Gb323_fol-TAB_EX2
author: Petrus, Lombardus, Paris, Bischof

——

N125 11977822 021

Huuunpmrnummemindaan —

Tübingen

ðẽẽ
— — — ☛

—c.

Tabi
cum

5
☛
.
„

ℳ
6„

SSZõ
.44

ntura.

Bonau⸗

—

)
*

honauentt
ſuis vſi
corseffu
nnſſoiß
Innech
eſevelat
= = miibiimp:
Meereturp
.
ſ gie
. Denigzcn
pitulaon⸗
. iſutſent
brniquim
publichc
gedicice
ſce. depn
ſbidinede
nonferre.
tumech.
cebꝛotain
mgomnini.
ercecis
ſuepols⸗
ſumnonſat
us iucicr
geretipa

Mais
(daſt

1

“ . iney
Ajliiſt.
Ablaäuns⸗
tperſun
Ariinsr
Norantr
Aheinsi
auſam i
gtinns
nebbium
ekfiin

„
R

Pute
g⸗
mceoi

Pptin
gtule
Möſin

8–
R

1

.

ſiue pꝛoli

exercitij paris emulationẽ inuitatoꝛ.

De littera

Jobannis bekenbaub moguntini in ſcripta diui

nauenture cum textu ſententiarum tabula. quam

ſiquis vſui ſuo mancipauerit. aſſumat oꝛo ſtudioſi le

ctoꝛis officium non curioſi. et pꝛonioꝛ ſit indicem re
miſſiõis ( vbi deeſt )in coꝛpꝰ libꝛi ex tabula dſnare
ꝙᷓ me cõuicijs moꝛdere.ſecũ reputans id foꝛte actuz
eſſe vel alterius negligentis quã nullus eque mentis
mihi impꝛoperat.vel ſi mea incuria. iure veniam illa
meretur pꝛopter operis nouitateʒ. que dum me plu/
ribus intendere coegit.ab oim eximet quoqʒ cõtume

lijs ſi quãdoqʒ vnum e pluribus occurrat omiffum.

Deniqʒ cuʒ ſint tot de vnaquaqʒ re iudicia quot ca/
pita.ſcio non defuturũ.laboꝛes meos alioꝛũ qui gra/
ti ſunt ſentẽtia ꝓbari. alioꝛum qui cretici ſunt repꝛo/
bari. qui moꝛe ſuo cum nihil vnqꝙᷓ ad litterariaʒ rem/
publicã cõferre didicerunt.boc tñ vnum ſolum egre
gie didicerũt in quo artifices ⁊ magiſtri inſignes eua
ſere. depꝛauare ſcʒ ſtudia alioꝛum. tanta plerumqʒ;
libidine detrabẽdi flagrantes.vt dum vel iolcranchs
non ferre.vel cõmendanda viciare pᷣſumant. ignoꝛã
tiam et ebetudinem pꝛopꝛiam oſtendant. et quidem
crebꝛo tam crud.illoto.et tedioſo ſermone vt pꝛeter
ignominiã. dedecus.et pudendũ ruboꝛẽ nibil referãt
mercedis. Ergo ſi efrrenata illoꝛuʒ lingua. repertoꝛij

*

s8 quã ex bonauentura et lombardo enixus

ſum non ſatis idoneus parens et autoꝛ fuero iudica

„

tus. iudicer ſaltem idoneus doctioꝛum qᷓ ſum ego ad

Si imponatur ad ſignificandũ
omne creabile queritur vtrum
a ſit finitum vel infinitum. li. j.

diſtin. xliij. ʒo.

blatiuus

upliciter in hac oꝛatiõe verbũ

Ablatiuus conſtruit dup
eſt dei filius natura nõ voluntate ſcz vel in ratiõe
foꝛme.vel in ratione pꝛincipij.li.j.diſt.vj.2. et in ſi-

mili diſt. xviij. 4.

lem vt in auctoꝛitate iſta. omnia ſunt vera verita⸗

cc prima. li.j.diſt. viij.16.

Ablatiuus quandoq; exponitur
et per ſuum accuſatiuũ.li.j.diſt. x. -. W
Ablatiuus reſpectu paſſiui ⁊ ntũs reſpectu actiui im
poꝛtant rationem pꝛincipij.li.j.diſt. xv.⸗. 27.

Ablatiuus interdum dicit cõcomitantiam interduzʒ

cauſam. li.j.diſt.xviij..Et e.d.S.

Ablatiuus dupliciter determinat verbum ſicut ⁊ ad

uerbium. li.ij.diſt.xix.21.
Ablatiuus in qua babitudine conſtruit cuz dicit᷑ pa
ter et filius diligũt ſe ſpũſ⸗ ancto. li. j.diſ. xxxij. i3.
MAblutio
Ablutio exterioꝛ que eſt ſacfᷣm q̃ nõ.li.iiij.di.ij.ʒx.
Ablutio et coꝛpus pꝛo quo ſtant in diffinitiõe baptii

₰

matis. li.iiij. diſt. iij. 1.

Mboꝛtum

Aboꝛtũ pꝛocurãs qũ eſt bomicida li iiij di. xxxſ. 4.
Aboꝛtiui fetus non reſurgent qꝛ non vixerunt. libꝛo
. iiij. diſtin. xliiij. h. re

Abſolui quare nõ
Ablariuus interdum dicit cauſam exemplarẽ foꝛma

pꝛepoſitionem ꝑ

— — .
Abꝛabe in lumbis an debuerit vel poterit xpᷣi caro de
cimari libꝛo.iij.diſtin.iij.d. .
Abꝛabe ſinꝰ qͥd li.iiij.di.j.5ðs. ⁊.S⁊. Et e.li.di.xlv.i3.

Abꝛabe caſtitati nõ pꝛefertur virginitas iohãnis lib.

iiiij. diſtin. xxxiij. c. et diſt. xxvj. 14. , .
Abꝛahe fidem et deuotionẽ quõ voluit voluntas dei
fſ̃ filij imolationẽ quã tñ fieri pcepit li.j.di.xlv. 12.

Abꝛabã quõ adoꝛauit tres angelos li. iij. diſt. ix.»7.
Abꝛahe circa criſti incarnationem credulitas lib.iij.

diſtin. xxiiij. 10. .
Abꝛabã mentitus nõ eſt. dicẽs ſe cũ filio quẽ imola/
turus erat ad ſuos reuerſurũ li.iij. diſti. xxxviij.19.

Abſcondita

—

ſententiarum li.j.in pꝛolo.5.

De abſolutiõe pniali
Abſolutio quare fit ꝑ modũ depꝛecatiuũ ⁊ indicati⸗
uuñm li. iiij. diſt. xvij. 55.

Abſcondita quatuoꝛ que tractant in quatuoꝛ libꝛis

Abſolutionẽ nẽo recipit niſi bẽat caritatt. aut ĩ paci

pio ↄfeſſiõiſ aut ĩ medio.aut iĩ fine li. iiij. di. xvij. 9 5
Abſoluẽdi ptãs hẽtur quiqʒ modis li.iiij. di. xvij. 9
Abſoluere quare põt ſacerdos ſuũ pꝛelatũ ⁊ nõ alie/
num ꝑꝛochianũ li.iiij.diſt.xix.8.
Abſoluere quando põt inferioꝛ id quod ſuꝑioꝛ ligat
libꝛo. iiij. diſt. xx. 59. 3
Abſoluere a culpa quomotd dicit᷑ ſi ufficiens punitio
libꝛo. iiij. diſtin. xxj. S.
Abſolutio ſacerdotis fit irrita in quatuoꝛ caſibus li.

iiij.diſtin.xxj. cõ.

De abſolutione ſacerdotum vide plura in dauis et

in ſacerdos.
e abſolutiõe indiciali
Abſolutio qñ recipit iterationẽ li.iiij.diſt.xviij.25.

Abſolui an poſſit aliquis inuitus li. iiij. diſt. xviij. 78.

Abſoluẽdi⁊ excõicãdi ptãs ↄſiderat᷑.vel Put de iure

vel ꝓut de facto li.iiij. diſt. xviij. ibidem
õt quis inuitus cũ pater coꝛpaliſ
poſſit bñficia pſtare filio inuito li.iiij.i.xviij. 29.
Abſolui quare non poteſt quis inuitus cuʒ excõicari
poſſit inuitus li.iiij. diſt. xviij.8o.
Abſolui non debet aliquis inuitus quãuis non emẽ
detur ſed deterioꝛ effciat᷑.li.iiij.diſt. xviij.Sr.
Abſolutio qualiter debeat fieri li.iij.diſt. xviij. S2.
Abſolui a quo quis poteſt li.iiij.diſt. xviij.Ss35
Abſoluere põt ab omi excõicatiõe epus vel ſacerdos
pꝛopꝛius exceptis ſex caſibus li. ilij. diſt. xviij. S 4.

Abſolui nõ põt clericũ ꝑcutiens niſi a papa exceptis

octo caſibus li.iiij.diſt.xviij.s.
Abſoluere an poſſit ſacerdos pꝛochianos a crimine
in quo cum illis ꝑticipat li.iiij.diſt.xix.ʒꝝ.

Abſoluere quare pot inferioꝛ ſuꝑioꝛẽ ſᷣ nõ excõicare

libꝛo iiij diſt vix 56.
Abſt gberé

D Abſtractum nomen imponitur foꝛme 79 foꝛma li...

diin.ifnTTss
Abſtracte quõ dicitur in diuinis quicquid dicitur cõ
crete libꝛo.j.diſtin.xij.2.
Abſtrabi aliquid ab aliqͥ ẽ dupliciter li.j.di.xxvij.ꝛ 4.
Abſtractio quãdo facit illud ſimplicius a quo aſtra

hitur libꝛo. . diſtin. xxxiiij. .4.
i Abſtractio eſt duplex et quomõ xpᷣus potuit abſtra-
3 2

„ -

Sez/s

☛

„

here libꝛo. iij. diſtin. xiiij. 58.

—Accedere
Accedit verbum ad elementum et fit ſacramentum
quomodo intelligitur li.iiij.diſtin.vj.S5

Accidens
Aecidens tria dicit vel accidentis tres pꝛopꝛietates.
libꝛo. j. diſtin. viij. 9. ..
Aceidentis due pꝛopꝛietates li.j.diſtin.xxvj.s.
Accidẽtia quõ nõ poſſunt variari li.j.diſt.xxvj.2.
Accidens quõ comꝑatur ad ſubiectum pꝛimuʒ et ad
ſubiectũ ꝓximũ.li.j.diſtin.xxvj.S. .
Accidens eſt qdð adeſt vel abeſt pꝛeter ſubie.coꝛ.cui
ęccidenti còueniat iſta diffinitio li.j.diſt. xxx.ia.
Aecidens et compoſitum quõ poteſt et non põt eſſe
in re ſimplici libꝛo.ſ.diſtin.xxxvij.o5. .
Accidens comꝑatur multipliciter li.ij. diſt.xxvj.i9.
Accidentis et ſubſtãtie nobilitas.et accidentis ⁊ ſub
ſtantie bonitas pꝛopꝛie non habent comꝑari libꝛo
ij. diſtin.xxvj.2 o.
Accidẽs quõ eſt nobilius ⁊ ignobilius ſuba ibidem.
Accidens quomodo eſt ſimilius ſubſtantie q; ſubſtã
tia libꝛo.ij.diſtin.xxvj.ꝛ1.
Accidens non eſſe ſtabilius ſubſtantia quomodo in/
telligitur libꝛo.ij.diſtin.xxvj.ꝛ 2.
Accidens qð nõ habet oꝛtuʒz a ſubiecto quare nõ mu
tatad mutationẽ ſubiecti li.ij.diſtin.xxvj.28.
Accidẽs nũerari ꝑ ſubam quõ intelligit᷑li.di.xxvj.38
Per accidens reduci ad per ſe quomodo intelligitur
libꝛ0. ij. diſtin. xxxiiij. 28
Accideus aliter dicit᷑ de ente pꝛout eſt differentia en
tis aliter ꝓut eſt differẽtia cauſe li.ij.di.xxxvij.6.
Accidentale meritum quid ſit li.ij.diſtin.xl. s.

Accidẽtale pᷣmiñ in plus eſt qᷓ aureola li.ij.di.xl. .

Accidens poſſe tranſmutari circa ſubiectum quomo
do intelligitur libꝛo.ij.diſtin.xlj.17.
Accidens non poſſe alterari quomodo intelligit᷑ lib.
ſiij. diſtin. xxii. 70.
Accidens ſpirituale nõ eſſe in ſubiecto coꝛpoꝛali quõ
intelligitur libꝛo.iiij.diſtin.ſ... ··
Aceiqdens coꝛrumpit᷑ dupliciter li.iiij.diſt.j.ↄ2.
Accidentia an poſſibile ſit eſſe in ſacramẽto altaris ſi
ne ſubiecto etiã ꝑ miraculũ li.iiij.di.xij.q:j.a.Reꝰ.⸗
Accidentia in ſacramento altaris nũq;ᷓ participãt ra
tionem ſubſtantie li.iiij.diſt.xij.iʒ.
Accidens quõ dicit᷑ ens per ſe libꝛo.iiij.diſt.xij.i4.
Accidentia ⁊ ſi ſint in ſacramẽto altaris ſine ſubiecto
tũ ꝑ hoc intellectꝰ nõ ſit infirmioꝛ li.iiij.di.xij. 20.
Accidentia eſſe ſine ſubiecto in ſacramẽto altaris an
ſit verum li.iiij.diſtin.xij.q.iij.c. Rꝰ.2.
Accidentia ſiue ſpecies euchariſtie an poſfint couer⸗
ti in alimentum li.iiij. diſt. xij.q. j.d.
Accidentia in euchariſtie ſacrameto an habeãt vim
cõuertendi alia in ſacramentũ vt qñ vino cõſecta⸗
to apponit᷑ aqua li.iiij.di.xij.q.ij.e.Re.28.
Accidens cum ſubſtantia non occupare maioꝛẽ locũ
quõ intelligitur.li.iiij.diſtin.xij.ʒ.Scribat᷑ hic ad
ſpacium vacans.mathematica. “
Accidens fractionis in ſacramento altaris quare eſt
acctionis ſuſceptiuũ li.iiij.di.xij.¶7.

2

Ae cidentia videntur eſſe in ſacramẽto eucbariſtie in
ſubiecto.⁊ tamen in nullo ſunt.ergo ſimiliter vide

tur ibi eſſe fractio.et tñ a nullo eſt li.iiij.di.xij.S.

Accidẽs duplex⁊ qð altero nobili?li.iiij.di.ixlix. .

„(Accipere
Accipiens non poteſt ſſe inequalis ei qui dedit.quò
intelligitur libꝛo.j.diſtin. xx.2. H
Accipere duo dicit libꝛo.j.diſtin. v. 5.
((Acceptare
Acceptatio duo reſpicit libꝛo.ij. diſtin. xxvj. i2.
(Accolitus
Accolito quare tradit archidyaconꝰ vꝛceolñ et cereũ
et quare magis dicitur a cereo ferẽdo q; vꝛceolo ⁊
quis ſit actus eoꝛũ pꝛincipalis li.iiij.di.xxiiij.ꝗo.
WMXcCcCuſare
Accuſabit nos in iudicio extremo demon et coꝛur̃m
libꝛo. ij. diſtin. viij. 6.

Ngere
Actio quedam ſeu verbũ actiuũ ſo i reſpicit paſſum

quedam paſſum et alium terminũ li.j.di.xv.15.
Ackioe Dupla ſcilicet vᷣm rem et ſm modum libꝛo
Actio mala quõ eſt a deo⸗ li.ij. di. xxxij.Io.

Actio eadẽ poteſt eſſe culpe ⁊ pene ſed ſub alia⁊ alia

ratione libꝛo.ij.diſtin.xxxv.18.
Actio eadem põt eſſe voluntaria ⁊ inuoluntaria lics
ſub alia et alia ratione. ibidcan. S=DD
Actio omnis ſᷣm ꝙactio an ſit a deo libꝛo. ij.diſtin.
xxxvij.q.j.a.Re.S. “
Actiont᷑ omnẽ que eſt a voluutate bona.bonam eſte
qu intelligitur libꝛo.ij.di.xxxvij.o.
Actio ſpſtrata ſiue ſubiecta peccato an tota ſit a deo
an tota a li.ar.an pars a deo.et pars a li.ar.li.ij.di.
Actio ſubſtrata peccato quõ babet deum vt moueni
pꝛincipale libꝛo.ij.diſtin.xxxvij..lX.
Actio iniuſta ſᷣm ꝙ hmõi an ſit a deo libꝛo. ij. diſtin.
xxxvij.q.j. d. Re. 26.
Actionem malam ⁊ iniuſtam ſecundã ꝙ buiuſmodi
eſſe a eo.ſi que rationes ſonare videntur quomõ
ſunt intelligede li.ij.di.xxxvij.27. et ꝑ totum.
Actionem ad inanem gloꝛiam referre taniᷓ ad fineʒ
quomõ eſt a deo li.ij. di.xxxvij.ʒo. B
Actio foꝛtuita ſᷣm ꝙ foꝛtuita eſt.an ſit a deo libꝛo.ij.
diſt. xxxvij. q. ij.e. Reꝛ.⸗353.
Actio vel opus vel operans quõ /ſemper tendit vi
reſpicit ad bonum libꝛo. ij. di.xxxviij.ꝰ.
Actio deliberatiua cum diuidat᷑ in bonam et malaʒ
aerac ee vder dakerentias oppoſitas li.ij. diſti.
ſ. q. j. a. R. 7. .
Actio deliberatius poteſt babere duplicem bonitatẽ
ſcilicet naturc et moꝛis ibidem.
Actio vna et eadem quando poteſt eſſe bona et ma/
la libꝛo.ij.diſtin.xlj.¶ĩn.

Actio inchoata ex caritate et terminata in vanitate

quomodo eſt vna li.ij.di.xlj.ꝛ3. ,
Actio deliberatiua cum diuiditur in bonam et malã
an diuidatur per vifferentias eſſentiales ac accidẽ

talis libꝛo:ij.diſtin.xlj.q.ij.b. NR.⁊ 5.

Actionis deliberatiue diuiſionem per bonam ⁊ ma⸗

lam eſſe per diſferentias eſſentiales⁊ intrinſecas ſi
que rationes ſonare videntur quomoto ſunt intel
ligende libꝛo.ij.diſt.xlij. . et ꝑ totum. .
Actionis deliberatiue diuiſio per bonam et malã an

De littera

ſit per differentias immediatas.an ſit ponere diffe
rentiam terciam ſcilicet actionem indifferentem li
bꝛo. ij. diſtin. xlj. q.iij. c. E.22. .
Actio non oꝛdinata ad deum tanqᷓᷓ ad finem eſt tri/
plex et quomodo quelibet eſt mala vel non. libꝛo
ij. diſtin. xlj.2 . HMUDcA
Actiones noſtras nullum habere medium inter bo/
nitatem et maliciam pꝛo eo ꝙ nec voluntas nec re
tributio. babet medium non ſequit᷑ li.ij.di.xlj.29.
Actionis oꝛdinatio ad deum tanq́; ad cauſam emfciẽ-
tem vel ad pꝛincipium penes quid attenditur lib.
ij. diſtin. xlj. 0)/.
Actio meritoꝛia non
nem ad deum et qu
diſtin. xlj. 52. et. 35.
Actio omnis et intentio eoꝛum qui ca
mala libꝛo.ij.diſtin.xlj.a.b.c.
Actio petitoꝛia ⁊ actio poſſeſſoꝛia quid dicatur libꝛo
iiij. diſtinctiõc. xlj. 2.
Actio tranſiens vt plurimum relinquit effectum per
petuum ſiue diuturnum libꝛo.iiij.Siſt.xlj.i 5.
Actus conſideratur dupliciter vt oꝛigo et vt accidẽs
et quõ ſpiratio eſt actus patris et filij li.j.di.xj.ꝛ.
Actus pᷣm quem perſona reflectitur ſupꝛa ſe qua ra/
tione eſt eſſentialis libꝛo.j.diſtin.xv.⸗2.
Actus iudicatur bonus dupliciter li.ij.di.vij.10.

ſemper exigit actualem relatio/
id ſit habitualis relatio libꝛo.ij

rent fide an ſit

Actus dicitur malus dupliciter libꝛo.ij.diſtin.vij.i 1.

Actus eſt perfectio potentie quomõ intelligitur.lib.
1.diſtin. xviij.20.
Actuum quattuoꝛ genera remouentur a deo.
diſtinctiõe.xlij.7.
Actus potentie duplex eſt.et quomedo potentia di/
uina eſt infinita in ratiõe operãdi li.j.di.xliij. .
Actu manente non poſſe deleri culpam quomodo in
telligitur libꝛo.ij.diſtin.xxxij.14.
Actus foꝛme eſt duplex.et quomodo foꝛma ẽ in actu
continuo libꝛo.ij.diſtin.xxvj. 6.
Actionis non eſt agere.coꝛruptioni
re quomodo intelligitur libꝛo.ij.di.xxxv.II.

libꝛo. j.

*

tebponi. libꝛo.iij.diſtin.xxxiiij.39.

Actualis peccati deletio requirit attri

Adam et ſi non

Age coꝛpus quare factum e

s non eſt coꝛrũpe

Actus omnis et voluntas omnis bona eſt inquãtuʒ

eſt libꝛo.ij.diſtin.xxxv.d.ł.f.
Actus mali an poſſint eſſe boni ſiue a deo lib
ſtinctiõe. xxxvij.a.b.c.d.
Actus volendi magis depꝛauatur a malicia exiſten/
te in obiecto qᷓ; actus intelligendi duplici ratione.
libꝛo0. ij. diſtin. xxxix. i.
Actus quo voluntas natura
nuerſus vel diſtinctus ſit ab eo quo voluntas vult

deliberatiue malum libꝛo.ij.diſtin.xxxix.2.

₰

Agde coꝛpus quomo

liter vult bonum. an di /

Actus an penſari habeant boni vel mali ex intentio⸗

ne vel fine libꝛo.ij.diſtin.xl.a.et per totum.
Acctuale peccatum omne tam moꝛtale ꝙᷓ; veniale.an
ſit voluntarium libꝛo.ij.diſtin.xlj.q.j.d.NR.ð 6.
Actus tripliciter numecratur ſcilicet ſubiecto.tempo/
re et ſpecie ſine termino.libꝛo.iij.di.viij. 9.
Actus termiatio dup itur. e
dDicit actus terminationem libꝛo.iij.di. viij. 23.

Actus diuerſificari per obiecta quomodo intelligit.

libꝛo.iij.diſtin.xxiij.22.
Actus charitatis quomodo pꝛeſu
libbꝛo. iij. diſtin.xxiiij.3.
Actuum diuerſoꝛum diuerſos eſſe babitus quomo/
do intelligitur libꝛo.iij.diſtin.xxvj.ĩ 7.
Actus aliquis poteſt eſſe alicuius virtutis tripliciter
libꝛo.iij.diſtin.xxvj.28.

—

liciter dicitur.et quomodo bis

pponit actum fidei

. „
. S

*

„

.

Agam non appetijt diuinitatem

Agde plures pꝛerogatiu
Agcdam cum poſteritate

Actus aliquis poteſt dici babere modum tripliciter.
libꝛo.iij.diſtin.xxvij.-sil.
Actus dicitur eſſe ex aliqua virtute dupliciter. libꝛo
iij.diſtin.xxviij. 8. ””MVBßU
Actus vnus quomodo poteſt alteri ĩ gloꝛie ſtatu an

Actus cuius conſuetudo eſt mala de ſe non ſemper
eſt malus.libꝛo.iij.diſtin.xxxix.i.
j itionem cum fi⸗
de.ſed oꝛiginalis tantum fidem li.iiij.diſt.j..
Itẽ ibi ponitur vt remittatur oꝛiginale.ponat᷑ vt
remittatur actuale. ”MVD
Actus quando eſt naturalis.quando eſt partim na/
turalis partim ſupꝛa naturam et quando eſt mira
culoſus libꝛo.iiij.diſtin.xij.ð 7.
Actus foꝛmari poteſt a gratia dupliciter. libꝛo.iiij. di
ſtinctiõe. xvij. 59.
Actus aliquis dicit deoꝛdinationem mentis ad deuʒ
aliquis deoꝛdinationem creature ad creaturam.
vel vnius ad alterum vel eiuſdem ad ſe.ct quis ho
rum poteſt bene fieri et quomodo et quando libꝛo
iiij. diſtin. xxxj. 19. H
Actus generatiue quare eſt
libꝛo. iiij. diſtin. xxxj.20.

(Adam

peccatum niſi excuſetur

vt dyabolus. libꝛo
babuerit defectum actualem babuit
tamen defectibilitatem libꝛo.ij.diſtin.xj.l4.
Adam an factus ſit in etate perfecta li.ij.di.xvij.ð.
Adam quare extra paradiſum creatus et in paradl/
ſum poſitus ſit libꝛo.ij.diſtin. xvij.e. .
Ade coꝛpus an ꝓduci debuerit de natura pure cele⸗
ſti. li. ij. diſtin. xvij.q.j.d. ßMB
ſt de natura terreſtri lib:
ij. diſtin. xxij. .ct. 55.
Ade coꝛpꝰ an ꝓduci debuit de natura pure elemẽta
ri. an ſimul cum natura elementari. concurrere de
beret natura celeſtis libꝛo.ij.di.xvij.q.ij.e.Reꝰ.6.
Ade ſopoꝛ vnde fuit.et ſi ſtetiſſet quomodo habuiſſʒ
ſomnum libꝛo.ij.diſtin.xviij...
Adam quomodo dicitur babuiſſe coꝛpus animale li
bꝛo.ij. diſtin.xix..
do erat moꝛtale et immoꝛtale li.

ij. diſtin.xix.2.
Ade coꝛpus in ſt
batur diſſolutio libꝛo.ij.diſtin.xix.?2 .
Adam quomodo poterat a cibo abſtinere libꝛo.ij.di⸗
ſtinctione. xix. 25.
Adam peccante.an coꝛpus eius potuiſſet perpetua/
ri per eſum ligni vite li.ij. diſtin.xix.q.ij.d.R.28.
Adam poſt peccatum moꝛtem euaſiſſe potuiſſe per
eſum ligni vite ſi que auctoꝛitatæs et rationes pꝛo
barevidentur. quomodo ſunt ſoluende libꝛo. ij. di
ſtin. xix.29. et per totum.
e. libꝛo.ij.diſtin.xix.7.
ſua quomodo in vite termi/
diſtinctiõe

atu innocentie quare non conſeque

no fuiſſet ad celeſtia tranſlatus libꝛo.ij.
xx.S.et eadem di.c. ⸗ .
Ade ſobꝛietas et modeſtia ſi ſtetiſſet li.ij.di.xx.⁊ 4.
Adam quare non ſic habuiſſet appetitum ad coituʒ
ſicut ad cibum.libꝛo.ij.diſtin.xx.2.
Ade quare fuiſſet verbum ocioſum moꝛtale.libꝛo.ij.
ilſtinctiõe.xxj.2. ;

Adat ſi non peccaſſet poſteri iuſticia oꝛiginali non
earerent et ꝙ ſententia damnationis tunc manſiſ⸗
ſet in eua alia vxoꝛe foꝛmata ade in adiutoꝛium li.
ij. diſtin. xxij. 1. ⸗
Adam an idem concupierit quod eua.libꝛo.ij.diſtin.
xxij. q ij. b. RE. n.
Adam triplici ratione dicitur appetijſte ſe eſſe ſicut
deum libꝛo. ij. diſtin. xxij aanJx.
Adam q;uis habuit maiorem aſſimilationem ad de
um q;ᷓ mulier non tñ appetijt eſſe ſicut deuſ quẽad
modum mulier libꝛo.ij. diſtin. xxij. 5.
Adam an grauius peccauerit an eua libꝛo.ij. di. xxij.
Adam an pꝛeſcientiam habuerit eoꝛũ que circa ipᷣm
futura erant libꝛo.ij.diſtin. xxiij..et. 6. et. .
Adam ſtatim poſt euigilationem pꝛophetice locutꝰ
eſt libꝛo. ij. diſtin. xxiij. ö.
Adam quomodo pꝛeſciuit incarnationem xpi. libꝛo
Adam quare non eſt ſtatim beatificatus ⁊ confirma
tus libꝛo.ij. diſtin. xxiij.i. ad idem. rzz.
Adam inuaſus eſt a diabolo non ex defectu dei eu ſto

7„

dientis ſed ex ingratitudine cuſtoditi libꝛo.ij. diſti.

xxiij.18. è
Adam ſi ſtetiſſet non fuiſſet deceptus videndo res a

longinquo.libꝛo.ij.diſtin.xxiij.2. P
Adam ſi ſtetiſſet quare non fuiſſet aliquo modo de/
ceptus libꝛo.ij.diſtin.xxiij.̃
Adam an cognouerit deum in ſtatu innocentie eo ge
nere cognitionis quo expectamus deum cognoſce
re in ſtatu gloꝛie libro.ij.diſtin.xxiij.q.iij.f. N.ð ð.
Adam vidiſſe deum immediate oſtenditur falſuʒ tri/
plici ratione. libꝛe.ij. diſtin. xxiij. 34.
Adam q;uis deum immediate amabat.non tamẽ ꝓ⸗
pter boc immediate videbat libꝛo. ij. diſtinctione.
xxiij.59. et. co. “—
Adam quomodo deſiderabat deum videre libꝛo. ij. di
ſtin. xxiij. 1. Et ibidem ponitur ſi ſic ponat᷑ ſed ſic

Agam an viderit deum viſione intellectuali vel coꝛ/
poꝛali.libꝛo.ij.diſtin.xxiij. 2.

Adam quomodo deum videbat et quomodo videbi

tur in gloꝛia concluſiue ponitur li.ij.diſti.xxiij. ¶c.

Adam qualiter cognitionem babuit.an per diſcipli/
nam. et ſtudium. an per diuinum donum libꝛo. ij.
diſtin. xxiij.b. L
Adam quã cognitionẽ habuit ante lapſuʒ de rebus
cx eatis libꝛo.ij.diſtin.xxiij.c.
Adam quã cognitionem habuit de deo li.ij. di. xxiij. d
Agdam quã cognitionem habuit de ſeipſo libꝛo.ij.di
ſtinctiõe. xxiij.e.
Ade non fuiſſe meri
fentire temptationi quomodo intelligitur libꝛo.ij.
iſtin. xxiiij.i.et.2.et..

Adam in qua rectitudine et bonitate volũtatis crea

tus eſt libꝛo.ij. diſtin.xxiiij.d.
Adam gratiam et virtutes non babuiſſe tunc quãdo
peccauit ⁊c.quomodo intelligitur.li.ij.di.xxix.
Aladam duplici bono pꝛiuatus eſt ꝓpter pᷣuaricationẽ
ct cui dictum eſt nunc ergo ne ſumat ⁊c. libꝛo.ij.
diſtin. xxix.2. S
Adam equo iudicio de paradiſo deiectus eſt libꝛo.ij.
diſtin. xxix.y.

Adam quare cecidit in peccatum cum tamen fuerit

ſibi gratia collata.libꝛo.ij.diſtin.xxix.⁊0.
Adam quare non peccauit maioꝛi ingratitudine qᷓ

toꝛium reſiſtere malo et non con

lucifer cum ipſe babuerit gratiam et lucifer non. li
bꝛ20. ij. diſtin. xxix. 21. ðèð
Adam qua pena fuit punitus pꝛopter peccatum lib.
ij. diſtin. xxix. c. L

Agdam et eua an ante peccatum comederit de ligno

vite.ſ. et ſi comederunt quare nõ ſunt facti immoꝛ
tales libꝛo.ij.diſtin.xxix.g. .
Adam peccato ſuo coꝛrupit et culpabilem fecit totã
bumanam naturam triplici ratione libꝛo.ij.diſtin.
Ade anima quomodo potuit demereri anime altert
cum anima non ſit ex anima pꝛopagata ſicut caro
ex carne libꝛo.ij.diſtin.xxxij.So.

Ade peccatum ſicut et alia peccata quomodo eſt in

vno genere et quomodo claudit in ſe diuerſa pec/
catoꝛum genera libꝛo.ij. diſtin. xxxiij.i.
Adam ratione cuius peccati tranſfudit oꝛiginale lib.
ij. diſtin. xxxiij...
Ade peccatum an grauius fuerit peccato in ſpirituʒ
ſanctum libꝛo.ij.diſtin.xxxiij..
Adam ſi peccaſſet alio genere peccati
oꝛiginale libꝛo.ij.diſtin.xxxiij.ꝗ.
Adam quare non potuit pꝛo poſteris ſatiſfacere cuʒ
potuerit eos ex culpa ſua viciare libꝛo.ij. diſtinct.
xxxiij. 2.et. S8.et.⁊ĩ 9. . ..
Adam babuit ſe ad poſteros ſicut peer ad filios nõ
ſicut tutoꝛ ad pupillos li.ij.diſtin..xxiij.25.
Ade coꝛpus an ſit conſtitutum ex elementis in com/
vieriant et compoſitione equali libꝛo.ij.diſti.xvij.
q. iij. f. R. 44.
Ade quare data eſt caro pꝛo oſſe libꝛo. ij.di.xviij.0.
Ade coſta dupliciter conſideratur.li.ij.diſti.xviij.l ⸗.
Ade coꝛpus quomodo erat impaſſibile libꝛo.ij.diſti.
xix. 2 7.
Ade quare non inerat vite conſeruatio per naturam
ſi per eſum ligni vite et alioꝛum lignoꝛum poterat
ineſſe conſeruari libꝛo.ij.diſtin.xix.4.
Ade ſtatus ante peccatum qualis fuerat in coꝛpoꝛe
et in anima libꝛo.ij.deſtin.xix.a.b.

an tranſfudiſſ

Agde imoꝛtalitas quã babuit ante peccatuz an fuerit

de conditione nature.an ex gratie beneſicio. libꝛo
ij. diſtin. xix. c.d. .
Ade dedit deus tria pꝛecepta.et de eoꝛuʒ ſufficientia
libꝛo. ij. diſtin. xx. S.
Ade peccatun ratione cuius fuit excuſabile.ibꝛo.ij.
diſtin. xxj. 42. et. 9.
de peccatum quomodo coꝛrupit totam naturam.
libꝛo. ij. diſtin.xxj. S. èMDMB
Ade dedit deus donum gratie duplici ratione q;uis
. iſun⸗ ſciuerit ſtatim lapſurum li.ij.diſt.xxix.ĩ8.
Ade quare poſt naturalia data ſunt gratuita cuʒ po
tuiſſet deus dare ſimul li.ij.di.xxix.25. Ad idẽ.28.
Saͤe poecdrum actuale qꝙᷓ; graue fuerat. libꝛo.ij.diſti.
xiijsee.

Ade peccati actualis remiſſio tractatur libꝛo.ij diſt.

xxxiij.f.
Adam quare potuit inficere omnem carnem pꝛeua/
ricando et quare non opoꝛtuit xpᷣm aſſumere om-
nem carnem in curando libꝛo.iij.diſtin.ij.? 1.
Adam in ſtatu innocentie peccando.quaꝛe non potu
it peccare venialiter.libꝛo.iij.diſti.xxxviij.9.
Adam qᷓ;uis tranſmittat culpam mediante carne.ta
men xpᷣs non tranſmittit gratiam mediante ſacra⸗
mento.libꝛo.iiij.diſtin.j.ð9.

Ade quare non licuit cum omni muliere coire.cuð ei

Delittera

tamen licuerit de omni ligno comedere. libꝛo.iiij.
diſtin. xxvj.ð. R .— —
Adaʒ quare magis habuit ſacramẽta quantũ ad nu
tritiuam et generatiuam qᷓ; quantum ad alias po/
tentias .
Aaartionum alia diſtrahit alia complet lib.j. in pꝛo/⸗
ogo.18.

Additionem an ſit ponere in diuinis libꝛo.j.diſtinct.

xxxiiij.8S. “RU
Additur aliquid rei qd ipſum non grauat ſed alleui
at libꝛo.iij.diſtin.xl.õ. ,

Midiectinuun
Adiectiuum quomodo ſubſtantiuatur libꝛo.j.diſti.
xxiiij.II. 2.12. “
Adiectiuum ponere rem ſuam circa ſuum ſubſtanti/
uum quomodo intelligitur li.iij.di.vij.20.
diutoꝛiũ

Adiutoꝛium gratie eſt duplex li.j.diſt.viij. ¶co.

dmirare

Admiratio quid libꝛo.iij.diſtin.xxxiiij.ꝰ ð5.

Adoptiuns
Adoptiui filij quomo dicuntur hbomines et quomo/
do angeli li.iij.diſtin.xx. “
Adoptionis filiatio an ſit in xpᷣo libꝛo.iij.diſtinctiõe.
x.q.j.d.Re.25. ,B „ . .
Adoptari quomodo dicitur bumanitas xpᷣi libꝛo.iij.
diſtin. x. 26.

Adoptiuos quomõ faciat ſpiritus caritatis libꝛo.ijj.

Adoptiui quare poſſunt fieri filij hominis a deo et fi

lius dei xp̃ᷣs non libꝛo.iij.diſtin.x.ꝛꝰ.
Adoptionis filiatio an conueniat nobis per xpᷣm. li.
Adoptionis filiatio quomodo conuenit ſpirituiſan/
cto libꝛo.iij.diſtin.x.ʒſ.

Adoptiui filij quomodo fuerunt ante aduentum xp̃i

libꝛo.iij.diſtin.x.2. ..
Adoptionis noſtre cauſa tota non eſt incarnatio li.
iij. diſtin. x. y.
Adoptiui filij per quod donum gratie fiamus. libꝛ
iij. diſtin. x. .

Adoptionis filiatio an ſit in nobis per comꝑationeꝰ

adꝗ vp̃m libꝛo.iij.diſtin.x.q.iij.f. R. 5·

Adoptare illius ſolius eſſe qui poteſt generare quo⸗

mogo intelligitur.libꝛo.iij.di.x.c.

Adoptionis filiatio an conueniat xpᷣo ſᷣm bumanaz vupli DWü
A,frrffectum operi nomen imponere quomodo intelli

naturam.libꝛo.iij.di.x.c.“", ⸗··
Adoptatio cauſa eſt triplicis pꝛoximitatis.libꝛo.iiij.
diſtin. xlij.18.

Adoptare quid eſt et quando mulier poteſt adopta-

re libꝛo.iiij. diſtin.xlij.?ꝛ o. MV
Adoptare eſt pꝛopꝛie actus viroꝛum et quoꝛuz.libꝛo
iiij. diſtin.xlij.21. et. ꝛꝛꝛꝛ.
Adoptari quis poteſt li.iiij.di.xlij.ꝛ 3.
Adoptatus et arrogatus differunt li.iiij.di.xlij.2 4.
Adoptare quare poteſt pater filium non econuerſo.

libꝛo.iiij.diſtin.xlij.?2 9.

—

(Mdoꝛare
Adoꝛans dyabolum credens eſſe xpᷣum an ſit ydola⸗
tra libꝛo.iij.diſt.ix.9.

Adoꝛare quid eſt ſcᷣm Rab.li.iij. di. ix. 53.

Adoꝛatio eſt duplex ſcilicet exterioꝛ et interioꝛ.libꝛo
iij. diſtin. ix. ð9.
Adoꝛatio eadem an ſit humanitati et diuinitati xpi
exbibenda li.iij.diſtin.ix.a.et per totum.
Adoꝛationi quomodo non poteſt ſubeſſe falſum lib.
iij. diſtin.xxiiij.I4. . RM
(Aduerbia

Aduerbialis determinatio cadit vel ſub ampliatiõę

verbi vel extra li.j.di.xliiij.24.

Adulterij culpa Ware non habet tranſfundi in pꝛo/
lem libꝛo.ij.diſt.xxxiij.4. H
Adulterij culpa quare plus imputatur pꝛoli qᷓ; alia

peccata actualia parentum. li.ij. diſt. xxxiij.t..

Adultus baptiſandus quid plus exigit qᷓ paruulus
buptiſandus.li.iiij.diſtin.xvj.? ö6. “r

Adulter poteſt aliquis eſſe duobus modis libꝛo. iiij.

diſtin. xxxj. ʒ. H
Adultera poteſt in ſeptem caſibus contra virum ex-
cipere.li.iiij.diſt.xxxv.ꝛ.
Adulter an grauius peccet qᷓ; adultera an econuerſo
libꝛo.iiij.diſtin.xxxv.ↄð. =ð
Adulter iurans ſe cum adultera cõtrabere poſt moꝛ

„ 160

tem mariti non tenet iuramentuʒ li.iiij.di.xxxx.õ.

4 ₰ ₰

diſt. xxxvij.q.j.d.Re.xxo.
Adulteram vxoꝛem in lege occidere poſſe fuit iudici
ale ergo nunc non manet li.iiij.di.xxxvij.?ꝛ1.
Adulteram vxoꝛem poſſe interſicere ſi que rationes

Adulteram vxoꝛem an ſit licitum occidere libꝛo. iiij.

iiij.diſt.xxxvij.23. et.2 4.

Adulterium quomodo tenet ſcm locum in penis

quare tam grauiter punitur li.iiij.di.xxxviij.8.

Adulterium quid ſit li.iiij.diſt.xlj. f.

¶ Affectus
Affectus quomodo eſt purgatus purgatioꝛ ⁊ purgz
tiſſimus ſimiliter et intellectus li.j.diſtin.ij.e.d.

Affectionis ardoꝛ et cognitionis claritas diſſimilier

ſe habent libꝛo.j.diſt.j.? . M
Affectio dicitur quadrupliciter libꝛo.ſ.diſtin.xvij.ʒr.
Affectiua omne bonum cognitiua.omne verum am
Fleerimn differenter libꝛo. j.diſt. xlv.19.

ectum noſtruʒ inflammari ab aliquo intelligitux

dupliciter li.ij.diſtin.x.i.

gitur libꝛo.ij.diſtin.xl.. V
Affectus eſt duplex ſcilicet naturalis et deliberatinꝰ
te quo hoꝛum quis appetit moꝛteʒ li.iij.di. xvij.2.
Affectum pium mentis cupere diſſolui et eſſe cũ xpᷣo

quomodo intelligitur libꝛo.iij.diſtin.xvij.ibidem
ſub littera. b.

Affectiones animi quatuoꝛ ſunt et que libꝛo.ij. diſt.

Ex.5. ſM
Affectio quomodo ſequitur intentionem.libꝛo.iij. di

ſtinctione.xxix.I8.

pꝛobare videntur quomodo ſunt diſſoluende lili.

Affectus eſt triplex et quẽ reſpicit oꝛdo charitatis.et
quem non.li.iij.di.xxix.Zd9p. S
Affectus amicabilis quomodo eſt magis ad ſocium
F d fratrem libꝛo.iij.diſtin.xxix. c.
Affectio pꝛedominans eſt duplex ⁊ quomodo.libeꝝ
gr. in eligendo ſequitur affectioneimn pꝛedominãtẽ
libꝛo.iij.diſtin.xxxj. S8. “
Affectio quomodo babet oꝛtum ab amoꝛc. libꝛo.iij.
diſtin. xxxiij.12.

Affectiones anime omnes reducuntur ad amoꝛem

Affici vł moueri ad alicuius charitatẽ eſt dupliciter
et quomodo eodeʒ motu afficimur in amicum et

8.⸗ rinitas
Affinitas et conſanguinitas quomodo vifferunt et q̊
modo diffiniuntur li.iiij.diſt.xlj. T.
Affinitas differenter reſpicit genus et gradũ ibidem

Affinitatis gradus qui impediunt matrimoniũ con/

trahendum li.iiij.diſt.xlj.x.
Affinitas q;diu durat libꝛo.iiij.diſt.xlj.ĩd.
Affinitas contrahitur non ſolum per matrimonium
ſed etiam per coitum foꝛnicarium li.iiij.diſt.xlj.I.
Affinitas an contrahatur per omnem coitum ſiue le
gittimum ſiue foꝛnicariñ.li.iiij.diſt.xlj.q.j.a.Re.⁊2.

Affinitatem non con trabi per omnem coitum ſi que

rationes pꝛobare vidẽtur quomodo ſunt diſſoluẽ
de li.iiij.diſt.xlj.iʒ.et per totum.

Affinitatis vinculuʒ contrabit᷑ ratione actionis ſub

ſtrate queẽ naturalis nõ ratione defoꝛmitatis vo/

luntatis li.iiij.diſtin.xlj.i.

Affinitas an tranſeat in alterum.libꝛo.iiij.diſtin.xlj.

nitatis et conſanguinitatis vinculum quomodo
Differunt li.iiij. diſt. xlj. ibidem.
Affinitas non generat affinitatem.li.iiij.di.xij.v8.
Affinitas non ſurgit ex conſanguinitate et affinitate
ſed ſolum ex conſanguinitate et carnis commixtõ
ne li. iiij.diſt.xlj.ibidem.
Affinitatem tranſire in alterum ſi que rationes vidẽ
tur pꝛobare quomodo ſunt diſſoluende.libꝛo.iiij.
diſtin. xlj.i9.et per totum. “l
Affinitas an pꝛeſtet matrimonio impedimentum li.
iiij. diſt. xlj. q.iij.c. R.22.
Affinitatem que pꝛecedit matrimonij contractioneʒ
non impedire matrimonium ſi que rationes ſona
re videntur quomodo ſunt diſſoluende libꝛo. iiij.
diſt. xlj.23.et per totDum.
Affinitatis gradꝰ qui ſint m ius cõmune. libꝛo.iiij.
Diſtin. xlſ. a. J

ub r⸗.

Affinitatis gradus qui ſint ſin diſpenſationem ſpeci

alem li. iiij. diſt. xlj.. ðDð
Affinitatis ſcdᷣm genus impedit matrimoniuʒ.libꝛo
iiij.diſtin. xlj. c.

UArffirmare

Affirmationis et negationis quando eſt ſumma op/

poſitio libꝛo.j.diſtin.v.iʒ.

Affirmatio et negatio quando non eſt ſimul vera de

eodem li.j.diſt.xxxiiij.i 5.

J. diſtin. xxxiiij.19.

Affirmationes quomodio dicuntur incompacte lib.

4

Affir matiui ⁊ negatiui pꝛecepti obligatio differenter

ſe babet li.. diſti. xlviij.15.

Ugere

Agens per neceſſitatem quãdo ſubiscet ſue actioni.

libꝛo.j.diſtin.vj..
Agens aliquod eſt ſua actio aliquod non et qd mu/
tatur cum de non agente fit agens et quod non li.
j1. diſtin. viij. 29.

Agens creatum in quã foꝛmam ſubſtantiales poteſt

li. j.diſtin. xiiij. 25.
Agens perfectum quomodo dat potentian: agendi
ſimile libꝛo.j.diſtin.xiiij.ꝛ2 7. “è
Agens creatum quare poteſt pꝛoducere effectuz qui
ſine ipſo ſtat et agens increatũ nõ li.j.di.xxxvij.15.
Agens a pꝛopoſito quare non ſemper dicitagere ᷣm
pꝛedeſtinationem ſicut m electionẽ li.j.di.xl. .4.
Agens quod agit ex tota potentia eſt duplerx libꝛo.j.
olſtin. xliij. 25.
Agens ex potentia ſua tota eſt duplex li.ſ.di. xliiij. 5
Agens per naturam quando eſt nobilius qᷓ; agens ſi
ue modus agendi per voluntem li.j.i. xlv.27.
Agens eſt duplex ſcilicet ᷣm naturam et ſᷣm intelle/
ctum et per quas foꝛmas vnũquodq; ꝓducit.lib.

ij. diſtin. j.10.
Agere et facere differunt li.ij. diſt.j.i.
Agens aliquod eſt in quo actio⁊ pꝛoductio addit ali
quid ſupꝛa agentem aliquod cui nibil aduenit dũ
pꝛoducit et quod eſt mutabile qð nõ li.ij. diſt.j.23.

modo deus eſt agens li.ij. diſtin. .28.
Agẽs non eſt in actu reſpectu omnium ad que poſſi
bile eſt li. ij. diſt. vij. 70. UYMUMD
Agens creatum quare magis poteſt in foꝛmam iᷓ in
materiam li.ij. diſt. vij. 7.
Agens creatum quid et quomodo pꝛoducat bꝛeui ſ⸗
monẽe determinatur li.ij.diſt.vij. T7 7.

Agens aliquid agit ſe ipſo aliquid per aliud a ſe.et q

Agens eſt triplex deus natura intelligentia 1 quomo

do quodlibet agat li.ij.di. vij. 78.

Agere dicitur aliquid in alterum tripliciter. libꝛo.ij.

diſtin. xxxj.26. —
Agens pꝛeſtantius eſſe patiente quomodo intelligit
libꝛo. ij. diſtin. xxxj. 28. Et libꝛo.iij.diſtin.xvj.io.Et
libꝛo. iij. diſt. xxxiij.39. MMl
Agens et patiens debere communicare quomotd in
telligitur li. ij.diſtin. xxxj.ꝛ9.
Agens creatum non errare quando continuatur re⸗
D u enli quomodo intelligitur libꝛo.ij.diſti.
Agens vel operans quomodo dicitur ſemper reſpi⸗
cere ad bonum non ad malum li.ij. di.xxxviij.ꝰ.
Ager e eſſe ab ocio in actum tranſire quomodo intel
ligitur li. iij. diſtin. xviij.100. è
WMAgonia
iij. diſtin. xxxiiij.92.
Alegtoꝛ
Aleatoꝛ an poſſit facere eccleſiam.et an poſſit lucra-⸗
tam pecuniam retinere li.iiij. diſt. xv.7.

MAlienare

Alienari a regno et viſione dei qualis pena ſit libꝛo

Agonia quid libꝛo

iiij.diſtin. xlvj.2.

De littera
WAlietatis

Alietatis et ydemptitatis nomina vt ſe et alterum q̃
re vere compatiuntur ſecum loquimur de ꝑſonis

diuinis libꝛo. .diſt. iiij. 10.
Aiuns
Alius et alter a filio dicitur pater ſed magis pꝛopꝛie
alius li.. diſt. iiij. 12. s
Aliud a filio non dicitur pater li.j.diſt.iiij.ibidem.

Alius poteſt teneri adiectiue et ſubſtãtiue ⁊ pᷣm qujã

aeceptionem hec eſt vera deus genuit alium deum
libꝛo. 3.diſt. inij. ꝛ7. HS
Alius quare non dicit alietates perſonalẽ niſi ſubſtã
tuilue teneatur. li.j. diſt. iiij. 23. H .—
Alio eſt deus.alio pater quomodo intelligatur libꝛo
J. diſt. vij. 23. et diſt. xxxiij..2.
Alius et aliud non ſignificant eandem alietatem in
diuinis li.j.diſt.ix.i.
Alius impoꝛtat alietatem in perſona aliud alietateʒ
in natura li.j.diſt.ix.i.

Alius in bac oꝛatione.alio eſt deus.alio eſt pater. dic

diuerſitatem ſcdᷣm rationem dicendi vel intelligẽ/

di.ſed in expoſitione buius dictõnis ſolus dicit di
uerſitatem ſeu diſtinctionem in ſuppoſito.libꝛo.j.
diſtin. xxj.t5.
Alius quomodo implicat foꝛmam ⁊c.li.j.di.xxſ.ĩs.
Alietatem pluralitatem diſcretionem diſtinctionem
recipimus in diuinis ſed non diuerſitatem multi/
plicitatem diuiſionem et ſeꝑationẽ.li.j.di.xxiiij.2.
Alius eſt pater in perſona. alius filius.alius ſpiritus
ſanctus quomodo ibi ꝑſona accipit᷑.li.j.di.xxv.k.
Alia eſt ꝑſona patris.alia filij.alia ſpirituſſancti quõ
ibi accipitur perſona.ibidem
Aliud eſt genuiſſe.qᷓ; natum eſſe.aliud quid ibi dicat
li. ..diſtin. xxvj..
Aliud eſt eſſe rem nature.aliud natnram et ꝙ aliam
babent rationem perſona et natura quomodo in/
telligitur li.j.diſtin.xxxiiij.I2.

Aliquid pꝛeter aliud intelligi eſt multipliciter libꝛo.ſ.
diſtin. xxviij. 2. l
Aliquid an dicatur de deo ex tempoꝛe libꝛo.j. diſtinc.
xxx. q.j. XA. . .MMU
Aliquid dici ex tempoꝛe eſt dupliciter libꝛo.j.diſtinc.
xxx. 7. ad idem. 8. ,B
Aliqua que dicuntur de deo ex tempoꝛe an dicantur
per ſe vel per accidens li.j.di.xxx.q.ij.b.Re.ĩ.

Aliqua que dicuntur de deo ex tempoꝛe an dicantur

ſcᷣm ſubſtantiam an ſcᷣm relationem que ſit ve⸗
1 relatio li..di. xxx. q.iij.c. Re.14. . .
Aliquid eſt in aliquo tripliciter li.j.di.xxxvij.29.

Aliquid ſi eſt cauſa alicuius.oppoſitum eſt cauſa op

poſiti maxima illa vbi tenet li.j.di. xl. Sʒ.
Aliquid ſi per ſui pꝛeſentiam cſt cauſa alicuius ꝑ ſui
abſentiam eſſe cauſam oppoſiti quomodo intelli⸗/
gitur li. j.diſt. xl. S4.
Aliqua fieri vnum quid requirat li.j.diſt.xxxj. 1.
Aliquis an poſſit facere contravoluntatem ſigni lib.

j. diſtin. xlvij. q.ij.b. Re. 5. et 16.

Aliqnid compꝑari ad multa poteſt eſſe dupliciter lib. .

I.diſtin.xliij.i 8.

Aliqua ſunt in genere per ſe aliqua per reductiont

li. ij. diſtin. xxiiij. 29.

Aliquid an tranſeat inveritateʒ bumane nature pe

actum generatiue li.ij.diſt.xxx.q.j.e.Re.28S

iquid an tranſeat in vcritateʒ bumane nature me

gdiante opere nutritiue li.ij. di. xxx.q ij.f. Ne. o.
Aliquid dicitur de aliquo vel hoc de illo tripliciterli.

Aliquid eſſe de nihilo tripliciter intelligitur libꝛo. iiij.

tare

—
7

Altaris ſacramentum duas res complectitur. libꝛo.

Aliter

Aliter duplicem dicit a ietatem et quã alietatem diẽ
ibi rem aliter poſſe cognoſci.li.j.di.xxxviij. i.
do inteiigitur li.j.diſtin. xl.b.
Alterum vbi de altero pꝛedicatur de quocunq; pꝛedi

Alterum alterius locum accipere et coꝛonaʒ quomo

catur ſubiectum et pꝛcdicatum contra iſtam ppoſi

ionem peccat locus ſophiſticus ſcᷣm accidens li
bꝛo.ij.diſtin. xxxiiij.r. HMMU
Altioꝛi gradui deberi pꝛofu ndioꝛem ruine locuʒ quo
modo intelligitur. libꝛo. ij. diſt. vj. 17

UMAmoꝛ

Amoꝛ dei ad bominem eſt amoꝛ fruitionis et tamen

bomine non fruitur libꝛo.j.di.j.ʒ.
Amoꝛ eſt triplex gratuitus debitus et ex vtroqʒ mix
tus libꝛo.j. diſt.ij.22. Ad idem diſt. x.2. S
tem amoꝛ eſt duplex.libꝛo.j.diſt.j.71.

Amoꝛ et noticia ſunt in anima ſubſtantialiter nõ pro
a ser ſed ex conſequenti ſcᷣm rationem augu⸗

ni libꝛo.j.diſtin.iij. 5.

Amoꝛ dicit complatientiam et ſic babet quid cõmu-
ne tribus perſonis.dicit etiam connexionem et ſic

babet rationem perſone.libꝛo.j.diſt.iij.õ27.
Amoꝛ gratuitus duo reſpicit li. .diſtin. vj. T.
Amoꝛ dilectio caritas differunt li.j.diſt. xx·
Amoꝛ quomodo cſt in patre.in filio.in ſpirituſancto

libꝛo.j. diſtin.x.... .
Amoꝛ conſideratur dupliciter. Et ſcᷣm quẽ moduzʒ
dicit ſubſtantiam et ſcᷣm quem non li.j.di.x.tS.

Amans et ſi per amoꝛem tendat in amatum tamẽ ni

hil dat ei libꝛo. j.diſt. x.22. H
Amoꝛ mutuus eſt vnicus in deo libꝛo.j. diſt.x.24.

Amoꝛ debitus et gratuitus quid dicant in diuinis li.

j.diſtin.x.25.

Amoꝛ ſiue dilectio in diuinis accipitur neceſſario ceſ-⸗
ſntialiter nocionaliter et perſonaliter libꝛo.j. diſt. J

Amoꝛ ſiue caritas an ſit pꝛopꝛium ſpirituſſfancti lib.

ſ. diſtin. x. q.j.c. R.26.

Amoꝛ aliter ſe habet ad ſpiritum ſanctum qᷓ; ſapien-

tia ad filium libꝛo. .diſtin. x.ꝛx 7. .
Amoꝛ ad quid dicit reſpectum in diuinis libꝛo. j. di⸗
ſtinct. x. 28.

Amoꝛ eſt dupler libꝛo. 3. diſt. xvij.i. Hic poſt pꝛincipi

um ponitur nec dilectio.ponat᷑ nec delectatio.Ett
iterum triplex.e.di.⁊2 o.

MM

Amoꝛ quo diligimus deum eſt ſimiliter amoꝛ quo
diligimus pꝛoximum li. j.di. xxij .
Amoꝛ quo diligimus deum ⁊ pꝛoximum non eſt pa⸗/
ter. vel filius ſed ſpirituſſanctus tantum libꝛo.). di
ſtin. x pij. d.

Amoꝛ ſpirituſſanctus et donum vicunt eandem pꝛo
pꝛietatem vel notionem ratione differeutem. lib.

j. diſtin. xviij. 31. . .
Amoꝛ eſt vupiex ſcilicet honeſti et commodi et quis
hoꝛum fuit in demonibus li.ij. diſt. v.2.
Amaais mordingti dupliciter poteſt eſſe.libꝛo.ij.
Amoꝛ bonus quare eſt fundamentum ciuitatis dei
et amoꝛ malus fundamentum ciuitatis dyaboli. li
bꝛo.ij.diſtin.xlj. . .
Amoꝛis magnitudo quomodo facit beneficia accele
rari.libꝛo.iij.diſt.j.S9.

Amoꝛem eſſe pꝛincipium omnium affectionum quõ

intelligitur. li.iij. diſt. xxvj. ðy.
Amoꝛ caritas et dilectio differunt li.iij.di.xxvij.ꝛ·
Amoꝛis oculus aliter ſe habet ad pꝛemium qᷓ timo/
ris oculus ad ſupplicium li. iij. diſt. xxvij. 3.

pliciter li.iij.diſt. xxvij. 58.
Amoꝛ eſt duplex ſcilicet beneficientie et complacen-
tie. et quo diligendus eſt bonus extraneus et quo
pꝛopinquus malus li.iij.diſt. xxix..

„ „

Amoꝛ quomodo eſt copula amantis.et amati
iij. diſtin. xxxij.7.
Amoꝛ tranſfoꝛmat amantem in amatum quomõ in
telligitur libꝛo.iij.diſtin.xxxij..3.
Amoꝛ non ſufficit ad rectiſcationem anime abſq; v⸗
tutibus regulãtibus alios effectꝰ li.iij.di.xxxiij.i2.
Amoꝛ naturalis dicitur dupliciter li.iij.i.xxxiiij.oð.

Amare deum pꝛincipaliter pꝛopter temꝑalia quare ẽ

peccatum. et eundem pꝛopter eandem cauſam ti/⸗
mere non li.iij.diſtin.xxxiiij. ?9.
Amari magis debere animam pꝛoximi qᷓ vtilitatem
tempalem quomodo intelligitur. li.iij. di. xxxix.2

Amoꝛ quo amatur deus eſt duplex.et ex poc duplici

amoꝛe oꝛitur duplex timoꝛ li. iij. diſt. xl.ĩ ℳ%.æ a
Amoꝛ et timoꝛ quare dicuntur due radices affectio/
num li. iij. diſtin. xl. 12. =

mbitio

Amb.itio dignitatis et honoꝛis m diuerſas ratiões

in diuerſis mandatis pꝛobibetur li. iij. diſt. xl.

WMWABAmicus
Amicus quomodo non debet aliquis conſtatui ante
̃ᷓ pꝛobetur.li.ij.diſtin.xxix.22.
Amicis benefaciendum eſt. ergo inimicis malefaciẽ
dum eſt non ſequitur. lib.iij.diſt. xxx.28.

Amicos facere de mãmona iniquitatis quomodo in

telligitur libꝛo.iiij.diſtin.xlv..

Analogia -

— —

Analogi vniuoci.et equiuoci diuiſio penes quid acci

pitur li. .diſtin. j. 4. Et de boc li. j. diſt. xiiij. 15.
Analogia eſt duplex libꝛo.j.diſt.vij.⸗ x.
Analogia penes quid accipitur in diuinis libꝛo.j. di.

nathematiſare⸗

—,

libꝛo.

Angeli an loc

Anathematiſati quare dicunt greci latinos. libꝛo.ſ.

diſtin. xj. 5.

(Ancilla

—

Ancillam eſſe quã quis credidit liberã poteſt eſſe du⸗

pliciter. Et quid iuris ſit quantum ad debiti reddi

tionem libꝛo. iiij. diſt. xxxvj.i. “

fAAngens
Angeli quibus vocibus loquuntur et audiunt.libiꝛ
j. diſtin. ix.8.

Angeloꝛum menſura aliter eſt euum.aliter tempus
libꝛo.j.diſt.xxxvij.ð .
Angelus an poſſit moueri localiter ſine coꝛpoꝛe.lib.
j. diſt. xxxvij.q.j.k. Re. ¶⸗ ꝰ .
Angelus vel ſpiritus an moueat᷑ per ſe an per acci⸗
dens libꝛo.j.diſt.xxxvij.SõI.

Angelus an mouecatur per medium vel non libꝛo.j.

diſtin. xxxvij.q.ij.l. R. 4.

Angelus quomodo dicitur moueri a deo per tempo

ra non per loca libꝛo.j.diſt.xxxvij.5.

„

Amoꝛem dei poſſidere totum coꝛ poteſt inteliigi du Angelus in motu an pertraſeat ſimplicia an compo

ſita libꝛo.j.diſtin.xxxvij.Sð7.
Angelus an pertranſeat mediuʒ motu ſubito vel ſuc
cefſiue li.j.diſtin.xxxvij.q.ij.m.Re.ð .

Angelus q;uis moueatur ſucceſſiue tamen non eſt

partibilis libꝛo.j.diſt. xxxvij. g5.
Angelus quãuis ſimul ſe tranſterat totum. tamẽnõ
mouetur ſubito libꝛo.j.diſt. xxxvij. s.
Angelus quomodo localis eſt et circũſcriptibilis et
quomodo non. libꝛo.j.diſt.xxxvij.l.m.n.
Angelus quomodo eſt partim in termino a quo.⁊ g
tim in termino ad quem li.j.diſtin.xxxviij.sy.
Angelus quomodo ſi imul ſe tranſfert totum libꝛo.j.
diſtin. xxxviij. 4. Itez ibi ponitur tota eſſe nõ ꝑo
teſt. ponatur totus.
Angeli et ſpiritualia an habeant menſuram pꝛopꝛiã

Angalus et homo beatus menſurantur euo libꝛo. ij.
diſtin. ij. 9.
Angelice durationis menſurs in quo genere eſt. lib.
ij.ᷣ diſtin. ij. . .
Angeli et ſpiritualia an babeant vnum euuʒ eterno
rum libꝛo.ij. diſtin. ij. q. ij. b. R. ĩI.

Angeli an babeant menſuram permanentem an ſue

ceffiuam li.ij. diſtin.ij.q.iij.c. R.I6.

Angeli an laudent deum mẽtaliter vel vocaliter liꝰ.

* loco coꝛpali. li.ij. di. ij. q. ſ. i. R. ¶8.

Angeli ↄtinent᷑ loco coꝛꝑali duplici rõe li.ij. di.ij. x.

Angelus vnus an ſimul et ſemel ſit in pluribus locii

an tantum in vno loco libꝛo.ij. diſtinctõe.ij.q.ij. R.

R. 5S4. HS —⸗—
Angelus quõ eſt ibi vbi vult libꝛo. ij. diſt. ij. 5.
Angelus quomodo eſt ibi vbi opatur li.ij. di.ij. 5.
Angele m quem modum ſimplicitatis dicit᷑ ſim/
plex libꝛo.ij.diſt.ij.ðõ77.
Angelus non eſt in pluribus locis quis intellectus
gloꝛificatus ſimul cognoſcat multa li. ij. diſt. ij. 88.

Angelus non eſt in pluribus locis qᷓuis coꝛpus xpᷣi

ſit in pluribus locisllibꝛo.ij.diſt.ij.,..
Angelus an ſit in loco impartibili ſiue punctuali lib.
ij. diſtin. ij. q. iij. l. R. 60. S=

3. diſtin. ij. 61. “

Angelici loci pꝛopoꝛtio ad locatum qualis eſt. libꝛo

Angelus et anima differenter exiſtunt in coꝛpoꝛe et
loco.libꝛo.ij.diſti n.ij.õ⁊.
Angelus totus eſt in qualibet parte loci.nec tamen
in pluribus locis ſicut nec anima dum viuificat to
in coꝛpus.viuificat diuerſa coꝛpoꝛa libꝛo.ij.diſt.
ij. 63.
Angelus quomodo eſſet in loco. ſi locus vel coꝛpus
in quo eſt diuideretur.libꝛo.ij.diſtin.ij. õA.
Angeli plures an ſint ſimul in eodem loco pꝛimo.li.
ij. diſtin. ij. q.iiij. m. Pe?. 65.

Angeli aliter ſunt in loco qᷓ; ſpecies in anima et pun

ctus et lũiaria in loco.libꝛo.ij.diſtin.ij.õ6.
Angelice nature initium duratio ⁊ menſura. libꝛo.ij.
Ddiſtin. ij. b.c. M
Angeli vbi fuerunt ſtatim cum ſunt creati.libꝛo.ij.
Angeli quando creati fuerunt.libꝛo.ij.diſtin.ij.fj.
Angelis attribuuntur quattuoꝛ et de eoꝛum ſufficiẽ/
tia libꝛo.ij.diſtin.iij.ĩ.Et.e.di.a.

Angeli quomodo recipiunt magis et minus in attri

butis.libꝛo.ij.diſtin.iij.b.
Angeli quomodo in aliquibus equalitatem babuefr̃t
libꝛo.ij. diſtin.iij. c. et.e. di. S.
Angeli an naturaliter boni vel mali creati fuerint li/
bꝛo.ij. diſtin.iij. d. e. f.
Angeli quã ſapientiã habuerunt ante caſum vel con
firmationem libꝛo.ij. diſtin. iij. g.
Angeli an dilectione naturali dilexerunt deuð et ſein
uicem ante lapſum libꝛo.ij.di.iij.h.
Angeli quomodo babent inter ſe gradus ſimplicita/
tis.libꝛo.ij.diſtin.iij.2.et.. JJJJUDMUẽW
Angeli quomodo in aliquibus equalitatem habueꝛt
libꝛo. ij. diſtin. iij. 5. et. e. diicc.
Angelus an ſit compoſitꝰ ex diuerſis naturis ſcilicʒ
ex materia et foꝛma libꝛo.ij.diſti.iij.q.j.a.R.6.
Angelos non eſte compoſitos ex materia et foꝛma ſi
que rationes et auctoꝛitates pꝛobare vident᷑ quo/
modo ſunt ſoluende.libꝛo.ij.diſtin.iij.⁊.et ꝑ totuʒ
Angeli materia an ſit eadẽ cum materia coꝛpoꝛaliuʒ
lib. ij. diſtin. iij. q. ij. b. R. 11.
Angeli an differant mera diſcreti
j. diſtin. iij. q.j.d.R ꝰ.2 7.
Angeloꝛum diuerſitas vnde eſt libꝛo.ij.di.iij.28.
Angeli et ſi non habeant tantaʒ naturaꝝ diuerſitatẽ

one perſonali. libꝛo

quantam habent bomin ces.babent tamen aliquã

libꝛo. ij. diſtin. iij. 29. .—
Angeloꝛum perſonalis pꝛopꝛietas an ſit accidenta/
lis vel ſubſtantialis li. ij. diſtin.iij.q.ij.e.Re.51. 7. 2.
Angeloꝛum diſtinctio perſonalis an ſit a parte pꝛin/
cipij foꝛmalis vel materialis libꝛo.ij/diſtinctione.
Angeli ante caſum vel confirmationem tripliceʒ ha⸗
buerunt cognitionem naturalem.et an illa diſtin/
ctio ſit foꝛmalis vel materialis libꝛo.ij.diſti.iij. ð
Et eadem di. g. ðð
Angelus an fuerit a deo factus malus libꝛo. ij.diſtin
ctione.iij.q.j.g. RE. 46. rMU?⸗
Angeli malicia quomodo facit ad vniuerſi decoꝛem
ſibꝛo0. ij. di. iij. 7. MMD
Angelus an in pꝛimo inſtãti ſue creatõnis fuerit ma

lus actu pꝛopꝛie voluntatis. libꝛo.ij.diſtinctione.

De littera

pter ſe et ſuper omnia li

Angelum maluʒ in initio tempoꝛis cecidiſſe quo ſen
ſu dixerit Jobannes.et auguſtinus li.ij. diſtin. iij.
51.7.52.

Angelum malum pꝛopterea ſimul condiꝛ viciari. qꝛ

anima ſimul conditur et viciatur non eſt ſimile li⸗
bꝛo. ij. diſtin. iij. 353.
Angelus an omnia crcata que cognoſcit cognoſcat
per ſpecies innatas an aliqua per ſpecies acquiſi⸗
tas libꝛo.ij. diſtin.iij.q.j.⁊. NR.? ·

Angelos didiciſſe multa ab eccleſia quomodo intel-

ligitur.libꝛo.ij.diſtin.iij.?s
Angelus licʒ per ſpecies innatas cognoſcat res creʒ
tas pꝛopter hoc tamen non cognoſcit futura vł cõ
tingentia et abſentia.libꝛo.ij.diſtin.iij.Sõ56.
Angelus quomodo cognoſcit ſingularia. libꝛo.ij.di.
iij. 5Z. et. ð8. „„
Angelus an per cognitionem naturalem diuinam eſ
ſentiam cognouerit in ſe ipſa ſinc omni medio et
creature adminiculo libꝛo .ij diſtinctione.iij.q.ij.K

Angelus quomodo eſt deifoꝛnis per naturam libꝛo
Angelus cognolcebat deum per effectum ⁊c. libꝛo.ij.
Diſtin. iij.. 227.
Angelus cognoſccbat deum per medium libꝛo. ij.di
Angeli an dilectione naturali dilexerunt deum pꝛo/
Angelus an naturali dilectiõc magis diligat ſuperio
rem. an parem an inferioꝛem. libꝛo.ij. diſtinctione
iij.q. ij. m. P. 7

Angeli qui ccci derunt beati nunqᷓ fuerunt. libꝛo. ij.

diſtin. iij. 1.

Angeli an creati ſint in beatitudine vel in gloꝛia lib.

ij. diſtin. ilij. q. j. a. R. 4· ,
Angelos in beatitudine vel gloꝛia creatos ſi que au/
ctoꝛitates et rationes pꝛobare videntur quomoꝰ⸗
do ſunt diſſoluende libꝛo.ij.di.iiij.e.et per totum
Angelus añ lapſum ita bona naturalia habuit. nõ
erat habiturus melioꝛa libꝛo ij. diſti. iij. .
Angeli quomodo babebant fruitionem ſine retarda
tione libꝛo.ij.diſtin.iiiſ.⸗.,fßʒ·
Angeli an ſint creati in gratia libꝛo.ij. diſtinctiõe.iiij
Aeiec nullum obſtaculum habuit in merendo ſiẽ
nec in demerendo. li.ij. diſt.iiij. l353.
Angelis aliquibus an data ſit future gloꝛificationis
pꝛcſcientia li.ij di.iiij.q.j.c. Be.lk. “
Angelis quare data eſt cognitio rerum mundanoꝛũa
et non pꝛopꝛij ſtatus pꝛeſcientia li.ij. di.iiij..ðõ5.
Angeli quomodo erant pꝛoximioꝛes ad gloꝛiam ᷓ
nos libꝛo. ij.di. iiij. ..T77.
Angelis malis an reuclaꝛi potuit ſuus caſus li.ij.di.
iüj. q. ij. d. P. 98888s.
Angelo malo non reuelatur ſuus caſus ſicut petro
pꝛedicitur. libꝛo.ij. di. iiiſ.8o.
Angelus malus quare vidit ſuum dominiuʒ ſed nõ
pꝛecipicium.li.ij.diſtin.iiij.?ꝛ.

. — 4 R„ .

Angeli an babuert cognitionem matutinam in ipſa

2 4 .

creatione libꝛo.ij. viſt. iiij.q.j·e. R.: .
Angeli quomodo dicuntur lux et tenebꝛe. libꝛo. iſ. di
Angeli an babeant cognitionem veſpertinam ꝑ glo⸗

rificationem li.ij. diſtin. iiij · qij. f. K.50.

“

Angeloꝛum cognitio veſpertina reſpectu cuius dicit Angelus qua gratia indigebat et qua non ibidem
minus perſecta libꝛo.ij.diſtin.iiij.y. Angelis malis an ſit ſua auerſio imputanda cuz gra
Angeli qui ceciderunt nunqᷓ beati fuerunt libꝛo.ij.di tiam non habuerint libꝛo.ij.diſtin.v.d.
ſunctione. iiij. 2.c. Aurnngelis malis qua culpa nõ eſt data gratia ibidem.
Angeli qui perſtiterũt poſſunt aliquo modo dici bli. Angeli mali vbi habitent. an in aere caliginoſo.an in
lbꝛ0. ij. diſtin. iiij. bNc.c.. .. terris. an alibi libꝛo.ij.diſtin.vj.I.et.·
Angeli an ſint creati perfecti vel imperfecti.libꝛo.ij. Angelo malo quomodo dicitur dari poteſtas tentã-
diſtinctione. iij. d. e. di nos tempoꝛe antixpi.quam modo non habet.
Angeli quales facti fuerunt in creatione.li.ij.di.iiij.f libꝛo.ij.diſtin.vj.3. .
Angelus lucifer an peccauerit peccato ſuperbie.lib. Angelo malo qui victꝰ eſt an nõ liceat aliquẽ poſtea
ij. diſtin. v. q.j. a. . 7. . impugnare libꝛo.ij.diſtin.vj.A.et di.eadem.f.
Angeli luceferi peccatum pꝛimum non fuiſſe ſuperbi Angelus lucifer de quo oꝛdine fuerit libꝛo. ij.diſti.vj.
am ſi que rationes pꝛobare vident᷑ quomodo ſũt q.j.a.Re.S.Et vide plura de bac materia in lucifer

ſoluende. 10. 2 per totum. Luciferum ſi ſtetiſſet. nõ fuiſſein ſupꝛemo collocatũ
Angelus lucifer quid appetierit libꝛo.ij.diſtin.v.q.ij. oꝛdine ſi que rationes ⁊ auctoꝛitates ſonare viden
b. Re. I6. ct per totum. tur quomodo ſunt diſſoluẽde li.ij.di.vj.o.⁊ ꝑ totũ

Angeli minoꝛes an peccauerunt peccato ſuperbie li. Angeli minoꝛes de quo oꝛdine lapſi ſunt libꝛo.ij.diſt.
ij. diſtin. v. q.) C. ᷣ 0. 25. . , “ v q· j b. RK. 12. . . .
Angeloꝛum maloꝛñ ſuperbia qualis fuerit et in aus Angeli nomen quare appꝛopꝛiatur inferioꝛi oꝛdini.

ſuperbierunt libꝛo.ij.diſtin.v.2⁊6.et.? 7. libꝛo. ij. diſtin. vj. ĩ13.
Angeli minoꝛcs et ſi non appetierunt pꝛeeſſe.tamen Angelis malis quare non attribuuntur nomina oꝛ/⸗
noluerunt tebito modo ſubeſſe libꝛo.ij.di.v.28. dinum bonoꝛum angeloꝛum libꝛo. ij. diſt.vj.14.

Angeli minoꝛes an appetierunt pariſicari deo.libꝛ Angeli eiuſdem oꝛdinis alij ſteterunt alij ceciderunt

ij.viſtin.v. g d5. , S non obſtante ꝙ fuerunt ſimilioꝛes in affectibus et
Angeli minoꝛes quare appetierunt ſine meritis.lib. moꝛibus ⁊c. libꝛo.ij.diſtin.vj.tꝛð.
oiſtin. . õog. Angeli mali an ceciderunt in infernum libꝛo.ij.diſti.
Angeloꝛum minoꝛum peccatum an habeat oꝛdinem vj. q.j.c.Re.Iẽ. .
ad peccatum luciferi.libꝛo.ij.di.v. q.ij.d.Geꝰ.yIĩ. Angeli mali ceciderunt de loco altiſſimo ergo cecide
Angelus malus quãdo et qua defoꝛmitate fuit defoꝛ runt in locum pꝛofundiſſmum Solo. libꝛo. ij. diſt⸗
mis.libꝛo.ij.diſtin.v.ʒ2. . . vj. 17. ., 7.
Angeli mali ſimul ceciderunt non quia in eodem in / Angelis bonis quomodo dicitur datus locus altiſſi
ſtanti ſed quia repente.Et vide ibidem alia ad hoce mus et malis infimus. libꝛo.ij.diſtin.vj.I8.

libꝛo. ij. diſtin. v. 55.

.

. . Angelus malus quare non ſtatim poſt peccatum ce
Angeloꝛum conuerſionem ⁊ dyaboloꝛum auerſionẽ cidit in infernum ſicut bomo malus ſtatim poſt

peeceſſit peccatum luciferi libꝛo.ij.diſtin.v.4. moꝛtem.libꝛo.ij.diſtin.vj.ĩv9ꝰ.
Angeloꝛum minoꝛum peccatum non eſt excuſabile. Angeli mali et ſi dentur nobis ad exercicium tamen
HFSYhyuis factum ſit alio ſuggerente.licet peccatum pꝛi per hoc deus non agit immiſericoꝛditer nobiſcum
moꝛum parentum ſit remediabile quia factum eſt libꝛo.ij.diſtin.vj.20.
glio tentante libꝛo.ij.diſtin.v. 55. . Arnngeli mali an crucientur vbicunq; ſint. libꝛo. ij. di.
Angeloꝛum beatoꝛum conuerſio an fuerit ad deum vvj. q.ij. d. .

virtute nature an virtute gratie libꝛo.ij. diſtin. v. q. Angelos malos ſemper flammis toꝛqueri quomoto

j. e. Pe.6. intelligitur libꝛo.ij.diſtin.vj.22.
Angeloꝛum bonoꝛum conuerſionẽ in qua confirma- Angelis bonis quare datum eſt pꝛemium conuerſio
ti ſunt fuiſſe ſine auxilio gratie ſi que rationes pꝛo nis.ſed angelis malis datum non eſt omne ſuppli
bare videntur quomodo ſunt ſoluende.libꝛo.ij.dNi cium auerſionis libꝛo.ij.diſtin.vj.ꝛ3.
ſtinctiõe.v.58. et per totum. Angelis malis quare differtur pena vſqʒ ad iudiciuzʒ
Angeloꝛum beatoꝛum conuerſionem non inchoauit et peccatoꝛibus moꝛtuis quare ſtatim redditur li.
gratia ſed confirmauit libꝛo.ij.diſtin.v. 2. iõiij. diſtin. vj. 24.
Angelis malis quare imputatur auerſio in culſpem. Angelus malus quare pꝛopter auerſionem a bono
libꝛo.ij.diſtin.v. z. ſummo ſtatim punitus eſt pena carentie viſionis
Anngeloꝛum bonoꝛum in conuerſione an meritum ſe xci.ſed pꝛopter conuerſionem ad malũ non ſtatim
quatur pꝛemium an pꝛecedat libꝛo.ij. diſtinctione punitur pena ignis infernalis libꝛo.ij.diſtin.vj.25
v. q.ij.f. R. X % Angeli mali an habeant inter ſe diſtinctisnem oꝛdi⸗
Angelos in ſua conuerſione non ſufficienter meruiſ - num libꝛo.ij. diſtin. vj.q.j.e.Re.26.
ſe gloꝛificationeʒ ſi que rationes et auctoꝛitates ſo Angeli tripliciter conſiderantur ſcoᷣm triplicem ſta/
nare videntur quomodo ſunt intelligende libꝛo.ij. tum ibicdem. S
diſtin. v. 45. et per totum. AUngeli mali culpa quomodo peruertit oꝛdinem lib.
Angeli quomodo merentur pꝛemium ſubſtantiale ? ij.diſtin. vj.?2 7. .
accidentale ibidem. Angelos malos habere data integerrima quomodo

Angeli mali quomodo multum peccauerunt et boni intelligitur libꝛo.ij.diſtin. vj.28.
quomodo multum meruerunt libꝛo.ij.diſt.v. ¶s. Angeli mali an inter ſe babeant pꝛelationem libꝛo.ij.
Arngelus et bomo quare non babent equalem ten· diſtin. vj. q. ij. f. R. 29.
vpoꝛis moꝛam ad merendum libꝛo. ij. diſtin.v.7. Angeli mali quomodo patiuntur pꝛelationem cum
Angelis bonis an ad hoc gratia collata ſit vt cfficaci ſint ſuperbiſſimi libꝛo.ij.diſtinctiõe.vj.ʒo.et.. et
ter conuerterentur.libꝛo. ij.diſtin.v/c. eadem diſt. c.

—

De littera

Aneime⸗ mali an habeant pꝛelationem de iure. libꝛd. i.
Angeli qui et quales ceciderunt li. i ij. diſtin. vj. a.
Angeli mali vnde et in quem locung ceciderunt lib.
ij. diſtin. vj. b.
Angeli mali minoꝛes vbi ſint libꝛo.ij.diſtin.vj.d. De
angelis malis vide plura vbi dmmon.
Angeloꝛum confirmatio an mutauerit li. ar. li. ij. vij.
diſtin. q. J.d.
Angeloꝝ aliqui ſunt per gratiaz ↄfirmati aliqui per
maliciam obſtinati li.ij.di.vij.a.
Angeli quõ habent li.ar.li.ij.di.vij.b.c.
Angeli boni nõ per naturã ſed per gratiam poſt con
firmatõem peccare nõ poſſunt.d.
Angeli an babeant coꝛꝑa naturaliter ſibi vnita all.i.
diſt. viij. q. j. 9. E.ꝰ.7.
Angelus vifn niẽ li. ij. di. viij. . MM
Angelos habere coꝛpoꝛa aerea quomodo intelligit᷑.
li. ij. diſt. viij. S8. H
Angelus qua röne dẽ aial li. ij. di. viij. s.
Angelus ⁊ ſpiritus quõ dẽ indigere coꝛpoꝛeo ſolatõ
li.ij.diſt.viij.⁊ o.
Angeli an aliqñũ aſſumant coꝛꝑa li.ij.di.viij.q.ij.b.

.13.
Angeli duplicem habent vim ſcz contẽplatiuã et ad
miniſtratiuam ibidem.
Angelus quare aſſumit coꝛpus et anima exuta non
li. ij. diſt. viij. 1 4.
Angelicus ſpiritus quõ babet ꝓpoꝛtionẽ ad coꝛpus
li.ij. di.viij. ĩ5F5.
Angelo an cõpetit habere coꝛpꝰli.ij di. viij. 16.
Angelus quare aſſumit coꝛpus an ꝓpter aliquic an
ꝓPter nihil li.ij.di.viij.i ⁊2.et. S.et.ꝛ9.
Angelus an aſſumat coꝛpus ſcdᷣm verã foꝛma coꝛpo
ris humani li.ij.di.viij.q.j.c.R.? o.
Angeli quis non aſſumãt vera coꝛpa buana. tamen
non eſt ibi deceptio.li.ij.di.viij.⁊i. .
Angeli coꝛpus quomõ habet oꝛganiſ. atõem et com⸗
plexionem li.ij.diſt.viij.22.
Angelum ſe babere indifferenter ad oĩa coꝛpa aialiũ
quõ intelligitur li.ij.diſt.viij.? t.
Angeli coꝛpꝰqdð aſſumit an fiat de materia cleſti 69
elemẽt ari.li.ij.di.viij.q.ij.d.R.ꝛ 6.
Angelus quare magis aſſumit coꝛpꝰ de materia de
mentari ꝙᷓᷓ celeſti li.ij.di.viij.27.
Angelo quomodo eſt coꝛpus aſ umptũ p babitacu⸗
lo li.ij. diſt. viij. 29.
Angeli coꝛpus an eſt graue vel leue. li. ij. di. viij. 56.
Angeli coꝛpꝰ an eſt ſimplex vel mixtũ li.ij.di.viij.ð.
Angelici coꝛpoꝛis conſeruatõ nõ pendet a ſimili nec
coꝛruptio a contrario li.ij.di.viij.2.

Angelus an in coꝛpoꝛe aſſumpto exerceat operati⸗

ones anime vegatiue li.ij.di.viij.q.j.e.Re. .
Angeli boni quomodo comedunt et quomodo ma⸗
li generant li. ij. di.viij.4.

Angeli an in aſſumptis coꝛpibꝰ babeant operaties

potentie ſenſitiue li.ij. di. viij.q.ij. f. R. 5.
Angelus ad quid recipit coꝛpus ganiiatüli i diſ.
viij. 37.
Angelo qnõ cõpetit ridere li. ij. di. viij. 38.
Angelus quõ habet ſenſus.li.ij.di.viij.d9p.
Angelꝰ quõ cognoſcit ⁊ ſentit potẽtia imateriali li.
ij. di. viij. ¶0.
Angelus quõ patit᷑ a coꝛpe qꝛ cremat᷑ ab igne. 5 pot
per coꝛpus ſentire.Solo.li.ij.di. viij. ¶1·.

AUA —
—

Angelo quõ competit receptio ſpectenf viſiuarũ coꝛ
pus ſentire et iudiciũ ⁊c.li.ij.di.viij. ¶ 2.
Angeli per quem m odum habent coꝛpoꝛa ſibi vnita
li. ij. diſt. viij. a.
Angeli e quem actum aſſumunt. coꝛpoꝛa li i diſt.
viij.
Angelns et ſpuales creature per quẽ modũ apparẽt
bominibus coꝛpoꝛaliter.li.ij.diſ.viij.c.
Angelus diffinit᷑ a vam̃.li.ij. di.ix:.2.
Angelicus oꝛdo diffinit᷑ li.ij.Svi.ix. .
Angeli diuerſoꝛum oꝛdinum. an ſint diuerſaruz ipe
cierum per naturam libꝛo. ij. viſtin. ix. a. 1.a. R. 6.
Ad idem.⁊.et.S.et.ꝰ.
Angelicoꝛum oꝛdinum diſtinctio. an ſit ꝛincipaliter
a natura vel a gratia li.ij.di.ix.q.ij.b. eni
Angelos ꝑ naturam alios e eſſe ſuperioꝛes quo⸗
modo intelligitur li.ij. diſtin.ix.i1.
Angeloꝛum oꝛdo aliter attenditur qᷓ creaturaruz li.
ij. diſtin. ix. 1212.
Angelis an ᷣm maioꝛem capacitatem naturaliumn
dDentur a deo maioꝛa vona gratuita. lib. ij.diſt.ix. q.
iij. c. R. I 4. et ꝑ totum.

Angelici oꝛdines a quo denominentur libꝛo.i i.diſti⸗

ix.q.iiij.d. Re.22.
Angeli a tribus denominantur. bidem.
Angeli ſecundum tres modos de nominantur liꝛo.
ij. diſtin. ix.23.

Angeloꝛum nomina ex quibꝰ locis ſcripture ſunt ac

ccpta libꝛo.ij.diſtin.ix.?· .
Angeloꝛum nomina non debent eſſe communia q;⸗
uis dona ſint eis communia libꝛo.ij.diſtin.ix.26.
Angelicum oꝛdinem denominari ab eo munere qᷣ
plenius accipit quomodo intelligitur libꝛo. i. diſt.
ix. 27.
Angeli aliqui quarc dicuntur cherubin. aliqui ſera⸗
phin. li.ij.diſtin.ix.28. ad idem. ꝛ.
Angelicoꝛum oꝛdinum refoꝛmatio vnde fiat.i. vtrũ
ad ſingulos oꝛdines angeloꝛuʒ fiat aſumptio ſal⸗
nandoꝛum libꝛo.ij. diſtin.ix.q.v.e.Re.0.
Angelus et bomo quare poſſuut in euuem oꝛdinez
conuenire libꝛo. ij. diſtin.ix. 8ꝛ.
Angelus ſupꝛemi et infimi oꝛdinis nõ poſtunt i in co⸗
deʒ oꝛdine collocari.ergo ſimiliter nec bomo et an
gelus Solo. libꝛo. ij. diſtn. ix. 3.
Angelus et homo poſſunt ſimul locari q; q;uis coꝛpus
bominis non poſſit ſublimari ad dignitatem ſpiri
tus angelici li. ij. viſtin.ix.? .
Angelus in aliquibus exceclit animaʒ botminis in alẽS
quibus cum ea conuenit libꝛo.ij.diſt.ix.ʒ3.

Angelicoꝛum oꝛdinum pꝛelatio que eſt in oꝛdine re/

ſpectu oꝛdinis an euacuetur poſt indiciuʒ libꝛo. ij.
diſtin. ix.q.vj.f.NR.?S 0. L
Angelos beatos eſſe perkecte beatificatos quomedo

intelligitur libꝛo.ij.diſtin. ix.89.

Angelica pulchritucio nõ minuitnr quãuis pꝛelatio
tollatur libꝛo.ij. diſtin.ix. co.
Angelicus pꝛincipatus vᷣm ꝙ nominat oꝛdinem ad .
dicat li.ij.diſtin.ix. 1
Angelicoꝛum oꝛdinum numerus an babeat ſtatum
in nonenario an pꝛotendatur ad denarium libꝛ0
ilj. diſtin.ix. q.vij.g. Re. ¶.2.
Angelici oꝛdinis et ierarchie rationem obtinebit ve⸗
cimus oꝛdo ex ſaluandis libꝛo.i viſin r .

Angelicus oꝛdo an compatiatur eum capal litstem

libꝛo.ij. diſtin. ix.q. viij. h.

Angelico oꝛd

Angeiloꝛum equipotẽtia penes quid accipitur libꝛo
Angelicoꝛum oꝛdinũ conuenientia que facit ad pul
chritudinem vnde ſurgat.li.ij.diſtin.ix.AS.
Angelos habere idem donum et pꝛemiñ quõ intelli/
gitur libꝛo.ij. diſtin.ix.9.

—

Angelica ierarchia quõ repꝛeſentat ſummã ierarchi

agm libꝛo.ij. diffin. ix. 50.

Angelum vnum ſolum quare nõ ꝓduxit deus ſicut

vnum ſolum filium babuit li. ij. diſtin. ix. 51.
Angeli quare creati ſũt in mitifoꝛmi oꝛdine ibidem.

Angelis ſolis an etiã alijs ſubſtatijs rationabilibꝰcõ
petat per oꝛdies diſtingui li.ij.diſt.ix.qix.Reꝰ.S2.

Angelici oꝛdines qͥ et quot ſint li.ij.diſtin.ix.a.

Angelici oꝛdines quõ nominentur et. nominũ ratio

Angelici oꝛdines an a pꝛincipio creatonis fuerũt ita
diſtincti libꝛo.ij.diſtin.ix.c.

Angeli lapſi qualiter dicantur in oꝛdinibus fuiſſeli.
ij. diſtin. ix. ibicem
Angelie Sinſchem oꝛdinis an omnes ſint equales libꝛo
j. diſtin. x. ð. . ⸗
Angelus vnus quõ mittit᷑ ab alio li.ij.diſt.x.2.
Angelus mittitur dupliciter li.ij. diſtin. x.ʒ.
Angeli boni an mittantur li.ij.di.x.q.j.a.Reꝰ. ..
Angeli quare mittunt᷑ nobis cum deus ſit nobis pꝛe

libꝛo. ij. diſtin. x. 6.

Angelas ſim l aꝛ ſemel de nobis cogitat et de deo li.
i diſtih.clxxx.—
Angelo quare debet᷑ locus libꝛo.ij.diſt. x. .
Angeloꝝ oim an ſit mitti li. ij. diſt. x. q. ij. b. Re?. 9.

telligitur libꝛo.ij. diſt. xnnnn.
ꝛdini cuilibʒ quare nõ competit miſſio cũ
competat dei filio libꝛo.ij. diſtin. x. 2.

P ationem libꝛo.ij.diſtin.x.i3.

Angeli quomodo faciunt ad oꝛdinum ſuoꝛum repa
Angeli an mittant᷑ ad accendendũ noſtrũ affectum

libꝛo. ij. diſtin. x. q. j.c. R?.-t..

Anfellens affectus guauis ſit igne diuini amoꝛis in
flamatus tamẽ nõ poteſt accendere noſtrum affe/

ctum libꝛo.ij. diſtin.xi-DPTD.
Angelus an mittatur ad illuminandũi noſtrũ intelle⸗
cctum li.ij. diſtin. x. q.ij. d. Re.?ꝛs o.

Angelici getus qui ſunt illũiare purgare ꝑficere pe⸗
quõ fiat eoꝛundem actuũ diſtinctio.? 7.
Angelus quã aie partẽ põt illũiare.li:ij.di.x.9.
Angeli quare dicunt᷑ lumina li.ij. diſtin.x.ꝛ3.
Ungeli quauis multa nobis reuelẽt que nobis ꝑ ſen⸗
ſum nõ expꝛimũt pꝛopteꝛea tñ non influunt imme
diate in intellectum li.ij.di.x.ꝛ 5.
Angelo et homini eõuenit i
reg modũ excitantis differenter li.ij. di. x.ꝛ 6.
Angeli vox diffinit᷑ a gꝛego.li.ij.di.x.28. Et declarat
expoſitio. e. diſ..,fmz.
Angeli locutio an ſit idem quod eius cognitio libꝛo.
ij. diſtin. x q. ſ. e. R. ⸗2..2929s. —
ngelilocutio qualiter aliquo modo differt a cogita

tieonèe. libꝛo.ij. diſtin. x. 51.

1 „ „
.

ngelus cogitationem ſuam modo cõicat modo oe

cultat Fuis lux et ſpeculum ſemꝑ ſe manifeſtent.

ngeli quare mittuntur ad nos cum filius et ſpiri ⸗
tuſſanctus ſufficienter pꝛocurent ſalutem noſtraʒ

nes Aincasiant li. ij. diſtin.x. 18. et. 21. et 22. Et

llumiare purgare ⁊ ꝑpfice

*

libꝛ0. ij. diſtin. x. 32:

Angelum inferioꝛis oꝛdinis nõ poſſe loqui ad ange/

luum ſupꝑioꝛis oꝛdinis quõ intelligit᷑ li.ij.di.x..
Angeli auditus quid eſt et quõ differũt videre ⁊ au/
ire in angelo li.ij. di. x. y .
Angelica locutio differt a cogitatiõe ſed pꝛopter hoc
non opoꝛtet qꝙ; nutus differt a ſpecie li.ij.di.x.6.
Angelus et deus an poſſint facere eandem locutio/
nem vel an eadem locutio poſſit eſſe ab angelo et
a deo li. ij. diſtin. x. q. ij. f. Re.ʒ 7. et. 8. et. 9. Et ad
igdem. 40. et. 41. 7. 42.

Angelo an competat adoꝛari ex ꝑſona dei ſicut cõpe

tit ei ex ꝑſona dei apparere ⁊ loqui li.ij.di.x. 3.
Angeli ſermo quẽ foꝛmat in ſubiecta creatura dupli
citer refert᷑ ad deum ibidem.
Angeli an omnes mittankt li.ij.di.x.a.b.c.ę.
Angeloꝛuʒ nomia ſunt nõ oꝛdinũ. Michael gabꝛiel

Angelum anie ab oꝛtu natiuitatis deputari quomo

gao intelligit᷑ li.ij.diſtin.vj.i. ,B
Angeloꝛuʒ cognitio alia eſt a natura alia a gratia et

barum quelibet duplex eſt li. ij. viſt. x.x.
Angelos videre omnia eo ꝙ videant verbũ.quõ in/
telligitur li.ij. diſtin.xj.4..

Augeloꝛum cognitio cogitatio ⁊ affectio poteſt vari⸗

AIti per temꝑa libꝛo.ij.diſtin.xj. 5.

Angeli an debuerint deputari ad cuſtodiam bomis
lapfſi libꝛo.ij. diſtin.xj.q.j.a. Rꝰ.õ.

Angelici pꝛeſidij carentiam augere gloꝛiã triumphi

gquomodo intelligitur li.ij. diſt.xj.S.

Angelus miniſtrat bomi pꝛopter deum. quia ſi mi/
niſtraret homini pꝛopter ſeipᷣm homo viatoꝛ ma⸗

ioꝛ eſſet angelo beato li.ij.diſt. xj.9.

.1).l Angelus an babeat cuſtodiam homis ex natura vel
Angelum de ſeraphin miſſuʒ ad yſaiaʒ quomodo in ð

gratia libꝛo.ij.diſtin. xj... ⸗
Angelica cuſtodia non pꝛeiudicat diuine nec ecõuer
ſo libꝛo. ij. diſtin. xj.1.

Angelo quaꝛe competit cuſtodia bominis cum non

competebat ei redemptio libꝛo.ij. diſtiu. xj.r2.
Angelum deputari ad hominis conditi cuſtodiã an
fueerit competens li.ij. diſtin.xj.q.ij.b. R.vʒ
Angelica cuſtodia ad quid pꝛodeſt homini ſpeciali⸗

libꝛ0. ij. diſtin. xj. 1 4.
Angelus quare non poteſt deputari ad cuſtodiaʒ al
terius angeli vel bominis inſtituti li.ij.di.xj.i 5.

Angelus quomodo pꝛeeſt angelo vel bomini inſti/

tuto.libeo.ij.diſtin.xj..6.

„ 2

Angeloꝛum cuſtodiam circa bomineʒ in ſtatu. lapſo

quaꝛe non opoꝛtʒ multiplicare li.ij.di.xj.i2.
Angelus aliquis an fuerit deputatus ad cuſtodiam
ppi libꝛo.ij. diſtin.xj.q.iij.c.R.xt’8s.
Angelis ſuis mandauit de te quomodo intelligitur.
llidꝛo.. viſtin. x.xrÜ.
Angelus qua confoꝛtatione confoꝛtauit criſtum.libᷣ.
ij. diſtin. xj. x b.
Angelicam cuſtodiam habere quomodo eſt dignita
tis libꝛo.ij. diſtin. xcj. ꝛ353.
Angelus an pꝛopter noſtꝛam obſtinationem ſubtra
hat cuſtodie beneficiuʒ li.ij. diſtin.xj.q.j.d. M. 25.
Angelice cuſtodie effectus eſt et reſpectu bonoꝛum⁊
reſpectu maloꝛum libꝛo.ij. diſtin. xj.2 6.
Angelus quare non deſerit hominem cuſtodire pꝛo
pter peccatuʒ ſicut deus in habitare li.ij.di.xj.27.

Angelice cuſtodie cauſa tota nõ eſt ſupplere defectꝰ

nge
4.
au/
boe
36
tio /
det
t84
pe

pli

mo

e

hoß

an

ali⸗

34
5.
ſti/
pſo
jam
tur.
b.
nits
tra
25.
m.

o
27.

Delittera

Angelus quare non ſubtrabit pꝛopter rebellionein?

obſtinationem cuſtodiam ſicut pꝛelatus ea ratiõe
fert excõmunicationis ſententiam ⁊c̃.libꝛo.ij. diſt.

Angelicam cuſtodiã in obſtinatis eſſe cauſam aggra

uationis peccati quõ intelligit᷑ li.ij.diſtin.xj.29.

Angelice cuſtodie.xij.ſunt effectus li.ij.diſt.xj.õ0.
Angelice cuſtodie circa animas quatuoꝛ effectus lib.

iij. diſtin. xj. 40.
Angelo cuſtodienti an amplificetur gaudium ex bea
tiſicatõne cuſtoditi libꝛo.ij.diſt.xj.q.ij.e.Reꝰ.ʒ.
Angeli gaudium creſcere intelligitur dupliter et ᷣm
quem modum angelis beatis accreſcit gaudium li
bꝛ0. ij. diſtin. xj. . et. 40. .
Angelus an incurrat aliqd detrimentuʒ ex damnati
one cuſtoditi libꝛo.ij.diſtin.xj.q.iij.f. Rꝰ.ʒ.
Angeloꝛũ pꝛemium creſcit ex noſtra ſaluatione ergo
ex defectu ſalutis incurrunt angeli damnum non
ſequitur libꝛo.ij. diſtin.xj. 7.
Angelus malus gaudet de damnatione.ergo bonus
ex bac cauſa triſtatur non eſt ſimile li.ij.di.xj.ʒ8.
Angelus an velit illum quem cuſtodit ſaluari cũ ſcit
eum pꝛeſcitum li.ij.diſtin.xj.9. ,
Angelice cuſtodie quadruplex effectus circa animaſ
et angelo cuſtodienti pꝛeſcitum quod pꝛcmiñ red
ditur libꝛo.ij.diſtin.xj. o.

Anuqgeli boni deputantur ad cuſtodiam et mali ad ex

„

ercitium homini libꝛo.ij.diſtin.xj.a.
ngeli ſinguli ſingulis bominibus.an pluribus vnꝰ
deputetur libꝛo.ij. diſtin. xj. b. .
Angeli an pꝛoficiant in meritovel in pꝛemio vſqʒ ad
iudicium libꝛo.ij. diſtin.xj.c.d. .
Angelice nature conditionem quare non opoꝛtet in
ſex diebus explicari ſicut nec lapſum li.ij.di.xiij.
Angeli et dei poſſibile eſt ſimul eſſe vnum opus ſᷣ nõ
vnam et eandem imaginem vel ſimilitudinem li.
I. diſtin. xyj-. D. . .M
Angelus quare nõ determinatur in ſcriptura factus
ad imaginem dei libꝛo.ij.diſtin.xvj.ꝛ3.
Angelica natura quomodo excedit humanam libꝛo.
ij. diſtin. xvxj. o.

„ S

Angelum eſſe deo ſimilioꝛem qᷓ; hominez tmagis pꝛo⸗

pꝛie conceditur q; ꝙ angelus ſit magis imago lib.
jij.diſtin.xvj.o.pꝛope medium.

Angelus quomodo cecidit de ſtatu ſublimioꝛi q; ho

mo libꝛo. ij. diſtin. xxj. 46. SðM
Angelus quomodo erat ſapientioꝛ qᷓ; adam libꝛo.ij.
Angelus ſi poneretur in carnẽ infectam et anima in
nnocens in flammaʒ quare nec ille inficeretur nec
illa puniretur li.ij. diſtin. xxxj.58.

Angelus quomoto dicit᷑ remotioꝛ a deo ⁊ maria ꝓxi

mioꝛ libꝛo.iij.diſtin.ij. õ6.

Angelus annũcians de quo oꝛdince fuit li.iij.di.ij. T.

libꝛo.iij. diſtin.ij. .5. “
Angelus q;ᷓuis ſit altioꝛ natura qᷓ; bomo tamen ma/

Angelus quomodo plus conuent cuʒ deo q́; bome

gis decuit hominem exaltari ꝑ diuinitatis aſſum/

ptionem qᷓ; angelum. li.iij.diſtin.ij.16.

Angelo lapſo quaꝛe non Ezocden et ſi criſtus angelicã
li

natnram aſſumpfſifſet libꝛo.iij.diſtin.ij.i2.
Angelico a ſpiritu quare non decuit inchoari repati
onem generis humani libꝛo.iij.di.ij.I S8. Hic ponit᷑
et quẽadmodũ in pꝛimo adaʒ facta eſt nr̃e redem/
ptiois ↄſũmatio.ponat᷑ ur̃e dãnatiõis inchoatio.

Angeli vtrum iudicabunt cum xpo libꝛo.

HM

Angelus quare non eſt a deo ydoneus ad reperatio⸗

nem ſieut homo libꝛo.iij.diſtin.xx.o.

Angeli qualiter ſunt a nob diligẽdi li.iij. di. xxviij.s.

Angeli quomodo et qualiter ſunt excaritate diligen⸗
di libꝛo.iij.diſtin.xxviij.ꝛ..
Angelus quomodo eſt deo ſimilioꝛ qᷓ bhomo. libꝛo
iij.diſtin.xxxij.?2 2.
Angeli in quo ſtatu diligunt deum magis qᷓ; ipᷣm bo⸗
mines diligant libꝛo.iij.diſtin.xxxij.?2 .

Angeli quare dicuntur mediatoꝛes ad deum libꝛo.iij

Ddiſtin. xxxij. 25.
Angelice nature quare ſimul cõcreata eſt pena et bu
mane non eſt còcreata medicina li.iiij.diſt.ij.8S.
Angelos malos veniam non inueniſſe etiã ſi penitu
iſſent quomodo intelligitur li.iiij.diſt. xiiij.S8.
Angeli quomodo offerunt oꝛationes noſtras deo li⸗
bꝛo.iiij.diſtin.xlv.S.
Angelos omnia videre quia videntem omnia vidẽt
quomodo intelligitur et per quem modum angeli
multa addiſcunt libꝛo.iiij.diſtin.xlv.ro
Angeloꝛum miniſterio damnati ad toꝛmenta dedu⸗/

cuntur ſed angeli non toꝛquent damnatos. libꝛo

liij. diſtin. xlvij.2.

xlvij. q.ij. b. R*. 77. . .
Angeli boni non iudicabuut cum xpᷣo qᷓ;uis ſint ſine
peccato libꝛo.iiij.diſtin.xlvij..d.
Angeli boni iudicabunt malos angelos ſed non bo/
mines malos libꝛo.iiij. diſtin.xlvij..
Angeli an iudicabunt᷑ libꝛo.iiij.di.xlvij.q.iiij.d.Re.ix

Angelos malos non eſſe iudicandos ſi que rationes

pꝛobare videntur quomodo ſunt diſſoluende lib.
iiij. diſtin. xlvij.12. et z.
Angeli boni quo iudicio iudicabuntur libꝛo.iiij. diſt.

Anglici per diſpenſationem contrabunt in gradu ꝓ

hibito li. iiij. diſt. xl. 4. Et ad banc eʒz glis plura. 5.

Anima infinitum bonum finite capit li.j.diſtin. j. 8.
Anima cognoſcitur dupliciter et q harũ cognitionũ
eſt rationis et que fidei.li.j.diſtin.iij.“.
Mama cnare dicitur eſſentia vita et mens libꝛo.j.di
Anima rationalis quomodo eſt ſimilis dco. libꝛo.j.
Anima eſt ſue potentie qualis pꝛedicatio ibi.libꝛo.j.
Anima vtrum ſit ſue potentie et quomoto memoꝛia
intelligentia voluntas dicuntur vna eſſentia lib.
Anime immoꝛtalitas bꝛeui deductione pꝛobatur.li.
Anima pꝛobatur compoſita a poſterioꝛi per aug.p⸗
pter pluralitatem pꝛopꝛietatũ lib.j.diſtin.viij.43.
Anima rationalis an ſit in toto coꝛpoꝛe ita ꝙ in qua
iibet parte libꝛo.j.diſtin.viij.q.iij.g. Rꝰ.SS.
Anima ſcuᷣm aliquoꝛum opinionem eſt per eſſcntiazʒ
in coꝛde.per potentiam in toto coꝛpoꝛe libꝛo.j.di.
Anima ſᷣm verioꝛem opinionem eſt in qualibet par/
te coꝛpoꝛis tota.Et ad boc ponenduʒ mouet expe
rimentum.exemplum et rationale ardumentum.

libꝛo.j.diſtin. viij. 59. Et. 60.

— E fd 2
7

Anima quare non monetur ad motum alicuius par
tis coꝛpoꝛis libꝛo.j.diſtin.viij.õz.
Anima quomodo influit vitaʒ ex vna parte in aliam
libꝛo. . diſtin. viij.s 4. “
Anima quare non mouetur mota manu libꝛo. diſt.
Anima vnita eſt to:morl ex duplici cauſa.li.ij.di.j.5i.
Ainima multis modis vnitur coꝛpoꝛi ꝓpoꝛcionabili
ter libꝛ0.ij. diſtin. j. .et. 61.

Anima rationalis et angelus an differant ſpecie an

tantum numero libꝛo.ij.diſtin.j.q...l.
Anima et angelus qua differentia differant libꝛo.ij.
dliſtin. j. q.ij. m. RE:.7?7 =..
Aunima quomocdo pficit coꝛpus libꝛo.ij.di.ſ.77.
Anima quare vnita eſt coꝛpoꝛi libꝛo.ij.diſt.j.k.l.m.
Animam eſſe omnia quomodo intelligitur libꝛo.ij.
Anima exuta quare non aſſumit coꝛpus aut angelꝰ.
libꝛ20 j. diſtin. viij. 1I 4. “
Anima differenti modo exercet operationes in coꝛpe

que conſequuntur ipſam vel vt perfectionem vel

vävt motoꝛem libꝛo. ij. diſtin. viij. y83.
Anima ſᷣm quoſdam triplicem habʒ operationẽ ani
malem. intellectualem et diuinam libꝛo.ij.di.x. 5.
Animas noſtras a beatis angelis illuminari quantũ
ad inferioꝛem partem rationis poteſt intelligi tri/
pliciter libꝛo.ij.diſtin.x.t9.
Animam cuſtoditi deum requirere a manu cuſtodiẽ
tis quomodo intelligitur libꝛo.ij.diſtin.xj.y 4.

Anime viuentis quid et quare dicatur ibi.pꝛoducãt

qdue reptile anime viuentis li.ij.diſtin.xv..
Anime ſenſibilium vel irrationaliuʒ an pꝛoducte ſint
ex aliquo vel ex nibilo li.ij.di.xv.q.j.a. Reè7.
Anime ſenſibilium et ſi ex aliquo pꝛoducte ſint boc
ipſum tamen non eſt pꝛoductum ax alio libꝛo.ij.
Anime ſenſibilium an pꝛoducte ſint ex materia ſpiri
tuali vel coꝛpoꝛali libꝛo.ij.diſtin.xv.ꝰ.
Animarum ſenlſibilium ſeminariũ.quado et quomõ
erat libꝛo. ij. diſtin. xv.9 0..
Anima quomodo eſt in coꝛpoꝛibus anuloſis diuiſis

libꝛo. ij. diſtin.xv.) T72.
Anime bꝛutoꝛum quomodo deciduntur cum coꝛpo/
re libꝛo. ij. diſtin. xv. 3.
Anime nobiliſſimũ accipit᷑ duplicit᷑ lib.ij.di.xvſ.ʒs.
Anima pꝛimi hominis an fuerit pꝛoducta ex dei ſub/
ſtantia libꝛo.ij.diſtin.xvij.q.j.a.Reꝰ. .et.io.
Anima duplex eſt in vnoquoq; bomie ſᷣm maniche⸗
os libꝛ0. ij. diſtin. xvij910.
Animam ſiue ſpiritum iuxta dictum ſapientis ad de-
um redire quomodo intelligitur.li.ij. di. xvij.12.
Anima ⁊ ſi ſit naturaliter immoꝛtalis tamen non eſt
de natura immoꝛtalis dei pꝛoducta li.ij.di.xvij.i 5.
Anima ade an pꝛoducta fuerit ex materia libꝛo.ij. di⸗

ſtin. xvij. q.ij. b. R'.l 7TÜT.
Anime ſubſtantia quomodo dicitur creata ex nibilo
et non habere materiam li.ij.diſtin. xvij..ꝛx.
Anima rationalis quãuis habeat compoſitõnem ex
materia et foꝛma babet tamen etiam appetitũ ad
perficiendum coꝛpoꝛalem materiam libꝛo.ij.diſti.
xvij. 24.
Anima ade an pꝛoducta fuerit ante coꝛpus vel poſt.
libꝛo. ij. diſtin. xvij. q.iij. c. R. 25. M
Animam ade pꝛius eſſe factam ꝙᷓ coꝛpus non poteſt
pꝛobari per geñ.libꝛo.ij.diſtin.xvij.2ꝛ6.

Animatm ade non opoꝛtuit pꝛoduci cum ſpiritibus

angelicis.pꝛopterea ꝙ coꝛpus ade pꝛoductum fu⸗ 4

it cum bꝛutis libꝛo.ij.diſtin.xvij.27.

Anima ade quomodo habet rationem ei iterni lib.

Anima ade quare p
libꝛo. ij. diſtin. xvij. ꝛ99. Ml
Anima et coꝛpus dependent alterum ab altero non
ſic elementa libꝛo.ij.diſtin. xvij. 0.

„ „

Anima bumana quare poſt omnia pꝛoducta eſt et ᷓ

re pꝛoducta eſt pꝛioꝛ omnium crcatura angelica li
Anime quare datum eſt coꝛpus moꝛtale libꝛo.ij. diſt
xvij. 55.
libꝛo.ij.diſtin.xvij. 3.
Anima an de aliquo facta ſit an non.et quare facta

Anima et coꝛpus quomodo recto oꝛdine ſunt vnita

ſit et quam gratiam habuerit in creatione libꝛo.ij.

diſtin. xvij. a.b.

Anima an creata ſit in coꝛpoꝛevł extra coꝛpus libꝛo.

ij. oiſtin. xvic.
Anime omnium bominuʒ an ſint vna numcrovel di
uerſe libꝛo.ij.diſtin.xviij.q.j.d.Re.o.

Animam eſſe eandem in omnibus animꝗ libus ſcili
cet ipſum deum putauerunt quidam phᷣi.ibidem.
Anima humana tres habet partes intellectus qua/

. „

rum vue ſunt eterne. tercia eſt generabilis ⁊ coꝛru
ptibilis libꝛo.ij.diſtin. xviij.i

Anima vna quare non poteſt eſſe perfectio duoꝛum
coꝛpoꝛum ſimilium cum tamen ſit viuificatiua di⸗
uerſoꝛum membꝛoꝛum vnius coꝛpoꝛis libro.ij. di
ſtinctiõe.xviij.54.

Animam recipere foꝛmam vniuerſaleʒ quomodo in

telligitur libꝛo.ij. viſtin. xviij.38.
Anima non eſt pꝛincipaliter facta pꝛopter mouere
coꝛpus libꝛo.ij.diſtin.xviij.S.

Anime omnium hominum an fuerunt ſimul pꝛodu⸗

Anime quare non ſunt ſimul create vt angeli cũ ſint
immoꝛtales vt angeli libꝛo.ij.diſtin.xviij.1I.

Anime duratio quare non eſt ſimilis durationi ange

li a parte ante ſicut a parte poſt li.ij.diſti.xviij. 2.
Anima quomodo dicitur pꝛecedere coꝛpus libꝛo.ij.
diſtin. xviij. 43.

Animam ſiue ſpiritum reperiri qui mõ ſit coꝛpoꝛi iñ

ctus modo ſeperatus.ſicut eſt reperiri ſpiritũ ſen

per coniunctum et ſpiritum ſemper ſeperatum nõ
opoꝛtet li.ij. diſtin. xviij 44. r

Anima rationalis an ſit ex traduce.libꝛo.ij.diſt.xviij.

Anima accipitur pꝛo homine ibi omnes anime que
egreſ.ſunt de fe.ia.libꝛo ij.diſtin.xviij. ¶5.

Anima quare non poteſt aliam animam pꝛoducere.

libꝛo. ij. diſtin. xviij. .8.
Animaʒ bꝛuti quare poteſt pꝛoducere bꝛutũ.et aiaʒ
bhominis homo Paͤucere nõ põt li.ij.di.xviij.Sõo.
Animam quare infundit deus conceptui adulterino
libꝛ0. ij. diſtin. xviij. Si.
Anima rationalis an ſit ꝑ naturã immoꝛtalis libꝛo.
ij. diſtin. xix. q.j. A.
Anima ſex modis conſiderat᷑.et ſ̃mm omnes hos mo⸗
dos pꝛobat᷑ immoꝛtalis libꝛo.ij.diſtin.xix.o.
Anime immoꝛtalitas pꝛobatur ex quadruplici gene
re cauſe libꝛo.ij.diſtin.xix.in ſeꝰ.

duci debuit in coꝛpoꝛe pꝛopꝛio

De littera

Anitma rationalis qᷓ re nõ põt coꝛiũpi. li. i. di. xix. 3.
Anime paſſio vnde.li.ij. di.xxix.ĩo.

Anima quõ bcondoler coꝛpi. li. ij.di. xxix. II.
Anime opẽratõem ledi vel impediri. quomõ 5 intelli⸗

it. li. ij. di. xix. 12.
Anima ꝛutalis an ex prima ſui conditõe fuerit i im/

moꝛtalis quẽadmoduʒ rõnalis.li.ij.di.xix.q.ij.b.

Re. 13
Anime ſennbiles bꝛutoꝝ quaꝛe ſunt coꝛruptibiles 7
non aie ſenſibiles hominũ li.ij.di.xix.il72.
Anime ſenſibilis nobilitas nõ facit ad maioꝛẽ duꝛa⸗
tionẽ creature.li.ij.di.xix.i8.
Animã ſenſibilem non ſeneſcere. quõ intelligitur. li.
ij. diſt. xix. 19.
Anima ade non peccãte an coꝛpus eidpotuiſſet diſ⸗
ſolui.li.ij. di. xix.q.j.c.Rꝰ.21.
Anime ſiue ratõnis ſuperioꝛ⁊ inferioꝛ poꝛtio an ſint
diuerſe potentie li.ij.di.xxiiij.q.ij.d.Rꝰ.ð0.

Animã eſſe ſuperioꝛẽ oim creatura m mentẽ quo⸗

mogo intelligitur li.ij. di. xxiiij. “WütBü» ve-övÄ
Anime affectus moueri coꝛpe moto eo q; radius iñ
ctus aque mouet᷑ aqua mota.nõ eſt ſimile.nec ſe-
quit᷑ ex boc qꝙ et ſi virtꝰ creata poſſit coꝛpus trãſ⸗
mutare ꝙ ꝑ ↄñs poſſit li.ar.ipᷣo nolente opellẽ.li.
ij. diſt. xxv. S9.
Anima drnti modo cõicat coꝛpoꝛi que reſpiciũt po⸗
tentiam vegetatiuam ſenſitiuam et operatões po
tentie intellectine.li.ij.di.xxv.o9.
Anima quõ operat᷑ operatõem intellectiuã in coꝛꝑe
ſiue oꝛgano coꝛpoꝛali.li.ij.di.xxv.75.
Anima ad quas operatõnes interioꝛes reuocat᷑ in
ſomnis.li. ij. di. xxv.74.
Animam in ſomnisvidere f futura aus intelligit. lib.
ij. di. xxv.75. Et quare dñs magis viſitat in ſom⸗
nis qᷓ in vigilia.li.ij.di.xxvx.ꝰ öK.

Anima alio modo aſſimilat᷑ deo alio modo gratia.

li. ij. di. xxvj.ꝛi. H
Anima quo eſt imago quõ gratia. li.ij. di. xxvj. 27.
Anime facies quõ d̃ a deo decoꝛari ⁊ acceptari. ib.

ij. diſt. xxvj. 40.
Animã tunc bre ꝑfectõem in actibus et babitib⸗. qñ

agens reflectitur ſuꝑ ſeipᷣm quõ intelligitur. li.ij.

Ddiſt. xxvij. 36.

Anima ſenſibilis in bomibus an ſit 4 generante. lib.

ij. diſt. xxxj. q.j.a.Reꝰ.S. 4

Animã ſanctã quare permittit deus a ſe ſepari. li. ij.

diſt. xxvſ. yF᷑.
Anime perfecta refoꝛmatio non exigit aliquic qð p p⸗
us ſit in ſba q; i potentia niſi hoc dicatur appꝛo
priatõem. li:ij.di.xxvj.yÜ9...
Anima ſenſibilis nõ dependet a coꝛpe quãuis opa⸗
tio ſenſitiue dependeat a coꝛꝑe li.ij.di.xxxj.ꝰ.

Animã ſenſibilẽ eſſe in potentia materie quõ intelli

git᷑ li. ij. di. xxxj.ii.
Anime ratõe cuiꝰ ꝑtis pᷣmo inſit pctm̃ oꝛiginale. li.
ij. di. xxxj. q.ij. b. K o. 15. et ꝑ totũ. Et deh vide plu⸗

ra vbi agitur de oꝛiginali pctõ.

Anima an ificiatur carne.li.ij.di.xxxj.q. f.d. Be'.24.

Anima quõ fit peccatrix ex vnione carnis.tribus p/
ſuppoſitis et ꝑ exempla ꝓbat.li.ij.di.xxxj.2 5.

Anima quare magis ↄtrahit feditates carnis ꝙᷓ; ra-

dius ſoꝛdes illuminabilis li.ij.di.xxxj. 0.

Anima innocentis ſi poneretur in f lama quare nõ

toꝛqueretur.i.ij.di.xxxj.38.
Animg qualis facta ſit quantũ ad bonitatem et ma⸗

„
—..bPv——

liciam. li. ij di. xxxij. 9.
Anima vna an ſit ſubtilioꝛ alia in 1eſe entia 2 ad intel

ligendũ memoꝛandũq; habilioꝛ.li.ij.di.xxxij.ii.

Anuime an debeat deus imputare maculã illam quã

cõtrabit ex carne.li.ij.eiſt.xxxij.q.j.e.Reꝰ.Py9p.
Anime imputare culpam qua cõtraxit ex carne deũ

non debere ſi que rõnes et auẽtates ſonare viden

tur quõ ſunt intelligẽde.li.ij.di. xxxij. 0. 7 p totũ.
Animã infundere carni infecte an deceat diuinã iu⸗
ſticiam. li.ij. di. xxxij. . ij. f. Re. 45. et. D6.
Vuinze carni infecte deũ nõ decere infundere ſi q̃ rõ
nes pꝓbare vident᷑ quõ ſunt ſoluende liij.di. rxxi
47.· Et per totum.
Animã i innocentem poni in infernuz et coniungere
carni viciate diſſimiliter ſe hñt.li.ij.di.xxxij.9.
Anima non pagat᷑ ex aia. nihil meret᷑ vna alteri
Solo. li.ij.di.xxxij.So.
Anima quõ vnit᷑ iuſte carni viciate. li. ij. di. xxxij. 5r.
Bnunz quã ſcit deus exire ð coꝛpoꝛe anteqᷓ; baptiſet
agn infundit carni viciate.li.ij. di. xxxij.55.
Animam ug⸗ coniũgit deus coꝛꝑi maculato ſciẽs
eaum inde maculari et dãnari.li.ij.di.xxxij.e.
Anima qlis creat᷑ a ſuo autoꝛe.li.ij.di.xxxij.f.
Anime an increatione ſint equales in donis natura
libus ibicemm,.
Animam eſſe cauſam mali ſicut i ignis calefieri quo⸗
mõ intelligit. li. ij. di. xxxiiij..t.
Anima nunq põt tot et tam magnis peccatis deha
bilitari. quin ad buc poſſit in pluribo maioꝛibus.
li. ij. di. xxxvj 40.
Anime paſſiões an ſint pene tm.an pene ſimt. et pec
cata.li.ij.diſt.xxxvj.q.ij.b.Reꝰ.ĩ.
Anung ahuir vſq; ad verticẽ quõ intelligit. iri.

xxxix.4
Anina dubiirik habet pollui. li. ij. di. xlij 54.
Animã vnitam carni ↄſtituere perſonã qus 5 intelli⸗
gitur. li. iij. diſt. v. 5.
Animã ſepatam eſſe pſonã repꝛobat᷑. liiij. di. v.7
repetitur.ys8s.
Anima ſeparata non eſt res diſtincta que cõuenit e⸗
ſone.li. iij. diſt. v.y 9.
Anime vnibilitas ad coꝛpus.non aufert anime gſo⸗
ne ꝗꝓprietatẽ.quõ intelligitur.li.iij. di.v.o.
Anima ſeꝑata differt ſpecie ab angelo gᷓ differt pſo⸗
nalit᷑ ab alia aia. Iteruꝰʒ aia ſeꝑpata differt ab alia
gia numero 5 differt ab ea ꝑſonaliter non ſequit᷑

li. iij. diſt. V. 1.
Anima ⁊ coꝛpus vnita quoö faciunt bominẽ liiij di.

vV. 46.
Anima et caꝛo. diuinitas ?1 pumanitas. nõ but e omni
modã ſimilitudinẽ.li.iij.di.vj..ÿÖ5.
Anima aliter purificat᷑ per xpᷣm aliter per ſi piñſet.
li. iij. di. xij. 11.
Anima quare dicit cognoſci ſeipſa. liiij. diſt. iij. 10.
Anime oculis quõ aptatur vt intelligat videat de

um li. iij. diſt. xiiij. 24.

Animã ßm ratõem nullius paꝛtis coꝛpis eſſe⸗ actum

quomõ intelligit᷑.li.iij.di.xvj.?7.
Anima paſſibilis duplici genere paſſionis patitur ?*

quõ efficitur perfecte impaſſibilis.li.iij. di. xviij..

Animã meã nemo tollit a me ⁊c.quõ intelligitur.li.
iij. diſt. xxj.i.

Animã caro poſuit quando expiranit quomodo in/

telligitur.li.iij.diſt.xxj.ꝛ-X.
Anime ſepaꝛant᷑ a coꝛꝑe duplicit mnõ. 2 quõ ais xpi iſe

perata fuit. li iij. di. xxj.ꝛ ꝛ.
Animas euolare que ſtatim poſt ſeparatõem efficiũ
tur ipaſſibiles quõ intelligitnr. li.iij.di.xxſ.24.·
Anime ex ĩferno liberate quare nõ ſunt ſtatim in ce⸗/
lum ducte li.iiij.di.xxij. X. .
Anime alioꝛũ ſanctoꝛũ quare iam ſtatim euolant.li.
iij. di. xxij. 45.

Anima quomodd ſcit que in ipᷣa funt li.iij.di.xxiij.F.

Anima nõ omnimode ſe habet ad ſuas potentias ſi
cut gratia ad virtutes li.iij.di.xxiij.75.

Anime vita dicuntur diuerſimode charitas ⁊ gratia

li.iij. diſt. xxvij.23. „ “
Anima humana quomodo ſemper habet ſui memo
riam intelligentiam et dilectõem li.iij. diſ. xxviij. 5.
Animã quomodo pꝛo fratribus ponere iubet iobes
li.iij.diſt.xxx.0.

—

Anima quõ poteſt deo vniri per gloꝛiam libꝛo. iij. di

ftin.xxx. 4Aq4744.
Anime vita quomodo deus eſt li.iiij.di.xvij.j.
Anima cũ dicatur viuificari ⁊ ſanari ⁊ reuocari que
ritur que ſit differẽtia inter beœ quare deletio cul

pe vocatur magis iuſtificatio ꝙ; alie virtutes lib.

iiiij. diſt. xvij. †. .
Anime munclificatio non eſt prius qᷓ; gratie infuſio
qᷓuis mundicia et innocentia ſit media inter gra/
tiam et culpam. li.iiij. di.xvij.y4.
Animam ſimul diuerſis motibus non moueri quo/
modo intelligitur li.iiij·diſt.xvij. ędd
Anime macula quid eſt libꝛo.iiij. diff.xviij. 428.
Anima per quid ſufficienter punitur in purgatoꝛio.
li.iiij. diſt. xx. 26.
Anime in purgatoꝛio quis babeant augmentũ certi
tucdinis de gloꝛia tñ illa certitudo eſt cũ aff lictõne

Anima quaꝛe non dubitat in purgatoꝛio ð gloꝛie ceꝛ·

titudine ſicut bic libꝛo.iiij.diſt.xx.?28.

Anime beatoxꝝ hominũ an poſſint euolare i celũ an⸗
te iudicium li.iiij.diſt.xxj.q.ij.f.Reꝰ.ʒ 5.

Animas beatoꝛum ante iudicium non poſſe euola/
re vbicũq; ſonant rationes et autoꝛitates quomo
do ſunt intelligende et ſoluende libꝛo.iiij.diſt.xxj.

36. et per totum.

Anima quare in reſurrectione magis appetit coꝛp?

ꝓrium qᷓ; alienũ lib.iiij.diſt.xliij.y 2.
Anima vt doleat vł crucietur duo concorꝛunt. libꝛo
iij. diſtin. xliiij. 68.

Anime qualiter crucientur ſine coꝛpoꝛibus libꝛo.iiij

diſtin. xliiij. g.
Anime quare dicuntur contineri in abditis recepta/
culis inter bominis moꝛteʒ et reſurrectionem lib.
. iiij. diſt. xlv.2. . .
Angeli an ante aduentum xpᷣi deſcenderunt in infer
num libꝛo. iiij. diſtin. xlv. ꝗq.j.a. R. 11.

Anime an poſt aduentũ xpᷣi habeant receptacula vel

loca determinata li.iiij.diſtin.xlv.q.ij.b.R.i .
Animarum triplex eſt locus m triplicem ſtatum et
quis locus cui ſtatui conueniat ibidem.
Animarum quatuoꝛ receptacula libꝛo.iiij.di.xlv.5.
Animaruʒ receptacula poſſunt reduci ad bimembꝛẽ
diuiſionem lbꝛo.iiij. diſtin. xlv. 16.
Anime an aliquando a ſuis receptaculis exeaut lib.
iiij. diſtin. xlv. q.iij. c. G.ii?-?
Animas bonas et ſpiritus beatos non poſſe aliquã
do exire vel mutare receptacula ſua.ſi que ratiões

vidgentur pꝛobare quomodo ſunt diſſoluende lib.

liij.diſtin. xlv. 18. et totum.

Animabus defunctis mediocriter bonis an pꝛoſint

ſuffragia aviuis facta libꝛo.iiij. diſtin.xlv.q.j.d.Re.
22. et per totum.
Animabus defunctis an pꝛoſint ſuffragia facta ꝑ ma
los libꝛo.iiij.diſtin.xlv.q:ij.e.Rꝰ.28.
Animabus defunctis quãtũ pꝛoſint ſuffragia.et cuʒ
non pꝛoſint equaliter o:nnibꝰ.queritur cui magis

pꝛoſint.an ei qui magis meruit.an ei pꝛo qͥ ſpecia-

liter fiunt libꝛo.iiij.diſtin.xlv.q.iij.f. Rꝰ.ʒt.

De ſuffragijs que fiunt pꝛo animabus defunctis vis

aliqua vbi ſuffragium.

9940

Animarum diueria ſunt receptacula li.iiij.di.xlv.a.

Animabus damnatis an detur mitigatio pene libꝛo.

itij. diſtin. xlvj. a. b.

Anima ſeparata an babeat vſum potentie ſenſitiue.

libꝛo:iiij.diſtin.l.q.j.g. Rea6. . .
Animam leꝑatam babere vſum potẽtie ſenſitiue ſi qᷓ
rationes ⁊ auctoꝛitates pꝛobare videntur.quomo

do ſunt diſſoluende libꝛo.iiij.diſt.l.⁊27.et ꝑ totum.

Anima ſepata an cognoſcat ea que circa nos agunt᷑
libꝛo.iiij.diſtin.l.q.ij.h.Ne.ʒl.et ꝑ totum.
Anime ſepate an mutuo ſe cognołccãt ſcʒ beati dam/
natos et ecõuerſo libꝛo.iiij.vi.l.q.iiji.
Animas ſeꝑatas ſe mutuo non cognoſcere ſi que ra/
tiones videntur pꝛvbare quõ ſunt diſſoluendeli.
iiij. diſtin. l. 58. pPer totum.

Aninnn
Animal eſſe dupliciter intelligitur et quomodo ange

lus dicitur animal li.ij.diſt. viij.9.
Animalium anime que per putrefactionem generã/
tur a quo educantur libꝛo.ij. di. xv.17.
Anim alius coꝛpoꝛa an compoſita ſint ex quatuo: ele
mentis an ex vno li.ij.di.xv.q.ij.b. R.v.
Animalium coꝛpoꝛa eſſe pꝛoducta ex vno elemento
vt dicitur geneſis pꝛimo pꝛoducant aque.pducat
terre cc. quomodo intelligitur libꝛo.ij. di. xv. 15.
Animalia que oꝛnant terras.et animalia que oꝛnant

ꝗqadquas quare nõ ſunt ex ſola terra et aqua ꝓducta
ſircut coꝛpa oꝛnantia celum de materia celeſti libꝛo
. ij. diſtin. xv. 18 . W

Animaliũ coꝛpoꝛa ĩ pꝛimoꝛdio quõ ſunt ex quatueꝛ
clemẽtis ꝓducta ſine violẽtia li.ij.di.xv.19.7.20.
Animaliũ coꝛpa an magis conſtent ex elemẽtis acti/
uis qᷓ; paſſiuis.anlecõuerſo li. ij. di. xv. q.iij.c. Re.21.
Animalium quomodo dicuntur aliqua ex aqua ali⸗
qua ex terra facta libꝛo ij. diſtin.xv.25.

2

Anim alia natatilia et volatilia cum ex eadeʒ ſint ma

teria ſcd bumoꝛe aque ꝓducta quare aliqua babi⸗
tant in aqua aliqua in aere li.ij.di. xxv.?⸗ ..
Animalia ſenſibilia omnia an creata ſint pteꝛ bomi
Animalia aliter oꝛdinantur ad bominẽ ſm ſtatũ in/
nocentie aliter m ſtatum nature lapſe.li.ij. diſti.

Animalia noxia vel non valentia ad eſum et veſtitũ

quare ſunt facta ibidem. . ..
Animalia quare poſſunt offendere bomĩes cũ bomi
datũ ſit dominiũ in ca li. ij. diſt. xv. I. „.
Animalia nociua an debuerunt fieri hoie ſtante.lib.
ijj. diſt. xv.,;z.. “ „
Animalium ꝓductio quo die et oꝛdine facta ſit.lib.
ij. viſt. xv. q. ij. e. R. 95. —.
Animalia oꝛnatia tris elemẽta.ſ. gerẽ aqu terra qre

Niron
Ne
puin
Aitmi
imn
Din
li⸗

Nunn

Ain
hon
iſ⸗
Zhin⸗
te
Nuin
li
Yuin

Ann
1e
Arnn
lum

Amn

l

Zucc

olire
9.

Pma

ttaß
mugss

pecia⸗

isvi

tlya.
elibr.

ſitie.

neſiq
pono
tnn.

gvue

dam/⸗

gery
gel.

dunge
ar̃

15,
ant

lbro
uo:
„20.
acth⸗
Eu.

3,

utte
b

in⸗
diſt.

i⸗
otni
Aib.
tlb.

De littera

non ſunt in tribus diebus ꝓducta li.ij. di.xv.6.
Animalia generata per putrefactõem et comixtione
diuerſarũ ſpecierũ vt mulus ⁊c.quare non ſunt a
primoꝛdio creationis ꝓducta li.ij.i.xv..
Animaliũ ex aquis ꝓductio ponitur li.ij.di.xv..
Animalia ex terra ꝓducuntur li.ij.diſt.xv.b.
Animalia venenoſa quando et qᷓre noxia facta ſunt
li. ij. diſt. xv. c.

Animalia minuta quando creata fuerunt. li.ij. diſti.

xv. d. .
Animalia bꝛuta licet uiant homini ⁊ per hoc do in
homine tñ non debent remunerari iĩmoꝛtalitate.
li.ij. diſt. xix.20. , . ,
Animal non poſſe redigi in ſeruitute põt eſſe dupli
citer li.ij.diſt.xxv.i. è”
Animal eſſe pꝛius qᷓ hominẽ quomodo intelligitur.
li.ij. diſtin.xxxj.o. ʒM
Animalia bꝛuta et plante vtrũ innouabuntur in iu/
dicio.li.iiij.diſt.xlviij.q.iiij.h.R.ꝰR.
DOe animalibus vide aliqua vbi bꝛutũ.
nnunciare
Annunciatio angelica debuit pꝛecedere incarnatõ/
nem triplici rõne li.iij.diſt.ij...

Annunciatio incarnatõnis quare facta eſt per ange/

lum non per boiem li.iij.diſt.ij. .

Annus qua ratione tranſfertur ad diuina. vt ibi ge/
neratõe et generationẽ anni tui.li.j.diſt.xix. .⁊.ꝗ·

¶Anſelmus

Anſelmum ſe velle viſcera ſiccari ꝓpter amoꝛem dei
quo modo intelligitur li.iiij.diſt.xvj.43.

WUnte tẽpus

Ante tempus ⁊ extra omnem locum quomodo dici

tur deus eſſe li.j.diſt. xxxvij. 7.
¶ Antecedens
Ante cedẽs eſt poſfibile.ergo et conſequẽs quõ intel
ligitur. li. . diſt. xlij. 5*e. ,
Untiquitas
Antiquitas quomodo cepit cũ mo.li.j.di.xliiij. 2.
Antiqua conſperſio quid li.iij.diſt.iij. .

¶ Antichriſtus

Antixpᷣm facere ſigna mendacia quomodo intelligi

tur li. ij.diſt. vij. S.

Antichriſtus quomodo carebit angeloꝝ preſidio li.

.„

ij. diſt. xj. 26.

4 greꝛe
Apparere eſt dupliciter li.j.diſt.xvj.ꝛ⁊.
Apparitio filij et ſpũffancti fuerũt reſpectu diuerſo/
rum li.j.diſt.xvj.ꝛꝛo.
Apparitionis nobilitas in filio ⁊ ſprituſancto pencs
quid attenditur li.j.diſt.xvj.2.
Apparitiones quibus deus apparuit in ſubiecta cre
atura et etiã locutõnes an ſemper facte ſint medi
antibus angelis li.ij.diſt.x..
Apparentia eſt duplex ſcʒ ꝓbabilis opinionis et cer
titudinalis apprehenſionis et que remouetur a
credibili ꝑ aplm i diffinitõe fidei li.iij. di.xxiiij.4.

Appꝛopꝛiandi et cõicandi rõ

—

Wppetere
Apperitus quid et quomodo differt a dilectiõe lib.
j. diſtin. vij. S. „ „
Appetitus eſt duplex ſcʒ abſolute deliberatõis ⁊ vel
leitatis.Et quis hoꝝ eſt rei vnibilis li.j.di.vij.i2.
Appetitus qui precedit ꝑtum mentis bð ſᷣm ſtatum
dupliciter conſiderari li.j.diſt.xij.. .
Appetitũ diuidere in naturalẽ et deliberatiuũ dupli
eiter poteſt intelligi li.iij.diſt.xxiiij., 7D.
Appetitus pᷣmoꝛũ parentũ qñ incepit eſſe libidino/
ſus li. ij. diſt. xxj.i. , — .
Appetitur aliquid in vniuerſali et contẽnit᷑ in parti
culari li.ij.diſt.xxij.ʒ. ä
Appetitur aliquid tripliciter li.ij.diſt.xxij.
Appetimus tria quoꝝ oppoſita fugimus libꝛo.ij.di.
xxv. 7.
Appetitus põt intendi reſpectu alicuiꝰ deteſtabilis
in alio tripliciter li.ij.diſt.xxxiij.26.
Appetitus ſicut ẽ triplex ſcʒ naturalis.ſenſualis ſeu
animalis et rationalis ſic intentio põt eſſe triplex
li.ij.di.xxxviij.dn.
Appetenda ſunt in duplici genere.quedaʒ in genere
boneſti. quedã in genere comodi.li.ij.di.xxxix.27.
Appetitus duo dicit ſcʒ amoꝛẽ rei alicuius et caren⸗

2222

tiam li.iiij. diſt.xlix.ðʒ.
Apoſtoli
Apoſtoli an iudicabunt cum chriſto libꝛo.iiij.diſtin.
xlvij.q.j.a.Re. S. ôẽſr
Apoſtoli quare magis iudicabunt quã alij et quare
in numero.xij.li.iiij.diſt.xlvij.õ.

opꝛiare
quò dicitur illud quod
facit aliud eſſe in hoc li.j.di.v.28.et.29.
Appꝛopriabilis an ſit perionis in diuinis vnitas eqᷓ
litas ccõoꝛdia li.j.diſ.xxxj.q.iij.ij. J
Appꝛopꝛiare eſt de cõmuni ꝓpriũ facere li.j.diſ.xxxj.
5§I. Ad idem li.j.diſt.v.28.

xxxj.c.d.c.

Appꝛopriationẽ ꝑſonaꝝ notat augꝰ.alijs vᷣbis libꝛo
1. diſt. xxxiiij. q.iij. R.⁊8.
Appꝛopriationem an ſit ponere in diuinis li.j.diſti.
xxxiiij. q.iij.c. Re.28. D
Appꝛopriata dupliciter conſiderant᷑ ibidem.
Appꝛopꝛiatio an ſit ſm rem an ſm intellectum libꝛo
jJ. diſt. xxxiiij. o .
Appꝛopriatum quomodo eſt pꝛius qᷓ; propriũ libꝛo
j. diſt. xxxiiij.?t. . .
Appꝛopriantur perſonis cõmunia que de deo m ſbᷣ
ſtantiam dicuntur.li.j.diſt.xxxiiij.d.

Appꝛopꝛiata ꝑſonaꝝ ſᷣm ſententiã billarij.li.j.diſti.

Appropriationis ratio redditnr li.j.di.xxxiiij.e.

Approbatio connotat bonitatem dupliciter libꝛo.j.
diſt. xxxvj. 8. U
Appropꝛiata non poſſunt attribui eſſentie vel natu
re li.iij.diſt.viij.ꝰ.
WAnn
Adque quõ dicũtur glaciali ſoliditate ſuſpenſe ſuper
celi ſpera m. li.ij. diſt. xiiij..d.
Agque ſupra firmamentũ tres babent proprietates.
b 2

Aqua accipitur tripliciter in primaria rerum co hdi-
tõne libꝛo.ij.diſt.xiiij..
Aque ſupꝛa firmamentũ: cuius nature ſunt et quare
celum illud oicit᷑ aqueũ li.ij.di.xiiij.5.
Aque quomõ dicunt᷑ congregari ibi congregent aq̃ᷓ
li.ij. diſt. xiiij. )ð.
Aquã quare vocat ibi pluraliter et terram ſingulari
ter li.ij. di. xiiij. 9. .
Aque quando et vbi congregate ſunt li. i. ij. di. xiiij. f. g
Aqua quare eſt pꝛincipiũ duplicis generis animaliũ
ſcʒ natatiliũ ⁊ volatilium li.ij.diſt.xx.ꝛ .
Aqua cur admiſceturvino in calice li.iiij.di.xj 5 5.
Aaua quando debet fundi in vinum.libꝛo.iiij.diſti.

xj.34.
auz an connertatur in vinũ in calice libꝛo. iiij. diſt.

91742

ſcitur latinis non li.iiij.diſt.xj.ʒ.
Aqua ſine vino offerri non poteſt et de caſu ſi qs ſo⸗
ſai aquam fuderit in calicem li.iiij.di.xj.?y .
Aquam eſſe de neceſſitate ſacramenti euchariſtievbi
dicit auctoꝛitas quomodo eſt intelligenda lib.iiij.
diſtin. xj. 5Sꝓ.
Zqua ve congruitate apponituriĩ calicis ſacro Fuis
ſit inſipida.li.iiij.di.xj.59.
Aqua naturalis non artificialis debet apponi in ſa⸗
cramento calicis li.iiij.diſt.xj.õbũ.
Agqua non benedicta et oleum non benedictum ſi ꝓp
poꝛtionabiliter miſceatur cum benedicto benedi/
citurvinũ vᷣo iunctuʒz alij liquoꝛi non ↄuertit im
in ſacrmili.iiij. diſt. xij. 29. et. 9b.
Aan modica quõ conuertituri vinum a ſpecievini
in calice.li.iiij.diſt.xij.ʒſ.
Agꝓua ſi in calice in magna quantitute apponeretur
„ totum cunuerteretur in ſuſtantiam aque ſed ſi ita
parũ apponatur ꝙ ſpecies preqñetur non conuer
titur in vnũ ſacr̃m li. iiij. diſt. xij. .

Arbitrium

Arbitrium quid dicat in patre et filio reſpectu ſpiri⸗
tuſſancti li.j.diſt. xj. y.
Arbbitrij libertas dupliciter oſideratur li. i. di. iij. 4.
Arbi. Ai⸗ quomodo diciturviolentari a dyabolo libꝛo
jj. diſt. xj. 7.
Abirrium quid eſt li.ij. diſti. xxv. 8. De arbitrio li.
vige plura vbi in lra.l.vbi li.ar. .

Arboꝛ

Arboꝛem bonam fuctus malos facere non poſſe ⁊c̃
quomodo intelligitur li.ij.di.xxxiiij.S.
Arboꝛem malam fructus bonos facere non poſſe q̊⸗
modo inellisiturlli ij. diſt. xlj. 4.

¶ Archidyaconus

Alchidyaconus ad quid is in oꝛdinatõe ampul
lam ⁊c.li.iiij.diſt.xxiiij.s2.

UWrduum

Arqduum dicitur alunnd onplletker libꝛo. iij. diſtinct.
xxxv. 54.

Argnn entum dicitur ir dupliciter ſcʒ propꝛie et tranſ⸗
ſumptiue ⁊ quomodo fides dicitur vroͤmmenn

Utno if dal ktif⸗ 57.

—

xj. 55.
Aqua nõ miſcent greci vinum in calice ⁊ his i igno⸗

WUrro. gantia

Arogmnti ſtulta bm m auid in nobio libro. i diſtk.
rxxix. 39.

Ars duo dicit et Gn quem uem modum regulat volunts
tem in vtendo li. j. diſt. j. poſt. 19.
Ars appꝛopꝛiatur filio verbum vero eſt pꝛopꝛiũ fliz
ii. j. diſt. xxxj.. 6.
Ars eſt duplex libꝛo. ij. diſt. xvj. 5.
Artem et virtutem eſſe circa difficile quommodo intel
ligitur li. i iij. di. xl. 54.

¶Artatio

Artatio eſt duplerx et et quomõ articulus artat ad cre⸗
dendum libꝛo.iij.diſt.xxiiij. 6.

¶ Articulus

Articuli decem reprobati ab vniuerſitate pariſienſi

li.ij. diſt. xxiij. ¶7.
Articulꝰ et finis differunt et quare articulus poteſt
plurificari et non fines li.ij. diſt.xxxviij.ʒ.

Articuli alicuius oppoſitum an poſſit eſſe cõtingẽs.

libꝛo. iij. diſt. xxiiij.2.

Articulus an bene diffiniatur a richardo. Articulus

eſt indiuiſibilis veritas de deo artans nos ad cre/
dendũ li.iij. diſt. xxiiij.q.j.g. R..
Articulus quomodo dicitur idiuiſibilis libꝛo. iij. di⸗
ſtin. xxiiij. 42.
Articuli quare ſunt plures cum non ſit niſi vna indi
uiſibilis veritas li.iij. diſt. xxiiij. 45.
Articulus de reſurrectione carnis quomodo ẽ Ede 80
libꝛo. iij. diſt. xxiiij. 44.
Articulus quomodo dicitur artare ratõem cũ ſit ſu⸗
pꝛa eam li.iij.di.xxiiij. 45.
Articulus dicitur non tm̃ quia artat obligando ſed
etiam quia artat diſtinguendo et diſcernendo lib.
lij. diſt. xxiiij. ¶2.

Articulus an bene diffiniatur ab yſidoꝛo. Articulus

ẽ ꝑceptio diuine veritatis tendẽs in ipam li.iij. di.
xxiiij.q.ij.h.R. 8.
Articulus qnomodo non eſt ſua perceptio libꝛo. iij.
diſt. xxiiij. 9.

Articulus aliter eſt perceptio ꝙᷓ fides et viſio gloꝛie.

li.iij.diſt.xxiiij.so.et . Si
Articulus quomodo reſpicit bonitatem et bumanã
veritatem li.iiij.diſt.xxiiij.s2.

Articulus quomodo facit tendere in veritatem diui

na3 cum ipe ſit veritas diuina li.iij. diſti.xxiiij.sʒ.

Articulus diffinitur bic ab yſidoꝛo in compꝑatiõe ad

fidem foꝛmatam li.iij.diſt. xxiiij.4.

Articuli qua ratõne dicuntur alter altero dignioꝛ li.

iij. diſt. xxv. I.
Articuloꝛum fidei quẽ quiſq; apoſtoloʒ cdidit libꝛo

ij. diſt. xxv. 7.
Articuli fidei quare non ſunt ex parte diuinaru pp⸗

etatum et operationũ li.iij.diſt.xxv.ii.

Articulos fidei tenentur oẽs chriſtiani credere poſt

agduentum chriſti. quod quidem poteſt fieri tripli⸗
citer li.iij.diſt. xxv.ꝛ 6.
Articuli quomodo habent ſe equaliter inequaliter
ad fidem li.iij.diſt.xxv. 52.
Brricoloꝛuen mutatio m quã dicitur fides pfeciſfe
quomodo mutat obiectum libꝛo.iij.di. xxv. 55.

Itie

u

Ro
4
N
4
A
4

U

Re⸗
di

Mlontz
nüͤfi

Ghintc

tadae⸗

tiſen

lsotek
Gting5

Mtales

a⸗
wiid
mni
didde

aſti⸗

cid

tals
liidi.

bo i⸗
go.
umnani

tendii
ni;⸗.

öeaed

niol.

itlho

iy⸗

ehoſt
tripli⸗

elte

De littera
¶ Artifer

Artificis creati opus quare põt cõſiſtere ſine ſuo ad
iutoꝛio. artificis vero increati opꝰ.ſ.dei non libꝛo
ij. diſt. xxxvij.127.
AUAſcenſus

Aſcenſus in deuʒ eſt duplex li.j.di.iij.i Sð.Ad idem li⸗/
bꝛo.iij. diſt. xvij. y.
Aſcẽdere qꝙᷓuis non poſſit quis ad bonũ niſi oꝛdina/
te.poteſt tñ inoꝛdinate ſe pꝛecipitare in maluʒ lib.
ij. diſt. xliij. 17.
Aſcendere eſt duplex et quõ intelligitur ill Nemo
aſcendit in celum ni.qui de.de ce.li.iij.di.xxij..

¶ Aſſerens
Aſſerens quod in animo ſentit quanqo non peccat.
li.iiij.diſt. xxxix.i2.
((WUMſſimilare
Aſſimilatio eſt duplex libꝛo.ij.diſt.ij. kc.
Aſſimilari dicitur dupliciter et quomodo hõ magis
aſſimilatur deo qᷓ; totũ vniuerſum li.iij.di.ij.l2.
Aſſimilatio ẽ triplex ⁊ quce ſit in gloꝛia que ĩ gra q̃ in
caractere li.iiij.di.vj.ii. “”G

¶ Mſtrologus
Aſtrologi quibus frequenter vera predicunt libꝛo.ij

diſt. xiiij. 81. .
Aſtrologi circa que poſſunt pꝛedicere vera. libꝛo.ij.

diſt. xiiij. Sʒ. ,
H Uſtronomi
Aſtronomi quomodo dicũt vera libꝛo.ij.di.vij.õs.

ſſumere

Aſſumere an ſit actus cõueniens diuine nature lib.
iij. diſt. v. q.]. a. R. S.
Aſſumere ⁊ vnire differunt ibidem.
Aſſi nmee an conueniat diuine perſone libꝛo iij. diſt.
v. q.ij. b.
Aſſumere an conuenia t ꝑſone ratõne nature an ecõ
uerſo li.iij:idiſt.v.q.iij.c.Re.i6õ.
Aſſumere an poſſit conuenire diuine nat urelabſtra/
cta ofi ꝑſona li.iij.di.v.q.iiij.d.Re.⁊2.
Aſſumi nihil niſi priꝰ ſit vel nibil aſſumi niſ ens po⸗
teſt dupliciter intelligi libꝛo.iij. diſt.v. 25.
Aſſumptio quomodo facit vnũ cũ aſſumpto lib.iij.
Diſt. v. 2n 56.
Aſſumptũ acquirere aliquã ꝓpꝛietatẽ eiꝰ a quo aſſu⸗
mitur ſiue vnitur.quomõ intelligit᷑ li.iij.diſ.v.27.
Aſſumpſerit hbumanam perſonam deus qucriturli.
iij. diſt. v. q. ij. g. R. 70.
Aſſumpſit deus hominem queritur an ſit conceden/
da li.iij.diſt.v.q.iiij.t.

Aſſumere carnem eſſe naſci invtero quõ intelligitur

li. iij. di. viij. 8.
Aſſumere humanam naturam de maſſa perditõnis
ſiue de genere adaʒ an decuerit filium dei libꝛo.iij
diſt. xij. q.j. . Re. 2.
Aſſumere an decuerit deũ muliebꝛẽ ſexũ ad reꝑandũ
genus humanum li.iij. diſt. xij.q.j.e.R.2 4.
ſſumere an magis debuerit filius dei carnẽ de viro
ſimul et mulicre qᷓ; de muliere tm̃ lib.iij.diſt.xij.q.
ij. f. R. 29.
Uſſumere an potuerit deus alium hominẽ vel aliun⸗

— —

Wðÿᷓ de genere ade.li.ij.diſt. xij.a.b.
Aſumere an potuerit deus hbominem in ſexu mulie
bꝛi libꝛo.iij. diſt. xij. e.

UAttribuere
Attribuitur alicui aliquid ᷣm ꝙ ipſum dupliciter li⸗
bꝛo.ij. diſtin. j. 50. .

Attritio

Altritionis doloꝛ an foꝛmetur an nouꝰ eliciatur.li⸗
bꝛo. iiij. diſt. xvij. 353.
Aattritio cũ fide requirit᷑ ad deletõneʒ actualis ſed
ad deletõem oꝛiginalis ſufficit ſola fides li.iiij.di.
IJ.S. Iteʒ ibi ponitur vt remittat᷑ oꝛigiale ponat
vt remittatur actuale. H
Attritio an neceſſario precedat contritõem vłimpij
iuſtificatõem li.iiij.di.xvij.q.iij.g. N.l. Poſt pᷣn/⸗
cipium huiꝰqõis in vltima linea ponitur cum gra
tia ſit deletiua ponit᷑.cũ gra non ſit ⁊c̃.
Attritio an fiat contritio li.iiij. diſt. xvij. 4.

Auaricia

Auaricia et laſciuia quomõ ſunt nomina babituum
anime li.ij.diſt.xlj.20.

Uudire

Audire dicimur deum tripliciter li.ij. diſt. x. 38.

Muertere

Auerti a deo quid eſt li.ij.di.v.i.⁊ eadẽ di.a.
Auerſio et cõuerſio a quo ſit.li.ij.di.j.õ.
Auerſio quomodo eſt foꝛmalce in peccato libꝛo.ij.di.
xlij. 49. ⸗
Auerſio dupliciter accipitur li.ij.di.xlij.s.
Auerſionẽ eſſe ꝑ contẽptuʒ ⁊ conuerſionem per cupi
ditatem quõ intelligitur libꝛo.ij.diſt.xlij.S8.
Srerſi et connuerſio quando ſunt duo mala libꝛo.ij
diſt. xlij. 58.
Auerſio et ↄuerſio nõ opponunt᷑ diuerſis preceptis

Auerſionẽ plus conuenire cũ alia auerſione qᷓ cũ cð
uerſione quõ intelligitur li.ij.di. xlij.sr.

MWMues
Aues cur in aera deſcendant et quomodo libꝛo.ij.di
ſtin. xv. 25. S
Aues quõ dicunt᷑ oꝛnare aera.li.ij. diſt.xv.26.

Auferre

Auferendum nõ eſſe quod eſt deo datũ quomodo
intelligitur li.ij.diſt.xliiij.⁊227.

Mugmentare
Augmentum fit dupliciter li. j.viſt. xvij.4. et eadeʒ
di. 46. . .
Augmentũ quid eſt li.j.di.xvij.ʒA.et.cd9. ,
Auctum ſm ſubſtantiã mutari pᷣm ſbam qñ hʒ veri/⸗
tatem li.j.diſt.xviſ.ʒ 8.

Augeri aliquid ꝑ appoſitiõeʒ conſilis qᷓntitatis duo

exigit li.j.diſt. xvij.2.
Augmentum in coꝛpoꝛalibus habet ſtatum a tribꝰ.
li. 1. diſt. xvij. 49. . .
Augeri lumen in aere eſt vupliciter li.j.diſt.xvij.ʒ5.
Augeri poteſt caloꝛ dupliciter ⁊ hm quẽ modum hs
bet ſtatum et m quem non li.j.diſt. xvij.õs.
Auget᷑ aliquid ſex modis llil. d xvij/· z .

Augmentatiua quare eſt minus in nobis coꝛrupta

q́; generatiua et nutritiua li.ij. di.xxxj.23.

¶ Aureola

Aureola et primũ accidentale differẽter ſe babent li

ij. diſt. xl. + α , . -—0 . , 6
Aureola ratione cuius incoꝛuptõnis debetur.li.iiij.

diſt. xxxiij.sÜ8s.
Autenticum
Autenticũ oſtendit opus ſuũ mꝗęr li.ſ. In ꝓlogo.c
Wuctoꝛitas
Auctoꝛitas quid dicat in hac locutione vbi pater au
toꝛ eſt ibi et natiuitas eſt libꝛo.j.diſt.ix.ĩo.

diſt. xij. 11.

Autoꝛitas et principalitas idẽ eſt in diuinis libꝛo.j.

¶ Autoꝛ

Autoꝛ quid dicit in pfe li.j.diſt.xiij.s. Hic ponit᷑ talẽ

plenitudinem. ponatur fontalem plenitudinem
Auxilium aliquod vel conſolationem diuinã vel ali
qua ſacr̃a ſemꝑ habuit genus bumanum egris in
remediuʒ li.iij.di.j.lĩ6õ.

Baptiſmus

aptiſmus quare delet oꝛiginale ꝓ/
ut coꝛrumpit perſonã.et nõ ꝓut coꝛ/

carnem et ſpm̃.li.ij.diſt.xxxij.i9.

Baptiſmi ſacramento mundatus quare generat im

mundum cum tamen ſanato lepꝛoſo datur ei vi/
ctus generandi ſanum li.ij.di.xxxij.2 4.
Baptiſmus et circũciſio quare non eſt actus figura/
lis ſicut decimatio li.iij.viſt.iij.5i.
Baptiſm alis innocentia i reſpectu cuius eſt ſimilis
continentie virginali li.iij.diſt.xxxj.ꝛ. ⸗
Baptiſmus et circũciſio differunt ⁊ cõueniunt libꝛo
iij. diſt. j. 5. MRUDẽ
Baptiſmus xpᷣi quare habuit preambulũ baptiſma
iohannis li.iiij. diſt. ij. y.
Bapciluns iohannis quare dictus eſt homis li.iiij.
Baptiſmus iohannis quare fuit in nomine venturi
et non chriſti cũ tñ ſciuerit xpᷣm veniſſe dum eum
baptiſauit li.iiij.diſt.ij.ꝛs.
Baptiſmns quare non ſufficit ſolus ſine alijs ſacr̃is
ad ſalutem li.iiij.diſt.ij.⁊i.

Baptiſmus iohannis a quo fuit inſtitutus libꝛo.iiij.

Diſt. ij. q.j.d. R.2 4.
Baptiſmus mathᷣ.quare non dicitur ſicut euangeli⸗
um math. li. iiij. diſt. iſ. 25. Z
Baptiſmꝰ iohis quare ceſſaui
Baptiſmus iohannis ad quid fuit inſtitutus. li.iiij.
diſt. ij. q. ij. e. Re.26.
Baptiſmus iohannis quomodo dicitur in remiſſio/
nem peccatoꝛum..li.iiij.di.ij. .7.

t iohanne ceſfante ibi⸗

Baptiſmi iohannis et circũciſionis differentia libꝛo

Aptiſmus an deleat oꝛiginale qᷓntũ
ad culpam li.ij.diſ.xxxij.q.j.a.NRe.2.

rũpit naturam li.ij.di.xxxij.i S.et.ꝛ2 0.
Baptiſmus quomõ dicitur purgare

liij. diſt. ij. 28.

Baptiſmus iohannis ad quid crat vtilis li.iiij.diſt.

ij. 29.
Baptiſmus iohannis cũ impoſitione manuñ an eẽt

equiualens baptiſmo xp̃i li.iiij.di.ij.q.iij.f. Re.0.

Baptiſati baptiſino iobannis quomõ dicunt᷑ a bie,.

ronimo iterum baptiſati li.iiij.di.ij. 2.
Baptiſmo pbilippi baptiſatos ſamaritanos non re-

cepiſſe ſpiritũſanctuʒ quõ intelligitur libꝛo. iiij. di

Baptiſmus iohannis quõ fuit preambulans ad ba-

ptiſmũ xpᷣi et cuius efficacie fuerit li.iiij.di.ij.c.
Baptiſmus iohbannis quare ſic dictus et inſtitutus
eſt. li.iiij. diſt. ij. d.
ptiſatis libꝛo.iiij.diſt.ie.
Baptiſmi lotio tribus modis dẽ li.iiij.di.iij.2.
Baptiſini ſacrm quõ dicitur conſiſtere in duobꝰ lib.

Baptiſmi iobannis foꝛma vſus et variatio et de ba

Baptiſmus in nomie trinitatis et in nomie xpi que

modo dẽ idem li.iiij. diſt.iij. 4.

Baptiſmi ſacr̃m perficitur quãdo caracter impꝛimi

tur li.iiij. diſt. iij..,z.
Baptiſ. anteʒ cxprimere aliquã perſonam trinitatis
quõ ſufficit ad baptiſmi ſacrm li.iiij.di.iij.o.
Baptiſmus quid ſit ſm ſuam eſſentiã vtrũ aqua an
tincto in aqua li.iiij.di.iij.q.j.a.

Baptiſmus ſᷣm quatuoꝛ acceptiões quadrupliciter

diffinitur. li. iiij. diſt. iij. 2.

Baptiſmi integritas an requiret expreſnonem ver⸗

bi vocalis li.iiij.di.iij.q.ij.b.Re.S.
Baptiſmus quare exigit vocalem expꝛeſſionem li /
bꝛo. iiij. diſt. iij.?ꝰ.
Baptiſmalis aque virtus quõ eſt a verbo quia credi
tur non quia dicitur li.iiij.di.iij.00.
Baptiſmus quare fit in noie patris et filij ⁊.ff. et nõ
in nominibus libꝛo.iiij.diſt.iij..

Baptiſmus quis fiat diuerſis vocibus. tñ eſt idem

ſacr̃m li.iiij.di.iij.I2.

Baptiſmus an ad ſuũ completum et integrũ eſfe re

.„

quirat credulitatem alicuius articulł fidei lib.iiij.
diſt. iij.q. iij. c. R.13.

Baptiſmus quare dicit᷑ puius ad virtutes ⁊ ad alia

ſacramenta li.iiij.diſt.iij.ĩcẽ.
Baptiſmus quare magis babet efficaciam a fide qᷓ
a charitate li.iiij. diſt.iij.t 7.
Baptiſmus quõ differt a ſacr̃is veteris legis lib.iiij.
diſtin. iij. 18.
Baptiſimi efficacia quare magis attribuit᷑ fidei paſti
onis qᷓ; trinitatis li.iiij.diſt.iij.-ĩi9.
Baptiſmi ſacr̃m an neceſſario exigat verbum expri-
mens actum li.iiij.diſt.iij.q.j.d..:soo.
Baptiſandi foꝛmã dñs ante inſtituit qᷓ; dixerat ma⸗

the. vlt. Ite docete om̃es gentes baptiſantes cos

⁊c. li.iij.diſt.iij.2.
Baptiſmi actus quare exigit vocalẽ expreſſioue bu/
ius verbi baptiſo libꝛo.iſiij.di.iij.22.
Baptiſmi foꝛma quare exigit verbũ exprimẽs actuʒ
euchariſtie conficiende foꝛma non.li.iiij.di.iij. 23.
Baptiſmi ſacrm an de neceſſitate requirat expreſſio
nem totius trinitatis li. inij. di. iij. q. ij. e. Re. 24.
Brboiſando poteſt trinitas nomiari quatuoꝛ mõis
ibidem

Baptiſmus ſi legitur poſſe fieri perfecte in nomine

. -

2d» à »

anei⸗

kabie,

tort,
iiidi
Abe⸗
.
lcntus
Nba/

.
orlb.

iqno
npꝛini
nitatis

Auann

gleite⸗

mv/
nli⸗
nacdi
ſ.kr
fitn

ſere⸗
bii.
dan
icei
lbrii⸗
lipaſi
apn⸗

enn⸗
ens

ehu⸗
ctu;
reſio⸗
ois

ine⸗

Baptiſmum chri o inſinuauit ndu
ſcdo inſtituit. tercio confirmauit inſtitutum libꝛo

vnius perſone quomode intelligit. libꝛo. iiij. diſti.

trinitatis li.iiij.diſt.iij. “6“56.
Baptiſare licuit aplis in nomie chriſti. ß non nobis
li. iiij dDiſt. iij . 27 .Ct. 28.

Baptiſando quare nom

tatem li.iiij. diſt. iij. 29.

MBaptiſmus quare exigit profeſſionẽ oĩm ꝑſonarum

inari opoꝛtet totain trinita

Baptiſandi foꝛma variatõ que eſt quintuplex an ef-

ficaciam baptiſmi impediat li.iiij. diſ.iij. . ij.. Re.
ʒ30. et per tetum. èèD
Baptiſari an tenebant᷑ bomines ante paſſioneʒ xpᷣi
Baptiſmꝰ in quali aqua fieri debeat li.iiij diſt. iij. y.
Baptiſmi ſacrm an debuerit inſtitui in aqua lib.iiij.

Maptiſmi ſacrᷣm quid figurat li.iiij.di.iij.ð 5.

Baptiſmus quare inſtitutus eſt in aqua et non iĩ ter⸗
ra li.iiij.di.iij.b. Itez h ponit᷑ ſᷣ ſacr̃a no.le.pona
tur ſ̃ ſacr̃a ve.le. —
Baptiſmus quare non debuit inſtitui in ſanguine li.
iij. diſt. iij. ?57.

ſtus primo inſinuauit inſtituendũ

Baptiſmi ex inſtitutõe in aqua an collata ſit aliqua

Baptiſans quotiens debeat immergere libꝛo. iiij. di.
j. q... GD cdo..
Baptiſmũ fieri poſſevnica ĩmerſione vbi legitur in

ſcripturis quomõ ſit intelligenqũ li.iiij.diſ.iij.i.

Baptiſmus quõ eſt tinctio per eſſentiam. libꝛo. iiij.

Baptiſans quantũ debet paruuluz immergere ad vᷣ
oyt ſit baptiſatus li.iiij.di.iij.q.ij.k.R..
Baptiſat eccia gallicana aſpergendo non immergẽ/
Maptiſandi modus et foꝛma li.iiij.di.iij. ¶cc.
Baptiſmi inſtitutio qmodorerat cauſa euacuatõnis
circũciſionis li.iiij.diſt.iij.õ9vpo.
Baptiſmus quid ſit et ꝙ adeſſe baptiſmi concurrat
verbum et clementũ li.iiij.di.iij.a.
Baptiſmi foꝛma traditur li.iiij.di.iij.b.
Baptiſmus an poſſit tradi tm̃ in nomie patrisvł ſpi
rituſſancti.libꝛo.iiij.di.iij.c.d.e. .
Baptiſmus quando ſit inſtitutus li.iiij di.iij...
Baptiſandi foꝛma ab aplis obᷣuata ante paſſioneʒ
chriſti ibidem. HM ?V”U
HBaptiſmus in qua materia eſt inſtitutus lib.iiij. diſ.
iij ͦgg. UVMN
Baptiſmi ſacrin quomodo eſt ad miniſtrandũ libꝛo
iiij. diſt. iij. h.
Bantiſinns quomodo euacuauit circũciſionẽ li.iiij.
diſt. iij. i. H
Baptiſ ihus quare eſt inſtitutus li.iiij. di.iij. R.ll.
Baptiſmi ſacrm quomodo et in quibus dicitur pre
cedere penitentia libꝛo.iiij.diſt.iiij.i.
Baptiſmus an deleat omnẽ culpaʒ in digne ſuſcipi⸗

174

entibus li.iiij. diſt. iiij .q. j. a. Re. 6. .

HBaptiſmalis gratia habeat duplicẽ cõpatõem ⁊ jᷣm

quã delet omia peccata li. iiij. diſt. iiij..
Baptiſmi effectum quedam fictio impedit quedam

non li.iiij.di.iiij.9.

Baptiſmus inis deleat omnem culpam. tñ alia ſa⸗

*
9 79 5

cramenta non ſuperfluunt li.iiij. di.iiij.10.
Baptiſmi ſacr̃m an deleat omnem penam libꝛo.iiij.
di.iiij. q. ij. b. R.II.

— 2ẽð

Baptiſmus quare non abſoluit a fame ſiti T. li iiij:

di. iiij.2. Ad idem.ia.lic ponitur contra hono/
rem retractare ponat᷑ contra hoiem retractare.

Baptiſmi ſacrm coꝛpus reſtituere in pᷣmi homis ſta

tum quomõ intelligitur libꝛo.iiij.diſtinc.iiij.ʒ.

Baptiſmi ſacramentum qᷓ;uis abſoluat a pena non

tamẽ propter boc dimittitur malum impunitũ li/

„75

bꝛo.iiij.diſt.iiij.ĩ õ. Hic ponitur aliquam non.po⸗

natur aliquam vero.

Baptiſmus quaꝛe magis relinquit penam fomitis
que inclinat ad peccatum qꝙᷓ alias penas debitas

pro peccatis li.iiij.diſtin.iiij.ĩ 2.

Baptiſmi ſacramentum digne recipientes lan omẽs
et equaliter recipiant cius efficaciam libꝛo. iiij. diſ.

iiij.q.iij.c.R. 8D.

Baptiſmus in quo babet maioꝛem efficaciam. libꝛa

iiij. diſtin. iiij. 2r.

Baptiſmum an poſſit aliquis recipere inuitus li.iij

diſt. iiij. q.].d. R.22

9

Baptiſmi ſuſceptio et matrimonij contractio diffe⸗

rent᷑ ſe habent quantum ad coactionem. libꝛo.iiij.
Diſtin. iiij.ꝛe,).
Baptiſmus ſi per vim conferatur alicui de facto.fa⸗
ctum eſt li.iiij.di.iiij.25.

Baptiſmus quare datur parnulo et quare ⁊ quãdo

tfurioſo li. iij. viſt. iiij. 26

Baptiſmus non poteſt conferri inuite qᷓuis oꝛigina

le contrabatur inuite li.iiij. diſt.iiij. 27. „
Baptiſmalis caracter quomodo et quando impri/
mitur baptiſatis inuite li.iiij.diſt.iiij. ꝛs. „
Baptiſmi ſacramentum et non rem an fictus accipi
at li. iiij. diſt. iiij. q. ij. e. Pe. ꝛ9. “
Baptiſmus in eo non habet effectum qui aduerſa⸗
tur baptiſmo cum omni
iij. di.iij.5. .
Baptiſini ſacramentũ datur cum veritate qᷓuis fal⸗
ſitas ſit in ficto libꝛo.iiij.diſt.iiij.ð.
Baptiſmi rem an recipiat fictus poſt ſacramentum
recedente fictionc. libꝛo.iiij.diſtinc.iiij.q.iij.f. Re.
Baptiſmus quare non poteſt eſſe opus moꝛtuum li
bꝛo. ijij. diſt. iiij. y 5*‧5ο.+

Baptiſmi caracter ſemper manet ⁊c.libꝛo.iiij.diſtin:

iiij. 56.
Baptiſmus aliter ſe babet ad ficte aceedentem qᷓ;
coꝛpus chriſti ad indigne ſumentem libꝛo.iiij. diſ.
HBaptiſmus quid cõfert ei qui medio tempoꝛe com/
miittit fictionem li.iiij. di.iiij.830'8s.
Baptiſmus aliquando differebatur vſq; ad tempo/
ra determinata li.iiij.diſt.iiij. ¶co.
Baptiſmus quare dicitur pluꝛaliter ſacramenta lib.
iiij. diſt. ilij. gr.

9

MBaptiſmi carentia quare damnatõnis cauſa eſt par

uulo et non adulto qui habet deſideriuʒ baptiſan
di.li.iiij.diſtin.iiij. 3.
Baptiſmus quare non tollit penam tempoꝛalem li-
bꝛo.iiij.di.iiij. c.

9

Baptiſmus flaminis an ſufficiat ſine baptiſmo flu /

minis ad ſalutem libꝛo.iiij. diſtin.iiij. q. . g. R. ta.
Baptiſmũ flaminis ſine baptiſmo ſlumis non ſuffi⸗

bus potentijs anime lib.

cere ad ſalutem vbi auctoꝛitates dicunt quõ ſunt
intelligende li.iiij.Siſt.iiij. S. Item ibi ponit᷑ euʒ
qui poꝛtat obligabat.ponatur eũ qui poterat.
Baptiſmũ flamis ſi baberet ꝑuulus abſq; baptiſmo
aque nunqᷓ; dãnaretur. li.iiij di.iiij. ͦPnↄ.
Baptiſmus qua ratione dicitur ſacr̃m neceſſitatis.
li. iiij. diſt. iij.s8so. ..
Baptiſmus aque an ſit dignioꝛ baptiſmo ſanguinis
vel econtra li.iiij. diſt.iiij.q.ij.b. N. õd.
Baptiſmus aque quare a dam̃.poniturvltimo loco
li. iiij. di. iiij. ð2. Enumerat enim.ix.genera baptiſ/
matũ que ponunt᷑ e.li.et di.õ .
Baptiſmus ſanguis quare eſt efficatioꝛ q; baptiſmꝰ
fluminis li.iiij.diſt.iiij.Sð.

Baptiſmus aque nõ eſt efficacioꝛ ſimpliciter q; ſan/

guis ſed ad plura li.iiij.diſt.iiij.S⸗ℳ.
Baptiſmus aquc cũ ſit baptiſmus ⁊ ſaccm queritur
vtrũ baptiſm? ſanguis ſit ſacrm.li.iiij.di.iitj.q.iij.i
Baptiſmo ſanguinis qͥꝛe nõ cõuenit diffinitio ſacra
menti li.iiij.diſt. iiij. 5. —.. ...
Baptiſmus ſanguinis quare nõ eſt ſacrm.li.iiij.diſt.
Uh. 56. — .J 2 -–
Baptiſmus ſanguinis q;uis dicat᷑ baptiſmus nõ tñ
debet dici ſacr̃m li.iiij.diſt.iiij.S7. .
Habtiknatu nouẽ genera et eoꝝ ſufficientia li.iiij.di
Baptiſmi ſacrm quẽ effectum habet in puulo li.iiij.

Baptiſmi ſacrmi et rem recipiũt aliqui.aliqui ſacra⸗

mentũ et non rem aliqui rem et non ſacr̃m. li.iiij.
diſt. iiij. a. b. c. . g. k.l. .
Baptiſmus ficte receptus quid pꝛoſit li.iiij.di.iiij.e.
Baptiſmus an det paruulis dona virtutũ li.iiij.diſt.
Pahriſens exiſtens in peccato moꝛtali an peccet li.
iüiij. diſt. v... “
MBaptiſare an poſñit ebꝛius li.iiij.di.v.2.et.ʒ.
Baptiſans chriſtum i
iiij. diſt. v. 4.
HBaptiſmi ptãtem quare dñs ſibi retinuit et miniſte
rium ſeruis dedit li.iiij.di.v.S.et.õ.
Baptiſandi poteſtatem an habeant ſoli derici vł ſa
cerdotes li.iiij.diſt.v.q.j.a.Re.⁊⸗

HBaptiſmi miniſterium ſolis ſacerdotibꝰ nec dyaco/
nibus eſſe traditũ quõ intelligitur li.iiij.di.v.S.
Baptiſare quare poteſt quilibet tꝑe neceſſitatis ſed
non abſoluere li.iiij.diſt.v-.
Baptiſandi poteſtas non tm̃ data eſt in caſu necemi
tatis ſed etiam impoſita li.iiij.di.v.o.
Baptiſari an poſſit aliquis a ſathana in articulo ne-
ceſſitatis li.iiij.diſt.v. 71.
Baptiſare an poſſit aliquis ſeipᷣm in articulo neceſſi
tatis li.iiij.di.v.itꝛ.
Baptiſare an poſſint ſimul mutus et mancus li.iiij.
Baptiſare an poſſint duo ſimul dicẽdo baptiſamus
⁊cc.li.iiij.diſt.v. 4.
Baptiſari an poſſint plures ſimł in extrema neceſſi/
tate li.iiij.diſt.v.i 5.
Bopti are an poſſint heretici libꝛo.iiij.diſti.v.q.ij.b.
16.
Baptiſmus ex congruitate non neceſſitate requirit
Doectrinam et fidem.li.iiij.di. v.17.
WBaptiſantis intentio quomodo poteſt eſre recta ſi
ne fide.li.iiij.diſt.v.iS.

ohannes an xpᷣm nouerit lib.

WBaptiſmꝰ? an debeat iterari.li.iiij

Baptiſmus hereſis nõ eſt baptiſmus ecclie quia he
reſis non eſt ecclia non ſequitur.li.iiij.di.v.19.
Baptiſmum an conferat bereticꝰ qui credit ꝙ eccle
ſiea nibil faciat li.iiij.diſt.v.20.
Baptiſando an mali miniſtri dent rem ſacramenti.
li.iiij.diſ.v.q.j.c.Re.21. et.⸗ ꝛ ꝛ. .
Baptiſandus accedens ad maluz ſacerdotẽ an pec-
cet li.iiij.diſt. v.?ꝛ 753.
Baptiſans petens preciũ ꝓ baptiſmo an ſit ei dan/
dum li.iiij.di.v.ꝛ A.
Baptiſando an heretici dent rem ſacramenti.libꝛo
iij. di. v. q. ij. d. R. 25
Baptiſantibus miniſtris quaʒ poteſtatem chriſtus
non dedit et dare potuit li.iiij.di.v.q.j.e.Re.26.
Baptiſmi poteſtates pñt ſex ãnotari et quã dare po
tuuiit dñs et non dedit ibidcem.
Baptiſantibus miniſtris chriſtum debuiſte dare po
teſtatem quã non dedit ſi que rationes ſonare vi/
deut᷑ quõ ſunt intelligende li.iiij.di.v.28. 1 ꝑ totũ.
Baptiſantes ſancti non poſſunt curare a moꝛbo ſpi
rituali.q;uis res coꝛpoꝛales habeãt poteſtateʒ cu/
randi a moꝛbo coꝛpoꝛali li.iiij.di.v.29.
Paneiluum quare nullus melius dat q; alter li.iiij.
diſt. v. 52.
Baptiſandi poteſtas equaliter collata eſt omnibus
et in om̃es li.iiij.diſt.v.a.
Baptiſmi poteſtatem non babeunt ſacerdotes ſᷣ mi/
niſterium li.iiij.di.v.b.
Baptiſmi poteſtas quã xpᷣus dare potuit miniſtris
et non dedit que fuerit.li.iiij.di.v.c.
Baptiſatos ab hereticis quare non licet rebaptiſari
libꝛo. iiij.di.vj...
WBaptiſare iterato hereticũ quare eſt peccatũ et reba
pꝓtiſare katholicũ quare eſt maius peccatum. lib.
iiij. diſt. vj.X.
Baptiſmus duplicem ſanctificatõnem reſpicit et q̃
adddit aliquid vel adimit et q̃ non libꝛo.iiij.di.vj.ʒ
Baptiſare non pofſſe bercticos ⁊ ab illis baptiſatos
eſſe rebaptiſandos quo ſenſu boc dixerit ciprianꝰ

li.iiij. diſt. vj. . .
Baptiſmus quare non debet iterari in ficte acceden
ti li.iiij. diſt. vj. 36.
Baptiſmalis caracter quare ratõ
rari. li.iiij. di.vj. q7.
Baptiſmũ iterans nec de iure nec ð facto ſacrm reci
pit li. iiij diſt. vj. 28.
Baptiſare an poſſit aliqͥs coꝛruptis verbis intẽdẽs
erroꝛem introducere li.iiij.di.vj. 0.
NMBaptilſari an poſſit doꝛmiens li.iiij.di.vj.1.
Baptiſmꝰan poſſit ludicre vel per iocũ dari li.iiij.di

v

ne gre nõ debet ite

Baptiſmus quo tpe dari debeat li.iiij.di.vj.43.

HBaptiſari an poſſit aliquis in vtero ſicut ſanctifica⸗
ri li.iiij.diſt.vj.q.j.g.R.c.

Baptiſari quare nõ poteſt infans in vtero ſicut ſan/

ctificari.li.iiij.diſt.vj.8S.

Baptiſmalis gratie quare nõ eſt capax paruulus in

vtero cũ ſit capax culpe et pene li.iiij. diſt.vj. 9.

Bapalan wbert ſanctificatus in vtero cũ natus

liiiij.di.vj.q.ij.h.NR.0.

Baptiſani q̃re debeat ſctificatꝰ i vtero liiiij. di.vj. 5
Baptiſmũ ad qͥq recipit ſciſicatꝰ i vt᷑o liiiij.di.vj.S2
WBaptiſimo non fit iniuria dũ baptiſatur ſanctificatꝰ

i vto ſiẽ fit dũ baptiſatꝰrebaptiſat᷑ li.iiij.di.vj.sʒ.

—

—= —e = =

fas⸗
ſa

in
4 9.
us

ian

Baptiſinus an de neceſſitate requirat intentõem li.

ilij. diſt. vj. q. j.i. R. ð»2½%...

Baptiſmus quare plus requirit baptiſantis intenti

onem qᷓ fidem li.iiij.diſ.vj. Sꝙo. “
Baptiſmi ſacr̃jm an recipiat adultus nõ intẽdens ſi⸗

bi fieri quod facit eccia li.iiij.diſt.vj.õS7õc.
Baptiſimi opa ſcʒ ablutio et trinitatis inuocatio qᷓꝛe
non faciunt ſacrm ſine intentõne li.iiij.diſt.vj.ꝰ.
Baptiſmũ iterari non opoꝛtet qᷓ;uis non conſtet de
intentione baptiſantis li.iiij.di.vj.òõo.

——

Baptiſatus ab eo qui intentõnẽ nõ habuit an ſit ba⸗

ptiſatus li.iiij.diſt.vj.õI. MM
Baptiſatus ab eo qui intentionẽ non habuit an ſal/
Aextuxr li.iiij.diſt.vj. Ssi.
Baptiſmus an neceſſario requirat rectam intentio/
nem li. iiij. di. vj. q. ij. k. P. 64.
Baptiſmi ſolennitates quo oꝛdine fiant⁊ quid ſigni
ficent li.iiij.diſt.vj.⁊ 4. .
Baptiſare quibus liceat li.iiij.diſt.vj...
Baptiſatos ab hereticis an liceat rebaptiſari li.iiij.
diſt. vj. b. c.

Baptiſari quis poteſt li.iiij.di.vj.d.e. ’
Baptiſatus coꝛrupta foꝛma an debeat rebaptiſari li

bꝛo.iiij.diſt. vj. f. ð
Baptiſari an debeat ille de quo nulla eſt certitudo li
bꝛo.iiij. diſt. vj. g.
Baptiſmus an.neceſſario requirat intentionẽ.li.iiij.
diſtin. v.hh..
Baptiſmus quomodo requirit tempoꝛis opoꝛtuni/
tatem.li.iiij.diſt.vj.i. ꝗMd
Baptiſans quid debet querere a baptiſando ſi adul
tus eſt vel a patrino ſi ꝑuulus eſt.li.iiij.diſt.vj.k.l.
Baptiſmus et confirmatio an conferant eandẽ gra
tiam li.iiij. diſt. vij. q. ij. e. R. 26.
Baptiſmus an conferat copioſius gratie munus qᷓ;
confirmatio vel econtra li.iiij.diſ.vij.q.iij.f:Re. o.

Baptiſmũ et euchariſtiam quare dñs in ꝓpria perſo

na inſtituit li.iiij.diſt. viij.x.
Baptiſmꝰ et euchariſtia quare pluribus ⁊ expreſſio
ribus figuris ſunt prefigurata ꝙᷓ alia ſacra li.iiij.

*

Diſt. viij. 9.

Baptiſmus quare habuit figuram ſanctificantem ⁊
euchariſtia non.li.iiij.di.viij.o.
Baptiſmi ſacr̃DUm quare non iterat᷑ vt euchariſtie cuʒ
vtrũq; fit in paſſionis memoꝛiã li.iiij.di.xij.So.
Baptiſmus non iterat᷑ vt pnia triplici ratione libꝛo

iiij. diſt. xiiij. ð1. et. †.

Baptiſmus quare non reſtituit in ſtatũ priſtinum ⁊

ſanat oẽs defectus quos cõtraximus ex oꝛiginali.
ſicut pnia ſanat oẽs quos contraximus ex actuali

li.iiij. di. xiiij. 71.

Baptiſmus quare debuit eſſe prioꝛ qᷓ; penitentia li.
lüj. viſ.xvj. v7730
Baptiſmus quomodo requirit plus in adulto qᷓ in

uuio li.iiij.di.xxj.yo.
HBaptiſmus confeſſio penitentia qualiter differũt li.

iiij.di. xvij. S

4902

Baptiſmus quare non eſt clauis li.iiij.diſt.xviij.5.
Baptiſmus quõ remittit pctã.li.iiij. di.xviij.22 .
Baptiſmi per ſaccẽ̃m quare contrahitur vinculũ qð

preſtat mrimonio ipedimentũ.et nõ per fidei do/

1 cumentũ li.iiij.di.xlij.ii.et.i. 2.

WWWeatus

— — 2—

Beatis non poſſe ineſſe variationẽ quomodo intel⸗

ligitur li..diſt. viij poſt. 84.

ti quo oꝛdine locantur in celo libꝛo ij. diſ.ij. ? .

libꝛo. ij. diſt. iiij. I.
Beatitudo dupliciter poteſt dici li.ij. di. iiij. 8.
Beatificabile quomodo ineſt homi per gratiam ⁊ q̊
modo per naturam li.ij.diſ.xix.ʒd...
Beatitudinis cognitio duplex eſt ſcʒ vniuerſalis ⁊
ticularis li. ij. diſt. xxxviiA.
Beatitudo aliter eſt finis bonaꝝ voluntatum ailett
malaꝝ li.ij. diſt. xxxviij.. .
Beatitudo quõ dicitur orns omniñ bonoꝛũ aggre⸗
gatione perfectus li.iij.diſt. xxvj.S. ꝓpe medium.
Beatũ eſt aliquid triplicit᷑ ſc; ꝑ eſfentiam.influentiã
et redundantiam li.iij.di.xxviij.ꝛs.
Beatificabile ſolũ eſſe amandũ bʒ inſtantiam lib.iij.
diſt. xxviij. 37. . “
Beatitudinum nomina vnde libꝛo.iij. diſt. xxxiiij.5.
Beatitudo quid ſit li.iiij.di.xlix.q.j.a.Re.....·
Beatitudinis ſtatus ᷣm quẽ modũ dicitur comple/

et. 55. .
Beatitudo quid eſt et quid ad beatitudinẽ requirat

cti omia bona.li.iiij. diſt. xlix.2.

Beatitudo cuius generis vel in quo genere ſit. libꝛo

iiij. diſt. xlix. 5.

.

DBeittiruh⸗ dna! iter ſit appetibilis libꝛo.iiij.diſtiuct᷑.
Beatitudinem qualiter naturaliter appetũt qͥ igno
rant quid ſit li.iiij.di.xlix. J„.
Beatitudo quomodo appetitur ſub ratione como/
.qi. li. iiij. diſt.xlixM”Wo.
Beatitudinis ſubicctũ an ſit bomo ſᷣm aiam an ſᷣm
totũ coniunctum li.iiij. diſt. xlix.q.iij.c.Re..
Beatitudinem ↄſtare ex bonis anime et coꝛpoꝛis q̃
modo intelligitur li.iiij.diſt. xlix..
Beatitudinem eſſe in coꝛpoꝛe bumano tanqᷓ; in ſub⸗
iecto primo ſi que rationes et auẽtes pꝛobare vi/
dentur quomodo ſunt diſſoluende li.iiij. diſt. xlix.
II. et per totum. “ð
Beatitudo vᷣm quid inſit.an ſit in anima m ſubſtã
dieen an m potentiam libro:iiij. diſtin. xlix.q. iiij.
PBe. 16.
Beatitudinis influẽtia quomodo dicit᷑ pcedere b
intimo li.iiij.diſt.xlix.20.
Beatitudinem an habeant om̃s equalem libꝛo.iiij.
diſt. xlix.q.vj.f. l
Beatoꝛum quilibet quomõ participat deum in ſum
mo li. iiij. diſt. xlix.ꝛ23. .
Beatoꝝ quemlibet tm̃ gaudere de bouo pꝛoxmi q̃n

tum de ſuo quomodo intelligitur libꝛo.iiij. diſtin.

xlix. 28.

Beatitudo an de ſui ſubſtantia requirat gloꝛiam coꝛ
poꝛis li.iiij.diſt.xlix.q.j.g.N.ꝛ9-.
Beatitudo dicitur gaudiũ per eſſentiam et q; gaudi
um dẽ maius quadrupliciter ibidem.
Beatituelinem de ſui ſubſtantia non exigere gloꝛiaʒ
coꝛpoꝛis ſi que ratõnes ⁊ auctoꝛitates probare vi
dentur quomocdo ſunt diſſoluende libꝛo.iiij.diſt.
xlix.ʒð o.et per totum. MM
Beatitudo an ſit oꝛiginaliter a gloꝛia anime lib.iiij.
Beszeleuo quid ſit et q̃d eſſe beatum libꝛo.iiij.diſti.
YxliaaaMggg.
Beatitudinem an omnes appetant et ſciant.lib.iiij:
Beatitudineʒ an equaliter participent diuerſi lib:⸗
iiij. diſt. xlix.c. L

Beati an in gaudio diſpaꝛes ſint ſicut in cognitõnis
claritate differũt ſub lr̃a.c.li.iiij.diſt.xlix.
Beatitudo ſanctoꝝ maioꝛ erit in reſumptõne coꝛpo
rũ poſt iudiciũ li.iiij.diſt.xlix.dOe.
Beate anime quale coꝛpus reddetur li.iiij.diſ.xlix.f.

Heneficia

Beneficioꝛũ diuinoꝛũ gradus li.iij.di.iij.ↄðs.

Beneficia et pene ſunt in quadruplici differentia li.

Bigamus an ſit iudicadus qui copulatur matrimo
nialitervirgini deſponſate cuius ſponſus ante car
nalem copulam obijt li.iiij.di.xxvij.⁊.Et vide ibi⸗
dem alium caſum.
is
Bis bhoc aduerbium quam habet naturam ⁊ pꝛopꝛi
etatem li.iij.diſt.viij.l 9.⁊.⁊0.
Bis et ſemel quomodo dicunt viciſſitudinem li.iij.
diſt. viij. 21. ,
Bis quomodo dicit interruptõem li.iij.diſti.viij.22.
Bis quomodo impoꝛtat terminatõnem actus libꝛo
iij. diſt. viij. 23. S=
Bis quomodo dicit ſucceſſionis oꝛdinem libꝛo.iij.
diſtin. vi ij.24.
SSlaſphemare
Blaſphemia quando cõmittitur ĩ pr̃em qñ in filiũ.⁊ꝛ
q quando in ſpiritumſanctum li.ij.diſt. xliij. 2.
Blaſphemia et ſpiritus blaſphemie quomodo diffe
runt ibidem.
Blaſphemia quare comprebenditur ſub impugna/
tione veritatis agnite li.ij.diſt.xliij. 1.
Blaſphemare quid ſit li.ij.diſt.xliij. 2⁊·
Blaſphemia ꝓut eſt peccatuʒ in ſpmſanctũ dicit ge
nus diſtinctũ ab alijs generibus peccatoꝛũ tripli/
ci ratione li.ij.diſt.xliij..

MHonitas
Bonitas diuina quomõ eſt cauſa nr̃i eſſe et bonum
eſſe li.].di. j.ĩ 0.
Boni quare dicimur quia deus bonus eſt et non ea/
dem ratione iuſti ſumus qꝛ iuſtus eſt libꝛo.j.diſti.
1.1 0.7. II. L
Bonũ honeſtum aut eſt pure bonũ aut in quo relu/
cet eius ſimilitudo et ym quẽ modũ honeſto ẽ fru
endum li.j.diſt.j.o. =
Bonum per particapationẽ dicitur dupliciter libꝛo

ſj. diſt. xvij. 15.
HBonũ multipliciter accipitur li.j.di.xxxiiij.o.
Bonitatis ſubſtãtialis exceſſus in rebus attẽdit᷑ du
pliciter libꝛo.j.diſt.xliiij.⁊.
Bonũ ſummuʒ quomodo ſumme ſc diffundit libꝛo
j. diſt. xliiij.ĩ .
Bono ſupererrogationis quomodo opponitur ma
lum et non malum li. j. diſt. xlv. 44. .
Bonum eſt cuius vſus bonus eſt quomodo intelli/
tur libꝛo.j.diſt.xlvj.21. M
Bonitas eſt duplex in creatura libꝛo.ij.diſt.j. 9
Bonũ aliter ẽ in nobis aliter in deo libꝛo. ij.di.j.õ8S.
Bonum eſſe diffuſiuum ſui quomodo intelligit᷑. Et
ꝓꝙweſt loqui de diffuſione boni dupliciter li.ij.diſti.

⁹

vVij.5 6.Et di. x.1 6.

Bonũ interius quomodo magis adheret ſpiritui.

libꝛo. ij. diſt. xxj. 58.
Bonũ cõſummare plura requirit qᷓ; malũ perpetra
re li. ij. diſt. xxiiij. 76.
Bonũ ſᷣm quã acceptõem et quare diuiditur in ma/
xmimum minimũ et mediuʒ li.ij.diſt.xxvj.2 4. Et
diſt. xxvij.53. S=
onũ quare diuiditur per iam dictas tres differen/
tias. e. di. J4.
Bonum eſſe potentius malo quomodo intelligitur.
libꝛo. ij. diſt. xxviij. 41.
Bonũ poteſt dici opus aliquod tripliciter li.ij.diſti.
xxviij. 52.
Bonitatis ſumme eſſe dare vnicuiq; inclinationem
ſuam quomodo intelligitur li.ij.diſt.xxx.⁊=.
Bonũ integrũ dicitur dupliciter et quod hoꝛũ dicit
ſummũ bonũ li.ij. di. xxxiiij. . .
Bonũ q̃ rone dicit᷑ magis bonũ libꝛo.ij.di.xxxiiij. .
Bonitatem attribueꝛe homi malo qñ eſt veritatis ⁊
qñ ꝓph'ice deteſtatõnis li.ij.diſt.xxxiiij..
Bonum eſſe cuius cauſa bona eſt quomodo maxia
illa intelligitur li.ij.diſt.xxxiiij.ↄ.
Bono opponitur malum ergo magis bono magis
malũ et maxime bono maxime malũ.ergo ſi con/
tingit reperire ſumme bonũ ergo ⁊ ſumme maluʒ

per regulam ſicut ſimpliciter ad ſimplicit᷑ ⁊c. qu?5

intelligitur li.ij.diſt.xxxiiij.25.
Bonum ⁊ malum non recipiunt regulam dyaletico
rum de contrarijs li.ij.di.xxxiiij.eę.
Bonum in actu conſiderari et comꝑari
pliciter libꝛo.ij. diſt.xxxvj. 4.
Bone volũtatis an ſit vnus bonus finis an poſſint
eſſe plures li.ij.di.xxxviij.q.iij.c.Re.2I.
Bonum additum bono facit ipᷣm magis bonũ quo/
modo intelligitur libꝛo.ij.di.xxxviij.24.
HBonitas et malicia non tm̃ reſpiciunt affectum im/
mo etiam intellectum practicum et eius habitum
li. ij. diſt. xxxix.9.
HBonis mediocribus poſſe male vti quõ intelligitur
li. ij. diſt. xxxix. o. —
Bonũ maius poteſt aliquid vici dupliciter li.ij.diſt.
xl. 24.
HBonum moꝛis eſt triplix li.ij.diſt.xlj.S.
Bonum valde quomodo dicitur quod deus facit li.
. ij. diſtin. xlj. 0.
HBona et mala qua ratione dicitur eadem actio lib.
ij. diſt. xli.1.

babet multi

„7

Bonum aliter dicitur de voluntate aliter & actõe ex

terioꝛi.li.ij. diſt.xlj.i2.
HBonum quomodo accipit᷑ pꝛout eſt differentia acti
onis deliberatiue li.ij.diſt.xlj.l ꝗ. .
Bonunn ſiue malum ĩ genere quare dicatur libꝛo.ij.
diſt. xlj.ꝛ2ꝛ 1.
HBonũ et molũ ſᷣm ſe.bonũ et malũ ex circũſtantia.⁊
bonũ et maluʒ ex genere quõ inter hec eſt aliud et
aliud mediũ li.ij.diſt.xlj.23.
HBonis preeſſe malis.ſtultos ſapientibꝰ.⁊ ſeruos do
minis quõ eſt inoꝛdinatũ.li.ij.diſ.xliiij.25.
Bona plura bonis paucioꝛibꝰmagis eſſe liganda et
appetẽda hʒ multiplicẽ inſtãtiã.li.iij.di.ix...
Bonũ eteruũ et gloꝛioſum ẽ duplex et quõ reſpectu
vtriuſq; eſt ſpes li.iij.diſt.xxvj.r. „
Bonitas infinita quomodo eſt ratio diligendi deuʒ.
li.iij. diſt. xxvij.⸗.

(,
ly
.
6

0

tini.
Wers

inta⸗
44G

faen⸗
idiſk.

diaf

ni.
nans:
mati
nags
ſicon⸗
ennli;
1goo
tic⸗
eetnult
voſut
nqo⸗

wmi⸗
abttumn

gur
fzaͤtli
ciolh
tiik
tuuci
bwi⸗

ntin⸗
luge

od
ncae
hen
ga⸗

—

Bonũ dicitur aliquid dupliciter ſcʒ abſtractiue ⁊ cõ
cretiue et quomõ dona gratuita dicuntur eſſe bo/
na li. iij. di.xxviij.—..
Bonuũ et ens ↄuerti quõ intelligit᷑ li.ij.di.xxxij.o.

2

Bono maioꝛi non ſemper opponitur maius maluzʒ.

li. iij. di. xxxvj. 40.

„ „ ,„ =Dòð “ 7
Capitale vicium dicitur dupliciter li.ij.

Bonum mala intentione factum quomodo eſt pec

catum li.iij.di.xxxviij.ĩ5.

Bonitas nature quomodo diſponit ad gratiam lib.

iiij. diſt. iiij. 71.

Bona preterita poſt per peccatum moꝛtificata quõ

dicuntur facere ad mitioꝛẽ penã.li.iiij.di.xv.9.
Bonũ minus conſideratur dupliciter ⁊ quõ votum
eſt de minoꝛi bono li.iiij.di.xxxviij.20.
Bona tria ſun: in bomine ſcʒ nature gr̃e ⁊ foꝛtune ⁊
quod hoꝝ quã cognatõeʒ reſpicit.li.iiij.di.xlij.⁊8.

724

Bonum iteratum qñ fit melius li.iiij.di.xlij.æ.

GMꝛuta.

Bꝛuta quõ preeligunt bonũ li.ij.di.xxv..

Bꝛuta quibus actibus dñentur li.ij.diſt.xxv.I1.

BGruta quõ pñ̃t ad oppoſita moueri.ii.ij.diſ.xxv.I0.

Bruta quomodo dicuntur babere pꝛinciviũ motus

ab extrinſico li.ij.di.xxv.ĩvt2.
Bꝛuta qualẽ hñt prouidentiam li.ij.di.xxv.ĩv3.
Bruta aliqua in ſeruitutem redigi non poſſe contin

vbi animal.

gict dupliciter.li.ij. di.xxv.i 4. Aide de hoc aliqua

Cadere.
ſet i equali. li.iij. di.xxxj.q.ij.b.Re.i0.
NL Kayn.
—, – Cayn qua iter dictuz eſt. Subter te
erit apt᷑.li.ij.diſt.xxviij.ĩ9.

Kalciamentum

Agdens a charitate an reſurgere poſ-/

Calciamentum et coꝛrigia xpᷣi quid li.iij.di.xxij.s.

EKalix
Calix duo ſignificat
guinis quãa calix per ſe.li.iiij. di. viiß.
CEalorꝛ:

Caloꝛ poteſt augeri dupliciter.li.j.di.xvij. 56.

Ealoꝛ ⁊ humoꝛ dupliciter accipiuntur li.ij.di.xiij.ĩ9

Caloꝛ quare dicatur celeſtis.li.ij.di.xvij.ꝭ2.

Caloꝛ elementaris conſumens et caloꝛ celeſtis còſer

uans vnde naſcantur. Et quis boꝝ non conſumit
nec indiget pabulo.li.iiij.di.xlix.S58.

Wapax.
Capacitas mm aioꝛ naturaliuʒ quomodo diſponit ad
maioꝛẽ gratiam li.ij.di.ix.l2.
Capacitatem totam nature quomodo peꝛficit glo⸗

9

ria.li.ij.di.ix.⁊0. r
Capacitas nature quomodo oꝛdinatur ad gloꝛiaʒ fi
naliter li.ij.di.ix.⁊1. 2
Capacitatem primo eſſe factam quomodo intelligi
tur li. ij. diſt. xij. .. S
Capacitatem ampliari contingit dupliciter et quo/
modo gratia adueniens ampliat capacitatem. li.
iij;: viſt. xiij.ꝛNy.

⁊ quare potius dicitur calix ſan

(Cap

Capitalium vicioꝛum numerus et ſufficientia agit᷑
multipliciter libꝛo.ij.diſt.xlij.12.
Capitaliavicia quare non habemus penes alios ſen
ms ſicut penes guſtum et tactum libꝛo.ij.diſtinct.
xlij. 13. MD
Qapitale vicium differt a radice li.ij. diſt. xlij..5.
Capitale ſupplicium vel penam gladij quaꝛe nullus
martyrum euaſit ſicut aliquando alias penas lib.
iiij.diſt. iiij. Sð.
CKaput

Caput pꝛoprie acceptum quid impoꝛtat et quomo/
do filius dicitur caput omnium. libꝛo.j. diſtinct.
Capitis duplex eſt pꝛopꝛietas et ᷣm quam chriſtus
dicitur caput eccłie li.iij.diſt.j.ꝗ9.
Caput in ſpiritualibus dicitur ſm triplicem ſimilitu
dinem a capite in tempoꝛalibus li.iij. diſt. xiij.28.
Caput non influ ere niſi in vnita membꝛa quomodo
intelligitur libꝛo.iij.diſt.xiij.ꝗʒ.

(Kar

racter

— *½

aracteres an babeant virtutem an non ⁊ an ſit pec
catum in caꝛacteribus li.ij.diſt.vij.s2.⁊. ʒ.⁊. ·
Caracter dyaboli quande dicitur peccatum li.ij.diſ.
viih. 67. —
Caracter quid ſit ſᷣm eſſentiam libꝛo.iiij.diſtin.vj.q
j. 0. E.. 5.
Caracter qu
Caracter ad quid eſt vtilis libꝛo.iiij.diſtin.vj.q.ij.b.

omodo eſt babitus et quomõ diſpoſitõ

R'.7.
Caracter babet ratiouem ſignificandi per coniũctio/
nem cum exterioꝛi eło. lib.iiij. diſt. vj. 8.
Caracter quid ſignificet.li.iiij.diſt.vj..
Caracter quomodo diſponit ad gratiã libꝛo.iiij. diſt.
vYſ. 10. HJZ”Z
Caracter cui aſſimilat.li.iiij.di.vj.ii.et...
Caracter quomodo diſtinguit lib.iiij.di.vj.13.
Caracter in quo ſit ſicut in ſubiecto libꝛo.iiij. diſt. vj.

Caracter quomodo eſt in anima libꝛo. iiij. diſtinc. vj.

Caracter an ſpectet ad cognitiuam libꝛo.iiij.diſtinc.
Hf. 17.
Caracter vnus quomodo eſt in vna anime potentia
libꝛo.iiij.diſtin.vj..8.
Caracter per qnid imprimitur vtrum impꝛimatur ꝑ
virtutes ſicut per ſacramenta libꝛo.iiij.diſtinc.vj.

Caracter quare ſolum in ſacramentis et non in vir/

tutibus impꝛimitur ibidem ⁊.24.

aracter quare imprimitur in ſacramentis noue le-

gis et non veteris libꝛo.iiij.diſt.vj.2⁊0.et.a 5.

aracter quare tm̃ in tribus ſacramentis impꝛimit᷑

libꝛo. iiij. diſtin. vj.21. et. 22. et diſtin. xxiiij. ·¶.7.
Caracter baptiſmalis quare precedit alios libꝛo.iiij.
diſt. vj. 25. .
Caracter quare non imprimitur per virtutes. libꝛo
iiij. diſtin. v-. x⸗ u
Caracteris proprius actus quis eſt libꝛo.iiij.diſtiuc.
vj . 27·‧

Caracteris imprimendi rõ que ſit.li.iij.di.vj.28.

Earacteres quare tantũ ſunt tres ⁊ oꝛdinis ratio eo

rumdem. i. iiij. di. vJ.⸗ ꝛ⸗.Dð†ℳDDDD+dDdDde „„
Caracter an impꝛimat᷑ delibiliter an indelibiliter.li.
iiij. di. vj. ꝗ. v. . ”
Caracter beſtie de qͥ̊ dẽ in apoca.q̃d ſit li.iiij.di.vj.i.
Caracteris indelibilitas vñ eſt.li.iiij.di.vj.2.
Caracter ad qͥd manet in beatis ⁊ ad qͥd in dãnatis.
li. iiij. diſt. vj. ).
Caracter quare non enacuatur in patria ſicut fides.
cet quare non extinguitur in via.li.iiij.di.vj.4.
Caracter baptiſmalis quare ratõne gre non dʒ itera
ri.li.iiij.di.vj.ʒ 7. Jè”
Caracter an impꝛimat᷑ in oihus oꝛdinibus. li.iiij.di.
xxiiij.q.j.i.R.ꝗ.S. ƷM .
Caracter imprimit᷑ in oꝛdinibꝰ minoꝛibꝰ qᷓ;uis actꝰ
ecoꝝ videatur eſſe coꝛpoꝛalis.li.iiij.di.xxiiij. S
Caracter oim oꝛdinũ quõ manet in ania. li.iiij.diſti.
xxliiiij. 48.

Caracteres diuerſi an impꝛimant᷑ in diuerſis oꝛdini

bus.li.iiij.di.xxiiij.q.ij.&. Rꝰ. ¶29.
Caracter vnus quare in ſacro haptiſmi ⁊ vnus in ſa
cramẽo ↄfirmatõis impꝛimit᷑ ⁊ in diuerſis oꝛdini
bus diuerſi. li.iiij.diſt.xxiiij.o.

Caracterem eſſencialiter eſſe ſacrm quomodo intel⸗

ligitur.li.iiij. di.liij. ði. 4
Caracteres oꝛdinũ an differant differentia ſpecifica
an numerali.li.iiij.di.xxiiij.ꝰ2.
Caracteres plures ꝗᷓ neceſſitate imprimunt᷑ in oꝛdi
nis ſacro li.iiij.di.xxiiij. S33. V
uracteres diuerſoꝛũ oꝛdinũ an ſint eſſentialiter ad
ſe inuiccʒ oꝛdinati.li.iiij.di.xxiiij.q.iijll.
Caracteres diuerſoꝛũ oꝛdinũ eſſentialiter ad ſe inui/
cem eſſe oꝛdinatos ſi que rões ꝓbare vident᷑ quo
mõ ſt᷑ diſſoluende.li.iiij.di.xxiiij.ð 4. ⁊ per totum.
Caracter qñ et in quo impꝛimatur in diuerſis oꝛdini
bus. li.iiij. diſt. xxiiij.q.iiij.m. Reꝰ. õ8.

Caꝛacter quõ iprimeret ſi deeſſct vas vel liber q̃ tra

ditur. li. iiij. di. xxiiij.77. “d
Caracteris in impꝛeſſione neceſſe eſt obſuare foꝛmã
verboꝛũ ab eccia ſtatutã.li.iiij.diſt.xxiiij.õʒy.

Caracter quare imprimitur per verbum imperandi

¶ baritas:-

Charitas vno mõ dicit virtutẽ gtuitã.alio mõ amo/
rem multũ appꝛeciantẽ amatũ.li.j.in ꝓlogo.I5.
Charitatis ille gtũs quõ accipitur ibi.filij charitatis
fue li...di.vN.....
Charitas amoꝛ et dilectio diferunt.li.j.di.x.
Cha itngeſt mune.proprium ⁊ appꝛopriatũ. li.ſ.
Qhanitas dupliciter cõparatur ad virtutes alias.li.
C Nantas an ſit ꝓpriuʒ ſpiritus ſancti li.j.di.x.q.j.c.
.,266 =
l Fithganſit deus pater an filius an ſpiritus ſan/
ctus an trinitas. li.j.di.xihb.
Charitas differẽt᷑ ifundit᷑ et diffundit᷑.li.j.di.xiiij.s.
Charitate nibil maius eſſe i diuinis donis quomo⸗
dao intelligitur.li. j.di.xvij..
Cbaritas quare ſola diuidit inter filios regni et per/
ditionis.li.j.di.xvij.x.
Charitas quõ dicit᷑ maximũ opus li.j.di. xvij.s.
Charitas qua diligimus deum an ſit ſpiritꝰſanctus

ii.j. di. xvij. q. ſ.a. Reꝰ.10o.

Cbaritatẽ qua pater et filius diligũt nos et qua nos

diligimus deũ eſſentialiter eſſe ſpiritũ ſanctũ qui⸗
daʒ conaut᷑ ꝓbare per ſimile li.j.di.xvij.io.

Charitas aliter dẽ bona.et aliter aia ratõnalis li.j.di

ſtin. xvij. ĩ12.
Charitatẽ creatã no
ſed etiam requirunt᷑ alia.li.j.di.xvij.I6.

Charitatem facere diligere deũ qᷓntum diligibilis eſt

intelligitur dupliciter.li.j.di.xvij.iĩ 8.

Calritas an ſit amabilis ex charitate li.j.diſ.xvij.q.
Charitas diligit᷑ qᷓ;uis nec fides credat᷑ nec ſpes ſpe

retur. Et quare fides et ſpes euacuant᷑ in patris
ſegd non charitas. li. j.di. xvij. ꝛ.
Charitas et eadẽ et alia diligitur li.j.di.xvij.⁊2.
Charitas an ſit certitudinaliter cognoſcibilis ab ha⸗
bente li. . di. xvij.q.iij.c.Reꝰ.24.
Charithatẽ cognoſci eſſentialiter eſt dup liciter li.ſ.
di. xvij. 2 4.
Cbaritatẽ non pᷣt cognoſcere quiſqꝙᷓ; certitudinaliter
ſe habere ex quadruplici cauſa li.j.di.xvij.?ꝛ ð.
Charitas reſpectu cuius eſt certitudinaliter cogno/
ſcibilis li. j. di. xvij. 26.
Charitas an ſit cognoſcibilis a non habente li.j.diſ.
xxvij.q.iiij.d.Reꝰᷣ.ꝛ9898.
Charitas an oꝑetur mediantibꝰ alijs virtutibus li.
1. diſt. xvij. 52. .

..

Charitas an poſſit augeri bin ſubſtantiam li. j. diſti.

Evij.. ſ“K.
Cbaritas per quem modum augmentatur li.j.diſti.
Exvij.a. i.f.t 4ow.
Cbaritas ⁊ ſi ſit ſimplex tñ hʒ ꝑtes li.j.di.xvij.r.
Charitas augmentata an ſit magis compoſita li.j.
diſt. xvij. 44. ðð
Charitas preexiſtens et ſuꝑaddita an fiat vna chari
tas li.j. diſt. xvij. 2.
Charitas an poſſit diminui li.j.di.xvij.q.iij.g. R.⁊
Cbaritas poteſt eẽ ſine additiõe ergo ſeꝑari. Solo.
Charitas an habeat ſtatumvel terminũ vltra quem
non poſſit augeri li.j.di.xvij.q.iiij.d.
Charitatis ſtatus aperte vᷣtus agẽtis poteſt eſſe du/
pliciter.li. . diſt. xvij.Üvoo.
Charitatis ſtatus aparte ſuſcipientis iutelligitur tri
pliciter li.j.diſt.xvij. sin.
Charitatis ſtatus eſt etiam ex parte augmentabilis
lio.·j. diſt. xvij. s( “2 ””M
Charitas babet ſtatum et terminuʒ q;uis virtus au
gmentans ſcʒ virtus diuina nec babeat ſtatũ nec
terminũ li.j.diſt.xvij.S.

Charitas quare nunq́; commenſuratur obiecto li.ſ.
diſt. xvij. 57.

Charitas dei et charitas bominũ dinimiliter ſe bñt
in volendo ſalutem hominibꝰ li.j.diſt. xlvj.rʒ3.
Charitatem habere quomõ eſt in poteſtate noſtra ?
non li. . diſt. xl viij. 17. ððð
Charitatis diffinitõ quã ponit apls.finis pᷣcep.ẽ ca.
c⁊cc.multipliciter tractatur li.ij.di.xxxviij.?.

Charitas quomodo reddit opus bonum li.i. diſtin.

Charitas quomodo ponitur eſſe finis precepti li.ij.
baritate fruimur duobus modis li.ij.di.xxxviij.iẽ
Charitas ſᷣm quoſdaʒ differẽti modo eſt principiuʒ

non pficit ſolũ pñtia pᷣmi motoꝛis

t
ſntn
bide
Cutn⸗
lio
errat
ſid
Gyut
g
Cuin
iid⸗
anta⸗
Certae
lali
Corta
at
Cit
Crt
Cani
ont
Ali
ni⸗
Cunte
oi
pri.
Ctat
Nw
ſuiati
Ur
Contati
Crte
Unl
Citn
s
Cet
Cait
ter
Curt
vo
Curta
ſpi
I7.
Ci
R
d
Cart
Can

ii
Cint
6
Cuin

r
Cnt
Ct⸗
Cet
ſtn
Un

te
ut
ſir

in
dnlsli
minns
iſdiig
ſainie

neßuß⸗
kinn

i
dlisabhe

Hlaiterig
ruüik
Acgc⸗
banelſi.
fimhesl.
inlijoid⸗
rliſo⸗

ii4.
aliſ.

temnchn

ish⸗
n.

ſracen
mceor⸗
liurti
entabi
ae
labli.
te ſebit
vſ.
hoſnt

in

joſtn.

win
nin

De littera

⁊ finis.li.ij.di.xxxviij.ꝛꝰ ß
Qarteas reſpectu operis bʒ rationem triplicis cauſe
ibidem.
Caritas quare dr cadix et foꝛma virtutum et finis.
li. ij.di.xxxviij.20. „
Caritatẽ vnire oia et facere cõmunia quõ intelligit
li. ij. di. xliiij. 37. ,
Canitatem maximam mercri pꝛemiũ maxi
telligit. li.ij. di. xviij. ꝛÜ9.
Caritas quõ meret᷑ gloꝛiã eternam ex cõdigno.lib.
ij. di. xviij. 5. ,. .
Caritas quõ dr̃ mater virtutum.li.iij.di.xxiij.ꝰ.
Caritas fides ſpes operatio reſpectu cuiꝰ ſũt equa/
lia. li.iij.di.xxv. S.
Caritas ſic ſe hʒ ad diligibilia quãtũ ad pꝛofectũ ſi/
cut fides ad credibilia. li.iij.di.xxv.ðyZ3.
Caritas multipliciter diffinit᷑ ſcᷣm multiplicem ſui
comꝑationeʒ . li.iij.di.xxvij. ·
Caritas amoꝛ ⁊ dilectio differũt.li.iij.di.xxvij.2.
Caritas quõ duo ↄtinet pꝛecepta.li.iij.di.xxvij.ðy.
Caritas quõ reſpicit actũ ↄcupiſcibilis et quõ actuʒ
aliaꝝ viriũ.li.iij.di.xxvij. . Hic ꝓpe pꝛincipiũ po/
nikt᷑ actus illaꝝ viriũ ponat᷑ actus aliarum viriuʒ
Caritas an ſit babitus ab alijs virtutibus diſtinctꝰ
an oibus virtutibus cõis et generalis. li.iij. diſti.
xxvij. q.j.a. Re. S.
Caritati quõ attribuunt᷑ actus aliarũ virtutũ.li.iij.
di. xxvij.. äl
Caritatis pꝛeceptũ quõ cõpꝛchẽdit oẽ pᷣceptũ.li.iij.
di. xxvij.v 0ℳ. .
Caritatis obiectum quid ſit.li.iij.di.xxvij.ii. .
Caritas quare dr̃ ſufficcre ad meritum et ad pꝛemi/
um. li.iij.di.xxvij.2.
Caritatis habitus an ſit vnus indiuiſus an per ſpe/
cies multiplicatus.li.iij.di.xxvij.q.ij.b.Re.lʒ.
Caritate quõ diligit᷑ pꝛoximꝰ.li.iij.di.xxvij.l.I.
Caritatis duo pꝛecepta quõ ſunt diuerſa.li.iij.diſti.
xxvij.15.
Caritatis modi diuerſi quo aliter diligit᷑ deus aliter
pꝛoximus vnde veniat.li.iij.di xxvij..6.
Caritas quare nõ bʒ ſic diuerſiſicari per habitus ſicẽ
ſapientia et ſciẽtia et latria ⁊ dulia. li.iij.di.xxvij.

mũ quõ

1 7. ⸗— „ „ „
Caritas et ſi ad actiuã et contemplatiuã vitam diri
gat et habilitet tamen non eſt virtus duplex.li. iij
di. xxvij.18.

Caritatis pꝛimus ⁊ vnicus actꝰ qͥs li.iij.di.xxvij.9

Caritatis habitus an ſit mere gratuitus an aliquid
addat vltra gratiã ſicut babitus aliaruʒ virtutu.
liiij.di. xxvij.q.iij.c. R..ꝛso.
Caritas quõ dr donũ excellentiſſimuʒ.li.iij.di.xxvij
22. Et codem li. di. xxxiiij.ĩ9. SJMUUDẽe
Caritas et gratia diuerſimodedicunt᷑ vita aie.li.iij.
Caritas quõ reddit deo acceptũ.li.iij.di.xxvij.ꝛ .
Caritas quõ deſtruit᷑ oino per peccatum. li.iij.diſti.
xxvij.2 5.
Caritatis habitꝰ an poſſit eſſe infoꝛmis an ſemper
ſit foꝛmatus.li.iij. di. xxvij.qiiij.d.Re.26. .
Caritati virtuti quõ adbeꝛet eſſe gratuitum.li.iij.di.
xxvij.5o.

Caritas recta nõ poteſt eſſe in pctõꝛe qᷓuis in eo poſ

ſit eſſe fides recta.li.iij. di.xxvij.di.
Caritacis motus an per pꝛius ſit meritorius iꝙᷓ actꝰ
aliarum virtutum. li. ij. di · xxvij.q.]E. Re. 52.

Caritatis motus eſt duplex.ſ.amicici

Caritate an ſint potius dil

—

Caritas eſt excellentioꝛ alijs virtutibus quia efficit
nos deifoꝛmes triplici ratione.li.iij.di.xxvij.4.

dd idem. 22.
Caritas quare ſibi pꝛimo et pꝛicipaliter vẽdicat me⸗
rendi emcaciã.li.iij.di.xxvij.ʒ 7.
Caritatis motum an ſit poſſibile eẽ mercennarium
li.iij. di. xxvij.q.ij.f. Re.9.
Caꝛitatem non querere que ſua ſint quõ intelligitur
li. iij. di. xxvij. 0. et di.xxix.22. J
. ie et concupiſcẽ
tie.Et quo ſenſu dixerit bernbar.deo ſine motiuo
pꝛemij ſeruiendũ.li.iij.di.xxvij.1.
Caritatis amoꝛẽ eſſe ſimpliciter gratuitũ ergo non
poſſe eẽ mercẽnariũ quõ itelligit᷑.li.iij.di.xxvij. 2
Caritatẽ creſcere in ſapiẽtia quõ intelligit᷑li.iij.di.
Caritatis affectionẽ nõ opoꝛtet eẽ infinitã q;uis ra⸗
tio diligendi deum fit bonitas infinita.li.iij.diſti.
Caritas quõ eſt equa ponderatrix.li.iij. di.xxvij. 55
Caritas diffinitur.li.iij.di.xxvij.b.
Caritatem comꝑat ad diuini mandati duplicatio/
nem. li.iij.di.xxvij.c.

Caritate eadem an diligatur deus et pꝛoximus.lib.

iij. di. xxvij.d.
Caritatis modus tractat᷑.li.iij.di.xxvij.e f.
Caritatis modus an in via impleat᷑.li.iij.di.xxvij.g.
Caritatis vnum pꝛeceptum quomodo in altero im
plicat᷑.li.iij.di.xxvij.h.
Caritas quõ dr̃ vinculũ vnionis.li.iij.di.xxviij.27.
Caritas diuerſimode comparatur ad nos et pꝛoxi
mos.li.iij.di.xxviij. o.
Caritatis nomẽ dupliciter accipit᷑.ſ.large ⁊ ꝓpꝛie ⁊
quõ poteſt eſſe oꝛdinata ⁊ non oꝛdinata li.iij.di.
xxix. 2.

Caritatis.vj. gradus et de eoꝛum numero et ſuffici⸗

tia.li.iij.di.xxix. . S
. igẽdi boni extranei q́; ma
li ↄſanguinei.li.iij.di.xxix.S. G
Caritatis perfecte ſignuʒ eſt moꝛiẽdi pꝛomptitudo.
li.iij. di. xxix. õs. .
Caritatis oꝛdo penes quid attẽdit᷑.li.iij.di.xxix.s .⁊x
11.7.14.

