij.d3... Limoniũ quõ inſtitutũ eſt ꝓpter carnalẽ copulã li. iiij.di. xxviij. y 4%. matus. li. iiij. di. xxviij. a. Mr'rimoniũ an faciat cõſenſus de futuro iuram̃to fir Mstrimoniũ an faciat conſenſus teſtimonio firma Matrimoniũ in quid reqrat tus li.iij.di.xxviij.b. W eſenſu an ĩ eꝛmalẽ copul an nõ li.iij.vl. xxviij.e MWatrimonium quomodo pᷣt ꝑ ꝓcuratoꝛẽ vel nun⸗ ciñ fieri inter abſentes li.iiij.di.xxixi. Matrimoniũ an faciat conſenſus coactus li.iij. diſ. M.a.,. e. ze r vertorum. ” MWirimoniã an nò poſſit cõtrabere cũ alio q̃ cöſenſiti retinentẽ.li.iiij.di.xxix.qij.b.R.io.per totum.,. NMatrimoniũ cõtrabere an poſſit aliquis ꝑ pᷣceptuʒ patris compelli.li.iij. di. xxix. q.iij.c. R..6. Matrimonio paterno iuſſu cõtrabere vel pbibitõe a cõtrabẽdo abſticre qñ liceatvel nõ ibis.⁊ ꝑ totũ Mrimoniũ an faciat conſenſus coactꝰ li.iiij.di.xxix. atrimonialẽ conſenſum non excludit a. b. c. * erroꝛ foꝛtunce li.iiij.di.xxx. Z. Matrimonialis cõſenſus ſub ſpe pecunie et ſub con ditõe differũt li.iiij.di.xrxx. Matrimoniũ ſollicitat pulchritudo viri et mulieris vupliciter ⁊ quõ eſt pctm̃ li.iiij.di.xxx. 7. uin. xxx.q.j.a. R. 8. Moatrimoniũ non ipediri ꝑ erroꝛẽ ꝑſone ſi q̃ rᷣnes ⁊ auctes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde li.iiij. diſt. xxx. 9.et per totum. ”! Matrimonialis cõſenſus btẽ marie an fuctit do pla cidus et in ſe honeſtus li.iiij.di.xxx.q.ij.b.Re.i ..et᷑ Matrim onij cã an ſit conſenſus libidi- pꝓ totum. noſus li.iiij. diſt. xxx. ql iij.c. ⸗tlẽr. Matrimonialis conſenſus duo cõplectit᷑ ⁊ q hoꝛũ eſt a deo ct ſᷣm qͥd cõſenſus ẽ cã matrimonij li.iiij. diſt. xxx.22. M libidinoſo cõſenſu. Solo. li.iiij. di. xxx.2 4. Matrimoniũ qua rõnc eſt ſignuũ coniũctõis xpᷣi et ec Matrimonialit copulant᷑ aliqͥ duplr ⁊ quõ mrimo⸗/ niũ inter pſonas nõ legitimas contractũ 8ꝛ poſſ· ſolui.li.iiij.di.xxxj.2. Matrimonialem actuʒ ſine culpa fieri nõ boſſe quõ lintelligikli. iiij. di. xxxj. 7 Matrimonij bona an ſint in genere conferentis an vtilis an houeſti.li.iiij. diſ. xxxj. q.j.a. Re.S. ⁊ p toti Matrimonij bona q̃ ſunt fides ꝓles ⁊ ſacm an be⸗ ne ⁊ ſufficicter ſint ab auguſtio aſſignata li.ii. di. Matrimonij bonũ pᷣncipale vnũ . xxxj.q.ij.b. Re.i eſt alia duo ſunt annexa li.iiij.di.xxxj.ĩv2. Matrimonij ſacramentum dicitur ipſa vnio ſed bo uum ſacramẽti vnionis inſeparabilitas libꝛo.iiij. diſt. xxxj.i3. e Matrimonij ſacmentũ an de neceſſitate reqrat ᷣdi/ cta tria bona li.iiij.di.xxxj.q.iij.c.R.i4. Matrimonij ſacram̃to predicta tria nõ eſſe neceſſa/ ria ſi que rõnes vident᷑ ꝓbare quõ ſunt diſſoluem de li.iiij.di.xxxj.i S.et per totum. Matrimonialis actus ſcʒ coitus cã ꝓlis an poſſit eẽ ſine om̃i culpa li.iiij.di.xxxj.q.j..d. MWrimonial actꝰ quõ hʒ roeʒ moꝛbi li.iiij.di.xxxj.18. Matrimonialis actus ſcʒ coitus quõ hbʒ rationeʒ re medij li.iiij.di.xxxj.i9.et.20. —₰ — Matrimonialis actus non ẽ cã peccati.ſed ratione pꝛime trãſgreſſionis non contingit generari plez ſine culpa li.iiij.di.xxxj.ꝛ. 2 —— Matrimonialẽ actum quõ pꝛecedũt pꝛimi motꝰ car nales ſine peccato li.iiij.di.xxxj. ꝛꝛ. MWMatrimoniñ a quo pctõ cxcuſat li.iiij.di.xxxj.ꝛʒð3. Matrimoniũ an faciat conſenſus erroneus li.iiij.diĩ Matrimoniũ ſpñale rũpit᷑ interueniẽte libidie aus- ricie & matrimoniũ carnale non ſtat interueniẽte plis generande è — . 5 õ Matrimonialis actus ſcʒ coitus cã foꝛnicatiõis vi/ tande an poffit eẽ ſine omni peccatoveniali.li.iiij. di. xxxj.q.ij.e.R.⁊ ꝓ.et per totum. MWatrimonialẽ actũ cxercere cũ vxoꝛe cauſa concu/ piſcẽtie ſaciande an ſit ſemper moꝛtale petm̃ li.iiij Di. xxxſ.q·iij.f. G.29.ct per toltuin. Matrimonij bona q̃ ct quot ſunt li.iiij.di.xxxj.a. Matrimonij bona an ſint ſeparabilia an non li.iiij. di. xxxj.b. Matrimonij vonap quem modum excuſãt coitum li. iiij. di. xxxi. d. -.f. Ad idem. Matrimonium tria reſpicit et quid ſignificet in vno quoq; trium li.iiij.di.xxxiIIJ. Matrimoniale œbi tũ quõ ſit ſemꝑ ſoluendũ.ſ non ſemper petendum li.iiij.di. xxxij.. Watrimoniũ quomodo contrabit᷑ eſto ꝙ cõſenſus non ſit in copulã caꝛnalem li.iiij.di.xxxij.ĩs. Matrimonij ſolenniſatio an debeat certo tꝑe fieri li. iij. vi.xxxij...g. R. 29. Matrimonium ſolenniſare in tribus anni tempoꝛi bus interdicitur duplici ratione. Ibidem. MNrimoniũ iuis ſit ſanctũ et bonũ cñ in diebus ſa⸗ cris ⁊ ſolennibus nõ ẽ celebꝛãdũ li.iiij.di.xxxij.2 Matrimoniũ contractũ tẽpoꝛe indebito an vebezt ſeparari li.iiij.di. xxxij.q.ij.b. Re Ss Mrimonialiter ictos triplici mõ ſeꝑat ecclia ibidẽ Matrimoniũ tpe interdicto contractũ eẽ ſoluenduʒ ſimplr ſi que rationes et autoꝛitates pꝛobare vi/ dentur quomodo ſũt diſſoluẽde li.iiij.diſtin.xxxij. 45. 7. 46. Aiij.di.xxxij.a.b Matrimonialiter iuncti ad que iudicantur pares li. Matrimonium celebꝛare non eſt ſemper opoxunũn. li.iiij.di.xxxij.d. xxxiiij.q.j.a.Re.It. Matrimonium an babeat impedimentum li.iiij. di. MWatrimoniuʒ quare magis habet impedimenta qᷓ alia ſacramenta Jbidem. —— Watrimoniũ non habere impedimenta ſi que ratio nes ꝓbare videntur quomodo ſunt diſſoluẽde li. de⸗ iiij. di.xxxiiij.2.et per totum. , Matrimonij impedimentoꝛum numerus et ſufficiẽ tia li.iiij. di. xxxiiij.q.iſſfbd. Matrimonij impedimẽta eẽ in numero idetermina to ſi que rationes et autoꝛitates ꝓbare videntur quõ ſunt diſſoiuẽde.li.iiij.di.xxxiiij.icẽᷣ ⁊ ꝑ totum. Wrimonij impedimentũ an ſit naturalis impoten/ tia coeundi li.iiij.di.xxxiiij.q.j.c.R..8. Matrimoniũ impedire non poſſe naturalẽ et ꝑpetu am impot entiã coeũdi ſi qᷓ rationes vident᷑ ꝓba/ re quõ ſũt intelligede li.iiij di.xxxiiij.iꝰ Et ꝑ totũ. MWrimonij impedimentũ an ſit impotẽtia coeudi qᷓ ẽꝑ maleficiũ li.iiij.di.xxxiiij.q.ij.d.Et q; maleficiũ fit dupliciter li.iiij.di. xxxiiij.2 . Matrimoniũ quare non expellit et vincit maleficiũ Mrioniũ an ĩpediat furia li.iiij.di.xxxiiij.q.i.e.Re.S Matrimonium non poteſt furioſus contrabere q;½ uis poſſit ꝓplem ꝓcreare li.iiij.di.xxxiiij.d. Matrimoniñ an impediat᷑ ꝑ furiã eo ꝙ accidentali ter venit et recedit li. iiij. di.xxxiiij.j 2. Et de hoc d. trilij.. EIIII.5. &E e HMatrimoniũ alia ratione ĩpedit furia. alia ratione cocundi impotentia li.iiij.di.xxxiiij.⸗». Matrimoniuʒ quare non poteſt furioſus contrabe re cũ tñ poſſit baptiſari li.iiij.di.xxxiiij.ʒ . Matrimoniũ an impediat crimen inceſtus cij ſoꝛo⸗ rre vxoꝛis li.iiij.di. xxxiiij.q.ij.f. R.ð5.et ꝑ totum. et ad idem.d.Et ꝙ vxoꝛ non ẽ dimittẽda ꝓ aliq̃ ma cula ſeu defoꝛmitate coꝛpoꝛise. Matrimonij impedimenta que ſint quantũ ad ꝑſo narum illegitimitatẽ li.iiij.di.xxxiiijAAdD. Matrimonij impedimenutũ ex parte vᷣtutis genera⸗ tiue quod eſt frigiditas li.iuij.di. xxxiiij.bd. Mitrimonij impcdimentum ex parteli,ar. dd fu⸗ Watrimonium ſeruoꝝ et ancillarũ quando ſibijpis pꝛeiudicat li.iiij.d i.xxxvj... Matrimonium an impediat conditio ſeruitutis ciᷣ contradictione dñi li.iiij.di.xxxvj.q.j.a.Re.7. MWiimoniñ qre poteſt ſcruꝰ dñno contradicete cõtra pere vᷣ non poteſt dño contradicẽte religionem in .· crare li.iiij.di.xxxxj.t... Matrimoniũ non poteſt bᷣuꝰ contrabere contra vo luntatẽ dñi.qꝛ non bʒ ptãtem ſui coꝛꝑis ſed dñs. Solo. li.iiij.di.xxxvi⸗idd.. MWatrimoniũ an impediat conditio ſeruitutis cum erroꝛe li.iiij.di.xxxvj.q ij.b.Re.ii.et pertotum. Mrimoniũ an impediat ſtatꝰ etatis li.iiij.di.xxxvi. qg. j. d. Matrimoniũ qᷓre impedit ſtatꝰ etatis et non impe⸗ dit ſuſceptionẽ alioꝝ ſac?oꝝ li.iiij.di.xxxvj.ꝛ o. Mrimoniũ qᷓre ipediat etatis defectꝰli.iiij.di.xxvj.ꝛ2 Matrimoniñ q̃re poſſũt cõtrahere ſenes et infirmi Fyuis ſint impotẽtes ad coitũ ⁊ ñ impu bẽs ibid Matrimomi an impediat erroꝛ conditionis vbi erroꝛ ⁊ diſſimilitudo li.iiij.di.xxxxſ... Matrimoniũ an impediat erroꝛ conditionis vbi eſt erroꝛ et tñ ſilitudo li.iiij.di.xxxvj.b. di.xxxvj.d. MWMiiĩi noniñ ñ pñt cõtrabere pueri añ annũ.xiiij li.iiij Mri:moniũ ꝓ. vij.generibꝰpctõꝝ vencgat᷑ ⁊i om̃ib bis pᷣterq; in vno diſpẽſat᷑ li.iiij.di.xxxvij. X.. Matnmoniũ an impediãt oꝛdines minoꝛes li.iiij. di. xxxvij.q.j. a. Be. 6. SS Mrimonio impedimẽtũ p̃ᷣſtare oꝛdiues minoꝛes ſi ̊ rationes ꝓbare vidẽt᷑ quomõ ſũt diſſoluẽde.li.iiij. di. xxxvij. 7. et d. q.ij. b. E. 2. Matrimoniũ an impediat ſacer oꝛdo li.iiij.di.xxxvij Watrimoniũ q̃re ñ impedit ſuſceptionẽ oꝛdinis cuʒ oꝛdo ſacer impediat matrimoniũ contrahendũ li. iiij. di. xxxvij.iI. ⁊ apð grecos ñ li.iiij.di.xxxvij.i⸗ Matrimoniũñ qᷓre impcdit apud latinos oꝛdo ſacer. Matrimoniũ ñ debẽ ↄtrahere clericos in ſacris con ſtitutos an ecchia romana debuerit iſtituere.li. iiij. di. xxxvij. q.iij.c. R.iʒ. et per totum. Matrimoniũ an im pediat vxoꝛicidiuʒ.li.iiij.di.xxx 2 guaf gers. p totũ. Et duabꝰ queſtiõib? pᷣce dẽtibꝰ qrit᷑ ⁊ determinat᷑ an licitũ ſit vxoꝛẽ adulte rã interficere. Et an ſit pctin grauiꝰ occidere vxoꝛ? matrẽ. — 4 =èðèD xxxviij. ʒ. Natrimoniũñ nõ impedit votũ ſimplex li.iiij.diſtin. Matrimoniũ contrabẽs cũ aliqua in regione lõgin qua deinde penitẽtia ductus vult illã dimittere al ſerẽs ſe aliã habuiſſe qᷓ vixit tꝑe cõtractꝰ qrit᷑ ani hac ſca copuia ſit ↄiugiũ.li.iij.di.xxxviij. ĩ2. tn li. iiij. vi. xxxviij.»svvv. 2 Matrimonialiter et legittime copulatus vni nõ pot alreri illa viuente copnlari nec ecõtra li.iiij.di.xxx vilij.c. Et an poſſint in caſu pꝛedicto ꝑ ignoꝛantiaʒ ab adulterio excuſari li.iiij.di.xxxviij.d. NMatrimoniũ nõ cõſummatũ quare non impedit w Matrimoniũ nõ cõtrabut q ſũt diuerſe fidei li ij di * hnie nurchbebi inoni caurli Mumnonn Eelitid Metrinoni föhes nanctli Minnen lenliin Muminoni leyttnuſe nürtcötr Mironüif Meminoni Atditete Matrinon ctumvt Plget Munmiron ſum ſu londeli Mummonü foñcim gtllsiude Wrminonii Naptiſfnuc̃ ltre pt Amnr. Mummonin falbus ſtueliäiß Daiwon fwuntl Maginon ctocaſu Mironi nony⸗ hmnmon Alterquog Dinni omeris Cpertotn Mymonii Perpſo Worenl nunnan ct⸗ ſilutß W nopiizc dittin Ufnonii lter os AN, 1 Nuimti W. M ſe lattdin glite Me Nüen ſii . rcnittn libueen eſterslin rientn⸗ nns rier unn nettntin Acitin linmt rencan id toe ütill irii heiliiane, isingieu niſetlin⸗ e atnalin rilnn icme: Giee 4 e9 Mummunin Belittera xxxix.. „ „, — . „ Mumoniñ coᷣtrabẽs infidelis cũ fideli qñ ꝑmittebã tur cohabitare ⁊ qñ non li.iiij.di.xxxix.2. Matrimonium fidelium et infideliũ multiplicit᷑ tra ctatur li.iiij.di. xxxix.õ. “ Mꝛenimomd an poſſit robi inter fidelẽ et infide lẽ li.iiij.di.xxxix.q.j.a.Re.7. — Matrimoniũ poſſe cõtrabere fidelẽ ⁊ infidelẽ ſi que rõnes ⁊ exẽpla pbarc vident᷑ quomodo ſint diſſol uenda.li.iiij.di.xxxix. .et per totum. „ . Matrimonij ſacramentũ an ſit inter fidelẽ et infide lem li.iiij.di.xxxix.q.ij.b.Re.iʒ. Natrimoniũñ ẽ triplex ſcʒ ratũ ⁊ legittimũ vt fideliũ legittimũ ſed nõ ratũ vt infidelin. ratũ nõ legitti mũvt cõtractũ a fidelibꝰi occulto li.iiij.di.xxxix.iA. Mrimoniũ ifideliñ qre nõ eſt ratũ li.iiij.di.xxxix.i5. Matrimoniũ infideliũ nõ eẽ ſacramẽtũ ſi q̃ rones et autoꝛitates ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde.li. iiij.di. xxxix.is.et per totum. ZW Matrimoniũ ĩfideliũ an excuſet coitũ ſiue cõiugaleʒ actum vt non ſit in peccatuʒ li.iiij.di.xxxix.q.iij.c. Pe. 19. et. x o. l Matrimoniũ infideliũ aliquo modo nõ excuſare co itum ſi que rationesvident᷑ ſonare quõ ſunt diſſol uende li.iiij.di.xxxix.⁊i.et per totuʒ. Matrimoniũ cõtractũ ante baptiſmũ.an ponat i nu merũ cũ matrimonio cõtracto poſt baptiſmũ.ita Tels iudicctur bigamus lib.iiij.di.xxxix.q.iiij.d. 26. Matrimoniũ ante baptiſmũ cõtractũ cũ vna ⁊ poſt baptiſmũ cũ alia nõ facere bigamũ ſi qᷓ̃ rõnes ⁊ au toꝛitates ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde.li.iiij. di. xxxix. 27. et per toil. Matrimoniũ an ſoluat᷑ quãtũ ad fidelẽ altero ex in fidelibus veniẽte ad fidẽ altero remanẽte in infide litate li.iiij.di.xxxix.q.j.e.Re.ðo0. H Matrimonij ſolutionẽ in infidelitate contracti tria faciunt li.iiij.di.xxxix.ↄi. H Matrimonium an ſoluatur quãtũ ad in fidelẽ in di cto caſu li.iiij.di.xxxix.q.ij.f.Re. ʒʒ. MWinmonij vinculuʒ manet duplxr li.iiij.di.xxxix.4. Mrimonij viculũ a quo ſoluit᷑ li.iiij.di.xxxix.ʒ y. Matrimoniũ an ſoluat᷑ ſi alter cõiugũ fit ifideł ſpeci aliter quo ad fidelem.li. iiij. di. xxxix.q.iij.g. Re.6. Mrimoniũ i dicto caſu ſolni ſi qᷓ autoꝛitates ⁊ rões ſonare vident᷑ quõ ſũt diſſoluẽde li.iiij. di.xxxix.ʒ et per totum. Lnmoniũ an ſoluaf in ifidelibꝰ veniẽtib ad fides Apter ꝑſonaꝝ illegitunitatem vt ſi habet ſoꝛoꝛezʒ ĩ vxoꝛem li.iiij.di. xxxix.q.iiij.b.Re.¶o. NMoatrimonij cõtrabendi duplex eſt legittimitas pſo narũ. et que conſtringit fideles et infideles.et que figeles tiñ Ibidem. Mrimoniñ an ipediat cultꝰdiſpitas li.iiij. di.xxxix.a. Mrimoniũ cõtractũ iter fideles duos ct inter fidelẽ ꝛz infidelẽ quid iuris ſit de hoe li.iiij. di. xxxix.b. Matrimoniũ quõ dʒ diſſolui quo ad cobabitationẽ inter eos qui ſũt diſparis cultus li.iiij.di.xxxix.c. Matrimoniũ quomodo diſſoluitur ſi infideles non vult cohabitare li.iiij.di.xxxix.d. MWꝛinimoniũ nõ eẽ iter fideles ẽ erroꝛ li.iiij.di.xxxix.e. atrimoniũ vſq; ad ſeptimũ gradũ incluſiue cõtra here phibitum ẽ ꝓpter rationẽ litteralẽ.moꝛalẽ.al legoꝛicã. et anagogicam li. iiij. di. xlin. Macrinonigliter iunctos ſi ccclia decepta ſeꝑet ⸗ Meliꝰ dicit᷑ dupłr et uiuimaginis li. pter affinitatẽ pꝰ deceptione manifeſtata queritur vtrũ poſſint reiũgi li.iiij.di.xlj.i.⁊ qñ et quõ in di⸗ cto caſu vxoꝛ debet reſtitui viro et ecõtra et quan- do agit petitoꝛio et qñ poſſeſſoꝛio et que cã ſit pꝛiꝰ tractancda li.iiij.di.xlj.2. Matrimoniñ an fuerit iter eos qui ꝓpter cõſangui⸗ nitatẽ ſeparati ſunt li.iiij.di.xlj.d. M Mrimoniũ cõtractũ ifra gradꝰ pꝓhibitos ꝑ quẽ mo/ dũ dʒ ſeꝑari ⁊ qͥ pñt h̊ teſtificari li.iij. di. xlj.e. Mechia Mechia quõ ſe hʒ ad cõcupiſcentiã li.iij. di. xl. . Medium— Meciũ ẽ duplex.efticiẽs ⁊ diſponẽs li.j.di.iij.⁊ 0. Et iteꝝ mediũ ẽ duplex.ſ.cẽntie ⁊ itelligetie li.j.di.xx⸗/ vij. ʒ. Iterũ ẽ duplex.i..ſufficiẽtie⁊ excellẽtieꝛ de q̃ veꝝ ẽ ꝙ ĩ medio ↄſiſtit vtꝰ li.iij.di.xxxiiij..ꝛ. Mediatio ẽ tribꝰmõis ⁊ q̃ cadit in deo. li.j. di. xij. 13. Mecdiũ ẽ duplex ſcʒ ſcdᷣm dignitatẽ nature.et ſcdm cauſalitatẽ influentie.et qd boꝝ cadit inter mentẽ et deum li. ij. di. .'ꝛ,s. Meaiũ eſt triplex et per quod hoꝝ deus videtur li. U. di. xxiij. 4sZm ð́R;RA]—0ʒꝗ.VMƷꝗÿð Mediũ inſpicere ẽ dupliciter ⁊ quõ ẽ virtutis li.ij.di ſtin. xxiiij.2 5. Ad idem li.iij. di. xxxiij. 20. et ꝛ21. Megiũ ẽ duplex ſcᷣm ꝙ ad cõiunctionẽ aliquoꝝ po teſt cõcurrere duplici ratione li.iij.di.ij.d89p. Medium eſſe ponenduʒz vbi ſunt extrems quomo⸗/ do intelligitur li.iij.di.iij.i9. S Mediatoꝛẽ eẽ ⁊ medium eẽ differunt li.iij.di xix.5. Megiũ inter duas naturas põt aliquid dici tripłr.⁊ quõ chꝛiſtus ẽ medium inter humanã naturã ⁊ di uinã li.iij.di.xix.d76. Medius et mediatoꝛ q̃ ratione aliquis dicatur li.iij Di. xix.yoss. Medium quõ nõ iungit extrema niſi per cõuenienti am quã habet cum eis li.iij.di.xix. co. Mecdiatoꝛ qᷓre nõ põt dici diabolus ſicut et chꝛiſtus li. ij. di. xix. 2. ä Megio ſoluto ſolui extrema quomodo intelligitur li.iij. di. xxj.i0. Medietatẽ vnam eſſe duarum extremitatum quo⸗ mogo intelligitur li.iij. di. xxvj.⸗s 4. Delchiledech Melchiſedecb pꝛefigurauit chꝛiſtũ quantum ad oꝛi ginẽ. dignitatẽ. et ritum li.iiij. di. xxiiij.ði. Mdelins Melius dicit᷑ duptr ſcʒ ſimpir ⁊ in oꝛdie ad finem et ſcòm quẽ modũ meliꝰ fuiſſet feciſe boieʒ qͥ pecca e non poſſet qᷓ q poſſet li.j.di.xliii.n. Melius ẽ duplex ſcʒ meliꝰ ſimpltx.et melius buic et et ſm ſtatum li. j. vi. xxxix. y3. lioꝛẽ li. ij. di. xli.2. t quõ deꝰ potuerit facẽ mũdũ me Memnbꝛum quid ſignificet ibi video aliã legẽ in mẽ bꝛis meis ⁊c.liij.di.xxxij.ꝛp. H (emoꝛia Memoꝛia accipitur triplr.⁊ ſm quem modũ ẽ pars „. .di. lij. ʒ. . Matrimoniñ duplr pot accuſari vt diuoꝛciet.li.iij. Ahemona quð zrefonnat tat in ſtatu vie e patrie. li. j. di. iij.58. M moꝛi hteligentia olunn penes que atten dit᷑ ratio imaginis an ſit idem in eſſentia cũ aĩia.li bꝛo.j.di.iij.q.iij.f. Re.¶5. MWemoꝛia. intelligentia voluntas quð equalia ſunt nd quodlibet boꝛum bec tria capit.libro.j.diſt. Ij. k. Wemoꝛia intelligentia voluntas quõ dicant᷑ vna eſſentia.li.j.di.iij.l. MWemoꝛia intelligentia voluntas dicunt᷑ de ſeinui⸗/ cem relatiue ibidem. Wemoꝛie actus accipit dupliciter. li. ij. di. vij. 58. Memoꝛia et intelligentia diuerſ. as habent naturas li ij. di. vij 1. Memoꝛia aliter ſe babʒ ad oͤterita q; expectatio ad futura.li.iij.di. xxvj. 11. Memoꝛiale paſſionis xpi triplex eſt li. iij. di. xij. 62. et quod hoꝛum magis inflamat affectum noſtruzʒ li. iiij. di. xij. 865. MWemoꝛia maloꝝ quõ dicit᷑ non contriſtare iuſtos li.iiij.di.xliij.ð. Memoria maloꝝ dupliciter poteſt eſte et ſimiliter memoꝛia bonoꝝ et quõ vtraq; harũ generat leti ciam et quõ triſticiaz. libro.iiij.di.xliij. s.Et quõ bona dicunt᷑ in malis deleta. libꝛo. iiij. diſtin. xliij. 47 MWendaciñ obſtetnici. et raab ualis fuerunt pecca ta. li.iij.di.xxxviij.i. Mendaciũ ſ. ðʒ quã acceptionem libidinis dicitur libido.li.iij.di.xxxviij.⁊. Mendacij diffinitio ⁊ ꝙ ad completum eſſe menda cij duo concurrant.li.iij.di.xxxviij.ʒ.et.to. Wendacium dicere et mentiri differunt.libꝛo.iij.di. xxxviij. 4. Mendacium quomodo aliqñ eſt in factis. li. iij. di. xxxviij. 5. MWendacium iacob quomodo excuſatur.li.iij. diſt. xxxviij. 6.7. f. MWendaciũ qꝙ non ſit peccatũ in ſpm̃ſanctum ſpiri/⸗ tumſanctum diſpenſare non poſſe quõ intelligit᷑. li. iij. di. xxxviij. 7. MWenda an ſit eſt. entiale eẽ falſum. li.iij. di. xxxviij a. K. 8. Wendar ſiue fallax ſermo et falſus ſermo quid ſit. li. iij. di. xxxviij.9. Mendacium et mentiri differunt. libꝛ 20. iij. diſtinc. xxxviij.ii. Mentiri non ſufficit ad bfectam rationem menda⸗ cij. li. iij: di. xxxviij. 12. Mendacium eſt in affertione falſi cogniti. ergo pa⸗ riformiter eſt in aſſertione veri incerti nõ ſequit᷑. li.iij.di.xxxviij.ĩʒ. Wendacium incurrit qui dicit verñ ñ fallendi intenti one quia peccatum cõmittit qui facit bonũ opus mala intentione non ſequitur. li.iij.di.xxxviij.25. Nendacium cõmittit qui mentit᷑.quia peccatũ cõ/ mittit qui peccat nõ ſequit᷑ li.iij.di.xxxviij.ic. Mendacio an ſit eſſentiale eſſe peccatũ.li.iij.diſtin. xxxviij.q.ij.b.Re.I 7. 7.I8. MWendacium omne eſt peccatum ibidem. Mentiti quõ non ſunt abꝛabam iſ⸗ ac ioſcpb. lib. Mendacia non ſunt ille locutiones que tranffum/ ptiue in ſacra ſcriptura ponunt᷑ vt ierũt ligna ad ramnum ⁊c. li.iij.di.xxxviij.ꝛ. Mendacia non ſunt falſa in diſputatione poſt ta. li. iij di. xxxviij.23. Mendacij rationem que ſimulatio teneat i. i iij. di. xxxviij.24 Aendaci quare nõ poteſt bene fieri ſicut furtũ et homicidiũ.li.iiij.di.xxxviij.25. Mendaciũ quis ſit contra mandatũ ſcdᷣe tabuleta men circa ipᷣm non poteſt diſpenſari. lib. ij. diſtin. xxxviij. 26. Mendacium non poteſt dici ex charitate. lib. iij. di. xxxviij.27. Mendaciũ an ſit peccatũ moꝛtale rõne ſui generis. li. iij. di. xxxviij.q.iij.c. R.28. Mendacium indifferens eſt ad moꝛtale et veniale. ibidem. Mendacium quadruplici ratione fit motrale. libꝛo ij. di. xxxviij.29. Mendaciũ loquentes ꝑ di quö intelligitur. liiij. di⸗ xxxviij. 50. Mendaciñ animam occidere quõ intelligit᷑. li iij. di ſti. xxxviij.31. Mendaciũ nõ eſſe p ſalute alterius qualiter intelli gat᷑. li.iij.di. xxxviij.2. MWendaciũ reſpectu veritatis et foꝛnicatio reſpectu caſtitatis differenter ſe babent.li.iij.di.xxxviij. . Mendaciũ oẽ an ſit moꝛtale viris perfectis li ij.di. xxxviij.q. iiij.d. Re. ð2. Mendaciũ cauere an ſit p̃ceptum an conſt⸗ iliũ. li. iij. di. xxxviij. 433. Mendacium quomodo repugnat earitati li iij. di. xxxviij. 44. Mendaciũ viri perfecti quõ eſt grauins peccatum ſy menqeinm viri non perfecti.libro.iij.diſtinc. xxxviij. 45˙5. endaciß⸗ an bene diuidak i in officioſum iocoſum et pnicioſum.li.iij.di.xxxviij.q.v. e. Re. 46. Menvaium quõ pdeſt accidentaliter. libro.ii di. xxxviij. 4 Wendaciũ ldein ſcom ſ pem quõ põt obeſſe et bro⸗ . deſſe.li.iij.di.xxxviij.⁊S. Mendaciũ quare dicit᷑ iocoſum et nõ 5 alia peccata. li.iij. di. xxxviij. 9. Mendacio iocoſo aliter conuenit fallere q; pnicio/ ſo. li.ij. di. xxxviij.ðo. Wendacium quare diſtinguitur ꝑ officioſum et pei nicioſum ct non alia genera peccatoꝛum.ili.iij.di. xxxviij.ði. Nendaciũ an diſtinguat̃ rõe materie vel volunta tis.li.iij.di.xxxviij.2. Mendacia quomodo differunt ſcdᷣm gradus ſpea erũ qᷓ;tũ ad dorauitatem et lcuitatẽ.li.iij.di.xxxviij q. vj. f. Mendacia Sinant ſcðm gradus. libro.ii diſtine. xxx.viij.ibidem. Mentiri ex vꝛbanitate xpᷣm non aſcendiſſe ſup aſd lum et imponere crimen falſum ꝓximo quod ho rum eſt grauius peccatum.li.iij.di.xxxviij.X. Mendaciũ contra fidẽ quare dicit Aug.eſſe grauiſ⸗ ſimũ.li.iij.di.xxxviij. ð. Mendaciũ iocoſum non eſt leuius q;ᷓ officioſum. li. iij. di. xxxviij.56. Meutiri ꝓ ſeruanda vita et ſemanda continen⸗ ſnock 76 54. Patii e⸗ focncat 10 Wendzcjtrn Doncachino anit⸗ Ni lune mi Polnent gcuolhronſ⸗ enrange iobſt i0. Potncktn ſbrii⸗ rügtt isEtlii Wortt magu Mertücko⸗ cultusct 4 koplertſt Wiſcretiytin Macralterſeb ncopalunl Morickdap lboiz dittry Marurnent (iz,. Wottsnoſtris ocointclig Dorigeran dentllizd Marneicns diſtprirz. mugm Montta Mantum cae Monbomina cppnimuv⸗ ereflacceſoi uſttilbr⸗ Neri imiunse tunlibwiit Gercum go babetinſtnt entanullar verba A. ugh Gitapf pn dlkii 29, Crlefriiggn, 3. 4 . 1 cörtalenlig 4 4 lee 4 4 . * 1 mertitlis. 4. . ter3NR 4 —ESE ee . 1oc Ss . 4 G 7„ N „ * ee f Me en CG Mo 6 „00 „ 6 D WoWE õ nor 164 “ fnnlie malotiii 49 S— et 1. , , un ui, 1 i* ed bsif ℳ mi⸗ „ De littera tia quod eſt maius peccatum libꝛo.iij. diſ. xxxviij. F57. Et. 58. ct. 59. Mentiri nec ꝑfecto nec impfecto conuenit vt alius reducat᷑ ad via veritatis libꝛo.iij.diſti.xxxviij.o. Mendacij trimembꝛis diuiſio.li.iij.di.xxxviij.a. Mendacij in octo mẽbꝛa diuiſio li. iij.di. xxxviij.b. Mendaciũ ⁊ mentiri qͥd ſit ᷣm rẽ li.iij.diſ.xxxviij.c. Mẽdacium qͥd ſit m vicij defoꝛmitatem lib.iij.diſt. Poenſura Menſura conſimili mẽſurantur homo beatus et an gelus libꝛo. ij. di. ij.“9. H Menſur angelice vuratõis in quo genere ſit. libꝛo j. diſt. i.. Menſura eſt duplex ⁊ que ⁊ m quid multiplicatut libꝛ0. iiij. diſt. xlix. 75. ð NMoeritum Meritũ eſt triplex.congrui digni ⁊ cõdigni.li.j.diſt. xlj.8S. Et li.iij.diſt.iiij.⁊2 7. Et di.xviij.ĩ 4. Moeriti magnitudo in quo conſiſtit.li.ij.di.v.6. Meritũ eſt duplex ⁊ ad qð reqͥritur penalitas⁊ diffi cultas et ad quod charitas li.ij.di.xxiiij.2. IJteruʒ eſt duplex ⁊ n quẽ modũ fuiſſet ade meritoꝛium reſiſtere tẽptationi.li.ij. di. xxiiij. . H Mereri aliter ſe babet reſpectu ſpũaliuʒ aliter reſpe ctu coꝛpalium li.ij.di.xxvij.zꝛz. Mereri eſt dupliciter ſcʒ ex congruo ⁊ ex condigno. libꝛo.ij. diſt. xxvij. . ŕM Meretur merito congrui tribus modis. li.ij.diſtin. Arvn-yyT+3. Meritis noſtris nos non peruenire ad gloꝛiam quo modo intelligitur li.ij.diſt.xxvij. .4s. Mereri gratiam dei et gratiã hominis diſſimiliter ſe habent li. ij. diſt. xxviij. .. M Meriti efficacia pꝛincipaliter ex tribusvenit libꝛo.ij diſt. xxix. 31. et.,. S Merita quomodo ⁊ quare in ſtatu innocẽtie imꝑmixta culpe li.ij.diſt.xxix.ʒ 5. Meritum accidentale quid li.ij.di.xl.55. “ Mereri hominẽ per ſequẽs opus tantũdem q̃ntum et ꝑ primũ quõ intelligit᷑ libꝛo.ij.di.xl. 41. ceſſoꝛiũ eum qui meruit principale habet fuerũt Mereri ace inſtantiã libꝛo.iij.diſt.iiij.24. Moereri minus eum qui meruit mains habet inſtan tiam libꝛo.iij.diſt.iiij.25. rMD Moereri eum qui petit pie perſeueranter et ad ſalutẽ babet inſtantiam li.iij.diſt.iiij.26. Merita nulla marie preceſſiſſe incarnationẽ xpᷣi per verba Augꝰ.quõ intelligitur li.iij.diſt.iiij.28. Merita prjm ⁊ marie quõ ſe habent ad inuicẽ.li.iij. diſt. iiij. 29. 2ððWU Meriti perfectionẽ duo conſtituũt li.iij.di.xviij. s. Meritum eſſe a volũtate delibertiua que indiget ſuc ceſſione et tꝑe quõ intelligitur li.iij.di.xviij.ĩ. Mereri cx condigno tribus mõis contingit. lib.iij. Diſt. xviij. 15. Mer eeri eſt facere de indebito debitũ quõ intelligit᷑. libꝛo.iij. diſt. xviij. 190. ”MM eritum omne conſiſtere circa rõnis actũ quomo⸗/ intelligitur libꝛo. iij. diſt. xviij.26. Meritum vite eterne et merituʒ remiſſionis pene in quo conſiſtit.libꝛo.iij.diſt.xviij. 3. Merita dupliciter intuentur ⁊ quo mõ intuent ſuꝑ W bi et quo mõ bumiles li.iij. diſt. xxvj. ꝭ0 Meriti qᷓntitas quare magis menſurat᷑ ſᷣm quãtita tem charitatis q; m quantitatẽ aliarũ virtutum. libꝛo.iij.diſt.xxvij.ʒp. Meritum pᷣmij ↄſummati quid reſpicit libꝛo.iij.di. Meritum eſt triplex ſcʒ ꝓprium xpᷣi et vnitatis eccia ice et m boc fit tripiex culpe condonatio. li.iiij. Mereri ꝑ aliqnid eſt dupliciter li.iiij. di. xliiij.ꝛ23. WMoercénarius Mercẽnarius eſt duplex ſcʒ bonus et malus ct ma/ lus in duobus differt a bono li.ij.di.xxxviij.?. Mercẽnarius quis dicatur libꝛo.iij.di.xxvij.ʒ9p. ¶Merces Merces ẽ duplex et ſimiliter mercẽnarius et merci monia.libꝛo.iij.diſt.xxvij.. Merces quomodo imputatur operanti ſᷣm meritũ. libꝛo. ij. diſt. xl. y9. . Mercimonia qua quis ſeruit deo ꝓpter pᷣmiũ qð ex- . pectat eſt duplex libꝛo.iij.di.xxvj.15. „L 960 tri M Meretrix dupliciter poteſt cognoſci et quõ eſt vitu⸗ perabile libꝛo.iiij.diſt.xxxv.ꝛ. Metus cadens inconſtantẽ virum quõ dꝛ excuſaꝛe a toto libꝛo.iij.di.xxxix.s. MWetus et vis quid ſit libꝛo.iiij.di.xxix.. Nerne du ple ſqʒ leuis et iuſtus et quis faciat cõ ſenſum defectiuũ li.iiij.di.xxix.ↄS. M Metus qui poteſt cadere in conſtantẽ virũ qñ et q modo cauſatur li.iiij.di.xxix.9. ¶ Meũ et noſtrũ Meum et noſtrũ ⁊ tuñ dupliciter pñt alicui attri/ bui et m quẽ modũ dici de om̃i qð in deo eſt ⁊c̃.li bꝛo. . diſt. xviij. 3ʒ. . Meus ⁊ noſter quõ ðʒ de aliquo li.j.di.xviij. 4. Militiag Militia.negociatone.thbelonei officio põt quis recte vti.libꝛo.iiij.diſt.xvj. 5. Minuns Minus ⁊ magis duplicit᷑ conſiderant᷑ ⁊ ᷣm quẽ mo dum dicunt intenſionẽ ⁊ remiſſonẽ ⁊ ᷣm quẽ mo dum gradũ ⁊ exceſſum.li.j.di.viij.ñ. Minus ⁊ magis non variare ſpẽm tripliciter ſoluit᷑ libꝛo.ij. diſt. xlij. S85rʒv Minus ⁊ magis non diuerſificare ſpẽm babet inſtã tiã libꝛ0.iij.diſt.ix.sS.Ad idem lib.ij.di.xxx.24.et Minera Mineralia coꝛpa q̃re non expreſſit ſcriptura in enu meratõne rerũ ꝓductarũ li.ij. diſt. xiiij. 41. ¶Miniſtrare Miniſtratur alicui dupliciter et quis miniſter nobli- lioꝛ libꝛo.ij.diſt.j.?vn. Mirabile — ☛ Vrabile et miraculã drñt.li.i. di. xviij. 9“ Nirabile quid cſt et qdð dupliciter dicat᷑ et quo in⸗ micos diligere dẽ mirabile li.iij. di. xxx. 25. Miracła vera ⁊ fla quõ diſcernũt᷑.li.ij.di.vij.S2. WMiracula an poſſit quis facere vſus miniſterio de⸗ monũ li.ij. di. vij. q. iij. m. Pe. 88. Miraculũ duplex oꝛit ĩ trãſſubſtãtiatiõe ſacramẽti gltaris li.iiij. diſt. x. 15. ““́?”́”́MMU Miraculũ quõ nõ debet facerc pꝛeiudiciũ oꝛdini na ture. li.iiij.di. xij. v. (Miſcere MWittcibiliñ in mixto equalitas dicit᷑ duobus modis Wirtio dicit dupliciter et que tolerat᷑ in mixtionẽ panis et vini. li. iij. di. xj. õĩð5. Odiſerere Wiſereri quare dicitᷣmagis dei Apꝛiũ q; damnare ,ſiue punire li.j.di: xłvij. J. , . Miſere dent e ꝓnioꝛẽ qᷓ bominẽ quõ intelligit᷑. i.ij. vi.xxxij. . —ð Miſ tren potelt aliauis alieuiꝰ vuplr ⁊ qð eſt iuſti⸗ cie et ꝗð miſericoꝛdie li.iij.di. xxxiij.2. (Oiſericoꝛdia Wilericoꝛdia dei ⁊ benignitas quõ debuit manife/ ſtari in opere reparationis li.iij. di.xx.i6. Miſſericoꝛdia an ſit in aliquo opere dñi li. iij. diſtin. xlvj. q. .. e. R. 22. ⸗ Miſericoꝛdiã nõ eſſe in operibus dei ſi que roes ꝓ/ bare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende li iuj.diſt. xvj. 23. et pertotum.g S Miſericoꝛdia et veritas quare magis dẽ ↄditio ope ris diuini.qᷓ; bonitasvel potentia li. iiij. di. xlvj. 25 Mia ⁊veritas an ſitſ in eodẽ oꝑe dñi li.iiij.di rxlvj.q ij.f.Re⸗27. nr. 2 5 Wiſericoꝛdia dr̃ tripłr et ſimilit᷑ iuſticia et ſcð oẽs pos modos ↄcurrũt in eodẽ oꝑe dei ibidem. Miſſericoꝛdia iuſticia ⁊ veritas dato ꝙ in oi oꝑe do mini ſint ſcdᷣm ꝙ diount largiſſime querit᷑ vtrum ſcm ꝙ Pꝛie accipiunt᷑ aliquãdo ſeꝑent᷑ li.iiij.di ſti. vj. q. iij. g. GE. 28. . Miſertcoꝛdia cet iuſticia et ſi vbiq; ſint tñ alterũ re · lucet hic magis alterũ ibi.li.iiij.di.xlvj.2 9. Miſericoꝛdia dei et iuſticia ↄꝑant᷑ ad inuicẽ lib.iiij. di. xlvj. c. .;— Miſericoꝛdie adaptant᷑ quedã opera q̃dã iuſticie ⁊ gquedã bonitati. i. iiij. di. xvj.d. Pia etvitas quõ ſt᷑ vniuerſe vie dũi.li.iiij.di.xlvj.c. De miſericoꝛdia vide aliqua vbi dãnat? ⁊ vbi pena. ⸗ an e e . „ e. . Miſſio pfone duo reſpicit ct ẽm quẽ modũ cdᷣuenit magis filio et ſcõm quẽ magis ſpũiſancto li.j.vi. xv. 6. 7 di. e. 26 Mic ponit̃ ꝓpe mediũ. Eſt ãt cõſi Qerare.ponat᷑ Eſt iterũ conſiderare. Miſſio an ſit in diuinis.li.j.di.xx.q.j.a. Miſſo ꝓutĩ ĩferioꝛibꝰ ↄſiderat᷑ bʒ reſpectũ ad tria et ſegm oẽm hãc cõpationẽ eſt miſſio in diuinis. li. di. xv. 9. YUMRM “ . Minſio ꝑtinet ad miniſteriũ in creaturis nõ in diui na natura. li.j.di.xv.ĩ0. . Miſſoo in diuinis an ſit ex tpe tiñ an ab eteruo. lb. 1· di. xv. q· ij. b. R.II. Mitti? eo flius quo generat qu intelligit li . di. . . . xv. 12.2.35. 7 contraria Aug. auctoꝛitas ibidem. —☛- Miſno ſpũiſcti quõ dẽ ꝓceſſio ſᷣm bedã li.j.di.xv.iʒ MNMiſſus actiue et paſſiue eſt deus quõ intelligit. lib. ſ. di. xv. 1 5. Wiſio ẽ deus ergo muſio ẽ eterna. Solo.buius at gu. li. j. di. xv. 16. . Witti ꝑſonã quid eſt li.j.di ·xv.ĩ7. Miſſio vt miſſi cuiꝰ ſit.li.j.di.xv ciij.c. E.18. per touom. Mitti ſimul inſeꝑabilia quõ intelligit᷑.li.j.di.xv.as Mitti q̃re remouet᷑ a patre.li.j.di.xx.22. Miſno vt mittentis cuiꝰ ſit li.j.di.xv.qiiij.d Ke. 25. Mittitur filius differenter ſcoᷣm diuinã et bumanã naturã ii.j.di.xv.?ꝛĩ. “ Mittere dicit triplicẽ viſtintionẽ ſeu differenti ã.li. 1. di. xx. yb. Mittens et miſſum qua ratione dicitur ſpũſt. anct? li.j. di. xv. 51. . MWiſſio filij ⁊ ſpſſancti quõ facta eſt angelis. li .di⸗ xv. 5. Miſfio inuiſibilis filij ⁊ ſpũſſcti an ſit ſcʒ dona gra tie gratũ facientis vel gratie gratis date.li.j.diſti. rxv. q.j. e. R 9. 2. 0. 2 per totum. Miitti vel dari ſpmſanctũ inuiſibiliter ẽ duplr ibidẽ? Witti filiũ cũ fit reuelatio ocultoꝝvł quãdo ꝑcipit quõ intelligitur li.j.di.xv. 2. Mitti ſapientiã cũ ab alicuius mẽte ꝑcipitur quõiĩ⸗ telligatur li. .di. xx. 35. .— Mitti an dicatur filiꝰ ⁊ ſpũſſctũs ſcdᷣm eadẽ dous Drarſellgere daik⸗ d4 Miſſio filij 2 ſpſſanccti an ſit ſcᷣm eadẽ dona &rs- tie augmentata li. j.di.xx. q.iij.g. R. 5.· Mitti abñdãtiꝰ vl ꝓcedereẽ duplir li.j.di.xx.⸗.7. Mitti dicitur ſpirituſſanctus nõ in augmẽto ferus ris ſed ſolũ ſubſtantie charitatis.li.j.di.xvx.ð. Mittitur datur ⁊ ꝓcedit tꝑaliter a ſeipſo ſpuũſſctũs li.j.di.xv. q. Mitti cedaea ſedſe ſpũſſanctꝰ qꝛ etiã mitti dicitur filius a ſe li.jdi.xv.b.⁊.c. Miſſio viſibilis qͥd ſe..di el. Hes Mifſio in quo ſenſu nõ ẽ manifeſtatio.ii.j.di.xvſ. . Miſſ ionis tota ratio quid ẽ. li. j.di. xxj. . . Mifſio ſpirituſſaneti in ſpecie colũbe quid fuerictli. 1. di. xv]. 10. Miſſio viſibilis ſpũſſcti ad qͥd ſit vtilis.lijj..di.xvſ. ꝗq.ij. b. Re.11. Minio quis exigat reuclationẽ nõ tamen euacnal apparitionẽ.li.j..di.xvj.i5. Miſnionis quare nõ ẽ triplex genus ſcdin triplerge nus cognitionis. li.j.di. xvj. 7.7 aS. Miſo viſſibilis et inuiſibilis quõ fiat.li.j.di.xvjis Miſſio viſibilis qͥbꝰ modis fit li.j.di.xvj.qiij.. Miſtſio.ſ duplex viſibilis ⁊ iuiſibilis.li.j.di.xvj.s. Miſſio ſpũſſcti viſibilis qualis ſit li. . di. xvj. b. Mitti ad ſuũ officiũ ẽ dupliciter.liiij.di.x.x. NMoiſſio eſt duplex ⁊ quõ ↄpetit angelis li.ij.di.xo Miffio filij in mentẽ ⁊ miſſio filij in carnẽ differeter ſe babent.li.iij.di.j.21. Ad ideni di.i.5. Miſſio et conceptio diſſimiliter ſe babent li.iij. viſt. iiij.S. Ppe finem. te eten en (Mifla Wiſſam qñ quis vere legit et audit liiii. di xi cʒ· e ſetipllote⸗ lchiri icrsͤcofoau ſaboniſue ſidipii Ppſbatti Peeis⸗ emmrſmlai 86 Pptsßist htintchne MoCabhti⸗ c0nlddc Mooſpese⸗ enntaoſe „. Modus ſpeci ijditrr 0 Modusſpeue⸗ yuſtöcͤ Mouckcvoe pulklait Wocoſpena ltuliidl Mvsſoccſs (gunſuenal Phocßbeberepe miſ △ Morſracdon mtr . Mautpisg aeliciolt Vyoutpboin Ouonhibucz ge Mrinntt Aequdintal Wohicme guoiinecli We hus V dl ij 0, Motunſe Ulhlo. Meni uf nir ſnife Munnüeriui⸗ Wti oho⸗ Nri hinter Mnalum Pchig. alain mmſbgliz luckel Kruamin ben, fndeiiis egiie ann Mhin imäsil,iun ldirr. iging; lrdütirhen adem hin niednl hiſainkhue ignegtsnuid 1. wan. zi nilrini to dal idſdi liausnar ai „ B iſcis azi iakidngäng r694 Gri orl., An De littera Wiſre quare dicit᷑ li.iiij.di.xiij.ʒ. Wiſre tripliciter appꝛopꝛiant᷑ ⁊ quare in fine miſſe dicit᷑ aliqñ ite miſſ⸗ a aliquãdo benedicamꝰ dño aliquãdo requieſcat in pace li.iiij.di.xiij.s. Wiſſa boni ſacerdotis an melioꝛ ſit qᷓ; miſſa mali li. iiij. di. xlij. q.iiij.d.R.I9. Waiſra heretici ſciſmatici ſymõiaci et foꝛnicarij. ꝓhi bet᷑ audiri ex triplici cauſa li.iij.di.xiij.ꝛ0. ⁊.21. (HOodus WMogus ſpecies et oꝛdo an ꝑ quodlibet malu coꝛrũ ſen⸗ ſimul et inſeꝑpabiliter lib.ij. diſti.xxxv.q.j.d. .26 . Moqus ſpẽs et oꝛdo qua ratione aſſignent᷑ ⁊ diſti / guant᷑ in rebus ibidem. Modo conuptio quãdo cõſ equẽs coꝛrũpit᷑ ſpẽs et oꝛdo ⁊ econuerſo li.ij.di.xxxv.2 8. Modus ſpẽs et oꝛdo quare nõ poſſũt aufferrũvnũ ſine altero ſicut alia bona naturalia li.ij. di.xxxv. . 29. . ℳ 9 ₰ — 2— * MModus ſpecies ⁊ oꝛdo nõ diſtinguũt᷑ ꝑ eſſentiã li. ij. di. xxxv. 30. 7.5 5. Wogus ſpecies et oꝛdo an ꝑ qdᷣlibet peccatũ coꝛrũ pant᷑ equaliter li.ij.di. xxxv. q.ij.e. Re.2. MWogo ſpeciei ⁊ oꝛdini quõ rñdet vnitas veritas et bonitas li.ij.di.xxxv.4. Modus ſpccies et oꝛdo an totaliter coꝛrũpat᷑ ꝑ pec catum ſiue malum li. ij. di. xxxv.q.iij.f. R.9 Wogñ babere poteſt aliquis actus tripliciter li.iij. Oonſtrum Monſtrũ quõ d fieri dei voluntate li.j.di.xlv.j. Monſtra quõ ſunt a deo ⁊ quõ ab erroꝛe nature li. ij. di. xxxvij.24. 7.25. Wonſtra aboꝛtiui fetus gigantes bimnẽbꝛes bermo ” frodite quõ reſurgẽt.li.iiij.di.xliiij.l. · Z. j · (Norg Moꝛa tpis quãdo et quõ facit peccatũ veniale mor tale li.ij.di.xxiiij5o.⁊. SI.⁊.2. MWMWoꝛa tpis in delectatione an eandẽ vim babeat in omnibus peccatis 5nS Moꝛbus Moꝛbũ non ſufficienter curari quãdo relinquit᷑ ra dirx quõ intelligit᷑ li.ij.di. xxxij.22. H Woꝛbũ et medicinã eſſe debere diuerſaꝝ naturaꝝ quõ intelligit᷑ li.iij.di.xij.x. · Woꝛbus quare in ſua oꝛigine curari nõ debuit li.iij 028 Moꝛs duplr accipit᷑ quẽadmodũ ⁊vita lij.diſtinc. wiij. 10. Woꝛtuũ poteſt eſſe participiũ et nomẽ ⁊ ſcoᷣm hoc variat ſignificatũ li.ij. di.xix. X. Woꝛtuũ ⁊ viuũ quõ opponũt᷑ li.ij.di.xix.ꝭ. WMorꝛtẽ deus nõ fecit quõ intelligit᷑ li. ij. di.xix.Ic. et Moꝛs tripiiciter contingit hoĩ li.ij.di.xix.ð5· Moꝛs quõ interuenit ꝑ culpã li.ij.di.xix. d9. Moꝛiendi neceſſtas roe cuius pcti ineſt homini li. ij.di. xxviij. 4ü8s. „ Moꝛtalitas aliter eſt in bominibꝰ aliter in alijs ani malibus li.i. di. xxx. o. Moꝛs ⁊ eteꝛna dã iimmortalitate li.iij.di.xvij.I. ——.⁰kàe8 Moꝛs quare non parcit iuſtis ⁊ ſctis li.ij.di.xxxiij.3 Moꝛs fuit martiribus meritoꝛia que alias trih.⸗ Moꝛs ſi debet᷑ bomini ꝓ iuſticia oꝛiginali et vnicũ eſt in hoie oꝛiginale qua iuſticia laſarus bis mor tuus ẽ li.ij.di.xxxiij. „. Moꝛtẽ eẽ a deo vindicãte quõ intelligit li ij. diſtin. kxxvj.27. eteꝛna dãnatio quõ ẽa do. li.ij. di.xxxvj.⸗ Moꝛtuũ ſuſcitatũ operari operationẽ naturaleʒ et virginẽ cõciꝑe difſimiliter ſe habẽt li.iij. di. iiij. 41. Moꝛtẽ intulit ſibi quidã lecto platonis libꝛo de aie Moꝛss dicit᷑ multipliciter ⁊ quo genere xpᷣs moꝛtuꝰ eſt ꝓ nobis debitoꝛibꝰ moꝛtis li.iij. di. xviij. 6. ⁊. 2 Moꝛtis in momento ſeu poſt inſtans ſepatiõis an aia xpᷣi impaſſibilis ſit effecta li.iij. di. xxj.q.j.d. Re. 20 7 per totum. V MNMWoꝛtua an fuerit caro ex illa ſeparatiõe an poſt eã habuerit vitã li.iij. di. xx .q.ij. e. R. 25 et per totuʒ Moꝛs an ſit attribuenda ꝑſone verbi ꝓpter moꝛtẽ carnis li. iij. di. xxj.q.iij.f. R. ð0. per totum. Moꝛi ꝓ deo pt aliqᷣs tripłr et quõ et quando exigit hoc deus li.iij.di. xxx.7. Moꝛtẽ ſubire ⁊ tꝑalia dimittere pro deo vel fratre quãdo ẽ pᷣceptũ li.iij.di.xxx.S.Ad idẽ. o.II.⁊.I2. Moꝛtis in articulo cõfitendũ eſſe nomẽ xpᷣi quõ in telligit᷑ li.iij.di.xxx.. Moꝛtis ſuppliciũ quõ vocat Hiero.leue li.iij. diſt. Moꝛtale quõ fit ꝑ confeſſionẽ veniale li.iũj.di.xvij 7.ad idẽ diſt.xx.s. ⁊*= ñͦnnr. Moꝛtificari opera bona et deleri peccata differẽter ſe habent li.iiij.di.xxij.q . Moꝛtale et veniale xpᷣs differenter iudicabit li.iiij. di. xvij.123. ”M Moꝛtale fit veniale dupkr li.iij. di. xvij. ?v7. Morꝛtale dicit᷑ pctm̃ aliqð etiã ſi moꝛte non punit᷑ li. iiij.di. xxxj.. Moꝛituros non eſſe quoſdã in fine ſeculi quõ ĩtelli gitur li.iiij.di.xliij. ð. Moꝛtale tripłir accipitur et ᷣm quẽ modũ coꝛpꝰ bo mis moꝛtale fit immoꝛtale li.iiij.di.xliij. · Qonere Mobile quõ dicit᷑ de ſapia li.j.di.viij.. 6. Mobile et motũ et vonũ et donatum diſſimiliter ſe habent li. j. di. xviij. . ꝰ9. ßä Motus et relationis qua rõne eſt motus et relatio li.j. di. xviij.I2. l Motus due ſpecies li.j.di.xxxvij. .· Motis nobis moueri que intra nos ſi unt quãdo hʒ veritatẽ li.j di.xxxvij. LK4K. Moueri ꝑ locũ eſt dupir et quõ ẽ coꝛꝑm et quo ſpi⸗ rituũ li.j.di. xxxvij.ꝛdñd. Motũ fieri ꝓpter indigẽtiã quõ intelligitur li.j.di. Motũ di erre a motoꝛe quõ intelligitur lib..iſti. xxxvij. 55ß. — Moueri ſpũalẽ creaturã ꝑ tꝑa non per loca quõ in telligitur li.j.di. xxxvij.sꝓsv “ MWoueri non poſſe impartibile ſupꝛa magnitudinẽ quõ intelligitur li.j.di.xxxvij. s. MWotus ſucceſſiuus ſucceſſiõe perfecta eſt ſucceſſi⸗ * onis qdruplici cã li.j.di.xxxvij. 99. ; Motum hon eſte ſi vacuũ cſſet quõ intelligitur li.j. Diſt. xxxvij. o5ꝛ. . Motũ ſucceſſiue partim eſſe in termino a quo et ꝑ/ tim in termino ad quẽ quõ intelligit᷑ li.j.di.xxxvij Motus Pbene mobilis quõ eſt primꝰ⁊ ꝑfectiſ - Sʒ ſimus libꝛo.ij. di. j.I6. Motus quõ exit in eſſe.li.ij.di.j.ĩi7. di.iij.ð⁊. Motum nature eſſe curuũ quõ intelligitur. libꝛo.ij. Motus dilectõnis quo diligit᷑ s ꝓpter ſe et ſuꝑ oia aliter ẽ gratie aliter nature inſtitute li.ij.di.iij.õ9. Moueri impetu quid ſit.li.ij.di.vij.ʒ 2. „ Motoꝛis ad mobile et motoꝛis ad alios motoꝛes ꝓ 122⸗ poꝛtio.li.ij.di.xiiij.29. . li. ij di. xiiij J. Motus rei grauis qui eſt deoꝛſum quid exigat libꝛo Motꝰ lucis qualis ẽ.li.ij.di.xiiij.ʒʒ. Motoꝛis perfeetio a quo eſt li.ij.di.xiiij. . Mootrix ſubſtantia celi qualis eſt li.ij.di.xiiij. 5. Motrix ſubſtantia celi ſiue intelligentia ſiue ille an⸗ gelus non laſſatur li.ij.di.xiiij.ð bK6. xilij.36. Motus oꝛbiũ quõ eſt ꝓpter motus lũiariũ li.ij.diſt. Motũ ſequi naturã predominãtis quõ intelligitur. li. ij. di.xv.?225. xxvj. 2. Motus accipitur actiue et paſſiue libꝛo.ij.diſtinc. Motoꝛẽ diſtare a mobli quõ itelligit᷑ li.ij.di.xxvſS Motũ in id quod eſt ᷣm naturã facilioꝛẽ eſſe qᷓ; euʒ qui eſt in id quod eſt preter naturã quõ intelligit᷑. li.ij. diſt. xxviij.12. dDi. xxviij.16. Moueri et quieſcere ꝑ eandẽ vim quõ intelligit᷑ li.ij Motus primos non puniri eternaliter quõ ꝓbatur li. ij. di. xxxiij,i.. bellione li. ij. di. xlj. 40. Motus primi pctõꝛum quõ ſunt ex ſurreptiõe ⁊ re/ Motũ ſepare a termino a quo quõ intelligit᷑ li.ij.di/ ſtin. xlij.36. “ libꝛo.iij.di.xiij.29. Motum et ſenſum gratie inf luere contingit duptr. Motꝰet ſenſus in ſpũalibus penes quid attendatur li. iij. diſt. xiij. ¶0. . . Motus duplicẽ finẽ reſpicit et '̃m quẽ modũ coꝛpo rũ ſuperceleſtiũ motus finietur.li.iiij.di.xlviij.⁊2. Motuns maioꝛes abſoꝛbere minoꝛes quomodo itel ligitur li. iiij. diſt. xli 52. Vulier quare dicit᷑ miraculoſe de coſta facta lib.ij. di. xviij.. Mulieris coꝛpus Mulier et vir quõ dicant᷑ ſimul facti li.ij.di.xviij.A Multer quare magis ꝓducta eſt de viro qᷓ; vir de muliere ⁊ quare de viro doꝛmiente et qre de oſſe. li-ij. di. xviij. . ⁊. 8. 2. . Z. (o. dulier an foꝛmata ſit de coſtaviri p̃m rõnẽ ſemina lem li.ij.di.xviij.q.ij.b.Re.2. ⁊.ĩʒ.⁊. 4. Mulieris foꝛmatio narrat᷑ poſe ſextũ diẽ ſᷣ nõ ẽ eo die facta li.ij.di.xviij.ĩ 5. Mulieris ꝓductio de coſta an fuerit contra naturã li. ij. di. xviij.8. MWuliebꝛis coꝛpoꝛis ex viro foꝛmatio qᷓtũ ad cauſã finalẽ lib.ij.di.xviij.a. Mulier qᷓre poſt virũ creata ſit li.ij.di.xviij.a. Mulier qre de viri latere creata ſit li.ij.di.xviij.a. Mulier quare de coſta viri doꝛmientis foꝛmata ſit li.ij.di.xviij.a. 7 Muliebꝛis coꝛpoꝛis foꝛmatio qᷓ;tũ ad cauſam mate rialem li.ij. di. xviij. b. Muliebꝛis coꝛpoꝛis foꝛmatio itũ qad cauſam effici Ehntem li ij. di. xviij c. „. .⸗ Muliebris coꝛpoꝛis foꝛmatio itũ ad cauſaʒ foꝛma vnde eſt ꝓductũ.li.ij.di.xviij.q.j. lem li.ij. di. xviij.d. . . Mulieꝛis anima nõ eſt ſpagata ex viri anims libr ij.di. xviij.e.f.g.h. Mulier impꝛegnata quõ dinatione li.ij.di.xx.26.7.27. Mulier generat mõ maſculũ modo feminã triplicꝭi ratione li.ij.di.xx.29.⁊. o.⁊.ʒ. Mulier quare dicit᷑ vir occaſionatus li.ij.di.xx.ʒ. et li. iiij. di. xliiij. ʒ. Mulier quare facilius curuat᷑ ad malũ ꝙᷓ vir lib.ij. di. xxj. 18. et. 1 29. g. BPe. 6. Mulier q̊ genere pcti peccauerit lib.ij.diſti. xxij.q. ſ. „ Mulier triplicip tentias li.ij.di.xxij..5. “ Mulier q̃druplici pctõ peccauit li.ij.di.xxij.s. ij.10. Mulier quõ putauit ſerpentẽ br̃e vſuʒ loquẽdi li.iiſj. Mulier quare non expauit ad aſpectũ di.xxiij.ꝛꝰ ęgt vocẽ ſerpentis.li.ij.di.xxiij.ↄ0. Mulier qñ comedit moꝛtaliter et qñ comeditveniꝰ liter li. ij. di. xxiiij. 7 5. Et eadẽ di.78. Mulierem comedentẽ ſine viro moꝛtaliter peccare ex auctoꝛitatibꝰ Auguſti.quõ intelligitur liij.diſ. Mulier qñ manduc diſtin. xxiiij. ſub lr̃a. h. Mulier qꝗñ cũviro manducat li.ij.diſt. xviij.ſub lr̃a. Mulier ſine viro dãnari nõ pᷣt li.iſ.di.xxiiij.tian. Mulier coꝛrupta quare nõ conſecratur cũ tñ vir coꝛ ruptus conſecretur li.iiij.di.xxv. 4. „ Mulierẽ illã nõ ꝑtinere ad matrimoniũ cũ qua nons Multiplicitatẽ non recipimꝰin diuinis ſed plurali * tatem libꝛo.j.di.xxiiij.2. Multa nõ pñt eſſe a ſummo vno.qꝛ mala nõ pñt eeæ a ſummo bono ⁊c.Solo.li.ij.di.j.Sp. Multiplicatõnis numeralis in diuiduis ꝗᷓ ſit rõ pre cipua li. ij. di. xviij. y55–eDaöẽm ligit li. ij. di. xlij. 22. Multiplicato ſubiecto mitiplicari accidẽs quõ itel/ Multiplicatovno oppoſitoꝝ mitiplicari et reliquuʒ qbquõ intelligitur.li.ij.di.pxlij.25. 7 Multiplicato vno relatiuoꝝ multiplicari ⁊ reliquũ quõ ĩtelligit᷑ li.iij.di.viij.⁊ð git᷑ li.iiij.di.xxiiij.y5 Multiplicato iferioꝛi multiplicari ſuꝑiꝰquõ intelli⸗ ¶undum . MWundũ an potuerit deꝰ facere melioꝛẽ qtũ ad ſub⸗ ſtantiã ꝑtin integrantiñ li.j.di.xliiij.q.ja.R. 2. ek Mundus anp̃t fieri melioꝛ qtũ ad ptiũ in- ꝑ totũ tegrantiũ ꝗpꝛietates li.j.diſ.xliiij.q.ij.b.Re.2. et ꝑ Mundi ptes ſunt duplices Ibidem. totum Mundũñ an potuerit deus facere melioꝛẽ qᷓtum ad oꝛdinem partium libꝛo.j. diſt. xliiij.q.iij.c. Re. .7. et per totum. . . M undum an potuerit deus facere antiquioꝛem.li. j.diſt. xliiij.q.iiij.d.Re.22. et.⁊53. . Mundũ an potuerit deꝰ añ facere li.j.diſt.xliiij.ꝛ4. Mundum an potuerit dens facere alibi vel in alio loco Ibidem. 7 „. . peccato peccauit ⁊ cõtra tres aie pp Mulier quõ nõ peccauit pctõ infidelitatis li.ij. diſt. ulie an dubitauerit de cõminatione dñi li.ij. die at cibũ vetitũ li. ij. xxiiij.728. eſt cõmixtio ſexuum quõ iutelligit᷑ li.iiij.di.xxvj . ⸗ ncno Cctus Huiſd Pnc⸗ qvo 1 Mndus etfe untnetenail diſlan Mungrone iniſgin⸗ Mancoedl ohrhus Wundusdugn nogicinen idiſ.. Mundus qvo⸗ Mondusctal ſchſomnme Mdsſendn Mondvsq Mundyset Wootmaio Aaſnotuͤſe bent llijd idlcne. irt Dithn Mnaſoh⸗ iin Mahle⸗ Duin Rädiſ n fangi tatſoal Ntewern⸗ Muoala funtolie Dukin „Phn Men Wrrtick iüͤnlatzeen S dtinß ee cgtlade Enbiei 045. gianmglizt, ” Nantzüntu niintlii önnifthülin ideſieihi imi59 lre e ionhi taded epiomnotid ecn nq ineclni Ntälig uctliiſaiktniib S irciiN— .. docigilid vmenlii Sadniclb tſi⸗ ſgklinti⸗ Delittera Mundus ſcdᷣm varias opinioncs vario mõ eſt pꝛo ductus. li.ij.di.j.2. et eadẽ di.. Mundꝰ quõ di in pᷣncipio tꝑm creatꝰ. li.ij.di.j.S. Mundus et res alie an create ſint ſcdᷣm pꝛincipi/ um materiale et foꝛmale an ſcm alterũ tm̃.lib.ij. di..q. .a. H. 7. ”l Mundus an ꝓductus fuerit ex tꝑe an ab cterno.li. undus et alie res an ꝓducte ſint abvno pꝛicipio vel pluribus.li.ij.di.j.q.j.c.Re.ꝛ · J Mundus duplicit᷑ accipit᷑ in ſcriptura et ſcᷣm quẽ modũ cõmendat᷑ et ſcm quẽ modũ damuat᷑.li Mundus quõ ẽ cõtemnẽdus li ij.di..29. Mungdus ct alie res an ꝓducte ſint abvno pᷣncipio ſcipſo an mediante alio.li.ij. di.j.q.ij.d.Ne. o. Mss ſenſibilis quõ imitat᷑ architipñ.li.ij. di. j. 95. Mundus quare factus ẽli.ij. di. tii. ⸗. undus et aſſtra nõ unt animalia.li.ij. di. xiiij. ¶3 MWẽõs maioꝛ qᷓtũ ad motũ oꝛbiũ et ms minoꝛ qᷓ;tũ ad motũ ſenſitiue et rationalis differenter ſe ba⸗/ bent. li. ij. di. xxx. s. d .. ““ deũ diligere quõ intelligit᷑ lib. Mũeri an appꝛopꝛiẽt vſus.li..di. xxxj.q.iij.f. Re.ꝛ6 Moutare Mutatio quar⸗ vici᷑ variatio coꝛuptio verſio.li. Mutari ſedn ubſtantiã ẽ duplex et quãdo muta/ tũ eſt aliux et aliud et quãdo idẽ li.j.di.xvij.8 — . * Mutabile er immutabile dỹ duplr. li.j.di. xxxviij.2 7 Mutari nꝛ: uraliter eſt aliter ſe habere nunc et pꝛiꝰ Mutatio eſt triplex.ſ.adeſſe abeſſe et ineſſe lib.ij di. fſ.q.ij.f. in R.circa mediũ. Mutatio aliqua differt a termino tenet ſe aliqua cũ altero extremoꝝ.li.ij.di.j. 46. utatio alicuius ẽ duplex et ſcjm quẽ modũ con⸗/ firmatio li.ar.nõ mutat. li.ij.di. vij.1 6. in Pe. Mutat᷑ aliquid ſcᷣm ſubſtantiã quãdo pdit illud qò bʒ ꝑ naturã quõ intelligit᷑.li.ij.di.vij.ꝛ9. Mutabile et immutabile cõpat᷑ ad li.ar. duplicitcr. li. ij. di. vij. 29. WMutatũ eſſe quõ ẽ ſuperiꝰ ad factũ eẽ li.ij. di. vij.7 WMaſci Atum nunq eſſe qui ſemꝑ naſcit᷑ vbi verum eſt. li. j. di. ix. 38. Matiuitas eſt duplex et qua fit oꝛigina lis contractio et qua ſanctificatio.libꝛo ö. di. iij. 3. MNaſcit᷑ aliquid ex aliquo ſed ꝗpterea nõ ſemp dicit᷑ filius eius li.iij.di.iiij.e.. NMNaſci nõ poſſe de matre qdð nõ ẽ genitũ ex pr̃e quõ intelligit. li.iij. di. viij. 1. ta ẽ de virgine diuina natura an bec ſit concedẽ da li.iij.di.viij.q.j.a.pertotũ. „ Maſci de virgine an vere dicat᷑ de natura aſſumpta 9% 4 li.iij.di. viij.q. ij. b. R. 10. — a WMatantia Matantia quare dicunt᷑ reptilia li. ij.di.xv.i. Vatura Matu ra quid ſcdᷣʒ phᷣm. li.j.di.vij.S. Iterũ dicit᷑ na tura naturalis oꝛigo.⁊ oꝛigo naturale dicitur de creatura dupliciter.li.j.di.viij.S. Matura et volntas quõ in deo ſunt idẽ.li.j.di.xiij.ꝛ2 Matura et voluntas differẽter mouẽt᷑. li.j.di. xvij.1 5 j. di. xxiij. 16. Maturs non dici de ꝑſonis eſt hereticũ.lib.j. diſtin. Matura et res nature qua alietate aliter et aliter dx li. j. di. xxxiij. 4. Maturale dicit᷑ dupliciter et quõ deus ct ereatura babent potentias naturales.li.j.di.xlij.,5. HZ Matura et deus differenter ꝓducunt aliquid. lib.j. di. xlv.2 8. HZ Matura cõſiderat᷑ dupliciter et que deſiderat ꝓpꝛiũ bonũ et que dei gloꝛiã.li.ij.di.j.õs. Matura ſpnalis an dignitate nature excellat cõpoſi tã ex ſpuũali et coꝛpoꝛali.li.ij.di.j.q.ij.k. R.õ7. Mature motus quare dicitur curuus.li.ij. di. iij.=. Matura rationalis rõne cuiꝰ amat deũ.li.ij di. iij. 7 Maturaliter dicit᷑ aliquid dupliciter et quõ vertibi litas ẽ li. ar. naturalis.li.ij. di.vij.27. “4“́?ð” Matura quare magis poteſt in foꝛmã qᷓ; in materiã Matura nõ ſic meretur gratiã ſicut gratia gloꝛiã. li. jj..p di. ix. 19. . . . Maturale quõ eſt a pᷣncipio intriſeco.li.ij.di.xiiij. vr. Maturale aliter adiacet filio et aliter imagini. lib. ij. Anatura nõ eſſe qð eſt a voluntate quõ intelligitur li.ij.di.xvj.⁊20. Hic ponit᷑ qd ẽ avolũtate ñ a natu ra. ponatur nõ eſt a natura. . Maturale et naturaliter determinat terminũ qui di alit hitudinẽ vt a quo non vt ad quẽ li.ij. di.xvxj.2u. Matura dicitur dupliciter et contra quã deus facit ⁊ſupꝛa quã li.ij.di.xviij. S.⁊.ĩ9. Itenꝝ dicit dupli cit᷑ et ſcʒ quẽ modũ accipit Anſ.cũ dicit ꝙ natu⸗ a efficit᷑ px pſonã magis peccatrix.di.xxxiij.28. Matura iterũ dicitur tripliciter ⁊ quõ dicitur natu⸗ ra oẽ qd deus fecit.li.ij.di.xxxvij.2.⁊.;3. Maturale nõ eſt oẽ quod accipitur in natiuitatis pᷣn cipio.li.ij.di.xix.ʒS. MNaturã et habentẽ naturã in deo quid dicamus li. Naturã ſempꝑ deſiderare quod melius ẽ quõ intelli gitur.li.ij. di. xx. 2. Maturalia eadẽ eſſe in nobis et in pᷣmo bomie quõ intelligitur.li.ij. di. xxiiij.ꝛõs. xrxviij.54. Maturã appetere ſuã pfectionẽ quõ ĩtelligiʒ li. ij. vi. Matura inſtituta quõ eſſet abſq; gratia pulcra ⁊ ſi ne macula.li.ij. di.xxix.9. Maturã nõ deficerc in neceſſarijs quomodo intelli gitur. li. ij. di. xxix.ꝛss. Maturale eſt duplex et quod boꝝeſt culpabile libꝛo Maturaliter indita nec eſſc laudauda nec vituperã da qnõ intelligitur. li.ij. di. xxxij. 42. ⁊. 45. .. Mature conditoꝛẽ nibil facere contra naturã quõ i/ telligitur. li.ij. di. xxxvj. y3. . „ Maturale non aſueſcere in contrarim quomodo in telligitur.li. ij. di.xxxix.s, § 3 — Maturale iudicatoꝛiũ quid.li.ij.di. xxir. 7.ꝝ Maturã que aſſu mit᷑ ab vna ꝑſona nõ poſſe aſſumi ab alia qͥd ipediat li.iij. di.j.27. 2.28. Ad ideʒ. 5. Matura diffinit᷑ quadrupliciter li.iij.di.v.ꝭZ. Matura quõ accipit᷑ cũ dicit᷑ ꝙ natura humana ſit aſſumpta a dco li.iiij.di.v.28. „ „ — Matura et eſſentia in quo differũt li.iij. di.v.av. Matura aſſũpta a xpᷣo q̃ rõe ẽ nobilioꝛ li.iij.di.v.4. Mature ẽ aliquid cotrariũ dupir et ſcᷣm quẽ modũ accipit Damaſ.dicens ꝙ paſſio eſt motus contra naturã li.iij.vi.xviij.ꝛ⸗S.“ Matura bʒ aliquid in ſe per modũ poſitionis et ali/ quid ꝑ modũ pꝛiuationis et qd boꝝ bʒ a gra ꝑfici qðᷣ a ga coꝛrigi et ſuppleri.li.iij.di.xxixĩvs. 1Mature curuitas eſt duplex et quã coꝛrigit gratia ſu perueniens li.iij.di.xxix.s6. Matura triptr currit cñ gratia li.iij.di.xxix.ↄõ0. Matura dictat aliquid multipliciter et qd boꝝ ma/ nebit in ſtatu gloꝛie.li.iij.di.xxxvij.ð3. Maturale nobis eſſe qd ẽ deo voluntaria quõ intel⸗ ligit. li. iiij. di. j.28. . .. . Mature boitas quõ diſponit ad gꝛaʒ li.iiij:di.iiij.⁊1. Matura dictat aliqua in generali aliqua in ſpeciali. ct quõ ↄfeſſio ẽ de dictamie legis nature.li.iiij.di. Mauis naufragiũ mare tabula quid ſit allegoꝛice li. iiij.di. xxij.y2. . —Weceſſits 3 Hocemſtaa emutipiex e⸗ que haꝝ eſt in deo ⁊c. lib.j. di. vſ. . Iterũ eſt duplex et que baꝝ opponit᷑ cõ/ tingenti.di. xxxviij.7. Iterũ eſt duplex ⁊ que op/ ponikẽt li.ar.li.ij. di.vij. 5. ⁊ di.xxvx. ℳ. Meceſfariũ ſequit᷑ ad dici ꝑ ſe in creaturis nõ in deo li.j.di. xxx.ĩi3. — Meceſnitas immutabilitatis ad bonum nullo mõ re pusgnat li. ar.li.ij.di.vij 0. “ Meceſfario velle et libere velle opponi quõ intelligi tur. li.ij.di.vij. 5. .B , Meceſſariũ et voluntariũ quõ diuidunt᷑ ex oppoſito li.ij.di.xxv.S. . Meccſſariũ nõ eſſe voluntariũ quõ intelligit᷑.li.ij.di. xxx. 18. “ Meceſſitate facta quedã eẽ impꝛobanda quõ intell i git᷑. li. ij. di.xlj.d8. S Meceſſariũ ẽ aliquid dupliciter et quõ cõtingẽs eſt cauſa neceffarij li.iij.di.xj.I0. Mecefntas ẽ duplex ⁊ quõ laus nõ ẽ in operibus ne ceſſitatis li.iij.di.xij.i S. Iterũ eſt duplex et q̃ quaʒ culpam excludat.li.iiij. di. xij.5. Meceſſitas eſt quadruplcx ſcðʒ quatuoꝛ genera cau ſarũ ⁊ quõ neceſſitas patiendi fuit in xpᷣo li.iij.di. xv). 16. — —ð Meceſſitas patiendi bʒ cõpꝑari ad tria ⁊ ꝙᷓ necefſitaſ patiendi fuit i xbo qdammõ vt in nobis ⁊ qdam/ mõ nõ ſic li.iij.di.xvj.l.7.· ðð Meceſſitatem oẽm aut eſſe coactionis aut ꝓbibitio nis quõ intelligit᷑.li.iij.di.xxvj.ꝛ. Meceſſario ineſſe alicui quod ineſt ei velit nolit quõ intel ligit᷑li.iij.di. xvj.25. Meceſſariũ et voluntariũ nõ poſſe ſimul ſtare quõ i⸗ telligit᷑.li.iij.di.xvj.24. .. Neceſſitate quõ dr̃ deus aliquid facere.li.iij.di.xx.s Mexus pꝛie dicit de ſpſancto.li.j.di x.29. Micctere in voce actiua ſignificat paſſionẽ et in paſſi Neceffitas eſt dupler et que legẽ nõ bz et excuſats periurio et peccato. li.in.di. xxxix.9. NMexus na actionẽ.li.j.di.x.. — . . Mexus eſt duplex et quõ acceperũt gꝛeci nexũ reſpe⸗ ctu ſpũſſancti et quõ latini.li.j.di.xj.ð. WMeg Hogidſo Popoſit relatiuo ipᷣm nõ cõfundit.lib.j. Negatio cũ cõſtantia ſubiecti qñ equipollet termio pꝛiuatiuo.li.].di.xiij.?ꝛss. Megationes quõ contrarie ſe babent aſfirmationi/ bus.li.j.di. xxviij.iʒ. Megationi ſubſternit᷑ affirmatio et poſitio.lib.j.di. Negatio et affirmatio nõ eſt de eodẽ quõ intelligit᷑ li. j. di. xxxiiij.15. è Negationes de deo ſüt vere affirmationes vero icö⸗ pacte quõ intelligit᷑ li.j.di.xxxiiij.i9. Megotiari circa tempoꝛalia et eterna põt eẽ duplici ter. li.ij. di.xxxv. S. Hic ponit᷑ circa idẽ et pximum ponat᷑ circa deñ et ꝓximũ. Negotiatione militia officio thelonei poteſt quis re cte ⁊ male vti.li.iij. di. xvj. 15. WMemo Nemo ſcit vtrũ amoꝛe vel odio dignus ſit quõ auto ritas illa intelligat᷑ li.j.di.xvj.ꝛ. Nemo nouit patrẽ niſi filius nemo ꝓ quo ibi diſtri buat li. j. di. xxj. . è NMemo niſi pater et ſolus pater qua rõne non equi⸗ pollent. li.j.di.xxj.T9. “ . MNemo operat᷑ ad malũ aſpiciens quõ intelligiturli ij.di.xxxviij.s. Memo nouit que ſunt dei niſi ſolus ſpũs dei quo in⸗ telligitur li.iij.di.xxiiij. ¶Neophitus Neophitus quid liiiij.di. vj. m. MHihil accipitur tripliciter cũ dr aliqͥd eẽ de niblo vł ex nihilo et quõ de? ſiue diuina effentia ſiue pater vf eſſe de nihilo.li.j.di.v.c.d. Mibil in deo ᷣm accidẽs dẽ quõ intelligitur li.j.diſt. Mibil quõ eſt in aliquo.li.j.di.xxxvj.ii. Nihil factũ ẽ añ celũ et terrẽ nec etiã tps v cñ tpe fa cta ſũt omnia nõ ex tꝑe.li.ij.di.ij.c.d. ihil e ĩ genere quod nõ ſit in aliqua eiꝰ ſpecie quõ intelligit li. ij. di. xij. 22. Mplre⸗ idẽ agere ⁊ pati quõ intelligitur li.ij. diſti. MNibil eſſe in intellectu quod pꝛius nõ fuerit in ſen⸗ ſu quõ intelligitur li.ij.di. xxiiij.70. .⸗ Nihil quod coꝛrumpitur cedere omnino in nõ ens quõ intelligitur.li.ij.di.xx vj.ʒ2. Hi n Reealicatur altero in abſtractiõe pꝛe Cicari hbʒᷣ de altero in cõcretiõe quõ intelligitur. li. ſoievg., cetiõe quõ intelligituri. 9 cEle mlan ſbiinufi Pblcoe ſidigli bloͤgnt göintl Pblcſem tchigen. blpoſtt rliin Pihndunn eefßti Pcstern ſorepda Pobilhi ooſctt⸗ Pobltai ſurur tobi Pobiztante elligtur. Pblicrieſe urlig Poolitauss ſidifis. did. oaimii Pern jdir Voecenci⸗ lchsa Poicthii tlligtur f Poleſenpi wleli Doringn l venl ckueboy huſgifc⸗ nfninul alͤndiuine aineni, Pinun ienmis⸗ aigfi⸗ RS galind Guulicge Tnints ockige 4 en sg eegeinn ln Z nge 4 no ii ltn, Nidgegib aetiguntt Nufnrrn Amtz Ran lugantdt ni udtnnn mo. intbiiin Ms 10 dNdodstzt Ausen/i Nt ar iuenl⸗ hctgi; cii ün ⸗ 6 trnitedin „„. a aoͤndigni iruze Nlinie, 1 ktuun o⸗ iagh aruniib nn ir De littera — 1——ð — — AVbi ita eſſe in nollra poteſtate vt voluntatez quõ intelligitur li.ij.vi. xxviij. . Mibil iniuſtũ eẽ a deo quoõ itel Mihil qd ẽ a deo datũ cẽ auferẽdũ quõ intelligitur, liij. di. xliiij. 27. Mibil cõpatitur alij patiẽti qͥn cõꝛrumpatur cũ illo quõ intelligitur li.iij.di.xvj.ꝛsss. Nibil eſſe amãdũ ex charitate niſi beatificabile quõ intelligitur. li.iij.di.xxviij. 7. Hipil voſſe ali magisvnini ; ſbi ii quomo intelli gitur. li.iij.di.xxix.⁊1. Mibil idẽ eſſe ad oppoſitos fines quõ intelligitur li. Niſi ſᷣm duplicẽ acceptionẽ facit duplicẽ ſenſũ i bac HB auẽteñ pᷣt s facere niſi qð iuſtũ ẽ ⁊c .li.j·di.xliij.t. Miſi qͥs renatꝰ fuerit ex aq̃ ⁊ ſpũſctõ nõ põt intrare in regnũ celoꝝ quõ intelligitur.li.nij. di.iiij. h. i. Nobilis Mobiliffimũ in aia dupliciter põt accipi et quõ ima go cõſiſtit penes nobiliſſimũ in aia li.ij.di.xvj.. Nobilitati atteſtani eſt dupliciter et quõ pctĩ atte ſtatur nobilitati nature.li.ij.di.xliiij.8. MNobilez mateniã debere reſpõdere nobili foꝛme quõ Mobilioꝛẽ eſſe ſubſtantiã viuẽtẽ nõviuẽte quõ intel ligitur li. iij. di. xij. 28. „ — MNobilitatis eẽ oꝑari ꝑ paucioꝛa quõ intelligitur.li. WMocendi Nocumentũ eſt duplex et quõ nõ pt nocere oiĩpotẽſ 4 MNocumẽtũ inferre alicui effectui pᷣt eẽ duplr et ym gquẽ modũ põt aliquid cõtrariari deo in oꝑe ſuo. lij. ij. di. xxxv.2 4. . ⸗ Mocendi vel peccãdi voluntas quõ eſt ab aio ⁊ po/ teſtas a deo.li.ij.di.xliiij.s. WWoctem MNoctẽ et diẽ immediate diuidere tpᷣs quomodo in/ telligitur.li.ij.di.xij.)ᷣo. Nolo l Molle ſeu nõvelle dicitur duptr et quõ dicitur deus nolle li. j. di. xlvj.16. WMWMomen Momina quedã impoꝛtãt in diuinis diſtinctionem ſolũ quedã omnimodã vnionẽ quedã medio mõ et que hoꝝ recipiant᷑ in diuinis li.j.di.iiij.ꝛ20. Moia ſignificãtia eſſentiã in diuinis ſunt in triplici differentia. li. j.di. v.lI. Moia in diuinis qᷓdã ſunt ſubſtantialia quedã oino in adiacentia.li.j.di.v. cẽ. Moim in diuinis ſunt q̃tuoꝛ genera.li.j.di.vij.i 5. omẽ generis q̃re nõ trãſfertur ad diuina ᷣm quo rundam opinionẽ li.j.di.viij. 4. Moia ſignificãt ſubſtantiam in diuinis triplici mo/ Moia eadẽ in diuinis ꝓpꝛie et vniuerſaliter accipiũ/ tur. li. j. di. x. c. Momẽ ↄnotãs effectũ dicit reſpctĩ duplr⸗ hm quẽ modi ẽ eſſetiale et ym quẽ notionale li.j.di.xv.20 ligitur. li.ij. di. xliiij.ꝛ2 q; regul n li. . di. xxij.y5. l Homẽ quare aliqñ ſubſtantiuatur et non verbũ vtł cc s NMoim diuioꝝ ſex mẽbꝛa li.j.di. xxij.i.⁊.ad idẽ.a.⁊.h Nomina in diuinis dicuntur ſᷣm doctrinam in qui- q; regulis datam.li.j.di.xxij.ð. participiũ.li.j.di.xxij.c. Noiabilit an ſit Nus li. . di. xxij. q. j. a. Pe. . Moiale ſiue effabile dĩ dupir ſic ⁊ intelligere ibidem Momẽ quomodo ſignificat ſubſtantiã cũ qualitate cũ deus noiat᷑ ſiue expꝛimit᷑ ꝑ nomẽ li.j.di.xxij.ii. Momẽ vnũ ſolũ an plura habeat deus li.j.di. xxj.q·. ij. b. Re. 12. —᷑E — 12 12 Momen tria idudit ⁊ m boc triplicit᷑ accipit᷑ ibidẽ Momẽ dei quomodo ſingulariter expꝛimit ſcriptura lib.j.di.xri⸗7nrz. Moia in diuinis qᷓre ñ ſũt ſinonima.li.j.di.xxij.ĩ. — „ „ Mominũ diuinoꝛũ multiplicatio non ſolũ venit a ꝑ te intelligendi li.j.di.xxij.. Momina diuina an oĩa dicantur tranſlatiue an que dam ꝓpꝛie li.j.di.xxij.q.iij.c.R.ĩ2. . NMNoia q̃dã ðs ſibi ipoſuit q̃dã nos ei iponimꝰ ibidẽ. HNoia tripłr ſignificant et que tranſferũtur a creatu ris ad diuina ⁊ que non. i.j.di. xxij. ꝛẽ1'bssss Momẽ oẽ quomodo hʒ aliqͥd ſenſibleli.j.di.xxij.ꝛ Momina oia dicta de deo an dicantur ſᷣm ſubſtãtiaʒ li.j.di. xxij.q.iiij.d.Re.25 per totum. MHominũ diff erentia quibꝰ vtimur loquẽtes de deo Mominũ diuinoꝝ differẽtias oẽs reducit ad duas: Momẽ pſone an tranſferri debuerit ad diuina lib. ſ. di. xxiij.q.j.a.Re.s.⁊ per tol. ẽ Momẽ ſubſtantie an tranſferri debuit ad viuina. lib⸗ j.di. xxiij.q.ij:b.Re.li. MNomẽ ſubſtantia a duplici gpꝛietate poteſt diei li. . Momẽ eſſentie an dici debeat in diuinis. li.j.di.xxiij: q.iij.c.Re.Iʒ.⁊ per totum. ”Mä Momẽ ſᷣ ſubſtantia an numeret᷑ in diuinis.li.j.diſt. xrxiij.q.j.d.Re.t ⁊ per totum. Momẽ hoc eſſẽtia an numeret᷑ ĩ diuinis li.j.di.xxiij. q.ij.e.Re.i S.et per touum.? NMominñ grecoꝛũ ⁊ latinorũ quibꝰ vtimur in diuis coꝛreſpondẽtia et ſufficiẽtia.li.j.di.xxiij.vZ3d. Momẽ p⸗:t ſignificare oꝑatiõs dupłr ⁊ m quã ſigniſi cationẽ poteſt deus dicere pluraliter faciamꝰ ho/ minè? ad imaginẽ ⁊c᷑.li.j.di.xxiij.ꝛ. ẽ Momina quatuoꝛ pluralitatẽ ſignificantia recipim et quatuoꝛ non.li.j:di.xxiiii.i .n· MNomẽ ad dici aliqͥd pᷣt eẽ dupliciter li.j.di.xxiiij.iꝰ. Momẽ dicẽs reſpectũ ad creaturã quomodo nonẽ notionale li.j.di. xxvij.d89. Di. xxvlj. e. Moiĩa p q̃ exprimũt᷑ ꝓpꝛietates pꝑſonaꝝ tractãt᷑ li.j. Moia pꝛia diſcernũt᷑ a coibꝰ.li.j.di.xxvij.f.⁊.g.⁊.b. Moia que dicũt effectũ.in creatura poſſunt illũ dice ra dupliciter.li.j.di.xxix.d. · HMomẽ accipi differenter in diuinis pᷣt eſſe tripłr.li. j. di. xxix. i2. ſecuno Momina aliqua dicũtur.de deo ex tpꝑe et relatiue jᷣm accidens qd non deo ſᷣ creaturis accidit li.j. diſti. xxx.a.b. c. na generali tractãt᷑.li.j.di.xxxiiij.g Moĩa ꝗᷓ trãſlatiue ⁊ ꝑ ſilitudinẽ de do dicunt᷑ doctri Momẽ vndeẽe dʒ rei inponi.li.ij.di.xxv.ü8 Mominare contingit aliquid dupliciter et ſcdᷣð quẽ modũ intelligit̃ cũ dicit.affectus operi tuo kon imponit.li. ij. diſt. xl.. NMNominatio vno tres intelligi quo ſenſu dixerit ma/ Momina in oſum deſinentia quõ ſignificantplenitu dinẽ li.iij.di.xxxvj.28. Momen ſiue vox dicit᷑ ti t quare dicit ife⸗ ma baptiſmi in nomine ⁊ non in nominibuslilib. iiij. di. iijt. n. . . S ¶VNominatiuus Noĩatiuus reſpectu actiui et ablatiuꝰ reſpectu paſ⸗ ſiui impoꝛtaut rationẽ pꝛincipij li.. di. xx 27. (Voſter— Moſtrum et men dupliciter poſſunt alicui attribui. li. . di. xviij. 33. . Moſter vel meꝰ quõ dicit᷑ de aliquo.li.j.di.xviij.· Moſcere neminẽ que ſun 7222 intelligit᷑.li.iij.di.viiij.2. (Motitia Motitia et amoꝛ ſunt in anima iubſtantialiter ex cõ ſequẽti.li.j.di.iij.⸗ðpr. Motitia duplex eſt in nobis in deo aũt vna qua fa/ cit qd nos duabus.li.j.di.xxxviij. C. Motius pꝛius vel magis notũ eſt aliquid dupliciter li. j.di.viij.2. S WMotio NMotioꝛem eſſe operationem ꝙᷓ ſubſtantiã quõ intel ligit᷑. li.ij. di.viij.õ9. . NMotionem contingit duplicit᷑ ſignificari.li.j.di.xx. 20. Et di. xxiiij.14. xxiiij.20. Motio nulla dẽ cõiter dẽ tribꝰ quõ itelligit᷑.li.j.diſt. Motio ꝓpꝛietas relatio differũt.li.j.di.xxvj.ꝛ7. Motiones ſuntiquinq; ſᷣm cõem opinionẽ magiſtro rũ et vide ibidẽ alias opiniones de bac materia. li. j.di. xxvj.28. ⁊ per totum. ‚⸗ Motio in diuinis quid poſſit eſſe.li.j.di.xxviij.ꝛc. Motio quare nõ ẽ non ꝓducere.li.j.di.xxviij.28. Motio vna ſiue ꝓpꝛietas vnius ꝑſone an pᷣdicet᷑ de alia. li.j.di. xxxiij.q.iij.c.R.S. . Motio ſiue ꝓpꝛietas eadẽ an pᷣdicet᷑ de ſe denoiatiue li. j.di. xxxiij. q.iiij.d. Re.24. Motio ad notionẽ dupliciter comꝑat᷑ ⁊ ſcdᷣm quem modũ vna de alia pꝛedicat᷑.li.j.di.xxxiij.i2. 8 iciũ alio mõ nõ. li. . di. Mouitas vno mõ ſonat in xxvr. Mounuus Mouũ dicit᷑ dupliciter et quõ deus ceſſat facere no uam creaturam. li.ij.di.xv.. Nubere Mubentes quare deb ites quare debuer̃t eſſe de eadem tribu inve. De nubere vide pluravbi matrimoniũ etvbi nuptie et vbi ſponſalia 7. WMumerus cit᷑ tripliciter et quare dicit᷑ ĩ for Mumer alis differentia an ſit ponenda in diuinis.li j. di. xix.q.iiij.h. . Numerus ſiue differentia ſcᷣm numerũ quõ eſt po nenda in diuinis.li.j.di.xix.ʒ. . MNumero differre que numerant᷑ qnõ intelligit᷑li.j. Dl. xix. SI. G Mumerus in diuinis quõ diſtrahit a ratione uume ri.li.j.di.xx.22. 2 Numeralis ⁊ pꝑtitiuns terminus ſicut boc nomen „ vnus qͥd dicat in diuinis.li.j.di.xxiiij.q.j.a.Re. 4. et per totũ. H Mumeralis ille terminus vnus an dicat᷑ ſcmn ſub⸗ ſtantiam an ſcòm relationẽ.li.j.di.xxiiij.q.ij.b.Re. 18.7 per totuů. ᷑ Numeralis terminus pure numeraliter ſignificans vt duo tres ⁊c̃.an dicat᷑ poſitiue vel pꝛiuatiuei di vings i.d. ic ee ſon 5. ” Mumeralis terminus pure numeraliter ſigniſcans vt duo tres ⁊c̃.an dicat᷑ ſcdᷣm ſubſtantia an ſedin rclationẽ in diuinis.li.j.di.xxiiij.q.ij.d.NRe.t7. “ totum. . DUWU Numerus in creaturis ẽ qᷓtitas in diuis eſt relatio. li. j. di. xxiiij. 18. Mumeralia nomina vt trinus et trinitas an impor tent vnitatem. li.j.di.xxiiij.q.j.e.Re.22.et per totũ Numeralis diuerſitas non venit ex diuiſione mate rie. li. ij. di. iij. 28. è Mumerꝰ quõ ↄſeqt᷑ diuerſitatẽ ſubalẽ.li.ij.di.iij.8 Mũeꝝ eẽ ex diuiſiõe ↄtinui quõ intelligit᷑.li.ij. diſti. xiiij. o. —‚R— Mũerauit ppłʒ iſrabel moyſes et ſaul ſine pctõ ſʒ da 47420 uid cũ peccato.li.iiij.di.xiiij.ꝗ5. ⁊ quare populus punitus eſt ꝓpter boc.44. NMNumeralis diuerſitas ẽ triplix et ſcʒʒ quã reſurgẽ᷑ coꝛpoꝛa moꝛtuoꝝ ᷣm opinionẽ aliquoꝝ.li.iiij. di. xliij. ꝛ-. Munc tempoꝛis accipit᷑ dupliciter ⁊ quõ res pdu/ cte ſunt in tempore.li.ij.di.j.iS. Munc tempoꝛis et nunc eternitatis non ponere nu merũ quomodo intelligit᷑.lii.iij.di.viij.25˙. Muptie quõ excuſat turpitudinẽ coitꝰ li.ij di xx. r. Muptie quõ fuiſſent honoꝛabiles in ꝑadiſo li.i. di. xx. 2. ́R2= NMuptiaꝝ actꝰ q̃re erubeſcit᷑ fieri ĩ publico liij. diſti. NMNuptias ñ niſi moꝛtaliũ eẽ quõ itelligitli.ij.di.xx.o Muptie ſcdᷣe nõ benedicunt᷑ maxime quãdo mulier eſt vidua.li.iiij.di. xxviij.. Muptie ſcde quãdo celebꝛant᷑ fit miſſa ꝓpter triplex mfimonij bonũñ qð tribus ꝑſonis in diuinis ap/ pꝛopꝛiat᷑.li.iiij.di.xxviij. ·. Muptie ꝙuis ſint ſancte et bone tamẽ nõ licet es omni tꝑe celebꝛare.li.iiij.di.xxxij.¶2. ⁊.43. Muptie an ſint vocãde ſi maſculꝰ et mulier ſibi fide copulent᷑ ſolũ coeũdi cauſa ne illa cũ altero nec il le cũ altera velit coire.li.iiij.di.xxxj.c. Muptie ſcde an ſint licite.li.iiij.di.xlij.q.j.g.R.o. Muptias ſcdas nõ eſſe licitas ſi que rõnes ⁊ auctes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende.li.iiij.di.xlij. Numeralia nomina quõ nihil ponũt in diuinis.ii nerſdi ſiditi Poritus natueli Purriiun Purteius⸗ Naztus Odurmnd Obcurat liſdin Oocuras Ourtie Darn Oaſii ibhor Obegleni Aluſenol eteni ſidinin Kück RNaba⸗ W tlaͤ Obacen nditui. 1 Mitibit Mleſuep, Rüſiin Anidns 1 mncnlii Gnnunci, ry. dſi niin Nlrdtmnin mins ſarbe aine uunmrg (Ki. Wenmgiigſe⸗ miiqe uerti Mitgie atul ni nlilii netctuibin itin nns t“ Eagire hei nakig miat e a cntrs Nn M gia e. = clin⸗ ls til i minen “S tinei i celiin De littera Nuptie ſcdᷣe an ſint ſacramẽtales ſiue an babeãt ra tionẽ ſacramenti li.iiij.di.xlij.q. ij.b. Re. .5. Muptias ſcdas no eſſe ſacramentales ſi q̃ rões pro bare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde li.iiij.di.xlij. ¶c. et per totum. nus ſaluat᷑ in eis rõ ſacii et in quo caſu benedicũ/ tur li.iiij.di.xlij. ¶.üs8. ðJJZM Muprie ſoe oinmt eſre triplr et vm boc plus ⁊ mi Muptie ſce an ſint honoꝛabiles li.iij.di.elij..iij i. B. 49. et per totum. „ . NMuptias ſecũdas eſſe bonoꝛabiles ꝓpꝛie loquẽdo ſi que rõnes vident᷑ ꝓbare quõ ſunt diſſoluende li. liij. di. xlij. o.et per totum. 2777 (WV¶ Mutritiua Mutritiua an aliquid conferat in veritat? humane natuꝛe li.ij.di.xxx.q.ij.f. R. o. ua li.ij.di.xxxj.20 Mutritiua qre magis fuit punita in adã qᷓ generati Mutritiua qua ratione poteſt minus refrenari qᷓ; ge Veratiua liij.di. xxxj.ꝛn. Obduratio Obcuratio et gratificatio c õ ſe hñt ⁵Kreſpectu meriti et demeriti li.l. di. xlj.7. Odurari dicit᷑ coꝛ tripliciter li.j.di.xl.·¶9. Obquratio an ſit a deo ſiue effectus dei repꝛobãtis lies. j. di. xl. q.ij. h. R. o. Obaduraſſe deũ aliquẽ vbi legit᷑ quõ intelligit᷑ ibidẽ Oduratio in coꝛporibus dicit poſitionẽ in ſpiritibꝰ defectũ li.j.di.xl. Si. Obqurationis efficiẽs cã que ſit li.j.di.xl. 55. ((Obedientia Oediẽtia accipit᷑ duptr et ſm quẽ modum eſt cõis oibus virtutibus ⁊c.li.ij.di.xxxv.F. Obedientia qua ratione fit prelato.li.ij.di. xxxv.s. Obediendũ eſſe omnibus qui ſedent in kathedra quõ intelligit᷑ li.ij.di.xliiij. r. Obediendũ eſſe ꝑ omnia parentibus quõ intelligit Obegientie rationẽ quõ tractauerũt benedictꝰ hie/ ro. et hugo.li. ij. di. xliiij. 43. — Obelẽtiã vouere ſicut paupertatẽ et caſtitatẽ quõ intelligitur li.ij.di.xliiij. ¶.. Obecientia quelibet nõ ẽ latria li.iij.di.ix.5ꝛ. ¶biectum Obiectũ pᷣneipalevtutiſ tbeologice qͥd li.iij.di.ix.sʒ Obiectũ vnũ hʒ ſcia et fides.ſ.verũ ſᷣ differenter lib. iij. di. xxiij. 12. Obicctũ habitus cognitiui dupir bʒ determinari.ſ. ꝛie ſiue ꝑ ſe aut cõiter ⁊ ꝑ accidẽs lib.iij.diſtic. xxiiij. 5. . li. iij. di. xxiiij. Obicctũ fidei quare ſolũvendicat ſibi nomẽ articuli „ (LOolatio Oblatio hoſtie ve. te. nõ erat ꝓfeſſiua peccati liiiij bligatio Muptie ſecũde et tercie et deincẽᷣps an ſint licite lib. Bauratio an ſit pena vel eu pa lib.j. Obligatus quõ dꝛ nobis deus li. ij.di. xxvij. 0. Obligatio eſt duplex quedã q̃ aufert poteſtatẽ que⸗ dã que aufert impunitatẽ et que aufert li.ar.et q̃ nõ li.iij.di.xxxvij.22 ₰ Obligationũ alia abſoluta alia cõditionatet qu p⸗ cepta decalogi obligãt ad oꝑa foꝛmata li.iij. diſt. xxxvij.4 qdruplici roe li.iij. di.xxxviij. 40ℳ Obligat aliquis a aliquid ſpecialiter pꝛeter alios bliquus Obliqui quõ ſunt trãſitiui li.j.di.v.22. 7 2 Obliquitatẽ paruã eſſe pꝛioꝛẽ ꝙᷓ magnã quð intelli gitur li. ij. di. xxj. o. Obliquitas dupir bʒ eſſe circa aliquẽ potentiaʒ ee ſm quẽ modũ ẽ in pꝑte ſenſibili et ̃m quẽ in parte QQ¶ Oiinio Obliuio dicit᷑ duplr et quõ ẽ in demonibus li.ij. di. Obliuio cogitatio ſuggeſtio quãdo ſunt pet Abſeruat aliquid trilicick ca z2 quõ ꝛa quibolega liea obuari poterãt li.iiij.vi.iij.5. ⁊ ꝑ totã q̃ſtiöeʒ VoObſtinatio Obſtinatio quid li.ij.di.vij.7.⁊.di.xliij.d. Obſtinatio an tollat in demonibus libertatis vſuʒ li.ij. di. vij.q.ij. e. Re. 32. Obſtinationẽ nõ minuere li. ar. quia integra manẽt data quõ intelligit᷑ li.ij. di.vij. 43. — Obſtinatio dicitur dupłx et qu Obſtinatio oĩs an ſit pctm̃ in ſpmſctm̃ li.ij.di.xliij. Obumbꝛatio Obumbꝛatio et vicifſtudo in quo differũt et cöue· nilunt li. ſ. di. viij. 11. Occidere Occidi hõ ĩ ſtatu inocẽtie nõ potuiſtet li.ij.di.xix.2. Occidere vxoꝛẽ an ſit grauiꝰ peccatum qᷓ; occidere Oecidere vxoꝛẽ grauiꝰ eſſe pcti qᷓ; occidere matrẽ ſi qᷓ̃ rõnes ſonare videntur quõ ſunt diſoluende ibidem.Et de hoc vide plura in vxroꝛ:. Occidere vxoꝛẽ an ſit licitã.⁊ de hoc aliqua alia lib⸗ tiiij.di.xxxvij.a. ”ͦ”JZMV. Oeioſuʒ qre diĩ verbũ quo itelligttut q dr redde mus ratiõez de omni verbo ocioſo li.ij.di. xlj.27 Occultũ dr aliqͥd dupir vel a ꝑte cognoſcẽtis vel a parte rei cognite et quõ veꝝ ẽ ꝙ maioꝛ ẽ illumia/ tio que manifeſtat neagis occulta li.iij. di. xxv. 40 Oecultatio eſt duplex ⁊ vm quẽ modũ poteſt lux o⸗ cultari li.iiij.di.xlix.s7. Ods ẽ duplex.ſ.bñ diſpoſitꝰ ⁊ lippꝰ ⁊c.li.j.di.iij.iꝗ Oculus coꝛpoꝛalis et ſpiritualis differenter ſe ba/ beut reſpectu rei coꝛporialisvſibilis libro ſecuũdo ctã lib. ij. ſactũ ⁊ quõ differt ab impenitẽtia li.ij. di. xliij. ·2½ — Daune Ttii quomodo recipit et reddit de ſe poten tiam viſiuam nocte libro.ij. viſtinc. xxiiij. 47. Hculns mentis quomodo dicitur ſimplex et inten WAo bon m.li.ij⸗di. x i...o.77. Oculus illuminatur a luce ad videnduz res ĩ tripli cidiſferentia. Et ad quid videndum illuminan/ tur oculi damnatoꝛum libꝛo iiij. diſt. l. .8. Odiun Odiũ eternũ duo dicit ⁊ quod boꝛi eſt ex meritis li MHadio quõ babebat ꝓphᷣa odiẽtes li.iij.di.xxviij.24. Sdire vitã carnalẽ quõ hoꝛtat᷑ deus in euagelio lib. iij.di. xxviij.ꝛꝰ9. Odio nõ babere inimicos quõ dicit Ambꝛo. ſuffice re li.iij.di.xxx.ꝛxCCKK. MAVgire qͥd vebeat bõ in inimico li.iij. di.xxx.29. Sdiũ dicit᷑ dupir et qð eſt in penitentia li.iiij.diſti. nio quõ ſunt deo impius et impietas eius libro Om nia que habet pater mea ſunt omnia ꝓ quibꝰ ibi diſtribuat li. . di. xxr. Omnia in dei gloꝛiã facite an hoc verbñ ſit conſiliũ an pꝛeceptum an finis pᷣcepti li.ij.di.xlj.25. 2.26. Omnis quõ accipit᷑ cum dicit᷑.omnis natura diuini tatis incarnari li.iij.di.v.». Smne ⁊ totũ differunt li.iij.di.xxij.2. Emne qð recipit᷑ eſt in recipiente ꝑ modũ recipien/ tis li.iiij.di.j·.77. 22 (Smnipotens Omnipotetes tres quare nõ dicimus ſed tres potẽ tes i.].di.xxij.. e r Oipotẽs quare nõ poteſt eẽ participiũ li.j.di.xxij. 5. Omnipotens non dicitur ꝙ omnia poſſit qualiter Zlug.ibi accipit omnia li.j.di.xlij.. Omnipotentia ſolius dei eſt ꝓpꝛium et quõ dicit᷑ de Snmiſfionis peccatũ nõ potuit eſſe pꝛimũ in lucifero li. ij. di. v.I0. Z. 1. Omiſnſo bone circũſtantie qñ dicit᷑ delictũ libroij. (Onus Onus eſt duplcx.ſ.alleuians et grauans et quõ pre cepta dicunt᷑ on era i.iiij.di.j.ꝛ0. erger Opatſonein omni quõ con ſpirituſſanctus li.j.di.ij.ĩ5. li. j.di. xxxij. 1. Operari et eſe quõ differũt et cõueniunt in diuinis Operari ꝑ aliquẽ non eſt poſſe ꝑ il lũ li.j.di.xxxij.2r. Opereratio et potentia re pectu cuius differunt in deo li.j.di.xxxij.ꝛ x. Operari et noſſe differunt in dininis li.j.di.xxxij.23. Opera ſunt vel exeũt a voluntate diuina duplicivia Et vide reſponſiones ad varias queſtiones de di/ nina voluntate quare.ſ.hoc vel illud velit deus li. .di. xlj. 16. ””MM ueniũt pater et filius et Opus eſt duplex.ſ.operans et operatũ et qd boꝛum eſt finitũ qð non li.j.di.xliij.?. ℳ. . Operari alicubi eſt tripliciter et quãdo habet veri⸗ tatẽ ꝙ aliquid eſt ibi vbi operat li.ij. diſt.ij. Ss. Operari denvſq;modo quõ intelligit᷑ li.ij. di. vij. 72. DOperat᷑ virtu aliqua kripliciter et que opatio con uenit artifici et qᷓ deo et que natureliij. di.vij. 49. Oationes notioꝛẽ eſſe qᷓ ſubſtantiã quõ intelligit Opera ſex dieꝝ in quadã generalitate tractant᷑ lib. jijj.di. xij. a et per totum. O pus pꝛime diei li. ij. di. xiij.a.b.⁊ct. Opus ſcde diei. li. ij. di. xiiij. a. b. c. v. . pus ter cice diei li.ij.di. xiij.f.g. Opus quarte diei li. ij. di. xiiij. h.i. Opus quinte diei li.ij.di.xv.a. Opus ſexte diei li. ij.di. xx.b. Operi ſcde diei qᷓre deus nõ addidit ⁊ vidit deus & eſſet bonũ ⁊c.li.ij.di.xiiij.e. Opus pꝛincipalius eſſe debere pꝛius fallum eſt iib. I. di.xv.ææ... ð DODypus vnũ quare poteſt ſimul eſſe angeli ⁊ deili.ij. Opera meritoꝛia omnia quare attribuuntur gratie et li. ar. li. ij. di.xxvj. 44. „ Opus remunerari ſcs titatem radicis quõ inte- ligit᷑ li. ij. di.xxvij.45. Opus meritoꝛium triplicem habet comparationeʒ et ſcᷣm quã opus cſt meritoꝛium merito congrui et ſcᷣm quã merito condigni li.ij.di.xxvij. 5. Opus complacere artifici quomodo intelligit᷑ li.ij. di. xxix. s. . Opera dei perfecta eſſe quomodo intelligitur lib. ij. Operum ſerx genera ſcm Nug.⁊ que ſunt deo poſſi bilia li.ij.di.xxx.ꝛo. MM Opera dei quando poteſt aliquis repugnare et quã do nõ li.ij.di.xxxv.25. Operatio ſubiecta peccato an tota ſit a deo an tots ali. ar. an pars a deo ⁊ pars a li.ar.libꝛo ij.diſtinc. Operatio ſubſtrata peccato quomodo babet deum vt mouens pꝛincipale.li.ij.di.xxxvij.i4. Operis diuini conſeruatio quare depẽdet a deo cũᷣ creati artificis opus ſine ſui conſeruatione conſi⸗ ſtat li. ij. di. xxxvij. . 7. 3 Operatio foꝛtuita ſcᷣm ꝙ foꝛtuita an ſit a deo lib. ij. di. xxxvij/q. ij. d. e. R. ʒZ3. S Obus quomodo facit intentionem malam libꝛo.ij. di. xl. .v11. “””””M Sperum qualitas an ſemꝑ reſpondeat qualitati in tentionis id eſt an omne opus quod fit bona in/ tentione ſit bonum.libꝛo.ij.diſtin.xl.q.ij.a.Ne.7.2 per totũ. „ Opus ſicut ab inten tione recipit qualitatem an eti am ita recipiat quantitatem.i.vtrum quis tautũ faciat quantum intendat libꝛo.ij.diſti.xl.q.ij.b.Re 15. 2 per totum. O peribus bonis ſecluſis vel circumſcriptis an in. tentio ſufficiat ad vitam eternam merendam li.ij di. xl. q.iij. c. Re.(. 8. ” Opera exterioꝛa an aliquid addant ſupꝛa intentio/ nem ratione ſue excellentie et dignitatis ſicut ſut oꝑa pꝛiuilegigta libꝛo.ij.diſtinc.xl.q.j.R.d.24. — otinin⸗ 691 gudle Gatudeen wrn – it 1 mnan s bond e P lin Dermue⸗ ſumgors iace Oerdic⸗ Ohrron⸗ . Phyls t oſtiae ſuonmn ᷣ Openoqu fiiini Oorndine ſannellii Oyyenirche tnchz Dhertofi aliiidi Ohnsund cpo izRpe⸗ Ohendong ftonliii⸗ Nenbonf hlio Rnmn zfuinen heen ſiüinn nen Erlini, 4 äegenu zaht. abcde e. a. diein 4. nlcſengrni⸗ reundaungt enbcre itunnen lün, wnod ugi wnhicizidi bezmehnd iegn ü õ õ vini inttNN& imn uſin n ee ebes n ni A 4 imne, Krlövind ammmd . Gaeli, neh⸗ 3 ene i D Delittera tur.li.ij.di.xl.26. Ogationẽ placere deo. pter operantẽ quõ intelligi⸗ Opcris pꝛiuilegiati bonitas ? excellentia vnde veni Opus dicit᷑ excellẽs dupliciter et quõ opus pꝛiuile/ giatũ dicat᷑ excellens.li.ij.di.xl.29. Opera bona an addãt ſupꝛa ſtẽtionẽ bonã qᷓtũ ad quantitatẽ dati li.ij. di.xl.q.ij.e.Re. .⁊ per totum. HPHperũ bonitas an addat ad bone intentionis meri tũ qᷓtũ ad numeroſitatẽ.i.an bonũ opus additũ opi reddat opantẽ dignũ maioꝛi pᷣmio eſſẽtiali li Dro. ij. di. xl. q. iij. f. R.6.. per totum. Spus bonũ vnũ q;uis ſit meritoꝛiũ vite eterne ta/ men ſequentia bona oꝑa nõ fiũt fruſtra li.ij.diſti. Operantis mercedẽ im putari ſedᷣm meritũ qnõ in/ ielligit li. ij. di. xl.59. Opendus bonis et multis quare merct᷑ bõ vnã ſo⸗ lam gioꝛiã et peccatis multis multa ſupplicia.li. ij.di. xl. 42.2. 5. Oxpa dei eẽ valde bona quõ intelligit᷑.li.ij.di.xlj.ĩd. Oꝑatio vna et eadẽ quò pᷣt eẽ bona ⁊ mala li.ij.viſt. . xlj. I * Sous vt ſit meritoꝛiũ vite eterne neceſſaria ẽ ſcᷣm gquoſdã actualis ᷣm quoſdã ſufficit habitualis re latio in deũ li.ij. di. xlj.. et.K „½ —. Operatio quando dĩ naturalis et quando mirabit. Obpecratio intellectus ⁊ operatio potentie actiue dif ferunt.li.iij.di.xiiij.S65. MN Opera in charitate facta qre poſſunt reuiuificari et extra charitatẽ facta nõ li.iij.di.xxiij.õ9· Operatio fides ſpes charitas reſpecru cuiꝰ ſunt eqᷣ/ lia. li.iij.di. xxv. ». Opus aliud eſt virtuoſum plene aliud ſemiplene ⁊ quuod bon neceſſe eſt eſſe a virtute quod non lib. eiij. di. xxxiij. 41. Opera foꝛmata dicunt᷑ dupliciter ⁊ m quẽ moduʒ õöcepta decalogi obligent ad opera formaca li.iij. di. xxxviij. 295. ð Spus diuinũ dʒ babcre facilitatẽ congruitatẽ ⁊ vti Opus aliquod bʒ virtutẽ a charitate interna aliqd ex inſtitutione et quod hoꝛũ eſt virtutis et vicij et quod hoꝛũ ſacramenti li.iiij.di.v.ꝛ⁊. Oꝑa dñi oia nõ ſunt pꝛecepta li iiij.di viij.ð2. Spus moꝛtuũ quõ poteſt viuificari et quõ viuifica te et recuperare diffeꝛunt li.iiij.di.xiiij. ?7 5. Opus quomodo dicit᷑ viuũ ⁊ moꝛtificatũ.li.iiij.di. xiiij.76. Hic circa pꝛin. ponit᷑.qꝛ aut dicitur opus ponat᷑ qꝛ ꝙ dicitur opus.⁊ in ſe. linca ponituꝛ hec ponatur boc. „ ’ . Opus eſt triplex.ſ.dei ad bominẽ.hois ad hoiem et Hominis ad deũ et qd poteſt viuificari et qd non liiiij.di.xv.23. Hic ponit᷑ bois additũ ponat᷑ hbo/ minis ad deum. Opera bona facta extra charitatẽ an ſit homini ma ritoꝛia li.iiij.di.xv.q.v.e.R.27. DD Opera bona facta extra charitatẽ ad valcant ad tol erabilioꝛẽ penã li.iiij.di.xv.q.vj.f. N.ð . Opera bona ꝑſequens peccatũ moꝛtificata quomo dao faciunt mitioꝛem penã li.iiij.di.xv.ð9. Opera bona moꝛtificari et peccata deleri differunt li.iij.vi.xxiooo. Opexa exteriora recipere qualitatẽ ab interioꝛibus Ogit᷑ aliqͥd alit᷑ ĩ ↄſpectu hoſĩs ⸗ ..ð — quomodo intelligitur li.iiij.di.xxx.23. Opus dj indifferens duptr et de quo poteſt fiert V —— re an⸗ ebaricas dẽ ogire mititudinẽ pctõꝝ li.iiij.di. Opinari contrarie eſt dupliciter et qñ è licitũ et quNò do hereticũ li.j.di. xxvij.127. „ Opinari contrarie de notionibns non ẽ mendacinz. Opinio erronca de notionibus qudo ẽ periculoſa. li. j.di. xxvij.19. Opinio quid eſt li.j.di.xlv.ꝗs. Opiniones octo in quibus magiſter cbiter non tene Opinabile ⁊ ſcibile qͥd pᷣt eſſe li.ij.di.xxiij.ꝛ3. Opinio ꝓbabilis accipit᷑ dupliciter et quõ põt ſta⸗ re cũ hitu fidei circa eãdẽ materiã li.iij.di. xxiiij. 35 Onpoſti⸗ ſoꝛmarii debet eſſe reſpectu eiuſdẽ tꝑis. Oppoſitis duobus opoſitis neceſſe ẽ alterũ ſcire neceſſe eſt alterũ velle. Solo.li.j.di.xlvj.i2. Oopoſita ſe nõ poſſe cõpati circa vnũ quõ intelligi tur li.ij. di. iij. 25. Oppoſita nata fiei circa idẽ vbi hʒ inſtanti li iſdi H rvd-a. id idẽ.s2.⁊ di.xlj.ↄ.Ad idẽ.li.j.diſtinc. J.83. ” OSppoſitũ ſi eſt cauſa oppoſiti ergo ꝓpoſitũ ẽ cauſa oſiti vbi illa maxima bʒ inſtantiã li ij. di. xj. ʒ . r 2 MD — „ „. e. 7 5 EEt di. xxxiij.20. ⁊.li.iij.di.xxviij.ꝛ?6. Oppoſitoꝛũ vnũ ſi multiplicat ergo et reliquũ quõ Opponi tin vnũ vni quõ intelligit᷑.li.ij.di.xxxiiij. t. Oppoſita quomodo dicũtur habere maioꝛẽ conue niẽtiã ad iuicẽ qᷓ; creatuꝛe ad creatoꝛẽ li.iij.di.j.I4. Oppoſita duo poſſunt aiffrmari de eodẽ in chriſto ita ꝙ vnum dicitur per vnionem alterum per ꝓ/ pꝛietatem. neutrum tamen iſtoꝛum poterit nega (Optimum Optimum invno genere ſi eſt melius optimo ĩ alio et ſimplicit᷑ ͥ ilio meliꝰ quõ intelligit᷑ li.ij.di.j. 70 Optimum eſt duplex ⁊ ſcdᷣn quem modũ accipitur in illa auctoꝛitate Dyoniſij.optimi eſt optima ad ducere.lib.ij.di.xxiij.io.Ad idem li.iij.diſt.xx. ¶ʒ3. Optimum iternm eſt duplex et quomodo optimuʒ vninſcuiuſqʒ rei eſt tm̃ vnum.li.ij.diſtin.xxiiij.27 Optimo deberi optimũ locũ quomodo intelligitut li.iij. diſt. xxij. . èMD ((Ozꝛarer Orare pꝛo aliquo contingit dupliciter aut ſcilicet fſcgm foꝛmam oꝛationis. aut ſcᷣm intentionem oꝛantis et quomodo chꝛiſtus orauit in monte ſect quomõ ꝓ diſcipulis.libroiij.diſti xvij.7. 7.8 liter t ſpectu dri 4 ri quia plus tollit negatio qᷓ; ponat affirmatio. li. Oppoſitorum poteſt eſſevnus habitus cognitiuꝰ ẽᷣ Orare an decuerit xpᷣm li.iij.diſt. xvij.q.j.d.Re.0.et per totu m. . . „7 Oꝛando neminẽ petere ab alio qd poteſt ipſe imple re quomodo intelligitur.li.iij.diſt.xvij. . Oꝛationẽ eſſe aſcenſum intellectus in deum quomo do intclligitur li.iij.di.xvij.ʒy. Oꝛationis poſtulatio quomodo reſi picit totũ trinita tem li.iij.diſt.xvij.ð . Oration cln oift an chriſtus fucrit exauditus lib.iij. diſt. xvij q.ij.e. C.ðS6. . Oꝛatio illa qua xpᷣas oꝛauit in paſſione vt calix trãſ ferretur a ſe an ſecrte a ratõne an a ſenſualitate li. iij. diſt. xvij. q. iij.f. G.ðͦ99. 2 . O:indo Zernie⸗ petere aliqd a ſe quõ intelligit᷑ ibis Oꝛationem dñicam qñ poteſt oſoꝛ vel inuidus dice/ re abſqʒ culpa li.iij.di.xxx..Et li.iiij.di.xvj.i5. Oꝛatiõe an cõtingat ſatiſfacere. Et cũ duplerx ſit oꝛa tio ſcʒ mentalis et vocalis queritur que ſit magis ſatiſfactoꝛia libꝛo.iiij.diſt.xv.q.iij.ðn. Oꝛationem vocalem nõ ferre animũ ſurſum falſum eſt. li. iiij. diſt. xv. 78. Oꝛationem vocalem eſſe magis penalem quomodo intelligitur libꝛo.iiij.di.xx.