Caritas non ſic vnifoꝛmiter comparat᷑ ad diligibi-

lia ſicut fides ad credibilia.li.iij.di.xxix.i2.
Caritas an dilgendo pꝛeponat deuzʒ nobis li.iij.di.
xaib.,Krrz.
aritas pricipalius reſpicit affectum homis qui eſt
in deum qᷓ illum qui eſt in ſemetipſum.li.iij.diſt.
Caritatis oꝛdine an pꝛeponendum ſit bonũ pꝛopri
um bono ipſius pꝛoximi.li.iij.di.xxix.q.iij..
Caritateʒ nõ querere que ſua ſunt quõ intelligitur
li. iij. di. xxix.22. .
Caritas quõ dr̃ magis pꝛopꝛie oꝛdiare ad pꝛoximũ
qᷓ; ad ſeipſum.li.iij.di.xxix.ꝛ .
Caritas quõ ẽ amoꝛ liberalis.li.iij.di.xxix.25.
Caritatis amoꝛ ſuperueniens quõ dr̃ tollere curui/
tatem nature li.iij.di.xxix.ꝛ76.
Caritatis oꝛdiean magis ſũt diligẽdi parẽtes qᷓ; filiij)
vel econuerſo.li.iij.di.xxix.q.iiij.d.Re.28.
Caritatis oꝛdie an pꝛeponendus ſit domeſticus ex
traneo.li.iij.di.xxix.q.v.e.Re.77.
Caritas duplicem oꝛdinem reſpicit.liiij.di. xxix.32.
Caritas in diligendo membra chꝛiſti ſeruat ondinẽ

Caritas P aliquas conditiones nõ vt pꝛincipa
les s vt cõcomitantes et annexas. li.iij. di. xxix.4
Caritas quõ diligit bonũ vt bonũ.li.ij.di.xxix.⁊c.
Caritatis oꝛdo an attendat᷑ penes affectũ tantũ an
penes affectũ et effectuʒ ſimul. li. iij. di. xxix. q. vj.
J3 7J. 7.59. 7. 40. .——
CRiisiis oꝛdinẽ quare magis aſſignat Ambro.pe-
nnes pinquitatẽ qᷓ bonitatẽ vel indigentie necel.
ſitatem. li.iij.di.xxix.õ8ü8.
Caritatis effectus in quo conſiſtit li.iij.di.xxix.4.
Caritatis oꝛdo q̃tũ ad ea qͥ diligunt᷑.li.iij.di.xxix.a.
Caritatis oꝛdo quantũ ad ea beneficia que ꝑ es im/
pendunt᷑. vcl aliter. an oẽs bomines pariter dili-
gendi ſuut. i.iij. di. xxix. b c v.
Caritatis oꝛdo qtũ ad parentes bonos et malos.
li. iij.di.xxix. . .
Caritatis gradus ponunt᷑.li.iij.di.xxixchbp.
Car:tate ex quãtulacũq; an poſſit quis reſiſtere ẽỹ̈te

₰

cunq; temptationi. li. iij. di. xxx. .j. a. Re. 4.

Caritate in quãtulacunq; homo cõſtitutus an tene

at᷑ mo:tẽ ꝓ chꝛiſto ſubire. li. iij. di. xxx. q. ij. b. Re. 7.
Caritatẽ perfectã babentes an teneant᷑ ea eque ſt
pfectionis implere.i.iij. di.xxx.q.iij.c. Be. 13.

Caritas imꝑfecta aliter ſe habet ad oꝑa iuſticie ſim

plicis. aliter ꝑfecta ad oꝑa iuſticie cõſũmate. li.iij.
di. xxx-ili6.
Caritas dicit᷑ dupliciter ꝓficere.li.iij.di.xxx.i7.
Caritas vera quõ deſeri põt.li.iij.di.xxxj....
Caritas ſemel habita an poſſit amitti.li.iij.di.xxxj.
a·· a. RK. 4. l
Caritatis amoꝛ? excellentius vnireq;ᷓ amoꝛẽ natu/
ralem quõ intelligit᷑.li.iij.di.xxxj. .
Caritas quõ amittit᷑ ꝑ peccatũ.li.iij.di.xxxj.õ.
Caritatem babenti quõ ẽ chꝛiſtus fundamentuʒ et
ſpũſfſanctus adiutoꝛiũ.li.iij.di.xxxj.ↄ.
Caritatem amittens vel a caritate cadens an poſſit
reſurgere in equali. li.iij.di.xxxj.q.ij.b.Re. 0.
Caritas amiſſa quare poteſt rectificari et virginitaſ
ablata non recuperari. li.iij.di.xxxj.ii. Ad idẽ.i4.

Caritas et ſaccrdotalis dignitas different᷑ ſe babẽt

ad volũtatis rectitudinẽ.li.iij.di.xxxj.i2.
Cantate in minoꝛi an poſſit bomo reſurgere.lib.iij.
d. xxj.q.iij.(.N.tcõ. H
Caritas reſurgens quare cõꝑat᷑ luci matutine.li.iij.
di. xxxj.ĩ9. .
Caritatis habitum an cõtingat in patria euacuari.
li. iij di. xxxj.q.j.g. Re· 42.
aritas magis cõſummat᷑ ↄplemento gloꝛie qᷓ ali⸗
babitus virtutis tbeologice triplici ratione. li.iij.
di. xxxj. X4;). . .
Caritas quõ dicit᷑ ex parte.li.iij.di.xxxj
Caritatis cauſa quõ dicunt᷑ fides cet ſpes. l iij diſtt.

. . 1
C os ſolum eſt diſpoſitio ad tendendũ et eũ
dñ in celũ ſᷣ etiã ad quieſcendũ.li.ijj.di.xxxj.c.
Earins. an habeat in patria dilatari.li.iij.di.xxxj.q.
h.h. N. 48.
Caritatis latitudo dupliciter attendit᷑ ibidem.
Caritas in ſtatu patrieplures habet circa quos pᷣt
ſpecialiter et diſtincte affici qᷓ in ſtatuvie li.iij.di.
Caritas quare dicit᷑ dilatari ĩ patria.li.iij.di.xxxj.2
Caritatis oꝛdo an babcat in patria imitari.an is ſit

oꝛdo patrie qui eſt oꝛqovie:li.iij.di.xxxj.q.iij.l.Re

Caritas ecci

5J. 7. 54.. . 7
Caritatis oꝛdo dupley eſt et quis boꝛum manebit ĩ
patria ibidem. „·
Caritatis oꝛdo quo reſpectu ẽ ad ꝓximũ.li.iij.di.
Canirae an poſſit ꝑ pctm̃ amitti.li.iij.di.xxxj.a bc.
Caꝛitas qualiter non dicatur euacuari ſicut fides ⁊
ſpes ⁊ ſcientia.li.iij.di.xxxj.d.
Caritatis oꝛdinẽ qui eſt invia an cõtingat in chꝛiſto
et beatis inueniri.li.iij.di.xxxj. .
Caritatem eſſe excellentioꝛẽ omnibꝰ donis quo ſen
ſu dixerit apls.li.iij.di.xxxiiij.i9.
Caritas equaliter reddit habitus in anima gratos
et actus meritoꝛios.li.iij.di.xxxiiij.ꝛ.
Caritas quõ ↄplectit᷑ omnia neceſſaria ad ſalutens
li. iij. di. xxxvj.i.
Caritas quõ eſt pꝛincipium foꝛma ſiue vinculum et
finis aliarum virtutum.li.iij.di.xxxvj.3.
Caritas quõ dici plenitudo ſcripturaꝝ diuinarum
li.iij.di.xxxvj.,5. ,B
Caritas quõò eſt alijs virtutibus eminentioꝛ lib.iij.
di. xxxvj.8.

„ 9

Caritas an ſit foꝛma virtutum. li.iij. di. xxxvj. q. vj. f.

K. 44. 2
Caritatis duo pꝛecepta omnia pꝛecepta indundũt.
li.iij.di.xxxvj.e.
Caritas eſt ſumma ct plenitudo totius legis.lib.iij.
di. xxxvj.f.
Caritatis duo pꝛecepta non implent᷑ in omni man⸗-
dato ſigillatim accepto.li.iijj.di.xxxvij.ꝛ9.

Caritatis quantitas dupliciter poteſt accipi. lib.iiij

di. xvj. 52.
Caritas quõ operit pꝛioꝛa pctã.li.iiij.di.xxij.S.
Caritati debere omne meritum ⁊ pᷣmiũ quõ intelli/
git᷑. li. iij. di. xxxiij.37.
Caritatem habenthomines in triplici differentia.
li. iiij. di. xlv. . .
Caritatem pfectam habent tria genera bominuʒ ⁊
que indigẽt ſuffragijs eccleſie.li.iiij.di.xlv. .

—

quõ intelligit᷑.li.iij.di.xxxij.ꝛ2.
¶arere
Carentia viſionis dei de quibus peccatis debet᷑.· li.
Hj. di. xxx.27.

Carius haberi illud quod emit᷑ qᷓ pciũ quo emitur

Carere viſione diuina qũo eſt mitiſſima penaruns

li.iii. di xlvj. 2.

(Karo

Carnis nomen accipit᷑ dupliciter et ſ̃im quem mo⸗

dũ contrariat᷑ ſpiritui.li.ij. di..?ꝛ7
Carnalce et caro dicit᷑ dupliciter li.ij.di.xx.iʒ.

Caro quõ dicit᷑ mouere in temptatione ſicut inſtrᷣ

mẽtnm..li.ij.di.xxj.d71.
Carnis an ſit temptare.li.ij.di.xxj.q.ij.d.Re.2 4·.

Carnis temptationem an contingat a diaboli tem/

ptatione ſeparari. li.ij. di. xxj.q.ij.e.Re.29.

Carnem eſſe occaſionem vel matrem omnium pec⸗

catoꝛum quomodo intelligitur.lib.ij.diſt. xxj. ů·

4 „ 2 . .
Caro in temptatione diaboli nẽ eſt cauſa pꝛecipus⸗

ſed ſolum cauſa ſine qua non.li.ij.di.xxj.5·

equõ dr̃ dimittere pctã.li.iiij.di.xviij.¶

ſ

Cth

Ct
Po
ie
.

6

1

innn
lbi⸗
nant
crndüt.
ulbi
mniman⸗
nci⸗
.
bitdl
zfam.

weninej

tlv.7.

eniee

el
e

Carnis temptationi an ſit dimicilius reſiſter an tẽ/

ptationi diaboli.li. ij.di.xxj.q iij.f. Re.6

Caro quõ dicit᷑ eſſe inoſtra poteſtate.li.ij.di.xxj.ʒ⸗.

Caro duplexẽ in homine.ſ.in ſpeciẽ ⁊ jm materiã

li. ij. di. xxx. 42. . äs
Caro an inficiatur ex ꝓpagatione tm̃ vel ex ꝓpagati
one et libidine.li.ij.di.xxxj.q.iij.f. Re.d9.

.„

li. ij. di. xxxij.I9.

Caro dupliciter ſumit᷑ et im quem modũ dicit con

cupiſcentia eſſe in carne.li.ij. di. xxxij..48.
Caro accipit᷑ ꝓ homine carnali.li.ij.di.xxxij. o.ibi/
dem. 51. .
Carnẽ ↄcupiſcere aduerſus ſpm̃ quõ intelligit᷑li.ij.
di. xxxij.ðl.⁊.2. Et li.iij.di.ij.25.

Carnis feditaſ quõ itẽdat᷑ ⁊ ereſcat.li.ij.di. xxxiij.

*

di. xvij.ʒ.⁊.. ⁊.5.
Caro noſtra dupliciter conſideratur.ſ.bᷣmm naturazʒ
et ſm infirmitatem aggrauantem animaʒ. ⁊? quõ
dicit᷑ nolumus expoliari ⁊c.⁊ nemo carnem ſuaʒ
odio habuit.Et quõ dicitur cupio diſſolui.lib.iij.
Caro quõ repugnat ſpiritui et quare impedit ab aſ/
ſequenda beatitudine.li.iij.di.xxviij.ᷣo. H
Carnis immundicia a qua ſanctificabat cinis vitu⸗
le que fuit.li.iiij.di.j.⁊.

Caro carnis et ſanguis quõ dicit᷑ ſacramentũ ſan

guinis.li.iiij.di.x.s.
Caro eſt fouenda.ſed inimicicia non.libꝛo.iiij.diſti.
xv. 75. .
Caro ꝓ quo ſupponat ibi verbũ caro factum eſt. li.
iij.di. ij. 31. H
Caro poteſt ante animationẽ infici ᷣ non ſanctifica
Caro marie ratiõe cuius dicit᷑ obnoxia pctõ añ ſan

ctificationem. li.iij. di.iij. ¶2. S
Caro virginis quõ ẽ confoꝛmis carni.xpᷣi.li.iiij. di.
ix. 22.
De carne vide aliqua vbi ieiunium

Aalus HJ
Caſus ſiue ruina pᷣdicit᷑ alicui ſʒ pp᷑ hoc nõ reuelat
li. j.di.xxxviij.5. .
Caſu et foꝛtuna quare quedã eueniunt quedã non.
li. J.di. xlv. 5. MW
aſuale et foꝛtuitum dr̃ dupliciter ſ̃m q; pꝛiuatio ĩ/
tentionis dupliciter intelligit᷑.li.ij.di.xxxvij.ʒ 4.

—

Caſuʒ operari ĩ bonũ quõ intelligit᷑.li.iiij.di.xiiij.on

Caſus in quibus ſacerdos dʒ penitentẽ ad ep̃ᷣm re

mittere vel eum conſulerc.li.iiij.di.xx. ⁊.

Mathedra
Catbedram moyſi occupantibus quõ eſt obedien.
qum. li.ij.di.xliiij. I.

Cattus
Catti in oculo quis potentia emiſſiua et receptiua
poſſint concurrere in vnitatẽ oꝛgani non tamẽ 5
ter hoc intellectus agens ct paſſibilis reperiunt᷑ i
Vna potentia ſpeciali.li.ij.di.xxiiij. 7.

Catheciſmus

Cateciſmus et exoꝛciſmus tripliciter ordinant᷑.lib.

iiij. di. vj. 45. Emendet᷑ pars buius loci ſic. Aut
ratione eius a quo diſpenſaf.
Cateciſari a debcãt ꝑuuli.liiiij.di.vj.q.j.l.Re.bõ9.

arnem et ſpm̃ in baptiſmo purgari quõ intelligiX.

Cauſa foꝛn

. 7
. —

Cateciſmus in aultis pᷣcedit baptiſmuʒ duplici ra
Cateciſandis aſſiſtentes in qua ꝑſona reſpondẽt.li.
iiij.di.vj.? 0.
Cateciſandi et exorciſandi paruulum ordo.lib iiij.
di. vj. m.
Cateciſare quid ibidem.

(Kauſa

—MW— Iõ

Cauſa materialis vel ſubiectum.li.ſen.li.j.in ꝓlogo

ialis vel modus agendi in li.ſen.li.j.ĩ p/
logo. q.iij
Cauſa finalis li.ſen.li.j.in ꝓlogo.q.iij.
Cauſa efficiens li.ſen.li.j.in ꝓlogo.q.iii.
Cauſa moucns magiſtrum ad aggrediendum opuſ
li. . in ꝓlogo. a.cb. HMD
Cauſa mouens diſcipulos ad audiendum. libro.j.
in ꝓlogoct. l
Cauſa noſtri eſſe et boni eſſe quõ dicit᷑ bonitas diui
na. li.j.di.j..,”.
Canſe nomen ꝓpꝛie nõ cadit in diuinis.li.j.di.v.ʒ.
Cauſa ꝓpria et immediata dicitur tripliciter. lib.j.
Cauſa alicuius ꝑ accidens quõ aliquid dicat᷑.lib.j.
dvi. xi. ccckkckk.
auſa nullius habitudo cadit in deo reſpectu ſui ſ
reſpectu creaturatũ.li.j.di.xix.45. M
Cauſa quid eſt.li.j.di.xx.26. ßMU
Cauſalitas et ſuꝑpoſitio nõ ẽ vere relatio in deo. li.
j.di. xxx.18.
Cauſalitas cadit ſub negatiõe dupliciter.ſ.vt ſit ne/
gatio cauſalitatis et vt ſit cauſalitas negationis.
li.j.di.xxxiij.õ. M
Cauſam que pᷣcedit ponere aliud quomodo intelli/
git. li.j.di.xxxviij.s.
Cauſa dicitur ꝓpꝛie et cõmunitcr.li.j.di.xxxviij.⁊.
Cauſa accipit᷑ ſᷣm triplicem modum.li.j.di.xxxviij.
Cauſa efficiens eſt duplex.l.j.di.xl.i 5.
Cauſa vniuerſalis et particularis reperit᷑ in creatu/
ris et quõ diuerſis reſpectibus plus ⁊ minus in/
fluunt.li.j.di.xlv.S o.
Cauſa quoꝛundam tota ⁊ ſola eſt deus.et quorun⸗
dam cauſa cum alia particulari cauſa.libꝛo.j.di.
Caulaz poni eſt dupliciter vel in eẽvel in operari.et
hm quem modum habetveritatem ꝙ poſita cau
ſa immediata ponit᷑ effectus.li.j.di.xlv.ʒaa.
Cauſa ꝓxima et immediata et neceſſaria qnõ eſt ra
tio demonſtrabilis.li.j.di.xlv.ʒʒ. H
Cauſas reruʒ creatarum ſcrutari eſtvtile q́;uis ſcia
mus ſolã dei volũtatẽ eſſe cauſam.l.j.di.xlv.ʒ4.
Cauſam cuius effectus eſt contingens poſſe impe/
diri vbi habeat inſtantiauu.li.j.di.xlvij.ĩo.
Cauſa immediatsa ſi eſt mala ergo ⁊ effectus quõ in
telligit᷑.li.j.di.xlviij.ĩs. Sð
Cauſa eſt ſufficiens ad aliquid duobus modis ⁊ qñ
oportet ꝙ ſtatim operetur.li.ij di.j.2 M
Cauſa rerum duobus modis poteſt eſſe in actu ⁊ q̊
modo deus ſemper ſuit in actu.li.ij.di.j.?.2
Canſa vniuerſalis aliqua indiget actualitate cauſe
particularis.aliqua non.li.ij.di.j.ʒ.
potentie vel ſapientie.li.ij.di.j.·.8.
c 2

Cauſa noſtri eſſe quare potius attribuit bonitati qᷓ;

. ð

„° % *&

Cauſaʒ nobilioꝛ? eſſe effectu qñveꝝ ſit. li. ij. di. iij. 10

Cauſalem et ſemialem vm rationẽ fiunt aliqua dil⸗
ferenter et qñ aliquis effectus fit õᷣm rationes cã/
les et ſeminales. li. . ij. di. xviij.II. 2.I2.7. 14.
Cauſa et ratio cauſ. ais et ſemen et ratio ſeminal dif
ferunt. li. ij. di. xviij.I2. ⁊.Iʒ.
Cauſe eipler genus ſcᷣm Auguſt. li. ij. di. xxiiij. 81.

Cauſa pmanente non remoueri effectum quõ intel

ligit᷑.li.ij.di.xxxij.2ꝛi.
Caufaz ti quicqͥd eſt cauſa cauſe cõtra bãce
ꝓpoſitionem peccat locus ſophiſticus ſcom acci
dens. li.ij.di.xxiiij.Ii.
Cauſam eangen pꝑ ſui pᷣſentiam et abſentiaʒ eẽ cau
ſam oppoſitoꝛum quomodo intelligit᷑. li.ij diſti.

rxxxvij. 28.
Cauſas diuerſas indigere aliquo ſuperioꝛi cõiungẽ

te ad boc ꝙ poſſint vnum effectum ꝓducere du⸗
pliciter intelligitur.li.ij. di. xxxvij.7.
Cauſaʒ ꝑ accidens indigere aiutoꝛio ſicut cauſa .
ſe quõ intelligit. li. i ij. di. xxxvij. 58.

Cauſam pꝛimã vno mogo ſe habere ad omnia qus

intelligit᷑.ðli.iij.di.xxxij.i

Cauſam non eſſe ſignume eetus quõ z intelligitur. li

bꝛo.iiij.di.j.?2 2.
Cauſa dicit᷑ dupliciter ⁊ ſem quem modũ cauſa re
mota remoneri dʒ effectus.libꝛo.iiij. dſt.iiij.i 5.et
di. xxij.li.

Cauſa efficiens eſt duplex.ſ.cauſa efficiens et coͤſer⸗

uans et cã efficiens non conſeruans. et quomo/
do cõſenſus c cauſa matrimonij.li.iiij.di.xxvij.20

(KXecitas

Cecitas an ñ eſt magis eligenda q; dei tofene libi.

Llare
Celare crimen eſt duplex li.iiij. di xxxv.4.

Lelum

Celum vniuerſale ⁊ empireñ quõ recipit variatiões
li. j.di. viij. 5 5.

Celum ſpirituale ſi eſt vltra celum empireũ querit᷑

quid ſit quid cõtineat et quare dicatur celum. lib.
ij. di. ij. y.

Ca ſiue ſpere quot ſint.li.ij.di.ij.s.

Celũ empireũ an ſit et ſi ſit an modi nature eclitlib.
ij. di. ij. g. j. g. Pe. 32.
Celom empireũ quibꝰ oꝛnet. li. ij.di. ij. y8.
Celũ empireũ an illuminet᷑ a ſole.li.ij.di.ij. .
Celũ empireũ an ſit mobile.li.ij.di.ij. o.
Celi empirei triplex ꝓpꝛietas.li.ij.di.ij. 1.
Celũ empiꝛeũ an influat in bec inferioꝛa an non ib.
ij. di. ij. J. ij. h. P. 43.
Ceilũ ſi ideren empirein criſtallin ad quid ſunt crea/
ta. li. ij. di. ij. ¶4½
Celũ empireũ quid influat.li.ij.di.ij. .
Celi empirei non eſſe locare ngelos ſi que ratiões
ꝓbare vidẽt̃ quomodo diſſunt ſoluende.li.ij.di.
Celũ empireũ quõ eſt viſibile et mutabile.li.ij. diſti.
viij. 5. et. 4.

Celi et terre nomen qudrupliciter exponitur in iſto

verbo. In pꝛincipio creauit deus ⁊c. li.ij. di. xij. 1.

Celum ꝓ quo ſtat ibi. In pꝛincipio creauit de. ce. et
terram. li.ij. di. xij. 8.

. —

95953

Cel criſtallinũ an ſit de natura aque. li i. di. xii. q.

1. 2. Re.2.
cda quod e ſupꝛa firmamentũ quare d aqueũ. li.
ij. di. xiiij. .
Caud cõpꝛebendi ſub igne quõ intelligit᷑.li.ij.diſti.
iij. 8.
Celi an babeant figurã oꝛbicularẽ. li. ij. di. xiiij. a..c.

Re.15
Celum n pellem eſſe extenſum quõ intelligit᷑.ᷣli.
ij. di. xiiij. 14.
Celũ non vick firmũ ideo ꝙ ſit immobile. li. ij. diſti.
rxiiij.1 5.
Celum empireum ſi eſt circulare quõ eſt vndic; ſan
ctoꝛum coꝛpoꝛibus repletum et quõ poterunt vi
gere xpm besti. li. ij. di. xiiij. 16.
Celi grbee an babeat dextrũ et ſiniſtrũ.li.ij.di.xiiij
A. .O. .I 8.
Celum quõ babet dextrũ et ſiniſtruʒ.li.ij.di.xiiij.i9.
et. 20.

CQelum ſiue pꝛimũ mobile an immediate moueatur

a deo. li. ij. di. xiiij. q. j. e. R. 25.

auctoꝛitates ꝓbare videntur quõ ſunt ſoluende
li. ij. di. xiiij.26. et per totum.
Celoꝛum motus an ſit a ꝓpꝛia foꝛma vel ab intelli⸗
gentia. li. ij. di. xiiij. q. ij. f. R. 70.
Celi motus quõ dicit᷑ eſſen aturalis. i. ij. di. xiiij. 51.
Celum q;uis ſit virtutis finite tamen nõ laſſat᷑ mo⸗
uendo.li.ij.di.xiiij.s.
Celoꝛum diſtinctio penes quid attẽdat᷑.li.ij.di.xiiij.
52.
Celoꝛũ numerus et ſufficientia ſcom Rabanũ per
ſeptem oꝛbes.li.ij.di.xiiij.õo.
Celũ diſtiguit a buſga phᷣis ꝑ tres oꝛbes ab alijſ ꝑ
octo ab alijs ꝑ nouem.ab alijs per decem.li. ij. di.
xiiij. 61.
Celũ quõ babet vnifoꝛmitatem et diuerſitatem .li. ij
di. xiiij.ð2.
Celũ quõ ꝑ influentiã mouet coꝛpora inferioꝛa. li.ij.
di. xiiij. Sʒ.
Celi motus quõ notificat nobis. li. ij. di. xiiij. è
Celoꝝ natura que ſit.li.ij.di. xiiij. a.b.
C,eli figura que ſit.li.ij.di.xiiij.c. SZ
Celum an moueatur cum dicatur ſmmamentilib.
ij. di. xiiij. d.
Ccloꝝ diſtinctionẽ affignat.li.ij.di.xiiijf..
Celeſtis natura dupliciter conſiderat᷑. libro.ij. diſti.
xvij. 57.
Celeſtis natura quõ eſt de cõſtitutione coꝛpoꝛis bu
mani. li.ij. di xvij. 41.
Celeſtis natura quõ eſt excelſioꝛ.i inter coꝛpoꝛa ſim⸗
plicia. li. ij. di. xvij. 3.
Celos aperiri hoꝛa immolationis xpᷣi in altari quõ
intelligit᷑.li.iiij.di. xj..⁊..
Celoꝛum regnum intrare non poſſe quẽq;ᷓ ſine pote
ſbe damiutn quomodo intelligitur. libꝛo. iiij. di.
Cen Guaee quomodo dicitur ſolus xps.lib. i liij.
i.xviij.io.
Celi ardentes ſoluentur quõ mntelligitor. libro. iiij.
di.xlvij.26.

Welſi

Caſiudho puleſitndlo:e dulcedo. poteſt vupliciter

accipi.li.ij.di.xxxviij.25.

Celum immediate moueria deo ſi que rationes et

— — — —

niigſe
lgeli
liidſt.

mmüigtn
Keney

worexu

nonssc
lalence

hinch⸗

luſni ne
huiie
nliid.

De littera

Cenſum vel tribntum aliqui xpᷣiani tenent᷑ ſoluere

7„

aliqui non. li.i. di. xliiij. 5.
Mertituco
Certitudo eſt duplex.li.j.di.xl.29.Ad idem. lib.iiij.
Cerrticudo poteſt habeni de aliquo futuro dupliciteꝛ
i.ij. di.iiij.2.
Certitudo eſt multiplex.li.ij.di.iiij.c. .„
Certitudo eſt duplex et que ſcientia eſt certioꝛ fide ⁊
econtra.li.iij.di.xxiij.29.
Certitudo ſpei ⁊ fidei quõ differunt.li.iij.di. xxvj.a.
Certitudo circa intellectũ habet eſſe dupliciter et ſi⸗
militer certitudo affectus.li.iij.di. xxvj. 56.
Certitudo quõ habet᷑ de meritis.li.iij.di.xxvj.7.
Certitudinem non habere qdð pendet ex vertibilita⸗
te voluntatis quõ intelligit. li.iij.di.xxvj. 8.
Certitudo eſt duplex.ſ.oꝛdinis et euentus et quo/
modo ſpes habet certitudinẽ in ſuo actu. lib. iij.
di. xxvj. 39. .
Certitudo eſt duplex.ſ.abſoluta et cõditionata et qᷓ
harum eſt in ſpe.li.iij.di.xxvj.poſt..o. ,
Certitudo non ſolum reſpicit intelleceũ verũ etiam
affectum.li.iij. di. xxvj. poſt. o. ꝓpe finem.

Certitudo eſt duplex et q̃ poteſt quis ſcire an ſit di⸗

gnus dei odio vel amoꝛe.li.iiij.di.xx.i.
Ceſſare
Ceſſante cauſa ceſſare effectum quõ intelligit᷑. libꝛo
ij.di. vij. 16. ,„„
ims
Cineres vel pulueres bominis moꝛtui in qᷣd reſol-
uant᷑. li. inj. di. xliij. 1. , —
ircuminceſſio
Circũinceſſio quid ſit.li.j.di.xix.? .

Circulus

Circuli vna parte mota mouent᷑ oẽs ſed non eque

recipiunt omnes motoꝛis inſluentiam. li.ij. diſt.
xiiij.23. .
¶Circumcidere
Circũciſio quare fuit ſacrjm efficaciꝰ inter omnia le
galia ſacra.li.iiij.di.j.52.
Circũciſio magis fuit ꝑ pactuʒ qᷓ alia ſacr̃a legalia
duplici ratione.li.iiij.di.j.5ʒ. H
Circũciſio et baptiſmus differunt et conueniũt lib.
iiij. di. ſ.ð̈. . 55. ,
Circũciſio et inſtitutionẽ et pᷣceptionẽ complectituꝛ
2vtriuſq; effectus quis ſit. li. iiij. di. j. S58.
Circũciſio non violabat ſabbatũ.li.iiij.di. j.S9.
Circũciſio quantũ ad obſeruantiã fit cultro petrino
nõ ſtũ ad efficaciã. i.iiij. di.j.õo.

Circũciſionis ſacramenti res eſt duobus mogis.li.

iiij. di. j. 61.
Circumciſionis ſacramentũ abrabe nibil contuliſſe
poteſt intelligi du liciter. li.iiij.di.j.oz.
Circũciſionis remediũ an cõgrue ſit inſtitutũ.li. iiij.
di. j.q. j.ck. P. 80.

Circũciſio fuit ſacẽm legis ſcripte et ſucceſſit ſacra/

mentis legis nature quadruplici ratione.lib. iiij.

Circũciſio quare data eſt ante legem. li.iiij.di.j. 84.
Circũciſio quare pꝛecipue data fuit abrabe ibidem.
Circumciſio quare magis cõfirmata fuit ſub ioſue
ᷓ ſub moyſe.li.iiij.di. j. 8 5.
Circũciſionis foꝛma ſiue integritas in quo cõſiſtat.
li. iiij. di. . q. ij.. Re. 86.
Ercurn io aliqua requirit ex neceſſitate aliqua nõ
ibidem.
Circũciſio quare data fuit ſolis viris non mulieri⸗
bus .· li. iiij. di. j.S .
Circũciſio quare iuſſa eſt fieri in membꝛo verecũdo

7 44 „

li.iiij.di. j.S8.

Circumciſionis tempus qtũ ad efficaciam nibil fa

cit eſt tamen congruentia qᷓtũ ad ſignificationeʒ
li. iiij. di. j. 89.
Circũciſioni quare aſſignatus eſt dies certus et nuõ
baptiſmo.li.iiij.di.j.ꝰ0. . 2
Circũciſio an poterit pᷣueniri vel differri diẽ octauũ
ſine peccato.li.iiij.di.j.9i. .
Circũciſionis ſacrm an ſit gratie collatiuuʒ.li.iij. di.
I. q· iij. m. e. 23. 2. ..
Circũciſionis efrcacia que ſit.li.iiij.di.j.g.

Circũciſionis ſaccẽm quõ ſe habuit circaviros qui fu

erunt ante datũ de circũciſione pꝛeceptum ⁊ quo
modo circa feminas que fuerunt ante et poſt. li.
iiij. di. . h. ⸗. .
Circũciſionis ſacramẽtũ quid exigat qᷓtũ ad foꝛmã
et ſubſtantiã. li.iiij.di.j.i.
Eeñjeiſt quare fiebat die octauo et cultro petrino
i.iiij. di. j. k.
Ci euinciſio quare mutata eſt per baptiſmnʒ.libro
iiij.di.j.l.
Licheigo an debuerit ceſſare.libꝛo.iiij. diſt.iij.q.j.l.
45.
Circumciſio quomodo dicitur data in fedꝰ eternuz
li. iiij. di. iij. 6.
Circumciſionẽ ꝓdeſſe ſi lex obſeruet quõ intelligit᷑
li.iiij. di. iij. ·2.
Circumcidentem ſe debitoꝛeʒ eſte vniuerſe legis ob
ſeruande quo ſenſu dixerit apoſtolꝰ tempore euã
gelico. li. ilij. di. iij. .S. .R
Circumciſus cum ſit chꝛiſtus quare nos nõ circum
cidimur.li.iiij.di.iij.·9.
Circumciſionis ſignicicatum quomodo impletuʒ ẽ
li. ij. di.ij. 50.
Circumciſio quare non manet cum baptiſmo cum
tamen ſimulmanſerunt circumciſio et decimatio
li. iiij. di. iij. 5i. F
Circumciſio an ceſſauerit ante ꝓmulgationẽ euãge
lij. li.iiij.di.iij.q.ij.m. Re. 52. ,2“
Circumciſionẽ ceſſare ꝓpter legis impletionem quõ
intelligit li.i. di.ij.S8s.
Circumciſiõis euacuatio quõ dicit᷑ fuiſſe inſtitutio
baptiſmi. li. iiij. di. iij. z9P.
Circumciſi an reſurgant cũ pꝛeputio vel ſine. li.iiij.
di. xij. 5.

Eircumſtantia
Circumſtantia q introducit aliud peccati genus.li
bro. iij. di. xxxviij.2 Ad idem di. xxxvij.13.
Cireumſtantiarum diuiſio ſcm tullium.li.iiij.diſt.

Circumſtantie peccatoꝛum quedam alleuiant que/

c 3

crabunt in aliud genus. quedam aggrauant
denLaln Kinfhende⸗ que non.li.iiij.di. xvij. 135.
Circumſtantias confiteri congruũ eſt non neceſſart
Cchiudtenne granantes ſunt cõfitende et quaꝛc
ß non alleuiantes. li. iij. vi. xvij. 13ʒð.
Circumſtantiã nõ augere q;titatem peccati quõ in
telligitur. li.iiij.di. xvij. 136. . 1.
Circumſtantie qua ratione mutant ſpẽm peccati.li.

iiij. di. xvij. 1
lpe et crograpbũ decreti quid.li.

Cirograpbum cu
ciarapba crucifixoꝝ quõ ſunt deleta.li.ij. diſtin.

cix. 18. . 8 . ., 6 .
Ciro graphũ decreti an ſit culpa an ipena. lib.iij. diſt.
rix. 9. 2 „* . „ . „ „ * „. 6 .
Clrograpbũ culpe quis habuit.li.iij.di.xix.20.

¶ Claritas

—

—— H „ „sa 4 2 .
Claritas dr̃ minoꝛ in creatura dupliciter. li.iij. diſti.

xiiij. 5.
¶auis

Clauiũ abſq; poteſtate quemꝙ; non poſſe intrare in

celũ vupliciter intelligit᷑li.iiij.di.xvij.28.

Caues qñ pꝛinant᷑ efficacia.li.iiij.di.xviij.o.
Claues an date ſint eccleſie.li.iiij.di.xviij.q.j.a.Re.7
Elauis nomen tranſſatũ eſt a coꝛpoꝛibus ad ſpiritu
alia ibidem.
Clauis ſpiritualis triplex eſt ſm tria obſtacula im
pedientia ingreſſum in celum. li.ilij.di. xviij. ð.
Clauis quid aperit cũ oſtiuʒ ſemꝑ ſit apertum. lib.
iiij. di. xviij.ꝰ9. „
Claues inferne quõ bʒ xpᷣs.li.iiij.di.xviij.ii.

CLlaues eccleſie ad quid ſunt date.li.iiij di. xviij. q. ij.

Clauis quõ oꝛdinat᷑ ad claudere et aperire cum ſint
oppoſita.li.iiij. di. xviij.4. ,
Clauis officiũ qdð eſt et ꝙ nec baptiſmus nec exem/
plũ eſt clauis.li.iiij.di.xviij.5. .
Claues quare dicunt᷑ poteſtas abſoluẽdi et ligandi
li. iiij.di. xviij.õ.
CQlauiunn poteſtos an poſſit in culpam.li.iiij.di.xviij
q.]. C. N. I 7· 4
Qauiũ poteſtas quõ ſe extendit ad delendã culpazʒ
li.iiij.di.xviij.ĩ SD.
Qauiũñ poteſtatem ſe extendere in culpam ꝑ modũ
imperantis ſi que videtur auctoꝛitas et ratio ſo/
nare quomodo eſt intelligenda.libꝛo.iiij.di.xviij.
19. et 20.
Clauium ptãte an ſacerdos poſſit aliquid in penaʒ
li.iiij.di.xviij.q.ij.d.Re.ꝛ 3.
Qauiũ virtute a quo ſacerdos abſoluat ibidẽ ⁊.24.
Elauiũ virtute quõ ſacerdos abſoluit a culpa oſtẽ⸗
dendo. li.iiij.di.xviij.25. .”
Qauiũvirtute quõ ſacerdos abſoluat a pena purga
toꝛia. i.iiij.di.xviij.26. ⁊.27.
Qlauiũ virtute ſacerdos an maiorẽ partem pene re
mittat ei qui plus peccauit aut ei qui minus. lib.

iiij. vi. xviij.28.
Qlauiũ virtute quid quiſq; abſoluat dum confeſſio
pluribus iterat᷑.li.iiij.di.xviij.29.

12⸗

Qauis an ſit ſcientia.liniij.di.xviij.q.j.e. R·yo,.

Clauð eſte ſcientiam ſi que rationes dicere videntur
quomodo ſunt intelligende.libꝛo.iiij.diſtin.xviij.
CQauis alia an ſit ſcientia ꝙᷓ potentia ſoluẽdi.li.iiij.
di. xviij. q.ij.f. R.? 4. „ „
Qauis et ſi ſit oꝛdo ſacerdotalisvel ꝗpꝛietas ũlli in⸗
ſeparabiliter annexa ⁊ licet talis oꝛdo ẽ vnus nõ
tamen ſequit᷑ ex boc ꝙ clauis ſit vna.li.iij.diſtin.
iij. 36.
Clnes ſunt due qᷓuis ſint ad vnum. libro.iiij.iſti.
Ciauis duplex eſt. . directiua et pꝛincipalis.lib.iiij.
di xvii ⸗bsss.
Qaues penes quid diſtingnũt᷑.li.iiij.di.xviij.ð.
Qauium actus quõ eſt ſoluere et ligare in foꝛo pe/
nitentiali et quomodo in foꝛo iudiciali. libꝛo. iiij.
di. xviij. 64.
Clauſumm poteſtas quare data eſt pluribus qᷓ pote⸗
ſtas gladij ſpiritualis ſeu excõmunicãdi.li.ũij. di·
ſti. xviij. 67. 7. 68. G
Clauiũ virtute quid ſacerdos dimittat in confefſiõe
li. iiij. di. xviij. a. b.
Clauiũ virtute an a peccato ſoluere ⁊ ligare poſſint
ſacerdotes.li.iiij.di.xviij.c.d.
Clauiũ virtute ꝑ quẽ modũ ſacerdotes ſoluunt et
ligant a peccatis lib.iiij.di.xviij.æ.
Claues an date ſint ſacerdoti legali an ſoli ſacerdo⸗
ti euangelico.li.iiij.di.xix.q.j.a.Re.S.
Clauis ſcientie aliter fuit in lege aliter in euangelio
li.iiij.di. xix. . „ S
Clauis et oꝛdo ve.te.fuit figuralis.li.iiij.di.xix.⁊o.
Clauis in poteſtate an malus ſacerdos cõmunicet
cum bone an clauis ſit in ſolo bono. li.iij.di.xix.
q.ij. b. .12. .⸗„
Clauis poteſtatẽ nõ dare pᷣſbr̃o malo ſi que auctoꝛi
tates et rationes vidẽt᷑ dicere quõ ſunt intelligẽ
de.li.iiij.di.xix.tʒ.⁊ per totum.
Laue an dent᷑ in oꝛdine ſacerdotali.li.iiij.di.xix.q.
1. c. .I 6.
Claues celi quomodo babent aliquẽ ab aliquo re/
pellere vel admittere ad aliqua. et quomodo cla-⸗
ues boſtiarij qui eſt infimus oꝛdo.libro.iiij.diſti.

xix. 17. „„ ,„
Clauiũ poteſtas nõ eſt vilitatis ſed maxime nobili⸗
tatis.li.iiij.di. xix.18.
Clauiũ poteſtas an inſeparabiliter comitet᷑ ordinẽ

7924

ſacerdotalẽ.li.iiij.di.xix.q.ij.d.Re.i9.

CQlauis exccutio ceſſat ſi amittit᷑ iuriſditio et quõ iu⸗

9%%

riſditio dupliciter amittit᷑.li.iiij.di.xix.⁊0.
Qauiũ ptas quõ ẽ actiua et libera.li.iiij.di.xix.ꝛ.
Clauiũ executionẽ quare nõ habent ſacerdotes reli
gioſi. li.iiij. di. xix.25. ⁊.2 . “
Clauiun virtute an ſacerdos qui poteſt ſubditum:
vnum abſoluere poſſit etiam abſoluere allum.li.
iiij. di. xix.q.j.e.Re.25.
Clauium executionem babet ſolus ſacerdos ꝓpriuſ

exceptis quinq; caſibus in quibus non babet li.

„„ „

iiij. di. xix.29.
Clauis ſacerdotalis q;uis indifferens ſit ad omnes
li.iiij. di. xix.⸗8.
Clauis et ignis actio eſt diſſimilis. li.iiij.di.xix.⁊x.
Qauiũ motiua virtus quõ artat᷑.ligat᷑.amputatur

li.iiij. di.xix.ᷣ0. ,
Claniũ virtute an inferioꝛ poſlt abioluere ſuperio/

tamen vis motiua clauis.ſ.iuriſditio nõ ẽ ad oẽs

gob⸗

cun⸗
n.
4
stal
hdun
lonl.

ni
t

w

,*
Aen/

Delittera

rein ipſo volente. li. iiij. di. xix. q. ij.f. Re. 3ö5.
Claues eccie quibus et qñ dant᷑.li.iij.di.xix.ADA.
Clauiñ poteſtas que eſt ſoluere et ligare an cõpetat
malis.li.iiij. di. xix.b.c.d.

WMaudere

Claudere celum quõ dr̃ chꝛiſtꝰ ſolꝰ.li.iiij.di. xviij.
Elaudere et ligare eſt dupliciter et qd impedit ⁊ qd
expedit.li. Eleric
lericus
Qlerici an in ſuſceptione coꝛone renuncient tꝑalibꝰ
li.iii.di. xxiiij. . ij. c. Re. 15.
Qlericos in coꝛone ſuſceptione abrenunciare bere/
ditatibus et bonis tꝑalibus ſi que auctoritates
ſonare videntur quomodo ſunt diſſoluende lib.
liij. di. xxiiij.ĩ 6. ⁊.ĩ 7.
Qeneis tancan⸗ pꝛclati ecdeſie qtũ ad tꝑale ſti/
pendiũñ.li.iiij.di.xxiiij.q.iij.d.Re.lSD. ⸗
Qerici quando et quare tenẽt ad boꝛas canonicas
li. iiij.di.xxiiij.I9.
Clerici minoꝝ oꝛdinum poſſunt vxoꝛes ducere du/
pliciter.li.iiij.di.xxxvij.i.

. „

Clericoꝝ matrimonia multipliciter tractant᷑.li.iiij.
di. xxxvij.2.2. J.
Clericos an debuerit eccleſia ad continentiã obliga
re ꝑ ſtatutũ de nõ ↄtrabendo matrimonio.li.iiij.
di. xxxvij.q.iij.c.Re.iʒ.
Clericos in maioꝛibus oꝛdinibꝰ ↄſtitutos hoc ſtatu
to nõ debuiſſe obligare ecciam ſi que rõnes ſona
re vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde.li.iiij.di.xxxvij.i4.
et per totum.

actio

Coactio et ignorantia quõ excludũt rationẽ volun/

Z

tarij.li.ij.di.xlj.o.

Coactio eſt duplex et que facit irritũ baptiſmi ſacra

mentum. i.iiij.di.iiij.22.

Coequalitas

Coequalitas quõ coͤſiſtat in eternitate.li.j.di.xix..

(ogitatio
Cogitare aliquid nõ eſſe eſt dupliciter et õᷣm quem

modũ poteſt cogitari deus nõ eẽ.li.j.di.viij.21.
Cogitatio de aliqno ente ẽ dupliciter.li.j.di.viij.22.

Cogitare accipit᷑ dupliciter et õ̃m quẽ modũ veruz

di. viij. 24.
Cogitari deũveriꝰ qᷓ; dici quõ intelligit᷑.li.j.di.xxiij.2.
Cogitari nõ poteſt rationabiliter qdð nec poteſt eſe
nec fieri.li.ij.di.iij.S8.
Coaitacio obliuio ſuggeſtio qũ ſunt peccata.libꝛo.ij
Cogitationes volui eſt dupliciter.⁊ quõ erit in pa/

79242

tria.li.iiij.di.xlix. 52.
Wognatio
Cognationis lex quõ oꝛit᷑ ⁊ ſaluat᷑ per actũ generati
ue.li. ij. di. xxx.55.
Cognatio ſpiritualis diffinit᷑.li.iiij.di.xlij.i.

eſt qd ↄuenit cogitare qð cõuenit expꝛimere.li.j.

Cognatio ſpũalis dupliciter ↄtrabit᷑.li.iiij.di.xlij.ʒ.

Ad idem. 14.
Cognatio ſpiritualis an cõtrabat᷑ ꝑ aliqð ſacramẽ/
tum.li.iiij.di.xlij.q.j.2a.Re.q4.

C
Cognatio ſpũalis q̃re eſt ⁊ in quibus cotrabit᷑ ibidẽ
Cognatio ſpũalis quare contrahit᷑ ꝑ illa ſacr̃a in qͥ
bus eſt regeneratio et nõ ꝑ vinculũ caritatis nec
p euchariſtie ſacramentum.li.iiij.di.xlij.,5.
Cognationẽ ſpiritualẽ q̃re nõ facit ſacmẽti cõparti
cipatio.li.iiij.di.xlij.õ.

Cognatio ſpũalis quare nõ cõtrahit᷑ inter filiuʒ ſpi

ritualẽ et ſpũalẽ.i.inter eos qui baptiſati ſunt ab

4

eodẽ ſacerdote.li.iiij.di.xlij.7.
Cognatio ſpiritualis an impediat matrimonium
li. iiij. di. xlij. q. ij. b. R. 8.
Cognatio ſpnalis quãdo infnngit matrimonij vin⸗
culum et debiti redditionẽ ibidem.
Cognatio ſpiritualis impedit matrimonium ſcdᷣm
tres differentias.li.iiij.di.xlij.9.

ognatio ſpñalis quare impedit cõmixtionẽ carns
lẽ. li. iiij. di. xlij.o.
Cognatio ſpũalis q̃re nõ cõtrabit᷑ g. documẽtũ fidei
ſicut per ſacramentũ baptiſmi.li.iiij.di.xlij.1.
Cognatio ſpũalis qua ratione contrabit᷑ in baptilſ⸗
mo li.iiij.di.xlij.-ĩ.2.
Cognatio ſpũałan tranſeat ab vno ĩ alterũ vtpote
ab vxoꝛe in virũ.li.iiij.di.xlij.q.iij.c.Re.iʒ.
Cognationẽ ſpũaleʒ aliqno mõ nõ trãſire ab vxoꝛe
in virũ et econtra ſi q rões ꝓbare vident᷑ quõ ſũt
diſſoluende.li.iiij.di.xlij.i S.⁊ per totum.
Cognatio ſpũalis qliter cõtrahit᷑.li.iiij.di.xlij.a.

Cognatio ſpũalis directa qualiter impediat matr

moniñ.li.iiij.di.xlij.b.c. .
Cognatio ſpũalis indirecta qualiter impediat ma⸗/
trimoniũ.li.iiij.di.xlij.d.
Cognatio legalis quid ſit.li.iiij.di.xlij.iS.
Cognatio legalis quõ cõtrahit᷑.li.iiij.di.xlij.l9.
Cognatio legalis per quẽ modũ impedit matrimo/
nium. li. iiij. di. xlij. 25. .
Coc meg eclis an ſit aliqd vinculũ.li.iiij.diſt.xlij.
Cognationũ numerus ct ſufficientia tripliciter pöt
ſumi. li.iiij.di.xlij.27.
Cognationẽ legalẽ nõ eſſe vinculũ ſi qᷓ rões ꝓbare
vidẽt᷑ quõ ſũt diſſoluẽde.li.iiij.di.xlij.29.⁊.ꝑ totũ
Cognatio legalis an debeat impedire matrimoniũ
li.iiij.di. xlij.q.ij.e. Re.ʒ3. ðð?J?Jð”MM
Cosgnationẽ legalẽ matrimoniũ ñ impedire ſi q̃ ra/
tiones ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſolueude.libro
ii ij.di.xlij.ʒ.⁊.per totum.
Cognatio legalis an tranſeat in alterũ.li.ũiij.di.xlij.
q.iij. f. R. 7.

Cognatio legal qre nõ trãſit in pr̃es.li. iii di. xlij. 33

Cognatio legal qre ñ trãſit aſcẽdẽdo.li.iij.di.xlij. 9
¶ Cognitio
Cognitionis dei quatuoꝛ modi ⁊ penes qͥd diſtin-
guãt. li.j.di.iij.a.b.c.d.e.pꝛimo.ỹ) .
Cognitionis claritas et ardor affectionis ſunt diſſi/
milia. li. j. di.j.24.
Cognitio eſt et per appᷣ
ſionẽ. li. .di. iij. 7. ðW
ognoſcere deñ i creatura ⁊ ꝑ creaturas differũt.li.
Cognoſcũt deũ bti nõ ꝑ creaturas ſ̃ i creaturis.li.j.
di.iij. 1 9. P
Cognoiecbne q̃d ſit de deo ꝑ creaturas.li.j.di.iij.ꝗᷣ.
iiij. . Re. 22.
Cognitũ quõ oꝑtet cognoſcẽti adcri.li.j.di.iij. 2.
c

benſionẽ et per cõpꝛchenſio

Cognoſcibilis eſt deus ꝑ̊ ereaturã auctoꝛitate apo⸗
ſtoli. li.j.di.iij.a.pᷣmo. . „
Cognoſcit᷑ vnitas diuina ꝑ creaturã quatuoꝛ mõis
li. j.di.iij.b.c.d.e.pꝛimo. ò
Cognoſcere aliquid magis certitudinaliter eſt du⸗
pliciter. li.j.di. xvij.2. „ . . .
Cognitionẽ triplicẽ babemus de rebus diuinis.li.j.
di. xxxiij. 4. S .
Cognitio diuina multipliciter conſiderat᷑ ⁊ ᷣm hoc
diuerſa ſoꝛtit᷑ nomina.li.j.di.xxxv.2. SS
Cognoſcere deũ omnia diſtincte quomodo intelligi
tur. li.j. di. xxxv.2 0. .
Cosſci a deo minꝰ dicit qᷓ; eẽ in deo.li.j.di.xxxvj. 27
Cognoſcere ꝑ accidẽs ẽ duplicit᷑.li.j.di.xxxvj.ꝛ8.
Cognoſcere ꝑ pᷣuatiõeʒ ẽ duplicit᷑.li.j.di.xxxvj.ꝛ9·
Coguoſcere eſt duplex.ſ.actu ⁊ habitu et quõ ꝑuuli
cognoſcunt deũ.li.j.di.xxxvij... ·
Cognoſcẽ rẽ aliter pᷣt dici dupliciter.li.j.di.xxxviij.i.
Cognoſcere res in ꝓpꝛio genere intelligit᷑ dupliciter
li.j.di.xxxviij.ꝛ2. , „. .
Cognitione vna cognoſcit deus qð nos multis.li.j.
i.xxxviij. . “
Cognitionis quedã cõditiones.li.j.di.xxxviij.ĩo.
Cognitio rei qͥd exigat de neceſſitate.li.j.di.xxxviij.
II.
Cognitio ſinẽ rei exiſtentia eſt ergo et cognitio neceiſ
ſitatis ſine neceſſitate.Solo.li.j.di.xxxviij.26.
Cognoſcere aliud a ſeẽ dupliciter et qd boꝝ ↄuenit
deo. li. j.di. xxxix.S. . .
Cognoſcere aliqᷣd extra ſe ẽ tripliciter.li.j.di.xxxix.ꝰ
Cognitio noſtra quare certa ẽ de re neceſfaria.ſed di
uina de re contingenti.li.j.di.xxxix.i5. .
Cognitio vel ſcia mali eſt de ꝑfectõe ſcie nõ potẽtia
mali de ꝑfectõe potẽtie.li.j.di.xxxix..v s.
Cognoſcere deũ oĩa que neceſſitas ẽ li.j.di.xxxix.i2.
Cognitio dei ẽ triplex et q̃ poteſt eſſe pluriũ.que nõ
li. j.di. xxxix.i8. .
Cognitio ẽ duplex.et que ẽ variabilis que non.lib.
. bi. xirzTxzxxx.
Cognitio ↄpat᷑ multipliciter.li.j.di.xxxix.24.
Cognitio qn ẽ nobilioꝛ. li.j.di.xxxix. 2 6. —
Cognoſcere omnia pᷣſenter dupliciter intelligit᷑.lib.
.di. xxxix. 51. .
Cognoſcere res ꝑ modũ ↄplexionis põt intelligi tri
pliciter. li. j.di. xlj. 20.

Cognitionis diuine modus põt accipi vel ſ̃m ſe vel

a parte cogniti.⁊ ̃m quẽ modũ cognoſcit res ſim
pliciter et pꝛeſenter.li.j.di.xlj.23.
Cognitiua aliter amplectit᷑ oẽ verũ aliter affectiua
omne bonũ.li.j.di.xlv.9.
Cognoſcũt᷑ oꝑa dei duplici via.li.ij.di.j.52.
Cognoſcit᷑ deus multipliciter.li.ij.di.iij.s2.
Cognitionẽ alicuius nõ poſſe habere eſt duplex.lib.
ij. di. iij. 63.
Cognitio mali futuri abſq; doloꝛe quõ diſponit aiaʒ
ad penã vel ad culpã.li.ij.di.iiij.22.
Cognitio matutina quid ſit.li.ij.di.iiij.2 4.
Cognoſcimus in verbo dupliciter.li.ij.di.iiij.26.
Cosnitio veſptina quid ſit.li.ij. di.iiij.28. 2.29.
Cognitio matutina et veſptina quõ nunc eſt in an
gelis beatis.li.ij di.iiij.0.

Cognitio veſpertina quõ dicit᷑ minus ꝑfecta.lib.ij. C

71247

di. iiij. 1.
Cognitio matutina et veſpertina quõ cõpatiuntur
ſe in angelis.li.ij. di.v.2.

Coghitionẽ maioꝛẽ eſſe maioꝛis dilectionis canſans
quõ intelligit᷑.li.ij.di.ix. ⸗s.
Cognitio quedã eſt neceſſaria ad ſalutẽ quedamnõ
li.ij ea .
Cognitionis ad ſalutem neceſſarie priuatio duplidiꝭ
ter ineſt nobis.li.ij.di.xxij.2 5. ⁊.26.
Cognoſcentis ad cognoſcibile tres cõditiones.li ij.
pi. xxiij.4.
Cognoſcit᷑ deus qᷓtuoꝛ mõis.li.ij.di.xxiij. ʒ.
Cognitio exꝑimẽtalis nõ magis viguit in pᷣmo pa⸗
rente qᷓ; in viris ſanctis.li.ij.di. xxix. 4.
Cognitiui habitus ſᷣm quoſdã ſunt quodãmodo in
nati quodãmõ acquiiſiti.li.ij.di.xxxix.iꝗ. bic apo
quotã.i5. deleant᷑ verba iſta. vñ dignitas eſt ila
quã quiſq; ꝓbat auditam.
Cognitio principioꝝ acquirit᷑ ĩ nobisvia ſenſus me
moꝛie et experientie.li.ij.di.xxxix.i5.
Cognitio duo requirit neceſſ. ario. li. ij. di. xxxix.7.
Cognitio ois an ſit a ſenſu. li. ij. di. xxxix.18.
Cognitio et dilectio eſt in triplici differentia 2 quõ
ſm hoc gr̃a capitis influat iĩ mẽbꝛa.li.iij. di.xiij.¶t
Cognitio naturalis quid requirat vel quid requira
tur ad cognitionẽ naturalẽ.li.iij. di. xiiij. 9.
Cognitionis ꝓfectus hʒ ſtatum aliter in xpᷣo aliteri
glijs beatis.li.iij.di.xiiij.iS.
Cognoſcens neceſfario aſſimilari cognoſcibili quõ
intelligit᷑.li.iij.di.xiiij.⁊2.
Cognitionis volibilitas duplex eſt et que erit in bea
tis et que nõ.li.iij.di.xiiij.ʒʒ.
Cognitio ois q̃ eſt in gloꝛia ẽ in actu cõtinuo qꝛ glia
eſt habitus in actu nõ ſequit᷑li.iij. di. xiiij.

Cognitio debet adequari cognoſcibili quõ intelligi ·

tur.li.iij.di.xiiij.ʒ9.
Cognitio aie chriſti tria reſpicit et pᷣm qð borum eſt
ſinita. li.iij. di. xiiij. 0.
Cognoſcibiles ſunt res tripliciter pᷣm c; tripliciter
habent efſe.li.iij. di. xiiij. 8.
Cognitionẽ ex parte nõ manere cũ cognitione perfe
cta quõ intelligit᷑.li.iij.di.xiiij.5ʒ.
Cognoſcendi ꝑ experientiã duo modi et quis hoꝛi
fult in xp̃o.li.iij.di.xiiij. 57.
Cosgnitio rerũ aliter eſt in xpo aliter in angelis.li.iij.

di. xiiij.59.

Cognitionis oꝛdine nõ deuenit᷑ a ratione ad ſenſus—

litatem babet inſtantiã.li.iij.di.xv..
Locmielo in via duplex eſt et quõ certioꝛ eſt fides qᷓ
cientia.li.iij.di.xxiij.28.
Cognitio vie multos habet gradus ꝑ quos deus co
gnoſcit᷑. li.iij.di.xxiiij.S.
Cognoſcendi habitũ debere conformari cognoſcibi
li quõ intelligit᷑.li.iij.di.xxiiij.S.
Cognitio eſt duplex.ſ.a parte cõpꝛchenſiõis ⁊ a ma
nuductione ratiocinationis ⁊ quomodo cõpatit
ſecũ fidem.li.iij.di.xxiiij.ʒs.
Cognitum poteſt aliquid eſſe dupliciter vel in ſe vk
in alio. ⁊ quomodo non vitat᷑ malum niſi cogni⸗
tũ.li.iij.di.xxv.ʒi.
Cognitio de deo ſub rõe veri pᷣt haberi ſᷣm triplicè
modum. li.iij.di.xxxv.I9.
Cognitio eſt duplex et que eſt doni ſapientie et que
doni intelectus.li.iij.di.xxxv.22. .
ognitio diuinitatis eſt duplex et qua cosſcit᷑ ⁊ vi⸗
det᷑ diuinitas chꝛiſti ab impijs.libro.iiij.di.xlviij.
10.

Cognoſcit alidd vel ꝓpꝛia cognitionevel alteri? in⸗

e

tn

lalste
4
nmrch
ari
utn
5
npolie

Nchi gi

uctuda

mmoge
niiz.
Giucli
bpnnck
dthli
Hidoneet
1agh
gtisliͤ
euui
kſido
sdend

ichch⸗

n

vhti
ilt
ic/

ynha
ead

ettn,
dip⸗

cemin

Coitus quare erube

—— —
(—

De littera

inſtructione ⁊c̃.et quis modus cognoſcendi eſt ĩ
animabus ſeꝑatis.li.iij.di.l.ʒ1.

CCoitus

eſcitur fieri in publico libꝛo. ij. di
Coitus qui fit cauſa incontinentie quõ dicit᷑ eſſe de
minoꝛibus vel venialibus malis.libꝛo.iiij.diſtin.

xxvſj. b.—
Caleng Ppter ꝓlem an poſſit eſſe ſine omni culpa

li.iiij. di. xxxj. q.j.d. Re.18.

Coiens cũ ſoꝛore vxoꝛis vxoꝛi debitũ reddere nõ de

bet ſcᷣm antiqua iura.li.iiij.di.xxxiiij.ꝰ.

WWMoloꝛ

Coloꝛ conſiderat᷑ dupliciter et ſcᷣin boc dupliciter

(XKolumba
Columba et ignis in quibus apparuit ſpirituſſan⸗
ctus non fueruntvere ignis et columba nec tamẽ
fuit ibi aliqua illuſio.li.j.di.xvj.25.
Columba et quid in ſpecie columbe deſcendit ſuper
ielſum.li.iij.di.j.⁊=.

Xollatio
Collatio quid.li.iiij.di.vj.m.

Collatio vnius rei ad aliã poteſt eſſe dnpliciter et qᷓ
eſt ſucceſſiua et que inſtantanea et quõ contritio
habet collatiuum et ſucceſſiuum.libꝛo.iiij.diſtin.

xvj. 45. L .
¶ Combinatio

Combinationes rerum ſunt quatuoꝛ.li.j.di.xlj. .

Kommenſuratio

Coõmenſuratio quõ eſt in diuinis.li.j.di. xxxj.8S.

O
Cemeſtio cibi vetiti et moꝛtalis culpe ↄmiſſio quo/
pifferunt. li..ij.di.xxiiij. 73.
ommune
Cõmune diuidit᷑ et ſcom nomẽ.et ſcdᷣm nomen ⁊ rẽ
et ſcòᷣm modũ mediũ ⁊ que diuiſio eſt equiuoci ⁊
que vniuoci ⁊ que analogi.li.j.di.j.ꝗq
Cõmune eſt ſiue plurificatur in multis tripliciter.li
bꝛo.j.di.v. 2. äU
Cõmune quõ indifferenter ſe habet ad actũ ct potẽ
t iam.li.j.di.v.ꝛ 6.
Comune facere eſſe in boc quõ eſt ratio appꝛopꝛian
i. li.j. di.v.28. .29. ”M”MM
Cõmunius eſſe pꝛius quõ intelligit᷑.li.j.di.xij.ꝛ9.
Cõmunicabile ⁊ incõmunicabile an eodẽ.an alio ct
alio modo eſt in diuinis.li.j.di.xix.2. .
omune eſt aliquid dupliciter ⁊ quõ pſona dicit qͥd
coõmune in diuinis.li.j.di.xxv.23. ⁊.2 4, 2. 25.
Cõmunitashabitudinis eſt duplex et vtrũ boc no
men pſona ſit commune ꝑſonis creatis et increa/

₰ .

Cõmune accipit ꝓ analago.li.j.di.xxix.i3.
Cõmunicatio ydiomatũ eſt in concretione nõ in ab
ſtractione. li. . di. xxxiij.23.
Cõmunicabilitas et incomunicabilitas quõ differt
li.j.di.xxxiiij.27.

C
Cõmune quare poteſt appꝛopꝛiari et ꝓpꝛiũ nõ cõica

ri. li.j. di. xxxiiij.26. Hic ponit᷑.ſᷣ ſi ꝗpꝛiũ fiat cõe
tũc appꝛopꝛiat᷑ ei cui ↄueuit. ponat᷑ nõ ↄuenit.

Cõmunicabile dicit᷑ tripliciter et quõ aſſumptio et

cõicatio in idem coincidũt.li.iij.di.v.I2.

Cũmunicare in ratiõe ẽ duplicit᷑ ⁊ quõ dicit᷑ pximꝰ

qui cõicat in ratione.li.iij.di. xxviij.7.
Cõmunicatio diuine bonitatis attẽdit᷑ in duplici ge
nere effectus.li.iij.di.xxij.ii.

¶ Comparatio

Cõpat᷑ aliquid ad aliud duplici rõe et ſcm quã ne

₰

ceſſario impoꝛtat᷑ diſtinctio.li.j.di.xxv..

Cõparat᷑ aliquid ad multa dupliciter et qd cõuenit

infinito.li.j.di.xliij.iS.

(Complexio

Cõplexio et cõpoſitio quid ſignificent cũ aliqua pꝛe
cãt᷑ de diuinis.li.j.di.xxxiiij.20.

Cõplexio quõ cõparat᷑ ad intellectũ bumanũ ⁊ quõ

ad diuinũ.li.j.di.xlj.x.
Complexiones quò ſunt eterne ſi intellectꝰ diuinuiſ
cognoſcit per modũ cõplexionis eo.li. di. 22.

Cõplexum et incõplexũ ratione cuius dicũt variati

Compoſitio
Compoſitio eſt triplex.li. . di. viij. ʒ.
Compoſitio eſt duplex.li.j.di.viij. 5.
Compoſitionũ ſunt qtuoꝛ genera.li.j.di.viij. 4c.
Abolrtne no admittũt in deo q̃tnoꝛ ꝓpꝛietates
i.j. di. viij. 47. .
Copoſitio rei quãto eſt maioꝛ tanto res impotenti⸗
oꝛ quõ intelligit᷑.li.j.di.xvij.4.
Cõpoſitũ ⁊ accidens nõ poſſe eſſt in re ſimplici quõ
intelligit. li.j.di. xxxvij.s5.

Compoſitioꝛa eſſe imperfectioꝛa quõ intelligit᷑. lib.

ij. di. xx. 17.
Compoſitionis partiñ multiplex genꝰ ẽ ſicut ⁊ ſim/
plicitatis. li. i di. xvij.ꝛ3.
Compoſitũ ex materia et foꝛma eſſe ens copletũ et
no venire ad cõſtitutionẽ tercij quõ intelligitur.
li. ij. di. xvij. 24.

Cõpoſitio inordinata vt ſi pes ponit in pectoꝛe qu?

attribuit deo. li. ij.di. xxxvij. 25.
Cõpoſitio et vnio differunt. li. iij. di. j.ꝛ1.

Cõpoſitio dicit᷑ dupliciter et quõ chriſti perſona dr

copoſita. li.iij. di. vj. 14. ,
Cpon ecotrnrus eẽ diſ. olubile quõ intelligitur
EPoſkionie mne lati uatl A , ebe⸗
acceptiõne aliquid dicit ibidem =”M
1. ereé

Cõpꝛebẽdi figi cõſiderari: differũt. li. .di. ij. D.
Cõpꝛehendere dĩ tripliciter et qnõ chꝛiſtus eſt com
pꝛehẽſoꝛ ⁊ ſancti in patria.li.iij.di.xiiij.I9.
CVompunctio
Compunctio et contritio differunt.li· iiij.di. xvj..
omputatio

Computationi in diuinis qua dicit᷑ vnus.duo.tres
rñdet diuerſitas perſonalis.libro.j. diſt. xix. ʒi.

(Conceptio

Conceptio dupliciter conſiderat᷑.⁊ vm quẽ modum
pꝛioꝛ eſt conceptio qᷓ; aſſumptio.libro.iij.diſtinc.

Conceptionis marie feſtum quare celebrat᷑ libꝛo.iij
Di.il. ij. 19.

Conceptio quare magis attribuit᷑ ſpirituiſancto qᷓ

Conceptionem appꝛopꝛiat ſcriptura ſpirituiſancto

magis qᷓ; alijs perſonis duplici ratione.libro.iij.
Conceptio dicitur dupliciter et quõ capitur duʒ agi
tur de chꝛiſti conceptionc.li.iij.di.viij..
Conceptio quare attribuit᷑ chꝛiſto ratione carnis.⁊
quare creatio non ratione anime.libꝛo.iij.diſtinc.
Concilia quatuoꝛ apoſtoloꝝ in eccleſia pꝛimitiua.
li. j. Di. xj. I.
Concilia pꝛincipalia alia patrũ apud grecos quatu
oꝛ. li.j.di.xj.. .
Concilia illa nec inſtituerunt omnia que ſpectãt ad
maiores nec omnia illa que pertinent ad fidem.
li.j.di. xj.poſt.⁊2.

¶ Concretum

Concretio aliter impoꝛtat᷑ ꝑ verbum.aliter ꝑ nomẽ

*0

gadliectiuũ.li.j.di.xxvij.ʒ.

¶ Loncubina

Concubine an fuerint an vxoꝛes patrum antiquoꝝ
ↄthoꝛales.li.iiij.di.xxxiij.Sð.
Concubinam habere an ſit contra legem naturec. e.
li. 2 di. 9.
Concubinam licite baberi poſſe ſi que rationes pꝛo
bare videntur quomodo ſunt diſſoluende.li.iiij.
di. xxxiij. o.et ꝑ totum.
Concubine vt licite baberent᷑ an deus debucrit diſ/
penſare.li.iiij.di.xxxiij.q.iij.c.R.?ꝛ o. .
Concubina ⁊ filia ↄcupiſcit᷑ dupliciter.li.iij.di.xl.ʒ.

KConcupiſcentia
Concupiſcentiam nobis eſſe inflictam ꝑ peccatum
quõ intelligit᷑.li.ij.di.xxx.22. .
Concupiſcentiã ſimul manere cum gratia quõ in⸗
telligit. li.ij.i.xxx.23. .
Concupiſcentiã remiſſam iterum poſſe intendi quõ
intelligit᷑.li.ij.di.xxx.ꝛ 5.
Concupiſcentie nomine que dicit᷑ fomes peccati qͥd
inteclligit᷑.li.ij.di.xxx.h. l
Concupiſcẽtis que remanet poſt baptiſmum cuiuſ⸗
modi pena ſit.li.ij.di.xxxij.i.
oncupiſcentia duo dicit et ſcᷣm hoc aliquando te
net rationem culpe aliquando pene.libꝛo.ij. diſt.
xxxij. 2. —„
Concupiſcentia quare nunꝙᷓ totaliter aufert᷑.lib.ij.
di. xxxij. y.
Concupiſcentia auget᷑ ꝑ conſenſum illicitum dupli
ci ratione.li.ij.di.xxxij.ꝗ.
Concupiſcentia regnans qua ratione dicit᷑ oꝛigina
le peccatum..li.ij.di.xxxij.S.
Concupiſcentia aliter diminuit᷑ ꝑ baptiſmum alit
auget ꝑ illicitum conſenſum. li. ij. di. xxxij. ö.

Concupiſcentia pꝛout eſt culpa et pꝛout ẽ pena quõ

ſunt diuerſoꝝ genen li. ij. di. xxxij. .
Concupiſcere poſt baptiſmum eſt peccatũ ſᷣ ex hoc

non ſequit᷑ ꝙ concupiſcentia que ꝓuoca ad con-

cupiſcendum ſit peccatum. li.ij. di.xxxij..s.
Concupiſcentia ſeu fomes peccati in quo ſit tanqᷓ ĩ
ſbᷣiccto an ĩ aia an i carne.li.ij.di.xxxij.q.j.c.Re.26

Concupiſcentia dupliciter accipit᷑ ibidem

Cõcupiſcẽtia ineſt tribus tripliciter.li.ij.di.xxxij.ꝛ 7
Concupiſcentiam carnem inficere quõ intelligitur.
li.ij. di. xxxij.ðo. “?DM
Concupiſcentiam eſſe legem carnis quõ intelligitur
li. di. xxxij.ᷣ.
Concupiſcentia carnalis q;uis non ſit in anima ſe-
parata tamen ex hoc non ſequit᷑ ꝙ caro ſit ꝓpnũ
ſubiectum concupiſcentie.li.ij.di.xxxij.ʒ.
Concupiſcentia a quo ſit tanꝙᷓ a pꝛincipio.li.ij.diſt.
xxxij.q.ij.d.Re.ðð.
Concupiſcentia quod genus pene ſit.an ſit acta.cõ
tractavel inflicta.li.ij.di.xxxij.ʒ 5.
Concupiſcẽtia a quo eſt ratione poſitionis et a quo
ratione pꝛiuationis.li.ij.di.xxxij.ʒ6.
Cõcupiſcentia vel appetitus intendit᷑ reſpectu ali⸗
cuiꝰ deteſtabilis in alio triplicit.li.ij.di.xxxiij.⁊6.
Concupiſcentia quõ põt creſcere.li.ij.di.xxxiij.ᷣo.
Cõcupie ſᷣm legẽ quõ aliqͥd traducat᷑.li.iij.di.iij.õ7
Concupiſcibilis et iraſcibilis duplex eſt et in qᷓ̃ habʒ
pont virtus cardinalis.⁊c.li.iij.di.xxxiij.24.
Concupia dr̃ dupliciter et ᷑m quẽ modũ ꝓbibẽt᷑ ꝑ.
eã oia mala ⁊ ᷣm quẽ ẽ ſpeãale mãdatũ.lib.iij.di.
Xxxvj. †2. — „ .⸗
Cõcupia ẽ duplex et q̃ ẽ pctiñ moꝛtale ⁊ que venia/
le. li.iij. di. xl.2. D
Cõcupiſci pt filia ⁊ ↄcubina dupliciter.li.iij.di.xl.ʒ.
Cõcupiſcẽtia rei aliene quõ ꝓhibet᷑.li.iij.di.xl.4.
Concupiſcentia dignitatis et honoris dupliciter cõ
ſiderat et ꝑ duo pᷣccpta ꝓhibet᷑.li.iij. di. xl. .

(Monditoꝛ
Conditoꝛ quõ intelligit᷑ eternus ex ꝑpetuitate crea/
turarum.li.j.di.xxix..⁊. .

Con itio
Cõditionis reꝝ finis pꝛincipalioꝛ an ſit diuina glia
an vtilitas noſtra.li.ij.di.j.q.j.i.R.ö.

¶onfidentia

Confidentia quid ſit. li.iij.di.xxvj.õ.

¶ Confirmatio
Confirmatio an mutauerit li.ar.in angelis tam bo
nis qᷓ; malis.li.ij.di.vij.q.j.dT. .
Confirmatio ⁊ obſtiatio an diminuat libertatis do
miniñ.li.ij.di.vij.q.iij.f. Re.ʒ9.
Confirmatio angeloꝝ nõ diminuit ar.li. ꝓpter neceiſ
ſitatẽ ad bonũ.li.ij.di.vij. o.
Confirmatio dicit᷑ vnctio pꝛincipalis ex quadrupli
ci cauſa.li.iiij.di.xxiij.i. .
Conſermare qua auctoꝛitate poteſt ſacerdos li.iiij.
l. Vij. I.
Confirmatio ct euchariſtia quõ ad robur oꝛdinant᷑
li. iiij di. vij. 2. ðð
Confirmatio qᷓre dat᷑ in frõte.li.iiij.di.vij. ..
Confirmationis in ſacro tria fuerũt ab antiquis pa

tribus inſtituta ᷣuari.li.iiij.di. vij. 5.

(o

1.
G

0

0

tigeng

onadcnn,
ne.
noſt tzz

WT

itlg

tinnin⸗
nüni

cpolliat
Uſtacno⸗
S

heenal
Ammni,
unni z0,
lidlii
kannba

i.

üpbeh

Mlhiid⸗
pereni⸗
dn,

lct0
zan

irad⸗

duinsgit

0
ano
ensdo
garnn
tl
lii⸗
i

nen

De littera

Confirmatiò quare nõ pt iterari.li.iiij.di.vij.õ.
Cõfirmatio an necefſario babeat fieri cũ debitaver
borum foꝛma.li.iiij.di.vij.q.j.a. ·
Confirmationis ſacrm et foꝛmã quis inſtituit.lib.
iiij. di. vij. 7. 2. Sð. . —
Confirmationis foꝛma quare duplicem actũ cõple
etit᷑.li.iiij.di.vij.ꝰ. .R
Confirmationis in ſacramẽto quare fit mentio de
cruce.li.iiij. di. vij. 0o0. MBẽ
Confire ationis in ſacramẽto an ſit materia neceſ-/
ſaria.li.iiij.di. vij.q.ij.b. Re.II.
Confirmationis materia quare debet eſſe conſecra
ta. li.iiij.di.vij.I2. Hic ponit᷑ inſtitutũ ẽ ergo boc
elementũ. ponat᷑ hoc ſacramẽtũ.
Confirmationis materia quare ſunt elementa mi/
xta.li.iiij.di.vij.Iʒ.
Confirmationis materia quare ẽ balſamus et non
aqua vel vinum.li.iiij.di.vij.l.

Confirmationis ſacramentum quis poſſit diſpẽſa/

re li.iiij.di.vij.q.iij.c.Re.i5.

Confirmationis et oꝛdinis ſacramẽta quare a ſolis

972

epiſcopis tradunt᷑.li.iiij.di.vij.ĩ6.
Confirmare quare nõ eſt omnibus conceſſum ſicut
baptiſare li.iiij.di.vij.i 2.
Confirmare qð eſtvngere in fronte nõ põt ſacerdoſ
qᷓ;uis vngat in vertice.li.iiij.di.vij.i9.
Confirmationis officiũ et auẽtatemvnde habet epi
ſcopus.li.iiij.di.vij.⁊0.
Confirmationis ſacramentũ an ↄferat gratiaʒ gra/
tũ faciẽtẽ. li.iiij.di.vij.q.j.d.Re.2i.Hic in pᷣmo ar/
gumento in contrariũ ponit᷑ gratum faciens ac/
cedentem.ponat᷑ gratũ facientẽ accedens.
Confirmationis et baptiſmi ſacramentũ different᷑
conferunt gratiã gratũ facientẽ.li.iiij.di.vij.22.
Confirmationis ſine gratia quõ poteſt chꝛiſtus con
fiteri. li.iiij.di.vij.25
Cofirmatio et baptiſmus an conferant eaudẽ grati
am. li.iiij.di.vij.q.ij.e.Re.26.

Conſfirmatio an conferat copioſius munꝰ gratie qᷓ;

baptiſmus.li.iiij.di.vij.q.iij.f. RE.ʒo.
Cõfirmationis vſus an debeat eſſe generalis.li.iiij.
di. vij. q.j.g. Pe.l.

Confirmari quare debent mulieres.li.iiij.di.vij.ʒ2.

Confirmari quare debent paruuli.li.iii.di.vij. ʒ.
Confirmari debẽt et quare qui ſunt in periculo moꝛ

tis.li.iiij.di.vij. 4.

Confirmari debet mutus et qnare.li.iiijj.di.vij.ʒ 3.

Confirmationis caracter et baptiſmi an ſint vnus
et idem. li.iiij.di.vij.6.

₰ 9

Cõfirmationis gratia an ſit de neceſſitate ſalutis.li.

iiij. di. vij. q. ij. h. Pe. 7. L
Confirmationis gratiam eſſe de neceſſitate ſalutis
ſi que rationes et autoꝛitates ſonant quomodo
ſunt intelligende.li.iiij.di.vij.S.⁊ per totum.
Confirmatio ad quid eſt neceſſaria.li.iiij.di.vij.42.
Confirmationis ſacramentum quo modo et oꝛdie
eſt ſumendum. i. iiij. di. vij.q.iij.i. R. ¶. 4.
Confirmationis ſacramentum an poſſit dari ante
baptiſmum. ibidem.
Confirmari poſſe non baptiſatum ſi que rationes
ſonare vident᷑ quo modo ſunt intelligende. libro
iiij. di. vij. 45. 1 P totum. W
Confirmationis ſacramentum a quo eſt conferen/

—

Confirmationis efficacia que ſit li. iij.di. vij. b. Hocè

rubꝛica pꝛeſcribatur particule in textu que inci/
pit. virtus autem buius ſacramenti.
Confirmationis ſacramentum quomocdo eſt ſumẽ⸗
dun t f. „
¶ onfeſſio

Confeffio quomodo dicit᷑ expellere fictionem qᷓ ba

ptiſmus non poteſt expellere.li.iiij.di. iiij.3.

Confiteri quõ poteſt chꝛiſtꝰ ſine ↄfirmationis gra⸗

Conſeſſio habet et relaxantẽ miſericoꝛdiã in contri

tione et cooperantem iuſticiam in ſatiſfactione.
li. iiij. di. xv. 49.

Confeſſio fit non ſolum ꝓpter reconciliationem ſed

etiam ad arbitrandum penam inter deuʒz ⁊ homi
nem. li.iiij.di. xv. S1. „ ,. „
Confeſſio quare fit ſacerdoti.li.iiij.di.xxj.?22.
Confeſſio eſt duplex et quõ fit a peccatoꝛe et quõ a
Confeſſio.penitentia.baptiſmus.qualiter differunt
li. liij. di. xvij. .
Confeſſio et contritio differenter delent culpam. li.
iiij. di. xvij. 2. , „
Confeſſio qua neceſſitate eſt neceſſaria poſt iuſtifi⸗
cationem.li.iiij.di.xvij. 45.
Confeſſio quare eſt neceſſaria ad ſaluteʒ.li.iij.diſt.
xvij. 47.
Confiteri ſoli deo quandeo incepit eſſe bereticũ.lib.
Confitet᷑ aliqnis peccatum ſuum alicui dupliciter.
li.icij.di.xvij.5Sß2. .D
Confiteri quomodo debet mutus et ignoꝛans lin/
guam. li.iiij. di. xvij. 56.
Confeſſio oꝛdinatur ad multa et qua ratione eqni⸗
ualet confiteri pluribus ⁊ vni.⁊c.libro.iiij.diſti.
xvij. 58.
Confeſſionis vocalis pꝛeceptum an pertinest ad le
gẽ nature.vel an confeſſio vocalis inſtitnta fue
rit ĩ lege nature.libꝛo.iiij.diſt.xvij.q.j.i.R.SS.
Co nfeſſio vocalis valet ad ſeptem.libꝛo.iiij.diſtin.
xvij. 62 M
Confeſſio an fuerit inſtituta in lege ſcripta.li.iiij.di.
xvij.q.ij.k. Re. o. ä
Confeſſio pꝛincipaliter ꝓpter duo inſtituta eſt ibidẽ
Confeſſio ſacerdotis legalis qualis fuerat.libꝛo.iiij.
di. xxij. 64.
Confeſſio non eſt inſtituta in lege auẽte ſalomonis
li.iiij. di. xvij. 5.
Confeſſio non fuit in pꝛecepto tempoꝛe legis pro⸗
pter verba yſa.quibus dicit. Marra.ſi.quid ba.
vt iuſ.li.iiij.di.xvij.sõsS. 3
Confeſſio legalis que fiebat per oblationem ho⸗
ſtie quem babuit effectum. li.iiij. di. xxij. 67.
Confeſſio quare non debebat fieri ſacerdoti legali.

ß oblatio birci.li.iiij.di.xvij. üss.

„.

Confeſſio quoinode eſt oneroſa.⁊ quõ alleuiãs ſar

cina. li.iiij.di.xvij.õ9.
Cõfeſſio a q̊ fuerit iſtituta.li.iiij.di.xvij.q.iij.l.Re.ꝰ
Confeſſio duo reſpicitvnum materiale aliud foꝛma
le ibidem. r
Confeſſionem dominus immediate et expꝛeſſe non
inſtituit qᷓdruplici ratiõe. libꝛo. iiij. diſti. xvij.72.
Confiteri an teneantur omnes adulti boni et mali.

4.4

Confiteri tenet᷑ aliquis ex duplici cauſa ibidẽꝗ.
Confiteri ſemel in anno tenetur quis triplici ratiõe
li. iij. di. xvij. 77. —R⸗. .
Confiteri quare tenet᷑ aliquis cõſeruãs innocentiã
baptiſmalẽ. li.iij. di. xvij. 7. —
Conſiteri venialia q̃re quis tenet᷑.li.iiij.di.xvij.SDo
Confiteri an teneatur aliquis nõ habẽs remoꝛſum
de aliqua culpa.li.iiij.di.xvij. S 1. ..
Confiteri an teneatur pctõꝛ ſtatim cũ poſſit.li.iiij.di
ſtinc. xvij.q.ij.n. R.s?C?C⁊..
Confeſſio cõſideratur vel ad ꝓpoſitũ interiꝰ vel ad
verbum exterius ibidem. 2.
Confeſſioni obligantur aliqui nõ ex culpa cõmiſſa
ſed ex inſtitutione eccleſiaſtica.li.iiij.di.xvij.Sʒ.
Cõſfeſſioni pᷣt ſe opoꝛtunitas loci tꝑis et ſacerdotis
annte paſca tripliciter offerre.li.iiij.di.xvij.S4.
Cõſfitendi tpis opoꝛtunitas alit᷑ reſpicit religioſum
alit᷑ laicũ.li.iiij.di.xvij.S S.Et vide ibidẽ de clerico
Cõfiteri debeꝛe pctõꝛẽ qᷓ; ſtati poſſit ſi q̃ rõeſ⁊ auẽteſ
ſonãt quõ ſũt ſoluẽde.li.iiij.di.xvij.S s.ꝑ et totuʒ.
Cölrentan obligemur ex charitate.li.iiij.di.xvij.ꝗ.
iij. o. . 91. .. .
Confiteri non poſſe niſi reſuſcitatũ quomodo intel/
ligitur.li.iiij.di.xvij. 2.
Confeſſiovt ſoꝛtiat᷑ efectũ qũo requirit charitatẽ li.
liij.di. xxij. 9 5.
Confeſſio quõ eſt ꝓximo vel ſocio faciẽda.li.iiij.di.
vij. 96.
Confirends eſſe ſacerdoti melioꝛi qui põt haberi q̊
modo intelligitur.li.iiij.di.xvij. 2.
Confeſſoꝛi quanta ſit ſcientia et diſcrctio neceſſaria
li.iiij di. xvij.98.
Cõfeſſio ĩ q̃tuor caſibꝰ ẽ iterãda.li.iiij.di.xvij. 29.
Cõfiteri laico an ſufficiat.li.iiij.di.xvij.q.j.p.Re.ĩo o
Confeſſio conſideratur vno modo vt opus virtutiſ
alio modo vt opus ſacramentale ibidem.
Confitemini alterutrũ pctã veſtra quõ intelligitur
auctoꝛitas illa.li.iiij.di.xvij.ĩo1.

97907„

Cõfiteri nõ ſacerdoti aliqñ ẽ vtile.li.iiij.di.xvij.ĩ 02.

Confeſſiones audire nõ opoꝛtet nec debuit cõmitti
omnibus. li.iiij.di.xvij.ĩ oʒ.
Cõfiteri an liceat alij ſacerdoti diſcretioꝛi pᷣtervolũ
eren ꝓprij ſacerdotis.libro.iiij.diſti.xvij.q.ðij.q.
104. 7
Conteſſionũ alia põt fieri laico alia ſacerdoti ibidẽ.
Confiteri nõ poſſe alij qᷓ; ꝓpꝛio ſacerdoti ꝑ decreta/
lem quõ intelligit᷑.li.iiij.di.xvij.⁊ 07.
Confefſus alij an teneat᷑ iteꝝ confiteri ꝓpꝛio ſacer/
doti an non.li.iiij.di.xvij.I08.
Confiteri qᷓre nõ tenet᷑ ꝓpꝛio ſacerdoti qᷓ;uis ab eo
teneatur recipere euchariſtie ſacr̃m.li.iiij.di.xvij.
109.

Confiteri an poſſit mulier alij ſacerdoti cũ pꝛopꝛiꝰ

eam ſollicitat ⁊c.li.iiij.di.xvij.i10.
Confeſſio an poſſit fieri pꝛiuilegiatis a domino pa/
pa. li.iiij. di.xvij.iI1.
Confeſſus pꝛiuilegiato an teneatur iterũ proprio ſa
cerdoti confiteri. li. iiij. di. xvij.112. 17
Confiteri an neceſſe ſit pꝛopꝛio ſacerdoti coꝛam po
pulo an ſufficiat ei confiteri in occulto.li.iiij.di.
xvij.q.iij.r.R.II3.
Cõfeſſio ſacr̃alis dʒ fieri pᷣſbitero in occulto duplici
ex cauſa excepto vno caſu ibidem. L
Confeſſionem ſacramentalẽ fieri debere in publico
vbi auctoꝛitatibus et cxemplis obijcit᷑ quõ ſit in/

telligendũ.li.iiij.di.xvij.ii4.et per totũ.

Cõfeſſio nõ dʒ fieri publice qᷓ;uis ĩ extremo iudicio

oia peccata publicãt᷑.li.iiij.di.xvij.l 7.

Confitendũ ẽ vt fiat recõciliatio ſed tamẽ in boe fo

ro nõ opoꝛtet multitudinẽ adeſſe ſicut in conten
tioſo.li.iiij.di.xvij.lĩvt.
Confiteri an opoꝛteat omnẽ venalẽ culpã.li.iiij.di.
xvij.q.j.s.R.ĩlK2 0.
Confeſſio venialiũ quõ eſt in conſilio non in prece/
pto ibidem. .

Coõfitenda eẽ ex pꝛecepto peccata ꝑ ignoꝛantiam cõꝰ

tracta quõ intelligitur.li.iiij.di.xvij.21.
Confitendũ eſſe motuʒ ad ruinam quõ intelligitur
li.iiij.di.xvij.22.
Confitenda an ſit ois peccati moꝛtalis differentia.
beatĩ..coꝛdlis oꝛis et opeꝛis.li.iiij.di.xvij.q ij.
t. Re. 125. —M
Confiteri opoꝛtet peccatum manifeſtum ex duplici
cauſa ibidem.
Confiteri opoꝛtet peccatũ occultũ ex duplici cauſa.
li.iiij.di.xvij.l26.
Confitendam et puniẽdam nõ eſſe oẽm pcti moꝛta

lis differentiam ſi alicubi videt᷑ ſonare ſcriptura

dquõ ſit exponẽda.li.iiij.di.xvij.I27. et ꝑ totũ.
Confiteri an teneamur oẽm pcti circumſtantiaʒ. li.
iiij. di. xvij.q.iij.v. Re.133.
Confeſſio an ſit peccatoꝛi neceſſaria ad iuſtificatio⸗
nẽ.li.iiij.di.xvij.a b c.
Confiteri an neceſſe ſit hoĩ an ſufficiat ſoli deo cõfi⸗
teri.li.iiij.di.xvij.d e.
Confiteri an ſufficiat laico an neceſſe ſit confiteri ſa
cerdoti li.iij.di.xvij.fgh.
Confeſſionis efficacia pendet ex ydoneitate ſuſcipi⸗
entis.li.iiij.di.xviij..
Cõfeſſione iterata pluribus quid q̃ſqʒ abſoluat li.
iiij. diſti. xviij.29.

Confeſſorem quare opoꝛtet diligentẽ eſſe in inueſti

gando.li.iiij.di.xix. .
Confeſſio quare exigit ꝙ ſingula peccata expꝛiman
tur cum tamen de omnibus in generali poſſit fie
ri contricio.li.iiij.di.xxj.9.
Confeſſio debito modo facta debet babere ſedecim
conditiones.li.iiij.di.xxj. 42. .
onfiteri volentem non proprio ſacerdoti debere
licentiam petere et obtiuere quõ intelligitur. lib.
iiij.di.xxj. 3.Et q in quinqʒ caſibus licentia pe
tita hbẽt᷑ pꝛo obtenta.li.iiij.di.xxj. .

Confitenti an liceat in confeffione aliquod peccatũ
omittere.li.iiij.di.xxſ.q.j.g.R.bS.
Confeſſio legittima quce ſit.li.iiij.di.xxj. 6.
Confiteri diuerſis ſacerdotibus diuerſa peccata idẽ
eſt quod cõfiteri vni.qꝛ oẽs tenent locũ vnius.ſ.
criſti. Solo.li.iiij.di.xxj. ⁊.
Confeſſio non eſt dimidianda ſed licẽtia petẽdavbi
timet᷑ ſcandalũ.li.iiij.di.xxj.S.
Confeſſus ẽ aliquisvni.x.et cõmiſit.xij.poſt recor/
dat᷑ de duobus qͥd erit faciendũ.li.iiij.di.xxj. 9.
Confitenda an ſint ſacerdoti propꝛio peccata a qui
bus põt abſoluere ⁊ maioꝛa a quibus nõ põt ab/
ſoluere an ſint cõfitẽda ſuperioꝛi.li.iiij.di.xxj.so
Confitenti an liceat in cõfeſſione aliquid addere.li.
iiij.di.xxj.q.ij.h.Re.S1.
Confeſſio qᷓ;uis ſit ad bumiliationem non tamẽ de

bet talis humiliatio inducere ad mentiendum.li.

liij. di. xxj.52.

Cuteni
uran
*“
Coftan
ſelt
Cobften
lercfe
ſtine
(hlten
dikrn
oſcñt
er
ſotſo
etont
Corſeſio⸗
elid
Crfcſo
cſem
contt.
dſſt
oneſch
Goor⸗
Conieſto
fuchn
ortans
ſhrel
Cſcſor
nmte
Coſon
Nonlb⸗
Ciſor⸗
lalare
Eep⸗
(ohiccfo

ODopfoſie

Cſck
diſtin
Coutc
liii⸗

Cohtont
ſdiſ
(lir⸗
Cofent
Coner
ſic

Cytor

Gatnu

Coming
fis
ijdit
Cning
ſoc
fiit

Coline
Cni
nn
ig

gtXd.
wren
4
mmithe
ſari Gtn

mine,
gomim;
Mau.
gbinle

8 Niantr
lii

fänann

id

uwn

mlnn
„ aht

und iii.

darſiwo
üwan
rnlich⸗
Gbatt.
nicheniud

Nnginn
rtitf

neligtut
Huslccnti⸗

z
4

eni

hußmust

Delittera

Confitenda quomodo ſunt peccata de quibus dubi
tatur an ſint moꝛtalia vel venialia ⁊ quomodo de

bet de eis cõteri.li.iiij. diſt.xxj. S.
Confitenti an liceat in confeſſione aliena peccata re⸗

ferre li.iij.diſt.xxi.q.iij.i.NR.⸗.

Confitentẽ aliena peccata ſᷣin ꝙ aliñ accuſant debe/

re referre vbi loquitur auctoꝛitas et rõ quomodo
ſit intelligenda libꝛo.iiij. diſt. xxj. . et.ÿ6.
Confitenti licet in caſu alienũ peccatũ referre lib.iij.

diſt. xxj. 57.

Confefione an liceat in aliquo caſu reuelare lib.i iiij.

diſt. xxj. q.j. k. R. S8.

Confeſſioneʒ an poſſit quis reuelare dum iurat dice

27„

re verum ſuper aliquo facto li.iiij.diſt.xxj.ꝰ.

Confeſſionẽ de articulo beretico an poſſit quis reue

lare libꝛo.iiij.diſt.xxj.õᷣ ..

Confeſſoꝛ ſcit per confeſſionẽ inter duos contractaʒ

eſſe affinitatem ꝑ coitũ foꝛnicaxiũ ⁊ eos poſt velle

contrahere in facie eccie an debeat reuelare. li.iiij.
diſt. xxj. ꝙ. Similis caſus in decano qui per ↄfeſſi

onẽ ſcit aliq; eſſe irregularẽ an debeat eum pñtare
epᷣo oꝛdinandũ vel confeſſionẽ reuelare ibidem.

Confeſſio ſubditi qui non vult ceſſare a culpa an ſit

rcuclanda li.iiij. diſt. xxj. 62.

Confitens an poſſit ſacerdotẽ licentiarevt reuelet cõ

feſſionẽ li.iiij.diſt.xxj.q.ij.l.R.sʒ.
Confeſſo. oꝛ ſciens aliquid per confeſſionẽ et ꝑ alia vi
am an teneatur celare li.iiij. di. xxj. q.iij.m. Re.4.

Confeſſoꝛis reuelantis peccatũ per ↄfeſſinnẽ ſcitum

pena libꝛo.iiij.diſt.xxj.s 5.

Confeſſoꝛ poteſt et debet pctĩ qdð pꝑ vnuz mocu ſit
reuelare ⁊ idipᷣm bm aliũ moũ celare luiiij. di rri

66. et per totum.

Confeſſio non debet eſſe diminuta li. iiij. diſt. xrj c.

Confeſſio non debet eſſe ſuꝑf lua li.iiij.di.xxj.f.

Confeſſio debet eſſe e ſecreta ex parte audientis liiiij.

diſtin. xxj.

g.
Coufeſſoꝛ non debet abla olucre alienum eꝛochianuz

li. iiij. diſti. xxj. b.

Konfoꝛmitas

Confoꝛmitas ſimpliciter. facit dici vnũ ſimpliciter li.
· diſt. xxxj.45.

Contfoꝛmitas plena a triplici ↄfoꝛmitate oꝛit Ibidẽ

Confoꝛmatur aliquid alicui duplicit li.j.di.xlviij.7.

Confoꝛmitas voluntatis ad voluntatẽ in duob?co⸗
ſiſtit ſcz in volito et in rõe volendi. li.iij.di.xvij.21.

¶ Nonfoꝛtari

Confoꝛtari bona conſcia anteq ael euchariſtis a⸗ acce⸗

damus quid ſit li.iiij.di.xvj. 12.

oniungere

Coniungi poteſt aliquid alteri dupliciter. et qmodo

xpᷣus iuſtificans coniungitur nobis iuſtificatis li.
iij. diſt. xix.12.

Coniunctio eſt duplex ſcʒ naturalis et ſupematura⸗
lis et quõ diuidunt᷑ in moꝛte que ſunt chiunctat in

natiuitate li. ij. diſt. xxj.7.

ninges

Coniuges i ĩ quo pares iudicant᷑ li.iiij.di.xxxij. 1. et.2.

Coniuges quõ querunt munera plis libꝛo.iiij. diſti.

xxxiij.s
Coniugum alteri quomodo et et an ñ licet vouere conti

—
„
.
1
7
4 OOO —

Venti liiiij. diſt. xxxij 5. Bé cõiugibꝰ vide pia
ra vbi continentia et vbi vir. et vbi vxoꝛ.

¶Könotata

Connotata conſiderantur dupliciter et quomõ plu/

ralitas eſt in ideis ronę ↄnotatoꝝ li. j.di. xxxv.24.

Conſanguinitas

Lonſa anguinitatis gradũ faciunt pater filius quis

dicant᷑ vna caro.li.iiij. di.xl..
Conſanguinitas quid ſit libꝛo.iiij.diſt. xl. ẽ.
Conſanguinitatis linea ſit li. iiij. di. xl. S.

Conſanguinitas ᷣm triplicem oꝛdineʒ coͤmputak li.

iiij. diſt. xl.ꝰ-.
Conſanguinitatis linee ſunt tres li. iiij. diſt. xl. 10.
Conſanguinitatis gradus qͥq libꝛo.iiij.di.xl.ĩ.
Conſanguinitatis gradus infra quez licet contrabe
re.li.iiij.diſt.xl.i2.

Conſanguinitatis gradus quõ diſtent li.iij di. xl. 15.

Conſanguinitatis gradus ſiue linea quãdo debʒ cõ⸗

putari m diſtantiam magis remoti li.iij. diſtinc.

xl. 14.
Conlan unguinitas an ſit aliquod vinculum. libꝛ.iij.
Conſ. anguinitatis Ninculum vñ ſit oꝛtů ibidem.

Conſanguinitatis vinculum quare non tantũ protè, .

itur quantu ꝓpagatio.li.iiij. di. xl.ts.

Conſanguinitatis vinculum quare non eſt in bꝛutis

libꝛo. iiij. diſt. xl. 17.

Conſanguinitas quõ dicit vinculũ. li. iiij. di. xl. 18.
Conſan Suinſtase an preſtet matrimonio impedime⸗ .

tum li.iiij.di.xl.q.ij.b. R.?2 0.
Conſanguinitatis vinculum impedit matrimonius
in aliquo ſui gradu ex triplici cauſa Jbidem.
Conſ. anguinitatem non impedire matrimoniuʒ ſi qᷓ
ratõnes probare videntur qmoco ſunt diſte olnen
de li. iiij. diſt.xl. 21. et per totum.
Conſanguinitas vſq; ad quẽ gradu impecit matri⸗
moniũ li iiij diſt. xl. qeiij. e. K. 25
Conſanguinitas impedit matfiinontu vſq; ad quar⸗
tum gradũ incluſiue et quare.ibidem.
agaie gradus determinare poſſe quaré
0 relictũ eſt eccic lib.iiij. diſt. xl. 26.
Binnonltätis⸗ gradus quare xpᷣs non determia
. Loit ihioif xl. 27.
Conſanguinitatis gradus poſt quartã generatönez
debuit termiari quadruplici roõne li.iuj.di.xl. 28.

Conſanguinitatem impedire debere matrimoniun

vſq; ad. vij.graduz vel dũtaxat vſeʒ ad ſcoᷣm ⁊c.ſi
q̃ roncs et auctes probare vident᷑ quõ ſt diſſoluẽ
de li.iiij.di.xl.29. et der totum.g
—= eſt obbt uandavſch ad ſeptimũ gradu
i. ijij. diſt. xl. A.
Cõſanguinitatis gradus auomoo ſunt computan
diili.liij. diſt. xlib. c.
Conſanguinitas et affinitas quomõ differũt 3 qmo
do diffiniuntur litiiij. diſt. xlj. x7.
Cõſ. us inttatisti tria genera bm antiquos. libꝛo. iii⸗
Conſanguinitatis et affinitatis vinculum 3 qmõ diffe
rũt li.iiij.diſt.xlj.i 2.
Cõſanguinitatis ſpnalis tres ſpes li.iiij. diſt. xii..2.

Konſcientigꝗ

Conſcienti nullins poſſe deũ odiſſe quõ bʒ veritatẽ
8

ni. diſtin. v.2.
Conſcientia noſtra aliquẽ Soculum ſpa lem latct ali⸗
cui patet libꝛo.ij.di ſt. Viij. 71.
Conſcientia an ſe teneat ex parte intellectus an ex 8*
te affectus li.ij. diſt. xxxix.. lI. a. R. 2·
Conſcientie nomen tripliciter accipit quẽacm oduz
nomẽ intellectus Jbidem.
Conſcia cuiꝰpotentie babitus eſt Jbidem.
Conſcientia qmodo poteſt nominare et potentiã et
habitum libꝛo. ij. diſt. xxxix.S. Hic in principio po
nitur ſcia ponat᷑ conſcia non poteſt ꝛc.
Conſcia qre dꝛ bona et mala.li.ij. diſt.xxxix.s.
Conſcientia qmodo dicitur remoꝛ ꝛdere libꝛo. ij. diſti.
xix. 11. 3
CcN principaliter attribuitur actus teſtificandi
unon gaudẽdi vel dolendi.li.ij. diſt.xxxix.i .
Conſcientia⸗ an ſit habitus innatus an acquiſitus li.

ij. diſt. xxxix. q· ij. b. Be. 13.

Conſcia a quicqᷣd dictat neceſſariũ eſre ad ſalutem an

ad om̃e illud tenceamur.li.ij.di.xxxix.q. iij.c. Re. 19.
Conſcia tripliciter dictat aliqᷣd Ibidem.
Conſcientie dictamini contraire ſemꝑ eſt peccatum
et tamẽ facere ᷣm ↄſciam non eſt ſemper bonum.
li.ij. diſt.xxxix.⁊ 0. Ad idem.ꝛ2 z.
Conſcientiam eſſe legeʒ intellectus noſtri qᷣmoco i in
telligitur libꝛo.ij.diſt.xxxix.ꝛn.
Conſcilentiam ad nihil ligare ꝑ ſe ⁊ ꝙ nð ſit pctm̃ qð
fit contra ↄſciam ſᷣ ↄtra legem dei dupliciter intel
ligitur libꝛo.ij.diſt.xxxix.25.
Conſcie dictamine a nullo poteſt abſoluere i in nul⸗
lo poteſt ligare non ſequit᷑ li.ij.diſ.xxxix.2.
Co cientia ſinderiſis et lex naturalis qmodo diffe⸗
runt ᷣm aliquos li.ij.diſt.xxxix.?ꝛ 6.
Conſcientie ſcintillam eſſe ſinderiſim quomodo itel
ligitur libꝛo:ij. di.xxxix.diODòꝶ+
Conſcientia dictat aliqd dupliciter etm quẽ émodũ
edificat ad gebennã qui facit contra conſe cientiaʒ
libꝛo. iij.di.xxxviij. .

Conſcientia dicitur erronea dupliciter. li ii diſin.

Frvii.et aue non ligat. ?2 .

Conſecratio
Conſecrationi verba qmoo dicuntur benedictio.
libꝛo.iiij.diſt.x.pp.
Conſecrari quare poteſt vir coꝛruptus et mulier coꝛ
rupta non lti diſt. xxv. 44.

Conſenſus

Confenſus verus us et conſenſus intertatiu? zimodo
inducitur per moꝛam tꝑis in veniali peccato vt fi
at moꝛtale libꝛo.ij.di.xxiiij.i.et.Ssꝛ.
Conſenſus in delectationẽ quare attribuitur mulicri
et conſenſus in opus viro libꝛo. ij. di. xxiiij. ?77.

Conſentiendi verbů uis⸗ videatur impoꝛtare vnũ

actũ tñ duos includit li.ij. di.xxxviij.yy.
Conſenſus in peccatum quõ ſimul reſpicit rotõnem
⁊ voluntatẽ li.ij.diſt.xlj.¶ð.
Conſenſus dicitur ſemiplenus dupliciter et quis bo
rum eſt a virtute libꝛo.iiij.diſt.xxj.ꝛ.

Conſenſus an ſit cã matrimonij lib. iiij. iſt. rxvij.q.

I.c. R.I9.et per totum.
Cnieni us quomodo ẽ cauſa matrimonij vt fiat nõ
vt permaneat li.iiij.diſt.xxvij.2 0.

Conſenſus duoꝝ in matrimoniuz in quo vniuntur.

iibꝛc aili diſ kFwijar. 6

Conſenhſpm vocalus abin mẽtali an ſufficiat ad ↄtra
hendũ matrimonium. li.iiij.di.xxvij.q.ij.d.Re.22.

Conſ enſum vocalem ſufficere ad matrimoniũ cõtra

hendum ſine mẽtali ſi que rõnes et auctes dicere
vident᷑ quõ ſunt itelligede li.iiij.di.xxvij.25. et.ꝛ 4.

Conſenſus de futuro an faciat matrimoniũ li.iiij.
diſt. xxvij.q.j.a.per totum.

Conſenſus ad tpᷣs an faciat matrimoniuʒ.vt cum dẽ
accipio te in meã vſq; ad.x.annos libꝛo.iiij.diſtin.

xxviij.q.ij.b.Re.S.et per totum.

Conſenſus conditionatus an faciat matrimoniũ li.

iiij. diſt. xxviij.q.iij.c.Re.I3.

Conſenſus conditõnatus eſt conſenſus quia votum
condicionatũ eſt votũ nõ ſequit᷑ li.iiij.di.xxviij.i5
Conſenſus ex ſpe pecunie quõ dicitur facere matr

moniũ.li.iiij.di.xxviij.le.
Conſentiens interius tĩ obligatur ad matrimoniũ.

qꝛ aliquis vouens interius ti nibil vouet ⁊ tam·/K¶

obligatur non eſt ſimile libꝛo.iiij.diſt. xxviij.22.
Conſentiens interius vere ↄtrabẽs indicat᷑ qꝛ cõtri/

tus interius veꝛe peuitens in conſpectu dei iudica

717

tur Solo. li. iiij. di. xxviij.25.

Conſenſus de pñti expᷣſſus in occulto an faciat mr̃i⸗/
moniũ li. iiij. diſt. xxviij.q. v. e. E. 24. et per totum
Cõſenſus in quid debeat. le li.iiij. di rxxviij. · vlf.

Pe. 28.

Conſenſum in copulam carnalem eſre de neceſſitate
matrimonij ſi que ratõnes ꝓbare vicent quomo

9242

do ſunt diſſoluende li.iiij.diſt.xxviij. ʒ.et. 4.

Conſenſus preſumptus quomõ et qñ facit mfimo/
niuz li.iiij. diſt. xxix. 2. Hic ponitur ꝙ cõſenſus ille

ſit maritalis ponatur ſit matrimonialis.
Conſ⸗ enſus dicitur pren umptus tripliciter.liiii diſt.
xxix. 3.

Coͤſenſus coactus an faciat matrimoniũ li.iij. diſti.

xxix.q.j.a.N.A.·

Conſenſus dicitur coactus dupliciter ſez vi vel me⸗

tu ct in qno eſt conſenſus in quo non. Ibidem.
Conſenſus coactus conſenſus eſt quia voluntas co⸗
acta volũtas eſt quõ intelligit᷑ lib.iiij.diſt.xxix.s.
Conſentiens baptiſri timoꝛe moꝛtis baptiſatus eſt

ergo ſimiliter ẽin matrimonio. Solo libꝛo.iiij. di

ſtin. xxix.2

Conſenſus inauciur peꝛ blandicias et tenet matri/
moniũ.g a ſimili inducitur per minas et tenet ma

trimonium Solo.libꝛo.iiij.di.xxix.S.
Conlentiens in aliquid timoꝛe moꝛtis non libere cõͤ
ſentit. uis negãs xp̃ᷣm timoꝛe moꝛtis libeꝛe pec/
cet li. iiij. diſt. xxix. ꝰ.
Conſentiens in renitentẽ vtrũ generet ſibi preiudici⸗
um vt non poſſit cũ alio contrabere matrimoniũ.
li.iiij. diſt.xxix.q.ij.b.Ne.ĩ0.
Conſenſum quantũ ad vim ſacramenti efficacẽ eſſe
ſi habet in vna perſona libertatem ⁊ in alia coacti
onem ſi que ratões videntur pꝛoba:e quõ ſunt diſ

17

luende li iiih. diſt. xxix.ii.et per totũ.

Conſenſum matrimonialem non impedit erroꝛ foꝛ/

tune li.iiij. diſt. xxx.3.
Conſenſus matrimonij ſub ſpe pecunie et ſub conci
tione differunt libꝛo.iiij.diſt.xxx..

Cõſenſus libidinoſus an ſit cauſa matrimonij. libꝛo

iiij. diſt. xxx.q.iij.c.Re.2

Conſenſus libidinoſus di dupliciter et q̃ʒs pᷣuet intẽ

tionẽ contrabendi. IJbidem.

Conſenſus duo cõplcctitur ⁊ q̃ rõne eſt cã matrimo

(en⸗

iſ⸗ 4¹
(oen

gilb⸗
Cten
coint
Conten
joſt

Coice

(oin
Contle
Condi
gii
Conil
c
Contl
Con
turkt
ſonſli
ſnr
onilin
ſboi
(oſti
og⸗
Conſſe
ſlili i
Cobllin
iid

Cont

Conte
Nih⸗

Cei

nee
Contn
N
Cont
dol
ſonte

itnhn
ide.
maniͦin
bdn
WN
wnülii,

nuzſtand

nnil

isgnuntn
efuegenn,

Arauatmn

üͤin.

annd n

Aftannf,
aygtnn
migr

Xlarſtre
idai one
gez,
iſarniir⸗
aͤnisle
u 1
ialiünt.
liidi.
GWr
Pon
4Mnrs
dtnt
tmtinng
olbroiid

renenam

Glttchetmm

oniberi
tolberge

Onummn’.
60d⸗
1ndnn

% 99

¶Conſeruatio
Conſeruatio et datio eſſe quõ ſunt ab eodẽ.li.ij.diſti.

Conſeruatio ofis rei an ſit a deo libꝛo. ij.diſt. xxxvij
Conſeruandi et eſſendi principium ideʒ eſſe quomo

₰

do intelligitur li.ij. diſt. xxxvij.i8.

Conſeruare quare negligit deus res a coꝛruptõne li.
ij. diſt. xxxvij.19.

Konſiderare

Conſiderari fi.gi.comprebendi differunt li.j.di .ij.2.

Conſilium ſiue conſulere dꝛ duplicit᷑.li.j.di.vſj. .

Conſulere aliquẽ eſt dupliciter li.iiij.diſt.xlv.ꝰ.
Conſilij doni actus an ſit conſiliari libꝛo.iij.diſ.xxxv.
q.iiij.d. R.27. l
Conſilium tripliciter accipitur ibidem.
Conſilium diffinitur ſᷣm tulliũ li.iij.diſt.xxxv.⁊6.
Conſilij doni actus quõ eſt ↄſulere li.iij.diſ.xxxv.28.
Conſilij eſſe iuſtiſcatões obſeruare quomõ intelligi
tur.libꝛo.iij.diſt.xxxv.ꝛ9.
Conſiliari eſſe ignoꝛantis quõ intelligitnr libꝛo.iij.di

Conſiliari et addiſcere quõ conueniunt et differunt.
libꝛo.iij.diſt.xxxv.ʒ1. H
Conſilij actus quaꝛe eſt neceſſariꝰad ea que ſunt ſuꝑ
erogationis libꝛo.iij.diſtin.xxxv. 52. HMßV
Conſiliari aliter eſt actus prudentie aliter doni con
ſilij li. iij. diſt. xxxv. ʒʒ. . .
Conſilium queritur ab aliquo dupliciter et ᷣm quẽ/
admodũ debet ſacerdos epᷣm in quinq; caſibꝰ lib.
iiij. diſt. xx. 46. et. 47.
¶ Nonſperſio
Conſperſio antiqua quid li.iij.diſt.iij.5.

W(onterminatiue
Conterminatiue eſt aliquid alicubi.et ex quo ſequit
gliquid eſſe alicui dimenſiue li.iiij.di.x.i.
Konterere
Contritione non ſolum deflent᷑ peccata ſed etiam pe
ne peccatoꝛũ.li.iiij.diſt.xxj.«“d
Contritio quid ſit quantũ ad ſuã ſubſtantiã li.iiij.di.
xvj.q.j.a.R.6.et per totum.
Contritio quõ cõplectitur pudoꝛem ⁊ gaudiũ ⁊ quõ
oloꝛẽ li.iiij.di.xvj.ilS.et.ĩ 9.⁊.2⁊0.et.⁊i.⁊.22. ⁊.2ʒ.
Contritionis et doloꝛis ↄuenientia.li.iiij.di.xvj.⁊ 4.

Contritio tria reſpicit.ſ.qd conterit᷑ a quo conterit

et ad quid cõtritio terminatur libꝛo.iiij.di.xvj.25.
Contritio quare dicitur pars penitentie et nõ fractõ
Lonereig⸗ quid ſit in genere moꝛis lib.iiij. diſtin.xvj.
Contritio quomõ eſt doloꝛ per eſſentiã et qumõ per
cõcomitantiam.li.iiij.diſt.xvj.28

Contritio qᷓuis per ſe ſit expulſiua peccati tamẽ nõ

eſt actus gratie li.iiij.diſt.xvj.29.

Contritõne q;uis oia peccata expellantur tamen eſt

actus virtutis ſpecialis.libꝛo.iiij.diſt.xvj.ᷣo.

CLontritionis doloꝛem an neceſſe ſit eſſe maximuz. i.

vtrũ ad boc q; contritõ ſit ſufficiens neceſſe ſit plꝰ
decee de peccato qᷓ; de aliquo tꝑali.li.iiij.diſt.xvj.
Contritõis doloꝛ ex gaudio ſibi ꝑmixto intendit mit
tigatur.li.iiij.di.xxj.ʒp. HW
Contritionis doloꝛ q;uis ſit de eo quod eſt recupe/
rabile ſcʒ amimmone dei.tñ non eſt minoꝛ eo qui eſt
de re irrecuꝑabili ſcʒ amiſſiõe filij li.iiij.di.xvj..
Contritionis doloꝛ qua conditione ſufficit ad culpe
Contritiõis in doloꝛe an poſſibile ſit cadere exceſſuʒ
li. iiij. diſt. xvj.q.ij.d. Re.d.
Contritõis doloꝛem vᷣm ꝙ eſt viſplicẽtia eẽ poſſe ni⸗
mium ſi que rationes ſonare vident᷑ quõ ſunt ſol/
uende li.iiij.diſt.xvj.o.et per tofraſi.
Contritio an ſit motug inſtantaneus vel ſucceſſiuꝰ.
j. diſt. xvj. q.j. e. R. 44. 2ðð
Contritio q;uis habeat partem et partem tamen nðõ
inducitur ſucceſſiue li.iiij.diſt.xvj.5.
Contritio q;uis habeat diſpoſitionẽ contrariã in ma
teria tñ non inducitur ſucceſſiue li.iiij.diſ.xvj.ꝗ2.
Contritio bominis an debeat ſemper durare.lib.iiij.
di. xvj. q.ij.f. R.48. MRMß
Contritionem non opoꝛtet ſemper eſſe in actu ſ̃ i ba
bitu libꝛo. iiij.diſt.xvj. 9. Ad idem. v ꝛ·
Contritionis in doloꝛe non opoꝛtet ſemper illud pꝛo
quo quis doleęt eſſe pꝛeſens li.iiij.diſt.xvj.õo
Cõtritio ᷣm quã acceptionẽ medicine dicitur medi-
cina li.iiij. diſt.xvj. iIlJJ. .
Contritio an poſſit intendi li.iiij.diſt.xvj.q.j.s.Re. ð
Cõtritio quõ pᷣt intẽdi ⁊ nõ intẽdi.li.iiij.diſt.xvj.s q.
Contritio non eſt infinita ſed coniuncta virtuti cuiꝰ
operatio eſt infinita.li.iiij.diſ.xvj.S S.

èò „

ontritionis doloꝛ ad quid habet oppoſitionẽ li.iij

Contritio an intendat᷑ ᷣm intenſionẽ doloꝛis an gra
tie an li.ar.an a gratia li.iiij.diſt.xvj.s⁊⸗.

Contritione an plus vel intenſius opoꝛteat conteri

de vno pctõ qᷓ de alio li.iiij.di.xvj.q.ij.h.Re.S.
Contritionem non opoꝛtet in omnibus eſſe equale⸗
qᷓ;uis offenſam et damnũ que reſpicit ſint equalia
reſpectu boni infiniti li.iiij. diſt. xvj. Ss9p.
Contritio quomodo in ſua ꝑuitate ⁊ magnitudie ne
ceffario habet oꝛdinem li.iiij.diſt.xvj. õo=o.

Conteri an teneat᷑ homo de peccatis ſcienter cõmiſ⸗

ſis et poſtmodũ oblitis li.iiij.diſ.xvj.q.ij.m.Re.Sʒ.
Conterendum eſſe in ſpeciali de pctis ſcienter cõmiſ-
ſis ⁊ poſtmodum oblitis ſi que ratõnes ſonare vi
dentur quomodo ſunt ſoluẽde li.iiij.diſt.xvj.S4.
et per totunn.
Contritio quõ ẽ neceſſaria ad ſalutẽ.li.iiij.di.xvij.29
Contritio et confeſſio differenter delent culpam lib.
iiij. di. xvij. 7·. H
Contritioncʒ an neceſſario precedat culpe expulſio
lio.iiij. diſt. xvij.q.ij. f. E. yü8s.
Contritio et motus li.ar.quð ſunt ſimul tꝑe li.iiij.di.
Contritionem ſiue impij iuſtificatõem an neceſſario
precedat attritio.li.iiij.dilt.xvij.q.iij.g.Re.cj.

Conterens et nibil cogitans de confeſſione qñ excu⸗

ſatur li.ij. diſt. xvij. .
Contritio et ſatiſfactio aliter reſpiciunt pniam ꝙᷓ cõ⸗
feſſio libꝛo.iiij.diſt.xvij. so9.
Contritio duo reſpicit ⁊ rõne cuiꝰpᷣcedit confeſſionẽ
DM r d 232

li.iiij. diſt. xvij.ꝰ4. De ↄtritõne vide plura vbiim
Pij iuſtificꝛaioo.
¶ Lontinentiag
Cotinere nõ poſſe niſi de?et quõ intelligit᷑ lib. iij. di⸗
ſtin. xxxiij.ↄS 8. ò
Continẽtia tpel gis nature inſtitute ⁊ etiã coꝛrupte
nõ fuit ꝑfectiꝰ q́; nubere li.iij.di.xxvj.l5.
Continentia dupliciter vouet ⁊ vm quem modũu pt
eaʒ alter ↄiugum voueꝛe li.iiij. diſt. xxxij..
Continere an poſſit vir per votũ poſt carnalẽ copu/
lam vxoꝛe ne lente li. in. di. xxxiij.q.j·a. Ge.s.
Continere oino poſſe virũ vxoꝛe nolete ſi que roõnes
videntur ꝓbare quomõ ſunt diſſolnẽde li.iiij.diſ.
rxxxij.2.et per totuunn.
Continere an poſſit vir ante carnalẽ ↄmixtionẽ vxo
re nolente li.iiij.di.xxxij.q.ij.b.Re.lr3.
Cõtinere poſſe virũ añ carnalẽ ↄmixtionẽ vxoꝛe no/
ẽte dũ tñ ꝑ duos mẽſes deliberauerit vłl citra nec
manifeſtauit ſe mũdo moꝛtuũ ꝑ religionis ingreſ/
ſum ſi que rões ꝓbare vident quõ ſunt diſſoluen
ee li.iiij. diſt. xxxij.14. et per totum.
Cõtinẽtia eſt duplex ⁊ q̃ ſit nobilioꝛ li.iiij.di.xxxiij.x.
Cõtinẽtia vᷣginalis tria dicit li.iiij.diſti.xxxiij.?ꝛ 7.
Continentia vouentes in pᷣuato qñ peccãt moꝛta ſit
matrimoniũ cõtrabendo.li.iiij.diſt.xxxviij..7q.
Continentia aliter eſt apud fideles aliter apud infi-
deles libꝛo.iiij.diſt.xxxix.⁊6. S

Contingere
Contingentia eſt duplex et q eſt in voluu te diuina

et q̃ non libꝛo.j. diſtin.xlv..4.
Contingens non eſſe cauſam neceſſarij quomodo in
telligitur. li.iij. diſt. xj. 5. et.v . .
Coutingens eſt duplex et õm quẽ modũ ↄtingensẽ
cauſa neceſſarij li.iij.di.xj.ĩ2.
Cotingens ven pt alicui rei ſubeſſe etiã ptingens
falſum bhʒ inſtantiã. li.iij.di.xxiiij.7. .
Contingens an poſſit eſſe oppoſituzʒ alicuius articu/
lilibꝛo. iij. diſt. xxiiij. . di
(Lontradicere
Contradictio ſumma oppoſitio quõ intelligitur li⸗
bꝛo.) . diſt. iiiſ. ĩ 3.
Contradictio nõ eſt niſi accipiatur negatio reſpectu
totius copulati libꝛo.j.diſt.iiij.ꝛ⸗ ꝰTxꝰ.
Contradictio quõ ſumi debet per negatõem lege di⸗
uiſionis li.iij. diſt. v. ¶7.

(Wontraria
Contrarioꝝ vrias eſſe cãs quõ itelligit᷑ li.ij.diſ.j.⁊5.
Contraria alio mõ ſe hñt in coꝛꝑis ↄpoſitõne ſᷣm ſta
tum nature inſtitute et alit᷑ ̃m ſtatũ nature lapſe.
libꝛo.ij.diſtin.xix.⁊3.
Contraria duo ſimul vni rei ineſſe nõ poſſe bʒ inſtã/
tiã in bono et malo aucte aug.li. ij. di. xxxiiij.q.ij.e
Cõtraria Srijs curari quõ intelligit᷑.li.iij.di.xv.⸗
Coõtrariũ hr̃e vel ſuꝑiꝰ eſt duplr.ſ.ꝑ ſe ⁊ ꝑ accidẽs et

quõ aliud riet᷑ aie xpi li.iij. diſt.xvj.i9.

Contumax quis ſit libꝛo. iij. diſtin.

(Konnuenire

Conuer ſio ſimplex alicuiꝰ ppoſi

Coꝛona clericalł an ſit ſacrm li.iiij.diſt.xxii

lie. iiij.diſt.xxiiij.q.iij.c.Re.ĩõ.

Coꝛpoꝛee res due plus ſunt q vna

Conueniẽtia eſt aut nius nature pticipationẽ aut
compatõem pᷣma facit cõitatẽ vniuocatõnis ſcda
coõitatem analogie ſiue ꝓpoꝛtõnis li.j. diſt. j. 32.
Cõuenire vni ſoli ẽ tripliciteꝛ et quod hoꝝ tollit plu⸗
ralitatem li.j.diſt.iiij.?⸗ꝛ 7.
Conuenientia eſt dupiex ſcʒ eſſentialis et oꝛiginalis.
2 nexus vtroq; mõ põt dici li. j. diſt. x.õ91.
Conueniẽtia oꝛiginis vꝛ duplir li.j.diſt.x.ↄ J.
Conuenientia put vꝛ ᷓ diſtantia reꝑit᷑ in triplici dif
ferentia et quõ finita eſt diſtantia creati ad increa
tum libꝛo.iij.diſtin.xiiij.?2 ꝛ2. òèôòM
Conueniẽtia in vna natura nõ pᷣdicant᷑ de ſe ita mu⸗
cuo ſicut illa qᷓ ↄcurrũt in vnã ꝑſonã li.iij.di.vij.s

Conuertuntur allqua magis in coꝛpus xpᷣi qᷓ in coꝛ⸗

pus nõ ſine cauſa li.ij.diſt.ij.S29.

Conuerſio eſt duplex ⁊. quã potuerunt babere ange

li libꝛo.ij.diſt.v.2.

Cõuerſio oꝛit᷑ a triplici pᷣncipio ſicut dilectio li. ij. di.

Conuerſio ad deum quomõ purgat illu· v. 11.
minat et perficit li.ij. di.xxiiij.õnr.
nuerſio ſi itionis quid requirat
libꝛoeiij. diſt.xxij.? 2.

¶Conuinificari

—

Conuificati ſumus in x5p̃o cum xpo per ppᷣm et vᷣn

xpᷣm li.iij.in ꝓlogo.2.

Coopari aliquid alicui in bonũ pᷣt eẽ triplicitli.j.di.
Coopꝑare alij eſt dupłr ⁊ quõ coopat᷑ bo⸗ xlvj. 5.
mo ppo in baptiſando.li.iiij.di.v.? 7.

9 r éHi*⁸

Cdꝛdis inf luentia quõ eſt ge
diſtin. xiij. rr.
oꝛ dupir ↄpungit li.iiij.diſt.xvj.. ·
Coꝛ quarc et ad quẽ terminũ conterit᷑ e. liet di.6.
(CEODR?S
Coꝛee ludus fit malꝰ ex cã qᷓdruplici li.iii.di.xx).i.
Woꝛigig

nti xp̃i quid li. iij. di. xxij. 3

Coꝛnelij fides qualis fuit libꝛo. iij. di. xxiiij.27.

Uadꝛong i a. in b.
Coꝛonam clericalẽ eſſe ſacrm ſi qᷓ rones ꝓbare vidẽ/
tur quõ ſunt diſſoluẽde li.iiij.di.xxiiij.li.⁊ ꝑ totu.
Coꝛone in ſuſceptione an fiat abrenunciatio tꝑalius

171713

uõ intelligit lib.
IJ. diſt. xix. 55. ôM
oꝛꝑe indigere pt eſſe dupłr li.ij. diſt. viij. ꝛl0.
Coꝛpus humanũ quando educitur ex rõnibꝰſemina
libus li. ij. diſt. viij. ꝛ5. .—
Coꝛpus et ſi nõ ſublimet᷑ ad dignitatẽ ſpũs locani tñ
põt cũ angelicis ſpiritibꝰ li.ij.di.ix.·

Coꝛpa celeſtia quõ calefaciũt li.ij.di.xiiij.ii.et.ĩ ꝛʒ.

Coꝛpoꝛa oꝛnantia celum quare focta ſunt de ſola na

Delittera

aitglc tura celi et coꝛpoꝛa oꝛnantia terram non ſunt fa do intelligitur li iiij.di. xlir. v7—.
ie cta ex materia terre li.ij.diſt.xv.8. Coꝛpoꝛe in gloꝛioſo quõ miſcent᷑ elementa libꝛo. liij.
ſdrtlen Coꝛpus ade an conſtitutuʒ fuerit de natura pure ele diſtin. xlix.S57. Hl M
mentari an ſimul cũ natura elementaria ei?con- Coꝛpa gloꝛioſa quõ habent coloꝛẽ li. iiij. diſt. xlix. y8.
ſtten ſtitutionẽ cõcurrerit natura celeſtis li.ij. diſt. xvij. Coꝛpa gloꝛioſa an ſint paſſibilia paſſione veniete ab
in q. ij. e. Pe. 56. et. 3. . JMMM FErrinſeco ſicut igne vł cultello. li. iiij. di. xlix. q.ij.O
ſn Coꝛꝑalia ⁊ ſi ſint ex aliquo vno tñ ꝗꝓpter hoc ſpus ra 2292 rM)
intiis tionalis non fiũt ex deo li. ij. diſt. xvij. 14. Coꝛpus gloꝛioſum quõ et a quo non poteſt pati pro
Geni An Coꝛpꝰ ade an produci debuerit de natura pure celo batur per pulcerrima ſimilitudinem libꝛo.iiij. diſ.
ſti libꝛo. ij. diſt. xvij. q.8dddd. klirx. 60. . HWM MMW
Nedſeinen Coꝛꝑa quõ dicunt᷑ btificari mediãte aia rõnali.libꝛo Coꝛꝑa gloꝛioſa an date claritatis ſint peruia an colo
lüri ij. diſtin. xvij. 41. . . rata an luminoſa libꝛo.iiij.di.xlix.q.j.p.ſʒ. 61. ct p
Coꝛpus ade an conſtitutum ſit ex elemẽtis in cõple, tcotum. . ⸗ „
rione ⁊ opoſitõe equalili.ij.oi xvij.. ii. f. Re. . Coꝛpa gloꝛioſa an poſſint daritatẽ ſuꝗ ſm imperiuʒ
Gpßinen Coꝛpus quõ dẽ moꝛtuũ ꝓpter pctm̃ li.ij.di.xix. . anime oculis noſtris occultare li. llij. di. xlix. q. ij. q.
Coꝛpus ade an diſſolui potuiſſet ſi ipſe non peccaſſ⸗ oꝛpꝰ gloꝛioſuʒ nõ poſſe claritatẽ ſuã ocu· Pe. 64.
bhaem libꝛo.ij. diſt. xix. R.ꝛn. , . lis nr̃is occultare ſiqᷓ rões vident᷑ ꝓbare quomo
Coꝛpus bhois quare nõ fuit in pᷣmo ſtatu diſſolubile ſunt diſſoluende li.iiij.di. xlix. 5. et per totů.
thiegiglie ſicut in ſcdᷣo libꝛo.ij.diſt.xix.2ʒ.Ad idem.2 4. Coꝛpus gloꝛioſum an dote ſubtilitatis in ſuo motu
l Coꝛpi chriſti myſtico quare non eſt tantus bonoꝛ ex⸗ poſſit penetrare om̃e aliud coꝛpus non gloꝛioſuz
hibendus quantꝰ on rei vero li.iij. diſt. ix. 4. li.iij. diſtin. xlix. q.j.r. Re. W8.
RZZ Coꝛpꝰ⁊ aia in vnione qua ſilius dei aſſumpſit hbuma Coꝛpa naturalia duo quare non pñſt eſie ſimul in eo⸗
nã natura hũt ratiõnẽ vniꝰ extremi li.iij.di. xxj.ĩls gem loco li.iiij.diſt.xlix.o.
4 Coꝛpus ꝓprium diligere non precipitur triplici rõe. Ha gloꝛioſa nõ bre dotẽ penetrabilitatis ſi q̃ rõ⸗
A li.iij. diſtin. xxviij... . sl nes vident᷑ ꝓbare quõ ſunt diſſoluẽde libꝛo.iiij.di
rpiti Coꝛpus coꝛruptibile quõ eſt ex charitate dilig bile li ſtin. xlix. 7 o. et per totum.
. bro.iij. diſt. xxviij. 1. et. zZz. . Coꝛpus gloſum an dote ſubtilitatis ſit palpabile ta
Coꝛpis dignioꝛ ps qᷓ ſit 2 qᷓ rõe li.iiij.diſt. vij. 4 „ ctu a non gloꝛioſo li. inij. diſt. xlix. q. ij. . Pe. 7.
Coꝛpus chriſti verũ et myſticũ qua ſilitudine adinui Coꝛpus gloꝛioſum eſſe Rbalpabite ſi que ratiões ⁊
Encllͤi cem ↄpantur.libꝛo.iiij.diſ.viij.,ꝛs. auctes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende li. iiij.
o Coꝛpus chriſti verũ quõ hʒ aptitudinẽ ad repᷣentan diſt. xlix. S.et per totum.
„. dum li.iiij. diſt. viij. co. . aie Toià gloꝛoſa ofmia an habeant dotem agllitatis li
Coꝛpus xpᷣi myſticum qua rõeẽ res ſacri euchariſtie dbpo.iiij.diſt.xlix.q.j.t.Re.SDi.
li.iiij. diſtin. viij. 1. Coꝛpa gloꝛioſa non br̃e dotem agilitatis ſi qᷓ ratio/
zattli Coꝛpis myſtici vnio pᷣt eſſe duph lib. iij. diſt. viij. 2 nes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſioluende libꝛo. iiij.
Coꝛpis chriſti exiſtentia in ſacro altaris an ſit ſupra diſt. xlix. S2. et per totum.
intellectum viatoꝛis li. iiij. diſt. x. q.j·K. Re. 57. Coꝛpus gloꝛloſuz an dote agilitatis inclinet᷑ ad om/
telti Coꝛꝑis illius exiſtentia quare dicit᷑ eſſe ſupra intelle ne diſerenti poſitõis.an ad aliquẽ locũ determi⸗
ctum li.iiij.diſt.x.8S. Ms natũᷣ libꝛo. iiij. diſt. xlix. q.ij. v. Be. S.
Coꝛpis xpᷣi ſacrm q̃re tractat᷑ diſputando li.iiij.di.x. Co:pus gloꝛioſum non poſſe ſe mouere ad omnem
üü iI Coꝛꝑis chriſti exiſtentia ſub ſacr̃o an ſit ſupra 2 ſiitum ſi que rõnes vident᷑ ꝓbare quõ ſunt diſſol⸗
“ C ſenſit 3 nenſis õ .e votn uende li.iiij.diſt.xlix.S9.et per totum.
oꝛꝑalis immũdicia quadruplex eſt et ꝓpter qu Soroertie
i ab encbanſti ſacro abſtinendũ li.iiij.di.xij.83 7. Koꝛrectio
Coꝛꝑalem mundiciã deum diligere quõ intelligitur. Coꝛrectoꝛ liber quis dicat li.j.in ꝓlogo.ꝛss.
libꝛo. iiij. diſt. xij. 92. . CLorꝛrigendi moqus ⁊ in ſpiritualibus ⁊ in coꝛpalibꝰ
niirn. Coꝛpus non poſſe coꝛrumpi niſt prius aio coꝛrupto duplex eſt li.iiij. diſt. xviij. 52. ðè
quõ intelligitur li. iiij. diſt. xxxiij. . LCLCLorrectio eſt duplex ſcz per modũ increpatõnis? ad
i Coꝛpoꝛa ſanertelcſti an remunerabunkt li.iiij. diſt. monitonis li. liij. dift. xix. 4.
nii,0,. lviij.q.j.e.NRe.22. ÜU.⸗⸗ OꝛrriuIt Di
nneic- Corda ſunceleſia pire quõ itelligit᷑ li.iiij.di. xlviij.23 4 Muptibile
Sutotnen Coꝛꝑa ſuperceleſtia quõ remũerabunt᷑ cũ nõ habe⸗ Coꝛruptibile de neceffitate coꝛrũpi quomodo intel/
atin ant volũtatem li.iiij.diſt. xlviij.24. ligitur li. ij. diſt. xix. 22.

Coꝛꝑa ſuperceleſtia quare remũerabunt᷑ cũ nibil fa⸗ Coꝛuptio integritatis tria dicit li. ij. diſt. xx. 22.

ciant ex charitate nec cuʒ laboꝛe li.iiij.di.xlviij.25. Coꝛruptibili rei qñ debet dari virtus propagandi li.
bH Coꝛpa ſupceleſtia quare nõ remunerabunt᷑ in calo⸗ ij. diſt. xxvj.29. —
udgb. re ſicut in luce et ſplendoꝛe li.iiij.di.xlviij.26.

Coꝛruptibile qñ ſeneſcit in tpe li.ij.diſt. xxvj.ʒ8o.
Coꝛruptibile et incoꝛruptibile variare eſſentiaʒ quo
modo intelligitur.li. ij. diſt. xxvij. 28.
Coꝛruptio quãvidemus in bumana natura an inſit
ci ex ſue conditõnis pᷣmoꝛdio an ex pcti merito li.
ijj.diſt. xxvſ. q.j.a. Ry. z.

Coꝛpꝑa ſi noereeleſtia an quietabunt᷑ libꝛo.iiij.diſtin.
n⸗ xlvii qi. fg. v77.
rſen Coꝛpa celeſtia non quietari poſt iudicium ſi que rõ/
,¹ nes probare videntur quõ ſunt diſſoluende libꝛo
iolnn iiij. diſt. xlvij. 28. et per totum.

/

4 Coꝛꝑa gloꝛioſa an ſint paſſibilia paſſione veniente Coꝛrupto minus nobili et tranſtnutabili non coꝛrũ⸗
iine ab intrinſeco li.iiij.di xlix.q.j.n. Re. ðʒ pi magis nobile et ppetuñ quò intelligit.libꝛo.ij.
ren Coꝛpus nobilioꝛis cõpicxionis facilius pati quomo

diſt. xxx.15.
8 9 5

Coꝛruptio qua ratione viget in generatiua. libꝛo.ij.
diſtin. xxxj.I6. ““” .
Coꝛruptionẽ maioꝛem eſſe in effectu qᷓ in cauſa du/⸗
pliciter fallit libꝛo.ij.diſt.xxxj. i.
Coꝛruptionẽ eſſe tanto peioꝛẽ quãto melioꝛ eſt natu
ra quomõ intelligitur li.ij.diſt.xxxiij.ð.
Coꝛruptio duo dicit ſcʒ ageꝛe et deficere et rõne cuiꝰ
malum coꝛrumpit li.ij.diſt.xxxvx.ii.“
Coꝛruptio nature que fit per pctĩ duplicuter conſi/
deratur ct quõ tenet ratõem pene et dicitur eſſe a
deo libꝛo. ij. diſt. xxxvj.⁊2. .
Coꝛruptio in pctõ poteſt eſſe maioꝛ dupliciter.libꝛo
ij. diſt. xliij. 25. èM
Coꝛruptionẽ ad alterius non coꝛrumpi qð nõ com/
patitur ad alterius paſſionẽ quomodo intelligit᷑.
libꝛo.iij.diſt.xvj.⁊2⁊8. .
Coꝛruptio eſt duplex et que tollit potentiã cõficien/
di a pane et vino li.iiij.diſt.xj.o.
Coꝛruptio quare non impedit conſecratõem viri ſi/
cut mulieris libꝛo.iiij.diſ.xxv..
Coꝛruptio eſt duplex et ᷣm quã poſſibile eſt ideʒ nu
mero reꝑari ſᷣm Elige opinionẽé. li.iiij.diſ.xliij.23.
Coꝛruptio dẽ dupir ⁊ vᷣm quẽ modũ dãnatoꝝ coꝛpo
ra pñt coꝛrũpi et non li.iiij.di.xliiij.ot.

Coſta dupliciter põt conſiderari.li.j. diſt. xviij.ꝛ7

Kregre

Creatoꝛ quomõ itelligitur eternꝰ ex ꝑpetuitate crea
turarum li.j.diſt.iij.ĩ.ſcdo.
Creatoꝛ quomodo intelligitur ompᷣs ex magnitudi⸗
ne creaturarum Sbidem.
Creari aliquid ab eterno quõ eſt non tm̃ impoffibile
H̃ ⁊ non intelligibile li.j.diſt.ix.ĩ 2.
Creatio quare non reperitur in dininis ſed ꝓceſio ⁊
generatio libꝛo.j.diſtin.xiij.ĩ0.
Ereatoꝛ et creatura quõ cõicant in verbo libꝛo.j.diſ.
xxvij.3ʒ 3. L
Creatoꝛ dñs ⁊c̃.differenter dicunt relationẽ circa de/
unm et creaturam li.j.diſt.xxx.tvOõ6.
Crcatio quõ dicit cauſalitatem in deo li.j.diſ.xxx.i8.
Creatoꝛ quõ ita dicitur relatiuc vt tñ eſſentiam non
ſignificet libꝛo.j.diſt.xxxv.X.
cCreatio quõ fuit ab eterno in deo li.j.diſ.xxxvj.I5.
Creatoꝛi et creature quõ nibil eſt commune libꝛo.ſ.
diſt. xxxix. 25.
Creatio mundi a triplici erroꝛe tuetur libꝛo.ij.di.j.2.
Creatio paſſio vel creari quid vł in quo ſit libꝛo.ij.di

7

ſtin. j. 12.
Creationis actus non intendit oꝛdinẽ nobilitatis et
ignobilitatis in creatura li.ij. di.j.ĩ3.
Creatio A dicat mutatõnem aliquã libꝛo.ij.diſtin.j.
q.j.e. Pe. 5.
Creando quõ deus manet immobilis lib.ij.diſ.j.ʒo.
Creatio quomodo eſt mutatio li.ij.diſt.j. .
Crare nõ poteſt deus ſine mutatione creature qᷓ;uis
oe Frerart ſine mutatione perſone genite lib.
y. 1 . 4 1.
Creatio et generatio differenter ſunt ab eadẽ poten/
tia Ibicheem.
Creatio an dicat medium inter creatoꝛem et creatu⸗
ram li.ij. diſt. j. q. ij. f. =
Creatio ſᷣm quẽ modũ dicit relatõem. li.ij.diſt.j.x2.
Creatio et generatio differunt li.ij. diſt.j. c3.

* *

Creatio quare poteſt in multa cum generati

Creatio ex quo conſtat libꝛo.ij.diſt.ſ. .4.
Creatio ratione cuius tranſit.li.ij.di.j. c.
lo et ſpi⸗
ratio tĩ poſſit in vnum li.ij.diſt.j.S⁊=.
Creare et facere quõ differunt li.ij.diſt.j.c.
Creata fuerunt primo quatuoꝛ que et quare libꝛo.ij.
Ddiſtin. ij.ꝛ? 9.
Creationem rerum deus ſolus operatur ſicut iuſtifi⸗
cationẽ mentium libꝛo.ij.diſt.vij.5o.
Creatoꝛ an inducat omnẽ foꝛmam an agẽs particu⸗

lare poſſit aliquã inducere li.ij.di.vij.q.j.R.Re.ꝰ⸗.

Creata ſunt omnia ſimul ſed non facta libꝛo. ij.diſt.
xij. 14.
Creare equiuoce ſumitur in ſcriptura li.ij.diſ.xij.28.
Creatoꝛis voluntatem eſſe neceſitateʒ quomodo in
telligitur libꝛo.ij.diſtin.xvij.i.
Creaſie deum maſculum et feminã quomodo intel⸗
ligitur li.ij.diſt.xviij..
Creationis et incarnatõnis opus differenter ſe hñt.
li. iij. diſt. ]. l1 .
Creatio que facit aliquẽ dici filium li.iij.diſt.x.⁊.
Creatio non impedit q̃n poſſumꝰ eſſe filij dei adop/
tiui ſed eterna generatio impedit ꝙ criſtus ſit fili
us adoptiuus libꝛo.iij.diſt.x.ꝛ .
ceptio.. j. d ſt. xj. 25.
Creatum non excedere aliud creatum eiuſdem gene

reatio quare non magis repugnat pſone xpᷣi q; cõ⸗/

ris in infinitum quomõ intelligit᷑ li.iij.di.xiiij. ¶l.

(Kreatura
Creature quõ hʒ vnitatem ſpẽm ⁊ oꝛdinẽ velvt An/
uſti. enumerat modũ oꝛdinem et ſpẽm libꝛo.j.di
Creatura tripliciter conſiderant᷑ et ſᷣm om̃s bos mo
dos contingit reperiri trinitatem dupliciter libꝛo
j.diſt. iij. ̊.ſco.

CLreatura dupliciter cognoſcitur et m quẽ modũ co

gnoſcendi eſt cognitio creature via in erroꝛem lib.
j. diſt. iij. 15.
Creatura et creatoꝛ qui

atura et d babent commune. libꝛo.j.
diſtin. iij. 14.

Creature quomodo ſunt inferioꝛes homine ⁊ medie

ad cognoſcendum deum li.j.diſt.iij.21.
Creatura quomodo poteſt intelligi non intellecta ꝑ⸗
ſona filij. libꝛo. . diſt. vij. 26. H
Creaturis aliquibus quare conuenit incoꝛruptibili/
tas libꝛo ſ. diſt. viij. 36.
Creature quomõ ineſt vertibilitas et inuertibilitas.
libꝛo. j. diſt. viij. 3 7. et. 38.
Creature eſt aliqͥd naturale dupliciter li.j.di.viij.38.
Creature conſiderantur ſcᷣm triplicem diſferentiam
libꝛo. j.diſt. viij. S4. .
Creatura et filius quomodo ſunt plura li.j.di.xx.9.
Creature pꝛoductio quomodo eſt neceffaria quomõ
voluntaria libꝛo.j.diſt.xxvij.ð 6.
Creatura vna an poſſit dici vnum cum alia creatura
libꝛo.j.diſt. xxxj.q.ij.h.R. .p.
Creatura quomodo eſt in creatoꝛe.vel creatura quo
modo eſt in deo creatrix cſſentia li.j.di.xxxvj.4.
Cra tura quoemodo eſt in deo ſcᷣm eſſe mutabile.li.
1 diſt. xxxvj. 14.
Creature quare non ſunt ſimul pꝛoducte quantũ ad
elſſe ſingulare libꝛo.j.diſt.xlij..
Creatura aliter eſt reſpectu dei qꝙᷓ; oppoſituʒ reſpectu
oppoſiti libꝛo.j.diſt.xlij.26.

Cen
lule
genci
idlt⸗
ſeatun
auut
Cestut
Crentn
duoh

Deni

tel
ſeuu
ſoco
mii⸗
ſrenen
fo
Cen
iſe
cen
Ceat
ii
Centu
ſbbꝛo
Centu
voli
D
o
Rj
Ccgtn
Non
diſi
Caatr
dner
rad
60
Oe
ſ
Cent
noe
Crur
t
Ceze
ſes
Ce
Cre⸗
te
Cen
diſk
Creat
co
wün

haſ

Neldei⸗
ſarittf⸗
ſecn

Wrocon

mloit⸗
aneeſchie.

dit,
gdin

ninstt ſ

leſiicd⸗
chren,
1lb

gbosno
anthe⸗

imdi0
momh

e. bo⸗
Nerncte
ltang
wotb⸗
mbiis

fomnmam

1 oro

cuN
mg
14,
nil

min

es

De littera

Creatura quare non eſt capax potentie creandi vbi
nulla eſt reſiſtentia cũ tamen ſit capax potentie fa
ciendi aliquid ex contrarijs vbi eſt reſi iſtentia lib.
ij. diſt. .32.
Creaturã creari quõ intelligitur li.ij.diſt.j. 2.
Creatura rationalis quare facta ſit li.ij.di.j.g.b.
Creatura quare dicit᷑ fismentum li.ij.diſt.iij.2.
Creatura ratõnalis in duplici differentia facta eſt in
duobus locis li.ij.diſt.vij.2.

Treature duratio maioꝛ non venit ex maioꝛi nobili-

tate libꝛo.ij.diſt.xix.S. HS
Creaturam rationales non poſſe ſine diuino adiuto
rio conſeruari quo ſenſu dixerit Augꝰ.libꝛo.ij.diſ.

xxiiij.i.
Creatura ſi ſibi relinqueretur an coꝛrumperetur lib.
ij. diſtin. xxxvij. 20.
Creatura tonalis non babet niſi duplicem modum
eſfendi ſed oẽs alie creature a ſpirituali bñt tripli
cem li.ij.diſtin.xiij.8.
Creaturam diſtare in infinitum a deo quõ intelligit
li. ij. diſt. xxj.I 4. D
Creatura rationalis triplici oꝛdine confoꝛmatur deo
libꝛo. ij. diſt. xvj. 28.

Creatura pura an potucrit ſatiſfacere ꝓ genere bña

no li. ij. diſt. xx.q.iij.c.NRe.22.
Creatura comꝑatur ad creatoꝛem dupliciter et q̃ cõ
daeio reſpicit tres perſonas que ⁊ vnam. libꝛo.iij.
diſt. j. 15.
Creatura rationalis an ſit magis congrua ad vnio/
nem cũñ natura diuina qᷓ totũ vniuerſum libꝛo.iij.
diſtin. ij. q.j. a. R. S.
Creaturã rationalem non eſſe magis idoneã ad vni
onem cũ diuina natura qᷓ; totuʒ vniuerſum ſi que
ratönes probare videntur quomodo ſunt ſoluen
de libꝛo.iij.diſt.ij.ꝰ.et per totum. ⸗.
Creaturam diſtare a creatoꝛc in infinitum quõ intel
ligitur li.iij. diſt. ij. 10. . .
Ercaturam vinentem eſſe nobilioꝛem non viuente q̊ᷓ
modo intelligitur li.iij.di.ix. 5. . .
Creaturam in nullo equalem eſſe creatoꝛi quõ intel⸗
ligitur libꝛo. iij. diſt. xiiij.l. H
Creatura pura quarc potuit genus bu
re et nõ reꝑare.li.iij.diſt.xx.25. et. ⁊. Y“
ocẽs bene potuiſſet dyabolũ vin/

Creatura pura innoceè otuiſſet
cere ſed non deo ſatiſfacere li. iij. di. xx. 25.

Creature irrationales quõ ſunt diligende ex charita
te libꝛo.iij. diſt. xxviij.9.et. 10. ct. pAQ v ſe ei;
Creaturas irrationales quomodo diligit deus. li.iij.

diſtin. xxviij. 11. .
Creature ad deum duplex eſt cõpatio vna in excun⸗
do alio in redeũdo prima eſt oim alia dũtaxat ho⸗

minum li.iiij. diſt. xliij. 42.
dur

manũ infice⸗

Credibile differenter eſt obiectum veritatis et ſcien⸗
tie libꝛo. j. In ꝓlogo. 9.
Credibile quo eſt ſup ratõem li.j. In ꝓlogo. 12.
Eredentium genera duo ſunt et cui vtilis eſt viſiblis
miſſio ſpũffancti li.j.diſt. xxj.i5. ,⸗—
Credere in deum credere deo et credere den differũt.
li. ii diſt. xxiij. .
Credere ſine ratione eſſe vitupꝑabile quomodo intel-
Aigitur li.ij. diſt. xxii. 5353.
Credere debetur auẽti quõ itelligit᷑ i.iij.di.xxij. .
Credere non viſa quõ ceſt laudabile li. iij. di. xxiiij.i.

Credere quod quis videt quõ non eſt difficile necvo
luntarium li.iij.diſt.xxiiij.⁊.
Credere quid ⁊ quantũ teneant᷑ ſimplices qui pceſſe
runt xpᷣi aduentum libꝛo.iij.di.xxv.d.
Credere quid et quantũ teneantur ꝓuectõꝛes qui pᷣ/
ceſſerunt aduentum chriſti.li.iij. diſt. xxv.e.
Credibilium varia genera lib. iij. diſt. xxiiij. f.
Credibilia omnia poſſunt reduci ad articulos in ſim
bolo contentos li.iij.diſt.xxv.ꝰ.et..o.
Credere implicite quid ſit li. iij. diſt. xxv.2 7.
Credibilia multiplicari dupliciter poteſt intelligi. et
quomõ fides circa ea pꝛofecerit vel creuerit lib. iij.
diſt. xxt v. 35. HWl
Credibiia reſpectu cuius dicuntur multiplicata lib.
iij. diſt. xxv. 8y 6. H B
Credeet manducaſti quomodo intelligitur libꝛo. iiij
diſt ix.I. et.2. et di.xij. S84.

Ereſcere
Creſcte ⁊ multi.⁊c᷑.quo tempoꝛe datum fuit hoc pꝛe
ceptum pꝛimis parentibus et quomodo obligat li
Crcſcite et multi.⁊c.fuit hoĩm benedictio ⁊ pꝛeceptũ
et moꝛale ⁊ ſacramentale li.iiij.di.xxvj.2.
¶Krux
Crux non adoꝛatur vt res ſed vt ſignũ li. iij. di. ix. 26.
Crux et mater xp̃i reſpectu adoꝛatõnis diſſimiliter ſe
habent li. iij. diſt. ixꝛx.
Crux et celum et terra reſpectu adoꝛationis diſſimili
ter ſe habent li.iij.diſt. ix.. 8.
Crux quare ven eratur li.iij. diſt.ix.? 9.
Crucis figurationes quot et quando fiunt in miſſa ⁊

quid repꝛeſentent li.iiij.diſt.xij..

XKuius
Cuius vſus + eſt iö̃m bonum eſt quomõ intelli
gitur li. j. diſt. xlvj. 21.
Æpam
Culpaʒ expellere eſt vupliciter ? quomo do gratia ex
pellit libꝛo. ſ. diſt. xiiij. 25.
Culpa ct pena differut li. di. 1. 45. Iterum. 46.
Culpã cõſonare nature quo intelligit li. ij. di. vſj. 27.
Culpa aliter eſt a diabolo qᷓᷓ gratia a deo libꝛo. ij. diſt.

viij. s X£. — B
Culpa multiplicatur ergo et gratia non ſequitur lib.
ij. diſt. xxvij.15. ,8—
Culpa aliter ſe habet ad ſupplicium ꝙᷓ gratia ad pꝛe
mium. libꝛo. ij. diſt. xxvij⸗sT.. “
Culpa non poteſt expelli ſine gratia quis ignoꝛantia
oſſit expelli ſine gratia li.ij. diſt. xxvin. ..
Culpã deteſtari con:ingit dupliciter li.ij. di. xxviij. 37
Culpam non poſſe deleri actu manente quomodo in
telligitur libꝛo. ij. diſt. xxxij.-l .
Culpa remota debere remoueri penam quomodo in
telligitur libꝛo.ij. diſt.xxxij.ĩ6.
Culpe vni vnam reſpondere penam quomodo intel
ligitur libꝛo. ij. diſt. xxxiij.õs.
Culpa quare non reperitur in omnibus in quibꝰ re/
peritur modus ſpecies et oꝛdo.li.ij.diſt.xxxv. .
Culpam pꝛecedenteʒ eſſe meritum ſequẽtis reſpectu
cuius meriti intelligitur libꝛo.ij. diſt.xxxvj.s8·
Culpa an poſſit poni in aliquo ſine pena ſubſequẽte

82

Culpam et — idem fieri quõ intelligitur IA

bꝛo. ij. di ..
Culpam delere quid ſit li.iiij.diſt.j.ↄʒ.ꝗꝓpe finem.
Culpe qlitas et qᷓntitas quõ differunt liiiij. di.xvj.7
Culpe qñ ſunt lacrimis piande ⁊ an ex pᷣcepto vei ex
conſilio li.iiij.di.xvj.i. W
Culpa aliter recipit veniam in confeſſione aliter ĩ cõ⸗
tritione li.iiij.diſt.xviſſy.
Culpam ſolum deum delere quomodo intelligitur.li
bꝛo. liij.diſt. xvij. o.et.2
lulpam an expellat gratia quando eſt. an q non ẽ.
libꝛo.iiij.diſt.xvij.Iʒ.

xxxix.46. .

Culpe expulſionẽ an neceſfario precedat gratie infu

ſio li.iiij. diſt. xvij.q.j.e.Re.ðo. .
Culpe expulſio an neceſſario precedat contritõeʒ li.
iiij. diſt. xvij. q.ij. f. P.y 8. S
Culpam nullam poſt moꝛtem in purgatoꝛio purga/
ri quõ intelligitur li.iiij.diſ.xxj.ꝛ9.
Culpa homis põt poſt moꝛtẽ deleri ſed culpaangeli
poſt caſum non li.iiij.diſt.xxj.20. D
Culpam remittit dominus ſub quadruplici conditõ

ne li. iiij. diſt. xxij.2.

Culpa ſequens facit redire petã priꝰ deleta eo q cha

ritas viuificat opera prius moꝛtificata.Sol.libꝛo
iiij.diſtin.xxij.9. .
Culpam redire quia ꝓnitas et defoꝛmitas redeune.
Sol.libꝛo.iiij.diſt.xxij.l2. .
¶ Cultus
Cultus diuinus quõ dicitur conſiſtere in dilectõe ſa
crificij expibitõne et reuerentia.libꝛo.iij.di.ix.i.
Cultus latrie an ſit expibendus humanitati ſiue car
ni xpᷣi. li.iij. diſt.ix.q.j.a.R.⸗..
Cultꝰlatrie an exhiberi debeat imagini chriſti li.iij.di
Cultus latrie an debeat exhiberi marie libꝛo.iij.diſt.
vx. q.iij. c. R. 19. .
Cultus latrie an ſit expibẽdus cruci chriſti. libꝛo.iij.
diſtin. ix.q.iiij.d.Re.24.
Cultus latrie an expibẽdus ſit membꝛis chriſti libꝛo
iij.diſtin.ix.q.v.e.Re.ʒo.

Cultus latrie an poſſit adhiberi cbriſti aduerſario ſi

ne peccato li.iij.diſ.ix.q.vj.f.

Cultũ latrie poſſe expiberi xpᷣi aduerſario ſine pec

cato ſi que rõnes ſonare videntur quõ ſunt intelli
gende li.iij.diſt.ix. 2.et per totum.

2

uenit libꝛo.iij.diſt.ix.48.
Cultui dei pertinere quicqᷣd fit ad gloꝛiaʒ dei quõ in⸗
telligitur li.iij.diſt.ix.S2.
Cultus et latria quõ differunt li.iij.diſt.ix.ʒs.
Cultus deo debitus quatuoꝛ nominibus nuncupat᷑.
li. iij. diſt. ix. 57. .
Cultum deo debitum eſſe charitateʒ et ſapientiã quo
modo intelligitur libꝛo.iij.diſt.ix.58.
Cultum vnius dei quomodo dictat natura libꝛo.iiij.
diſt. xxiiij. ʒ. .

Cultus dei accipitur tripliciter et ̃m boc tribus con

7 2 7%

diſtin. xxxvij..
Cum ex in difterunt libꝛo. ij. diſt. ij. 2.

1

Cupiditatem veri 2 boni nobis naturalit᷑ eñ⸗ einſer⸗

Cum pᷣpoſitio quomodo dicit aſſociationem libꝛo..

upꝑe diſſolui et eſſe cum xpᷣo contingit ex duplici cã
libꝛo. iij. diſtin. xxix.2. .

¶ Curioſa

Curioſitatis vicium quid li.ij.diſt. v.. .
Curioſam conſiderationem duo faciunt libꝛo.ij. dif.
Yy. 14.

(Xuſtodire

Cuſtodiri meliꝰ qd carnis ẽ quõ intelligit li. qj di.xj.

Cuſtodiã qualẽ habuit deus erga homi/⸗
nem libꝛo.ij.diſt. xxiij.iS.

Damaſci
Amaſci tria ſcelera per penitentiam
poſte piari et non quartuz quomodo
intelligitur li.iiij. diſt. xviij. r.
Damnatõö

Damnatione ſua alicui reuelata per poſitionem im/

poſſibilis an ille tenetur eam velle vel non libꝛo.ſj.

diſtin. xlviij. 1. . . . . .
Damnatio eterna duo reſpicit li. diſt. xl viij. 2.
amnatio eterna et moꝛs quomodo eſt a deo. libꝛo

ij. diſt. xxxvj.1.

Damnare innocentem et nocentem abſoluere quan

do eſt impium li.iij. diſt. xx. 6.
Q varwrn coꝛpoꝛa an poſſint coꝛrumpi. lib.iiij.
diſt.xliiij.ð1.
Dãnatos continue afffigi et coꝛrumpi exẽplo demõ/

ſtratur libꝛo.iiij.diſt. xliiij.s5.

amnatoꝛum coꝛpoꝛa quomodo erunt paſnibilia li.
iiij. diſt. xliiij. e.
Damnatoꝝ pene an poſſint minui viò vbi ſuffragiũ
Damnatoꝝ pene an mitigentur ppter miſericoꝛdie
pietatem li.iiij.diſt.xlvj.q.ij.b.Re.ra.

Hamnatos puniẽdo an agat deus miſericoꝛdius cũ

vno ẽᷓ cum alio li.iiij.di.xlvj.q.iij.c.Re.4.
Damnatum vnum non miſericoꝛdius q;ᷓ alius pnni
ri ſi que rationes pꝛobare videntur quomodo ſũt
diſſoluende li.iiij.diſt.xlvj. 5. et. 16. et. t. 7.
Danato cũvno an dᷣs agat iuſtiꝰ ꝙᷓ cuʒ alio libꝛo.iiij.
diſt. xlvj. q.iiij.d.Re. 18. et. ꝛ.
Damnatis quomodo remittit deus magis vni qᷓ alij
li.iiij.diſt.xlvj.2⁊0.
Damnatus cui deus magis remittit an repoꝛtet cõ/
modum de malicia li.iiij.diſt.xlvſ.21.
annti an velint ſe peccaſſe libꝛo.iiij.diſtinct.l.q.j
a. P. 1
Damnatos ſe velle peccaſſe ſi que rationes videntur
pꝛobare quõ ſunt diſſoluende li.iiij.di.l.2.⁊ ꝑ totũ
Dam nati an voluntate deliberatiua malint non eſſe
q ſic eſſe li.iiij.di.l.q.ij.b.Re.⁊.

Damnatos malie ſe ſic eſſe qᷓ omino non eſte ſi que

rationes ct auctoꝛitates pꝛobare videntur quomo
do ſunt diſſoluende li.iiij.diſt.l.S.et per totuam.g
Damnati an mallent omnes eſe damnatos q quoſ
dam damnatos et quoſdam beatos libꝛo.iiij. di.l.
q.iij.c.Re.12.

Damnatis exiſtentibꝰ miſeris aliquos velle eſſe bea-

cos. quẽadmocdum babetur de diuite in inferno ſe
pulto.ſi que rationes ꝓbare videntur quomõ ſũt
diſſolueude li.iiij.diſt.l.iʒ.et per totum.

tam quõ intelligitur libꝛo.ij.di.xxviij.ʒ3.

+ —

— . —.

witate

gtenn

e.
linenin
unlbo

ari
ckido e

boergun

taſtlul.
lthui

n niced

um
pnocni
tolvoii.

Pniii
ued
4 4/
öficne
Agton
lornonc⸗

cſeſte
murcod

ꝗq. j. e. R. 19.

De ßppoſitio poteſt impoꝛtare variã babitudinẽ cuʒ

Delittera

Damnati an ſint in tenebꝛis coꝛpalibꝰ. liiiij.di.l· ſ.
d. R.16. et per totum. .R
Damnati an ſint in tenebꝛis ſpũalibus lib.iiij. diſt.l.
Damnati quõ dicuntur oino excecari et extra deum

Damnati nullam habent cognitionem qꝛ affectꝰ? eo⸗

rum nulliꝰbʒ boni amoꝛẽ. Solli.iiij.di.l.21.

Damnati quomodo habebunt cognitõem pctõꝝ li.

iiij. diſt. l.22.
Damnati quomodo aliqua peccata cognoſcent que
mogo non cognoſcunt li. iiij. diſt. l. 25.

Damnati an patiantur tenebꝛas ſpirituales quãtuʒ

dg actũ memoꝛandli li.iiij. diſt.l.q.iij.f. GE.2 55.

Damnati an habeant vermẽ materialeʒ ſiue coꝛꝑa/

lem li.iiij. diſt. l.q.j. k. R. 42.

Damnatoꝝ vermem eſſe materialem ſiue coꝛpoꝛalẽ
ſi que rönes probare videut᷑ quõ ſunt diſſoluẽde.

li. iiij. diſt. l. et vlt. 43. et per totum.

Sammtl an babeant vermẽ ſpiritualeʒ. libꝛo.iiij. di.
Samnatoꝛum vermis an ſit inuariabilis li. iiij. diſt.

. q iij. et vlt. m. &. cT.
Hainnati ſimiul oim peccatoꝝ memoꝛant᷑ ibidem.

SHamnatoꝛum vermis quomodo continue rodit. li.

iii. diſt.. 48.

NDari nõ oꝛdinat᷑ adeſſe ſed ad babere li.j.di.xiiij.ꝛ0
Satur aliqͥd alicui tripliciter. Et ſᷣm quẽ modũ da⸗

tum eſt in poteſtate accipientis li.j.di. xiiij.21.
Dare quõ eſt cõmune trib?ꝰ
diſtin. xv.ð.

Dare eſt dupliciter et quando eſt eſſentiale et quan⸗
do notionale li.j. diſt. xv.2 4. .

Datũ qñ dr relatiue li.j.di.xv.⁊89.
Dari plenius eſt dupliciter li N. diſt. xv. 7 ¼.
Daturũ participiũ duo impoꝛtat li. j. di. xviij.1 4.
Datũ quõ eſt rõ dandi donũ li.j.di. xviij. ꝛ7.
Satum dẽ cõicatum tripliciter ⁊ ſm hoc differenter
conuenit tribꝰ perſonis li.j.diſt. xviij.ꝛ3.
Datum eſt donum viciſſim dicunt aliquid vltra ſe li.
j. diſt. xviij. 2. 4.
Dati quantitas quomodo facit ad augmentũ gloꝛie
li.ij. diſtin. xl. .
Dare aliquid ſue meritis reſpectu cuius eſt maioꝛis
liberalitatis li.iij.diſt.xxxvij.25.

—(Te

De prepoſitio

multiplices babet ꝓpꝛietates. libꝛo.j.
diſt. v. 18. et. 19. et. 20. etꝛr.
De et a pᷣpoſitiones differunt li.j.di.v.ĩ9.

Se prepoſitio interdũ dicit quid occaſionale non ſp

cauſale vel matcriale libꝛo.j.diſt. xlvj..

Se ppoſitio exponitur cauſaliter ibi deus genuit fili

um de ſara li. iij. diſt. iiij. 7.

dicitur aliquis accipere de aliquo.li.iij.di.xiij..

4 „

Dehitum eſt dupler et qð hoꝝ cadit in deum li.ſ. diſ.
—G ꝓe pᷣn. ponit᷑ et ꝓmiſſio ponatur ex ꝓ
miſo.

Debitũã honoꝛis eſt quadruplex ⁊ quid per vnũqð/

ſonis in diuinis libꝛo..

d —
77
. —

Debiti ratio nec tollit ratões gratuitu nec roõnez me⸗
riti.li.ij.diſt.xxvij. 9 .

—
—

Debitũ eſt duplex ſcz ex charitate et neceſſitate 2 qd

diminuit meritum ⁊ quod non lib.iij.diſt. xviij. .

Debitum dupliciter ſumitur et quomõ in notificatõ

ne ſatiffactionis li.iij. diſt.xx.? 0.

Debitum eſt duplex ſcz neceſſitatis et cõgruitatis et
quõ debemus aias pꝛo fratribus poneꝛe li. iij. diſt.

qʒ debemus li.iiij diſt. xv. S54.
Debitum licet poſcenti ſit perſoluendũ.tñ nõ ẽ om̃i

die petendũ quõ intelligitur.li.iiij.diſt.xxxij..⁊.õ

Debitum reddere an opoꝛteat vnum coniugũ ſi alt

fiat leproſus li.iiij.diſt.xxxij.q.j.c.R.r 9. .
Debitum non reddere opoꝛtere comugi leproſo ſi qᷓ
ratões et auctes ſonare vident᷑ quomodo ſunt diſ
ſoluende libꝛo.iiij.di.xxxij.20.et per totum.

Debitũ reddere an teneatur quis foꝛnicanti li.iiij.di
xxxij.q.ij.d.Re.ꝛ2 35. r1783

Debitum reddi debere foꝛnicãti non foꝛnicant liqᷓ
rõnes ꝓbare videntur quõ ſunt diſſoluende libꝛo

iiij. diſt. xxxij.2 4.et per totum.
Debitum redderc et petere an obligetur mulier tꝑe
menſtruoꝛ um li. iiij. diſt. xxxij.q.j.e.N.27.
Debitum negare nõ poſſe mulicrem ꝓpter mẽſtrua
ſi que rationes ꝓbare videntur quõ ſunt ſoluẽde.
li. iiij. diſt. xxxij. 28. et per totum. H
Debitum an poſſit licte peti ⁊ ſolui tpe dierum ſolæ
V nium. li.iiij. diſt. xxxij.q.ij.f. Re.ð.
Debitũ non debere reddi tꝑe dierum ſolenuiũ ſi que
rõnes et auẽtes vident᷑ ſonare quomõ ſunt diſſol
uende li.iiij. di. xxxij.54.et per totum.

„„

uendum li. iiij. diſtin. xxxij.c.

Secedere

Sebitum non eſt ſemper petendũ licct ſit ſemꝑ ſ. ol⸗

Satus quõ dicit᷑ ſpnſſanctus actu vel aptitudine li. Decedens in ſolo veniali an debeat puniri eternalit

libꝛo. ij. diſt. xlij. ¶5.

Secimari quadrupliciter dẽ li.ij.di.iij. cK.
Decimari an habeat aliquis in parentibus li. iij. dil.

iij. q... g. R.

Seccimatio fuit actꝰ moꝛał figural et ſacram̃tał.ibid.

Secimabatur qnod curabatur quomode intelligit᷑.
boc verbum Augꝰ. li. iij. di. iij. .6,18.

— —

Decimat᷑ alit᷑ gnum alit den? huanũ li.iij. diſ. iij. ¶9:
Decimari quare poteſt aliquis in ventre et non cir/

cũcidi nec baptiſari li.iij.diſt.iij.ðo.

Decimatio quare ẽ actus figuralis baptil mẽoet cir⸗

cüciſio non li.iij. di. iij. 51.
Decimatio prolis quõ fit in ꝑente li.iij.di.iij.S2.
Decimas ſi daret pr pape ſimplici ſacerdoti ꝓpterea
non eſt maioꝛ dignitas ſacerdotis ſimplicis ꝙᷓ pa/
pe li.iij. diſt. iij. ÜsÄ92. JM
¶Decipere

Deceptio et ignoꝛantia diferunt hirdirii 2. .

Sccipit᷑ aliqͥs duplr ⁊ adã neutro mõ fuiſſet dece⸗
ptus li.ij. diſt. xxiij.⸗ꝛs.
Deceptio quare ſecuta fuit elationem in vtroq; ſech
plus in muliere li. ij. viſt. xxiij. 26. ü
Deceptio qua mulier primo decepta fuit et ipſe adã
tractatur libꝛo.ij.diſt.xxiij.27. et.28

BDefectio deriuatio

BDelectationis intenſio an fui

Seclinare
Declinare a malo dupliciter dicitur. Et qd dẽ ꝙ de⸗
clinare a malo ſemꝑ vitat penam ᷣ̊ nõ ſemper me
retur palmã quomodo intelligitur libꝛo.ij. diſtin.
Declinare a malo pꝛius eſt ꝙᷓ; facere bonum quomo
do intelligitur li.iij. diſt.xxxiiij.i 5.
Decoꝛ vniuerſitatis eſt duplex ⁊ quomõ malũ eſt de
cõplemento vel decoꝛe vniuerſi.li.j.di.xlvj. 4.

protenſio diſferũt li j. di. xviij. y.
Deficiendi vel defectus ſunt diuerſi mõi et quis ma
gis elongat᷑ a cauſalitate dei.li.ij. diſt. xxxvij. 41.

RWe

Defoꝛmitas eſt duplex li.ij.di.v.yz. ·
Defoꝛmitas rõne cuius dicatur et quid ſit.li.ij.diſt.
Defoꝛmatio que eſt in voluntate eſt ſola ratio incul/
pandi qᷓ;uis tota imago per pctm̃ defoꝛmetur.lib.
ij. diſt. xlſ. 2. ,„
Defoꝛmatio eſt in ꝓhibitõne.ergo infoꝛmatio eſt in
prxecepto non ſequit᷑ li.iij.diſt.xxxvij.d7.
Defoꝛmitas et ꝓnitas neutra reddit eoð nũero lib.

¶ Degenerare

Degenerare eſt triplex libꝛo.j.diſt.xix.ii.
Melectari

pᷣmoꝝ ꝑentũ.li.ij.diſt.xx.qiij.c. Ne.ĩv 6.
Delectatio vnde ꝓuenit libꝛo.ij.diſt.xx..ü8.
Delectationis materia non eſt maioꝛ nunc qᷓ fuit in
ſtatu innocentie quis homo nũc amplius delecte

tur libꝛo.ij.diſt. xx.r9.

Delectatio viſus auditus ⁊c.quomõ magis fuiſſetĩ
adam qᷓ; in nobis li.ij.diſt.xx.20.
Delectationem quomodo precedit ſuggeſtio libꝛo.ij
diſt. xxiiij. 69. „· —
Delectatõnis ⁊ temptatõis progreſſus quõ fit libꝛo

77

ij. diſt. xxiiij. ?., Ct. .
Delectatio que prouenit ex temptatõne quando eſt
veniale pctm̃ et qñ moꝛtale.li.ij.di.xxiiij.7 5.
Delectatio in veniali peccato quando eſt periculoſa
li. ij. diſt. xxiiij. ?76. H
Delectatio poteſt dupliciter remoueri ab anima rõ/
nali ⁊ quomõ delectatõ diuinitatis remota fuit in
moꝛte ab anima cbriſti.li.iij.diſt.xxj...
Delectatio in peccato comꝑatur ad penã dupliciter
ct m quam comparationem pene eſt maioꝛ ⁊ ᷣm
quã delectatio et ex hoc habetur quõ in punitione
damuatoꝛũ ſeruatur ꝓpoꝛtionalitas ſed non ꝓpoꝛ
tio li.iiij.diſt.xlvj.i3.

ADelere
Dleri de libꝛo vite et ſcribi ĩ eo m quẽ tropũ dicitur
WWelicie
Delicie paradiſi non erat delicie btitucinis ꝑfecte li.
ij. diſtin. iiij. .

iſſet in emiffione ſemis

¶SDelictum
Delictum et peccatum differunt lib.ij. diſt. xlij. e.

(Demon
Demonum affectio vel voluntas an poſſit rectifiea/
ri libꝛo.ij.diſt.vij.q.j.a.Re..
Demoni quare pꝛefixũ eſt tam modicuz tempus me
rendi vt non haberet ſpacium redeundi. libꝛo. ij.
Ddiſtin. vij. 2.
Demonum voluntas quare non poteſt rectificari li.
ij.diſtin. vij.ʒ. et per totum.
Demones an habeant male voluntatis continuatio
nem li. j. diſtin. vij. q:ij. b. Re. 9.

Demonũ timoꝛ non retrabit a malo actu.libꝛo.ij. di

Hemones timoꝛe pene non appetunt quod pꝛimo
abppetierunt li.ij.diſt.vij. ĩ13.
Demones quomodo naturaliter diligunt deuʒ et ta
men peccant li.ij.diſtin.vij.i. J
Demon poteſt ceſſare ab hoc opere malo vel ab illo
ſed non ab omni li.ij. diſt. vij. 1 5H.
Demones an habeant male voluntatis intenſioneʒ
lio. ij. diſt. vij. q. iij.c. Re.18.
ODemonũ inoꝛdinatus motus conuertitur eis in pe/
nam non in demer itum li. ij. diſt. vij. 19.
Demon non exit ſimpliciter ſtatũ meriti ſicut bomo
moꝛtuus li.ijldiſt. vij.22.
Demon tantum ſe auertit ꝙ non amplius potuit.qꝛ
angelus tantum ſe conuertit ꝙ amplius nõ potu/
it.non ſequitur.li.ij.diſ.vij.ꝛʒ.
Hemon non excuſatur ꝙ non poſſit vitare peccatuʒ
libꝛo. ij. diſt. vij. 2 4.
Oemon quomodo eſt omnino impoſſibilis ad grati
am libꝛ0. ij. diſt. vij. ꝛ2d .
Demonibus an tollat libertatis vſum obſtinatio. li.
ijj. diſt. vij. q. ij. e. Re. 32. .
Demones quomodo amittunt vſum li.ar.libꝛo.ij.di
ſtinct. vij. 33. s
Demones et frenetici diuerſimode habent vſuʒ fan
taſie libꝛo.ij.diſt.vij.ʒ õ.

rhemon quare babet liar. et non beſtia libꝛo.ij. diſti.

vilj. 57. et. 58 . .
Demonibus quo modo manent data in tegra. libꝛo
ij. diſtin. vij. 5. „ ”
Demones triplici ſcientia vigent et de ſufficientia il-
larum libꝛo.ij.diſt.vij. s.et eadem di.æ.

. .

Demones aliquid ſciunt reuelatione ſupernoꝛũ ſpi/

rituum li.ij. diſt. vij. 47.

Demones an poſſint errare vel decipi circa pꝛeſentia

libꝛo. ij. diſt. vij. q. . g Re. v- n.
Demones quare non ſunt ita pꝛiuati per culpam lu
mine cognitionis ſicut bonitate affectionis. libꝛo

ij. diſtin. vij. 55. ——
Demonibus quomodo dantur bona li.ij di. vij. 57.
Demones an habeant obliuionem circa pꝛeterita li.
jij. diſt. vij. qij. h. R. 58.

Demones an pꝛecognoſcant futura libꝛd.ij.diſti. vij.

aq..iij.i.Reo . et per totum.
Demones frequenter vera pꝛedicunt quia quadru/
pliciter euentũ futuroꝛũ pꝛeſentiunt li.ij di.vij.s 5
Demon an poſſit inducere veram foꝛmaʒ. libꝛo.ij. di
ſtinct. vij. q.ij. l. per totum. .
Demonem inducere foꝛmam intelligitur dupliciter
ibidem in. Re.

ie

keotſa⸗

enpls ne
lben .

tananl.
Gnthur
bwin
osun
en
api
wtong
resin
in

iusdont
usnie⸗

an

De littera
Demones an fecerunt veros ſerpentes de virgis mi
niſterio maleficoꝝ li.ij.di.vij.SD ꝛ2.
Demones ⁊ ſi videantur facere va miracula tñ non
faciunt libꝛo.ij.di.vij.SD o.

Demonũ miniſterio an poſſit aliquis vti ſine pecca⸗
to in faciendis miraculis li.ij.di.vij.q. iij. m. 88.

Demonũ miniſterio quõ vſus eſt paulus li. ij. di. vij.

89.
Demones an ſunt inuocandi ad ſupplendaʒ nature
indigentiã et inopiam li.ij.diſt.vij. ⸗d.
Demon ad quid eſt ſeruus li.ij.di.vij.ꝰt.

Demones auid poſſint reſ⸗ ſectu cruras lib. i

Demones non ſunt ceatoꝛes Fuis ranas fecerunt
li. ij. diſt. vij. g.
Demon diffinitur li. ij. diſt. wiij. 5.
Demones an poſſint in bumanis coꝛ ibus babita⸗
re libꝛo.ij.diſt. viij.q.j.g. R. 43.
Demones quando dicuntur coꝛꝑa obſidere ibidem

Demones ꝑmittit deus homies vexare pꝛopter qua

tuoꝛ cauſas li.ij.di.viij. ¶.

Demon quomõ poteſt eſſe intrinſecus i in aliquo lib.

ij. diſt. viij. 5.

Demones non ingredi in boies quomodo intelligi⸗ 4

tur li.ij. diſt. vinj. 6.
Demon ⁊ anima peccatrix quõ poſſ. unt ſimul em ein
eodẽ coꝛpoꝛe li.ij.diſt.viij. ¶7.

Demoncs an poſſint illabi aiabus li.ij diſk. viiſi i.

hb. R. 48.
Demon qmodo dicitur intrare iĩ ſpm̃ vkin animoli.
ij. diſt. viij. 49.
Demon an poſſit ſenſus iluderelibii diſt. vii. a. ii..
i. R. 5J.
Demon quẽ modũ poſſit ſenſus illudere vt ſaciat
bominẽ credere ſe videre capra vel aſinũ lib ij. di.
viij. 5. et. ð6.
Demon illudendo vbi vel cir ca auic facit immuta⸗
tionem li. ij. diſt. viij. ð2.·
Demon an poſſit cogitatõnes immittere lijdiviij.
q.iiij.k.R.S 8.
Demones quantũ poſt. e habent reſpectu cogita tio⸗
num malaꝛũ li.ij.diſt.viij. S52.
Demon an poſſit neceſſario cõpellere ad vanas co/
gitatõnes li.ij. di. viij. , o.

Demones an poſſint malas affectiones i imprimere.

li. ij. diſt. viij. q. v. l. R. ẽI.
Demon quomodo poteſt fuper imaginẽ et li ar.li ij.
diſt. viij. 2n.
Demon quomodo poteſti in cogitatõem bomis li. ij.
diſt. viij. 63.
Demon non poteſt facere nos peccare licet poſſit i in
nobis affectiones vel cogitatoõnes malas incende
re li.ij.diſt.viij.õ.

Demon an poſſit ſcrutari ſecreta conſcientie noſtre.

libꝛo.ij.di. viij. q. vj. m. Re. 65.
Demones cogitatões noſcere quomodo intelligitur
li. ij. diſt. viij. ᷓ8.
Demoes an intrent coꝛpoꝛa bominũ ſubſtantialit᷑
an illabantur mentibus libꝛo.ij. diſt.viij.e.f.g.h.
Demonis exercitatio reſpectu homis duo reſpicit et
qꝙ non dẽ mitti a deo li. ij. di. x. I.
Demones quomodo nouerunt chriſtum libꝛo.iij. di
ſtin. xxiij. 59.

enones qmodo cognouerunt xeum eſer trinum 2

vnum li lij. diſt. xxiij. 60.

—

Demones ſub rõne ꝓrimoꝝ non n ti netur q́uis no
biſcum cõicent in rõne.li.iij.di.xxviij.l 7.
Denon q̊modo facilius expellitur q Aass libꝛo.iiij
diſt. v. 30.
Demones veniam non inueniſſe etiã ſi penituiſtent
SSõ intelligitur.libꝛo.iiij.diſt. xiiij. 58.
Deman quomodo poteſt generare libꝛo.iiij. diſtinc.
xliiij.5.
Demones an erunt toꝛtoꝛes in pena poſt iudicium. .
libꝛo. iiij. diſtin. xlvij. 4. .

(Senarius

Denarius eſt numerus perfectiſſimus propter tres
perfectiones libꝛo.iiij. diſt.j. 71. .

(Denoĩatio

Denomĩatio quãdo fit non a dignioꝛi ß ab imperkfe⸗
ctioꝛi libꝛo.j.diſt.xiiij.iʒ.
Denominationẽ fieri a dignioꝛi q̊modo intelligitur.
libꝛo ij. diſt. ix. 25. Et li. iiij. di. xxvij..D 6.
Denominationem fieri ab optimo quomodo intelli
gitur libꝛo.ij.diſt. xxv.9.
Denominationem fieri ab vltimo vel a fine amoco
mnrclligitur libꝛo.iiij.diſt.xliiij.!· 7.

(Seſiderium

Dehdaſone quãdo fruſtrat᷑li.ij.di.xj.6.
Deſideriuʒ quieſcendi cũ xpo eſt duplici creaut⸗ li⸗
iij. diſtin. xxix. 7.
Deſ iderium eſt duplex ſcz de acquirendo et de conti
nencko ereſpectu enius eſt ſpes. li. iij. di. xxxj 30.

¶ eſtructo

Deſtructo prioꝛi ctiam deſtrui poſterius uommodo
iutelligienr lidꝛo i. dik. rxxi. 1.

Deuse quõ eſt ſubiectũ libi ſententiax li.j. 1 Rogo.s

Deus quia bonus eſt ſumus et inguantum ſumus.

boni ſumus. hec conſeqntia tenet triplici rõne ſecd
nõ aau ergo quia iuſtus eſt iuſti ſumus. libꝛo
1. „Dilſt.J. II.
Deus. dominus. ct buiuſmodi nomina conſiderant
dupliciter et vᷣm boc attribuunt᷑ vel nature vkoꝑa
tioni li. j. diſt. ij. J.
Seos plures eſſe non ſolum eſt impoiſibile imo etiã
non intelligibile li. I.diſt. ij. II.
Deus an ſit cognoſcibilis a creatura libꝛo. 1. di. iij. q.
j. a. ⁊ per totum.
Deus an ſit cognoſcibilis per creaturas libꝛo.j. diſt.
iij. q.ij. b. et per totum.
Deꝰqꝛ abſq; ſapientia nõ eſt qſi res fatua c. S bʒ ſa
pientiã genitã quõ iſta oſeqntia intelligatur. libꝛo .
j. diſtin. ij. 3 8.
Dins Faimi deum an bec locutio ſit concedanda li.
j.diſt. iiij.q. j..
Deus generat alium deum an ſit bec admittenda li⸗
bꝛo. ſ. diſt. iiij. q.ij. b
Deꝰ boc nomẽ an grãmatice ſignificet plurals nuen
ſiue an cõgrue dicat᷑ plures dij.lib.j.diſt. iiij. q. iij.
Deꝰhoc nomẽ an de ſe ſupponat ꝑſonã vł naturam
li..di. iiij. q. iiij. d. p totũ. Et ibið ꝛ ꝙ bʒ naturam
termini communis et diſcreti.

Des diſtinguitur a deo. Et deus genuit aliũ deũ qua⸗

re ꝓpoſitões ille nõ recipiunt᷑ li.j.diſtiiij.20. et. 21.

eer hoc conſtructum a parte predicati pon Deo aliquid attribuerevel de eo ſeutire qð nec ſeptu dausau
Segaoen ſ elligentumin rec . ra nec fides dicit nec ad illa ſequit᷑ poteſt fieni tri hudh
Feus genuit alium deum bec pꝛopoſitio diſtinguif. dileitentt bm boc tria vicia denominant li.j.diſti. don
libꝛo.f. diſt. iiIJyJy. rheeeei ſol
Dens Renuit aliũ deum quã alietatẽ dicit ibi alius li HH oꝛdineʒ nec aliqᷓ babitudinẽ. libꝛo
Dens muit alium aut ali den. aut alin nõ deum. Sedus 4 Fe Puchiůt quedã nomia ⁊c.libꝛo.j.di⸗
Sodi. j.diſt. iiij. zezCzũz. Erkri . eeeeccc. a⸗
Deus bor nomẽ dẽ nuncupatiue gdoptatiue natuꝛa Deus an poſſit dici eſſe vnum cum creatura libꝛo.j. it
liter⁊ ſᷣm quã acceptõem plurificat᷑ li.j.di.iiij.?. . diſt. xxxj. q.j.g. R. 41. è du
Deos plutes quaxe poſſunt dicere habꝛei et non la⸗ Dene Katen ne abiccto quomodo intelligitur. de
Deus ſe genait vel aliũ vtrũ ſit concedendu libꝛo.j. Deo do eeſn omia preſentia libꝛo.j.diſ. xxxv. .
diſt. itij.ꝛg.s.2i. „56: unñ all
Deus pater ſi genuit deũ querit᷑ vtrũ genuit de qui Deus habet aliquid de nobilitate cauſe vniuerſalis ditin
eſt depater. vel qui non eſt de patcr li.j.diſ.iij. b. et particularis et non di cauſa vniuerſal vel ꝑticu dasst
Deus eſt trinitas hanc propoſitiõem pꝛobat veram laris ſimplicitc li..viſt. xxxv.i. ſooh
multis auctoꝛitatibus li.j.diſt.iiij.c. Dej q̊modo cosſcit diſtincte li. .viſt. xxxv.ꝛ o. dast
Deus genuit deum vnus eſt deus vna res geneꝛat Deꝰ quõ cogſſcit res oꝛdinatas li.j.diſt. xxxv.?7. ſbr⸗
ſeipᷣam libꝛo.j. diſt. v. . ddDdDeus hoc nomen qùmodo dicit reſpectum libꝛo.j.di⸗ Dase
Deꝰ quõ poteſt dici eſſe ex nibilo li.j.diſt.v.9.Hunc ſtin. xxxvj. 5. D Dun

numenꝝ procedit lr̃a k. et ibi penultima vox eſt na Seꝰ qmodo cognoſcit bona per approbatões malg umt.

turam. loco cuins emendetur materiam. vero non li.j.diſt.xxxvj... ”M Dassen
Deꝰquõ eſt trinus et vnus li.j.diſt.v.io. Deus q̃modo eſt apud ſe.et in varijs rebus libꝛo.j. Duusnn
Deus ſempꝑ fuit. eſt et erit. quomodo intelligant᷑ hee diſtin. xxxvij..x. ô nnta
verba libꝛo.) viſt. vi.. Oens *Gl eſt in diabolo vel peccatoꝛe libꝛo.j.di D
ei eſſe non poſſe cõpoſitũ quatuoꝛ rões impediit ſtin. xxxvj77.. goetſ
e Rn er, 4 “l 5 6 ne Deus nnein om̃ibus rebus libꝛo.j.diſtin.xxxvij.q. Daem
eus an ſit in aliquo determiato genere.li.j.diſ. viij. A- kKK. S8,. „ n
Denae n. 1 . 5 “ 3 vin . Deum eſſe in omibus rebus que neceſſitas eſt.libꝛo uin
Deꝰ quõ diſtinguitur a creaturis li.j.di.viij.Ssã 5. SKvis õä nta
Seus non babʒ ſuperius loycale vniuocũ libꝛo.j.di· De? quõ eſt in rebꝰ li.j.diſt. xxxvijs0. dasan
ſtin. viij. .279Ü9Ä. Densen e Elo aliter in omibus locis li.j.diſt. ſch⸗
Deo attribuere quicqͥd eſt ꝑfectõnis ⁊ bonitatis pp x Exxvij. q. . . &ε idÜjzzzz. Ddetsn
teſt fieri duplicit. Et q facit eſſe in diuerſis gene· ¶ Deo ſoli an coõueniat eſſe vbich lij. diſti xxxvij. a. .c. e
ribus et qð extra om̃e genus li.j. diſt. viij. 68. ancnnengrege l Dang
Deo qͥmodo nibil deficit de bonitate ⁊ entitate libo ſciſt rrſhcgch. “l ſemp ſiue eternalit lib. 1
4 f.diſtin. vih.sũ29729292. o VI.l-o.lſ7nn1r......... daſee
Deus eſt charitas eſſencialit ⁊ cauſalit li.j.di. xvij. S Deumn abicner delmn eſſe ſemper dupliciter po/ gon
Seũ diligere accipitur triplici rõne lib.j.diſt. xvij.. Rtelt accipi libꝛo. zai rNei . èM Deise
Heus q̊modo dicitur magnus libꝛo.j.diſt. xix.. Deus eſt vbiq; g in iſta donio. H iſta vomus nð fuit Nigni
Deus pater genuit filium ſibi equalem qꝛ bõ pateꝛ ſi niſi ex tpe et poſt initiũ tꝑis & et eſſe vbiq;. Solo. “
potuiſſet genuiſſet filium ſibi equalẽ. Inſtantia i.j. di. xxxvij.2 4. 5 aje„ E. ⸗D gilamn
boc argumentũ et Solo. li. j. di. xx. 5. Dens 6 . indre ereb equalikte ſiue vnifoꝛmmit mnrl
eus q;uis ſit in omibus tñ ſpecialit᷑ dꝛ eſte in ſctleis. d. . di xxva. . e à2s .
eer. S de Mein ſcis. W eſſe in rebus dupliciter intelligitur libꝛo.j.di ſun
De⸗, quõ habet ſormnan , de K Peus due aſſo lerr ſe habet vnifoꝛmiter ad om
eus an habet vnum ſolum nomen an plura. lib.. Nes res ioao.) diſt Eve;e6e Derg
õä hanplura “ Seus aulbus ned Se qualiter eſt in rebus libꝛo.j. D n
Dens intelligitur p creaturas non ſolũ per ſimilitu· diſti. xxvij.q.ij.f. Re -sW8s. Delba
Dainem 1Ef.. dixkij.20. perſitnnitn. Dengeſt dhi potentialiter preſentialiter eſſentiali ne
Deus ſicut magnus eſt ea magnitudine qua deus ?. ter libzo-J. otxxvij⸗zo. “ .
De dlenen eſt de bonttarenc ile que ᷣm lõ Deo quõ conuenit longitudo latitudo ſublimitas ⁊ Nu
lantiam dicunk li. j. die xxij. 7. Et eag di profundum libꝛo.j. diſt. xxxvij.. N.
ſtantiam dicunt li. j. di. xxij. 7. Et ead di.d. „ Profunqunibꝛo.J. oE vDei ase
Deus non ſemꝑ noĩatur tranſlatiuelli.j.di. xxij.21. Dereat⸗ mocis cſſendi eſt in rebus libꝛ · . viſ. te
Deos plures an poſſumus dicere catbolice li.j.diſt. VI. deb. DD i e etee , e
. õ olice li. ſediſt Des pon ſolum eſt in ſanctis ſed etiam babitat.li. li
Deitatem plures habere dꝛ catholice. ſ¶ non plures Ldiſt-vvvSIcůc.
dij libꝛ0.j.diſt. xxiij.?2 2. n plures Deus vhl habitat anteq; ſancti eſſent libꝛo.j.diſtin. Mui
Deus boc nomẽ ᷣm quẽ modũ impoſitũ rrteedodd. e
tionelibzo.) diſt rrii⸗2,e. ct ab oga Peus inbabitatoꝛ eſt quoꝛundã non cognoſcentiuz dorn
Deꝰ non dʒ dici multiplex li.j.diſt.xxiij... eum ct non quoꝛundam cognoſcentium. libꝛo.j. Rekd
Seum dicerenon eſe quod eit a ccontra qñ eſt pr ev i . ig
catum libꝛo.j.diſt. xxvij. ꝛo. “ Deus quomopo vbiq; ſit per eſſentiam non poteſt fi

egte
garck n

tmiizrf,
iii

ſin

e inii
S

Sß
Nhrig
brs la⸗

rlbtoſd

ingne.

rschd⸗

8

elul.
ni
Kanlts
wury

wii

fſieſiri

zunlinſ

mane

rcnele

De littera
hbuimano ſenſu intelligi li.j.diſt. xxxvij.g.b.
Deus cum ſit in omnibus rebus eſſentialiter tamen
ſoꝛdibus rerũ non inquinat᷑ li.j.di. xxxvij.i.
Deo conuenit iĩmobilitas et incircũſcriptibilitas lib.
i.diſt. xxxvij. k .Ml
Deꝰan ſit localis intra locũ li.j.di.xxxvij.q.j.g.ſe.ʒ⸗
Deus qua ratione eſt in quolibet loco totus et nõ to
taliter li.j.diſt.xxxvij.41. M

Deus an ſit mutabilis ſcdᷣm locum libꝛo. di. xxxvij.

q.ij. h. R. 42. ,
Deus mouet ſe ſine tempoꝛe et loco quomodo intel/
ligitur li...diſt. xxxvij. 145353.
Deus quare non mouetur ad motũ rerum libꝛo.j. di
SSä
Deus qua ratione determinate eſt in aliquibus lib.j
diſtin. xxxvij. ¶.5.
Deus an ſit ab omni loco ſeꝑabilis vel extra omnes
locum li.j.diſt.xxxvij.q.iij.i.Re. coc.
Deus ſtarim eſt ibi ſi quid intelligatur extra mundũ

libꝛo. ſ.diſt. xxxvij. 8. .B
Deus eſt vbiq; ſine locali motu li.j.di. xxxvij.o. p.
Deum velle.cum dicitur.duo dicuntur libꝛo.j.diſti.
S xxxix. S. .

Deus an cognoſcat alia a ſe li. j. di. xxxix.q.j.a. R.7.

Deus an cognoſcat omnia alis a ſe libꝛo.j.diſtinctõe
xxxix.q.ij.b.NR.i2. ⸗— MD
Deus duplicem babet cognitionem ſcʒ.appꝛobatio/
nis et ſimplicis noticie li.j.diſt.xxxix.i..

ſ. diſt. xxxix.q.iij.c. R.xĩ1 i88s.
Deus an cognoſcat ſe et alia vnifoꝛmiter lib.j.diſtin.
xxxixa. ſ.d. K DD77zJ.
Deus an cognoſcat mutabilia immutabiliter libꝛo.j
diſtin. xxxix.q.ij.e.Re.27. ſ
Deus an cognoſcat omnia pꝛeſenter libꝛo.ſ.diſtinct.
Deus quomodo cognoſcit oppoſita vel contradicto
ria li.j.diſtin.xxxix.ʒ2. l
Dei ſcientia an poſſit augerivel minuivel aliquo mo

dao.mutani li.j.diſt.xxxix. a.

Deus an poſſit noniter vel ex tẽꝑe ſcire vel pꝛeſcire

aliauid libꝛo. .diſ. xrrixrb
Deus an curam habeat de vilib? rebus. vel an p ſin
gula momẽta ſciat quot culices naſcantur et moꝛi

Deus deſinit aliqua pꝛeſcire cum fiũt pꝛeſcientia lib.
„Loiſtin.ANſ..A5Aô5A553.
Deus an cognoſcat res per modum complexionis li
bꝛo. .biſtin. lg. c. V.20. MVB
Deo quomõ ſunt omnia pñtia.ſed nõ angelo nec bo
mini libꝛo. j. diſt. xlj. 24. .

Deus an ſemper ſciat vel cognoſcat enũciabilia ſiue

cõplexa que ſił cognouit li.j.di. xlj. q.ij.v. R. ꝛ 5.
Deus an deſinat aliqᷓ ſcire vel pꝛeicire li.j.di.xlj.e.
Deus nihil deſinit ſcire li.j.diſt. xlj.f.

Deus nec moꝛi.nec falli.nec miſer eſſe.nec mẽtiri o

teſt. qui quatuoꝛ defectus ſunt in homine. libꝛo.j.
Deus an poſſit aliqd aliud a ſe li.jdi.xlij.q.j.a.Re.x.
neus an poſſit in om̃e aliud in qð poteſt om̃e agenſ

cegtijm . .ol. lij. q. ij. b. Re. 12. et. 1 .

Deo an ſit poſſibile ofme impoſſibile li.j.di.xlij.9.

Deus an poſſit facere depꝛeterito pñs li.j.di.xlij. 20:

Deus quõ poteſt quicq̃d poteſt dici vel cogitani lib.j
diſtin. xlij.21

Deus an poſſit ſcire vel pꝛeſcire plura qᷓ ſciat. libꝛo

——

Deus poteſt impoſſibilia m naturan libꝛo.ſ. diſti.

Deus quare non poteſt impoſſibile per accidens.li-

b 0 f. diſt. xlij. ꝛ2 “5. k..
Deus quare nõ pot facere oppoſita vt albuʒ et ni⸗
grum ſint ſimul in eodem. li.j.diſt. xlij. ꝛ65.

. r

eus quomodo non poteſt contra dictamen ratio/
nis recte li.j.diſt.xlij.29. l
Deus ſi poteſt facere.ſequitur ꝙ res poteſt fieri ⁊c.
„BSolo li. j. viſt xlij.ꝛ «ꝛ. .
Deum nõ poſſe niſi qd bonũ ⁊ iuſtũ eſt dupliciter in
telligit᷑ et vnde venit illa duplicitas. li. j. di. xliij.I.
Deus quomodo eſt debitoꝛ nobis li.j.diſt. xliij.,J.
Deus poteſt pꝛeſcire plura qᷓ; pꝛeſcit quẽadmodum
poteſt oꝑari plura q opatur li.j.diſt. xliij.X.
Dceus an poſſit ſaluare iudam et damnare petrum li
b0.1. diſt. xlii..ſ.)HyH.
Deus quõ eſt finitus et infinitus li.j.diſt xliij.ĩ9.
Deum nil poſſe niſi qð facit erronen eſt opinari. lib.
j. diſt. xliij. a. b. c. d. e. f.g.bd.
Deus ſi feciſʒ bominẽ qui nec peccare potuiſſet nec
vellet quis dubitarct eum fuiſſe melioꝛeʒ quomo/⸗
do intelligitur li.j.di. xliiij.2. Ad idem. XA.
Deus an potuerit Rcer mundum melioꝛẽ quãtum
ad ſubſtantiam partium integrantium li.j.diſtin.
xkliiij. q.j.a. R. v. etKiWss.
Deus an potuerit facere mundum melioꝛem quãtũ
ad partium integrantiũ pꝛopꝛietates libꝛo.j. diſti.
Deus an potuerit facere mundũ melioꝛẽ quantũ ad
oꝛdinem partium li..di.xliiij.q.iij.c. R. 7.
Deus an facere potuerit mundum antiquioꝛem li.ſ.
diſt. xliiij. q. iiij. d. RE.ꝛꝛꝛꝛTdd.—
Deus an ſemꝑ poſſit quod ſemel poteſt li.j.di.xlijij.
Deus non poteſt facere qdð factum eſt ſed deſtruere:
Ji..diſk. xliin..oo.
Deus an poſſit aliquid facere melius vel alio modo
iꝙᷓ fecit libꝛo.].diſt. xliiij. a. b.

Deus an ſemper poſſit omne quod olim potuit.lib:
ſ. dikin riiihj. cvovovov.
Seum ſire omnia quomodo intelligtur. iibꝛo. di
fſtin. xvdÜdÜ[.õ[.
Deus ſicut ſciendo ſe ſcit alia.ſic nõ volendo ſe vult
Alia li-.diſt.xv.. -„.
Dei voluntas quomodo eſt cauſa omnium. libꝛo.j.
Deus quare facit ſeu ꝑmittit aliqua fieri ↄtra ſolitũ

curſum nature vt ſunt monſtra ⁊c.li.j.diſt.xlv.⁊=:

Dei voluntas quomodo non deſinit velle et incipere
Deus quare dicatur omnipotens et omniſciẽs et nõ
omniuolens li. j. diſt. xlv.06.
Deus qua rati
Dens aliter cognoſcit omne verum aliter diligit om
ne bonum li. j. diſt. xlv. . D T.
Dcna ndrurs differenter pꝛoducunt ſimile libꝛo.j.
—diſt. xv.... ss.
Deus quomodo eſt agens non pꝛeconcipiens.libꝛo

.

one dicitur omniuolens. libꝛo..diſti.

Deus eſt quoꝛũdam tota et ſola cauſa.quoꝛũdã cau
ſa cum alia cauſa particulari li.j.di.xlv. D3.
Deus quomodo facit de malo bonum.libꝛo.j.diſti:

. Deus quomodo Atcnnſateniendh adnon aſelibꝛ-

diſt. xl vj. 6.
Ols velit omnes bomines ſaluos fieri volunta
te beneplaciti li.] .diſti. xlvj. q.j.a. R.ꝰ.Et.ĩ o.et.II.

Deus qua ratione vno modo ſe habet ad omnes li⸗

bꝛo.j.diſt. xlvj.i.

Deus an velit mala fieri. libꝛo.j . diſtinct. xlvj. q. j. b.

SS quomodo non vult quod impoſſibile eſt fieri.
libꝛo.j.diſtin. xlvj. 1 6.

Deus quomodo non dicitur ſua ꝑmiſſio libꝛo. diſt.

xlvij. 5.

Deus permiſit plures eſſe malos ex multiplici cau⸗

ſa libꝛo.. diſtin. xl vij. 22.

Deus poteſt aliquid ſupꝛa omnem legem datam. ſed .

non poteſt iam dataʒ deſtruere libꝛo.j.di. xlvij. 52.
Deus poteſt facere de non eute ens.ſed nõ poteſt fa⸗

cere ꝙ aliquid ſit ens et non ens li. j. di. xlvij. .

Deus quare pꝛecepit omnibus bona facere et mala
vitare. cum nonvelit boc ab omnibus impleri lib.
I. diſtin. xl vij. ö. et. 7. Et ea. di. d.
Deus oſtendit ſe aliqua velle in duplici differentia li
1. diſtin. xlviij. ?2 0.
Deus mutatus eſt ab ocio in actum ſi de non pꝛodu⸗
cente factus eſt pꝛoducens.Solo.li.ij. diſt. j.25.
Dens qualiter agit ſeipſo ⁊ tamen non incipit agere
ibickem.
Deus poteſt in omnia potentia actiua nõ ſic vnitas
eſt omnis numerus libꝛo.ij.diſtin.j. 4.

Deus aliter generat filium aliter creat creaturam li⸗

bꝛo.ij.diſtin.j...
Deus quomodo dat vnicuiq; quod melius eſt libꝛo
ij. diſtin. j. 652.
Deus exponit totam potentiam ad pꝛoductionem
vnius rei ſed non totaliter.libꝛo.ij.diſt.ij.1.

Deus quomodo eſt locus angeli et anime libꝛo. i. di

ſtinctione.ij. 51.

Deus quomodo poteſt facere ꝙ foꝛma accidentalis

ſit ſine materia libꝛo.ij.diſt.iij.“9.
Deus eſt aliter in omnibus vel pluribus Emateria
pꝛima libꝛo.ij.diſtin.iij.26.

Deus momocko poteſt facere rem malam falua ſua

bonitate.libꝛo.ij.diſtin.iij. ꝰ.

Deus eſt pꝛeſens alicui dupliciter. libꝛo. ij. diſt. iij. SI.

Deus quomodo cognoſcitur libꝛo.ij.diſt.iij.õ2.
Deus quomodo oditur libꝛo.ij.diſt.v.2.et.v ».
Deus quare non ſtatim cum creat hominem beatifi
cat hominem libro.ij.diſt.iiij..K2.
Deus cum pꝛeuiderat dyabolum peccaturum. qua⸗

re pꝛcfixit ei tam modicam moꝛam merendi libꝛo.

ij. diſtin. vij. 2.

Deus uomoho contemnitur in omni peccato. lib.

ij. diſtin. vij. 20.

Deum ſolum eſſe maioꝛem mente bumana quomo/

do intelligitur libꝛo.ij. diſt.vij.7.

Deum operari vſq; modo quomodo intelligitur li.

ij. diſtin. vij. 72.

Deus cnbueni⸗ bomini multipliciter li. ij. di. vij. 90.
Deus quomodo ap anne in foꝛmis coꝛpoꝛalibus li

bꝛo.ij. diſt. viij. 1. Et eadem di.b.

Deus quomodo dicit᷑ videri et non videri ab bomi⸗

ne libꝛo.ij. diſt. viij. 2.

Deus in i ſpecie nunqᷓ Evinuee eſt mortalibus 1ie

i viſtinc vii d

Deus quomnodo manikeſtat bonitatem ſuam. lib. ij.
diſtinct. ix. 7.
Deus cum babeat vnum filium quare pꝛoduxit plu
res angelos libꝛo.ij.diſt.ix.i.

Deum nobis eſſe pꝛeſentem quomodo intdligiturl li

bꝛ0. ij. Diſtin. x. 5.
Deum videre dicimur tripliciter li. ij. diſt. x.57.
Deus qua comꝑatione dicitur loqui per angelum li
bꝛo.ij.diſtin.x. XI.
Deum et angeluz aliter et aliter nobis loqui quomo
do intelligitur libꝛo.ij diſtin. x. 42.

Deus in pꝛoductione declarat potentiaʒ in foꝛmati

one ſapientiam libꝛo.ij.diſt.xij.ĩc.
Deus quomodo dicitur eſſe in luce li.i i.diſt. xij. 29.

Deus quomõ in omni operatõne operatur i intime 7

immediate li.ij.diſt.xij.25.
Deus quomodo eſt motoꝛ pꝛimi ioꝛbis libꝛo. ij. diſti.
xij. 26. et. 27.
Deus quomodo ceſſat facere et quomodo facit no⸗
uam creaturam libꝛo.ij.diſt.xv..

Deus an pꝛiuſqᷓ; animalia perduxerit ab omni opere

quicuit libꝛo.ij.diſt.xv.q.iij.f. R.4.
Deus quomodo vicitur operari vſq; moggo libꝛo. i ij.
diſtin. xv. ¶5.

Deus quomodo dicit requieſcere libꝛ0 ij di. xv. 47.

et eodem diſt. g.

Deum quieſcere die ſeptimo non erclundit creationẽ

animarum que fit quottidie li.ij. diſt.xv.S. Mec
generatio ex putrefactionevt vermes.et exſſ⸗ pecie/
rum cõmixtione vt mulus.49.

Deum ſolum eſſe per naturam immoꝛtalem quomo

do intelligitur li.ij.diſt.xviij.i 5. et. diſt. xix.S.

Deus quare ex vno homine omnes bomines pꝛodu

cere voluit li.ij.diſt.xviij.?J.

Deus quãdo operatur ſcm rationes cauſales 2 qñ

ſcᷣm rationes ſeminales li.ij.diſt.xviij..X.
Deum moꝛtem non feciſſe quomodo intelligitur. li.
ij. diſtin. xix.1 6.
Deus an facere debuerit boninem impeccabilem ſi⸗
ue in expugnabilem libꝛo.ij.diſt. xxiiij.q.j.a.N.ꝰ.
Deus an permittere debuerit bominem impugnari
li.ij. diſt. xxiiij.q.ij.b.Re.⁊ Xq

Deus an vidcatur in patria per medium. an ſineme

dio libꝛo.ij.diſt.xxiij. 4.

Deus quare non potuit dare nature quodg deciit gra

tie libꝛo.ij. diſti.xxiij.I1.

Deum non debuiſſe permittere bominem impugna⸗
ri ſi que pꝛobationes vidẽtur cogere quomodo ſüũt

reuellende li.ij.diſt.xciiij.i 5S.et per tolum.

Deus qualemacs in viſitat in ſomnis q; vigilijs li.

ij. diſt. xxv. 7 6.

Deum non perducere nos ad gloꝛiam noſtris meri

tis quomodo intelligitur li.ij.di.xxvij. 8.

Deum poſſe deleꝛe culpam abſq; gratia uomord in

telligitur li.ij.diſt.xxviij. 77.

Deus quomodo acceptat animam libꝛo. ij di xxix. 5

Deus an poſſet talem naturam facere qꝙ eſſet ei acce
pta ſine munere gratie li.ij. diſt. xxix.0.

7 7 7

Deum non punire bis inidipſum quomodo intclligi

tur libꝛo.ij.diſt.xi xvj.⸗.

Deum non punire ſupꝛa condignum quomodo intel

ligitur libꝛo.ij.diſt.xxxvj.o.

D⸗Aa ſi ſtatim punit peccatoꝛem cum peccat an pu⸗
nit ſufficienter vel nou. lii di rrxvj.22.

otbe
ſin
unt
autt
dast
e
cumn
nocot
dunk⸗
ſboo
Dasau
cobuie
Deunhe
dite
fünurt
Darsce⸗
Upen
Deumn
noe
danme
ſeiidi
Deusao
ſis.
Daiiuhe
bobent
Daumbr
Aſtſe⸗
Dooat
moce
Dasn
fidiſ
Dasinn
bi⸗
Dasno
ſochr
te
Dase
iidi
Deuse
honl
Dunspe
liidi
an
ſimarl
Daunss
tane
liii⸗
Dasf
oibe
uid
Qasan
n R⸗
ſons
Muu
idiy.
J Neſfu
Kn
nn
Mibe
Aaue
ſa⸗

ſun he
waͤn
len
itry.
mann

tign
tnſem
ieiktii,
Muurhnne
Poidit,
wnitd⸗
demint
bin
wiane,
anni
ina.
ingern

Nm
Wüest

nllyt

4
mdlg.

De littera

„

Seus ⁊ homo difſimiliter ſe habent in condonando
offenſam li.ij.diſt.xxxvj.23.
Deum malis non infenre penam cum cos punit quo
modo intelligitur.li.ij.di.xxxvj.dzꝛ.
Deus quõ facit⁊ nõ facit ↄtra naturam libꝛo.pij. diſt.

xxxvj.3. .
Deum non facere contra ſuam pꝛobibitionem quo/

*

mogdo intelligitur li. ij. diſt.xxxvi.8.9.
Deum facere omnia pꝛopter ſe quomodo intelligit᷑.
libꝛo.ij.diſtin.xxxvij.ii. — —
Deus cum cooperatur peccatoꝛi in pꝛaua actiõòe lau
dabiliter facit ſed non ſic bomo li.ij.di.xxxvij.29.
Deum poſſe ꝙ vnum agens vnum aſſequatur et ali
ud intendat.ita ꝙ vtrũq; ſit a deo quomodo intel/
ligitur li.ij.diſt.xxxvij.ð9. .
Deus cum dicitur non eſſe autoꝛ mali de peccato nõ
de pena intelligitur. li.ij. diſt.xxxvij. e.
Deum non conſiderare quantuʒz ſed ex quanto offe⸗
ras quomodo intelligit.li.ij.di.xl. x
Deum et ſtudioſum poſſe mala facere quõ intelligit
Deus comꝑatur ad creaturã dupliciter.libꝛo.iij.di.
16.

1 ₰ „ „ * 9 „
Deũ inhabitare in aliquo et vniri alicui different᷑ ſe

babent. li. iij. di. . 20. ,
Daunn bumiliari poteſt intelligi dupliciter libro.iij.
Deus licer eſt bumiliatꝰ in incarnatione.aliter ho/
mo elatus in preuaricatione.li.iij.di.j.õõ0.
Deus quomodo dicit᷑ babere effigiem humanã. lib.
Deus ilenſibllis quare in humana natura factꝰ eſt
viſibilis. li. iij. di. j. 5. MD
Deus non aſſumit quamlibet naturam in vnitatem
perſone q;uis ſit in omnibus naturis eſſentialiter
potentialiter et pꝛeſentialiter.li.iij.di.ij. ¶0.
Deus quomodo equaliter vnitur anime et catni.lib.

„

iij. di. ij. g.
Deus an foꝛmauerit carnem chꝛiſti mediante aia an
non. li.iij.di.ij. 33.
Deus poteſt dici genitoꝛ hominis ſed nõ ẽ cõſuetuʒ
li.iij. di. ij. ¶5.
Deꝰ quõ maxie diſtat a creatura ⁊ quõ maxie appꝛo
ximat.li.iij.di.vj.ʒ9.

Deus et homo q;uis babeant diuerſas diffinitioneſ

tamen poſſunt concurrere in vnum ſuppoſitum.
li.iij.di.vj.?. . .—K
Deus factus eſt homo.deus eſt homo an bis locuti
onibus dicatur deus factus eſſe aliquid.vel eẽ ali
quid vel non eſſe aliquid.li.iij.di.vj.a.⁊ per totuʒ
Da⸗ 8 aſſumpſit humanã naturã.libꝛo.iij.di.v.q
Bene an aſſumpſit humanã ꝑſonam.li.iij.di.v.q.ij.
g. R.30o. Hic ponit᷑ in.ij.argumento non admittit
rationẽ.ponat᷑ nõ adimit.
Deus aſſumpſit hominem an bec ſit concedenda.li.
iij. di. v. q. iij. .
Deuzʒ affumpſiſſe hominẽ ſi alicubi leguntur auẽtes
ſonare quõ ſunt exponende.li.iij.di.v · .
Deun aſſumpſiſſe animam coꝛpoꝛi coniunctaʒ qua
re conceditur ſed iſta non conceditur. deus aſſum

„

plſit bominem. li.iij.di.v. 6.

Deus cſt bomo an illa ꝓpoſitio ſit vera.li.iij.di.vij.

.
Deus et homo qua de cauſa dicant᷑ de ſeinuicem q;ʒ
uis in abſtractione de ſeinuicem non pꝛedicentu⸗
Deus ille terminus partim babz naturam termini
cõmunis partim naturam termini diſcreti.⁊ ſcᷣm
quam naturam reddit illam locutionem verã deꝰ
eſt homo.li.iij.di. vij..ꝛ ?
Deus eſt bomoquãta.li.iij.di.vij.ꝛ
Deus ẽ homo in qua materia.li.iij.di.vij.. .
Deus factus ẽ hõ an bec ꝓpoſitio ſit admittenda.li.
iij.di. vij. q. ij. b. Re. 1 5. ł——
Rens en factus homo ergo deus ẽ factus nõ ſequit
i.iij.di.vij.21.
Deus quõ dicitur factus homo.⁊ hõ factus deus.li:
iij· di. vij. a. 1 per totum. J
Deus in quo templo eſt adoꝛãdꝰ. li.ij.di.ix.ʒʒ.

Deus non debet adoꝛari latria in imagine que eſt ho

mo duplici ratione li.iij.di.ix.ð b6.
Deum coli fide ſpc et charitate quomodo iĩtelligitur
li. iij. diſt. ix. o.
Deus quomõ adoꝛatur fide et charitate libꝛo.iij.diſ.
ix.yp.
Deum dare ſpm̃ non ad mẽſuram dupliciter poteſt
intelligi.li.iij.diſt.xiij.2.
Deum non poſſe aliqͥd plenius dare vel maius face
re contingit ex triplici cauſa li.iij.di.xiij.i 5.
Deum eſſe dupliciter dẽ de aliquo li.iij.di.xiij.i9.
Deum in ſua ſubſtantia nõ poſſe videri ſi alicubi au
toꝛitates dicunt quinq; modis bʒ exponi libꝛo.iij.
diſtin. xiiij.21.
Deum ſubito oꝑando nihil omittere de bis que ſuc/
ceſſiue oꝑat᷑ natura quõ ĩitelligit᷑ li.iij.diſt.xviij.2
Deũ ſolũ delere iniqͥtates quõ itelligit᷑ li.iij.di.xix.2ↄ.
Deus pater qualiter tradidit xpᷣm innocentẽ in moꝛ
tem li.iij.diſt. xx.4.et. S.
Den oliangid facere neceſſitate quomodo intelligitur
i.iij. diſt. xx. .
Deũ et ſi non deceat quicqᷓ facere dtra iuſticiã decet
tñ ipᷣm aliquid facere preter rigoꝛem iuſticie libꝛo
iij. diſt. xx. ĩ. 2. ⸗
Deus qua rõne exigit mandatoꝝ obſeruantiã ⁊ pec
catoꝝ emendam li.iij.di.xx.i2.
Deus quare nõ reꝑauit genus humanus verbo vel
alio mõ cum potuiſſet li.iij.di.xx.iS.et.l⁊9.
Deum non optet nos imitari in oibns li.iij.di.xx.20
Deus quõ delectatur in pena et perditõne alicuius.
li. iij. diſt. xx. ðy 7.
Deus an alio modo qᷓ; moꝛte eßinorueri humanuz
genus ſaluare li.iij.di.xx.q.vj.f.Re.1.
Deum alio modo potuiſſe ſaluare genus humanuʒ
ſi que auẽtes et rõnes ſonare vident᷑ quõ ſunt itel⸗
ligende li.iij.diſtin.xx. 2.et per totum.
Deus quõ põt ſciri li.iij.di.xxiiij..
Deꝰ quõ cognoſcitur in via li.iij.di.xxiiij.S.

Heo ſine pᷣmij intuitu eſſe ſeruiendum quomodo

telligitur libꝛo.iij.diſt.xxvij.¶I.
Deum diligendum eſſe ſine modo quomõ intelligit᷑
libꝛo.iij.diſt.xxvij.ʒ.

Deꝰquõ odit pctõꝛes li.iij.diſt.xxviij.25.

Seus quomodo dẽ alteꝝ altero magis diligere libia
iij. diſt. xxix.27.

DHenon exigit ſemper ab hboĩe totum qð poteſt lib.
S iij. diſt. xxx.. 5§. . „
Seum non recoꝛdari peccatoꝝ poſt penitentiã pec/
E 2

catoꝛis. quofnodo intelligitur li.iij.diſt. xxxj. .7.
SGeus quomodo non diligit malos li.iij.di.xxxij. .
Se dilectione dei quere plura in diligere et deo equa
titeꝛ eſſe curam de omnibus quomodo intelligitur
libꝛo. iij. diſt. xxxijidG7G77.
Deum pꝛonioꝛem eſſe ad miſerandum qᷓ; cõdemnã/
dum quomodo intelligit᷑ li.iiij.di.iiij.?. .
Seus quomodo operatur in ſacramento. libꝛo.iiij.
diſtin. iiij. s/,os. 2Z
Deum non recoꝛdari iniquitatum quomodo intelli/
gitur li. iiij. diſt. xiiij. 62. “
DSeum recidiuantibus dare veniam et gratiam quo
mogo intelligitur li.iiij.diſt. xiiij. s.
SBeum ex caſu alicuius elicere bonum quomodo in-
telligitur li.iiij. diſt. xiiij.5.

4

Deum non delcctari in penis noſtris quomodo intel
ligitur li.iiij. diſt. xx. 5. ;—MD
Deus quomodo diligitur ſuper oia li.iiij.di.xvſ.ʒʒ.
Seum operari virtutem ſine nobis quomodo intel/
ligitur.li.itij.di.xvij.i6“ .
Deus quomodo dicitur trabere ibi. Me.ve.ad me ni
ſi. pa.me.trax.eum H.iiij.diſt.xvij..2·
Deus quare non delet culpam ſe ſolo ſine coogatiõe
inmpij cum ſit agens potentiſſimũ li.iiij.di.xvij.i89.
Dceus qua ratione dicit᷑ iuſtiſſimus li.iiij.di.xlvj.26.
Seum gratis iuſtificare quomodo intelligitur.libꝛo

iiij. diſt. xl vj. 51. ,B õ
Deꝰ an poſſit aliqͥd remittere pure ex iuſticia vel pu
re ex miſericoꝛdia li.iiij.diſt.xlvj.q.iiij..d.
Deum totam culpam remittere quomodo intelligi/
tur libꝛo.iiij.diſt.xlvj. . .
Deus quomð dicitur ſumme iuſtus li.iiij.di.xlvj.ð
Deus an poſſit tãtam penam infligere quanta debet
culpe li.iiij.di.xlvj.ð 5.
Deus poteſt bominem puniꝛe tantum quantum me
ruit et poteſt totum remitterc quia hoc poteſt ho/
mo. So. li.iiij. diſt. xlvj.ðdõ6.
¶Dininus
Dumamrt eſſe. pꝛobatur multipliciter libꝛo
j. diſt. viij. 23. .
Diuinus et deus. ſimiliter diuinitas et deitas differ̃t.
libꝛ0. . diſt. xv. 58.
Diuinam veritatem eſſe pꝛobat ⁊ concludit om̃is ve
rit as et natura creata li.j.diſt.viij.23.
Diuinus hoc nomen eſt quaſi poſſeſſiuũ.ct imponi/
tur a duplici foꝛma libꝛo.j.diſt. xxiij.24.
Diuinas res triplici mõ cognoſcimꝰ li.j.di.xxxiij.æ.
Diuina natura an potuerit vniri cuʒ humana lib.iij.
diſt. j. q. j. a. R. S.
Diuinam naturamvniri humane in vnitatẽ perſone
quid eſt libꝛo.iij.diſt.j.ꝰ.
Diuinitatis nomen quomodo participat xpᷣs in bu/
mana natura libꝛo.iij. diſt. .7. et. 8.
Diuine nature an conueniat actus aſſumendi lib.iij
diſt. v. q. j. a. R. F.
Diuina natuꝛa cum ſit ſimpliciſſima.habet tamen di
ſtinctionem in ypoſtaſibus ergo nõ eſt tota vnita-
⁊c⁊c. libꝛo.iij.diſt.v.S.
Diuina natura vnita tres perſone vniuntur.⁊ diuia
perſona aſſumpſit. ergo quelibet ꝑſona aſſumpſit
nonu ſequitur libꝛo.iij.diſt.v.9.
Diuine nature non conuenit generare ſed aſſumere
libꝛo. iij. diſt. v. 10.

Diuina natura aſſumpſit bumanaz. pꝛo quo ſtat ibi

natura libꝛo.iij. diſt. v.t.
Diuine perſone an conueniat aſſumere libꝛo.iij.diſt.
v. q.ij.b.
Diuine perſone an conueniat aſſumere ratione natu
re an econuerſo li.iij.di.v.q.iij.c.R.⁊t o0.
Diuine nature abſtracta omni perſona an cõueniat
aſſumere li.iij.diſt.v.q.iiij.d.R.iͤ3..
Diuina natura eſt caro facta.an hec ſit concedenda.
libꝛo. iij. diſt. v. q. v. e. R. I 9.
Diuina natura eſt incarnata.ergo diuina natura eſt
caro facta non eſt ſimile lib.iij.diſt.v.⁊ 0. Ad idem
Diuina perſona an aſſumpſit perſonã.an natura na

turam.an perſona naturam. an natura perſonam

aſſumpfſerit libꝛo.iij.diſt.v.a.b.c. J
DSiuina natura an debeat dici caro facta li.iij.di.v.d.
Diuina natura quare non accepit perſonam bomis
cum hominem accepit libꝛo.iij.di.v.e. .
Diuina natura eſt de virgine nata an bec ſit conced
da libꝛo.iij.diſt.viij.q.j.a. “
Diuinam naturam eſſe de virgine natam ſi que ratõ
nes et auctoꝛitates affirmare videntur quomodo
ſunt ꝑimende libꝛo.iij.diſt.viij. .et per totum.
Diuina natura aliter ſignificatur per boc nomen de⸗
us.aliter ꝑ hoc nomen natura li.iij.diſt.viij.s.
Diuina natura quomodo dicitur concipi et naſci.li.
iij. diſtinc. viij. õ.
Diuina natura in xpᷣo non eſt nata.ergo nec hbuma⸗/
na.non ſequitur li.iij.diſt.viij.ĩ1. ðð
Diuina natura eſt homo.ecrgo diuina natura moꝛi
vel naſcitur non ſequitur li.iij.di.viij.t.v6.
Diuina natura eſt bomo qua ratione ſit vera.lib.iij.
diſtin. viij. 18.
diſt. viij. a.d.
Diuinus et dũicus differunt libꝛo.iij.diſt.xſ...
Diuina eſſentia quare eſt in qualibet creatura et nõ
gratia libꝛo.iiij.diſt.j.2.

AAoSexter
Dextrum et ſiniſtrum quomõ cauſantur in nobis li.

Dextrum et ſiniſtrum pᷣſupponere ſurſum et deoꝛſus
gquomodo intelligitur li.ij.diſt.xiiij.21.
Dextrum et ſiniſtrũ nihil babere quod babʒ extra ſe
pꝛincipiñ ſui motus quõ intelligit᷑ li.ij.di.xiiij.⁊2.
Dextram partem ſemper eſſe dextram quomodo in/
telligitur li.ij.diſt.xiiij.2 4.
(Sigbolus
Hiabolus ab initio peccauit quomõ intelligitur.lib.
ij. Ddiſt. iij. Fl. et. S2. —⸗⸗
Diaboli peccatum quomodo eſt iniciatũ conſumma
tum et confirmatum li.ij. diſt. v.. .
Diaboio quid fuit occaſio ruine li.ij.diſtin.v.26. Ad
Diabolus peccando ad ſe conuertebatur non ad deũᷣ
libꝛo. ij. diſt. v. 22.
Diabolus aliter dedit occaſionẽm peccandi homini
aliter angelis malis libꝛo.ij.diſt.v.õF5.
Diabolo qnare pꝛefixa eſt a deo qui euʒ pꝛenidit pec
catuꝛum tam modica moꝛa merendi li.ij.di.vij.ꝛ.
Diabolus quõ locutus eſt ꝑ ſerpentẽ et a quo fuit il
lius locutionis foꝛm atio pꝛincipalrvtrum vata ſit
noua ptãs ſerpenti et vtrum fuerit miraculũ ſicut

Diuine nature an competat naſci de virgine libꝛo. iij.

„

a
Dwpol
R
t⸗
Dabol
leli
Dol
Dbel
Dubo
Dubo
d
Apon
lbro.
Dibol
fane
Pbel
fhil
Dabe
cren
Diube
lcbe
Dubol

iybo

Duboia
lbeo
Debol⸗
Debola
Goch

1.1/

Nnl
ſtrn
Diiftn
Rberi
Digi
ſeguie
Diaa
Diaßn
Decere
ſint
Daboe
,
wſd
Naeye
Mgee
Ngeyb
dſfinr
Wreſe
Ncnn
ain
N
Wati
Dugfnn
Diaeg

i,

Ndentteten
Au 4
fnnäne
5

Aktannngg,

annmn
Nu i

nengti
8
tmn
ine
an ſtand

vneniten
n n
iAewtn.
hNere
chennt.

nepiaben⸗
Il.
inmn
tinekr.i⸗

, 0
urnzlvi⸗

emuntn

Urtet

10 4 1
irtncd
ii.
Glhiznt
iiüni.
corot

Delittera

vor aſine ad balaam tib.ij diſt. xxj. r.

Diabolus quare inuidil omini.li.ij.diſtin.xxj.s.
Diabolus quomodo dicit᷑ initium om̃is mali vł pec
cati.li.ij.diſt.xxj.ʒ2.

Diabolus quomodo dicitur temptare ſolum carna⸗

les libꝛo.ij.diſt.xxj.ʒ 5. r
Diabolus quõ di teptare violentijs li.ij. di.xxj.9.
Diabolus quando recte vincitur li.ij rxxiiij.2.
Diabolus ⁊ ſi nõ vincat niſi volentẽ tñ hbomo abſq;
gratia non poteſt reſiſtere libꝛo .olſt rvii z59
Diabolus quõ dicitur hoies quaſi vernaculos poſ-
ſediſſe libꝛo.iij.diſt.xix.ʒ. H
Diabolus dure pamont xpᷣi babuit dupliced manuʒ
libꝛo.iij.diſt.xix.22. ”ä
iabolus quare abboꝛet memoꝛiã paſſiouis ⁊ figu
ram crucis libꝛo.iij.diſt.xix.ꝛ.
Diabolus quõ dicit᷑ nos impugnare poſt paſſioneʒ
xpᷣi libꝛo.iij.diſt.xix.ꝛ.
Diabolus quõ i nouiſſimis tꝑibus vires malicie ſue
exercebit.li.iij.diſt.xix.25.

Diabolus quõ poſt paſſionẽ xpᷣi poteſt excecare mẽ⸗

tes et vex are coꝛꝑa.li.iij.diſt.xix.ꝛ 6.
Diabolus quõ ante⁊ poſt paſſionẽ xpᷣi nihil poterat
in hominem niſi per di ꝑmiſſionẽ li.iij. di.xix.27.
Diabolus quõ dicitur victus iuſticia non potentia.
libꝛ0. iij. diſt. xrixx.
Diabolo ire michael nõ maledixit li.iiij.di.xviij.o2.
Diabolum ſe tranſfigurare in angelum lucis quan/
do eſt cauſa ꝑiculi et qñ non. i. iiij. diſt. xxx. .
¶Dyaconus
Dyaconoꝛum nomen vnde et de officio eoꝛum. libꝛo
iij.diſt. xxiiij. ãũõãônö. S
(Dicere ae me
Dici . ici ẽ modũ.mẽo⸗
ici ad aliquid eſt dupliciter et ̃in quẽ modũ.me
Di intelligẽtia ⁊ volibile dicitur ad aliquid et ̃m
quẽ modũ pater et filius libꝛo.j.diſt.iij.29.
Dicendi modus eſt triplex ſcʒ vniuocus equiuocus
et analogus.li.j.diſt.xiiij.. T.
Dici diuerſimode eſt ſᷣm triplicẽ differentiam. lib.j.
rrri. tig
tici m ſubſtantiã vel m accidens quicqd
Dicibe inſtantiam in diuinis libꝛo.j.diſt.xxij.ꝛP3.
Dicit᷑w᷑ aliquid vt ens per ſe ergo d ᷣm ſubſtantiã nõ
ſequitur libꝛo.j.diſt.xxij.⸗ ».
Dici ad aliud eſt duplr.li.j.diſt. xxiiij.-tꝰ.
Dici ſᷣm ſubſtantiam eſt dupliciter li.j.di.xxv.io. ,
Dicere deum non eſſe quod eſt qñ eſt pctm̃ libꝛo.j.di
ſtin. xxvij. 20. Ad idem. ꝛ21. .
Dici hoc de hoc eſt dupliciter libꝛo.j.diſt.xxvij.2ꝛ 4.
Dicere ᷣm aliquos tripliciter accipitur in diuinis li/
bꝛo. j. di. xxvij.26. ””ẽs
Dicere vel loqui eſt dupliciter libꝛo.j.di.xxvij.27.
Dicere quando dicitur eſſentialiter li.j.di.xxvij. o. .
Dicere vbi non eſt aliud qᷓ; cogitando intueri.libꝛo.j
diſtin. xxvij.ð. .. .
Dicere aliter reflectitur ſupꝛa dicentem aliter ſupꝛa
dictum li. . diſt. xij. y 2. Hl
Dicendi modus ſᷣm ſubſtantiaʒ circa terminũ nega
tum vel infinitum eſt duplex li.j.di. xxviij.
Dici aliquid ex tꝑe eſt dupliciter.li.j.di.xxx.2.
Dici hm accidens eſt tripliciter li.j.diſt.xxx.xo.
Dici ſᷣm relationẽ eſt dupliciter li. j.diſt. xxx.. J.
Dicere aliquid ex ꝑte de deo quõ ſit li.j.di.xxx.c.

vel ßm accidens quicqͥd dicitur

——

Dicuntur aliqua de diuina eſſentia tripliciter. libꝛo
l. diſt. xxxiij.17. OJMM
Dici relatiue eſt dupliciter li.j.diſt.xxxiiij.?ꝛs.
Dicere eſt duplex ſicut et loquili.ij.diſt. x.3.
Dicere boc verbum variam vim babet et quid cõno
tat ibi et quomodo accipitur dixit deus fiat ⁊c. lib.
i.diſtin. xiij.5. H
ictum per participationem reduci ad dictum p eſ-
ſentiam quomodo intelligitur li.ij.diſt. xxxiiij. 28.
Dicere et facere de differunt libꝛo.ij.diſt. xxxvij.16.
Dictum de pꝛeterito verum eſſe neceſſ. arium quomo
do intelligitur libꝛo.j. diſt. xxxviij. 2 5. et libꝛo. iij. di
ſtinct. xxiiiji. MM
Dicere eſt dut lex et quomodo xpᷣus potuit dicere lo
cutionem falſam.libꝛo.iij. diſt. xij.ꝛ9.

¶ Dictamen
Dictamen quomodo accipitur vbi agitur de conſciö
tia. libꝛo.ij. diſt. xxxix. 9.

Dies quomodo accipit᷑ ibi Iſte ſunt ge. ce. et ter. ꝛc.

Beneſis ſcdo libꝛo. ij. diſt. xij.28.
Diem ⁊ nocteʒ immediate diuidere tempus quomõ
intelligitur libꝛo. ij. diſt. xij.30. H
Dies dupliciter computatur in ſcriptura li.ij.di.xiij.i
iei computatio in obſeruatione ieiunij ſcdᷣm quid

Dies diſtinguitur quatuoꝛ modis ſᷣm grecos bebꝛe/
os aſtronomos et eccliam li.ij.diſt. xij. .
Dies ſeptimus quare non bʒ veſpam li.ij. diſt. xij. 7.
Diem nõ facit quecũqᷓ illuminatio.lib.ij.diſti. xij. 5.
Dies cum luce ſimul cepit li.ij.diſt.xij.io. „
Dies ſeptimus quare benedictus et ſanctificatus di
catur libꝛo.ij.diſt.xv. .
crum numeratio quare vſq; ad ſeptẽnarium pce
git libꝛo. ij. diſt. xv. S. S
ies ſeptimus an ſit a nouo pꝛoductus et quare nu
meratur cum ſex pꝛioꝛibus li. ij. diſt. xx. ¶6.

(¶ YODifferentia
Differentia triplex eſt ſ ubſtantialis. accidentalis oꝛi
ginalis et que barum eſt in diuinis li.j.di.xiij.2 5.
Differentiam ſcdᷣm numerum an ſit ponere in diuis
libꝛo.j.diſt.xv.q.iiij.b.
Differunt numero que numerantur li.j. dꝛſt. xlij. S1.
Differre ratione eſt triplex li.j.diſt. xxvj. 13.
Difterétia rationis fundat᷑ in duobꝰ. li.di.xxvj.i4.
Differentia triplicem alietatem notat. li.j.di.xxxj.⁊.
Differentia pꝛioꝛ eſt per naturam ꝙᷓ id cuius eſt diffe
rentia libꝛo.ij.diſt.j.?725.
Differẽtia completiua debet eſſẽ pꝛopꝛia eius cuius

Z

eſt differentia li. ij. diſt. j. 76

Differentia ſpecifica debʒ accipi penes id quod in re

eſt optimum li. ij. viſt. .77. ä
Drũtia ↄpletiua quõ eẽntialit᷑ adheret li.ij.di.j.⁊8.
Differentiam ſcdᷣm magis et minus nonvariare ſpe

ciem quomodo intelligitur li.ij. di. xlij. 55.

Differentie d uerſe eſſentiales dant diuerſa eſſe quõ
intelligitur li.iij.diſt.vj.ĩ0.
Diffeꝛentia aliqua ita adheret generi reſpectu ſpeciei
ꝙ eadeʒ ſublata aufertur per ↄſequẽs qdð ad eſſen
tiam generis ſpectat lib.iij.diſt.xxvij.8o.
Differentie quedam ſunt pfectiue ſimpliciter quedã
vere cum diminutione lib.iiij. diſt. x viij. 6.
e 9

¶ Diffinitio
Diffinibile eſt aliquid dupliciter li.j.diſt.xxv.i.
Diffinitio quomodo dicit aggregationem et compo
ſitionem libꝛo. j. diſt. xxv.. 5. .
SDiffinitionis bone conditiones li.iij. diſt. xxiij. 5.
Diffinitum non poſſe a diffinitione ſeperari quõ in/
tellligitur libꝛo.iiij. iſt. xij. 0. Ad idemar.
Diffuſio eſt duplex ſcilicet intra et extra. libꝛo.j7.diſti.
xirx. 20. “M
lmnſio poteſt eſſe dupliciter a bono.li.ij.di.x. s.

Dignitatis eſt aliquig dupliciter li.ij. diſt. xj.ꝛ25.

MDilectio

Diligere ex caritate quid eſt. et ꝙ vupliciter cõtingit

diligere ex caritate libꝛo.j.diſt.j.21.
Dilectio caritas amoꝛ differunt libꝛo.j.diſt.x...
Diligere tenetur tripliciter Et quõ accipit᷑ ibi pater
et filius diligunt nos ſpiritu ſctõ.libꝛo.j.diſt.x.ꝰ.
Dilectio in diuinis accipitur trip liciter ſcʒ.eſſentiali/
cer notionaliter. ⁊ ꝑpſonaliter li.j.diſt.x.25.
Diligere deum per aliquod medium eſt tripliciterii.
1. Diſt. xvij. 11.
Diligens ſi diligi
I. diſt. xvij. ꝛꝛ. H =
Diligere poteſt teneri dupliciter.ſ.eſrentialiter et no/
tionaliter et quõ accipitur ibi pater filius ⁊ diligũt
ſe ſpiritu ſancto libꝛo.j.diſt.xxxij.8.
Diligere ſpiritu ſancto quomodo conuenit tribus li.
Diligere pꝛo qua notione ſtat ibi pater et filius dili/
gunt ſe ſpiritu ſancto.li.j.diſt.xxxij.2.

. Diligere alio a ſe quando facit participationeʒ ſibꝛo 3

1.diſtin. xxxij.ĩ... ,
Dilectio quõ eſt in trinitate.libꝛo.j.diſtin.xxxij.g.
Dilectio eſt duplex ſcdᷣm duplicem voluntatem ſcili

cet antecedentem et conſequentem libꝛo.j.diſt. xl.

35. Iterum eſt duplex. 37.
Dilectio vnifoꝛmiter ſumpta cum conuerſione a tri/
dus oꝛitur libꝛo.ij.diſt.v. ¶c. H
Diligere. pꝛopter ſe et pꝛopter aliud quid ſit. libꝛo.ij.
diſt. iij. 6.

Dilectionis motus aliter eſt gratie aliter nature inſti

tulte libꝛo.ij. diſtin.iij. obo.
Diligitur aliquid magis tripliciter li.ij. diſt.iij.722.
Dilectio oꝛitur a triplici pꝛincipio li.ij.diſt.v. 1.

Dilectio quid ſit et qualiter differat ab appetitu li:ij.

* 4

Diſtin. vij. 8.
Dilectio et viſio differenter ſe babent. libꝛo.ij.diſtin.
xxiij.59. Ct. 40.
Diligentes me diligo quõ intelligitur li.ij.di.xxix.⁊7.
Dilectionem maioꝛeʒ fuiſſe in ſtatu innocentic qᷓ; na

turce lapſe quomodo intelligitur li.ij.di.xxix.ʒʒ3.

Dilectio et cognitio eſt in triplici vifferentia et qmõ

ſcᷣm bhoc gratia capitis influat in membꝛa lib.iij.

„ „

Dilectio caritas amoꝛ differunt li.iij. diſt. xxvij.2.
Diligi quomõ mandatur deus ex tota mente anima
et coꝛde libꝛo.iij.diſt.xxvij. ..

Dilectionis motus an poſſit idem eſſe in duum et in

pꝛoximum li.iij.diſt. xxvij.q.iij.g. Re. 44.

t dilectione. aut eadem aut alia lib.

Dilectionis actus quomodo eſt in pꝛoximum ⁊ quõ
in deum libꝛo. iij. diſt. xxvij. 5.

Hllectum vnum eſſe quo diligitur deus et pꝛoximus

quõ intelligitur libꝛo.iij.diſt.xxvij.ꝗc.

BSilectio pꝛoximi aliter refertur ad deuzʒ.aliter honoꝛ

imaginis ad ꝓthotipum li.iij.diſt.xxvij. 2.

Dilectionis habitus quo amatur deus ⁊ pꝛoximus ẽ

vnus. ſed motus eius in deum et pꝛoximum eſt ali
us et alius libꝛo.iij.diſt.xxvij. W,
Dilectionis motus in pꝛoximum an ſit pꝛius qᷓ; mo/
tus dilectionis in deum an econtra libꝛo.iij.diſtin.
xxvij.q.iiij.h.Re.o. .

Bilectõnis motus ad babituʒ caꝛitatis dupliciter cõ

paratur libꝛo.iij.diſt.xxvij. IJbidem
Dilectionis actus in deum an habeat modum.libꝛo
iij. diſt. xxvij. q.v.i.N. SI. .S
Diligeudum eſſe deuʒ ſine modo quomodo intelligi
tur libꝛo.iij.diſt.xxvij. sVQ..
Diligendi deum ratio quomodo eſt bonitas infinita
libꝛo.iij. diſt. xxvij.Sꝗ.

Dilectionis actus in deum ratione cuius non babet

modum.libꝛo.iij.diſt.xxvij.õ.

Diliges dominum deum tuum ex toto coꝛde et ex to⸗
ta aniina et ex tota mente tua an teneamur ad ilũ

modũ implendñ libꝛo.iij.diſt.xxvij.q.vj.k.R. ⁊2.
Diligere ſeipſum non pꝛecipitur homini triplici rati⸗
one libꝛo.iij.diſt.xxviij..
Diligere pꝛoximum quare ſpeciali mandato expꝛimi
tur li.iij.diſtin.xxviij.2. .
Diligere ẽ duplex.ſ.affectu ⁊ effectu li.iij.di.xxviij.ꝗ.
Diligi pꝛecipiuntur angeli per mandatum dilectiõis
pꝛoximi libꝛo.iij.diſt.xxviijXs.
Diligi quomõ debeat xpᷣus in qᷓtum eſt bomo.libꝛo
iij. diſtin. xxviij. T7.
Diligende an ſint ex caritate creature irrationales li
bꝛ0. iij. diſt. xxviij.q.j.a.Pe.dd.
Diligere aliquid ex caritate eſt dupliciter.ſ.vel ex ca
ritate imꝑante vel ex caritate eliciente et infoꝛnã
te.et quomodo creature irrationales ſunt diligen
de libꝛo.iij.diſt.xxviij.9.
Diligitur iterum ex caritate aliquid tripliciter et ſ
hocdeus pꝛoximus et irrationales creature tripli-
ci modo viligendi diliguntur li.iij. diſt.xxviij.lo.
Diligere ex caritate quid eſt.et quid eſt deum dilige/
re creaturas irrationales li.iij.diſt.xxviij..1.
Diligibile quõ fit aliqͥd ex caritate lib.iij.di.xxviij.i2
Oilectio caritatis diſſimiliter ſe habet reſpectu cres
turarum rationalium ⁊ irrationalium libꝛo.iij.di.
rxviij .5.
Diligi ex caritate quomodo poſſunt temꝑalia. libꝛo
iij. diſt. xxviij. 5.

Diligendi an ſint demones ex caritate libꝛo.iij.diſtin

Diligendi ratio ſufficiens quomodo eſt imago libꝛo.
iij. diſt. xxviij.18.

Diligendum effe ex caritate quicquid facit ad cumu

lum noſtri meriti poteſt eſſe dupliciter libꝛo.iij.di.
xxviij.20. “M “”
Diligenduʒ eſſe ex caritate quicqd facit ad dei bono/
reʒ.⁊ decoꝛẽ iuſticie quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxviij.ꝛ
Diligendi an ſint ex caritate mali homines.libꝛo.iij.
diſt. xxviij.q.iij.c. R.ꝛ3. „ .
Diligenda an ſint coꝛpoꝛa noſtra ex caritate li.iij.di.
xxviij.q.iiij..Re.ꝛ28. SS
Diligenda an ſint ex caritate dona gratuita.libꝛo.iij.

Ne⸗
n
N
to⸗
Ag

n
N
4

A

umg;
Epmimn
1Ponnu
tmnckz

pizöf
bwizdin⸗

nins
wännlde
whritcl
Misigfi
islen ie
Uchdetictt⸗
mmruili
nah.
meglant⸗
miughiri
undlegüs
chrelbo
zmmasl

in Aud
meciie
sindig

nhaneß
t mni.
tundlig⸗

nehean
unntbo⸗

tumiri⸗
brioſti⸗
Einaglut

Wane
natMant
ig luid.
eAAbo
tunbon
inin⸗
Gireli

BDiligere amicum⁊ odio habere ini

De littera

Diſtin. xxviij. q.v. e. Re. 5. . . 1.
Diligere quõ eſt actus quo quis vult alicui bonuʒ li.
Dilectio inimicoꝛum quare ponitur inter gradus di

lij. diſt. xxviij.ʒ 6.

„

Diligenda ex caritate qua ratione enumerat Aug.li

bꝛo.iij.diſt.xxviij.)S .

Diligibilium numerus et ſufficientia libꝛo.iij.diſtin.

xxviij.q.vj.f. E.õ 9. . .
Diligenda quomodo expꝛimit ſacra ſcriptura. libꝛo
iij. diſt. xxviij. gr.
Diligibilia diuerſa penes quid diſtinguantur.lib.iij.
diſt. xxviij. 2.

„

Diligibilia qua ratione diſtinguit ambꝛo.libꝛo.iij.di

ſtin. xxviij. 43.

Dilectio coꝛpoꝛis pꝛoximi et noſtri ſub quo membꝛo

diligibilium continetur li.iij.diſt.xxviij. .

Diligendi qua ratione ſunt inimici et ſub quo mem/

bꝛo diligibilium continẽtur li.iij.diſt. xxviij.5.
Diligenda que ſint et quot et qualiter expꝛimantur
per duo mandata li.iij. diſt.xxviij.a.b.

Dilectio angeloꝛum an contineatur in illo pꝛecepto

libꝛo. iij. diſt. xxviij.c.

Dilectio xpᷣi ſcᷣm ꝙ homo an cõtineatur in boc pꝛe

cepto libꝛo.iij.diſt.xxviij.d. .„
Diligibilia ex caritate an babeant oꝛdinem libꝛo.iij.
diſt. xxix.q.j.a.Re.SD.

Hilgere contingit deum duplici motu dilectionis ſcʒ

awicicie et concupiſcentie li.iij.di.xxix.i9.
Dilectionis motus quomodo eſt in deũ ct in noſipᷣoſ
finitus li. ij. diſt. xxix..ꝛ8 .
Diligere pꝛoximum ſicut ſeipſum quomodo intelligi
tur li.iij.diſt.xxix.ꝛ3.
Diligere quomodo dicitur deus magis vnum qᷓ alte
rum li.ʒiij. diſt.xxix.?2 7. .

π☚

Diligendi an ſint magis parentes qᷓ filij an econuer

ſo libꝛo. iij. diſt. xxix. q.iiij.d.R.2 ñ8.
Ddiſtin. xxix. 29.
Diligendo an ſit domeſticus extraneo pꝛeponendus
libꝛo.iij. diſt. xxix. q.v. e. R. 1.
Dilectionis oꝛdo tractatur li.iij.diſt.xxix.a.b.c.d.
Diligendi an ſint magis vel minus parẽtes vel con/
ſanguinei mali q; alij boni ⁊c̃.li.iij.di.xxix.e.
Diligendi quõ ſunt inimici li.iij.diſt.xxix.f.
Dgeni quõ ſunt inimici et odiendi amici libꝛo.iij.
pi Werr

Diliguntur filij magis qᷓ parentes et quare libꝛo.iij.

7

Diligi quomodo poteſt amicus et inimicus eodem
motu vel affectione li.iij.diſt.xxx.ĩ.
Diligere ⁊ ſi teneꝛmur deũ plus qᷓ; omne creatuʒ.tñ

non tenemur ꝓ xpo deſerere omne creatum. libꝛo

iij.diſt.xxx.i1.
Diligere inimicos an omnes teneamur qtum ad af/
fectum li.iij.diſt.xxx.q.iiij.d.Re. D.
Diligibile a caritate quid ſit li.iij.diſt.xxx.ĩꝛꝰ.
Diligere affectu eſt dupliciter ſcᷣm ꝙ duplex eſt affe
ctus amoꝛis li.iij.diſt.xxx.ꝛo.
micum quomodo
intelligitur li.iij.diſt.xxx.?ꝛ.
Diligere inimicos ꝑfectoꝛum eſſe quomodo intelli/
gitur libꝛo.iij.diſt.xxx.?ꝛ 2.

Dlligere inimicos eſſe mirabile quomodo intelligit

libꝛo.iij. diſt. xxx.23. J
Diligere inimicos an omnes teneantur q;dtum ad eſ
fectum li.iij.diſt.xxx.q.v.e.R.26.

Diligere in effectu exterioꝛi eſt dupliciter et quo tene

mur diligere inimicos li.iij.diſt.xxx.27.

—
—

Dilectio amicoꝝ non eſt

mogdum di

ter et ſᷣm quẽ non li.iij.diſt.xxxij.i5.

Diligere deum aliqui

—

4

. H”UMBʒ rr⸗— . —— — „ „
Siligere amicũ an ſit maioꝛis pfectionis et meriti qᷓ;

diligere inimicũ an ecõtra li.iij.di.xxx.q.vj.f.R.o

lectõnis a beato Ambꝛo. vltimo loco libꝛo.iij.diſ.
perfectioꝛ qᷓ; dilectio inimi
coꝝ libꝛo.iij.diſt.xxx.õp 2. H
Dilectõnis motũ eſſe tanto melioꝛẽ quãto eſt feruen
tioꝛ quomodo intelligitur li.iij.diſ.xxx. ʒ.
Diligere amicũ quõ eſt magis equũ qᷓ; diligere inimi
cum li.iij.diſt.xxx.ʒ .

„0

Diligere amicos an ſit melius qᷓ;ᷓ diligere inimicos li

bꝛo.iij.diſt.xxx.a.et per totum.
Diligendi modũ an xpᷣs ſᷣm ꝙ homo ſcruauerit.lib.
iij. diſt. xxxj. 3.

Diligentibus deum omnia coopari in bonum quo/

modo intelligitur li.iij.diſt.xxxj.8.
Diligere multa eſt dupliciter lib.iij.di.xxxj.aꝰ.
Diligit ſe bomo plus qᷓ; pꝛoximuz tam in ſtatu vie qᷓ
patrie triplici rationec ᷣm vnam opinionem lib.ſij.
di. xxxj. .Et aliam opinionem de hoc vide.c. li. et

Dilectio dei dupliciter conſideratur ſcs.a parte pꝛin/
cipalis ſignificati et a parte connotati et m quem
lligit alia a ſe li. iij. diſt. xxxij.. JYteruʒ cõ
ſideratur dupliciter ſcʒ ſᷣm eſſentiã et ſᷣm efficaciã
et m quẽ mo dum diligit omnes creaturas eqli/
Dilectio dei que ſit eterna et que ex tempoꝛe libꝛo.iij.
diſt. xxxij.2. cD
Dilectõ dei quõ fit ad repꝛobos li.iij.di.xxxij..⁊.l .

Dilexerit an deus creaturas eternaliter lib.iij.diſtin.

xxxij.q.j.. R. 4. „“
Diligere aliter connotat qᷓ; ſcire et poſſe libꝛo.iij.diſt.
Dilectio quõ eſt ſolũmodo boni li.iij.di.xxxij..
Diligere effectu poteſt eſſe dupliciter ſᷣm ꝙ effectus
poteſt dupliciter cõnotari li.iij.di.xxxij. s.
Dilectio dei quõ eſt cauſa ſufficiens boni creati.libꝛo

*

iij. diſt. xxxij.9.

Hilectõ dei qᷓ eſt fruitio ⁊ qᷓ vſus liiij.diſt. xxxij. o.

Diligat deꝰ an oẽs generalit᷑ li.iij.di.xxxij.q.ij.b.Re.i

Diligere deum oia 6 caritate duplr intelligit᷑ p̃ᷣm du
i

plicẽ acceptionẽ illius pꝛepoſitionis ex libꝛo.iij.di.

. xxvj. 12. „ „ „2 „ 57
Diligat an deus omnes equaliter.libꝛ iij. diſt. xxxij.
q.iij. c. R.I 5. H

Dilectõne eadem diligere deum filium ſuum et crea⸗

turam quomõ intelligit᷑ lib.iij.diſt.xxxij.ĩ8.

Diligere deum eodem modo quo cognoſcit quomo/

do intelligitur libꝛo.iij.diſt.xxxij.ĩ9.

9

d plus aliquid minus quomo⸗
do intelligitur libꝛo.iij.diſt.xxxij.? o.
Diligat an deus magis bominem FEenselun an ecõ
uerſo libꝛo.iij.diſt.xxxij.q.iiij.d.R.⁊l.⁊ ꝑ totum.
Dilexerit an magis deus genꝰ humanũ q; xpᷣm li.iij.
diſt. xxxij.q.v.e.R.26.et per totum.
Dilexerit an magis deus Johem qᷓ; petruʒ lib.iij.di.
xxxij.q.vj.f. R.ʒ.et per totum.

Dilectõ dei quid ſit.et ꝙ deus nõ diligat equalit᷑ om⸗

nia libꝛo.iij.diſt.xxxij.a. . .
Diligere quare dicitur deus magis vnum qᷓ alteruʒ
libꝛo.iij.diſt. xxxij. b. W
Diligere quare dicit᷑ deus magis vnũ et eundem bo
minem vno tempoꝛe ꝙ alio libꝛo.iij.diſt.xxxij.c.
e 4

Ollectio dei quomodo ſe babet ad repꝛobos libꝛo.ij

diſt. xxxij. d.

Dilectio pꝛoximi quõ dicitur legis impletio libꝛo.iij.

diſt. xxxiij.Ii. , ——
Dilectio pꝛoximi quomodo adiuuat iuſticiam virtu
tem libꝛo.iij. diſt. xxxiij.ð3(3. .
Diligens proximum quomodo dicitur legem imple
re libꝛo.iij.diſt.xxxvij.i.

Diligi deum ſuper oia quid eſt li.iiij.diſt.xvj. 3.

¶ Simenſio

Dimenſionem poteſt aliquid babere dupliciter libꝛo

ij. diſt. xiij. 58.

Dinmenſiue eſſe alicui quomodo aliquid dicatur lib.

iiij. diſt. x. 22. òô
Dimenſiue eſſe quod habet dimenſionem quomodo
intelligitur li.iiij.diſt.x..ü8. .
NDixrigere
Dirigi et regulari eſt dupliciter li.j

¶ Diriunatio
Diriuatio pꝛotenſio defectio differũt li.j.diſt. xviij.x.

Miſcretio

Diſcrectionem alietatem. pluralitatem et diſtinctio⸗

nem recipimus in diuinis et quattuoꝛ his oppoſi⸗
ta non li. j. diſt. xxiiij...
Diſcretio quomodo accipitur ibi diſcrete pſone vel
cum dicitur diſcretio eſſe in ꝑpſonis li.j.di.xxiiij.f.
(ODiſſenſus
Diſſentire qua ratione videntur chatholici tractato
rres libꝛo.ij. diſt.xv.5)5ʒ.—
Diſſenſus ſenſualitatis ad rationeʒ poteſt eſſe dupli
citer libꝛo.iij. diſt. xvij.29.

(Siſſolubile
Diſſolubile eſſe qð eſt compoſitum excontꝛaꝛijs quõ
intelligitur libꝛo.iiij.diſt. xlix J5·
NDZiſſimilitudo
Diſſimilitudo duplex eſt in aſſignatione imaginis ꝑ
memoꝛiam intelligentiaʒ ⁊ voluntatẽ li.j.di.iij.m.

Miſpenſare
Diſpenſare quare poteſt deus in pꝛeceptis ſecũde ta⸗
bule et non pꝛime li.j.diſt. xlvij.ꝛ2 8.
Diſpenſare vel pᷣcipere quare non poteſt deus cõtra
omnia pᷣcepta li.j.diſt.xlvij.».
Diſpẽſatio ſiue iuris relaxatio duo reſpicit libꝛo.iiij.
Diſpenſare an debuerit deus ꝙ licitũ effet habere cõ⸗
cubinas li.iiij.di.xxxiij.q.iij.c.R.⁊0.
Diſpenſatio debita quattuoꝛ exigit.ibidem.
Diſpenſare potuit deus circa pluralitatem vxoꝛum
tpe legis nec fecit contꝛa ſuam inſtitutionem libꝛo
iiij. diſt. xxx iij. ꝛ3. . 2“
Diſpenſationis cauſe circa vxoꝛum pluralitatcʒ que
fuerint li.iiij.diſt.xxxiij.ꝛ.
Diſpenſatio circa vxoꝛum pluralitateʒ ad quos ſe ex
tendit li.iiij. diſt. xxxiij. 26.
Diſpenſatio dicitur dupliciter ſcilicet iuris relaxatio
et iuris declaratio et quomõ ſcm aliquos poteſt
papa in voto diſpenſare li.iiij.di.xxxviij. 1.

Diſpenſatio in gradu pꝛohibito cum neopbitis poſt

q; adulti in fide fuerint irritatur li.ij. diſt. xl. 4.2. 5.

—

ODiſpoſitio
Diſpoſitionem⁊ habitum in eadẽ potentia fieri quõ
intelligitur li. ij. diſt. xxiiij. 88.
Diſpenſationẽ fieri neceſſitatem per frequentem ite⸗
rationem quomodo intelligitur li.ij.diſt. xxv. 62.

Diſpoſitio eſt duplex.et que iſtarum ꝑ aduentum eiꝰ

Qàad quod diſponit euacuatur. et que ꝑficitur et cõ/
ſummatur li.iij.diſt.xxxj.4·2.

vWinms .e °
Diſpoſitioneʒ pꝛecedere illud ad quod diſponit quo

mogo intelligitur li.iiij. diſt.j.2.
Diſpoſitionem eius eſſe cuius eſt habitus quomõ in
telligitur li.iiij. diſt.vj..ö.
Diſpoſitionem contrariam baberi in materia poteſt
eſſe dupliciter et que facit ſucceſſionem in inducti⸗
one foꝛme et que non li.iiij.diſt.xvj. ¶v7.

Miſputatio

Diſputatio quare fit de ſacꝛamento altaris cum totũ

ſit fidei libꝛo.iiij.diſt.x.59. ,
LDiſtantia
Diſtantia eſt duplex ſcilicet ̃m rationeʒ entis.et ſm
rationem cognoſcibilis li.j.diſt.iij.,x«“.
Diſtantia eſt duplex ſcʒ.per eſſentiam et per indepẽ⸗
tiam li.j.diſt.xxxvij. 1. l

ODiſtinctio

Diſtinctio ſiue diuerſitas impoꝛtatur dupliciter per

pꝛepoſitiones libꝛo.j.diſt.iiij.J.

Diſtinctio vbi locum non babet vide per regulam li

bsxo. j. diſtin. iiij.101Z8s.
Diſtinctum vel quod diſtinguitur ab alis entibꝰ qñ
eſt natura determinata vel diſtincta li.j.di.viij. ð

Diſtinctio ſuppoſitoꝛum aliter eſt in deo qꝙᷓ; in creatu

ris li.j.diſt.xix. 8.
Diſtinctionem eſſe a foꝛma quando habet veritatez
libꝛo.j.diſt. xix.Sdo. 2

Diſtinctionem recipimus in diuinis non ſepationez

⁊cc.libꝛo.j.diſt.xxiiij.?.
Diſtinctio quomodo eſt in creaturis et quomodo in
deo libꝛo. ſ. diſt. xxiiij.18.
Diſtinctio fit dupliciter ſcʒ per qualitatem et per oꝛi
ginem libꝛo. j. diſt. xxxiiij.d.
Diſtinctionis modus in ſpiritualibus et coꝛpalibus
eſt idem ſed non modus durationis li.ij. di. ij. S.
Diſtinctio perſonalis vnde veniat li.ij.diſt.iij.o.
Diſtinctio ſubſtantialis eſt a ſubſtãtiali pꝛincipio nõ
accidentali libꝛo.j.diſt.iij.ꝭ8. .

Diſtinctio operum ſex dierum li.ij.diſt. xij.a.et perta

tum.Et planius de hoc vbi oꝑari.

((NDiſtributio
Diſtributio eſt dupler. accomodata et õm omnem
ſenſum li. j. diſt. xlvj. 10.

Diuerſitas
Diuerſitas rõnis dupliciter ẽ in diuis li.j.diſt.v.12.
Diuerſitas dupłr cauſatur et que repugnat ſimplici⸗
tati et que non li.j.diſt.viij. ¶.9ꝰ.
Diuerſitas eſt duplex.ſ.ſuppoſitoꝛuʒ et foꝛme et que

requirat᷑ ad equalitatẽ⁊ ſimilitudinẽ li.j.di.xix.is.

Di
diu

ohpbs

nhatnt
N
Nngane,
egemng
9)
Nhhnin
depait

nnuguect
Müuct⸗

1
0

Arsangi

neih
Npiur
nl
perihti
ſnitn6
wäncen
e ig
ting
tgomwi
emcgdi
taminn
ijnig
ſnckij. ,
Nienpo⸗
ch

tinonte⸗

Krn.,
Miti

ſemeat⸗
ia

naeucf⸗

Delittera

DfrenrRode dici eſt ſcm triplices differentiam. li.
Diuerſitas penes quid attenditur li..diſt. xxiij.?5.
Diuerſum an ſit eſſe patrẽ et eſſe fiiiũ li.j.di.xxviij.e.

Diuerſitas ſcᷣm numerũ non venit ex diuiſione ma

terie libꝛo.ij.diſt.iij.?ꝛs.
Diuerſarum ſubſtantiaꝝ agentium diuerſi ſunt actꝰ
quomõ intelligitur li.ij.diſt.x.⸗o.
Diuerſarum pꝛoductionum diuerſos eſſe terminos
quomodo intelligitur li.iij.diſt.viij. ꝛ?.
Diuerſoꝛum ſcᷣin ſpeciem diuerſas eſſe perfectioneſ
ſcòm ſpeciem quõ intelligitur di nrj. 46.
Diuerſitas ſᷣm numerum triplex eſt ̃m quoſdam li.
füpviſt-xlialaoa.

Diuiti ſubtrabere ſupꝑflua vt dentur pauperi neceſſa
ria.quare non licet li.ij. di. xl. 2. ⁊.5. et de filijs iſrael
quibus pꝛecepit dominus vt furarentur vaſa egi/
ptioꝛum.et dederunt ex furto elemoſinam ⁊c..

¶ Hiuiſio

Diuiſio vnius cõmunis poteſt eſſe tripliciter fcilicet
vniuoci.equoci et analogi li. j. di. j. . et di. xiiij. 1 5.

Binoꝛtium

Diuoꝛtiuʒ non poteſt petere mulier pꝛopter defectũ
potentie generandi li.iiij. di. xxxiiij..
Diuoꝛtium pꝛopter impotentiam coeundi fit dupli/
citer libꝛo.iiij.diſt.xxxiiij.ʒ. .
Diuoꝛtium ſi petat vir pꝛopter artitudinem quid iu
ris eſt li.iiij.diſt.xxxiiij.4. ”JMB
Diuoꝛtij modus et foꝛma li.iiij.di.xxxiiij..
DOiuoꝛtij celebꝛati teſtes quomodo dicuntur piuri ſt
petens diuoꝛtium aliam coniugem accepit lib.iiij.
Diuoꝛtio ſeparata vxoꝛ quando reconciliatur lib.iiij
diſt. xxxiij. 7.
Diuoꝛtij ſententia lata per erroꝛem viroq; ad ſacer/
dotiũ pꝛomoto ⁊ erroꝛe patefacto an vir ſit vxoꝛi
reddendꝰſi ipſa non vult cõtinere li.iiij.di.xxxv.5.
Diuoꝛtium an poſſit fieri ex cauſa foꝛnicatõnis libꝛo
liij. diſt. xxxv. q.j. a. Re. 7.
Diuoꝛtiũ non fit ab bomine ſed a deo li.iiij. di. xxxv.
iuoꝛtio quaꝛe debet vir vxoꝛem dimittere libꝛo.iiij.
diſt. xxxv. ꝰ R èêè
Diuoꝛtium non fit niſi altero coniugum petente ⁊ al
tero alterum repellente li.iiij.diſt.xxxv.t o.

Diuoꝛtium non fit pꝛopter defectum pꝛolis.ergo nee

fit pꝛopter defectum fidei Solo.li.iiij.diſt.xxxv.ia.

977 42%

Diuoꝛtium quare fit pꝛopter foꝛnicatõnem libꝛo.iiij.
Diſt. xxxv. 12.
Diuoꝛtium et repudium differunt li.iiij.di.xxxv.ið.
Diuoꝛtio celebꝛato an vir poſſit aliam vxoꝛem duce/
re vel vxoꝛ alium virum libꝛo.iiij.diſtinct.xxxv.q.

ſiiij. d. Pe. 21.

Diuoꝛtium poteſt eſſe dupliciter. ibidem ⸗

Diuoꝛtio celebꝛato pꝛopter foꝛnicatõnem coniuges
vel alterum eoꝛum poſſe nubere ſi que rationes ꝓ
bare videntur quomodo ſunt diſſoluende lib.iiij.
diſt. xxxv. 22. et per totum.
Diuoꝛtio celebꝛato an poſſint vir et vxoꝛ inuicem re⸗
conciliari libꝛo.iiij.diſt.xxxv.q.v.e.Re.ꝛ 26.
Diuoꝛtio ſeparatos non poſſe recõciliari ſi que ratõ
ues psobare viqentur quomoqo ſuut diſſoluende

li.iiij. diſt. xxxv. 22. et per totum?

pa libꝛo.iiij.diſt.xxxv.q.vj.f. Ee.ʒo.

Diuoꝛtium an poſſit fieri ſi non precedat aliqua cui

Diuoꝛtio celebꝛato coniuge viuente neuter pot nu⸗

berc libꝛo.iiij.diſt.xxxv. c.

4 „

ſtin. xxxv. d.

„(MYocereé
Docere eſt dupliciter li. j.in ꝓlogo. 16.

¶Socumenta

Diuoꝛtiati poſſunt inuicem reconciliari libꝛo.iiij. di⸗

Documenta et mandata multiplicant᷑ in ſacra ſcri⸗

ptura ꝓpter duo li.iij.diſt.xxxvj.s.

Dolere de aliquo eſt dupliciter et quo dolere dolen⸗

dum eſt de paſſione xpᷣi li.j.diſt.xlviij.&.
Doloꝛ penitentie eſt duobus modis et quomodo ẽ
in dyabolo libꝛo. ij. diſt. vij..„.
Daloan riommolo infert damnificatio libꝛo.iij.di
oloꝛ in anima ẽ duplex et vterq; fuit in anima xpᷣi
libꝛo.iij.diſt.xvj.25. W
loꝛ dicit᷑ contritio et dicitur compunctio et quo⸗
modo coꝛ dupliciter compungit᷑ li.iiij.di. xvj. ʒ
Doloꝛ dicitur dupliciter ſcʒ diſſẽnſus voluntatis.et
paſſio ex eo reſultans et quis eſt de eſſentia contri
tionis libꝛo.iiij.diſt.xvj.i 2.et.ĩ8D. W
Doloꝛem contritionis eſſe de preſenti quõ intelligit᷑
libꝛo.iiij.diſt.xvj.22. et.ꝛ 3.
Doloꝛis et contritionis conuenientia.libꝛo.iiij.diſti.
xpj.k. 22
HH quõ delet omnem culpam libꝛo.iiij.
diſtin. xvj. 37. “”MR
Doloꝛ eſt duplex ſcʒ llatus et voluntarie aſſumptꝰ.
et quis hoꝛñ exigit preſentiã eius de quo eſt dolo⸗
libꝛ0. iiij. diſt. xvj. oo. UMU
Doloꝛ iuſtificationẽ precedẽs an foꝛmetur an nouꝰ
eliciatur libꝛo.iiij.diſt.xvij. 3. ßM

7

olor quomodo foꝛmatur in anima libꝛo. ij diſti.

—

Dolus eſt dupler quis impedit matrimoniũ Ztra
bendum li.iiij. diſt. xxvij.2. l
(Sominium. So.
nunus. =

Dominium quid ſit ſin boetium.Et quomodo deus
dicitur dominus creatoꝛ refugium ⁊c.libꝛo.j.diſti.

rrrrrrrr
Dominꝰ creatoꝛ ⁊.an błc nomina dicantur de deo
ex tempoꝛe li. j. diſtin. xxx.q.j.a.Re.7. .. „ D .
ominium eſſe quomodo accidit deo libꝛo.j.diſtin.
Dominus quomodo dicit ſuperpoſitionem in deo li.
‚viſt. x.ÜW8ss..
Hominus hoc nomen duo impoꝛtat.et im quẽ mo⸗/
dum conneni deo eternaliter.et m quẽ tempoꝛs
D liter li.ij. di ij. . pꝛimo * . H H
Sominiuin eſt duplex. et quod eſt eſſeytigle li. gr. li.
ij. diſtin. vij. )99

.

è

9*

Dominium alicuius potentie poteſt eſſe dupliciter.
li. ij. diſtin. xxv.20 . ..
Dominij pꝛeſidentia a duobus pendet libꝛo.ij. diſti.
xxxix. 43.
Oominandi potcllas an ſit a deo libꝛo. ij. diſtin. xliiij.
q.j].c. Re. 20. ””õõ
Dominium maloꝛuzʒ ſi alicui legitur in ſcriptura nõ
eſſe a deo quomodo intelligitur li. ij. di. xliiij. 22.
Donninan quomodo eſt iuſtum et iniuſtum li. ij. diſt
Dominium eſſe pꝛopꝛietatem dignitatis quomodo
intelligitur li.ij.diſt.xliiij. 2. .—
Hominium et ſeruitus quomodo facit ad conſerua⸗
tionem oꝛdinis naturalis li.ij.diſt.xliiij. 5.
Dominicus dicitur dupliciter li. iij. diſt. Vij. 3.
Dominium eſt duplex et quod hoꝛum cõicat filius

matri li.iij.diſt.ix.21.
(Sonum .
Donum dicit relationem tripliciter li.j.diſt.xx.-.
Sonatio ſpirituſſancti quomõ eſt eius pꝛoceſſio lib.
j. diſt. xv. 4. .
Dona dei tripliciter conſiderantur li.j.di.xx. 4.
Sona dei conſideranturx tripliciter li.j.diſt.xviij.9.
Et eadem diſtinc.ꝛ2. .
Doni qua ratione eſt vel dicitur donum libꝛo.j.diſti.
xviij.12. M
Donum vdicit reſpectum ad euʒ cui datur tripliciter.
li. j. diſt. xviij.15. Et eadẽ di.28. .
Donum ratione cuius reſpectus dicitur pꝛopꝛie li.j.
diſt. xviij.25.
Donum cuis dicat reſpectum vel effectum ad crea/
turas tamen nõ eſt cõmune tribus li.j.di.xviij.26.

Honum in quibuſdam conſequitur rationeʒ dati in

quibuſdam econtra li.j.diſt xviij..6.
Donari et generari diſſimiliter ſe habent lib.j.diſtin.
Donum et donatum diſſimiliter ſe habent ad mobi
le et motum li.j.diſt.xviij..9 .
Doni dandi quc eſt ratio li.j.diſt.xviij.21.
Honum an pꝛopꝛie conueniat ſpirituiſancto li.ſ.di.
xviij.q.iiij.d.Re.22. „
Donum dicitur in diuinis pꝛopꝛie vel ꝑſonaliter nõ
eſſentialiter li.j.diſt.xviij.?ꝛ ꝛ. S
Donum ſiue donabilitas an ſit pꝛopꝛietas diſtincti/
ue ſpirituſſancti li.i.di.xviij.q.v.e.R.27.et.28.
Donum ratione duplicis reſpectus dicit comꝑatio/
nem ad duplicem actum et ratione cuius eſt ꝓpꝛie
tas diſtinctiua li.j.di.xviij.29.Adidem. o.
Donum.ſpiritus.amoꝛ.eandem pꝛopꝛietatem vłno
tionem dicunt ratione differentem. li.j.di.xviij.5i.
Donatio vel donuʒ dupliciter põt accipi et ſeᷣm quẽ
modũ dat deꝰvona bonis et malis li.ij.di.vij.s2.
Donoꝛum dei ſubſtantiã eſſe ſpiritũ ſanctuʒ quo ſen
ſu dictum ſit li. ij. diſt. xxvj.
Dona gratuita an fuerũt eque magnẽ efficacie in ho
mine ad merendum ante lapſuʒ ſicut ſunt poſt la
pſum li. ij. diſt. xxix. q.ij.f. RE. 51. . .
Dona et virtutes an ab inuicem differãt libꝛo.iij.di.
xxxiij.q.j.a.Re. . ;.⸗.ʒ
Donoꝛum nomina vnde li.iijj.diſt.xxxiiij..
Dona et virtutes qua ratione cõicant in nomine.li.
iij. diſt. xxxiiij. 9. èè
Dona et virtutes qua ratione cõicant in diffinitione
li.iij. diſt. xxxiiij. 7.

Dona ⁊ virtutes quare requirunt diuerſos babitus
et vicium non li.iij. diſt. xxxiiij.8S.
Dona aremogis dicuntur expedire qᷓ; virtutes li.
iij. diſt. xxxiiij. 11.
Dona an ſint pꝛioꝛa virtutibus an econuerſo.lib.iij.
diſt. xxxiiij.q; ij.b. R. i .
Sonoꝛum et virtutum babitus dupliciter cõſiderãt᷑
ſcʒ quantum ad oꝛiginem et quantum ad vſum.⁊
quoodo alter è altero pꝛioꝛ ibidem. .
Dona oendoho vicuntur. pꝛecibus impetrari libꝛo
iij. diſt. xxxiiij.15. S“ “èDZD
Dona quomodo ſunt ad ſanandũ li.iij.di.xxxiiij.i4.
Dona an ſint excellentioꝛa virtutibus an econuerio
li.iij. diſt. xxxiiij.q.iij.c.Re.iS.et per totum.
Dona ſpirituſſancti an ſint pꝛeciſe tm̃ ſeptem lib. iij.

dDiſti. xxxiiij.q.j.d. Re. 5.

Donoꝛum numerus.ſufficientia et diſtinctio ſumit᷑
quadrupliciter m quadruplicem donoꝛum com/
parationem ibidem.
Dona plura reſpiciunt cognitionem qᷓ; affectionem.
non ſic virtutes libꝛo.iij.diſt.xxxiiij.26.
Dona non numerantur ſcòᷣm quatuoꝛ que ſunt no⸗
bis pꝛo peccato inflicta li.iij.di.xxxiiij.27.
Dona non numerantur penes bonum ct malum.li.
iiij.diſt. xxxiiij.28.
Dona quare non debent eſſe. xiiij.li.iij.di.xxxiiij.ꝛ·9
Dona quare non debent eſſe.xij.li.iij.di.xxxiiij.0
Dona quare non debent eſſe decem ibidem.
Donoꝛum oꝛdo et combinatio an bene aſſignetur g.
yſaiam li.iij.di.xxxiiij.q.ij.ę. .
Dona oꝛdinantur per yſaiam ſcm oꝛdinem digni/
tatis libꝛo.iij.diſt.xxxiiij.. =
Dona quare combinantur virtutes vero non. libꝛo.
iij. diſt. xxxiiij.5. . ”l
Donum timoꝛis quare alij non combinãtur libꝛo.iij
diſtin. xxxiiij.6.
O93 . maneant in beatis libꝛo.iij.diſtin.xxxiiij.q.
Dona aliter fuiſſent in ſtatu innocentie aliter ſunt in
ſtatu nature lapſe.aliter erunt in ſtatu gloꝛie libꝛo
iij. diſt xxxiiij.38.
Donoꝛum virtutum et beatitudinum actus quomo
do ſunt quidam in gloꝛia pꝛioꝛes.quidam medij.
quidam vltimi li.iij.diſt.xxxiiij.9.
Donum intellectus aliter eſt in ſtatuvie.aliter in ſta/
tu patrie li.iij.diſt.xxxiiij. o.
Donum cõſilij. quantum ad aliquid tollet᷑ qᷓ̃tuʒ ad
aliquid manebit li.iij.diſt.xxxiiij. i. .
Donum foꝛtitudinis qua ratione manet in patria li.
iij. diſt. xxxiiij. 2.
Doni ſcientie vſus ad quid eſt in via et ad qud i eri
in patria li.iij.diſt.xxxiiij.ꝗ3. .—
Donum pietatis ſcdᷣm quem actum manebit in pa/
tria et ſcdᷣm quem tolletur li.iij.diſt.xxxiiij. ·
Doni timoꝛisvſus quomodo erit in patria li.iij.diſt.

xxxiiij. 45. à?
Dona ſpirituſſancti ſunt in triplici diffeꝛentia lib.iij.
diſt. xxxiiij. õ0ρ..
Donum omne ſpirituſſancti quomodo babet cxem/
plar in deo li. iij. diſt. xxxiiij. 61.
Doni timoꝛis actus qᷓuis videtur pertinere ad defe/
ctibilitatem tamen ſcᷣmveritatem pertinet ad no
. bilitateʒ li.iij. diſt. xxxiiij.s2. ———
Dona ſpinituſſanctipꝛobantur eſſe virtutes ilbꝛo.iij.
diſt. xxxiiij.b.

mhi
ue
Doni
chloh
lüid
Nyriſee
ina
ctet
Donist
lo⸗
arel.
Donun
ſiane
n
Dovzſa
ainaut
Donumt
ſeont
be
Domq
bicc
Donun
tanen
Doniceo
Duibor
apuſt
nane
Nen pie
ſerche
Danpi
gig
Drauin
Nicter
oon
Danß
ſtue
ſnt
Dou
tein⸗
catioy
doung
centis⸗
nchpi
dange
Condr
laſi

dit

Denerd

Amien
ftmng

deci

oiße

Mn
Wonn
ſtr.
Darse
c

ſezli
Riin
Wneth
Näiniſr
nn

6 DD ⸗

liani
duen nen
nen
enherbh

e ichink
Rdnd

.

uncnum.

nmmige
num

e Neszt⸗
ſaele
er. 9
tütn

aee;
S

riedtN

Atolei a

41.

1

W

—

Dona ſpirituſſancti fuerunt in xpo et ſunt in anima
bus ſanctis ⁊c̃.li.iij.diſt.xxxiiij.c.d.

Doni ſapientie actus pꝛincipalis an attendatur pe
nes cognitionem veri.an penes affectionem boni

li. iij. diſt. xxxv.q.j.a.NR..ct per totum.
Doni ſcientie actus pꝛecipuus an cõſiſtat i

per totum.

Doni iatellectus actus pꝛincipalis et obicctum an ſi
mul conſiſtat in contemplationce creatoꝛis et crea

ture li.iij.diſt.xxxv.q.iij.c.N.tvkÜ9. ·
Donum ſapientie ad cognitionem creatoꝛis.⁊ donũ
ſcientie ad cognitionem creature aliter oꝛdinant᷑
èm§ donum intellectus ad illa duo li.iij.di.xxxv.20.
Donuʒz ſcientic.ſapientie.et intellectus quomodo oꝛ

dinantur circa tꝑalia et eterna ⁊cc.li.iij.di.xxxv.21.
Donum intellectus an conſiſtat in cognoſcendo vel

ſpeculando tm̃.an in cognoſcendo vel ſpeculan/
do et afficiendo li.iij.diſt.xxxv.22.

Dona que adinuicem combinãt᷑ debere habere ide,
obiectum quomodo intelligitur li.iij.di.xxxv.2 4.

Donum intellectus et fides licet ſiut per ſpeculum.

tamen differunt in mõ ſpeculandi li.iij.di.xxxv.2 5

Doni conſilij actus pꝛincipalis an ſit conſiliari libꝛo
iij.diſt.xxxv.q.iiij.d.R.22.et per totum.
Doni foꝛtitudinis actus pꝛincipalis an conſiſtat cir/
ca paſſiones tolerandas an circa cupiditates rep/
mendas li.iij.diſt.xxxv.q.v.c.N.ð.ct ꝑ totũ.
Doni pietatis actus pꝛincipalis an ↄſiſtat in religio
ne reſpectu dei.an in cõpaſſione reſpectu pꝛoximi.
li.iij. diſt.xxxv.q.vj.f. .o.et per totum.

Dona ſpirituſſancti an ſint connexa. li.ij. diſt. xxxvj.

q· ij. b. R. ĩ 5.
Donoꝛum gratui
pliciter et quomodo habent connexionem ct quo
modo non li.iij.diſt.xxxvj.ibidem.
Dona ſpirituſſancti non eſſe connexa vbicũq; aucto
ritates ſonant quomodo ſunt intelligende li.iij.di

ſtin. xxxvj.6.et.i 2.et. S.ct.ĩ9. SIð
Dona ſpirituſſancti babentur dupliciter ſcʒ per gra/
tie infuſionem et per bonoꝛum operum multipli/
cationem li.iij.diſt.xxxvj.ꝛo.
Donum gratie gratiſdate et donum gratie gratuzʒ fa
cientis quid ſit li.iiij.di.xiiij.⁊ 6. Item bic ponitur
concipitur.pꝛimum ponatur concipit᷑ pmnia.

Dona gratiſdata ſcᷣm duplicem acceptionem dupli

cem habent diſpenſatoꝛem. et quis hoꝛum poteſt
illa ſpiritufſancti dona vendere et quis nõ. lib.iuij.
diſt. xxv.21. .c

Donec dicit oꝛdinem incertum li.iiij.diſt. xxx.ð.

Moꝛmiens

Doꝛmientibus quare magis reuelantur ſomniando

futura qᷓ; vigilantibus li.ij.diſt. xxvj.76.

42

Dotes in patria⁊ charitas in via diſſimilter ſe babẽt
libꝛo.iij. diſt. xxvj. S ðð
Dotes anime tres vnde dicuntur.que ſint et ̃m q̊s

actus numerantur ⁊ diſtinguuntur libꝛo.iiij.diſti.

Hotes coꝛpoꝛis in quibus ↄſiſtit gloꝛificatio duplici
ter ↄſiderat᷑ ⁊ 'm hoc ſunt a duobꝰ li.iiij.di.xlix.35

t in actione
an in conſiderationc li.iij.diſt.xxxv.q.ij.b.Re.iʒ. ct

toꝛum babitus conſiderantur du/

Dos quare non eſt circa memoꝛiam li.iiij. di.xlix.25.
Dos quare non eſt circa laudem vocalem. libꝛo.iiij.
diſtin. xlix. 26.
Dotes coꝛpis eſſe plures vel paucioꝛes qᷓ; quattuoꝛ
ſi que rationes pꝛobare videntur quomodo ſunt

Dotes coꝛpoꝛis que et an conuenienter quatuoꝛ aſſi

diſſoluende li.iiij.diſt.xlix.S. et per totum.

Dotes coꝛpoꝛis an equaliter ſint in omnibus.an ſᷣm
magis et minus li.iiij.di.xlix.q.ij.k.Re. cr.
Dote impaſſibilitatis an coꝛpus ſit impaſſibile paſi
one vcniẽte ab intrinſeco li.iiij.di.xlix.q.j.n.R.Sʒ.
Dote ipaſſilitatis an coꝛpꝰſit ipaſibile paſſõe veniẽ
te ab cxtrinſeco li.iiij.diſt.xlix.q.ij.o.Re.9.et.õo.
Dote clarnatis an coꝛpoꝛa gloꝛioſa ſint ꝑuia.an coꝛ0½%
lorata.an luminoſa li.iiij.diſtin.xlix.q.j.p.NR.l.et
per totum. SSZ
Dote claritatis an coꝛpoꝛa gloꝛioſa poſſint claritatẽ
ſuam ſᷣm imperium anime oculis noſtris occulta⸗
re li.iiij.diſt.xlix.q.ij.q.R.o.et per totum.
Dote ſubtilitatis an poſſit coꝛpus gloꝛioſuʒ penetra
re omne aliud coꝛpus non gloꝛioſum in ſuo motu
li.iiij. diſt. xlix.q.j.r.Re.õ S.et per totunm.
Dote ſubtilitatis an coꝛpus gloꝛioſum ſit palpabile
tactu a non gloꝛioſo li.iiij.diſt.xlix.q.ij.s.Re.⁊ .ct
per totum. 22122
Dos agilitatis an ſit in omnibus coꝛpoꝛibus gloꝛio.
ſis li. iiij. diſt. xlix. q.j.t. E. S1. l
Dotem agilitatis nõ eſſe in coꝛpoꝛibus gloꝛioſis ſiq
rationes videntur pꝛobare quomodo ſunt diſſol /
uende li.iiij.di.xlix.S 2. et per totunm.
Dos agilitatis an inclinet coꝛpus gloꝛioſum ad om/
nem differentiam poſitionis an ad aliquẽ locũ deꝝ

terminatum li.iiij.diſt.xlix.q.ij.v.Re.ð 2.

—

¶ Subitatio

Dubitatio eſt duplex et que dicitur maria dubitaſſe

Dubitandi modus eſt triplex et quomodo iobãänes
dubitauit li.iij.diſt.xxv..

Ducere ad bonum tnipliciter dicitur li.j.di. xlvj.ꝛ o.
Duci an poteſt in coniugium que pꝛius polluta eſtta
addulterium li.iiij.diſt.xxxv⸗.. =
Dulcedo pulchritudo et celſitudo poteſt dupliciter
accipi li.ij.diſt.xxxviij.25. MƷDD
Dulia dicitur tripliciter li.iij. di.ix.q.iij..in. dB.
Dulia quõ accipitur ibi dñe oim per potentia cui du

Dulia q̃re magis dr deberi dño ⁊ latria deo. ꝓbide3ʒ.
Dulia ⁊ latria qre dicãt᷑ diuerſe vᷣtutes li.iij.di.ix.õs
Dulia ⁊ latria diſſir ſe hñt ad caritatẽ li.iij.di.ix.õ7.
wWwi‚
Duo qͥd ſignificct cũ r due ꝑſone vel pater et filiis
duo ſunt li. j. diſt. xxiiij. d.
Due q̃ ſic ſe hñt ꝙ ſeinuicẽ

hñt ꝙ ſeinuicẽ ↄſequũt᷑ aut ambo cauſa
tur a tercio. aui vnum eſt cauſa alterius vide inſtẽ
cüam libꝛo.j.diſtin.xxxviij.i 5ỹ.

Duo mala fecit populus meus æc. quomodo intelli
gitur libꝛo. ij. diſt. xlij. 77. W
Durare ſimul eſt vupliciter li.i. diſt. ij. 5§.
Duricia

uriciam coꝛpoꝛum ſequitur triplex pꝛopꝛietas lib.

j. diſtin. xrl. .27 YYVMW
Durus

Durus eſt aliquis dupliciter li.iiij. diſt. xv. 42.
Brius et ebꝛioſus differunt. lib. iiij.
diſtin. v. 5.
Eccleſia
Eccleſie pietas erga ſuos offenſoꝛes
— ibꝛo. iij. diſt. xxx.2 5.
Ecdeſia quomõ dicitur abſoluere a maioꝛi parte pe/
ne ſatiſfactoꝛie li.iiij.diſt.xv.2. —“d
Eccleſia quare magis punit malos ſubditos qᷓ infi/
deles et paganos li.iiij. diſt.xviij. ?227?.
Eccleſie iudicium quomodo interdum fallitur.libꝛo
Eccleſie iudicium quomodo decipitur vbi quis con/
trahit cum vna clandeſtine cum alis publice. lib.
iiij. diſt. xxviij. ?26. .
Eeclei ia MWeepte aliquos ſeperat poſt manifeſtat᷑ de⸗
ceptio queritur an tales ſint reiungendi libꝛo.iiij.

Edificij ſpiritualis oꝛdo li.iij.diſt.xxvij. .

0£

..

ffabile

Effabile et nominabile dicit dupliciter li...di. xxij.8.

(Effectus
Effectum cõnotans nomen aliquod.dicit reſpectum
dupliciter.et õm quem eſt eſſentiale.et ſᷣm quẽ no/
tionale lib.j.di.xv.?ꝛ o. l
Effectus quando pendet ex cauſa variabili et neceſ/
ſaria aliter ab iſta aliter ab illa denominatur libꝛo
1. diſt. xl. ꝛ 2.
Effectus comꝑatur ad cauſam ſupꝛemam.et ad cau

ſam creatam.et ſcᷣm quẽ modum fiunt aliqua ca

ſu. et aliqua foꝛtuna lib.j.diſt.xlv..
Effectum non remoueri ꝑmanẽete cauſa quomodo
intelligitur li.ij. diſt. xxxij.ꝛꝛ.
Effectus aliquis dicitur a cauſa ſub aliqua cõditione
ſuper addita tripliciter li.ij. diſt. xxxiiij.-ĩ3.
Effectui dei quando poteſt aliquis repugnare et quã
non li. ij. diſt. xxxv. 3 “—
Effectui inferre nocumẽtum poteſt eſſe dupliciter et
SImßm quem modum poteſt aliquid deo contrariari
Effectus eſt multiplex et quem reſpicit oꝛdo charita-
tis li.iij. diſt. xxix. ůo.
Effectum nõ eſſe in poteſtate noſtra quomodo intel
ligitur li.iij.diſt. xxix. zz.
Efectus dei reſpectu creaturarum conotatur per ali
qua verba tripliciter li.iij. diſt.xxxij. ⸗

Effectus iterum cõnotatur dupliciter. et quõ dicitur

deus diligere effectu li.iij.diſt. xxxij..
Effectus comꝑatur ad aliquam cauſam dupliciter 2
quomodo in ſuo pꝛimo aduentu facit culpaʒ quã
inuenit non eſſe li.iiij.diſti.xxij.lin.
Effectus defoꝛmiter pꝛoductus poteſt dupliciter cõ/
ſiderari.⁊ ᷣm quẽ modum habet veritatem ꝙ pꝛo

ducens effectum defoꝛmẽ eſt defoꝛmatoꝛ libꝛo.iiij.

diſt. xliiij. ꝛ7.

Ego ſum qui ſum. circulocutio iſta an ſignificet no/
men eſſentie vel perſone li.j.di. ij. 4.
Egreſſus
gredi quomodo dicantur omnia ab aula dei. libꝛo
j. diſtin. xlv. ö5.
greſſus cõtinuus alicuius ab aliquo eſt dupliciter
ſimiliter et ademptio cõtinua et quõ vermis infer
nalis cotidie rodit li.iiij.diſt...48.

lectio

intelligitur lib.j.diſt.xl.s.

Electoꝛum num erũ non poſſe augeri vel minui quõ

Electoꝛum numeruʒ augeri et minui ad ſtatũ pꝛeſen

tis iuſticie eſt referendum lib.ſ. diſt. xl. y.
Electio an ſit in deo eternaliter vel ex tempoꝛe. libꝛo

ſ. diſt. xl. q. . e. R.. .
Electio dicitur dupliciter ibidez. Iterum eſt duplex
libꝛo. j. diſt. xl. 56. Jterum eſt duplex li. j. di. xl. 37.
Iterum eſt triplex libꝛo. j. diſt. xl. co.
Electio aliqua fuiſſet ſi hbõ non peccaſſet li.j.di.xl.s.
Electio qua ratione eſt pᷣoptatio.li.j.di.xl.ʒ8.
Electio differt a vocatione lib.j.di.xl.ʒ9.et.ʒ2.
Electio quid ſit li.j.di.xl.q.ij.f. R..co.
Electio pꝛelationis non eſt tantum bonoꝛuʒ neco
nium bonoꝛum lib.j. diſt. xl. A. “
Electio pꝛedeſtinatio pꝛopoſitũ idem ſunt in deo m

rem ſed differunt ſcom rationem intelligendi. lib.

Eleuare

QAeuari ſupꝛa ſe eſt dupliciter liij.diſt.iij.Ss8.

(((Elementum
Elementi ignis et aeris diſtin.quando facta ſit cum
ſcriptura nullam de bis faciat mentionem libꝛo.ij.

Elementoꝛum diſtinctio expꝛimit᷑.li.ij. di. xiiij. 37.

Elementoꝛum dominium penes duos attenditur li.
ij. diſtin. xv. 21.

2 2

lementa quare non ſunt vno die oꝛnata ſicut ſunt
vno diſtincta li. ij. diſt. xv.y. S
Elementa quomodo pꝛedominantur in coꝛpoꝛibus
Elementa conciliãda eſſe in coꝛpoꝛe viuificabili quõ
intelligitur li. ij. diſt. xvij. o. ”
Elementum vnum dominatur in duobus ſenſibus
libꝛo. ij. diſt. xvij. 1ꝛꝛx. . .
Elementa an innouabuntur poſt iudicium libꝛo.iiij
dDiſt. xl viij.q.iij.g. Re.,2.
Elementoꝛum quadruplerx eſt operatio.et que mane
bit in coꝛpꝑe gloꝛificatio et que nõ li.iiij.di.xlix.54.

Elementa an miſceantur in coꝛpe gloꝛioſo equalite

bnrer
ſdſin.
nanto
lslbeo
Cmnnna
ſiglbb
beunte
Rlbu
wnd
ſrck
Enan
Enana
Enanat
ſſſcgo
Bnunsti
iſgp
boſd
Crnns
one
ſdich
Emana
Emaya

Cbire
☚

Sprun
nocdin

ahnttoe
oensi
4.

NiNtin6
nmitti
ſotz.
Napr b

Xmdnnt
iutf

hliai
dinzer

um borezie

identudſ
nidgil

.
tii

izata
roronen o

De litteer

(Elemoſyna
Elemoſyna ſpualis eſt ſeptimẽbꝛis quẽadmodũ coꝛ
palis.li.iiij. diſ.xv.ʒy3. DJðMUDðMDõ
Elemoſynaruʒ que ſit maioꝛ an ſpñalis an coꝛpꝑalis
li. iiij. diſt. xv.y .. —
Elemoſynam qui vult oꝛdinate dare quõ dʒ primũ
a ſeipſo incipere li.iiij.diſt.xvx.ðs.

Elemoſynã dare indigenti poteſt intelligi dupliciter

li.iiij.diſt. xv.ʒ3 0.
Elemoſynas largas facere an ſit vtiliꝰ qᷓ; facere par/
nas et de tribus vtilitatibus large dantis libꝛo.iiij
Elemoſyne dande oꝛdo li.iiij.di.xx.ʒs.
Sanaſen de auidus fieri debeat libꝛo.iiij.diſ.xv.q.
J.l. N. 63. r .V
emoſynã quõ pñt facere monachi li.iiij.di.xv.s.
Elemoſyna an poſſit fieri de male acquiſitis et a ſce/
leꝛatis ꝑſonis li.iiij.diſt.xx.sſp.

Alemoſynam an poſſit facere aleatoꝛ et an poſſit lu/

cratam pecuniam retinere libꝛo.iiij.di.xv.⁊.
Elemoſynaʒ nõ poſſe fieri de iniquo quomõ ĩtelligi/
Elemoſynã ſatiſfactoꝛiã dari debere de ſuperfluo ⁊ de
neceſſario quõ intelligitur li.iiij.di.xv.oↄ.

Emanare
Emanare per modum liberalitatis eſt duplex. libꝛo
ſ. diſtin. x. . 4. .
Emanatio quare non eſt qᷓ;tum ad actum iraſcibi/
lis libꝛo.j. diſt.x. ?2 . .
Emansatio ꝑſone quare ſolum fit per affectum amo
ris libꝛo.j.diſtin.x.22. sä
Emanationum generatõnis ⁊ ꝓceſſionis que ſit pri
oꝛ libꝛo.ſ.diſt.xij.q.iiij.d.Re.i 5.

Emanatio in deo et in bis inferioꝛibus differunt lib.

I. diſt. xiij. 1 5. et.ꝛv». ”
Emanatiões in diuinis cõſiderãtur et qᷓ;tum adeſſe
⁊ qᷓtũ diſtingui vl differre li.j.di.xiij.ĩ9. 24.
Emanatões an diſtinguaut᷑ ſeipᷣis an alijs li.j.d.xiij.
Emanatões differunt nec ſubſtantiali nec accidenta
li ſed oꝛiginali differentia li.j.diſt.xiij.? 55.
Emanationẽ ſpnſſancti cõtingit tripliciter ſignifica/
ri ſcʒ per hec tria nomina ſpũs amoꝛ ⁊ donum.li
bro.j.diſt. xviij.ʒi. ”Mẽ
Emanationem verbi contingit tripliciter ſignificari
ſcʒ per hec tria nomia filius imago et verbũ. libꝛo
ſj. diſt. xviij. y23. MV;NB
Emanatio perſone pſᷣm quid attenditur li.j.di.xix.i9
Emanatio ꝑfectiſſima quid requirat li.j.diſt.xxix.s.
¶ Empirre
Empirreum et vniueriale quomodo ſunt mutabilia
libꝛo.j.diſt.viij. 5.

¶WEnptum

Emptum carius baberi qᷓ

carius baberi ꝙᷓ precium quo emitur quo
modo intelligitur libꝛo.iij.diſt. xxxij.⸗7.
AEnigma
Enigma quid eſt m Auguſti.libꝛo.ij.diſt.xxiij.ð7.
— Uenig
Entis duplex eſt comꝑatio libꝛo.j.diſt.xxiij.X·.
Ens dicitur dupliciter Et quando trahit numerum

—

2
E

aliunde libꝛo.j.diſtin. xxiij.19.
Ens et res differunt libꝛo.j.diſt.xxv.,5.
Ens eternum eſt duplex libꝛo.j.diſt.xxxviij. ꝛ28s
Ens et non ens quare dicuntur ſumme diſtantia.li⸗
bꝛo.j. diſt.xliirruiaii.
Ens completum ſolum eſſe in loco quomodo intelli
gitur libꝛo. ij. diſt. xij.yzz.
Euns completuzʒ non venire ad conſtitutõnem tercij
quomodo intelligitur libꝛo.ij.diſt.xvij. .

(E 10

Enunciabilia ſiue complexa q-ꝛ

que deus ſemel cogno⸗
Fnr nc cognoſcat vel ſciat libꝛo.j.diſ.xlj..
ij. d. R. ꝛ2 59. ..
Enunciabile ſemel verum an ſemper ſit verum vide
varias opiniones ibideam.
Enunciabile quare deſinit deus ſcire li.j.diſt.xlj.27.
Enunciatio falſa ᷣm quod bmõi an ſit a deo li. ij. diſ.
xxxvij.q.iij.e.d.ttto.
Enunciatio quelibet duplicem cõplectitur veritateʒ
li. ij. diſt. xxxvij. 41.

——

Enunciabilium quõ quedam mutantur quedã non

libꝛo.iij.di.xxiiij.ꝛ23.
((Epiſcopus
Epiſcopatus q̃re non eſt oꝛdo li.iiij.di.xxiiij.? 5.
Epiſcopus quare ſolennius inungitur qᷓ ſacerdos li
bꝛo. iiij. diſt. xxiiij. 76‧5Wès.
Epiſcopus nõ poteſt aliquis fieri niſi ſit ſacerdos.li⸗
bꝛo.iũij.diſt. xxyv.Cxx5.⁊
Epiſcopus qua ratione benedicit epiſcopũ et archi/
epiſcopum et papam li.iiij.di.xxv.i5.

¶Equalitas

Equalitas trium perſonarum conſiſtit in eternitatè
magnitudine ptãtẽe.li.j.diſt.xix.i.eta«.
Equalitatem an ſit ponere in diuinis li.j.di.xix.q.j.ꝗ
Equale et inequale quid eſt li.j.diſt.xix.ĩiꝛ.
Equalitatem conſequitur diuiſibilitas quõ intelligi⸗
ur li.j.diſt. xix.i,zJzJzzzz
Equalitas eſt alicubi ergo ⁊ qᷓntitas quomodo intel
ligitur libꝛo.j.diſt.xix.. .
Equalitas eſt alicubi ergo et finitas quõ intelligitur
et p̃m quid tranſferatur ad diuina li.j.diſt.xix.⁊5.
Equalitas eſt alicubi ergo et diuerſitas quomodo in
telligitur li.j.viſt.xixl4ñ6.
Equalitas ſumma an ſit in diuinis libꝛo.j.diſt.xix.q.
jj. b. R. 17. et.iii998s.
Equalitas cum conuerſione an ſit in diuinis libꝛo.j.
Equalitas dupliciter cõfideratur.ſ.pꝛout dicit reſpe⸗
ctum equiparantie et pꝛout vltra reſpectum cõcer
nit actum coequationis libꝛo.j.diſt.xix. .
Equalitas cum circũinceſſione an ſit in diuinis libꝛo
I. diſt. xix. q-iiijſ.ddd.
Equalitatem potentie an ſit ponere in diuinis quan
tum ad numerum poſſibilium libꝛo. j. diſt. xx.q.j.
S:e.7. et perx totum.
Equalitas c;dtum ad intenſionem potentie an ſit in
diuinis lib. . diſt. xx. q. ij. b. R. 2.
Equalitas et ſimilitndo eſt duplex li. j.di. xxxſ...
Equalitas patris ⁊ filij quomodo non eſt relatio vel
notio libꝛo.j. diſtin. xxxj.5d.
Equalis et ſimilis an dicant᷑ ſcm poſitionẽ ve pꝛi⸗

uationem in diuinis li. j. diſt. xxxj. q. ..
Equaie diffinitur ab euclide li.j.diſt. xxxj. 4. Et decla
rat᷑ qᷓtuz ad negatõʒ ĩ ea diſfinitõe poſitã. 6.
Eaualitas et ſimilitudo vnde capit᷑ in diuinis.lib.j.
Equaſim 2 ſinilis quã diuerſitateʒ dicunt in diuinis
libꝛo. j.diſtin. xxxj.⁊7·
Equale et ſimile quõ ponunt ↄmenſurationẽ in diui
nis libꝛo.j.diſt.xxxj.S. —S
Equalis et ſimilis an dicantur in diuinis ſᷣm ſubſtã⸗
tiam an m relationẽ li.j.diſt.xxxj.q.ij.b.R. .Et
Equalitatem et ſimilitudinem in diuinis eſſe eſſenti⸗
am quo ſenſu dixerit magr̃ ⁊ hyla.li.j.di.xxxj.ꝛ o.

quale dicitur pᷣm quantitatẽ et ſiſe ſᷣm qualitatem

quomõ intclligitur li.j.diſt.xxxj.ii.

Equalis et ſimilis an dicãt mutuã relationẽ ſᷣm quã

pater Rio filius patri ſit equalis li.j.diſtin.xxxj.
Equalis et ſimilis dupliciter accipiuntur Ibidem.

Equaliter quõ accipitur ibi equaliter eſt ei cura de oi

bus libꝛo.j.diſt.xxxix.iõ.Et li.iij.diſt.xxxij.lõ.

Equalitas et inequalitas in rebus et equalitas ineᷓ

litas in ꝓpoſitionibꝰ diſſimiliter ſe hbabent libꝛo.ij

Equitas

Equitas dicitur maioꝛ dupliciter et quomõ c᷑ magis

equũ diligere amicum qᷓ; inimicũ li.iij.diſt.xxx..

Equiuocum
Equiuoci vniuoci et analogi diuiſio penes nuid acci

pritur li. .diſt.j. . Et de hoc li. .dint. xiiij. 15.

Erroꝛ q eſt ꝑpieuloſus et qui nð.li.j.diſt.xxvij.s.
Erroꝛes (vel vt loquar honeſtius) opiniones in qui⸗
bus magiſter cõiter nõ tenetur li.ij.diſt.xliiij. .
Erroꝛem euticetis vide libꝛo.iij.diſt.v.ʒ1.
Erroꝛem neſtoꝛij vide.libꝛo.iij.diſt.v.ʒ2.
Erroꝛes plurimi circa perſonam verbi qᷓ;tum ad na/
turam aſſumptam li.iij.di.vj..
Erroꝛ quõ cõmittit᷑ in fide ct ſciẽtia li.iij.diſt.xxiij.ʒʒ
Erroꝛ vbi eſt cũ periculo ct vbi non et ꝙ nõ om̃is de
ceptio eſt equalis peccati li.iij.diſt.xxxviij.e.
Erroꝛ poteſt eſſe dupliciter in conſenſu matrimonia
li vel circa perſonam vel circa ꝓprietates pſone et
. Ais tollit conſenſum matrimonialem li.iiij.diſti.
xxx. 8. .
Erroꝛ poteſt cõmitti circa nobilitatẽ dupliciter ⁊ q̃s
tollit conſenſum matrimonialẽ lib.iiij.diſt. xxx.13.
Erroꝛ conditionis eſt triplex et quis hoꝛuʒ impediat
matrimonium libꝛo.iiij.diſt.xxxvj.ii.
Erroꝛes plurimoꝛum vide vbi bereſis.
W¶ Erubeſcentia
Erubeſcentia quid libꝛo.iij.diſt. xxxiiij.s4.
„ IEiau

Eſau quõ per iuſticiam repꝛobatus eſt li.j. diſt. xlj..

Eſcam eandem om̃s manducauerunt quomodo in-
teligitur libꝛo.iiij.diſt. xxiij.3ꝛ. a⸗ modo in

entia

.
— —

—

„.

§

Eſſentia diuina quõ dẽ ſimplex li.j.di

Eſrentie due non habent ſimilitudinem cum duabꝰ
per ſonis li...diſt. iij.ð35.
Eſſentiale dicitur quatuoꝛ modis li.j.diſt.iij. 4.
Eſt. Snel ſi diceretur relatiue qdð eſſet incõueniens li.
j. diſt. v. j.
Eſſe aliquid de nibilo tripliciterpoteſt intelligi et q̊⸗
modo filius ⁊ ſpirituſſanctus dicuntur nõ eſſe de
nihilo li. j. diſt. v. .
Eſſentia vł ſubſtãtia an gencret li.j.di.v.q.j.a.Re.ĩo
Eſſentiã in diuinis ſignificant tria genera nominũ li
bꝛo. j.diſt. v. 11.
Eſſentia diuina eſt filij pater bec ꝓpoſitõ duplicẽ bʒ
ſenſum li.j.diſt.v.I 7.
Eſſentia ſie ſubſtantia vtꝝ generetur libꝛo.j.diſtin.
v.q.j.c.Re.23.
Eſtentia ſiue ſubſtantia an ꝑ generationem cõicet᷑ li.
j. diſt. v. q. ij. d. R. 26.

Efſſentia diuina quõ eſt appꝛopriabilis vel appꝛopri

ata li.j.diſt.v.?2 8. S
Eſſentia vtrũ generet vł generet᷑ li.j.diſt.v.a.
Eſſentia diuina nõ generatur a patre.li.j.di.v.b.c.d.
Eſſentia non generat eſſentiam li.j.di.e.fſ.g.
Eſſe aliquid dicitur dupliciter Et eſſe prem non eſſe
aliquid quõ intelligitur li.j.diſt.vij..
Eſſentia et potentia illa duo nomia differenter ſe ba
bent in diuinis libꝛo.j.diſt.vij. S5.

Efſe et poſſe eſt ideʒ in diuinis ̊ tñ non ſequit᷑ eſſen

tia patris dicit quid ergo pari ratione potentia ge

ncrandi li.j.diſt.vij.I3.

Eſſe patrem et eſſe deum non differunt re ſed ratõne
li. ſ. diſt. vij. ꝛ2.

Efſſentia diuina quõ eſt diſtinguibilis li. .di. viij.1.

Eſſe increatum ſufficienter diſtinguitur per tres p:
prietates ab eſſe creato.li.j.diſ.viij.2.

Eſie diuinũ comꝑatur ad nrm duplicit᷑ li.j.di.viij.

Eſſentia et veritas dupliciter conſiderantur libꝛo.j.

Eſſe diuinum an ſit a deo verum ꝙ non poſfit cogita

ri non eſſe libꝛo.j.diſt.viij.q.ij.b.Re.?ꝛ.
Eſſe diuinum eſt euidens et in ſe et in ꝓbando libꝛo
I. diſt. viij. 23 ””
Eſſentie diuine veritatem ꝓbat li.j.diſt.viij.a.b.K
Eſſentie diuie incõmutabilitatẽ ꝓbat li.j.di.viij.c.d.
Eſie aliquid in pluribus eſt dupliciter li.j.di.viij.õ 5
Eſſentia et perſona qᷓ;uis ſint idem tamẽ nõ ſunt ad
idem qꝛ eſſentia cõicatur et pſona diſtinguitur.li⸗
bꝛo.j.diſt.ix.26 .
Eſſentia producit aliam eſſentiã ſᷣ non aliam creatu
ſen ſeßa li.].diſ. ix. ʒ. ”õ
Eſte et factum eſſe in aliquibus idem eſt differũt tñ
fieri et eſſe. Et in aliqͥbus differunt eẽ et factũ eſſe
idem tñ eſt eſſe et fieri.Et in aliquibus idem ẽ fie⸗
ni eſſe ⁊ factũ eſſe libꝛo.j.diſt.ix.T9.
Eſſe in hoc mundo eſt dupliciter libꝛo.j.diſt.xv. s.
Eſſentiam foꝛme eſſe inuariabilẽ quomodo intelligi
tur libꝛo.j.diſt.xvij.ʒᷣs.in fiie.
Eſſe et ſanctum eſſe quomodo bhabemus a ſpũſctõ.
libꝛo.ſ. diſt. xviij. .
Eſſendi modi in creaturis ſunt nouem libꝛo.j.diſti.
Eſſentia nõ poteſt eſſe in effentia q;uis ꝑſona poſit
eſſe in perſona libꝛo.j.diſt. xix.ꝛꝛ6.
Eſſe in patre quid ſignificet libꝛo.j.dil.xix.ꝛ2.Et es/
dem diſt. 28.

blani
diren
(ſontal
Nitr
otu
noni⸗
tienti
bnte
Nſtr
Ghoru
ponin
r
ludn
ou
pw
erehe
ſ
tia
gvel
ſehn
Kſepat
lſeſpp
ſoſt
Cſanta
n
lbſ
Eſeniqn
dwd
Gere
wl
ſean
(and
Keenig
ſune
„6
Gſan
bini⸗
Cſeu;

my.
(ſeara
ſewbig

mnnh

cſetnineg

ſackinte
Sdamn ii

menmti

aertili

=

nlite
1Rreliathe
nliſt
Schian
ſänz
udinwi
iiini
Wnneton

Nnnets

monpt
4.
cn hde

Nerl,fnc3
unl dee
mi ſ̃ ſunt

dt.

imonlinds
ginti
gigwbinn

monii
4,%
gunt,
ſoicn

Eſſe preſens alicui eſt dupliciter libꝛo.ij. di

De littera

Eſſentia ſᷣm Auicennã auid li.j.diſt.xxiij.i⁊.Et li.ij.
di. xviij. 22. , „ „
Eſſentia boc nomen an dici debeat in diuinis libꝛo.ſ
diſt. xxiij. q. iij. c. Re. 13. .
Eſſentia ſubſiſtentia ſubſtantia ⁊ ꝑſona bñt quatuoꝛ
nomia greca ſibi coꝛreſpondentia et de eoꝛũ ſuffi/
tientia et differentia Jbidem.
Eſſentia eſt cõis tribus ſed aliter qᷓ; perſona. libꝛo.j.
diſt. xxv.22.
Eſſentia quõ ſeipſa refertur.libꝛo.j.diſt.xxvj.ið.Nic
ponitur eſſentia ſeipſa differt ponatur eſſentia ſe-
ipſa refertur. ð.ùUùẽe
Eſſe ad alterum ſe babere et oꝛiri ſunt idem in diuis
ſed oꝛdinata m rationem intelligendi libꝛo.j.diſ.
xxvj. 21. HW B ,
Eſſe reſpectuʒ quõ dat ſolum eſſe reſpectiuum. libꝛo

enla;.

entia pᷣdicatur vt quid perſona vt quis notio vt
gqÿue libꝛo.j.diſt. xxvj. 32. SðððUBtut
Efſſe Paeren et generare an ſit vna notio li.j.di.xxvij
q.j. a. R. ö6. .— .
Eſſe patrem ⁊ generare differunt li. j. diſt. xxvij. 3.
Eſte ſapientem et eſſe in diuinis quomõ differunt li.
j. diſt. xxxij.I.
Eſſentia quare non oꝛitur ab eſſentia nec ſe habʒ ad
aliam.pſona vero oꝛit᷑ a ꝑſona ct ſe babet ad aliaʒ
lib. j. diſt. xxxiiij.I1. “
Eſſe aliqua in deo vel ꝑ deum poteſt eſſe tripliciter li
bꝛo.j. diſt. xxxvj. 5. —„
Eſſe res eternaliter in deo quare magis dicunt᷑ qᷓ; ex
deo li. j.diſt. xxxvſ. s. ,
Eſſe ex deo.eſſe ꝑ deum.et eſſe in deo. iſte locutiones
dupliciter conſiderant᷑ libꝛo.j.diſt. xxxvj.s.Et ea/
denm di. e. f. .
Eſſe aliquid in aliquo poteſt eſſe tripliciter quomõ
ſunt et res in deo li.j.diſt. xxxvj.io. Et diſt. xxxvij.
29. kt. 30. .
Eſſentia pꝛopꝛietas relatio quomodo dicuntur in di
uinis lib. . diſt. xxxvj.16. ”MU
Eſſe in deo plus dicit ꝙᷓ cognoſci a deo libꝛo.j.diſtin.
xxxvj. 27. ⸗
Eſſe ex deo et de deo differunt li. j. diſt. xxxvj.g.
Eſſe vbiq; an ſit proprium dei vel conueniat ſoli deo
libꝛo.j.diſt.xxxvij.q.j.c.Re.icõ.et per totum. .
Eſſe vbiq; an conueniat deo ſemper ſiue eternaliter
libꝛo.j.diſt. xxxvij.q.ij.d.Re.21.
Eſſe vbiq; dupliciter ꝑoteſt accipi de deo ſicut et eſſe
ſemper Ibidem.
ſe aliquid in aliquo põt eſſe tripliciter ⁊ m om̃es
hos modos eſt deus in rebus libꝛo.j. di.xxxvij. 26.

Eſſe in loco et eſſe locatum rõne cuius conuertunt᷑.

libꝛo.j.diſt.xxxvij. 38.
Eſte a deo quod eſt a li.ar.quõ intelligitur li.j.diſtin.
xxxviij. 9.
Eſt. naꝛdinaemn qnomodo preſupponit eſſe.libꝛo.j.
diſt. xl vj. 31.
Effe qd eſt quando eſt neceſrario eſt ⁊c. quomodo in
telligitur li. j. diſt. xxxviij.19
Eſſe rei duplerx eſt libꝛo.j.diſ.xxxix.ro.

Eſſe ſimul in duratione eſt dupliciter libꝛo.ij. di. ij.

.iij. o91.
ſſe ⁊ poſſe quõ non differunt in ꝑpetuis libꝛo.ij. di

Eſſe ſimpliciter et eſſe ṽm quid quid ſit.li.ij.diſ.ix..

Eſſentia quinta quid ſit libꝛo.ij. di. xiiij. õ.

Eternitas non eſt quanti

Eſſentia quinta vel coꝛpus quintuʒ quomodo cale⸗

facit libꝛo.ij.diſt.xiiij.ii.
Eſſc et conſeruare quõ eſt ab eodẽ.li.ij. diſt. xix. 42.
Eſſe oꝛdinatum preſupponit eſſe quomodo intelligi
tur li.ij.di.xxxiiij.ʒ9.
Eſſe a deo quicqͥq eſt a voluntate naturali quõ intel⸗
ligitur libꝛo.ij.diſt. xxxvij. 72.
ſſe aliquid ↄtra ius nature eſt dupliciter et pm quẽ
modũ pocehas dominandi eſt contra ius nature.
li. ij. diſt. xliiij. 26.
Eſſe ſub lege dꝛ tribus modis li.iij.di.j.s.
Eſſentia et natura in quo differunt li.iij. di. v.29.
Eſſe deum dupliciter dꝛẽ de aliquo li.iij. diſt. xiij. 19.
Eſſe ſᷣm quid eſt duplex libꝛo.iij.diſt.xxxj.4.

Eſſe ex parte dẽ aliquid dupliciter et quomodo chg⸗

ritas dicitur er parte Jbidem.
Eſſe et ineſſe differunt libꝛo.iiij.diſt. xij.i2.
Eſſe rei dicitur dupliciter ⁊ quõ eſſe coꝛꝑis reſurgen
tis eſt vnum et res vna li.iiij. diſt. xliij.26. circa me
ium.
Eſſẽ nobiliue babere eſt duplex et qd eſt magis de in
tegritate vniuerſi libꝛo.iiij.diſt. xlviij. 35.
Eſſe aliquid in potentia eſt duplicit li.ijij. di. xlix.ꝛ

₰☛

Eſt hboc verbum quid dicit quando per ſe dicitur et
quid quando eſt tercium adiacẽs ibꝛo.j.di.vij.⁊ o
Eſt boe veburn poteſt dicere preſens dupliciter lib.
Eſt hoc verbuʒ dupliciter poteſt predicari ſcʒ vt ter
cium adiacens et vt copula li.ij. diſt. xxxiiij.7.

Eſtimare

Eſtimare maliciam ſuam bonitatem dei excedere po
teſt eſſe dupliciter.li.ij.diſt.xliij.4.

Etates mundi deſcnibuntur libꝛo.ijj di.j. x.
Etates mũdi quomodo ⁊ quare ſunt ſex quẽ admo⸗
gũ in homine ⁊ quare dicantur etates libꝛo.iiij. di
8

Eternũ ſeu euiternũ et euũ differunt Et quõ euiter⸗
nũ ſeu eternũ eſt ꝓprium dei li. j. di. viij. 5. et. .

£△D

Eternum eſſe quicqͥ actiue et paſſiue ponitur i deo

quõ intelligitur li.j.di.xv.ĩ. 4.
Eternitas magnitudo potentia quõ remouent in di
uinis oẽm inequalitatem li.j.di.xix.i7. Aq ideʒ. a
Eterternitas magnitudo poteſtas in deo ſunt vnum
licet ponãt᷑ q̃ſ diuerſa.li.j.diſt. xix.b.
Eternus quare dẽ eſſentialiter ĩ maſculino generes
bhoc nomẽ vnus non.li.i.diſt. xxiiij.- .3.
itas li. j. diſt. xxiiij. 16.
Eternũ quõ non ↄnotat tꝑale.li.j.diſt.xxvij.ʒ5.
Eternum põt teneri duplicit᷑ ſcʒ adicctiue et ſubſtan
tiue et m quẽ modũ hec eſt vera omne qð predi⸗
cat᷑ de deo eſt eternũ li.j.diſt.xxx.ꝰ
Eternitas an appꝛopriet᷑ pꝛi ſpẽs imagini ⁊ vſꝰ mu/
neri li.j.di.xxxj.q.iij.f. Re.ʒ. SG
Eternum quid eſt et quomodo et quã pꝛiuatõem di
cit libꝛo.j.di.xxxj.ʒ ʒ. MM
Eternũ dupliciter per nomẽ impoꝛtatur pure ſcʒ cõ/
notando tꝑale.li.j.diſt. xij.9.
Eternũ dicit aliqñ vite diuturnitatẽ non intermina⸗
bilitatem libꝛo.ij.diſt. xix. ꝛ9.ñ

Eterno magis repugnare toale ꝙᷓ etemuʒ eterno qᷣ
mõ intelligitur li. iij. diſt. vij.28. ”MV
Eternum dicitur multipliciter libꝛo.iiij. di.iij. ¶s.

Euangelium
Euangelica lex quare d ꝑfecte libertatis libꝛo.ij.di⸗
Eunangelle⸗ lex qᷓ;uis abſoluat ab onere legis moſay
ce non tñ abſoluit a lege bumana li.ij. diſ. xliiij.38.
Euangelium quarc dẽ lex amoꝛis et libertatis li.iiij.
Euangelica precepta quibus ſunt in ſernitutem 2 qᷓ
bus in libertatem Jbidem. S
Euangelica lex diſtinguitur per tris tꝑa ßm Augꝰ?.li
iiij. diſt. iij. 4.

Euchariſtia

Euchariſtie quedã ꝗꝓprietates libꝛo.piiij.di.ijo.
Euchariſtia poteſt ſumi ante baptiſmũ de facto ſᷣ cõ
firmationis et oꝛdinis ſacr̃a nõ li.iiij.di.vij.S.
Euchariſtie ſacramentuʒ quare oꝛdinat᷑ poſt ſacrm
baptiſmi ct confirmatonis lihꝛo i. vl. vil. .
Euchariſtia quare magis dẽ boc ſacramentũ.ſ.ſacra
mentũ coꝛpis ⁊ ſanguinis xpᷣi ꝙᷓ alia ſacmenta lib.
Euchariſtia ſeptẽ bona ↄfert ſumẽti li.iiij.diſt.viij..
Eucbariſtia dꝛ viaticum triplici ex cã li.iiij.di.viij..
Euchariſtiã et baptiſmũ quare dñs in ꝓpꝛia perſo/
na inſtituit libꝛo.iiij.diſt.viij..
Euchariſtieſacramentum an debuit prefigurari lib.
iiij. di. viij.q.j.a.Re.õ.
Euchariſtia non tm̃ eſt ſignũ ſed etiam veritas.libꝛo
iiij. di. viij. 7.
Euchariſtia ⁊ baptiſmus quare pluribus ⁊ expᷣſſioꝛi
bus figuris ſunt prefigurata qᷓ; alia ſacr̃a li:iiij.diſ.
viij. 9.
Euchariſtia quare non babuit figuram ſanctiſicantẽ
ſicut baptiſmus libꝛo.iiij.diſt.viij.lo. 2”
Euchariſtie ſacramentũ an ꝑ quatuoꝛ ſit ſufficienter
p̃figuratũ ⁊ de illiꝰ pfigurationis numero et ſuffi⸗
cientia li.iiij.di.viij.q.ij.b.Re.li.
Euchariſtie prefiguratio quõ dꝛ facta ĩ hedo et fano
mellis ⁊ quõ ille due figure reducunt᷑ ad agnuʒ et
manna libꝛo.iiij. di.viij.ſ2.
Euchariſtie prefiguratio quõ conuenienter facta eſt
i ſacrificio melchiſedecb ⁊ i mãna li.iiij.di.viij.i.
Euchariſtie prefiguratio quomodo conuenienter fa
cta eſt in agno paſchali li.iiij.di.viij.i 5.
Euchariſtie ꝑre guratio quõ cñuenienter facta ẽ in
ſanguine 5 fluxit de latere xpᷣi li.iiij.di.viij.⁊ĩõ.
Euchariſtie figura que fuit expᷣſſioꝛ an illa ꝗᷓ fuit tpe
legis nature an illa q̃ fuit tꝑe moyſaice ila fu⸗
it tꝑe legis gre li.iiij. di. viij.q.iij. c. Re.7.
Eunchariſtie prefiguratõ q̃re preceſſit expᷣſſioꝛ in lege
nalature q;tum ad ritũ libꝛo.iiij.di.viij.ĩ.ü8.
Euchariſtie ſacramentũ an a pᷣncipio debuerit inſti⸗
tui libꝛo.iiij. diſt. viij.q.j.d.
Euchariſtie ſacramentũ quare non eſt ſtatim poſt la
pfſum inſtitutum libꝛo.iiij. diſt.viij.ĩ.2.
Euchariſtia quomodo eſt ſignum coꝛꝑis myſtici et
veri libꝛo.iiij. di.viij. 20.
Euchariſtie manducatio cui ſtatui et quomodo con
ucniebat li.iiij.di.viij.I.
Euchariſtia non incepit cum peuitentia triplici ratõ
ne libꝛo.iiij.diſt.viij.22.

*„

Eucharniſtie ſacr̃m qñ debuit inſtituivtꝝ as paſfionẽ

an pꝛ li. iiij. di. viij. q. ij. e. Re. 23. H
Euchariſtie ſacramentũ non ẽ eadeʒ hoꝛa conficien⸗
vdũ vłſumendũ q̃ eſt inſtitutũ li.iiij.di.viij.2 4.⁊. 2
Euchariſtie ſaẽmentũ q̃re nõ debuit inſtitui pꝰreſur/⸗
rectõeʒ li. iij. di. viij. 25. ſione li. iiij. di. viij. 26
Euchariſtie ſacrm q̃re non debuit inſtitui in aſcenſi-/
Euchariſtie ſacrm qꝛe nõ debuit inſtitui pꝰoia oꝑa qᷓ
xps fecit pꝰreſurrectõeʒ li.iiij.di.viij.27. 4
Euchariſtie ſacramentũ qͥ mõ et oꝛdine eſt inſtitutuzʒ
vtrũ ſcʒ pᷣus confecerit qꝙᷓ vbum ꝓtulerit li.iiij. di.
vilj. q. iij. f. R. 28.
Euchariſtie ↄſecrationẽ q̃re pᷣceſſit benedictio ⁊ qᷣd
effecerit libꝛo.iiij.di.viij.29. di. viij. 30.
Euchariſtie fractio poteſt eẽ ex duplici cauſa lib.iiij.
Euchariſtie ↄficieude foꝛma qꝗᷓ ſit li.iiij. di.viij.ð.
Euchariſtie in ſacrẽ̃o q̃ foꝛma vᷣboꝝ eſt fuanda ſuper

4

panẽ.li.iiij. di. viij.q.j.g. R.ðʒ.

Euchaꝛiſtie in ſacr̃o qͥ foꝛma vᷣboꝝ eſt ſuanda ſuper

vinũ li. iiij. diſt. viij. q ij. b. Re. 34. Et vba qᷓ pret
foꝛmã addunt᷑ triplicẽ effectũ paſſionis exprimũt.

libꝛo.iiij. di. viij. ðb. H
Euchariſtie in ſacro qͥd ſit res et qᷣd ſacrm. li. iiij· diſt.
viij.q.j. i. R. 3 7.

Euchariſtie ſacr̃m tria ↄplectit᷑ Ibidẽ.
Euchariſtie ſpẽs quõ hʒ ſimilitudinẽ ad coꝛpus chri
ſti veꝝ ⁊ myſticũ libꝛo.iiij.di.viij.ð8. .
Euchariſtia quomodo babet rationem cauſandi vel
efficiendi libꝛo.iiij.di.viij.ʒ2. “H

Euchariſtie ſacr̃m an ſit vnũñ li.iiij
Euchariſtie ſacramentũ eſt vnicũ qᷓuis ibi ſit panis
et vinũ libꝛo. iij. di. viij. ¶3. li.iiij. di. viij. .
Euchariſtie in ſaẽmento panis et vinuʒ ẽ vnũ ſignũ
Euchariſtie in ſacro Fis ſint duo vᷣba et elementa
t̃ ſunt vnũ ſacr̃m li.iiij.di.viij..ðõ.·
Euchariſtie nomẽ vñ et de illius ſacmenti prefigura
tione li.iiij. diſt. viij. a. ”ñ
Euchariſtic inſtitutio tractat᷑ li.iiij.di. viij.b.
Euchariſtie ſacramenti foꝛma li.iiij di.viij.
Euchariſtie ſacramenti foꝛma qualiter ſit vtendutm

vtrũ.i.ſicut inſtituta eſt qᷓtũ ad tps li.iiij.di.vii..d.

Euchariſtie in ſacramento quid ſignum et quid ſig⸗
tum libꝛ0. iiij. di. viij. e. “H
Euchariſtic in ſacramento qua ſimilitudine ſignum
ad ſign atum comparatur li.iiij. di. viij.f.
Euchariſtie ſacramentum accipere et ſibi toꝛment
acquirere qui non manet in chriſto 2 chriſtus i eo
quomogo intelligitur li. iij. diſt. ix.
Euchariſtie ſacramenti res quomodo dicuntur bo/
mines libꝛo.iiij.di.ix. A.
Euchariſtie ſacramentũ indigne manducare qd ſit.
libꝛo.iiij.diſt. ix. . .. . .
Euckhariſtie ſacramentuʒ quomodo dicitur fieri ma
lum li. iij. di. ix.9.
Euchariſtie manducatio an bene diſtinguatur p diu⸗
os modos ſcʒ ſacramentalẽ et ſpiritualez libꝛo.iiij
diſt. ix. q.j.a.Re.⁊.et per totum.

Euchariſtie manducãde eſt duplerx modus cuius di

ſtinctio oꝛitur a triplici principio Jbide⁵m,.
Euchariſtie manducationes ſunt tatũ due ꝗuis ba
ptiſmum recipiatur tribus mociis libꝛo.iiij· diſtin.
Euchariſtie manducatio non eſt m naturam ſed /
ſupponitur libꝛo.iiij.di.ix.li. S

cſhpin
Cucrit
ftine
Cicha
jnsf
Clchari
ſonſ
Crrt
ninl
kachr
eg
Eucht
c(coi
Kucha
diſi
Cucha
ſii⸗
Cochr
in
Cuchn
s
Euch⸗
nö
V
ca
Cichan
cucn
Cichn
eccer!
Lichmi
bn
lii⸗
bhnf
ct
berf

„ch
che
beee
iche

tndi.
nckfutee
nckanhi
Kbgmint

1¹
„

iiins

S
H”

1
sgin
nſt
tifig
we

6½ ,
BieſeNR

iünn
iinß⸗

zir ien

Lrlün

ſntgi
ahuthii
nmi
utiinuti

;⸗

ittrime

De littera

Eunchariſtie manducationes ſᷣm quid diſtinguan᷑ li
bxꝛ0.iiij. diſt.ix.12.
Eucbariſtiam mãducare ſpũaliter pro quãto dicat
ſiue quid ſit mãducare ſpũaliter li.iiij.di.ix.q.ij.b.
Pe.iʒ. Et di.xj.o. .—
Euchariſtie ſpiritualis manducatio duo reqᷣrit libꝛo
iiij.diſt. ix.ĩ 4.
Euchariſtie ad ſpiritualẽ manducationẽ fides infoꝛ
mis non ſufficit li.iiij.di.ix. 5.
Euchbariſtiam ſpũaliter manducare qͥs actus credẽ/
di faciat li.iiij.diſt.ix.ĩ õ.
Euchariſtia vᷣm quã ſimilitudinem dẽ ſpũaliter mã/
ducari li.iiij.diſt.ix.i. 7. l
Euchariſtiam mãducare ſacramentaliter quid ſit.li.
iiij. diſt. ix. q. iij. c. R. s.

Euchariſtie mãducatio ſacramentalis quatuoꝛ reqᷣ/

itt ibidem et. 19.
Euchariſtiam non manducat ſacramentaliter qͥ ſo⸗
lum recipit coꝛpaliter ipᷣm ſacr̃m. li.iiij.diſt.ix.2⁊0.
Enchariſtic in ſacro ſpũalis maſticatio et incoꝛꝑatio
rei facit manducationẽ ſpũalem ſed ſola deguſta/
tio ſiue maſticatio ſpecierum non facit mãduca-
tõem ſpũalem li.iiij.diſt.ix.21. Ad idẽ.22.
Euchariſtie ſpẽs et res quõ ſunt vnita inſeꝑabiliter.
li.iiij. din. ixvr3JÄKC.
Euchariſtiam an xpᷣs mãducaucrit ſacramentaliter
ct ſpũaliter li.iij.diſt. ix. q.iiij.d. Re.24.
Euchariſtiã non mãducauit xpᷣs ſpaliter q;uis fue
rit in eo cognitio ⁊ dilectio li.iiij.diſt.ix.?· 5.

Euchariſtia ſeu viatico xpᷣs vti non debuit ſpũaliter
Ißnis fuerit viatoꝛ libꝛo.iiij. diſt.ix.⁊26.
Euchariſtiã xpᷣus mãducauit ſacramentaliter qᷓuis
non ſub vclamine li. iiij. diſt. ix. 27.
Euchariſtiam ſacramentaliter tiñ recipere vnde ve/
niat libꝛo. iiij. diſt. ix. 28. SS
Encriniam an vere ſumant mali li.iiij.diſt.ix.q.ſ.
EC. Pes 29. „
Euchariſtiam eſſe cibum mentis non ventris qmo/

Qo intelligitur li.iiij. di.ix.?2. „

Euchariſtiam intrare in pctõꝛe nõ eſt indecens li.iiij.
diſt. ix.y.
Euchariſtiã ſumi a pctõꝛe eſt opus miſericoꝛdie xp̃i.
li. iiij. diſt. ix.4.
Euchariſtiã an mãducet peccatoꝛ damnabiliter qui
eſt in pctõ ex certa ſcientia li.iiij. dil. ix. q. ij. f. R. 5.
Euchariſtia quare contingit malc vti et non virtuti/
bus li.iiij. diſt. ix..

Euchariſtia quia eſt medicina eſt ſumenda cum debi

ta pᷣparatõnc libꝛo. iiij. diſt. ix.7.
Euchariſtiã manducãs aliqs peccatoꝛ qua ratione
peccat libꝛo.iiij.diſt.ix.ðD.

Euchariſtiã videria pctõꝛe non eſt peccatũ ſicut mã

ducari li.iiij.diſt.ix.9.

Euchariſtiã ſumens peccatoꝛ an ſemper moꝛtaliter

peccet libꝛo.iiij.diſt. ix.q.iij.g. R. co.
Euchariſtiaʒ digne mãducare quid ſit li.iiij.di.ix.i.
Euchariſtiam ſumpturus qͥmodo debet ſe pꝛepara/
re li.iiij.diſt.ix.ꝗ2. „
Euchariſtiam indigne ſumere qui accedit indeuote

zmo o intelligitur li.iiij. viſt. ix. 45.

Euchariſtiã non recipit quis indigne qꝛ recognoſcit
pctf̃ ſuũ ſed qꝛ de illo non penitet li.iiij.di.ix..

Euchaꝛiſtiam ſumens iuſtus aliq̃s credens ſe eſſe in

peccato moꝛtali auare peccat li.iij. di. ix. 4 5.
Euchariſtiam dãs ei quẽ ſcit pctõꝛeʒ an peccet dam⸗

Euchariſtie in ſacr̃o

E
nabiliter li.iiij.diſt.ix.q.iiij.h.Re.c.
Euchariſtiã non eſſe dandã pctõꝛibus ſi alicubi ſcr⸗
ptura ſonat quomõò eſt intelligẽda li.iiij. di.ix. ·7
Euchariſtia qua ratione danda eſt peccatoꝛi li.iiij.di
ſtin. ix. 49. et. S0. ”JM MM
Euchariſtiam mãducãt mali et ꝙ manducandi ſunt
duo modi.li.iiij.diſt.ix.a.bc. “
Euchariſtie ſacr̃m quõ allicit bominẽ ad bumilitatẽ
libꝛo.iiij.diſt.x.io.
Euchariſtie quõ fit reuerentia ad ipᷣam accedẽdo nõ
ab ipᷣa elongando li.iiij.diſt.x.ꝛvi.
Euchariſtie quidam eſfectus lib.iiij.diſt.x.i2. et.i3.
De eucbariſtie ſacro quere plura vbi coꝛpus chri
ſti et vbi cbriſtus. .
Euchariſtie in ſacr̃o an ſit aliqua conuerſio panis in
coꝛpus xpᷣi li.iiij.diſt.xj.q.j.a.R.ꝰõꝰ.
Euchariſtie in ſacro ſi alique auctes dicant panẽ nõ
Fnnan in coꝛpus xpᷣi quõ debẽt intelligi.li.iiij.di
in. * *△
Euchariſtie ĩ ſacro coꝛpꝰ xpᷣi nec nouũ fit nec maius
li.iiij. diſt. xj. X. rMMM
Euchariſtie in ſacro quare elementũ conuertitur in
id qð ſignat cũ tñ boc non fiat in alijs ſacramẽtis.
li. iiij. diſt. xj. 8. H
Euchariſtie in ſacro quare ponitur eſſe miraculum.
libꝛo. iiij. diſt xj.. M
Euchariſtie in ſacro qmodo panis cõuer titur in coꝛ
pus li. iii.diſt. riOoOo.
Euchariſtie in ſacro an totus panis conuertatur in
coꝛpus xp̃i an aliquid remaneat preter accidẽtia.
libꝛo.iiij.diſt. xj.q/ij.b.R.ꝛ1.
Euchariſtie in ſacrco quo genere motus vel mutatio
nis fiat conuerſio li.iiij.diſt.xj. iT.
Euchariſtie in ſacto qᷣmodo panis ⁊ coꝛpus habent
gliquid cõmunc.li.iiij.diſt.xj.ꝛi5.
Euchariſtie in ſacro an conuerſio ſit adnibilatio.li.
iiij.di. xj.q.iij.c.R.ĩiXX. M
Euchariſtie in ſacramento nihil remanet de pane ex
go adnihilatur non ſequitur li.iiij.di.xj.ĩv».
Euchariſtie in ſacr̃o ſi totus mundus conuerteretuł
in coꝛpus xpᷣi ipᷣm ꝓpterea non adnihilaretur. li.

iiij. diſt. xj. 1 7.

Euchariſtic in ſacro panis nõ eſt xpᷣs nec ps xp̃i nec

aliquid aliud ergo eſt adnihilatus non ſequitur.
libꝛo. iiij. diſt. xj 998s.
Euchariſtie in ſacro an panis conuertatur in totum
chriſtum li. iiijj. diſt. xj. q.iiij.d. Re.19. H
Euchariſtie in ſacro quõ eſt ſanguis aia et deitas.li/
bꝛo.iiij.diſt. xj. 2 0. W .
Euchariſtie in ſacr̃o q̃ ratõne coꝛpus eſt cibus libꝛo
iiij. diſt. xj. 21. M

uch⸗ fo qmodo coꝛpus eſt in pluribus.
libꝛo.iiij.diſt.xj.22.
Euchariſtic in ſacro an conuerſio panis expectet cõ/
uerſionẽ ſanguinis li.iiij.diſt.xj.23.
Euchariſtie in ſacro an conuerſio ſit ſubita an ſuc/
ceſſiua li.iiij.diſt.xj.q.v.e.Re.24. MMä
Euchariſtie ĩ ſacr̃o an ĩ inſtãti in quo fit mutatio pa⸗
nis ſit panis an coꝛpus li.iiij.diſ.xj. ꝛs6.
Euchaniſtie in ſacio quod eſt panis eſſe vltimũ libꝛo
iiij. diſt. xj. 27.

Euchariſuc in ſacro qbus verbis debeat exprimi iſta

conuerſio li.iiij. diſt. xj.q.vj.f. R.2 8.

Euchariſtie in ſacro panis conuerſio in coꝛpus chri

ſti quibus vᷣhis debeat expᷣmi quatuoꝛ resulis do⸗

cetur li.iiij. diſt. xj.29.
Eucharidiein ſacro quõ panis ad carnẽ et vinuʒ ad
caiam dicitur referri libꝛo.iiij.di.xj.TJ. „
Euchariſtic in ſacro qualis eſt admixtio aque lib.iiij
diſt. xj. 55. et quando debet appom.t. 2ð
Euchariſtie in ſacro quõ poteſt aqua ↄuerti in vinu
*fibzꝛo. iiij. diſt. xj.⸗ y8Sp.
Euchariſtie in ſacro ſi quis aqua no appoſnai quo
ſenſu ciprianns dixerit illi non poſſe ignoſci libꝛo
iij. diſ. xj. 87656.
Euchariſtie in ſacro ſi qs deceptus credens aquam
vinũ boc percipiat tꝑe ſumptionis ſacramenti qᷣd
iſtt illi faciendum li.iiij.di.xſ.õ96.
Euchariſtiã qᷓre dedit dñs iude li.iiij.di.xj.õ8.
Euchariſtie ſacrm an confici debeat in ſpecie panis
⁊ vini.li.iiij. diſt.xj.q.j.g.Re.ðõũũ9.
Euchariſtiaʒ nõ debere confici in pane ⁊ vino ſi que
röoõnes et auctates ſonare vident᷑ quõ ſunt intelli
gende li.iiij.di.xj.. et per totum.
Euchariſtie in ſacro an vtraq;ʒ ſpecies ſit de integrita
te libꝛo.iiij.di.xj.q.ij.b.Re.228s.
Euchariſtia quos reficiat li.iiij.diſt.xj.s.
Cuchariſtiã ſpnñalit᷑ mãducare qͥd ſit li.iiij.di.xj.ðo.
Euchariſtie ſacrm et ſi ĩ vtraq; ſpecie cõtineat᷑ nõ tñ
per alterã ꝑfecte ſignificat᷑ li.iiij.di.xj. S1.
Euchariſtiã qre fideles recipiãt ſb vna ſpecie Ibis.

Euckhariſtie in ſacro quare opoꝛtet ſanguinẽ ſignifi /

cari libꝛo.ilij.di. xj. v7„w⁊ëꝰ:
Euchariſtie ſaccm quare duo ſigna reqᷣrit panis.ſ.et
vini li.qiiij.diſt. xj.so.
Euchariſtie ſacramentuʒ an de integritate requirat
aaquam libꝛo iiij. di.xj.q.iij.i.R.SK.
Enczigie ſacramentũ quatuoꝛ exigit de neceſſita/
te Ibidem. WMW
Euchariſtie in ſacramẽto aquã eſſe de ſacr̃i ſubſtãtia
ſi que rationes probare videntur quomodo ſunt
diſſoluende libꝛo.iiij.diſt. xj.S 5.
Euchariſtie ſacramentũ et ſi non pᷣt fieri in farina ni
ſi ꝑ cõmixtionẽ aque fiat panis tñ põt fieri ſacram̃
tũ ſanguinis ſine cõmixtione aq̃ li.iij.di.xj.c.
Euchariſtie ĩ ſacramẽto an dñs poſuerit aquã libꝛo
iij. di. xj. 57. et. 61.

— —

Euchariſtie ſacrẽ̃m põt cõfici in vino ſine aqua qᷓ;uis

ſanguis qð pervinũ ſignificat᷑ cũ aqᷓ ſimul fluxerit

de latere xpᷣi li.iiij.di.xj.S.
Euchariſtie in ſacram̃to quõ aqua apponatur de cõ/
gruitate li.iiij.di.xj.S. ð
Euchariſtie in ſacram̃to quare pani nihil additur 2
vino addit᷑ aqua li.iiij.di.xj.Soe.G
Euchariſtie ſacramentũ an poſſit confici in om̃i pa/
ne ⁊ vino li.iiij.di.xj.q.iiij.R.Re.õ.
Euchariſtie ſacramentũ quare non poteſt confici in
pane de quolibet blado cocto li.iiij.di.xj.oʒ.
Eunchariſtie in ſacramento que coꝛruptio panis ⁊ vi
ni tollit potentiam conficiẽdi li.iiij.di.xj.õ.
Euchariſtic in ſacramẽto quã mixtionẽ admittit pa/
nis ct quã vinũ libꝛo.iiij.di.xj.õ5.
Euchariſtie in ſacramento nulla aqua artificialis de⸗
bet apponi li.iiij.di.xj.õo. “?
Euchariſtie ſacramentũ an xpᷣs confecerit in aʒimo
an in fermentato li.itij. diſt.xj.q.j.l.Re.õ7.

Euchariſtiam quare greci conficiunt in pane fermẽé

tato cet latini in aʒimo li.iiij.di.xj. 72.
Euchariiſtia ſi in triduo fuiſſet reſeruata an xpᷣs moꝛ
tuus fuiſſet ſᷣ ſpẽbus ſacfi li.iiij.di.xj. 7 6.

Eucbariſtiam ſi quis cõfeciſſet in triduo an cſiet ib i
coꝛpus viuum an moꝛtuum Ibidaem.
Euchariſtie in ſacramẽto quis ſit modis couuerſio/
nis ſpecieꝝ li.iiij.diſt.xj.a.b.c..,d.
Euchariſtie ſacram̃tuʒ in q̃ ſubſtantia vel ſpecie nũe
debeat conficere eccleſia li.iiij.di.xj..
Euchariſtie ſaccẽ̃m qᷓre dat᷑ ſð alia ſpecie Jbidem.
Euchariſtie ſacrẽ̃m qꝛe dat᷑ ſb duplici ſpẽ li.iiij.di.xj.
Euchatiſtie in ſacram̃to quomodo eſt aqua vino ad
miſcẽda.li.iiij.di.xj.g.
Enchariſtie in ſacramẽto an neceſſaria ſit mixtio aq̃ᷣ
ad vinũ li.iiij.diſt.xj.h. =
Euchariſtie ſacramentum ſic fuit confectum in cena
prima ſicut hodie qᷓtum ad ſpeciem vel ſubſtanti
am et quale coꝛpus tunc dedit diſcipulis.et quale
le nos mõ ſumimus li.iiij.diſt.xj.i.
Euchariſtie in ſacramẽto an poſſibile ſit accidentia
eſſe ſine ſubiecto etiam per miraculuʒ libꝛo.iiij.di.
xij.q.j.a.Re.9.et per totum.ʒ
Euchariſtie in ſacramẽto an conueniat ꝙ ſint ſpẽs ſi
ne ſubiecto li. iiij. diſt. xij. q. ij. b. R. 15.
Euchariſtie ꝑfectio attẽdit᷑penes duo li.iiij.di.xij.i
Euchariſtie in ſacram̃to ſpes eſſe ſine ſubiecto ẽ val⸗
de conueniens li.iiij.di.xij.i⁊2.
euchariſtie in ſacro nulla ẽ falſitas li.iiij.di.xij.iS.
Euchariſtie in ſacramento quomõ nõ fit pᷣiudicium
nature rei.li.iiij.di.xij.. 9. ””
Euchariſtie in ſacramẽto quõ infirmitas intellectus
roboꝛetur libꝛo.iiij.diſt.xij.20.
Euchariſtie in ſacramto accidentia eſſe ſine ſubiecto
an ſit veꝝ libꝛo.iiij.di.xij.q.iij.c.R.eꝛꝛ.
Euchariſtie circa ſacramentũ ſunt oꝑstiones in tri/
Euchariſtie in ſacram̃to quõ extenſio accidentis ſal/
uatur ſine materia li.iiij.di.xij.ꝛ 35.
Euchar iſtie in ſacram̃to quõ manet albedo ſine ſub/
ſtantia. li. iiij. di. xij. 2 4.
Euchariſtie in ſacramẽto an ſpẽs ille ſiue accidentia
poſſint ↄuerti in alimentũ li.iiij.di.xij.q.j.d.R.⁊ 5
Euchariſtiam eſſe cibum ſpũalem quõ intelligitur.li
bꝛo0.iiij.di.xij.26. .
Euchariſie ſumptõ non ſoluit ieiunium.libꝛo.iiij.di
ſtin. xij. 27.
Euchariſtie in ſacramẽto an accidẽtia habeant vim
conuertendi alia in ſaccrm vtpote qñ vino cõſccra
to apponit᷑ aqua li.iiij.di.xij.q.ðij.e.R.a⁊8S.⁊ ꝑ totũ
Euchariſtie in ſacramento vinum non conſecratum

additum conſecrato non ↄſecratur q;uis aqua nõ

benedicta iuncte benedicte fit benedicta libꝛo.iiij.
diſt. xij. 0. ð
Euchariſtie in ſacramẽto an oꝑatões q́s hñt accidẽ/
tia babeant ꝑ naturã an per miraculum libꝛo.iiij.
diſt. xij. q.iij. f. R. 6. et per totum., “
Euchariſtie ſub ſacramẽto an vere frangat᷑ coꝛpꝰxpi
li. iiij. di. xij.q.j.g.Re.1. et b.c. .
chariſtie ſacramẽtuʒ q;uis ſit memoꝛiale paſſiõis
tñ coꝛpus xpᷣi non ſic ibi frangitur et diuiditur ſi-
cut in paſſione li.iiij.gi.xij. ·4. õ
Euchariſtie ĩ ſpẽbꝰan ſit vᷣa fractio li.iiij.di.xij.qij.h
Euchariſtie in ſpeciebus non eſſe verã fractionẽ ſi q
rõnes ꝓbarc videntur quõ ſunt diſſoluende libꝛo
iiij.di. xij. 7. ⁊ per totum. . „
E Han ſie ꝑtes quid ſignificent libꝛo.iiij.di.xij.q.iij
Euchariſtie ſacramẽtum quare iteratur et baptiſinꝰ

o
iii
ich
i

4

tnc
Nseſ
üein
he⸗ kui
k in
ſelüzif
Mi

müni
ianien
un gſötn
caege

l
indaäͤn.

dirgarßit

lüdii

neiheniſt
znia udun
msidten
ckirib
dA.
t
tesi⸗
R
leium
zatn
örlen
u ent in

itw c
A40t

.

e

rätisen

calim

GD;5

wünt,
tnuch,

u,n

eamil
iu

14

tm

Euchariſtia an habeat efcaci

—

E

non cuʒ vtrũq; ſit in memoꝛiq paſſionis xpi. libꝛo
iiij.di.xij.0. ß̃ offert᷑ li. iiij.di. xij. l.et. 2

Euchariſtie ſacro q̃re non ↄficit᷑ in ſexta feria ſancta

Euchariſtia quare ſeruatur in die ꝑaſceues et nõ ſan

guis libꝛo.iiij.di.xij.ʒ.

Euchariſtiã quare liceat ſacerdoti pluries conficere
⁊ ſumere eodẽ die ⁊ pplo nõ niſi ſemel libꝛo.iiij.di
ſtin. xij.S.Ad idem.e.f. .
Euchariſtie ſacramentũ an habeat efficaciã in q̃libʒ
viro iuſto.li.iiij.diſt.xij.q.j.i.R. ð.

–

Euchariſtie ſacramentũ tria reqͥrit ad boc ꝙ in aliq

babeat efficaciam libꝛo.iiij.di.xij. ð 2.et. 8.

Euchariſtie efficacia quõ bʒ obicèò in viro iuſto libꝛo

Euchariſtiam quãdo manducat vir iuſtus ſpiritua⸗

liter libꝛo.iiij.diſt.xij.o.
ſam in peccatoꝛe exiſtẽ
te ſcʒ in moꝛtali pctõ li.iiij.di.xij.q.ij.k.R.õ.
Euchariſtie effectus in iuſtis li.iiij.di.xij.s
Euchariſtie ſacrm q̃ntaʒ bʒ efficaciã li.iiij.di.xij.ss.
Euchariſtia ſumpta quare non delet moꝛtalẽ culpaʒ
quã inuenit libꝛo.iiij.di.xij.õ 7.
Euchariſtie ſacxamentum re nõ eſt vtile pctõꝛi ſu/
tmenti cũ tñ baptiſmus fiat vtilis ficte accedẽti qñ
fictio recedit libꝛo.iiij.di.xij.õ 7.
Euchariſtie efficacia q̃ ſit li.iiij.di.xij.q.iij.l.N.oꝰ.
Euchariſtie ſacramentũ quõ dꝛ magisvnire⁊ magis
valere ad augmentũ vᷣtutũ li.iiij.di.xij. 700.
Euchariſtia quõ dẽ deleꝛe venialia cñ deleant᷑ in con
tritõne li.ij.di.xij.7i.
Euchariſtie effectus non irritatur per aliq veniale.
li. iiij. di. xij. 72.
Euchariſtie effectum eſſe augmentum virtutũ quo/
mõ intelligit li.iiij.di. xij. 75.

9

Euchariſtie effectus primus ⁊ ꝓprius nec eſt augmẽ

tum virtutum nec remiſſio venialium ſed vnire.
libꝛo.iiij.diſt.xij. ?7ẽ.
Euchariſtie ad ſacramentum an ex neceſſitate tenes
mur accedere li.iiij.diſt.xij.q.j.m.NR.ꝛ .
Euchariſtiaʒ ſemel in anno ſumere quare eccia inſti/
tuit libꝛo.iiij.di.xij.7s.et.? 8.
Euchariſtiã de neceſſitate ſumere ſi alicubi auẽtes ſo
nãt quõ ſunt exponẽde li.iiij.di.xij.⁊ 2.et ꝑ totuʒ.
Euchariſtiam ſumere de neceſſitate an teneat᷑ ſacer/
dos curatus li.iiij.di. xij. 79.
Euchariſtiã freqᷓntare an tarde accedere qð ſit meliꝰ
D aui babet libertatẽ accedẽdi li.iiij.diſt.xij.q/ij.n.
Euchariſtia q̃re in pᷣmitiua eccia q̃tidie ſumebat᷑ de
inde qñ ↄſcia ↄſuluit pꝰ ter in anno ⁊ nũc ſeł ibis.
Euchariſtiam ſemꝑ ſumere quõ nec laudat nec vitu
perat Augẽꝰ. li. iiij. di. xij. 83. .
Euchariſtiam credendo mãducari quo ſenſu dixerit
Augꝰ.li.iiij.di.ij.S t.
Euchariſtiã raro ſacmentalit᷑ mãducare q;uis ſit ſe/
curius tñ frequẽter eſt vtiliꝰ li.iiij.di.xij.SD ʒ.
Euchariſtiã frequẽter⁊ raꝛo ſumere vtrũq; pᷣt eſſe in
gliam dei li. iiij. di. xij. 86. ”
Euchariſtiã ſumẽ an debeat aliqͥs vitare ꝓpt᷑ immũ/
diciã coꝛpalẽ li.iiij. di. xij. q.iij. o. Re.87.

Euchariſtie a ſumptõne an ſemper debeat abſtinere

qui polluit᷑ coꝛpꝑaliter li.iiij.diſt.xij.SDS.
Euchariſtie a ſumptõnc abſtinendũ eſſe ei qͥ pollutõ
nem babuit qꝛ in lege hmõi imundus reputabat
non ſequitur li.iiij.diſt.xij.S9.

,

Euchariſtiam pt ſumere alter coninga poſt actñ̃ con
iugalẽ qñ reddit debitũ vel egit cauſa prolis.libꝛo

iiij.diſt. xij. 90.

Euchariſtiã ſumere quare impedit pollutio li.ij. di⸗/

ſtin. xij. 7. s
Euchariſtiã imundis manibus ↄſecrans an peccet.
li.iiij.di. xij. 9.

Euchariſtiã uali⸗ mãducatio quare nõ requirit tãẽ

toꝑe mundiciã coꝛpalem ſicut ſacmentalis. li.iiij.

diſt. xij. -sM. ſtentia li.iiij. di. xij. a.
Euchariſtie in ſacro an ſint accidẽtia in ſeipᷣis ſubſi-

Euchariſtiam quare fideles frequẽter recipiãt ⁊ que

ſit huins ſacramenti efficacia libꝛo.iiij.di.xij.g.
Euchariſtia an ſit q̃tidie ſumẽda li.iij.di.xij.dbd.
Eunchariſtiã an poſſint om̃s ſacerdos conficere libꝛo
iiij. di. xiij.q.j.a. Re.S.

Euchariſtiã ꝙ non poſſit cõficcre beretici et ab eccci⸗

pciſi ſi alicubi auctes ſonãt quõ ſt᷑ exponẽde ibig.
Euchariſtia quis ſit ſaẽmentũ vnionis tñ ipᷣam cõſi:
cere pñt pᷣciſi.et quõ li.iiij.di.xiij..
Euchariſtia q̃re pñt ↄficere beretici ⁊ tñ non pñt ſol
uere et ligare li.iiij.di.xiij..o.
Enchariſtiam quare poſſunt beretici conficere cum
conceſſa abutantur poteſtate li.iij.diſt.xiij..r1r.
Euchariſtiã qtum ad poteſtatẽ ↄficiendi oẽs ſacer⸗
dotes equalẽ bñt auẽtem li.iiij.diſt.xiij.ĩ.2.

Euchariſtiam an ſoli ſacerdotes poſſint conficere li.

iiij. di. xiij. q.ij. b. Re.15.

Eucbariſtiã quare nõ poſſunt oẽs conficere ſicut ba

ptiſare li.iiij.diſt. xiij.i 4. Ad idem. 16.

Euchariſtiam quare non eſt dignus bonus laicꝰ cõ/

ſecrare li.iiij.diſt. xiij.· 5.

Euchariſtiã quare non poſſunt ſancti cõficere qᷓuis

dicant᷑ ſacerdotes li.iiij.diſt.xiij.ĩ2.

2

Euchariſtie cõficiende ptãs an magis reſideat circx
bũ an circa ſacerdotem li.iiij. di. xiij.q.iij. c. R. 18.

Euchariſtia q;uis ſit medicina tñ ex cauſa non eſt ſ-

ſumenda liiiij.diſt. xvij. 4.

;,

.
R
1

—

Euũ et euiternũ ſeu eteruũ differũt li.j.di. viij.. et.

Euũ quomodo eſt menſura angeloꝝ ⁊ quomodo tẽ

.

pus li.j.di.xxxvij.⸗dN.

Euũ an pꝛccedat tpᷣe aliquo poꝛitatis genere li.j. di ·
Euũ quõ pᷣcedat tpᷣs li.ij.di.ij.?“ . ..j d.K.3 B

ligit᷑ libꝛo.j.di.v..Et li.ij.di.j.ĩʒ3.

diſtinctõeʒ inter extrema li.j.di.xxv. .

vim li.j.diſt.xxxvj.ꝰ. .. .
Ex nec dicit idẽtitatem nec cauſalitatẽ ſᷣ oꝛdinẽ et

ꝓductio ex nihilo neceſſario ponit incpoationem
li. ij. di. j. ¶n

(Excellentia

Excellentia eſt duplex ſeʒ coꝛꝛumpens et conſeruãss
et que eſt in ſpiritualibus et que in coꝛpoꝛalibus,.

X. cbeſſſuĩus
Exceſſus ẽ duplex et m quẽ mod aia rõnalis eſt ſ
milis deo. li. j. di. iij. 32. .

1

Ex vel de nibilo aliqd et ex nibilo nihil fieri qnð itel⸗

Ex ppoſitio quã habitudinẽ impoꝛtat. et quare dicit

Ex ipſo in ipſo et per ipſum quomodo babẽt eangez

4

4

2 . 4 „☚ „ . 4 7
r èòôòèM =èò
ð . B nnn S. w ☛

*

di dupliciter libꝛo.j.diſt. xliiij..

Excluſiuns

Excluſiua dictio an vere addatur termino ſubſtanti
gli. ſ. huic termino deus a parte ſubiecti libꝛo.j.di⸗
Exduſiua dictio facit excluſionẽ qᷓtuʒ ad genus rei
non qᷓ;tum ad rem generis libꝛo.j.di.xxj.o.Et ibi/⸗
dem quid ſit genus rei et quid res generis.
Ercluſiua dictio an vere poſſit addi termino ſubſtã.
tiali a parte predicati li.j.diſt.xxj.qij.b. Re.s.
Excluſiua dictio an vere addatur termino perſonali
reſpectu predicati ꝓprij libꝛo.j.diſ.xxj.q.j.c.Re.I2,
Excluſiua dictio an vero addatur termino perſona/
epece predicatt coõmunis lib. j.diſt. xxj.q.ij.d.
Excluſiua dictio exdudit dmne aliud vł alium quod
non ſubijcitur nec predicatur ſed aſſociatur. libꝛo
j.diſt. xxj. 20.

Exceſſus bonitatis ſubſtãtialis in rebus poteſt attẽ/

re li.iiij.diſt.xvij.5.
Excõicatoꝛum incõmoda et mala.li.iiij.di.xviiij. 43,
Excõicatõis ſnia di
diſt. xviij. 44. „. . . .
Excõicatõis ſnia nec tenẽda ẽ nec timẽda in duobus

caſibus li.iiij. di. xviij. 5.

₰

Excdicari an poſſit vel debeat aliquis li.iij diſ xviij.

Excõicari debent cõtemptoꝛes et rebelles auẽte dei
exemplo apli et ratione a conſimili ibidẽ in argu/

mentis ad ꝑtem affirmatiuam. S

„ —

Excõicatõnis ſnia a qua cõomunione excludat.li.iiij.

diſtin. xviij. ,3.
Excõicatio maioꝛ quos actus phibet cõicari lib.iiij.
diſt. xviij. 54.
Excõicatione poſſunt aliqui a ſacramẽtis ſeparari.li
b20. iiij. diſt. xviij. 55.
Excõmunicatio an ſit moꝛbus an medicina libꝛo.iiij
diſt. xviij. ,õ. , .
Excõicare quõ eſt tradere ſathane li.iiij. di.xviij. 2.
Excõicari quare et pꝛo quo quis debeat vtrũ pꝛo dã⸗
no vl iniuria illata eccie li.iiij.di. xviij.q.ij. b. Re. 3
Excõicationis ſnia qua ratione ferenda eſt pro dam
no vl iniuria li.iiij. diſt. xviij.s0.
Excõicatus ſeipᷣm dãnificat in bonis ſpũalibus non
eccia libꝛo.iiij.diſt.xviij. õ9r.
Sicrtige re maledicit cccia ſubditũ aliquẽ li.iũij.
dv.s TTCTCÜ+. .—
Excõicatio a q̊ͥ poſſit fieri li.iiij.diſ.xviij.q.iij.i.Re.ʒ.
Excõicare quare poſſunt alique perſone que nec ſa⸗
cerdotes ſunt nec clauem bñt li.iiij. diſt. xviij.s5.
Erxcõicãdi ptãs qñ fuit data petro li:iiij.di. xviij. o&.
Excõicare et ſoluere et ligare habent ſe ſiecut excedẽ
tia et exceſſa et vna ptãs poteſt eſſe ſine alia li.iiij.
Excõicandi poteſtas quare non Etot perſonis cõceſ⸗
ſa quot poteſtas clauiũ.li.iiij.diſt.xviij.s8D.
Excõicare quare poteſt multitudo ita ꝙ nullus ⁊ nõ
excõicari li.iiij.diſt.xviij.s9.

„

q·iiij. RK. R.70.

Excõicari an boſſit aliquis pluries libꝛo.iiij. diſ. xviij

Excõmunicare

Excõmunicatõnis ſniam quõ in ſe dicitur bomo fer⸗

cit᷑ iniuſta triplici ex cauſa li.iiij.

Excõicandi modꝰ ẽ duplex ſcʒ a iure et a iudice ibi.

/

Excðicatõis ſnĩam nõlpoffe iterari ſi q̃ rõnes pbare

vident᷑ quomõ ſunt ſoluende li.iiij.di.xviij.7xi
Excõicationis ſnia quare fertur in xpianum malum
et non in infidelem ⁊ paganũ li.iiij.di.xviij. 722.
Excõicatus an ſit qui cõicat cũ excõicato.li.iiij.diſti.
xviij.q.v.l. R. 7 5. . ôM
Excõicatio eſt duplex ſcʒ maioꝛ et minoꝛ et quis vtri
uſc; ẽffectus Ibidem.
Excõicato maioꝛi excõicatione cõmunicans an pec-
cet moꝛtaliter an venialiter li.iiij.diſ.xxiij.? 6.

Excõicandi ⁊ abſoluendi ptãs conſiderat᷑ vel pꝛout

de iure vel ꝓut de facto li.iiij. di.xviij. 29s.
Excõicatur quis ex triplici cauſa et ſm bocẽ triplex
modus abſoluendi.lib.iiij.di. xviij. 82.

Excõicatõis ſnia ꝑ quẽ modũ ligat li.iij.di.xviijfg.

(Exemplum
Exemplatum quõ eſt in exemplante li.j.di.vj.14.
Exemplar quãdo eſt ↄmune trinitati et appꝛopriat
filio et qñ ẽ ꝓpriũ filij.li.j.di.vj.ĩ s. li.j.di.xix.⁊.
Exemplum eſt duplex et quod põt comꝑari diuinis
Exemplaret imago quid dicant li.j.diſt.xxxj.2. .
Exemplar dicit rationẽ ꝓducentis et conuenit trini
tati imago rationẽ ꝓducti et non ↄuenit trinitati
libꝛo. j. diſt. xxxj. 26.
Exemplar hũt res in deo Et ſᷣm quẽ modũ paſſio vł
pena habet exemplar in deo.li.ij. di. xxxvij. 6.
Exemplar eſt duplex et quõ predeſtinatio xpᷣi eſt no
ſtre predeſtinationis exemplar li.iij.diſt. xj.7.

(EKxercere
Exercere põt ſe bomo duplici intentione in exbibitõᷣ
ne alicuius beneficij vel in executione alicuius
actus et quõ intelligitur ꝙ debemꝰ?nos magis er⸗
Eerxrcere in his que ſunt maioꝛis perfectõnis lib.iij.
diſt. xxx. 5. ,
Eercen 1 obſeruantia preceptoꝛũ põt eſſe duplicit᷑
i.iiij. diſt. j.13. SM
Exercitatõnis tria genera libꝛo.iiij. diſt. j.d.
Eroꝛciſmus
Exoꝛciſmus et cateciſmus tripliciter oꝛdinantur. li⸗
iiij.diſt.vj.5. Emendet᷑ bic his verbis aut ratio/
ne eius a quo diſpẽſantur.
Exoꝛciſmꝰ an babeat aliquã efficaciã in paruulo vet
in adulto li.iiij.diſt.vj.q.ij.m.Re.74.
Exoꝛciſare quid li.iiij.diſt.vj.m.

¶Exiſtens

Exiſtentia rerum triplex eſt libꝛo.j.diſt xxxvj.a.

Expectatio ſpei ⁊ cxpectatio longanimitatis differũt

libꝛo.iij. diſt. xxvj. 227.

¶ Extenſio
Ertenſio quomodo eſt a materia li.ij. di.iij.18.
Extenſionis maioꝛis eſſe eſt dupliciter et quomodo
ſcientia eſt maioꝛis extenſionis ꝙᷓ potentia. lib:o

ſij. diſt. xiiij. 83.

Extra et ante dicitur dupliciter ⁊ m quem inodum
deus eſt ante tempus et extra omnem locum lib.
I. diſtin. xxxvij.47. “

ena
ban
en

dina.

oni

n duin⸗
tumemti
Mtnutu
faſ
n6,
oictt
tg.

inatii
riin
migsc⸗
nis lbii
ſedugic̃
d.

inum
aurt alid

nnlad

wj⸗

onm

De littera
Extrema

Extrema quid ſint libꝛo.ij.in prologo..
Extrema ponuntur ergo et medium quõ intelligi᷑.
libꝛo. ii. di. iij. 19.
Extremitatũ duarum vnam eſſe medietateʒ quomo
do intelligitur libꝛo.iij.diſt.xxvj..

CVacere

ſ. N Acere non poteſt deus quod factum ẽ
ſed deſtruere libꝛo.j. di. xliiij.d8o.
f Facere vel vitare poſſe aliquid dupli/
AüdAtter poteſt alicubi attribui li.ij. diſtin.

ij. diſtin. xxviij. 55.

dicitur illud facere li.ij.di.xxxij. ¶8s8.
Faccre dicitur deus tripliciter li.ij.di.xxxvij..

Feaciens allauid quo facto neceſſe eſt alterũ fieri añ

Faciamus hominem ad imaginem et ſimilitudine,

noſtram quomodo intelligitnr libꝛo.ij. diſtin. xxix

Facere et generare differunt libꝛo.iij.di.iiij.õ.
Factus hoc participium tria impoꝛtat libꝛo. iij. diſt.
libꝛo. iij. di. xitij. 66. .
Factus participium quam babet pꝛoprietatem lib.
Facere quõ notat complementum li.iij. di. vij. 19.
Facere bonum quomodo eſt melius ꝙᷓ contcrendo
deteſtari S l
Facilioꝛa quomodo ſunt aliqua ſᷣm iudiciũ mentis
bene diſpoſite libꝛo.iiij.di.x. ¶2. H
CEacies

Facies potentiarum anime duplex eſt. ꝛ. iij. diſt.

(Fallacaas
Fallacia accidentis penes quid attẽditur.libꝛo.j.di/
Fallacia conſeq̃ntis qñ committitur li.ij.diſ.j.ðᷣꝰ.

lere

Faccre excellentioꝛis virtutis eſt qᷓ noſcere vel ſcire

Fallere et decipere differunt li.ij.di. xxxviij. 6

Hr (Valſum
Falſum dictum alicuins conditõnis implicite eſt ve
rum libꝛo.j.diſt.xl.õö.
Falſitas ⁊ malicia quare non habẽt ideã in deo nec
ſunt a deo nec in deo m aliquoꝛum opinionem li.
j. diſt. xxxvj.So0o.
Falſitas quid eſt li.ij.diſt.xxxvij. o.

Falſitatem et veritaem fundari ſuper idem quomo-

o intelligitur li.ij. diſt. xxxvij. 45.
Falſitatem propoſitionis eſſe ab eo qui ſolus poteſt

ſeee prapoll itionem falſam quomodo intelligit᷑.
libꝛo.ij. diſt. xxxvij. 5.

7

Fantaſia dupliciter

Kvih. B5.
Facere quod in ſe eſt poteſt dupliciter intelligi libeo

Falſitas et veritas comparantur adinuicem dupli⸗

.ùẽĩłeB

——— — —,— 5 2*
eiter et quomodo alteruz eſt altero dignius libꝛo
ij. diſt. xxxvij. 6.
Falſus ſermo et ſermo fallax ſiue mendax quis ſit li
li. iij. di. xxxviij.9 9 äl

Fama qnomodo eſt magnum bonum libꝛo. iiij. diſt.

Fantaſia

accipitur et quõ eſt in demonibꝰ
libꝛo. ij. di. vij. ỹ.
antaſtica vis intellectui in actu intehtigendi dupli/
citer obſequitur li.ij.diſt.xxv.oS. MM
Fantaſtica vis quomodo impeditur et viget in ſom
nis libꝛo.ij.diſt.xxv.⁊ 7. MDd
(Vatum
Fatum aliter accipit Augꝰ.aliter boecius libꝛo.ij.di
ſtin. xiiij. 79.
Ficditas quid ſit libꝛo.ij.di.xxxj.d.poſt principium.
Feditas an maioꝛ ſit in carne concupiſcẽtialiter tra⸗
ducta quã in ea ðꝛ qua traducitur li.ij. diſt.xxxj.2.
Feditas carnis alia intenditur alia non libꝛo.ij.diſt.

((Lemina
Femina quare dicitur miraclłoſe de coſta facta.libꝛo
ij. diſt. xviij.I.
Femina quare dẽ vir occaſionatus li.iiij.diſt.xliiij. .
De femina vide plura vbi mlier et vbi vxoꝛ et vbi
matrimonium et vbi nuptie ⁊c̃.

Feſta ſua qre accipiunt iudei pm lunaʒ et xpiani m
ſolem preter duo li.ij. diſt. xiiij. 48.

Fictio eſt duplex et que aufert effectũ baptiſmi et qᷓ
non libꝛo. iiij. diſt. iiij. 9. .
Fictus quis ſit libꝛo.iiij.di.iiij.ꝛ9.in fi.
Fictum quare facit defectus fidei et non defectus cʒ
ritatis libꝛo.iiij.di.iiij.)ʒyy.
Fictio an impediat ſuſceptionẽ ſacramenti li.iiij.di.
vj. 58. De fictione vide aliqua vbi baptiſmus.

Fgen⸗ tria hominũ genera reſpicit in ꝓlogo.li.j.q.ij
Fidei meritum quando per rationem euacuatur. li.
j.in ꝓlogo. 15 . M
Fidẽ coꝛrũpit aliqͥs dupir li.j.in ꝓlogo.ꝛ o.
Figdes et ſpes quare euacuant᷑ in pꝛia et charitas nõ
libꝛ0. j. diſt. xvij. ꝛ1. üR⸗0M
Fides quomodo impetrat iuſtificatõneʒ .libꝛo.ij.di
ſtin. xxvſ. 5. Et di. xxvij.1.
Fidem ꝓpriam vnicuiqʒ plus valere ꝙᷓ alienaʒ quõ

—Z

Fides non eſt ex bomine ſed ex deo tantum libꝛo.ij.
diſt. xxvij. . ,„
Fides diſtinguit plures articłos & intẽſio diſtinguit
plures fines non ſequit᷑ libꝛo.ij.di.xxxviij. .
Fides quõ differt a ſpe.ll. ij. di. xliij. 2.
Fides tria complectitur li.ij. diſt. xliij. 5. „
Fides xpi ante paſſionẽ introducebat in gratiã ergo
pari ratõne in gloꝛiã non eſt ſile li. iij. di. xviij. 6.
Fides multipliciter conſiderat᷑ et diſfinitur libꝛo.iij.
diſt. xxiij. . ”
Fides accipitur decem modis li.iij.di.xxiij.2.
Fidem quomodovidet quiſq; in coꝛde ſuo eſſe libꝛo
Fides quõ pꝛecedit ſpem et charitatẽ li.iij.di. xxiij. S.
Fides qua quis credit in deum an ſit virtus.li.iij.di
ſtin. xxiij. q..a. R.c rñro. .
Fides quare aſſignatur mediũ inter ſcam et opinio
nem libꝛo.iij.diſt.xxiij.ii. V
ides an ſit in parte anime cognitiua vel affectiua.
li.iij. di. xxiij.q.ij. b. Re.! 5. . .
Fides an ſit vᷣtus vna li. iij. di. xxiij. q.iij. c. R. 19.
Fides quõ bʒ multa obiecta et tñ eſt ſpecie vna.lib.

.

lij. di. xxiij.21. V
Fides aliter ſe bʒ ad credibilia ᷓ voluntas ad voli⸗“
ta et ſcia ad ſcibilia li.iij.di.xxiij.2.
Fides non bʒ diuerſificari ſicut donũ ſapie et ſcie. li.
iij. di. xxiij.?ꝛ .
Fides non habet diuerſificari penes bonũ et maluʒ
ſicut timoꝛ et ſpes li.iij.di.xxiij.25.
Figes et ſi dirigat om̃s vᷣtutes tamen nõ eſt vtus ge
neralis libꝛo.iij.di.xxiij.ꝛs.
Fides an ſit certioꝛ qᷓᷓ; ſcia li.iij.di. xxiij.q.iiij.d. Re.27
Fidei certitudo comꝑatur ad ſcie certitudinẽ dupli-
citer et quõ ſcie certitudo pᷣcellat fidei certirudinẽ
Ibidem ⁊. 28. et. 29.
Fide nibil certius eſſe bomini quomodo itelligitur.
libꝛo.iij.diſt.xxiij.ðö0.
Fide et ſcia quõ ↄtingit errare.li.iij.di.xxiij.ʒy.
Fides an conuenienter deſcribat᷑ ab aplo.fides ẽ ſbᷣ/
ſtantia ⁊c.li.iij.diſ.xxiij.q.v.e.Re. 5. Ad idem.e.li.
diſt. xxxj.ꝛ3ʒ. .—
Fides quõ dẽ ſbᷣa libꝛo.iij.diſt.xxiij.ʒs.
Fides quõ dꝛ argumentum li.iij.diſt. xxiij.7.
Fidci diffinitio qua ratione non conuenit ſpei.libꝛd
iij. diſt. xxiij. ;8’‧.
Fides ſiue credulitas ſupplicioꝝ quõ eſt rerũ timen
cdarũ et ſperãdarũ tanqᷓ; obiectoꝛũ li.iij.di. xxiij.ʒ 9
Fidei notificatio per apłin non eſt ꝑ poſteriꝰ ⁊ igno
ta. li.iij.diſt.xxiij. 0o.
Fidem quare diffinit aplus prius per id quod reſpi
cit affectiuam qᷓ; cognitiuã li.iij.di. xxiij. 1.
Fides q̃re nõ diffinitur per amanda ſicut per ſperã
da et ꝑ Prerenita ſut per futura li.iij.diſ.xxiij.42.
Figdes infoꝛmis an ſit in genere vᷣtutis an non. li.iij.

di. xxiij.q.j.f. R.·ʒ.

Fides ſine opibus quomodo dicitur moꝛtua. libꝛO

iij. diſt. xxiij. .
Fides quomodo continetur ſub genere vᷣtutis libꝛo
i). di. xxiij. 5. et. ¶6. —òMẽBĩ .
Fices infoꝛmis que eſt in genere vᷣtutis quas debet
habere conditõnes.li.iij.di.xxiij. ¶ 7. Hic ponitur
ad illos credẽdos ponatur ad alios credẽdos.
Fides infoꝛmis qua qͥs aſſentit prime veritati qua⸗
re ſit vᷣtus. ⁊ fides diſcipuli qua aſſentit mgr̃o in

xxiij. 48. . 2 4 9 a .
Fides infoꝛmis an ſit infuſa an acquiſita li.iij. diſt.
xxiij.q.ij.g. RE.49. cet.50. . ..
Fides quare dicitur infoꝛmis Ibidem.

bis que ſunt ſupra ſuñ intellectẽ non lebꝛo. i. diſt.

Fidem eſſe ex auditu quõ intelligit li.ij.diſxxiij.2.

Et. c. li.di.xxiiij.2.
Figes aliqua eſt per acquiſitõnem et aliqua infuſa.
li. iij. diſt. xxiij. 52.
Fige ſua põt qͥs dupliciter inniti ſacre ſcripture. lib.
iij. diſt. xxiij. )5.
Figdes infoꝛmis quare non babetur per acquiſitõeʒ
ſicut alie vᷣtutes infoꝛmes li.iij. di.xxiij.4.
Fidei habitũ quõ hʒ ꝑpuulus li.iij.diſt.xxiij.5s.
Fides R:m an i in demonibꝰ libꝛo.iij. di. xxiij.
Fides infoꝛmis dicitur duobus modis Ibidem.
Figes infoꝛmis differenter eſt in nominetenus xpᷣia
nis et demonibus li.iij. diſt. xxiij. S88. .
Fides ſiue credulitas qua demones cõfitebant chri
ſtum filin dei quare non erat fides infoꝛmis ᷣm ꝙ
fides infoꝛmis eſt vᷣtus li.iij.diſt. xxiij. 59.
Figdes infoꝛmis an ommino exp Alatur ꝑ& aduecntum
gratie li ii diſt. xxii q iin lck. .
Fides infoꝛmis tria complectitur Jbidem. .
Figei foꝛmate ad gloꝛiã et fidei infoꝛmis ad gratias⸗
compꝑatio li.iij. diſt. xxiij. s2. .—
Fidem infoꝛmem non eſſe niſi in pctõꝛibus ⁊ cũ pec
cato quõ intelligitur li.iij. diſt. xxiij.64.

Figes infoꝛmis an fiat foꝛmata adueniente gratia li

bꝛo.iij.diſt. xxiij.q.v.k. R.öõ 7.
Figdei materia quõ dẽ hitus infoꝛmis ⁊ foꝛma illud
quod ſuperinducit li.iij. di. xxiij. 71.
Fices infoꝛmis quõ tranſmutatur accidentaliter. H
bꝛo.iij.diſt.xxiij.PqCꝰ. .
Fides diffinitur a magiſtro li.iij. di. xxiij. b.
Figdes dẽ tribus modis li.iij.diſt. xxiij.c.

Fides infoꝛmis et foꝛmata comꝑanturad inuicim

li. iij. di. xxiij. d. .
Fian eſt vnica q;uis multipliciter dicatur libꝛo.iij.
Fice gualter credantur que non videntur libꝛo.iij.
Ddiſt. xxiij. f. SS
Figes an gonuenienter ab aplło diffiniatur li.iij. diſ.
Fidei laus quõ eſt credeꝛe nõ viſa li.iijdi xxiiij..
Fides quõ eſt ex auditu li.iij. diſt. xxiiij.2. ,
Fices et intellectus quomodo ſe circa idẽ compati/⸗
untur libꝛo.iij.diſt.xxiiij.ʒ. ðð
Figei obiectum an ſit ita verũ ꝙ ei nõ poſſit ſubeſte
falſum libꝛo.iij.di.xxiiij.q.j.a. „ .
Fides quomodo dictat actum charitatis libꝛo.iij.di
Figes an ſit circa verum creatum et increatũ an cir⸗
c increatum tantum ſicut circa obiectum propꝛi/
um. libꝛo. iij. viſtin. xxiiij.q.ij.b. .xrr.
Figei obiectum dupliciter conſideratur ⁊ quando ẽ
circa verum creatum et quando circa veruʒ incre
atum. hi.iij.diſt.xxiiij.ĩcs. „
Figei articuli ſiue conſiſtant circa bumanitatez ſiue
circa deitatem quomodo reſpiciunt vnuʒ obiectũ
increatum libꝛo.iij.diſt. xxiiij.7.
Fides ant ſit circa complexum an circa incomplerũ
libꝛo.iij.diſt.xxiiij.q.iij.d.Re.?22.

tng
aitgti
R
I.
rdite
ine.
newrle
arabri
nlui
biuis
üni 4
Cca
trzkui

Gcbenne

De littera

ides circa quod enunciabile babet conſiſtere li.iij.
diſtin. xxiiij.? 35. —
Fides quomodo eſt circa verũ increatuʒ circa quod
nulla eſt complexio.li.iij.diſt.xxiiij.?⸗ꝛ .
Figdes et viſio differenter ſunt de eodem libꝛo.iij.diſ.
xiiij. 25. .
Ffiesan ſit de bis de quibus habet᷑ viſio ſenſibilis li
bꝛo.iij. diſt. xxiiij.q.j.d.R.28. H
Fidei eſt neceſſaria latentia diuinitatis nõ humani
tatis li.iij.diſt.xxiiij.29. . . .
Fides quõ dicitur cſſe de non apparentibus et nõ vi
ſis li. iij.diſt.xxiiij.ᷣo.

Figdes an ſit de bis de quibus habetur opinio ꝓbabi

lis li.iij. diſt. xxiiij.q.ij.e.Re.õy5.
Fides eſt argumentũ non apparentiuũ rerũ quã ap
parentiam remouet ibi aplus a credibili. libꝛo.iij.
diſt. xxiiij. 4. säl
Fidem non habere meritum vbi ratio bumana pre
bet experimentũ quõ intelligitur li.iij.diſ.xxiiij.ðð.

Figes an ſit de his de quibꝰhabetur cognitio ſcienti/

alis li. iij. diſt. xxiiij.q.iij.f.R.ð 0
Fides quomodo eſt de bis que ſunt ſupra rationem
et ſciam et quõ de his que ſunt infra ⁊ quõ idẽ po/
teſt eſſe ſcitum et creditũ li.iij.di.xxiiij. o. .
Fides an ſit de his que ſenſu percipiuntur. libꝛo.iij.
diſt. xxiiij. a. HDððM
Fides dicitur de rebus preſentibus ſᷣ impꝛoprie. li.
iij. diſt. xxiiij..bdb.
Fidem paſſionis an habuerit petrus qñ vidit homi⸗
nei illum pati.libꝛo.iij.diſt.xxiiij.c.
Fides an ſit de his que intellectu cognoſcuntur. lib.
Figdes an ſufficienter contineatur in ſymbolo aplico
libꝛo.iij.diſt.xxiiij.q.j.a.Rx.õ.
Fides habet quedam antedentia quedã conſequen
tia quedã pᷣncipia ſiue obiecta Jbidem.
Fides que ſufficiebat eis qui fuerunt ante aduentuzʒ
xpᷣi.vtꝝ ſcʒ ſuffecerit eis ad ſalutem crede:e eam̃

—

q̃ ſpectant ad diuinitatẽ li.iij.di.xxiiij.q.ij.b.Re.i 9D.

Figes dicitur magna dupliciter ⁊ ᷣm boc articuli di

cuntur alter altero dignioꝛ libꝛo.iij.diſt.xxv.i.
Fides reſpicit ſubiectũ ſᷣm triplicẽ vim et ᷣm boc dẽ
tripliciter eſſe magna libꝛo.iij.diſt.xxv.2⁊.
Fides ꝓuectoꝛũ antixpᷣi aduentũ quare in quattuoꝛ
tiñ articulis fuit cauſa ſalutis li.iij.di.xxv.ʒ.
Fides ſpes charitas oꝑatio reſpectu cuiꝰ ſunt equa/
lia libꝛo.iij. diſt. xxv. S.
Fidei articuli quomõ ſunt per apłos editi li.iij.diſt.
́yyrxv. 7.

Fides mediatoꝛis poteſt baberi duplicit᷑.ſ.explicite

⁊ implicite et quõ erat opoꝛtuna his qui fuerunt
ante aduentũ xpi li.iij.di.xxv.i9.Ad idẽ.25.et.25.
Fides que neceſſaria erat oĩm ſtatui nature libꝛo.iij.
diſt. xxv.ꝛo.

Figes creatoꝛis et remuneratoꝛis que dirigit ad ſpe

randũ et amandũ non ſufficit ad ſalutein in ſtatu
nature lapſe libꝛo.iij.diſt.xxv.21.

9„ —/

Figes que ſufficiebat eis qui xp̃i aduentũ ſunt ſi ubſe

cuti vtrũ ſcʒ om̃es teneantur credere om̃es articu
los explicite poſt aduentuʒ chriſti.libꝛo.iij.diſtin.
xxv.q.iij.c.Re.2 6. M
Fidei ſextarius duplicẽ habet plenitudinẽ.li.iij.diſt.
xxv.29. Hic ponitur ꝓpe fi. dicũt om̃es offerre.po
natur debent om̃es offerre.

Fides aliter ſe habʒ reſpectu credendoꝝ ꝙ obedien,

Figes quõ ẽ ꝑfectio potẽ

F

tia reſpectu p̃ceptoꝛũ et charitas reſpectu diligen

doꝛũ libꝛo. iij. diſt. xxv.ↄõ 0.
Fides vtrum creuerit vł profecerit q;dtum ad credẽ/
doꝛum multitudinẽ li.iij.diſt.xxv.q.j.d.Re.ðʒ.
Figdes non eſt eſſentialiter mutata pꝛopter articulo/
rum multiplicationem libꝛo.iij.diſt.xxv.5.
Fides ⁊ caritas quõ nõ ꝓfecerunt vel creuerunt plꝰ
in nouo q; in vcteri teſtamento.li.iij.diſt.xxv.ʒ⁊2.
Fides an pꝛofecerit qtum ad luminis plenitudincʒ
li.iij.diſt.xxv.q.ij.e.Re.38.

Figdes quomõ in diuerſis tpibus pꝛoficit bm ſtatum

cõmunem li.iij.diſt.xxv.9.

Fides quõ magis confirmatur ꝑ fidem patrum pꝛe

cedentiũ qᷓ; ſequentiũ li.iij.diſt.xxv. .⁊2.
Fides an creuerit qtum ad ſenſus certitudineʒ li.iij
diſt. xxv.q.iij.f. R.43. M
Fidei certitudo dupliciter conſideratur ſᷣm duplicẽ
cõpationẽ ipius fidei et quomodo habet augeri vł

minui Ibidem. .

Fides proficit tripliciter li.iij. diſt.xxv. 4.
Fidei ſufficientia ſub quadã generalitate tractat᷑ et
quid eſt illud de fide ſine quo nunꝙᷓ potuit eſſe ſa-
lus.li.iij.diſt.xxv.a.
Fides que requiritur ante aduentuʒ et ante legem.
li.iij. diſt.xxv.b.c.
Fidei ſufficientia q;tum ad ſpeciales differentias ꝑ⸗
ſonarum credentium tractatur quid ſcʒ vel q;tuʒ
ſuſficiat credere ſimplicibus qui preceſſerunt chri
ſti aduentũ li.iij.diſt.xxv.d.
Fides coꝛnelij explicatur que fuit poſt xpᷣi aduentuʒ
h ante euangelium ꝓmulgatum li.iij.diſt.xxv.f.
Fides cõꝑatur ad alias virtutes li.iij.diſt.xxv.q.

Figes ⁊ ſpes quõ ſunt de inuiſibilibꝰli.iij.diſ.xxvj.ʒ.

Fides quare poteſt fieri infoꝛmis li.iij.di.xxvj.ʒ2.
Figdes differenter ſe habet ad ſpem et timoꝛẽ ⁊ quõ
fides dicitur generare ſpem et timoꝛem libꝛo.iij.
Diſt. xxvj. 6.
Fides qᷓ;uis generet amoꝛẽ infoꝛmẽ tñ ex hoc nõ ſeqͥ
tur ꝙ poſſit generare charitatis amoꝛẽc.li.iij.diſt.
xxvij.29.
Fides quõ meretur operationẽ miraculoꝛũ libꝛo.iij.
diſt. xxvij.ʒ6.
Fides an euacuet᷑ in Dia r le in.r .q· j. ð. Re.21.
ie li. iij. di. xxxj.?2 Z2.
Fidei actus quõ eſt aſſentire pᷣme vᷣitati.et velle cre
dere ſiue credidiſſe li.iij.di.xxxj.ꝛc.

Figei bitus duplir ↄſiderat᷑ ⁊ quõ euacuat᷑ li.iij.diſt.

₰

xxvxj. 25. xxxj. 45.
Fides et ſpes quõ dicuntur cauſa charitatis liti vr.
Fides quomodo per donũ ſciẽtie gignitur nutritur
defenditur roboꝛatur li.iij.diſt.xxxv.d.
Fides infoꝛmis an ſuffecerit ad remediuzʒ oꝛiginalis
libꝛo.iiij.diſt. j.q. j.g. Re.õʒ.

Figdes ꝑentũ quõ erat remediũ ꝑuulo Ibidem.

Fidem infoꝛmẽ non placere deo quomodo intelligit
libꝛo.iiij. diſt. j.. JMẽd
Fides infoꝛmis qᷓ;uis non mereatur iuſtificationes

parentibus tamen mercretur iuſtiſicationem par

uulo libꝛo.iiij.diſt.j.õ 5.

Figes ſola an ſuffecerit ad remiſſionem oꝛiginalis li

Figes een quare ſuffecit magis ad deletionẽ oꝛi⸗
.

ginalis qᷓ; alioꝝ li.iiij. diſt.j.s2.
Ficdes non eſt deterioꝛis conditõnis nunc qᷓ fuit tꝑt
legis nature vł tꝑe legis ſcripte li.iiij.di.j.s8.

Fices ereſſaria eſ no erio ſeh ſ pecialit᷑ ſacra⸗
Filei ioareattmibultur virtus faciendi miracula.li.
Fuo urne eclaltter appꝛopriat᷑ baptiſmo.libꝛo
iiij. diſt. iij. 1 5.

Figdei tres ſunt ſtatus ⁊ m hos attẽditur triplex di⸗

ſtinctio in pplo iſrael libꝛo.iiij. diſt.vj.22. YZ
Fidem ianen credi ſalubꝛiter poſſe inueſtigari ſa⸗
lubꝛiter non poſſe quõ intelligitur li.iiij.di.xj..
Fidem thoꝛi ſeruauerunt antiqui pres lib. iiij. diſtin.
xxxiij.d.
Fidem non infirmare rectuz quomodo intelligitur.
libꝛo. iiij. diſt. xxxix.2. .⸗
(idcliUs
Fidelis et infidelis diſſimiliter ſe bñt in cognitoe ar⸗
ticulos libꝛo.iij.diſt.xxiij.ð 5.

EFieri

Fieri preter voluntatem quid eſt libꝛo.j. diſt. xlvij.ʒ.
Fieri aliquid ex nibilo poteſt intelligi tripliciter lib.
Fieri ꝓpter diuinam bonitatẽ eſt dupliciter li.ij.diſt.
5F9. ”ò”Mñ
Fl aliquid ex tpe ⁊ in tꝑe⁊ cũ tꝑe differunt ſᷣm au
Buſti. lt.ij. vilt. JW..ꝛℳ
Fieri quõ dicunt᷑ aliqua m ratões cauſales aliqua
m rõnes ſeminales li.ij. diſt.xviij. ꝛ.1. .
Fieri dicitur aliquid quãdo innoteſcit et non eſſe qñ
non apparet li.iij. diſt. iij. 10. Ad idem viſ. xxij. 24.
Fieri quõ dicit imperfectionẽ.libꝛo.iij.diſt.vij.i2.
Fieri non debʒ per plura quod poteſt fieri per pauci
oꝛa quõ intelligitur libꝛo.iij.diſt.xiiij. .

UAigere
Figi conſiderari et ↄprebendi differunt. li. .diſt. ij.2
Figure veritatem in omnibus reſpondere non eſt ne
ceſſe libꝛo.iij.diſt.xxij.ꝛ. “
Figuras quaſdam euangelium euacuat quaſdaʒ nõ
Figuralis fuit vnitas ſynagoge.ſacrificiũ.ſacerdos.
reconciliatio ⁊ poſtremo cõfeſſio.li.iiij.di.xvij.7 o
Figura ſiue foꝛma dicitur tripliciter et ſimn quẽ mo/
dum figura buiꝰ mundi tranſibit li.iiij.di. xl viij.ʒ.

¶Filins
Filij generatõnẽ et ſanctiſpiritus ꝓceſſionẽ teſtãtur
ꝓpbete ve.teſtamenti ſpecialiter S diſt. ij. g.
Filius quare non dicitur ꝓduci ꝑ voluntatem ſicut
crature libꝛo.j.diſt.vj.iI.

Filius quõ ꝓcedit m rationẽ exemplaritatis.libꝛo

· diſt. vj. 1 5. õäü
Filij enerntlo quõ cõtinetur ſub oĩpdtentia libꝛo.ſ.
diſt. vij. 2.
Filius bʒ in ſe naturã gignentẽ quõ intelligitur libꝛo
. diſt. vij. 17.

Filius non potuit generare illa negatio non capitur

ibi dupliciter libꝛo.j.diſt.vij..8.
Filio cõicat pater potentiam ſpirandi ſed non gene/
randi.libꝛo.j.diſt.vij..t9.
Filius quomõ eſt expreſſiſſima imago li.j.di.vij.20

Filius eſſe patri coeternus qutuoꝛ ratõnibus ꝓba
tur li. j. diſt. ix. 5. et. 4.et. S.et.õ.et.7.
Filius ſemper gigniturvel ſemper genitus eſt qd bo
rum verius dicatur li.j.diſt.ixe.
Filij generatio tria complectitur⁊ ſᷣm hoc ad tria cõ
patur li.j.diſt. ix.11.

Filius quomodo naſcitur cum ſacro ſcientie patris.

libꝛo. .. diſt. ix. ſ0ʒzʒL. .
Filij natiuitas quõ ex virtute eſt non ex deriuatione.

li. j. di. ix.t 5. Hic ponitur ꝓpe finẽ. genitus eſt vir-

tus ponat᷑ vtute.Et ibidẽ ſub lr̃a o ponitur ſpiri⸗
tuſſanctus ponatur ſpiritumſanctum.
Filius dei m quã naturam naſcendo eſt mutatus li
bꝛo. ſ. diſt. ix..ꝛ8.
Filius dei quõ habet principin li.j.di.ix.4.
Filius ꝓprie dicitur ſapientia li.j.di.x.c.
Filius cum dicatur genitus cur etiam dẽ pcederẽ li
bꝛo.j. diſt. xiij. b. H
Filius m arrium non tantũ dicitur natus ſed etiazx
factus libꝛo.j.di.xiij.s.Ad idem diſt.xv..
Fiine deer a eiplo non veni quomodo intelligit᷑.
1.]. Dut. xv. D. .
Filius an ſemel tm̃ miſſus ſit an ſepe li.j.di.xv.e

Filius duobus modis miſſus eſt viſibiliter et inuiſi

Filius ſm alterũ modũ ſemel ſm alterũ eſt ſepe miſ⸗
ſus li. . diſt. xx. g. .
Filius vᷣm alterum modũ dicitur miſſus in munduʒ
EIm alterum non libꝛo. j. diſt. xv. b.
Filius et ſpirituſſanctus non ſunt minoꝛes patre q;
uls miſſi dicant᷑ libꝛo.j.diſt.xv..
Filius dei rõne cuius dicit᷑ minoꝛ pfe li.j.di.xvj.r.
Filiꝰdei quõ ſeipſo minoꝛ dicitur libꝛo.j.di.xvj.ꝛ-.
Falem in aliquo inbabitare eſt dupliciter libꝛo.j.di.
xvj. 19.
Filius cum ſit minoꝛ patre ſᷣm foꝛmam in qua appa
ruit cur non et ſpirituſſanctus li.j.diſt.xxj.c.

Filius ᷣm ꝙ homo eſt non ſolum patre ſed ⁊ ſpiritu

ſancto et ſeipſo minoꝛ li.j. diſt. xvj. d.
Filius naſcendo eſt diuina ſubſtantia ſiue deus oꝛo
iſta duplicem ſenſum babet ᷣm duplicem gerun⸗
gij acceptõem li. . diſt. xviij. 2. et. y. Dð
Filius natiuitate eſt diuina eſſentia iſta oꝛatio diſtin
guenda eſt libꝛo.j. diſt. xviij. .
Filius ſᷣm quã naturã eſt datus li.j.iſt. xviij.10.
Filius an poſſit dici pater noſter ſicut ſpirituſſanctꝰ
dẽ noſter ꝛc. li.j.di.xviijf.
Filius et creatura quõ ſunt plura.li.j.di.xx.s.
Filius et ſpũſſanctus quõ ſunt plures.li.j.diſt.xx.ii.
Filius ᷣm hũanitatẽ minꝰpotẽe ẽ q; pr li.j.di.xx.iʒ.
Filij dei ſunt homines factura ergo aſinus cum ſit fa
ctus eſt filius dei libꝛo.j.diſt.xxvj.9.poſt lr̃am.f.

Filius non dicitur verbum creature nec ſpirituſſan⸗

ctus donum creature libꝛo.j.diſt.xxvij.ð³.

Filius verbum ⁊ imago differunt et conueniunt lib.

. .

j. diſt. xxvij. 23.

Filius quomodo dicitur caput omnium libꝛo.j.diſ.

Filius quomodo ita per ſe agit nea ſe agat ⁊c̃.libꝛo
Filio quare appꝛopriatur virtus li.j.diſt.xxxij.2c.et
Filius an ſit ſapiens ſapientia genita vel ingenita li
I. diſtin. xxxij.d. .—... YdDæ
Filius anſit ſapiens ſeipſo vłꝑ ſeipᷣm li.j.di.xxxije.

ec⸗
ſint
fſüch
ſijcneles
Künong
lödip
fli e
epnt
uhiic
Fupgno
aurbebe
ogie
cromme
Fiuoden⸗
Flüdeiin
pinipea
Flusdai
linanat
Klüſhe
poninnn
ſidir⸗
Flnovein
ſüidirg
lisdack
fnn
Fllsdock
Usoſen
Flisdeich
tſcen
Flusdaß
ſoſkde
Flaione
1¹.
Flitoo
toliin
Fũno⸗
een
Fliicſe
Flutonet
Cenaqn
Fllannn
Függn
rlui
Müönen
e ii
ſaront
Täcſen
coͦ intcl
fltepn
indin
Meeinoen
fintin

7

lüidannd
nſtotti
(aler
NN
Aguhr
nisil

whna
4
ez
innrui
EWnocnar
oucinn
iez
emiigtt
artang
mdigt.

Namngciri

ntgeiiint

Binlkridthen⸗

curmissruc
inh
inr tipts ⸗
e
monlſaic,
münſamne.
tpianloſce

nmoge
wiünſt
ngidtie
tmntſu is
traglenen

4;J3 „
mmuiharwnit

n Koe⸗

ziut hnmin

“

EEEESN
ii lſin
e u

t

min .

zulgiß

De littera

Filus quð poterat rogare q non rogabat et pate:

exbibere qð non exbivebat. li.j.di. xliij..

„

Filiũ et ſpirinſanctũ ſufficienter ꝓcurare ſ. alutẽ no/

ſtram quõ mnechien li di. x. o.
Filij quales nati fuiſſ eut ſi
ſent. li j. di. xx. a.

9

Filiũ non poꝛtare iniquitatẽ patris quõ intelligitur

nec ſpiritũſanctũ quid impediat.li.iij.di.j.27. et

Filius dei di luõ di.
citur babere totum a patre quod babet li.iij. di.

j. 55.

Filius quare pꝛius miſſus eſt in carnem ſpuſt. an⸗

ctus in mentem. li.iij.di.j.7.

Filius duplicem habet ꝓpꝛietatem reſpectu patris.

li.iij. di. iij. 3.
Filij dei incarnatio vel conceptio an debeat appꝛo
pꝛiari perſone ſpirituſſancti.li.iij.di.iiij.q.·.a.
Filius dei ẽ homo quare magis ꝓpꝛie dicit᷑ ꝙᷓ ſic di/
uina natura eſt hbomo.li.iij.di.v.·
Filiũ ſolnm ſuſcepiſſe hominem in vnitatem pſone
non in vnitatem nature quomodo intelligit᷑. lib.
iij. di. v. S. dR
Filius dei aſſumpſit bumanitatem an ſit ↄcedẽda.
li.iij. di.v.q.v.k.Re.ꝗS.

Filius dei eſt deſtſnatus an bec ſit concedenda. li.

iij. di. vij. q. j. d. R. 2 4. 7. 2 5. .
Filius dei eſt bomo ⁊ nõ ẽ pᷣſcitus ergo eſt pᷣdeſtina
tus nõ ſequit᷑. lib.iij.di.vij.26.
Filius dei eſt pᷣdeſtinatus quare nõ admittit᷑ niſi ad
dat᷑ ſcᷣm ꝙ bomo.ii.iij.di.vij.o.⁊.I.
Filius dei pᷣdeſtinatus eſt eſſe bomo an bec ꝓpoſi/
tio ſit vera. li. iij. di. vij. q.ij.c. Re..
Filiationes due an ſint in xpᷣo.li.iij.di.viij.q.ij.e.Re
Filiatio quare non multiplicat᷑ in xpᷣo ſicut genera
tio.li.iij.di.viij. 2 7„ r
Filiũ nõ opoꝛtet eſſe aliũ q;uis alia et alia generati⸗
one generet᷑.li.iij.di.viij.29.
Filiũ eſſe et natũ eſſe quõ ſunt idẽ.li.iij.di.viij.ↄo.
Filiationẽ temꝑalem intelligere abſtracta filiatiõe
eterna quõ intelligit᷑.li.iij.di.viij.ʒ1,.
Filius naturalis quis dicat᷑.li.iij.di.viij.ʒʒ.
Filiũ p gratiam non eſſe filiũ ꝑ naturã quõ intelligi
tur. li. iij. di. viij. 4.
Filiñ non eſſe pᷣorẽ ſuo pᷣncipio generãte quõ intel/
ligit. li.iij. di. viij. 7.
Filiationis quatuoꝛ differentie et eoꝝ ſufficiẽtia.li.
ilj. ði.x. ꝙ. G

Filiũ eſſe vnũquẽq; aut ꝑ naturam aut ꝑ gratiam
quõ intelligit᷑.li.iij.di.x. . .—
Filius ꝑ nuncupationem quis ſit.li.iijj.di.x.õ.
Filij dei dicunt᷑ xpᷣs et bomines nec oino vniuoce.
nec eino equiuoce,li.iij.di.iij.S9.
Filij dei aliter ſumus nos aliter xpᷣs.li.iij.di.x.ʒ 7.
Filiñ dei an decnerit aſſumere bumanã naturã de
maſ ꝑditionis ſiue de genere adam.lib.iij.di.xij
Filin dei aſſumere bumanã naturã de maſſa vicia/
ta quadruplici ratione decuit ibiden.
Filiñ vei an cogruũ fuiſſet aſſumere ipᷣm adã. li.iij.
dDi. xij. q.ij. b. R. 7. ⁊ per totum.
Filius aliquis habeus patreʒ et filiã quare miaoꝛi/

pꝛimi parẽtes nõ peccaſ

cit aliquid babere dupliciter 1 quõ di

Firmamentñ an ſit ein

affectu amoris inclinatur ad filium ad patrem
li.iij. di.xxix. ꝛũ99. SEE
Filie loth non excuſant᷑ ab inceſtu.li.iiij.di.xxxiij.2.

„

Filioꝝ ſunt quatuoꝛ genera.li.iiij.di.xxxix.25.

* * . „ .

Filius quare intimius attinet patri.li. iiij.di. xl.ĩ 9.

Filij ſpuales qui ſint.li.iiij.di.xlij. ſub litera a.
(VEinis .
Finis alius eſtvltimꝰ alius finis ſub fine.li.j.di.j..i?2
Finis dicit᷑ bonus aut q;tũ ad ſubſtantiã aut qtuʒ
ad intentionẽ. li.j.di.j.25.
Finis dicit᷑ multipliciter.li.j.di.xliij..9.
Finis pꝛincipalioꝛ conditionis rerũ quis fuerit.lib.

Finis artificis eſt duplex vnus in ſe alter in alio.li.

ſr 1. .
Finis ad quã res oꝛdinant᷑ eſt duplex.li.ij.di.xx.ꝛ2
Finem efſe magne dignitatis quomodo intelligit᷑.
li.ij. di.xv. ꝛk..9ꝰ.
Finis et ſi ſit equaliter bonus non tamen omnesvo
luntates oꝛdinantur et appꝛoximãt illi fini.lib.ij.
di xxxvii.oe7777.
vinis ille quis eſt ex cuius bonitatevoluntas ẽ bo/
na et ad quem debent referri noſtre voluntates
ad boc ꝙ ſint recte.li.ij.di.xxxviij.q.ij.b. Re.⁊2.
Finis vicit᷑ tripliciter et quolibet hoꝛum modoꝛum
charitas eſt finis bone volũtatis.li.jj.di.xxxviij.iʒ
Finem pꝛecepti eſſe chꝛiſtum quomodo intelligitur

li. ij. di. xxxviij.. 4.
Finis dick vuniiclker Cqnio quieſcit᷑ et in quo qui/
eſcit᷑.ſic etiam frui dr̃ dupliciter.li.ij.di.xxxviij.s
Fine ſto hito quõ dr̃volũtas qͥ eſcere.li.jj.di.xxxviij
Fines plures ſtatnere poteſt cſſe tripliciter. 17 ½
Finis et exitus vifſimiliter reſpiciũt auerſionẽ ⁊ cõ/
nerſionem. li.ij.di.xxxviij.28.
Finis omnis bone actionis quomodo cſt deus.lib.
Finem vnũ babent omnes bone voluntates et ta⸗
men quedam bonevoluntates diuerſos fines ſoꝛ
tiunt᷑.li.ij.di.xxxviij.c.d. .
Finis.voluntas.intentio quomodo diferũt.lib.ij.
Ddi. xxxviij. eeff.
Finalis impenitentia quõ eſt annexa peccato ĩ ſpm̃
ſanctũ.li.ij.di.xliij.ĩ? 72 ½ J
Finis eſt duplex li.iiij. di. vj.ð5.
¶Finitum
Sncrvni quomodo neceſſario conſequit᷑ ſtatus.lib.
ſ. di. xliiij. 26.
Finitum nõ excedere aliud finitũ niſi finite quõ in/
telligit.li.iiij.di.xiij.⁊72. .

¶Firmamentum.

itñ an ſit eiuſdẽ nature cũ igne elemento
li. ij. di. xiiij. q. ij. b. Ret. ñ. ”ßMU
Firmamentũ multipliciter accipit᷑ in ſcriptura.li.ij.

di. xiiij. 44. Pe finem.
(Viamens
Flãmeus gladius ⁊ verſatilis quid ſit. libro.ij.di
(FEFlagellum

Flagelloꝛum vtilitates ſunt multe et de eoꝝʒ nume/
8

rd et fufficientia. li. ij. di. xv.2.

Flagellat et flagell atus babent duͦplicem cõpati

99%2%

nein et ex boc duplicem effectum.li.iiij.di.xv. K. xvij. e
* Frooꝛie nobiliſſime dandam eſſe materiã nobiliſn⸗

Elunius

Fluliius materialis babet quat

Fiuns Piritualis quadruplicẽ metaphoã babet.

li. j.in ꝓlogo.2. „ . .
Fluuij paradi ſi quatuoꝛ et eoꝝ interpꝛetatio.li.j.in

ꝓlogo. 3.
u

Svomeeesgs
Fomes an in aliquo totaliter fuerit extinctus.lib.ij.
Fomes et ſinderiſis diſſimiliter ſe babent. li.ij.diſti.
xxxix. 1. el Oi

Fomitem impel ere ad peccandi neceſſitatem veni ⸗
aliter ⁊ ad dirficultatem ad bonum quõ intelligit

li. iij. di. iij. .
Fomes quõ ꝑ gratiam minuat᷑li.iij.di.iij. 4½

Foꝛma

—

Foꝛma accidentalis quõ non eſt ſua potentia.li.di

Foꝛma trip

. te.li. j.di. viij „60. . „ ) . 6
Fouꝛmna que eſt in partibus qñ et que denominat ſi⸗
mul totũ et partes.li.ſd.i.viij.oi.

Foꝛma iterũ eſt duplex.ſ.conſtitutiua et exemplariſ
cet que dicit᷑ ad materiã.li.j.di.xix..6.

Foꝛma adhuc eſt duplex.ſ.relatiua et abſoluta. li. j.

Item eſt duplex.et quõ Augu.accipit ideas in rõne
foꝛme. li. j.di.xxxv. 16.
Foꝛme quõ eſt diſtinguere.li.j.di.xix.So.
Foꝛma ſubſtantialis ⁊ voneplerius vniuſcuiuſq; dĩ
ſpẽs natura et eſſentia ſcᷣm triplicem conſidera
tionem. i. j. di. xxxj.ĩ. 29. .
Foꝛma qua ratione pꝛecedit illud cuius ẽ foꝛma.li.
Foꝛma dicit᷑ dupliciter ad infoꝛmatum et ſcʒ quẽ
mocdũ accipit᷑ in deo.li.j.di.xxxiiij.25.
Forme omnis inductio an ſit a creatoꝛe an agens ꝑ
ticulare iine creatũ poſſit aliquẽ inducere.li.ij. di.
Vyj. q.j .k. 7 I.
Foꝛmã educere in eſſe fit quadruplici opiniõe ibidẽ
Foꝛma ꝑ quẽ modũ ꝓducit᷑li.ij.di.vij. 75.
Foꝛma an ꝓducit᷑ ex aliquo an ex nibilo.ii.ij.di.vij.
76. Sððð
Foꝛmaꝝ veraꝝ inductio an poſſit eſſe a ſpiritu ma
ligno. li.ij. di. vij.q.ij.l.

—— *

Foꝛme quõ ſunt in materia ſemialiter.li.ij.di.vij.SO o

Foꝛme nomen equiuocat᷑ ibi deꝰ eſt pure forma.i.

iij.di. xij. . Hic ponit᷑ in pᷣncipio ẽ recipere formã
ponat eſt reperire.
Foꝛmas elementares eſſe pᷣmas in materia coꝛpo⸗
rali quõ intelligit᷑.li. ij.di.xij. 20.

Foꝛmam vltimam eſſe cõpletiuã quomodo intelli-

gitur. li. ij. di. xiij. 10.
Foꝛmam debere ꝓpoꝛtionatã eſſe materie quõ in/
tclligit᷑.li.ij.vi.xv. 16. èð
Foꝛmam eſſe ſimplicẽ quõ intdligitli.ij.di. xvij.i.

uoꝛ pꝛietates. lib. ſ. .

lex eſt et ſem quẽ modũ aima raitonał
diecit᷑ foꝛma que eſt in toto coꝛpoꝛe et qualibʒ par

8

7*

mam quõ intelligit᷑.li.ij.di.xvij.2.

le eſt foꝛma.li.ij.di.xviij.2i.
Foꝛma vniuerſalis quid eſt et quõ particulat᷑ lib.ij.

Foꝛmale et materiale penes quid accipit᷑ in rebus.

li. ij. di.xxv.yI1.
Foꝛme actus eſt duplerx.li.ij.di.xxvj.ʒs.

Foꝛmale in peceato eſſe auerſionẽ quõ intelligit. li.

ij. di. xlij. 49.

Fonmna dupliciten dicit 2 quõ deus dicit foꝛma. lib.

iij. di. v. 2. . == Ml
Foꝛma eſt duplex quia quedã connet in eſſendo q̃
dam in mouendo et quõ dicunt᷑
foꝛmari a caritatę.li.iij.di.xxxvj. ⸗7
Foꝛmam et foꝛmatũ eſſe nõ poſſe in dinerſis ſubia⸗
ctis quõ intelligit᷑.li.iij.di.xxxvj..s.

Foꝛme non eſt foꝛma nec ꝑfectionis ꝑfectio quõ in

intelligit᷑. li. iij. di. xxxvj.So.
Foꝛma dicit᷑ tripliciter et quõ accipit᷑ in diffiuitiõe
ſacramenti.li.iiij.di.j..x.
Foꝛma que babet partem et partẽ dupliciter educi
tur et qñ ſucceſſiue et quando inſtantanee.li.iiij.
di. xvj. 46. “ . .
Foꝛmam habere contrariã diſpoſitionẽ in materia
eſt tripliciter et qñ inducit᷑ ſucceſſiue et q inſtan
tanee.li.iiij. di. xvj. 7.

Eoꝛnicatio
Foꝛnicariam cognoſcere quõ ſit bonũ.libro.j.diſti.
xlvij. 29. ”l

Fomicatoꝛes notoꝛij qui Gnerra pir

Foꝛmicatio dicit᷑ tripliciter ⁊ ſcᷣm quẽ
Foꝛnicatio quando eſt in damnũ coniugis.li.iij.di.

Foꝛnicatio et ſtupꝛum quõ differunt.li.iiij.di.xlj.õ5.
um adulterium inceſtus rapt? qᷣd

Foꝛnicatio up⸗
ſit. li. iiij. di. xlj.f.
Foꝛte interdũ eſt nota di interdů cuentue
et quomodo accipitur vbi eua dixit ſoxe ⁊c. li.ij.

„

di. xxij. ĩlo0.

AEols
Foꝛtius eſſe quod pellit qᷓ; qd pellitur quõ intelligi/
tur.li.iij.di.xxxj.⁊0.
Foꝛtitudinis actus in quo conſiſtit. libro.iij.diſtine.
Foꝛtitudinis et temperantie actũ elici a cõcupiſcibi
li et iraſcibili quõ intelligitur.li.iij.di.xxxiij.26.

Foꝛtitudinis doni actus pꝛincipalis an conſiſtat er
ca paſſiones tolerandas an circa cupiditatesra

pꝛimeudas. i iij· di. xxxy. q. v.e ſK S f4

Foꝛmam nobilioꝛem eſſte ſimplicioꝛem quõ intelli/

Foꝛma vniuerſalis quomodo dicat eſſe lib i. diſqt.

Fiuuioꝝ ſpiritualiũ quatuoꝛ ſunt pfunda. libꝛo. ſ.= una particularis quõ dicit ens in actu cppleto.i·

Foꝛma ſpecifica ↄmunis poteſt dupliciter intelligi
ſcʒ.ſcᷣm pꝛedicationem ⁊ ſcoᷣm acte nai

cetere virtutes

ubitatiõis interdu cuentus

Fiui
rllig
Fattue
Ulct⸗

H Fottue

ört
Foriuk
Untett

Fein

Femnck
guo ten
fͤlni

Fns
iidir
Frus
nactu.

Faten
Gntrab⸗

Fnoni⸗
guntn
Futoey
Fnicrpti
Fnitoge
niſen
Fnigns
Fndf
atera⸗
Fuin⸗
latti
Fnigun
iinn
fuifeni

(ſ.,

Fntocn
Fruczon
Fmencz⸗
anf.
Frligce

nage
Aiin
is
iil
tars

N

ndiin,

S sHD
ne it

iini

hitalit

ihiinin
o.
wAN
aing 10

irchenn

unu
wis

Frui ali

De littera

Foꝛtitudinẽ eſſe circa delectationi repꝛeſſionẽ quõ
intel igitur.li.iij.di.xxxv. 3 5.
Fortitudo donum et conſiliũ donũ circa que pꝛinci
paliter conſiſtit.li.iij.di.xxxv.ʒ.

Foꝛtitudo donũ excellentioꝛi mõ eſt circa paſſioneſ

q; foꝛtitudo. virtus.li.iij.di.xxxv.ʒ7. ,
Foꝛtitudo donũ et foꝛtitudo virtus in quo cõueni⸗/
unt et diſferunt.li.iij.di.xxxv.8.

Foꝛtuitum

Foꝛtuita operatio ſcdᷣin ꝙ foꝛtuita an ſit a deo.li.ij.
di. xxxvij.q.ij.e.Re. ʒ.

Forum eſt duplex.ſ.cõſcientie et diuine iuſticie ⁊ in
quo tenet᷑ quis vltra penitentiã impoſitã ⁊ iple/

tã ſatiſfacerevlterius.li.iiij.di. xv.20.
Fraus quõ nemini debʒ patrocinari in iurando.lib.
iij. di. xxxix.8.
Fraus quõ nulli pʒ patrocinari in matrimonij con
tractu.li.iiij.di.xxvij. 26.
(C( Frigiditas
Frigiditas eſt duplex et que impedit matrimoniuʒ
contrabere.li.iiij. di.xxxiiij.22.

Eruoꝛ
Fruendũ qua ræ ſit.qua vtendũ.qua fruendũ ⁊ vtè/
um ſimul.li.j.di.j.5.
Fruitio ẽ vna qᷓuis tribꝰ fruamur ꝑſonis.li.j.di.j.s
Frui ct vti differunt.li.j.di.j. 7.ꝰ
Fruitio generali ratione quid dicat et quõ ⁊ qͥs pᷣt
frui ſeipſo.li.j.di.j.9.
Frui quid ſitłx eſſentiam.li.j.di.j.q.iiij.d.

Frui diffinit᷑ tripliciter ꝓut actus voluntatis tripli

citer conſideratur.li.j.di. j. 26.
Frui quare nõ diffinit᷑ per actũ cognitionis ſicut de
lectationis.li.j.di.j.27.
Frui quarejnõ diffinit᷑ per fidẽ et ſpem ſicut per cha
ritatem.li.j.di.j.28.
Frui requirit videre et babere ſimiliter ⁊ amare.lib.

„

1. di. j. 29.

Fruitio quõ ẽ ex fide et ſpe.li.j.di.j.ʒ1.

Fruivtrũ contingat deo.li.j.di.j.q.j.e. . ..
Frwendͤ an ſit ſolo deo ſiue bono increato.li:j.di.j.
Frui accipit᷑ ꝓpꝛic et cõiter ⁊ ſcdᷣm quẽ moduʒ frui
unr deo et ſcdᷣm quẽ fructibus donis ⁊ btitudie
l. ]. Di. 7.56.
q̃ dicit᷑ dupliciter et fruimur charitate vtro
qʒ modo.li.ij.di.xxxviij.Is.
Frui et vti quid ſit.li.j.di.j.d.f. H
Fruendũ et vtendũ quibus rebus eſt.li.j.di.j.e.

Fruamur deo in hac vita inquirit. li.j.di.j.g.

Frui an debeat homo hoic. li. j. di. j.h.
Fruat᷑ an vtat᷑ deus homine.ii.j.di.j.ci.
Fruendũ an vtendũ ſit virtutibus. li.j.di.j.k.

Fructus nomie quid intelligit᷑ ibi qᷓtũ ſeminauimꝰ
in operibus tantũ in fructibus metemus.libꝛo.ij.

Frucus theologice nomẽ.li.iij.di. xxxiiij. 5.

Fructus bone cõuerſationis debere peccatoꝛi coin
putari ab eo tempoꝛe quo peccauit quõ intelligit᷑

Fructus bonus ⁊ fructus dignus penitẽtie quõ dif

Fructus dignitas dupliciter poteſt accipi et quomõ
ſcm boc intelligit᷑ pꝛeceptũ iohis.facite di.fruc.
pe. li.iiij. di.xvj.ẽ.
Fructus dignos penitentie facere ẽ dupliciter.ſ.ve/

775

re et interpꝛetatiue.li.iiij.di.xvj.S.

Eruſta
Fruſtra eſt potentia que non reducit᷑ ad actuʒ quõ
intelligit᷑.li.j.di.xliij.26. li. iij. di. j. .

Fundamentum
Fundamentũ dicit᷑ multipliciter et qua rõuechriſtꝰ
penitentia fides charitas patiẽtia humilitas for
titudo dicit᷑ fundamentũ.li.iiij.diſt.xxij.q.j.e.Re.
Fundamentũ quid vocat aplłs et de numero et de
oꝛdine eoꝝ que ponunt᷑ in fundamento.lib.iiij.

(Eürtum
Furtum filioꝝ iſrabel quare nõ imputat᷑ eis in pec

— *

catũ.li.j.di.xlvij.ʒᷣo.

Furti nomine ꝓbibet᷑ ſacrilegiũ rapina ⁊ vſura et᷑

quõ differunt.li.iij.di.xxxvij.12.

Enturum

—

Futuricio dud impoꝛtat ⁊ ſcᷣm quẽ modũ eſt dera

tione pꝛeſcientie.li.j.di.xxxviij..x.
xxrviij. 6.
Futuras ideo cſſe res qꝛ deus eas nouit quõ intelli

Futurũ eſt in triplici differentia.li.j.di

git᷑. li.j.di.xxxviij.2. S
Futurã quõ ſcit᷑ a deo per cauſam.li.j.di.xxxviij.io.
Futurũ eſſe cauſam pꝛeſcientie due rationes viden
tur ꝓbare et ſoluuntur.li.j.di.xxxviij.ĩ et.ĩ p.

Futurũ poteſt ſciri certitudinaliter dupliciter.li.ij.

Futuroꝝ triplex eſt genus.li. ij. di. vij. SKk
Futurũ quid ſignificet ibi.neceſſario futurũ eſt qdᷣ
vult et pꝛeſcit deus.li.ij.di.xvij.7..

36

Futurũ dr̃ dupliciter.ſ.q;tũ ad euentũ ⁊ qtũ ad or
dinẽ et quõ ſpes eſt futuroꝛũ.li.iij.di.xxvj..

Saudiumnm
Audiũ eſt duplex.ſ.de pꝛemio ſubſtan
tiali et accidentali.li.ij.di.xj.ʒ2.
Gaudiũ dole:e npermlert eſſe magis
iutẽſuʒ quõ intelligitur.li.iij.di.xvj.55.
Baudcre de bono pñti et expectare bo
nũ futurum diſſimiliter ſe habent.lIi.iij.di.xxvj.20
Gaudij qᷓ;titas in patria duo reſpicit et reſpectu cu/
ius eſt equale.li.iij.di.xxxj.s7.
Gaudiũ ſpeciale qua ratione babebit vnus de alio ĩ
patria.li.iij.di.xxxj.S. . D
Gaudiũ augetur triplicit᷑ et ſm quẽ modũ gaudiuʒ
ſanctoꝛũ auget᷑ in reſurrectione.li.iiij.di.xlv.i.
Gaudiũ dr maius quadrupliciter et qad reſpectu cu
ius maius reperitur. i.iiij. di. xlix.29.
HGenerare

Genuit ſe deũ vel aliũ deũ ↄclnſionis huius neutra
pars eſt concedenda.li.j.di.iiij.2. 1

BGenerare alterum fulium quõ dicit imperfectionem
potentie in generando.li.j.di.iiij.Ii. ..
BGenerationis terminus dupliciter cõſiderat᷑. li.j.di.
V2 J42M. — 4 .„
Beneratio quõ eſt puncipiũ diſtinguendi et cõican/
di. li. j. di. v. 27.
Senerari dat᷑ ꝑ generationẽ eſt falſa locutio. li.j.di.

FJ0. .
BGeneratio filij an ſit ſem conditionẽ neceſſitatis.
li. j.di. vj. qꝛſ. a. Re. .⁊ per totum. .
Generatio filij an ſit ſcᷣm rationẽ voluntatis.lib.j.
di. vj. q. ij. b. R. S.⁊ ꝑ totum.
Generatio filij a patre an ſit ſcᷣm rationẽ exempla/
ritatis.li. j.di.vj.q.iij.c.Re.i2.⁊ per totum.
Generatio filij quõ continet᷑ ſub omnipotentiali.li.
j. di. Vij. 2.
Generare poſſe et generari poſſe ſcᷣm quos actus
diſtinguunt. li. j. di. vij. . .
Generandi vel gignendi potentia quã naturã dicit
in patre quã in filio.li.j.di.vij.?. .
Generare quid eſt.li.j.di.vij.S.⁊.di.ix.20.⁊.di.xiij.i⸗ʒ
Generare poſſe vtrũ in diuinis dicat quid vel ad ali
quid.li.j.di.vij.q.j.a.R.ꝰ.et per totũ. ⸗
Generare in diuinis quõ conſequit᷑ naturam.li.j.di.
Vij. 12. =“
Gencrani potentia an ſit in filio.li.j.diſt. vij.q.ij.b.
Generandi potentiã nõ cõicat pater filio ꝓpter duo
li. j.di. vVij.1 6. . . .. .
Generandi fecunditas aliter ẽ in bis inferioꝛibꝰ alit
in veo. li.j.di. vij.ꝛl. .
Generare et creare vtrũ ſit vnicũ poſſe.li.j.di.vij.q.
iij. c. Re.22. Hic in fine quarti argumẽti ponit᷑ po/
tentia generandi.ponat᷑ creandi. .
Genui quid ſignificet ibi.ego hodie genui te.li.j.di.
1r. I0.
BGeneratio filij quare magis aſſimilat᷑ ſplendoꝛi qᷓ;
galijs rebus. i.j.di. ixDirr.
D an ſit ponenda in diuinis.li.j.di.ix.q.j.a.
.19.

Generationis modus differenter eſt in diuinis et in

creaturis.li.j.di.ix.⁊1.
Generatio an ſit in diuinis ꝑſonaꝝ diſtinctiua. li.j.
Beneratio quid eſt lib.j.diſt.ix.25
Generatio in diuinis rõe cuius facit ꝑſonalem diſti/

ctioneʒ li.j.di.ix.22..ꝛ2 3. V

Generationẽ ⁊ generationis diſtinctionẽ nõ cõicat
pater filio.li.j.di.ix.24.
Generatio diuina an ſit eterna.li.j.di.ix.q.iij.c. Re. t.
Generatio quid dicit in diuinis et quid in creaturis
et quid coꝛruptio.li.j.di.ix.2.
Generatio filij an ſit terminata.li.j.di.ix.q.iiij.d. Re.
36.7.32.
Generatũ eſſe nobilius eſt qᷓ; generari et ſimiles lo/
cutiones vbi habent veritatẽ.li.j.di.ix.9.
BGeneratio ſemper ens nõ ſemꝑ de nouo aliquid ꝓ/
ducit ſicut nec ſol radiũ.li.j.di.ix. co.
Generans et genitus ſunt per generationẽ diſtincti
ct coeterni.li.j.di.ix.a.b.c.
Generationis diuine modus ineffabilis eſt et nõ in/
telligibilis. li. .di. ix.d.
Generationis eteꝛnitas an debeat expꝛimi per ver/
bũ pñtis vel futuri tempoꝛis.li.j.di.ix.ę.f.g. b.
Benerationis modos.vxij.ponit arrius quoꝝ quoli⸗

bet dato ꝓbat ꝙ filius nõ tantũ natus ſed et fa/

etus eſt. li. j. di. xiij. S. ⁊ di. xx. S.

Generatio et ꝓceſſio reꝑit᷑ in diuinis.ſed creatio nõ

li.j.di.xiij.ĩo.

Generans eſt ſpirans ergo genitus eſt ſpiratus non

vaukai l.igi
Gen eratio filij et ꝓceſſio ſpirituſſãcti an realiter dif
ferant an ſolũ ſcm rationẽ intelligendi.li.j.diſti.
xiij. q.iij. c. PR.
Generatio et ſpiratio ſcdᷣn rationẽ intelligendi du/
pliciter differunt.li.j.di.xiij.20.
Generatio quõ plus differt a creatione qᷓ; ꝓceſſione
li. . di. xiij. 26. .ð
Generationẽ filij et ꝓceſſionẽ ſpirituſſancti nõ põt
homo ſufficienter diſtinguere.li. j.di. xiij. d.
Gen erari et donari differunt.li.j.di.xviij.2.
Generatio ſanctoꝛũ quõ dicat᷑ in eternitate dei.li.j.
di. xix. . S .
enerandi duos modos ponit hyla. in viuentibus
li. j.di. xix.9.poſt literam i.
Generatio cõpꝛehendit duas relationes ſimiliter et
ꝓceſſio.li.j.di.xxvj. o. .
Sencae⸗ et eſſe patrẽ an ſit vna notio. li.j.di.xxvij.
q.j.a. N.ũ.
Generare et eſſe patrem qᷓeuis ſit eadẽ ꝓpꝛietas diffe
renti tamen modo ſignificatur quantũ ad tria.li.
j. di. xxvij. 7. .
Generare et patrem eſſe habent diuerſum modum
ſignificandi.li.j.di.xvij.Ss.

Generare et eſſe patrẽ per abſtractionẽ pᷣdicant᷑ de

ſeinuicẽ.li.j.di.xxvij.9.
Generare et eſſe patrẽ cũ ſint eedem ꝓpꝛictates que
ſiſtorũ eſt ratio intelligendi alterã id eſt. vtrũ vpo/⸗
ſtaſis patris ſiue pater ideo generet quia pater ẽ
vel an ideo ſit pater quia generet.li.j.di.xxvij.q.ij
b. R. 1 0.et per totũ.
Generari quõ non cõuenit eſſentie ſed perſone.li.j
Generatio et crcati
li. j. di. xxx. 15.

o inequalẽ relationẽ dicit in deo

BGeneratio ſignificat᷑ dupliciter.li.j.di. xxxij.9.

Gen erans et pater differenter ſubijciũt᷑ reſpectu bu
ius pꝛedicati paternitas.li.j.di. xxxiij.25.
Generatio equoca et vniuoca quid ſit.li.j.di.xxxvij.

Generãdi actꝰ quõ eſt entis cõpleti.li.ij.di.xviij. ¶8.
GBen eratiua vis quõ ſpecialiter reſideat penes ani

975„

mam. i.ij. di. xviij. ¶.9.
Generatio boim quõ fuiſſet ſi bõ ſtetiſſet.liij.di. xx.
II.
Generatiua vis qᷓredata eſt hoibbꝰ.li.ij.di.xx.iꝛ.
Generatiua an aliquid conferat inveritatẽ humane
nature. li.ij. di. xxx.q.j.e.R.28.et per totum.
Generatio quõ ẽ de ſubſtãtia generantis.li.ij.di.xxx.

34
Generatiua quare ẽ magis in nobis coꝛrupta inter
omnes potentias anime vegetatiue.libro.ij.diſt.
Generationis quatuoꝛ modi.lib.iij.diſti.j.2.

GBeneratio filij. quõ eſt ſupꝛa cauſam rationẽ tempꝰ

et naturã. li.iij.di. viij..
Generatio quomodo terminat᷑ ad ens completum

li. iij. di. viij.2.

Generatio quare multiplicat᷑ in xpᷣo et nõ filiatio.li

bro.iij.di.viij.⸗x7. ——
Generationẽ volunta:iã nõ eſſc naturalem quõ in /

tlu
anenn
dürren
Pener
Penera
fen

Snen
ſa

Peanirlu
Cinatu

Pertto
Honiäürk
tonct
Pentie
Gantin
n ſi
Hentiu
oi
Bentuu

ens
niſof
GBemnore
Gin fin
bennsdi
hngene
Genlsa
ſicd⸗
Penertd
man

Gann
diter
benngi
inablar
nflin
wiz.

Si

gun
ſiij.
bain

Gi n
40 21
Boigis
poſe⸗
Zunle
hd
nil
ginn⸗
Geim
Glere

ckhinnn

igi nhaln
Alctnil

S
nei heſſn
rufnain hi
a An.
Apün,.
thufanhe
Aineztnüir
nmwrolfape
niaät

ſalgeuti
emipru⸗

Nurtot
e npusg
Uitc ſinn⸗
ee nim’
nor! amms

AArorictu⸗

misſtunt

anmi

denrpentsn
ſeinelin
lidn.
ürornimm
24 e.
utliin

S
Sõ

ein,

46 angen
geuſn
Gulnßß

telligit. li.iij.di. viij. .885.
Generans pꝛius eſte generato qud 5 intelligitf. lib. ii.
di. xxxiiij.16.
BGenerare et facere differunt. li. lij. di. ilij. ö6.
Generationẽ poſterioꝛẽ nõ tollere coꝛruptionẽ pꝛio

„ „

rem quõ intelligik. li.iiij.di. xj.⁊ c.

BGenerale

Generale ſiue vniuerſale eſt duplex.ſ.in pdicando: 2

in cauſando.li. iij. di. xxvij. o.

¶ BGenitalium

Genitaliũ membꝛorũvſus quare debet eẽ magis or
dinatus qᷓ; aliorũ membꝛorũ. li.ij. di.xx.27.

HBenitiuus

Genitiuus caſus conſtruit᷑ tripliciter.li.j. di.iij 51.

Genitiuꝰ ĩ illa auẽte apoſtoli.filij.charitatis ſue aus

tenet᷑. li. j. di. v. 7.
Benitiui Mecharm Apꝛietas.li.j.di.xj..

Genitiuus ille nature quõ conſtruit᷑ ibi.oꝛdo nature J

an ſit in diuinis.li. . di. xx. 24.
BGenitiuus quid requirat vt ꝓpꝛie et vere conſtruat᷑

li..di. xxxiiij..

Genitiuus multiplicem habitudinẽ importat ibidẽ

Wenus

Genus credentiũ eſt duplex ⁊ cui eſt vtilis vilibilis
miſſio ſpirituſſancti.li.j.di. xvj. 13.
Genus rei quid et quid res generis. libꝛo. . diſt. xxj.
6. in fine.
Genus dicit dupliciter et ſcom boc conueniũt aliqᷓ
in genere dupliciter. li. ij. di. xvij. 1.
BGenus aliqua cõplectit ſe aliqua per reductioneʒ
li. ij. di.xxiiij. 29.

SGenera. diuerſorũ pᷣdicari de eodẽ ẽ impoſſibile quõ

intelligit. li.iij. di Vj. 24.

Herundia

—

Gerundia ſet m criplice expoſitionẽ tria dicunt.l. j.

di. xxxix.i. ꝓpe finem.
Gerundia poſſunt dicere cõcomitantiã vel cauſam

in ablatiuo caſu et ſcᷣm quem modum bec eſt ve

ra. filius naſcendo accepit vt ſit ſubſtantia. li. di.

EBigantes

Gns vñ babuerůt oꝛtũ. li. iiij. di. xliiij. 532.

bladium

BGladio ſpirituali et coꝛpoꝛali interfici non eſt ſimile

li. iiij. di. xviij. 71.
BGladiũ vtrũq; ad quẽ vſuzʒ bʒ eccia.li.iiij. di xxxvij. 5§

(Sloꝛia

Bloꝛia quõ ð ꝑficit totã capacitatẽ nature.liij. diſt ix.

Gloꝛioſius eſſe enon conſentire peccato qᷓ temptari

nõ poſſe quõ intelligit᷑.li.ij.di.xxiij.ꝛ.
Gloꝛia quõ reddit impoſſibilem ad malũ et quõ pe⸗
na ad bonũ.li.ij. di. xxxv. 42.

Gloꝛia eſt duplex ⁊ in quapoterit reſurgere qui pec

cauit. li.iij. di. xxxj. 11.
quõ ſaluat oꝛdinẽ nãe iſtitute.li.iij. di. xxxj. 55.

Gloꝛia ſcoᷣm quẽ modũ ẽ in potentijs li.iiij.di.xlix..ꝰ

BGloꝛie actus cuius ſit et videt ꝙ oim potentiarum

G

—

li ii. di rlix q. vee. he. zr.
Bloꝛie actus eſſe plures vel panchoꝛes q;ᷓ tres ſi ĩque

rationes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſ. ſoluende. lib.

iiij. di. xlix. 25.7 e totum.

Sratia qui A li. I. di. viij. 39 Iter diffinit multi⸗

plicit᷑ li. ij.di. xxvj.4.⁊ di. xxvij.iI .2 iterũ. di. xxvij.
q.ij. b. in.ij. argumento.
Gratia reſpectu cuius dicit᷑ adiutoꝛiũ.li.j.di.viij. 0
Gratia quõ eſt ars bene viuendi.li.j.di. xiiij. 19.

Gratiã dari ab aliquo ẽ tripliciter.li.j.di.xiiij.22.

BGratia et lumen coꝛpoꝛale diſſimiliter babent. li

92702

j. di. xiiij. 24.

BGratia quõ erpellit culpã. li.. di. xiiij. 25.

Gratia quare nõ põt ꝓduci vel dari ab bomine.li.
di. xiiij. 28.
Gratiã augeri eſt dupliciter.lij di. xv. 45.
Gratia quõ auget᷑ et remittit᷑li.j.di.xv.S.
Gratia qua ratione vnit.li.j.di.xvij.i⁊2. Riiz. diſti⸗
xxvj. 18.
Gratiſicatio ⁊ obduratio quõ ſe babẽt reſpectu me⸗
riti et demeriti.li.j.di.xlj.⁊.

Gratiã alicui ſubtrabi poteſt reſi bici ſub triplici con

ditione.li.j.di xlviij. .
Gratia dicit tripliciter et quõ data ſunt angelo gra⸗

tuita.li.ij.di.iiij.1r.
Gratia eadem quõ dr foꝑans ⁊ cooꝑans.li ij .di.v. 5.

Gratia operans quare dr pᷣueniens Feſbecki gratit

cooperantis.li.ij.di.v.ꝗ.
Gratia non incboauit conuerſi⸗ ionẽ Cangelorũ ſed e cõ
firmanit. li. ij. di. v. 2.
Gratia aliter eſt a deo qᷓ; culpa a diabolo. li diſtin.
viij. Sꝛ.

Bratia tripliciter conſi gerat et aue vniat et que di⸗

ſtinguat. li. ij. di. ix. l3.
Gratia dare lcm maioꝛẽ capacitatẽ naturaliũ põ põt
eſſe dupliciter.li.ij.di.ix..X.
Gratia a quedã dicit eſſe fixra quedã influens etſcvm
quꝗ angeli dicunt᷑ magis pfeciſſe. li. ij. di. xj. 3.

Gratia quo dr eſſe perfectio nature.li.ij ij. di. xxiiij. 10.

ct.xi1.

Gratiã gratũ facientẽ eſſe fidem cũ dilectione intel⸗

ligit᷑ de gratia gratũ faciente non qᷓtũ ad eſſentiã
ſed ꝙtum ad effectum. li.ij.di.xxvj.ʒ.

Gratia ſcᷣm diuerſas comparationes diuerſimode

diffinit. li. ij ijj. di. xxvj. 4.
Gratie diſfimlio magiſtralis li ij di. xxvj. 4. ppefi.

Gratia dei an aliquid ponat circa gratificatũ. lib. ij.

di. xxvj. q. j. a. R. 2.

Gratia humana differt a diuina tmniplici cauſa lib. ij.

di. xxvj. 8.
Gratia diuina aliter ſe babet circa gratificatuz ; qᷓ; di
lectio circa dilectũ.li.ij.di.xxvj.Y.
Gratia et laus diſſimiliter ſe habent li.i. di. xxvj. 11.
Gratia quid ponit circa gratificatũ an aliquid crea.
tum an aliquid increatum libro.ij. di. xvj. 4. ij.b
Be. 14.
Gratia gratũ faciens.ix. effectus habʒ in gratificato
li.ij. di.xxvj.in ſcdo argumento vbi ſcribatur ad
marginem. 13. 2 ad idem. 15. ⁊ gratie aliqui effectꝰ
li.ij. di. xxvij.l2.
Gratia an ſit in genere ſubſtantie vel accidentis. ib.
ij. di. xxvj. q. it. c. Pe. 129.R.
Gratia quare vẽ nobilioꝛ anng et znime efectio.li.
3

4 H vi xxſ ao Hie ponif in principio aceidens

nobilius eſt ponat᷑ ꝙ nullũ accidens =.
Gratia alio modo aſſimilat᷑ deo et alio modo anima
Gratia quale accidens ẽ li.ij.di.xxvj.22.

* * 92

Sratis eſſe ſoꝛmã que eſt pꝛincipiũ vite quõ intelli/

Siatia n5 ſi n genere ſubſtantie ᷓuis ſit de bonis
maximis. li.ij. di.xxvſ. ?D Gq
Biꝛa an inſit aĩe ꝑ ſe an ꝑ accidẽs.li.ij.di.xxvſ.⁊5.
Gratia an ſit in genere accidentis coꝛruptibilis vel
incoꝛruptibilis. li ij. di. xxvj.q.iiij. d. Re.26.
Gr̃a quõ eſt imago et quõ anima.li.ij.di.xxvj.a7.
Gratia a quo dependet.li.ij.di.xxvj.28.

Gratia a quo coꝛrumpit᷑ an a deo an a peccatoꝛe an

a li. ar. li.ij.di.xxvſ..ꝛzꝛzzz.
Gratiã quare permittit deus perire.li.ij.di.xxvj. ʒ
Gratia an pꝛimo inſit ſubſtantie anime vel potetijs.
li.ij. di. vxvj.q.v.e.Re.? 4. v TtTtt.
BGratiã eſſe continuã in ſuo actu quõ intelligit᷑li.ij.
vi. xxvj. 55. 1. 36.

Gratia an compet᷑ ad animã in rõne motoꝛis. lib.ij.

*

di. xxvj. q. vj:f. & 44A 2.
Gratia quõ dr᷑ mouere li.ar.li.ij.di.xxvj.Aa353.
Gratie et li. ar. quare attribuit᷑ omne opus meritoʒi
nym. k(i. ij. di. xxvj. 44.

Gratia an moueat.li.ar.naturaliter an violenter an

voluntarie.li.ij.di.xxvj. sð.
Gratia an moucat li.ar.vt motoꝛ motus vel vt mo
toꝛ non motus.li.ij.di.xxvj. ¶7.
Bra eadẽ ⁊ in ſe nõ variata quò excitat et mouet ad
diuerſa opera li.ij.di.xxvj 48.
Bratia qᷓuis vna tñ multipliciter diuidit᷑ et diffinit
ſcm multiplices cõꝑation es.li.ij.di· xxvij:i.⁊ ad

idem. 15. 7. 14.

Sratia accipit᷑ quadrupliciter et ſcm boc iſta duo

nomina pueniens et ſubſequens quadrupliciter

4

accipiunt᷑.li.ij.di.xxvij.ꝛ2. “
Gratia gratũfaciens an diuidi habeat ꝑ differẽtias
diuerſas per eſſentiam.li.ij. di. xxvij.q.j.a.Re·(o.
Bratiã gratũ facientẽ vnã tm̃ eſt ponere in vna aia
triplici rõne.li.ij. di.xxvij.10. 7.I1. 7. 2.
Gratie nomen equiuocat᷑.li.ij.di.xxvij.ĩ.
GBGratiarũ diuiſiones eſſe quo ſenſu dixerit apls li.ij.
Bratiã multiplicari qꝛ culpa multiplicat᷑ nõ ſequit
li.ij. di. xxvij.1 5.
Gratie actus quõ dicãt᷑ Dimerſſicari . Avin⸗
1

Gratia quare non plurificat᷑ in anima ſicut ſcientia
li. ij. di. xxvij.127.

„

Gratia gratũ faciens et virtus gratuita an differant

ꝑ eſſentiam.li.ij.di.xxvij.q.ij.b.Re..s.
Gratia eſt fides cij dilectione qualis predicatio lib.
ij.di.xxvi. i9.
Gratie aliqua diffinitio nõ eo mõ cõuenitvirtuti gra
ratia cooperans qua rõe dicit᷑ li.ar. cooperari li.ij.
di xxvij. 21.

Gratie et virtuti differenter competit viuiſicare ac/
ceptũ reddere et opus meritoꝛium facere ibidem

„ —

circa medium.

Gratia nõ poteſt circũſcribi a caritate.li.ij.vi.xxvij
SGratia et gloꝛia an differant eſfentiam li.ij. diſtin.

xxvij.q.iij.C.Re. S4.

SGratia qua roe ſumul ſtat ci fideli ij di xxvij.ꝛ5.

Gratia qua ratione ſe babʒ ad gloꝛiã ſicut via ad te:
minũ. li. ij. di.xxvij.ꝛs ꝛ7.
Gratia aliter ſe habet ad gloꝛiam vel pᷣmiũ q; culpa
ad ſupplicium.li.ij.di.xxvij.27. Ad idem. 4s.
Gratiã et gloꝛiã nõ hʒ diuerſiſicare diuerſitas modi
cognoſcendi.li.ij.di.xxvij.29.

Gratie donũ iam babitũ an contingat mereri ꝑ ipſa

gratiã. li. ij. di. xxvij.q.j.d. R. ð0.
Gratia iam babita nõ poteſt mereri qᷓuis contingat
mereri gloꝛiã iam habitã.li.ij.di.xxvij.ʒ1.
Gratiã pꝛimã vel babendã poteſt quis alij mereri g
poteſt ſibi mereri gratiam habitamnon ſequit᷑ li.
ij. di. xxvij 33.

Sratiarũactio quare nõ eſt oꝛdinata ad merendũ iã
habitũ ſicut oꝛatio ad merendũ habendũ.li.ij. di.

xxvij. y4.
GSratia aliter ſe babet ad meritũ ꝙᷓ charitas ad amo
rem. li. ij. di. xxvij.d8„.
Gratie augmentũ an contingat mereri ꝑ gratij.lib.
ij. di. xxvij. q.ij. e. Re.g7. .
Gratie augmentũ quõ contingat mereri.lib.ij.diſti.
xxvij. 58. 7.59.
Gratia quõ poteſt augeri cũ ſit ſimplex et quõ è ſim/
plex. li.ij. di.xxvij.0. =
Gratia ſcdʒ quẽ ꝓfectũ dici

Gratie cõplementũ.i.gloꝛie pꝛemiũ an cõtingat me

rreri per gratia. li.ij. di. xxvij. q.iij,f. R.4 .
Gratis factũ quõ obligat ⁊ nõ obligat li.ij.di. xxvij.

Gratia operans et cooperans an ſit eadem.li.ij.diſt.
xxvija. e
Gratia quid ſit quõ meret᷑ augeri et de tribus gene
ribus bonoꝝ. li. ij. di. xxvij. b.
Gratia comꝑat᷑ ad virtutẽ.li.ij.di.xxvij.d.
Gratia an ſit virtus vel non li.ij.di.xxvij.f.
Gratia et virtus quõ eõꝑant᷑ ad meritũ.li.ij.diſtinc.

Gratie pꝛincipaliter eſt bona voluntas ⁊c.lib.ij.di.

Gratia nõ eſt ſed facit meritũ.li.ij.di.xxvij.x.
Gratia pꝛeueniens qua virtus intelligit᷑ nõ eſt li.ar.
vſus ſed ex ea bonus vſus li.ar.et oĩa bona meri/
ta. li. i. di. xxvijj.ꝰinn.
Gratiã pꝛimã nõ cõtingit mereri triplici rationce.li.
ij. di. xxviij. 2. Sð ”YUẽ
Gratia bumana et diuina differenter ſe babent.li. ij.

Z —

BGratiã pꝛimã an poſſit ſibi aliquis in ſtatu gratie er

iſtens mereri poſt recidiuũ.li.ij.di.xxvnij.75.
BGratie gratis date noiĩe quid intelligat᷑.li.ij.di.xxviij
Gratia gratũfaciens nõ pᷣexigit neceſſario diſpoſitio
nẽ gratie gratis date ch.di. rvii. 30.
Gratie et li.ar.oꝛdo.li.ij.di.xxviij.,ssa.
Gratia qre p̃t magis recuperari q; pꝛima iuſticia..i.
ij. di. xxxix. 19. ”
Gratiã noluit dñs dare cũ naturalious cũ poſſet tri
plici oꝛdine exigente.li.ij.di.xxix.25. Ad idem.8.
Gratiã maiorẽſan dederit deus homini lapſo qᷓ; de

Aliſſet ſi in ſtatu innocẽtie ꝑmãſiſſet.li.ij.di.xxix.⸗»ꝛ

Gratiã eſſe potentioꝛẽ ꝙᷓ culpã qu intelligitii i·di

*

ſti. xxxiij. 22.