⁊2 9. .. . Oꝛationẽ gemebundã ſpectare ad contritionẽ quo/ modo intelligitur libꝛo.iiij. diſt.xv.Sso. Oꝛatio vocalis triplici ex cauſa eſt inſtituta libꝛo.iiij diſt. xv. st. D Oꝛare poteſt om̃is homo dimitte nobis debita nr̃a ſicut et nos ⁊c̃.abſqʒ pctõ q;Stumcũq; ſibi non con ſtet de peccato ſibꝛo.iiij.diſt.xvj.sʒy. Oꝛatio dñica quõ delet pctã li.iiij.di.xvj.s4. Oꝛare pꝛo martire in ecclia iniuriã eſſe quomõ intel ligitur libꝛo.iiij. diſt.xlv..5«ox8. Oꝛatõnes noſtras per quẽ modũ offerũt angeli deo libꝛ0. iiij. diſt. xlv. S8. . . Oꝛatio pctõꝛis quõ meretur aliquid apud deum lib. Oꝛatio quare non dirigitur ad ſpiritumſanctum ſi/ cut ad patrem lib.iiij.di. xlv.1. (Oꝛbis Oꝛbes ccleſtes quomodo mouentur motu cõtrario libꝛo. ij. di. xxx. 8. S Oꝛbium celeſtium diuerſitas ⁊ diſtinctio vnde libꝛo Oꝛbes planetarum qᷓ;uis moueant᷑ diuerſis motibꝰ ſpere vltime tñ non diſcontinuant᷑ li.ij. di. xiiij.5 Oꝛbiũ motus quõ eſt propter luminarium motum. libꝛo.ij.diſt.xiiij.SSõãTGCG60. Oꝛbi alicui an conueniat moueri abſq; ſtellis.lib.ij. diſt. xiiij. a. iij.i. R. ö9d.. ꝛdo non ſacramentnʒ Oꝛdo eſt ⁊ rerum in vniuerſo ⁊ hic appropᷣatur ſapi eutie et reꝝ in finẽ ⁊ hic appꝛopriat᷑ bonitati libꝛo ·. diſt. iij. . Ad idẽ di.xliiij. .v7. — Oꝛdo an ſit in diuis ponendꝰ li.j.diſ.xx.q.j.c.Re.T9. ODꝛdo eſt triplex et quis hoꝛum cadit in diuinis ibiʒ Oꝛdo notificatur li.j.diſt.xx.i.et.1S. Oꝛdo quõ eſt qͥd notionale libꝛo.j.di.xx.20. . Oꝛdo aliò dicit in diuis qᷓ; in creaturis li.j.di.xx.i⁊. ODꝛdo quomodo eſt in diuinis li.j.diſt.xx.22. Oꝛdo nature an ſit in diuis li.j.diſti.xx.qij.d.Re.23. DOꝛdo dicit᷑ eſſe alicuius dupliciter et quõ dẽ eſſe per ſone patnis et filij et ſpũſſancti et quõ nature ibid. Oꝛdo ſm naturalex oꝛigineʒ in his inferioꝛibne puo dicit ſ; emanationẽ et anteceſſionẽ ⁊cc.in diuinis aũt non ſic li.j.diſt.xx.? 8s. 2 Oꝛdo ponitur in diuinis et non gradus et quõ diſfe runt oꝛdo et gradus li.j.di. xxv. . et.s. Oꝛdinabiliũ duo genera et in quo relatio introduci- tur ꝑ mutationẽ factã in vtroq; extremoꝝ ⁊ i quo non. libꝛo.j.di.xxx..dd. Oꝛdo ẽ duplex ſcð ſin nobilitatem ⁊ ſm durationẽ. et quis hoꝝ ponit extrema ſimul quis non. libꝛo.j 4* Oꝛdo iterum eſt duplex ſcʒ diſpoſitio rerũ in vniuer ſo et directio in finẽ ⁊ m quẽ modũ eſt de ratione predeſtinationis li..di.xl..ꝛMs. Oꝛdo Karnte eſt duplex et contra quẽ facit deus lib. J. diſt. xlij. 28. è Oꝛdo vniuerſi ſi conſideret᷑ ad finẽ in vniuerſo nul⸗ la eſt ibi in ea maelo. lt virlun1. Oꝛdinatum quomõ dicat᷑ melius qð fini eſt pinq⸗ us li. . diſt. xliiij.20. „ Oꝛdinis bonitas quõ pendet ex partiũ bonitate lib. Oꝛdinabile an ſit malũ a dei voluntate. libꝛo.j.diſti. xivi. q.v. c. E.?⸗ XX. Oꝛdinatũ eſſe dicitur aliqui eſt oꝛdinabile IJbidem. Oꝛdinatũ eſſe vbi pren upponit eſſe li.j. di. xlvj. 3. Oꝛdo aliter eſt in ſpiritibus aliter in coꝛpoꝛibus lib. ij. diſt. viij. b7. Oꝛqo angelicus diffinitur libꝛo.ij.di.iĩx. .. Oꝛdinum diuerſoꝝ angeli an ſint diuerſaruz ſpecle rum per naturã li.ij.di.ix.q.j.a. ſe. s.et per totum Oꝛdinum angelicoꝝ diſtinctio an ſit a naturavl gra tia tanq; a principali cauſa libꝛo.ij. di. ix. q.ij. b. de. 10. et per totum. è””M Oꝛdines angelici vnde nominent li. ij. diſt. ix. a. iiij.d Pe. 22. et per totum. Oꝛdines ad ſingulos angeloꝛũ an fiat aſſumptio ſal uandoꝝ li.ij.di.ix.q.v.e.NRe.ʒo.et per totum. Oꝛdinis reſpectu oꝛdinis prelatio an euacuetur pt⸗ iudicium li.ij. diſt.ix.q.vj.f.Re.s ⁊ per totum. Oꝛdines angelici an ſunt tm nouem li. ij. di. ix. q. vij. g. R.42. ⁊ per totum. l Oꝛdo decimus ex bominibus quid efcit libꝛo. ij. di⸗ Oꝛainum diſtinctionem eſſe ſm dona gratian quõ intelligitur li.ij.di. ix. 45. Ad idem. 439. Oꝛdo in angelis an cõpaciatur ſecũ equalitatẽ libꝛo Oꝛdines angelici qui et quot ſint li.ij.di.ix.a. Oꝛao angelicus quid ſit qualiter oꝛdines nominen⸗ r dke ſit rõ nois vniuſcuiuſq; oꝛdinis libꝛo.ij. Oꝛdines angelici an a principio creatõnis ita diſtin cti fuernit libꝛo.ij.diſt.ix.c. . Dechſe kualein angeli an om̃s ſint equales. libꝛo Duin⸗ Sern n angelis repleri quõ intelligitur libꝛo Oꝛdo ꝓductõnis an exigat prius de non ente faceꝛe ens in potentia q; producere aliquã foꝛmã lib. ij. diſt. xij. Io. NHic ponit᷑ inter ens ⁊ ens ponatur int ens 7 non cns. = o in creatunis eſt triplex li.ij. diſt. xxx.2. ꝛdinem attendi penes intentionem quomoglo in⸗ d tripliciter quõ malũ ligturlind grockvnger quömn Ortoquipont Oainatunck gictererco Nitriiſe. Ordinttunckat gocbounck dſtintrni. Oulnsorwoſt ninnmmgfn ſjdiſterr.. Odoanitinch⸗ „Nſals. Ocopenes vi tn8 Adochartais ſochnitzsin bro ij dit tn Oidocbuneans rzſoſne⸗ Vunn ng lic⸗ Oubchutzon itiuermunn⸗ Neconnatſoſi Ochcnntns eun Etqvcri Dripoungsb Ohdunlerznen eſtiapreyone octtatsn D MR. Daochnttnt mnvitaten Centieneref Ochants fimgij Oubin Mingn liceſeuefi Or Däiiſgtig , Mantſ ind Amiuh Ahulenn bluſfnize Dſſp gedon zahmnſtlenent diläirdia ir nctenon. lhennanefeſ, itinrgröſ N lnenondz⸗ di lidirnin Msicnnenn nbiiſe . n anon acs se mel mgie Ntum fnrmz E= Gdieſchniz⸗ Nun. tnn dcnngiiten let uftinn MMAtlüh. iisit l Ppontcſel a . dus irinannt⸗ urlbidite Amſierdüeinit rgſan ngonſtanng auulbwidit S õ ee. õ e r i werl un nins nucſatlinid cedgenn tächirti KA . 4 aucucz unn nmchognelin r0 in fteubl caidi astarfe gNänt mnnmngi telligitur li. ij. diſt. xxxv. 53. Delittera Oꝛdo eſt duplex ſcʒ ante factũ eſſe et poſt factuʒ eſſe et quõ malum ceſt oꝛdinabile li.ij.di.xxxv.dy 7. ꝛdo qui ponit diſtinctionẽ et qui non li.iij.di.xxj. Oꝛdinatum eſt aliquid ad beatitudinẽ du, 18. pliciter et qd boꝛũ diligendũ eſt cx charitate li.iij. di. xxviij.21. r Oꝛdinatum eſt aliquid ad laudem dei dupliciter et quod hoꝛum eſt diligendum ex charitate libꝛo.iij. deſtin. xxviij.22. ð? Oꝛdinis prepoſteratio eſt triplex et de qua verũ eſt dictuʒ magiſtri ꝙ peccat qui prepoſtere agit libꝛo „ iij. diſt. xxix. 1I. Oꝛdo an ſit in charitate diligibilium lib. iij. diſt. xxix. q.j. a. Pe. 8. Oꝛdo penes quid attenditur in charitate lib.ij.diſt. rxix.9.et.II. et. . Ad idem.. et. 56. Oꝛdo charitatis per compationẽ nr̃i ad deumvtruʒ ſcʒ charitas in diligendo preponat deum nobis li bꝛo.iij. diſt. xxix.q.ij.b.Re.i 5.et per totum. ꝛdo charitatis per comꝑationẽ noſtri ad ꝓximuʒ. vtruʒ ſcʒ ᷣm oꝛdinẽ charitatis preponendũ ſit bo num ꝓprium bono ipſius proximi lib.iij.diſt.xxix. q.iij. c. Oꝛdo charitatis per comꝑationẽ patris ad filiũ. Et q̃ritur vtrum magis ſint diligẽdi parentes ꝙᷓ filij an econuerſo li.iij. di. xxix.q.iuij.d.R.28. Oꝛdo charitatis per comꝑatoem domcſtici ad extra neum. Et queritur vtruʒ domeſticus ſit extraneo preponendus libꝛo.iij.diſt.xxix.q.v.e.Re.ʒt. Oꝛdo duplex attenditur in charitate et m quẽ do⸗ meſtici preponendi ſunt extrancis li.iij.di. xxix. 2. DOꝛdo charitatis an attendatur penes affectũ tm̃ an Ginlen es affectum et effectum li.iij. diſt. xxix.q. Oꝛdo charitatis quare magis afſignatur penes pro pinquit atem q; penes bonitatem vel penes indi/ gentie neceſſitatẽ li.iij.diſt.xxix.S. Oꝛdo caritatis an i patria habeat immutari li.iij. di/ ſtin. xxxj.q.iij.i.Re.Sʒ.et per totum. Oꝛdo in ↄſanguinitate tripłr accipitur et ſᷣm h̊ treſ linee ↄſueuerũt aſſignari li.iiij. di. xl.ꝰ.2. I0. Oꝛdo ſacramẽtũ Oꝛdinũ ſeptẽ gradibus quõ ſeptẽ ſpũs ſancti dona aptant᷑ li.ilij.diſt. xxiiij.I. è Oꝛdinandi an debeãt coꝛonari vel tonſurari lib.iiij. diſt. xxiiij. q.j.a.Ne..ct ꝑ totum. Oꝛꝗo an ſit in eccia li.iiij.di.xxiiij.q.j.e.Re.20. Oꝛdo neceſſarius eſt in eccia duplici ratone Ibide,z Dꝛdo ſᷣm que dona attendatur li.iiij.di.xxiiij.2 4. Oꝛdo an ſit ſacmentũ li.iiij.di.xxiiij.q.ij... Oꝛdo dupliciter dicit᷑ et ſm quẽ modũ eſt ſacramen tũ et m quẽ non. Ibidem in.. Oꝛdinem non eſſe ſacramentũ ſi que rationes ꝓba/ re vidẽtur quõ ſoluunt᷑ li.iiij.di.xxiiij.25. et ꝑ totũ Oꝛdo quare non hʒ rationẽ ſacramẽti in angelis et laicis li.iiij. di.xxiiij.27. R—ã—.ůã.ãʒũ Oꝛdinis ſcrattentunn an ſit no.le.propriũ.li.iiij.di. cxiuii. q. i. g. N. 30. . O:gins acreſheizen non eſſe no.le. ꝓpꝛiuʒ ſi que ra tõnes ſonare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende lib.iiij. Diſt. xxiiij. 31. ct. 532. Oꝛdinis ſacramentũ quomodo cſt de dictamie natu reg li.iiij.diſ.xxiiij.ʒʒ. êòẽ/ Oꝛdo an ſit ſacramentum vnũ vel plura. li.iiij.diſti. xxiiij.q.iiij.h.Re. 4. . Odo an diuidatur in partes integrales an ſubiecti uas li.iiij.diſt.xxiiij.ð6. Oꝛdinis ſacramentum ad quid oꝛdinat᷑ principalit᷑ libꝛ0. iiij.di. xxiiij.7. . Oꝛdinũ differentia qammõ eſt ſpecifica qʒammo/ do non li.iiij. di. xxiiij. 38. Oꝛdines dicunt᷑ ſacri tribus modis ⁊ quõ vnuſquii qʒ oꝛdo ðꝛ ſacer li.iiij.di.xxiiij. 3. Oꝛdo quare magis diffinitur per ſignaculum qᷓ; per elementũ li.iiij.diſt.xxiiij. ·4. O:adinibus in oibus an imprimatur caracter: li.iiij. diſt. xxiiij.q.j.i. R. 45. et per totum. QAAQdinibus in diuerſis an caracteres diuerſi impri- mauntur li.iiij.diſt.xxiiij.q.ij.k.Re.A9.et ꝑ totum. Oꝛdinum diuerſoꝝ caracteres an ſint eſſentialit᷑ ad ſe inuicẽ oꝛdinati li.iiij.diſt.xxiiij.q.iij.l.per totuʒ. Oꝛdinibus in diuerſis qũñ imprimatur caracter libꝛo iiij. diſt. xxiiij.q.iiij.im.Re.S.et per totum. Oꝛdinibus in aliquibus conferendis q́;uis non fiat manuũ impoſitio fit tñ aliq̃d ſimile li.iiij.di.xxiiij. Oꝛdinum in collatõne ad quid ſacerdotes ma 59 nus imponunt li.iiij.diſt.xxiiij.õo. L Odinuʒ diuiſio vel graduũ diſtinctio pe nes ſacros cet non 14 acros an ſit bene aſſignata lib.iiij.di.xxiiij. .J.1. Re. 6d . Orunes qua ratione dicunt᷑ ſacri.li.iiij.di.xxiiij.o5. Oꝛdinũ oim collatio quõ dat ptãtem aliquã mini/ ſtrandi circa ſummũ ſacramentum li.iiij.di.xxiiij. Oꝛdines ne dũ ſacri ſed et non ſacri quõ fue-· ss. runt in primitiua eccia.li.iiij.di.xxiiij.s7. Oꝛdinum ſubſtantialia ſemꝑ fuerunt eadẽ in eccia. ſed non eodem mõ vt nunc li. iiij. di. xxiiij.6S. Oꝛco an ſit plalmiſtatns li.iiij.di.xxiiij.q.ij.o. R.õ⸗ Oꝛdinem ꝓprie loquẽdo eſſe pſalmiſtatum ſi que ra tiones ꝓbant quõ ſunt diſſol uende li.iiij.di.xxiiij 7 0. Kct. 71. W Oꝛdo an ſit epᷣatus li.iiij.di.xxiiij.q.iij.p.Re.⁊2. Oꝛclinẽ propriũ vel ſpecialem eſſe epatum ſi que au ctoꝛitates et rõnes ꝓbarc vident᷑ quõ ſunt diſſol/ uende lib.iiij.diſt. xxiiij. 73. et per totum. Hic poni tur in principio de iſidoꝛo et pelagio. ponatur de iſidoꝛo et gelaſio. Oꝛdines an ſint ſeptem an plures an paucioꝛes lib. iiij. diſt. xxiiij.q.iiij.q.Re.28. Oꝛdinum numerus ct ſi Ricientia ſumitur multipli citer et de dignitate et officio ſinguloꝝ Ibidem. Oꝛdines tm̃ tres eẽ auctoꝛitate dioniſij quõ eſt intel ligendum li.iiij. diſt. xxiiij. 79. Oꝛdines nõ diſtinguunt᷑ penes actus ieraꝛchicos q̃ ſunt purgare illuminare et ꝑficere ſed peues actũ miniſtrandi li.iiij.diſt.xxiiij.S o. Oꝛdines ecciaſtici non diſtinguunt᷑ vt angelici libꝛo iiij.diſt. xxiiij.SD 1. , . . Oꝛdinibus i ſuſcipiẽdis interioꝛ diſpoſitio tractat᷑ quc eſt gratia li iiij.diſt.xxiiij.a. O:ꝛdinibus i ſuſcipiẽdis diſpoſitõ exterioꝛ tractatur que eſt tonſura li.uij.di.xxii.s.d. Oꝛdinum numerus.noia ⁊ officia tractant᷑ libꝛo.iiij Oꝛdines minoꝛes et maioꝛes in quo differunt libꝛo Oꝛdines minoꝛes et maioꝛes in quo conueniunt. li. ciij. giſt. xxiiij.l. Oꝛdo quid ſit IJbidenn. Drin dignitetes et officia ſuꝑaddita que ſint lib. üiüiüiij. diſt. xxiiij. m. n. o. li.iiij.di. xxv.I. Oꝛdinat᷑ aliquis male multipliciter et de eoꝝ penis DOꝛdinari pt quis ꝑ ſaltũ vno oꝛdine omiſſo pᷣtermiſ ſo tñ ſacerdotio nõ pᷣt qs eſſe epñs li.iiij.di.xxv.⁊. Oꝛdinati a ſimoniacis quãdo bñt oꝛdinis executio/ nẽ li. iiij. di. xxv. 5. P.e. I0o Oꝛdinare an poſſit ſolus epũs libꝛo.iiij.di.xxv.q.j.a Sꝛdines ab alio iᷓ ab epo cõferri ſi que rõnes ⁊ au/ ctoꝛitates ꝓbare vident᷑ quõ ẽ illis reſpondendũ li.iiij. di. xxv. ri. et..2. et. 1. et. . . DAane⸗ an poſſi dare eps hereticus li.iiij.di.xxv.q. ij. b. Re. 16. Ories epᷣm bereticũ dare nõ poſfe vbi ſonare vide tur auctas quõ ſit exponenda li.iiij.di.xxv.i7. Oꝛdinẽ aliquẽ an poſſit vendere ſymoniacus epũs. li.iiij. di. xxv.qiij.c. R.ĩv9. Oꝛdinẽ vendere non poſſe epᷣm ſimoniacũ ſi que rõ/ nes et auẽtes ſonare vident᷑ quõ ſunt diſſolueude li.iiij. diſt. xxv.⁊20. et per totum. Oꝛdines ſymoniace conferẽs an ex hoc ipſo fiat be/ reticus ii.iiij.di.xxv.q.iiij.d.Re.22. per totum. Oꝛdines ſymoniace ↄferens an ſit pctoꝛ in fide vl in moꝛibus li.iiij. di. xxv. . 3. Oꝛdines an poſſint recipe ſoli viri an etiã mulieres. li. iiij.di.xxv.q.j.e.NR.2ꝰ. Oꝛdinari quare nõ pot mulier ꝙᷓuis tꝑalit᷑ poſſit do minari vt legit᷑ de delboꝛa li.iiij.di.xxv.oct.õy 2. Oꝛdiari qᷓre non poſſunt abbatiſſe li.iiij.diſt.xxv.ʒ. Sꝛdinari non poſſunt mulieres q;uis admittant᷑ tã ad religionem qᷓ; ad martyriũ li.iiij.di.xxv. . Oꝛdinis ad ſuſceptionẽ an neceſſarius ſit vſus ratio nis li.iiij. di. xxv. q.ij.f. R.?t.. “è Oꝛdinis ad ſuſceptionẽ neceſſariũ eſſe vſum rõis qᷓ; tum ad ſacri eſſe vel ſuſcipere ſi que rõnes vident ſonare quõ ſũt itelligẽde li.iiij.di.xxv. 5. ⁊ ꝑ totũ. Oꝛdinis ad ſuſceptõeʒ an neceſſaria ſit ĩdiuiſio car- nis li.iiij. di. xxv. q.iij. g. R. 40. ,B Oꝛdinis ſuſceptionẽ quare impedit carnis diuiſio ⁊ carnis coꝛruptio vel foꝛnicatio non li.iiij.diſ.xxv. i. Et quare coꝛruptid viri non impedit conſecra tionẽ ſicut coꝛruptio mulieris Et quare foꝛnicatõ vxoꝛis facit virũ potiꝰirregularẽ ꝙᷓ foꝛnicatio viri 44. et. ꝓ5. „ 2 19 . . 2 Oꝛdinis ſuſceptionẽ qua rõne impedit carnis diui/ ſio an ex ꝑte aie an ex ꝑte carnis.li.iiij.diſt.xxv.A2. Oꝛdinis ſuſceptionẽ qd ſacr̃m impedit an oꝛdis an matrimonij li.iiij.di.xxv.5. Oꝛdinis ad ſuſceptionẽ quare eſt ineptus qui deſpõ ſat et copſcit coꝛruptã abalio li.iiij.di.xxv.ð. Oꝛdis ad ſuſceptionẽ an ſit neceſſaria cõditio liber/ tatis li. iiij. di . xxv.q.iiij. b.Re. 6. Oꝛdinis a ſuſceptione repellunt᷑ ſex genera hoim.li. iiij. di. xxv. z. reſtituẽdus li.iiij.di.xxv.8. Oꝛdinatus ſi ſit ſeruus ignoꝛante domino an ſit ei Sꝛdines an poſſint dare heretici li.iiij.di.xxv.a.b.c. Sꝛdines ſimoniace ↄferẽtcs et recipiẽtes an ſint be retici li.iiij.di.xxv.d. . Oꝛdinatoꝛũ a ſymoniacis pena li.iiij.di.xxv.e. Oꝛdinandoꝛũ etas ydonea que ſit li.iiij.di.xxv.f. Oꝛdinũ mioꝝ clerici ducunt vxoꝛes dupir li.iiij.diſ. xxxvij. 1. intelligit᷑ li.iiij.diſt.xxxvii.x.et.ʒ. Oꝛdinũ maioꝛũ clericos ab vxoꝛibus abſtinere quõ Oꝛdines minoꝛes an impediat matrimonij li.iiij.di ſtin. xxxvij.q.ſ.a. R. . Oꝛdines minoꝛcs matrimoniũ impedireſi que ratõ nes vident᷑ ꝓbare quõ ſunt diſſoluende li.iij.di⸗ ſtin. xxxvij. 2. et.S8. xxxvij.q·ij.b. Re.. Oꝛdo ſacer an impediat matrimoniũ libꝛo.iiij. diſti. Vrdo ſacer quare impedit mrimoniũ libr.iiij.diſtin. Ordo ſacer non impedit matrimoniñũ qꝛ matrimo⸗ niũ non impedit oꝛdinem ſacrum Sobo. libꝛo.iiij. diſt. xxxvij.ii. Ordo ſacer quare ĩpedit matrimoniũ in eccia roma/ na et non in greca li.iiij. diſt. xxxvij.i2. Oꝛdinem ſacrũ matrimoniũ impedire an hoc debue rit ſtatuere eccia ⁊ per hoc dlericus ad cotinentia, 792 „ obligare li.iiij. di. xxxvij.q·.iij. c. E.15. . . Ordinibus ſacris iſignitũ licitũ eſſe matrimoniũ cõ trahere ſi que rõnes ſonare vident᷑ quõ ſunt diſ/ ſoluende li.iiij.di.xxxvij.l .et per totum. Oꝛdis impedimentũ qtũ ad matrimoniũ li.iiij.diſt. xxxvij.a. Oꝛigo creature eſt ex duobus et ᷣm boc dꝛ aliquich crcature ipſi naturale vupliciter li.j.di. viij.38. Origo ſemꝑ ðʒ relatio et ᷣm diuerſam acceptioncʒ appropriatur diuerſimode ꝑſonis in diuinis li.ſj. di. xxvij. v. Oꝛigo oprius eſt in diuinis qᷓ; oꝛdo li.ſ.di.xxix.ꝰ. Orisginalis iuſticia quid ſit ᷣm Anſel.li.ij.di.xix.5. Originalis iuſticia dupliciter conſiderat᷑ et ̃m quẽ modũ habet auferri ꝑ culpã ⁊c.li.ij.di.xxiiij.ð ð9. Originale peccatũ noĩatur octo noibus et quõ diſti- guunt᷑ li. ij. di. xxx.ĩ. Origialis coꝛruptio an inſit nature ex ſue conditõis pᷣmoꝛdio an ex pcti merito li.ij. di. xxx.q.j.a.Re.ʒ. Originalis ſiue pᷣme tranſgreſſionis merito an hña/ na natura fuerit coꝛrupta penaliter tm̃ an etiã cul pabiliter li.ij. di. xxx.q.ij.b.Re.5 — Originale pctm̃ an ſit concupiali.ij.di.xxx.q.j.c.N. Oꝛiginale pctm̃ quatuoꝛ defectus indidit bo- ⁊o. mibus.li.ij.di.xxx.ĩ.ꝰP9. Originale ⁊ actuale petm̃ quõ eſt in aliquo libꝛo.ij. Originale pctm̃ non eſſe concupiſcentiã put claudit in ſe debite iuſticie carentiã ſi que rõnes et ancto ritates ſonare vident᷑ quõ ſunt intelligende. ibꝛo ij. diſt. xxx. 21. et per totum. . Originale pctm̃ an ſit ignoꝛantia li.ij.diſt.xxx.qij.d. Originalis pcti cã que eſt in carne 27 quodã mõ dicendi eſt pena et quodam non.lib.ij. diſt. xxxj. 1. diſt. xxxj. 2. Originale quõ non eſt magis in ꝓle qᷓᷓ in pꝛe libro.ij Sriginale an contraberet bomo factus de ade car/ coꝛrupta preter legem generationis libꝛo.ij. di⸗ in. xxxj.. “””M Originaie peccatum ratione cuins partis primo in⸗ eſt anime li.ij.diſt. xxxj.q.ij.b.Re.iʒ. Oꝛiginale peccatum dupliciter conſideratur ⁊ ſcm quẽ modum et quomodo ineſt anime libꝛo.ij. diſ. xxxi. 14. Oꝛigina le quare non ſic reſptcit vegetatiuam ſicut ſenſitiuam li.ij.diſt.xxxj.i5. Originalis coꝛruptio qua ratione viget in generati/ ug li.ij. di.xxxj..6. diſt. xxxj.ꝛ. giige⸗ Ninecht ditprf7 Dignnem ltü ice Oiinueqn potontim Oighegn tiuelige Niinen hoſtinfae cun giionlene Ntinetrol ignnepeee lliKirr Ouganlens Orgngece foipfainfe etlbicine Orignaeqr Orgvalspe Oignaehti ſnnleolen Oignaecue Oignenon nbereliiſdi Aunlepeee Mäuisdd „68677. Oigmneren⸗ Qgiuend Ninnaſ⸗ Amiedu Qörisn mummg Qigmne tiadcan Digme⸗ eſcan⸗ ſuet. ſeclttrj: giguen e kep⸗ 1 ait Ngii⸗ iginent deerkdiin tlihddinn nagingigin, ümgel tmingtüſtt numgehhtgte ecen iing naihchz tülatictntni ane Wiging Nn 8 odesſtn. Gimdr aöfzuisl 1, naitiladei, — 1,4 SE in ecn iksn NiNc imipli rudi Delittera Oꝛiginale quare nõ eſt pꝛius in ſubſtãtia q; potẽtia anime cũ tñ id videãt᷑ ꝓbare due rationes lib.ij. Oꝛiginale an magis infecerit generatiuã qᷓ alig po⸗ tentiã li.ij. di. xxxj.q.iij.c.Re.ĩi9. ,. Oꝛiginale quare magis infecit generatiuã qᷓ; aliam potentiam ibidem. Oꝛiginale quõ ẽ cauſa punitionis nutritiue et gene ratiue li.ij.di.xxxj.oo. MMB Oꝛiginale qꝛ traſfudit᷑ mediãte carne querit᷑ an aia poſſit infici a camne li.ij.di.xxxj.q.j.d.N.24.⁊ per Hꝛiginale an contrabat᷑ in aĩa ex carne ex aliquo ap petitu et voluntate anime li.ij. di. xxxj.q.ij.e.Re. Originale peccatũ an ſit a voluntate pꝛia vel alie⸗/ rrert. 1. dt. xxxj. 56. Oꝛiginale quõ fit ex pctõ ſm qͥd pctſ ſimpliciter li. Oꝛiginale qꝛ traſfundit᷑ mediate carne querit᷑ an ca ro ipſa inficiat᷑ ex ꝓpagatiõe tm̃ vel ex Ppagatioe et libidinc li. ij di.xxxj.q.iij.f.Ne.9.⁊ per totum. Originale quõ tranſeat in filios li. ij. di. xxxj. a.b.c. Oꝛiginalis pcti cã an ſit culpa vl pena li.ij.di.xxxj.d Oꝛiginale filios cõtrabere ex parentibus mundis ꝑ ſimile oſtendit ibiden. Z Oꝛiginale qua rõe dicat᷑ lib.ij.di.xxxj.e. Oꝛiginale non traduci ex lege coitus nitunt᷑ quidazʒ Pbare li.ij. di. xxxjff. , Oꝛiginale peccatũ duplici rõe nõ redit poſt baptiſ/ mũ qᷓ;uis cõcupiſcẽtia pꝛaua redeat li.ij. di. xxxij. er 6. 2. . . Vxij. 8. Ouiqginale remanere actu quomõ intelligit li. ij. diſt. Oꝛiginale an deleat᷑ in baptiſmo qᷓtũ ad culpã li.ij. di. xxxij.q.j.a.Re.12. . ꝛiginale duplici rõe remittit᷑ in baptiſmo ibidem. Oꝛiginalis iuſticie pꝛiuatio que manet poſt baptiſ. mum quõ cõpenſat᷑ li.ij di.xxxij.iʒ. Oꝛiginale peccatũ an deleri habeat in baptiſmo qᷓ;/ tũ ad cauſam li.ij. di. xxxij.q.ij.b. Re.17. Originale q;uis curet᷑ in baptiſmo tñ genitus ex pa tre ſic curato nõ minus inficit᷑ oꝛiginali q;uis id non fuerit in lepꝛoſo curato et filio ex eo genito li. . oxxri.. d44. Oꝛiginale reſpectu cuius coꝛrũpit pſonã et reſpectu „ cuius coꝛrumpit naturã li.ij.di.xxxij. 25. Ouiginalẽ maculã quã aia cõtrahit ex carne an debe „ at ſibi deus imputare cũ nõ poſſit vitari lib.ij.di. 4 xxxij.q.j.e. Re.9.2. d. Originaic q̃re iputat 8s puubł li.ij.di.xxxij.o.⁊. 1. ꝛiginale quia cõtrabit᷑ ex carne infecta querit᷑ an excceat diuinq iuſticiã animam tali carni infunde re li.ij.di. xxxij.q.ij.f. Re. 45. Originale quõ deleat᷑ in baptiſmo ex ꝑte anime lib. ij. di. xxxij. a. Oꝛiginale duobꝰ mõis dimittit᷑ in baptiſmo ibide; Oꝛiginale quõ curet᷑ in baptiſmo ex ꝑte carnis libꝛo „*. di. xxxij.. Oꝛiginalẽ culpã an debeat deus ex iuſticia imputa „re anime cũ nõ poſſit vitare li.ij. di.xxxij.d. ꝛigiale an dici debeat neceſſariũvł volũtariũ ibidẽ riginale rõe cuius pcti tranſfundat᷑ cũ in eo cõcu ant plura peccatorũ genera li.ij.di. xxxiij.ꝛ. ꝛiginale quare tranſit in poſteros li.ij. di.xxxiij.iʒ. Oꝛiginalis iuſticia quõ potuiſſet trãſfundi ſijada ſte- tiſſet. li.ij. di. xxxiij. 8. ,B Oꝛiginale an in omnibus reperiat᷑ equaliter li.ij. di. xxxiij.q.j.c. Re.24. et per totuin. Originale peccatũ tria cõplectit᷑ ⁊ qn eſt ei eſrentia le ⁊ qð materiale et qd cauſale li.ij. diſt. xxxiij.25. Oꝛiginale nõ hʒ eſſe maius ⁊ min qtũ ad feditatex Aqueẽ in carne li.ij.di.xxxiij.?2 7. r Oꝛiginale quõ ẽ malũ ſummũ li.ij.di.xxxiij.29. Oꝛiginalis coꝛruptio nõ eſt maioꝛ in vna ai ꝙᷓ in al tera quis vna anima hʒ melioꝛa naturalia qᷓ; alte ra li.ij.di.xxxiij.,3ʒ. Opoale an ſit vnũ vel plura li.ij. diſti. xxxiij.q.ij.d. FExdcccc. Oꝛiginale duplir dicit᷑ ⁊ ſcdᷣm quem modũ eſt vnuʒ ⁊ ſcm quẽ non ibiem. Oꝛiginale quare in vno bomine eſtv nicum lib. ij. di. Oꝛiginale cũ ſit vnũ quare noiat᷑ in ſcriptura plura liter li.ij. di. xxxiij. 56. li. iiij. di. xxij. 2. H Oꝛiginalis peccati tranſfuſio quare pꝛincipaliter at tribuitur viro.li.ij.di.xxxiij.2. Oꝛiginale quare eſt vnũ cũ tñ redundet in nos a du obus a viro.ſ.et muliere ibidem. WR Oꝛiginale quõ punit᷑ varijs mõis li.ij. di. xxxiij. ʒ8. Oꝛiginale cñ ſit vnicũ quomodo reddit bominẽ ad vij.capitalia pctã ꝓcliuũ li.ij.di.xxxiij.ʒ9. Oꝛiginale quomodo eſt coꝛruptio pluriũ viriũ li.ij. di. xxxiij. †o. rrr⸗ Oꝛiginale aliter opponit virtutibus aliter iuſticie oꝛiginali li.ij.di.xxxiij. cr. Oꝛiginale nec intenditur nec multiplicatur ꝓpter peccata ꝓximoꝝ parentũ q́;tũ ad penam li. ij. di. xxxiij. d. Oꝛiginale et actuale penes quid differant li. ij. diſti. Oaiginale aliter dr̃ in nobis aliter in adã li.ij. diſtin. xlij.ds444.. ODꝛiginalis peccati ad remediũ an ſuffecerit fides in foꝛmis lii diſ .g ke. 63. ””M Originale ⁊ actuale differenti modo remittunt᷑ lib. iiij. di. j.s 5. Hic pomt᷑ ad boc vt remittat oꝛigia⸗ le ponat᷑ vt remittat᷑ actulle. Oꝛiginalis peccati ad remediũ an ſuffecerit ſola fi/ des li.iiij.di.j.q.ij.b.Re.õo.⁊ per totum. . Oꝛiginalis peccati ad remediũ an neceſſaria fuerit virtus ſacrificij in adultis li. iiij. vi. j. q. iij. i. Pe. 70. Oꝛiginalis peccati remediũ quõ dr fuiſie decimatio et ſacrificiũ li.iiij.di.j.ꝰ? ð5. Originali nõ debere penã ſenſus quõ intelligit᷑ lib. iiij. di. j. 8'2. Oꝛiginalis moꝛbus non creuit qtũ ad eſfentiam ſᷣ q́;tũ ad effectũ li.iiij.di.ij.to. Oꝛiginali ꝓ peccato quare eſt aliquis arguendus li bꝛo. iiij.di. xvj. S7. H Originale homini in baptiſmo dimiſſum quõ repu tabitur ei ad penam li.iijj.di.xxij.i. OMꝛein DOꝛiri eſſe et ad alteruʒ ſe babere in diuinis ſunt idẽ ſed ſcòm rationem intelligendi ſunt oꝛdinata lib. I.di. xxvj. 21. . ”M ¶Oſtium Oſtium celi ſemp eſſe apertum quomodo intelligit li.iiij. di. xviij. 2. Ouis ⁊ hõ moꝛtales ſũt ſᷣ ꝓpter diuerſas rões li. ij di. xxx. · 1 2 rxxiij. 55. N 22 — D — — „ „ — . Atiendi neceſſitas habet compan ad tria et quõ Ein nobis et quõ in xpᷣo li. inet᷑ li.iiij di.xv.õ. Panem in coꝛpus xp̃i cöuertere an ſit equalis vel maioꝛis virtutis qnti eſt aliquid de nouo creare lib. iiij. di. x. q.j.f Re. ο Mic po nit᷑ in penultima linea ſuꝑexcellit opoꝛtet.ponat᷑ ſuꝑexcellit oẽm. Panis in altari vlt imũ eſſe quid li.iiij.di.xj:27. Panis conuerſio in coꝛpus xpᷣi quibus verbis debe at expꝛimi quatuoꝛ regulis doce k li.iij.di.xj.29 Panis et vinũ quõ in lege gratie facta ſunt euiden tioꝛa ſigna ſacri ꝙᷓ in lege nature lib. jiij. di. xj. 41. Panis et vinũ qᷓuis fiant ab artificio tamẽ cõgruũt ſacramento li.iiij.di.xj. 43. Panis quõ ſignificet paſſionẽ li.iiij.di.xj. ¶4. Panis euchariſtie q̈uis dicat cibus puuloꝝ tamẽ ecibus ille non debet confici in lacte libꝛo. iiij. viſti. De pane ſacramenti euchariſtie vide plura in coꝛpꝰ⸗ et in xjs. (Paradiſus Paradiſus quid ſit et vbi ſit li.ij.di.xvij.2.⁊.j. Paradiſi locus quare eſt factus et quare alia terra/ rum loca li.ij di.xvij.S. et quare tantũ due in Geñ expꝛimant᷑ li.ij.di.xvij 7.et ad idem eadem di.f. Paradiſus eſt duplex et ꝙ adam peccante vtriuſq; ianua clauſa ẽ li.iij.di.xviij. o.⁊ Pp xpᷣm apta.æI. Paradiſus dicit᷑ multipliciter et de q̊ intellexit xpᷣs cũ dixit latroni hodie mecũ eris in paradiſo.libꝛo iiij. di. xx. 0. . 4 . (Parens arentes nõ ſunt creatoꝛes filioꝝ nec agricdle fru- gum li. ij. di. vij. g. Parentes pꝛimi quare nõ coierũt in paradiſo lib.ij. di. xx. . SS Parentes pꝛimi ſi ſtetiſſent an natis filijs p ſucceſſi ones an ſimul omnes tranſferendi eſſent li.ij. di. Xx. S. ⁊.c. Paradiſi ligna ſub tribus cõpꝛebendunt᷑ differẽtijs Parentes pꝛimi ſi ſtetiſſent an fuiſſet ſexnum omi/ xtio li.ij.di.xx.q.j.a.Re.ꝰ. Parentũ primoꝛũ in ↄmixtione an eſſet ſeminũ deci ſio li. ij. di. xx. q. ij. b. R. 1 . Parentes pꝛimi an hauiſſent delectationis intenſi onẽ i illa ſeminis emiſſiõe li.ij.di.xx.q.iij.c.Re.ĩs Parentũ pꝛimoꝛũ in coitu an eſſet integritatis cor/ ruptio li. ij. di. xx.q.iiij.d.Re.⁊i. Parentũ pꝛimoꝛũ iu qualibet piunctione an eſſet ꝓ lis generatio li.ij. di. xx.q.v.e.Re.25. Parentũ pᷣmoꝝ ex cõiunctiõe an fieret equalis mul „ tiplicatio viroꝝ et mulien li.ij Di. xx.q. vj.f. R. 28. Parentes pᷣmos quare temptauerit diabolus vel quid moucrit eñ ad boc pᷣncipaliter lib. ij.vi. xxj. q.j. a. R. 5. Parentes pᷣmos an diabolus cõuenienter tempta⸗ uerit ꝑ ſerpentẽ li.ij. di.xxj.qij·b.·10. . datiẽtia ſub q̃ parte ſatiſf actionis cõ Parentes pᷣmos quo oꝛdine temptauerit diabolus li. ij. di. xxi.q.iij.c.Re. 7. Parencũ pꝛimoꝛu peccatũ an potuerit eſſe veniale li.ij. di. xxj.q.ies.per totum. Parentum pꝛimoꝛi peccatũ qᷣ ſecutum eſt ex bo⸗ ſtis temptatione an fuerit remimbilevel irremiſſi bile li. ij. di. xxj. q.ij. b. R. 45. Parentũ pꝛimorũ Beeen quod ſecutũ eſt ex hoſtis temptatione an fuerit grauiſſimũ omnium pecca Parens pꝛimus an ſine temptatione potuiſtet pec⸗ care li.ij. di xxij. 5. Parentũ pꝛimeꝛũ peccatũ an fuerit ex ignoꝛatia li. a Z Parentũ pꝛimoꝛñ ignoꝛantia an fuit culpavel pena li.ij. di.xxija9. ris an facti li.ij.di.xxij.a0. Parentũ pꝛimoꝛũ ignoꝛantia an fuit ignoꝛantia iu⸗ Parentũ pꝛimorũ ignoꝛãtia an fuit volũtaria an in uoluntaria li.ij. di.xxij.?. 2 Parentũ pꝛimoꝛũ ignoꝛãtia an erat innata an con/ tracta an inf licta an ꝓcurata li.ij.di.xxij.22. Parẽtes pꝛimi quare dicũt᷑ ignoꝛaſſe li. ij. di. xxij.. 3. Parens pꝛimus an debuit foꝛmari impeccabilis v nexpugnabilis an non lib.ij. di.xxiij.q.j.a. Re. ꝰ. per totum. Parentem pꝛimũ an debuerit deus gmittere impu⸗ gnari li.ij. di. xxiij.q/ij. b. Ge. 4. per totum. Parẽs pꝛimꝰ ſi ſtetiſſet an in cognitione pfeciſſet ꝑ tꝑm interualla li.ij.di. xiij. q.j.d. Re.22. et ꝑ totuʒ. Parentes pꝛimi ſi ſtetiſſent an aliqñ decipi potuiſ/ ſent li. ij. di. xxiij. q. ij. e. Re. 25. Parens pꝛimus an deũ cognouerit in ſtatu innocẽx tie eo genere cognitionis quo expectamus ᷣum %4 cognoſcere in ſtatu gloꝛie lridi rrin ii e⸗ Parentũ ꝓximoꝛũ pctã an filijs imputẽ et ad eos tranſmittant᷑ li.ij. di. xxxiij.q.j.a.N. S.et ꝑ totum. Parentũ petm̃ trãſire ad ꝓlłẽ intelligit᷑ triplr ibides — Parẽs ꝓximꝰ ⁊ ſi maioꝛc habeat ↄueniẽtiã cũ ple q; remotus tñ nõ bʒ poteſtatẽ viciandi ꝓlẽ ſicut remotus.ſ.adam li.ij.di.xxxiij.i. Parens quare tranſfundit petm̃ q8 aliunde ſuſce⸗ Rpit et nõ qð eſt a ſe li.ij. di.xxxiij.. Parens pꝛimus an ꝓ poſtenis ſuis ſatiſfacere potn erit ſicut potuit eos ex culpa ſua viciare li. ij. diſt. xxxiij. q. ij.b. Re.16. Ad idem 7. Parentem pꝛimum poſſe 5 poſteris ſatiſſacere ſiᷓ rationes et autoꝛitates ſonaꝛe videntur quomo- do ſunt intelligende li.ijj.di. xxxiij.S/et per totuz⸗ ſi 1 2 „ per 5 Parentũ peccata viſitari in ſlios quõ intelligit lib. De parentibus pꝛimis vide aliqua vbi adan ⁊ vbi mulier ⁊c. Parentum improperium qñ redundat in filios lib. iij.di. xij. 5. „ — Parentũ debitũ qñ imputat᷑ pli li. iij. di. xij. . Parentum primoꝛum ruina uis fuit in ſexu muli ebꝛi inchoata tamẽ fuit in ſexu virili coſummata li.iij. di. xij. 25. ́ÿUMWU Pars Pars dicit᷑ multis modis et quõ humana naturaẽ pars chꝛiſti li. iij. di. vij. 1. ¶Bartibilitas flimn „2 1ic.18. Partopote ſobicewenen ralreim Nitri„. Portalecn Paereäſet Pemulicpen lrrm. Panulou ſauechbap Pꝛnulanmn Ctcrereutſa ſonſſatan⸗ Hiſtuuract condidef. Prumliqro ſeſteoſenſ Parunlouͤpot dilrnſ Pelicncar ſchtdoteftn Punliago Duunide⸗ Gewte Puwrlosn ogoint Perwolie ulkerlo Danulusn ſennlin tin atünöſent euluin euirti lanodee nuldu .lin dirrri⸗ Pmuin cunt loc Pawplicten loglanushi⸗ hnlinchp⸗ ſichſeinſii Punlaftin ebenttcine mledie l gartli iingi l utonnien. aldigige ”õ deen nmincgna niatuiie awcnuen linml 4 Particlare are He littera Partibilitas an inſit coꝛpoꝛibus ex parte materie. liiij diij. 18. anſit in nomen quatuoꝛ modis lib. Participium xo ꝙ adiectiuũ ponere rem ſuã circa ſubiectum quõ intelligit li.ij. vi. vij.20. ¶Particulare Particulare impꝛopꝛie dicit᷑ ꝓ incõmunicabili.li.j. Particulare qua rone dr̃ ꝙ pꝛedicat᷑ de vno ſolo li. ñ ponit᷑ in diuinisvt pſona li. j. diſt. LDaruulus Paruuli quomodo cognoſcunt deum libꝛo.j.diſti. xxxvi.z3. ô Paruulo quare non dat deus gratiã ſine baptiſmo ſicut cũ baptiſmo li.ij.di.iiij.lĩ2. Paruuli an mox nati pfectionẽ ſtature babuiſſent et exercuiſſent officia membꝛoꝝ ſi primi parenteſ ſtetiſſent an parui nati fuiſſent et ꝑ tom interual la ĩ ſtatura et in alijs pfeciſſent li.ij.di.xx.s.Et ea dem di. d. e. f. Paruuli quõ ꝓfeciſſent in ſenſu et cognitione ſi pa rentes ſtetifent li.ij.di.xx. . ””J”J”UU Paruuloꝛũ potentie quõ decoꝛant᷑ et ꝑficiunt᷑ li.ij. di. xxvj. 1. Paruuli cũ careant dote viſionis dei ꝑ cõſequẽs ca rent dote fruitionis et tentionis li.ij.di.xxx. 27. Paruuli quõ reſurgẽt ĩ ꝑfctã qᷓtitate li.ij.di.xxx.⁊S Paruuli decedentes in ſolo oꝛiginali an puniantur igne materiali li.ij.di.xxxiij.q.j.e.Re. ¶42. Paruulos nõ haptiſatos cterno puniẽdos igne q̊/ mocdo intelligit᷑ li.ij.di.xxxiij. K53. Paruuli ⁊ ſi tꝑaliter puniant᷑ ꝓ oꝛiginali nõ tñ eteꝛ naliter li.ij.di.xxxiij. . “. Paruulus non baptiſatus quare nõ dʒ igue infer/ fernali toꝛqueri li.ij.di.xxxiij. ·.5s. Paraulorũ nõ baptiſatoꝛũ coꝛꝑa q;uis ſint paſſibi lia tñ nõ ſentiũt penã ignis li.ij.di.xxxiij.¶6. Paruuli nõ baptiſati nec egent cibo nec potu li.ij. di. xxxii.4 Z D)dy. Paruuli decedentes in ſolo oꝛiginali an puniantur aliquo doloꝛe interioꝛi li. ij. di. xxxiij.q.ij. f. E. 48. Paruuli decedentes in ſolo oꝛiginali quid operent li. ij. di. xxxiij. 429. Paruuli nõ toꝛquẽt᷑ interno doloꝛe ex hoc q exclu dunt᷑ a loco beatitudinis li.ij.di.xxxiij.So.ñ Paruuli cõtenti ſunt ſtatu ſuo nec toꝛquent᷑ deſide/ rio alterius ſtatus li.ij.di.xxxiij.ꝰi. Paruuli nec babebunt actuale gaudiũ nec actuale ſupplicium li.ij.di. xxxiij.ðs⸗2n. Paruuli et ſi ſciant ſe abſq;ʒ ꝓpꝛia cauſa eſſe pꝛiua⸗ tos beatitudine tamen ex hoc non dolent li.ij. di. Paruuloꝛũ affectiones quomodo quietant᷑ li.ij.di. xxxiij. yy. Paruuli an oꝛiginaliter trabant peccata omniuʒ pᷣ cedentium patrum ſicut peccatũ ade libꝛo.ij.diſt. rxxxiij. a. b. c. . . . Paruulus quõ rñdit de omnibꝰ pꝛincipijs geome/ trig. li.ij.di.xxxix.ĩ6 Paruuli quare tpe legis nature ꝙtũ ad remimſon oꝛiginalis magis in fide parentum qᷓ; alioꝝ ſalua Parnulus nõ baptiſatus an ſalucet᷑ in fide parenti: li.iiij.di.j. i.pe finem. Parnuli nõ circuciſi moꝛictes ante diem octauum an ſaluarẽt᷑ an non li.iiij.di.jſ. p,. Paruuli ſalus quõ requirit virtutẽ paſſionis xpᷣ i cũ fide pximi li.iiij. di. iitł.K. 7T7x. Paruulus nõ ſaluat᷑ niſi virtute ſacramẽti baptiſ⸗ mi vel eius quod equiualet baptiſmo li.iiij.diſti. iiij. 42. Paruulꝰ occiſus a peccatoꝛe cũ depoꝛtat᷑ ad baptiſ⸗ mũ an ſit baptiſatus ibidceanm. Paruulus non baptiſatus quare damnat᷑ et adul⸗ tus non cũ tamẽ bʒ voluntatẽ ſeu deſideriũ bapti ſanai li.iiij. di.iiij. 43. Ad idem. g2. Paruuli nõ baptiſati quã penam habent li. liij. diſt. Parmls quid ꝓſit oꝛatio eccleſie.li.iiij.di.iiij. ¶5. Paruuli vtrũ in baptiſmo recipiant ſanctificatio⸗ onẽ li.iiij.di.iiij.q.j.R.Re.i.et per totum.,.g Parunli an plene recipiant rem baptiſmi hocẽ gra tiã cũ habitibus virtutũ lib.iiij.di.iiij.q.ij.l.et per totum. . Paruuli quõ habent babitũ fidei qui reddit potẽ⸗ tiam facilem ad opus li.iiij.di.iiij.õA. Paruulis omnibus an det᷑ equalis gratia in ſacra⸗ mento baptiſmi li.iiij.di.iiij.q.iij.m. Re.s ⁊2.et per totum. äl Paruuli quare vnus nõ naſcit᷑ magis pctõꝛ qᷓ; aliꝰ li. iiij. di. iiij. õ89. . . Paruuli quare puniunt᷑ equnaliter ꝓ oꝛiginali pec. cato et non remunerant᷑ equali gratia in baptiſ⸗ mo li. iiij. di. iiij. 700ℳ%.. . Y Paruuli an recipiant dona virtutũ in baptiſmo.li. Paruulus quare in vtero eſt capax culpe et pene non baptiſmalis gratie li.iiij.di.vj. .c9. Parpulli an debeant catbeʒiʒari libro.iiij.di.vj..j. Paruuli quare obligãt᷑ ad ea que patrini ꝓmittũt. li. iiij. di. vj. 72. . Vl Paruuloꝝ illa obligatio an ſit votum. libꝛo. iiij.di. Paſca tribꝰ mõis accipit᷑ li.iiij.di.xj .sÜP. Paſcc feſtũ legale tractat᷑ li.iiij.di.xj.⁊0o.et vide ibi cõcoꝛdantias euãgeliſtarũ de verbis iudeoꝛũ et paratione vngentorum a marijs c. Paſſiones buius tpis nõ ſunt cõdigue ⁊c quõ intti. ligit᷑ li.ij.di.xxvij. q27. Paſſibi⸗ kece⸗ ns alia rõe hoiem alia rõe ouem li. ij. di. x Xx. 5. 2 59 „ nb doſſe aliquid ab aliquo cõtingit duplr. Et ßm quẽ modũ ꝑuulijdecedentes in ſolo oꝛiginali nõ patiunt᷑ li.ijdi. xxxiij. tõ6. Paſſiones aie an ſint pene tm̃ an pene ſimul et pec gta li. ij. di. xxxvj.q.ij.b. R.. xxxvj14. Paſſiones eẽ inuolũtarias quomõ intelligit᷑ li.ij.di. Paſſiõibꝰ nec laudari nec vituꝑari quõ intelligit lii ij. di. xxxvj.5. 1 5 Panno quõ poteſt eſſe vj'rtus li.ij.di.xxxvj.s. Paſſiones alique ſicut ira inuidia triſticia qua rõe ſunt peccata li.ij.di.xxxvj.l7. Pafſſo tripliciter conſiderat᷑ et que eſt a deo et que non li.ij. di.xxxvj.⁊2. Paſſionẽ vel potentiãvel babitũ eẽ quicqd eſti ia 4 quõ intelligit li.ij. di. xxxviij.39. „ „ Paſſo et paſſibilitas differũt li.ii.di. xxj. X. iin xpo patiẽdi neceſſitas li.iij.di.xvj.22. Paſſionẽ ad alterius ñ pati qd ad coꝛruptionẽ alte rius nõ bʒ coꝛrũpi hʒ inſtantiã li.iij:di.xvj.28. Paſſionẽ nõ cadere in ſapientẽ ꝓ eo ꝙ attingit rõ/ nẽ quõ intelligit᷑ li.iij.di.xvj.i. Paſtibilis anima duplici genere paſſionis patit᷑ li. Paſſaonibus nec laudari nec vituperari quõ intel/ ligitur li.iij.di.xviij.22. Paſſionem eẽ effctum actionis quomodo intelligit Paſſio xpᷣi quõ fuit inuoluntaria li.iij.di.xviij.2 4. Paſſionẽ eẽ Z̊ naturã quõ intelligit᷑ li.iij.di.xviij.2 Pati ꝓ ſe poteſt aliquis dupliciter et quõ xpᷣs paſſꝰ fuit ꝓ ſe li.iij. di. xviij.õy9. di. xxj. 51 Paſſio qnomodo remouet᷑ a ꝑſona verbi libro.iij. Paſſionis abſq; fide multos eẽ ſaluatos quõ intel/ ligit li. iij. di. xxv. 22. Pa ——¶— DPater fllius et ſpũſſanctus quõ in omni opatiõe cõ ueniũt oli. di.ij. 23. Pater dat fi eſſe ex nihilo li. j. di. v. 9. Pare⸗ an de ſua ſubſtatia genuerit filiũ li. j. di. v. . Pater an neceſſitate an volũtate genuerit filiũ li.j. di. vj. a. Et quare Aug.ad banc oꝛõnẽ ſimpliciter rñderit cũ ipa ſit in ſe multiplex. Patris potẽtia ad duo comꝑat᷑ et quõ votuit et vo luit qð nõ potuit nec voluit ſilius li.j.di.vij.i. Pater generat filiũ virtute nõ deriuatione quõ in. telligit᷑ li.j.di.ix.i S. Pꝛope finẽ ponit᷑ genitꝰ ẽ vir tus.ponat᷑ virtute.⁊ ibidẽ ſub lr̃a o in quinta li- nea ponit᷑ ſpũſſanctus.ponat᷑ ſpiritumſanctum. Pater quõ dẽ autoꝛ natiuitatis filij li.j.di.ix.c. Pater cõicat filio totũ ꝗð bʒ quõ intelligit li.j.diſt. KFae diſt.ix. 5. Pater quare cõicat filio carentiã initij nõ pꝛicipij li. Pater et filius an diligant nos ſpũſancto li.j.diſt.x 5. Ek. 6. Et. 8Z. . Pater et filius qua rõne ꝓducunt terciã ꝑſonã que eſt amoꝛ li.j.di.x.20. . Pater eſt pꝛimũ pꝛincipiũ et cã reſpectu ꝓceſſionis ſpũſſancti quõ itelligit᷑ li.j.di.xij.⁊.⁊.q.ij.b.i ſolu ctione pꝛimi argumenti. ,.. Pater quõ ſpirat an inquantũ vnus an inquãtum plures li.j.di.xiij.ꝛt. Pater nõ mittit᷑ ergo nec ſpũſſctũs mittit᷑ Solutio li.j.di.xv.29. Pater quõ et diſt. xxix. I. Pater quare melius dẽ pꝛincipiũ deitatis qᷓ; diuini/ tatis lib..di.xv.s. 1 Patrẽ maioꝛẽ eſſe flio nectñ fliuz minoꝛem patre li. iij.di. xviiij. 25 ater dat filio totũ qd poteſt ſ̊ nõ omni mõ libꝛo Pater ſiue deus ſiue diuina eſſentia quõ dici poteſt dicit pꝛincipiñ diuinitatis li.j.di. xx.7. uð intelligik li . di. xxj. . ⁊ eadẽ di. 5.v eadẽ di Plere er ſfoan igrlligt di ror. Pater eſt in filio ẽ pr eſt filius.Solo li.j. di. xix..⁊ quõ intelligit᷑ illa autoꝛitas.I0. ⁊. ꝛ 4. Patris ꝓpꝛietatem . ſu dixerit Aug. li. j. di. xxvj. . Patris propꝛiũ eſt qd ſemꝑ eſt pater quõ intalligit li. j. di. xxvij.I. Paſſionis cã duplr põt determiarivel in generemo Patrem eẽ et generare an ſit vna notio li. j. di. xxvij. ris vel in genere nature et ꝓpter quã cauſazʒ fuit q.j. a. Reé. —òẽM H Patrem eẽ et generare que illarñ notionuz ſit ratio alterius.i.vtrũ ypoſtaſis patris ſiue pater iõ ge/ neret ꝗꝛ pater ẽ vel vtrũ iõ ſit pater quia generat. li.j.di.xxvij.q.ij.b.Re.ĩo. . Pater an generet qꝛ deus an qꝛ pater au qꝛ innaſci/ bilis li.j.di. xxvij.I3. Pater eſi principium ſine pꝛincipio quõ intelligitu? li. j. di. xxix·. . —N , ” Pater pꝛioꝛ eſt filio nec tñ filius poſterioꝛ patre lib. Pater et fuius an poſſint dici vnũ pꝛincipium ſpiri tuſſancti li.j.di. xxix.q/j.c. R.I 6. ⁊. ¶ J. 4 Pater et filius ſunt vnus ſpiratoꝛ vel ſunt idẽ mrici piũ ſpũſſancti vtrũ iſte locutiones ſunt conceden de li.j.di.xxix.q.ij.d.Re.ꝛꝛ. Pater et filius qua rõe ſunt vnũ pꝛincipium fſpũſiã cti.li...di.xxix.25. Pater et filius q;uis vna piraione ſhirent no ſunt idẽ.26. tñ vnus ſpiratoꝛ libꝛo.j.di.xxix.⁊ . Ad idẽ.⁊c. Pater et filius ſunt vnũ pricipiũ ſpuſſancti ergoſt idem pꝛincipiũ Solutio li.j.di.xxix.⁊5. Pater et filius ſunt vnũ pꝛincipiũ ſpirituſſanctilib. j.di. xxix.c.d. DPater et filius et ſpuſſanctus dicũt tria m ſubſtan . tiã et vnũ ꝑ cõſonantiã ad elidẽdũ bereſim ſabel lianã li. .di. xxxj. 25. Pater quõ eſi ſapiens ſapientia ingenita libro . di⸗ Pater et filius diligunt ſe ſpũſancto an locutio iſta ſit admittenda li.j. di. xxxij.q.j.a. R. 7. T in textus Pater et filius diligunt ſe ſpũſancto in qua babitu⸗ Aineconkruit iſc ablatiauo ii di a. ij b. .15. Pater eſt ſapiens ſapientis genita an locutio iſta ſit admittenda li.j.di. xxxij.q.j.c. Re.16. ⁊ in textu c. h Pater an duplicẽ an vnã tantũ babeat ſapientiam li. j.di. xxxij.f. Pater nouit filio et pater nouit in filio differũt li.j. di. xxxij.18. . . S Pater dicit oia verbo et intelligit oĩa verbo dĩnt li. ſ. di. xxxij.19. DPater eſt potens potentia quã genuit ſiue virtute. vtrum iſta locutio ſit admittenda li.j.diſt.xxxij.q ij. d. R.?s o. .. Pater nõ ẽ eo ſubſtãtia quo ẽ pater et cõſimiles lo/ * — cutiones rõe ablatiui duplices ſũt li.j. di. xxxiij. õ. Paternitas quõ dicit abſtractionem ñ ſcvᷣm rem ᷣ ſcom modũ intelligendi li.:j.di.xxxiij.S. Pater eſt paternitas pater eſt innaſcibilitas ergo paternitas eſt innaſcibilitas· Solutio li.ſ. diſtin. .xxxiij.ꝛ o. Sè Paternitas nõ eſt generans ꝗpter quaʒ repugnan/ tiam non admittit᷑ li.j.di.xxxiij.26. Pater et fllius quomodo ſimul vident omnis li. di. xxxix.2. nõ eẽ boc qd eſt natus quo ſen Peeer aod WA4 ,,. Pinszu liizditm Puadun Aerqvom Peicſen Nüin. Prirfli torprin Prrnot ſtpaterphl Preraanng wonſoäl. Prgafli ſsliin Pltitiqyi turliiij Parmiiin Petniiano lus t ii. Pmnipen ſchonter Putsqröd iig algstbmn lgfinbolo⸗ ulspii tner tunn. Darrn ſinij⸗ Cat go ſenſy⸗ acgfeoo Ntgnneto Mectliſdi Paanii lunetogt nrzalm Darinin dig. acigin licinne Naenfonf, Miczren Nmimng ſasgidmt 4 figis nthrieit agr Pffr Muaie ianinrhin chtn. here aimnii locadenorat nt rnüncinſin brrenimkin dimtaNi Sõ nihhittt nsnii niß Ahilmn nmui etäim aun ham 7 tminſoni⸗ dg un⸗ tuct gin , mmtbtl⸗ s6 ena msnor . Delittera Pster quõ dẽ oꝑari vſq; modo li. ij. di. vij. 72. 2 di. Patres ſancti non ſunt equaliter puniti vt paruuli Pater quare non poteſt mitti cũ poſſit incarnari li. Pater quo intelligit᷑ ꝑ nomẽ altiſſimi li.iij.di. iij. 3. Patrẽ eſſe qui pducit rẽ ad eẽ quõ intelligit lib.iij. di.iiij.II. . Patrẽ et filiũ et ſpm̃ſanctũ nõ differre in natura po teſt duplr intelligi li.iij.di.v.=. Pater noſter eſt tota trinitas qᷓuis vna ſola ꝑſona ſit pater xp̃i li.iij. di. x. 58. H Pater carnał quare magis diligit filios ſuos q; pa⸗ trem ſuũ li.iij.di.xxix.⁊9. H Pater et filius facint vnũ gradũ cognatiõis carna⸗/ lis li. iiij. di. xl. 2. Patrini Pstrini in qua pſona rñdent li.iiij.di.vj.?0o. DPatrini an obligent᷑ paruulũ inſtruere in fide ⁊ mo ribus li.iiij.di.vj. 71. JMUWdD Patrini ꝓ paruulo vel adultus ꝓ ſeipᷣo quõ ⁊ quid reſpondeat li.iiij.di.vj.k.l. W Paulus Paulus quõ dr̃ vſus miniſterio diabolico li.ij. diſt. Patrini qui ſint et quot ad baptiſandum requiran Paulus ⁊ bamabas quare nullũ articulũ poſuerũt Paulus pꝛiuilegio ſpẽali iuſtificatus ẽ ſine omni pᷣ‚ 7.42. Paratione li. tij oi. xvij.41. Heccarepeccatoꝛ pecca tum. „„ „ —„2 . „% * „ — Peccatoꝛ quõ debz ĩ iuſtificatione bumiliari lib. j.di ſti. xiiij. 26. “M Peccatoꝛẽ dignũ effici iuſtiſicatione ꝑ aliqd pᷣcedẽſ quo ſenſu direrit Aug.li.j.di. xlj.. Peccare nõ poſſe eſt ex duplici cã ⁊ ſm quã intelli⸗ 7 git᷑ ꝙ melioꝛ ẽ natura que poteſt peccare qᷓ; que ñn poteſt li. j. di. xliiij.i. Peccatoꝛũ ſpũaliũ quatuoꝛ genera lib.ij.di.v.in ar gumento quinto ad ꝑtẽ affirmatiuã vbi conſignẽ tur. S. ad marginr. ä Peccatũ diaboli conſiderat᷑ ſ̃m triplicẽ ſtatũ lib. ij. „ Di. V. 8. Peccatũ pꝛimũ diaboli nõ fuit peccatũ omiſſionis .„ li.ij. di.v..o. v. II. Peccatũ omiſſiõis nõ inducit qᷓ̃cũqʒ omiſſio li.ij.di. Peccatũ duo cõplectit᷑.ſ.auerſionẽ et cõöuerſionem et vtriqʒ reſpondet ſua pena li. ij. di.vj. 21. . Peccandi poteſtatẽ nõ eſſe libercatẽ nec partẽ liber ctatis quõ intelligit᷑ li.ij.di.vij.ʒ4. Peccatũ qñ ofr̃ caracter diaboli li. ij. di. viij. 62. Peccatoꝛ qre pᷣt occidere innocentẽ li.ij. vi.xix.26. Pcetã oia ee a carne quõ ĩtelligit᷑ li.ij.di.xxj. 33. 2. 34. Peccatũ pꝛimi hoĩs an fuerit vel potuerit eſſe ve/ niale li.ij. di. xxj.q.j.g. Peccatũ qd pꝛimo ſecutũ eſt ex temptatione diabo . ri remiſſibile vel irremiſſibile li.ij.di. xxj. Peccatũ quod exiilla temptatione ſubſecutum eſt . —. — 3 — an fuerit grauiſſimũ omniũ peccatoꝛũ li.ij. diſti. eaii„ cooo. Peccatũ vnũ dẽ grauius altero tripliciter ibidem. ? di. xxij.i 5. Iterũ dẽ vnñ grauiꝰ altero dupir eodẽ li. ⁊ di. 7. ⁊ di.xlij. 26. 2 lib.iij.diſt. xxxvj.2.⁊.diſti. xxxviij.2. l Peccatũ tribus modis gerit᷑ ſcdᷣm Iſis.⁊ ſcdᷣin be/ dam quatuoꝛ modis li.ij.di.xxij.. DPeccatũ dr̃ duplr coꝛrumpere et quõ adam et quõ eua genus hũanũ coꝛruperũt li.ij.di.xxij.tõ6. Peccatũ pꝛimoꝛũ parentũ an fuerit ex ignoꝛãtia li. ij. di. xxij.q.j.d.N.r18s. B Petm̃ ẽ ex ignoꝛãtia dupłr li.ij. di.xxij. ibideem Peccati pꝛimoꝛũ parentũ genus aſſignat li.ij. diſti. xxij.a.c. ð ͦð Peccatum pꝛimi parentis an pᷣceſſerit elatio lib.ij. di. xxij. a.b.Ad idem c.d. — Peccatũ pꝛimoꝛũ parentũ an fuerit grauius in viro an in muliere li.ij.di.xxij.e.f. eccatum pꝛimoꝛum parentum an ex ignoꝛantia pꝛoceſſerit et an ꝑ eam habeat excuſari li.ij. diſti. xxijg98. W Peccati pꝛimi malicia vnde pꝛoceſſerit cun natu/ ra Horhuns eſſet incoꝛrupta libro.ij.diſtinctione Peccatum illud an pꝛeceſſerit voluntas libro.ij.di. Peccatũ cogitationis quando eſt moꝛtale et qñ ve⸗ niale li.ij.di.xxiiij.o. ́ꝗMÿM Peccatum vel moꝛa cogitationis quando inducit conſenſum verum ct quando iuterptatiuũ lib.ij. di. xxiiij.Si.⁊.sSs. Peccatis in omnibus quomodo delectatio moꝛoſa eſt fugienda li.ij.di. xxiiij. Sðʒ. Peccatum an habeat eſſe ſcòᷣm ſe in ſuperioꝛi parte rationis libꝛo.ij. diſtinc.xxiiij.q.j.g.Re.Sõ.et per totum. ääü Peccatum eſſe per conuerſionem ad bonum cõmu tabile quomodo intelligitur libro ij.di.xxiiij.8. Peccatum veniale an poſſit eſſe in ſuperioꝛi poꝛtio ne rationis libro.ij.diſti.xxiiij.q.ij.b.Re.ðʒ.et per totum. Peccatum aliquod an poſſit eſſe in inferioꝛi parte abſqʒ ſenſualitate libꝛo.ij.diſtin.xxiiij q·j.i.N.õS et per totum. l Peccata omnia oꝛtum habere ab oꝛiginali concupi ſcentia quõ intelligit᷑ li.ij.di.xxiiij. .nx. Peccare moꝛtaliter an poſſit pars inferioꝛ abſqʒ ſu perioꝛi li.ij.di.xxiiij.q.ij.k.N.72. ⁊ per totum. Peccatum mortale committere ⁊ cibum vetitum deguſtare differunt li. ij. di. xxiiij. 75. — ₰ Peccatũ veniale an poſſit eſſe in ſenſualitate lib iſj. Peccatum e culpa quomodo poteſt eſſe in ſenſua/ litatecum in ea non ponatur virtus vel gratia li bro..ij.di. xxiiij. S8353. ẽ Peccatum duo dicit ſcilicet actum et deoꝛdinatio⸗ nem circa actum et ratione cuius peccatum dici tur eſſe in ſenſualitate libro.ij.diſtinc.xxiiij.S 4. Peccatum dupliciter conſideratur ſcilicet inquan⸗ tum babet rationem culpe et inquantum babet rationem vitij et quomodo babet eſſe in ſenſuali tate li.ij. diſti. xxiiij.8 5‧ — Peccatum moꝛtale an poſſit eſſe in ſenſizslitate li. ij. di. xxiiij. q·ij. m. R. 86. 4 NPeccati veniale quare ponit in ſenſualitate et non moꝛtale li. ij. di. xxiiij.syT. Perkandtordo talis eſt in nobis qualis fuit in pri⸗ mis parentibus.ſ.ꝙ in nobis eſt vir et mulier et ſerpens et de ſpnali cõiugio viri et mulieris in no . bis li.ij. di. xxiiij.g. 2 .— „„»9 H » 99% %°. Peccati pgreſſus qualit᷑ fit in nobis li.ij. di. xxiiij.b. Peccati pꝛimi occaſione quatuoꝛ ſunt nobis inf li/ cta li.ij.di.xxx.ĩ 9. —2„/ , re e w Peccatnoꝑari concupiſcentis quõ intelligit᷑ li.ij. di Peccatũ et pena quõ ꝑ adã trãſit i poſteros li.ij. di. Peccatũ ade an fuerit dꝛiginale vł actuale li.i diſt. xxx.b. — „ „ * H è Peccatũ quõ intrauit in mundũ li.ij. di.xxx.c. Peccatũ originale quid ſit li:ij.vi.xxx.v. Peccatũ oꝛigiale an ſit pena vel culpa liij. di. xxx.e. Peccatũ oꝛiginale an ſit cõcupiſcẽtia vel alia culpa li. ij. di. xxx. Peccatũ oꝛiginalei.cõcupiſcentia ꝑ adã in oẽs tra Peccatũ in qud oẽs peccauerunt quod ſit li.ij. diſt. Peccatoꝛes multos cõſtitutos eẽ ꝑ vnins inobidiẽ tiam quõ intelligit᷑ li.ij. di. xxx.I. Peccatũ oꝛiginale fuitĩ adã et in nobis eſt li.ij. diſt. Peccatũ non eẽ in ſemine quõ intelligit᷑ libro.ij.di. Peccatũ actuale ade tractat multipliciter li.ij. diſti. rxxxiij. in textu et in gloſa ma:ginali. Pexccatũ vnũ dicit᷑ eẽ grauius vel maius altero du odecim modis li.ij.di.xxxiij. 5. Peccatũ ex patre ptrabere qd reqrat li.ij· di.xxxiij. ꝰ Peccaſſe qua rõe dicimur in adã li.ij. di xxxiij.13. Peccatũ numerat᷑ duplr.ſ.rõe ſubiecti et rõe actus et qp neutro modoꝝ oꝛiginale multiplicat᷑ li. ij. di ſti. xxxiij. 5. Pcetm̃ ſiue malũ culpe tripłr pᷣt ↄſiderari et ſm quẽ modũ malũ hʒ oꝛiginẽ a bono li.ij. di.xxxiiij.?ꝰ. Peccatũ vel malũ pᷣt eẽ a volũtate deficiete triplr li. Peccatũ eẽ dictuʒ vel factũ ⁊c.quõ accipit᷑ ibi pec- catum li.ij.di.xxxiiij.ð . Peccatũ nihil ẽ ergo deus punit bomines ꝓ nibilo quõ ſoluit᷑ li.ij.di.xxxiiij. o.Ad idẽ peccatum ni pil eſſe quõ intlligit᷑ li.iij.dixxxvjx. Peccatũ vel malũ quõ oꝛtũ bʒ a cã bom libro. ij. di. eccatũ ſeu malum quõ ẽ a volũtate libera liij. di. eccatũ ſeu malũ quõ ẽ a bono li.ij. di. xxxiiij.d· cti actuał et moꝛtalis diffinitio.li.ij.di.xxxv.. eccatũ quare magis diffinit᷑ ꝑx oppoſitũ ad iuſtici am qᷓ; ꝑ oppoſitũ ad alias virtutes li.ij. di.xxxv.2 Peccatũ an dicat᷑ de dꝛisinali actuali moꝛtali et ve niali vniuoce eqͥuoce vel analogice li.ij.di.xxxv.5. Peccatoꝛũ oĩ generi quõ pᷣt vna cõis diffinitio aſſi/ gnari ibidem. Peccatũ dupir cõſiderat᷑.ſ.foꝛmaliter et materialx et quid eſt in vtraq; acceptione et quare aliqñ dif finit 2 poſitionẽ aliqñ ꝑ pꝛiuationẽ libꝛo.ij.diſti. Peccatũ ſᷣm ꝙ dicit pꝛiuationẽ conſiderat᷑ triplr et ßSm bhoc tripir diffinit᷑ ⁊c.ibidem. „. Peccatũ ſᷣm ꝙ dicit actũ ſubſtratũ triplłx cõſiderat Peccatũ Pec catuʒ qðlibet an coꝛumpat Et ſcᷣm boe tripliciter diffinit᷑ liij. di. xxv. 9. Peccatũ an babeat aliqð bonũ coꝛrumpere li.ij.di. Peccatũ cñ ſit coꝛruptio quõ dr coꝛrum pe li.ij. diſt. Peccatũ an coꝛrũpat rõe boni ſubſtrati vel rõe defe Peccans an coꝛtũpat ſe an alterũ li.ij.di. xxxv.13. Peccatũ an corrumpat ratiõne carnis an roe aie li. ij. di. xxxv. 14. Peccatũ an coꝛrumpat ĩtũ ad ſubſtantiã an qtuz ad potentiã an qᷓtũ ad actũ liij.di.xxxv.ĩ5. Peccatũ an coꝛrumpat bonũ gratie vel naturelib. cccatũ an ſit ipſa coꝛruptio paſſio eſſentialiter lo⸗ quẽdo lib.ij.di.xxxv.qij.b.Re:7. dicit᷑ pꝛiuatio actiue nõ paſſiue quõ intel- ligit᷑ li.ij. di.xxxv. 19. Peccatũ eſſe cauſam coꝛruptionis paſſiue quõ in⸗ telligit᷑ li.ij. di. xxxv.21. Peccatũ an ex boc ꝙ coꝛrumpit bonuʒ cõtrarietur bono incxreato li.ij. di. xxxv.q.iijc. Re:22. Peccatuʒ qdᷣlibet an coꝝæ mmpat iſta tria ſimul ⁊ in ſeꝑabiliter.ſ.moduʒ ſpẽm et oꝛdinẽ li.ij.di.xxxv. q·j.d. Re.26. ct per totum. li. ij. di. xxxv. q.ij. e. R.82. Peccatuʒ an corumpat moduʒ ſpẽm et oꝛdinẽto⸗ taliter li:ij.di.xxxv.q.iij.fF. Re. Peccatuʒ actuale notificat᷑ et quid ſit libro.ij. diſti. Peccatuʒ quõ eſt pꝛiuatiovł coꝛruptio boni li.ij.di. Peccatum cum nibil ſit quomodo coꝛrumpit boę Peccatus ꝓpꝛie coꝛruptio ẽ aĩe et quõ ibidem Peccatuʒ facit diſſimilitudinẽ ꝑ quã bomo ſe elon/ gat a deo ibidem. 3 D „ Peccatuʒz rõe cuius ẽ cauſa peccati et qd peccatum eſt cauſa pcti li.ij.di.xxxvj.. Pctm̃ aliqð eẽ penã pcti et penã illã eẽ a deo becet buiuſmõi locutiones intelligende ſunt cuʒ redu/ plicatione li.ij. di. xxxvjſ.,=⸗ l pena pcti li.ij.di.xxxvj.q.j.a.R.5.⁊ a. c. d. E. „ Peccatuʒ ſequens quõ eſt pena pᷣcedentis q;tu ad retributionem li.ij.di.xxxvj.⸗ . . ————— r2„ 9. „ „ ae » Peccatuʒ nõ decet deuʒ relinquere impunituʒ qᷓuis hõ poſſit condonare li.ij.di.xxxvj.25. Peccatuʒ an ſcᷣm idem ſit culpa et pena an ſcʒ di uerrſa li.ij. di. xxxvj.bdb. Petm̃ qͥ acceptioue rei dẽ res li.ij.di.xxxvij.t. Peccatuʒ aliter dr̃ nibil qᷓ illud qd nullo modo eſt li. ij. di. xxxvij. 4. . Peccatis diueꝛſis quare meret᷑ bomo diuerſa ſup/ plicia et diuerſis bonis oꝑibus tĩ vnã glam li. ij. di. xl. 42. ⁊. 23. * gradus volũtarij li. ij. di. xlj. 5. Peccatuʒ actuale oẽ tam moꝛtale qᷓ veniale an ſit voluntariuʒ li.ij. di. xlj.q.j.d.Ne. 6. Peccare quõ dicimur quotidie inuiti li.ij di.xlj. 537. Peccata quedam fieri neceſſitate quomodo intelli gitur li.ij. di. xlj. 38. S Peccatum veniale põt vitari hoc et hoc et ſic de ſin gulis ergo oẽ. Solo. li.ij. di . xl. j. 44. bec tria equaliter N Pctã dicũt᷑ vluntaria ſcʒ plus et minꝰ ſcᷣm nouẽ Nian⸗ Narte D uniii füdeſit ſſtataat guin u idirſ/ Pernaͤn ntron Nutiemeet erelinitſ⸗ Petmigurin linini. Ceriduidk 6gtonelics Pceni h catiopers M antzdiod oeſ cverd Godelindi Peunicpen⸗ ſiioitigi. Peuniner terpnsguon Pagattotüfat diti. Poeralotin eperurolun Paerivenic lidigi Mnfi GaRc Naachleh itored lidini Peratiron ſtitliz,. Painni⸗ Neaemeliij Paar neniai chgeatgge Mancrnii ctdigtcligt Pectorenal heodeeefen⸗ Detctinotn Denineeingn Cati ren Dacri nbeh ſſtan cĩ ſ lerifomnle⸗ mrſi ditii Pautfib lacricr̃ nl uiagnit itig ſuinieber de eenalie Plädign M N Nabinngi Keilädeng Mamnsſitig liidenn ugare toaſiocſan, ien. enikſindit tdns ſini Fonmg medenhiten räcen matdiilin m. õ „. t Y iet rilici 3 De littera Peccatũ omne an ſit circa voluntatẽ ſicut circa ſub iectũ pꝛiũ li.ij. di.xlj.q. i⸗e. R. 435. Peccatũ de ſui rõne dicit duo et ſcᷣm quẽ modũ cõ ſiſtit circa actũ voluntatis ibidem. ⁊ ad ides.4. Peccatũ nõ fieri niſi cõſentiendo quõ intelligit᷑ lib. 45. . = f. . — „ „ „ Peccatũ defoꝛmare totã imaginẽ quõ intelligit᷑ lib. Peccare cũ ſit voluntatis ꝓpꝛiũ an puniri etiã ſit vo ſuntatis ꝓpriũ li.ij.di.xlj.q.iij.f. R. .⁊ pꝑ totum Peccatũ omne exterius an ſit volũtariũ vel a volũ . tate li.ij. di.xlj.d.c.f. Peccatũ quõ tranſit actu et manet reatu et econtra Peccatũ diuidit᷑ ſemptẽpliciter ſcðʒ ſeptẽplicẽ eius cõpationẽ li.ij.di.xlij..ad idem aliqualiter.. Peccatũ voluntatis et operis an ſint duo pctã an vnũ li.ij. di. xlij. q.ſ. a. R.19. Peccatũ operis exterioꝛis et peccatũ volũtatis inte Nrioris dupłr contingit cõꝑpari ibidem. Peccata duo eẽ voluntatẽ interioꝛẽ et actionẽ exte/ rioꝛẽ ſi que rõnes ſonare vident᷑ quõ ſunt intelli/ gende li.ij.di.xlij.20. et per totum. S Peccatũ operis an addat ſupꝛa peccatũ volũtatis. li. ij. di. xlij. q. ij. b. R. 25. Peccati quãtitatẽ conſiderari penes quãtitatẽ con temptus quõ intelligit᷑ li.ij.di.xlij.28. .⸗ Peccati totà rationẽ eſſe a voluntate falſum ẽ li.ij. Peccata ſpiritualia et carnalia diſſimiliter ſe babẽt reſpectu voluntatis li.ij.di.xlij.o. — Peccatũ veniale et moꝛtale an cõueniãt in auerſiõe li. ij. di. xlij. q. j. c. RA. yU. = “ Peccatũ eſſe deſertionẽ melioꝝ ⁊c̃.põt dupir intelli Peccatũ ſcdᷣm quã rationẽ dr eſſe ꝓpꝛie cõtra ꝓbi/ bitionẽ dei et quõ veniale ſe habet ad ꝓbibitionẽ Peccati venialis amoꝛ an ſit vſus vel fruitio li. ij. di ſti. xlij. 37. IJJGMU! Pecatũ veniale an cõueniat cũ moꝛtali in reatu pe ne eterne li.ij. di. xlij.q.ij.d.Re. S/et.d9. Peccati venialis rationẽ magis ſaluari cñ moꝛtali ᷓ cũ gratia quõ intelligit᷑ li:ij.di.xlij. c. Peccatoveniali nõ deberi tꝑalẽ penã niſi rõe gratie quõ intelligit᷑ li.ij. di.xlij. ctK. Peccato veniali an debeat᷑ pena eterna ſi quis tãtũ in eo deceſſerit li.ij.di. xlij. 5. K” Peccatũ moꝛtale ſcdᷣm cuius reputationeʒ excedit veniale impꝛopoꝛtionabiliter li. ij.di.xlij. 6. Peccatũ veniale an offendat deñ li.ij.di.xlij. . Peccatũ an habeat diuidi ꝑ differẽtias materiales tĩ an etiã ꝑ foꝛmales li.ij.di.xl ij.q.j.e.R.AS. Peccatũ foꝛmaliter loquẽdo nihil eſſe quõ intelligi tur li. ij. di. xlij.õ50. Peccatũ ñ habere ſpẽm quõ intelligit᷑ li.ij.di.xlij.5i. Peccatã quõ ẽ in genere li.ij.di.xlij.vð?R.0 Peccatũ oꝛiginale et actuale penes quid differũt li. ij. di. xlij. Fʒ. Peccatũ an habeat diuidi ꝑ auerſionẽ et cõuerſiõʒ tanq; ꝑ diuerſas peccatoꝛũ differentias ſiue ꝑ di uerſa peccata li.ij.di.xlij.q.ij.f. E.6. .. Perfard operis et voluntatis quõ differunt li.ij.di. xlij. a2.b. , Peccato abeũte qualiter poteſt manere reatns ⁊ ꝗ — ss actuale tranſit actu et remanet reatu oꝛiginale at econtra li.ij.di.xlij.c.Et ibidem quid ſit peccatuʒ tranſire actu et manere reatu et econtra.⁊ cx hoc ſumit᷑ differetia inter peccatũ actuale et oꝛigiale. Peccatũ moꝛtale et veniale quõ dint li.ij.di.xlij.d Pceccatũ quiq; mõois diuidit᷑ li.ij.di.xlij.eę. Deccatũ et delictũ quò differut ibKideam. Peccata capitalia ſeptẽ enumerant᷑ li.ij di.xlij.6. Peccatũ ad moꝛtẽ dẽ dupłr ⁊ de qͥ itellgit᷑ ilið iohis Eſt peccatũ ad moꝛtẽ non ꝓ eo dico vt quis oret lie.ij. di. xliij.I. ad idem. 8. H Peccatũ eſſe ex infirmitate et ignoꝛantia quõ intelli gitur li.ij. di. xliij. 6. .I0o. eccatũ in ſpiritũſanctũ an dicat genus peccati di⸗ Kinei ab alijs generibꝰ peccatorũ li.ij.di.xliij.q. Peccatũ in ſpiritũſanctũ an dicat᷑ ꝙ ſit contra pſo/ nã ſpũſſancti an qꝛ contra illud qd ẽ appꝛopꝛia tum ſpirituiſancto li.ij. di.xliij.ꝰ. Peccatũ ex ignoꝛãtia et peccatũ ex infirmitate qua- re ñ dicũt genꝰ peccati determiatũ li.ij.di.xliij.ĩo Peccatũ in ſpiritũſanctũ an ſemꝑ habeat aliqd pec catũ pᷣambulũ li.ij.di.xliij.q.ij..ih. Peccatũ in ſpiritũſanctũ different᷑ cõſiderat᷑ yᷣm ditf ferentes eius ſpecies li.ij.di.xliij.vide in R. Peccatũ in ſpiritũſanctũ nõ poſſe cõmitti ſine cu / pa pᷣambula ſi qͥ rões ſonare vident᷑ quõ ſunt in⸗/ telligende li.ij.di.xliij.ꝛ⁊.et per totunm. Peccatũ in ſpiritũſanctũ ꝓut reſpicit obſtination vel deſperationẽ hʒ aliud peccatũ pambulũ ſed ñn ſic in alijs generibus peccatoꝛũ in ſpiritũſanectuʒ li.. di. xliij.iiilJ. Peccatũ in ſpiritũſanctũ an ſit grauiſſimũ li.ij.di ſt. Peccatũ in ſpiritũſctm̃ quõ comittit᷑ li.ij.di.xliij.ĩꝰ. Peccatũ quo ledit naturam li.ij. di.xliij.?ꝛo. Peccati maioꝛ inſanabilitas venit ex duplici cã lib. ij. di. xliij. ꝛ2n. Peccatũ in ſpiritũſanctũ quare dr̃ grauius q; pc- catũ in patrẽ li.ij.di. xliij. ꝛꝛ. Peccati rationẽ quare magis diminuũt ignoꝛantia et infirmitas qᷓ; malicia li.ij.di.xliij.23. Hic ponit᷑ immo eſt ex malicia cõf lata.ponat᷑ immo eſt ex malicia inf licta ⁊c. .l Peccatũ illud eẽ magis graue in quo maioꝛ regnat libido quõ intelligit᷑ li.ij.di.xliij.ꝛꝛ . Peccatũ in ſpiritũſanctũ an ſit irremiſſibile li.ij.di. xliij.q.ij.d.Re.2 8. —⸗⸗ Peccatũ in ſpiritũſanctũ ꝓut claudit in ſe impeni ⸗ tentiã dicit᷑ dupłr et ſcðm quẽ modũ ẽ irremiſſi/ bile li. ij. di. xliij. »o. säsl Peccatũ in ſpiritũſanctũ nõ remitti ſi alicubi legii quõ intelligit᷑ li.ij. di. xliij. 31. et. 2. et.õvZ53. Peccati in ſpiritũſanctũ an cõuenienter ſex ſpẽs aſ⸗ ſignent li. ij. di. xliij.q.j.e.R·.õddd. Peccati in ſpirituſanctũ plures vel paucioꝛes ſpẽs eẽ qᷓᷓ ſex ſi que rões ſonare vident᷑ quõ ſunt intelli gende li.ij.di.xliij. s.et per totltum. Decae in ſpiritũſan ctũ quõ opponit᷑ pniĩe li.ij.di. Peccati in ſpiritumſanctum ſpecies quare ma/ gis circa miſericordiam et iuſticiam aſſignantur qᷓ circa alias dei conditiones libꝛo.ij.diſt.xliij.õẽ 8 Peccatoꝛũ in ſpiritũſanctũ numerꝰ et ſufficiẽtia p⸗ 3 nes quid accipit᷑ li·ij.di .xliij· 4. „ * Peccati in ſpm̃ ſanctũ ſex ſpẽs tractant᷑ et arguitur mul ſit ſpẽs pcti in ſpm̃ ſanctũ li.ij.di.xliij.q.ij. 44 eccatů in ſpiritũſanctum qð dẽ peccatũ ad moꝛtẽ Pcõpatur ad alia pctõꝝ genera li.ij.di.xliij.KA. Pecccntn ſpiritũſanctũ vel ad moꝛtẽ quid ſit libꝛo Peccati 1n ſpiritum ſanctũ differẽtias aſſignat libꝛo ij. diſt. xliij. d. Ambꝛo. li. i. di. xliij. e. Pcti in ſpiritũſanctũ diffinitiua ⁊ cõis aſſignatõ vᷣm Peeradi potentia an ſit i nobis a deo lib.ij.di.xliiij. Peccandi vel nocẽdi voluntas quõ eſt.ab aio et po/ teſtas vel potẽtia quõ eſt a deo li.ij. diſt. xliiij. . Peccandi potẽtia quõ atteſtat᷑ nobilitati nature li.ij diſt. xliiij. S. dis li.ij.diſt.xliiij.ꝰ. Peccandi potentia quõ facit ad amplificatões lau/ Peccandi potentia an inſit creature ex deo an ex ni/ hilo li. ij. di. xliiij.i o Peccandi potentia ſᷣm bmõi an ſit mala li.ij.diſt. xliiij.q.ij.b.Re.iI.et per totum. . . Peccandi potentia an ſit bona an mala li.ij.di.xliiij Peccandi voluntas quare dicitur mala et nõ 18. ſic ptãs li.ij.di.xliiij.(.ꝰ9ꝰ. Peccandi potentia vnde ſit li.ij.di.xliiij.a.b. Peccatũ non cõmittere in hac vita quõ conuenit fi / lio dei et quõ matri dei li.ij.di.xliiij.28. Peccatũ vitare quibus conceſſum ẽ li.ij.di.xliiij.s Peccatũ et viciũ differũt li.iij.di.iij.?ꝛ*ꝰ· Peccato ſᷣm quẽ ſtatũ caruit xpᷣus et ᷣm quẽ mater rxpi li.iij. di. iij. 2 8. Peccatũ dꝛ tripłr et quõ maria fiut a peccato mun/ da.li.iij.di.iij.ꝛ9. Peccandi potentia dꝛ dupliciter et quõ peccãdi po/ tentia in chriſto fuit li.iij.di.xij.?⁊ o. Peccandi potentiã eſſe pꝛincipiũ culpe quõ intelligi Peccatũ eſſe fieri per plura 48 poteſt fieri per pauci oꝛa quõ intelligit᷑ li.iij.diſt.xiiij.5i. Peccatũ accipit᷑ dupliciter ſcʒ; abſtracte et concrete. et quõ poteſt a gratia infoꝛmari li.iij.diſ.xxiij.õS. Peccatũ quare dicit᷑ expellere gram li.iij.diſt.xxx. . Peccatũ ẽ ex timoꝛe vel amoꝛe malo duplxr.li.iij.diſ. Peccatoꝝ quõ dicit᷑ dñs non recoꝛdari xxxj.⁊. poſt penitentiam li.ij.di.xxxj.i 7. — Peccata vitans timoꝛe pene quõ conſtituit᷑ dei ini/ micus li.iij.di.xxxvj.4. „ xxxvj.q.iiij.d.Re.o. Peccata et vicia an babeant connexionẽ. li.iij. diſti. Peccata ſeu vicia dupliciter adinuiceʒ compant᷑ et quomodo bñt connexionẽ et qmodo non Ibidẽ. Peccans in vno qͥmodo ꝑdit multa bona ⁊ quomo do fit oim reus li.iij.diſt.xxxvj.ʒ. Peccatũ ſeu viciũ non bʒ excludi niſi per habitũ ſi/ bi oppo ſitum virtus aũt poteſt excludi non ſoluʒ per viciũ ſibi oppoſitũ ſed etiam ꝑ viciũ oppoſitũ alij virtuti li.iij.di.xxxvj.ʒ2. Peccatũ defoꝛmare totam imaginẽ ſicut gratiaʒ re/ foꝛmare quomodo intelligit᷑ li.iij.di.xxxvj.ʒD. Peccata ſeu vicia aliter naſcunt᷑ a concupiſcentia ⁊ impꝑant᷑ a ſuꝑbia aliter virtutes a charitate ⁊ gra tia li. iij.di. xxxvj.ʒ ʒ4. Peccata quibꝰ directe peccatur in ꝓximũ q̃re ſunt plura qᷓ; quibus pirecte peccat᷑ in deum. libꝛo.iij. diſt. xxxvij. 4czzz. 1 Peccata capitalia que in quibus decalogi preceptis probibent᷑ libꝛo.iij.diſt.xxxvij. .ü8s. Peccati triplex genus intelligit᷑ ibi vulnus et liuoꝛ et plaga tumens li.iiij.in ꝓlogo.. Peccatoꝝ remiſſio quõ dicit᷑ latere in baptiſmo lib. iiij. diſt. .0. Peccata dimittere in baptiſmo quare non eſt con/ ceſſum homi li.iiij.diſt.v.S. Peccandi neceſſitas eſt duplex ⁊ que quã culpaʒex cludat libꝛo.iiij.diſt.xij.ð 5. — Peccatoꝛẽ etiã ſi ad ſummã maloꝛuʒ pueniat recipi 7142 ad grãm quõ intelligit᷑ li.iiij.diſt.xiiij. 2. 44 peccato quõ intelligitur li.iiij.diſt.xiiij.s5. Peccatoꝛi difficilius eſſe reſurgere a pctõ qᷓ reſiſtere Peccatũ duo implicat ſcʒ dei offenſaʒ et libidinẽ in ꝛdiatazʒ ⁊ pꝛo quo poteſt fieri ſatiſfactio libꝛo.iiij diſtin. xx.?ꝰ. * Peccatoꝛem non eſſe dignũ pane quo veſcitur quo⸗ modo intelligitur li.iiij.di.xv.28. Peccatoꝛum cauſas excidere eſt dupliciter libꝛo.iiij diſt. xv. 45. Peccatis quibuſdã ⁊ ſi coniũcta ſit triſticia tñ radix eſt ex delectatõe libidinoſa li.iiij.diſt.xv.ss. Peccatum quõ eſt voluntarium et inuoluntarium libꝛo.iiij.diſ.xvj.ĩ 9 Peccatum ſᷣm rigoꝛem iuſticie nunqᷓ ſatis digne pu nitur li. iiij. diſt. xvj..e Peccatoꝝ oia genera quõ includũt᷑ in preceptis de calogi.li.iiij.diſt.xvj.o2. ?ÿVMV Peccat aliquis dupliciter ſeʒ per ignoꝛantiã iuris ⁊ per ignoꝛantiam facti.li.iiij.diſt.xvj.?8s. Peccatum commiſſum per.ignoꝛantiam eſſe inuo⸗ 129 luntarium quõ intelligitur li.iiij.di.xvſ.⁊9. Peccatum latens non impedit iuſtificationeʒ libꝛo iiij. diſt. xvj. S6. Pecccatum obliuioſi grauius punit᷑ qᷓ rememoꝛan tis libꝛo.iiij.diſt.xv.s 7“““7.. Peccatum veniale an poſſit fieri moꝛtale. libꝛo.iiij. diſt. xv. q.j.n. ” Peccati venialis genus ẽ triplex Jbidẽ in.. Peccata venialia non poſſunt ficri moꝛtalia ꝑ eſſen tiam li.iiij.di.xv.SD9. ”! Peccatum tria mala complectit᷑ que per tria bona 4 expellunt᷑ li.iiij.diſt.xvij.ꝛꝛ. Peccatũ dicitur defendi.i.excuſari li.iiij.diſ.xvij.si. Peccatum ſuum confitetur aliquis alicui duplicit᷑. libꝛo. iiij. diſt. xvij. s“*K2. “ Peccatũ moꝛtale fieri veniale intelligit aut qtũ ad maculã aut qᷓ;tũ ad reatũ li.iiij.di.xvij.⁊. Peccatum veni do moꝛtale fit veniale ꝓbilam. Peccati manifeſtatio poteſt fieri dupliciter libꝛo.iiij diſt. xvij. õi. . Peccata abſcondere quõ eſt contra legẽ nature.lib. iiij. diſt. xvij. 5. Peccatũ qð dubitat᷑ an ſit veniale an moꝛtale quo/ mõ ſit ↄfitendũ li.iiij.di.xvij.i.⁊.. ,. Peccata dimittuntur triplici mõ ᷣm Ambꝛo.lib.iiij diſt. xviij. 2. Peccatoꝛes quõ vigent ſcientia et intellectu lib.iiij. diſt. xviij. 2. Peccatum quõ oꝛitur et eſt in aia realiter lib.iiij.di/ ſtin. xviij. 49. —d. Peccatũ dẽ tenebꝛa macula fetoꝛ ⁊vinculũ dãnatio nis eterne li.iiij.diſt.xviij.i.et.S.et.ꝗꝰ.et.Oyo. ale dicitur tr bus modis et quomo⸗/ 2 Pertoum ſiiz dier⸗ Aatüfror. ſtrqome Peccatamo iidih⸗ Percmeſen⸗ Peautl Moprnnifk ſopenki Paecaticit⸗ ſtoreginn Peuaronip uecfacan ſuongdul Poecadece Chezdlande Pencalp enetmt Mnatge⸗ Donſenn Doaroe⸗ Pansci ſtirw. dupliate Pen goſt mnlumla eumnſte D inhl endphten cätüedſtn fenetin anſemn . Kuinannin huilpei⸗ lagn hoſit 4 14/ ujnſnmn 500, wn encchldinin R 5 imlg useltine. D ineie . i uetug⸗ rneficß N. monzn urerhei 5 ofagthi, ginenneng ntanin ginten iuſticennziu wöͤinddüiiun 41 ſtici mnth⸗ inge uil 1. 5 4 ngrien ingsiu ß 4mmin 4 miadind⸗ 4 Cost rckuuni 4 naul⸗ anict, ſgenin Delitterag Peccatoꝛum remiſſio quõ exigit arbitrij libertatem li.iiij.di. xx. ʒ. ð . Peccatũ moꝛtale bʒi ſe ⁊ maculã et reatũ et qd trã ſit ⁊ q manet in deletione li.iiij.di. xx... Peccata moꝛtalia quõ fiũt in penitentia venialia li. n.di. xx „7. itij. di. xx. S Peccare ſemꝑ quõ dicit impenitens ſi ſo viueret li. Peccati triplex genus et quo qlibet babet rationẽ vyluntarij ⁊c. li.iiij. di.xxj.i2. S HH Peccata moꝛtalia qᷓre opoꝛtet ſigillatim in confeſſi one expꝛimi et nõ opoꝛtet de ſingulis cõteri ſigil/ Naã dubie quõ ſunt cõfitenda li iiij. xxj. 3 ʒ3. Peccata an redeat iptũ ad marula li.ii.di.xxij.q.ſ. 4. Ke. 6. et per totum. „iiij. di. xxij.10 Peccata deleri et oꝑa bona moꝛtificari differunt li. Peccata dimiſſa an redeant qᷓtũ ad reatum lib.iiij. di. xxij.q.ij.b.Re.iʒ.⁊ per totum. è Percan ab Lonſtonem eſle team tabulꝗ poſt nau⸗ fragiũ quõ intelligit li.ij. vi. xxij.dy3. eceata dimiſſa an redeant ꝓpter confeſſiõis omiſ ſionem li.iiij.di. xxij. a.b.c.d. , . . Peccatũ cõtra naturã quõ dicit execrabilius fieri vxoꝛe ꝙᷓ in meretrice li.iij.di.xxxvii.. ccatoꝛũ varia genera enumerant᷑ et diffiniuntur que circa camis actũ cõmittũt᷑ vt ſunt fornicatio ſtupꝛũ adulteriũ inceſtus raptꝰli.iiij. di.xxxviij.f. Peccata electoꝝ patebunt oibus iuſtis in reſurrecti one ad laudem li.iiij.di.xliij. . Pena et culpa ni quo diffeꝛunt ſi ſdiſt. xl. 45.2.46. Pena eſt triplex ſ.inflicta cõtracta et acta et que te pugnat gratie et que non li.j.di.xl.49. Pena ſeꝑarẽ a cognitione quid ẽ li.ij. di. iiij. 2 DHenã nõ eẽ cãʒ culpe quõ intelligit li. ij. di. xxxj. 2. Penã oẽʒ iuſta e quõ intelligit li.ij. di. xxxij. 4.? di ſti.xxxv. ꝛ0. Ad idem di.xxxvj. s. vbi ꝓpoſitio illa dupliciter exponit. . D Dena quõ reddit impoſſibilẽ ad bonũ et gloꝛia ad malum li.ij. di. xxxv. ¶K2. Pena an ſit pꝛiuatio boni li.ij.di.xxxv.g. Penam omnẽ eſſe oꝛdinatiuã culpe quõ intelligit᷑. li. ij. di. xxxvj.ꝛ. Pena ſine ſubſequente an ſit in aliquo ponere cul/ pam li.ij. di. xxxvj.q.j.c. R.18. 7 per totum. Pena duplr conſiderat᷑.ſ.qtũ ad ſtatũ inchoatiõis ct ꝙtũ ad ſtatũ cõſũmationis et qua punitur ho/ o remediabiliter ct qua irremediabiliter li.ij. di ſti. xxxvj.19. Penã ſtatim iunctã non bʒ culpa qꝛ meritũ nõ hʒ ſtatim coniunctũ ᷣmiũ Solo li. ij. di. xxxvj.20 enã ſemꝑ eẽ afflictiuã li.ij.di.xxxvj.2i. Pena an poſſit eſſe in aliquo ſine culpa pᷣcedenteli bꝛo.ij. di. xxxvj.q.ij.d.Re.24. per totum. ene malum dupir põt oꝛdinari ibidem. Pena aliter oꝛdinat᷑ ad culpã q; culpa ad penam li. Dena ſiue punitio nõ ſolũ eſt a diuina iuſticia ſᷣ etiã plerumq; a diuina miſ. ericoꝛdia li.ij.di.xxxvj.29. ena aliqua an ſit a deo li.ij. di. xxxvj . J. e. E.30. ena et malũ quomodo differũt ibidẽ. ⁊ adſidẽ.ʒ2. Pena quõ eſta eo cũ ſit ſolũ boni pꝛiuatio et defe/⸗ cctus et deus nullius defectus ſit cã efficiens li.ij. di. xxxvj. 54. Peue malũ quarè deo geeribuif malavero culpenð Pena ois an ſit a deo li. ij. di. xxxvj. q.ij.f. R.õ6. Pene nomẽ triplicẽ bʒ acceptionẽ vᷣm triplicẽ cõpa tionẽ ad nocumentũ ibidem. Pena que eſt a deo ⁊ que non libro.ij. diſtin. xxxvj. Pena moꝛtis 7 pena eterne damnationis quõ vtra qʒ eſt a deo li.ij.di.xxxvj.l. ₰ℳ ena rõe pene duo noiat ct 'm quẽ modũ bʒ opani ad voluntatẽ li.ij. di.xlj. ¶9-. . Pena qua voluntate ſit a deo hvi rvi.,. Penã non voluntariã fuiſe in xpᷣo iuſto ⁊ paruulo quõ intelligit᷑ li.ij.di.xlij.5i.⁊.52. Penam ſine culpa eſſe ioꝛdinatam quõ intelligitur. li. iij. di. xv.. . Pene acerbitas rõne cuiꝰpenſat li.iij. di.xvxj.ĩ 4. Pene et beneficia ſunt in quadruplici differentia li. iij. di. xxxiiij. 63. ðMUẽ Pna compatur ad tria ⁊ m quã cõpationẽ placet Denaꝝ quedam ſunt tpales quedam eternales 2 a quibus baptiſmus abſoluit li. iiij. di. iiij.ĩ1. Penalitates contracte ꝑ nos vt ſunt fames ſitis in firmitas ⁊c̃.quare poſt baptiſmũ in nobis relin⸗ 712 quũt᷑ li.iiij.di.iiij.ĩK2. Penale eſt aliquid dupłr et quod reſpicit᷑ in fatiffa ctione li.iiij. di. xv.⸗pv. Penã purgatoꝛiã an ſit ponere li.iiij.di.xx.q.j.a. Re. 2.et per totum. Pena purgatoꝛia an ſit maxrima penaꝝ tpaliũ li. iiij di. xx. q.ij. b. E. 17. 2 per totum. J Pena eſt duplex.iſ.aſſumpta et inflicta ⁊ i qua placʒ a li. iiij. di. xx.18 Añ placʒ do oꝛdiatõ pene ad cul magna in futuro li.iiij.di.xvij.t9. ena modica in pñti quate plus ſatiſtaciat deo qG Pena iebennalis ſm quid iudicat᷑ maioꝛ et minoꝛ li.liij.di. xvij.21. Pen purgatorij an ſit volũtaria liiiij.di xx.q. ij. c. .13. Pena aliqua dicituꝛ voluntaria tripir⸗ que cui co⸗ uenit ibidem. Pena ĩ illa purgatoꝛia an ſit minoꝛ certitudo de gio ria qᷓᷓ in via li.iiij.di.xx.q.iiij.d.Ne.2 4. Pena purgatoꝛij quoꝝ miniſterio inf ligat᷑ li. iij. di. xx q¶q·v. C. R. 29 . Pene purgatoꝛie locus vbi ſit li.iiij. diſtin. xx. q. vj. f. Be. 54 Penam ad peꝛfectam remiſſionem eſte duplican⸗ dam vel non minuendam ſi que loquuntur auto⸗/ ritates quomodo ſunt intelli gende lib.iſij.diſtin. Penã nõ poſſe minui vel relaxari ꝓpterea q; deus qui eſt ſuperioꝛ remittendo culpa ligat ad penã ?⁊ ſacerdos qui eſt inferioꝛ nõ põt abſoluere ab eo qð ligat ſuperioꝛ Solo.li.iiij.di. xx. 5ỹ9. Pene ſatiſfactoꝛie relaxatio a quo poſſit fieri li.iijj. di. xx. q.iij.i.Re.õo. Pena an mitiget in danatis ppter miſcvie pictatẽ. Rli. iiij. di. xlvj. q.ij.b. R. r2. . Pena damnatoꝛum ſcoᷣm duplicem comꝑationem ad delectationem aliqñ eſt maioꝛ aliqũ minoꝛ q; delectatio li.iiij.di.xlvj.ꝛ. De pena damnatoꝛum et alioꝛum vide plura in dã nat? et vbi ſuffragiũ ⁊ vbi relaxatio et indulgẽtig. ¶ Penitentia Henitere æ c Penitentia quõ dicit pꝛecedere baptiſmũ libro.iiij. Penitentia quare dicit᷑ ſe cda tabula poſt naufragiũ li. iiij. di. xiiij. . Et quid ſit naufragium. -ꝰ. Penitentia interioꝛ et exterio⸗ tractat᷑ libꝛo.iiij.diſt. Penitentia quõ fuit initiũ pꝛedicationis iopannis. li. iiij.di.xiiij.. enitentie multe diffinitões et eaꝝ ſufficiẽtiã et dif ferentia li.iiij. di. xiiij.5. Penitentia an ſit virtus libꝛo.iiij. diſtin. xiiij.q.j.a. Be.6. Penitentia quare magis eſt virtus q;ᷓ alia ſacramẽ⸗ ta li.iiij.di.xiiij.2. 4 enitentia virtus rõe cuius habet obiectũ bonum li.iiij.di. xiiij.8. Penitentia quõ habet cõnexionẽ ⁊ duratidnẽ cum alijs virtutibus li.iiij.di.xiiij.. Penitentia an ſit vi iiij. di. xiiij. q. ij. b. R. v8 0. Penitentia q;uis babeat effectuz generalem tamen eſt virtus ſpecialis li.iiij.di. xiiij.I. Penitentia quõ conſicerat peccatũ vt obiectũ li.iiij di. xiij.13. Penitentia an ſit virtus tbeologica an cardinalis li bꝛo. iiij. di. xiiij. q. iij. c. Pe. 14· Penitentia quare non babet deum ꝓp obiecto li.iiij. Penitentia quare non eſt charitas libro.iiij.di.xiiij. Penitentia virtus quã vim anime habeat ꝓ ſubie/ cto li.iiij.di.xiiij.q.j.d.N.T9. — Penitẽtia quo modo eſt ſpecies iuſticie libꝛo.iiij.di/ ſti. xiiij. 20. Penitentia quare eſt in lib.arb. no in ſinderiſi.liii. vixiitWꝛTꝛ777. Penitentia ſcᷣm quã acceptionẽ rõnis ẽ in rõnali. li.iiij.di. xiiij.22. PHenitentia quõ ppter odium eſt in iraſcibili ⁊ non in concupiſcibili li.iiij.di xiiij.23. Penitentia quis expellat omnia vicia non tamen eſt in omnibus potentijs anime libro iiij. diſtinc. Penitentia virtus vnde oꝛiatur et dicit magiſter ꝙ timore concipiatur li.iiij. di. xiiij.q.ij.e. R. ⁊ 5. Penitentia virtus quomodo eſt ante dona natura li oꝛdine et tamen concipitur timoꝛe qui eſt donũ li.iiij. viſt. xiiij. 26. Ytem bic ponit᷑ concipitur pꝛi mũñ ponatur concipitur penitentia. “ Penitentia virtus an ſit pꝛima oꝛdine inter alias li. iij. di. xiiij. q. iij. f. R. 27. Penitentia qua ratione vꝛ pꝛioꝛ virtus q́ᷓ; fides et charitas li.iiij.di.xiiij.?S.⁊.? ꝰ.2. 0. Penitens cum fletu et iterans peccatum grauiori pene ſe ſubijcit quomodo itelligitur libꝛo.iiij.di. Penitentia eſt virtus qua commiſſa mala ⁊c̃. an il⸗/ la magiſtri difrinitio ſit conueuiens libꝛo.iiij.di. Penitentie virtuti quõ attribuitur manifeſtatio vi te. li. iiij. di. xiiij. 5. Penitẽtia eſt quedam dolentis vindicta vtrum illa piffinitio Aug.ſit bona li.iiij.di.xiiij. 6 Penitentia e rtus generalis an ſpecialis lib. Penitens quomodo ſimul gandet ⁊ dolet li iii dil. ſt vindicta ſemper paniens quod com miſit ⁊c. quõ intelligit᷑ liaiij.di.xiiij.õ8. Penitentia ſolennis quid ſit et de alijs ad eam per tinentibus li. iiij. di. xiiij. y9. Penitentia ſolennis quando iterat᷑ libꝛo.iiij.diſtin. trium moꝛtuoꝛum a chꝛiſto li.iiij.di.xiiij.i. Penitentia a vera an contingat cadere libro.iiij.di. xiiij. .S. R.4gdsz5z5. Penitentiẽ veritas dupliciter accipitur ſicut et cu⸗ iuſſibet virtutis li.iiij.di.xiiij. 68. Penitentie veritas quomodo exigit plangenda nõ cõmittere li.iiij.di.xiiij. .7. xiiij.d. . . . „— , .— Penitentiam iterari poſſe ſignificatur in ſuſcitatiõe Penitentiam eſſe inanem quam ſequens culpa in/ gquinat qudð intelligitur ibidem. Penitentia poteſt eſſe vera qᷓis non ſit infinita li. iiij. di. xiiij. ¶.2s. ⸗ Penitentẽ debere ſo doleꝛe quõ intelligitur lib.iiij. di. xiiij. g.sa. Penitentiam an contingat iterare boc eſt an conti gat ver penitentiam reſurgere libꝛo iiij.di. xiiij. ij. h. R. 5o. . Penitentia iteratur et non baptiſmus triplici ratio nc li. iiij. di. xiiij. ð1. et ð5g. Penitentiam non poſ e iterari ſi alicubi doctoꝛum auctoꝛitates ſonãt quomodo ſunt exponendeli. iiij. di. xiiij. 52. et.v5»5». Penitentiam ſuper culpam quicunq; agit an inue niat veniam qtũcunq; peccancrit libro.iiij. diſt. riiij. q.iij. i. Re. S5. Penitentia eſt duplex ⁊ que ſit ĩ dyabolo et damns tis et que mereat᷑ veniam ibidem et. 58. et. . Penitentia anthiochi et penitentia eſau qualis fue/ rit li.iiij.diſt.xiiij.ð6. et. 57. tate vel etiam in maioꝛi li.iiij.di. xiiij.q. .lꝛ. Re.so. et per totum. Penitentia perfecta an reſtituat in priſtinum gradũ lib. iiij. diſt. xiiij. q.ij. l. R.ð ⁊.et per totum. Pnia perfecta conſideratur duplf. Jbidem. Penitentia vᷣm quã acceptionẽ ſanitatis reſtituit in ſanitatem priſtinã li.iiij.di.xiiij.õ²s. ð Penitentiã perficere poſſe in minori cbaritate quo intelligitur li.iiij.di.xiiij.õp. Penitentia quõ reſtituit in ſtatũ priſtinum cum qui virginitatem amiſt et eũ qui deum offendit et en quipoſt innocentiam peccauit li.iiij.diſ. xiiij. 70. Poenitentia quare reſtituit in ſtatuð priſtinũ et ſanat omnes infirmitates baptiſmus vero non.li.iiij. di Penitentia an reſtituat bomĩ opa bona prius mo⸗ tificata per culpam li.iij. di. xiiij. q.lij. m. Re. 72. Penitentiam opera bona prius moꝛtifata 10 poſ ſe viuificare vbi dicit auctas quõ eſt exponenda. li.iiij. diſt. xiiij. 73. Penitentia poteſt bona dpa moꝛtiſicata viuificare vel quia manent in coꝛpe miſtico. vel in memoꝛna eius qui fecit et dei li.iiij.di.xiiij. ?2 enitentia comꝑatur ad baptiſmũ tuʒ ad oꝛdinẽ li. iiij. di. xiiij. a. Penitentia eſt duplex.ſinterioꝛ et exterioꝛ libꝛo. iiij. Penitentem an neceſſe ſit reſurgere in equali cbari/ ſcntnen Piniſatne⸗ ſoicrpott hepnopee⸗ igroper ngt mMeliii Mieeo cntuſae Micredon otenece ſitbonvsfr Dontentan, Ontcss Pſes. Peitendes diii Peitente Pertenti liijoi Poritnr tirrl/ Lliſly,. Pateniſc igkliͤi⸗ gn olhrclgi utni „Mado Penltntel⸗ abc ut⸗ ſgieg⸗ pentelame uclgtli Muirttenie llijigſ Mumnntf früüen Mumtioft hſge ae . N en⸗ nd ciligäs ſeigiünn iite oliiidri NWengragignin, ictn ihint, Ani46. monqan ſcbcnan o pe and geeſtsdne ngriruehdse 8 ., eEeeeee ton. in len riang n õ rreſti edet Meirenei õ com ziin 1. õ e n 050, , , D.N . 0 4 9 diſt. xiiij. b. , Penitentie virtutis diffinitones li.iiij.di.xiiij.e. Penitentia a qua quis recidiuat ſcdᷣm quoꝛundam erroꝛem non eſt vera.d.c.⁊ reſpondet buic errori lio.iiij. di. xiiij.f. g. h.i ⸗ Penitentia vera quõ conat᷑ ad baptiſmi puritatem reducere li.iiij.di.xv.ai.Ad idem di.xvij.78. Penitens et non lachꝛimans quomodo dicitur cul pabiliter durus li.iiij.di.xv. n. Penitentie in ſingulis partibus quid relaxetur lib. iiij.di. xv. 9. ü Penitentia quare imponit᷑ a ſacerdote cũ peccata dimiſſa ſint in contritione li.iiij.di.xv.S5o. Penitere poteſt aliquis irretitus pluribus peccatis de vno peccato ita ꝙ de alio ſit impenitens ſcoᷣm aliquoꝝ erroꝛẽ li.iiij.di.xv.a. bct. ·· nitentiam nõ poſſe fieri de vno peccato ſine alio multipliciter pꝛobatur ⁊c.li.iiij.di.xv.d.e.ſ. Penitentia ꝓut eſt virtus⁊ put eſt ſacramentũ q̃s hbẽat partes integrales et quas poteſtatiuas ⁊c. Penitentie partes oẽs qua rõe dici poſſunt ſatiſfa/ ctio et qua rõne ſatiſfactio cõuenit vni parti peni teentie li.iiij.di.xvj.2. Penitentie digni fructus qui ſint li.iij.di.xvj.sS. itentia facienda eſt cum gaudio multiplici rati one li. iiij. di.xvioo. Penitens debet vitare coꝛeaꝝ ludos et ſpectacula li. iiij. di. xvj. 053. DZ Penitentie opera quõ dicunt᷑ fructus et quõ diffe/ rüt bonus fructus ⁊ dignꝰ fructꝰ li.iiij.di.xvxj.l.X Penitentiam veram nõ poſſe ꝑagere milites tbeo/ . lonarios et negociatoꝛes quõ intelligit᷑ li.iiij.diſt. Penitemtie er gratie differenter eſt culpam delere li bro.iiij.di.xxj.ꝛꝰꝰ. xvj. 41. Penitentia quõ fit ꝑ exceſſum et quõ non li.iiij.di. Penitentia quando ẽ ſacramentũ et quãdo virtus Penitentia quõ fit pro peccatis que legis decalog⸗ continet li.iiij.di.xvj.õ⁊. r Penitere et dolere an opoꝛteat ꝓ originali peccato li. iiij. di.xvj.q.j.i.Re.6. Penitentiã eẽ ad deteſtandũ oẽ malũ noſtrũ quõ in telligit᷑ li.iiij.di.xvj.õS. itentiã deteſtari debere oẽ maluʒ qd ſeꝑat a deo quõ intelligit᷑ li.iiij.di.xvj.sod. . Penitentẽ ſe debere punire de oĩ eo de quo iuſte pu⸗ nit᷑ a deo quõ intelligit᷑ li.iiij.di.x-vj.70. Penitentie ſacramẽtũ an antea debeat acciꝑe adul/ tus ꝙᷓ accedat ad baptiſmũ cum actuali li.iiij.di. xvj.q.ij.lꝛ.R.21. l Penitentie lamẽta debere pꝛecedere baptiſmũ quõ intelligit᷑ li.iiij.di.xvj.?753. Penitere moꝛtalia ꝑ ignoꝛantiã cõmiſſa an ſit neceſ ſe li.iiij.di. xvj.q.j.l.Re.7 7. Penitere poteſt aliquis dupliciter.ſ.in generali ⁊ in ſpeciali et de quo tenet᷑ dolere ibi,dem. Penitere nõ poſſe de ignoꝛatis quõ intelligit᷑.li.iiij. di. xvj. 80. 2 N Paiſtentl quõ ẽ neceſſaria peccati cognitio lib.iiij. Penitere nõ debere de Snoꝛaels quia confiteri illa non opoꝛtet quõ intelligit li.iiij.di.xvj.SD2. Penitere poteſi obliuioſus ſed non furioſus libiij di. xvſ. 85. Penitere in generali quomodo eſt libꝛo.iiij.diſtinc. Penitere an teneat᷑ quis de veniali li.iiij.diſt. xvj. q. Jo. .a ũ949494 Penitentie vt eſt ſacramẽtũ partes integrales que Peehels dera ſcm quẽ modũ conſtituitur libro Penitentiam veram quomodo quidã nõ faciunt li. iiij. di. xxſſYůc. Danenni diuiditupr er tria membꝛa libꝛo.iiij.di. Pe lieeutis qualiter eſt devenialibus facienda li.iiij di etck“ l Penitentia confeſſio baptiſmus qualiter differũt li. iiij. di. xxij.ã5. .. “ Peirentlamn non eſſe occultandam qu intelligit᷑. li. ilij. di. xvij6. 2“ Penitentiam fieri debere in ſacco quõ intelligit᷑.li. iiij. di. xvij. 8. Penitentia quõ eſt neceffariũ ſaeramentũ libꝛo.iiij. Penitẽs ſubiectus eſt foꝛo eccleſie quãdiu ẽ in bac vita li. iiij.di. xvij. 48. Penitentia pꝛincipaliter inſtituta eſt ꝓpter moꝛta/ lia et ad minus ipa confeſſio valet tn ad oĩa libꝛo iiij. di. xvij. ?79. . Penitentẽ debere velle ꝙ alij reputent eum peccato rem quõ intelligitur li.iiij.di.xvij.t8s. Penitentia quando ſit inchoanda libro.iiij.diſtin. V. 4. 3 . z —eeee, „655 Penitentia quando ſit terminanda libꝛo .iiij.diſti. Penitẽtia iniuncta conſummata an ſit penitens ab ſolutus ſimpliciter li.iiij. di. xx. c. — . Paieneſ⸗ ziſt i extremo moꝛtis articko imponẽ/ da li.iiij. di.tx.dd. Penitentia ve reconciliatio an ſit alicui neganda i neceſſitate li.iiij.di.xx.e.⁊ ꝙ in grauibus pᷣter ne/ ceſitsren⸗ opoꝛtet conſulere epiſcopũ li.iiij.diſti. Penitens ſi voluit reconciliari et non potuit habẽ⸗ dus eſt pꝛo reconciliato li.iiij.di.xx.g. Penitentia quomodo determinatur in canonibꝰ ꝓ aliquibus peccatis li.iiij.di.xx.42. 2. 43. . Penitentia quare eſt aggrauata in lege nona que ẽ lex miſericoꝛdie li.iiij.di.xx. . Penitentia quare non eſt imponenda ſed innoteſcẽ da ei de quo pꝛeſumitur qꝙ moꝛiatur libꝛo.iiij.diſt. xx. 45. , „ 5 5„ „„„ „ Danſfenen aommenti an fuerit inſtitutũ li. iiij. di. Pemttentia coſideratur duplici modo et quomodo eſt de dictamine legis naturalis ibideam. Penitentia quomodo fuit inſtituta in lege nature. li. iiij. di. xxij. 19. Penitentia qᷓuis ſit ſcdm vnam acceptionem de di⸗ ctamine legis nature tñ ſuꝑaddita eſt inſtitutio. li. itij. vixxjsoooo.. enitentie qᷓ erat de dictamielegis nature aliquid addit lex ſcripta qd euangelica nõ euacuauit lib. iüij.di.xxisiil1l Penitentie in ſacramento quid eſt ſignum et quid ſignatum li.iiij. di. xxij. q. ij. d. Re. 22. * Penitentie materiale ⁊ foꝛinalè quid ſit libro. iiij. di Penitenti am non eſſe elementum quõ intelligit᷑ li. iiij. di. xxij.24. . Penitentie ſignum exterius quodam modo cauſat᷑ et quodam modo cauſat li.iiij.di.xxij.26. enitentia cum tris complect atur.ſ.contritionem confeſſionem et ſatiſfactionem rõe cuiꝰ ẽ ſignum Ai.iiij.di.xxij.27. , „ „„ „ Penitentia an teneat rationẽ fundamenti.lib.iiij.di Penitentia an ꝓpꝛie tabula appelletur li.iiij.di.xxij. q.·ij. f Re. 51. Et quid ſit tabula mare nauis naufra gium. 52. , . Penitentie ſacramento quare debet ratio tabule at tcribui non penitentie virtuti libro.iiij.diſtin.xxij. 54.. Penitentie ĩ ſacrameto quid ſit res et quid ſacramẽ tum li.iiij. di. xxij.e. . (Der Per ſe dicitur dupliciter ſicut et ꝓpter ſe libꝛo.j.di Per pꝛepoſitio ſcᷣin duplicem conſtructionẽ dupli cem facit ſententiam li.j.di.xxxij.x. J Per pꝛepoſitio an dicat rationem cauſe vel inſtru⸗ menti cum dicitur pater operatur per futium li.j. di. xxxij. 