Gratia dupliciter opponit᷑ cõcupiſcentie et quõ tol

. cit augeri. li.ij.di. xxvij. 41
Gratie augmentũ et gratia pꝛimo data quõ differt

fag
Batu
ibg
iriit
Gena
naate
bnn
ccrt
Heati
N
ſre
W.
Bn
4
PHrut
Geai
Bkin⸗
Kru⸗
penae

Geta
Genta

Flinmi
ninaign
5

farenaN.

t,
amtülinin

ntrtihi

ni
.

ztäNaNN

ginhenie

mnrte

sibeß
inir,
Agim

ℳ

2 at
znc
rgin
tine
Se
Zanti⸗

ie totaliter concupiſcentiã. li.ij. di.xxxv. K1.

Gratia gratis data et gratia gratũ faciens penes qͥd

diſtinguant᷑ ibidem.
Gratie ſubtractionem et i
telligit᷑. li.ij. di. xxxvj.0. 2. 42. .
Gratia quõ corrumpit᷑ ⁊ anibilat᷑ et quõ deficit in
ſeipſa. li.ij. di. xxxvj. 43. 1. 44.

Bratia ſanctificans quare no ſequit᷑ natiuitatẽ car/

nalem. li.iij. di.iij.⸗ꝛ.
Gratia quõ minuit fomitẽ.li.iij.di.iij.ð. .
Gratia illa que fuit in conceptione in comꝑatione
d dignitatẽ nature aſſumpte an teneat rationem
Apꝛietatis naturalis vel gratuite.libꝛo.iij.diſt.iiij.

Gratia vnionis dicit᷑ tripliciter ibidem.

Gratiã quõ accepimus de plenitudine xpᷣi.li.iij.diſt.

Gratia ſingularis pſone ĩ xpᷣo an ſit crcatavel increa
ta li.iij.di.xiij.q.j.a.Re.S.

Gratia ſingularis perſone quare dicat᷑.li.iij.di.xiij.ꝰ

Gratia ꝑſone ſingularis et filiatio adoptionis diſſi
militer ſe babent. li.iij.di. xiij.i0.
Gratie et gloꝛie deifoꝛmitas nõ excludit᷑ a xpᷣo ꝓpte
rea ꝙ ipſe eſt deus.li.iij.di.xiij.II. . ſ2n.
Sraria fn vl immẽſa an ſit i chꝛiſto.li.iij.di.xiij.q
SBrati⸗ tantã eſſe quantũ eſt illud ad qð diſponit qͥ/

6

mogo intelligit᷑.li.iij di.xiij..ꝛs.
Gratia ſingularis ꝑſone iĩ chꝛiſto an fuerit gratia ple
na atq; pfecta.li.iij. di. xiij.q.iij. c. R. n.
Gratia capitis quid ſit ſcᷣm eſſentiam vtrũ.i.ſit qͥd
creatũ vel increatũ.li.iij.di.xiij.q.j.d.Re.28.
Gratia dupliciter influit ſenſum et motũ et ſᷣm boc
dupliciter cõuenit chꝛiſto.li.iij.di.xiij. ?9.
Gratia creata quõ põt influere motũ et ſenſum ĩ mẽ
bra. i.iij.di.xiij.ðo. ð
Bratia capitis an ſit alia ꝙᷓ gratia ſingularis ꝑſone
et gratia vnionis.li.iij.di.xiij.q.ðij.e.Re..
Gratia ſingularis ꝑſone quid dicat ibidem.
Gratia vnionis dicit᷑ tripliciter ibidte m.
Gratia capitis dicit᷑ tribus modis.li.iij.di.xiij.ʒ5.
Gratia que ponit᷑ in chꝛiſto ſcᷣm triplicẽ differentiã
penes quid eſt data.li.iij.di.xiij.5.
Gratia capitis quõ cõmunicat᷑ alijs li.iij.di.xiij.ʒ2.
Gratia ſingularis ꝑſõe quõ remanet in chriſto ſi de
poneret᷑ natura aſſumpta. li.iij.di. xiij. 8.

Gratia vniõis q̊ tꝑe babuit efficaciã.li.iij. vi. xiij. 39.
Gratia capitis mediante an deus influat ſenſum in

omnem aliã creaturã habentẽ gratiã ſiue angeli/
cam ſiue bumanã. li.iij.di xiij.q.iij.f. Re.4o.
Gratia ad gloꝛiã et meritũ ad pꝛemiũ babẽt quo ad
aliquid ſimilitudinẽ et quo ad aliquid nõ.li.iij.di.
xviij.ꝛ8. JJMM
Gratite collatio ſatiſractionẽ oꝛiginalis non facit ſed
pꝛeſupponit.li.iij.di.xx.ʒ2. M

BGratia equaliter delet omnẽ culpam ſed nõ ſatiſfa/⸗

„

cit eqtit᷑ ꝓ omni culpa.li.iij.di.xx.ʒʒ.⁊ per totum.

Bratie F atũfaciẽtis lumen quõ ſufficit ad creden/
dum li.iij.di. xxiij. s.

Gratia nõ omnimode ſe habet ad virtutes ſicut aia
ad ſuas potentias.li.iij.di.xxiij.⁊3.

* 7

SGragtie et virtutes quõ infundant᷑ in animã exem⸗

plo monſtrat᷑.li.iij.di.xxiij. ? -.
Gratia et charitas diuerſimode dicunt᷑ vita anime
li.iij. di. xxvij.ꝛ2ʒ. 1

onem et ignoꝛantiã eẽ a deo quõ in

—r

Gratiã eſſe perſectionem nature qu intelligitli.iij

.

di. xxix. 1 6.

—☛

Gratia qtulacũq; quare nõ ſufficit ad vincendũ om

nẽ temptationis impulſum.li.iij.di.xxx.õ

Gratiã gratũfacientẽ magis diſponere bomineʒ ad
ſuſceptionẽ boni qᷓ; gratiã gratiſoatã quõ intelli⸗

git᷑. li. iij. di. xxxj. 13.

7

Gratia quare nõ põt eſſe in qualibet creatura cũ tũ

deus poſſit eſſe in qualibet.li.iiij.di.j.ʒ2.

Gratia que ſignat᷑ in baptiſmo q̃re ẽ ibi tĩ in ſigno
cũ ſit corpꝰ xpᷣi in altaris ſacr̃o nõ tm̃ vt in ſigno

ſy etiã ßm veritatẽ.li.iiij. di.j.t.
Gratia ſibi determiat ſubiectũ nõ qꝛ bʒ
ſed qꝛ bʒ in illo occaſionẽ᷑.li.iiij.di.j.ʒʒ.

Gratia quare nõ manet in alijs ſacramẽtis ſine ſub
iecto ſicut accidẽtia in altaris ſacro li.iiij.di.j.4.
Gratia ſacmẽtalis an ſit eadẽ ꝑ eſſentiã cũ gratia vir
tutũ.li.iiij. di.j.q.vj.f. R.i.Hic emẽdet᷑ bec clau

ſula hoc mõ ſʒ attẽde cũ dico gratiã virtutũ dico
gratiam gratumfacientem et babitũ ſubſtratũ ⁊c
Gratiã quõ dicit᷑ deus ſubtrabere.li.iiij.di.j. ↄ.

Gratiã ſicut ſolus deus dat ita ſolus delet gratie op

poſitũ.ſ.culpã.li.iiij.di.j.?x.xv7.
Gratia duplicẽ hʒ actũ et in quo et reſpectu cuiꝰ bʒ
maioꝛẽ effectũ.li.iiij.di.iiij.ĩ9.

tur. li.iiij.di.iiij.ʒ2.

Gratie nihil magis repugnare q;ᷓ culpã quõ intelligi

Gratia quõ expellit culpã.li.iiij.di.v.ʒr.

— ₰

Gratia ſpũſſcti ꝑ quã in nobis opat ẽ duplex.ſ.gra

tis data et gratufaciẽs.li.iiij.di.vij.8.

Gra gratũ faciẽs dẽ duplr et q̃ ẽ baptiſmatis penitẽ

tiał ⁊ q̃ ſacrf̃i ↄfirmatõis .li.iiij.di.vij.21. 2.22.

Gratiã gratiſdatã eẽ nõ gratũfacientẽ oẽ illud ſine
quo põt ſtare eẽ ſpũale falſum ẽc.li.iiij.di.vij.ꝛ3.
Gratia gratũfaciẽs quõ ẽ ↄtra culpã et etiã cõtra pe

92

nam. li.iiij. di. vij. 24. .

Gratia eadẽ an conferat᷑ in baptiſmo et confirmati

one.li.iiij.di.vij.q.ij.e.Re.26.

Gratia baptiſmi er gacia cõfirmatõis inqᷓtũ ſt ſac⸗
mẽtalia nõ ſt᷑ eiuſdẽ ſpẽi.li. iiij.di.vij.27. vij.2 8

Gia baptiſmal ⁊ ↄfirmatõis pꝑ qͥd differũt.li.iiij. di.
Gratia baptiſmalis ⁊ ↄfirmationis aliter ſe bũt adi
uicẽ qᷓ; gratia pᷣueniẽs ⁊ ſubſequẽs.li.iiij.di.vij.29

Gratie munus copioſius an cõferat᷑ in confirmatio
ne ꝙᷓ baptiſmo.li.iiij.di.vij.q.iij.f.Ne.ð 0 “
Gratie gratis date et gratie gratũ facientis dona qᷓ

ſint. li.iiij.vi.xiij.ꝛs6.
Gratiavtraq; quõ coꝛdi inſtillat᷑ a So.li.iiij.di.xv.ʒ2.

Bratia minima et doloꝛ minimꝰ quõ delẽt oẽm cul⸗

pam li.iij. di. xxj.7.

Gratia an expellat culpã
iiij.di. xvij.iʒ.⁊.ʒ ð.

quando ẽ an qñ nõ ẽlibro

ratia ẽ accidens et bʒ oꝛtũ realiter ab alio ꝙᷓ a ſub

iecto ꝗpꝛio.ſ.a deo.li.iiij.di.xvij.l. x.

ordinem ibidem. l
Gratie cognatum eſſe quẽlibet motuz virtutis quõ
Gratie infuſio an neceſſario pꝛecedat peccati expu!
ſionem. li.iiij. di.xvij.q.j.e.Re. o.⁊ per totum.
Gratia ſedᷣm unm rationem eſt pꝛincipium iuſtifi⸗
cationis et ſcᷣm quam terminus.libro.iiij.diſtin.
xvij.52. l

s 4

Gfa ñ ſolũ repugnat petõ b etiã ei qð annerũ. li.

qꝛ bʒ in illo cauſg

Gratia habet triplicem comparationem et triplicẽ

—

Gꝛatie p naturã cõpetit pꝛiꝰ culpã expellere ꝙᷓ ſubie
ctũ infoꝛmarevel denominare. li. iiij. di. xvij. 55. Ad
idem.54. Et hic ponitur ꝓpe finem ipᷣius iterato.
ponatur ipſius creatio ⁊cc.

Gꝛatiã impetrat ſacerdos et vir iuſtus ſed non con/

fert li.iiij. di. xviij.21.

ꝛatia quare magis dicitur lux qᷓ caloꝛ.et quare pec

77

catum dicitur tenebꝛa li.iiij.di.xviij. g6.
Gꝛatiaꝝ actiones tot tenemur facere quot beneficia
accepimus quomodo intelligitur li. iiij. diſ. xxij. 4.

PSGꝛatitudo vera duo requirit li.iiij. di.xxij. ,O5.

Gꝛatias virtutuz differre a gratia ſacramentoꝝ quõ
intelligitur li.iiij. di.xxij.ꝛſ.
Gratiam per quã eſt regredi ad deũ quidã babent tẽ
poꝛaliter quidã Szadi ⸗
Gradi et repere differũt li.ij.diſtin.xv.i. Hic ponitur
Ape mediũ volatilia ſub reptiliũ noie cõpꝛehẽdun
. Sarpone Sè
Gꝛadus et oꝛdo quomõ differunt ⁊ c in diuinitate
non ẽ gradus ſed oꝛdo li.j.di.xxv..ect..
Gradus diuinoꝝ beneficioꝛum li.iij. di.iij.6.
Gꝛadus non ſunt in dilectione dei li.iij.di.xxix.· .

2z cci

———

-

Gꝛeci accuſant latinos cu

li. j. di. xj. . ?-. . .
ꝛeci dicunt ſpiritumſanctũ a filio ꝓcedere tempo/

S

Gule et ſuperbie grauiſſima vindicta li.jj di.vj.ij.

uſtare

tum differunt li.ij. di. xxiiij. 75.
VMAbere aliquid ẽ tripliciter. et quõ dat de⸗
bp alicui motũvel mutabilitatẽ quaʒ ipſe nõ

Voabet. li. . di. viij. ?2 7. HS
Mabere ab aliquo aut eſt a differente ſubſtãtialiter

5„

aut perſonaliter et quõ eſt nobilius babere a ſe qᷓ

A glio li.j.di.xx. ð5.

HNabere dicitut duobus modis. ⁊ m quẽ modũ dat

aliquid alicui quod non babet li.ij. di. xuij. 7 4.

di. iij. .
Habitus notificatio li.j.di.iij.ũv.
Habitus memoꝛie nõ habet locum in aſſignatione
trinitatis qꝗᷓ fit ꝑR mẽtẽ noticiã ⁊ amoꝛẽ li.j.di.iij.S2
Habitus ſunt in duplici differentia.et qui ſont ĩ deo
Habitũ et diſpoſitionẽ in eadẽ potentia fieri quõ in
telligitur li.ij. di. xxiiij. 8ss.

Habitum habet anime potentia tribus modis. li.j.

Mabitus tripłxr cõparatur ad potentiã ſcm p potẽ=é⸗⸗

tia tribus modis eſt facilis li.ij.di.xxv.ꝛ25.
Habitum omnẽ aliquid addere ſupꝛa potentiã quõ
intelligitur li.ij.di.xxv.ꝛo.

rioſos excõicatos 2 ſciſma
ticos ꝗpt᷑ articulũ ꝓceſſionis ſpirituſſancti a filio

Guſtare cibum vetitum et cõmittere moꝛtale pecca

Habitus diuerſi qna denominatione vnꝰ denominae

EHabitnũ aliꝰ oꝛitur a potentia.alius deſurſum deſcẽ

Habitum malum precedere malum actum quomõ

intelligitur li.ij.di.xxx.iõ. .
Habitum vel paſſionem vel potentiam eſſe quicqͥd

—

59. circa mediũ.

eſt in anima quomodo intelligitur li.ij. diſ.xxxviij.

NHabituũ cognitiuoꝛũ oꝛigo ſcᷣm platonis et alioꝛũ
opinionem varie tractatur.an ſcʒ ſint innati an ac

r⸗ %77

quiſiti li.ij.di.xxxix.iʒ.et. .et.is.Hic ꝓpe numen

15. deleat hec clauſula. vñ dignitas eſt illa quã q̃ſ/

qʒ pꝛobat auditam.
Habitus ſcᷣm eſſentiam diſſimiliter ſe habet ad bo

num et ad malum li.ij. di. xlj. 19.

Habitualis actionũ relatio ad deũ quid ſit li.ij. diſti.

rl).5. et sỹñ
Habitꝰ diſtinguit᷑ dupkr ab auguſtino. li.iij. di. vj. 4.

lNabitus quõ notificant p actus li.ii.di.x. 45.
Habituʒ in actu perfeetioꝛẽ eẽ qᷓ babitũ pꝛeter actus⸗

quomodo intelligitur li.iij. di. xiiij. 5. 4
Habitꝰ cognoſcẽdi qñ dʒ cõfoꝛmari ipᷣi cognoſcibili
ſcᷣm exigentiã li.iij.di.xxiiij.s.
HNabitus aliquis quid requirat vt ſoꝛtiat᷑ nomen et
rationẽ virtutis li.iij.di.xxvij.2⁊⁊.et.28.
Habitus quo amatur deus et ꝓximus ẽ vnus.lʒ mo

tus eiꝰ in deũ ⁊ in ꝓximũ ſit alius et alius li.iij.di.

xxvij. 49.

Habitus donoꝝ et virtutum dupliciter conſideran/
tur ſe quantũ ad oꝛiginẽ et quantum ad vſum. et

quõ alter ẽ altero pꝛioꝛ li.iij.di.xxxiiij.12.
Habitũ qui ſpectat ad cognitionẽ pᷣcedere babitũ qͥ

ſpectat ad affectionẽ quõ itelligit᷑ li.iij.di.xxxiiij.33

Habitum euacuari in patria quid faciat li.iij.di.xxx/
iiij. 9 5.
Habitus gratuiti an babeãt equalitatem li.iij. diſti.
Habitus gratuiti conſiderant᷑ dupliciter ſcʒ quãtũ
ad habitum et quantũ ad exercitium et quomoto
habent equalitatem ibidem.
Habit? creſcere quantũ ad bonitatẽ eẽntialẽ ĩ geneꝛe
gratuiti penes qͥq attendit li.iij. di.xxxvj. 41.
Habitus cuiuſlibet virtutis ſcdᷣm triplicem compa/
rationem tripliciter conſideratur.et quo mõ ſunt
foꝛme li.iij.di.xxxvj. 4.
Hitus expeditiuꝰ hʒ triplicẽ oꝛtum li.iiij.di.iiij.s4.
NHabitus cognitiui cum poſſint infundi quare nõ dã

tur paruulis li.iiij.di.iiij.s6.
Hitus accipit᷑ dupłrꝛ quo modo caracter eſt habitꝰ
li. iiij. di. vſ. 6.

Hitũ cẽ eiꝰ cuiꝰẽ diſpoſitõ quõ ĩtelligit li.iiij.di.vj.is

Habitus eſt triplex et quis boꝝ delibilis et quis nõ

. „

Melias
¶Meremita

Heremite ãre ad cõtinentiã tenent᷑.li.iiij.di.xxvij..

Parens eunomij li..di vj a.c.⸗ l1..
ereſis arriana.li.j.di.xiij.o.Ad idem diſti.xv.S.Et

hetel
tin
Penſt
Pocſs
Peretia
Hereis
ditn
Pecſs
Doris
Dertia
ſ
Heretan
eſs i
Pertii
Peretico
funter
ſiüiͤ
Pereie
gene

Pictene
dest

heecit.
Pecdebe
Pophe
Ghol

hordat
holege

Phni⸗
idi
onria

hono
upue
giset
Pödifi
irä
Honot
Honor
ruſa
Horo
Hosre
Co. l.
ornine
logoe,

SNiningt

nanng

=.

tunc
Nlini

ie
Kriuih
i ltin

idit,
btiiznenn
iüg
nhaßiͤ

nmuinuh
seniäd.

Mhictgidnn
Ganunttine
iminn
irttmi
igtlünni

anhhgi

guumaonn
nintie
”ñõſ

n niin

nliij di⸗
indiunan

rii Nene

Hereſis ſabelliana.li.j.di.xxxj.ꝛ.
Hereticus moꝛti ſe exponens nõ vincit ſed vincitur
a tribus.li.ij.di.xxviij. 2z ꝛxꝛ.
Hereſis pelagij.li.ij.di.xxviij.a.⁊ per totũ.
Hereſis manichei.li.ij.di.xxxiiij..

Hereticũ manicheũ quid decepit.li.ij.di.xxxiiij.28.

Hereſis manichea ponit oẽ iuramẽtũ illicitũ.lib.iij.

di rir. ꝛ6. “
Hereſis qua entites errauit.li.iij.di.v.ʒr.
HMereſis neſtoꝛij.li.iij.di.v.ʒ2.

Hereticus quare iudicat᷑ qui ꝑtinaciter negat q̃ ſa/

cra ſcriptura dicit.li.iij.di.xxiiij.20.

Hereticus vnde dicat᷑ ⁊ quare et in quo differãt be

reſis.ſuꝑſtitio.ſciſma. ſecta.li.iiij.di.xiij.r. —
Hereticũ quid faciat et qͥs ſit hereticꝰ.li iiij. di. xiij.d
Heretico ſicut catholico doctoꝛi i doctrina ſua igno
ranter conſentire qñ eſt periculoſum ⁊ quãdo nõ
li.iiij.di. xxx.2. .
Hereſis claudionꝝ que fatet᷑ beatã virginẽ poſt xvᷣi

76

generationẽ cognita fuiſſe a ioſeph.li.iiij.di.xxx. .

Hic .

Hic tenet᷑ dupliciter et ſcᷣm qaẽ modũ becẽ vera.
deus eſt hic.li. j.di. xxxvij. 0.

(WoC
Hoc cũ illo dici poteſt intelligi duplicit᷑.li.j.di.xix.22
Hoc de hoc dici ẽ dupliciter.li.j.di.xxvij.ꝛs.
Hoc pꝛincipiũ nõ eſt illud demõſtrato patre et filio
Solo.li.j.di.xxix. S.⁊.l 9.
Hoc dicit᷑ de hoc tripliciter.li.iij.di.xxij.2.

odie genui te quo ſenſu dictũ ſit. li.j.di. ix.0.
Homicidium
Homicidiũ quõ accipit᷑ ibi repletos homicidijs.lib.
Homicidij ꝓbibitio quõ fit.li.ij.di.xxxvij. 3.

ELomo
Homo vel ens cõſiderat᷑ dupliciter et ſem quẽ mo
dũ puenit᷑ ꝑ creaturas in co gnitionẽ dei.li.j.di.iij

NHoies et xp̃ᷣs quõ dicunt᷑ filij dei.li.j di. xxvj. 9.

Hõ dr filiꝰ trinitatis et trinitas poteſt dici pater ho
miuũ.li.j.di.xxvj.e.
Homo iuſtus conſiderat᷑ q;tũ ad tria.li.j.di.xlvj.⁊.
Homo ſi ſtetiſſet non plures veniſſent ad ſuꝑnã hie
ruſalẽ ꝙ; nunc.li.ij.di.xlvj.ʒ 5.
Homouſion quid ſignificet.li.j.di. xxxiiij. f.
Hois reeta formatio ct rectitudo ẽ a deo. li. ij. in ꝓlo
go. 1. H
Hominis obliquatio et miſeria ẽ a ſe ipſo. li. ij. in ꝓ

ois cognitio reſpectu duoꝝ. li. j. in ꝓplogo.ʒ.

NHoiem quõ pr deus feciſſe rectũ.li.ij.in ꝓlogo.S.
Homo quõ et in quẽ ſtatũ lapſus eſt. li.ij.in ꝓlogo.9
Homo et angelus quare factus eſt. li. ij. di. j.g. h.
Homini quare data eſt longioꝛ moꝛa ad merenduʒ
diabolo. li. ij. di. vij. 2.
Hominem nõ habere gratiã qꝛ nõ accepit ergo bo⸗
ſn babere gratiã qꝛ accepit nõ ſequit᷑. li.ij. diſt.

Nomo poſt oia ꝓductus eſt triplici rõne.li ij. di xv.

— .

—
54. 2 cadem di. M
Hõ qᷓre nõ ẽ ꝓductꝰ cñ angelis.li.ij.di.xv.40.
Hominis Fauccio quare tribus ꝑſonis pluraliter
attribuit᷑.li.ij.di.xxje.i1. ðJMD
Hominẽ factũ ad imaginẽ dei dupliciter poteſt in/
telligi. li.ij.di.xvj.ʒ. ⁊.di.xxix.26.
NHõ an ſit imago dei vere.li.ij.di.xvj.q.j.a.Re.õ.
Hõ poteſt dici imago dei ⁊ ad imaginẽ.li.ij.di.xvj.s

Homo an ſit imago dei naturaliter.li.ij. di.xvj.q.ij.

Homo ſolus quare dicit᷑ omnis creatura.li.ij.diſti.
xvj. 25.
Homo paneens quõ cõꝑat᷑ ad ſuũ effectiuũ pꝛinꝰ
cipiu.li.ij.di.xvj.b.c.d.eę. l .
Domzo dĩr nago et ad imaginẽ filius imago tantũ
Hõ quare in paradiſum locatus eſt.li.ij.di. xvij.5.
Homo quare extra paradiſum ꝓductus eſt.li.ij.d
. xvij. 4. „ „ „ FH⸗ „ .
NHomo quare dicit᷑ genus dei.li. ij. di. xvij. 13.
Homo quõ dicit᷑ factus ſexto die cũ poſt die ſeptio
dictũ fuit. foꝛ. igit deꝰ.bo.de.li.ter.li.ij.i.xvij.26.
Homo ꝓducit᷑ in eſſe quatuor modis.li.ij.di.xviij
Homines otnnes quare ex bomine vno voluit pꝛo
ducere deus.li.ij.di. xviijA.
Domo quare generat hominẽ et nõ aſinũ.li.ij.diſti.
„vig.28. H
Hominis coꝛpus quare dictũ eſt animale in pꝛimo

4. „

ſtatu. li. ij. di. xix. 1.

„

Hominis coꝛpus in pᷣmo ſtatu quõ erat moꝛtale et
immoꝛtale.li.ij.di. xix..
Hominũ et iumentoꝛũ idẽ eſt interitus quõ intelli/

gitur. li. ij. di. xix.t 5.

Hõ in ſtatu innocentie poterat dici immortalis 2 09b9

naturã et per gratiã. li.ij. di. xix. 5.
90 quare in ſtatu innocẽtie nõ ſic habuiſſet appeti
tũ ad coitũ ſicut ad cibũ.li.ij.di. xx.ꝛ5.
Hõ aliter dr cecidiſſe de ſublimiſſimo ſtatn c; ange
lus.li.ij. di. xxj.6.
Hominis primu peccatũ rõe cuius fit excuſabile.li.
ij. di. xxj.7. Ad idẽ.4S. ⁊. 49.
Pomo an peccare poterat nulla tẽptatione pellente
i.ij. di. xxij. .
Homo factus eſt vt poſſet impugnari vel peccare q̃
druplici ratione.li.ij.di.xxiij.9. H
omo diſcit mediante via ſeuſus memoꝛie et expe/
rientie.li.ij.di.xxiij.21. ”
Homo ſi ſtetiſſet an ꝓfeciſet in cognitione ꝑ tom
interualla.li.ij.di.xxiij.q.j.d.Ne.22.
MHomo ſi ſtetiſſet in ſtatu innocentie an aliqñ decipi
potuiſſet.li.ij. di.xxiij.q.ij.e.Re.23.
omo pꝛimus an cognouerit deum in ſtatu innocẽę
tie eo genere cognitionis qno expectamus deum
noere in ſtatu gloꝛic.libro.ij.diſt.xxiij.q.iij.f.
Pe. 55. s
Homo ꝙ in pꝛeſenti videat deum ſi que auctoꝛita⸗
tes dicere videantur quomodo ſunt intelligende
li. ij. di. xxiij.6.
Hominum ſiue alicui creature an dari potucrit ad-
ſutoꝛium ſiue liberum arbitrium inſlexibile per
naturam et hoc eſt abſq; gratia ſuꝑaddita. libro
ij. di. xxiiij.q.j.a.R.7.⁊ per totom. è
Homini an datũ fuerit naturale adiutoꝛiũ p quod
poſſet gbſq; omni gratia temptationi reſiſtere, li

ij. di. xxiiij.q.ij. b. Re. 13. et per toum.
Homini in oſb le. ſtatuſeccch aria eſt diuine bo⸗
nitatis influentia.Ii.ij.di.xxiiij.·. .
Nomo an abſq; dono gratie eſſet deo acceptus i ſta
tu innocentic.li.ij.di.xxix.q.j.a.Re.S.

—

Hominẽ poſſe acceptari a deo abſq; munere gratie

ſupaddito nature ſi que rõnes et auẽtes ſonare
vidẽt᷑ quõ ſunt intelligẽde.li.ij.di.xxix.s.⁊ ꝑ totũ
Homo an in ſtatu nature inſtitute poſſet i opꝰ meri
toꝛiũ exire abſqʒ dono gr̃e.li.ij.di.xxix.q.ij.b.Re.ii
Homo quare nõ pᷣt venire inſanẽ ad quẽ creatus eſt
ꝑ virtutẽ nature ſicut alie creature.li.ij.di.xxix.iA·
Homo circumſcripta gratia ſeruãs mãdata diuina
in ſtatu naturc an meret᷑ aliqͥd an nibil.li.ij. diſti.
x. 16. —.ã—ã. r
1s an añ lapſuʒ habuerit gram.li.ij.di.xxix.q.j.c.Rᷣ
I7.
Hominẽ qᷓuis ſciuerit deus ſtatim lapſuruʒ tñ de/
buit ei dare donũ gr̃e duplici rõe.li.ij.di.xxix.i8.
Homo quare nõ peccauit ingratitudie maioꝛi qꝙᷓ lu/
cifer.li.ij.di.xxix.⁊1.

Hominem pꝛiꝰ debere temptari qᷓ; in amicũ aſſumi

quõ intelligit᷑.li.ij.di.xxix.?ꝛ ꝛ. .
Homo an ſimul tꝑe conditus fuerit in gratuitis et
naturalibus.li.ij.di.xxix.q.ij.d.R.ꝛ3. ,
Homo p̃t ꝑ naturã venire in perfectã etatẽ et cogni
tionẽ ſed nõ in babitũ gratie.li.ij. di.xxix.27.
Homo an habuerit tot virtutes añ lagſus quot ha/
buit poſt lapſum.li.ij.di.xxix.q.j.e.R.⁊9.

Homi an fuerunt dona gratuita eq̃ magne ęfficacie

ad merẽdũ añ lapſuʒ ſicut ſt poſt lapſum.li.ij.di.
xxix.q.ij.f. Re. ſ. —. B
Homo an ante lapſum gratiã et virtutes babuerit.
li.ij. di. xxix. b.
Hoim coꝛuptio.ſ.paſſio moꝛtis an iſit eis ex ſue cõ
ditionis pꝛimoꝛdio au ex pcti merito.li.ij. di.xxx.
gq. j. a. R.. HDic ponit᷑ pene pᷣuaricatõis.ponat᷑ pᷣ-
me pᷣuaricationis.

Homo ⁊ ouis moꝛtales ſũt ſed ꝓpter diuerſas rati/

ones.li.ij. di. xxx.S. .
Hominis natura an merito pꝛime tranſgreſſionis
fuerit coꝛrupta penaliter tiñ an etiã culpabiliter.
li.ij.di.xxx.q.ij.b.NR.ii. “
Hoies quõ dicũt᷑ oẽs fuiſſe in adã.li.ij.di.xxx.ᷣo.
Hõ an totũ egerat quod manducat.li.ij.di.xxx. ʒ.
Homo an poſſct generari de carnibus alterius bois
li. j. di. xxx. Ʒ7. et. 38.

MHomo duplicẽ babet carnẽ.ſ.carnẽ ſcᷣm ſpẽm ⁊ caꝛ

nẽ ſcòᷣm materiam..li.ij.di.xxx. 42.
Eõvnꝰ q̃re magis pingueſcit quã alter ⁊ qͥre ẽ ſtatꝰ
aliqñ in pingueſcẽdo.li.ij.di.xxx.ꝛ. poſt mediuʒ.
Homo duplicẽ bʒ bumiditatẽ.ſ.radicalẽ et nutrimẽ
talem. li.ij, di. xxx. 45.
Hoiem nõ poſſe fieri malũ ab alio quõ intelligit᷑.li.
NHoies nibli fieri cũ peccant quõ intelligit᷑.li.ij.diſti.
Homo quare ꝑdidit dominiũ qdð babebat rõ ſuꝑ vi
res inferioꝛes.li.v.di.xxxij.7D.
Hõ quõ pꝑdidit dñiuʒ ſuꝑ beſtias.li.ij.di.xxxij. 8.
Hominis generationẽ quare deus ita inſtituit vt ꝓ
les cõtraheret culpã a parente.li.ij.di.xxxij.ʒ.
Homo qua pena punit᷑ remediabiliter et qua irre/
mediabiliter. li. ij. di. xxxvj. 19.
Homo et veus diſſimiliter ſe babent in cõdonando

offenſam. li. ij. di. xxxvj.ꝛ3.
Homo quõ eſt exaltatus ꝓpter incamationẽ chꝛiſti
li.iij. di.j.S. ⁊.di.ij.ſ.õo.
Hõ an habucrit maioꝛẽ ↄgruitatẽ ad vnionẽ diuine
nature ꝙ; totũvniuerſuʒ.li.iij.di.ij.q.j.a.Re.S.⁊.ij
et per totum.
Homo an habuerit maioꝛẽ ↄgruitatẽ ad vnionẽ di⸗
uine nature qᷓ; angelus.li.iij.di.ij.q.ij.b.Re.ꝗ.
Homo quare magis indigebat auxilio reꝑatõis qᷓ
angelus. li. iij. di. ij. 2.
Hois invno indiuiduo an fuerit maioꝛ ↄgruitas ad
vnionẽ diuine nature et bumane qꝙᷓ in tota ſpecie
bumana.li.iij.di.ij.q.iij.c.R.i9.⁊ per totum.g
Hoiem quõ faciũt aia et coꝛpꝰ vnita. li.iij.di.v.46.
Hõ ille terminꝰ qua rõne pᷣdicat᷑ de chriſto ĩ bac oꝛa
tio ne chꝛiſtus eſt hõ cõpoſitus.li.iij.di.vj.ĩi9.
Hõ eſt deificatꝰ q̃re nõ cõcedit᷑.li.iij.di.vij.2.
Homo dominicus an apte dicat᷑.li.iij.di.vij..
Hõ et deus nõ pᷣdicant᷑ de ſeinuicẽ qꝛ aia et caro nõ
peꝛedicant᷑ de ſcinuicem nõ ſequit᷑.li.iij.di.vij.⁊.
Hõ an pᷣdicet᷑ de Sovniuoce an eqͥuoce.li.iij.di.vij.g
HNomo an pꝛedicet᷑ ꝑ ſe an ꝑ accidẽs cũ dicit᷑ deus
eſt homo.lib.iij.di.vij.9.
HNõ an pᷣdicet᷑ de deo abſolute an relatiue.li.iij.diſti.
vij. 10.
Homo an predicet᷑ de deo in plus an in minus an in
eque.li.iij.di.vij.ii.
Homo factus eſt deus an illa ꝓpoſitio ſit cõcedẽda
li.iij.di.vij.q.ðiij.c.Re.⁊2.⁊ per totum.
Homo pꝛedeſtinatus eſt ceſſe filius dei vtruzʒ bec ſit
concedenda.li.iij.di.vij.q. iij.fſ. R.ↄ-.
Homo predeſtinatus ẽ eè filius dei g ſllus dei pꝛede
ſtin atus ẽ eſſe filius dei nõ ſequit᷑.li.iij.di.vij. ʒ8.
Hõ ſi predeſtinatus eſt eſſe filius dei aut ergo ſcdᷣn
ẽ deus aut ſcᷣm ꝙ eſt bomo.li.iij.di.vij.I.
Nomo totus quare dĩ natus cũ ſolũ traducat᷑ pars
boĩs.ſ.caro.li.iij.di.viij.ĩʒ.
Nomo an veraciter dicat᷑ de diuina natura.li.iij.di.
viia e⸗ e.. per totum.
Hõ iſte incepit eſſe chꝛiſto demõſtrato an bec ſit cõ/
cedenda.li.iij.di.xj.q.ij.e.Re.2 4. ⁊ per totum.
Homo in chꝛiſto bʒ modũ ſupponẽcdi termini acci/
dentalis quõ in intelligit᷑.li.iij.di.xj.28.
Homo incepit eſſe deus an hec ſit cõcedenda.li.iij.
di. xj. q.iij.f. R.29.
Hõ iſte terminꝰ reſpectu xpᷣi ꝑti bʒ naturã termini
ſubſtãtiał ꝑti naturã mini accidẽtałi.iij.di.xj.ð0
Homo ille ab eterno fuit deus in quo ſenſu ẽ vera ⁊

ꝙ ad huiꝰ veritatẽ nõ ſequit᷑ ꝙ illa ſit falſa iſte bõ

incepit eſfe deus.li.iij.di.xj.ᷣt. —
NHõ incipit eẽ deꝰ aut ergo iſte vel ille.li.iij.di.xj.ʒ2.
Hõ deſinit eẽ deus an bec ſit vera ſi ꝑ impoſſibile di
uidat᷑ homo a deo.li.iij.di.xj.y .
Hois educẽdi ineẽ q̃tuoꝛ modi.li.iij.di.xij.i.
Hõ q̃re ↄſentiẽdo in pctm̃ magis ẽ datꝰ in ptãtẽ di⸗

„ „

li.iij.di.xx.I.
Homo quare eſt magis idoneus ad reparationem
gencris humani qᷓ; angelus.li.iij.di.xx.i0.
Homo quarenon eſt a deo ſuſtentatus ne caderet.
cum poſt lapſum ſit ab eo adiutus vt reſurgeret.
li.iij.di.xx.ii.Ad idem. 14. .
Homo quare liberatus eſt a pena damnationis cteꝛ
ne ⁊ non a pena moꝛtis.li.iij.di.xx.iʒ.

NHomo exiſtens in gratia quare poteſt mereri ſum-

aboli ꝙᷓ diabolus qͥ ẽ actoꝛ pcti in ptãtẽ bominis

Hum
caidi

pynosl

Homod
fono⸗

pis⸗
Pormmni
4
orog
deol.
Honort

(ſet

tumge
oroin
o

Porol

nn

o

Honen

hant

Pyrort
Uiins
onner
turane
horois
i li

Werns
ali

bim
s
ſſto.
unan.
giean
Punne
Punmn
De
bun
ghee
bunan
clgit

armto e

ininn
,. aſcht

. 4 uee
duplin r ros

ennair
munſ
1. Min
mni lüdi
. rerhirf
86. li . . n
4 iN
li Ariz
R
ni li inſ,
unli ii⸗
ai i

urieliit
Löntieni

wun.
En m⸗ el
r
vstlusion
8M magoin
oli dei 4.
ſümadaien

insnunlin

1. .
iimnnt
irt
in 14˙
cſe⸗ ieal i⸗

iby mmim

cdins. zünne
Loſchite
bii

4
uug
ren⸗
uiin.
viniͦ

6
1 ig“
–
us dupe

DZ 1
gamd

Humane nature an inſit corruptio

mum bonum ſed non ſatiſfacere pꝛo culpa “

nali.li.iij.di.xx.S1.

Homo an potuerit aliter iberari etredimi qᷓ mnoꝛ V

tem xp̃i.li.iij.di.xx.·

Homo et ſi incipiat eſſe btũs ſcᷣm animam tamen

non opoꝛtet ꝙ nõ deſinat eſſe ho mo. libꝛo. iij. diſt.
xxij.9 ₰△

Nominis affectus quare magis inclinatur ad filios

qᷓ; ad patres.li.iij.di.xxix.29.

Homo quare plus delecat᷑ loqui cũ amica qᷓ cum

deo. i. di. xxix. ¶2.
Homo redemptus q;uis nõ eſſet valoꝛis infiniti ne

ceſſe tamẽ fuit iᷣm redimi pꝛecio maioꝛi qᷓ; ſit to⸗

tum genus humanũ.li.iij.di.xxxij.ʒ0.
Homo infirmabat᷑ triplici genere peccati.libro.iiij.

logo. 4.

Pome ſ⸗ ijeſk ſenſibilibus et inferioꝛibus rebus

pter quatuoꝛ.li.iiij.di.j.Ii.

HNHominis tripler ſtatus poſt anime infuſionem ⁊ in

quo poteſt ſanctificari et and. l iii di. vj. 47

¶ Honeſn

Honeſtuʒ quid eſt ſᷣm tulliũ li. .di. ſ. 535.

Honeſtas ſex conditiones requirit.li.iij. di xxv. 47

WHonozꝛ

Honoꝛ matris quomodo refert ad filium. libꝛo ij.
di. iij. 18.
Honoꝛ exbibetur alicui duplici modo etvterq; offeꝛ
tur cruci chꝛiſti.li.iij.di.ix.25. Ad idem.ꝛ .

Honoꝛis debitum quod deo debemus ex triplici cã

oꝛit᷑.li.iiij.di.xv. S4.

Horrere

Porrendum eſt incidere i in manus deivinentis anõ

intelligit. li.iiij. di. xx. .

WMumanũ

—

mus ex ſuc cõditionis Morqho an ex peccati me/
rito.i.ij.di.xxx.q.j.a.

Pumananatura an fnento pme tranſgreſſionis fu⸗ IJ

crit coꝛrupta penaliter tantũ an etiã culpabiliter.
li. ij. di. xxx. q.ij. b. Pe. 1.
Humane nature in veritatem an tranſeat aliquid 2
actum generatiue. li. ij. di. xxx. q.j.e. R.2 8.
Humane nature in veritatem nihil tranſire ꝑ actuz
generatiue ſi que auẽtates et rationes ſonare vi⸗

dent᷑ quõ ſunt intelligende.li.ij.di.xxx. i.⁊ ꝑ toti

Humane nature in veritatem an aliquid trãſeatme
diante opere nutritiue.libro.ij.di.xxx.q.ij.f.R. 4⁰
manam naturam totam in dam fuiſſe quõ in⸗
telligit᷑.li.ij.di.xxx.2.⁊ eadem di.n.o.p.
Humanum genus ſemꝑ babuit aliqua ſacramenta
que attulerunt egris medicinam.i.iij.di.j. oi.
mana natura an ſit magis congrua ad vnioneʒ
iᷓ angelica.li.iij.di.ij.q.iij.b. RBe. 14.
Humana ſpẽs tota an ſit it magis cong
qᷓ vnũ indiuiduũñ.li.iij.di.ij.q.iij.c.
Numana natura quõ eſt tota ꝑ vnum bonmöcura
ta. li.ij. di. ij. 20.

umnana ſpẽs tota fuit i in puaricatoꝛe ergo huma⸗

ndynions

na ſpes debet eſſe tota in redem toꝛe non. ſequik

iie Hic ĩ pncipio ſcell in
Gcon wnt nine p eepovit pᷣuari

in ea vide⸗

Pumana natura aſfennpta eſt a veo an lecöceden⸗ W
da.li.iij.di.v.q.j.f. R.2⁊ .⁊ ꝑ totum.
laumanitzeis nomen tripliciter accipit᷑ ⁊ omnibus
his modis filius dei aſſ umpſit bumanitatem. ib.
iij.di. v. 48.

Humanitatem conſequi vnionem anime ad coꝛpuſ

quõ intelligit᷑.li.iij.di.v.ꝰ.

Humanitas et homo differũt qtũ ad ſignificatũ. li.

iij. di. v. 5o.

Dumana natura quõ aduenit pſone chꝛiſti i iam cꝗo⸗

plete in eſſe. li.iij. di. vj. 22.
Humanatus ⁊ deificatus differunt. li. lij di.vij.2. .
Humana natura dupliciter accipit᷑ et vtroq; modo
verum eſt dicere ꝙ bumana natura eſt am̃ umpta
3 verbo.li.iij.di.viij.lo.

Humans natura i chriſto quare poteſt dici nata n5

diuina. li.iij.di.viij.ii.
lumana natura aliter ſe habet ad eſe deum F* di⸗
uina ad eſſe bominem. li.iij. di.viij.I5.
Humanitatem ineſſe ei de quo hõ pꝛedicatẽ᷑. aus i in⸗
telligit. li.iij. di. viij. 17.

humanã natur an congruñ ã fuerit a deo reparari.

li.iij. di. xx. q.j.a.R.S.⁊ ꝑ totum
umauun genus an magis congruerit reparari gꝑ
he clo lem Ej F per aliam viaʒ. libro.iij. di K.q.
ij. b. R. 1 5.

Numanum genus quare non decuit reꝑari ſine ad/

iutoꝛio humano.li.iij.di.xx.⁊t.
Humane nature nomine duplex intelligentia oꝛit.
li.iij. di. xxij.io.
Humanum genus quõ eſt finitum En infinituz.
li.iij. di. xxxij.28.
Humana natura aliquid exigit ad veritatem n i 4*
tripliciter . li ſii di. xliiij. 7.

miliare

Humiliari quõ debet peccatoꝛ in iuſtificatione. li.f.
di. xiiij. 26.
Humiliari deum poteſt intelligi dupliciter. li iij. di.
I.55. Ad idem. 56. H

(Iumiditas
Panidins radicalis et nutrimentalis quid.li.ij.di.
43.

Eanmi itas radicalis et nutrimentalis quibus am⸗

milent᷑ docet ꝑ exemplum.li.ij.di.xxx. ·
Humoꝛ ⁊ caloꝛ dupliciter accipiunẽ. li.ij. di. xiij. 19.
Hmmo⸗ aqueus eſt in duplici differentia. li. ij. diſtin.

xv. 24.
Pimnoi i lñidinia iſſeruntl. li. iij. di. xliiij. ö.

Aeob. quomodo meruit dectionem. .
— j. di. xlj. 1. 2. E. di. A. xxxvij. 5.
acob h areuſaf 3 mencacholiih⸗ diſt,

D Janua regni eſe quõ dauſe diciturte apena

per di.iij. 5.

Jdcas an 4 ponere in deo liſ.dl. xrv. q.ſ. a. e.9.
dea quid ſit.li.j.di.xxxv.7.⁊ dedieaazn 86
idem di. xxxvj.ʒo.
Jdea ad quid eſt neceſſaria.N. di xy. 3,

des aliter eſt in veoſaliter in nobis Ii..vi. xxxv. 11.
dealis ratio an admittat ponere in deo idearũ plu
ralitatem ſcᷣm re m. i. an in deo ſit nanere plura/
Eeeml in ideis ſcᷣm rem.libro.j.diſt nxva. ij. b
IF.
Igee quõ ſunt foꝛme. li. ſ. di. xxxv. 16.
dea quõ dicat ſimilitudinẽ. li. di. xxxv. 17. T.t 8.
dealis ratio an babeat pluralitatẽ ſcm rationem
id eſt an in ideis ſit ee piunrliens ſcᷣm rationem li.
di. xxxv. q.iij.c.
pluribus in R. ſcsm rationẽ quid reſpöde⸗

344 in re. li.j.di.xxxv.22.
Idea abfr 4 ars dicunt reſpectũ differẽter. li.

deeauar qua ratione pluralitateʒ reciplũt. libro. . .diſti.
ee piurificent ſczm eſſe ydeatoꝛum. libꝛo.j. di

ſti. xxxv. 25.
Igearũ pluralitas eterna quare nõ po nit pluralita
tem actualem in rebus.li.j.di.xxxv.ꝛ 6.
Igee an plurificent᷑ ꝑ cõpationem ad ſea ſcðdm
multitudinẽ ideatarũ.li.] di. xxxv n 27.
Igea in deo qui eſt ſcom rem et qu ſcum ratiõeʒ
intelligendi ibidem.
Igea aliter eſt in veo aliter in artilice creato. li. di.

igtat. ideati ꝓpꝛĩetates nõ ẽ neceſſe nec vᷣm
rem nec ſcᷣm rationẽ.li. di. xxxv. 29.
Idearum multitudinẽ an ſit ponere in deo ſcʒ nu
merum! finitum vel infinitum. lib. diſt. xxxv.q.v

Zaczrum multitudinem eff. ea multitudine ĩ iveato/
rum quõ intelligit᷑.li.j.di.xxxv.y.
Jdearum multitudo quare nõ vicit confuſioneʒ in
deo. li. j.dvi.xxxv.ðʒ.
Idcarum pluralitas an ſit ſcm numerũ oꝛdinatũ
li.j.di. xxxv.q.vj.f.Re.ʒ5
Ices hominis in deo nõ nobilloꝛ ꝙ ides equi.li⸗
di.
deawnee deus cognoſcat ordinatas tamen non
ſunt ordinateę in veo.i.j.di.xxxv.57.
Idee q;uis non babeant oꝛdinem in deo tamen nõ
eſt ibi confuſio et inoꝛdinatio ·li.j.di.xxxv. 33.
Ideam an habeant imperfecta in deo.lib. Iirxyj

“

Jden 7 diuerium quomodo ſummcienter dluidant
ens.li.j.di.iiij.2.et di.xix.S.
Igentitatis et alietatis nomina vt ſe et alterñ qua⸗
compatiuut᷑ ſe vere cum loquimur de viuinis
i.j. di. iiij. .0.
Zan titas eſt vnitas nõ multiplicata quõ intelligit
in diuinis. li. :. di. xxix.25.
Igem eſt duplex. li.j.di.xxxiiij.?ꝛ ꝛ.
em non poſſe eſſe ſimul ens ⁊ non ens quõ intel
ligit. li. ij. di. j.25.
Jdeßß non poſſe diuerſis mutationibus ingoduci iĩ
eſſe qnõ intelligit᷑ ibi dem.
Idẽ vnifoꝛmiter ſe babens quõ nati eſt efficere idẽ
li. ij. di. j.28. 7. J4.

Igem eſſe enmum ſenſus et motus quõ intelli⸗

tk. li. ij. di. viij. 56.
Idem man ens idem ſemꝑ natũ efre de ſe facere idẽ
Zoee inſtantiam. li. ij. di. xxvj. 48.

Jdem eſſe principium eſſendi et ↄſeruandi quõ ut:

telligit. li.ij. di.xxxvij.i8.
dem manens idem natũ eſt facere idem quõ intet
ligit. li.i iij. di. xxix.13.
dicit conuenientiam in foꝛma non in Ttitate
li.iiij. di. j. 54.

(Ideo

Igeo iſta diunctio da liciter conſideratur in e

oꝛatione.ideo elegit iacob ⁊c.li.j.di. xlj.l.

Jdeomatum communicatio non eſt in abſtractie

ſed concretione. li. . di. xxxiij. 25
Ideomatũ communicatio cui ſcii ii di H. 9.

deomatum cõmunicationem eſſe ꝓpter vnionem

quõ intelligit᷑.li.iij.di.vj.ltꝛ.
Ideomatum communicatio babet regulamꝑ quz
koe⸗d ſciri que nomins communicãatur et que nõ
i.

i.iij. di. xj. y.
Ideomata quõ facit vnio gteerlil iſc. yj. 5.

Idolum

Idolum qua ratione dicit aliqnid et qua ratione ni
hil. li. ij. di.xxxvij.22.

Z larr antiquis duplicit er eſt Sinſalcbe,
di. xxxvij.
Idoli ſoema non babere ſimilitudinẽ extra aus in⸗

telligit᷑. li.uij.diſ.xxxvij.2.
Idolum pupliciter conſiveratur et ſcom quem mo

dum clutn aliquid eſt et ſcᷣmquem nibil lii.

di. xxxvij. ʒ
Zaoun non facere quo ſenſu pꝛecepit dñs ibides.
dolum nibil eſſe et fidem nullam in idolo eſſe qud

intelligit᷑.liiij.di.xxxix.45. ⁊ di.xxxvij...,ꝓ
Idolotico quando eſt veſcendũ.li.ſiij.di.xxxiij.s.

ehenna .
Jebennalis pena erit ſine omni intermiſſione. libꝛo
iiij. di. xlvj.1.

Zeiunium
Jeiunio an contingat ſatiſfacere.libꝛ. ii di py a
m. Re. 70.
Jeiunium quo caro macerat᷑ quð dicik non placer
veo li.iiij. di. xv

Jeiunium aefe⸗ ꝛpoꝛalis exercitatio aus dicik

a4 modicũñ valere.li.iiij. di.xv.72
Jeiunio quare caro punit᷑ cũ coꝛ no ncaro ſit

peccati.li.iiij.di.xv.⁊75.

Jeiunio quare punitw᷑ caro cũ ſit ſolum inſtrumentũ

mediante quo peccat᷑.li.iij.di.xv.74.
Jeiunio vitam minuere et moꝛtem accelerare qus

eſt peccatum.li.iiij.di.xx.76.
Jeiunium quam mediocritatem feuikit ai
v.v7. 7

erarchia

erarchia piſinit᷑ tripliciter.li.ij. di. ir..
Jerarchie nomen non ſolum conuenit angelis ſed

etiam eccleſie et homini.li.ij.di.ix..
Jerarchie viniſiones et diſtinctiones uncnouml

i ol ir. .
¶ Jeremi

Jercmias qnuõ dicit᷑ ante notuu deocf ſorp atnb i

ſis

ponrfe
Nooni
gs gn⸗
ſboij
ſoorn
n
tr beo
enon
nße
e
tres
en

Jpnislle
enont

hnbiſe
1 diſt

ban
ſceane
l
gäſh⸗
Iyenlli
booiäidd
Ppisſiu
Misle⸗
ic⸗
Psde
N
Inent
Meni
yrsct
iuke

ute⸗
ſinpi
Mnt
tonen
IMont
idiſt⸗
Zmonn

ttrauſa

onnt
nfucnt

Pporitu

Ponntt
behizd
ui
N ri. 2
Rurn

tani

N

De littera E
eruzenf KFIAtero libꝛo. iij. diſtin.iij.9. Ignoꝛantia nobis inflicta quando eſt culpa et quans
Ignis o pena libꝛo.ij.diſt. xxij. 27. et.ꝛs. “
drinig WWA ”ð”s Ignoꝛantia quomõ remanet poſt penitentiam libꝛ
Ignis in ferro.lux in aere. non eſt coꝛpus ſed pꝛopꝛie ij. diſt. xxi gs.292929.
unget tas coꝛpoꝛis libꝛo.j.diſt.xix.dZ3. Isgnoꝛantia que opponitur cognitioni virtutis ad
Ignis tripler eſt pꝛopꝛietas libꝛo.·ij diſt. xij.. s. aquam tenemur quid reſpicit. ſt.i iſt. xxij.0.
gnis quomodo generatur circa ſpeculum concauũ Zenorare qñ dicit᷑ vel eſt culpa li.ij.diſt.xxij. .
libꝛo. ij. diſt. xii.iIiII. qèè.-- gnoꝛãtia an ſit culpe excuſatoꝛia. libꝛo.ij.diſt.xxij.
Gtictmt Ignis oꝛnatus quare non ponit᷑ in geñ li.j.di.xv.8 qg. iij.f. S. zzʒzʒJ. ð
. Isnem purgatoꝛij non eſſe perpetuum quõ intelligg Jgnoꝛantia omnis aliquo mõ excuſat peccatũ et qñ
4 tur. lidꝛo. tiij. diſt. xx. X. „ à tanto et a toto libꝛo. ij. vdiſt. xxij sun.
A42 Isnem purgatoꝛium et eternum eos euadere qui ſu Ignoꝛare vel neſcire veum. quare dicit yſodoꝛus gra
icide peredificant aurum et argentum et lapidem pᷣcio⸗ uiſſimum peccatum libꝛo.ij. diſt. xxij.y.
3. ſum quomõ intelligitur libꝛo.iiij.diſt. xxj. . Ignoꝛantem grauiſſime peccare quomocdo intelligi
rli Ignis tres ſunt ſpecies et quis boꝛũ ſit cum luce s tur. libꝛo.ij.diſt. xxij. P†Ng
nceenie non libꝛo. iij. diſt. xliiij. s52. Ignorantiam non augere nec diminuere demerituz
Ignem aliqua poſſe vꝛere et non comburere pꝛoba-⸗ co ꝙ ſcientia nec augeat nec minuat merituʒ non
Rõ tur excmplo et ratione li.iiij. diſt. xliiij.sn. eſt ſimilitudo libro.ij.diſt.xxij.Sv68.
nae Znis ille qui pꝛecedit faciem iudicis ꝑ quez fiet on Ignoꝛantia quare masis excuſat q;ᷓ ſcientis. libꝛo. ij.
ſflagratio an ſit eim li. iij. diſt. xlvij. q. j. e. R. 15. 7 diſtin. xxij.yZyDTDT7T.
Rl Ignem illum nõ eſſe elementũ ex ea ratione quia ni⸗ Ignoꝛantia an magis excuſet an infirmitas.⁊ quare
Hil purgat ſeĩm vbi habet inſtantiam libꝛo.iiij. di v́—trũq; excuſat pctm̃ libꝛo.ij. diſt. xxij.,»98.
. ſtinc.xlviliWWGDiW770s. Ignoꝛantia alia iuris alia facti.ct que excuſet.et quã
nlegtnn Ignis ille quomõ dicitur circuire omnem ambitum tum libꝛo.ij. diſt. xxij.,z9.
elementoꝛum libꝛo. iij. diſt. xlvij.-1.v7. “ Ignoꝛantia loth an excuſet libꝛo.ij.diſt.xxij.⁊ o.
lar zalli JIgnis ille quomõ dicitur aſcendere et deſcendere.li. Z Roranet et deceptio differũt li.ij. diſt. xxiij.?. 4.
. tiij. diſt. xxvi. iiW7W98. gnoꝛantia quare habet expelli ſine gratia ſed nõ ſie
ziukicniͤt Ignis quare tm̃ eſt inſtrumentuʒ purgationiæ nouii culpa üibꝛo.ij. viſt. xxviij.l4.
Er ſime et non aqua libꝛo.iiij. diſt. xl vij.99. Ignoꝛantiã et gratie ſubtractionẽ eſſe a do quomõ
mmtline ke Ignis illius virtus an ſit naturalis libꝛo.iiij.di. xlvij. intelligit li. ij. diſt. xxxvj.0. Ad idẽ de gratia. 42:
ean q.i·f. B..ꝛ8s00. 2323 g”gnoantia cocupiſcentia et ſunilia ſi inueniant eſſe
Ignem illũ eſſe ſupꝛa naturam quomo intelligitur li a deo alicubi in ſcripturis quomodo intelligitur li.
munizbti bꝛ0. iiij. diſt. xl visu. 2 ij. diſt. xxxvj. 4gsz-. .ẽe
. * Jene illius quomodo eſt ſubtiliare li.iij. di. xlvij. .22½. JZanoꝛantia et infirmitas quare magis diminuũt de
S gnis ille an tm̃ aſcendet q;tum aqua in diluuio lib. ratione peccati ꝙᷓ; malicia lib.ij.di.xliij.23.
armng uij. diſt. xlvij. qiij. g. Re.25. etꝛ . labi
ln Ignis ille an pꝛecedat iudicium an ſequatur. lib. iiifff. ee HM
diſt. kvij⸗alejfſdſdllll. Illabi aliquid alicui quid ſit.lib.ij.diſt.viij..
AIenem nullum pꝛecedere faciem iudicis quia multi WWAA lun in . tio
mi inueniantur viui. Solło.libꝛo.iiij.diſt.xlvij.27. OBemrierress
Jonis eſt in triplici differentia et hm quẽ modum elt Illuminationem eſſe maioꝛẽ que manifeſtat magis
in inferno libꝛo.iiij. di. l. 77. occulta quõ intelligitur lib.iij.diſt.xxv. co.
n⸗ OO?äl KXNr- Illuminationem eſſe maioꝛes que facit pꝛecognoſce
eliißi UISanozare rirfutura que facit rememoꝛari pterica quomo⸗
AIgmnoꝛare quare dicuntur angeli et ſancti.libꝛo.j.di⸗/ do intelligitur libꝛo.iij.diſt. xxv. 2½.
Singes Kin ribgoizzz,— Illuminatio pꝛecedentium patrem quõ magis com
JIsgnoꝛare aliquid vel non poſſe pertingere ad coni municat ꝙᷓ ſequentiũ libꝛo.iij.diſt. xxv.2.
sre tionem alicuius eſt dupliciter lib.ij.diſt.iij. 837. C ins tio
m , Ignoꝛantia quõ eſt homini multipliciter inflicta lib. „ BREEeeed
es oſſteoh ecetefk 3 magſnatis emeellectnon aliquidu ſetnli tt.1
eluutn 3 excuſare quõ intelligitur lib. ij. di. xxij. 5. et. . ſ. diſtin. xxxvi.. c.
ng Ignoꝛantia pꝛimoꝛum parentuʒ ex qua peccauerũt ₰
anſ aun fuerit pena vel culpa lib.ij.di.xxij.i9. Imago'i 6 ge E 0
Ignoꝛãtia illa an fuerit iuris an facti li.i di. xxij.20. JZmao in va PenttogefaSdd ia:'aüner 20
I Ianorantia illa an erat voluntaria an inuoluntana eimi vel Opſona itn,.diſ i.5. B idemn lii,
h Jengeunti Ulaian erat innata an contracta libꝛo. ij. In gied eftigij rvindae diff al rifa,.
ä Jinadinio fatio n attenatur in mefnona mtelio⸗
r Ignoꝛantia in vomine aliquo an poſſi eſſe vulpa.li. Itia ervaluntaee ll de n alis lib.
vonnns 3 ulpg · l. Imago eſt duplex ſcʒ rei coꝛpoꝛalis ⁊ ſpiritualis lib.

in ge ey diſt. xij g. c. Re 14.
ming noꝛare quod neceſſarium eſt a 6 45 ſ. diſtin: üij. HyS6ũ
Jgnoꝛ⸗ neceſſa ad ſalu diſtin. ii.ys?ꝛ???sss
—— dncern hed entem voteſt e? Imago an attendatur in inemoꝛis intdligentiat vs

luntate per compationem ipſarum ad deuz libꝛo
ſ.diſt. iij.q.ij.e. R. ůo.
Imaginis ratio tria pꝛeſupponit ibi,dem.
Imago eſt in memoꝛis neelipenei et voluntate nõ
conuerſionem actualez ad deum ſed aptitudina
lem libꝛo.j.diſt.iij. g.
Imaginis ratio quomodo exigit cognoſcẽs et cogni/
tum adequari li.j.diſt.iij. 22.
Imago an attendatur in mente noticia.et amoꝛe vt
in potentijs.an vt in babitibus.an vt in potentijs
ſimul ⁊ habitibus.anvt in ſubſtantia ct habitibus
libꝛo.ſj. diſt. iij. q.j.g. R. ¶o.
Imaginis aſſignatio ꝑ mentem noticiam et amoꝛeʒ
ad triplicem comꝑationẽ oꝛdinis equalitatis ⁊ cõ
. nbſta rialttaris an ſit conueniens libꝛo.j.diſt.iij.
Imaginis illius due differẽtie ſcʒ amoꝛ et noticia ſũt
ſubſtantialiter in anima ꝑ rationẽ Aug.nõ pꝛinci/
paliter ſed ex conſequenti li.j.di.iij.õↄ. .
Imaginis illius trinitas ſcʒ mentis noticie ⁊ amoꝛiſ
an neceſſario ducat in cognitionem trinitatis qtũ
dg ꝑſonas li.j.diſt.iij.q.iij.i.Re.s.
Jmaßo trinitatis quõ eſt in memoꝛia.intelligentia.⁊
voluntate libꝛo.j.diſt.iij.ĩ.
Imaginis tres ↄditiones trinitas vnitas equalitas
libꝛo. j. diſt. iij. k. lib.. .diſt. iij. l.ꝛ m.
IZnasſ illius differentie quõ dicãtur vna eſfentia

.

*

maginis aſſignatio per mentem noticiam et amo/
rem libꝛo.j.diſt.iij.n.o.
Imago trinitatis create quõ facit pficere vt cogno⸗
ſcatur trinitas et vnitas increata li.j.diſt.iij.p.
Imago creata in quo eſt diſſimilis trinitati increate
libꝛ0. j. diſt. vj. 10. .
Imago verbum filius differunt ⁊ cõueniunt libꝛo.j.
Imago duplicem dicit reſpectũ.et ſᷣm quez diciturꝑ
ſonaliter et relatiue.et m quẽ eſſentialiter et ad ſe
. c ſviſk oi.. ſHMMD
mago aliqñ dicit eſſentialiter li.j.diſt.xxviij.g.
ago diffinitur dupliciter libꝛo.j.diſt.xxxj. i8.
Imago cet excmplar differunt ⁊ ꝙ imago accipit᷑ du⸗
pliciter li.j.diſt.xxxj.2 4. et.25.
Imago an dicatur in diuinis ſᷣm ſubſtantiam an ſᷣm
relationem li.j.di.xxxj.q.j.d.Re.ꝛ .
Imago quare non couenit trinitati nec dr̃ ſᷣm ſubſtã
tiam libꝛo.j.diſt.xxxj.?ꝛ76.
Imago vbi debet expꝛimere diſtinctionẽ et oꝛdinem
libꝛo. j. diſt. xxxj. 2 7. ”
Imago an ſit pꝛopꝛiũ filij li.j.di. xxxj.q.ij.e.Re.ꝛ 8.
Imaginis ratio quare eſt in ſolo filio libꝛo.j.di.xxxj.
23. cet. 29. et. ,8o.
Imaginis rationem nõ ita pꝛopꝛie accipiũt greci vt

latini ſiezo loiſ xrl n.
Imaginis diffinitio quare non conuenit ſpirituiſan
cto libꝛo.j. diſt. xxxj. 52.
Imago dicitur filius ꝓpter modũ emanãdi nõ ꝓpter
aſſimilationẽ in ſubſtantia li.j.di.xxxj.ʒð.
magini an apꝛopꝛiet᷑ ſpẽs li.j.di.xxxj.q.iij.f. Re.5.
maginis honoꝛ et pulchritudo refertur ad pꝛotho/
ipum. ſed tñ aliter bonoꝛ aliter pulchritudo li. j.
diſt. xxxj.ʒS.et.9. .
Imago multipliciter cõſideratur in bac oꝛatione fa
ciamus bominem ad imaginem ⁊c.libꝛo.ij.di.xvj.
Ʒ. Acd idem diſt. xxix. 26. .
Imabo quo dicatur de filio dei et bomince libꝛo.ij.di.
22

Imago naturalis et coõnaturalis differunt libꝛo.ij. de

Imaginis bon

“ lib. iij. diſt. xxxiiij.2 .

Imago aliter accipitur. cum dicitur bomo factus ad
imaginem dei. et aliter cum dicit homo imago der
libꝛ0. ij. diſt. xvj. 9. ”ü
Imago quomocdo exigit configurationem libꝛo.ij. d
„ſtin. xv;xrr. xvj. 13
Zna e repñtare ſᷣm totũ quõ intelligit lii.eſtin
Imago naturalis difſinitur ab hilario li.ij.di.xvj. 15.
ſtin. xvj. 17. —
Imaginem in filio dei et bomine differre ſicut ima
nem imꝑatoꝛis in filio et in nũmo ex quo ſenſu di
xerit Aug.libꝛo.ij.diſt. xvj.8. r
Imaginẽ ſſe an conueniat bomini ꝓpꝛie ita ꝙ nul⸗
li alij libꝛo.ij.diſt.xvj.q.iij.c.Re.22. .

Imsaginis ratio quomodo eſt diſpoſitio ad vnioneʒ

diuine et humane nature.et nõ diuine et angelice
libꝛo.ij. diſt. xvj. 26. 7
Imaginis ratõ an pꝛincipalius repiatur in angelo qꝙ
in anima li.ij. diſt. xvj.q.j.d.Re.ꝛ 7.
Imaginis expꝛeſſio penes dupiicem cõuenientiaʒ
poꝛtionis attenditur li.ij.diſt.xvj.29.

Imago an pꝛincipalius ſit in maſculo i in femina li

„

bꝛo.ij. diſt. xvſ. q.ij.e.Re..
Imago in quibus conſiſtit pꝛincipaliter Ybidem.
Imaginem et gloꝛiam dei eſſe virum quomodo inte᷑
ligitur lib.ij.diſt.xvj.ʒ2.
Imago an pꝛincipalius ſit in cognitiua ꝙᷓ in motius
vel affectiua lib.ij.diſt.xvj.q.iij.f.Re. ʒ. .
maso cr ſimilitao differunt. ibidem.
mago refoꝛmationis que eſt gratia impꝛopꝛie dici/
tur imago li. ij. diſt. xvj. 34. ”MM
Imago quare pꝛincipalius reſpecit cognitiuam qᷓ af
fectiuam lib.ij. diſt. xvj. ʒ.
Itnago quomodo conſiſtit penes nobiliſſimũ in ani
ma li. ij. diſt. xoſ. 36. MM
Imago et ſimilitudo accipitur a diuerſis diuerſimo
de lib.ij.diſt.xxj.c.

Imaginis et veſtigij ratio vnde ſumitur libꝛo.ij.di ſt

xxiiij.22. ct. 23. . .
Imago aliter reꝑitur in gratia aliter in anima. libꝛo
ij. diſt. xxvj. 27.

Imagines triplici ratione introducte ſunt in eccieſijt

* „*

libꝛo.iij.diſt.ix.t..

mago ratiõe cuiꝰ nobilitatis adoꝛat᷑ li.iij.di.ix.1 5.
mago domini dininitus impꝛeſſa (que eſt bomo)qᷓ
re non eſt adoꝛanda.et ſculpta eſt adoꝛanda libꝛo
ſiij. diſt. ix.v0. Ml
Imagines adoꝛare qᷓndo ẽ ydolatrare li.iij.di.ix.i⁊2.
Imagines ſanctoꝛum in ecclijs facere poſſumus du
plici exemplo inducti lib.iij.diſt.ix.sS. „
oꝛ aliter refertur ad pꝛotbotipuz alit᷑
dilectio pꝛoximi ad deũ li.iij.di.xxvij. 7 .
Imago quõ eſt ſufficiens ratio diligendi lib.iij.diſti.
xxviij.iS.Ad idem di.xxix.s5.

Imago recreationis quomõ attenditur in virtutibꝰ

Zaan facere quo tꝑe fuit phbibitũ liiij diſt. ix. 1 4.

„62

IJmago dupliciter defoꝛmatur. ct quõ tota defounał
vnũ pctm̃ et quõ nõ li.iij. diſt.xxxvj.6.
Immenſus
Immenſum vel ſine menſura poteſt aliquid eſſe du⸗
pliciter lib. iij. viſt. xiij.ꝛ3.
— AImitarer
Imitatio eſt triplex et radone cuius dicitur aliqui⸗

ſsri

zunori
cviali
Jnnotn
nmore
nott
ag
Znnott
no
Inort
etinse
Inmotn
fporalit
Innor
bünmno
ſtiriat
mmwort
ns
Iummor
gbone

Inmuna.
acnl

unta
Innute.
Innntn
ntnuns
ſhpu⸗
enn
Iumn
ſeb⸗
Jum

Ipa
tunl
Inpaſtl
Int
wois
Inpo⸗
liis
Inov

Iyprop⸗
ſeclel

de
iſch,
uſn⸗
min
line

Npmn
hlert

tuten
khenin 4
minni⸗
nilene
Arlin

Sdfenti

mahifni
nchnir din
eNnmn unmhit
apuzinn
Ai
imniimuß
heragtunß:
Nothüiniget
rnducis duſn
Ainnemibwiit
uiiginin
ocuctbtiu
Conili

ſa guait
tacktzmdh

Uunmtli

3ſaetgine

gimonin
ſnmh

en

De littera

8s vel factura lib. diſt. xxvſ. 9.
moꝛtalitas

dicitur duplicit᷑ qauẽadmodũ
tale. lib.ij.di.xix.2.

filius dei vel alteriu

Immoꝛtalitas⁊ moꝛs:

Immoꝛtale dupir dꝛ ⁊ quõ coꝛpꝰ ꝛ moꝛtale ⁊ imoꝛ

mmoꝛtalitatẽ ſolũ deũ hr̃e quõ itelligit᷑li.ij.di.xix.7⸗
Immoꝛtalitas pᷣmi bois ſi ſteriſſet an fuiſſʒ a natura
vel a gratia lib.ij. diſt. xix.q.j.e.R. v̊. ⁊c.
Immoꝛtalitas pꝛimi bomis non erat a natura q;uiſ
innocẽcia eſſet a natura lib.ij.diſt.xix.co.
Immoꝛtalitatis cõtinuatio nõ eſt a natura,.qᷓ;uis ap
petitus continuatio ſit a natura li. ij. di. xix. ¶1.
Immoꝛtalitas inocẽcie an fuiſſ eadẽ ꝑ centiã cũ im
moꝛtalitate glie ſi hõ ſteiiſſ li.ij.di.xix.q.ij.f.Re. ·

Immoꝛtalitas in ſtatu innocẽcie ⁊ in ſtatu gloꝛie bʒ

idem pꝛincipiũ licet alit᷑ et alit᷑ li.ij.di.xix. A6.
Ab immoꝛtalitate gratie ad immoꝛtalitatẽ glic quõ
fit trãſitꝰ li.ij.di.xix.⁊.
Immoꝛtalitas glie qͥd ſuꝑaddat ad imoꝛtalitatẽ in/
Immoꝛtalitas qͥd dicat pꝛincipalit᷑.li.ij.di.xix.xꝰ.
Immoꝛtalitatẽ innocẽcie et gloꝛie aliam et aliaʒ eſſe
quomodo intelligitur.lib. ij.di.xix. S0.
Immungdicia coꝛpalis quadruplex eſt et ꝓpter qᷓ; ab
euchariſtia abſtinendũ eſt lib.iiij. diſt. xij. 8 7.
Immutatio
Immutabllis an ſit in deo li.].di. viij. q.j.c. R. 25.
Immutabilis eſt diuia eſſentia loco tꝑe foꝛma ibidẽ.
Immutabilitas an ſit eſſentie diuine ꝓpꝛietas li.j.di.
viij. q. ij. d. R.vyDpy.
gmmutabilitas dicit᷑ tripliciter li.j.di.viij.3i.
mmutabiliter in iſta queſtione vtrũ deus ſciat res
immutabiliter dupir determiat li.j.di.xxxix.22.
Immutabile eſt qdð ſe bʒ eodẽ mõ.g mutabile eſt qð
ſe babʒ alit᷑ nõ ſequit᷑ li.ij.di.j.ð9. diſt. xlix. 52
Immutatio naturalis ẽ duplex ⁊ q erit in pr̃ia li.iiij.
¶ Impaſſibilitas
Impaſſibilitas quomo eſt dos coꝛpoꝛum gloꝛiſicato
rum libꝛo.ij.diſt.xix.27.
Znpaſbiies duplex repit᷑ in aĩa li.iij.di.xviij.i.
mpaſſibilitas an pꝛius inſit carni.an pꝛius anime.
libꝛo.iij. diſt. xviij. ꝛx.
¶ Impꝛoceſſibilitas
Impꝛoceſſibilitas an ſit notio patris ſicut innaſcibi
litas li.j.di. xxviij.q.iiij.d.Re.26. j. di. xxviij.27.
Impꝛoceſſibilitas qre cõicat᷑.et innaſcibilitas nõ li.

¶ Inpꝛopꝛie

Impꝛopꝛie dictum omne non ſemper eſt dictuz tran
ſlatiue libꝛo. ddiſt. xxij. 19.

¶ Imperfectũ

Impfecta ᷣm ꝙ bmõi an ſint in deo libꝛo. . di. xxxvj.

Imgpfecta qua ratione ſunt a deo li.. di. xxxvj. 52.

Impfecta quomõ babent aſſimilationes in exempla
ri d iuino libro.j.diſt.xxxvj.ʒᷣʒ.

Iimgfectũ vbi pꝛecedit ꝑfectũ ii.ij.diſt.ij. 27.

Impartibile

Impartibile moueri ſup magnitudinem eſſe impeſſi

bue vbi habet locum li. .diſt. xxxvij. 56.

Impoſſibile vr aliqd p r. ijj. 17.
2 ali

nocẽcie li.ij.di.xix.Z.

Inanis glia

Impartibile impartibili applicari ᷣm tofum quð is:
teiligitur lib.ij. viſt. viij. 50. H

Ampoſſibile

xlij. 18
mpoſſibile iudicamꝰ aliqͥd exqᷓ̃tuoꝛ cauſis li. 1.diſt.
Impoſſibile om̃e an ſit deo poſſibile li.j.di.xlij.ꝛ9.

¶ Impatiuus
Impsatiui modi verba multiplicit᷑ accipiunt᷑ in ſcri/
ptura li.ij.diſt.xxxvij.27. li.iij. di. xvij.12.

Imperãs ⁊ dominãs ẽ duplex⁊ quõ ↄuenit volũtati

AInmnpenitetia
Impenitentia dicitur duobus modis ⁊ m boc pec
catum in ſpm̃ ſctĩ dicit᷑ duplr li. ij. di. xliij. ?29.
Zupmiza- quõ dꝛ ſpẽs pcti in ſpñ̃ ſctm̃ lib.ij.diſt.

Impnia ⁊ obſtinatio drñt li.ij.di.xliij. ¶ 7. xiiij.
mpenitẽtia dicit᷑ dupliciter et quõ eſt pctm̃ in ſpm̃
ſctm̃ li.ij.di.xliij.ðo. in pena li. iiij. di. xx. S.
Impenitðs ſemꝑ in pctõ ꝑſeuerat & ſꝑ dʒ pſeuerare

mpietas et iniquitas differunt li.iij.di.xxxv.9.
mpium facere piñ maius eſſe ꝙᷓ celũ et terrã creare
quõ intelligit᷑ li.ilij.di.x.i. li. iiij. di. xv. 29.
Impiñ ⁊ impietatẽ eiꝰ eẽ deo odioſaʒ quõ intelligat
(Implicare
Implicatio quomodo ſequitur ad ꝓpoſitionem in q̊
implicatur libꝛo.iij.diſt.xj.26. ⸗
¶ Impugnatio
Impugnatie veritatis quõ claudit in ſe impugnati-
onem maieſtatis et bonitatis dei li.ij.di.xliij. o.

Im io agnite veritatis cõtingit tripliciter ⁊ q

ſt peccaeu in ſpĩ ſctĩ li.ij.di. xliij. 3.

In pꝛepoſitio duplicẽ dicit diſtinctionẽ. et quã vlcit
ibi pater eſt in ſilio ⁊c.li.j.di.xix.o.Et e.di.ꝛ. ...
In notat viuerſas habitudines li.j.di.xxxiij. ? .
n cõnotat tripliciter li.j.di.xxxvj..7.7.
In pt dici ̃m quatuoꝛ genera cauſarũ li.j.di.xxxvj.a
n alium modum ſignificandi habet ꝙᷓ alie pꝛepoſi/
tiones lib. j. diſt. xxxvj...
In pꝛincipio creauit deus celum et terrã. hec oꝛatio
pabzʒ quatnoꝛ pꝛicipales expoſitiões et ᷣm has dil
ferent exponit᷑ nomẽ terre.li.ij.di.xij.-. xiij.o.

In duo impoꝛtat.ſ.cauſalitatẽ ⁊ idemititatẽ li.ij.diſt.
In genere ſt quedã ꝑſe qᷓdã ꝑ reductionẽ. Et ꝑ redu

ctionẽ ſt aliq̃ in genere mitis mõis li.ij. di.xxiiij.29
In ⁊ per pᷣpoſitiões quõ ⁊ q ãccipiunt᷑ in diuis li.ij
In et ꝓpter diſferũt lib.ij.di.xxxviij.ꝛ2. di.xiij.s.
NNAnanis gloꝛia
alliqñ ẽ capitale viciuz aliqñ filia ..
. B 3Fi . 11.
Ancarnatio *
Incarnatio licet nõ ſit generatio vel ꝓceſſio.tñ hoꝝ
aliquid indudit lib.iij.diſt.j.(.2.
Incarnationẽ eſſe opus trinitatis quõ intelligit᷑. et
exemplo monſtrat᷑ quõ vna Eons abſc alia ſit in
Sõ foꝛmatio li. iij. di. j.19.
Zeamat⸗ re no eſt cõis tribꝰ ꝑſonis ſicut bomis
Incarnatũ eſſe qᷣ rõe cõpetit ꝑſone diſtincte libꝛo.iij.

vſt. j. 22. b s

Incarnari an poſſit Paektrĩ ofonaruz ſeip̃az
lib. iij. di. ..q. iij. d. R. 28.

Incarnari ꝑr̃em quõ eſſet incõueniẽs li.iij. di.·.ꝛ9
Incarnatio quõ dr miſſio in carnẽ.li.iij.di.j.ʒ.

Incarnari quõ eſt ꝓpꝛiũ filij li.iij.diſt.ſ.2).
Incarnatõis in ope an ſe eruet᷑ debita congruẽtia ex ꝑ
Incaꝛnatõiſ rõ pᷣcipua qꝗᷓ fueꝛit li. iij. di. .q. ij. f. R. ¶8

Incarnari deũ fuit ogruũ mltiplici roe li.iij.di.j. A4.
Incarnatõis rationẽ pꝛecipuã nõ eſſe genenis huma

mni redemptionẽ ſi que ratiões et aucẽtes ſonare vi/

gentur quõ ſunt intelligende li.iij.di.j. 2. ⁊ ꝑ totũi

Incarnari que trium ꝑſonaruʒ fuerit magis idonca
lib.iij. di. j. q. iij. g. Re. . S 1.55.

Incarnatio qre magis cõueniat filio qᷓ; pri li.iij.diſt.
Incarnatio quare nõ conuenit patri cũ tñ ei compte

tat adoptio lib.iij. diſt.j. 4..

Incarnationis opus attribuit᷑ ſpirituiſctõ ſed nõ de

bet fieri in ꝑſona ſpirituſſancti li.iij.di.j.ð 6.
Incarnari filium dei quo tempoꝛe fuit magis cõgru/
urnm lib.iij. di. j.q. iiij. hd.
Incarnatio quadruplici de cauſa dilata eſt tam lon/
go tpe li. iij. di. .q. iij. b. in. Re Et ad idẽ. è0.

Incarnat q̃re nõ eſt pr̃ vel ſpnſſanctꝰ li.iij.di.j.b.c.
ncarnationẽ debuit pᷣcedere angelica annũciatio ſi

libꝛ0. iij. diſt. ij. .. .
Incarnatio debuit annũciari ꝑ angeluʒ qᷓuis gra in/
fundat᷑ ꝑ humanũ miſteriũ ⁊ verbũ li.iij.di.ij. .
Incarnatio quomõ facit ad completionẽ vniuerſi li.
iij. diſt. ij. 11.

Incarnatiõis ↄgruitas an maioꝛ fueꝛit in tota ſpecie
aana qᷓ i vno indiuiduo li. iij. di.ij.q.iij.c. R.I9.

Incarnatio qre ẽ vni ſoli nature cõicata li.iij.di.ij.? 2

Incarnationis nomẽ quare magis attrib uit xpᷣo ꝙᷓ
gnimationis lib.iij.di.ij.õ 2.

na tripliciter conſiderant᷑ ſcʒ qtum ad ſubſtantiaʒ
jtum ad efficaciã et qtum ad circũſtantiam libꝛo
Ai. diſt. iiij. 24.
Incarnatio que eſt opus trinitatis quare attribuit
ſpiritui ſancto.li.iij.di.iiij.a.b.c.d.ę.f.

Incarnationis ⁊ vnionis miſteriũ triplicẽ ſiłitudinẽ

Zuesrmart⸗ eſt via ad natiuitatẽ quõ intelligit᷑ libꝛo
ncarnatã eſſe in vna ſuarũ ipoſtaſion totaʒ diuini⸗
tatis naturã quõ intelligit᷑ li.iij.di.xiiij..x.
Inceſtus cñ ſoꝛoꝛe vxoꝛis põt fieri dupir et quis mo
dus impediat matrimoniũ li.iiij.di.xxxiiij. 5.
Inceſtus cũ ſoꝛoꝛe vxoꝛis.vel cuʒ fratre viri qualiter
eeſt puniendus lib.iiij.diſt.xxxiiij.d.
Inceſtus quid ſit lib.iiij.diſt.xlj.f.
Inclpere ex tempoꝛe.et in tꝑe.et cum tꝑe quõ differ̃t
ect quõ tpᷣs ce it lib..diſt. xxx.2.
Inclinatio
Inclinationẽ ſuam dari vnicuiq; quomodo eſt ſũme
bonitatis lib.ij. diſt. xxx.⁊.

Encomunicabilitas

*

ncarnatio qꝛe ñ ſpectat ad opꝰſex dien liiij di.. 5338
ncarnatõ facta ẽ in ꝑſona filij auẽte apli li.iij.di.j.a

cut bois pꝛeuarieationẽ pᷣceſſit diabolica tentatio.

ncarnationis congruentia penes quid attendatur.

Incarnationis beneficium ſicut ⁊ alia beneficia diui

JIncõmũicabilitas nõ ẽ oura buatio li. di xxv. .

((Ihcongruitas
Incongruitas eit duplex et que tollit veritatem 2fal
ſitatem lib. j.diſt.iiij. ?2 6. OðULMẽ

¶Ancõueniens

Incðueniens quõ nõ pt eſſe in deo li.ijj·di.j.O0.

Incoꝛpoꝛeñ quo nõ eſt in loco li.ij.di.ij.Oo
¶Incoꝛruptibilis
In coꝛruptibilitas quare conuenit quibuſdam cres
turis lib. . diſt. viij. y985.
AIndiuiduum
Indiuiduatio aliter eſt in deo aliter in creaturis li.j.
diſt. xxv. 16.
Indiuiduatio attendit᷑ in ꝑſona qᷓ;tum ad triplicem
Indiuiduatio in creaturis vñ veniat li.ij.di.iij..
Indiuiduationẽ eſſe a materia quomodo intelligit᷑.
libꝛo.ij. diſt.iij. ¶o. et.41. “
Indiuiduoꝝ multiplicatio nõ eſt pꝛincipaliter ꝓpter
cõſeruationem ſpeciei lib.ij.diſt.xviij.õSs.
Indiuiduũ in deſcriptione ꝑſone tripliceʒ impoꝛtat
diſtinctionẽ ſric viev . Ad idem. 54.
E diffinik ſcᷣm poꝛpbiri. li.iij. di. x.2t.
ndiuiduũ dicit᷑ aliqͥd dupliciter ⁊ quõ bũana natu
ra in xpᷣo eſt indiuiduũ lib.iij.diſt.x.22.
(Indulgentig
Indulgentia ſiue relaxatio a quo poſſit fieri libꝛo.iiᷣ
diſt. xx. q.iij.i. R. 0o. lib.iiij.diſt. xx.ot.
Indulgentias qua rõe et virtute poteſt aliquis vare
Indulgentias quare non poſſunt dare pꝛelati colle/

gioꝛum lib.iiij. diſt.xx. on.
Jnaulgen⸗ qre nõ pᷣt dare qͥlibet bõ li.iiij.di.xx.sʒ.
ndulgentia ſiue relaxatio differunt a cõmunicatio⸗
neli. iiij. di. xx. 64. lib. iiij. diſt. xx. s ð
Indulgentias an poſſit epᷣus facere in aliena dioceſi
Indulgẽtia ſiue relaxatio an debet fieri ꝓ ſpirituali
an ꝓ coꝛꝑali beneficio li.iiij.di.xx.q.iiij..R.õo.
Induligentie ſt concedende duabus ex cauſis li.iiij.
vi.xx. ob7. ö1[ꝗpali li. iiij. diſt. xxl. 68.
Inanlgen nõ cauſat ſymoniaʒ qᷓuis det᷑ ſpirituale
ndulgentiam conferens tria habet conſiderare lib.
iiij. diſt. xx. ¶69. cäl
Indulgẽtie q̃re magis dande ſt᷑ qũ material pies mi
nat᷑ ruinã qᷓ; q ſpnalis qͥ ẽ ſciſma li.iiij.di.xx.⁊0.
Indulgentie quare potius dant᷑ euntibꝰ cum cruce
vltra mare qᷓ; intrantibꝰ religionẽ li.iiij.di.xx.?1.
Indulgentiã oĩm pctõꝛũ an obtineat qui hʒ ſolũ vo⸗
luntatẽ ꝑfectã eundi vltra mare li.iiij.di.xx.72.
Indulgentie ſiue relaxatiões ſatiſractoꝛie an poſſint

fieri exiſtenti in purgatoꝛio an ſolum viuenti in H

ſeculo lib. iiij.di. xx.q.v.l.R.75. .
Indugęẽtias dare bijs qͥ ſt i purgatoꝛio ꝑ quẽ modũ
pᷣt papa li.iiij.di.xx.74. Et ſᷣm triplicẽ ſtatũ hboĩim
pt vł nõ pᷣt ſuꝑ eos adiuuãto ⁊ iudicãdo ⁊c̃.⁊ 5.
Indulgentias non poſſe dare his qui ſunt in purga⸗/
toꝛio per papam eo ꝙ dictũ eſt petro quodcũq; li/
gaue.ſuꝑ ter.⁊c̃. Solo.li.iiij.di.xx.⁊26.
Indulgentias dare non poſſe poſt moꝛtẽ.ꝛ peniten
tia non eſt imponenda cgrotis ad moꝛtem lib.iiij.
diſt. xx. 77.
Indulgentiss dare non poſſe papã detentis in pur/

incõmunitatẽ li.j.di.xxvx.ꝛ o

dunmn

Mnizot

erfimnb
ſfeosli
ormino
gfemide
ſrun⸗
ffernin
ſſemue
hfem⸗
ſaben
enge
nus
Mmi
gbers
loneli
Aomnls
nelbi
Jlfemali
ſtriqe
fmais
nertng
Pieae
rmi
Fonal
ege
ſbi
Jferma
ctlo.
Jnſenal
ſum l.
Afonus
banent
Mmnii
godint
Ißfernn
yfernn
Juferna
toꝛum
one
poſſ.
nſane
uner,
Pin
ſbizdi
Nimei
orice
Mde
igi
N
Zſenn
ſunge

Noſüigit,
nei
Niſd⸗

nbili⸗

mitbien

tnun

Utgigen,

munttilſaine
mchunminſie
wutliädii
gomdchit

ckginhtie
—
dn
õ
idittn.

n 14
cao oſtelrd
me etlgee
ſuntoguich⸗

oehiläng/
Kountzrmnenn
„hru
4ii 94,
l
illitn
jgnsd ffin⸗
eondanh

aliiizAyn⸗
nth/ant
Gnil iin i⸗

De litteer

gatoꝛio quia non poteſt eos iudicare Solo. lib . j

diſt. xx. 78. —. .
Indulgẽtias q̃re cõcedit papa detẽtis in purgatoꝛio
cũ poſſit oẽs abſoluere vno verbo li.iiij.vi.xx. 2.
Indulgentie buiuſmodi qᷓtum valent homini libꝛo
iiij. diſt. xx.q.vj.m.R.ðS o.

Inculgẽtie vt aliqͥd valeãt exigũt duplicẽ cõditionẽ

ex parte dantis ⁊ duplicẽ ex ꝑte recipiẽtis ibidem.

Indulgẽtie qᷓntitas penes q̃d attẽdit᷑li.iij.di.xx.Si.
(Infernus
Infernus vel aliud malum quõ habet locuʒ bene oꝛ
dinatum lib.j.diſt.xlvj.2. —
Inferni nomie aliqñ intelligit᷑ pena aliqũ locus pe⸗
ne ⁊ m boc dicit᷑ dupliciter aliquis deſcendere ad
inferos li.iij.di.xxij.29. ligit᷑ li. iij. di. xxij.0
nferni nomẽ defacili nõ inueniri in bono quõ intel/
Zufen duo babitacula. et de quo dixit iob ſe deſcen⸗
ſurum ad ꝓfundiſſimũ infernũ li.iij.di.xxij.ð6.

nfernus an ſit lib.iiij.di. xliiij.q.j.. Re.?ũỹũ.
nfernũ nullũ nec cruciatũ aliquẽ eſſe poſt bãcvitaʒ
ſi que rões ⁊ auẽtes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſol

Zin ianua quõ ⁊ qñ fuit aꝑta li.iij.di.xxij.ʒ.

uende lib.iiij.di.xliiij. 2.et ꝑ totum.

9%% 4%

Infernus vbi ſit lib.iiij. diſt. xliiij.q. ij. b. Re. 43.

Infernũ eſſe locũ ſpũalem et eſſe alibi qᷓ; ſub terra ſi

que rões et auctes ꝓbare vident᷑ quò ſunt diſſol/
uende li.iiij.diſt.xliiij.A.et ꝑ totum.

Infernalis ignis affligens in illo loco an ſit ignis ve⸗

rus lib. iij. dift. xliiij.q..i.Re. A. ð”́ÿẽMẽ
Infernalẽ ignẽ ſcᷣm dam̃.non habere naturã ignis

noſtri quò intelligit᷑ li.iiij.di.xliiij. 92.

Infernalis ignis ẽ eiuſdẽ nature cũ nr̃o qᷓuis ille ſit
inextinguibilis iſte extinguibilis li.iiij. di. xliiij. 50.

Infernalem ignẽ nõ poſſe deficere ꝓbat exemplo na
turali lib.iiij.diſt.xliiij.5.

Infernalis ignis idem eſt ſcᷣm ſpeciẽ cũ igne noſtro

ergo eaſdem habet oꝑationes cũ igne nro. Solo.
lib.iiij. diſt. liiij. ʒ.
Infernalem ignẽ ſᷣm Aug.eſſe ſpiritualẽ retractatuʒ
eſt lib.iiij. diſt. xliiij. ð 4.

Infernalis cruciatus an fiat vel puniat per igneʒ ſo/
lum lib.iiij. diſt. xliiij.q.ij.R.Re.S S.

Infernus ꝑ quẽ modũi et ad quid habeat in ſe omia

elementa lib.iiij.diſt. xliiij.ðS6.
Infernalẽ penã iuxta dñi ſniam cõſiſtere in ſolo igne
quõ intelligit᷑ li.iiij.di.xliiij.õ 7. iiij.di. xliiij
Infernalis ignis ⁊ aq̃ quõ vtrũq; erit in penam. lib.
Infernalia elta in qͥd ſunt actura li.iiij.di.xliiij.SO9.
Infernalis ignis an ſit cõſumptiuus coꝛpoꝝ damna
toꝛum li.iiij.di.xliiij.q.j.l.R.õo.
Infernalibꝰmãcipata cruciatibus coꝛpa damnatoꝝ
an poſſint coꝛrumpi li.iiij.di.xliiij.oi.
Infernalẽ ignẽ poſſe damnatoꝝ coꝛꝑa vꝛere ⁊ nõ cõ

ſumere ꝓbat᷑ et exemplo ⁊ rõe li.iiij.di.xliiij.s2.

Infernalis ignis an conſumat coꝛꝑa damnatoꝛum.
lib. iiij. diſt.xliiij.q.j.l.Re.so.et ꝑ totum.
Infernalẽ ignẽ eſſe cõſumptiuũ coꝛpum ſi q̃ rões ꝓ/
barevidẽt᷑ quõ ſt᷑ diſſoluẽde li.iiij.di.xliiij.sʒ.⁊ ꝑ t.
Infernalis ignis an ſit afflictiuus ſpirituũ lib.iiij.di.
xliiij.q.ij.m. Re.s 7. et ꝑ totum.

„ —

Infernalem ignẽ non eſſe afflictiuum ſpirituũ ſi que

rationes et auẽtes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſol/
uende li.iiij.diſt.xliiij.sↄ.et ꝑ totum.
Infernalis ignis qualiter cruciet damnatos et nõ cõ
ſumat lib. liij. diſt. xliiij.e.

iiij. di. xliiij. S583

—
Jufernalis ignis qualiter cruciet demones hib.iiij di.
xliiij. f lib. iiij.di.xliiij.g.

Infernalis ignis qualiter cruciet anias ſine coꝛpibꝰ.
Infernus quid ſit.et a qͥ denomiet᷑.et qͥs illuc deſcen
dat lib.iiij.diſt.xlv.ii. ililiiij. diſt. xlvj. 1.
Infernalis punitio erit ſine omni intermiſſione.lib.

¶ Infectio
Infectio eſt du plex. lib. j.diſt. xxxvij. 5.

Inferioꝛem

Inferioꝛem ſe reputare eſt dupliciter et quõ vnuſſ
qʒ ad hoc tenet iib.iũiij.diſt. xxiiij.?ꝛ 2.

((AInfidelis
Infidelitatis pctm̃ duo reſpicit lib.ij.diſt.v.i5.
Infidelium omnem vitam eſie pctm̃ quõ intelligit᷑.
lib. ij. diſt. xlj. ʒ. SPccti li.ij. di.xlij.I0.
Infidelitas que opponit᷑ fidei quare non eſt capitale
Infidelis dicit dupliciter et que diſparitas fidelis et
infidelis impedit in no.teſ.contractũ matrimonia
lem lib.iiij.diſt.xxxix.S.

¶Infinitum

IEnfiuitũ dicit᷑ aut ꝑ pꝛiuationẽ ꝑfectionis aut ꝑ pꝛi-

uationẽ limitatiõis et cuiꝰ infiniti eſt finire li.j.di.
I.ʒ .· et.di.xliij.20.Eſt iterũ duplex et qᷓ cõpetit ma
terie ⁊ que deo li.j.diſt.xix.AS. Iterũ infinitas eſt
duplex di. xxxv.ʒ.⁊ qᷓ põt eẽ in creatura et q̃ ĩ deo
Zugmen iterũ dicit᷑ duplir li.j.di.xliij.i S.et di.xliij.25
Kagaoncncd ſit in ꝑſonis diuinis lib.j.di.
Infinite eſt in deo qͥcquid in eo eſt ſed nõ qualibet in
finitate lib.j.di.ij.l9.
Infinitũ capit᷑ duplłr et ſ̃m quẽ modũ infinitũ pᷣt c⸗
pi a finito lib.j.diſt.iij.9.et.i0. .
nfinitas qͥ ponit cõſufionẽ lib.j.di.xxxv.ʒ3.
nfinitũ quõ Pan potẽtie materiabł li.j.di.xliij.ii.
nfinitũ quõ eſt paſſio quãtitatis.li.j.di.xliij.!. 7.
Infinitus deus quomõ dornprebencht a beatis qui
ſunt finiti lib.j.diſt.xliij.ꝛi. ̃ð
Infinitum pꝛout dicitur de deo non dicit pꝛiuationẽ
lib. j.diſt. xliij.22. H
nfinitatẽ ſuã quõ manifeſtat deus li.j.di.xliij.? 7.
nfinita dr̃ ptoẽtia diuia triplici rõe li.j.di.xliij.⸗.8.
Infinitũ a parte ante poteſt eſſe dupliciter ⁊ m quẽ
modum dicit eternitatẽ lib.j.diſt.xlvij.25.
AInfirmitas
Infirmitas et ignoꝛantia quare magis diminuũt de

ratione pcti ꝙᷓ malicia li.ij. diſt. xliij. ꝛ2. Mic poniẽ
in fine conflata.ponat᷑ inflicta. e

Z Inflamatum
nflamatum iunctũ inflamabili quomõ inflamare
dicit᷑ lib. ij. diſt. x. 17. 9 ſlamare
Influentia
Influentia luminis eſt duplex et s eſt ꝑ coꝛpus dy
aphanũ et que ꝑ coꝛpus opacũ.li.ij.di.ij. .. F.
—NAInfoꝛmare
Infoꝛmari aliqd ab aliquo eſt duplr et quõ cetere
vᷣtutes dicũt᷑ ĩfoꝛmari a caritate li.iij.di.xxxvj.¶7.

Ingenitus

*

—NNN”õsõs rree eeeee

Aauẽtas in ſcriptura nõ habeat᷑ li.j.di.xiij..et. S..
Ingenitũ accipit᷑ duplr.Et ſᷣm quẽ modũ dicit notõ
nem pris li.j.di. xiij.?ꝛ 7. 229. Et di. xiij. 5.
Ingenitũ vᷣm ꝙ ẽ ꝓpꝛietas pr̃is quid puat li.j.di.xiij.

Ingenitus et pf iſta noia dupłr cõſiderant᷑ ⁊ im quẽ

modũ põt vna accipi pꝛet᷑ alterã li.j.di.xxviij.-.
Jnnendrovelanaſcials an dicat᷑ ſcm ſubſtantiã
vel ſᷣm relationẽ li.j.di.xxviij.q.j.a.Re.S. ,
Ingenitus vel nõ genitus tripliciter accipit᷑ lib.j.di.
xxviij. 29. 10.

Ingenitus quõ dicit᷑ de eſſentia li.j.di.xxviij.il2.
Jngenitꝰ quõ dicit relationẽ li.j.di.xxviij.i.

Ingenitus an impoꝛtet eandẽ relationẽ quã hoc no/
men pater vtrũ.ſ.eadẽ relatio ſit innaſcibilitas et

praternitas li.j.di.xxviij.q.ij.b.Re.i 5.
Ingenitus quomodo dicit reſpectum ꝑſone ad ꝑſo/
nam libꝛo.j. diſt. xxviij. 16. —,.
Ingenitus eſt ꝓpꝛium pꝑſone pf̃is differẽs a paterni/
tate et dictũ yᷣm relationẽ li.j.diſt.xxviij.a.

Ingenitꝰ ⁊ nõ genitꝰ an ſint idẽ vel differũt li.j.diſt.

xxviij.b. tur dicere ↄtrariũ li.j.di.xxviij.d.
Ingenitꝰ ð̊ nomẽ accipit᷑ ivſu eccie qᷓuis amb.videa

((Ingenium
Ingenij ſubtilitas et habilitas ad memoꝛandũ anve
niat ex ꝑte coꝛpis an ex ꝑte aie li.ij.di.xxxij.ii.

Ingratitudo

Ingratitudo dr duplr.ſ.negatiue ⁊ pᷣuatine et qñ eſt
circũſtãtia oiʒ pctõꝝ.⁊ qñ ſpẽale pctm̃ li.ij.di.v.i2

Inhabitare

3 Inbabitatio duplex et qᷓ inuiſibiliter interiꝰ? latet.

4

et que exterius bbarce t..dl xxjꝛ. . .
Inbabitare filium eſt dupliciter. et que inhabitatio
erigit manifeſtationẽ li. j.vi. xvj. 19.

EInicium

Iniciũ aceipit᷑ dupłr. ⁊ vn quẽ modũ accipit᷑ in diui
nis li.j.di.xxix.to. diſt. iij. §r1. et. 52.

niciũ quid dicit ibi diabolus ab inicio peccauit li.ij.

Iniciũ ⁊ radix drñt ⁊ cõueniũt li.ij.di.xlij..et. 5.
FSnicium peccati accipit᷑ tripliciter. et m hoc ſoꝛtit᷑
tria nomina lib.ij. diſt. xlij.18.

AInimicus

Znimicus dei ꝓ quãto quis dicat li. ij. di. xxxv.25.

nimicos an teneant᷑ oẽs diligere qᷓtũ ad affectũ li.

iij.di.xxx.q.iiij.d.Re.S.et ꝑ totũ.
Inimici ſunt in duplici ſtatu pᷣm poſitionẽ aliquoꝛuʒ
et in quo ſunt diligẽdi ibidem. li.iij. di. xxx.24.
Znunioss non odire quõ ſufficit ad rationẽ caritatis

nimicos an teneant᷑ oẽs diligere q;tum ad effectu,ʒ

lib. iij. diſt. xxx.q.v.e.Re.26.et ꝑ totum.⁊
Inimicis male ſacicndũ eſt.quia amicis benefacien/
dum eſt non ſequit᷑ li.iij.di.xxx.28.
Zmnche quõ inducit pugnã.lib.iij.di.xxx.229.
nimicũ diligere an ſit maioꝛis ꝑfectiõis ⁊ meriti.an

diligere amicũ li. iij. di. xxx.q.vj.f. R. o.et ꝑ totu,.

—

Inimicũ eſſe iuſticie qui timoꝛe pene nõ peccat quõ
intelligit᷑ li.iij. diſt. xxxvj. X. “

WInnaſcibilis

Junsſcibilitas aliter ſe habet in patre ꝙᷓ naſcibilitas Intellectus angelicus et humanus quð differutlib.

„

2

diſt. xxviij. 11.
Ingenitus quid ⁊ quõ ponit aliq̃ͥd indiuinis libꝛo.j.

ſn filio lib. ſ. diſt. xxviij. 18.

Innaſcibilitas an ſit ꝗpꝛietas ſiue relatio pſone pfis

Innaſcibilitas qᷓre nõ cõicat᷑ ſicut impꝛoceſſibilitas
et in ſpirabilitas li.j.di.xxviij.⁊27. re tatr ae

Junaſcibil G̊ nomẽ quã pʒ ꝗpꝛietatẽ li.j.di.xxxj.ꝛo.

(Innocens

—
—

Innocentis quò eſt a pctõ cohibere li.j.di.xlvij.24.

Innocentia dupliciter accipit᷑ ⁊ quõ erat cauſa imoꝛ
talitatis lib.ij.di.xix. o. di. xx. q.j.a. R.9.
Innocentie in ſtatu an fuiſſet ſexuũ cõmixtio. lib.ij.

Zunocentsvann duo tꝑa cõplectit᷑ li.ij.di.xxix.ꝛ4.

nnocentẽ damnare ⁊ nocentẽ liberare quõ non eſt
impium lib. iij. di. xx. v86.
Innocentia baptiſmalẽ ſimilẽ eſſe ſtatui ↄtinentie
ginalis quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxxj.i5.

Innocentiã nõ decreuit deus reſtituere quin priꝰ da

ret gratiam lib.iiij.di.xvij.i2.

Innouatio

Innouatio eſt duplex et que eſt in coꝛpibus elemẽta

ribus et que in coꝛꝑibus celeſtibꝰ li.iiij.di.xlvij.25.

Inſpirare ⁊ inſuſflare ſpiritũ in faciẽ bominis qd ſit

lib.ij. diſt. xvij. I1.

(Inſtrumentit
Inſtꝛumẽtũ qñũ dʒ ſe ↄfoꝛmaꝛe motoꝛ li.ij.di.viij.28
Inſtrumẽtũ ẽ duplex.⁊ quõ caro qᷓ eſt inſtrum̃tũ me
diante qᷓ peccat᷑ ẽ puniẽda ieiunio.li.iiij.di.xx.74

7

¶Intellectus

Intellectus noſter conſiderat᷑ tripliciter. vel in ſe vei-

ꝓut extenditur ad affectuʒ. vel pꝛout extendit᷑ ad
Oopus lib. j.in ꝓlogo. 14.

Intelligere⁊ ſentire ſiue intellectus ſenſus diſcõueni

unt triplici ratione lib.j.diſt.j.y33.
Intellectus quõ eſt purgatꝰ.purgatioꝛ.purgatiſſimꝰ
ſimiliter et affectus li.j.di.ij.i.

Intellectꝰalius rationalis alius fantaſticus ⁊ de quo

verũ eſt ꝙ plus poteſt deus facere qᷓ intellectꝰ no⸗
ſter cogitare li.j.di.ij.I2.

—

Intellectꝰ nr̃ quare plus poteſt incognitiõe rerũ mũ

danarũ qᷓ trinitatis li.j.di.ij.27.

Intelligens et intellectũ habent relationẽ ſcom dici

non ſcoᷣm eſſe li.j.di.ix.28.

Intellect eſt dupier ſc appꝛebedens ⁊ cõpꝛcbẽdẽs
et ſm quẽ modũ intellectꝰ oĩa itelligit li.j.di.xix. 3

Inrelligere dupliciter dicit᷑ ⁊ m quẽ modũ pꝛecedit
fidem et ſᷣm quẽ ſequit᷑ li.j.di.xix.ᷣo.Et dicitur ite
rum duptrxr di.xxij.8.

Intelligi poſſe aliquid pꝛeter alterũ eſt multipliciter

li.j.di. xxviij. 2. et. ʒ. diſt. xxviij. 2).

Intelligi quõ nõ põt ꝑſona pf̃is ſine pr̃nitate libꝛo.j

Intellectus et imaginatio in quibuſdã deficit in qui-
buſdã ſufficit quibuſdã cõtradicit li.j.di.xxxvij..
Intellectꝰ q̃re cognoſcit ñ ſingularia li.j.di.xxxix.ꝛa.
Intelligentia cõditionis implicite veritatẽ facit in di

cto. et impoſſibilitatẽ in vero quomõ intelligit᷑. li.

j.diſtin.xl.s iij. 7 0.

Intellectũ captiuare in obſequiũ xpᷣi quid ſit li.ij.di-
Intellectus eſt vniuerſaliũ et ſingularium ſenſus ſo

lum ſingularium lib. ij. di. iij. 7.

Iille

cmii
ntolig
tel⸗
Ptalee
uar
htce
te
l
ecl
ſa
zun
ligen

hoten
Praoli
t

Futcle
ntcle
diuer

Iutchea
Pcler
cchiad
s. öe
u
Pclecn

11

bijd

L an
ncleen

lle
yele

in4
Nle

giieg
ſenc⸗
Nleer
alonn
ion
Mn
„Min
Dde
ſnchn

etliee
egeuſt

Nimg L
. in

wülfäin,

atüſde
iöenai
Atage
elbenti
Amm

hanmt
gto

ctnahigtt
cidlun

dte
nſnccnut

meni
EnNidſi
malüan,

lhs
irgenete
cotl

nisnt
ise

getns int⸗

nginiͤ

De litterag

i. di.iij. q. j. i. in argumento quarto.

19.

Intellectus quõ ſemꝑ eſt rectus liij di.v.59. Et viſt.

xxiiij.57. Et di. xxxiij.28.

Znteierein tpe quõ itelligit᷑ li.ij.di.vij.so. vij. 61 H

Intellgẽtia ?⁊ memoꝛia diuerſas hñt naturas li.ij.di.

Intellectus bumanus et diuinꝰ ſcᷣin quoꝛũdam er/

roꝛem idem eſſe dicit᷑ li.ij.di.xxij.ö“.
Intellectum eſſe impaſſibilem et imꝑmixtum quo/
mogo intelligit᷑ libꝛo.ij.di.xvij.i9.
Intellectiuã ſubſtãtiazʒ nihil cosſcere niſi abſtrabat
à materia quõ dʒ intelligi lib.ij.di.xvij. ꝛ1.

Intellectus paſſiuꝰ qd ẽ ⁊ quõ efficit᷑ li.ij.di.xviij.ʒ2

Jntalerus quõ indiuiduatur li.ij.di.xviij.ðy.
ntelligendi actus quõ requirit ꝙ ex intellecto ⁊ in/
telligente fiat vnũ li.ij.di.xviij.ð9.

Zur lecri coꝛrũpi quõ dʒ intelligi li.ij.di.xix..

Intellectus et affectus ſiue ratio et voluntas an ſint
potẽtie diuerſe ꝑ eſſentiã li.ij.d i.xxiiij.q.j.c.Re.8.
Intelligẽtia mẽoꝛia et volũtas qre dicant᷑ vna eſſen
tia ⁊ vna vita.lib.ij.di.xxiiij.ĩ9.

Iurelletn ſpecłatiuꝰquõ fit practicꝰ li.ij.di.xxiiij.20

ntellectus agẽs ⁊ poſſibilis an ſint vna potẽtia vel
diuerſe libꝛo.ij.diſt.xxiiij.q.iiij.f. R.3.

Intellectꝰ agẽs ⁊ intellectꝰ poſſibilis quis ſit li.ij.diſ.

Intellectꝰ qre magis indiget potẽtia xxiiij. 44.
actiua diſtincta a poſſibili q; imaginatio vel ſen/
ſus.libꝛo.ij.diſt.xxiiij. ¶.bo.

4442

Znralis⸗ quõ ðꝛ actꝰ vnꝰ ⁊ ſimplerx li.ij.di.xxiiij. ¶.S.

ntellectus poſſibilis quõ eſt actiuus ⁊ paſſiuus li/
b20. ij. diſt. xxiiij. 49. AArxv. 60.
Jntelccrus ho cogi & ⁊ affectꝰ nõ ſeq̃tur lib.ij.diſt.
intelligendi.li.ij.di.xxv.õ8. li. ij. di. xxxj. 8.
Bnteltecti ſolũ intrare ab extrinſeco quõ intelligitur
Intellectus quare cõponit aliqᷓ que ſunt incõpoſſibi

lieoa cõponi qð tñ ꝑſe nõ põt deus li.ij.di.xxxvij.23y3.

Intellectus nomẽ tripir accipit᷑ li.ij.di.xxxix.7.
Intellectus ſpeculatiuus ⁊ pꝛacticus quõ dicũt ean
gem potentiã ibidem circa finem.
Intellectꝰ pꝛacticꝰnec eſt appetitꝰnec volũtas ibidẽ
Intellectus agens et poſſibilis quid dicat᷑ li.ij.viſti.
xxxix.i C. llib. iij. di. vj. 17.
Intellectꝰ? ꝑſone quõ pᷣſupponit intellectum nature

SIntellectũ põt facere deus ꝑ ſeipᷣm cognoſcereſ̃ non

põt materiã ꝑ ſeipᷣm ꝑficere li.iij.di.xiiij.26.
Intellectus finitus ſimplex ſe totaliter cõuertit ad
qð ſe cõuertit.non habet locũ in ania beata et ma/
xidme in ania xp̃ᷣi li.iij.di.xiiij.ʒ. HWH
Intellectus extendit᷑ tripir et quõ ponit᷑ fides in in/
teellectu extenſo vel pꝛactico. li.iij.di. xxiij.6.
Intellectus et ſi pꝛecedat actũ affectꝰ.nibil tamẽ im/
pedit ꝙ aliqñ intellectus ſequat᷑ affectũ.lib.iij.di.
xxiij.ꝗ1.Et di.xxxiiij.ĩ7.

Intelligere dicit᷑ dupliciter. et qd pᷣcedit aff. enſum fi

dei et qdð ſequit᷑ et quõ intellcctus et fides ſe circa
idem compaciunt᷑ li.iij.diſt.xxiiij..
Intellcctus ſub qua compoſitiõe et cõplexione intel
ligit ſimplicitatẽ eſſe diuini li.iij.di.xxiiij.?. .
Intellectus aliqñ nomiat potentiã.aliqñ habitũ.ali
gqluãcdo actũ.aliqñ obiectũ li.iij.di.xxiiij.i.

Intellectus qñ eſt rectꝰ et qñ obliquus libꝛo.iij.diſt.

xxxiiij.28. Ad idem li.ij.di.v.9. Et di. xxiiij.ð7.
Intellectus doni actus et obiectũ an ſimul conſiſtat
incontẽplatione creatoꝛis et creature lib.iij.diſtin.

Intentio pꝛecxigit᷑ ad cognitionẽ vbi babz verita

nteilectui obſequit᷑ fantaſtica vis duplicit᷑ in actu

tentio dupliciter dicit᷑ lib.ij.diſt. xl.S.

Intellectꝰ ſcia et ſapiẽtia diuerſimode negociant᷑ cir

ca diuerſa li.iij.diſt.xxxv.⁊o.et.⁊i.et.?ꝛꝛ .
Intellectui dono competit cognoſcere deum in qua⸗
cũq; creatura lib.iij.diſt.xxxv.ꝛ3.
Intellectus donũ in actu ſuo ⁊ ſapiẽtie donũ in actu
ſuo quõ verſant᷑ circa diuerſa li.iij.di.xxxv.24.
Intellectus quõ dicit᷑ ꝑ ſpeculũ videre ſicut et fides
lib. iij. diſt. xxxv. 25. H ””M
Intellectus et ſcientia pꝛout ſunt acquiſita quomõ
differunt lib. iij. diſt. xxxv. c.
Intellectus eſt duplex.bumanus.⁊ fidelis.⁊ pᷣm quẽ
poteſt homo appꝛebẽdere exiſtentiã coꝛꝑis xpᷣi in
altari lib.iiij.diſt x. sSg
Intellectus et ſciẽtia quõ viger in pctõꝛibus.lib.iiij.
di, xviij. 47. LHDic ponit᷑ affectũ vel opus. ponatur
effectum vel opbuus.

Intellectus aſcendit in deũ tripliciter. et ꝑ queʒ mo⸗

dum eſt in viatoꝛibus.et ꝑ quẽ modũ in ſanctis cũ
ꝓ nobis oꝛant.et ꝑ quẽ modũ in cõtinue beatis li.

non variant ſpeciem ꝑ ſe lib.ij. di. ix.s.

Intentio

9 . „ „ „ „ . „ . . 7 ezʒ
lib. j. di. xij. 7. diuer ſe li. j. vi. xxviij. 1.
Intẽtiões in his noibꝰ ingenitꝰ et pr̃ qñ ſt᷑ eedẽ ⁊ qũ

Intentio an ſit in his ſolis que ꝑticipat rationẽ li.ij.

di. xxxviij.q.j.e.N.ðõD. diſt. xxxviij. 32.
ntentio pᷣt eſſe triplex ᷣm ꝙ appetitꝰ ẽ triplex li.ij.
ntentio ꝓpꝛie accepta quid ſit et penes quid accipi
tur li.ij.di. xxxviij.5. Ad idẽ li.iiij.di.vj.sh.

Intentio ſcᷣm qꝙ; repitur in rationabilibus an ſe te⸗

neat ex parte intellectus an ex parte effectus lib.ij.
diſt. xxxviij. q. ij.f. E.?d Ttü.
Intendere a quo dicit᷑ intentio duplr cõſiderat᷑ ſm
ꝙ iſta pᷣpoſitio in duplicẽ impoꝛtat hitudinẽ ibidẽ
Intendo in boc ⁊ intẽdo hoc drũt li.ij.di.xxxviij.5ð.

Intentio hoc vocabulũ in quadã acceptiõe dno im/

poꝛtat lib. ij. diſt. xxxviij.6. et.88s.
Intentio poteſt eſſelactus.habitus et potentia libꝛo
ij. diſt. xxxviij.d9p.
Intentio hoc vocabulũ multipił accipit᷑ ibidem.
Intentio in quo ſit pꝛincipalius lib.ij.di.xxxviij. o
Intentionẽ eſſe inferius ad intelligentiã quõ intelli
gitur lib. ij. diſt. xxxviij. 1. .
Intẽtio.volũtas.finis.quõ drñt li.ij.di.xxxviij.e.f.
Intentionis qualitas dupliciter accipit᷑ ſcᷣm q; in⸗
xl. 9.
Intẽtio qñ ðꝛ bona.vel ocłlus mẽtis ſimplex li.ij.diſ.
Intentõ mala ſufficit ad faciendũ opus malũ.ſed ex
hoc nõ ſequit᷑ ꝙ intentio bona ſufficiat ad bonum
lib.ij. di.xl.⁊ o.et. 2.Ad idem.iS.et. c.et.t 7.
Intentio et eſtimatio differũt lib.ij.Siſt.xl.to.
Intentio an ſine bonis oꝑibus ſufficiat ad vitã etex
nam lib.ij. diſt. xl. q.iij.c. R.8. U

Intentionem bonam ſufficere ad meritum quomo/

do intelligitur lib.ij.diſt.xl...
Intentio quia duo reſpicit ſcʒ oculũ intellectꝰ⁊ pedẽ
affectus.ideo duplici indiget directiuo li.ij.di.xlj.·
Intentio.mens.lingua quomodo dicit᷑w rea. libꝛo.iij.
diſt. xxxix. 13. et. 4.

—

Intẽtio q̃re nẽria ẽ in oĩ ſacro li.iiij.di.vj. 54.et. 5*².

Intentio eſt vnplex et que eſt de neceſſitate ſacramẽ/
ti lib.iiij.diſt. vj. õð. diſt. vj. 66.
ntentiõis defectus qᷓre impedit ſaq amentũ lib.iiij.
ntentionẽ oꝑpa denominare quomõ intellligitur. li.
iiij. diſt. vj. 67. ſiiij. diſt. vſ. 6
Intentio quõ neceſſaria eſt ad efficacid baptiſmi lib.
Intẽtio an nccria ſit ad baptiſmũ lib. iiij. diſt. xx. h.

Integniasgrei vuplr accpit er modo macrime
um p̃t eſſe ſine cõmixtiõe carnis li.iiij.di.xxvj. c.
Intrare non poſſe aliquẽ in celum ſine poteſtate cla
uiñũ multipliciter intelligit lib.iiij. diſt. xvij.ꝛ8 .

Intrinſecus in aliquo eſſe poteſt fi dupliaf ꝛ quð
demon poteſt eſſe in ſimulacris li.j. di. viij. ¶25.

WInuidxia
Znuicia geilcg ꝓducẽtis penes quid atttenditur.
lib. ſ. diſt. xx. ·.
Inuicdia vnde oꝛitur et penes quid attendit᷑ artificiſ
innidia lib. . diſt. xliiis.
Inuidia nõ fuit pꝛimũ pctm̃ diaboli li.ij.diſt.v.ĩ 5.
Inuidia quomodo eſt reſpectu ſuperioꝛis vel paris.
lib. ij. diſt. xxj. .

Znuice quõ eſt reſpectu boni lib.ij.di.xxſ.7.⁊.S.⁊.ꝰ

nuidentia fraterne gratie rõe cuius ponit᷑ pctm̃ in
ſpiritũ ſctm̃ lib.ij.diſt. xliij.9. .——
Inuidłæẽtia fraterne gr̃e põt eſſe duplex et quõ ẽ pct

capitale.⁊ quõ pctm̃ in ſpm̃ ſctm̃ li. ij.di. xlij. 49.
Innocare

Inuocare deum eſt vupliciter et quã exaudit et uẽ

non lib.iiij. diſt. xx. 2.

Job quo ſenſu dixit ſe deſcenſurũ ad infernũ pꝛofun
diſſimum lib.iij.diſt. xxij.89OG96.
Job ob quã cãn: meruit penã li .iiij. diſt. xv. 5.

Johannes
Zobanc ſan? ſicatio qñ et quõ lib.iij.di.iij.ĩ0.
obãnes qu voluit adoꝛare angelũ li.iij.diſt.ix. 2.
Perus quõ dẽ dubitaſſe de 1po li.iij.di.xxv.4.

ohes quõ r euit et nõ nouit xpm lib.iiij.diſt. v. 4.
obãnis exi tatio in vtero qualis fuerit.et an habu
erit vſum h. ar. li. iiij. di. v. ,8 9.
Jo.quõ incepit pᷣdicationẽ a pnia lib.iiij.diſt.xiiij.¶.
AApoſtaſis
Ipoſtaſes tres dici quare ꝓbibet biero.libꝛo.j.diſti.
xxiij.i.et diſt.xxvjix.
Ipoſtaſis nomẽ tractat᷑ lib.j.diſt.xxvj.a.
Ipoſtaſis pr̃is ſiue pr̃ an ideo generet qꝛ pꝛ eſt.an iõ
pater cſt quia generet li:j.di.xxvij.q.ij.b.Re.ĩ o.
Ipoſtaſis quomodo dicit᷑ compoſita ex duobus na⸗
turis libꝛo.iij.diſt.vj.ſ.SKs.
Ipoſtaſis aliter dicit᷑ de vnione dininitatis et buma
nitatis xpᷣi.aliter de vnione diuinitatis⁊ carnis cni

ſti lib. iij. diſt. xxj.iʒ.
Jreig quõ dr̃ deus et nõ eſſe irã in eo li.j.di.xlv.ii.
Ire filij naſcimur omues natura quomõ intelligitur

Ira in quibus eſt
plr accipit᷑.et q̊ modo matrimoni-

libꝛo. i. diſt. xviij. 47.

Ira eſt deſidenũ repunitionis. Iterũ ira eſt vinder le

ſe cõcupiſcentie lib. iij. diſt. xv.850.
Ire paſſio vel affectio quomõ fuit in xpᷣo lib.iij. diſti.
xv. q. iij.f. RY⸗. iqiiIII1I3143.
ra dicit᷑ multipir et quõ fuit in xpᷣo ibidem.
IYra et ſuꝑbia defferẽter ſe hñt lib.iij.di.xv.yz.
accenſio ſanguinis circa coꝛ lib.iij.
diſt. xv. 5. . diſt. xxxiij.24.
Iraſcibilis et cõcupiſcibilis duplex eſt in nobis li.iij.

(Irregularitas
Irregularitas ad oꝛdines ꝑ quem coitum cõtrabit᷑.
libꝛo.iiij.diſt.xlj.s.

1 gac

Iſaac mentitus non eſt dicens vxoꝛem ſoꝛoæm. lib.

iij. viſt. xxxviij.o.
AQLCddei
Judei quomõ arbitrabant᷑ ſe obſequiũ pꝛeſtare des
in moꝛte xp̃i lib.ij.diſt.xl.ũXKi.
Judeoꝛũ et iude actus quibus oꝑati ſunt paſnonem
rp̃i q̃ bonũ eſt quõ dicunt᷑ mali.li.iij.di.xx.s.tt..
Judei quõ oꝑati ſun bonum xpᷣm crucifigendo. lib.
iij. diſt. xx. J. vxoꝛis odioſe li.iiij.di.xxxiij. 9.
Judeoꝝ duricia qre nõ erat frangẽda ꝑcobabitatiõʒ

icare Judici-

unn Jugex.

*

Judicare de aliqᷓ eſt dupłi et quõ cõuenit intellectui

et reſpectu cuiꝰ li.j.di.iij.ii. 52. Et di. xxiij. 27
Juclci eſt duplex in qͥlibet rationãte lib.ij.diſt.vij.
udicans pᷣeminere iudicato et mouens moto quõ
babet locũ in ſpñalibus lib.ij.diſt.xxv..s.
Znalcnn ratiõis eſt duplex et qdð boꝝ eſt cũ volũtate.
Judicatoꝛiũ nale qͥd li.ij.di.xxxix.i ⁊2. li.ij.di.xxv.
Judiciũ malũ pᷣcedere oẽm voluntatẽ malã quõ in⸗
telligit᷑ li. ij. di. xij. ¶8. nõ li. iiij.di.xv. 5.
udicis dei ſnia quõ pᷣuenit᷑ a ſacerdote ⁊ quomoto
udiciũ eſt duplex Nam aliud eſt pnie in pñti.aliud
iuſticie in die nouiſſimo li.iiij.di.xviij..z.
Judicio in extremo cũ tali culpa boĩem apparere cñ
ia erinit de co⸗e quõ intelligit᷑ lib.iiij.di.xxi.ꝛi.
Zucic ea eaun allit lib. iiij. diſt. xxvij.2 5.
udicia dei dicunt᷑ duplr. et que ſunt cõpꝛebẽſibilis
que nõ li.iiij. di/ xlxj. X. xlvij.q. ſ. J. Re. F.
Judicio in extremo an apli iudicabunt lib.iiij.diſtin.
Judiciaria ptãs triplici ex cauſa aplis cõicatur in ex
tremo iudicio ibidẽ. di.xlvij.q.ij. b. R. .
Judicio in extremo an angeli iudicabunt. libꝛo.iiij.
Judicãdi an erũt oẽs hoĩes tam.boni qᷓ; mali.li.iiij.
di. xlvij.q.iij.c.R.I0. xlvij.q.iiij.d.Re.II.
Judicio in extremo an angeli iudicabunt᷑.lib.iiij.di.
Jugex dicit᷑ aliqͥs duplici rõe li.iiij.diſt.xlvij.5.
Judicium dicit᷑ tripliciter ibidem.
Ju dicij extremi ſnia quõ dabit᷑ li.iiij.di.xlvij.2.
udiciũ ſanctoꝝ quale erit li.iiij.di.xlvij.b.
JIudicandi erñt quatuoꝛ oꝛdines li.iiij.di.xlvij.c.
Jugicio annexa ſunt miſteria angeloꝝ et ignis cõſta
IZtoꝛi? li.iiij. di.xlvij. d. puniẽdũ li.iij.di. xlvij.e.
Judicio finito an ex pꝰ demoes pᷣſint mali iferno ad
õ 5 loco erit li.iiij.di.xlviij.ʒ·. 2.
Juatag de quõ a obſcurane rij d viij
Judicij diem que ſigna tam magna et boꝛren npꝛe⸗
cedent lib.iiij.diſt.xlviij.ʒ.

Gpft

goofi
Piu
Gni
oßt
en
Nlain
wante
dcun

ing

ſſoſt

eripn

ſbro.i⸗

lcjbe⸗

ſglera
lbeii di
Md
igii
Pdccofn
ſbiidi
Juderin

cojloe

dicst
ſanto
füd

Iuni⸗

5

Menhn

zub

Alunene
„mwentun

ung
zuit
ctvia

litert
rareven

unpe

Akanent

ſioſttr
unere
uſu
4
Mg
Gtene
Mlen

Knünin⸗

riſn ine
Mlizeing0
rncſen)
na hhrni,

noͦcͤtmi inrl
aGRi
t moras di
ir. linn;
untuekicn⸗
ͦlliac
dhr: enn
chntugii
h,;
Pnuien iſta
nie
el
cunun
ivdictbn Hi

mbeg .

alekhin

Ʒugicij locus vbi erit lib.iiij. diſt. xl viij. b.

3

Judicio finito quõ erit ſoł lux clarioꝛ li:iiij.di.xlviij.
Judicio finito quõ ſꝑ erit dics li.iiij.di.xlviij.SO. .
Jugicio finito ſolem et lunã non lucere beatis quo/
do intelligitur libꝛo.iiij.diſt.xlviij.s.

Judicio finito nec ſolem nec lunã venire ad occaſuz

quomodo intelligitur libꝛo.iiij. diſt. xl viij. „.
Jundiciaria ptãs an ſit xpi ᷣm diuinitatẽ an ſcdᷣm bu⸗
manitatẽ li.iiij. diſt. xl viij.q.j.a.Re.S.

Juciciũ vt ſit firmũ requirit auẽtcʒ et ptãteʒ Jibiv.

Judex xpᷣs an in foꝛmna dinitatis appareat malis.li.
iiij. diſt. xlviij.q.ij.b.NR.ꝰ.et per totum.
Judex xpᷣus an in foꝛma gloꝛioſa appareat repꝛobiſ
libꝛo.iiij. diſt. xlviij.q.iij.c. R. ĩ3. .

Iudicij boꝛa an ſit nota alicui creature libꝛo. iiij diſ.

xlviij.q.iiij.d.R.i7. ,
Judicij hoꝛã neminẽ noſſe.vt dĩ math.xiij.quõ ſit in
telligendum libꝛo.iiij. diſt. xlviij.- 108.
Judicij hoꝛa q̃re nõ eſt reuelata aplis li.iiij. di. xlviij.

Zugicij boꝛa quare non eſt reuelata phis 129.

libꝛo.iiij.diſt.xlviij.20.

Zuglcio finito an coꝛpa ſupꝑceleſtia remunernbunk.

lib.iiij.diſt. xl viij.q.j.e.R.22.

Jucicio finito an coꝛpa ſuꝑceleſtia quietabunt᷑ lib.

iiij. diſti. xl viij. q. ij. f. R.?⸗ 7. “ H
Judicio finito coꝛpa ſuꝑceleſtia nõ quieſceꝛe a motu

ſi que rationes vident᷑ ꝓbare quõ ſunt diſſoluẽde

lib. iiij. di. xl viij. 28. et per totuʒ.

Jugicio finito an innouabunt᷑ elementa lib. iiij. diſt.

xlviij.q.iij.g. NR.y 2.

Zucicio finito an innonabunt᷑ plante et aialia bꝛuta

Judex in qua foꝛma ſe oñdet lib.iiij di. xlviij. 2.

9

Judicis ptãs in effectibus oñdit᷑.ſ.in luminariuz ob
ſcuratione et poſt obſcurationem meliosatione.li·

4

Jumẽtoꝝ ⁊ bolĩm quõ dicat᷑vnꝰ interitꝰli ij·di.xix.ꝛ

Nuratio Jurare Jura⸗
mentum Jurans. wij. †.
Jurate falſa in quo mãdato et quõ ꝓhibet᷑ libꝛo.iij

dilt. xxx vij..

„

uramentũ tres habet comites et quare magis iura

mentum qꝙᷓ alij actus li.iij.diſt.xxxix.i.

Jurans ꝑ deum quõ magis tenet᷑ q; iurans euage⸗
lium vel crcaturam li.iij. di.xxxix.2.

Juramentũ ꝑ euangeliuʒ quare magis fit ſolenniter

qꝙᷓᷓ iuramentũ ꝑ deum li.iij.di.xxxix.i5.
Juramentũ ꝑ deum et creaturã non plus obligat᷑ qᷓ
iuramentu ꝑ deum tĩ li.q iij. diſt. xxxix. 4

Jurãdo ipᷣaveritas mitiplicit᷑ in teſtimoniũ adducit

et quidẽ aliter in ve.teſ.aliter in pꝛimatiua eccleſia
agliter modo li.iij.di.xxxix.SõS. .
Jurare veraciter ꝑ falſos deos minus maluʒ eſt qᷓ; ꝑ
deum verũ fallaciter li.iij.di.xxxix.96.
Juramentũ falſum exigere qͥs poſſit ſine peccato li.
iij. diſt. xxxix. 7. xxxix.S.Et eadẽ di.n.
Juramentũñ quare a ieiunis fieri debetilibꝛd.iij.diſti.
Jurans falſum qð putat eſſe verũ ꝓpter vtilitatesꝰ ꝓ
ximi quare peccat li.iij.diſt.xxxix.s. ——
Jurans qñ veneratur et amat illud ꝑ qð iurat et qñ
contennit li.iij.di.xxxix.⁊2. L

Juramentum eſt triplex et m boc ꝑiuriuz cõmittit

tripliciter ⁊ pctm̃ piurij iudicatur aut enoꝛme aut
mortale aut veniale li.iij.di.xxxix.21.

—

Jurationem falſam eſſe pnicioſam quomõ intellig:/
tur lib. ii. viſt. xxpix. 22. Free

ptu et qñ nõ peccat li.iij.di.xxxix.ꝛ 4. Ad idẽ..
Juramentum quando trabit mendaciuʒ in aliud ge
nus lib.iij.diſt. xxxix.2 ĩ5.
Jurare ꝑ deũ an ſit licitũ lib.iij. diſ. xxxix.q.ſ.d.NR.⁊ 6.

Jurametũ oẽ putauerũt manichei illicitů. Ybidem.
Jurare ꝑ deũ an ſit actus bonus in generevel indiffe

rens lib.iij. diſt. xxxix.227. rM
Juramenti actꝰ quare ꝓhibetx᷑ li.iij.diſt.xxxix.2.
Jurare per deum ſᷣm quam acceptionẽ ꝑiculoſi dici
tur piculoſum li.iij.di.xxxix.29. M
Jurãdi actñ p deũ ſibi reliqui intelligit᷑ dupliciter et
him quẽ modũ dicit᷑ malus ⁊c.li.iij.di.xxxix.o.
Juramentum per deum licite factũ an ſit appetendũ
li.iij.di.xxxix.ↄ2. q·.ij. e. R. 3.
Jurare an liceat ꝑ aliquod qeatum lib.iij.diſt.xxxix.
Juramentum aſfſertoꝛium ·fit dupliciter et qð eſt lici
tum et qð illicitũ ibideam.
Juramentũ p creaturas dñm ꝓbibere et ꝙ ſit ſupſti
cioſuʒ quõ intelligit li. iij. di. xxxix.ðʒ. ſecundo .
Jurantes ꝑ membꝛa dei vel xpᷣi quare coꝛrigunt᷑ per
canones et qualiter li.iij.di.xxxix.dN.
Jurare ꝑ irrationalem creaturam quo eſt ꝑmiſſuz li
bꝛo. iij. diſt. xxxix.ð5l. rxxix. 36
urans pꝑ ydolũ qᷓre ↄmittit ydolatrie pctm̃ li.iij.di.
arare per euangelium quare eſt magis vſitatus i;
p alias creaturas li.iij.di.xxxix.·

Zurans falſuʒ p lapidẽ an ſit ꝑ iurꝰ li.iij. di. xxxix.8.

Juramentum ab idolatris factum an liceat recipeꝛe
lib.iij. diſt. xxxix.q.iij.f.

Jurare pt idolatra duplr li. ij. di. xxxix. ibidẽ in. R..

Juramentũ factũ ꝑ idolũ duo reſpicit.et quõ licet iu
ramentũ ab idolatra reciꝑe li.iij.di.xxxix.9.ct. o.

cidit aiam eius. cũ nõ occidit aiam ydolatre qui re
cipit ab eo iuramentum lib.iij. di. xxxix. T.

Juramentum recipere eſt cauſa varioꝛum effectuuʒ

lib. iij. diſt. xxxixxIFTITI.
Juramentũ quare eſt neceſſariũ li.iij.di.xxxix. .

Juramento doloſo an contrabatur obligatio libieſ.
diſt. xxxix.q.j.g.Re.Ac.

urant fraudulenter nõ patrocinatur fraus. lib.iij.
uramenti verba reſpiciunt foꝛũ eccleſiaſticũ ⁊ iti
ad illud obligationẽ inducũt li.iij.di.xxxix. 49.

Juramenti verba qñ ſunt duplicia ſine doli interuen

tione cuiꝰ intẽtioni ſtandũ eſt li.iij.di.xxxix.ð0.

Juramentum coactũ om̃e an ſit obligatoꝛium lib. ij)

diſt. xxxix. ·ij. b. ibidem in. e.

Juramentum eſt duplex ſcʒ pꝛomiſſoꝛiũ 1aſtertoꝛi

Juramenta coacta et vota differunt eỹ̈tuz ad obliga
tionem lib. iij. diſt. xxxix. 51 . ”MMV
Juramentũ no eſfe ratum quod factum eſt ꝑ metuʒ
quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxxix. v2.
uramentũ coactũ et matrimoniũ coactũ differunt
qᷓtum iad obligationẽ li.iij.di.xxxix.⸗ .
Juramentũ incautũ an ſit obligatoꝛiũ li. iij. di. xxxix.
q.iij. i. R. 5.

triplici rõe li.iij.di.xxxix.c.

JZJuramentũ ioſue de nõ occidẽdis gabaonitis ſaluak

Juramẽtũ fidelitatis factũ a meretrice leccatoꝛi duo
reſpicit 1 q boꝝ ẽ licitũ qð illicitũ li.iij. di.xxxix. ⁊2.
Jurans ſe nõ intraturũ religionẽ quare licite põt in-
trare qᷓ;uis aliquis ꝑ matrimonij vinculũ obligeł
ſe vt nõ intret religionẽ liiij. di. xxxix· 5,

urãs ex cõſuetudine vel ioco qñ nõ iurat ex cõtem⸗

Juramentũ exigens ab eo quẽ ſcit ꝑiurare quare oe

*
2

. “ –
.

Jursare non intrare religionẽ nõ eſt licitũ qᷓuis nolle
intrare ſit licitũ li.iij.di.xxxix.sy. di⸗xxxix.0.
Jurãs ſe nõ recipere pꝛelationẽ qñ obligatur.lib.iij.
uratio an ſit malum li.iij.diſt.xxxix.d.

uramẽti foꝛma licita.et cõgrua q ſit li.iij.di.xxxix.e.

urãdi foꝛma itelligẽtia ꝗ ſit li.iij.di.xxxix.g. xxxix.ſ
uramenti foꝛma illicita ſi.iij.diſt.xxxix.bd.
Juramẽtũ illicũ an ſit obligatoꝛiũ li.iij.di.xxxix.i.
Jurans incaute et non faciens quod iurauit an ſit ꝑ
iurus libꝛo.iij.diſt.xxxiXk.
Juramẽtũ doloſuʒ an ſit obligatoꝛiñ li.iij.di.xxxix.l.
Juramẽtũ coactũ an ſit obligatoꝛiũ li.iij.di.xxxix.m.
uramẽtũ qñ ðꝛ temerariũ li.iiij.di.xxxij..pe finẽᷣ.
Juramenen obligatoꝛium et votum differunt tri⸗
pliciter libꝛo.i ij. diſt. xxxviij.ĩ72.
Juriſdictio
Zue nãle idẽ eẽ apð oẽs quõ itelligit᷑li.iiij.di.xvij.oo
Juriſdictio virtute clauiũ habita dupliciter pꝛodit᷑.
lib. iiij.diſt.xix.⁊ a. abſoluendũ li.iiij.di.xix.5 5

uramẽti foꝛma qᷓ ſit magis obligatoꝛia libꝛo.iij. di.

Juriſdictionem quõ poteſt ſuꝑioꝛ dare inferioꝛi ad

AJuſpatronatus

Juriſpatronatus vendit᷑ cũ fundo cui inſcꝑabiliter

annexũ eſt ſine vicio ſymonie li:iiij.di.xxv.õ.
Jus naturale quedaʒ dictat ſimpliciter quedam ᷣm
tpᷣs nri vſ li.iiij.diſt. xxxiij.s.
us naturale tripir dicit᷑ ⁊ j̃m hoc tripliciter diffinit
us nale quõ pᷣt ⁊ nõ pᷣt deꝰ violare li.iiij.di.xxxiij.a⁊

Juris conſtitutiones⁊ demonſtrationes diſciplinaꝝ

in quo differunt lib.iiij.diſt.xxxvj..
Juris ciuilis inſtituta quedaʒ eccleſia appꝛobat que
dam ſuſtinet quedã reuocat li.iiij.di.xxxvij.22.

(Auſticia

Juſticia dicit᷑ dupliciter et quõ diuidit᷑ cõtra miſeri/
coꝛdiam li.j.di.xlij.⁊. Iterũ dꝛ dupixr di.xliij. 4.
Juſticia quõ ſtat ꝓ voluntate diuina ibi poterat per
potẽtiã ſᷣ nõ poterat ꝑ iuſticiã li.j.di.xliij.2.
Juſticia dei quomõ complectit᷑ totũ poſſe dei.et quõ
nõ li..di. xliij.,.ill.
Juſtum dicit᷑ aliqͥd dᷣupliciter li.j.di.xlvj.iS.et qð et
quõ eſt a deo volitũ. Iterũ dicit᷑ dupliciter 22.
uſticia diffinit᷑ ᷣm anbpel.li.ij.in ꝓlogo..
uſticia oꝛiginał qͥd eſt ᷣm anſel.li.ij.di.xix.ðGlGA6.
uſticia oꝛiginalis dupliciter cõſiderat᷑.et qñ bʒ eſſe
ſola rõe ⁊ q; opponit᷑ ei culpa ⁊c.li.ij.di.xxiiij.SDx.

Juſtificatio

Juſtifieationis actus dupliciter intelligit᷑ et ̃m quẽ
modum fuit in angelis li.ij.di.v. 8.

Juſtificatio dicit᷑ dupliciter et quõ dicitur fides iuſti

ficare lib.ij.diſt.xxvj.s. S .
Juſkiſteari adulti quatuoꝛ exigit.li.ij.di.xxvj.s.
uſticia dicit aliquando diuine bonitatis condecen/
tiaʒ lib.ij.di.xxviij.ꝝ. intelligit᷑ li.ij.di.xxxij.52.
Zdia et miſcdiam ſemꝑ eſſe cõiunctã in deo quõ
uſticia nulla abſoluit bomineʒ a debito moꝛtis. li.
ij. diſt. xxxiij. ĩðs.
Juſticic oꝛiginalis carentia non poteſt eſſe maioꝛ in
vno qᷓ; in alio triplici de cauſa li.ij.di.xxxiij.⁊5.
Juſti quare patiunt᷑ penã cũ nõ cõmiſerũt culpaʒ li.

ij. diſtin. xxxvj. 28.

Juſticie diuine ad iniquitatẽ.et potentie ad infirni/
tatem comꝑatio quõ tenet li.iij.diſt.xv.⁊.
Juſticia diffinit᷑ ᷣm ſuum ſtatum potiſſimuum. lib.
iüij. diſt. xxxiij.i.
Juſticia dicitur tripliciter.ſ.large.pꝛie.⁊ magis pꝛo
pꝛie et ᷣm quẽ modũ eſt virtꝰ generalis.et ᷣm quẽ
cardinalis.et pᷣm quẽ ꝑs iuſticie cardinalis. lib.iij.

diſt. xxxiij..

Juſticia accipit᷑ dupliciter.ſ.generaliter ⁊ ſpecicliter

et quomõ complectit᷑ om̃es virtutes tam cardina
les qᷓ; theð.li.iij.di.xxxiij.i2.Et di.xxxvj...
Juſticie modus duplex eſt et quis hoꝛũ reddit opus
foꝛmatum lib.iij.diſt.xxxvij.2⁊7.

Juſtificare dicitur alquid quadrupliciter et ſᷣm boc

ſunt quatuoꝛ que iuſtificant lib.iij.di.xl.⁊7.
Juſtificatio quare nõ tiñ̃ debet eſſe ꝑ infoꝛmationes
que eſt ꝑ virtutes ſed ⁊ ꝑ pꝛeparationẽ que eſt per
ſacramenta li.iij.diſt.j.i89.
Juſtꝰquõ eſt in pꝛicipio ſui accuſatoꝛ li.iiij.di.xvſ.⸗.
uſtificatiõis ꝓpꝛictas tractat᷑ li.iiij.di.xvij. .
Juſtificatio impij.an neceſſario requirat gratie infu
ſionem li. iiij. di. xvij.q.j.a.Re.s.et ꝑ totum.

Juſtificare non põt deus impiũ ſe ſolo et ſine medio

are⸗ it creare ſe ſolo ⁊ ſine medio libꝛo.iiij. di.
4 .II.
Juſtiſicatio impij an neceſſario requirat motum. li.
ar.i.iiij.diſt.xvij.q.ij.b.
Juſtiſficatio impij quare requirit motũ li.ar.cũ deus
ſolam potentiã poſſet iuſtificare li.iiij.di.xvij.iS.
Juſtificatiõis motus quis ſit li.iiij.diſt.xvij.i2.

Juſtificatio impij an neceſſario requirat contritionẽ

lib. iiij. diſt. xvij.q.iij.c.R.20.
Juſtificatio tripliciter dicit᷑.et quid vnaqueq; neceſ/
ſario requirat ibidem.
Juſtificatio quare magis fit ꝑ de teſtationem maliqᷓ

per appetitũ boni li.iiij.diſt vij.22.

Juſtiſicari nõ põt aliqͥs nibil de pctõ cogitando qᷓuiſ

poſſit auerti a deo nihil de eo cogitando. libꝛo.iiij.

. .9

Juſtificatio impij an neceſſario requirat confeſſionẽ
lihbꝛ0.iiij.diſt.xvij.q.iiij.d.R.⁊5.
ra loquit᷑ quõð intelligẽda li.iiij.diſt.xvij..?“95.
Juſtificationẽ neceſſario exigere cõſe onen alicubi
ſcriptura loquit᷑ quõ ẽ intelligẽda li.iiij.di.xvij.27
Juſtificationẽ ſiue contritionẽ impij.an neceſſario pᷣ
cecdat attritio libꝛo.iiij. diſtinct. xvij.q.iij.g. R. 41.
Poſt pꝛin. huius queſtiõis in vltima linea ponit᷑ cuʒ

Fratia ſit deletiua ponat᷑ cñ gratia nõ ſit deletiua .

Juſtificationẽ impij poſſe fier: ſine aliqua pꝛeparati
one vel attritiõe ſi alicubi exemplo vt in paulo.vel
auctoꝛitate vt de Amb.obijcit᷑ quomõ debet intel
Juſtificationẽm impij an neceſſario ſequatur confeſ
ſio. lib.iiij.di.xvij.q.iiij.h.Re. ·5.

Juſticiam habens quõ dicit᷑ habere omnia neceſſa/

ria ad ſalutem.li.iiij.di.xvij. ¶.6.
Juſticie dei quare nõ attribuit᷑ effectus qui attribuit
miſerlcoꝛgieliliif diexvj. . „*
Juſticia et ſapientia quõ ſignificant diuerſa libꝛo.iiij.
Juſtius an agat deus cum vno q; cum alio liiiij. dil.
xlvj. q.ilij.d.Re. 89.
Juſticia r triplr ſicut miſcdia.et ſᷣm oẽs iſtos mo/
dos cõcurrũt in codẽ oꝑe dei li.iij. di.xlvj.27.

Juſſtiſficari aliquẽ poſſe ſine ſacramentis vbi ſcripbtu

fjocr

Licaſn
mmnie
elib

unent
noco

Noral

Utttcule
ibi
Aurimqo
Umnealer
Uſtir
Hnk
Nkite
Uriean
Umeon
c.
Vrea
peren
Lmebe
Vtnaan
Vumagu
Umuque
l g.
lun
Vmnatte
Vurra
Uten
dichinn
Luria
n bo⸗
lunigna
tuocan
lnmnſt
umngn
lintß
linl

adle

.
cncictgrin
elbiidinn
ncſe dinſamtin
ringhigg

kaienliüinig
iidin
oreningei
Kochtenn.
nüſeſorien
1luemcdolbniin

Toneirnam.

wremeält dn
fanlündi
ſtliijninin.
Hrontucis

0.
kadmeg
1)dutrmnli

cgend hol

Hunnitii⸗
Hlinten⸗⸗,
Dihlänlne
m uuſel
Enliuniͤ
ignmine⸗
vſünſt
nniei

un ngi
it
i ms⸗
innuß
vcani⸗ 4
megli

nöüftiſti

Latria ⁊ dulia diſſitr ſe hñt ad caritatẽ li.iij.di.ix.s.

Delittera

Ʒuſticia ðꝛ tripł ſicut miſcia.⁊ ᷣm oſñes iſtos mo⸗
daos cocurrũt in eodẽ ope dei li.iiij.di.xlvj.?:7.
Juſticia. vᷣitas.et mia ᷣm ꝙ ꝓpꝛie accipiũt᷑.an aliqũ
i oꝑe.dei ſeꝑent᷑ li.iiij.di.xlvj.q.iij.g.Re.2⁊8.⁊ ꝑ to.

Zuſtitie pure vł mie pure ſtuitu.ita ꝙ iſta duo ſeꝑẽt᷑.

an de? poſſit aliqd remittere li.iiij.di.xlvj.q:iiij.b.

Laboꝛ

Abbor diat duobus mocis erm uez

eſt opus penale li.iiij.diſt.xlviij.25.

Lacrine
Cacrimis qñ ſunt purgãda vicia. libꝛo

üiij. diſt. xyj. 8. .
WMaicñus
Zaici ⁊ ſimplices nõ tenent᷑ ſcire ſic lucide ⁊ apte do/
ctrinã euangelicam ſicut clerici qui debent eos do
cere libꝛo.iij.diſt.xxv.28.

(LZame

——.

Zamenta non pꝛodeſſe cuz replicantur peccata quo

modo intelligitur libꝛo.iiij.diſt.xiiij. 2.

Latere aliquid de uarelior li.iij. di. xiiij. 17.
¶ Latria
Latrie cultꝰ an ſit expibendus bumnnitati ſiue carni
xpᷣi lib.iij.diſt.ix.q.j.a.Re.s.et per totum.
Latria quõ ẽ cultꝰ ſoli deo debitꝰ li.iij.di.ix. .
LZatrie cultus an debeat exhiberi imagini xpᷣi libꝛo.iij
diſt. ix.q.ij. b. R.iʒj.et ꝑ totũ.
Zatrie cultus an debeat exhiberi matri xpᷣi.libꝛo.iij.
diſt. ix.q.iij.c.Re.i9.et per totum. iiij.d.R.24.
Zatrie cultus an ſit expibẽdus cruci xpᷣi li.iij.di.ix.q.
Zatrie cultus an ſit expibendus mẽbꝛis xpᷣi lib.iij.di.
ix.q.v.e.R.o.et per totum. HW
LZatrie cultus an poſſit exhiberi aduerſario criſti ſine
peccato libꝛo.iij.diſt.ix.q.vj.f. li.iij.di.ix..
Zatrie bonoꝛ poteſt adhiberi aduerſario xpᷣi duplicit
Zatria an ſit in genere vᷣtutis li.iij.di.ix.q.j.g.R.43.
Zatria quid ſit libꝛo.iij.diſt.ix.2⁊. “
ZLatria quomõ dicit᷑ pietas lib.iij.di.ix. .6.
LZatria an ſit virtus ſpẽalis an generalis li.iij.di.ix.q
ij. h. Re. 48. q.iij.i.Re.S6.
Zatria an ſit virtꝰ theologica an cardinał. li.iij.di.ix.
Zatria et cultus quomodo differunt ibidem.
Zatria qᷓ̃re nõ ẽ nccio virtꝰ theologica li.iij.di.ix.so.

diminutum. libꝛo.iij. diſt. ix. 61.

Latrie actus quomodo conſiſtit circa ſuperfluuʒ vel

LZatria qᷓ;uis habeat pꝛo obiecto.deum tñ aliquo mõ

cum boc reſpicit aliquid creatum li.iij.di.ix.o2.
Latria quando eſt virtus theologica et quando vir/
tus cardinalis lib.iij.di.ix.õ. V

Zatria an ſitvirtus diſtincta a dulia li.ij.di.ix.q.iij. R
Zatria quare magis dicitur deberi deo ⁊ dulia domi⸗

no cum tñ idem ſit deus ⁊ dñs li. ijj. di. ix. 5.
Latria⁊ dulia q̃re dicãt᷑ diuerſe vᷣtutes li.iij.di.ix.õs.

Latronem ſtatim vt cõuerſus fuit paradiſſum intro⸗
iſſe quomodo intelligitur lib.iiij.diſt.xx. ¶o.

(Lauare

Zauare lauacrumm lotio quid lib.iij·diſt. ij...
Lauat᷑ ⁊ nõ eſt mũdus qui plangit qd geſñt.qnõ illa

„

yſidoꝛi expoſitio ſit intelli

genda li.iiij.di.xiiij.i.

Zandare

Zaudare poteſt deñ aliqͥd duplłr lib.iij.diſt. xxviij.22.
iſktanss
Zaus eſt duplex ſcʒ perfecta et imperfecta li.qj.diſt.j.
66. Item eſt duplex eodem lib. di. xxiij..
Taus an mentalis an vocalis erit in celo li.ij.di.ij.x2.
Zaus quõ nõ eſt in opꝑibus neceſſitatis li.iij.di.xij.isẽ
Laus dr̃ ſpecioſa dupliciter lib.iii..diſt. xvij.ꝰʒ.

„ Xazafſͤas
Laʒarus quare bis moꝛtuus eſt li.ij.di.xxxiij. T7.
Lectoꝛ quomodo meretur aureolam ct de lectoꝛs o?
ficio lib.iiij. diſt.xxiiij.ʒ9.

Xex
Zex accipitur du pliciter et quomodo in diffinitione
Lex carnis et lex mentis que eſt conſcientia in quo ſe
conſimiliter babent lib.ij.di.xxxix.v o.
LZex naturalis.co iſcientia.ſ.nderip.quomõ differũt
Stinmn aliquos lib.ij.diſt. xxxix.26.
LZex naturalis dupliciter poteſt accipi et p̃m quẽ mo
dum cõpꝛebendit ſinderiſim et conſcientiam libꝛo

ij.diſt. xxxix. . M
Zex nature.lex movſaica.et lex euãgelica.quõ q̃libet
ſufficiens fuerat hoibus ſui tempoꝛis ad ſalutem.
libꝛo. iij. diſt. xxv.24. et.?d -5.
Fegi dicit᷑ aliqͥs ſubiectꝰ triplici ex cauſa li.iij.di.j.s.
Legis ve.et no.differẽtia an bene aſſignet᷑ penes ra⸗
icem que eſt timoꝛ ⁊ amoꝛ li.iij.di.xl.q.j.a.Re.S.
Legis ve.⁊ no.dria an bene afſignet᷑ penes effectũ qᷓ
eſt occiſio et viuificatio lib.iij.di.xl.q.ij.b.Re.i7.
Legis ve.⁊ no.differentia an bene aſſignet᷑ qtum ad
onus annexũ quod eſt grauitas ⁊ leuitas libꝛo.iij.
diſt. xl. q.iij.c. E.ꝛo0. ðMW—ͤ⸗
Legis ve.pᷣcepta ᷣm comꝑationẽ ad naturam ſanaʒ
unt leuia. ᷣmm comꝑationem ad naturam infirmã
ſunt grauia li.iij.diſt.xl.ʒ o. ”ůä
LZegis impletionem qᷓ;tum ad pꝛecepta decalogi ob/
ruare eſt leue ſed qtum ad cerimonialia et indi⸗
cialia eſt difficile li.iij.diſt.xl ds ꝛãʒ.
Legis euangelice additiones ſuꝑ legẽ moyſaicã alle⸗
uiat ñ guant qd ꝓbat ꝑ exũpla li.iij.di.xl. 6. 2.7.
Lex quare et geibus debebat ſcribi ſuꝑ lapides luci
de lib.iij.diſt.xxv.28. èèMD
Zex no.quõ ẽ i veteri ſicut rota ĩ rota li.iij.di.xxv.ʒ ..
Zex quõ ꝓbibet manũ ⁊ ñ animũ li.iij.di. xxxvij. ¶4.
Zex vc.et no.dupłr adinuicẽ ↄpant᷑ li.iij.di.xl.,.
Yex ve.et no.diuerſis modis data ſunt li.iij.di.xl. ↄ.
euãgelij q̃re magis or̃ obvuari ex amore qᷓ; timo
re cuʒ tñ vtrobiq; ſit amoꝛ ⁊ timoꝛ li.iij.diſt.xl.o.

*

Legis enangelice et moyſaiceifferẽtia quare ma gis

accipitur penes affectiones amoꝛis et timoꝛis qᷓ

I prenes alias affectiones libꝛo.iij. diſti.xl.ꝛi. Et quõ

amoꝛ et timoꝛ ſunt non vna radix ſed plures libꝛo
Ztnignari H l
Zex nature partim cõuenit cñ lege gratie.partim cu
lege ſcipta.lib.iij.diſt.xl.t.. 9 5

Zex ve.et no. differenter reſpiciunt timoꝛem at amo/
rem libꝛo.iij. diſt. xl.. . — .
Zex ve.et no. differenter faciũt ꝓmiſſiones ⁊ ↄmina
ciones libꝛo. 1ij- diſt. x.1 „77¶ͥÄ .
Zex noua quomõ babet maioꝛes cominationes ꝙ ve
tus libꝛo. iij. diſt. xl. 19 6. “”
Lex ve.et no.differenter conſiderant mouentia. diri-
. gentia. et adiuuantia. libꝛo. iij. viſt. xl.18. 3
Lex Leno⸗ inſtificat ᷣm triplicem modum libꝛo
iij. diſt. xl. 19.
Zer vetus dupliciter obſeruatur ⁊ intelligitur et õm

Aquẽ modum cõcoꝛdat et ̃m quẽ diſcoꝛdat cux; no

ua libꝛo. iij. diſt. xl. 20. et.
Zex vetus quare nõ iuſtificabat li.iij. diſt. xl.2i.
LZex vetus quare dicit᷑ lex occidès li.iij.di.xl.ꝛ.
LZex vetus quare dicitur iuſta et mandatum ſanctifi/
cans libꝛo.iij. diſt. xl. 25.
Lex vetus non obſeruata quare occidit.et euangeli⸗/
um non obſerautum nõ occidit li.iij.diſt.xl.24.
Zex vetus quare dicitur occaſio pcti ig verl.⸗,.
LZex noua dicitur iuſtificare ꝓut in oꝑe ſeruatur non
pPut legitur et cognoſcitur li.iij. diſt. xl..x ℳ.
Lex vetus obſeruata quomõ dicitur iuſtificare ſicut
noua obſeruata libꝛo.iij.diſt.xl. ⁊ 7.
LZex noua dicitur magis iuſtificare ratiõe ſacramen
toꝛum q pꝛeceptoꝛum li.iij. diſt. xI.ꝛs.
Lex ve. et noKiglicſte conſiderantur ſcʒ ratione pꝛe
ceptoꝛum obligan:ium ratione affectionũ mouen/
tium. et ratione ſacramentoꝛum adiuuantium cet
ſm omnes bos modos lex no.eſt leuioꝛ et ſuauioꝛ

i vetus libꝛo. iij. diſt. xl. .9.

Zer quomõ grauis eſt etiam homini virtuoſo et quo
modo facilius ᷣm ꝙ virtuoſus dicitur bomo du/

pliciter libꝛo.iij.diſt.xl.2.et.ðð.
Lex quare dicitur compꝛimere manum non animuʒ
libꝛo. iij. diſt. xl.b. . ôƷ
Zegis nature ſacra inſtituta ſunt tria ſcʒ . decimatio.
blatio.et ſacrificium. et quidem triplici ratione.
quarum pꝛima eſt.dei honoꝛificatio. Secũda redẽ
ptoꝛis ꝓfeſſio. Tercia vite agende inſtitutio libꝛo
Legis garure ſacramenta non ſunt ex pꝛecepto libꝛo
Legis nature ſacramentoꝛum efficacia li.iiij. di. j. 74.
LZegis nature ſacrificioꝛum virtus li. iiij. di. j. 77.

LZegis noue datio et ſacramentoꝛum no.le. inſtitutis

duoꝛũ tempoꝛũ cõſiderationem babet ym hiero.li
bꝛo0. iiij. diſt.iij. ꝛ:?2TD.
Legalia et ceremonialia mandata dupliciter contin/
git ſeruare libꝛo. iiij. diſt. iij. v „.
TLegalia quando.et ad quid ceſſauerũt li.iiij.di.iij.Ss
Tegis ſtnplerio quando fuit cauſa ceſſationis lib. iiij
Zegalium obſeruantiam et ceſſationem aliter et alit᷑

ieri vbi per doctoꝛes et apłos controuerſia videt᷑

quomodo ſint concoꝛdandi lib.iiij. di.iij. 0o7
Lex nature dictat aliqua quadrupliciter ⁊ m quem
mogdum dictat pꝛecepta moꝛis ⁊ m quẽ ·pꝛecepta
religionis libꝛo.iiij.diſt.ij.sñ.
Lerx euangelica quas figuras euacuat et quas non li
bꝛo.iiij. diſt. ij. 12. ”M
Lex euangelica quare dicitur lex libertatis libꝛo.iiij.
Diſt. ij. 5. Et di. iiij. ꝛ“. Sðð
Lex nature babuit decimationem pꝛo re medio cõtꝛa

oꝛiginale. lib.iiij. di. iij. ðt. vide argumentum quod

reſpicit bec. Solo.

Lex euangelica diſtinguitur per duo tempoꝛa. Ite

rum diſtinguitur per tria tꝑa. et quo tꝑe et qua ra
tione legalia erant obſeruanda et non obſeruãda

libꝛ0.iiij. diſt. iij. 52. ct. Sʒ. et. S4. et. 5. et ꝑ totum.

LZex euangelica diſtinguitur per tria tempoꝛa et quo
tempoꝛe et qua ratione legalia erant obſeruanda
et quo non libꝛo.iiij.diſt.iij..

Zex et pꝛophete vſq; ad iobannẽ quomodo intdligi

tur libꝛo.iiij.diſt.iij.S⁊2. G
Lex noua quare non debuit conficere in ſignis legis
ſcripte.ſed legis nature que ſunt panis et vinũ lib.
ſiij. diſt. xj. 1. et. 42.
ex pꝛopter coꝛpoꝛalem immundiciam arcebat bo/
mines ab ingreſſu templi et eſu agni non ſic euan/
gelium libꝛo. iiij.di. xij. 89. .

((¶XEegitimitas
Legitimitas et illegitimitas perſonarum ad contra/
bendum vel non contrabendum matrimoniũ tra
ctatur libꝛo.iiij.diſt.xxxiiij.p totum.
epꝛoſus
Lepꝛoſo coniugi an ſit reddendum debitum libꝛo.iiij
diſt. xxxij.q.j.c.R.. 9.
Lepꝛoſo coniugi debitum reddi non debere ſi quera
tiones pꝛobare videntur quomodo ſunt diſſoluè
de lib.iiij.diſt. xxxij.⁊0.et ꝑ totum.
¶ Leſio
LZeſio dicitur maioꝛ dupliciter ⁊ ᷣm quẽ modum pee
catum ade ſuit maxime leſionis li.ij.diſt.xxj.Si.

Ceuita

tis duplici ex cauſa li.iij. diſt. xxiiij..7.
Ziber adiecti
Ziber coꝛrectoꝛ quid ſit libꝛo.j.in ꝓlogo.?o.
Libere velle et neceſſario velle.ᷣm quã acceptionem
neceſſitatis opꝑponunt᷑ li.ij. diſt.vij.8ꝰ.
. iber ſubſtãtiun

————

Ziber ſententiarum ⁊ alioꝛum doctoꝛum libꝛi qͥ ſunt
ad fidei defenſionem quomodo reducuntur ad ſa-
cram ſcripturam lib.j.in ꝓlogo.ĩ.

LZibꝛi faciendi quadruplex eſt modꝰli.j.in.plogo.i5.

Ziber vite qui aꝑitur tꝑe reſurrectionis moꝛtuoꝛum

quid ſit libꝛo.iij. diſt. xliij.q.j.g. N.39.
Zibꝛi duplex eſt pꝛopꝛictas ibidem.
ZQZibꝛum illum non eſſe dei noticiã ſi que rationes p/
bare videntur quomodo ſunt diſſoluende lib. iiij.
Zibꝛi vite ſcriptura que ſit li. iiij. di. xliij. q. ij. h. Pe. 2.
Ziber vite an neceſſario aꝑiat li.iiij.di.xliij.q.iij.ꝛ·.
Liber vite quibus aperitur.et ꝙ apertio eius dupli⸗
Libꝛo iĩ cſõcientie an omnia merita legantur.an que
dam et quedã nõ li.iiij diſt. xliij.q.·..K.
Libꝛo in conſcientie non omnia merita legi ſi que ra
tiones ſonare videntur quomodo ſunt intelligẽde
libꝛ0. iiij. diſt. xliij. 5. et ꝑ totum.
Zibꝛo in conſcientie vel in conſcientia alterius.an q
libet legat oia li.iiij.diſt. xliij.q.ij.l. R. ¶24"wr.)⸗.
Libꝛo in conſcientie nonvidere malos mala maloꝛũ
vel ꝙ mala bonoꝛum non manifeſtentur exterius

ſcent⸗
liiditi

berlitol
ditinri
Lberlltasd
liſtitrin
Dberultis d
zRiin.
Pbenlitatis
Cum wertt

Tberntone
rcune

ſogvinur.

botaoarbi
uneſtine
Dbeumardi
Mutdar.
anitini
dift
glcterdit
Dhenawin
Pacligtn
hands
Nbus.
Dennsn
obſtie
Lban ar
(4.
Lhonutm
ſhiun iͤ
Lhear roͤe
Uer ie
onoc⸗
Nipermt
Lbermna
faii
banab
hſtetanm
4 K.6.
n

10 er
1 amit

4 Kahten.
mnatenhengen
anm henn

4.

devonchin

nſchr inſget
ſuntpanseſti

undammn
achaginnntee,

enonannan
gotocnn.
s

Waum ndbo

aämdinſan
aptan.

rinainint
lcinslgt⸗

nur roin

iieiein

Nadan

Enſn e
eingi
itti 1,
ſkann
ee

Kaudluni
euinnumun
iee1.
l

P e 4
Gindinun

Gmnttuniſt

BHelittera

ſi que rationes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde
li.iiij.di.xliij. 9.et per totum.
Zibꝛo in conſcic vel in conſcia alteriꝰan oia vidcant
ſimul ab oibus li.iiij.di.xliij.q.iij.m Reꝰ.y§.
Libꝛo in cõſciẽte nõ videri ſimul oia ab oibus pecca/
ta ſi que rõnes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde
li.iiij. di. xliij. S. et per totum. .

Aiberalitas ſiue voluntas dupliciter ẽ principiũ.li..
Liberalitas dei nõ pꝛecludit viazʒ ſapientie et iuſticie
ZLiberalitas dei ẽ ſaluo oꝛdine ſapiẽtie et iuſticie.lib.
AQberalitatis maioꝛis eẽ dare aliquid ſine meritis qᷓ
cum meritis quõ deſsc li. iij. di. xxxvij.23.
Liberatio noſtra quare magis attribuitur paſſoni
Sᷓ reſurrectioni.liiij.di.xix.ꝛ9.

Libertas

Libertatem quã habemus a chꝛiſto quãdo plene aſ
ſequimur.li.ij.di.xliiij.5 9. “
Ciberum arbitriũ
QLibertas arbitrij dupliciter cõſiderat᷑ ⁊ ſm quẽ mo
dum eſt in eo gradus.li.ij. di.iij. . HW
Liberum arbitriuʒ iertibile nec homini nec angelo
debuit dari. li.ij. di. iiij.9.
Liberũ arbitriũ quid li.ij.diſt.vij.2c. Et di.xxiiij.c.d.

Iterũ diffinit᷑ a phᷣis di.xxv.i.iterũ diffinit mult i

pliciter. di.xxv.ʒ. ⁊. 4. Et.a.
Liberũ arbitriũ eẽ ptãtem ſeruãdi rectitudinem quõ
intelligitur.li.ij.di.vij.ʒ.
Libertatis arbi.vſum non tollat dbſtinatio in demo

nibus. li. ij. di. vij. q. ij. e. Reꝰ. 2. et per totum.

LZibertas arbi.dominium an diminuat cõfirmatiovł

obſtiatio.li.ij. di vij.q.iij.f. R. 9.
LZiberũ arbi.reſpectu cuius diminuit᷑. li. ij.di.vij.0.
Zibertatem arbi.totaliter poſſe tolli quomodo intel
ligitur. li. ij. di. vij. ¶5. ́YU
Zibe.ar.nõ poſte violẽtari quõ itelligit lib. ij. di. xj. 2.

Libe.ar.eẽ facultatẽ qua malũ eligit᷑ ga deſiſtẽte c.

quomodo intelligitur.li.ij. di. xxiiij...
Liber. arb.ad quid inflexibile an dari potuerit bomi
ni per naturã.li.ij. di.xxiiij.q.j.a.Re.XvDãTK:
Liberum arbitrium ad quid datum fuit bomini lib.
ij.di. xxiiij.a. “
QLiberũ arbitriũ dupliciter cõſiderat᷑ ⁊ ſm quem mo
dũ ẽ de cõſideratiõe philoſophoꝝ li. ij. di. xxv. 2.

%

Ziberũ arbitriuʒ quõ reꝑitur in creatura et creatoꝛe

li. ij. di. xxv. ỹS. ä
Liberũ arbitriũ an ſit in ſolis habenribug rationem
an ſit etiam in bꝛutis animalibus li. ij. diſtint. xxv.
q.j.g. Re.õ.et per totũ.
luntatem. li.ij. di. xxv. q. ij. b. Re. 15.
Qiberũ arbitriũ ẽ ſimilius eternitati ⁊ li.ar.appꝛopꝛi
ani patri ct li. ar. eſſe virtutem a qua eſt poſſe quo
mõ intelligitur.li. ij. di.xxv.t. 27+.

Libe. ar. an ſit potentia diſtincta cõtra rationẽ et vo

luntatem liij.di. xxv. ql.iij.c. K. 19.

berum arbitriũ an cõplectat᷑ ſimul et rationẽ ?2 vo

.

Libꝛerũ arbitriũ qre dicit᷑ potiꝰ facultas volũtatis æt

roõnis qᷓ; intellectus ⁊ affectus.li.ij.di.xxv.ꝛr.
Zib.ar.actus qui ẽ eligere ⁊ cõſentire quis videatur
vnus ſunt tamen diuerſi li.ij. di. xxv.22.
LZi.ar.an cõplectat᷑ rõnẽ et volũtatẽ ſic ꝑtes integra
les an ſicut ſubiectiuas li.ij. di.xxv.ꝛ3.
Liberũ arbitrium an cõplectatur rationem et volun
tatem per modum potentie an per modum bhabi/
tus. li.ij. di. xxv. q.iiij.d.Re.24. et per totum.
Liberũ arbitriũ an aliquid addat ſupꝛa rationẽ ⁊ vo
luntatẽ.li.ij.di.xxv.q.v.e.N.2 5.
Ziberũ arbitrium quomodo contrahit rationem
voluntatem. li.ij. di. xxv. 28. “
Ziberũ arbitriũ quõ dicit habitũ cõplectentem ratio
nem et voluntatem. li.ij.di.xxv.ꝛ.
Liberum arbitriũ an ſit habitus vel facultas reſidẽs
penes rõnẽ ⁊volũtatẽ cõiũctim.⁊ penes quã iſtaꝝ
potẽtiaꝝ nob iſit pꝛicipalit᷑ li. ij. di.xxv.q.vj.f. R.ʒ o
Aberũ arbitriũ ſcᷣm rem compꝛchẽdit iſtas tres xo
tentias.rationalẽ iraſcibilẽ concupiſcibilẽ.li.ij. diſ.
xxv. 352. Et li. iij. di. xxiij. 17. :.18s.
Liberũ arbitriũ dupliciter cõſiderat᷑ ſcʒ q̃ntũ ad eſſe
et quantũ ad bene eſſe.et ſcdᷣm quẽ modũ dicit᷑ di
minui per peccatum. li.ij.di. xxv.35.
LZibertatis diuiſio et ſufficientia.li.ij.di.xxv.õ.et ʒ7.
Liberũ ar.a quo denominatur.li.ij.di.xxv.ʒ8.
Liberum arbitrium an dicatur libertas vniuoce vel
eęquiuoce li.ij.diſtin.xxv.40.

„

Lib.ar.an ſit equalit᷑ in om̃ibus in quibus eſt.an hm

magis et minus.li.ij.di. xxv.q.j.g.Re. 41.
Liberũ arbitriũ tria includit.li.ij.i.xxv..2ꝛ.

₰—☛

Libe.ar.an ſit actuũ cõtingentiũ ⁊ neceſſarioꝝ.an cõ

tingentiũ tm̃ li.ij. di.xxv.q.ij.b. Re. g3. .
Ziberũ arbitrium referri ad futura contingẽtia quõ
intelligitur. li.ij. di. xxv. gIH5.
Liberum arbitrium eſſe eoꝛum de quibꝰ cõſiliamur
gquomodo intelligitur.li.ij. di.xxv. 6.
Liberũ arbitriũ ſᷣm ꝙ liberum an poſſit in malũ.lib.
j. di. xxv. q.iij.i. Re. 49. ðͤ
Liberum arbitrium quãdo facit opus ab eo veniẽs
vituperio dignum li.ij.di xxv.Fo. S

Qibero ar.quomodo competit eligere malum. lib.ij.

di. xxv. 51. Ad idem di.xxviij. gͤ9.
Zi. ar. quõ poteſt ſe ipſo in malu.li.ij.di.xxv.sS53.
Libe.ar.an ab aliquo agente creato poſſit cogi.li.ij.
di. xxv. q.iũiij.. Re. . et per totum.
Ni.ar.⁊ ſi poſſit ĩ ſua actõe ĩpediri ñ tñ põt cogi.ibidẽ

Qiberũ arbitrium quomodo poteſt cogi actione idu⸗

cente li.ij.di.xxv. bſinn. ͤ
Ziberũ ar.an poſſit cogi a deo.li.ij.di.xxv.q.v.l.R.oʒ
Liberum arbitrium quare non violentat deus. lib. ij.
vi. xxv.5. Ad idem. ss.
Liberũ ar.diuinũ plus poſie ſuꝑ bumanũ qᷓ; buma/
num li. ar. ſuper bꝛutũ.quõ itelligit.li.ij.di.xxv.os

Li.ar.an. ꝓpt᷑ ineptitudinẽ coꝛpis ligari habeat q̃ntũ

ad vſum. li.ij.di.xxv.q.vj.m.Re.õ8.
Li.ar.ẽ ſolũ futuroꝝ contiugentin.li.ij. di.xxv.b.
Ai.arbi.deſcriptio quã ponit magiſter an conueniat
deo et gloꝛificatis. li. ij. di. xxv. c.

LZi.ar.qualiter habeãt dedaãgeli 2= beati. li. ij. di. xxv. d.

Li.ar.gradus in bomine ſcdᷣm diuerſos ſiatus et tẽ/
poꝛa.li.ij.di.xxv.eę.

Liberũ arbitri babet augeri ⁊ minui in qnatuoꝛ bo

minis ſtatibus.li.ij. di. xxv.f.
AL.arbitriũ ꝑ quid babeat minui leij ditrv.g.

cato.a miſeria li.ij.di.xxv.h..
Zi.ar.a peccato qui bñt ⁊ ꝑ quid li.ij.di.xxv.k.
Zibe.ar. libertas an ſit ad malũ li.ij.di.xxv.l.
Zi.ar.libertas an ſit ad bonũ li.ij.di.xxv.m.

Zi. ar. libertas eſt ⁊ ad bonũ ⁊ ad malũ li.ij.di.xxv.n.

Libe.ar.libertas a miſeria tractat᷑ li.ij.di.xxv.oO.
Ziberum ar.a quo genere libertatis minuitur ꝑ pec-
catum li.ij.di.xxv.p.
LZibertas que ſit ex gratia et que ſit ex natura tracta/
tur li.ij. di. xxx.g.
Zibe.ar.duplłr dicit᷑ a gratia moueri li.ij.di.xxvj.qʒ.
Zibe. ar.⁊ gratie qᷓre attribuitur omne opus merito
rium li.ij. di. xxvj. .
Ziberũ arbi.in quibus bonis ſit li.ij.di.xxvij.c.
Ziberũ arbi.an poſſit abſq; gra gratũ faciẽte a culpa
reſurgere li.ij.di.xxviij.q.j.a.NR.I0. T.iI.
LZi. ar.an abſq; gra gratũfaciẽte poſſit vicere ſuũ ad/
uerſariũ li.ij. di. xxviij.q.ij.b.Re.iS.et per totůü.
Zi.ar.quõ eſt potentiſſimũ ſub deo.et quõ nec auget
nec minuit᷑ li.ij.di.xxviij.⁊0.et ꝑ totũi.
Li.ar.an poſtit abſq; gia gratũfaciẽte omia mãdata
implere li.ij.di.xxviij.q.iij.c.Re.⁊ .et per totũ.
Ziberũ arbitrium gratia gratis data deſtitutũ an poſ
ſit ad gratiam gratũ facientẽ ſufficienter ſe diſpo/
nerxre li.ij.di.xxviij.q.j.d. Re. 29. et o.
Ziberũ ar.quõ cõuertit᷑ ad deũ li.ij.di.xxviij.ʒi.
LZi.ar.et gratie oꝛdinẽ inſinuat aug.li.ij.diſ.xxviij.ð2.
Liber.ar.gratia gratiſdata deſtitutũ an poteſt aliqᷣd
an non li.ij.di.xxviij. 6.
Libe.ar.deteſtari poſſe culpam virtute ꝓpꝛie nature
quomõ intelligitur li.ij.di.xxviij.2.
LZi. ar.ofmigia deſtitutũ an poſſit alicui tẽtationi reſi/
ſtere. li.ij. di. xxviij.q.ij.e.Re. S.⁊.S.et per totum.
Liberum arbitrium non poteſt cogi.poteſt tamẽ ad
malum inclinari.li.ij. di. xxviij. p0.
Li. ar.gꝛa deſtitutũ quare nõ põt ꝓpꝛia vᷣtute hoĩem
ſtabilire ne ruat in peccatũ.li.ij. di.xxviij.43.
Li. ar.integrũ eẽ quõ intelligit᷑ li.ij.di.xxviij. .c.
Liberumi arbitriũ eligere malum gr̃a deſiſtente quõ
intelligitur li.ij.di.xxviij. ooo.
Zibecr.arbi.ſequi affectũ pꝛedñantẽ quõ intelligit᷑ li.
ij. di. xxviij. 9. Ad idem.5o.
Zi.arbitriũ omni gẽa deſtitutũ an poſſit in aliqd bo/
nũ in genere li.ij.di.xxviij.q.iij.f. Re.S2.
Li ar.⁊ gre compꝑatio quãtũ ad opa li.ij.di.xxviij.sʒ.
Liberũ arbitriuʒ ſi alicubi legit᷑ abſqʒ omi gra facere
poſſe oꝑa meritoꝛia quõ intelligit᷑ li.ij.diſt.xxix.i2.
Ziberũ arbitriũ hominis an ante lapſum eguerit gra
tia operante et cooperãte li.ij.di.xxix.a. .
LZLibe.ari.iã exiſtẽs in ſtatu remũerationis vl glorie
quõ facit opꝰ remũeratiõe dignũ li.iij.di.xviij.i2.
Ziberũ arbitriũ eodẽ modo ſe habere nũc et pꝛius in
chhꝛiſto quomõ intelligit᷑ li.iij.di.xviij.ꝛo.
Zibe.ar.quõ recipit magis et minꝰ.li.iiij.di.xviij. 2.
Libertatẽ arbitrij quõ querit deus vt deleri poſſint

vido

Zibido quid li.ij.di.v.ꝛ3.
Libido tripliciter dicit᷑ et ſine qua contingit genera/
re li.ij. di. xxxj.o „
Iterũ dicitur dupliciter et quõ eſt radix moꝛtalium
et quomocdo venialiũ.li:iij.di.xxxviij.2.
Libido quõ regnat iu om̃i peccato li.ij.diſt. xxxvi.iʒ.

berz arbitrlum eſt tripler ſeilicz à necemftate. a pee

Libido dicitur malor dupliciter li ij di ktiij ..
, Kicentis
Zicentia confitendi petita babetur ꝓ obtenta in qͥn
qʒ caſibus Dicituy —
Zicitum eſt aliquid dupliciter et quõ licitũ fuitvxoꝛ?
repudiare li.iiij.di.xxxiij. co.
(((Lignum
Lignoꝝ vniuerſalitas ſub tribus differẽtijs cõpꝛebẽ
ditur.pᷣm ꝙ ad triplicem bominis vtilitatem pote

rant oꝛdinari li.ij.di.xvij...
Lignum ſcientie boni et mali cur ꝓhibitum fuit pꝛi⸗
mis parentibus li.ij.di.xvij.S. .
Zignũ vite quõ dicitur pꝛeſtare potniſſe perfectã im
moꝛtalitatem li. ij. di. xix. b.
Lẽ vue quõ reſtauraſſet bumidum radicale.li.ij.
Ligni vite effectus li.ij.di.xix.5.et. ¶..
Lignũ vite in paradiſo.ſignũ ẽ ligni vite ſeʒ xpᷣiqð ẽi
ecclie medio.et alia plura de hᷣ ligno.li.ij.di.xxix.2.
Lignũ vite an vnica cõmeſtione cõtuliſſet immoꝛta⸗
litatem li.ij. di. xxix. 4.
Lignũ vite quõ fuit ꝓhibitum ꝑ bec verba ne ſumat
de ligno vite ⁊c.li. ij.di.xxix.d.

—

Zimbo detenti patres quam miſericoꝛdiam babue⸗

runt li.iij. di. xxij.7.
Zimbus quid ſit et ꝙ illic deſcenderũt ſancti patres
ante chꝛiſti aduentũ in ꝑtẽ ſuperioꝛẽ.et deſcendũt
nũc paruuli non baptiſati ſed in partem inferioꝛẽ

7 5

li.iiij. di.xlv.ĩiZ2.

R((CTingua
Linguaim non eſſe ream niſi mens ſit rea quomodo
intelligitur li.iij.di.xxxix.iʒ. et. 4.
Lingua diuitis qui toꝛquebatur in inferno quomo/
do erat lingua imaginatiua li.iiij. di.l.ꝛ7.
Eittera

Littera occidens quid ſit li.iij.di.xl.c.

Wocus Zocatũ ZLocaliter

Loci ad locatũ qᷓdruplex cõdicio li.j.di.xxxvij.. .
Zocati ad locuʒ triplex conditio.li.j.di.xxxvij.i 5.Et

li.ij. di. ij. 48. L

ci et tempoꝛis li.j.di.xxxvij.ʒy 77.
Zocatum eſſe et eſte in loco ratione cuius cõuertunt
li.1.vi xxxvi.vssööð.
Zocalis qᷓre nõ ẽ dicendus deꝰ li.j.di.xxxvij.ʒꝰ.
Zocalẽ eẽ ſiue eẽ in loco ẽ duplxr li.j.di.xxxvij.Fõ0.
Zocns a mioꝛi nõ eſt deſtructiuus ſed poſitiuus li.j.
di. xlvj. X.
Zocus coꝛpoꝛalis nõ ẽ mẽſura ſpũalium.li.ij.di.ij..
Loci coꝛpoꝛalis an ſit locare angelos li.ij.diſ.ij.q.j.i.

Zocale ertenponlea nid dicatur ⁊ que ſint leges lo

⁶,

Zoci ad locatũ quõ ẽ mutua ĩdigẽtia.li.ij.di.ij. 2.
Locus quõ bʒ influentiã ct potentiã ſuꝑ locatum.et
quõ locatũ bʒ põdꝰ ⁊ icliationẽ ad locũ li.ij.di.ij.v

Zoci ad locatũ quõ dʒ eẽ ꝓpoꝛtio li ij. di.ij. ẽ9.
Locus ⁊ materia dicunt᷑ vacua dupliciter ⁊ quõ ma

teria infoꝛmis erat vacua ⁊ quõ repleuſt ſocum li.

Päferan
Pafere
Leice

Vakrni
Uo

Gelti
Luaſen

Laſer

alrt
uoſen
eru

gur!
Ucſepg

Lockrar

irn
ocip

Poſertn
ſio

Vrde

an
Lurane

Vxrmp

poſta

lUr quo

cden
„Mita
nn
bahat
buser
lucehi
itji
A feat
lulin
luascop
li llam.
tgſentin
6sſonn

luasfone

luſuen
aſſen
namft
zudui
bame
„dhex

lumen

nti

m

ſt

m

—= —

ka
..

mrzmiint
RZM
r ge

ndil lintezi
ndl golin

S

. r.

s

mnicai)

x —
ſui dsxau

4

. nesſtuge

rha. * 14
Gmuain
ija,

1
0 An

1 iun

ur
muuduin
pij nß;
S Z
c Nun

„1 i

De littera

ij. di. xij. 34. xxij. 51.
Aocũ optimũ deberi obptimo zs 5 intelligit lib. iij. di.
Locum ſuperioꝛẽ competeꝛe ſtatui gloꝛie quõ intelli
gitur li.iij.di.xxij. .
Locus gloꝛie quare fuit dilatus animabus reiſeptis
ad tempus li.iij.xxij. .

Lorzlisert alig alicnnt duplra ſcom quẽnodũ coꝛ
py rpi ẽlocalteri in altari lriii: dix 30.

Loqui dupliciter conſideratur ki dir⸗ 29.
oqui ẽ dupliciter ſicut ⁊ dicere li.ij.di.x.õð3.
Loqui quare delectat᷑ homo magisci ci amico g an
deo li ii di r. òM.

Zucifer quõ dirit ne⸗ in celu⸗ 26. H di.i i. i g.

Lucifer an peccaucrit Pece ſuperbie li. Folv.a.

a. He. 7. et per totum.
ucifer quid appetijt li. ij. di. v. q. ij. b Be16. JUMU
Au‚ucikferũ ali appetiſſe q; eẽ ſitem deo ſi ꝗᷓ Irationes?
autoꝛitates ꝓbare vident᷑ quomodo 6 uit diſſoluẽ⸗
de li.ij.di.v.2.et per totum.
Luciferi pctm̃ pꝛeceſſit tam auerſionẽ maloꝝ qᷓ; con
uerſionẽ bonoꝝ angeloꝛum li.ij.di.v.õy 4.
Zuafer de quo oꝛdine fuerit li.ij. di.vj. q. I.a. Re. 5.
Lucifer qre dẽ cherub ⁊ nõ ſeraph li.ij.di.vj. S.

Lucifeꝝ pᷣeſſe treſtri oꝛdini qu eeckcta li. h. di. vj. 7„

Luciferum minus abilẽ fuiſſe peccadũ quõ intel⸗
ligitur. li.ij.di.x-.c.ꝰ. ·
ALucifen piſſe oñdit mirã dei iuſticiz li. ij di.vj. r.
Zudfer an ſit ligatus in inferno li.ij.di. vj. . rn
Kucifer modo non bʒ ptatẽ q; bebit tꝑe añxp̃i ibidẽ.
¶Auciferi pctm̃ re dedn cõdonat li.ij. di. vij. . 2 4. 2. S
Lucifer nunq; adoꝛatur adhibita debita viligentia qᷓ 4

ſufficit ad renſoclone lli, di ixo.

Au x. diuina achffec po teſt conſt geral. n igi in ntis
compꝛehendi li.j.di.ij.ꝛ.
Lux ereata ⁊ increata drñter ſe bñt li. di. Vij. 21.
Zuxtri Frrlctnen conſiderat᷑ ⁊ ᷣin hoc dicit᷑ lux.lumẽ ⁊
ſis coloꝛis.li.j.di.xvij.t.o.
25 quõ ſubito mouct᷑.li.j.di.xxxvij. oo et. st.
Zuci celeſti quõ ẽ confoꝛmis natura ſpi itus qui diſ⸗
ponit ad vitam li.ij.di.ij. ð.
Aur de qua dicit᷑ in Geñ.fiat lux ⁊c.quã ꝓprietatem
habuit vel quid ſit de ea factum quatuoꝛ opinioni
bus explicatur li.ij.di.xiij. .
Luc ꝓducẽdo quare ſolũ dixit deus fiat et facta eſt.
cũ tñ in pductione omniũ ñ rey. coꝛpaliũ dixerit fi
at fecit et factũ li.ij.di.xiij.S. Ali.ij. di.xiij.ii.
Zucẽ pᷣncipaliꝰ cõuenire nature ſpnali quõ intelligit
Xucis coꝛpoꝛalis vtilitates li.ij.di.xiij.i2.
Lucẽ illam dicunt quidaʒ factã eẽ in meridie alij ali⸗
ter ſentiunt li ij.di.xiij.l7.
Zucis foꝛina dignioꝛ ẽ qᷓ; foꝛma caloꝛis li.ij.di.xiij.ʒi
Lucis foꝛma quomodo ponitur in eodeʒ coꝛpoꝛe cu
alia foꝛma li.ij. di. xiij. 2.
Rucẽ eẽ ſpẽᷣm ignis quomõ intelligit᷑ li.ij ij. di. xiiij.10
QAucis diffuſio non eſt motus localis ſe alteratiõis ·
li.ij. di. xiiij. ʒʒ.
Aucis triplex differẽtia 7 que facit. coꝛpus eſſe ſ⸗ uſce⸗
ptibile vite li.ij.di.xvij. D8. ad idẽ di.xiij.,89.
Zux que dictur pꝛimo die creata an fuerit coꝛpoꝛal

vell ſpiritnalis ltij di riiſ q. f. a. K. 7.
x illa quõ ẽ ad decoꝛẽ ⁊ oꝛnatũ celi li.ij.di.xiij. 9.
Zux illa et ſi perfecte illuminaret. tamen nõ fuit ſut
fluum facere ſolem li.ij. di. xiij. .ö3.
QAux illa pꝛimo creata qualiter faciebat diem 2 nocté
li. ij. di. xiij. q.ij. b. R. 14.
Aux pꝛimo creata q-uis ſemper illuminabat non ta/
men ſemper diẽ aciebat li. ij. di. xiij. 15.
Zux foꝛmata ẽ opus pꝛime diei qlitercũq; accipit᷑ di
es li. ij. di. xiij..06. di. xiij.1 7.
Lux ia vbi cepit moueri et in quo loco facta ſit li. ij.
Lux Er ſit coꝛpus vel foꝛma coꝛpoꝛis li.ij.diſ.xiij.q.j.
18.
A dupliciter accipit᷑ et ſcᷣm boc connotat varias
APpꝛietates li.ij. di. xiij. 20. et. ? 7.
Lucis nomine Ausgẽ. intelligit i ignẽ ⁊ ibidẽ alie lucis
Apꝛietates li.ij.di.xiij.⸗ ꝛD.
Aur. ſpiritualis ⁊ coꝛpalis diſſimiliter ſe bñt li . dil. .
xiij.ꝛ2. Et di.xvij.ls.et di.xxiiij.S.
4½ ſolis non impeditur in actione ſua pter pꝛeſen
tiam materie li.ij.di.xiij.ꝛ.
Zux pꝛimo creata que dicit᷑ fuiſſe mota dimenſiue et
ſucceſſiue fuit nubecula lucida li.ij. di. xiij.2 .
Zux efficit quiq; ſenſus li.ij.di.xiij.25.
Lux an ſit Pan ſubſtãtia isvel accldentalis li. ij. di.
Ei qꝗ: ij. d. Pe. 26.
Lur in dici dupliciter. et m quẽ modu eſt foꝛma ſub⸗
ſtatigli is ⁊c. li.ij. vi. xiij. 27.
LAux quò ẽ de cõpoſitione coloꝛis li. ij.di xiij. 28.
LZux rõe cuiꝰ ẽ foꝛma ſenſibilis li.ij.di.xiij.29.
Zux qnomodo angetur liij. dlric. 30.
Lucis material ⁊ ſpnal irradiatio dꝛñt li.iij.di rxi. t.
Lucem ſiue coꝛpus lumiuoſũ qᷓnto ẽ luminoſius tan
to minus e re viſum latere quomodo intelligit.
ig⸗ di. xlix. 5.

Aucis Faais et coꝛpalis tiglereaet a ae boꝝ eni

apud dãnatos li.iiij.di.l.i9.
Aur illuminat oculũ ad videndũ vel delectabilia e
ad videndum indifferẽtia vel ad videndũ triſtia ⁊
boꝛrida et que lux erit in inferno! iiiij. di.l. 18.

Zudus“«
Ludus et ſeczni diffinit lrinieireras
Jums ſledor radis deñt li olir. 12.
Lumẽ augeri in aereẽ duplixr li.j.di.xvij. 55
Luminis influẽtia ẽ duplr li.ij.di.ij. DKõF.·
Lumẽ ſpũale et coꝛpale drñt li.ij.di.x.2 4.
Lumen qð emittit᷑ a coꝛpꝑe luminoſo an ſt cop⸗ anß
qualitas coꝛꝑis li.ij.di.xiij.q.j.e.
Luminis motus non eſt loci mutatio 5 luminis se-
neratio! li. ij. di. xiij. 4.
Lumẽ quõ dꝛ generare coꝛpꝰli. ij. di. xiij. 59.
Lumen an ſit foꝛma ſubſtatialis vel accidctalis li.
di. xiij.q.ij. f.
Lultmen diffinit ab Auicenna li.ij.di.xiij. .nr.
Lumẽ quõ adueit aeri cõpleto iã in eẽ li.ij.di:xiij. ⁊
Lumèẽ quomodo ſe bʒ ad modũ olonis ct eſt aualo⸗
tas ſeuſibilis li.ij. di. xiij. 43.
Zu minaria fiant in firmamento celi. querit᷑ que ſint
iſta luminaria. et de his varia dicunt᷑. li. ij. di. xiij.
Zũtaria quõ ſunt iſigna et tꝑa li.ij. di.xiiij. 45. . ¶6.

—— 4 *

Luiaria quõ dinidit die noctẽ lieij.vl.xi iiij 47

Zumminana cli oĩa an poſita! Enti in eodẽ eöti⸗
nuo ani diu erſis li.ij. di. xiiij.q.j.g. R. A9. ⁊ ꝑ totũ
KRuminaria hiure poſi ita ſunt in vltima ſpera RP

—6

Amminaris an moncantar in oꝛbibus ſuis motibus
ꝛijs li. ij. vi. xiiij.q.ij.bD.
Zümmimatia aliter mouentur in celis F aues i in aere
ct piſces in aquis li.ij.di.xiiij. 5.
Zuminaria q;uis mouean motu ſuoꝛũ oꝛbiũ ⁊ qua
ſi in oppoſitũ celo ſtellato tamen nõ retardantur.
li. ij. di. xiiij. 57.
Luminaria an babea nt diuerſitatem ofectionmn i.
j..di. xiiij. q. j. K. Re. 65
Luminaria condita ſunt diuerlſa ſcom ſpeciem ex q⸗
druplici cauſa li:ij. di.xiiij.sc.
Zuminaris non ſunt ſpecie dinerſt pꝛopter aggrega
tionem lucis ſui oꝛbis li.ij.di.xiiij.o.

AZũiria diuerſa an babeãt diu a impreſſi ones ſuꝑp

corpoꝛalia li.ij. di. xiiij.q.ij.l. gE.71.
Luminaria diuerſa quare diuerſa impꝛimunt inferi.
oꝛa li. ij. di. xiiij. „2.
QLumiuaria tm̃ ſigna quo ſenſu dicat ſeiptura.li
bꝛo. ij. di. xiiij. 75.
Luminaria an inpꝛimant quod babent an quod n5
habent li. ij. di. xiiij. 74.
Zũiaria oia qre calefacere nõ poſſũt li.ij. di.xiiij. 75§.

Zuminaria celeſtia dupir cõſiderant᷑ et õm quẽ mo/

dum verum eſt ꝙ vniuerſaliter confoꝛmant᷑ ma/
glies igni eỹ alij elemento li.ij.di.xiiij. 77.
Luminariũ celeſtium impꝛeſſiones an cauſent in bo
minibus diuerſitatẽ moꝝ. li.ij. diſt. xiiij. itj m. K.
78. ct per totum.
Zũiaria quãdo facta ſunt li i. di xiiij b.
Zũõiaria celi quare facta ſunt li.ij.di.xiiij.i.
Zumen gloꝛie quõ ha bilitat animã ad cognoſcẽduzʒ
verbum eternũ et quõ babilitat animã ad cogno/
ſcendum alia a verbo li.iij. di. xiiij.ꝛ2 .
Lumen maius abſoꝛbere minus quomodo intelligi
tur li.iij. di. xiiij. S2.et diſ.xxxiij.oʒ.
AZumẽ lumini nõ repugnare quomodo intelligitur.
nieih. xxxi.2 7.

(Zuna

Zuna quomõ humectat ⁊ igidat e, cũ coꝛpa cdeſtia
dicant᷑ calefacere ꝑ naturã lumis li.ij.diſ.xiiij.i2.
Luna cuius nature ſt. quare dicat luminare magnũ
quare ma gis lucet de nocte qᷓ; de die.quare magiſ
lucet dum a ſole clongat᷑ ꝙᷓ cum ei appꝛopinquat
Tli.ij.di. xiiij. ¶2. 3. ⁊. ¶4
Zuna et ſol. quõ ſunt in S 4 cpa. l ij diſt. xiiij. 45.
et 46. ft. 47.
Luna quare a ſole lumen recipit et refundit et no ca
loꝛem li.ij. di. xiiij. 72 6.
Lunam factam cẽ vt pꝛeſit nocti quõ inteligit᷑ et

(agus

oge quare 42239 in tercio ſie igno li. j. di. iij. 24.
Magi ⁊ diuini quõ dicũt vera li. ij. di. vij.7.
Magoꝝ virge quõ fuerůt verſe in ſerpentes li.ij. dil.
vij. 82.

MWagice artes que fiunt miniſterio demonũ vk vti⸗

miniſterio vemonum in faciẽdis miraculis an poſ
ſit fieri ſine pctõ li. ij di . vij. .ij. in Re·88

Wagis et minus d dupliciter rcsͤſiderant et ßm quen⸗

mnodum dicant intenſionẽ et remiſſionẽ ⁊ m quẽ
gradũ et exceſſum li. j. di. viij. ¶.

Masgis et minus nõ warſore ſ peci quõ intclli . *

ij. di. xxx.24.

Rtarum reigouack pondet᷑ ad bectri
xlij. 55. Ad idẽ

li. ij. di. ix. 68.

NVbpagis et minus accipi ſedᷣm maioꝛẽ et minoꝛez ac/

ceſſum adłerminũ quõ itelligit᷑ li.ij di. xxxiiij. 26.
Magis aliquẽ diligere ẽtripliciter di.ij. di.iij.?2.

Magis ⁊ minus recipiunt. aliqua dupliciter lip.iii.

diertir. 1.

Wagmiendo 7 bonitas qud 6 dꝛñt ” viij. 4

Magnitudo in diuinis quõ 5 dicat pmodũquãũtita⸗/

tis er eitas per modũ ſubſtãtie. li. l. di. xix.2.

gius
Malus dicif aliqui altero triplici cõſideratione li.
I.di.xix.S. Et iterum dupid conſideratione. diſt.
xxij. 7. poſt litteram.

Maioꝛ bũana mẽte quõ dicit ſols reꝰ li ij reri⸗ S5.
Maioꝛ capacitas naturaliũ quõ diſponit ad maio⸗

em gratiam. li.ij. di. ix.17.

(Magiſter
NMagiſtri opiniones octo recitaut in auibus no te⸗
netur li.ij. di. xlüij. 4.

alum

WMala quare nõ nõ poſſũt eẽ ex deo ſe vlo veñ. li.ſ. del

xxxvji. 5. Et eadẽ di. 7. et eadem di. 25.
Mala an ſint in deo di ·di xxxvj·· Tc R.a5Et. ca-
dem di.b.
Mala ſunt in dei cognitie. et cognitio deiẽ deus. e
go mala ſunt in deo. Solo.li.j.di.xxxvj.ꝛ 6.
Malum cognoſcitur in deo.ergo malum eſt in deo.
ſo. li.j.di.xxxvj.227.
Malũ et imꝑfeceũ differut. li.j. di. xxv »I.
Mala non cognoſcit deus co modo quo bona lib. ſ
di. xxxvj.c. . di. xlvj. 2.
W A quõ dicit᷑ bene oꝛdinatũ et loco ſuo poſitũ 1.
Malũ quõ dicit᷑ cooꝑari in bonũ li.j.di.xlvj.ʒ.

alũ quõ facit tẽdere ad nõ eẽ li.j.di.xivj.7. toti

crit lune conditio e etrann in diciũ echi Wala fieri an ſit bonũ li.j.diſt.xlvj.q.iij.c.N.2o.et ꝑ

Alviij. 5.

Luxurie ſpũs quõ continentiam n abſch gra⸗
tia gratum faciente li.ij.di. xxviij.ꝛ7.

Macula

Acula anime quid ſit li.ũij.di.xviij 4³.
Macula vel tenebꝛa a qua deus purgat

– ſit li. iiij.di. xviij.h.

Mala fieri an ſit vcrum li.j.diſ.xlvj.q. iij.d. e. 24
et per totum.
Malum an ſit oꝛdinabile a dei voluntate li.. di Avi
g. v. e. Re. 29.
Malũ quõ ẽ pꝛiuatio oꝛdis li.j.di.xlvj. o.
M⸗lunn on ſubeſt diuine ꝓductioni ſed pꝛeuiſioni
1. Di. xlvj. 32.
alũ qua oꝛdinatione eſt oꝛdinabileli.. di. xlvj. 37.
Malum an ſit de cõplementovniuerſi li.j.di.xlvj.q

vr. f. R.ʒ4. et per totum. .

ae
gti
Wal
Ku
Peoe
iſd
Mrii
teli
Mui⸗
ſo
Maun
Nitke
Waha
Waad⸗
guöſtn
Wag
heel
Pih⸗
cel
Wa
tode
Wan
liiid
Mig
Moe
Muü
lgar!
Mun
Mant
trlii⸗
in
Wagae
Mq
Dlr

dolſ
henglin

vdendi
immalsenzg
nan

immniefngen
niſnitinti
Wilckl.
Eeh
mitum
eliüt
Ngi

ai iigi⸗
ielini
1

lanig

d
miin ghnin

m.
v,Nl

mas
traidde

ſaini.

Delittera

Mala quõ fiunt pꝛeter dei voluntatẽ ſᷣ nõ pꝛcter di

ꝑmiſſionẽ li.j.di.xlvij.ʒ.

Mala an debeat deus ꝑmittere lib.j.di. xlvij.qi.cij.

RBe. 21.

Malos plures oemiſit deus eſte ex multiplici cauſa

li.j.di.xlvij.22.

Malũ ꝑmittere eſt duplex et quõ ꝑmittere eſt cõſen

tire li.j.di.xlvij.2. l
Malũ debere ꝑinnocentẽ cohiberi quõ intelligitur.
li. j.di.xlvij.2 4. —
Malum ꝑ zelum debere cohiberi quõ intelligit᷑ li.j.
di. xlvij.2 5. l
Mala an poſſit deꝰ ꝑcipe li.j.di.xlvij.q.iiij.d.Re.27.
Mala deũ pcepiſſe ſi q̃ autoꝛitates ſonare videntuꝛ
quõ ſunt intelligende li.j.di.xlvij.29. 2.0. 2.51.

Mala que neceſſitate mala ſunt nõ poteſt deus pci

pere li.j.vi. xlvij 33.

H ua ⁊ faiſa hñt cãʒ deficiẽtẽ ſʒ rex multitudo cã

cfficientẽ que dr de deo nõ pꝛioꝛ li.ij.di. j.5.
Mala ꝓductio quõ fedat et turpat et quõ oꝛdina/
tio decoꝛat li. ij. di.iij. 27.
Malum culpe magis deoꝛdinat q́; malum nature.
li. ij. di. iij. c.
Malũ quõ eſt obiectũ li.ar.li.ij.di.vij.r.
Malũ oẽ quõ ẽ ab inſtinctu diaboli li.ij.di.xxj.ʒo.
Malũ additũ malo facere magis malum quõ intel
ligitur li.ij.di.xxij.ꝭ ð5. ſapientie li.ij.di.xxiij.i2
Malum ꝑmittere fieri quomodo atteſtatur diuine
Malum nõ ſequit᷑ neceſſario ad bonũ quõ intelligi
tur li. ij. di. xxx. 14. intelligit᷑ li.ij.di.xxx.is.

Moalũ habituʒ precedere malum actum quomodo

Mala actio quò ẽ a deo li.ij. di.xxxij.ĩo.
Mala quare deus ꝑmittit li.ij.di.xxxij. ¶.7.
Malũ an ſit a bono vt ab oꝛigine li.ij.di.xxxiiij.q.j.
4.·R. 6. li. ij. di. xxxiiij. 7.
alũ culpe ſiue pctm̃ tripliciter poteſt cõſiderari.

Malũ nõ habere oꝛiginẽ a bono ſi q̃ rões ſonare vi

dent᷑ quõ ſunt repudiãde li.ij.di.xxxiiij.S.⁊ ꝑ totũ
Malũ pꝛimũ an ſit ponere li.ij.di.xxxiiij.ĩ.
Malũ an ſit a bona cauſa vtpote a voluntate vt ef/
ficiente vel deficiente li.ij.di.xxxiiij.q.ij.b. ſe.ĩʒ.
Malũ vlł pctm̃ eẽ avoluntate deficiẽte pᷣt intellgi tri

plr li.ij.di.xxxiiij.l ꝗ.et per totůũ.

NMalum pꝛius poſſe eſſe qꝙᷓ ſit quõ intelligit᷑ li.ij.di.

xxxiiij.i7. li.ij.di. xxxiiij.q.iij.c. R.20.
Malum an ſit a bono ſcom intentionem vel preter
Malũ duplr conſiderat᷑ li.ij.di.xxxiiij.ibidem.
Malũ qð eſt in natura quare eſt pꝛeter intentioneʒ
nature ⁊ malũ moꝛis quare ẽ cũ intẽtione ſeu deli
beratione voluntatis li.ij.di. xxxiiij.21.
Malũ qua ratione intendit᷑ li.ij.di.xxxiiij.2 2.

Malũ aliqd an ſit ab oi bono ſeqſtratum. li.ij. diſti.

Malo opponi bonũ quõ intelligit᷑ li.ij.di.xxxiiij.x5
Malũ quõ habet ſtatũ li.ij.di.xxxiiij.?2.

Malũ ſiue malicia an ſit in bono ſibi oppoſito lib.
ijj. di. xxxiiij. q. ij. e. R. 29.

Malum non eſſe in exiſtentibus quõ intelligit li. ij.
di. xxxiiij.do.

Malũ an ſit in bono tanꝙᷓ aliquis habitꝰ an ſit pu⸗

ra pꝛiuatio li.ij. di.xxxiiij.q.iij.f. Re.ð x.
Malum ſiue peccatũ dupir accipit᷑.vno mõ abſtra
ctiue alio mõ concretiue et ſcᷣm quẽ moqũ malũ

WB

Malũ eſt in aliquo ergo eſt nõ ſequit᷑ libro.ij.diſti.

xxxiiij. 56.

Malicia an bec ſit cõcedẽdavłñ li.ij.di.xxxiiij.27.

Malũñ aliqð contrariari alicii bono dupir poteſt ĩ⸗
telligi li. ij. di.xxxv.? v.
Malũ qdðlibet an coꝛrũpat ſimul ⁊ inſeꝑabiliter illa
en. modũ ſpẽm et oꝛdinẽ libꝛo.ij.diſtin.xxxv.q.j.
Malũ ſiue peccatũ nõ coꝛrumpere bec tria moduʒ
ſpẽm et oꝛdinẽ ſi que rationes ꝓbare vident᷑ quõ
ſit eis reſpondendũ li.ij.di.xxxv.22. et ꝑ totũ
Malo quolibet ſiuc an ꝑ peccatum qdlibet bec tria
coꝛrumpantur eqnaliter li.ij.di.xxxv.q.ij.e.Re.2.
Malo quolibet ſiue per pctm̃ qdʒlibet bec tria non
coꝛrũpi equaliter ſi que rõnes ꝓbare vident᷑ qu?ö
ſunt diſſoluende li.ij.di.xxxv.zʒ. et per totum.
Malũ quõ eſt oꝛdinabile li.ij.di.xxxv.ʒ2.
Malo ſiue ꝑ malnm an cõtingat hec tria coꝛrũpi to
taliter li.ij.di.xxxv.q.iij.f.R.9.et per totũ.
Maluim et pena quõ differũt li.ij.di.xxxvj.ʒo.

Malum aliquod pene quare attribuitur deo et ma

lum culpe non li.ij.di.xxxvj.ʒ5ð.

Malicia que reddit actoꝛẽ ſuũ culpabilẽ non eſt deo

attribueda triplici rõne.quis bomi qui adiuuat
actoꝛẽ in actõne culpabili culpa attribuat᷑ li.ij.di

ſtin. xxxvij. 29. li.ij. diſt. xxxvij. 0

Malicia falſitas quid eſt et quõ actio mala eſt a So
Male volũtates an habeãt vnũ finẽ li.ij. di. xxxviij.

diſt. xxxviij.29.

q.iiij. d. R. 26.

Malum quare ẽ młtipbarie ⁊ bonũ vno mõ lib.ij.

Nala velle quare malũ eſt et intelligere vel memo/⸗
rari mala quare nõ eſt malũ li.ij.di.xxxix.I.

NMaalicia ⁊ bonitas nõ tm̃ reſpiciũt affectũ ſʒ etiã in

tellectũ pꝛacticũ et eius habitũ li.ij. di.xxxix.9.

Malicia cõꝑat᷑ tripliciter ad actionẽ et ᷣm hoc te⸗

net vel rationẽ accidentis vel rationẽ differentie

eeſſentialis li.ij. di. xlj-.r.
Malũ in genere quare dicat᷑ li.ij. di.xlj. ꝛꝛx.
Malũ eſſe infinitis mõis quõ intelligit᷑ li.ij.di.xlij.S

Mala duo fecit populꝰ meus quõ intelligit᷑ illa au/

toꝛitas Hiere. li.ij. di. xlij. 57.
Maliciã eſtimare bonitatẽ excedere poteſt eſſc du⸗

plr li. ij. di. xliij. .

Malicia non ſemper facit peccatum dici peccatum

in ſpiritumſanctum li.ij.di.xliij.ix.

Malicia ſᷣm ꝙ ẽ radix peccati in ſpm̃ſanctũ poteſt
dupliciter conſiderari et ̃̃m queé modũ pꝛecedit

peccatũ in ſpm̃ſanctũ et ̃m quẽ comitat᷑ libꝛo.ij.
diſt. xliij. 16.
Malũ ipᷣm eſſe cuius vſus malus eſt quõ intelligit
li. ij. diſt. xliiij. 14. 74

Malos pᷣeſſe bonis ſtultos ſapientibꝰ et ſeruos do

minis quõ eſt inoꝛdinatũ li.ij.di.xliiij.x 5.

Mali quo tendat fide ſua in veritatem diuinã li.iij.

diſt. xxiiij.ð.

Malum non poſſe vitari niſi cognitum quõ intelli⸗

gitur li. iij.diſt. xxv. ʒ1.

Mali bomines dupliciter poſſunt conſiderari ⁊ qñ

ſunt diligendi ex charitate et qñ odiendi li.iij.diſ.
xxviij.23.

Malum eſt aliquid vel ex genere actus vel ex mali

li. iij. diſt. xxxviij. 8.

——

cia intẽtionis ⁊c.et quõ poteſt malum bene fieri.

Maioꝛum ſummũ quid ſit libꝛo.iii. di. xuij. 2.

4 5

Malefidei poſſeſſoꝛ quis ſit li.iiij.i.xv.ss6s.
Malũ quid ſit et ꝙ dupir vr cõiungi bono li iiij.di.

EEI. 6. — „„,, .M
Maleficiũ eſt duplex.ſ.tꝑale ⁊ perpetuñ ⁊ qdð dat i/
pedimentũ matrimonio li.iiij.di. xxxiiij.23.
Maleficiũ duplr fit ꝑpetuũ li.iiij.di.xxxiiij.24.
Maleficiũ diſſolui poteſt ꝑ deũ.p diabolũ ſᷣ nõ om

ne diſſolui poteſt ꝑ maleficiũ vel humanũ cõſiliũ

li. iiij. di. xxxiiij. 26. 5
Maleficiũ quare nõ anfert potentiꝗ comedendi et
eundi ſicut coeundi.li.iiij.di.xxxiiij. ꝛ. .
Maleficiũ qᷓre impedit coitũ advna mulierẽ qñq; ⁊
nõ ad oẽs li.iiij.di.xxxiiij.?ꝛ.
Malũ eſt duplex.ſ.ſimplr ⁊ caſualiter et quod quis
poteſt vou ere li. iiij.di.xxxviij.?2 ꝛ2.
Malos nõ tantũ quãtũ meruerũt puniri in faturo
quomodo intelligit᷑ li.iiij.di.xlvj.ʒ.

Mangdatum
Mangdata dei dupir ↄtingit ipleri li.ij.di.xxviij.
Mandatũ eſſe ſupꝛa homineʒ a Re gid emtelll⸗
git᷑ li. ij. di. xxviij. 25.
Mandata dei leuia eſſe ⁊ ſuauia quõ intelligit᷑ li.ij.
di. xxviij.ꝛ6.
Mandata bominis qᷓuis grauia quare poteſt bõ i/
leri abſq; gratia gratũfaciẽte ⁊ nõ mandata dei
i.ij.di. xxviij.27.
Mandata deiſeruare abſq; gratia gratumfaciente
quõ intelligit᷑ li.ij.di.xxviij.28.
Mandatũ de dilectione ꝓximi quare nõ dat᷑ impli
cite ſicut mandatũ de dilectione ſui lib.iij.diſtin.
Mandata et documenta multiplicant᷑ in ſcriptura
Pꝓpter duo Sanch

MWanducare
Manducatio ſuperioꝛis poꝛtionis rõnis in quibꝰ
facit peccatum moꝛtale li.iij.di.xxxviij.ʒ5.
Manduncatio coꝛpoꝛis xpᷣi tria reſpicit que tria rñ⸗
dent tribus que ſunt in hoc ſacramento li.iiij.di.
xij.43. Hic ponit᷑ in maſticatione tria ſunt pona
tur in manducatione.
wa Manichens
danichei hereſis li. ij. di. j.2 4. 2 di. xꝛ xiiij. s.
Manicheñ quid decepit li.ij.di.xxxiiij.ꝛ28.
Manichei ponũt omne iuramentũ eſſe illicitũ li.iij.
di. xxxix. 26. .
Manifeſtare
Manifeſtare 0 alicui ẽ duplr li. j. di. xvij. 4.
MWanũ ⁊ animũ cobibere dimfcilius eſſe ẽ manum
tantũ quõ intelligit᷑ li.iij.di.xl.5.
(WMHdanna
Manna cõputruiſſein vaſis quid pꝛefigurabat li.
iiij. di. ix. y71. ·5„
Dodare

Mare naufragium nauis tabula quid ſit allegoꝛice

—

1442 4.

aria

Waria mater xpᷣi cõſiderat᷑ q;tũ ad tres coditiones
et an potuerit melioꝛ eẽ creata libro.j.di. xliiij. s.
MWaria quõ dr deo ꝓpinquior qꝙᷓ angelꝰ li.iij. di.ij. s.
Maria quare nõ indiguit ſtimulo fomitis qui ẽ ad
exercitiũ et ad meritũ et ad gratie tutamentũ lib.
iij. di. iij. 1. ..
aria quõ ſdla nõ fuit aliqud peccato obnoxia li.
Marie virginis caro an ſanctificata fuerit ante aia
tionem li. iij. di. iij. q. . 2. R. 8.

Marievirginis carnẽ ante animationẽ fuiſſe ſancti
ficatam ſi que rationes ſonare vident᷑ quõ ſunt i
telligende li.iij.di.iij.ꝰ.et per totum.
Maria concepta ẽ abſq; culpa actuali nõ tñ abſqʒ
cauſa peccati li.iij.di.iij.i2.
Marie virginis anima an ſanctificata fuerit añ oꝛi
ginalis peccati cõtractionẽ li.iij.di.iij.q.ij.b. Re.5

„

Maria quõ dicit᷑ puriſſima li.iij.di.iij..6.

Mariã eſſe exemptã cũ fit queſtio de peccatis quòi
telligit᷑ li. iij. di. iij. 2. SS
Marie ſanctificatio quõ excellit ſanctiſicationẽ ali-
oꝛum ſanctoꝝ li.iij.di.iij.⁊0.
Mariã facere ab omni peccato immuneʒ nõ decuit
deum lib. iij. di. iij. 21.
Maria an ſanctificata fuerit ante natiuitatẽ lib.iij.
di.iij.q.iij. c Re.22.
Maria vna natiuitate contraxit oꝛiginale alia nati
uitate dotata eſt ſanctificatione li.iij.di.iij.ꝛD3.
Maria an per ſanctificationis gratiã mũdata fue/

rtit ab omni peccato actuali li.iij.di.iij.q.j.d.Re.ꝛ

Maria in ſcda ſanctiffcatione quõ eguerit gratia.li.
iij. di. iij. 27.
Maria quid petijt in oꝛatiõe iſta dimitte nobis de/
bita noſtra ⁊c.li.iij.di.iij. o.
Marie in pꝛima ſanctificatione an fuerit fomitus
cõcupiſcentia extincta li.iij.di.iij.q.ij.e.R.ð 1.
Maꝛia aliter fuit gratia plena in pꝛima ſanctificati
one ⁊ aliter in ſcda li.iij.di.iij.,3ꝛ. 2
Marie an in ſcda ſanctificatiõe ablata fuerit peccã
di potentia li.iij.di.iij.q.iij.f. R.ð5.
Maria quõ dicit᷑ fuiſſe turbata li.iij.di.iij.ð2.
Maria quõ dicit᷑ dubitaſſe li.iij di.iij.3835.
Marie quare dedicata eſt dies ſabbati li.iij.di.iij.ð2
Maria qᷓuis moꝛi potuit poſt conceptionẽ pecca-
retamẽ non potuit li.iij.di.iij. o.

Marie fuit conceſſa in via peccandi impotentia qa

alij aſfequũt᷑ in patria li.iij.di.iij. .
Marie caro quõ fuit pctõ obnoxia ante ſanctificati
onem lib. iij. di.iij. .2.
Maria quõ fuit ꝑ ſpm̃ſem̃ ſctiſicata li.iij.di.iij.a.b.c

Maria an meruit xp̃m concipere an fuerit cõceptio

S ſolum ex munere gre diuine li.iij. di. iij.· ij.
Maria nõ meruiſſe xpᷣi ↄceptionẽ ſi que roes ſona/
re vidẽt᷑ quõ ſint intelligende li.iij.di.iiij.?S.⁊.29
Maria an in xpᷣi conceptione aliquid fuerit ſpũiſã
cto cooꝑata in aliquo mediante aliqua potẽtia li
iij. di. iiij. q. j. g. Re. z1. .
Mariã in cõceptione filij dei nullo mõ coopatã fu⸗/
iſſe ſi qᷓ rões ſonare vident᷑ quõ ſunt ſoluende li.
lij. di.iiij. 2. ⁊ per totũ. RW
Marie coopꝑatio in cõceptõe an fuerit naturalis vlł
miraculoſa li.iij.di.iiij.q.ij.h. Re.6. i. Re. 51.
NMria an ſit dei genitrix appellãda li.iij.di.iiij.qiij

snond
Ne hrali
Wrranoc⸗
unterdein
Dradge
li Nii⸗
Mynaqran
WMrügorn
Wineande
Mrrucuod
minc
äpotn
hiſmnee
Wrͤtott
Myawron
DDrarup
WMeefeonn
et.ls.
Mananupt
Wrruquan
Wurumben
ſepenaſoc
Merarocep
N

Mmimnoani
zRca.

Wortrrüüco
Watprum
ebaptifn
Mgynäh
Mchresd
Wpoani

Mouit
eligian
J ☚
Metneppe
Manuen
aqgo
Mltht
Naizeg
ſoſt
Mutmzarf
ſennii
Wurnemor
Rſiit
AMakenaquog
gminſte
ins dl
lleſiiſdi
Wrifian
tiünelgt
rmkaigſc,
hollinte
unanͤ
mtnii
cetgi

niugfntit
diging
diis.
ſtodeetsg

Ninnqil
meenuinibi

münen
neka
goc

Krninithenede

1
nen ſcr ien
upmniud
9S
tni
M.
Läinie,
Slehriinh;
arei

mmin

cumntſuni⸗

alün,

0

6

ſe periculo cõmittebat li.iiij.di.xxx.9.

De litteear

Mariã̊ non debere genitricẽ dei dici ſi alicubi legit
quõ intelligitur li.iij.di.iiij. 3. r
Maria nõ eſt mater dei ᷣm diuinã naturaʒ g nõ eſt
mater dei non ſequit᷑ li.iij.di.iiij. 4.
Moaria dꝛ genitrix dei ſed ðs nõ dẽ genitoꝛ bominis
li. iij. di. iiij. ¶5.
Maria quare nõ dꝛ xpᷣitocon li.iij.di.iiij.A¶6.
Mariã genuiſſe ꝑſonã quõ intelligit᷑ li.iij.di.v.ð3
Moarie caro quõ ẽ ↄfoꝛmis carni vbi.li.iij.diſt.ix.22.
Maria quõ dꝛ cõſenſiſſe in carnalẽ copulã li.iiij.di.
xxviij.2. Et di. xxx.ð.
Mariã poſt natum xpᷣm pepiſſe filios vnde ille im/
pijfſimus eꝛroꝛ oꝛitur.li.iiij.diſt.xxx.Sõ.
Mariã xpo fratres genuiſſe quõ intelligi᷑ JObidem.

Maria virginitatẽ vouit triplici rõe li.iiij.di.xxx.⁊4.

Maria nupſit triplici ex cauſa li.iiij.di.xxx.i5.

Marie fecunditas quõ fuit occultata diabolo ibidẽ

et. 16. MM diſt. xxx. 17.
Maria nupſit ioſeph fabꝛo ex triplici cauſa lib.iiij.
Maria quare potuit vouere continentã li.iiij.di.xxx
Maria nubendo et cobabitando ioſeph nulli 18

* 7 „

Maria recte potuit nubere ioſepb qui
tribu q; maria li.iiij.di.xxx.2⁊0.

Martinus

Martinus quõ dꝛ martyrij palmã non amiſiſſe lib.
NWMoartyrium
Martyriũ completũ duo Aict il i di. liij. 59.
Martyrium ſiue ſanguinis eſfuſio quis ꝑticipet no
mẽ baptiſmi nõ tñ eſt ſacramentũ li.iiij.di.iiij.ð2
Martyriũ q̃re ꝛ baptiſmus ſanguinis li.iiij.diſ.iiij.
Martyres qre aliqñ a penis alijs liberati ſunt ys.
ſed nunqᷓ a gladio vel ferro li.iiij.di.iiij.S9.

Materia ẽ triplex.ex qua in qua ct cirea quꝗ.⁊ quõ
. necligatur ꝙ materia nõ coincidit cũ fine li.j.in
loso. .-.. U
Materie appetitus quõ oꝛdinat᷑ ad foꝛmã. Et quõ
appetitus aĩie ad appetibile.li.j.di..y 7.
Materia quõ non eſt ſua potentia li.j.di.iij. .
Materiale principiũ an ſit ponere in dininis li. j.di.
Materia fundamentum exiſtẽtie non cõpetit deo li⸗

bꝛo.‚jᷓ.diſt. xix. 47.

Materia et foꝛma quare non ponunt᷑ in do ꝑ in dif

ferentiã li.j.di.xix.49. ⸗
Materie modus aliqͥs cadit in do aliqͥs nõ lib.j.di.
Materia prima quõ eſt creata in oeimo xxxiiij.21.
da poſſibilitate et obedientia li.j.di.xliiij.Io.

Materia quõ aſſilatur opifici quõ eſt ab ipſo et ma/

terie foꝛma quid ſit li.ij. di.j.ꝭ. Mic ponit᷑ non ſit

duo actu ſdis. ponat᷑ non ſit deo ⁊7.

Materia quõ dã turpis et tenebꝛoſa et quõ bʒ aliq̃d
de luce. li. ij. di. j.. Ad idẽ.li.ij.di.iij..2.et.ĩ ꝰ.
Materia fit ex nibilo li.ij. di.j. Et ex nihilo aliqᷣd fie⸗
ri põt intelligi tripł· Eadem di. 153.
Materia ãgelicoꝝ ſpuᷣuʒ an ſit eadẽ cũ materia coꝛ
poꝛaliũ pᷣm idẽtitatẽ nature cõis li.ij.diſ.iij.q.ij.b.
Materia dupir ẽ ſcibilis li.ij.di.iij..ĩ2. e. II.
Materie potẽtia dupliciter põt cõpari ad foꝛm et
m quẽ modũ conſiderat eã methaphiſicus et m

8 eſſet de alia

V

8

qnẽ phus li.ij.di.iij.ꝛ3.
Materie vnitas et diuerſitas in coꝛpalibus et ſpũa
libus tripliciter põt conſiderari li.ij.di.iij.ĩ. ... Hic
Ape finẽ po. ꝓbantes eſſe materiã.ponat᷑ ꝓbãtes
eandẽ eſſe materiã. Iterũ q̃druplr pᷣt intelligivni/
tas in materia di.xij.? 6.

Materia quõ diſtinguit᷑ contra angelicã naturã lib.

iſ. diſt. iij. Fo MMM iij. Gr
Matc.am eſſe diuerſam quõ intelligitur. li.ij.diſti.
Mateꝛie potẽtia nõ ẽ magis advnã foꝛmã q; ad aliã
Materia quare ponit᷑ vna li.ij.iſt.iij.?o0.
Materia ſpũaliũ ⁊ coꝛpaliũ an ſit vna ſᷣm nueꝝ an
ſcᷣm vnitatẽ aliã li.ij.di.iij.q.iij.c.Re.ꝛ .·
Materia prima nõ eſt ens in actu reſpectu materia
toꝛũ li.ij.di.iij.?2 4. libꝛo.ij.di.iij.26.
Materia eſt aliter in oibus vel in pluribns qᷓ; deus.
Materie meliꝰdiſpoſite q̃re impꝛimit ds melioꝛem
foꝛmã et nõ dat maioꝛa dona gratuita bñti melio
ra naturalia li.ij.di.ix. 7. Iteruʒ quõ intelligit᷑ ꝙ
materie nobili dʒ rñdere nobilis foꝛma li.iij.di.xij
Materia infoꝛmis mundi q̃re appellat᷑ tripli /½ 4.
ci noie.ſ.terre abiſſi et aque li.ij.di.xij.⁊.
Materia coꝛꝑaliũ an creata ſit i dirnon poſſibilita/
te ita ꝙꝙ nullã babuerit foꝛmã li.ij.di.xij.q.j.a.Re.?
In pꝛincipio buiꝰqueſtionis emendent᷑ due linee
oc mõ ꝑ aug.in li. de ſimbolł.qͥ ſic ait. Drimo oim
foꝛmaꝝ capacitas creata eſt ⁊c.
Materia cõſiderat᷑ dupir Ibidẽ.Et pᷣm quẽ moduzʒ
docet auguſti.efſentiã materie intelligrer.
Materiã illã creatã fuiſſe in oioda poſſibilitate ſine
carẽtia ois foꝛme ſi q̃ auctes et rõnes ꝓbare vidẽ
tur quõ ſunt diſſoluende li.ij.di.xij.õ.et ꝑ totum.
Materia coꝛpoꝛaliũ an creata ſit in perfecta actuali
tate li. ij. diſt. xij.q.ij.b. R. i.
Materialia coꝛpa oia creata eſſe ſimul in materia ſʒ
per ſenariũ dierũ eſſe diſtincta quadruplici rõne ꝓ

.

batur li. ij. diſt. xij.ĩ2.
Materiã illã coꝛpalium eſſe ꝓductã in pfecta actu⸗
glitate.i.ꝙ oia ſimul creata ſint ſi que auẽtes et rõ
nes probare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende libꝛo.ij.
diſt. xij.iʒ.et per totum. ⸗
Materia coꝛpaliũ an creata ſit ſub aliqua foꝛmariũ
diuerſitate li.ij.diſt. xij.q.iij.¶ NR. v7.
Materiã illꝗ fuiſſe creatã ſub foꝛmarũ diuerſitate ſi .
q̃ rões et auẽtes ſonarevident᷑ quõ ſunt diſſoluen
de.li.ij.diſt. xij.¶S.et per totun.
Materia coꝛpaliũ in prima conditõne nec fuit perfe
cte opaca nec perfecte tranſparens li.ij. diſt. xij. 21.
Materia coꝛpoꝛaliũ quõ erat coꝛpoꝛea li.ij.di.xij.22.
Materia coꝛpoꝛaliũ infoꝛmis quõ habeat appetitũ
ad foꝛmas alias et alias li.ij. diſt. xij.ꝛ73.
Materia celeſtiũ et terreſtriũ an ſit vna quatum ad
eſſe li.ij. di.xij.q.j.d.Re.?ꝭ5d3d.
Materie quadruplex diſtinctio et ꝙᷓ quadrupliciter
ppgteſt intelligi eſſe vnitas in materia lib.ij. diſt. xij.
26. Ad idem di.iij. 14. MM
Materia infoꝛmis an fuerit pducta in die an añ om
nem diẽ li. ij. di. xij. q. ij. e. Re.ꝛ -CT.
Matcriã non creauit deus in luce vel die quis ipſe
ſit deus lucis li.ij.di.xij⸗?ꝛÜ.
Materia Panis coꝛpaliũ vbi habuit ſitũ li. ij. diſt.
„Tij. a. lij.f. .iiii
Mteria infoꝛmis erat ens incõpleti. te loco nou

habebat ſitũ. non ſequit᷑.li.ij.di.xij.ð2.
MWateria et locus cqͥuoceldicit᷑ vacuus li.ij.di.xij.ðʒ.
Meteria ct locus dicunt᷑ vacua dupir li.ij.di.xij.·
Matrcria iufoꝛmis quomodo habebat ſurſum et de/
oꝛſum li.ij.di.xij. y. · „
Mareria rerum coꝛpoꝛaliũ ſcᷣm diuerſos dicit᷑ di⸗
uverſimode ꝓducta li.ij. di.xij. b.. .
MWateria coꝛpoꝛaliũ quomodo fuerit infoꝛmis ⁊ cõ/
fuſa li. ij. di. xij.6.
Materia illa vbi fuerit locata li.ij.di. xij.f.
Materia iſta quibus diebus et in quot fuerit diſtin/
cta. li.ij. di. xij. g. YM
Materie nobilitas vñ venit li.ij.di.xvij.ʒꝛz.
Materiale et foꝛm ale penes qͥd accipit᷑ li.ij.diſtin.
xxv. 5l. . B
NMateriã quare deus nõ perficit cũ tamẽ intellectuʒ
ret SWW.0ααοα71ρααα
(Mater
MWatris nomẽ q̃re nõ tranſfert᷑ ad diuia li.j.di.v.S.
Matris bonoꝛem referri ad filium quomodo intelli
HH
Matutina
Matutina cognitio quid eſt li.ij.di.iiij.? .

Matrimonialis actus quõ poteſt fieri ſ⸗ ine peccato.
Moatrimoniũ duplicẽ bʒ ſignificationẽ et quõ ſignif
cat coniunctionem naturarũ li.iij.di.j.ð o.

HNMatrimoniũ quare magiſter vltimo loco tractat in

ter ſacramẽta li.iiij.di.ij.I.⁊.di.xxvj.i. W
Matrimoniũ fuit hoim et benedictio et pꝛeceptũ et
moꝛale et ſacramentale li:iiij.di.xxvj.,..
Matrimoniũ eſſe de minoꝛibus bonis quõ intelligi
tur li.iiij.di.xxvj.ʒ. q..j.a. Re. S. et per totũ.
Matrimonium qñ fuerit inſtitutum li.iiij.diſ.xxvj.
NMꝛatrimoniũ a quo fuerit ĩſtitutũ li.iiij.di.xxvj.q.ij.
NMorimoniũ qᷓ;uis a do ſit inſtitutũ tñũ põt b.. S.
ho6 circa hoc aliq̃ imutare li:iiij.di.xxvj.ꝰ.

Matrimoniũ nõ pñt ↄtrabere beſtie quis eis dictũ

ſit quẽadmodũ hoi creſci.⁊ multi.li:iiij.di.xxvj.i0
Matrimoniñ non eſt contractꝰ pure hnñanus li.iiij.
Ddiſt. xxvj. 11. vi.xxvj.q.iij.c.Re.I2.
NMaatrimoniũ an inſtitutum ſit ſub precepto lib.iiij.
Matrimoniũ fuit preceptũ affirmatiuũ et iõnõ ob/
ligauit ad ſemꝑ li.iiij.diſt.xxvj.i 5.
Mrimoniũ qᷓ;uis fuerit preceptũ cũ tñ pᷣceptũ hoc ñᷣ
aufert libertatẽ conſenſus Yꝓbidẽ.

NMatrimonij in ſacramẽto quid ſit ſignuʒ et quid ſi/

gnatum li.iiij.di.xxvj.q.j.d.Re.Tĩ S.et. 7.
Matrimonij ſacrm ſi hõ nõ fuiſſet lapſus quid ſigni
ficaſſet li.iiij.di.xxvj...8s. 4
Matrimonij in ſacramẽto conſenſum exterioꝛẽ non
eſſe cãm cõſenſus interioꝛis quõ intelligit᷑ lib.iiij.
diſt. xxvj.19. Hic ponit᷑ ſed niſi per naturã ⁊c̃.po⸗/
natur ſ̊ non per naturã ᷣm quã intentio ⁊c.
Matrimonij in ſacram̃to quid ſit cauſans et q̃d cã/
tum li.iiij. diſt. xxvj.q.ij.e.Re.⁊0.

Matrimoniũ cõtra triplicẽ inoꝛdinatũ affectũ con,

fert tria dona grãꝝ li.iiij.di.xxvj.21.
Mrimoniũ quõ efficit qd figurat li.iiij. diſt.xxvj.22.
Matrimoniũ contrabere qᷓre non eſt tm̃ bonũ quã-
tum continẽtie votũ li.iiij.di.xxvj.25. .
Matrimonij in ſacram̃to nõ fit deſponſatio figu/

ratur deſponſatio dei ad aĩaʒ li.iiij.di.xxvj. 24.

MWatrimonij ſacramentũ q;uis cõferat grãm tñ licʒ

illud contrabere cũ pactonc dotis abſqʒ ſymonia
li.iiij.di.xxvj.25.
Watrimonij de integritate an ſit carnalis cõmixtio
qᷓ;tum ad ſignificantiã et cfficaciã li.iiij.di.xxvj.q.
MWrimoniũ bʒ duplex ſignũ duplex ofę iij.f. . 26
ficiũ duplex remediũ li.iiij di.xxvj.27.

.%

Matrimonij in actu gratia non dat᷑ ̊ͥ mnimoniũ nõ

eſt remediũ cõtra pctm̃. Solo.li.iiij.di.xxvj.28.
Matrimonij act? quõ eſt remediũ ⁊ quõ nõ li.iiij.di.

WTrimoniũ qñ fuit ĩſtitutũ li.iiij.di.vxvj.a xxvj.ꝛ9
Matrimonij inſtitutio duplex eſt ꝓbidem.

Matrimoniñ quõ inſtitutũ eſt li.iiij.di.xxvj.b.

WVatrimonium nõ licet ſecũdo contrabere ᷣm exro⸗

rẽ quoꝛũdaʒ hereticoꝝ li.iiij.di.xxvxj.c.
Matrimonij in ſacram̃to qͥd eſt ſignũ et qͥd ſignatũ.
Matrimonij diffinitio qua magi li.iiij.di. xxvj.d.
ſter ponit dedarat᷑ et ꝙ maritalis coniunctio duo
implicat in ſe li.iiij.di.xxvij.e7.7. di. xxvij.2.
MWrimoniũ contrabere quis dolus impediat. li.iiij.
Matrimoniũ eſt triplex.iniciatũ ratũ ⁊ conſumma/
tum liciiij. di. xxvij. 6. xxvij. q. .. a. Be. 8:
Matrimoniũ an ſit maris et feie cõiunctio li.iiij.di.
Matrimonialis coniũctio dꝛ vintulũ tripliciter ⁊ qᷓ
iterat᷑ et qne non li.iiij. diſt.xxvi.ꝰ9.
Watrimoniũ non iteratur q;uis coniugũ aliqs cele
bret ſecũdas nuptias li.iiij.di.xxvij.lñU.0..
Matrimonialis coniunctio quõ eſt ſignũ ſeuſibile li
bꝛo.iiij.di.xxvij. 1. Vvij. 12.
MWrimoniũ an ſit coniũctõ coꝛpoꝝ an aioꝝ li:iiij.di.
Matrimoniũ quid ſit noie an boc vinculũ quo vir ⁊
vxoꝛ coniũgunt᷑ dicatur recte matrimoniũ lib.iiij.
di. xxvij. q:ij.b. Rrʒ3. noiat᷑ li.iiij di.xxvij.14.
Matrimoniũ ſᷣm triplicem cõpato em triplr ꝛ vel

Aaergnagiaz quatuoꝛ etbimologias m nomè
matris li.iiij.di:xxvijecvy. z,
Warrimonin Anbent ad dignioꝛi ſc a muliere Fm
q mater nõ ſᷣm ꝙ mulier li:iiij.di.xxvij. 6.
Matrimoniũ noĩatur ab effectu li.iiij.diſ.xxvij.17.
Zatrimoniũ noĩatur ab intẽtione non ab euetu li.
iiij.di. xxvij.- 1. nvij.q ).c. Re.19.
Watrimonij cauſa an ſit conſenſus libꝛdo.iſij. diſtin.
HMatrimoniũ conſtruitur per conſenſum ſed nõ de/
ſtruit᷑ per diſſenſum. li.iiij.diſt. xxvij.ꝛ0. „
WMatrimonialis conſenſus duoꝝ vnit᷑ in effectu nõ
in obiecto nec in ſubiecto li.iiij.di.xxvijꝛ1.
Natrimoniñ an poſſit contrabi ꝑ cõſenſuz vocaleʒ
abſqʒ mẽtalili.iiij di.xxvij..ij.d. R.22.
Matrimoniũ iudicat᷑ vel m foꝝ eccie vel m foꝛuʒ
conſcic et quõ iudicat᷑ de cõſenſu matrimonialii
vtroqʒ foꝛo ibið.⁊ ꝑ totũ.⁊.⁊ʒ li.iiij.di.xxvij.⁊ 5
Wrimonialẽ circa conſenſuz quõ fallit᷑ iudiciũ eccie
atrimoniali in contractu quõ non dʒ fraus alicui
patrocinari li.iiij.di.xxvij.⁊6. Et. 27. .,.J
WMWatrimonium conſũmatum an ſit inſolubile li.iii
diſt. xxvij. q.j.e. R.?2 8. .
Matrimoniũ pᷣt diuidi cũ coniugũ conſenſu qtũ ad
debiti ſolutionẽ cobabitationẽ ſy non tum ad
vinculũ qdð deꝰ inſtituit li.iiij.di.xxvij.29.
NMatrimonin ratũ qð eſt ſolũ i coninctinne aioꝝ an
ſit ſolubile li.iiij.di.xxvij.q.ij.f.R. 0.
Matrimoniũ ratum quomodo patitur coꝛpoꝛis po
teſtatẽ vnius coniugis in aliuz tranſferri libꝛo.iij.

diſt. xxvij. 51.

rmn
m
Wrinonn
Mimonin
6lutsl.
Mnont
Muminonn
Pretut

Mtinone

ſiſpenut
Minmüa
ſalͤth
iliüint
Wmonn
ſnoſem
Mnnonin
gunerod
trmin
WMarinon
fituoli
Murimon
ident t
Wannont
Ntcädr⸗
Munnoni
clo
olende
Mumnenĩ
duapäte
Maninonii
Malidi
Wuminonii
Wronücget
ſetluscrſ⸗
Mmmnon
Miwor
Münonii
nuthli
Mitrrino
ſnſinte
Uolaiij,
ſinonĩ⸗
N inni
onoccy
Mltinoni
neecſn⸗
Münoni
Fnoſaub.
ua llue
W. ſc.
Nimmjn
Cmcdea
mnmua
glid
W
fnaniige

Mnmns
jnni

n D5

unſt Cnszt
hiaeälüzn
dggt zi
ſn.
W
nnamhül
. 14 8
Nan
ücklindint
cchanndn
iidim⸗
umng lünn
win. dn
isdlsieit.
mniatii mt
igſ
mst ſindnt
niontinimian
mnenziß
I

dienmboctide

mrmAH
wwiailü.
uinet
igiänat.
pam nn
nige
va . 4

—

—

Matrimoniale vinculum quõ ? quado ſolui᷑ intẽr
viuentes li.iiij.di. xxvij. IObidẽ.ct.ð2.
Matrimoniũ quid ſit li.iiij.diſt.xxvij.b.

2

atrimonij cauſa efficiens que ſit et determinat ꝙ

õſenſus li.iiij.diſt. xxvij. .c.d.
Matrimoniñ quando incipit eſſe li.iiij.di.xxvij.e.
MWatrimoniũ nõ facere ſolũ cõſenſuʒ impugnat ⁊ qᷓ
roõnc vtunt᷑ li.iiij.di.xxvij.(ig.
Matrimonialiter cõiuncti nequcũt cõtinentiã ꝓfite
ri ſine mutuo conſenſu li.iiij.di.xxvij.btii.
M'rimoniũ cõſummatũ non ſoluit ratũ nec ſponſa-
lia ſoluũt ſponſalia ſed matrimoniũ ſponſalia ſol/
uit li.iiij.di xxviij.

Matrimonin ante copulã ſoluitur pervotũ ſolenne
ſed nò ſic matrimoniũ cõſũmatũ li.iiij.di.xxviij.2.
Matrimoniũ ſcdᷣo contrabẽtes q;ñ mulier eſt vidua
quare nõ bñdicunt᷑ li.iiij.di.xxviij.̊.Et tñ celebꝛa/
tur miſſa propter triplex bonũ matrimonij li.iiij.
Matrimoniũ an faciat conſenſus de di. xxviij. 4·.
futuro li.iiij. diſt. xxviij. q.j.a.
Matrimoniũñ ꝙ faciat cõſenſus de futuro ſi q̃ rõnes
vident᷑ ꝓpbare quõ ſunt ĩtelligede li.iiij.di.xxviij. s.
Watrimoniũ an faciat cõſenſus ad töũs ⁊ totũ.
vt cũ dꝛ accipio te in meã vſq; ad.x.annos lib.iiij.
Matrimoniũ ꝙ poſſit facere di.xxviij.q.ij.b.R.S.
cſenſus ad tps ſi qᷓ rõnes vident᷑ pbare quõ ſunt
diſſoluende li.iiij.diſt. xxviij.ꝰ.et per totũ.
Matrimoniũ an faciat cõſenſus conditõnatꝰ vt cũ
8 accipiã te in meã ſi dederis mibi centũ libꝛas li.
Matrimoniũ non ſtare iiij.di.xxviij.q.iij.c.Rj.iʒ.
oſenſũ ↄditionatũ quõ itelligit᷑ li.iiij.di.xxviij.14.
Matrimoniñ ⁊ votũ differẽter ſe bñt ad obligatõeʒ
Mr'rioniũ qñ facit cõ/ li.iiij.di.xxviij.i 5. Ad idẽ.ꝛ2
ſenſus ex ſpe pecunie li.iiij.diſt. xxviij.16. iij. 17.
Matrimoniñ plꝰ exigit qᷓ; obligationẽ li.iiij.di.xxv/
Matrimoniũ an faciat conſenſus tacitus li.iiij. diſt.
Miimoniũ quõ pᷣt cõtrabere xxviij.q.iiij.d.Re.i89.
mut? li. iiij. di. xxvii. ſſ9.
Matrimoniũ quare non iudicat᷑ conſũmatũ ex con
ſenſu interioꝛi ſicut pctm̃ adulterij ſiue foꝛnicatio-/
nis li.iiij. di. xxviij. 20. ligationẽ li.iiij.di.xxvij.ꝛ23
Mrimoniũ cõtrabere ⁊ penitere differũt qᷓ;tũ ad ob
Matrimoniũ verũ an faciat conſenſus de pñti expᷣſi-
ſus in occulto li.iiij.diſt.xxviij.q.v.e.Re.?. .
Matrimonij circa ſacr̃m inſtituit eccia quedã tanqᷓ;
neccſſaria ꝗᷓdaʒ tanqᷓ; ePedctia- Ee mitnonius
qð pᷣmo mõ fit cõtra inſtitutiõeʒ eccie irritat eccia
non qð ſcdo li.iiij.di.xxviij.25.

. „

Nꝛimoniũ accipitur ab his qui in occulto cõtrabũt

5ſ nõ ſalubꝛiter⁊ ab bis qui ſunt extra ecciam nõ tñ

aa ſalutẽ li.iiij.di.xxviij.27.

Mr'rimonialis conſenſus in quid debeat eſſe li.iiij.di
ſtin. xxviij. q. vj.f. G:ꝛ8s8s.
M'jrimonij in ſacr̃o aliter dat᷑ mutua coꝛpoꝛũ ptãs i
cotractõne aliter i conſũmatiõc li.iiij.di.xxviij.29.
Matrimoniũ cõtrabere velle danabile eſſe quõ itel/
ligitur li iiij.di. xxviij.0 li.iiij. di. xxviij.1
Mjrimoniũ quare nõ poſſunt cõtrahere frat᷑ ⁊ ſoꝛoꝛ
Matrimoniũ quõ impediat iſta conditio conſentio
jin tevt tñ non cogſcas me.li.iiij.diſt.xxviij.d3...
Limoniũ quõ inſtitutũ eſt ꝓpter carnalẽ copulã li.
iiij.di. xxviij. y 4%. matus. li. iiij. di. xxviij. a.
Mr'rimoniũ an faciat cõſenſus de futuro iuram̃to fir
Mstrimoniũ an faciat conſenſus teſtimonio firma
Matrimoniũ in quid reqrat tus li.iij.di.xxviij.b.

W

eſenſu an ĩ eꝛmalẽ copul an nõ li.iij.vl. xxviij.e

MWatrimonium quomodo pᷣt ꝑ ꝓcuratoꝛẽ vel nun⸗

ciñ fieri inter abſentes li.iiij.di.xxixi.
Matrimoniũ an faciat conſenſus coactus li.iij. diſ.
M.a.,. e. ze r vertorum. ”
MWirimoniã an nò poſſit cõtrabere cũ alio q̃ cöſenſiti

retinentẽ.li.iiij.di.xxix.qij.b.R.io.per totum.,.

NMatrimoniũ cõtrabere an poſſit aliquis ꝑ pᷣceptuʒ

patris compelli.li.iij. di. xxix. q.iij.c. R..6.

Matrimonio paterno iuſſu cõtrabere vel pbibitõe

a cõtrabẽdo abſticre qñ liceatvel nõ ibis.⁊ ꝑ totũ
Mrimoniũ an faciat conſenſus coactꝰ li.iiij.di.xxix.
atrimonialẽ conſenſum non excludit a. b. c.

*

erroꝛ foꝛtunce li.iiij.di.xxx. Z.
Matrimonialis cõſenſus ſub ſpe pecunie et ſub con
ditõe differũt li.iiij.di.xrxx.
Matrimoniũ ſollicitat pulchritudo viri et mulieris
vupliciter ⁊ quõ eſt pctm̃ li.iiij.di.xxx. 7.

uin. xxx.q.j.a. R. 8.

Moatrimoniũ non ipediri ꝑ erroꝛẽ ꝑſone ſi q̃ rᷣnes

⁊ auctes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde li.iiij.
diſt. xxx. 9.et per totum. ”!

Matrimonialis cõſenſus btẽ marie an fuctit do pla

cidus et in ſe honeſtus li.iiij.di.xxx.q.ij.b.Re.i ..et᷑

Matrim onij cã an ſit conſenſus libidi- pꝓ totum.

noſus li.iiij. diſt. xxx. ql iij.c. ⸗tlẽr.
Matrimonialis conſenſus duo cõplectit᷑ ⁊ q hoꝛũ
eſt a deo ct ſᷣm qͥd cõſenſus ẽ cã matrimonij li.iiij.
diſt. xxx.22. M

libidinoſo cõſenſu. Solo. li.iiij. di. xxx.2 4.

Matrimoniũ qua rõnc eſt ſignuũ coniũctõis xpᷣi et ec

Matrimonialit copulant᷑ aliqͥ duplr ⁊ quõ mrimo⸗/
niũ inter pſonas nõ legitimas contractũ 8ꝛ poſſ·

ſolui.li.iiij.di.xxxj.2.

Matrimonialem actuʒ ſine culpa fieri nõ boſſe quõ

lintelligikli. iiij. di. xxxj. 7

Matrimonij bona an ſint in genere conferentis an
vtilis an houeſti.li.iiij. diſ. xxxj. q.j.a. Re.S. ⁊ p toti
Matrimonij bona q̃ ſunt fides ꝓles ⁊ ſacm an be⸗
ne ⁊ ſufficicter ſint ab auguſtio aſſignata li.ii. di.
Matrimonij bonũ pᷣncipale vnũ . xxxj.q.ij.b. Re.i

eſt alia duo ſunt annexa li.iiij.di.xxxj.ĩv2.

Matrimonij ſacramentum dicitur ipſa vnio ſed bo

uum ſacramẽti vnionis inſeparabilitas libꝛo.iiij.
diſt. xxxj.i3. e

Matrimonij ſacmentũ an de neceſſitate reqrat ᷣdi/

cta tria bona li.iiij.di.xxxj.q.iij.c.R.i4.

Matrimonij ſacram̃to predicta tria nõ eſſe neceſſa/
ria ſi que rõnes vident᷑ ꝓbare quõ ſunt diſſoluem

de li.iiij.di.xxxj.i S.et per totum.
Matrimonialis actus ſcʒ coitus cã ꝓlis
an poſſit eẽ ſine om̃i culpa li.iiij.di.xxxj.q.j..d.
MWrimonial actꝰ quõ hʒ roeʒ moꝛbi li.iiij.di.xxxj.18.

Matrimonialis actus ſcʒ coitus quõ hbʒ rationeʒ re

medij li.iiij.di.xxxj.i9.et.20.

—₰ —

Matrimonialis actus non ẽ cã peccati.ſed ratione
pꝛime trãſgreſſionis non contingit generari plez

ſine culpa li.iiij.di.xxxj.ꝛ.

2 ——

Matrimonialẽ actum quõ pꝛecedũt pꝛimi motꝰ car

nales ſine peccato li.iiij.di.xxxj. ꝛꝛ.
MWMatrimoniñ a quo pctõ cxcuſat li.iiij.di.xxxj.ꝛʒð3.

Matrimoniũ an faciat conſenſus erroneus li.iiij.diĩ

Matrimoniũ ſpñale rũpit᷑ interueniẽte libidie aus-
ricie & matrimoniũ carnale non ſtat interueniẽte

plis generande

è
—

.

5 õ

Matrimonialis actus ſcʒ coitus cã foꝛnicatiõis vi/
tande an poffit eẽ ſine omni peccatoveniali.li.iiij.
di. xxxj.q.ij.e.R.⁊ ꝓ.et per totum.
MWatrimonialẽ actũ cxercere cũ vxoꝛe cauſa concu/
piſcẽtie ſaciande an ſit ſemper moꝛtale petm̃ li.iiij
Di. xxxſ.q·iij.f. G.29.ct per toltuin.
Matrimonij bona q̃ ct quot ſunt li.iiij.di.xxxj.a.
Matrimonij bona an ſint ſeparabilia an non li.iiij.
di. xxxj.b.
Matrimonij vonap quem modum excuſãt coitum
li. iiij. di. xxxi. d. -.f. Ad idem.
Matrimonium tria reſpicit et quid ſignificet in vno
quoq; trium li.iiij.di.xxxiIIJ.
Matrimoniale œbi tũ quõ ſit ſemꝑ ſoluendũ.ſ non
ſemper petendum li.iiij.di. xxxij..
Watrimoniũ quomodo contrabit᷑ eſto ꝙ cõſenſus
non ſit in copulã caꝛnalem li.iiij.di.xxxij.ĩs.

Matrimonij ſolenniſatio an debeat certo tꝑe fieri li.

iij. vi.xxxij...g. R. 29.

Matrimonium ſolenniſare in tribus anni tempoꝛi
bus interdicitur duplici ratione. Ibidem.

MNrimoniũ iuis ſit ſanctũ et bonũ cñ in diebus ſa⸗

cris ⁊ ſolennibus nõ ẽ celebꝛãdũ li.iiij.di.xxxij.2
Matrimoniũ contractũ tẽpoꝛe indebito an vebezt
ſeparari li.iiij.di. xxxij.q.ij.b. Re Ss

Mrimonialiter ictos triplici mõ ſeꝑat ecclia ibidẽ

Matrimoniũ tpe interdicto contractũ eẽ ſoluenduʒ

ſimplr ſi que rationes et autoꝛitates pꝛobare vi/
dentur quomodo ſũt diſſoluẽde li.iiij.diſtin.xxxij.
45. 7. 46. Aiij.di.xxxij.a.b
Matrimonialiter iuncti ad que iudicantur pares li.
Matrimonium celebꝛare non eſt ſemper opoxunũn.
li.iiij.di.xxxij.d. xxxiiij.q.j.a.Re.It.

Matrimonium an babeat impedimentum li.iiij. di.

MWatrimoniuʒ quare magis habet impedimenta qᷓ
alia ſacramenta Jbidem. ——
Watrimoniũ non habere impedimenta ſi que ratio
nes ꝓbare videntur quomodo ſunt diſſoluẽde li.

de⸗

iiij. di.xxxiiij.2.et per totum. ,
Matrimonij impedimentoꝛum numerus et ſufficiẽ
tia li.iiij. di. xxxiiij.q.iſſfbd.
Matrimonij impedimẽta eẽ in numero idetermina

to ſi que rationes et autoꝛitates ꝓbare videntur
quõ ſunt diſſoiuẽde.li.iiij.di.xxxiiij.icẽᷣ ⁊ ꝑ totum.
Wrimonij impedimentũ an ſit naturalis impoten/
tia coeundi li.iiij.di.xxxiiij.q.j.c.R..8.
Matrimoniũ impedire non poſſe naturalẽ et ꝑpetu
am impot entiã coeũdi ſi qᷓ rationes vident᷑ ꝓba/
re quõ ſũt intelligede li.iiij di.xxxiiij.iꝰ Et ꝑ totũ.
MWrimonij impedimentũ an ſit impotẽtia coeudi qᷓ
ẽꝑ maleficiũ li.iiij.di.xxxiiij.q.ij.d.Et q; maleficiũ

fit dupliciter li.iiij.di. xxxiiij.2 .
Matrimoniũ quare non expellit et vincit maleficiũ
Mrioniũ an ĩpediat furia li.iiij.di.xxxiiij.q.i.e.Re.S
Matrimonium non poteſt furioſus contrabere q;½
uis poſſit ꝓplem ꝓcreare li.iiij.di.xxxiiij.d.
Matrimoniñ an impediat᷑ ꝑ furiã eo ꝙ accidentali
ter venit et recedit li. iiij. di.xxxiiij.j 2. Et de hoc d.
trilij.. EIIII.5. &E e

HMatrimoniũ alia ratione ĩpedit furia. alia ratione

cocundi impotentia li.iiij.di.xxxiiij.⸗».
Matrimoniuʒ quare non poteſt furioſus contrabe
re cũ tñ poſſit baptiſari li.iiij.di.xxxiiij.ʒ .
Matrimoniũ an impediat crimen inceſtus cij ſoꝛo⸗

rre vxoꝛis li.iiij.di. xxxiiij.q.ij.f. R.ð5.et ꝑ totum. et

ad idem.d.Et ꝙ vxoꝛ non ẽ dimittẽda ꝓ aliq̃ ma
cula ſeu defoꝛmitate coꝛpoꝛise.
Matrimonij impedimenta que ſint quantũ ad ꝑſo
narum illegitimitatẽ li.iiij.di.xxxiiijAAdD.
Matrimonij impedimenutũ ex parte vᷣtutis genera⸗

tiue quod eſt frigiditas li.iuij.di. xxxiiij.bd.

Mitrimonij impcdimentum ex parteli,ar. dd fu⸗

Watrimonium ſeruoꝝ et ancillarũ quando ſibijpis
pꝛeiudicat li.iiij.d i.xxxvj...
Matrimonium an impediat conditio ſeruitutis ciᷣ
contradictione dñi li.iiij.di.xxxvj.q.j.a.Re.7.
MWiimoniñ qre poteſt ſcruꝰ dñno contradicete cõtra
pere vᷣ non poteſt dño contradicẽte religionem in
.· crare li.iiij.di.xxxxj.t...
Matrimoniũ non poteſt bᷣuꝰ contrabere contra vo
luntatẽ dñi.qꝛ non bʒ ptãtem ſui coꝛꝑis ſed dñs.
Solo. li.iiij.di.xxxvi⸗idd..
MWatrimoniũ an impediat conditio ſeruitutis cum
erroꝛe li.iiij.di.xxxvj.q ij.b.Re.ii.et pertotum.
Mrimoniũ an impediat ſtatꝰ etatis li.iiij.di.xxxvi.
qg. j. d.
Matrimoniũ qᷓre impedit ſtatꝰ etatis et non impe⸗
dit ſuſceptionẽ alioꝝ ſac?oꝝ li.iiij.di.xxxvj.ꝛ o.

Mrimoniũ qᷓre ipediat etatis defectꝰli.iiij.di.xxvj.ꝛ2

Matrimoniñ q̃re poſſũt cõtrahere ſenes et infirmi

Fyuis ſint impotẽtes ad coitũ ⁊ ñ impu bẽs ibid

Matrimomi an impediat erroꝛ conditionis vbi
erroꝛ ⁊ diſſimilitudo li.iiij.di.xxxxſ...
Matrimoniũ an impediat erroꝛ conditionis vbi eſt
erroꝛ et tñ ſilitudo li.iiij.di.xxxvj.b. di.xxxvj.d.
MWMiiĩi noniñ ñ pñt cõtrabere pueri añ annũ.xiiij li.iiij
Mri:moniũ ꝓ. vij.generibꝰpctõꝝ vencgat᷑ ⁊i om̃ib
bis pᷣterq; in vno diſpẽſat᷑ li.iiij.di.xxxvij. X..
Matnmoniũ an impediãt oꝛdines minoꝛes li.iiij. di.
xxxvij.q.j. a. Be. 6. SS

Mrimonio impedimẽtũ p̃ᷣſtare oꝛdiues minoꝛes ſi ̊

rationes ꝓbare vidẽt᷑ quomõ ſũt diſſoluẽde.li.iiij.
di. xxxvij. 7. et d. q.ij. b. E. 2.
Matrimoniũ an impediat ſacer oꝛdo li.iiij.di.xxxvij
Watrimoniũ q̃re ñ impedit ſuſceptionẽ oꝛdinis cuʒ
oꝛdo ſacer impediat matrimoniũ contrahendũ li.
iiij. di. xxxvij.iI. ⁊ apð grecos ñ li.iiij.di.xxxvij.i⸗
Matrimoniũñ qᷓre impcdit apud latinos oꝛdo ſacer.
Matrimoniũ ñ debẽ ↄtrahere clericos in ſacris con
ſtitutos an ecchia romana debuerit iſtituere.li. iiij.
di. xxxvij. q.iij.c. R.iʒ. et per totum.
Matrimoniũ an im pediat vxoꝛicidiuʒ.li.iiij.di.xxx
2 guaf gers. p totũ. Et duabꝰ queſtiõib? pᷣce
dẽtibꝰ qrit᷑ ⁊ determinat᷑ an licitũ ſit vxoꝛẽ adulte
rã interficere. Et an ſit pctin grauiꝰ occidere vxoꝛ?
matrẽ. — 4 =èðèD xxxviij. ʒ.
Natrimoniũñ nõ impedit votũ ſimplex li.iiij.diſtin.
Matrimoniũ contrabẽs cũ aliqua in regione lõgin
qua deinde penitẽtia ductus vult illã dimittere al
ſerẽs ſe aliã habuiſſe qᷓ vixit tꝑe cõtractꝰ qrit᷑ ani
hac ſca copuia ſit ↄiugiũ.li.iij.di.xxxviij. ĩ2.

tn li. iiij. vi. xxxviij.»svvv. 2
Matrimonialiter et legittime copulatus vni nõ pot
alreri illa viuente copnlari nec ecõtra li.iiij.di.xxx
vilij.c. Et an poſſint in caſu pꝛedicto ꝑ ignoꝛantiaʒ
ab adulterio excuſari li.iiij.di.xxxviij.d.

NMatrimoniũ nõ cõſummatũ quare non impedit w

Matrimoniũ nõ cõtrabut q ſũt diuerſe fidei li ij di

*

hnie
nurchbebi
inoni
caurli
Mumnonn
Eelitid
Metrinoni
föhes
nanctli
Minnen
lenliin
Muminoni
leyttnuſe
nürtcötr
Mironüif
Meminoni
Atditete
Matrinon
ctumvt
Plget
Munmiron
ſum ſu
londeli
Mummonü
foñcim
gtllsiude
Wrminonii
Naptiſfnuc̃
ltre pt
Amnr.

Mummonin

falbus
ſtueliäiß
Daiwon
fwuntl
Maginon
ctocaſu
Mironi
nony⸗
hmnmon
Alterquog
Dinni
omeris
Cpertotn
Mymonii
Perpſo
Worenl
nunnan
ct⸗
ſilutß
W
nopiizc
dittin

Ufnonii

lter os
AN, 1
Nuimti

W.
M ſe

lattdin

glite
Me

Nüen ſii
.
rcnittn
libueen
eſterslin

rientn⸗
nns rier unn
nettntin
Acitin
linmt
rencan
id
toe ütill
irii
heiliiane,

isingieu
niſetlin⸗
e

atnalin
rilnn
icme:

Giee

4 e9
Mummunin

Belittera

xxxix.. „ „, — . „
Mumoniñ coᷣtrabẽs infidelis cũ fideli qñ ꝑmittebã

tur cohabitare ⁊ qñ non li.iiij.di.xxxix.2.

Matrimonium fidelium et infideliũ multiplicit᷑ tra

ctatur li.iiij.di. xxxix.õ. “
Mꝛenimomd an poſſit robi inter fidelẽ et infide
lẽ li.iiij.di.xxxix.q.j.a.Re.7. —
Matrimoniũ poſſe cõtrabere fidelẽ ⁊ infidelẽ ſi que
rõnes ⁊ exẽpla pbarc vident᷑ quomodo ſint diſſol
uenda.li.iiij.di.xxxix. .et per totum. „ .
Matrimonij ſacramentũ an ſit inter fidelẽ et infide
lem li.iiij.di.xxxix.q.ij.b.Re.iʒ.
Natrimoniũñ ẽ triplex ſcʒ ratũ ⁊ legittimũ vt fideliũ
legittimũ ſed nõ ratũ vt infidelin. ratũ nõ legitti
mũvt cõtractũ a fidelibꝰi occulto li.iiij.di.xxxix.iA.
Mrimoniũ ifideliñ qre nõ eſt ratũ li.iiij.di.xxxix.i5.
Matrimoniũ infideliũ nõ eẽ ſacramẽtũ ſi q̃ rones et
autoꝛitates ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde.li.
iiij.di. xxxix.is.et per totum. ZW
Matrimoniũ ĩfideliũ an excuſet coitũ ſiue cõiugaleʒ
actum vt non ſit in peccatuʒ li.iiij.di.xxxix.q.iij.c.
Pe. 19. et. x o. l
Matrimoniũ infideliũ aliquo modo nõ excuſare co
itum ſi que rationesvident᷑ ſonare quõ ſunt diſſol
uende li.iiij.di.xxxix.⁊i.et per totuʒ.

Matrimoniũ cõtractũ ante baptiſmũ.an ponat i nu

merũ cũ matrimonio cõtracto poſt baptiſmũ.ita
Tels iudicctur bigamus lib.iiij.di.xxxix.q.iiij.d.
26.
Matrimoniũ ante baptiſmũ cõtractũ cũ vna ⁊ poſt
baptiſmũ cũ alia nõ facere bigamũ ſi qᷓ̃ rõnes ⁊ au
toꝛitates ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde.li.iiij.

di. xxxix. 27. et per toil.
Matrimoniũ an ſoluat᷑ quãtũ ad fidelẽ altero ex in
fidelibus veniẽte ad fidẽ altero remanẽte in infide
litate li.iiij.di.xxxix.q.j.e.Re.ðo0. H
Matrimonij ſolutionẽ in infidelitate contracti tria
faciunt li.iiij.di.xxxix.ↄi. H
Matrimonium an ſoluatur quãtũ ad in fidelẽ in di
cto caſu li.iiij.di.xxxix.q.ij.f.Re. ʒʒ.
MWinmonij vinculuʒ manet duplxr li.iiij.di.xxxix.4.
Mrimonij viculũ a quo ſoluit᷑ li.iiij.di.xxxix.ʒ y.
Matrimoniũ an ſoluat᷑ ſi alter cõiugũ fit ifideł ſpeci
aliter quo ad fidelem.li. iiij. di. xxxix.q.iij.g. Re.6.
Mrimoniũ i dicto caſu ſolni ſi qᷓ autoꝛitates ⁊ rões
ſonare vident᷑ quõ ſũt diſſoluẽde li.iiij. di.xxxix.ʒ
et per totum.

Lnmoniũ an ſoluaf in ifidelibꝰ veniẽtib ad fides
Apter ꝑſonaꝝ illegitunitatem vt ſi habet ſoꝛoꝛezʒ ĩ

vxoꝛem li.iiij.di. xxxix.q.iiij.b.Re.¶o.

NMoatrimonij cõtrabendi duplex eſt legittimitas pſo

narũ. et que conſtringit fideles et infideles.et que

figeles tiñ Ibidem.
Mrimoniñ an ipediat cultꝰdiſpitas li.iiij. di.xxxix.a.

Mrimoniũ cõtractũ iter fideles duos ct inter fidelẽ
ꝛz infidelẽ quid iuris ſit de hoe li.iiij. di. xxxix.b.
Matrimoniũ quõ dʒ diſſolui quo ad cobabitationẽ
inter eos qui ſũt diſparis cultus li.iiij.di.xxxix.c.
Matrimoniũ quomodo diſſoluitur ſi infideles non
vult cohabitare li.iiij.di.xxxix.d.

MWꝛinimoniũ nõ eẽ iter fideles ẽ erroꝛ li.iiij.di.xxxix.e.

atrimoniũ vſq; ad ſeptimũ gradũ incluſiue cõtra

here phibitum ẽ ꝓpter rationẽ litteralẽ.moꝛalẽ.al

legoꝛicã. et anagogicam li. iiij. di. xlin.
Macrinonigliter iunctos ſi ccclia decepta ſeꝑet ⸗

Meliꝰ dicit᷑ dupłr et

uiuimaginis li.

pter affinitatẽ pꝰ deceptione manifeſtata queritur

vtrũ poſſint reiũgi li.iiij.di.xlj.i.⁊ qñ et quõ in di⸗
cto caſu vxoꝛ debet reſtitui viro et ecõtra et quan-
do agit petitoꝛio et qñ poſſeſſoꝛio et que cã ſit pꝛiꝰ
tractancda li.iiij.di.xlj.2.
Matrimoniñ an fuerit iter eos qui ꝓpter cõſangui⸗
nitatẽ ſeparati ſunt li.iiij.di.xlj.d. M
Mrimoniũ cõtractũ ifra gradꝰ pꝓhibitos ꝑ quẽ mo/
dũ dʒ ſeꝑari ⁊ qͥ pñt h̊ teſtificari li.iij. di. xlj.e.

Mechia
Mechia quõ ſe hʒ ad cõcupiſcentiã li.iij. di. xl. .

Medium—
Meciũ ẽ duplex.efticiẽs ⁊ diſponẽs li.j.di.iij.⁊ 0. Et
iteꝝ mediũ ẽ duplex.ſ.cẽntie ⁊ itelligetie li.j.di.xx⸗/
vij. ʒ. Iterũ ẽ duplex.i..ſufficiẽtie⁊ excellẽtieꝛ de q̃
veꝝ ẽ ꝙ ĩ medio ↄſiſtit vtꝰ li.iij.di.xxxiiij..ꝛ.
Mediatio ẽ tribꝰmõis ⁊ q̃ cadit in deo. li.j. di. xij. 13.

Mecdiũ ẽ duplex ſcʒ ſcdᷣm dignitatẽ nature.et ſcdm

cauſalitatẽ influentie.et qd boꝝ cadit inter mentẽ
et deum li. ij. di. .'ꝛ,s.
Meaiũ eſt triplex et per quod hoꝝ deus videtur li.
U. di. xxiij. 4sZm ð́R;RA]—0ʒꝗ.VMƷꝗÿð
Mediũ inſpicere ẽ dupliciter ⁊ quõ ẽ virtutis li.ij.di
ſtin. xxiiij.2 5. Ad idem li.iij. di. xxxiij. 20. et ꝛ21.
Megiũ ẽ duplex ſcᷣm ꝙ ad cõiunctionẽ aliquoꝝ po
teſt cõcurrere duplici ratione li.iij.di.ij.d89p.
Medium eſſe ponenduʒz vbi ſunt extrems quomo⸗/

do intelligitur li.iij.di.iij.i9. S
Mediatoꝛẽ eẽ ⁊ medium eẽ differunt li.iij.di xix.5.
Megiũ inter duas naturas põt aliquid dici tripłr.⁊
quõ chꝛiſtus ẽ medium inter humanã naturã ⁊ di
uinã li.iij.di.xix.d76.
Medius et mediatoꝛ q̃ ratione aliquis dicatur li.iij
Di. xix.yoss.
Medium quõ nõ iungit extrema niſi per cõuenienti
am quã habet cum eis li.iij.di.xix. co.
Mecdiatoꝛ qᷓre nõ põt dici diabolus ſicut et chꝛiſtus
li. ij. di. xix. 2. ä
Megio ſoluto ſolui extrema quomodo intelligitur
li.iij. di. xxj.i0.
Medietatẽ vnam eſſe duarum extremitatum quo⸗

mogo intelligitur li.iij. di. xxvj.⸗s 4.
Delchiledech

Melchiſedecb pꝛefigurauit chꝛiſtũ quantum ad oꝛi
ginẽ. dignitatẽ. et ritum li.iiij. di. xxiiij.ði.
Mdelins
Melius dicit᷑ duptr ſcʒ ſimpir ⁊ in oꝛdie ad finem et
ſcòm quẽ modũ meliꝰ fuiſſet feciſe boieʒ qͥ pecca
e non poſſet qᷓ q poſſet li.j.di.xliii.n.
Melius ẽ duplex ſcʒ meliꝰ ſimpltx.et melius buic et
et ſm ſtatum li. j. vi. xxxix. y3. lioꝛẽ li. ij. di. xli.2.
t quõ deꝰ potuerit facẽ mũdũ me
Memnbꝛum quid ſignificet ibi video aliã legẽ in mẽ
bꝛis meis ⁊c.liij.di.xxxij.ꝛp. H
(emoꝛia

Memoꝛia accipitur triplr.⁊ ſm quem modũ ẽ pars

„.

.di. lij. ʒ. .

Matrimoniñ duplr pot accuſari vt diuoꝛciet.li.iij.

Ahemona quð zrefonnat tat in ſtatu vie e patrie.

li. j. di. iij.58.
M moꝛi hteligentia olunn penes que atten
dit᷑ ratio imaginis an ſit idem in eſſentia cũ aĩia.li
bꝛo.j.di.iij.q.iij.f. Re.¶5.
MWemoꝛia. intelligentia voluntas quð equalia ſunt
nd quodlibet boꝛum bec tria capit.libro.j.diſt.

Ij. k.
Wemoꝛia intelligentia voluntas quõ dicant᷑ vna
eſſentia.li.j.di.iij.l.
MWemoꝛia intelligentia voluntas dicunt᷑ de ſeinui⸗/
cem relatiue ibidem.
Wemoꝛie actus accipit dupliciter. li. ij. di. vij. 58.
Memoꝛia et intelligentia diuerſ. as habent naturas
li ij. di. vij 1.
Memoꝛia aliter ſe babʒ ad oͤterita q; expectatio ad
futura.li.iij.di. xxvj. 11.
Memoꝛiale paſſionis xpi triplex eſt li. iij. di. xij. 62.
et quod hoꝛum magis inflamat affectum noſtruzʒ
li. iiij. di. xij. 865.
MWemoꝛia maloꝝ quõ dicit᷑ non contriſtare iuſtos
li.iiij.di.xliij.ð.
Memoria maloꝝ dupliciter poteſt eſte et ſimiliter
memoꝛia bonoꝝ et quõ vtraq; harũ generat leti
ciam et quõ triſticiaz. libro.iiij.di.xliij. s.Et quõ
bona dicunt᷑ in malis deleta. libꝛo. iiij. diſtin. xliij.

47

MWendaciñ obſtetnici. et raab ualis fuerunt pecca
ta. li.iij.di.xxxviij.i.
Mendaciũ ſ. ðʒ quã acceptionem libidinis dicitur
libido.li.iij.di.xxxviij.⁊.
Mendacij diffinitio ⁊ ꝙ ad completum eſſe menda
cij duo concurrant.li.iij.di.xxxviij.ʒ.et.to.
Wendacium dicere et mentiri differunt.libꝛo.iij.di.
xxxviij. 4.
Mendacium quomodo aliqñ eſt in factis. li. iij. di.
xxxviij. 5.
MWendacium iacob quomodo excuſatur.li.iij. diſt.
xxxviij. 6.7. f.
MWendaciũ qꝙ non ſit peccatũ in ſpm̃ſanctum ſpiri/⸗
tumſanctum diſpenſare non poſſe quõ intelligit᷑.
li. iij. di. xxxviij. 7.
MWenda an ſit eſt. entiale eẽ falſum. li.iij. di. xxxviij

a. K. 8.
Wendar ſiue fallax ſermo et falſus ſermo quid ſit.
li. iij. di. xxxviij.9.
Mendacium et mentiri differunt. libꝛ 20. iij. diſtinc.
xxxviij.ii.
Mentiri non ſufficit ad bfectam rationem menda⸗
cij. li. iij: di. xxxviij. 12.
Mendacium eſt in affertione falſi cogniti. ergo pa⸗
riformiter eſt in aſſertione veri incerti nõ ſequit᷑.
li.iij.di.xxxviij.ĩʒ.
Wendacium incurrit qui dicit verñ ñ fallendi intenti
one quia peccatum cõmittit qui facit bonũ opus
mala intentione non ſequitur. li.iij.di.xxxviij.25.
Nendacium cõmittit qui mentit᷑.quia peccatũ cõ/
mittit qui peccat nõ ſequit᷑ li.iij.di.xxxviij.ic.
Mendacio an ſit eſſentiale eſſe peccatũ.li.iij.diſtin.
xxxviij.q.ij.b.Re.I 7. 7.I8.
MWendacium omne eſt peccatum ibidem.
Mentiti quõ non ſunt abꝛabam iſ⸗ ac ioſcpb. lib.

Mendacia non ſunt ille locutiones que tranffum/
ptiue in ſacra ſcriptura ponunt᷑ vt ierũt ligna ad
ramnum ⁊c. li.iij.di.xxxviij.ꝛ.
Mendacia non ſunt falſa in diſputatione poſt ta.
li. iij di. xxxviij.23.
Mendacij rationem que ſimulatio teneat i. i iij. di.
xxxviij.24
Aendaci quare nõ poteſt bene fieri ſicut furtũ et
homicidiũ.li.iiij.di.xxxviij.25.
Mendaciũ quis ſit contra mandatũ ſcdᷣe tabuleta
men circa ipᷣm non poteſt diſpenſari. lib. ij. diſtin.
xxxviij. 26.
Mendacium non poteſt dici ex charitate. lib. iij. di.
xxxviij.27.
Mendaciũ an ſit peccatũ moꝛtale rõne ſui generis.
li. iij. di. xxxviij.q.iij.c. R.28.
Mendacium indifferens eſt ad moꝛtale et veniale.
ibidem.
Mendacium quadruplici ratione fit motrale. libꝛo

ij. di. xxxviij.29.

Mendaciũ loquentes ꝑ di quö intelligitur. liiij. di⸗
xxxviij. 50.
Mendaciñ animam occidere quõ intelligit᷑. li iij. di
ſti. xxxviij.31.
Mendaciũ nõ eſſe p ſalute alterius qualiter intelli
gat᷑. li.iij.di. xxxviij.2.
MWendaciũ reſpectu veritatis et foꝛnicatio reſpectu
caſtitatis differenter ſe babent.li.iij.di.xxxviij. .
Mendaciũ oẽ an ſit moꝛtale viris perfectis li ij.di.
xxxviij.q. iiij.d. Re. ð2.
Mendaciũ cauere an ſit p̃ceptum an conſt⸗ iliũ. li. iij.
di. xxxviij. 433.
Mendacium quomodo repugnat earitati li iij. di.
xxxviij. 44.
Mendaciũ viri perfecti quõ eſt grauins peccatum
ſy menqeinm viri non perfecti.libro.iij.diſtinc.
xxxviij. 45˙5.
endaciß⸗ an bene diuidak i in officioſum iocoſum
et pnicioſum.li.iij.di.xxxviij.q.v. e. Re. 46.

Menvaium quõ pdeſt accidentaliter. libro.ii di.

xxxviij. 4

Wendaciũ ldein ſcom ſ pem quõ põt obeſſe et bro⸗ .

deſſe.li.iij.di.xxxviij.⁊S.

Mendaciũ quare dicit᷑ iocoſum et nõ 5 alia peccata.

li.iij. di. xxxviij. 9.
Mendacio iocoſo aliter conuenit fallere q; pnicio/
ſo. li.ij. di. xxxviij.ðo.

Wendacium quare diſtinguitur ꝑ officioſum et pei

nicioſum ct non alia genera peccatoꝛum.ili.iij.di.
xxxviij.ði.

Nendaciũ an diſtinguat̃ rõe materie vel volunta

tis.li.iij.di.xxxviij.2.

Mendacia quomodo differunt ſcdᷣm gradus ſpea
erũ qᷓ;tũ ad dorauitatem et lcuitatẽ.li.iij.di.xxxviij

q. vj. f.

Mendacia Sinant ſcðm gradus. libro.ii diſtine.

xxx.viij.ibidem.

Mentiri ex vꝛbanitate xpᷣm non aſcendiſſe ſup aſd

lum et imponere crimen falſum ꝓximo quod ho
rum eſt grauius peccatum.li.iij.di.xxxviij.X.

Mendaciũ contra fidẽ quare dicit Aug.eſſe grauiſ⸗

ſimũ.li.iij.di.xxxviij. ð.
Mendaciũ iocoſum non eſt leuius q;ᷓ officioſum. li.
iij. di. xxxviij.56.

Meutiri ꝓ ſeruanda vita et ſemanda continen⸗

ſnock
76 54.
Patii e⸗
focncat 10
Wendzcjtrn
Doncachino
anit⸗
Ni lune

mi

Polnent
gcuolhronſ⸗
enrange
iobſt i0.
Potncktn
ſbrii⸗
rügtt
isEtlii
Wortt magu
Mertücko⸗
cultusct 4
koplertſt
Wiſcretiytin
Macralterſeb
ncopalunl
Morickdap
lboiz dittry
Marurnent

(iz,.

Wottsnoſtris
ocointclig
Dorigeran
dentllizd
Marneicns
diſtprirz.
mugm
Montta
Mantum cae
Monbomina
cppnimuv⸗
ereflacceſoi
uſttilbr⸗
Neri imiunse
tunlibwiit
Gercum go
babetinſtnt
entanullar
verba A. ugh
Gitapf pn
dlkii 29,

Crlefriiggn,
3.
4 . 1
cörtalenlig
4 4 lee 4

4

. * 1
mertitlis.

4. .
ter3NR

4
—ESE ee .
1oc Ss .
4

G

7„
N
„ * ee
f Me
en CG Mo
6

„00 „
6
D WoWE

õ

nor
164 “

fnnlie
malotiii
49
S—
et
1. , ,
un ui, 1
i*
ed

bsif
ℳ mi⸗

„

De littera
tia quod eſt maius peccatum libꝛo.iij. diſ. xxxviij.
F57. Et. 58. ct. 59.
Mentiri nec ꝑfecto nec impfecto conuenit vt alius
reducat᷑ ad via veritatis libꝛo.iij.diſti.xxxviij.o.
Mendacij trimembꝛis diuiſio.li.iij.di.xxxviij.a.
Mendacij in octo mẽbꝛa diuiſio li. iij.di. xxxviij.b.
Mendaciũ ⁊ mentiri qͥd ſit ᷣm rẽ li.iij.diſ.xxxviij.c.
Mẽdacium qͥd ſit m vicij defoꝛmitatem lib.iij.diſt.

Poenſura

Menſura conſimili mẽſurantur homo beatus et an

gelus libꝛo. ij. di. ij.“9. H
Menſur angelice vuratõis in quo genere ſit. libꝛo
j. diſt. i..
Menſura eſt duplex ⁊ que ⁊ m quid multiplicatut
libꝛ0. iiij. diſt. xlix. 75. ð
NMoeritum
Meritũ eſt triplex.congrui digni ⁊ cõdigni.li.j.diſt.
xlj.8S. Et li.iij.diſt.iiij.⁊2 7. Et di.xviij.ĩ 4.

Moeriti magnitudo in quo conſiſtit.li.ij.di.v.6.

Meritũ eſt duplex ⁊ ad qð reqͥritur penalitas⁊ diffi
cultas et ad quod charitas li.ij.di.xxiiij.2. IJteruʒ

eſt duplex ⁊ n quẽ modũ fuiſſet ade meritoꝛium

reſiſtere tẽptationi.li.ij. di. xxiiij. . H
Mereri aliter ſe babet reſpectu ſpũaliuʒ aliter reſpe
ctu coꝛpalium li.ij.di.xxvij.zꝛz.
Mereri eſt dupliciter ſcʒ ex congruo ⁊ ex condigno.
libꝛo.ij. diſt. xxvij. . ŕM
Meretur merito congrui tribus modis. li.ij.diſtin.
Arvn-yyT+3.
Meritis noſtris nos non peruenire ad gloꝛiam quo
modo intelligitur li.ij.diſt.xxvij. .4s.
Mereri gratiam dei et gratiã hominis diſſimiliter ſe
habent li. ij. diſt. xxviij. .. M
Meriti efficacia pꝛincipaliter ex tribusvenit libꝛo.ij
diſt. xxix. 31. et.,. S
Merita quomodo ⁊ quare in ſtatu innocẽtie
imꝑmixta culpe li.ij.diſt.xxix.ʒ 5.
Meritum accidentale quid li.ij.di.xl.55. “
Mereri hominẽ per ſequẽs opus tantũdem q̃ntum
et ꝑ primũ quõ intelligit᷑ libꝛo.ij.di.xl. 41.
ceſſoꝛiũ eum qui meruit principale habet

fuerũt

Mereri ace
inſtantiã libꝛo.iij.diſt.iiij.24.
Moereri minus eum qui meruit mains habet inſtan
tiam libꝛo.iij.diſt.iiij.25. rMD
Moereri eum qui petit pie perſeueranter et ad ſalutẽ
babet inſtantiam li.iij.diſt.iiij.26.
Merita nulla marie preceſſiſſe incarnationẽ xpᷣi per
verba Augꝰ.quõ intelligitur li.iij.diſt.iiij.28.
Merita prjm ⁊ marie quõ ſe habent ad inuicẽ.li.iij.
diſt. iiij. 29. 2ððWU
Meriti perfectionẽ duo conſtituũt li.iij.di.xviij. s.
Meritum eſſe a volũtate delibertiua que indiget ſuc
ceſſione et tꝑe quõ intelligitur li.iij.di.xviij.ĩ.
Mereri cx condigno tribus mõis contingit. lib.iij.
Diſt. xviij. 15.
Mer eeri eſt facere de indebito debitũ quõ intelligit᷑.
libꝛo.iij. diſt. xviij. 190. ”MM
eritum omne conſiſtere circa rõnis actũ quomo⸗/
intelligitur libꝛo. iij. diſt. xviij.26.
Meritum vite eterne et merituʒ remiſſionis pene in
quo conſiſtit.libꝛo.iij.diſt.xviij. 3.
Merita dupliciter intuentur ⁊ quo mõ intuent ſuꝑ

W

bi et quo mõ bumiles li.iij. diſt. xxvj. ꝭ0
Meriti qᷓntitas quare magis menſurat᷑ ſᷣm quãtita
tem charitatis q; m quantitatẽ aliarũ virtutum.
libꝛo.iij.diſt.xxvij.ʒp.
Meritum pᷣmij ↄſummati quid reſpicit libꝛo.iij.di.
Meritum eſt triplex ſcʒ ꝓprium xpᷣi et vnitatis eccia
ice et m boc fit tripiex culpe condonatio. li.iiij.

Mereri ꝑ aliqnid eſt dupliciter li.iiij. di. xliiij.ꝛ23.
WMoercénarius
Mercẽnarius eſt duplex ſcʒ bonus et malus ct ma/
lus in duobus differt a bono li.ij.di.xxxviij.?.
Mercẽnarius quis dicatur libꝛo.iij.di.xxvij.ʒ9p.

¶Merces
Merces ẽ duplex et ſimiliter mercẽnarius et merci
monia.libꝛo.iij.diſt.xxvij..
Merces quomodo imputatur operanti ſᷣm meritũ.
libꝛo. ij. diſt. xl. y9. .
Mercimonia qua quis ſeruit deo ꝓpter pᷣmiũ qð ex-

.

pectat eſt duplex libꝛo.iij.di.xxvj.15.

„L 960 tri M
Meretrix dupliciter poteſt cognoſci et quõ eſt vitu⸗
perabile libꝛo.iiij.diſt.xxxv.ꝛ.
Metus cadens inconſtantẽ virum quõ dꝛ excuſaꝛe
a toto libꝛo.iij.di.xxxix.s.
MWetus et vis quid ſit libꝛo.iiij.di.xxix..
Nerne du ple ſqʒ leuis et iuſtus et quis faciat cõ
ſenſum defectiuũ li.iiij.di.xxix.ↄS. M
Metus qui poteſt cadere in conſtantẽ virũ qñ et q
modo cauſatur li.iiij.di.xxix.9.

¶ Meũ et noſtrũ

Meum et noſtrũ ⁊ tuñ dupliciter pñt alicui attri/
bui et m quẽ modũ dici de om̃i qð in deo eſt ⁊c̃.li

bꝛo. . diſt. xviij. 3ʒ. .
Meus ⁊ noſter quõ ðʒ de aliquo li.j.di.xviij. 4.

Militiag
Militia.negociatone.thbelonei officio põt quis recte
vti.libꝛo.iiij.diſt.xvj. 5.
Minuns
Minus ⁊ magis duplicit᷑ conſiderant᷑ ⁊ ᷣm quẽ mo
dum dicunt intenſionẽ ⁊ remiſſonẽ ⁊ ᷣm quẽ mo
dum gradũ ⁊ exceſſum.li.j.di.viij.ñ.
Minus ⁊ magis non variare ſpẽm tripliciter ſoluit᷑
libꝛo.ij. diſt. xlij. S85rʒv
Minus ⁊ magis non diuerſificare ſpẽm babet inſtã
tiã libꝛ0.iij.diſt.ix.sS.Ad idem lib.ij.di.xxx.24.et
Minera
Mineralia coꝛpa q̃re non expreſſit ſcriptura in enu
meratõne rerũ ꝓductarũ li.ij. diſt. xiiij. 41.
¶Miniſtrare
Miniſtratur alicui dupliciter et quis miniſter nobli-
lioꝛ libꝛo.ij.diſt.j.?vn.

Mirabile

—

☛

Vrabile et miraculã drñt.li.i. di. xviij. 9“
Nirabile quid cſt et qdð dupliciter dicat᷑ et quo in⸗

micos diligere dẽ mirabile li.iij. di. xxx. 25.
Miracła vera ⁊ fla quõ diſcernũt᷑.li.ij.di.vij.S2.

WMiracula an poſſit quis facere vſus miniſterio de⸗

monũ li.ij. di. vij. q. iij. m. Pe. 88.
Miraculũ duplex oꝛit ĩ trãſſubſtãtiatiõe ſacramẽti
gltaris li.iiij. diſt. x. 15. ““́?”́”́MMU
Miraculũ quõ nõ debet facerc pꝛeiudiciũ oꝛdini na
ture. li.iiij.di. xij. v.

(Miſcere
MWittcibiliñ in mixto equalitas dicit᷑ duobus modis
Wirtio dicit dupliciter et que tolerat᷑ in mixtionẽ
panis et vini. li. iij. di. xj. õĩð5.
Odiſerere
Wiſereri quare dicitᷣmagis dei Apꝛiũ q; damnare
,ſiue punire li.j.di: xłvij. J. , .
Miſere dent e ꝓnioꝛẽ qᷓ bominẽ quõ intelligit᷑.
i.ij. vi.xxxij. . —ð
Miſ tren potelt aliauis alieuiꝰ vuplr ⁊ qð eſt iuſti⸗
cie et ꝗð miſericoꝛdie li.iij.di. xxxiij.2.
(Oiſericoꝛdia
Wilericoꝛdia dei ⁊ benignitas quõ debuit manife/
ſtari in opere reparationis li.iij. di.xx.i6.
Miſſericoꝛdia an ſit in aliquo opere dñi li. iij. diſtin.
xlvj. q. .. e. R. 22. ⸗
Miſericoꝛdiã nõ eſſe in operibus dei ſi que roes ꝓ/
bare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende li iuj.diſt. xvj.
23. et pertotum.g S
Miſericoꝛdia et veritas quare magis dẽ ↄditio ope
ris diuini.qᷓ; bonitasvel potentia li. iiij. di. xlvj. 25
Mia ⁊veritas an ſitſ in eodẽ oꝑe dñi li.iiij.di rxlvj.q

ij.f.Re⸗27. nr. 2 5
Wiſericoꝛdia dr̃ tripłr et ſimilit᷑ iuſticia et ſcð oẽs

pos modos ↄcurrũt in eodẽ oꝑe dei ibidem.
Miſſericoꝛdia iuſticia ⁊ veritas dato ꝙ in oi oꝑe do
mini ſint ſcdᷣm ꝙ diount largiſſime querit᷑ vtrum
ſcm ꝙ Pꝛie accipiunt᷑ aliquãdo ſeꝑent᷑ li.iiij.di
ſti. vj. q. iij. g. GE. 28. .
Miſertcoꝛdia cet iuſticia et ſi vbiq; ſint tñ alterũ re ·
lucet hic magis alterũ ibi.li.iiij.di.xlvj.2 9.
Miſericoꝛdia dei et iuſticia ↄꝑant᷑ ad inuicẽ lib.iiij.

di. xlvj. c. .;—
Miſericoꝛdie adaptant᷑ quedã opera q̃dã iuſticie ⁊
gquedã bonitati. i. iiij. di. xvj.d.
Pia etvitas quõ ſt᷑ vniuerſe vie dũi.li.iiij.di.xlvj.c.
De miſericoꝛdia vide aliqua vbi dãnat? ⁊ vbi pena.
⸗ an e e . „ e. .
Miſſio pfone duo reſpicit ct ẽm quẽ modũ cdᷣuenit
magis filio et ſcõm quẽ magis ſpũiſancto li.j.vi.
xv. 6. 7 di. e. 26 Mic ponit̃ ꝓpe mediũ. Eſt ãt cõſi

Qerare.ponat᷑ Eſt iterũ conſiderare.
Miſſio an ſit in diuinis.li.j.di.xx.q.j.a.

Miſſo ꝓutĩ ĩferioꝛibꝰ ↄſiderat᷑ bʒ reſpectũ ad tria

et ſegm oẽm hãc cõpationẽ eſt miſſio in diuinis.
li. di. xv. 9. YUMRM “ .
Minſio ꝑtinet ad miniſteriũ in creaturis nõ in diui
na natura. li.j.di.xv.ĩ0. .
Miſſoo in diuinis an ſit ex tpe tiñ an ab eteruo. lb.
1· di. xv. q· ij. b. R.II.

Mitti? eo flius quo generat qu intelligit li . di.

. . .

xv. 12.2.35. 7 contraria Aug. auctoꝛitas ibidem.

—☛-

Miſno ſpũiſcti quõ dẽ ꝓceſſio ſᷣm bedã li.j.di.xv.iʒ

MNMiſſus actiue et paſſiue eſt deus quõ intelligit. lib.

ſ. di. xv. 1 5.
Wiſio ẽ deus ergo muſio ẽ eterna. Solo.buius at
gu. li. j. di. xv. 16. .
Witti ꝑſonã quid eſt li.j.di ·xv.ĩ7.
Miſſio vt miſſi cuiꝰ ſit.li.j.di.xv ciij.c. E.18. per

touom.
Mitti ſimul inſeꝑabilia quõ intelligit᷑.li.j.di.xv.as
Mitti q̃re remouet᷑ a patre.li.j.di.xx.22.
Miſno vt mittentis cuiꝰ ſit li.j.di.xv.qiiij.d Ke. 25.

Mittitur filius differenter ſcoᷣm diuinã et bumanã
naturã ii.j.di.xv.?ꝛĩ. “
Mittere dicit triplicẽ viſtintionẽ ſeu differenti ã.li.
1. di. xx. yb.
Mittens et miſſum qua ratione dicitur ſpũſt. anct?
li.j. di. xv. 51. .

MWiſſio filij ⁊ ſpſſancti quõ facta eſt angelis. li .di⸗
xv. 5.
Miſfio inuiſibilis filij ⁊ ſpũſſcti an ſit ſcʒ dona gra

tie gratũ facientis vel gratie gratis date.li.j.diſti.

rxv. q.j. e. R 9. 2. 0. 2 per totum.
Miitti vel dari ſpmſanctũ inuiſibiliter ẽ duplr ibidẽ?

Witti filiũ cũ fit reuelatio ocultoꝝvł quãdo ꝑcipit
quõ intelligitur li.j.di.xv. 2.
Mitti ſapientiã cũ ab alicuius mẽte ꝑcipitur quõiĩ⸗
telligatur li. .di. xx. 35. .—
Mitti an dicatur filiꝰ ⁊ ſpũſſctũs ſcdᷣm eadẽ dous
Drarſellgere daik⸗ d4
Miſſio filij 2 ſpſſanccti an ſit ſcᷣm eadẽ dona &rs-
tie augmentata li. j.di.xx. q.iij.g. R. 5.·
Mitti abñdãtiꝰ vl ꝓcedereẽ duplir li.j.di.xx.⸗.7.
Mitti dicitur ſpirituſſanctus nõ in augmẽto ferus
ris ſed ſolũ ſubſtantie charitatis.li.j.di.xvx.ð.
Mittitur datur ⁊ ꝓcedit tꝑaliter a ſeipſo ſpuũſſctũs
li.j.di.xv. q.
Mitti cedaea ſedſe ſpũſſanctꝰ qꝛ etiã mitti
dicitur filius a ſe li.jdi.xv.b.⁊.c.
Miſſio viſibilis qͥd ſe..di el. Hes
Mifſio in quo ſenſu nõ ẽ manifeſtatio.ii.j.di.xvſ. .
Miſſ ionis tota ratio quid ẽ. li. j.di. xxj. . .
Mifſio ſpirituſſaneti in ſpecie colũbe quid fuerictli.
1. di. xv]. 10.
Miſſio viſibilis ſpũſſcti ad qͥd ſit vtilis.lijj..di.xvſ.
ꝗq.ij. b. Re.11.
Minio quis exigat reuclationẽ nõ tamen euacnal
apparitionẽ.li.j..di.xvj.i5.

Miſnionis quare nõ ẽ triplex genus ſcdin triplerge

nus cognitionis. li.j.di. xvj. 7.7 aS.
Miſo viſſibilis et inuiſibilis quõ fiat.li.j.di.xvjis
Miſſio viſibilis qͥbꝰ modis fit li.j.di.xvj.qiij..
Miſtſio.ſ duplex viſibilis ⁊ iuiſibilis.li.j.di.xvj.s.
Miſſio ſpũſſcti viſibilis qualis ſit li. . di. xvj. b.
Mitti ad ſuũ officiũ ẽ dupliciter.liiij.di.x.x.

NMoiſſio eſt duplex ⁊ quõ ↄpetit angelis li.ij.di.xo
Miffio filij in mentẽ ⁊ miſſio filij in carnẽ differeter
ſe babent.li.iij.di.j.21. Ad ideni di.i.5.
Miſſio et conceptio diſſimiliter ſe babent li.iij. viſt.
iiij.S. Ppe finem. te eten en

(Mifla
Wiſſam qñ quis vere legit et audit liiii. di xi cʒ·

e
ſetipllote⸗
lchiri
icrsͤcofoau
ſaboniſue
ſidipii
Ppſbatti

Peeis⸗

emmrſmlai
86

Pptsßist

htintchne

MoCabhti⸗
c0nlddc
Mooſpese⸗
enntaoſe

„.
Modus ſpeci

ijditrr 0
Modusſpeue⸗

yuſtöcͤ
Mouckcvoe

pulklait
Wocoſpena

ltuliidl
Mvsſoccſs

(gunſuenal
Phocßbeberepe

miſ

△

Morſracdon
mtr

.

Mautpisg

aeliciolt
Vyoutpboin
Ouonhibucz ge

Mrinntt
Aequdintal
Wohicme
guoiinecli
We hus
V dl ij 0,

Motunſe

Ulhlo.
Meni uf

nir ſnife

Munnüeriui⸗
Wti oho⸗

Nri
hinter
Mnalum
Pchig.
alain
mmſbgliz

luckel

Kruamin ben,

fndeiiis
egiie

ann Mhin

imäsil,iun

ldirr.
iging;

lrdütirhen

adem hin
niednl

hiſainkhue
ignegtsnuid

1. wan.
zi nilrini
to dal idſdi
liausnar ai
„
B iſcis azi

iakidngäng

r694
Gri orl., An

De littera

Wiſre quare dicit᷑ li.iiij.di.xiij.ʒ.

Wiſre tripliciter appꝛopꝛiant᷑ ⁊ quare in fine miſſe

dicit᷑ aliqñ ite miſſ⸗ a aliquãdo benedicamꝰ dño
aliquãdo requieſcat in pace li.iiij.di.xiij.s.

Wiſſa boni ſacerdotis an melioꝛ ſit qᷓ; miſſa mali li.

iiij. di. xlij. q.iiij.d.R.I9.

Waiſra heretici ſciſmatici ſymõiaci et foꝛnicarij. ꝓhi

bet᷑ audiri ex triplici cauſa li.iij.di.xiij.ꝛ0. ⁊.21.

(HOodus

WMogus ſpecies et oꝛdo an ꝑ quodlibet malu coꝛrũ

ſen⸗ ſimul et inſeꝑpabiliter lib.ij. diſti.xxxv.q.j.d.
.26

. Moqus ſpẽs et oꝛdo qua ratione aſſignent᷑ ⁊ diſti /

guant᷑ in rebus ibidem.

Modo conuptio quãdo cõſ equẽs coꝛrũpit᷑ ſpẽs

et oꝛdo ⁊ econuerſo li.ij.di.xxxv.2 8.

Modus ſpẽs et oꝛdo quare nõ poſſũt aufferrũvnũ

ſine altero ſicut alia bona naturalia li.ij. di.xxxv.

. 29. . ℳ 9 ₰ — 2— *
MModus ſpecies ⁊ oꝛdo nõ diſtinguũt᷑ ꝑ eſſentiã li.

ij. di. xxxv. 30. 7.5 5.

Wogus ſpecies et oꝛdo an ꝑ qdᷣlibet peccatũ coꝛrũ

pant᷑ equaliter li.ij.di. xxxv. q.ij.e. Re.2.

MWogo ſpeciei ⁊ oꝛdini quõ rñdet vnitas veritas et

bonitas li.ij.di.xxxv.4.
Modus ſpccies et oꝛdo an totaliter coꝛrũpat᷑ ꝑ pec
catum ſiue malum li. ij. di. xxxv.q.iij.f. R.9

Wogñ babere poteſt aliquis actus tripliciter li.iij.

Oonſtrum

Monſtrũ quõ d fieri dei voluntate li.j.di.xlv.j.
Monſtra quõ ſunt a deo ⁊ quõ ab erroꝛe nature li.

ij. di. xxxvij.24. 7.25.

Wonſtra aboꝛtiui fetus gigantes bimnẽbꝛes bermo
” frodite quõ reſurgẽt.li.iiij.di.xliiij.l. · Z. j ·

(Norg
Moꝛa tpis quãdo et quõ facit peccatũ veniale mor
tale li.ij.di.xxiiij5o.⁊. SI.⁊.2.

MWMWoꝛa tpis in delectatione an eandẽ vim babeat in

omnibus peccatis 5nS
Moꝛbus
Moꝛbũ non ſufficienter curari quãdo relinquit᷑ ra
dirx quõ intelligit᷑ li.ij.di. xxxij.22. H
Woꝛbũ et medicinã eſſe debere diuerſaꝝ naturaꝝ
quõ intelligit᷑ li.iij.di.xij.x. ·
Woꝛbus quare in ſua oꝛigine curari nõ debuit li.iij

028

Moꝛs duplr accipit᷑ quẽadmodũ ⁊vita lij.diſtinc.
wiij. 10.

Woꝛtuũ poteſt eſſe participiũ et nomẽ ⁊ ſcoᷣm hoc

variat ſignificatũ li.ij. di.xix. X.
Woꝛtuũ ⁊ viuũ quõ opponũt᷑ li.ij.di.xix.ꝭ.
WMorꝛtẽ deus nõ fecit quõ intelligit᷑ li. ij. di.xix.Ic. et
Moꝛs tripiiciter contingit hoĩ li.ij.di.xix.ð5·
Moꝛs quõ interuenit ꝑ culpã li.ij.di.xix. d9.
Moꝛiendi neceſſtas roe cuius pcti ineſt homini li.
ij.di. xxviij. 4ü8s. „
Moꝛtalitas aliter eſt in bominibꝰ aliter in alijs ani

malibus li.i. di. xxx. o.

Moꝛs ⁊ eteꝛna dã

iimmortalitate li.iij.di.xvij.I.

——.⁰kàe8

Moꝛs quare non parcit iuſtis ⁊ ſctis li.ij.di.xxxiij.3
Moꝛs fuit martiribus meritoꝛia que alias trih.⸗
Moꝛs ſi debet᷑ bomini ꝓ iuſticia oꝛiginali et vnicũ
eſt in hoie oꝛiginale qua iuſticia laſarus bis mor

tuus ẽ li.ij.di.xxxiij. „.

Moꝛtẽ eẽ a deo vindicãte quõ intelligit li ij. diſtin.
kxxvj.27.

eteꝛna dãnatio quõ ẽa do. li.ij. di.xxxvj.⸗
Moꝛtuũ ſuſcitatũ operari operationẽ naturaleʒ et
virginẽ cõciꝑe difſimiliter ſe habẽt li.iij. di. iiij. 41.
Moꝛtẽ intulit ſibi quidã lecto platonis libꝛo de aie
Moꝛss dicit᷑ multipliciter ⁊ quo genere xpᷣs moꝛtuꝰ
eſt ꝓ nobis debitoꝛibꝰ moꝛtis li.iij. di. xviij. 6. ⁊. 2
Moꝛtis in momento ſeu poſt inſtans ſepatiõis an
aia xpᷣi impaſſibilis ſit effecta li.iij. di. xxj.q.j.d. Re.
20 7 per totum. V

MNMWoꝛtua an fuerit caro ex illa ſeparatiõe an poſt eã
habuerit vitã li.iij. di. xx .q.ij. e. R. 25 et per totuʒ
Moꝛs an ſit attribuenda ꝑſone verbi ꝓpter moꝛtẽ

carnis li. iij. di. xxj.q.iij.f. R. ð0. per totum.
Moꝛi ꝓ deo pt aliqᷣs tripłr et quõ et quando exigit

hoc deus li.iij.di. xxx.7.
Moꝛtẽ ſubire ⁊ tꝑalia dimittere pro deo vel fratre
quãdo ẽ pᷣceptũ li.iij.di.xxx.S.Ad idẽ. o.II.⁊.I2.
Moꝛtis in articulo cõfitendũ eſſe nomẽ xpᷣi quõ in
telligit᷑ li.iij.di.xxx..

Moꝛtis ſuppliciũ quõ vocat Hiero.leue li.iij. diſt.

Moꝛtale quõ fit ꝑ confeſſionẽ veniale li.iũj.di.xvij
7.ad idẽ diſt.xx.s. ⁊*= ñͦnnr.
Moꝛtificari opera bona et deleri peccata differẽter
ſe habent li.iiij.di.xxij.q .
Moꝛtale et veniale xpᷣs differenter iudicabit li.iiij.
di. xvij.123. ”M

Moꝛtale fit veniale dupkr li.iij. di. xvij. ?v7.
Morꝛtale dicit᷑ pctm̃ aliqð etiã ſi moꝛte non punit᷑

li. iiij.di. xxxj..

Moꝛituros non eſſe quoſdã in fine ſeculi quõ ĩtelli

gitur li.iiij.di.xliij. ð.
Moꝛtale tripłir accipitur et ᷣm quẽ modũ coꝛpꝰ bo
mis moꝛtale fit immoꝛtale li.iiij.di.xliij. ·
Qonere
Mobile quõ dicit᷑ de ſapia li.j.di.viij.. 6.
Mobile et motũ et vonũ et donatum diſſimiliter ſe
habent li. j. di. xviij. . ꝰ9. ßä
Motus et relationis qua rõne eſt motus et relatio
li.j. di. xviij.I2. l
Motus due ſpecies li.j.di.xxxvij. .·
Motis nobis moueri que intra nos ſi unt quãdo hʒ
veritatẽ li.j di.xxxvij. LK4K.
Moueri ꝑ locũ eſt dupir et quõ ẽ coꝛꝑm et quo ſpi⸗
rituũ li.j.di. xxxvij.ꝛdñd.
Motũ fieri ꝓpter indigẽtiã quõ intelligitur li.j.di.
Motũ di erre a motoꝛe quõ intelligitur lib..iſti.
xxxvij. 55ß. —
Moueri ſpũalẽ creaturã ꝑ tꝑa non per loca quõ in
telligitur li.j.di. xxxvij.sꝓsv “
MWoueri non poſſe impartibile ſupꝛa magnitudinẽ
quõ intelligitur li.j.di.xxxvij. s.
MWotus ſucceſſiuus ſucceſſiõe perfecta eſt ſucceſſi⸗

*

onis qdruplici cã li.j.di.xxxvij. 99. ;

Motum hon eſte ſi vacuũ cſſet quõ intelligitur li.j.
Diſt. xxxvij. o5ꝛ. .
Motũ ſucceſſiue partim eſſe in termino a quo et ꝑ/
tim in termino ad quẽ quõ intelligit᷑ li.j.di.xxxvij
Motus Pbene mobilis quõ eſt primꝰ⁊ ꝑfectiſ - Sʒ
ſimus libꝛo.ij. di. j.I6.
Motus quõ exit in eſſe.li.ij.di.j.ĩi7. di.iij.ð⁊.
Motum nature eſſe curuũ quõ intelligitur. libꝛo.ij.
Motus dilectõnis quo diligit᷑ s ꝓpter ſe et ſuꝑ oia
aliter ẽ gratie aliter nature inſtitute li.ij.di.iij.õ9.
Moueri impetu quid ſit.li.ij.di.vij.ʒ 2.

„

Motoꝛis ad mobile et motoꝛis ad alios motoꝛes ꝓ

122⸗

poꝛtio.li.ij.di.xiiij.29. . li. ij di. xiiij J.

Motus rei grauis qui eſt deoꝛſum quid exigat libꝛo

Motꝰ lucis qualis ẽ.li.ij.di.xiiij.ʒʒ.
Motoꝛis perfeetio a quo eſt li.ij.di.xiiij. .
Mootrix ſubſtantia celi qualis eſt li.ij.di.xiiij. 5.
Motrix ſubſtantia celi ſiue intelligentia ſiue ille an⸗

gelus non laſſatur li.ij.di.xiiij.ð bK6. xilij.36.

Motus oꝛbiũ quõ eſt ꝓpter motus lũiariũ li.ij.diſt.
Motũ ſequi naturã predominãtis quõ intelligitur.
li. ij. di.xv.?225. xxvj. 2.
Motus accipitur actiue et paſſiue libꝛo.ij.diſtinc.
Motoꝛẽ diſtare a mobli quõ itelligit᷑ li.ij.di.xxvſS
Motũ in id quod eſt ᷣm naturã facilioꝛẽ eſſe qᷓ; euʒ
qui eſt in id quod eſt preter naturã quõ intelligit᷑.

li.ij. diſt. xxviij.12. dDi. xxviij.16.

Moueri et quieſcere ꝑ eandẽ vim quõ intelligit᷑ li.ij
Motus primos non puniri eternaliter quõ ꝓbatur
li. ij. di. xxxiij,i.. bellione li. ij. di. xlj. 40.
Motus primi pctõꝛum quõ ſunt ex ſurreptiõe ⁊ re/
Motũ ſepare a termino a quo quõ intelligit᷑ li.ij.di/
ſtin. xlij.36. “ libꝛo.iij.di.xiij.29.
Motum et ſenſum gratie inf luere contingit duptr.
Motꝰet ſenſus in ſpũalibus penes quid attendatur
li. iij. diſt. xiij. ¶0. . .
Motus duplicẽ finẽ reſpicit et '̃m quẽ modũ coꝛpo
rũ ſuperceleſtiũ motus finietur.li.iiij.di.xlviij.⁊2.

Motuns maioꝛes abſoꝛbere minoꝛes quomodo itel

ligitur li. iiij. diſt. xli 52.

Vulier quare dicit᷑ miraculoſe de coſta facta lib.ij.
di. xviij..
Mulieris coꝛpus
Mulier et vir quõ dicant᷑ ſimul facti li.ij.di.xviij.A
Multer quare magis ꝓducta eſt de viro qᷓ; vir de

muliere ⁊ quare de viro doꝛmiente et qre de oſſe.

li-ij. di. xviij. . ⁊. 8. 2. . Z. (o.

dulier an foꝛmata ſit de coſtaviri p̃m rõnẽ ſemina

lem li.ij.di.xviij.q.ij.b.Re.2. ⁊.ĩʒ.⁊. 4.
Mulieris foꝛmatio narrat᷑ poſe ſextũ diẽ ſᷣ nõ ẽ eo
die facta li.ij.di.xviij.ĩ 5.
Mulieris ꝓductio de coſta an fuerit contra naturã
li. ij. di. xviij.8.
MWuliebꝛis coꝛpoꝛis ex viro foꝛmatio qᷓtũ ad cauſã
finalẽ lib.ij.di.xviij.a.
Mulier qᷓre poſt virũ creata ſit li.ij.di.xviij.a.
Mulier qre de viri latere creata ſit li.ij.di.xviij.a.
Mulier quare de coſta viri doꝛmientis foꝛmata ſit
li.ij.di.xviij.a. 7

Muliebꝛis coꝛpoꝛis foꝛmatio qᷓ;tũ ad cauſam mate

rialem li.ij. di. xviij. b.
Muliebꝛis coꝛpoꝛis foꝛmatio itũ qad cauſam effici

Ehntem li ij. di. xviij c. „. .⸗
Muliebris coꝛpoꝛis foꝛmatio itũ ad cauſaʒ foꝛma

vnde eſt ꝓductũ.li.ij.di.xviij.q.j.

lem li.ij. di. xviij.d. . .

Mulieꝛis anima nõ eſt ſpagata ex viri anims libr

ij.di. xviij.e.f.g.h.
Mulier impꝛegnata quõ
dinatione li.ij.di.xx.26.7.27.
Mulier generat mõ maſculũ modo feminã triplicꝭi
ratione li.ij.di.xx.29.⁊. o.⁊.ʒ.

Mulier quare dicit᷑ vir occaſionatus li.ij.di.xx.ʒ.

et li. iiij. di. xliiij. ʒ.
Mulier quare facilius curuat᷑ ad malũ ꝙᷓ vir lib.ij.
di. xxj. 18. et. 1 29. g. BPe. 6.

Mulier q̊ genere pcti peccauerit lib.ij.diſti. xxij.q. ſ.

„

Mulier triplicip
tentias li.ij.di.xxij..5. “
Mulier q̃druplici pctõ peccauit li.ij.di.xxij.s.

ij.10.

Mulier quõ putauit ſerpentẽ br̃e vſuʒ loquẽdi li.iiſj.
Mulier quare non expauit ad aſpectũ di.xxiij.ꝛꝰ

ęgt vocẽ ſerpentis.li.ij.di.xxiij.ↄ0.

Mulier qñ comedit moꝛtaliter et qñ comeditveniꝰ

liter li. ij. di. xxiiij. 7 5. Et eadẽ di.78.

Mulierem comedentẽ ſine viro moꝛtaliter peccare

ex auctoꝛitatibꝰ Auguſti.quõ intelligitur liij.diſ.
Mulier qñ manduc

diſtin. xxiiij. ſub lr̃a. h.

Mulier qꝗñ cũviro manducat li.ij.diſt. xviij.ſub lr̃a.
Mulier ſine viro dãnari nõ pᷣt li.iſ.di.xxiiij.tian.
Mulier coꝛrupta quare nõ conſecratur cũ tñ vir coꝛ

ruptus conſecretur li.iiij.di.xxv. 4.

„

Mulierẽ illã nõ ꝑtinere ad matrimoniũ cũ qua nons

Multiplicitatẽ non recipimꝰin diuinis ſed plurali

*

tatem libꝛo.j.di.xxiiij.2.

Multa nõ pñt eſſe a ſummo vno.qꝛ mala nõ pñt eeæ

a ſummo bono ⁊c.Solo.li.ij.di.j.Sp.

Multiplicatõnis numeralis in diuiduis ꝗᷓ ſit rõ pre

cipua li. ij. di. xviij. y55–eDaöẽm ligit li. ij. di. xlij. 22.
Multiplicato ſubiecto mitiplicari accidẽs quõ itel/

Multiplicatovno oppoſitoꝝ mitiplicari et reliquuʒ
qbquõ intelligitur.li.ij.di.pxlij.25.

7

Multiplicato vno relatiuoꝝ multiplicari ⁊ reliquũ

quõ ĩtelligit᷑ li.iij.di.viij.⁊ð git᷑ li.iiij.di.xxiiij.y5
Multiplicato iferioꝛi multiplicari ſuꝑiꝰquõ intelli⸗

¶undum

.

MWundũ an potuerit deꝰ facere melioꝛẽ qtũ ad ſub⸗
ſtantiã ꝑtin integrantiñ li.j.di.xliiij.q.ja.R. 2. ek
Mundus anp̃t fieri melioꝛ qtũ ad ptiũ in- ꝑ totũ
tegrantiũ ꝗpꝛietates li.j.diſ.xliiij.q.ij.b.Re.2. et ꝑ

Mundi ptes ſunt duplices Ibidem. totum

Mundũñ an potuerit deus facere melioꝛẽ qᷓtum ad
oꝛdinem partium libꝛo.j. diſt. xliiij.q.iij.c. Re. .7.

et per totum. . .
M undum an potuerit deus facere antiquioꝛem.li.
j.diſt. xliiij.q.iiij.d.Re.22. et.⁊53. .
Mundũ an potuerit deꝰ añ facere li.j.diſt.xliiij.ꝛ4.

Mundum an potuerit dens facere alibi vel in alio

loco Ibidem.

7 „.
.

peccato peccauit ⁊ cõtra tres aie pp

Mulier quõ nõ peccauit pctõ infidelitatis li.ij. diſt.

ulie an dubitauerit de cõminatione dñi li.ij. die

at cibũ vetitũ li. ij. xxiiij.728.

eſt cõmixtio ſexuum quõ iutelligit᷑ li.iiij.di.xxvj . ⸗

ncno
Cctus Huiſd
Pnc⸗ qvo 1
Mndus etfe
untnetenail
diſlan
Mungrone
iniſgin⸗
Mancoedl
ohrhus
Wundusdugn
nogicinen
idiſ..
Mundus qvo⸗
Mondusctal
ſchſomnme
Mdsſendn
Mondvsq
Mundyset
Wootmaio
Aaſnotuͤſe
bent llijd

idlcne.

irt

Dithn
Mnaſoh⸗
iin
Mahle⸗
Duin
Rädiſ
n
fangi
tatſoal
Ntewern⸗
Muoala
funtolie
Dukin
„Phn
Men
Wrrtick

iüͤnlatzeen
S dtinß
ee cgtlade
Enbiei

045.

gianmglizt,
”
Nantzüntu
niintlii

önnifthülin

ideſieihi
imi59
lre e ionhi
taded
epiomnotid ecn
nq ineclni
Ntälig

uctliiſaiktniib
S
irciiN—
..
docigilid

vmenlii

Sadniclb tſi⸗
ſgklinti⸗

Delittera

Mundus ſcdᷣm varias opinioncs vario mõ eſt pꝛo
ductus. li.ij.di.j.2. et eadẽ di..

Mundꝰ quõ di in pᷣncipio tꝑm creatꝰ. li.ij.di.j.S.

Mundus et res alie an create ſint ſcdᷣm pꝛincipi/

um materiale et foꝛmale an ſcm alterũ tm̃.lib.ij.

di..q. .a. H. 7. ”l
Mundus an ꝓductus fuerit ex tꝑe an ab cterno.li.
undus et alie res an ꝓducte ſint abvno pꝛicipio
vel pluribus.li.ij.di.j.q.j.c.Re.ꝛ · J
Mundus duplicit᷑ accipit᷑ in ſcriptura et ſcᷣm quẽ
modũ cõmendat᷑ et ſcm quẽ modũ damuat᷑.li
Mundus quõ ẽ cõtemnẽdus li ij.di..29.
Mungdus ct alie res an ꝓducte ſint abvno pᷣncipio
ſcipſo an mediante alio.li.ij. di.j.q.ij.d.Ne. o.

Mss ſenſibilis quõ imitat᷑ architipñ.li.ij. di. j. 95.

Mundus quare factus ẽli.ij. di. tii. ⸗.
undus et aſſtra nõ unt animalia.li.ij. di. xiiij. ¶3
MWẽõs maioꝛ qᷓtũ ad motũ oꝛbiũ et ms minoꝛ qᷓ;tũ
ad motũ ſenſitiue et rationalis differenter ſe ba⸗/
bent. li. ij. di. xxx. s. d ..
““ deũ diligere quõ intelligit᷑ lib.
Mũeri an appꝛopꝛiẽt vſus.li..di. xxxj.q.iij.f. Re.ꝛ6

Moutare

Mutatio quar⸗ vici᷑ variatio coꝛuptio verſio.li.

Mutari ſedn ubſtantiã ẽ duplex et quãdo muta/
tũ eſt aliux et aliud et quãdo idẽ li.j.di.xvij.8

— .
*

Mutabile er immutabile dỹ duplr. li.j.di. xxxviij.2 7

Mutari nꝛ: uraliter eſt aliter ſe habere nunc et pꝛiꝰ

Mutatio eſt triplex.ſ.adeſſe abeſſe et ineſſe lib.ij di.

fſ.q.ij.f. in R.circa mediũ.
Mutatio aliqua differt a termino tenet ſe aliqua cũ
altero extremoꝝ.li.ij.di.j. 46.
utatio alicuius ẽ duplex et ſcjm quẽ modũ con⸗/
firmatio li.ar.nõ mutat. li.ij.di. vij.1 6. in Pe.
Mutat᷑ aliquid ſcᷣm ſubſtantiã quãdo pdit illud
qò bʒ ꝑ naturã quõ intelligit᷑.li.ij.di.vij.ꝛ9.
Mutabile et immutabile cõpat᷑ ad li.ar. duplicitcr.
li. ij. di. vij. 29.
WMutatũ eſſe quõ ẽ ſuperiꝰ ad factũ eẽ li.ij. di. vij.7

WMaſci
Atum nunq eſſe qui ſemꝑ naſcit᷑ vbi
verum eſt. li. j. di. ix. 38.
Matiuitas eſt duplex et qua fit oꝛigina
lis contractio et qua ſanctificatio.libꝛo

ö. di. iij. 3.
MNaſcit᷑ aliquid ex aliquo ſed ꝗpterea nõ ſemp dicit᷑
filius eius li.iij.di.iiij.e..
NMNaſci nõ poſſe de matre qdð nõ ẽ genitũ ex pr̃e quõ
intelligit. li.iij. di. viij. 1.
ta ẽ de virgine diuina natura an bec ſit concedẽ

da li.iij.di.viij.q.j.a.pertotũ.

„

Maſci de virgine an vere dicat᷑ de natura aſſumpta

9% 4

li.iij.di. viij.q. ij. b. R. 10.

—

a WMatantia

Matantia quare dicunt᷑ reptilia li. ij.di.xv.i.

Vatura
Matu ra quid ſcdᷣʒ phᷣm. li.j.di.vij.S. Iterũ dicit᷑ na
tura naturalis oꝛigo.⁊ oꝛigo naturale dicitur de
creatura dupliciter.li.j.di.viij.S.
Matura et volntas quõ in deo ſunt idẽ.li.j.di.xiij.ꝛ2
Matura et voluntas differẽter mouẽt᷑. li.j.di. xvij.1 5

j. di. xxiij. 16.
Maturs non dici de ꝑſonis eſt hereticũ.lib.j. diſtin.
Matura et res nature qua alietate aliter et aliter dx
li. j. di. xxxiij. 4.
Maturale dicit᷑ dupliciter et quõ deus ct ereatura
babent potentias naturales.li.j.di.xlij.,5. HZ
Matura et deus differenter ꝓducunt aliquid. lib.j.
di. xlv.2 8. HZ
Matura cõſiderat᷑ dupliciter et que deſiderat ꝓpꝛiũ
bonũ et que dei gloꝛiã.li.ij.di.j.õs.
Matura ſpnalis an dignitate nature excellat cõpoſi
tã ex ſpuũali et coꝛpoꝛali.li.ij.di.j.q.ij.k. R.õ7.
Mature motus quare dicitur curuus.li.ij. di. iij.=.
Matura rationalis rõne cuiꝰ amat deũ.li.ij di. iij. 7
Maturaliter dicit᷑ aliquid dupliciter et quõ vertibi
litas ẽ li. ar. naturalis.li.ij. di.vij.27. “4“́?ð”
Matura quare magis poteſt in foꝛmã qᷓ; in materiã
Matura nõ ſic meretur gratiã ſicut gratia gloꝛiã. li.
jj..p di. ix. 19. . . .
Maturale quõ eſt a pᷣncipio intriſeco.li.ij.di.xiiij. vr.
Maturale aliter adiacet filio et aliter imagini. lib. ij.
Anatura nõ eſſe qð eſt a voluntate quõ intelligitur
li.ij.di.xvj.⁊20. Hic ponit᷑ qd ẽ avolũtate ñ a natu
ra. ponatur nõ eſt a natura. .
Maturale et naturaliter determinat terminũ qui di
alit hitudinẽ vt a quo non vt ad quẽ li.ij. di.xvxj.2u.
Matura dicitur dupliciter et contra quã deus facit
⁊ſupꝛa quã li.ij.di.xviij. S.⁊.ĩ9. Itenꝝ dicit dupli
cit᷑ et ſcʒ quẽ modũ accipit Anſ.cũ dicit ꝙ natu⸗
a efficit᷑ px pſonã magis peccatrix.di.xxxiij.28.
Matura iterũ dicitur tripliciter ⁊ quõ dicitur natu⸗
ra oẽ qd deus fecit.li.ij.di.xxxvij.2.⁊.;3.
Maturale nõ eſt oẽ quod accipitur in natiuitatis pᷣn
cipio.li.ij.di.xix.ʒS.

MNaturã et habentẽ naturã in deo quid dicamus li.

Naturã ſempꝑ deſiderare quod melius ẽ quõ intelli

gitur.li.ij. di. xx. 2.
Maturalia eadẽ eſſe in nobis et in pᷣmo bomie quõ
intelligitur.li.ij. di. xxiiij.ꝛõs. xrxviij.54.
Maturã appetere ſuã pfectionẽ quõ ĩtelligiʒ li. ij. vi.
Matura inſtituta quõ eſſet abſq; gratia pulcra ⁊ ſi
ne macula.li.ij. di.xxix.9.

Maturã nõ deficerc in neceſſarijs quomodo intelli

gitur. li. ij. di. xxix.ꝛss.
Maturale eſt duplex et quod boꝝeſt culpabile libꝛo
Maturaliter indita nec eſſc laudauda nec vituperã
da qnõ intelligitur. li.ij. di. xxxij. 42. ⁊. 45. ..
Mature conditoꝛẽ nibil facere contra naturã quõ i/
telligitur. li.ij. di. xxxvj. y3. . „
Maturale non aſueſcere in contrarim quomodo in
telligitur.li. ij. di.xxxix.s,
§ 3

—

Maturale iudicatoꝛiũ quid.li.ij.di. xxir. 7.ꝝ
Maturã que aſſu mit᷑ ab vna ꝑſona nõ poſſe aſſumi
ab alia qͥd ipediat li.iij. di.j.27. 2.28. Ad ideʒ. 5.
Matura diffinit᷑ quadrupliciter li.iij.di.v.ꝭZ.
Matura quõ accipit᷑ cũ dicit᷑ ꝙ natura humana ſit
aſſumpta a dco li.iiij.di.v.28.

„ „ —

Matura et eſſentia in quo differũt li.iij. di.v.av.
Matura aſſũpta a xpᷣo q̃ rõe ẽ nobilioꝛ li.iij.di.v.4.
Mature ẽ aliquid cotrariũ dupir et ſcᷣm quẽ modũ
accipit Damaſ.dicens ꝙ paſſio eſt motus contra
naturã li.iij.vi.xviij.ꝛ⸗S.“
Matura bʒ aliquid in ſe per modũ poſitionis et ali/
quid ꝑ modũ pꝛiuationis et qd boꝝ bʒ a gra ꝑfici
qðᷣ a ga coꝛrigi et ſuppleri.li.iij.di.xxixĩvs.
1Mature curuitas eſt duplex et quã coꝛrigit gratia ſu
perueniens li.iij.di.xxix.s6.
Matura triptr currit cñ gratia li.iij.di.xxix.ↄõ0.
Matura dictat aliquid multipliciter et qd boꝝ ma/
nebit in ſtatu gloꝛie.li.iij.di.xxxvij.ð3.
Maturale nobis eſſe qd ẽ deo voluntaria quõ intel⸗
ligit. li. iiij. di. j.28. . .. .
Mature boitas quõ diſponit ad gꝛaʒ li.iiij:di.iiij.⁊1.
Matura dictat aliqua in generali aliqua in ſpeciali.
ct quõ ↄfeſſio ẽ de dictamie legis nature.li.iiij.di.

Mauis naufragiũ mare tabula quid ſit allegoꝛice li.
iiij.di. xxij.y2. .
—Weceſſits
3 Hocemſtaa emutipiex e⸗ que haꝝ eſt in deo ⁊c. lib.j.
di. vſ. . Iterũ eſt duplex et que baꝝ opponit᷑ cõ/
tingenti.di. xxxviij.7. Iterũ eſt duplex ⁊ que op/
ponikẽt li.ar.li.ij. di.vij. 5. ⁊ di.xxvx. ℳ.
Meceſfariũ ſequit᷑ ad dici ꝑ ſe in creaturis nõ in deo
li.j.di. xxx.ĩi3. —
Meceſnitas immutabilitatis ad bonum nullo mõ re
pusgnat li. ar.li.ij.di.vij 0. “
Meceſfario velle et libere velle opponi quõ intelligi
tur. li.ij.di.vij. 5. .B ,
Meceſſariũ et voluntariũ quõ diuidunt᷑ ex oppoſito
li.ij.di.xxv.S.

.

Meccſſariũ nõ eſſe voluntariũ quõ intelligit᷑.li.ij.di.

xxx. 18. “
Meceſſitate facta quedã eẽ impꝛobanda quõ intell i

git᷑. li. ij. di.xlj.d8. S
Meceſſariũ ẽ aliquid dupliciter et quõ cõtingẽs eſt
cauſa neceffarij li.iij.di.xj.I0.
Mecefntas ẽ duplex ⁊ quõ laus nõ ẽ in operibus ne
ceſſitatis li.iij.di.xij.i S. Iterũ eſt duplex et q̃ quaʒ
culpam excludat.li.iiij. di. xij.5.
Meceſſitas eſt quadruplcx ſcðʒ quatuoꝛ genera cau
ſarũ ⁊ quõ neceſſitas patiendi fuit in xpᷣo li.iij.di.
xv). 16. — —ð
Meceſſitas patiendi bʒ cõpꝑari ad tria ⁊ ꝙᷓ necefſitaſ
patiendi fuit i xbo qdammõ vt in nobis ⁊ qdam/
mõ nõ ſic li.iij.di.xvj.l.7.· ðð
Meceſſitatem oẽm aut eſſe coactionis aut ꝓbibitio
nis quõ intelligit᷑.li.iij.di.xxvj.ꝛ.
Meceſſario ineſſe alicui quod ineſt ei velit nolit quõ
intel ligit᷑li.iij.di. xvj.25.
Meceſſariũ et voluntariũ nõ poſſe ſimul ſtare quõ i⸗
telligit᷑.li.iij.di.xvj.24. ..
Neceſſitate quõ dr̃ deus aliquid facere.li.iij.di.xx.s

Mexus pꝛie dicit de ſpſancto.li.j.di x.29.
Micctere in voce actiua ſignificat paſſionẽ et in paſſi

Neceffitas eſt dupler et que legẽ nõ bz et excuſats
periurio et peccato. li.in.di. xxxix.9.

NMexus

na actionẽ.li.j.di.x.. — . .
Mexus eſt duplex et quõ acceperũt gꝛeci nexũ reſpe⸗
ctu ſpũſſancti et quõ latini.li.j.di.xj.ð.

WMeg
Hogidſo Popoſit relatiuo ipᷣm nõ cõfundit.lib.j.
Negatio cũ cõſtantia ſubiecti qñ equipollet termio
pꝛiuatiuo.li.].di.xiij.?ꝛss.
Megationes quõ contrarie ſe babent aſfirmationi/
bus.li.j.di. xxviij.iʒ.
Megationi ſubſternit᷑ affirmatio et poſitio.lib.j.di.
Negatio et affirmatio nõ eſt de eodẽ quõ intelligit᷑
li. j. di. xxxiiij.15. è
Negationes de deo ſüt vere affirmationes vero icö⸗
pacte quõ intelligit᷑ li.j.di.xxxiiij.i9.
Megotiari circa tempoꝛalia et eterna põt eẽ duplici
ter. li.ij. di.xxxv. S. Hic ponit᷑ circa idẽ et pximum
ponat᷑ circa deñ et ꝓximũ.
Negotiatione militia officio thelonei poteſt quis re

cte ⁊ male vti.li.iij. di. xvj. 15.

WMemo
Nemo ſcit vtrũ amoꝛe vel odio dignus ſit quõ auto
ritas illa intelligat᷑ li.j.di.xvj.ꝛ.
Nemo nouit patrẽ niſi filius nemo ꝓ quo ibi diſtri
buat li. j. di. xxj. . è
NMemo niſi pater et ſolus pater qua rõne non equi⸗
pollent. li.j.di.xxj.T9. “ .
MNemo operat᷑ ad malũ aſpiciens quõ intelligiturli
ij.di.xxxviij.s.

Memo nouit que ſunt dei niſi ſolus ſpũs dei quo in⸗

telligitur li.iij.di.xxiiij.

¶Neophitus

Neophitus quid liiiij.di. vj. m.

MHihil accipitur tripliciter cũ dr aliqͥd eẽ de niblo vł
ex nihilo et quõ de? ſiue diuina effentia ſiue pater
vf eſſe de nihilo.li.j.di.v.c.d.
Mibil in deo ᷣm accidẽs dẽ quõ intelligitur li.j.diſt.
Mibil quõ eſt in aliquo.li.j.di.xxxvj.ii.
Nihil factũ ẽ añ celũ et terrẽ nec etiã tps v cñ tpe fa
cta ſũt omnia nõ ex tꝑe.li.ij.di.ij.c.d.
ihil e ĩ genere quod nõ ſit in aliqua eiꝰ ſpecie quõ
intelligit li. ij. di. xij. 22.
Mplre⸗ idẽ agere ⁊ pati quõ intelligitur li.ij. diſti.
MNibil eſſe in intellectu quod pꝛius nõ fuerit in ſen⸗
ſu quõ intelligitur li.ij.di. xxiiij.70. .⸗
Nihil quod coꝛrumpitur cedere omnino in nõ ens
quõ intelligitur.li.ij.di.xx vj.ʒ2.
Hi n Reealicatur altero in abſtractiõe pꝛe
Cicari hbʒᷣ de altero in cõcretiõe quõ intelligitur. li.
ſoievg., cetiõe quõ intelligituri.

9

cEle
mlan
ſbiinufi
Pblcoe
ſidigli
bloͤgnt
göintl
Pblcſem
tchigen.
blpoſtt

rliin

Pihndunn

eefßti

Pcstern
ſorepda
Pobilhi
ooſctt⸗
Pobltai
ſurur tobi
Pobiztante
elligtur.
Pblicrieſe

urlig
Poolitauss

ſidifis.

did.
oaimii
Pern
jdir
Voecenci⸗
lchsa

Poicthii

tlligtur

f

Poleſenpi

wleli

Doringn
l venl
ckueboy
huſgifc⸗
nfninul
alͤndiuine
aineni,
Pinun
ienmis⸗
aigfi⸗
RS
galind
Guulicge
Tnints
ockige

4

en sg
eegeinn
ln
Z
nge 4
no
ii ltn,
Nidgegib
aetiguntt
Nufnrrn
Amtz
Ran
lugantdt
ni udtnnn
mo.
intbiiin
Ms
10
dNdodstzt
Ausen/i
Nt ar iuenl⸗
hctgi;
cii ün ⸗

6

trnitedin

„„. a
aoͤndigni
iruze
Nlinie, 1
ktuun o⸗
iagh
aruniib
nn ir

De littera

—

1——ð
— —

AVbi ita eſſe in nollra poteſtate vt voluntatez quõ
intelligitur li.ij.vi. xxviij. .

Mibil iniuſtũ eẽ a deo quoõ itel

Mihil qd ẽ a deo datũ cẽ auferẽdũ quõ intelligitur,

liij. di. xliiij. 27.

Mibil cõpatitur alij patiẽti qͥn cõꝛrumpatur cũ illo

quõ intelligitur li.iij.di.xvj.ꝛsss.
Nibil eſſe amãdũ ex charitate niſi beatificabile quõ
intelligitur. li.iij.di.xxviij. 7.

Hipil voſſe ali magisvnini ; ſbi ii quomo intelli
gitur. li.iij.di.xxix.⁊1.

Mibil idẽ eſſe ad oppoſitos fines quõ intelligitur li.

Niſi ſᷣm duplicẽ acceptionẽ facit duplicẽ ſenſũ i bac

HB auẽteñ pᷣt s facere niſi qð iuſtũ ẽ ⁊c .li.j·di.xliij.t.
Miſi qͥs renatꝰ fuerit ex aq̃ ⁊ ſpũſctõ nõ põt intrare

in regnũ celoꝝ quõ intelligitur.li.nij. di.iiij. h. i.

Nobilis

Mobiliffimũ in aia dupliciter põt accipi et quõ ima

go cõſiſtit penes nobiliſſimũ in aia li.ij.di.xvj..
Nobilitati atteſtani eſt dupliciter et quõ pctĩ atte
ſtatur nobilitati nature.li.ij.di.xliiij.8.

MNobilez mateniã debere reſpõdere nobili foꝛme quõ

Mobilioꝛẽ eſſe ſubſtantiã viuẽtẽ nõviuẽte quõ intel

ligitur li. iij. di. xij. 28.

„ —

MNobilitatis eẽ oꝑari ꝑ paucioꝛa quõ intelligitur.li.

WMocendi

Nocumentũ eſt duplex et quõ nõ pt nocere oiĩpotẽſ

4

MNocumẽtũ inferre alicui effectui pᷣt eẽ duplr et ym

gquẽ modũ põt aliquid cõtrariari deo in oꝑe ſuo.
lij. ij. di. xxxv.2 4. . ⸗
Mocendi vel peccãdi voluntas quõ eſt ab aio ⁊ po/
teſtas a deo.li.ij.di.xliiij.s.

WWoctem

MNoctẽ et diẽ immediate diuidere tpᷣs quomodo in/

telligitur.li.ij.di.xij.)ᷣo.

Nolo

l

Molle ſeu nõvelle dicitur duptr et quõ dicitur deus

nolle li. j. di. xlvj.16.

WMWMomen
Momina quedã impoꝛtãt in diuinis diſtinctionem
ſolũ quedã omnimodã vnionẽ quedã medio mõ
et que hoꝝ recipiant᷑ in diuinis li.j.di.iiij.ꝛ20.
Moia ſignificãtia eſſentiã in diuinis ſunt in triplici
differentia. li. j.di. v.lI.
Moia in diuinis qᷓdã ſunt ſubſtantialia quedã oino

in adiacentia.li.j.di.v. cẽ.
Moim in diuinis ſunt q̃tuoꝛ genera.li.j.di.vij.i 5.
omẽ generis q̃re nõ trãſfertur ad diuina ᷣm quo
rundam opinionẽ li.j.di.viij. 4.
Moia ſignificãt ſubſtantiam in diuinis triplici mo/

Moia eadẽ in diuinis ꝓpꝛie et vniuerſaliter accipiũ/
tur. li. j. di. x. c.

Momẽ ↄnotãs effectũ dicit reſpctĩ duplr⸗ hm quẽ
modi ẽ eſſetiale et ym quẽ notionale li.j.di.xv.20

ligitur. li.ij. di. xliiij.ꝛ2 q; regul n li. . di. xxij.y5. l
Homẽ quare aliqñ ſubſtantiuatur et non verbũ vtł

cc

s

NMoim diuioꝝ ſex mẽbꝛa li.j.di. xxij.i.⁊.ad idẽ.a.⁊.h
Nomina in diuinis dicuntur ſᷣm doctrinam in qui-
q; regulis datam.li.j.di.xxij.ð.
participiũ.li.j.di.xxij.c.
Noiabilit an ſit Nus li. . di. xxij. q. j. a. Pe. .
Moiale ſiue effabile dĩ dupir ſic ⁊ intelligere ibidem
Momẽ quomodo ſignificat ſubſtantiã cũ qualitate
cũ deus noiat᷑ ſiue expꝛimit᷑ ꝑ nomẽ li.j.di.xxij.ii.
Momẽ vnũ ſolũ an plura habeat deus li.j.di. xxj.q·.
ij. b. Re. 12. —᷑E — 12 12
Momen tria idudit ⁊ m boc triplicit᷑ accipit᷑ ibidẽ
Momẽ dei quomodo ſingulariter expꝛimit ſcriptura
lib.j.di.xri⸗7nrz.
Moia in diuinis qᷓre ñ ſũt ſinonima.li.j.di.xxij.ĩ.

— „ „

Mominũ diuinoꝛũ multiplicatio non ſolũ venit a ꝑ

te intelligendi li.j.di.xxij..
Momina diuina an oĩa dicantur tranſlatiue an que
dam ꝓpꝛie li.j.di.xxij.q.iij.c.R.ĩ2.

.

NMNoia q̃dã ðs ſibi ipoſuit q̃dã nos ei iponimꝰ ibidẽ.

HNoia tripłr ſignificant et que tranſferũtur a creatu

ris ad diuina ⁊ que non. i.j.di. xxij. ꝛẽ1'bssss
Momẽ oẽ quomodo hʒ aliqͥd ſenſibleli.j.di.xxij.ꝛ
Momina oia dicta de deo an dicantur ſᷣm ſubſtãtiaʒ
li.j.di. xxij.q.iiij.d.Re.25 per totum.
MHominũ diff erentia quibꝰ vtimur loquẽtes de deo
Mominũ diuinoꝝ differẽtias oẽs reducit ad duas:
Momẽ pſone an tranſferri debuerit ad diuina lib. ſ.
di. xxiij.q.j.a.Re.s.⁊ per tol. ẽ
Momẽ ſubſtantie an tranſferri debuit ad viuina. lib⸗

j.di. xxiij.q.ij:b.Re.li.

MNomẽ ſubſtantia a duplici gpꝛietate poteſt diei li. .

Momẽ eſſentie an dici debeat in diuinis. li.j.di.xxiij:
q.iij.c.Re.Iʒ.⁊ per totum. ”Mä
Momẽ ſᷣ ſubſtantia an numeret᷑ in diuinis.li.j.diſt.
xrxiij.q.j.d.Re.t ⁊ per totum.
Momẽ hoc eſſẽtia an numeret᷑ ĩ diuinis li.j.di.xxiij.
q.ij.e.Re.i S.et per touum.?
NMominñ grecoꝛũ ⁊ latinorũ quibꝰ vtimur in diuis
coꝛreſpondẽtia et ſufficiẽtia.li.j.di.xxiij.vZ3d.
Momẽ p⸗:t ſignificare oꝑatiõs dupłr ⁊ m quã ſigniſi
cationẽ poteſt deus dicere pluraliter faciamꝰ ho/
minè? ad imaginẽ ⁊c᷑.li.j.di.xxiij.ꝛ. ẽ
Momina quatuoꝛ pluralitatẽ ſignificantia recipim
et quatuoꝛ non.li.j:di.xxiiii.i .n·
MNomẽ ad dici aliqͥd pᷣt eẽ dupliciter li.j.di.xxiiij.iꝰ.
Momẽ dicẽs reſpectũ ad creaturã quomodo nonẽ
notionale li.j.di. xxvij.d89. Di. xxvlj. e.
Moiĩa p q̃ exprimũt᷑ ꝓpꝛietates pꝑſonaꝝ tractãt᷑ li.j.
Moia pꝛia diſcernũt᷑ a coibꝰ.li.j.di.xxvij.f.⁊.g.⁊.b.
Moia que dicũt effectũ.in creatura poſſunt illũ dice
ra dupliciter.li.j.di.xxix.d. ·
HMomẽ accipi differenter in diuinis pᷣt eſſe tripłr.li.
j. di. xxix. i2. ſecuno
Momina aliqua dicũtur.de deo ex tpꝑe et relatiue jᷣm
accidens qd non deo ſᷣ creaturis accidit li.j. diſti.
xxx.a.b. c. na generali tractãt᷑.li.j.di.xxxiiij.g
Moĩa ꝗᷓ trãſlatiue ⁊ ꝑ ſilitudinẽ de do dicunt᷑ doctri
Momẽ vndeẽe dʒ rei inponi.li.ij.di.xxv.ü8
Mominare contingit aliquid dupliciter et ſcdᷣð quẽ
modũ intelligit̃ cũ dicit.affectus operi tuo kon

imponit.li. ij. diſt. xl..

NMNominatio vno tres intelligi quo ſenſu dixerit ma/

Momina in oſum deſinentia quõ ſignificantplenitu

dinẽ li.iij.di.xxxvj.28.

Momen ſiue vox dicit᷑ ti t quare dicit ife⸗
ma baptiſmi in nomine ⁊ non in nominibuslilib.
iiij. di. iijt. n. . . S
¶VNominatiuus
Noĩatiuus reſpectu actiui et ablatiuꝰ reſpectu paſ⸗
ſiui impoꝛtaut rationẽ pꝛincipij li.. di. xx 27.
(Voſter—
Moſtrum et men dupliciter poſſunt alicui attribui.

li. . di. xviij. 33. .
Moſter vel meꝰ quõ dicit᷑ de aliquo.li.j.di.xviij.·

Moſcere neminẽ que ſun

7222

intelligit᷑.li.iij.di.viiij.2.

(Motitia

Motitia et amoꝛ ſunt in anima iubſtantialiter ex cõ

ſequẽti.li.j.di.iij.⸗ðpr.
Motitia duplex eſt in nobis in deo aũt vna qua fa/
cit qd nos duabus.li.j.di.xxxviij. C.

Motius pꝛius vel magis notũ eſt aliquid dupliciter
li. j.di.viij.2. S
WMotio
NMotioꝛem eſſe operationem ꝙᷓ ſubſtantiã quõ intel
ligit᷑. li.ij. di.viij.õ9. .
NMotionem contingit duplicit᷑ ſignificari.li.j.di.xx.
20. Et di. xxiiij.14. xxiiij.20.
Motio nulla dẽ cõiter dẽ tribꝰ quõ itelligit᷑.li.j.diſt.
Motio ꝓpꝛietas relatio differũt.li.j.di.xxvj.ꝛ7.
Motiones ſuntiquinq; ſᷣm cõem opinionẽ magiſtro
rũ et vide ibidẽ alias opiniones de bac materia.
li. j.di. xxvj.28. ⁊ per totum. ‚⸗
Motio in diuinis quid poſſit eſſe.li.j.di.xxviij.ꝛc.
Motio quare nõ ẽ non ꝓducere.li.j.di.xxviij.28.
Motio vna ſiue ꝓpꝛietas vnius ꝑſone an pᷣdicet᷑ de
alia. li.j.di. xxxiij.q.iij.c.R.S. .
Motio ſiue ꝓpꝛietas eadẽ an pᷣdicet᷑ de ſe denoiatiue
li. j.di. xxxiij. q.iiij.d. Re.24.
Motio ad notionẽ dupliciter comꝑat᷑ ⁊ ſcdᷣm quem
modũ vna de alia pꝛedicat᷑.li.j.di.xxxiij.i2.
8

iciũ alio mõ nõ. li. . di.

Mouitas vno mõ ſonat in

xxvr.
Mounuus

Mouũ dicit᷑ dupliciter et quõ deus ceſſat facere no

uam creaturam. li.ij.di.xv..

Nubere

Mubentes quare deb

ites quare debuer̃t eſſe de eadem tribu inve.
De nubere vide pluravbi matrimoniũ etvbi nuptie
et vbi ſponſalia 7.

WMumerus

cit᷑ tripliciter et quare dicit᷑ ĩ for

Mumer alis differentia an ſit ponenda in diuinis.li
j. di. xix.q.iiij.h. .
Numerus ſiue differentia ſcᷣm numerũ quõ eſt po
nenda in diuinis.li.j.di.xix.ʒ. .
MNumero differre que numerant᷑ qnõ intelligit᷑li.j.
Dl. xix. SI. G
Mumerus in diuinis quõ diſtrahit a ratione uume
ri.li.j.di.xx.22.

2

Numeralis ⁊ pꝑtitiuns terminus ſicut boc nomen

„

vnus qͥd dicat in diuinis.li.j.di.xxiiij.q.j.a.Re. 4.

et per totũ. H
Mumeralis ille terminus vnus an dicat᷑ ſcmn ſub⸗
ſtantiam an ſcòm relationẽ.li.j.di.xxiiij.q.ij.b.Re.
18.7 per totuů. ᷑
Numeralis terminus pure numeraliter ſignificans
vt duo tres ⁊c̃.an dicat᷑ poſitiue vel pꝛiuatiuei di
vings i.d. ic ee ſon 5. ”
Mumeralis terminus pure numeraliter ſigniſcans
vt duo tres ⁊c̃.an dicat᷑ ſcdᷣm ſubſtantia an ſedin
rclationẽ in diuinis.li.j.di.xxiiij.q.ij.d.NRe.t7. “
totum. . DUWU
Numerus in creaturis ẽ qᷓtitas in diuis eſt relatio.
li. j. di. xxiiij. 18.

Mumeralia nomina vt trinus et trinitas an impor

tent vnitatem. li.j.di.xxiiij.q.j.e.Re.22.et per totũ
Numeralis diuerſitas non venit ex diuiſione mate
rie. li. ij. di. iij. 28. è
Mumerꝰ quõ ↄſeqt᷑ diuerſitatẽ ſubalẽ.li.ij.di.iij.8
Mũeꝝ eẽ ex diuiſiõe ↄtinui quõ intelligit᷑.li.ij. diſti.

xiiij. o. —‚R—
Mũerauit ppłʒ iſrabel moyſes et ſaul ſine pctõ ſʒ da

47420

uid cũ peccato.li.iiij.di.xiiij.ꝗ5. ⁊ quare populus

punitus eſt ꝓpter boc.44.

NMNumeralis diuerſitas ẽ triplix et ſcʒʒ quã reſurgẽ᷑

coꝛpoꝛa moꝛtuoꝝ ᷣm opinionẽ aliquoꝝ.li.iiij. di.

xliij. ꝛ-.
Munc tempoꝛis accipit᷑ dupliciter ⁊ quõ res pdu/
cte ſunt in tempore.li.ij.di.j.iS.

Munc tempoꝛis et nunc eternitatis non ponere nu
merũ quomodo intelligit᷑.lii.iij.di.viij.25˙.

Muptie quõ excuſat turpitudinẽ coitꝰ li.ij di xx. r.
Muptie quõ fuiſſent honoꝛabiles in ꝑadiſo li.i. di.

xx. 2. ́R2=
NMuptiaꝝ actꝰ q̃re erubeſcit᷑ fieri ĩ publico liij. diſti.

NMNuptias ñ niſi moꝛtaliũ eẽ quõ itelligitli.ij.di.xx.o

Muptie ſcdᷣe nõ benedicunt᷑ maxime quãdo mulier
eſt vidua.li.iiij.di. xxviij..

Muptie ſcde quãdo celebꝛant᷑ fit miſſa ꝓpter triplex

mfimonij bonũñ qð tribus ꝑſonis in diuinis ap/
pꝛopꝛiat᷑.li.iiij.di.xxviij. ·.

Muptie ꝙuis ſint ſancte et bone tamẽ nõ licet es
omni tꝑe celebꝛare.li.iiij.di.xxxij.¶2. ⁊.43.

Muptie an ſint vocãde ſi maſculꝰ et mulier ſibi fide

copulent᷑ ſolũ coeũdi cauſa ne illa cũ altero nec il
le cũ altera velit coire.li.iiij.di.xxxj.c.
Muptie ſcde an ſint licite.li.iiij.di.xlij.q.j.g.R.o.
Muptias ſcdas nõ eſſe licitas ſi que rõnes ⁊ auctes
ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende.li.iiij.di.xlij.

Numeralia nomina quõ nihil ponũt in diuinis.ii

nerſdi
ſiditi

Poritus
natueli
Purriiun
Purteius⸗
Naztus

Odurmnd
Obcurat
liſdin
Oocuras
Ourtie
Darn

Oaſii
ibhor
Obegleni
Aluſenol
eteni
ſidinin
Kück
RNaba⸗
W
tlaͤ
Obacen

nditui. 1
Mitibit
Mleſuep,
Rüſiin

Anidns
1 mncnlii
Gnnunci,
ry. dſi
niin
Nlrdtmnin

mins ſarbe
aine
uunmrg
(Ki.
Wenmgiigſe⸗

miiqe uerti

Mitgie

atul
ni nlilii

netctuibin
itin nns
t“
Eagire hei
nakig

miat e
a
cntrs Nn M
gia
e.
= clin⸗
ls til

i minen
“S

tinei

i celiin

De littera

Nuptie ſcdᷣe an ſint ſacramẽtales ſiue an babeãt ra
tionẽ ſacramenti li.iiij.di.xlij.q. ij.b. Re. .5.
Muptias ſcdas no eſſe ſacramentales ſi q̃ rões pro
bare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde li.iiij.di.xlij. ¶c.
et per totum.
nus ſaluat᷑ in eis rõ ſacii et in quo caſu benedicũ/
tur li.iiij.di.xlij. ¶.üs8. ðJJZM

Muprie ſoe oinmt eſre triplr et vm boc plus ⁊ mi

Muptie ſce an ſint honoꝛabiles li.iij.di.elij..iij i.

B. 49. et per totum. „ .
NMuptias ſecũdas eſſe bonoꝛabiles ꝓpꝛie loquẽdo ſi
que rõnes vident᷑ ꝓbare quõ ſunt diſſoluende li.

liij. di. xlij. o.et per totum.

2777

(WV¶ Mutritiua
Mutritiua an aliquid conferat in veritat? humane
natuꝛe li.ij.di.xxx.q.ij.f. R. o. ua li.ij.di.xxxj.20

Mutritiua qre magis fuit punita in adã qᷓ generati
Mutritiua qua ratione poteſt minus refrenari qᷓ; ge

Veratiua liij.di. xxxj.ꝛn.
Obduratio

Obcuratio et gratificatio c õ ſe hñt
⁵Kreſpectu meriti et demeriti li.l. di. xlj.7.
Odurari dicit᷑ coꝛ tripliciter li.j.di.xl.·¶9.
Obquratio an ſit a deo ſiue effectus dei repꝛobãtis

lies. j. di. xl. q.ij. h. R. o.
Obaduraſſe deũ aliquẽ vbi legit᷑ quõ intelligit᷑ ibidẽ

Oduratio in coꝛporibus dicit poſitionẽ in ſpiritibꝰ

defectũ li.j.di.xl. Si.
Obqurationis efficiẽs cã que ſit li.j.di.xl. 55.

((Obedientia
Oediẽtia accipit᷑ duptr et ſm quẽ modum eſt cõis
oibus virtutibus ⁊c.li.ij.di.xxxv.F.
Obedientia qua ratione fit prelato.li.ij.di. xxxv.s.
Obediendũ eſſe omnibus qui ſedent in kathedra

quõ intelligit᷑ li.ij.di.xliiij. r.

Obediendũ eſſe ꝑ omnia parentibus quõ intelligit
Obegientie rationẽ quõ tractauerũt benedictꝰ hie/
ro. et hugo.li. ij. di. xliiij. 43.

—

Obelẽtiã vouere ſicut paupertatẽ et caſtitatẽ quõ

intelligitur li.ij.di.xliiij. ¶..
Obecientia quelibet nõ ẽ latria li.iij.di.ix.5ꝛ.

¶biectum
Obiectũ pᷣneipalevtutiſ tbeologice qͥd li.iij.di.ix.sʒ
Obiectũ vnũ hʒ ſcia et fides.ſ.verũ ſᷣ differenter lib.
iij. di. xxiij. 12.
Obicctũ habitus cognitiui dupir bʒ determinari.ſ.

ꝛie ſiue ꝑ ſe aut cõiter ⁊ ꝑ accidẽs lib.iij.diſtic.

xxiiij. 5. . li. iij. di. xxiiij.
Obicctũ fidei quare ſolũvendicat ſibi nomẽ articuli
„ (LOolatio
Oblatio hoſtie ve. te. nõ erat ꝓfeſſiua peccati liiiij

bligatio

Muptie ſecũde et tercie et deincẽᷣps an ſint licite lib.

Bauratio an ſit pena vel eu pa lib.j.

Obligatus quõ dꝛ nobis deus li. ij.di. xxvij. 0.
Obligatio eſt duplex quedã q̃ aufert poteſtatẽ que⸗
dã que aufert impunitatẽ et que aufert li.ar.et q̃
nõ li.iij.di.xxxvij.22

₰

Obligationũ alia abſoluta alia cõditionatet qu p⸗
cepta decalogi obligãt ad oꝑa foꝛmata li.iij. diſt.

xxxvij.4 qdruplici roe li.iij. di.xxxviij. 40ℳ
Obligat aliquis a aliquid ſpecialiter pꝛeter alios

bliquus

Obliqui quõ ſunt trãſitiui li.j.di.v.22.

7 2

Obliquitatẽ paruã eſſe pꝛioꝛẽ ꝙᷓ magnã quð intelli

gitur li. ij. di. xxj. o.

Obliquitas dupir bʒ eſſe circa aliquẽ potentiaʒ ee
ſm quẽ modũ ẽ in pꝑte ſenſibili et ̃m quẽ in parte

QQ¶ Oiinio
Obliuio dicit᷑ duplr et quõ ẽ in demonibus li.ij. di.
Obliuio cogitatio ſuggeſtio quãdo ſunt pet

Abſeruat aliquid trilicick ca z2 quõ ꝛa quibolega
liea obuari poterãt li.iiij.vi.iij.5. ⁊ ꝑ totã q̃ſtiöeʒ

VoObſtinatio
Obſtinatio quid li.ij.di.vij.7.⁊.di.xliij.d.
Obſtinatio an tollat in demonibus libertatis vſuʒ
li.ij. di. vij.q.ij. e. Re. 32.

Obſtinationẽ nõ minuere li. ar. quia integra manẽt

data quõ intelligit᷑ li.ij. di.vij. 43.

—

Obſtinatio dicitur dupłx et qu
Obſtinatio oĩs an ſit pctm̃ in ſpmſctm̃ li.ij.di.xliij.

Obumbꝛatio

Obumbꝛatio et vicifſtudo in quo differũt et cöue·
nilunt li. ſ. di. viij. 11.

Occidere

Occidi hõ ĩ ſtatu inocẽtie nõ potuiſtet li.ij.di.xix.2.
Occidere vxoꝛẽ an ſit grauiꝰ peccatum qᷓ; occidere
Oecidere vxoꝛẽ grauiꝰ eſſe pcti qᷓ; occidere matrẽ

ſi qᷓ̃ rõnes ſonare videntur quõ ſunt diſoluende
ibidem.Et de hoc vide plura in vxroꝛ:.
Occidere vxoꝛẽ an ſit licitã.⁊ de hoc aliqua alia lib⸗
tiiij.di.xxxvij.a. ”ͦ”JZMV.

Oeioſuʒ qre diĩ verbũ quo itelligttut q dr redde

mus ratiõez de omni verbo ocioſo li.ij.di. xlj.27

Occultũ dr aliqͥd dupir vel a ꝑte cognoſcẽtis vel a
parte rei cognite et quõ veꝝ ẽ ꝙ maioꝛ ẽ illumia/
tio que manifeſtat neagis occulta li.iij. di. xxv. 40
Oecultatio eſt duplex ⁊ vm quẽ modũ poteſt lux o⸗
cultari li.iiij.di.xlix.s7.

Ods ẽ duplex.ſ.bñ diſpoſitꝰ ⁊ lippꝰ ⁊c.li.j.di.iij.iꝗ
Oculus coꝛpoꝛalis et ſpiritualis differenter ſe ba/
beut reſpectu rei coꝛporialisvſibilis libro ſecuũdo

ctã lib. ij.

ſactũ ⁊ quõ differt ab impenitẽtia li.ij. di. xliij. ·2½

—

Daune Ttii quomodo recipit et reddit de ſe poten
tiam viſiuam nocte libro.ij. viſtinc. xxiiij. 47.
Hculns mentis quomodo dicitur ſimplex et inten
WAo bon m.li.ij⸗di. x i...o.77.
Oculus illuminatur a luce ad videnduz res ĩ tripli
cidiſferentia. Et ad quid videndum illuminan/
tur oculi damnatoꝛum libꝛo iiij. diſt. l. .8.

Odiun

Odiũ eternũ duo dicit ⁊ quod boꝛi eſt ex meritis li

MHadio quõ babebat ꝓphᷣa odiẽtes li.iij.di.xxviij.24.
Sdire vitã carnalẽ quõ hoꝛtat᷑ deus in euagelio lib.
iij.di. xxviij.ꝛꝰ9.

Odio nõ babere inimicos quõ dicit Ambꝛo. ſuffice

re li.iij.di.xxx.ꝛxCCKK.
MAVgire qͥd vebeat bõ in inimico li.iij. di.xxx.29.
Sdiũ dicit᷑ dupir et qð eſt in penitentia li.iiij.diſti.
nio quõ ſunt deo impius et impietas eius libro
Om nia que habet pater mea ſunt omnia ꝓ quibꝰ
ibi diſtribuat li. . di. xxr.
Omnia in dei gloꝛiã facite an hoc verbñ ſit conſiliũ
an pꝛeceptum an finis pᷣcepti li.ij.di.xlj.25. 2.26.
Omnis quõ accipit᷑ cum dicit᷑.omnis natura diuini
tatis incarnari li.iij.di.v.».
Smne ⁊ totũ differunt li.iij.di.xxij.2.
Emne qð recipit᷑ eſt in recipiente ꝑ modũ recipien/
tis li.iiij.di.j·.77. 22

(Smnipotens
Omnipotetes tres quare nõ dicimus ſed tres potẽ
tes i.].di.xxij.. e r
Oipotẽs quare nõ poteſt eẽ participiũ li.j.di.xxij. 5.
Omnipotens non dicitur ꝙ omnia poſſit qualiter

Zlug.ibi accipit omnia li.j.di.xlij..
Omnipotentia ſolius dei eſt ꝓpꝛium et quõ dicit᷑ de
Snmiſfionis peccatũ nõ potuit eſſe pꝛimũ in lucifero
li. ij. di. v.I0. Z. 1.

Omiſnſo bone circũſtantie qñ dicit᷑ delictũ libroij.

(Onus
Onus eſt duplcx.ſ.alleuians et grauans et quõ pre
cepta dicunt᷑ on era i.iiij.di.j.ꝛ0.

erger
Opatſonein omni quõ con
ſpirituſſanctus li.j.di.ij.ĩ5. li. j.di. xxxij. 1.
Operari et eſe quõ differũt et cõueniunt in diuinis
Operari ꝑ aliquẽ non eſt poſſe ꝑ il lũ li.j.di.xxxij.2r.
Opereratio et potentia re pectu cuius differunt in
deo li.j.di.xxxij.ꝛ x.
Operari et noſſe differunt in dininis li.j.di.xxxij.23.
Opera ſunt vel exeũt a voluntate diuina duplicivia
Et vide reſponſiones ad varias queſtiones de di/
nina voluntate quare.ſ.hoc vel illud velit deus li.
.di. xlj. 16. ””MM

ueniũt pater et filius et

Opus eſt duplex.ſ.operans et operatũ et qd boꝛum
eſt finitũ qð non li.j.di.xliij.?. ℳ. .
Operari alicubi eſt tripliciter et quãdo habet veri⸗
tatẽ ꝙ aliquid eſt ibi vbi operat li.ij. diſt.ij. Ss.

Operari denvſq;modo quõ intelligit᷑ li.ij. di. vij. 72.

DOperat᷑ virtu aliqua kripliciter et que opatio con

uenit artifici et qᷓ deo et que natureliij. di.vij. 49.

Oationes notioꝛẽ eſſe qᷓ ſubſtantiã quõ intelligit

Opera ſex dieꝝ in quadã generalitate tractant᷑ lib.
jijj.di. xij. a et per totum.
O pus pꝛime diei li. ij. di. xiij.a.b.⁊ct.
Opus ſcde diei. li. ij. di. xiiij. a. b. c. v. .

pus ter cice diei li.ij.di. xiij.f.g.

Opus quarte diei li. ij. di. xiiij. h.i.
Opus quinte diei li.ij.di.xv.a.
Opus ſexte diei li. ij.di. xx.b.
Operi ſcde diei qᷓre deus nõ addidit ⁊ vidit deus &
eſſet bonũ ⁊c.li.ij.di.xiiij.e.

Opus pꝛincipalius eſſe debere pꝛius fallum eſt iib.

I. di.xv.ææ... ð
DODypus vnũ quare poteſt ſimul eſſe angeli ⁊ deili.ij.
Opera meritoꝛia omnia quare attribuuntur gratie
et li. ar. li. ij. di.xxvj. 44.

„

Opus remunerari ſcs titatem radicis quõ inte-
ligit᷑ li. ij. di.xxvij.45.

Opus meritoꝛium triplicem habet comparationeʒ
et ſcᷣm quã opus cſt meritoꝛium merito congrui
et ſcᷣm quã merito condigni li.ij.di.xxvij. 5.
Opus complacere artifici quomodo intelligit᷑ li.ij.
di. xxix. s. .

Opera dei perfecta eſſe quomodo intelligitur lib. ij.

Operum ſerx genera ſcm Nug.⁊ que ſunt deo poſſi
bilia li.ij.di.xxx.ꝛo. MM
Opera dei quando poteſt aliquis repugnare et quã
do nõ li.ij.di.xxxv.25.
Operatio ſubiecta peccato an tota ſit a deo an tots
ali. ar. an pars a deo ⁊ pars a li.ar.libꝛo ij.diſtinc.

Operatio ſubſtrata peccato quomodo babet deum
vt mouens pꝛincipale.li.ij.di.xxxvij.i4.
Operis diuini conſeruatio quare depẽdet a deo cũᷣ

creati artificis opus ſine ſui conſeruatione conſi⸗

ſtat li. ij. di. xxxvij. . 7. 3
Operatio foꝛtuita ſcᷣm ꝙ foꝛtuita an ſit a deo lib.
ij. di. xxxvij/q. ij. d. e. R. ʒZ3. S
Obus quomodo facit intentionem malam libꝛo.ij.
di. xl. .v11. “””””M
Sperum qualitas an ſemꝑ reſpondeat qualitati in
tentionis id eſt an omne opus quod fit bona in/
tentione ſit bonum.libꝛo.ij.diſtin.xl.q.ij.a.Ne.7.2
per totũ. „
Opus ſicut ab inten tione recipit qualitatem an eti
am ita recipiat quantitatem.i.vtrum quis tautũ
faciat quantum intendat libꝛo.ij.diſti.xl.q.ij.b.Re
15. 2 per totum.
O peribus bonis ſecluſis vel circumſcriptis an in.
tentio ſufficiat ad vitam eternam merendam li.ij
di. xl. q.iij. c. Re.(. 8. ”
Opera exterioꝛa an aliquid addant ſupꝛa intentio/
nem ratione ſue excellentie et dignitatis ſicut ſut
oꝑa pꝛiuilegigta libꝛo.ij.diſtinc.xl.q.j.R.d.24.

—

otinin⸗
691
gudle
Gatudeen
wrn
–
it
1
mnan
s bond
e
P lin
Dermue⸗
ſumgors
iace
Oerdic⸗
Ohrron⸗
.
Phyls t
oſtiae
ſuonmn ᷣ
Openoqu
fiiini
Oorndine
ſannellii

Oyyenirche

tnchz
Dhertofi
aliiidi
Ohnsund
cpo
izRpe⸗

Ohendong

ftonliii⸗

Nenbonf

hlio
Rnmn
zfuinen
heen

ſiüinn
nen

Erlini,

4

äegenu
zaht.
abcde
e.
a.
diein
4.
nlcſengrni⸗
reundaungt

enbcre

itunnen

lün,
wnod ugi

wnhicizidi
bezmehnd
iegn

ü
õ

õ

vini

inttNN&
imn uſin

n ee

ebes n
ni
A 4
imne,
Krlövind

ammmd .

Gaeli,

neh⸗ 3
ene

i

D

Delittera

tur.li.ij.di.xl.26.

Ogationẽ placere deo. pter operantẽ quõ intelligi⸗
Opcris pꝛiuilegiati bonitas ? excellentia vnde veni

Opus dicit᷑ excellẽs dupliciter et quõ opus pꝛiuile/
giatũ dicat᷑ excellens.li.ij.di.xl.29.

Opera bona an addãt ſupꝛa ſtẽtionẽ bonã qᷓtũ ad

quantitatẽ dati li.ij. di.xl.q.ij.e.Re. .⁊ per totum.

HPHperũ bonitas an addat ad bone intentionis meri

tũ qᷓtũ ad numeroſitatẽ.i.an bonũ opus additũ
opi reddat opantẽ dignũ maioꝛi pᷣmio eſſẽtiali li
Dro. ij. di. xl. q. iij. f. R.6.. per totum.
Spus bonũ vnũ q;uis ſit meritoꝛiũ vite eterne ta/
men ſequentia bona oꝑa nõ fiũt fruſtra li.ij.diſti.
Operantis mercedẽ im putari ſedᷣm meritũ qnõ in/
ielligit li. ij. di. xl.59.
Opendus bonis et multis quare merct᷑ bõ vnã ſo⸗
lam gioꝛiã et peccatis multis multa ſupplicia.li.
ij.di. xl. 42.2. 5.
Oxpa dei eẽ valde bona quõ intelligit᷑.li.ij.di.xlj.ĩd.

Oꝑatio vna et eadẽ quò pᷣt eẽ bona ⁊ mala li.ij.viſt.

. xlj. I *

Sous vt ſit meritoꝛiũ vite eterne neceſſaria ẽ ſcᷣm
gquoſdã actualis ᷣm quoſdã ſufficit habitualis re

latio in deũ li.ij. di. xlj.. et.K „½ —.
Operatio quando dĩ naturalis et quando mirabit.

Obpecratio intellectus ⁊ operatio potentie actiue dif

ferunt.li.iij.di.xiiij.S65. MN
Opera in charitate facta qre poſſunt reuiuificari et
extra charitatẽ facta nõ li.iij.di.xxiij.õ9·

Operatio fides ſpes charitas reſpecru cuiꝰ ſunt eqᷣ/

lia. li.iij.di. xxv. ».
Opus aliud eſt virtuoſum plene aliud ſemiplene ⁊

quuod bon neceſſe eſt eſſe a virtute quod non lib.
eiij. di. xxxiij. 41.

Opera foꝛmata dicunt᷑ dupliciter ⁊ m quẽ moduʒ
õöcepta decalogi obligent ad opera formaca li.iij.
di. xxxviij. 295. ð
Spus diuinũ dʒ babcre facilitatẽ congruitatẽ ⁊ vti
Opus aliquod bʒ virtutẽ a charitate interna aliqd
ex inſtitutione et quod hoꝛũ eſt virtutis et vicij et
quod hoꝛũ ſacramenti li.iiij.di.v.ꝛ⁊.
Oꝑa dñi oia nõ ſunt pꝛecepta li iiij.di viij.ð2.
Spus moꝛtuũ quõ poteſt viuificari et quõ viuifica
te et recuperare diffeꝛunt li.iiij.di.xiiij. ?7 5.
Opus quomodo dicit᷑ viuũ ⁊ moꝛtificatũ.li.iiij.di.
xiiij.76. Hic circa pꝛin. ponit᷑.qꝛ aut dicitur opus
ponat᷑ qꝛ ꝙ dicitur opus.⁊ in ſe. linca ponituꝛ hec
ponatur boc. „ ’ .
Opus eſt triplex.ſ.dei ad bominẽ.hois ad hoiem et
Hominis ad deũ et qd poteſt viuificari et qd non
liiiij.di.xv.23. Hic ponit᷑ bois additũ ponat᷑ hbo/
minis ad deum.
Opera bona facta extra charitatẽ an ſit homini ma
ritoꝛia li.iiij.di.xv.q.v.e.R.27. DD
Opera bona facta extra charitatẽ ad valcant ad tol
erabilioꝛẽ penã li.iiij.di.xv.q.vj.f. N.ð .
Opera bona ꝑſequens peccatũ moꝛtificata quomo
dao faciunt mitioꝛem penã li.iiij.di.xv.ð9.
Opera bona moꝛtificari et peccata deleri differunt
li.iij.vi.xxiooo.
Opexa exteriora recipere qualitatẽ ab interioꝛibus

Ogit᷑ aliqͥd alit᷑ ĩ ↄſpectu hoſĩs

⸗

..ð
—

quomodo intelligitur li.iiij.di.xxx.23.

Opus dj indifferens duptr et de quo poteſt fiert V

——

re

an⸗ ebaricas dẽ ogire mititudinẽ pctõꝝ li.iiij.di.
Opinari contrarie eſt dupliciter et qñ è licitũ et quNò
do hereticũ li.j.di. xxvij.127.

„

Opinari contrarie de notionibns non ẽ mendacinz.

Opinio erronca de notionibus qudo ẽ periculoſa.

li. j.di. xxvij.19.
Opinio quid eſt li.j.di.xlv.ꝗs.

Opiniones octo in quibus magiſter cbiter non tene

Opinabile ⁊ ſcibile qͥd pᷣt eſſe li.ij.di.xxiij.ꝛ3.

Opinio ꝓbabilis accipit᷑ dupliciter et quõ põt ſta⸗

re cũ hitu fidei circa eãdẽ materiã li.iij.di. xxiiij. 35
Onpoſti⸗ ſoꝛmarii debet eſſe reſpectu eiuſdẽ tꝑis.
Oppoſitis duobus opoſitis neceſſe ẽ alterũ ſcire
neceſſe eſt alterũ velle. Solo.li.j.di.xlvj.i2.

Oopoſita ſe nõ poſſe cõpati circa vnũ quõ intelligi

tur li.ij. di. iij. 25.

Oppoſita nata fiei circa idẽ vbi hʒ inſtanti li iſdi

H rvd-a. id idẽ.s2.⁊ di.xlj.ↄ.Ad idẽ.li.j.diſtinc.

J.83. ”
OSppoſitũ ſi eſt cauſa oppoſiti ergo ꝓpoſitũ ẽ cauſa

oſiti vbi illa maxima bʒ inſtantiã li ij. di. xj. ʒ
. r 2 MD — „ „. e. 7 5
EEt di. xxxiij.20. ⁊.li.iij.di.xxviij.ꝛ?6.

Oppoſitoꝛũ vnũ ſi multiplicat ergo et reliquũ quõ

Opponi tin vnũ vni quõ intelligit᷑.li.ij.di.xxxiiij. t.
Oppoſita quomodo dicũtur habere maioꝛẽ conue
niẽtiã ad iuicẽ qᷓ; creatuꝛe ad creatoꝛẽ li.iij.di.j.I4.
Oppoſita duo poſſunt aiffrmari de eodẽ in chriſto

ita ꝙ vnum dicitur per vnionem alterum per ꝓ/

pꝛietatem. neutrum tamen iſtoꝛum poterit nega

(Optimum

Optimum invno genere ſi eſt melius optimo ĩ alio

et ſimplicit᷑ ͥ ilio meliꝰ quõ intelligit᷑ li.ij.di.j. 70
Optimum eſt duplex ⁊ ſcdᷣn quem modũ accipitur
in illa auctoꝛitate Dyoniſij.optimi eſt optima ad

ducere.lib.ij.di.xxiij.io.Ad idem li.iij.diſt.xx. ¶ʒ3.

Optimum iternm eſt duplex et quomodo optimuʒ
vninſcuiuſqʒ rei eſt tm̃ vnum.li.ij.diſtin.xxiiij.27
Optimo deberi optimũ locũ quomodo intelligitut
li.iij. diſt. xxij. . èMD
((Ozꝛarer
Orare pꝛo aliquo contingit dupliciter aut ſcilicet
fſcgm foꝛmam oꝛationis. aut ſcᷣm intentionem
oꝛantis et quomodo chꝛiſtus orauit in monte
ſect quomõ ꝓ diſcipulis.libroiij.diſti xvij.7. 7.8

liter t ſpectu dri 4

ri quia plus tollit negatio qᷓ; ponat affirmatio. li.

Oppoſitorum poteſt eſſevnus habitus cognitiuꝰ ẽᷣ

Orare an decuerit xpᷣm li.iij.diſt. xvij.q.j.d.Re.0.et
per totu m. . . „7
Oꝛando neminẽ petere ab alio qd poteſt ipſe imple
re quomodo intelligitur.li.iij.diſt.xvij. .
Oꝛationẽ eſſe aſcenſum intellectus in deum quomo
do intclligitur li.iij.di.xvij.ʒy.
Oꝛationis poſtulatio quomodo reſi picit totũ trinita
tem li.iij.diſt.xvij.ð .
Oration cln oift an chriſtus fucrit exauditus lib.iij.
diſt. xvij q.ij.e. C.ðS6. .
Oꝛatio illa qua xpᷣas oꝛauit in paſſione vt calix trãſ
ferretur a ſe an ſecrte a ratõne an a ſenſualitate li.
iij. diſt. xvij. q. iij.f. G.ðͦ99. 2 .
O:indo Zernie⸗ petere aliqd a ſe quõ intelligit᷑ ibis
Oꝛationem dñicam qñ poteſt oſoꝛ vel inuidus dice/
re abſqʒ culpa li.iij.di.xxx..Et li.iiij.di.xvj.i5.
Oꝛatiõe an cõtingat ſatiſfacere. Et cũ duplerx ſit oꝛa
tio ſcʒ mentalis et vocalis queritur que ſit magis
ſatiſfactoꝛia libꝛo.iiij.diſt.xv.q.iij.ðn.
Oꝛationem vocalem nõ ferre animũ ſurſum falſum
eſt. li. iiij. diſt. xv. 78.
Oꝛationem vocalem eſſe magis penalem quomodo
intelligitur libꝛo.iiij.di.xx.⁊2 9. .. .
Oꝛationẽ gemebundã ſpectare ad contritionẽ quo/
modo intelligitur libꝛo.iiij. diſt.xv.Sso.
Oꝛatio vocalis triplici ex cauſa eſt inſtituta libꝛo.iiij
diſt. xv. st. D
Oꝛare poteſt om̃is homo dimitte nobis debita nr̃a
ſicut et nos ⁊c̃.abſqʒ pctõ q;Stumcũq; ſibi non con
ſtet de peccato ſibꝛo.iiij.diſt.xvj.sʒy.
Oꝛatio dñica quõ delet pctã li.iiij.di.xvj.s4.
Oꝛare pꝛo martire in ecclia iniuriã eſſe quomõ intel
ligitur libꝛo.iiij. diſt.xlv..5«ox8.
Oꝛatõnes noſtras per quẽ modũ offerũt angeli deo
libꝛ0. iiij. diſt. xlv. S8. . .
Oꝛatio pctõꝛis quõ meretur aliquid apud deum lib.
Oꝛatio quare non dirigitur ad ſpiritumſanctum ſi/

cut ad patrem lib.iiij.di. xlv.1.

(Oꝛbis

Oꝛbes ccleſtes quomodo mouentur motu cõtrario

libꝛo. ij. di. xxx. 8. S
Oꝛbium celeſtium diuerſitas ⁊ diſtinctio vnde libꝛo
Oꝛbes planetarum qᷓ;uis moueant᷑ diuerſis motibꝰ
ſpere vltime tñ non diſcontinuant᷑ li.ij. di. xiiij.5
Oꝛbiũ motus quõ eſt propter luminarium motum.
libꝛo.ij.diſt.xiiij.SSõãTGCG60.
Oꝛbi alicui an conueniat moueri abſq; ſtellis.lib.ij.
diſt. xiiij. a. iij.i. R. ö9d..

ꝛdo non ſacramentnʒ

Oꝛdo eſt ⁊ rerum in vniuerſo ⁊ hic appropᷣatur ſapi
eutie et reꝝ in finẽ ⁊ hic appꝛopriat᷑ bonitati libꝛo
·. diſt. iij. . Ad idẽ di.xliiij. .v7. —
Oꝛdo an ſit in diuis ponendꝰ li.j.diſ.xx.q.j.c.Re.T9.
ODꝛdo eſt triplex et quis hoꝛum cadit in diuinis ibiʒ
Oꝛdo notificatur li.j.diſt.xx.i.et.1S.
Oꝛdo quõ eſt qͥd notionale libꝛo.j.di.xx.20. .
Oꝛdo aliò dicit in diuis qᷓ; in creaturis li.j.di.xx.i⁊.
ODꝛdo quomodo eſt in diuinis li.j.diſt.xx.22.
Oꝛdo nature an ſit in diuis li.j.diſti.xx.qij.d.Re.23.
DOꝛdo dicit᷑ eſſe alicuius dupliciter et quõ dẽ eſſe per
ſone patnis et filij et ſpũſſancti et quõ nature ibid.

Oꝛdo ſm naturalex oꝛigineʒ in his inferioꝛibne puo
dicit ſ; emanationẽ et anteceſſionẽ ⁊cc.in diuinis
aũt non ſic li.j.diſt.xx.? 8s. 2

Oꝛdo ponitur in diuinis et non gradus et quõ diſfe

runt oꝛdo et gradus li.j.di. xxv. . et.s.
Oꝛdinabiliũ duo genera et in quo relatio introduci-
tur ꝑ mutationẽ factã in vtroq; extremoꝝ ⁊ i quo
non. libꝛo.j.di.xxx..dd.
Oꝛdo ẽ duplex ſcð ſin nobilitatem ⁊ ſm durationẽ.
et quis hoꝝ ponit extrema ſimul quis non. libꝛo.j

4*

Oꝛdo iterum eſt duplex ſcʒ diſpoſitio rerũ in vniuer
ſo et directio in finẽ ⁊ m quẽ modũ eſt de ratione
predeſtinationis li..di.xl..ꝛMs.
Oꝛdo Karnte eſt duplex et contra quẽ facit deus lib.
J. diſt. xlij. 28. è
Oꝛdo vniuerſi ſi conſideret᷑ ad finẽ in vniuerſo nul⸗

la eſt ibi in ea maelo. lt virlun1.

Oꝛdinatum quomõ dicat᷑ melius qð fini eſt pinq⸗

us li. . diſt. xliiij.20. „
Oꝛdinis bonitas quõ pendet ex partiũ bonitate lib.
Oꝛdinabile an ſit malũ a dei voluntate. libꝛo.j.diſti.
xivi. q.v. c. E.?⸗ XX.
Oꝛdinatũ eſſe dicitur aliqui
eſt oꝛdinabile IJbidem.

Oꝛdinatũ eſſe vbi pren upponit eſſe li.j. di. xlvj. 3.

Oꝛdo aliter eſt in ſpiritibus aliter in coꝛpoꝛibus lib.
ij. diſt. viij. b7.
Oꝛqo angelicus diffinitur libꝛo.ij.di.iĩx. ..
Oꝛdinum diuerſoꝝ angeli an ſint diuerſaruz ſpecle
rum per naturã li.ij.di.ix.q.j.a. ſe. s.et per totum
Oꝛdinum angelicoꝝ diſtinctio an ſit a naturavl gra
tia tanq; a principali cauſa libꝛo.ij. di. ix. q.ij. b. de.
10. et per totum. è””M
Oꝛdines angelici vnde nominent li. ij. diſt. ix. a. iiij.d
Pe. 22. et per totum.

Oꝛdines ad ſingulos angeloꝛũ an fiat aſſumptio ſal

uandoꝝ li.ij.di.ix.q.v.e.NRe.ʒo.et per totum.
Oꝛdinis reſpectu oꝛdinis prelatio an euacuetur pt⸗
iudicium li.ij. diſt.ix.q.vj.f.Re.s ⁊ per totum.
Oꝛdines angelici an ſunt tm nouem li. ij. di. ix. q. vij.
g. R.42. ⁊ per totum. l

Oꝛdo decimus ex bominibus quid efcit libꝛo. ij. di⸗

Oꝛainum diſtinctionem eſſe ſm dona gratian quõ
intelligitur li.ij.di. ix. 45. Ad idem. 439.
Oꝛdo in angelis an cõpaciatur ſecũ equalitatẽ libꝛo
Oꝛdines angelici qui et quot ſint li.ij.di.ix.a.
Oꝛao angelicus quid ſit qualiter oꝛdines nominen⸗
r dke ſit rõ nois vniuſcuiuſq; oꝛdinis libꝛo.ij.
Oꝛdines angelici an a principio creatõnis ita diſtin
cti fuernit libꝛo.ij.diſt.ix.c. .
Dechſe kualein angeli an om̃s ſint equales. libꝛo
Duin⸗ Sern n angelis repleri quõ intelligitur libꝛo
Oꝛdo ꝓductõnis an exigat prius de non ente faceꝛe

ens in potentia q; producere aliquã foꝛmã lib. ij.

diſt. xij. Io. NHic ponit᷑ inter ens ⁊ ens ponatur int
ens 7 non cns. =
o in creatunis eſt triplex li.ij. diſt. xxx.2.
ꝛdinem attendi penes intentionem quomoglo in⸗

d tripliciter quõ malũ

ligturlind
grockvnger
quömn
Ortoquipont
Oainatunck
gictererco
Nitriiſe.
Ordinttunckat
gocbounck
dſtintrni.
Oulnsorwoſt
ninnmmgfn
ſjdiſterr..
Odoanitinch⸗
„Nſals.
Ocopenes vi
tn8
Adochartais
ſochnitzsin
bro ij dit tn

Oidocbuneans

rzſoſne⸗
Vunn ng
lic⸗

Oubchutzon

itiuermunn⸗
Neconnatſoſi

Ochcnntns

eun Etqvcri
Dripoungsb
Ohdunlerznen
eſtiapreyone

octtatsn

D
MR.
Daochnttnt
mnvitaten
Centieneref
Ochants
fimgij

Oubin Mingn

liceſeuefi

Or

Däiiſgtig
, Mantſ ind
Amiuh
Ahulenn
bluſfnize
Dſſp gedon
zahmnſtlenent
diläirdia
ir nctenon.
lhennanefeſ,
itinrgröſ
N lnenondz⸗
di lidirnin
Msicnnenn

nbiiſe
. n
anon acs se
mel

mgie

Ntum fnrmz

E=

Gdieſchniz⸗

Nun. tnn

dcnngiiten
let uftinn

MMAtlüh.

iisit

l

Ppontcſel a .
dus irinannt⸗

urlbidite
Amſierdüeinit

rgſan
ngonſtanng
auulbwidit

S

õ

ee.
õ
e

r i werl un

nins nucſatlinid

cedgenn
tächirti

KA . 4
aucucz unn

nmchognelin

r0
in fteubl

caidi
astarfe

gNänt

mnnmngi

telligitur li. ij. diſt. xxxv. 53.

Delittera

Oꝛdo eſt duplex ſcʒ ante factũ eſſe et poſt factuʒ eſſe
et quõ malum ceſt oꝛdinabile li.ij.di.xxxv.dy 7.
ꝛdo qui ponit diſtinctionẽ et qui non li.iij.di.xxj.
Oꝛdinatum eſt aliquid ad beatitudinẽ du, 18.
pliciter et qd boꝛũ diligendũ eſt cx charitate li.iij.
di. xxviij.21. r
Oꝛdinatum eſt aliquid ad laudem dei dupliciter et

quod hoꝛum eſt diligendum ex charitate libꝛo.iij.

deſtin. xxviij.22. ð?
Oꝛdinis prepoſteratio eſt triplex et de qua verũ eſt
dictuʒ magiſtri ꝙ peccat qui prepoſtere agit libꝛo

„

iij. diſt. xxix. 1I.

Oꝛdo an ſit in charitate diligibilium lib. iij. diſt. xxix.

q.j. a. Pe. 8.

Oꝛdo penes quid attenditur in charitate lib.ij.diſt.

rxix.9.et.II. et. . Ad idem.. et. 56.
Oꝛdo charitatis per compationẽ nr̃i ad deumvtruʒ

ſcʒ charitas in diligendo preponat deum nobis li

bꝛo.iij. diſt. xxix.q.ij.b.Re.i 5.et per totum.
ꝛdo charitatis per comꝑationẽ noſtri ad ꝓximuʒ.
vtruʒ ſcʒ ᷣm oꝛdinẽ charitatis preponendũ ſit bo
num ꝓprium bono ipſius proximi lib.iij.diſt.xxix.
q.iij. c.

Oꝛdo charitatis per comꝑationẽ patris ad filiũ. Et

q̃ritur vtrum magis ſint diligẽdi parentes ꝙᷓ filij
an econuerſo li.iij. di. xxix.q.iuij.d.R.28.
Oꝛdo charitatis per comꝑatoem domcſtici ad extra

neum. Et queritur vtruʒ domeſticus ſit extraneo

preponendus libꝛo.iij.diſt.xxix.q.v.e.Re.ʒt.

Oꝛdo duplex attenditur in charitate et m quẽ do⸗
meſtici preponendi ſunt extrancis li.iij.di. xxix. 2.
DOꝛdo charitatis an attendatur penes affectũ tm̃ an

Ginlen es affectum et effectum li.iij. diſt. xxix.q.
Oꝛdo charitatis quare magis afſignatur penes pro
pinquit atem q; penes bonitatem vel penes indi/
gentie neceſſitatẽ li.iij.diſt.xxix.S.

Oꝛdo caritatis an i patria habeat immutari li.iij. di/

ſtin. xxxj.q.iij.i.Re.Sʒ.et per totum.
Oꝛdo in ↄſanguinitate tripłr accipitur et ſᷣm h̊ treſ
linee ↄſueuerũt aſſignari li.iiij. di. xl.ꝰ.2. I0.

Oꝛdo ſacramẽtũ

Oꝛdinũ ſeptẽ gradibus quõ ſeptẽ ſpũs ſancti dona

aptant᷑ li.ilij.diſt. xxiiij.I. è
Oꝛdinandi an debeãt coꝛonari vel tonſurari lib.iiij.
diſt. xxiiij. q.j.a.Ne..ct ꝑ totum.
Oꝛꝗo an ſit in eccia li.iiij.di.xxiiij.q.j.e.Re.20.

Oꝛdo neceſſarius eſt in eccia duplici ratone Ibide,z

Dꝛdo ſᷣm que dona attendatur li.iiij.di.xxiiij.2 4.
Oꝛdo an ſit ſacmentũ li.iiij.di.xxiiij.q.ij...
Oꝛdo dupliciter dicit᷑ et ſm quẽ modũ eſt ſacramen
tũ et m quẽ non. Ibidem in..
Oꝛdinem non eſſe ſacramentũ ſi que rationes ꝓba/
re vidẽtur quõ ſoluunt᷑ li.iiij.di.xxiiij.25. et ꝑ totũ
Oꝛdo quare non hʒ rationẽ ſacramẽti in angelis et
laicis li.iiij. di.xxiiij.27. R—ã—.ůã.ãʒũ
Oꝛdinis ſcrattentunn an ſit no.le.propriũ.li.iiij.di.
cxiuii. q. i. g. N. 30. .
O:gins acreſheizen non eſſe no.le. ꝓpꝛiuʒ ſi que ra
tõnes ſonare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende lib.iiij.
Diſt. xxiiij. 31. ct. 532.

Oꝛdinis ſacramentũ quomodo cſt de dictamie natu

reg li.iiij.diſ.xxiiij.ʒʒ.

êòẽ/

Oꝛdo an ſit ſacramentum vnũ vel plura. li.iiij.diſti.
xxiiij.q.iiij.h.Re. 4. .
Odo an diuidatur in partes integrales an ſubiecti
uas li.iiij.diſt.xxiiij.ð6.
Oꝛdinis ſacramentum ad quid oꝛdinat᷑ principalit᷑
libꝛ0. iiij.di. xxiiij.7. .
Oꝛdinũ differentia qammõ eſt ſpecifica qʒammo/
do non li.iiij. di. xxiiij. 38.
Oꝛdines dicunt᷑ ſacri tribus modis ⁊ quõ vnuſquii
qʒ oꝛdo ðꝛ ſacer li.iiij.di.xxiiij. 3.
Oꝛdo quare magis diffinitur per ſignaculum qᷓ; per
elementũ li.iiij.diſt.xxiiij. ·4.

O:adinibus in oibus an imprimatur caracter: li.iiij.
diſt. xxiiij.q.j.i. R. 45. et per totum.
QAAQdinibus in diuerſis an caracteres diuerſi impri-

mauntur li.iiij.diſt.xxiiij.q.ij.k.Re.A9.et ꝑ totum.
Oꝛdinum diuerſoꝝ caracteres an ſint eſſentialit᷑ ad
ſe inuicẽ oꝛdinati li.iiij.diſt.xxiiij.q.iij.l.per totuʒ.

Oꝛdinibus in diuerſis qũñ imprimatur caracter libꝛo

iiij. diſt. xxiiij.q.iiij.im.Re.S.et per totum.

Oꝛdinibus in aliquibus conferendis q́;uis non fiat

manuũ impoſitio fit tñ aliq̃d ſimile li.iiij.di.xxiiij.

Oꝛdinum in collatõne ad quid ſacerdotes ma 59

nus imponunt li.iiij.diſt.xxiiij.õo. L
Odinuʒ diuiſio vel graduũ diſtinctio pe nes ſacros
cet non 14 acros an ſit bene aſſignata lib.iiij.di.xxiiij.
.J.1. Re. 6d .
Orunes qua ratione dicunt᷑ ſacri.li.iiij.di.xxiiij.o5.
Oꝛdinũ oim collatio quõ dat ptãtem aliquã mini/
ſtrandi circa ſummũ ſacramentum li.iiij.di.xxiiij.
Oꝛdines ne dũ ſacri ſed et non ſacri quõ fue-· ss.
runt in primitiua eccia.li.iiij.di.xxiiij.s7.
Oꝛdinum ſubſtantialia ſemꝑ fuerunt eadẽ in eccia.
ſed non eodem mõ vt nunc li. iiij. di. xxiiij.6S.
Oꝛco an ſit plalmiſtatns li.iiij.di.xxiiij.q.ij.o. R.õ⸗

Oꝛdinem ꝓprie loquẽdo eſſe pſalmiſtatum ſi que ra

tiones ꝓbant quõ ſunt diſſol uende li.iiij.di.xxiiij
7 0. Kct. 71. W
Oꝛdo an ſit epᷣatus li.iiij.di.xxiiij.q.iij.p.Re.⁊2.
Oꝛclinẽ propriũ vel ſpecialem eſſe epatum ſi que au
ctoꝛitates et rõnes ꝓbarc vident᷑ quõ ſunt diſſol/
uende lib.iiij.diſt. xxiiij. 73. et per totum. Hic poni
tur in principio de iſidoꝛo et pelagio. ponatur de
iſidoꝛo et gelaſio.
Oꝛdines an ſint ſeptem an plures an paucioꝛes lib.
iiij. diſt. xxiiij.q.iiij.q.Re.28.
Oꝛdinum numerus ct ſi Ricientia ſumitur multipli
citer et de dignitate et officio ſinguloꝝ Ibidem.

Oꝛdines tm̃ tres eẽ auctoꝛitate dioniſij quõ eſt intel

ligendum li.iiij. diſt. xxiiij. 79.
Oꝛdines nõ diſtinguunt᷑ penes actus ieraꝛchicos q̃
ſunt purgare illuminare et ꝑficere ſed peues actũ
miniſtrandi li.iiij.diſt.xxiiij.S o.
Oꝛdines ecciaſtici non diſtinguunt᷑ vt angelici libꝛo
iiij.diſt. xxiiij.SD 1. , . .
Oꝛdinibus i ſuſcipiẽdis interioꝛ diſpoſitio tractat᷑

quc eſt gratia li iiij.diſt.xxiiij.a.

O:ꝛdinibus i ſuſcipiẽdis diſpoſitõ exterioꝛ tractatur

que eſt tonſura li.uij.di.xxii.s.d.
Oꝛdinum numerus.noia ⁊ officia tractant᷑ libꝛo.iiij

Oꝛdines minoꝛes et maioꝛes in quo differunt libꝛo

Oꝛdines minoꝛes et maioꝛes in quo conueniunt. li.

ciij. giſt. xxiiij.l.

Oꝛdo quid ſit IJbidenn.
Drin dignitetes et officia ſuꝑaddita que ſint lib.
üiüiüiij. diſt. xxiiij. m. n. o. li.iiij.di. xxv.I.

Oꝛdinat᷑ aliquis male multipliciter et de eoꝝ penis
DOꝛdinari pt quis ꝑ ſaltũ vno oꝛdine omiſſo pᷣtermiſ
ſo tñ ſacerdotio nõ pᷣt qs eſſe epñs li.iiij.di.xxv.⁊.
Oꝛdinati a ſimoniacis quãdo bñt oꝛdinis executio/
nẽ li. iiij. di. xxv. 5. P.e. I0o
Oꝛdinare an poſſit ſolus epũs libꝛo.iiij.di.xxv.q.j.a
Sꝛdines ab alio iᷓ ab epo cõferri ſi que rõnes ⁊ au/
ctoꝛitates ꝓbare vident᷑ quõ ẽ illis reſpondendũ
li.iiij. di. xxv. ri. et..2. et. 1. et. . .
DAane⸗ an poſſi dare eps hereticus li.iiij.di.xxv.q.
ij. b. Re. 16.
Ories epᷣm bereticũ dare nõ poſfe vbi ſonare vide
tur auctas quõ ſit exponenda li.iiij.di.xxv.i7.
Oꝛdinẽ aliquẽ an poſſit vendere ſymoniacus epũs.
li.iiij. di. xxv.qiij.c. R.ĩv9.
Oꝛdinẽ vendere non poſſe epᷣm ſimoniacũ ſi que rõ/
nes et auẽtes ſonare vident᷑ quõ ſunt diſſolueude
li.iiij. diſt. xxv.⁊20. et per totum.
Oꝛdines ſymoniace conferẽs an ex hoc ipſo fiat be/
reticus ii.iiij.di.xxv.q.iiij.d.Re.22. per totum.
Oꝛdines ſymoniace ↄferens an ſit pctoꝛ in fide vl in
moꝛibus li.iiij. di. xxv. . 3.
Oꝛdines an poſſint recipe ſoli viri an etiã mulieres.
li. iiij.di.xxv.q.j.e.NR.2ꝰ.

Oꝛdinari quare nõ pot mulier ꝙᷓuis tꝑalit᷑ poſſit do

minari vt legit᷑ de delboꝛa li.iiij.di.xxv.oct.õy 2.
Oꝛdiari qᷓre non poſſunt abbatiſſe li.iiij.diſt.xxv.ʒ.
Sꝛdinari non poſſunt mulieres q;uis admittant᷑ tã
ad religionem qᷓ; ad martyriũ li.iiij.di.xxv. .
Oꝛdinis ad ſuſceptionẽ an neceſſarius ſit vſus ratio
nis li.iiij. di. xxv. q.ij.f. R.?t.. “è
Oꝛdinis ad ſuſceptionẽ neceſſariũ eſſe vſum rõis qᷓ;
tum ad ſacri eſſe vel ſuſcipere ſi que rõnes vident
ſonare quõ ſũt itelligẽde li.iiij.di.xxv. 5. ⁊ ꝑ totũ.
Oꝛdinis ad ſuſceptõeʒ an neceſſaria ſit ĩdiuiſio car-
nis li.iiij. di. xxv. q.iij. g. R. 40. ,B
Oꝛdinis ſuſceptionẽ quare impedit carnis diuiſio ⁊
carnis coꝛruptio vel foꝛnicatio non li.iiij.diſ.xxv.
i. Et quare coꝛruptid viri non impedit conſecra
tionẽ ſicut coꝛruptio mulieris Et quare foꝛnicatõ
vxoꝛis facit virũ potiꝰirregularẽ ꝙᷓ foꝛnicatio viri
44. et. ꝓ5. „ 2 19 . . 2
Oꝛdinis ſuſceptionẽ qua rõne impedit carnis diui/
ſio an ex ꝑte aie an ex ꝑte carnis.li.iiij.diſt.xxv.A2.
Oꝛdinis ſuſceptionẽ qd ſacr̃m impedit an oꝛdis an
matrimonij li.iiij.di.xxv.5.
Oꝛdinis ad ſuſceptionẽ quare eſt ineptus qui deſpõ
ſat et copſcit coꝛruptã abalio li.iiij.di.xxv.ð.
Oꝛdis ad ſuſceptionẽ an ſit neceſſaria cõditio liber/
tatis li. iiij. di . xxv.q.iiij. b.Re. 6.
Oꝛdinis a ſuſceptione repellunt᷑ ſex genera hoim.li.
iiij. di. xxv. z. reſtituẽdus li.iiij.di.xxv.8.
Oꝛdinatus ſi ſit ſeruus ignoꝛante domino an ſit ei
Sꝛdines an poſſint dare heretici li.iiij.di.xxv.a.b.c.
Sꝛdines ſimoniace ↄferẽtcs et recipiẽtes an ſint be
retici li.iiij.di.xxv.d. .
Oꝛdinatoꝛũ a ſymoniacis pena li.iiij.di.xxv.e.
Oꝛdinandoꝛũ etas ydonea que ſit li.iiij.di.xxv.f.
Oꝛdinũ mioꝝ clerici ducunt vxoꝛes dupir li.iiij.diſ.
xxxvij. 1. intelligit᷑ li.iiij.diſt.xxxvii.x.et.ʒ.
Oꝛdinũ maioꝛũ clericos ab vxoꝛibus abſtinere quõ
Oꝛdines minoꝛes an impediat matrimonij li.iiij.di

ſtin. xxxvij.q.ſ.a. R. .

Oꝛdines minoꝛcs matrimoniũ impedireſi que ratõ

nes vident᷑ ꝓbare quõ ſunt diſſoluende li.iij.di⸗
ſtin. xxxvij. 2. et.S8. xxxvij.q·ij.b. Re..
Oꝛdo ſacer an impediat matrimoniũ libꝛo.iiij. diſti.
Vrdo ſacer quare impedit mrimoniũ libr.iiij.diſtin.
Ordo ſacer non impedit matrimoniñũ qꝛ matrimo⸗
niũ non impedit oꝛdinem ſacrum Sobo. libꝛo.iiij.
diſt. xxxvij.ii.

Ordo ſacer quare ĩpedit matrimoniũ in eccia roma/

na et non in greca li.iiij. diſt. xxxvij.i2.
Oꝛdinem ſacrũ matrimoniũ impedire an hoc debue

rit ſtatuere eccia ⁊ per hoc dlericus ad cotinentia,

792 „

obligare li.iiij. di. xxxvij.q·.iij. c. E.15. . .
Ordinibus ſacris iſignitũ licitũ eſſe matrimoniũ cõ

trahere ſi que rõnes ſonare vident᷑ quõ ſunt diſ/

ſoluende li.iiij.di.xxxvij.l .et per totum.

Oꝛdis impedimentũ qtũ ad matrimoniũ li.iiij.diſt.

xxxvij.a.

Oꝛigo creature eſt ex duobus et ᷣm boc dꝛ aliquich

crcature ipſi naturale vupliciter li.j.di. viij.38.
Origo ſemꝑ ðʒ relatio et ᷣm diuerſam acceptioncʒ

appropriatur diuerſimode ꝑſonis in diuinis li.ſj.

di. xxvij. v.

Oꝛigo oprius eſt in diuinis qᷓ; oꝛdo li.ſ.di.xxix.ꝰ.

Orisginalis iuſticia quid ſit ᷣm Anſel.li.ij.di.xix.5.
Originalis iuſticia dupliciter conſiderat᷑ et ̃m quẽ
modũ habet auferri ꝑ culpã ⁊c.li.ij.di.xxiiij.ð ð9.
Originale peccatũ noĩatur octo noibus et quõ diſti-
guunt᷑ li. ij. di. xxx.ĩ.
Origialis coꝛruptio an inſit nature ex ſue conditõis
pᷣmoꝛdio an ex pcti merito li.ij. di. xxx.q.j.a.Re.ʒ.
Originalis ſiue pᷣme tranſgreſſionis merito an hña/
na natura fuerit coꝛrupta penaliter tm̃ an etiã cul
pabiliter li.ij. di. xxx.q.ij.b.Re.5

—

Originale pctm̃ an ſit concupiali.ij.di.xxx.q.j.c.N.
Oꝛiginale pctm̃ quatuoꝛ defectus indidit bo- ⁊o.

mibus.li.ij.di.xxx.ĩ.ꝰP9.
Originale ⁊ actuale petm̃ quõ eſt in aliquo libꝛo.ij.
Originale pctm̃ non eſſe concupiſcentiã put claudit

in ſe debite iuſticie carentiã ſi que rõnes et ancto

ritates ſonare vident᷑ quõ ſunt intelligende. ibꝛo
ij. diſt. xxx. 21. et per totum. .
Originale pctm̃ an ſit ignoꝛantia li.ij.diſt.xxx.qij.d.
Originalis pcti cã que eſt in carne 27
quodã mõ dicendi eſt pena et quodam non.lib.ij.
diſt. xxxj. 1. diſt. xxxj. 2.
Originale quõ non eſt magis in ꝓle qᷓᷓ in pꝛe libro.ij
Sriginale an contraberet bomo factus de ade car/
coꝛrupta preter legem generationis libꝛo.ij. di⸗
in. xxxj.. “””M
Originaie peccatum ratione cuins partis primo in⸗
eſt anime li.ij.diſt. xxxj.q.ij.b.Re.iʒ.
Oꝛiginale peccatum dupliciter conſideratur ⁊ ſcm

quẽ modum et quomodo ineſt anime libꝛo.ij. diſ.

xxxi. 14.

Oꝛigina le quare non ſic reſptcit vegetatiuam ſicut

ſenſitiuam li.ij.diſt.xxxj.i5.

Originalis coꝛruptio qua ratione viget in generati/

ug li.ij. di.xxxj..6.

diſt. xxxj.ꝛ.

giige⸗
Ninecht
ditprf7
Dignnem
ltü ice
Oiinueqn
potontim
Oighegn
tiuelige
Niinen
hoſtinfae
cun
giionlene
Ntinetrol
ignnepeee
lliKirr
Ouganlens
Orgngece
foipfainfe
etlbicine
Orignaeqr
Orgvalspe
Oignaehti
ſnnleolen
Oignaecue
Oignenon
nbereliiſdi
Aunlepeee
Mäuisdd
„68677.
Oigmneren⸗
Qgiuend
Ninnaſ⸗
Amiedu
Qörisn
mummg
Qigmne
tiadcan
Digme⸗
eſcan⸗
ſuet.
ſeclttrj:
giguen
e kep⸗
1
ait
Ngii⸗
iginent
deerkdiin

tlihddinn

nagingigin,
ümgel

tmingtüſtt
numgehhtgte
ecen iing
naihchz
tülatictntni
ane Wiging
Nn

8

odesſtn.

Gimdr aöfzuisl

1,
naitiladei,
— 1,4 SE
in ecn iksn

NiNc
imipli
rudi

Delittera

Oꝛiginale quare nõ eſt pꝛius in ſubſtãtia q; potẽtia

anime cũ tñ id videãt᷑ ꝓbare due rationes lib.ij.

Oꝛiginale an magis infecerit generatiuã qᷓ alig po⸗
tentiã li.ij. di. xxxj.q.iij.c.Re.ĩi9. ,.
Oꝛiginale quare magis infecit generatiuã qᷓ; aliam
potentiam ibidem.
Oꝛiginale quõ ẽ cauſa punitionis nutritiue et gene
ratiue li.ij.di.xxxj.oo. MMB
Oꝛiginale qꝛ traſfudit᷑ mediãte carne querit᷑ an aia
poſſit infici a camne li.ij.di.xxxj.q.j.d.N.24.⁊ per
Hꝛiginale an contrabat᷑ in aĩa ex carne ex aliquo ap
petitu et voluntate anime li.ij. di. xxxj.q.ij.e.Re.
Originale peccatũ an ſit a voluntate pꝛia vel alie⸗/
rrert. 1. dt. xxxj. 56.
Oꝛiginale quõ fit ex pctõ ſm qͥd pctſ ſimpliciter li.
Oꝛiginale qꝛ traſfundit᷑ mediate carne querit᷑ an ca
ro ipſa inficiat᷑ ex ꝓpagatiõe tm̃ vel ex Ppagatioe
et libidinc li. ij di.xxxj.q.iij.f.Ne.9.⁊ per totum.
Originale quõ tranſeat in filios li. ij. di. xxxj. a.b.c.
Oꝛiginalis pcti cã an ſit culpa vl pena li.ij.di.xxxj.d
Oꝛiginale filios cõtrabere ex parentibus mundis ꝑ
ſimile oſtendit ibiden. Z
Oꝛiginale qua rõe dicat᷑ lib.ij.di.xxxj.e.
Oꝛiginale non traduci ex lege coitus nitunt᷑ quidazʒ
Pbare li.ij. di. xxxjff. ,
Oꝛiginale peccatũ duplici rõe nõ redit poſt baptiſ/
mũ qᷓ;uis cõcupiſcẽtia pꝛaua redeat li.ij. di. xxxij.

er 6. 2. . . Vxij. 8.
Ouiqginale remanere actu quomõ intelligit li. ij. diſt.
Oꝛiginale an deleat᷑ in baptiſmo qᷓtũ ad culpã li.ij.
di. xxxij.q.j.a.Re.12. .
ꝛiginale duplici rõe remittit᷑ in baptiſmo ibidem.
Oꝛiginalis iuſticie pꝛiuatio que manet poſt baptiſ.
mum quõ cõpenſat᷑ li.ij di.xxxij.iʒ.
Oꝛiginale peccatũ an deleri habeat in baptiſmo qᷓ;/
tũ ad cauſam li.ij. di. xxxij.q.ij.b. Re.17.
Originale q;uis curet᷑ in baptiſmo tñ genitus ex pa
tre ſic curato nõ minus inficit᷑ oꝛiginali q;uis id
non fuerit in lepꝛoſo curato et filio ex eo genito li.
. oxxri.. d44.
Oꝛiginale reſpectu cuius coꝛrũpit pſonã et reſpectu

„

cuius coꝛrumpit naturã li.ij.di.xxxij. 25.

Ouiginalẽ maculã quã aia cõtrahit ex carne an debe

„

at ſibi deus imputare cũ nõ poſſit vitari lib.ij.di.

4

xxxij.q.j.e. Re.9.2. d.

Originaic q̃re iputat 8s puubł li.ij.di.xxxij.o.⁊. 1.
ꝛiginale quia cõtrabit᷑ ex carne infecta querit᷑ an
excceat diuinq iuſticiã animam tali carni infunde
re li.ij.di. xxxij.q.ij.f. Re. 45.
Originale quõ deleat᷑ in baptiſmo ex ꝑte anime lib.
ij. di. xxxij. a.
Oꝛiginale duobꝰ mõis dimittit᷑ in baptiſmo ibide;
Oꝛiginale quõ curet᷑ in baptiſmo ex ꝑte carnis libꝛo
„*. di. xxxij..
Oꝛiginalẽ culpã an debeat deus ex iuſticia imputa
„re anime cũ nõ poſſit vitare li.ij. di.xxxij.d.
ꝛigiale an dici debeat neceſſariũvł volũtariũ ibidẽ
riginale rõe cuius pcti tranſfundat᷑ cũ in eo cõcu

ant plura peccatorũ genera li.ij.di. xxxiij.ꝛ.

ꝛiginale quare tranſit in poſteros li.ij. di.xxxiij.iʒ.
Oꝛiginalis iuſticia quõ potuiſſet trãſfundi ſijada ſte-

tiſſet. li.ij. di. xxxiij. 8. ,B
Oꝛiginale an in omnibus reperiat᷑ equaliter li.ij. di.

xxxiij.q.j.c. Re.24. et per totuin.

Originale peccatũ tria cõplectit᷑ ⁊ qn eſt ei eſrentia

le ⁊ qð materiale et qd cauſale li.ij. diſt. xxxiij.25.
Oꝛiginale nõ hʒ eſſe maius ⁊ min qtũ ad feditatex
Aqueẽ in carne li.ij.di.xxxiij.?2 7. r
Oꝛiginale quõ ẽ malũ ſummũ li.ij.di.xxxiij.29.
Oꝛiginalis coꝛruptio nõ eſt maioꝛ in vna ai ꝙᷓ in al
tera quis vna anima hʒ melioꝛa naturalia qᷓ; alte
ra li.ij.di.xxxiij.,3ʒ.
Opoale an ſit vnũ vel plura li.ij. diſti. xxxiij.q.ij.d.
FExdcccc.
Oꝛiginale duplir dicit᷑ ⁊ ſcdᷣm quem modũ eſt vnuʒ
⁊ ſcm quẽ non ibiem.
Oꝛiginale quare in vno bomine eſtv nicum lib. ij. di.
Oꝛiginale cũ ſit vnũ quare noiat᷑ in ſcriptura plura
liter li.ij. di. xxxiij. 56. li. iiij. di. xxij. 2. H
Oꝛiginalis peccati tranſfuſio quare pꝛincipaliter at
tribuitur viro.li.ij.di.xxxiij.2.
Oꝛiginale quare eſt vnũ cũ tñ redundet in nos a du
obus a viro.ſ.et muliere ibidem. WR
Oꝛiginale quõ punit᷑ varijs mõis li.ij. di. xxxiij. ʒ8.
Oꝛiginale cñ ſit vnicũ quomodo reddit bominẽ ad
vij.capitalia pctã ꝓcliuũ li.ij.di.xxxiij.ʒ9.
Oꝛiginale quomodo eſt coꝛruptio pluriũ viriũ li.ij.
di. xxxiij. †o. rrr⸗
Oꝛiginale aliter opponit virtutibus aliter iuſticie
oꝛiginali li.ij.di.xxxiij. cr.
Oꝛiginale nec intenditur nec multiplicatur ꝓpter
peccata ꝓximoꝝ parentũ q́;tũ ad penam li. ij. di.
xxxiij. d.
Oꝛiginale et actuale penes quid differant li. ij. diſti.
Oaiginale aliter dr̃ in nobis aliter in adã li.ij. diſtin.
xlij.ds444..
ODꝛiginalis peccati ad remediũ an ſuffecerit fides in
foꝛmis lii diſ .g ke. 63. ””M
Originale ⁊ actuale differenti modo remittunt᷑ lib.
iiij. di. j.s 5. Hic pomt᷑ ad boc vt remittat oꝛigia⸗
le ponat᷑ vt remittat᷑ actulle.
Oꝛiginalis peccati ad remediũ an ſuffecerit ſola fi/
des li.iiij.di.j.q.ij.b.Re.õo.⁊ per totum. .
Oꝛiginalis peccati ad remediũ an neceſſaria fuerit
virtus ſacrificij in adultis li. iiij. vi. j. q. iij. i. Pe. 70.
Oꝛiginalis peccati remediũ quõ dr fuiſie decimatio
et ſacrificiũ li.iiij.di.j.ꝰ? ð5.
Originali nõ debere penã ſenſus quõ intelligit᷑ lib.
iiij. di. j. 8'2.
Oꝛiginalis moꝛbus non creuit qtũ ad eſfentiam ſᷣ
q́;tũ ad effectũ li.iiij.di.ij.to.
Oꝛiginali ꝓ peccato quare eſt aliquis arguendus li
bꝛo. iiij.di. xvj. S7. H
Originale homini in baptiſmo dimiſſum quõ repu
tabitur ei ad penam li.iijj.di.xxij.i.

OMꝛein
DOꝛiri eſſe et ad alteruʒ ſe babere in diuinis ſunt idẽ
ſed ſcòm rationem intelligendi ſunt oꝛdinata lib.
I.di. xxvj. 21. . ”M
¶Oſtium

Oſtium celi ſemp eſſe apertum quomodo intelligit

li.iiij. di. xviij. 2.
Ouis ⁊ hõ moꝛtales ſũt ſᷣ ꝓpter diuerſas rões li. ij
di. xxx. · 1 2

rxxiij. 55.

N

22

—

D
—

— „ „ — .
Atiendi neceſſitas habet compan ad
tria et quõ Ein nobis et quõ in xpᷣo li.

inet᷑ li.iiij di.xv.õ.
Panem in coꝛpus xp̃i cöuertere an ſit equalis vel
maioꝛis virtutis qnti eſt aliquid de nouo creare
lib. iiij. di. x. q.j.f Re. ο Mic po nit᷑ in penultima
linea ſuꝑexcellit opoꝛtet.ponat᷑ ſuꝑexcellit oẽm.

Panis in altari vlt imũ eſſe quid li.iiij.di.xj:27.

Panis conuerſio in coꝛpus xpᷣi quibus verbis debe
at expꝛimi quatuoꝛ regulis doce k li.iij.di.xj.29
Panis et vinũ quõ in lege gratie facta ſunt euiden
tioꝛa ſigna ſacri ꝙᷓ in lege nature lib. jiij. di. xj. 41.
Panis et vinũ qᷓuis fiant ab artificio tamẽ cõgruũt
ſacramento li.iiij.di.xj. 43.
Panis quõ ſignificet paſſionẽ li.iiij.di.xj. ¶4.

Panis euchariſtie q̈uis dicat cibus puuloꝝ tamẽ
ecibus ille non debet confici in lacte libꝛo. iiij. viſti.

De pane ſacramenti euchariſtie vide plura in coꝛpꝰ⸗

et in xjs.
(Paradiſus

Paradiſus quid ſit et vbi ſit li.ij.di.xvij.2.⁊.j.
Paradiſi locus quare eſt factus et quare alia terra/
rum loca li.ij di.xvij.S.
et quare tantũ due in Geñ expꝛimant᷑ li.ij.di.xvij
7.et ad idem eadem di.f.
Paradiſus eſt duplex et ꝙ adam peccante vtriuſq;
ianua clauſa ẽ li.iij.di.xviij. o.⁊ Pp xpᷣm apta.æI.
Paradiſus dicit᷑ multipliciter et de q̊ intellexit xpᷣs
cũ dixit latroni hodie mecũ eris in paradiſo.libꝛo
iiij. di. xx. 0. . 4 .

(Parens
arentes nõ ſunt creatoꝛes filioꝝ nec agricdle fru-
gum li. ij. di. vij. g.
Parentes pꝛimi quare nõ coierũt in paradiſo lib.ij.
di. xx. . SS
Parentes pꝛimi ſi ſtetiſſent an natis filijs p ſucceſſi
ones an ſimul omnes tranſferendi eſſent li.ij. di.
Xx. S. ⁊.c.

Paradiſi ligna ſub tribus cõpꝛebendunt᷑ differẽtijs

Parentes pꝛimi ſi ſtetiſſent an fuiſſet ſexnum omi/

xtio li.ij.di.xx.q.j.a.Re.ꝰ.
Parentũ primoꝛũ in ↄmixtione an eſſet ſeminũ deci
ſio li. ij. di. xx. q. ij. b. R. 1 .
Parentes pꝛimi an hauiſſent delectationis intenſi

onẽ i illa ſeminis emiſſiõe li.ij.di.xx.q.iij.c.Re.ĩs

Parentũ pꝛimoꝛũ in coitu an eſſet integritatis cor/

ruptio li. ij. di. xx.q.iiij.d.Re.⁊i.

Parentũ pꝛimoꝛũ iu qualibet piunctione an eſſet ꝓ

lis generatio li.ij. di. xx.q.v.e.Re.25.

Parentũ pᷣmoꝝ ex cõiunctiõe an fieret equalis mul

„

tiplicatio viroꝝ et mulien li.ij Di. xx.q. vj.f. R. 28.
Parentes pᷣmos quare temptauerit diabolus vel
quid moucrit eñ ad boc pᷣncipaliter lib. ij.vi. xxj.
q.j. a. R. 5.
Parentes pᷣmos an diabolus cõuenienter tempta⸗
uerit ꝑ ſerpentẽ li.ij. di.xxj.qij·b.·10. .

datiẽtia ſub q̃ parte ſatiſf actionis cõ

Parentes pᷣmos quo oꝛdine temptauerit diabolus

li. ij. di. xxi.q.iij.c.Re. 7.

Parencũ pꝛimoꝛu peccatũ an potuerit eſſe veniale

li.ij. di. xxj.q.ies.per totum.

Parentum pꝛimoꝛi peccatũ qᷣ ſecutum eſt ex bo⸗
ſtis temptatione an fuerit remimbilevel irremiſſi

bile li. ij. di. xxj. q.ij. b. R. 45.

Parentũ pꝛimorũ Beeen quod ſecutũ eſt ex hoſtis

temptatione an fuerit grauiſſimũ omnium pecca

Parens pꝛimus an ſine temptatione potuiſtet pec⸗
care li.ij. di xxij. 5.

Parentũ pꝛimeꝛũ peccatũ an fuerit ex ignoꝛatia li.

a Z

Parentũ pꝛimoꝛñ ignoꝛantia an fuit culpavel pena

li.ij. di.xxija9.

ris an facti li.ij.di.xxij.a0.

Parentũ pꝛimoꝛũ ignoꝛantia an fuit ignoꝛantia iu⸗
Parentũ pꝛimorũ ignoꝛãtia an fuit volũtaria an in

uoluntaria li.ij. di.xxij.?.

2

Parentũ pꝛimoꝛũ ignoꝛãtia an erat innata an con/

tracta an inf licta an ꝓcurata li.ij.di.xxij.22.

Parẽtes pꝛimi quare dicũt᷑ ignoꝛaſſe li. ij. di. xxij.. 3.
Parens pꝛimus an debuit foꝛmari impeccabilis v
nexpugnabilis an non lib.ij. di.xxiij.q.j.a. Re. ꝰ.

per totum.

Parentem pꝛimũ an debuerit deus gmittere impu⸗

gnari li.ij. di. xxiij.q/ij. b. Ge. 4. per totum.
Parẽs pꝛimꝰ ſi ſtetiſſet an in cognitione pfeciſſet ꝑ
tꝑm interualla li.ij.di. xiij. q.j.d. Re.22. et ꝑ totuʒ.

Parentes pꝛimi ſi ſtetiſſent an aliqñ decipi potuiſ/

ſent li. ij. di. xxiij. q. ij. e. Re. 25.

Parens pꝛimus an deũ cognouerit in ſtatu innocẽx
tie eo genere cognitionis quo expectamus ᷣum

%4

cognoſcere in ſtatu gloꝛie lridi rrin ii e⸗

Parentũ ꝓximoꝛũ pctã an filijs imputẽ et ad eos

tranſmittant᷑ li.ij. di. xxxiij.q.j.a.N. S.et ꝑ totum.

Parentũ petm̃ trãſire ad ꝓlłẽ intelligit᷑ triplr ibides

—

Parẽs ꝓximꝰ ⁊ ſi maioꝛc habeat ↄueniẽtiã cũ ple

q; remotus tñ nõ bʒ poteſtatẽ viciandi ꝓlẽ ſicut
remotus.ſ.adam li.ij.di.xxxiij.i.

Parens quare tranſfundit petm̃ q8 aliunde ſuſce⸗

Rpit et nõ qð eſt a ſe li.ij. di.xxxiij..
Parens pꝛimus an ꝓ poſtenis ſuis ſatiſfacere potn

erit ſicut potuit eos ex culpa ſua viciare li. ij. diſt.

xxxiij. q. ij.b. Re.16. Ad idem 7.
Parentem pꝛimum poſſe 5 poſteris ſatiſſacere ſiᷓ

rationes et autoꝛitates ſonaꝛe videntur quomo-

do ſunt intelligende li.ijj.di. xxxiij.S/et per totuz⸗

ſi 1 2 „ per 5
Parentũ peccata viſitari in ſlios quõ intelligit lib.

De parentibus pꝛimis vide aliqua vbi adan ⁊ vbi

mulier ⁊c.

Parentum improperium qñ redundat in filios lib.

iij.di. xij. 5.

„
—

Parentũ debitũ qñ imputat᷑ pli li. iij. di. xij. .

Parentum primoꝛum ruina uis fuit in ſexu muli

ebꝛi inchoata tamẽ fuit in ſexu virili coſummata
li.iij. di. xij. 25. ́ÿUMWU

Pars

Pars dicit᷑ multis modis et quõ humana naturaẽ

pars chꝛiſti li. iij. di. vij. 1.

¶Bartibilitas

flimn
„2 1ic.18.

Partopote
ſobicewenen

ralreim
Nitri„.
Portalecn
Paereäſet

Pemulicpen
lrrm.
Panulou
ſauechbap
Pꝛnulanmn
Ctcrereutſa
ſonſſatan⸗
Hiſtuuract
condidef.
Prumliqro
ſeſteoſenſ
Parunlouͤpot
dilrnſ
Pelicncar
ſchtdoteftn
Punliago
Duunide⸗
Gewte
Puwrlosn
ogoint
Perwolie
ulkerlo
Danulusn
ſennlin
tin
atünöſent
euluin
euirti
lanodee
nuldu
.lin dirrri⸗
Pmuin
cunt loc
Pawplicten
loglanushi⸗
hnlinchp⸗
ſichſeinſii
Punlaftin
ebenttcine

mledie

l
gartli iingi
l
utonnien.
aldigige

”õ
deen
nmincgna
niatuiie
awcnuen
linml 4

Particlare are

He littera
Partibilitas an inſit coꝛpoꝛibus ex parte materie.
liiij diij. 18.

anſit in nomen quatuoꝛ modis lib.
Participium xo ꝙ adiectiuũ ponere rem ſuã circa

ſubiectum quõ intelligit li.ij. vi. vij.20.

¶Particulare
Particulare impꝛopꝛie dicit᷑ ꝓ incõmunicabili.li.j.

Particulare qua rone dr̃ ꝙ pꝛedicat᷑ de vno ſolo li.

ñ ponit᷑ in diuinisvt pſona li. j. diſt.

LDaruulus
Paruuli quomodo cognoſcunt deum libꝛo.j.diſti.
xxxvi.z3. ô
Paruulo quare non dat deus gratiã ſine baptiſmo
ſicut cũ baptiſmo li.ij.di.iiij.lĩ2.
Paruuli an mox nati pfectionẽ ſtature babuiſſent
et exercuiſſent officia membꝛoꝝ ſi primi parenteſ
ſtetiſſent an parui nati fuiſſent et ꝑ tom interual
la ĩ ſtatura et in alijs pfeciſſent li.ij.di.xx.s.Et ea
dem di. d. e. f.

Paruuli quõ ꝓfeciſſent in ſenſu et cognitione ſi pa

rentes ſtetifent li.ij.di.xx. . ””J”J”UU
Paruuloꝛũ potentie quõ decoꝛant᷑ et ꝑficiunt᷑ li.ij.
di. xxvj. 1.
Paruuli cũ careant dote viſionis dei ꝑ cõſequẽs ca
rent dote fruitionis et tentionis li.ij.di.xxx. 27.
Paruuli quõ reſurgẽt ĩ ꝑfctã qᷓtitate li.ij.di.xxx.⁊S

Paruuli decedentes in ſolo oꝛiginali an puniantur

igne materiali li.ij.di.xxxiij.q.j.e.Re. ¶42.
Paruulos nõ haptiſatos cterno puniẽdos igne q̊/
mocdo intelligit᷑ li.ij.di.xxxiij. K53.
Paruuli ⁊ ſi tꝑaliter puniant᷑ ꝓ oꝛiginali nõ tñ eteꝛ
naliter li.ij.di.xxxiij. . “.
Paruulus non baptiſatus quare nõ dʒ igue infer/
fernali toꝛqueri li.ij.di.xxxiij. ·.5s.
Paraulorũ nõ baptiſatoꝛũ coꝛꝑa q;uis ſint paſſibi
lia tñ nõ ſentiũt penã ignis li.ij.di.xxxiij.¶6.
Paruuli nõ baptiſati nec egent cibo nec potu li.ij.
di. xxxii.4 Z D)dy.
Paruuli decedentes in ſolo oꝛiginali an puniantur
aliquo doloꝛe interioꝛi li. ij. di. xxxiij.q.ij. f. E. 48.
Paruuli decedentes in ſolo oꝛiginali quid operent
li. ij. di. xxxiij. 429.
Paruuli nõ toꝛquẽt᷑ interno doloꝛe ex hoc q exclu
dunt᷑ a loco beatitudinis li.ij.di.xxxiij.So.ñ
Paruuli cõtenti ſunt ſtatu ſuo nec toꝛquent᷑ deſide/
rio alterius ſtatus li.ij.di.xxxiij.ꝰi.

Paruuli nec babebunt actuale gaudiũ nec actuale

ſupplicium li.ij.di. xxxiij.ðs⸗2n.
Paruuli et ſi ſciant ſe abſq;ʒ ꝓpꝛia cauſa eſſe pꝛiua⸗
tos beatitudine tamen ex hoc non dolent li.ij. di.
Paruuloꝛũ affectiones quomodo quietant᷑ li.ij.di.
xxxiij. yy.
Paruuli an oꝛiginaliter trabant peccata omniuʒ pᷣ
cedentium patrum ſicut peccatũ ade libꝛo.ij.diſt.
rxxxiij. a. b. c. . . .
Paruulus quõ rñdit de omnibꝰ pꝛincipijs geome/
trig. li.ij.di.xxxix.ĩ6

Paruuli quare tpe legis nature ꝙtũ ad remimſon

oꝛiginalis magis in fide parentum qᷓ; alioꝝ ſalua

Parnulus nõ baptiſatus an ſalucet᷑ in fide parenti:

li.iiij.di.j. i.pe finem.
Parnuli nõ circuciſi moꝛictes ante diem octauum
an ſaluarẽt᷑ an non li.iiij.di.jſ. p,.
Paruuli ſalus quõ requirit virtutẽ paſſionis xpᷣ i cũ
fide pximi li.iiij. di. iitł.K. 7T7x.
Paruulus nõ ſaluat᷑ niſi virtute ſacramẽti baptiſ⸗
mi vel eius quod equiualet baptiſmo li.iiij.diſti.
iiij. 42.
Paruulꝰ occiſus a peccatoꝛe cũ depoꝛtat᷑ ad baptiſ⸗
mũ an ſit baptiſatus ibidceanm.
Paruulus non baptiſatus quare damnat᷑ et adul⸗
tus non cũ tamẽ bʒ voluntatẽ ſeu deſideriũ bapti
ſanai li.iiij. di.iiij. 43. Ad idem. g2.
Paruuli nõ baptiſati quã penam habent li. liij. diſt.
Parmls quid ꝓſit oꝛatio eccleſie.li.iiij.di.iiij. ¶5.
Paruuli vtrũ in baptiſmo recipiant ſanctificatio⸗
onẽ li.iiij.di.iiij.q.j.R.Re.i.et per totum.,.g
Parunli an plene recipiant rem baptiſmi hocẽ gra
tiã cũ habitibus virtutũ lib.iiij.di.iiij.q.ij.l.et per
totum. .
Paruuli quõ habent babitũ fidei qui reddit potẽ⸗
tiam facilem ad opus li.iiij.di.iiij.õA.
Paruulis omnibus an det᷑ equalis gratia in ſacra⸗
mento baptiſmi li.iiij.di.iiij.q.iij.m. Re.s ⁊2.et per
totum. äl
Paruuli quare vnus nõ naſcit᷑ magis pctõꝛ qᷓ; aliꝰ
li. iiij. di. iiij. õ89. . .
Paruuli quare puniunt᷑ equnaliter ꝓ oꝛiginali pec.
cato et non remunerant᷑ equali gratia in baptiſ⸗
mo li. iiij. di. iiij. 700ℳ%.. . Y
Paruuli an recipiant dona virtutũ in baptiſmo.li.
Paruulus quare in vtero eſt capax culpe et pene
non baptiſmalis gratie li.iiij.di.vj. .c9.
Parpulli an debeant catbeʒiʒari libro.iiij.di.vj..j.
Paruuli quare obligãt᷑ ad ea que patrini ꝓmittũt.
li. iiij. di. vj. 72. . Vl
Paruuloꝝ illa obligatio an ſit votum. libꝛo. iiij.di.

Paſca tribꝰ mõis accipit᷑ li.iiij.di.xj .sÜP.
Paſcc feſtũ legale tractat᷑ li.iiij.di.xj.⁊0o.et vide ibi
cõcoꝛdantias euãgeliſtarũ de verbis iudeoꝛũ et
paratione vngentorum a marijs c.

Paſſiones buius tpis nõ ſunt cõdigue ⁊c quõ intti.

ligit᷑ li.ij.di.xxvij. q27.
Paſſibi⸗ kece⸗ ns alia rõe hoiem alia rõe ouem li.
ij. di. x Xx. 5. 2 59 „
nb doſſe aliquid ab aliquo cõtingit duplr. Et
ßm quẽ modũ ꝑuulijdecedentes in ſolo oꝛiginali
nõ patiunt᷑ li.ijdi. xxxiij. tõ6.
Paſſiones aie an ſint pene tm̃ an pene ſimul et pec
gta li. ij. di. xxxvj.q.ij.b. R.. xxxvj14.
Paſſiones eẽ inuolũtarias quomõ intelligit᷑ li.ij.di.

Paſſiõibꝰ nec laudari nec vituꝑari quõ intelligit lii
ij. di. xxxvj.5. 1 5

Panno quõ poteſt eſſe vj'rtus li.ij.di.xxxvj.s.

Paſſiones alique ſicut ira inuidia triſticia qua rõe

ſunt peccata li.ij.di.xxxvj.l7.

Pafſſo tripliciter conſiderat᷑ et que eſt a deo et que

non li.ij. di.xxxvj.⁊2.

Paſſionẽ vel potentiãvel babitũ eẽ quicqd eſti ia

4

quõ intelligit li.ij. di. xxxviij.39.

„ „

Paſſo et paſſibilitas differũt li.ii.di. xxj. X.

iin xpo patiẽdi neceſſitas li.iij.di.xvj.22.

Paſſionẽ ad alterius ñ pati qd ad coꝛruptionẽ alte

rius nõ bʒ coꝛrũpi hʒ inſtantiã li.iij:di.xvj.28.

Paſſionẽ nõ cadere in ſapientẽ ꝓ eo ꝙ attingit rõ/

nẽ quõ intelligit᷑ li.iij.di.xvj.i.

Paſtibilis anima duplici genere paſſionis patit᷑ li.

Paſſaonibus nec laudari nec vituperari quõ intel/
ligitur li.iij.di.xviij.22.
Paſſionem eẽ effctum actionis quomodo intelligit

Paſſio xpᷣi quõ fuit inuoluntaria li.iij.di.xviij.2 4.

Paſſionẽ eẽ Z̊ naturã quõ intelligit᷑ li.iij.di.xviij.2

Pati ꝓ ſe poteſt aliquis dupliciter et quõ xpᷣs paſſꝰ

fuit ꝓ ſe li.iij. di. xviij.õy9. di. xxj. 51

Paſſio qnomodo remouet᷑ a ꝑſona verbi libro.iij.

Paſſionis abſq; fide multos eẽ ſaluatos quõ intel/
ligit li. iij. di. xxv. 22.

Pa

——¶—

DPater fllius et ſpũſſanctus quõ in omni opatiõe cõ

ueniũt oli. di.ij. 23.

Pater dat fi
eſſe ex nihilo li. j. di. v. 9.
Pare⸗ an de ſua ſubſtatia genuerit filiũ li. j. di. v. .

Pater an neceſſitate an volũtate genuerit filiũ li.j.

di. vj. a. Et quare Aug.ad banc oꝛõnẽ ſimpliciter
rñderit cũ ipa ſit in ſe multiplex.
Patris potẽtia ad duo comꝑat᷑ et quõ votuit et vo
luit qð nõ potuit nec voluit ſilius li.j.di.vij.i.
Pater generat filiũ virtute nõ deriuatione quõ in.
telligit᷑ li.j.di.ix.i S. Pꝛope finẽ ponit᷑ genitꝰ ẽ vir
tus.ponat᷑ virtute.⁊ ibidẽ ſub lr̃a o in quinta li-
nea ponit᷑ ſpũſſanctus.ponat᷑ ſpiritumſanctum.
Pater quõ dẽ autoꝛ natiuitatis filij li.j.di.ix.c.
Pater cõicat filio totũ ꝗð bʒ quõ intelligit li.j.diſt.
KFae diſt.ix. 5.
Pater quare cõicat filio carentiã initij nõ pꝛicipij li.
Pater et filius an diligant nos ſpũſancto li.j.diſt.x
5. Ek. 6. Et. 8Z. .
Pater et filius qua rõne ꝓducunt terciã ꝑſonã que
eſt amoꝛ li.j.di.x.20. .
Pater eſt pꝛimũ pꝛincipiũ et cã reſpectu ꝓceſſionis
ſpũſſancti quõ itelligit᷑ li.j.di.xij.⁊.⁊.q.ij.b.i ſolu
ctione pꝛimi argumenti. ,..
Pater quõ ſpirat an inquantũ vnus an inquãtum
plures li.j.di.xiij.ꝛt.

Pater nõ mittit᷑ ergo nec ſpũſſctũs mittit᷑ Solutio

li.j.di.xv.29.
Pater quõ
et diſt. xxix. I.
Pater quare melius dẽ pꝛincipiũ deitatis qᷓ; diuini/
tatis lib..di.xv.s. 1

Patrẽ maioꝛẽ eſſe flio nectñ fliuz minoꝛem patre

li. iij.di. xviiij. 25

ater dat filio totũ qd poteſt ſ̊ nõ omni mõ libꝛo
Pater ſiue deus ſiue diuina eſſentia quõ dici poteſt

dicit pꝛincipiñ diuinitatis li.j.di. xx.7.

uð intelligik li . di. xxj. . ⁊ eadẽ di. 5.v eadẽ di
Plere er ſfoan igrlligt di ror.

Pater eſt in filio ẽ pr eſt filius.Solo li.j. di. xix..⁊
quõ intelligit᷑ illa autoꝛitas.I0. ⁊. ꝛ 4.
Patris ꝓpꝛietatem .

ſu dixerit Aug. li. j. di. xxvj. .

Patris propꝛiũ eſt qd ſemꝑ eſt pater quõ intalligit

li. j. di. xxvij.I.

Paſſionis cã duplr põt determiarivel in generemo Patrem eẽ et generare an ſit vna notio li. j. di. xxvij.

ris vel in genere nature et ꝓpter quã cauſazʒ fuit

q.j. a. Reé. —òẽM H
Patrem eẽ et generare que illarñ notionuz ſit ratio
alterius.i.vtrũ ypoſtaſis patris ſiue pater iõ ge/
neret ꝗꝛ pater ẽ vel vtrũ iõ ſit pater quia generat.
li.j.di.xxvij.q.ij.b.Re.ĩo. .
Pater an generet qꝛ deus an qꝛ pater au qꝛ innaſci/
bilis li.j.di. xxvij.I3.

Pater eſi principium ſine pꝛincipio quõ intelligitu?

li. j. di. xxix·. . —N , ”
Pater pꝛioꝛ eſt filio nec tñ filius poſterioꝛ patre lib.

Pater et fuius an poſſint dici vnũ pꝛincipium ſpiri

tuſſancti li.j.di. xxix.q/j.c. R.I 6. ⁊. ¶ J.

4

Pater et filius ſunt vnus ſpiratoꝛ vel ſunt idẽ mrici

piũ ſpũſſancti vtrũ iſte locutiones ſunt conceden
de li.j.di.xxix.q.ij.d.Re.ꝛꝛ.
Pater et filius qua rõe ſunt vnũ pꝛincipium fſpũſiã
cti.li...di.xxix.25.

Pater et filius q;uis vna piraione ſhirent no ſunt
idẽ.26.

tñ vnus ſpiratoꝛ libꝛo.j.di.xxix.⁊ . Ad idẽ.⁊c.
Pater et filius ſunt vnũ pricipiũ ſpuſſancti ergoſt
idem pꝛincipiũ Solutio li.j.di.xxix.⁊5.

Pater et filius ſunt vnũ pꝛincipiũ ſpirituſſanctilib.

j.di. xxix.c.d.

DPater et filius et ſpuſſanctus dicũt tria m ſubſtan .
tiã et vnũ ꝑ cõſonantiã ad elidẽdũ bereſim ſabel

lianã li. .di. xxxj. 25.

Pater quõ eſi ſapiens ſapientia ingenita libro . di⸗

Pater et filius diligunt ſe ſpũſancto an locutio iſta
ſit admittenda li.j. di. xxxij.q.j.a. R. 7. T in textus
Pater et filius diligunt ſe ſpũſancto in qua babitu⸗
Aineconkruit iſc ablatiauo ii di a. ij b.
.15.

Pater eſt ſapiens ſapientis genita an locutio iſta ſit

admittenda li.j.di. xxxij.q.j.c. Re.16. ⁊ in textu c. h
Pater an duplicẽ an vnã tantũ babeat ſapientiam
li. j.di. xxxij.f.

Pater nouit filio et pater nouit in filio differũt li.j.

di. xxxij.18. . . S
Pater dicit oia verbo et intelligit oĩa verbo dĩnt li.
ſ. di. xxxij.19.

DPater eſt potens potentia quã genuit ſiue virtute.
vtrum iſta locutio ſit admittenda li.j.diſt.xxxij.q

ij. d. R.?s o. ..
Pater nõ ẽ eo ſubſtãtia quo ẽ pater et cõſimiles lo/

* —

cutiones rõe ablatiui duplices ſũt li.j. di. xxxiij. õ.

Paternitas quõ dicit abſtractionem ñ ſcvᷣm rem ᷣ
ſcom modũ intelligendi li.:j.di.xxxiij.S.

Pater eſt paternitas pater eſt innaſcibilitas ergo

paternitas eſt innaſcibilitas· Solutio li.ſ. diſtin.
.xxxiij.ꝛ o. Sè
Paternitas nõ eſt generans ꝗpter quaʒ repugnan/
tiam non admittit᷑ li.j.di.xxxiij.26.

Pater et fllius quomodo ſimul vident omnis li.

di. xxxix.2.

nõ eẽ boc qd eſt natus quo ſen

Peeer aod
WA4 ,,.
Pinszu
liizditm
Puadun
Aerqvom
Peicſen
Nüin.
Prirfli
torprin
Prrnot
ſtpaterphl
Preraanng
wonſoäl.
Prgafli
ſsliin

Pltitiqyi

turliiij
Parmiiin
Petniiano
lus t ii.
Pmnipen
ſchonter

Putsqröd
iig
algstbmn
lgfinbolo⸗
ulspii
tner

tunn.
Darrn
ſinij⸗
Cat
go ſenſy⸗
acgfeoo
Ntgnneto
Mectliſdi
Paanii
lunetogt
nrzalm
Darinin
dig.
acigin
licinne
Naenfonf,
Miczren
Nmimng
ſasgidmt
4 figis
nthrieit
agr
Pffr
Muaie

ianinrhin
chtn.
here aimnii
locadenorat

nt rnüncinſin

brrenimkin
dimtaNi

Sõ
nihhittt
nsnii niß

Ahilmn nmui
etäim aun
ham

7

tminſoni⸗
dg un⸗
tuct

gin ,
mmtbtl⸗

s6

ena
msnor

.

Delittera

Pster quõ dẽ oꝑari vſq; modo li. ij. di. vij. 72. 2 di.

Patres ſancti non ſunt equaliter puniti vt paruuli

Pater quare non poteſt mitti cũ poſſit incarnari li.
Pater quo intelligit᷑ ꝑ nomẽ altiſſimi li.iij.di. iij. 3.
Patrẽ eſſe qui pducit rẽ ad eẽ quõ intelligit lib.iij.
di.iiij.II. .

Patrẽ et filiũ et ſpm̃ſanctũ nõ differre in natura po

teſt duplr intelligi li.iij.di.v.=.

Pater noſter eſt tota trinitas qᷓuis vna ſola ꝑſona

ſit pater xp̃i li.iij. di. x. 58. H
Pater carnał quare magis diligit filios ſuos q; pa⸗
trem ſuũ li.iij.di.xxix.⁊9. H
Pater et filius facint vnũ gradũ cognatiõis carna⸗/
lis li. iiij. di. xl. 2.

Patrini

Pstrini in qua pſona rñdent li.iiij.di.vj.?0o.
DPatrini an obligent᷑ paruulũ inſtruere in fide ⁊ mo
ribus li.iiij.di.vj. 71. JMUWdD
Patrini ꝓ paruulo vel adultus ꝓ ſeipᷣo quõ ⁊ quid
reſpondeat li.iiij.di.vj.k.l. W
Paulus
Paulus quõ dr̃ vſus miniſterio diabolico li.ij. diſt.

Patrini qui ſint et quot ad baptiſandum requiran

Paulus ⁊ bamabas quare nullũ articulũ poſuerũt

Paulus pꝛiuilegio ſpẽali iuſtificatus ẽ ſine omni pᷣ‚
7.42.

Paratione li. tij oi. xvij.41.
Heccarepeccatoꝛ pecca

tum.

„„ „ —„2 . „% * „ —
Peccatoꝛ quõ debz ĩ iuſtificatione bumiliari lib. j.di

ſti. xiiij. 26. “M
Peccatoꝛẽ dignũ effici iuſtiſicatione ꝑ aliqd pᷣcedẽſ
quo ſenſu direrit Aug.li.j.di. xlj..
Peccare nõ poſſe eſt ex duplici cã ⁊ ſm quã intelli⸗

7

git᷑ ꝙ melioꝛ ẽ natura que poteſt peccare qᷓ; que ñn
poteſt li. j. di. xliiij.i.
Peccatoꝛũ ſpũaliũ quatuoꝛ genera lib.ij.di.v.in ar
gumento quinto ad ꝑtẽ affirmatiuã vbi conſignẽ
tur. S. ad marginr. ä
Peccatũ diaboli conſiderat᷑ ſ̃m triplicẽ ſtatũ lib. ij.

„

Di. V. 8.

Peccatũ pꝛimũ diaboli nõ fuit peccatũ omiſſionis

.„

li.ij. di.v..o. v. II.
Peccatũ omiſſiõis nõ inducit qᷓ̃cũqʒ omiſſio li.ij.di.
Peccatũ duo cõplectit᷑.ſ.auerſionẽ et cõöuerſionem
et vtriqʒ reſpondet ſua pena li. ij. di.vj. 21.

.

Peccandi poteſtatẽ nõ eſſe libercatẽ nec partẽ liber
ctatis quõ intelligit᷑ li.ij.di.vij.ʒ4.
Peccatũ qñ ofr̃ caracter diaboli li. ij. di. viij. 62.

Peccatoꝛ qre pᷣt occidere innocentẽ li.ij. vi.xix.26.
Pcetã oia ee a carne quõ ĩtelligit᷑ li.ij.di.xxj. 33. 2. 34.
Peccatũ pꝛimi hoĩs an fuerit vel potuerit eſſe ve/
niale li.ij. di. xxj.q.j.g.
Peccatũ qd pꝛimo ſecutũ eſt ex temptatione diabo
. ri remiſſibile vel irremiſſibile li.ij.di. xxj.
Peccatũ quod exiilla temptatione ſubſecutum eſt

. —. — 3
—

an fuerit grauiſſimũ omniũ peccatoꝛũ li.ij. diſti.
eaii„ cooo.
Peccatũ vnũ dẽ grauius altero tripliciter ibidem. ?
di. xxij.i 5. Iterũ dẽ vnñ grauiꝰ altero dupir eodẽ
li. ⁊ di. 7. ⁊ di.xlij. 26. 2 lib.iij.diſt. xxxvj.2.⁊.diſti.
xxxviij.2. l
Peccatũ tribus modis gerit᷑ ſcdᷣm Iſis.⁊ ſcdᷣin be/
dam quatuoꝛ modis li.ij.di.xxij..
DPeccatũ dr̃ duplr coꝛrumpere et quõ adam et quõ
eua genus hũanũ coꝛruperũt li.ij.di.xxij.tõ6.
Peccatũ pꝛimoꝛũ parentũ an fuerit ex ignoꝛãtia li.
ij. di. xxij.q.j.d.N.r18s. B
Petm̃ ẽ ex ignoꝛãtia dupłr li.ij. di.xxij. ibideem
Peccati pꝛimoꝛũ parentũ genus aſſignat li.ij. diſti.
xxij.a.c. ð ͦð
Peccatum pꝛimi parentis an pᷣceſſerit elatio lib.ij.
di. xxij. a.b.Ad idem c.d. —
Peccatũ pꝛimoꝛũ parentũ an fuerit grauius in viro

an in muliere li.ij.di.xxij.e.f.
eccatum pꝛimoꝛum parentum an ex ignoꝛantia
pꝛoceſſerit et an ꝑ eam habeat excuſari li.ij. diſti.
xxijg98. W
Peccati pꝛimi malicia vnde pꝛoceſſerit cun natu/
ra Horhuns eſſet incoꝛrupta libro.ij.diſtinctione
Peccatum illud an pꝛeceſſerit voluntas libro.ij.di.
Peccatũ cogitationis quando eſt moꝛtale et qñ ve⸗
niale li.ij.di.xxiiij.o. ́ꝗMÿM
Peccatum vel moꝛa cogitationis quando inducit
conſenſum verum ct quando iuterptatiuũ lib.ij.
di. xxiiij.Si.⁊.sSs.
Peccatis in omnibus quomodo delectatio moꝛoſa
eſt fugienda li.ij.di. xxiiij. Sðʒ.
Peccatum an habeat eſſe ſcòᷣm ſe in ſuperioꝛi parte
rationis libꝛo.ij. diſtinc.xxiiij.q.j.g.Re.Sõ.et per
totum. ääü
Peccatum eſſe per conuerſionem ad bonum cõmu
tabile quomodo intelligitur libro ij.di.xxiiij.8.