25. .— . . —. Per et in pꝛepoſitiones quõ et qñ accipiunturi di/ uinis li. ij. xiij.s. H Per accidẽs reduci ad per ſe quomodo intelligitot Ai.ij.di.xxxiiij..s8. . Perfectio Perfectio eſt duplex et que eſt in deo libꝛo.j.di.xix. 9. Iterum eſt vuplex ⁊ de qua eſt verum boc qᷣ dicitur quoꝛum ꝑfectio et complementum ẽ vnũ ſpecie ipſa ſunt vnum li.ij.di.j.72. . “ Perfectõvniuerii ẽ duplex et ſjm quã pfecti accepti⸗ onẽ deꝰvltra pficit vel oꝑat᷑ aliqͥd.:i.ij.di.xv. . Perfectio eſt multiplex ⁊ quõ dicunt᷑ perfecta oꝑs dei li. ij. diſt. xxix. 15. . „ . . Perfectio eſt multiplex et cui poteſt aliquid addi li. ij. diſt. xxxiiij.20. ⸗ .— Perfectio eſt duplex et quõ virtus perfectũ facit lib. iij. diſt. xxxvj.45. “ Perfectio eſt duplex et de mendacio perfectoꝛũ lib. iij. diſt. xxxviij.õ8. Perfecti ſunt duplices et quibus non conuenit dic re falſum ſcienter qꝛ fieret ex hboc ſcan dali occaſio li.iij. diſt. xxxviij.1. „. Pezcris eſt multiplex ⁊ multiplex ratio obligandi . i. ij. di .xxx. 13. „.M , . . Perfectos eſſe quõ precipit dñs in math.li.iij.diſti. xxx. 14. Perfectio moꝛis eſt duplex et que ſupponit perfecti onem nature li. iiij. diſt. iiij. 6. Perfectionẽ ſubſtantialem eſſe nobilioꝛem quoino/ do intelligitur li.iiij.di. xlix. ʒ. VPericulum Periculũ aliqð coꝛꝑale qñ eſt magis eligenduʒ qᷓ di offenſa libꝛo.iiij. diſt. xxj.38. Periurium 7 BV³N.b— Periuriñ oẽ an ſit moꝛtale peccatũ Periurio omi an conueniat adeſſe mendaciuz libꝛo iij. diſt. xxxix.q.j.a. Re.ꝰ. . eriuriũ ꝓbibetur in quinto mandato ſecundeta/ pnle et in ſecundo mandato prime tabule. lib.iij piſt. xxxix.10. Hic ponitur facit quis cõtumaciam ponatur facit quis contumeliq ſumme veritati. Periurij reatũ quõ inducit intẽtio peruerſa et ꝙnõ omne falſum eſt mendaciũ li.j di. xxxix.. Periurij rea qñ dicitur mens et intentio libꝛo.iij.di. Periurium omne an ſit peccatum libꝛo.iij.diſt. xxxix q.i.b. R. 1 j. =S=è=ð Periuriũ ẽ malũ in ſe ⁊ m ſe ita nullo mõ poteſt hbene ſieri duplici rõne Jbidem. Periurium et mendaciũ oꝑponi veritati quõ intel⸗ ligitur li.iij.di.xxxix.g. . S Periurans neceſſitate cõpulſus an ſit excuſat a pee cato li.iij.di.xxxix.iꝰ. ᷣðð . Periurans ꝓ vita coꝛpis ſeruanda quõ debet puni ri pᷣm canones li.iij.diſt.xxxix ꝛx Kvoo. iij. c. P. 21. Periurij peccatũ iudicatur aut enoꝛme aut moꝛtale aut veniale ſm ꝙ iuramentuz eſt triplex et hm ꝙ ꝑiuriũ tripliciter committitur Ibidem. . Periurium aliquod directe repugnat diuine pbibi tioni aliquod non li.iij.di.xxxir. Periuriñ ⁊ foꝛnicatio non aſſimilantur Ibidem. Periuriñ quid eſt vtrũ eſſentiale ſit piurio eſſe mẽ daciñ li.iij.di.xxxix.a.b.c.Et e..li.et di.qliij.c R.ax Periurꝰ an ſit qui non fecit qdð incaute iurauit. lib. iij.diſt.xxxix.k. Periurũ ee et teneri reñ ꝑlurio differut. libꝛo ci di. xxxiiij.s. . Permiſſio Permittere Permiſſio quomð eſt ſignum voluntatis beneplaci ti vei. li. j.di. xlvij. 4. giſter li. .di. xlvij. 5. Permiſſionẽ dei nõ eſſe deũ ex quo ſenſu dixerit ma dermittere peccare quõ vicitur deus li. di. xlvij 19 Permifſio multis modis accipit᷑ in ſcriptura etjm boc multipłir dicunt᷑ aliq Rmner E quõ fuit ideʒ ꝑmiſſio et preceptio in ablatione vaſoꝛũ egyptio⸗ rum li.j.di.xlvij.20. Et li.iiij.di.xxxiij.ð t ibidẽ qua pmiffione ꝑmiſum cſt repudium. Permittare aliquẽ peccare quomodo eſt opus iuſti⸗ cie li.j.diſ.xlvij.26 — I Perſeuerantiag Perſeuerantia conſiderant᷑ dupliciter et quõ acdaz habuit perſeuerantiã in bono li. ij. vi. xxxix. o. Perſeuerantia dicitur duobus modis ⁊ quomodo eſtin qualibet virtute li.ij. vi. xliij. 28. Perſeuerantia dicitur tripliciter et quõ connectitur alijs virtutibus et quõ eſt et non eſt in prelcitis li. Perſonarum pluralitas octo modis inſinuatur in HH . i deo lih P narum pluralicas an ſit ponenda in deoli 20 2 —„— j.di. ij.q.ij.b.Re.ĩS.et per totum. Perſonarum pluralitas non ponitur ꝓpter indigen tiam. li. diſt. ..seeog.. hoſ. Paſone alie i diuinis quomodo ſunt abvns libꝛo j· Del Del ſioſnn, ſonisin duini ſtüiaiich⸗ Paſenedute⸗ Ppiden. Perſonsnduine ijclingen Palenatſic trinouinsti tts Mden. Cormiglurt etf benl onnͤtnints wotioponting Petonmaponit thiewite po Petonmzpin aaappopen Paſogunp dind perſimie ſdiſtii2 Peſre ariin dſtii. Ponaua ſe⸗ ſnnmcrandi⸗ Alirrc an⸗ llctdi. Naycnedifi abommnolan iulkoditvi onae cſent lenl ſdicir⸗ Petompamsc Petomaurey Patodunterc Rpaceſeſte Peſnateren moidelbe hoyatern, ctnonguur⸗ Peſpni graten eneeeſſtat bhertotun eſananteri, tsandeceſe Crtotun. gfomqpney ineſennali,⸗ Gngindin Mrolttgi onatüchuan thigninaine da manoy⸗ . 4 ahectn. Minnnpen dpir. 9 Petn guared ☚ Nnetkt urtutetigiin Aurl ] annennt nl Ann mtngi ipirurt engi de inn ieilätiir Weuarnt runamekrhaen minen dan ane. n Mimim za ictieſtmni⸗ eeliantil t anin ignddärili⸗ dPerme innmn Ei voin i — iinetai =S „ . De littera diſt. ij. poſt. ꝛv7. ́ß8 Perſonis in diuinis an ſit ponere infinitatẽ libꝛo.j. Paſoge diuine quare q;tum ad numerũ ſunt finite Ibidem. DPerſonis in diuinis an ſit ponere trinitates libꝛo. . DPerſone tres tm̃ et non plures nec paucioꝛes ponũ tur in diuinis tã ꝓpter rõem neceſſitatis q; cõgrui tatis YObidem. Perſonarũ pluralitas et eſſentie diuie vnitas auẽte ve.teſta.ꝓbatur lib.j.diſt.ij,“eaz Perſonarũ trinitas et eſſentie vnitas ꝗphetico teſti monio ꝓbat᷑ in generali li.j.di.ij.f. Perſonaꝝ pluralitas ⁊ eſſentie diuie vnitas no.teſ. ⁊ xpᷣi anẽte ꝓbatur li.j.di.ij.h. Perſonaruʒ pluralitas ⁊ eſſentie diuine vnitas no. teſ.⁊ appłoꝝ auẽte ꝓbatur li.j.di.ij.i. Perſonarum pluralitas cũ vnitate eſſentie non eſt en per ſimile cognoſcibilis per creaturam libꝛo j. diſt. iij. 22. Perſone quare ſunt plures et non plures eſſentie li Perſona quid ſit ſᷣm boeciuʒ li.j.di.v.2 S.Et quid ſit hm rem et an dicat᷑ ſᷣm ſubſtantiã an ᷣm relatõeʒ diſt. xxv. q.j.a. G. 9.Et quid ſit ſcᷣm diffinitioneʒ. coð li.et di.q.ij.b.R.iꝗ.et per totum.Et quadru plex perſone diffinitio. 21. Perſonarum pluralitas quõ ſtat cũ ſimplicitate di/ uina libꝛo. diſt. viij. m. Perſona et eſſentia qᷓ;uis ſint idem tñ non ſunt ad idem li. j.diſt. ix.26. Perſona patris quõ generat eſſentia nõ Ibidem PDerſona quare ꝓducit ꝑſonã ſine initio li.j.di.ix.ʒ Perſonam terciam ꝓcedentẽ p modũ liberalitatis an neceſſe ſit ponere in diuis li.j.diſ.x.q.j.a. Re.I3. Perſona tercia in diuinis de neceſſitate ꝓcedit per modũ de liberalitatis triplici rõne Ibidem. Perſona tercia ꝓpter cõicationẽ dilectiõis ponenda eſt non quarta ⁊c.li.j.di.x.t7. Perſonã ꝓcedere per modũ amoꝛis ſiue charitatis an de neceſſitate ponatur in diuinis li.j.diſt. x. q.ij. b. pper totum. Perſonam terciã ꝓcedere per modum mutue chari tatis an neceſſe ſit ponere in diuinis lib.j.diſt.x.q. iij.c.per totum. Perſona quare poteſt eſſe in perſona ſed nõ eſſentia in eſſentia li.j.di.xix.⁊6. Perſonis in diuinis an ſit ponere principiũ materia le li.j.di.xix.q.iij.p.Re. A.et per totum. Perſonarũ equalitas quõ conſiſtit in eternitate ptã te magnitudine li.j.di.xix.a.b. Perſona vna non eſt maioꝛ alia nec maius aliquid due 5. vna nec tres vel due qᷓ; vna libꝛo.j.diſt. xix. c. d. . f. O. Perſonarum equalitas non adiittit rationẽ totiꝰ et partis li.j.di.xix.g. Perſona tres quare dicuntur ſumme vnũ Ibidem Perſonaruʒ equalitas non admittit rõnem ſpeciei generis vel indiuidui li.j.diſt.xix.h. erſonarum equalitas non admittit rationẽ mate- rialis principij Ibidem. Perſonẽè tres non dicũtur vna eſſentia ſicut tres ho mines vna natura vel vnius nature li.j diſt. xix.i. DPerſonaruʒ equalitas admittit rationẽ generis ſpe ciei indiuidui et numeri auctoꝛitate daſm̃.li.j.diſt. ix.k. Et eandem auctoꝛitatẽ explanat li.j.di.xix.l. Perſonarum equalitas non admittit rõem numeri. libꝛo. j. diſt. xix. m. H Peronas numero differre qua ratione dicantur.lIi. j.diſt. xix.n. ”́́MVƷMẽBZ Perſona vna oio excedit aliã potẽtia li.j.di.xx. A. Perſonarum equalitas q;tum ad potentiã ꝓbatur auctoꝛitate xpᷣi qua dicit oĩa que pater hbabʒ mea ſunt li. j. diſt. xx. 1. et.bd. ” Perſonarum equalitas q́;ẽtum ad potentiam pbat᷑ auctoꝛitate Augu.li.j.di.xix.2.et..dd. Perſonarũ equalitas q;ẽtum ad potentiã ꝓbat᷑ ex de ductõne ad ipoſſibile li.j.di.xx..TXLDcc. Perſonarum equalitas q́;dtum ad potentiã ꝓpbatur p ſimilitudinẽ humana li.j.di.xx.s.et.d. Perſonas tres dicere licet quia ſcriptura nõ contra dicit libꝛo.j.diſt.xxiij. . Derſonas tres dicit eccia triplici rone li.j.di.xxiij.ꝗ. Perſone nomen an tranſferri debuit ad diuina. lib. j. diſt. xxiij. q. . a. P. ñſ8. Perſona quid dicat ⁊ vnde dicatur Jbidem. Perſone nomen dictum eſt nõ vt diceret᷑ quõ intel/ ligitur hoc verbũ Augꝰ.li.j.diſt.xxiij.⁊. Perſona quare ponit᷑ in diuinis et non particulare li...d.xxiſiss. Perſona quõ dicit cõpoſitiſſimũ li.j.di.xxiij... Derſone equipollens hoc nomẽ ꝓſopon quare non eſt in vſu grecoꝝ li..di.xxiijtñK. Perſone nomẽ quõ eſt cõmune tribꝰ li.j.di.xxiij.iS. Perſonalis diſtinctio aliter impoꝛtat᷑ cum dꝛ deꝰ ge ncrat aliter cũ dicit᷑ tres dij vł plures deos libꝛo.) Perſona cum nomait indiuiduũ intellectualis na⸗ ture dupliciter poteſt ſpecificari libꝛo.j.di.xxiij.ʒ 8 Peꝛſona hoc nomẽ a generali regula excipitur queẽ ꝙ ſubſtantiale ðꝛ de tribus ſingulariter libꝛo.j.di/ ſtin. xxiij.a. Perſona ad ſe dicitur ⁊ ſᷣm ſubſtantiã li.j.di.xxiij.b. Perſona vna cur non dicant᷑ pater et filius ct ſpiri⸗ tuſſanctus ſicut vna ſubſtãtia et vnus deus libꝛo Perſone tres a latinis ⁊ a grecis tres bypoſtaſes vel ſubſtãtie qua neceſſit ate dicat li..di. xxiij.dd. Perſonas tres quare dicimꝰpatrem ⁊ filiũ ſpm̃ſan. cet non dicimꝰ eoſqẽ tres deos li.j.di.xxiij.f. Et qͥd hoc nomen tres ſignificetur.e. J Perſone tres qua rõne dicant᷑ tres ſubſiſtentie lib. j.diſt. xxv.i.et.2. ”Mßs Perſonas tres quare vnã eẽ eſſentiãvel eiuſdẽ eſſen tie dicimus non ex eadem eſſentia li.j.diſt.xxv. 4. Perſona ſcm aliquos in ſingulari dꝛ ſcdᷣm ſubſtan tiã in plurali ſcᷣm relatõeʒ li.j.di.xxv.ↄ. . Perſone intellectus poteſt cẽ ſaluꝰ abſtracta ſeu cir/ cũſcripta relatione ſicut eſt apud gentiles qui in vna ſola ypoſtaſi intelligunt naturã diuinã g per ſona ðꝛ ᷣm ſubſtantiã non ſᷣm relationẽ Solo li. j.diſt. xxv.13. “ Perſona hoc nomẽ an ſit vere cõe ꝑſonis increatis. libꝛo.jj. diſt. xxv. q.j.c. R.ꝛ ꝛ. M Perſona eſt cõis tribus ſed aliter qᷓ eſſentia Ibidẽ. Perſona quã cõitatem priuat libꝛo.j.diſt.xxv.ꝛ 2. Perſona dꝛ ſᷣm ſubſtantiã et eſt cõc ̊ dꝛ ſcðʒ ſubſtã tiam comunẽ ⁊c̃. Solo.li.j.di.xxv.ꝛ 8. Perſona hoc nomen an ſit cõmunevniuocum crea- tis et increatis pſonis. lib.j.diſt. xxv.q.ij.d. Re.29. Perſona an dicat᷑ ſecᷣm ſubſtantiam vel eſſentiã ibi alia eſt perſona patris ⁊c̃.⁊ ibi pater ẽ perſona ⁊c. li.j.di. xxv.a.b.c.d. .. D Perſona hoc nomẽ tripir in trinitate accipit᷑⁊ quõ accipitur in plurali dictũ li.j.di xxv.æ. f. Perſonas pᷣm eſſentiã accipi improbat li.j.di.xxv.g Et quid tres res ⁊ vna res hic dꝛ.h. Perſona quõ accipitur in ſingulari cũ dꝛ alia eſt ꝑſo na patris ⁊c.li.j.di.xxv.i. Perſonalis ꝓpꝛietas quid eſt li.j.di.xxviij.?ꝛo. Perſonalis relatio quid exigat li.j.di.xxviij.⁊x. Perſona patris quõ et quare non põt intelligiſine paternitate li.ꝭ.di.xxviij.25. „ 7 Perſonalis ꝓpꝛietas quõ dicit totũ eſſe gſone libꝛo.) diſt. xxviij.? . Perſonales ꝓpꝛetatas quõ enumerat dam̃.li.j.diſt. xxviij. 215. . Derſona vna q̃re nõ eſt finis alterius ſᷣ principiũ.li. Perſone tres eſſentie quare non dicit᷑ ſicut perſone tres vnius eſſentie li.j.di.xxxiiij.s * Perſone tres vnius eſſentie quare dicit᷑ et non ꝑſo⸗ 9 ne tres vnius dei Ibidem. . Perſona quõ plurificatur natura exiſtente vnica. li. 1ſ. di. xxxiiij. 10. „ Perſona oꝛitur a perſona ⁊ ſe bʒ ad illã non ſic eſſen —m Perſona ⁊ natura quõ hũñt aliã rõnem. libꝛo.j.diſti. xxxiiij.ĩ22. . ꝗ Perſonas nõ eſſe diuinã naturã quidã opinati ſunt li.j.diſt. xxxiiij.a.b. Perſonalis mera diſcretio an ſit in angelis li.ij.diſt. iij. q. ſ. d. R. 27. et per totum. R. Perſonalis diſtinctio vnde veniat li.ij.di.iij.ᷣo. Perſonalis ꝓpꝛietas an ſit in angelis accidẽtalis vł ſubſtantialis li.ij.di.iij.q.ij.e.Re.ʒi.et ꝑ totum. Perſonalẽ diſeretionẽ eẽ per qualitatẽ quõ intelligi Perſonalitatẽ quare non babet humana natura in xpo li. ij. i. ij. ,986. Perſonalis diſcretio an ſit aꝑte principij foꝛmalis vel materialis li.ij. di.iij.q.iij.f. R.?õ9.pg Perſonalẽ diſcretionẽ non eſſe a foꝛma ſed a mate/ . ria quõ intel ligit᷑ li.ij.di.iij. o. Perſone tres ſunt res ergo tres fines nou ſequitur. li. ij. di. xxxviij. X. Perlſona vna quare põt aſſumere plures naturas ⁊ plures pſone non Perſone plures quare pñt cõicare ĩ eadẽ efſentia ꝑ naturã ſed non poſſunt cõicaꝛe in vna natura per vnionẽ libꝛo.iij.di.j.ꝛꝛ7. Perſonã vnã ſimul vniri cũ alia in vnitatẽ humane nature quid impedit li.iij.di.j.⁊7. — Perſone diuine aliter ſpũſancto nectunt᷑ aliter due nature in xpᷣo vniunt᷑ li.iij.di.ij.2. Perſona vna nomiata tres intelligi quõ boc ſit lib. iij. diſt. iiij. 1. Perſone diuine quõ vniant᷑ in natura qtum advni tatem eſſentialẽ ⁊ quõ diuina natura non vnitur bumane in vnã eſſentiã per exemplũ oſtenditur. Perſone diuine an conueniat aſſumere. libꝛo.iij.di. v.aqq.ij.b.per totum. B Perſona quõ dꝛ indiuidua ſubſtantia ydee libꝛo.iij. Perſone an conueniat aſſumere rõne nature an ecõ pñt aſſumere vnã naturam lib. uerſo.li.iij.di.v.q.iij.c.Re.ĩ6. Perſona omi abſtracta an affumere poſſit conueni⸗ ree diuine nature li.iij.di.v.q.iiij.d.Re.lv7. Perſonalitatem per intellectũ circũſcribere in diui- nis contingit duptr IJbidem. Perſonis abſtractis diuina natura põt intelligi vt ſumme potens vt ſumme ſapiẽs vt ſumme bonag et vt creaturarũ cauſa effectina quomodo intelli/ gitur li:iij.di.v.18. Perſonã bumanã an deus aſſumpferit li. iij. diſti. v. A.ij. g Re. o. In iſta qpe in ſedo argumẽto ad par tem affirmatiuã ponit uon admittit ratõnem ꝑſo ne ponatur non adimit rationẽ ꝑſone. Perſonam aſſumpſiſſe perſouã triplr poteſt inteli Perſonam conſtteui eranima vniti cami qu inti ligitur libꝛo.iij.di.v.ð. Perſonã ꝙ genuerit maria quõ intelligit᷑ li.iij. di. v. Perſonalitatis intentionẽ an ſit ponerei ani / 36 ma ſeꝑata omi vnione circũſeripta libꝛo.iij.diſtin. Perſonam eẽ omne cui competit loqui deſe vt de ſe gquõ intelligitur li.iij.di.v.. Perſonalitas non attenditur qtum ad bene eꝗ vckk tum ad eẽ gratie ſᷣ q;tuʒ ad eẽ nature ſine c¶ẽ pi Perſona an aſſumpſcrit pſonã an natura naturam an ꝑſona naturã an natura ꝑſonam libꝛo.iij⸗diſt. v. a. et per totum. Peerſona vna non poteſt viciplura ſicut plffresper one in diuinis dicuntur vna natura libꝛo. iij.diſt. Perſona filij m duplicem comꝑationem babet dx· plicem cõnotationẽ ſcʒ tꝑalem ⁊ eteruam.libꝛo.iij Perſonalis vnitas diuerſo reſpectu habet rationeʒ medij extremi ⁊ termini li.iij.di.vj.2⁊7. Perſonã vnã eẽ alterã nõ ↄuenit dicere rõe vnitat / nature roe vnitatis ꝑſone nõ ↄuenit dicẽ ꝙ deꝰ ſit hõ ⁊ ꝙ hõ ſit ðs non ſequit᷑ li.iij.di.vij.õ5. Perſone tres vnica et ſimplici adoꝛatoe ſunt adoꝛã geli.iij. diſt. ix. 2. et. 5. 7 Pes ſpalis qui eſt affect? noſter aliter ſe bʒ in actu daudicandi qᷓ coꝛꝑalis li.ij.di.xxviij. 0. Petere iniuſte eit duplr liiiij. di. xxxi (Pbarao Pharaonis coꝛ Hiloſophus — uo cognouerunt nõ cognouerũt ꝑ ra Pbiloſaphi quo cognoucrunt a nõ tionẽ trinitatẽ ꝑſonaꝝ li.j.diiij.22. Pbi quõ ꝑ triptitã phiaz cosuerũt trinitatẽ li..diſ. hi qre dicunt᷑ vani.li.j.di.xlv.sñs. iiij.2). Philoſopbice conſideratõni aliquid rñderei re quo intelligit᷑ li.ij.di.xviij.ꝛso6o6. Phi cognitione ſua quã habuerũt de deo non potu „ 722% . . erũt venire ad ſalutẽ li.iij.di.xxiiij. 5 Di. V. . uõ 8: 8s iduraſſe li.ij.di. xxxvſ.272 8 ſtnedanrn Pietdenfglt⸗ linengun Plemuodoniact gmenßten ntiltiſdicn Peusdſfiniur Picatsnomnen Paten vace fapan. Poonentarun dehetbebae Muorfdie ſbp i dltpi Puanrunott ſcrevltineth Porcrrücanid rnigrii Mumt dglizs. mnntit busdiuertt ſt pertotun Pungensd fipenelen Mnrectail llij oſttie Muristhu urqpöſnti onerpn iicockt oſti. Mrubn toppurena⸗ fntanne 7 din. gernennnn⸗ nnc ſungreoſt güngn⸗ ckäüſhe 1 uturgiti ſgis Nſunni ncong i ſumſetlit n rtiper ninenin onegſn, ſaunhk mi n rinigit 1gönligflün inſtmmin reüſgealii noetrlaninint 144 xifni ͤ l Niitru en ln ignſargin maratrslta — hun inn⸗ mtnin i N iar nin l äde SSõ urieſnd taa cu Rniß NN 1 De littera (DPictua Pictura ſiue imago quõ bonoꝛetur li.j. diſt xxj. 58. Pietas dicitur tripliciter ⁊ quõ latria dicitur pietas libꝛo.iij.diſt.ix. .oõo. . Pietas donũ aliter attenditur circa pꝛoximũ aliter tmiſericoꝛdia virtus li.iij. diſt. ix. 1trr. Pietatis doni actus principalis an conſiſtat in reli/ gione reſpectu dei an in compaſſione reſpectu pꝛo ximi li.iij.diſ.xxxv.q.vj.f.per totum. Dietas vitfinitura Dullio li.iij. diſt. ix. ¶o. Hietatis nomen multipliciter accipitur Ybid. in. ſe ictatem valere ad om̃ia quõ intelligit᷑ libꝛo.iiij.di/ (Pigmentaria Pigmentaria redolentia faciens quas conditiones debet babere libꝛo. iiij. in plogo.y3. „ OPlancas Planete et ſtelle fxc vbi poſite ſunt et qu? mouent᷑ libꝛo. ij. diſt. xiiij. 5ʒ. Planetarum oꝛbes⁊ ſi moueant᷑ cõntrarijs motibꝰ ſpere vltime tñ non diſcõtinnant᷑ li.ij. diſ.xiiij.51. Planetarũ celñ diſtingui a firmamẽto quõ intelligi tur li.ij. diſ. xiiij. ẽs2. Planctarum retrogradatio et ꝓgreſſio quõ fiat lib. ij. di. xiiij. 58. Planetarũ ſine luminariũ impᷣſſio an cauſet in hoĩ/ bus diuerſitatem moꝛ li. ij. di. xiiij.q.iij.m. R. 78. et per totum. H (Plangere Plangens cõmiſſa nec deſerens quõ dicitur grauio ri pene ſe ſubijcere li.iiij.di.xiiij.ʒ. . Plante et aialia bꝛuta an innonabunt᷑ poſt iudiciũ. li.iiij.diſt. xlviij.q.iiij.h.Re.. Plantas ⁊ bꝛuta innouari ſi que rõnes ſonare vidẽ/ „ „72 tur quõ ſunt intelligende li.iiij.diſt. xlviij. 5. et. E Platonie opinio de rerum pductioneſalnatur. lib. ¶Plenitudo Pimnuudo eſt triplex ſc nature gratie et gloꝛie. lib. lij. diſt. . 4. Plenitudo tripliciter conſideratur ſcʒ ſᷣm excellenti am apparentiꝗ et redundantiã et ꝙ in xpᷣo ab in-/ ſtanti conceptõnis fuit pm diuerſa tꝑa gratie ple⸗ nitudo libꝛo.iij.diſt. xiij.. Plenitudinem diuinitatis habitare in xpᷣ̃o et totam natura diuinitatis invna ſuaruz ypoſtaſion incar natam eſſe quõ iutelligitur li.iij. di.xiiij.. Plenitudineʒ alicuius contineri in aliquo eſt dupli⸗ citer et quomodo charitas dicitur plenitudo ſcri⸗ . pturarum libꝛo.iij. diſt. xxxvj. 5. Pluralitas Pluralitas eſt duplex ſcʒ per additõem et per oꝛigi- nem et que repugnat ſimplicitati li.j.diſt. ij. .7. „ Pluralitas ĩterũ eſt duplex.quedã in qua plus ĩ du obus q; in vno.quedã in qua tantũ eſt in pluribꝰ qntum in vno et que eſt in diuinis li.j.di.viij.so. Pluralitas in creaturis duo dicit et quod hoꝛũ repe ritur in diuinis li.j.diſt.xix.ʒ7. Pluralitas non eſt ita in rebus coꝛpoꝛeis vt in trini Pluralitas quõ eſt aperte rei li.j.di.xxij.lꝗ· ꝓpe fi. Plures deos an poſſumus dicere chatolice li.j. diſt. xxiij.q.iij.f. R.⁊o.et per totum. Pluralitatem non multiplicitatem recipimus in di uinis libꝛo.j.diſt. xxiiij.2. Mß Pluralitatem et vnitatẽ ſimul nullũ nomẽ impoꝛta re quõ intelligitur li.j.diſt.xxiiij.poſt.ꝛ3. Pluralitas ſine oꝛdine quõ poteſi eſſe ſine confuſio ne libꝛo.j.diſt.xxxv.8. Pollutio coꝛpoꝛalis quando impedit ab altaris ac- ceſſu li.iiij.diſt.xij.S8. Pollutio quare impedit acceſſum altaris. libꝛo. iiij. Ponere aliud eſt dupliciter ⁊ eſſendo qð in Pondus in coꝛp ter ſe habent li.ij.viſt. xxxviij..8. Populus iſrael nũeratur ꝑ dauid regem ⁊ quare pu nitur pplus ꝓ peccato principis libꝛo.. diſt. xiiij ꝛpoꝛibus ⁊ amoꝛ in ſpũalibus differ? Poꝛta ingrediendi celum eſt duplex li.ij. di. xxxiij. 2 Poꝛtionẽ rõnis ſuperioꝛẽ et inferioꝛẽ eẽ diuerſas po tentias ſi que rõnes ꝓbare videntur quõ ſit reſpõ dendũ li.ij. diſt. xxiiij. 2. et per totum. Et in eades queſtione plura de bac materia et in peccatuz. Poꝛtio ſuperioꝛ per quid ſemper oꝛdinate mouetur libꝛ0. ij. diſt. xxiiij. 60. Poſterius et prius ẽ duplex et quod eſt in euo et qd in tꝑc libꝛo.j.diſt. viij.s. . . Poſterius indigere pꝛioꝛi quõ intelligitur libꝛo.ij.di Moſſe. poſſibile Poſſ. e generare et creare an ſit vnicũ poſſe li.j.diſt. vij.q.iij.c.Re.22. In hac queſtione in quarto argu mento ad ꝑtem negatiuã ponit᷑ in fi.potẽtia gene randi.ponatur potentia creandi. Poſſe ⁊ velle generare an ſimiliter comgent᷑ ad per ſonam patꝛs et filij li. j. di. vij. a. b. .idd. Poſſe per aliũ eſt dupliciter ⁊ ßᷣn quẽ modũ poten/ tius eſt poſſe ꝑ ſe ⁊ ꝑ aliũ qᷓ; ꝑ ſe tm̃.li.j.diſt.xx.is. Poſſe illud in minus quod poteſt in maius quomo do intelligitur li. di. xlj.ꝛ . Ad idẽ li.ij. di. viij. 25 Et di. xxj.). Ad idem di.xxvij. 32, Poſſibile accipitur dupir li . .di. xlij. ò? Poſſe aliud ſiue in aliud a ſe Edupliciten et ᷣm queꝭꝰ modũ competit deo li.j.di.xlij. J. · Poſſe aliqua eſt poſſibile in multiplici differen tia li bꝛo. .diſt. xlij. 15. Et quõ põt deus omne q poteſt gliud agens. 4. —ôèòẽ-G. Poſſibile an ſit deo facere de preterito pñs li. j. diſt. xlisvĩKNOOO. ⸗ Poſſbile an dicatur aliquid ſimpliter ᷣm cauſas ſu perioꝛes boc eſt m potentiã diuinã an m poten liam creatam li.j. di.xlij. qiiij.ð. RtSo. Poſbile qdð dicit᷑ a potentia non Zꝛ oino vnifoꝛini ter nec equiuoce ſed anoloice li. j.di. xlx. 52. Et ibið plura alia de eellen. Poſſibüe a qua potentia dicit vdenoĩatiue libꝛo.j.di ſtin. xlij.55. Ad idem. d . è Pogibilis ane poſſe nõ eſt potentia deus nõ põt. li. Poſſtt ibile eſt duplex ⁊ quocd illoꝛũ pot poni in eſſe. li bꝛo.ſj. diſt. xliij. 29. Ad idem. »50o. GCͦͦ . Poſſe dei quõ ſemꝑ infinita poteſt li.j.diſt. xliiij.?22. Polſſe et eſſe in ꝑpetuis non differre quõ intelligitur 5 libꝛo.ij. diſt. xxiiij. cS. Poſſe quid facere vel vitare põt alicui dupliciter at tribui li. ij. diſt. xxviij. õ5. Poſſe vicij quomodo efficitur potentius ꝙ poſſe na ture libꝛo.ij.diſt.xxviij. .2. otentia Potentia dꝛ t Potẽtie quõ eſt ſe multiplicare li.j.di.ij.ꝛN. Potentie anime an ſint idem in eſſentia cũ aĩa libꝛo Potentia naturalis dicitur dupł Jbidem. ittripir nomiare Ibidez — ſuo que eſt dña ſui actus.libꝛo 2* Potentias anime contingi Patẽtie aĩe acipiunt᷑ a diuerſis naturis reꝑtis ĩ ani/ ma et ſunt in eodem genere per reductionẽ. libꝛꝰ j.diſtin. iij. 48. Potentia quare trahitur ad perſonamn patris qᷓuis idem ſit qd eſſentia li. j. di. vij. F. Et di. xxxiiij. ?. Potentia gignendi actiue et paſnue ſiue poſſe gene/ rare et poſſe generari conſideratur dupłr. libꝛo.j. Potentia gignendi quid dicit in filio et quid in pa/ tre libꝛo.j.diſt.vij.2. Potentia generandi dicit duplr ſcz nuda et diſpoſi⸗ ta libꝛo . diſt. vij. 2. otentia generandi ad quid eſt in filio li. otẽtia generandi an ſit in filio li. . di. vij. q. ij. b. Potentia generãdi nõ cõicat pater filio ꝓpter dud libꝛo ſ. diſt. vi.i66. otentia generandi et ſpirandi diſſimil itudinẽ ba/ pent reſpectu filij li.j.diſt. vij.iÜ9. “ Potentiam generandi quare non cõicat in diuinis pater filio ſicut in bumanis li.j.di. vij. . Potentia generandi et creandi diſfterunt non re ſed ratione li.j.diſt.vij. ꝛꝛ. Potentie diſtinguunt᷑ per actus vbi bʒ veritatem li bꝛo.ſj. diſt. vij. 4. Ad idem li. ij. vi. xix. . — Potentie plurificantur ꝑ ſubiecta vbib bet verita⸗ tem li. j. diſt. vij. 25. Potentia generandi quõ poteſt intelligi ſine poten/ tia creandi libꝛo.j.di.vij.26. Potentia gignẽdi an ſit patri vaturalis 2 an boc ſit Potentiã dicunt aliqua tum ad mo Ppotentie impꝑf 5. Potẽtia peccadi nulio mõ Ouenit deo li.j.di xlijc. Potentia diuina an ſe extẽdat ad om̃e illud qs al. Potentie nomẽ dꝛ duplr Et ibidẽplura de potentia ad quid eſt in filio li·j.di. vij.ti. aliqua potentia que non ſit in fili⸗ li. .diſt. vij. e. Potentia reſpicit actum duplr et bᷣm quẽ modum actus eſt perfectio potentie li.j.diſt.xviij.ꝛ o. Potentie adequationẽ ꝙᷓtum ad numerum poſſibi liũ an ſit ponere in diuis libꝛo. j.di. xx.q.j.a.R.⁊. Potentia eſt latioꝛ que põt in magis diſtantia quo⸗ mõ intelligitur.li.j.di.xx.S. H Potentie equalitas qtum ad intenſioneʒ an ſit po⸗ nenda in diuiĩs li.j.di.xx.q.ij.b. R.12. Potentia quare non dicitur de potentia ſicut ſapiẽ- „ . tia de ſapientia li.j.diſt. xxxij.2. pe fi· Potentia que eſt in aliud egredit᷑ ab egente in pal⸗ ſum quõ intelligitur li.j.di.xlij. S. Potentia que eſt in aliud p det et illo quõ aitelligi tur li. j. diſt. xlij.9. Potentia agens in aliud eſt dupler. 1 Pm quẽ a odã verũ eſt ꝙ potentia que eſt in aliud habet ꝑfec tio/ nis indigentiã li.j.diſt.xlij.00. Potentia connotat poſſibile ⁊ poſnibile ampliat a d ens et ad non ens ⁊c.li.j.di.xlij.iiil. t c. jodũ dicẽdi ſec impotentiã a parte rei.li.j.diſt. xlij.12. otentia mulsiple eſt ꝗ ſi deus aliquic poſt. et eſſet ecte li. j. di. xlij. 15. agenti eſt impoſſibile libꝛo.j.di.xlij.q.iij.c.R. 7. et per totum. Potentius eſle illud cui ſunt oĩa poſſibilia que ſun de nobilitate potẽtie quõ itelligit᷑ li.j.diſt. xlij.ꝛ2. actiua et paſſiua li.j.diſt. xlij.1. “ Potẽtiã dei oñdit eẽ oĩpo tentiã li.j.di.xlij.7. Potẽtia dei hᷣm duo ↄſiderat᷑ li.j.di.xlij.c.d. Per potentiã poterat ſed nõ poterat ꝑ iuſticiã inte? ectus huius auctas li.j.di.xliij.X. ðB Potentia dei an lit infinita li. j. di. xliij.q j.a. R. 8. Potẽtia diuina reſpectu aliquoꝝ cſt finita et reſpe⸗ ctu aliquoꝝ nec finita nec infinita li. j. diſti. xliij. . Potentia et ſcia dupir oↄſiderant᷑ li.j.diſt.xliij.0. Potentia diuina ſiue eſſentia an ſit infinita qtũ ad⸗ eſte li.j.diſt. xliij.q.ij.b. R.4. et ꝶtotum. Potentia diuius an poſſit in effectum actu infinitũ. li. j. diſt. xliij. q. iij. c. R. 25. Potentiã eſſe fruſtra que non reducit ad actũ quo/ mõ intelligat᷑ li.j diſt. xliij. 26. Et li.iij diſ. j. + . 2 li.iiij. diſt. xix. 22. .òòMM Potentia infinita dei quõ manifeſtat ſuã in infinita tem in actu infinito li. j. diſt. xliij.?ꝛ v. Potentia diuina dicitur infinita tripine ßm bor tri pliciter manifeſtatur potẽtie eius infinitas. libꝛo Potentiam cõtinui an deus poſſit reducere in actũ li. j. diſt. xliij. õ/. M Potentie diuine infinitas an ſe extendat in inf nitũ qᷓtum ad rõnem opꝑandi li.j.di. xliij. q. itij.v. Re. 2½ Potentie actus duplex eſt et vᷣm quẽ rõ diuine pote tie ſit infinita libꝛo.j.diſt.xliij.8y,»3l. Potentia diuina pöt ſuꝑ oẽm ſtatũ ſeu terminũ qui dari poteſt. li. j. di. xliiij.i1. . Potentia vlſcientia ſigni qnare non dicik de do ſiẽ vwoluntas lihꝛ0. j. diſt. xliiij. 6. Potentie ratio quare non ſaluatur reſpectum ma/ li in deo ſicut ratio voluntas li. j. diſt. xlv.17. Potentie diuine eſt aliquid poſſibile ſiue ſubeſt du⸗ gtetus e⸗ ſ atöͤinrcl Petutanmn alenocße. turliphn Potenruan cgäfnpos lolt i 7 Pranancee opdetmn Negeta⸗ Ptentud Prtortag Diinslc Porenteper D Paotenind⸗ boditt Pterrtarun rtii grod Peentsſut tylbro i pbteinuen Nonere emunn (inkist ronanue isr Gſtutrii. Pertivenm wae. waiedio e Potetatr Potentia orenti Puentins oſ hrr Potenrüf ,Cuotel Patctupen lae Poettadea „Apoe Potonup giiiq. Potentan „Auulirr borntube ſgonliah nijeſe tiboite Mentapen ins. alah talhe oſ 4 it Gtrfi Matie ibliate taßttginen ſdcün Aunmn Nſigegſage, neenſoran jbn. dage. HD i degen bniz eogole; gerfnguifei S in. peſbleni digin. n umntid ſänn. migni Nat lli⸗ Arn eßelaͤi it aſblgtt tcligt i din. tbicegnd ntüliditi ilſdicha wranu⸗ anzi , ninnl n miiut, ttun nNg „ 17 6 e. Potentiã Delittera pliciter lib. ſ. diſt. xl oj. 2. Potẽtius eẽ illud contra cuius ſiguñũ non poteſt fie ri quõ intelligit᷑ li.j.di.xlvij.17. . D Potentia materie dupł comꝑatur ad foꝛmã et ſᷣm quẽ modũ conſiderat metapbiſicus et m quẽ na turalis phᷣus.li.ij.di.iij.iʒ. Potentia ampliat᷑ duplir⁊ ᷣm quẽ modũ eſt verum cꝙ qᷓnto potẽtia eſt amplioꝛ tato eſt liberioꝛ. libꝛo ij. diſt. vij. ir. Potentia que exit in actũ ex ſeip̃a magis eſſe dũam ſuoꝝ actuũ qᷓ; que exit mediãte alieno beneſicio ſi ue gratia quo intelligit᷑ li.ij.diſt.vij. cn. Potentias diſtingui per actus vbi babet locum lib. ij. diſt. xix. 5. Potentia quomodo manifeſtatur in oĩbus oꝑibus diuinis li.ij. di. xxiij. 15. Potentie penes quid immediatius diſtinguantur li bꝛo.ij. diſt. xxiiij.21. MUd Potentiarũ anime diuiſio accipit᷑ diuerſis modis li bꝛo. ij. di. xxiiij.8. Potentiarui aie diuiſio a dam̃.in naturalẽ ⁊ delibe ratiuã quõ intelligit᷑ li.ij.di.xxiiij.9. Potentias naturales eſſe ad oppoſita quõ intelligi/ tur libꝛo. ij. diſt. xxiiij. c. Potẽtie ĩmutabilitas et ſubſtãtie incoꝛruptibilitas differenter ſe habent li.ij. di. xxiiij. 41. Potentia natnrali ⁊ appetitu nos cõicare cũ bꝛutis q.uõ intelligitur.li.ij. di. xxiiij. 2. — Potentia receptiua ⁊ abſtractiua pñt concurreꝛe ad vnius oꝛgani cõpletõem non diſpoſitionẽ libꝛo.ij Potentiavna diſtinguit ab alijs dupliciter li.ij.diſt. 16. Pottie alicuius dñium aut eſt reſpectu obiecti aut rreſpectu actus libꝛo.ij. di. xxv. o. Potstia tribꝰ modis eſt facilis libꝛo.ij.di. xxv.15. Potentia aliter ſe habʒ ab ſubſtantiã ꝙᷓ facultas ad potentiaʒ libꝛo.ij.diſt.xxv.27. Potentiam minus poſſe rofrenari fit dupliciter lib. jj. diſt. xxxjiininl1l. Potentiã vel habitũ vel paſſionẽ eẽ quicqͥd ẽ in aĩa quõ intelligit li. ij. di. xxxviij.dñů. Potẽtia peccãdi an ſit in nobis a deo li.ij.di.xliiij.q. Potentia benefaciendi quõ redditur cõmendabili/ oꝛ ex potentia malefaciendi li.ij.diſt. xliiij.9. Potentia peccandi ſᷣm ꝙ bmõi an ſit mala li.ij. diſ. xliiij. q. ij.b. RP. 1. Potentia malefaciendi ⁊ volũtas malefaciendi diſ- H ſimiliter ſe habent li.ij.di.xliiij.12.et.i3. , Potentia benefaciendi eſt bona ergo potentia male faciendi eſt mala non ſequitur et quare libꝛo.ij.di ſtin. xliiij. 5. et.ĩ ẽ. Potentiã eſſe completioꝛẽ cum eſt actui ſuo coniun cta quõ intelligitur li.ij. di.xliiij.17. Potentia peccandi an ſit bona an mala. li.ij.diſtin. Potentia vel poteſtas peccandi quare non dꝛ mala ſicut voluntas li. ij. diſt. xliiij.-tꝛiÜſ“D. “ Potentia omi eſt aliquis potens quõ intelligitur li⸗ eilair H gitur li.iij.diſt. ij. Potentia aliq datur ad actum nature conſonantẽ acientis eſſe totã rõnem facti quõ intelli· P — aliquando ad actum excedentem terminos natu⸗ re ⁊ quãdo collatio potẽtie eſt mirabilis ⁊ opatio naturalis ⁊ q tã cxitꝰ potẽtie in actum qᷓ; collatõ potentie eſt mirabilis.lib.iij.di.iiij. 9. Potentiã peccandi an babuerit vel aſſumpſerit xpᷣs li.iij. diſt. xij. q.ij.d.R.20.et ꝑ totum. Potentia peccandi dicit᷑ vupliciter ⁊ iᷣm quẽ modũ peccãdi potẽtia fuit in xo Jbidem. J Paͤteutin peccãdi quõ eſt pꝛincipiũ culpe libꝛo.iij.di n. xij. 22. S ”M Potentia eſt triplex Preſtdehil faciẽdi impetrandi. De pꝛimo ðꝛ mathᷣ.vlt. Data ẽ mihi ois poteſtas De ſca dicit magiſter. Nic ꝙ non eſt datum xpᷣo facere poſſe oiĩa. Se tercia dꝛ math.vj. Om̃ia poſ „ ſibilia ſunt credenti libꝛo.iij. di. xiiij.. S Potentia dicit᷑ dupliciter et quõ in creatura poten/ tia antecedit ſciam li.iij. di.xiiij.õ 2Z. Pontentia ſimplex quõ põt ad diuerſa conuerti lib. 7* iij. diſt. xvj. y7. Potentie determinatio ad vnũ põt eſſe dupliciter ⁊ qjue tollit ar. libertatẽ ⁊ meriti dignitatẽ lib. iij. di. xviij.16. Potentiarum aĩe facies duplex eſt ̃m duplicẽ ꝓpoꝛ tionem et conuerſioncm.lib.iij.diſt.xxxiij.ĩv3. Potentie facilitio maioꝛ et minoꝛ ad aliquẽ actũ vn de li.iij.di.xxxvj. .y3. —— „ Potentiã effectiuã gratie quare deus nulli cõicat ſᷣ dat infoꝛmatiuã gratie et diſpoſitiuam ſacramen tis lib. iiij. diſti. j.17. Potentie aie dupliciter impediunt᷑ ne debito exeãt in actus ſuos li.iiij. diſt. iiij.ð3. Ad idẽ.õ5. Potentie maioꝛis eſſe facere aliquid quod ſit in plu ribus locis q;ᷓ ꝙ ſit quõ eſt intelligenduz libꝛo. iiij. Poteſt huius verbi ampliatio duplicẽ ſenſum facit in hoc dicto. Deus nihil poteſt niſi quod iuſtum ẽ libꝛo. j. diſt. xliij. 1. , Doteſtas Poteſtatẽ peccãdi non eſſe libertatẽ nec libertatis ptem quõ intelligit᷑ lib.ij.di.vij.ꝰ. Poteſtati quãdo et cuius ſit parendũ vel reſiſtendũ libꝛo. ij. diſt. xliiij.I.et. ꝛ·. Poteſtas ſuperioꝛ et inferioꝛ dupliciter conſiderat᷑ et quando ſtandum eſt precepto buius vel illius. libꝛo.ij. diſt. xliiij.. Poreſtas votnin andi an ſit a deo li.ij. diſt. xliiij. q. j. Poteſtas preſidẽtium ẽ ex triplici cauſa libꝛo.ij. diſ. Poteſtatem eſſe inoꝛdinatam quomodo intelligit. libꝛo.ij. diſt. xliuj. 24. . H Poteſtas qua ſtulti pꝛeſunt ſapientibus mali bonis et ſerui dominis quomodo dicitur inoꝛdinata. li⸗ bꝛo.ij. diſt. xliiij. 25. . Poteſtatem nullam eſſe a deo que eſt contra ius na ture qnomodo intelligitur libꝛo.ij.di. xliiij.ꝛ 6. Poteſtatem nullam a deo collatam eſſe vſurpatam quõ intelligitur.li.ij.diſt.xliiij.iS. JJ oteſtas preſidendi an ſit in bomine m inſtitutio nem nature vel m punitionem culpe libꝛo.ij. e⸗ ſtin. xliiij.· ij. d. R· 29 . m 4 Poteſtas dominandi dicitur tripliciter ꝓbidemn. Poteſtatem dñandi eſſe ᷣm inſtitutõez nature ſi au ctoꝛitates alique ſonare vident᷑ quõ ſunt intelli/ gende libꝛo.ij.di.xliiij.d·. oteſias platonis quõ eſt in angelis li.ij. di. xliiij.1 Poteſtati ſeculari ſeu tirannis an teneantur xpᷣiani ſubeſſe in aliquibus li.ij. di.xliij.q.j. e. R. . Poteſtati an ſit aliqñ reſiſtendũ li.ij.di.xliiij.. Poeſtate erdeſiaſtice quare ſunt oiſtincte.lib.iiij. diſt. xix. i. ”Mä Poteſtas artatur dupliciter ⁊ que artatio repugnat᷑ bonitati et que conſulit cõi vtilitati li.iiij.di.xix. Poteſtas quadruplex repitur in miſtris cccie ⁊ q̃ pᷣt Aꝗuferri et que non libꝛo.iij.diſt.xxv.I8. Potus dicit᷑ Rilius et ſpũs ſanctus differenter libꝛd Pꝛeceptum dei quoõ eſt ſignũ voluntatis dei libꝛo j. düxivijÜ666.e Precepit deus quedã ad faciendũ quedã ad ꝓban/ dum quedã ad erudiendũ li.j.di.xlvij... Preceptid non eſt maximũ ſignuũvoluntatis diuine ſegd impletio precepti li.j.di.xlvij.I8. Preceptu datũ abꝛabe de occiſiõe yſaac quõ fuit ma lum li.j.di.xlvij.ʒr. Precipere an poſſit deus mala libꝛo.j diſti. xlvijq.. iiij.d. R. ?2 2. . Pꝛecepiſſe deũ mala ſi que autoꝛitates ſonare vidẽ tur quomodo ſunt intelligende libꝛo.j.diſt. xlvij. 29. 2 per totum. Pꝛeceptum affirmatiuum et negatiuum quomodo differunt qtum ad obligationem.libꝛo.j.diſtinc. xlviij.ðy. “ð Pꝛeceptũ nõ ſolum viro datum fuit libro.ij.diſtin. xxi. e. . Pꝛeceptũ pꝛimũ ſcde tabule quare magis expꝛimit᷑ de parentibus q; ꝓximis li.iij.diſt.xxxvij.ðS. Pꝛecepto de honoꝛandis parentibꝰ quare ꝓmittit᷑ vite longeuitas et quare nõ aliud vonũ lib.iij.di. xxxv . “ xxxvijzo. Pꝛeceptũ de nõ mechãdo exponit᷑ li.iij.di.xxxvij.x. Pꝛeceptum de non furando exponitur lib.iij. diſti. xxxvij.12. ” Pꝛeceptum de non ferendo falſum teſtimonium cõ tra ꝓximum exponitur li.iij. diſt. xxxvij.127. Precepta obligatoꝛia an deus vebuerit homi impo nere li.iij. di. xxxvij.q/j.a. R.i s. Preceptũ augere concupiſcẽtiã pcti quõ intelligitur libꝛo.iij.di.xxxvij.i9.et.ꝛo. Pꝛeceptoꝛũ obligatio quõ non repugnat liberati li. Pꝛeceptum de non occidendo exponitur lib.iij.diſt. .„ „ iij. diſt. xxxvij. ꝛ. Pꝛecepta decalogi an obligent ad opa foꝛmata lib. iij. diſt. xxxvij.q.ij.b. Re.24. Pꝛecepta qnõ tenemur obpuare ſᷣm intentõeʒ legiſ latoꝛis li.iij.di.xxxvij.22. et. 28. et. o Pꝛecepta qua intentione legiſ latoꝛ dedit Jbidem. Pꝛeceptoꝛũ decalogi obligatio an attengat ſcom „ xxxvij.q.iij.c.Ne.2. Pꝛecepta tria dedit deus primis parentibus li.ij. di. legem nature an m legem ſcripture. libꝛo.iij.di. Pꝛeceptoꝝ decalogi obligatio tripliciter conſidera tur. Jbidem. . Precepta decalogi quare audita fuerunt in datione legis li.iij. diſt. xxxvij. 33. Pꝛeceptoꝛũ obligatio nõ habet oꝛtũ a lege ſcripta g ſolum obligatonis explicatio in lege illa facta eſt. li.iij.diſt.xxxvij. . Precepta ſce tabule reſpectu cuius cõueniunt ſta/ tui innocẽtie li.iij.diſt.xxxvij.ʒ5. Pꝛeceptoꝝ vecalogi impietio quõ ſalua erit in pa tria libꝛo.iij.diſt. xxxvij.⸗Sys. Pꝛecepta decẽ decalogi quare magis ſcripta ſunt in tabulis lapideis qᷓ; alia li:iij.di.xxxvij.y8s. Pꝛecepta decalogi quare magis data ſũt pplo a do immediate qᷓ; iudicialis et cerimonialia lib.ij. diſt. Lrxv.yo. Pꝛecepta decalogi an debeãt eſſe. x. an plura an pau cioꝛa li.iij.diſt.xxxvij.q.j.d.Re. co. Pꝛeceptoꝛũ decalogi nũerus et ſufficiẽtia IJbidem. Pꝛecepta que directe obligãt ad ꝓximũ quare ſunt palura ꝙᷓ; pꝛecepta que obligant ad deum libꝛo.iij. diſt. xxxvij. 45. Pꝛecepta negatiua oꝛdinãtia ad ꝓximũ quare ſunt plura ꝙꝙ; affirmatiua libꝛo.iij.di.xxxvij.46. et luxuriam qᷓ; ſuꝑbiã et inuidiã ⁊c̃. libꝛo.iij.diſti. xxxvij.47. „ Pꝛeceptoꝝ decalogi quare aliqua duplicantur aliqᷓ non li. iij. diſt. xxxvij. 4g9. Pꝛecepta decalogi an bene dꝛdinent᷑ libꝛoiij.diſtin. xxxvij.q.ij.e.per totum. ðWð Pꝛeceptoꝛũ decalogi oꝛdinẽ ꝑ compationẽ ad tabu⸗ larum diſtinctõnem quis verius ſcripferit cã a di uerſis diuerſimode dicant᷑ fuiſſe ſcripta li.iij.diſt. rxxxvij.q.iij.F. Re.ðs. —. Pꝛeceptoꝝ ſcriptura in tabulis dupliciter hʒ diſtin — Pꝛecepta decalogi quare ſcribi debebant in duabus tabulis tm̃ non in tribus li:iij.di.xxxvij.S9p. Pꝛeceptoꝛum numerus et diſtinctio reſpectu tabu/ larum li.iij.diſt. xxxvij. a. „ Pꝛeceptum pꝛime fabule pꝛimuʒ tractatur libꝛo.ij. diſt. xxxvij.b. Pꝛeceptum pꝛime tabule ſcᷣm tractatur. libꝛo. ii di ſtin. xxxvij. c. Pꝛeceptum pꝛime tabule tercium tractatur libꝛo.iij Pꝛecepta quinq; ſce tabule bꝛeuiter exequitur lib. iij. diſt. xxxvijee. R—.. Pꝛeceptum de non deſiderãda vxoꝛe ꝓximi tracta/ tur.li.iij.di.xl.i. “ZM Pꝛeceptum de non concupiſcenda domo ꝓximi tra ctatur libꝛo.iij.diſt.xl.q. Precepta comꝑant᷑ ad naturã ſanã et infirmã ⁊ m quã comꝑationẽ ſunt grauia et leuia li.iij. di.xl.o Pꝛeceptoꝝ de concupia diſtinctio.li.iij.di.xl.a. Pꝛecepta legalia et cerimonialia duplłr contingit ſer uari ⁊ 'm quẽ modũ conceſſit hiero.illa obſerua/ ri debere ⁊c.lib.iiij.di.iij.5ʒ. B ,„, Precepti ratõnem non habet omne factum domini li.iiij. diſt. viij. 2. brecsbe Peltin iti Preictint Mllfii toAugtt Prruckinto ſccckinate ſliſdin Pelcttnat ſincl,⸗ Pedckinn liſoil nta pe Prcdeſtnan Petcetiuari Polcekinate ſeilqſe Peteknare tonecaue⸗ cunnliſo Peictinnte ſoltnoa dlllazct Precccſtnat – RAcg Packin Konecec Pcend Peleſi Prihin Gnunj tino⸗ Muitfm auor Potckinni ecgietcne ſdiri Pricinri lleſint lenſeld Pubſitn, mn mn Pueßſßmn⸗ Paſeſtnaho⸗ ſunſdie Gicfunczc⸗ uliude idun Gan he⸗ anilete Amaiäte neſfti Naurig dleene iniitgige loüänmi menggs inn aintii i mie baed ibeui n2 nigenetin hsmhu ei iiiſen Euttuinm antruſ iemm; De littera ¶ Drecvhs Preces ſolas recociliare quõ itelligit li. ij. di. xxvj.o Predeſtinare Predeſtinatus dꝛ ſolus bõ nõ gratia vł gloꝛia. Et p pᷣdeſtinatio tria hʒ cõcurrentia libꝛo.j.di.xl.i.et.⁊. Predeſtinatio duo dicit et quõ eſt hominũ. li.j.diſt. J. . „ . 4 . Predeſtinatio ẽ gratie preparatio ⁊c.an hbec diffini: tio Aug.ſit cõuenienter aſſignata li.j.di.xl.4. Predeſtinatoꝝ numerus an põt augeri.li.j.di.xl.s. Predeſtinatio quõ ẽ cauſa gratie et quo genere cau ſe li. j. di. xl. S. et. 9. H Predeſtinatio an ſit quid eternũ vel tꝑale libꝛo.j.di ſtin. xl.q.j.a.Re.o.et per totltum. Predeſtinatio quid ſit vtrũ ſcʒ dei ſcia vel voluntas li.j.di. xl.q.ij.b.R.i5õ.Et iterũ quid ſit et quõ diffe rat a pᷣſcientia li.j.di.xl.a. Predeſtinatio diffinit᷑ ꝑ tria tripłr li.j.di.xl.⁊⁊2. Pꝛedeſtinatio quõ ðꝛ ꝑsſſcientie li.j.di.xl.ſĩↄ9. Pꝛedeſtinatio an inferat neceſſitatẽ ſalutis li.ar.lib. Pꝛedeſtinatio duo impoꝛtat ſcʒ rõem pᷣſcientie ⁊ ra tionẽ cauſe et m quẽ modũ neceſſario ponit effe/ ctum li.j.di.xl.21. Predeſtinationi quõ ineſt neceſſitas inferendi ipoſ/ ſibilitas caſſandi ⁊ impoſſibilitas diſcoꝛdandi li.j Pꝛedeſtinatus põt damnari predeſtinatus põt eſſe Ereſcits vtraq; ꝓpõ habet tres cauſas veritatis. i.j.di. xl.2 5. et.2 6 Pꝛedeſtinatus põt non eẽ predeſtinatus bec ꝓpoſi tio neceſſario ẽ ponẽda ſed vt intelligatur pꝛeſup ponenda ſunt quaruoꝛ vera li.j.di.xl.t. 7. Pꝛedeſtinatus et pꝛeſcitus iſta duo vocabula vari Pꝛedeſtinatio an ponat certitudinẽ in euentu vtrũ ſcʒ nunqᷓ; aliter eueniat niſi ſicut deus prediffini/ Predeſtinati ⁊ preſ. citi qua certitudie pñt eẽ pluesr et paucioꝛes li.j.di.xl. t. et. 2. Pꝛedeſtinatũ et pꝛeſcitũ fruſtra laboꝛare qꝛ certum Equi et quot ſaluabunt᷑ ⁊c. Argumentũ ſtultoꝛuʒ eſt lib. j.diſt. xl. ʒ. l Pꝛedeſtinatio electio vocatio differunt li.j.di.xl. 39. Pꝛedeſtinatio ꝓpoſitũ electio idem ſunt in deo ſcdʒ rem ſed differũt ſᷣm rõem intelligẽdi.li.j.di.xl.43. Pꝛedeſtinatio ⁊ repꝛobatio an in nobis habeat cau . ſam meritoꝛiã li.j.di.xlj.q.j.a.Ry.2=. Pꝛedeſtinatio tria reſpicit ſimilit᷑ ⁊ repꝛobatio ibið. Pꝛedeſtinatio qua rõne iuuatur oꝛatõibꝰ ſanctoꝛuʒ libꝛo.j.di.xlj.2. G Pꝛedeſtinatũ eẽ et in gratia finaliter ꝑſeuerare non eſt idẽ ̊ conuertibile li.j.di.xlj.iʒ. Pꝛedeſtinatio et repꝛobatio an babeant in deo rõeʒ motiuã li..di. xlj.q.ij.b.Re.i 5. et.cẽ. Pꝛedeſtinationis rationẽ qualiter aſſignet ſcriptura cẽ beneplacitum dei li.j.di.xlj..8. Predeſtinatio non habet cauſam meritoꝛiaʒ q;tum ad connotatũ ſicut repꝛobatio lib.j.di.xlj.a.b.c.d. Pꝛedeſtiatio quõ ẽ bonoꝝ ⁊ quõ maloꝛũ li.j.di.xlvij 1. Et ex boc põt baberi qua rõe pꝛedeſtinatio dꝛ ce ad penhn. Pꝛedeſtinatus hocvocabulũ circa pꝛedeſtinatũ tria impoꝛtat que repugnaut perſone filij vt eterne li. iij.di. vij.2 5. Ad idem. 29. Pꝛedeſtinationis diffinitio quõ xpᷣo cõueniat. libꝛo % % Pregeſtinatus hoc participiũ tripfr impoꝛtat ante/ ceſſionẽ et ſm hoc oꝛitur triplex ſenſus ülius ꝓpo ſitionis filius dei predeſtinatus eſt eẽ bomo.libꝛo iij. di. vij. 52. H Pꝛedeſtinatõnis vocabulũ aliter ſe babet ſe ſolo ꝓ/ latum aliter ꝓlatum cũ exterioꝛi determinatione li. iij. di. vij. 3. B Pꝛedeſtinatus hoc vocabulũ aliter ſe bʒ cum ponit᷑ inter ſubiectũ ct predicatũ aliter cũ ꝑ ſe pꝛedicat᷑. libꝛ0. iij. di. vij. 34. Hr JMU?G Pꝛedeſtinatio differẽter dicit añceſſionẽ li.iij.di.vij Predeſtinatio reſpectu cuius impoꝛtat gr̃e col- 35 lationẽ li.iij.di.vij.6. Pꝛegeſtinatio et ſi ſit rõne ꝑſone nõ eſt tñ reſpectu pꝓpſonalitatis ſed alicuius nature li.iij.di.vij. 9. Pꝛedeſtinatũ antecedere illud ad qdð pꝛedeſtinatur quõ intelligitur li.iij.di.vij. o. Predeſtinatio et laus non eſt tm̃ de pꝛeſenti ſed etiã de pꝛeterito ⁊ futuro li.iij.di.vij. ¶Kc1. . Pꝛedeſtinatio xpᷣi an ſit noſtre predeſtinatõi cõfoꝛ⸗ mis ita ꝙ nr̃a ⁊ ſua predeſtinatio dicat᷑ ᷑ᷣm ratio⸗ nẽ vniuocã.li.iij.di.xj.q.j.a.Re. . Paꝛedeſtinatio reſpectu quatuoꝛ attenditur Ibideʒ. Pꝛedeſtinatio chriſti an reſpectu noſtre pꝛedeſtina/ tionis ſit foꝛma exẽplaris li.iij.diſt.xj.q.ij.b. Re. öᷣ. Paꝛegeſtinatio ipſa cũ ſit exemplar quõ eſt exempla/ tũ li.iij.di.xj.ↄ. Pꝛedeſtinatões eẽ ſimul quõ intelligit᷑li.iij.di.xj.lĩo Pꝛedeſtinatio chriſti an reſpectu noſtre ſit vera ra/ tio cauſalitatis libꝛo.iij.di.xj.q.iij.c.Re.ĩꝛ. tinatus et pꝛe Prꝛedeſtinatio an dicat᷑ de natura vel perſona cbri- tmodo ſe hñt li.j.diſt.xl. 28. H re eet, ſti li.iij. di. xj. a. * Predicari abſtracte in diuinis quicquid predi denoiatiue vbi babet veritatẽ li.j.di.xij.2-. Pꝛedicaturi diuinis eſſentia vt quid perſona vt qͥs notio vt que li. j.di. xxvj. 32. — Pꝛedicatio eſt duplex ſcʒ per modũ denoĩationis et per modũ ydẽptitatis li.j.di.xxvij.9. Pꝛedicatio eſt duplex ſc; ſᷣm ydẽptitatẽ⁊ pᷣm inherẽ tiã li.j.di.xxxiij.i S. Et pꝛedicatio ꝑ ydẽptitatẽ põt eſſe tripłr di. xxxiij.22. . D Pꝛedicationẽ an ſit ponere in diuinis ſcʒ vt res na- ture ſiue perſona pꝛedicetur de natura vel ecouer ſo li. .di. xxxiiij.q.ij.b.Re. 2. Ad idem 22. et.ꝛ3. Pꝛedicatio quõ dicit cõpoſitionẽ vel complexioneʒ in deo li. j. di. xxxiiij.?o. Pꝛedicare ꝑ inherentiã quid ſit li.ij.di.xxxiiij.?. ʒ. Pꝛedicare de pluribus qñ eſt rõ cõicabilis et quan/ do eſt rõ vniuerſalis libꝛo.j.di.xl. o. S Pꝛedicatio ref lexa vbi babet locum libꝛo.ij.diſtinc. xxvij. 7. ð . Predicatur vbi alterum de altero de quocũq; predi catur ſubiectum et predicatum contra iſtam pro⸗ poſitioneʒ peccat locus ſophiſticus ſcᷣm accidẽs libꝛo. ij. di. xxxiiij. .1. . . ê Predicatur hoc verbum eſt dupliciter libꝛo.ij.diſti. xxxiij.ʒ 7. 4 Predicatio eſt duplex ſez ſcdm ydemptitatẽ et de nominationẽ et que magis pꝛie ſeruat ꝓprietatẽ predicatõis li.iij. di.v.X. Pꝛedicatio denoiatiua ẽ quatuoꝛ mõis⁊ ſcᷣm queʒ modũ eſt accidentis li.iij.di.vj.?ꝛvy»y. Pꝛedicationẽ denoĩatiuã eſſe accidẽtis quomõ itel ligitur Jbidem. Pꝛedicat᷑ aliqᷣd de alto ꝑ eſſentiã inherentiã et ꝑ cãʒ Et q̃ pꝛedicatio ſit ibi deus ẽ homo li.iij.di.vij.. Pꝛedicari põt aliquid ſimꝑlr qũcũq; pꝛedicat᷑ aliqᷣd e aliquo cũ determinatõne non diminuente quõ intelligit᷑ li.iij.di.vij.ꝛi. Predicatio ꝑ denoiationè ⁊ ydẽptitatẽ differũt libꝛo iij. vi. viij. . . „ . „ — ¶ꝛedicare theologicũ Pꝛedicatio xpᷣi et iobãnis incepit a penitentia virtu te non a pnia ſacro li.iiij.di. xxj. 2. ⸗ Pꝛefiguratio Pꝛefiguratio ſacramẽtoꝝ diſcutit᷑ preſertim eucha/ riſtie li.iiij.di.viij.q.j.a.N.s.et ꝑ totũ.et.qij.b.per totum.et.q.iij.c.p totum. latus Dꝛeato imputat᷑ ſubditi caſus vel periculum li. Prelatus quãdo debet ouẽ a moꝛſu lupi eripere.li. ij. di. xxiij.16. Prelatio angeloꝝ que eſt in oꝛdine reſpectu oꝛdinis an euacuetur poſt iudiciũ lib.ij.di.ix.q.vj.f. R.7. Pꝛelatio ꝑfecta tria requirit Yꝓbidem. Pꝛelatum eſſe vel preferri aliquid alicui tripliciter. libꝛo.ij. di. ix. 36. .2 Pꝛelatiooꝛdinũ angelicoꝝ penes quid attẽdatur li. Pꝛelati duplex officiñ li.iiij.di.vij..D 6. Pꝛelati ſupioꝛes quare ſe iuferioꝛibus ſubijciunt li. iiij. di. xix.ð7. , ¶DPꝛemium Premium eſt duplex ſcʒ ſubſtãtiale ⁊ accidẽtale lib. ij. di. xl. 36. Pꝛemü ſubſtantialis ad ꝓfectũ põt aliq̃d valere tri pliciter li.ij.di. xl.-Wy. Pꝛemij accidẽtalis ad ꝓfectũ põt aliquid valere tri pliciter li.ij.di.xl.8. Pꝛemiũ maximũ meretur maxia charitas quõ intel ligitur li. iij. diſt. xviij.?2 9. W Pꝛemium babere ꝑ merita quõ eſt gloꝛioſius lib.iij. di. xviij ʒ0 = Pꝛemiñ eẽ excellẽtius merito quõ intelligitur.libꝛo iij. di. xviij. . . Premiũ reſpondere debere merito quomodo intel/ ligitur li.iiij. di. xl vj.I9. Pꝛemiñ triplex eſt ſcʒ aurea fructꝰ ⁊ aureola.Et qð hoꝛũ cui debetur li.iiij.di.xxxiij.5. Pꝛemium ſiue donũ ðꝛ dupliciter ſcʒ obiectiue ⁊ foꝛ maliter et reſpectu cuius eſt vna merces vnus de⸗ us vnũ pᷣmiñ vna btitudo li.iiij. di. xlix. q. vj .f.ĩ Pe. Pꝛeoptatio Pꝛeoptatio eſt duplex et per quẽ moduʒ ponit effe/ ctum in actu et per quẽ in potẽtia tm̃ li.j.di.xl.ʒ8. ¶ Pꝛepoſitio Pꝛepoſitionũ alie impoꝛtant babi Pꝛepoſitio de tenetur materialiter oꝛdinaliter oꝛigi naliter li.j.di.v I 8. Item tenetur quandoq; ſub/ ſtantialiter. 20. Et ſcᷣm hanc acceptõem conſide ratur in triplici differentia.21. Pꝛepoſitõnes ille a.et de.differũt li.j.di.v.i9. Pꝛepoſitiones quõ ſunt tranſitie ⁊ quõ notãt diuer ſitatem li.j.di.v.22. Ad idem li.j.di.iiij.ĩ. Pꝛepolitio illa in. aut dicit eſſentialẽ diſtinctõeʒ aut nullã ⁊ ᷣm quẽ modũ veꝛũ eſt quicqͥd eſt in do eſt deus ⁊c.li.j.di.xix.õ. t habitudinẽ repugnan tie alie diſtantie alie cãe alie cõuenientie et que re cipiunt᷑ in diuinis li.j.di.xix. ꝛ. Pꝛepoſitio illa ex.quã bʒ ꝓpꝛietatẽ Pꝛepoſitõ in cũ caſuali tripliciter accipit᷑ ibiin pꝛin cipio creauit ⁊c.ð li.ij.di.j.i. Pꝛepoſitiones ille in et ꝓpter differunt libꝛo.ij diſti. Pꝛepoſteratio Pꝛepoſteratio oꝛdinis eſt triplex li.iij. di. xxix... Pꝛeſcientia quo reſpicit rei futuritionem libꝛo.j.di/ ſtin. xxxviij.ʒ. Pꝛeſciẽtia diuina an ſit cauſa rerũ liꝰꝛo.j.di.xxxviij. q.j.a.per totum. Pꝛeſcientia dupliciter cõſiderat᷑ et ſcdm quẽ modũ dicit cãm eadẽ qõe in R. Pꝛeſcientia quõ eſt cã preſciti li.j.di.xxxviij. Y. Pꝛeſcientia diuina an ſit cauſata a rebus libꝛo.j.diſ. xxxviij.q.ij.b.R.l2.⁊ per totum. Pꝛeſcientia diuina an ponat neceſſitatẽ cirea preſe tũñ. li.j.di. xxxviij.q.i.c.Re.o.et per totum. Peꝛeſcientia diuina quare nunqᷓ; fallit᷑ nec falli põt k bꝛo.)j.diſt. xxxviij. 20. Pꝛeſcitum a deo quõ põt aliter eẽ li.j.diſt.xxxviij.x Pꝛeſcientia diuina an habeat ĩ ſe neceſſtatem.i.an neceſſe ſit deum preſcire quod preſcit libꝛo.j.diſt. xxxviij.q.ij.d.Re.22.et per totum. Pꝛeſcire deum futura contingentia dictum boc due includit li.j.diſt.xxxviij.ꝛo. Pꝛeſcientia an ponat preſcitũ per moduʒ cauſe vel effectus li.j.diſt.xxxviij.a.b.c. Pꝛeſcientia an ponat preſcitum per modũ neceſſita tis contingentie vel infallibilitatis libꝛo.j.diſtinc. rxxxviid. Pꝛeſcientia poteſt eẽ pluriũ.libꝛo.j.diſt.xxxix. o. Pꝛeſcita pñt augeri non preſcientia libꝛo.j.diſtinck. Pꝛeſcire quomodo deſinit deus aliqua cum fiunt pᷣ· ſentia libꝛo.j.diſt. xlj. . et. e. . „ Pꝛcſeicneie liber quomodo ẽ indelibilis. libꝛo. dil. xlj. 27. Pꝛeſcientia et diſpoſitio agere complectuntur ct · quomodo agere eſt reſpectu finitoꝝ ſed poſſere- ſpectu infinitoꝝ. li.j.di.xliij.ð ð. Preſentia Preſentius eſt aliquid duplr in rõne cognoſcibilis. li. j. di. xvij. 5. . SJ „ Pꝛeſentia impoꝛtat babitndinem ad duo et ratione cuius poteſt eſſe inceptio li.j.di.xxxvij.ꝛ. Pꝛeſentia eẽ omnia deo quõ intelligitur. li.j.diſtin. li..di xxv. 4. Prunpto genio eumpthe hunncki unhro ui, rthnmrot ieecve⸗ Perwunt ertunt ocſierr etentüde tertopt ſhller Pentſato unliidi Puciens Püniapin nocßtn Pinunobt etiſtenl Puninwhin ſidtii lcbr Gklis Mtovin Pinorlales mtiii Pürsgoe itpelis⸗ Mure leſdi,th. Pisce le iſ hoc pof Ripouin lo. Mörßgfef uſſbon efeſ i, Dugte urgife RZR 4 mten n lbane ZZ m. Z lſn mnlice⸗ gin kmnli ſdn ucſmting chenee dabinct⸗ Xiircnen n „. Al. Rar RM . oſternn Sctmogläng oan ſtcniarilinn ung. ianli in — z tutii aen mmßi in ſrinill ait⸗ tanſu artddſti⸗ n mais, mnuin wühH W n. lb⸗ d e sonul⸗ . Girs 4 % Pꝛeter voluntatẽè fieri quid ẽ li.j.di.xlj.. Pꝛius vr̃ quadru Delittera Pꝛeſumptio Pꝛeſ⸗ umptio eſt duplex. ſ. de dei adiutoꝛio et de pꝛiO ingenio li.j.in ꝓlogo.i7. Pꝛeſumptio eſt iteruʒ duplex.ſ. bm veritatem et zm ꝓpꝛiam eſtimationem ibidem. Pꝛeſumptio ⁊ deſperatio differenter ſe habẽt ad re⸗ uelationẽ gloꝛie vel iebenne li.ij. di.iiij. 23. reſumptio eſt duplex et que ptinet ad peccatũ ſu ꝑbie et 49 ad petim̃ in ſi piritüſactũ li.ij. di. xliij. 46 Pꝛete Bꝛeteritum Preteritum tps poſitũ in oꝛõne ſiue dictũ de seen, to cõſiderat᷑ triplr li.j.di.xxxviij.ꝛ35. reteritũvᷣe dictũ quõ ẽ neceſſarin li. di. xxxviij. 25 reteritoꝝ rememoꝛatio ⁊ futurorũ expeckatioꝛ diſ ſimiliter ſe habent li.iij. di.xxvj.ii. Srenaricgr Pꝛeuanicatio generis bumani vnde ump retid um ll. . di. ij. 1 8. Pꝛeueniens Prstan ginis Grdi ſit dol rei⸗ ꝛimum Pꝛimñ⸗ . pꝛincipiñ dicunt᷑ dupli et quõ et ſc8;5 quẽ modũñ ſunt idẽ li.j.di.xxviij.ĩꝛꝰ. Pꝛimũ mobile an moueat᷑ a deo immediate tm̃ an 777 mediãte aliqvirtute creata li.ij.vi.xiiij.q. j. e. R. 25 Pumi mobilis motoꝛ quõ eſt paimus. et mmobilis li. ij. di. xiiij.28. Primd vnn reperiri in quolibet genere aus Sintall⸗ “ li ioleiier. (pꝛimog enitus Pamo ogen itus pꝛiuat oꝛdinẽ? Le anterius knd po⸗ nit oꝛdinẽ ad poſterius li.iiij.di.xxx. . Peimnoelalle Pꝛimodiales et cales rõnes quo di differũt et cueni unt li.ij.di.xxxiiij.? 8. Pꝛius pꝛioꝛ Pꝛius et poſterius eſt duplexe et qʒ eſt in n euo⸗ et 48 in tꝑe li.j.di.viij.s. lr et quibus mdis cadit i in deum li. j.di. xij.ð.⁊ a idem. S. Pꝛius eſt aliquid tãto quãto cõmunius vbi bʒye ritatẽ li.j.di.xij.ĩ9. ꝛius et poſterius quõ cadit ĩ diuinis li.j.di.xxixi 5. ꝛioꝛ dicit᷑ quatuoꝛ modis li.ij.di.ij.ðo. rnius et poſteriꝰ quõ poteſt eẽ ſine nouitate circa eſte li. ij. di. ij. 17. Peſe et poſterius quõ reducit᷑ ad emanens lib.ij. di. ij. 20. Pꝛius et poſterius motu vel tꝑe quõ cauſat᷑ a pꝛio. ri et poſterioꝛi in magnitudine li.ij. di.ij.26. Pꝛꝰ eſſe poſſe ſine poſterioꝛi quõ intelligit᷑ li.ij.di. xij. 7. Pꝛius ꝑuenire poſſe ad paruã obliquitatẽ ꝙᷓ ad ma guam quõ ſgtelligit li. ij. di. xxj. 0. ꝛius eſt eſſe ꝙᷓ agere quõ 8 intelligik li.i ſij. di. xvĩij. 9. ꝛioꝛi deſtructo deſtrui et poſterius quõ intelligituꝛ li. iij. di. xxj. II. Piꝛius eſſe a quo nõ 5 cõuertitur cõſequentia quõ in⸗ telligitur li.iij.di.xxvj.Sõ. Pꝛius dicit᷑ aliquid altero dupłr liii. diſt. xxvij.ʒ. et di. xxxiiij.y1. Pꝛius eẽ declinandũ a malo ꝙᷓ lacere bonũ quõ in⸗ telligit᷑ li.iij.di.xxxiiij.⁊ 5. Pꝛius et poſterius multipłr accipit et m boc acci pit᷑ młtipłr oꝛdo donoꝛũ li.iij.di.xxxiiij.ʒi. Pꝛius dicit᷑ duplr.ſ.ſcdᷣm ſubſtãtiã et ſcvm vſum 2 ſm quẽ modũ vna virtus eſt pꝛioꝛ altera lib. liij. di.xiiij. 27. pꝛincipaliter Principaliter dicit᷑ duplir et quõ accipit᷑ in illa au⸗ totitate ſpũſſanctus vᷣncipaliter peedie a patre. li dir⸗. . Pꝛnncipiumt eendi et operandi idem eẽ añ bz ven ritatem li. j. di. iij. 5. Principia rerñ quando ſunt inuarabilia libꝛo. di. viij. 54. Puncinla conſtitutiua babent quatuoꝛ CSditiones Principia ⁊ fiuis in puncto nõ ſunt relationes mis tue li.j.di.ix.22. Pꝛincipium eſt duplex oꝛiginale et inicisle et ſeom quem modum filius dicit habere principiũ lib. 1. i.ix. 3 4. Pꝛincipium materiale an ſit ponere in diuinis li. . di. xix. q. iij. g. R. 44. Pꝛinciplum et pꝛimum aut ſolum dicit oꝛdinẽ aut cum oꝛdine ſubſtantialẽ differentiã et ſcʒm queʒ modum pater poteſt vnum et idem potentius eᷓ filius li.j.di.xx.i .Ad idem.i5. Paigligiun ⁊ pꝛimũ quõ et ſcom quẽ moauz ſuut idem li.j.di.xxviij.ĩiꝰ. Prarcipium pꝓ quo ſtat ibi. pater eſſe principium totius diuinitatis libꝛo.j.diſt. xxix.I.⁊ ꝓ quo ibi pater eſt pꝛincipium ſine pꝛincipio libꝛo. j. diſtin. xxix.2. ”U Principium poteſt dici et tpaliter . cternaliter li. ſ. diſt. xxix.ʒ. Pꝛincipium nõ appꝛopꝛiatur filio niſi ꝑ adaditionẽ li.j.di.xxix. õ. Pꝛincipium habere dicit duplret quõ habet filius pꝛincipium li.j.di.xxix.27. Pꝛincipium hoc nomen mſuppoſito 12 accipiat eſr⸗ tialiter an poſſit capi ꝑſoualiter ſiue notionaliter li.j.di. xxix.q.j.a.Re. S. Pꝛnncipiũ et cã idẽ eſt in creaturis ſed nõ 5 ſic in diui nis li. . di. xxix. 11. Pꝛincipium hboc nomen cum accipiatur eſſentiali⸗ ter et notionaliter vtrum dicatur vniuoce vel edᷣ uoce li.j.di.xxix.q.ij.b.Re.I2. Pꝛincipium eſtentialiter dictum et notionaliter nõ ſic differunt ſicut ſapientia et ſapientia genita li. . di. xxix.1 4. Pꝛincipium boc non eſt illuch demouſtrato batre 2 filio Sold libro. ſdeltekkixe 8 Principiñ ßm q relatlue dicitur multipliciter accipi tur li.j.di. xxix.a.d?Db. Principium put dr̃ notionaliter et eſſentialiter ſic pater et filius ſunt vnũ principiũ ſpũſſancti libꝛo j. diſt. xxix. c. . ”! Principiũ ſpũſſancti ſunt pater et filius vnitate no/ tionis que eſt ſpiratio li.j.di.xxix.d. Principin hoc nomẽ pro quo ſupponit ibi.In prin cipio creauit ⁊c̃.li.ij.di.j.ʒ. Principia duo mundi quare areſtoteles diſtinguit a tercio libꝛo.ij.di..cc Principia rerum non ſunt plura ſed vnũ li.ij.di.ij.a. Et platonis et areſtotilis erroꝛ circa banc materi/ am. b. c. d. ⁊c. Principia remn eſſe incoꝛmuptibilia quõ intelligit᷑. li. ij. viſt. vij. 74. 8..= Principium nobilius eſſe effectu quõ intelligitur li. ¶Priuare Priuatio maioꝛ eſt non habere nec actũ nec aptitu⸗ dinẽ qᷓ; habere aptitudinẽ et nõ actũ quomodo in telligitur libꝛo.ij.di.iij. 4s. Priuari viſione dei abſq; cauſa maioꝛẽ generare do loꝛẽ quõ intelligitur li.ij.di.xxxiij.ðõ At. Priuationẽ purã nec intendi nec remitti quõ intelli gitur libꝛo.ij.di.xxxiiij.8. Priuationes vt malum ⁊c.poſſunt dici entiũ ſed nõ entia li. ij. diſt. xxxiiij. 36. *“ Priuationẽ remouere et dare babitũ idem efſe quo/ mõ intelligitur li.iiij. diſt. xvij.,»,7„ Prinationes non recipe magis et minus quõ intelli gitur li. iiij. diſt. xviij. ?. . — ¶Pꝛocedere Procedere per modũ voluntatis et liberalitatis eſt dupliciter. Et quõ ꝓcedunt creature et quõ ſpũs ſanctus li.j.di.vj. T. Procedere per modũ exemplaritatis eſt dupliciter. Et quõ ꝓcedunt creature a deo et quo modo fili/ us li.j.diſt. vj. z. Proceſſus per modũ liberalitatis eſt dupir Et quo mõ poteſt cadere in diuina perſona li.j.diſt.x.6. Proceſſus per modũ artis eſt dupliciter Jbidem. Procedere in aliũ eſt dupłr et qnõ connenit ꝑſonei diuinis li.j.di.x.i9.Et di.xj.i,. Proceche uid dicat in creaturis li.j.di. xj.7. et diſt. Procedendi duplex.eſt modus ſᷣm alijs xiij.7. Proceſſio ſpũſſancti nec eſt a patre ſolo neca filio ſo lo ſufficienter li.j.diſt.xj.o. * Proceſſionem ſpũſſancti a filio et ſi verba ſacre ſcri pture aperte non dicant.reꝑitur tñ ſenſus verbo rum li.j.diſt. xj. 7 Procedere non eſt verbum tranſitiuũ ſed equiualet tranſitiuo libꝛo.j.diſt.xij.OSõ5. ðUãẽ Proceſſio an ſit ponenda in diuinis.li.j.diſt.xiij.q.j a. per totum. . Proceſſionis ſpũſſancti quomocdo dicitur pater au⸗ toꝛ libꝛo.j.diſ.xiij.. Proeeſio quõ dicit elongationẽ li.j.di.xiij.S. roceſſio qua rõne tranſfertur a creaturis ad crea/ toꝛem libꝛo.j.diſt. xiij.ꝰ. „ „ Proceſſio et generatio inuenitur in diuinis ſed non creatio libꝛo.j.diſt.xiij.io. Pꝛophetatio caypbe tracta proceſnio ſpũffancti dicit᷑ ad modũ pceſſionis can ſalis creature li.j.diſt.xiij.ii. pꝛoceſſio localis us e eectio⸗ li. j. di. xiij.12. ancti an ſit generatio libꝛo.j.diſt. rxiij. q.ij. b.per totum. proceſſio ſpiritu procefſio quõ eſt cõmune generationi. libꝛo.j.diſt. xiij.16. proceſſio quare magis ſpiſancto appropriatur ᷓ patri et filio li.j.diſt.xiij.i-». proceſſio ſpſſancti an realiter differat a generatõ ne filij an ſolum vm roõem intelligendi li. .. dil. xiij. proceſſio coiter accepta de filio et ſpnᷣſancto.aliud dicit i; accepta ꝓprie de ſpuſancto li.j.di.xiiij.S proce rhal ſpnᷣſſancti an ſit ponenda.li.j.diſt. proceſſio tpꝑalis ſpñſſancti quomodo eſt libꝛo. ſ di⸗ xiiij.2. et. ꝰ. . proceſſio ab aliquo in aliquich eſt duplt Ibidẽ ꝛ5. proceſſio ſpſſancti quõ eſt ab aliquo vt in recepti uã li.. diſt. xiiij. 00,. proceſſio tꝑalis an ponat in numerũ cum etemali bꝛo. j. di. xiiij. q. ij. b. R.lXKXK. proceſſio ꝛ gemiari tripliciter Jbidem. roceſſione multiplicata mitiplicari ꝓcedens quo pmodo intelligit᷑ li.j.di.xiiij.66. proceſſio ſpũſiancti eſt duplex tꝑalis et eternalib.j diſt. xiii/..2.lyl?ôÜD–§. proeeſſio vtraq; eſt a patre et filio li..diſt. xiiij b. Producere uid eſt tripłr li.j.diſt.ij.. . producere ꝑ artem et per naturam cõueniũt et dil⸗ ferunt li. j. diſt. ij. 25. producere aliũ ex ſeipᷣo eſt duplr li.j.i.ix. . producere aliam perſonam non eſt tantũ rõe amo⸗ ris li.j.diſt.x.⁊ꝛ o. ” Producere ſubſtautiã ſimüẽ eſt triptr libꝛo ·j.diſtin. riij.rI. Producere creaturam et ꝓducere ꝑſonam differut libꝛo0. ſ.diſt. xx.l .ᷣͤ “ð”ðð Productio bʒ ſe triplir reſpectu pducti li.ij diſt..s· Progucto quõ eſt ſine motu li.ij.di.j.vs. Prosuctl morme an ſi cxaliquo au ex nibilo. libꝛo ij. diſt. vij. 76. — Productoꝝ ꝑ ſuaceſfſionẽ tria mẽbꝛa li. i. di. xx. 0. Productio ꝑ generatõnem ⁊ creationẽ non tollune vyniuocationem li. ij. diſt. xxxj.- l 2. Pꝛophetare Prophe ta. prophbetia. ,„„ ,„ „ Propbetie ſpũs datur in maioꝛi abundantia dupli citer libꝛo.j. di. ij.. — Propbeti⸗ quid babet pricipali obiecto et motiuo li. iij. diſt. xxiitj. ꝛ1. Pꝛophetia ⁊ fides quõ eſt non ſolum futuroꝛũ ſed etiam preteritoꝝ li.iij.di.xxv.Ai. Propbeta quõ odiebat odientes libꝛo.ij di xxviij. Propperßnn gitrer habuit balaam aliter da⸗ 24· uicd li.iiij.diſt. xviij. 47. tur libꝛo.iiij. diſt. xix.l. i Profectus rofectus eſt dupler libꝛo.ij.diſ. xxxvij.4. ꝛofectus cognitionis habet ſtatuʒ aliter in „ chtiſto Nitrital Nent, ſcntenest * Prbbiton luntuen Pwbbitogl Main jii den Polende⸗ Gturllii Polapote hclidz Puncd a Ctinlegel Poiodeni win Posaun Wnse wlii Duik bareyi 17e; Poles gend rp⸗ Ponſo⸗ Donte Müſing Pomatii diiii , Dopgii Dmnginci Nonnelige⸗ tatbepon W icnneſi ipyt. linicc⸗ iu n Nrtnwrianc. u. hr in u ntni ii. 4 neecilii chen mpflſofin . cheyfliat umdtmi mügritin ztunie tichn an tel ne Delittera gliter in alijs beatis li.iij. di. xiiij. 18. ofundum Pꝛofunda quat pꝛ que tractant᷑ in quaruo: libꝛis ſententiaꝝ li. 1 in plogo. 4. Progreſſum oelen tu eiab inferioꝛi ad ſuperius quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxxiiij.,ꝛ2. ¶Pꝛobereticum Pꝛobereticũ verbũ cuius eſt nature ture vel Ppꝛietatis. li.ij. di. xliij.3. WPꝛohibitio Pꝛobibitio quare pꝛiuat rationẽ ſigni circa diuinã voluntatem li. j di. xl v. ¶5. Pꝛohibito aliquo eius oppo ſitũ cẽ pᷣceptũ quomõ P intelligit᷑ li.iij.di.xxxvij.ʒi. ꝛ0lesg Proli qñ imputat᷑ impꝛoperiũ et debitũ parentum li.iij. di. xij. . ⁊. 5. Pꝛolem debere aſſimilari ſuo pꝛincipic quõ intelli⸗ gitur li.iij.di xij. 28. Pꝛoles poteſt queri triplicli intentione et vᷣm quem moũ dz queri in matrimonio li.iiij.di.xxxj.. ꝛoles peccatrix qua roe naſcit li.iiij.di.xxxj.ꝛ1. olem querere quare nõ eſt pceptũ in euangelio ſi cut in lege li.iiij di. xxxiij.9. Pꝛolis bonũ adeo neceſſariũ eſt vt ꝓpter ipᷣm vellct deus aliquid detrahi bono fidei ⁊ ſacramenti lib. fiij. di. xxxiij. 24. Pꝛoles cuius conditionẽ ſequit᷑ dum parentes ſũt diſparis conditionis qtũ ad ſeruitutẽ et liberta⸗ tem li.iiij.di.xxxvj.q.iij.c.R.t.oõ. Pꝛolẽ ſequi bere patris cõdtionẽ ſi que rõ rões pꝛo bare vident᷑ quõ ſunt diſſe oluẽde li iiij.diſt. xxxvj. 17. et per totum. Pꝛoles que naſcitur ex patre fieli et matre infideli quem debet ſequi q; chtum ad religionez li. ij. diſti. xxix. 5. Pꝛomiſſio Pꝛomiſſio põt eẽ ſimulata dupixr li.iiij.di. xxxviij. 5. Pꝛomittere contingit duplici verbo et qd ptinet ad votũ ſimplex qð ad ſolenne li.iiij.di.xxviij. ĩ3. Pꝛomotiuum Pꝛomotiuñ ad bonũ poteſt aliquich eſſe di eduplr li.iij. di. iij. I. Pꝛomotiuũ ad lanitatẽ põt aliquid eſe dupit. li.iij. di. iij. 2. Pꝛonioiem eẽ den ad miſera ndũ qᷓ qᷓ; ad cõdemnãdũ quõ intelligit᷑ libꝛo.ij.di.xxxiij.2i.⁊ li.iiij.di.iiij.l Item bic ponit᷑ contra honoꝛẽ retractare ponat᷑ contra hominẽ retractare. Pꝛoni quare ſumus ad malũ et difficil es ad bonũ. li.ij. di. xxxvij. 46. Pꝛonomẽ vbi dicik demoſtrare certã perſonam ibi ſtat perſona interdũ ꝓ ſuppoſito li.iij.di. x. 15. Pꝛonomen demonſtrare perſonam quomõ intel/ ligit li. iij. di. xj. 2 7. ropalſ io Pꝛopaſſio quid eſt et quõ eſt in nobes k ains firin. xðᷣo li.iij.di.xv. . Pꝛo Prope deñ eſſe põt intelligi duptr lerdl. xlüiij.2. Nꝛopꝛietas pꝛopꝛium ropꝛietates perſonaꝝ an ſit ponere in diuinis nõ ſolũ vocaliter ſed etiã realiter libro. 6 rxxvj. q. ſ. a. R. 12.2 per totum. Pꝛoprietates ꝑſonarũ quid ſint an relatöes an non li.j.di. xxvj.q.ij.b.Re. 17. et per totum. Pꝛopꝛietatũ actꝰ an ſit bypoſtaſes diſtinguere aut ꝛopꝛietatũ numerus an ſit finitus an non li.j di ſti. xxvj.q.iiij.d.Re.27. Propꝛictas relatio notio differut ibidem. Pꝛopꝛietates et relatiões que ſunt notiones ⁊ que non li.j.di. xxvj.?2 9. Proprietates tĩ tres eẽ qua rõe dixerit Dañ li. j. di. xxvj. b. . Pꝛopꝛietas quõ dʒ ↄuerti cũ ꝑſona li.j. di. xxvj. 5i2⸗ Pꝛopꝛietates aſſignant᷑ hypoſtaſibus et de boc no⸗ mine hypoſtaſis li.j.di.xxvj.D. Pꝛopꝛietates perſonarũ pleꝛumq; relationes zZnO tiones dicunt᷑ li.j.di. xxvj.bd. Paorin patris Ipꝛiũ filij ꝓpꝛiũ ſpaſancti auic ſit ibidem. Pꝛopꝛietates pſonanꝝ quid ſint li.j.di. rxvj.c. Pꝛopꝛiũ vnigeniti cur dr ꝙ ſit filins dei cũ etiã bo⸗ . mines ſint filij dei li. j. di. xxvj..d. . Pꝛonꝛiũ patris ẽ ꝙ ſemp eſt pater quõ intelligitur. li.J.di.xxvij...· Pꝛopꝛictas dupir dicit naturalis quẽadmoduʒ o do nature li.j.di.xxvij.. Pꝛopꝛietas nulla in diuinis acquirit P acti quõ in 7 telligit᷑ illa ppoſitio li.. di. xxvij. 12. Pꝛopꝛietates an conringat abſtrahi li. di. xx xxvij.q. 4 iij. c. R.iĩ 4.et per totum. Propꝛietatũ ſiue notionũ materiã contrarie tracta re an ſit peccatũ li. ..di. xxvij. q. iiij. d. Re. 17. et per Ptor um. Propaizates dege⸗ eede; an ſint ab Aug. Neyla. ammgna I. di. xxvij.a.b. Propzietates ſignificant i in concretione reſpectu by poſtaſuʒ. lib. .di. xxvij. d. Pꝛopꝛietates pſonarũ expꝛimunt᷑ evocabula min? vſitata li.j.di.xxvij. . Propꝛia nomina in diuinis p regulam cognoſcunt᷑ a cõmunibꝰ li. j.di. xxvij.f. Opponit contra regu lam g. Et ex R.ad oppoſitionem elicit aliam re⸗ gulam h. Pꝛoprietas pſonalis quid li.j di. xxviij. 20. ꝛopꝛietas quale eſſe dat e li.j.di.xxviij. 22. Peopuckas perſonalis ud dici⸗ totũ ecfe ꝑſone lib. j. di. xxviij. 24. Proprietas ſᷣm quã pater dr ingenitus que ſit li. j. di. xxviij. c. Propꝛietas eſt eſſentia et eſre entia non diſtinguitur ergo nec ꝓpꝛietas. Solo.li. di.xxxiij. 1. Pꝛopꝛietas quare eſt in perſons Ft diſtinguens i in eſſentia non li.j.di.xxxiij.. diſtctias oñdẽ li..di. xxvj.q.iij:c. R.20. ⁊ ꝑ totux- Pꝛopꝛictas an fit ꝑſona li.j.di.xxxiij.q.j.a.R.:.⁊ cotum. ZẽZD Piꝛopꝛietas an ſit eſſentia li.j.di.xxxiij.q. ij.b. Re.l1. Propꝛietas qua rõe diſtinguit li.j.di. xxxiij.3. Pꝛopꝛ etas qua rõe nõ pꝛedicat᷑ de ſubſtantia lib.j. diſt. xxxiij.14. Pꝛopꝛietas an pꝛedicet᷑ ꝑ ſe an m acci. ens de eſtẽ tia li.j.di.xxxiij. S. Pꝛopꝛietas creat qꝛ eſſentia creat non ſequit lib. j. di. xxxiij.16. . 2“ . “ Pꝛop:ietas ſiue notio vnius pſone an predicet᷑ de alio li.j.di.xxxiij.q.iij.c.Re.ĩS.et per totum. Pꝛoprietas ſiue notio eadẽ an pᷣdicet᷑ de ſe denomi natiue li.j.di. xxxiij.q.iiij.d.Re.24. ⁊ per totum. Propꝛietates ſunt ꝑſone et in ꝑſonis li.j.di.xxxiij.a b.c. d. 2 per totum. Pꝛopriñ non cõicat᷑ ergo nec cõmune appꝛopꝛiatuꝛ nõ ſequitur li.j.di.xxxiiij.29. Propꝛiũ manere de genere accideutiũ quõ intelligi Pꝛopꝛietas eſt duplex.ſ.qtũ adrẽ et qᷓtũ ad modũ Pꝛopꝛiñ eſt duplex.ſ.pꝛiũ ſimplex et ꝓpꝛiũ alicuili bro.ij. di. xvj.22. Pꝛopꝛietatẽ intenſioꝛẽ eẽ eũ appꝛopinquat oꝛigini quõ intelligitur li.ij.di.xxxiij.ð2. . — —— Propꝛietatẽ nõ perimi q diu ẽ cũ ſua oꝛigine quõ in telligit li.iij. vi.iij. . . 2 Pꝛopꝛietatẽ partis denomiare totũ hʒ inſtantiã li. iij. di. v. 45. . . Pꝛopꝛietatis nomẽ cõicatũ alijs ꝑſonis inducerèe cõ fuſionẽ quõ intelligit᷑ li.iij.di.x.8. Pꝛopꝛiũ ſiue ſuũ dicit᷑ duplr ⁊ quõ charitas nõ que rit que ſua ſunt liiiij.di.xxix.22. Propoꝛtionis conuenientia atteudit᷑ penes ſimilit ſe habere li. ij. di. xvj. 8. Pꝛopoꝛtio dupliciter accipit᷑ et ſcᷣm quã acceptio nem veriſicat ꝙ vbicũq; ſit oꝛdo ꝙ ibi ſit ꝓpoꝛtio li.iij.di.xxix.⁊o. —= (Pꝛopoſitio Pꝛopoſitio multiplex qn eſt diſtiguẽda li.j.di.vj.x. Pꝛopoſitionis ↄtradictoꝛie oppoſitio accipit᷑ negẽ do cõpoſitionẽ pꝛincipalẽ li.j.di.xij.i. Propoſitũ obligare ad continentiã quõ intelligitaꝛ li.qiiij.di.xxxviij. . Pꝛopter quoꝗ viuerſificat᷑ li.j.di.ĩʒ. Pꝛopter ſe dicit᷑ dupliciter li.j.di.j.i F5. Pꝛopter quã cauſam dicit in auẽte Aug. Omnia ſt᷑ vnũ ꝓpter patrẽ li.j.di.xxxj.2. Pꝛopter et in differunt li.ij.diſt.xxxviij.22. Pꝛopter pꝛepoſitio dupłr accipit᷑ et quõ põt vnum et ide:n credi ꝓpter ſe et ꝓpter aliud lib.iij.diſtin. Propter quod vnũqdqʒ ⁊ illud magis quõ intelli- Gitur li. iij. di. xxxij.29. Pꝛouidentia Pꝛouidentia fit dupliciter et que reperi in bomi/ nibus et que in bꝛutis animalibus libro.ij diſtin. xxv. 15. Pꝛudentie ſummus actus in quo conſiſtit li.ij diſt. ¶Pꝛoximus Proxiĩmi noĩe quid intelligat᷑ in precepto de diligẽ/ do ꝓximo li.iij.di.xxviij.. ;—. Pꝛoximũ eſſe qᷓtũ ad actũ diligendi qui cõicat in rõ nc quõ intelligit᷑.li.iij.di.xxviij. . Pꝛotimus dicit᷑ diuerſis modis li.iij.di.xxviij.e. Pꝛoximi dilectio quõ dicit᷑ legis impletio li.iij.diſti. 1.Et diſt. xl.ũ ñ ñ ll. Pubertatis tps quare citius cõputat᷑ in femina q̈i xxxvij. 4 227 viro.li.iiij.di.x — Puer ſi ante.·xiii. annos cõtraberet verba de pre⸗ ſentict de facto coꝛrũperet ſponſam vtrũ ſeꝑani q̃ agt li. ilij. di. xxxvj.ð. Pugna et victoꝛia eſt duplex ſcᷣm ip duplex eſt vir tus et qua virtute xps vicit diabolũ libꝛo. iij.diſti. FV. I0. . “ G Pulchꝛitudo Dulchꝛitudinis duplex ratio li.j.di.xxxj.ↄy99. Pulchrum et bonũ qua rõe ſunt idem libꝛo.j. diſti. xxx j.dd. “ DPulchꝛitndo celſitudo et duledo põt dupſr accipi. li. ij. diſt. xxxviij.25. Dulchꝛitudo in muliere et viro dupir poteſt moue re ad matrimoniũ et ᷣm quẽ modum ẽ cã minus honeſta li.iiij.di. xxx.?. luis Pulueres ſiue cineres bominis moꝛtui babẽt appe titũ ad coꝛpus ſcᷣm triplicem opinionẽ li.iiij.di. — Punctus quomodo eſt ſimpliciſſimum lib..diſtin. Punctus aſſignatur duplr in circulo iibꝛo.ij. diſtin. Punire ſufficiẽter eſt dupliciter libꝛd.ij.di.xxxvi.ꝛ2. Punitio nõ ſolũ ẽ a diuina iuſticia ſᷣ etiã qũqʒ a di⸗ uina miſericoꝛdia li.ij.di.xxxvj.29. „.. . Puniri an ſit voluntatis ꝓpꝛiũ ſicut peccare li.ij.di ſti. xlj. ꝗq. iij. f. P. 49. „„ ., Punit̃᷑ aliquis ꝓ veniali et moꝛtali ſimul ſi in vtro qʒ decedat li.ij.di.xlij.ʒS.et per totum. Puniri nõ aliũ ꝙᷓ; eũ qui peccauit quõ intelligit.li. iij. diſt. xij. . . Purgatoꝛium Purgatoꝛij ignẽ nõ eſſe perpetuũ quõ intelligit lib. li. Di. xx. . 6 . „„ . Purgatoꝛij penam an ſit ponere libro.iiij.di.xx.q·j Porom M ſon⸗ eerton Patof diran Pargnom ponarum gponoc⸗ . groy ijch⸗ Drmnz hfu Pargtorii Aende ſnnrevi Nite Pergto nare⸗ Pargno torummyt mocoſt Cpco Purpvorin nuſoloi Prgtoie Wwſere olee un. Prperi alpe u. Dnadii mave eNn 111* eNh Yurpmm Ahtru eeſii Dupun⸗ inddinſa luan aniduse igfe „Oliß Purptoi derpam Wan. . Difu lii Pege 4 Nngtoi ar drhnr wrſninni ane eeebt SNaälgän. chumn 4 — terolſam uelt nirſi õ gen — in tummſini – Delittera 3. Pe. 9. Pehede penam non eſſe ſi que reset auẽtes v dent᷑ ſonare quõ ſunt intelligende li. iij. vi. xx.i 0. et per totum. Purgatoꝛij dey⸗ an ſit maxim a penaꝝ tpaliũñ li.iiij. di. xx.q.ij.b He. 17. Purgatoꝛij penam non eſte grauiſſimam omnium penarum tꝑaliũ ſi que rationes ꝓbare videntur quomodo ſunt diſſoluen de libꝛo.iiij. diſtin.xx.20 et per totum. Paroaoꝛj pena an ſit voluntaria libꝛo . iiij· dixx.. Durgatoꝛij in pena an ſit it minoꝛ certitudo de gloꝛia i in via lib. iiij. diſt. xx. q. iiij. d. Re. 2 4. Purgauoꝛi in en animas minoꝛẽ babere certitu dinem de ꝛia qᷓ; ille que ſunt in via ſi que rões ſonare vident᷑ quomodo ſunt intelligende li. i. iiij. diſt. xx. 2 5. et ꝑ totum,. Purgatoꝛij pena quoꝝ miniſterio inf ligat li.ij.di. Purgatoꝛij penã inferri miniſterio demonũ vt tor⸗ toꝛum vbi loquit᷑ ſcriptura vel ꝓbat ratio quo/ mogo ſit intelligenda vel ſoluenda li.iij. di · xx. 30 et per totum. Purgatoꝛium an ſit in loco ſuperioꝛi an inferioꝛi an medio li.iiij.di.xx.q.vj.f. Re.ʒ 4. PDurgatoꝛiũ eẽ ſurſuʒ i ſpera ignisvel media regiõe aeris ſi exempla rões et aucẽtesvident᷑ ſonare quo 9292220 modo ſunt diſſoluende libꝛo. iiij. diſtin. xx. 5. totum. Purgatoꝛij pena an poſt hanc vitam purgat ab ali 3 culpa an ſolum a pena libꝛo.iiij diſt. xxj.q.j. c 18. Purgatoꝛij pena ꝙ non poſſit aliquos poſt banc vi tam a veniali culpa purgare ſi que rationes ſona re videntur quomodo ſunt ſoluende li. iij. di. xxj. 19. et per totum. Purgatoꝛij i ignis an ſit materialis an ſpiritualis li. iiij. di. xxj.q.ij.d.Re.25. Purgatoriji ignem eſſe ſpiritualem ſi que rationes et autoꝛitatesvidentur appꝛobare quõ ſunt expo nende li.iiij.di.xxj.2s.et per totum. Purgatorij a pena an vnus liberetur ante alĩ libꝛ. iiij.di.xxj.q. 1.e. Be.dĩ. Purgatoꝛij penã q;tum ad durationem eſſe debere omnibus equalem eo ꝙ premia in celo et ſuppli cia in inferno ſunt in om nibus Aue durationis. Solo li iii di. xr.32. Purgatoꝛij a pena qᷓ; cito liberat᷑ paruus peccator per paruã penam tam cito liberat᷑ magnus ꝑ ma gnam. Solo. li. iiij. di. xxj. 33. nrgatoꝛij a pena qua roc alius alio citius liberat li. iiij. di. xxj.. Purgat bomo in purgatoꝛio a culpa lib ii diſtinc. xxj. a. 1 Parꝛioij pena qᷓ;diu durat livꝛ0. iij. di. xxj b. c. d. Qualitas Aalitas conſiderat᷑ dupłr et ſeʒm quẽ modũ acceptionis dicit᷑ res nobilioꝛ li. I1. diſt. xx. 6. Aualitas quid dicat᷑ libꝛo.j. di. xxij.t 1. Aualitatũ pꝛimaꝝ aliquã quedã cor⸗ por babeß⸗ quedã nõ li.ij. di.xiiij.. 2ansr gliqua que agit in aliug habet mnplicrc c5⸗ — . parationem et quõ ſunt ille cõgationes oꝛainate li. iiij. di. xvij. 31. Aualitatis tria genera boluere quidã i in dementis 995% %% lib.iiij. diſt. xl viij. y2. ¶Quantitas Quantitas dicit duplr. ſ. Apꝛie et metbaphoꝛice et qᷓ eeſt in coꝛpoꝛalibus et quel in ſpiritualibus li. 1·di. xvij. 5. 2. di. xix.12. Quantitas virtutis pfecta eſt duptr et que eſt i deo li.j.di.xvij.Sʒ. Quantum et tantum aliter conſiderant᷑ cũ ſunt no Mn et aliter cum ſunt aduerbia libꝛo.i ij. diſtinc. xl. 14. Quantitas molis et virtutis differunt et quoimodo ſcᷣm boc infinitum accipiatur libꝛo. iij. diſtinccti. rii.. (MQuaternitas Quaternitas pbatur in diuinis et ſoluitur li. ro. v. 4. Quachio⸗ fuerunt primo creata.ſ. celum empirreuz angelica natura materia t tempus libꝛo. ij. diſti. ij. 29. Quecũqʒ Quecũqʒ; vni et eidem ſunt eadem inter ſe ſa ut ende in duobus inſtantiã bʒ li. di. xxxiiij. 6. Ad idem li. .diſt. xxxiij. 0. Quecũq; ſunt vnita inſepabiliter extendunt ſe ad omnem locum equaliter quõ intelligitur li.iij.di. xxij.17. Quecunqʒ ſunt vnum in ſuppoſito coõcomitãt lei in Anr. loco inſepabiliter. quõ intelligitur liii· diſ. Qui Qui relatiuũ facit relationem ſimplicemvxł ꝑſonalẽ ſcom quam variatur veritas et falſitas Ppoſitio⸗ nis li.j.di.iiij.õ. Qui querit de ſuppoſito certo lij. Idixxvaꝛ. ¶Quid Quid multitlla⸗ mogo querit li. j j. di. xxv. I1I. Wicquid Quicquid eſt cauſa cauſe eſt etiam cauſa cauſati bʒ inſtantism li.ij.di.xxxiiij.ix. Quod Quodẽ et quo eſt quodã mõ dfferunt 2 quoga mõ conueniũt in rebus li.ij.di.j. A. nieſcere Auieſerre dicit aliau id alicui dupliciter lib. ij. diſti. xlj. 51. De quiete coꝛꝑis xpi in ſepulcro vide liiij. di. xxij. q. iij.c. R. 35. ¶Katio KRationalis Ea bumana quãdo euacuat menituz fidei li.j.in ꝓlogo.i3. Rationale dicit᷑ dupłr et ᷣm quẽ mo⸗ aur accipit᷑ in diffinitione pſone lib. j. * xxv. 17. Batio anig wagt i⸗ voruit deus facere cunctal ſil 2 H ratio ꝓhibuit li..di. xlij.-. .. . . NRatio n victt eqͥſſima dei voluntas li. ..di. xtiij. 4. Rationale ſᷣm ꝙ ẽ differentia eime ⁊ angelidift⸗ il.ij. vi. j. 755. ” Rationalis ptãtes eẽ ad oppoſita quõ intelligit lib. ij. di. vij. 30. Ad idem li. ij. di. xxv. 427.7. 52,. Rõ quõ regit iraſcibilẽ et cõcupiſcibilẽ in rõnalibus et bꝛutis li.ij. di. xxv. 2. „= Rationis iudiciũ eſt duplex et q illoꝝ ẽ cũvolunta te li.ij. di. xxv. y. ècU Rationis vſus quare impedit᷑ ex ineptitudie coꝛpo ris et quare impedit᷑ magis ꝙỹ vſus inferioꝛis vir tutis li.ij.di.xxv.70. . W NRatio qᷓre magis impedit᷑ qtũ ad vſuz li. ar. ᷓ q;tuʒ ad alios actꝰ? rationalis quos in ſomnis et furio/ ſis aliqñ dinoſcit᷑ habere li.iij.di.xxv.?1 Rõ duplir ꝓcedit in inquirendo li.ij.di.xxx.4. Ratio quõ dicit᷑ ꝑdidiſſe dominiũ ſuꝑ vires inferio res li.ij.di.xxxij.ʒ. . Rario ꝓ quo ſumit᷑ cũ dr̃ ꝙ ꝑ peccatu oĩ vi rõnis pᷣ uamur li.ij.di.xxxix.ðð. . ationẽ reddere de omni verbo ocioſo quõ intelli/ git̃ li.ij. di. xlj.22. MRationẽ reddere qliter tempus fuerit expẽſuʒz quõ intelligitur li. ij. di. xlj. 28. Rationali in nartura an fuerit maioꝛ congruitas ad vnionẽ diuine et hũane nature qꝙᷓ in totovniuerſo an econtrario li.iij.di. ij. q.j.a. R. s. Ratio duptr conſiderat᷑.ſ.vt rõ et vt natura et quõ aĩa xpᷣi cõpatiebat᷑ corpoꝛi patienti et quõ non li. ationẽ ſuperioꝛẽ dici inquãtũ cõuertit᷑ ad ſuperio rra quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxj. 8. S= ationis et ſenſualitatis diſſenſus põt eẽ duplex.ſ. qtũ ad volitũ et qtũ ad actũ volendi. ⁊c.li.iij. di. xveh.=D. — „ —— mrionale dĩ aliqͥd dupliciter ⁊ quõ dicit᷑ magis cõ ſonare virtuti ꝑfecte li.iij.di.xxiij.. . Põnale dicit᷑ duplłr ᷣm phos li.iij.di.xxxiij.⁊2. Kationale dicit᷑ dupliciter ſcm theologos li. ifj. di. Roͤnalis actus quõ dicit᷑ eẽ pꝛioꝛ aetu cõcupiſcibilil et iraſcibilis li.iij. di.xxxvij.vʒ. ((Kagclius Radius ſplendoꝛ et lumen drũt li.j.di.ix.i. Radius quare nõ mouet᷑ in aere moto aere li.j.diſt. xxxvij. / „ 1 „ „ „ Radius qñ mouet᷑ ſubito li.j.diſt.xxxvij.so.et.oõt. Radius quare mouet᷑ in aqua aqua mota li.ij. diſt. xiij. 36. di. xxv. 59. ,B Radioꝝ confractio et interſecatio quare dicit᷑ fieri. Kagius quare non inquinat᷑ a rebus fedis li.iij.di. ij.2. Kadir adicẽ ſanctã ramos ſanctos ꝓducere quõ intelli/ git᷑ li. ij. di. xxxij.23. Radix et initiũ drñt et cõueniñt li.ij.di.xlij.i. v5. adirx accipit᷑ tripliciter li.ij.di.xlij..6õ6. Radix eſt triplex li.ij.di.xlij.ĩ.7. Rancoꝛẽ et rancoꝛis ſigna qn tenenm er Dith Aee Ie, iij. di. xxx.2. gP Napina vſura ſacrilegiũ et fureu quò diſferuit ii. iij, di. xxxvij.12. (Kar. Rarũ et denſum aliter ẽ in natura celeſti et lallxer / natura elementari li.ij.di xiiij.ð7. [Reus Keatus Reus qᷓ eſt qui aliũ nõ iuuat ne pereat li .di xi z2. Reatus ſiue obligatio ad penã ſuꝑ quid fundet᷑ m quoꝛundã opinion li.ij.di.xlij.i. Reatus ſiue obligatio ad penã eſt duplex li.ij. diſti. xlij. 2. Reatus pene ctenne ſup quo fundar bm bonauẽtn re determinationẽ li.ij.di. xlij.ʒ. Reatus qualiter poteſt manere peccato abeũte lib. ij. diſt. xlij. c. „ . .d . „ „ „ Rezens multipliciter accipit᷑ in ſcriptura li.ij. diſti. .D. Reũ vel ininſtũ ſe fateri ẽ dupliciter et quõ dz ſe bõ reũ fateri li.iiij.diſt.xxj.i. Reatus peccati dupir conſiderat᷑ et bmauẽ moduʒ pctã dimiſſa redeũt li.iiij.di.xxij... Kecipere Necepeũ eſſe in recipiente g modũ recipientis qus intelligit liij.vi.ij. . :·li. iij.di. . 7.· Kectirudo Reetitudo quid ſit li.ij.in ꝓlogo. s. Rectitudo eſt duplex ⁊ penes quã eſt iuſticia oꝛigi lis et penes quã iuſticia meritoꝛia catio — Recipꝛocatio nõ reciptt᷑ in bis vbi vnũ ẽ pꝛincipiu,z vel cã alterius quò intelligit᷑ li.j.di.xxxj.iĩ p. Reconciliatio Reconciliatio per pꝛeces vbi babet locum lib. ijdi. xxv.i Koo.. dr. Derveconciliatione quere plura vbi ſatiſfacere ⁊ vbi indulgentia. „ RKecregtio“ Recreationis effectũ ſiue actũ eſſe a ſold deo quõ in telligit᷑ li.ij.di.xxvj.ĩ. 7. ¶RKRecuperare Recuperare ⁊ viuificare differu rxuij.⸗y (KReddere Redadite que ſunt ceſaris ceſari quomodo intellig 1 tur li.ij. di. xliiij. 55. KRedemptio 10W—w— Redemptio generis bumani quatuoꝛ complectitut li.iij. in ꝓlogoa. nt libro. iij. diſtine. uerotcrd ſbeo tdin ornbtio ötetumean gelitant ſiiyennil nachrtinn muuiß Ccunliiſd. Redmaegen cuocong⸗ ecinicotuf liſcliiid gedontnos Ralocade Reauauntun fepſelii. enui Oiſin trrin ſvum. Paeneckdup Progigte ſm o inpnaen Kocß ammndt cer Mrrone⸗ nischin veqt his ibrpb anons ſtenliii. Mercato Munedi tsingig hoqu ſcttiou rledic ediliſſd toppne Nauonesu Neſoduae ucnigiö 14 . 2 – finnan dce eiih.. s Kendn — uheniſhguſi Küzdih. idpictgti⸗ Aati; ahiinli reridgreni üm.. kanihgin riün ecpar 6Aiiie nmmd. iiianttulii⸗ opnen õ li M Cnlug õ mnhlie Ned iuiii⸗ M. mpen, m rbn Delittera Bedemptoꝛ quõ dicitur aliq pat᷑ vel ſpũſſanctus. libꝛo.iij.di.xix. S. et. ẽ. Redemptio noſtra quare magis attribuitur paſſiöi qᷓ; reſurrectioni li.iij.di.xix.ꝛ“2. Redẽptoꝛ an ſit ſolus filius li.iij.diſt.xix.q.i.e.Re. ʒ. Redẽptoꝛ dicit᷑ aliquis dupłr et ſm quẽ modũ com petit tm̃ filio ⁊c.li.iij.di.xix.4. pær moꝛtẽ xp̃i ſi alicubi legitur quõ ſit intelligen Redimere genus bumanũ per paſſionẽ xpᷣi fuit mo dus congruꝰ li.iij.di.xx.a. „ edimi potuiſſet genus humanũ alio mõ ſi dexvo/ luiſſet li.ij. di. xxec.bd. Redemit nos deꝰ maioꝛi pꝛecio qᷓ; nos valemus.li. ₰ Keducere Reduci ad aliquid eſt duotr li.j.di.xxvj.ꝛ2. Reducuntur aliqua ad genus ⁊ ſunt aliqua in gene/ Reduci per accidẽs ad per ſe quõ intelligitur libꝛo. ij diſtin. xxxiiij.28. NPelatio quid requinit vt diſtinguat li.i.di.iĩx.28. Referri ſeipſo poteſt eẽ tripłr li.j.di.xxvj..s. Referri ad aliquẽ põt eẽ duplrx li.j.di.xxviij.OS. Referre Relatio Rela 7%0 Relatio qñ de neceſſitate ponit mutatiõem in altero extreęmoꝝ et qñ non li.j.di.viij.28. Ręlatõnes mutue ꝓpꝛie requirunf᷑ ad diſtinctioneʒ pſonarum libꝛo.j-di.ix.27. et.28. Relationes quare magis faciunt diſtinctionẽ in ꝑſo nis i in eſſentia li. j.diſt.ix.ʒo. Relatiue quõ dꝛ tam hoc nomẽ donũ qᷓ; boc nomen ſpũs libꝛo.j.di.xviij.i. Raationis qua rõne eſt relatio li.j.diſt.xviij.2. Ad idem li.iiij.di.xix.ʒ 4. Relatio actualis ponit vtrũq; extremuʒ in actu non „ antẽ relatio habitu libꝛo.j.di. xviij.ĩ5. Relatiue dici in diuinis poteſt eẽ multipliciter. libꝛo 7 j. diſt. xxij. 27. L xxvj. 11. Relatiua ad conuertẽtiã dici quõ intdligit᷑ li.j.diſt. Relatio in aliquibus conuenit cũ alijs pꝛedicamen-⸗ tis in aliquibus differt li.j.di.xxvj.18. Relatio quõ habet minꝰde entitate li.j.diſt. xxvj.9. Relatio quõ eſt ꝓpꝛietas et quõ eſt oꝛigo libꝛo.j.diſt. xxv deͤffTt Relatiue dictũ quõ eſt aliquid excepto eo qd relati/ ue dẽ li. j. di. xxvj.2 5 Relatio ꝓprietas notio differũt li.j.di.xxvj.ꝛ? 2 NRelationes duas cõprehendit generatio ſimiliter et ꝓceſſio duas li.j.diſt.xxvj. ᷣo.Et.di.xxviij.25. Relationẽ quõ impoꝛtẽt verba concretiua libꝛo.j.di lationũ noĩa cũ ponimus in pꝛedicamẽtis notio/ nes ipſas tm̃ ſignificamus non ipoſtaſes quõ itel ligitur li. .di. xxvij. 4. Hic ponit᷑ et alia qꝛ non ſo/ lum ponatur et illa quia non ſolum. . Relationibus in diuinis paternitati ſcʒ filiationi et Redẽptionẽ humani generis non potuiſſe fieri niſi Relatio in creaturis et in diuinis differẽter ſe babet — peeſſoni quid reſpondeat liſ di xrvij 1. Relatio ſcdᷣm comꝑationẽ ad ſubiectũ tranſit ſedm compationẽ ad obiectum ſiue terminũ manet lib. ligitur libꝛo.j.di.xxviij..06.. Relatio quedã dat ꝑſone exiſtere quedam non. lib. 1.diſt. xxviij.iD M7.. H Relatio perſonalis quõ cõſtituit᷑ li.j.di.xxviij.?1. Relatio ois dicit reſpectũ a4d elonã quomodo intel⸗ Relatio non predicat quid abſolutuʒ ſed oꝛdinẽ ad alterũ et quando relatio introducit᷑ per mutatio/⸗ nẽ factã in vtroq; extremoꝝ. li.j.di.xxx.