Peccatum veniale an poſſit eſſe in ſuperioꝛi poꝛtio

ne rationis libro.ij.diſti.xxiiij.q.ij.b.Re.ðʒ.et per
totum.
Peccatum aliquod an poſſit eſſe in inferioꝛi parte
abſqʒ ſenſualitate libꝛo.ij.diſtin.xxiiij q·j.i.N.õS
et per totum. l

Peccata omnia oꝛtum habere ab oꝛiginali concupi

ſcentia quõ intelligit᷑ li.ij.di.xxiiij. .nx.
Peccare moꝛtaliter an poſſit pars inferioꝛ abſqʒ ſu
perioꝛi li.ij.di.xxiiij.q.ij.k.N.72. ⁊ per totum.
Peccatum mortale committere ⁊ cibum vetitum
deguſtare differunt li. ij. di. xxiiij. 75.

— ₰

Peccatũ veniale an poſſit eſſe in ſenſualitate lib iſj.

Peccatum e culpa quomodo poteſt eſſe in ſenſua/
litatecum in ea non ponatur virtus vel gratia li
bro..ij.di. xxiiij. S8353. ẽ
Peccatum duo dicit ſcilicet actum et deoꝛdinatio⸗
nem circa actum et ratione cuius peccatum dici
tur eſſe in ſenſualitate libro.ij.diſtinc.xxiiij.S 4.
Peccatum dupliciter conſideratur ſcilicet inquan⸗
tum babet rationem culpe et inquantum babet
rationem vitij et quomodo babet eſſe in ſenſuali
tate li.ij. diſti. xxiiij.8 5‧ —
Peccatum moꝛtale an poſſit eſſe in ſenſizslitate li.

ij. di. xxiiij. q·ij. m. R. 86. 4

NPeccati veniale quare ponit in ſenſualitate et non

moꝛtale li. ij. di. xxiiij.syT.
Perkandtordo talis eſt in nobis qualis fuit in pri⸗

mis parentibus.ſ.ꝙ in nobis eſt vir et mulier et
ſerpens et de ſpnali cõiugio viri et mulieris in no
. bis li.ij. di. xxiiij.g. 2 .— „„»9 H » 99% %°.
Peccati pgreſſus qualit᷑ fit in nobis li.ij. di. xxiiij.b.
Peccati pꝛimi occaſione quatuoꝛ ſunt nobis inf li/
cta li.ij.di.xxx.ĩ 9. —2„/ , re e w
Peccatnoꝑari concupiſcentis quõ intelligit᷑ li.ij. di
Peccatũ et pena quõ ꝑ adã trãſit i poſteros li.ij. di.

Peccatũ ade an fuerit dꝛiginale vł actuale li.i diſt.
xxx.b. — „ „ * H è
Peccatũ quõ intrauit in mundũ li.ij. di.xxx.c.
Peccatũ originale quid ſit li:ij.vi.xxx.v.

Peccatũ oꝛigiale an ſit pena vel culpa liij. di. xxx.e.
Peccatũ oꝛiginale an ſit cõcupiſcẽtia vel alia culpa

li. ij. di. xxx.

Peccatũ oꝛiginalei.cõcupiſcentia ꝑ adã in oẽs tra
Peccatũ in qud oẽs peccauerunt quod ſit li.ij. diſt.

Peccatoꝛes multos cõſtitutos eẽ ꝑ vnins inobidiẽ

tiam quõ intelligit᷑ li.ij. di. xxx.I.

Peccatũ oꝛiginale fuitĩ adã et in nobis eſt li.ij. diſt.

Peccatũ non eẽ in ſemine quõ intelligit᷑ libro.ij.di.
Peccatũ actuale ade tractat multipliciter li.ij. diſti.
rxxxiij. in textu et in gloſa ma:ginali.

Pexccatũ vnũ dicit᷑ eẽ grauius vel maius altero du

odecim modis li.ij.di.xxxiij. 5.

Peccatũ ex patre ptrabere qd reqrat li.ij· di.xxxiij. ꝰ

Peccaſſe qua rõe dicimur in adã li.ij. di xxxiij.13.
Peccatũ numerat᷑ duplr.ſ.rõe ſubiecti et rõe actus
et qp neutro modoꝝ oꝛiginale multiplicat᷑ li. ij. di
ſti. xxxiij. 5.

Pcetm̃ ſiue malũ culpe tripłr pᷣt ↄſiderari et ſm quẽ

modũ malũ hʒ oꝛiginẽ a bono li.ij. di.xxxiiij.?ꝰ.
Peccatũ vel malũ pᷣt eẽ a volũtate deficiete triplr li.
Peccatũ eẽ dictuʒ vel factũ ⁊c.quõ accipit᷑ ibi pec-
catum li.ij.di.xxxiiij.ð

.

Peccatũ nihil ẽ ergo deus punit bomines ꝓ nibilo

quõ ſoluit᷑ li.ij.di.xxxiiij. o.Ad idẽ peccatum ni
pil eſſe quõ intlligit᷑ li.iij.dixxxvjx.
Peccatũ vel malũ quõ oꝛtũ bʒ a cã bom libro. ij. di.
eccatũ ſeu malum quõ ẽ a volũtate libera liij. di.
eccatũ ſeu malũ quõ ẽ a bono li.ij. di. xxxiiij.d·
cti actuał et moꝛtalis diffinitio.li.ij.di.xxxv..
eccatũ quare magis diffinit᷑ ꝑx oppoſitũ ad iuſtici
am qᷓ; ꝑ oppoſitũ ad alias virtutes li.ij. di.xxxv.2
Peccatũ an dicat᷑ de dꝛisinali actuali moꝛtali et ve
niali vniuoce eqͥuoce vel analogice li.ij.di.xxxv.5.
Peccatoꝛũ oĩ generi quõ pᷣt vna cõis diffinitio aſſi/
gnari ibidem.

Peccatũ dupir cõſiderat᷑.ſ.foꝛmaliter et materialx

et quid eſt in vtraq; acceptione et quare aliqñ dif
finit 2 poſitionẽ aliqñ ꝑ pꝛiuationẽ libꝛo.ij.diſti.
Peccatũ ſᷣm ꝙ dicit pꝛiuationẽ conſiderat᷑ triplr et
ßSm bhoc tripir diffinit᷑ ⁊c.ibidem. „.
Peccatũ ſᷣm ꝙ dicit actũ ſubſtratũ triplłx cõſiderat

Peccatũ

Pec catuʒ qðlibet an coꝛumpat

Et ſcᷣm boe tripliciter diffinit᷑ liij. di. xxv. 9.

Peccatũ an babeat aliqð bonũ coꝛrumpere li.ij.di.

Peccatũ cñ ſit coꝛruptio quõ dr coꝛrum pe li.ij. diſt.

Peccatũ an coꝛrũpat rõe boni ſubſtrati vel rõe defe

Peccans an coꝛtũpat ſe an alterũ li.ij.di. xxxv.13.
Peccatũ an corrumpat ratiõne carnis an roe aie li.

ij. di. xxxv. 14.

Peccatũ an coꝛrumpat ĩtũ ad ſubſtantiã an qtuz

ad potentiã an qᷓtũ ad actũ liij.di.xxxv.ĩ5.

Peccatũ an coꝛrumpat bonũ gratie vel naturelib.

cccatũ an ſit ipſa coꝛruptio paſſio eſſentialiter lo⸗
quẽdo lib.ij.di.xxxv.qij.b.Re:7.
dicit᷑ pꝛiuatio actiue nõ paſſiue quõ intel-
ligit᷑ li.ij. di.xxxv. 19.
Peccatũ eſſe cauſam coꝛruptionis paſſiue quõ in⸗
telligit᷑ li.ij. di. xxxv.21.
Peccatũ an ex boc ꝙ coꝛrumpit bonuʒ cõtrarietur
bono incxreato li.ij. di. xxxv.q.iijc. Re:22.
Peccatuʒ qdᷣlibet an coꝝæ mmpat iſta tria ſimul ⁊ in
ſeꝑabiliter.ſ.moduʒ ſpẽm et oꝛdinẽ li.ij.di.xxxv.
q·j.d. Re.26. ct per totum.

li. ij. di. xxxv. q.ij. e. R.82.

Peccatuʒ an corumpat moduʒ ſpẽm et oꝛdinẽto⸗
taliter li:ij.di.xxxv.q.iij.fF. Re.

Peccatuʒ actuale notificat᷑ et quid ſit libro.ij. diſti.

Peccatuʒ quõ eſt pꝛiuatiovł coꝛruptio boni li.ij.di.

Peccatum cum nibil ſit quomodo coꝛrumpit boę

Peccatus ꝓpꝛie coꝛruptio ẽ aĩe et quõ ibidem
Peccatuʒ facit diſſimilitudinẽ ꝑ quã bomo ſe elon/
gat a deo ibidem. 3

D „

Peccatuʒz rõe cuius ẽ cauſa peccati et qd peccatum

eſt cauſa pcti li.ij.di.xxxvj..

Pctm̃ aliqð eẽ penã pcti et penã illã eẽ a deo becet

buiuſmõi locutiones intelligende ſunt cuʒ redu/

plicatione li.ij. di. xxxvjſ.,=⸗
l pena pcti li.ij.di.xxxvj.q.j.a.R.5.⁊
a. c. d. E. „
Peccatuʒ ſequens quõ eſt pena pᷣcedentis q;tu ad
retributionem li.ij.di.xxxvj.⸗

.

. ————— r2„ 9. „ „ ae »
Peccatuʒ nõ decet deuʒ relinquere impunituʒ qᷓuis

hõ poſſit condonare li.ij.di.xxxvj.25.

Peccatuʒ an ſcᷣm idem ſit culpa et pena an ſcʒ di

uerrſa li.ij. di. xxxvj.bdb.
Petm̃ qͥ acceptioue rei dẽ res li.ij.di.xxxvij.t.

Peccatuʒ aliter dr̃ nibil qᷓ illud qd nullo modo eſt

li. ij. di. xxxvij. 4. .
Peccatis diueꝛſis quare meret᷑ bomo diuerſa ſup/

plicia et diuerſis bonis oꝑibus tĩ vnã glam li.
ij. di. xl. 42. ⁊. 23.

*

gradus volũtarij li. ij. di. xlj. 5.

Peccatuʒ actuale oẽ tam moꝛtale qᷓ veniale an ſit

voluntariuʒ li.ij. di. xlj.q.j.d.Ne. 6.

Peccare quõ dicimur quotidie inuiti li.ij di.xlj. 537.

Peccata quedam fieri neceſſitate quomodo intelli
gitur li.ij. di. xlj. 38. S
Peccatum veniale põt vitari hoc et hoc et ſic de ſin
gulis ergo oẽ. Solo. li.ij. di . xl. j. 44.

bec tria equaliter

N

Pctã dicũt᷑ vluntaria ſcʒ plus et minꝰ ſcᷣm nouẽ

Nian⸗
Narte

D
uniii
füdeſit

ſſtataat

guin
u
idirſ/
Pernaͤn
ntron
Nutiemeet
erelinitſ⸗
Petmigurin
linini.
Ceriduidk
6gtonelics
Pceni h
catiopers
M
antzdiod
oeſ cverd
Godelindi
Peunicpen⸗
ſiioitigi.
Peuniner
terpnsguon
Pagattotüfat
diti.
Poeralotin
eperurolun
Paerivenic
lidigi
Mnfi
GaRc
Naachleh
itored
lidini
Peratiron
ſtitliz,.
Painni⸗
Neaemeliij
Paar neniai
chgeatgge
Mancrnii
ctdigtcligt
Pectorenal
heodeeefen⸗
Detctinotn
Denineeingn
Cati ren

Dacri nbeh

ſſtan cĩ ſ
lerifomnle⸗

mrſi ditii

Pautfib
lacricr̃ nl
uiagnit
itig
ſuinieber

de

eenalie

Plädign
M N
Nabinngi
Keilädeng
Mamnsſitig

liidenn
ugare
toaſiocſan,
ien.

enikſindit

tdns ſini

Fonmg

medenhiten
räcen
matdiilin
m.

õ

„.

t

Y
iet

rilici

3

De littera

Peccatũ omne an ſit circa voluntatẽ ſicut circa ſub

iectũ pꝛiũ li.ij. di.xlj.q. i⸗e. R. 435.
Peccatũ de ſui rõne dicit duo et ſcᷣm quẽ modũ cõ
ſiſtit circa actũ voluntatis ibidem. ⁊ ad ides.4.
Peccatũ nõ fieri niſi cõſentiendo quõ intelligit᷑ lib.

45. . = f. . — „ „ „
Peccatũ defoꝛmare totã imaginẽ quõ intelligit᷑ lib.

Peccare cũ ſit voluntatis ꝓpꝛiũ an puniri etiã ſit vo

ſuntatis ꝓpriũ li.ij.di.xlj.q.iij.f. R. .⁊ pꝑ totum
Peccatũ omne exterius an ſit volũtariũ vel a volũ

.

tate li.ij. di.xlj.d.c.f.
Peccatũ quõ tranſit actu et manet reatu et econtra
Peccatũ diuidit᷑ ſemptẽpliciter ſcðʒ ſeptẽplicẽ eius
cõpationẽ li.ij.di.xlij..ad idem aliqualiter..
Peccatũ voluntatis et operis an ſint duo pctã an
vnũ li.ij. di. xlij. q.ſ. a. R.19.
Peccatũ operis exterioꝛis et peccatũ volũtatis inte
Nrioris dupłr contingit cõꝑpari ibidem.
Peccata duo eẽ voluntatẽ interioꝛẽ et actionẽ exte/
rioꝛẽ ſi que rõnes ſonare vident᷑ quõ ſunt intelli/
gende li.ij.di.xlij.20. et per totum.

S

Peccatũ operis an addat ſupꝛa peccatũ volũtatis.

li. ij. di. xlij. q. ij. b. R. 25.

Peccati quãtitatẽ conſiderari penes quãtitatẽ con

temptus quõ intelligit᷑ li.ij.di.xlij.28. .⸗
Peccati totà rationẽ eſſe a voluntate falſum ẽ li.ij.
Peccata ſpiritualia et carnalia diſſimiliter ſe babẽt
reſpectu voluntatis li.ij.di.xlij.o.

—

Peccatũ veniale et moꝛtale an cõueniãt in auerſiõe

li. ij. di. xlij. q. j. c. RA. yU. = “
Peccatũ eſſe deſertionẽ melioꝝ ⁊c̃.põt dupir intelli
Peccatũ ſcdᷣm quã rationẽ dr eſſe ꝓpꝛie cõtra ꝓbi/
bitionẽ dei et quõ veniale ſe habet ad ꝓbibitionẽ
Peccati venialis amoꝛ an ſit vſus vel fruitio li. ij. di
ſti. xlij. 37. IJJGMU!

Pecatũ veniale an cõueniat cũ moꝛtali in reatu pe

ne eterne li.ij. di. xlij.q.ij.d.Re. S/et.d9.
Peccati venialis rationẽ magis ſaluari cñ moꝛtali
ᷓ cũ gratia quõ intelligit᷑ li:ij.di.xlij. c.
Peccatoveniali nõ deberi tꝑalẽ penã niſi rõe gratie
quõ intelligit᷑ li.ij. di.xlij. ctK.
Peccato veniali an debeat᷑ pena eterna ſi quis tãtũ
in eo deceſſerit li.ij.di. xlij. 5. K”
Peccatũ moꝛtale ſcdᷣm cuius reputationeʒ excedit
veniale impꝛopoꝛtionabiliter li. ij.di.xlij. 6.
Peccatũ veniale an offendat deñ li.ij.di.xlij. .
Peccatũ an habeat diuidi ꝑ differẽtias materiales
tĩ an etiã ꝑ foꝛmales li.ij.di.xl ij.q.j.e.R.AS.
Peccatũ foꝛmaliter loquẽdo nihil eſſe quõ intelligi
tur li. ij. di. xlij.õ50.
Peccatũ ñ habere ſpẽm quõ intelligit᷑ li.ij.di.xlij.5i.
Peccatã quõ ẽ in genere li.ij.di.xlij.vð?R.0
Peccatũ oꝛiginale et actuale penes quid differũt li.
ij. di. xlij. Fʒ.

Peccatũ an habeat diuidi ꝑ auerſionẽ et cõuerſiõʒ

tanq; ꝑ diuerſas peccatoꝛũ differentias ſiue ꝑ di
uerſa peccata li.ij.di.xlij.q.ij.f. E.6. ..
Perfard operis et voluntatis quõ differunt li.ij.di.
xlij. a2.b. ,
Peccato abeũte qualiter poteſt manere reatns ⁊ ꝗ

—
ss

actuale tranſit actu et remanet reatu oꝛiginale at
econtra li.ij.di.xlij.c.Et ibidem quid ſit peccatuʒ
tranſire actu et manere reatu et econtra.⁊ cx hoc
ſumit᷑ differetia inter peccatũ actuale et oꝛigiale.
Peccatũ moꝛtale et veniale quõ dint li.ij.di.xlij.d
Pceccatũ quiq; mõois diuidit᷑ li.ij.di.xlij.eę.
Deccatũ et delictũ quò differut ibKideam.
Peccata capitalia ſeptẽ enumerant᷑ li.ij di.xlij.6.
Peccatũ ad moꝛtẽ dẽ dupłr ⁊ de qͥ itellgit᷑ ilið iohis
Eſt peccatũ ad moꝛtẽ non ꝓ eo dico vt quis oret
lie.ij. di. xliij.I. ad idem. 8. H
Peccatũ eſſe ex infirmitate et ignoꝛantia quõ intelli
gitur li.ij. di. xliij. 6. .I0o.
eccatũ in ſpiritũſanctũ an dicat genus peccati di⸗
Kinei ab alijs generibꝰ peccatorũ li.ij.di.xliij.q.
Peccatũ in ſpiritũſanctũ an dicat᷑ ꝙ ſit contra pſo/
nã ſpũſſancti an qꝛ contra illud qd ẽ appꝛopꝛia

tum ſpirituiſancto li.ij. di.xliij.ꝰ.
Peccatũ ex ignoꝛãtia et peccatũ ex infirmitate qua-
re ñ dicũt genꝰ peccati determiatũ li.ij.di.xliij.ĩo
Peccatũ in ſpiritũſanctũ an ſemꝑ habeat aliqd pec
catũ pᷣambulũ li.ij.di.xliij.q.ij..ih.
Peccatũ in ſpiritũſanctũ different᷑ cõſiderat᷑ yᷣm ditf
ferentes eius ſpecies li.ij.di.xliij.vide in R.
Peccatũ in ſpiritũſanctũ nõ poſſe cõmitti ſine cu /
pa pᷣambula ſi qͥ rões ſonare vident᷑ quõ ſunt in⸗/
telligende li.ij.di.xliij.ꝛ⁊.et per totunm.
Peccatũ in ſpiritũſanctũ ꝓut reſpicit obſtination
vel deſperationẽ hʒ aliud peccatũ pambulũ ſed ñn
ſic in alijs generibus peccatoꝛũ in ſpiritũſanectuʒ
li.. di. xliij.iiilJ.
Peccatũ in ſpiritũſanctũ an ſit grauiſſimũ li.ij.di ſt.
Peccatũ in ſpiritũſctm̃ quõ comittit᷑ li.ij.di.xliij.ĩꝰ.
Peccatũ quo ledit naturam li.ij. di.xliij.?ꝛo.
Peccati maioꝛ inſanabilitas venit ex duplici cã lib.
ij. di. xliij. ꝛ2n.
Peccatũ in ſpiritũſanctũ quare dr̃ grauius q; pc-
catũ in patrẽ li.ij.di. xliij. ꝛꝛ.
Peccati rationẽ quare magis diminuũt ignoꝛantia
et infirmitas qᷓ; malicia li.ij.di.xliij.23. Hic ponit᷑
immo eſt ex malicia cõf lata.ponat᷑ immo eſt ex
malicia inf licta ⁊c. .l
Peccatũ illud eẽ magis graue in quo maioꝛ regnat
libido quõ intelligit᷑ li.ij.di.xliij.ꝛꝛ .
Peccatũ in ſpiritũſanctũ an ſit irremiſſibile li.ij.di.
xliij.q.ij.d.Re.2 8. —⸗⸗
Peccatũ in ſpiritũſanctũ ꝓut claudit in ſe impeni ⸗
tentiã dicit᷑ dupłr et ſcðm quẽ modũ ẽ irremiſſi/
bile li. ij. di. xliij. »o. säsl
Peccatũ in ſpiritũſanctũ nõ remitti ſi alicubi legii
quõ intelligit᷑ li.ij. di. xliij. 31. et. 2. et.õvZ53.
Peccati in ſpiritũſanctũ an cõuenienter ſex ſpẽs aſ⸗
ſignent li. ij. di. xliij.q.j.e.R·.õddd.
Peccati in ſpirituſanctũ plures vel paucioꝛes ſpẽs
eẽ qᷓᷓ ſex ſi que rões ſonare vident᷑ quõ ſunt intelli
gende li.ij.di.xliij. s.et per totltum.
Decae in ſpiritũſan ctũ quõ opponit᷑ pniĩe li.ij.di.
Peccati in ſpiritumſanctum ſpecies quare ma/
gis circa miſericordiam et iuſticiam aſſignantur
qᷓ circa alias dei conditiones libꝛo.ij.diſt.xliij.õẽ 8
Peccatoꝛũ in ſpiritũſanctũ numerꝰ et ſufficiẽtia p⸗

3

nes quid accipit᷑ li·ij.di .xliij· 4.

„ *

Peccati in ſpm̃ ſanctũ ſex ſpẽs tractant᷑ et arguitur
mul ſit ſpẽs pcti in ſpm̃ ſanctũ li.ij.di.xliij.q.ij.
44

eccatů in ſpiritũſanctum qð dẽ peccatũ ad moꝛtẽ

Pcõpatur ad alia pctõꝝ genera li.ij.di.xliij.KA.
Pecccntn ſpiritũſanctũ vel ad moꝛtẽ quid ſit libꝛo
Peccati 1n ſpiritum ſanctũ differẽtias aſſignat libꝛo
ij. diſt. xliij. d. Ambꝛo. li. i. di. xliij. e.
Pcti in ſpiritũſanctũ diffinitiua ⁊ cõis aſſignatõ vᷣm
Peeradi potentia an ſit i nobis a deo lib.ij.di.xliiij.
Peccandi vel nocẽdi voluntas quõ eſt.ab aio et po/
teſtas vel potẽtia quõ eſt a deo li.ij. diſt. xliiij. .
Peccandi potẽtia quõ atteſtat᷑ nobilitati nature li.ij
diſt. xliiij. S. dis li.ij.diſt.xliiij.ꝰ.
Peccandi potentia quõ facit ad amplificatões lau/
Peccandi potentia an inſit creature ex deo an ex ni/
hilo li. ij. di. xliiij.i o
Peccandi potentia ſᷣm bmõi an ſit mala li.ij.diſt.
xliiij.q.ij.b.Re.iI.et per totum. . .
Peccandi potentia an ſit bona an mala li.ij.di.xliiij
Peccandi voluntas quare dicitur mala et nõ 18.
ſic ptãs li.ij.di.xliiij.(.ꝰ9ꝰ.
Peccandi potentia vnde ſit li.ij.di.xliiij.a.b.

Peccatũ non cõmittere in hac vita quõ conuenit fi /

lio dei et quõ matri dei li.ij.di.xliiij.28.
Peccatũ vitare quibus conceſſum ẽ li.ij.di.xliiij.s
Peccatũ et viciũ differũt li.iij.di.iij.?ꝛ*ꝰ·
Peccato ſᷣm quẽ ſtatũ caruit xpᷣus et ᷣm quẽ mater
rxpi li.iij. di. iij. 2 8.
Peccatũ dꝛ tripłr et quõ maria fiut a peccato mun/
da.li.iij.di.iij.ꝛ9.
Peccandi potentia dꝛ dupliciter et quõ peccãdi po/
tentia in chriſto fuit li.iij.di.xij.?⁊ o.

Peccandi potentiã eſſe pꝛincipiũ culpe quõ intelligi

Peccatũ eſſe fieri per plura 48 poteſt fieri per pauci

oꝛa quõ intelligit᷑ li.iij.diſt.xiiij.5i.

Peccatũ accipit᷑ dupliciter ſcʒ; abſtracte et concrete.

et quõ poteſt a gratia infoꝛmari li.iij.diſ.xxiij.õS.
Peccatũ quare dicit᷑ expellere gram li.iij.diſt.xxx. .
Peccatũ ẽ ex timoꝛe vel amoꝛe malo duplxr.li.iij.diſ.
Peccatoꝝ quõ dicit᷑ dñs non recoꝛdari xxxj.⁊.
poſt penitentiam li.ij.di.xxxj.i 7.

—

Peccata vitans timoꝛe pene quõ conſtituit᷑ dei ini/

micus li.iij.di.xxxvj.4.

„

xxxvj.q.iiij.d.Re.o.

Peccata et vicia an babeant connexionẽ. li.iij. diſti.

Peccata ſeu vicia dupliciter adinuiceʒ compant᷑ et

quomodo bñt connexionẽ et qmodo non Ibidẽ.
Peccans in vno qͥmodo ꝑdit multa bona ⁊ quomo

do fit oim reus li.iij.diſt.xxxvj.ʒ.

Peccatũ ſeu viciũ non bʒ excludi niſi per habitũ ſi/

bi oppo ſitum virtus aũt poteſt excludi non ſoluʒ
per viciũ ſibi oppoſitũ ſed etiam ꝑ viciũ oppoſitũ
alij virtuti li.iij.di.xxxvj.ʒ2.

Peccatũ defoꝛmare totam imaginẽ ſicut gratiaʒ re/

foꝛmare quomodo intelligit᷑ li.iij.di.xxxvj.ʒD.
Peccata ſeu vicia aliter naſcunt᷑ a concupiſcentia ⁊
impꝑant᷑ a ſuꝑbia aliter virtutes a charitate ⁊ gra
tia li. iij.di. xxxvj.ʒ ʒ4.
Peccata quibꝰ directe peccatur in ꝓximũ q̃re ſunt
plura qᷓ; quibus pirecte peccat᷑ in deum. libꝛo.iij.
diſt. xxxvij. 4czzz.

1

Peccata capitalia que in quibus decalogi preceptis
probibent᷑ libꝛo.iij.diſt.xxxvij. .ü8s.
Peccati triplex genus intelligit᷑ ibi vulnus et liuoꝛ
et plaga tumens li.iiij.in ꝓlogo..
Peccatoꝝ remiſſio quõ dicit᷑ latere in baptiſmo lib.
iiij. diſt. .0.

Peccata dimittere in baptiſmo quare non eſt con/

ceſſum homi li.iiij.diſt.v.S.
Peccandi neceſſitas eſt duplex ⁊ que quã culpaʒex
cludat libꝛo.iiij.diſt.xij.ð 5.

—

Peccatoꝛẽ etiã ſi ad ſummã maloꝛuʒ pueniat recipi

7142

ad grãm quõ intelligit᷑ li.iiij.diſt.xiiij. 2.

44

peccato quõ intelligitur li.iiij.diſt.xiiij.s5.

Peccatoꝛi difficilius eſſe reſurgere a pctõ qᷓ reſiſtere

Peccatũ duo implicat ſcʒ dei offenſaʒ et libidinẽ in
ꝛdiatazʒ ⁊ pꝛo quo poteſt fieri ſatiſfactio libꝛo.iiij

diſtin. xx.?ꝰ.

*

Peccatoꝛem non eſſe dignũ pane quo veſcitur quo⸗

modo intelligitur li.iiij.di.xv.28.

Peccatoꝛum cauſas excidere eſt dupliciter libꝛo.iiij

diſt. xv. 45.

Peccatis quibuſdã ⁊ ſi coniũcta ſit triſticia tñ radix

eſt ex delectatõe libidinoſa li.iiij.diſt.xv.ss.

Peccatum quõ eſt voluntarium et inuoluntarium

libꝛo.iiij.diſ.xvj.ĩ 9
Peccatum ſᷣm rigoꝛem iuſticie nunqᷓ ſatis digne pu
nitur li. iiij. diſt. xvj..e
Peccatoꝝ oia genera quõ includũt᷑ in preceptis de
calogi.li.iiij.diſt.xvj.o2. ?ÿVMV
Peccat aliquis dupliciter ſeʒ per ignoꝛantiã iuris ⁊
per ignoꝛantiam facti.li.iiij.diſt.xvj.?8s.
Peccatum commiſſum per.ignoꝛantiam eſſe inuo⸗

129

luntarium quõ intelligitur li.iiij.di.xvſ.⁊9.

Peccatum latens non impedit iuſtificationeʒ libꝛo

iiij. diſt. xvj. S6.

Pecccatum obliuioſi grauius punit᷑ qᷓ rememoꝛan

tis libꝛo.iiij.diſt.xv.s 7“““7..
Peccatum veniale an poſſit fieri moꝛtale. libꝛo.iiij.
diſt. xv. q.j.n. ”
Peccati venialis genus ẽ triplex Jbidẽ in..
Peccata venialia non poſſunt ficri moꝛtalia ꝑ eſſen
tiam li.iiij.di.xv.SD9. ”!
Peccatum tria mala complectit᷑ que per tria bona

4

expellunt᷑ li.iiij.diſt.xvij.ꝛꝛ.
Peccatũ dicitur defendi.i.excuſari li.iiij.diſ.xvij.si.
Peccatum ſuum confitetur aliquis alicui duplicit᷑.
libꝛo. iiij. diſt. xvij. s“*K2. “
Peccatũ moꝛtale fieri veniale intelligit aut qtũ ad
maculã aut qᷓ;tũ ad reatũ li.iiij.di.xvij.⁊.
Peccatum veni
do moꝛtale fit veniale ꝓbilam.
Peccati manifeſtatio poteſt fieri dupliciter libꝛo.iiij
diſt. xvij. õi. .
Peccata abſcondere quõ eſt contra legẽ nature.lib.
iiij. diſt. xvij. 5.
Peccatũ qð dubitat᷑ an ſit veniale an moꝛtale quo/
mõ ſit ↄfitendũ li.iiij.di.xvij.i.⁊.. ,.
Peccata dimittuntur triplici mõ ᷣm Ambꝛo.lib.iiij
diſt. xviij. 2.

Peccatoꝛes quõ vigent ſcientia et intellectu lib.iiij.

diſt. xviij. 2.
Peccatum quõ oꝛitur et eſt in aia realiter lib.iiij.di/
ſtin. xviij. 49. —d.
Peccatũ dẽ tenebꝛa macula fetoꝛ ⁊vinculũ dãnatio
nis eterne li.iiij.diſt.xviij.i.et.S.et.ꝗꝰ.et.Oyo.

ale dicitur tr bus modis et quomo⸗/

2

Pertoum
ſiiz dier⸗
Aatüfror.
ſtrqome
Peccatamo
iidih⸗
Percmeſen⸗
Peautl
Moprnnifk

ſopenki
Paecaticit⸗
ſtoreginn
Peuaronip
uecfacan
ſuongdul
Poecadece
Chezdlande

Pencalp
enetmt
Mnatge⸗
Donſenn
Doaroe⸗
Pansci
ſtirw.
dupliate
Pen goſt
mnlumla
eumnſte
D
inhl
endphten
cätüedſtn
fenetin
anſemn .
Kuinannin
huilpei⸗
lagn hoſit 4

14/

ujnſnmn

500,
wn
encchldinin
R
5 imlg

useltine.
D
ineie
.
i uetug⸗
rneficß
N.

monzn
urerhei
5 ofagthi,

ginenneng

ntanin ginten

iuſticennziu

wöͤinddüiiun
41

ſtici mnth⸗

inge uil

1. 5 4
ngrien
ingsiu
ß

4mmin
4

miadind⸗

4

Cost
rckuuni 4

naul⸗ anict,

ſgenin

Delitterag

Peccatoꝛum remiſſio quõ exigit arbitrij libertatem

li.iiij.di. xx. ʒ. ð .
Peccatũ moꝛtale bʒi ſe ⁊ maculã et reatũ et qd trã
ſit ⁊ q manet in deletione li.iiij.di. xx...
Peccata moꝛtalia quõ fiũt in penitentia venialia li.
n.di. xx „7. itij. di. xx. S
Peccare ſemꝑ quõ dicit impenitens ſi ſo viueret li.
Peccati triplex genus et quo qlibet babet rationẽ
vyluntarij ⁊c. li.iiij. di.xxj.i2. S HH
Peccata moꝛtalia qᷓre opoꝛtet ſigillatim in confeſſi
one expꝛimi et nõ opoꝛtet de ſingulis cõteri ſigil/
Naã dubie quõ ſunt cõfitenda li iiij. xxj. 3 ʒ3.
Peccata an redeat iptũ ad marula li.ii.di.xxij.q.ſ.
4. Ke. 6. et per totum. „iiij. di. xxij.10
Peccata deleri et oꝑa bona moꝛtificari differunt li.

Peccata dimiſſa an redeant qᷓtũ ad reatum lib.iiij.

di. xxij.q.ij.b.Re.iʒ.⁊ per totum. è
Percan ab Lonſtonem eſle team tabulꝗ poſt nau⸗
fragiũ quõ intelligit li.ij. vi. xxij.dy3.
eceata dimiſſa an redeant ꝓpter confeſſiõis omiſ
ſionem li.iiij.di. xxij. a.b.c.d. , . .
Peccatũ cõtra naturã quõ dicit execrabilius fieri
vxoꝛe ꝙᷓ in meretrice li.iij.di.xxxvii..
ccatoꝛũ varia genera enumerant᷑ et diffiniuntur
que circa camis actũ cõmittũt᷑ vt ſunt fornicatio
ſtupꝛũ adulteriũ inceſtus raptꝰli.iiij. di.xxxviij.f.
Peccata electoꝝ patebunt oibus iuſtis in reſurrecti
one ad laudem li.iiij.di.xliij. .

Pena et culpa ni quo diffeꝛunt ſi ſdiſt. xl. 45.2.46.
Pena eſt triplex ſ.inflicta cõtracta et acta et que te
pugnat gratie et que non li.j.di.xl.49.

Pena ſeꝑarẽ a cognitione quid ẽ li.ij. di. iiij. 2

DHenã nõ eẽ cãʒ culpe quõ intelligit li. ij. di. xxxj. 2.
Penã oẽʒ iuſta e quõ intelligit li.ij. di. xxxij. 4.? di
ſti.xxxv. ꝛ0. Ad idem di.xxxvj. s. vbi ꝓpoſitio illa
dupliciter exponit. . D
Dena quõ reddit impoſſibilẽ ad bonũ et gloꝛia ad
malum li.ij. di. xxxv. ¶K2.
Pena an ſit pꝛiuatio boni li.ij.di.xxxv.g.
Penam omnẽ eſſe oꝛdinatiuã culpe quõ intelligit᷑.
li. ij. di. xxxvj.ꝛ.
Pena ſine ſubſequente an ſit in aliquo ponere cul/
pam li.ij. di. xxxvj.q.j.c. R.18. 7 per totum.
Pena duplr conſiderat᷑.ſ.qtũ ad ſtatũ inchoatiõis
ct ꝙtũ ad ſtatũ cõſũmationis et qua punitur ho/
o remediabiliter ct qua irremediabiliter li.ij. di
ſti. xxxvj.19.
Penã ſtatim iunctã non bʒ culpa qꝛ meritũ nõ hʒ
ſtatim coniunctũ ᷣmiũ Solo li. ij. di. xxxvj.20
enã ſemꝑ eẽ afflictiuã li.ij.di.xxxvj.2i.
Pena an poſſit eſſe in aliquo ſine culpa pᷣcedenteli
bꝛo.ij. di. xxxvj.q.ij.d.Re.24. per totum.
ene malum dupir põt oꝛdinari ibidem.

Pena aliter oꝛdinat᷑ ad culpã q; culpa ad penam li.

Dena ſiue punitio nõ ſolũ eſt a diuina iuſticia ſᷣ etiã
plerumq; a diuina miſ. ericoꝛdia li.ij.di.xxxvj.29.
ena aliqua an ſit a deo li.ij. di. xxxvj . J. e. E.30.
ena et malũ quomodo differũt ibidẽ. ⁊ adſidẽ.ʒ2.
Pena quõ eſta eo cũ ſit ſolũ boni pꝛiuatio et defe/⸗
cctus et deus nullius defectus ſit cã efficiens li.ij.
di. xxxvj. 54.

Peue malũ quarè deo geeribuif malavero culpenð

Pena ois an ſit a deo li. ij. di. xxxvj. q.ij.f. R.õ6.
Pene nomẽ triplicẽ bʒ acceptionẽ vᷣm triplicẽ cõpa
tionẽ ad nocumentũ ibidem.

Pena que eſt a deo ⁊ que non libro.ij. diſtin. xxxvj.

Pena moꝛtis 7 pena eterne damnationis quõ vtra
qʒ eſt a deo li.ij.di.xxxvj.l.

₰ℳ

ena rõe pene duo noiat ct 'm quẽ modũ bʒ opani

ad voluntatẽ li.ij. di.xlj. ¶9-. .
Pena qua voluntate ſit a deo hvi rvi.,.
Penã non voluntariã fuiſe in xpᷣo iuſto ⁊ paruulo
quõ intelligit᷑ li.ij.di.xlij.5i.⁊.52.
Penam ſine culpa eſſe ioꝛdinatam quõ intelligitur.

li. iij. di. xv.. .
Pene acerbitas rõne cuiꝰpenſat li.iij. di.xvxj.ĩ 4.

Pene et beneficia ſunt in quadruplici differentia li.

iij. di. xxxiiij. 63. ðMUẽ
Pna compatur ad tria ⁊ m quã cõpationẽ placet
Denaꝝ quedam ſunt tpales quedam eternales 2 a
quibus baptiſmus abſoluit li. iiij. di. iiij.ĩ1.
Penalitates contracte ꝑ nos vt ſunt fames ſitis in
firmitas ⁊c̃.quare poſt baptiſmũ in nobis relin⸗

712

quũt᷑ li.iiij.di.iiij.ĩK2.

Penale eſt aliquid dupłr et quod reſpicit᷑ in fatiffa

ctione li.iiij. di. xv.⸗pv.
Penã purgatoꝛiã an ſit ponere li.iiij.di.xx.q.j.a. Re.

2.et per totum.

Pena purgatoꝛia an ſit maxrima penaꝝ tpaliũ li. iiij

di. xx. q.ij. b. E. 17. 2 per totum. J
Pena eſt duplex.iſ.aſſumpta et inflicta ⁊ i qua placʒ

a li. iiij. di. xx.18

Añ placʒ do oꝛdiatõ pene ad cul

magna in futuro li.iiij.di.xvij.t9.

ena modica in pñti quate plus ſatiſtaciat deo qG

Pena iebennalis ſm quid iudicat᷑ maioꝛ et minoꝛ

li.liij.di. xvij.21.

Pen purgatorij an ſit volũtaria liiiij.di xx.q. ij. c.

.13.

Pena aliqua dicituꝛ voluntaria tripir⸗ que cui co⸗

uenit ibidem.

Pena ĩ illa purgatoꝛia an ſit minoꝛ certitudo de gio

ria qᷓᷓ in via li.iiij.di.xx.q.iiij.d.Ne.2 4.

Pena purgatoꝛij quoꝝ miniſterio inf ligat᷑ li. iij. di.

xx q¶q·v. C. R. 29 .

Pene purgatoꝛie locus vbi ſit li.iiij. diſtin. xx. q. vj. f.

Be. 54

Penam ad peꝛfectam remiſſionem eſte duplican⸗

dam vel non minuendam ſi que loquuntur auto⸗/

ritates quomodo ſunt intelli gende lib.iſij.diſtin.

Penã nõ poſſe minui vel relaxari ꝓpterea q; deus
qui eſt ſuperioꝛ remittendo culpa ligat ad penã ?⁊
ſacerdos qui eſt inferioꝛ nõ põt abſoluere ab eo
qð ligat ſuperioꝛ Solo.li.iiij.di. xx. 5ỹ9.

Pene ſatiſfactoꝛie relaxatio a quo poſſit fieri li.iijj.

di. xx. q.iij.i.Re.õo.

Pena an mitiget in danatis ppter miſcvie pictatẽ.

Rli. iiij. di. xlvj. q.ij.b. R. r2. .
Pena damnatoꝛum ſcoᷣm duplicem comꝑationem
ad delectationem aliqñ eſt maioꝛ aliqũ minoꝛ q;
delectatio li.iiij.di.xlvj.ꝛ.
De pena damnatoꝛum et alioꝛum vide plura in dã
nat? et vbi ſuffragiũ ⁊ vbi relaxatio et indulgẽtig.

¶ Penitentia Henitere æ c

Penitentia quõ dicit pꝛecedere baptiſmũ libro.iiij.
Penitentia quare dicit᷑ ſe cda tabula poſt naufragiũ
li. iiij. di. xiiij. . Et quid ſit naufragium. -ꝰ.
Penitentia interioꝛ et exterio⸗ tractat᷑ libꝛo.iiij.diſt.
Penitentia quõ fuit initiũ pꝛedicationis iopannis.
li. iiij.di.xiiij..

enitentie multe diffinitões et eaꝝ ſufficiẽtiã et dif

ferentia li.iiij. di. xiiij.5.

Penitentia an ſit virtus libꝛo.iiij. diſtin. xiiij.q.j.a.
Be.6.

Penitentia quare magis eſt virtus q;ᷓ alia ſacramẽ⸗

ta li.iiij.di.xiiij.2. 4
enitentia virtus rõe cuius habet obiectũ bonum
li.iiij.di. xiiij.8.
Penitentia quõ habet cõnexionẽ ⁊ duratidnẽ cum
alijs virtutibus li.iiij.di.xiiij..
Penitentia an ſit vi
iiij. di. xiiij. q. ij. b. R. v8 0.
Penitentia q;uis babeat effectuz generalem tamen
eſt virtus ſpecialis li.iiij.di. xiiij.I.
Penitentia quõ conſicerat peccatũ vt obiectũ li.iiij
di. xiij.13.

Penitentia an ſit virtus tbeologica an cardinalis li

bꝛo. iiij. di. xiiij. q. iij. c. Pe. 14·

Penitentia quare non babet deum ꝓp obiecto li.iiij.

Penitentia quare non eſt charitas libro.iiij.di.xiiij.

Penitentia virtus quã vim anime habeat ꝓ ſubie/

cto li.iiij.di.xiiij.q.j.d.N.T9.

—

Penitẽtia quo modo eſt ſpecies iuſticie libꝛo.iiij.di/

ſti. xiiij. 20.

Penitentia quare eſt in lib.arb. no in ſinderiſi.liii.

vixiitWꝛTꝛ777.
Penitentia ſcᷣm quã acceptionẽ rõnis ẽ in rõnali.
li.iiij.di. xiiij.22.

PHenitentia quõ ppter odium eſt in iraſcibili ⁊ non

in concupiſcibili li.iiij.di xiiij.23.
Penitentia quis expellat omnia vicia non tamen
eſt in omnibus potentijs anime libro iiij. diſtinc.
Penitentia virtus vnde oꝛiatur et dicit magiſter ꝙ
timore concipiatur li.iiij. di. xiiij.q.ij.e. R. ⁊ 5.

Penitentia virtus quomodo eſt ante dona natura

li oꝛdine et tamen concipitur timoꝛe qui eſt donũ
li.iiij. viſt. xiiij. 26. Ytem bic ponit᷑ concipitur pꝛi
mũñ ponatur concipitur penitentia. “
Penitentia virtus an ſit pꝛima oꝛdine inter alias li.
iij. di. xiiij. q. iij. f. R. 27.
Penitentia qua ratione vꝛ pꝛioꝛ virtus q́ᷓ; fides et
charitas li.iiij.di.xiiij.?S.⁊.? ꝰ.2. 0.
Penitens cum fletu et iterans peccatum grauiori

pene ſe ſubijcit quomodo itelligitur libꝛo.iiij.di.

Penitentia eſt virtus qua commiſſa mala ⁊c̃. an il⸗/

la magiſtri difrinitio ſit conueuiens libꝛo.iiij.di.

Penitentie virtuti quõ attribuitur manifeſtatio vi
te. li. iiij. di. xiiij. 5.
Penitẽtia eſt quedam dolentis vindicta vtrum illa
piffinitio Aug.ſit bona li.iiij.di.xiiij. 6

Penitentia e

rtus generalis an ſpecialis lib.

Penitens quomodo ſimul gandet ⁊ dolet li iii dil.

ſt vindicta ſemper paniens quod com
miſit ⁊c. quõ intelligit᷑ liaiij.di.xiiij.õ8.
Penitentia ſolennis quid ſit et de alijs ad eam per
tinentibus li. iiij. di. xiiij. y9.
Penitentia ſolennis quando iterat᷑ libꝛo.iiij.diſtin.

trium moꝛtuoꝛum a chꝛiſto li.iiij.di.xiiij.i.
Penitentia a vera an contingat cadere libro.iiij.di.
xiiij. .S. R.4gdsz5z5.
Penitentiẽ veritas dupliciter accipitur ſicut et cu⸗
iuſſibet virtutis li.iiij.di.xiiij. 68.
Penitentie veritas quomodo exigit plangenda nõ
cõmittere li.iiij.di.xiiij. .7.

xiiij.d. . . . „— , .—
Penitentiam iterari poſſe ſignificatur in ſuſcitatiõe

Penitentiam eſſe inanem quam ſequens culpa in/
gquinat qudð intelligitur ibidem.

Penitentia poteſt eſſe vera qᷓis non ſit infinita li.
iiij. di. xiiij. ¶.2s. ⸗
Penitentẽ debere ſo doleꝛe quõ intelligitur lib.iiij.
di. xiiij. g.sa.
Penitentiam an contingat iterare boc eſt an conti
gat ver penitentiam reſurgere libꝛo iiij.di. xiiij.
ij. h. R. 5o. .
Penitentia iteratur et non baptiſmus triplici ratio
nc li. iiij. di. xiiij. ð1. et ð5g.
Penitentiam non poſ e iterari ſi alicubi doctoꝛum
auctoꝛitates ſonãt quomodo ſunt exponendeli.
iiij. di. xiiij. 52. et.v5»5».
Penitentiam ſuper culpam quicunq; agit an inue

niat veniam qtũcunq; peccancrit libro.iiij. diſt.

riiij. q.iij. i. Re. S5.
Penitentia eſt duplex ⁊ que ſit ĩ dyabolo et damns
tis et que mereat᷑ veniam ibidem et. 58. et. .
Penitentia anthiochi et penitentia eſau qualis fue/
rit li.iiij.diſt.xiiij.ð6. et. 57.
tate vel etiam in maioꝛi li.iiij.di. xiiij.q. .lꝛ. Re.so.
et per totum.

Penitentia perfecta an reſtituat in priſtinum gradũ

lib. iiij. diſt. xiiij. q.ij. l. R.ð ⁊.et per totum.
Pnia perfecta conſideratur duplf. Jbidem.
Penitentia vᷣm quã acceptionẽ ſanitatis reſtituit in
ſanitatem priſtinã li.iiij.di.xiiij.õ²s. ð
Penitentiã perficere poſſe in minori cbaritate quo
intelligitur li.iiij.di.xiiij.õp.
Penitentia quõ reſtituit in ſtatũ priſtinum cum qui
virginitatem amiſt et eũ qui deum offendit et en
quipoſt innocentiam peccauit li.iiij.diſ. xiiij. 70.

Poenitentia quare reſtituit in ſtatuð priſtinũ et ſanat

omnes infirmitates baptiſmus vero non.li.iiij. di
Penitentia an reſtituat bomĩ opa bona prius mo⸗
tificata per culpam li.iij. di. xiiij. q.lij. m. Re. 72.
Penitentiam opera bona prius moꝛtifata 10 poſ
ſe viuificare vbi dicit auctas quõ eſt exponenda.
li.iiij. diſt. xiiij. 73.

Penitentia poteſt bona dpa moꝛtiſicata viuificare

vel quia manent in coꝛpe miſtico. vel in memoꝛna
eius qui fecit et dei li.iiij.di.xiiij. ?2

enitentia comꝑatur ad baptiſmũ tuʒ ad oꝛdinẽ

li. iiij. di. xiiij. a.

Penitentia eſt duplex.ſinterioꝛ et exterioꝛ libꝛo. iiij.

Penitentem an neceſſe ſit reſurgere in equali cbari/

ſcntnen
Piniſatne⸗
ſoicrpott
hepnopee⸗
igroper

ngt
mMeliii
Mieeo
cntuſae

Micredon
otenece
ſitbonvsfr
Dontentan,
Ontcss
Pſes.
Peitendes
diii
Peitente
Pertenti
liijoi
Poritnr
tirrl/
Lliſly,.
Pateniſc
igkliͤi⸗
gn
olhrclgi
utni
„Mado
Penltntel⸗
abc ut⸗
ſgieg⸗
pentelame
uclgtli
Muirttenie
llijigſ
Mumnntf
früüen
Mumtioft
hſge
ae

. N en⸗

nd ciligäs

ſeigiünn iite
oliiidri
NWengragignin,

ictn ihint,
Ani46.
monqan ſcbcnan

o pe and geeſtsdne

ngriruehdse

8 .,
eEeeeee

ton. in
len riang n
õ

rreſti edet
Meirenei
õ

com
ziin 1.

õ

e n 050,

, , D.N
. 0 4

9

diſt. xiiij. b. ,
Penitentie virtutis diffinitones li.iiij.di.xiiij.e.
Penitentia a qua quis recidiuat ſcdᷣm quoꝛundam
erroꝛem non eſt vera.d.c.⁊ reſpondet buic errori
lio.iiij. di. xiiij.f. g. h.i ⸗
Penitentia vera quõ conat᷑ ad baptiſmi puritatem
reducere li.iiij.di.xv.ai.Ad idem di.xvij.78.
Penitens et non lachꝛimans quomodo dicitur cul
pabiliter durus li.iiij.di.xv. n.
Penitentie in ſingulis partibus quid relaxetur lib.
iiij.di. xv. 9. ü
Penitentia quare imponit᷑ a ſacerdote cũ peccata
dimiſſa ſint in contritione li.iiij.di.xv.S5o.
Penitere poteſt aliquis irretitus pluribus peccatis
de vno peccato ita ꝙ de alio ſit impenitens ſcoᷣm
aliquoꝝ erroꝛẽ li.iiij.di.xv.a. bct. ··
nitentiam nõ poſſe fieri de vno peccato ſine alio
multipliciter pꝛobatur ⁊c.li.iiij.di.xv.d.e.ſ.
Penitentia ꝓut eſt virtus⁊ put eſt ſacramentũ q̃s
hbẽat partes integrales et quas poteſtatiuas ⁊c.

Penitentie partes oẽs qua rõe dici poſſunt ſatiſfa/
ctio et qua rõne ſatiſfactio cõuenit vni parti peni

teentie li.iiij.di.xvj.2.

Penitentie digni fructus qui ſint li.iij.di.xvj.sS.
itentia facienda eſt cum gaudio multiplici rati
one li. iiij. di.xvioo.
Penitens debet vitare coꝛeaꝝ ludos et ſpectacula
li. iiij. di. xvj. 053. DZ
Penitentie opera quõ dicunt᷑ fructus et quõ diffe/

rüt bonus fructus ⁊ dignꝰ fructꝰ li.iiij.di.xvxj.l.X

Penitentiam veram nõ poſſe ꝑagere milites tbeo/

. lonarios et negociatoꝛes quõ intelligit᷑ li.iiij.diſt.

Penitemtie er gratie differenter eſt culpam delere li
bro.iiij.di.xxj.ꝛꝰꝰ. xvj. 41.
Penitentia quõ fit ꝑ exceſſum et quõ non li.iiij.di.
Penitentia quando ẽ ſacramentũ et quãdo virtus
Penitentia quõ fit pro peccatis que legis decalog⸗
continet li.iiij.di.xvj.õ⁊. r
Penitere et dolere an opoꝛteat ꝓ originali peccato
li. iiij. di.xvj.q.j.i.Re.6.

Penitentiã eẽ ad deteſtandũ oẽ malũ noſtrũ quõ in

telligit᷑ li.iiij.di.xvj.õS.
itentiã deteſtari debere oẽ maluʒ qd ſeꝑat a deo
quõ intelligit᷑ li.iiij.di.xvj.sod. .
Penitentẽ ſe debere punire de oĩ eo de quo iuſte pu⸗
nit᷑ a deo quõ intelligit᷑ li.iiij.di.x-vj.70.
Penitentie ſacramẽtũ an antea debeat acciꝑe adul/
tus ꝙᷓ accedat ad baptiſmũ cum actuali li.iiij.di.
xvj.q.ij.lꝛ.R.21. l
Penitentie lamẽta debere pꝛecedere baptiſmũ quõ
intelligit᷑ li.iiij.di.xvj.?753.
Penitere moꝛtalia ꝑ ignoꝛantiã cõmiſſa an ſit neceſ
ſe li.iiij.di. xvj.q.j.l.Re.7 7.
Penitere poteſt aliquis dupliciter.ſ.in generali ⁊ in
ſpeciali et de quo tenet᷑ dolere ibi,dem.
Penitere nõ poſſe de ignoꝛatis quõ intelligit᷑.li.iiij.
di. xvj. 80. 2 N
Paiſtentl quõ ẽ neceſſaria peccati cognitio lib.iiij.
Penitere nõ debere de Snoꝛaels quia confiteri illa
non opoꝛtet quõ intelligit li.iiij.di.xvj.SD2.

Penitere poteſi obliuioſus ſed non furioſus libiij

di. xvſ. 85.
Penitere in generali quomodo eſt libꝛo.iiij.diſtinc.

Penitere an teneat᷑ quis de veniali li.iiij.diſt. xvj. q.

Jo. .a ũ949494
Penitentie vt eſt ſacramẽtũ partes integrales que
Peehels dera ſcm quẽ modũ conſtituitur libro
Penitentiam veram quomodo quidã nõ faciunt li.
iiij. di. xxſſYůc.
Danenni diuiditupr er tria membꝛa libꝛo.iiij.di.
Pe lieeutis qualiter eſt devenialibus facienda li.iiij
di etck“ l
Penitentia confeſſio baptiſmus qualiter differũt li.
iiij. di. xxij.ã5. .. “
Peirentlamn non eſſe occultandam qu intelligit᷑.
li. ilij. di. xvij6. 2“
Penitentiam fieri debere in ſacco quõ intelligit᷑.li.
iiij. di. xvij. 8.

Penitentia quõ eſt neceffariũ ſaeramentũ libꝛo.iiij.

Penitẽs ſubiectus eſt foꝛo eccleſie quãdiu ẽ in bac
vita li. iiij.di. xvij. 48.
Penitentia pꝛincipaliter inſtituta eſt ꝓpter moꝛta/
lia et ad minus ipa confeſſio valet tn ad oĩa libꝛo
iiij. di. xvij. ?79. .
Penitentẽ debere velle ꝙ alij reputent eum peccato
rem quõ intelligitur li.iiij.di.xvij.t8s.
Penitentia quando ſit inchoanda libro.iiij.diſtin.

V. 4. 3 . z —eeee, „655
Penitentia quando ſit terminanda libꝛo .iiij.diſti.

Penitẽtia iniuncta conſummata an ſit penitens ab
ſolutus ſimpliciter li.iiij. di. xx. c. — .
Paieneſ⸗ ziſt i extremo moꝛtis articko imponẽ/
da li.iiij. di.tx.dd.
Penitentia ve reconciliatio an ſit alicui neganda i
neceſſitate li.iiij.di.xx.e.⁊ ꝙ in grauibus pᷣter ne/
ceſitsren⸗ opoꝛtet conſulere epiſcopũ li.iiij.diſti.
Penitens ſi voluit reconciliari et non potuit habẽ⸗
dus eſt pꝛo reconciliato li.iiij.di.xx.g.
Penitentia quomodo determinatur in canonibꝰ ꝓ
aliquibus peccatis li.iiij.di.xx.42. 2. 43. .
Penitentia quare eſt aggrauata in lege nona que ẽ
lex miſericoꝛdie li.iiij.di.xx. .
Penitentia quare non eſt imponenda ſed innoteſcẽ
da ei de quo pꝛeſumitur qꝙ moꝛiatur libꝛo.iiij.diſt.
xx. 45. , „ 5 5„ „„„ „
Danſfenen aommenti an fuerit inſtitutũ li. iiij. di.
Pemttentia coſideratur duplici modo et quomodo
eſt de dictamine legis naturalis ibideam.
Penitentia quomodo fuit inſtituta in lege nature.
li. iiij. di. xxij. 19.
Penitentia qᷓuis ſit ſcdm vnam acceptionem de di⸗
ctamine legis nature tñ ſuꝑaddita eſt inſtitutio.
li. itij. vixxjsoooo..
enitentie qᷓ erat de dictamielegis nature aliquid
addit lex ſcripta qd euangelica nõ euacuauit lib.

iüij.di.xxisiil1l
Penitentie in ſacramento quid eſt ſignum et quid
ſignatum li.iiij. di. xxij. q. ij. d. Re. 22.

*

Penitentie materiale ⁊ foꝛinalè quid ſit libro. iiij. di
Penitenti am non eſſe elementum quõ intelligit᷑ li.
iiij. di. xxij.24. .
Penitentie ſignum exterius quodam modo cauſat᷑
et quodam modo cauſat li.iiij.di.xxij.26.
enitentia cum tris complect atur.ſ.contritionem
confeſſionem et ſatiſfactionem rõe cuiꝰ ẽ ſignum
Ai.iiij.di.xxij.27. , „ „„ „
Penitentia an teneat rationẽ fundamenti.lib.iiij.di
Penitentia an ꝓpꝛie tabula appelletur li.iiij.di.xxij.
q.·ij. f Re. 51. Et quid ſit tabula mare nauis naufra
gium. 52. , .
Penitentie ſacramento quare debet ratio tabule at
tcribui non penitentie virtuti libro.iiij.diſtin.xxij.
54..
Penitentie ĩ ſacrameto quid ſit res et quid ſacramẽ
tum li.iiij. di. xxij.e. .
(Der

Per ſe dicitur dupliciter ſicut et ꝓpter ſe libꝛo.j.di

Per pꝛepoſitio ſcᷣin duplicem conſtructionẽ dupli

cem facit ſententiam li.j.di.xxxij.x. J
Per pꝛepoſitio an dicat rationem cauſe vel inſtru⸗
menti cum dicitur pater operatur per futium li.j.
di. xxxij. 25. .— . . —.
Per et in pꝛepoſitiones quõ et qñ accipiunturi di/
uinis li. ij. xiij.s. H
Per accidẽs reduci ad per ſe quomodo intelligitot
Ai.ij.di.xxxiiij..s8. .
Perfectio
Perfectio eſt duplex et que eſt in deo libꝛo.j.di.xix.
9. Iterum eſt vuplex ⁊ de qua eſt verum boc qᷣ
dicitur quoꝛum ꝑfectio et complementum ẽ vnũ
ſpecie ipſa ſunt vnum li.ij.di.j.72. . “
Perfectõvniuerii ẽ duplex et ſjm quã pfecti accepti⸗
onẽ deꝰvltra pficit vel oꝑat᷑ aliqͥd.:i.ij.di.xv. .
Perfectio eſt multiplex ⁊ quõ dicunt᷑ perfecta oꝑs
dei li. ij. diſt. xxix. 15. . „ . .
Perfectio eſt multiplex et cui poteſt aliquid addi li.
ij. diſt. xxxiiij.20. ⸗ .—
Perfectio eſt duplex et quõ virtus perfectũ facit lib.
iij. diſt. xxxvj.45. “
Perfectio eſt duplex et de mendacio perfectoꝛũ lib.
iij. diſt. xxxviij.õ8.
Perfecti ſunt duplices et quibus non conuenit dic
re falſum ſcienter qꝛ fieret ex hboc ſcan dali occaſio
li.iij. diſt. xxxviij.1. „.
Pezcris eſt multiplex ⁊ multiplex ratio obligandi
. i. ij. di .xxx. 13. „.M , . .
Perfectos eſſe quõ precipit dñs in math.li.iij.diſti.

xxx. 14.
Perfectio moꝛis eſt duplex et que ſupponit perfecti
onem nature li. iiij. diſt. iiij. 6.
Perfectionẽ ſubſtantialem eſſe nobilioꝛem quoino/
do intelligitur li.iiij.di. xlix. ʒ.
VPericulum
Periculũ aliqð coꝛꝑale qñ eſt magis eligenduʒ qᷓ di
offenſa libꝛo.iiij. diſt. xxj.38.

Periurium

7
BV³N.b—

Periuriñ oẽ an ſit moꝛtale peccatũ

Periurio omi an conueniat adeſſe mendaciuz libꝛo

iij. diſt. xxxix.q.j.a. Re.ꝰ. .
eriuriũ ꝓbibetur in quinto mandato ſecundeta/
pnle et in ſecundo mandato prime tabule. lib.iij

piſt. xxxix.10. Hic ponitur facit quis cõtumaciam
ponatur facit quis contumeliq ſumme veritati.

Periurij reatũ quõ inducit intẽtio peruerſa et ꝙnõ
omne falſum eſt mendaciũ li.j di. xxxix..

Periurij rea qñ dicitur mens et intentio libꝛo.iij.di.

Periurium omne an ſit peccatum libꝛo.iij.diſt. xxxix
q.i.b. R. 1 j. =S=è=ð
Periuriũ ẽ malũ in ſe ⁊ m ſe ita nullo mõ poteſt
hbene ſieri duplici rõne Jbidem.
Periurium et mendaciũ oꝑponi veritati quõ intel⸗
ligitur li.iij.di.xxxix.g. . S
Periurans neceſſitate cõpulſus an ſit excuſat a pee
cato li.iij.di.xxxix.iꝰ. ᷣðð .
Periurans ꝓ vita coꝛpis ſeruanda quõ debet puni
ri pᷣm canones li.iij.diſt.xxxix ꝛx Kvoo.
iij. c. P. 21.

Periurij peccatũ iudicatur aut enoꝛme aut moꝛtale
aut veniale ſm ꝙ iuramentuz eſt triplex et hm ꝙ
ꝑiuriũ tripliciter committitur Ibidem. .

Periurium aliquod directe repugnat diuine pbibi

tioni aliquod non li.iij.di.xxxir.
Periuriñ ⁊ foꝛnicatio non aſſimilantur Ibidem.
Periuriñ quid eſt vtrũ eſſentiale ſit piurio eſſe mẽ
daciñ li.iij.di.xxxix.a.b.c.Et e..li.et di.qliij.c R.ax
Periurꝰ an ſit qui non fecit qdð incaute iurauit. lib.
iij.diſt.xxxix.k.

Periurũ ee et teneri reñ ꝑlurio differut. libꝛo ci di.

xxxiiij.s. .
Permiſſio Permittere
Permiſſio quomð eſt ſignum voluntatis beneplaci
ti vei. li. j.di. xlvij. 4.

giſter li. .di. xlvij. 5.
Permiſſionẽ dei nõ eſſe deũ ex quo ſenſu dixerit ma
dermittere peccare quõ vicitur deus li. di. xlvij 19
Permifſio multis modis accipit᷑ in ſcriptura etjm
boc multipłir dicunt᷑ aliq Rmner E quõ fuit ideʒ
ꝑmiſſio et preceptio in ablatione vaſoꝛũ egyptio⸗
rum li.j.di.xlvij.20. Et li.iiij.di.xxxiij.ð t ibidẽ
qua pmiffione ꝑmiſum cſt repudium.
Permittare aliquẽ peccare quomodo eſt opus iuſti⸗
cie li.j.diſ.xlvij.26

—

I Perſeuerantiag

Perſeuerantia conſiderant᷑ dupliciter et quõ acdaz

habuit perſeuerantiã in bono li. ij. vi. xxxix. o.
Perſeuerantia dicitur duobus modis ⁊ quomodo
eſtin qualibet virtute li.ij. vi. xliij. 28.
Perſeuerantia dicitur tripliciter et quõ connectitur
alijs virtutibus et quõ eſt et non eſt in prelcitis li.

Perſonarum pluralitas octo modis inſinuatur in
HH . i deo lih
P narum pluralicas an ſit ponenda in deoli 20

2 —„—

j.di. ij.q.ij.b.Re.ĩS.et per totum.

Perſonarum pluralitas non ponitur ꝓpter indigen

tiam. li. diſt. ..seeog.. hoſ.
Paſone alie i diuinis quomodo ſunt abvns libꝛo j·

Del
Del
ſioſnn,
ſonisin duini
ſtüiaiich⸗
Paſenedute⸗

Ppiden.
Perſonsnduine
ijclingen
Palenatſic
trinouinsti
tts Mden.
Cormiglurt
etf benl
onnͤtnints
wotioponting
Petonmaponit
thiewite po
Petonmzpin
aaappopen
Paſogunp
dind perſimie
ſdiſtii2
Peſre ariin
dſtii.
Ponaua ſe⸗
ſnnmcrandi⸗
Alirrc an⸗
llctdi.
Naycnedifi
abommnolan
iulkoditvi
onae cſent
lenl ſdicir⸗
Petompamsc
Petomaurey
Patodunterc
Rpaceſeſte
Peſnateren
moidelbe
hoyatern,
ctnonguur⸗
Peſpni graten
eneeeſſtat
bhertotun
eſananteri,
tsandeceſe
Crtotun.
gfomqpney
ineſennali,⸗
Gngindin
Mrolttgi
onatüchuan
thigninaine
da manoy⸗
.
4 ahectn.

Minnnpen
dpir.
9
Petn guared

☚
Nnetkt
urtutetigiin
Aurl ]
annennt
nl Ann

mtngi
ipirurt

engi de
inn
ieilätiir

Weuarnt
runamekrhaen
minen dan
ane.
n Mimim za

ictieſtmni⸗

eeliantil
t anin

ignddärili⸗

dPerme
innmn
Ei
voin i
—
iinetai

=S

„ .
De littera
diſt. ij. poſt. ꝛv7. ́ß8
Perſonis in diuinis an ſit ponere infinitatẽ libꝛo.j.
Paſoge diuine quare q;tum ad numerũ ſunt finite
Ibidem.
DPerſonis in diuinis an ſit ponere trinitates libꝛo. .

DPerſone tres tm̃ et non plures nec paucioꝛes ponũ

tur in diuinis tã ꝓpter rõem neceſſitatis q; cõgrui
tatis YObidem.
Perſonarũ pluralitas et eſſentie diuie vnitas auẽte
ve.teſta.ꝓbatur lib.j.diſt.ij,“eaz

Perſonarũ trinitas et eſſentie vnitas ꝗphetico teſti

monio ꝓbat᷑ in generali li.j.di.ij.f.
Perſonaꝝ pluralitas ⁊ eſſentie diuie vnitas no.teſ.

⁊ xpᷣi anẽte ꝓbatur li.j.di.ij.h.
Perſonaruʒ pluralitas ⁊ eſſentie diuine vnitas no.
teſ.⁊ appłoꝝ auẽte ꝓbatur li.j.di.ij.i.
Perſonarum pluralitas cũ vnitate eſſentie non eſt
en per ſimile cognoſcibilis per creaturam libꝛo
j. diſt. iij. 22.
Perſone quare ſunt plures et non plures eſſentie li

Perſona quid ſit ſᷣm boeciuʒ li.j.di.v.2 S.Et quid ſit

hm rem et an dicat᷑ ſᷣm ſubſtantiã an ᷣm relatõeʒ
diſt. xxv. q.j.a. G. 9.Et quid ſit ſcᷣm diffinitioneʒ.
coð li.et di.q.ij.b.R.iꝗ.et per totum.Et quadru
plex perſone diffinitio. 21.
Perſonarum pluralitas quõ ſtat cũ ſimplicitate di/
uina libꝛo. diſt. viij. m.
Perſona et eſſentia qᷓ;uis ſint idem tñ non ſunt ad
idem li. j.diſt. ix.26.
Perſona patris quõ generat eſſentia nõ Ibidem

PDerſona quare ꝓducit ꝑſonã ſine initio li.j.di.ix.ʒ

Perſonam terciam ꝓcedentẽ p modũ liberalitatis
an neceſſe ſit ponere in diuis li.j.diſ.x.q.j.a. Re.I3.
Perſona tercia in diuinis de neceſſitate ꝓcedit per
modũ de liberalitatis triplici rõne Ibidem.
Perſona tercia ꝓpter cõicationẽ dilectiõis ponenda
eſt non quarta ⁊c.li.j.di.x.t7.

Perſonã ꝓcedere per modũ amoꝛis ſiue charitatis

an de neceſſitate ponatur in diuinis li.j.diſt. x. q.ij.

b. pper totum.

Perſonam terciã ꝓcedere per modum mutue chari
tatis an neceſſe ſit ponere in diuinis lib.j.diſt.x.q.
iij.c.per totum.
Perſona quare poteſt eſſe in perſona ſed nõ eſſentia
in eſſentia li.j.di.xix.⁊6.
Perſonis in diuinis an ſit ponere principiũ materia
le li.j.di.xix.q.iij.p.Re. A.et per totum.

Perſonarũ equalitas quõ conſiſtit in eternitate ptã

te magnitudine li.j.di.xix.a.b.

Perſona vna non eſt maioꝛ alia nec maius aliquid

due 5. vna nec tres vel due qᷓ; vna libꝛo.j.diſt. xix.
c. d. . f. O.
Perſonarum equalitas non adiittit rationẽ totiꝰ
et partis li.j.di.xix.g.
Perſona tres quare dicuntur ſumme vnũ Ibidem
Perſonaruʒ equalitas non admittit rõnem ſpeciei
generis vel indiuidui li.j.diſt.xix.h.
erſonarum equalitas non admittit rationẽ mate-

rialis principij Ibidem.

Perſonẽè tres non dicũtur vna eſſentia ſicut tres ho
mines vna natura vel vnius nature li.j diſt. xix.i.
DPerſonaruʒ equalitas admittit rationẽ generis ſpe

ciei indiuidui et numeri auctoꝛitate daſm̃.li.j.diſt.
ix.k. Et eandem auctoꝛitatẽ explanat li.j.di.xix.l.
Perſonarum equalitas non admittit rõem numeri.
libꝛo. j. diſt. xix. m. H
Peronas numero differre qua ratione dicantur.lIi.
j.diſt. xix.n. ”́́MVƷMẽBZ
Perſona vna oio excedit aliã potẽtia li.j.di.xx. A.
Perſonarum equalitas q;tum ad potentiã ꝓbatur
auctoꝛitate xpᷣi qua dicit oĩa que pater hbabʒ mea
ſunt li. j. diſt. xx. 1. et.bd. ”
Perſonarum equalitas q́;ẽtum ad potentiam pbat᷑
auctoꝛitate Augu.li.j.di.xix.2.et..dd.
Perſonarũ equalitas q;ẽtum ad potentiã ꝓbat᷑ ex de
ductõne ad ipoſſibile li.j.di.xx..TXLDcc.
Perſonarum equalitas q́;dtum ad potentiã ꝓpbatur
p ſimilitudinẽ humana li.j.di.xx.s.et.d.
Perſonas tres dicere licet quia ſcriptura nõ contra
dicit libꝛo.j.diſt.xxiij. .
Derſonas tres dicit eccia triplici rone li.j.di.xxiij.ꝗ.
Perſone nomen an tranſferri debuit ad diuina. lib.
j. diſt. xxiij. q. . a. P. ñſ8.
Perſona quid dicat ⁊ vnde dicatur Jbidem.
Perſone nomen dictum eſt nõ vt diceret᷑ quõ intel/
ligitur hoc verbũ Augꝰ.li.j.diſt.xxiij.⁊.

Perſona quare ponit᷑ in diuinis et non particulare

li...d.xxiſiss.
Perſona quõ dicit cõpoſitiſſimũ li.j.di.xxiij...
Derſone equipollens hoc nomẽ ꝓſopon quare non
eſt in vſu grecoꝝ li..di.xxiijtñK.
Perſone nomẽ quõ eſt cõmune tribꝰ li.j.di.xxiij.iS.
Perſonalis diſtinctio aliter impoꝛtat᷑ cum dꝛ deꝰ ge
ncrat aliter cũ dicit᷑ tres dij vł plures deos libꝛo.)
Perſona cum nomait indiuiduũ intellectualis na⸗
ture dupliciter poteſt ſpecificari libꝛo.j.di.xxiij.ʒ 8
Peꝛſona hoc nomẽ a generali regula excipitur queẽ
ꝙ ſubſtantiale ðꝛ de tribus ſingulariter libꝛo.j.di/

ſtin. xxiij.a.
Perſona ad ſe dicitur ⁊ ſᷣm ſubſtantiã li.j.di.xxiij.b.
Perſona vna cur non dicant᷑ pater et filius ct ſpiri⸗
tuſſanctus ſicut vna ſubſtãtia et vnus deus libꝛo
Perſone tres a latinis ⁊ a grecis tres bypoſtaſes vel
ſubſtãtie qua neceſſit ate dicat li..di. xxiij.dd.
Perſonas tres quare dicimꝰpatrem ⁊ filiũ ſpm̃ſan.
cet non dicimꝰ eoſqẽ tres deos li.j.di.xxiij.f. Et qͥd
hoc nomen tres ſignificetur.e. J
Perſone tres qua rõne dicant᷑ tres ſubſiſtentie lib.
j.diſt. xxv.i.et.2. ”Mßs
Perſonas tres quare vnã eẽ eſſentiãvel eiuſdẽ eſſen
tie dicimus non ex eadem eſſentia li.j.diſt.xxv. 4.
Perſona ſcm aliquos in ſingulari dꝛ ſcdᷣm ſubſtan
tiã in plurali ſcᷣm relatõeʒ li.j.di.xxv.ↄ. .
Perſone intellectus poteſt cẽ ſaluꝰ abſtracta ſeu cir/
cũſcripta relatione ſicut eſt apud gentiles qui in
vna ſola ypoſtaſi intelligunt naturã diuinã g per
ſona ðꝛ ᷣm ſubſtantiã non ſᷣm relationẽ Solo li.
j.diſt. xxv.13. “
Perſona hoc nomẽ an ſit vere cõe ꝑſonis increatis.
libꝛo.jj. diſt. xxv. q.j.c. R.ꝛ ꝛ. M
Perſona eſt cõis tribus ſed aliter qᷓ eſſentia Ibidẽ.
Perſona quã cõitatem priuat libꝛo.j.diſt.xxv.ꝛ 2.
Perſona dꝛ ſᷣm ſubſtantiã et eſt cõc ̊ dꝛ ſcðʒ ſubſtã
tiam comunẽ ⁊c̃. Solo.li.j.di.xxv.ꝛ 8.

Perſona hoc nomen an ſit cõmunevniuocum crea-

tis et increatis pſonis. lib.j.diſt. xxv.q.ij.d. Re.29.
Perſona an dicat᷑ ſecᷣm ſubſtantiam vel eſſentiã ibi
alia eſt perſona patris ⁊c̃.⁊ ibi pater ẽ perſona ⁊c.
li.j.di. xxv.a.b.c.d. .. D
Perſona hoc nomẽ tripir in trinitate accipit᷑⁊ quõ
accipitur in plurali dictũ li.j.di xxv.æ. f.
Perſonas pᷣm eſſentiã accipi improbat li.j.di.xxv.g
Et quid tres res ⁊ vna res hic dꝛ.h.
Perſona quõ accipitur in ſingulari cũ dꝛ alia eſt ꝑſo
na patris ⁊c.li.j.di.xxv.i.
Perſonalis ꝓpꝛietas quid eſt li.j.di.xxviij.?ꝛo.
Perſonalis relatio quid exigat li.j.di.xxviij.⁊x.
Perſona patris quõ et quare non põt intelligiſine
paternitate li.ꝭ.di.xxviij.25.

„ 7

Perſonalis ꝓpꝛietas quõ dicit totũ eſſe gſone libꝛo.)

diſt. xxviij.? .
Perſonales ꝓpꝛetatas quõ enumerat dam̃.li.j.diſt.
xxviij. 215. .
Derſona vna q̃re nõ eſt finis alterius ſᷣ principiũ.li.
Perſone tres eſſentie quare non dicit᷑ ſicut perſone
tres vnius eſſentie li.j.di.xxxiiij.s

*

Perſone tres vnius eſſentie quare dicit᷑ et non ꝑſo⸗

9

ne tres vnius dei Ibidem. .
Perſona quõ plurificatur natura exiſtente vnica. li.
1ſ. di. xxxiiij. 10.

„

Perſona oꝛitur a perſona ⁊ ſe bʒ ad illã non ſic eſſen

—m

Perſona ⁊ natura quõ hũñt aliã rõnem. libꝛo.j.diſti.

xxxiiij.ĩ22. . ꝗ
Perſonas nõ eſſe diuinã naturã quidã opinati ſunt
li.j.diſt. xxxiiij.a.b.

Perſonalis mera diſcretio an ſit in angelis li.ij.diſt.

iij. q. ſ. d. R. 27. et per totum. R.
Perſonalis diſtinctio vnde veniat li.ij.di.iij.ᷣo.
Perſonalis ꝓpꝛietas an ſit in angelis accidẽtalis vł
ſubſtantialis li.ij.di.iij.q.ij.e.Re.ʒi.et ꝑ totum.
Perſonalẽ diſeretionẽ eẽ per qualitatẽ quõ intelligi
Perſonalitatẽ quare non babet humana natura in
xpo li. ij. i. ij. ,986.
Perſonalis diſcretio an ſit aꝑte principij foꝛmalis
vel materialis li.ij. di.iij.q.iij.f. R.?õ9.pg
Perſonalẽ diſcretionẽ non eſſe a foꝛma ſed a mate/

.

ria quõ intel ligit᷑ li.ij.di.iij. o.

Perſone tres ſunt res ergo tres fines nou ſequitur.

li. ij. di. xxxviij. X.
Perlſona vna quare põt aſſumere plures naturas ⁊
plures pſone non
Perſone plures quare pñt cõicare ĩ eadẽ efſentia ꝑ

naturã ſed non poſſunt cõicaꝛe in vna natura per

vnionẽ libꝛo.iij.di.j.ꝛꝛ7.
Perſonã vnã ſimul vniri cũ alia in vnitatẽ humane
nature quid impedit li.iij.di.j.⁊7. —
Perſone diuine aliter ſpũſancto nectunt᷑ aliter due
nature in xpᷣo vniunt᷑ li.iij.di.ij.2.
Perſona vna nomiata tres intelligi quõ boc ſit lib.
iij. diſt. iiij. 1.
Perſone diuine quõ vniant᷑ in natura qtum advni
tatem eſſentialẽ ⁊ quõ diuina natura non vnitur

bumane in vnã eſſentiã per exemplũ oſtenditur.

Perſone diuine an conueniat aſſumere. libꝛo.iij.di.

v.aqq.ij.b.per totum. B
Perſona quõ dꝛ indiuidua ſubſtantia ydee libꝛo.iij.
Perſone an conueniat aſſumere rõne nature an ecõ

pñt aſſumere vnã naturam lib.

uerſo.li.iij.di.v.q.iij.c.Re.ĩ6.

Perſona omi abſtracta an affumere poſſit conueni⸗

ree diuine nature li.iij.di.v.q.iiij.d.Re.lv7.
Perſonalitatem per intellectũ circũſcribere in diui-
nis contingit duptr IJbidem.

Perſonis abſtractis diuina natura põt intelligi vt
ſumme potens vt ſumme ſapiẽs vt ſumme bonag
et vt creaturarũ cauſa effectina quomodo intelli/

gitur li:iij.di.v.18.

Perſonã bumanã an deus aſſumpferit li. iij. diſti. v.
A.ij. g Re. o. In iſta qpe in ſedo argumẽto ad par
tem affirmatiuã ponit uon admittit ratõnem ꝑſo

ne ponatur non adimit rationẽ ꝑſone.

Perſonam aſſumpſiſſe perſouã triplr poteſt inteli

Perſonam conſtteui eranima vniti cami qu inti

ligitur libꝛo.iij.di.v.ð.

Perſonã ꝙ genuerit maria quõ intelligit᷑ li.iij. di. v.
Perſonalitatis intentionẽ an ſit ponerei ani / 36
ma ſeꝑata omi vnione circũſeripta libꝛo.iij.diſtin.

Perſonam eẽ omne cui competit loqui deſe vt de ſe
gquõ intelligitur li.iij.di.v..
Perſonalitas non attenditur qtum ad bene eꝗ vckk
tum ad eẽ gratie ſᷣ q;tuʒ ad eẽ nature ſine c¶ẽ pi

Perſona an aſſumpſcrit pſonã an natura naturam
an ꝑſona naturã an natura ꝑſonam libꝛo.iij⸗diſt.

v. a. et per totum.

Peerſona vna non poteſt viciplura ſicut plffresper

one in diuinis dicuntur vna natura libꝛo. iij.diſt.

Perſona filij m duplicem comꝑationem babet dx·

plicem cõnotationẽ ſcʒ tꝑalem ⁊ eteruam.libꝛo.iij
Perſonalis vnitas diuerſo reſpectu habet rationeʒ
medij extremi ⁊ termini li.iij.di.vj.2⁊7.

Perſonã vnã eẽ alterã nõ ↄuenit dicere rõe vnitat /

nature roe vnitatis ꝑſone nõ ↄuenit dicẽ ꝙ deꝰ
ſit hõ ⁊ ꝙ hõ ſit ðs non ſequit᷑ li.iij.di.vij.õ5.
Perſone tres vnica et ſimplici adoꝛatoe ſunt adoꝛã
geli.iij. diſt. ix. 2. et. 5. 7

Pes ſpalis qui eſt affect? noſter aliter ſe bʒ in actu

daudicandi qᷓ coꝛꝑalis li.ij.di.xxviij. 0.

Petere iniuſte eit duplr liiiij. di. xxxi

(Pbarao

Pharaonis coꝛ

Hiloſophus

—

uo cognouerunt nõ cognouerũt ꝑ ra

Pbiloſaphi quo cognoucrunt a nõ
tionẽ trinitatẽ ꝑſonaꝝ li.j.diiij.22.

Pbi quõ ꝑ triptitã phiaz cosuerũt trinitatẽ li..diſ.

hi qre dicunt᷑ vani.li.j.di.xlv.sñs. iiij.2).
Philoſopbice conſideratõni aliquid rñderei re quo

intelligit᷑ li.ij.di.xviij.ꝛso6o6.
Phi cognitione ſua quã habuerũt de deo non potu

„ 722% . .

erũt venire ad ſalutẽ li.iij.di.xxiiij. 5

Di. V. .

uõ 8: 8s iduraſſe li.ij.di. xxxvſ.272

8

ſtnedanrn
Pietdenfglt⸗
linengun
Plemuodoniact
gmenßten
ntiltiſdicn
Peusdſfiniur
Picatsnomnen
Paten vace
fapan.

Poonentarun
dehetbebae
Muorfdie
ſbp i dltpi
Puanrunott
ſcrevltineth
Porcrrücanid
rnigrii
Mumt
dglizs.
mnntit
busdiuertt
ſt pertotun

Pungensd
fipenelen
Mnrectail
llij oſttie
Muristhu
urqpöſnti

onerpn

iicockt
oſti.
Mrubn
toppurena⸗
fntanne

7

din.

gernennnn⸗
nnc

ſungreoſt
güngn⸗
ckäüſhe 1
uturgiti
ſgis Nſunni
ncong i
ſumſetlit
n rtiper
ninenin
onegſn,
ſaunhk mi

n rinigit

1gönligflün

inſtmmin
reüſgealii
noetrlaninint
144

xifni ͤ
l

Niitru
en ln

ignſargin
maratrslta

—

hun inn⸗

mtnin i N
iar nin
l äde
SSõ
urieſnd

taa cu
Rniß

NN

1

De littera

(DPictua
Pictura ſiue imago quõ bonoꝛetur li.j. diſt xxj. 58.

Pietas dicitur tripliciter ⁊ quõ latria dicitur pietas

libꝛo.iij.diſt.ix. .oõo. .
Pietas donũ aliter attenditur circa pꝛoximũ aliter
tmiſericoꝛdia virtus li.iij. diſt. ix. 1trr.
Pietatis doni actus principalis an conſiſtat in reli/
gione reſpectu dei an in compaſſione reſpectu pꝛo
ximi li.iij.diſ.xxxv.q.vj.f.per totum.
Dietas vitfinitura Dullio li.iij. diſt. ix. ¶o.
Hietatis nomen multipliciter accipitur Ybid. in. ſe
ictatem valere ad om̃ia quõ intelligit᷑ libꝛo.iiij.di/

(Pigmentaria
Pigmentaria redolentia faciens quas conditiones
debet babere libꝛo. iiij. in plogo.y3.
„ OPlancas
Planete et ſtelle fxc vbi poſite ſunt et qu? mouent᷑
libꝛo. ij. diſt. xiiij. 5ʒ.
Planetarum oꝛbes⁊ ſi moueant᷑ cõntrarijs motibꝰ
ſpere vltime tñ non diſcõtinnant᷑ li.ij. diſ.xiiij.51.

Planetarũ celñ diſtingui a firmamẽto quõ intelligi

tur li.ij. diſ. xiiij. ẽs2.
Planctarum retrogradatio et ꝓgreſſio quõ fiat lib.
ij. di. xiiij. 58.
Planetarũ ſine luminariũ impᷣſſio an cauſet in hoĩ/
bus diuerſitatem moꝛ li. ij. di. xiiij.q.iij.m. R. 78.
et per totum. H
(Plangere
Plangens cõmiſſa nec deſerens quõ dicitur grauio
ri pene ſe ſubijcere li.iiij.di.xiiij.ʒ. .
Plante et aialia bꝛuta an innonabunt᷑ poſt iudiciũ.
li.iiij.diſt. xlviij.q.iiij.h.Re..
Plantas ⁊ bꝛuta innouari ſi que rõnes ſonare vidẽ/

„ „72

tur quõ ſunt intelligende li.iiij.diſt. xlviij. 5. et.

E

Platonie opinio de rerum pductioneſalnatur. lib.

¶Plenitudo
Pimnuudo eſt triplex ſc nature gratie et gloꝛie. lib.
lij. diſt. . 4.
Plenitudo tripliciter conſideratur ſcʒ ſᷣm excellenti
am apparentiꝗ et redundantiã et ꝙ in xpᷣo ab in-/
ſtanti conceptõnis fuit pm diuerſa tꝑa gratie ple⸗
nitudo libꝛo.iij.diſt. xiij..
Plenitudinem diuinitatis habitare in xpᷣ̃o et totam
natura diuinitatis invna ſuaruz ypoſtaſion incar
natam eſſe quõ iutelligitur li.iij. di.xiiij..
Plenitudineʒ alicuius contineri in aliquo eſt dupli⸗
citer et quomodo charitas dicitur plenitudo ſcri⸗

.

pturarum libꝛo.iij. diſt. xxxvj. 5.

Pluralitas

Pluralitas eſt duplex ſcʒ per additõem et per oꝛigi-
nem et que repugnat ſimplicitati li.j.diſt. ij. .7.

„

Pluralitas ĩterũ eſt duplex.quedã in qua plus ĩ du
obus q; in vno.quedã in qua tantũ eſt in pluribꝰ
qntum in vno et que eſt in diuinis li.j.di.viij.so.
Pluralitas in creaturis duo dicit et quod hoꝛũ repe
ritur in diuinis li.j.diſt.xix.ʒ7.
Pluralitas non eſt ita in rebus coꝛpoꝛeis vt in trini
Pluralitas quõ eſt aperte rei li.j.di.xxij.lꝗ· ꝓpe fi.
Plures deos an poſſumus dicere chatolice li.j. diſt.
xxiij.q.iij.f. R.⁊o.et per totum.
Pluralitatem non multiplicitatem recipimus in di
uinis libꝛo.j.diſt. xxiiij.2. Mß
Pluralitatem et vnitatẽ ſimul nullũ nomẽ impoꝛta
re quõ intelligitur li.j.diſt.xxiiij.poſt.ꝛ3.
Pluralitas ſine oꝛdine quõ poteſi eſſe ſine confuſio
ne libꝛo.j.diſt.xxxv.8.

Pollutio coꝛpoꝛalis quando impedit ab altaris ac-
ceſſu li.iiij.diſt.xij.S8.
Pollutio quare impedit acceſſum altaris. libꝛo. iiij.

Ponere aliud eſt dupliciter ⁊

eſſendo qð in

Pondus in coꝛp
ter ſe habent li.ij.viſt. xxxviij..8.
Populus iſrael nũeratur ꝑ dauid regem ⁊ quare pu
nitur pplus ꝓ peccato principis libꝛo.. diſt. xiiij

ꝛpoꝛibus ⁊ amoꝛ in ſpũalibus differ?

Poꝛta ingrediendi celum eſt duplex li.ij. di. xxxiij.

2

Poꝛtionẽ rõnis ſuperioꝛẽ et inferioꝛẽ eẽ diuerſas po
tentias ſi que rõnes ꝓbare videntur quõ ſit reſpõ
dendũ li.ij. diſt. xxiiij. 2. et per totum. Et in eades
queſtione plura de bac materia et in peccatuz.
Poꝛtio ſuperioꝛ per quid ſemper oꝛdinate mouetur

libꝛ0. ij. diſt. xxiiij. 60.

Poſterius et prius ẽ duplex et quod eſt in euo et qd
in tꝑc libꝛo.j.diſt. viij.s. . .
Poſterius indigere pꝛioꝛi quõ intelligitur libꝛo.ij.di

Moſſe. poſſibile

Poſſ. e generare et creare an ſit vnicũ poſſe li.j.diſt.

vij.q.iij.c.Re.22. In hac queſtione in quarto argu
mento ad ꝑtem negatiuã ponit᷑ in fi.potẽtia gene
randi.ponatur potentia creandi.
Poſſe ⁊ velle generare an ſimiliter comgent᷑ ad per
ſonam patꝛs et filij li. j. di. vij. a. b. .idd.
Poſſe per aliũ eſt dupliciter ⁊ ßᷣn quẽ modũ poten/
tius eſt poſſe ꝑ ſe ⁊ ꝑ aliũ qᷓ; ꝑ ſe tm̃.li.j.diſt.xx.is.
Poſſe illud in minus quod poteſt in maius quomo
do intelligitur li. di. xlj.ꝛ . Ad idẽ li.ij. di. viij. 25
Et di. xxj.). Ad idem di.xxvij. 32,

Poſſibile accipitur dupir li . .di. xlij. ò?
Poſſe aliud ſiue in aliud a ſe Edupliciten et ᷣm queꝭꝰ
modũ competit deo li.j.di.xlij. J. ·
Poſſe aliqua eſt poſſibile in multiplici differen tia li
bꝛo. .diſt. xlij. 15. Et quõ põt deus omne q poteſt
gliud agens. 4. —ôèòẽ-G.
Poſſibile an ſit deo facere de preterito pñs li. j. diſt.
xlisvĩKNOOO. ⸗
Poſſbile an dicatur aliquid ſimpliter ᷣm cauſas ſu
perioꝛes boc eſt m potentiã diuinã an m poten
liam creatam li.j. di.xlij. qiiij.ð. RtSo.
Poſbile qdð dicit᷑ a potentia non Zꝛ oino vnifoꝛini
ter nec equiuoce ſed anoloice li. j.di. xlx. 52. Et ibið
plura alia de eellen.
Poſſibüe a qua potentia dicit vdenoĩatiue libꝛo.j.di
ſtin. xlij.55. Ad idem. d . è
Pogibilis ane poſſe nõ eſt potentia deus nõ põt. li.
Poſſtt ibile eſt duplex ⁊ quocd illoꝛũ pot poni in eſſe. li
bꝛo.ſj. diſt. xliij. 29. Ad idem. »50o. GCͦͦ .
Poſſe dei quõ ſemꝑ infinita poteſt li.j.diſt. xliiij.?22.
Polſſe et eſſe in ꝑpetuis non differre quõ intelligitur

5

libꝛo.ij. diſt. xxiiij. cS.
Poſſe quid facere vel vitare põt alicui dupliciter at
tribui li. ij. diſt. xxviij. õ5.
Poſſe vicij quomodo efficitur potentius ꝙ poſſe na
ture libꝛo.ij.diſt.xxviij. .2.

otentia

Potentia dꝛ t
Potẽtie quõ eſt ſe multiplicare li.j.di.ij.ꝛN.
Potentie anime an ſint idem in eſſentia cũ aĩa libꝛo
Potentia naturalis dicitur dupł Jbidem.

ittripir nomiare Ibidez

—

ſuo que eſt dña ſui actus.libꝛo

2*

Potentias anime contingi

Patẽtie aĩe acipiunt᷑ a diuerſis naturis reꝑtis ĩ ani/

ma et ſunt in eodem genere per reductionẽ. libꝛꝰ
j.diſtin. iij. 48.
Potentia quare trahitur ad perſonamn patris qᷓuis
idem ſit qd eſſentia li. j. di. vij. F. Et di. xxxiiij. ?.
Potentia gignendi actiue et paſnue ſiue poſſe gene/
rare et poſſe generari conſideratur dupłr. libꝛo.j.
Potentia gignendi quid dicit in filio et quid in pa/
tre libꝛo.j.diſt.vij.2.

Potentia generandi dicit duplr ſcz nuda et diſpoſi⸗

ta libꝛo . diſt. vij. 2.
otentia generandi ad quid eſt in filio li.
otẽtia generandi an ſit in filio li. . di. vij. q. ij. b.

Potentia generãdi nõ cõicat pater filio ꝓpter dud

libꝛo ſ. diſt. vi.i66.
otentia generandi et ſpirandi diſſimil itudinẽ ba/
pent reſpectu filij li.j.diſt. vij.iÜ9. “
Potentiam generandi quare non cõicat in diuinis
pater filio ſicut in bumanis li.j.di. vij. .
Potentia generandi et creandi diſfterunt non re ſed
ratione li.j.diſt.vij. ꝛꝛ.
Potentie diſtinguunt᷑ per actus vbi bʒ veritatem li
bꝛo.ſj. diſt. vij. 4. Ad idem li. ij. vi. xix. . —
Potentie plurificantur ꝑ ſubiecta vbib bet verita⸗
tem li. j. diſt. vij. 25.

Potentia generandi quõ poteſt intelligi ſine poten/

tia creandi libꝛo.j.di.vij.26.

Potentia gignẽdi an ſit patri vaturalis 2 an boc ſit

Potentiã dicunt aliqua tum ad mo

Ppotentie impꝑf 5.
Potẽtia peccadi nulio mõ Ouenit deo li.j.di xlijc.
Potentia diuina an ſe extẽdat ad om̃e illud qs al.

Potentie nomẽ dꝛ duplr Et ibidẽplura de potentia

ad quid eſt in filio li·j.di. vij.ti.

aliqua potentia que non ſit in fili⸗ li. .diſt. vij. e.
Potentia reſpicit actum duplr et bᷣm quẽ modum
actus eſt perfectio potentie li.j.diſt.xviij.ꝛ o.
Potentie adequationẽ ꝙᷓtum ad numerum poſſibi
liũ an ſit ponere in diuis libꝛo. j.di. xx.q.j.a.R.⁊.
Potentia eſt latioꝛ que põt in magis diſtantia quo⸗
mõ intelligitur.li.j.di.xx.S. H
Potentie equalitas qtum ad intenſioneʒ an ſit po⸗
nenda in diuiĩs li.j.di.xx.q.ij.b. R.12.

Potentia quare non dicitur de potentia ſicut ſapiẽ-

„

. tia de ſapientia li.j.diſt. xxxij.2. pe fi·

Potentia que eſt in aliud egredit᷑ ab egente in pal⸗

ſum quõ intelligitur li.j.di.xlij. S.

Potentia que eſt in aliud p det et illo quõ aitelligi

tur li. j. diſt. xlij.9.

Potentia agens in aliud eſt dupler. 1 Pm quẽ a odã

verũ eſt ꝙ potentia que eſt in aliud habet ꝑfec tio/
nis indigentiã li.j.diſt.xlij.00.

Potentia connotat poſſibile ⁊ poſnibile ampliat a d

ens et ad non ens ⁊c.li.j.di.xlij.iiil.
t c. jodũ dicẽdi ſec
impotentiã a parte rei.li.j.diſt. xlij.12.
otentia mulsiple eſt ꝗ ſi deus aliquic poſt. et eſſet
ecte li. j. di. xlij. 15.

agenti eſt impoſſibile libꝛo.j.di.xlij.q.iij.c.R. 7.
et per totum.

Potentius eſle illud cui ſunt oĩa poſſibilia que ſun

de nobilitate potẽtie quõ itelligit᷑ li.j.diſt. xlij.ꝛ2.
actiua et paſſiua li.j.diſt. xlij.1. “
Potẽtiã dei oñdit eẽ oĩpo tentiã li.j.di.xlij.7.
Potẽtia dei hᷣm duo ↄſiderat᷑ li.j.di.xlij.c.d.
Per potentiã poterat ſed nõ poterat ꝑ iuſticiã inte?
ectus huius auctas li.j.di.xliij.X. ðB
Potentia dei an lit infinita li. j. di. xliij.q j.a. R. 8.
Potẽtia diuina reſpectu aliquoꝝ cſt finita et reſpe⸗
ctu aliquoꝝ nec finita nec infinita li. j. diſti. xliij. .
Potentia et ſcia dupir oↄſiderant᷑ li.j.diſt.xliij.0.
Potentia diuina ſiue eſſentia an ſit infinita qtũ ad⸗
eſte li.j.diſt. xliij.q.ij.b. R.4. et ꝶtotum.
Potentia diuius an poſſit in effectum actu infinitũ.
li. j. diſt. xliij. q. iij. c. R. 25.

Potentiã eſſe fruſtra que non reducit ad actũ quo/

mõ intelligat᷑ li.j diſt. xliij. 26. Et li.iij diſ. j. + . 2
li.iiij. diſt. xix. 22. .òòMM
Potentia infinita dei quõ manifeſtat ſuã in infinita
tem in actu infinito li. j. diſt. xliij.?ꝛ v.
Potentia diuina dicitur infinita tripine ßm bor tri
pliciter manifeſtatur potẽtie eius infinitas. libꝛo
Potentiam cõtinui an deus poſſit reducere in actũ
li. j. diſt. xliij. õ/. M
Potentie diuine infinitas an ſe extendat in inf nitũ
qᷓtum ad rõnem opꝑandi li.j.di. xliij. q. itij.v. Re. 2½
Potentie actus duplex eſt et vᷣm quẽ rõ diuine pote
tie ſit infinita libꝛo.j.diſt.xliij.8y,»3l.
Potentia diuina pöt ſuꝑ oẽm ſtatũ ſeu terminũ qui
dari poteſt. li. j. di. xliiij.i1. .
Potentia vlſcientia ſigni qnare non dicik de do ſiẽ
vwoluntas lihꝛ0. j. diſt. xliiij. 6.
Potentie ratio quare non ſaluatur reſpectum ma/
li in deo ſicut ratio voluntas li. j. diſt. xlv.17.

Potentie diuine eſt aliquid poſſibile ſiue ſubeſt du⸗

gtetus e⸗ ſ
atöͤinrcl
Petutanmn
alenocße.
turliphn
Potenruan

cgäfnpos
lolt i

7

Pranancee
opdetmn
Negeta⸗
Ptentud
Prtortag
Diinslc
Porenteper
D
Paotenind⸗
boditt
Pterrtarun
rtii grod
Peentsſut
tylbro i
pbteinuen
Nonere
emunn
(inkist
ronanue
isr
Gſtutrii.
Pertivenm
wae.
waiedio
e
Potetatr
Potentia
orenti
Puentins
oſ hrr
Potenrüf
,Cuotel
Patctupen
lae
Poettadea
„Apoe
Potonup
giiiq.
Potentan
„Auulirr
borntube
ſgonliah
nijeſe
tiboite
Mentapen

ins.

alah
talhe
oſ 4
it
Gtrfi
Matie

ibliate
taßttginen
ſdcün
Aunmn
Nſigegſage,

neenſoran
jbn.
dage. HD
i degen
bniz
eogole;

gerfnguifei
S
in.
peſbleni
digin.
n umntid
ſänn.
migni
Nat lli⸗
Arn eßelaͤi

it aſblgtt
tcligt i din.
tbicegnd
ntüliditi
ilſdicha
wranu⸗
anzi ,
ninnl n
miiut,
ttun
nNg

„ 17 6

e.

Potentiã

Delittera

pliciter lib. ſ. diſt. xl oj. 2.
Potẽtius eẽ illud contra cuius ſiguñũ non poteſt fie
ri quõ intelligit᷑ li.j.di.xlvij.17. . D
Potentia materie dupł comꝑatur ad foꝛmã et ſᷣm
quẽ modũ conſiderat metapbiſicus et m quẽ na
turalis phᷣus.li.ij.di.iij.iʒ.

Potentia ampliat᷑ duplir⁊ ᷣm quẽ modũ eſt verum

cꝙ qᷓnto potẽtia eſt amplioꝛ tato eſt liberioꝛ. libꝛo
ij. diſt. vij. ir.

Potentia que exit in actũ ex ſeip̃a magis eſſe dũam

ſuoꝝ actuũ qᷓ; que exit mediãte alieno beneſicio ſi
ue gratia quo intelligit᷑ li.ij.diſt.vij. cn.
Potentias diſtingui per actus vbi babet locum lib.
ij. diſt. xix. 5.

Potentia quomodo manifeſtatur in oĩbus oꝑibus

diuinis li.ij. di. xxiij. 15.
Potentie penes quid immediatius diſtinguantur li
bꝛo.ij. diſt. xxiiij.21. MUd
Potentiarũ anime diuiſio accipit᷑ diuerſis modis li
bꝛo. ij. di. xxiiij.8.
Potentiarui aie diuiſio a dam̃.in naturalẽ ⁊ delibe
ratiuã quõ intelligit᷑ li.ij.di.xxiiij.9.

Potentias naturales eſſe ad oppoſita quõ intelligi/

tur libꝛo. ij. diſt. xxiiij. c.
Potẽtie ĩmutabilitas et ſubſtãtie incoꝛruptibilitas
differenter ſe habent li.ij. di. xxiiij. 41.

Potentia natnrali ⁊ appetitu nos cõicare cũ bꝛutis
q.uõ intelligitur.li.ij. di. xxiiij. 2.

—

Potentia receptiua ⁊ abſtractiua pñt concurreꝛe ad
vnius oꝛgani cõpletõem non diſpoſitionẽ libꝛo.ij
Potentiavna diſtinguit ab alijs dupliciter li.ij.diſt.
16.

Pottie alicuius dñium aut eſt reſpectu obiecti aut

rreſpectu actus libꝛo.ij. di. xxv. o.
Potstia tribꝰ modis eſt facilis libꝛo.ij.di. xxv.15.

Potentia aliter ſe habʒ ab ſubſtantiã ꝙᷓ facultas ad
potentiaʒ libꝛo.ij.diſt.xxv.27.

Potentiam minus poſſe rofrenari fit dupliciter lib.
jj. diſt. xxxjiininl1l.
Potentiã vel habitũ vel paſſionẽ eẽ quicqͥd ẽ in aĩa

quõ intelligit li. ij. di. xxxviij.dñů.
Potẽtia peccãdi an ſit in nobis a deo li.ij.di.xliiij.q.

Potentia benefaciendi quõ redditur cõmendabili/
oꝛ ex potentia malefaciendi li.ij.diſt. xliiij.9.

Potentia peccandi ſᷣm ꝙ bmõi an ſit mala li.ij. diſ.

xliiij. q. ij.b. RP. 1.
Potentia malefaciendi ⁊ volũtas malefaciendi diſ-

H ſimiliter ſe habent li.ij.di.xliiij.12.et.i3. ,
Potentia benefaciendi eſt bona ergo potentia male

faciendi eſt mala non ſequitur et quare libꝛo.ij.di
ſtin. xliiij. 5. et.ĩ ẽ.
Potentiã eſſe completioꝛẽ cum eſt actui ſuo coniun
cta quõ intelligitur li.ij. di.xliiij.17.

Potentia peccandi an ſit bona an mala. li.ij.diſtin.

Potentia vel poteſtas peccandi quare non dꝛ mala

ſicut voluntas li. ij. diſt. xliiij.-tꝛiÜſ“D. “
Potentia omi eſt aliquis potens quõ intelligitur li⸗
eilair H
gitur li.iij.diſt. ij.
Potentia aliq datur ad actum nature conſonantẽ

acientis eſſe totã rõnem facti quõ intelli· P

—

aliquando ad actum excedentem terminos natu⸗
re ⁊ quãdo collatio potẽtie eſt mirabilis ⁊ opatio
naturalis ⁊ q tã cxitꝰ potẽtie in actum qᷓ; collatõ
potentie eſt mirabilis.lib.iij.di.iiij. 9.
Potentiã peccandi an babuerit vel aſſumpſerit xpᷣs
li.iij. diſt. xij. q.ij.d.R.20.et ꝑ totum.
Potentia peccandi dicit᷑ vupliciter ⁊ iᷣm quẽ modũ
peccãdi potẽtia fuit in xo Jbidem. J
Paͤteutin peccãdi quõ eſt pꝛincipiũ culpe libꝛo.iij.di
n. xij. 22. S ”M
Potentia eſt triplex Preſtdehil faciẽdi impetrandi.
De pꝛimo ðꝛ mathᷣ.vlt. Data ẽ mihi ois poteſtas
De ſca dicit magiſter. Nic ꝙ non eſt datum xpᷣo
facere poſſe oiĩa. Se tercia dꝛ math.vj. Om̃ia poſ
„ ſibilia ſunt credenti libꝛo.iij. di. xiiij.. S
Potentia dicit᷑ dupliciter et quõ in creatura poten/
tia antecedit ſciam li.iij. di.xiiij.õ 2Z.
Pontentia ſimplex quõ põt ad diuerſa conuerti lib.

7*

iij. diſt. xvj. y7.
Potentie determinatio ad vnũ põt eſſe dupliciter ⁊
qjue tollit ar. libertatẽ ⁊ meriti dignitatẽ lib. iij. di.
xviij.16.
Potentiarum aĩe facies duplex eſt ̃m duplicẽ ꝓpoꝛ
tionem et conuerſioncm.lib.iij.diſt.xxxiij.ĩv3.
Potentie facilitio maioꝛ et minoꝛ ad aliquẽ actũ vn
de li.iij.di.xxxvj. .y3.

—— „

Potentiã effectiuã gratie quare deus nulli cõicat ſᷣ

dat infoꝛmatiuã gratie et diſpoſitiuam ſacramen
tis lib. iiij. diſti. j.17.
Potentie aie dupliciter impediunt᷑ ne debito exeãt
in actus ſuos li.iiij. diſt. iiij.ð3. Ad idẽ.õ5.
Potentie maioꝛis eſſe facere aliquid quod ſit in plu
ribus locis q;ᷓ ꝙ ſit quõ eſt intelligenduz libꝛo. iiij.

Poteſt huius verbi ampliatio duplicẽ ſenſum facit

in hoc dicto. Deus nihil poteſt niſi quod iuſtum ẽ
libꝛo. j. diſt. xliij. 1. ,
Doteſtas
Poteſtatẽ peccãdi non eſſe libertatẽ nec libertatis
ptem quõ intelligit᷑ lib.ij.di.vij.ꝰ.
Poteſtati quãdo et cuius ſit parendũ vel reſiſtendũ

libꝛo. ij. diſt. xliiij.I.et. ꝛ·.

Poteſtas ſuperioꝛ et inferioꝛ dupliciter conſiderat᷑
et quando ſtandum eſt precepto buius vel illius.
libꝛo.ij. diſt. xliiij..
Poreſtas votnin andi an ſit a deo li.ij. diſt. xliiij. q. j.

Poteſtas preſidẽtium ẽ ex triplici cauſa libꝛo.ij. diſ.

Poteſtatem eſſe inoꝛdinatam quomodo intelligit.
libꝛo.ij. diſt. xliuj. 24. . H
Poteſtas qua ſtulti pꝛeſunt ſapientibus mali bonis
et ſerui dominis quomodo dicitur inoꝛdinata. li⸗
bꝛo.ij. diſt. xliiij. 25. .
Poteſtatem nullam eſſe a deo que eſt contra ius na
ture qnomodo intelligitur libꝛo.ij.di. xliiij.ꝛ 6.
Poteſtatem nullam a deo collatam eſſe vſurpatam
quõ intelligitur.li.ij.diſt.xliiij.iS. JJ
oteſtas preſidendi an ſit in bomine m inſtitutio
nem nature vel m punitionem culpe libꝛo.ij. e⸗
ſtin. xliiij.· ij. d. R· 29 . m 4

Poteſtas dominandi dicitur tripliciter ꝓbidemn.
Poteſtatem dñandi eſſe ᷣm inſtitutõez nature ſi au
ctoꝛitates alique ſonare vident᷑ quõ ſunt intelli/
gende libꝛo.ij.di.xliiij.d·.

oteſias platonis quõ eſt in angelis li.ij. di. xliiij.1

Poteſtati ſeculari ſeu tirannis an teneantur xpᷣiani
ſubeſſe in aliquibus li.ij. di.xliij.q.j. e. R. .
Poteſtati an ſit aliqñ reſiſtendũ li.ij.di.xliiij..
Poeſtate erdeſiaſtice quare ſunt oiſtincte.lib.iiij.
diſt. xix. i. ”Mä
Poteſtas artatur dupliciter ⁊ que artatio repugnat᷑
bonitati et que conſulit cõi vtilitati li.iiij.di.xix.
Poteſtas quadruplex repitur in miſtris cccie ⁊ q̃ pᷣt
Aꝗuferri et que non libꝛo.iij.diſt.xxv.I8.

Potus dicit᷑ Rilius et ſpũs ſanctus differenter libꝛd

Pꝛeceptum dei quoõ eſt ſignũ voluntatis dei libꝛo j.
düxivijÜ666.e
Precepit deus quedã ad faciendũ quedã ad ꝓban/
dum quedã ad erudiendũ li.j.di.xlvij...
Preceptid non eſt maximũ ſignuũvoluntatis diuine
ſegd impletio precepti li.j.di.xlvij.I8.

Preceptu datũ abꝛabe de occiſiõe yſaac quõ fuit ma

lum li.j.di.xlvij.ʒr.

Precipere an poſſit deus mala libꝛo.j diſti. xlvijq..

iiij.d. R. ?2 2. .
Pꝛecepiſſe deũ mala ſi que autoꝛitates ſonare vidẽ
tur quomodo ſunt intelligende libꝛo.j.diſt. xlvij.
29. 2 per totum.
Pꝛeceptum affirmatiuum et negatiuum quomodo
differunt qtum ad obligationem.libꝛo.j.diſtinc.
xlviij.ðy. “ð

Pꝛeceptũ nõ ſolum viro datum fuit libro.ij.diſtin.
xxi. e. .

Pꝛeceptũ pꝛimũ ſcde tabule quare magis expꝛimit᷑

de parentibus q; ꝓximis li.iij.diſt.xxxvij.ðS.
Pꝛecepto de honoꝛandis parentibꝰ quare ꝓmittit᷑
vite longeuitas et quare nõ aliud vonũ lib.iij.di.
xxxv . “
xxxvijzo.
Pꝛeceptũ de nõ mechãdo exponit᷑ li.iij.di.xxxvij.x.
Pꝛeceptum de non furando exponitur lib.iij. diſti.
xxxvij.12. ”
Pꝛeceptum de non ferendo falſum teſtimonium cõ
tra ꝓximum exponitur li.iij. diſt. xxxvij.127.
Precepta obligatoꝛia an deus vebuerit homi impo
nere li.iij. di. xxxvij.q/j.a. R.i s.
Preceptũ augere concupiſcẽtiã pcti quõ intelligitur
libꝛo.iij.di.xxxvij.i9.et.ꝛo.
Pꝛeceptoꝛũ obligatio quõ non repugnat liberati li.

Pꝛeceptum de non occidendo exponitur lib.iij.diſt.

.„ „

iij. diſt. xxxvij. ꝛ.
Pꝛecepta decalogi an obligent ad opa foꝛmata lib.
iij. diſt. xxxvij.q.ij.b. Re.24.
Pꝛecepta qnõ tenemur obpuare ſᷣm intentõeʒ legiſ
latoꝛis li.iij.di.xxxvij.22. et. 28. et. o
Pꝛecepta qua intentione legiſ latoꝛ dedit Jbidem.
Pꝛeceptoꝛũ decalogi obligatio an attengat ſcom

„

xxxvij.q.iij.c.Ne.2.

Pꝛecepta tria dedit deus primis parentibus li.ij. di.

legem nature an m legem ſcripture. libꝛo.iij.di.
Pꝛeceptoꝝ decalogi obligatio tripliciter conſidera
tur. Jbidem. .
Precepta decalogi quare audita fuerunt in datione
legis li.iij. diſt. xxxvij. 33.

Pꝛeceptoꝛũ obligatio nõ habet oꝛtũ a lege ſcripta g

ſolum obligatonis explicatio in lege illa facta eſt.
li.iij.diſt.xxxvij. .

Precepta ſce tabule reſpectu cuius cõueniunt ſta/

tui innocẽtie li.iij.diſt.xxxvij.ʒ5.
Pꝛeceptoꝝ vecalogi impietio quõ ſalua erit in pa
tria libꝛo.iij.diſt. xxxvij.⸗Sys.
Pꝛecepta decẽ decalogi quare magis ſcripta ſunt in
tabulis lapideis qᷓ; alia li:iij.di.xxxvij.y8s.
Pꝛecepta decalogi quare magis data ſũt pplo a do

immediate qᷓ; iudicialis et cerimonialia lib.ij. diſt.

Lrxv.yo.
Pꝛecepta decalogi an debeãt eſſe. x. an plura an pau
cioꝛa li.iij.diſt.xxxvij.q.j.d.Re. co.
Pꝛeceptoꝛũ decalogi nũerus et ſufficiẽtia IJbidem.
Pꝛecepta que directe obligãt ad ꝓximũ quare ſunt
palura ꝙᷓ; pꝛecepta que obligant ad deum libꝛo.iij.

diſt. xxxvij. 45.

Pꝛecepta negatiua oꝛdinãtia ad ꝓximũ quare ſunt

plura ꝙꝙ; affirmatiua libꝛo.iij.di.xxxvij.46.

et luxuriam qᷓ; ſuꝑbiã et inuidiã ⁊c̃. libꝛo.iij.diſti.

xxxvij.47.

„

Pꝛeceptoꝝ decalogi quare aliqua duplicantur aliqᷓ

non li. iij. diſt. xxxvij. 4g9.
Pꝛecepta decalogi an bene dꝛdinent᷑ libꝛoiij.diſtin.
xxxvij.q.ij.e.per totum. ðWð
Pꝛeceptoꝛũ decalogi oꝛdinẽ ꝑ compationẽ ad tabu⸗
larum diſtinctõnem quis verius ſcripferit cã a di
uerſis diuerſimode dicant᷑ fuiſſe ſcripta li.iij.diſt.
rxxxvij.q.iij.F. Re.ðs. —.
Pꝛeceptoꝝ ſcriptura in tabulis dupliciter hʒ diſtin

—

Pꝛecepta decalogi quare ſcribi debebant in duabus

tabulis tm̃ non in tribus li:iij.di.xxxvij.S9p.
Pꝛeceptoꝛum numerus et diſtinctio reſpectu tabu/
larum li.iij.diſt. xxxvij. a.

„

Pꝛeceptum pꝛime fabule pꝛimuʒ tractatur libꝛo.ij.

diſt. xxxvij.b.

Pꝛeceptum pꝛime tabule ſcᷣm tractatur. libꝛo. ii di

ſtin. xxxvij. c.

Pꝛeceptum pꝛime tabule tercium tractatur libꝛo.iij

Pꝛecepta quinq; ſce tabule bꝛeuiter exequitur lib.

iij. diſt. xxxvijee. R—..
Pꝛeceptum de non deſiderãda vxoꝛe ꝓximi tracta/
tur.li.iij.di.xl.i. “ZM
Pꝛeceptum de non concupiſcenda domo ꝓximi tra
ctatur libꝛo.iij.diſt.xl.q.

Precepta comꝑant᷑ ad naturã ſanã et infirmã ⁊ m

quã comꝑationẽ ſunt grauia et leuia li.iij. di.xl.o
Pꝛeceptoꝝ de concupia diſtinctio.li.iij.di.xl.a.
Pꝛecepta legalia et cerimonialia duplłr contingit ſer
uari ⁊ 'm quẽ modũ conceſſit hiero.illa obſerua/
ri debere ⁊c.lib.iiij.di.iij.5ʒ. B ,„,
Precepti ratõnem non habet omne factum domini
li.iiij. diſt. viij. 2.

brecsbe

Peltin
iti
Preictint

Mllfii
toAugtt
Prruckinto
ſccckinate
ſliſdin
Pelcttnat
ſincl,⸗
Pedckinn
liſoil
nta pe
Prcdeſtnan
Petcetiuari
Polcekinate
ſeilqſe
Peteknare
tonecaue⸗
cunnliſo
Peictinnte
ſoltnoa
dlllazct
Precccſtnat
–
RAcg
Packin
Konecec
Pcend
Peleſi
Prihin
Gnunj
tino⸗
Muitfm
auor
Potckinni
ecgietcne
ſdiri
Pricinri
lleſint
lenſeld
Pubſitn,
mn mn
Pueßſßmn⸗

Paſeſtnaho⸗

ſunſdie
Gicfunczc⸗
uliude
idun

Gan

he⸗

anilete

Amaiäte

neſfti
Naurig
dleene
iniitgige
loüänmi
menggs inn
aintii i

mie
baed ibeui
n2
nigenetin

hsmhu ei
iiiſen

Euttuinm
antruſ
iemm;

De littera

¶ Drecvhs
Preces ſolas recociliare quõ itelligit li. ij. di. xxvj.o

Predeſtinare

Predeſtinatus dꝛ ſolus bõ nõ gratia vł gloꝛia. Et p
pᷣdeſtinatio tria hʒ cõcurrentia libꝛo.j.di.xl.i.et.⁊.

Predeſtinatio duo dicit et quõ eſt hominũ. li.j.diſt.

J. . „ . 4 .
Predeſtinatio ẽ gratie preparatio ⁊c.an hbec diffini:

tio Aug.ſit cõuenienter aſſignata li.j.di.xl.4.
Predeſtinatoꝝ numerus an põt augeri.li.j.di.xl.s.
Predeſtinatio quõ ẽ cauſa gratie et quo genere cau
ſe li. j. di. xl. S. et. 9. H
Predeſtinatio an ſit quid eternũ vel tꝑale libꝛo.j.di
ſtin. xl.q.j.a.Re.o.et per totltum.
Predeſtinatio quid ſit vtrũ ſcʒ dei ſcia vel voluntas
li.j.di. xl.q.ij.b.R.i5õ.Et iterũ quid ſit et quõ diffe
rat a pᷣſcientia li.j.di.xl.a.
Predeſtinatio diffinit᷑ ꝑ tria tripłr li.j.di.xl.⁊⁊2.
Pꝛedeſtinatio quõ ðꝛ ꝑsſſcientie li.j.di.xl.ſĩↄ9.

Pꝛedeſtinatio an inferat neceſſitatẽ ſalutis li.ar.lib.

Pꝛedeſtinatio duo impoꝛtat ſcʒ rõem pᷣſcientie ⁊ ra

tionẽ cauſe et m quẽ modũ neceſſario ponit effe/

ctum li.j.di.xl.21.

Predeſtinationi quõ ineſt neceſſitas inferendi ipoſ/

ſibilitas caſſandi ⁊ impoſſibilitas diſcoꝛdandi li.j

Pꝛedeſtinatus põt damnari predeſtinatus põt eſſe

Ereſcits vtraq; ꝓpõ habet tres cauſas veritatis.
i.j.di. xl.2 5. et.2 6

Pꝛedeſtinatus põt non eẽ predeſtinatus bec ꝓpoſi

tio neceſſario ẽ ponẽda ſed vt intelligatur pꝛeſup
ponenda ſunt quaruoꝛ vera li.j.di.xl.t. 7.
Pꝛedeſtinatus et pꝛeſcitus iſta duo vocabula vari

Pꝛedeſtinatio an ponat certitudinẽ in euentu vtrũ

ſcʒ nunqᷓ; aliter eueniat niſi ſicut deus prediffini/

Predeſtinati ⁊ preſ. citi qua certitudie pñt eẽ pluesr
et paucioꝛes li.j.di.xl. t. et. 2.

Pꝛedeſtinatũ et pꝛeſcitũ fruſtra laboꝛare qꝛ certum

Equi et quot ſaluabunt᷑ ⁊c. Argumentũ ſtultoꝛuʒ
eſt lib. j.diſt. xl. ʒ. l
Pꝛedeſtinatio electio vocatio differunt li.j.di.xl. 39.
Pꝛedeſtinatio ꝓpoſitũ electio idem ſunt in deo ſcdʒ
rem ſed differũt ſᷣm rõem intelligẽdi.li.j.di.xl.43.

Pꝛedeſtinatio ⁊ repꝛobatio an in nobis habeat cau

.

ſam meritoꝛiã li.j.di.xlj.q.j.a.Ry.2=.
Pꝛedeſtinatio tria reſpicit ſimilit᷑ ⁊ repꝛobatio ibið.
Pꝛedeſtinatio qua rõne iuuatur oꝛatõibꝰ ſanctoꝛuʒ
libꝛo.j.di.xlj.2. G
Pꝛedeſtinatũ eẽ et in gratia finaliter ꝑſeuerare non
eſt idẽ ̊ conuertibile li.j.di.xlj.iʒ.

Pꝛedeſtinatio et repꝛobatio an babeant in deo rõeʒ

motiuã li..di. xlj.q.ij.b.Re.i 5. et.cẽ.
Pꝛedeſtinationis rationẽ qualiter aſſignet ſcriptura
cẽ beneplacitum dei li.j.di.xlj..8.

Predeſtinatio non habet cauſam meritoꝛiaʒ q;tum

ad connotatũ ſicut repꝛobatio lib.j.di.xlj.a.b.c.d.
Pꝛedeſtiatio quõ ẽ bonoꝝ ⁊ quõ maloꝛũ li.j.di.xlvij

1. Et ex boc põt baberi qua rõe pꝛedeſtinatio dꝛ ce
ad penhn.

Pꝛedeſtinatus hocvocabulũ circa pꝛedeſtinatũ tria

impoꝛtat que repugnaut perſone filij vt eterne li.

iij.di. vij.2 5. Ad idem. 29.

Pꝛedeſtinationis diffinitio quõ xpᷣo cõueniat. libꝛo

% %

Pregeſtinatus hoc participiũ tripfr impoꝛtat ante/

ceſſionẽ et ſm hoc oꝛitur triplex ſenſus ülius ꝓpo
ſitionis filius dei predeſtinatus eſt eẽ bomo.libꝛo
iij. di. vij. 52. H
Pꝛedeſtinatõnis vocabulũ aliter ſe babet ſe ſolo ꝓ/
latum aliter ꝓlatum cũ exterioꝛi determinatione
li. iij. di. vij. 3. B
Pꝛedeſtinatus hoc vocabulũ aliter ſe bʒ cum ponit᷑
inter ſubiectũ ct predicatũ aliter cũ ꝑ ſe pꝛedicat᷑.
libꝛ0. iij. di. vij. 34. Hr JMU?G
Pꝛedeſtinatio differẽter dicit añceſſionẽ li.iij.di.vij
Predeſtinatio reſpectu cuius impoꝛtat gr̃e col- 35
lationẽ li.iij.di.vij.6.
Pꝛegeſtinatio et ſi ſit rõne ꝑſone nõ eſt tñ reſpectu
pꝓpſonalitatis ſed alicuius nature li.iij.di.vij. 9.
Pꝛedeſtinatũ antecedere illud ad qdð pꝛedeſtinatur
quõ intelligitur li.iij.di.vij. o.
Predeſtinatio et laus non eſt tm̃ de pꝛeſenti ſed etiã

de pꝛeterito ⁊ futuro li.iij.di.vij. ¶Kc1. .
Pꝛedeſtinatio xpᷣi an ſit noſtre predeſtinatõi cõfoꝛ⸗
mis ita ꝙ nr̃a ⁊ ſua predeſtinatio dicat᷑ ᷑ᷣm ratio⸗

nẽ vniuocã.li.iij.di.xj.q.j.a.Re. .

Paꝛedeſtinatio reſpectu quatuoꝛ attenditur Ibideʒ.

Pꝛedeſtinatio chriſti an reſpectu noſtre pꝛedeſtina/
tionis ſit foꝛma exẽplaris li.iij.diſt.xj.q.ij.b. Re. öᷣ.

Paꝛegeſtinatio ipſa cũ ſit exemplar quõ eſt exempla/

tũ li.iij.di.xj.ↄ.
Pꝛedeſtinatões eẽ ſimul quõ intelligit᷑li.iij.di.xj.lĩo
Pꝛedeſtinatio chriſti an reſpectu noſtre ſit vera ra/
tio cauſalitatis libꝛo.iij.di.xj.q.iij.c.Re.ĩꝛ.

tinatus et pꝛe Prꝛedeſtinatio an dicat᷑ de natura vel perſona cbri-
tmodo ſe hñt li.j.diſt.xl. 28. H re eet,

ſti li.iij. di. xj. a.

*

Predicari abſtracte in diuinis quicquid predi
denoiatiue vbi babet veritatẽ li.j.di.xij.2-.
Pꝛedicaturi diuinis eſſentia vt quid perſona vt qͥs
notio vt que li. j.di. xxvj. 32. —
Pꝛedicatio eſt duplex ſcʒ per modũ denoĩationis et
per modũ ydẽptitatis li.j.di.xxvij.9.
Pꝛedicatio eſt duplex ſc; ſᷣm ydẽptitatẽ⁊ pᷣm inherẽ
tiã li.j.di.xxxiij.i S. Et pꝛedicatio ꝑ ydẽptitatẽ põt
eſſe tripłr di. xxxiij.22. . D
Pꝛedicationẽ an ſit ponere in diuinis ſcʒ vt res na-
ture ſiue perſona pꝛedicetur de natura vel ecouer
ſo li. .di. xxxiiij.q.ij.b.Re. 2. Ad idem 22. et.ꝛ3.
Pꝛedicatio quõ dicit cõpoſitionẽ vel complexioneʒ
in deo li. j. di. xxxiiij.?o.
Pꝛedicare ꝑ inherentiã quid ſit li.ij.di.xxxiiij.?. ʒ.
Pꝛedicare de pluribus qñ eſt rõ cõicabilis et quan/
do eſt rõ vniuerſalis libꝛo.j.di.xl. o. S
Pꝛedicatio ref lexa vbi babet locum libꝛo.ij.diſtinc.
xxvij. 7. ð .
Predicatur vbi alterum de altero de quocũq; predi
catur ſubiectum et predicatum contra iſtam pro⸗
poſitioneʒ peccat locus ſophiſticus ſcᷣm accidẽs

libꝛo. ij. di. xxxiiij. .1. . . ê
Predicatur hoc verbum eſt dupliciter libꝛo.ij.diſti.

xxxiij.ʒ 7.

4

Predicatio eſt duplex ſez ſcdm ydemptitatẽ et de

nominationẽ et que magis pꝛie ſeruat ꝓprietatẽ

predicatõis li.iij. di.v.X.
Pꝛedicatio denoiatiua ẽ quatuoꝛ mõis⁊ ſcᷣm queʒ
modũ eſt accidentis li.iij.di.vj.?ꝛvy»y.
Pꝛedicationẽ denoĩatiuã eſſe accidẽtis quomõ itel
ligitur Jbidem.
Pꝛedicat᷑ aliqᷣd de alto ꝑ eſſentiã inherentiã et ꝑ cãʒ
Et q̃ pꝛedicatio ſit ibi deus ẽ homo li.iij.di.vij..
Pꝛedicari põt aliquid ſimꝑlr qũcũq; pꝛedicat᷑ aliqᷣd
e aliquo cũ determinatõne non diminuente quõ
intelligit᷑ li.iij.di.vij.ꝛi.
Predicatio ꝑ denoiationè ⁊ ydẽptitatẽ differũt libꝛo
iij. vi. viij. . . „ . „ —
¶ꝛedicare theologicũ
Pꝛedicatio xpᷣi et iobãnis incepit a penitentia virtu
te non a pnia ſacro li.iiij.di. xxj. 2. ⸗
Pꝛefiguratio
Pꝛefiguratio ſacramẽtoꝝ diſcutit᷑ preſertim eucha/
riſtie li.iiij.di.viij.q.j.a.N.s.et ꝑ totũ.et.qij.b.per
totum.et.q.iij.c.p totum.

latus
Dꝛeato imputat᷑ ſubditi caſus vel periculum li.
Prelatus quãdo debet ouẽ a moꝛſu lupi eripere.li.
ij. di. xxiij.16.
Prelatio angeloꝝ que eſt in oꝛdine reſpectu oꝛdinis
an euacuetur poſt iudiciũ lib.ij.di.ix.q.vj.f. R.7.
Pꝛelatio ꝑfecta tria requirit Yꝓbidem.
Pꝛelatum eſſe vel preferri aliquid alicui tripliciter.
libꝛo.ij. di. ix. 36. .2
Pꝛelatiooꝛdinũ angelicoꝝ penes quid attẽdatur li.
Pꝛelati duplex officiñ li.iiij.di.vij..D 6.
Pꝛelati ſupioꝛes quare ſe iuferioꝛibus ſubijciunt li.
iiij. di. xix.ð7. ,
¶DPꝛemium
Premium eſt duplex ſcʒ ſubſtãtiale ⁊ accidẽtale lib.
ij. di. xl. 36.
Pꝛemü ſubſtantialis ad ꝓfectũ põt aliq̃d valere tri
pliciter li.ij.di. xl.-Wy.
Pꝛemij accidẽtalis ad ꝓfectũ põt aliquid valere tri
pliciter li.ij.di.xl.8.
Pꝛemiũ maximũ meretur maxia charitas quõ intel
ligitur li. iij. diſt. xviij.?2 9. W
Pꝛemium babere ꝑ merita quõ eſt gloꝛioſius lib.iij.
di. xviij ʒ0 =
Pꝛemiñ eẽ excellẽtius merito quõ intelligitur.libꝛo
iij. di. xviij. . .
Premiũ reſpondere debere merito quomodo intel/
ligitur li.iiij. di. xl vj.I9.
Pꝛemiñ triplex eſt ſcʒ aurea fructꝰ ⁊ aureola.Et qð
hoꝛũ cui debetur li.iiij.di.xxxiij.5.
Pꝛemium ſiue donũ ðꝛ dupliciter ſcʒ obiectiue ⁊ foꝛ
maliter et reſpectu cuius eſt vna merces vnus de⸗
us vnũ pᷣmiñ vna btitudo li.iiij. di. xlix. q. vj .f.ĩ Pe.
Pꝛeoptatio
Pꝛeoptatio eſt duplex et per quẽ moduʒ ponit effe/
ctum in actu et per quẽ in potẽtia tm̃ li.j.di.xl.ʒ8.

¶ Pꝛepoſitio

Pꝛepoſitionũ alie impoꝛtant babi

Pꝛepoſitio de tenetur materialiter oꝛdinaliter oꝛigi
naliter li.j.di.v I 8. Item tenetur quandoq; ſub/
ſtantialiter. 20. Et ſcᷣm hanc acceptõem conſide
ratur in triplici differentia.21.
Pꝛepoſitõnes ille a.et de.differũt li.j.di.v.i9.

Pꝛepoſitiones quõ ſunt tranſitie ⁊ quõ notãt diuer

ſitatem li.j.di.v.22. Ad idem li.j.di.iiij.ĩ.

Pꝛepolitio illa in. aut dicit eſſentialẽ diſtinctõeʒ aut

nullã ⁊ ᷣm quẽ modũ veꝛũ eſt quicqͥd eſt in do
eſt deus ⁊c.li.j.di.xix.õ.
t habitudinẽ repugnan
tie alie diſtantie alie cãe alie cõuenientie et que re
cipiunt᷑ in diuinis li.j.di.xix. ꝛ.
Pꝛepoſitio illa ex.quã bʒ ꝓpꝛietatẽ
Pꝛepoſitõ in cũ caſuali tripliciter accipit᷑ ibiin pꝛin
cipio creauit ⁊c.ð li.ij.di.j.i.
Pꝛepoſitiones ille in et ꝓpter differunt libꝛo.ij diſti.
Pꝛepoſteratio
Pꝛepoſteratio oꝛdinis eſt triplex li.iij. di. xxix...

Pꝛeſcientia quo reſpicit rei futuritionem libꝛo.j.di/
ſtin. xxxviij.ʒ.
Pꝛeſciẽtia diuina an ſit cauſa rerũ liꝰꝛo.j.di.xxxviij.
q.j.a.per totum.
Pꝛeſcientia dupliciter cõſiderat᷑ et ſcdm quẽ modũ
dicit cãm eadẽ qõe in R.
Pꝛeſcientia quõ eſt cã preſciti li.j.di.xxxviij. Y.
Pꝛeſcientia diuina an ſit cauſata a rebus libꝛo.j.diſ.
xxxviij.q.ij.b.R.l2.⁊ per totum.
Pꝛeſcientia diuina an ponat neceſſitatẽ cirea preſe
tũñ. li.j.di. xxxviij.q.i.c.Re.o.et per totum.

Peꝛeſcientia diuina quare nunqᷓ; fallit᷑ nec falli põt k

bꝛo.)j.diſt. xxxviij. 20.
Pꝛeſcitum a deo quõ põt aliter eẽ li.j.diſt.xxxviij.x
Pꝛeſcientia diuina an habeat ĩ ſe neceſſtatem.i.an
neceſſe ſit deum preſcire quod preſcit libꝛo.j.diſt.
xxxviij.q.ij.d.Re.22.et per totum.
Pꝛeſcire deum futura contingentia dictum boc due
includit li.j.diſt.xxxviij.ꝛo.
Pꝛeſcientia an ponat preſcitũ per moduʒ cauſe vel
effectus li.j.diſt.xxxviij.a.b.c.

Pꝛeſcientia an ponat preſcitum per modũ neceſſita

tis contingentie vel infallibilitatis libꝛo.j.diſtinc.
rxxxviid.
Pꝛeſcientia poteſt eẽ pluriũ.libꝛo.j.diſt.xxxix. o.
Pꝛeſcita pñt augeri non preſcientia libꝛo.j.diſtinck.
Pꝛeſcire quomodo deſinit deus aliqua cum fiunt pᷣ·
ſentia libꝛo.j.diſt. xlj. . et. e. . „
Pꝛcſeicneie liber quomodo ẽ indelibilis. libꝛo. dil.
xlj. 27.
Pꝛeſcientia et diſpoſitio agere complectuntur ct ·
quomodo agere eſt reſpectu finitoꝝ ſed poſſere-
ſpectu infinitoꝝ. li.j.di.xliij.ð ð.

Preſentia

Preſentius eſt aliquid duplr in rõne cognoſcibilis.

li. j. di. xvij. 5. . SJ „
Pꝛeſentia impoꝛtat babitndinem ad duo et ratione
cuius poteſt eſſe inceptio li.j.di.xxxvij.ꝛ.
Pꝛeſentia eẽ omnia deo quõ intelligitur. li.j.diſtin.

li..di xxv. 4.

Prunpto
genio
eumpthe
hunncki
unhro
ui,
rthnmrot
ieecve⸗

Perwunt

ertunt
ocſierr
etentüde
tertopt
ſhller
Pentſato
unliidi

Puciens

Püniapin
nocßtn
Pinunobt
etiſtenl
Puninwhin
ſidtii
lcbr
Gklis

Mtovin
Pinorlales
mtiii

Pürsgoe
itpelis⸗
Mure
leſdi,th.
Pisce
le iſ
hoc pof
Ripouin
lo.
Mörßgfef
uſſbon
efeſ
i,
Dugte
urgife

RZR 4
mten n

lbane
ZZ
m.

Z lſn
mnlice⸗ gin
kmnli ſdn
ucſmting
chenee

dabinct⸗
Xiircnen
n „.
Al.

Rar RM .

oſternn

Sctmogläng

oan

ſtcniarilinn

ung.
ianli in
—
z tutii
aen
mmßi in

ſrinill ait⸗
tanſu
artddſti⸗
n
mais,

mnuin
wühH

W

n. lb⸗ d e
sonul⸗ .

Girs
4 %

Pꝛeter voluntatẽè fieri quid ẽ li.j.di.xlj..

Pꝛius vr̃ quadru

Delittera

Pꝛeſumptio

Pꝛeſ⸗ umptio eſt duplex. ſ. de dei adiutoꝛio et de pꝛiO
ingenio li.j.in ꝓlogo.i7.
Pꝛeſumptio eſt iteruʒ duplex.ſ. bm veritatem et zm
ꝓpꝛiam eſtimationem ibidem.

Pꝛeſumptio ⁊ deſperatio differenter ſe habẽt ad re⸗

uelationẽ gloꝛie vel iebenne li.ij. di.iiij. 23.

reſumptio eſt duplex et que ptinet ad peccatũ ſu
ꝑbie et 49 ad petim̃ in ſi piritüſactũ li.ij. di. xliij. 46

Pꝛete
Bꝛeteritum

Preteritum tps poſitũ in oꝛõne ſiue dictũ de seen,
to cõſiderat᷑ triplr li.j.di.xxxviij.ꝛ35.
reteritũvᷣe dictũ quõ ẽ neceſſarin li. di. xxxviij. 25
reteritoꝝ rememoꝛatio ⁊ futurorũ expeckatioꝛ diſ
ſimiliter ſe habent li.iij. di.xxvj.ii.

Srenaricgr

Pꝛeuanicatio generis bumani vnde ump retid

um ll. . di. ij. 1 8.

Pꝛeueniens

Prstan ginis Grdi ſit dol rei⸗

ꝛimum

Pꝛimñ⸗ . pꝛincipiñ dicunt᷑ dupli et quõ et ſc8;5 quẽ
modũñ ſunt idẽ li.j.di.xxviij.ĩꝛꝰ.
Pꝛimũ mobile an moueat᷑ a deo immediate tm̃ an

777

mediãte aliqvirtute creata li.ij.vi.xiiij.q. j. e. R. 25

Pumi mobilis motoꝛ quõ eſt paimus. et mmobilis

li. ij. di. xiiij.28.

Primd vnn reperiri in quolibet genere aus Sintall⸗

“ li ioleiier.

(pꝛimog enitus

Pamo ogen itus pꝛiuat oꝛdinẽ? Le anterius knd po⸗

nit oꝛdinẽ ad poſterius li.iiij.di.xxx. .

Peimnoelalle

Pꝛimodiales et cales rõnes quo di differũt et cueni

unt li.ij.di.xxxiiij.? 8.

Pꝛius pꝛioꝛ

Pꝛius et poſterius eſt duplexe et qʒ eſt in n euo⸗ et 48

in tꝑe li.j.di.viij.s.
lr et quibus mdis cadit i in deum
li. j.di. xij.ð.⁊ a idem. S.

Pꝛius eſt aliquid tãto quãto cõmunius vbi bʒye

ritatẽ li.j.di.xij.ĩ9.
ꝛius et poſterius quõ cadit ĩ diuinis li.j.di.xxixi 5.
ꝛioꝛ dicit᷑ quatuoꝛ modis li.ij.di.ij.ðo.
rnius et poſteriꝰ quõ poteſt eẽ ſine nouitate circa

eſte li. ij. di. ij. 17.

Peſe et poſterius quõ reducit᷑ ad emanens lib.ij.

di. ij. 20.

Pꝛius et poſterius motu vel tꝑe quõ cauſat᷑ a pꝛio.

ri et poſterioꝛi in magnitudine li.ij. di.ij.26.
Pꝛꝰ eſſe poſſe ſine poſterioꝛi quõ intelligit᷑ li.ij.di.
xij. 7.
Pꝛius ꝑuenire poſſe ad paruã obliquitatẽ ꝙᷓ ad ma
guam quõ ſgtelligit li. ij. di. xxj. 0.

ꝛius eſt eſſe ꝙᷓ agere quõ 8 intelligik li.i ſij. di. xvĩij. 9.
ꝛioꝛi deſtructo deſtrui et poſterius quõ intelligituꝛ
li. iij. di. xxj. II.
Piꝛius eſſe a quo nõ 5 cõuertitur cõſequentia quõ in⸗
telligitur li.iij.di.xxvj.Sõ.
Pꝛius dicit᷑ aliquid altero dupłr liii. diſt. xxvij.ʒ.
et di. xxxiiij.y1.
Pꝛius eẽ declinandũ a malo ꝙᷓ lacere bonũ quõ in⸗
telligit᷑ li.iij.di.xxxiiij.⁊ 5.
Pꝛius et poſterius multipłr accipit et m boc acci
pit᷑ młtipłr oꝛdo donoꝛũ li.iij.di.xxxiiij.ʒi.

Pꝛius dicit᷑ duplr.ſ.ſcdᷣm ſubſtãtiã et ſcvm vſum 2

ſm quẽ modũ vna virtus eſt pꝛioꝛ altera lib. liij.
di.xiiij. 27.

pꝛincipaliter

Principaliter dicit᷑ duplir et quõ accipit᷑ in illa au⸗

totitate ſpũſſanctus vᷣncipaliter peedie a patre.
li dir⸗.

. Pꝛnncipiumt eendi et operandi idem eẽ añ bz ven

ritatem li. j. di. iij. 5.

Principia rerñ quando ſunt inuarabilia libꝛo. di.

viij. 54.

Puncinla conſtitutiua babent quatuoꝛ CSditiones

Principia ⁊ fiuis in puncto nõ ſunt relationes mis
tue li.j.di.ix.22.
Pꝛincipium eſt duplex oꝛiginale et inicisle et ſeom
quem modum filius dicit habere principiũ lib. 1.
i.ix. 3 4.
Pꝛincipium materiale an ſit ponere in diuinis li. .
di. xix. q. iij. g. R. 44.
Pꝛinciplum et pꝛimum aut ſolum dicit oꝛdinẽ aut
cum oꝛdine ſubſtantialẽ differentiã et ſcʒm queʒ
modum pater poteſt vnum et idem potentius eᷓ
filius li.j.di.xx.i .Ad idem.i5.
Paigligiun ⁊ pꝛimũ quõ et ſcom quẽ moauz ſuut
idem li.j.di.xxviij.ĩiꝰ.
Prarcipium pꝓ quo ſtat ibi. pater eſſe principium
totius diuinitatis libꝛo.j.diſt. xxix.I.⁊ ꝓ quo ibi
pater eſt pꝛincipium ſine pꝛincipio libꝛo. j. diſtin.

xxix.2. ”U

Principium poteſt dici et tpaliter . cternaliter li. ſ.

diſt. xxix.ʒ.

Pꝛincipium nõ appꝛopꝛiatur filio niſi ꝑ adaditionẽ

li.j.di.xxix. õ.
Pꝛincipium habere dicit duplret quõ habet filius
pꝛincipium li.j.di.xxix.27.

Pꝛincipium hoc nomen mſuppoſito 12 accipiat eſr⸗

tialiter an poſſit capi ꝑſoualiter ſiue notionaliter
li.j.di. xxix.q.j.a.Re. S.
Pꝛnncipiũ et cã idẽ eſt in creaturis ſed nõ 5 ſic in diui
nis li. . di. xxix. 11.
Pꝛincipium hboc nomen cum accipiatur eſſentiali⸗
ter et notionaliter vtrum dicatur vniuoce vel edᷣ
uoce li.j.di.xxix.q.ij.b.Re.I2.
Pꝛincipium eſtentialiter dictum et notionaliter nõ
ſic differunt ſicut ſapientia et ſapientia genita li.
. di. xxix.1 4.
Pꝛincipium boc non eſt illuch demouſtrato batre 2
filio Sold libro. ſdeltekkixe 8

Principiñ ßm q relatlue dicitur multipliciter accipi
tur li.j.di. xxix.a.d?Db.
Principium put dr̃ notionaliter et eſſentialiter ſic
pater et filius ſunt vnũ principiũ ſpũſſancti libꝛo
j. diſt. xxix. c. . ”!
Principiũ ſpũſſancti ſunt pater et filius vnitate no/
tionis que eſt ſpiratio li.j.di.xxix.d.
Principin hoc nomẽ pro quo ſupponit ibi.In prin
cipio creauit ⁊c̃.li.ij.di.j.ʒ.
Principia duo mundi quare areſtoteles diſtinguit
a tercio libꝛo.ij.di..cc
Principia rerum non ſunt plura ſed vnũ li.ij.di.ij.a.
Et platonis et areſtotilis erroꝛ circa banc materi/
am. b. c. d. ⁊c.

Principia remn eſſe incoꝛmuptibilia quõ intelligit᷑.

li. ij. viſt. vij. 74. 8..=
Principium nobilius eſſe effectu quõ intelligitur li.

¶Priuare
Priuatio maioꝛ eſt non habere nec actũ nec aptitu⸗
dinẽ qᷓ; habere aptitudinẽ et nõ actũ quomodo in
telligitur libꝛo.ij.di.iij. 4s.
Priuari viſione dei abſq; cauſa maioꝛẽ generare do
loꝛẽ quõ intelligitur li.ij.di.xxxiij.ðõ At.
Priuationẽ purã nec intendi nec remitti quõ intelli
gitur libꝛo.ij.di.xxxiiij.8.
Priuationes vt malum ⁊c.poſſunt dici entiũ ſed nõ
entia li. ij. diſt. xxxiiij. 36. *“
Priuationẽ remouere et dare babitũ idem efſe quo/
mõ intelligitur li.iiij. diſt. xvij.,»,7„
Prinationes non recipe magis et minus quõ intelli
gitur li. iiij. diſt. xviij. ?. . —

¶Pꝛocedere
Procedere per modũ voluntatis et liberalitatis eſt
dupliciter. Et quõ ꝓcedunt creature et quõ ſpũs

ſanctus li.j.di.vj. T.
Procedere per modũ exemplaritatis eſt dupliciter.
Et quõ ꝓcedunt creature a deo et quo modo fili/
us li.j.diſt. vj. z.
Proceſſus per modũ liberalitatis eſt dupir Et quo
mõ poteſt cadere in diuina perſona li.j.diſt.x.6.

Proceſſus per modũ artis eſt dupliciter Jbidem.

Procedere in aliũ eſt dupłr et qnõ connenit ꝑſonei
diuinis li.j.di.x.i9.Et di.xj.i,.
Proceche uid dicat in creaturis li.j.di. xj.7. et diſt.
Procedendi duplex.eſt modus ſᷣm alijs xiij.7.

Proceſſio ſpũſſancti nec eſt a patre ſolo neca filio ſo
lo ſufficienter li.j.diſt.xj.o. *
Proceſſionem ſpũſſancti a filio et ſi verba ſacre ſcri
pture aperte non dicant.reꝑitur tñ ſenſus verbo
rum li.j.diſt. xj. 7
Procedere non eſt verbum tranſitiuũ ſed equiualet
tranſitiuo libꝛo.j.diſt.xij.OSõ5. ðUãẽ
Proceſſio an ſit ponenda in diuinis.li.j.diſt.xiij.q.j
a. per totum. .
Proceſſionis ſpũſſancti quomocdo dicitur pater au⸗
toꝛ libꝛo.j.diſ.xiij..
Proeeſio quõ dicit elongationẽ li.j.di.xiij.S.
roceſſio qua rõne tranſfertur a creaturis ad crea/
toꝛem libꝛo.j.diſt. xiij.ꝰ. „ „
Proceſſio et generatio inuenitur in diuinis ſed non
creatio libꝛo.j.diſt.xiij.io.

Pꝛophetatio caypbe tracta

proceſnio ſpũffancti dicit᷑ ad modũ pceſſionis can
ſalis creature li.j.diſt.xiij.ii.

pꝛoceſſio localis us e eectio⸗ li. j. di. xiij.12.
ancti an ſit generatio libꝛo.j.diſt.
rxiij. q.ij. b.per totum.

proceſſio ſpiritu

procefſio quõ eſt cõmune generationi. libꝛo.j.diſt.
xiij.16.

proceſſio quare magis ſpiſancto appropriatur ᷓ

patri et filio li.j.diſt.xiij.i-».
proceſſio ſpſſancti an realiter differat a generatõ

ne filij an ſolum vm roõem intelligendi li. .. dil. xiij.

proceſſio coiter accepta de filio et ſpnᷣſancto.aliud
dicit i; accepta ꝓprie de ſpuſancto li.j.di.xiiij.S
proce rhal ſpnᷣſſancti an ſit ponenda.li.j.diſt.

proceſſio tpꝑalis ſpñſſancti quomodo eſt libꝛo. ſ di⸗

xiiij.2. et. ꝰ.

. proceſſio ab aliquo in aliquich eſt duplt Ibidẽ ꝛ5.

proceſſio ſpſſancti quõ eſt ab aliquo vt in recepti
uã li.. diſt. xiiij. 00,.

proceſſio tꝑalis an ponat in numerũ cum etemali
bꝛo. j. di. xiiij. q. ij. b. R.lXKXK.
proceſſio ꝛ gemiari tripliciter Jbidem.
roceſſione multiplicata mitiplicari ꝓcedens quo
pmodo intelligit᷑ li.j.di.xiiij.66.
proceſſio ſpũſiancti eſt duplex tꝑalis et eternalib.j
diſt. xiii/..2.lyl?ôÜD–§.
proeeſſio vtraq; eſt a patre et filio li..diſt. xiiij b.
Producere
uid eſt tripłr li.j.diſt.ij.. .
producere ꝑ artem et per naturam cõueniũt et dil⸗
ferunt li. j. diſt. ij. 25.
producere aliũ ex ſeipᷣo eſt duplr li.j.i.ix. .
producere aliam perſonam non eſt tantũ rõe amo⸗
ris li.j.diſt.x.⁊ꝛ o. ”
Producere ſubſtautiã ſimüẽ eſt triptr libꝛo ·j.diſtin.

riij.rI.
Producere creaturam et ꝓducere ꝑſonam differut
libꝛo0. ſ.diſt. xx.l .ᷣͤ “ð”ðð
Productio bʒ ſe triplir reſpectu pducti li.ij diſt..s·
Progucto quõ eſt ſine motu li.ij.di.j.vs.
Prosuctl morme an ſi cxaliquo au ex nibilo. libꝛo
ij. diſt. vij. 76. —
Productoꝝ ꝑ ſuaceſfſionẽ tria mẽbꝛa li. i. di. xx. 0.
Productio ꝑ generatõnem ⁊ creationẽ non tollune
vyniuocationem li. ij. diſt. xxxj.- l 2.
Pꝛophetare Prophe
ta. prophbetia. ,„„ ,„ „
Propbetie ſpũs datur in maioꝛi abundantia dupli
citer libꝛo.j. di. ij.. —
Propbeti⸗ quid babet pricipali obiecto et motiuo
li. iij. diſt. xxiitj. ꝛ1.
Pꝛophetia ⁊ fides quõ eſt non ſolum futuroꝛũ ſed
etiam preteritoꝝ li.iij.di.xxv.Ai.

Propbeta quõ odiebat odientes libꝛo.ij di xxviij.

Propperßnn gitrer habuit balaam aliter da⸗ 24·
uicd li.iiij.diſt. xviij. 47.
tur libꝛo.iiij. diſt. xix.l. i
Profectus

rofectus eſt dupler libꝛo.ij.diſ. xxxvij.4.
ꝛofectus cognitionis habet ſtatuʒ aliter in

„

chtiſto

Nitrital
Nent,
ſcntenest

*

Prbbiton
luntuen
Pwbbitogl

Main
jii den
Polende⸗
Gturllii
Polapote
hclidz
Puncd
a
Ctinlegel
Poiodeni
win
Posaun
Wnse
wlii
Duik
bareyi
17e;
Poles
gend
rp⸗

Ponſo⸗
Donte
Müſing

Pomatii
diiii ,
Dopgii

Dmnginci
Nonnelige⸗
tatbepon
W
icnneſi

ipyt.

linicc⸗
iu n

Nrtnwrianc.
u.

hr in
u ntni
ii. 4
neecilii
chen
mpflſofin
.
cheyfliat
umdtmi

mügritin

ztunie
tichn an tel

ne

Delittera
gliter in alijs beatis li.iij. di. xiiij. 18.

ofundum

Pꝛofunda quat pꝛ que tractant᷑ in quaruo: libꝛis
ſententiaꝝ li. 1 in plogo. 4.

Progreſſum oelen tu eiab inferioꝛi ad ſuperius
quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxxiiij.,ꝛ2.

¶Pꝛobereticum

Pꝛobereticũ verbũ cuius eſt nature ture vel Ppꝛietatis.

li.ij. di. xliij.3.

WPꝛohibitio

Pꝛobibitio quare pꝛiuat rationẽ ſigni circa diuinã
voluntatem li. j di. xl v. ¶5.

Pꝛohibito aliquo eius oppo ſitũ cẽ pᷣceptũ quomõ P

intelligit᷑ li.iij.di.xxxvij.ʒi.

ꝛ0lesg

Proli qñ imputat᷑ impꝛoperiũ et debitũ parentum
li.iij. di. xij. . ⁊. 5.
Pꝛolem debere aſſimilari ſuo pꝛincipic quõ intelli⸗
gitur li.iij.di xij. 28.
Pꝛoles poteſt queri triplicli intentione et vᷣm quem
moũ dz queri in matrimonio li.iiij.di.xxxj..
ꝛoles peccatrix qua roe naſcit li.iiij.di.xxxj.ꝛ1.
olem querere quare nõ eſt pceptũ in euangelio ſi
cut in lege li.iiij di. xxxiij.9.
Pꝛolis bonũ adeo neceſſariũ eſt vt ꝓpter ipᷣm vellct
deus aliquid detrahi bono fidei ⁊ ſacramenti lib.
fiij. di. xxxiij. 24.

Pꝛoles cuius conditionẽ ſequit᷑ dum parentes ſũt

diſparis conditionis qtũ ad ſeruitutẽ et liberta⸗
tem li.iiij.di.xxxvj.q.iij.c.R.t.oõ.

Pꝛolẽ ſequi bere patris cõdtionẽ ſi que rõ rões pꝛo

bare vident᷑ quõ ſunt diſſe oluẽde li iiij.diſt. xxxvj.
17. et per totum.
Pꝛoles que naſcitur ex patre fieli et matre infideli
quem debet ſequi q; chtum ad religionez li. ij. diſti.

xxix. 5.
Pꝛomiſſio

Pꝛomiſſio põt eẽ ſimulata dupixr li.iiij.di. xxxviij. 5.
Pꝛomittere contingit duplici verbo et qd ptinet ad
votũ ſimplex qð ad ſolenne li.iiij.di.xxviij. ĩ3.

Pꝛomotiuum

Pꝛomotiuñ ad bonũ poteſt aliquich eſſe di eduplr li.iij.
di. iij. I.

Pꝛomotiuũ ad lanitatẽ põt aliquid eſe dupit. li.iij.

di. iij. 2.

Pꝛonioiem eẽ den ad miſera ndũ qᷓ qᷓ; ad cõdemnãdũ
quõ intelligit᷑ libꝛo.ij.di.xxxiij.2i.⁊ li.iiij.di.iiij.l
Item bic ponit᷑ contra honoꝛẽ retractare ponat᷑
contra hominẽ retractare.
Pꝛoni quare ſumus ad malũ et difficil es ad bonũ.
li.ij. di. xxxvij. 46.

Pꝛonomẽ vbi dicik demoſtrare certã perſonam ibi
ſtat perſona interdũ ꝓ ſuppoſito li.iij.di. x. 15.
Pꝛonomen demonſtrare perſonam quomõ intel/

ligit li. iij. di. xj. 2 7.
ropalſ io
Pꝛopaſſio quid eſt et quõ eſt in nobes k ains firin.
xðᷣo li.iij.di.xv. .

Pꝛo

Prope deñ eſſe põt intelligi duptr lerdl. xlüiij.2.

Nꝛopꝛietas pꝛopꝛium

ropꝛietates perſonaꝝ an ſit ponere in diuinis nõ
ſolũ vocaliter ſed etiã realiter libro. 6 rxxvj. q. ſ.
a. R. 12.2 per totum.
Pꝛoprietates ꝑſonarũ quid ſint an relatöes an non
li.j.di. xxvj.q.ij.b.Re. 17. et per totum.
Pꝛopꝛietatũ actꝰ an ſit bypoſtaſes diſtinguere aut

ꝛopꝛietatũ numerus an ſit finitus an non li.j di

ſti. xxvj.q.iiij.d.Re.27.

Propꝛictas relatio notio differut ibidem.

Pꝛopꝛietates et relatiões que ſunt notiones ⁊ que

non li.j.di. xxvj.?2 9.
Proprietates tĩ tres eẽ qua rõe dixerit Dañ li. j.
di. xxvj. b. .
Pꝛopꝛietas quõ dʒ ↄuerti cũ ꝑſona li.j. di. xxvj. 5i2⸗
Pꝛopꝛietates aſſignant᷑ hypoſtaſibus et de boc no⸗
mine hypoſtaſis li.j.di.xxvj.D.
Pꝛopꝛietates perſonarũ pleꝛumq; relationes zZnO
tiones dicunt᷑ li.j.di. xxvj.bd.
Paorin patris Ipꝛiũ filij ꝓpꝛiũ ſpaſancti auic ſit
ibidem.

Pꝛopꝛietates pſonanꝝ quid ſint li.j.di. rxvj.c.

Pꝛopꝛiũ vnigeniti cur dr ꝙ ſit filins dei cũ etiã bo⸗ .
mines ſint filij dei li. j. di. xxvj..d. .
Pꝛonꝛiũ patris ẽ ꝙ ſemp eſt pater quõ intelligitur.
li.J.di.xxvij...·
Pꝛopꝛictas dupir dicit naturalis quẽadmoduʒ o
do nature li.j.di.xxvij..
Pꝛopꝛietas nulla in diuinis acquirit P acti quõ in 7
telligit᷑ illa ppoſitio li.. di. xxvij. 12.

Pꝛopꝛietates an conringat abſtrahi li. di. xx xxvij.q. 4

iij. c. R.iĩ 4.et per totum.
Propꝛietatũ ſiue notionũ materiã contrarie tracta
re an ſit peccatũ li. ..di. xxvij. q. iiij. d. Re. 17. et per
Ptor um.
Propaizates dege⸗ eede; an ſint ab Aug. Neyla. ammgna
I. di. xxvij.a.b.
Propzietates ſignificant i in concretione reſpectu by
poſtaſuʒ. lib. .di. xxvij. d.
Pꝛopꝛietates pſonarũ expꝛimunt᷑ evocabula min?
vſitata li.j.di.xxvij. .
Propꝛia nomina in diuinis p regulam cognoſcunt᷑
a cõmunibꝰ li. j.di. xxvij.f. Opponit contra regu
lam g. Et ex R.ad oppoſitionem elicit aliam re⸗
gulam h.

Pꝛoprietas pſonalis quid li.j di. xxviij. 20.

ꝛopꝛietas quale eſſe dat e li.j.di.xxviij. 22.
Peopuckas perſonalis ud dici⸗ totũ ecfe ꝑſone lib.
j. di. xxviij. 24.
Proprietas ſᷣm quã pater dr ingenitus que ſit li. j.
di. xxviij. c.
Propꝛietas eſt eſſentia et eſre entia non diſtinguitur
ergo nec ꝓpꝛietas. Solo.li. di.xxxiij. 1.
Pꝛopꝛietas quare eſt in perſons Ft diſtinguens i in

eſſentia non li.j.di.xxxiij..

diſtctias oñdẽ li..di. xxvj.q.iij:c. R.20. ⁊ ꝑ totux-

Pꝛopꝛictas an fit ꝑſona li.j.di.xxxiij.q.j.a.R.:.⁊
cotum. ZẽZD
Piꝛopꝛietas an ſit eſſentia li.j.di.xxxiij.q. ij.b. Re.l1.
Propꝛietas qua rõe diſtinguit li.j.di. xxxiij.3.
Pꝛopꝛ etas qua rõe nõ pꝛedicat᷑ de ſubſtantia lib.j.
diſt. xxxiij.14.

Pꝛopꝛietas an pꝛedicet᷑ ꝑ ſe an m acci. ens de eſtẽ

tia li.j.di.xxxiij. S.

Pꝛopꝛietas creat qꝛ eſſentia creat non ſequit lib. j.

di. xxxiij.16. . 2“ . “
Pꝛop:ietas ſiue notio vnius pſone an predicet᷑ de
alio li.j.di.xxxiij.q.iij.c.Re.ĩS.et per totum.

Pꝛoprietas ſiue notio eadẽ an pᷣdicet᷑ de ſe denomi

natiue li.j.di. xxxiij.q.iiij.d.Re.24. ⁊ per totum.
Propꝛietates ſunt ꝑſone et in ꝑſonis li.j.di.xxxiij.a
b.c. d. 2 per totum.
Pꝛopriñ non cõicat᷑ ergo nec cõmune appꝛopꝛiatuꝛ
nõ ſequitur li.j.di.xxxiiij.29.

Propꝛiũ manere de genere accideutiũ quõ intelligi

Pꝛopꝛietas eſt duplex.ſ.qtũ adrẽ et qᷓtũ ad modũ
Pꝛopꝛiñ eſt duplex.ſ.pꝛiũ ſimplex et ꝓpꝛiũ alicuili
bro.ij. di. xvj.22.

Pꝛopꝛietatẽ intenſioꝛẽ eẽ eũ appꝛopinquat oꝛigini
quõ intelligitur li.ij.di.xxxiij.ð2.

. — ——

Propꝛietatẽ nõ perimi q diu ẽ cũ ſua oꝛigine quõ in

telligit li.iij. vi.iij. . . 2
Pꝛopꝛietatẽ partis denomiare totũ hʒ inſtantiã li.
iij. di. v. 45. . .
Pꝛopꝛietatis nomẽ cõicatũ alijs ꝑſonis inducerèe cõ
fuſionẽ quõ intelligit᷑ li.iij.di.x.8.
Pꝛopꝛiũ ſiue ſuũ dicit᷑ duplr ⁊ quõ charitas nõ que
rit que ſua ſunt liiiij.di.xxix.22.

Propoꝛtionis conuenientia atteudit᷑ penes ſimilit

ſe habere li. ij. di. xvj. 8.

Pꝛopoꝛtio dupliciter accipit᷑ et ſcᷣm quã acceptio
nem veriſicat ꝙ vbicũq; ſit oꝛdo ꝙ ibi ſit ꝓpoꝛtio

li.iij.di.xxix.⁊o. —=
(Pꝛopoſitio
Pꝛopoſitio multiplex qn eſt diſtiguẽda li.j.di.vj.x.

Pꝛopoſitionis ↄtradictoꝛie oppoſitio accipit᷑ negẽ

do cõpoſitionẽ pꝛincipalẽ li.j.di.xij.i.

Propoſitũ obligare ad continentiã quõ intelligitaꝛ

li.qiiij.di.xxxviij. .
Pꝛopter quoꝗ viuerſificat᷑ li.j.di.ĩʒ.
Pꝛopter ſe dicit᷑ dupliciter li.j.di.j.i F5.
Pꝛopter quã cauſam dicit in auẽte Aug. Omnia ſt᷑
vnũ ꝓpter patrẽ li.j.di.xxxj.2.
Pꝛopter et in differunt li.ij.diſt.xxxviij.22.

Pꝛopter pꝛepoſitio dupłr accipit᷑ et quõ põt vnum
et ide:n credi ꝓpter ſe et ꝓpter aliud lib.iij.diſtin.

Propter quod vnũqdqʒ ⁊ illud magis quõ intelli-
Gitur li. iij. di. xxxij.29.

Pꝛouidentia

Pꝛouidentia fit dupliciter et que reperi in bomi/

nibus et que in bꝛutis animalibus libro.ij diſtin.
xxv. 15.

Pꝛudentie ſummus actus in quo conſiſtit li.ij diſt.

¶Pꝛoximus
Proxiĩmi noĩe quid intelligat᷑ in precepto de diligẽ/
do ꝓximo li.iij.di.xxviij.. ;—.
Pꝛoximũ eſſe qᷓtũ ad actũ diligendi qui cõicat in rõ
nc quõ intelligit᷑.li.iij.di.xxviij. .
Pꝛotimus dicit᷑ diuerſis modis li.iij.di.xxviij.e.

Pꝛoximi dilectio quõ dicit᷑ legis impletio li.iij.diſti.

1.Et diſt. xl.ũ ñ ñ ll.

Pubertatis tps quare citius cõputat᷑ in femina q̈i

xxxvij. 4

227

viro.li.iiij.di.x

—

Puer ſi ante.·xiii. annos cõtraberet verba de pre⸗
ſentict de facto coꝛrũperet ſponſam vtrũ ſeꝑani q̃

agt li. ilij. di. xxxvj.ð.
Pugna et victoꝛia eſt duplex ſcᷣm ip duplex eſt vir
tus et qua virtute xps vicit diabolũ libꝛo. iij.diſti.
FV. I0. . “ G
Pulchꝛitudo

Dulchꝛitudinis duplex ratio li.j.di.xxxj.ↄy99.

Pulchrum et bonũ qua rõe ſunt idem libꝛo.j. diſti.
xxx j.dd. “
DPulchꝛitndo celſitudo et duledo põt dupſr accipi.

li. ij. diſt. xxxviij.25.

Dulchꝛitudo in muliere et viro dupir poteſt moue

re ad matrimoniũ et ᷣm quẽ modum ẽ cã minus

honeſta li.iiij.di. xxx.?.

luis

Pulueres ſiue cineres bominis moꝛtui babẽt appe

titũ ad coꝛpus ſcᷣm triplicem opinionẽ li.iiij.di.

—

Punctus quomodo eſt ſimpliciſſimum lib..diſtin.

Punctus aſſignatur duplr in circulo iibꝛo.ij. diſtin.

Punire ſufficiẽter eſt dupliciter libꝛd.ij.di.xxxvi.ꝛ2.
Punitio nõ ſolũ ẽ a diuina iuſticia ſᷣ etiã qũqʒ a di⸗
uina miſericoꝛdia li.ij.di.xxxvj.29. „.. .
Puniri an ſit voluntatis ꝓpꝛiũ ſicut peccare li.ij.di
ſti. xlj. ꝗq. iij. f. P. 49. „„ .,
Punit̃᷑ aliquis ꝓ veniali et moꝛtali ſimul ſi in vtro
qʒ decedat li.ij.di.xlij.ʒS.et per totum.
Puniri nõ aliũ ꝙᷓ; eũ qui peccauit quõ intelligit.li.
iij. diſt. xij. . .
Purgatoꝛium
Purgatoꝛij ignẽ nõ eſſe perpetuũ quõ intelligit lib.
li. Di. xx. . 6 . „„ .
Purgatoꝛij penam an ſit ponere libro.iiij.di.xx.q·j

Porom
M ſon⸗
eerton
Patof
diran
Pargnom
ponarum
gponoc⸗
.
groy
ijch⸗
Drmnz
hfu
Pargtorii
Aende
ſnnrevi
Nite
Pergto
nare⸗
Pargno
torummyt
mocoſt
Cpco
Purpvorin
nuſoloi
Prgtoie
Wwſere
olee
un.
Prperi
alpe
u.
Dnadii
mave
eNn

111*

eNh
Yurpmm
Ahtru
eeſii
Dupun⸗
inddinſa
luan
aniduse
igfe
„Oliß
Purptoi
derpam
Wan. .
Difu
lii
Pege 4
Nngtoi

ar drhnr
wrſninni

ane

eeebt
SNaälgän.

chumn

4 —

terolſam
uelt nirſi

õ

gen

— in

tummſini

–

Delittera
3. Pe. 9.

Pehede penam non eſſe ſi que reset auẽtes v
dent᷑ ſonare quõ ſunt intelligende li. iij. vi. xx.i 0.
et per totum.
Purgatoꝛij dey⸗ an ſit maxim a penaꝝ tpaliũñ li.iiij.
di. xx.q.ij.b He. 17.
Purgatoꝛij penam non eſte grauiſſimam omnium
penarum tꝑaliũ ſi que rationes ꝓbare videntur
quomodo ſunt diſſoluen de libꝛo.iiij. diſtin.xx.20
et per totum.
Paroaoꝛj pena an ſit voluntaria libꝛo . iiij· dixx..
Durgatoꝛij in pena an ſit it minoꝛ certitudo de gloꝛia
i in via lib. iiij. diſt. xx. q. iiij. d. Re. 2 4.
Purgauoꝛi in en animas minoꝛẽ babere certitu
dinem de ꝛia qᷓ; ille que ſunt in via ſi que rões
ſonare vident᷑ quomodo ſunt intelligende li. i. iiij.
diſt. xx. 2 5. et ꝑ totum,.
Purgatoꝛij pena quoꝝ miniſterio inf ligat li.ij.di.
Purgatoꝛij penã inferri miniſterio demonũ vt tor⸗
toꝛum vbi loquit᷑ ſcriptura vel ꝓbat ratio quo/
mogo ſit intelligenda vel ſoluenda li.iij. di · xx. 30
et per totum.

Purgatoꝛium an ſit in loco ſuperioꝛi an inferioꝛi an

medio li.iiij.di.xx.q.vj.f. Re.ʒ 4.

PDurgatoꝛiũ eẽ ſurſuʒ i ſpera ignisvel media regiõe
aeris ſi exempla rões et aucẽtesvident᷑ ſonare quo

9292220

modo ſunt diſſoluende libꝛo. iiij. diſtin. xx. 5.
totum.

Purgatoꝛij pena an poſt hanc vitam purgat ab ali

3 culpa an ſolum a pena libꝛo.iiij diſt. xxj.q.j. c
18.
Purgatoꝛij pena ꝙ non poſſit aliquos poſt banc vi
tam a veniali culpa purgare ſi que rationes ſona
re videntur quomodo ſunt ſoluende li. iij. di. xxj.
19. et per totum.

Purgatoꝛij i ignis an ſit materialis an ſpiritualis li.

iiij. di. xxj.q.ij.d.Re.25.
Purgatoriji ignem eſſe ſpiritualem ſi que rationes
et autoꝛitatesvidentur appꝛobare quõ ſunt expo
nende li.iiij.di.xxj.2s.et per totum.

Purgatorij a pena an vnus liberetur ante alĩ libꝛ.

iiij.di.xxj.q. 1.e. Be.dĩ.
Purgatoꝛij penã q;tum ad durationem eſſe debere
omnibus equalem eo ꝙ premia in celo et ſuppli
cia in inferno ſunt in om nibus Aue durationis.

Solo li iii di. xr.32.

Purgatoꝛij a pena qᷓ; cito liberat᷑ paruus peccator
per paruã penam tam cito liberat᷑ magnus ꝑ ma
gnam. Solo. li. iiij. di. xxj. 33.
nrgatoꝛij a pena qua roc alius alio citius liberat
li. iiij. di. xxj..

Purgat bomo in purgatoꝛio a culpa lib ii diſtinc.

xxj. a.

1 Parꝛioij pena qᷓ;diu durat livꝛ0. iij. di. xxj b. c. d.

Qualitas

Aalitas conſiderat᷑ dupłr et ſeʒm quẽ
modũ acceptionis dicit᷑ res nobilioꝛ li.
I1. diſt. xx. 6.
Aualitas quid dicat᷑ libꝛo.j. di. xxij.t 1.
Aualitatũ pꝛimaꝝ aliquã quedã cor⸗
por babeß⸗ quedã nõ li.ij. di.xiiij..
2ansr gliqua que agit in aliug habet mnplicrc c5⸗

— .

parationem et quõ ſunt ille cõgationes oꝛainate
li. iiij. di. xvij. 31.
Aualitatis tria genera boluere quidã i in dementis

995% %%

lib.iiij. diſt. xl viij. y2.

¶Quantitas

Quantitas dicit duplr. ſ. Apꝛie et metbaphoꝛice et qᷓ
eeſt in coꝛpoꝛalibus et quel in ſpiritualibus li. 1·di.
xvij. 5. 2. di. xix.12.

Quantitas virtutis pfecta eſt duptr et que eſt i deo

li.j.di.xvij.Sʒ.
Quantum et tantum aliter conſiderant᷑ cũ ſunt no
Mn et aliter cum ſunt aduerbia libꝛo.i ij. diſtinc.
xl. 14.
Quantitas molis et virtutis differunt et quoimodo
ſcᷣm boc infinitum accipiatur libꝛo. iij. diſtinccti.

rii..

(MQuaternitas

Quaternitas pbatur in diuinis et ſoluitur li. ro.

v. 4.
Quachio⸗ fuerunt primo creata.ſ. celum empirreuz
angelica natura materia t tempus libꝛo. ij. diſti.

ij. 29.
Quecũqʒ
Quecũqʒ; vni et eidem ſunt eadem inter ſe ſa ut ende
in duobus inſtantiã bʒ li. di. xxxiiij. 6. Ad idem
li. .diſt. xxxiij. 0.
Quecũq; ſunt vnita inſepabiliter extendunt ſe ad
omnem locum equaliter quõ intelligitur li.iij.di.
xxij.17.
Quecunqʒ ſunt vnum in ſuppoſito coõcomitãt lei in
Anr. loco inſepabiliter. quõ intelligitur liii· diſ.
Qui
Qui relatiuũ facit relationem ſimplicemvxł ꝑſonalẽ

ſcom quam variatur veritas et falſitas Ppoſitio⸗
nis li.j.di.iiij.õ.

Qui querit de ſuppoſito certo lij. Idixxvaꝛ.

¶Quid

Quid multitlla⸗ mogo querit li. j j. di. xxv. I1I.

Wicquid

Quicquid eſt cauſa cauſe eſt etiam cauſa cauſati bʒ
inſtantism li.ij.di.xxxiiij.ix.

Quod

Quodẽ et quo eſt quodã mõ dfferunt 2 quoga mõ
conueniũt in rebus li.ij.di.j. A.

nieſcere
Auieſerre dicit aliau id alicui dupliciter lib. ij. diſti.
xlj. 51.
De quiete coꝛꝑis xpi in ſepulcro vide liiij. di. xxij. q.

iij.c. R. 35.
¶Katio KRationalis

Ea bumana quãdo euacuat menituz
fidei li.j.in ꝓlogo.i3.

Rationale dicit᷑ dupłr et ᷣm quẽ mo⸗

aur accipit᷑ in diffinitione pſone lib. j.

*

xxv. 17.

Batio anig wagt i⸗ voruit deus facere cunctal ſil
2

H ratio ꝓhibuit li..di. xlij.-. .. . .
NRatio n victt eqͥſſima dei voluntas li. ..di. xtiij. 4.
Rationale ſᷣm ꝙ ẽ differentia eime ⁊ angelidift⸗
il.ij. vi. j. 755. ”
Rationalis ptãtes eẽ ad oppoſita quõ intelligit lib.
ij. di. vij. 30. Ad idem li. ij. di. xxv. 427.7. 52,.
Rõ quõ regit iraſcibilẽ et cõcupiſcibilẽ in rõnalibus
et bꝛutis li.ij. di. xxv. 2. „=
Rationis iudiciũ eſt duplex et q illoꝝ ẽ cũvolunta
te li.ij. di. xxv. y. ècU
Rationis vſus quare impedit᷑ ex ineptitudie coꝛpo
ris et quare impedit᷑ magis ꝙỹ vſus inferioꝛis vir
tutis li.ij.di.xxv.70. . W
NRatio qᷓre magis impedit᷑ qtũ ad vſuz li. ar. ᷓ q;tuʒ
ad alios actꝰ? rationalis quos in ſomnis et furio/
ſis aliqñ dinoſcit᷑ habere li.iij.di.xxv.?1
Rõ duplir ꝓcedit in inquirendo li.ij.di.xxx.4.
Ratio quõ dicit᷑ ꝑdidiſſe dominiũ ſuꝑ vires inferio
res li.ij.di.xxxij.ʒ. .
Rario ꝓ quo ſumit᷑ cũ dr̃ ꝙ ꝑ peccatu oĩ vi rõnis pᷣ
uamur li.ij.di.xxxix.ðð. .
ationẽ reddere de omni verbo ocioſo quõ intelli/
git̃ li.ij. di. xlj.22.
MRationẽ reddere qliter tempus fuerit expẽſuʒz quõ
intelligitur li. ij. di. xlj. 28.
Rationali in nartura an fuerit maioꝛ congruitas ad
vnionẽ diuine et hũane nature qꝙᷓ in totovniuerſo
an econtrario li.iij.di. ij. q.j.a. R. s.
Ratio duptr conſiderat᷑.ſ.vt rõ et vt natura et quõ
aĩa xpᷣi cõpatiebat᷑ corpoꝛi patienti et quõ non li.
ationẽ ſuperioꝛẽ dici inquãtũ cõuertit᷑ ad ſuperio
rra quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxj. 8. S=
ationis et ſenſualitatis diſſenſus põt eẽ duplex.ſ.
qtũ ad volitũ et qtũ ad actũ volendi. ⁊c.li.iij. di.
xveh.=D. — „ ——
mrionale dĩ aliqͥd dupliciter ⁊ quõ dicit᷑ magis cõ
ſonare virtuti ꝑfecte li.iij.di.xxiij.. .
Põnale dicit᷑ duplłr ᷣm phos li.iij.di.xxxiij.⁊2.

Kationale dicit᷑ dupliciter ſcm theologos li. ifj. di.

Roͤnalis actus quõ dicit᷑ eẽ pꝛioꝛ aetu cõcupiſcibilil
et iraſcibilis li.iij. di.xxxvij.vʒ.

((Kagclius
Radius ſplendoꝛ et lumen drũt li.j.di.ix.i.
Radius quare nõ mouet᷑ in aere moto aere li.j.diſt.
xxxvij. / „ 1 „ „ „
Radius qñ mouet᷑ ſubito li.j.diſt.xxxvij.so.et.oõt.
Radius quare mouet᷑ in aqua aqua mota li.ij. diſt.
xiij. 36. di. xxv. 59. ,B
Radioꝝ confractio et interſecatio quare dicit᷑ fieri.
Kagius quare non inquinat᷑ a rebus fedis li.iij.di.
ij.2.

Kadir
adicẽ ſanctã ramos ſanctos ꝓducere quõ intelli/
git᷑ li. ij. di. xxxij.23.
Radix et initiũ drñt et cõueniñt li.ij.di.xlij.i. v5.
adirx accipit᷑ tripliciter li.ij.di.xlij..6õ6.
Radix eſt triplex li.ij.di.xlij.ĩ.7.

Rancoꝛẽ et rancoꝛis ſigna qn tenenm er Dith Aee Ie,

iij. di. xxx.2.
gP

Napina vſura ſacrilegiũ et fureu quò diſferuit ii. iij,

di. xxxvij.12.

(Kar.

Rarũ et denſum aliter ẽ in natura celeſti et lallxer /

natura elementari li.ij.di xiiij.ð7.

[Reus Keatus

Reus qᷓ eſt qui aliũ nõ iuuat ne pereat li .di xi z2.
Reatus ſiue obligatio ad penã ſuꝑ quid fundet᷑ m

quoꝛundã opinion li.ij.di.xlij.i.

Reatus ſiue obligatio ad penã eſt duplex li.ij. diſti.

xlij. 2.

Reatus pene ctenne ſup quo fundar bm bonauẽtn

re determinationẽ li.ij.di. xlij.ʒ.

Reatus qualiter poteſt manere peccato abeũte lib.

ij. diſt. xlij. c. „ . .d . „ „ „
Rezens multipliciter accipit᷑ in ſcriptura li.ij. diſti.

.D.
Reũ vel ininſtũ ſe fateri ẽ dupliciter et quõ dz ſe bõ

reũ fateri li.iiij.diſt.xxj.i.

Reatus peccati dupir conſiderat᷑ et bmauẽ moduʒ

pctã dimiſſa redeũt li.iiij.di.xxij...

Kecipere

Necepeũ eſſe in recipiente g modũ recipientis qus
intelligit liij.vi.ij. . :·li. iij.di. . 7.·

Kectirudo
Reetitudo quid ſit li.ij.in ꝓlogo. s.

Rectitudo eſt duplex ⁊ penes quã eſt iuſticia oꝛigi
lis et penes quã iuſticia meritoꝛia

catio

—

Recipꝛocatio nõ reciptt᷑ in bis vbi vnũ ẽ pꝛincipiu,z

vel cã alterius quò intelligit᷑ li.j.di.xxxj.iĩ p.

Reconciliatio

Reconciliatio per pꝛeces vbi babet locum lib. ijdi.

xxv.i Koo.. dr.
Derveconciliatione quere plura vbi ſatiſfacere ⁊ vbi

indulgentia. „
RKecregtio“
Recreationis effectũ ſiue actũ eſſe a ſold deo quõ in
telligit᷑ li.ij.di.xxvj.ĩ. 7.
¶RKRecuperare
Recuperare ⁊ viuificare differu
rxuij.⸗y
(KReddere
Redadite que ſunt ceſaris ceſari quomodo intellig
1 tur li.ij. di. xliiij. 55.

KRedemptio

10W—w—

Redemptio generis bumani quatuoꝛ complectitut
li.iij. in ꝓlogoa.

nt libro. iij. diſtine.

uerotcrd
ſbeo tdin
ornbtio

ötetumean
gelitant
ſiiyennil
nachrtinn
muuiß
Ccunliiſd.
Redmaegen
cuocong⸗
ecinicotuf
liſcliiid
gedontnos

Ralocade
Reauauntun
fepſelii.
enui
Oiſin trrin

ſvum.
Paeneckdup
Progigte

ſm o

inpnaen
Kocß
ammndt
cer

Mrrone⸗
nischin
veqt
his ibrpb
anons
ſtenliii.
Mercato
Munedi

tsingig
hoqu
ſcttiou
rledic
ediliſſd
toppne
Nauonesu
Neſoduae
ucnigiö

14

.

2 –

finnan dce
eiih..
s Kendn
—
uheniſhguſi
Küzdih.
idpictgti⸗

Aati;

ahiinli
reridgreni
üm..

kanihgin
riün

ecpar

6Aiiie

nmmd.

iiianttulii⸗
opnen
õ
li M
Cnlug

õ

mnhlie

Ned

iuiii⸗

M.

mpen,

m

rbn

Delittera

Bedemptoꝛ quõ dicitur aliq pat᷑ vel ſpũſſanctus.
libꝛo.iij.di.xix. S. et. ẽ.

Redemptio noſtra quare magis attribuitur paſſiöi

qᷓ; reſurrectioni li.iij.di.xix.ꝛ“2.
Redẽptoꝛ an ſit ſolus filius li.iij.diſt.xix.q.i.e.Re. ʒ.
Redẽptoꝛ dicit᷑ aliquis dupłr et ſm quẽ modũ com
petit tm̃ filio ⁊c.li.iij.di.xix.4.

pær moꝛtẽ xp̃i ſi alicubi legitur quõ ſit intelligen
Redimere genus bumanũ per paſſionẽ xpᷣi fuit mo
dus congruꝰ li.iij.di.xx.a.

„

edimi potuiſſet genus humanũ alio mõ ſi dexvo/

luiſſet li.ij. di. xxec.bd.
Redemit nos deꝰ maioꝛi pꝛecio qᷓ; nos valemus.li.

₰

Keducere

Reduci ad aliquid eſt duotr li.j.di.xxvj.ꝛ2.
Reducuntur aliqua ad genus ⁊ ſunt aliqua in gene/

Reduci per accidẽs ad per ſe quõ intelligitur libꝛo. ij

diſtin. xxxiiij.28.

NPelatio quid requinit vt diſtinguat li.i.di.iĩx.28.

Referri ſeipſo poteſt eẽ tripłr li.j.di.xxvj..s.
Referri ad aliquẽ põt eẽ duplrx li.j.di.xxviij.OS.

Referre Relatio Rela

7%0

Relatio qñ de neceſſitate ponit mutatiõem in altero
extreęmoꝝ et qñ non li.j.di.viij.28.

Ręlatõnes mutue ꝓpꝛie requirunf᷑ ad diſtinctioneʒ

pſonarum libꝛo.j-di.ix.27. et.28.
Relationes quare magis faciunt diſtinctionẽ in ꝑſo
nis i in eſſentia li. j.diſt.ix.ʒo.
Relatiue quõ dꝛ tam hoc nomẽ donũ qᷓ; boc nomen

ſpũs libꝛo.j.di.xviij.i.

Raationis qua rõne eſt relatio li.j.diſt.xviij.2. Ad

idem li.iiij.di.xix.ʒ 4.

Relatio actualis ponit vtrũq; extremuʒ in actu non

„

antẽ relatio habitu libꝛo.j.di. xviij.ĩ5.
Relatiue dici in diuinis poteſt eẽ multipliciter. libꝛo

7

j. diſt. xxij. 27. L xxvj. 11.

Relatiua ad conuertẽtiã dici quõ intdligit᷑ li.j.diſt.
Relatio in aliquibus conuenit cũ alijs pꝛedicamen-⸗

tis in aliquibus differt li.j.di.xxvj.18.
Relatio quõ habet minꝰde entitate li.j.diſt. xxvj.9.
Relatio quõ eſt ꝓpꝛietas et quõ eſt oꝛigo libꝛo.j.diſt.
xxv deͤffTt
Relatiue dictũ quõ eſt aliquid excepto eo qd relati/
ue dẽ li. j. di. xxvj.2 5
Relatio ꝓprietas notio differũt li.j.di.xxvj.ꝛ? 2
NRelationes duas cõprehendit generatio ſimiliter et
ꝓceſſio duas li.j.diſt.xxvj. ᷣo.Et.di.xxviij.25.
Relationẽ quõ impoꝛtẽt verba concretiua libꝛo.j.di
lationũ noĩa cũ ponimus in pꝛedicamẽtis notio/
nes ipſas tm̃ ſignificamus non ipoſtaſes quõ itel
ligitur li. .di. xxvij. 4. Hic ponit᷑ et alia qꝛ non ſo/
lum ponatur et illa quia non ſolum. .
Relationibus in diuinis paternitati ſcʒ filiationi et

Redẽptionẽ humani generis non potuiſſe fieri niſi

Relatio in creaturis et in diuinis differẽter ſe babet

—

peeſſoni quid reſpondeat liſ di xrvij 1.

Relatio ſcdᷣm comꝑationẽ ad ſubiectũ tranſit ſedm

compationẽ ad obiectum ſiue terminũ manet lib.

ligitur libꝛo.j.di.xxviij..06..
Relatio quedã dat ꝑſone exiſtere quedam non. lib.
1.diſt. xxviij.iD M7.. H
Relatio perſonalis quõ cõſtituit᷑ li.j.di.xxviij.?1.

Relatio ois dicit reſpectũ a4d elonã quomodo intel⸗

Relatio non predicat quid abſolutuʒ ſed oꝛdinẽ ad

alterũ et quando relatio introducit᷑ per mutatio/⸗
nẽ factã in vtroq; extremoꝝ. li.j.di.xxx.ʒ.

Relatio creature ad creatoꝛcẽ quando eſt eſſentialis

et quãdo accidẽtalis li.j.di.xxx. X.

Relatõnes per ſe non referunt᷑ in creaturis ſed cuʒ

ſubſtantijs li.j.di.xxx. .

Reelatione ſcom eſſe nibil refert᷑ ad ſeipſum m idez

libꝛo.j.diſt. xxx.s.

Relatio dicit᷑ dupliciter ſcʒ ßm rem et ſcᷣm moduz
libꝛ0. ]. di. xxx. . .. L
Relatio realis triplex eſt ⁊ que poteſt eẽ in deo ibidẽ

Et ad idem. 16.

NRelatiua ſcᷣm eſſe ſunt duplicia li.j.di.xxx.I2.
Relatiuoꝝ in diuinis quedã impoꝛtant diſtinctionẽ

yt exercitam quedã vt conceptam. li.j.di.xxxj.12.

Relatiuũ nullũ dici de pluribus niſi dicat relationẽ

in cõi quõ intelligitur li.j.di.xxxj.iʒ.

Relationes quõ dicunt᷑ aſſiſtẽtes libꝛo.j.di.xxxiij.t.o
Relatiue dici eſt dupliciter vel pᷣm eſſe vel ſᷣm dici li.

j.diſt. xxxiiij.26. Et iteꝝ relatiue dici eſt dupliciter

aut em̃ ſignificat relationẽ in pꝛedicamento relati
onis aut qꝛ habet reſpectũ annexũ li.j.diſt.xxxv.ʒ.

Relatio ſiue res poteſt ſignificari in deo dupliciter li
bꝛo. J. diſt. xi.
Relatiue quo modo dicendi voluntas non dicatur.
libꝛo.j.diſt.xxvillll.

Relatio triplex in tribus fundatur libꝛo.ij. diſt. j. 42.
NRelatiue oppoſita non poſſe eſſe circa idem quõ in

telligitur libꝛo.ij.di.xxiiij. s.
Relatio actionis ad inanem gloꝛiaʒ tanqᷓ; ad finem
gquomõ eſt ⁊ non eſt a deo libꝛo.ij.diſtin. xxxvij.ʒ0o.
Ad idcem.3J.
Relatiuũ ydemptitatis et aduerbium ſimilitudinis
vbi non dicunt equalitatem ſed propoꝛtionem li-
bꝛo.iiij.diſt. xxxiij..

¶ Kelaxatio

Relaxatio vel indulgentia a quo poteſt fieri.lib.iiij.

diſt. xx. q.iij.i. R.õo. Et de hoc quere plura vbi in

dulgentia. .. .
Keligio
Religioſi an teneantur prelatis obedire in oĩbus qᷓ
non ſunt contra deum li.ij. di. xliiij. 0.
NReligio quid libꝛo.iij.diſt.ix.p.
Religionem chriſtianam ingredi tria requirit.libꝛo

42

iiij. diſt. xxij.»o. ,
Reliquie

Reliquie per electionem gratie ſaluent ex qua intel

ligentia dixit aplus li.j.di.xlj.2.

¶Keflectio

Reflectio in foꝛma venit ex duplici cauſa libꝛo.j.di⸗/

diſt. xvij. 25. n 3

W

„

— — —

Refrenatio
Refrenatio quando eſt mediante actu rationis. lib.
Regens
Megens et rectum qᷓuis ſint oppoſita tñ ex boc non
ſequitur diuerſitas in ſpũali poteutia libꝛo. ij. diſt.
KRennauectunt non exme ex auo ſeuſu dixerit vñs
libꝛo.ij. diſt. xliiij.tꝛ ?C7.
(Kegulgags
Regula quõ nomẽ abſtractum et concretũ imponit
libꝛo.j.diſt.iiij3. S
Regula ð termino cõmuni ſine diſtributione poſito
libꝛo.j.diſt. iiij. 1 4. .
RKegula de termino ſingulari vl de termino habente
foꝛmã non multiplicabilem qᷓ;tum ad pꝛepoſitio/
nneunm et poſtpoſitionẽ negatõnis li.j:di.iiij.l5.
Regula quo mõ ſupponendi relatiuũ referat antece
dgaens libꝛo.j.diſt.iiij.I6.

Megula. non habz locum diſtinctio vbi non eſt ex dNi

nerſis cauſis vnio li.j.di.iiij.S.
egula.nõ habet locũ oimodavnio vbi eſt ſimuł cũ
vnione diſtinctio li.j.di.iiij..9.“99.
Regula om̃e nomẽ dicens effectũ vel reſpectũ ad cre
aturas eſt cõmune tribus quõ intelligit᷑. li.j.diſt.
viij. 26.
Negula. Terminus ſubſtantialis cui additur exclu
ſio vel ſignũ excluſiuũ ꝑ com ꝑatõem ad dictioneʒ
erxcluſiua bʒ ſuppoſitõem ſimplicẽ ⁊c.li.j.di.xxj.s
Regula.quotienſcũq; effectus pendet ex cã neceſſa-
rria ⁊ variabili aliter ab illa aliter ab iſta denomia-
tur libꝛe.j.diſt.xl.⁊2.
megule qtuoꝛ notande circaverba tranſſubſtãtiatie
nis in ſacr̃o altaris li.iiij.di.xj.29.

(Kemediun

cramẽtalis quare oꝛdinatur dire/
cte contra oꝛiginale ꝓut coxũpit ꝑpſonaʒ ⁊ non ꝓ
ut coꝛrũpit naturam li.ij.di.xxxij.i8.
Remediũ reſpicit moꝛbũ duplr ⁊ quẽ moꝛbũ et quõ

baptiſmus curat li.iiij.di.iiij. «75.

CRemiſſibile
Remiſſibile et irremiſibile dicitur dupliciter libꝛo.ij
diſtin. xliij. 27.

Kemunerare

3
.

Remuneratio quomõ attenditur ſcdᷣm quãtitatem

radicis libꝛoeij. diſt. xxvij. 5.

9795

NRemuncrabile eſt aliqd tripliciter li.iiij. di. xl viij.22.

Kenati
Renati ex aqua quare dicũtur filij eccie non aqueli.
iij. diſt. iiij. 2.

epentinũ quid dicatur li.j. diſt. xxxvij.6o.
epercuſſio
Reper alicuius ab aliquo eſt duplex libꝛo.ij.di
n.pi „ι5.

Reprobationis effectus qͥuis li.j.di.xl.d.

epir in pluribus eſt dupir et m quẽ modã babet
hec ꝗꝓpoſitio veritatẽ ſimpliciꝰ eſt qd in pluribꝰ re

75

Pitur libꝛo.j.diſt.xxxiiij.iʒ.

Reparatio

Reparatio generis bumani quatuoꝛ reſpicit. lib.iij.

in prologoa.

gelo inchoari lieiij. diſt. ij.18. HNic ponitur pe finẽ
in primo adã facta eſt noſtre redeptionis cõſum/

matio ponatur in pꝛimo adã facta eſt noſtre dam

natõnis inchoatio ⁊c. Dereꝑatone generis buma
mi quere vbi bũanꝰ ⁊ vbi ſatiſfactio v7.
Kepere

Repere et gradi differunt li.ij.di.xx.t.

KReptilia

Reptili auare vicunt ailizinaquis natantaa-o

latilia in aere volantia non et de animaliũ diuiſio

ne en n ac moruin li.ij. diſt. xx. 1.
Peptile dieitur quatuoꝛ Ibidem.

epꝛobare

Reprobatio dei auid ſit in quibus conſideret etqᷣd

Repꝛobatio tria reſpicit quẽadmodu predeſtinaio
libro./j. diſt. xlj. 7. aede

epucium

—

Repudiare vxoꝛem an fuerit licitum li.iij. di. xciij.

Repudiñ quõ non pnniebat lex moyſi necpbibebat

Repudium babuita moyſe phibitionẽ maudatum

et permiſſionẽ li.iiij.di. xxxiij. v2.
Pepudiũ reſpectu cuius fit li iiij.di.xxxiij..45.
NRepudium qᷓ cauſa factũ ſit in veteri lege liañij.diſt.
xxxiij.d= did4dA.
Repudiare vxorem an debuerit ꝑtmitti liaiiij.diſtin.
xxriij.q ij. b. R. 45. .

Repudiare vxoꝛem pmiſſum ẽ triplici tne liiii vl⸗

tin. xxxiij. 46. et. 48. Ad idem. 4ꝛ.

ii. iiij. diſt. xxxiij. 47.

Repudiũ ⁊ diudꝛtiũ differunt li.iiij. di. xxxv.i. “

Repugnare poteſt aliquis alicui in ſuo effectu dupls
citer.et ſm quẽ moduʒ põt aliquid deo repugna/

re in oꝑe ſuo ⁊ m quẽ non li.ij. diſt.xxxx.ꝛ.

Requieſcere qnomodo dicitur deu
rv. 47.

Requies eſt duplex li.iiij.di.j.õ 7.
RKRes

MNes et ſignũ dupliciter accipitur et ſcdᷣin quẽ modãũ

pkinent ad ſciam ſpẽalem ⁊c.li.j.in ꝓlogo.s.
Re omni aut eſt fruendum aut vtendum aut ſimul
vtendũ ⁊ fruendũ.lib.j.di.j...
Res quid ſit et quid ſignum li.j.diſt.j.b.

libꝛo. ij. diſtinc⸗

otaipiun
bocnomme
tun Eif
utttedife
Sgenat
ſekcnn
Pesoonice
hanzuſin
‚
tue
menn
Pesnunrefin
oöͤnetol
auann
ugree
Posanfuern

Pesydalan
Rzin
ſoſtnn
Pesvogfin
Romſint
m gita
oqemngs⸗
dacfralig
Prtigiate
oconinedi
Negiim
ſolthne
nadn
Gnereliſd
Muncefſten
gunchte⸗
Peobicke
cigenck
ſea
edſt.
gulunh
cus non/
Renalicrag
ewin.
aiſo⸗
Nenbhi
ftorrträre
atelle
finſafe⸗
mun
ſoſiiſdi,
nzua
drch
luumi
foſiädi,
Naenconn

Nbhero
fäutun
nai
iſii
geile,
larepin

Pite.

Pobme
lirin os tn
regiinttt.
mscslAn
adni

dpodun

näctarm
ernini
zRi.

7 „
iunni/
ritu al

nifkli
amiakimn

d,

ſſ
G1lſ⸗

*

es accipitur differenter libꝛo.j.di. v. o.
Res boc nomen duo dicit ſcʒ naturã ſeu eſſentiã ⁊
ſonam. Et pᷣm quẽ modũ verũ eſt ꝙ oia que diffe⸗
runt te differunt aut genere aut ſpecie aut nume

ro li.j.di.xix. sꝛ.
Res generis quid et quid genus rei li.ſ.di. xxj.s. pe
Res et ens diffcrunt li.j.di.xxv.. fi.
Res conſideratur triptr et ᷣm hoc tripliciter nomia
tur li. j. diſt. xxv. 6. ́U

diſt. xxxiiij.q.j.a.Re.S.

naturc et naturã aliud eſſe ⁊ ꝙ aliã babeãt rõ

nem pꝑſona et natnra quõ intelligitur li. j. di. xxxiiij
Res nature ſiue ꝑſona an pꝛedicet᷑ de naturs 12.
vl ecõuerſo li.j.di. xxxiiij.q.ij.b. Re. 7 Et ead di. 23
Res quare non dicunt᷑ eternaliter eſſe ex deo li.j.di⸗
ſtin. xxxvj. o. , HS
Res an fuerunt in deo ab eterno li.j.diſ.xxxvj.q.j.a.
.10. H .
RBes ſᷣm quẽ modũ ſunt in vo li.j.di.xxxvj.ꝛi.
Res vel aliquid rei põt dici tripliciter Jbidem.

Res quõ ſunt in deo actualiter et potentialiter libꝛo

I.diſt. xxxvj.i3.

Res quò eſt in do ſcᷣm eẽ mutabile lij.di. xxxvj. 4

— . . . „

Res an ſint in deo rone eſſentie vel perſone li.j.diſti.
xxxvji.q.ij.b.Re.i 6. . . „— .
Res q̃re magis dicunt᷑ in deo vita qᷓ; ſapia vel eſſen/

tia vel intelligentia li.j.di.xxxvj.i7. Et eadẽ di.ꝛ22

NRes tripliciter ſunt in deo li.j.di.xxxvj.ĩ8.
Res qua rõne dicuntur in deo vita li. j.diſ.xxxvj.20.
Res quõ repꝛeſentãtur in exẽplari cterno vt ſi unt li.
Res an ſint in deo verius qᷓ in ↄniuerſo vel in ꝓpꝛio
genere li.j.di.xxxvj.q.ij.d.Re.ꝛ3. l
m exiſtentia triplex eſt Jbidẽ. Et ſc quẽ mo/
dum eſt res verius in deo qᷓᷓ in ꝓpꝛio genere.
Res ibi eſt verius vbi verius cognoſcitur quõ eſt in
telligendũ li.j.diſt.xxxvj.24. rðU—:K!
Res an ſint in di eſſentia ſicut ſunt in dei preſcientia
li.j.diſt. xxxvj.a. Et ad hoc b.et per totum.
Res ſunt in deo ab eterno ergo ab eterno deus eſt in
rebus non ſequitur li.j.di.xxxvij. ꝛ2.
Rem aliter cognoſci dupir poteſt intelligi li.j.diſtin.
Nes cui ſigno cõicant cui non li.j.di.xlv.ʒ8.
Res an habeãt pricipiũ
ritur vtrũ res ꝓducte ſint oino.i.ſcdᷣm principiuʒ
materiale et foꝛmale an tm̃
ſtin. j. q.j.a. Re..⁊ ꝑ totum.
Res vel mundus an ꝓductus fuerit ex tꝑe an ab et᷑
no li. i. di. .q. ij. b. Ee. 15. 7 totum. .
Res an ꝓducte ſint ineſſe a pluribꝰ pꝛincipijs lib.ij.

di. j. q. j.c. P.2 4. ⁊ p totum.

Res om̃es ab vno pꝛincipio ꝓductas eſſe conceſſo

„

qucritur vtrũ illud ꝓduxerit oia ſe ipſo an mediã
te alio li.ij.di.j.q.ij.d.Re.ↄðo0.
Res eſſe ꝓductas a deo ꝑ aliud agens ſi que ratões
ꝓbare videntur quõ ſunt ſoluende libꝛo.ij.diſt. j.
31. et per totum. „
Rerũ multitudo an debuerit vel potuerit eſſe a pri-
mo efficiẽte li. ij. di. j. q. j. g. Re. vy.⁊ ꝑ totum

Rerũ diſtinctio an debuerit fieri ꝑ ſubſtantiã coꝛpo

ralẽ ſpnalem ⁊ ex vtraq; compoſitã li. ij. di. j. q. ij. h
E.ð8.et ꝑ totum. Mic vbi in aliquibus libꝛis po⸗
nitur expꝛimit in deleat᷑ in. Et vbi in aliquibꝰ po/

Res nature ſiue perſona an addit ſuper natur.li... R

ũ cauſale. Et hoc ſuppoſito qᷓ

cm alterũ libꝛo. ij. di

hitur exprimit cauſam deleatur cauſam.
8 ꝓpter quem fineʒ pꝛincipaliter condite ſunt an
ſcʒ ꝓpter diuinã gfiam an ꝗpter vtilitatem noſtrã
Rerũ oꝛdo ad inuicẽ an ſit bene a mgro aſſignatus.
vtrum ſcʒ natura ſpnᷣalis dignitate nature precel-
lat cõpoſitã ex coꝛpali et ſpnali li.ij.diſ.j.q.ij.k. ſe.
Res omnes ſimul eſſe factas quomodo intel· 7.
ligitur li.j. vi. i.s.
s coꝛpoꝛales habent triplicẽ moduʒ eſſendi crea-
tura ronalis tm̃ duplicẽ li.ij.di.xiij...
Rerũ ꝓductionẽ ſcriptura oꝛdinate expꝛimit.deꝰ oꝛ
dinatiſſime fecit li.ij.di.xiiij. co. —
Rerhm ꝓductio a diuerſis diuerſimode aſſigꝛatur.
libꝛo. j. diſt. xv.ef. Fen H

„*

Pes accipitur duplicitur li.ij.di.xxxvxi.n.
Res alique a deo non ſunt quibus boies mali ſunt.
li.ij. diſt. xxxvij.c. rMMMß
ſunt res li.ij.di.xxxviij.4.
Res que non eſt de patre genita non dicitur de mr̃e
nata quõ intelligitur li.iij.di. viij.
Res triplidter ſunt cognoſcibiles ſcdᷣm ꝙ tripliciter

Res differenter accipitur cum dꝛ finis eſt res et tres

274925

hñt eſſe li. ij. di. xiiij. ¶8..

Keſpectus

Reſpectus additus cauſe vel ſubiecto non nhmerat
ſubiectum li. j.di. xiiij.t.98989.
Reſpectiuũ quomodo reducitur ad abſolutuʒ libꝛo
piſt.xxvj.e..oC.....
Reſpectus cauſe et reſpectus effectus quis boꝝ eſt

*

vere reſpectus et relatio in deo li..di. xxx.ĩ9.
Reſponſio patrinoꝝ et adulterũ in baptiſando ctu
firic d.vſeeie.
Keſtitutio

Reſtitutio an ſit pars ſatiſſactionis libꝛo.iij. diſt. xx

(KReſurrectio
Reſurrectio aliquid exigit de neceſſtate aliquid de
congruo li.ij.di.xxx. i. MẽNũ

mReſurgentibꝰ q̃re ſine additamẽto dat᷑ illud in q̊ de

ficint ⁊ nõ ꝓductꝑ generatõem li.ij.diſt. xxx. ¶ 6.
Reſurrectio quõ ꝓbat᷑ ꝑ auẽteʒ pat li.iij.di.xxiij.
Reſurrectio carnis futura quõ dꝛ fidei obiectum. li.
iij.di. xxiiij.i9. . . H —
urrectio carnis quõ eſt de deo inquãtuzʒ tenet rõ
nem articuli li.iij.di.xxiiij. k tt.
Reſurgere ad prioꝛẽ dignitatem ⁊ reſurgere ad pio
rem puritatẽ differunt li.iiij.di.xx. dA.
Reſt nrze tlonis cauſa quõ ⁊ quare dꝛ vox tube li.iiij

Reſurrectionis ſigna que audient moꝛtui quare di⸗

cunt᷑ aliqñ iuſſus aliqñ vox archãgeli aliqñ tubz
⁊c.li.iiij.di.xliij.2. ,„“Mũ
Reſurrectio an ſit futura li.iiij.di.xliij.q.j.a.p totum
Reſurrectionem non eſſe futuram ſi que rationes ⁊
auẽtes ſonare videntur quomodo ſunt diſſoluen
qe liiiij.di.xliij..et o totu.
NReſurrectio an ſit omniũ libꝛo.iiij.diſtinc.xliij.q.ij.b

Re. 12. „ „ 2— B „ „ „ .
Reſurgere ⁊ euigilare differũt li.iiij.di.xliij.i3.
n

Relurrcctionẽ non eſſe oĩm ſi ſi querones 1 auctes

bare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde li. iiij. di. xliij.14.

et per totum.
Reſuꝛrectis an ſit oim nmul n ſucceſſue li iiij. diſt.

xliij. qiij. c. R.18.
Reſurrectio coꝛpoꝝ non erit lucceſ iua ſed ſimul pe

pter ſex rõnes congruitatis Ibideʒ.

Reſurrectionẽ coꝛpoꝝ fieri ſucceſſiue ſi que rõnes p
bare vident r au ſant diſſo ucnde li.iiij.di.xliij.. 9.

et per totu

NReſurꝛectio an⸗ nſit coꝛũdem ſcom numern li iiij viſt.

rxliij. q.iiij. d. Re.22. et p totum. .
Meſurꝛectio an ſit naturalis an miraculoſali i
xliij. q.v. e. Re. 26.
Reſurꝛectio tmia ooplectitur aliud pꝛeter ſolitus cur
ſuʒ nature aliud ᷣm naturã aliud ſupꝛa naturaʒ ⁊

æreſurrectio non eſt naturalis ſed ſt ſupꝛa naturaz

Ibidem.

Reſurꝛectionẽ moꝛtuoꝝ eẽ naturalẽ ſique rönes et
guctoꝛitates et ſimilitudines ꝓbare vident᷑ quo⸗/
mõ ſunt diſſoluẽde li. iiij. di. liij. 27.2 totum.+
Reſurꝛectio coꝛꝑis an fiat ex illis cineribꝰ que ex car

ne ⁊ ofſibus reſoluunt᷑ i ſepulcro.Et nota ibi tres

2260

opiniones in qd bmoiea eineres reſoluant libꝛo. iiij

diſt. xliij. 51.

Relurtectionis tte quare aia appetit magis ꝓpꝛiuʒ

coꝛpus ꝙᷓ; alienũ li.iiij.di.xliij.y.

Reſurꝛectio xpᷣi an ſit cauſa ufe reſurꝛectõnis. li iiij.

dDiſt. xliij. q.vj.f.et ꝑ totum.
Reſurꝛectionis noſtre cauſam non eſſe reſurꝛectõez

⁊ vocẽ xpᷣi ſi querõnes et auctes ꝓbare videntur

420°

quõ ſunt diſſoluende li.iiij.diſt.xliij.ðð.et ꝑ totum.
RaTefkonem moꝛtuoꝛñ oſtendit futuram libꝛo. iii
diſt. xli

ſeſurꝛectonis cauſam determinat que eſt vox tube

libꝛo.iiij.di.xliij.hd.
Reſurꝛectõnis hoꝛa que dꝛ medianocte futura libꝛo

liij di.
Reſt nurgetes electi an pꝛeredentid malom memoꝛia;
teneant li.iiij. di. xlij. d.
Reſurꝛcctionis in boꝛa qui viui fuerint inuẽti an nũ
qᷓ oino ſunt moꝛituri ⁊c.li.iiij.di.xliij. 76.
Keurfelcmotttti i incoꝛrupti quõ intelligit lieii.
Di. xli
Reſungeten etas duplir põt intlligi et quõ dicimur
reſurrecturi in etate iuuenilili.iiij.di.xliiij.7.
Reſurgẽt femine in ſexu femineo li iij. di. xliiij.2.
Reſurꝛectio in qua ſtatura fit li.iiij.di.xliiij. ℳ.
Meſurꝛectio quõ fit in eodem coꝛpoꝛe exemplo doce
tur li.iiij.di.xliiij.õ.
Reſurrectio coꝛpoꝝ an fiat cum bumoꝛibus lib. i iiij.
diſt. xliiij.q.j.a. Rt. õ6.
Reſurrectionem coꝛpoꝛmm non fieri cum bumoꝛib
ſi que rationes ꝓbare vidẽtur quomodo ſunt diſ⸗
ſoluende li:iiij.di.xliiij.?. et pertotum.
Reſurꝛectio coꝛpoꝛum an fiat cũ imeſtinis capillis *
vnguibus li. iiij. di. xliiij. q. ij. b. Be. 11.
Reſurrectionem coꝛpoꝝ non fiericũ inteſtinis capil
lis et vnguibus ſi que rõnes ꝓbare videntur quõ
ſunt viſſoluende li.iiij. di.xliiij.r2. et ꝑ totum.
Reſurrectionis aliud miniſteriũ tractatur ⁊ queri
quid in quo reſurget qᷓtum ad totuʒ coꝛpus ⁊lcũ
caro eſt in duobus hominibus vtrum reſur at ca

ro in pꝛimo vel ſecundo li.iiij.di.xliiij.q.j.c.Re.⁊c.

MKeſurrectionis iterum glia queſtio qua querit᷑ quid

diſ.

3 Berrbntioms oꝛonma diuerimodeve-

in quo relurgat Fann ad membꝛa vtrũ ſez mate⸗

ria vniuſcuiuſ libet membꝛi in ſuo an indifferẽter
in quolibet reſurgat li. üiij. di . xliiij .q·. ij. d. E. 18.
Reſurꝛectionem mẽbꝛoꝛũ ita fieri ꝙ materia vniuſ.
cuiuſ libet membꝛi non reſurgati in ſuo ſi que ratõ

70

nes ꝓbare videntur quõ ſunt diſſoluende lib. iiij.

diſt. xliiij.i 9. et per totum.

Reſurrectio coꝛpoꝛum clectoꝛum an fiat cum defoꝛ

mitatibus li. iiij. di. xliiij q.j. e. Re. 22.

Reſurꝛeetio coꝛpoꝛum an fiat cum cicatricibus lib.

üiij. di. xliiij. 24.

Reſurrectio coꝛpoꝛum damnatoꝛũ an fiat cũ defoꝛ⸗

mitatibus li.iiij.di.xliiij.q.ij.f. Re.25.

Kemegerecoma daarmetcn ſine defoꝛmitatibꝰ ſi qᷓ
nes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſ. oluende libꝛa

h diſt rinii, 20.erp totum

Keſurreckio i in qua etate et ſtatura fiet libꝛo.iiij diſt.

xliiij. a.

Reſurgat quid in quo determinat libꝛo iiſ iſtinct.

xliiij. b.

Reſurgent copoꝛaelectoꝛum ſine omi ĩ defoꝛmitate. .

libꝛo. iiij. diſt. xliiij. c.

Reſurgent coꝛpa damnatoꝛum mon abſq; defoꝛmi⸗

tatibus libꝛo.iiij.diſt. xliiij.d.

Reſurrecturi an ſint aboꝛtiui fetus mõſtra 2 gigan⸗

tes lib.iiij.di.xliuij. ʒi.

Reſurrectio bomis bimembꝛis quomodo fiat. lib.

iiij. diſtin. xliiij. 4.

Reſurrectio bermoffodite duomodoſiat.lio eif.

diſt. xliiij.y5.

Ketrabere

mouentur impetu quia non pa Becr.
ijdiſt. vi. s.

libꝛo. j. diſt. ..

Retrocedere rae nuturbomo ui⸗ nai

via dei libꝛo. ij ar .⸗

Keuelatio quatuoꝛa edchieoꝛum un ez dinint ſubliuͤ⸗ .

tie ſapientie potentie miſericoꝛdie li:j.in ꝓlogo. 5.
Reuelatio quare non euacuat cognitionẽ appanitio
nis libꝛo.j.di.xvj.ĩ 5.
Reuelare quid ſit libꝛo. ij.diſt iiije9. ek. 20. B
Reuelatio fit duplici modo eiv i. 48.

RKeuer
Reuerentiam minoꝛem vevert minoꝛl Iauomodoi in
teiligitur libꝛo:iij.diſt.ix. .
Reucrentia reperitur tam in bonoꝛe eᷓ intimoꝛe li⸗
bꝛo. iij. di. ix. 47. .

Reuerentia non tm̃ fit a deo recedẽdo ſed ctiam bu⸗

militer ad ipſum accedendo libꝛ 20. iij. di.x. 11.

Keus, geu reatus.
idere

Rigdere quomodo eſt actus conſequẽs D botmis
et quomodo competit angelo in copoe al aſſum⸗
pto li.ij. di.viij.)8.

Kr
gtifin
minn

—
gehn
ſiic⸗
Gunthed
bokinesid
Sundou
idipep⸗
Snacosp
.
Gnnlitt
Sreenſoon
gstonlii
Delane⸗
Guchongn
cfegee⸗
Cracosci
kleggen
Oerchon
geatqje
Hornlk
dait
Dndosde
Kaher
Dueletd⸗
ſu
Gnrnta
auser
Giaruot
gcͤlm
niceng
oteiil
Siarchnobe
tinigiit
Sirnlatgn
moatchn
.
Gunlasſe
vi. 68
Gecrrgotis
iatenil
Onracos ⸗
ducnloo /
um pecoꝛe
inoe.
umſcosgno
ncunden
ſlid. Nni
S
ſi
6 , H
ainin

aignenn
Rtinſtoſen;
diſolnetn

umn firann

riuftäͤ
ia.
ſnedeſmnit

ſnediſlane
.

RZM
innt dehiüd
nſneonianr.
mnon ge

b.
fausmötiz

iiniſii

fen.

inn
wrifinn
.
1 vin

eet

4 N
eis ſn,
nan

£

De littera
BGabbatum

limonialis li.lij. di.xxxvij.s.

. Sabbati obbuantia a quibus oꝑibus iubet abſtine

Sabbain ſanctificare nõ eſt magis ỹ deñ adoꝛare 8

Bacerdos
Sacerdotiũ melchiſedech et leuiticũ tractat᷑ li.iij.di

Sacerdos eleuans boſtiam nõ cõſecratã quõ facit
homines idolatrare li.iij.di.ix.ðõy .
Sacerdotalis dignitas plura cxigit ꝙᷓ charitas lib.
Sacerdos purificabat ᷣm legẽ triplici rõe li iiij.diſt.

Sacerdotale officiũ qñ eſt exequedũ li. ſiij.di:xij.Sr.
Sacerdos in peccato exiſtens qñ tenet᷑ celebꝛare et
qũ non li.iiij.di.xiij. eeett in clauis
De ſacerdote quere plura in euchaꝛiſtia pꝛope finẽ.
Sacerdoti qui bʒ remoꝛſuʒ de irregularitate qñ licet
cõficere vel celebꝛare li:iiij.di:xiij.2. B
Sacerdos qui hʒ cõſcientiã ꝙ nõ ſit ſacerdos et te/
net᷑ legere miſſam quid dʒ facere li.iiij.di.xiij.
Sacerdos malus qui conficit et nõ ſumit an magis
peccet qᷓ; ille qui facit vtrũq;.et e eo qui ꝗpter ti-
moꝛem nil facit an plus peccet qᷓ ille qui conficit
et de es qui ſumit coꝛpꝰ et ſanguinẽ li.iiij.di.xiij..
Sacerdos ois an poſſit conficere liiiij.di.xiij.q/j.a.
Pße.8. et per totum. LJMVM
Sacerdotes ſoli an poſſint conficere li.iij. diſt. xiij.
ij.b. R.iz.et per torunm.
Sacerdotiñ regale et gentẽ ſanctã qua rõe vocat be
atus petrus oẽs beatos li.iiij.di.xiij.ꝛ2.
Sacerdotalis poteſtas etverbi virtus cũ cõcurrant
ad cõſecrandũ altaris ſacramẽtũ querit᷑ circa qd
reſidet magis poteſtas an circa verbũ an circa ſa/
cerdotẽ li.iiij.di.xiij.q.iij.c.R.i S.et per totum.
Sacerdotis boni miſſa an ſit melior qᷓ; mali li.iiij.di
ſti. xiij.q.iiij.d.Re.l9.et per totum.
Sacerdotes quomodo et ad quid babent iudiciari/
am poteſtatem ſuper peccatoꝛes libꝛo.iiij.diſtin.

Srer los ve.te.quomodo fuit mediatoꝛ lib.iiij.di.
Sererͤotis ꝓpꝛij contravoluntatem an liceat confi
teri alteri li.iiij.di.xvij.q.ij.q.NR.ĩ0 4½.
Sacerdos ꝓpꝛius dicit᷑ tripliciler li.iiij.di.xvij.i05.
Sacerdos ꝗꝓpꝛius quomodo tenet᷑ cognoſcere vul/
tum pecoꝛis ſui id eſt conſcientiam lib.iiij.diſtin.
xvij.106.
Sacerdos quomodo ſe babet in abſolutione et per
modum demonſtrantis et per modũ dimittentis
ii.iiij. di. xviij. . ⁊ ad idem.s. .
Sacerdotibus quõ data eſt poteſtas ſoluẽdi libro.
Saettds an poſſit aliquid in culpam li.iiij.di.xviij
Sacerdos an poſſit aliquid in penam li.iiij.di.xviij

q. ij. d. R. 2

bati dies quare celebꝛat in bonoꝛ?ẽ

Sabbati obſeruantiã eſt duptr coͤſide⸗
rare et qualiter ẽ moꝛalis et qualiter ce

Sacerdos euangelicus quomodo dicitur m bicro.
abſoluere a culpa oſtendendo libꝛo.iiij. diſtincti.
Sacerdos quomodo abſoluit a pena purgatoria et᷑
non eterna li.iiij.di. xviij.?969.
Sacerdos quomodo abſq; piudicio diuine iuſticiè
poteſt aliquid de pena tꝑali remittere li.iiij. diſti:
Sacerdos quõ remittit equalẽ pene partẽ omnibus

742

li.iiij.di. xviij. 28.

Sacerdos ſcs quid remittit cũ aliquis cõfeſſus fu

it duobus li.iiij.di. xviij. Üũd9.
Sacerdotis tres poteſtates ſcᷣmn aliquos li.iiij.diſt.
Sacerdotibus quare nõ ſunt tot poteſtates cõceſſe
quot ſunt vicia a quibus abſoluunt li.iiij.diſtinc.
Sacerdos iudicaturus alios quõ dʒ eſſe immunis
a crimine li.iiij.di.xixꝛ.
Sacerdos ꝑticeps criminis cũ ꝑrochianis an poſſit

eeos abſolucre li.iiij.di. xix.7.

Sacerdotũ amotio ab officio et reſtitutio quare et ã
quo eſt li.iiij.di.xix.s.⁊.7.
Sneerdos legalis an habueri
Sacerdotes legales quomodo babuerũt auctatem
diſcernendi.cxpiandi.mundandi libꝛo:iiij. diſtin.
xix. 11. 2

t claues li.iiij. di. xix. q.

Sacerdos malus an cõicet cũ bono in poteſtate cla

nis an ſit in ſols bono libꝛo.iiij. diſtine.xix.q.ij.

Sacerdotali in oꝛdine an dent᷑ claues li.iiij.di.xix.
q.j.c. R.ib.et per totum.

Sacerdotalẽ oꝛdinẽ an cõcomitet᷑ poteſtas clauiuʒ

77142

inſepabiliter li.iiij.di.xix.q.ij.d. NR. 9.⁊ ꝑ totum,.

Sacerdos qui poteſt abſoluere ſubditum vnum an
eche et quemlibet alium lib.iiij:diſtinc.xix.q.j.e.
Sacerdos ꝓpꝛius hʒ erxecutionẽ poteſtatis in ſuos
exceptis quinq; caſibus li.iiij. di.xix.ã6.
Sacerdotes euangelici quare tm̃ iudicant populuʒ
ſibi cõmiſſum cum tamen aaron et filij eius iudi⸗
cauerunt cũctũ populũ iſrahel invifferenter libꝛo
iiij. diſt. xix. 27.

Saęeerdos ſuperioꝛ quõ eſt ſub inferioꝛi lib.iij.diſti:

xix.54. et. 55.

Sacerdos ſupioꝛ pᷣ̃t dare inferioꝛi auctẽ ſe abſoluẽ⸗
di ſʒ nõ excoitandi li.iiij.di.xix.ʒ.

Sacerdotes et prelati ſuperioꝛes quare ſe inferiori⸗
bus ſubijciũt li.iiij.diſt.xix.ð ̃3.,.
Sacerdos nõ pᷣt abſoluere alienũ ꝑrochianũ g& nec
ſuũ pᷣlatũ nõ ſequit᷑ li.iiij.di.xix.S.
Sacerdotibus quõ dedit deus in cõi potentiã relaxã
di aliquid de pena ſʒ taxationẽ pene nõ niſi diſcre
Sacerdotes inſtruunt᷑ ꝑ canones qualem peniten⸗
tiam debent im ponere in generali ſed deſcenſum
ad ſpecialem relinquunt ſacerdotis diſcretioni li⸗
Sacerdotes qualẽ penitentiã debẽt imponere ꝓ qͥ⸗
buſdã criminibꝰ m canones li.iiij.di.xx. ·5.

Sacerdoté nõ debere recõcliare penitentè incoſulto

epo quõ intelligit li. iiij. diſt. xx. 6.
Sacerdos in qͥnq; caſibꝰ dʒ penitẽtẽ ad eoͤm remit⸗
tere vel epm coſulere liiſij.di xx. 4v7. —

Sacramenta an ſint gratie contentiua lib.iiij.di.j.q

Sacerdos põt viduas velare de conſilio epᷣi ſ nõ tõ
ſecrare ibidẽ ſub liters f.
Sacerdotiũ in ve.te. pendebat ex regno. In no.te.
regnum pendet ex ſacerdotio li.iiij.di.xxuij.2.
Sacerdotiñ xpᷣi quare dẽ eſſe ſcᷣm oꝛdinẽ melcbiſe/
dech li.iiij di xxiii.sꝛÜâmrr.
Sacerdotaliũ actuũ enumeratio li.iiij.di.xxiiij. 2.

Sacerdotiũ quare babebat᷑ iure ꝓpinquitatis ĩ ve.

.