ʒ. Relatio creature ad creatoꝛcẽ quando eſt eſſentialis et quãdo accidẽtalis li.j.di.xxx. X. Relatõnes per ſe non referunt᷑ in creaturis ſed cuʒ ſubſtantijs li.j.di.xxx. . Reelatione ſcom eſſe nibil refert᷑ ad ſeipſum m idez libꝛo.j.diſt. xxx.s. Relatio dicit᷑ dupliciter ſcʒ ßm rem et ſcᷣm moduz libꝛ0. ]. di. xxx. . .. L Relatio realis triplex eſt ⁊ que poteſt eẽ in deo ibidẽ Et ad idem. 16. NRelatiua ſcᷣm eſſe ſunt duplicia li.j.di.xxx.I2. Relatiuoꝝ in diuinis quedã impoꝛtant diſtinctionẽ yt exercitam quedã vt conceptam. li.j.di.xxxj.12. Relatiuũ nullũ dici de pluribus niſi dicat relationẽ in cõi quõ intelligitur li.j.di.xxxj.iʒ. Relationes quõ dicunt᷑ aſſiſtẽtes libꝛo.j.di.xxxiij.t.o Relatiue dici eſt dupliciter vel pᷣm eſſe vel ſᷣm dici li. j.diſt. xxxiiij.26. Et iteꝝ relatiue dici eſt dupliciter aut em̃ ſignificat relationẽ in pꝛedicamento relati onis aut qꝛ habet reſpectũ annexũ li.j.diſt.xxxv.ʒ. Relatio ſiue res poteſt ſignificari in deo dupliciter li bꝛo. J. diſt. xi. Relatiue quo modo dicendi voluntas non dicatur. libꝛo.j.diſt.xxvillll. Relatio triplex in tribus fundatur libꝛo.ij. diſt. j. 42. NRelatiue oppoſita non poſſe eſſe circa idem quõ in telligitur libꝛo.ij.di.xxiiij. s. Relatio actionis ad inanem gloꝛiaʒ tanqᷓ; ad finem gquomõ eſt ⁊ non eſt a deo libꝛo.ij.diſtin. xxxvij.ʒ0o. Ad idcem.3J. Relatiuũ ydemptitatis et aduerbium ſimilitudinis vbi non dicunt equalitatem ſed propoꝛtionem li- bꝛo.iiij.diſt. xxxiij.. ¶ Kelaxatio Relaxatio vel indulgentia a quo poteſt fieri.lib.iiij. diſt. xx. q.iij.i. R.õo. Et de hoc quere plura vbi in dulgentia. .. . Keligio Religioſi an teneantur prelatis obedire in oĩbus qᷓ non ſunt contra deum li.ij. di. xliiij. 0. NReligio quid libꝛo.iij.diſt.ix.p. Religionem chriſtianam ingredi tria requirit.libꝛo 42 iiij. diſt. xxij.»o. , Reliquie Reliquie per electionem gratie ſaluent ex qua intel ligentia dixit aplus li.j.di.xlj.2. ¶Keflectio Reflectio in foꝛma venit ex duplici cauſa libꝛo.j.di⸗/ diſt. xvij. 25. n 3 W „ — — — Refrenatio Refrenatio quando eſt mediante actu rationis. lib. Regens Megens et rectum qᷓuis ſint oppoſita tñ ex boc non ſequitur diuerſitas in ſpũali poteutia libꝛo. ij. diſt. KRennauectunt non exme ex auo ſeuſu dixerit vñs libꝛo.ij. diſt. xliiij.tꝛ ?C7. (Kegulgags Regula quõ nomẽ abſtractum et concretũ imponit libꝛo.j.diſt.iiij3. S Regula ð termino cõmuni ſine diſtributione poſito libꝛo.j.diſt. iiij. 1 4. . RKegula de termino ſingulari vl de termino habente foꝛmã non multiplicabilem qᷓ;tum ad pꝛepoſitio/ nneunm et poſtpoſitionẽ negatõnis li.j:di.iiij.l5. Regula quo mõ ſupponendi relatiuũ referat antece dgaens libꝛo.j.diſt.iiij.I6. Megula. non habz locum diſtinctio vbi non eſt ex dNi nerſis cauſis vnio li.j.di.iiij.S. egula.nõ habet locũ oimodavnio vbi eſt ſimuł cũ vnione diſtinctio li.j.di.iiij..9.“99. Regula om̃e nomẽ dicens effectũ vel reſpectũ ad cre aturas eſt cõmune tribus quõ intelligit᷑. li.j.diſt. viij. 26. Negula. Terminus ſubſtantialis cui additur exclu ſio vel ſignũ excluſiuũ ꝑ com ꝑatõem ad dictioneʒ erxcluſiua bʒ ſuppoſitõem ſimplicẽ ⁊c.li.j.di.xxj.s Regula.quotienſcũq; effectus pendet ex cã neceſſa- rria ⁊ variabili aliter ab illa aliter ab iſta denomia- tur libꝛe.j.diſt.xl.⁊2. megule qtuoꝛ notande circaverba tranſſubſtãtiatie nis in ſacr̃o altaris li.iiij.di.xj.29. (Kemediun cramẽtalis quare oꝛdinatur dire/ cte contra oꝛiginale ꝓut coxũpit ꝑpſonaʒ ⁊ non ꝓ ut coꝛrũpit naturam li.ij.di.xxxij.i8. Remediũ reſpicit moꝛbũ duplr ⁊ quẽ moꝛbũ et quõ baptiſmus curat li.iiij.di.iiij. «75. CRemiſſibile Remiſſibile et irremiſibile dicitur dupliciter libꝛo.ij diſtin. xliij. 27. Kemunerare 3 . Remuneratio quomõ attenditur ſcdᷣm quãtitatem radicis libꝛoeij. diſt. xxvij. 5. 9795 NRemuncrabile eſt aliqd tripliciter li.iiij. di. xl viij.22. Kenati Renati ex aqua quare dicũtur filij eccie non aqueli. iij. diſt. iiij. 2. epentinũ quid dicatur li.j. diſt. xxxvij.6o. epercuſſio Reper alicuius ab aliquo eſt duplex libꝛo.ij.di n.pi „ι5. Reprobationis effectus qͥuis li.j.di.xl.d. epir in pluribus eſt dupir et m quẽ modã babet hec ꝗꝓpoſitio veritatẽ ſimpliciꝰ eſt qd in pluribꝰ re 75 Pitur libꝛo.j.diſt.xxxiiij.iʒ. Reparatio Reparatio generis bumani quatuoꝛ reſpicit. lib.iij. in prologoa. gelo inchoari lieiij. diſt. ij.18. HNic ponitur pe finẽ in primo adã facta eſt noſtre redeptionis cõſum/ matio ponatur in pꝛimo adã facta eſt noſtre dam natõnis inchoatio ⁊c. Dereꝑatone generis buma mi quere vbi bũanꝰ ⁊ vbi ſatiſfactio v7. Kepere Repere et gradi differunt li.ij.di.xx.t. KReptilia Reptili auare vicunt ailizinaquis natantaa-o latilia in aere volantia non et de animaliũ diuiſio ne en n ac moruin li.ij. diſt. xx. 1. Peptile dieitur quatuoꝛ Ibidem. epꝛobare Reprobatio dei auid ſit in quibus conſideret etqᷣd Repꝛobatio tria reſpicit quẽadmodu predeſtinaio libro./j. diſt. xlj. 7. aede epucium — Repudiare vxoꝛem an fuerit licitum li.iij. di. xciij. Repudiñ quõ non pnniebat lex moyſi necpbibebat Repudium babuita moyſe phibitionẽ maudatum et permiſſionẽ li.iiij.di. xxxiij. v2. Pepudiũ reſpectu cuius fit li iiij.di.xxxiij..45. NRepudium qᷓ cauſa factũ ſit in veteri lege liañij.diſt. xxxiij.d= did4dA. Repudiare vxorem an debuerit ꝑtmitti liaiiij.diſtin. xxriij.q ij. b. R. 45. . Repudiare vxoꝛem pmiſſum ẽ triplici tne liiii vl⸗ tin. xxxiij. 46. et. 48. Ad idem. 4ꝛ. ii. iiij. diſt. xxxiij. 47. Repudiũ ⁊ diudꝛtiũ differunt li.iiij. di. xxxv.i. “ Repugnare poteſt aliquis alicui in ſuo effectu dupls citer.et ſm quẽ moduʒ põt aliquid deo repugna/ re in oꝑe ſuo ⁊ m quẽ non li.ij. diſt.xxxx.ꝛ. Requieſcere qnomodo dicitur deu rv. 47. Requies eſt duplex li.iiij.di.j.õ 7. RKRes MNes et ſignũ dupliciter accipitur et ſcdᷣin quẽ modãũ pkinent ad ſciam ſpẽalem ⁊c.li.j.in ꝓlogo.s. Re omni aut eſt fruendum aut vtendum aut ſimul vtendũ ⁊ fruendũ.lib.j.di.j... Res quid ſit et quid ſignum li.j.diſt.j.b. libꝛo. ij. diſtinc⸗ otaipiun bocnomme tun Eif utttedife Sgenat ſekcnn Pesoonice hanzuſin ‚ tue menn Pesnunrefin oöͤnetol auann ugree Posanfuern Pesydalan Rzin ſoſtnn Pesvogfin Romſint m gita oqemngs⸗ dacfralig Prtigiate oconinedi Negiim ſolthne nadn Gnereliſd Muncefſten gunchte⸗ Peobicke cigenck ſea edſt. gulunh cus non/ Renalicrag ewin. aiſo⸗ Nenbhi ftorrträre atelle finſafe⸗ mun ſoſiiſdi, nzua drch luumi foſiädi, Naenconn Nbhero fäutun nai iſii geile, larepin Pite. Pobme lirin os tn regiinttt. mscslAn adni dpodun näctarm ernini zRi. 7 „ iunni/ ritu al nifkli amiakimn d, ſſ G1lſ⸗ * es accipitur differenter libꝛo.j.di. v. o. Res boc nomen duo dicit ſcʒ naturã ſeu eſſentiã ⁊ ſonam. Et pᷣm quẽ modũ verũ eſt ꝙ oia que diffe⸗ runt te differunt aut genere aut ſpecie aut nume ro li.j.di.xix. sꝛ. Res generis quid et quid genus rei li.ſ.di. xxj.s. pe Res et ens diffcrunt li.j.di.xxv.. fi. Res conſideratur triptr et ᷣm hoc tripliciter nomia tur li. j. diſt. xxv. 6. ́U diſt. xxxiiij.q.j.a.Re.S. naturc et naturã aliud eſſe ⁊ ꝙ aliã babeãt rõ nem pꝑſona et natnra quõ intelligitur li. j. di. xxxiiij Res nature ſiue ꝑſona an pꝛedicet᷑ de naturs 12. vl ecõuerſo li.j.di. xxxiiij.q.ij.b. Re. 7 Et ead di. 23 Res quare non dicunt᷑ eternaliter eſſe ex deo li.j.di⸗ ſtin. xxxvj. o. , HS Res an fuerunt in deo ab eterno li.j.diſ.xxxvj.q.j.a. .10. H . RBes ſᷣm quẽ modũ ſunt in vo li.j.di.xxxvj.ꝛi. Res vel aliquid rei põt dici tripliciter Jbidem. Res quõ ſunt in deo actualiter et potentialiter libꝛo I.diſt. xxxvj.i3. Res quò eſt in do ſcᷣm eẽ mutabile lij.di. xxxvj. 4 — . . . „ Res an ſint in deo rone eſſentie vel perſone li.j.diſti. xxxvji.q.ij.b.Re.i 6. . . „— . Res q̃re magis dicunt᷑ in deo vita qᷓ; ſapia vel eſſen/ tia vel intelligentia li.j.di.xxxvj.i7. Et eadẽ di.ꝛ22 NRes tripliciter ſunt in deo li.j.di.xxxvj.ĩ8. Res qua rõne dicuntur in deo vita li. j.diſ.xxxvj.20. Res quõ repꝛeſentãtur in exẽplari cterno vt ſi unt li. Res an ſint in deo verius qᷓ in ↄniuerſo vel in ꝓpꝛio genere li.j.di.xxxvj.q.ij.d.Re.ꝛ3. l m exiſtentia triplex eſt Jbidẽ. Et ſc quẽ mo/ dum eſt res verius in deo qᷓᷓ in ꝓpꝛio genere. Res ibi eſt verius vbi verius cognoſcitur quõ eſt in telligendũ li.j.diſt.xxxvj.24. rðU—:K! Res an ſint in di eſſentia ſicut ſunt in dei preſcientia li.j.diſt. xxxvj.a. Et ad hoc b.et per totum. Res ſunt in deo ab eterno ergo ab eterno deus eſt in rebus non ſequitur li.j.di.xxxvij. ꝛ2. Rem aliter cognoſci dupir poteſt intelligi li.j.diſtin. Nes cui ſigno cõicant cui non li.j.di.xlv.ʒ8. Res an habeãt pricipiũ ritur vtrũ res ꝓducte ſint oino.i.ſcdᷣm principiuʒ materiale et foꝛmale an tm̃ ſtin. j. q.j.a. Re..⁊ ꝑ totum. Res vel mundus an ꝓductus fuerit ex tꝑe an ab et᷑ no li. i. di. .q. ij. b. Ee. 15. 7 totum. . Res an ꝓducte ſint ineſſe a pluribꝰ pꝛincipijs lib.ij. di. j. q. j.c. P.2 4. ⁊ p totum. Res om̃es ab vno pꝛincipio ꝓductas eſſe conceſſo „ qucritur vtrũ illud ꝓduxerit oia ſe ipſo an mediã te alio li.ij.di.j.q.ij.d.Re.ↄðo0. Res eſſe ꝓductas a deo ꝑ aliud agens ſi que ratões ꝓbare videntur quõ ſunt ſoluende libꝛo.ij.diſt. j. 31. et per totum. „ Rerũ multitudo an debuerit vel potuerit eſſe a pri- mo efficiẽte li. ij. di. j. q. j. g. Re. vy.⁊ ꝑ totum Rerũ diſtinctio an debuerit fieri ꝑ ſubſtantiã coꝛpo ralẽ ſpnalem ⁊ ex vtraq; compoſitã li. ij. di. j. q. ij. h E.ð8.et ꝑ totum. Mic vbi in aliquibus libꝛis po⸗ nitur expꝛimit in deleat᷑ in. Et vbi in aliquibꝰ po/ Res nature ſiue perſona an addit ſuper natur.li... R ũ cauſale. Et hoc ſuppoſito qᷓ cm alterũ libꝛo. ij. di hitur exprimit cauſam deleatur cauſam. 8 ꝓpter quem fineʒ pꝛincipaliter condite ſunt an ſcʒ ꝓpter diuinã gfiam an ꝗpter vtilitatem noſtrã Rerũ oꝛdo ad inuicẽ an ſit bene a mgro aſſignatus. vtrum ſcʒ natura ſpnᷣalis dignitate nature precel- lat cõpoſitã ex coꝛpali et ſpnali li.ij.diſ.j.q.ij.k. ſe. Res omnes ſimul eſſe factas quomodo intel· 7. ligitur li.j. vi. i.s. s coꝛpoꝛales habent triplicẽ moduʒ eſſendi crea- tura ronalis tm̃ duplicẽ li.ij.di.xiij... Rerũ ꝓductionẽ ſcriptura oꝛdinate expꝛimit.deꝰ oꝛ dinatiſſime fecit li.ij.di.xiiij. co. — Rerhm ꝓductio a diuerſis diuerſimode aſſigꝛatur. libꝛo. j. diſt. xv.ef. Fen H „* Pes accipitur duplicitur li.ij.di.xxxvxi.n. Res alique a deo non ſunt quibus boies mali ſunt. li.ij. diſt. xxxvij.c. rMMMß ſunt res li.ij.di.xxxviij.4. Res que non eſt de patre genita non dicitur de mr̃e nata quõ intelligitur li.iij.di. viij. Res triplidter ſunt cognoſcibiles ſcdᷣm ꝙ tripliciter Res differenter accipitur cum dꝛ finis eſt res et tres 274925 hñt eſſe li. ij. di. xiiij. ¶8.. Keſpectus Reſpectus additus cauſe vel ſubiecto non nhmerat ſubiectum li. j.di. xiiij.t.98989. Reſpectiuũ quomodo reducitur ad abſolutuʒ libꝛo piſt.xxvj.e..oC..... Reſpectus cauſe et reſpectus effectus quis boꝝ eſt * vere reſpectus et relatio in deo li..di. xxx.ĩ9. Reſponſio patrinoꝝ et adulterũ in baptiſando ctu firic d.vſeeie. Keſtitutio Reſtitutio an ſit pars ſatiſſactionis libꝛo.iij. diſt. xx (KReſurrectio Reſurrectio aliquid exigit de neceſſtate aliquid de congruo li.ij.di.xxx. i. MẽNũ mReſurgentibꝰ q̃re ſine additamẽto dat᷑ illud in q̊ de ficint ⁊ nõ ꝓductꝑ generatõem li.ij.diſt. xxx. ¶ 6. Reſurrectio quõ ꝓbat᷑ ꝑ auẽteʒ pat li.iij.di.xxiij. Reſurrectio carnis futura quõ dꝛ fidei obiectum. li. iij.di. xxiiij.i9. . . H — urrectio carnis quõ eſt de deo inquãtuzʒ tenet rõ nem articuli li.iij.di.xxiiij. k tt. Reſurgere ad prioꝛẽ dignitatem ⁊ reſurgere ad pio rem puritatẽ differunt li.iiij.di.xx. dA. Reſt nrze tlonis cauſa quõ ⁊ quare dꝛ vox tube li.iiij Reſurrectionis ſigna que audient moꝛtui quare di⸗ cunt᷑ aliqñ iuſſus aliqñ vox archãgeli aliqñ tubz ⁊c.li.iiij.di.xliij.2. ,„“Mũ Reſurrectio an ſit futura li.iiij.di.xliij.q.j.a.p totum Reſurrectionem non eſſe futuram ſi que rationes ⁊ auẽtes ſonare videntur quomodo ſunt diſſoluen qe liiiij.di.xliij..et o totu. NReſurrectio an ſit omniũ libꝛo.iiij.diſtinc.xliij.q.ij.b Re. 12. „ „ 2— B „ „ „ . Reſurgere ⁊ euigilare differũt li.iiij.di.xliij.i3. n Relurrcctionẽ non eſſe oĩm ſi ſi querones 1 auctes bare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde li. iiij. di. xliij.14. et per totum. Reſuꝛrectis an ſit oim nmul n ſucceſſue li iiij. diſt. xliij. qiij. c. R.18. Reſurrectio coꝛpoꝝ non erit lucceſ iua ſed ſimul pe pter ſex rõnes congruitatis Ibideʒ. Reſurrectionẽ coꝛpoꝝ fieri ſucceſſiue ſi que rõnes p bare vident r au ſant diſſo ucnde li.iiij.di.xliij.. 9. et per totu NReſurꝛectio an⸗ nſit coꝛũdem ſcom numern li iiij viſt. rxliij. q.iiij. d. Re.22. et p totum. . Meſurꝛectio an ſit naturalis an miraculoſali i xliij. q.v. e. Re. 26. Reſurꝛectio tmia ooplectitur aliud pꝛeter ſolitus cur ſuʒ nature aliud ᷣm naturã aliud ſupꝛa naturaʒ ⁊ æreſurrectio non eſt naturalis ſed ſt ſupꝛa naturaz Ibidem. Reſurꝛectionẽ moꝛtuoꝝ eẽ naturalẽ ſique rönes et guctoꝛitates et ſimilitudines ꝓbare vident᷑ quo⸗/ mõ ſunt diſſoluẽde li. iiij. di. liij. 27.2 totum.+ Reſurꝛectio coꝛꝑis an fiat ex illis cineribꝰ que ex car ne ⁊ ofſibus reſoluunt᷑ i ſepulcro.Et nota ibi tres 2260 opiniones in qd bmoiea eineres reſoluant libꝛo. iiij diſt. xliij. 51. Relurtectionis tte quare aia appetit magis ꝓpꝛiuʒ coꝛpus ꝙᷓ; alienũ li.iiij.di.xliij.y. Reſurꝛectio xpᷣi an ſit cauſa ufe reſurꝛectõnis. li iiij. dDiſt. xliij. q.vj.f.et ꝑ totum. Reſurꝛectionis noſtre cauſam non eſſe reſurꝛectõez ⁊ vocẽ xpᷣi ſi querõnes et auctes ꝓbare videntur 420° quõ ſunt diſſoluende li.iiij.diſt.xliij.ðð.et ꝑ totum. RaTefkonem moꝛtuoꝛñ oſtendit futuram libꝛo. iii diſt. xli ſeſurꝛectonis cauſam determinat que eſt vox tube libꝛo.iiij.di.xliij.hd. Reſurꝛectõnis hoꝛa que dꝛ medianocte futura libꝛo liij di. Reſt nurgetes electi an pꝛeredentid malom memoꝛia; teneant li.iiij. di. xlij. d. Reſurꝛcctionis in boꝛa qui viui fuerint inuẽti an nũ qᷓ oino ſunt moꝛituri ⁊c.li.iiij.di.xliij. 76. Keurfelcmotttti i incoꝛrupti quõ intelligit lieii. Di. xli Reſungeten etas duplir põt intlligi et quõ dicimur reſurrecturi in etate iuuenilili.iiij.di.xliiij.7. Reſurgẽt femine in ſexu femineo li iij. di. xliiij.2. Reſurꝛectio in qua ſtatura fit li.iiij.di.xliiij. ℳ. Meſurꝛectio quõ fit in eodem coꝛpoꝛe exemplo doce tur li.iiij.di.xliiij.õ. Reſurrectio coꝛpoꝝ an fiat cum bumoꝛibus lib. i iiij. diſt. xliiij.q.j.a. Rt. õ6. Reſurrectionem coꝛpoꝛmm non fieri cum bumoꝛib ſi que rationes ꝓbare vidẽtur quomodo ſunt diſ⸗ ſoluende li:iiij.di.xliiij.?. et pertotum. Reſurꝛectio coꝛpoꝛum an fiat cũ imeſtinis capillis * vnguibus li. iiij. di. xliiij. q. ij. b. Be. 11. Reſurrectionem coꝛpoꝝ non fiericũ inteſtinis capil lis et vnguibus ſi que rõnes ꝓbare videntur quõ ſunt viſſoluende li.iiij. di.xliiij.r2. et ꝑ totum. Reſurrectionis aliud miniſteriũ tractatur ⁊ queri quid in quo reſurget qᷓtum ad totuʒ coꝛpus ⁊lcũ caro eſt in duobus hominibus vtrum reſur at ca ro in pꝛimo vel ſecundo li.iiij.di.xliiij.q.j.c.Re.⁊c. MKeſurrectionis iterum glia queſtio qua querit᷑ quid diſ. 3 Berrbntioms oꝛonma diuerimodeve- in quo relurgat Fann ad membꝛa vtrũ ſez mate⸗ ria vniuſcuiuſ libet membꝛi in ſuo an indifferẽter in quolibet reſurgat li. üiij. di . xliiij .q·. ij. d. E. 18. Reſurꝛectionem mẽbꝛoꝛũ ita fieri ꝙ materia vniuſ. cuiuſ libet membꝛi non reſurgati in ſuo ſi que ratõ 70 nes ꝓbare videntur quõ ſunt diſſoluende lib. iiij. diſt. xliiij.i 9. et per totum. Reſurrectio coꝛpoꝛum clectoꝛum an fiat cum defoꝛ mitatibus li. iiij. di. xliiij q.j. e. Re. 22. Reſurꝛeetio coꝛpoꝛum an fiat cum cicatricibus lib. üiij. di. xliiij. 24. Reſurrectio coꝛpoꝛum damnatoꝛũ an fiat cũ defoꝛ⸗ mitatibus li.iiij.di.xliiij.q.ij.f. Re.25. Kemegerecoma daarmetcn ſine defoꝛmitatibꝰ ſi qᷓ nes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſ. oluende libꝛa h diſt rinii, 20.erp totum Keſurreckio i in qua etate et ſtatura fiet libꝛo.iiij diſt. xliiij. a. Reſurgat quid in quo determinat libꝛo iiſ iſtinct. xliiij. b. Reſurgent copoꝛaelectoꝛum ſine omi ĩ defoꝛmitate. . libꝛo. iiij. diſt. xliiij. c. Reſurgent coꝛpa damnatoꝛum mon abſq; defoꝛmi⸗ tatibus libꝛo.iiij.diſt. xliiij.d. Reſurrecturi an ſint aboꝛtiui fetus mõſtra 2 gigan⸗ tes lib.iiij.di.xliuij. ʒi. Reſurrectio bomis bimembꝛis quomodo fiat. lib. iiij. diſtin. xliiij. 4. Reſurrectio bermoffodite duomodoſiat.lio eif. diſt. xliiij.y5. Ketrabere mouentur impetu quia non pa Becr. ijdiſt. vi. s. libꝛo. j. diſt. .. Retrocedere rae nuturbomo ui⸗ nai via dei libꝛo. ij ar .⸗ Keuelatio quatuoꝛa edchieoꝛum un ez dinint ſubliuͤ⸗ . tie ſapientie potentie miſericoꝛdie li:j.in ꝓlogo. 5. Reuelatio quare non euacuat cognitionẽ appanitio nis libꝛo.j.di.xvj.ĩ 5. Reuelare quid ſit libꝛo. ij.diſt iiije9. ek. 20. B Reuelatio fit duplici modo eiv i. 48. RKeuer Reuerentiam minoꝛem vevert minoꝛl Iauomodoi in teiligitur libꝛo:iij.diſt.ix. . Reucrentia reperitur tam in bonoꝛe eᷓ intimoꝛe li⸗ bꝛo. iij. di. ix. 47. . Reuerentia non tm̃ fit a deo recedẽdo ſed ctiam bu⸗ militer ad ipſum accedendo libꝛ 20. iij. di.x. 11. Keus, geu reatus. idere Rigdere quomodo eſt actus conſequẽs D botmis et quomodo competit angelo in copoe al aſſum⸗ pto li.ij. di.viij.)8. Kr gtifin minn — gehn ſiic⸗ Gunthed bokinesid Sundou idipep⸗ Snacosp . Gnnlitt Sreenſoon gstonlii Delane⸗ Guchongn cfegee⸗ Cracosci kleggen Oerchon geatqje Hornlk dait Dndosde Kaher Dueletd⸗ ſu Gnrnta auser Giaruot gcͤlm niceng oteiil Siarchnobe tinigiit Sirnlatgn moatchn . Gunlasſe vi. 68 Gecrrgotis iatenil Onracos ⸗ ducnloo / um pecoꝛe inoe. umſcosgno ncunden ſlid. Nni S ſi 6 , H ainin aignenn Rtinſtoſen; diſolnetn umn firann riuftäͤ ia. ſnedeſmnit ſnediſlane . RZM innt dehiüd nſneonianr. mnon ge b. fausmötiz iiniſii fen. inn wrifinn . 1 vin eet 4 N eis ſn, nan £ De littera BGabbatum limonialis li.lij. di.xxxvij.s. . Sabbati obbuantia a quibus oꝑibus iubet abſtine Sabbain ſanctificare nõ eſt magis ỹ deñ adoꝛare 8 Bacerdos Sacerdotiũ melchiſedech et leuiticũ tractat᷑ li.iij.di Sacerdos eleuans boſtiam nõ cõſecratã quõ facit homines idolatrare li.iij.di.ix.ðõy . Sacerdotalis dignitas plura cxigit ꝙᷓ charitas lib. Sacerdos purificabat ᷣm legẽ triplici rõe li iiij.diſt. Sacerdotale officiũ qñ eſt exequedũ li. ſiij.di:xij.Sr. Sacerdos in peccato exiſtens qñ tenet᷑ celebꝛare et qũ non li.iiij.di.xiij. eeett in clauis De ſacerdote quere plura in euchaꝛiſtia pꝛope finẽ. Sacerdoti qui bʒ remoꝛſuʒ de irregularitate qñ licet cõficere vel celebꝛare li:iiij.di:xiij.2. B Sacerdos qui hʒ cõſcientiã ꝙ nõ ſit ſacerdos et te/ net᷑ legere miſſam quid dʒ facere li.iiij.di.xiij. Sacerdos malus qui conficit et nõ ſumit an magis peccet qᷓ; ille qui facit vtrũq;.et e eo qui ꝗpter ti- moꝛem nil facit an plus peccet qᷓ ille qui conficit et de es qui ſumit coꝛpꝰ et ſanguinẽ li.iiij.di.xiij.. Sacerdos ois an poſſit conficere liiiij.di.xiij.q/j.a. Pße.8. et per totum. LJMVM Sacerdotes ſoli an poſſint conficere li.iij. diſt. xiij. ij.b. R.iz.et per torunm. Sacerdotiñ regale et gentẽ ſanctã qua rõe vocat be atus petrus oẽs beatos li.iiij.di.xiij.ꝛ2. Sacerdotalis poteſtas etverbi virtus cũ cõcurrant ad cõſecrandũ altaris ſacramẽtũ querit᷑ circa qd reſidet magis poteſtas an circa verbũ an circa ſa/ cerdotẽ li.iiij.di.xiij.q.iij.c.R.i S.et per totum. Sacerdotis boni miſſa an ſit melior qᷓ; mali li.iiij.di ſti. xiij.q.iiij.d.Re.l9.et per totum. Sacerdotes quomodo et ad quid babent iudiciari/ am poteſtatem ſuper peccatoꝛes libꝛo.iiij.diſtin. Srer los ve.te.quomodo fuit mediatoꝛ lib.iiij.di. Sererͤotis ꝓpꝛij contravoluntatem an liceat confi teri alteri li.iiij.di.xvij.q.ij.q.NR.ĩ0 4½. Sacerdos ꝓpꝛius dicit᷑ tripliciler li.iiij.di.xvij.i05. Sacerdos ꝗꝓpꝛius quomodo tenet᷑ cognoſcere vul/ tum pecoꝛis ſui id eſt conſcientiam lib.iiij.diſtin. xvij.106. Sacerdos quomodo ſe babet in abſolutione et per modum demonſtrantis et per modũ dimittentis ii.iiij. di. xviij. . ⁊ ad idem.s. . Sacerdotibus quõ data eſt poteſtas ſoluẽdi libro. Saettds an poſſit aliquid in culpam li.iiij.di.xviij Sacerdos an poſſit aliquid in penam li.iiij.di.xviij q. ij. d. R. 2 bati dies quare celebꝛat in bonoꝛ?ẽ Sabbati obſeruantiã eſt duptr coͤſide⸗ rare et qualiter ẽ moꝛalis et qualiter ce Sacerdos euangelicus quomodo dicitur m bicro. abſoluere a culpa oſtendendo libꝛo.iiij. diſtincti. Sacerdos quomodo abſoluit a pena purgatoria et᷑ non eterna li.iiij.di. xviij.?969. Sacerdos quomodo abſq; piudicio diuine iuſticiè poteſt aliquid de pena tꝑali remittere li.iiij. diſti: Sacerdos quõ remittit equalẽ pene partẽ omnibus 742 li.iiij.di. xviij. 28. Sacerdos ſcs quid remittit cũ aliquis cõfeſſus fu it duobus li.iiij.di. xviij. Üũd9. Sacerdotis tres poteſtates ſcᷣmn aliquos li.iiij.diſt. Sacerdotibus quare nõ ſunt tot poteſtates cõceſſe quot ſunt vicia a quibus abſoluunt li.iiij.diſtinc. Sacerdos iudicaturus alios quõ dʒ eſſe immunis a crimine li.iiij.di.xixꝛ. Sacerdos ꝑticeps criminis cũ ꝑrochianis an poſſit eeos abſolucre li.iiij.di. xix.7. Sacerdotũ amotio ab officio et reſtitutio quare et ã quo eſt li.iiij.di.xix.s.⁊.7. Sneerdos legalis an habueri Sacerdotes legales quomodo babuerũt auctatem diſcernendi.cxpiandi.mundandi libꝛo:iiij. diſtin. xix. 11. 2 t claues li.iiij. di. xix. q. Sacerdos malus an cõicet cũ bono in poteſtate cla nis an ſit in ſols bono libꝛo.iiij. diſtine.xix.q.ij. Sacerdotali in oꝛdine an dent᷑ claues li.iiij.di.xix. q.j.c. R.ib.et per totum. Sacerdotalẽ oꝛdinẽ an cõcomitet᷑ poteſtas clauiuʒ 77142 inſepabiliter li.iiij.di.xix.q.ij.d. NR. 9.⁊ ꝑ totum,. Sacerdos qui poteſt abſoluere ſubditum vnum an eche et quemlibet alium lib.iiij:diſtinc.xix.q.j.e. Sacerdos ꝓpꝛius hʒ erxecutionẽ poteſtatis in ſuos exceptis quinq; caſibus li.iiij. di.xix.ã6. Sacerdotes euangelici quare tm̃ iudicant populuʒ ſibi cõmiſſum cum tamen aaron et filij eius iudi⸗ cauerunt cũctũ populũ iſrahel invifferenter libꝛo iiij. diſt. xix. 27. Saęeerdos ſuperioꝛ quõ eſt ſub inferioꝛi lib.iij.diſti: xix.54. et. 55. Sacerdos ſupioꝛ pᷣ̃t dare inferioꝛi auctẽ ſe abſoluẽ⸗ di ſʒ nõ excoitandi li.iiij.di.xix.ʒ. Sacerdotes et prelati ſuperioꝛes quare ſe inferiori⸗ bus ſubijciũt li.iiij.diſt.xix.ð ̃3.,. Sacerdos nõ pᷣt abſoluere alienũ ꝑrochianũ g& nec ſuũ pᷣlatũ nõ ſequit᷑ li.iiij.di.xix.S. Sacerdotibus quõ dedit deus in cõi potentiã relaxã di aliquid de pena ſʒ taxationẽ pene nõ niſi diſcre Sacerdotes inſtruunt᷑ ꝑ canones qualem peniten⸗ tiam debent im ponere in generali ſed deſcenſum ad ſpecialem relinquunt ſacerdotis diſcretioni li⸗ Sacerdotes qualẽ penitentiã debẽt imponere ꝓ qͥ⸗ buſdã criminibꝰ m canones li.iiij.di.xx. ·5. Sacerdoté nõ debere recõcliare penitentè incoſulto epo quõ intelligit li. iiij. diſt. xx. 6. Sacerdos in qͥnq; caſibꝰ dʒ penitẽtẽ ad eoͤm remit⸗ tere vel epm coſulere liiſij.di xx. 4v7. — Sacramenta an ſint gratie contentiua lib.iiij.di.j.q Sacerdos põt viduas velare de conſilio epᷣi ſ nõ tõ ſecrare ibidẽ ſub liters f. Sacerdotiũ in ve.te. pendebat ex regno. In no.te. regnum pendet ex ſacerdotio li.iiij.di.xxuij.2. Sacerdotiñ xpᷣi quare dẽ eſſe ſcᷣm oꝛdinẽ melcbiſe/ dech li.iiij di xxiii.sꝛÜâmrr. Sacerdotaliũ actuũ enumeratio li.iiij.di.xxiiij. 2. Sacerdotiũ quare babebat᷑ iure ꝓpinquitatis ĩ ve. . Sacramenta ve.le.ſcdðᷣm quã cõſiderationẽ ſunt ad ſignificandũ et ſm quã ad iuſtificandũ li.j.di.j.r. Sacramenta aliqua fuerunt omnitꝑe que cõtuler̃t le.in noua nõ li.iiij.di.xxv.ꝰ. egris remediũ ſalutare li.iij.di.j.s7. Sacramenta dicunt᷑ dupliciter li.iij.di.xix.⁊7. Sacramenti nomen vnde li.iij.di.xxxiiij.Oꝰ. Sacramẽta ve.et no.le.quõ differant li.iij.di.xl.s. Sacramenta no.le.iuſtificant et ſunt cã gratie ꝓpt quadruplicem virtutẽ li.iij.di.xl.⁊. Sacramenta quare dicunt᷑ ꝑfecta medicamenta lib. iiij.in ꝓplogoꝛꝛ. Sacramentoꝛũ ve.le.odoꝛ q̃re nõ placabat dñm li. iiij. in ꝓlogo.2. 3 Sacrameta quare magis dicũt᷑ fluxiſſe de latere qᷓ; T manibus vel de pedibus li.iiij.in ꝓlogo.õ. Sacramentũ ſᷣm tres acceptiones tripir diffinit᷑ li. üij. di. .1. Sacramentũ quare dicit᷑ magis viſibile ꝙᷓ audibile li. iiij. di. j.2. Z. J. T. . Szeſamweneil cum ſit cõpoſitũ quõ eſt foꝛma lib.iiij. Sacramentũ quõ dr gerere ſilitudinẽ gratie lib.iiij. di.6. „„ 2 Sachamenta legalia quõ dicunt᷑ mundare a lepꝛa. li. iiij. di. .9. . Szerauaicra dud tr iplici ex cã ſunt inſtituta libꝛo.iiij Sacramentoꝝ in obſᷣuãtia exerceri ẽ duplicit᷑ ⁊ quõ valet ad modicũ et quõ ad multa li iiij.di.j.i3. Sacramenta differenter accipiũt᷑ a mgꝗro et hugone li. iiij. di. j. 1 4. =ôM Sacramenta ve.le.quõ dicunt᷑ tm̃ ꝓmittere ⁊ ſigni ficare ſalutẽ li.iiij.di.j.i 5. = Sacãalan debuerint inſtitui li.iiij.di.j.q.j.a.Re.⁊c. Sacramẽta quõ ſunt optima via ꝑueniendi ad ſalu tem li.iiij.di.j.lx9. Sacramentum an de ſui eſſentia et integritate requi rat ſignificationẽ li.iiij.di.j.q.ij.b.Re.?ꝛ1. Sacramenta qᷓ;uis ſint medicamenta tñ aliã ꝓpꝛie tatem medicine habẽt qᷓ; medicine coꝛpales ibidẽ Sacramentũ quõ ſignat paruulo li.iij di.j.25. Sacramenta aliqua ſignificauerũt qd futurnʒ erat vt legalia aliqua qdð pꝛeteritum vt ſactamẽta no⸗ ſtra li.iiij. di.j.2 4. Sacramenta duplicẽ habent ſignificationẽ.ſ.ppꝛiã et allegoꝛicã li.iiij.di.j.⁊5. Sacramẽta quõ habent habilitatẽ ad ſignificanduzʒ ex natura ſed actualitatem cx inſtitutione lib.iiij. ₰ diſt. j.27. . “” Sacramentũ tria in ſe cõplectit᷑ ibidem. Sacramenta quõ ſunt voluntaria li.iiij.di.j.28. iij. c. R.29. . Sacramenta eſſe gratie contentiua ſcdᷣm eſſentiã ſi . —— „ „ „2 „. . „ — —„—— „ 2 que rões ꝓbarevidentur qu ſunt diſſoluẽde lib. iiij. di. j. 0. et per totum. % 00% d. Re.S. m vnã opinionẽ ⁊.9. m aliã opinionẽ Sgacramenta an ſint cã efficiẽs gie gratũfaciẽtis lib. liij. di.j.yo68. ”MVDUD Sacramenti virtus quare non bʒ rationẽ efficiendi gratiam in aia ſicut vicioſitas in carne culpã lib. Sacramentũ an ſit cã diſponẽs et ad qͥd diſponat li bꝛo. iiij. di. ſ. 41. Sacramentũ qua rõe inf luit in aĩaʒ li.iiij. di.j.qð. Sacramenta an in ſe babeant virtutem creatam vł an in ſacramentis ſit ponere virtutem creatã lib. iiij. diſt. j. 44. Sacram̃toꝝ vtus an ſit bonũ maximũ li.iiij.di.j.A5 Sacramentorũvirtus qua rõe eſt nobilioꝛ aia lapſa i. iiij. di.j. &uomR. J Sacramenta ve.le. an bene diſtinguant᷑ a ſacramẽ/ tis no.le.ꝑ boc ꝙ illa dicunt᷑ tm̃ ꝓmittere gratiã quã ſignant et non dare.illa autẽ dare et efficere. li. iiij. di.j.q. v. e. R.So.et ꝑ totuʒ. = Sacramentalis gratia an ſit eadẽ ꝑ eſſentiã cũ gra tia virtutũ li. inij. di. j. q. vj. . Re. ð1. Hic ꝓpe medi⸗ um ponit᷑. Sʒ attẽde cũ dico gratiã virtutũ dico gratiã gratũfaciẽtẽ.vbi addat᷑ ⁊ habitũ ſubſtratũ Sacramentoꝝ tria genera in lege nature.Ad quoꝝ notitiã tria ſunt notãda pᷣmo quare inſtituta ſũt et cq; triplici ex cã. pꝛima eſt di honoꝛificatio.ſcda eſt fidei redẽptoꝛis pfeſſio tercia ẽvite agẽde inſti tutio li. iiij· di. j. 70. 7.71. 2. 72. Scdo mod? iſtitu tionis. 73. Lercõ efficacia?y .... Sacramenta fidei quõ ſunt ꝑfectis reuelata impꝑfe⸗ ctis abſcondita li.iiij.di.j.72. diſt. ].76 9 Sacramenta legis nature qre poterãt iterari li.iiij. Sacramentũ quid dʒ ſignificare li.iiij.di.j.ꝰ P. Sacioꝝ cã inſtitutiua oñdit᷑ ꝑ ꝑabolã li.iiij.di.j.· Sacra generaliter qᷓtuoꝛ reſpiciũt li.iiij.di.jb. Sacramentũ quid ſit lib.iiij.di... Sacramenta quare ſunt inſtituta li.iiij.di.j. d. Sacẽa in quibus ſunt inſtituta li.iiij.di.ji. Sacioꝝ veterũ et nonoꝛũ differẽtia li.iiij. di..f. Sacẽoꝛũ ſufficientia et oꝛdo li.iiij.di.ij.... Sacramenta noue legis magnã habent virtuteʒ 3 Dailanerh nõ tm̃ ꝓmiſſa ſʒ etiã ꝑſoluta lib.iiij. Diaſt.jet. un Sacramekoꝛi ad inſtitutionẽ an oẽ tpᷣs fuerit ydo neũ li.iiij. diſt. ij. q:j.a. Re.. Sacramentoꝛũ ad inſtitutionẽ oẽ tps fuiſſe ydoneſ ſi que rões pbare viden t᷑ quõ ſunt diſſoluẽde li. iiij.di. ij. 7. et per totum. “”MU Sacramenta alia et alia an ſemꝑ eadem debuerũt i diuerſis tpibus inſtitui li. iij.di. j. q ij. b. He. . Sacia ſũt iĩ docum̃tũ medicamẽtũ et oꝛnam̃tũ ibide Sacramẽta eadẽ diuerſis tꝑibus debere inſtitui ſi qᷓ rões ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende li iiij.di⸗ ij.15. et per totum. Sacramentis no le. quare collata ẽ maioꝛ efficacia qᷓ; ſacr̃is ve.le.li.iiij.di.ij.. 7. . . Sacramenta an debuerũt inſtitui vnũ vel plura tẽ poꝛe legis gratie li.iiij.di.ij.q.iij.c.Re.ĩ.8 Sacf̃a cur ſt.vij.⁊ nõ vnũ li.iiij.di.ij.lꝰ. diſt. ij. ꝛ: — — Sacr̃oꝛũ numerꝰ penes qᷓs drñtias ſumit᷑ libꝛo.iiij Sacramenta legis ſcripte quid addũt ſupꝛa ſgcmè ta legis nature li:iiij.di.ij.·3. Sacramenta an ſint gratie effectiua li.iiij di. j. q. liij. GSmtncntine Geammenna bantatalſi, lenölibro i Sac mennic⸗ ſi.4. Gicrmmontz, nhnpanſi ctuten minantdi Neolicep⸗ Gicmmentiq⸗ tnliiiidi gunmentfne Onctumentu Gucremegtand icqponoyn Okamenton ſig dirin⸗ Gicramhentunn ijdir4. Oicnmnonane 14 guaanotaln gtectalegn Owgamentidi Nofantinſe Sugamentage liiiidipei⸗ Oacmhentag Atgefa. Oucnmenton Adctmwiin wik Gunmerd tuisliin Sugmen ſach guonfciſch. onnncs Alunäin Sacffezleze liin diſ Sackſcionie Luchficjvt mnachlesli Oumnfai ie eliiijdiſ⸗ nfauilegs liſs. nliiiſi⸗ ulgzi⸗ i. nn Olinntin lidr. NRanötgesgen 4 attkiig kchkginli . . 66 n Rgnite rengabzntales ſ ſraeniihe nti zilüi Nongerintenen undechhiti — danin gning . umedmret unſreledaſtii ädagri ü üͤnzwantei nee umprririi rthaliän ℳ 12 hortitt . ain 9 4 . heni . =“ . goe Mce, 49 De littera ₰2 Sacramentoꝝ noue legis numerus li.iiij. di.ij. 9. Sacramenta no.le.qñ inſtituta ſunt li.iiij.di.ij.b. Sacramenta ve.le.quare ficbant in his q̃ oꝛtũ habe bant a terra vel in aliquo terreo et ſacramẽta no. le.nõ libro.iiij.diſt.iij. s. iüiij. 24. è” Sacramentoꝝ no.le.inſtitutio et no.le.datio duoꝛũ tempoꝝ conſiderationẽ habent lib.iiij.diſt.iij.ç et qdiu legalia eſſent obſeruanda.Sʒ.et per totũ. Sacramenta diuerſa ſignificabant aqua et ſanguis que de latere xpᷣi ꝓfluxerunt li.iiij.di.iiij.s. tum li.iiij.di.vſ.Ss. Sacramenti finis eſt duplex li.iiij.di.vj.õõpb. Sacramentũ vnũ eſt magis alio quinq; modis lib. 4 % . iiij. diſt. vij. . Sacramenta no.le.oĩa ſunt pᷣfigurata in ve. le.ſcdᷣm aliquoꝝ opinionẽ li.iii.di. viij. 8. Sacramentoꝝ pᷣfiguratio rractat᷑ ſᷣm aliã opinionẽ li. liij. di. viij.. H Sacramentum eccie quomodo conficitur duobus li. iiij. di. x. . r Sacramenta no.le.quõ ſunt cauſa gratie lib.iiij.di. Sacramentalia ſigna quõ ſignificant rẽ duptłr.ſ./⸗ pꝛie et allegoꝛice li.iiij.di.xj. 1. Dð Sacramenti de integritate eſt aliquid duptxr ſicut et duo ſunt in ſacramento li.iiij.di.xj.·.48. Sacramenta quomodo ſunt neceſſaria ad ſalutem. li.iiij.di.xxij.?ꝛ2b. D Sacrainenta qua rõe oꝛdinant᷑ ad ſeinuicez lib.iiij. diſt. xxvj... Sacramentoꝝ quedã ſunt pure fidei quedã fidei ct de dictamince iuris natutalis et ᷣm quẽ modũ deꝰ vtraq; inſtituit li.iiij.di.xxvj.S. Sacramentũ altaris aliter ꝓdeſt viuis aliter mor/ tuis li.iiij.di.xlv.ʒ. Sacramenta alia quare non ꝓſunt poſt moꝛtẽ niſi iola euchariſtia li.iiij.di.xlv.. Bacrificium Sʒacrificiũ eſt triplex et quod hoꝝ ſpectat ad virtu/ tes onines quod advirtutes theologicas et quod ad latriã li.iij.di.ix. 9. Sacrificis legis nature non ſunt inſtituta ex pᷣcepto li. Uij. di. ]. 73. —— „ acrificioꝛũ legis nature efficacia li.iiij. di.j. 74. Sacrificij virtus an requirat᷑ in remediũ oꝛiginalis in adultis li.iiij.di.j.q.iij.i.Re.⁊ o.et per totum. Sacrificiũ legis nature curaſſe maioꝛes quõ intelli „„ . git᷑ li. liij. di. j. 7. Sacrificiũ legis nature quõ erat via erroꝛis li.iiij.di Sacrificia legis nature quare nõ erant cõtra pieta/ tem li.iiij.di.j. ?9. E Bacrilegium Sacrilegiũ rapina vſura et furtũ quõ differũt lib.iij. di. xxxvij. 12. Balomon Salomon quð in ſomnis meruit et dignꝰ fuit erau2/ diri li.ij, di.xxv.2. acramentũ cẽ donũ dei quõ intelligit li.iij diſtin. Sanum eſſte dicitur a Sacramentũ quõ dr fieri qñ verbũ accedit ad eemñm̃ galuure an poſſftdeus iudi vgnere petru liſ di. Saluari omnes homines an eſet melius qᷓ; aliquoſ ſaluare aliquos damnare li..vi.xlvj. 5. ((Balus Salus pꝛia quare eſt alieni ſaluti ponenda li. ijj. liquid tripli m iter libꝛo. . diſti. Sanitas coꝛpꝑalis et ſpũalis differenter ſe babẽt lib. Sanitas conſideratur duplxr et ſcdm quem moduz penitentia reſtituit in ſanitatem priſtinã li.iiij. di. Banctificare Sanctificare tripir accipit᷑ li.j.di.xiii. Sanctificans gratia quare nõ ſequit᷑ natiuitatẽ car 797 nalem li. iij. di. iij. 25⁵5. (Banctus Sanctoꝛũ celebꝛitates ſuꝑ quo ſunt fundate lib.iij. di.iij.. . Dduiſt. xiij. 2. Sanctis quõ dicit᷑ ſpiritus datus ad menſurã lib.iij Sanctos accepiſſe de plenitudie xpᷣi nõ ſᷣm eſſentia ſeg ſm ſimilitudinis cõuenientiã quõ intelligitur Sanctoꝛũ aliquis an euolet in celũ ante iudiciũ lib. iiij. di. xxj. q.ij. f. R·.ðy 5. ä Sanctoꝛũ aĩas ante iudiciũ nõ poſſe euolare vbicũ qʒ ſonant auẽtes et rões quõ ſunt intelligende et ſoluende li.iiij. di.xxj.ʒc.et per totum. Sanctos oẽs pꝛeteritos fuiſſe eiuſdem meriti cuius nũc ſunt chriſtiani quõ intelligit᷑ li.iiij.di.xxx iij.ꝗ. Sancti an oꝛẽt ꝓ nobis li.iiij.di.xlv.q.j.g.Re.ʒ6. Sancti oꝛãt ꝓ nobis duplici rõe ibidẽ. di.xlv. 3ʒ Sanctos poſſe quicquidvolũt quõ intelligit᷑.lib.iiij. Sanctos et beatos habere quicquid volũt quõ in⸗ telligit᷑ li.iiij.di.xlv.ð 9. Sancti nõ oꝛant ꝓ nobis qꝛ nõ dĩ in letania chꝛiſte oꝛa ꝓ nobis.Solo.li.iiij.di.xlv.co. Sancti an impetrent nobis aliqua ſuis oꝛõibus lib. iiij. di. xlv. q.ij. b. R. .22. Sanctoꝛũ orõnes nobis nibil impetrare ſi que rõcs ppbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende li.iiij. di.xlv. 43.et per totum. q.iij.i.Re. cõ. Sanctos rogare an ii Sanctos vt rogaremus voluit et decreuit deꝰ ex tri plici cauſa ibi;dem. Sanctis quõ porrigimus pꝛeces cũ ſint longe a no bis remoti li.iiij.di.xlv.7. UMD Sanctos quõ rogamus et inuocamus cũ ſint mor⸗ tui.li.iiij.di.xlx.4. . (Banguis Sanguines punſſimi quid ſint li.ij. di. iij. J. Sanguinis baptiſmus an ſit ſacramentuʒs ſicut bap tiſmus aque li.iiij.di.iiij.q.iij.i.pertotum,. Sanguinis effuſio ſiue martyrium q'uis participet nomen baptiſmi tamen non eſt ſacramentũ libꝛo iijij. di. ilij. T72-. 1 .. . Sanguinis chꝛiſti in altari triplex eſt effectus li iii. diſt. viij. y863 2ð ſit nobis vtile libro.iiij diſt.xlv. 7 . Sapientia quare deſcribitur ꝑ verbum poſſidendi⁊ oꝛdinadi et quare ꝑ verbum conceptionis et par turitionis.viij. ꝓuerbi.li.j.di.i.i .. Sapere quõ dicit᷑ a ſapia ⁊ econuerſo ſapia a ſapere Ai..vi. vijJJ. Sapientia quomodo dicitur mobilis libꝛo.j.diſtin. Sapientie nomen vupliciter conſt. ideratur lib. j.di. Sipicztia nata vei genita piie oicf deflio li di. xxvii ffff. Sapientia magis ꝓpꝛie dicitur de ſapiẽtia q;; eterni Sapientiã patrẽ genuiſſe qua ipᷣe dicit᷑ ſapiẽs quõ dicit Aug.ſe iſta queſtionẽ melius tractaſſe in lib. de trini.li.j.di.xxxiz. „ Sapientẽ eſſe aliquo eſt duplir et quõ ⁊ qua ſapiẽtia pater et filius ſunt ſapientes li.j.di.xxij. X. Sapientia hoc nomen duo reſpicit et reſpectu cuiꝰ dicit eſſentiã et reſpectu cuius ꝑſonã libro.j.diſt. Sapientia patris vna tm̃ eſt ſed non vno modo di Alitur quõ intelligitur li.j.di.xxxij.o.ſub litera g. Sapientia alicuius iſta oꝛõ duplicẽ habet intellectũ .„ li. j.di. xxxij.12. —..——ðð —1„ Sapientia vel ſcientia dei plura ſoꝛtit᷑ noia lib. . di. Sapientia vna quõ eſt in duobus ſapientibus ⁊c.li bꝛ0. j. di. xxxvij. . : 78. “ Sapientia dicitur q̃druplr et quõ opponit᷑ culpe li. 1. di. xlvj. S5. Sapientia put eſt cognitio ꝑ inſpirationẽ ẽ duplex et ſcᷣm quem modum dẽ fructus pietatis li.ij. di. Sapientia ꝓut eſt donum excellentiſſimũ a quo di⸗ cat᷑ li.ij.di.ix.ꝛ 9. Sapientie maioꝛis quomodo eſt moꝛbum bene cu⸗ rare ꝙᷓ; naturan a moꝛbo pꝛeſeruare libꝛo.ij.diſt. Sapientiã eſſe excellentioꝛẽ qꝙᷓ charitatẽ quõ intelli gitur li.ij. di. xxxviij. ꝛ. Sapientiam dei non inquinari quõ in telligit᷑.lib.iij Sapientiam non mutari quomodo intelligit. li.iij. Sapientia ſcoᷣm q duplr dẽ. etiã circa duo conſiſtit li. iij. di. xxvij. S2. Sapientia dicit᷑ duplłr.ſ.pꝛie et cõmunitcr libꝛo.iij diſt. xxxv.2. Iterũ accipit᷑ quadrupliciter li.iij.di. Sapientie doni actus an attendat᷑ penes cognitio/ nem veri an penes affectionẽ boni li.iij.di.xxxv.q 1.a. Re. 75- Sapientia quõ ſumit᷑ li. iij. di. xxxv. 7. Sapientia quomodo ſumit᷑ cum dicit᷑ ſapientia eſt cũ dr ſapia creſcit ꝑ auditum rerum diuinaꝝ humanarumq; cognitio ⁊c. li.ij. Di. xxxv. 8. ee Sapientia quõ dicitur eſſe contra ſtulticiam li.iij. di. Sapientia quõ appꝛopꝛiat᷑ filio et ſpniſancto lib.iij di. xxxv. 0 o. , Sapientia in ſe claudit et actum amoꝛis vel affecti⸗ onis et actum cognitionis li.iij.di.xxxv.. Gatiſfactio ꝓ humano genere quare non eſt ſunt eſſe eiuſdem babitus li.iij.i.xxxv.i2. „ —2. Sapiẽtie diuerſi actus.ſ. affici cognoſcere quõ pol Sapientia et ſcientia quomodo differant li.iij. diſt. Sapiens quis dicatur ſcᷣm ſtoicos libꝛo.iij.diſtinc. Sapientia et iuſticia dei ſem quem modum dicun tur aliud ſignificare li.iiij.di.xlvj.ĩõ9. . . Satiſfactio ꝓ offenſa qua pꝛimus parens deũ offẽ dit quõ plus exigit q́; mereri vitã eternã li.iij.di. Satiſfacere an potuerit aliqᷓ pura creatura ꝓ toto genere humano li.iij.di.xx.q.iij.c.Re.ꝛꝛ. Satiſfactio de duobus cõſueuit fieri et requiri et ꝓ quo deus requirit ſatiſfactionẽ ab bumano gene⸗ re ibidem. Satiſfactionẽ quõ querit deus de genere bumano li iij. vi. xx. 26. Satiſfacere an poſſit aliquis gratia adiutꝰ ꝓ ſeipo li. iij. di. xx.q.iiij.d.Re.28. Satiſfactio eſt duplex ·ſ.plena et ſemiplena ibidem Satiſfaciendi modũ an debuerit deus acceptare peꝛ paſſionẽ chꝛiſti li.iij.di.xx.q.v.e.R.X. dine facta vt in ea nullus peccaſſet libꝛo.iij. diſti. De ſatiſfactione ꝓ genere bumano vide aliqua vbi humanus et vbi reparatio. “l Satiſfactione an poſſit bomo reconciliari deo li.iiij- di. xv. q.j.a.Re.S.et.I0o. Satiſfacere an poſſit aliqͥs deo de vno pctõ ſine alio li.iiij.di.xv.q.ij.b.R.T. Satiſfactionẽ nõ oꝑtet fieri ſucceſſiue i.ꝓ vno pec cato ſine alio q;uis tranſgreſſio facta ſit ſucceſſi- ue li. iiij. di.xv..„»„„. Satiſfactionis pena debita nũꝙ; poteſt taxari qdiu quis manet in culpa li.iiij.di.łv.l .⁊..ĩXõ“. Satiſfieri poteſt de vno veniali ſine alio ſed ſic nõ ẽ de moꝛtali li.iiij.di.x.. 6. . Satiſſacere an ſit poſſibile abſtinentem a peccatis erxtra charitatem li.iiij. di.xv.q.iijc.R.v7. Satiſfactionem poſſe fieri per penam abſqʒ fide et charitate quõ intelligit᷑ liaiij.di.xv..8. Satiſfactionis mandatum quod imponit᷑ bomini a ſacerdote qn dʒ impleri ex charitate qñ non li. iiij. di.xv.19. 7ç xxxxx. . Satiſfactoꝛia opera extra charitatem facta an adue niente charitate viuificent᷑ et an debeant cõputa ri in ſoꝛtem li.iiij.di.xv.q.iiij.d.Re.Kꝛ. Satiſfaciendi cã eſt ne ſit peccati impunitas quo in telligit᷑ liiiij.di.xv. 6. . Satiſfactionem non fieri ꝑ opera extra charitatein facta ſi ſupponat᷑ querit᷑ vtrũ bomo ꝑ ea aliquid merxeatur li.iiij. di. xv. q.v. e. R.27. et per totum. Satiſfacere quid ſit liiiij.di.xv.q.j.g.R.4. * Satiſfactio completa duo requirit libro. iiij. diſtin. – SIMTM.... „ Satiſfactionis rationem totam eñ babere quia pec cato ceſſat quomodo intelligitur libꝛo. iiij.diſtin. Satiſfacere volens quas devet cauſas ꝑ quas bici/ telligit occaſiones excidere libro. iiij.diſt. xx. 46. Satiſtactio cui ẽ faciẽda li.iiij.di.xv.q·.ij.h. Re·t· inttt dilneßn GSeſfucto qun ctio gtoif Sttſſctiopan glcterccpi gttſfoneſie noſſnamoian Setlinctontotti behcuntlliim⸗ Gntſfachioſtd tlicionis i diſinp⸗ Orrifuctonise iijdifl Gitſſacerennca Grriſfncoran Apler ſtune ſe mugs iſi Oreſtcinssoan Itſiigdden opamf Jrſftogn haß cihoſt l .d Otſactio gſe Mz lidnei Outſfactodi prienpar Otiſtzctoqe Outiſtrcion ſicperna⸗ AGidama,. Gulſſacnons. ſoſt galoſ Aucfftcinoc (luseſ duoc⸗ tſfnenenony Cbliturſchne Otſfſenito⸗ tarſphckte ſrnütoin ſungn Eiecconſte Gil ſurohete ſeſfuumch Errtſncgefh9 mnlſriſfur. gtoctuato⸗ ni oſh iii, 1 onsſele Eer 4 4 drif ſcrene, miödnan mnie Grhncgt ee lhncn Na uns äͤ enan 8 atatfodtit triicie aCgeneſngan nnui deege mo naegutuct Woebumnofu! rtid. ale. aisdodtii. Au. Neuſen uctſu e aenintn Aoskn, l wuhtinli De littera Sgtiſractio eſt confeſſo quare etigitur cũ deus in cõ ¶Satiſfactönis relaxatio quid requirat vltra dauem. tritione penã eternã dimittat li.iiij. di.xv.49. Satiſfactio quare ibi exigitur vbi tanta põt eſſe coun tIritio ꝙ totũ remittit᷑ libꝛo.iiij.di.xv.So. Satiſfactio pꝑ qualia oꝑa debet fierili.ii. di. xv. iij i. Pꝛ. 53y. Satiſfactionẽ per que oꝑa cõtingit fieri. Et aſſignã/ tuir tria ſcʒ iciuniũ oẽo ⁊ elemoſyna li.iiij. di.xv.q. ſiij. k. R.5 8. M Satiſfactiõis ꝑtes ſcʒ ieiuniũ oꝛatio elemoſyna tri/ pliciter accipiunt᷑ et de eoꝛũ ſufficientia Ibidem. Satiſfactionẽ fieri poſſe ꝑ oꝛationẽ et ieiuniũ et ele/ moſynam oia mundare quõ intelligit᷑ li.iij.di.xv. Satiſfactionis tria oꝑa quõ multa alis cõpie S9. hendunt li.iiij.diſ.xv.õo. Satiſfactõis ſub q̃ ꝑte patiẽtia otinet᷑ li.iiij.di.xv. Satiſfactionis pars magis ſatiſfactoꝛia que ſit libꝛo iin. diſtin. xv. o2. Satiſfactionis opus vnũ ſcʒ elemoſyna tractat᷑ lib. iiij.di. xv.q.j.l.R.oʒ.⁊ per to. Satiſfacere an contingat ieiunio.li.iiij.di.xv.q.ij.m. Satiſfacere an contingat per oꝛõem.Et cẽ dR.70 duplex ſit oꝛatio ſcʒ mentalis ⁊ vocalis querit᷑ q̃ ſit magis ſatiſfactoꝛia li.iiij.di.xv.q.iij.n.ꝑ totum See gctonis pars an ſit reſtitutio li.iiij.di.xv.q.iiij Satiſfactio dꝛ dupliciter ⁊ ſcdᷣm quẽ moduʒ reſtitu/ tio eſt pars ſatiſfactõis li.iiij.di.xv.Ssj3. Satiſrfactio quare debet fieri bomiĩ ꝑ reſtitutionẽ cũ pctñ eoipo ſit pctm̃ qꝛ eſt in deũ.libꝛo.iiij.diſt.xv. 84. et. 85. et. 86. —, Satiſfactio qᷓre debet fieri deo cũ peccatũ fiat in ꝓxi muʒ. libꝛo. iiij. di. xx.Ssvwvvq.ũ Satiſfactio dici᷑ dupłr ⁊ qua rõne ↄuenit vni parti pnie ⁊ qua rõne oibus li.iiij.di.xvj.2. Satiſfactio quõ a iobanne pᷣcepta eſt li.iiij.di.xvj. . Satiſfactio quare plus fit per modicã penã in pᷣſen- ti ꝙᷓ per magnã in futuro li.iiij.di.xx.iS.Exemplũ ad idem.ĩ9. Satiſfactionis cõmutatio an fieri poſſit.i.vtꝝ vnus % „ poſſit ꝓ alio ſatiſfacere li.iiij.di.xx.q.j.g.Re.48. Satiſfactõnis cõmutatio debet fieri aucte ſacerdotꝭ cuius eſt duo conſiderare li.iiij.di.xx. ¶9. Satiſfacere non poſſe aliũ ꝓ alio eo ꝙ vnicuiq; re/ cribuitur ſcᷣm opera ſua quõ ſoluitur. li.iiij.diſti. Satiſfactionẽ nõ poſſe in aliũ hoiem cõmu/ xx.o tari quia eſt remediũ qdð dʒ apponi circa membꝛũ infirmũ quõ intelligit᷑ liiij.di.xx. ꝛ. Satiſfacere quare põt aliꝰ ꝓ alio cũ non poſſit con % 4. tcri nec confiteri aliꝰ ꝓ alio li.iiij.di.xx.SꝛD. ſatiſfactum eſt ſtatim euolet li.iiij.di.xx.5. Satiſfacere vnꝰ ꝓ alio ſi põt.poteſt vnus vna pena ſimul ſatiſfacere ꝓ ſe ⁊ ꝓ illo et ita pari rõne pro tertio et quarto ⁊c. ̊ vno ſatiſfaciente ſatiſfaciunt omẽs. Solo.li.iiij.di.xx.⸗ . Sreertonis relaxatio an poſſit fieri li.iiij.di.xx.q. ij. b. 2.5 F. „ „„ KDR , . ”M Satiſfactio quõ exigit pene duplicationẽ non relaxa tionẽ li.iiij.di. xx. 57. B Satiſfactio quõ exigit dignos fructus pnie libꝛo.iiij Satiſfactonis relaxatio a quo poſſit fieri libꝛo.iiij.di „ ſtin. xx.q.iiji. R. õ600 Scitum immutabiliter. B libꝛo.iiij.di.xx.õ. ... Satiſfactionis relaxationẽ nõ poſſunt facere prelati collegioꝛũ q;uis habeant claues ad ſoluendũ et li- 7926 andũ in vtroq; foꝛo li.iiij.di.xx.se. Satiſfactionis relaxationẽ non poteſt quilibet face⸗ re ꝙᷓuis quilibʒ bñs charitatẽ poſſit bona ſua alte ri cõicare li.iiij.di.xx.oʒ.· Differt em̃ cõicatio a rela xatione li.iiij.di.xx.o4. 4 Satiſfactõnis relaxatio ꝓ quo debeat fieri vtrũ ſc, pꝛo ſpũali an ꝓ coꝛpali beneſicio libꝛo.iiij.diſt.xx. 4 ꝗq/iiij.k.Re.õo.ct ꝑ totum. ¶ Batians » Satians appetitũ noſtrũ eſt duplir. Et ſcᷣm quẽ ino dũ deꝰ ſatiat ⁊ ſcᷣm quẽ influentia dei li.iiij.di.xlix 1. Hic ponitur ꝓpe mediũ non btitudinis. ponat᷑ nomen beatitudinis ⁊c. GEcandalun Scandalum vnitum peccato quã vim babet libiiiij. diſt. xxxviij. X7. (Bcientia Scientia quõ deſtruetur li.j.in ꝓlogo.ꝛ2s5. ⸗ Scire eſt duplex ſcʒ ſi eſt.⁊ ſicuti eſt li.j.di.xiij.4. Hic ponit᷑ ꝓpe fi.qꝛ verbũ non eſt ꝓghatuʒ melius ſo/ nat qꝛ verbũ ꝓhibitum non efft. Scire iterum dicit᷑ duptr li.j.di.xxxix.A.Et dicit᷑ ſte/ rũ dupliciter di.xlj.?2 5. ððM Scientia voluntas potentia duplicitur ↄſiderant᷑ ⁊ qðd boꝛũ eſt prius altero li.j.di.xxxv... Scientia vel ſapientia dei plura ſoꝛtitur noĩa li.j:di. Exxxv. 2. Et eadem diiiis. èẽ Scientia eſt duplex et que ponit et que non ponit ex Scibile quõ cſt finitũ li.j.di.xxxv. ĩ. Scientia vel preſcientia dei cu ſit terna quõ ſe babʒ ac tpꝑalia vel creata li.j.di. xxxv. bc. Scientia dei non eſt tm̃ de tꝑalibus vᷣ etiam de eter nis li. j.di. xxxv. ð. Scientia dei cum ſit ens quõ cognoſcit non cntia. li. 1. diſt. xxxv. e. . S quunt ſe nuicẽ pater ⁊ flius.iſte naſctdo ille isnẽ do quõ intelligitur li.j.di.xxxix.i. 4 — . Scibilia et attributa quõ ſunt in diuinis. libꝛo. . di⸗ Scientia dei non eſt niſi de his que ſunt fuerunt vel erunt quõ intelligit li.j. di. xxxix.ð. Scire malum ⁊ poſſe malũ differenter ſe babent lib. Satiſfactione facta ab alio ꝓ aliquo an ille pro uuo 1E I.diſt. rxxilĩÜOãTG777.“ Scientia bominũ quare nõ põt eſſe niſi de neceſſari is et ſciẽtia dei de contingentibꝰ li.j.diſt.xxxix.i 5. Sciĩa dei quõ eſt infinitoꝝ li.j.di.xxxix.ꝛ. Scia vera quõ requirit vt ſcibile et ſcia ꝓpoꝛtionent᷑ libꝛo. j. diſt. xxxix⸗2888ss. immutabiliter ẽ verũ qꝛ qʒ ſcitur eſt verũ Sol.li. j. di. xxxix.29. * Scire ⁊ pꝛeſcire differunt li. j. di. xxxix.ð0. Scientia dei an poſſit augeri minui vel mutari libꝛo aneir vivine quomõ dicũt᷑ omnia ſubiecta libꝛo Scientia quare nõ diſtinguit᷑ ꝑ beneplacitũ ⁊ ſignũ vt volumkas uidiſt, Ap⸗s. Scientiã recu ſare quõ nõ eſt nature reſßs volutatis de ctiue li.ij. di. xxij. . Scire deſiderãt oẽs boies naturalr quõ intelligitur bidem. Seientia fidei ⁊ moꝝ quare eſt nobis magis data g ipenfär ſacrã qᷓ; ſaentia reꝝ naturaliũ li. ij. diſti. xxiij.ʒ. S pꝛofect us triplici via põt cſiderari et vm quã viaã ꝓfeciſſet adã ſi ſtetiſſet li.ij. di.xxiij.22. Scibile et opinabile quid et guõ ẽ circa vtrũg; dece prtio li. ij. diſt. xxxiij.23. Scientia quõ põt noiare et potentiã et babitũ lib.ij. diſt. xxxix.S. Scire et intelligere differenter nomint cognitionẽ li.iij. diſt. xiiij. 31. Scientis cõprehbenſione finiri quicqu ſ ſcit᷑ quõ in telligit᷑ li.iij.diſt. xiiij.8. Scire poſſe oĩa cõucnit alicui creature Hy poſſe face re oia non li.iij.diſt.xiiij.. Scientia pꝛactica d̃ dnobus emociger quõ aie xpᷣi cõicata eſt li.iij.di.xiiij.s 5. Scientiã inf lare quõ intelligit᷑li:iij.diſt.xv:.a25. Scit᷑ aliquid duplr.ſ.ſcia noticie et ſcia diſcretõnis. et quõ ſcit aĩa que ſũ ũt in ipſa li.iij. diſt. xxiij. J. Salentis ꝓut eſt cognitio quã quis bʒ in via dr du/ pliciter etſcdᷣm quẽ modũ certioꝛẽ ſides c ſcia li bꝛo.iij.di.xxiij.⁊2. Scientie nobilitas et ignobilitas vñ li i di xxiij.4 Scire quõ eſt cõpꝛehendere li.iij.di.xxiiij.õ9. Scientia ⁊ viſio patrie differentenſe habent qᷓtũ ad euacuationẽ li.iij.diſt.xxiiij.ð383. Sciens quõ põt et nõ põt diſſentire ab eo qð ſeit li. iij.di. xxiiij. 59. D Salentt ia aliter ſebz ad verũ qᷓ virtus ad bonũ li. iij di xxvj. 59. Kaaneie ant⸗ an euacuet᷑ in patris li. iij.diſt. xxxj. q. lij. ,„F. Scia tria reſpicit. .habitũvſuʒ et modũ et ſm q bo rũ euacuabit᷑ in beatis li.iij.diſt.xxxj. 5s. Scientiã eſſe deſtruendã ex quo ſenſu dixerit aplus li.iij. di. xxxj. 37. Ad idem. 41. Scientias inuentas eſſe ꝓpter amouendas indigẽti as quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxxj.8. Scientiavł cognitio quõ eſt actu et babitu in beatis li.iij. diſt. xxxj. 39. Scientia qre ñ ñ̃ euacuat᷑ in patria ſicut lumen naei li. iij di. i.xxxj. 4 . Sei quõ ceſi. abiri in patria li iij. diſt. xxxiij. s. Scia quõ gignit nutrit defendit et roboꝛat ſlaeliii. diſt. xxxv. . Scientice et timoꝛis diſrerenter eſt abſtinere a malis li.iij. diſt. xxxv.4. Scientie doni actus pᷣcipuus an conſiſtat in actione vel in conſideratione li.iij.di.xxxv.qij.b. Re.I3. Scientie eq̃druplex eſt differentia ibidem. Scie quõ eſt dirigere circa actionẽ li.iij.di. e. ibio Scientie quõ ẽ hũanitatẽ et gratiã xpᷣi no iij. diſt. xxxv. 5. Scia donũ et pꝛudentia diuenimode dirigut homi⸗ nem li. iij. diſt. xxxv. 16. Scientia donũ quõ reſpicit intelligentiã ſcripturaꝝ . li . iij. di.xxxv. 17. Gcie eſt vnus gerys haincipalig et dyo annexi li. iij. Scientia et intellectus 18. Seoſpee quõ differũt li. if. dl. xxxv. a.v. Saia an ſit dauis li.iiij.i. xviij.q. .e. Re. 50. Et plur⸗ ra ad boc vide in clauis. Scientiã eẽ dlanẽ 1 que auckoꝛitates ſonare vident quõ ſunt intelligende li.iiij viii ier per totũ. Scia an ſit alia clauis ꝙᷓ potẽtia ſoluẽdi li iij diſtin. xviij.qꝛij.f. R.. Scientia alia eſt praxis alia directnis et que eſt om ni virtnte eſſentialis ⁊c Ii.iiij.di.xviij.40. quõ viget in peccatoubnsli. iiij. di. xviij. 46. Cciimma Sanma ber is ſuperſtitio ſec ta mnau Difemne cri Scriptura ſacra ſtudioſe non anioleck ſamtandu. libꝛo.j.in ꝓlogo.o. Scmpeura non dicit hoc. ͤ non eſt verũ non ſequik. ibꝛo. .. diſt. vj. 17. Scriptura ſacra quare nos magis inſtruite fideet moꝛibus qᷓ; ne rebꝰnaturalibus li.ij.di xriij..⁊. ¶· Scriptura ſacra qua rõne tradita eſt bomilapſo lib. ij. diſt. rM. . Sari tura quõ dicit aliquid fieri qñ innoteſeit et nõ eqñ non apperet li.iij. di.iijæo. J Scripta non ſunt omnia aue apoſtolitradiderunt le pꝛ0.iij.di.ix.18. Scripti in libꝛo vite ſunt in vupiifferentisgtqr quõ delencur libꝛo. iij. di. xxxj.2. — Sawestoneſectcropale aupadits ans mtanigk. libꝛo..in ꝓlogo. 1e. wamchn d dicitur HS tur an appꝛopꝛiatio ſit ſcᷣm rẽ an ſcᷣm inteſlectũ li. ſ. diſt. xxxiiij.o. Et diſt. xvij.? 7.Oiritur iterun⸗ dupliciter cum dicitur motup in coꝛpalibus eſt motus ſcm accidens. Sedm dicitur tripliciter cuʒ viurg watſ datur ſcom maioꝛem capacitatem naturalium. li.ij. diſt. ix.I4. Hic ponitur ꝓpe pꝛin. poteſt intelligi dupli⸗ citer. pon atur põt intelligi tripliciter. Seom quãdoq; dicit cauſaz viſponentẽ ve congmo libꝛo. ij. di. ix. 5. et. I6. Seommprepoſtio habet variam naturã libꝛo ij wll. Stnt guid dicitir quod vicirur per ockees adſin pliciter. Secta bereſis ſüpenicio nitio ſeina in quo differunt. . iiij. diſt. xiij. 7. egnities B Segnities quid li.iij.di.xxxiiij.5i. Bemel Semel poteſt dicere et nunc tempoꝛis 2· nunc ctemi tatis libꝛo ſ. diſt. v. ö6. lalis Bemen gmninlect⸗ ſeninls⸗ — in E Beminnls nuſini Saninn forilan gennueniſ gantinbn Gonnoenitil nsſeten Senanziſtefen aſelbi⸗ Senmn inhch doizcſkg Senendvplad mllt nz675 olut iga Genonalterct⸗ niditrrz⸗ Gmninleonn. ſioitiz. gnnitint Wolchans Grenthüd Si wyttnplic Gellus ociẽ Wuerſulil hanfuhl. igrln Nlka gu Alnd⸗ Pni . ſis . ⸗ s Delittera Setninalis et cauſalis ratio. Simſliter naturalis et ſeminalis rö.⁊ ſimiliter ſemen et ſeminalis ratio quomõ differunt li.ij.di.xviij.II. ⁊.12. 2.t3. Seminales aut cauſales ſcᷣm rões an aliquis effe⸗ eminalis ratio an ſit foꝛma vniuerſalis an ſingu/ ,— „ „ Seminũ deciſio an fuiſſet in cõmixtione pꝛimoꝝ pa Seminis emiſſio in pꝛimis parentibus an fuiſſʒ cũ delectationis intenſione li.ij.di.xx.q.iij.c.Re.1c. . Seminis emittẽdi deſideriũ in natura inſtituta quõ obſeruaſſet terminũ et limitẽ li.ij.di.xx.i7. emen virile foꝛtius eſtvl debilius aliud aitero tri/ lici rõe lib.ij.di.xx.o. Semen viri pᷣdñari ſemini mulieris quõ intelligit᷑ li bro. ij. diſt. xx. 3. ” Semen duplicẽ babet qtitatẽ et quõ ex ſemine ade omnis humani generis poſteritas ꝓceſſit li.ij.di. xxx.ʒ5.⁊. 536. HDic ſub nũero.ʒ5. ponit᷑ aliqũ timet ponat᷑ aliqñ cõtinue. Semen aliter eſt radicale generãti aliter generata li Sani als fegn rationẽ aliquid ꝓcedeꝛe quid ſit li. Sem nal⸗ ſcoᷣm rõem deſcẽdere quicqͥd deſcẽdit ab a in ſetb quõ intelligit li.iij. di.ij. 69. Semen totũ veciſum ab adam quõ habuit rõem ſe: minalẽ li.iij.diſt.iij. ⸗o. Semen hʒ duplicẽ ꝓpꝛietatẽ et ̃m quã dr̃ verbum dei deſcendiſſe in virginẽ ad modũ ſeminis lib.iij. diſt. iiij. 10. H De lemine vide aliqua infra vbi ſexus. enſus. Sentire. Snia. Sentire et intelligere ſiue ſenſus et intellectus diffe Seuſus ſolũ eſt ſingulariũ.intellectus ſingulariũ et vniuerſaliũ li.ij.di.iij.,ẽ F77. Sentire accipit᷑ :tripliciter et m quã acceptionẽ et quõ differt ſenſus ab intellectu li.ij. di.viij.ʒ9. Senſus duplr impedit᷑ ne ꝑcipiat qd ſibi pſio lib. ij. diſt. viij. . in gRe. git li. ij. diſt. viij. 54. Seuſum non errare circa ꝓpꝛiũ obicctũ quõ inrelli⸗ Senſibile alij potentiam nominat in bomine aliaʒ Senſum cõcurrere ad delectationẽ quõ intelligitur. Senſualitatis nomine varia intelligit ſcriptura et an intelligatur vna vis vel plures ⁊ an ſenſualita tis nomie intelligatur vis cognitiua an motiua li bꝛo.ij.di.xxiiij.S S.Et in textu.n. Senſualitas dupliciter pot accipi.⁊ ſcdʒʒ quẽ moduũ poteſt in ſenſualitate eẽ peccatuʒ ⁊c.li.ij.diſt.xxiiij Senſualitas iterum tribus modis accipitur.Et pᷣm quẽ modũ eſt in nobis a generãte li.ij.diſt. xxxj.s. Senſualitas et ratio quõ differũt li.ij.diſ.xxiiij.e.f. Senſitiue primam mutationem eſſea generante q̃⸗ mogo intelligitur li.ij. di. xxxj..X. „ Senſitiua quomodo eſt vniuoce in bomie⁊ aſino li bꝛo.ij.di.xxxj.ĩvʒZ. . B Senſus coꝛpoꝛalis et ſpũalis quid ſit et quõ chriſtꝰ dicitur caput in quo ſunt omẽs ſenſus in ſanctis vero ſolus tactus li.iij.di. xiij.-. 8. —— Senſum et motũ gratie influere cõtingit dupliciter. li.iij.di.xiij.? 9. D N Senſus et motus in ſpũalibus penes quid attendã Senſualitatis et ronis diſſenſus põt eſſe duplex ſc⸗ Etum ad volituʒ ⁊ qᷓtum ad actũ volendi liiij. di. xvij.29. ddDDee.iei .xxxiiij. 5. Senſus ſpiritualis vnde vel qua rõne dicatur. li.iij. Seuſus qua rõne dicũtur decipi in ſacramento alta Senſus om nes an habeant in patria ſuos actus. li. iiij. diſt. xlix. q. j.l. R. ꝛꝛ. Senſus guſtus et ſenſus olfactus quare nõ mauent in patria li.iiij.di.xlix. cczzz. Senſus aliter appetit vniri obiecto aliter anima coꝛ poꝛi li.iiij.di.xlix. ¶4. ð Senſus duplicem habet dee lctationẽ et qua delecte tur ſenſus coꝛꝑis gloꝛioſi li.iiij.di.xlix. cFS·⸗ Senſum nullum eſſe in patria quõ intelligitur. iib. iiij.dði.xlix.õ6. Senſus qui eſt in patria in actu an ſit cũ delectatiõe vel ſine li.iiij.di.xlix. .Y. “?? Seſus illi qui ſunt in ſuo actu iĩ patria an cognoſcãt per receptionẽ ſpeciei li.iiij.diſt.xlix.q.ij.m.Re.4S. Senſus gloꝛificatos cognoſcere non recipiendo ſpe ciem ab ipſo ſenſibili ſi que rõnes pbare videntur quõ ſunt diſſoluende li.iiij.di.xlix. ↄ9.⁊ pꝑ totũ. Sententia dicitur iniuſta ex aio.ex cauſa.ex oꝛdine. li. iiij. di. xviij. ¶ J. Separare dꝛ tripliciter li.j.di.x.o. Seꝑationem nõ recipimus in diuinis ſᷣ diſtinctõem li. j. di. xxiiij. . 1᷑111é Seꝑatur aliquid ab aliquo dupliciter. Et ſm quem modũ ðꝛ deus ſeꝑatus ct non ſeꝑatus a loco. li. j . . . i Bernirz Seruire poſſe deo reſpectn mercedis quomodo itel⸗ ligitur li.j.di.j.ꝛ3. Seruitus eſt triplex et cõtra triplicẽ ſeruitutem ẽ tri plex libertas li.ij.di.xxv.ð 7. ⁊ di.xliiij.ʒ . Seruitus eſt quadrupiex et quomò latria dꝛ ſeruitꝰ li. iij. di. ix. ¶t. ”J”MD Seruus peccati quomõ naturalitervelit bonũ libꝛo Seruus quãdo poteſt vxoꝛi petenti debitũ reddere vñno etiam aliud imperante et quando non. libꝛo De ſerpẽte ex virga moyſi facto et de magis pharao nis li.ij.di.vij.in demon.S2. Serpens qualiter foꝛmauit verba ad euam libꝛo.ij. Serpens quare dictus eſt callidiſſimus libꝛo.ij.diſt. NBenucritzag Seueritas diuia in angelo nobiliſſimo et primo bo 9 32 mine faciliter conſiderat᷑ li.ij di.vj.. extarius Sert arius ui ſignat confeſſionẽ fidei bʒ duplicem Seieniencene 2qus quilibet debet offerre li.iij.diſt. xxv.29. NHic ante ſinẽ ponit᷑. dicuntur oõs offerre. . vonatur debẽt oõës offerre *7. Sexuũ mirtio an n funte et in ſtatu innoctielibꝛo j. diſt. xx. q. J.a. R. . Serxuum coͤmixtionẽ an fuiſſet lecuta ſemĩs deciſio. li.ij. diſt. xx.l ij.b.Re.I 4. Seruum commixtio an coꝛrupiſſet carnis integrita tem li. ij. diſt. xx. q. iiij. d. R. 21. Seruum quelibet commixtio an fuiſſet in pꝛimo ſta tu ꝓlis generatio li.ij. di. xx.q.v.e.Re.25. Seromila commiro an equaliter multiplicaſſet viros et mulieres li.ij. di. xx. q. vj f. Ke.28. Sicut Sicut ſimpliciter ad ſi impliciter. ita et magis ad ma/ gis et maxime ad maxie quõ intellititur. libꝛo.ij. diſt. xxxiiij. 25. Sicut quid ibi impotat diliges prtu. ſicut te ip. li. ij. diſt. xxix.25. Gidus Sigera cauſare moꝛes boim et euentus fururdeuin poteſt duplr intelligi li.ij.di.xiiij. 8. Siderum coniuuctiones belloꝛum cauſas eſſe quo/ modo intelligitur li.ij.di.xiiij.ð8o. Sideꝛibus qua conditiõe ſubijciunẽ bumani actus Kc.libꝛo.ij.di.xiiij. 84 Bignum Signuz et res dupliclter accipij accipitur.⁊ ßm quẽ modũ ſpectant ad om̃es ſcias.li.j.in ꝓlogo.S. Signũ aliud eſt naturale aliud inſtitutũ et deq asn⸗ in li. ſnian.li. dd. .j. 5. Signum quid ſit et quid res libꝛo. ſ. di.j. b. Signum eſt ⁊ ad aieracviſingnendum ib. j. di. xiiij. 46. S. gnum duplicẽ habet compationẽ ſcom quã dici tur ſignum li. iiij. di. J.23. Signum er ſignatum imul eẽ natura quõ intelligit libꝛo.iiij.di.j.2 5. Signum duplicem babet veritatẽ ⁊ ſem quã ſignũ ſacr̃ale ſemꝑ ẽ verũ.li.iiij.di.j.2c. Signum quõ ex humana inſtitutione generat cogni 9774 cionẽ et affectionẽ ſpũalem li.iiij.di.j.ʒ 2. GBilogiſmus Slogiſmus ex maioꝛi de neceſſario et minoꝛi de in⸗ eſſe ſemꝑ condudit neceſſario li.j.di. xxxviij.i8. (BGimbolum Simbolum P. contineat omnia q̃ opoꝛ tunum ẽ crederc ad ſalutẽ li.iij.di.xxv.q.j.a.Re.õ. Simbolo quare nihil addiderunt paulus et barna⸗ bas libꝛo.iij. di. xxv. S. Simbolum q́;uis non cõtineat oĩa credenda tñ oia credenda poſſunt ad articulos ſimboli reduci lib. iij.di.xxv..et.ĩ o. Simbola alia ſcʒ athanaſij ⁊ niceni concilij ſi unt edi ta ad e aplauatione et hereſum confuſionem fi. ij. di. xxv. 12 Simbolum z Abanaſß enteen cneli no⸗ mõ ſunt diuerſa li:iij.di rxxv. 13. Simbolũ aploꝝ quare dꝛ maius li.iij.di.xxv. . Sunbolum aploꝝ quare dicitur bis i in die li. iſet. Sinboinm patrum a quibus fuit compoſiturmm lib. iij. diſt. xxv. 16. Simbolum p munionẽ li.iij. di. xxv. 17. Similitudo. Similis Similitudo eſt duplex ſeʒ ſcm ſubſtantiam ſcom accidens et que admittit diuerſitatẽ ⁊c. li.j. di.ij.s. Iterũ el upter di. xxxv.io. Z eadẽ.di.i2. Ite rũ eadẽ dia 3. Iterũ eadẽ vi.rs tque ſimilitudo eſt diuina veritas et idea in do.. Semem buin nacurs pducere eſt tripliciter. tb:o 1 .1 .2 „ Similitudines de preſſione ſpaſſancti a ſolo parteg modum radij ct luminis quõ non ſunt omnimmo⸗ de ſimilitudines li.j.di.xj.-ĩrs. Simniendo ge quõ eſt pꝛioꝛ babilitate i ĩinteiligedo ũ xxvij. 45. Similitudo et equalitas dicit dupkt. Et ſcdm quem modũ agitur de bis li.j.di.xix.et ſcom quẽ diſtine. J xxxj.vide di.xxxj.i. Similis ⁊ equalis an dicãt ſcᷣm poſitionẽ S priuationẽ in diuinis li.j.di. xxxv. ]1.a. p totuZ. Similitudo di ad creatura qualis ſit li.j.di.xxxiiij 33 Similitudo ſiue intentõ in aia compatur ad animã in qua eſt et ad illud cuius eſt ⁊ ſcᷣm quẽ moduʒ ſimilitudines vnius rei in plurib? giadus babent vnitatem li. j. di. xxxvij. ʒõ. Similitudo dei ẽ duplex ⁊ que põt appet oꝛainate et que non. lbꝛo.ij.di.v.16. Similitudinẽ in natura et affectibus maioꝛẽ amoꝛ? geneꝛare quõ intelligitur li.ij. di.vj.ĩ 75. Sum ilitudo eſt quadruplex. ſcʒ quẽ modũ potek creatura deo aſſimilari li. ij. di. xxj. 7. Similiter ſe hr̃e põt eẽ dupliciter li.ij.di. xvj.s. Similitudo que eſt in imagine penes quid⸗ Tttendi⸗ li.ij. di. xvj. 10 et. I1. xvj.57. Simlliendo quõ eſt in plus qᷓ; imago libꝛo. ij. bidine: Similitudo triplex repit᷑ in altaris ſacr̃o ⁊ coꝛpe xpi Silitudo attẽdit duob? mõis ⁊ ſcdʒ li.iij. di vj.2. quẽ modũ ſacrm gerit ſilitudinẽ gre li.iiij diſt..c. Similitudo eſt duplex et que E via ad ſctliontrgi/ tum li.iiij. di. xx. 25. . imonia Simoniaci dicunt᷑ emẽtes ulalui. Simoniaci quis grauiꝰ peccet an emẽtes di. xxv. 3 an vendentecs li.iiij.di.xxv. Simonia an cõmittat᷑ cuʒ vendit fundus annerus iuripatronatus li.iiij.di.xxv.õ. Simonia ↄtrabit᷑ qͥnq; mõis li.iiij.di xxv.·· Simonia vnde dicat᷑ et qͥd ſit li.iiij.di.xxvx·.d. Simoniacoꝝ pena et triplex diſtinctio li.iij. vi. re Simoniaci non ſunt pauꝑes oꝛantes ꝓ pecuni li⸗ bꝛ0. iiij. di. xlv. F Bimulatio Simulatio eſt multiplex et que tenet rõem meyde⸗ cij lein.diſ. xxxviij. 24, tru quare dieltur in miſſa et ante 5, 6 ltaoatti zulun Onpledind ull n ginplatsin Ginlafims Gilhlcnon ntaligeliſd Onpletasmt neinnle Oippictasan 6. gimere W Ginplictns diſt vij 57. Smnploſim gen trr inpſer wee naca ſilto/ ofin mnlcim Ginplonsdain Rviii Ithnodiuin tre viͤ Gplohseſent lbſoſtir . Rakel Githicaſimmane ſicrra. Snſarcht Eecpüinte pleretſchme Oinpleranſt Oinplenoet lroſktmii Gip linf Mrclotnli⸗ rhlausan ſin piize. Oinhlatnst 1 dikppis. Ginpierzs e⸗ tck grinl Binplatreſne no dpliate an irliſditi Bglungin dian in A⸗ ae anterlii ije G Slet 8n en ginten⸗ õ . ndien mns dſce vmiit ,N ttE ud auset tin en tusni irb idn ehnen mmeitimni⸗ mlinn wiklinn tmtufin hsfntglin nimnii tifunlie⸗ uruni np iin — nluus . 4 De littera (Gimultas Simultas attẽdit᷑ dupliciter.⁊ ᷣm quẽ modũ poteſt deus pꝛeſcire plura ſimul qᷓ; pꝛeſciàt li.j.di.xxxix.2 Simplex deſcribitur ꝓut deo cõuenit libꝛo.j.di.viij. 42. et. 22. K”UMVd Simplicitas ſumma an ſit in deo li.j.di.viij.q.j.e. Simpliciſſimus quõ ꝓbatur deꝰ.li.j.di.viij..Z. Simplicitas maioꝛ ibi eſt vbi nulla ẽ diuerſitas quõ intelligit᷑ li.j.di.viij. ꝰ. Simplicitas maioꝛ ibi eſtvbi nulla ẽ pluralitas quo moco intelligitur li.j.di.viij.5o. l Setlieligs an ſit dei ꝓpꝛietas libꝛo.j.diſ.viij.q.ij.f. 52. . Simplex et vnũ differunt li.j.di.viij.Sõs.. Simplicitas quõ eſt puncti entis et principij libꝛo.j diſt. viij. »Sp. M Simpliciſſimũ quõ dicitur punctus et quõ charitas libꝛo. . diſt. xvij. 43. „. . . Simplex ꝓpꝛie eſt ſola diuina eſſentia li.j.diſtin.viij. Simplex eſſe non conuenit nature coꝛpoꝛa/ c.h.l. li. libꝛo.j. diſti.viij.f. Simplex eſſe non cõuenit nature ſpũali li.j.di.viij.g. Oinp lclegt dei nulli pꝛedicamẽtoꝝ ſubijcitur libꝛo . diſt. viij. i. Simplicitas diuina compatit᷑ ꝑſonarum pluralita/ tem li. . diſt. viij. m. M Simplicitas eſſentie et ſimplicitas ſuppoſiti differ̃t. libꝛo. j. diſt. ix. ? . MU Simplicitas quã magnitudinẽ recipit li.j.di.xvij.ʒs Simplicia ſimul exiſtentia qũ confundunt᷑ in vnuʒz. li. j.diſt. xix.2 5‧. H Simplex dicitur dupliciter ſcʒ poſſibile ad additõe⸗ et qð priuat additõem ⁊ ſcdᷣm quẽ modũvle ẽ ſim plex et ſcdᷣm quẽ modũ diuina eſſentia li.j.diſt.xix Simplex an ſit diffinibile li.j.di.xxv.i4. 43. Simplicius eſt qð in pluribꝰ repitur quõ itelligitur li.. diſt. xxxiiij. 13. Et li. ij. di. ij. „Ü 7.v.‚.„. Simplicius eſt illud q eſt maioꝛis abſtractõis quõ intelligitur li.j.di.xxxiiij.ĩ 4. Simplicitas coꝛꝑis quã tollit diuerſitatẽ libꝛo.ij.di⸗ ſtin. xiiij. Sss⸗ss . Simplcletis ⁊ cõpoſitõnis multa genera. libꝛo.ij. diſt. xvij.2y. Simplex ad qð ſe conuertit totaliter ſe conuerti po teſt duplr intelligi li.ij.di.xlij.ↄp. Simpliciter ⁊ ſine determinatione dicit᷑ aliquid de aliquo dupliciter li.iij. di. xj. 2. . Simplex totũ attingitur cũ attingitur quõ intelligi/ tur li.iij.di.xiiij.ĩõ. S Simplices non tenent᷑ ſtatim aſſentire cũ audiũt ali quid nouũ pᷣdicare li.iij.di.xxv.ð1. . Sũumplices non tenent᷑ omnes articulos explicite ſci re et credere li.iij.di.xxv.2. Singeriſis an ſit in genere cognitionis vel affectio/ nis li. ij. di. xxxix. q.j.d. Re. 25. Sinderiſis quid ſit IJbidem. „ G Sinderiſis conſcientia et lex naturalis quõ differũt ſcᷣm aliquos libꝛo.ij.di.xxxix.26. Sinderiſis quõ dꝛ gemere et interpellare libꝛo.ij.di. xxxix. 29,7,49. Sinderiſis an aliquãdo nomie ſenſus intelligatur. libꝛo. j. di. xxirzo. Sinderiſis quare ðꝛ ſcintilla conſcie li.ij. di.xxxix. 22. Singeriſis an ſit potantia vel paſſio vel babitus. li. Sinderiſis qnõ ſe habeat ad conſciẽtiaʒ ⁊ legem na turalem li.ij.di.xxxix. 3Z3. Sinderiſis qualiter ſe habeat ad concupiſcibilẽ ira ſcibilem ⁊ rationalẽ li.ij.di.xxxix.ↄss. Sinderiſis an poſſit ꝑ peccatũ extingui libꝛo.ij.diſt. xxxix.q.ij.e.Re. s. lsl Sinderiſis qtum ad actum nõ ppᷣt extingui ſed ad tẽ⸗ pus ĩpediri triplici ex cauſa li.ij. di.xxxix.y7. Sunderiſs quõ dicit vim anime rõnalis libꝛo.ij.diſt. Sinderiſis quomodo non aſt extincta in hereticis li bꝛo.ij. di. xxxix. ůo. Sinderiſis ⁊ conſcientia quare ſemꝑ manet in boĩe. libꝛo.ij.di.xxxix. X1. ð Sinderiſes et fomes diſſimiliter ſe babent Jbidem. Sinderiſis an poſſit depꝛauari per peccatũ li.ij.diſti. xxxix.q.iij.f.N.ꝛ2. „ Z Sinderiſis quõ ðꝛ precipitari li.ij.di.xxxix.⸗.. Sinderiſis non intelligitur ꝑ verticẽ ibi aia conſtu pratur vſq; ad verticẽ libꝛo.ij.di.xxxix. .s. Sinderiſim eſſe rectam et non rectam ꝓpterea ꝙ cõ ſcia que ẽ iudicatoꝛium precedens ſinderiſim eſt recta ⁊ nõ recta non ſeqͥtur li.ij.di.xxxix.⁊.et..S Sinderiſis nõ ſubeſt imꝑio li.ar.& li.ar.nõ põt ea ab uti. li.ij.di.xxxix.So. =JM Sinderiſis triplex eſt actus et quis eſt ablatus a de monihus quis a damnatis et quis manet in vtri qqʒʒ libꝛo.iiij.diſtin.l. c. Hic ponitur Tercius eſt remuneratio. ponat᷑ tercius eſt remurmuratio. Bine Sine quid priuat in diffinitõe virtutis quã amignat Bocietas Societas duo reſpicit li.j.di.xxxvij..7. . Socius quare plus amatur ꝙᷓ frater vel conſangui⸗ neus 0S0r ́YDB C(Bol Solis ꝓductio non eſt ſuperflua li.ij.di.xiij.ĩ33.. Sol an poſſet illuminare vacuũ ſi eſſet circa ipſum li .„ ij. di. xiij. 9. ₰ Sol et luna quõ ſunt in ſigna ⁊ tpa li.ij.di. xiiij. ¶5. ⁊ Sol quare illuminat et calefacit inferioꝛa lu, o7. na vero ſolum illuminat ſed non calefacit libꝛo.ij. diſt. xiiij. ĩĩ77. HZ 2 Sol et luna quõ iudicij in die obſcurabunt᷑ libꝛo.iiij diſt. xl viij.2. Solus Solus ſignum er cluſiuũ quãvim habʒ in diuinis lo cutionibus libꝛo.j.di.xxj..ĩ. Solus illa dictio excluſiua vel alia.an vere addatur termino ſubſtantiali a parte ſubiecti libꝛo.j.di.xxj Solus dictio excluſiua capitur dupliciter. Et ſcᷣm quẽ modũ accipitur in ſlocutõibus diuinis Ibidẽ Solus quare nõ ponit ſolitudinẽ circꝗa ſubſtantiuũ ſed preciſionem libꝛo.j.di/xxj .5S. 9 3 Solus veus eſt pater quomnodo babet conuertilib. Solus illa dictio excluſiua vel alia an vere poſſit ad di terminoſi ubſtantiali a ꝑte pᷣdicati li.j. di.xxj.q· Süivanon eſt ita ꝓpꝛia diſpoſitio ſubiecti ſicut h ſignũ omnis li. j. diſt. xxj. . ,B Solus impoꝛtat duo in ſe et ᷣm hoc duas bʒ ꝓpꝛie/ tates li.j.di.xxj..o.ð Solus quid excludit qũ addit᷑ pdicato li.j.di.xxj.in. Solus illa dictio excluſiua vel alia an vere addatur termino pꝑſonali reſpectu p̃dicati ꝓpꝛij li. j. diſtinc. xxj-a .½e.,òẽækbF Solus ẽ idem qð nõ cũ alio quid excludit hic illa ne gatio nõ li. j.di.xxj.. Solus illa dictio excluſiua vel alia an vere addatur termino perſa onali reſpectu p̃dicati cõmunis lib. Solus poteſt facere duplicẽ excluſionẽ et vͤm quem modũ illa ꝓpoſitio ſolus paterẽ deus et cõſ iles ſt vere et ᷣm quẽ modũ falſe li.j.di. xxj.ĩ8s. Solus pater nõ equipollet huic nemo nili pater lib. Sbius pꝛ ẽ deus ⁊c. an bñ dicat᷑ li. j. di. xxj.b.⁊᷑. Solus ſignũ excluſiuũ artat᷑ ex modo loquẽdi ibi ſo lus filius eſt deus de deo li. j.di. xxvij.24. Bolutio Gol DSolutio recta alicuius rõis vel argumẽti quid ſit li. j. di. iiij. 4. Solnutio ſeu reſponſio ẽ duplex. ſ. ad bomineʒ et ad oꝛõnẽ vel rõnẽ li.j.di. vj..5. H Soluto medio ſolui extrema quð intelligit᷑ li.iij.di. ij. 4 2 J di. xviij. 41. Soluẽdi ptãtes quare non ſunt tot quot vicia li. iiij Soluere et ligare quõ ſunt actus clauiũ in foꝛo iudi ciali li.iiij.di.xviij.s. . Soluendi poteſtas ſicut et potentia viſiua duplr cõ ſiderat᷑ vel qtũ ad eſſentiã vel qtũ ad vſuõ ⁊ ᷣm quẽ modũ eſt in anima et ßm quẽ inviatoꝛis iuriſ ditione li.iii di.xix.xs9. “l De auẽte ſoluẽdi et ligandi vide pluravbi abſolutio iudicialis vbi dauis et vbi ſacerdos. (Domnia Somnia eſar de cauſis li. ij. di. vij. 58. Somniñ quõ fuiſſz in ſtatu innocẽtie li. ij. di. xxiij. 1 Somniantibꝰ quare magis reuelant᷑ futura a Zo & vigilantibus li. ij. di. xxv. 76. (Boꝛdes. —.V — Soꝛdes coꝛpales quare nõ inquinãt coꝛpus ſpüale. lib.j. diſt. xxxvx G HSHorꝛooee Soꝛoꝛẽ vxoꝛis cognoſcẽs quõ punit᷑ lib.iiij. diſtinc. Gpecies Sbpecies innata poteſt eẽ duplr li.j.di.xvij.29. Species vt accipit᷑ in diffinitõe imaginis cõuenit ſo li filio li. j. di. xxxj.2. Species dicit᷑ ⁊ foꝛma ⁊ pulchꝛitudo li.j.ði.xxxj.· „ dt⸗ atur filio. li.. di. xxxj·57. Speciei nomẽ tria dicit ꝓpter que ab byla.appꝛopᷣ⸗ Spẽm cõmunẽ quð eſt in po aceige et quõ no li ii Speciẽ dicere totũ eſſe indiuiduoꝝ quõ intelligit li. Speciẽ ſpecificã accipi m illud að eſt nobiliffinmʒ ct pꝑſectiſſimũ in re quõ intelligitur libꝛo.iij. diſti. Speciei eiuſdem eẽ qᷓ habẽt oꝛtũ ab codẽ bm ſpeciẽ quõ intelligit li.iij. diſt. xxxiiij. 82. — Spectaculũ et ludus diffiniunt᷑ li.iij. di. xxji. Bpeculum Speculũ eſt duplex et que ſit vniuſcuiuſq; ꝓpꝛietas 4 (Bppera Spere ſiue celi quot ſint li.ij.di.ij.ð65. ieroerece Sperare de aliquo eſt dupłr et que ſpes ponendaẽ in bomine que nõ li. j.di. . 8. Sperare ſine meritis qñ ẽ pᷣſumere li.iij di. xxvj. 51. Sperare quare et quõ põt hõ in aliquo ſctõ et nõ in homine alio li.iiij.di. v.SFõ. Bpes Sbei officiũ quid li.ij.diſt.x. Spei quõ nõ põt ſubeſſe falſuz li iij diſt. xxiiij.2. Spes fides charitas oꝑatio reſpectu cuius ſunt eqᷓ lia li.iij.diſt.xxv.S. Spei diſfinitio quã ponit magiſter. ſpes ẽ tus qua ſpõũalia et eterna bona ſperant᷑ vupir pßt intellid· Spes duplir diffinit li.iij. di. xxvi.. Spes et fides quõ ſunt de inuiſibilibus lib. iij. diſti. Spes eſt reſpectu futuri tripliciter libro.iij. diſtinc. Spem propꝛie loquendo quare no babent nec xps nec angeli nec aie beate li. jini. Spes et deſiderium differunt . Spem babent anime in purgatoꝛio et ſancti in kim⸗ bo ſed demones non li.iij. di. xx di.s. Ses an ſit virtus gratuita libꝛo. iij. diſt. xxvi. .. .9. . . Spci nomine varia intelligunt᷑ et quomodo ſpes? virtus gratuita immo virtutum gratuitarum ſu⸗ ſtentamentum ibidem. Spes quõ dicit᷑ paſſio li.iij.di.xxvi.ro. / Spes et timoꝛ diffimiliter ſe babent qtũ ad eẽ in gᷣ nere virtutis li.iij.di.xxvi.i. Spes quare eſt in genere virtutis gratuite li.ij · di. Spes quõ cõſurgit ex perrectione meriti lib.ii. diſt. xxvi. 14. Spes an ſit genus virtutis vel ſpecies ſpecialiſſims li.ijj. diſt. xxvi.q.ijb⸗Re.. 5 Spes quõ inexpectando ſummã beatitudinen recedit ab vnitate habitus et virtutis li.ij. diſtin. xxvi. 18. —— Spes eſt triplex. ſ. venie gratie et gloꝛie libro. iij di⸗ viin tercio argumento ad partem negatiuans Et. 26. . ibro. iij. di. xxvi. Y. Dſtizie⸗ i ſib gl igiieh Gau Gkliioin Gescnockt troayet oescbeneſe uau u un gon D hyugick u⸗ i. gunitht Pin Gheonminn jdiprni⸗ Ghactßhd⸗ Sebclob Sesettmo Gyen off Eentone pertoum gepanhhe giſge, Soosricinoi ſuialafte oonmbic ese dpen Gyesanpcedn öae Gökhins güſon Gennmnn r yes mnſt 8 5, yen ſcl. hecpn, dtr⸗s. Gesckreh ſohebonin ODesgiöͤtte innc i ſijdih gogin Oposgto⸗ Ny.6490 Gyes digeh⸗ ton cognein .* yſo. gacming aitinn Mmenaenet n cnet ntetn utiztzi dancnc i inlugi i irlehi idedahrücht — Nanaln pechlum Aaimka, lidi wte ehf nölia. ntscininenlin! go iehi intn ndn. 4 den inctiit enr inf inunſii i en en Sinti Gnn 11, nnn ndin. in , De littera Spes an ſit inns cardinalis an tbeologen li.iij. di xxvi.q. iij c. F. 22 Spei circa actũ nu n reperiri icxceſ um quõ 5 intelli⸗ git li. iij. di. xxvj.2 4. Spes quõ eſt media duaꝝ maliciaꝝ que ſunt deſpe/ ratio et preſumptio li. iij di. xxvj. 25. Spes quare nõ ponit᷑ virtus cardinalis cũ ſit circa bona creata li.iij.di.xxvj.26. Spei et longanimitatis eſt differenter expectare lib. iij. diſt. xxvj. 27. Spei virtus an aliqñ ſit infoꝛmis an ſemp ſit fonna ta li.iij. diſt. xxvi.qꝛiiij.ꝰ.Re29. Hpes poteſt exire in actũ quadrupliciter li. iij. diſti. xxvi.ʒ O0 Spos amare poteſt eſte infoꝛmis ſtcut fides li.lij. di. xxvi.32. Spes an in actu ſuo ſit cerutudinalis an dubia lib. iij. di. xxvi.q.v.e.R. . Spei et fidei certitudo quõ diffeftli li. iij. di. xxvi.ibidẽ Spes quõ bʒ certitudinẽ in ſuo actu li.iij.di.xxvi.ð9 Spes et timoꝛ an ſint vnus et idẽ habitus an diuer ſi li. iij. di. xxvj. q. j. f. R. 42. Spem nõ differre a timoꝛe ſi que rationes pbare vi dent᷑ quomodo ſunt diſſoluende liꝛiij. dixxvj. 45. et per totum. Spes an EH oꝛtũ ex bonis meritis li.iij. di xxvj. q.. 5. g. Pe. 4. Spes aliqñ noĩiat habitũ virtutis. aliqñ actũ. aliqñ ſtatũñ. aliqñ terminũ et quõ ſi pes oꝛit ex meritis et econtra ibidem. Spes et deſperatio differũt li.iij. di. xxvj. 4 Spes an pᷣccdat charitatẽ oꝛdine nature an econtra li.iij. di. xxvj.q.iij.b.Re.Pði. Spei babitus compat᷑ ad habitũ charitatis duplr: quõ bñt oꝛdinẽ et quõ ſilitudinẽ ibidem. Spen narur⸗ bcedit charitas quõ intelligit li.iij. di Sp 6 lti in bonũ ſub roͤe boni iz oirrnj üij. i. Ee. 58 Spem ſi ſe babere ereſpectu futuri ſicut g ſ Derr pñtis quõ eſt ſilitudo et diſſimi knchen i⸗ rvj.61. di. x Spes eſt reſpectu boni tm̃ gᷓ bʒ obiectũ bonũ ſub ra tione boni nõ ſequit᷑ li.iij.di.xxvj.2. Spes quõ eſt expectatio future beatitudinis liiij. di ſti. xxvj.ið. Spes an ſit in parte anime cognitiua vel alfectiua li.iij. di. xxvj.q.v. k. Re. 624½². Spes quõ dẽ cõſcia li.iij.di.xxvjis ỹ5. Spes quõ reſpicit potenti memoꝛatiuã hali iij. diſti. xxvj. 66. 7.68. * Spes dicit large et ꝓpꝛie et quomðo gtinet ad virtu tem cognitiuã et quõ 5 ad virtutẽ affectiuã li.iij.di. xxvj. 87. Spei certitudo quõ nõ ptinet ad cognitiuã ſz ad af- fectiuã li.j.di.xxvj.o. Sbes⸗ duͦ euncuef ꝑ aduentũ gloꝛe li.iij.ði. xxxj aij Spem beatoꝝ eſſe immoꝛtalitate plenã quõ intelli⸗ git li i.iij. di.xxxj. 29. Spes vbi ẽ ibi etiã deſideriũ eẽ quõ intelligit lib.ij. di. xxxj 0. Spes quã expectationẽ exigit et quid expectant aie beate li.iij. di. xxxj. 3t. Spes aliter ſe bʒ ad btõs ꝙᷓ deſperatio ag vamna⸗ — S tos qtum ad cuacvationemn libꝛo. i. di. “ 52. Spei actus quã cõfidenti ã reſpicit li.iij.di.xxxj. ʒ Spes quõ eſt cercoꝝ et exp ectandoꝝ i in beatis li.iij di. xxxj. 54. Spes ct fides quõ dicu nt 4 ſcharitatis lib. iij. diſti. xxxj + 5. Spine qñ create ſune li.v iſe idi xiiij. 41. Spinã et tribulu generari qñ ẽ m penã peti bidem. Spirare dicik Obof et quõ cõuenit᷑ trinitati et aus non li. j. di. x. 56. Spiratio eſt duplex et cui ſ pirationi ↄꝑant greci pe ritũſanctũ et cui latini li.j.di.x-j.s. Spirationẽ pᷣcedere verbũ vbi bz veritatẽ lib. di. xj.14. Spirationẽ degit pater generando genuit piratio nẽ nõ ſequit᷑ li.j.di.xij.. Spiratio ẽ genita ergo ſpiratio ẽ generatio nõ fequi tur ibidem. Spiratio et generatiojduplr diſtiguũt li. di. xiij.20. Spiratio et ſpiratoꝛ differunt li.j.di.xxix.ꝛ. Spiratoꝛ vnus quare non dicant᷑ pater et filius li. j. di. xxix.2 4. Spiratio eadẽ et idem pꝛincipiñ differunt lib. j. diſt. xxix. 26. Sanatio lignificatur dupilciter Upto. diſtinckione xxrri. 10, piritualis Syictualil an babeãt menſurã gpꝛiã Apꝛiã li ij dii. ij ſ. ·4. ℳ Spntutie natura quomodo: mouet p t⸗ lib. ij. de Spiali⸗ bñt eñgẽ modũ diſtinetis cũ eoꝛpalib ſi nõ durationis li.ij.di.ij. 8. Spũalia an habeant menſurã vnã ꝑ eſſentiã. ⁊ boc eſt en ugere vtrũ ſit vnũ cuũ i eternoy libro.ij. di. i; Späinlia an babeãt menſurã emanẽtẽ an lucceſſiua li. ij. di. ij. q. iij. c. R. 1 6. .1. 7. Spũuales ſi nhneſtie et coꝛpales an ſint ſi imul create li ij. di. ij. q. zi f.per totum. Spũalia inf luere in coꝛpalia et ſupioꝛa in inferioꝛa quõ intelligit᷑ li. ij. di. vij. 81. Spũalis creatura nõ dʒ ſic artata eẽ ad opus ſuum ſicut coꝛpalis li.ij. di. xxiiij. HH Spũale dicit᷑ tripir et quõ alid boꝝ vendit li .iiij. di. xxv.ꝛv 9.ꝰ Spũalia vendi poſt. e abſq; peccato ſi que exempla ct rationes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde li. iiij. di. xxv. 24. eét per totum. Spũnalis ſubſtantia an poſſit toꝛqueri vel dolere li. iiij. di.xliiij. q.ij. m. Re. 7. Spũali in ſubſtantia ſiue in anima quõ ð generet do⸗ loꝛ vel cruciatus li.iiij.di.xliiij.õS. Gpiritus ſine ſanctus Spũus boc nomẽ in tribus rexit et in quo ſi ſit ppri⸗ iſſime li. . di. x.?. Spũs dĩ in ſubſtãtia coꝛpali dupitr li.ſ. di.x. 55.hF Spiritus moyſi quõ eſt alijs coᷣmunicatus li. . iſtle xyvlij. 7. 9 Spł itus quõ intelligit᷑ diuiſus qñ dr̃ de ſpũ ſuo de di t nobis ⁊c.li.j.di.xvij.,zO.7 — Spũs interdũ ſtat ꝓ actu volũtatis nõ ꝓ ſubſtãtia li..di. xxxj. tgz35353. Spũs quõ eſt mediñ vniens li.j.di.xxxj. .. Spũs in diuerſis auẽtibus diuerſimode accipit᷑ li.j. di. xxxiiij. 2. 7¶ “˖[᷑.ö Spũs qui diſponit ad vitã quõ eſt cõfoꝛmis luci ce/ leſti li.ij. di.ij. 6.⁊.7. Spñũs quõ or indigere coꝛpoꝛeo ſolatio li.ij. diſtinc. Spũs quõ dr redire ad deũ qui fecit illũ li.ij.diſtinc. xvij. 12. Spũs abſoluit᷑ a coꝛpoꝛe tripłr et ſcm quẽ moduʒ eſt liberioꝛ li.iiij.di.xlix.ʒ4. ”ñsü Spym efficere coꝛpus ſpũale quõ intelligit᷑ li.iiij diſt. Spũſſancti ꝑſona quare nõ generat li.j.di ij.24. Spũſſancti de pceſſione ſpecialia teſtimonia ex ve. De ꝓceſſione ſpũſſancti vide li.j.di.x.q.j.a.⁊.qij. b. et.q.iij.c. per totum. Spũſſacti ꝓpꝛiũ an ſit charitas li.j.di.x.q.j.c.Re.26. Spũſſanctus an ꝓpꝛie ſit nexus vel vnitas amboꝝ li. j.di. x.q.ij.d.Re.29. ⁊ per totum. Spũᷣſſanctus an ꝓpꝛie ſit ſpũs li.j.di.x.q.iij.e.R.ʒ et per totũ. Spũſſanctꝰ ꝓcedit vt amoꝛ patris et filij li.j.di.x.a Spũſſanctus ꝓprie dicit dilectio et tñ trinitas ẽ di leccio ibidcein. Spũſſanctus ꝓpꝛie dẽ charitas li.j.di.x.b. Spũſſauce eſtimonio iohᷣis dr̃ charitas li.j.di.x.e. Spũſſancłus quid ſit ᷣm hiero.ibicenmm. Spũſſanctꝰ ꝓpꝛie dr charitas qᷓuis charitas ſit no⸗ 2 idem dicere in diuinis li.j.di.xj. . Spũſſanctus nõ ẽ filio inferioꝛ li.j.di.xj.ð. Spũſſanctus an ſolũ a patre ꝓcedat li.j.di.xj.q.j.a per totum. 2 cogit li.j.di.xj.ii. Spirituſſancti ꝓceſſionẽ a filio viffiteri triplex ratio Spũſſanctus an ꝓcedat a patre et filio inquãtũ ſũt vnũ aut inquãtũ differentes li.j.di.xj.q.ij.b.e.20 Spũſſanctus ꝓcedit a patre et filio inquãtũ ſt vnũ in fecunditate voluntatis li.j.di.xj.20. 7.24. Spfſctm̃ ꝓcedẽ a p̃e et filio ꝓbat᷑ multis auẽtati bus li. j.di. xj. KA. . Spm̃ſanctũ contendũt greci ꝓcedere a ſolo patre. li..di. xj.b. Quoꝝ auctates et rões determinant᷑ et ſoluunt᷑ c. Et ꝙ cõueniant cũ latinis in ſenſu qᷓ uis verbis differant. d. 4 8 Spũſſanctꝰ ſi ꝓceſſit a patre ergo aut pceſſit nato filio aut non nato qua ratiõe vel potius deceptio nebanc queſtionẽ hereticus ꝓponat libꝛo.j.diſti. cipaliter li.j.di.xij.ʒ. „ ⸗ð Sonſ znctu pecdere immediate quõ intelligit᷑ li.j. —.eee.ee. “”l Spirituſſanctus an pꝛius pcedat a patre qᷓ; a filio. li. j.viſt. xij. q.. a. e. 6. et per totũ et in tertu a. Spũſſanctus an plenius ꝓcedat patre iᷓ a filio li. Spſñſanctũ credimus ꝓpꝛie a patre ꝓcedere.i.prĩ/ Spũſſanctus filij et ſp‚ſfanctus ꝓcedens a filio eſt — diſt. riſ q. 5.b. per totum. ꝛ in tetbb. Spũſſanctus quõ dẽ ꝓpꝛie ꝓcedere de patreli.j.di. Spſſanctus an ꝓcedat a pꝛe mediãte filio li:j. diſt. xij. q.iij.c.Re.2.⁊ per totũ et in textu.d. Spũſſancti ꝓceſſio mediata eſt et immediata li.j.di ſti. xij.2. Hic ponit᷑ ſicut vult Rich. ꝓductio.po/ nat᷑ ſicut vult Rich. ꝓceffio 7. Spũſſanctus eque immediate ꝓcedit a patre vt fili us quõ intelligit᷑ li.j.di.xij.ĩ8. Spiritũſanctũ quare vixit filius ꝓcedere a patre cñ ab vtroqʒ ꝓcedat li.j.di.xij.d.ꝓpe medium. Spñſſanctus quare nõ dẽ filius li.j.di.xiij.i.et.a Spũſſanctus cũ nõ dicat᷑ genitůs quare filius qͥ di Spũſſancti ꝓceſſio et filij generatio quõ differuntli bꝛo.j. di. xiij. c. Ad idem d. Spñſſanctus nõ dʒ dici ingenetꝰ auẽte Aug.li.j.di. xiij.e. Et quo ſenſu hiero.dixerit ſpm̃ſanctu debe⸗ re dici ingenitũ.fig. b. . Spũſſanctus quõ ꝓcedit a patre vt datus nõ vt na tus li..di.xiij.· Spũſſancti ꝓceſſio an ſit ponenda in diuinis lij.di ſti. xiij. q.j.a. per totum Spũſſancti ꝓceſſio an ſit generatio li.j.di.xiij.q.ij.b per totum Spũſſancti ꝓceſſio an realiter differat a generatiöe filij an ſolũ ſm rõnẽ intelligendi.li.j.di.xiij.q iij.c. pertouunn Spũſſanctꝰ an ſit ingenitꝰ li.j.di.xiij.q.iiij.d.p totũ. Spũſſancti dationes numerant᷑ trip:r ⁊ ad quid da tus ſit li. ..di. xiiij. . Spñſſanctꝰ quo tropo dr potus li.j.di.xiiij.5. Sopñſſſancti tꝑalẽ pceſſionẽ an ſit ponere li..vi. xiij q. j. 3. Pe. 8. per totum. SGSopuſſſanctus quid eſt li.j.di.xiiij.x. Spũſſancti ꝓcemſo tꝑalis an ponat innumerũ cum eterna li.j.di.xiiij.q.ij.b.Re. 4.et per totum. Spoppirituſſancti gemina eſt ꝓceſſio ſc; eterna ⁊ tpa/ lis libꝛo.j. di. xiiij. a. Et ꝙ vtraq; eſt a filio b. Sypſſſanctus an detur in ꝓpꝛia pſona boibus an iõ ti dicatur dari qꝛ datur eius effectus li.j.di.xiiij. q..C.per totum. Et ad idem in textu. . pũᷣſſanctus et ſi ſit in peccatoꝛe.non tñ babetur ab eo li. j.di. xiiij.ꝛo. „ puũſſanctus an detur ab aliquo viro ſancto libꝛo.ſ. diſt. xiiij. q. ij. d. per totum. Ad idem in textu. d.e.f. Sopyſſanctus quò datur a ſeipo tꝑaliter mittitur. da L „„„ tur. ⁊ ꝓcedit li.j.di.xv.i.Et.a.b.c. Bpiritumſanctũ alicui dari quid ſit libꝛo.j.diſ.xv.. Spũſſanctus pꝛocedit a ſe ergo ꝓducitur a ſe. Sol. Spũſſanctus RM manifeſtat filiũ ⁊ eius mifſionem li...di. xv.7. Hic ponitur aperte miſſionis ⁊ aꝑte videntiũ ponatur vtrobiqʒ a pDrrte. Spũſſanctus datur in dono ꝓpbetie dupliciter libꝛo Spũſſanctus apparens in colũba cur non dicit᷑ mi⸗ noꝛ ſicut filius apparens in bumana natura lib. . DNa. . Spirituſſanctus quomodo vnitus eſt columbe lib. j. di. xvj. 23. Spirituſſ ancti vnio cum columba vnde veniebat li bꝛo.j.di. xvj.2 4. Et quõ columba ⁊ ignis in quibꝰ apparuit ſpũſſanctus fuerunt coꝛpoꝛa.25. D loſclie Ghiganeno tierleſni⸗ ſuct GSoäͤſauctuo Sſinſemit Gptii nenn ginini iuigie ſſinnsen ſewſolke Gihmncto cl⸗ Gpiſinenef godonien Oyſimnns⸗ Gpituanss ifnltipo Gyinunne⸗ Apia te Gynttulangoen Eutwijqiid Gzinſancidif Cblasliſdi iſingusamd And noron. Giſtmetmnsnn Uoberid di Ghiſmansn ſnedipen Opölanctusd Gpöfanctus⸗ ſalctijvecd Gpilanctan Hpfniuſſancn Gyiſanausan liſ ihy. Gilincusnon fcarüann Giſtnensgn W Ghiſinensgt ſoſtpire⸗ Gyüſinenog Hinusſtt Spininfanen eoderſelif fllinchto Mmir, Mroyhuseſty nntes Goo Otülnann Kmtitümf Anaut W Giſteenn 4 nunnpor⸗ n giſinnn rnmn Mge end. a SZ 0 dadrenſtensti nſeintudin R“ dnſtperelid gumntimi a gni Wune r:gi 4 mor Neslſatin⸗ Nni Ntiſais õõ isnreINN— errnsi vrn pu eis. Nrmasli tu etinit mr biimgnient Crmn aiinin R * rnchiri ,e nenpttimf⸗ m chinc iii mvinMN = womninti r malmunl, S uamti libꝛ0. j. di. xviij. b. Ad i De litterag Spũſſactꝰq̃re ⁊ quõ tribꝰ mõis appuit li.j.di.xvj.2 Spiritũſanctum eſſe charitatẽ qua diligimus deum quõ intelligitur li.j.di.xvij.9. Spuſanctus in ſeio eſt ſinpter ſed in efrectib? mul Spũſſanctꝰ q; inuiſibilit᷑ mittit᷑ li.j.di.xvij.a.b.f.⁊c. Spũſſanctus eſt charitas non cauſaliter ſed eſſentia iter ⁊ foꝛmaliter loquẽdo li.j.di.xvie. Spiritũſanctum eẽ charitatẽ qua diligimus deum ⁊ primũ multiplici rõne impuguat ⁊ ſoluit libꝛo.j. di. xv. g. h.i. Spaſanerns dekerenter dat nobis eſſe et ſanctuʒ eẽ li. j. diſt. xviij.. S S Spũuũſſanctus an ſit donũ quo oĩa alia dona donant ſibꝛo. . diſt. xviij. q.j.a. K. S. Et in textu a. Spũſancto circũſcripto adbuc manet ratio doni li. Spñſſanctus ſi eſt donũ in quo alia dona donantur ergo doni eſt donũ ⁊c li. di. xviij. 12. Spaſfanctus en ſit donũ ab eterno vel ex tꝑe. li.j. di ſtin. rviij. q. ij. b. . Z PPoðOnx. Spũſſauctus an conuenientius dicatur donũ ꝙᷓ da/ um libꝛo.. di. xviij..iij. c. N.ĩ.1 8. “ð Spirituſfanctus conuenientius dicit᷑ donũ q; datũ vuplici rone IJbi»deem. Spirituiſancto an ꝓpꝛic cõueniat eẽ donũ libꝛo.j.di ſtin. xviij.q.iiij.d.R.ꝛ2. Spirituſſancti diſtinctiua ꝓpꝛietas an ſit donũ vl do nabilitas li. . di. xviij. q. v.e. B.. ?2 27. Spũſſanctus amoꝛ et donũ quõ dicunt eãdẽ ꝓpꝛieta tem vel notionẽ ratõne diſferentẽ li.j.diſt. xviij.r. Spũſſanctus an rõne donabilitatis dicatur ſpirituſ noſter li. . di. xviij. q. vj. f. R. 3 ðð Spõ̃ſſanctus an eadẽ lvnle dicztur dati vel donatu Spũſſanctus dicitur donũ eternaliter li. j. di. xviij.c. Spũ̃ſſanctus pꝛocedẽdo accipit non tñ vt eẽt donũ ſed etiã vt eẽt eſſentia li.j.di. xviij.c. ꝓpe mediũ ⁊.d Spũſſanctꝰ an ad ſe relatiue dicat᷑ li.j.di.j.di.xviij. Spirituſſanctus pꝛietate eſt donũ ⁊c.li.j.di.xx vj.f. Spũſſanctus an poſſet dici pater vel filius vel trini⸗ tas li.j. di. xxvj. g. . rHMZẽ Soputlan tus non dicitur relatiue ad patrẽ et filium ISm quoꝛũdam opinionẽ li.j.di.xxxvib. Spũſſanctus quare non dicitur donũ creature libꝛo Spũſſanctus quõ dicitur eternus conditoꝛ rerũ lib. Spũſſanctus quare non refertur ad ſe inquantum ſiritus ſed inᷓntum donũ li.j.di.xxx·. 7õ. Spirituſſanctus an dicatur datum relatiue ad ſe cũ ibpſe det ſe li. j.di. xxx. d. . Spñſſ nctus rone cuius effectus dicitur dari. libꝛo . Nviſeri. . . “ JJJM Spũs vnus eſt vt dicit aplus qui adberet deo ergo vna res.Solo.li.j.di.xxxi.42. Spiritüſanctum non poſie habitare in coꝛpe noſtro qð totũ aĩa noſtra ipleuit ſtulte dꝛ li.j.di.xxxvij.e. Spũſſanctus tripliciter inſpirat dicenda libꝛo.j.diſ. xlvi. 8. Souũſſanctus docet doctoꝛes quicquid aſtertiue po⸗ nunt non opinatiue li. ij. di. xx. . Spũſſanctus cum dꝛ ſubſtantia donoꝝ non exdudi tur vonum creatũ li ij. vi. xxvj. 6. M Status in pꝛofectu cogni E — — Spũſfanctus quõ dicitur deſcẽdiſſe in colũba. libꝛ⸗ Spðñfſancti perſona quõ ðꝛ nobis ꝓpinquioꝛ et qu?5 Vnid diuine et humane nature poteſt fieri mediã te ſpũſſancto li.iij.di.ij.3y. guido vt ſctũs et quõ operatus eſt in conceptiõs filij dei et quõ in conceptione marie.iobannis ⁊c̃. libꝛ0. iij. di. iij. 13. Spuſſanctus quare non dꝛ pater xpi ſicut maria di- citur mater xpᷣi.li.iij.di.iiij.i2.et.ĩʒ. Spũſſanctus oaliter illabitur bomini aliter vnitur fi⸗ lius bomini vnione perſonali li.iij.di.xij.1. Spñſſanctus diſcipline effugiet fictũ ⁊ in maliuolaʒ animã nõ introibit ſapiẽtia quõ intelligitur. libꝛo iiij.di.ix.ðo. ll Spũſſanctus quare eſt petendus ct non eſt ad eum dirigenda petitio li.iiij.di.xv. NRrr. DSDe ſpnᷣſſancto vide aliqua vbi miſſio. (Splendo:- Splendoꝛ radius lumen ——— Sponſe vel ſponſo quõ et qñũ Sponſa quõ accipit᷑ in bac di.et alibi.k.et.l. Sponſe quare non ſtatim tradunt᷑.li.iiij.di.xxvij.m. Sponſa que ſit vidua moꝛtuo ſponſo et que non. li. Sponſam inter quã et ſponſum conſenſus de pᷣſen⸗ ti intercefſit eo moꝛtuo ſi alius eã duxerit bunc ad ſacros oꝛdines accedere non poſſe quõ intelligit᷑. libꝛo.iiij.di.xxvij.yõꝰ.,.. l Sponſalibus de futuro an aliquid iuris conferat in ramentũ ſuperadditu li.iiij.di.xxviij77. Sponſalium cotractionẽ an impediat defectus eta tis li.iiij.di.xxxvj.q.ij.e.Re.ꝛiz. Sponſalia poſſe ante ſeptenniu contrabi ſi que ratõ videt᷑ ꝓbare quõ ſit diſſoluenda li.iiij.di.xxxvj.24 Sponſalia contracta ſan ſeptenniũ an poſſint diſ⸗ ſolui p mutuũ ↄſenſuʒ li.iiij.di.xxxvj.q.iij.f. R.2 5 Sponſalia quatuoꝛ mocis conerabum ur. Ubꝛoi. diſt. xxxvi.ꝛs6. D Sponſalia in octo caſibus ſoluũtur libꝛo.iiij.diſtin. xxxyanDTDD. Sponſalium effectus duplex ẽlibꝛo.iiij.di.xxxvjſaS. intrate religioneʒ Status quomodo eſt in gencre efficientis in genere finis et in genere ſpeciei et foꝛme li.j.di.iij.i.et. 2. Status nullus poteſt dari vltra quẽ diuina potẽtia non pofſit lbbo. viſt rliiiosrd. Status ponitur in aliquo duꝑ :x li:ij. di.iii-.. Statum quartum in quo poſſet tm̃ venialiter peccꝭ ri non conuenit eſſe li.ij.di.xxſ. Cc. · Status innocentie duo tempoꝛa reſpicit et quo tẽ poꝛe adam babuit tiñ naturalis.et quo naturalia et gratuita li.ij.di. xxix.24. Spũſfanctus dupliciter oꝑatur aliqñ vt ſpũs et ali- * Status ſcᷣm quid conſideratur et ponitur. libꝛo. iſ. fectu cognitionis eſt vnpliciter qus modo ſtatus eſt in chriſto et alijs beatis.libꝛo. iij⸗ piſtin. xiiij.18 118ð — ſtin. v. ꝛ1. Subſianre vel eſſentia an generetur. libꝛo. diſt. v. quem modum paſſio intenſa coꝛ ter auferendo eſn⸗ e lib. iiij. di er ſanpliel Siatuebominie triplex viſtin gufrurpoſt enaneſn⸗ et in quo põt ſanctiſicari et quõ.li.iiij.diſt. Sa ere 8ꝛ dupliciter li.. diſt. v. 2 Status vite pñti Et diſt. xxv. 10. diſt. v. 23. Et diſ xpij 26. pñ is ẽ multiplex et cui ſtatim debetur Subſtanti eni⸗ vita eterna cui non iriiiſvint rx J5. elati aa iteruũ dꝛ dupky et em quẽ ?modũñ nomina gehn⸗ teli elatiua reſpondetur ad interrogatoem fact 4 e ſixee planete uõ m ubſtantia diſtingu libꝛo. ij. di. xilij. 5,· mouent et vbi ſunt polite Subſtantia nsnur tnuntefr teiſ ttn c .5. unn 6¹ Steliaꝝ ſiue lñinariũ impꝛeſſiones an cauſent i in ho S: quoꝝ ſubſtatia eſt eadẽ boꝝ voluntis⸗ ttſ migzihud diuerſitatem moꝛũ libꝛo.ij.di.xiiij.q.iij Sibiendis Prmhui — ektack 5 II. eie 2 mu Saars coniunctones cauſare bella qu 5 intdligk. Si tac lij dlſt⸗ õ dicitur ſubſtan – S nasme himaumemn mud i iehek ga aretem ( AH Pp B et guebarum ck Sfegisteirn⸗ ctionis que im pfe . Bterilitas Snchn nperfecrioms li i 45. Et diſt. finen. Suarhicrnsdh Peurantesn non ſunt coniuges ſed de⸗ creatura li. j. di. viij. . 7 Minin. Sianurr vict nen ale⸗ èð libꝛo .i. Za ſtantia auic dirarurli di xxij 171. ſnge — V Gbentiut Gititir Bubſtantie ⁊ ſub A. „ tondus liin Seipes quid ſit libꝛo. inſ. di v. Sebianet enien R— diuinis ulh⸗ Subſtantia bo⸗ A.144. iiiolt Stultos pꝛeeſſe =l Si n; xxiij Wän numercerx iuvuims i. n s malos bonis et ſeruos ubſtantia quõ „ Alclfei dominis qué ditatur umatnll iſvi. xliiij ,. Srsgerze nee tenet inter eſſentis s apate a ery 1. ſul 3 di. r55. Sub ae 19. iegua. S poꝛ i eri oinrrin 58 = reviſerunt n beei ibref e dap m BSubſtantia in — dicatur in viffini Kind annihe 8 i uperenti Salliuhlben f jdi xrver l cõi iv ii 3e B Sau Ette, pot eſec⸗ an Subſtantien ua ese d S i⸗ 6 eE Sporneen an ſiut ſimulqe gunm m Subſtantiã non recipere m giun iü H micürligainpioge. q.j g.GS igitur ri . agſort mina avone⸗ hunn 1 Zubiecri 1 gnacarven accipit Ibi dem. Subfkantia pobi ecfſe que en mltiplicioꝛ in po nnin res et rſaru ſna Secligrurle ſin plogo.8s. ſigna auomodo i in quõ neni trſi jj. zagend giueſs eſke, hitain Piem um non in deo qus intellietur libꝛo.j di Sitzni ſpũalis officiũ ẽ emonere coꝛpus quomo fin Sutlerns mnleiolicato accidẽ — Sabaemrchfigunkte xviij. 88. hgenninun ides mulciplica iqua co poſ S teligrun riſt. .xlij. ꝛ22. multiplicari quõ in kangnaradis. Remiwamanepermseune 4 Oſftzninn l ere bomo creaturis inferioꝛibus quatuoꝛ rõ naturã eſt ad mal inflexibilis ti.ij. di. Galie⸗ eſmmii⸗ Sube us et ᷣm quas eſt meritoꝛiũ li.iiij.di.j.i. Subſtantia ſpnalis non oere nn e nd⸗ ſeenn in i alij eſt vupliciter et ad eſt e lit iibertat e i⸗ virtutem. q;uis ſol i Alumfnecrtcaicfac, der⸗ enegineg (Su 255. iiij⸗ —Salſt virtutem li.ij. di. xxiiij.26 ciat per ean. envn † C Subſtantia ðꝛ oꝛdi erli tialder- ubt 1. tig S edi libꝛo. d ga venndinat, ſolum rone Ritainn gtia qu ſagg ecſen Subſtantia vel efentia an generer ir viſtrve j.a ibari wei rabere quõ exit ab oco in act tnen Oe uubſrantia geko. Be nria ſpiritualis quare non reci ntalcte Sabiannaitc⸗ trekrEkka ha S Niss ertn ar iolerecipit nn tdin ubſtantia patiens eſt in duplici differentia. Et ſm einai 1 „ℳ 4 um 1, irmugin . — (GBubuenire Superuenire miſeris poteſt aliquis dupliciter et qð eſt iuſticie ⁊ q miſericoꝛdie li.iij.di.xxxiij.. (Bucceſſiuum Succefſuũ quõ eſt ſimul cum inſtantaneo libꝛo. iiij. ((Bufficientig Sufficientia in deficiendo non eſt ſufficientia ſim/ pliciter ſed ſcᷣm quid li.i. di. xxxiiij. 18. Suffragijs eccie que ꝑſone indigeãt ⁊ ad quid libꝛo iiij. di. xlv. . ⸗ ,. Suffragia eccie an pꝛoſint defunctis qui ſunt medio criter boni libꝛo. iiij. di. xlv.q.j.d.G.22. agia eccie duo faciunt valere ſcʒ dignitas ? ne ceſſitas. Ibidem. HZ Suffragia quõ nonvalent compᷣhenſoꝛibus nec via toꝛibus li.iiij.di.xlv.23. MDẽU Suffragia quõ ꝓſunt bis qui non ſunt in ſtatu merẽ — di libꝛo.iiij.di.xlv.2⁊ 4.et.25. Suffragijs quomodo minuitur obligatio ad penaz libꝛ0. iiij. di. xlv. 26. ð Duffragia ſi delent partẽ pene ergo Falnp ꝙ totã et ita ille remanebit ipunitus. Sobli.iiij.di. xlv. 2 Suffragia facta per malos an proſint libꝛo.iiij.diſt. xlv.q.ij.e.Re.28. et. 29. r Suffragia ſunt duplicis et que proſunt ſiue fiant a malis ſiue a bonis ⁊ que et quo ſi fiãt a malis.lib. iiij.di.xlv.voo. Suffragia quantũ ꝓſint ⁊ cum non ꝓſint equaliter oĩbꝰ q̃rit᷑ cui magis pſint an ei qͥ mag meruit an eip aus ſpecialiter fiunt li. iij. di. xlv. q.iij.f. Re.ʒi. Suffragia magis ꝓdeſſe ei qui magis meruit quo⸗ mõ ẽ intelligendũ li. iiij. di.xlv.ʒꝛ.· Suſfragia diſtribuit deus ſcᷣm intentionẽ offerẽtis ſuffragium li.iiij. di. xlv. 3. —— HW Saſaen quõ liberat᷑ alter altero citius libꝛ .liij. diſt. xlv. 53 4. B Guffragia eccie plus pſunt ei qui plus meruit qꝛ ob ligatio pꝛecij in cruce(qᷓ;ᷓnis facta ſit ꝓ oibus) tan V U. caͤsſ cuiliber quantũ meruit Sol.libꝛo.iiij. Suffragia imꝑtiunt᷑ viuentes moꝛtuis et que ſunt i la que proſunt defunctis li.iiij.di.xlv.b. Suffragia aliqua non ꝓſunt defunctusvt exequiaꝝ ponmpe libꝛo.iiij. di. xlv. c. D Suffragia an pſint omnibus eq̃liter li.iiij.di. xlv. d. Suffragia eccie qꝛ nõ ſubueniunt infirmo mediocri- ter bono decedenti in fine mundi querit᷑ quomo- do babeat liberari li.iiij.di.xlv. e. Suffragia quõ imꝑtiunt᷑ moꝛtui viuis li.iiij. di. xlv. f Suffragia eccie an aliquo mõ mitigẽt penam dãna/ tis li. iiij. di. xlvj.q.j.a.Re.Y7.. Suffragia ecdleſie pꝓdeſſe damnatis vel ꝙ eccia pꝛo eis intendat oꝛaꝛe ſi que rõnes ꝓbare vident quõ ſunt diſſoluende libꝛo. iiij. di. xlvj. . Saiſ pꝛoſunt exiſtentibus in purgatoꝛio dupli citer Iꝓbidem. Buggeſtio — uggeſti cogitatio. olimio . quando ſunt peccatg, elittera libꝛo. ij. diſt. xlj. As. — — ummus Summo bono quo medio vnimur li.j.di.j..s. Summũ eſt duplex ſcʒ ſimpliciter ⁊ in genere gpꝛio et quõ contingit reꝑiri ſummũ malũ. libꝛo.ij.diſt. xxxiij.29. MG Summũ in aliquo genere dꝛ dupliciter. Et hm qnez modum contingit reꝑire aliquid ſumme malum. „„ 7 libꝛo.ij.diſt.xxrxiiij.2 4 (GBuperabudanter Superabundqater ſiue ſupabundantia dicit aliquic vupliciter libꝛo.iij. di. xvij. 15. “ Buperbus Supbus quõ vult eſſe gloꝛioſus li. ij. di. v.o. Supꝑbie et gule grauiſſima vindicta li.ij.di.vj.ix. Superbia ðꝛ dupliciter. Et ſcm quẽ modũ dicitur iniciũ oĩs peccati.et ſm quẽ modũ eſt ſpeciale per catum li.ij.diſt.xlij.S. l Superbia quare dicitur inicium et cupiditas radix om̃is peccati libꝛo.ij.diſt. xlij.. .. Superbia dicitur radix et inicium omnis ccati et de quatuoꝛ ſpeciebus eius li.ij. diſt. xlij.f. Superbia et ira differẽter ſe babent.Et quare ira fu it in xpᷣo et non ſuperbia li.iij.di.xv.ʒꝛ. Buperedificare Superedificare aurũ argentum et la. precio ꝛc quich ¶ Buperfluitas Superfluitas.alia eſt reſiduitatis alia impuritatis. et que fuiſſet in adam libꝛo.ij.di.xx.⁊ 5. YUYU;h Sugerſuſtas nutrimenti ſeu ſeminis eſt duplex 2 qᷓ ſtneceſaria ad conſeruationẽ ſpeciei. li.iiij. diſti Superfluitas iterum eſt tripiex ⁊ quõ capilli ſunt de ſuperf luitate decoꝛa reſurgentiũ li.iiij.di.xliiij.i. ¶(Buperioꝛ Suꝑius q; diuidit᷑ cõtra ſuũ inferiꝰ li.j.di.j. , Supioꝛa qre inf luãt in inferioꝛa li.ij.di.xiiij. 71. Supioꝛa qre diuerſa inf luũt in iuferioꝛa li. ij. di. xiiij Supioꝛa ſunt ⁊ in ſigna ⁊ in cffcancſaltij ick. 72 xiiij. 73. ij. diſt. xiij. 724. Supioꝛa an if luãt ĩ iferioꝛa qð bñt an qð nõ hñt 1. Superioꝛa qua rõne calefaciãt li.ij. di. xiiij. ?4 5p Superioꝛ poꝛtio ratiõis ⁊ inferioꝛ an ſint diuerſe pp ronie liheo. vrxriii⸗ q ij v. e zo. H Superioꝛ ⁊ inferioꝛ poꝛtio et ſi aliquo mõ cõdiuidã⸗ cur tñ diuerſe potẽtie non ſunt li. ij. di. xx.». Superioꝛ ⁊ inferioꝛ poꝛtio quõ hñt rõeʒ oiugij. li.ij. diſt. xxiiij. 2. ilinferioꝛ li.ij. di. xxiiij. 3. SDuperioꝛ poꝛtio quare dicitur ad imaginem et non n ſuperioꝛi parte rõnis an babeãt eſſe peccatũ pm ſe hoc eſt abſq; inſtinctu inferioꝛis partis libꝛo. ij. diſt. xxiiij.q.j.g. R..ÖO*üWs. —— Superioꝛ poꝛtio quomodo differt ab inferioꝛi ⁊c li. Z. iſt.xxiiij.Sö6ĩ᷑üWÜü8ů. Superioꝛ poꝛtio quõ dicitur intendere legibus eter⸗ nis libꝛo.ij.diſt.xxiiij.ꝰ. „ Superioꝛ poꝛtio ſcᷣm. quã vim oꝛdinate mouetur libzo. ij. diſt. xxiiij.ẽ0. M Superioꝛẽ poꝛions rõnis dici inquantñ conuertik quõ debet intelligi li.ij di. xxiiij.o1. In ſuperioꝛi ꝑte rõnis an poſit eẽ veniale peccatuʒ. li.ij. di. xxiiij.q.ij.h. Pe.653. . Suploꝛis ahgen conſenſus quãddo eſtpeccatum moꝛtale li.ij. di xxiiij.4. Suꝑpioꝛis poꝛtionis actus qui⸗ auot ſintlibꝛo ñ di⸗ ſtin. xxiiij. 79. Supioꝛ poꝛtio rõnis babet dupliciter moueri ⁊ m quẽ modũ poteſt per peccatũ deprauari ̃m aliq̊/ rum opinionẽ ⁊c.li.ij.di.xxxix.A2. Superius non pati ab inferioꝛi quõ intdlligitur. lib. ij. diſt. xxxj. y çꝑ. Superius multiplicari inferioꝛi multiplicato quo⸗ modo intelligitur li.ij.di.xlij.21. Superioꝛes auareiudgelnntar inferioꝛibus tum 2a40 actum li.iiij.di.xix. 2. ¶ Buperlatiuus Superlacinngegf exponitur dupliciter ⁊ m quã expo⸗ ſitionẽ non poteſt conuenire blurne⸗ qð ꝑ ipſuʒ ſignificatur libꝛo. ij. di.xvj. . 4. Superſtitio ſecta b bereſis ſciſma quomo differunt li. lii. di vii,. 7. pefi. Supplieium moꝛtis quõ dicitur rleue libꝛo. iiij. diſti. xv. Ss 2 Buppoſitio Suppoll tio buius nominis deus aliam babet naltn rã quã alij termini li.j.di.iiij.qliiij.d.per totum. Suppoſitio determinata quid eſt et ꝙ argumentuʒ apluribus ſuppoſitionibus determinatis ad vns non valet li.ij . di xlj. 4 et. 422. Süppohrw; f in quo 2 de quo 2 quomõ xpᷣus ſcom bomo eſt ſuppoſitum libꝛo. ij. diſti. x. 2). Suppoſitum 4 dupler. Etde quo verum eſt aue ſunt vnum in ſuppoſito cõcomittantur ſei in omi eg epabittr i-n. 18. Tabulias = Abula mare nauis naufragiuʒ quid ttete ſit Mcgoꝛdce ihꝛo iüffoill xi 52. “ Eactus quareinter ofo ſenſus plus baabet de coꝛruvtione li. ij. di. xxxj.25. ¶ Tantus Eunme m. ſolus pater quatus eſt pater et flius cc.libꝛo.j.diſt.xxj.a. Tantũ ⁊ quãtum aliter conſiderantur put ſunt no: ming et aliter⸗ Put ſ⸗ unt aduerbis li. ij. di. xl. 1 4. Tarda molimit — iricuſ⸗ ancti ra⸗ tia libꝛo. iiij. di. xvij. ¶22. LTecum dicit duplicem ſimultatem ſcʒ tꝑis et rõnis Et quã dicit in illa autoꝛitate iob. behemoth quẽ? feci tecum ⁊c. liij. di.xij.. Et ditf. rwii40. hbeloneus Thelonei offcio negociatõne militia poteſte auis re cte vti libꝛo. iiij. di. xvj. 1v5. Temperantia Tempantie actus circa quid verſet li.iij di xrriij 6. Tempantie et foꝛtitudinis actus quõ elicitura con⸗ cupiſcibili iraſcibili libꝛo. ii.di. xxxiij.26. emptatio Tenptatio auinq; mwodi⸗ conſideratur lbꝛo ij di. xxj. 5. Temptatio carnis quare magis eſt cñ peccato qᷓ Fte⸗ ptatio hoſtis li.ij. di.xxj. . Mic ponit᷑ ſine aliqua dilectione ponatur ſine aliqua delectatde. Temptare hominẽ quid mouit diabolũ principalit li.ij. di. xxj.q.j.a.Re.S.Et in textu... Temptatio diaboli ꝑ ſerpentẽ an fuerit conueniẽs. libꝛo. ij. di. xxj. qij. b. Re. 10 Et eadẽ di.d. Temptatio pꝛimoꝛũ parentũ facta eſt in emgie bꝛu⸗ ti animalis triplici ratione li.ij.di.xxjaa. Temptatõ primoꝝ parentũ facta eſt in efigie ſerpe . tis triplici rõne libꝛo.ij di. xxj. 12. Temptatio primoꝝ parentũ quare facta eſt ab exte rioꝛi ꝑ ſenſum voce ſenſi bilili.i ij.di xxj ſa5. Ctes Temptãdi modi generales duo ſunt. li ij di. xrj Id. Temptatio preambula fccremiiſbilebeccii- pri⸗ moꝛum parentum.li.ij.di.xxj... effigie humana libꝛo.ij. diſt xxj.. . Temptatio primoꝛum parentum quare facta eſt ſerpentem cuius caput erat virgineum 4 coꝛpus ſerpentinum li.ij. di. xxj.1 5. Temptatio an conuenienter inceperita muliere a uenerit ꝑ eam ad virum li.ij. di.xxj.q.iij.c.R.ĩ7. Temptatio eſt primo facta in femina tam er parte ſapiẽtie dei qᷓ ex ꝑte aſtutie diaboli.Et ex ꝑte vtri uſq; ſumitur triplex ratio congruentie Jbidem. Temptatonis oꝛdinem a muliere in virum non eſſe congruum ſi que rõnes ꝓbare videntur quomo⸗ do ſunt diſſoluende li.ij.di.xxj.iS.et ꝑ totum. Temptatio quid eſt ſcᷣm Caſſioð.li.ij.di.xxj.ꝛ2. Temptatio quich eſt ſcom Hug de ſanc. vict ibꝛo ij. Ddiſt. xxj. 23. Temptare an ſit carnis li. ij. di xxj q. .d. ge.24. Temptat deꝰ.diabolus. bomo. caro. libꝛo i.diſtin. .25. Zantoeare eſſe experiri quomodo intellisittur lib.i ij. diſtin. xxj. 26. Temptantem differre a temptato ſem ſubſtatiam quomodo intelligitur li.ij.di.xxj. 27 Temptationis nomen vncie tranſ laentn eſt 1 quo⸗ mõ tẽptatio compꝛebendit ſoph ſticatoõnem libꝛo ij. di.xxj.28. et. 29. Temptationem carnis an contingat a temptatione diaboli ſepari libꝛo.ij.di.xxj.q.ij.e.Re.29 Temptatio eſt a carne vel ab hoſte dupti bidem. Temptatio carnis quõ habet ſi equeſtrari. a tempta⸗ tione diaboli libꝛo.ij.di.xxj. i. Temptationi carnis an temptationi boſtis diff cli reſiſtatur libꝛo.ij.di.xxj.q.iij.f.Re.d76. Temptando diabolus tria irritamenta pꝛoboluit eue lbꝛo ildl xxij.7. Temptatio pꝛimoꝝ parentũ quare non eſt factain ppbutie nili faͤit tnh, muin tioni ketiin onhlin onprnbaczh ⸗ iifin⸗ Conptrini inb mn gntß Anini iſſtniilsa Lengrit mi,74. leninuti filicaliiſdit Cannn Imtwe ſt de xo nch ſabii A Leno hunn Ntcſeduproont Venpleythicn M eeſonihhi u wa n ngiintit lthetaitellf Denodidgt ndmmedla nutuh n Tordregloen Etenporstt Tanpr potoi talni wor ſnmſy pfum aſind on gabekhchtot⸗ Ppwijs, Tmuniif uunciuſtl npnodſcinin Tmnisnnti geunglöni Tenpnoſſin ſdiien. Aamn erelin Nliurt, i s hken nd kays N Rl hnini n i mi miimndi wüäiniädgn. no. Nreriincktt e. no Mitirts 11Maitülin D — nkhine. innmannf — mins eizt. BRae — mn iünini wir: 1N — mama an ünt ℳ60 e eni — 1 Tempale et locale quid dicat᷑ et que ſunt leges loci Delittera Temptanit diabolus xpᷣm triplici genere peccati ſi ⸗ cut euã li. ij. di. xxij. 8. Temptationis pꝛimarie impulſus nõ fuit cötra or dinẽ poteſtatis iudiciarie li.ij.di.xxiij.127. Temptationis impulſus an deſiderari debeat a vi⸗ ro iuſto li.ij.di.xxiij.q.iij.c.Re.l 9.⁊.20. Zemptatio multipliciter conſiderat᷑ ibidem. Temptari hoieʒ quare ꝑmiſerit deꝰ cũ ſciuerit ipᷣm lapſurã li ij.di.xxiij... Temptationi diabolice an poſſi thomo reſiſtere vir Gee Ppꝛia abſq omni gratia li.ij. di. xxiiij.q. i. b. 15. Temptationi reſiſtere an ſit victoꝛiã obtinere li.i i. diſt. xxiiij.16. 7.1 7. Temptatõis ⁊ delectatõis ꝓgreſſus quõ fit liij. di. xxiiij. 74. Temptationẽ quõ petimus a nobis tolli in oꝛõe do minica li.ij.di. x vih. 472 Dan varaker. Tempon diuerſoꝝ verba vt fuit eſt erat 17. qus di⸗ cunt᷑ de deo ſen eternis et quõ de rebus tꝑalibus. li.j.di.viij.S. Ad idem di.ix.ꝰ. Tempalfi in hac ꝓpoſitõe qð temꝑaliter peedit inci pit eſſe dupłr conſiderat᷑ li.j.di.xiiij.ix. Tempaie dr tripliciter et pᷣm quẽ modũ cõuenit te⸗ ꝑali ꝓceſſioni ſpũñſſancti li. j.di.xiiij..2. Tempale ẽ creatũ et mutabilea quõ intelligit li.j. di· xxx. 8. Tempus añ incepit ⁊ ꝙ differunt i incipere ex tpe2 in tꝑe ⁊ cũ tꝑe li.j.di.xxx.2. Et li.ij.di.j.i9.⁊.ꝛ.0o. Tempus dẽ dupli et õm quẽ moch dẽ eſſe ꝓpꝛie in pꝛimo mobili ⁊ m quẽ in angelis li.j.di.xxxvij. 33 Tempus quõ eſt menſura angeloꝝ et quõ euũ lib. j. diſt. xxxvij. 34. et tempoꝛis li. di. xxxvij. 7. CTemnꝑa verboꝛũ vario modo cõmutãt᷑ qꝛ quoddã eſt dictũ de pꝛeterito et ꝓ pꝛeterito quoddã de pᷣ/ terito ſʒ ꝓ futuro quoddãa de pꝛeterito ſʒ depẽdet ex futuro quoddam dictũ de pꝛeterito qd nõ de⸗ pendet ſʒ cõnotat veritatẽ circa illud futuꝝ li. 1· di xxxviij.23. Lempus dẽ triplr et quõ dr̃ deus in principio tom mundũ creaſſe li.ij.di.j. 5. Tempus diffinitur li. ij. di. j. 4. Lempoꝛis nomẽ ꝓut cõputat᷑ inter quatuo: pᷣmo creata quõ accipit᷑ li.ij. di.ij. ö. Tempoꝛis vnitas accipit᷑ tripliciter m aliquos li. ij. di. ij. 11. . Teinpus et euũ quõ differũt qtũ ad vnitatẽ lib. i i. diſt. ij. 12. 2. I3. . I4. Tempus accipit᷑ quadrupliciter i in ſcrioturis 2 m quẽ modũ eſt et nõ eſt ordo inter tpᷣs et euũ lib.ij di. ij. 23. LTempus eſſe poſterius euo quõ intelligit li ij. diſti. ij.24. Tanpns nõ opoꝛtet reduci ad euũ ſicut ad priꝰ li.ij ; 25. Tempus ⁊ euũ an inter ſe babeãt aliquã mẽſuram mediã li.ij. di. ij. q. ij. e. Re. 28. Et vide plenius de oꝛ dine tpis et eui eað di. q.j.d. ⁊c. Tempus incarnationis dr tps plenitudinis multi⸗ plici de cã li. iij. diſt. j. I. Tempale nõ poſſ fieri cternale quõ intelligit᷑ li.ij. diſt. v. 15. Tempus ante incarnationẽ xpᷣi quare dỹ tpsvmbꝛe non gratie li.iij.di.xiij. 7. Tempalia an poſſint diligi ex charitate liii. diſtinc. xxviij.I5. Tempꝑalia dimittere et moꝛtẽ p deo ſubire qũ ẽ pꝛe ceptũ li.iij.di.xxx.S. Tempus an debeat obſeruari ĩ celebꝛandis nuptijs li.iiij. diſt. xxxij. q.j.g. Re.9. Temꝑa obᷣuant᷑ triplłr et qd boꝝ eſt peccatũ li.iiij. diſt. xxxij. 40. Tempus quare magis interdicit ad celebꝛãdũ nup tias qᷓᷓ alia ſacramenta li.iiij.di.xxxij.ꝗ1. CCTenebꝛa Tenebꝛas fuiſſe ſuꝑ faciẽ abiſſi cũ nibil fuit qualiter intelligitur li.ij. di. xij. . Tenebra dupliciter impoꝛtant pꝛiuationẽ et ſcoᷣm quẽ modũ dicit᷑ a luce diuilſa et ſi ignificat nomine noctis li.ij.di.xij.4. Tenebꝛe quo ſenſu dicant᷑ eẽ ealiquid et nihil lib. ij. diſt. xij.d. Tenebꝛa vel macula D qua deus purgat anic ſit lib. iiij. diſt. xviij.h. ¶Tendere Tẽdere in finẽ põt eẽ duplr et qͥs modus eſt ꝓpꝛius ſpei ct qͥs cõmunis alijs virtutibꝰ li.iij.di.xxvj.19 Tencdẽtia eſt duplex.ſ. plena et ſemiplena et q̃ hʒ rõ nem virtutis formate et q̃ infoꝛmis liiij. diſtinc. xxvj. 55. (Terminus Terminꝰ cõis ſine ie diſtributione acceptus ſtat ꝓ il⸗ lo ꝓ quo reddit locutionẽ verã li.j.di.iiij.. Termino ſingulari nõ viffert pᷣ pᷣponere et poſtpone re negationẽ li.j.di.iiij.i 5. Terminatũ dr̃ aliquid dupliciter et m quẽ moduʒ generatio filij eſt terminata li.j.di.ix.7. CTerra Terre noĩe varia intelligũt᷑ in ſcriptura li. ij. di. ij. . Lerra ſupra qͥd et qñ fundata ſit ibidem. Fe Terre et celi nomẽ quadrupliciter cxponit᷑ ibi. In pꝛincipio creauit deus ⁊c.li.ij di. xij. I. Terre noie elemẽta ſgniſcan⸗ quõ intelligit᷑ li. ij. di. xij. 19. Terra quare pꝛius oꝛnata eſt firmamentũ li. ij. di ſti. xiiij. 0. Hic ꝓpe pꝛin. ponit᷑ debuit oꝛdinari ponat᷑ oꝛnai. Terre animatia quare nõ ſi ubvna differẽtia cõtinẽẽ ſicut animãtia aquc et aeris li. ij. di.xv.2. Terra nõ ẽ pꝛioꝛ oibus ꝓducta et iõ i pꝛincipio geñ. nõ accipit p elemẽto ſj ꝓ materia li.ij.di.xv.7. Terrã ornãtia aialia quare ſunt vltimo ꝓducta i. jj. diſt. xv. 59. ¶Theologia Theologia ẽ duplex.iſ.miſtica et ſumboli a li. j. diſti. xxij. 16. Theologia miſtica nõ ſolũ noĩiat deũ trãſ latiue ſᷣ eti am ꝑ abnegationẽ li.j.di. xxij. 21. Thimiama Thimiamatis odoꝛ quare in ve.tc.ñ Paczulk vñm. “ 2 4 ſiüifici Ploge⸗ 2. Timoꝛ Zimo: eſt in multiplici dria et bin quã fuit in xpᷣo ii. iij. diſt. xv. 5. di. xv. . Timoꝛ de moꝛte futura quare dꝛ ꝓpaſſio ĩ xpᷣo li.ij. Timoꝛ et ſpes an ſint vnus babitus vel diuerſi lib. iij. diſt. xxvj. q. .f. R.42. Timoꝛẽ ſeq̃ ad amoꝛẽ quõ intelligit li iij. di. xxvj. 5 Zimoꝛis oculus aliter ſe bʒ ad ſi uppliciñ aliter amo ris oculus ad pꝛemiũ li.iij.diſt.txvij. 40. TZimoꝛ dñi quõ dicit᷑ initiũ ſapie li.i. diſt. xxxiiij.. ad idem.SS. ⁊ in textul. Timoꝛ duplicẽ hʒ affectũ et effectũ ⁊ quõ cõueniant patrie li. i iij. diſt. xxxiiij.. Zimoꝛes ſunt quatuoꝛ li.iij.diſt.xxxiiij. c. Zimor diffinit᷑ ab Aug.⁊ Oam̃.li.iij.di. xxxiiij. 42. Timoꝛis ſex differentie diſtinguũt vin differentiarũ ſuaꝝ oꝛiginẽ li.iij.diſt. xxxiiij. 8. Timoꝛ donũ quadruplicit᷑ hʒ cõſiderari et ſᷣm boc aſſignant᷑ quatuoꝛ differentie illius li.iij. di. xxxiiij 49. Ad idem. 5. vſqʒ ad. 52. Zimoꝛ diſtiguit᷑ im q̃tuoꝛ drñtias li.iij.di. xxxiiij.f. Timoꝛis q̃tuoꝛ differentie reducunt ad duas lib. iij diſt. xxxiiij. g. TZimoꝛ ſeruilis an ſit donũ ſpũſſancti diuinitus da⸗ tũ lib.iij. diſt. xxxiiij.qj.g.NR.Sↄ. diſti.xxxiiij.ẽr. Timoꝛis donum quõ hʒ exemplar in deo libro.iij. Timoꝛ ſeruilis quõ nõ ꝑtinet ad defectibilitatẽ ſʒ ad excellentiã et nobilitatẽ li.iij.diſt.xxxiiij. 2. Timoꝛe ſeruili quid timeat li ij. diſt. ciiij. 63. Timoꝛ reſpectu penarũ tpaliũ et infernaliũ differẽ/ ter ſe hʒ li. iij.viſt. xxxiij.&. Timoꝛis ſeruilis vſus an ſit bonus an malus li. iij. diſt. xxxiiij.q.ij.b. per totũ. Timor ſeruilis cũ dicit᷑ duo dicunt᷑.ſimiliter cũ dĩ ti mere leruiliter duo dicunt᷑ ibidẽ in R. Tim oꝛ vel timens quõ d‚ dolere de eo qð lexvetat. li. iij. diſt. xxxiiij. S 5. Timoꝛẽ ſeruilẽ eſſe ex timoꝛe nõ amoꝛe quõ intelli/ git li. iij. diſt xxxiiij. ⁵. Timoꝛis ſeruilis actꝰ quõ ẽ incõpoſſibilis charitati lib. iij. diſt. xxxiiij. õd7. Timoꝛ fuilis vnde bʒ oꝛtũ li.iij.diſt.xxxiiij.s 8. Timere deũ pꝛiucipaliter ꝓpter penas quare nõ eſt peccatũ cũ eũdẽ ꝓpter tꝑalia amare ſit peccatũ li. iij. diſt. xxxiiij. 9. di. xxxiiij. 70. Timere ſeruiliter qñ eſt peccatũ et qñ nonit, io. Timoꝛ ſeruilis an he gratia adueniente lib. iij. viſt. xxxiiij. .iij. i xxxiiij. 72 iumoꝛ ſeruilis tres hʒ onditiones libꝛo. i oiſfinc. Limoꝛẽ ſeruilẽ expelli adueniente charitate auẽtate Aug.quõ intelligit᷑ li.iij.diſt. xxxiiij.⁊3. Timoꝛ fuilis ꝓpter quã ↄditionẽ nõ expellit᷑ adue/ nientr ſpũ libertatis.ſ.ge ⁊ cbaritatis libꝛo.iij. di. xxxiiij.7 4. TZimoꝛ ſeruilis ꝗꝓpter quã cõditionẽ b; expelli adue niente gratia li.iij.diſt. xxxiiij.25. Timoꝛ ſuil alit᷑ ſe bʒ reſpectu timoꝛis caſti q; amoꝛ pctõꝛis reſpctũ amoꝛis gratuiti li. liij. di. xxxiiij.7 Timoꝛ ſornilis aliter ſe bʒ ad timoꝛẽ gratuitũ ꝙᷓ . ades infoꝛmis reſpectu foꝛmati li.iij. di. xxxiiij. 77. Timoꝛ ſeruilis quare expellit adueniente gratia et ch·;ritate et naturalia non li.iij.diſt xxxiiij.78. Zimot initialis quõ aqdit ſuꝑ ſcruilẽ libro. iij. diſti. xxxiiij. Timoꝛ n adueniente gratia ſie belkve ſ o⸗ꝛ nso non deſtruat᷑ li. iij. diſt. xxxiiij. 8S2. Timoꝛ gratuitus an diuidat᷑ in initialẽ et fllialtan qᷓᷓ in diuerſas timoꝛis ſpẽs li.iij.diſt. xxxiiijq ſ·x. totum. Timoꝛ quare magis bʒ diuidi ï ſpes libro. ii diſti. xxxiiij.i. xxiiij.32 Tumoꝛ et ſpes penes quid differunt libꝛo. iij. diſtin. Zimoꝛis ſpecaes quõ ſub vno timoꝛe öpꝛcbendut li.iij. diſt. xxxiiij. 84. Zimoꝛ initialis quid ſpecialiter aſpiciat et quid ti⸗ norfilialis li.iij. diſt. xxxiiij.8 ð5. Timoꝛ gratuitus an decreſcat charitate creſcente li. iij. diſt. xxxiiij. q. ij. l. Re. 86. Timoꝛis gratuiti duplex ẽ vſus et quis boꝝ gelcat charitate creſcente li.iij.diſt.xxxiiij.S. et S 8. TZimoꝛ gratuitus an maneat in patria an euacuek. li.iij. diſt. xxxiiij.qiij.m.Ne. S2. Timoꝛ tria reſpicit penã offenſam et maieſtatẽ ſum mã et ſcm hoc triplex eſt timoꝛ ſeruilis initialis et fulialis ibidem. Timous vſus qui manet in patria et qui cacust l bꝛo. iij.diſt. xxxiiij.ↄo. Zimoꝛ quõ eſt reſpectu mali li.iij.di xxxiiij. 91. Timoꝛ diffinit vᷣm vſum er ſtatu vie li ij di trriii⸗ 92. in argumento. TZimoꝛ quõ opponit᷑ ſecuritati li.iij- di. xxxiiij. 93. Timoꝛ filialis quõ manet i patria li.iij.di.xxxiiij.ꝰ Zimoꝛis ſeruilis differentia ad caſtũ tangens inter cdum de initiali. li.iij.diſt. xxxiiij.b.ct. k. Timoꝛ caſtus quõ dicit emmanere in ſeculi ſcculi in 5ps. li.iij. diſt. xxxiiiji. Zimoꝛ reuerentie fuit in rpo li.iij diſt. xxxiiij. m. Zimoꝛ pene qualiter fuit in xpᷣo li.iij.di.xxxiiij.n. imoꝛ et amoꝛ quare dicunt due radices affectoni ₰ li.iij. diſt. xl. 12. uno⸗ ſeruilis quale donũ li. iii; diſt xiii 26. llere Taun de ſpiritu tr tuo dicit dñs moyſi lmo.f dikt. rxviij.7. ¶Tonſura Tonſura eccleſiaſtica quõ cepit a naʒareis liiiij. di. xxiiij.ʒ. Tonſurari vel coꝛonari an⸗ debeant clerici li.iiij diſt. . xxiiij.q.j.a.Re.A Tonſuratis uoodomminae devslito iiſoitn. xxiiij. 5. Tonſuratio ad quid valet li.iiij.diſt. xxiiij. 6. Tonſurationẽ eſſe contra decoꝛẽ nature quõ 5 intelli G git᷑ lib.iiij. diſt xxiiij. 7. Tonſurabant᷑ ſeu radebant᷑ naʒarei totaliter derid vero non. et quid figurat᷑ in tonſura et quare con neiꝛſi laici tonſurantur li.iiij.diſt.xxiiij.D 8. et. 1d. Tonſura quõ eſt et non eſt ſtulticie ſignũ uͦ libꝛo. iiſ . diſt. xiiij.. Totũ et ptes ioechins unt eluſce rSis et ecuins diuerſe in corpe aliquo li.j.diſt.viij.õ2. Totũ resrale an ſit ponere in diuinis li..diſt.xix. Totum ſiue totalis vno mõ dicit᷑ abſolute alio mõ in comꝑatione ad partes et ᷣm quem modum. D. ertotali Atmnmins len feſe ſeſiſdicti ha ch, gifN tun Lptibocm Gipolü⸗ wi. Lairapl Nicin oficomneol et tni al certgtel ſijdang. Ttsgetnid gotwnoc. ri;. Tetngu mereetdupt d. 6. Lordhfne Vdiitpuͦn Dntnocktpon⸗ ini 14 Mafnlereo⸗ ic. unde altuigoee nliſeſin ieniſmnan Tnſtnindde dikni Hunt 1 aimn laſunmn ni at ntngft & linir Snenin ne ginde eridninenn min he milären n nciin nan. oni iin öandirniid aafrei tinin s ademiliäünlin oe wn unantt Gnhgniin Xranſitũ Tordmn ranſter ri an debuerit non 10 ꝑſone d dinina lib. j. H it i; . diſt. Xranſ lationẽ an ſit ponere in diuinis li.ſ.di.xxxiij. iTTranſ lationis finis et ratio duplex eſt ibidem. Tranſſubſtantiatio De littera ponere totalitatẽ in deo ibidem. De tranſffubſtantiangivirtute cõpationẽ ad vintu Tota trinitas qua ratione dicat Aug. li. . di. xix. 5. tem creandi. Et querit᷑ vtrũ ſit equalis vel maio Totũ qua rõe remouet᷑ a ꝑtibus et qua rõe a diui⸗/ ris virtutis panẽ in coꝛpus xpᷣi cõuertere q̃nte eſt nis li. j. diſt. xix. 37. l aliquid de nouo creare li.iiij. viſt. x. q. i.f. Re .40. Totũ vniuerſale an ſit ponere in diuinis li.j.di.xix. Tranſſubſtantiandi vinus an ſit nobilioꝛ vitute cõ .ij.f.R.8. In pꝛincipio huius queſtionis in ter- cipienqi li.iiij. diſt. x. q. ij. g. R. 5. caa linea ponit᷑ anthonius ponat᷑ atbomus. Traſſubſiantiandi virtus an ſit data verbo ꝓlato Totũ hoc nomẽ apponit᷑ huic noĩ deus duplr ⁊ ᷣm an ſolum ſit virtus verbi increati lib.iiij. diſti. x.q. quẽ modũ deus eſt in quolibet loco totus li.j.di. iij.b.R.49. xxxvij. 41. Tranſſubſtantiantiũ verbop virtus an poſſit coneꝛ Lotũ dr vub iter vhaiugtiue er poſſtiue et aub ve⸗ tere q;tãcunq; materiã li.iiij. diſt.x.q iiij.i. Re. 52. bñ dicit totũ incarnatũ li.iij. diſt. iij. I. Tranſſubſtantiare an poſſit quis totũ panẽ de foro li.iiij. diſt. x. S54. l Tranſn ubſtantiatio quare nõ poteſt fieri in ſ̃tacũ⸗ qʒ qtitatce li.iiij.diſt.x. 5. Tres Tres potentes quare dicit᷑ et n tres oipotẽtes li.j. Zoeg oune vifnit zbochon? totus aliqñ te net᷑ vt ſignũ aliqñ vt adiectiuũ et ᷣm quẽ moduʒ habet veritatẽ iſta locutio totus xps erat in celo. Totus et totũ differunt et quare magiſter concedit W₰yv“aos totus erat vbiqʒ ſed non totum lib. iij.diſt. Zotalitas qua pcipit᷑ diligi deus ex toto coꝛde aia⁊ mente eſt duplex et quomodo obligat lib.iij.diſti. xxvij.¹3. Tradere Tradere aliũ in moꝛtẽ eſt dupliciter et quõ deus pa ter tradidit xpᷣm in moꝛtẽ li.iij.diſt. xx.. et. 4. Xraditus eſt xps a patrea ſeipᷣo a iuda a iudeis lib. zihggggggsg..“ Trnia qua rone dicit Augibi cur bec tris nõ dicant iij. diſt. xx.c. . no Dican ii. diſt. x. uci vna pſona loquendo de tribus ꝑſonis lib.j. diſti. Tres Phonca latnns et eres hypſtaſes vel ſubſtãtie ecs neceſſitate dicat᷑ libꝛo.j.diſti.xxiij.d. Tres quid ſignificet in diuinis li.j.diſt.xxiij.. XTres deos patrẽ et filiũ et ſpm̃ſanctũ cur nõ dicimꝰ ſicut tres ꝑſonas li.j.diſt.xxiij 3.et. .. Et eadẽ di.f res eſſentias cur dicimus vt tres pſonas lib.j.di. . xxiij.g. Tres qͥ ſignificet cũ dicit᷑ tres ꝑſone li.j.di.xxiiij.(. Trabi eſt duplex et quõ deus trabit peccatoꝛẽ liiij. Z Traduci ſᷣm legẽ cõcupiſcentie quid ſit libꝛo.iij. di. . XTres pſone vel due ꝑſone cũ dicit᷑ quid ꝑ iſta nume am en res res ⁊ vna res quid in diuinis ſignificet lib.j. . Tres quas notiones dicit li. .. diſt. xxiiij. ꝛi. Trabe re ralia ſignificet᷑ li.j.diſt. xxv.a.⁊.d. Tra eſſc patrẽ et fl et ſpm̃ſanctũ p ſubſtantis ert extra eſt pupliciter et 'm quẽ modã de ppeer conſonantiam vnũ quõ intelligit᷑ libro.j.diſt. Tranſire extra eſt dupliciter et vᷣm quẽ modů pᷣde ,⸗/ xxxj.ꝛ3. ſtinatio tranſit extra li.j.diſt. xl.-. .. Tranſitus ab immoꝛtalitate innocentie ad immor- . õü fuiſſet li.ij. di. xix. v 7. facilioꝛẽ eſe in babentibus ſimbolũ ſeu cõ nenientia maioꝛem quomodo intelligitur li.ij. di. diſt. ij. 3. FXxiij iI1. De trinitatis et vnitatis miſterio li.j. diſt. ij. A. . Tranſferre T rinitatis miſterium qua intentione a doctoribus He bis nomibus tria tres quere aliqua vbi numer? Trinitas Trinitas tota quõ in omni oꝑatione concurrit li. ſ· unenn an debuer initatis miſteriũ quo debet oꝛdine tractari libr. ſ· Traulſferri an debuerit boc nomẽ verbũ ad dinina. . li.j. diſt. xxvij. . iij. b. Re.⸗4. r Tranſſlatio Tranſ latio nominũ fit ꝓpter duo li.j.di.xxvij. 45. Trinitatis miſteriũ tractat᷑ ꝑ teſtimonia ve teſt. de eſſentic vnitate et perſonarũ pluralitate libro.j. diſt. j. . in pꝛin cebsbo. Trinitas nec ſolitudinẽ nec diueriſitatẽ nec ſingula litatem habet ſedvnitatem li.j.di ij.e.pe meciũ. De trinitate pſonaꝝ et eſſentie vnitate in generali ꝑ —äRä Trinitatis miſteriũ devnitate cẽntie ⁊ pſonaꝝ pluꝛa Tranſmutatio litate tractat pteſtimoa no te o auctes Pu ri⸗ Tranſmutatio accidentalis in genere nature pote᷑· ..vieoolbpbpbpb.. eſſe eſſentialis in generemore li. iij. diſt. rxih, eſn Trinitatis miſteriũ devnitate eſſentie ⁊ pſonaꝝ plu Zranſuueatio ſpecieꝝ in ſacramento altaris an ſit bioutel ditef 9 teſtimõia no.te.ꝑ auctates apo natt r3 is an mira ulo j.iiij. iſt. ij. . . 41. 3 .ee „„ „ 5 „ „ 65 aehrals n miraculoſa li. iij. viſt. xij. 58. Trinitatè an ſit ponere in ꝑſonis dininis li..diſt. ij q.iiij. d. Pꝛ. 2. imnitas mentis noticie amoꝛis dupir dat cogno fccere trinitatẽ in deo et ᷣm quẽ modũ intellexerũt phi et ᷣm quẽ theologi li.j.di.iij.S6. = Trinitatis ſiue dei cognitio quõ eſt ꝑ creaturã veſti giñ et imaginẽ li. .di ſt. iij. . b. c. et per totum. Trinitas ẽ nomẽ collectiuũ ꝑſonaꝝ et qͥd dicãt iſta pPtitiua et diſcretiua vnus et ſolus cũ illi addũtur Trinus dʒ dici deus nõ triplex vel multiplex li.j.di. Trinitatis pluralitas aliter ſe hʒ ꝙᷓ trinitas rerũ coꝛ paliũ li. . diſt. xix. 55. ⁊ in textu ꝗ. ☛ —☛ Trinitas quõ dẽ ſolus deus cũ ipa ſit eñ ſpiritibus ꝰ animabus ſanctis li. . diſt. xxj. c. Trinitas dicit᷑ nomẽ quaſi coll ectiuũ qꝛ deficit ĩ du/ obus a noie collectiuo ꝓpꝛio li.j.diſt.xxij.2.⁊ eadẽ diſt. b. 1 diſt. xxiiij.ꝛ335353. Trinitas non recipit diuerſitatẽ ſingularitatẽ ſolitu dinẽ ⁊c.li.j.diſt.xxiiij.i.⁊.2.⁊ in textu a. . Trinitas nõ ẽ ſpẽs numeri in deo li.j.diſt.xxiiij.ið. Trinitas et trinus bec noia an impoꝛtent vnitateʒ lib. j.diſt. xxiiij.q.j.e.Re.22. Trinitas et trinus cuiuſmodivnitatẽ impoꝛtant an ſq; ſuppoſiti an eſſentie li.j.diſt.xxiiij.q.ij.f.ꝑ totũ Trinꝰ ⁊= vnꝰ dr deus ſine nugatione li.j.di.xxiiij.ꝛ4. Trinitas hoc nomẽ duplicẽ hʒ ethimologiã et q̃ bʒꝰ veritatẽ in diuinis li.j.diſt.xxiiij.25. . Frinitas qnõ impoꝛtat pluralitatẽ circa vnitatẽ li. 1. diſt. xxiiij. 26. . Trinus hoc nomẽ xxiiij.ꝛ4 . . Trinus et trinitas quõ accipit᷑ cũ dicit᷑ deus trinus Trinitatẽ venire in mentẽ et filiũ venire in carnem offerunt li. iij diſt.j. 2 1. Trinitatẽ notã eſſe ſibi ſoli et bomi aſſumpto quõi/ telligit᷑ autoꝛitas illa yſid.li.iij.diſt.xiiij.i5. Tribulatio Tribulatio dicit᷑ quadrupliciter.⁊ quõ intelligit. nõ conſurget duplex tribulatio li.iiij.diſt. xv. . Triſticia quõ impoꝛtat vnitatẽ lib. j.diſti. Triſticiã ſequi qñ deſideriũ nõ implet quõ iutelligi⸗ tur li. i. diſt. xxxiij. 5r. w. 23. Triſticia eſt triplex et que fuit in chꝛiſto lib.iij. diſti. Triſticia et ſi comitet᷑ in quibuſdã peccatis radix tñ eſt ex delectatione libidinoſa li.iij.diſt.xv.s. Tropicus Tropicꝰ ſᷣmo eſt duplex ⁊ quõ ex tropicis locutioni bus nõ ẽ recta argumẽtatõis ꝓceſſio li.iij.di.xj.& TCnoooos Tubã audire in aduentu iudicis intelligit᷑ duplicit li.iiij. diſt. xliij.1. .R— Tuba vox archãgeli et iuſſns dr̃ eadẽ vox xpᷣi ſcdᷣm tres ꝓpꝛietates li.iiij. diſt.xliij.2. Bacuum Acuũ quõ ĩtellexit phs li.j.di.xxxvij.s2 Aacuus dicit᷑ locus et materia dupir. Aacuũ ſi circa ſoleʒ eſſet an ſol illud ſũ⸗ 757 luminar eet li.ij. diſt. xiij. O9, iij. diſt. xxxvij.ð5. Aanũ eſt duplex et quõ nomẽ dei ſumit᷑ inuanũ lib. Abi vnũ pter alter vtrobiq; vnũ bʒ inſtanti lib. ij. diſt. x. 28. Ic idem li. iij.di. xxvij. 48. 2. lib ilij. di ſti. ix. S. ⁊ clarius diſt. xxviij⸗ꝛr. Ne qui dicunt bonũ malũ et malũ bonũ quõ intell git᷑ li.ij. diſt. xxxiiij..⁊.eadẽ. di.f. Begetabile Aegetabilc et ſenſibile quõ ſunt de neceſſitate ronalł li. ij. diſt. j. 61. Belle Belleitas Aelle dicit duo vno mõ cõplacentiã alio mõ cauſaʒ cæt p̃m quẽ modum deus volendo ſe vult omniali bꝛo. . diſt. xlv.x.. VAelle ſeu volitum aliqñ nõ babet alia m cauſam qᷓ voluntatem aliqñ habet a hiam cauſa m lib.j.diſt. poſſe li.j.diſt.xlv.⁊7. =è Velle qᷓ;uis ſit idem deo quod eſſe nõ tamen poteſt dici deus omnia eſſe que vult li.j.diſt. xlx.b. QAaleras qua ration?᷑ ponitur in deo libro.j.diſtin. rivi-T. L . Aelle aliquid eſt dupliciter et ̃m quem modum eſt verum ꝙ qui vult aliquid vult omne illi annexũ li. j. di ſt. xlvj.ꝛ9. —.D Velle deum quomodo ſit neceſſe libꝛo.j.diſt.xlvij.s. Velle damnari an debeat vel non ille cui reuelatut ſua damnatio li.ſ.diſt.xlviij.l.⁊¶...· Aelle malũ quare eſt velle et poſſe malũ quare nõ ẽ Nelle an debeant ſancti paſſionem chriſti lib.j.diſti. xlviijc. 4 an nolle debeamus paſſiones ſanctoꝛũ libre diſt. xlviij. d. e Aelle in nobis duplicit᷑ accipit᷑.vno modovt notui⸗/ nat actum potentie affectiue. alio modo vtnomi nat actum lib.ar.et ᷣm hos duos actus diſtingui⸗ tur in nobis duplex voluntas ſcilicetvoluntas ap petitus et voluntas eligentie libro.ij. diſtinctioe elle aliquid eſt dupliciter.ſplene et ſemiplenelib. Aelle nature ſemꝑ vi carnis ſuꝑari quõ intelligitut li. ij. diſt. xxviij. 4g 7. De voluntate quere infra loco ſuo. Bendere Aendere an poſſit aliquis ſeipſum libro.iiij diſtine. rxxvj. &KXK. Aendere an poffit pater pꝛolem vxore inuita ibiqẽ· Aendere an poſſit ſe vir vxoꝛe inuita libꝛo.iiij. dilti. Benia Aenia quando dimidiatur li.iiij.diſt.xv.48. HBeniale Benialiter Ntlleperen ginisluiſd⸗ Nmnillepeca enigls imtl Ueninlupu nigeſeun nolii n Urtilefoinn ſinn Unnu e rtnel Zietteti nins Ocinispcenen Wfuukonn Oeigeanch xgnialeckto Eeſnizen Veialepeen aſapt Onulecroft nitegusſt Oretulenonint hoſtos Veraliganten Geiatcnd (drar denial Calspet us vinto⸗ enturoft Dnihtn iijdirvi⸗ Veniglaan tli tiin inlzu „oftn. ginlale tu o alig Zaittb ſarchmne Gnicqlin⸗ „Kegrltiſer e fi n logitgi⸗ „Attni⸗ Hünepfiuc nil tolgin ocig fforai Plinanft gintolnen Aapogder. äin e mmum ünidiinii nimiie müinig, Ceole Reciiniir Rlebalr nöcigaccrit . NAn ds waie 13 muni et gi ain en ect ee ui ümn. tn adcein mnia cle uefutl n rone Meriv mihtrik Ten rira d ℳ Delittera Aeniale peccatuz an potuerit eſſe peccatũ pꝛimi ho⸗ minis li.ij.di.xxj.q.j.s.per totum. Aeniale peccatũ eſt duplex ſᷣm aliquos et quo potu iſſet adã pꝛimo peccare li.ij.di.xxj. Jbidem in.e. Aenialis peccati genus iterũ eſt triplex. et qd poteſt fieri moꝛtale li.iiij.di.xv.m.q.j.n.in.dGʒdʒ. Aenialia plura quõ faciũt moꝛtale li.ij.di.xxiiij.S. Aeniale peccatũ an poſſit eẽ in ſuꝑioꝛi poꝛtòne ratõ Aeniale fieri moꝛtale ꝑ complacentiã quõ intelligit᷑ li.i. di. xxij.sd. Aeniale bot et hoc et hoc ⁊c.poſſum vitare.g omia. non ſequit᷑ li.ij.di.xlj.¶r. ðJMUD Aeniale ⁊ moꝛtale differunt et conueniunt li.ij.diſt. AVeniale quõ eſt pꝓbibitũ li.ij.di.xlij.ʒʒ. xlij. 532. Aenialis pcti amoꝛ quo amat᷑ creatura an ſit vſus ne li.ij. di. xlij.q.ij.d. R.õ33. H Veniale et moꝛtale quare in vno cũ vtroq; deceden te vtrũq; eternaliter punit᷑ li.ij. di. xlij. 39. et ꝑ totũ Aeniale peccatũ an poſſit fieri moꝛtale libꝛo.iiij.diſ. xvj.q.j.n. p totum. ℳ Aeniale an conucniat cn moꝛtali in reatu pene eter/ Aeniale quõ ſit moꝛtale ꝑ cõſenſum li.iiij.di.xxj.ꝰ Veniale quõ fit moꝛtale ꝑ multitudinẽ li.iiij.di.xvj. Aeniale quõ eſt quantũ libꝛo.iiij.di.xvj.ↄꝛj. ↄꝛi. AVeniale non introducit necenario moꝛtale q;uis ſit diſpoſitio ad moꝛtale li.iiij.di.xvi.ꝰ3. 94 Venialia an teneat᷑ qͥs ↄfitcri.li:iiij.di.xvj.q.ij.o.NRe. Aen iale conſiderat᷑ dupir et ad ſe ⁊ ad piculum ad dð ducit. Et ſcᷣm quẽ moduʒ eſt neceſie penitere de veniali. IJbidem. ”M Aenialis peccati remoꝛſum non habere an poſſit ali quis viatoꝛ et ſi aliquis non habuerit an talis te- necatur ↄfiteri li.iiij.di.xvij.rdt. UVeniale et moꝛtale differẽter iudicabunt᷑ a xpᷣo.lib. iiij. di.xvij gſyylyyyz. Venialia an ſint confitẽda cn dubiũ eſt an ſint moꝛ⸗ talia.li.iiij.di.xvij.ĩ22:d .. Aenialia quo tropo dicãt᷑ lignũ.fenũ ⁊ ſtipula libꝛo iij. diſt. xxj.i. ferentia li.iiij. di. xxj. 2. Aenialia inquantum cremabilia ſunt in triplici dif/ Venialia ꝑ que intelligitur lignu fenum ⁊ ſtipula) ſupedificari dicunt᷑ dupliciter li..iiij.di.xxj.ð. AVenialia an poſſint deleri ſine gra.·li.iiij. di. xxi.q.j.ꝗ Neniale quõ ſemꝑ manet in aia niſi interue, Re.ʒ niat charitas li iij.di. xxi... „. Aeniale quõ non poteſt curari pꝛeter medicinã gra⸗ tie gratũfacientis li.iiij.di.xxi.s. Veniale vnũ quare põt deleri ſine alio⁊ quare veniʒ lec nõ pot deleri niſi pꝛius deleto moꝛtali. libro.iiij AVẽiale vnũ delet᷑ ſine alio duplici mõ li.iiij.di.xxi.i⸗2 Aeniali ⁊ oꝛiginali cũ peccato vel cuʒ veniali et alio quocũq; moꝛtali aliquis decedẽs quõ puniet᷑ lib. ſiij. di. xxi.. d . ANenialia an poſſint deleri a gratia ſine contritõne ſi⸗ ue interioꝛi pena li.iiij.diixxi:q.ij.b. Re. II. 2.12. AVenialia quibꝰ mõis deleri pñt li.iiij.di.xxi.iʒ.et.ꝛ · Aenialia non delet gra p ſui eſſentiã vel adherentiã ſed cũ aliquo adiutoꝛio. li:iiij.di.xxi.ꝛ. AVeniale qꝛ aliquo modo ẽ voluntariũ nuniᷓ põt de⸗ leri niſi voluntas deteſtet᷑ li.iiij.di.xxj.c. AVenialis peccati ad deletõnem et ad reatus remiſſi onẽ quid ſufriciat li.iij.di.xxj.22. * ——, . Venialiter nõ põt aiĩa poſt moꝛtẽ peccare neca ve⸗ „* niali reſurgere. Solo.li.iiij.di.xxj.ꝛ. Aeniale aufert᷑ in moꝛte qꝛ fomes aufert᷑ ĩ moꝛte nõ poſt moꝛtẽ. Solo.li.iiij.di.xxj.⸗ . Venialia ſuſficit generaliter confiteri niſi aliqua fre/⸗ quenter ſint iterata li.iiij.di.xxj. co. Veniale an poſſit dici redire ſicut oꝛiginale li.iiij.dil. —¶Benterz Venter aliquid recipit dupliciter ſimiliter et mens. Et ſᷣm quẽ modũ coꝛpus xpi vadit in ventreʒ et ᷣm quẽ in mentẽ ⁊c.li.iiij.di.xiij.2S. et.?ꝛ 9. Berbum Verba diuerſoꝛũ tꝑm dicta de deo quid ſignificẽt. li. Verba aliqua in voce actina ſignificant paſſioneʒ et᷑ in paſſua actionẽ li.j.di.x:.ddd. Aerbum et participium ſemꝑ ſignificant in adiacen tia ſed nomẽ in quiete idco aliquãdo ſubſtantiua/ Verbum ſcm ꝙ ſapientia ⁊ eſſentia hoc eſt ꝙ pater ſᷣm ꝙ verbũ non boc eſt qd pat᷑ quõ ibi tenentur. ille due dictões hoc et pᷣm. li.j.di.xxvij.ꝛ22. UVerbum an dicatur eſfentialiter vel notionaliter li. J. di. xxvij:q.j.e⸗. . K66. Aerbum ſicut dicere dupir accipitur ſcʒ eternaliter et tpaliter. Et qð hoꝝ eſt deus ⁊c. li.j.diſ.xxvij.28. Aerbum cternum an cõnotet᷑ aliquid ex ꝑte creatu/ re libꝛo.j.di. xxvij.q.ij.f. R.·ð 4. Aerbũ qñ ðꝛ vel generat᷑ biaeaam. Aerbum eternu dicit reſpectũ ad patrẽ vt ad princi⸗ pium ad creaturã vero vt ad effectũ lib.j.di.xxvij. Aerbi ad ſapientis compatio que ſit ⁊ cum filius ſit verbum et ſapiẽtia queritur qð iſtoꝝ ſit pꝛius p᷑ᷣm rationẽ intelligendi li.j.di.xxvij.q.iij.g.Re. o. Aerbi generatio quõ põt intelligi Ibidem. Aerbum eſt fons ſapie quõ intelligit᷑ li.j.di.xxvij.4ĩ Aerbum quomodo dicit operatiuã potentia et qua⸗ re et quò eſt poſterius ſapientia li.j.di.xxvij. ¶2. Verbum boc nomen an debuit tranſferri ad diuinã li. . di. xxvij.q.iiij.b.Getd44... UVerbum ẽ in triplici differentia li.j.di.xxvij. Ks. AVerbum eternum et verbuʒ mẽtis vel verbũ diuinũ et bumanũ cõpãt᷑ adinuicẽ triptr li.j.di.xxvij..7. Aerbum diuinum et verbum bumane mentis diſſ⸗ tiliter ſe habent triplici rõne libꝛo.j. di. xxvij. 48. Verbi tranſ latio ad diuina quare non eſt ſcᷣm ver⸗ bum ſenſibile li. . di.xxvij. ttb99. Verbum dei quomodo eſt ars quedam omnipoten⸗ tis libꝛo.j.di.xxxj.’j666. . Aerda chriſti in ſe babent pꝛolationem et aſſertionẽ et dd quid ii.j.diixl.xxxxxx... Aerba pᷣſentis tempoꝛis vt eſt currit poſſunt dicere AVerbum actiunum et paſſiuum quomõ nõ ſignificãt igdem libꝛo.ij. di..yOvY7vL-n. Verbi pꝛoheretici ipꝛietas libꝛo.ij.di.xliij.t.3. Verbum an ſit vnitum humane nature mediãte ſpi rituſancto li. ij. di. ij. . iij.i. R. 2.929. “ðð AVerbum intelligibile aliter vnitur voci aliter verbũ incarnatum carni libꝛo.iij.di.ij.o. Aerbum dei deſcendiſſe in virginẽ ad modum ſemi p 35 nis quotuodo mntelligiturlii iij. di.iiij. 10. Aerbun eſt caro factum 2 huana natura aſſumpta eſt a verbo non eſt ſimile li.iij.di.v.21. UVerbum carnem fieri non eſſe aliud qᷓ deum fieri bo minẽ quare admittit᷑ li.iij. di. v. 22. Aerbum quõ eſt ſapieutia qua cetera cognoſeuntur lieb. iij. di. xiiij. 8. Aerbum an fuerit vnitũ carni et anime duplici vnio ne li. iij. di. xxj. q.iij.c. R.?. et. I5. Verbum quomõ erat in moꝛtevnituʒ duobus diuer ſis et diuiſis li.iij.di.xxj.iꝛ. Aerba deum vᷣm intentionẽ loquentis accipe quõ in telligitur li.iij.di.xxxix.. AUerbum et elementum facere ſacramentũ quomo do intelligitur li.iiij.di.xxiij.ᷣ 5ð. Berecundia Verecundia quid libꝛo. iij. di. xxxiiij. Sʒ. AVerecundia dicitur maioꝛ dupliciter li.iiij.di.xvj 1. ¶ Beritas. Berum Veritatis effectꝰ eſt vel arguere vel illũinare. Et vᷣm quẽ modũ habetur odio li.j.in ꝓlogo.ꝛ23. Veritas conſi ideratur dupir ⁊ ſcm quẽ modum eſt in expugnabilis li.j.in ꝓlogo.24. AVeritas conſideratur dupliciter et cZin boc differẽ⸗ ter accipitur ab Anſel.et hila.li.j.di.iij.5. Derum ple preſ⸗ upponere congruũ quõ intelligitur lib. Ar⸗ an ſit Apꝛietas diuine en entie li. di. viiy . 1 .₰ .I 2. . Aeritas hz triplicẽ cõpationem ⁊ in oibus illis com patõnibus poteſt accipi dupłr et quõ eſt in creato re⁊ quõ in creatura li . di. viij. I2. et. 15. 7. I . ⁊. ĩ AVeritas creata quõ mouet intellectũ li.j.diſ.viij.5. Veritate pꝛima oia eẽ vera quõ õ intelligit libꝛo. di. Aeritas qᷓ qᷓ̃re Zꝛ eſtentie diuſe Apꝛietas li. j.di. viij.r 6. Aeritatis ꝓpꝛietas an cõueniat deo in ſummo.i.vtꝝ diuinum eẽ ſit a deo verũ ꝙ non poſſit cogitari nõ eſſe li.j.di. viij.q.ij.b.R.? i. Veritas et eſſentia dupliciter conſideratur quomo do ſunt idẽ ⁊ diuerſa in deo.li.j.di.viij.⁊0. Aeritatẽ diuinam eſſe ꝓbat et cõcludit vĩs veritas et hatura creata libꝛo.j.di.viij.ꝛ3. Ueritas ſacre ſcpᷣture quid dicat᷑ li.j.di.xj.ʒ. Veritas creature quõ nihil facit ad primã veritateʒ libꝛo. j.diſt.xxxix.ii. Aerum eſt quicqͥd ſcitur ergo qdð ſcitur immutabili 8 ter eſt verum imutabiliter. Solo.li.j.di.xxxix.⁊ꝛ9. Zetas quid eſt libꝛo.j.di.xl. . Aera quatuoꝛ materia pꝛedeſtinatõnis li.j.di.xl.?ꝛ 7. Veritas in pꝛeſenti pꝛeterito et futuro non eſt vna 5 ad vnitatem reducibilis li.j.di.xlj.26. Aeritas ⁊ inſticia quõ differunt li.j.di.xlij.i. Beumm omne poteſt eſſe verum anteq ſit libꝛo. j. di. xlij. 5. Aerum a quocũq; dicat᷑ a ſpũſancto eſt vide intelle/ ctum illius auctis libꝛo.j.di.xlvj.S. Veritas complexionis triplex eſt. Et qaue cauſatur a veritate rei ⁊ que non li.j.di. xivj. 23. Verum ⁊ bonum conuertuntur ſed iſtum furari eſt verum ergo iſtum furari eſt bonum. Solo. libꝛo. . fnpponunt in diuinis cũ agitur & diſt. Evſ.25 Neritatem ſigni eſſe verſtate rei ifalſum eſt emplial ter dicendo libꝛo.j.di.xlvj.26. AVeritas ꝓpoſitõnis ſuper quo fu ndaturſibꝛo j diſt. xlvj. 27. Aerum ſit aliquid non opoꝛtet ꝙ ſit i deo tanqᷓ iis cauſa ſed ſufficit qꝙ ſit in Si p̃ſciẽtia li.j.di.xlvj.ꝛ9. Aerum et bonum differenter ſe bñt li.j.dil. Xlviij 25. Veritas in actu diffinitur li.ij.in ꝓlogo.q. In veritatem hbumane natue an gliaig tranſeat .£½ actum generatiue li.ij.di.xxx.q.j.e.Re.28. In veritatem bumane naturc an aliqͥd tranſeat me diante oꝑe nutritiue li.ij.di.xxx.q.ij.f. R.Ao. Verum ðꝛ multipliciter ⁊ quid ſit veritas buaue na ture. Jbidem. Veritas et falſitas compantur ad inuicem duplicik. et auoms alterũ eſt altero dignius libꝛo. i. diſtin xxxvij. 46. Nerioꝛi mogo ineſſe quod ineſt alicui naturaliter iỹ qʒ ineſt ei accidentaliter quomodo intelligitur l⸗ o ij.diſt. xxxix. . Veritas agnita tripliciter p̃t impugnari. Et m quẽ modũ eſt pctm̃ in ſpiritũſanctum li.ij.di.xliij 48. Veritatem figure in omnibus rnckerens eſt neceſſe. libꝛo. iij. di. xxij. 25. Aerum aliter eſt obiectum fidei aliter obiectumlci⸗ entie li.iij.di.xxiij.i2. Aerus/ ſermo et verax ſenno diſterunt ibo iã i xxxviij.9. Veritatis virtus in quo conſiſtit i ii diſt. x xrrviſ . Ieritatis impugnatio qñ eſt peccatũ in ſi piſauctuz libꝛo.iij.di.xxxviij.6. Aeritas diuia in teſtimoniũ veritatis adaucta non ſempꝑ rectificat iuramentũ li.iij. di. xxxix. 7. Veritas dupliciter conſideratur ⁊ ſcᷣ quẽ moduz opponitur ci periurium ⁊ menckacium nihꝛo ͤ di ſiin. xir. 18. Bermis — — ati. libꝛo. iiij di.l. .. k. Pe- 42. Ami ſaualio an gt in vamnaei et p Augto lri cis vermis li.i iiij. di. l. q. ij. l. o totum. Beſtigium Veſtigiñ dicit diſtinctõem pꝛietatũ eſſentialẽ bu⸗ ic reſpondet trinitas appꝛopꝛiatoꝝ non Apꝛioꝛuz vel perſonarum li.j.di. iij. 25. Veſtigij rationẽ in creatura oſtenit trinitatem per ſimilitudinem longinquã li.j.di.iij.e.ſcom. Zeſtigio quid reſpondeat in creatoꝛe lihꝛo viii f. Aeſtigij conſideratio in creatura docet contempl lari trinitatem li.j.di.iijg. Veſtigium non eſt ſufficieus ſed longinqua rtio c⁵ ſiderandi trinitatem libꝛo.j.di.iij.h. ¶ Beſpera Aeſpera quomodo decſinat ad Greaſumer et non com 2 Biciſſit itudo Viciſſtudinis obumbꝛatio quomodo dicatur vel q̊ eſt differentia inter viciſſitudinem et obumbꝛatio nem libꝛo. j. diſt. viij. 11. aͤmßt ltſon contrarl umit i Uount Acayn ſinm. guügun bofin Auiuin areitaun ſbroiiidi hi⸗ Vlen ſpleron gcog⸗ Gibinpe inpeciun Ablege Udenusd⸗ Alsctie Aoi hnt mol cliffoane⸗ Aſuritust Nbonciſ Dicena⸗ ſacuriolun r lbwoii ogierl Nngi⸗ Aoßfecn Puttartc Aeenni ijd ibuenn ſniene ilb ii⸗ aeſten ſocopors tefſen ſinn elunu inn ſic ogͤf ian otmmin dmfi ſdiſetn 1. 5 2 aikfint 8. äü flui nin Gtggitſt, nlinili Kmliäin . ean Niiln enm nie tliii rn Ane nggic 15½ ianfnih nds anier . M m. li. gin en Kliin roickii WNddant nen n b; 4 eG numnst/ iin e iiſnis libꝛo.iiij.di.xiiij.?. . Delittera ((Diciun Vicium ſᷣm q contrariatur virtuti accipit duplicit᷑. Et ſcᷣm quẽ modũ habet veritatẽ qdð dꝛ qvirtus contrariat᷑ virtuti quõ intelligit᷑ li.ij. di. xxxiiij.5. Aicium imitari virtutẽ qᷓ;tum ad finis vnitatẽ quo/ mõ intelligit᷑ li.i.di.xxxviij.ʒo. ” Aicium ⁊ peccatum difterunt li.iij.di.iij.ꝛ· 27. . Vicia et peccata an babeãt connexionem libꝛo.iij.di ſtin. xxxvj.q.iiij.d.Re. ʒ0. ”s Vicia quare non cõnectuntur vt virtutes gratuiteli bꝛ0.iij.di.xxxvj. 4. “ Vicia oia expellere eſt dupłr.⁊ quõ ꝑ pniam expellũ tuir oĩa ⁊ quõ vnũquodq; ꝑ virtutẽ ſibi oppoſitazʒ — Ainculoꝝ ſeptem g. Dinnn quid fignificet in altaris ſacramento lib. iiij. Ainũ qn auget luxuriã libꝛo.iiij.di.xj. . Ainum non conſecratum iunctum conſecrato qua- re non fit conſecratum cuʒ tamen aqua non bene dicta iuncta benedicte fiat bñdicta.li.iiij.di.xij.0 Biolentum Violentum quldl ſibꝛo. j.di.vxxx. . ipe medium. W ſibile. Bidere. Biſio VUir quare dicitur gloꝛia et imago dei liij diſ. xvj. 32. .N = „ —„ . „„„ . „„ AE . . ij. 1 . Aiſibile non videt aliquis ex triplici cauſa libꝛo.jtin x El diſt. xviij. pꝛologo. 22. Viſibilia pñt duplr conſiderari ⁊ ſcm quẽ modum unpediunt affectum li. j. di.xvj.16. vilj. 5. Aiſibile qua neceſſitate dicatur mutabile li.ij. diſtin. Aidemus deum tripliciter li.ij.di.x. 7. xviij. 32. Aiſus et intellectus quomodo efficitur libꝛo.ij.diſti. Aideri quõ pᷣt ðs in via ⁊ i pꝛia li.ij.di.xxiij.ʒs. Aidendi modi duplr diſtinguunt᷑ ⁊ de eoꝝ numero et ſuffici entia li.iij.di.xxiij.õ. Viſiua virtus triplex babet obiectũs nec tñ habitus videndi ſcᷣm ſpẽm diuerſificatur li.iij.di.xxiij.20. Digeri certiꝰ qd videt᷑ ĩ lñine veritatis i create ᷓ qð vilgetur in lumie veritatis create quomodo intelli Agitur libꝛo.iij.di.xxiij.xꝛꝛꝛ. Viſio pꝛie ⁊ viſio vie differenter ſe hbabent. libꝛo. iij. diſtin. xxiiij.,71. èG 5 * Aiſio pfie quare tollit fidem ⁊ non ſcia ſed ſecũ com 2⸗ batitur fidem li.ii.di. xxiii.s‧89W. Vigere rem in ſpeculo ⁊ per ſpeculum differunt lib. Viſibile ſumit᷑ tripliciter li.iij.di.j.2. Aiſibile quomodo accipitur in notificatõe ſacramẽ ti libꝛo⸗iiij. diſt. j. ʒ. Aigere ſine medio eſt dupliciter li.iiij.di.j.t2. Viſio coꝛpoꝛis gloꝛioſi et non gloꝛioſi quõ neutra la tet ſenſum noſtrũ li.iiij.di.x.oõ3. Aigdere ſimul multa põt eſſe triolłr et quõ boni et ma li videbunt multa ſimul in extremo iudicio lib. iiij Aiſio quõ eſt tota merces li.iiij. di. xlix.?. 4. Vident omnia qui vident videntẽ oĩa quomogo in⸗ telligitur li.iiij.di.l.ʒ. (Bidug Vidua quomodo ⁊ꝛ plus miſiſte in gazopbilatiũ. li. ij. diſt. xl. 932. . Viduitatem hñtes in ꝗꝓpoſito non poſſe retrocedere quomodo intelligitur libꝛo.iiij.di.xxxviij.. Bincere Aincere ⁊ reliſtere differunt libꝛo.idi. xxviij. r8. „ poteſt li. ij. vi. xxviij. 22. (WBictoꝛig VAictoꝛia diaboli ⁊ victoꝛia bomis in quo conſiſtant libꝛo. ij. diſt. xxviij.25. Vincere ſeipſum ſine gratia gratumfaciente nemo Vir et mulier quare viciſſim generantur ita nec ſo wViri nec ſo mlieres li.ij.di.xx.29. codẽ li.⁊ di. 0 Virilis ſeminis foꝛtitudo 2 debilitas vnde veniat Vir quõ ↄꝛ oꝛigo pcti li.ij.di.xxij.t. VUVir an idem concupierit quod mulier li.ij.di.xxij.q. ij.b. Re.I.et ꝑ totum. xxij.q.iij.c.Re.ĩ 5. ir an grauius peccauit an mulier libꝛo.ij. diſtinct. Virilis ſexus excellit muliebꝛẽ i tribꝰ li.iij.di.xij.2 4. Vir quõ ðꝛ ſuperioꝛ m uliere li.iiij.di.xxxij. 2. ir an ꝑ votũ poſt carnalẽ copulam poſſit contine⸗ re vxoꝛe nolente li.iiij.di.xxxij.q.j.a.Re.S. Vir an ante carnalẽ cõmixtioneʒz poſſit cõtinere vxo re nolente li.iiij.di.xxxij.q.ij.b.e.iʒ. ir vxoꝛe nolente põt intrare religionẽ ſed non con tin ere li.iiij.di.xxxij.l.. ðè Vir i caſu pꝛedicto non põt voucre continentiaʒ niſi vxoꝛ piter voueat li.iiij.di.xxxij.ĩ3. . Vir vnus quarc per diſpẽſatõczʒ dininã potuit habe re plures vxoꝛes et nõ vxoꝛ vna plures viros.li ij. gan Di. xxxiij. 22. Vir qͥ foꝛnicat᷑ i occulto an dimittere poſſit vxoꝛem que foꝛnicat᷑ iĩ aperto li.iiij.di.xxxv.. “è Vir dimittit vxoꝛem duplr li.iiij.di.xxxv.16. Eir innocẽs pᷣt foꝛnicariq dimittere et ecõtra li.iiij. Vir et vxoꝛ ſi ambo foꝛnicant᷑ vnus nõ di. xxxv. a poteſt alterum inuitũ dimittere li.iiij. di. xxxv. b. Vir liber an poſſit ſe vẽderevxoꝛe libera inuita libꝛo Viro ſi vxoꝛ cõſentiat in venditões iiij. di. xxxvj. Sÿ. an p hoc efficiatur ſerua Ibidem. Vir ſi ante.xiiij. annos ↄtraberet ꝑ verba de pñti 2 facto corꝛũꝑet ſponſam an queat ſepari li.iiij.diſ. Alro facto ſeruo an ſerua fiat ctiq vroꝛ xxxvj. s. libꝛo.iiij. diſt. xxxvj . Vir qui relinquit vxoꝛem ſuã abiens ĩ regionẽ lõgin qua et contrahat cũ alia an in hac ſecũda copulæ ſit couiugiũ et plura alia ad hoc li.iiij.di.xxxviij.i2 Vir reſtituẽdus eſt mulieri qñ agit poſſeſſoꝛio etiam anteqꝙ; ꝓbet᷑ exceptio.cxceptis quinq; caſibus li. Vir ⁊ mulier an poſſint ſimul tenere puerũ libꝛo.iiij. diſt. xlij. . poſt nediium. V De viro quere aliqua vbi diuoꝛtiũ.vbi mr̃imonium vbi mulier vbi coniunx 27. irgo. Birginitas Dirginem eſſe et parere ſeu coneipe non ſunt oppo⸗/ ”UMUVUV ſita libꝛo. j. di. xlij. 27. Aluiter conſiderat q̃tum ad tres c eones * Lin as ofmmes non potuit fieri melioꝛ li t20. .Di. xlüij. . orr.2: “ Airginitatis co:ruptio tria dicit li. ij. di. xx.22. Virginem concipe et in oꝛtuã ſuſcitatum opꝑari diſſi/ militer le habet li.iij.di. iiij. i. Ml Virginitatem coꝛꝑis non polſe coꝛrumpi niſi pꝛius animo coꝛrupto quõ intelligitur li.iiij. di. xxxiij . Airginitas an ſit virtus li. iij. di. xxxiij..j.d. Re.27. NVirginitas tria requirit Ibigem. Virginitas an i it melioꝛ Et ꝑfectioꝛ qᷓ coniugiũ libꝛo lih. di. xxxiij:.ij. e. eꝛ DD. AVirginitas ecunditas qua rõne ſe babent vt exce dentia ⁊ exceſſa Jbid»em. Nirginitatem tẽpe gratie non eẽ melioꝛẽ q́ fecundi/ tatem coniugalem ſi que rõnes ⁊ auctes ſonaꝛe vi dent᷑ quõ ſunt diſſoluende li.iij. di.xxxiij.o.⁊ per Uirginitatis pꝛemiñ an ſit aureola li. iij. di. totũ. rrxiij. iij... d7ũ6. eorane AVirginitati roõne cuius incoꝛruptõnis debetur aureo la li.iiij. di. xxxiij·38. 2 Virginitas quãdo amittit᷑ li.iiij. di. xxxiij.d89pbũ9ↄ. Dirginitas mentis an ſit melioꝛ ⁊ ſanctioꝛ q; virgini tas carnis an econtra li iiij.di. xxxiij f. De R ia qre aliqua vbi maria. Birtus Sit e differẽter appꝛopriat᷑ filio et ſpuiſancto li.j· diſt. xiiij. 2. — Zirtus qua rone appꝛopriat᷑ filio li. j. di. xxxij. 26. Et diſt. xxxiiij.y„ Virtus ad tria cõpatur. ⁊ ſcom boc Appꝛopꝛiat᷑ tri⸗ bus ꝑſonis in diuinis li.di. xiiij. 5. Virtus diuerſoꝛum diuerſimode oꝑatur in pꝓdaucto ne rerum li.ij. di. vij. 49. ct. 8vo. AUirtus quomõ eſt ini ectrix medij li.ij. di. xxiiij. 25. Et virtutis actus ſemꝑ cõſiſtit in medio quõ in telligitur li.iij. di.xxxiiij.2. Et li.iiij.di.xxxiij.28. Virtutem vnitã eſſe foꝛtioꝛẽ diſpſa quomodo intel⸗ ligitur li. ij. di. xxiiij.?2 8. , Airtutem maioꝛem poſſe violentare minoꝛem quo/ modo intelligitur li. ij. di. xxv.57. Airtutibus quo contingit male vti liij. di. xxvij. 5. Virtus ſcdᷣm varias acceptõnes vario modo diffini tur li. ij. diſt. xxvij. .. AVirtꝰ cũ ſit bonitas q̃re dðꝛ etiã bona li. ij. di. xxvij.2. Nirtutis nomie quid intelligitur in iſta diffinitõevir tus eſt bona qualitas mentis ⁊c.li.ij.di.xxvij.SD. Airtus qua denoiatione ðꝛ gratuita libꝛo.ij.diſtinc. xxriÜiẽkzxzzxz. Uirtus et gratia comꝑãtur adinuicem libꝛo.ij.diſti. Vij.a..c. .ccfgg. “ ODe virtute muneribus ? 8 gratia que non eſt ſ facit meritum li.ij.di xxvick. Virtutis opus eẽ bonum vſum quomodo intelligit Nirtutis et li.ar. idem eſt vſus vᷣ virtutis principalit᷑ libꝛo.ij. di. xxvij.- mn. Virtutes eẽ motus mentis conant᷑ aliq̃ aucẽte ꝓba/ re li.ij.di. xxvij.“. Airtus quomodo eſt difficilimoꝛũ operatiua li. ij. di. xxx. 9. Virtus ⁊ viaum quomodo ſunt cõtraria libꝛo.ij.di/ ſtin. xxxiiij.ſx¶·· Virtus quomodo dicitur non eẽ malicis non exiſtẽ⸗ — te libꝛo. ij. diſt. xxt v. 2. „ 8 QDirtus aliqua quomodo põt circa paſſiones cõſiſte re libꝛo.ij.diſt.xxxvj.ic. ðð Virtutem non priuari ꝓpꝛia oꝑatione quõ intelligit̃ iibꝛo. ij. di. xxxix.. QAirtus altiſſimi obumbꝛabit tibi erpoſitio buip dau Virtutẽ infinitam opari in inſtãti quomodo intelli⸗ gitur li. iij. di. iij. 7 5 *.. Abrus theologica quid ſit li i. di. ix. 54. Nirtutis tbeologice obiectu pꝛincipale. libꝛo. i. di⸗ Lirtus eſt duplex et m boc duplex ẽ victoꝛia et pu gna et qua virtute xpᷣus diabolum vicit. libꝛo. iij. Virtutes theologice duplititer conſiderantur 2 ßm quẽ modum ſunt ſimul et ſcᷣm quẽ babent oꝛdi- nenm libꝛo. iij. di. xxiij. 8. ””́ñ Lirtus vna et eadem ſimul eſt in lib. ar. rone et vo⸗ luntate li. in. di. xxiij. lPÜ. Virtus quomodo eſt certidꝛ omni arte libꝛo. iij. diſt. UVirtus put dicimus aliquẽ babitũ eſſe virtutez vu pliciter accipitur ⁊ quomodo fides infoꝛmis dici citur eſſe in genere virtutis libꝛo iij di. xxiij. 43. Virtutes dẽs ſimul infundi quomodo intelligiturli bꝛ0. ij viſt. xxiij. 3833. Dirtus foꝛmata quomodo efficitur ifonnis libꝛo iij· diſt. xxiissssss. Airtutes et gratie quomodo infundantur in animã erxemplo monſtratur li.iij.di.xxiij. ? . Virtutes theolos ice quomodo babent idem et diffe rens obiectum li.iij. di xxiii. . (eie VWirtutum thbeologicarũ obiectum eſt deus et ſubie ctum ſuperioꝛ pars anime li.iij.di. xxxj. 23. Nirtus theologica et cardinalis quomo diſtinguun tur penes exceſſum li.iij. di. xxvj. c. 8 Nirtus aliqua dicitur media duarum maliciarũ du⸗ pliciter et quõ ſpes dicatur med ia libꝛo. iij. diſtinc. Virtutis genus ⁊ ſpẽs penes ꝗð obiectum conlide⸗ ratur libꝛo. iij. diſt. xxvj·. ?2 6. Aiirtus aliter ſe babet ad bonũ c ſcia ad verum lib. iij.di.xxvj.,s995. pi . AUirtutem theologicam babere idem pꝛo obiecto et fine quomodo intelligitur li. iiij. di. xxvj·60. Uirtutes omnes quare diffiniri poſſunt per charita tem libꝛo.iij di. xxvij. S. et. 91 Qirtutes cõſideratur triplr ſcs ̃tu ad eẽ ytũ ad be ne eſſe et tum ad bene opari li iij vi. xxvij. u. Qirtus et vicium quomodo babent eſſe erca idem. libꝛo. iij. di. xxviij.14. Qirtutes cardinales quare dicuntur pollitice et con . ſuetudinales libꝛo.iij.di. xxxiij. . Virtutes cardinsles ſcᷣm ſunt quatuo: quadru/ pliciter conſiderantur 2 lcom hor S oꝛdin atur quelibet pꝛimo locorlib. . di. xxxiij.9. Qiirtutes cardinales an opoꝛtunum ſit preter cheo⸗ ogicas ponere li.iij. di. xxxiijiq.ſ·a. Re. 0. Virtutes cardinales dirigunt actus potentiarum q ſpectant ad vitam actiuã tbeologice actibꝰ qᷓ ſpe ctant ad vitam comtemplatiuam libꝛo ·. iij. diſtin. Exxiij.14. õ Airtutes cardinales oẽs an ſint vns virt? vel diuer ſe libꝛo. iij. di. xxxiij. q· ij. b. R·1 5* Nugtoniiit hngaulbe⸗ D Uitttszandin aigecpehi Nu. Imtigforitu (blictirudd Oirtnscrcin Rp, Veuscöſuen hatonati Vtutescardi glureelunn⸗ Outbign nniin, Aussarait ienbli⸗ Atuocveoran eitſiact Uaſonnſont Ointcszien ſüiditne Attecscur „Mneliis Atiescr itiblitun Aopenn tus bigen Autsct hedſttnn intb ni blofma ſncnunn gtiiidſ Linsdinane Anumrli Ne 4 dit. Aungi lualifkli manomul. kariu eNhlacnn, mnts⸗ anins llsfticles ed⸗ ui ſlmi, demiinaien Knim dülhai mn. Ntardnin nusnicenit r 1endiisen naeernsinn nfneut .5. enihtui Delittera Virtutes cardinales tripliciter conſiderant᷑ et ſcᷣmi qu ã conſiderationẽ vniant᷑ vel diſtinguant᷑ ibidẽ Virtus nõ eſt aliud ꝙᷓ variatio affectus amoꝛis qu? intelligit᷑ li.iij.diſt.xxxiij.1 6. Virtus eſt equalitas vite vndiq; rõni cõſentiẽs qu? intelligit li.iij.diſt.xxxiij.. 7. MMM Virtutẽ vnã œnoiare aliã quõ intelligit᷑ lib.iij.diſt. Virtutes theologicas et cardinales quõ ᷣm vnã ſui acceptionẽ iuſticia complectat᷑ li. iij. diſt. xxxiij.19. rnticilibet aus aflignant᷑ quatuoꝛ cõditiones li.i. diſt. xxriij.20. „ Virtutes cardinales an ſint in ꝑte aie rationali anĩ ca e que ſolũ obtẽꝑat rationi li.iij.di.xxxiij.q. iij Dirtutis foꝛtitudinis et tempãtie actũ elici a cõcupi ſcibili et iraſcibili quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxxiij.26. NDirt us cardinalis et eõſuetudinalis differũt lib.iij. „ . . diſt. xxxiij. 27. Airtus cõſuetudinalis quõ eſt in ꝑte ſenſuali et quõ in rationali ibidem. VAVirtutes cardinales an tĩ debeant eſſe quatuoꝛ an plures li.iij.diſt.xxxiij.q.iiij.d.Re.29. Virtutibus cardinalibus oppoſita vicia lib.iij. diſti. Airtutes cardinales quare ſunt quatuor et theolo⸗ gice tres li.iij.diſt.xxxiij.ʒi. MV Virtus que oꝛdinat hbominẽ ad alterũ.ſ.iuſticia qua re ẽ tm̃ vna et quare virtutes que oꝛdinãt boĩem agd ſeipᷣm ſunt diuerſe li.ij.diſt. xxxiij.. Virtutes alie moꝛales quõ ad cardinales reducunt᷑ li.iij. diſt. xxxiij.ʒ 4. Dirtutes cardinales an ſint a dei dono vel ab aſſue tudine li.iij. diſt. xxxiij. q.v. e. R. yp. Virtutes cardinales dupir conſiderant᷑ vno mõ ꝓ ut abilitant ad oꝑa moꝛalia alio mõ ꝓut eleuant ad opera meritoꝛia et ̃m hoc babent diuerſos oꝛ tus ibidem. 2.d86. H Virtutes cardinales quõ ſunt ab opatione nr̃a lib. Virtutis cardinalis babitus quõ generat ex oꝑatio nibus multis li.iij.diſt.xxxiij. ¶o. Virtus cardinalis quõ generat᷑ ex oꝑibus virtuoſis li. iij. diſt. xxxiij. 1. l Virtutes cardinales an maneãt in patria an euacu ent᷑ li.iij. diſt. xxxiij.q.vj.f. Re. ¶ 2. Auitus dẽ manere in patria quadrupliciter ibidem. irtutes cardinales quos actꝰ habebñt in patria li bꝛo. iij.diſt. xxxiij. gz5353. Virtutes theologicas eẽ pfectioꝛes cardinalibꝰ quõ intelligi li.iij.diſt. xxxiij. ¶. . Virtutũ cardinaliñ oꝛdo ad ſe et ad pximũ etiã ma net in patria li.iij. diſt. xxxiij. ¶3. H Virtus cardinalis quare nõ hʒ ſic deſtrui in patria ſcᷣm ꝙ ſcientia li. iij. diſt. xxxiij. 6. Virtutũ cardinaliũ numerus et diſtinctio lib. iij. di. xxxiij. a. , . x ſij. b. Virtutes cardinales quare ſic dicant libꝛo ig diſt i. Virtutes cardinales an euacuent᷑ in futura vita li. iij. diſt. xxxiij.c. e. f. g. . Virtutis iuſticie babitus an euacuabit᷑ in patria li. iij. diſt. xxxii..d. Aenegtt dona an abinuicẽ differãt li.iij. di. xxxiiij „* „ . WB AVirtut noia vnde li.iij. di. xxiiij.“5. Virtutes eſſe dona et dona eſſe virtutes quo ſenſi dicunt auẽctates li.iij.diſt. xxxiij.. AVirtutes et dona quõ conneniũt in diffinitione lib. iij. diſt. xxxiiij. „. H Virtus et viciũ differenter ſe babẽt ad bene ⁊ male operandũ li.iij. diſt. xxxiiij....oo. . Virtus naturalis et gratuita virtus diſſimilr ſe bñt reſpectu oꝑationũ ſuaꝝ li.iij. diſt. xxxiin.2. . Virtutũ habitus quõ ſufficienter oꝛdinãt animã ad deũ li. iij. diſt. xxxiiij..0. Virtutes an ſint cxcellentioꝛes donis an econuerſo. li.iij. diſt. xxxiij.q.iij.c.Re..8. MU Virtus eſt diſpoſitio ꝑfecti ad optimũ quõ intelligit li. ij. vi. xxxiiij.ꝛo. di. xxxiiij.2. Virtutũ eſñe vltimũ potentie quõ intelligitur.lib.iij. Virtutes gratuite an ſint connexe li.iij di. xxxvj.q.j. Virtutes gratuite tripliciter conſiderant a.ſe.7. Et ſᷣm quẽ modũ ↄuenit eas eff. Pueras ⁊c.ibid. Virtutũ gratuitarũ connexio ſumit᷑ quadrupliciter Em qᷣdruplex genꝰ cauſe li. iij. di. xxxvj. S. et.4. Virtutũ gratuitarũ connexio non infringitur in pa- tria ᷓuis ſpes et fides ibi euacuent᷑ li. iij. di. xxxvj. Virtutũ gratuitarum connexio nõ eſt rõne ſta 2. „tuuim libꝛo.iij.di.xxxvj.t.ñoo. Virtutum gratuitarum babitus rõne cuius diuidã/ tur et rõne cuius vniant᷑ li.iij.di.xxxvj.ĩi. Virtutis gratuite actus vnus qᷓ;uis ab altero ſepet tñ ꝗꝓpter boc nõ ſeꝑatur ſimpliciter babitus ab ba bitu li. iij. di. xxxvj. 13. . Dirtutes pollitice an ſint connexe ita ꝙ vna babita ebceſſe ſit hr̃e oẽs li.iij.di.xxxvj.q.iij.c.Re.ꝛ1. Virtutes pollitice duplir cõſiderant᷑ ſcʒ qᷓtum ad P⸗ pria et qᷓtuʒ ad appꝛopriata.Et ſcᷣm quẽ modũ eſt in eis connexio li.iij.di.xxxvj.ꝛz3. Virtuoſus plus dicit qᷓ; bre virtutẽ li.iij.di.xxxvj.28. Virtuoſus non dꝛ aliquis a virtute Jbidem. Virtutũ polliticarũ conditões li.iij. di. xxxvj.29.⁊ in argumeno. Virtus nõ erpellit᷑ niſi ꝑ introductõʒ vicij ſibi oppo ſiti g& nec viciũ niſi ꝑ introductõem virtutis Sol. li. iij. di.xxxvj.z. MJ Virtus ⁊ vicium conſiderant᷑ dupłi ſcʒ in generali ꝛ i.· in ſpeciali et quõ opponunt᷑ immediate li. iij. diſti. Virtutes quatuoꝛ modis conſiderant᷑ et quõ habẽt equari et quomodo non lib.iij.di.xxxvj.ʒ. — UVirtutes equalitatẽ ⁊ diuerſitatẽ hñt reſpectu diuer ſoꝛum li.iij. di. xxxvj. 0. .—R’r . Virtus vna poteſt a diuerſis ꝑſonis diuerſimode p/ ticipari ſed diuerſe virtutes ab eodem non. libꝛo iij.di. xxxvj.2. AVirtus quelibet quomodo facit perfectum libꝛo.iij. diſtin. xxxvj. 45. Virtus vna qua ratione eſt foꝛma alterius .libꝛo.iij. diſt. xxxvj. 9., Virtutes quomodo babent aliquam perfectionem ex ſe quomodo aliquam ex charitate libꝛo.iij. diſt. xxxvj. Si. . Z H Virtutes an habeant connexionem libꝛo.iij.diſtinc. xxxvj. a.b.c. d. Virtutibus quare non contingit male vti qᷓuis deo et euchariſtia contingat male vti libꝛo.iiij. diſtinc. Virtutis eiuſdẽ eſſe gaudere de aliquo et triſtari de oppoſito quõ intelligit li. iii diſt. xiiij. 12. NVirtutes quõ ſeinuicẽ iunãt et ſibi imꝑant lib.iiij. di Cirtutis cuiuſlibet veritas dupł põt accipi et que eſt eſrentialis virtuti que nõ li.iiij.diſt. xiiij. ¶eo· Virtutẽ quõ oꝑat᷑ deus in nobis ſine nobis li.iiij.di ANirtutẽ cũ virtute nõ habere oppoſitionẽ quõ intel ligit S. Vis cõtemplatiua et vis adminiſtratiua penes q̃ͥd attendant᷑ liij. diſt. vj.... Nires ſuperioꝛes ſemꝑ mouere inferioꝛes quõ intel ligit᷑ li. iiij. diſt. xx. ? ⸗% UVis et metus quid li.iiij diſt. xxix. 4. Bitarer Alitare vl facere poſſe aliquid põt alicui dupir attri bui et m quẽ modũ eſt in noſtra ptãte vitare vel facere quicquid deus pᷣcipit li.ij. di. xxviij.õ. Bita QAita accipit᷑ dupir ſimiliter ⁊ moꝛs ⁊ immoꝛtalitas Aits an ſint oia que ſunt in deo li. j. diſt. xxxvj.q.j.c. AVitã dare ſiue cõicare alijs põt eẽ dupky et ſcðz quẽ moguũ cõpetit ſoli deo li. ij. viſt. viije2. AVita qñ pꝛius reſpicit eſſentiã ꝙᷓ potenti Eanoſtra du r conſiderat᷑ et quõ eſſe ſine pecca/ to coͤueniat io dei et quõ mr̃i dei li.iij.diſt.iij.28. AVita nature eſt duplex ſilr et vita moꝛis.i..ab actu pᷣ mo et ab actu ſcdo et a quo eſt qalibet boꝝ lib. iij. Aq minuereet moꝛtẽ accelerare eſt duplłr et quod boꝝ eſt peccatũ li.iiij. viſt. xx. 6. Aita znie 2B8 Wiliſi Biuꝰ Biuere Dunficare Aiuũ quõ generat᷑ ex viuo ꝑ non viuũ li.j diſt.ix.ꝛ4. Aiuũt in deo nõ ſolũ pꝛeſentia et futura ſʒ etiã omia poſſibilia li.j.diſt. xxxvj.7. ꝛ. 18. ð Aiuimus mouemur et ſumus in deo quõ intelligit᷑. ddi..diſ ryggssss. . Ali ime vuplr conſiderat et qñ eſt ab aia qñ ab eſſen tia lib. . diſt. xliij.- t’5. AViuificauit nos deus in xpᷣo cũ xpᷣoꝑ xpᷣm et ſcom chꝛiſtũ li.iij in plogo. Aiuere qð eſvitevnitũ quõ intelligit liiij.vi·xxj.ꝛs Viuentẽ ſubſtantiã eẽ nobilioꝛẽ ſubſtantia nõ viuẽ⸗ te quu intelligik ui ot r an⸗ Aiuere in naturalibus vr̃ dupttr et ſilr in ſpnñalibus et bᷣm boc diuerſimode diuerſis virtutib? attribui tur li. iiij. diſt. xiiijy8ypppT. Ainuificare et recupare differũt 7quo pot opus moꝛ tuñ viuifr eir cilin 5. et. 76. Qiuificare qd nup vixit facilius eſſe qỹ̈ að vixit et eſt moꝛtificatũ quõ intelligit᷑ li.iiij.i.xv.25. Aiuñ cũ negatione.ſ.nõ viuũ dr vupir et ꝑ qdð mere tur et ꝑ quod nõ li.iiij.diſt.xv.0. „ „ Aiuere dicit᷑ aliquid tripliciter et quõ m hoc. viuifi catur in reſur rectione ſubſtantia coꝛꝑalis et caro quõ ſpiritꝰ et humoꝛ et quomo capilli et vngues Anctio pꝛi lib. iiij. diſt. xliiij.dxq, . Aiuificari pꝛius animã qᷓ; potentias qu intelligit i.iiij. diſt. xlix..8. “ BPrnctio Bugere Anctio quõ docet nos de oibus neceſſarijs ad ſalu incipalis vi cfirmatio ex quadruplici eᷣ li. iiij. diſt. xxiij.. rpij 2. Anctio triplex fit ex eadẽ materia libꝛo.iiij. diſtinc. Anctionis extreme ſacim vuplici ex cã eẽ inſtitutuʒ quõ intclligit᷑ li.iiij. diſt.xxiij ↄʒ. Anctionis ſ. acrm pᷣtermiſſum ex cõtemptuvel negli gẽtia piculoſunr eẽ et dãnabile quõ intelligit᷑ lib. liij. viſt. xxiij. . 2= ₰ 9 Anctionis extreme ſacrjm an pꝛincipaliter ſit oꝛdia⸗/ tũ ad moꝛbũ coꝛpalẽ an ad ſpũalẽ liiij di. xxin. . J.a. pentotum. Anctionis extreme in ſaco quid eſt res tm̃ quid ſi⸗ gnũ tm̃ et quid res et ſignũ li:iiij. diſt. xxiij. õ. Anctionis ſacim vbi ꝓbat᷑ pꝛincipaliter inſtitutuʒ ad curandũ moꝛbũ coꝛpalẽ quõ ſit reſpondenduʒ lib. iiij diſt. xxiij. 2et. S 1.: 2. t1' . Vnctio ꝑ quã virtutẽ ſanat moꝛbũ coꝛꝑalem li.iij. diſt. xxiij. 1. Anctionis ſacr̃m an i diſcipulus liiiij. diſt. xxiij.q.ij.b. R. 12. et 13. AVnctionis ſacimvbi ꝓbat᷑ a xpᷣo inſtitutũ qu ſit re ſpondendũ li.iiij.diſt. xxiij.i 4.7.1 5.7.16. Anctionis extreme materia que ſit liiiij di xxiij.q. iij. c. R 7. lijj.diſt. xxiij.18 Anctionis extreme materia quare nõ dʒ eẽ aqᷓ libꝛo Anctionis extreme oleũ quare nõ dʒ miſceri cñ bal⸗ ſamo ſicut oleũ confirmatõis li:iiij. diſt. xxiij.19. AVnctinois materia quare indiget cõſecratione ⁊ eu chariſtia non li iiij. diſt. xxiij.?2ʒ o0. Anctio nõ poteſt fieri in oleo nõ cõſecrato qꝛ ibi de eſt ſanctificatio et ſignificatio li.iiij.di.xxiij.1. Anctioms oleũ an ſit ſacrm li:iiij.diſt.xxiij. ?. Anctõis oleũ quare nõ poſſunt ſacerdotes cõſecra- re cũ tñ poſſint coꝛpꝰ dñi cõficere li:iiij di.xxiij.5 Anctionis ſacramẽti foꝛma verbalis an ſit de ſacii eſſ entia li:iij. diſt. xxiij. q.iiij. d. Re.24. Vnctionis in ſacro quare eſt oꝛõ magis de eſſentig qᷓᷓ in alijs li.iiij.di. xxiij.25.2.26. Anctionis ſacramenti foꝛmã vbi ponit ſcriptura li. iiij. di. xxiij. 27. Anctionis ſacramenti forma quõ eſt eadẽ a diuerſa li. iiij. diſt. xxiij.28. Anctionis ſacii foꝛma quare ẽ ꝑ verbũ depꝛecatiuũ cũ alioꝝ ſit ꝑ verbũ indicatiuũ li.iiij.di.xxiij.29. Anctionis in ſacramẽto quare optet aliquid oꝛete/ nus expꝛimi li.iiij. diſt. xxiij. J30. Anctionis ſacramentũ quis dʒ adminiſtrare li.iiij. diſt. xxiij.q.j.e. R. ʒ . UAuctionis ſacramentũ qᷓre dat᷑ a ſacerdotibꝰ ⁊2 non ſacramtũ ↄfirmatiõis li.iiij. di.xxiij.2. c.5.. 534. AVnctionis ſacramentũ quare ꝑ laicũ adminiſtrani nõ põt liiiij.di.xxiij.ʒc. Anctionis ſacramentũ dare nõ ſpectat ad vaos ſan ctos li.iiij.diſt.xxiij.2. „ . AVnctionis ſacramentũ cui debeat dari li.iiij.di.xxiij. Vnctio an fieri debeat infirmis mente vel fide li.iiij diſt. xxiij. 9. YVMV nſtituerit xps vel aliquis eius nr erretͤnt Nttnij40, guoſtmtun Vctonsi,fimmzl cerbechiti ſ2 ubncwtor Orcnogunemdd⸗ 4 gthni Supatrenzqusr⸗ ſiolktri, 47. Ceiocofntinht deeſbſuttpraln Ogietödehentmt ſarmwentiliid Dnciocpatenoͤfti diepii,. Vncionisſucmt Victopoteſtern fiditreiſg. Vctotronav⸗ hoſbiiz dit ni hchpartklom nniß Ohoandbent cpkinungerer igomdberin „lidſt ri, Schherteennditin alnntuecrindi Gctanisſcnmen wüackinſktucät Aamielina danineo un7. igenniſurni utconſcheli ulgdig oſf, line itlkisd Migzeciſere oſcifantig⸗ „ Mrliſ diſt onninii, guhennink i⸗ ſorntopfnn kuirn Delilem⸗ numntit mi Antmnuſ Enntdin ndi Mealree Razu. arc kmigia dei itnit tni nmun it zuanin iin unde , cen 4 . * jame De littera Vnctio quare nõ dʒ dati intrãtibꝰ iuſtũ bellũ li.iiij. diſt. xxiij. 0. õ Anctio quare nõ dʒ dari infantibus vel ſtultis li.iiij Anctionis in foꝛma qualiter tenet᷑ hoc nomẽ quis. et ex boc habet᷑ ꝙ nõ oẽs debẽt inungi li.iiij.diſt. Anccio in quo loco debet fieri libro.iiij.diſtinc.xxiij. Vnctio quare nõ dʒ ficri in toto coꝛꝑe li.iiij.di.xxiij. Anctio quare nõ eſt facienda in ſolo coꝛde li.iij. di. Anctio extrema quare nõ dʒ fieri ſolũ in fronte lib. iiij.diſ.xxii. ..tDTT. Vnctio qᷓ;uis fiat in pluribus ꝑ tibꝰ coꝛꝑis tñ ꝓpter hoc nõ ſunt plura ſacr̃a li.iiij.di.xxiij. SD.. ₰ AVngi quõ debent mutilati mẽbꝛis deputatis ad boc ſacramentũ li.iiij.diſt.xxiij. gÜ9. Vnctio quare nõ fit in membꝛis gen talibus lib.iiij. diſt. xxiij. S5o. xxiij.q.iiij.h. Vnctionis ſacramentũ an debeat iterari li.iiij.diſti. Anctio poteſt iterari abſq; ſacramenti cõtumelia li. iiij. diſt. xxiij. 51. Vnctio extrema quare iterat᷑ ⁊ vnctio cõfirmatiõis nõ lib. iiij. diſt. xxiij. s. ”MG Anctio poteſt iterari quis dicat᷑ extrema li.iiij.diſt. Vnctio an debeat a capite incipivel ꝑfici ſi ſacerdos incipit inungere et deficiat li.iiij.di.xxiij.pyçꝗA. Anctio an debeat iterari in longis infirmitatibus li. iiij.diſt. xxiij. S5†BP[s. S?JJUMW Vnuctio extrema diſtinguit᷑ ab vnctione que fit in ba ptiſmatate et in cõfirmatione li.iiij.diſt.xxiij. . Anctionis ſacramentũ a quo ꝓpter quid ct in q̃ ma teria eſt inſtitutũ li.iiij.diſt.xxiij.b. l Anctionis ſacr̃m an ſit iterãdu li.iiij.di.xxiij.c.d. Vngunt᷑ reges et pꝛincipes et quare libꝛo.iiij.diſtin. .— H —r Bugentum Vngentũ ſuauitatis ſpnᷣalis quid requirat et qͥs po ng ee Wͤ Andiq; dupir diſtribuit et ꝓ quo diſtribnat in diffi nitione virtutis cũ dicit᷑.virtus eſt equalitas vite vndiqʒ rõe cõſentiens li.iij.diſt.xxxiij.i 7. Bnunio Bnire Bnitus Anio vbi bʒ locũvide ꝑ regulã li.j.diſt.iiij..9b9. AVnio eſt dupler et ym quẽ modũ.ſſ.vnitus ẽ colũbe li. . diſt. xxj. 23. AVnio.ſſ.cũ foꝛmis in quibus apparuit vnde venie⸗ bat li. j.diſt. xvj.24. Anio rerũ fit tripliciter et ſm quẽ modũ miſcentur res que vniunt᷑ li.j.diſt.xxxvij.ĩo. Anio vel vnitio virtutis que facit ad eius magnitu dine attendit᷑ duplr li.j.diſt.xxxvij.2. Anita inſeꝑabiliter vbicunqʒ eſt vnñ et alterũ bʒ in ſtantiã li.j.diſt. xxxvij.19.⁊ li.iij.di.xxij.. 7. Aniri coꝛpoꝛi nõ eſt ꝓpꝛiũ creature ronalis ſj tĩvni ri coꝛpoꝛi humano li.ij.di.j.ꝰ?2 6. Aniri an potuerit diuina natura cũ humana lib.iij. Diſt. J. q. j. a. Re. 8. . Vniri diuinꝗ naturq humane in vnitate ꝑſone quig Vniri boc verbũ quid dicat cũ dicit᷑ diuina natura vnniri bumanc lib.iij.diſt.s”uñuoo. Anio et cõpoſitio differũt li.iij.diſt.j.ii. Vnio diuina quõ facta ſit cũ hũana oſtendit᷑ exem / plis li.iij. diſt. j.xrx. D AUnibile eẽ ꝓportionabile qnõ intelligit᷑ li.iij.di.j.iʒ Sneten poſſitvna ꝑſona ſine altera li.iij.di.j.q.ij.b Aniri alicui deũ et inbabitare in aliquo differũt lib. iij. diſt.).2 0. Aniri an poſſit ſimul vna ꝑſona cñ alia aſſumendo vnã et eãdẽ naturã numero li.iij.di.j.q.iij.c.Rx.23. Z” Anid et im ago differenter ſe bũt li.iij.diſt.j.2 4. Aniri quare poſſunt in incarnatione plures nature et nõ plures ꝑſone li.iij.diſt.j.2 5. Ad idẽ di.vj.28 Vnionis gratia quare vni ſoli nature dʒ cõicari lib. AVuionẽ᷑ pᷣſupponere rationẽ imaginis in ſuo vnibi⸗ li quõ intelligit li.iij. di.ij. . 7T.. l AVnionis gratia excellentioꝛẽ eſſe qᷓ fruitionis quõ i telligit᷑ li.iij. diſt.ij.. s. . Vnitũ an fuerit coꝛpꝰ chꝛiſti mediante ſpũ humano ſiue anima li.iij.diſt.ij.q.j.g. Re:dͥD+ü. Vnionis gratia triplłr accipit᷑ et an ſit bonũ creatuʒ an increatũ li.iij. diſt.ij. s8s. Anitũ an ſit verbũ bumane nature mediante.ſſ.lib. iij. diſt. ij. q. iij. i. R. 40. s Vnio voliuntaria dicit᷑ dupir et quõ vnio verbi di⸗ cit᷑ voluntaria li.iij. di.ij.Si. Anio diuine nature cũ humana aliter ſe bʒ q; nexus duaꝝ ꝑſonarũ mediante ſpuũſancto libro.iij.diſti. Anio dnarum naturarum in xpᷣo quomodo factaq mecdiante ſpũſancto li.iij.di.ij 5. Anire et aſſumere differunt li. iij. diſt. v. *. Vnionẽ naturalẽ oꝛdinari ad illud quod eſt ita vnũ in ſe ꝙ non eſt alceri vnibilc quo intelligit᷑ lib.iij. Auio duaꝝ naturaꝝ in pſona multiplici queſtione AVnionis et incarnationis miſteriũ triplicẽ ſimilituꝰꝰꝰ dinẽ habent li. iij. diſt. v...D TJ75D. Anio diuine nature cum bumana an ſit terminata ad perſone vnitatem an non libꝛo.iij.diſt.vj.q.j. Amo eſt multipicx ibidddenn. Anionis terminus eſt ratione cõnotati libꝛ.iij.diſti. Aniri poteſt bumana natura diuine pſone ſed diui/ na ꝑſona non poteſt vniri nature create libꝛo. iij. diſt. v. k9. Vnionis modus diuine nature cum bumana an ſit· ſingularis an reperiatur aliquis vnionis modus ei conſimilis li.iij.diſt.vj.q.ij.e.Re.ʒſ. Vnio que facta eſt in incarnatione chꝛiſti quatuor· reſpicit li.iij.diſt.vj. 32. Anio diuine nature cum humana cui vnitati eſt ſi⸗ milis et diſſimilis libꝛo.iij.diſtinc.vj. ʒ.et. .et 55. et. 6. ⸗ Anionem diuine nature cum humana facere cõmu⸗ nicationem ideomatum bʒ exceptionem liro.iij. diſt viz. ũ7ƷKwuGQ-õ . Vnio eſt duplex.