Sacramenta ve.le.ſcdðᷣm quã cõſiderationẽ ſunt ad
ſignificandũ et ſm quã ad iuſtificandũ li.j.di.j.r.
Sacramenta aliqua fuerunt omnitꝑe que cõtuler̃t

le.in noua nõ li.iiij.di.xxv.ꝰ.

egris remediũ ſalutare li.iij.di.j.s7.
Sacramenta dicunt᷑ dupliciter li.iij.di.xix.⁊7.
Sacramenti nomen vnde li.iij.di.xxxiiij.Oꝰ.
Sacramẽta ve.et no.le.quõ differant li.iij.di.xl.s.
Sacramenta no.le.iuſtificant et ſunt cã gratie ꝓpt
quadruplicem virtutẽ li.iij.di.xl.⁊.
Sacramenta quare dicunt᷑ ꝑfecta medicamenta lib.
iiij.in ꝓplogoꝛꝛ.
Sacramentoꝛũ ve.le.odoꝛ q̃re nõ placabat dñm li.
iiij. in ꝓlogo.2. 3
Sacrameta quare magis dicũt᷑ fluxiſſe de latere qᷓ;
T manibus vel de pedibus li.iiij.in ꝓlogo.õ.
Sacramentũ ſᷣm tres acceptiones tripir diffinit᷑ li.
üij. di. .1.
Sacramentũ quare dicit᷑ magis viſibile ꝙᷓ audibile
li. iiij. di. j.2. Z. J. T. .
Szeſamweneil cum ſit cõpoſitũ quõ eſt foꝛma lib.iiij.
Sacramentũ quõ dr gerere ſilitudinẽ gratie lib.iiij.
di.6. „„ 2
Sachamenta legalia quõ dicunt᷑ mundare a lepꝛa.
li. iiij. di. .9. .
Szerauaicra dud tr iplici ex cã ſunt inſtituta libꝛo.iiij
Sacramentoꝝ in obſᷣuãtia exerceri ẽ duplicit᷑ ⁊ quõ
valet ad modicũ et quõ ad multa li iiij.di.j.i3.
Sacramenta differenter accipiũt᷑ a mgꝗro et hugone
li. iiij. di. j. 1 4. =ôM
Sacramenta ve.le.quõ dicunt᷑ tm̃ ꝓmittere ⁊ ſigni
ficare ſalutẽ li.iiij.di.j.i 5. =
Sacãalan debuerint inſtitui li.iiij.di.j.q.j.a.Re.⁊c.
Sacramẽta quõ ſunt optima via ꝑueniendi ad ſalu
tem li.iiij.di.j.lx9.
Sacramentum an de ſui eſſentia et integritate requi
rat ſignificationẽ li.iiij.di.j.q.ij.b.Re.?ꝛ1.
Sacramenta qᷓ;uis ſint medicamenta tñ aliã ꝓpꝛie
tatem medicine habẽt qᷓ; medicine coꝛpales ibidẽ

Sacramentũ quõ ſignat paruulo li.iij di.j.25.

Sacramenta aliqua ſignificauerũt qd futurnʒ erat
vt legalia aliqua qdð pꝛeteritum vt ſactamẽta no⸗
ſtra li.iiij. di.j.2 4.

Sacramenta duplicẽ habent ſignificationẽ.ſ.ppꝛiã

et allegoꝛicã li.iiij.di.j.⁊5.

Sacramẽta quõ habent habilitatẽ ad ſignificanduzʒ

ex natura ſed actualitatem cx inſtitutione lib.iiij.

₰

diſt. j.27. . “”
Sacramentũ tria in ſe cõplectit᷑ ibidem.
Sacramenta quõ ſunt voluntaria li.iiij.di.j.28.
iij. c. R.29. .
Sacramenta eſſe gratie contentiua ſcdᷣm eſſentiã ſi

. ——

„ „
„2 „.
. „ — —„——
„ 2

que rões ꝓbarevidentur qu ſunt diſſoluẽde lib.

iiij. di. j. 0. et per totum.

% 00%

d. Re.S. m vnã opinionẽ ⁊.9. m aliã opinionẽ
Sgacramenta an ſint cã efficiẽs gie gratũfaciẽtis lib.
liij. di.j.yo68. ”MVDUD
Sacramenti virtus quare non bʒ rationẽ efficiendi
gratiam in aia ſicut vicioſitas in carne culpã lib.
Sacramentũ an ſit cã diſponẽs et ad qͥd diſponat li
bꝛo. iiij. di. ſ. 41.
Sacramentũ qua rõe inf luit in aĩaʒ li.iiij. di.j.qð.
Sacramenta an in ſe babeant virtutem creatam vł
an in ſacramentis ſit ponere virtutem creatã lib.
iiij. diſt. j. 44.
Sacram̃toꝝ vtus an ſit bonũ maximũ li.iiij.di.j.A5
Sacramentorũvirtus qua rõe eſt nobilioꝛ aia lapſa
i. iiij. di.j. &uomR. J
Sacramenta ve.le. an bene diſtinguant᷑ a ſacramẽ/
tis no.le.ꝑ boc ꝙ illa dicunt᷑ tm̃ ꝓmittere gratiã
quã ſignant et non dare.illa autẽ dare et efficere.
li. iiij. di.j.q. v. e. R.So.et ꝑ totuʒ. =
Sacramentalis gratia an ſit eadẽ ꝑ eſſentiã cũ gra
tia virtutũ li. inij. di. j. q. vj. . Re. ð1. Hic ꝓpe medi⸗
um ponit᷑. Sʒ attẽde cũ dico gratiã virtutũ dico
gratiã gratũfaciẽtẽ.vbi addat᷑ ⁊ habitũ ſubſtratũ
Sacramentoꝝ tria genera in lege nature.Ad quoꝝ
notitiã tria ſunt notãda pᷣmo quare inſtituta ſũt
et cq; triplici ex cã. pꝛima eſt di honoꝛificatio.ſcda
eſt fidei redẽptoꝛis pfeſſio tercia ẽvite agẽde inſti
tutio li. iiij· di. j. 70. 7.71. 2. 72. Scdo mod? iſtitu
tionis. 73. Lercõ efficacia?y ....
Sacramenta fidei quõ ſunt ꝑfectis reuelata impꝑfe⸗
ctis abſcondita li.iiij.di.j.72. diſt. ].76

9

Sacramenta legis nature qre poterãt iterari li.iiij.

Sacramentũ quid dʒ ſignificare li.iiij.di.j.ꝰ P.
Sacioꝝ cã inſtitutiua oñdit᷑ ꝑ ꝑabolã li.iiij.di.j.·
Sacra generaliter qᷓtuoꝛ reſpiciũt li.iiij.di.jb.
Sacramentũ quid ſit lib.iiij.di...
Sacramenta quare ſunt inſtituta li.iiij.di.j. d.
Sacẽa in quibus ſunt inſtituta li.iiij.di.ji.
Sacioꝝ veterũ et nonoꝛũ differẽtia li.iiij. di..f.
Sacẽoꝛũ ſufficientia et oꝛdo li.iiij.di.ij....
Sacramenta noue legis magnã habent virtuteʒ 3
Dailanerh nõ tm̃ ꝓmiſſa ſʒ etiã ꝑſoluta lib.iiij.
Diaſt.jet. un
Sacramekoꝛi ad inſtitutionẽ an oẽ tpᷣs fuerit ydo
neũ li.iiij. diſt. ij. q:j.a. Re..

Sacramentoꝛũ ad inſtitutionẽ oẽ tps fuiſſe ydoneſ

ſi que rões pbare viden t᷑ quõ ſunt diſſoluẽde li.
iiij.di. ij. 7. et per totum. “”MU
Sacramenta alia et alia an ſemꝑ eadem debuerũt i

diuerſis tpibus inſtitui li. iij.di. j. q ij. b. He. .

Sacia ſũt iĩ docum̃tũ medicamẽtũ et oꝛnam̃tũ ibide
Sacramẽta eadẽ diuerſis tꝑibus debere inſtitui ſi qᷓ

rões ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende li iiij.di⸗
ij.15. et per totum.

Sacramentis no le. quare collata ẽ maioꝛ efficacia

qᷓ; ſacr̃is ve.le.li.iiij.di.ij.. 7. . .
Sacramenta an debuerũt inſtitui vnũ vel plura tẽ
poꝛe legis gratie li.iiij.di.ij.q.iij.c.Re.ĩ.8
Sacf̃a cur ſt.vij.⁊ nõ vnũ li.iiij.di.ij.lꝰ. diſt. ij. ꝛ:

— —

Sacr̃oꝛũ numerꝰ penes qᷓs drñtias ſumit᷑ libꝛo.iiij

Sacramenta legis ſcripte quid addũt ſupꝛa ſgcmè

ta legis nature li:iiij.di.ij.·3.

Sacramenta an ſint gratie effectiua li.iiij di. j. q. liij.

GSmtncntine
Geammenna
bantatalſi,
lenölibro i
Sac mennic⸗
ſi.4.
Gicrmmontz,
nhnpanſi
ctuten
minantdi
Neolicep⸗
Gicmmentiq⸗
tnliiiidi
gunmentfne
Onctumentu
Gucremegtand
icqponoyn
Okamenton
ſig dirin⸗
Gicramhentunn
ijdir4.
Oicnmnonane
14
guaanotaln
gtectalegn
Owgamentidi
Nofantinſe
Sugamentage
liiiidipei⸗
Oacmhentag
Atgefa.
Oucnmenton
Adctmwiin
wik
Gunmerd
tuisliin
Sugmen
ſach
guonfciſch.
onnncs
Alunäin
Sacffezleze
liin diſ
Sackſcionie
Luchficjvt
mnachlesli
Oumnfai ie
eliiijdiſ⸗
nfauilegs
liſs.
nliiiſi⸗

ulgzi⸗ i.
nn

Olinntin
lidr.

NRanötgesgen
4 attkiig

kchkginli
. . 66
n
Rgnite

rengabzntales
ſ

ſraeniihe

nti zilüi
Nongerintenen

undechhiti

—
danin gning
. umedmret
unſreledaſtii
ädagri
ü
üͤnzwantei
nee
umprririi
rthaliän

ℳ 12

hortitt
. ain

9
4 .
heni
.
=“
. goe Mce,

49

De littera

₰2

Sacramentoꝝ noue legis numerus li.iiij. di.ij. 9.

Sacramenta no.le.qñ inſtituta ſunt li.iiij.di.ij.b.
Sacramenta ve.le.quare ficbant in his q̃ oꝛtũ habe
bant a terra vel in aliquo terreo et ſacramẽta no.
le.nõ libro.iiij.diſt.iij. s.

iüiij. 24. è”
Sacramentoꝝ no.le.inſtitutio et no.le.datio duoꝛũ

tempoꝝ conſiderationẽ habent lib.iiij.diſt.iij.ç

et qdiu legalia eſſent obſeruanda.Sʒ.et per totũ.
Sacramenta diuerſa ſignificabant aqua et ſanguis
que de latere xpᷣi ꝓfluxerunt li.iiij.di.iiij.s.
tum li.iiij.di.vſ.Ss.
Sacramenti finis eſt duplex li.iiij.di.vj.õõpb.
Sacramentũ vnũ eſt magis alio quinq; modis lib.

4 % .

iiij. diſt. vij. .

Sacramenta no.le.oĩa ſunt pᷣfigurata in ve. le.ſcdᷣm

aliquoꝝ opinionẽ li.iii.di. viij. 8.
Sacramentoꝝ pᷣfiguratio rractat᷑ ſᷣm aliã opinionẽ
li. liij. di. viij.. H
Sacramentum eccie quomodo conficitur duobus
li. iiij. di. x. . r
Sacramenta no.le.quõ ſunt cauſa gratie lib.iiij.di.
Sacramentalia ſigna quõ ſignificant rẽ duptłr.ſ./⸗
pꝛie et allegoꝛice li.iiij.di.xj. 1. Dð
Sacramenti de integritate eſt aliquid duptxr ſicut et
duo ſunt in ſacramento li.iiij.di.xj.·.48.
Sacramenta quomodo ſunt neceſſaria ad ſalutem.
li.iiij.di.xxij.?ꝛ2b. D

Sacrainenta qua rõe oꝛdinant᷑ ad ſeinuicez lib.iiij.
diſt. xxvj...

Sacramentoꝝ quedã ſunt pure fidei quedã fidei ct

de dictamince iuris natutalis et ᷣm quẽ modũ deꝰ
vtraq; inſtituit li.iiij.di.xxvj.S.
Sacramentũ altaris aliter ꝓdeſt viuis aliter mor/
tuis li.iiij.di.xlv.ʒ.
Sacramenta alia quare non ꝓſunt poſt moꝛtẽ niſi
iola euchariſtia li.iiij.di.xlv..
Bacrificium
Sʒacrificiũ eſt triplex et quod hoꝝ ſpectat ad virtu/
tes onines quod advirtutes theologicas et quod
ad latriã li.iij.di.ix. 9.
Sacrificis legis nature non ſunt inſtituta ex pᷣcepto
li. Uij. di. ]. 73.

—— „

acrificioꝛũ legis nature efficacia li.iiij. di.j. 74.

Sacrificij virtus an requirat᷑ in remediũ oꝛiginalis

in adultis li.iiij.di.j.q.iij.i.Re.⁊ o.et per totum.
Sacrificiũ legis nature curaſſe maioꝛes quõ intelli

„„ .

git᷑ li. liij. di. j. 7.

Sacrificiũ legis nature quõ erat via erroꝛis li.iiij.di

Sacrificia legis nature quare nõ erant cõtra pieta/
tem li.iiij.di.j. ?9. E

Bacrilegium

Sacrilegiũ rapina vſura et furtũ quõ differũt lib.iij.

di. xxxvij. 12.

Balomon

Salomon quð in ſomnis meruit et dignꝰ fuit erau2/
diri li.ij, di.xxv.2.

acramentũ cẽ donũ dei quõ intelligit li.iij diſtin.

Sanum eſſte dicitur a

Sacramentũ quõ dr fieri qñ verbũ accedit ad eemñm̃

galuure an poſſftdeus iudi vgnere petru liſ di.

Saluari omnes homines an eſet melius qᷓ; aliquoſ

ſaluare aliquos damnare li..vi.xlvj. 5.

((Balus

Salus pꝛia quare eſt alieni ſaluti ponenda li. ijj.

liquid tripli

m iter libꝛo. . diſti.
Sanitas coꝛpꝑalis et ſpũalis differenter ſe babẽt lib.

Sanitas conſideratur duplxr et ſcdm quem moduz

penitentia reſtituit in ſanitatem priſtinã li.iiij. di.
Banctificare

Sanctificare tripir accipit᷑ li.j.di.xiii.

Sanctificans gratia quare nõ ſequit᷑ natiuitatẽ car

797

nalem li. iij. di. iij. 25⁵5.

(Banctus
Sanctoꝛũ celebꝛitates ſuꝑ quo ſunt fundate lib.iij.
di.iij.. . Dduiſt. xiij. 2.
Sanctis quõ dicit᷑ ſpiritus datus ad menſurã lib.iij
Sanctos accepiſſe de plenitudie xpᷣi nõ ſᷣm eſſentia
ſeg ſm ſimilitudinis cõuenientiã quõ intelligitur
Sanctoꝛũ aliquis an euolet in celũ ante iudiciũ lib.
iiij. di. xxj. q.ij. f. R·.ðy 5. ä
Sanctoꝛũ aĩas ante iudiciũ nõ poſſe euolare vbicũ
qʒ ſonant auẽtes et rões quõ ſunt intelligende et
ſoluende li.iiij. di.xxj.ʒc.et per totum.
Sanctos oẽs pꝛeteritos fuiſſe eiuſdem meriti cuius
nũc ſunt chriſtiani quõ intelligit᷑ li.iiij.di.xxx iij.ꝗ.
Sancti an oꝛẽt ꝓ nobis li.iiij.di.xlv.q.j.g.Re.ʒ6.
Sancti oꝛãt ꝓ nobis duplici rõe ibidẽ. di.xlv. 3ʒ
Sanctos poſſe quicquidvolũt quõ intelligit᷑.lib.iiij.
Sanctos et beatos habere quicquid volũt quõ in⸗
telligit᷑ li.iiij.di.xlv.ð 9.
Sancti nõ oꝛant ꝓ nobis qꝛ nõ dĩ in letania chꝛiſte
oꝛa ꝓ nobis.Solo.li.iiij.di.xlv.co.
Sancti an impetrent nobis aliqua ſuis oꝛõibus lib.
iiij. di. xlv. q.ij. b. R. .22.
Sanctoꝛũ orõnes nobis nibil impetrare ſi que rõcs
ppbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluende li.iiij. di.xlv.
43.et per totum. q.iij.i.Re. cõ.
Sanctos rogare an ii
Sanctos vt rogaremus voluit et decreuit deꝰ ex tri
plici cauſa ibi;dem.
Sanctis quõ porrigimus pꝛeces cũ ſint longe a no
bis remoti li.iiij.di.xlv.7. UMD

Sanctos quõ rogamus et inuocamus cũ ſint mor⸗

tui.li.iiij.di.xlx.4. .
(Banguis

Sanguines punſſimi quid ſint li.ij. di. iij. J.

Sanguinis baptiſmus an ſit ſacramentuʒs ſicut bap

tiſmus aque li.iiij.di.iiij.q.iij.i.pertotum,.
Sanguinis effuſio ſiue martyrium q'uis participet
nomen baptiſmi tamen non eſt ſacramentũ libꝛo
iijij. di. ilij. T72-. 1 .. .
Sanguinis chꝛiſti in altari triplex eſt effectus li iii.
diſt. viij. y863 2ð

ſit nobis vtile libro.iiij diſt.xlv.

7
.

Sapientia quare deſcribitur ꝑ verbum poſſidendi⁊
oꝛdinadi et quare ꝑ verbum conceptionis et par
turitionis.viij. ꝓuerbi.li.j.di.i.i ..
Sapere quõ dicit᷑ a ſapia ⁊ econuerſo ſapia a ſapere
Ai..vi. vijJJ.
Sapientia quomodo dicitur mobilis libꝛo.j.diſtin.
Sapientie nomen vupliciter conſt. ideratur lib. j.di.

Sipicztia nata vei genita piie oicf deflio li di.
xxvii ffff.
Sapientia magis ꝓpꝛie dicitur de ſapiẽtia q;; eterni
Sapientiã patrẽ genuiſſe qua ipᷣe dicit᷑ ſapiẽs quõ
dicit Aug.ſe iſta queſtionẽ melius tractaſſe in lib.
de trini.li.j.di.xxxiz. „
Sapientẽ eſſe aliquo eſt duplir et quõ ⁊ qua ſapiẽtia
pater et filius ſunt ſapientes li.j.di.xxij. X.
Sapientia hoc nomen duo reſpicit et reſpectu cuiꝰ
dicit eſſentiã et reſpectu cuius ꝑſonã libro.j.diſt.

Sapientia patris vna tm̃ eſt ſed non vno modo di
Alitur quõ intelligitur li.j.di.xxxij.o.ſub litera g.

Sapientia alicuius iſta oꝛõ duplicẽ habet intellectũ

.„

li. j.di. xxxij.12. —..——ðð —1„
Sapientia vel ſcientia dei plura ſoꝛtit᷑ noia lib. . di.
Sapientia vna quõ eſt in duobus ſapientibus ⁊c.li
bꝛ0. j. di. xxxvij. . : 78. “
Sapientia dicitur q̃druplr et quõ opponit᷑ culpe li.
1. di. xlvj. S5.

Sapientia put eſt cognitio ꝑ inſpirationẽ ẽ duplex

et ſcᷣm quem modum dẽ fructus pietatis li.ij. di.

Sapientia ꝓut eſt donum excellentiſſimũ a quo di⸗
cat᷑ li.ij.di.ix.ꝛ 9.

Sapientie maioꝛis quomodo eſt moꝛbum bene cu⸗

rare ꝙᷓ; naturan a moꝛbo pꝛeſeruare libꝛo.ij.diſt.
Sapientiã eſſe excellentioꝛẽ qꝙᷓ charitatẽ quõ intelli
gitur li.ij. di. xxxviij. ꝛ.
Sapientiam dei non inquinari quõ in telligit᷑.lib.iij
Sapientiam non mutari quomodo intelligit. li.iij.
Sapientia ſcoᷣm q duplr dẽ. etiã circa duo conſiſtit
li. iij. di. xxvij. S2.

Sapientia dicit᷑ duplłr.ſ.pꝛie et cõmunitcr libꝛo.iij

diſt. xxxv.2. Iterũ accipit᷑ quadrupliciter li.iij.di.
Sapientie doni actus an attendat᷑ penes cognitio/
nem veri an penes affectionẽ boni li.iij.di.xxxv.q
1.a. Re. 75-
Sapientia quõ ſumit᷑
li. iij. di. xxxv. 7.

Sapientia quomodo ſumit᷑ cum dicit᷑ ſapientia eſt

cũ dr ſapia creſcit ꝑ auditum

rerum diuinaꝝ humanarumq; cognitio ⁊c. li.ij.

Di. xxxv. 8. ee
Sapientia quõ dicitur eſſe contra ſtulticiam li.iij. di.
Sapientia quõ appꝛopꝛiat᷑ filio et ſpniſancto lib.iij
di. xxxv. 0 o. ,
Sapientia in ſe claudit et actum amoꝛis vel affecti⸗
onis et actum cognitionis li.iij.di.xxxv..

Gatiſfactio ꝓ humano genere quare non eſt

ſunt eſſe eiuſdem babitus li.iij.i.xxxv.i2.

„ —2.

Sapiẽtie diuerſi actus.ſ. affici cognoſcere quõ pol

Sapientia et ſcientia quomodo differant li.iij. diſt.
Sapiens quis dicatur ſcᷣm ſtoicos libꝛo.iij.diſtinc.

Sapientia et iuſticia dei ſem quem modum dicun

tur aliud ſignificare li.iiij.di.xlvj.ĩõ9. . .

Satiſfactio ꝓ offenſa qua pꝛimus parens deũ offẽ

dit quõ plus exigit q́; mereri vitã eternã li.iij.di.
Satiſfacere an potuerit aliqᷓ pura creatura ꝓ toto
genere humano li.iij.di.xx.q.iij.c.Re.ꝛꝛ.

Satiſfactio de duobus cõſueuit fieri et requiri et ꝓ

quo deus requirit ſatiſfactionẽ ab bumano gene⸗
re ibidem.

Satiſfactionẽ quõ querit deus de genere bumano li

iij. vi. xx. 26.

Satiſfacere an poſſit aliquis gratia adiutꝰ ꝓ ſeipo

li. iij. di. xx.q.iiij.d.Re.28.

Satiſfactio eſt duplex ·ſ.plena et ſemiplena ibidem
Satiſfaciendi modũ an debuerit deus acceptare peꝛ

paſſionẽ chꝛiſti li.iij.di.xx.q.v.e.R.X.
dine facta vt in ea nullus peccaſſet libꝛo.iij. diſti.
De ſatiſfactione ꝓ genere bumano vide aliqua vbi
humanus et vbi reparatio. “l

Satiſfactione an poſſit bomo reconciliari deo li.iiij-

di. xv. q.j.a.Re.S.et.I0o.

Satiſfacere an poſſit aliqͥs deo de vno pctõ ſine alio

li.iiij.di.xv.q.ij.b.R.T.
Satiſfactionẽ nõ oꝑtet fieri ſucceſſiue i.ꝓ vno pec
cato ſine alio q;uis tranſgreſſio facta ſit ſucceſſi-
ue li. iiij. di.xv..„»„„.
Satiſfactionis pena debita nũꝙ; poteſt taxari qdiu
quis manet in culpa li.iiij.di.łv.l .⁊..ĩXõ“.
Satiſfieri poteſt de vno veniali ſine alio ſed ſic nõ ẽ
de moꝛtali li.iiij.di.x.. 6. .
Satiſſacere an ſit poſſibile abſtinentem a peccatis
erxtra charitatem li.iiij. di.xv.q.iijc.R.v7.
Satiſfactionem poſſe fieri per penam abſqʒ fide et
charitate quõ intelligit᷑ liaiij.di.xv..8.

Satiſfactionis mandatum quod imponit᷑ bomini

a ſacerdote qn dʒ impleri ex charitate qñ non li.
iiij. di.xv.19. 7ç xxxxx. .
Satiſfactoꝛia opera extra charitatem facta an adue
niente charitate viuificent᷑ et an debeant cõputa
ri in ſoꝛtem li.iiij.di.xv.q.iiij.d.Re.Kꝛ.
Satiſfaciendi cã eſt ne ſit peccati impunitas quo in
telligit᷑ liiiij.di.xv. 6. .
Satiſfactionem non fieri ꝑ opera extra charitatein
facta ſi ſupponat᷑ querit᷑ vtrũ bomo ꝑ ea aliquid
merxeatur li.iiij. di. xv. q.v. e. R.27. et per totum.
Satiſfacere quid ſit liiiij.di.xv.q.j.g.R.4.

*

Satiſfactio completa duo requirit libro. iiij. diſtin.

– SIMTM.... „
Satiſfactionis rationem totam eñ babere quia pec
cato ceſſat quomodo intelligitur libꝛo. iiij.diſtin.
Satiſfacere volens quas devet cauſas ꝑ quas bici/
telligit occaſiones excidere libro. iiij.diſt. xx. 46.
Satiſtactio cui ẽ faciẽda li.iiij.di.xv.q·.ij.h. Re·t·

inttt
dilneßn
GSeſfucto qun
ctio gtoif
Sttſſctiopan

glcterccpi
gttſfoneſie
noſſnamoian
Setlinctontotti
behcuntlliim⸗
Gntſfachioſtd

tlicionis

i diſinp⸗
Orrifuctonise
iijdifl
Gitſſacerennca
Grriſfncoran
Apler ſtune
ſe mugs iſi
Oreſtcinssoan
Itſiigdden
opamf
Jrſftogn
haß cihoſt
l .d
Otſactio gſe
Mz lidnei
Outſfactodi
prienpar
Otiſtzctoqe
Outiſtrcion
ſicperna⸗
AGidama,.
Gulſſacnons.
ſoſt galoſ
Aucfftcinoc
(luseſ duoc⸗
tſfnenenony
Cbliturſchne
Otſfſenito⸗
tarſphckte

ſrnütoin

ſungn
Eiecconſte
Gil ſurohete
ſeſfuumch

Errtſncgefh9
mnlſriſfur.

gtoctuato⸗
ni oſh iii,
1 onsſele
Eer 4 4
drif

ſcrene,
miödnan

mnie

Grhncgt

ee
lhncn
Na uns äͤ
enan
8 atatfodtit

triicie

aCgeneſngan
nnui
deege
mo naegutuct

Woebumnofu!
rtid.

ale.
aisdodtii.
Au.
Neuſen uctſu e

aenintn

Aoskn,
l

wuhtinli

De littera

Sgtiſractio eſt confeſſo quare etigitur cũ deus in cõ ¶Satiſfactönis relaxatio quid requirat vltra dauem.

tritione penã eternã dimittat li.iiij. di.xv.49.
Satiſfactio quare ibi exigitur vbi tanta põt eſſe coun
tIritio ꝙ totũ remittit᷑ libꝛo.iiij.di.xv.So.

Satiſfactio pꝑ qualia oꝑa debet fierili.ii. di. xv. iij

i. Pꝛ. 53y.

Satiſfactionẽ per que oꝑa cõtingit fieri. Et aſſignã/

tuir tria ſcʒ iciuniũ oẽo ⁊ elemoſyna li.iiij. di.xv.q.
ſiij. k. R.5 8. M
Satiſfactiõis ꝑtes ſcʒ ieiuniũ oꝛatio elemoſyna tri/
pliciter accipiunt᷑ et de eoꝛũ ſufficientia Ibidem.

Satiſfactionẽ fieri poſſe ꝑ oꝛationẽ et ieiuniũ et ele/

moſynam oia mundare quõ intelligit᷑ li.iij.di.xv.
Satiſfactionis tria oꝑa quõ multa alis cõpie S9.
hendunt li.iiij.diſ.xv.õo.
Satiſfactõis ſub q̃ ꝑte patiẽtia otinet᷑ li.iiij.di.xv.

Satiſfactionis pars magis ſatiſfactoꝛia que ſit libꝛo

iin. diſtin. xv. o2.
Satiſfactionis opus vnũ ſcʒ elemoſyna tractat᷑ lib.
iiij.di. xv.q.j.l.R.oʒ.⁊ per to.
Satiſfacere an contingat ieiunio.li.iiij.di.xv.q.ij.m.
Satiſfacere an contingat per oꝛõem.Et cẽ dR.70
duplex ſit oꝛatio ſcʒ mentalis ⁊ vocalis querit᷑ q̃
ſit magis ſatiſfactoꝛia li.iiij.di.xv.q.iij.n.ꝑ totum
See gctonis pars an ſit reſtitutio li.iiij.di.xv.q.iiij
Satiſfactio dꝛ dupliciter ⁊ ſcdᷣm quẽ moduʒ reſtitu/
tio eſt pars ſatiſfactõis li.iiij.di.xv.Ssj3.
Satiſrfactio quare debet fieri bomiĩ ꝑ reſtitutionẽ cũ
pctñ eoipo ſit pctm̃ qꝛ eſt in deũ.libꝛo.iiij.diſt.xv.
84. et. 85. et. 86.

—,

Satiſfactio qᷓre debet fieri deo cũ peccatũ fiat in ꝓxi

muʒ. libꝛo. iiij. di. xx.Ssvwvvq.ũ
Satiſfactio dici᷑ dupłr ⁊ qua rõne ↄuenit vni parti

pnie ⁊ qua rõne oibus li.iiij.di.xvj.2.

Satiſfactio quõ a iobanne pᷣcepta eſt li.iiij.di.xvj. .

Satiſfactio quare plus fit per modicã penã in pᷣſen-

ti ꝙᷓ per magnã in futuro li.iiij.di.xx.iS.Exemplũ
ad idem.ĩ9.

Satiſfactionis cõmutatio an fieri poſſit.i.vtꝝ vnus

% „

poſſit ꝓ alio ſatiſfacere li.iiij.di.xx.q.j.g.Re.48.

Satiſfactõnis cõmutatio debet fieri aucte ſacerdotꝭ

cuius eſt duo conſiderare li.iiij.di.xx. ¶9.

Satiſfacere non poſſe aliũ ꝓ alio eo ꝙ vnicuiq; re/

cribuitur ſcᷣm opera ſua quõ ſoluitur. li.iiij.diſti.

Satiſfactionẽ nõ poſſe in aliũ hoiem cõmu/ xx.o

tari quia eſt remediũ qdð dʒ apponi circa membꝛũ
infirmũ quõ intelligit᷑ liiij.di.xx. ꝛ.
Satiſfacere quare põt aliꝰ ꝓ alio cũ non poſſit con

% 4.

tcri nec confiteri aliꝰ ꝓ alio li.iiij.di.xx.SꝛD.
ſatiſfactum eſt ſtatim euolet li.iiij.di.xx.5.
Satiſfacere vnꝰ ꝓ alio ſi põt.poteſt vnus vna pena
ſimul ſatiſfacere ꝓ ſe ⁊ ꝓ illo et ita pari rõne pro
tertio et quarto ⁊c. ̊ vno ſatiſfaciente ſatiſfaciunt
omẽs. Solo.li.iiij.di.xx.⸗ .
Sreertonis relaxatio an poſſit fieri li.iiij.di.xx.q.
ij. b. 2.5 F. „ „„ KDR , . ”M
Satiſfactio quõ exigit pene duplicationẽ non relaxa
tionẽ li.iiij.di. xx. 57. B

Satiſfactio quõ exigit dignos fructus pnie libꝛo.iiij

Satiſfactonis relaxatio a quo poſſit fieri libꝛo.iiij.di

„

ſtin. xx.q.iiji. R. õ600

Scitum immutabiliter.

B

libꝛo.iiij.di.xx.õ. ...
Satiſfactionis relaxationẽ nõ poſſunt facere prelati
collegioꝛũ q;uis habeant claues ad ſoluendũ et li-

7926

andũ in vtroq; foꝛo li.iiij.di.xx.se.
Satiſfactionis relaxationẽ non poteſt quilibet face⸗

re ꝙᷓuis quilibʒ bñs charitatẽ poſſit bona ſua alte
ri cõicare li.iiij.di.xx.oʒ.· Differt em̃ cõicatio a rela

xatione li.iiij.di.xx.o4.

4

Satiſfactõnis relaxatio ꝓ quo debeat fieri vtrũ ſc,

pꝛo ſpũali an ꝓ coꝛpali beneſicio libꝛo.iiij.diſt.xx.

4

ꝗq/iiij.k.Re.õo.ct ꝑ totum.

¶ Batians

»

Satians appetitũ noſtrũ eſt duplir. Et ſcᷣm quẽ ino
dũ deꝰ ſatiat ⁊ ſcᷣm quẽ influentia dei li.iiij.di.xlix
1. Hic ponitur ꝓpe mediũ non btitudinis. ponat᷑

nomen beatitudinis ⁊c.

GEcandalun

Scandalum vnitum peccato quã vim babet libiiiij.

diſt. xxxviij. X7.

(Bcientia
Scientia quõ deſtruetur li.j.in ꝓlogo.ꝛ2s5. ⸗
Scire eſt duplex ſcʒ ſi eſt.⁊ ſicuti eſt li.j.di.xiij.4. Hic
ponit᷑ ꝓpe fi.qꝛ verbũ non eſt ꝓghatuʒ melius ſo/
nat qꝛ verbũ ꝓhibitum non efft.
Scire iterum dicit᷑ duptr li.j.di.xxxix.A.Et dicit᷑ ſte/
rũ dupliciter di.xlj.?2 5. ððM
Scientia voluntas potentia duplicitur ↄſiderant᷑ ⁊

qðd boꝛũ eſt prius altero li.j.di.xxxv...
Scientia vel ſapientia dei plura ſoꝛtitur noĩa li.j:di.

Exxxv. 2. Et eadem diiiis. èẽ
Scientia eſt duplex et que ponit et que non ponit ex

Scibile quõ cſt finitũ li.j.di.xxxv. ĩ.

Scientia vel preſcientia dei cu ſit terna quõ ſe babʒ

ac tpꝑalia vel creata li.j.di. xxxv. bc.
Scientia dei non eſt tm̃ de tꝑalibus vᷣ etiam de eter
nis li. j.di. xxxv. ð.

Scientia dei cum ſit ens quõ cognoſcit non cntia. li.
1. diſt. xxxv. e. . S

quunt ſe nuicẽ pater ⁊ flius.iſte naſctdo ille isnẽ
do quõ intelligitur li.j.di.xxxix.i. 4

— .

Scibilia et attributa quõ ſunt in diuinis. libꝛo. . di⸗

Scientia dei non eſt niſi de his que ſunt fuerunt vel

erunt quõ intelligit li.j. di. xxxix.ð.

Scire malum ⁊ poſſe malũ differenter ſe babent lib.
Satiſfactione facta ab alio ꝓ aliquo an ille pro uuo 1E

I.diſt. rxxilĩÜOãTG777.“
Scientia bominũ quare nõ põt eſſe niſi de neceſſari

is et ſciẽtia dei de contingentibꝰ li.j.diſt.xxxix.i 5.

Sciĩa dei quõ eſt infinitoꝝ li.j.di.xxxix.ꝛ.
Scia vera quõ requirit vt ſcibile et ſcia ꝓpoꝛtionent᷑
libꝛo. j. diſt. xxxix⸗2888ss.
immutabiliter ẽ verũ qꝛ qʒ
ſcitur eſt verũ Sol.li. j. di. xxxix.29. *

Scire ⁊ pꝛeſcire differunt li. j. di. xxxix.ð0.

Scientia dei an poſſit augeri minui vel mutari libꝛo
aneir vivine quomõ dicũt᷑ omnia ſubiecta libꝛo
Scientia quare nõ diſtinguit᷑ ꝑ beneplacitũ ⁊ ſignũ

vt volumkas uidiſt, Ap⸗s.
Scientiã recu ſare quõ nõ eſt nature reſßs volutatis de
ctiue li.ij. di. xxij. .
Scire deſiderãt oẽs boies naturalr quõ intelligitur
bidem.
Seientia fidei ⁊ moꝝ quare eſt nobis magis data g
ipenfär ſacrã qᷓ; ſaentia reꝝ naturaliũ li. ij. diſti.
xxiij.ʒ.
S pꝛofect us triplici via põt cſiderari et vm
quã viaã ꝓfeciſſet adã ſi ſtetiſſet li.ij. di.xxiij.22.
Scibile et opinabile quid et guõ ẽ circa vtrũg; dece
prtio li. ij. diſt. xxxiij.23.
Scientia quõ põt noiare et potentiã et babitũ lib.ij.
diſt. xxxix.S.
Scire et intelligere differenter nomint cognitionẽ
li.iij. diſt. xiiij. 31.
Scientis cõprehbenſione finiri quicqu ſ ſcit᷑ quõ in
telligit᷑ li.iij.diſt. xiiij.8.
Scire poſſe oĩa cõucnit alicui creature Hy poſſe face
re oia non li.iij.diſt.xiiij..
Scientia pꝛactica d̃ dnobus emociger quõ aie xpᷣi
cõicata eſt li.iij.di.xiiij.s 5.
Scientiã inf lare quõ intelligit᷑li:iij.diſt.xv:.a25.
Scit᷑ aliquid duplr.ſ.ſcia noticie et ſcia diſcretõnis.
et quõ ſcit aĩa que ſũ ũt in ipſa li.iij. diſt. xxiij. J.
Salentis ꝓut eſt cognitio quã quis bʒ in via dr du/
pliciter etſcdᷣm quẽ modũ certioꝛẽ ſides c ſcia li
bꝛo.iij.di.xxiij.⁊2.
Scientie nobilitas et ignobilitas vñ li i di xxiij.4
Scire quõ eſt cõpꝛehendere li.iij.di.xxiiij.õ9.
Scientia ⁊ viſio patrie differentenſe habent qᷓtũ ad
euacuationẽ li.iij.diſt.xxiiij.ð383.
Sciens quõ põt et nõ põt diſſentire ab eo qð ſeit li.
iij.di. xxiiij. 59. D
Salentt ia aliter ſebz ad verũ qᷓ virtus ad bonũ li. iij
di xxvj. 59.
Kaaneie ant⸗ an euacuet᷑ in patris li. iij.diſt. xxxj.
q. lij. ,„F.
Scia tria reſpicit. .habitũvſuʒ et modũ et ſm q bo
rũ euacuabit᷑ in beatis li.iij.diſt.xxxj. 5s.
Scientiã eſſe deſtruendã ex quo ſenſu dixerit aplus
li.iij. di. xxxj. 37. Ad idem. 41.

Scientias inuentas eſſe ꝓpter amouendas indigẽti

as quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxxj.8.
Scientiavł cognitio quõ eſt actu et babitu in beatis
li.iij. diſt. xxxj. 39.
Scientia qre ñ ñ̃ euacuat᷑ in patria ſicut lumen naei
li. iij di. i.xxxj. 4 .

Sei quõ ceſi. abiri in patria li iij. diſt. xxxiij. s.

Scia quõ gignit nutrit defendit et roboꝛat ſlaeliii.

diſt. xxxv. .
Scientice et timoꝛis diſrerenter eſt abſtinere a malis
li.iij. diſt. xxxv.4.
Scientie doni actus pᷣcipuus an conſiſtat in actione
vel in conſideratione li.iij.di.xxxv.qij.b. Re.I3.
Scientie eq̃druplex eſt differentia ibidem.

Scie quõ eſt dirigere circa actionẽ li.iij.di. e.
ibio

Scientie quõ ẽ hũanitatẽ et gratiã xpᷣi no
iij. diſt. xxxv. 5.
Scia donũ et pꝛudentia diuenimode dirigut homi⸗
nem li. iij. diſt. xxxv. 16.

Scientia donũ quõ reſpicit intelligentiã ſcripturaꝝ .

li . iij. di.xxxv. 17.
Gcie eſt vnus gerys haincipalig et dyo annexi li. iij.

Scientia et intellectus

18.
Seoſpee quõ differũt li. if. dl. xxxv. a.v.
Saia an ſit dauis li.iiij.i. xviij.q. .e. Re. 50. Et plur⸗
ra ad boc vide in clauis.
Scientiã eẽ dlanẽ 1 que auckoꝛitates ſonare vident
quõ ſunt intelligende li.iiij viii ier per totũ.
Scia an ſit alia clauis ꝙᷓ potẽtia ſoluẽdi li iij diſtin.
xviij.qꝛij.f. R..
Scientia alia eſt praxis alia directnis et que eſt om
ni virtnte eſſentialis ⁊c Ii.iiij.di.xviij.40.
quõ viget in peccatoubnsli.

iiij. di. xviij. 46.

Cciimma
Sanma ber is ſuperſtitio ſec ta mnau Difemne
cri

Scriptura ſacra ſtudioſe non anioleck ſamtandu.

libꝛo.j.in ꝓlogo.o.

Scmpeura non dicit hoc. ͤ non eſt verũ non ſequik.

ibꝛo. .. diſt. vj. 17.
Scriptura ſacra quare nos magis inſtruite fideet
moꝛibus qᷓ; ne rebꝰnaturalibus li.ij.di xriij..⁊. ¶·

Scriptura ſacra qua rõne tradita eſt bomilapſo lib.

ij. diſt.

rM. .
Sari tura quõ dicit aliquid fieri qñ innoteſeit et nõ

eqñ non apperet li.iij. di.iijæo.

J Scripta non ſunt omnia aue apoſtolitradiderunt le

pꝛ0.iij.di.ix.18.

Scripti in libꝛo vite ſunt in vupiifferentisgtqr

quõ delencur libꝛo. iij. di. xxxj.2.
—

Sawestoneſectcropale aupadits ans mtanigk.
libꝛo..in ꝓlogo. 1e.

wamchn d dicitur HS

tur an appꝛopꝛiatio ſit ſcᷣm rẽ an ſcᷣm inteſlectũ

li. ſ. diſt. xxxiiij.o. Et diſt. xvij.? 7.Oiritur iterun⸗
dupliciter cum dicitur motup in coꝛpalibus eſt
motus ſcm accidens.
Sedm dicitur tripliciter cuʒ viurg watſ datur
ſcom maioꝛem capacitatem naturalium. li.ij. diſt.
ix.I4. Hic ponitur ꝓpe pꝛin. poteſt intelligi dupli⸗
citer. pon atur põt intelligi tripliciter.
Seom quãdoq; dicit cauſaz viſponentẽ ve congmo
libꝛo. ij. di. ix. 5. et. I6.
Seommprepoſtio habet variam naturã libꝛo ij wll.

Stnt guid dicitir quod vicirur per ockees adſin
pliciter.

Secta bereſis ſüpenicio nitio ſeina in quo differunt. .
iiij. diſt. xiij. 7.
egnities

B

Segnities quid li.iij.di.xxxiiij.5i.

Bemel
Semel poteſt dicere et nunc tempoꝛis 2· nunc ctemi
tatis libꝛo ſ. diſt. v. ö6.

lalis Bemen

gmninlect⸗
ſeninls⸗
—
in
E
Beminnls
nuſini
Saninn

forilan
gennueniſ

gantinbn
Gonnoenitil

nsſeten
Senanziſtefen
aſelbi⸗

Senmn inhch

doizcſkg
Senendvplad
mllt
nz675
olut iga
Genonalterct⸗
niditrrz⸗
Gmninleonn.
ſioitiz.
gnnitint
Wolchans
Grenthüd

Si
wyttnplic
Gellus ociẽ
Wuerſulil
hanfuhl.
igrln
Nlka
gu
Alnd⸗
Pni

.

ſis
.
⸗

s

Delittera

Setninalis et cauſalis ratio. Simſliter naturalis et

ſeminalis rö.⁊ ſimiliter ſemen et ſeminalis ratio

quomõ differunt li.ij.di.xviij.II. ⁊.12. 2.t3.
Seminales aut cauſales ſcᷣm rões an aliquis effe⸗
eminalis ratio an ſit foꝛma vniuerſalis an ſingu/

,— „ „

Seminũ deciſio an fuiſſet in cõmixtione pꝛimoꝝ pa

Seminis emiſſio in pꝛimis parentibus an fuiſſʒ cũ
delectationis intenſione li.ij.di.xx.q.iij.c.Re.1c. .
Seminis emittẽdi deſideriũ in natura inſtituta quõ

obſeruaſſet terminũ et limitẽ li.ij.di.xx.i7.

emen virile foꝛtius eſtvl debilius aliud aitero tri/

lici rõe lib.ij.di.xx.o.

Semen viri pᷣdñari ſemini mulieris quõ intelligit᷑ li
bro. ij. diſt. xx. 3. ”
Semen duplicẽ babet qtitatẽ et quõ ex ſemine ade
omnis humani generis poſteritas ꝓceſſit li.ij.di.
xxx.ʒ5.⁊. 536. HDic ſub nũero.ʒ5. ponit᷑ aliqũ timet
ponat᷑ aliqñ cõtinue.
Semen aliter eſt radicale generãti aliter generata li
Sani als fegn rationẽ aliquid ꝓcedeꝛe quid ſit li.
Sem nal⸗ ſcoᷣm rõem deſcẽdere quicqͥd deſcẽdit ab
a

in ſetb quõ intelligit li.iij. di.ij. 69.
Semen totũ veciſum ab adam quõ habuit rõem ſe:

minalẽ li.iij.diſt.iij. ⸗o.
Semen hʒ duplicẽ ꝓpꝛietatẽ et ̃m quã dr̃ verbum
dei deſcendiſſe in virginẽ ad modũ ſeminis lib.iij.
diſt. iiij. 10. H

De lemine vide aliqua infra vbi ſexus.

enſus. Sentire. Snia.

Sentire et intelligere ſiue ſenſus et intellectus diffe
Seuſus ſolũ eſt ſingulariũ.intellectus ſingulariũ et

vniuerſaliũ li.ij.di.iij.,ẽ F77.
Sentire accipit᷑ :tripliciter et m quã acceptionẽ et
quõ differt ſenſus ab intellectu li.ij. di.viij.ʒ9.
Senſus duplr impedit᷑ ne ꝑcipiat qd ſibi pſio lib.
ij. diſt. viij. . in gRe. git li. ij. diſt. viij. 54.
Seuſum non errare circa ꝓpꝛiũ obicctũ quõ inrelli⸗
Senſibile alij potentiam nominat in bomine aliaʒ
Senſum cõcurrere ad delectationẽ quõ intelligitur.
Senſualitatis nomine varia intelligit ſcriptura et
an intelligatur vna vis vel plures ⁊ an ſenſualita
tis nomie intelligatur vis cognitiua an motiua li
bꝛo.ij.di.xxiiij.S S.Et in textu.n.
Senſualitas dupliciter pot accipi.⁊ ſcdʒʒ quẽ moduũ
poteſt in ſenſualitate eẽ peccatuʒ ⁊c.li.ij.diſt.xxiiij
Senſualitas iterum tribus modis accipitur.Et pᷣm
quẽ modũ eſt in nobis a generãte li.ij.diſt. xxxj.s.
Senſualitas et ratio quõ differũt li.ij.diſ.xxiiij.e.f.
Senſitiue primam mutationem eſſea generante q̃⸗
mogo intelligitur li.ij. di. xxxj..X.

„

Senſitiua quomodo eſt vniuoce in bomie⁊ aſino li
bꝛo.ij.di.xxxj.ĩvʒZ. . B
Senſus coꝛpoꝛalis et ſpũalis quid ſit et quõ chriſtꝰ
dicitur caput in quo ſunt omẽs ſenſus in ſanctis
vero ſolus tactus li.iij.di. xiij.-.

8.

——

Senſum et motũ gratie influere cõtingit dupliciter.
li.iij.di.xiij.? 9. D N
Senſus et motus in ſpũalibus penes quid attendã
Senſualitatis et ronis diſſenſus põt eſſe duplex ſc⸗
Etum ad volituʒ ⁊ qᷓtum ad actũ volendi liiij. di.
xvij.29. ddDDee.iei .xxxiiij. 5.
Senſus ſpiritualis vnde vel qua rõne dicatur. li.iij.
Seuſus qua rõne dicũtur decipi in ſacramento alta
Senſus om nes an habeant in patria ſuos actus. li.
iiij. diſt. xlix. q. j.l. R. ꝛꝛ.
Senſus guſtus et ſenſus olfactus quare nõ mauent
in patria li.iiij.di.xlix. cczzz.
Senſus aliter appetit vniri obiecto aliter anima coꝛ
poꝛi li.iiij.di.xlix. ¶4. ð
Senſus duplicem habet dee lctationẽ et qua delecte
tur ſenſus coꝛꝑis gloꝛioſi li.iiij.di.xlix. cFS·⸗
Senſum nullum eſſe in patria quõ intelligitur. iib.
iiij.dði.xlix.õ6.
Senſus qui eſt in patria in actu an ſit cũ delectatiõe
vel ſine li.iiij.di.xlix. .Y. “??
Seſus illi qui ſunt in ſuo actu iĩ patria an cognoſcãt
per receptionẽ ſpeciei li.iiij.diſt.xlix.q.ij.m.Re.4S.
Senſus gloꝛificatos cognoſcere non recipiendo ſpe
ciem ab ipſo ſenſibili ſi que rõnes pbare videntur

quõ ſunt diſſoluende li.iiij.di.xlix. ↄ9.⁊ pꝑ totũ.

Sententia dicitur iniuſta ex aio.ex cauſa.ex oꝛdine.
li. iiij. di. xviij. ¶ J.

Separare dꝛ tripliciter li.j.di.x.o.
Seꝑationem nõ recipimus in diuinis ſᷣ diſtinctõem
li. j. di. xxiiij. . 1᷑111é
Seꝑatur aliquid ab aliquo dupliciter. Et ſm quem
modũ ðꝛ deus ſeꝑatus ct non ſeꝑatus a loco. li. j

. . .

i Bernirz

Seruire poſſe deo reſpectn mercedis quomodo itel⸗

ligitur li.j.di.j.ꝛ3.

Seruitus eſt triplex et cõtra triplicẽ ſeruitutem ẽ tri
plex libertas li.ij.di.xxv.ð 7. ⁊ di.xliiij.ʒ .
Seruitus eſt quadrupiex et quomò latria dꝛ ſeruitꝰ

li. iij. di. ix. ¶t. ”J”MD
Seruus peccati quomõ naturalitervelit bonũ libꝛo
Seruus quãdo poteſt vxoꝛi petenti debitũ reddere
vñno etiam aliud imperante et quando non. libꝛo
De ſerpẽte ex virga moyſi facto et de magis pharao
nis li.ij.di.vij.in demon.S2.

Serpens qualiter foꝛmauit verba ad euam libꝛo.ij.

Serpens quare dictus eſt callidiſſimus libꝛo.ij.diſt.
NBenucritzag
Seueritas diuia in angelo nobiliſſimo et primo bo
9 32

mine faciliter conſiderat᷑ li.ij di.vj..
extarius

Sert arius ui ſignat confeſſionẽ fidei bʒ duplicem
Seieniencene 2qus quilibet debet offerre li.iij.diſt.
xxv.29. NHic ante ſinẽ ponit᷑. dicuntur oõs offerre.

. vonatur debẽt oõës offerre *7.

Sexuũ mirtio an n funte et in ſtatu innoctielibꝛo j.
diſt. xx. q. J.a. R. .
Serxuum coͤmixtionẽ an fuiſſet lecuta ſemĩs deciſio.
li.ij. diſt. xx.l ij.b.Re.I 4.
Seruum commixtio an coꝛrupiſſet carnis integrita
tem li. ij. diſt. xx. q. iiij. d. R. 21.
Seruum quelibet commixtio an fuiſſet in pꝛimo ſta
tu ꝓlis generatio li.ij. di. xx.q.v.e.Re.25.
Seromila commiro an equaliter multiplicaſſet
viros et mulieres li.ij. di. xx. q. vj f. Ke.28.

Sicut

Sicut ſimpliciter ad ſi impliciter. ita et magis ad ma/
gis et maxime ad maxie quõ intellititur. libꝛo.ij.
diſt. xxxiiij. 25.
Sicut quid ibi impotat diliges prtu. ſicut te ip. li.
ij. diſt. xxix.25.

Gidus

Sigera cauſare moꝛes boim et euentus fururdeuin

poteſt duplr intelligi li.ij.di.xiiij. 8.
Siderum coniuuctiones belloꝛum cauſas eſſe quo/
modo intelligitur li.ij.di.xiiij.ð8o.
Sideꝛibus qua conditiõe ſubijciunẽ bumani actus
Kc.libꝛo.ij.di.xiiij. 84

Bignum

Signuz et res dupliclter accipij accipitur.⁊ ßm quẽ modũ
ſpectant ad om̃es ſcias.li.j.in ꝓlogo.S.
Signũ aliud eſt naturale aliud inſtitutũ et deq asn⸗
in li. ſnian.li. dd. .j. 5.
Signum quid ſit et quid res libꝛo. ſ. di.j. b.
Signum eſt ⁊ ad aieracviſingnendum ib.
j. di. xiiij. 46.
S. gnum duplicẽ habet compationẽ ſcom quã dici
tur ſignum li. iiij. di. J.23.
Signum er ſignatum imul eẽ natura quõ intelligit
libꝛo.iiij.di.j.2 5.
Signum duplicem babet veritatẽ ⁊ ſem quã ſignũ
ſacr̃ale ſemꝑ ẽ verũ.li.iiij.di.j.2c.
Signum quõ ex humana inſtitutione generat cogni

9774

cionẽ et affectionẽ ſpũalem li.iiij.di.j.ʒ 2.

GBilogiſmus

Slogiſmus ex maioꝛi de neceſſario et minoꝛi de in⸗
eſſe ſemꝑ condudit neceſſario li.j.di. xxxviij.i8.

(BGimbolum

Simbolum P. contineat omnia q̃ opoꝛ
tunum ẽ crederc ad ſalutẽ li.iij.di.xxv.q.j.a.Re.õ.
Simbolo quare nihil addiderunt paulus et barna⸗
bas libꝛo.iij. di. xxv. S.
Simbolum q́;uis non cõtineat oĩa credenda tñ oia
credenda poſſunt ad articulos ſimboli reduci lib.
iij.di.xxv..et.ĩ o.
Simbola alia ſcʒ athanaſij ⁊ niceni concilij ſi unt edi
ta ad e aplauatione et hereſum confuſionem

fi. ij. di. xxv. 12
Simbolum z Abanaſß enteen cneli no⸗
mõ ſunt diuerſa li:iij.di rxxv. 13.
Simbolũ aploꝝ quare dꝛ maius li.iij.di.xxv. .
Sunbolum aploꝝ quare dicitur bis i in die li. iſet.

Sinboinm patrum a quibus fuit compoſiturmm lib.

iij. diſt. xxv. 16.
Simbolum p

munionẽ li.iij. di. xxv. 17.

Similitudo. Similis

Similitudo eſt duplex ſeʒ ſcm ſubſtantiam ſcom
accidens et que admittit diuerſitatẽ ⁊c. li.j. di.ij.s.
Iterũ el upter di. xxxv.io. Z eadẽ.di.i2. Ite
rũ eadẽ dia 3. Iterũ eadẽ vi.rs tque ſimilitudo
eſt diuina veritas et idea in do..
Semem buin nacurs pducere eſt tripliciter. tb:o
1 .1 .2 „
Similitudines de preſſione ſpaſſancti a ſolo parteg
modum radij ct luminis quõ non ſunt omnimmo⸗
de ſimilitudines li.j.di.xj.-ĩrs.
Simniendo ge quõ eſt pꝛioꝛ babilitate i ĩinteiligedo ũ
xxvij. 45.
Similitudo et equalitas dicit dupkt. Et ſcdm quem

modũ agitur de bis li.j.di.xix.et ſcom quẽ diſtine. J

xxxj.vide di.xxxj.i.

Similis ⁊ equalis an dicãt ſcᷣm poſitionẽ S

priuationẽ in diuinis li.j.di. xxxv. ]1.a. p totuZ.

Similitudo di ad creatura qualis ſit li.j.di.xxxiiij 33

Similitudo ſiue intentõ in aia compatur ad animã
in qua eſt et ad illud cuius eſt ⁊ ſcᷣm quẽ moduʒ
ſimilitudines vnius rei in plurib? giadus babent
vnitatem li. j. di. xxxvij. ʒõ.
Similitudo dei ẽ duplex ⁊ que põt appet oꝛainate
et que non. lbꝛo.ij.di.v.16.
Similitudinẽ in natura et affectibus maioꝛẽ amoꝛ?
geneꝛare quõ intelligitur li.ij. di.vj.ĩ 75.
Sum ilitudo eſt quadruplex. ſcʒ quẽ modũ potek
creatura deo aſſimilari li. ij. di. xxj. 7.
Similiter ſe hr̃e põt eẽ dupliciter li.ij.di. xvj.s.
Similitudo que eſt in imagine penes quid⸗ Tttendi⸗
li.ij. di. xvj. 10 et. I1. xvj.57.

Simlliendo quõ eſt in plus qᷓ; imago libꝛo. ij. bidine:

Similitudo triplex repit᷑ in altaris ſacr̃o ⁊ coꝛpe xpi
Silitudo attẽdit duob? mõis ⁊ ſcdʒ li.iij. di vj.2.
quẽ modũ ſacrm gerit ſilitudinẽ gre li.iiij diſt..c.
Similitudo eſt duplex et que E via ad ſctliontrgi/
tum li.iiij. di. xx. 25. .

imonia

Simoniaci dicunt᷑ emẽtes ulalui.

Simoniaci quis grauiꝰ peccet an emẽtes di. xxv. 3

an vendentecs li.iiij.di.xxv.
Simonia an cõmittat᷑ cuʒ vendit fundus annerus
iuripatronatus li.iiij.di.xxv.õ.
Simonia ↄtrabit᷑ qͥnq; mõis li.iiij.di xxv.··
Simonia vnde dicat᷑ et qͥd ſit li.iiij.di.xxvx·.d.

Simoniacoꝝ pena et triplex diſtinctio li.iij. vi. re

Simoniaci non ſunt pauꝑes oꝛantes ꝓ pecuni li⸗
bꝛ0. iiij. di. xlv. F

Bimulatio

Simulatio eſt multiplex et que tenet rõem meyde⸗

cij lein.diſ. xxxviij. 24,

tru quare dieltur in miſſa et ante 5,

6
ltaoatti
zulun

Onpledind
ull n
ginplatsin
Ginlafims
Gilhlcnon
ntaligeliſd
Onpletasmt
neinnle
Oippictasan

6.
gimere W
Ginplictns
diſt vij 57.
Smnploſim
gen trr
inpſer wee
naca
ſilto/ ofin
mnlcim
Ginplonsdain
Rviii

Ithnodiuin

tre viͤ
Gplohseſent
lbſoſtir .
Rakel
Githicaſimmane
ſicrra.
Snſarcht
Eecpüinte
pleretſchme
Oinpleranſt
Oinplenoet
lroſktmii
Gip linf
Mrclotnli⸗
rhlausan
ſin piize.
Oinhlatnst 1
dikppis.
Ginpierzs e⸗
tck grinl
Binplatreſne
no dpliate
an
irliſditi
Bglungin dian in
A⸗ ae

anterlii ije

G

Slet
8n

en

ginten⸗
õ
.

ndien
mns dſce
vmiit ,N
ttE
ud auset tin en
tusni irb idn

ehnen
mmeitimni⸗
mlinn
wiklinn
tmtufin
hsfntglin
nimnii
tifunlie⸗

uruni

np iin
—

nluus .
4

De littera

(Gimultas
Simultas attẽdit᷑ dupliciter.⁊ ᷣm quẽ modũ poteſt
deus pꝛeſcire plura ſimul qᷓ; pꝛeſciàt li.j.di.xxxix.2
Simplex deſcribitur ꝓut deo cõuenit libꝛo.j.di.viij.
42. et. 22. K”UMVd
Simplicitas ſumma an ſit in deo li.j.di.viij.q.j.e.
Simpliciſſimus quõ ꝓbatur deꝰ.li.j.di.viij..Z.
Simplicitas maioꝛ ibi eſt vbi nulla ẽ diuerſitas quõ

intelligit᷑ li.j.di.viij. ꝰ.
Simplicitas maioꝛ ibi eſtvbi nulla ẽ pluralitas quo
moco intelligitur li.j.di.viij.5o. l
Setlieligs an ſit dei ꝓpꝛietas libꝛo.j.diſ.viij.q.ij.f.
52. .
Simplex et vnũ differunt li.j.di.viij.Sõs..
Simplicitas quõ eſt puncti entis et principij libꝛo.j
diſt. viij. »Sp. M
Simpliciſſimũ quõ dicitur punctus et quõ charitas
libꝛo. . diſt. xvij. 43. „. . .
Simplex ꝓpꝛie eſt ſola diuina eſſentia li.j.diſtin.viij.
Simplex eſſe non conuenit nature coꝛpoꝛa/ c.h.l.
li. libꝛo.j. diſti.viij.f.
Simplex eſſe non cõuenit nature ſpũali li.j.di.viij.g.
Oinp lclegt dei nulli pꝛedicamẽtoꝝ ſubijcitur libꝛo
. diſt. viij. i.
Simplicitas diuina compatit᷑ ꝑſonarum pluralita/
tem li. . diſt. viij. m. M
Simplicitas eſſentie et ſimplicitas ſuppoſiti differ̃t.
libꝛo. j. diſt. ix. ? . MU
Simplicitas quã magnitudinẽ recipit li.j.di.xvij.ʒs
Simplicia ſimul exiſtentia qũ confundunt᷑ in vnuʒz.
li. j.diſt. xix.2 5‧. H
Simplex dicitur dupliciter ſcʒ poſſibile ad additõe⸗
et qð priuat additõem ⁊ ſcdᷣm quẽ modũvle ẽ ſim
plex et ſcdᷣm quẽ modũ diuina eſſentia li.j.diſt.xix
Simplex an ſit diffinibile li.j.di.xxv.i4. 43.
Simplicius eſt qð in pluribꝰ repitur quõ itelligitur
li.. diſt. xxxiiij. 13. Et li. ij. di. ij. „Ü 7.v.‚.„.
Simplicius eſt illud q eſt maioꝛis abſtractõis quõ
intelligitur li.j.di.xxxiiij.ĩ 4.
Simplicitas coꝛꝑis quã tollit diuerſitatẽ libꝛo.ij.di⸗
ſtin. xiiij. Sss⸗ss .
Simplcletis ⁊ cõpoſitõnis multa genera. libꝛo.ij.
diſt. xvij.2y.
Simplex ad qð ſe conuertit totaliter ſe conuerti po
teſt duplr intelligi li.ij.di.xlij.ↄp.
Simpliciter ⁊ ſine determinatione dicit᷑ aliquid de
aliquo dupliciter li.iij. di. xj. 2. .
Simplex totũ attingitur cũ attingitur quõ intelligi/
tur li.iij.di.xiiij.ĩõ. S
Simplices non tenent᷑ ſtatim aſſentire cũ audiũt ali
quid nouũ pᷣdicare li.iij.di.xxv.ð1. .
Sũumplices non tenent᷑ omnes articulos explicite ſci
re et credere li.iij.di.xxv.2.

Singeriſis an ſit in genere cognitionis vel affectio/
nis li. ij. di. xxxix. q.j.d. Re. 25.
Sinderiſis quid ſit IJbidem. „ G
Sinderiſis conſcientia et lex naturalis quõ differũt
ſcᷣm aliquos libꝛo.ij.di.xxxix.26.
Sinderiſis quõ dꝛ gemere et interpellare libꝛo.ij.di.

xxxix. 29,7,49.

Sinderiſis an aliquãdo nomie ſenſus intelligatur.
libꝛo. j. di. xxirzo.
Sinderiſis quare ðꝛ ſcintilla conſcie li.ij. di.xxxix. 22.
Singeriſis an ſit potantia vel paſſio vel babitus. li.
Sinderiſis qnõ ſe habeat ad conſciẽtiaʒ ⁊ legem na
turalem li.ij.di.xxxix. 3Z3.
Sinderiſis qualiter ſe habeat ad concupiſcibilẽ ira
ſcibilem ⁊ rationalẽ li.ij.di.xxxix.ↄss.
Sinderiſis an poſſit ꝑ peccatũ extingui libꝛo.ij.diſt.
xxxix.q.ij.e.Re. s. lsl
Sinderiſis qtum ad actum nõ ppᷣt extingui ſed ad tẽ⸗
pus ĩpediri triplici ex cauſa li.ij. di.xxxix.y7.
Sunderiſs quõ dicit vim anime rõnalis libꝛo.ij.diſt.
Sinderiſis quomodo non aſt extincta in hereticis li
bꝛo.ij. di. xxxix. ůo.
Sinderiſis ⁊ conſcientia quare ſemꝑ manet in boĩe.
libꝛo.ij.di.xxxix. X1. ð
Sinderiſes et fomes diſſimiliter ſe babent Jbidem.
Sinderiſis an poſſit depꝛauari per peccatũ li.ij.diſti.
xxxix.q.iij.f.N.ꝛ2. „ Z
Sinderiſis quõ ðꝛ precipitari li.ij.di.xxxix.⸗..
Sinderiſis non intelligitur ꝑ verticẽ ibi aia conſtu
pratur vſq; ad verticẽ libꝛo.ij.di.xxxix. .s.
Sinderiſim eſſe rectam et non rectam ꝓpterea ꝙ cõ
ſcia que ẽ iudicatoꝛium precedens ſinderiſim eſt
recta ⁊ nõ recta non ſeqͥtur li.ij.di.xxxix.⁊.et..S
Sinderiſis nõ ſubeſt imꝑio li.ar.& li.ar.nõ põt ea ab
uti. li.ij.di.xxxix.So. =JM
Sinderiſis triplex eſt actus et quis eſt ablatus a de
monihus quis a damnatis et quis manet in vtri
qqʒʒ libꝛo.iiij.diſtin.l. c. Hic ponitur Tercius eſt
remuneratio. ponat᷑ tercius eſt remurmuratio.

Bine
Sine quid priuat in diffinitõe virtutis quã amignat

Bocietas
Societas duo reſpicit li.j.di.xxxvij..7. .
Socius quare plus amatur ꝙᷓ frater vel conſangui⸗
neus 0S0r ́YDB
C(Bol
Solis ꝓductio non eſt ſuperflua li.ij.di.xiij.ĩ33..
Sol an poſſet illuminare vacuũ ſi eſſet circa ipſum li

.„

ij. di. xiij. 9.

₰

Sol et luna quõ ſunt in ſigna ⁊ tpa li.ij.di. xiiij. ¶5. ⁊

Sol quare illuminat et calefacit inferioꝛa lu, o7.
na vero ſolum illuminat ſed non calefacit libꝛo.ij.
diſt. xiiij. ĩĩ77. HZ 2
Sol et luna quõ iudicij in die obſcurabunt᷑ libꝛo.iiij

diſt. xl viij.2.
Solus

Solus ſignum er cluſiuũ quãvim habʒ in diuinis lo
cutionibus libꝛo.j.di.xxj..ĩ.
Solus illa dictio excluſiua vel alia.an vere addatur
termino ſubſtantiali a parte ſubiecti libꝛo.j.di.xxj

Solus dictio excluſiua capitur dupliciter. Et ſcᷣm

quẽ modũ accipitur in ſlocutõibus diuinis Ibidẽ
Solus quare nõ ponit ſolitudinẽ circꝗa ſubſtantiuũ
ſed preciſionem libꝛo.j.di/xxj .5S. 9 3

Solus veus eſt pater quomnodo babet conuertilib.

Solus illa dictio excluſiua vel alia an vere poſſit ad
di terminoſi ubſtantiali a ꝑte pᷣdicati li.j. di.xxj.q·

Süivanon eſt ita ꝓpꝛia diſpoſitio ſubiecti ſicut h
ſignũ omnis li. j. diſt. xxj. . ,B
Solus impoꝛtat duo in ſe et ᷣm hoc duas bʒ ꝓpꝛie/
tates li.j.di.xxj..o.ð
Solus quid excludit qũ addit᷑ pdicato li.j.di.xxj.in.
Solus illa dictio excluſiua vel alia an vere addatur
termino pꝑſonali reſpectu p̃dicati ꝓpꝛij li. j. diſtinc.
xxj-a .½e.,òẽækbF
Solus ẽ idem qð nõ cũ alio quid excludit hic illa ne
gatio nõ li. j.di.xxj..
Solus illa dictio excluſiua vel alia an vere addatur
termino perſa onali reſpectu p̃dicati cõmunis lib.
Solus poteſt facere duplicẽ excluſionẽ et vͤm quem
modũ illa ꝓpoſitio ſolus paterẽ deus et cõſ iles ſt
vere et ᷣm quẽ modũ falſe li.j.di. xxj.ĩ8s.
Solus pater nõ equipollet huic nemo nili pater lib.
Sbius pꝛ ẽ deus ⁊c. an bñ dicat᷑ li. j. di. xxj.b.⁊᷑.
Solus ſignũ excluſiuũ artat᷑ ex modo loquẽdi ibi ſo
lus filius eſt deus de deo li. j.di. xxvij.24.

Bolutio Gol

DSolutio recta alicuius rõis vel argumẽti quid ſit li.

j. di. iiij. 4.

Solnutio ſeu reſponſio ẽ duplex. ſ. ad bomineʒ et ad

oꝛõnẽ vel rõnẽ li.j.di. vj..5. H
Soluto medio ſolui extrema quð intelligit᷑ li.iij.di.
ij. 4 2 J di. xviij. 41.
Soluẽdi ptãtes quare non ſunt tot quot vicia li. iiij
Soluere et ligare quõ ſunt actus clauiũ in foꝛo iudi
ciali li.iiij.di.xviij.s. .
Soluendi poteſtas ſicut et potentia viſiua duplr cõ
ſiderat᷑ vel qtũ ad eſſentiã vel qtũ ad vſuõ ⁊ ᷣm

quẽ modũ eſt in anima et ßm quẽ inviatoꝛis iuriſ

ditione li.iii di.xix.xs9. “l
De auẽte ſoluẽdi et ligandi vide pluravbi abſolutio
iudicialis vbi dauis et vbi ſacerdos.

(Domnia
Somnia eſar de cauſis li. ij. di. vij. 58.
Somniñ quõ fuiſſz in ſtatu innocẽtie li. ij. di. xxiij. 1
Somniantibꝰ quare magis reuelant᷑ futura a Zo &
vigilantibus li. ij. di. xxv. 76.

(Boꝛdes.

—.V
—

Soꝛdes coꝛpales quare nõ inquinãt coꝛpus ſpüale.
lib.j. diſt. xxxvx G
HSHorꝛooee
Soꝛoꝛẽ vxoꝛis cognoſcẽs quõ punit᷑ lib.iiij. diſtinc.
Gpecies
Sbpecies innata poteſt eẽ duplr li.j.di.xvij.29.
Species vt accipit᷑ in diffinitõe imaginis cõuenit ſo
li filio li. j. di. xxxj.2.
Species dicit᷑ ⁊ foꝛma ⁊ pulchꝛitudo li.j.ði.xxxj.·

„ dt⸗

atur filio. li.. di. xxxj·57.

Speciei nomẽ tria dicit ꝓpter que ab byla.appꝛopᷣ⸗

Spẽm cõmunẽ quð eſt in po aceige et quõ no li ii
Speciẽ dicere totũ eſſe indiuiduoꝝ quõ intelligit li.
Speciẽ ſpecificã accipi m illud að eſt nobiliffinmʒ

ct pꝑſectiſſimũ in re quõ intelligitur libꝛo.iij. diſti.
Speciei eiuſdem eẽ qᷓ habẽt oꝛtũ ab codẽ bm ſpeciẽ

quõ intelligit li.iij. diſt. xxxiiij. 82. —

Spectaculũ et ludus diffiniunt᷑ li.iij. di. xxji.
Bpeculum
Speculũ eſt duplex et que ſit vniuſcuiuſq; ꝓpꝛietas

4

(Bppera
Spere ſiue celi quot ſint li.ij.di.ij.ð65.
ieroerece
Sperare de aliquo eſt dupłr et que ſpes ponendaẽ
in bomine que nõ li. j.di. . 8.
Sperare ſine meritis qñ ẽ pᷣſumere li.iij di. xxvj. 51.
Sperare quare et quõ põt hõ in aliquo ſctõ et nõ in
homine alio li.iiij.di. v.SFõ.
Bpes
Sbei officiũ quid li.ij.diſt.x.
Spei quõ nõ põt ſubeſſe falſuz li iij diſt. xxiiij.2.
Spes fides charitas oꝑatio reſpectu cuius ſunt eqᷓ
lia li.iij.diſt.xxv.S.

Spei diſfinitio quã ponit magiſter. ſpes ẽ tus qua
ſpõũalia et eterna bona ſperant᷑ vupir pßt intellid·

Spes duplir diffinit li.iij. di. xxvi..
Spes et fides quõ ſunt de inuiſibilibus lib. iij. diſti.

Spes eſt reſpectu futuri tripliciter libro.iij. diſtinc.
Spem propꝛie loquendo quare no babent nec xps
nec angeli nec aie beate li. jini.
Spes et deſiderium differunt .
Spem babent anime in purgatoꝛio et ſancti in kim⸗
bo ſed demones non li.iij. di. xx di.s.
Ses an ſit virtus gratuita libꝛo. iij. diſt. xxvi. ..
.9. . .
Spci nomine varia intelligunt᷑ et quomodo ſpes?
virtus gratuita immo virtutum gratuitarum ſu⸗
ſtentamentum ibidem.
Spes quõ dicit᷑ paſſio li.iij.di.xxvi.ro. /
Spes et timoꝛ diffimiliter ſe babent qtũ ad eẽ in gᷣ
nere virtutis li.iij.di.xxvi.i.
Spes quare eſt in genere virtutis gratuite li.ij · di.

Spes quõ cõſurgit ex perrectione meriti lib.ii. diſt.
xxvi. 14.

Spes an ſit genus virtutis vel ſpecies ſpecialiſſims

li.ijj. diſt. xxvi.q.ijb⸗Re.. 5
Spes quõ inexpectando ſummã beatitudinen
recedit ab vnitate habitus et virtutis li.ij. diſtin.
xxvi. 18. ——
Spes eſt triplex. ſ. venie gratie et gloꝛie libro. iij di⸗
viin tercio argumento ad partem negatiuans
Et. 26. .

ibro. iij. di. xxvi. Y.

Dſtizie⸗
i ſib
gl

igiieh
Gau
Gkliioin
Gescnockt
troayet
oescbeneſe
uau
u un
gon
D

hyugick u⸗

i.
gunitht
Pin
Gheonminn
jdiprni⸗
Ghactßhd⸗
Sebclob
Sesettmo
Gyen off
Eentone
pertoum
gepanhhe
giſge,
Soosricinoi
ſuialafte
oonmbic
ese dpen
Gyesanpcedn

öae

Gökhins
güſon
Gennmnn
r
yes mnſt
8 5,
yen ſcl.
hecpn,
dtr⸗s.
Gesckreh

ſohebonin

ODesgiöͤtte
innc
i
ſijdih
gogin
Oposgto⸗
Ny.6490

Gyes digeh⸗

ton cognein
.*
yſo.

gacming
aitinn
Mmenaenet
n cnet
ntetn

utiztzi
dancnc i

inlugi i
irlehi

idedahrücht
—

Nanaln
pechlum

Aaimka,

lidi
wte ehf
nölia.
ntscininenlin!
go iehi intn
ndn.

4 den
inctiit
enr

inf
inunſii i

en en Sinti

Gnn 11,
nnn

ndin.
in ,

De littera

Spes an ſit inns cardinalis an tbeologen li.iij. di

xxvi.q. iij c. F. 22

Spei circa actũ nu n reperiri icxceſ um quõ 5 intelli⸗

git li. iij. di. xxvj.2 4.

Spes quõ eſt media duaꝝ maliciaꝝ que ſunt deſpe/

ratio et preſumptio li. iij di. xxvj. 25.

Spes quare nõ ponit᷑ virtus cardinalis cũ ſit circa

bona creata li.iij.di.xxvj.26.

Spei et longanimitatis eſt differenter expectare lib.

iij. diſt. xxvj. 27.

Spei virtus an aliqñ ſit infoꝛmis an ſemp ſit fonna

ta li.iij. diſt. xxvi.qꝛiiij.ꝰ.Re29.

Hpes poteſt exire in actũ quadrupliciter li. iij. diſti.

xxvi.ʒ O0
Spos amare poteſt eſte infoꝛmis ſtcut fides li.lij. di.
xxvi.32.
Spes an in actu ſuo ſit cerutudinalis an dubia lib.
iij. di. xxvi.q.v.e.R. .

Spei et fidei certitudo quõ diffeftli li. iij. di. xxvi.ibidẽ

Spes quõ bʒ certitudinẽ in ſuo actu li.iij.di.xxvi.ð9

Spes et timoꝛ an ſint vnus et idẽ habitus an diuer

ſi li. iij. di. xxvj. q. j. f. R. 42.
Spem nõ differre a timoꝛe ſi que rationes pbare vi
dent᷑ quomodo ſunt diſſoluende liꝛiij. dixxvj. 45.
et per totum.
Spes an EH oꝛtũ ex bonis meritis li.iij. di xxvj.

q.. 5. g. Pe. 4.
Spes aliqñ noĩiat habitũ virtutis. aliqñ actũ. aliqñ

ſtatũñ. aliqñ terminũ et quõ ſi pes oꝛit ex meritis et
econtra ibidem.

Spes et deſperatio differũt li.iij. di. xxvj. 4

Spes an pᷣccdat charitatẽ oꝛdine nature an econtra
li.iij. di. xxvj.q.iij.b.Re.Pði.
Spei babitus compat᷑ ad habitũ charitatis duplr:
quõ bñt oꝛdinẽ et quõ ſilitudinẽ ibidem.
Spen narur⸗ bcedit charitas quõ intelligit li.iij. di

Sp 6 lti in bonũ ſub roͤe boni iz oirrnj üij.

i. Ee. 58
Spem ſi ſe babere ereſpectu futuri ſicut g
ſ Derr pñtis quõ eſt ſilitudo et diſſimi knchen i⸗
rvj.61.

di. x
Spes eſt reſpectu boni tm̃ gᷓ bʒ obiectũ bonũ ſub ra

tione boni nõ ſequit᷑ li.iij.di.xxvj.2.

Spes quõ eſt expectatio future beatitudinis liiij. di

ſti. xxvj.ið.

Spes an ſit in parte anime cognitiua vel alfectiua

li.iij. di. xxvj.q.v. k. Re. 624½².

Spes quõ dẽ cõſcia li.iij.di.xxvjis ỹ5.

Spes quõ reſpicit potenti memoꝛatiuã hali iij. diſti.
xxvj. 66. 7.68.

*
Spes dicit large et ꝓpꝛie et quomðo gtinet ad virtu

tem cognitiuã et quõ 5 ad virtutẽ affectiuã li.iij.di.
xxvj. 87.

Spei certitudo quõ nõ ptinet ad cognitiuã ſz ad af-

fectiuã li.j.di.xxvj.o.

Sbes⸗ duͦ euncuef ꝑ aduentũ gloꝛe li.iij.ði. xxxj aij
Spem beatoꝝ eſſe immoꝛtalitate plenã quõ intelli⸗

git li i.iij. di.xxxj. 29.

Spes vbi ẽ ibi etiã deſideriũ eẽ quõ intelligit lib.ij.

di. xxxj 0.
Spes quã expectationẽ exigit et quid expectant aie
beate li.iij. di. xxxj. 3t.

Spes aliter ſe bʒ ad btõs ꝙᷓ deſperatio ag vamna⸗

—
S

tos qtum ad cuacvationemn libꝛo. i. di. “ 52.
Spei actus quã cõfidenti ã reſpicit li.iij.di.xxxj. ʒ
Spes quõ eſt cercoꝝ et exp ectandoꝝ i in beatis li.iij

di. xxxj. 54.
Spes ct fides quõ dicu nt 4 ſcharitatis lib. iij. diſti.

xxxj + 5.

Spine qñ create ſune li.v iſe idi xiiij. 41.
Spinã et tribulu generari qñ ẽ m penã peti bidem.

Spirare dicik Obof et quõ cõuenit᷑ trinitati et aus

non li. j. di. x. 56.

Spiratio eſt duplex et cui ſ pirationi ↄꝑant greci pe
ritũſanctũ et cui latini li.j.di.x-j.s.
Spirationẽ pᷣcedere verbũ vbi bz veritatẽ lib. di.
xj.14.
Spirationẽ degit pater generando genuit piratio
nẽ nõ ſequit᷑ li.j.di.xij..
Spiratio ẽ genita ergo ſpiratio ẽ generatio nõ fequi
tur ibidem.
Spiratio et generatiojduplr diſtiguũt li. di. xiij.20.
Spiratio et ſpiratoꝛ differunt li.j.di.xxix.ꝛ.
Spiratoꝛ vnus quare non dicant᷑ pater et filius li.
j. di. xxix.2 4.
Spiratio eadẽ et idem pꝛincipiñ differunt lib. j. diſt.
xxix. 26.
Sanatio lignificatur dupilciter Upto. diſtinckione

xxrri. 10,

piritualis

Syictualil an babeãt menſurã gpꝛiã Apꝛiã li ij dii. ij ſ.

·4. ℳ
Spntutie natura quomodo: mouet p t⸗ lib. ij. de
Spiali⸗ bñt eñgẽ modũ diſtinetis cũ eoꝛpalib ſi
nõ durationis li.ij.di.ij. 8.
Spũalia an habeant menſurã vnã ꝑ eſſentiã. ⁊ boc
eſt en ugere vtrũ ſit vnũ cuũ i eternoy libro.ij. di. i;
Späinlia an babeãt menſurã emanẽtẽ an lucceſſiua
li. ij. di. ij. q. iij. c. R. 1 6. .1. 7.
Spũuales ſi nhneſtie et coꝛpales an ſint ſi imul create li
ij. di. ij. q. zi f.per totum.
Spũalia inf luere in coꝛpalia et ſupioꝛa in inferioꝛa
quõ intelligit᷑ li. ij. di. vij. 81.
Spũalis creatura nõ dʒ ſic artata eẽ ad opus ſuum
ſicut coꝛpalis li.ij. di. xxiiij. HH
Spũale dicit᷑ tripir et quõ alid boꝝ vendit li .iiij.
di. xxv.ꝛv 9.ꝰ
Spũalia vendi poſt. e abſq; peccato ſi que exempla
ct rationes ꝓbare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde li.
iiij. di. xxv. 24. eét per totum.
Spũnalis ſubſtantia an poſſit toꝛqueri vel dolere li.
iiij. di.xliiij. q.ij. m. Re. 7.
Spũali in ſubſtantia ſiue in anima quõ ð generet do⸗
loꝛ vel cruciatus li.iiij.di.xliiij.õS.

Gpiritus ſine ſanctus

Spũus boc nomẽ in tribus rexit et in quo ſi ſit ppri⸗

iſſime li. . di. x.?.
Spũs dĩ in ſubſtãtia coꝛpali dupitr li.ſ. di.x. 55.hF
Spiritus moyſi quõ eſt alijs coᷣmunicatus li. . iſtle

xyvlij. 7. 9

Spł itus quõ intelligit᷑ diuiſus qñ dr̃ de ſpũ ſuo de
di t nobis ⁊c.li.j.di.xvij.,zO.7 —
Spũs interdũ ſtat ꝓ actu volũtatis nõ ꝓ ſubſtãtia
li..di. xxxj. tgz35353.
Spũs quõ eſt mediñ vniens li.j.di.xxxj. ..
Spũs in diuerſis auẽtibus diuerſimode accipit᷑ li.j.
di. xxxiiij. 2. 7¶ “˖[᷑.ö
Spũs qui diſponit ad vitã quõ eſt cõfoꝛmis luci ce/
leſti li.ij. di.ij. 6.⁊.7.

Spñũs quõ or indigere coꝛpoꝛeo ſolatio li.ij. diſtinc.

Spũs quõ dr redire ad deũ qui fecit illũ li.ij.diſtinc.
xvij. 12.

Spũs abſoluit᷑ a coꝛpoꝛe tripłr et ſcm quẽ moduʒ

eſt liberioꝛ li.iiij.di.xlix.ʒ4. ”ñsü
Spym efficere coꝛpus ſpũale quõ intelligit᷑ li.iiij diſt.

Spũſſancti ꝑſona quare nõ generat li.j.di ij.24.
Spũſſancti de pceſſione ſpecialia teſtimonia ex ve.
De ꝓceſſione ſpũſſancti vide li.j.di.x.q.j.a.⁊.qij. b.

et.q.iij.c. per totum.

Spũſſacti ꝓpꝛiũ an ſit charitas li.j.di.x.q.j.c.Re.26.

Spũſſanctus an ꝓpꝛie ſit nexus vel vnitas amboꝝ
li. j.di. x.q.ij.d.Re.29. ⁊ per totum.

Spũᷣſſanctus an ꝓpꝛie ſit ſpũs li.j.di.x.q.iij.e.R.ʒ

et per totũ.
Spũſſanctꝰ ꝓcedit vt amoꝛ patris et filij li.j.di.x.a
Spũſſanctus ꝓprie dicit dilectio et tñ trinitas ẽ di
leccio ibidcein.
Spũſſanctus ꝓpꝛie dẽ charitas li.j.di.x.b.
Spũſſauce eſtimonio iohᷣis dr̃ charitas li.j.di.x.e.
Spũſſancłus quid ſit ᷣm hiero.ibicenmm.
Spũſſanctꝰ ꝓpꝛie dr charitas qᷓuis charitas ſit no⸗

2

idem dicere in diuinis li.j.di.xj. .
Spũſſanctus nõ ẽ filio inferioꝛ li.j.di.xj.ð.
Spũſſanctus an ſolũ a patre ꝓcedat li.j.di.xj.q.j.a
per totum.

2

cogit li.j.di.xj.ii.

Spirituſſancti ꝓceſſionẽ a filio viffiteri triplex ratio
Spũſſanctus an ꝓcedat a patre et filio inquãtũ ſũt

vnũ aut inquãtũ differentes li.j.di.xj.q.ij.b.e.20

Spũſſanctus ꝓcedit a patre et filio inquãtũ ſt vnũ

in fecunditate voluntatis li.j.di.xj.20. 7.24.

Spfſctm̃ ꝓcedẽ a p̃e et filio ꝓbat᷑ multis auẽtati

bus li. j.di. xj. KA. .
Spm̃ſanctũ contendũt greci ꝓcedere a ſolo patre.
li..di. xj.b. Quoꝝ auctates et rões determinant᷑
et ſoluunt᷑ c. Et ꝙ cõueniant cũ latinis in ſenſu qᷓ
uis verbis differant. d. 4 8
Spũſſanctꝰ ſi ꝓceſſit a patre ergo aut pceſſit nato
filio aut non nato qua ratiõe vel potius deceptio
nebanc queſtionẽ hereticus ꝓponat libꝛo.j.diſti.

cipaliter li.j.di.xij.ʒ. „ ⸗ð
Sonſ znctu pecdere immediate quõ intelligit᷑ li.j.
—.eee.ee. “”l
Spirituſſanctus an pꝛius pcedat a patre qᷓ; a filio.
li. j.viſt. xij. q.. a. e. 6. et per totũ et in tertu a.
Spũſſanctus an plenius ꝓcedat patre iᷓ a filio li.

Spſñſanctũ credimus ꝓpꝛie a patre ꝓcedere.i.prĩ/

Spũſſanctus filij et ſp‚ſfanctus ꝓcedens a filio eſt

—

diſt. riſ q. 5.b. per totum. ꝛ in tetbb.
Spũſſanctus quõ dẽ ꝓpꝛie ꝓcedere de patreli.j.di.

Spſſanctus an ꝓcedat a pꝛe mediãte filio li:j. diſt.

xij. q.iij.c.Re.2.⁊ per totũ et in textu.d.

Spũſſancti ꝓceſſio mediata eſt et immediata li.j.di

ſti. xij.2. Hic ponit᷑ ſicut vult Rich. ꝓductio.po/
nat᷑ ſicut vult Rich. ꝓceffio 7.

Spũſſanctus eque immediate ꝓcedit a patre vt fili

us quõ intelligit᷑ li.j.di.xij.ĩ8.

Spiritũſanctũ quare vixit filius ꝓcedere a patre cñ

ab vtroqʒ ꝓcedat li.j.di.xij.d.ꝓpe medium.
Spñſſanctus quare nõ dẽ filius li.j.di.xiij.i.et.a

Spũſſanctus cũ nõ dicat᷑ genitůs quare filius qͥ di

Spũſſancti ꝓceſſio et filij generatio quõ differuntli

bꝛo.j. di. xiij. c. Ad idem d.
Spñſſanctus nõ dʒ dici ingenetꝰ auẽte Aug.li.j.di.
xiij.e. Et quo ſenſu hiero.dixerit ſpm̃ſanctu debe⸗
re dici ingenitũ.fig. b. .
Spũſſanctus quõ ꝓcedit a patre vt datus nõ vt na
tus li..di.xiij.·
Spũſſancti ꝓceſſio an ſit ponenda in diuinis lij.di
ſti. xiij. q.j.a. per totum

Spũſſancti ꝓceſſio an ſit generatio li.j.di.xiij.q.ij.b

per totum

Spũſſancti ꝓceſſio an realiter differat a generatiöe

filij an ſolũ ſm rõnẽ intelligendi.li.j.di.xiij.q iij.c.
pertouunn
Spũſſanctꝰ an ſit ingenitꝰ li.j.di.xiij.q.iiij.d.p totũ.
Spũſſancti dationes numerant᷑ trip:r ⁊ ad quid da
tus ſit li. ..di. xiiij. .
Spñſſanctꝰ quo tropo dr potus li.j.di.xiiij.5.

Sopñſſſancti tꝑalẽ pceſſionẽ an ſit ponere li..vi. xiij

q. j. 3. Pe. 8. per totum.

SGSopuſſſanctus quid eſt li.j.di.xiiij.x.

Spũſſancti ꝓcemſo tꝑalis an ponat innumerũ cum
eterna li.j.di.xiiij.q.ij.b.Re. 4.et per totum.
Spoppirituſſancti gemina eſt ꝓceſſio ſc; eterna ⁊ tpa/
lis libꝛo.j. di. xiiij. a. Et ꝙ vtraq; eſt a filio b.

Sypſſſanctus an detur in ꝓpꝛia pſona boibus an iõ

ti dicatur dari qꝛ datur eius effectus li.j.di.xiiij.
q..C.per totum. Et ad idem in textu. .
pũᷣſſanctus et ſi ſit in peccatoꝛe.non tñ babetur ab
eo li. j.di. xiiij.ꝛo. „
puũſſanctus an detur ab aliquo viro ſancto libꝛo.ſ.
diſt. xiiij. q. ij. d. per totum. Ad idem in textu. d.e.f.

Sopyſſanctus quò datur a ſeipo tꝑaliter mittitur. da

L „„„

tur. ⁊ ꝓcedit li.j.di.xv.i.Et.a.b.c.

Bpiritumſanctũ alicui dari quid ſit libꝛo.j.diſ.xv..

Spũſſanctus pꝛocedit a ſe ergo ꝓducitur a ſe. Sol.

Spũſſanctus RM manifeſtat filiũ ⁊ eius mifſionem

li...di. xv.7. Hic ponitur aperte miſſionis ⁊ aꝑte
videntiũ ponatur vtrobiqʒ a pDrrte.
Spũſſanctus datur in dono ꝓpbetie dupliciter libꝛo
Spũſſanctus apparens in colũba cur non dicit᷑ mi⸗
noꝛ ſicut filius apparens in bumana natura lib. .

DNa. .
Spirituſſanctus quomodo vnitus eſt columbe lib.
j. di. xvj. 23.

Spirituſſ ancti vnio cum columba vnde veniebat li
bꝛo.j.di. xvj.2 4. Et quõ columba ⁊ ignis in quibꝰ
apparuit ſpũſſanctus fuerunt coꝛpoꝛa.25.

D
loſclie
Ghiganeno
tierleſni⸗
ſuct
GSoäͤſauctuo
Sſinſemit
Gptii nenn
ginini
iuigie
ſſinnsen
ſewſolke
Gihmncto cl⸗
Gpiſinenef
godonien
Oyſimnns⸗
Gpituanss
ifnltipo
Gyinunne⸗
Apia te
Gynttulangoen
Eutwijqiid
Gzinſancidif
Cblasliſdi
iſingusamd
And noron.
Giſtmetmnsnn
Uoberid di
Ghiſmansn
ſnedipen
Opölanctusd
Gpöfanctus⸗
ſalctijvecd
Gpilanctan
Hpfniuſſancn
Gyiſanausan
liſ ihy.
Gilincusnon
fcarüann
Giſtnensgn
W
Ghiſinensgt
ſoſtpire⸗
Gyüſinenog
Hinusſtt
Spininfanen
eoderſelif
fllinchto
Mmir,
Mroyhuseſty
nntes Goo
Otülnann
Kmtitümf
Anaut
W
Giſteenn
4 nunnpor⸗ n
giſinnn
rnmn
Mge

end.
a
SZ

0

dadrenſtensti

nſeintudin
R“

dnſtperelid

gumntimi
a gni

Wune r:gi

4
mor Neslſatin⸗
Nni Ntiſais
õõ
isnreINN—
errnsi
vrn pu eis.
Nrmasli

tu etinit

mr biimgnient
Crmn aiinin
R *
rnchiri

,e
nenpttimf⸗

m chinc iii
mvinMN

=

womninti

r
malmunl,
S

uamti

libꝛ0. j. di. xviij. b. Ad i

De litterag

Spũſſactꝰq̃re ⁊ quõ tribꝰ mõis appuit li.j.di.xvj.2
Spiritũſanctum eſſe charitatẽ qua diligimus deum
quõ intelligitur li.j.di.xvij.9.

Spuſanctus in ſeio eſt ſinpter ſed in efrectib? mul

Spũſſanctꝰ q; inuiſibilit᷑ mittit᷑ li.j.di.xvij.a.b.f.⁊c.
Spũſſanctus eſt charitas non cauſaliter ſed eſſentia
iter ⁊ foꝛmaliter loquẽdo li.j.di.xvie.
Spiritũſanctum eẽ charitatẽ qua diligimus deum ⁊
primũ multiplici rõne impuguat ⁊ ſoluit libꝛo.j.
di. xv. g. h.i.
Spaſanerns dekerenter dat nobis eſſe et ſanctuʒ eẽ
li. j. diſt. xviij.. S S
Spũuũſſanctus an ſit donũ quo oĩa alia dona donant
ſibꝛo. . diſt. xviij. q.j.a. K. S. Et in textu a.

Spũſancto circũſcripto adbuc manet ratio doni li.

Spñſſanctus ſi eſt donũ in quo alia dona donantur

ergo doni eſt donũ ⁊c li. di. xviij. 12.

Spaſfanctus en ſit donũ ab eterno vel ex tꝑe. li.j. di

ſtin. rviij. q. ij. b. . Z PPoðOnx.
Spũſſauctus an conuenientius dicatur donũ ꝙᷓ da/
um libꝛo.. di. xviij..iij. c. N.ĩ.1 8. “ð
Spirituſfanctus conuenientius dicit᷑ donũ q; datũ
vuplici rone IJbi»deem.
Spirituiſancto an ꝓpꝛic cõueniat eẽ donũ libꝛo.j.di
ſtin. xviij.q.iiij.d.R.ꝛ2.
Spirituſſancti diſtinctiua ꝓpꝛietas an ſit donũ vl do

nabilitas li. . di. xviij. q. v.e. B.. ?2 27.
Spũſſanctus amoꝛ et donũ quõ dicunt eãdẽ ꝓpꝛieta

tem vel notionẽ ratõne diſferentẽ li.j.diſt. xviij.r.
Spũſſanctus an rõne donabilitatis dicatur ſpirituſ
noſter li. . di. xviij. q. vj. f. R. 3 ðð
Spõ̃ſſanctus an eadẽ lvnle dicztur dati vel donatu
Spũſſanctus dicitur donũ eternaliter li. j. di. xviij.c.
Spũ̃ſſanctus pꝛocedẽdo accipit non tñ vt eẽt donũ
ſed etiã vt eẽt eſſentia li.j.di. xviij.c. ꝓpe mediũ ⁊.d
Spũſſanctꝰ an ad ſe relatiue dicat᷑ li.j.di.j.di.xviij.
Spirituſſanctus pꝛietate eſt donũ ⁊c.li.j.di.xx vj.f.

Spũſſanctus an poſſet dici pater vel filius vel trini⸗

tas li.j. di. xxvj. g. . rHMZẽ
Soputlan tus non dicitur relatiue ad patrẽ et filium
ISm quoꝛũdam opinionẽ li.j.di.xxxvib.
Spũſſanctus quare non dicitur donũ creature libꝛo
Spũſſanctus quõ dicitur eternus conditoꝛ rerũ lib.
Spũſſanctus quare non refertur ad ſe inquantum
ſiritus ſed inᷓntum donũ li.j.di.xxx·. 7õ.
Spirituſſanctus an dicatur datum relatiue ad ſe cũ
ibpſe det ſe li. j.di. xxx. d. .
Spñſſ nctus rone cuius effectus dicitur dari. libꝛo
. Nviſeri. . . “ JJJM
Spũs vnus eſt vt dicit aplus qui adberet deo ergo
vna res.Solo.li.j.di.xxxi.42.

Spiritüſanctum non poſie habitare in coꝛpe noſtro

qð totũ aĩa noſtra ipleuit ſtulte dꝛ li.j.di.xxxvij.e.

Spũſſanctus tripliciter inſpirat dicenda libꝛo.j.diſ.

xlvi. 8.

Souũſſanctus docet doctoꝛes quicquid aſtertiue po⸗
nunt non opinatiue li. ij. di. xx. .

Spũſſanctus cum dꝛ ſubſtantia donoꝝ non exdudi
tur vonum creatũ li ij. vi. xxvj. 6. M

Status in pꝛofectu cogni

E
—

—

Spũſfanctus quõ dicitur deſcẽdiſſe in colũba. libꝛ⸗

Spðñfſancti perſona quõ ðꝛ nobis ꝓpinquioꝛ et qu?5

Vnid diuine et humane nature poteſt fieri mediã
te ſpũſſancto li.iij.di.ij.3y.

guido vt ſctũs et quõ operatus eſt in conceptiõs
filij dei et quõ in conceptione marie.iobannis ⁊c̃.

libꝛ0. iij. di. iij. 13.

Spuſſanctus quare non dꝛ pater xpi ſicut maria di-

citur mater xpᷣi.li.iij.di.iiij.i2.et.ĩʒ.

Spũſſanctus oaliter illabitur bomini aliter vnitur fi⸗

lius bomini vnione perſonali li.iij.di.xij.1.
Spñſſanctus diſcipline effugiet fictũ ⁊ in maliuolaʒ
animã nõ introibit ſapiẽtia quõ intelligitur. libꝛo
iiij.di.ix.ðo. ll
Spũſſanctus quare eſt petendus ct non eſt ad eum
dirigenda petitio li.iiij.di.xv. NRrr.
DSDe ſpnᷣſſancto vide aliqua vbi miſſio.
(Splendo:-
Splendoꝛ radius lumen ———
Sponſe vel ſponſo quõ et qñũ
Sponſa quõ accipit᷑ in bac di.et alibi.k.et.l.
Sponſe quare non ſtatim tradunt᷑.li.iiij.di.xxvij.m.
Sponſa que ſit vidua moꝛtuo ſponſo et que non. li.
Sponſam inter quã et ſponſum conſenſus de pᷣſen⸗
ti intercefſit eo moꝛtuo ſi alius eã duxerit bunc ad
ſacros oꝛdines accedere non poſſe quõ intelligit᷑.
libꝛo.iiij.di.xxvij.yõꝰ.,.. l
Sponſalibus de futuro an aliquid iuris conferat in
ramentũ ſuperadditu li.iiij.di.xxviij77.
Sponſalium cotractionẽ an impediat defectus eta
tis li.iiij.di.xxxvj.q.ij.e.Re.ꝛiz.
Sponſalia poſſe ante ſeptenniu contrabi ſi que ratõ
videt᷑ ꝓbare quõ ſit diſſoluenda li.iiij.di.xxxvj.24
Sponſalia contracta ſan ſeptenniũ an poſſint diſ⸗
ſolui p mutuũ ↄſenſuʒ li.iiij.di.xxxvj.q.iij.f. R.2 5
Sponſalia quatuoꝛ mocis conerabum ur. Ubꝛoi.

diſt. xxxvi.ꝛs6. D
Sponſalia in octo caſibus ſoluũtur libꝛo.iiij.diſtin.
xxxyanDTDD.
Sponſalium effectus duplex ẽlibꝛo.iiij.di.xxxvjſaS.

intrate religioneʒ

Status quomodo eſt in gencre efficientis in genere
finis et in genere ſpeciei et foꝛme li.j.di.iij.i.et. 2.
Status nullus poteſt dari vltra quẽ diuina potẽtia

non pofſit lbbo. viſt rliiiosrd.
Status ponitur in aliquo duꝑ :x li:ij. di.iii-..

Statum quartum in quo poſſet tm̃ venialiter peccꝭ

ri non conuenit eſſe li.ij.di.xxſ. Cc. ·
Status innocentie duo tempoꝛa reſpicit et quo tẽ
poꝛe adam babuit tiñ naturalis.et quo naturalia
et gratuita li.ij.di. xxix.24.

Spũſfanctus dupliciter oꝑatur aliqñ vt ſpũs et ali-

*

Status ſcᷣm quid conſideratur et ponitur. libꝛo. iſ.

fectu cognitionis eſt vnpliciter qus
modo ſtatus eſt in chriſto et alijs beatis.libꝛo. iij⸗
piſtin. xiiij.18 118ð

—

ſtin. v. ꝛ1.

Subſianre vel eſſentia an generetur. libꝛo. diſt. v.

quem modum paſſio intenſa coꝛ
ter auferendo eſn⸗ e lib. iiij. di er ſanpliel

Siatuebominie triplex viſtin
gufrurpoſt enaneſn⸗
et in quo põt ſanctiſicari et quõ.li.iiij.diſt. Sa ere 8ꝛ dupliciter li.. diſt. v. 2
Status vite pñti Et diſt. xxv. 10. diſt. v. 23. Et diſ xpij 26.
pñ is ẽ multiplex et cui ſtatim debetur Subſtanti eni⸗
vita eterna cui non iriiiſvint rx J5. elati aa iteruũ dꝛ dupky et em quẽ ?modũñ nomina gehn⸗
teli elatiua reſpondetur ad interrogatoem fact 4
e ſixee planete uõ m ubſtantia diſtingu
libꝛo. ij. di. xilij. 5,· mouent et vbi ſunt polite Subſtantia nsnur tnuntefr teiſ ttn c .5. unn 6¹
Steliaꝝ ſiue lñinariũ impꝛeſſiones an cauſent i in ho S: quoꝝ ſubſtatia eſt eadẽ boꝝ voluntis⸗ ttſ
migzihud diuerſitatem moꝛũ libꝛo.ij.di.xiiij.q.iij Sibiendis Prmhui — ektack 5
II. eie 2 mu
Saars coniunctones cauſare bella qu 5 intdligk. Si tac lij dlſt⸗ õ dicitur ſubſtan –
S nasme himaumemn mud i iehek ga aretem (
AH Pp B et guebarum ck Sfegisteirn⸗
ctionis que im pfe
. Bterilitas Snchn nperfecrioms li i 45. Et diſt. finen.
Suarhicrnsdh Peurantesn non ſunt coniuges ſed de⸗ creatura li. j. di. viij. . 7 Minin. Sianurr
vict nen ale⸗ èð libꝛo .i. Za ſtantia auic dirarurli di xxij 171. ſnge
— V Gbentiut Gititir
Bubſtantie ⁊ ſub A. „ tondus liin
Seipes quid ſit libꝛo. inſ. di v. Sebianet enien R— diuinis ulh⸗
Subſtantia bo⸗ A.144. iiiolt
Stultos pꝛeeſſe =l Si n; xxiij Wän numercerx iuvuims i. n
s malos bonis et ſeruos ubſtantia quõ „ Alclfei
dominis qué ditatur umatnll iſvi. xliiij ,. Srsgerze nee tenet inter eſſentis s apate a ery
1. ſul
3 di. r55. Sub ae 19. iegua.
S poꝛ i eri oinrrin 58 = reviſerunt n beei ibref e dap
m BSubſtantia in — dicatur in viffini Kind
annihe 8 i uperenti Salliuhlben f jdi xrver l cõi iv ii 3e
B Sau Ette, pot eſec⸗ an
Subſtantien ua ese d
S i⸗ 6 eE Sporneen an ſiut ſimulqe gunm
m Subſtantiã non recipere m giun iü
H micürligainpioge. q.j g.GS igitur ri . agſort mina avone⸗ hunn 1
Zubiecri 1 gnacarven accipit Ibi dem. Subfkantia pobi ecfſe que en mltiplicioꝛ in po nnin
res et rſaru ſna
Secligrurle ſin plogo.8s. ſigna auomodo i in quõ neni trſi jj. zagend giueſs eſke, hitain
Piem um non in deo qus intellietur libꝛo.j di Sitzni ſpũalis officiũ ẽ emonere coꝛpus quomo fin
Sutlerns mnleiolicato accidẽ — Sabaemrchfigunkte xviij. 88. hgenninun
ides mulciplica iqua co poſ
S teligrun riſt. .xlij. ꝛ22. multiplicari quõ in kangnaradis. Remiwamanepermseune 4 Oſftzninn
l ere bomo creaturis inferioꝛibus quatuoꝛ rõ naturã eſt ad mal inflexibilis ti.ij. di. Galie⸗ eſmmii⸗
Sube us et ᷣm quas eſt meritoꝛiũ li.iiij.di.j.i. Subſtantia ſpnalis non oere nn e nd⸗ ſeenn in
i alij eſt vupliciter et ad eſt e lit iibertat e i⸗ virtutem. q;uis ſol i Alumfnecrtcaicfac, der⸗ enegineg
(Su 255. iiij⸗ —Salſt virtutem li.ij. di. xxiiij.26 ciat per ean. envn
† C Subſtantia ðꝛ oꝛdi erli
tialder- ubt 1. tig S edi libꝛo. d ga venndinat, ſolum rone Ritainn
gtia qu ſagg ecſen
Subſtantia vel efentia an generer ir viſtrve j.a ibari wei rabere quõ exit ab oco in act tnen
Oe uubſrantia geko. Be nria ſpiritualis quare non reci ntalcte
Sabiannaitc⸗ trekrEkka ha S Niss ertn ar iolerecipit nn tdin
ubſtantia patiens eſt in duplici differentia. Et ſm einai

1

„ℳ
4 um
1, irmugin

.

—

(GBubuenire
Superuenire miſeris poteſt aliquis dupliciter et qð
eſt iuſticie ⁊ q miſericoꝛdie li.iij.di.xxxiij..

(Bucceſſiuum

Succefſuũ quõ eſt ſimul cum inſtantaneo libꝛo. iiij.

((Bufficientig
Sufficientia in deficiendo non eſt ſufficientia ſim/
pliciter ſed ſcᷣm quid li.i. di. xxxiiij. 18.
Suffragijs eccie que ꝑſone indigeãt ⁊ ad quid libꝛo
iiij. di. xlv. . ⸗ ,.
Suffragia eccie an pꝛoſint defunctis qui ſunt medio
criter boni libꝛo. iiij. di. xlv.q.j.d.G.22.
agia eccie duo faciunt valere ſcʒ dignitas ? ne
ceſſitas. Ibidem. HZ
Suffragia quõ nonvalent compᷣhenſoꝛibus nec via
toꝛibus li.iiij.di.xlv.23. MDẽU
Suffragia quõ ꝓſunt bis qui non ſunt in ſtatu merẽ

—

di libꝛo.iiij.di.xlv.2⁊ 4.et.25.
Suffragijs quomodo minuitur obligatio ad penaz
libꝛ0. iiij. di. xlv. 26. ð
Duffragia ſi delent partẽ pene ergo Falnp ꝙ totã
et ita ille remanebit ipunitus. Sobli.iiij.di. xlv. 2
Suffragia facta per malos an proſint libꝛo.iiij.diſt.
xlv.q.ij.e.Re.28. et. 29. r
Suffragia ſunt duplicis et que proſunt ſiue fiant a
malis ſiue a bonis ⁊ que et quo ſi fiãt a malis.lib.
iiij.di.xlv.voo.
Suffragia quantũ ꝓſint ⁊ cum non ꝓſint equaliter
oĩbꝰ q̃rit᷑ cui magis pſint an ei qͥ mag meruit an
eip aus ſpecialiter fiunt li. iij. di. xlv. q.iij.f. Re.ʒi.
Suffragia magis ꝓdeſſe ei qui magis meruit quo⸗
mõ ẽ intelligendũ li. iiij. di.xlv.ʒꝛ.·
Suſfragia diſtribuit deus ſcᷣm intentionẽ offerẽtis
ſuffragium li.iiij. di. xlv. 3. —— HW
Saſaen quõ liberat᷑ alter altero citius libꝛ .liij.
diſt. xlv. 53 4. B
Guffragia eccie plus pſunt ei qui plus meruit qꝛ ob
ligatio pꝛecij in cruce(qᷓ;ᷓnis facta ſit ꝓ oibus) tan
V U. caͤsſ cuiliber quantũ meruit Sol.libꝛo.iiij.
Suffragia imꝑtiunt᷑ viuentes moꝛtuis et que ſunt i
la que proſunt defunctis li.iiij.di.xlv.b.
Suffragia aliqua non ꝓſunt defunctusvt exequiaꝝ
ponmpe libꝛo.iiij. di. xlv. c. D
Suffragia an pſint omnibus eq̃liter li.iiij.di. xlv. d.
Suffragia eccie qꝛ nõ ſubueniunt infirmo mediocri-
ter bono decedenti in fine mundi querit᷑ quomo-
do babeat liberari li.iiij.di.xlv. e.
Suffragia quõ imꝑtiunt᷑ moꝛtui viuis li.iiij. di. xlv. f
Suffragia eccie an aliquo mõ mitigẽt penam dãna/
tis li. iiij. di. xlvj.q.j.a.Re.Y7..
Suffragia ecdleſie pꝓdeſſe damnatis vel ꝙ eccia pꝛo
eis intendat oꝛaꝛe ſi que rõnes ꝓbare vident quõ
ſunt diſſoluende libꝛo. iiij. di. xlvj. .

Saiſ pꝛoſunt exiſtentibus in purgatoꝛio dupli
citer Iꝓbidem.

Buggeſtio

—

uggeſti cogitatio. olimio . quando ſunt peccatg,

elittera

libꝛo. ij. diſt. xlj. As.

—
—

ummus
Summo bono quo medio vnimur li.j.di.j..s.
Summũ eſt duplex ſcʒ ſimpliciter ⁊ in genere gpꝛio
et quõ contingit reꝑiri ſummũ malũ. libꝛo.ij.diſt.
xxxiij.29. MG
Summũ in aliquo genere dꝛ dupliciter. Et hm qnez
modum contingit reꝑire aliquid ſumme malum.

„„ 7

libꝛo.ij.diſt.xxrxiiij.2 4

(GBuperabudanter

Superabundqater ſiue ſupabundantia dicit aliquic
vupliciter libꝛo.iij. di. xvij. 15. “

Buperbus
Supbus quõ vult eſſe gloꝛioſus li. ij. di. v.o.
Supꝑbie et gule grauiſſima vindicta li.ij.di.vj.ix.
Superbia ðꝛ dupliciter. Et ſcm quẽ modũ dicitur
iniciũ oĩs peccati.et ſm quẽ modũ eſt ſpeciale per
catum li.ij.diſt.xlij.S. l
Superbia quare dicitur inicium et cupiditas radix
om̃is peccati libꝛo.ij.diſt. xlij.. ..
Superbia dicitur radix et inicium omnis ccati et
de quatuoꝛ ſpeciebus eius li.ij. diſt. xlij.f.
Superbia et ira differẽter ſe babent.Et quare ira fu
it in xpᷣo et non ſuperbia li.iij.di.xv.ʒꝛ.

Buperedificare

Superedificare aurũ argentum et la. precio ꝛc quich

¶ Buperfluitas
Superfluitas.alia eſt reſiduitatis alia impuritatis.
et que fuiſſet in adam libꝛo.ij.di.xx.⁊ 5. YUYU;h
Sugerſuſtas nutrimenti ſeu ſeminis eſt duplex 2 qᷓ
ſtneceſaria ad conſeruationẽ ſpeciei. li.iiij. diſti
Superfluitas iterum eſt tripiex ⁊ quõ capilli ſunt de
ſuperf luitate decoꝛa reſurgentiũ li.iiij.di.xliiij.i.

¶(Buperioꝛ
Suꝑius q; diuidit᷑ cõtra ſuũ inferiꝰ li.j.di.j. ,
Supioꝛa qre inf luãt in inferioꝛa li.ij.di.xiiij. 71.
Supioꝛa qre diuerſa inf luũt in iuferioꝛa li. ij. di. xiiij
Supioꝛa ſunt ⁊ in ſigna ⁊ in cffcancſaltij ick. 72
xiiij. 73. ij. diſt. xiij. 724.
Supioꝛa an if luãt ĩ iferioꝛa qð bñt an qð nõ hñt 1.
Superioꝛa qua rõne calefaciãt li.ij. di. xiiij. ?4 5p
Superioꝛ poꝛtio ratiõis ⁊ inferioꝛ an ſint diuerſe pp
ronie liheo. vrxriii⸗ q ij v. e zo. H
Superioꝛ ⁊ inferioꝛ poꝛtio et ſi aliquo mõ cõdiuidã⸗
cur tñ diuerſe potẽtie non ſunt li. ij. di. xx.».
Superioꝛ ⁊ inferioꝛ poꝛtio quõ hñt rõeʒ oiugij. li.ij.
diſt. xxiiij. 2. ilinferioꝛ li.ij. di. xxiiij. 3.

SDuperioꝛ poꝛtio quare dicitur ad imaginem et non

n ſuperioꝛi parte rõnis an babeãt eſſe peccatũ pm
ſe hoc eſt abſq; inſtinctu inferioꝛis partis libꝛo. ij.
diſt. xxiiij.q.j.g. R..ÖO*üWs. ——
Superioꝛ poꝛtio quomodo differt ab inferioꝛi ⁊c li.
Z. iſt.xxiiij.Sö6ĩ᷑üWÜü8ů.
Superioꝛ poꝛtio quõ dicitur intendere legibus eter⸗
nis libꝛo.ij.diſt.xxiiij.ꝰ. „
Superioꝛ poꝛtio ſcᷣm. quã vim oꝛdinate mouetur
libzo. ij. diſt. xxiiij.ẽ0. M

Superioꝛẽ poꝛions rõnis dici inquantñ conuertik
quõ debet intelligi li.ij di. xxiiij.o1.

In ſuperioꝛi ꝑte rõnis an poſit eẽ veniale peccatuʒ.

li.ij. di. xxiiij.q.ij.h. Pe.653.
. Suploꝛis ahgen conſenſus quãddo eſtpeccatum
moꝛtale li.ij. di xxiiij.4.
Suꝑpioꝛis poꝛtionis actus qui⸗ auot ſintlibꝛo ñ di⸗
ſtin. xxiiij. 79.
Supioꝛ poꝛtio rõnis babet dupliciter moueri ⁊ m
quẽ modũ poteſt per peccatũ deprauari ̃m aliq̊/
rum opinionẽ ⁊c.li.ij.di.xxxix.A2.
Superius non pati ab inferioꝛi quõ intdlligitur. lib.

ij. diſt. xxxj. y çꝑ.

Superius multiplicari inferioꝛi multiplicato quo⸗

modo intelligitur li.ij.di.xlij.21.

Superioꝛes auareiudgelnntar inferioꝛibus tum

2a40 actum li.iiij.di.xix. 2.

¶ Buperlatiuus

Superlacinngegf exponitur dupliciter ⁊ m quã expo⸗
ſitionẽ non poteſt conuenire blurne⸗ qð ꝑ ipſuʒ
ſignificatur libꝛo. ij. di.xvj. . 4.

Superſtitio ſecta b bereſis ſciſma quomo differunt li.
lii. di vii,. 7. pefi.

Supplieium moꝛtis quõ dicitur rleue libꝛo. iiij. diſti.
xv. Ss 2

Buppoſitio

Suppoll tio buius nominis deus aliam babet naltn

rã quã alij termini li.j.di.iiij.qliiij.d.per totum.
Suppoſitio determinata quid eſt et ꝙ argumentuʒ
apluribus ſuppoſitionibus determinatis ad vns
non valet li.ij . di xlj. 4 et. 422.

Süppohrw; f in quo 2 de quo 2 quomõ
xpᷣus ſcom bomo eſt ſuppoſitum libꝛo. ij. diſti.

x. 2).
Suppoſitum 4 dupler. Etde quo verum eſt aue

ſunt vnum in ſuppoſito cõcomittantur ſei in omi

eg epabittr i-n. 18.

Tabulias
= Abula mare nauis naufragiuʒ quid
ttete ſit Mcgoꝛdce ihꝛo iüffoill xi 52.
“ Eactus quareinter ofo ſenſus plus
baabet de coꝛruvtione li. ij. di. xxxj.25.

¶ Tantus

Eunme m. ſolus pater quatus eſt pater et flius

cc.libꝛo.j.diſt.xxj.a.

Tantũ ⁊ quãtum aliter conſiderantur put ſunt no:

ming et aliter⸗ Put ſ⸗ unt aduerbis li. ij. di. xl. 1 4.

Tarda molimit — iricuſ⸗ ancti ra⸗
tia libꝛo. iiij. di. xvij. ¶22.

LTecum dicit duplicem ſimultatem ſcʒ tꝑis et rõnis

Et quã dicit in illa autoꝛitate iob. behemoth quẽ?

feci tecum ⁊c. liij. di.xij.. Et ditf. rwii40.

hbeloneus

Thelonei offcio negociatõne militia poteſte auis re
cte vti libꝛo. iiij. di. xvj. 1v5.

Temperantia

Tempantie actus circa quid verſet li.iij di xrriij 6.

Tempantie et foꝛtitudinis actus quõ elicitura con⸗
cupiſcibili iraſcibili libꝛo. ii.di. xxxiij.26.

emptatio

Tenptatio auinq; mwodi⸗ conſideratur lbꝛo ij di.
xxj. 5.
Temptatio carnis quare magis eſt cñ peccato qᷓ Fte⸗
ptatio hoſtis li.ij. di.xxj. . Mic ponit᷑ ſine aliqua
dilectione ponatur ſine aliqua delectatde.
Temptare hominẽ quid mouit diabolũ principalit
li.ij. di. xxj.q.j.a.Re.S.Et in textu...
Temptatio diaboli ꝑ ſerpentẽ an fuerit conueniẽs.
libꝛo. ij. di. xxj. qij. b. Re. 10 Et eadẽ di.d.
Temptatio pꝛimoꝛũ parentũ facta eſt in emgie bꝛu⸗
ti animalis triplici ratione li.ij.di.xxjaa.

Temptatõ primoꝝ parentũ facta eſt in efigie ſerpe .

tis triplici rõne libꝛo.ij di. xxj. 12.
Temptatio primoꝝ parentũ quare facta eſt ab exte

rioꝛi ꝑ ſenſum voce ſenſi bilili.i ij.di xxj ſa5. Ctes

Temptãdi modi generales duo ſunt. li ij di. xrj Id.

Temptatio preambula fccremiiſbilebeccii- pri⸗

moꝛum parentum.li.ij.di.xxj...

effigie humana libꝛo.ij. diſt xxj.. .

Temptatio primoꝛum parentum quare facta eſt

ſerpentem cuius caput erat virgineum 4 coꝛpus
ſerpentinum li.ij. di. xxj.1 5.
Temptatio an conuenienter inceperita muliere a

uenerit ꝑ eam ad virum li.ij. di.xxj.q.iij.c.R.ĩ7.

Temptatio eſt primo facta in femina tam er parte
ſapiẽtie dei qᷓ ex ꝑte aſtutie diaboli.Et ex ꝑte vtri
uſq; ſumitur triplex ratio congruentie Jbidem.
Temptatonis oꝛdinem a muliere in virum non eſſe
congruum ſi que rõnes ꝓbare videntur quomo⸗
do ſunt diſſoluende li.ij.di.xxj.iS.et ꝑ totum.
Temptatio quid eſt ſcᷣm Caſſioð.li.ij.di.xxj.ꝛ2.
Temptatio quich eſt ſcom Hug de ſanc. vict ibꝛo ij.
Ddiſt. xxj. 23.
Temptare an ſit carnis li. ij. di xxj q. .d. ge.24.
Temptat deꝰ.diabolus. bomo. caro. libꝛo i.diſtin.
.25.
Zantoeare eſſe experiri quomodo intellisittur lib.i ij.
diſtin. xxj. 26.
Temptantem differre a temptato ſem ſubſtatiam
quomodo intelligitur li.ij.di.xxj. 27
Temptationis nomen vncie tranſ laentn eſt 1 quo⸗
mõ tẽptatio compꝛebendit ſoph ſticatoõnem libꝛo
ij. di.xxj.28. et. 29.
Temptationem carnis an contingat a temptatione
diaboli ſepari libꝛo.ij.di.xxj.q.ij.e.Re.29
Temptatio eſt a carne vel ab hoſte dupti bidem.
Temptatio carnis quõ habet ſi equeſtrari. a tempta⸗
tione diaboli libꝛo.ij.di.xxj. i.
Temptationi carnis an temptationi boſtis diff cli
reſiſtatur libꝛo.ij.di.xxj.q.iij.f.Re.d76.
Temptando diabolus tria irritamenta pꝛoboluit
eue lbꝛo ildl xxij.7.

Temptatio pꝛimoꝝ parentũ quare non eſt factain

ppbutie
nili faͤit
tnh,
muin
tioni
ketiin
onhlin
onprnbaczh
⸗ iifin⸗
Conptrini inb
mn gntß

Anini
iſſtniilsa
Lengrit
mi,74.
leninuti
filicaliiſdit

Cannn

Imtwe
ſt de xo nch
ſabii A
Leno hunn
Ntcſeduproont
Venpleythicn
M eeſonihhi
u wa

n ngiintit
lthetaitellf
Denodidgt
ndmmedla
nutuh
n
Tordregloen
Etenporstt
Tanpr potoi
talni wor
ſnmſy pfum
aſind on
gabekhchtot⸗
Ppwijs,
Tmuniif
uunciuſtl
npnodſcinin
Tmnisnnti
geunglöni
Tenpnoſſin
ſdiien.
Aamn erelin
Nliurt, i
s hken
nd kays

N Rl hnini

n i

mi miimndi
wüäiniädgn.
no. Nreriincktt
e.
no Mitirts
11Maitülin D

—
nkhine.
innmannf
—
mins eizt.
BRae
—
mn iünini
wir: 1N
—
mama
an
ünt
ℳ60
e eni

— 1

Tempale et locale quid dicat᷑ et que ſunt leges loci

Delittera

Temptanit diabolus xpᷣm triplici genere peccati ſi ⸗

cut euã li. ij. di. xxij. 8.
Temptationis pꝛimarie impulſus nõ fuit cötra or
dinẽ poteſtatis iudiciarie li.ij.di.xxiij.127.

Temptationis impulſus an deſiderari debeat a vi⸗

ro iuſto li.ij.di.xxiij.q.iij.c.Re.l 9.⁊.20.
Zemptatio multipliciter conſiderat᷑ ibidem.
Temptari hoieʒ quare ꝑmiſerit deꝰ cũ ſciuerit ipᷣm
lapſurã li ij.di.xxiij...
Temptationi diabolice an poſſi thomo reſiſtere vir
Gee Ppꝛia abſq omni gratia li.ij. di. xxiiij.q. i. b.
15.
Temptationi reſiſtere an ſit victoꝛiã obtinere li.i i.
diſt. xxiiij.16. 7.1 7.
Temptatõis ⁊ delectatõis ꝓgreſſus quõ fit liij. di.

xxiiij. 74.

Temptationẽ quõ petimus a nobis tolli in oꝛõe do

minica li.ij.di. x vih. 472

Dan varaker.
Tempon diuerſoꝝ verba vt fuit eſt erat 17. qus di⸗
cunt᷑ de deo ſen eternis et quõ de rebus tꝑalibus.
li.j.di.viij.S. Ad idem di.ix.ꝰ.
Tempalfi in hac ꝓpoſitõe qð temꝑaliter peedit inci
pit eſſe dupłr conſiderat᷑ li.j.di.xiiij.ix.
Tempaie dr tripliciter et pᷣm quẽ modũ cõuenit te⸗
ꝑali ꝓceſſioni ſpũñſſancti li. j.di.xiiij..2.
Tempale ẽ creatũ et mutabilea quõ intelligit li.j. di·
xxx. 8.
Tempus añ incepit ⁊ ꝙ differunt i incipere ex tpe2
in tꝑe ⁊ cũ tꝑe li.j.di.xxx.2. Et li.ij.di.j.i9.⁊.ꝛ.0o.
Tempus dẽ dupli et õm quẽ moch dẽ eſſe ꝓpꝛie in
pꝛimo mobili ⁊ m quẽ in angelis li.j.di.xxxvij. 33
Tempus quõ eſt menſura angeloꝝ et quõ euũ lib. j.
diſt. xxxvij. 34.

et tempoꝛis li. di. xxxvij. 7.

CTemnꝑa verboꝛũ vario modo cõmutãt᷑ qꝛ quoddã

eſt dictũ de pꝛeterito et ꝓ pꝛeterito quoddã de pᷣ/
terito ſʒ ꝓ futuro quoddãa de pꝛeterito ſʒ depẽdet
ex futuro quoddam dictũ de pꝛeterito qd nõ de⸗
pendet ſʒ cõnotat veritatẽ circa illud futuꝝ li. 1· di
xxxviij.23.
Lempus dẽ triplr et quõ dr̃ deus in principio tom
mundũ creaſſe li.ij.di.j. 5.
Tempus diffinitur li. ij. di. j. 4.
Lempoꝛis nomẽ ꝓut cõputat᷑ inter quatuo: pᷣmo
creata quõ accipit᷑ li.ij. di.ij. ö.
Tempoꝛis vnitas accipit᷑ tripliciter m aliquos li.
ij. di. ij. 11. .
Teinpus et euũ quõ differũt qtũ ad vnitatẽ lib. i i.
diſt. ij. 12. 2. I3. . I4.
Tempus accipit᷑ quadrupliciter i in ſcrioturis 2 m
quẽ modũ eſt et nõ eſt ordo inter tpᷣs et euũ lib.ij
di. ij. 23.

LTempus eſſe poſterius euo quõ intelligit li ij. diſti.

ij.24.
Tanpns nõ opoꝛtet reduci ad euũ ſicut ad priꝰ li.ij
; 25.
Tempus ⁊ euũ an inter ſe babeãt aliquã mẽſuram
mediã li.ij. di. ij. q. ij. e. Re. 28. Et vide plenius de oꝛ
dine tpis et eui eað di. q.j.d. ⁊c.
Tempus incarnationis dr tps plenitudinis multi⸗
plici de cã li. iij. diſt. j. I.

Tempale nõ poſſ fieri cternale quõ intelligit᷑ li.ij.

diſt. v. 15.
Tempus ante incarnationẽ xpᷣi quare dỹ tpsvmbꝛe
non gratie li.iij.di.xiij. 7.

Tempalia an poſſint diligi ex charitate liii. diſtinc.

xxviij.I5.
Tempꝑalia dimittere et moꝛtẽ p deo ſubire qũ ẽ pꝛe
ceptũ li.iij.di.xxx.S.

Tempus an debeat obſeruari ĩ celebꝛandis nuptijs

li.iiij. diſt. xxxij. q.j.g. Re.9.

Temꝑa obᷣuant᷑ triplłr et qd boꝝ eſt peccatũ li.iiij.

diſt. xxxij. 40.

Tempus quare magis interdicit ad celebꝛãdũ nup

tias qᷓᷓ alia ſacramenta li.iiij.di.xxxij.ꝗ1.

CCTenebꝛa

Tenebꝛas fuiſſe ſuꝑ faciẽ abiſſi cũ nibil fuit qualiter
intelligitur li.ij. di. xij. .
Tenebra dupliciter impoꝛtant pꝛiuationẽ et ſcoᷣm
quẽ modũ dicit᷑ a luce diuilſa et ſi ignificat nomine
noctis li.ij.di.xij.4.

Tenebꝛe quo ſenſu dicant᷑ eẽ ealiquid et nihil lib. ij.

diſt. xij.d.
Tenebꝛa vel macula D qua deus purgat anic ſit lib.
iiij. diſt. xviij.h.

¶Tendere

Tẽdere in finẽ põt eẽ duplr et qͥs modus eſt ꝓpꝛius
ſpei ct qͥs cõmunis alijs virtutibꝰ li.iij.di.xxvj.19
Tencdẽtia eſt duplex.ſ. plena et ſemiplena et q̃ hʒ rõ
nem virtutis formate et q̃ infoꝛmis liiij. diſtinc.

xxvj. 55.
(Terminus

Terminꝰ cõis ſine ie diſtributione acceptus ſtat ꝓ il⸗
lo ꝓ quo reddit locutionẽ verã li.j.di.iiij..
Termino ſingulari nõ viffert pᷣ pᷣponere et poſtpone
re negationẽ li.j.di.iiij.i 5.

Terminatũ dr̃ aliquid dupliciter et m quẽ moduʒ

generatio filij eſt terminata li.j.di.ix.7.

CTerra

Terre noĩe varia intelligũt᷑ in ſcriptura li. ij. di. ij. .

Lerra ſupra qͥd et qñ fundata ſit ibidem.

Fe Terre et celi nomẽ quadrupliciter cxponit᷑ ibi. In
pꝛincipio creauit deus ⁊c.li.ij di. xij. I.
Terre noie elemẽta ſgniſcan⸗ quõ intelligit᷑ li. ij. di.
xij. 19.
Terra quare pꝛius oꝛnata eſt firmamentũ li. ij. di

ſti. xiiij. 0. Hic ꝓpe pꝛin. ponit᷑ debuit oꝛdinari
ponat᷑ oꝛnai.

Terre animatia quare nõ ſi ubvna differẽtia cõtinẽẽ

ſicut animãtia aquc et aeris li. ij. di.xv.2.
Terra nõ ẽ pꝛioꝛ oibus ꝓducta et iõ i pꝛincipio geñ.
nõ accipit p elemẽto ſj ꝓ materia li.ij.di.xv.7.
Terrã ornãtia aialia quare ſunt vltimo ꝓducta i.
jj. diſt. xv. 59.

¶Theologia

Theologia ẽ duplex.iſ.miſtica et ſumboli a li. j. diſti.

xxij. 16.
Theologia miſtica nõ ſolũ noĩiat deũ trãſ latiue ſᷣ eti

am ꝑ abnegationẽ li.j.di. xxij. 21.

Thimiama

Thimiamatis odoꝛ quare in ve.tc.ñ Paczulk vñm.

“ 2
4

ſiüifici Ploge⸗ 2.

Timoꝛ

Zimo: eſt in multiplici dria et bin quã fuit in xpᷣo ii.
iij. diſt. xv. 5. di. xv. .
Timoꝛ de moꝛte futura quare dꝛ ꝓpaſſio ĩ xpᷣo li.ij.
Timoꝛ et ſpes an ſint vnus babitus vel diuerſi lib.
iij. diſt. xxvj. q. .f. R.42.
Timoꝛẽ ſeq̃ ad amoꝛẽ quõ intelligit li iij. di. xxvj. 5
Zimoꝛis oculus aliter ſe bʒ ad ſi uppliciñ aliter amo
ris oculus ad pꝛemiũ li.iij.diſt.txvij. 40.
TZimoꝛ dñi quõ dicit᷑ initiũ ſapie li.i. diſt. xxxiiij..
ad idem.SS. ⁊ in textul.
Timoꝛ duplicẽ hʒ affectũ et effectũ ⁊ quõ cõueniant
patrie li. i iij. diſt. xxxiiij..
Zimoꝛes ſunt quatuoꝛ li.iij.diſt.xxxiiij. c.
Zimor diffinit᷑ ab Aug.⁊ Oam̃.li.iij.di. xxxiiij. 42.
Timoꝛis ſex differentie diſtinguũt vin differentiarũ
ſuaꝝ oꝛiginẽ li.iij.diſt. xxxiiij. 8.
Timoꝛ donũ quadruplicit᷑ hʒ cõſiderari et ſᷣm boc

aſſignant᷑ quatuoꝛ differentie illius li.iij. di. xxxiiij

49. Ad idem. 5. vſqʒ ad. 52.
Zimoꝛ diſtiguit᷑ im q̃tuoꝛ drñtias li.iij.di. xxxiiij.f.
Timoꝛis q̃tuoꝛ differentie reducunt ad duas lib. iij
diſt. xxxiiij. g.
TZimoꝛ ſeruilis an ſit donũ ſpũſſancti diuinitus da⸗
tũ lib.iij. diſt. xxxiiij.qj.g.NR.Sↄ. diſti.xxxiiij.ẽr.
Timoꝛis donum quõ hʒ exemplar in deo libro.iij.

Timoꝛ ſeruilis quõ nõ ꝑtinet ad defectibilitatẽ ſʒ ad

excellentiã et nobilitatẽ li.iij.diſt.xxxiiij. 2.
Timoꝛe ſeruili quid timeat li ij. diſt. ciiij. 63.
Timoꝛ reſpectu penarũ tpaliũ et infernaliũ differẽ/
ter ſe hʒ li. iij.viſt. xxxiij.&.
Timoꝛis ſeruilis vſus an ſit bonus an malus li. iij.
diſt. xxxiiij.q.ij.b. per totũ.
Timor ſeruilis cũ dicit᷑ duo dicunt᷑.ſimiliter cũ dĩ ti
mere leruiliter duo dicunt᷑ ibidẽ in R.
Tim oꝛ vel timens quõ d‚ dolere de eo qð lexvetat.
li. iij. diſt. xxxiiij. S 5.
Timoꝛẽ ſeruilẽ eſſe ex timoꝛe nõ amoꝛe quõ intelli/
git li. iij. diſt xxxiiij. ⁵.
Timoꝛis ſeruilis actꝰ quõ ẽ incõpoſſibilis charitati
lib. iij. diſt. xxxiiij. õd7.
Timoꝛ fuilis vnde bʒ oꝛtũ li.iij.diſt.xxxiiij.s 8.
Timere deũ pꝛiucipaliter ꝓpter penas quare nõ eſt

peccatũ cũ eũdẽ ꝓpter tꝑalia amare ſit peccatũ li.

iij. diſt. xxxiiij. 9. di. xxxiiij. 70.
Timere ſeruiliter qñ eſt peccatũ et qñ nonit, io.
Timoꝛ ſeruilis an he gratia adueniente lib. iij.
viſt. xxxiiij. .iij. i xxxiiij. 72
iumoꝛ ſeruilis tres hʒ onditiones libꝛo. i oiſfinc.
Limoꝛẽ ſeruilẽ expelli adueniente charitate auẽtate
Aug.quõ intelligit᷑ li.iij.diſt. xxxiiij.⁊3.
Timoꝛ fuilis ꝓpter quã ↄditionẽ nõ expellit᷑ adue/
nientr ſpũ libertatis.ſ.ge ⁊ cbaritatis libꝛo.iij. di.
xxxiiij.7 4.
TZimoꝛ ſeruilis ꝗꝓpter quã cõditionẽ b; expelli adue
niente gratia li.iij.diſt. xxxiiij.25.
Timoꝛ ſuil alit᷑ ſe bʒ reſpectu timoꝛis caſti q; amoꝛ
pctõꝛis reſpctũ amoꝛis gratuiti li. liij. di. xxxiiij.7
Timoꝛ ſornilis aliter ſe bʒ ad timoꝛẽ gratuitũ ꝙᷓ .
ades infoꝛmis reſpectu foꝛmati li.iij. di. xxxiiij. 77.
Timoꝛ ſeruilis quare expellit adueniente gratia et
ch·;ritate et naturalia non li.iij.diſt xxxiiij.78.

Zimot initialis quõ aqdit ſuꝑ ſcruilẽ libro. iij. diſti.

xxxiiij.

Timoꝛ n adueniente gratia ſie belkve ſ o⸗ꝛ

nso non deſtruat᷑ li. iij. diſt. xxxiiij. 8S2.

Timoꝛ gratuitus an diuidat᷑ in initialẽ et fllialtan

qᷓᷓ in diuerſas timoꝛis ſpẽs li.iij.diſt. xxxiiijq ſ·x.
totum.

Timoꝛ quare magis bʒ diuidi ï ſpes libro. ii diſti.

xxxiiij.i. xxiiij.32

Tumoꝛ et ſpes penes quid differunt libꝛo. iij. diſtin.
Zimoꝛis ſpecaes quõ ſub vno timoꝛe öpꝛcbendut

li.iij. diſt. xxxiiij. 84.
Zimoꝛ initialis quid ſpecialiter aſpiciat et quid ti⸗
norfilialis li.iij. diſt. xxxiiij.8 ð5.
Timoꝛ gratuitus an decreſcat charitate creſcente li.
iij. diſt. xxxiiij. q. ij. l. Re. 86.
Timoꝛis gratuiti duplex ẽ vſus et quis boꝝ gelcat
charitate creſcente li.iij.diſt.xxxiiij.S. et S 8.

TZimoꝛ gratuitus an maneat in patria an euacuek.

li.iij. diſt. xxxiiij.qiij.m.Ne. S2.

Timoꝛ tria reſpicit penã offenſam et maieſtatẽ ſum

mã et ſcm hoc triplex eſt timoꝛ ſeruilis initialis
et fulialis ibidem.
Timous vſus qui manet in patria et qui cacust l
bꝛo. iij.diſt. xxxiiij.ↄo.
Zimoꝛ quõ eſt reſpectu mali li.iij.di xxxiiij. 91.

Timoꝛ diffinit vᷣm vſum er ſtatu vie li ij di trriii⸗

92. in argumento.
TZimoꝛ quõ opponit᷑ ſecuritati li.iij- di. xxxiiij. 93.
Timoꝛ filialis quõ manet i patria li.iij.di.xxxiiij.ꝰ
Zimoꝛis ſeruilis differentia ad caſtũ tangens inter
cdum de initiali. li.iij.diſt. xxxiiij.b.ct. k.

Timoꝛ caſtus quõ dicit emmanere in ſeculi ſcculi in

5ps. li.iij. diſt. xxxiiiji.
Zimoꝛ reuerentie fuit in rpo li.iij diſt. xxxiiij. m.
Zimoꝛ pene qualiter fuit in xpᷣo li.iij.di.xxxiiij.n.

imoꝛ et amoꝛ quare dicunt due radices affectoni
₰ li.iij. diſt. xl. 12.
uno⸗ ſeruilis quale donũ li. iii; diſt xiii 26.

llere

Taun de ſpiritu tr tuo dicit dñs moyſi lmo.f dikt.

rxviij.7.
¶Tonſura

Tonſura eccleſiaſtica quõ cepit a naʒareis liiiij. di.

xxiiij.ʒ.

Tonſurari vel coꝛonari an⸗ debeant clerici li.iiij diſt. .

xxiiij.q.j.a.Re.A

Tonſuratis uoodomminae devslito iiſoitn.

xxiiij. 5.
Tonſuratio ad quid valet li.iiij.diſt. xxiiij. 6.

Tonſurationẽ eſſe contra decoꝛẽ nature quõ 5 intelli G

git᷑ lib.iiij. diſt xxiiij. 7.
Tonſurabant᷑ ſeu radebant᷑ naʒarei totaliter derid
vero non. et quid figurat᷑ in tonſura et quare con
neiꝛſi laici tonſurantur li.iiij.diſt.xxiiij.D 8. et. 1d.

Tonſura quõ eſt et non eſt ſtulticie ſignũ uͦ libꝛo. iiſ .

diſt. xiiij..

Totũ et ptes ioechins unt eluſce rSis et ecuins

diuerſe in corpe aliquo li.j.diſt.viij.õ2.
Totũ resrale an ſit ponere in diuinis li..diſt.xix.
Totum ſiue totalis vno mõ dicit᷑ abſolute alio mõ
in comꝑatione ad partes et ᷣm quem modum.

D.

ertotali
Atmnmins
len feſe
ſeſiſdicti
ha ch,
gifN
tun
Lptibocm
Gipolü⸗
wi.
Lairapl
Nicin
oficomneol
et tni al
certgtel
ſijdang.
Ttsgetnid
gotwnoc.
ri;.
Tetngu
mereetdupt

d. 6.

Lordhfne
Vdiitpuͦn
Dntnocktpon⸗
ini 14

Mafnlereo⸗
ic.

unde
altuigoee
nliſeſin

ieniſmnan

Tnſtnindde

dikni
Hunt

1 aimn

laſunmn
ni

at

ntngft &

linir
Snenin ne
ginde

eridninenn

min
he milären

n nciin

nan.
oni iin
öandirniid

aafrei tinin

s ademiliäünlin

oe

wn unantt

Gnhgniin

Xranſitũ
Tordmn

ranſter ri an debuerit non 10 ꝑſone d dinina lib. j. H it i; . diſt.

Xranſ lationẽ an ſit ponere in diuinis li.ſ.di.xxxiij.
iTTranſ lationis finis et ratio duplex eſt ibidem.

Tranſſubſtantiatio

De littera

ponere totalitatẽ in deo ibidem. De tranſffubſtantiangivirtute cõpationẽ ad vintu
Tota trinitas qua ratione dicat Aug. li. . di. xix. 5. tem creandi. Et querit᷑ vtrũ ſit equalis vel maio
Totũ qua rõe remouet᷑ a ꝑtibus et qua rõe a diui⸗/ ris virtutis panẽ in coꝛpus xpᷣi cõuertere q̃nte eſt
nis li. j. diſt. xix. 37. l aliquid de nouo creare li.iiij. viſt. x. q. i.f. Re .40.
Totũ vniuerſale an ſit ponere in diuinis li.j.di.xix. Tranſſubſtantiandi vinus an ſit nobilioꝛ vitute cõ
.ij.f.R.8. In pꝛincipio huius queſtionis in ter- cipienqi li.iiij. diſt. x. q. ij. g. R. 5.
caa linea ponit᷑ anthonius ponat᷑ atbomus. Traſſubſiantiandi virtus an ſit data verbo ꝓlato
Totũ hoc nomẽ apponit᷑ huic noĩ deus duplr ⁊ ᷣm an ſolum ſit virtus verbi increati lib.iiij. diſti. x.q.
quẽ modũ deus eſt in quolibet loco totus li.j.di. iij.b.R.49.

xxxvij. 41. Tranſſubſtantiantiũ verbop virtus an poſſit coneꝛ
Lotũ dr vub iter vhaiugtiue er poſſtiue et aub ve⸗ tere q;tãcunq; materiã li.iiij. diſt.x.q iiij.i. Re. 52.
bñ dicit totũ incarnatũ li.iij. diſt. iij. I. Tranſſubſtantiare an poſſit quis totũ panẽ de foro

li.iiij. diſt. x. S54. l
Tranſn ubſtantiatio quare nõ poteſt fieri in ſ̃tacũ⸗
qʒ qtitatce li.iiij.diſt.x. 5.
Tres

Tres potentes quare dicit᷑ et n tres oipotẽtes li.j.

Zoeg oune vifnit zbochon? totus aliqñ te
net᷑ vt ſignũ aliqñ vt adiectiuũ et ᷣm quẽ moduʒ
habet veritatẽ iſta locutio totus xps erat in celo.
Totus et totũ differunt et quare magiſter concedit
W₰yv“aos totus erat vbiqʒ ſed non totum lib. iij.diſt.
Zotalitas qua pcipit᷑ diligi deus ex toto coꝛde aia⁊
mente eſt duplex et quomodo obligat lib.iij.diſti.
xxvij.¹3.
Tradere
Tradere aliũ in moꝛtẽ eſt dupliciter et quõ deus pa
ter tradidit xpᷣm in moꝛtẽ li.iij.diſt. xx.. et. 4.
Xraditus eſt xps a patrea ſeipᷣo a iuda a iudeis lib. zihggggggsg..“
Trnia qua rone dicit Augibi cur bec tris nõ dicant

iij. diſt. xx.c. . no Dican
ii. diſt. x. uci vna pſona loquendo de tribus ꝑſonis lib.j. diſti.

Tres Phonca latnns et eres hypſtaſes vel ſubſtãtie
ecs neceſſitate dicat᷑ libꝛo.j.diſti.xxiij.d.
Tres quid ſignificet in diuinis li.j.diſt.xxiij..
XTres deos patrẽ et filiũ et ſpm̃ſanctũ cur nõ dicimꝰ
ſicut tres ꝑſonas li.j.diſt.xxiij 3.et. .. Et eadẽ di.f
res eſſentias cur dicimus vt tres pſonas lib.j.di.

.

xxiij.g.

Tres qͥ ſignificet cũ dicit᷑ tres ꝑſone li.j.di.xxiiij.(.
Trabi eſt duplex et quõ deus trabit peccatoꝛẽ liiij. Z

Traduci ſᷣm legẽ cõcupiſcentie quid ſit libꝛo.iij. di. .
XTres pſone vel due ꝑſone cũ dicit᷑ quid ꝑ iſta nume
am en res res ⁊ vna res quid in diuinis ſignificet lib.j.

. Tres quas notiones dicit li. .. diſt. xxiiij. ꝛi.
Trabe re ralia ſignificet᷑ li.j.diſt. xxv.a.⁊.d.

Tra eſſc patrẽ et fl et ſpm̃ſanctũ p ſubſtantis ert

extra eſt pupliciter et 'm quẽ modã de ppeer conſonantiam vnũ quõ intelligit᷑ libro.j.diſt.
Tranſire extra eſt dupliciter et vᷣm quẽ modů pᷣde ,⸗/ xxxj.ꝛ3.

ſtinatio tranſit extra li.j.diſt. xl.-. ..
Tranſitus ab immoꝛtalitate innocentie ad immor-
. õü fuiſſet li.ij. di. xix. v 7.
facilioꝛẽ eſe in babentibus ſimbolũ ſeu cõ
nenientia maioꝛem quomodo intelligitur li.ij. di. diſt. ij. 3.
FXxiij iI1. De trinitatis et vnitatis miſterio li.j. diſt. ij. A.
. Tranſferre T rinitatis miſterium qua intentione a doctoribus

He bis nomibus tria tres quere aliqua vbi numer?
Trinitas

Trinitas tota quõ in omni oꝑatione concurrit li. ſ·

unenn an debuer initatis miſteriũ quo debet oꝛdine tractari libr. ſ·
Traulſferri an debuerit boc nomẽ verbũ ad dinina. .

li.j. diſt. xxvij. . iij. b. Re.⸗4. r
Tranſſlatio

Tranſ latio nominũ fit ꝓpter duo li.j.di.xxvij. 45.

Trinitatis miſteriũ tractat᷑ ꝑ teſtimonia ve teſt. de
eſſentic vnitate et perſonarũ pluralitate libro.j.
diſt. j. . in pꝛin cebsbo.
Trinitas nec ſolitudinẽ nec diueriſitatẽ nec ſingula
litatem habet ſedvnitatem li.j.di ij.e.pe meciũ.
De trinitate pſonaꝝ et eſſentie vnitate in generali ꝑ
—äRä Trinitatis miſteriũ devnitate cẽntie ⁊ pſonaꝝ pluꝛa
Tranſmutatio litate tractat pteſtimoa no te o auctes Pu ri⸗
Tranſmutatio accidentalis in genere nature pote᷑· ..vieoolbpbpbpb..
eſſe eſſentialis in generemore li. iij. diſt. rxih, eſn Trinitatis miſteriũ devnitate eſſentie ⁊ pſonaꝝ plu
Zranſuueatio ſpecieꝝ in ſacramento altaris an ſit bioutel ditef 9 teſtimõia no.te.ꝑ auctates apo
natt r3 is an mira ulo j.iiij. iſt. ij. . . 41. 3 .ee „„ „ 5 „ „ 65
aehrals n miraculoſa li. iij. viſt. xij. 58. Trinitatè an ſit ponere in ꝑſonis dininis li..diſt. ij

q.iiij. d. Pꝛ. 2.

imnitas mentis noticie amoꝛis dupir dat cogno
fccere trinitatẽ in deo et ᷣm quẽ modũ intellexerũt
phi et ᷣm quẽ theologi li.j.di.iij.S6. =
Trinitatis ſiue dei cognitio quõ eſt ꝑ creaturã veſti
giñ et imaginẽ li. .di ſt. iij. . b. c. et per totum.
Trinitas ẽ nomẽ collectiuũ ꝑſonaꝝ et qͥd dicãt iſta
pPtitiua et diſcretiua vnus et ſolus cũ illi addũtur
Trinus dʒ dici deus nõ triplex vel multiplex li.j.di.

Trinitatis pluralitas aliter ſe hʒ ꝙᷓ trinitas rerũ coꝛ

paliũ li. . diſt. xix. 55. ⁊ in textu ꝗ.

☛ —☛

Trinitas quõ dẽ ſolus deus cũ ipa ſit eñ ſpiritibus ꝰ

animabus ſanctis li. . diſt. xxj. c.
Trinitas dicit᷑ nomẽ quaſi coll ectiuũ qꝛ deficit ĩ du/
obus a noie collectiuo ꝓpꝛio li.j.diſt.xxij.2.⁊ eadẽ
diſt. b. 1 diſt. xxiiij.ꝛ335353.
Trinitas non recipit diuerſitatẽ ſingularitatẽ ſolitu
dinẽ ⁊c.li.j.diſt.xxiiij.i.⁊.2.⁊ in textu a. .
Trinitas nõ ẽ ſpẽs numeri in deo li.j.diſt.xxiiij.ið.
Trinitas et trinus bec noia an impoꝛtent vnitateʒ
lib. j.diſt. xxiiij.q.j.e.Re.22.
Trinitas et trinus cuiuſmodivnitatẽ impoꝛtant an
ſq; ſuppoſiti an eſſentie li.j.diſt.xxiiij.q.ij.f.ꝑ totũ
Trinꝰ ⁊= vnꝰ dr deus ſine nugatione li.j.di.xxiiij.ꝛ4.
Trinitas hoc nomẽ duplicẽ hʒ ethimologiã et q̃ bʒꝰ
veritatẽ in diuinis li.j.diſt.xxiiij.25. .
Frinitas qnõ impoꝛtat pluralitatẽ circa vnitatẽ li.
1. diſt. xxiiij. 26. .
Trinus hoc nomẽ
xxiiij.ꝛ4 . .
Trinus et trinitas quõ accipit᷑ cũ dicit᷑ deus trinus
Trinitatẽ venire in mentẽ et filiũ venire in carnem
offerunt li. iij diſt.j. 2 1.
Trinitatẽ notã eſſe ſibi ſoli et bomi aſſumpto quõi/
telligit᷑ autoꝛitas illa yſid.li.iij.diſt.xiiij.i5.

Tribulatio

Tribulatio dicit᷑ quadrupliciter.⁊ quõ intelligit. nõ
conſurget duplex tribulatio li.iiij.diſt. xv. .

Triſticia

quõ impoꝛtat vnitatẽ lib. j.diſti.

Triſticiã ſequi qñ deſideriũ nõ implet quõ iutelligi⸗

tur li. i. diſt. xxxiij. 5r. w. 23.
Triſticia eſt triplex et que fuit in chꝛiſto lib.iij. diſti.
Triſticia et ſi comitet᷑ in quibuſdã peccatis radix tñ
eſt ex delectatione libidinoſa li.iij.diſt.xv.s.

Tropicus
Tropicꝰ ſᷣmo eſt duplex ⁊ quõ ex tropicis locutioni
bus nõ ẽ recta argumẽtatõis ꝓceſſio li.iij.di.xj.&
TCnoooos
Tubã audire in aduentu iudicis intelligit᷑ duplicit
li.iiij. diſt. xliij.1. .R—
Tuba vox archãgeli et iuſſns dr̃ eadẽ vox xpᷣi ſcdᷣm
tres ꝓpꝛietates li.iiij. diſt.xliij.2.
Bacuum
Acuũ quõ ĩtellexit phs li.j.di.xxxvij.s2
Aacuus dicit᷑ locus et materia dupir.
Aacuũ ſi circa ſoleʒ eſſet an ſol illud ſũ⸗

757

luminar eet li.ij. diſt. xiij. O9,

iij. diſt. xxxvij.ð5.

Aanũ eſt duplex et quõ nomẽ dei ſumit᷑ inuanũ lib.

Abi vnũ pter alter vtrobiq; vnũ bʒ inſtanti lib.

ij. diſt. x. 28. Ic idem li. iij.di. xxvij. 48. 2. lib ilij. di
ſti. ix. S. ⁊ clarius diſt. xxviij⸗ꝛr.

Ne qui dicunt bonũ malũ et malũ bonũ quõ intell

git᷑ li.ij. diſt. xxxiiij..⁊.eadẽ. di.f.

Begetabile

Aegetabilc et ſenſibile quõ ſunt de neceſſitate ronalł

li. ij. diſt. j. 61.

Belle Belleitas

Aelle dicit duo vno mõ cõplacentiã alio mõ cauſaʒ

cæt p̃m quẽ modum deus volendo ſe vult omniali
bꝛo. . diſt. xlv.x..
VAelle ſeu volitum aliqñ nõ babet alia m cauſam qᷓ
voluntatem aliqñ habet a hiam cauſa m lib.j.diſt.

poſſe li.j.diſt.xlv.⁊7. =è
Velle qᷓ;uis ſit idem deo quod eſſe nõ tamen poteſt
dici deus omnia eſſe que vult li.j.diſt. xlx.b.
QAaleras qua ration?᷑ ponitur in deo libro.j.diſtin.
rivi-T. L .
Aelle aliquid eſt dupliciter et ̃m quem modum eſt
verum ꝙ qui vult aliquid vult omne illi annexũ
li. j. di ſt. xlvj.ꝛ9. —.D
Velle deum quomodo ſit neceſſe libꝛo.j.diſt.xlvij.s.
Velle damnari an debeat vel non ille cui reuelatut
ſua damnatio li.ſ.diſt.xlviij.l.⁊¶...·

Aelle malũ quare eſt velle et poſſe malũ quare nõ ẽ

Nelle an debeant ſancti paſſionem chriſti lib.j.diſti.

xlviijc.
4 an nolle debeamus paſſiones ſanctoꝛũ libre
diſt. xlviij. d. e
Aelle in nobis duplicit᷑ accipit᷑.vno modovt notui⸗/
nat actum potentie affectiue. alio modo vtnomi
nat actum lib.ar.et ᷣm hos duos actus diſtingui⸗
tur in nobis duplex voluntas ſcilicetvoluntas ap
petitus et voluntas eligentie libro.ij. diſtinctioe
elle aliquid eſt dupliciter.ſplene et ſemiplenelib.
Aelle nature ſemꝑ vi carnis ſuꝑari quõ intelligitut
li. ij. diſt. xxviij. 4g 7.
De voluntate quere infra loco ſuo.

Bendere
Aendere an poſſit aliquis ſeipſum libro.iiij diſtine.
rxxvj. &KXK.
Aendere an poffit pater pꝛolem vxore inuita ibiqẽ·
Aendere an poſſit ſe vir vxoꝛe inuita libꝛo.iiij. dilti.
Benia

Aenia quando dimidiatur li.iiij.diſt.xv.48.

HBeniale Benialiter

Ntlleperen
ginisluiſd⸗
Nmnillepeca
enigls
imtl
Ueninlupu
nigeſeun
nolii n
Urtilefoinn
ſinn
Unnu e
rtnel
Zietteti
nins
Ocinispcenen
Wfuukonn
Oeigeanch

xgnialeckto

Eeſnizen
Veialepeen
aſapt
Onulecroft
nitegusſt
Oretulenonint
hoſtos
Veraliganten
Geiatcnd
(drar
denial
Calspet
us vinto⸗
enturoft
Dnihtn
iijdirvi⸗
Veniglaan
tli tiin
inlzu

„oftn.

ginlale
tu o
alig
Zaittb
ſarchmne
Gnicqlin⸗
„Kegrltiſer
e fi n
logitgi⸗
„Attni⸗

Hünepfiuc

nil tolgin
ocig fforai

Plinanft

gintolnen
Aapogder.
äin e

mmum

ünidiinii

nimiie müinig,
Ceole
Reciiniir

Rlebalr

nöcigaccrit .

NAn ds waie
13
muni et
gi ain en

ect ee ui
ümn.
tn adcein
mnia cle uefutl n
rone Meriv

mihtrik
Ten
rira d

ℳ

Delittera

Aeniale peccatuz an potuerit eſſe peccatũ pꝛimi ho⸗
minis li.ij.di.xxj.q.j.s.per totum.
Aeniale peccatũ eſt duplex ſᷣm aliquos et quo potu
iſſet adã pꝛimo peccare li.ij.di.xxj. Jbidem in.e.

Aenialis peccati genus iterũ eſt triplex. et qd poteſt

fieri moꝛtale li.iiij.di.xv.m.q.j.n.in.dGʒdʒ.
Aenialia plura quõ faciũt moꝛtale li.ij.di.xxiiij.S.

Aeniale peccatũ an poſſit eẽ in ſuꝑioꝛi poꝛtòne ratõ

Aeniale fieri moꝛtale ꝑ complacentiã quõ intelligit᷑
li.i. di. xxij.sd.
Aeniale bot et hoc et hoc ⁊c.poſſum vitare.g omia.
non ſequit᷑ li.ij.di.xlj.¶r. ðJMUD
Aeniale ⁊ moꝛtale differunt et conueniunt li.ij.diſt.
AVeniale quõ eſt pꝓbibitũ li.ij.di.xlij.ʒʒ. xlij. 532.

Aenialis pcti amoꝛ quo amat᷑ creatura an ſit vſus

ne li.ij. di. xlij.q.ij.d. R.õ33. H
Veniale et moꝛtale quare in vno cũ vtroq; deceden
te vtrũq; eternaliter punit᷑ li.ij. di. xlij. 39. et ꝑ totũ
Aeniale peccatũ an poſſit fieri moꝛtale libꝛo.iiij.diſ.
xvj.q.j.n. p totum.

ℳ

Aeniale an conucniat cn moꝛtali in reatu pene eter/

Aeniale quõ ſit moꝛtale ꝑ cõſenſum li.iiij.di.xxj.ꝰ

Veniale quõ fit moꝛtale ꝑ multitudinẽ li.iiij.di.xvj.
Aeniale quõ eſt quantũ libꝛo.iiij.di.xvj.ↄꝛj. ↄꝛi.
AVeniale non introducit necenario moꝛtale q;uis ſit
diſpoſitio ad moꝛtale li.iiij.di.xvi.ꝰ3. 94
Venialia an teneat᷑ qͥs ↄfitcri.li:iiij.di.xvj.q.ij.o.NRe.
Aen iale conſiderat᷑ dupir et ad ſe ⁊ ad piculum ad
dð ducit. Et ſcᷣm quẽ moduʒ eſt neceſie penitere
de veniali. IJbidem. ”M
Aenialis peccati remoꝛſum non habere an poſſit ali
quis viatoꝛ et ſi aliquis non habuerit an talis te-

necatur ↄfiteri li.iiij.di.xvij.rdt.
UVeniale et moꝛtale differẽter iudicabunt᷑ a xpᷣo.lib.
iiij. di.xvij gſyylyyyz.
Venialia an ſint confitẽda cn dubiũ eſt an ſint moꝛ⸗
talia.li.iiij.di.xvij.ĩ22:d ..
Aenialia quo tropo dicãt᷑ lignũ.fenũ ⁊ ſtipula libꝛo
iij. diſt. xxj.i. ferentia li.iiij. di. xxj. 2.
Aenialia inquantum cremabilia ſunt in triplici dif/
Venialia ꝑ que intelligitur lignu fenum ⁊ ſtipula)
ſupedificari dicunt᷑ dupliciter li..iiij.di.xxj.ð.
AVenialia an poſſint deleri ſine gra.·li.iiij. di. xxi.q.j.ꝗ
Neniale quõ ſemꝑ manet in aia niſi interue, Re.ʒ
niat charitas li iij.di. xxi... „.
Aeniale quõ non poteſt curari pꝛeter medicinã gra⸗
tie gratũfacientis li.iiij.di.xxi.s.
Veniale vnũ quare põt deleri ſine alio⁊ quare veniʒ
lec nõ pot deleri niſi pꝛius deleto moꝛtali. libro.iiij
AVẽiale vnũ delet᷑ ſine alio duplici mõ li.iiij.di.xxi.i⸗2
Aeniali ⁊ oꝛiginali cũ peccato vel cuʒ veniali et alio
quocũq; moꝛtali aliquis decedẽs quõ puniet᷑ lib.
ſiij. di. xxi.. d .

ANenialia an poſſint deleri a gratia ſine contritõne ſi⸗

ue interioꝛi pena li.iiij.diixxi:q.ij.b. Re. II. 2.12.
AVenialia quibꝰ mõis deleri pñt li.iiij.di.xxi.iʒ.et.ꝛ ·
Aenialia non delet gra p ſui eſſentiã vel adherentiã
ſed cũ aliquo adiutoꝛio. li:iiij.di.xxi.ꝛ.
AVeniale qꝛ aliquo modo ẽ voluntariũ nuniᷓ põt de⸗
leri niſi voluntas deteſtet᷑ li.iiij.di.xxj.c.
AVenialis peccati ad deletõnem et ad reatus remiſſi
onẽ quid ſufriciat li.iij.di.xxj.22.

*
——, .

Venialiter nõ põt aiĩa poſt moꝛtẽ peccare neca ve⸗

„*

niali reſurgere. Solo.li.iiij.di.xxj.ꝛ.
Aeniale aufert᷑ in moꝛte qꝛ fomes aufert᷑ ĩ moꝛte nõ
poſt moꝛtẽ. Solo.li.iiij.di.xxj.⸗ .
Venialia ſuſficit generaliter confiteri niſi aliqua fre/⸗
quenter ſint iterata li.iiij.di.xxj. co.
Veniale an poſſit dici redire ſicut oꝛiginale li.iiij.dil.

—¶Benterz
Venter aliquid recipit dupliciter ſimiliter et mens.

Et ſᷣm quẽ modũ coꝛpus xpi vadit in ventreʒ et ᷣm
quẽ in mentẽ ⁊c.li.iiij.di.xiij.2S. et.?ꝛ 9.

Berbum
Verba diuerſoꝛũ tꝑm dicta de deo quid ſignificẽt. li.
Verba aliqua in voce actina ſignificant paſſioneʒ et᷑
in paſſua actionẽ li.j.di.x:.ddd.
Aerbum et participium ſemꝑ ſignificant in adiacen
tia ſed nomẽ in quiete idco aliquãdo ſubſtantiua/
Verbum ſcm ꝙ ſapientia ⁊ eſſentia hoc eſt ꝙ pater
ſᷣm ꝙ verbũ non boc eſt qd pat᷑ quõ ibi tenentur.
ille due dictões hoc et pᷣm. li.j.di.xxvij.ꝛ22.

UVerbum an dicatur eſfentialiter vel notionaliter li.

J. di. xxvij:q.j.e⸗. . K66.
Aerbum ſicut dicere dupir accipitur ſcʒ eternaliter
et tpaliter. Et qð hoꝝ eſt deus ⁊c. li.j.diſ.xxvij.28.
Aerbum cternum an cõnotet᷑ aliquid ex ꝑte creatu/

re libꝛo.j.di. xxvij.q.ij.f. R.·ð 4.
Aerbũ qñ ðꝛ vel generat᷑ biaeaam.
Aerbum eternu dicit reſpectũ ad patrẽ vt ad princi⸗
pium ad creaturã vero vt ad effectũ lib.j.di.xxvij.

Aerbi ad ſapientis compatio que ſit ⁊ cum filius ſit
verbum et ſapiẽtia queritur qð iſtoꝝ ſit pꝛius p᷑ᷣm
rationẽ intelligendi li.j.di.xxvij.q.iij.g.Re. o.
Aerbi generatio quõ põt intelligi Ibidem.
Aerbum eſt fons ſapie quõ intelligit᷑ li.j.di.xxvij.4ĩ
Aerbum quomodo dicit operatiuã potentia et qua⸗
re et quò eſt poſterius ſapientia li.j.di.xxvij. ¶2.
Verbum boc nomen an debuit tranſferri ad diuinã
li. . di. xxvij.q.iiij.b.Getd44...
UVerbum ẽ in triplici differentia li.j.di.xxvij. Ks.
AVerbum eternum et verbuʒ mẽtis vel verbũ diuinũ
et bumanũ cõpãt᷑ adinuicẽ triptr li.j.di.xxvij..7.
Aerbum diuinum et verbum bumane mentis diſſ⸗
tiliter ſe habent triplici rõne libꝛo.j. di. xxvij. 48.
Verbi tranſ latio ad diuina quare non eſt ſcᷣm ver⸗
bum ſenſibile li. . di.xxvij. ttb99.
Verbum dei quomodo eſt ars quedam omnipoten⸗
tis libꝛo.j.di.xxxj.’j666. .
Aerda chriſti in ſe babent pꝛolationem et aſſertionẽ
et dd quid ii.j.diixl.xxxxxx...
Aerba pᷣſentis tempoꝛis vt eſt currit poſſunt dicere
AVerbum actiunum et paſſiuum quomõ nõ ſignificãt
igdem libꝛo.ij. di..yOvY7vL-n.
Verbi pꝛoheretici ipꝛietas libꝛo.ij.di.xliij.t.3.
Verbum an ſit vnitum humane nature mediãte ſpi
rituſancto li. ij. di. ij. . iij.i. R. 2.929. “ðð
AVerbum intelligibile aliter vnitur voci aliter verbũ
incarnatum carni libꝛo.iij.di.ij.o.
Aerbum dei deſcendiſſe in virginẽ ad modum ſemi
p 35

nis quotuodo mntelligiturlii iij. di.iiij. 10.

Aerbun eſt caro factum 2 huana natura aſſumpta

eſt a verbo non eſt ſimile li.iij.di.v.21.
UVerbum carnem fieri non eſſe aliud qᷓ deum fieri bo
minẽ quare admittit᷑ li.iij. di. v. 22.
Aerbum quõ eſt ſapieutia qua cetera cognoſeuntur
lieb. iij. di. xiiij. 8.
Aerbum an fuerit vnitũ carni et anime duplici vnio
ne li. iij. di. xxj. q.iij.c. R.?. et. I5.
Verbum quomõ erat in moꝛtevnituʒ duobus diuer
ſis et diuiſis li.iij.di.xxj.iꝛ.
Aerba deum vᷣm intentionẽ loquentis accipe quõ in

telligitur li.iij.di.xxxix..

AUerbum et elementum facere ſacramentũ quomo

do intelligitur li.iiij.di.xxiij.ᷣ 5ð.

Berecundia

Verecundia quid libꝛo. iij. di. xxxiiij. Sʒ.
AVerecundia dicitur maioꝛ dupliciter li.iiij.di.xvj 1.

¶ Beritas. Berum

Veritatis effectꝰ eſt vel arguere vel illũinare. Et vᷣm
quẽ modũ habetur odio li.j.in ꝓlogo.ꝛ23.
Veritas conſi ideratur dupir ⁊ ſcm quẽ modum eſt
in expugnabilis li.j.in ꝓlogo.24.

AVeritas conſideratur dupliciter et cZin boc differẽ⸗

ter accipitur ab Anſel.et hila.li.j.di.iij.5.
Derum ple preſ⸗ upponere congruũ quõ intelligitur lib.
Ar⸗ an ſit Apꝛietas diuine en entie li. di. viiy .
1 .₰ .I 2. .
Aeritas hz triplicẽ cõpationem ⁊ in oibus illis com
patõnibus poteſt accipi dupłr et quõ eſt in creato
re⁊ quõ in creatura li . di. viij. I2. et. 15. 7. I . ⁊. ĩ
AVeritas creata quõ mouet intellectũ li.j.diſ.viij.5.
Veritate pꝛima oia eẽ vera quõ õ intelligit libꝛo. di.
Aeritas qᷓ qᷓ̃re Zꝛ eſtentie diuſe Apꝛietas li. j.di. viij.r 6.
Aeritatis ꝓpꝛietas an cõueniat deo in ſummo.i.vtꝝ
diuinum eẽ ſit a deo verũ ꝙ non poſſit cogitari nõ
eſſe li.j.di. viij.q.ij.b.R.? i.
Veritas et eſſentia dupliciter conſideratur quomo
do ſunt idẽ ⁊ diuerſa in deo.li.j.di.viij.⁊0.

Aeritatẽ diuinam eſſe ꝓbat et cõcludit vĩs veritas

et hatura creata libꝛo.j.di.viij.ꝛ3.
Ueritas ſacre ſcpᷣture quid dicat᷑ li.j.di.xj.ʒ.

Veritas creature quõ nihil facit ad primã veritateʒ

libꝛo. j.diſt.xxxix.ii.

Aerum eſt quicqͥd ſcitur ergo qdð ſcitur immutabili 8
ter eſt verum imutabiliter. Solo.li.j.di.xxxix.⁊ꝛ9.

Zetas quid eſt libꝛo.j.di.xl. .
Aera quatuoꝛ
materia pꝛedeſtinatõnis li.j.di.xl.?ꝛ 7.

Veritas in pꝛeſenti pꝛeterito et futuro non eſt vna 5

ad vnitatem reducibilis li.j.di.xlj.26.
Aeritas ⁊ inſticia quõ differunt li.j.di.xlij.i.
Beumm omne poteſt eſſe verum anteq ſit libꝛo. j. di.
xlij. 5.

Aerum a quocũq; dicat᷑ a ſpũſancto eſt vide intelle/

ctum illius auctis libꝛo.j.di.xlvj.S.
Veritas complexionis triplex eſt. Et qaue cauſatur
a veritate rei ⁊ que non li.j.di. xivj. 23.
Verum ⁊ bonum conuertuntur ſed iſtum furari eſt

verum ergo iſtum furari eſt bonum. Solo. libꝛo. .

fnpponunt in diuinis cũ agitur &

diſt. Evſ.25

Neritatem ſigni eſſe verſtate rei ifalſum eſt emplial

ter dicendo libꝛo.j.di.xlvj.26.

AVeritas ꝓpoſitõnis ſuper quo fu ndaturſibꝛo j diſt.

xlvj. 27.
Aerum ſit aliquid non opoꝛtet ꝙ ſit i deo tanqᷓ iis

cauſa ſed ſufficit qꝙ ſit in Si p̃ſciẽtia li.j.di.xlvj.ꝛ9.
Aerum et bonum differenter ſe bñt li.j.dil. Xlviij 25.

Veritas in actu diffinitur li.ij.in ꝓlogo.q.
In veritatem hbumane natue an gliaig tranſeat .£½
actum generatiue li.ij.di.xxx.q.j.e.Re.28.

In veritatem bumane naturc an aliqͥd tranſeat me

diante oꝑe nutritiue li.ij.di.xxx.q.ij.f. R.Ao.
Verum ðꝛ multipliciter ⁊ quid ſit veritas buaue na
ture. Jbidem.

Veritas et falſitas compantur ad inuicem duplicik.

et auoms alterũ eſt altero dignius libꝛo. i. diſtin
xxxvij. 46.
Nerioꝛi mogo ineſſe quod ineſt alicui naturaliter iỹ
qʒ ineſt ei accidentaliter quomodo intelligitur l⸗
o ij.diſt. xxxix. .
Veritas agnita tripliciter p̃t impugnari. Et m quẽ
modũ eſt pctm̃ in ſpiritũſanctum li.ij.di.xliij 48.
Veritatem figure in omnibus rnckerens eſt neceſſe.
libꝛo. iij. di. xxij. 25.
Aerum aliter eſt obiectum fidei aliter obiectumlci⸗
entie li.iij.di.xxiij.i2.
Aerus/ ſermo et verax ſenno diſterunt ibo iã i
xxxviij.9.
Veritatis virtus in quo conſiſtit i ii diſt. x xrrviſ .

Ieritatis impugnatio qñ eſt peccatũ in ſi piſauctuz

libꝛo.iij.di.xxxviij.6.
Aeritas diuia in teſtimoniũ veritatis adaucta non
ſempꝑ rectificat iuramentũ li.iij. di. xxxix. 7.
Veritas dupliciter conſideratur ⁊ ſcᷣ quẽ moduz

opponitur ci periurium ⁊ menckacium nihꝛo ͤ di

ſiin. xir. 18.

Bermis

—
—

ati. libꝛo. iiij
di.l. .. k. Pe- 42.
Ami ſaualio an gt in vamnaei et p Augto lri
cis vermis li.i iiij. di. l. q. ij. l. o totum.

Beſtigium

Veſtigiñ dicit diſtinctõem pꝛietatũ eſſentialẽ bu⸗

ic reſpondet trinitas appꝛopꝛiatoꝝ non Apꝛioꝛuz

vel perſonarum li.j.di. iij. 25.

Veſtigij rationẽ in creatura oſtenit trinitatem per

ſimilitudinem longinquã li.j.di.iij.e.ſcom.

Zeſtigio quid reſpondeat in creatoꝛe lihꝛo viii f.

Aeſtigij conſideratio in creatura docet contempl lari
trinitatem li.j.di.iijg.
Veſtigium non eſt ſufficieus ſed longinqua rtio c⁵
ſiderandi trinitatem libꝛo.j.di.iij.h.

¶ Beſpera

Aeſpera quomodo decſinat ad Greaſumer et non com

2

Biciſſit itudo

Viciſſtudinis obumbꝛatio quomodo dicatur vel q̊
eſt differentia inter viciſſitudinem et obumbꝛatio
nem libꝛo. j. diſt. viij. 11.

aͤmßt
ltſon
contrarl
umit
i
Uount
Acayn
ſinm.
guügun
bofin
Auiuin
areitaun
ſbroiiidi

hi⸗
Vlen ſpleron
gcog⸗
Gibinpe
inpeciun
Ablege
Udenusd⸗
Alsctie
Aoi
hnt mol
cliffoane⸗
Aſuritust
Nbonciſ
Dicena⸗
ſacuriolun
r lbwoii
ogierl
Nngi⸗
Aoßfecn
Puttartc
Aeenni
ijd
ibuenn
ſniene
ilb ii⸗
aeſten
ſocopors
tefſen ſinn
elunu
inn
ſic
ogͤf
ian otmmin
dmfi

ſdiſetn 1. 5 2

aikfint
8. äü flui

nin Gtggitſt,
nlinili
Kmliäin .
ean Niiln
enm nie
tliii

rn Ane

nggic
15½
ianfnih
nds anier
.
M
m. li.

gin en Kliin
roickii
WNddant

nen n b;

4 eG
numnst/
iin

e iiſnis

libꝛo.iiij.di.xiiij.?. .

Delittera

((Diciun
Vicium ſᷣm q contrariatur virtuti accipit duplicit᷑.
Et ſcᷣm quẽ modũ habet veritatẽ qdð dꝛ qvirtus
contrariat᷑ virtuti quõ intelligit᷑ li.ij. di. xxxiiij.5.
Aicium imitari virtutẽ qᷓ;tum ad finis vnitatẽ quo/
mõ intelligit᷑ li.i.di.xxxviij.ʒo. ”
Aicium ⁊ peccatum difterunt li.iij.di.iij.ꝛ· 27. .
Vicia et peccata an babeãt connexionem libꝛo.iij.di
ſtin. xxxvj.q.iiij.d.Re. ʒ0. ”s
Vicia quare non cõnectuntur vt virtutes gratuiteli
bꝛ0.iij.di.xxxvj. 4. “
Vicia oia expellere eſt dupłr.⁊ quõ ꝑ pniam expellũ
tuir oĩa ⁊ quõ vnũquodq; ꝑ virtutẽ ſibi oppoſitazʒ

—

Ainculoꝝ ſeptem g.

Dinnn quid fignificet in altaris ſacramento lib. iiij.
Ainũ qn auget luxuriã libꝛo.iiij.di.xj. .
Ainum non conſecratum iunctum conſecrato qua-
re non fit conſecratum cuʒ tamen aqua non bene
dicta iuncta benedicte fiat bñdicta.li.iiij.di.xij.0

Biolentum

Violentum quldl ſibꝛo. j.di.vxxx. . ipe medium.

W ſibile. Bidere. Biſio VUir quare dicitur gloꝛia et imago dei liij diſ. xvj. 32.

.N = „ —„ . „„„ . „„ AE . . ij. 1 .
Aiſibile non videt aliquis ex triplici cauſa libꝛo.jtin x El diſt. xviij.

pꝛologo. 22.
Viſibilia pñt duplr conſiderari ⁊ ſcm quẽ modum
unpediunt affectum li. j. di.xvj.16. vilj. 5.
Aiſibile qua neceſſitate dicatur mutabile li.ij. diſtin.
Aidemus deum tripliciter li.ij.di.x. 7. xviij. 32.
Aiſus et intellectus quomodo efficitur libꝛo.ij.diſti.
Aideri quõ pᷣt ðs in via ⁊ i pꝛia li.ij.di.xxiij.ʒs.
Aidendi modi duplr diſtinguunt᷑ ⁊ de eoꝝ numero
et ſuffici entia li.iij.di.xxiij.õ.
Viſiua virtus triplex babet obiectũs nec tñ habitus
videndi ſcᷣm ſpẽm diuerſificatur li.iij.di.xxiij.20.
Digeri certiꝰ qd videt᷑ ĩ lñine veritatis i create ᷓ qð
vilgetur in lumie veritatis create quomodo intelli
Agitur libꝛo.iij.di.xxiij.xꝛꝛꝛ.
Viſio pꝛie ⁊ viſio vie differenter ſe hbabent. libꝛo. iij.
diſtin. xxiiij.,71. èG

5 *

Aiſio pfie quare tollit fidem ⁊ non ſcia ſed ſecũ com 2⸗

batitur fidem li.ii.di. xxiii.s‧89W.
Vigere rem in ſpeculo ⁊ per ſpeculum differunt lib.
Viſibile ſumit᷑ tripliciter li.iij.di.j.2.

Aiſibile quomodo accipitur in notificatõe ſacramẽ

ti libꝛo⸗iiij. diſt. j. ʒ.
Aigere ſine medio eſt dupliciter li.iiij.di.j.t2.
Viſio coꝛpoꝛis gloꝛioſi et non gloꝛioſi quõ neutra la
tet ſenſum noſtrũ li.iiij.di.x.oõ3.
Aigdere ſimul multa põt eſſe triolłr et quõ boni et ma
li videbunt multa ſimul in extremo iudicio lib. iiij
Aiſio quõ eſt tota merces li.iiij. di. xlix.?. 4.
Vident omnia qui vident videntẽ oĩa quomogo in⸗
telligitur li.iiij.di.l.ʒ.

(Bidug

Vidua quomodo ⁊ꝛ plus miſiſte in gazopbilatiũ. li.

ij. diſt. xl. 932. .
Viduitatem hñtes in ꝗꝓpoſito non poſſe retrocedere
quomodo intelligitur libꝛo.iiij.di.xxxviij..

Bincere

Aincere ⁊ reliſtere differunt libꝛo.idi. xxviij. r8.

„

poteſt li. ij. vi. xxviij. 22.

(WBictoꝛig
VAictoꝛia diaboli ⁊ victoꝛia bomis in quo conſiſtant
libꝛo. ij. diſt. xxviij.25.

Vincere ſeipſum ſine gratia gratumfaciente nemo

Vir et mulier quare viciſſim generantur ita nec ſo
wViri nec ſo mlieres li.ij.di.xx.29. codẽ li.⁊ di. 0
Virilis ſeminis foꝛtitudo 2 debilitas vnde veniat
Vir quõ ↄꝛ oꝛigo pcti li.ij.di.xxij.t.
VUVir an idem concupierit quod mulier li.ij.di.xxij.q.

ij.b. Re.I.et ꝑ totum. xxij.q.iij.c.Re.ĩ 5.
ir an grauius peccauit an mulier libꝛo.ij. diſtinct.
Virilis ſexus excellit muliebꝛẽ i tribꝰ li.iij.di.xij.2 4.
Vir quõ ðꝛ ſuperioꝛ m uliere li.iiij.di.xxxij. 2.
ir an ꝑ votũ poſt carnalẽ copulam poſſit contine⸗
re vxoꝛe nolente li.iiij.di.xxxij.q.j.a.Re.S.
Vir an ante carnalẽ cõmixtioneʒz poſſit cõtinere vxo
re nolente li.iiij.di.xxxij.q.ij.b.e.iʒ.
ir vxoꝛe nolente põt intrare religionẽ ſed non con
tin ere li.iiij.di.xxxij.l.. ðè
Vir i caſu pꝛedicto non põt voucre continentiaʒ niſi
vxoꝛ piter voueat li.iiij.di.xxxij.ĩ3. .
Vir vnus quarc per diſpẽſatõczʒ dininã potuit habe
re plures vxoꝛes et nõ vxoꝛ vna plures viros.li ij.

gan

Di. xxxiij. 22.
Vir qͥ foꝛnicat᷑ i occulto an dimittere poſſit vxoꝛem
que foꝛnicat᷑ iĩ aperto li.iiij.di.xxxv.. “è
Vir dimittit vxoꝛem duplr li.iiij.di.xxxv.16.
Eir innocẽs pᷣt foꝛnicariq dimittere et ecõtra li.iiij.
Vir et vxoꝛ ſi ambo foꝛnicant᷑ vnus nõ di. xxxv. a
poteſt alterum inuitũ dimittere li.iiij. di. xxxv. b.
Vir liber an poſſit ſe vẽderevxoꝛe libera inuita libꝛo
Viro ſi vxoꝛ cõſentiat in venditões iiij. di. xxxvj. Sÿ.
an p hoc efficiatur ſerua Ibidem.

Vir ſi ante.xiiij. annos ↄtraberet ꝑ verba de pñti 2

facto corꝛũꝑet ſponſam an queat ſepari li.iiij.diſ.

Alro facto ſeruo an ſerua fiat ctiq vroꝛ xxxvj. s.
libꝛo.iiij. diſt. xxxvj .
Vir qui relinquit vxoꝛem ſuã abiens ĩ regionẽ lõgin

qua et contrahat cũ alia an in hac ſecũda copulæ
ſit couiugiũ et plura alia ad hoc li.iiij.di.xxxviij.i2
Vir reſtituẽdus eſt mulieri qñ agit poſſeſſoꝛio etiam
anteqꝙ; ꝓbet᷑ exceptio.cxceptis quinq; caſibus li.
Vir ⁊ mulier an poſſint ſimul tenere puerũ libꝛo.iiij.
diſt. xlij. . poſt nediium. V
De viro quere aliqua vbi diuoꝛtiũ.vbi mr̃imonium
vbi mulier vbi coniunx 27.

irgo. Birginitas

Dirginem eſſe et parere ſeu coneipe non ſunt oppo⸗/
”UMUVUV

ſita libꝛo. j. di. xlij. 27.

Aluiter conſiderat q̃tum ad tres c

eones * Lin as ofmmes non potuit fieri melioꝛ li
t20. .Di. xlüij. . orr.2: “
Airginitatis co:ruptio tria dicit li. ij. di. xx.22.

Virginem concipe et in oꝛtuã ſuſcitatum opꝑari diſſi/
militer le habet li.iij.di. iiij. i. Ml
Virginitatem coꝛꝑis non polſe coꝛrumpi niſi pꝛius
animo coꝛrupto quõ intelligitur li.iiij. di. xxxiij .
Airginitas an ſit virtus li. iij. di. xxxiij..j.d. Re.27.
NVirginitas tria requirit Ibigem.
Virginitas an i it melioꝛ Et ꝑfectioꝛ qᷓ coniugiũ libꝛo
lih. di. xxxiij:.ij. e. eꝛ DD.
AVirginitas ecunditas qua rõne ſe babent vt exce
dentia ⁊ exceſſa Jbid»em.
Nirginitatem tẽpe gratie non eẽ melioꝛẽ q́ fecundi/
tatem coniugalem ſi que rõnes ⁊ auctes ſonaꝛe vi
dent᷑ quõ ſunt diſſoluende li.iij. di.xxxiij.o.⁊ per
Uirginitatis pꝛemiñ an ſit aureola li. iij. di. totũ.
rrxiij. iij... d7ũ6. eorane
AVirginitati roõne cuius incoꝛruptõnis debetur aureo
la li.iiij. di. xxxiij·38. 2
Virginitas quãdo amittit᷑ li.iiij. di. xxxiij.d89pbũ9ↄ.
Dirginitas mentis an ſit melioꝛ ⁊ ſanctioꝛ q; virgini
tas carnis an econtra li iiij.di. xxxiij f.
De R ia qre aliqua vbi maria.
Birtus
Sit e differẽter appꝛopriat᷑ filio et ſpuiſancto li.j·
diſt. xiiij. 2. —
Zirtus qua rone appꝛopriat᷑ filio li. j. di. xxxij. 26. Et
diſt. xxxiiij.y„
Virtus ad tria cõpatur. ⁊ ſcom boc Appꝛopꝛiat᷑ tri⸗
bus ꝑſonis in diuinis li.di. xiiij. 5.
Virtus diuerſoꝛum diuerſimode oꝑatur in pꝓdaucto
ne rerum li.ij. di. vij. 49. ct. 8vo.
AUirtus quomõ eſt ini ectrix medij li.ij. di. xxiiij. 25.
Et virtutis actus ſemꝑ cõſiſtit in medio quõ in
telligitur li.iij. di.xxxiiij.2. Et li.iiij.di.xxxiij.28.
Virtutem vnitã eſſe foꝛtioꝛẽ diſpſa quomodo intel⸗
ligitur li. ij. di. xxiiij.?2 8. ,
Airtutem maioꝛem poſſe violentare minoꝛem quo/
modo intelligitur li. ij. di. xxv.57.
Airtutibus quo contingit male vti liij. di. xxvij. 5.
Virtus ſcdᷣm varias acceptõnes vario modo diffini
tur li. ij. diſt. xxvij. ..
AVirtꝰ cũ ſit bonitas q̃re dðꝛ etiã bona li. ij. di. xxvij.2.
Nirtutis nomie quid intelligitur in iſta diffinitõevir
tus eſt bona qualitas mentis ⁊c.li.ij.di.xxvij.SD.
Airtus qua denoiatione ðꝛ gratuita libꝛo.ij.diſtinc.

xxriÜiẽkzxzzxz.
Uirtus et gratia comꝑãtur adinuicem libꝛo.ij.diſti.
Vij.a..c. .ccfgg. “
ODe virtute muneribus ? 8 gratia que non eſt ſ facit
meritum li.ij.di xxvick.
Virtutis opus eẽ bonum vſum quomodo intelligit
Nirtutis et li.ar. idem eſt vſus vᷣ virtutis principalit᷑
libꝛo.ij. di. xxvij.- mn.
Virtutes eẽ motus mentis conant᷑ aliq̃ aucẽte ꝓba/
re li.ij.di. xxvij.“.
Airtus quomodo eſt difficilimoꝛũ operatiua li. ij. di.

xxx. 9.
Virtus ⁊ viaum quomodo ſunt cõtraria libꝛo.ij.di/
ſtin. xxxiiij.ſx¶··
Virtus quomodo dicitur non eẽ malicis non exiſtẽ⸗

— te libꝛo. ij. diſt. xxt v. 2. „ 8
QDirtus aliqua quomodo põt circa paſſiones cõſiſte
re libꝛo.ij.diſt.xxxvj.ic. ðð
Virtutem non priuari ꝓpꝛia oꝑatione quõ intelligit̃
iibꝛo. ij. di. xxxix..

QAirtus altiſſimi obumbꝛabit tibi erpoſitio buip dau

Virtutẽ infinitam opari in inſtãti quomodo intelli⸗
gitur li. iij. di. iij. 7 5

*..

Abrus theologica quid ſit li i. di. ix. 54.

Nirtutis tbeologice obiectu pꝛincipale. libꝛo. i. di⸗

Lirtus eſt duplex et m boc duplex ẽ victoꝛia et pu
gna et qua virtute xpᷣus diabolum vicit. libꝛo. iij.
Virtutes theologice duplititer conſiderantur 2 ßm
quẽ modum ſunt ſimul et ſcᷣm quẽ babent oꝛdi-
nenm libꝛo. iij. di. xxiij. 8. ””́ñ
Lirtus vna et eadem ſimul eſt in lib. ar. rone et vo⸗
luntate li. in. di. xxiij. lPÜ.
Virtus quomodo eſt certidꝛ omni arte libꝛo. iij. diſt.

UVirtus put dicimus aliquẽ babitũ eſſe virtutez vu

pliciter accipitur ⁊ quomodo fides infoꝛmis dici
citur eſſe in genere virtutis libꝛo iij di. xxiij. 43.
Virtutes dẽs ſimul infundi quomodo intelligiturli
bꝛ0. ij viſt. xxiij. 3833.
Dirtus foꝛmata quomodo efficitur ifonnis libꝛo iij·
diſt. xxiissssss.
Airtutes et gratie quomodo infundantur in animã
erxemplo monſtratur li.iij.di.xxiij. ? .
Virtutes theolos ice quomodo babent idem et diffe
rens obiectum li.iij. di xxiii. . (eie
VWirtutum thbeologicarũ obiectum eſt deus et ſubie
ctum ſuperioꝛ pars anime li.iij.di. xxxj. 23.
Nirtus theologica et cardinalis quomo diſtinguun
tur penes exceſſum li.iij. di. xxvj. c. 8
Nirtus aliqua dicitur media duarum maliciarũ du⸗
pliciter et quõ ſpes dicatur med ia libꝛo. iij. diſtinc.
Virtutis genus ⁊ ſpẽs penes ꝗð obiectum conlide⸗
ratur libꝛo. iij. diſt. xxvj·. ?2 6.
Aiirtus aliter ſe babet ad bonũ c ſcia ad verum lib.
iij.di.xxvj.,s995. pi .
AUirtutem theologicam babere idem pꝛo obiecto et
fine quomodo intelligitur li. iiij. di. xxvj·60.
Uirtutes omnes quare diffiniri poſſunt per charita
tem libꝛo.iij di. xxvij. S. et. 91
Qirtutes cõſideratur triplr ſcs ̃tu ad eẽ ytũ ad be
ne eſſe et tum ad bene opari li iij vi. xxvij. u.

Qirtus et vicium quomodo babent eſſe erca idem.

libꝛo. iij. di. xxviij.14.

Qirtutes cardinales quare dicuntur pollitice et con

. ſuetudinales libꝛo.iij.di. xxxiij. .
Virtutes cardinsles ſcᷣm ſunt quatuo: quadru/
pliciter conſiderantur 2 lcom hor S
oꝛdin atur quelibet pꝛimo locorlib. . di. xxxiij.9.
Qiirtutes cardinales an opoꝛtunum ſit preter cheo⸗
ogicas ponere li.iij. di. xxxiijiq.ſ·a. Re. 0.
Virtutes cardinales dirigunt actus potentiarum q
ſpectant ad vitam actiuã tbeologice actibꝰ qᷓ ſpe
ctant ad vitam comtemplatiuam libꝛo ·. iij. diſtin.
Exxiij.14. õ
Airtutes cardinales oẽs an ſint vns virt? vel diuer
ſe libꝛo. iij. di. xxxiij. q· ij. b. R·1 5*

Nugtoniiit
hngaulbe⸗
D
Uitttszandin
aigecpehi
Nu.
Imtigforitu
(blictirudd
Oirtnscrcin
Rp,
Veuscöſuen
hatonati
Vtutescardi
glureelunn⸗
Outbign
nniin,
Aussarait
ienbli⸗
Atuocveoran
eitſiact
Uaſonnſont
Ointcszien
ſüiditne
Attecscur
„Mneliis
Atiescr
itiblitun
Aopenn
tus bigen
Autsct
hedſttnn
intb ni
blofma
ſncnunn
gtiiidſ
Linsdinane
Anumrli
Ne 4 dit.
Aungi
lualifkli
manomul.
kariu
eNhlacnn,

mnts⸗

anins

llsfticles
ed⸗

ui
ſlmi,

demiinaien
Knim dülhai
mn.
Ntardnin

nusnicenit
r 1endiisen

naeernsinn

nfneut
.5.

enihtui

Delittera

Virtutes cardinales tripliciter conſiderant᷑ et ſcᷣmi

qu ã conſiderationẽ vniant᷑ vel diſtinguant᷑ ibidẽ
Virtus nõ eſt aliud ꝙᷓ variatio affectus amoꝛis qu?

intelligit᷑ li.iij.diſt.xxxiij.1 6.

Virtus eſt equalitas vite vndiq; rõni cõſentiẽs qu?

intelligit li.iij.diſt.xxxiij.. 7. MMM
Virtutẽ vnã œnoiare aliã quõ intelligit᷑ lib.iij.diſt.
Virtutes theologicas et cardinales quõ ᷣm vnã ſui
acceptionẽ iuſticia complectat᷑ li. iij. diſt. xxxiij.19.
rnticilibet aus aflignant᷑ quatuoꝛ cõditiones
li.i. diſt. xxriij.20. „
Virtutes cardinales an ſint in ꝑte aie rationali anĩ
ca e que ſolũ obtẽꝑat rationi li.iij.di.xxxiij.q. iij
Dirtutis foꝛtitudinis et tempãtie actũ elici a cõcupi
ſcibili et iraſcibili quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxxiij.26.
NDirt us cardinalis et eõſuetudinalis differũt lib.iij.

„ . .

diſt. xxxiij. 27.

Airtus cõſuetudinalis quõ eſt in ꝑte ſenſuali et quõ

in rationali ibidem.

VAVirtutes cardinales an tĩ debeant eſſe quatuoꝛ an

plures li.iij.diſt.xxxiij.q.iiij.d.Re.29.

Virtutibus cardinalibus oppoſita vicia lib.iij. diſti.

Airtutes cardinales quare ſunt quatuor et theolo⸗

gice tres li.iij.diſt.xxxiij.ʒi. MV
Virtus que oꝛdinat hbominẽ ad alterũ.ſ.iuſticia qua
re ẽ tm̃ vna et quare virtutes que oꝛdinãt boĩem
agd ſeipᷣm ſunt diuerſe li.ij.diſt. xxxiij..
Virtutes alie moꝛales quõ ad cardinales reducunt᷑
li.iij. diſt. xxxiij.ʒ 4.

Dirtutes cardinales an ſint a dei dono vel ab aſſue
tudine li.iij. diſt. xxxiij. q.v. e. R. yp.

Virtutes cardinales dupir conſiderant᷑ vno mõ ꝓ

ut abilitant ad oꝑa moꝛalia alio mõ ꝓut eleuant
ad opera meritoꝛia et ̃m hoc babent diuerſos oꝛ
tus ibidem. 2.d86. H
Virtutes cardinales quõ ſunt ab opatione nr̃a lib.
Virtutis cardinalis babitus quõ generat ex oꝑatio
nibus multis li.iij.diſt.xxxiij. ¶o.
Virtus cardinalis quõ generat᷑ ex oꝑibus virtuoſis
li. iij. diſt. xxxiij. 1. l
Virtutes cardinales an maneãt in patria an euacu
ent᷑ li.iij. diſt. xxxiij.q.vj.f. Re. ¶ 2.
Auitus dẽ manere in patria quadrupliciter ibidem.
irtutes cardinales quos actꝰ habebñt in patria li
bꝛo. iij.diſt. xxxiij. gz5353.
Virtutes theologicas eẽ pfectioꝛes cardinalibꝰ quõ
intelligi li.iij.diſt. xxxiij. ¶. .
Virtutũ cardinaliñ oꝛdo ad ſe et ad pximũ etiã ma
net in patria li.iij. diſt. xxxiij. ¶3. H
Virtus cardinalis quare nõ hʒ ſic deſtrui in patria
ſcᷣm ꝙ ſcientia li. iij. diſt. xxxiij. 6.
Virtutũ cardinaliũ numerus et diſtinctio lib. iij. di.
xxxiij. a. , . x ſij. b.
Virtutes cardinales quare ſic dicant libꝛo ig diſt i.
Virtutes cardinales an euacuent᷑ in futura vita li.
iij. diſt. xxxiij.c. e. f. g. .
Virtutis iuſticie babitus an euacuabit᷑ in patria li.
iij. diſt. xxxii..d.
Aenegtt dona an abinuicẽ differãt li.iij. di. xxxiiij
„* „ .

WB

AVirtut noia vnde li.iij. di. xxiiij.“5.
Virtutes eſſe dona et dona eſſe virtutes quo ſenſi

dicunt auẽctates li.iij.diſt. xxxiij..
AVirtutes et dona quõ conneniũt in diffinitione lib.
iij. diſt. xxxiiij. „. H
Virtus et viciũ differenter ſe babẽt ad bene ⁊ male
operandũ li.iij. diſt. xxxiiij....oo. .
Virtus naturalis et gratuita virtus diſſimilr ſe bñt
reſpectu oꝑationũ ſuaꝝ li.iij. diſt. xxxiin.2. .
Virtutũ habitus quõ ſufficienter oꝛdinãt animã ad
deũ li. iij. diſt. xxxiiij..0.

Virtutes an ſint cxcellentioꝛes donis an econuerſo.

li.iij. diſt. xxxiij.q.iij.c.Re..8. MU
Virtus eſt diſpoſitio ꝑfecti ad optimũ quõ intelligit
li. ij. vi. xxxiiij.ꝛo. di. xxxiiij.2.
Virtutũ eſñe vltimũ potentie quõ intelligitur.lib.iij.
Virtutes gratuite an ſint connexe li.iij di. xxxvj.q.j.
Virtutes gratuite tripliciter conſiderant a.ſe.7.
Et ſᷣm quẽ modũ ↄuenit eas eff. Pueras ⁊c.ibid.
Virtutũ gratuitarũ connexio ſumit᷑ quadrupliciter
Em qᷣdruplex genꝰ cauſe li. iij. di. xxxvj. S. et.4.
Virtutũ gratuitarũ connexio non infringitur in pa-
tria ᷓuis ſpes et fides ibi euacuent᷑ li. iij. di. xxxvj.
Virtutũ gratuitarum connexio nõ eſt rõne ſta 2.
„tuuim libꝛo.iij.di.xxxvj.t.ñoo.
Virtutum gratuitarum babitus rõne cuius diuidã/
tur et rõne cuius vniant᷑ li.iij.di.xxxvj.ĩi.
Virtutis gratuite actus vnus qᷓ;uis ab altero ſepet
tñ ꝗꝓpter boc nõ ſeꝑatur ſimpliciter babitus ab ba
bitu li. iij. di. xxxvj. 13. .
Dirtutes pollitice an ſint connexe ita ꝙ vna babita

ebceſſe ſit hr̃e oẽs li.iij.di.xxxvj.q.iij.c.Re.ꝛ1.

Virtutes pollitice duplir cõſiderant᷑ ſcʒ qᷓtum ad P⸗
pria et qᷓtuʒ ad appꝛopriata.Et ſcᷣm quẽ modũ
eſt in eis connexio li.iij.di.xxxvj.ꝛz3.
Virtuoſus plus dicit qᷓ; bre virtutẽ li.iij.di.xxxvj.28.
Virtuoſus non dꝛ aliquis a virtute Jbidem.
Virtutũ polliticarũ conditões li.iij. di. xxxvj.29.⁊ in
argumeno.
Virtus nõ erpellit᷑ niſi ꝑ introductõʒ vicij ſibi oppo
ſiti g& nec viciũ niſi ꝑ introductõem virtutis Sol.
li. iij. di.xxxvj.z. MJ
Virtus ⁊ vicium conſiderant᷑ dupłi ſcʒ in generali ꝛ
i.· in ſpeciali et quõ opponunt᷑ immediate li. iij. diſti.
Virtutes quatuoꝛ modis conſiderant᷑ et quõ habẽt
equari et quomodo non lib.iij.di.xxxvj.ʒ.

—

UVirtutes equalitatẽ ⁊ diuerſitatẽ hñt reſpectu diuer

ſoꝛum li.iij. di. xxxvj. 0. .—R’r .
Virtus vna poteſt a diuerſis ꝑſonis diuerſimode p/
ticipari ſed diuerſe virtutes ab eodem non. libꝛo

iij.di. xxxvj.2.

AVirtus quelibet quomodo facit perfectum libꝛo.iij.

diſtin. xxxvj. 45.
Virtus vna qua ratione eſt foꝛma alterius .libꝛo.iij.
diſt. xxxvj. 9.,
Virtutes quomodo babent aliquam perfectionem
ex ſe quomodo aliquam ex charitate libꝛo.iij. diſt.
xxxvj. Si. . Z H
Virtutes an habeant connexionem libꝛo.iij.diſtinc.
xxxvj. a.b.c. d.
Virtutibus quare non contingit male vti qᷓuis deo
et euchariſtia contingat male vti libꝛo.iiij. diſtinc.

Virtutis eiuſdẽ eſſe gaudere de aliquo et triſtari de
oppoſito quõ intelligit li. iii diſt. xiiij. 12.

NVirtutes quõ ſeinuicẽ iunãt et ſibi imꝑant lib.iiij. di

Cirtutis cuiuſlibet veritas dupł põt accipi et que
eſt eſrentialis virtuti que nõ li.iiij.diſt. xiiij. ¶eo·
Virtutẽ quõ oꝑat᷑ deus in nobis ſine nobis li.iiij.di
ANirtutẽ cũ virtute nõ habere oppoſitionẽ quõ intel
ligit S.
Vis cõtemplatiua et vis adminiſtratiua penes q̃ͥd
attendant᷑ liij. diſt. vj....
Nires ſuperioꝛes ſemꝑ mouere inferioꝛes quõ intel
ligit᷑ li. iiij. diſt. xx. ? ⸗%
UVis et metus quid li.iiij diſt. xxix. 4.

Bitarer
Alitare vl facere poſſe aliquid põt alicui dupir attri
bui et m quẽ modũ eſt in noſtra ptãte vitare vel
facere quicquid deus pᷣcipit li.ij. di. xxviij.õ.

Bita

QAita accipit᷑ dupir ſimiliter ⁊ moꝛs ⁊ immoꝛtalitas

Aits an ſint oia que ſunt in deo li. j. diſt. xxxvj.q.j.c.

AVitã dare ſiue cõicare alijs põt eẽ dupky et ſcðz quẽ
moguũ cõpetit ſoli deo li. ij. viſt. viije2.
AVita qñ pꝛius reſpicit eſſentiã ꝙᷓ potenti

Eanoſtra du r conſiderat᷑ et quõ eſſe ſine pecca/
to coͤueniat io dei et quõ mr̃i dei li.iij.diſt.iij.28.
AVita nature eſt duplex ſilr et vita moꝛis.i..ab actu pᷣ
mo et ab actu ſcdo et a quo eſt qalibet boꝝ lib. iij.
Aq minuereet moꝛtẽ accelerare eſt duplłr et quod
boꝝ eſt peccatũ li.iiij. viſt. xx. 6.
Aita znie 2B8 Wiliſi
Biuꝰ Biuere Dunficare
Aiuũ quõ generat᷑ ex viuo ꝑ non viuũ li.j diſt.ix.ꝛ4.
Aiuũt in deo nõ ſolũ pꝛeſentia et futura ſʒ etiã omia
poſſibilia li.j.diſt. xxxvj.7. ꝛ. 18. ð
Aiuimus mouemur et ſumus in deo quõ intelligit᷑.
ddi..diſ ryggssss.
. Ali ime vuplr conſiderat et qñ eſt ab aia qñ ab eſſen
tia lib. . diſt. xliij.- t’5.
AViuificauit nos deus in xpᷣo cũ xpᷣoꝑ xpᷣm et ſcom
chꝛiſtũ li.iij in plogo.
Aiuere qð eſvitevnitũ quõ intelligit liiij.vi·xxj.ꝛs
Viuentẽ ſubſtantiã eẽ nobilioꝛẽ ſubſtantia nõ viuẽ⸗
te quu intelligik ui ot r an⸗
Aiuere in naturalibus vr̃ dupttr et ſilr in ſpnñalibus
et bᷣm boc diuerſimode diuerſis virtutib? attribui
tur li. iiij. diſt. xiiijy8ypppT.
Ainuificare et recupare differũt 7quo pot opus moꝛ
tuñ viuifr eir cilin 5. et. 76.
Qiuificare qd nup vixit facilius eſſe qỹ̈ að vixit et
eſt moꝛtificatũ quõ intelligit᷑ li.iiij.i.xv.25.
Aiuñ cũ negatione.ſ.nõ viuũ dr vupir et ꝑ qdð mere
tur et ꝑ quod nõ li.iiij.diſt.xv.0. „ „
Aiuere dicit᷑ aliquid tripliciter et quõ m hoc. viuifi
catur in reſur rectione ſubſtantia coꝛꝑalis et caro
quõ ſpiritꝰ et humoꝛ et quomo capilli et vngues

Anctio pꝛi

lib. iiij. diſt. xliiij.dxq, .
Aiuificari pꝛius animã qᷓ; potentias qu intelligit
i.iiij. diſt. xlix..8. “
BPrnctio Bugere
Anctio quõ docet nos de oibus neceſſarijs ad ſalu
incipalis vi cfirmatio ex quadruplici eᷣ
li. iiij. diſt. xxiij.. rpij 2.
Anctio triplex fit ex eadẽ materia libꝛo.iiij. diſtinc.
Anctionis extreme ſacim vuplici ex cã eẽ inſtitutuʒ
quõ intclligit᷑ li.iiij. diſt.xxiij ↄʒ.

Anctionis ſ. acrm pᷣtermiſſum ex cõtemptuvel negli

gẽtia piculoſunr eẽ et dãnabile quõ intelligit᷑ lib.
liij. viſt. xxiij. . 2=

₰
9

Anctionis extreme ſacrjm an pꝛincipaliter ſit oꝛdia⸗/

tũ ad moꝛbũ coꝛpalẽ an ad ſpũalẽ liiij di. xxin. .
J.a. pentotum.

Anctionis extreme in ſaco quid eſt res tm̃ quid ſi⸗

gnũ tm̃ et quid res et ſignũ li:iiij. diſt. xxiij. õ.
Anctionis ſacim vbi ꝓbat᷑ pꝛincipaliter inſtitutuʒ
ad curandũ moꝛbũ coꝛpalẽ quõ ſit reſpondenduʒ

lib. iiij diſt. xxiij. 2et. S 1.: 2. t1' .
Vnctio ꝑ quã virtutẽ ſanat moꝛbũ coꝛꝑalem li.iij.

diſt. xxiij. 1.
Anctionis ſacr̃m an i
diſcipulus liiiij. diſt. xxiij.q.ij.b. R. 12. et 13.
AVnctionis ſacimvbi ꝓbat᷑ a xpᷣo inſtitutũ qu ſit re
ſpondendũ li.iiij.diſt. xxiij.i 4.7.1 5.7.16.

Anctionis extreme materia que ſit liiiij di xxiij.q.

iij. c. R 7. lijj.diſt. xxiij.18
Anctionis extreme materia quare nõ dʒ eẽ aqᷓ libꝛo
Anctionis extreme oleũ quare nõ dʒ miſceri cñ bal⸗
ſamo ſicut oleũ confirmatõis li:iiij. diſt. xxiij.19.

AVnctinois materia quare indiget cõſecratione ⁊ eu

chariſtia non li iiij. diſt. xxiij.?2ʒ o0.
Anctio nõ poteſt fieri in oleo nõ cõſecrato qꝛ ibi de
eſt ſanctificatio et ſignificatio li.iiij.di.xxiij.1.
Anctioms oleũ an ſit ſacrm li:iiij.diſt.xxiij. ?.
Anctõis oleũ quare nõ poſſunt ſacerdotes cõſecra-
re cũ tñ poſſint coꝛpꝰ dñi cõficere li:iiij di.xxiij.5
Anctionis ſacramẽti foꝛma verbalis an ſit de ſacii
eſſ entia li:iij. diſt. xxiij. q.iiij. d. Re.24.

Vnctionis in ſacro quare eſt oꝛõ magis de eſſentig
qᷓᷓ in alijs li.iiij.di. xxiij.25.2.26.

Anctionis ſacramenti foꝛmã vbi ponit ſcriptura li.

iiij. di. xxiij. 27.

Anctionis ſacramenti forma quõ eſt eadẽ a diuerſa

li. iiij. diſt. xxiij.28.

Anctionis ſacii foꝛma quare ẽ ꝑ verbũ depꝛecatiuũ

cũ alioꝝ ſit ꝑ verbũ indicatiuũ li.iiij.di.xxiij.29.

Anctionis in ſacramẽto quare optet aliquid oꝛete/
nus expꝛimi li.iiij. diſt. xxiij. J30.

Anctionis ſacramentũ quis dʒ adminiſtrare li.iiij.

diſt. xxiij.q.j.e. R. ʒ .

UAuctionis ſacramentũ qᷓre dat᷑ a ſacerdotibꝰ ⁊2 non
ſacramtũ ↄfirmatiõis li.iiij. di.xxiij.2. c.5.. 534.
AVnctionis ſacramentũ quare ꝑ laicũ adminiſtrani

nõ põt liiiij.di.xxiij.ʒc.

Anctionis ſacramentũ dare nõ ſpectat ad vaos ſan

ctos li.iiij.diſt.xxiij.2. „ .
AVnctionis ſacramentũ cui debeat dari li.iiij.di.xxiij.
Vnctio an fieri debeat infirmis mente vel fide li.iiij
diſt. xxiij. 9. YVMV

nſtituerit xps vel aliquis eius

nr erretͤnt
Nttnij40,
guoſtmtun
Vctonsi,fimmzl
cerbechiti
ſ2
ubncwtor
Orcnogunemdd⸗
4
gthni
Supatrenzqusr⸗
ſiolktri, 47.
Ceiocofntinht
deeſbſuttpraln
Ogietödehentmt
ſarmwentiliid
Dnciocpatenoͤfti
diepii,.
Vncionisſucmt
Victopoteſtern
fiditreiſg.
Vctotronav⸗
hoſbiiz dit ni
hchpartklom
nniß
Ohoandbent
cpkinungerer
igomdberin
„lidſt ri,
Schherteennditin
alnntuecrindi
Gctanisſcnmen
wüackinſktucät
Aamielina
danineo
un7.

igenniſurni

utconſcheli

ulgdig oſf,
line itlkisd
Migzeciſere

oſcifantig⸗
„ Mrliſ diſt
onninii,
guhennink i⸗
ſorntopfnn

kuirn
Delilem⸗
numntit mi
Antmnuſ
Enntdin
ndi

Mealree
Razu.

arc

kmigia
dei itnit
tni

nmun it
zuanin
iin unde

,

cen
4

.
*
jame

De littera

Vnctio quare nõ dʒ dati intrãtibꝰ iuſtũ bellũ li.iiij.
diſt. xxiij. 0. õ
Anctio quare nõ dʒ dari infantibus vel ſtultis li.iiij

Anctionis in foꝛma qualiter tenet᷑ hoc nomẽ quis.

et ex boc habet᷑ ꝙ nõ oẽs debẽt inungi li.iiij.diſt.

Anccio in quo loco debet fieri libro.iiij.diſtinc.xxiij.

Vnctio quare nõ dʒ ficri in toto coꝛꝑe li.iiij.di.xxiij.
Anctio quare nõ eſt facienda in ſolo coꝛde li.iij. di.
Anctio extrema quare nõ dʒ fieri ſolũ in fronte lib.
iiij.diſ.xxii. ..tDTT.
Vnctio qᷓ;uis fiat in pluribus ꝑ tibꝰ coꝛꝑis tñ ꝓpter

hoc nõ ſunt plura ſacr̃a li.iiij.di.xxiij. SD..

₰

AVngi quõ debent mutilati mẽbꝛis deputatis ad boc
ſacramentũ li.iiij.diſt.xxiij. gÜ9.
Vnctio quare nõ fit in membꝛis gen talibus lib.iiij.
diſt. xxiij. S5o. xxiij.q.iiij.h.
Vnctionis ſacramentũ an debeat iterari li.iiij.diſti.
Anctio poteſt iterari abſq; ſacramenti cõtumelia li.
iiij. diſt. xxiij. 51.
Vnctio extrema quare iterat᷑ ⁊ vnctio cõfirmatiõis
nõ lib. iiij. diſt. xxiij. s. ”MG
Anctio poteſt iterari quis dicat᷑ extrema li.iiij.diſt.
Vnctio an debeat a capite incipivel ꝑfici ſi ſacerdos
incipit inungere et deficiat li.iiij.di.xxiij.pyçꝗA.
Anctio an debeat iterari in longis infirmitatibus li.
iiij.diſt. xxiij. S5†BP[s. S?JJUMW
Vnuctio extrema diſtinguit᷑ ab vnctione que fit in ba
ptiſmatate et in cõfirmatione li.iiij.diſt.xxiij. .
Anctionis ſacramentũ a quo ꝓpter quid ct in q̃ ma
teria eſt inſtitutũ li.iiij.diſt.xxiij.b. l
Anctionis ſacr̃m an ſit iterãdu li.iiij.di.xxiij.c.d.
Vngunt᷑ reges et pꝛincipes et quare libꝛo.iiij.diſtin.
.— H —r
Bugentum
Vngentũ ſuauitatis ſpnᷣalis quid requirat et qͥs po
ng ee Wͤ
Andiq; dupir diſtribuit et ꝓ quo diſtribnat in diffi
nitione virtutis cũ dicit᷑.virtus eſt equalitas vite

vndiqʒ rõe cõſentiens li.iij.diſt.xxxiij.i 7.

Bnunio Bnire Bnitus

Anio vbi bʒ locũvide ꝑ regulã li.j.diſt.iiij..9b9.

AVnio eſt dupler et ym quẽ modũ.ſſ.vnitus ẽ colũbe

li. . diſt. xxj. 23.
AVnio.ſſ.cũ foꝛmis in quibus apparuit vnde venie⸗
bat li. j.diſt. xvj.24.
Anio rerũ fit tripliciter et ſm quẽ modũ miſcentur
res que vniunt᷑ li.j.diſt.xxxvij.ĩo.
Anio vel vnitio virtutis que facit ad eius magnitu
dine attendit᷑ duplr li.j.diſt.xxxvij.2.
Anita inſeꝑabiliter vbicunqʒ eſt vnñ et alterũ bʒ in
ſtantiã li.j.diſt. xxxvij.19.⁊ li.iij.di.xxij.. 7.
Aniri coꝛpoꝛi nõ eſt ꝓpꝛiũ creature ronalis ſj tĩvni
ri coꝛpoꝛi humano li.ij.di.j.ꝰ?2 6.
Aniri an potuerit diuina natura cũ humana lib.iij.
Diſt. J. q. j. a. Re. 8. .
Vniri diuinꝗ naturq humane in vnitate ꝑſone quig

Vniri boc verbũ quid dicat cũ dicit᷑ diuina natura
vnniri bumanc lib.iij.diſt.s”uñuoo.
Anio et cõpoſitio differũt li.iij.diſt.j.ii.
Vnio diuina quõ facta ſit cũ hũana oſtendit᷑ exem /
plis li.iij. diſt. j.xrx. D
AUnibile eẽ ꝓportionabile qnõ intelligit᷑ li.iij.di.j.iʒ
Sneten poſſitvna ꝑſona ſine altera li.iij.di.j.q.ij.b
Aniri alicui deũ et inbabitare in aliquo differũt lib.

iij. diſt.).2 0.
Aniri an poſſit ſimul vna ꝑſona cñ alia aſſumendo

vnã et eãdẽ naturã numero li.iij.di.j.q.iij.c.Rx.23. Z”

Anid et im ago differenter ſe bũt li.iij.diſt.j.2 4.
Aniri quare poſſunt in incarnatione plures nature
et nõ plures ꝑſone li.iij.diſt.j.2 5. Ad idẽ di.vj.28
Vnionis gratia quare vni ſoli nature dʒ cõicari lib.
AVuionẽ᷑ pᷣſupponere rationẽ imaginis in ſuo vnibi⸗
li quõ intelligit li.iij. di.ij. . 7T.. l
AVnionis gratia excellentioꝛẽ eſſe qᷓ fruitionis quõ i
telligit᷑ li.iij. diſt.ij.. s. .
Vnitũ an fuerit coꝛpꝰ chꝛiſti mediante ſpũ humano
ſiue anima li.iij.diſt.ij.q.j.g. Re:dͥD+ü.
Vnionis gratia triplłr accipit᷑ et an ſit bonũ creatuʒ
an increatũ li.iij. diſt.ij. s8s.
Anitũ an ſit verbũ bumane nature mediante.ſſ.lib.

iij. diſt. ij. q. iij. i. R. 40. s
Vnio voliuntaria dicit᷑ dupir et quõ vnio verbi di⸗
cit᷑ voluntaria li.iij. di.ij.Si.
Anio diuine nature cũ humana aliter ſe bʒ q; nexus
duaꝝ ꝑſonarũ mediante ſpuũſancto libro.iij.diſti.
Anio dnarum naturarum in xpᷣo quomodo factaq
mecdiante ſpũſancto li.iij.di.ij 5.
Anire et aſſumere differunt li. iij. diſt. v. *.
Vnionẽ naturalẽ oꝛdinari ad illud quod eſt ita vnũ
in ſe ꝙ non eſt alceri vnibilc quo intelligit᷑ lib.iij.
Auio duaꝝ naturaꝝ in pſona multiplici queſtione
AVnionis et incarnationis miſteriũ triplicẽ ſimilituꝰꝰꝰ
dinẽ habent li. iij. diſt. v...D TJ75D.
Anio diuine nature cum bumana an ſit terminata
ad perſone vnitatem an non libꝛo.iij.diſt.vj.q.j.
Amo eſt multipicx ibidddenn.
Anionis terminus eſt ratione cõnotati libꝛ.iij.diſti.
Aniri poteſt bumana natura diuine pſone ſed diui/
na ꝑſona non poteſt vniri nature create libꝛo. iij.
diſt. v. k9.
Vnionis modus diuine nature cum bumana an ſit·
ſingularis an reperiatur aliquis vnionis modus
ei conſimilis li.iij.diſt.vj.q.ij.e.Re.ʒſ.
Vnio que facta eſt in incarnatione chꝛiſti quatuor·
reſpicit li.iij.diſt.vj. 32.
Anio diuine nature cum humana cui vnitati eſt ſi⸗
milis et diſſimilis libꝛo.iij.diſtinc.vj. ʒ.et. .et
55. et. 6. ⸗
Anionem diuine nature cum humana facere cõmu⸗
nicationem ideomatum bʒ exceptionem liro.iij.
diſt viz. ũ7ƷKwuGQ-õ .
Vnio eſt duplex.ſ.vnio per vnitatẽ nature et vnio ꝑ
fidem et dilectionẽ et quõ xpᷣs dicit᷑ vniri coꝛpoꝛi
ecclelie lib. iij . diſt. xiij. ,.

Enitã an fu erit verbñ carni et aĩe duplici vniõe lib.
Anio dicit᷑ tribus modis:ſ. actio vnientis paſſiovni
bilis et relatio vnitoꝝ ibidem. . „ „
Anio triplex fuit diuinitatis cũ bumanitate libꝛo. iij
dDi. xxj. 15. 55
Aniri coꝛpus et anima in eandẽ bypoſtaſim põt eẽ
tripłr et ᷑m qauem modũ verũ ẽ ꝙ qñ aia coꝛpꝰ
vniuntur in eandem bypoſtaſim ꝙ faciũt boiem
li. iij. diſt. xxij. 11. —„
Aniri poſſe nibil aliud magis alij qᷓ; ſibijpſi quõ in/
telli git᷑ liiij.di.xxix.ꝛ1. .
Aniri magis að vnit᷑ ſine medio qᷓ;qd cum medio
quõ intelligit᷑ li.ij.di. xxxj. xv2.
Aniri magis eſt tripliciter ⁊ quo euchariſtia dicitur
magis vnire et magis valere ad augmẽtũ virtutu
li. iitj. di. xij. 69. 2. 70. ?Jñ
De vnione vide aliqua vbi xpᷣs et vbi verbuʒ et vbi
aſſumere. S
Anitatem eſſentie ſiue nature an ſit ponere in deo li
bꝛo. j.di.ij.q.j.a.R.Ii. ZVMW
AVnitas eſſentie an admittat banc deus gencrat aliũ
deu li. . di. ilij. q. ij b. &rT7.
Anitas ſanctitas cbaritas quomodo vnumquodqʒ
hoꝛum dicit conditionẽ amoꝛis libro.j. diſtinc.x.
8. ck. 10. l
UAnitas aliquoꝛũ dicit᷑ dupliciter ⁊ ßm quem modũ
pater et filius vniuntur ꝑ ſom̃ſanctũ libꝛo.j.diſti.

x. . S .
Unitatis duplex modus ẽ inter patrẽ et filiũ ⁊c.li.j.

Anitas actus quomodo eſt ab vnitaie ſubiecti et q/

modo pluralitas a pluralitate li. j.di. xj.22.
Aulens numero qũñ reſpicit idẽptitatẽ ſuppoſiti li.j.
Anitatẽ nõ ſingularitatẽ nec ſolitudinẽ accipimꝰ in
viuinis li.j.di.xxiiij.i. JD
UAnitas dei quõ differt ab vnitate creature lib.j.diſt.
xxiiWi38s.
AVnitas eſt pꝛincipiũ multitudinis quõ intelligit᷑ li.
j. diſt. xxiiij..
Anus quare dicit᷑ ꝑſonaliteꝛ et eternus eſſentialiteꝛ.
li. j.diſt. xxiiij.ĩt3.
Anus quãa notionẽ pꝛedicat ibidesʒ.
Anus et trinus quomodo dicitur deus ſine nuga/
tioneli.j. diſt. xxiiij.2 4.
AVnitatem et pluralitatẽ nullũ nomẽ ſimul impoꝛta
rree quõ intelligit᷑ li.j.diſt.xxiiij.23.

UAnitas eſſentie qua rõe pꝛedicat᷑ de patre lib.j.diſt.

Anitas nõ multiplicata nõ ſufficit ad idẽtitatẽ omi/

modꝗã li.j.diſt. xxix.25.
Anitas eſt ouplex et ſm quem modũverũ eſt ꝓvnũ
ſimpliciter dictum ſtat pꝛo vno numero li.j.diſti.
xxxj. 47.

Unitas equalitas concoꝛdia an ſint appꝛopꝛiabilia

li. . di. xxxj. qiij.i.p totum.

Anitas ſaluat᷑ in multitudine nõ ſic bonitas in ma

licia nec veritas in falſitate li.j.di.xxxv..
Anitas tꝑis a diuerſis diuerſimode accipit᷑ li.ij.diſ.
Anitas pſonalis quomodo eſt extremuʒ et quomo⸗
qo terminus vnionis li.iij.di.vj.27.

Anitatum nouem modi et eoꝛñ ſufficientia li iij. di.
vj. 3 ”””ſ
Anitas pſonalis diuine nature cũ humana ⁊c an ex
cellat oẽs vnitates creatas libꝛo.iij.diſti.vj. q.iij.
—e.-W8s.
AVnitas opationis nõ ſequit᷑ vnitatẽ ꝑſone ᷣ nature
li.iiij. diſt. v. 6.

Anitas ſacramentorum qualis ſit et pꝛelertim eu⸗

chariſtie li.iiij. di. viij . q. ij. k.in Be. ? per totum.

Ani ſoli conuenire eſt tripliciter et õᷣm quem modũ
et quomodo tollit pluralitatem libꝛo.j. diſtincti.
Anũquodqʒ ſicut contingit iutelligere ſic contingit
et ſignificare li.j.diſt.xxij.ĩs. SU

Anum quid eſt ſᷣm phm li.j.diſt.xxiiij.O.

Anus bhoc nomen an dicat᷑ poſitiue vel pꝛiuatiuei

diuinis li. j.diſt. xxiiij.q.j.a.Re.. .
Anus boc nomẽ in creatu ris accipit᷑ quandoq po.
ſitiue qñqʒ pꝛiuatiue in deo aũt ſolũ poſitiue lib.