ſ.vnio per vnitatẽ nature et vnio ꝑ fidem et dilectionẽ et quõ xpᷣs dicit᷑ vniri coꝛpoꝛi ecclelie lib. iij . diſt. xiij. ,. Enitã an fu erit verbñ carni et aĩe duplici vniõe lib. Anio dicit᷑ tribus modis:ſ. actio vnientis paſſiovni bilis et relatio vnitoꝝ ibidem. . „ „ Anio triplex fuit diuinitatis cũ bumanitate libꝛo. iij dDi. xxj. 15. 55 Aniri coꝛpus et anima in eandẽ bypoſtaſim põt eẽ tripłr et ᷑m qauem modũ verũ ẽ ꝙ qñ aia coꝛpꝰ vniuntur in eandem bypoſtaſim ꝙ faciũt boiem li. iij. diſt. xxij. 11. —„ Aniri poſſe nibil aliud magis alij qᷓ; ſibijpſi quõ in/ telli git᷑ liiij.di.xxix.ꝛ1. . Aniri magis að vnit᷑ ſine medio qᷓ;qd cum medio quõ intelligit᷑ li.ij.di. xxxj. xv2. Aniri magis eſt tripliciter ⁊ quo euchariſtia dicitur magis vnire et magis valere ad augmẽtũ virtutu li. iitj. di. xij. 69. 2. 70. ?Jñ De vnione vide aliqua vbi xpᷣs et vbi verbuʒ et vbi aſſumere. S Anitatem eſſentie ſiue nature an ſit ponere in deo li bꝛo. j.di.ij.q.j.a.R.Ii. ZVMW AVnitas eſſentie an admittat banc deus gencrat aliũ deu li. . di. ilij. q. ij b. &rT7. Anitas ſanctitas cbaritas quomodo vnumquodqʒ hoꝛum dicit conditionẽ amoꝛis libro.j. diſtinc.x. 8. ck. 10. l UAnitas aliquoꝛũ dicit᷑ dupliciter ⁊ ßm quem modũ pater et filius vniuntur ꝑ ſom̃ſanctũ libꝛo.j.diſti. x. . S . Unitatis duplex modus ẽ inter patrẽ et filiũ ⁊c.li.j. Anitas actus quomodo eſt ab vnitaie ſubiecti et q/ modo pluralitas a pluralitate li. j.di. xj.22. Aulens numero qũñ reſpicit idẽptitatẽ ſuppoſiti li.j. Anitatẽ nõ ſingularitatẽ nec ſolitudinẽ accipimꝰ in viuinis li.j.di.xxiiij.i. JD UAnitas dei quõ differt ab vnitate creature lib.j.diſt. xxiiWi38s. AVnitas eſt pꝛincipiũ multitudinis quõ intelligit᷑ li. j. diſt. xxiiij.. Anus quare dicit᷑ ꝑſonaliteꝛ et eternus eſſentialiteꝛ. li. j.diſt. xxiiij.ĩt3. Anus quãa notionẽ pꝛedicat ibidesʒ. Anus et trinus quomodo dicitur deus ſine nuga/ tioneli.j. diſt. xxiiij.2 4. AVnitatem et pluralitatẽ nullũ nomẽ ſimul impoꝛta rree quõ intelligit᷑ li.j.diſt.xxiiij.23. UAnitas eſſentie qua rõe pꝛedicat᷑ de patre lib.j.diſt. Anitas nõ multiplicata nõ ſufficit ad idẽtitatẽ omi/ modꝗã li.j.diſt. xxix.25. Anitas eſt ouplex et ſm quem modũverũ eſt ꝓvnũ ſimpliciter dictum ſtat pꝛo vno numero li.j.diſti. xxxj. 47. Unitas equalitas concoꝛdia an ſint appꝛopꝛiabilia li. . di. xxxj. qiij.i.p totum. Anitas ſaluat᷑ in multitudine nõ ſic bonitas in ma licia nec veritas in falſitate li.j.di.xxxv.. Anitas tꝑis a diuerſis diuerſimode accipit᷑ li.ij.diſ. Anitas pſonalis quomodo eſt extremuʒ et quomo⸗ qo terminus vnionis li.iij.di.vj.27. Anitatum nouem modi et eoꝛñ ſufficientia li iij. di. vj. 3 ”””ſ Anitas pſonalis diuine nature cũ humana ⁊c an ex cellat oẽs vnitates creatas libꝛo.iij.diſti.vj. q.iij. —e.-W8s. AVnitas opationis nõ ſequit᷑ vnitatẽ ꝑſone ᷣ nature li.iiij. diſt. v. 6. Anitas ſacramentorum qualis ſit et pꝛelertim eu⸗ chariſtie li.iiij. di. viij . q. ij. k.in Be. ? per totum. Ani ſoli conuenire eſt tripliciter et õᷣm quem modũ et quomodo tollit pluralitatem libꝛo.j. diſtincti. Anũquodqʒ ſicut contingit iutelligere ſic contingit et ſignificare li.j.diſt.xxij.ĩs. SU Anum quid eſt ſᷣm phm li.j.diſt.xxiiij.O. Anus bhoc nomen an dicat᷑ poſitiue vel pꝛiuatiuei diuinis li. j.diſt. xxiiij.q.j.a.Re.. . Anus boc nomẽ in creatu ris accipit᷑ quandoq po. ſitiue qñqʒ pꝛiuatiue in deo aũt ſolũ poſitiue lib. Anus quare diffinitur pꝛiuatiue libro.j.di.xxiiij. -“. Anũ ßm triplicem reſpectũ triplir accipit᷑ lib.j.diſti. Anus q;uis dicat pꝛiuationẽ nominetenus tamen illa pꝛiuatio realiter eſt poſitio libro.j.di. xxiiij.. Anum vbi eſt pꝛincipium multitudinis lib. ]. diſtin. Anus an dicatur ſm ſubſtantiam an ſcoᷣm relatio/ neunm in dininis li. ſ.di. xxiiij. q. ij. b. R. ĩllo. Anus in diuinis quõ impoꝛtat vnitatẽ eſſentialẽ et perſonalẽ li.j.di.xxiiij.ĩi. AUnum gnare in neutro genere cõucnienter attribui tur vnitati eſſentiali li.j.diſt. xxiiij. 2. Unus vuo tres ⁊c.quid ſignificent in diuinis libꝛo.j diſt. xxiiij.a.et per totum. YU— Anum quam vnitatem dvicit cum dicit᷑ pater et fili⸗ us ſunt vnum pꝛincipium ſpirituſſancti lib..diſt. xxix.i7. ⁊ per totum.,. JYU⸗ Anum an poſſit fieri deus cũ creatura li.j.di.xxxj. Anum fieri aliqua quid requirat ibidem. AUnum ſpiritum eſſe cum deo qui deo adberet quo- mogo infertur ex bac autoritate argumentum ſo phiſticũ li.j.diſt.xxxj.2. MB Anum quomodo dicant᷑ membꝛa chꝛiſti. li. . diſtin. Ana creatura an poſſit dici vnũ cun · alia li.. diſtin. xxxj.q.ij.b. Re. 4 Anum qua rose dicant᷑ foꝛnicatoꝛ et meretrixlibroj diſt. xxxj. 46. Et quomodo talis vnitas non eſt a de0. §50. “ „. .—. Anum quarẽ non dicunt᷑ bomo et aſinus lib.. diſt. Anum quare non dicantur mali bomimes lij diſt. Anũ eſſe omn ia pter patrẽ quõ intelligit lij.diſti. Anũ vel vnus deus dicunt᷑ pater et flius ſy nõ vn⸗ li. i. di. xxxdl. Anum numero quõ reſpicit indiuiduũ libꝛo.i. diſt. Anũ numero quõ eſt differentia entis in gctu libi. ſhicfle Grusuni jiaiptinſe Gluntadtr co putinosorn iiie Viaſcea Diuofges (beo/ Aualuec t41. Oiuaſaeh Ouatleg Niataeq laſcaeli⸗ riertteet ſPpwiüijdit Uiugllinn ng. f Viuefum omme Vhuefun in; Aoria Nlori/ hatoge y. Vunttis alenoc Nitu. Plpnerts (plaite htecegar⸗ ſdltiſz, ſumpete, tiiß⸗ Antpdil ſekinden Augdi lirtiß ini Nltn⸗ Alinge DMM arridin bpinie ger Ms RK1 ackrhiane eritaen dot neeldigi nndi Nſneſen enaenſegi nteunnin nncpnenln 1mntern .ſd. Amin. ntigic nEAin .„ „ DH nwonnn 4 ⸗ M Anuzʒ vni opponit᷑ qu intelligitur li.j.di. xxxiiij.3t. Anum accipitur et diuiditur multipir multiplici au ctoꝛitate li. ij.diſt. v.“zov. Anum qð ex paucioꝛibus ↄſtituitur eſſe magis vnũ ₰ quõ intelligitur libꝛo.iij.di.vj. o. — „ Vnum in perſona et natura eẽ magis vnũ quõ intel ligitur li.iij. di. vj. l. Anum ma multi⸗ tiplicabile quõ intelligit li.iij.di.vj. . 2. Vmus rei vnicam cſſe diffinitoem quõ intelligit᷑.li. eẽ quod non eſt multiplicatũ nec mul iij. di. xliiij. 9562. Anum ſi addatur inequalibus adbuc erũt inequa/ lia ⁊c.quõ intelligitur li.iij.di.xxix..v T7. Anum nos omnes eſſe in xpo quõ intelligit᷑. lib.iiij. diſt. xxiiij.21. Bniuerſale q Ainiuerſale quõ recipit variationẽ li.j.di.viij.3 y˙S. AVniuerſale qua rõne dicitur qdð pꝛedicat᷑ de pluribꝰ libꝛo.j.di.xix. co. uerlale quõ eſt in plus et eſt vniuocum. Eadem Dilſt. 41. Aniuerſale quõ eſt ſimplex eadem di.45. Aniuerſale quõ dicit cõitatem li.j.di.xxv. 69. Aniuerſale quõ eſt ſimplicius ad id qð eſt minꝰ vni Vniuerlſale eſt duplex ſc i pꝛedicãdo ⁊ in cauſando libꝛo. iij. di. xxvij.s. . Aniuer ſalioꝛa eſſe pꝛioꝛa quõ intelligit᷑. libꝛo.iij.diſ. Aniuerſum dupler babet eſſe et quod boꝛum eſt ꝑ/ petuum quod non libꝛo.ij. diſt. xix.. 44 Aninerſum non poteſt eſſe inoꝛdinatum libꝛo.,. diſ. xliiij. 19. et. 20. et. ꝛ21. 4 Aniuoci. equiuoci et analogi diuiſio penes qͥd aci- A pitur li.j.di. j. . Et ð hoc li.j.di. xiiij.ĩ 5. ¶Bocatio 1 Nocatio. electio. pꝛedeſtinatio differunt. libꝛo. j. diſt. xl. 59, (VBoluntas l Noluntatis dominio ſubeſt aliqd dupliciter. Et m auf modũ oia ſubiacent voluntati noſtre. libꝛo.j. Aoluntatis actus conſideratur tripliciter et m boc tripliciter diffinitur frui li.j.di.j.⸗ꝛꝛ. Aoluntatis actus conſiderat᷑ ⁊ 1 modũ appetitus ⁊ per modũ complacẽtie. Et ſcdᷣm quẽ modũ poteſt antecedere viſionẽ et m quẽ conſequit᷑ ipſam.li. .diſti. j.50. SS Aoluntas quomodo equatur intelligentie libꝛo.j.di „ „ ſtin. iij. 59. Aoluntas dupliciter conſideratur reſpectu voliti. et que eſt in deo.que non li.j.di.vj.S. Aoluntas dei quo eſt cauſa rerũ ꝓxima et immedia ta li.j.di.viij.ʒ o. 4 AVoluntas ſiuè liberalitas dupliciter eſt pꝛinci ium. Et ſcᷣm quẽ modũ afſimilat in ſubſtantia.libꝛo.) diſt. x. 1 5. De littera Noluntas diui Voluntas et natura quomogo ſunt idem in deo lib. Aolũtas condicionata nõe AVoluntas quid ſit li.j. di. xv. 0. in fi. Iterum diffini tur li.ij.di.xxvj.I.ct...T?„. Aoluntas ⁊ natura differenter mouentur libꝛo.j.di/ Voluntas eſt duplex ſcʒ antecedẽs et conſequens.et m boc eſt duplex dilectio li.j.di.xl. b. Iterumvo luntas antecedẽs 8 couditionalis.voluntas con ſequens ðꝛ abſoluta lib.j.di.xlvj.i1. Ao uentate a diuina exeunt oꝑa duplici via.li.j.diſt. xlj. 16. H Aoluntas dei ⁊ noſtra differenter ſe babent libꝛo.ſ. diſtin. xlv. .. .— ℳ Aoluntas dei quõ eſt omniñ cauſa generaliſſi ima. li. · di. lv. 5. Et in textu. d. Aoluntas beneplaciti quare et quõ eſt vna in deo et quare ct quõ ſunt plures idee in co li.j.di.xlv.ꝰ. Voluntatem an ſit ponere in deo li.j.di.xlv.q.j.a.NRe Voluntas humana quare eſt variabilis diui/ 13. na non libꝛo.j.di.xlv.i. Aoluntatis in deo ſuppoſitiõe admiſſa querit᷑ vtrũ ipſum ſit ponere omniuolenteʒ a voluntate ſicut omnipotentẽ a potentia ⁊ omniſcientẽ a ſcientia libꝛo.j.di.xlv.q.ij.b.Re.iS.et.it Aoluntas quomodo ðꝛ melioꝛ quia ſe ad plura extẽ dit libꝛo.j.di.xlv.ꝛ ꝛ. Aoluntas potẽtia ⁊ ſapientia an ſint cequalia in deo. libꝛo. j. diſt. xlv. 22. Ba unezs dei an ſit cauſa rerum libꝛo. j. diſt. xlv. q. . Noiluntati an conueniat rõ cauſalitatis ꝓpter rẽ ſi- gnificatã an ꝓpter cõnotatũ li.j.di.xlv.?ꝛ . Aoluũtas dei an ſit cauſa per ꝓpꝛietatè an per appꝛo Aoluntas dei an dicatur cauſa ꝓpter virtutẽ agendi an ꝓpter modũ agendi libꝛo.j.di.xlv.? 6. Aoluntas diuina an ſit cauſa prima et immediata. li. j. di. xlv.q.ij.d.Ra.o.et.ʒð. oluntas diuina an conueniẽter diuidat᷑ in volun/ tatem beneplaciti ⁊ ſigni li.j.di.xlv.q.j.e.R.ð ð. 7„7 e diuina quare indiget ſignis et ſcia ⁊ potẽ- tia non li. j. di. xl v. 56. Voluntatis dei ſigna an ſ⸗ int naturaliavel volũtaria libꝛo.j.diſt. xlv. 7. Noluntatis diuine ſigna rõne cuius ſunt ſigna libꝛo ſ.diſt. xlv. y9. Toluntatis diuine ſigna quot ſint 2 coꝝ ſufficien⸗ AVoluntas diuina quõ eſt preteritoꝛũ pñtiuz et futu roꝛum Ibidem. “” AVoluntas beneplaciti reſpectu cuius eſt multiplex. libꝛo. j.di xlv. 41 9⁹ . Voluntatis diuine ſigna an diſtinguant᷑ ratione mo di ſigniricãdi an rõne rei ſignificate li.j.di.xlv.42. Voluntas dei quõ eſt reſpectu mali.li.j.diſt.xlx.q3. ANolũtas dei quomodo eſt eſſentia dei li..di. xlv. a. Zelle qᷓuis ſit idẽ ĩ deo qd eſſe nõ tñ põt dici deus eł omnia q̃ vult libꝛo.j.di.xlv.b. ₰„ VYoluntas dei ſumme bona eſt pꝛima cauſa omniuz que naturaliter ſunt li.j.di. xl v. c.d. „ Noluntas dei eſt multipliciter dicta li. j.di. xl v. e. f. g. Aoluntate beneplaciti an velit deus om̃s homines ſaluos fieri liw.ndiaeſeg. 4. K. ꝛ5. adit in deñ li. . di. xlvj. 12 Aoluntas dei an poffit caſfari q;t ad ad erect? bo mnmos li.j.diſt. xl vj.9.. Aolũtatẽ dei fieri qtũ ad effec? malos ꝓbat obijciẽ do auctate et rõe li.j.diſt.xlvj.c.d.e.et ſolnit obie/⸗ ctiones f. g. In hac di. pᷣſcribat᷑ huic particule tex tus Qui em̃ vicũt ⁊c.hec rubrica. Opponit adꝑ/ tẽ falſam ꝑ ꝓbationẽ que innitit᷑ rõni.v. Aolente deo ⁊ auctoꝛe oñdit bonũ eſſe fieri mala tri plici rõe li. ..di.xl vj b.i.. Addẽs ſophiſticã roõnez ꝓbat ex deo eſſe ꝙ mala fiant.n.m. Aolũtas beneplaciti dei an poſſit impediri li.j.diſti. rxlvij. q.j.a. . Sss. Aolũtas beneplaciti eſt duplex ibidem. Volũtas aiuina ⁊ ſi neceſſario inferat effectũ tñ eſfe ctus euenit cõtingenter li.j.diſt. xlvij.. Aoluntas diuina q;uis ſit cã effectus Etiugẽtis nõ poteſt tñ impediri li.j.diſt. xlvij.. . Aoluntas diuiua nõ põt impediri ꝓpter defectũ cau ſe coopantis li.j.diſt. xlvij.d i. Aoluntatis ſue cõtrariũ poſſe deñ p̃t intelligi vupłr li. . diſt. xlvij.12. 7.15. “D Voluntas dei m cõuenientiã et pꝛeſcientiã vult illa q que vult li.j.diſt.xlvij.. . Contra voluntatẽ ſigni an poſſit aliquis faeere li.j. diſt. xlvij.q.ij. b. R. v75. 2 , Voluntate eiſe potentioꝛẽ cõtra cuius ſignũ nõ põt fieri qualiter intelligit᷑ li.j. diſt. xlvij. 17. NUNoluntatis diuine ſignũ maximũ nõ eſt pᷣceptio.ſʒ peꝛecepti impletio li.j.diſt. xlvij.-ĩ.198. Aolũtas ꝑmifſionis dei quò ſe bʒ ad peccãtẽ li.j.di. Auvij. 16. 7. 19. diſt. xlvij. a. b. Aoluntas dei ſemp eſt efficax et nunqᷓ;ᷓ impedit᷑ li.j. AVolũtas ſigni qnedã põt nn veien vel cõtra eã fieri li. j. diſt. xlvij. c. le li. j. diſt. xlviij. q. j. a. P. 7 Aolũtatẽ nr̃aʒ ↄfoꝛmarivolũtati diuie an ſit poſſibi Aolũtatẽ humanã diſtare in infinitũ a volũtate di/ nina ñ ipedit cõfoꝛmitatẽ cõꝑatõis li.j.di.xlviij.S Aoluũtas hũana et diuina vtrũ in ſeipᷣa vel in aliquo tercio cõfoꝛment᷑ li.j.diſt.xlviij.ꝰ. Aolũtas noſtra an cõfoꝛmet᷑ volũtati diuine ꝑ eſſen tiã aꝝ ꝑ participationẽ li.j.diſt.xlviij.0 0. Aolũtatis noſtre cõfoꝛmitas ad diuinã an faciat eã innſtaà li.j.diſt. xl viij.q.ij.b.R.iiTxKxKx. Aolũtas duplex eſt ꝓpoꝛtio et pᷣn hoc duplr attẽdi tur cõfoꝛmitas volũtatis nr̃e ad diuinã ibidem. Bolgezte fieri beatã plus reqᷣrit ꝙᷓ fieri iuſtã li.j.di. Aolũtas vindicãdi qũ eſt iuſta li.j.diſt.xlviij.ʒ. Aolũtatẽ noſtrã an teneamur cõfoꝛmare voluntati diuine in ratione volendi vt velimus ex charitate gquod volumus li.j.di.xlviij.q.j.c.Re.⁊ 4.⁊ ꝑ totũ Aolũtatẽ noſtrã an teneamur ↄfoꝛmare volũtati di uine in volito li.j.diſt. xlvij.q.ij.d.R.189.⁊ melius 19. ct. 20. ar nis li.j.di.xlviij.ꝛ1. Aolũtatẽ triplicẽ diſtiguit bug.i hoie.ſ.rois pietatis Aoluũtatẽ triplicẽ diſtinguit bug.in xpᷣo.ſ.deitat s rõ nis pietatis ⁊ carnis li.j.diſt.xlviij.ꝛꝛ. 24 AAiolitũ dei quõ nos obliget ad tẽtionẽ li.p diſt.xlviij. Aolũtatẽ dei quõ voluit beata virgo et alij cõpatiẽ tes xpo li. j. diſt. xl viij. 21 5. di. xl viij. a. Aoluũtate differenti vult homo qd deus vult libr.j. Aolũtate dei bona mala hoim volũtas implet᷑ lib.j. ODiſt. xl viij.d. doi. vij. q. . 2. Pe. 1. Aolũtas vel affectõ demonũ an poſſit rectificari li.ij Aolũtatis male cõtinuatio qan ſit in demonibus lib. ij. viſt. vij.q. ij. b. t. 9. Aoiũtas mala tripliciter conſiderat᷑ et m bos tres modos oẽs eſt cõtinuatio male vol ũtatis in dia/ bolo ſed differenter ibidem. Aoluntatis male intentio an ſit in demonibus liij. diſt. vij. qiij. c. Re. 18. — De voluntate demnonũ vide aliqua vbi demon ac. Aolũtates demonũ q̃re ↄs nõ cohibet li.ij. di. vij. Fl. Volütariũ ñ eẽ anatura quõ intelligit᷑ li.ij.di.xvj.20 Oolũtatẽ di neceſſitatẽ cẽ quõ itelligit᷑ li.ij.di.xvij.· * Aolũtariũ duo requirit li.ij.diſt.xxij.8. Aolũtatis diuiſio ꝑ naturalẽ et deliberatiuã an ſit. diuerſas potentias li.ij.di.xxiiij.q.iij.e.Re.ʒ7. Aolütatẽ induci mutaꝛi cogi differũt li.ij.di.xxv.öSK⸗ Aoluntas dicit᷑ equiuoce ad volũtatẽ inſtrumentu ad volũtatẽ affectionẽ et ad volũtatẽ vſum et m quẽ modũ diffinit eã Aug.li.ij.diſt.xxvj.r. Volũtas quõ mouet ſeipſaz et quõ mouet gratiẽ Aoluntas appetitus et voluntas eligẽtie penes aa diſtinguant᷑ in nobis li.ij. diſt. xxviij.. Volũtas mali angeli vel hois quõ eſt cq malaꝝ vo/ — Aolũtas dupir eſt cã alicuiꝰ et pe: quẽ modũ voli / tas eſt cã pene li.ij viſt. xxxii .. NVolũtas triplicẽ bʒ defectũ et de quolibet bon ve elt qd dict᷑ q malũ eſt a volũtate deficiente lib ij.. dDdiſt. xxxiiij. 14. Volũtatẽ quid diata ip̃iꝰ diſpoſitie circa culpã li.ij.di.xxxiiij.5. Aolũtas ſi ẽ cã mali vt deficiens querit᷑ an ille defe/ cius ſit culpa vel pena an ſit naturalisvel pᷣterna turalis et reſpectu cuius li.ij.di.xxxiiij.ĩ99. Voluütas et actus oẽs boni ſunt inquatũ ſunt lib.ij. diſt xxxyvvoyvyo. Aolũtas dupłr cõuertit᷑ ad bonũ et quõ paſſiones inde conſurgentes ſunt meritoꝛie et quõ culpabi les et male li.ij. diſt. xxxvj.12. Aolũtariũ et inuolũtaniũ dicit᷑ duplr et quð paſſio nes ſunt volũtarie et inuolũtarie li.ij.di.xxxvſ. lꝗ AVolitũ quod eſt avolũtate naturali quõ ẽa deo lib. Voluntas finis duplr põt eẽ et vtrũ volũtas finis et eius qð eſt ad finẽ ſint due volijtates an vna li. ij. di. xxxviij. 6. Sõä Aolũtas an ſit bona et comendabilis rõe boni finis li.ij. di. xxxviij.q. ſ. a. Re. 7. Aolũtates quare nõ ſunt equaliter bone cũ finis ſt cqualiter bonus li.ij.diſt. xxxviij..1. Aolũtas rõẽ cuius finis eſt bona et ad quẽ finẽ de⸗ bent referri noſtre volntates vt ſint recte li.j diſt. Aolntatẽ qeſcere bito fine ſuo quõ intelligit᷑ li.ij.di. Uoluntatis bone an ſit vnus ſolus finis an piures li. ij. diſt. xxxviij. q. iij. c. Re. ꝛꝛ. q.ilij. d. Re. 26. Aolũtates male an habeãt vnicũ finẽ li.ij.di.xxxviij Aolũtates male quõ ↄueniũt in pꝛincipio.i.in libi⸗/ dine li. ij. di. xxxviij.29. xxxviij.qij.b. Re Aolũtatis recte finis quis ſix ti.ij.di.xxxviij.b. Aolũtates bone vnũ babẽt finẽ et tñ quedam bone diuerſos fines ſoꝛtiumt᷑ li. ij. di.xxxviij.c. d. Aoluntas finis intentio quomodo differunt lib.ij⸗ diſt. xxxviij. e. f. lie.ij. diſt. xxxix.4. Aoluntatig honitas vbi inchoat᷑ et ybi cõſumatar Oſacit exire in peccatũ ⁊ que eſt imme . xxviij. . Aolũtatis rectitudo venit ex partc finis lib.ij. diſti. Gtsatt nit nianun geluntatenn anec h Oluntaoith (cdit ii, plitefihit⸗ Golunarugau Csfoluen Cnlneriron⸗ Gnciblidt Gplntriͦdraiq nttetiend Necktigeede Kclunanun Dluneneceng ſgurlbon⸗ Coluent n bwijdibſc⸗ olontatpar aupe nil Dobutaintene Gamacuen lncvtaln ſtltcriebirli annspeuan ſslbrondin Shlntnsekdug ſcdiueſistep Celiiidip. Alontuäplu VWatatien tligrarkin Vohrnocße Volubtnscß (nkinipe Gobutaäl Sponone Goluusamini luumaotnh artnplrn loſtrocein enes volunt⸗ Volunnod Glauntnäd fommesgn Nlutnsi ſttſzipro nfumitis hepoſengi3 llunntis ,t iinetgioe gathiua⸗ huugeblnen uginitcligt dautrnn Enhmuln ſfſanmene turſaifnf WN Haſghſen eAgiiin rbitgint . Vaenpdi dhsliign i es gictin idi mi Müminn tarsnit coctaailina⸗ iidegeit Lyonritmt mauslin riinr eis et mNN umn iniit üt ani Wi! miierititf iirenäri cinolhizi⸗ u cknd, 4 õõ 44 2 1 4 — õ 4 DHS ℳ ut mhann, 4 cvolin Piritgi Voliti contrarietas q * Delittera oluntas cum ſit naturale quare magis dicitur cir/ ca eam cõmitti peccatũ qᷓ circa alia naturalia.lib. ij. diſt. xxxix.a.b S Voluntate ſua quõ vult bomo naturaliter bonũ qui tñ ſeruus eſt peccati li.ij.di.xxxix.c. H . Voluntas qñ reputat᷑ ꝓ facto li.ij.di.xl.⁊o.et ꝑ totũ et diſt. xlij. 27. J;—⸗—.ʒ AVolũtatẽ nõ pẽdere ex oꝑe quõ itelligit᷑ li.ij.di.xl.23 Aoluntaria dicunt᷑ pctã ᷣm plus ⁊ minus ſᷣm nouẽ gradus voluntarij.li.ij.di.xlj.x. Aoluntarij rationẽ quomodo excludit ignoꝛãtia et coactio li.ij. diſt. xlj. . HS Voluntariũ dꝛ aliquid triplr ſʒ volũtate ꝓpria vo/ luntate aliena et ꝑtim ꝓpꝛia et ꝑtim aliena. Et ſᷣm boc eſt triplex differentia peccati ⁊ quõ quodlibet eſt voluntarium li.ij. di.xlj-t,d6. Aoluntatẽ oẽm pꝛecedere malũ iudicium quõ intel/ ligitur libꝛo.ij.di.xlj.S. Aoluntatis ꝗpꝛium an ſit etiã puniri ſicut peccareli bꝛo.ij. di. xlj. q.iij.f.R. .99.. . Aoluntatl peccatũ et peccatũ oꝑis an ſint duo pec/ cata vel vnũ li.ij. di. xlij.q.jſ.a.R.t9. Voluntas interioꝛ quõ magis cõicat cumvoluntate q́; cum actu exterioꝛi li.ij. di.xlij.? . UVoluntas malefaciendi et potẽtia malefaciẽdi diſſi militer ſe hñt li.ij.di.xliiij.i 2.et.iʒ. Aoluntas peccandi quare dicitur mala non ſic pote ſtas libro.ij.di.xliiij.iĩ9. Voluntas eſt duplex ſcʒ abſoluta et condicionata ? ſic diuerſis reſpectibus poteſt quis duo oppoſita velle liiij. di. xvij.ã7. ſ.a. Pe.9. Aoluntatũ pluralitas an fuerit in xpᷣo li.iij.di.xvij.q Voluntatẽ eoꝝ eẽ eandẽ quoꝝ ſuba eſt eadẽ quõ in/ telligitur li.iij.di.xvij.iĩ o. Voluntas qño facit volentẽ li.iij.di. xvij.n. Aoluntas qũo babet regnum ⁊ imperium eoꝛum q̃ᷓ ſunt in ipſo volente li.iij.di.xvij.l 2. Aoluntas aliter eſt ꝓpꝛietas ſpectans ad dignitateʒ qᷓ perſonalitas li.iij.di.xvij.ĩ. Fe. I5 UVoluntatũ nñerus ⁊ ſufficientia li.iij. di.xvij.q.ij.b. Voluntas tripłr conſideratur.Et ſᷣm hoc diſtingni⸗ tur triplex voluntas in xpᷣo Jbide⁵m. Aolũtateʒ eẽ in ſola rationali qũo intel ligitur lib.iij. diſt. xvij.. 6. li. iij. diſt. xxij. 1 7 Danes voluntatẽ attẽdi li.ar.quomodo inte.ligitur oluntas qũo ↄſequit᷑ naturã li.iij.di.xvij.iS. Aoluntatis diuiſio penes quid accipiat᷑ li.iij.di.xvij AVoluntatũ differẽtie an ſint in xpᷣo con/ foꝛmes an repugnãtes li.iij.di.xvij.q.iij.c. R.21. Voluntatis advoluntatẽ confoꝛmitas in duobꝰcon ſiſtit ſcʒ in volito et in ratione volendi.Et quid ſit confoꝛmitas in volito et quid confoꝛmitas in rati one volendi Jbidem. Voluntatis ad voluntatẽ cõfoꝛmitas duplicite: attẽ ditur et qũo xpᷣs dixerit ſe velle qd pater ⁊c.libꝛo iij. di. xvij.22. et. 23. r AVoluntatẽ bumanã diſtare in xpᷣo a voluntate diui na qũo intelligitur li.iij.di.xvij.2 4. UAolütate humana xpᷣm noluiſſe hierlin deſtrui quo mogo intelligitur li.iij.di.xvij.2 5 ñ dicit contrarietatẽ in volun⸗ tate libꝛo.iij.diſt.xvij.?26. AVoluntas xpᷣi qũo diſpenſabat᷑ varijs affectibus li. iij. di. xviſ.27. r „ AVotum ſiue voluntas qñ ꝓ ope iudicat᷑ li.iuij. diſt. 19. et. 2 0 Aoluntatem bhominis moꝛtui eſſe innertibilem quõ intelligitur libꝛo.iiij.diſt.l.2. D H Voluntas qũo et cui demeretur et quare et quomo. do punitur libꝛo.iiij.diſt.l.? ·. ¶ Botũ. Bouere. Pouẽs xvij.ii. E illicitũ li.iiij.di.xxxij.ʒ. Aouere pᷣt quis continentiã dupir et ᷣm quẽ modũ Votum continẽtie ſi mulier ſunpir emiſit cũ conſen ſu viri et poſtea vir peniteat.vtrũ teneat᷑ ei redde- re debitum li.iiij.di.xxxij.. Aotuʒ pᷣuatũ ſi violet᷑ qũo eſt pctm̃ li.iiij.di.xxxviij. Votum ſolenne violare quomodo eſt peccatuz i. ct ſcandalum li.iiij.di.xxxviij.x. Aotum ſimplex hodie non impedit matrimoniũ cõ⸗ trahbendum li. iuj. di. xxxviij.s. Ad idem.d1. Zotum ſolẽniſatur tribus modis li.iiij.di.xxxviij.õ. Aotum quid ſit ſᷣm eſſentiã li.iiij.di.xxxviiſ. ⁊.ʒ. Q. . 3. Pe. 13. telligitur li.iiij.di.xxxviij.ĩi. Totuʒ in ſola deliberatione conſiſtere quomodo in tum obligatoꝛiũ qũo reqͥrit intentionẽ li.iiij.diſ. xviij.i S.et.⁊5. pliciter li.iiij.di.xxxviij.2. Notum et iuramentum obligatoꝛium differunt tri/ Votum de quo ſit ſiue circa quã materiam libꝛo.iiij. diſt. xxxviij. q.ij. b. G.ĩr8. H Aotum debet habere tres comites Jbidem. Votum an ſit de omni bono pꝛecepti ſcʒ et conſilij li bꝛo.iiij.di. xxxviij.I 9. ”MM Votũ an ſit de minoꝛi hono li.iiij.di.xxxviij.? o. Votum an poſſit fieri circa oꝑa indifferentia. li.iiij. diſt. xxxviij.dMi. d.ii. xxxviij. 22. Aoueri qũo poteſt malum et non voueri. libꝛo.iiſ. Votum iepte ſᷣm aliquid fuit laudabile ſᷣm aliquid vituꝑabile ſilr et voti impletio li.iiij.di.xxxviij.23. Aotũ erroneũ an liget li.iiij.di.xxxviij.?2 . Votum in quo ſubiecto ſiue in qua materia eſt libꝛo iiij. di. xxxviij.q.iij.c.Re.x5. Aotum quã voluntatis libertatem requirit lib.iiij. Aoto quare non poteſt ſe omnis bñs diſcretionẽ ob ligare deo.cñ tñ poſſit ſe obligare diabolo ꝑ pecca tũ nullo impediẽte li.iiij.di.xxxviij.22. Aotũ qᷓ;uis ꝓmoueat ad ſalutẽ non tñ ſunt omnes equalis conditionis in vouendo li.iiij.di.xxxviij. Vouere non pñt oẽs qui poſſunt concipere ? 28. animi deliberatõne firmare li.iiij.di.xxxviij.29. Votuʒ ſimplex an ſit impedimentũ reſcindens ſiue ipediens matrimoniũ li.iiij.di.xxxviij.q.j.d.Re.ʒo Aotũ ſimplex non impedit mr̃imoniũ licet in eo ſit cã irritationis matrimonij. ſicut in ſolenni lib.iiij. diſt. xxxviij.52. ſolẽne li.iiij. di. xxxviij.ʒʒ AVotum ſimplex reſpectu cuius non minꝰ obligat qᷓ; Aotum continentie ſimplex emittẽs nõ tenet᷑ coirre qũo intelligitur li.ii:j di.xxxviij.ʒ 4½. ij. e. P. 56. AVotum an poſſit eom mutari.li.iiij.diſtin.xxxviij.q. Votum non poſſe commutari ſi que rationes ⁊ au⸗ ctoꝛitates ſonare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde.lib. iiij. di. xxxviij. 7:2 ꝑ totum. Votum an poſſit ſummꝰ pontifex ꝑ diſpenſationeʒ irritare li.iiij.di.xxxviij.q.iij.f.R.I. Voti obligatio conſtituit᷑ ex Suplici iure naturali.li. iiij.di.xxxviij.2. telligit. li.iiij.di.xxxviij. 43. Voto in nullo papam poſſe diſpẽſare quomodo in/ .li. iiij. di. xxxviij. 4. = Votum continẽtie quare non poteſt papa ꝑ diſpen/ ſationẽ relaxare li.iiij.diſt.xxxviij. F5. Votũ pauptatis non põt papa ꝑ diſpẽſatõeʒ relaxa. req́;uis poſſit votũ abſtinetie relaxare. li.iiij.diſti. Votũ obediẽtie qᷓre nõ pᷣt papa ꝑ diſpẽ ſatõeʒ relaxare li.iiij.di.xxxviij.c7. Aotũ quid eſt de quo ſit ⁊ quoꝝ li.iiij.di.xxxviij.a. Votum quoddã impedit matrimoniũ ſed non diri/ mit vt ſimplex quoddã et impedit et dirimit vt ſo lenne li.iiij. di. xxxviij.vbD. De voto quere aliqua vbi continentia.⁊ vbi coniuges.et vbi vir. et vbi (Borx vxoꝛ.et vbi debitum. Voxin homine qũo eſt ꝓpoꝛtionabilis interioꝛi ver bo vel ſignificato li.j.di.xxij.?ꝰ1 xxxvij.17. Vox non eſt ea ratione vbiq; qua deus lib.j.diſtinc. Aocis vl locutõis foꝛmatõ tria ↄplectit᷑ li.ij.dixxj.i Doto in vno ſipᷣt papa diſpenſaꝛe 8 in oĩbus. Solo. Aſia vna tres bypoſtaſes quare prohibuit hiero.di⸗ cere libꝛo.j.di.xxiij.i. Aſus rei eſt duplex.Et de quovera eſt regula.Cuius vſus bonus et ipſum bonũ eſt li. .. diſt. xlvj. 22 Et cuius vſus malus eſt ivpſum malũ eſſe quõ intelli⸗ dieni li. ij. di. xliiij.. . Alus alicuius potentie ꝛ dupłr. Et ſᷣm quẽ moduʒ obſtinatio aufert vſum.li.ar. demonibus et ſcᷣm quem non. li.ij.di. vij.72. Aſuʒ li.ar.quo amittunt demones li.ij.di.vij. ʒ. Aſus et abuſus qũo attẽdit᷑ ᷣm actũ li. ar. lib. ij. diſt. Aſura ſacrilegiũ et rapina quõ differũt lib. ii. diſtin. xxxvij. 12. 4 tiam Ibidem. ☛ Alura quõ habʒ annexam violentiam et fraudulen Vſurarius quõ contrectat res volente dño li.iij.diſ. xxxvij... xxxvij. 15. Aſuras dare quãdo eſt peccatũ et quãdo nõ li.iij.di. Aſura quare magis cõmittit᷑ in comodatõe pecunie qᷓ; domus locatione li.iij.di.xxxvij.s. Atendu qua re ſit qua fruendũ⁊ qua vtendũ ⁊ fruẽ Ati et frui differũt li.j.vi.j.ꝛ. dum. li.j.di.j.S. Vti quid ſit per eſſentiã an ſit actꝰvolũtatis an ratõ nis libꝛo.j.di.j.q.j.a.Re..D„. Ati quinqʒ modis accipitur Jbidem.,. Iterũ vti aliquo eſt duobus modis et quõ contingit virtutibus male vti li.ij.di.xxvij.Jÿ. Atendũ an ſit om̃i creato li.j.di.j.q.ij.b.Re.20 Vti aliquo ðꝛ quatuoꝛ modis Ibidem. Atẽdũ an ſit ſolo bono icreato li.j.di.j.q.iij.c.ꝑ totuã Atile ad finẽ eſt aliquid triplr li.ij.di.xxvij.⁊. At coniunctio capitur dupir ſcʒ conſecutiue et cau/ ſaliter. Et quõ accipit᷑ in illa auẽtate iob.vt illuda (Brj tur ei ab angelis eꝰ ⁊c̃. BPLoOZ i. di üj. 45. Vroꝛi debitũ reddere im pedit vacarc oꝛõi qo ſit in telligendũ libꝛo.iiij.diſt.xxxij. X. Vrxoꝛe nolente poteſt vir crucẽ geciꝑe in ſubſidiũ ter 3 re ſancte li.iiij.di.xxxij. . Vroꝛ violẽter coꝛrupta a viro non pot ſine aſſenſia viri religionẽ intrare nec votũ vouere li.iij.diſti. xxxij.17. et.18. . Axoꝛes pluꝛes q̃s parres ante legẽ habuerũt an ſink vxoꝛes appellãde an ↄcubine li.iiij.di.xxxiij.,) Arxoꝛes plures vnũ habere an ſit cõtra legẽ li.iij. di. Vxoꝛibꝰpluribns vti nõ eẽ ↄtra xxxiij.q.ij.b.Re.i 5 ius nature ſi que rõnes ⁊ auẽtates ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde li.iiij.di.xxxiij.iĩs. et ꝑ totum., Axoꝛ vna quare non ẽ pluniũ viroꝛuʒ ſicut vnus eſt vir pluriũ mulierũ li.iiij.di.xxxiij.ꝛ2. Axoꝛum pluralitas non oino coꝛrũpit bonũ ſidei et ſacri qꝛ aliqui fidem ſeruabant et ratio ſignatiõis ibi mane bat li.iiij. di. xxxiij.24. De vxoꝝ pluralitate quere aliqua vbi cõcubina. Et ibidẽ ponit᷑. Cõcubinã habere an ſit cõtra legẽ na ture.e.li.et di.ꝰ.emendet᷑ ſic.e.li.et di.q/j.o.Re.9. Axoꝛem repudiare an ſit licitũ liiij.diſ.xxxiij.qj.g. Axoꝛein repudiare quare non puniebat Ge.40. nec ꝓhibebat lex moyſi li.iiij.di.xxxiij.4t. Axoꝛẽ repudiare an debuerit ꝑmitti liiiij. di. xxxiij. Axoꝛ poſt repudiũ an debuit viro re· qijh.ſRe.45 conciliari li.iiij.di.xxxiij.qiij.i.Re.Sõo. Arxoꝛẽ repudiatã nõ poſſe viro recõciliari dũ tñ cul. pa adulterij non interuenerit ſi qᷓ rõnes dicere vi dent᷑ quomodo ſunt diſſoluende li.iiij.diſt.xxxiij. Arxores plures ſimul habuerũt ſancti pa Fr. et. 52. tres abſq; culpa li.iiij.diſt. xxxiij.2t.d. Axoꝛes plures ſimul babuerũt ſancti pꝛes legis mõ datum nõ tranſgrediendo li.iiij.di.xxxiijA. Axoꝛ non p̃t ſeꝑari a viro ꝓpter impotentiã generã di in viro ᷣ ꝓpter impotetiã coeundi et quõ hec ſnia circũloquit᷑ li.iiij.di.xxxiiij.. xxxiiij.lo. Axoꝛ ꝓpter infirmitatẽ non eſt dimittẽcda li.iij.diſt. Vxoꝛis crimẽ celare ẽ duplicit᷑ ⁊ qd ẽ liatũ qð nõ li. Axoꝛẽ an liceat dimittere ex cauſa iiij.di.xxxv.4. foꝛnicationis li.iiij.di.xxxv.q.j.a.N77. Vxoꝛẽ foꝛnicariã dimittere an ſit in pᷣcepto.li.iij.di. xxxv.q.ij.b. R.14. Arxroꝛẽ foꝛnicariã an poſſit quis dimittere ꝓpꝛia au/ ctoꝛitate ſine iudicio ecclie li.iiij.di.xxxv.q. iij.c. R⸗ AVxoꝛẽ aliã an poſſit vir ducere diuoꝛcio celeæ ic. bꝛato li.iiij.di.xxxv.q.iiij.d.Re.⸗ꝛꝛ... · Axoꝛ et vir an poſſint recõciliari poſt diuoꝛciũ li.iiij. di. xxxv. q.v.e. E.: o. Inter vxoꝛẽ ⁊ virũ an poſſit fieri diuoꝛciũ ſi non p dat aliqua culpa li.iiij.di. xxxv.q.vj.f.Re.ðo. De bac materia quere aliqua vbi diuoꝛcium. Vrxroꝛe ſerua contrabẽte cũ ſeruo et ſeruus venunda tur gẽtilibꝰq̃rit᷑ an debeat ſeqͥ eũ li.iiij.di.xxxvj.j. Ab vxoꝛibus abſtinere epos preſbyteros dyaconos ⁊c̃.qũo intelligit᷑ li.iiij.di.xxxvijA. Axoꝛ que conſenſit viro ſuſcipere ſacros oꝛdines an poſſit contrahere li.iiij.di.xxxvij.c..· Axoꝛem dner, an ſit licitũ interficere li.iij. diſti. xxxvij.q.ij.d.N.⁊ 0. G , rorvocd ean ſit grauiꝰ peccatũ q; occidere ma trẽ li. ilij. di. xxxvij.q· ij. e. Re. 25. q.. ij.f. Fe. ꝛ9 Axoꝛicidiũ an impediat matꝛimoniũ li.iiij.di.xxxvijj Axoꝛẽ pᷣt quis occidere triplłr et qũo alteru altero ſi grauius pctm̃ li.iiij. diſt.xxxvij. IJbidem. Aroꝛicidã poſſe cõtrabere mrimoniũ ſi qᷓ rjões vidẽ tur ꝓbare qũo ſt᷑ diſſoluẽde li.iiij.di.xxxij.ʒo.p to. Axoꝛ an reddẽda ſit moꝛtuo reſuſcitato li.iiij.di.xxx roꝛ que creditvirũ interẽptũ et cõtrabit viij.i0 quidq erit iuris libꝛo.iiij.diſt.xxxviij.ii. iingſc Pen ſolbeoin Aenſet com ii Phisſecus ſuonto Vibange cſnnir Poconon Pivohflus dune nshe Pisvebi Hitenadooe Hiodiptbe Welegoes Diomgron Hispotnit Pndcädia Hde Hinoe Rc Nyisco⸗ Licop Nybunna glonui Pyuauſn ibgiobn u. Ponondehe lofklan Miisgante Popeeſe ceſney Dhplepon lrgit hoſodege feitümmt liſaſo,a bſpungzin incpe nſon higlnfiſe ſcs in bmnchun Miconen andes echn Pnoſngue Poernnn taütſcee mnpfti aiſellni nſklailiin Enmmikt rüllängi H giie irtiiiwei raiindkiüin ubeießs iüng gnti ii⸗ Hiaii. ickna iictt git ngan “5 nmntnie⸗ ſtns nin rοWνυϑo⁰ nit = atc De litter AVroꝛ qñ et quõ debet reſtitui viro et econuerſo quã do ſepati ſunt ꝓpter gradũ aliquẽ conſanguinita/ AVxoꝛem ſterilẽ fratris ducere quare precepit lexlib. iiij. diſt. xlj. ꝛ25. „ HWH Xpianus Piano ſatis eſt credere cauſaʒ omniũ rerũ creatarum eſſe bonitatẽ creatoꝛis quõ intelligit᷑ libꝛo.j.di.iiij.s. Xpiani an teneant᷑ ſubeſſe tirannis ſi/ ue poteſtati ſeculari in aliquibus. li.ij. — ((NDüu4s“ Xpm̃ eoipſo miſſum quo factũ ex muliere quomõ in Xpũs factus eſt hõ ſine determinatiõe non recipitur illa oꝛatio IYbidem. Tpũs compꝑat᷑ ad angelos quatuoꝛ mõis et quomõ eſt maioꝛ ⁊ minoꝛ angelis li.j.di.xvj.. Ad idem li bꝛo.ij. di. xj.21. xvxv li. iij.di. xiij. I 4. xrvij. 50. Et Xpõ quomodo nõ ad menſurã datꝰeſt ſpũs li.j.diſt. Xpũõs dꝛ filius dei m tres ꝗꝓpꝛietates quibus exclu/ dunt᷑ tres hereſes libꝛo.j.di.xxvj.T0. Xpũs ðꝛ verbũ imago filius li.j.di.xvij.25. Xpi verba duo complectunt᷑ Et ſᷣm quẽ modũ ſeq̃t rxpũñs dixit boc. hoc erit li. di. xl. 7. Xvus legiones angeloꝝ q̃re dixit ſibi dari poſſe li.j. Xpũs tripir conſiderat᷑ ⁊ vIm quẽ modũ di. xliij.. xpũs potuit eẽ melioꝛ ⁊ non. li. . di. xliiij. 4. et. 5. Xom̃ occidi a iudeis quõ fuit malũ li.j.di.xlviij.. Xpi paſſionẽ an ſancti vebeãt velle li.j.di.xlviij.c. Xpᷣi paſſio et ſanctoꝝ differenter iudicanda eſt libro 1. diſt. xx vii.dbo— Xpũs quõ ſedet ad dexterã patris li.ij. di.ij.4. Xp̃i coꝛpꝰ quo eſt in pluribus locis li.ij.di.ij.5. Xpᷣi bumana natura quare non recipit diſtinctõneʒ pſonalẽ li.ij.di.iij.36. diſt. xj.q.iij.c.Re.T8. XYpi ad cuſtodiã an fuerit aliqs angelꝰ deputatꝰ li.ij Xpũs qũo habuit malũ angelũ ad exercitiũ.li.ij.diſ. xj.22. tiſt. r]. 25. Xpõ non debet attribui cuſtodia ãgelica.libꝛo.ij. Xpũs non eſt natus ſub conſtellatione et qũo magi per ſtellam xpm̃ cognouerunt li.ij. di. xiiij.S2. Xpũs qua ratione ſuſtinuit penã moꝛtis cũ nulla in ipſo preceſſerit culpa li.ij.vi.xxxvi.25. Xpm̃ eẽ finẽ precepti qo itelligit᷑ li.ij.di.xxxviij.4. Xpm̃ ꝑ ſe voluiſſe redimere vt in priſtinã libertateʒ redigeret qũo intelligit li.ij.di.xliiij.y9. Xpũs qũo dꝛ genitus et qũo factus li.iij.di.j.5. Xpũs in bũana natura quo ꝑticipat nomè diuinum li.iij. di. j. 2. et. 8. “””MM Xpũs ſi nunq; incarnatus eſſet bomo gloꝛificat? q; modo ex viſione dei eẽt beatus li.iij.di.j.¶K2. Xpũs non fuiſſet hũanitati vnitus ſi hõ ſtetiſſet li.iij diſt. j. 43. Ad idem. S1. Et que fuerit incarnatõnis ratio pꝛecipua vide li.iij.di.j.q.ij.f.per totum. Xpᷣus quõ pꝛedeſtinatus eſt li.iij.di.j.ꝗ. Xpᷣs quomodo ðꝛ caput ecclie li. iij. di. . 9. Xp̃c quomodo dicitur aſſumpſiſſe om̃ia que in natu ra noſtra plantauit li.iij.di.ij.i. Xp̃us ex contactu ⁊ vnione carnis nihil feditatis cõ traxit ſicut nec radij ſolis ex contactu inquinato/ rum pñt inquinari liiij. diſt. ij.2. Xpᷣs q̃re elegit pauꝑes ⁊ ignobiles li.iij.diſt.ij.ic. Xpus an aſſumpſerit verã carnẽ li.iij.di.ij.q.j.d. Xp̃i caro quare ðꝛ celeſtis et venire de e Re.24. lo li.iij. di. ij.25. et.26. Xpus an aſſumpſerit animã jj.q.ij. e. E. v8. Xpᷣi ſolam carnem nõ animã aſſumpſiſſe quomodo intellexerit iohes cuʒ dixit verbum caro factum ẽ Xpᷣo quare magis attribuitur no li.iij. di. ij. 1. mẽ incarnationis qᷓ; animationis li.iij.di.ij.92. Xpᷣus qua neceſſitate cum carne aſſumpſit animã. li. iij. di.ij. 3. et. . li.iij. di. ij. q. iij. f. . 5. Xpus an babuerit cuz alijs bominibꝰ ſpẽm cõmũeʒ Xpᷣi coꝛpus an fucrit vnitum chriſto mediante ſpiri tu bumano ſiue anima li.iij.diſt.ij.q.j.g.Re.ðꝰ. Xp̃i anima quare eſt a carne ſeꝑata et non diuinitas li. iij. di. ij. ¶2. Xp̃i anima an fuerit aſſumpta a verbo mediante ali quo habitu gratuito li.iij.di.ij.q.ij.b.Re.. Xpᷣ̃i animã vb: auẽtas dicit vnitã mediante aliquo dono gratie quõ intelligit᷑ li.iij.di.ij. ¶„. Xpᷣus quare totas natuꝛam humanã accepit ⁊ quid nomine bumanitatis vłbumane nature intelligẽ dum ſit li.iij.di.ij.a. ij. b. c. ð. Xpᷣus quare aſſumpſit carnem⁊ animã libr.iij. diſt. Xp̃i caro quomõ ðꝛ facta ex puriſſimis virginis ſan/ guinibus li.iij. di. iij. . ä Xoi caro quomõ ðꝛ ſimilis noſtre antique cõſi perſio nis carni li.iij.di.iij.“5. Xp̃i caro qnõ dðꝛ creata li.iij.di.iij.,.. B Xp̃us dꝛ aſſumpſiſſe pꝛimitiua noſtꝛe maſſe triplici rõnelli.iij.di.iij. . Xpm̃ non mater cõcupiſcẽtia ſed gratia cõcepit quõ intelligitur liiij. di. iij. 4 . Xpũñs an fuerit in abꝛaam decimatꝰ li.iij. diſt.iij.qij. Xpus quare non fuit decimatꝰ in lunm· b.G. 53 bis abꝛabe⁊ leui cum in his fuerit ſicut alij li.iij.di rationalẽ. libro.iij. diſt. ſtin. iij. 54. S Xpm̃ figurari per decimã oblataʒ quõ intelligit᷑ lib. iij. diſt. iij. 5. li. iij. di. iij. . Xpi oblatio quomodo figurat᷑ in decimatõe abꝛabe. Xpᷣus licet fuerit in carne virginis et caro virginis in abꝛaam tamẽ xpᷣs non eſt decimatus libꝛo.iij. diſt. iij.ð . Ad idem. 21. Xp̃i caro ĩ abꝛaam et alijs patribus an fuerit diſtin⸗ cta ᷣm qualitatẽ a carne alioꝝ filiov. li.iij. diſt. iij. q.j.i.Re.õo. „. . . Xpi caro quomodo dʒ eſſe maxie pura li. iij. di. iij. õ2 Xp̃i caro quõ eſt medicina li.iij di. iij. 3. . ö6 4. pi caro an fuerit aliter in pentibus qꝙᷓ; caro alioruʒ hominum ſcᷣm legem ꝓpagationis libꝛo.iij.diſt. iij. q. ij. k. R. 65. , Xp̃i caro dupir onſiderat᷑ et ᷣm quam conſiderati/ onem caro chriſti fuit peccato obnoxia Ibidem. Xpi caro fuit peccato obnoxia quomodo hec ꝓpo/ ſitõ exponitur li.iij. di. iij.68. Xp̃i caro non deſcendit a progenitoꝛibus ᷣm ratio/ nẽ ſeminalẽ li.iij. di.iij. 69. et. 7 0. et. ?1. Xp̃i coꝛpus an fuerit ꝓductum ad ꝑfectam molem ſubito an ſucceſſiue li.ij. di. iij. q. ..l. Re. 727. Xp̃us quomodo ðʒ vir Jere.xxxj.femina circunda/ bit virum li. iij. vi. ij. 73.2 quõ dicat᷑ nouũ. 72 xõus quare in inſtanti conceptionis fuit ꝑfectꝰ vir. eute ⁊ ſcia ſed nõ coꝛꝑis foꝛma. qᷓ̃titatiua li. iij di . 5. „ . . . Tpl membꝛa an ſubito foꝛtmata ſint et diſtincta an ſucceſſiue li.iij.di.iij.q.ij.m.et per totum. TXp̃i coꝛpus ꝑfici numero.xlvj.dieꝝ quõ intelligitur lib. iij. diſt. iij. 77- 2 Xp̃m debere ꝑ oia fratribus aſſimilari quõ intelligit li.iij. diſt. iij.28. et di. xij. 52. Xpi coꝛpus ⁊ ſi fuerit nutritũ et augmentatum ſicut alioꝝ hoĩm coꝛpa tñ nõ fuit ſucceſſiue foꝛmatũ li. Xpi generatio et nr̃a diſſilr ie hñt qtuʒ ad oꝛdinem actuũ q ſunt cõſolidatio pↄuerſio ⁊c.li.iij.di.iij.So. Xpi caro an potuerit vel debuerit decimari in abra/ ham li. iij. di. iij.d. Xi caro nõ fuit caro peccati li.iij.diſt.iij.e. Xpi carnẽ nõ pꝛius fuiſſe cõceptã qᷓ aſſumptã qnõ ĩ telligit li. iij. di. iij. f. üj. 4. Toõm repletũ coꝛꝑa lit᷑ gratia tripłr exponit᷑ li.iij.di. Xpi incarnatio an debeat appꝛopꝛiari patri an ſpiri tuliſancto li.iij.di.iiij.q.j.a.Re.&. Xp̃i cõceptio quare magis attribuitur ſpũiſancto qᷓ pvatri li.iij.di.iiij.5. ⁊.S. q.ij. b. Re.9 AXps an poſſit diqifilius ſpũſſancti libꝛo.iij.diſti.iiij. Xpm poſſe dici filiũ ſpũſſancti ſi que rões ꝓbare vi dent᷑ quõ ſunt diſſoluende li.iij.di.iiij.lo.⁊ ꝑ totũ 2122 Xps an poſſit dici filius trinitatis li.iij.di.iiij.q.iij.c 15. Xõs triplicẽ bʒ ſubſtantiã.ſ.ſupꝛemã mediã et infi/ mã li.iij. di.iij..4. ? rõe ſupꝛeme d filius patris. rõe infime dr̃ filius matris.ſʒ rõne medie.ſ.anime nMnõ põt dici filius trinitatis li.iij.di.iiij.⁊ 0. Xpᷣs quare nõ dr filius vel creatura trinitatis ſieut gAlij hoĩics li.iij.di.iiij.ĩv. .V Xp̃i fratres dicimur ſʒ ex hoc nõ ſequit᷑ ꝙ xpᷣs ſit flli us trinitatis li.iij.diſt.iiij.l2. AXps rõe cuius dr filius dei patris li.iij.di.iiij.S. Xpm dici filiũ trinitatis ducit in tres erroꝛes triũ he reſiarcharũ li.iij.di.iiij.l9.⁊.⁊1. Xpi cõceptiovel incarnatio an fuerit ex mera gratia an boc impetrauerũt ſanctoꝛũ patrũ merita li.iij. diſt. iiij. q.ſ.d. Re.22. Xp̃m incarnatũ ec ꝓpt᷑ miſeriã inopũ et gemitũ pau perũ quõ intelligit᷑ li.iij.di.iiij.23. Xpm an meruerit beata virgo cõcipere an cõceptio illa ſolũ fuerit ex munere gratie diuine li.iij.diſti. iij. q. ij. e. R. 27. . — Xp̃i coꝛpus et ſi dicat᷑ factũ ex muliere tñ nõ exclu/ dit verã potẽtiã generatiuã a virgie li.iij.di.iiij.2 Xp̃i caro quõ ꝛ facta creãdo nõ ſeminando lib.iij. di.iiij. 33 , ð?ð lib. iij. di. liij. 4. Xps quõ nõ fuit in maria ᷣm rationem ſeminalem. Xps dicit᷑ filius naturalis quis fuerit mirabilit᷑ cõ/⸗ ceptus li.iij. diſt. iiij. 77. .381'8s. Tp̃i cõceptio duplex miraculũ fecit in virgine lib.iij. Xps q̃re di cõcept⸗ de ſpũſctõ liij. di.iiij. a.b. (. . Xps qre dꝛ cõceptꝰ et natꝰ de ſpũſctõ li.iij.di.iiij.c.d Xps quare ab aplo ðꝛ factus cũ nos dicamus eũ na tũ li.iij. diiiijog. , De bac materia vide aliqua vbi conceptio. Xpi diuinitas aliter ſe bʒ reſpectu patris aliter bũa nitas reſpectu matris li.iij.di.v... Tous an ſit bomo quẽ aſſumpſit an quẽ nõ aſſump ſit li. iij. diſt. v. 7. ſequit᷑ li.iij.di.v.1. 5s in triduo habuit bumanitatẽ ergo fuit homo ñ̃ e aſſumptione humane nature a diuina vide alid̃ vhi aſſunivtio et vbi vnio et vbi incarnatio. Tõs an ſit vuñ an vuo li.ij.di. vj.q./A. E.s. idẽaz Xpᷣs quare nõ dʒ dici duo ſyvnũ li.iij. diſt. vj. 7. Ad Xpm eẽ aliud ⁊ aliud quõ intelligit᷑li.iij.di.vj. S. Xp̃s qᷓre magis ꝓpꝛie dꝛ vnꝰ ꝙᷓ vnũ li.iij.di.vj.ꝰ. Xps eſt aiiqͥd ſᷣm ꝙ bomo aliquid quid ibi dicat li. iij. diſt. vj. ĩ3. tij. Di. vj. q. ij. b. Re rg. Xpᷣi pſona an ſit vna vnitate ſimplici an cõpoſita li Xps ſi ſolũ eẽt ex aĩa et carne baberet bypoſtaſim cõ poſitã ſʒ nõ ẽ cõpoſita diuina natura adueniente vcr es erh ſer . p̃s q;uis ſit cõpoſitus tñ ex hoc nõ põt inferri ꝙ g ſona chꝛiſti ſit cõpoſita ii vl.vſes “ Xpᷣs ſᷣm ꝙ hõ an ſit ſubſtãtia an bõ pꝛedicet᷑ ꝑ mo/ dũ accidentis et habitus li.iij.di.vj.q.iij.c.Re.2⁊0. Xp̃s quõ eſt ſuꝑpoſitũ diuine et humane nature lib. iij. diſt. vj. 1. Xps an ſit predeſtinatꝰ li.iij.di.vij.q.j.d.Re Xp̃s ſᷣm ꝙ bõ ẽ pꝛedeſtinatꝰ ergo xpᷣsẽ picceſtinatn nõ ſcquit᷑ li.iij.di.vij.ʒi.⁊ ad idẽ di.xj.2. Xpi natiuitas quõ vꝛ ſuꝑ naturã li.iij.i.viij.2. et Xpm̃ ds natũ eẽ an ſit concedendũ li.iij.di.viijq.j. In xpõ an ſint due filiatões li.iij.di.viij.qlij.e.Rs Xpũs an ſit filius naturał rõe vtriuſq; natiuitatis.. tẽpalis et eterne li.iij.di.viij.q.iij.ſ.Re. 2. Xpũs an debeat dici bis genitꝰ li. iij. di. viij. c.v. Xpiĩ carnẽ neminẽ vere manducare niſiqͥ pꝛius ado Xpi caro an ſit adoꝛãada adoꝛatione latrie li.iij. diſt. Xpi caro tripir cõſiderat᷑ ⁊ m hoc tripliciter ẽ ads randa ſ̃m aliquos ⁊c. ibidẽ di. ix. S XYpi carni nõ eſſe ſacrificandñ quõ intelligit libꝛo.ij Xpi carni quare debet᷑ latria li.iij.di.ix.o. Xpi qũo ẽ adorare li.iij.di.ix.⁊. . di.ix.· ij.b. Recx Xpi imagini an debeat latrie cultus exbiberi libr.iij Xpi mr̃i a debuerit latrie cultus exhiberi li. iij.diſt. ix q.iijc Rũssss. Xpũs bonoꝛauit matrẽ ſuã ſʒ nõ adoꝛauit e adotx tiõe latrie ſz yꝑdulie li.ij. di.ix.25. q/ iiip d. Re.24. Xpi cruci an ſit latrie cultus exbibẽdus lib.iij.di.ix. Xpi mẽbꝛis an ſit exibenda latria lib.iij.di.ix.q.x. e. Pe. 30. li.iij. di. ix.4. Ad idem.5. Xpi coꝛpus verũ qᷓre adoꝛat᷑ latria ⁊ miſticum non. Xpi aduerſario an poſſit exbiberi latrie cultus line peccato li.iij. di.ix.q.vj.f.per totũ li.iij. diſt. . Xpũs eſt filiusvirginis ⁊ naturaliter et per gratiam Xpũs et nos dicimur filij dei necoino vninoce nec oino eqͥuoce li:iij.di.x.S. x. q.·4. K.9. Xpũs ſᷣm ꝙ bõ eſt ðs an ſit bec admittenda liii.i. Xpũs inquãtũ bomo qũo aſſumpſit nomẽ dei liiij di.x. 10. ꝙ homo li. ij. viſt. x. 1. Xpũs quomodo pꝛedeſtinatus fuit eſſe filiꝰ deijm Xpũs dꝛ s et bomo ꝑ gratiã vnionis ſʒ ex boc non ſequit᷑ qꝙ ſit s ᷣm ꝙ bomo li.iij.di. x. v. di. x. r· Xpũs qño dicit᷑ dimiſiſſe peccata ᷣm ꝙ bomo li. ij. Tpũs ᷣm bomo ẽ ꝑſona an bec ſit concedẽda li.iij. Xpũs ym cq iſte bomo ẽ pſona becẽ diſtiguẽda hm qꝙ hoc ꝓnomẽ iſte duplr põt demoöſtrare li.iij. di⸗ x. 15. Xpñs ſᷣm qꝙ; homo eſt res completa omni comple⸗ Xpũs ſcʒ q; homo eſt perſona eo ꝙ quilibet bomo iuſtus eſt perſona non ſequitur lib.iij · d xc Xp̃s gnas deus eſr ꝑſona rpus ßm ꝙ bomo e ꝑſo na non ſequitur li.iij.di.x.ĩ.ü8. Xpuũs in d hõ qño eſſet perſona ſi verbu dimitte ret humanã naturã li.iij. diſt. x.19, et. 20. tione qu intelligit᷑ li.ij. di. x. .0. prmlindi ſbc̃ſtflin ſaiflusdei gcernoehe Perphnmaſt gi eR. ianſtmus Vonae⸗ ösoͤfedici ijdicxz, eiͤccti Fift s ſo Npab. Tiganſtfll t hei ron urliichd Pockaeatn Pickdiszͤd ſsch dus ietönbon wwiscka Wowlcſtn ſdensite onv Viprieft ſttonna Piunoſ Gignure iguutfin cbeytu in Hjinetſin ,Utonicau Wäcdr Agoreqi Nctein lönſidionnt lutapen dauihſchr ſeummcken areen treſarge guutnm R, ummiie —RR Nalzie RRHM Weslizii dniegn rigeniläni nigii eirisläii rieg cliigiit iin NeGRi agtlünes i s abrulid Nii N. imtaei 1 vpũs eſt indiuiduũ ſᷣm ꝙ Delitterag Xpũñs ſcᷣm p bomo eſt indiuiduũ an iſta ſit vera.li. iij.diſt. x.q.iij.c.ꝑ totum. H hõ xpᷣs eſt ſuppoſitũ ſcdᷣm qꝙ bõ xpᷣs ẽ ypoſtaſis ſcᷣim ꝙ bõ qͥd veritatis et ꝓ pꝛietatis habeãt iſte ⁊ cõſiłes locutões li.iij.di.x. Xõs an ſit filiꝰ adoptiuꝰli.iij.di.x.q.j.d.Re.25 24. Xpᷣi hũanitas quõ ðꝛ adoptari ꝑ bila.li.iij.diſt.x.26. Xpũs qᷓ;uis habuerit ſpiritũ dilectõnis tñ ꝑ hoc non eſt factus filius adoptionis li.iij.di.x.27. Xpũs ſcᷣm ꝙ bõ an ſit filius dei per gratiã an ꝑ na/ turam li.iij.diſt.x.28. Xpũs cũ ſit filius dei per eternã generatõez non põt fieri filius dei ꝑ adoptõeʒ cũ tñ hoiĩes qui ſunt filij ꝑ. creatõeʒ poſſint fieri fulij ꝑ adoptõʒ li.iij.di.x.29 Per xpᷣm an ſit in nobis adoptõis filiatio.li.iij.di.x. q.ij. e. e.sñſÜô., iij. f. R. 55. Xpᷣi an ſimus nos filij adoptiui.libꝛo.iij.diſtinc.x.q. Xõs alia rõe eſt filius dei alia hoies li.iij.di.x. 2. Xps re dicat᷑ pater noſter et non filius noſter.libꝛo lij. diſt. x. 9. Xps quõ eſt frater et pat᷑ noſter Jbidẽ De adopti onis filiatõne vide aliqua vbi adoptio. Xp̃s ſcᷣm ꝙ bomo an ſit perſona vel aliquid lib.iij diſt. x. a. b. mõ li.iij.di. x. c.d. Tpᷣus an ſit filius adoptiuus ſcᷣin ꝙ homo vel alio Xpᷣm factũ non eẽ per quẽ oia facta ſunt qũo intelli/ gitur li. iij. di. xj.. non ſequit᷑ li.iij. di. xj. 2. Xoͤus eſt creatura ſcᷣm ꝙ bõ ergo xpũs eſt creatura Xps eſt dñs & eſt dñicus non ſequit᷑ ꝙᷓuis ſequatur xpᷣs eſt deus g̈ eſt diuinus li.iij.di.xj.ʒ. Xpũs ſcᷣm bominẽ eſt aliqua ſubſtantia nõ diuina. S xpũs eſt aliqͥd non diuinũ non ſequit᷑ Ibidẽ Xpᷣi pꝛedeſtinatio an ſit noſtre pꝛedeſtinationi con/ foꝛmis ita ꝙ ſua et noſtra pꝛedeſtinatio dicat᷑ ᷑ᷣm rõnem vniuocã li.iij.di.xj.q.j.a.Re.S. Xpi pꝛedeſtinatio an reſpectu noſtre pꝛedeſtinatõis ſit foꝛma exẽplaris li.iij.di.xj.q.ij.b.Re.õ. Xp̃i et noſtre pꝛedeſtinationes quõ ſunt diſtincte et oꝛdinate li.iij.di.xj.8S. Xpi pꝛedeſtinatõ qũo fuit exemplar eoꝝqui ante xpᷣi aduentũ fuerunt li.iij.di.xj.t.0. Xpi pꝛedeſtinatio reſpectu noſtre an habeat veram rationẽ cauſalitatis li.iij.di.xj.q.iij.c.Ne.l2. Xpm̃ ſcdᷣin bumanã naturã non eſſe cauſam gratie vel gloꝛie qũo intelligit᷑ libꝛo.iij.di.xj.l. Xpũs eſt creatura an hec ſit concedenda li.iij.di.xj.q Xpᷣm ſi dicunt creaturã aliq̃ auẽtes qũo j.d.Re.I8. ſunt exponende li.iij.diſt.xj.8. Xpũs factus eſt de muliere et xpũs factus ẽ ex ſemie auid ſcm carnẽ ſiue adiectione determinatõnis neutra eſt concedenda li.iij.di.xj.ĩ9ↄ. Xpõ quare non ita conuenienter attribuit᷑ verbũ cre gature ſicut creatoꝛis li.iij.di.xj.20. Xpũs eſt homo creatus.j xpũs eſt creatus q̃re non ſequitur li.iij.di.xj.22. Xpũs ratione carnis eſt ꝓles virginis g xpũs ratiõe gie eſt creatura dei non ẽ ſile li.iij.di.xj.23. Xpᷣo demonſtrato an bec ſit concedẽda. Iſte bomo incepit eẽ li.iij.di.xj.q.ij.e Re.?. M pᷣo demonſtrati an bec ſit concedẽda.Homo ince/ pit eſſe deuns li. iij. di. xj. q. iij. f. R. ?29. Xpᷣo demonſtrato an bec ſit vera iſte bomo ab eter/ no fuit deus ⁊c. li. iij. di. xj. 51. Xps ſi deponeret heiem quẽ aſſumpſit an hec ſit. ve ra homo deſinit eſſe deus li. iij. di. xj.ↄy4 Xpũs cñ dꝛ predeſtinatus an boc intelligendũ ſit de X 9 945 pſona an dẽ natura li.iij. diſt. xj. 2. Xyns an ſit creatura vel creatus vel factus. li.iij.di. xj. b. c.ð. 8 Xons bomo an ſempꝑ fuerit an aliqñ cepit eẽ.e. Xpᷣo demonſtrato queritur vtrũ homo ille potuerit. peccare vel non eẽ deus li.iij. di. xij. 1.⁊ in textu.c. m an decuerit aſſumere bumanã naturã de maſ- ſa perditionis ſiue de genere adã li.iij.diſt.xij.q.j. a. R. ?. Et in textu. a.b di. xij. q. ij. b. P. 7 Xpm aſſumere adam an fuiſſet congruum. libꝛo.iij. Xpũs quõ punitus ẽ pꝛo peccatis noſtris li.iij.di.xij Xps an potuerit peccare li.iij.di.xxij.q.j.c.R.l⁊2. ꝰ. Xpõ quõ eſt ois laus attribuenda li.iij.di.xij.iʒ. Xpũs quõ babuit libertatẽ obſequij ſine vertibilita te arbitrij libꝛo.iij.di.xij.ĩ X. H Xpᷣo quare cõpetit miſeria et nõ culpa li.iij.di.xij.i5 Xpũs ita erat in ſtatu viatoꝛis vt aliquid habeꝛet de ſtatu cõpꝛebẽſoꝛis li.iij.di. xij.16. Ad idẽ di. xiij.25. ad idẽ di. xviij.I 7. di. xij.17. ⁊ di. xxj..ct ĩ textu f. Xp̃s ſᷣm boetiũ de omni ſtatu aliqd aſſumpſit li.iij. Xpᷣs quõ potuit dicere locutionẽ falſã li.iij.di.xij. Yps an babuerit vel aſſumpſerit potentiã peccãdi li. iij. di. xij. q. ij. d. R. ꝛs o. liij. diſt. xij. 21. Xp̃i animã erire in actũ peccati q̃re eſt ipoſſibile li. Tpᷣus quõ ſcdʒ animã fuit deo ſimlimus li. iij. diſt. xhj. 25. Xpm an decuerit aſſumere muliebꝛẽ ſexũ ad repan- dũ genꝰ hũanũ li.iij.di.xij.q.j.c.Re.2.et i textu.eẽ Tpm et ſi cõgruũ fuerit ꝑ fragilitatẽ in patiẽdo vin cere diabolũ nõ tñ fuit cõgruũ ꝑ fragilitatẽ mulie brẽ ſʒ virilẽ li.iij.di.xij.2 5. ⁊.26. . Xpũs et ſpũs rõnalis diſſilr ſe bñt reſpectu vnionis ad ſexũ muliebꝛẽ et virilꝗli.iij.di.xij.?2v 7. Xpũs an magis debuerit carnẽ aſſumere de viro et mulliere qᷓ de muliere tm̃ li.iij. di. xij. ꝗ. ij. f. Re.?9. Xxpũs aſſumpſit carnẽ de ſola muliere qdruplici ra/ tione li.iij.di xij.,ðo. JM Xpũs quare non eſt natus ſicut nos naſcimur ex vi⸗ ro et mulieꝛe li. iij. di. xij. 85. Xõps qꝛ vtrũqʒ ſexũ ſaluare venerat ido aſſumpſit ſe xum cũ viris et carnẽ de muliere li.iij.di.xj.ʒ . Xpũs qũo a conceptione ðdꝛ accepiſſe gratie plenitu dinẽ li.iij.di. xiij.S.et.o. ò Xps in infantia qũo dꝛ ignoꝛaſſe vel tractu tꝑis ſen/ ſu ꝓfeciffe li iij.di. xiij. 7. SZ An ĩ xpᷣo gratia ſingularis ꝑſone ſit gratia creata vel increata li.iij.di.xiij.q.j.a.Re.S. b. KH. I3. An in xpo ſit gratia finita vel imenſa li.iij.di.xiij.q.ij Tpᷣo qũo non potuit deus dare gratiã plenius libꝛo iij. diſt. xiij. 15. K’ Xypi meritũ qua ratione ẽ infinitũ li.iij.di.xiij.ẽ. Xpᷣi anima an poſſit amplioꝛẽ gratiã appetere li.iij. In xpo an gratia ſingularis ꝑſone fuerit gratia ple/ na a tq; pfecta li.iij.di.xiij.q.iij.c. R.ꝛꝛ. Xp̃m nõ hr̃e fidẽ et ſpeʒ plus atteſtat᷑ plenitudini qᷓ diminutõi li. iij. di. xiij.22. bẽéſoꝛis li.iij. di. xiij. 25 Xp̃s quõ fuit in ſtatu viatoꝛis et quõ in ſtatu cõpre- Xpũs quõ dedit nobis exẽplũ in oꝑibꝰ exterioꝛibꝰ ct in opꝑibꝰ virtutis ꝑfecte li.iij.di.xiij.2 4. Xpũñs qre faciebat bona oꝑa li.iij.di. xiij.v5. , Xpũs habuit defectuʒ etatis in coꝛꝑe ſed nõ babuit in aia defectũ gratie li.iij.di.xiij. 6. Xpũs caput eccie quᷣo 8ðꝛ vniri ad corpus ecckie. lib. iij. diſt. Fiij. 51, a 4 pus qu ẽ caput mmẽbꝛoꝝ ſuoꝝ &ñtũ ad eẽ gratie li. te bumanitatis li.ij.di. xy.2. br ad ivẽ diſt xvſ. cedentiũ li iij. diſt. xiij. ʒ Xpũñs quõ fuit ante incarnationẽ caput iuſtoꝝ pre- iij.viſt. xiij. 2. Xpũs quare magis dꝛ caput q; coꝛ li.iij.di. xiij. 2. Xpũs quõ influit gratiã in augelos cũ ñ ſint mẽbra Xpi gratia ſm ꝙ caput eccie quõ influebat in eos q fuerũt ante incarnationẽ li.iij.diſt.xiij. ¶6. Xpũñs pᷣm naturã bois in ſapientia et etate ꝓficereñ potuit nec ꝓfecit li.iij.diſt.xiij.a.b. c.d. Xpm̃ pfeciſſe ſenſu humano quõ intelligit᷑ li.iij. di. iij. . quõ intelligit li.iij. di. xiiij. 5. Xpm̃ ita clare et ꝑſpicue nõ omnia capere vt deum Xpi aia qᷓre dr̃ ſpeculũ dariſſimũ li.iij.di.xiiij.. Xpõ quõ ñ dr data potẽtia faciẽdi oia li.iij.di.xiiij.s Xpi anima an cognoſcat verbũ cognitione alia qᷓ il⸗ la que ẽ ipſuʒ verbũ li.iij.diſt.xiiij.q.j.a.Re.⁊. Xpi anima an in cognoſcendo copꝛebendat verbuʒ ſibi vnitũ li.iij.di.xiiij.q.ij.b.Re.2. Xpi aia an in cognoſcẽdo deũ deſigat aſpectũ in ipſũ lumẽ eternũ an in aliqᷣd citra ipſuʒ li.iij.di.xiiij.· iij. c. R.⁊0. Xpi aia an eadẽ cognitione qᷓ cogſcit verbũ cosſcat alias res in verbo li. iij. di. xiiij. .j. d. Re. 25. Xpi anima an cognoſcat in verbo actu oĩa q ſcit in babitu li.iij. diſt. xiiij.q.ij.e.per totum. Xpi animã eadẽ cognitõe cognoſcere vbã qᷓ cosſcit alia a verbo quõ intelligit᷑ li.iij.di.xiiij.ð 6. Xpi anima an cognoſcat oia in verbo qꝗ̃ᷓ cognoſcit vᷣ bũ li. iij. di. xiiij.q. iij. f. R. 7 Xpi animã impoſfibileẽ cognoſcere immẽſitatẽ lim . 14 4 2 pitudinis cognitionis diuine g nec immẽſitatẽ re ſpectu cognoſcibillũ nõ ẽ ſilłe duplici ex cã libr.iij. diſt. xiiij. 2. Xpi anima qᷓuis vnita ſit verbo nõ tñ eſt vbicũq; ẽ verbũ ergo nõ cognoſcit omnia qᷓ verbũ nõ ẽ ſile. iij. di. xiiij. 4 Xpi anima quõ nũqᷓ; tot cognoſcit quotverbum lib. Xpi anima ꝑ quid cognoſcit omnia q̃ cognoſcit ver bñ li. iij. diſt. xiiij. ¶5. Xpi aia quõ hʒ cognitionẽ infinitoꝝ 2 oim eon qᷓ co gnoſcit ipſuʒ verbũ ſibi vnitũ li.iij. di.xiiij. c. Xpũs an babuerit aliã ſcientiã a verbo pꝛeter illam quã babuit in verbo li.iij. diſt. xiiij. q.j. g. Re. 7 Xpũs triplicẽ habuit cognitionẽ ᷣm triplicẽ ſtatũ et triplicẽ modũ cognoſcendi ibidem. Xpi caro ſicut nõ eet viuificatiua niſi eẽt vbo vnita ſic chꝛiſti anima i eet et impf vnita cũ ſapiẽtia ꝑfecta li.iij.diſt.xiiij.ꝗꝰ. Xpũs an cognitiõe quã babuit a verbo q ẽ cognitio gfe gratis date ꝓfecerit li.iij.di. xiiij.q.ij. b. . . „ et 55. uit ei omniſcientiã li.iij. di. xiiij.qꝗ.iij.i.N.o. Xpõ quõ datũ ẽ nomẽ qð ẽ ſuꝑ oẽ nomẽ li. iij. diſti. in textu d.ec. f. Xp̃i anima an habuerit ſapientiã parem cũ deo et ſi omnia ſcit q̃ deus li.iij.di.xiiij.a.b.c. Xpũs ſimplã accepit vetuſtatẽ vt noſtrã duplã ↄſu meret quõ intelligit᷑ li.iij.di.xv.i. Xpũs quõ babuit defectus aliquos ad oſtẽſionẽ vꝰ a que cos/ ma ignoꝛãs eẽt et impfecta niſi fuiſſʒ SS quõ intelligit᷑ li.iij.di.xiiij.ð6. Xpũs ſi alicubi legit᷑ ꝓfeciſſe ſcientia et cognitione Xpᷣi anime an cõicauerit s om nipotẽtiꝗ ſicut cõica pi intellectus quare factus ẽ omniſciẽs ch virtus oꝑatiua nõ ſit fctã omnipotẽs li.iij.di.xiiij.ð . Et Xpm̃ non timuiſſe quõ intelligit᷑ libro.iij.diſt. xx.ʒ. Xpm̃ habere defectus aliquos an fuerit cõgruũ li.ij diſt. xv. q.j.a.R.õ6. Xpm̃ aſſumere defectibilitates humane nature con⸗ gruñ fuit triplici rõe ibidẽ.et in textu a. Xpũs qᷓ virtute vicit diabolũ li.iij.diſt.xv.io. Xpũs an aſſumpſerit oẽs defectus nr̃os pꝛeter pec/ catũ li.iij. diſt. xv.q.ij.b.R.ti.et in textu..b. Xpũs quõ totũ bominẽ aſſumpſit vt totũ curaret li. ſiiij. diſt. xv. 12. xv. I3. et. Il4. Xpũs quos defectꝰdebuit aſſumere.libꝛo.iij.diſtinc. Xpi defectus an fuerũt in eo a natura an a volunta/ te li.iij.diſt.xv.q.iij.c.Re. 5.⁊ in textuc. Xpũs quõ aſſumpſit defectuʒ moꝛtis li.iij.di.xx.is. Xpi defectus q̃s affumpſit quare magis attribuũt voluntati qᷓᷓ nature li.iij.di.xvx.l7. Xp̃i defectꝰ quomõ infuerunt ei a pꝛicipio ſue oꝛigi⸗ nis li.iij. diſt. xv. 18. di. xv. 19. Xpũs quõ aſſimilat᷑ matri in paſſibilitate libꝛo.iij. Xpᷣi coꝛpus quõ dicit᷑ prius foꝛmatum ꝙᷓ; vnitum li. iij. diſt. xv. 20. Xpũs an habueri d. Pe. 21. Xpũs quõ dẽ aſſumpſiſſe naturã ignorãtẽ et ſeruilẽ li.iij.di.xv.22. Xpñm̃ ignoraſſe quod non didicit quomodo intelligi tur li.iij. diſt. xv. 23. “?VM Xp̃m infantẽè ab alioꝝ generalitate diſcretum nõ eẽ quõ intelligit᷑ li.iij.diſt.xv.2¼. ð Xpũñs habuit defectum eloquenie ergo et ſapientie nõ ſequit᷑ li.iij.diſt.xv.ꝛoooo. Xpũs habuit defectuʒ viriuʒ m exigentiã bumane nature ergo babuit defectuʒ ſapiẽtie nõ ſequit᷑ li. Xpus vn bobuerit paſſionẽ triſticie li.iij diſt. xv.·ij Tp̃i volũtati nihil contraire quomõ iutelligit lib.i diſt. xv. 29. In chꝛiſto an fuerit paſſio vxl affectio ire li.iij.di.xx Xpus vere volores ſenſit et timuit li.iij. di. xx d. e.f. Xpũñs quõ vr̃ paſſus et patiẽdo nõ doluiſſe liiij.diſ. xvl.1. Xpũs pati potuit et paſſibilis eẽ nõ potuit quõ in/ telligit᷑ li. iij. diſt. xvj.. Ad idem. TX. Xpũs an habuerit doloꝛẽ paſſionis veraciter lib.ij. diſt. xvj. q.j. a. R. . Xpm nõ ſenſiſſe doloꝛem iuxta byla. ⁊ dyo. verba ? moyſi exꝑimentuðquõ intelligit᷑ li.iij. diſt. xxj. 2.ct. S. et. 9. .. . „ „ „ . Xpũs ſᷣm quã potẽtiã dolere potuit li i di. i.r. et. 12. Be. 1. Xpi doloꝛ an fuit acerbiſſimus libꝛ.ii. di. xvj.ij b. Xpm plus aff lixit clauus ferreus qᷓ ignis Lauren/ tiũ li.iij.diſt.xvj... ,B Xpᷣi doloꝛ quare fuit maioꝛ qᷓ; doloꝛ peccatoꝛis con triti li. iij. viſt. xvj.-ꝛ. „ Xpũs an affumpſerit neceſſitatẽ patiendi liiij diſti. xvj.q.iij.c.Re.I6. . . „ - .,9 Xpũñs vbi legi habuiſſe aliquam neceſſitatẽ patien di quõ intelligit᷑ li.iij.diſt.xvj.8S.et per totum. Xvpõ quid fuit cã paſſiõis li.iij.di.xvj.ꝛꝛ. . Xpũs an paſſus fuerit ſm rationem an tĩ ſm ſen ſualitatẽ li.iij.di.xvj.q.j.d.N:⁊ R tignoꝛãtiã in rõnali li.iij. di.xv.q.j 1 ogtetodep dan ſet⸗ ijdit eſet Hjianimaqd liidipſu Pjianimamn onioliiirn Hjinſocrul tunagpene ſſ. söſulte⸗ 4a5. Puninn di wſo⸗ idclorinana⸗ Pterntönian itzven4 sduplciben Ctq wter tainnron ſtinetpſcz. Lidorinpe Nöoon bovont gleckocan nenbunmi tſſegröinale Mſoſbifiſet hdlriss hünbmugin Nſcſages liwbnttssn ah Crnshiii Wüedehetan funſtihen. Pegütres bliijdire iber uuſen ſauttu nio i⸗ iiwlontaeen. nenoſcnſn⸗ nii Usctonocorol Höirauunsri dſtni. hitonnconſe noriliizdite Nnandavent ffowreigann Matonebige — 4 in ſdie Aunge eſn . ANantn Pbgugamg ncnnn ceaumne Giedr „ . an 8 ü l R Krgerh .. 1 R. easei Räieen riwöfnge ut igu Renumii tnnisn wiune il ſsc 9 ℳ De littera Tp̃s patièdo duplicẽ habuit doloꝛẽ vnũ qᷣ ineſt ani⸗ me ſcom ſe et aliũ q ineſt anime ſᷣm carneʒ. libꝛo iij. diſt. xvj. ꝛ . Tpi anima quõ cõpatiebat᷑ coꝛpi patienti et quõ nõ li.iij. di.xvj.26. Ad idem. 50. et. 1. . Xpᷣi anima an paſſa fuerit ſᷣm ſuꝑiorẽ poꝛtionẽ rati onis li.iij.di.xvj.q.ij.e.Re.2. * X̃i paſſio et pauli raptus diſſimiliter ſe babent q;⸗ a tum ad ſuperioꝛẽ partem rationis libꝛo.iij. diſtin. Xõs quõ ſimul habuit dolorẽ et gaudiũ lib.iij. diſti. xVI. 5 4. et. 55. Xpu quõ ſimul habuit gloꝛiam et miſeriã libro.iij. Xp̃i doloꝛ in qua parte anime fuerit intenſioꝛ an in parte ratõali an in parte ſenſibili lib.iij.diſt. xvj.q lij.f. Re. 39. et. d. ss Xpᷣs duplicẽ babuit doloꝛẽ.ſ.paſſionis et cõpaſſiõis Et ꝙ vterq; iſtoꝛum doloꝛum in ſenſualitate fu/ it et in ratione ſed oꝛdine permutato libꝛo.iij.di/⸗ ſtinc. xvj.y89. . . Xpi doloꝛ in paſſione qualis fuerit li.iij.di.xvj.a. b. Xp̃s an habuerit neceſſitatẽ patiendi et moꝛiendi que eſt defectus generalis li.iij.di.xvj.d.e. Xp̃m ſᷣm bumanũ affectũ de patris poteſtate dubi⸗ taſſe quõ intelligit᷑ li.iij.di.xvij.s. Xpm̃ nõ ſibi fuiſſe triſtem nec ſibi oꝛaſſe tranſire ca- licẽ ſʒ diſcipulis quõ intelligit᷑ li .lij. di. xvij. 2. Xpũs an habueritvoluntatũ pluraltatem li.iij.diſt. wi.ſa RH. dv7v0᷑, Xp̃ᷣi voluntates an ſufficienter diuidat magiſter in voluntatem diuinitatis rõnis et ſenſualitatis vel carnis li.iij.di.xvij.q.ij.b.Re.l.. Xpũs habuit quatuoꝛ genera virtutũ cognoſcitius, X rum ibidem. . . Xpᷣivolũtates an fuerũt in eo cõfoꝛmes an repngnã tes li.iij.di.xvij.q.iij.c.Re.x. Xpũs ex qua ſententia dixit. Mon ſicut ego volo ſed ſicut tu vis li.iij.di.xvij.22. et.ꝛ 73. Xp̃i voluntatem bumanam diſtare diuina volun, tate quo ſenſu dixerit Auguſti. libꝛo.iij.diſtinctõ. ry⸗ dk TTcc. R ’“G x &quotmodo nolebat hieruſalem deſtrui libro.iij. viſt. xvi:ꝛs zzz. ,„ Xp̃i voluntas quõ varijs affectibus diſpenſat᷑ li.iij diſt. xvij. 2 7. XAr“i ratio an conſentiebat volũtati an diſſentiebatĩ moꝛtẽ li. ij. di. xvij.ꝛs. Xpm̃ an decuerit oꝛare libꝛo.iij.dð.xvij.q.j.d.Re.o. Xpm̃ oꝛare in natura incarnata decens fuit quadru plici ratione ibidem Z Xpõ quomodo competit oꝛare ſiue petere ⁊ quomo do petita implere li.iij.di. xvij.dinn. Xpõ ᷣm quã naturam competebat oꝛare lib.iij.diſt. ij.52. . Xpi nihil petijſſe niſi qd ſciebat deũ velle quõ itel ligit᷑ li. iij. di. xvij. 5. 2ð . ” Xpus an in omni oꝛõne ſua fuerit exauditus lib.iij. diſt. xvij. q.ij. e. R. y 6. , , Xpi oꝛatio qua oꝛauit in paſſione vt calix tranſferre tur a ſe an fuerit a rõe an a ſenſualitate li.iij. diſti. xvij. q.iij.f. Re9. Xpũs q;uis in oꝛatiõe tranſferendi a ſe calicis ſciue⸗ rit ſe non exaudiri oꝛauit tñ triplici ratione lib.iij. Xpũs quid meruit li.iij.di. xviij.c. xir. Xypũs s diſt xvij. 100o.. S Xpi 8 ve voluntas omnis an erpleta ſit lib. ij. Xpm̃ dubitaſſe affectu bumano quõ intelligit lib.iij di. xvij. d. .ô. . Xpũs an ſibi vel ſuis oꝛauerit li.iij.di.xvij.e. „ „. m in ea foꝛma exaltatum eſſe in qua crucifixus ẽ quomodo intelligit᷑ li.iij.di.xviij.4. . Xym̃ nos debitoꝛes moꝛtis moꝛte ſua ſaluare quõi⸗ telligitur li. iij. diſt. xviij. 5. et. 9. . Xpũs an meruerit ab inſtanti conceptionis li.iij.di. xviij. q.ſ.a. Fe. 8. Xpᷣi et angeli quãtum adirationem merendi et pec⸗ candi ab inſtanti conceptionis et crcationis diſſi⸗ militudo eſt li.iij.di.xviij..ꝛ'. Xpi animaʒ babuiſſe ab alio quod habuit a pꝛimoꝛ dio conceptionis ſue quomodo intelligit᷑ libꝛo. iij di. xviij.Iʒ. l Xpũs an aliquid meruerit poſt cõceptionẽ li.iij.dil. „1vejq. bEeiiff̃ 5 m quẽ modũ cõpetit ꝓficere in merito li.iij.di n. xviij. 18. . „ Xoũs an Niguich meruerit in paſſione li.iij.di.xviiſ. Xpũs an ſibi meruerit dei fruitionem ſiue pꝛemiuzʒ .„ ſubſtantiale libro.iij.diſt. xviij.q.jĩ.d.Re.2 7. Xpũs et angeli diſſimiliter ſe babent qᷓtum ad grati am et gloꝛiam meritum et pꝛemium libro.iij.diſt. Xpũs an meruerit ſui coꝛpoꝛis gloꝛificationẽ lib.iij. di rviijg.Reooilllll,l. Xpũs quõ mediantibus meritis acquiſiuit gloꝛiant li.iij.di. xviij.0. “ pũs quõ ſibi meruit li.iij.di.xviij.ʒ68. Xpm̃ an fucrit gloꝛioſius habere coꝛpoꝛis gloꝛifico⸗ tionem ꝑ merita qᷓ; ſine meritis libro.iij. diſtinct. vi.y³ʒ.ĩʒ. — Xpõ an neceſſariũ erat mercri gloꝛiã coꝛpoꝛis li.iij. diſt. xviij.338s. ⸗ . ðè Cpũs quomodo paſſus fuit pro ſe libro.iij. diſtinck. Xpũs an meruerit nobis ianue aꝑtionem li.iij. diſt. xviij..iij.f. GE. to. R—NW pns en ſua aꝑuit nobis adituʒ ꝑadiſi cele- ſtis li.iij. di. xviij. 1. . Xpũs vtrum meruerit nobis aptionẽ ianue actione vel paſſione li.iij.diſt.xviij. 22. Xpm̃ nobis ianuã aperire an fuerit iuſtũ an iniuſtũ li.iij. di. xviij. 44. “ .— pũs cui pꝛincipaliter meruerit an ſibi an nobis et quid ſibi et quid nobis libro.iij.di.xviij.a. Xpns quando mereri incepit li.iij di.xviij.b. Xpũs qua neceſſitate meruit li.iij.di.xviij.d. Xpi meritũ quam efficaciam habuit reſpectũ noſtri li. iij. di. xviij. e. f. Xpi paſſio qũo dicit᷑ nos iuſtificare libꝛo.iij.di.xix.t. et. 2. et.I o. SHor Xps quõ et quare et a quo redemit nos libro.iij.di. dicitur redemptor ſcm bumanitatem quia in ea inſtituit ſacramenta que ſunt cauſa nr̃e re/ demptionis liiij· di. xix,6,/et. 7. . Xp̃iꝑ halons an fiat remiſſio petõꝝ li. ij. diſt. xix· .V q. J. 3. .8. „ . „ „ „ — „ Xp̃i aſſto in quo genere cauſe ẽ pꝛincipiũ noſtre iu ſtificationis li.iij.diſt.xix.lʒ. 2=ð . Xpiĩ ꝑ paſſioneʒ an fuerit facta cirograpboꝝ veletio ibro. iij. diſt. xdiij. q. ij. b. Re... Xp̃i paſſionis efficacia dupir conſiderat᷑ ⁊ quõ ſe ex tendit ad oẽs hbomines et ad oẽs culpas li.iij. di: xix. 16. - Xp̃i paſſio quõ delet ciꝛograpba li.iij.di.xix.. 272. Xp̃i paſſio an nos liberauerit a ptate diaboli lib. uij. diſt. xix. q.iij.c. .21. . . Xp̃ᷣi ꝑ paſſionẽ an abſoluamur a pena peccati li. iij. diſ. tix. -iiij.v. R .:2s. Xps quare magis dr nos liberaſſe patiẽdo ꝙᷓ reſur⸗ gencdo li. iij. diſt. xix. 29. 2 ad idẽ li.iij. di.xxij .27 Xpi paſſio a qua pena liberet li.iij.di.xviij.ð0. Xp̃i paſſio quõ liberat a pena pnie li.iij. di.xviij.ðl. Xipaſſio quõ nos liberat a pena et᷑na li.iij.di.xviij Xps dei filiꝰ an ſolꝰſit redẽptoꝛ an etiã pater er 2 ſpũſſanctus li.iij. diſt. xix.q.j.e.Re.d». · Xps ſᷣm quã naturã ſit mediatoꝛ liiij diſt. xix.·ij.f. Xp̃s quõ ẽ mediũ et quõ mediator li.iij.di.xix. s.et pertotun. ́8—— Xpᷣi paſſionis efficacia et vtilitas in remiſſione pec- catoꝛũ li.iij.diſt.xix.a. . Xi paſſionis efficacia in deletione cirographoꝝ li. itij. diſt. xix. b. . li.qiij.di. xix. c X paſſionis efficacia ĩi liberat . Xpi paſſionis efficacia in ſolutione pꝛecij quo et a qꝗ pena xpᷣs nos redemit ꝑ moꝛtẽ li.iij.di.xix.d. Xpᷣs quare dẽ redẽptor li.iij.di.xix. . Xs quare ſolus d mediatoꝛ li.iij. di.xix.t. Xpᷣs ſᷣm quã naturã dẽ mediatoꝛ li.iij.di.xix.8. Xp̃s quõ dẽ viciſſe diabolũ mediãte iuſticia li.iij. di. Xx. 2. „ . — Xpᷣs quõ tradidit ſemetipᷣm et quõ traditus ẽ a pa/ tre in mortẽ li.iij.di.xx.. xx. 5. 7. 6. Xp̃i moꝛs ex triplici cã dẽ ſimpłr bona lib.iij. diſtin. Xps ſi fuiſſet ſolũ pura creatura an moꝛiẽs introiſſ in celũ li.iij.di.xx.?ꝛ 7. .. Xp̃i paſſio quõ influit in ſacꝛa et quare magis in ſa/ cramentum baptiſmi q;ᷓ penitentie li.iij.di.xx.28. pꝛope finem. Xpiꝑ paſſionẽ an deus debuerit acceptare modũ ſa tiſfaciendi li.iij. di.xx.q.v.e.R.. Xps ſi alicubi legit᷑ traditus moꝛti a patre vel volũ tate patris quò ſit intelligendũ li.iij.diſt. xx. 5. Xpi vita cũ fuerit p̃cioſioꝛ iꝙᷓ moꝛs quare nõ ſatiſte- cit potius viuẽdo qᷓ; moꝛiẽdo li:iij.di.xx.õ8. Xypm quare nõ opoꝛtuit ſcdᷣo pati ꝓ ſatiſfactiõe oc⸗ cidentiũ li.iij.di.xx.cʒo. T Xpᷣi paſſio an fuerit bona vel mala ratione inf ligen ecium li. üij. vi. xxdd. Xp̃s quõ dꝛ ponere anima ſuã li.iij. vi. xxj.j. Xp̃i caro quõ dꝛ animã potius ꝙ; ecouerſo aia caꝛnẽ ponere et reſumere li.iij. di. xxj.2. Ad idem.ʒ. Xpᷣs patiebat᷑ et nõ patiebat᷑ moꝛiebat᷑ et nõ morie bat᷑ quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxj.7. . Xpᷣi in moꝛte an aia ſeꝑata fuerit a deitate li.iij. diſt. xxj.q.j.a.Re.4. AXpi animã in moꝛte fuiſſe a verbo ſegatã ſi que rati. ones ſonare vident᷑ qũo ſunt diſſoluẽde li.iij.diſ. Xpi anima qre vni ðe a ptãte diabolica. xf. s. et per toltum. ⸗ Xp̃i in moꝛte an diuinitas ſeꝑata ſit a carneli.ii..dð. Xpi carne moꝛtue qũo fuit diuinitas vnibilis lib.iij. Xpi anime et carni an fuerit verbuʒ vnituʒz duplici vnione li.iij. diſt. xxj.q.iij.c.Re.ĩꝗ. Xpi caro et anima quare tenẽt rationẽ vnius extre⸗ mi in illa vnione qua aſſumpſit naturã bumanaʒ li. iij.di. xxj.16. 2 it̃ diuinitati et carni duplici vnio ne et hypoſtaſis verbi non vnit᷑ carni ⁊ anime du plici vnione li.iij.di.xxj.ĩ2. “ Xpi anima an poſt inſtans ſeꝑatõis facta ſit impaſ/ ſibilis li.iij. diſt. xxj. q.j.d.R.?ꝛ 0. Xpi coꝛpus quare non fuit ſtatim poſt moꝛtem im/ paſſibilitate dotatum et quare anima ab inſtanti egreſſionis a coꝛpoꝛe facta fuit impaſſibilis li.iij. Xxxj. 21. ò”ò”M Aßpi anime an aliquid nouuʒ collatuʒ fuerit poſt ſe⸗ ationẽ li.iij.di.xxj.ꝛ2. Xpi caro an ex ea ſeꝑatione anime fuerit mortua an poſt eam habuerit vitam li.ijqj.di.xxj.qłij.e.Re.25. Api caro qᷓ;uis poſt ſeꝑationẽ erat vnita vite. ſ. ver⸗ bo dei tñ ab ipſo non viuificabatur.libro.iij.diſt. xxſ.26. Xpi anima non potuit vniri verbo quin viuificaret ab ipſo ergo nec caro non ſi equitur libꝛo.iij. diſtin. Xpi caro et ſi non poterat incinerari tñ illa conſer⸗ uatio non erat viuificatio li.iij.di.xxj.ꝛ.. Pꝛopter mortem carnis xpᷣi an ſit moꝛs pſone ver⸗ bie attribuenda li.iij.di. xxj.q.iij.f. R.0. 3 Xpm filiuʒ dei dicere moꝛtuuʒ eſſe blaſppemiã quõ intelligit᷑ li.iij. di. xxj. 4. OYDU Xp̃i in moꝛte an fuerit ſeꝑatio anime vl camnis aver bo li. iij. di. xxj. a. b. c. d. ’f. Xp̃s qua ratione dicit᷑ moꝛtuus et paſſus lib.iij. diſ. Aps an fuerit bomd in triduo libro.iij.diſt.xxij.·j. Xps quare deſiſt eſſe bomo in tridud libꝛo.iij.diſti. Xps qͥ mõ loquẽdi dicit᷑ iacuiſſe tribus diebꝰ in ſe⸗ pulchꝛo li.iij.di.xxij. iD2nn. Xpi ſacerdotiuʒ quo dicit᷑ fuiſſe ſempiternum libꝛo iiſ. diſt. xxij.ĩl 53. , ‚R— Xßs in triduo babuit animam rationalem ſibi vni/ tam ergo fuit rationalis non ſequitur lib.iij.diſt. xxij Xps an ſcʒʒ ꝙ bomo fuerit in loco determinato an vbi li. iij. di. xxij. q. ij. b. E. ĩ. 5. Xp̃s eſt alicubi ſacramentaliter alicubi perſonaliter alicubi localiter li.iij.xxij.I6. DS Xp̃ᷣo demonſtrato hec eſt vera iſte bomo eſt flli? dei vbiq; ergo vbiq; fuius dei eſt bomo nõ ſequit᷑ li. iij. diſt. xxij. l1 9. “”́́”ĩƷM Xps eſt bic et non eſt bic bomo ergo eſt bic non bo⸗ mo non ſequitur li.iij. di. xxij.28.7. 21. Xps eſt dbiq; ergo xpᷣs eſt vbiq; bomo non ſequit. lib. iij. diſt. xxij. v v. ,„ Xpi coꝛpus an per triduũ fuerit in ſepulcro liij d · Xpᷣs qua boꝛa reſurrexit et quare pᷣuenit alioꝛum re ſurrectionem generalem ibidem. litnetß ipri), iopguptun aunliizdin Uiminuche ſittehnun Ntrnas Ljimmumgt lirirait ggeitgn Zunin ſcncens eluan oulbemen iidirnd isordlnmsn Misront Lpi erinſone⸗ ergon Pisaſterine hübabuitpic inwonſcli, (öͤhhtalistu Lisqjrnoſben Bisrmituint aniigcgila Mgenudi Nugtofelid hisgoneoe iinen eſtliäidict Nirunn Pszuffitin Miopfuti Pioflatee LPpisgtoim Nontirurun lrte liij⸗ baiup loiz mnau yis noehen fnonigidan Pnſlm ſidis. mn isgnodr mminltaze pöcchfhnmg Pipſodſfo haldetaſth⸗ ſetliptoduo liſdipze hlsrſni H nvo di 1 Z ahz e NRN 4 Aumntgsſche N R n l. Peo wi⸗ 4 Unetoe oe S 4 . 8 untnigen Namin kutnsſariin 8 mecmenmt ezaltiie * .„ roneninier. ☚ Groicr . err n cNAN r nuicroin tneridi ictre ,1 14DOb 00 inris k — „ . e .m. „ „ Te⸗ v is D r k üi wl ens usNN we ,aA ru ctogni ola Delittera Xpireſnrectio quõ fuit preſgurata ſumlonem li. iij. di. xxj.ꝛ. Xpũs voluntarie diſtulit reſurgere vſqʒ ad diem ter Nõi anima q;uis i triduo appeteretvniri coꝛpi tñ nõ fuit retardata a cõtemplatõnis perfectionc. li.iij. diſt. xxij. 2 8. xrxij.q.iiij.d.Re.29. Xpi anima an deſcenderit ad inferos. libꝛo.iij.diſti. Xvpũs qre deſcẽderit ad infernũ li.iij.di.xxij.ʒ. iis quare in ꝓpꝛia perſona non voluntate ſola vel Xpũs ſcᷣm quẽ modũ deſcendendi deſcendit ad in/ feros li. iij.vi. xxij.;3. Xpũs an liberauerit oẽs aias que crant in inferno li bꝛo.iij.di.xxij.q.v.e.R.ð . Xpũs exaltatus a terra quõ traxit oĩa ad ſe li.iij. diſt. Xpũs quõ dicit per Oſee.ero moꝛs tua o moꝛs ⁊c. Xpm̃ er inferno etiã damnatos liberaſſe quõ ꝓbat per gloſam Zach.ix.li.iij.di. xxij.-8ÜP. Xpũs et ſi ex inferno non eripucrit niſi bonos tñ ple nã babuit victoꝛiã li.iij.di.xxij.ʒ8. SWS qquõ intdligitur li.iij.di.xxij.9. Xpũs q̃re nõ liberauerit ꝑuulos li.iij.di.xxij. o. Xpũs vtrũ ſtatim poſt moꝛtẽ introduxerit aias libe-/ rgtoꝛũ in celũ li.iij.di. xxij.q.vj.f. Re. 41. l puͦs quo lenſu dixerit ad latronẽ hbodie mecũ eris ĩ padiſo ⁊c.li.iij.diſtin.xxij. k2ꝛ2. Xpũs quare nõ ſtatim duxit aias liberatas ex infer- no in celũ cũ anime alioꝛũ ſctõꝝ nunc ſtatim euo/ Xpũs an triduo fuerit h.li.iij.diixxij.a.b. Xpus vbi fuit in triduo ᷣm huanitatẽ li.iij.diſ.xxij.c. Xvpũsvbi fuit ĩ triduo m ſui totalitatẽ li.iij.di.xxij.d Xpũs filiꝰ hois an deſcẽderit de celo li.iij.di. xxij.. Xpũñs quõ innotuit demonibꝰ li.iij.di.xxiij.9. H Xpᷣm futurum redẽptoꝛem quõ crediderunt omnes gentes li.iij.di.xxv.22. Ad idem. 14. Xpᷣianos oẽs pꝰ aduentuʒ xpᷣi obligatos eẽ ad credẽ ddũ oẽs articulos intelligit᷑ triplicit᷑ li.iij.di.xxv.26 Xpũs quõ debeat diligi inqntũ ẽ hõ li.iij.di.xxviij.7 Xpĩ nomẽ qñ dẽmꝰ cõfiteri in ꝑiculo moꝛtis li.iij.di. Xpũs q voluntate oẽs diligebat et q̃ alijs xxx.9. li. iij. di. xxxj.3. Xpũs quõ dꝛ repletꝰ ſpũ timoꝛis dñi li.iij.di.xxxiiij.i. Xpũm induere quid ſit li.iiij.di.iiij. ¶. Ad idem.f. Xpõ confoꝛmari eſt dupliciter li.iiij.di.iiij.S. Xpi paſſio differentẽ bʒ emicaciã in diuer li.iiij. diſt. Xpõ an data ſit ptãs dimittendi pctã li.iiij iiij.20. diſt. v. q.ij.F ſ.J. Xpi redeẽptio duo in ſe habuit et rõne cuius dꝛ redẽ⸗ ptoꝛ li.iiij.di.v.ð 5. ſacram entũ li:iiij di.x.t Xpi coꝛpus ⁊ ſignũ viſibile quomodo faciunt vnum Xpi ꝑſona quõ ðꝛ cõfici ex deo et hoie.li.iiij.diſt.x. 2. Xpi natura ðꝛ cõpoſita qꝛ cum alijs poſita nõ ex ali - is confecta li.iiij.di.x.ʒ. ẽ ſacrm li.iiij.di.x.yS. Xpi caro quõ carnis.et ſanguis quomodo ſanguinii Xpi coꝛpus quõ ↄꝛ palpabile li.iiij.diſt.x.. Xpi coꝛpus an ſit in altari ſcᷣm veritateʒ li.iiij. diſti. x. q. . a. R. 7. . ęt. 9. gt. 22. et. 25. Xpi coꝛpus quõ eſt in multis locis.libꝛo.iiij.diſt.x. . 7942 Xpi coꝛpis pntiq in altari tria efcit li / iiij. di. xI2, Et Xpi coꝛpus quare velatur ſub ſpecie banis et vini li ⸗ gc igem. 13. Xpi coꝛpus quõ ſcm diui Xpi coꝛpus triplr eſt alicubi li.iiij.di.x.ꝛi. s Xpᷣi coꝛpus qꝛ eſt indiuiduũ eſt in celo t̃ vt in pꝛo⸗ Xõpᷣm non ſolũ ꝓ electis ſed etiã ꝓ impijs moꝛtuũ eẽ Xpi conceptio in virgi ſt nobilioꝛis tranſſubſtantiatio in pane li.iiij.di.x.⁊s.et. · 2 Xpi exiſtẽtiãverã in altari an ſit ſupꝛa intel 7 4 9. j. di. mmanum li.iij. di. xxxij.238 Xpũs qᷓꝛe impꝛopoꝛtionabiliter excedit totũ genꝰ Phu — —e ypi coꝛpuis an ſi in altari m ſus naturalẽ qnatita⸗ e ie ibis duztitate apſracta li ui di v..tb. Xpi coꝛpus nõ eẽ in ſacro ſᷣm quãtitatẽ ſi P..14. alicubi ſcpᷣtura dicit quõ dʒ intelligi li.inij. di.x. 16. Xpi coꝛpus eſſe ſᷣi quantitatem in altari facit ad ſa . cramenti veritatem ⁊ pfectionẽ li.iiij. dix. v-7. nitatẽ contẽpat ſe nr̃e ifi mitati li. iiij. di. x. .s. Cpi coꝛpus ſi a quantitate abſtraberetur nulla eſſet nare innch non voluntate ſola vel Xpi coꝛpus an ſit ſub ſpeciebus diffinitine. li.iij. diſ. galicuiꝰ miſterio deſtruxerit infernũ li.iij.di.xxij.y2. pus hm diuinitatè bʒ triplic modũ eſſendi lib. iiiſj/ pꝛio et diffinito loco.qꝛ vero in ipſum plura con/ uertunt᷑ nõ eſt ad locũ certũ limitatũ li.iiij.di.x.22 Xpi coꝛpus qᷣre eſt in pluribus locis li.iiij.di.x.ꝛ3. Xp̃i coꝛpus qͥd hʒ vltra rõeʒ indiuidui li.iiij.di.x.?. X Xpi coꝛpus qre ẽ vbiq;⁊ q̃re deꝰẽ vbiqʒ li.iiij.di.x.2 5½ Xpi coꝛpus quõ eſt mobile ⁊ immobile li.iiij.di.x.25§ Xpi coꝛpus an ſit dimẽſiuc ſiue circũſcpᷣtiue ſub illis ſpẽbus li.iiij. di. x.q.iiij.d.Re.?2 7„. 2 Xpi coꝛpus babet duplices ꝓpꝛietates et a quibꝰ ab⸗ ſtrabitur et a quibus non li.iiij. di.x.20. Xpi coꝛpus quõ localiter in altari litiiij. di. .8o. Tpi coꝛpus quare nõ eſt in altari dimẽſiue vei circõ⸗ Lpi coꝛpus an ſit in qualibet parte hoſtic. libꝛo. iiif. pi coꝛpis ꝑtes quõ diſtinguunt᷑ in hoſtia li.iiij.di.x Ñi coꝛpꝰ qᷓre nõ erit infinities in altari cũ poſ 53 4 ſit hoſtia diuidi in infinitum. li.iiij. di. x. 34. Toõi coꝛpus eẽ in qlibet pte boſtie quis pfectus lib. Xpi coꝛpꝰ cõficientẽ nõ optet intẽtio iiij. di. x. 5 . nẽ eiꝰ ſpẽaliter ferri ſuꝑ oẽs ꝑtes li.iiij.di.x.6. Xpm̃ manducare quõ nõ ẽ irreuerẽtie li.iiij.di.x.7. Xpi in coꝛpus panẽ conuertere an ſit equalis virtu⸗ tis vel maioꝛis quante eſt aliquid de nouo crxearre li. liij. di. x. q. j.f. R. 40. Hic in penultima linea po- nitur opoꝛtet crearurã ponatur oẽm creaturam. „ ne quare eſt nobilioꝛisvirtutꝰ Xpi coꝛpus quõ ſit in parua ⁊ magna boſtia in e. dGq; foꝛma conati ſunt aliqui exemplo et ſimilitudine H demonſtrare IJbiem. Xpi exiſtẽtia ſub ſacio in altari an ſie ſupra ſtatuz cõ pꝛehenſoꝛis li.iiij.di.x.q.ij.l.Re.õo. Xpi coꝛpus non eſſe in altari niſi in ſigno vt quida,ʒ opinantur repꝛobatur li.iiij.di.x.a.b.c.d.⁊ ꝑ totũ. Xpi coꝛpus eſſe poſt conſecratione⸗ qd anteę fuit p// nis et vinũ quomõ intelligitur li.iiij. di.xj.2. Apõ in altaris pane ymmolato quõ dicunt᷑ celi api Xpi coꝛpus quod a ſacerdote in altari ſumitur quo⸗ modo ðꝛ augeloꝛũ miniſterio rapi in celuin lib.iiij diſt. xj. 4. An in ſacramento altaris ſit vera couer.· ſio panis in coꝛpus xpi vide aliqᷓ vbi euchariſtia 2 Xpi coꝛpus quõ habet in ſ⸗ acro altaris ſanguinẽ. ani . mam.et diuinitatem li.iiij.di.xj. ?2 0. Xp̃i coꝛpus qua rõne eſt cibus li.iiij. di. xj. 2t. D Xpi coꝛpus ꝗ rõne eſt in pluribus li:iiij.di.xj.ꝛ 2. 3 iiij. viſt. xj. 30. vtilitas li.iij. di. x. . Epi coꝛpus offeꝛri pꝛo ſalute coꝛpoꝛis quõ intelligit libꝛo. iiij. di. xj. y 27. s Xpũs quare coꝛpꝰ ſuũ iude dederit cũ nouerit ipſuʒ peccatoꝛẽ. li.iiij. di. xj.d88. . Xpi coꝛpus eſt cibus conueniẽs.cibus efficax. cibus ſanaus. cibus omnibꝰ cõis li.iiij. di.xj.o.· Ypi coꝛpus quõ eſt cibus ꝑuuloꝝ li.iiij. di. xj. ¶5 · Xpñs an confecerit in aʒimo an in fermẽtato lib.iiij. diſt. xj. q.j. l. R. é67. — Xpũs celebꝛauit paſca. xiiij. luna Ybidem. Xpũs quõ crucifixus eſt. xiiij. luna li.iiij. di. xj. ð8. Xpũs q;uis ↄfecerit in aʒimis tñ noluit nos iudaiſa re libꝛo.iiij. di.xj.71. . Xpĩ coꝛpꝰ quare conficiunt greci in fermentato lati/ ni in aʒimo pane libꝛo.iiij.di.xj.ꝰ 22. Xpũs quale coꝛpus dedit diſcipulis in cena. lib.iiij. diſt. xj. .ij. m. R. 7. Il iſi Xpi coꝛꝑi duplex conuenit ꝓpꝛietas li.iiij.di.xj.? 4½. Xpi coꝛpus et ſi ſit in multis locis non tñ opoꝛtet ꝙ ſi ꝑcutiatur moueatur videatur in vno loco ꝙ eti am in altero Jbidem. Xpũs in cena coꝛpus paſſibile ⁊ moꝛtale habuit ſub ſacro ſed tamẽ impaſſibiliter li.iij.di.xj. ?5. Xpũs moꝛ⁊uus fuiſſet ſub ſpeciebus ſi ülle in triduo fuiſſent reſeruate et ſimiliter ſi aliquis confeciſſet non fuiſſet ibi niſi coꝛpus moꝛtuũ. li.iiij.di.xj.6. Xpũs quale coꝛpus dedit diſcipulis et quale nos ſu⸗ mimus li.iiij. di. xj. in textu.i. Xpñs quõ ſe oſtẽdit duobus diſcipulis in foꝛma pe/ regrini libꝛo.iiij. di. xij..“. Xpi pꝛepuciuʒ et ſanguis quõ ſunt ſuꝑ terram li.iiij. Xpũs zancenanet integer in coꝛdibus noſtris lib.iiij. diſtin. xij. 4. Xpũs an ſit pluries ibi vbi hoſtia ĩ plures partes di/ uicitur li.iiij. diſt. xij.... . ĩ coꝛpus eſt in ſacramẽto non vt in loco ſed vt i ligno nedum ſignante ſed etiam continentie libꝛo Xpi coꝛpus quare in maioꝛi ſolennitate conficitur qᷓ chriſtus inſtituit libꝛo.iiij.di.xij. 7. Xpi roꝛpus quõ eſt in maioꝛi ſpecie in calice quãdo agqua apponitur vino libꝛo.iiij.di.xij.2. Xpi coꝛpus verũ an vere frangatur in ſe acramẽto al⸗ taris libꝛo.iiij. di. xij.q.:g. R. 41. ⁊ totũ ĩ coꝛis mauducatio tria complectitur ⁊ rõne cn ius ꝛ manducari li. iiij. di xij. 43. Item ibi ponit in maſticatõne tria ſunt. ponat in manducatõne. Xpi coꝛpus incoꝛruptibile ꝑ miraculum non poteſt „ frangi q;uis idem coꝛpꝰ ꝑ miraculum poſſit eſſe in vno loco et in pluribus li.iiij. di. xij. 45. Xpi caro que eſt ſicut carbo ignitus qñ ſenſuʒ mẽtis noſtre inflammat li. iiij. di. xij. &r. Xpi coꝛpus an traijciat᷑ in ventrẽ muris libro.iüij. di. Xpi coꝛpus inſeꝑabiliter vnitũ eẽ ſpẽbꝰ quõ itelligit Xpi coꝛpꝰ ſumere qre magẽ ydoneus pctõꝛ qᷓ; mus libꝛo. iiij. di. xiij. 25. diſt. xiij. 26. Xopi coꝛpus mus rodendo quid comedat. libꝛo.iiij. Xpi coꝛpus quare mus nõ põt ſumere qᷓ;uis illð poſ ſit vas pollutũ reciꝑe li.iij.di.xiij.22· 9 Xpi coꝛpus an deſcendat in ventrẽ bois li.iiij. di. xiij. . .ij. f. Pe. 28 Xpi coꝛpꝰ qͥ pñ̃t cõficere et ſunt ne ⸗ cceſſaria ad h̊ ſaczm licite cõficiẽdũ li.iiij.di.xiij.a.b Xpi comus qui poſſunt li homines libꝛ0. iiij. di. Xpũs quẽ ſanauit ex toto ſanauit ⁊ quare ſucceſſiue 02 non ſubito ſanauit li. iiij. di. xx. 0. Xpũs quare ſine confeſſione vocali abſolult mulierẽ 9 2227 in adulterio depꝛebẽſam li.iij.di.xvij. 724. Xpũs quare non inſtituit confeſſioneʒ expreſe ſicut alia ſacramenta libꝛo.iiij.di. xvij.2. Xs differenter iudicabit motaleet veniale lib iiij. diſ xviar zJzdz.— Xps quõ dẽ daudere celũ lib.iiij. di.xviij. 0. Xps quõ hʒ claues inferni li.iiij. iſt. xviij. 11. Xp̃o mundũ iudicante quo dic contriſtare liiiij. diſt. xliij.3. Xpᷣo mundũ iudicãte quõ peccata oi tebũt li.iiij. diſt. xliij. .. Tpi reſurrectio an ſit noſtre reſurrectionis cã libꝛo iiij. diſt. xliij. qx.f. R totum. – Xpũs qu intliigit iudex viuop et moxtuon libyo iiij. diſt. xliij.f. diſt. Avij. I. Xpũs quare ſolũ iudicabit chꝛiſtianos ñ aliosiiij. Xpũs iudicaturus quare pꝛemittit miniſteni ignis angeli et vocis li.iij diſt. xlvi.»x. Xpũs ex quo ſeuſu dixit aplis.xij ſedebitis ſup ſexes ⁊c li.iiij.diſt.xlvij.o. Xypũs an omnes iudicabit tam bonos qmalos Xpũs an iudicabit angelos lib.iiij. diſt. xlvij. iiij.d Xpũs in quo loco iudicabit li. iiij. diſt. xl viij.i. Tpi poteſtas iudiciaria an ſit m bñanitateʒ an ſm iuinitatem li. iiij. di. xl viij. q/j. a. R. 8. Xpũs an in ĩudicio apparebit malis in foꝛma diui. nitatis li.iiij. di. xl viij. q. ij. b. Re 2. Xpũs an ĩ iudicio apparebit repꝛobis in ſoma go rioſa li.iij. di. xlviij.q. ij. . R. 3. De chꝛiſto iudice futuro et de iudicio extremo quae aliqua vbi iudicium. Cʒ3elus Zelus quid eſt li.j. in ꝓlogo.19. . Zelus quõ obuiat peccato li.j. ſt. xlvij. „ abule ſug textũ ſententiaꝝ cñ Wonanenturaf nis. In quã ſparſim viciola quedã adnotaui in Ho nauentura et lombardo ſuis locis emẽdanda. Aere oꝛ etiã in tabule articulis quedã emerſura que poſ⸗ ſunt a rigido cenſore baud iniuria culpariſj advtrũ q; ſi non defendendi arma ſaltem excuſanch preſidi parabit autoritas. que dinina non bumanam in nullo penitus errare. pꝛeſem vbi euoluit ꝓfũdiſſima de ſummis rebꝰ⸗ doetrina. Mec vlla poteſt arbitratu meo vncq;ᷓ euolui ꝓfundioꝛ ea que in ſententiaꝝ libris et eius libꝛi comentarijs tr· ditur. ita vt nõ immerito poſſim vicere ad Bonaue turã ullud Jone. pieciſti me in pfundũ in coꝛde ma ris.et ad Lombardum illud Eccs. Alta ꝓfunditas q́̃s inneniet eã. Ergo vbi vl Bonauẽturd vel Zom bardum. vel enixum ex vtroch; fetumꝰ deris ſub erroꝛis onere iacentem. oꝛ0 velis (vt in ex ddo pꝛecipit dũs de odientis iumento) mibi omnes literaꝝ peritos amanti.eſſe in caſtigando ſubleuan⸗ di coadiutoꝛ. poteſt em̃ vel incuria vel alia foꝛte cau ſa erratum et ſine libri defoꝛmitate et ſine gra⸗ gentis conatu inſtaurari. “ nere determinst ep ſo⸗ maloꝝ memo:ia fß m in oibus p93 aſſerit condirionem repertorij fetum vi⸗ di le ciomni ttnignn⸗ rzicgzfctin eſsfucart orrmencore senonbinma gloſnatulsb Cntdupiable uctköstene Vcniuttrm Gontunzpnis lcosennt euiit ſiintrionh Antuefepotone⸗ Nnidnri nttonfnoben Calllorduepenn funtaeſenp duntmnde Auntepiotun GGcnim Vinn sſanconclium Popnotoſn Roaparsind Peigriner hostzndoce tocohlliodi ltetotaltter logguidicte aſcen dog füinplenur ſüftlhrend ſoltetireuc nuscontnes WN ngiſen ueſäkgit m blumn iteſcten etſehueniesz: — 0Comunti ſgoritortt ſeinlunmnin ainnn aunmm untlglen⸗ gn ii geen ehllin cn virginis gloꝛioſe tionibus eoꝛundem. . efatio. Niuerſis pᷣſentes litteras inſpecturis. Stephanus p/ miſſione diuina Pariſienſis eccleſie Winiſter indignus Salutem in filio Magnarũ ⁊ ꝑſonarum grauiũ cre bꝛa eloqʒ fidei accenſa inſinuauit relatio.ꝙ nõnulli Pariſius ſtudentes in artibus ꝓpꝛie facultatis limi tes tranſcendentes.quoſdam manifeſtos ⁊ execrabi les erroꝛes immo potius vanitates ⁊ inſanias in ro tulo ſeu cedulis bis annexo ſeu annexis contentos quaſi dubitabiles in ſcolis tractare ⁊ diſputare pᷣſu⸗ munt.nõ attendentes illud Bꝛegoꝛij. Qui ſapienter loqui nititur.magnopere metuat. ne eiꝰ eloquio au/ dientium vnitas cõfundatur.pꝛeſertim cum erroꝛes ꝛedictos gentilium ſcripturis muniunt quos pꝛoh pudoꝛ ad ſuã imꝑitiaʒ aſſerunt.ſic cogẽtes vt eis ne ſciant rñdere. Ne autem qð ſic innuũt aſſerere vide/ antur.reſpõſiones ita palliãt.qd dum putant vitaꝛe ſcillam.incidunt in caribdim. Dicunt em̃ ea eſſe no/ ta ⁊ vera ſᷣm phiam. ſed non ſᷣm fidem catholicam. quaſi ſint due veritates contrarie.⁊ quaſi contra ve ritatem ſacre ſcripture ſit veritas in dictis gentilium damnatoꝛum. de quibus ſcriptum eſt. Perdam ſapi entiam ſapientum.quia vera ſapientia perdet falſaʒ ſapientiam. Atinam tales attenderent dictum ſapiẽ tis ſeu conſilium dicẽtis.Si tibi eſt intellectus.rñde pꝛoximo tuo.ſin autem.ſit manus tua ſuper os tuuʒ ne capiaris in verbo indiſciplinato et confundaris. NMe igitur incauta locutio trahat ſimplices in erroꝛẽ nos tam doctoꝝ ſacre tbeologie qᷓ; alioꝛũ cõmunica to conſilio diſtricte talia fieri ⁊ cõſimilia phibemus. et ea totaliter condẽnamus.excõmunicantes om̃es illos qui dictos erroꝛes dogmatizauerint.vel aliquẽ de eiſdem dogmatizare.aut defendere vel ſuſtinere pᷣſumpſerint quoquomodo.et audientes eoꝛum.ni⸗ ſi infra ſeptem dies nobis vel cancellario Pariſien⸗ ſi duxerint reuelandum. nibilominꝰ ꝓceſſur iad pe nas contra cos pꝛo qualitate culpe pꝛout ius dicta/ uerit infligendas. Libꝛũ ctiam de amoꝛe ſiue de deo amoꝛis.qͥ ſic incipit. Cogit me multũ ⁊c.⁊ ſic ᷑minat᷑ Caue igit᷑ galtere amoꝛiſ exercere mãdata⁊c. Itẽ eti am libꝛum geomantie.qui ſic incipit. Eſtimauerunt indi.⁊c.et ſic terminatur.Ratiocinare igitur ſuꝑ eaʒ et ſic inuenies t.(re libꝛos et rotulos et quater⸗ nos nigromanticos aut continentes exꝑimenta ſoꝛ⸗ tilegioꝝ. inuocationes demonum ſeu coiurationes ĩ periculum animarum ſeu in quibus de talibus ct ſi⸗ milibus fidei oꝛthodoxe ⁊ bonis moꝛibus aut operi bus cuidenter aduerſantibus tractatur. per eandez ſententiam noſtrã condemnamus. ⁊ omnes qui di/ ctos rotulos.libꝛos et quaternos dogmatizauerint ⁊ audierint. niſi infra ſeptem dies nobis vei cancel-/ lario Pariſienſi reuelauerint. eo modo quo ſuperiꝰ eſt expꝛeſſum. In bis ſcriptis ſententiam excõmuni cationis ferentes.ad alias penas pꝛout grauitas cul pe exigerit nibilominꝰ ꝓceſſuri. Oatũ anno dñi mil leſimo ducẽteſimo.ſeptuageſimoſeptimo.die domi⸗ uica qua ctat᷑ Letare hieruſaleʒ in eccia pariſienſi. — li erronei omnium pene facultatum.in anglia et pa/ riſius ſtudioſe ⁊ autoꝛitatiue condẽnati cum reuoca ¶ Mollectio erroꝛũ in an glia ⁊ pariſius condemnatoꝛum qui ſic per capitula diſtinguuntur. Et pꝛimo de erroꝛibus condemnatis in angli. P “ De erroꝛibus in grãmatics . De erroꝛibꝰ in lo gica H Y. De erroꝛibus in naturali hbiloſophia iij. De erroꝛibꝰ pariſius condemnatis a domino Buil/ lermo epiſcopo pariſienni. iin. eerroꝛibus quos condemnauit ſtephanus epiſco pus pariſienſis. ?JYMUÿ5 v. e erroꝛibus quos idem dominus condẽnauit alia vice. Abi pꝛimo ponunt᷑ erroꝛes de deo. vj. Erroꝛes de intelligentia vel angelo. viyj Erroꝛes de anima vel intellectu. vilj. Erroꝛes de voluntate ſiue libero arbitrio. ix. Erroꝛes de toto cõiuncto ſiue de vmine.i.de compo ſito naturaliter perfecto. . ⸗ Erroꝛes de mundo ⁊ mundi eternitate. xj. Erroꝛes d celo ⁊ ſtellis. ij⸗ Erroꝛes de natura generabiliũ ⁊ coꝛruptibiliũ. xiij Erroꝛes de neceſntate euentus rerum. xiiij. Erroꝛes de accidente. xv. Erroꝛes de ſcientia ⁊ philoſophia. xvj. Erroꝛes de ſacra ſcriptura. xvij Erroꝛes de fide ⁊ ſacramentis. xviy. Erroꝛes de raptu. xix. Erroꝛes de vitijs ⁊ virtutibus. xx. Erroꝛes de reſurrectione. . Xxj. Erroꝛes de felicitate ſiue beatitudine. „— xxij Erroꝛes condẽnati ꝑiſiꝰ in facultate artiũ xxiij. Erroꝛes Johis guyon oꝛdis fratrũ minoꝝ xxiiij. Erroꝛes Johãnis de mercuria oꝛdis ciſtercieñ. xxv Erroꝛes magiſtri Micolai de vltricuria. xäxrxvj. tem quidam articuli damnati ab epo Pariſi. et magiſtris theologie.Anno domini. M. ccc. xl. Capi/ tulum. xxvij. Copia cedule reuocationis quoꝛundam articuloꝛuʒ fratris Dionyſij ſoulech at oꝛdinis fratrũ minoꝛũ facte per eundẽ pariſius ⁊ in curia romana xxviij NReuocatio magiſtri Jobannis de caloꝛe. xxix. NReuocatio ludonici facta anno dñi.M.ccclxij. xxx. NReuocatio Guidonis fratris oꝛdinis beremitarum ſancti Auguſtini. rrrxxji. Reuocatio Symonis facta ãno dũi. m. ccc.lj. xxxij. Articuli in qbus magiſter ſniaꝝ cõiterñ tenet᷑.xxxiij Determinatio quedam pariſius facta ꝑ almam fa/ cultatem theologicam.anno dñi.m.cccxviij.ſuꝑ qui buſdam ſupſtitionibus nouiter exoꝛtis. xxxiiij. Excerpta pꝛincipalium articuloꝛuz tractatus cuiuſ⸗ dã contra erroꝛes fratris Jobannis de monteſo no oꝛdinis pꝛedicatoꝛum in quo continentur etiã erroꝛes contra immaculatã virginis marie conce ptionem. H xxxxv 1 ſu e r0 2 e8GCOC ndé- nati a fratre Roberto kilunardbi archiepo Cãtuari enſi. de conſenſu oim magiſtroꝛũ tam regentiũ q; nõ regentium apud oxoniam die iouis.xx. ante feſttum ſancti Cuberti in quadrageſima. Anno domini.M) cc. lxxvj. M . . ¶ Erroꝛes in grammatica. ¶ Capitulũ.j. Ego currit.tu currit.Currit ⁊ curro.eque ſunt perłe fcriptis. Quos quiq; vogtatizauerit vel defende⸗ rit. A venerabili pr̃e Guillermo Pariſienſi epo. con uocato cõſilio oim mgr̃oꝛũ tũc ꝑiſiꝰ degentiũ viculo anathematis eſt innodatus.Et ideo eos cauere de/ bent omnes pꝛofeſſoꝛes fidei oꝛtodoxe. Pꝛimꝰ ẽ ꝙ diuia eentia i ſe. nec ab angelo nec ab bo⸗ mine viceat᷑ vel videbit᷑Cõtra að firmiter creden/ dun eſt ꝙ in ſua eſſentia vel ſubſtãtia vel natura vi⸗ debit᷑ ab oibus gloꝛificatis. Se erroꝛ ẽ ꝙ licz di e Its currens eſt ego. Ite eaue ſunt con grue ſoꝛtis legere. ſoꝛti legere. ſicut ſoꝛtẽ legre. tem ꝙ verbum manens verbum põt pꝛiuari om̃i bus ſuis accidentibus. Item ꝙ nullum nomen eſt tercie perſone. ¶ Erroꝛes in logica Capitulum. ij Oꝛ cõtraria poſſunt eſſe ſimul vera in aliqᷓ materia. Item ſylogiſmus peccans in materia non eſt ſylo Item ꝙ nõ eſt ſuppoſitio in ꝓpoſitione magis ꝓ ſup uina eentia eade ſit ĩ pre ⁊ filio et ſpũſancto.tamẽ vt poſito q; pꝛo ſignificato. Et iõ idem eſt dicere. Cu bec eẽntia ẽ in rõe foꝛme. vna in pꝛe et filio.licet nõ vna in ſpũſancto ⁊ i bis. et tamẽ foꝛma idẽ ẽ e diuia eẽntia. Cõtra qð firmiter credendũ ẽ vna ẽ eentia fubſtãtialis. vel natura ĩ pr̃e ⁊ filio et ſpũſancto.⁊ ea luſlibet hominis aſinus currit. Et aſinꝰ cuiuſlibet bominis currit. ¶ Item ꝙ bominis aſinus currit. tem ꝙ animal eſt omnis hoſno. Item eꝙ ſignum non diſtribuit ſubiectum in compa dẽ eẽntia in rõe foꝛme. ratione ad pꝛedicatum. ut ẽ amoꝛ ? nexꝰ ñ ꝓcedit a filio. tm̃ a pie. Coͤtra Item ꝙ veritas cum neceſſitate tm̃ eſt cum conſtan qð aſſerendũ ẽ ꝙ ſpuũſſanctꝰ ꝓut ẽ amoꝛ ⁊n tia ſubiecti. . , cedit ab vtroqʒ. ¶ Quart? e ꝙ multe veritates fue⸗ Item ꝙ non eſt ponere demonſtrationem ſine reb?ꝰ rüũt ab eterno ã nõ ſunt ipe deus. aolre qð aſſerẽ entibus. .„GD S dũ ẽ. urugepami nũc vel pꝛincipiuʒ ⁊ creatio 3 ꝙ omnis pꝛopoſitio de futuro va eſt neceffaria. paſſio nõ ſunt creatoꝛ vel creatura. ¶Coͤtra qð cre tem ꝙ terminus cum verbo de pꝛeſenti diſtribuitt dendũẽ,/ ꝛincipiũ ẽ creatoꝛ ⁊ creati paſſio ẽ cres pꝛꝛe omnibus differentijs tempoꝝ. tura. 4 ext? q; augelꝰ malus in pꝛimo inſtãti ſue Item ex negatiua de pꝛedicato finito ſi. equitur af / creatiõis fuit malꝰ?. et nũq; fuit ñ malꝰ. ¶ Cotra qð firmatiua de pꝛedicato infinito ſine cõſtantia ſub⸗ tenendũ ẽ ꝙ aliqñ fuit bonus. ¶ Septimus ẽ ꝙ nee aĩe gloꝛificate nec coꝛpa gloꝛioſa vel gloꝛificata eꝛũt i celo empireo cũ ãgelis. i celo aqueo vel criſtallino qẽ ſuꝑ firmamentũ. Qð ẽt dicere hſumũt de beata virgine. ötra qd credendũ ẽ qd idẽ ẽ locſctõꝛuʒ ãgeloꝝ ⁊ btãꝝ aia m.ſ.celũ empireñ. Et ꝙ igẽ erit coꝛ pon gloꝛificatoꝝ buanoꝝ. Et ſimiliter idẽẽ loc? ſpiri eualis hoim btõꝝ et ſanctoꝝ angeloꝛũ. ¶Oetau? g iecti. Erroꝛes in naturali philoſophia. ꝗ apitu. iij. Quotquot ſunt compoſita.tot ſunt omnino pꝛinci⸗ pia prima. Atem qꝙ forma non coꝛrumpitur in pure nibil. Item ꝙ nulla potentia actiua eſt in materia. tẽ ꝙꝙ pꝛiuatio eſt pure nibil ⁊ eſt in coꝛporibus ſuꝑ celeſtibus. ſicut in hbis inferioribus. Item q; conuerſiua eſt generatio animalium. ſicut elementorum. ſi velit eẽ vbiq;. ¶ Cotra qad credendũ ẽ. ¶ Nonue ẽqꝙ bʒ melioꝛa naturalia de nccitate habebit maioꝛ?ẽ Item ꝙ vegetatiua. ſenſitiua. et intellectiua ſunt ſi⸗ atiã et gloꝛiã. ¶ Cotra qd alferẽdũ ẽ. Serimus mul tempe in embrione. . diabolus nũcq; babuit vnde poſſet ſtare. Nec ẽt tem q intellectiua introducta coꝛpoꝛi.coꝛrumpit᷑ adã ſtatu innocẽtie. & ötra qað voᷣm ẽ ꝙ diabo? vegetatiua et ſenſitiua. Adã babuerũt vñ poſſet frare.lʒ nõ vñ poſſet pficeꝛe plex. velvegetatiua ſi ubſtantia pꝛima ſimplexnon eſt compolita neq; ſimpler. ⸗ Item ꝙ tempus nõ eſt in pꝛedicamento quãtitatis. bit ab angelis ſanctis ⁊ aiabus gloꝛificatis. tem nõ eſt inuentum ab Ariſtotcle q intellecti · ¶Item & vna eſt eenti ſubſtantialis vel naturaipa- ua manet poſt ſepzratone i ce ct fllio et ſpirituſancto. Et eadem eentia in tatio⸗ Item ꝙ quando lincõpletum fit completum viueſi ne foꝛme in patre et filio et ſpiritulanct. ficat eſſentiã. Sy quando incõpletum ſit ſub com Item ꝙ ſpũſſanctus pꝛout eſt ſanctus et amoꝛ pꝛo/ Item ꝙvegetatiua ſenſitius et intcllectiua ſunt vna Itẽ ꝙ vna ſola veritas fuit ab cterno e deus. Et foꝛma ſimpleex. nulla veritas fuit ab eterno ã non ſit illa veritas. Item ꝙ coꝛpus viuum eſt equiuoce coꝛpus. corbꝰ Itẽ qꝙ pꝛimum nunc creatio paſſio eſt creatura. moꝛtuum m quid coꝛpbus. FItem ꝙ malus angelus aliquãdo fuit bonus et nõ Zeen ꝙ materia et foꝛma no diſtinguũt eſſentiaz. malus Et poſt peccando factus eſt malus. Item ꝙ ſubſtantia pꝛima nõ eſt compoſita neq; ſim ſſertiones oppoſite erroꝛibus. eniecr credendũ ẽ.⁊ nullaten? dubitoͤcuz tem ꝙꝙ cauſa pꝛima eſt oꝛdinabilis in genere tamẽę Itẽ ꝙ idẽ ẽ locꝰcoꝛꝑis.ſ.empireũ celũ ſcõy ageloꝝ? eſt extra genus. tm aia r. ige erit coꝛpm. bũanoꝝ gloꝛificatop. ſi Item cy quando intellectiua vnitur materie pꝛme. milit idẽ ẽ locꝰſpũalis ſcõꝛũ angeloꝛuũ 2 boim bonop ita ꝙ coꝛrumpitur illud qd pꝛoceſſit vſq; ad mate Itẽ ꝙ ãgelus ẽ in loco ꝑ diſtinctiões. ita ꝙ ſi ẽ bic no riam pꝛimm. ogliadi ibi in Sqe inſtanti. impoſſibile eſt enim eum in eo⸗ Qui ſuſtinet. docet vefendit er intentione aliqð iſto ⸗ gem inſtãti eẽ vbiq; cum boc ſit pꝛopꝛium dei. rũ pᷣdictoꝝ.ſi ſit mgr̃ ab officio magiſterij deponatn? Item ꝙ ſcᷣm ꝙ pꝛeoꝛdinatum eſt pꝛedeſtinatum ex cõmuni cõſilio. Si ſit baccalariꝰ non pꝛomoueat deo dabitur gratia et gloꝛia. ad magiſteriũ hᷣ ab vniuerſitate expellaẽ Capi.iiij Sreie De nr z babuerũt vnde poſ⸗ Iſti ſunt erroꝛes de te Item ꝙ malus angelus et ad — ⸗- . „ ◻ . Itẽ eodeʒ anno dominica q cãtaba ſabiles cõtra aatholicam vitatẽ reꝑti in quibuſdam MW. cc. xx. guilbelm? poſtmodum cõſtancieñn · eb in Tertiꝰ ẽ ꝙ ſpũſſanctus ꝓ angelus ĩ eodẽ iſtanti pt eẽ in diuerſis locis.⁊ ẽvbiq qꝙ deus i ſua ſ⸗ ubſtãtia eẽntia vel naturaviæ . oficere. ſent ſtare. Et ſi non vnde poſſent bae Letare hierlin 8 pP Egnihidaibe Keinc⸗ ttowummien ſegatamanite Zywodorini. us ice tuero pin Höinlig eſitgteoltve gferonbust ſi. (Quinus purihfutprinn kfoma bonin pe Vaunn lttbiprecpon Potatupufiuan Papetblle ſane Mtairne tiuſc lutnfia t. 19 tareoderrat Gliomagſ Dednia . Riaan rn an e Damnus ntofiren gunltustnis ſingenplunn Jong dison ernt belnob Etgindogenen . eaen itama ng egſie bunſbieguaie detbnf uunduemg ucklt mmngdusefi Puchnn Cn Bin ietdngne . Giingfnen Nrrcfiin meſtinheti datnſmi nethäifn, mittioeſie e Cewigtite Mnc guinan Qrhegunr intöeaa ng ni iee n ncen (e ieeneng an jitdns en ozauiſten igaiichei cind, 4 4 morii n gin in, oN 60 4 ☛ ſermone beati Jobaͤnis baptiſte in domo minoꝛum pariſius pᷣdicauit ꝙ liberũ arbitriũ hʒ potentiã natu ralẽ ad recipiendũ gratiã nõ effectiuã aliquo mõ qð falſum c.qꝛ nolens nõ recipit eã. Scdo ꝙ quidã na⸗ tus nũqꝙᷓ fuit in gratia. ſp yſmabel aut iudas fuit.⁊ nũqꝙ; iobãnes qdð ẽ cõtra fidẽ. Baptiʒati em̃ habent tiã de qᷓ reᷣpẽſus publice in conſequenti die apo⸗/ Bolornenr Petri et Pauli publice retractauit. ¶ Hax ⁊ gratia oibus aſſerẽtibus hãcverita tẽ. Data fuit hec ſentẽtia piſius Anno dñi M. cc. xl. In octaua ephie. Capitul.yx. ¶Aſti ſunt erroꝛes condẽ nati ⁊ excõmunicati cũ om̃ibus qͥ eos ſciẽter docue rint vl afferueriut a domino ſtephano pariſienſi epᷣo Anno domini.M.cc. xx. Die mercurij ante feſtum beati Micolai hiemalioios. — (Wunzs articulus ẽ ꝙ intellectus omniũ hominũ ẽ us ideniro. eo Eꝙ illa ẽ falſa vel impꝛo⸗ pꝛia. Hõ intelligit. ¶ Certius eſt volũtas bvis ex ne ceſſitate vult vel eligit. ¶ Quartus eſt ꝙ omnia q̃ᷓ in inferioꝛibus agunt᷑ ſubſunt neceſſitati coꝛpoꝛũ cele/ ſtiũ. ¶ Quintus ꝙ mũdus ẽ eternus. Sextus q; nunqᷓ; fuit pꝛimus bomo. Septimus ꝙ anima qꝗᷓ eſt foꝛma hominis ſcdᷣm ꝙ bomo coꝛrũpit coꝛrupto coꝛꝑe. Octauus ꝙ anima ſeꝑata poſt moꝛtẽ ñ pa- tit᷑ ab igne coꝛpoꝛeo. ¶ Mdnus qꝙ libeꝝ arbitrium ẽ potẽtia paſſiua nõ actiua.Et ꝙ neceſſitate mouetur ab appetibili. eaimn ꝙ deus non cognoſcit ſin ula. Undecimus ꝙ deus non cognoſcit aliud a ſe. LBogeckinns ꝙ bũani actus nõ regunt᷑ puiden tia diuina. ¶ Credecimus ꝙ deus nõ pᷣt dare ĩimoꝛ/ talitatem vlł incoꝛruptibilitatem rei coꝛruptibili vel moꝛtati. ¶ ¶apitulum. vj. . — lti articuli qui ſed tur condemnati ſunt a dño ſtephano piſieñ.epᷣo de cõſilio magiſtroꝛũ tbeologie.Anno dñi. M. cc. xxvj. Die dñica qᷓ cantat᷑ Letare bierłm in eccleſia ꝑiſien ſi. Abi ex cõicauit in ſcriptis oẽs illos qui eos docu⸗ erint vel defenderint. Et pꝛimo oꝛdinant᷑ illi qui ſũt e deo. Pꝛimus ꝙ deus non eſt trinus et vnus. quoniã tri/ nitas nõ ſtat cum ſumma ſimplicitate. Abi enim eſt ꝓluralitas realis.ibi neceſſario eſt additio et compo ſitio.exemplum de aceruo lapidum. Item eꝙ deus non põt generare ſibi ſimilẽ.qð em̃ ge nerat᷑ ab aliquo bʒ beineon aliq; a quo dependet et ꝙ in deo generare nõ eſt ſignum pfectionis. Item ꝙ deus non cognoſeit alia a ſe. Item ꝙ deus nõ põt dare perpetuitatẽ rei tranſmu⸗ tabili vel coꝛruptibili vt eſt coꝛpus humanum. tem ꝙ deus ſiue pꝛima cauia nõ poſſet ꝓducere ef ectum ſibi equalem niſi temperaret ſuam potentiã. tẽꝙ deus nõ poſſet facerè plures aias in numero. Item ꝙ deus nunq; plus creauit intelligentiam q̃; modo creauit. Item ꝙ deus eſt infinite virtutis in duratione nõ in actione.talis enim infinitas nõ eſt niſi in coꝛꝑe finito ſi eẽt. Et ꝙ pꝛima cã nõ poſſet plures mũdos facere. Item ꝙ ſine agente pꝛopꝛio vt patre et ſole a deo nõ poſſet fieri bomo. Item ꝙ deum i hac vita moꝛtali poſſumus intellige re per eſſentiam. Item g deus non potuit feciſſe pꝛimam materism, niſi mediante co:poꝛe celeſti. J”́”ẽõ Item ꝙ a voluntate antiqua non poteſt nouũ pce⸗ dere abſq; tranſmutatione pꝛecedene. – Item ꝙ cauſa pꝛima non babet cognitionẽ aut ſciẽ/ tiam futuroꝛum contingentiuʒ. Pꝛimo quia ſutura cõtingentia non ſunt entia. Secũdo qꝛ futura cõtin/ gentia ſunt ꝑticularia. Deus aũt cognoſcit virtute ĩ tellectiua qᷓ non põt coguoſcere ꝑticulare.Añ ſi non eẽt ſenſus foꝛte intellectus nõ diſtingueret inter ſoꝛ/ tem et platonẽ.licet diſtingueret inter bominẽ et aſi nũ. Tertio ꝓpter oꝛdinẽ cauſe ad cauſatũ pꝛeſcia em̃ diuina ẽ neceſſaria cã pᷣſcitoꝛum. Quarta ratio ẽ or- do ſcientie ad ſcitũ.qᷓ;uis enim ſcientia non ſit cauſa fati. exquo tamẽ ſcitur determinatur ad alterã partẽ contradictionis.et hoc multomagis in ſcientia diui/ na ꝙᷓ in ſcientia noſtra. OWUMU Iteʒ ꝙ pꝛimũ pꝛincipium non põt eẽ ſine diuerſorũ factoꝛum hic nnferius niſi mediantibus alijs cauſis eo ꝙ; nullum tranſmutans diuerſimode tranſmutat niſi tranſmutatum,.ß Atẽ ꝙ ab vno pꝛimo agẽte ñ pᷣt eẽ mititudo effectuũ Item ꝙ pꝛimum pꝛincipium non eſt cauſa pꝛopꝛia eternoꝛum niſi metaphoꝛice.i.quia conſeruat ea. qꝛ niſi eſſet.ea non eẽnt. Itẽ ꝙ ſicut ex materia nõ poteſt aliquid fieri ex agẽ⸗ te.ita nec ex agente poteſt aliquid fieri ſine materia. Et ꝙ deus non eſt cauſa efficiens. niſi reſpectu eius ꝙÿ babet eſſe in potentia materie. Item ꝙ entia declinant ab oꝛdine cauſe pꝛime in ſe cõſiderate. licet nõ in oꝛdine ad reliquas cauſas agẽ tes in vniuerſo. NHoc eſt erroꝛ quia eſſentialioꝛ et inſe parabilioꝛ eſt oꝛdo entium ad cauſam pꝛimam ꝙᷓ; ad cauſas inferioꝛes. Item qꝙ deus non poteſt eſſe cauſa noui facti.nec po teſt aliqu id de nouo pꝛoducere. Item ꝙ deus non poteſt mouere celum motu recto. Et eſt racio quia tunc relinqueret vacuum. Itẽ ꝙ deus nõ põt irregulariter.i.alio mõ q; mouet mouere aliquid.qꝛ in eo nõ eſt diuerſitas voluntatis tẽ ꝙ deus ẽ eternꝰ in agẽdo ⁊ mouẽdo ſicut i eſſen/ o alioqn ab alio determinaretur qdð eſſet pꝛius illo. Item illud quod de ſe determinat᷑ vt deus.aut ſemꝑ agit aut nunqꝙᷓ; et ꝙ multa ſunt eterna. Itẽ ꝙ deũ neceſſe ẽ facere q̃cquid imediate fit ab ipᷣ Erroꝛ.ſiue intelligatur de neceffitate coactiõis quia tollit libertatẽ arbitrij ſiue de neceffitate immutabili tatis quia ponit poſſibilitatem aliter faciendi. Itẽ ꝙ pꝛimũ pꝛincipiũ nõ poteſt imediate pꝓpducere generabilia.qꝛ ſunt effectus noui.Effectus auteʒ no uus exigit cãẽm immediatã q̃ põt aliter ſe babere. Itẽ ꝙ pꝛimũ pꝛincipiũ nõ pᷣtalid a ſe ꝓducere.qꝛ ois differetia que eſt inter agens et factũ eſt ꝑ naturam. Itẽ ꝙ deus nõ põt immediate cognoſcere cõtingen/ tia niſi ꝑ aliã cauſam particularem et pꝛoximam. Item ꝙ ſi omnes cauſe fuerint aliquando in quiete neceſſe eſt deum ponere mobileon. Itẽ ꝙ deus ẽ pꝛima ⁊ neceſſaria cã pꝛime itelligẽtie qua poſita ponitur effectus.⁊ ſunt ſimul duratione. Itẽ ꝙ deꝰ nõ ẽ neceſſaria cã motus coꝛꝑm ſi uperioꝝ ⁊ cõiunctionis et diuiſionis cõtingentis in ſtellis. Itẽ ꝙ ad h̊ ꝙ effectꝰ oẽs ſint neceſſarij reſpectu cau⸗ ſe pꝛime ñ ſufficit ꝙ ipᷣa cãꝗ pꝛima ſit ipedibił. ſ exigit ꝙ cauſe medie ñ ſint iĩpedibiles.Erroꝛ qꝛ tũc deus nõ poſſʒ facẽ aliquẽ eſfcem̃ nouũ ſine cauſis poſterioꝛibꝰ. Item ꝙ deus poſſit agere cõtraria hoc eſt mediãte eospoꝛe celeſti quod eſt diuerſum in Sbei. Itẽ qꝙ deus eſt infinitus virtute. non qꝛ faciat alicd de nibilo.ſed quia communicat motũ infinitum. Item ꝙ deus non poteſt in effectum cauſe ſecunda ſie ſine ipſa cauſa ſecundaria. Erroꝗ. „ Item ꝙ effectus immediatus a pꝛimo bet eẽ vnꝰ tm̃ et ſimilimꝰ peimno. “ . Itẽ ꝙ deus vel intelligentia nõ ifundit ſciam anime ũ ane in ſomno niſi mediante coꝛpoꝛe ccleſti. Itẽ ꝙ plures ſunt motoꝛes pꝛimi ccli.Erroꝛ. , tem ꝙ pꝛimum immobile ſimpliciter nõ mouet ni ſi mediante aliquo motu.et ꝙ tale mouens immobi le eſt pars moti ex ſe. . Item ꝙ& potentia actiua que poteſt eſſe ſine operati one et permixta potentie paſſiue.Erroꝛ. ſi intelligat de quacunq; operationc. Item ꝙ deus nõ poteſt indiuidua multiplicare ſub vVna ſpecie ſine materia. . Item q foꝛma quã opoꝛtet fieri et eẽ in materia. nõ poteſt agi ab illo ꝙ non agit ex materia. Item q; deus nõ pt facere accidens cẽ ſine ſubiecto. nec plures dimenſiones ſimul eſſe. Item ꝙ impoſſibile ſimpliciter non poteſt fieri a xeo vcl ab agente. Erroꝛ. ſi itelligatur de impoſſibili m numerum vel naturam. Item ꝙ alius eſt intellectus in ratione hßm qꝙ deus i telligit ſe et alia. Erroꝛ. qꝛ licet ſit alia ratio intelligen di non tamen alijs intellectus ſcᷣm rationem. Item ꝙ pꝛima cauſa eſt cauſa omnium entiũ remo⸗ tiſſima Erroꝛ.ſi intelligatur cum pꝛeſciſione.ita ſcili/ cet ꝙ non ꝓpinquiſſima eſt. Itẽ ꝙ aliqua poſtunt caſualiter euenire reſpectu pꝛi me cauſce.et ꝙ falſum eſt oia eẽ poꝛdinata a pꝛima cã quia tunc euenirent de neceſſitate. Item ꝙin cauſis efficientibus cauſa ſecunda habet actionem quam non accepit a cauſa pꝛima. Item o in cauſis efficientibus ceſſante cauſa pꝛima ſon ceſſat ſecuada ab operatione ſua dum tamen ſe cunda operetur pᷣm matcriã ſuam. Item c de deo non poteſt cognoſci niſi quia eſt ſine ipſum eſſe. S Ste ꝙ deñ eẽ ens per ſe poſitiue non eſt intelligibile. ſed pꝛiuatiue eſt ens aut per ſe intelligibilc. Capitulum. vij. ¶ Erroꝛes de angelo vel intelligentia. tem qꝙ omnia ſepara ta cocterna ſunt pꝛimo pꝛincipio. Itẽ eꝙ intelligẽtie ſuꝑioꝛes creant animas ratiõales ſine motu celi.intelligentie autem inferioꝛes creãt ve getatiuam ſenſitiuam motu celi mediante. q intelligentia angelus vel aia ſeꝑata nuſq eſt. tem ꝙ ſubſtantie ſeparate eo ꝙ babent vnũ appe⸗ titum non mutantur in opere aut operatione. Item e intelligentie ſiue ſubſtantie ſeparate qᷓs di/ cũt eſſe eternas non habent pꝛopꝛie cauſam efficien tem ſed metaphoꝛice.qꝛ babent cãm conſcruãtem in eſſe.ᷣ nõ ſunt facte de nouo.qꝛ ſic eẽnt trãſmutabiles Itẽ ꝙ in ſubſtãtijs ſeꝑatis nulla eſt poſſibilis tranſ- mutatio.nec ſunt in potentia ad aliquã mutationeʒ aut ad aliud q; cterne ſunt ⁊ immunes a materia. Item ꝙ ſubſtãtie ſepate que nõ babent materiã per quã plus ſint in potentia qᷓ; in actu.⁊ ſunt a cã ſemꝑ EEE ſe ranentricheo ſun coernen ſanc res gqertra. parate per ſunm intellectih cqn =ð Sð Itẽ intelligẽtia motrix celi influit in alam ronalz ſicut coꝛpus celi inſluit in coꝛpus bumanum. Item qꝙ angelus non poteſt in actus oppoſitos im mediate. ſed in actus mediatos. et hoc mediãte alio H vt oꝛbe ſole vel celo. Item q angelus nibil intelligit de nouo. S Item ꝙ ſi eſſet aliqua ſubſtãtia ſeparata que nõ mo ueret aliquod coꝛpus in boc mũdo ſenſibili nõ cau⸗ deretur in vniucrſo. Item ꝙ ſubſtantie ſempiterne ſeꝑate a materia bñt bonum.quod eſt eis poſſibile cum pꝛoducuntur.n deſiderant aliquid quo carent. Item ꝙ ſubſtantie ſeparate ſunt ſua eſſentia.quia in eis idem eſt quod eſt et per hoc quod eſt. Item ꝙ omne quod non habet materiam eſtetemũ quia quod non cſt factum per tranſmutationeʒ ma⸗ terie pꝛius non fuit ergo eternum. Itei quia intelligentie non babent materiam deus nõ poſſet plures res eiuſdẽ ſpeciei facere.et ꝙ mate⸗ ria non eſt in angelis contra fratrem Chomam. Item qꝙ intelligentie ſuperioꝛes non ſunt cauſa ali/ cuius nouitatis in inf erioribus.Et ꝙ; ſuperioꝛes in/ ferioꝛibus ſunt cauſa eterne cognitionhis. Item ꝙ intelligentia perficitur a deo in eternitate. quia ſᷣm ſe totũ immutabilis eſt. anima aũt celi non. Item qꝙ intelligentia inferioꝛ recipit eſſe a deo per in telligentias medias. 9 „ Item eꝙ ſcientia intelligentie non differt a ſubſtͤtia intelligentie. ibi enim non eſt diuerſitas intellecti ab intellectibilitate.nec diuerſitas intellectoꝛum. Itẽ qꝙ ſubſtãtie ſeparate ſunt actu incnite.infinitas em̃ non eſt impoſſibilis niſi in rebus materialibus. Item ꝙ intelligentie ſuperioꝛes impꝛimunt in infe/ rioꝛibus ſicut anima vna intellectiua inpꝛimit in ali am et in animam ſenſitiuam et per talem impꝛeſſio/ nẽ incantatoꝛ aliquis ꝓijcit camelũ i foueã ſolo viſu Itẽ e intelligẽtia cũ ſit plena foꝛmis ũſipꝛimit alias foꝛmas in materia ꝑ coꝛꝑa celeſtia tãqᷓ ꝑ iſtrumẽta. Item ꝙ ſubſtãtie ſeꝑate ſunt alicubi ꝑ operationeZ. et non poſſunt moueri ab extremo in extremum. nec in medium niſi quia poſſunt velle operari aut in me dio aut in extremis. Erroꝛ. ſi intelligatur ſine opera⸗/ tione ſubſtãtiã nõ eẽ in loco nec traſire de loco ĩ loe; Item ꝙ intelligẽtia ſola voluntate mouet clum. Itẽ ſubſtantie ſeparate nuſqᷓ ſunt m ſubſtantiam. Erroꝛ. ſi intelligat᷑ ita ſubſtãtia ſit res eendi i loco verum eſt ꝙ nuſq; ſunt ſᷣm ſubſtantiam. Aapiallum wii ¶ Erroꝛes de anima ⁊ intellectu. eʒ ꝗ; intellectus nö eſt foꝛma ctio eſſencialis bominis. 2 Item qꝙ intellectus quando vult induit coꝛpus.qus do non vult non inat Item ꝙ ex ſenſitiuo et intellectiuo non ſit vnum pe: eſſentiam niſi ſicut ex intelligentia et oꝛbe. hocẽ vnu per oppoſitionem. “ H Item q intellectus bumanus eſt eternus.quia eſt 2 cauſa ſemper eodem modo ſe babente. et qi nõbʒ materiã per quam pꝛius eſt in potentia ꝙ; in actu. Itẽ q anima ſeparata nullo modo patitur ab igue. Item ꝙ intellectus eſt vnus numero omnium licet omnino ſeparetur a coꝛpoꝛe hoc. non tamẽ ab omm Item qꝙ intcllectus ſoꝛtis coꝛrupti non habet ſcicn⸗ liam eoꝛum que hab ht ⸗ coꝛpoꝛis.ð niſi ſicut nauta nauis nec perfe Pe nunſ lotantii jngſat ipoſſlisſi Jengnon lametgalin iſteuctiin Jengml cermunan ockore efaninue⸗ wunlaufn ſneun ſachuctenanet JTengnninat Unniaalaſpee getelegborg ſootnotoei. Neng anin Pronenarnen Jterraſacnti nunooetrati ſöͤnnlepteat Temouclea ſblirintole ſbſttieini Zengopeno ſſtagcperntio⸗ Srurnn te hpoͤrt⸗ tightcne ſtpeltusebi tporemod⸗ Nngietcle Meſtmect nuachm nacceptie Emnſinn Nen gintt Hofonſigor ſtam poten wpor neccß/ ten ginon⸗ eblicrsaſis hantectho 1ſeninetdi eſehiſpcden imchuſfan Nen hrcleet nunſpinrcon ni relien ur , Nd aui gnien ſdkeanne Weer Grmiri iere Nudhennnt n int Tetmndtttr: Saniheinfn⸗ emrhe meſeen. nicnerds ein Nücegiie rn ien ie mmmdbisdnni: 2 2 oin matucten rniied ſdis nineer õ Bimumnuß⸗ nbinme Rcns it rch iict uenna r ngibtiuſtſe⸗ Zeeyn anuna butnana nullo modo eſt mobilis mm 0 cum nec ꝑ ſe nec per accidens.⁊ ſi ponatur alicubi hm ſubſtantiã ſuã nunq;; mouebit᷑ de vbi et vbi. . Item e ſcientia anime ẽ eterna.et ꝙ intellectꝰ agẽs ⁊ poſſibilis ſunt eterni. Item ꝓꝙ motus celi ſunt pꝛopter animam intellecti/ uam et ꝙ anima intellectiua ſui intellectus non po- teſt educi niſi mediante coꝛpoꝛe. Item ꝙ nulla foꝛma ab extrinſeco veniens poteſt fa cere vnum cum materia.ꝙ em̃ ſeparabile eſt cum eo uod eſt coꝛruptibile vnum non facit. tem anima ſeparata non eſt alterabilis pm philo/ ſophiam licet ſᷣm fidem alteretur. H tem ꝙ anima rationalis quando recedit ab anima iadhuc remanet animal viuum. r Item ꝙ anima intellectiua cognoſcẽdo ſe. cognoſcit omnia alia.ſpecies em̃ omnium rerum ſibi ſunt con create.ſed hoc cognoſcere non debetur intellectui no ſtro vt noſter ẽ. ſᷣm ꝙ intellectus eſt agẽs erroꝛ eſt. Item qꝙ anima ẽ inſeparabilis a coꝛpoꝛe ⁊ ad coꝛru/ ptionem armonie coꝛpoꝛalis coꝛrumpitur anima. Item ' ꝙ ſcientia magiſtri et diſcipuli eſ vna et eadez numero et ratio c.quia intellectus vnus eſt.qꝛ foꝛma nõ muleiplicat᷑ niſi qꝛ educit᷑ de potẽtia materie. Item ꝙ intellectus agens non copulatur noſtro poſ ſibili ⁊ ꝙ intellectus poſſibilis non vnitur nobis pm ſubſtãtiã.⁊ ſi vniret᷑ vt foꝛma nobiſcũ eẽt iſe abilis. Item qꝙ opatio intellectus nõ vniti copulat᷑ coꝛpo/ ri.ita ꝙꝙ operatio eſt rei nõ habentis foꝛmã qᷓ oꝑetur rroꝛ ẽ.qꝛ ponit q; intellectus nõ ſit foꝛma bominis tẽ ꝙ nibil põt ſciri ab intellectu poſt eiꝰ ſeꝑgationẽ. tẽ ꝙ intellectus qui eſt poſtrema bominis ꝑfectio eſt penitus abſtractus. Tel ꝙ intellectus vltima vel eſt poſtrema oꝑatio bominis. ⁊ ẽ totaliter abſtractꝰ. Item ꝙ intellectus poſſibilis eſt inſeparabilis a coꝛ poꝛe ſimpliciter q́;tũ ad hũc actũ qui eſt ſpecieꝝ rece ptio.et q;tum ad iudicium quod fit per ſimplicẽ ſpe⸗ cierũ acceptionẽ vel intelligibilium compoſitionem. Erroꝛ.ſi intelligatur de receptione om̃imoda. Item ꝗ intellectus agens eſt quedam ſubſtantia ſe parata ſuꝑioꝛ ad intellectum poſſibilem. ⁊ ꝙ, ſᷣm ſub ſtantiam potentiam et operationem eſt ſeparatus a Coꝛpoꝛe.nec eſt foꝛma coꝛpoꝛis bumani. Item ꝙ inconueniens eſt ponere aliquos intellectꝰ nobilioꝛes alijs.quia cum illa diuerſitas nõ poſſit eẽ a parte coꝛpoꝝ opoꝛtct ꝙ ſit a parte intelligentiaruʒ ⁊; ſic anime nobiles et ignobiles eſtent neceſſaria di⸗ uerfarũ ſpecierum ſicut intelligentie. Erroꝛ. quia ſic anima cbꝛiſti non eſſet nobilioꝛ anima iude. Item ꝙ intellectus ſpeculatiuus ſimpliciter eſt eter nus et incoꝛruptibilis reſpectu vero huius hominis coꝛrumpitur coꝛruptis fantaſmatibus in eo. Item ꝙ intellectus poſſibilis nihil eſt in actu anteqᷓ intelligat.quia in natura intelligibili eſſe aliquidq in actu eſt eſſe actu intelligens. Item ꝙ ex intelligente et intellecto ſit vna ſubſtan/ tia eo ꝙ intellectus ſit ipſa res intellecta foꝛmaliter. Item ꝙ nos peius vel melius intelligimus hoc pꝛo uenit ex intellecto paſſiuo quem dicunt eẽ potentiaʒ ſenſitiuam. Exrroꝛ nui hoc ponitvnum intellectũ in omnibus.aut equalitatem in oibus animalibus. Item ꝗ intellectus non poteſt trãſire de coꝛpoꝛe in coꝛpus.ita ꝙ ſuccefſiue ſit motoꝛ diuerſoꝝ coꝛpoꝛũ. Item intellectus noſter per ſua naturalia pote ſt =. pertingere ad cogioſcendumm eſfentian⸗ pꝛimnèe eanſe Hoc male ſonat et eſt erroꝛ ſi intelligst ur de cogniti one immediata. Item ꝙ anima nunq; moueretur niſi coꝛpus moue. retur.ſicut graue vel leue nunq; mo ueretur niſi aer mo ueretur. H 2OD— ... LCapitulum nonum. . Erroꝛes voluntate ſiue libero arbitrio. non eſt determinatum ad eſſe vel non eſſe. non deter minatur niſi per aliquod quod eſt neceſſarium reſpe ctu ſui.Erroꝛ. Item ꝙ voluntas manente paſſione et ſcientia.in ticulari et in actunon poteſt agere contra aam. Item ſi ratio recta et voluutas recta.Erroꝛ eſt.quia eſt contra gloſam Auguſti.ſuper illud põ.Co ncupi⸗ uit anima m ea deſiderare ⁊c. Et quia ᷣm hoc ad re/ ctitudinem voluntatis gratia non eſſet neceſraria ſolum ſcientia.qd fuit erroꝛ Helagi. Item ꝙ voluntate exiſtente in tali diſpoſitione in qᷓ nata eſt moueri.et mouente ſic diſpoſitio ꝙ natuz ſik mouere impoſibile eſt volũtatem non velle. Item ꝙ oꝛbis eſt cauſa voluntatis medici vt ſanet. Item ꝙ voluntas et intellectus nõ mouẽtur in actu per ſe ſed per cauſam ſempiternam ſcilicet per coꝛpo ra celeſtia. rMD Item ꝙ appetitus ceſſantibus impedimentis neceſ ſario mouetur ab appetibili. Erroꝛ eſi de itellectiuo. Item ꝙ voluntas pm ſe eſt indeterminata ado po ſita ſicut materia. determinatur aũt ab appetibili ſi / cut materia ab agente. UũĩU Item ꝙ homo agens ex paffione coacte agit. Item qꝙ poſt concluſionem factam de aliquo facien⸗- do. voluntas non manet libera. ⁊ ꝙ pene non adhi/ bentur a lege niſi ad coꝛrectionẽ ignoꝛantie et vt coꝛ rectio ſit alijs pꝛincipium cognitionis vel generatio⸗ nis. Item qꝙ voluntas bominis neceffitatur per ſuaz co gnitionem ſicut appetitus bꝛuitt. Item ꝙ nullum agens eſt ad vtrũlibet immo deter⸗ minatur. Item ꝙ effectus ſtellarum ſuper liberum arbitriuns ſunt occulti. Item ꝙ voluntas noſtra ſubiacet poteſtati coꝛpoꝛũ Item ꝙ voluntas neceſfario pꝛoſequitur quod fir- miter ercditum eſt a ratione. ⁊ ꝙ non poteſt abſtine⸗ re ab eo ꝙ ratio dictat. hec autem neceſitatio nõ eſt coactio.ſed natura voluntatis. Item ꝙ bomo in omnibus ſuis actionibus ſequit᷑ appetitum et ſemper maioꝛem. Erroꝛ eſt. niſi intelli⸗ atur de maioꝛe ⁊ in mouendo. tem ꝙ non eſt poſſibile eſſe peccatum in potentijs anime ſuperioꝛibus.et ita peccatur paſſione et non voluntate. Hr Item ꝓ ſcientia contrarioꝛum ſolum eſt cauſa qua/ „ re anima rationalis poteſt in oppoſita.⁊ ꝙ potentia ſimpliciter vna non poteſt in oppoſita niii per acci- dgens. et ratione alteiins. Item ꝙ anima nihil vult niſi mota ab alio a ſe. vn/ de iſtud falſum eſt. anima ſeipſa vult. Erroꝛ. ſi intelli gatur mota ab alio.ſcilicet ab appetibili vel obiecto ita ꝙ appetibile ei obiectum ſit tota ratio motus vo 3 innouatione in cauſa. iuntatis ipliis. “ Item ꝙ duobus bonis pꝛopolitis. quod foꝛtius eſt oꝛtius mouet. Erroꝛeſt. niſi q;tum eſt ex parte boni Itemi omnes motus voluntarij reducũtur ad mo foꝛem pꝛimum. Erroꝛ. niſi intelligatur in moꝛtez pu- mum ſimpliciter non creatum. Et intelligẽdo de mo tu ſm ſubſtantia et non öᷣm defoꝛmitatem. Capitulum. x. Erroꝛ de toto coniuncto.i.de toto compoſito na/ tnrali perfecto ſiue de homine. Item ꝗq homo pꝛo tan to dicitur intelligere ꝓ qto celum dicitur ex ſe moue te vel intelligere vel viuere.i. quia agens iſtas actio⸗/ nes eſt ei vnitũ vt motoꝛ mobili.et nõ ſubſtatialiter. Item ꝙ bumanitas nõ eſt foꝛma rei rationiss Item ꝙ foꝛma bominis non eſt ab extrinſeco. edu⸗/ citur de potentia materie. quia aliter non eſſet gene⸗ ratio vniuoca. ́è Item ꝙ bomo per nutritionem poteſt fieri aliue· meraliter et indiuidualiter. Item ꝙ bomo eſt bomo pꝛeter animam rationalem ¶ Erroꝛes de mundo et mundi eternitate. IIt em ꝙꝶ nibil eſt eter/ num parte finis qð non ſit eternum a parte pꝛinci pij quia eſt contra fidem et Erroꝛ. Item qꝙ redeuntibus coꝛpoꝛibus celeſtibus om̃ibus in idem punctum. qð fit in. xxxvj milibus annoꝛum reaibunt idem effectus qui et modo Item ꝙ non fuit pꝛimus homo nec erit vltimus im mo ſemp fuit ⁊ ſemꝑ erit hois ex bomine generatio. Itẽ ꝙ generatio bois eſt circularis eo ꝙ; foꝛma bois reddit pluries ſuper eandem partem materie. Itẽ ꝙ qꝛ ſoꝛtes factus ẽ nõ receptibilis eternitatis ⁊ ſi dʒ eẽ eternus neceſſe ẽ vt trãſmutetur natura ⁊ ſpẽ tem ꝙ mundus eſt eternus qtum ad omnes ſpẽs 1 eo conteutas ⁊ ꝙ tẽpus eternum et motus ⁊ ma⸗/ teria agens ⁊ ſuſcipiens.quia eſt a potentia dei infini ta ⁊ impoſſibile eſt innouationem eſſe in affectu ſine Item ꝙ nibil eſſet nouum niſi celum eſſet variatum reſpectu materie generabilium. Item q; impoſſibile eſt ſoluere rationes pbiloſophi SDe cternitate mundi niſi dicamus ꝙ voluntas pꝛimi implicat incompoſſibilia. Feen duo ſunt pꝛincipia eterna ſcilicet coꝛpus ce/ 12 anima eius. Itẽ ꝙꝙ tria ſunt pꝛincipia eterna in celeſtibus. ſubie/ ctũ motus eterni aĩa coꝛpoꝛis celeſtis.et pꝛimuʒ mo/ uens deſideratum. Erroꝛ eſt.quo ad duo pꝛima. Item ꝙ mundus eſt eternus. quia omne qð habz na turam per qm poſſit eẽ i futuro toto.babʒ naturã ꝑ quam potuit eẽ in toto pꝛeterito. Itẽ qꝙ; mũdus lʒ ſit factus ex nihilo.nõ tñ eſt factꝰ de nouo ⁊ q;uis de non eẽ exicrit ad eẽ.non eẽ non pre/ ceſſit eẽ duratione ſed natura tm̃. Itẽ ꝙ theologi dicẽtes ꝙ celum qñq; quieſcit argu/ unt ex falſa ſuppoſitione.Et ꝙ dicere celum eẽ et nõ moueri eſt dicere contradictoꝛia. Item ꝙ infinite pꝛeceſſerunt celi reuolutiones quas nen fuit impoſſibile compꝛebendi a pꝛima cauſa ſed ab intellectu ereett. “rẽ Item ꝙ elementa ſunt eterna.ſunt tamè facta deno uo in diſpoſitione quam modo habent. Itẽ ꝙ qᷓuis generatio hbominũ poſſit deficere volũ⸗ kate pꝛimi.tñ nõ deficiet.qꝛ oꝛbis pꝛimus non tiñ mo uet ad generationem elementoꝛum ſed etiã hbominũ quia nec deus eẽt. —. Item qꝙ celum nunq quieſcit.quia generatio inferi⸗ oꝛum que eſt finis motus celi ceſſare nõ debet.Alia Item ꝙ ſi celum ſtaret ignis in ſtupam. non ageret. ratio quia celum ſuum eẽt et ſuam virtutem babet a motoꝛe ſuo.⁊ hoc conſeruat celum per ſuum motuʒ. vnde ſi ceſſaret a motu ceſſaret ab eſſe. Item ꝙ euum et tempus nihil ſunt in re ſed ſolũ in appꝛebenſione. Item Zaui generat mundum vm totum ponit va⸗ cuum.Quia locus neceſſario pꝛecedit gencratum in loco ⁊ tunc ante mundi gencrationeʒ fuiſſet locus ſi⸗ ne locato quod eſt vacuum. . Item qꝙ elementa pꝛima generatione ſunt facta ex iᷣ ſo chaos.ſed ſunt eterna. . Item ꝙ vmuerſum non poteſt deficere.quia pꝛimuʒ agens babet tranſmutare materiam eternaliter vieſ ſim. Munc ad iſtam foꝛmam.nunc ad illam.⁊ ſimili⸗ ter materia nata eſt tranſmutari. Item ꝙ tempus eſt infinitum q;ẽtum ad vtrũq; ext:e mum licet enim impoſſibile ſit infinita eẽ pertranſi⸗ ta quoꝛum aliquid fuit pertranſeundum. non tamẽ impoſſibile eſt infinita eẽ pertranſita.quoꝛum nullũ fuit pertranſeundum.Erroꝛ. tem ꝙ naturalis phũs ſimpliciter debʒ negare mũ i nouitatẽ.quia innitit᷑ cauſis⁊ rationibꝰnalibꝰ.Fi delis autem poteſt negare mundi eternitatem. quia innititur cauſis ſupernaturalibus. SS Item ꝙ ratio philoſophi demonſtrans motum celi eternum.non eſt ſophiſtica. Et mirum eſt ꝙ bomies pꝛofundi hoc non vident. . Item ꝙ creatio non eſt poſſibilis ẽuis contrarium ſit tenendum m fidem. Item ꝙ non eſt verum ꝙ aliquid fiet ex nibilo vłne q; factum ſit in puima creatione. Item ꝙ creatio non debet dici mutatio ad eſſe. Er/ roꝛ ſ intelligatur de omni modo mutationis. ¶ Erroꝛes de celo et ſtellis. Capitulum cij. tem qy coꝛpoꝛa cele/ ſtia mouentur a pꝛincipio itrinſeco ꝙ ẽ aia.⁊ q mo/ uetur ꝑ animã ⁊ ꝑ virtutem appetitiuã ſicut animal Sicut enim anima appetẽs mouetur ita ⁊ clum. Item ꝙ coꝛpoꝛa celeſtia ex ſe habent cternitateʒ ſue ſubſtantie.ſed non eternitatem ſui motus. Itẽ ꝙ anitma celi eſt intelligentia. Et orbes celeſtes vero ſunt inſtrumẽta intelligentiarum ſicut organa ſicut auris et oculus eſt oꝛganum virtutis ſenſitiue. Itẽ ꝙ ſi ĩ aliquo bũoꝛe vᷣtute ſtellaꝝ deuenirẽt ad ta lẽ ppoꝛtione cuiuſmõi ꝓpoꝛtio ẽ in ſi eminibꝰ pꝛimo/ rũ parentuz. Ex illo humoꝛe poſſet generari bõ.Et ſufficiẽt poſſs generari ex putrefactiõe vl ex putꝛedie Item omuium foꝛmarum cã effectiua eſt oꝛbis. Item ꝙ natura que eſt pꝛincipium motus in coꝛpo/ ribus celeſtibus eſt intelligentia monens. Erroꝛ ſiin telligatur de natura que eſt actus vel feꝛma. ¶Erroꝛes de natura generabiliũ ⁊ coꝛtuptibilium Eaplulum XMA. 4 iouut ig enaf. Penqn enotis tengt e aumtnan igi ſumene ſolrog Zngpe cnrpier ees d GS zoigern Clitte⸗ blaucn hcuh zind Nten q cohcitio numtonn eyhe lentones leyi⸗ Noegue nun Eta igſen nadiin⸗ Sod orhs⸗ Ras onde ſanf unn Kaſtnfinnz munzrin Anaee. Sndlintürti nam fnteng mu. 4 Nckdiatti menamncn nintmnzunri ſie keuinnern eerniann. närni „ 2 ae ken. tiate:n Nde bidenuifrede ſer . n. rnit õ copoc⸗ Item q; foꝛme nõ reci/ plunt diuiſionẽ. niſi ᷣm diuiſionẽ materie.Erroꝛ.niſi ntelligatur de fozmis eductis de potentia materie. tem ꝙ foꝛma materialis non poteſt crerrſi. Item ꝙ nihil vebet credi niſi ꝑ ſe notuzʒ.vel ꝙ ex per e notis poteſt determinari vel declararr. ſfæ ꝙ materia exterioꝛ obedit ſubſtantie ſpiritua/ dum tra nſmutation1niis. 2 Itẽ ꝙ idiuidua eiuſdẽ ſpẽi vt ſoꝛtes ⁊ plato differũt ſola rõe materie.et ꝙ foꝛma hñana eadẽ exñte nume/ ro i vtroq; nõ ẽ miꝝ ſi idẽ numero ẽ in diuerſis locis Item ꝙ poſſibile eſt ꝙ materialiter fiat ignis diluui um vniucrſale. cCapitulum. xiiij. Eroꝛes de neceſſitate euentus rerum. ¶ Item qꝛ nihil fit a caſu oĩa ex neceſſitate eueniũt.Et ꝙ oia futura q̃ erũt ne ceſſitate erũt.Et q̃ nõ erũt impoſſibile eſt eẽ.Et ꝙ ni/ bil euenit cõtingẽter cõſiderãdo oẽs caſus.Erroꝛ.qꝛ ↄcurſꝰ cãꝝ ẽ ð diffinitiõe caſualis.lib.v.de cõſo.phᷣie 31 ꝙ ex diuerſitate locoꝝ acqͥrũt᷑ nccitates euẽtuũ. Item ꝙ ex diuerſis ſignis celi ſignificantur diuerſe conditiones in bominibus tam bonoꝛum aut dono/ rum ſpiritualium qꝙ́; rerum tempoꝛalium. Item ꝙꝙ quibuſdã ſignis aut figuris ſciũtur hoĩm in tentiones ⁊ mutatiõcs intentionũ. Et an intẽtiones ille ꝑficiẽde ſint.Et ꝙ ꝑ tales figuras ſciũtur euẽtus peregrinoꝝ.captiuatio bominũ aut ſolutio captiuo/ rum.Et an nati futuri ſint ſcientes vel latrones. Itẽ ꝙ ferunt ꝙ diſpoſitio vniuerſi ꝓcedit ex ꝓuidẽ/ tia diuina non immcdiate.ſed mediate motu ſu ꝑioꝝ Et quod iſtud facit non imponit neceſſitatem inferi oꝛibus.quia habent contrarietatẽ.ſed ſuperioꝛibus. Itẽ ꝙ ſanitatẽ ⁊ ifirmitatẽ.vitã ⁊ moꝛtem.attribuũt poſitioni ſideꝝ ⁊ aſpectui foꝛtñe dicẽtes.qꝙ ſi cũ aſpe xerit foꝛtuna viuet.ſi non aſpexerit moꝛietur. Erroꝛ. Itẽ ꝙ in hoꝛa generationis hois in coꝛpoꝛe ſuo.et ꝑ conſequẽs in anima q̃ ſequitur ex oꝛdine canſarũ ſu/ perioꝛum et inferioꝝ ineſt homini diſpoſitio inclinãſ in tales actiones ⁊ euentus.Erroꝛ niſi intelligatur ᷣ cuentibus naturalibus. et per viam. diſpoſitionis. Capitulum.xv. Enoren accidente. „. JItem cum deus nö comparatur ad entia in ratione cauſe materialis vel foꝛmalis.non facit accidens eẽ ſine ſubiecto.Ne cuiꝰ ratione eſt in actu ineẽ ſubiecto ſuo. Itẽ ꝙ accñs exñs ſine ſubiecto nõ ẽ accñs niſi equo ⸗ ce.Et ꝙ impoſſibile eſt quantitatẽ ſiue dimenſioneʒ eſſe per ſe.hoc enim eẽt ipſam eẽ ſubſtantiam. Itẽ ꝙ facere accidẽs eẽ ſine ſubiecto bʒ rõncʒ ipoſſi/ bilis iplicãtis cõtradictionẽ.vt credimꝰ i euchariſtia Quitus erroꝛ Duitus erroꝛ ¶ Itẽ ꝙ de? non poſſet facere accidẽs ſine ſubiecto.nec plures dimenſiones ſimul eẽ. ¶ Erroꝛes de ſcittia ⁊ pia. ¶ Capitulum.xvj. ¶Item q; omnes ſcietie ſunt neceſſarie pᷣter phiſicas diſciplinas.Et qꝙ nõ ſũt neceſſarie niſi ꝓpter conſuetudinem bominum. Itẽ ꝙ nulla queſtio diſputabiłẽ ꝑ rationẽ quã phᷣs no deberet diſputare ⁊ determinare.quia ratõnes ac ——„ oꝛ ſi intelligatur ſimpliciter et ſcm omnẽ mo Itẽ ꝙ delectatio in actibꝰ eipiuntur a rebus. Phaloſopbia auͦt o?s kes bʒ con ſiderare pᷣm diuerſas ſui partes. Itẽ ꝙ poſſibile vłipoſſibile ſimpłr.id ẽ.oiĩbus mõis eſt poſſibile.vel impoſſibile ſcdᷣm pbiloſoppiam,. tem ꝙ ſapientes mundi ſunt pbiloſophi tmm. Itẽ ꝙ nõ ẽ excellẽtioꝛ ſtatus qᷓ; vacare philoſophie. tem qꝙ; bomo non debʒ eẽ contentus autoꝛitate ad habendum certitudinem alicuius queſtioniis. Itẽ ꝙ ad ̊ ꝙ bõ babeat certitudinẽ cõcluſionis oꝑ⸗ tet ꝙ ſit fũdatꝰ ſuꝑ pᷣncipia ꝑ ſe nota. Erroꝛ qꝛ gene/ raliter tam de certitudine appᷣbenſionis.qᷓ adbeſio/ nis loquitur. ¶ En oꝛes de ſacra ſcripytuna ¶ Capitulum. xvij. ¶Item qꝛ ſermones the ologi fundati ſun t in fabulis. MM Jecn ꝙ nibil plus ſcitur ꝓpter ſcire tbeologiam,. tẽ ꝙ fabule ⁊ falſa ſuut i lege xpᷣiana ſicut ⁊ in alijs Zien ꝙ lex chꝛiſtiana impedit addiſcere. tem ꝙ lex naturalis ꝓhibet interfectionem animaʒ lium irrationabilium.ſicut rationabilium licʒ nõ tĩ ¶ Erroꝛes de fide ⁊ ſacramẽtis. ¶ Capitulũ.xviij ¶ Item oʒ non eſt curan dum de fide ſi dicat᷑ aliqͥd eẽ hereticũ qꝛ ẽ cõtra fidex⸗ Item ꝙ non eſt credendum niſi per ſe notũ.vel ex ꝓ ſe notis poſſit declaran. ¶ Item ꝙ nõ ẽ curadum de ſepultura. em ꝙ non eſt oꝛandum. Itẽ ꝙ nõ ẽ cõfeſſio faciẽda niſi ad apparentiam. Erxroꝛes de raptu. apitulum. xix. Item ꝙ raptus ⁊ viſio nes non babet fieri niſi per natuam. ¶ Erroꝛes de vitijs et virtutibus. Kapituluʒ. xx. Item q peccata cõtra naturam vtpote abuſus in coitu licet ſint contra na turam ſpeciei.non tamen contra naturaʒ indiuidui. Itẽ ꝙ ſimplex foꝛnicatio vtpote ſolutus cum ſolu/ ta non eſt peccatum. H — Item q dignitas eet in cauſis ſupioꝛib poſſe facere peccata ⁊ mõſtra pᷣter itentionẽ.cũ natnra bec poſſet venereis nõ impedit actuʒ ſiue vſum intellectus. Beez ꝙ cõtinentia nõ eſt eſſentialiter virtus. tẽ ꝙ perfecta abſtinentia ab actu camis coꝛrumpit virtutem et ſpeciem. Itẽ ꝙ pauꝑ ĩ bonis foꝛtune nõ pᷣt agere ĩ moꝛalibus Itẽ bumilitas ꝓut quis non oſtentat ea que babet ſᷣ vilipẽdit et humiliat ſe nõ eſt virtus.Erroꝛ ſi intelli⸗ atur ꝙ nec virtus nec actus virtuoſus. tem ꝙ non ſunt poſſibile alie virtutes niſi acquiſi⸗ te vel innate. MM Itẽ ꝙ caſtitas nõ ẽ maiꝰ bonũ qᷓ; pfecta abſtinẽtia. Iteʒ finis terribilium eſt moꝛs.Erroꝛ ſi exdudat ter rgien inferni qui eſt extremus. r Erroꝛes de reſnrrectione. ¶ Capitulum. xxj. AItem aꝛ non contigit coꝛpus coꝛruptum redire idem numero nec idẽ nu⸗ mero reſurget.Erroꝛ. Item ꝙ reſurrectio futura nõ dʒ cedi neq; cõcedi a phoqꝛ voſſil le iehigarig tons r qꝛ ẽt pbũs dʒ captiuare intellectũ in obſequium fidei chꝛiſti. Erroꝛes de felicitate ſiue bestitudine.¶ Cap.xxij. teſt a eo infundi imediate. ¶ Iẽ vicere dare deũ lelicitatem vni et non alij eſt ſine ratione ⁊ figmẽtuzʒ tẽ ꝙ bomo oꝛdinatus qꝙᷓtũ ad intellectũ et effectuõ iĩcut poteſt eſſe ſuficiẽter ꝑ virtutes intellectuales ⁊ moꝛales.de quibus loquitur phũs in ethicis eſt ſuffi cienter diſpoſitus ad felicitatem eternam. Itẽ ꝙ felicitas habetur in hac vita et non in alia. Item ꝙ homo poſt moꝛtem amittit omne bonum. Item ꝙ bonum quod bomini poſſibile eſt conſiſtit in virtutibus intellectualibdus. . Seauunẽ articuli cõdemnati ꝑiſius ¶ Ca. xxiij ſti art iculi qui ſequũ tur fuerũt ↄdẽnati in facultate artiũ ꝑiſiꝰ. M.ccc.xl iiij.in feſto natiuitatis dñi.Oꝛ nullus mgr̃ baccalari us vel ſcolaris in artiũ facultate legẽs piſius audeat aliqᷓm ꝓpoſitionẽ famoſaʒ illius autoꝛis cuius libꝛũ legit dicere ſimpłr eẽ falſa.vel eẽ falſã de vtute ᷣmo/ nis.ſ̊ credi debeat ꝙ autoꝛ lʒ ponẽdo illã habuitvnũ intellectũ.ſᷣ vel cõcedat eã vel ſenſum verũ diſtiguat a ſenſu falſo.Cã buius ẽ qꝛ pari rõne ꝓpoſitiones bi blie abſoluto ſermone erũt negãde qð eſt pꝑiculoſum Et qꝛ ſermo nõ hbʒ veritatẽ niſi ex impoſitione et vſu cõmuni accipitur vel alioꝛum ideo talis ẽ virtus ſer⸗/ monis qualiter eo cõiter autoꝛcs vtũtur.et qualẽ exi git materia.cum ſermones ſint inquirẽdi penes ma/ teriam ſubiectam. Item ꝙ nõ dicat ſimpliciter vel de virtute ſermonis omnẽ ppoſitionẽ eſſe falſam que eſſet falſa ᷣm ſuppo ſitionem perſonalem terminoꝛum.eo ꝙ iſte erroꝛ du cit ad erroꝛem pꝛioꝛem. Autoꝛes enim ſepe vtuntur alijs ꝓpoſitionibus ſuppoſitionis. Seẽ ꝙ non dicat ꝙ nulla ꝓpoſitio diſtinguẽda ſit qm̃ oc ducit ad pᷣdictos erroꝛes.⁊ qꝛ ſi diſcipulus vnuʒ ſenſum ꝓpoſitiõis accipiet ⁊ doctoꝛ aliũ itellexerit di/ ſcipulus falſe infoꝛmabit᷑ donec ꝓpoſitio diſtinguet Similiter ſi opponẽs vnũ ſenſũ intelligat et reſpon/ dens alium recipiet.diſputatio erit ad tm̃ ſi nulla fi/ at diſtinctio. ⸗ * nullus dicat nouã ꝓpoſitionẽ eẽ cõcedendaʒ inõ ſit vera in eiꝰſenſu ꝓpꝛio.qꝛ hoc dicere ducit ad erroꝛes pᷣdictos.qꝛ biblia et autoꝛes nõ ſꝑ vtunt᷑ ſer-/ monibus pᷣm ꝓpꝛios ſenſus ipoꝝ. Magis ei oꝑtzʒ in affirmãdo vel negãdo ſermones ad materiam ſubie ctã attẽdere qᷓ; ad ꝓpꝛietateʒ ſermonis. Diſputatio nanq; ad ꝓpꝛictatẽ ſermonis attẽdens et nullã reci- piẽs ꝓpoſitionẽ pᷣterqᷓ in ſenſu ꝓpꝛio.nõ ẽ diſputa/ tio niſi ſophiſtica.diſputatões doctriales.et dialetice que inquiſitionem veritatis attendant modicam ha bent de nominibus ſolicitudinem. Itẽ ꝙ nullus dicat ſciam nouã eẽ de rebus ꝗ̃ nõ ſũt ſigna et q̃ nõ ſunt termini vel oꝛones.qm̃ in ſcientijs vtimur terminis ꝓ rebus qᷓs nobiſcum poꝛtare non poſſumus ad diſputationes.ideo ſcientiam babemꝰ de rebus licet mediãtibus terminis vel oꝛationibus. Item ꝙ nullus aſſerat ſimpliciter abſq; oratione vł diſtinctiõe iſtas ꝓpoſitiones vel cõſilłes.ꝙ ſoꝛtes vel plato vel deus ⁊ creatura nihil ſunt.qꝛ iſta verba pꝛi ma facie male ſonãt.qꝛ talis ꝓpoſitio ſenſum vnum habet falſuʒz. videlicet ſi negatio in bac dictione nihil implicat intelligeretur eandem cadere ſupꝛa ens ſin gular iter. ſed vt ſupꝛa entia pluraliter. ¶Iſti funt articuli reuo cati Anno dñi.M.ccc. xviij. ij. die octo. piſiꝰ ꝑ fratrẽ iohãnem guion oꝛdinis minoꝝ in domo pᷣdicatoꝛũ. Itẽ generare ſᷣm ſuãꝗ rõneʒ foꝛmalẽ non ſit in patre. Itẽ ꝙ generare realiter elicitum ſit in diuinis. Itẽ ꝙ generare ſiue elicitũ ſiue inelicitum ſit in flio. Item ꝙ generare et generari in diuinis accepta noti onaliter ſunt idem inter ſe in diuinis. Itẽ dicere ꝙ pater in diuinis nõ ſit foꝛmaliter gene rans alia generatiõe ꝙᷓ illa q̃ filius foꝛmalit᷑ ẽ genitꝰ. 4 Erroꝛes iobannis de mericuria oꝛdinis ciſtercieñ. Articuli cõdemnati per mgfr̃os ꝑiſienſes. Anno dñi.M. ccc. xlvij. et ꝓbibiti om̃ibus baccalarijs legẽtibus qui legunt vel legerũt ſnias ſub pena pꝛiuationis ab omni bonoꝛe faculta⸗ tis quoꝝ articuloꝝ aliqui reputant᷑ erronei aliqui ſu ſpecti aut male ſonantes in fide. 3 tã ꝙ ſatis erat poſſibile ꝙ ꝑ volũtatẽ autvolitionẽ creataʒ xpᷣs aliquid voluit qð nunqᷓ; debuit euenire. * Item ꝙ chꝛiſtus potuit dixiſſe falſum ⁊ aſſeruiſſe al ſertione creata tam vocali q; mentail. Itẽ ꝙ qualitercũq; vult deus vult efficaciter ita eſſe. Itẽ ꝙ deus facit q; aliquis peccet ⁊ ꝙ ſit peccatoꝛ et vult voluntate beneplaciti ꝙ ülle ſit peccatoꝛ. Item ꝙ nullus peccat volendo aliqualiter aliter q deus velit eum velle. Item qdeus aliqᷣd repꝛobat ꝙ ipᷣe vult voluntate beneplaciti. Itẽ quẽlibet peccantem deus vult peccare volũtate bñplaciti.et facit eum peccare et vult ꝙ peccet. Item ꝙ deus facit malum eſſe et peccatum eſſe. Item qꝙ peccatum magis eſt bonum qᷓ; malum. te ꝙ aliquis faciat aliqͥd om̃ino vt deus vult ipᷣm acere voluntate beueplaciti ꝙ talis pececect. Itẽ q̃cũqʒ peccat ↄfoꝛmat volũtatẽ ſuã volũtati bñ/ placiti dei ſic ꝙ illa vult ſicut deus vult eum velle. Item ꝙ poſſibile eſt chꝛiſtum pᷣm voluntatem crea⸗ tam erraſſe ⁊ ᷣm hominem mendaciũ pꝛotuliſe. IZtẽ poſſet dici ꝙ aĩa chꝛiſti vnita verbo ſaltẽ ꝑ acc. cidens poſſet odire deum vel reſpuere ſiue deteſtari. Itẽ ꝙ ſi aliq̃s hñs vſũ liberi arbitrij ĩcidẽs i tẽptatio nẽ tãtã ꝙ nõ poſſit illi reſiſtere. moueat᷑ ad illecebꝛã cũ aliẽa vxoꝛe ñ cõmittit adulteriũ.⁊ ſic de alijs pctis Itẽ ꝓꝙ aliq̃ ẽ poſſibilis paſſio cuivolũtas etiã habita gratia quacũq; ſine miraculo nõ poſſʒ reſiſtere quin eliceret actum ſm illã ⁊ talis actus nõ eſt peccatum. Itẽ qꝙ nõ ẽ peioꝛ demeritoꝛie i caſu qͥvicioſuʒ bʒ bitũ demeritoꝛiũ cũ actu qᷓ; qͥ bʒ ↄſimilẽ habitũ ſine actu Itẽ ꝙ nõ ẽ peioꝛ moꝛaliter qͥ vitioſum bʒ habitus et actũ.ꝙ qͥ babituʒ eiuſdem rationis babet ſine actu. Itẽ ꝙ nõ ẽ melioꝛ meritoꝛie qui habet habitũ merito rium et actũ qᷓ; qui bʒ cõſimilẽ habitum ſine actu. Item ꝙ malus quacunq; malicia actuali et bituali equalibus adinuicẽ nõ ẽ peioꝛ ex actuali ſimul ꝙᷓ ex actuali tm̃ vel ex habituali tm̃. Item ꝙ bonus quacunq; bonitate actuali et babitu ali adinuicẽ equalibus non eſt magis bonus ex vtra 8 ex babituali tm. . tem ꝙ nulla creatura aut nulla circumſtantia rei bona diminuit peccatuzʒ quin ſit tantum qntũ foꝛe ſine illa ccteris pa gitot Pununt jinetiolͤ Guntushfons enchoiumn Cbibtumad⸗ gi gbopliet⸗ Mtonndcinfa ſiſiinnn eotitenep gn hthli nufomefitiſt engMnckan ſcinven piimipe oſe Norain tengtchnoſtes ſtoſattatoſute guus dot dusc ccerettdic modiret ppim Jengdac Vtdenertonns Jonaydauseſt Pivcztummaln Jongequcan ſitcr uirwtepan Jenqdascte fotockioſiein Jiicdesctact Jona deuscke ſibctaruntn Ningadeocſ donaitonnsc Nicöcunche menimzligtr Nonqecpec Nemamia engpdo ceclmnutale Mlbaiarti Jongmnl. ſinntiliue honzpſis ſut fſtallico tficaria. 3 Kunom Sſi⸗ ſuaurigtotee eitinfotnn liſ ician tigmla uidianöbon ncrleni⸗ Ghrclun ptuoſa uns öſtſent, äfüinſ ugm Auh. dw. iobapni WglN Kdesgnilan ns dom W Wſc. eg ünit Aut Smnzin „ „ 2 „ eſelſeee huſeſlentten „ N Ine A TmWl 777 6 , * 4 e 4 4 1 F. 4 8 * „ Z 4,6 e mnnX. M. 7 . 1 75 4 , is lüch⸗ „ i e , . n ſi aet NMDNEr 66 mieeti, e vNite.ο., 1 „Nt chi 1utmnlc iinm Item q pia intentio et naturalis pietas augent pec catum ⁊ non diminuunt ceteris paribus. Itẽ peccatũ poſt longã conſuetudinem commiſſum eſt minus qᷓ foꝛet ante conſuetudinen. Item ꝙ odium pꝛoximi non eſt demeritoꝛinzʒ niſi qꝛ pꝛohibitum a deo. Itẽ ꝓbabiliter poſſet ſuſtineri cognitionẽ vlvoliti onem nõ eẽ diſtinctã ab anima. ĩmo ẽ ipſa anima et ſic ſuſtinẽs nõ teneret᷑ nec cogeret᷑ negare ꝓpoſitiöe, p ſe notã.nec negatur autoꝛitatem admittendam. Item ꝙꝙ ꝓbabile eſt in lumine naturali nõ ẽ accidẽ tia.ſᷣ omnẽ rẽ eẽ ſubſtantiã.et ꝙ vbi nõ eẽt fides boc cæẽt ponendũ vel ꝓbabiliter poſſet poni. Item ꝙ non eſt euidens euidentia reducta ad certi - tudinem pꝛimi pꝛincipij quin quodcunq; quod eſt anet pꝛoduci nobilius. tem ꝙ tenentes vt cõmuniter tenet᷑ ꝙ intentio vo litio ſenſatio ſint qᷓlitates ſubiectiue exiſtentes.in aia quas põt deus creare ſe ſolo cet qͥ hoc ponere vult bʒ cõcedere et dicere ꝙ deus poteſt facere ſe ſolo vt ani⸗ ma odiret ꝓximum et deum non demeritoꝛie. Item ꝙ deus eſt cauſa aliqualiter actus demeritoꝛij vt demeritoꝛius eſt. Itein ꝙ deus eſt cauſa peccati vt peccatum eſt ⁊ ma li inq;tum malum cſt. Item ꝙ quecunq; volũtas cauſat aliquid cauſat ta⸗ liter in virtute pꝛime cauſe. . MUM Item ꝙ deus eſt cauſa maxima et immediata pꝛiua- tionis et iuſticie in actu. Itẽ ꝙ deus eſt actio et cauſa peccati vt peccatuʒ eſt. Item qꝙ deus eſt cauſa cuiuſlibet modi actus ct cu/ iuſlibet circumſtantie pꝛoductte. Itẽm a deo eſt ꝙ actus demeritoꝛius fit inq;tum demeritoꝛius ecct. Itẽ ꝙ qcunq; creatura demõſtrata hec ẽ vera bec chi mera intelligitur hec chimera potcſt intelligi. Item ꝙ quacũq; creatura demonſtrata bec eſt vera bec res maioꝛ deo poteſt cogitari. Item ꝙ pꝛopter opcra alicuius futura bona deus 5 oꝛdinauit aliquem ab eterno. Itẽ e aliqͥs pᷣdeſtinatus ẽ ab eterno ppter bornum vſuũ liberi arbitrij.quẽ deꝰ pꝛeſciuit eum babiturum. Item ꝙ non ſic gratis et miſericoꝛditer deus pꝛede/ fſtinanit illũ quẽ pꝛedeſtinauit quin et pꝛe omnibus bonis ipſius futuris vel alterius. Areiculi contra magiſtrũ Micolaũ de vl⸗ tricuria. Anno domini. M. cccxlviij. poſt feſtum omnium ſanctoꝝ. Capit. xxvj. ¶ Iſti ſequentes articuli fuerut in romana curia cõdẽnati et ꝑ magiſtꝝ NHico laũ ſupᷣdictũ publice iĩ vniuerſitate pariſiẽſi rceuocati Dixi q; multa venerũt ad animaʒ ex quibus ꝑpendi ſeu iudicaui bonũ eẽ ſimpliciter ſcribere iſtum tracta tum.et ꝙ vlterioꝛ dilatio diſplicebat deo.reuoco tan qᷓ pꝛeſumptuoſum ſuſpectum et periculoſum. Item ꝙ de rebus ꝑ apparentia naturalia quaſi nul/ la certitudo habeni poteſt. illa tũ modica põt ĩ bꝛeui tpe haberi ſi homies intellectũ ſuũ conuertãt.ad res non ad intellectum Ariſto.ſeu commentatoꝛis.reuo co tanq; falſum et erroneum. Itein ꝙ non poteſt euidenter euidentia pꝛedicta ex vna re inferri ſeu concludi alia res.vel ex non cẽ vni us ad eẽ alterius.reuoco tanqᷓ; falſum ⁊ erroneum ⁊ ſuſpectum. W ctus reuoco tanqᷓ falſum. Itẽ q; ille ꝓpoſitiones deus ẽ. deꝰ? nõ ẽ penitꝰ iq ſt⸗ gnificãt licet alio ⁊ alio modo.reuoco tanqᷓ; fallum. Itẽ ꝙ dixi ⁊ ſcripſi ꝙ bec ꝓpoſitio homo ẽ animal ñ ſm fidẽ neceſſaria nõ attendẽs ꝓ nũc neceſſariã cõ nexitatem pꝛedictoꝛum terminoꝝ reuoco tãqᷓ; falſũ. Itẽ dixi pꝛohdoloꝛ ĩ pꝛicipio pꝛimo qñ legi ſentẽtias et in epła ſecũda ⁊ ſexta quas ſcripſi cõtra bonifaciũ ꝙ ex eo ꝙ vna res ẽ nõ põt euidẽter euidentia ducta ex pᷣmo pꝛicipio referri ꝙ alia res ſit.reuoco tãqᷓ; fim Item dixi in locis pꝛedictis ꝙ ex eo ꝙ vna res eſt nõ poteſt inferri euidenter ꝙ alia res non ſit reuoco tan ꝙᷓ; falſum et erroneum. ä Item ex eo ꝙ vna res non eſt non poteſt euidẽter in ferri euidentia ducta ex pꝛimo pꝛincipio ꝙ ta lia nõ ſit. reuoco tanq; falſum. —J Ztenm ex eo ꝙ vna res non eſt non poteſt euidẽter in erri ꝙ; alia res ſit. reuoco tanꝙᷓ; fallum. Itẽ dixi in epla tertia ad Bonifaciũ ꝙ certitudo eui gẽtie non bʒ gradus.reuoco tanqᷓ; falſum. MMM Itẽ i eadẽ epła ꝙ de ſuba materiali.alia ab aia nr̃a ſ̃ hẽmus certitudinez euidentie.rcuoco tanqᷓ; fallum. Itẽ in eadẽ epiſtola q; excepta certitudine fidei nõ ẽ glia certitudo niſi pꝛimi pꝛincipij vel q̃ ĩ pꝛimũ pꝛinci piñ põt reduci vel reſolui.renoco tanqᷓᷓ falſum. Itẽ i epiſtola qᷓrta ad Bonifaciñ ꝙ bec cõſequẽtia æ ẽ ⁊ pꝛius nõ fuit.igit᷑ alia res ab a ẽ euidẽs euidentia deducta ex pꝛimo pꝛicipio.reuoco tãqᷓ; fal. ⁊ bereticũ Itẽ epiſtola quita ad Bonifaciũ ꝙ bec cõſequẽtia ñ ẽ euides euidentia deducta ex pꝛimo pꝛicipio.ignis ẽ appꝛoximatus ſtupe.et nullum eſt impedimentũ.igi tur ſtupa comburetur. reuoco tanqᷓ; falſum. Itẽ iĩ eadẽ epiſtola ꝙ nõ ſcimꝰeuidẽter ꝙ aliq̃ cã cau ſet efficaciter que nõ ſit deus reuoco tanq; falſum. Item in eadem epiſtola ꝙ non ſcimus euidenter q aliquis ſit vel eſſe poſſit effectus naturaliter pꝛodu⸗/ Item eadem epiſtola ꝙ quibuſcunq; acceptis q̃ poſ ſunt eẽ cauſa alicuius effectus non ſcimꝰ euidẽter ad poſitionem eoꝛum ſequatur effectus poſitiuus.re uoco tanqᷓ; falſum. ́́”M Itẽ ꝙ neſcimus euidẽter ꝙ in aliqua pductione cõ/ currat ſubiectũ reuoco tãqᷓ;ᷓ falſũ hereticũ ⁊ eroneũ Itẽ epiſtola pᷣdicta ꝙ nulla poteſt eẽ ſimpliciter de mõſtratio q̃ ex exiſtẽtia cauſaꝝ demõſtret᷑ exñtia effe ctus.reuoco tanꝙᷓ falſum bereticum ⁊ erroneuʒ. Item epiſtola predicta ꝙ non eſt nobis euidẽter no ⁷ tũ ꝙ poſſit fieri aliqua demonſtratio a pꝛioꝛi realiter differenti tanqᷓ; reuoco falſum. l Item ꝙꝙ non poteſt euidenter oſtendi nobilitas vn us rei ſuper aliam rem.reuoco tanqᷓ fallun. Itẽ i pᷣdicta epla ꝙ q̃cũq; re demõſtrata nullꝰ? ſcit eui dẽter qͥ excedat ĩ nobilitate oẽs alias res.reuoco t.f. Item quacunq; re demonſtrata nullus ſcit euidẽter quin illa ſcit deus ſi per deum intelligamus ens nobi liſſimum.reuoco tanqᷓ; falſum. rU⸗Ʒ Itẽ eadẽ epiſtola ꝙ aliqͥs neſcit euidẽter q vna res ſit filiꝰ alteriꝰ.reuoco tãqᷓ; falſũ erroneũ ⁊ bereticuʒ. Item eadem epiſtola in qualibet re oſtenſa nullꝰſcit cuidenter quin ipſe idem debeat imponere bonoꝛcʒ in aximum reuoco tanqᷓ falſum c7c. Itẽ epiſtola pꝛedicta ꝙ aliquis neſcit euidenter qn iſta rõnabiliter poſſet cõcedi ſi aliq̃ res eſt deus eſt. pꝓ ductus.reuoco tanqᷓᷓ falſuʒ erroneñn. Itẽ dixi in vico ſtraminũ ꝙ nõ pᷣt cuidẽter oñdi qͥn ꝗqlibʒ res ſit cterna.reuoco tanq;ᷓ fgalſum exxoneum ⁊ bereticum. Ites epla ſexta ad Bemardã viri q; pane demöſtra to nõ põt euidẽter oñdi qᷣn ibi ſit ali res q̊ nõ ſit ac⸗ ℳ— cidens.in inſtrumẽto reuocatiõis reuoco tanqᷓ; flin. Itẽ dixi epla ſeptima ꝙ pt dici ſine cõtradictione ad d5 gaie Pon duci ꝙ ois res de mũdo eſt ꝓducta. teuoco tanqᷓ; falſum erroneũ hereticũ ⁊ blaſppemũ Item epiſtola eadem dixi.ꝙ iſta conſequentia non Eſt euidens a eſt pꝛoductum.igitur aliquis ꝓducens eſt a vel fuit. reuoco tanq; falſun. Itẽ epla nona ad Bernardũ dixi ꝙ iſte cõſequẽtie nõ ſunt euidẽtes.actꝰ intelligẽdi ẽ.igit᷑ intellectus ẽ. actus volẽdi ẽ.igit᷑ volũtas ẽ.reuoco tanꝙᷓ falſum. Item dixi ſemel in vico ſtraminum ꝙ non poteſt eui denter oſtendi quin omnia que apparent ſint vera. ſeuoco tanꝙᷓ falſſiiiimnm. Item dixi in quadam diſputatione ꝙ deus et creatu Fa non ſunt aliquid. reuoco tanqᷓ; fallum. Item dixi in quadam diſputatione ꝙ cõtradictoꝛia adinuicẽ ſignificaut idem.reuoco tanꝙᷓ falſum. — em dixi ꝙ vidi in dictis ariſ.⁊ cõmentato/ ris q̃ſtiones mille determiatas cõtra q́s nõ inueni rönes demonſtratiuas ſᷣ mibi bñ oc⸗ currũt alique ꝑ qᷓs videbat᷑ mibi ꝙ ita poſſent tene/ ti rõnes oppoſite ſicut ꝓpoſite ab eis qᷓs tñ dixi nõ eẽ determinatas ⁊ oppoſitas ſed ſolũ ꝓbabiles. Iſtum articulum aſſero falſum.et reuoco ſicut iacet. Itẽ eꝙ cum noticia q̃ põt haberi ſᷣm apparẽtia natu/ ralia poſſet in modico tꝑe multũ admirari ꝙ aliqui ſtudent in Ariſtotele ⁊ comentatoꝛe et vſq; ad etatẽ decrepitã.⁊ ꝓpter eoꝝ ſermones logicos deſerat res moꝛales et cam boni cõmunis intm̃ ꝙ nunc exurre· pit amicus veritatis ſcʒ ꝙ ipᷣemet ⁊ fecit ſonare tubã ſuã vt doꝛmientes in ſomno excitaret. Cõtriſtati ſũt valde et quaſi armati ad capitale bellum cõtra eum irruerũt.iſtũ articulũ reputo falſum ⁊ pᷣumptuoſuzʒ Itẽ ꝙ res abſolute ꝑmanẽtes de qͥbꝰ dr cõiter ꝙ ge/ rant᷑ ⁊ coꝛrũpunt᷑.ſunt eterne ſiue ſint ſubſtãtie ſiue accidentia. reuoco et aſſero tanqᷓ; falſum bereticum ⁊ erroneum. “ Item qꝙ in rebus naturalibus non eſt niſi motus lo calis diſgregationis ⁊ congregationis.ita ꝙ qũ ad ta lem motũ ſequit᷑ cõgregatio coꝛpoꝝ athomaliuʒ na/ turaliũ colligunt᷑ adinuicẽ et ſoꝛtiunt᷑ naturã vnius ſuppoſiti dicit᷑ generatio.qñ ſegregant᷑ dẽ coꝛruptio. Et qñ ꝑ motũ localẽ athomalia cum aliquo ſuppoſi to q̃ ſunt talia ꝙ nec aduentus eoꝝ videt᷑ facere ad motum ſuppoſiti vel ad id qð dicit᷑ operatio natura lis eius tunc dicitur alteratio. Iſtum articulum affe ro bereticum et reputo falſum. Itẽ cqꝙ lumẽ nihil aliò ẽ qᷓ; quedã coꝛpa q̃ nata ſũt ſe qui motũ ſoł vel alterius coꝛꝑis luminoſi.ita ꝙ fit ꝑ motũ localẽ taliũ coꝛpoꝝ aduenientium ad pñtiam coꝛpis luminoſi.Et ſi dicat᷑ ꝙ nõ fit ꝑ motũ localem qꝛ ibi inſtãti fit. Rñdet᷑ ꝙ imo fit in tꝑe ſicut ſonus li cet nõ ꝑcipiamus qꝛ fit ſubito. Iſtũ articulũ reputo Item ꝙ vniuerſum eſt perfectiſſimum ſ̃m ſe et ᷣm omnes ſuas ptes.⁊ ꝙ nulla poteſt eſſe imꝑfectio nec in toto nec in partibus ꝓpter hoc opoꝛtet totuʒ ⁊ ꝑ tes eſſe eternas.nec traſire de nõ eẽ ad eẽ.nec ecõuer ſo.qꝛ ad illud ſequerct᷑ neceſſario in vniuerſo vłi ꝑti bus ciꝰipfectio.iſtũ articulũ reuoco falſuʒ ⁊ erꝛoneũ Itẽ quicqͥd ẽ in vniuerſo melius ẽ ipᷣm qᷓ; non ipᷣm. Iſtũ articulũ reputo et affero falſum ⁊ erroneum. Iteʒ ꝙ due albedincs aut quecunq; duo indiuidua eiuſdem ſpeciei cueniunt ad ſenſum vel intellectus vt eadẽ res.ſunt omino cadẽ. nec dʒ eis negari aliqs gradus idẽptitatis qtũcunq; ſint in diuerſis ſitibus vel ſuppoſitis.iſtũ articu.reputo falſuʒ ⁊ exroneum Item ꝙ pꝛemiatio bonoꝛum et punitio maloꝛum ꝑ poc fit ꝙ quando coꝛpoꝛa athomalia ſegregantur re manent quidam ſpiritus qui dicuntur vnus intelle- ctus et alius ſenſus.⁊ iſti ſpiritus ſicut in bono ſe ba bebant in optima diſpoſitione ſic ſe babebũt infinici es ſᷣm ꝙ illa iudicia infinicies congregabuntur. ⁊ ſic in hoc bonus pꝛemiabitur. malus autem puniet᷑ q infinicies quando iterabitur congregatio ſuoꝝ atho malium habebit ſemper ſuam malam diſpoſitioneʒ. vel poteſt aliter poni.ꝙ illi duo ſpiritus bonoꝝ quã do dicunt᷑ coꝛrumpi ſuppoſita eoꝛuʒ fiunt alteri ſup poſito conſtituto ex atbomis perfectioꝛa. Et ꝙ tale ſuppoſitum ſit minoꝛis perfectionis idcirco intelligi bilia magis q; pꝛius remeant ad eos. Iſtuʒ articulũ aſſero falſum et erroneuum. Item ꝙ omne coꝛruptibile includit in ſe repugnan⸗ tiã et cõtradictionẽ reputo falſũ erroneũ ⁊ hereticũ. Itẽ ꝙ iſti concluſioni.Res permanentis nature ſũt eterne. magis eſt aſſentièduʒ q́; oppoſite.Et ſi aliqui dicant eum negare fidem. Ex hoc non oſtenditur vł non oſtendunt ꝙ boc non poſſunt dicere niſi menti/ endo. Iſtum articulum reputo falſuin. Item ꝙ actus anime noſtre ſunt eterni.ſed q aliqũ intelligamus aliquando non.hoc pꝛo tanto eſt. quia per motum ſpiritualem redditur aliqua ratio intelli gibilis. cum coniungunt᷑ aliqua circa ſenſum ſicut di cit in rebus permanentibus mutabilibus.nihil ẽ no uum de nouo in eẽ poſitum.cum aliqua res eſt aliqñ pꝛeſens alicui per motum localem cui pꝛimo ñ erat pꝛeſens.iſtũ articulũ aſſero falſũ ⁊ reputo hereticY. Item ꝙ ſuppoſita redibunt eadem numero per re/ ditum corpoꝛum celeſtium ad eundem ſitum. iſtum articulum aſſero falſum et reputo erroneum. Item qꝙ eadem intellectio que nunc ẽ in pꝛeſens mi⸗/ ßi erit poſtea pꝛeſens alteri ſt uppoſito.iſtum articulũ reputo falſum. M „ Item ꝙ potentie nibil recipiunt ab obiectis ſed pꝛe 3 ſente obiecto ſic.et alijs concurrentibus ad operati- onẽ potentie aliqua realitas efficitur pꝛeſens anime que pꝛius nõ erat pñs ⁊ tñ erat alteri ꝑñs nec fit pñs vt ſic ꝑ reſolutionẽ coꝛpoꝝ athomaliũ vt dicit h ſolũ per quendã motum ſpiritualem iuxta gratiam. iſtuʒ articulũ reuoco et aſſero ſalſum in ſe ⁊ in oꝛdine ad pꝛecedentem hereſim ſapienten. Item ſicut vilia tendunt ad centrum ⁊ ad terrã p/ pter vnigenitatez. qui nilia. ignis autem ignẽ ⁊ coꝛpoꝛa alia nobilia ad ſibi ſilia.ita videtuꝛ ꝙ ad animas nobiles veni les vilia. ⁊ que ſunt de terra terrea loquunt᷑ vñ talis aduẽtus exemplaris nobiliũ vel viliñ videt atteſta⸗ ri pfectionẽ vel impfectionẽ animaꝛñ qꝛ talia exem- plaria vt ſicnõ veniunt niſi ꝓpter vnigenitatẽ. iſtuz articulum repꝛobo et reputo falſlum. Itẽ ꝙ ſi nõ ponẽt generationẽ non ponent ſubiectũ ſed ſolũ oꝛdinẽ ipᷣius cauſe poſt nõ ec.puta.hoc ens ẽ⁊ pꝛius nõ fuit.vel ſi aliquid motũ intelligeret hoe eẽt reſpectus fundatus in ente nec ſub alio itellectu concederet concluſionẽ oppoſitã phoꝛum ex nihilo nihil fit. Iſtum articulum reputo falſum. Item quia deſiderium naturale non eſt fruſtra.iæo quicquid deſideramus aliqñ adipiſcemur. vndequi a ſu nt ſimilia. ignis autem ad ãt exẽplaria nobilia. ⁊ ad vi äktetätt maade toſrr unl getlibiü nnicſee nig nancßin etis Mncunn htanni nmmanigetne evonttatten luentertnunu cn anne iluim ena uairiichequ nticotaſgral uis afeit minge n ſunce 1 cccn neiun gnablededthel hniſperfinii ſitcntott ſcn nindijahnaem Jeboceinop iguge tunane Jigbascein bnigurfenn enſofferdlec⸗ lectcenurdiſine ancaloſun, Jepocktultu Chruninemotan ollunrepeto Ngrebecnnch Gaupditing Nen denepe tertbebentip renriſiiöm: un naoricon Hutoyeriti Junſalguis lunnt gilneſar dſungierel⸗⸗ ceſutnsct coneen nonpoſſt v Actuſtolltonmn kekimmo merere imnmoplus guencoiudci⸗ zanunemn inpri ſeinmen dhſunſun nicincecle⸗ knchregguilt mun ſe iſun dngnugſe⸗ Nde iaig etaltee wintonzſint msgaſennnt rnges ie un. nflliannate aörintt wurictuir n ſlin wirriran Coebee Grhrs nthidket mnantiaßt braen ⸗ uned land venrin uc ipirin⸗ inurtete⸗ õ diun nin⸗ nmenſt oAnsti ürini hn ma ꝙ quicunqʒ volueri oliticoꝛũ Z ſtotelis vna cum quibuſdam queſtionibus in quibꝰ diſputatur de iuſto et iniuſto. ꝑ quas poterit nouas leges condere.conditas ſique ſint coꝛrigende coꝛrige chq; appetit ire ad noſtrâ votninam aliquando ibit. iſtum articulum reputo falſum erroneũ ⁊ hercticuʒ. — Item anno.vxxx.quo fecit iſtũ tractatum fecit pꝛocls mari ꝙ legeret libꝛũ politice Ariſtotelis ſub bac foꝛ⸗ t audirc libꝛũ politicoꝛũ Ari re.veniat ad talem locũ et inueniet magiſtruʒ Mico laum de vltricuria qui docebit omnia iſta in dicta le/ ctura. In quadam queſtione determinaſſe videt᷑ ꝙ in aliquo caſu furtum ſit licitũ ⁊ exemplificat in caſu qui ſequitur. Ponat᷑ ꝙ aliquis inuenis bene natus inueniat aliquẽ qui in bꝛeui valeat eum inſtruere in omni ſcientia ſpeculatiua que poteſt haberi de rebus creatis.et non velit ſacere niſi ille iuuenis det cen/ tum libꝛas quas ille iuuenis non poteſt habere ni/ ſi per ſoreurn oiri. g in hoc caſu furtum erit licitum ſic. QOð eſt amabile deo illud ẽ fa illi iuueni.qð ꝓbat ſiea ſt amabile d ciendũ.S ꝙ ille iuuenis acquirat ſcientiã ꝑfectam eſt amabile deo et non poteſt ꝑ aliũ modũ fieri vt dictũ eſt niſi per furtũ.igitur furtũ ẽ faciendũ. Iſtũ articu lũ reputo et aſſero fatuũ quo ad pꝛeconizationẽ.he/ reticũ qͥ ad determinationẽ.falſuʒ quo ad ꝓbationẽ Itẽ ꝙ boc ẽ pꝛincipiũ pꝛimũ et nõ aliud. ſi aliquid ẽ aliquid ẽ.iſtum articulum aſſero falſum. Z ꝙ deus et creatura nõ ſunt aliquid.falſum ⁊ ſcãa aloſum ẽ ꝓut verba ſonant. Item ſignificabile complexe per i us et creatura diſtinguuntur nihil eſt. affero falſum ⁊Zſcandaloſum. Item eſt tranſitus de contradictoꝛio in contradi/ * ctoꝛium ſine mutatiõe reali cuiuſcũqʒ intrinſeci.iſtũ articulum reputo falſum. . Iteʒ ꝙ quecunq; diſtinguuntur ſumme diſtinguũt᷑ et equalit᷑ diſtinguuntur.iſtũ articuluʒ reputo falſuʒ Item ꝙ deus poteſt pꝛecipere creature rationabili/ ter vt babeat ipſum odio et ipſa obediens plus me/ retur qᷓ ſi ipᷣm diligeret ex pꝛecepto.qm̃ hoc faceret cum maioꝛi conatu ⁊ magis contra pꝛopꝛiam incli/ nationem.iſtũ articulũ aſſero falſum. Itein ſi aliquis velit confoꝛmare voluntatẽ ſuã vo/ ſuntati diuine.ſequitur neceſſario altera pars illius diſiunctiue vel ꝙ deus eum inſtrueret de omnibꝰ ne ceſſarijs et concernẽtibus ſalutem ſuam ita ꝙ errare non poſſet.vel ꝙ nõ erraret et ſi erraret in quocũq; actu ſuo ille erroꝛ.nõ eſſet ſibi imputatus nec pecca ret immo mereret᷑ in om̃i actu ↄſequẽte talẽ erroꝛẽ. immo plus vel tm̃ qtũ eliciendo actum oppoſitũ ſe⸗ quendo iudiciũ rõnis.iſtum articulum aſſero falſuʒ et reputo erroneum pꝛout iacet. „ 7 7 7 Item ꝙ in pꝛincipio pꝛimo ſuo tenuiſte dicitur ꝙ qͥ libet tenetur plus diligere melioꝛem ꝓximum ſe q; ſeipſum.iſtum articulum reputo falſum. Item qꝙ in eccleſia ſancti ſepulcri Pariſius pꝛedicaſ ſe dicitur.ꝙ quilibet tenetur plus diligere pꝛoximuʒ melioꝛem ſe.iſtum articulum reputo falſum. Item ꝙ magiſter Micolaus de vltricuria pꝛedictus vicere debeat alte et itelligibiliter ꝙ pꝛopter iſtos ar ticulos et pꝛopoſitiones per eum reuocatas.ac mul tos alios articulos falſos et bereticos buius epiſtu/ le et libelli combuſti fuerunt in ſcriptis reuocare de/ beat publite ſolenniter expꝛeſſe pꝛopoſitiones ꝑ euʒ coꝛam nobis reuocatas.alios articulos a pꝛedictis aſſerẽdo aliquos falſos aliquos pꝛeſumptuoſos eti- beata virgine. ſtum complexũ de ain ⁊ & vebeat iurarein pꝛeſentia noſtea ad ſancta dei euangelia ꝙ nunqꝙᷓ tenebit aut to cebit etiam dã vel palam ⁊ repꝛeſentauit ſe cancell ario Pariſienſi . 9⁹ ct vniuerſitati magiſtrorum et ſcolarium pariſiꝰ ſtiu dentium et etiam regentium. Capitulum. xxvij. AIſti articuli qui ſequũ tur ſunt condemnati ab epiſcopo pariſienſi et magi ſtris theologie regẽtibꝰ pariſius Anno domini.). ccc.xl.in octaua Epiphanie domini. Item ꝙ diuina eſſentia in ſe nec ab hbomine nec ab angelo videbitur. G Item ꝙ diuina eſſentia licet ſit eadem in patre ⁊ fi lio et ſpirituſancto vt eſt eſſentia tamen vt eſt foꝛ/ ma ſiue in ratõne forme eſt vna in patre et filio.⁊ nõ vna in ſpirituſancto. Item ſpirituſſanctus pꝛout eſt amoꝛ vel nexus non ꝓcedit a patre et filio.ſᷣ tm̃ a patre. Item ꝙ multe fuerunt veritates ab eterno que non erant deuus. Item qꝙ corpoꝛa Scrkent⸗ non erunt inſcelo empi⸗ reo cum angelis.ſed in celo criſtallino vel aliquo qʒ eſt ſupꝛa firmamentum quod pꝛeſumebant dicere G Item qꝙ pꝛimũ nunc et creatura non eſt creatoꝛ nec creatua. Item qꝙ angelus in primo inſtanti ſue creationis fu it malus et nunqꝙ; bonus. M Item ꝙ angelus in eodem inſtanti poteſt eſſe in di uerſis lociis Item ꝙ qui habebit melioꝛa naturalia habebit ð̊ ne cefſitate maioꝛem gratiam et gloꝛiaam. Aecgerugon nunq; babuit vnde ſtare poſſet. Item nec adam in ſtatu innocenie. ¶ Capituluzʒ. xxviij. Copia cedule reuocati onis quoꝛundã articutoꝝ fris dionyſij ſoulecbat oꝛ⸗ dis fratrũ minoꝝ facte ꝑ eũdẽ ꝑiſius ⁊ i curia roma/ na. Reuerendi mgi mei ⁊ dñi dixi aliq̃ in pꝛincipio meo ſententiarũ q in nõnulloꝛũ auribus male ſonue rũt ⁊ ex cã.Ego veritate coactus.⁊ ex oꝛdiatione re/ uerẽdi pꝛis dñi cãcellarij pariſienp. ac facultatis the ologieę mgroꝛũ tanqᷓ ecclie et dicte facultatis tbeolo gie bũilis filius iᷣa dicta ĩ pᷣfato principio meo male poſita coꝛrigo ſub hac foꝛma. Quia tercia ↄcluſio ar ticuli q̃rti fuit bec ꝙ bec benedicta immo ſupbenedi cta lex ⁊ dulciſſima.vicʒ lex amoꝛis de qua loquebar oẽm aufert ꝓprietatẽ ⁊ dominiũ.ꝓbaui.qꝛ non q̃rit vidictã qꝛ patiẽs c.j.ad Coꝝ.xiij.nõ groſſiciẽ coꝛdis. qꝛ patiẽs ẽ doloꝛis ꝓximi. Itẽ nõ ẽ ãbitioſa qᷓtuʒ ad bonoꝛes. Mõ q̃rit ꝗᷓ ſua ſũt quãtũ ad tꝑalia vñ gloſa nõ emulat᷑i.nõ iuidet qꝛ nõ eã aliena ↄtriſtat facili/ tas v alteriꝰ bonũ diligit vt ſuũ. Pꝛedictã ↄduſionẽ reuoco tãqᷓ falſaʒð erroneã ⁊ 9ereticã.qꝛ xpᷣs ⁊ apli il lã legẽ ꝑfectiſſime tenuerũt.⁊ adhuc multi tenẽt et dei gꝛaz tenebũt qͥ ꝓpꝛietatẽ ⁊ dñiuʒ bẽbũt. dico ẽt q autoꝛitas apli ⁊ glo.p q̃̊s Meba nõ ꝓbãt dictaʒ cõ/ duſionẽ.nec ſũt ad ꝓpoſitũ vt apꝑet intuẽti textum 2 gloſas autẽticas ſuꝑ illo.Ex illa cõcluſiõe ituli coꝛre lariũ pꝛimũ q hec lex diſpẽſat duo ꝓnoĩa poſſeſſiua. videlicʒ meum ⁊ tuuʒ.ꝓbaui.qꝛ iſta duo vnum facit immo etiam omnia in vnum congregat ſicut Diony ſius dicit de celeſti hierarcbia.capitulo.j.in pꝛicipio. Otmtẽ datutn bonum ? oimne donutn perfectutm de ſurſum eſt veſcendens a patre luminum. Sed et cũ. ctus a patre luminis moti apparitiõis pꝛoceſſus ad nos bonitatis dono veniens rurſus ſicut vnum faci ens virtus ſuſcitatione nos adimplet et cõuertit ad congregantis patris vnitatem et deificã ſimplicitatẽ amoꝛ enim omnia vnum cet vnius facit.ſ.dei.qꝛ non quWucrit que ſua ſunt ſed que iheſu chꝛiſii. Icem intuli ſecundum coꝛrelarium ꝙ non minus fa cit omnia communia charitas quam extrema neceſ- ſitas.pꝛobaui.quia et vnum fit ex amoꝛe dei et alteꝝ ex amoꝛc ſui.ſed affectio iuſti eſt intenſioꝛ et eligibili/ oꝛ.quã cõmodo pꝛo baccalario de ſancto bernardo ĩ ſccũdo coꝛrelario quarte concluſionis articuli.igitur Confirmaui per Auguſtinum in pꝛologo contra qui q; bereſes dicentes. ꝙ plus obligat charitas qᷓᷓ neceſ ſitas.dico nunc ꝙ iſta duo coꝛrelaria vt ſequuntur ex concluſione pꝛedicta ſunt falſa.et dico ꝙ autoꝛitates ille quas adduxi non faciunt ad pꝛopoſitum. Item ex pꝛedicta concluſione intuli aliud coꝛrelari/ um auockt fuit quartũ.qꝙ legem hanc dedit chꝛiſtus di ſcipulis ſuis pꝛincipaliter et actualiter exequendum non ſolum babitualiter.pꝛobaui.quia dixit.Hec maã dao vobis vt diligatis inuicem ſicut et dilexi vos/ Jo han. xv. per iſtud coꝛrelariũ intelligendo hanc legem amoꝛis auferentem omnem pꝛopꝛietatem ⁊ domini um pꝛout cõcluſio dicit ſic intellectum reputo falſuʒ erroneum hereticum et contra determinationem ec/ cleſie. dico etiã ꝙ autoꝛitas quaʒ allegaui non eſt ad ꝛopoſitum. . tem cõcluſio quarta et finalis mea fuit ꝙ actualis aãbdicatio coꝛdialis voluntatis ⁊ tempoꝛalis poteſta tis dominij ſeu autoꝛitatis ſtatuʒ perfectiſſimũ oſtẽ/ dit et efficit.pꝛobaui.quia hoc pꝛo regula perfectiõis a chꝛiſto datum eſt.Mathei. xix.ſi vis perfectus eſſe vade et vende omnia que habes et da pauperibus. Igem Luce.xix. Idem mar.x. vnde nò dixit.pone ĩ arca aut in ſcrinio.ſed ſi videas pauperes da.quiavt diryxit chriſtus math.xxvj. Pauperes ſemper habebi⸗ tis vobiſcum. me autem non ſemper habebitis.⁊ di/ cebam ꝙ ideo non dicat homo hanc regulam a deo eſſe datam ſed animi pꝛeparationem.ſ.ſi opus ſit qꝛ vbi ſemper opus eſt ſemper debet fieri. Sed quia re vera paruus coloꝛ ſufficit ad excuſationem agere vo lenti. Iſti volunt dare intelligere ꝙ auricalcum ẽ au rum et fel mel.ſed ſi ex Fnozancei crederẽt tamen eſt qui querat et iudicet.qd pꝛobationes dicunt hãc cõ/ cluſionem eſſe boſitam vniuerſaliter.ideo ipſam vni uerſaliter intellectam dico falſam erroneam et here/ ticam.quia nec chꝛiſtus nec apoſtoli ſtatuʒ perfectiſ- ſimũ habuiſſent. et autoꝛitates ad eam pꝛobandam acdducte non ſunt ad pꝛopoſitum.vt patz per gloſas oꝛdinarias et doctoꝛes in hoc ſtudio ct alibi appꝛo/ batos.Alias pꝛobationes vt pꝛobant iſtam conclu/ ſionem reputo falſas et erron eas. Et vltima dico fal ſam iniurioſam et ſcandaloſam. ¶ Ex pꝛedicta ↄclu ſione quarta infercbam pꝛimum coꝛrelarium ꝙ chꝛi ſtum non abdicaſſe hmõi poſſeſſionem et ius in tem poꝛalibus non habetur ex noua lege immo potiꝰ op poſitum.quia math.viij.Filius hominis non habet vbi caput reclinet. Item ſecundum coꝛrelarium eſt iſtud ꝙ banc legem pꝛo regula perfectionis chbꝛiſtus docuit et exẽplo con ſirmauit.pꝛobaui per regualam nũc dictam. Vadc et vende omnia que babes et da ⁊c. Etiatn quia vocati omnia dimiſerunt.matheus theoloneũ.petrus ⁊ alij tetia. mat. xix. Ecce nos reliquimꝰ omnia. Iſta duo coꝛrelaria reuoco tanq; falſa erronea ⁊ beretica ⁊ cõ tra determinationẽ decretalis domini Jobannis pa pe que iucipit.quia quoꝛundam inter cctera dicentiſ omnis vir in cuiuſcunqʒ pꝛopꝛietate et in eius vſu. Que quidem aſſertio continet multa falſa. cum nec xpᷣin expꝛopꝛiationẽ pꝛedictam..in ſe ſeruaſſe.nec eti⸗ am impoſuiſſe apoſtolis.nec ſub voto ab eis fuiſſe zluee⸗btu euangelica ſeu apoſtolica doceat hyſto⸗/ ria.ſed contrariũ euidentius manifeſtat hec decreta lis. Dico etiam ꝙ autoꝛitates non ſunt ad pꝛopoſitũ vt liquide apparet intuenti textũ et gloſas oꝛdinari⸗/ as et appꝛobatas ¶ Pꝛeterea fuit coꝛrelariũ quartũ qð intuli ꝙ; abdicatio rerum cempoꝛaliuʒ pᷣm animi pꝛeparationem nullam aut valde imperfectam ⁊ fra gilem oſtendit ⁊ efficit perfectionem.pꝛobaui pꝛimo quia ſemper babent pauperes.ſecundo quia non va let niſi ratõne actus.igitur actualis eſt ꝑfectioꝛ. Iſtũ articulũ reuoco tanq; falſum et ſcandaloſum nec p/ bationes ſunt ad pꝛopoſiu. tem reſpondendo ad quendam baccalarium de do o beati Bernardi cum ille dixiſſet ꝙ xp̃ᷣs talia non abdicauit.illud negaui et dixi ꝙ chriſtꝰ nihil ſibi reti nuit. Iſta duo dicta reuoco tanqꝙᷓ falſa et heretica.qꝛ xpᷣs loculos habuit pꝛopter infirmos a fidelibus ob lata conſeruans que et ſuoꝛum neceſſitatibus ⁊ alijs indigentibus tribuebat. vt et xpᷣi euangeliũ et beatuſ Aug.ac etiam determinatio romani potificis bec te/ ¶ Altimũ coꝛrelariũ qdð poſui fuit ꝙ non plus cu⸗ rauit chriſtus de tempoꝛalibus qᷓ; faciunt diuites de pauperibus.pꝛobaui.quia ſitiuit et non habuit po/ tum.et pꝛo nobis nudus in cruce pependit.nũc dico chꝛiſtus de tempoꝛalibus curauit.quia non om̃ia abdicauit vt ſuperius dictũ eſt.qð aũt innui de diui/ tibus ꝙ non curant de pauperibus.hoc retracto tan qᷓ; iniurioſum illis diuitibus per quorũ elemoſynas pauperes ſuſtentant᷑. Hec igit᷑ omnia male ſonan/ tia ſic pꝛius expꝛeſſa in meo dicto ſententiarũ princi pio male poſita reuoco et retracto vt dictũ eſt ꝓmit/ tendo bona fide ꝙ illa decetcro non tenebo. nec do matizabo et ita iuro.veniam humiliter imploꝛans cõmiſſis.hec omnia pꝛedicta dictus frater Dionyſi? iterum omnino in pꝛeſentia magiſtri guillermi roma ni lectoꝛis ſacri palatij apoſtolici.et alioꝝ nouẽ ma giſtroꝝ in theologia pariſius reuocauit. et ad ſancta dei euangelia iurauit ſe appellationem quam inter/ poſuerat non proſecuturum ac concluſiones predi ctas et coꝛrelaria tanqᷓ falſa erronea et beretica abiu rauit ᷣm tenorem reuocationis alias per eum facte pariſius. modo ⁊ foꝛma ſuperius annotatis.Hec au tẽ reuocatio facta eſt auininone in domo pᷣfati magi ſtri guillermi romani Anno.m.ccc.lxv.die vltio me/ ſis Januarij. inditione tertia. pontificatus ſanctiſſi⸗ mi in xpᷣo patris et dñi dñi noſtri vrbani diuina pꝛo uidẽtia pape ſexti. anno tercio. * „ Reuocatio articulorum predictorũ facta ꝑ eundem fratrem Dioniſiũ in deihurarlanſden ſolennibus pu blice facta in eccleſia p̃di f pᷣdicatorũ. Pariſius autem an no dñi. M).ccc.lxix. die Youis.poſt Quaſi modo. de mandato reucrendiſſimi in xpᷣo patris.et dñi.domi/ ni cardinalis beluacenſis commiſſarij ad hoc perſe. ſererokal onaunde ſatonmnten ibusnen eſchuun ſtlorert nnancn temdi mut litvenit aiann . onolti Nang ſipatiamn en. Jeentiatn dnepimo q gungfuctc cntitateſi ſeuobleruan raturlogpen Pſumfiton ferntiopal dusßinban achnede nausctbon Cerfterauoci tageten ſanperuiet E En Mione⸗ Chaerre Wumſo ſnhuits necbaben ſonarin len ſoni lubporen ſmgnabin Parfeeroond Cheſclicta feſenra tenqeuis icufe ſlnptione eſt manffen udaute ſiiſctafſin alureriſtn ler vogen enguigp loſtoguct fsſibfſie öͤſllisn gheleſong iak Afen Ammnltit .Z SS heici. nnoemzien itnnidne wmaonde ri üfer wrpehzintn vbeu guenretdr 6se mooidesa n lsnintes Oncd õ errmmmhn Arjntutint Iteim dixi dilcipuli cuiuſdam almarici nomine ſtudentes pari⸗ dem apoſtolieam deputat. Item cum debui exponere dicta mea in curia roma/ na coꝛam reuerendiſſimis patribus dominis cardi/ nalibus nemanſenſi et vabꝛenſi addidi ꝓpoſitiones que ſequuntur videlicet ꝙ chꝛiſtus in moꝛte omnia ſimpliciter abdicauit.iſtam reputo tanq; falſam er/ roneam et bereticam. H Item dixi ꝙ quando coꝛpus in ſepulcro manſit ibi charitas abſtulit ab eo omnem pꝛopꝛietatem et do⸗ iꝙ tũc vacauit ſedes generalis domini vſ-⸗ q; ad diem iſtam vt ſcquitur ex pꝛedictis ſeu ad ſen/ ſũ pꝛedictarum.reuocaui et reuoco tanqꝙᷓ falſuʒ et er/ roneam. Item quia aliqui dicunt ꝙ dixi in pꝛedicta declarati one.pꝛimo ꝙ lex amoꝛis.i.charitas que ſtatum perfe ctum facit eſt inſeparabilis a nobis.⁊ ꝙ loqucbar de charitate ſiue de lege amoꝛis ex cuius obſeruatione ſeu obſeruantia vniuſcuiuſq; ſtatus perfectio menſu ratur loquendo de meritoꝛia perfectione in bomine vſum rationis babẽte.ſecundo quia cuilibet creatu/ re rationali hec lex naturaliter eſt indita. ct tertio q; deus ſᷣm banc legem viuit. Iſtas pꝛopoſitiones non credo me dixiſſe neq; dixi.quia iſtas reputo falſas er roneas et hercticas.pꝛedictas autem pꝛopoſitiones per me reuocatas abiuro et pꝛomitto eas deccetero. nec tenere nec dogmatiʒare publice vel occulte ⁊ ve⸗ niam petiui e⸗ humiliter de commiſſis. minium.iſtam reuoco tanqᷓ falſam erroneam et be- „ apitulum. xxix. , ¶ Reubcatio magiſtri Jobannis caloꝛe.Anno dñi. M. ccc.lxiij. Antequã deſcendã ad concluſiones babeo aliqua dicere.quia in pꝛimo arti culo mearum veſperiarum poſui duas pꝛopoſitiões vnam ſcʒ ꝙ ſummus legiſlatoꝛ deus ipſe dignus eſt infinitis perfectionibus quas nec babuit nec babet nec habere poteſt. Nunc dico ꝙ iſta pꝛopoſitio male ſonat.immo reputo eam in ſenſu catbegoꝛico falſam quem ſenſum facit. nec in illo ſenſu intellexi eam. ſed in bypotetico ſcilitet ꝙ ſi eſſent infinite perfectiones imaginabiles quas deus nõ habet adbuc cſſet dignꝰ perfectionibus.Eodem modo de ſecunda pꝛopoſiti one ſalicet ꝙ infinite perfectiones ſimul in legiſlato ris eſſentia ſunt dignitas ad infinitas alias. Item quia ex pꝛedicta intuli vnum coꝛrelarium ſcx ÿ dictus legiſlatoꝛ dignificauit ſe in carne ad ſuaʒ aſ ſumptionem bypoſtaticam.intellexi dignificauit.id eſt manifeſtauit. r Iſtud autem quod vltra addidi ſcilicet ꝙ ſi als non fuiſſet aſſumptus ſᷣm bominem dignus eſſet qꝛ frue retur et iſtud pluries reiteraui dico ꝙ intellexi ⁊ po tuli tanqᷓ; diſt putabile. nunc dico ꝙ non eſt diſputabi SItem dixi in nono coꝛrelario ꝙ non ſtat intellectuʒ le et quod eſt falſum. Item quia pꝛopoſui in mea concluſione tertij articu li ꝙ ſubducta pꝛerogatiua diſparis acceptionis veri tatis ſub falſitate ſtaret vt verus cultoꝛ non ampli/ us ꝙᷓ falſus meretur et iſtam pluries reiteraui. dico ꝙmale ſonat. quia pcedit er ſua ſuppoſitione impoſ ſibili.aliquibus tamen poſſet apparere poſſibilis. 2 ſius quĩ dixerunt tmoꝛtuo E?o. ꝙ ſllud quod alias eſt peccatum moꝛtale vt ſtupꝛuʒ factum in charitate nõ eſt peccatum impunitatem peccatoꝛum pꝛomitten⸗ tes.deum bonum et non iuſtum dicentes.qui ab ec/ cleſia pꝛopter hbuiuſmodi condemnati a rege francie extra poꝛtas ſunt combuſti. Hereſiarcha vero eoꝛuʒ almaricus a generali concilio rome condemnatus ẽ ⁊ excõmunicatus ⁊ ex ciuitate expumatus.et cinis ⁊ oſſa per ſterquilinum ſunt diſperſa et merito. pitulum. xxx. . leriki Ludo wici reuocati. nno domini.M. ccc.lxij. ₰ ¶ Pꝛimo pꝛobando pꝛi mam partem pꝛime ſuppoſitionis arguitur ſic. Ad quodlibet nomenvelle vł nolle reſpectu cuiuſlibet ꝓ ducibilis ad extra ſequitur neceſſario mutatio in vo luntate perfecta. Deinde arguitur hypotetice ſic. ſi deus de nouo aliquid vellet vel nollet ad extra.ſeu ſi in deo eſſet nou um velle vel nolle ad extra ipſe intrinſice mutaretur. igitur velle et nolle dicunt de⸗ nominationem intrinſecam. ⁊ hec fuit mens mea p hoc ꝙ dixi in ſecunda ꝓbatione huius ꝙ tam velle ꝙᷓ nolle adextra eſt actus vitalis perfectevoluntatis ipſam immutans vitaliter non intellexi ꝙ per velle et nolle deus mutaretur intrinſece.ſed ꝙ; ſunt opera vitalia. Sed quia apud multos iſte modus loquen⸗/ di velle diuinum immutat voluntatem diuinam ſi⸗ gnificat enim ꝙ ipſe intellectus mutatur.et non pla cet domino cancellario ⁊ facultati ꝙ decetero in di⸗ uinis tali modo quis vtatur.dixi in ſecundo coꝛrela- rio pꝛime ſuppoſitionis ꝙ licet perfecte voluntatis ſeu diuine eſſentie quodlibet intrinſecum ſit abſolu⸗ te neceſſarium ſcᷣm ſuum eſſe reale.tamen eſt ali/ quid intrinſecus contingens ⁊ non eſt neceſſariũ ſᷣm ſuũ eẽ foꝛmale.patet de nolle et velle ductis adextra Iſtud ſicut ex plano ⁊ dico ꝙ nihil intrinſecum deo eſt contingens m intellectum quem facit tanqᷓ ca- tholice fidei diſſonum. Similiter illud qð dixi in ter⸗ tio coꝛrelario ꝙ ſtat deum eẽ intrinſice aliqualem et ipſum poſſe non eẽ talem. ⁊ tamen ipſum eẽ talẽ ini⸗ mutabiliter. debetſic intelligi id eſt ſtat deum gliqch velle ad extra et ipſuʒ poſſe hoc nunqᷓ; velle ⁊ tñ im mutabiliter. Quoq dixi in ꝓbatione buius ꝙ nõ eſt inconueniens ꝙ aliquid ſit deus ſᷣm ſuum eſſe reale. ⁊ tamen non ſit deus ſᷣm ſuum eſſe foꝛmale.debet ſic intelligi.id eſt. ꝙ aliquid ſit deus realiter et tamẽ ali qua foꝛmali denominatione denominat᷑ que ſibi nõ competit pꝛeciſe quia deus ſed ratione alicuius effe⸗ ctus. vnde ſupꝛadicti damnant banc ꝓpoſitionem tanq; fidei diſfonam ſᷣm intellectum quem facit ſci⸗ licet ꝙ aliquid eſt deꝰ p̃m ſuum eẽ reale ⁊ tamẽ ipᷣm non eſt deus m ſuum eẽ foꝛmale. perfectum cognoſcere vera contingentia et illoꝛum ad extra non eẽ ꝓductiuam voluntatem. Item dixi in decimo ꝙ perfectus intellectus ad efre peccati vt peccatum eſt non poteſt immediate appli cari cognoſcitiuo et q ex iſto ſequitur finaliter pecca tum eẽ vł defoꝛmitatem anime non eſt ꝓpꝛie aliqua „ veritate verum.pꝛimum eſt maledictum ⁊ falſum qꝛ ad hoc ſequitur ꝙ deus non cognoſceret peccata aut voluntatem diuinam hoꝝ eſſe ꝓductiuam quoꝛum vtrũq; eſt falſum ⁊ ſcᷣm fuit als condemnatum.Et 2 28 glia eoꝛrelaria p eo ꝙ pꝛimo conueniunt falſa ſunt male ſonant. In ſecundo coꝛrelario ſecunde ſuppoę- ſitionis dixi ꝙ ſtat aliquid eẽ actu miraculoſum ⁊ tũñ in illo ꝙ ſic actuat nullã ponere ꝑfectionem ſimplici ter. magiſtri noſtri iſtũ modũ loquẽdi nõ appꝛobant ſcʒ ꝙ deus actuetur ſicut nec illũ ꝙ deus immutetur. Itẽ in quarto et quinto coꝛrelarijs ſecũde ſuppoſiti/ onis dixi.ꝙ ꝑfecta volũtas non in tenſius diligit pꝛe/⸗ deſtinatum qᷓ; diligat pꝛeſcitum.et ꝙ non plus inten ſiue diligit ſe ꝙᷓ diligat diabolũ in cẽ naturali.non de bui iſta dicere quia in auribus audientium male ſo/ nant cet falſa ſunt cum ᷣm Auguſtinum aliquid dili/ gere ſit ei velle bonum. ⁊ ideo intenſius diligere eſt ei maius bonum velle et ita communiter intelligũt ho Coꝛrelarium octauum fuit tale ꝙ quelibet volitio q̃ᷓ deus vult a eẽ non minus diſtinguitur foꝛmaliter a volitiõe qua vult b eẽ qᷓ deus diſtinguitur a materia pꝛima realiter. ꝓbaui per hoc. quia quelibet volitio qua deus vult a.eẽ immenſe foꝛmaliter diſtinguitur a volitione qua vult b.eẽ.coꝛrelariũ hoc eſt falſuʒ.ꝓ batio erronea quia non eſt admittenduz qualitercũ q; ⸗ in deo ſint plura immenſa aut plura immẽſa eẽ dDdiſtincta. Coꝛrelarium nonum fuit.nullum velle immenſum perfecte voluntatis continet aliquid ad extra ꝓduci bile. hoc eſt falſum.quia velle dei eſt cauſa rerum.in Fꝛabatiote autem coꝛrelarij ſcripſi ꝙ ſi potentie vo/ itiue angeli.volitio domini que ẽ immenſa eẽt actu/ alis volitio quod non reputo impoſſibile.⁊ tamen ꝑ. buiuſmodi volitionem ⁊c. Pꝛedictum coꝛrelarium nunqᷓ; putabam poſſibile nec credo dixiſſe cẽ poſſbi le.⁊ eſt erroneum quia alias fuit repꝛobatum.ac etiã quicgui ex eo ſequitur inqᷓtum ex hoc ſequitur eſt oſſibile. n tercio coꝛrelario tertie ſuppoſitionis dixi ꝙ pec/ catum eẽ perfecta voluntas deus non poteſt imme/ diate nolle. ⁊ in alio ꝙ peccatum non eſt immediate ogibile a perfecta voluntate.ſ ſta male ſonant et diſcoꝛdant ſcripture ⁊ dictis ſanctoꝛum.hoc auteʒ in tuli ex duobus coꝛrelarijs quoꝛum vnum fuit ꝙ per fecta voluntas quicquid extrinſecus poteſt immedi/ ate velle. pꝛeter immediate nolle ⁊ econuerſo.Aliud eſt quicquid immediate ipſa poteſt nolle poteſt effi/ ccre.que applicata ad peccatum foꝛmaliter ſumptũ falſa ſunt ⁊ male ſonant. Item ſextum coꝛrelarium fuit quolibet extrinſecum perfecta libertati ſeu voluntati eque ab ipſa eſt odi/ bile ſicut diligibile et econtra. hec ꝓpoſitio eſt erro/ nea ⁊ repugnare videtur voluntati diuine. Secunda concluſio mea fuit Euidentie ad contradi ctoꝛia intellectu diuino foꝛmaliter immenſe foꝛmali ter epugnane Dini in ꝓbatione ꝙ quelibet earuʒ im/ menſa. nunc dico ꝙ illa concluſio cum ſuis coꝛrela/ tkijs ⁊ ſua ꝓbatione male ſonat quantũ ad hoc ꝙ de/ ſignantur in deo eẽ plura ⁊ immenuia diſtincta quod iam fuit hic et ſuperius repꝛobatum. Quãtuʒ etiam ad boc quod dicitur ⁊ immenſe repugnant male ſo/ nant quia ad hoc datur intelligi quia repugnãtia ſit 2₰ intrinſece in Ta enkir xxj ¶ Foꝛma et modus reuo cationis facta pariſius per fratrem Guidoucʒ oꝛdis beremitaruimn ſancti auguſtini geku legetis Pariſtus ſententias in ſcolis dicti oꝛdinis.Anno domini mil⸗ leſimo tricenteſimo quinquageſimoquarto. xvj. die menſis maij. Et boc anno legẽdo ⁊ reſpondẽdo am/ bulaui in magnis et mirabilibus ſuper me. verbum veritatis non recte tractando.ſed verbis contenden do ꝓpbanis ⁊ vaniloquis que ad impietatẽ ꝓuocãt audientium ſubuerſionẽ.ex quibus factus ln oc⸗ caſio ſcanda li in ſanctifſima facultate ⁊ oꝛdine meo quod mihi diſplicet bono coꝛde. idcirco iuxta piam ⁊ ſanctam oꝛdinationem domini Cãcellarij pariſieñ. ac ceteroꝝ magiſtroꝝ reuerendoꝝ theologice facul tatis.quoꝛũ coꝛrectioni et oꝛdinationi me ſubmiſi et ſubmitto dicta mea ſcriptavolo reuocare ⁊ intentio nem meã oſtendere bonã nõ obſtantibꝰ dictis ſcri ptis in foꝛma que ſequitur.Et licet dñi ⁊ magiſtri re- uerẽdi iſtas concluſiones poſuerim non eſt intentio nis mee nec vnqᷓ fuit per dei gratiam eas ſuſtinere g tinaciter. 1. ¶ Reuocatio facta Pariſiꝰ.Anno oñi.M. ccc liij. dꝛimo diri iſtaz coͤclu ſionem. Charitas que ſemel labitur vel depditurnũ ꝙᷓ fuit vera charitas.⁊ iam ꝓbaui contra baccalariũ beate marie de mõte carmelo.hanc reuoco tanqᷓ fal⸗ ſam ⁊ hereticam.⁊ etiam que eneruat effectum ſacra mentoꝛum.ſcʒ baptiſmi ⁊ penitentie.⁊ etiam contra decretũ eccleſie in capitulo fideli.extra de ſumma tri⸗ nitate et fide catholica i cementis.etiã tanq;ᷓ ſeipam interimentem qð em̃ nullo modo vere eſt. deſeri non poteſt vt ait gratianus.⁊ pᷣſumptuoſe poſitum eẽ qꝛ eam dixi valde ꝓbabilẽ ⁊ tñ eſt contra coõcluſionem ⁊ doctoꝛum opinionem.ſ.magiſtri ſniarum gratiani et plurium alioꝛum.Si que vero autoꝛitates Augu ſtini vel alioꝝ videantur ad oppoſitũ.intelligẽde ſũt de charitate finali que manet in patria de qua loqui/ tur apłus.j.ad Coꝛinthe. xiij. charitas nunqᷓ excidit AVel intelligendũ eſt de charitate ſᷣm efficatia vt ma⸗ giſter met videtur glo0ſſer. Secundo ex boc intuli ꝙ pᷣſcitus exiſtens in charita te non poteſt mereri vel elicere actum meritoꝛiuʒ vi te iuxta ſcalam vite noſtre.reputo falſum et cõtume⸗ lioſum. Tertio dixi contra baccalariũ pꝛedicatorum conſe rendo cum ipſo ꝙ homo meretur vitam eternam dłe condigno. iid eſt.ꝙ ſi non daretur ei fieret ſibi iniu⸗ ria. ⁊ ſcripſi ꝙ deus faceret ſibi iniuriã ⁊ banc ꝓbani iſtam reuoco tanqꝙᷓ falſam bereticam ⁊ blaſppemam ⁊ mibi contradicentem in condluſione infra recitan/ da.que dicit totum eſt a deo ita ꝙ nibil a voluntate. Quarto dixi in diſputatione reſpondendo de quoli- bet ꝙ ſi nullũ eẽt liberum arbitrium adbuc eẽt pecœ tum. quod ſcripſi in bac foꝛma. pono vnum pꝛobabi le ſcʒ ſi nullum eẽt intentum vł volitum adbuc eſſet peccatum tanti mali vlł meriti. ꝓbatio fuit.qꝛ imagi/ nato ꝙ nullum eẽt arbitrium adhuc cẽt in dei contu tu malum.banc reuoco tanqꝙᷓ falſam manifeſte erro⸗ eam ⁊ bereticã ſcandaloſam ⁊ blaſphemam. uinto dixi ꝙ bonum meritum eſt a do ita ꝙ nibil eſt a voluntate.q̃m in bac foꝛma ſcripſi.tanti meriti eſt ex quanto beneplaciti intenti ⁊ voliti non exqua- to. banc reuoco tanꝙᷓ falſam ſcandaloſam et in fide ſuſpectam et mibi contradicentem in tertia ꝓpoſitio ctononen Nodtie ſnmertoct etalcge; gliter int⸗ latolumnent iniau ſpe (Onie Horcenconn ſoocgettonie Aecentlten Pitugturam uhpüne ind K gderch (Seande tionen⸗ poto inſu clnumn, uuguon Oſtnatura ckpoſſtlie Uunbunnan enpolte lockfalla bunanan. hatnbänes ſtumediche emnpoſt finn hotet deſin. ſaſiedſti nhusſubie⸗ ieſis cor andſee le un eggihntſen mciſim ondende din agen deonitöchin 11 1 ſodir. ſg gtinel brtd ein Nat l ed inn olgicenanscian mus.: ungre li:ictor in nnen ngtin mSgeſer r hint aniſen (adenrie ni iuntin⸗ etealnt väuam Nren worſtn gneſn ain an nan ug⸗ nefuperius reuscazzaess “ Sexto dixi ꝙ deus poteſt aliquẽ neceſſitare pꝛeueni⸗ ſuſpectam. * endo voluntatem ad bonum actũ.quẽ erroꝛẽ ſcripſi in bac foꝛma.deus qũqʒ pᷣuenit ita voluntatẽ puri vi atoꝛis ꝙ nunqᷓ; poteſt in nõ actũ meritoꝛiũ ꝓbaui ſic aliter ſequeretur ꝙ hõ poſſet mutare diuinũ ꝓpoſi/ tũ. Secũdo q bomo poſſet facere hominẽ mẽdaceʒ. alia ſentẽtia ꝓbabilis eſt iſta ꝙ deus poſſet neceſſita⸗ ealiquẽ ad bonũ actũ pꝛeueniẽdo.hec ſuſtineri põt. Pꝛobationẽ tñ adduxi ad bãc ſcãdaloſam et in fide Septimo dixi ꝙ eſt dare plures vnitates que nõ fa/ ciunt numerũ.quod reuoco tanqᷓ falſum ſcãdaloſuʒ et in fide ſuſpectũ qᷓ;tũ ad trinitatẽ in diuinis. ¶ Vctauo dixi et ſcripſi ꝙ nulla creatura rõnalis ſpeci aliter eſt in ſe niſi quia deus eſt ſibi eẽ.et ex hoc intuli in eodem ſcripto.ꝙ in omni eo ꝙ nõ ẽ deus eſſentia/ lius eſt non eẽ ꝙᷓ; eẽ ĩm.has reuoco falſas falſe poſi 8 et erroneas. . ono dixi et ſcripſi ꝙ aliquid poteſt eſie ſine tẽpoꝛe in merito et peccato.et ꝓbaui quia poſſibile fuit vel eſt aliquod eẽ in inſtãti eternitatis in merito.⁊ conſe quẽter in inſtãti tꝑis i pctõ.⁊ iterato in inſtãti eterni katis in merito banc reuoco cum ſua ꝓbatione tanqᷓ; falſiam fatue poſitam et inintelligibilem. apitulum. xxxij. . MReuocatio facta Anno dñi.M).ccc.lj. Quia ego ſimon in re- ſpondendo in veſpijs exponẽdo vel dedarãdo termi nos queſtionis.ꝙ hoc nomen ieſus dictuʒ eſt de deo accidentaliter et ex parte ſignificat filiũ dei qͥ aſſum/ pſit naturam humanam. Ponendo cõcluſiones po/ ſui ꝓ pꝛima concluſione ꝙ hec ꝓpoſitio ẽ poſſibilis. ieſus non eſt deus.pꝓbaui ex eo ꝙ bumanitate aſſum ta.per poſſibile depoſita.ieſus non eſt deus.et intu i ꝙ bec eſt poſſibilis.ieſus poteſt nõ eẽ deus. ¶ Becundo ꝙ Jeſus poteſt cẽ et non eẽ. Jeſus expoſi tionem et ſignificationem huius nominis Jeſus. re puto inſufficientem falſificantem cõcluſionem ⁊ cor/ relarium.poſito nanq; ꝙ hoc nomen ieſus ſignificat illud quod ſignificat bec oꝛatio filius dei qui aſſum/ pſit naturam bumanam bec Jeſus non eſt deus.nõ eſt poſſibilis.ſicut nec iſta.Filiꝰ dei qͥ aſfũpſit natu (Ser bumanã non eſt deus. tem poſito eodem. hec. Jeſus poteſt eẽ et nõ eẽ de us eſt falſa.ſicut illa filius dei qui aſſumpſit naturax humanam. poteſt eẽ et nõ eẽ flius dei qui aſſumpſit nãm bũanã hanc concluſioneʒ reputo ſicut bereticã ſtante dicta poſitione. em poſt ſecundã concluſionem intuli pꝛimũ coꝛ/ relarium ꝙ ieſus nõ poteſt eẽ deus.ſᷣm ꝙ ieſus non poteſt deſinere eẽ deus.coꝛrelaria non fuerũt ponen da ſine diſtinctionibꝰ.itaq; expono ea et dico ꝙ ſi ter minus ſubiectus.ieſus ſtat ꝓ ſimplici perſona q̃ dici tur ieſus.coꝛrelaria ſunt catholice tenenda. Si vero idem terminus ieſus ꝓ vno cbꝛiſto ex perſona ver⸗/ bi et humanitate conſtituto.videlicet pꝛo implicito quod ſignificat et pꝛo quo ſtat in dicto pꝛime conclu ſionis ⁊ in dicto pꝛimi coꝛrelarij ex cõcluſione pꝛima illati.ipᷣa coꝛrelaria non ſunt catholica ſ falſa nec eti am ſtant cum concluſione ꝑpꝛima.nec cu ʒ coꝛrelario „ mo ex concluſione pꝛima illato. SGten poſui concluſionem ſecundaʒ & nulls res que piebat eẽ aliquid quod pꝛius non erat. eſt deus poteſt non eẽ deus.et intuli coelarium fer ciũ ꝙ nulla res eſt aut poteſt eẽ.que modo nõ ſit deꝰ et aliquãdo poſſet eẽ deus. Coꝛrelarium quoq; quar tum ꝙꝙ nulla res eſt aut eẽ poteſt que poſſit incipere eẽ deus.concluſionem ſic vniuerſaliter intellectã ꝙ terminusſubiectus diſtribuat᷑ ꝓ re que per cõmuni cationem idiomatum eſt vel poteſt eẽ deus.reuoco ſicut falſam et hereticam.coꝛrelaria etiaʒ tali vniuer ſalitate itellecta. reputo ſicut falſa erronea ⁊ beretica Item poſui conduſionem tertiam ꝙ deus poteſt ali qualiter ſe habere qualiter ſe non habet ac etiam eẽ aliqualis qualis non eſt. ¶ Et ad pꝛobandum boc induxi p exemplo.qꝙ deus pater põt eẽ bomo et non eẽ homo.concluſio vt poſita fuit non bene ſonat ĩ eo ꝙ ratione relatiui recipꝛoci ſonat ꝙ ſubſtantie dei de nouo poſſit aduenire babitudo aut qualitas realis. et ideo intellectus quem habui potius fuit expꝛimen dus in his vᷣbis aliqua creatura ſe poteſt habere ali⸗ qualiter ad deum qualiter ſe non babet. Exemplum etiam ad cõcluſionem nõ conuenit qm̃ adhbuc poſito ꝙ deus pater poteſt eſſe bomo et non eẽ homo ꝓpꝛie ſequitur quod deus poteſt eẽ aliquid quod non eſt ſi cut ex decretali arguit᷑ extra de hereticis.cum chꝛiſtꝰ et non ſequitur ꝓpꝛie ꝙ deus pater poſſit eẽ aliqua/ lis q̃lis non eſt.aut aliqualiter ſe babere qualiter nõ ſe habet. Ex concluſione tertia intuli tertium coꝛre- larium ꝙ q;uis ieſus fuerit ab eterno ſemꝑ patri coe qualis tamen aliquando fuit deus quando non fuit ieſus. Iſtud coꝛrelarium aliquando Jeſus erat deꝰ quando non erat deus male ſonat et erronee. em ex concluſione quarta intuli quartum coꝛrela rium ꝙ filius dei quando incipiebat eẽ filius virgis. non incipiebat eẽ aliquid. Iſtud coꝛrelarium ꝓut in diſtinctione poſitum fuit. reuoco ſicut erroneu et be reticum.quoniam filius dei quando incipiebat eẽ fili us virginis incipiebat eẽ aliquid ſᷣm ꝙ bomo. et inci Item ex concluſione quarta intuli vltimum coꝛrela⸗ rium ꝙ nunqᷓ hic homo demonſtrato qui eſt chꝛiſtꝰ fiebat xpᷣs et ꝓbaui ex eo ꝙ nec purꝰ hõ fiebat xpũs. nec hõ xpᷣs fiebat xpᷣs coꝛrelariũ iſtꝭ put idiſticte fuit poſitũ reuoco ſicut falſuʒ et erroneñ qñ in ſenſu quo bomo. demonſtratus ſtaret ꝓ filio dei concedenduzʒ cẽt.ꝙ aliquando bic homo ſiebat chꝛiſtus quoniam filius dei viui nunc eſt homo aliquãdo fiebat homo dicente euangelio. Aerbum caro factuʒ eſt 7. X pitulum.xxxiij. Iſti ſunt artituli in qui bus magiſter ſententiarum non tenetur communi⸗ ter ab om̃ibus.et pꝛimo pꝛimi libꝛi. Pꝛimo q chari⸗ tas qua diligimus deũ ⁊ ꝓpximũ eſt ſpũſſanctus diſti/ ctionc.xvij.ca.ij.vel ꝙ; charitas q̃ eſt amoꝛ dei ⁊ ꝓxi⸗ mi non eſt aliquid creatũ. Secundo ꝙ nomina numeralia dicta de deo dicun/ tur ſolum relatiue.diſtinctione.xxiiij. capitulo.Et ſi diligenter. vel hec nomina numeralia trinus et trini tas non dicunt poſitionem ſed pꝛiuationem tantum Tertio ꝙ ſimile et equale ſimiliter dicuntur de deo pꝛiuatiue diſtin.xxj.ca.Et boc idem. l Quarto ꝙ deus ſemper poteſt quicquid aliquando potuit.⁊ vult quicquid voluit.et ſcit quicquid ſciuit. dinc quaqrogeſimnacſta copitulo Pꝛeterea queri dcoe. 1 n eund⸗ ſibosz. Pꝛimo e angeli merueruut beatitudinem per gra/ tiam ſibi datam ſed ꝙ pꝛemium pꝛeceſſit meritũ ſec poſtea meruerunt per obſequia fidelibus exbibita di ſtincti. v. capi. bic queri ſolet.vel ꝙ in angelis pꝛemi/ um pꝛeceſſit et meritum reſpectu pꝛimi ſi ubſtantialis babet ſubſequi. Secundo ꝙ angeli in merito reſpectu eẽntialis pᷣmij et in ipſo pꝛemio ꝓficiunt vſq; ad iudiciũ. diſtin.xj. capie. Pꝛeterea illubnñd.— Tercio ꝙ charitas ẽ ſpirituſſanctus ſcilicet illa què anime qualitates infoꝛmat ⁊ ſanctificat.diſtin.xxvij capi. Cum igitur.. . Ouarto ꝙ in veritate bumane nature nihil trãſit ex trinſecum. ſed quod ab adam deſcẽdit ꝑ ꝓpagationẽ auctũ.et multiplicatum reſurget in iudicio.diſt.xxx. capi.penul. Quibus reſponderi.vel ꝙ nibil de cibis tranſit in veritatem bumane nature.nec ꝑ generatio nem nec ꝑ nutritionem. n terco libsoos. Pꝛimo ꝙ anuma a coꝛpe exuta ſit ꝑſona.diſt.ij.c.hic apponitur a quibuſdam. Scdo ꝙ chꝛiſtus cõueniẽter moꝛtuus et non moꝛtu us dicit᷑ paſſus et non paſſus.diſti.xxj.capit.vltimo. Tercio ꝙ chꝛiſtus in triduo moꝛtuus fuit bomo.di/ ſtinctione.xxij.ca.j. In quarto libso. Pꝛimo q facramẽta legalia nõ iuſtificabãt etiã ſi fi- de et deuotione fierent.diſtin.j.ca. Mon igitur. SGcðdo ꝙ bomo ſine medio videbat deuʒ ante pecca/ Tercio ꝙ circũciſio nõ conferebat gratiam ad bene operandum nec virtutes ad augmentuʒ ſed ſolũ ad peccata dimittẽda valebat.eadẽ.di.cap.Duo igitur Quarto ꝙ paruuli ante octauũ diem moꝛiẽtes incir cũciſi pibant ⁊ ꝙ cauſa neceſſitatis poterãt ante cir/ cidi.eadẽ diſtin.ca. Si vero. Quinto ꝙ quedam ſacramenta noue legis inſtituta ſunt in remedium tm̃.vt matrimonium. diſtin.ij.c.j. Jam ad ſacramenta. Sexto ꝙ baptizati baptiſmo iohãnis non ponentes ſpem in illo.nõ eraut baptisandi baptiſmo chꝛiſti.di ſtin.ij.ca.vlti.hic conſiderandũ.vł aliter baptiſmus iobãnis cum impoſitione manuuʒ equipollebat ba/ ptiſmo chꝛiſti.ita ꝙ baptiʒatus baptiſmo iobannis non erat baptizandus. ðòèUG Septimo ꝙ deus potuit dare potentiã creature cre/ andi ⁊ interius abluẽdi.i.peccata dimittẽdi.diſtin.v. capi.vlti.hic querit᷑ que ſit. Ael ſic ꝙ deꝰpoterat da/ re poteſtatẽ alijs baptizãdi interius ⁊ ꝙ creatura po tuerit ſuſciꝑe et ſimiliter ꝙ deus poteſt poteſtatẽ cre andi crcature cõmunicare et creare per creaturã tan ip̃ per miniſtrum.diſtincti.v. Octauo ꝙ ſciſmatici.degradati.pꝛeciſe ab eccleſia.be retici.excoicati non habent ptãtem conſecrãdi coꝛpꝰ chꝛiſti. diſt. xiij. ca. YJlli vero. Mono ꝙ; bꝛutũ nõ ſumit verũ coꝛpus chꝛiſti.et ſi vi⸗ cleatur diſt.xiij.ca. Illud etiam ſane. Hecimo ꝙ ſcietia diſcernẽdi vt notat habitũ ſcientie ſit clauis.diſtinctione.xix.capitu.j. Endecimo ꝙ epiſcopi ſimoniaci degradati non poſ/ ſunt conferre oꝛdines.diſt.xxv.ca.de ſimoniacis. Duodecimo.ꝙ ſeds maritus alicuius mulieris ĩico/ unite carnaliter a pꝛimo fit bigamus per cognitionẽ — iilins. et pbibetur ab oꝛdintbus. diſt. xxvij. capituls vltimo. n e wa * Secimotercio ꝙ cognoſcẽs ſoꝛoꝛẽ vxoꝛis ſue non te netur vxoꝛi petẽti debitũ reddere.diſtin.xxiiijc. de his Hecimoquarto ꝙ ille qui vxoꝛe viuẽte duxit aliaʒ in aliena patria qui rediens ad conſcientiãvult eam di mittere ⁊ ñ p̃t.ſi cogitur ab ecclia remanere et debitũ reddere quia ſibi non creditur. dicit magiſter ꝙ inci- pit excuſari per obedientiam et timoꝛem. et tenetur reddere debitum ſi petat᷑.diſ.xxxviij.ca.vltimo. Decimoquinto ꝙ peccata deleta non patefiant alijs in iudicio.diſt. xliij.ca.Nic querit᷑ vtrũ eleciteis SDeterminatio Pariſius facta per almã facultatẽ theologicã Anno domini.M. ccc.xviij.ſuper quibuſ dam ſuperſtitionibus nouiter exoꝛttis. AℳN ¶Pꝛefatio. Aiuerſis oꝛthodo xe fidei ʒelatoꝛibus. Cancellarius eedle Vy ſie pariſieñ.et facultas theologie in al⸗ ma vniuer ſitate pariſieñ. matre noſtra cum integro diuini cultus honoꝛe ſpem babere in dd mino.ac in vanitates et inſanias falſas nõ reſpicere. Ex antiquis latebꝛis emergens nouiter erroꝛuʒ feda colluuio recogitare cõmonuit. ꝙ plerũq; veritas co⸗ tholica apud ſtudioſos in ſacris litteris apertiſſima eſt.que ceteros latet.nimirũ cum boc ꝓpꝛium habeat omnis ars manifeſtam eſſe exercitatis in ea. ſic vt ex eis conſurgat illa maxima. Cuilibet in ſua arte peri⸗/ to credendũ eſt. Hinc eſt oꝛatianũ illud qd Hieroni. ad paulinũ ſcribens afſumit.OQdð medicoꝛum eſt pꝛo mittunt medici.tractant fabꝛilia fabꝛi.accedit ad bec in ſacris litteris aliud ſpeciale qð nec expientia ⁊ ſen ſu conſtant vt alie artes.nec poſſunt ab oculis circũ/ uolutis nube vitioꝛũ facile depꝛehẽdi. Excecauit em̃ eos malitia eoꝝ. Ait ſiquidem Apoſtolus ꝙ ꝓpter auariciam multi erramerũt a fide.ꝓpterea non irra⸗ tionabiliter idoloꝛũ ſeruitus ab eodem nominatur. alij ꝓpter ingratitudinem qui cum cognouiſſent deũ. non ſicut deum gloꝛificauerunt.in omnem idolatrie impietatem (ſicut idem cõmemoꝛat )coꝛruerũt. Poꝛ ro Salomõe ad idola.et Oydonẽ ad magicas artes pertraxit dira cupido. Alios poſtremo miſera timi/ ditas tota ex craſtino pendens in obſeruationes ſuꝑ ſtitioſiſſimas impiaſq; depulit.quẽadmodũ apudlu canum de filio Pompei magni.⁊ apud byſtoꝛicos ð plurimis notatum eſt. Ita fit vt recedẽs peccatoꝛ a deo declinet in vanitates et inſanias falſas ⁊ ad eum qui pater eſt mendacij.tandem impudẽter palamqe apoſtaſiando ſe cõuertat. Sic Saul a vomino dereli ctus phitoniſſaʒ cui pꝛius aduerſabatur cõſuluit. ſic ochoʒias deo iſrł ſpꝛeto miſit ad conſulendum deuzʒ acharõ. Sic deniq; eos omnes qui fide vel opere abſ q; deo vero ſunt. vt a deo falſo ludificent᷑ neceſſe eſt. pineigter nepbariam peſtiferam moꝛtiferamq; nſa niarum falſarum cum ſuis hereſibus abominati onem plus ſolito noſtra etate cemẽtes inualuiſſe.ne foꝛſan chꝛiſtianiſſimum regnum quod olim mõſtro caruit. et deo ꝓtegente carebit.inficere valeat tã boꝛ rende impietatis et pernicioſiſſime contagionis mõ/ ſtrum. Cupientes totis conatibus obuiare. Memo res inſuper noſtre ꝓfeſſionis.pꝛoq; legis ʒelo ſuccen ſi paucos ad banc rem articulos. damnationis caute rio(ne deinceps fallant incogniti)notare decreuimꝰ lockaſtmet nintclaqucten Kan — lus gd ates nchomragu ladmorüfol ſarunseinar? erctͤboncii gtepztner ufeſöalegn Klueoftiontin Gulte ma mmonblonul nboftiisaut Ntreronſti⸗ Unnisginiep rſinnoſtith ſE tin leugtoneſap No netarard Quunmusghenn PCbus anndl modrſecrus arture en Ainisl hulizf Anritgeni Mneſii Wsdng r B S Nſ amneten 8 Ninige Yren Nnnt eic Ninas⸗ sficgini e - „ Mn. Cgiite Snte erſsorhe Genimitſtizi 16 . „ ENN AA menm A 1 K! . uc Na muersdin “õ ,Z . 4 4 4 R 4 M NN., 1, 4 —E ”? tememnoꝛantes inter eetera innum era victu ilud ſa/ pientiſſimi doctoꝛis Auguſtini dᷣſuperſtitioſis obſer uationibus.M qui talibus credũt.aut ad eorum do mũ euntes.aut ſuis domibus introducũt. aut inter⸗/ rogant.ſciant ſe fidem chꝛiſtianã et baptiſmũ pꝛeua ricaſſe.et paganũ et apoſtatã.i.retroabeuntẽ ⁊ dei ini micũñ.et iram dei grauiter incurriſſe. niſi eccleſiaſtica penitentia emendatus deo recociliet᷑. hec ille. eq tamen intentio noſtra eſt in aliquo derogare quibui/ cũqʒ licitis et veris traditionibus ſcientijs ⁊ artibus ſed inſanos emoꝛes atq; ſacrilegos.inſipientiũ ⁊ fera les ritus ꝓ quãto fidẽ oꝛtodoxa ⁊ religioneʒ chbꝛiſtia nã ledũt.cõtaminãat.inficiut radicitus qᷓtũ phas no/ bis eſt exſtirpare ſatagimus.et honoꝛem ſuum ſince rum relinquere vcritaiit. Eſt auten culus g nepharias querere miliaritates amicitias ⁊ auxi p artes magicas e lia demonũ nõ ſit idolatria.Erroꝛ. Qm̃ demõ aduer/ ſarius ptinax ⁊ implacabilis dei et hominis iudicat᷑. nec eſt honoꝛis vel dominij cuiuſcũq; diuinivere ſeu ꝑticipatiue vel aptitudinaliter ſuſceptiuꝰ.vt alie cre ature rõnales nõò damnate nec in ſigno ad placitũ in ſtituto vt ſunt imagines ⁊ tẽpla.deꝰ in ipſis adoꝛat᷑. Secũdus articulus ꝙ dare vel offerre vel ꝓmittere demonibus qualẽcunq; rem vt adimpleant deſideri/ poꝛtare non ſit idolatria. Erroꝛ. Ceærtius ꝙ inire pactuʒ cũ demonibus tacitũ vel er pꝛeſſum nõ ſit idolatria vel ſpecies idolatric vel apo ſtaſia.Erroꝛ.Et intendimus eẽ pactũ implicitũ i om̃i obſeruatione ſuꝑſtitioſa.cuius effectus non debet a deo vel natura ronabiliter expectari. ₰ Quartus ꝙ conari ꝑ artes magicas demones in la/ pidibus annulis ſpeculis aut imaginibus nomie eo/ rũ conſecratis vel potius execratis includere cogere et artare vl eas velle viuificare.non ſit idolatria.Er⸗ Quintus qꝙ licitũ eſt vti magicis artibus vel alijs qͥ buſcũqʒ ſuꝑſtitionibus a deo et eccleſia ibibiis pis quocũqʒ bouo fine.Erroꝛ.qꝛ ᷣm apim non ſunt faci enda mala vt bona cueniant. Sextus ip licitũ ſit aut etiã ꝑmittendũ maleficia ma efi⸗ js repellere. Erroꝛ. Septimꝰ ꝙ aliquis cñ aliquo poſſit diſpẽſare in quo cũqʒ caſu vt talibus licite vtatur. Erroꝛ. Octauus ꝙ artes magice ⁊ ſimiles ſuꝑſtitiones ⁊ ea rum obſeruationes ſint ab eccleſia irrationabiliter ꝓ NHonus q deus partes magicas ⁊ naleficia induca tur compellere demones ſuis inuocationibus obedi re. Erroꝛ. „ Decimus ꝙ thu ificationes 2 ſuffumigationes que fiunt in taliũ artiũ et maleficioꝝ exercitio ſint ad bo/ noꝛem dei ⁊ ei placeãt.Erroꝛ et blaſphemia.qm̃ deus als nõ puniret vel phiberrt. Andecimus ꝙ talibus et taliter vti nõ eſt ſacriſicare ſeu imolare demonibis et ⁊ ex eonſequenti damnabi liter idolatrare. Errro. Duodecimus ꝙ verba ſancta et oꝛationes quedã de note.et ieiunia ⁊ balneationes et cõtinentia coꝛpoꝛa lis in pueris ⁊ alijs.et miſſaruz celebꝛatio et alia ope ra de genere bonoꝝ.que fiũt ꝓ exercendo bmõi arteſ icia. 2 inuocatiões um bominis.aut in bonoꝛẽ eoꝝ aliquid oſculari vel rcuſant ea8 4 inalo enõ potius ascuſent. Erot. no per talia ſacre res imo ipſe deus in euchariſtia demo⸗ nibus temptat᷑ imolari.et bec ꝓcurat demon vel qꝛ vult in hoc honoꝛari ſimiliter altiſſimo.vel ad frau⸗ des ſuas occultandas. vel vt ſimplices illaqueet faci lius ⁊ damnabilius perraat. Tredecimus ꝙ ſancti ꝓphete et alij ſancti ꝑ tales ar tes habuerũt ſuas ꝓpbetias ⁊ miracula fecerũt. aut demones expulerũt.Erroꝛ ⁊ blaſppemia. Decimuſquartus ꝙ deus ꝑ ſe immediate vel per bo nos angelos talia maleficia ſanctis bominibus reue lauerit.Erroꝛ et blaſppema. Quindecimus ꝙ poſſibile ẽ ꝑ tales artes cogere libe rum bominis arbitriũ ad voluntatẽ ſeu deſideriũ al-⸗ terius.Erroꝛ.⁊ hoc conari facere ẽ impiũ ⁊ nephariũ Secdecimus ꝙ ideo artes pꝛefate bone ſunt ⁊ a deoꝛ ꝙ eas licet obſeruare.qꝛ ꝑ eas qñqʒ vel ſepe euenit. ſicut vtẽtes eis querũt.vei pᷣdicunt.vel qꝛ bonũ qũq; Zuenit Meis Eiro⸗ ððã ecimuſſeptimus ꝙ tales artes demones veraci/- zunt ad ſeducẽdos bomines. Erroꝛ. ecimuſoctauus ꝙ ꝑ tales artes et ritus impios.ꝑ ſoꝛtilegia. per carminationes et inuocationes demo⸗ nũ.. quaſdã inuultuationes et alia maleficia nullus vnq; effectꝰ miniſterio demonũ ſubſequatur. Error. Mam talia qñq; permittit deus Seingereyt oenei magis Pharaonis et alibi pluries.vel quia vtentes ſeu cõſulentes ꝓpter malam fidem ⁊ alia peccata ne pbanda dati ſunt in repꝛobũ ſenſum. ⁊ demerent᷑ ſic illudi. Decimuſnonus ꝙ boni angeli includant᷑ in lapidi⸗ bus et conſecrent imagines vel veſtimẽta. aut alia fa ciqt q̃ in iſtis artibus cõtinent᷑. Erroꝛ ⁊ blaſphemia. Viceſimus ꝙ ſanguis vpupe vel edi vel alterius ani malis.vel pergamenũ virgineũ vel coꝛiũ leonis et ſi- milia babeãt efficaciã ad cogendos vł repellẽdos de mones miniſterio hmõi artiũ Erro. Viccſimuſpꝛimus ꝙ imagines de ere plumbo.vł au⸗ ro.vel de cera alba vel rubea.vel alia materia bapti/ ſate exoꝛciſate ⁊ cõſecrate ſeu potius execrate ſᷣm pꝛe dictas artes ⁊ ſub certis diebus habeãt virtutes mi⸗- rabiles.que in libꝛis taliũ artium recitantur. Erroꝛi fide et phia naturali et aſtronomia veer. Aiceſimuſſecundus vti talibus et fidem dare.nõ ſit idolatria ct infidelitas. Exrroꝛ. Aiceſimuſtcrtius ꝙ aliqui demones boni ſint alij be nigni alij omnia ſcientes.alij nec ſaluati nec damna ti. Exroꝛ. Viceſimuſquartus ꝙ ſuffumigationes que fiunt in buiuſmodi operationibus conucrtuntur in ſpiritus gult ꝙ ſint debite eis. Exroꝛ. Viceſimuſquintus ꝙ vnus demon ſit rex oꝛientis ⁊ pꝛeſertim ſuo merito.⁊ alius occidentis.alius ſeptẽ- trionis.alius meridici. Erroꝛ:. Niceſimuſſextus ꝙ intelligentia motrix celi influit i animam rõnalem ſicut coꝛpus celi influit in coꝛpus bumanum. Erro. Viceſimuſſeptimus ꝙ cogitatõnes noſtre intellectu ales et volitiones noſtre interioꝛes immediate cau/ ſentur a celo.⁊ ꝙ per aliquam traditionem magicaʒ tales poſſint ſciri.et ꝙ per illam de eis certitudinali⸗ ter iudicare ſit licitum. Erroꝛ. ́MVDd Niceſimuſoctauus articulus peꝛ quaſcunqʒ artes ter cogunt᷑ ⁊ cõpellunt᷑.et non potius ita ſe cogi fin- thagicas poſſimus deuenire ad viſionẽ viulne eſſen/ tie vel ſanctoꝛũ ſpirituum. Exrroꝛ. ta ſunt bec ⁊ poſt maturam crebꝛaimq; ĩter nos et deputatos noſtros examinationem. cõcluſa in no- ſtra congregatione generali pariſius apud ſanctum . toꝛitae claria —— ſimpliciter ſupꝛema. alia eſt inferioꝛ et ſuboꝛdinata. MWathurinũ demane ſuper hoc peſcialiter celebꝛata Anno domini.).ccc.xcviij. Die.xix.menſis ſeptẽ/ bꝛis. In cuius rei teſtimonium ſigilluʒ dicte faculta- tis pꝛeſentibus litteris duximus apponendqdum,. . Oꝛiginale huius determinationis Aeeſt ſigillatum magno ſigillo facul1 tatis theologice pariſuus. J 4Seauuneun excerpta pꝛincipalium articuloꝛum tractatus euiuſdam contra erroꝛes fratris iobannis oc monteſono oꝛdinis pꝛedicatoꝛum pariſius condẽ /Poſtolicis verbis A edocti. parati ſemper ad ſatiſfactioneʒ Aomni poſcenti nos rationeʒ de ea que mnnmnn nobis eſt fide. ad tuitionẽ eius quã pfitemur oꝛthodoxe. et vr r tionabilis quoꝛundaʒ erroꝛum condemnatio pariſius nuper facta. ac iuſti ficatio exoꝛte ſuper hoc cauſe et aduerſantium oim quecũq; iniuſta irrationabiliſq; cõqueſtio oblocutio atqʒ veratio ſingulis innoteſcat.pꝛeſentem tractatũ ſub apoſtolice detri ſedis et ſedẽtis in ea ſummi põ tifieis coꝛrectione duximus cõpilandũ. In quo vni/ uerſis chꝛiſtifidelibus qui ipſum lecturi vel audituri ſunt ſupplicamus affectu.vt equo animo puraq; mẽ tis acie ꝓſpiciant vniuerſa nobiſcum ⁊c.Ad honoꝛc ſancte et indiuiduc trinitatis cuius fidei cauſam agi mus.pꝛeſentẽ tractatum aduerſus erroꝛes fratris io hannis de monteſono oꝛdinis fratrum pꝛcdicatoꝛuʒ nuper in pariſieñ.ſtudio condẽnatos.ex deliberatio ne vniuerſitatis ſtudij pariſieñ.et ſpecialiter doctoꝛũ baccalarioꝝ facultatis theologice cõpoſitum in tria capitula diſtinguemus. 15 airne ad fundanduʒ ꝓceſum fratrum cõtra di cultatẽ theologic.ac ctiam ꝓceſſum inde ſecutum co ram domino epiſcopo pariſieñ.ad inſtantiã vniuerſi tatis pꝛedicte declarabitur qualiter ad dictos epiſco pũ et facultatẽ theologic pertinet aſſertiones hereti/ cas vel in fide erroneas ⁊ cõtra aſſcrẽtes eas pariſiꝰ condẽénare. n wo⸗ declarabitur ⁊ tam rõnibꝰ q; 2 autoꝛtatibus ſanctoꝝ et doctoꝛũ ꝓbabitur ꝙ aſſerti oues dicti fratris per cedulaʒ dicte facultatis dicto domino epiſcopo tradite.fuerũt rationabiliter cõdẽ nate. ¶ OUn tercio qꝛ magiſter ac ꝓcuratoꝛ generalis et non nulli dicti oꝛdinis fratres contra dictũ epiſco pñ ⁊ ſibi adherẽtes ad ſedẽ apoſtolicã appellauerũt. inter memoꝛatas dicti fratris aſſertiones.vt pꝛefert damnatas aliquas ad ſancti Cbome de aquino per⸗- tinere doctrinam.quã aſſerunt ꝑ eccleſiã appꝛobatã ideo declarabitur doctrinam hmõi ſancti thome nõ ſic appꝛobatam eẽ ꝙ ꝓpter eam opoꝛteat antedictã condẽnationem aut dicti epiſcopi pꝛoceſſum aliqua/ liter impedire. 8l S (Ccapitulum pꝛimum. Hale eſt bec diuiſio pꝛemittẽda.ꝙ diffinitio circa ea qꝗᷓ munt fidei.i.appꝛobatio veritatis alicuiꝰ tanꝙᷓ catbo ũ fratrem per dictam fa- quſiones ex pꝛemiſſis ſunt ſubinferende. (Lirca pꝛimum pꝛinci- “ ſice. vel repꝛobatio aut coᷣdemnatio oppoſite falſita⸗ tis tanqᷓ; heretice aut in fide erronee poteſt eẽ dupli⸗ citer. Anomodo ſcolaſtice et doctrinaliter. Alio mõ autoꝛitatiue et iudicialiter. Et bic ſcs modus ẽ du plex ſᷣm ꝙ bec autoꝛitas iudiciaria ẽ bipꝑtita. Ana eſf Juxta hanc trimembꝛẽ diuiſionẽ que clara ẽ.ſũt tre cõcluſiones pꝛincipales declarãde.et deinde er eis qᷓ dam alie ſubinferede. rims erit de diffinitide iu⸗ diciali et autoꝛitatiua ſupꝛema. Scda de iferioꝛi 7 ſuboꝛdinata. Tertia de doctrinali et ſcolaſtica.Et ipſarum ꝓbatio pꝛincipaliter fundabitur in iure di ninn. Pꝛima igit᷑ cõcluſio eſt. Ad ſanctã ſedẽ apoſtolicam pertinet autoꝛitate iudiciali ſupꝛema circa ea qͥ ſunt fidci iudicialiter viffinire. ⁊ hec ꝓbatur. qꝛ ad illiꝰ tã ꝙ¶Q/g ad ſupꝛemi iudicis autoꝛitatẽ pertinet in fide iudi cialiter diffinire cuius fides nunoꝙᷓ deficit Sed ſancte apoſtolice ſedis fides nunqᷓ; deficit igit᷑ ⁊c.maioꝛ eſt nota.ſed minoꝛ ꝓbat᷑.qꝛ de hac ſancta ſede in peri na petri apoſtoli in ea pꝛeſidẽtis dictũ ẽ. Petre roz ui ꝓ te vt nõ deficiat fides tua.Luc.xxij. ꝓpter quecd dicit Cipꝛianus.xciij.diſt.Qui ccc. Secunda concuſio eſt ꝙ ad epiſcopos catbolicos ꝑ tinet autoꝛitate inferioꝛi ⁊ ſuboꝛdinata circa ca que ſunt fidei iudicialiter diffinire. Et hoc pbatur Quia ad eos pertinet iudiciali autoꝛitate inferioꝛi et ſuboꝛ dinata in fide diffinire ad quos pertinet cõſimiliter eccleſiam regere.Sed ad epiſcopos catbolicos perti net ſcᷣm.igit᷑ et pꝛimuzʒ.maioꝛ patet.qꝛ ecclcſie regi / men maxime concernit fidem.⁊ ideo cui iure diuino cõmittitur eccleſiã regere.ei eodẽ iure cõmittitur de fide cognoſcere ⁊ iudicare.Sed minoꝛ ꝓbatur auto ritate Pauli. Actu. xx. ca. vbi dicit. Attendite vobis ⁊ vniuerſo gregi in quo vos ſpirituſſanctꝰ poſuit epi ſcopos ecdleſia regere dei. AUñ patet ꝙ iure diuino et autoꝛitate ſpirituſſancti epiſcopi poſiti ſunt ad regi/ men eccleſie dei.Regimẽ autẽ impoꝛtat iudicialẽ an toꝛitatẽ. ergo ſequitur ꝙ ad eos pertinet autoꝛitate iudiciali inferioꝛi ⁊ ſuboꝛdinata ⁊ ſupꝛeme autoꝛita ti ſubiecta cecleſiã regere et per cõſequens de fide co gnoſcere et in ea diffinire. AUnde patet ꝙ de tali regi mine ad fidem pertinere loquatur aptus c. Tertia concluſio eſt ꝙ ad doctoꝛes theologos perti net determinare doctrinali ⁊ ſcolaſtica circa ea que ſunt fidei doctrinaliter diffinire ad qs pertinet ſacrä ſcripturã docere.et ex ea bereticas aſſertiões ⁊ i fide erroneaſ repꝛobare acvitates catholicas appꝛobare Sʒ ad doctoꝛes theologos ptinet ſcm igit᷑ ⁊ pꝛiimũ ꝓbatiões mioꝛis ⁊ maioꝛisvið ſi vis iĩ dicto tractatu Ex pꝛedictis conduſionibus patet reſpõſio ad pi dpalem articulum.ſ.ꝙ ad epiſcopum pariſieñ.et ad theologie facultatem pertinet aſſertiones bereticz aut in fide erroneas et contra eas aſſerentes pariſi condemnare. Quia per ſcdam condluſionem patz ꝙ hoc ad epiſcopum pertinet diffiniendo iudicialiter. ⁊ per tertiã concluſionem patet ꝙ ad facultatẽ tbeo logicam pertinet diffiniendo doctrinaliter. Secd adbuc ad magis fundandum ꝓpoſitum tres ale c⸗ Quarta igitur cõcduſio ẽ.ꝙ ad dictos epiſcopũ ⁊ fa- cultatẽ theologie ꝑtinet nõ ſolũ cõiuncti ᷣ ⁊ diuiſim modis pꝛedictis aſſertiones hereticas aut erroneas condemnare. Licet tamen qũ q; rationabiliter Cõfue etlirbtin caor Peo⸗ — Cntra ſnoeer uctgun⸗ Ccelteni worenocen ſiäſtit) ſortttten.’ Utroonſhe gigtofntet Semonchi et vwotſu ologefnen Nonblterin ptauſaſiden Perainſon Crpccicis catispatzlu moicunf tiali. muo ſhfntopeos Mutgruente Nerrunone leſpescore Utorendel spetuittt eünas⸗ (Oundus Oſunnots Naſtatspen NWNcn nndcho niu linspr e ofninbn NClotctis/ letinolert⸗ lckchzti hafeſart wharpi⸗ Eknendgi fecgnͤodus Aein Tatusr muutnt Ldogne aier a rin Penir N P ge Pdnnn nełrint in huiuſmodi condemnatione coniunctim p/ cedere. Pꝛobationes dimittuntur bic cauſa bꝛeuita- Auinta concluſio ad dictam facultatem theologie contra certas perſonas ſcilicet contra ſingulares ma giſtros et Baccalarios eidem facultati iuratos.per/ tinet quandoq; non ſolum doctrinaliter ſed etiaʒ iu/ dicialiter aliquo modo aſſertiones bereticas aut er/ roneas condemnare.Et bec cõcluſio pꝛobatur ex tri/ plici radice. Pꝛima pꝛobatio fundatur ex cõceſſa eis poteſtate ⁊c. Secunda pꝛobatio fundatur in obſeꝛ/ uata conſuetudine ⁊c̃. Lertia eiuſdem concluſionis ꝓbatio fundatur in publica vtilitate ⁊c̃. . Sexta concluſio eſt ꝙ ad ſuperioꝛem iudicem perti⸗/ net pꝛoceſſum per dictos epiſcopum et facultatem theologie factum nec ſine magna et notabili cauſa fa uoꝛabiliter impedire.nec appꝛobationi contra cos in cauſa fidei interiecte ſine matura deliberatione et pꝛeuia infoꝛmatione deferre.et hec ꝓbatur.quia ⁊c. Ex pꝛedictis concluſionibus ad pꝛopoſitum appli/ catis patʒ luce clarius iuſtificatio pꝛoceſſus facti cõ/ tra dictum fratrem iohannem ſicut patet in ſingulis articulis. . Oꝛimus igitur articulus eſt. ꝙ; cum dictus frater infra ſcriptos erroꝛes pariſius in ſcolis publice dog/ matizauerit.et coꝛam facultate theologie euocatus per decanum eiuſdem facultatis monitus charitati/ ue ipſos coꝛrigere recuſauerit.pꝛoteſtans eos vſq; ad moꝛem velle defendere.dicta facultas erroꝛes hu ius potuit et merito debuit doctrinaliter condemna re. Pꝛima ꝑs.ſ.qð hoc potuit.patet ⁊c̃. ¶ Secundus articulus ẽ.ꝙ dicta facultas theologie coaſſumptis ſibi magiſtris aliarũ triũ facultatũ vni/ uerſitatis pariſieñ.dictos erroꝛes pꝛius ꝑ eos exami natos ⁊ doctrinaliter condẽnatos.merito debuit do mino epᷣo pariſieñ.taniᷓᷓ iudici oꝛdinario iudicialiteꝛ nũciare.et boc dare patet ex ſecunda cõcluſione et eius ꝑꝛobatione.ſed ad huc ⁊c̃. Mobꝛem pꝛenominate facultatis theologice ma/ Giſtri tribus alijs facultatibus ſibi coaſſumptis et co sdiunctis nunciauerunt eccleſie. quibus pa/ tet triplex ratio denũciationis pꝛedicte. quam ſecre/ ta et charitatina monitio pꝛeceſſit licet tñ hoc nõ eẽt neceſſe ſicut patz ex doctrina ſancti thome.ij.ſcdᷣe. xxxiij.art.vij.vbi docet ꝙ peccata publica ſunt publi ce arguenda.iuxta illud apoſtoli ad Thi.v. Peccan/ tẽ coꝛã oibus argue vt ceteri timoꝛẽ babeãt.Od itel ligitur de peccatis publicis.vt Auguſti.dicit in libꝛo D is domini ⁊c̃. Eertius articulus ẽ. dicta facultas in ſcolis theo ogicis ⁊ dictus epũs in locis ſue dioceſ.pꝛemiſſoꝛuʒ erroꝝ dogmatiʒationẽ publicationem aut defenſio⸗ Rem finaliter inbibere potuerunt et debuerũt iudici liter ꝓphibere ⁊c̃. Sed buic articulo opponunt᷑ tria que ponit dictus frater in ſupplicatiõe ſua ſeu querela dño pape expo ſita. in qua fere tot ſunt mẽdacia quot ſunt verba. ¶ Hꝛimũ eſt qꝛ alique concluſionũ ſuarũ trabũtur ex doctrina ſancti thome.quã facultas theologie alia expꝛeſſe cõmendauit ⁊ dñs ſtephanus epũs pariſien ſis per ſuas litteras appꝛobauit. ¶ Scom ẽ ꝙ dñs Arbanus papa.v. eius bullam vniuerſitati ſtudij in ſepulcro.que omnia ſunt abſurda. tholoſani ſcripſit ⁊ voluit eiuſdẽ ſancti doctrinã tais ꝙᷓ benedictã et catholicã ſequi ⁊ teneri a chꝛiſticolis et ſtudioſis.et eã ꝓ viribus ampliari. ¶ Tertiũ ẽ q; ſolius ſedis apoſtolice ẽ declarare damnare et appꝛo bare.Añ poſtea concludit ꝙ dictus dñs epũs appo nẽs falcem in meſſem ſummi pontificis dictas cõclu ſiones ꝓnũciauit et decreuit falſas bereticas et erro⸗ neas.Et cauſam ſubdit ibidẽ.qꝛ iſta que tangũt fidẽ ſũt de maioꝛibꝰ eccleſie cauſis ⁊ que ad ſolũ ſummuʒ pontificẽ ꝓ examinatione et deciſione deferri debent Ex quibꝰ ſeqͥ videt᷑ ꝙ nec epᷣs nec facultas pᷣdicta cõ cluſiones pᷣdictas potuerũt iudicialiter danare.nec eaꝝ dogmatiʒationẽ aut publicationẽ vel defenſionẽ finaliter cobibere. Ad illa aũt faciliter reſponde Añ ad pꝛimũ reſpõdet vniuerſitas ĩ ſuis ĩis patẽ tibꝰ. Nosiquit milleſies diximꝰ ⁊ vt videmꝰ nõ ſuffi cit.qliter ſci thome doctrinã ĩ dicta nr̃a ↄdẽnatiõe ne quaq; reoꝛobamꝰ.ſᷣ̊ hũc eiuſq; fautoꝛes doctrinã eiꝰ ad diſtoꝛtũ fideiq; abſonũ ſenſũ adaptãtes.aut vltꝛa qᷓ; fieri dz cõtra eiuſdẽ doctoꝛis documentũ dilatan⸗ tes condẽnamus.audacter aſſerimꝰ.⁊ hec clare pate bñt ex dicẽdis i ſecũdo ⁊ tercio capitulis.vbi manife ſte ꝓbabit᷑ ꝙ pᷣ̃dicte erronee cõcluſiones nõ trabun ex doctria ſci thome ſᷣ magis cõtrariant᷑ eidẽ. ſcdm Foere ex pᷣdicta bulla dñi vꝛbani vłex pᷣalle gata lr̃a dñi ſtephani ep̃i aut alia quacũqʒ lr̃a autẽti⸗ ca nõ põt ſufficiẽter cõcludi ꝙ ſci thome doctria ſit ĩ oibus appꝛobata. ſicut clare oñdet᷑ ĩ tercio capitulo huiꝰ tractatꝰ.Et ad boc adijciũt aliqui talẽ rationes Illa doctrina nõ põt ſic eẽ in oibꝰ appꝛobata q̃ mul ta cõtinet in fide erronea.Sʒ vt dicũt pᷣdicta ſci tbo me doctrina nõ ſolũ in materia de abſoluta neceſſita te creature de q̃ pñtis cõtrouerſie iferius ĩ tribꝰ vltis cõcluſionibꝰ tertij capituli ſpãliter tractabit᷑.ſᷣ etiaʒ in pluribꝰ alijs multa cõtinet in fide erronea.qd de/ clarãt. Mã in pꝛima ꝑte ſumme q.xlvij.arti. vlt. in re ſpõſione vltimi articuli dicit.ꝙ nõ ẽ poſſibile aliã ter rã eẽ qᷓ iſtã.qꝛ ois terra naturalit᷑ ferret᷑ ad boc medi um vbicũq; cẽt.et notũ ẽ ꝙ nõ loquit᷑ de potẽtia na/ ture. ¶ Item in articulo vltimo dicit ꝙ impoſſibile eſt duos angelos eẽ vnius ſpeciei.⁊ ꝙ impoſſibile eſt eẽ plures albedines ſeparatas a ſubſtantijs.que vi/ dentur eẽ contra articulũ de omnipotentia dei ⁊ con tra veritates creditas circa ſacramentum altaris. tem infra.q.lxxviij.articulo.iij.et vj.⁊ in queſti⸗ onibus diſputatis tenet articulum de vnitate foꝛme ſubſtantialis in bomine.qui eſt decimuſquartus arti culus quinte ꝑartis de euan.eterno.damnatus ꝑ ale xandrum. ¶ Item ex hac opinione thome de vnitaæ te foꝛme ſicut dicit in glo.okam in dialogo ſuo cõclu ſiones ſequuntur que in anglia fuerunt ſcãdaloſe.ſ. ꝙ coꝛpus xpᷣi non fuit idem numero viuum ⁊ moꝛtu um.et hoc concedit ſanctus thomas in queſtionibꝰ diſputatis.q.lxiij.qð nõ fuit ſimpliciter. AUnde ſequi⸗ tur vltra ꝙ caro moꝛtua nunq; fuit viua.et ꝙ coꝛpo ra ſanctoꝛum moꝛtuoꝛum nunqᷓ; fuerũt coꝛpoꝛa ſan ctoꝛum viuentium.et ideo reliquie coꝛpoꝛum ſancto rum nunqᷓᷓ fuerunt partes coꝛpoꝛumviuentium.nec coꝛpus chriſti quod fuit vulneratum in cruce iacuit quibus ⁊= alijs pluribus erroꝛibns contra quos quidam docto res ſpeciales compoſuerũt tractatus concludũt iſti. 2* 4* i buluſmodi doctrina non poteſt eẽ in omnibus ap pꝛobata.nec hoc obſtat eius ſanctitati vel canoniſa tioni. quia non obſtante gloꝛioſo martyrio Cypꝛiani ipſe errauit in fide ſicut patet.iiij. ſententiaꝝ diſtic. vj. ⁊ ifra dicet᷑ c.iij. Abi ſctitas vite nñ ifert ſctitatẽ do retice.¶ Anñ ex bis oibus ĩferũt q; pᷣdicta appꝛobato vꝛbani quinti non ẽ buius doctrine appꝛobatio vni/ uerſalis ſed tãq; doctrine vtilis ⁊ in multis ꝓbabilis ſicut doctrina pape magiſtraliter dicta ſola bʒ auto/ ritatẽ magiſtralẽ ſicut dñs Innocẽtiꝰ.iiij.de ſuo ap/ paratu teſtatus ẽ. Sed de bac materia copioſius in/ fra dicet᷑ in tribus pꝛimis concluſionibus tertij capi tuli. et ideo bꝛeuius ꝑtranſimus. Ad tertiuʒ obiectũ reſpondetur pꝛimo ꝙ nec facultas ⁊c. ¶ Capitulum. ij. 17. Circa ſecundum pꝛinci pale in quo declarandũ eſt ꝙ aſſertiones dicti fratris per cedulam theologie facultatis dicto domino epi/ ſcopo traditam fuerunt rationabiliter condemnate. Pꝛemittendum eſt vnum pꝛeambulum genrale qð in aliquibus dictarum aſſertionum et earum condẽ natione eſt neceſſario pꝛenotandum videlicet ꝙ licct aliqua pꝛopoſitio vel aſſertio poſſit habere aliquem ſenſum verum. tamen poteſt rationabiliter condem- nari tanqᷓ; reuocanda ꝗpter alium ſenſum falſum in ea vel in eius ꝓbatione intellectum. Et hbec ſuppoſi/ tio ꝓbatur tam rationibus q autoꝛitatibus ſancto/ rũ doctoꝛum et ſpecialiter ex dictis ſancti tbome de aquino.vt pars aduerſa ⁊c. Quarto ꝓbatur ſuppo/ ſitio pꝛemiſſa et ſingulariter declaranca eſt per cxem plum ſumptum ex doctrina eccleſie. Nam per eccle/ ſiam non nunqᷓ aſſertio ambigua habens aliquẽ ſen ſum catholicum eſt damnata. immo quandoq; aſſer tiones contradictoꝛie ᷣm vocem per eam ſunt dam/ nate. et ideo altera carum vel vltraq; aliquem habet ſenſum catholicum. Et ecce exemplum manifeſtum. Mam Iſid. in libꝛo etbimo.capitulo decimonono li⸗ bꝛo.viij.et habetur.xxiiij.q.iij.capi.quidam autẽ. ap/ te inſinuat ꝙ vtraq; iſtarum. deus creat mala. deꝰ nõ creat mala eſt bereſis condemnata. vnde et aſſerto/ res vtriuſq; reputat hereticos dictos Coliciãi a quo dam colico nominati.qui dicunt deum nõ faccre ma la.contra illud qdð ſcriptum eſt. Ego deus creans ma la.Floꝛiani a floꝛiano qui econtrario dicunt deũ cre/ aſſe mala ilu quod ſcriptum eſt. Yecit deus ctrie. ſic 8 de papia martyre q fuit patron? ſecte be/ om̃ia bona. ¶ Ex quibus colligitur quod vtraq; iſta rũ eſt hcreſis condẽnata.⁊ tñ iſta afſertio.deus creat mala. habet aliquem ſenſum catholicum ſcilicet iſtuʒ deus creat mala pene.et ſimiliter iſta. deus nõ creat mala. pabet ſenſum catbolitum ſcilicet iſtum deꝰ nõ creat mala culpe ⁊c. . . Narigit ſuppoſitione pꝛcambula.ſic firmiter ſta⸗ bilita ſingilatim declarandum eſt. aſſertiones dicti fratris fueruut rationabiliter condenmate. Pꝛima igitur ꝓpoſitio ſua fuit. Maioꝛ eſt vnio by⸗ poſtatica in cbuſto ꝙᷓ vnio trium perſonarũ in eſſen⸗ tia incrcata. Secunda.poſſibile eſt eſſe aliquã creaturam puram in puris naturalibus que ita poſſet ſibi et homi me/ reri ſicut anima chꝛiſti concurrente gratia habituali. non eit tamen aliqua poſſibilis que tam conuenien⸗ ter coungruenter et ſufficienter hominẽ poſſet redim? et ſaluare ſicut chꝛiſtus. Et iſta condemnatur reuo/ canda tanqᷓ; falſa et male ſonans et erronca ad intel lectum pꝛobationis ſue videlicʒ de gratia anime xpᷣi quo ad pꝛimam eius partenm. Tertia aliqua pura creatura rationalis poteſt in pu ris naturalibus beatifice dei eſſentiam intueri.⁊ bãe dicit patere de creatura pꝛedicta. Et iſta condemna- tur reuocanda als pariſius damnata tanqᷓ erronez Quarta.aliqua pura creatura eſt poſſibilis perfecti/ oꝛ anima chꝛiſti in merendo puta gratia anime chri/ ſti. Et bec damnatur reuocanda tanq; falſa erronea abſurda in theologia et philoſopbia.⁊ theologice d ctrine irriſiua. Addidit huic ꝓpoſitioni iſtam verifi cationẽ.et ſi non quo ad quantitatem meriti tũ que ad modum merendi.et bec omnia eidem ꝓdeſſe nõ poſſunt. Quinta. videtur mihi ꝙ talis creatura ſi poneret᷑ eẽ ſimpliciter genus. Et bec condemnatur reuocanda ſicut imm Sexta.ponere aliquod creatum vel aliqua creata eẽ ſimpliciter et abſolute neceſſe eſt non eſſe contra fidẽ Et bec cõdemnatur reuocanda tanꝙ falſa ⁊ male ſo nans in fide ᷣm cõmunem modũ theologoꝛum. Septima.neceſſe eſſe non repugnat eſſe cauſatũ.Et bec condemnatur reuocanda tanꝙᷓ falſa et crrones in fide. M Octaua.magis eſt conſonũ fidei ponere aliquid ci/ tra pꝛimum eſſe abſolute ⁊ ſimpliciter neceſſe nequa qᷓ ponerc ipſum ſine aliqua additione cſſe neceſſe eẽ Et bec condemnatur reuocanda tanqꝙᷓ falſa et erro/ nea ꝓpter fa ſam implicationem et erroneã compa:a tionis quam includit ꝙ aliq; rem creatam eſſe neceſ/ ſe eſſe ſcilicet ſine aliqua additione eſt conſonum ſa/ cre ſcripture et per conſequens aliquod creatum ẽ in * creatum.qd contradictionẽ includit. MHona.aſſerere aliquid foꝛe verũ quod eſt contra ſa/ cram ſcripturam eſt expꝛeſſiue contra fidem. Et bec condemnatur reuocanda tanqꝙᷓᷓ falſa et iniurioſa ſan ctis et doctoꝛibus ſi eam intelligat vniuerſaliter ꝓut in ꝓbatione eius videtur pꝛetendere. Decima.non omnem homi tra fidem. Et bec damnat᷑ reuocanda tanq; falſa ſcã daloſa et piarum aurium offenſiua et pꝛeſumptuoſe aſſerta. non obſt ante ꝓbabilitate queſtionis. vtrum beata virgo fuerit in peccato oꝛiginali concepta c. Undecim. beatam mariã virginem et dei genitricem non contraxiſſe peccatum oꝛiginale eſt expꝛeſſe con⸗/ tra fidem. Et bec condemnatur reuocanda tanq fal ſa ſcandaloſa pꝛeſumptuoſc aſſerta et piarum auriu offenſiua. . . Duogdecima.tm̃ eſt contra ſacram ſcripturam vnuʒ⸗ bominem eſſe exemptum a peccato loꝛiginali pꝛeter. chꝛiſtum ſicut ſi decem bomines ponerent᷑ exempti. Et bec condemnatur ſicut pꝛecedens reuocanda tan qᷓ; falſa ſcandaloſa pꝛeſumptuoſe aſſerta et piaru au/ riũ offenſiua. v. . . Tredccima. magis eſt expꝛeſſe contra ſeripturam ſn cram beatam virginem non eſſe conceptam in peccs iate pꝛecedens. decin nem pꝛeter chꝛiſtum cõ/ traxiſſe ab adam peccatum oꝛiginale eſt expꝛeſſe con ſingennan Ctoſantingen geͤrthot zillitenenen foltmdengne Gnontlnndeß Aüpeheitunt Pwobatonesd nacan. 4 Ciran⸗ nodulnmnn ſcckeppeobꝛta ⸗ Cttenuatonan⸗ trpedltepren dantnumekeper⸗ Ncrintalig. lciantmmä tn Utmäztalsinter dsolsde Naregigat nohhſetihn regilainnen feta. Hunm fllan goenne blencintiib ponatcoyvpna lenſulitnsaute Neponporinery Nlbatſemei, Nemneſcaunco⸗ Cnhetarono⸗ tolisnhieund Detrſellopunn norſclunfti tiſciisgrth tnthigz nen tieniſgepu neſoſptnret fentſattppn Uun noret D nltungeket hnlneſuef nichane iawitin irnnin — diguscunin 6 anunne eckaͤnd nei nmennitn. Nem grini md tiien üntn⸗ micrnnct ig ninn ianungnn mün 1 rminui, ammnd Z ur, enne ℳ lun, giudiss 4 4 to oꝛiginali q; aſſerere ipſam ſimul fuiſſe beatã et via triceʒ ab inſtanti ſue conceptionis vel ſanctificatõis Et poſtꝙᷓ pꝛobauit coꝛrelariuʒ.dixit ꝙ pari modo vi deretur dici ꝙ magis eſt expꝛeſſum ipſam vnitam fu iſſe bypoſtatice.et boc idez in conſiſtoꝛio et in ſerſpto ſuo coꝛam iudicibus recitauit. Hec autem ꝓpoſitio condemnatur ſicut pꝛecedens reuocanda tanqꝙᷓ fal/ ſa ſcandaloſa pꝛeſumotuoſe aſſerta et piarum auriũ offenſiua.et merito potuiſſet rigoꝛoſius condemnari quia nulla pꝛecedentium eſt ita temeraria. Quartadecima et vltima. In expoſitione ſacre ſcri pture ſiue declarando per cccleſiaʒ ſiue per doctoꝛes ſiue excipiendo per quecunq;.de ſacra ſcriptura ⁊ nõ aliunde trabenda eſt determinatio declaratio ſiue ex ceptio ſicut in grãmatica cõtra regulas poni ĩ eadex exceptõ reperitur. Et bec cõdemnatur reuocanda tã ꝙᷓ falſa et erronea ſi intelligat ꝙ exceptio vel expoſi- tio ſit trabenda expꝛeſſe.⁊ explicite ex ſcriptura ſacra ct non aliunde ꝓut videtur pꝛetenderc.aliter nõ eẽt ad pꝛopoſitum ſuum. pꝛobationes diffuſe ⁊ pulcerrime ponuntur in dicto tractatu. Capitulum.iij. Eirca tertiũ pꝛincipale in quo declarandum eſt ꝙ doctrina ſancti tbome nõ ſic eſt appꝛobata ꝙ pꝛopter eain opoꝛteat ante dicta condemnationem aut dicti epiſcopi pꝛoceſſum aliqᷓ/ liter impedire.pꝛemittenda eſt hec diuiſio.ꝙ aliq uã doctrinam eſſe per eceleſiam appꝛobatam poteſt tri pliciter intellig. Eno modo ꝙ talis doctrina ſit per eccleſiam tanꝙ; vtilis et in fide pꝛobabilis acceptata et tanqᷓᷓ talis inter ſcola ſticos diuulgata. Secundo modo ꝙ talis doctrina ſit ſic appꝛobata ꝙ oꝑoꝛteat credere ꝙ ipfa ſit in omni ſui parte vera. ¶ Lertio modo ſic vt ipſa ſic ſit appꝛobata vt opoꝛteat crede/ re ꝙ ipſa in nulla ſui parte ſit in fide erronea vel be retica. Mam multa ſunt falſa que non pertinent ad fidem que tamen non inducunt erroꝛem condemna bilem et in talibus non cadit hereſis.quia hereſis im poꝛtat coꝛruptionem fidei chꝛiſtiane. In talibus au tem falſitas aut erroꝛ ad coꝛruptionem fidci chꝛiſtia ue non pertinet vt dicit ſanctus Thomas.ij.ſcde.q. de bercſi.artic.ij.Et ideo patet ꝙ appꝛobatio alicuiꝰ doctrine ſecundo modo maioꝛ eſt appꝛobatione ali/ cuius tertio modo. Pꝛimus autem modus appꝛoba tionis multum differt a duobus alijs.quia multe ſũt doctrine illo pꝛimo modo appꝛobate que continent non ſolum falſa immo etiam quedaʒ in fide erronea vt inferius patebit. Ande pꝛimus modus appꝛoba/ tionis communis eſt multis doctrinis ſeu libris vel tractatibus ſanctoꝛum et doctoꝛum. ſed ſecundꝰ et tertius valde paucis ſcriptis conueniunt. ſcʒ ſoli do ctrine ſcripture ſacre et vniuerſalis ecdleſie vt quidã dicunt ſicut apparebit ex dicendis.et ideo vterq; ipᷣo rum maioꝛ eſt pꝛimo. Quilibet autem pꝛedictoꝛum modoꝛum poteſt ſubdiuidi.quia talis appꝛobatõ ali cuius doctrine poteſt eſſe expꝛeſſa łv tacita.Expꝛeſſa quidẽ ꝑ ſcripturã autẽticã ſicut ꝑ autoritatẽ ſcriptu/ re diuine.vł ↄſtitutionẽ eccłievl bullã apoſtolicã aut gliam litteram autenticam alicuius perſoue vel col/ arum pꝛopoſitionum im legij in boc poteſtatem babẽtis. Et ſic æpꝛeſſe appꝛo bata eſt doctrina ſcripture ſacre noui et veteris teſta menti.generalium concilioꝛum. epiſtolarum decreta lium.et quoꝛundam opuſculoꝛum ſanctoꝛum patrũ ſicut patet ex decreto SGclaſij pape.xv.di.capitu.ſan⸗ cta romana. Lacita veꝛo poteſt eſſe alicuius docrri- ne appꝛobatio per tollerantiã ſeu permiſſionem ec- cleſie.et ſic multe ſunt doctrine appꝛobate non ſoluʒ ſanctoꝛum patrum ſed etiam quoꝛundam doctoꝛuʒz et magiſtroꝛum qui ſcripſerunt ſummas et lecturas diuerſas et in quibuſdã inter ſe aduerſas tam in tbe ologia qᷓ iĩ iure canonico.ſicut patet de multis tocto ribus vniuerſitatis pariſienſ. et alioꝛum ſtudioꝛuna Et hec tacita eoꝝ appꝛobatio habetur implicite ex pᷣ allegato decreto Gelatij pape vbi dicitur. Opuſcula atq; tractatus omnium patrum oꝛthodoxoꝛum qui in nullo a ſancto romane ecdleſie conſoꝛtio deuiaue/ runt nec ab eius pꝛediatione ſeiuncti ſunt.legẽda de/ cernimus. Ande quia hic generaliter omnium illoꝝ magiſtroꝛum vel doctoꝛum qui huiuſmodi ſunt ap⸗/ pꝛobata tacita.ſ.et implicita licet nõ explicita.ſed de opuſculis eoꝛum diligenten ſernandum eſt quod ibi- dem ſequitur. ꝙ cum hec ad catholicorum manus aduenerint. beati apoſtoli pauli ſentencia pꝛecedat. omnia pꝛobate quod bonum eſt tenete.⸗ Buxta pꝛͤ mam diuiſionem declarãde ſunt tres pꝛincipales cõ cluſiones circa appꝛobationem doctrine ſancti tbo/ me.deinde alie tres ſpeciales circa doctrinazʒ eius de abſoluta neceſſitate creature. Pꝛima igitur cõcluſio eſt. Doctrina ſancti tbome in opuſculis ſuis theolo/ gicis contenta.pꝛimo modo eſt per eccleſiam appꝛo- bata et tanqᷓ; vtilis et ꝓbabilis dinulgata.et bec pꝛo batur quia ⁊c. S Secunda concluſio eſt. Pꝛedicta ſancti tbome do/ ctrina non eſt ſccũdo modo per eccleſiam appꝛoba- ta ſic ſcilicet ꝙ opoꝛteat credere ꝙ ipſa in omni ſui ꝑ te ſit vera.et hec pꝛobatur quia ⁊c. . Tertia concluſio. Pꝛefata ſancti thome doctrina nõ eſt tertio modo pꝛedicto per eccleſiam appꝛobata ſie ſcilicet ꝙ opoꝛteat credere ꝙ ipſa in nulla fui ꝑte ſit in fide erronea vel beretica. et bec cõcluſio pꝛobatur Secundo pꝛincipaliter pꝛobatur tertia concluſio.qꝛ de illa non opoꝛtet credere doctrina ꝙ ipſa in nulls ſui parte ſit in fide erronea vel heretica in qua quiaẽ continentur multe contrarietates et repugnãtię.cti/ am in materia ad fidem pertinente.ſed multe buiuſ modi repugnantie et contrarietates continentur in doctrina ſancti thome.igitur ⁊c. Maioꝛ eſt nota.ſed minoꝛ pꝛobatur.et de multis exemplis bꝛeuitatis cã pauca ponentirr. ðMU Pꝛimum exemplum eſt quia pꝛimo ſententiarum di ſtincti. xj. arti.iiij.tenet ſanctus thomas ꝙ pater ⁊ fi lius poſſunt dici duos ſpiratoꝛes ſicut ſpirantes. In pꝛima vero parte ſumme ſue.q.xxxvj.ar.vlti.dicit ꝙ ſunt vnus ſpiratoꝛ et non duo.et tamen bec materia multum ad fidem pertinet.cñ in concilio lugduneñ. ſub Gꝛegoꝛio decimo celebꝛato fuerit diffinitũ ꝙ ſpi⸗ rituſſanctus a patre et filio non duabꝰ ſpirationibꝰ ſed vnica ſpiratione pꝛocedit.ſicut patet in ca. fideli. extra de ſumms tri.et fi· ca. l. vi· e Scoᷣm exemplutm eſt quia in ſcdᷣo ſententisruʒ.di.j. dicit ꝙ creatio inſtrumentaliter cõmunicari potuit creature.ſuſtinens in hboc opinionem magiſtri li. iiij. diſtincti.v.in qua tamen ab alijs doctoꝛibꝰ cõmuni/ ter non tenetur. In pꝛima vero parte ſumme.q.xlv. ar. v. dicit q; non. et idem dicit in ſecundo contra gen tiles.ca.xxj.et in queſtione de veritate. ”?” Lertiũ exemplũ põt poni qꝛ in ſcdo ſententiaꝝ et ſi⸗/ iliter in q̃rto tenet ꝙ oĩs bõ pꝛeter xpᷣm cocipitur i peccato oꝛiginali.⁊ in pꝛimo tenet ꝙ beata virgo nõ fuit cõcepta in pctõ oꝛiginali ſicut ſupꝛa dictũ c᷑.⁊ tñ ꝑs aduerſa cõtra quã agimꝰ aſſerit ſecundũ expᷣſſe eẽ imo expᷣſſiſſime cõtra fidẽ. ⁊ iõ bʒ cõcedere ꝙ doctria ſancti thome ĩ hac ꝑte eſt in fide erronen. ¶ Quartũ exemplũ qꝛ in tertio ſniaꝝ.di.vj.q.ij.arti.ij. picit qꝙ; pꝛimia opinio ibi poſita a magiſtro nõ ẽ bere/ tica lʒ ſit falſa ſcʒ filius dei aſſumpſit hominẽ ex hũa/ na carne ⁊ aia rõnali cõſtitutuũ.⁊ ille bõ cepit eẽ de⸗ et deus cchi⸗ eẽ bõ ille. In tertia vo ꝑte ſumme.q.ij. art.iij. in fine dicit ꝙ eſt heretica et danata in cõcilio. Quintum exemplũ eſt quia in quarto ſniarũ diſtin. xxxviij.arti.iiij.in ſolutione tertij argumenti dicit.ꝙ papa poteſt diſpenſare in voto continentie.⁊ in ſcda ſc 2vrwilatti r vicit qꝙ nõ.allegãs decretalem Cũ ad monaſteriũ.extra de ſta.mona.vbi in fine illiꝰ decretalis dicitur ꝙ abdicatio ꝓpꝛietatis ſicut ⁊ cu/ ſtodia caſtitatis adeo ẽ annexa regule monachali vt eõtra eã nec ſummus pontifex poſſit indulgerc.Sed hec ſecũda opinio videtur eẽ erronea in fide cum ſit contra obſeruantiam eccleſie que in tali voto qñqʒ iſpenſauit. ſicut oſtendit dñs Ourandus in.iiij. extum exempluʒ generale quod ſumitur a quodã ractatu ſancti tbome de cõcoꝛdia quoꝛundã dictoꝝ ſuoꝝ inter ſe diſcoꝛdantium. qui incipit. Pertranſi/ bunt plurimi et multiplex erit ſcientia vbi multa di/ uerſa et aduerſa que in doctrina ſua continentur coꝛ tigit et exponit.Et quia veriſimile eſt ꝙ tunc nõ om/ nia bhuiuſmodi ſibi occurrerunt. ideo in fine pꝛologi ſui ſupplicat libꝛoꝛũ ſuoꝛum lectoꝛibus ita dicẽs.Si quis aliqͥd iuenerit nõ cõcoꝛdant᷑ ſi nõ ſit manifeſta cã dicẽdi ex q̃ ᷣm Hilariũ accipiẽda ẽ iutelligentia di ctoꝛũ.diſcretioꝛẽ ⁊ magis exercitatũ cõſulat.Siveꝛo niõ fuerit inuentũ quõ vtrũqʒ; ſtare poſſit.id illoꝛũ eli gat qdð magis cõſonũ veritati iudicauerit.alterũ ve/ ro noſipſi reuocaremꝰ ſi talis diſcoꝛdia nobis occur- teret. g quo dicto coꝛrelarie ſequit᷑.ꝙ ſi in doctrina ſancti thome aliqua aſſertio reꝑiret᷑ que eẽt heretica aut in fide erronea.nõ ꝓpter boc ſequeret᷑ ꝙ aſſerens fuiſſet hereticus.qꝛ.ſ.eã ꝑtinaciter nõ aſſeruiſſet cuʒ ad reuocationẽ builiter ſe offerat. Sic em̃ beatus Ci ꝛianus et btũs Hiero.licet erroneas opiniones vel ercticas ſcripſerint qᷓs reuocaſſe nõ legunt᷑ vt infꝛa dicet᷑.qꝛ tñ eas ꝑtinaciter nõ defenderũt non ſunt he tetici iudicandi ⁊c.Et ꝓpter hoc ſolũ ꝙ bereſim tenu erit verbo vel ſcripto non eẽt poſt moꝛtẽ de hereſi ac cuſandꝰ niſi ꝓbari poſſet ꝙ taleʒ bereſim ꝑtinaciter tenuiſſet. Et hoc ptʒ ex dictis ſancti thome.in.ij.ij.q. de bereſi. ar.ij.in ſolutiõe ad tertiũ argumentũ vbi al legat Auguſti. xxiiij.q.iij.dicentẽ. Si qͥ fniam ſuã qᷓ; uis falſam atqʒ ꝑueriam nulla pertinaci animoſitate defendunt.querunt autem tacita ſollicitudine vitatẽ coꝛrigi parati cũ inuenerint.nequaq; ſunt inter here ticos cõputandi. AUnde cõcludit q; ſi aliqui doctoꝛes diſſenſiſſe videntur in vel contra ea quoꝛum nihil in tereſt ad fidem vel etiam in quibuſdà ad fidem per⸗ tinẽtibus qᷓ nõdũ erãt ꝑ eccleſiã determiata n eſt vi⸗ tiũ bereſis. poſtqᷓ autẽ eſſent determinata autoꝛitate eccleſie vniuerſalis.ſi quis tali determinationi ptina citer reſiſteret vel repugnaret. bereticus eẽ ſentiretur Et hec dicit ſan.Lho. pter diſſenſionẽ que fuit intes Hiero.et Aug.circa ceſſationem legalium. Ex qun bus omnibus ſatis patet ꝙ idẽ ſanctus thomas qui Aug. et in regula et in doctrina ſequit᷑ ſicut magiſlltʒ diſcipulus. dicere potuit et debuit cũ eodẽ auguſtino errare potero ſed hereticus nõ ero.qꝛ nõ opoꝛtet cre dere ꝙ; doctrina ſua in nulla ſui parte fuerit beretica vel in fide erronea lʒ ipſe nõ fuerit hereticus. Tertio ꝓbatur eadem cõcluſio ꝙ; ſi opoꝛteat dicere qꝙ; bmõi doctrina in nulla ſui parte ſit in fide erꝛonea vel beretica.boc maxime eẽt quia ipſa eſt per eccleſi⸗ am appꝛobata.Sed aliqua ẽ doctrina multomagis 4 appꝛobata qᷓ; doctrina ſancti thome.que tameni ali⸗ qua ſui parte eſt heretica vel erronca in fide. igitur hoc etiã ſine vlla temeritate dici poterit de doctrina ſancti thome non obſtante eius appꝛobatione.conſe quentia eſt clara et maioꝛ nota. quia illi fundamẽto innititur pars aduerſa.Sed mino: ꝓbatur ꝑ multa exempla. Et vt a maioꝛibus ad minoꝛa ꝓcedatur Pꝛimum exemplum ponitur de doctrina beati peti apoſtoli quã nulli dubiũ eſt eẽ magis appꝛobataʒ q; doctrinam beati pauli.ꝓ omnibus ad fidem pertinẽ tibus que verbo aut facto docuit.conſtat ꝙ bmõi do ctrine in aliqua ſui parte fuit in fide erronea.ſ.in illa parte in qua paulus apſus cũ repꝛehendit. de qua re pꝛebẽſione dicit᷑ ad Hah.ij. cap. Cu autem veniſſet c phas anthiochiã in faciez ei reſtiti qꝛ repꝛehenſibilMis erat.et cãm repꝛebẽſionis ipᷣius et alioꝝ per eius do ctrinã errantium ſubdit.quia certe nõ recte ambula bat ad veritatẽ euangelij. Et ſic patet ꝙ errabat con tra veritatem euangelij. quia eius doctrina erat in hoc in fide erronea. Añ etiã ptʒ ꝙ in erroꝛe fidei.mi noꝛ repꝛebẽdere põt qtũlibet maioꝛẽ.cus paulus ſic repꝛebenderit petrũ pꝛincipẽ apoſtoloꝛum.et ido nõ debet mirũ nec temerariũ iudicari ſi minoꝛes docto res repꝛebenderẽt ſanctũ thomã vbi oſtenderunt eana· rraſſe in materia fidii. ecundum exemplũ eſt de doctrina ſancti Cipꝛiani qui inter doctoꝛes appꝛobatos pꝛimus nominaturi decreto Gelaſij pape.xv.diſt.c.ſcã romana.et tñ eius doctrina in aliquibus fuit erronea. Añ de baptiſmo paruuloꝝ eundẽ repꝛebẽdit Auguſti.de cõſe. di.iii. quõ. et merito erat repꝛebendendus licet eſſet ſanct⸗ martyr et inſignis ſicut ponit᷑.xxxij.diſtin.cap.poꝛo Repbenſibilis autẽ erat quia.ſ.baptiſma bereticoꝛu lauacrum diaboli appellabat. Añ Aug.lib. ij. contta quendã donatiſtã ðᷣ ſcripturis Cipꝛiani dicit ſic. O8 in eis diuinarum ſcripturarum autoꝛitati congrutt cũ laude eius accipio.qdð autẽ non congruit cũ pace eius reſpuo.et infra. Airi huius laudẽ aſſequinõ v⸗ leo.eius multis litteris mea ſcripta nõ cõparo.ei? in genium diligo. eius laude delectoꝛ. eius charitatem miroꝛ.eius martyrium veneroꝛ. Moc q aliter ſapuit non accipio. quia eccleſia non accipit pꝛo qua ſangui nem fudit. aucrpl L 4 ;— . — til Wer Apetdeae ſnlier dict nlenk eimi otto 4 V gulnuch ſpoliteln Einntct Göſetgehn neroſan icreldocii ncirhus tro Aiuribf ldicſdict 4 Gtitprine 4 aar bodiet eri⸗ ſnto tſ⸗ tnitlighſel iic inohi poſckoſtend. (Auarücrenp fiiſnirumnq aahl ib uurctfiin ndl ccktllicpinogu (oſoenonoſn cpoharhot Atmngsatiten Alcigenpi⸗ ibatenicten umiraal crrsda eugiatili ſtctatgge enuimutheres eummlbcüͤ rkkcdibet ctezpp⸗ o lrli. ſ Mlptiucitn⸗ oyundirga chnnſtſie hgnttte laati neci a ſſde ubuſii ſat vena Dnetgee Amle R d. e F. , N Oſenſes, ,* „ Kdſaen Ulorer ie A e h— . girten 4 4 Ragſ c Kn n A ſih⸗ weſe e eme „. 4 4 4 Eeu e 1 999 4 ma R naa 4 Grncd 8 ene RKðZ Nirn * SU *“ ⸗ dinrazyrt 1 iigen cal E 4 mnn EH S W. 1 41 1. 4 1s Att un onae tten R 566* Nagsee limtüͤce⸗ 4 Pahal 1 eon Litinſt 4 4 cen &* r l cor mnae 46 a⸗ 0 egon 0 N W— ed c e ℳ 46 Wee 4 9 zin iy Mal man wWi 2 cit iteritice 4* 4 „ 66 Ur 4 ver i 4 2 4 W 005 M * cn ſctnprimno n ſe Gotiet Pera Ctennt tſchr ftnicnigeien disdgliepn poſctoſende Quutigenh fiſpiaungin aoapcopeb rcttiigend ctilgcpinogn cvolenonbn ntpober boe ſttugsantinen Aitͤcrenpo⸗ fGetinicen hunaniͤtaale aresde ſbuntathia fleſangang Kumsghete Uriadde ttecede⸗ glte gpopron wrlii. Re. aine⸗ honptnacier opaſi rg Wbnniit los luſcnigttr kiisgoare⸗ nicitſtg H ttdlih g cop etdecet ſnliernictt can amnn tchlepin ſiecubuſti giſntpenn tn nbe tpeni ſnurſik cean ſſaͤte eb: atb erris WD S rr asieiiie I Atetke Et e munmlaſimni nmrii . 9 ZM enete emchinr ð t munude inuliwückenge NCc onnr: oüticceſ mrinsien Tertiũ Senhs de doctrina beati Hiero qͥ in pᷣdi/ cto decreto Gelaſij inter appꝛobatos doctoꝛes nũc/ ratur. Cuius eloquiũ vt Augꝰ de eo ait cõtra Julia/ nũ.ab oꝛiẽte in occidentẽ inſtar ſolis refulget.ac etiã Intm̃ defert eccleſia vt ſacre ſcripture teſtimoniũ pꝛe ceteris interpꝛetibus ex eius traſlatione ſuſcipiat.et tñ cõſtat ꝙ eiꝰ doctrina in aliqᷓ ſui ꝑte concedit᷑ fuiſ/ ſe erronea etiã in his que ad fidẽ ⁊ doctrinã apoſtoli cã ꝑtinere noſcunt᷑. Mã ſicut habet᷑ in deeretis.xxvj di.circa doctrinã beati Pauli apli dicentis.opoꝛtet epᷣm eẽ vnius vxoꝛis virũ et non pluriũ.Hier. ⁊ Au suſti. cõtrarias ſnias ꝓtulerũt.Hic ẽ ꝙ gloſa.i pꝛedi caa di.c.j.dicit qd male ſentit hic biero. Augꝰ. eñ coꝛ rigit in pximo. Iſti etiã ſancti ſicut patz in eoꝝ eplis vt recitat gloſa ad Gal.ij.c. de repꝛehẽſione qꝛ Pau⸗ ius dicit Petrũ aplim eẽ repꝛehenſibilẽ.contrarium ſentiebãt vt ſupꝛa tactũ eſt.⁊ ideo alter eoꝝ circa ve/ ritatẽ euãgelij erroneã opinionẽ tenebat. De Augu. ctiã et alijs pluribus approbatis doctoꝛibus ſimile poſſet oſtendi. ŕUUMẽE . ZDuams exemplũ ẽ de doetrina ſeu cõpilatione magi ſniarum q̃ in ſtudijs generalibus et qñqʒ ex man (dlato apłico publice tanqᷓ; appꝛobata et autẽtica legi tur et tñ in ea aliqua continent᷑ in fide erronea ſicut eſt iila opinio qua tenet in.iij.di.xxij.ꝙ chꝛiſtus in tri duo ſue moꝛtis fuit bomo.et quedã alie in quibꝰ cõi ter repꝛobat᷑.hoc tñᷣ nõ obſtãte videt᷑ ꝙ eius doctria ſit magis autẽtica qᷓ; doctrina ſancti thome. Quiutũ exemplũ ẽ de doctrina ſeu cõpilatione decxe ti Gꝛatiani que a doctoꝛibus decretoꝝ tanqᷓ; appꝛo/ bata ⁊ autẽtica legit᷑.⁊ a qua et non a lectura decreta liũ doctoꝛes decretoꝝ et non doctoꝛes decretaliũ no/ minant᷑ ct tñ illa doctnina in aliqᷓ ſui ꝑte ẽ erronea in fide ſicut patʒ.xxxiij.q.iiij.c.õᷣ obijcit᷑ vbi narrat Gꝛa tianus ꝙ tꝑe regis achab fuerũt miſſi duo qͥnquage⸗/ uarij ad heliã qui dixerũt ei.homo dei rex iſrahel vo/ cat te.qð ẽ hbereſis explicita qꝛ cõtraria veritas eſt ex plicite appꝛobata.qꝛ hoc accidit tꝑe Ochoʒie moꝛ⸗ tuo rege Achab.ſicut expꝛeſſe in ſacra ſcriptura reꝑi/ tur.iiij. Reg.j.c. Añ ſi gratianꝰ ꝑtinaciter ei adbeſiſ/ ſet fuiſſiet manifeſtus bereticꝰ ſ᷑ non fuit bereticus qꝛ non ꝑtinaciter ſed inaduertẽter illud dixit.vñ ſuper illo paſſu dicit gloſa q; ipſe confundit biſtoꝛiã.non ei achab miſit illos qͥnqgenarios ſ᷑ rex ochoʒias.nec ẽt illud contigit tpe achab ſed ſub ochoʒia. In pluribꝰ Et alijs gloſa repꝛobat Oꝛatianũ ſicut ptʒ.xj.q.iij.ea. euidẽt᷑ itaq;.⁊.xij.q.j.c.j.et alijs qꝙᷓ; plurimis locis.Et dicũt aliq ꝓpter boc ꝙ multis licet negare gloſas de⸗ cretoꝝ et decretaliũ cũ gloſa aꝑte negãt textũ.Et cõ/ ſimiliter dicũt aliqui de gloſis oꝛdinarijs biblie.q̃ tñ vident᷑ eẽ maioꝛis autoꝛitatis qᷓ; doctrina ſancti tho me cũ allegãtur autoꝛitatiue.Sextũ exemplũ põt po ni de quibuſdã doctoꝛibus qui non ſũt ſancti canoni ſati ſicut vencrabil Anſbelmꝰcãtuarieñ.archiepũs. hugo de ſcõ victoꝛe et qͥdã alij quoꝝ dicta vł ſcripta in aliquibꝰ reperiũtur erronea.⁊ tñ eoꝝ doctrina nõ minus videt᷑ eẽ antẽtica qᷓ; doctrina ſancti tbome.cũ ipſi cõiter in actibꝰ ſcolaſticis ſciẽtificis allegent᷑ au⸗ toꝛitatiue nec ſolẽt negari.ſᷣ eoꝝ dicta reuerẽter glo⸗ ſari et exponi.qð tñ ſcolaſtici nõdũ cõſueuerũt faceꝛe de dictis ſancti tbome.⁊ iõ pꝛeſumptuoſũ videt᷑ eius doctrinã ſuꝑ illos ⁊ alios doctoꝛes ſic extollere ꝙ nõ liceat credere aut aſſerere ipᷣm i fide erraſſe ſic et alij errauerũt. Nec obſtat eius canonizatio quam aliqui magno coloꝛ? pꝛttendunt ſunt foꝛme nõ in materia.⁊ ſic non Ex quibꝰ oibus videt᷑ ꝙ dicere ſem̃ thomõ i aliq̃ ꝑte doctrie ſue erraſſe i fide. nec obuiat ſeu derogat cano niʒationi ſue nec appꝛobationi doctni ſue tbeologi- ce.ſicut hoc idẽ dicere de alijs ſanctis et pꝛecipuis do ctoꝛibꝰ nõ derogat canonizationi nec appꝛobationi eoꝝ. Mã ecclia ſicut canoniʒãdo aliquẽ ſcm̃ nõ ꝑ boc Appꝛobat oia eiꝰ facta ita appꝛobãdo eiꝰ doctrinam nò ꝑ boc appꝛobat oia eius dicta vel ſcripta ſed ſolũ illa que per autoꝛẽ ipᷣm nõ ſũt retractata nec ꝑ aliuʒ rõnabiliter ſũt coꝛrecta aut merito tanqᷓ veritati con traria coꝛrigẽda iuxta ſuꝑius allegatã apli ſniaʒ. oĩa ꝓbate qð bonũ ẽ tenete.Sic igit᷑ ꝑ eccleſiã appꝛoba tur aliqᷓ doctria. nõ tñ quo ad oia ſed quo ad illa que ſũt veritati cõſona.ſicut ptʒ de doctria Oꝛigenis ð 5 dicit gelaſiꝰ papa.xv. di.c.ſcã romana.qð oꝛigenis ñᷣ nulla opuſculla que vir beatiſſimꝰ hieronmus nõ re pudiat legẽda ſuſcipimus reliqᷓ ãt cñ autoꝛe ſuo dici „ „ mus eẽ renuẽda. ¶ Ex omnibus igitur pꝛedictis cla re patet tercia concluſio pꝛincipalis ⁊c. ¶ Quarta concluſio eſt Doctrina ſancti Thome. lib. ij.ſum. ſue contra gentiles. capitulo.xix. de reruz cre/ atarũ nccitate abſoluta.ẽ de virtute ſermonis falſa 2z multũ impꝛopꝛia. Et bec cõcluſio ptʒ qꝛ illð caplin ĩ titulat᷑ qᷓliter in rebus creatis eẽ poteſt neceſſitas ab ſoluta.et ẽ pꝛincipalis cõcluſio capituli ꝙ ſũt quedã i rebus creatis que ſimplr et abſolute ncce ẽ eẽ. et ali que aue ſũt contingẽtia eẽ. Sed q iſta locutio ſit de vᷣtute ſermõis falſa ⁊ multũ impꝛopꝛia.boc pbat᷑ ⁊c Quita ↄduſio Pꝛedicta ſcĩ tbome doctria m quoſ. dqã ẽ i fide erronea ſeu in aliq̃ ſui ꝑte de bmõi erroꝛe ſuſpecta. Et i hac ↄcluſione nõ aſſertiue ſ̃ ſolũ recita tiue loqᷓmur. Dicũt ei aliqui ꝙ iſta doctrina multos erroꝛes continet. l ¶ umus ẽ qꝛ ponit aliqͥd a deo eẽ ncẽc eẽ qʒ vide tur cõtra ſacrã ſcripturã ⁊ intẽtionẽ ſcõꝝ.qꝛ ncce eẽ ẽ ꝓpꝛiũ nomẽ dei.⁊ videt᷑ cẽ itẽtio ſacre ſcripture &x/⸗ odi.iij.c.vbi moyſi interrogãti dño. Si dixcrit mibi qðᷣ ẽ nomẽ eiꝰ.qͥd dicq eis. ixit dñs ad moyſen.ego ſũ qui ſum. ſic dices filijs iſr qui eſt miſit me ad vos. Suꝑ u0 verbo dicit gloſa ⁊c. M Secũdus erroꝛ vt iſti dicũt ẽ i picipali fundamento pᷣdicte poſitiõis qdð ẽ iſtud. Sũt inquit quedã in rebꝰ creatis q̃ ſimpliciter ⁊ abſolute neceſſe ẽ eẽ. Alas em̃ res ſimpir ⁊ abſolute neceſſe è eẽ in quibꝰ nõ ẽ pote ſtas ad nõ eẽ. Quedã aũt res ſic ſunt a deo ſin eẽ pdu cte vt i eis naturaliter ſit potẽtia ad nõ eẽ.qd quideʒ cõtingit ex hoc ꝙ matcria ĩ eis ẽ ĩ potẽtia ad aliã foꝛ⸗ mã. Ille igit᷑ res i quibꝰvł nõ ẽ materiavłſi ẽ ñ Eẽpo⸗/ tẽtialis ad aliã foꝛmq.nõ hñt potẽtiã ad ñ eẽ eas igt᷑ ſimply abſolute ncce ẽ eẽ. H at iteꝝ circa mediũ capi tuli mag explicat dicẽs.qꝙ qꝛ materia pᷣm qdð ẽ iĩ ei?po tẽtia ẽ ex oꝛdie materie. neceſſario res aliq̃ coꝛruptibi les exiſtũt ſicut aial qd ex cõtrarijs cõpoſitũ ẽ.qꝛ eiuſ matcria cõtrarioꝝ ẽ ſuſceptiua.foꝛma aũt pᷣm id qd&& eactus ẽ ⁊ ꝑ eam res exiſtũt actu. vñ ea ipſa puenit neceſſitas ad eẽ in quibuſdã.qd Saner quia res illæ unt foꝛmend! ia. ſic in eis potẽtia ad nõ eẽ ſicut ẽ de ſubſtãtijs ſeparatis.vł qꝛ foꝛme ræ rñ ſua ꝑfectõne adequãat totã potentiã materie vt ſic n remaneat potẽtia ad illã foꝛmã nec ꝑ cõſequẽs ad nõ eẽ.ſicut ẽ in coꝛꝑibꝰceleſtibus. 2 eſt igit pꝛi⸗ cipale fundamentum poſitiõis ſang iTbome qdʒvi detur multipliciter erroneum. pꝛimo quia ⁊c Taertius palileipalis roz ptediete poſitionis eſfe vl aetur qꝛ dicit ꝙ ꝑ boc qð dici᷑ de ꝓduxiſſe res per Goluntatẽ nõ pꝑ neceſnitatẽ.nõ tollit᷑ qn voluerit ali/ quas res eẽ q̃ de neceſſitate ſint. ⁊ aliquas qᷓ ſint con/ tingenter. ad boc ꝙ ſit in rebus diuerſitas oꝛdina ta. Mibil igit phibet res quaſdã diuina volũtate ꝓdu/ ctas neceſiarias eẽ. Et cõſequẽter hec declarãdo ſub⸗ dit. eẽ neceſſe ſimpliciter nõ repugnat ad rationẽ eſſe creati. Mibil em̃ bʒ aliq̃d neceſſe eẽ. ð tñ ſue neceſſi- tatis cãm bʒ ſicut cõcluſiones demõſtrationũ. Nihil igit᷑ ꝓpibet quaſdã res ſic eẽ ꝓductas a deo vt tamẽ cas eẽ ſit neceſſe ſimpliciter. ⁊ iteꝝ poſtea ibidẽ aliaʒ rationẽ cõcludit. ſic igit᷑ aliqua creatura de neceſſita⸗ te habet eẽ. ¶ Ex quibus clare patet ꝙ nõ ſolũ cõce/ dit quaſdã res diuina volũtate ꝓductas neceſſarias c vel eas neceſſe eẽ ſ̃ etiã cõcludit quedã de neceſ fitate ſunt ⁊ ꝙ eas eẽ ẽ neceſſe ſimpir. ⁊ de neceſſitate bñt eẽ. mõ hoc repugnat libertati diuine voluntatis að arguit᷑ ſic. qꝛ iſta eeris ẽbona. deus vult cre aturã eẽ.ergo creatura eſt.et ecõtra.et ꝑ cõſequens ſi añcedẽs libere ⁊ volũtarie verificat᷑ de aliqua creatu fa. ↄñs cõſequẽter verificat᷑ de eadẽ.qꝛ ſi deus libere 2 cõtingenter vult quãlibet creaturã cẽ ſequit᷑ ꝙ que libet creatura ẽ cõtingenter ⁊ nulla eſt de neceſſitate. vñ etiã ex oppoſito ſumitur oppoſitũ.quia ⁊c. Euartus erroꝛ huius voctrine eẽ dicit᷑ in quadã ra/ lone qᷓ ibidẽ ſequit᷑ ꝗᷓ dicit.ꝙ qto aliquis magis di/ ſtat ab eo qʒ ꝑ ſeipᷣm ẽ ens.ſ.a deo.tãto magis ꝗpin/ quũ ẽ ad nõ ec. q;to igitur aliqͥd ẽ ꝓpinquiꝰ deo tanto mag recedit a no eẽ. q añt iã ſt ꝓpinꝗᷓ ſt ad nõ eẽ ꝑ gů q babẽt potẽtiã ad nõ eẽ. Illa igit᷑ ꝗᷓ ſut deo ꝓpinqᷣſ ſima ⁊ ꝑ boca nõ eẽ remotiſſima talia eẽ opoꝛtet ad boc ꝙ ſit oꝛdo rerũ cõpletus vt in eis nõ ſit potentia ad no eẽ talia aũt ſunt neceſſaria abſolute. ſic igit᷑ ali qua creatura de neceſſitate bʒ eẽ. Hec aũt rõ deficit ĩ multis. Pꝛimo in hoc ꝙ ſupponit ꝙ entia deo ꝓpin quifſima ſicut angeli tãto magis recedũt a nõ eẽ. hoc enim ꝓpꝛie loquẽdo nõ eſt veruʒ quia ꝓpꝛie nibil di (Euhancetetape eẽ ⁊c. Quintus erroꝛ pꝛedicte poſitionis ẽ in ip̃ius declara tione in qua dicit. Sciendũ ẽ itaq; ꝙ ſi reꝝ creataruʒ vniuerſitas cõſideret᷑ put ſunt a pꝛimo pꝛincipio. in ueniunt᷑ depẽdere ex volũtate nõ ex neceſſitate pꝛin⸗/ cipij niſi nccitate ſuppoſitiõis vt dictũ ẽ. Sivo coõpen tur ad pꝛicipia pᷣma iuenint᷑ neceſſitatẽ bẽe abſolutã. Mibil ei ꝓbibet aliq̃ pꝛicipia nõ ex neceſſitate ꝓduci q̃bꝰ tñ poſitis de neceſſitate ſequit᷑ talis effectꝰ ſicut moꝛs animalis bmoi nccitatẽ abſolutã hʒ ppter boc cy ex cõtrarijs iã ẽ cõpoſitũ.qᷓ;uis ipᷣm ex corarijs cõ/ poni nõ fuiſſet neceſſ. ariñ abſolute. Similiter autem ꝙ tales rerum nature a deo ꝓducerentur voluntari um fuit. ꝙ aut eis ſic ſtatutis aliquid ꝓueniat vel exi ſtat abſolutã neceſt ſitatẽ bʒ. Ex quo patet ꝙ hec poſi tio ẽ locutio impꝛo ꝛia ⁊ petit pꝛincipiũ.qꝛ hoc aſſu/ mit qð dʒ pbare.Mã p exemplũ poſitũ ptz ꝙ vocat necerſitatẽ abſolutã illã q̃ nõ ẽ ex cõditiõe vel ſuppo ſitione ſieut moꝛs buiꝰ animalis.nõ ex ſuppoſitione vel cõditione ſ q animal nõ ſit ex Otrarijs cõpoſi⸗ tũ ñ bʒ nccitatẽ ⁊ iõ ñ bʒ ncatatẽ niſi ↄditionalẽ ⁊c̃. dã dicto qð ſequit᷑ ibidẽ vbi ait. Manifeſtuʒ ẽ oia q̃ cõtrariũ habẽt vel ex contrarijs ſunt coꝛruptibilia ſunt que aũt bmõi nõ ſunt ſempiterna ſunt niſi pars coꝛrũpat᷑ ſicut foꝛme que nõ ſubſiſtũt ſᷣ eẽ earum ẽ ꝑ boc ꝙ inſunt materie. Ex hoc em̃ ſequit᷑ ꝙ gratia in aia vel in angelo cũ nõ habeat contrariũ nec ex cõtra rijs exiſtat nec ſit foꝛma q̃ inſit materieẽ ſempiterna ⁊ idẽ videret᷑ ſequi de luce vel lumine ſi eẽt ſine mate ria ſicut accidẽtia ſacramenti altaris ſunt ſine ſubie⸗ cto. Hoc etiã fauet articulo pariſius cõdemnato alle gato ſuperius in quo dicit᷑ om̃e qð nõ bʒ materiaʒ ẽ eternũ.Et bꝛeuiter hbec et alia multa erronea falſa et impꝛopꝛie dicta videut᷑ multis in pᷣdicta doctrina cõ tineri.que tñ ex tedio ꝑtranſimus. ¶ Dicũt etiã ꝙ in terminis phᷣie et naturalibꝰ pꝛincipijs in eodeʒ lica. xxv.errauit manifeſte.vbi declarãdo qliter deus om nipotẽs dicat᷑ quedã nõ poſſe.inter alia dixit ꝙ deus nõ poteſt facere vnũ ⁊ idẽ eẽ ⁊ nõ eẽ.qd ẽ cõtradicto ria ſimul. ⁊ poſtea ſubdit ꝙ cõtradictio in cõtrarij: pꝛiuatiue oppoſitis indludit᷑.ſequit᷑ em̃ ꝙ ſi ẽ albũ et nigrũ. ꝙ ſit albũ ⁊ nõ albũ.⁊ ſi ẽ vidẽs ⁊ cecũ ꝙ ſit vi⸗ dẽs etnõ vidẽs.vñ eiuſdẽ rõnis.ꝙ deꝰnõ poſſet face re oppoſita ſimł inec eidẽ ſᷣm idẽ.Ex quo pʒ ꝙ ponit ꝙ deꝰ nõ magis põt facere duo cõtraria ſimul ineẽ ei dẽ ſᷣm idẽ qᷓ; duo cõtradictoꝛia. Hoc aũt ẽ erroneuʒ qꝛ de facto coꝛpoꝛi xpᷣi m ſe totũ in ſacramento alta ris in diuerſis altaribus ſunt motus cõtrarij ſurſum ſcʒ et deoꝛſum.et pari ratione poſſet facere deus ideʒ coꝛpus ſᷣm ſe totum eẽ album et nigrum. Dieu etiã ꝙ in pluribus locis doctrine ſue ipſe ertauit per hoc ꝙ pꝛincipia phᷣie ſeu potius queda pbiloſophoꝝ verba ad concluſiones tbeologie nimis applicauit. Mõ em̃ loqui taliter debent theologi qualiter loquũ tur philoſophi ſicut docet Aug.x.li. de ciui.dei. c. xxiij dicens. Liberis verbis loquunt᷑ philoſophi. necire bus ad intelligendũ difficilimis offenſionẽ religioſa⸗ rũñ aurium pertimeiſcunt. Mobis aũt ad certa regula loqui phas eſt. ne verboꝝ licentia etiã de rebus q is ſignificantur impiam gignat opinionem c. oncluſio. Sertus er oꝛ doetrine pꝛedicte aſſignari poteſt in ¶ Huic ergo tractatui (vtinã et aduerſo enoꝛi)finem ſtatuimus. Ylli laus bonoꝛ atq; gratiarum actio aui nobis cauſam ſuam tractantibus nõ defuit. quo do⸗ cente affertam bic veritatem ſentimus. quo inſtruen te pꝛobamus.quo pꝛecipiente defendimus.et p queʒ poſtremo fraterna charitate ꝑmoti ad omnes deue⸗ nire 2 nobiſcum ſentire vebeinenter affectamus. g⸗ ſi vitati buic (iudicio noſtro) clariſſime nec ſic gea tur. aut alio fauoꝛe vt ipſi conantur· aliove fine qᷓ; eid poſtulet dignitas criminemur. teſtamur te chꝛiſte. te ſtamur et illam cui teſtimonium perbibes eſſe totaʒ pulcram et in ea maculam non eſſe. omnes ad extre⸗ mum tui atqʒ; ipſius amatoꝛes in teſtimoniun⸗ euo/ camus noſtrum nunc debitum ſufficienter vyt puts mus ſuperabundanter expleuiſſe. Deo gratias. . 2* = 93 Acctuale peccatum omne tam moꝛtale ꝙᷓ; veniale.an De littera ſit per differentias immediatas. an ſit ponere diffe rentiam terciam ſcilicet actionem indifferentem li bꝛo.ij. diſtin. xlj. q.iij. c. Re.22. Actio non oꝛdinata ad deum tanqᷓ ad finem eſt tri/ plex et quomodo quelibet eſt mala vel non. libꝛo ij. diſtin. xlj. 2 4. Actiones noſtras nullum habere medium inter bo/ nitatem et maliciam pꝛo eo ꝙ nec voluntas nec re tributio.babet medium non ſequit᷑ li.ij.di.xlj.29. Actionis oꝛdinatio ad deum tanq́; ad cauſam cmficiẽ tem vel ad pꝛincipium penes quid attenditur lib. ij. diſtin. xlj. 0b . , Actio meritoꝛia non ſemper exigit actualem relatio/ nem ad deum et quid ſit habitualis relatio libꝛo.ij diſtin. xlj. 52. et. . Actio omnis et intentio eoꝛum qui carent fide an ſit mala libꝛo.ij.diſtin.xlj.a.b.c. Actio petitoꝛia ⁊ actio poſſeſſoꝛia quid dicatur libꝛo iiij. viſtinctiõe. xlj. 2. Actio tranſiens vt plurimum relinquit effectum per petuum ſiue diuturnum libꝛo.iiij. Siſt. xlj.15. Actus conſideratur dupliciter vt oꝛigo et vt accidẽs et quõ ſpiratio eſt actus patris et filij li.j.di.xj.25. Actus pᷣm quem perſona refſlectitur ſupꝛa ſe qua ra/ tione eſt effentialis libꝛo.j.diſtin.xv.ʒ2. Actus iudicatur bonus dupliciter li.ij.di.vij.0. Actus dicitur malus dupliciter libꝛo.ij.diſtin. vij.1. Actus eſt perfectio potentie quomõ intelligitur.lib. 1.diſtin. xviij.20. Actuum quattuoꝛ genera remouentur a deo. libꝛo.j. diſtinctiõe.xlij. 5. Actus potentie duplex eſt. et quomedo potentia di⸗ uina eſt infinita in ratiõe operãdi li.j.di.xliij. 3. Actu manente non poſſe deleri cuſpam quomodo in telligitur libꝛo.ij.diſtin.xxxij.. . Actus foꝛme eſt duplex.et quomodo foꝛma ẽ in actu continuo libꝛo.ij. diſtin. xxvj. 56. Actionis non eſt agere.coꝛruptionis non eſt coꝛrũpe re quomodo intelligitur libꝛo.ij. di.xxxv.. Actus omnis et voluntas omnis bona eſt inquãtuʒ eſt libꝛo.ij.diſtin.xxxv.d.e.f. 4 Actus mali an poſſint eſſe boni ſiue a deo libꝛo. ij. di⸗ ſtinctiõe. xxxvij.a.b. c. d. te in obiecto qᷓ; actus intelligendi duplici ratione. libꝛo. ij. diſtin. xxxix.i. . Actus quo voluntas naturaliter vult bonum.an di-/ verſus vel diſtinctus ſit ab eo quo voluntas vult deliberatiue malum libꝛo.ij.diſtin.xxxix.2. ne vel fine libꝛo.ij.diſtin.xl.a.et per totum. ſit voluntarium libꝛo.ij.diſtin.xlj.q.j.d.Re.ð 6. Actus tripliciter numeratur ſcilicet ſubiecto.tempo/ re et ſpecie ſine termino.libꝛo.iij.di.viij.ꝛ9. dicit actus terminationem libꝛo.iij.di.viij.25. libꝛo.iij.diſtin. xxiij.22. Actus charitatis quomoto pꝛeſupponit actum fidei litccKcKc. “ ,Age ſobꝛietas et modeſtia ſi ſtetiſſet li.ij.di.xx.⁊ 4. libꝛo.iij. diſtin. xxiiij.iʒ. Actuum diuerſoꝛum diuerſos eſſe babitus quomo/ do intelligitur libꝛo.iij.diſtin.xxvj.ĩ 7. Acctus aliquis poteſt eſſe alicuius virtutis tripliciter libzo.iij.diſtin.xxvj.28. — Actus volendi magis depꝛauatur a malicia exiſten / Actus an penſari haheant boni vel mali ex intentio⸗/ Alctus termiatio dupliciter dicitur. et quomodo bis Actus diuerſificari per obiecta quomodo intelligiẽ=. Actus aliquis poteſt dici babere modum tripliciter. libꝛo.iij.diſtin.xxvij.Sðĩ. Actus dicitur eſſe ex aliqua virtute dupliciter. libꝛo ſij. diſtin. xxviij. . Actus vnus quomodo poteſt alteri ĩ gloꝛie ſtatu an tebponi.libꝛo.iij.diſtin.xxxiiij.9. ₰ Actus cuius conſuetudo eſt mala de ſe non ſemper eſt malus.libꝛo.iij.diſtin.xxxix.ði. Actualis peccati veletio requirit attritionem cum fi⸗ de.ſed oꝛiginalis tantum fidem li.iiij.diſt.j.õ. Itẽ ibi ponitur vt remittatur oꝛiginale.ponat᷑ vt remittatur actuale. MM Actus quando eſt naturalis.quando eſt partim na/ turalis partim ſupꝛa naturam et quando eſt mira culoſus libꝛo.iiij.diſtin.xij.ð 7. Actus foꝛmari poteſt a gratia dupliciter.libꝛo.iiij. di ſtinctiõe.xvij. 39. Actus aliquis dici aliquis deoꝛdinationem creature ad creaturam. vel vnius ad alterum vel eiuſdem ad ſe.et quis ho rum poteſt bene fieri et quomodo et quando libꝛo iiij. diſtin.xxxj.I9. MM Actus generatiue quare eſt peccatum niſi i excuſetur libꝛo. iiij. diſtin. xxxj.20. (¶Adam Adam non appetijt diuinitatem vt dyabolus. libꝛo Adam et ſi non habuerit defectum actualem habuit tamen defectibilitatem libꝛo.ij. diſtin. xj.4. Adam an factus ſit in etate perfecta li.ij.di.xvij.ð. Adam quare extra paradiſum creatus et in paradi/ ſum poſitus ſit libꝛo. ij. diſtin. xvij. e. . Ade coꝛpus an ꝓduci debuerit de natura pure cele⸗ ſti. li. ij. diſtin. xvij.q.j.ð. Agde coꝛpus quare factum eſt de natura terreſtri lib: ij. diſtin. xxij.ð.ct. 5. Ade coꝛpꝰ an ꝓduci debuit de natura pure elemẽta ri. an ſimul cum natura elementari. concurrere & beret natura celeſtis libꝛo.ij.di.xvij.q.ij.e.Reꝰ.ʒ6. Ade ſopoꝛ vnde fuit.et ſi ſtetiſſet qusmodo habuiſſʒ ſomnum libꝛo.ij.diſtin.xviij.?. Aldam quomodo dicitur babuiſſe coꝛpus animale li bꝛo.ij. diſtin.xix.I. Ade coꝛpus quomodo erat moꝛtale et immoꝛtale li. ij. diſtin.xix.2. Ade coꝛpus in ſtatu innocentie quare non conſeque batur diſſolutio libꝛo.ij.diſtin.xix.?2 . Adam quomodo poterat a cibo abſtinere libꝛo.ij. di⸗ ſtinctione. xix. 25. Adam peccante.an coꝛpus eius potuiſſet perpetua/ ri per eſum ligni vite li. ij. diſtin. xix. q.ij.d.R.28. Agdam poſt peccatum moꝛtem euaſiſſe potuiſſe per eſum ligni vite ſi que auctoꝛitatæs et rationes pꝛo barevidentur. quomodo ſunt ſoluende libꝛo. ij.di ſtin.xix. 29. et per totuimm. Age plures pꝛerogatiue.libꝛo.ij.diſtin.xix.7. Acdam cum poſteritate ſua quomodo in vite termi/ no fuiſſet ad celeſtia tranſiatus libꝛo.ij.diſtinctiõe rxx. S. et eadem di.c. Agdam quare non ſic habuiſſet appetitum ad coituʒ ſicut ad cibum.libꝛo.ij.diſtin.xx.⁊ 5. Age quare fuiſſet verbum ocioſum moꝛtale. libꝛo.ij. dDiſtinctiõe.xx·. ꝛ. a 5 t deoꝛdinationem mentis ad deuʒ BR Balancde Q 0 N EFocus 10 -Euroskala Offset VierfarbSelector Standard“ Copyright 4/71999 VxVMaster Gmbh unww.yxymaster. com