Anus quare diffinitur pꝛiuatiue libro.j.di.xxiiij. -“.

Anũ ßm triplicem reſpectũ triplir accipit᷑ lib.j.diſti.
Anus q;uis dicat pꝛiuationẽ nominetenus tamen
illa pꝛiuatio realiter eſt poſitio libro.j.di. xxiiij..
Anum vbi eſt pꝛincipium multitudinis lib. ]. diſtin.

Anus an dicatur ſm ſubſtantiam an ſcoᷣm relatio/

neunm in dininis li. ſ.di. xxiiij. q. ij. b. R. ĩllo.
Anus in diuinis quõ impoꝛtat vnitatẽ eſſentialẽ et
perſonalẽ li.j.di.xxiiij.ĩi.

AUnum gnare in neutro genere cõucnienter attribui

tur vnitati eſſentiali li.j.diſt. xxiiij. 2.
Unus vuo tres ⁊c.quid ſignificent in diuinis libꝛo.j
diſt. xxiiij.a.et per totum. YU—
Anum quam vnitatem dvicit cum dicit᷑ pater et fili⸗
us ſunt vnum pꝛincipium ſpirituſſancti lib..diſt.
xxix.i7. ⁊ per totum.,. JYU⸗

Anum an poſſit fieri deus cũ creatura li.j.di.xxxj.

Anum fieri aliqua quid requirat ibidem.

AUnum ſpiritum eſſe cum deo qui deo adberet quo-
mogo infertur ex bac autoritate argumentum ſo

phiſticũ li.j.diſt.xxxj.2. MB
Anum quomodo dicant᷑ membꝛa chꝛiſti. li. . diſtin.

Ana creatura an poſſit dici vnũ cun · alia li.. diſtin.
xxxj.q.ij.b. Re. 4

Anum qua rose dicant᷑ foꝛnicatoꝛ et meretrixlibroj
diſt. xxxj. 46. Et quomodo talis vnitas non eſt a
de0. §50. “ „. .—.
Anum quarẽ non dicunt᷑ bomo et aſinus lib.. diſt.
Anum quare non dicantur mali bomimes lij diſt.

Anũ eſſe omn ia pter patrẽ quõ intelligit lij.diſti.
Anũ vel vnus deus dicunt᷑ pater et flius ſy nõ vn⸗
li. i. di. xxxdl.
Anum numero quõ reſpicit indiuiduũ libꝛo.i. diſt.
Anũ numero quõ eſt differentia entis in gctu libi.

ſhicfle
Grusuni
jiaiptinſe
Gluntadtr
co

putinosorn

iiie

Viaſcea
Diuofges
(beo/
Aualuec
t41.
Oiuaſaeh
Ouatleg
Niataeq
laſcaeli⸗
riertteet
ſPpwiüijdit
Uiugllinn
ng.
f
Viuefum
omme
Vhuefun
in;

Aoria
Nlori/

hatoge
y.

Vunttis
alenoc
Nitu.
Plpnerts
(plaite

htecegar⸗

ſdltiſz,
ſumpete,
tiiß⸗
Antpdil
ſekinden
Augdi
lirtiß
ini
Nltn⸗
Alinge

DMM

arridin
bpinie

ger

Ms

RK1
ackrhiane
eritaen dot

neeldigi
nndi Nſneſen
enaenſegi

nteunnin

nncpnenln

1mntern
.ſd.
Amin.
ntigic

nEAin

.„
„

DH
nwonnn

4
⸗
M

Anuzʒ vni opponit᷑ qu intelligitur li.j.di. xxxiiij.3t.
Anum accipitur et diuiditur multipir multiplici au

ctoꝛitate li. ij.diſt. v.“zov.
Anum qð ex paucioꝛibus ↄſtituitur eſſe magis vnũ

₰

quõ intelligitur libꝛo.iij.di.vj. o.

— „

Vnum in perſona et natura eẽ magis vnũ quõ intel

ligitur li.iij. di. vj. l.
Anum ma multi⸗
tiplicabile quõ intelligit li.iij.di.vj. . 2.
Vmus rei vnicam cſſe diffinitoem quõ intelligit᷑.li.

eẽ quod non eſt multiplicatũ nec mul

iij. di. xliiij. 9562.

Anum ſi addatur inequalibus adbuc erũt inequa/

lia ⁊c.quõ intelligitur li.iij.di.xxix..v T7.
Anum nos omnes eſſe in xpo quõ intelligit᷑. lib.iiij.
diſt. xxiiij.21.

Bniuerſale

q

Ainiuerſale quõ recipit variationẽ li.j.di.viij.3 y˙S.

AVniuerſale qua rõne dicitur qdð pꝛedicat᷑ de pluribꝰ
libꝛo.j.di.xix. co.
uerlale quõ eſt in plus et eſt vniuocum. Eadem
Dilſt. 41.
Aniuerſale quõ eſt ſimplex eadem di.45.
Aniuerſale quõ dicit cõitatem li.j.di.xxv. 69.
Aniuerſale quõ eſt ſimplicius ad id qð eſt minꝰ vni

Vniuerlſale eſt duplex ſc i pꝛedicãdo ⁊ in cauſando

libꝛo. iij. di. xxvij.s. .
Aniuer ſalioꝛa eſſe pꝛioꝛa quõ intelligit᷑. libꝛo.iij.diſ.

Aniuerſum dupler babet eſſe et quod boꝛum eſt ꝑ/

petuum quod non libꝛo.ij. diſt. xix.. 44

Aninerſum non poteſt eſſe inoꝛdinatum libꝛo.,. diſ.

xliiij. 19. et. 20. et. ꝛ21.

4

Aniuoci. equiuoci et analogi diuiſio penes qͥd aci- A

pitur li.j.di. j. . Et ð hoc li.j.di. xiiij.ĩ 5.

¶Bocatio

1

Nocatio. electio. pꝛedeſtinatio differunt. libꝛo. j. diſt.

xl. 59,

(VBoluntas

l

Noluntatis dominio ſubeſt aliqd dupliciter. Et m

auf modũ oia ſubiacent voluntati noſtre. libꝛo.j.
Aoluntatis actus conſideratur tripliciter et m boc
tripliciter diffinitur frui li.j.di.j.⸗ꝛꝛ.
Aoluntatis actus conſiderat᷑ ⁊ 1 modũ appetitus ⁊
per modũ complacẽtie. Et ſcdᷣm quẽ modũ poteſt
antecedere viſionẽ et m quẽ conſequit᷑ ipſam.li.
.diſti. j.50. SS
Aoluntas quomodo equatur intelligentie libꝛo.j.di

„ „

ſtin. iij. 59.

Aoluntas dupliciter conſideratur reſpectu voliti. et

que eſt in deo.que non li.j.di.vj.S.

Aoluntas dei quo eſt cauſa rerũ ꝓxima et immedia
ta li.j.di.viij.ʒ o.

4

AVoluntas ſiuè liberalitas dupliciter eſt pꝛinci ium.

Et ſcᷣm quẽ modũ afſimilat in ſubſtantia.libꝛo.)

diſt. x. 1 5.

De littera

Noluntas diui

Voluntas et natura quomogo ſunt idem in deo lib. Aolũtas condicionata nõe

AVoluntas quid ſit li.j. di. xv. 0. in fi. Iterum diffini
tur li.ij.di.xxvj.I.ct...T?„.
Aoluntas ⁊ natura differenter mouentur libꝛo.j.di/

Voluntas eſt duplex ſcʒ antecedẽs et conſequens.et
m boc eſt duplex dilectio li.j.di.xl. b. Iterumvo
luntas antecedẽs 8 couditionalis.voluntas con
ſequens ðꝛ abſoluta lib.j.di.xlvj.i1.
Ao uentate a diuina exeunt oꝑa duplici via.li.j.diſt.
xlj. 16. H
Aoluntas dei ⁊ noſtra differenter ſe babent libꝛo.ſ.
diſtin. xlv. .. .—

ℳ

Aoluntas dei quõ eſt omniñ cauſa generaliſſi ima. li.

· di. lv. 5. Et in textu. d.
Aoluntas beneplaciti quare et quõ eſt vna in deo et
quare ct quõ ſunt plures idee in co li.j.di.xlv.ꝰ.
Voluntatem an ſit ponere in deo li.j.di.xlv.q.j.a.NRe

Voluntas humana quare eſt variabilis diui/ 13.

na non libꝛo.j.di.xlv.i.
Aoluntatis in deo ſuppoſitiõe admiſſa querit᷑ vtrũ
ipſum ſit ponere omniuolenteʒ a voluntate ſicut
omnipotentẽ a potentia ⁊ omniſcientẽ a ſcientia
libꝛo.j.di.xlv.q.ij.b.Re.iS.et.it

Aoluntas quomodo ðꝛ melioꝛ quia ſe ad plura extẽ

dit libꝛo.j.di.xlv.ꝛ ꝛ.
Aoluntas potẽtia ⁊ ſapientia an ſint cequalia in deo.

libꝛo. j. diſt. xlv. 22.

Ba unezs dei an ſit cauſa rerum libꝛo. j. diſt. xlv. q. .

Noiluntati an conueniat rõ cauſalitatis ꝓpter rẽ ſi-

gnificatã an ꝓpter cõnotatũ li.j.di.xlv.?ꝛ .

Aoluũtas dei an ſit cauſa per ꝓpꝛietatè an per appꝛo

Aoluntas dei an dicatur cauſa ꝓpter virtutẽ agendi
an ꝓpter modũ agendi libꝛo.j.di.xlv.? 6.

Aoluntas diuina an ſit cauſa prima et immediata.

li. j. di. xlv.q.ij.d.Ra.o.et.ʒð.

oluntas diuina an conueniẽter diuidat᷑ in volun/
tatem beneplaciti ⁊ ſigni li.j.di.xlv.q.j.e.R.ð ð.

7„7 e

diuina quare indiget ſignis et ſcia ⁊ potẽ-
tia non li. j. di. xl v. 56.

Voluntatis dei ſigna an ſ⸗ int naturaliavel volũtaria
libꝛo.j.diſt. xlv. 7.

Noluntatis diuine ſigna rõne cuius ſunt ſigna libꝛo

ſ.diſt. xlv. y9.

Toluntatis diuine ſigna quot ſint 2 coꝝ ſufficien⸗

AVoluntas diuina quõ eſt preteritoꝛũ pñtiuz et futu

roꝛum Ibidem. “”
AVoluntas beneplaciti reſpectu cuius eſt multiplex.
libꝛo. j.di xlv. 41 9⁹ .

Voluntatis diuine ſigna an diſtinguant᷑ ratione mo

di ſigniricãdi an rõne rei ſignificate li.j.di.xlv.42.
Voluntas dei quõ eſt reſpectu mali.li.j.diſt.xlx.q3.

ANolũtas dei quomodo eſt eſſentia dei li..di. xlv. a.
Zelle qᷓuis ſit idẽ ĩ deo qd eſſe nõ tñ põt dici deus eł

omnia q̃ vult libꝛo.j.di.xlv.b.

₰„

VYoluntas dei ſumme bona eſt pꝛima cauſa omniuz

que naturaliter ſunt li.j.di. xl v. c.d.

„

Noluntas dei eſt multipliciter dicta li. j.di. xl v. e. f. g.

Aoluntate beneplaciti an velit deus om̃s homines
ſaluos fieri liw.ndiaeſeg. 4. K. ꝛ5.
adit in deñ li. . di. xlvj. 12

Aoluntas dei an poffit caſfari q;t ad ad erect? bo

mnmos li.j.diſt. xl vj.9..
Aolũtatẽ dei fieri qtũ ad effec? malos ꝓbat obijciẽ
do auctate et rõe li.j.diſt.xlvj.c.d.e.et ſolnit obie/⸗

ctiones f. g. In hac di. pᷣſcribat᷑ huic particule tex

tus Qui em̃ vicũt ⁊c.hec rubrica. Opponit adꝑ/
tẽ falſam ꝑ ꝓbationẽ que innitit᷑ rõni.v.
Aolente deo ⁊ auctoꝛe oñdit bonũ eſſe fieri mala tri
plici rõe li. ..di.xl vj b.i.. Addẽs ſophiſticã roõnez
ꝓbat ex deo eſſe ꝙ mala fiant.n.m.
Aolũtas beneplaciti dei an poſſit impediri li.j.diſti.
rxlvij. q.j.a. . Sss.
Aolũtas beneplaciti eſt duplex ibidem.

Volũtas aiuina ⁊ ſi neceſſario inferat effectũ tñ eſfe

ctus euenit cõtingenter li.j.diſt. xlvij..
Aoluntas diuina q;uis ſit cã effectus Etiugẽtis nõ
poteſt tñ impediri li.j.diſt. xlvij.. .
Aoluntas diuiua nõ põt impediri ꝓpter defectũ cau
ſe coopantis li.j.diſt. xlvij.d i.
Aoluntatis ſue cõtrariũ poſſe deñ p̃t intelligi vupłr
li. . diſt. xlvij.12. 7.15. “D
Voluntas dei m cõuenientiã et pꝛeſcientiã vult illa
q que vult li.j.diſt.xlvij.. .
Contra voluntatẽ ſigni an poſſit aliquis faeere li.j.
diſt. xlvij.q.ij. b. R. v75.

2 ,

Voluntate eiſe potentioꝛẽ cõtra cuius ſignũ nõ põt

fieri qualiter intelligit᷑ li.j. diſt. xlvij. 17.
NUNoluntatis diuine ſignũ maximũ nõ eſt pᷣceptio.ſʒ
peꝛecepti impletio li.j.diſt. xlvij.-ĩ.198.
Aolũtas ꝑmifſionis dei quò ſe bʒ ad peccãtẽ li.j.di.

Auvij. 16. 7. 19. diſt. xlvij. a. b.

Aoluntas dei ſemp eſt efficax et nunqᷓ;ᷓ impedit᷑ li.j.

AVolũtas ſigni qnedã põt nn veien vel cõtra eã fieri
li. j. diſt. xlvij. c. le li. j. diſt. xlviij. q. j. a. P. 7
Aolũtatẽ nr̃aʒ ↄfoꝛmarivolũtati diuie an ſit poſſibi
Aolũtatẽ humanã diſtare in infinitũ a volũtate di/
nina ñ ipedit cõfoꝛmitatẽ cõꝑatõis li.j.di.xlviij.S
Aoluũtas hũana et diuina vtrũ in ſeipᷣa vel in aliquo
tercio cõfoꝛment᷑ li.j.diſt.xlviij.ꝰ.

Aolũtas noſtra an cõfoꝛmet᷑ volũtati diuine ꝑ eſſen

tiã aꝝ ꝑ participationẽ li.j.diſt.xlviij.0 0.
Aolũtatis noſtre cõfoꝛmitas ad diuinã an faciat eã
innſtaà li.j.diſt. xl viij.q.ij.b.R.iiTxKxKx.
Aolũtas duplex eſt ꝓpoꝛtio et pᷣn hoc duplr attẽdi
tur cõfoꝛmitas volũtatis nr̃e ad diuinã ibidem.
Bolgezte fieri beatã plus reqᷣrit ꝙᷓ fieri iuſtã li.j.di.
Aolũtas vindicãdi qũ eſt iuſta li.j.diſt.xlviij.ʒ.
Aolũtatẽ noſtrã an teneamur cõfoꝛmare voluntati
diuine in ratione volendi vt velimus ex charitate
gquod volumus li.j.di.xlviij.q.j.c.Re.⁊ 4.⁊ ꝑ totũ
Aolũtatẽ noſtrã an teneamur ↄfoꝛmare volũtati di
uine in volito li.j.diſt. xlvij.q.ij.d.R.189.⁊ melius
19. ct. 20. ar nis li.j.di.xlviij.ꝛ1.

Aolũtatẽ triplicẽ diſtiguit bug.i hoie.ſ.rois pietatis

Aoluũtatẽ triplicẽ diſtinguit bug.in xpᷣo.ſ.deitat s rõ
nis pietatis ⁊ carnis li.j.diſt.xlviij.ꝛꝛ. 24
AAiolitũ dei quõ nos obliget ad tẽtionẽ li.p diſt.xlviij.
Aolũtatẽ dei quõ voluit beata virgo et alij cõpatiẽ
tes xpo li. j. diſt. xl viij. 21 5. di. xl viij. a.
Aoluũtate differenti vult homo qd deus vult libr.j.
Aolũtate dei bona mala hoim volũtas implet᷑ lib.j.
ODiſt. xl viij.d. doi. vij. q. . 2. Pe. 1.
Aolũtas vel affectõ demonũ an poſſit rectificari li.ij
Aolũtatis male cõtinuatio qan ſit in demonibus lib.

ij. viſt. vij.q. ij. b. t. 9.

Aoiũtas mala tripliciter conſiderat᷑ et m bos tres
modos oẽs eſt cõtinuatio male vol ũtatis in dia/

bolo ſed differenter ibidem.

Aoluntatis male intentio an ſit in demonibus liij.

diſt. vij. qiij. c. Re. 18.

—

De voluntate demnonũ vide aliqua vbi demon ac.

Aolũtates demonũ q̃re ↄs nõ cohibet li.ij. di. vij. Fl.
Volütariũ ñ eẽ anatura quõ intelligit᷑ li.ij.di.xvj.20

Oolũtatẽ di neceſſitatẽ cẽ quõ itelligit᷑ li.ij.di.xvij.·

*

Aolũtariũ duo requirit li.ij.diſt.xxij.8.

Aolũtatis diuiſio ꝑ naturalẽ et deliberatiuã an ſit.

diuerſas potentias li.ij.di.xxiiij.q.iij.e.Re.ʒ7.

Aolütatẽ induci mutaꝛi cogi differũt li.ij.di.xxv.öSK⸗

Aoluntas dicit᷑ equiuoce ad volũtatẽ inſtrumentu
ad volũtatẽ affectionẽ et ad volũtatẽ vſum et m
quẽ modũ diffinit eã Aug.li.ij.diſt.xxvj.r.

Volũtas quõ mouet ſeipſaz et quõ mouet gratiẽ

Aoluntas appetitus et voluntas eligẽtie penes aa

diſtinguant᷑ in nobis li.ij. diſt. xxviij..
Volũtas mali angeli vel hois quõ eſt cq malaꝝ vo/

—

Aolũtas dupir eſt cã alicuiꝰ et pe: quẽ modũ voli /

tas eſt cã pene li.ij viſt. xxxii ..

NVolũtas triplicẽ bʒ defectũ et de quolibet bon ve
elt qd dict᷑ q malũ eſt a volũtate deficiente lib ij..

dDdiſt. xxxiiij. 14.
Volũtatẽ quid
diata ip̃iꝰ diſpoſitie circa culpã li.ij.di.xxxiiij.5.
Aolũtas ſi ẽ cã mali vt deficiens querit᷑ an ille defe/
cius ſit culpa vel pena an ſit naturalisvel pᷣterna
turalis et reſpectu cuius li.ij.di.xxxiiij.ĩ99.

Voluütas et actus oẽs boni ſunt inquatũ ſunt lib.ij.

diſt xxxyvvoyvyo.
Aolũtas dupłr cõuertit᷑ ad bonũ et quõ paſſiones
inde conſurgentes ſunt meritoꝛie et quõ culpabi

les et male li.ij. diſt. xxxvj.12.

Aolũtariũ et inuolũtaniũ dicit᷑ duplr et quð paſſio

nes ſunt volũtarie et inuolũtarie li.ij.di.xxxvſ. lꝗ
AVolitũ quod eſt avolũtate naturali quõ ẽa deo lib.

Voluntas finis duplr põt eẽ et vtrũ volũtas finis

et eius qð eſt ad finẽ ſint due volijtates an vna li.
ij. di. xxxviij. 6. Sõä

Aolũtas an ſit bona et comendabilis rõe boni finis

li.ij. di. xxxviij.q. ſ. a. Re. 7.

Aolũtates quare nõ ſunt equaliter bone cũ finis ſt
cqualiter bonus li.ij.diſt. xxxviij..1.
Aolũtas rõẽ cuius finis eſt bona et ad quẽ finẽ de⸗

bent referri noſtre volntates vt ſint recte li.j diſt.

Aolntatẽ qeſcere bito fine ſuo quõ intelligit᷑ li.ij.di.
Uoluntatis bone an ſit vnus ſolus finis an piures
li. ij. diſt. xxxviij. q. iij. c. Re. ꝛꝛ. q.ilij. d. Re. 26.
Aolũtates male an habeãt vnicũ finẽ li.ij.di.xxxviij
Aolũtates male quõ ↄueniũt in pꝛincipio.i.in libi⸗/
dine li. ij. di. xxxviij.29.

xxxviij.qij.b. Re

Aolũtatis recte finis quis ſix ti.ij.di.xxxviij.b.

Aolũtates bone vnũ babẽt finẽ et tñ quedam bone

diuerſos fines ſoꝛtiumt᷑ li. ij. di.xxxviij.c. d.
Aoluntas finis intentio quomodo differunt lib.ij⸗
diſt. xxxviij. e. f. lie.ij. diſt. xxxix.4.

Aoluntatig honitas vbi inchoat᷑ et ybi cõſumatar

Oſacit exire in peccatũ ⁊ que eſt imme

.

xxviij. .
Aolũtatis rectitudo venit ex partc finis lib.ij. diſti.

Gtsatt
nit
nianun
geluntatenn
anec h
Oluntaoith

(cdit ii,

plitefihit⸗
Golunarugau
Csfoluen
Cnlneriron⸗
Gnciblidt
Gplntriͦdraiq
nttetiend
Necktigeede
Kclunanun
Dluneneceng
ſgurlbon⸗
Coluent n
bwijdibſc⸗
olontatpar
aupe nil
Dobutaintene
Gamacuen
lncvtaln
ſtltcriebirli
annspeuan
ſslbrondin
Shlntnsekdug
ſcdiueſistep
Celiiidip.
Alontuäplu
VWatatien
tligrarkin
Vohrnocße
Volubtnscß
(nkinipe
Gobutaäl
Sponone
Goluusamini
luumaotnh
artnplrn
loſtrocein
enes volunt⸗
Volunnod
Glauntnäd
fommesgn
Nlutnsi
ſttſzipro
nfumitis
hepoſengi3
llunntis ,t
iinetgioe
gathiua⸗
huugeblnen

uginitcligt

dautrnn
Enhmuln
ſfſanmene
turſaifnf
WN
Haſghſen

eAgiiin

rbitgint
.

Vaenpdi
dhsliign
i es gictin
idi mi
Müminn

tarsnit
coctaailina⸗
iidegeit
Lyonritmt
mauslin
riinr eis

et mNN

umn
iniit
üt ani Wi!

miierititf
iirenäri

cinolhizi⸗
u
cknd,

4
õõ
44

2 1 4

—
õ 4

DHS ℳ
ut mhann,

4

cvolin

Piritgi

Voliti contrarietas q

*

Delittera
oluntas cum ſit naturale quare magis dicitur cir/
ca eam cõmitti peccatũ qᷓ circa alia naturalia.lib.
ij. diſt. xxxix.a.b S
Voluntate ſua quõ vult bomo naturaliter bonũ qui
tñ ſeruus eſt peccati li.ij.di.xxxix.c. H .
Voluntas qñ reputat᷑ ꝓ facto li.ij.di.xl.⁊o.et ꝑ totũ
et diſt. xlij. 27. J;—⸗—.ʒ
AVolũtatẽ nõ pẽdere ex oꝑe quõ itelligit᷑ li.ij.di.xl.23
Aoluntaria dicunt᷑ pctã ᷣm plus ⁊ minus ſᷣm nouẽ
gradus voluntarij.li.ij.di.xlj.x.
Aoluntarij rationẽ quomodo excludit ignoꝛãtia et
coactio li.ij. diſt. xlj. . HS
Voluntariũ dꝛ aliquid triplr ſʒ volũtate ꝓpria vo/
luntate aliena et ꝑtim ꝓpꝛia et ꝑtim aliena. Et ſᷣm

boc eſt triplex differentia peccati ⁊ quõ quodlibet

eſt voluntarium li.ij. di.xlj-t,d6.
Aoluntatẽ oẽm pꝛecedere malũ iudicium quõ intel/
ligitur libꝛo.ij.di.xlj.S.

Aoluntatis ꝗpꝛium an ſit etiã puniri ſicut peccareli

bꝛo.ij. di. xlj. q.iij.f.R. .99.. .
Aoluntatl peccatũ et peccatũ oꝑis an ſint duo pec/
cata vel vnũ li.ij. di. xlij.q.jſ.a.R.t9.
Voluntas interioꝛ quõ magis cõicat cumvoluntate
q́; cum actu exterioꝛi li.ij. di.xlij.? .
UVoluntas malefaciendi et potẽtia malefaciẽdi diſſi
militer ſe hñt li.ij.di.xliiij.i 2.et.iʒ.

Aoluntas peccandi quare dicitur mala non ſic pote

ſtas libro.ij.di.xliiij.iĩ9.
Voluntas eſt duplex ſcʒ abſoluta et condicionata ?
ſic diuerſis reſpectibus poteſt quis duo oppoſita
velle liiij. di. xvij.ã7. ſ.a. Pe.9.
Aoluntatũ pluralitas an fuerit in xpᷣo li.iij.di.xvij.q
Voluntatẽ eoꝝ eẽ eandẽ quoꝝ ſuba eſt eadẽ quõ in/
telligitur li.iij.di.xvij.iĩ o.

Voluntas qño facit volentẽ li.iij.di. xvij.n.
Aoluntas qũo babet regnum ⁊ imperium eoꝛum q̃ᷓ

ſunt in ipſo volente li.iij.di.xvij.l 2.
Aoluntas aliter eſt ꝓpꝛietas ſpectans ad dignitateʒ
qᷓ perſonalitas li.iij.di.xvij.ĩ. Fe. I5
UVoluntatũ nñerus ⁊ ſufficientia li.iij. di.xvij.q.ij.b.
Voluntas tripłr conſideratur.Et ſᷣm hoc diſtingni⸗
tur triplex voluntas in xpᷣo Jbide⁵m.
Aolũtateʒ eẽ in ſola rationali qũo intel ligitur lib.iij.
diſt. xvij.. 6. li. iij. diſt. xxij. 1 7
Danes voluntatẽ attẽdi li.ar.quomodo inte.ligitur
oluntas qũo ↄſequit᷑ naturã li.iij.di.xvij.iS.
Aoluntatis diuiſio penes quid accipiat᷑ li.iij.di.xvij
AVoluntatũ differẽtie an ſint in xpᷣo con/
foꝛmes an repugnãtes li.iij.di.xvij.q.iij.c. R.21.
Voluntatis advoluntatẽ confoꝛmitas in duobꝰcon
ſiſtit ſcʒ in volito et in ratione volendi.Et quid ſit
confoꝛmitas in volito et quid confoꝛmitas in rati
one volendi Jbidem.
Voluntatis ad voluntatẽ cõfoꝛmitas duplicite: attẽ
ditur et qũo xpᷣs dixerit ſe velle qd pater ⁊c.libꝛo
iij. di. xvij.22. et. 23. r
AVoluntatẽ bumanã diſtare in xpᷣo a voluntate diui
na qũo intelligitur li.iij.di.xvij.2 4.
UAolütate humana xpᷣm noluiſſe hierlin deſtrui quo
mogo intelligitur li.iij.di.xvij.2 5
ñ dicit contrarietatẽ in volun⸗
tate libꝛo.iij.diſt.xvij.?26.
AVoluntas xpᷣi qũo diſpenſabat᷑ varijs affectibus li.
iij. di. xviſ.27. r

„

AVotum ſiue voluntas qñ ꝓ ope iudicat᷑ li.iuij. diſt.

19. et. 2 0

Aoluntatem bhominis moꝛtui eſſe innertibilem quõ
intelligitur libꝛo.iiij.diſt.l.2. D H
Voluntas qũo et cui demeretur et quare et quomo.
do punitur libꝛo.iiij.diſt.l.? ·.

¶ Botũ. Bouere. Pouẽs

xvij.ii. E illicitũ li.iiij.di.xxxij.ʒ.
Aouere pᷣt quis continentiã dupir et ᷣm quẽ modũ
Votum continẽtie ſi mulier ſunpir emiſit cũ conſen
ſu viri et poſtea vir peniteat.vtrũ teneat᷑ ei redde-
re debitum li.iiij.di.xxxij..
Aotuʒ pᷣuatũ ſi violet᷑ qũo eſt pctm̃ li.iiij.di.xxxviij.
Votum ſolenne violare quomodo eſt peccatuz i.
ct ſcandalum li.iiij.di.xxxviij.x.
Aotum ſimplex hodie non impedit matrimoniũ cõ⸗
trahbendum li. iuj. di. xxxviij.s. Ad idem.d1.
Zotum ſolẽniſatur tribus modis li.iiij.di.xxxviij.õ.
Aotum quid ſit ſᷣm eſſentiã li.iiij.di.xxxviiſ. ⁊.ʒ.
Q. . 3. Pe. 13. telligitur li.iiij.di.xxxviij.ĩi.
Totuʒ in ſola deliberatione conſiſtere quomodo in
tum obligatoꝛiũ qũo reqͥrit intentionẽ li.iiij.diſ.
xviij.i S.et.⁊5. pliciter li.iiij.di.xxxviij.2.
Notum et iuramentum obligatoꝛium differunt tri/
Votum de quo ſit ſiue circa quã materiam libꝛo.iiij.
diſt. xxxviij. q.ij. b. G.ĩr8. H
Aotum debet habere tres comites Jbidem.
Votum an ſit de omni bono pꝛecepti ſcʒ et conſilij li
bꝛo.iiij.di. xxxviij.I 9. ”MM
Votũ an ſit de minoꝛi hono li.iiij.di.xxxviij.? o.
Votum an poſſit fieri circa oꝑa indifferentia. li.iiij.
diſt. xxxviij.dMi. d.ii. xxxviij. 22.
Aoueri qũo poteſt malum et non voueri. libꝛo.iiſ.
Votum iepte ſᷣm aliquid fuit laudabile ſᷣm aliquid
vituꝑabile ſilr et voti impletio li.iiij.di.xxxviij.23.
Aotũ erroneũ an liget li.iiij.di.xxxviij.?2 .
Votum in quo ſubiecto ſiue in qua materia eſt libꝛo
iiij. di. xxxviij.q.iij.c.Re.x5.
Aotum quã voluntatis libertatem requirit lib.iiij.
Aoto quare non poteſt ſe omnis bñs diſcretionẽ ob
ligare deo.cñ tñ poſſit ſe obligare diabolo ꝑ pecca
tũ nullo impediẽte li.iiij.di.xxxviij.22.
Aotũ qᷓ;uis ꝓmoueat ad ſalutẽ non tñ ſunt omnes
equalis conditionis in vouendo li.iiij.di.xxxviij.

Vouere non pñt oẽs qui poſſunt concipere ? 28.

animi deliberatõne firmare li.iiij.di.xxxviij.29.
Votuʒ ſimplex an ſit impedimentũ reſcindens ſiue
ipediens matrimoniũ li.iiij.di.xxxviij.q.j.d.Re.ʒo
Aotũ ſimplex non impedit mr̃imoniũ licet in eo ſit
cã irritationis matrimonij. ſicut in ſolenni lib.iiij.
diſt. xxxviij.52. ſolẽne li.iiij. di. xxxviij.ʒʒ
AVotum ſimplex reſpectu cuius non minꝰ obligat qᷓ;
Aotum continentie ſimplex emittẽs nõ tenet᷑ coirre
qũo intelligitur li.ii:j di.xxxviij.ʒ 4½. ij. e. P. 56.
AVotum an poſſit eom mutari.li.iiij.diſtin.xxxviij.q.
Votum non poſſe commutari ſi que rationes ⁊ au⸗
ctoꝛitates ſonare vident᷑ quõ ſunt diſſoluẽde.lib.
iiij. di. xxxviij. 7:2 ꝑ totum.
Votum an poſſit ſummꝰ pontifex ꝑ diſpenſationeʒ
irritare li.iiij.di.xxxviij.q.iij.f.R.I.
Voti obligatio conſtituit᷑ ex Suplici iure naturali.li.
iiij.di.xxxviij.2. telligit. li.iiij.di.xxxviij. 43.
Voto in nullo papam poſſe diſpẽſare quomodo in/

.li. iiij. di. xxxviij. 4. =
Votum continẽtie quare non poteſt papa ꝑ diſpen/
ſationẽ relaxare li.iiij.diſt.xxxviij. F5.
Votũ pauptatis non põt papa ꝑ diſpẽſatõeʒ relaxa.
req́;uis poſſit votũ abſtinetie relaxare. li.iiij.diſti.
Votũ obediẽtie qᷓre nõ pᷣt papa ꝑ diſpẽ
ſatõeʒ relaxare li.iiij.di.xxxviij.c7.
Aotũ quid eſt de quo ſit ⁊ quoꝝ li.iiij.di.xxxviij.a.
Votum quoddã impedit matrimoniũ ſed non diri/
mit vt ſimplex quoddã et impedit et dirimit vt ſo
lenne li.iiij. di. xxxviij.vbD. De voto quere aliqua
vbi continentia.⁊ vbi coniuges.et vbi vir. et vbi
(Borx vxoꝛ.et vbi debitum.
Voxin homine qũo eſt ꝓpoꝛtionabilis interioꝛi ver
bo vel ſignificato li.j.di.xxij.?ꝰ1 xxxvij.17.
Vox non eſt ea ratione vbiq; qua deus lib.j.diſtinc.
Aocis vl locutõis foꝛmatõ tria ↄplectit᷑ li.ij.dixxj.i

Doto in vno ſipᷣt papa diſpenſaꝛe 8 in oĩbus. Solo.

Aſia vna tres bypoſtaſes quare prohibuit hiero.di⸗
cere libꝛo.j.di.xxiij.i.

Aſus rei eſt duplex.Et de quovera eſt regula.Cuius
vſus bonus et ipſum bonũ eſt li. .. diſt. xlvj. 22 Et
cuius vſus malus eſt ivpſum malũ eſſe quõ intelli⸗
dieni li. ij. di. xliiij.. .
Alus alicuius potentie ꝛ dupłr. Et ſᷣm quẽ moduʒ
obſtinatio aufert vſum.li.ar. demonibus et ſcᷣm
quem non. li.ij.di. vij.72.
Aſuʒ li.ar.quo amittunt demones li.ij.di.vij. ʒ.
Aſus et abuſus qũo attẽdit᷑ ᷣm actũ li. ar. lib. ij. diſt.

Aſura ſacrilegiũ et rapina quõ differũt lib. ii. diſtin.
xxxvij. 12. 4 tiam Ibidem.

☛

Alura quõ habʒ annexam violentiam et fraudulen

Vſurarius quõ contrectat res volente dño li.iij.diſ.

xxxvij... xxxvij. 15.
Aſuras dare quãdo eſt peccatũ et quãdo nõ li.iij.di.
Aſura quare magis cõmittit᷑ in comodatõe pecunie
qᷓ; domus locatione li.iij.di.xxxvij.s.

Atendu qua re ſit qua fruendũ⁊ qua vtendũ ⁊ fruẽ
Ati et frui differũt li.j.vi.j.ꝛ. dum. li.j.di.j.S.
Vti quid ſit per eſſentiã an ſit actꝰvolũtatis an ratõ
nis libꝛo.j.di.j.q.j.a.Re..D„.
Ati quinqʒ modis accipitur Jbidem.,.
Iterũ vti aliquo eſt duobus modis et quõ contingit
virtutibus male vti li.ij.di.xxvij.Jÿ.
Atendũ an ſit om̃i creato li.j.di.j.q.ij.b.Re.20
Vti aliquo ðꝛ quatuoꝛ modis Ibidem.

Atẽdũ an ſit ſolo bono icreato li.j.di.j.q.iij.c.ꝑ totuã

Atile ad finẽ eſt aliquid triplr li.ij.di.xxvij.⁊.

At coniunctio capitur dupir ſcʒ conſecutiue et cau/
ſaliter. Et quõ accipit᷑ in illa auẽtate iob.vt illuda
(Brj tur ei ab angelis eꝰ ⁊c̃.
BPLoOZ i. di üj. 45.
Vroꝛi debitũ reddere im pedit vacarc oꝛõi qo ſit in
telligendũ libꝛo.iiij.diſt.xxxij. X.

Vrxoꝛe nolente poteſt vir crucẽ geciꝑe in ſubſidiũ ter 3

re ſancte li.iiij.di.xxxij. .

Vroꝛ violẽter coꝛrupta a viro non pot ſine aſſenſia

viri religionẽ intrare nec votũ vouere li.iij.diſti.
xxxij.17. et.18. .
Axoꝛes pluꝛes q̃s parres ante legẽ habuerũt an ſink
vxoꝛes appellãde an ↄcubine li.iiij.di.xxxiij.,)
Arxoꝛes plures vnũ habere an ſit cõtra legẽ li.iij. di.
Vxoꝛibꝰpluribns vti nõ eẽ ↄtra xxxiij.q.ij.b.Re.i 5
ius nature ſi que rõnes ⁊ auẽtates ꝓbare vident᷑
quõ ſunt diſſoluẽde li.iiij.di.xxxiij.iĩs. et ꝑ totum.,
Axoꝛ vna quare non ẽ pluniũ viroꝛuʒ ſicut vnus eſt
vir pluriũ mulierũ li.iiij.di.xxxiij.ꝛ2.
Axoꝛum pluralitas non oino coꝛrũpit bonũ ſidei et
ſacri qꝛ aliqui fidem ſeruabant et ratio ſignatiõis
ibi mane bat li.iiij. di. xxxiij.24.
De vxoꝝ pluralitate quere aliqua vbi cõcubina. Et
ibidẽ ponit᷑. Cõcubinã habere an ſit cõtra legẽ na
ture.e.li.et di.ꝰ.emendet᷑ ſic.e.li.et di.q/j.o.Re.9.
Axoꝛem repudiare an ſit licitũ liiij.diſ.xxxiij.qj.g.
Axoꝛein repudiare quare non puniebat Ge.40.
nec ꝓhibebat lex moyſi li.iiij.di.xxxiij.4t.

Axoꝛẽ repudiare an debuerit ꝑmitti liiiij. di. xxxiij.

Axoꝛ poſt repudiũ an debuit viro re· qijh.ſRe.45
conciliari li.iiij.di.xxxiij.qiij.i.Re.Sõo.

Arxoꝛẽ repudiatã nõ poſſe viro recõciliari dũ tñ cul.

pa adulterij non interuenerit ſi qᷓ rõnes dicere vi
dent᷑ quomodo ſunt diſſoluende li.iiij.diſt.xxxiij.
Arxores plures ſimul habuerũt ſancti pa Fr. et. 52.
tres abſq; culpa li.iiij.diſt. xxxiij.2t.d.
Axoꝛes plures ſimul babuerũt ſancti pꝛes legis mõ
datum nõ tranſgrediendo li.iiij.di.xxxiijA.
Axoꝛ non p̃t ſeꝑari a viro ꝓpter impotentiã generã
di in viro ᷣ ꝓpter impotetiã coeundi et quõ hec
ſnia circũloquit᷑ li.iiij.di.xxxiiij.. xxxiiij.lo.
Axoꝛ ꝓpter infirmitatẽ non eſt dimittẽcda li.iij.diſt.
Vxoꝛis crimẽ celare ẽ duplicit᷑ ⁊ qd ẽ liatũ qð nõ li.
Axoꝛẽ an liceat dimittere ex cauſa iiij.di.xxxv.4.
foꝛnicationis li.iiij.di.xxxv.q.j.a.N77.
Vxoꝛẽ foꝛnicariã dimittere an ſit in pᷣcepto.li.iij.di.
xxxv.q.ij.b. R.14.

Arxroꝛẽ foꝛnicariã an poſſit quis dimittere ꝓpꝛia au/

ctoꝛitate ſine iudicio ecclie li.iiij.di.xxxv.q. iij.c. R⸗
AVxoꝛẽ aliã an poſſit vir ducere diuoꝛcio celeæ ic.
bꝛato li.iiij.di.xxxv.q.iiij.d.Re.⸗ꝛꝛ... ·
Axoꝛ et vir an poſſint recõciliari poſt diuoꝛciũ li.iiij.
di. xxxv. q.v.e. E.: o.
Inter vxoꝛẽ ⁊ virũ an poſſit fieri diuoꝛciũ ſi non p
dat aliqua culpa li.iiij.di. xxxv.q.vj.f.Re.ðo.
De bac materia quere aliqua vbi diuoꝛcium.
Vrxroꝛe ſerua contrabẽte cũ ſeruo et ſeruus venunda
tur gẽtilibꝰq̃rit᷑ an debeat ſeqͥ eũ li.iiij.di.xxxvj.j.
Ab vxoꝛibus abſtinere epos preſbyteros dyaconos
⁊c̃.qũo intelligit᷑ li.iiij.di.xxxvijA.
Axoꝛ que conſenſit viro ſuſcipere ſacros oꝛdines an
poſſit contrahere li.iiij.di.xxxvij.c..·
Axoꝛem dner, an ſit licitũ interficere li.iij. diſti.
xxxvij.q.ij.d.N.⁊ 0. G ,
rorvocd ean ſit grauiꝰ peccatũ q; occidere ma
trẽ li. ilij. di. xxxvij.q· ij. e. Re. 25. q.. ij.f. Fe. ꝛ9
Axoꝛicidiũ an impediat matꝛimoniũ li.iiij.di.xxxvijj
Axoꝛẽ pᷣt quis occidere triplłr et qũo alteru altero ſi
grauius pctm̃ li.iiij. diſt.xxxvij. IJbidem.
Aroꝛicidã poſſe cõtrabere mrimoniũ ſi qᷓ rjões vidẽ
tur ꝓbare qũo ſt᷑ diſſoluẽde li.iiij.di.xxxij.ʒo.p to.
Axoꝛ an reddẽda ſit moꝛtuo reſuſcitato li.iiij.di.xxx

roꝛ que creditvirũ interẽptũ et cõtrabit viij.i0
quidq erit iuris libꝛo.iiij.diſt.xxxviij.ii.

iingſc

Pen
ſolbeoin
Aenſet

com
ii
Phisſecus
ſuonto
Vibange
cſnnir
Poconon
Pivohflus
dune nshe
Pisvebi
Hitenadooe
Hiodiptbe
Welegoes
Diomgron
Hispotnit
Pndcädia
Hde
Hinoe
Rc
Nyisco⸗
Licop
Nybunna
glonui
Pyuauſn
ibgiobn
u.
Ponondehe
lofklan
Miisgante
Popeeſe
ceſney
Dhplepon
lrgit
hoſodege
feitümmt
liſaſo,a
bſpungzin
incpe nſon
higlnfiſe

ſcs in

bmnchun
Miconen
andes
echn
Pnoſngue
Poernnn
taütſcee
mnpfti

aiſellni
nſklailiin
Enmmikt
rüllängi
H
giie
irtiiiwei
raiindkiüin
ubeießs
iüng
gnti ii⸗
Hiaii.
ickna
iictt git
ngan
“5
nmntnie⸗

ſtns nin
rοWνυϑo⁰

nit
=
atc

De litter

AVroꝛ qñ et quõ debet reſtitui viro et econuerſo quã
do ſepati ſunt ꝓpter gradũ aliquẽ conſanguinita/
AVxoꝛem ſterilẽ fratris ducere quare precepit lexlib.
iiij. diſt. xlj. ꝛ25. „ HWH
Xpianus
Piano ſatis eſt credere cauſaʒ omniũ
rerũ creatarum eſſe bonitatẽ creatoꝛis
quõ intelligit᷑ libꝛo.j.di.iiij.s.
Xpiani an teneant᷑ ſubeſſe tirannis ſi/
ue poteſtati ſeculari in aliquibus. li.ij.
— ((NDüu4s“
Xpm̃ eoipſo miſſum quo factũ ex muliere quomõ in
Xpũs factus eſt hõ ſine determinatiõe non recipitur
illa oꝛatio IYbidem.
Tpũs compꝑat᷑ ad angelos quatuoꝛ mõis et quomõ
eſt maioꝛ ⁊ minoꝛ angelis li.j.di.xvj.. Ad idem li
bꝛo.ij. di. xj.21. xvxv li. iij.di. xiij. I 4.

xrvij. 50. Et
Xpõ quomodo nõ ad menſurã datꝰeſt ſpũs li.j.diſt.
Xpũõs dꝛ filius dei m tres ꝗꝓpꝛietates quibus exclu/
dunt᷑ tres hereſes libꝛo.j.di.xxvj.T0.
Xpũs ðꝛ verbũ imago filius li.j.di.xvij.25.
Xpi verba duo complectunt᷑ Et ſᷣm quẽ modũ ſeq̃t
rxpũñs dixit boc. hoc erit li. di. xl. 7.
Xvus legiones angeloꝝ q̃re dixit ſibi dari poſſe li.j.
Xpũs tripir conſiderat᷑ ⁊ vIm quẽ modũ di. xliij..
xpũs potuit eẽ melioꝛ ⁊ non. li. . di. xliiij. 4. et. 5.
Xom̃ occidi a iudeis quõ fuit malũ li.j.di.xlviij..
Xpi paſſionẽ an ſancti vebeãt velle li.j.di.xlviij.c.
Xpᷣi paſſio et ſanctoꝝ differenter iudicanda eſt libro
1. diſt. xx vii.dbo—
Xpũs quõ ſedet ad dexterã patris li.ij. di.ij.4.
Xp̃i coꝛpꝰ quo eſt in pluribus locis li.ij.di.ij.5.
Xpᷣi bumana natura quare non recipit diſtinctõneʒ
pſonalẽ li.ij.di.iij.36. diſt. xj.q.iij.c.Re.T8.
XYpi ad cuſtodiã an fuerit aliqs angelꝰ deputatꝰ li.ij
Xpũs qũo habuit malũ angelũ ad exercitiũ.li.ij.diſ.
xj.22. tiſt. r]. 25.
Xpõ non debet attribui cuſtodia ãgelica.libꝛo.ij.
Xpũs non eſt natus ſub conſtellatione et qũo magi
per ſtellam xpm̃ cognouerunt li.ij. di. xiiij.S2.
Xpũs qua ratione ſuſtinuit penã moꝛtis cũ nulla in
ipſo preceſſerit culpa li.ij.vi.xxxvi.25.
Xpm̃ eẽ finẽ precepti qo itelligit᷑ li.ij.di.xxxviij.4.
Xpm̃ ꝑ ſe voluiſſe redimere vt in priſtinã libertateʒ
redigeret qũo intelligit li.ij.di.xliiij.y9.
Xpũs qũo dꝛ genitus et qũo factus li.iij.di.j.5.
Xpũs in bũana natura quo ꝑticipat nomè diuinum
li.iij. di. j. 2. et. 8. “””MM
Xpũs ſi nunq; incarnatus eſſet bomo gloꝛificat? q;
modo ex viſione dei eẽt beatus li.iij.di.j.¶K2.
Xpũs non fuiſſet hũanitati vnitus ſi hõ ſtetiſſet li.iij
diſt. j. 43. Ad idem. S1. Et que fuerit incarnatõnis
ratio pꝛecipua vide li.iij.di.j.q.ij.f.per totum.
Xpᷣus quõ pꝛedeſtinatus eſt li.iij.di.j.ꝗ.
Xpᷣs quomodo ðꝛ caput ecclie li. iij. di. . 9.
Xp̃c quomodo dicitur aſſumpſiſſe om̃ia que in natu
ra noſtra plantauit li.iij.di.ij.i.
Xp̃us ex contactu ⁊ vnione carnis nihil feditatis cõ

traxit ſicut nec radij ſolis ex contactu inquinato/

rum pñt inquinari liiij. diſt. ij.2.

Xpᷣs q̃re elegit pauꝑes ⁊ ignobiles li.iij.diſt.ij.ic.
Xpus an aſſumpſerit verã carnẽ li.iij.di.ij.q.j.d.
Xp̃i caro quare ðꝛ celeſtis et venire de e Re.24.
lo li.iij. di. ij.25. et.26.
Xpus an aſſumpſerit animã
jj.q.ij. e. E. v8.
Xpᷣi ſolam carnem nõ animã aſſumpſiſſe quomodo
intellexerit iohes cuʒ dixit verbum caro factum ẽ
Xpᷣo quare magis attribuitur no li.iij. di. ij. 1.
mẽ incarnationis qᷓ; animationis li.iij.di.ij.92.
Xpᷣus qua neceſſitate cum carne aſſumpſit animã.
li. iij. di.ij. 3. et. . li.iij. di. ij. q. iij. f. . 5.
Xpus an babuerit cuz alijs bominibꝰ ſpẽm cõmũeʒ
Xpᷣi coꝛpus an fucrit vnitum chriſto mediante ſpiri
tu bumano ſiue anima li.iij.diſt.ij.q.j.g.Re.ðꝰ.
Xp̃i anima quare eſt a carne ſeꝑata et non diuinitas
li. iij. di. ij. ¶2.
Xp̃i anima an fuerit aſſumpta a verbo mediante ali
quo habitu gratuito li.iij.di.ij.q.ij.b.Re..
Xpᷣ̃i animã vb: auẽtas dicit vnitã mediante aliquo
dono gratie quõ intelligit᷑ li.iij.di.ij. ¶„.
Xpᷣus quare totas natuꝛam humanã accepit ⁊ quid
nomine bumanitatis vłbumane nature intelligẽ
dum ſit li.iij.di.ij.a. ij. b. c. ð.
Xpᷣus quare aſſumpſit carnem⁊ animã libr.iij. diſt.
Xp̃i caro quomõ ðꝛ facta ex puriſſimis virginis ſan/
guinibus li.iij. di. iij. . ä
Xoi caro quomõ ðꝛ ſimilis noſtre antique cõſi perſio
nis carni li.iij.di.iij.“5.
Xp̃i caro qnõ dðꝛ creata li.iij.di.iij.,.. B
Xp̃us dꝛ aſſumpſiſſe pꝛimitiua noſtꝛe maſſe triplici
rõnelli.iij.di.iij. .
Xpm̃ non mater cõcupiſcẽtia ſed gratia cõcepit quõ
intelligitur liiij. di. iij. 4 .
Xpũñs an fuerit in abꝛaam decimatꝰ li.iij. diſt.iij.qij.
Xpus quare non fuit decimatꝰ in lunm· b.G. 53
bis abꝛabe⁊ leui cum in his fuerit ſicut alij li.iij.di

rationalẽ. libro.iij. diſt.

ſtin. iij. 54. S
Xpm̃ figurari per decimã oblataʒ quõ intelligit᷑ lib.
iij. diſt. iij. 5. li. iij. di. iij. .

Xpi oblatio quomodo figurat᷑ in decimatõe abꝛabe.
Xpᷣus licet fuerit in carne virginis et caro virginis
in abꝛaam tamẽ xpᷣs non eſt decimatus libꝛo.iij.
diſt. iij.ð . Ad idem. 21.
Xp̃i caro ĩ abꝛaam et alijs patribus an fuerit diſtin⸗
cta ᷣm qualitatẽ a carne alioꝝ filiov. li.iij. diſt. iij.
q.j.i.Re.õo. „. . .
Xpi caro quomodo dʒ eſſe maxie pura li. iij. di. iij. õ2
Xp̃i caro quõ eſt medicina li.iij di. iij. 3. . ö6 4.
pi caro an fuerit aliter in pentibus qꝙᷓ; caro alioruʒ
hominum ſcᷣm legem ꝓpagationis libꝛo.iij.diſt.
iij. q. ij. k. R. 65. ,
Xp̃i caro dupir onſiderat᷑ et ᷣm quam conſiderati/
onem caro chriſti fuit peccato obnoxia Ibidem.
Xpi caro fuit peccato obnoxia quomodo hec ꝓpo/
ſitõ exponitur li.iij. di. iij.68.

Xp̃i caro non deſcendit a progenitoꝛibus ᷣm ratio/

nẽ ſeminalẽ li.iij. di.iij. 69. et. 7 0. et. ?1.
Xp̃i coꝛpus an fuerit ꝓductum ad ꝑfectam molem
ſubito an ſucceſſiue li.ij. di. iij. q. ..l. Re. 727.

Xp̃us quomodo ðʒ vir Jere.xxxj.femina circunda/

bit virum li. iij. vi. ij. 73.2 quõ dicat᷑ nouũ. 72
xõus quare in inſtanti conceptionis fuit ꝑfectꝰ vir.
eute ⁊ ſcia ſed nõ coꝛꝑis foꝛma. qᷓ̃titatiua li. iij di

. 5. „ . . .
Tpl membꝛa an ſubito foꝛtmata ſint et diſtincta an
ſucceſſiue li.iij.di.iij.q.ij.m.et per totum.
TXp̃i coꝛpus ꝑfici numero.xlvj.dieꝝ quõ intelligitur
lib. iij. diſt. iij. 77- 2
Xp̃m debere ꝑ oia fratribus aſſimilari quõ intelligit
li.iij. diſt. iij.28. et di. xij. 52.
Xpi coꝛpus ⁊ ſi fuerit nutritũ et augmentatum ſicut
alioꝝ hoĩm coꝛpa tñ nõ fuit ſucceſſiue foꝛmatũ li.
Xpi generatio et nr̃a diſſilr ie hñt qtuʒ ad oꝛdinem
actuũ q ſunt cõſolidatio pↄuerſio ⁊c.li.iij.di.iij.So.
Xpi caro an potuerit vel debuerit decimari in abra/
ham li. iij. di. iij.d.
Xi caro nõ fuit caro peccati li.iij.diſt.iij.e.
Xpi carnẽ nõ pꝛius fuiſſe cõceptã qᷓ aſſumptã qnõ ĩ
telligit li. iij. di. iij. f. üj. 4.
Toõm repletũ coꝛꝑa lit᷑ gratia tripłr exponit᷑ li.iij.di.
Xpi incarnatio an debeat appꝛopꝛiari patri an ſpiri
tuliſancto li.iij.di.iiij.q.j.a.Re.&.
Xp̃i cõceptio quare magis attribuitur ſpũiſancto qᷓ
pvatri li.iij.di.iiij.5. ⁊.S. q.ij. b. Re.9
AXps an poſſit diqifilius ſpũſſancti libꝛo.iij.diſti.iiij.
Xpm poſſe dici filiũ ſpũſſancti ſi que rões ꝓbare vi
dent᷑ quõ ſunt diſſoluende li.iij.di.iiij.lo.⁊ ꝑ totũ

2122

Xps an poſſit dici filius trinitatis li.iij.di.iiij.q.iij.c

15.
Xõs triplicẽ bʒ ſubſtantiã.ſ.ſupꝛemã mediã et infi/
mã li.iij. di.iij..4. ? rõe ſupꝛeme d filius patris.
rõe infime dr̃ filius matris.ſʒ rõne medie.ſ.anime
nMnõ põt dici filius trinitatis li.iij.di.iiij.⁊ 0.
Xpᷣs quare nõ dr filius vel creatura trinitatis ſieut
gAlij hoĩics li.iij.di.iiij.ĩv. .V
Xp̃i fratres dicimur ſʒ ex hoc nõ ſequit᷑ ꝙ xpᷣs ſit flli
us trinitatis li.iij.diſt.iiij.l2.
AXps rõe cuius dr filius dei patris li.iij.di.iiij.S.
Xpm dici filiũ trinitatis ducit in tres erroꝛes triũ he
reſiarcharũ li.iij.di.iiij.l9.⁊.⁊1.
Xpi cõceptiovel incarnatio an fuerit ex mera gratia
an boc impetrauerũt ſanctoꝛũ patrũ merita li.iij.
diſt. iiij. q.ſ.d. Re.22.
Xp̃m incarnatũ ec ꝓpt᷑ miſeriã inopũ et gemitũ pau
perũ quõ intelligit᷑ li.iij.di.iiij.23.
Xpm an meruerit beata virgo cõcipere an cõceptio
illa ſolũ fuerit ex munere gratie diuine li.iij.diſti.
iij. q. ij. e. R. 27. . —
Xp̃i coꝛpus et ſi dicat᷑ factũ ex muliere tñ nõ exclu/
dit verã potẽtiã generatiuã a virgie li.iij.di.iiij.2
Xp̃i caro quõ ꝛ facta creãdo nõ ſeminando lib.iij.
di.iiij. 33 , ð?ð lib. iij. di. liij. 4.
Xps quõ nõ fuit in maria ᷣm rationem ſeminalem.
Xps dicit᷑ filius naturalis quis fuerit mirabilit᷑ cõ/⸗
ceptus li.iij. diſt. iiij. 77. .381'8s.
Tp̃i cõceptio duplex miraculũ fecit in virgine lib.iij.
Xps q̃re di cõcept⸗ de ſpũſctõ liij. di.iiij. a.b. (. .
Xps qre dꝛ cõceptꝰ et natꝰ de ſpũſctõ li.iij.di.iiij.c.d
Xps quare ab aplo ðꝛ factus cũ nos dicamus eũ na
tũ li.iij. diiiijog. ,
De bac materia vide aliqua vbi conceptio.
Xpi diuinitas aliter ſe bʒ reſpectu patris aliter bũa
nitas reſpectu matris li.iij.di.v...
Tous an ſit bomo quẽ aſſumpſit an quẽ nõ aſſump
ſit li. iij. diſt. v. 7. ſequit᷑ li.iij.di.v.1.
5s in triduo habuit bumanitatẽ ergo fuit homo ñ̃
e aſſumptione humane nature a diuina vide alid̃
vhi aſſunivtio et vbi vnio et vbi incarnatio.

Tõs an ſit vuñ an vuo li.ij.di. vj.q./A. E.s. idẽaz
Xpᷣs quare nõ dʒ dici duo ſyvnũ li.iij. diſt. vj. 7. Ad
Xpm eẽ aliud ⁊ aliud quõ intelligit᷑li.iij.di.vj. S.
Xp̃s qᷓre magis ꝓpꝛie dꝛ vnꝰ ꝙᷓ vnũ li.iij.di.vj.ꝰ.
Xps eſt aiiqͥd ſᷣm ꝙ bomo aliquid quid ibi dicat li.
iij. diſt. vj. ĩ3. tij. Di. vj. q. ij. b. Re rg.
Xpᷣi pſona an ſit vna vnitate ſimplici an cõpoſita li
Xps ſi ſolũ eẽt ex aĩa et carne baberet bypoſtaſim cõ
poſitã ſʒ nõ ẽ cõpoſita diuina natura adueniente
vcr es erh ſer .
p̃s q;uis ſit cõpoſitus tñ ex hoc nõ põt inferri ꝙ g
ſona chꝛiſti ſit cõpoſita ii vl.vſes “
Xpᷣs ſᷣm ꝙ hõ an ſit ſubſtãtia an bõ pꝛedicet᷑ ꝑ mo/
dũ accidentis et habitus li.iij.di.vj.q.iij.c.Re.2⁊0.
Xp̃s quõ eſt ſuꝑpoſitũ diuine et humane nature lib.
iij. diſt. vj. 1.
Xps an ſit predeſtinatꝰ li.iij.di.vij.q.j.d.Re
Xp̃s ſᷣm ꝙ bõ ẽ pꝛedeſtinatꝰ ergo xpᷣsẽ picceſtinatn
nõ ſcquit᷑ li.iij.di.vij.ʒi.⁊ ad idẽ di.xj.2.
Xpi natiuitas quõ vꝛ ſuꝑ naturã li.iij.i.viij.2. et
Xpm̃ ds natũ eẽ an ſit concedendũ li.iij.di.viijq.j.
In xpõ an ſint due filiatões li.iij.di.viij.qlij.e.Rs
Xpũs an ſit filius naturał rõe vtriuſq; natiuitatis..
tẽpalis et eterne li.iij.di.viij.q.iij.ſ.Re. 2.
Xpũs an debeat dici bis genitꝰ li. iij. di. viij. c.v.
Xpiĩ carnẽ neminẽ vere manducare niſiqͥ pꝛius ado
Xpi caro an ſit adoꝛãada adoꝛatione latrie li.iij. diſt.

Xpi caro tripir cõſiderat᷑ ⁊ m hoc tripliciter ẽ ads

randa ſ̃m aliquos ⁊c. ibidẽ di. ix. S
XYpi carni nõ eſſe ſacrificandñ quõ intelligit libꝛo.ij
Xpi carni quare debet᷑ latria li.iij.di.ix.o.
Xpi qũo ẽ adorare li.iij.di.ix.⁊. . di.ix.· ij.b. Recx
Xpi imagini an debeat latrie cultus exbiberi libr.iij
Xpi mr̃i a debuerit latrie cultus exhiberi li. iij.diſt. ix
q.iijc Rũssss.
Xpũs bonoꝛauit matrẽ ſuã ſʒ nõ adoꝛauit e adotx
tiõe latrie ſz yꝑdulie li.ij. di.ix.25. q/ iiip d. Re.24.
Xpi cruci an ſit latrie cultus exbibẽdus lib.iij.di.ix.
Xpi mẽbꝛis an ſit exibenda latria lib.iij.di.ix.q.x. e.
Pe. 30. li.iij. di. ix.4. Ad idem.5.
Xpi coꝛpus verũ qᷓre adoꝛat᷑ latria ⁊ miſticum non.
Xpi aduerſario an poſſit exbiberi latrie cultus line
peccato li.iij. di.ix.q.vj.f.per totũ li.iij. diſt. .
Xpũs eſt filiusvirginis ⁊ naturaliter et per gratiam
Xpũs et nos dicimur filij dei necoino vninoce nec
oino eqͥuoce li:iij.di.x.S. x. q.·4. K.9.
Xpũs ſᷣm ꝙ bõ eſt ðs an ſit bec admittenda liii.i.
Xpũs inquãtũ bomo qũo aſſumpſit nomẽ dei liiij
di.x. 10. ꝙ homo li. ij. viſt. x. 1.
Xpũs quomodo pꝛedeſtinatus fuit eſſe filiꝰ deijm
Xpũs dꝛ s et bomo ꝑ gratiã vnionis ſʒ ex boc non
ſequit᷑ qꝙ ſit s ᷣm ꝙ bomo li.iij.di. x. v. di. x. r·

Xpũs qño dicit᷑ dimiſiſſe peccata ᷣm ꝙ bomo li. ij.

Tpũs ᷣm bomo ẽ ꝑſona an bec ſit concedẽda li.iij.

Xpũs ym cq iſte bomo ẽ pſona becẽ diſtiguẽda hm

qꝙ hoc ꝓnomẽ iſte duplr põt demoöſtrare li.iij. di⸗
x. 15.
Xpñs ſᷣm qꝙ; homo eſt res completa omni comple⸗
Xpũs ſcʒ q; homo eſt perſona eo ꝙ quilibet bomo
iuſtus eſt perſona non ſequitur lib.iij · d xc
Xp̃s gnas deus eſr ꝑſona rpus ßm ꝙ bomo e ꝑſo
na non ſequitur li.iij.di.x.ĩ.ü8.
Xpuũs in d hõ qño eſſet perſona ſi verbu dimitte
ret humanã naturã li.iij. diſt. x.19, et. 20.

tione qu intelligit᷑ li.ij. di. x. .0.

prmlindi
ſbc̃ſtflin
ſaiflusdei
gcernoehe
Perphnmaſt
gi eR.
ianſtmus
Vonae⸗
ösoͤfedici
ijdicxz,
eiͤccti
Fift
s ſo
Npab.
Tiganſtfll
t hei ron
urliichd
Pockaeatn
Pickdiszͤd
ſsch dus
ietönbon
wwiscka
Wowlcſtn
ſdensite
onv
Viprieft
ſttonna
Piunoſ
Gignure
iguutfin
cbeytu in
Hjinetſin
,Utonicau
Wäcdr
Agoreqi
Nctein
lönſidionnt
lutapen
dauihſchr
ſeummcken
areen
treſarge
guutnm

R,
ummiie

—RR
Nalzie
RRHM
Weslizii

dniegn

rigeniläni
nigii

eirisläii
rieg
cliigiit
iin
NeGRi
agtlünes
i
s
abrulid
Nii N.
imtaei

1

vpũs eſt indiuiduũ ſᷣm ꝙ

Delitterag

Xpũñs ſcᷣm p bomo eſt indiuiduũ an iſta ſit vera.li.

iij.diſt. x.q.iij.c.ꝑ totum.
H hõ xpᷣs eſt ſuppoſitũ ſcdᷣm
qꝙ bõ xpᷣs ẽ ypoſtaſis ſcᷣim ꝙ bõ qͥd veritatis et ꝓ
pꝛietatis habeãt iſte ⁊ cõſiłes locutões li.iij.di.x.
Xõs an ſit filiꝰ adoptiuꝰli.iij.di.x.q.j.d.Re.25 24.
Xpᷣi hũanitas quõ ðꝛ adoptari ꝑ bila.li.iij.diſt.x.26.
Xpũs qᷓ;uis habuerit ſpiritũ dilectõnis tñ ꝑ hoc non
eſt factus filius adoptionis li.iij.di.x.27.
Xpũs ſcᷣm ꝙ bõ an ſit filius dei per gratiã an ꝑ na/
turam li.iij.diſt.x.28.
Xpũs cũ ſit filius dei per eternã generatõez non põt
fieri filius dei ꝑ adoptõeʒ cũ tñ hoiĩes qui ſunt filij
ꝑ. creatõeʒ poſſint fieri fulij ꝑ adoptõʒ li.iij.di.x.29
Per xpᷣm an ſit in nobis adoptõis filiatio.li.iij.di.x.
q.ij. e. e.sñſÜô., iij. f. R. 55.
Xpᷣi an ſimus nos filij adoptiui.libꝛo.iij.diſtinc.x.q.
Xõs alia rõe eſt filius dei alia hoies li.iij.di.x. 2.
Xps re dicat᷑ pater noſter et non filius noſter.libꝛo
lij. diſt. x. 9.
Xps quõ eſt frater et pat᷑ noſter Jbidẽ De adopti
onis filiatõne vide aliqua vbi adoptio.
Xp̃s ſcᷣm ꝙ bomo an ſit perſona vel aliquid lib.iij
diſt. x. a. b. mõ li.iij.di. x. c.d.
Tpᷣus an ſit filius adoptiuus ſcᷣin ꝙ homo vel alio
Xpᷣm factũ non eẽ per quẽ oia facta ſunt qũo intelli/
gitur li. iij. di. xj.. non ſequit᷑ li.iij. di. xj. 2.
Xoͤus eſt creatura ſcᷣm ꝙ bõ ergo xpũs eſt creatura
Xps eſt dñs & eſt dñicus non ſequit᷑ ꝙᷓuis ſequatur
xpᷣs eſt deus g̈ eſt diuinus li.iij.di.xj.ʒ.
Xpũs ſcᷣm bominẽ eſt aliqua ſubſtantia nõ diuina.
S xpũs eſt aliqͥd non diuinũ non ſequit᷑ Ibidẽ
Xpᷣi pꝛedeſtinatio an ſit noſtre pꝛedeſtinationi con/

foꝛmis ita ꝙ ſua et noſtra pꝛedeſtinatio dicat᷑ ᷑ᷣm

rõnem vniuocã li.iij.di.xj.q.j.a.Re.S.

Xpi pꝛedeſtinatio an reſpectu noſtre pꝛedeſtinatõis

ſit foꝛma exẽplaris li.iij.di.xj.q.ij.b.Re.õ.
Xp̃i et noſtre pꝛedeſtinationes quõ ſunt diſtincte et
oꝛdinate li.iij.di.xj.8S.
Xpi pꝛedeſtinatõ qũo fuit exemplar eoꝝqui ante xpᷣi
aduentũ fuerunt li.iij.di.xj.t.0.
Xpi pꝛedeſtinatio reſpectu noſtre an habeat veram
rationẽ cauſalitatis li.iij.di.xj.q.iij.c.Ne.l2.
Xpm̃ ſcdᷣin bumanã naturã non eſſe cauſam gratie
vel gloꝛie qũo intelligit᷑ libꝛo.iij.di.xj.l.
Xpũs eſt creatura an hec ſit concedenda li.iij.di.xj.q
Xpᷣm ſi dicunt creaturã aliq̃ auẽtes qũo j.d.Re.I8.
ſunt exponende li.iij.diſt.xj.8.
Xpũs factus eſt de muliere et xpũs factus ẽ ex ſemie
auid ſcm carnẽ ſiue adiectione determinatõnis
neutra eſt concedenda li.iij.di.xj.ĩ9ↄ.
Xpõ quare non ita conuenienter attribuit᷑ verbũ cre
gature ſicut creatoꝛis li.iij.di.xj.20.
Xpũs eſt homo creatus.j xpũs eſt creatus q̃re non
ſequitur li.iij.di.xj.22.
Xpũs ratione carnis eſt ꝓles virginis g xpũs ratiõe
gie eſt creatura dei non ẽ ſile li.iij.di.xj.23.
Xpᷣo demonſtrato an bec ſit concedẽda. Iſte bomo
incepit eẽ li.iij.di.xj.q.ij.e Re.?. M
pᷣo demonſtrati an bec ſit concedẽda.Homo ince/
pit eſſe deuns li. iij. di. xj. q. iij. f. R. ?29.
Xpᷣo demonſtrato an bec ſit vera iſte bomo ab eter/
no fuit deus ⁊c. li. iij. di. xj. 51.
Xps ſi deponeret heiem quẽ aſſumpſit an hec ſit. ve
ra homo deſinit eſſe deus li. iij. di. xj.ↄy4
Xpũs cñ dꝛ predeſtinatus an boc intelligendũ ſit de

X

9 945

pſona an dẽ natura li.iij. diſt. xj. 2.
Xyns an ſit creatura vel creatus vel factus. li.iij.di.
xj. b. c.ð. 8
Xons bomo an ſempꝑ fuerit an aliqñ cepit eẽ.e.
Xpᷣo demonſtrato queritur vtrũ homo ille potuerit.
peccare vel non eẽ deus li.iij. di. xij. 1.⁊ in textu.c.
m an decuerit aſſumere bumanã naturã de maſ-
ſa perditionis ſiue de genere adã li.iij.diſt.xij.q.j.
a. R. ?. Et in textu. a.b di. xij. q. ij. b. P. 7
Xpm aſſumere adam an fuiſſet congruum. libꝛo.iij.
Xpũs quõ punitus ẽ pꝛo peccatis noſtris li.iij.di.xij
Xps an potuerit peccare li.iij.di.xxij.q.j.c.R.l⁊2. ꝰ.
Xpõ quõ eſt ois laus attribuenda li.iij.di.xij.iʒ.
Xpũs quõ babuit libertatẽ obſequij ſine vertibilita
te arbitrij libꝛo.iij.di.xij.ĩ X. H
Xpᷣo quare cõpetit miſeria et nõ culpa li.iij.di.xij.i5
Xpũs ita erat in ſtatu viatoꝛis vt aliquid habeꝛet de
ſtatu cõpꝛebẽſoꝛis li.iij.di. xij.16. Ad idẽ di. xiij.25.
ad idẽ di. xviij.I 7. di. xij.17. ⁊ di. xxj..ct ĩ textu f.
Xp̃s ſᷣm boetiũ de omni ſtatu aliqd aſſumpſit li.iij.
Xpᷣs quõ potuit dicere locutionẽ falſã li.iij.di.xij.
Yps an babuerit vel aſſumpſerit potentiã peccãdi
li. iij. di. xij. q. ij. d. R. ꝛs o. liij. diſt. xij. 21.
Xp̃i animã erire in actũ peccati q̃re eſt ipoſſibile li.
Tpᷣus quõ ſcdʒ animã fuit deo ſimlimus li. iij. diſt.
xhj. 25.
Xpm an decuerit aſſumere muliebꝛẽ ſexũ ad repan-
dũ genꝰ hũanũ li.iij.di.xij.q.j.c.Re.2.et i textu.eẽ
Tpm et ſi cõgruũ fuerit ꝑ fragilitatẽ in patiẽdo vin
cere diabolũ nõ tñ fuit cõgruũ ꝑ fragilitatẽ mulie
brẽ ſʒ virilẽ li.iij.di.xij.2 5. ⁊.26. .
Xpũs et ſpũs rõnalis diſſilr ſe bñt reſpectu vnionis
ad ſexũ muliebꝛẽ et virilꝗli.iij.di.xij.?2v 7.
Xpũs an magis debuerit carnẽ aſſumere de viro et
mulliere qᷓ de muliere tm̃ li.iij. di. xij. ꝗ. ij. f. Re.?9.
Xxpũs aſſumpſit carnẽ de ſola muliere qdruplici ra/
tione li.iij.di xij.,ðo. JM
Xpũs quare non eſt natus ſicut nos naſcimur ex vi⸗
ro et mulieꝛe li. iij. di. xij. 85.
Xõps qꝛ vtrũqʒ ſexũ ſaluare venerat ido aſſumpſit ſe
xum cũ viris et carnẽ de muliere li.iij.di.xj.ʒ .
Xpũs qũo a conceptione ðdꝛ accepiſſe gratie plenitu
dinẽ li.iij.di. xiij.S.et.o. ò
Xps in infantia qũo dꝛ ignoꝛaſſe vel tractu tꝑis ſen/
ſu ꝓfeciffe li iij.di. xiij. 7. SZ
An ĩ xpᷣo gratia ſingularis ꝑſone ſit gratia creata vel
increata li.iij.di.xiij.q.j.a.Re.S. b. KH. I3.
An in xpo ſit gratia finita vel imenſa li.iij.di.xiij.q.ij
Tpᷣo qũo non potuit deus dare gratiã plenius libꝛo
iij. diſt. xiij. 15. K’

Xypi meritũ qua ratione ẽ infinitũ li.iij.di.xiij.ẽ.

Xpᷣi anima an poſſit amplioꝛẽ gratiã appetere li.iij.
In xpo an gratia ſingularis ꝑſone fuerit gratia ple/
na a tq; pfecta li.iij.di.xiij.q.iij.c. R.ꝛꝛ.
Xp̃m nõ hr̃e fidẽ et ſpeʒ plus atteſtat᷑ plenitudini qᷓ
diminutõi li. iij. di. xiij.22. bẽéſoꝛis li.iij. di. xiij. 25
Xp̃s quõ fuit in ſtatu viatoꝛis et quõ in ſtatu cõpre-
Xpũs quõ dedit nobis exẽplũ in oꝑibꝰ exterioꝛibꝰ ct
in opꝑibꝰ virtutis ꝑfecte li.iij.di.xiij.2 4.
Xpũñs qre faciebat bona oꝑa li.iij.di. xiij.v5. ,
Xpũs habuit defectuʒ etatis in coꝛꝑe ſed nõ babuit
in aia defectũ gratie li.iij.di.xiij. 6.

Xpũs caput eccie quᷣo 8ðꝛ vniri ad corpus ecckie. lib.
iij. diſt. Fiij. 51, a 4

pus qu ẽ caput mmẽbꝛoꝝ ſuoꝝ &ñtũ ad eẽ gratie li. te bumanitatis li.ij.di. xy.2. br ad ivẽ diſt xvſ.
cedentiũ li iij. diſt. xiij. ʒ
Xpũñs quõ fuit ante incarnationẽ caput iuſtoꝝ pre-

iij.viſt. xiij. 2.

Xpũs quare magis dꝛ caput q; coꝛ li.iij.di. xiij. 2.

Xpũs quõ influit gratiã in augelos cũ ñ ſint mẽbra

Xpi gratia ſm ꝙ caput eccie quõ influebat in eos q

fuerũt ante incarnationẽ li.iij.diſt.xiij. ¶6.

Xpũñs pᷣm naturã bois in ſapientia et etate ꝓficereñ

potuit nec ꝓfecit li.iij.diſt.xiij.a.b. c.d.

Xpm̃ pfeciſſe ſenſu humano quõ intelligit᷑ li.iij. di.
iij. . quõ intelligit li.iij. di. xiiij. 5.
Xpm̃ ita clare et ꝑſpicue nõ omnia capere vt deum

Xpi aia qᷓre dr̃ ſpeculũ dariſſimũ li.iij.di.xiiij..

Xpõ quõ ñ dr data potẽtia faciẽdi oia li.iij.di.xiiij.s
Xpi anima an cognoſcat verbũ cognitione alia qᷓ il⸗

la que ẽ ipſuʒ verbũ li.iij.diſt.xiiij.q.j.a.Re.⁊.

Xpi anima an in cognoſcendo copꝛebendat verbuʒ

ſibi vnitũ li.iij.di.xiiij.q.ij.b.Re.2.

Xpi aia an in cognoſcẽdo deũ deſigat aſpectũ in ipſũ
lumẽ eternũ an in aliqᷣd citra ipſuʒ li.iij.di.xiiij.·

iij. c. R.⁊0.

Xpi aia an eadẽ cognitione qᷓ cogſcit verbũ cosſcat

alias res in verbo li. iij. di. xiiij. .j. d. Re. 25.
Xpi anima an cognoſcat in verbo actu oĩa q
ſcit in babitu li.iij. diſt. xiiij.q.ij.e.per totum.

Xpi animã eadẽ cognitõe cognoſcere vbã qᷓ cosſcit

alia a verbo quõ intelligit᷑ li.iij.di.xiiij.ð 6.

Xpi anima an cognoſcat oia in verbo qꝗ̃ᷓ cognoſcit vᷣ

bũ li. iij. di. xiiij.q. iij. f. R. 7

Xpi animã impoſfibileẽ cognoſcere immẽſitatẽ lim

. 14 4 2

pitudinis cognitionis diuine g nec immẽſitatẽ re
ſpectu cognoſcibillũ nõ ẽ ſilłe duplici ex cã libr.iij.

diſt. xiiij. 2.

Xpi anima qᷓuis vnita ſit verbo nõ tñ eſt vbicũq; ẽ
verbũ ergo nõ cognoſcit omnia qᷓ verbũ nõ ẽ ſile.
iij. di. xiiij. 4
Xpi anima quõ nũqᷓ; tot cognoſcit quotverbum lib.
Xpi anima ꝑ quid cognoſcit omnia q̃ cognoſcit ver

bñ li. iij. diſt. xiiij. ¶5.

Xpi aia quõ hʒ cognitionẽ infinitoꝝ 2 oim eon qᷓ co

gnoſcit ipſuʒ verbũ ſibi vnitũ li.iij. di.xiiij. c.

Xpũs an babuerit aliã ſcientiã a verbo pꝛeter illam
quã babuit in verbo li.iij. diſt. xiiij. q.j. g. Re. 7
Xpũs triplicẽ habuit cognitionẽ ᷣm triplicẽ ſtatũ et

triplicẽ modũ cognoſcendi ibidem.

Xpi caro ſicut nõ eet viuificatiua niſi eẽt vbo vnita

ſic chꝛiſti anima i eet et impf
vnita cũ ſapiẽtia ꝑfecta li.iij.diſt.xiiij.ꝗꝰ.

Xpũs an cognitiõe quã babuit a verbo q ẽ cognitio
gfe gratis date ꝓfecerit li.iij.di. xiiij.q.ij. b. . .

„

et 55.

uit ei omniſcientiã li.iij. di. xiiij.qꝗ.iij.i.N.o.

Xpõ quõ datũ ẽ nomẽ qð ẽ ſuꝑ oẽ nomẽ li. iij. diſti.

in textu d.ec. f.

Xp̃i anima an habuerit ſapientiã parem cũ deo et ſi

omnia ſcit q̃ deus li.iij.di.xiiij.a.b.c.

Xpũs ſimplã accepit vetuſtatẽ vt noſtrã duplã ↄſu

meret quõ intelligit᷑ li.iij.di.xv.i.

Xpũs quõ babuit defectus aliquos ad oſtẽſionẽ vꝰ

a que cos/

ma ignoꝛãs eẽt et impfecta niſi fuiſſʒ

SS quõ intelligit᷑ li.iij.di.xiiij.ð6.
Xpũs ſi alicubi legit᷑ ꝓfeciſſe ſcientia et cognitione
Xpᷣi anime an cõicauerit s om nipotẽtiꝗ ſicut cõica

pi intellectus quare factus ẽ omniſciẽs ch virtus
oꝑatiua nõ ſit fctã omnipotẽs li.iij.di.xiiij.ð . Et

Xpm̃ non timuiſſe quõ intelligit᷑ libro.iij.diſt. xx.ʒ.

Xpm̃ habere defectus aliquos an fuerit cõgruũ li.ij

diſt. xv. q.j.a.R.õ6.
Xpm̃ aſſumere defectibilitates humane nature con⸗
gruñ fuit triplici rõe ibidẽ.et in textu a.
Xpũs qᷓ virtute vicit diabolũ li.iij.diſt.xv.io.
Xpũs an aſſumpſerit oẽs defectus nr̃os pꝛeter pec/
catũ li.iij. diſt. xv.q.ij.b.R.ti.et in textu..b.
Xpũs quõ totũ bominẽ aſſumpſit vt totũ curaret li.
ſiiij. diſt. xv. 12. xv. I3. et. Il4.
Xpũs quos defectꝰdebuit aſſumere.libꝛo.iij.diſtinc.
Xpi defectus an fuerũt in eo a natura an a volunta/
te li.iij.diſt.xv.q.iij.c.Re. 5.⁊ in textuc.

Xpũs quõ aſſumpſit defectuʒ moꝛtis li.iij.di.xx.is.

Xpi defectus q̃s affumpſit quare magis attribuũt
voluntati qᷓᷓ nature li.iij.di.xvx.l7.
Xp̃i defectꝰ quomõ infuerunt ei a pꝛicipio ſue oꝛigi⸗
nis li.iij. diſt. xv. 18. di. xv. 19.
Xpũs quõ aſſimilat᷑ matri in paſſibilitate libꝛo.iij.
Xpᷣi coꝛpus quõ dicit᷑ prius foꝛmatum ꝙᷓ; vnitum li.
iij. diſt. xv. 20.
Xpũs an habueri
d. Pe. 21.

Xpũs quõ dẽ aſſumpſiſſe naturã ignorãtẽ et ſeruilẽ

li.iij.di.xv.22.

Xpñm̃ ignoraſſe quod non didicit quomodo intelligi

tur li.iij. diſt. xv. 23. “?VM
Xp̃m infantẽè ab alioꝝ generalitate diſcretum nõ eẽ
quõ intelligit᷑ li.iij.diſt.xv.2¼. ð
Xpũñs habuit defectum eloquenie ergo et ſapientie
nõ ſequit᷑ li.iij.diſt.xv.ꝛoooo.
Xpũs habuit defectuʒ viriuʒ m exigentiã bumane

nature ergo babuit defectuʒ ſapiẽtie nõ ſequit᷑ li.

Xpus vn bobuerit paſſionẽ triſticie li.iij diſt. xv.·ij
Tp̃i volũtati nihil contraire quomõ iutelligit lib.i
diſt. xv. 29.

In chꝛiſto an fuerit paſſio vxl affectio ire li.iij.di.xx

Xpus vere volores ſenſit et timuit li.iij. di. xx d. e.f.
Xpũñs quõ vr̃ paſſus et patiẽdo nõ doluiſſe liiij.diſ.
xvl.1.

Xpũs pati potuit et paſſibilis eẽ nõ potuit quõ in/

telligit᷑ li. iij. diſt. xvj.. Ad idem. TX.
Xpũs an habuerit doloꝛẽ paſſionis veraciter lib.ij.
diſt. xvj. q.j. a. R. .
Xpm nõ ſenſiſſe doloꝛem iuxta byla. ⁊ dyo. verba ?

moyſi exꝑimentuðquõ intelligit᷑ li.iij. diſt. xxj.
2.ct. S. et. 9. .. . „ „ „ .
Xpũs ſᷣm quã potẽtiã dolere potuit li i di. i.r.
et. 12. Be. 1.
Xpi doloꝛ an fuit acerbiſſimus libꝛ.ii. di. xvj.ij b.
Xpm plus aff lixit clauus ferreus qᷓ ignis Lauren/
tiũ li.iij.diſt.xvj... ,B
Xpᷣi doloꝛ quare fuit maioꝛ qᷓ; doloꝛ peccatoꝛis con
triti li. iij. viſt. xvj.-ꝛ. „
Xpũs an affumpſerit neceſſitatẽ patiendi liiij diſti.
xvj.q.iij.c.Re.I6. . . „ - .,9
Xpũñs vbi legi habuiſſe aliquam neceſſitatẽ patien
di quõ intelligit᷑ li.iij.diſt.xvj.8S.et per totum.
Xvpõ quid fuit cã paſſiõis li.iij.di.xvj.ꝛꝛ. .
Xpũs an paſſus fuerit ſm rationem an tĩ ſm ſen
ſualitatẽ li.iij.di.xvj.q.j.d.N:⁊ R

tignoꝛãtiã in rõnali li.iij. di.xv.q.j

1

ogtetodep
dan ſet⸗
ijdit eſet
Hjianimaqd
liidipſu
Pjianimamn
onioliiirn
Hjinſocrul
tunagpene
ſſ.
söſulte⸗
4a5.
Puninn
di wſo⸗
idclorinana⸗
Pterntönian
itzven4
sduplciben
Ctq wter
tainnron
ſtinetpſcz.
Lidorinpe
Nöoon bovont
gleckocan
nenbunmi
tſſegröinale
Mſoſbifiſet
hdlriss
hünbmugin
Nſcſages
liwbnttssn
ah
Crnshiii
Wüedehetan
funſtihen.
Pegütres
bliijdire
iber uuſen
ſauttu nio i⸗
iiwlontaeen.
nenoſcnſn⸗
nii
Usctonocorol
Höirauunsri
dſtni.
hitonnconſe
noriliizdite
Nnandavent
ffowreigann
Matonebige
—

4
in

ſdie Aunge
eſn
.
ANantn
Pbgugamg

ncnnn
ceaumne
Giedr

„ . an 8
ü

l R Krgerh

.. 1
R. easei
Räieen
riwöfnge

ut igu
Renumii
tnnisn

wiune il
ſsc

9
ℳ

De littera

Tp̃s patièdo duplicẽ habuit doloꝛẽ vnũ qᷣ ineſt ani⸗
me ſcom ſe et aliũ q ineſt anime ſᷣm carneʒ. libꝛo
iij. diſt. xvj. ꝛ .
Tpi anima quõ cõpatiebat᷑ coꝛpi patienti et quõ nõ
li.iij. di.xvj.26. Ad idem. 50. et. 1. .
Xpᷣi anima an paſſa fuerit ſᷣm ſuꝑiorẽ poꝛtionẽ rati
onis li.iij.di.xvj.q.ij.e.Re.2.

*

X̃i paſſio et pauli raptus diſſimiliter ſe babent q;⸗

a

tum ad ſuperioꝛẽ partem rationis libꝛo.iij. diſtin.

Xõs quõ ſimul habuit dolorẽ et gaudiũ lib.iij. diſti.
xVI. 5 4. et. 55.
Xpu quõ ſimul habuit gloꝛiam et miſeriã libro.iij.
Xp̃i doloꝛ in qua parte anime fuerit intenſioꝛ an in
parte ratõali an in parte ſenſibili lib.iij.diſt. xvj.q
lij.f. Re. 39. et. d. ss
Xpᷣs duplicẽ babuit doloꝛẽ.ſ.paſſionis et cõpaſſiõis
Et ꝙ vterq; iſtoꝛum doloꝛum in ſenſualitate fu/
it et in ratione ſed oꝛdine permutato libꝛo.iij.di/⸗
ſtinc. xvj.y89. . .
Xpi doloꝛ in paſſione qualis fuerit li.iij.di.xvj.a. b.
Xp̃s an habuerit neceſſitatẽ patiendi et moꝛiendi
que eſt defectus generalis li.iij.di.xvj.d.e.
Xp̃m ſᷣm bumanũ affectũ de patris poteſtate dubi⸗
taſſe quõ intelligit᷑ li.iij.di.xvij.s.
Xpm̃ nõ ſibi fuiſſe triſtem nec ſibi oꝛaſſe tranſire ca-
licẽ ſʒ diſcipulis quõ intelligit᷑ li .lij. di. xvij. 2.
Xpũs an habueritvoluntatũ pluraltatem li.iij.diſt.
wi.ſa RH. dv7v0᷑,
Xp̃ᷣi voluntates an ſufficienter diuidat magiſter in
voluntatem diuinitatis rõnis et ſenſualitatis vel
carnis li.iij.di.xvij.q.ij.b.Re.l..

Xpũs habuit quatuoꝛ genera virtutũ cognoſcitius, X

rum ibidem. . .
Xpᷣivolũtates an fuerũt in eo cõfoꝛmes an repngnã
tes li.iij.di.xvij.q.iij.c.Re.x.
Xpũs ex qua ſententia dixit. Mon ſicut ego volo ſed
ſicut tu vis li.iij.di.xvij.22. et.ꝛ 73.
Xp̃i voluntatem bumanam diſtare diuina volun,
tate quo ſenſu dixerit Auguſti. libꝛo.iij.diſtinctõ.

ry⸗ dk TTcc. R ’“G
x &quotmodo nolebat hieruſalem deſtrui libro.iij.
viſt. xvi:ꝛs zzz. ,„
Xp̃i voluntas quõ varijs affectibus diſpenſat᷑ li.iij
diſt. xvij. 2 7.

XAr“i ratio an conſentiebat volũtati an diſſentiebatĩ

moꝛtẽ li. ij. di. xvij.ꝛs.
Xpm̃ an decuerit oꝛare libꝛo.iij.dð.xvij.q.j.d.Re.o.
Xpm̃ oꝛare in natura incarnata decens fuit quadru
plici ratione ibidem Z
Xpõ quomodo competit oꝛare ſiue petere ⁊ quomo
do petita implere li.iij.di. xvij.dinn.
Xpõ ᷣm quã naturam competebat oꝛare lib.iij.diſt.
ij.52. .
Xpi nihil petijſſe niſi qd ſciebat deũ velle quõ itel
ligit᷑ li. iij. di. xvij. 5. 2ð . ”
Xpus an in omni oꝛõne ſua fuerit exauditus lib.iij.
diſt. xvij. q.ij. e. R. y 6. , ,
Xpi oꝛatio qua oꝛauit in paſſione vt calix tranſferre
tur a ſe an fuerit a rõe an a ſenſualitate li.iij. diſti.
xvij. q.iij.f. Re9.
Xpũs q;uis in oꝛatiõe tranſferendi a ſe calicis ſciue⸗
rit ſe non exaudiri oꝛauit tñ triplici ratione lib.iij.

Xpũs quid meruit li.iij.di. xviij.c.

xir.
Xypũs

s

diſt xvij. 100o.. S
Xpi 8 ve voluntas omnis an erpleta ſit lib. ij.
Xpm̃ dubitaſſe affectu bumano quõ intelligit lib.iij
di. xvij. d. .ô. .
Xpũs an ſibi vel ſuis oꝛauerit li.iij.di.xvij.e. „ „.
m in ea foꝛma exaltatum eſſe in qua crucifixus ẽ
quomodo intelligit᷑ li.iij.di.xviij.4. .
Xym̃ nos debitoꝛes moꝛtis moꝛte ſua ſaluare quõi⸗
telligitur li. iij. diſt. xviij. 5. et. 9. .
Xpũs an meruerit ab inſtanti conceptionis li.iij.di.

xviij. q.ſ.a. Fe. 8.
Xpᷣi et angeli quãtum adirationem merendi et pec⸗
candi ab inſtanti conceptionis et crcationis diſſi⸗
militudo eſt li.iij.di.xviij..ꝛ'.
Xpi animaʒ babuiſſe ab alio quod habuit a pꝛimoꝛ
dio conceptionis ſue quomodo intelligit᷑ libꝛo. iij
di. xviij.Iʒ. l
Xpũs an aliquid meruerit poſt cõceptionẽ li.iij.dil.
„1vejq. bEeiiff̃
5 m quẽ modũ cõpetit ꝓficere in merito li.iij.di
n. xviij. 18. . „
Xoũs an Niguich meruerit in paſſione li.iij.di.xviiſ.
Xpũs an ſibi meruerit dei fruitionem ſiue pꝛemiuzʒ

.„

ſubſtantiale libro.iij.diſt. xviij.q.jĩ.d.Re.2 7.
Xpũs et angeli diſſimiliter ſe babent qᷓtum ad grati
am et gloꝛiam meritum et pꝛemium libro.iij.diſt.
Xpũs an meruerit ſui coꝛpoꝛis gloꝛificationẽ lib.iij.
di rviijg.Reooilllll,l.
Xpũs quõ mediantibus meritis acquiſiuit gloꝛiant
li.iij.di. xviij.0. “
pũs quõ ſibi meruit li.iij.di.xviij.ʒ68.
Xpm̃ an fucrit gloꝛioſius habere coꝛpoꝛis gloꝛifico⸗
tionem ꝑ merita qᷓ; ſine meritis libro.iij. diſtinct.
vi.y³ʒ.ĩʒ. —
Xpõ an neceſſariũ erat mercri gloꝛiã coꝛpoꝛis li.iij.
diſt. xviij.338s. ⸗ . ðè
Cpũs quomodo paſſus fuit pro ſe libro.iij. diſtinck.
Xpũs an meruerit nobis ianue aꝑtionem li.iij. diſt.
xviij..iij.f. GE. to. R—NW
pns en ſua aꝑuit nobis adituʒ ꝑadiſi cele-
ſtis li.iij. di. xviij. 1. .
Xpũs vtrum meruerit nobis aptionẽ ianue actione
vel paſſione li.iij.diſt.xviij. 22.
Xpm̃ nobis ianuã aperire an fuerit iuſtũ an iniuſtũ
li.iij. di. xviij. 44. “ .—
pũs cui pꝛincipaliter meruerit an ſibi an nobis et
quid ſibi et quid nobis libro.iij.di.xviij.a.
Xpns quando mereri incepit li.iij di.xviij.b.

Xpũs qua neceſſitate meruit li.iij.di.xviij.d.
Xpi meritũ quam efficaciam habuit reſpectũ noſtri
li. iij. di. xviij. e. f.

Xpi paſſio qũo dicit᷑ nos iuſtificare libꝛo.iij.di.xix.t.

et. 2. et.I o.

SHor

Xps quõ et quare et a quo redemit nos libro.iij.di.

dicitur redemptor ſcm bumanitatem quia

in ea inſtituit ſacramenta que ſunt cauſa nr̃e re/
demptionis liiij· di. xix,6,/et. 7.

.

Xp̃iꝑ halons an fiat remiſſio petõꝝ li. ij. diſt. xix·
.V q. J. 3. .8. „ . „ „ „ — „
Xp̃i aſſto in quo genere cauſe ẽ pꝛincipiũ noſtre iu
ſtificationis li.iij.diſt.xix.lʒ. 2=ð .
Xpiĩ ꝑ paſſioneʒ an fuerit facta cirograpboꝝ veletio
ibro. iij. diſt. xdiij. q. ij. b. Re...
Xp̃i paſſionis efficacia dupir conſiderat᷑ ⁊ quõ ſe ex
tendit ad oẽs hbomines et ad oẽs culpas li.iij. di:
xix. 16. -
Xp̃i paſſio quõ delet ciꝛograpba li.iij.di.xix.. 272.
Xp̃i paſſio an nos liberauerit a ptate diaboli lib. uij.
diſt. xix. q.iij.c. .21. . .
Xp̃ᷣi ꝑ paſſionẽ an abſoluamur a pena peccati li. iij.
diſ. tix. -iiij.v. R .:2s.
Xps quare magis dr nos liberaſſe patiẽdo ꝙᷓ reſur⸗
gencdo li. iij. diſt. xix. 29. 2 ad idẽ li.iij. di.xxij .27
Xpi paſſio a qua pena liberet li.iij.di.xviij.ð0.
Xp̃i paſſio quõ liberat a pena pnie li.iij. di.xviij.ðl.
Xipaſſio quõ nos liberat a pena et᷑na li.iij.di.xviij
Xps dei filiꝰ an ſolꝰſit redẽptoꝛ an etiã pater er 2
ſpũſſanctus li.iij. diſt. xix.q.j.e.Re.d». ·
Xps ſᷣm quã naturã ſit mediatoꝛ liiij diſt. xix.·ij.f.

Xp̃s quõ ẽ mediũ et quõ mediator li.iij.di.xix. s.et
pertotun. ́8——
Xpᷣi paſſionis efficacia et vtilitas in remiſſione pec-
catoꝛũ li.iij.diſt.xix.a. .
Xi paſſionis efficacia in deletione cirographoꝝ li.
itij. diſt. xix. b. . li.qiij.di. xix. c
X paſſionis efficacia ĩi liberat .
Xpi paſſionis efficacia in ſolutione pꝛecij quo et a qꝗ
pena xpᷣs nos redemit ꝑ moꝛtẽ li.iij.di.xix.d.
Xpᷣs quare dẽ redẽptor li.iij.di.xix. .
Xs quare ſolus d mediatoꝛ li.iij. di.xix.t.
Xpᷣs ſᷣm quã naturã dẽ mediatoꝛ li.iij.di.xix.8.
Xp̃s quõ dẽ viciſſe diabolũ mediãte iuſticia li.iij. di.

Xx. 2. „ . —
Xpᷣs quõ tradidit ſemetipᷣm et quõ traditus ẽ a pa/
tre in mortẽ li.iij.di.xx.. xx. 5. 7. 6.
Xp̃i moꝛs ex triplici cã dẽ ſimpłr bona lib.iij. diſtin.
Xps ſi fuiſſet ſolũ pura creatura an moꝛiẽs introiſſ
in celũ li.iij.di.xx.?ꝛ 7. ..
Xp̃i paſſio quõ influit in ſacꝛa et quare magis in ſa/
cramentum baptiſmi q;ᷓ penitentie li.iij.di.xx.28.
pꝛope finem.
Xpiꝑ paſſionẽ an deus debuerit acceptare modũ ſa
tiſfaciendi li.iij. di.xx.q.v.e.R..
Xps ſi alicubi legit᷑ traditus moꝛti a patre vel volũ
tate patris quò ſit intelligendũ li.iij.diſt. xx. 5.

Xpi vita cũ fuerit p̃cioſioꝛ iꝙᷓ moꝛs quare nõ ſatiſte-

cit potius viuẽdo qᷓ; moꝛiẽdo li:iij.di.xx.õ8.
Xypm quare nõ opoꝛtuit ſcdᷣo pati ꝓ ſatiſfactiõe oc⸗
cidentiũ li.iij.di.xx.cʒo. T
Xpᷣi paſſio an fuerit bona vel mala ratione inf ligen
ecium li. üij. vi. xxdd.
Xp̃s quõ dꝛ ponere anima ſuã li.iij. vi. xxj.j.
Xp̃i caro quõ dꝛ animã potius ꝙ; ecouerſo aia caꝛnẽ
ponere et reſumere li.iij. di. xxj.2. Ad idem.ʒ.
Xpᷣs patiebat᷑ et nõ patiebat᷑ moꝛiebat᷑ et nõ morie
bat᷑ quõ intelligit᷑ li.iij.di.xxj.7. .
Xpᷣi in moꝛte an aia ſeꝑata fuerit a deitate li.iij. diſt.
xxj.q.j.a.Re.4.

AXpi animã in moꝛte fuiſſe a verbo ſegatã ſi que rati.

ones ſonare vident᷑ qũo ſunt diſſoluẽde li.iij.diſ.

Xpi anima qre vni

ðe a ptãte diabolica.

xf. s. et per toltum. ⸗
Xp̃i in moꝛte an diuinitas ſeꝑata ſit a carneli.ii..dð.
Xpi carne moꝛtue qũo fuit diuinitas vnibilis lib.iij.
Xpi anime et carni an fuerit verbuʒ vnituʒz duplici
vnione li.iij. diſt. xxj.q.iij.c.Re.ĩꝗ.
Xpi caro et anima quare tenẽt rationẽ vnius extre⸗
mi in illa vnione qua aſſumpſit naturã bumanaʒ
li. iij.di. xxj.16. 2
it̃ diuinitati et carni duplici vnio
ne et hypoſtaſis verbi non vnit᷑ carni ⁊ anime du
plici vnione li.iij.di.xxj.ĩ2. “
Xpi anima an poſt inſtans ſeꝑatõis facta ſit impaſ/
ſibilis li.iij. diſt. xxj. q.j.d.R.?ꝛ 0.
Xpi coꝛpus quare non fuit ſtatim poſt moꝛtem im/
paſſibilitate dotatum et quare anima ab inſtanti
egreſſionis a coꝛpoꝛe facta fuit impaſſibilis li.iij.
Xxxj. 21. ò”ò”M
Aßpi anime an aliquid nouuʒ collatuʒ fuerit poſt ſe⸗
ationẽ li.iij.di.xxj.ꝛ2.
Xpi caro an ex ea ſeꝑatione anime fuerit mortua an
poſt eam habuerit vitam li.ijqj.di.xxj.qłij.e.Re.25.

Api caro qᷓ;uis poſt ſeꝑationẽ erat vnita vite. ſ. ver⸗

bo dei tñ ab ipſo non viuificabatur.libro.iij.diſt.
xxſ.26.
Xpi anima non potuit vniri verbo quin viuificaret
ab ipſo ergo nec caro non ſi equitur libꝛo.iij. diſtin.
Xpi caro et ſi non poterat incinerari tñ illa conſer⸗
uatio non erat viuificatio li.iij.di.xxj.ꝛ..
Pꝛopter mortem carnis xpᷣi an ſit moꝛs pſone ver⸗
bie attribuenda li.iij.di. xxj.q.iij.f. R.0. 3
Xpm filiuʒ dei dicere moꝛtuuʒ eſſe blaſppemiã quõ
intelligit᷑ li.iij. di. xxj. 4. OYDU
Xp̃i in moꝛte an fuerit ſeꝑatio anime vl camnis aver
bo li. iij. di. xxj. a. b. c. d. ’f.
Xp̃s qua ratione dicit᷑ moꝛtuus et paſſus lib.iij. diſ.

Aps an fuerit bomd in triduo libro.iij.diſt.xxij.·j.

Xps quare deſiſt eſſe bomo in tridud libꝛo.iij.diſti.
Xps qͥ mõ loquẽdi dicit᷑ iacuiſſe tribus diebꝰ in ſe⸗
pulchꝛo li.iij.di.xxij. iD2nn.
Xpi ſacerdotiuʒ quo dicit᷑ fuiſſe ſempiternum libꝛo
iiſ. diſt. xxij.ĩl 53. , ‚R—
Xßs in triduo babuit animam rationalem ſibi vni/
tam ergo fuit rationalis non ſequitur lib.iij.diſt.
xxij

Xps an ſcʒʒ ꝙ bomo fuerit in loco determinato an

vbi li. iij. di. xxij. q. ij. b. E. ĩ. 5.
Xp̃s eſt alicubi ſacramentaliter alicubi perſonaliter
alicubi localiter li.iij.xxij.I6. DS
Xp̃ᷣo demonſtrato hec eſt vera iſte bomo eſt flli? dei
vbiq; ergo vbiq; fuius dei eſt bomo nõ ſequit᷑ li.
iij. diſt. xxij. l1 9. “”́́”ĩƷM
Xps eſt bic et non eſt bic bomo ergo eſt bic non bo⸗
mo non ſequitur li.iij. di. xxij.28.7. 21.
Xps eſt dbiq; ergo xpᷣs eſt vbiq; bomo non ſequit.
lib. iij. diſt. xxij. v v. ,„
Xpi coꝛpus an per triduũ fuerit in ſepulcro liij d ·
Xpᷣs qua boꝛa reſurrexit et quare pᷣuenit alioꝛum re
ſurrectionem generalem ibidem.

litnetß
ipri),
iopguptun
aunliizdin
Uiminuche
ſittehnun
Ntrnas
Ljimmumgt
lirirait
ggeitgn
Zunin
ſcncens
eluan
oulbemen
iidirnd
isordlnmsn
Misront
Lpi erinſone⸗
ergon
Pisaſterine
hübabuitpic
inwonſcli,
(öͤhhtalistu
Lisqjrnoſben

Bisrmituint

aniigcgila
Mgenudi
Nugtofelid

hisgoneoe

iinen
eſtliäidict
Nirunn
Pszuffitin
Miopfuti
Pioflatee
LPpisgtoim
Nontirurun
lrte liij⸗
baiup
loiz mnau
yis noehen
fnonigidan
Pnſlm
ſidis.
mn
isgnodr
mminltaze
pöcchfhnmg
Pipſodſfo
haldetaſth⸗
ſetliptoduo
liſdipze
hlsrſni
H nvo di

1 Z

ahz e
NRN 4
Aumntgsſche
N
R n
l.
Peo wi⸗ 4
Unetoe oe

S 4 . 8

untnigen
Namin
kutnsſariin
8
mecmenmt

ezaltiie

*
.„

roneninier.

☚
Groicr
. err n

cNAN

r nuicroin
tneridi
ictre

,1
14DOb
00

inris

k —
„ . e
.m.
„ „ Te⸗

v is

D r k
üi
wl ens
usNN

we
,aA
ru

ctogni
ola

Delittera

Xpireſnrectio quõ fuit preſgurata ſumlonem li.

iij. di. xxj.ꝛ.
Xpũs voluntarie diſtulit reſurgere vſqʒ ad diem ter
Nõi anima q;uis i triduo appeteretvniri coꝛpi tñ nõ
fuit retardata a cõtemplatõnis perfectionc. li.iij.
diſt. xxij. 2 8. xrxij.q.iiij.d.Re.29.
Xpi anima an deſcenderit ad inferos. libꝛo.iij.diſti.
Xvpũs qre deſcẽderit ad infernũ li.iij.di.xxij.ʒ.
iis quare in ꝓpꝛia perſona non voluntate ſola vel

Xpũs ſcᷣm quẽ modũ deſcendendi deſcendit ad in/
feros li. iij.vi. xxij.;3.
Xpũs an liberauerit oẽs aias que crant in inferno li
bꝛo.iij.di.xxij.q.v.e.R.ð .
Xpũs exaltatus a terra quõ traxit oĩa ad ſe li.iij. diſt.
Xpũs quõ dicit per Oſee.ero moꝛs tua o moꝛs ⁊c.

Xpm̃ er inferno etiã damnatos liberaſſe quõ ꝓbat

per gloſam Zach.ix.li.iij.di. xxij.-8ÜP.
Xpũs et ſi ex inferno non eripucrit niſi bonos tñ ple
nã babuit victoꝛiã li.iij.di.xxij.ʒ8. SWS
qquõ intdligitur li.iij.di.xxij.9.
Xpũs q̃re nõ liberauerit ꝑuulos li.iij.di.xxij. o.
Xpũs vtrũ ſtatim poſt moꝛtẽ introduxerit aias libe-/
rgtoꝛũ in celũ li.iij.di. xxij.q.vj.f. Re. 41. l
puͦs quo lenſu dixerit ad latronẽ hbodie mecũ eris ĩ
padiſo ⁊c.li.iij.diſtin.xxij. k2ꝛ2.
Xpũs quare nõ ſtatim duxit aias liberatas ex infer-
no in celũ cũ anime alioꝛũ ſctõꝝ nunc ſtatim euo/
Xpũs an triduo fuerit h.li.iij.diixxij.a.b.
Xpus vbi fuit in triduo ᷣm huanitatẽ li.iij.diſ.xxij.c.
Xvpũsvbi fuit ĩ triduo m ſui totalitatẽ li.iij.di.xxij.d
Xpũs filiꝰ hois an deſcẽderit de celo li.iij.di. xxij..
Xpũñs quõ innotuit demonibꝰ li.iij.di.xxiij.9. H
Xpᷣm futurum redẽptoꝛem quõ crediderunt omnes
gentes li.iij.di.xxv.22. Ad idem. 14.
Xpᷣianos oẽs pꝰ aduentuʒ xpᷣi obligatos eẽ ad credẽ
ddũ oẽs articulos intelligit᷑ triplicit᷑ li.iij.di.xxv.26
Xpũs quõ debeat diligi inqntũ ẽ hõ li.iij.di.xxviij.7
Xpĩ nomẽ qñ dẽmꝰ cõfiteri in ꝑiculo moꝛtis li.iij.di.
Xpũs q voluntate oẽs diligebat et q̃ alijs xxx.9.
li. iij. di. xxxj.3.

Xpũs quõ dꝛ repletꝰ ſpũ timoꝛis dñi li.iij.di.xxxiiij.i.
Xpũm induere quid ſit li.iiij.di.iiij. ¶. Ad idem.f.
Xpõ confoꝛmari eſt dupliciter li.iiij.di.iiij.S.
Xpi paſſio differentẽ bʒ emicaciã in diuer li.iiij. diſt.
Xpõ an data ſit ptãs dimittendi pctã li.iiij iiij.20.
diſt. v. q.ij.F ſ.J.
Xpi redeẽptio duo in ſe habuit et rõne cuius dꝛ redẽ⸗
ptoꝛ li.iiij.di.v.ð 5. ſacram entũ li:iiij di.x.t
Xpi coꝛpus ⁊ ſignũ viſibile quomodo faciunt vnum
Xpi ꝑſona quõ ðꝛ cõfici ex deo et hoie.li.iiij.diſt.x. 2.
Xpi natura ðꝛ cõpoſita qꝛ cum alijs poſita nõ ex ali -
is confecta li.iiij.di.x.ʒ. ẽ ſacrm li.iiij.di.x.yS.
Xpi caro quõ carnis.et ſanguis quomodo ſanguinii
Xpi coꝛpus quõ ↄꝛ palpabile li.iiij.diſt.x..
Xpi coꝛpus an ſit in altari ſcᷣm veritateʒ li.iiij. diſti.
x. q. . a. R. 7. . ęt. 9. gt. 22. et. 25.
Xpi coꝛpus quõ eſt in multis locis.libꝛo.iiij.diſt.x. .

7942

Xpi coꝛpis pntiq in altari tria efcit li / iiij. di. xI2, Et Xpi coꝛpus quare velatur ſub ſpecie banis et vini li ⸗

gc igem. 13.

Xpi coꝛpus quõ ſcm diui

Xpi coꝛpus triplr eſt alicubi li.iiij.di.x.ꝛi. s
Xpᷣi coꝛpus qꝛ eſt indiuiduũ eſt in celo t̃ vt in pꝛo⸗

Xõpᷣm non ſolũ ꝓ electis ſed etiã ꝓ impijs moꝛtuũ eẽ

Xpi conceptio in virgi ſt nobilioꝛis
tranſſubſtantiatio in pane li.iiij.di.x.⁊s.et. · 2
Xpi exiſtẽtiãverã in altari an ſit ſupꝛa intel 7 4 9.

j. di. mmanum li.iij. di. xxxij.238
Xpũs qᷓꝛe impꝛopoꝛtionabiliter excedit totũ genꝰ Phu

—
—e

ypi coꝛpuis an ſi in altari m ſus naturalẽ qnatita⸗
e ie ibis duztitate apſracta li ui di v..tb.

Xpi coꝛpus nõ eẽ in ſacro ſᷣm quãtitatẽ ſi P..14.
alicubi ſcpᷣtura dicit quõ dʒ intelligi li.inij. di.x. 16.
Xpi coꝛpus eſſe ſᷣi quantitatem in altari facit ad ſa

.

cramenti veritatem ⁊ pfectionẽ li.iiij. dix. v-7.
nitatẽ contẽpat ſe nr̃e ifi

mitati li. iiij. di. x. .s.
Cpi coꝛpus ſi a quantitate abſtraberetur nulla eſſet

nare innch non voluntate ſola vel Xpi coꝛpus an ſit ſub ſpeciebus diffinitine. li.iij. diſ.
galicuiꝰ miſterio deſtruxerit infernũ li.iij.di.xxij.y2.

pus hm diuinitatè bʒ triplic modũ eſſendi lib. iiiſj/

pꝛio et diffinito loco.qꝛ vero in ipſum plura con/

uertunt᷑ nõ eſt ad locũ certũ limitatũ li.iiij.di.x.22

Xpi coꝛpus qᷣre eſt in pluribus locis li.iiij.di.x.ꝛ3.
Xp̃i coꝛpus qͥd hʒ vltra rõeʒ indiuidui li.iiij.di.x.?. X
Xpi coꝛpus qre ẽ vbiq;⁊ q̃re deꝰẽ vbiqʒ li.iiij.di.x.2 5½
Xpi coꝛpus quõ eſt mobile ⁊ immobile li.iiij.di.x.25§
Xpi coꝛpus an ſit dimẽſiuc ſiue circũſcpᷣtiue ſub illis

ſpẽbus li.iiij. di. x.q.iiij.d.Re.?2 7„.

2

Xpi coꝛpus babet duplices ꝓpꝛietates et a quibꝰ ab⸗

ſtrabitur et a quibus non li.iiij. di.x.20.

Xpi coꝛpus quõ localiter in altari litiiij. di. .8o.
Tpi coꝛpus quare nõ eſt in altari dimẽſiue vei circõ⸗

Lpi coꝛpus an ſit in qualibet parte hoſtic. libꝛo. iiif.

pi coꝛpis ꝑtes quõ diſtinguunt᷑ in hoſtia li.iiij.di.x

Ñi coꝛpꝰ qᷓre nõ erit infinities in altari cũ poſ 53

4

ſit hoſtia diuidi in infinitum. li.iiij. di. x. 34.

Toõi coꝛpus eẽ in qlibet pte boſtie quis pfectus lib.
Xpi coꝛpꝰ cõficientẽ nõ optet intẽtio iiij. di. x. 5 .

nẽ eiꝰ ſpẽaliter ferri ſuꝑ oẽs ꝑtes li.iiij.di.x.6.

Xpm̃ manducare quõ nõ ẽ irreuerẽtie li.iiij.di.x.7.
Xpi in coꝛpus panẽ conuertere an ſit equalis virtu⸗

tis vel maioꝛis quante eſt aliquid de nouo crxearre
li. liij. di. x. q. j.f. R. 40. Hic in penultima linea po-
nitur opoꝛtet crearurã ponatur oẽm creaturam.

„

ne quare eſt nobilioꝛisvirtutꝰ

Xpi coꝛpus quõ ſit in parua ⁊ magna boſtia in e. dGq;

foꝛma conati ſunt aliqui exemplo et ſimilitudine H
demonſtrare IJbiem.

Xpi exiſtẽtia ſub ſacio in altari an ſie ſupra ſtatuz cõ

pꝛehenſoꝛis li.iiij.di.x.q.ij.l.Re.õo.

Xpi coꝛpus non eſſe in altari niſi in ſigno vt quida,ʒ
opinantur repꝛobatur li.iiij.di.x.a.b.c.d.⁊ ꝑ totũ.
Xpi coꝛpus eſſe poſt conſecratione⸗ qd anteę fuit p//

nis et vinũ quomõ intelligitur li.iiij. di.xj.2.

Apõ in altaris pane ymmolato quõ dicunt᷑ celi api

Xpi coꝛpus quod a ſacerdote in altari ſumitur quo⸗

modo ðꝛ augeloꝛũ miniſterio rapi in celuin lib.iiij

diſt. xj. 4. An in ſacramento altaris ſit vera couer.·
ſio panis in coꝛpus xpi vide aliqᷓ vbi euchariſtia 2

Xpi coꝛpus quõ habet in ſ⸗ acro altaris ſanguinẽ. ani .

mam.et diuinitatem li.iiij.di.xj. ?2 0.

Xp̃i coꝛpus qua rõne eſt cibus li.iiij. di. xj. 2t. D
Xpi coꝛpus ꝗ rõne eſt in pluribus li:iiij.di.xj.ꝛ 2.

3

iiij. viſt. xj. 30.

vtilitas li.iij. di. x. .

Epi coꝛpus offeꝛri pꝛo ſalute coꝛpoꝛis quõ intelligit
libꝛo. iiij. di. xj. y 27. s
Xpũs quare coꝛpꝰ ſuũ iude dederit cũ nouerit ipſuʒ
peccatoꝛẽ. li.iiij. di. xj.d88. .
Xpi coꝛpus eſt cibus conueniẽs.cibus efficax. cibus
ſanaus. cibus omnibꝰ cõis li.iiij. di.xj.o.·
Ypi coꝛpus quõ eſt cibus ꝑuuloꝝ li.iiij. di. xj. ¶5 ·
Xpñs an confecerit in aʒimo an in fermẽtato lib.iiij.
diſt. xj. q.j. l. R. é67. —
Xpũs celebꝛauit paſca. xiiij. luna Ybidem.
Xpũs quõ crucifixus eſt. xiiij. luna li.iiij. di. xj. ð8.
Xpũs q;uis ↄfecerit in aʒimis tñ noluit nos iudaiſa
re libꝛo.iiij. di.xj.71. .
Xpĩ coꝛpꝰ quare conficiunt greci in fermentato lati/
ni in aʒimo pane libꝛo.iiij.di.xj.ꝰ 22.
Xpũs quale coꝛpus dedit diſcipulis in cena. lib.iiij.
diſt. xj. .ij. m. R. 7. Il iſi
Xpi coꝛꝑi duplex conuenit ꝓpꝛietas li.iiij.di.xj.? 4½.
Xpi coꝛpus et ſi ſit in multis locis non tñ opoꝛtet ꝙ
ſi ꝑcutiatur moueatur videatur in vno loco ꝙ eti
am in altero Jbidem.
Xpũs in cena coꝛpus paſſibile ⁊ moꝛtale habuit ſub
ſacro ſed tamẽ impaſſibiliter li.iij.di.xj. ?5.
Xpũs moꝛ⁊uus fuiſſet ſub ſpeciebus ſi ülle in triduo
fuiſſent reſeruate et ſimiliter ſi aliquis confeciſſet
non fuiſſet ibi niſi coꝛpus moꝛtuũ. li.iiij.di.xj.6.
Xpũs quale coꝛpus dedit diſcipulis et quale nos ſu⸗
mimus li.iiij. di. xj. in textu.i.
Xpñs quõ ſe oſtẽdit duobus diſcipulis in foꝛma pe/
regrini libꝛo.iiij. di. xij..“.
Xpi pꝛepuciuʒ et ſanguis quõ ſunt ſuꝑ terram li.iiij.
Xpũs zancenanet integer in coꝛdibus noſtris lib.iiij.
diſtin. xij. 4.
Xpũs an ſit pluries ibi vbi hoſtia ĩ plures partes di/
uicitur li.iiij. diſt. xij.... .
ĩ coꝛpus eſt in ſacramẽto non vt in loco ſed vt i
ligno nedum ſignante ſed etiam continentie libꝛo

Xpi coꝛpus quare in maioꝛi ſolennitate conficitur qᷓ

chriſtus inſtituit libꝛo.iiij.di.xij. 7.
Xpi roꝛpus quõ eſt in maioꝛi ſpecie in calice quãdo
agqua apponitur vino libꝛo.iiij.di.xij.2.
Xpi coꝛpus verũ an vere frangatur in ſe acramẽto al⸗
taris libꝛo.iiij. di. xij.q.:g. R. 41. ⁊ totũ

ĩ coꝛis mauducatio tria complectitur ⁊ rõne cn
ius ꝛ manducari li. iiij. di xij. 43. Item ibi ponit

in maſticatõne tria ſunt. ponat in manducatõne.

Xpi coꝛpus incoꝛruptibile ꝑ miraculum non poteſt

„

frangi q;uis idem coꝛpꝰ ꝑ miraculum poſſit eſſe
in vno loco et in pluribus li.iiij. di. xij. 45.

Xpi caro que eſt ſicut carbo ignitus qñ ſenſuʒ mẽtis

noſtre inflammat li. iiij. di. xij. &r.
Xpi coꝛpus an traijciat᷑ in ventrẽ muris libro.iüij. di.
Xpi coꝛpus inſeꝑabiliter vnitũ eẽ ſpẽbꝰ quõ itelligit
Xpi coꝛpꝰ ſumere qre magẽ ydoneus pctõꝛ qᷓ; mus
libꝛo. iiij. di. xiij. 25. diſt. xiij. 26.
Xopi coꝛpus mus rodendo quid comedat. libꝛo.iiij.
Xpi coꝛpus quare mus nõ põt ſumere qᷓ;uis illð poſ
ſit vas pollutũ reciꝑe li.iij.di.xiij.22·

9

Xpi coꝛpus an deſcendat in ventrẽ bois li.iiij. di. xiij.

. .ij. f. Pe. 28

Xpi coꝛpꝰ qͥ pñ̃t cõficere et ſunt ne ⸗
cceſſaria ad h̊ ſaczm licite cõficiẽdũ li.iiij.di.xiij.a.b

Xpi comus qui poſſunt
li homines libꝛ0. iiij. di.

Xpũs quẽ ſanauit ex toto ſanauit ⁊ quare ſucceſſiue

02

non ſubito ſanauit li. iiij. di. xx. 0.

Xpũs quare ſine confeſſione vocali abſolult mulierẽ

9 2227

in adulterio depꝛebẽſam li.iij.di.xvij. 724.
Xpũs quare non inſtituit confeſſioneʒ expreſe ſicut

alia ſacramenta libꝛo.iiij.di. xvij.2.
Xs differenter iudicabit motaleet veniale lib iiij.

diſ xviar zJzdz.—
Xps quõ dẽ daudere celũ lib.iiij. di.xviij. 0.
Xps quõ hʒ claues inferni li.iiij. iſt. xviij. 11.
Xp̃o mundũ iudicante quo dic
contriſtare liiiij. diſt. xliij.3.
Xpᷣo mundũ iudicãte quõ peccata oi
tebũt li.iiij. diſt. xliij. ..
Tpi reſurrectio an ſit noſtre reſurrectionis cã libꝛo

iiij. diſt. xliij. qx.f. R totum.

–

Xpũs qu intliigit iudex viuop et moxtuon libyo
iiij. diſt. xliij.f. diſt. Avij. I.

Xpũs quare ſolũ iudicabit chꝛiſtianos ñ aliosiiij.
Xpũs iudicaturus quare pꝛemittit miniſteni ignis

angeli et vocis li.iij diſt. xlvi.»x.
Xpũs ex quo ſeuſu dixit aplis.xij ſedebitis ſup ſexes

⁊c li.iiij.diſt.xlvij.o.

Xypũs an omnes iudicabit tam bonos qmalos

Xpũs an iudicabit angelos lib.iiij. diſt. xlvij. iiij.d
Xpũs in quo loco iudicabit li. iiij. diſt. xl viij.i.
Tpi poteſtas iudiciaria an ſit m bñanitateʒ an ſm
iuinitatem li. iiij. di. xl viij. q/j. a. R. 8.

Xpũs an in ĩudicio apparebit malis in foꝛma diui.

nitatis li.iiij. di. xl viij. q. ij. b. Re

2.
Xpũs an ĩ iudicio apparebit repꝛobis in ſoma go

rioſa li.iij. di. xlviij.q. ij. . R. 3.
De chꝛiſto iudice futuro et de iudicio extremo quae
aliqua vbi iudicium.
Cʒ3elus
Zelus quid eſt li.j. in ꝓlogo.19. .
Zelus quõ obuiat peccato li.j. ſt. xlvij. „
abule ſug textũ ſententiaꝝ cñ Wonanenturaf
nis. In quã ſparſim viciola quedã adnotaui in Ho

nauentura et lombardo ſuis locis emẽdanda. Aere

oꝛ etiã in tabule articulis quedã emerſura que poſ⸗
ſunt a rigido cenſore baud iniuria culpariſj advtrũ
q; ſi non defendendi arma ſaltem excuſanch preſidi
parabit autoritas. que dinina
non bumanam in nullo penitus errare. pꝛeſem vbi
euoluit ꝓfũdiſſima de ſummis rebꝰ⸗ doetrina. Mec
vlla poteſt arbitratu meo vncq;ᷓ euolui ꝓfundioꝛ ea

que in ſententiaꝝ libris et eius libꝛi comentarijs tr·

ditur. ita vt nõ immerito poſſim vicere ad Bonaue
turã ullud Jone. pieciſti me in pfundũ in coꝛde ma
ris.et ad Lombardum illud Eccs. Alta ꝓfunditas
q́̃s inneniet eã. Ergo vbi vl Bonauẽturd vel Zom
bardum. vel enixum ex vtroch; fetumꝰ
deris ſub erroꝛis onere iacentem. oꝛ0 velis (vt in ex
ddo pꝛecipit dũs de odientis iumento) mibi omnes
literaꝝ peritos amanti.eſſe in caſtigando ſubleuan⸗
di coadiutoꝛ. poteſt em̃ vel incuria vel alia foꝛte cau
ſa erratum et ſine libri defoꝛmitate et ſine gra⸗
gentis conatu inſtaurari. “

nere determinst ep ſo⸗

maloꝝ memo:ia fß

m in oibus p93

aſſerit condirionem

repertorij fetum vi⸗

di le

ciomni

ttnignn⸗
rzicgzfctin
eſsfucart
orrmencore
senonbinma
gloſnatulsb
Cntdupiable
uctköstene
Vcniuttrm
Gontunzpnis
lcosennt
euiit
ſiintrionh
Antuefepotone⸗
Nnidnri
nttonfnoben
Calllorduepenn
funtaeſenp
duntmnde
Auntepiotun
GGcnim Vinn
sſanconclium
Popnotoſn
Roaparsind
Peigriner
hostzndoce
tocohlliodi
ltetotaltter
logguidicte
aſcen dog
füinplenur
ſüftlhrend
ſoltetireuc
nuscontnes
WN
ngiſen
ueſäkgit
m blumn
iteſcten
etſehueniesz:
—
0Comunti
ſgoritortt
ſeinlunmnin
ainnn
aunmm
untlglen⸗
gn ii
geen ehllin
cn

virginis gloꝛioſe

tionibus eoꝛundem.
. efatio.
Niuerſis pᷣſentes
litteras inſpecturis. Stephanus p/
miſſione diuina Pariſienſis eccleſie
Winiſter indignus Salutem in filio
Magnarũ ⁊ ꝑſonarum grauiũ cre
bꝛa eloqʒ fidei accenſa inſinuauit relatio.ꝙ nõnulli

Pariſius ſtudentes in artibus ꝓpꝛie facultatis limi

tes tranſcendentes.quoſdam manifeſtos ⁊ execrabi
les erroꝛes immo potius vanitates ⁊ inſanias in ro
tulo ſeu cedulis bis annexo ſeu annexis contentos
quaſi dubitabiles in ſcolis tractare ⁊ diſputare pᷣſu⸗
munt.nõ attendentes illud Bꝛegoꝛij. Qui ſapienter
loqui nititur.magnopere metuat. ne eiꝰ eloquio au/
dientium vnitas cõfundatur.pꝛeſertim cum erroꝛes
ꝛedictos gentilium ſcripturis muniunt quos pꝛoh

pudoꝛ ad ſuã imꝑitiaʒ aſſerunt.ſic cogẽtes vt eis ne

ſciant rñdere. Ne autem qð ſic innuũt aſſerere vide/
antur.reſpõſiones ita palliãt.qd dum putant vitaꝛe
ſcillam.incidunt in caribdim. Dicunt em̃ ea eſſe no/
ta ⁊ vera ſᷣm phiam. ſed non ſᷣm fidem catholicam.
quaſi ſint due veritates contrarie.⁊ quaſi contra ve
ritatem ſacre ſcripture ſit veritas in dictis gentilium

damnatoꝛum. de quibus ſcriptum eſt. Perdam ſapi

entiam ſapientum.quia vera ſapientia perdet falſaʒ
ſapientiam. Atinam tales attenderent dictum ſapiẽ
tis ſeu conſilium dicẽtis.Si tibi eſt intellectus.rñde
pꝛoximo tuo.ſin autem.ſit manus tua ſuper os tuuʒ
ne capiaris in verbo indiſciplinato et confundaris.
NMe igitur incauta locutio trahat ſimplices in erroꝛẽ
nos tam doctoꝝ ſacre tbeologie qᷓ; alioꝛũ cõmunica
to conſilio diſtricte talia fieri ⁊ cõſimilia phibemus.
et ea totaliter condẽnamus.excõmunicantes om̃es
illos qui dictos erroꝛes dogmatizauerint.vel aliquẽ
de eiſdem dogmatizare.aut defendere vel ſuſtinere
pᷣſumpſerint quoquomodo.et audientes eoꝛum.ni⸗
ſi infra ſeptem dies nobis vel cancellario Pariſien⸗
ſi duxerint reuelandum. nibilominꝰ ꝓceſſur iad pe
nas contra cos pꝛo qualitate culpe pꝛout ius dicta/
uerit infligendas. Libꝛũ ctiam de amoꝛe ſiue de deo
amoꝛis.qͥ ſic incipit. Cogit me multũ ⁊c.⁊ ſic ᷑minat᷑
Caue igit᷑ galtere amoꝛiſ exercere mãdata⁊c. Itẽ eti
am libꝛum geomantie.qui ſic incipit. Eſtimauerunt
indi.⁊c.et ſic terminatur.Ratiocinare igitur ſuꝑ eaʒ
et ſic inuenies t.(re libꝛos et rotulos et quater⸗
nos nigromanticos aut continentes exꝑimenta ſoꝛ⸗
tilegioꝝ. inuocationes demonum ſeu coiurationes ĩ
periculum animarum ſeu in quibus de talibus ct ſi⸗
milibus fidei oꝛthodoxe ⁊ bonis moꝛibus aut operi
bus cuidenter aduerſantibus tractatur. per eandez
ſententiam noſtrã condemnamus. ⁊ omnes qui di/
ctos rotulos.libꝛos et quaternos dogmatizauerint
⁊ audierint. niſi infra ſeptem dies nobis vei cancel-/
lario Pariſienſi reuelauerint. eo modo quo ſuperiꝰ
eſt expꝛeſſum. In bis ſcriptis ſententiam excõmuni
cationis ferentes.ad alias penas pꝛout grauitas cul
pe exigerit nibilominꝰ ꝓceſſuri. Oatũ anno dñi mil
leſimo ducẽteſimo.ſeptuageſimoſeptimo.die domi⸗
uica qua ctat᷑ Letare hieruſaleʒ in eccia pariſienſi.

—

li erronei omnium pene facultatum.in anglia et pa/
riſius ſtudioſe ⁊ autoꝛitatiue condẽnati cum reuoca

¶ Mollectio erroꝛũ in an

glia ⁊ pariſius condemnatoꝛum qui ſic per capitula

diſtinguuntur. Et pꝛimo de erroꝛibus condemnatis
in angli. P “

De erroꝛibus in grãmatics .
De erroꝛibꝰ in lo gica H Y.
De erroꝛibus in naturali hbiloſophia iij.

De erroꝛibꝰ pariſius condemnatis a domino Buil/
lermo epiſcopo pariſienni. iin.
eerroꝛibus quos condemnauit ſtephanus epiſco
pus pariſienſis. ?JYMUÿ5 v.
e erroꝛibus quos idem dominus condẽnauit alia

vice. Abi pꝛimo ponunt᷑ erroꝛes de deo. vj.
Erroꝛes de intelligentia vel angelo. viyj
Erroꝛes de anima vel intellectu. vilj.
Erroꝛes de voluntate ſiue libero arbitrio. ix.

Erroꝛes de toto cõiuncto ſiue de vmine.i.de compo
ſito naturaliter perfecto.

. ⸗
Erroꝛes de mundo ⁊ mundi eternitate. xj.
Erroꝛes d celo ⁊ ſtellis. ij⸗
Erroꝛes de natura generabiliũ ⁊ coꝛruptibiliũ. xiij
Erroꝛes de neceſntate euentus rerum. xiiij.
Erroꝛes de accidente. xv.
Erroꝛes de ſcientia ⁊ philoſophia. xvj.
Erroꝛes de ſacra ſcriptura. xvij
Erroꝛes de fide ⁊ ſacramentis. xviy.
Erroꝛes de raptu. xix.
Erroꝛes de vitijs ⁊ virtutibus. xx.
Erroꝛes de reſurrectione. . Xxj.
Erroꝛes de felicitate ſiue beatitudine. „— xxij
Erroꝛes condẽnati ꝑiſiꝰ in facultate artiũ xxiij.
Erroꝛes Johis guyon oꝛdis fratrũ minoꝝ xxiiij.

Erroꝛes Johãnis de mercuria oꝛdis ciſtercieñ. xxv
Erroꝛes magiſtri Micolai de vltricuria. xäxrxvj.
tem quidam articuli damnati ab epo Pariſi. et
magiſtris theologie.Anno domini. M. ccc. xl. Capi/
tulum. xxvij.
Copia cedule reuocationis quoꝛundam articuloꝛuʒ
fratris Dionyſij ſoulech at oꝛdinis fratrũ minoꝛũ
facte per eundẽ pariſius ⁊ in curia romana xxviij
NReuocatio magiſtri Jobannis de caloꝛe. xxix.
NReuocatio ludonici facta anno dñi.M.ccclxij. xxx.
NReuocatio Guidonis fratris oꝛdinis beremitarum

ſancti Auguſtini. rrrxxji.

Reuocatio Symonis facta ãno dũi. m. ccc.lj. xxxij.

Articuli in qbus magiſter ſniaꝝ cõiterñ tenet᷑.xxxiij
Determinatio quedam pariſius facta ꝑ almam fa/
cultatem theologicam.anno dñi.m.cccxviij.ſuꝑ qui
buſdam ſupſtitionibus nouiter exoꝛtis. xxxiiij.
Excerpta pꝛincipalium articuloꝛuz tractatus cuiuſ⸗
dã contra erroꝛes fratris Jobannis de monteſo
no oꝛdinis pꝛedicatoꝛum in quo continentur etiã

erroꝛes contra immaculatã virginis marie conce

ptionem. H xxxxv
1 ſu e r0 2 e8GCOC ndé-
nati a fratre Roberto kilunardbi archiepo Cãtuari

enſi. de conſenſu oim magiſtroꝛũ tam regentiũ q; nõ
regentium apud oxoniam die iouis.xx. ante feſttum

ſancti Cuberti in quadrageſima. Anno domini.M)

cc. lxxvj. M . .
¶ Erroꝛes in grammatica. ¶ Capitulũ.j.
Ego currit.tu currit.Currit ⁊ curro.eque ſunt perłe

fcriptis. Quos quiq; vogtatizauerit vel defende⸗
rit. A venerabili pr̃e Guillermo Pariſienſi epo. con
uocato cõſilio oim mgr̃oꝛũ tũc ꝑiſiꝰ degentiũ viculo
anathematis eſt innodatus.Et ideo eos cauere de/
bent omnes pꝛofeſſoꝛes fidei oꝛtodoxe.
Pꝛimꝰ ẽ ꝙ diuia eentia i ſe. nec ab angelo nec ab bo⸗
mine viceat᷑ vel videbit᷑Cõtra að firmiter creden/
dun eſt ꝙ in ſua eſſentia vel ſubſtãtia vel natura vi⸗
debit᷑ ab oibus gloꝛificatis. Se erroꝛ ẽ ꝙ licz di
e

Its currens eſt ego. Ite eaue ſunt con grue ſoꝛtis
legere. ſoꝛti legere. ſicut ſoꝛtẽ legre.
tem ꝙ verbum manens verbum põt pꝛiuari om̃i
bus ſuis accidentibus.
Item ꝙ nullum nomen eſt tercie perſone.
¶ Erroꝛes in logica Capitulum. ij
Oꝛ cõtraria poſſunt eſſe ſimul vera in aliqᷓ materia.
Item ſylogiſmus peccans in materia non eſt ſylo

Item ꝙ nõ eſt ſuppoſitio in ꝓpoſitione magis ꝓ ſup uina eentia eade ſit ĩ pre ⁊ filio et ſpũſancto.tamẽ vt
poſito q; pꝛo ſignificato. Et iõ idem eſt dicere. Cu bec eẽntia ẽ in rõe foꝛme. vna in pꝛe et filio.licet nõ

vna in ſpũſancto ⁊ i bis. et tamẽ foꝛma idẽ ẽ e diuia
eẽntia. Cõtra qð firmiter credendũ ẽ vna ẽ eentia
fubſtãtialis. vel natura ĩ pr̃e ⁊ filio et ſpũſancto.⁊ ea

luſlibet hominis aſinus currit. Et aſinꝰ cuiuſlibet
bominis currit. ¶ Item ꝙ bominis aſinus
currit. tem ꝙ animal eſt omnis hoſno.
Item eꝙ ſignum non diſtribuit ſubiectum in compa dẽ eẽntia in rõe foꝛme.
ratione ad pꝛedicatum. ut ẽ amoꝛ ? nexꝰ ñ ꝓcedit a filio. tm̃ a pie. Coͤtra

Item ꝙ veritas cum neceſſitate tm̃ eſt cum conſtan qð aſſerendũ ẽ ꝙ ſpuũſſanctꝰ ꝓut ẽ amoꝛ ⁊n

tia ſubiecti. . , cedit ab vtroqʒ. ¶ Quart? e ꝙ multe veritates fue⸗
Item ꝙ non eſt ponere demonſtrationem ſine reb?ꝰ rüũt ab eterno ã nõ ſunt ipe deus. aolre qð aſſerẽ
entibus. .„GD S dũ ẽ. urugepami nũc vel pꝛincipiuʒ ⁊ creatio
3 ꝙ omnis pꝛopoſitio de futuro va eſt neceffaria. paſſio nõ ſunt creatoꝛ vel creatura. ¶Coͤtra qð cre
tem ꝙ terminus cum verbo de pꝛeſenti diſtribuitt dendũẽ,/ ꝛincipiũ ẽ creatoꝛ ⁊ creati paſſio ẽ cres
pꝛꝛe omnibus differentijs tempoꝝ. tura. 4 ext? q; augelꝰ malus in pꝛimo inſtãti ſue
Item ex negatiua de pꝛedicato finito ſi. equitur af / creatiõis fuit malꝰ?. et nũq; fuit ñ malꝰ. ¶ Cotra qð
firmatiua de pꝛedicato infinito ſine cõſtantia ſub⸗ tenendũ ẽ ꝙ aliqñ fuit bonus. ¶ Septimus ẽ ꝙ nee

aĩe gloꝛificate nec coꝛpa gloꝛioſa vel gloꝛificata eꝛũt
i celo empireo cũ ãgelis. i celo aqueo vel criſtallino
qẽ ſuꝑ firmamentũ. Qð ẽt dicere hſumũt de beata
virgine. ötra qd credendũ ẽ qd idẽ ẽ locſctõꝛuʒ
ãgeloꝝ ⁊ btãꝝ aia m.ſ.celũ empireñ. Et ꝙ igẽ erit coꝛ
pon gloꝛificatoꝝ buanoꝝ. Et ſimiliter idẽẽ loc? ſpiri
eualis hoim btõꝝ et ſanctoꝝ angeloꝛũ. ¶Oetau? g

iecti.
Erroꝛes in naturali philoſophia. ꝗ apitu. iij.
Quotquot ſunt compoſita.tot ſunt omnino pꝛinci⸗
pia prima.
Atem qꝙ forma non coꝛrumpitur in pure nibil.
Item ꝙ nulla potentia actiua eſt in materia.
tẽ ꝙꝙ pꝛiuatio eſt pure nibil ⁊ eſt in coꝛporibus ſuꝑ
celeſtibus. ſicut in hbis inferioribus.
Item q; conuerſiua eſt generatio animalium. ſicut
elementorum.

ſi velit eẽ vbiq;. ¶ Cotra qad credendũ ẽ. ¶ Nonue
ẽqꝙ bʒ melioꝛa naturalia de nccitate habebit maioꝛ?ẽ

Item ꝙ vegetatiua. ſenſitiua. et intellectiua ſunt ſi⸗ atiã et gloꝛiã. ¶ Cotra qd alferẽdũ ẽ. Serimus
mul tempe in embrione. . diabolus nũcq; babuit vnde poſſet ſtare. Nec ẽt
tem q intellectiua introducta coꝛpoꝛi.coꝛrumpit᷑ adã ſtatu innocẽtie. & ötra qað voᷣm ẽ ꝙ diabo?
vegetatiua et ſenſitiua. Adã babuerũt vñ poſſet frare.lʒ nõ vñ poſſet pficeꝛe

plex. velvegetatiua ſi ubſtantia pꝛima ſimplexnon
eſt compolita neq; ſimpler. ⸗
Item ꝙ tempus nõ eſt in pꝛedicamento quãtitatis. bit ab angelis ſanctis ⁊ aiabus gloꝛificatis.
tem nõ eſt inuentum ab Ariſtotcle q intellecti · ¶Item & vna eſt eenti ſubſtantialis vel naturaipa-
ua manet poſt ſepzratone i ce ct fllio et ſpirituſancto. Et eadem eentia in tatio⸗
Item ꝙ quando lincõpletum fit completum viueſi ne foꝛme in patre et filio et ſpiritulanct.
ficat eſſentiã. Sy quando incõpletum ſit ſub com Item ꝙ ſpũſſanctus pꝛout eſt ſanctus et amoꝛ pꝛo/
Item ꝙvegetatiua ſenſitius et intcllectiua ſunt vna Itẽ ꝙ vna ſola veritas fuit ab cterno e deus. Et
foꝛma ſimpleex. nulla veritas fuit ab eterno ã non ſit illa veritas.
Item ꝙ coꝛpus viuum eſt equiuoce coꝛpus. corbꝰ Itẽ qꝙ pꝛimum nunc creatio paſſio eſt creatura.
moꝛtuum m quid coꝛpbus. FItem ꝙ malus angelus aliquãdo fuit bonus et nõ
Zeen ꝙ materia et foꝛma no diſtinguũt eſſentiaz. malus Et poſt peccando factus eſt malus.

Item ꝙ ſubſtantia pꝛima nõ eſt compoſita neq; ſim

ſſertiones oppoſite erroꝛibus.
eniecr credendũ ẽ.⁊ nullaten? dubitoͤcuz

tem ꝙꝙ cauſa pꝛima eſt oꝛdinabilis in genere tamẽę Itẽ ꝙ idẽ ẽ locꝰcoꝛꝑis.ſ.empireũ celũ ſcõy ageloꝝ?
eſt extra genus. tm aia r. ige erit coꝛpm. bũanoꝝ gloꝛificatop. ſi
Item cy quando intellectiua vnitur materie pꝛme. milit idẽ ẽ locꝰſpũalis ſcõꝛũ angeloꝛuũ 2 boim bonop
ita ꝙ coꝛrumpitur illud qd pꝛoceſſit vſq; ad mate Itẽ ꝙ ãgelus ẽ in loco ꝑ diſtinctiões. ita ꝙ ſi ẽ bic no
riam pꝛimm. ogliadi ibi in Sqe inſtanti. impoſſibile eſt enim eum in eo⸗
Qui ſuſtinet. docet vefendit er intentione aliqð iſto ⸗ gem inſtãti eẽ vbiq; cum boc ſit pꝛopꝛium dei.
rũ pᷣdictoꝝ.ſi ſit mgr̃ ab officio magiſterij deponatn? Item ꝙ ſcᷣm ꝙ pꝛeoꝛdinatum eſt pꝛedeſtinatum
ex cõmuni cõſilio. Si ſit baccalariꝰ non pꝛomoueat deo dabitur gratia et gloꝛia.
ad magiſteriũ hᷣ ab vniuerſitate expellaẽ Capi.iiij

Sreie De nr z babuerũt vnde poſ⸗
Iſti ſunt erroꝛes de te

Item ꝙ malus angelus et ad
— ⸗- . „ ◻ . Itẽ eodeʒ anno dominica q cãtaba
ſabiles cõtra aatholicam vitatẽ reꝑti in quibuſdam

MW. cc. xx. guilbelm? poſtmodum cõſtancieñn · eb in

Tertiꝰ ẽ ꝙ ſpũſſanctus ꝓ

angelus ĩ eodẽ iſtanti pt eẽ in diuerſis locis.⁊ ẽvbiq

qꝙ deus i ſua ſ⸗ ubſtãtia eẽntia vel naturaviæ

. oficere.
ſent ſtare. Et ſi non vnde poſſent bae Letare hierlin

8 pP

Egnihidaibe
Keinc⸗

ttowummien
ſegatamanite
Zywodorini.

us ice tuero
pin Höinlig
eſitgteoltve
gferonbust
ſi. (Quinus
purihfutprinn
kfoma bonin
pe Vaunn
lttbiprecpon
Potatupufiuan
Papetblle
ſane
Mtairne

tiuſc
lutnfia
t.
19
tareoderrat
Gliomagſ
Dednia
. Riaan
rn
an e
Damnus
ntofiren
gunltustnis
ſingenplunn
Jong dison
ernt belnob
Etgindogenen
. eaen
itama
ng egſie
bunſbieguaie
detbnf
uunduemg
ucklt
mmngdusefi
Puchnn
Cn

Bin
ietdngne
.
Giingfnen

Nrrcfiin
meſtinheti
datnſmi
nethäifn,
mittioeſie
e Cewigtite
Mnc guinan
Qrhegunr
intöeaa ng
ni iee n
ncen (e
ieeneng
an
jitdns en
ozauiſten
igaiichei
cind,

4
4

morii n

gin in,
oN 60

4

☛

ſermone beati Jobaͤnis baptiſte in domo minoꝛum

pariſius pᷣdicauit ꝙ liberũ arbitriũ hʒ potentiã natu

ralẽ ad recipiendũ gratiã nõ effectiuã aliquo mõ qð

falſum c.qꝛ nolens nõ recipit eã. Scdo ꝙ quidã na⸗
tus nũqꝙᷓ fuit in gratia. ſp yſmabel aut iudas fuit.⁊
nũqꝙ; iobãnes qdð ẽ cõtra fidẽ. Baptiʒati em̃ habent
tiã de qᷓ reᷣpẽſus publice in conſequenti die apo⸗/
Bolornenr Petri et Pauli publice retractauit.
¶ Hax ⁊ gratia oibus aſſerẽtibus hãcverita
tẽ. Data fuit hec ſentẽtia piſius Anno dñi
M. cc. xl. In octaua ephie. Capitul.yx.
¶Aſti ſunt erroꝛes condẽ
nati ⁊ excõmunicati cũ om̃ibus qͥ eos ſciẽter docue
rint vl afferueriut a domino ſtephano pariſienſi epᷣo

Anno domini.M.cc. xx. Die mercurij ante feſtum

beati Micolai hiemalioios. —
(Wunzs articulus ẽ ꝙ intellectus omniũ hominũ ẽ
us ideniro. eo Eꝙ illa ẽ falſa vel impꝛo⸗
pꝛia. Hõ intelligit. ¶ Certius eſt volũtas bvis ex ne
ceſſitate vult vel eligit. ¶ Quartus eſt ꝙ omnia q̃ᷓ in
inferioꝛibus agunt᷑ ſubſunt neceſſitati coꝛpoꝛũ cele/
ſtiũ. ¶ Quintus ꝙ mũdus ẽ eternus. Sextus q;
nunqᷓ; fuit pꝛimus bomo. Septimus ꝙ anima qꝗᷓ
eſt foꝛma hominis ſcdᷣm ꝙ bomo coꝛrũpit coꝛrupto
coꝛꝑe. Octauus ꝙ anima ſeꝑata poſt moꝛtẽ ñ pa-
tit᷑ ab igne coꝛpoꝛeo. ¶ Mdnus qꝙ libeꝝ arbitrium ẽ
potẽtia paſſiua nõ actiua.Et ꝙ neceſſitate mouetur
ab appetibili. eaimn ꝙ deus non cognoſcit ſin
ula. Undecimus ꝙ deus non cognoſcit aliud a ſe.
LBogeckinns ꝙ bũani actus nõ regunt᷑ puiden
tia diuina. ¶ Credecimus ꝙ deus nõ pᷣt dare ĩimoꝛ/

talitatem vlł incoꝛruptibilitatem rei coꝛruptibili vel
moꝛtati. ¶ ¶apitulum. vj. . —
lti articuli qui ſed

tur condemnati ſunt a dño ſtephano piſieñ.epᷣo de
cõſilio magiſtroꝛũ tbeologie.Anno dñi. M. cc. xxvj.
Die dñica qᷓ cantat᷑ Letare bierłm in eccleſia ꝑiſien
ſi. Abi ex cõicauit in ſcriptis oẽs illos qui eos docu⸗
erint vel defenderint. Et pꝛimo oꝛdinant᷑ illi qui ſũt
e deo.
Pꝛimus ꝙ deus non eſt trinus et vnus. quoniã tri/
nitas nõ ſtat cum ſumma ſimplicitate. Abi enim eſt
ꝓluralitas realis.ibi neceſſario eſt additio et compo
ſitio.exemplum de aceruo lapidum.
Item eꝙ deus non põt generare ſibi ſimilẽ.qð em̃ ge
nerat᷑ ab aliquo bʒ beineon aliq; a quo dependet
et ꝙ in deo generare nõ eſt ſignum pfectionis.
Item ꝙ deus non cognoſeit alia a ſe.
Item ꝙ deus nõ põt dare perpetuitatẽ rei tranſmu⸗
tabili vel coꝛruptibili vt eſt coꝛpus humanum.
tem ꝙ deus ſiue pꝛima cauia nõ poſſet ꝓducere ef
ectum ſibi equalem niſi temperaret ſuam potentiã.
tẽꝙ deus nõ poſſet facerè plures aias in numero.
Item ꝙ deus nunq; plus creauit intelligentiam q̃;
modo creauit.
Item ꝙ deus eſt infinite virtutis in duratione nõ in
actione.talis enim infinitas nõ eſt niſi in coꝛꝑe finito
ſi eẽt. Et ꝙ pꝛima cã nõ poſſet plures mũdos facere.
Item ꝙ ſine agente pꝛopꝛio vt patre et ſole a deo nõ
poſſet fieri bomo.
Item ꝙ deum i hac vita moꝛtali poſſumus intellige
re per eſſentiam.

Item g deus non potuit feciſſe pꝛimam materism,

niſi mediante co:poꝛe celeſti. J”́”ẽõ
Item ꝙ a voluntate antiqua non poteſt nouũ pce⸗
dere abſq; tranſmutatione pꝛecedene. –
Item ꝙ cauſa pꝛima non babet cognitionẽ aut ſciẽ/
tiam futuroꝛum contingentiuʒ. Pꝛimo quia ſutura
cõtingentia non ſunt entia. Secũdo qꝛ futura cõtin/
gentia ſunt ꝑticularia. Deus aũt cognoſcit virtute ĩ
tellectiua qᷓ non põt coguoſcere ꝑticulare.Añ ſi non
eẽt ſenſus foꝛte intellectus nõ diſtingueret inter ſoꝛ/
tem et platonẽ.licet diſtingueret inter bominẽ et aſi
nũ. Tertio ꝓpter oꝛdinẽ cauſe ad cauſatũ pꝛeſcia em̃
diuina ẽ neceſſaria cã pᷣſcitoꝛum. Quarta ratio ẽ or-
do ſcientie ad ſcitũ.qᷓ;uis enim ſcientia non ſit cauſa
fati. exquo tamẽ ſcitur determinatur ad alterã partẽ
contradictionis.et hoc multomagis in ſcientia diui/
na ꝙᷓ in ſcientia noſtra. OWUMU
Iteʒ ꝙ pꝛimũ pꝛincipium non põt eẽ ſine diuerſorũ
factoꝛum hic nnferius niſi mediantibus alijs cauſis
eo ꝙ; nullum tranſmutans diuerſimode tranſmutat
niſi tranſmutatum,.ß
Atẽ ꝙ ab vno pꝛimo agẽte ñ pᷣt eẽ mititudo effectuũ
Item ꝙ pꝛimum pꝛincipium non eſt cauſa pꝛopꝛia
eternoꝛum niſi metaphoꝛice.i.quia conſeruat ea. qꝛ
niſi eſſet.ea non eẽnt.
Itẽ ꝙ ſicut ex materia nõ poteſt aliquid fieri ex agẽ⸗
te.ita nec ex agente poteſt aliquid fieri ſine materia.
Et ꝙ deus non eſt cauſa efficiens. niſi reſpectu eius
ꝙÿ babet eſſe in potentia materie.
Item ꝙ entia declinant ab oꝛdine cauſe pꝛime in ſe
cõſiderate. licet nõ in oꝛdine ad reliquas cauſas agẽ
tes in vniuerſo. NHoc eſt erroꝛ quia eſſentialioꝛ et inſe
parabilioꝛ eſt oꝛdo entium ad cauſam pꝛimam ꝙᷓ; ad
cauſas inferioꝛes.
Item qꝙ deus non poteſt eſſe cauſa noui facti.nec po
teſt aliqu id de nouo pꝛoducere.
Item ꝙ deus non poteſt mouere celum motu recto.
Et eſt racio quia tunc relinqueret vacuum.
Itẽ ꝙ deus nõ põt irregulariter.i.alio mõ q; mouet
mouere aliquid.qꝛ in eo nõ eſt diuerſitas voluntatis
tẽ ꝙ deus ẽ eternꝰ in agẽdo ⁊ mouẽdo ſicut i eſſen/
o alioqn ab alio determinaretur qdð eſſet pꝛius illo.
Item illud quod de ſe determinat᷑ vt deus.aut ſemꝑ
agit aut nunqꝙᷓ; et ꝙ multa ſunt eterna.
Itẽ ꝙ deũ neceſſe ẽ facere q̃cquid imediate fit ab ipᷣ
Erroꝛ.ſiue intelligatur de neceffitate coactiõis quia
tollit libertatẽ arbitrij ſiue de neceffitate immutabili
tatis quia ponit poſſibilitatem aliter faciendi.
Itẽ ꝙ pꝛimũ pꝛincipiũ nõ poteſt imediate pꝓpducere
generabilia.qꝛ ſunt effectus noui.Effectus auteʒ no
uus exigit cãẽm immediatã q̃ põt aliter ſe babere.
Itẽ ꝙ pꝛimũ pꝛincipiũ nõ pᷣtalid a ſe ꝓducere.qꝛ ois
differetia que eſt inter agens et factũ eſt ꝑ naturam.
Itẽ ꝙ deus nõ põt immediate cognoſcere cõtingen/
tia niſi ꝑ aliã cauſam particularem et pꝛoximam.
Item ꝙ ſi omnes cauſe fuerint aliquando in quiete
neceſſe eſt deum ponere mobileon.
Itẽ ꝙ deus ẽ pꝛima ⁊ neceſſaria cã pꝛime itelligẽtie
qua poſita ponitur effectus.⁊ ſunt ſimul duratione.
Itẽ ꝙ deꝰ nõ ẽ neceſſaria cã motus coꝛꝑm ſi uperioꝝ
⁊ cõiunctionis et diuiſionis cõtingentis in ſtellis.
Itẽ ꝙ ad h̊ ꝙ effectꝰ oẽs ſint neceſſarij reſpectu cau⸗
ſe pꝛime ñ ſufficit ꝙ ipᷣa cãꝗ pꝛima ſit ipedibił. ſ exigit
ꝙ cauſe medie ñ ſint iĩpedibiles.Erroꝛ qꝛ tũc deus nõ
poſſʒ facẽ aliquẽ eſfcem̃ nouũ ſine cauſis poſterioꝛibꝰ.
Item ꝙ deus poſſit agere cõtraria hoc eſt mediãte

eospoꝛe celeſti quod eſt diuerſum in Sbei.
Itẽ qꝙ deus eſt infinitus virtute. non qꝛ faciat alicd
de nibilo.ſed quia communicat motũ infinitum.
Item ꝙ deus non poteſt in effectum cauſe ſecunda
ſie ſine ipſa cauſa ſecundaria. Erroꝗ. „
Item ꝙ effectus immediatus a pꝛimo bet eẽ vnꝰ
tm̃ et ſimilimꝰ peimno. “ .
Itẽ ꝙ deus vel intelligentia nõ ifundit ſciam anime
ũ ane in ſomno niſi mediante coꝛpoꝛe ccleſti.
Itẽ ꝙ plures ſunt motoꝛes pꝛimi ccli.Erroꝛ. ,
tem ꝙ pꝛimum immobile ſimpliciter nõ mouet ni
ſi mediante aliquo motu.et ꝙ tale mouens immobi
le eſt pars moti ex ſe. .
Item ꝙ& potentia actiua que poteſt eſſe ſine operati
one et permixta potentie paſſiue.Erroꝛ. ſi intelligat
de quacunq; operationc.
Item ꝙ deus nõ poteſt indiuidua multiplicare ſub
vVna ſpecie ſine materia. .
Item q foꝛma quã opoꝛtet fieri et eẽ in materia. nõ
poteſt agi ab illo ꝙ non agit ex materia.
Item q; deus nõ pt facere accidens cẽ ſine ſubiecto.
nec plures dimenſiones ſimul eſſe.
Item ꝙ impoſſibile ſimpliciter non poteſt fieri a xeo
vcl ab agente. Erroꝛ. ſi itelligatur de impoſſibili m
numerum vel naturam.
Item ꝙ alius eſt intellectus in ratione hßm qꝙ deus i

telligit ſe et alia. Erroꝛ. qꝛ licet ſit alia ratio intelligen

di non tamen alijs intellectus ſcᷣm rationem.
Item ꝙ pꝛima cauſa eſt cauſa omnium entiũ remo⸗
tiſſima Erroꝛ.ſi intelligatur cum pꝛeſciſione.ita ſcili/
cet ꝙ non ꝓpinquiſſima eſt.
Itẽ ꝙ aliqua poſtunt caſualiter euenire reſpectu pꝛi
me cauſce.et ꝙ falſum eſt oia eẽ poꝛdinata a pꝛima cã
quia tunc euenirent de neceſſitate.
Item ꝙin cauſis efficientibus cauſa ſecunda habet
actionem quam non accepit a cauſa pꝛima.
Item o in cauſis efficientibus ceſſante cauſa pꝛima
ſon ceſſat ſecuada ab operatione ſua dum tamen ſe
cunda operetur pᷣm matcriã ſuam.
Item c de deo non poteſt cognoſci niſi quia eſt ſine
ipſum eſſe. S
Ste ꝙ deñ eẽ ens per ſe poſitiue non eſt intelligibile.
ſed pꝛiuatiue eſt ens aut per ſe intelligibilc.
Capitulum. vij.
¶ Erroꝛes de angelo vel intelligentia.

tem qꝙ omnia ſepara

ta cocterna ſunt pꝛimo pꝛincipio.
Itẽ eꝙ intelligẽtie ſuꝑioꝛes creant animas ratiõales
ſine motu celi.intelligentie autem inferioꝛes creãt ve
getatiuam ſenſitiuam motu celi mediante.
q intelligentia angelus vel aia ſeꝑata nuſq eſt.

tem ꝙ ſubſtantie ſeparate eo ꝙ babent vnũ appe⸗

titum non mutantur in opere aut operatione.
Item e intelligentie ſiue ſubſtantie ſeparate qᷓs di/
cũt eſſe eternas non habent pꝛopꝛie cauſam efficien
tem ſed metaphoꝛice.qꝛ babent cãm conſcruãtem in
eſſe.ᷣ nõ ſunt facte de nouo.qꝛ ſic eẽnt trãſmutabiles
Itẽ ꝙ in ſubſtãtijs ſeꝑatis nulla eſt poſſibilis tranſ-
mutatio.nec ſunt in potentia ad aliquã mutationeʒ
aut ad aliud q; cterne ſunt ⁊ immunes a materia.
Item ꝙ ſubſtãtie ſepate que nõ babent materiã per
quã plus ſint in potentia qᷓ; in actu.⁊ ſunt a cã ſemꝑ
EEE ſe ranentricheo ſun coernen
ſanc res gqertra. parate per ſunm intellectih cqn

=ð
Sð

Itẽ intelligẽtia motrix celi influit in alam ronalz

ſicut coꝛpus celi inſluit in coꝛpus bumanum.
Item qꝙ angelus non poteſt in actus oppoſitos im

mediate. ſed in actus mediatos. et hoc mediãte alio H

vt oꝛbe ſole vel celo.

Item q angelus nibil intelligit de nouo. S
Item ꝙ ſi eſſet aliqua ſubſtãtia ſeparata que nõ mo

ueret aliquod coꝛpus in boc mũdo ſenſibili nõ cau⸗

deretur in vniucrſo.
Item ꝙ ſubſtantie ſempiterne ſeꝑate a materia bñt
bonum.quod eſt eis poſſibile cum pꝛoducuntur.n
deſiderant aliquid quo carent.
Item ꝙ ſubſtantie ſeparate ſunt ſua eſſentia.quia in
eis idem eſt quod eſt et per hoc quod eſt.
Item ꝙ omne quod non habet materiam eſtetemũ
quia quod non cſt factum per tranſmutationeʒ ma⸗
terie pꝛius non fuit ergo eternum.

Itei quia intelligentie non babent materiam deus

nõ poſſet plures res eiuſdẽ ſpeciei facere.et ꝙ mate⸗
ria non eſt in angelis contra fratrem Chomam.
Item qꝙ intelligentie ſuperioꝛes non ſunt cauſa ali/
cuius nouitatis in inf erioribus.Et ꝙ; ſuperioꝛes in/
ferioꝛibus ſunt cauſa eterne cognitionhis.
Item ꝙ intelligentia perficitur a deo in eternitate.
quia ſᷣm ſe totũ immutabilis eſt. anima aũt celi non.

Item qꝙ intelligentia inferioꝛ recipit eſſe a deo per in

telligentias medias.

9 „

Item eꝙ ſcientia intelligentie non differt a ſubſtͤtia

intelligentie. ibi enim non eſt diuerſitas intellecti ab

intellectibilitate.nec diuerſitas intellectoꝛum.
Itẽ qꝙ ſubſtãtie ſeparate ſunt actu incnite.infinitas
em̃ non eſt impoſſibilis niſi in rebus materialibus.
Item ꝙ intelligentie ſuperioꝛes impꝛimunt in infe/
rioꝛibus ſicut anima vna intellectiua inpꝛimit in ali
am et in animam ſenſitiuam et per talem impꝛeſſio/
nẽ incantatoꝛ aliquis ꝓijcit camelũ i foueã ſolo viſu
Itẽ e intelligẽtia cũ ſit plena foꝛmis ũſipꝛimit alias
foꝛmas in materia ꝑ coꝛꝑa celeſtia tãqᷓ ꝑ iſtrumẽta.
Item ꝙ ſubſtãtie ſeꝑate ſunt alicubi ꝑ operationeZ.
et non poſſunt moueri ab extremo in extremum. nec
in medium niſi quia poſſunt velle operari aut in me
dio aut in extremis. Erroꝛ. ſi intelligatur ſine opera⸗/

tione ſubſtãtiã nõ eẽ in loco nec traſire de loco ĩ loe;

Item ꝙ intelligẽtia ſola voluntate mouet clum.
Itẽ ſubſtantie ſeparate nuſqᷓ ſunt m ſubſtantiam.
Erroꝛ. ſi intelligat᷑ ita ſubſtãtia ſit res eendi i loco
verum eſt ꝙ nuſq; ſunt ſᷣm ſubſtantiam.
Aapiallum wii
¶ Erroꝛes de anima ⁊ intellectu.

eʒ ꝗ; intellectus

nö
eſt foꝛma
ctio eſſencialis bominis. 2
Item qꝙ intellectus quando vult induit coꝛpus.qus
do non vult non inat
Item ꝙ ex ſenſitiuo et intellectiuo non ſit vnum pe:
eſſentiam niſi ſicut ex intelligentia et oꝛbe. hocẽ vnu
per oppoſitionem. “ H
Item q intellectus bumanus eſt eternus.quia eſt 2
cauſa ſemper eodem modo ſe babente. et qi nõbʒ
materiã per quam pꝛius eſt in potentia ꝙ; in actu.
Itẽ q anima ſeparata nullo modo patitur ab igue.
Item ꝙ intellectus eſt vnus numero omnium licet
omnino ſeparetur a coꝛpoꝛe hoc. non tamẽ ab omm
Item qꝙ intcllectus ſoꝛtis coꝛrupti non habet ſcicn⸗
liam eoꝛum que hab ht ⸗

coꝛpoꝛis.ð niſi ſicut nauta nauis nec perfe

Pe
nunſ
lotantii
jngſat
ipoſſlisſi
Jengnon
lametgalin
iſteuctiin
Jengml
cermunan
ockore
efaninue⸗
wunlaufn
ſneun
ſachuctenanet
JTengnninat
Unniaalaſpee
getelegborg
ſootnotoei.
Neng anin
Pronenarnen
Jterraſacnti
nunooetrati
ſöͤnnlepteat
Temouclea
ſblirintole
ſbſttieini
Zengopeno
ſſtagcperntio⸗
Srurnn
te hpoͤrt⸗
tightcne
ſtpeltusebi
tporemod⸗
Nngietcle
Meſtmect
nuachm
nacceptie
Emnſinn
Nen gintt
Hofonſigor
ſtam poten
wpor neccß/
ten ginon⸗
eblicrsaſis
hantectho
1ſeninetdi
eſehiſpcden
imchuſfan
Nen hrcleet
nunſpinrcon

ni relien

ur
,
Nd aui

gnien
ſdkeanne
Weer
Grmiri
iere
Nudhennnt
n int
Tetmndtttr:
Saniheinfn⸗
emrhe
meſeen.
nicnerds ein
Nücegiie
rn ien ie
mmmdbisdnni:

2 2
oin matucten
rniied
ſdis nineer
õ
Bimumnuß⸗
nbinme
Rcns it rch iict
uenna r
ngibtiuſtſe⸗

Zeeyn anuna butnana nullo modo eſt mobilis mm
0

cum nec ꝑ ſe nec per accidens.⁊ ſi ponatur alicubi
hm ſubſtantiã ſuã nunq;; mouebit᷑ de vbi et vbi. .
Item e ſcientia anime ẽ eterna.et ꝙ intellectꝰ agẽs
⁊ poſſibilis ſunt eterni.
Item ꝓꝙ motus celi ſunt pꝛopter animam intellecti/

uam et ꝙ anima intellectiua ſui intellectus non po-

teſt educi niſi mediante coꝛpoꝛe.
Item ꝙ nulla foꝛma ab extrinſeco veniens poteſt fa
cere vnum cum materia.ꝙ em̃ ſeparabile eſt cum eo
uod eſt coꝛruptibile vnum non facit.
tem anima ſeparata non eſt alterabilis pm philo/
ſophiam licet ſᷣm fidem alteretur. H
tem ꝙ anima rationalis quando recedit ab anima
iadhuc remanet animal viuum. r
Item ꝙ anima intellectiua cognoſcẽdo ſe. cognoſcit
omnia alia.ſpecies em̃ omnium rerum ſibi ſunt con
create.ſed hoc cognoſcere non debetur intellectui no
ſtro vt noſter ẽ. ſᷣm ꝙ intellectus eſt agẽs erroꝛ eſt.
Item qꝙ anima ẽ inſeparabilis a coꝛpoꝛe ⁊ ad coꝛru/
ptionem armonie coꝛpoꝛalis coꝛrumpitur anima.
Item ' ꝙ ſcientia magiſtri et diſcipuli eſ vna et eadez
numero et ratio c.quia intellectus vnus eſt.qꝛ foꝛma
nõ muleiplicat᷑ niſi qꝛ educit᷑ de potẽtia materie.
Item ꝙ intellectus agens non copulatur noſtro poſ
ſibili ⁊ ꝙ intellectus poſſibilis non vnitur nobis pm
ſubſtãtiã.⁊ ſi vniret᷑ vt foꝛma nobiſcũ eẽt iſe abilis.
Item qꝙ opatio intellectus nõ vniti copulat᷑ coꝛpo/
ri.ita ꝙꝙ operatio eſt rei nõ habentis foꝛmã qᷓ oꝑetur
rroꝛ ẽ.qꝛ ponit q; intellectus nõ ſit foꝛma bominis
tẽ ꝙ nibil põt ſciri ab intellectu poſt eiꝰ ſeꝑgationẽ.
tẽ ꝙ intellectus qui eſt poſtrema bominis ꝑfectio
eſt penitus abſtractus. Tel ꝙ intellectus vltima vel
eſt poſtrema oꝑatio bominis. ⁊ ẽ totaliter abſtractꝰ.
Item ꝙ intellectus poſſibilis eſt inſeparabilis a coꝛ

poꝛe ſimpliciter q́;tũ ad hũc actũ qui eſt ſpecieꝝ rece

ptio.et q;tum ad iudicium quod fit per ſimplicẽ ſpe⸗
cierũ acceptionẽ vel intelligibilium compoſitionem.
Erroꝛ.ſi intelligatur de receptione om̃imoda.
Item ꝗ intellectus agens eſt quedam ſubſtantia ſe
parata ſuꝑioꝛ ad intellectum poſſibilem. ⁊ ꝙ, ſᷣm ſub
ſtantiam potentiam et operationem eſt ſeparatus a
Coꝛpoꝛe.nec eſt foꝛma coꝛpoꝛis bumani.
Item ꝙ inconueniens eſt ponere aliquos intellectꝰ
nobilioꝛes alijs.quia cum illa diuerſitas nõ poſſit eẽ
a parte coꝛpoꝝ opoꝛtct ꝙ ſit a parte intelligentiaruʒ
⁊; ſic anime nobiles et ignobiles eſtent neceſſaria di⸗
uerfarũ ſpecierum ſicut intelligentie. Erroꝛ. quia ſic

anima cbꝛiſti non eſſet nobilioꝛ anima iude.

Item ꝙ intellectus ſpeculatiuus ſimpliciter eſt eter
nus et incoꝛruptibilis reſpectu vero huius hominis
coꝛrumpitur coꝛruptis fantaſmatibus in eo.
Item ꝙ intellectus poſſibilis nihil eſt in actu anteqᷓ
intelligat.quia in natura intelligibili eſſe aliquidq in
actu eſt eſſe actu intelligens.

Item ꝙ ex intelligente et intellecto ſit vna ſubſtan/
tia eo ꝙ intellectus ſit ipſa res intellecta foꝛmaliter.
Item ꝙ nos peius vel melius intelligimus hoc pꝛo
uenit ex intellecto paſſiuo quem dicunt eẽ potentiaʒ
ſenſitiuam. Exrroꝛ nui hoc ponitvnum intellectũ
in omnibus.aut equalitatem in oibus animalibus.
Item ꝗ intellectus non poteſt trãſire de coꝛpoꝛe in
coꝛpus.ita ꝙ ſuccefſiue ſit motoꝛ diuerſoꝝ coꝛpoꝛũ.

Item intellectus noſter per ſua naturalia pote ſt

=.

pertingere ad cogioſcendumm eſfentian⸗ pꝛimnèe eanſe
Hoc male ſonat et eſt erroꝛ ſi intelligst ur de cogniti
one immediata.
Item ꝙ anima nunq; moueretur niſi coꝛpus moue.
retur.ſicut graue vel leue nunq; mo ueretur niſi aer
mo ueretur. H 2OD—

... LCapitulum nonum. .
Erroꝛes voluntate ſiue libero arbitrio.

non eſt determinatum ad eſſe vel non eſſe. non deter
minatur niſi per aliquod quod eſt neceſſarium reſpe
ctu ſui.Erroꝛ.
Item ꝙ voluntas manente paſſione et ſcientia.in
ticulari et in actunon poteſt agere contra aam.
Item ſi ratio recta et voluutas recta.Erroꝛ eſt.quia
eſt contra gloſam Auguſti.ſuper illud põ.Co ncupi⸗
uit anima m ea deſiderare ⁊c. Et quia ᷣm hoc ad re/
ctitudinem voluntatis gratia non eſſet neceſraria
ſolum ſcientia.qd fuit erroꝛ Helagi.
Item ꝙ voluntate exiſtente in tali diſpoſitione in qᷓ
nata eſt moueri.et mouente ſic diſpoſitio ꝙ natuz ſik
mouere impoſibile eſt volũtatem non velle.
Item ꝙ oꝛbis eſt cauſa voluntatis medici vt ſanet.
Item ꝙ voluntas et intellectus nõ mouẽtur in actu
per ſe ſed per cauſam ſempiternam ſcilicet per coꝛpo
ra celeſtia. rMD
Item ꝙ appetitus ceſſantibus impedimentis neceſ
ſario mouetur ab appetibili. Erroꝛ eſi de itellectiuo.
Item ꝙ voluntas pm ſe eſt indeterminata ado po
ſita ſicut materia. determinatur aũt ab appetibili ſi /
cut materia ab agente. UũĩU
Item ꝙ homo agens ex paffione coacte agit.
Item qꝙ poſt concluſionem factam de aliquo facien⸗-
do. voluntas non manet libera. ⁊ ꝙ pene non adhi/
bentur a lege niſi ad coꝛrectionẽ ignoꝛantie et vt coꝛ
rectio ſit alijs pꝛincipium cognitionis vel generatio⸗

nis.
Item qꝙ voluntas bominis neceffitatur per ſuaz co
gnitionem ſicut appetitus bꝛuitt.
Item ꝙ nullum agens eſt ad vtrũlibet immo deter⸗
minatur.
Item ꝙ effectus ſtellarum ſuper liberum arbitriuns
ſunt occulti.
Item ꝙ voluntas noſtra ſubiacet poteſtati coꝛpoꝛũ
Item ꝙ voluntas neceſfario pꝛoſequitur quod fir-
miter ercditum eſt a ratione. ⁊ ꝙ non poteſt abſtine⸗
re ab eo ꝙ ratio dictat. hec autem neceſitatio nõ eſt

coactio.ſed natura voluntatis.

Item ꝙ bomo in omnibus ſuis actionibus ſequit᷑
appetitum et ſemper maioꝛem. Erroꝛ eſt. niſi intelli⸗
atur de maioꝛe ⁊ in mouendo.
tem ꝙ non eſt poſſibile eſſe peccatum in potentijs
anime ſuperioꝛibus.et ita peccatur paſſione et non
voluntate. Hr
Item ꝓ ſcientia contrarioꝛum ſolum eſt cauſa qua/

„

re anima rationalis poteſt in oppoſita.⁊ ꝙ potentia

ſimpliciter vna non poteſt in oppoſita niii per acci-
dgens. et ratione alteiins.
Item ꝙ anima nihil vult niſi mota ab alio a ſe. vn/
de iſtud falſum eſt. anima ſeipſa vult. Erroꝛ. ſi intelli
gatur mota ab alio.ſcilicet ab appetibili vel obiecto
ita ꝙ appetibile ei obiectum ſit tota ratio motus vo
3

innouatione in cauſa.

iuntatis ipliis. “
Item ꝙ duobus bonis pꝛopolitis. quod foꝛtius eſt
oꝛtius mouet. Erroꝛeſt. niſi q;tum eſt ex parte boni
Itemi omnes motus voluntarij reducũtur ad mo
foꝛem pꝛimum. Erroꝛ. niſi intelligatur in moꝛtez pu-

mum ſimpliciter non creatum. Et intelligẽdo de mo
tu ſm ſubſtantia et non öᷣm defoꝛmitatem.

Capitulum. x.
Erroꝛ de toto coniuncto.i.de toto compoſito na/

tnrali perfecto ſiue de homine.
Item ꝗq homo pꝛo tan
to dicitur intelligere ꝓ qto celum dicitur ex ſe moue
te vel intelligere vel viuere.i. quia agens iſtas actio⸗/
nes eſt ei vnitũ vt motoꝛ mobili.et nõ ſubſtatialiter.
Item ꝙ bumanitas nõ eſt foꝛma rei rationiss
Item ꝙ foꝛma bominis non eſt ab extrinſeco. edu⸗/
citur de potentia materie. quia aliter non eſſet gene⸗
ratio vniuoca. ́è
Item ꝙ bomo per nutritionem poteſt fieri aliue·
meraliter et indiuidualiter.

Item ꝙ bomo eſt bomo pꝛeter animam rationalem

¶ Erroꝛes de mundo et mundi eternitate.

IIt em ꝙꝶ nibil eſt eter/

num parte finis qð non ſit eternum a parte pꝛinci
pij quia eſt contra fidem et Erroꝛ.

Item qꝙ redeuntibus coꝛpoꝛibus celeſtibus om̃ibus

in idem punctum. qð fit in. xxxvj milibus annoꝛum
reaibunt idem effectus qui et modo
Item ꝙ non fuit pꝛimus homo nec erit vltimus im

mo ſemp fuit ⁊ ſemꝑ erit hois ex bomine generatio.

Itẽ ꝙ generatio bois eſt circularis eo ꝙ; foꝛma bois
reddit pluries ſuper eandem partem materie.

Itẽ ꝙ qꝛ ſoꝛtes factus ẽ nõ receptibilis eternitatis ⁊

ſi dʒ eẽ eternus neceſſe ẽ vt trãſmutetur natura ⁊ ſpẽ
tem ꝙ mundus eſt eternus qtum ad omnes ſpẽs
1 eo conteutas ⁊ ꝙ tẽpus eternum et motus ⁊ ma⸗/
teria agens ⁊ ſuſcipiens.quia eſt a potentia dei infini
ta ⁊ impoſſibile eſt innouationem eſſe in affectu ſine

Item ꝙ nibil eſſet nouum niſi celum eſſet variatum
reſpectu materie generabilium.
Item q; impoſſibile eſt ſoluere rationes pbiloſophi

SDe cternitate mundi niſi dicamus ꝙ voluntas pꝛimi

implicat incompoſſibilia.
Feen duo ſunt pꝛincipia eterna ſcilicet coꝛpus ce/
12 anima eius.
Itẽ ꝙꝙ tria ſunt pꝛincipia eterna in celeſtibus. ſubie/
ctũ motus eterni aĩa coꝛpoꝛis celeſtis.et pꝛimuʒ mo/
uens deſideratum. Erroꝛ eſt.quo ad duo pꝛima.
Item ꝙ mundus eſt eternus. quia omne qð habz na
turam per qm poſſit eẽ i futuro toto.babʒ naturã ꝑ
quam potuit eẽ in toto pꝛeterito.

Itẽ qꝙ; mũdus lʒ ſit factus ex nihilo.nõ tñ eſt factꝰ de

nouo ⁊ q;uis de non eẽ exicrit ad eẽ.non eẽ non pre/
ceſſit eẽ duratione ſed natura tm̃.
Itẽ ꝙ theologi dicẽtes ꝙ celum qñq; quieſcit argu/
unt ex falſa ſuppoſitione.Et ꝙ dicere celum eẽ et nõ
moueri eſt dicere contradictoꝛia.

Item ꝙ infinite pꝛeceſſerunt celi reuolutiones quas
nen fuit impoſſibile compꝛebendi a pꝛima cauſa ſed

ab intellectu ereett. “rẽ
Item ꝙ elementa ſunt eterna.ſunt tamè facta deno

uo in diſpoſitione quam modo habent.

Itẽ ꝙ qᷓuis generatio hbominũ poſſit deficere volũ⸗
kate pꝛimi.tñ nõ deficiet.qꝛ oꝛbis pꝛimus non tiñ mo

uet ad generationem elementoꝛum ſed etiã hbominũ

quia nec deus eẽt. —.
Item qꝙ celum nunq quieſcit.quia generatio inferi⸗
oꝛum que eſt finis motus celi ceſſare nõ debet.Alia

Item ꝙ ſi celum ſtaret ignis in ſtupam. non ageret.

ratio quia celum ſuum eẽt et ſuam virtutem babet a

motoꝛe ſuo.⁊ hoc conſeruat celum per ſuum motuʒ.
vnde ſi ceſſaret a motu ceſſaret ab eſſe.
Item ꝙ euum et tempus nihil ſunt in re ſed ſolũ in
appꝛebenſione.
Item Zaui generat mundum vm totum ponit va⸗
cuum.Quia locus neceſſario pꝛecedit gencratum in
loco ⁊ tunc ante mundi gencrationeʒ fuiſſet locus ſi⸗
ne locato quod eſt vacuum. .
Item qꝙ elementa pꝛima generatione ſunt facta ex iᷣ
ſo chaos.ſed ſunt eterna. .
Item ꝙ vmuerſum non poteſt deficere.quia pꝛimuʒ
agens babet tranſmutare materiam eternaliter vieſ
ſim. Munc ad iſtam foꝛmam.nunc ad illam.⁊ ſimili⸗
ter materia nata eſt tranſmutari.
Item ꝙ tempus eſt infinitum q;ẽtum ad vtrũq; ext:e
mum licet enim impoſſibile ſit infinita eẽ pertranſi⸗
ta quoꝛum aliquid fuit pertranſeundum. non tamẽ

impoſſibile eſt infinita eẽ pertranſita.quoꝛum nullũ

fuit pertranſeundum.Erroꝛ.
tem ꝙ naturalis phũs ſimpliciter debʒ negare mũ
i nouitatẽ.quia innitit᷑ cauſis⁊ rationibꝰnalibꝰ.Fi
delis autem poteſt negare mundi eternitatem. quia
innititur cauſis ſupernaturalibus. SS
Item ꝙ ratio philoſophi demonſtrans motum celi
eternum.non eſt ſophiſtica. Et mirum eſt ꝙ bomies
pꝛofundi hoc non vident. .
Item ꝙ creatio non eſt poſſibilis ẽuis contrarium
ſit tenendum m fidem.
Item ꝙ non eſt verum ꝙ aliquid fiet ex nibilo vłne
q; factum ſit in puima creatione.

Item ꝙ creatio non debet dici mutatio ad eſſe. Er/

roꝛ ſ intelligatur de omni modo mutationis.
¶ Erroꝛes de celo et ſtellis. Capitulum cij.

tem qy coꝛpoꝛa cele/

ſtia mouentur a pꝛincipio itrinſeco ꝙ ẽ aia.⁊ q mo/

uetur ꝑ animã ⁊ ꝑ virtutem appetitiuã ſicut animal

Sicut enim anima appetẽs mouetur ita ⁊ clum.
Item ꝙ coꝛpoꝛa celeſtia ex ſe habent cternitateʒ ſue
ſubſtantie.ſed non eternitatem ſui motus.
Itẽ ꝙ anitma celi eſt intelligentia. Et orbes celeſtes
vero ſunt inſtrumẽta intelligentiarum ſicut organa
ſicut auris et oculus eſt oꝛganum virtutis ſenſitiue.

Itẽ ꝙ ſi ĩ aliquo bũoꝛe vᷣtute ſtellaꝝ deuenirẽt ad ta

lẽ ppoꝛtione cuiuſmõi ꝓpoꝛtio ẽ in ſi eminibꝰ pꝛimo/

rũ parentuz. Ex illo humoꝛe poſſet generari bõ.Et

ſufficiẽt poſſs generari ex putrefactiõe vl ex putꝛedie
Item omuium foꝛmarum cã effectiua eſt oꝛbis.
Item ꝙ natura que eſt pꝛincipium motus in coꝛpo/

ribus celeſtibus eſt intelligentia monens. Erroꝛ ſiin

telligatur de natura que eſt actus vel feꝛma.
¶Erroꝛes de natura generabiliũ ⁊ coꝛtuptibilium
Eaplulum XMA.

4
iouut
ig
enaf.
Penqn
enotis
tengt
e
aumtnan
igi
ſumene
ſolrog
Zngpe
cnrpier
ees d

GS
zoigern
Clitte⸗
blaucn
hcuh
zind
Nten q
cohcitio
numtonn
eyhe
lentones
leyi⸗
Noegue
nun Eta

igſen

nadiin⸗
Sod
orhs⸗
Ras
onde
ſanf

unn
Kaſtnfinnz
munzrin
Anaee.
Sndlintürti

nam fnteng

mu.

4

Nckdiatti
menamncn
nintmnzunri
ſie keuinnern
eerniann.
närni

„

2 ae ken.
tiate:n

Nde
bidenuifrede
ſer

.
n.

rnit
õ
copoc⸗

Item q; foꝛme nõ reci/
plunt diuiſionẽ. niſi ᷣm diuiſionẽ materie.Erroꝛ.niſi
ntelligatur de fozmis eductis de potentia materie.
tem ꝙ foꝛma materialis non poteſt crerrſi.
Item ꝙ nihil vebet credi niſi ꝑ ſe notuzʒ.vel ꝙ ex per
e notis poteſt determinari vel declararr.
ſfæ ꝙ materia exterioꝛ obedit ſubſtantie ſpiritua/

dum tra nſmutation1niis. 2
Itẽ ꝙ idiuidua eiuſdẽ ſpẽi vt ſoꝛtes ⁊ plato differũt
ſola rõe materie.et ꝙ foꝛma hñana eadẽ exñte nume/
ro i vtroq; nõ ẽ miꝝ ſi idẽ numero ẽ in diuerſis locis

Item ꝙ poſſibile eſt ꝙ materialiter fiat ignis diluui
um vniucrſale.

cCapitulum. xiiij.
Eroꝛes de neceſſitate euentus rerum.

¶ Item qꝛ nihil fit a caſu

oĩa ex neceſſitate eueniũt.Et ꝙ oia futura q̃ erũt ne

ceſſitate erũt.Et q̃ nõ erũt impoſſibile eſt eẽ.Et ꝙ ni/
bil euenit cõtingẽter cõſiderãdo oẽs caſus.Erroꝛ.qꝛ
ↄcurſꝰ cãꝝ ẽ ð diffinitiõe caſualis.lib.v.de cõſo.phᷣie
31 ꝙ ex diuerſitate locoꝝ acqͥrũt᷑ nccitates euẽtuũ.
Item ꝙ ex diuerſis ſignis celi ſignificantur diuerſe

conditiones in bominibus tam bonoꝛum aut dono/
rum ſpiritualium qꝙ́; rerum tempoꝛalium.

Item ꝙꝙ quibuſdã ſignis aut figuris ſciũtur hoĩm in

tentiones ⁊ mutatiõcs intentionũ. Et an intẽtiones

ille ꝑficiẽde ſint.Et ꝙ ꝑ tales figuras ſciũtur euẽtus

peregrinoꝝ.captiuatio bominũ aut ſolutio captiuo/

rum.Et an nati futuri ſint ſcientes vel latrones.
Itẽ ꝙ ferunt ꝙ diſpoſitio vniuerſi ꝓcedit ex ꝓuidẽ/
tia diuina non immcdiate.ſed mediate motu ſu ꝑioꝝ
Et quod iſtud facit non imponit neceſſitatem inferi

oꝛibus.quia habent contrarietatẽ.ſed ſuperioꝛibus.

Itẽ ꝙ ſanitatẽ ⁊ ifirmitatẽ.vitã ⁊ moꝛtem.attribuũt

poſitioni ſideꝝ ⁊ aſpectui foꝛtñe dicẽtes.qꝙ ſi cũ aſpe

xerit foꝛtuna viuet.ſi non aſpexerit moꝛietur. Erroꝛ.
Itẽ ꝙ in hoꝛa generationis hois in coꝛpoꝛe ſuo.et ꝑ
conſequẽs in anima q̃ ſequitur ex oꝛdine canſarũ ſu/
perioꝛum et inferioꝝ ineſt homini diſpoſitio inclinãſ

in tales actiones ⁊ euentus.Erroꝛ niſi intelligatur ᷣ
cuentibus naturalibus. et per viam. diſpoſitionis.

Capitulum.xv.

Enoren accidente. „.
JItem cum deus nö
comparatur ad entia in ratione cauſe materialis vel
foꝛmalis.non facit accidens eẽ ſine ſubiecto.Ne cuiꝰ
ratione eſt in actu ineẽ ſubiecto ſuo.

Itẽ ꝙ accñs exñs ſine ſubiecto nõ ẽ accñs niſi equo ⸗

ce.Et ꝙ impoſſibile eſt quantitatẽ ſiue dimenſioneʒ
eſſe per ſe.hoc enim eẽt ipſam eẽ ſubſtantiam.
Itẽ ꝙ facere accidẽs eẽ ſine ſubiecto bʒ rõncʒ ipoſſi/

bilis iplicãtis cõtradictionẽ.vt credimꝰ i euchariſtia
Quitus erroꝛ

Duitus erroꝛ ¶ Itẽ ꝙ de? non poſſet facere accidẽs
ſine ſubiecto.nec plures dimenſiones ſimul eẽ.
¶ Erroꝛes de ſcittia ⁊ pia. ¶ Capitulum.xvj.
¶Item q; omnes ſcietie
ſunt neceſſarie pᷣter phiſicas diſciplinas.Et qꝙ nõ ſũt
neceſſarie niſi ꝓpter conſuetudinem bominum.
Itẽ ꝙ nulla queſtio diſputabiłẽ ꝑ rationẽ quã phᷣs

no deberet diſputare ⁊ determinare.quia ratõnes ac

——„

oꝛ ſi intelligatur ſimpliciter et ſcm omnẽ mo

Itẽ ꝙ delectatio in actibꝰ

eipiuntur a rebus. Phaloſopbia auͦt o?s kes bʒ con
ſiderare pᷣm diuerſas ſui partes.
Itẽ ꝙ poſſibile vłipoſſibile ſimpłr.id ẽ.oiĩbus mõis
eſt poſſibile.vel impoſſibile ſcdᷣm pbiloſoppiam,.
tem ꝙ ſapientes mundi ſunt pbiloſophi tmm.
Itẽ ꝙ nõ ẽ excellẽtioꝛ ſtatus qᷓ; vacare philoſophie.
tem qꝙ; bomo non debʒ eẽ contentus autoꝛitate ad
habendum certitudinem alicuius queſtioniis.
Itẽ ꝙ ad ̊ ꝙ bõ babeat certitudinẽ cõcluſionis oꝑ⸗
tet ꝙ ſit fũdatꝰ ſuꝑ pᷣncipia ꝑ ſe nota. Erroꝛ qꝛ gene/
raliter tam de certitudine appᷣbenſionis.qᷓ adbeſio/
nis loquitur.
¶ En oꝛes de ſacra ſcripytuna ¶ Capitulum. xvij.
¶Item qꝛ ſermones the
ologi fundati ſun t in fabulis. MM
Jecn ꝙ nibil plus ſcitur ꝓpter ſcire tbeologiam,.
tẽ ꝙ fabule ⁊ falſa ſuut i lege xpᷣiana ſicut ⁊ in alijs

Zien ꝙ lex chꝛiſtiana impedit addiſcere.

tem ꝙ lex naturalis ꝓhibet interfectionem animaʒ
lium irrationabilium.ſicut rationabilium licʒ nõ tĩ
¶ Erroꝛes de fide ⁊ ſacramẽtis. ¶ Capitulũ.xviij
¶ Item oʒ non eſt curan
dum de fide ſi dicat᷑ aliqͥd eẽ hereticũ qꝛ ẽ cõtra fidex⸗
Item ꝙ non eſt credendum niſi per ſe notũ.vel ex ꝓ
ſe notis poſſit declaran. ¶ Item ꝙ nõ ẽ curadum
de ſepultura. em ꝙ non eſt oꝛandum.
Itẽ ꝙ nõ ẽ cõfeſſio faciẽda niſi ad apparentiam.
Erxroꝛes de raptu. apitulum. xix.

Item ꝙ raptus ⁊ viſio

nes non babet fieri niſi per natuam.
¶ Erroꝛes de vitijs et virtutibus. Kapituluʒ. xx.

Item q peccata cõtra

naturam vtpote abuſus in coitu licet ſint contra na
turam ſpeciei.non tamen contra naturaʒ indiuidui.
Itẽ ꝙ ſimplex foꝛnicatio vtpote ſolutus cum ſolu/
ta non eſt peccatum. H

—

Item q dignitas eet in cauſis ſupioꝛib poſſe facere

peccata ⁊ mõſtra pᷣter itentionẽ.cũ natnra bec poſſet
venereis nõ impedit actuʒ
ſiue vſum intellectus. Beez ꝙ cõtinentia nõ eſt
eſſentialiter virtus. tẽ ꝙ perfecta abſtinentia
ab actu camis coꝛrumpit virtutem et ſpeciem.
Itẽ ꝙ pauꝑ ĩ bonis foꝛtune nõ pᷣt agere ĩ moꝛalibus
Itẽ bumilitas ꝓut quis non oſtentat ea que babet ſᷣ
vilipẽdit et humiliat ſe nõ eſt virtus.Erroꝛ ſi intelli⸗
atur ꝙ nec virtus nec actus virtuoſus.
tem ꝙ non ſunt poſſibile alie virtutes niſi acquiſi⸗
te vel innate. MM
Itẽ ꝙ caſtitas nõ ẽ maiꝰ bonũ qᷓ; pfecta abſtinẽtia.
Iteʒ finis terribilium eſt moꝛs.Erroꝛ ſi exdudat ter
rgien inferni qui eſt extremus. r
Erroꝛes de reſnrrectione. ¶ Capitulum. xxj.

AItem aꝛ non contigit
coꝛpus coꝛruptum redire idem numero nec idẽ nu⸗
mero reſurget.Erroꝛ.

Item ꝙ reſurrectio futura nõ dʒ cedi neq; cõcedi a

phoqꝛ voſſil le iehigarig tons r qꝛ ẽt pbũs
dʒ captiuare intellectũ in obſequium fidei chꝛiſti.
Erroꝛes de felicitate ſiue bestitudine.¶ Cap.xxij.

teſt a eo infundi imediate. ¶ Iẽ vicere dare deũ
lelicitatem vni et non alij eſt ſine ratione ⁊ figmẽtuzʒ
tẽ ꝙ bomo oꝛdinatus qꝙᷓtũ ad intellectũ et effectuõ
iĩcut poteſt eſſe ſuficiẽter ꝑ virtutes intellectuales ⁊
moꝛales.de quibus loquitur phũs in ethicis eſt ſuffi
cienter diſpoſitus ad felicitatem eternam.

Itẽ ꝙ felicitas habetur in hac vita et non in alia.
Item ꝙ homo poſt moꝛtem amittit omne bonum.

Item ꝙ bonum quod bomini poſſibile eſt conſiſtit
in virtutibus intellectualibdus. .
Seauunẽ articuli cõdemnati ꝑiſius ¶ Ca. xxiij

ſti art iculi qui ſequũ
tur fuerũt ↄdẽnati in facultate artiũ ꝑiſiꝰ. M.ccc.xl
iiij.in feſto natiuitatis dñi.Oꝛ nullus mgr̃ baccalari
us vel ſcolaris in artiũ facultate legẽs piſius audeat
aliqᷓm ꝓpoſitionẽ famoſaʒ illius autoꝛis cuius libꝛũ
legit dicere ſimpłr eẽ falſa.vel eẽ falſã de vtute ᷣmo/
nis.ſ̊ credi debeat ꝙ autoꝛ lʒ ponẽdo illã habuitvnũ
intellectũ.ſᷣ vel cõcedat eã vel ſenſum verũ diſtiguat
a ſenſu falſo.Cã buius ẽ qꝛ pari rõne ꝓpoſitiones bi
blie abſoluto ſermone erũt negãde qð eſt pꝑiculoſum
Et qꝛ ſermo nõ hbʒ veritatẽ niſi ex impoſitione et vſu
cõmuni accipitur vel alioꝛum ideo talis ẽ virtus ſer⸗/
monis qualiter eo cõiter autoꝛcs vtũtur.et qualẽ exi
git materia.cum ſermones ſint inquirẽdi penes ma/
teriam ſubiectam.
Item ꝙ nõ dicat ſimpliciter vel de virtute ſermonis
omnẽ ppoſitionẽ eſſe falſam que eſſet falſa ᷣm ſuppo
ſitionem perſonalem terminoꝛum.eo ꝙ iſte erroꝛ du
cit ad erroꝛem pꝛioꝛem. Autoꝛes enim ſepe vtuntur

alijs ꝓpoſitionibus ſuppoſitionis.

Seẽ ꝙ non dicat ꝙ nulla ꝓpoſitio diſtinguẽda ſit qm̃
oc ducit ad pᷣdictos erroꝛes.⁊ qꝛ ſi diſcipulus vnuʒ
ſenſum ꝓpoſitiõis accipiet ⁊ doctoꝛ aliũ itellexerit di/

ſcipulus falſe infoꝛmabit᷑ donec ꝓpoſitio diſtinguet

Similiter ſi opponẽs vnũ ſenſũ intelligat et reſpon/
dens alium recipiet.diſputatio erit ad tm̃ ſi nulla fi/
at diſtinctio. ⸗
* nullus dicat nouã ꝓpoſitionẽ eẽ cõcedendaʒ
inõ ſit vera in eiꝰſenſu ꝓpꝛio.qꝛ hoc dicere ducit ad
erroꝛes pᷣdictos.qꝛ biblia et autoꝛes nõ ſꝑ vtunt᷑ ſer-/
monibus pᷣm ꝓpꝛios ſenſus ipoꝝ. Magis ei oꝑtzʒ in
affirmãdo vel negãdo ſermones ad materiam ſubie

ctã attẽdere qᷓ; ad ꝓpꝛietateʒ ſermonis. Diſputatio
nanq; ad ꝓpꝛictatẽ ſermonis attẽdens et nullã reci-

piẽs ꝓpoſitionẽ pᷣterqᷓ in ſenſu ꝓpꝛio.nõ ẽ diſputa/
tio niſi ſophiſtica.diſputatões doctriales.et dialetice
que inquiſitionem veritatis attendant modicam ha
bent de nominibus ſolicitudinem.
Itẽ ꝙ nullus dicat ſciam nouã eẽ de rebus ꝗ̃ nõ ſũt
ſigna et q̃ nõ ſunt termini vel oꝛones.qm̃ in ſcientijs

vtimur terminis ꝓ rebus qᷓs nobiſcum poꝛtare non

poſſumus ad diſputationes.ideo ſcientiam babemꝰ
de rebus licet mediãtibus terminis vel oꝛationibus.
Item ꝙ nullus aſſerat ſimpliciter abſq; oratione vł
diſtinctiõe iſtas ꝓpoſitiones vel cõſilłes.ꝙ ſoꝛtes vel
plato vel deus ⁊ creatura nihil ſunt.qꝛ iſta verba pꝛi
ma facie male ſonãt.qꝛ talis ꝓpoſitio ſenſum vnum
habet falſuʒz. videlicet ſi negatio in bac dictione nihil
implicat intelligeretur eandem cadere ſupꝛa ens ſin
gular iter. ſed vt ſupꝛa entia pluraliter.

¶Iſti funt articuli reuo

cati Anno dñi.M.ccc. xviij. ij. die octo. piſiꝰ ꝑ fratrẽ

iohãnem guion oꝛdinis minoꝝ in domo pᷣdicatoꝛũ.
Itẽ generare ſᷣm ſuãꝗ rõneʒ foꝛmalẽ non ſit in patre.
Itẽ ꝙ generare realiter elicitum ſit in diuinis.

Itẽ ꝙ generare ſiue elicitũ ſiue inelicitum ſit in flio.
Item ꝙ generare et generari in diuinis accepta noti

onaliter ſunt idem inter ſe in diuinis.

Itẽ dicere ꝙ pater in diuinis nõ ſit foꝛmaliter gene

rans alia generatiõe ꝙᷓ illa q̃ filius foꝛmalit᷑ ẽ genitꝰ.

4

Erroꝛes iobannis de

mericuria oꝛdinis ciſtercieñ. Articuli cõdemnati per

mgfr̃os ꝑiſienſes. Anno dñi.M. ccc. xlvij. et ꝓbibiti

om̃ibus baccalarijs legẽtibus qui legunt vel legerũt
ſnias ſub pena pꝛiuationis ab omni bonoꝛe faculta⸗
tis quoꝝ articuloꝝ aliqui reputant᷑ erronei aliqui ſu
ſpecti aut male ſonantes in fide.
3 tã ꝙ ſatis erat poſſibile ꝙ ꝑ volũtatẽ autvolitionẽ

creataʒ xpᷣs aliquid voluit qð nunqᷓ; debuit euenire.

*

Item ꝙ chꝛiſtus potuit dixiſſe falſum ⁊ aſſeruiſſe al

ſertione creata tam vocali q; mentail.
Itẽ ꝙ qualitercũq; vult deus vult efficaciter ita eſſe.
Itẽ ꝙ deus facit q; aliquis peccet ⁊ ꝙ ſit peccatoꝛ et
vult voluntate beneplaciti ꝙ ülle ſit peccatoꝛ.

Item ꝙ nullus peccat volendo aliqualiter aliter q

deus velit eum velle. Item qdeus aliqᷣd
repꝛobat ꝙ ipᷣe vult voluntate beneplaciti.

Itẽ quẽlibet peccantem deus vult peccare volũtate

bñplaciti.et facit eum peccare et vult ꝙ peccet.
Item ꝙ deus facit malum eſſe et peccatum eſſe.
Item qꝙ peccatum magis eſt bonum qᷓ; malum.
te ꝙ aliquis faciat aliqͥd om̃ino vt deus vult ipᷣm
acere voluntate beueplaciti ꝙ talis pececect.

Itẽ q̃cũqʒ peccat ↄfoꝛmat volũtatẽ ſuã volũtati bñ/

placiti dei ſic ꝙ illa vult ſicut deus vult eum velle.

Item ꝙ poſſibile eſt chꝛiſtum pᷣm voluntatem crea⸗

tam erraſſe ⁊ ᷣm hominem mendaciũ pꝛotuliſe.

IZtẽ poſſet dici ꝙ aĩa chꝛiſti vnita verbo ſaltẽ ꝑ acc.

cidens poſſet odire deum vel reſpuere ſiue deteſtari.
Itẽ ꝙ ſi aliq̃s hñs vſũ liberi arbitrij ĩcidẽs i tẽptatio
nẽ tãtã ꝙ nõ poſſit illi reſiſtere. moueat᷑ ad illecebꝛã
cũ aliẽa vxoꝛe ñ cõmittit adulteriũ.⁊ ſic de alijs pctis

Itẽ ꝓꝙ aliq̃ ẽ poſſibilis paſſio cuivolũtas etiã habita

gratia quacũq; ſine miraculo nõ poſſʒ reſiſtere quin
eliceret actum ſm illã ⁊ talis actus nõ eſt peccatum.
Itẽ qꝙ nõ ẽ peioꝛ demeritoꝛie i caſu qͥvicioſuʒ bʒ bitũ
demeritoꝛiũ cũ actu qᷓ; qͥ bʒ ↄſimilẽ habitũ ſine actu

Itẽ ꝙ nõ ẽ peioꝛ moꝛaliter qͥ vitioſum bʒ habitus et

actũ.ꝙ qͥ babituʒ eiuſdem rationis babet ſine actu.
Itẽ ꝙ nõ ẽ melioꝛ meritoꝛie qui habet habitũ merito

rium et actũ qᷓ; qui bʒ cõſimilẽ habitum ſine actu.

Item ꝙ malus quacunq; malicia actuali et bituali

equalibus adinuicẽ nõ ẽ peioꝛ ex actuali ſimul ꝙᷓ ex

actuali tm̃ vel ex habituali tm̃.

Item ꝙ bonus quacunq; bonitate actuali et babitu

ali adinuicẽ equalibus non eſt magis bonus ex vtra
8 ex babituali tm. .
tem ꝙ nulla creatura aut nulla circumſtantia rei
bona diminuit peccatuzʒ quin ſit tantum qntũ foꝛe

ſine illa ccteris pa

gitot
Pununt
jinetiolͤ
Guntushfons

enchoiumn

Cbibtumad⸗
gi gbopliet⸗
Mtonndcinfa

ſiſiinnn

eotitenep
gn hthli
nufomefitiſt
engMnckan
ſcinven piimipe
oſe Norain
tengtchnoſtes
ſtoſattatoſute
guus dot dusc
ccerettdic
modiret ppim
Jengdac
Vtdenertonns
Jonaydauseſt
Pivcztummaln
Jongequcan
ſitcr uirwtepan
Jenqdascte
fotockioſiein
Jiicdesctact
Jona deuscke
ſibctaruntn
Ningadeocſ
donaitonnsc
Nicöcunche
menimzligtr
Nonqecpec
Nemamia
engpdo
ceclmnutale
Mlbaiarti
Jongmnl.
ſinntiliue
honzpſis ſut
fſtallico
tficaria. 3
Kunom

Sſi⸗
ſuaurigtotee
eitinfotnn
liſ ician
tigmla
uidianöbon
ncrleni⸗

Ghrclun
ptuoſa

uns öſtſent,
äfüinſ
ugm
Auh. dw.

iobapni
WglN
Kdesgnilan
ns dom W
Wſc.
eg ünit
Aut Smnzin

„ „
2 „
eſelſeee
huſeſlentten
„ N

Ine

A TmWl

777 6 ,
* 4 e 4 4
1 F. 4
8 *
„ Z
4,6 e
mnnX. M.
7
. 1 75 4 ,
is lüch⸗
„ i e
, .
n ſi
aet NMDNEr
66 mieeti,
e
vNite.ο.,
1 „Nt
chi

1utmnlc
iinm

Item q pia intentio et naturalis pietas augent pec
catum ⁊ non diminuunt ceteris paribus.
Itẽ peccatũ poſt longã conſuetudinem commiſſum

eſt minus qᷓ foꝛet ante conſuetudinen.
Item ꝙ odium pꝛoximi non eſt demeritoꝛinzʒ niſi qꝛ

pꝛohibitum a deo.

Itẽ ꝓbabiliter poſſet ſuſtineri cognitionẽ vlvoliti
onem nõ eẽ diſtinctã ab anima. ĩmo ẽ ipſa anima et
ſic ſuſtinẽs nõ teneret᷑ nec cogeret᷑ negare ꝓpoſitiöe,

p ſe notã.nec negatur autoꝛitatem admittendam.

Item ꝙꝙ ꝓbabile eſt in lumine naturali nõ ẽ accidẽ
tia.ſᷣ omnẽ rẽ eẽ ſubſtantiã.et ꝙ vbi nõ eẽt fides boc
cæẽt ponendũ vel ꝓbabiliter poſſet poni.
Item ꝙ non eſt euidens euidentia reducta ad certi -
tudinem pꝛimi pꝛincipij quin quodcunq; quod eſt

anet pꝛoduci nobilius.

tem ꝙ tenentes vt cõmuniter tenet᷑ ꝙ intentio vo
litio ſenſatio ſint qᷓlitates ſubiectiue exiſtentes.in aia

quas põt deus creare ſe ſolo cet qͥ hoc ponere vult bʒ

cõcedere et dicere ꝙ deus poteſt facere ſe ſolo vt ani⸗

ma odiret ꝓximum et deum non demeritoꝛie.

Item ꝙ deus eſt cauſa aliqualiter actus demeritoꝛij

vt demeritoꝛius eſt.

Itein ꝙ deus eſt cauſa peccati vt peccatum eſt ⁊ ma

li inq;tum malum cſt.

Item ꝙ quecunq; volũtas cauſat aliquid cauſat ta⸗

liter in virtute pꝛime cauſe. . MUM
Item ꝙ deus eſt cauſa maxima et immediata pꝛiua-
tionis et iuſticie in actu.

Itẽ ꝙ deus eſt actio et cauſa peccati vt peccatuʒ eſt.

Item qꝙ deus eſt cauſa cuiuſlibet modi actus ct cu/
iuſlibet circumſtantie pꝛoductte.
Itẽm a deo eſt ꝙ actus demeritoꝛius fit inq;tum
demeritoꝛius ecct.
Itẽ ꝙ qcunq; creatura demõſtrata hec ẽ vera bec chi
mera intelligitur hec chimera potcſt intelligi.

Item ꝙ quacũq; creatura demonſtrata bec eſt vera

bec res maioꝛ deo poteſt cogitari.

Item ꝙ pꝛopter opcra alicuius futura bona deus 5

oꝛdinauit aliquem ab eterno.

Itẽ e aliqͥs pᷣdeſtinatus ẽ ab eterno ppter bornum
vſuũ liberi arbitrij.quẽ deꝰ pꝛeſciuit eum babiturum.
Item ꝙ non ſic gratis et miſericoꝛditer deus pꝛede/
fſtinanit illũ quẽ pꝛedeſtinauit quin et pꝛe omnibus
bonis ipſius futuris vel alterius.
Areiculi contra magiſtrũ Micolaũ de vl⸗

tricuria. Anno domini. M. cccxlviij. poſt
feſtum omnium ſanctoꝝ. Capit. xxvj.

¶ Iſti ſequentes articuli

fuerut in romana curia cõdẽnati et ꝑ magiſtꝝ NHico

laũ ſupᷣdictũ publice iĩ vniuerſitate pariſiẽſi rceuocati
Dixi q; multa venerũt ad animaʒ ex quibus ꝑpendi
ſeu iudicaui bonũ eẽ ſimpliciter ſcribere iſtum tracta
tum.et ꝙ vlterioꝛ dilatio diſplicebat deo.reuoco tan
qᷓ pꝛeſumptuoſum ſuſpectum et periculoſum.
Item ꝙ de rebus ꝑ apparentia naturalia quaſi nul/
la certitudo habeni poteſt. illa tũ modica põt ĩ bꝛeui
tpe haberi ſi homies intellectũ ſuũ conuertãt.ad res
non ad intellectum Ariſto.ſeu commentatoꝛis.reuo
co tanq; falſum et erroneum.
Itein ꝙ non poteſt euidenter euidentia pꝛedicta ex
vna re inferri ſeu concludi alia res.vel ex non cẽ vni
us ad eẽ alterius.reuoco tanqᷓ; falſum ⁊ erroneum ⁊
ſuſpectum. W

ctus reuoco tanqᷓ falſum.

Itẽ q; ille ꝓpoſitiones deus ẽ. deꝰ? nõ ẽ penitꝰ iq ſt⸗
gnificãt licet alio ⁊ alio modo.reuoco tanqᷓ; fallum.
Itẽ ꝙ dixi ⁊ ſcripſi ꝙ bec ꝓpoſitio homo ẽ animal ñ
ſm fidẽ neceſſaria nõ attendẽs ꝓ nũc neceſſariã cõ
nexitatem pꝛedictoꝛum terminoꝝ reuoco tãqᷓ; falſũ.
Itẽ dixi pꝛohdoloꝛ ĩ pꝛicipio pꝛimo qñ legi ſentẽtias
et in epła ſecũda ⁊ ſexta quas ſcripſi cõtra bonifaciũ
ꝙ ex eo ꝙ vna res ẽ nõ põt euidẽter euidentia ducta
ex pᷣmo pꝛicipio referri ꝙ alia res ſit.reuoco tãqᷓ; fim

Item dixi in locis pꝛedictis ꝙ ex eo ꝙ vna res eſt nõ

poteſt inferri euidenter ꝙ alia res non ſit reuoco tan
ꝙᷓ; falſum et erroneum. ä

Item ex eo ꝙ vna res non eſt non poteſt euidẽter in

ferri euidentia ducta ex pꝛimo pꝛincipio ꝙ ta lia nõ
ſit. reuoco tanq; falſum. —J
Ztenm ex eo ꝙ vna res non eſt non poteſt euidẽter in
erri ꝙ; alia res ſit. reuoco tanꝙᷓ; fallum.
Itẽ dixi in epla tertia ad Bonifaciũ ꝙ certitudo eui
gẽtie non bʒ gradus.reuoco tanqᷓ; falſum. MMM
Itẽ i eadẽ epła ꝙ de ſuba materiali.alia ab aia nr̃a ſ̃
hẽmus certitudinez euidentie.rcuoco tanqᷓ; fallum.
Itẽ in eadẽ epiſtola q; excepta certitudine fidei nõ ẽ

glia certitudo niſi pꝛimi pꝛincipij vel q̃ ĩ pꝛimũ pꝛinci

piñ põt reduci vel reſolui.renoco tanqᷓᷓ falſum.
Itẽ i epiſtola qᷓrta ad Bonifaciñ ꝙ bec cõſequẽtia æ
ẽ ⁊ pꝛius nõ fuit.igit᷑ alia res ab a ẽ euidẽs euidentia
deducta ex pꝛimo pꝛicipio.reuoco tãqᷓ; fal. ⁊ bereticũ
Itẽ epiſtola quita ad Bonifaciũ ꝙ bec cõſequẽtia ñ
ẽ euides euidentia deducta ex pꝛimo pꝛicipio.ignis ẽ
appꝛoximatus ſtupe.et nullum eſt impedimentũ.igi
tur ſtupa comburetur. reuoco tanqᷓ; falſum.
Itẽ iĩ eadẽ epiſtola ꝙ nõ ſcimꝰeuidẽter ꝙ aliq̃ cã cau
ſet efficaciter que nõ ſit deus reuoco tanq; falſum.
Item in eadem epiſtola ꝙ non ſcimus euidenter q
aliquis ſit vel eſſe poſſit effectus naturaliter pꝛodu⸗/

Item eadem epiſtola ꝙ quibuſcunq; acceptis q̃ poſ
ſunt eẽ cauſa alicuius effectus non ſcimꝰ euidẽter
ad poſitionem eoꝛum ſequatur effectus poſitiuus.re
uoco tanqᷓ; falſum. ́́”M
Itẽ ꝙ neſcimus euidẽter ꝙ in aliqua pductione cõ/
currat ſubiectũ reuoco tãqᷓ;ᷓ falſũ hereticũ ⁊ eroneũ
Itẽ epiſtola pᷣdicta ꝙ nulla poteſt eẽ ſimpliciter de
mõſtratio q̃ ex exiſtẽtia cauſaꝝ demõſtret᷑ exñtia effe
ctus.reuoco tanꝙᷓ falſum bereticum ⁊ erroneuʒ.
Item epiſtola predicta ꝙ non eſt nobis euidẽter no

⁷

tũ ꝙ poſſit fieri aliqua demonſtratio a pꝛioꝛi realiter
differenti tanqᷓ; reuoco falſum. l
Item ꝙꝙ non poteſt euidenter oſtendi nobilitas vn
us rei ſuper aliam rem.reuoco tanqᷓ fallun.
Itẽ i pᷣdicta epla ꝙ q̃cũq; re demõſtrata nullꝰ? ſcit eui
dẽter qͥ excedat ĩ nobilitate oẽs alias res.reuoco t.f.
Item quacunq; re demonſtrata nullus ſcit euidẽter
quin illa ſcit deus ſi per deum intelligamus ens nobi
liſſimum.reuoco tanqᷓ; falſum. rU⸗Ʒ
Itẽ eadẽ epiſtola ꝙ aliqͥs neſcit euidẽter q vna res
ſit filiꝰ alteriꝰ.reuoco tãqᷓ; falſũ erroneũ ⁊ bereticuʒ.
Item eadem epiſtola in qualibet re oſtenſa nullꝰſcit
cuidenter quin ipſe idem debeat imponere bonoꝛcʒ
in aximum reuoco tanqᷓ falſum c7c.
Itẽ epiſtola pꝛedicta ꝙ aliquis neſcit euidenter qn
iſta rõnabiliter poſſet cõcedi ſi aliq̃ res eſt deus eſt. pꝓ
ductus.reuoco tanqᷓᷓ falſuʒ erroneñn. Itẽ dixi in
vico ſtraminũ ꝙ nõ pᷣt cuidẽter oñdi qͥn ꝗqlibʒ res ſit
cterna.reuoco tanq;ᷓ fgalſum exxoneum ⁊ bereticum.

Ites epla ſexta ad Bemardã viri q; pane demöſtra
to nõ põt euidẽter oñdi qᷣn ibi ſit ali res q̊ nõ ſit ac⸗

ℳ—

cidens.in inſtrumẽto reuocatiõis reuoco tanqᷓ; flin.

Itẽ dixi epla ſeptima ꝙ pt dici ſine cõtradictione ad
d5 gaie Pon duci ꝙ ois res de mũdo eſt ꝓducta.
teuoco tanqᷓ; falſum erroneũ hereticũ ⁊ blaſppemũ
Item epiſtola eadem dixi.ꝙ iſta conſequentia non
Eſt euidens a eſt pꝛoductum.igitur aliquis ꝓducens
eſt a vel fuit. reuoco tanq; falſun.
Itẽ epla nona ad Bernardũ dixi ꝙ iſte cõſequẽtie
nõ ſunt euidẽtes.actꝰ intelligẽdi ẽ.igit᷑ intellectus ẽ.
actus volẽdi ẽ.igit᷑ volũtas ẽ.reuoco tanꝙᷓ falſum.
Item dixi ſemel in vico ſtraminum ꝙ non poteſt eui
denter oſtendi quin omnia que apparent ſint vera.
ſeuoco tanꝙᷓ falſſiiiimnm.
Item dixi in quadam diſputatione ꝙ deus et creatu
Fa non ſunt aliquid. reuoco tanqᷓ; fallum.
Item dixi in quadam diſputatione ꝙ cõtradictoꝛia
adinuicẽ ſignificaut idem.reuoco tanꝙᷓ falſum.
— em dixi ꝙ vidi in dictis ariſ.⁊ cõmentato/
ris q̃ſtiones mille determiatas cõtra q́s nõ
inueni rönes demonſtratiuas ſᷣ mibi bñ oc⸗
currũt alique ꝑ qᷓs videbat᷑ mibi ꝙ ita poſſent tene/
ti rõnes oppoſite ſicut ꝓpoſite ab eis qᷓs tñ dixi nõ eẽ
determinatas ⁊ oppoſitas ſed ſolũ ꝓbabiles. Iſtum
articulum aſſero falſum.et reuoco ſicut iacet.
Itẽ eꝙ cum noticia q̃ põt haberi ſᷣm apparẽtia natu/
ralia poſſet in modico tꝑe multũ admirari ꝙ aliqui
ſtudent in Ariſtotele ⁊ comentatoꝛe et vſq; ad etatẽ
decrepitã.⁊ ꝓpter eoꝝ ſermones logicos deſerat res
moꝛales et cam boni cõmunis intm̃ ꝙ nunc exurre·
pit amicus veritatis ſcʒ ꝙ ipᷣemet ⁊ fecit ſonare tubã
ſuã vt doꝛmientes in ſomno excitaret. Cõtriſtati ſũt
valde et quaſi armati ad capitale bellum cõtra eum
irruerũt.iſtũ articulũ reputo falſum ⁊ pᷣumptuoſuzʒ
Itẽ ꝙ res abſolute ꝑmanẽtes de qͥbꝰ dr cõiter ꝙ ge/
rant᷑ ⁊ coꝛrũpunt᷑.ſunt eterne ſiue ſint ſubſtãtie ſiue
accidentia. reuoco et aſſero tanqᷓ; falſum bereticum
⁊ erroneum. “
Item qꝙ in rebus naturalibus non eſt niſi motus lo
calis diſgregationis ⁊ congregationis.ita ꝙ qũ ad ta
lem motũ ſequit᷑ cõgregatio coꝛpoꝝ athomaliuʒ na/
turaliũ colligunt᷑ adinuicẽ et ſoꝛtiunt᷑ naturã vnius
ſuppoſiti dicit᷑ generatio.qñ ſegregant᷑ dẽ coꝛruptio.
Et qñ ꝑ motũ localẽ athomalia cum aliquo ſuppoſi
to q̃ ſunt talia ꝙ nec aduentus eoꝝ videt᷑ facere ad
motum ſuppoſiti vel ad id qð dicit᷑ operatio natura
lis eius tunc dicitur alteratio. Iſtum articulum affe
ro bereticum et reputo falſum.
Itẽ cqꝙ lumẽ nihil aliò ẽ qᷓ; quedã coꝛpa q̃ nata ſũt ſe
qui motũ ſoł vel alterius coꝛꝑis luminoſi.ita ꝙ fit ꝑ
motũ localẽ taliũ coꝛpoꝝ aduenientium ad pñtiam
coꝛpis luminoſi.Et ſi dicat᷑ ꝙ nõ fit ꝑ motũ localem
qꝛ ibi inſtãti fit. Rñdet᷑ ꝙ imo fit in tꝑe ſicut ſonus li
cet nõ ꝑcipiamus qꝛ fit ſubito. Iſtũ articulũ reputo

Item ꝙ vniuerſum eſt perfectiſſimum ſ̃m ſe et ᷣm
omnes ſuas ptes.⁊ ꝙ nulla poteſt eſſe imꝑfectio nec
in toto nec in partibus ꝓpter hoc opoꝛtet totuʒ ⁊ ꝑ
tes eſſe eternas.nec traſire de nõ eẽ ad eẽ.nec ecõuer
ſo.qꝛ ad illud ſequerct᷑ neceſſario in vniuerſo vłi ꝑti
bus ciꝰipfectio.iſtũ articulũ reuoco falſuʒ ⁊ erꝛoneũ
Itẽ quicqͥd ẽ in vniuerſo melius ẽ ipᷣm qᷓ; non ipᷣm.
Iſtũ articulũ reputo et affero falſum ⁊ erroneum.
Iteʒ ꝙ due albedincs aut quecunq; duo indiuidua

eiuſdem ſpeciei cueniunt ad ſenſum vel intellectus

vt eadẽ res.ſunt omino cadẽ. nec dʒ eis negari aliqs
gradus idẽptitatis qtũcunq; ſint in diuerſis ſitibus

vel ſuppoſitis.iſtũ articu.reputo falſuʒ ⁊ exroneum

Item ꝙ pꝛemiatio bonoꝛum et punitio maloꝛum ꝑ
poc fit ꝙ quando coꝛpoꝛa athomalia ſegregantur re

manent quidam ſpiritus qui dicuntur vnus intelle-
ctus et alius ſenſus.⁊ iſti ſpiritus ſicut in bono ſe ba
bebant in optima diſpoſitione ſic ſe babebũt infinici

es ſᷣm ꝙ illa iudicia infinicies congregabuntur. ⁊ ſic
in hoc bonus pꝛemiabitur. malus autem puniet᷑ q
infinicies quando iterabitur congregatio ſuoꝝ atho

malium habebit ſemper ſuam malam diſpoſitioneʒ.

vel poteſt aliter poni.ꝙ illi duo ſpiritus bonoꝝ quã
do dicunt᷑ coꝛrumpi ſuppoſita eoꝛuʒ fiunt alteri ſup
poſito conſtituto ex atbomis perfectioꝛa. Et ꝙ tale
ſuppoſitum ſit minoꝛis perfectionis idcirco intelligi
bilia magis q; pꝛius remeant ad eos. Iſtuʒ articulũ
aſſero falſum et erroneuum.
Item ꝙ omne coꝛruptibile includit in ſe repugnan⸗
tiã et cõtradictionẽ reputo falſũ erroneũ ⁊ hereticũ.
Itẽ ꝙ iſti concluſioni.Res permanentis nature ſũt
eterne. magis eſt aſſentièduʒ q́; oppoſite.Et ſi aliqui
dicant eum negare fidem. Ex hoc non oſtenditur vł
non oſtendunt ꝙ boc non poſſunt dicere niſi menti/
endo. Iſtum articulum reputo falſuin.
Item ꝙ actus anime noſtre ſunt eterni.ſed q aliqũ
intelligamus aliquando non.hoc pꝛo tanto eſt. quia
per motum ſpiritualem redditur aliqua ratio intelli
gibilis. cum coniungunt᷑ aliqua circa ſenſum ſicut di
cit in rebus permanentibus mutabilibus.nihil ẽ no
uum de nouo in eẽ poſitum.cum aliqua res eſt aliqñ
pꝛeſens alicui per motum localem cui pꝛimo ñ erat

pꝛeſens.iſtũ articulũ aſſero falſũ ⁊ reputo hereticY.
Item ꝙ ſuppoſita redibunt eadem numero per re/

ditum corpoꝛum celeſtium ad eundem ſitum. iſtum
articulum aſſero falſum et reputo erroneum.
Item qꝙ eadem intellectio que nunc ẽ in pꝛeſens mi⸗/
ßi erit poſtea pꝛeſens alteri ſt uppoſito.iſtum articulũ
reputo falſum. M

„

Item ꝙ potentie nibil recipiunt ab obiectis ſed pꝛe

3

ſente obiecto ſic.et alijs concurrentibus ad operati-
onẽ potentie aliqua realitas efficitur pꝛeſens anime
que pꝛius nõ erat pñs ⁊ tñ erat alteri ꝑñs nec fit pñs
vt ſic ꝑ reſolutionẽ coꝛpoꝝ athomaliũ vt dicit h ſolũ
per quendã motum ſpiritualem iuxta gratiam. iſtuʒ
articulũ reuoco et aſſero ſalſum in ſe ⁊ in oꝛdine ad
pꝛecedentem hereſim ſapienten.
Item ſicut vilia tendunt ad centrum ⁊ ad terrã p/
pter vnigenitatez. qui nilia. ignis autem
ignẽ ⁊ coꝛpoꝛa alia nobilia ad ſibi ſilia.ita videtuꝛ ꝙ
ad animas nobiles veni
les vilia. ⁊ que ſunt de terra terrea loquunt᷑ vñ talis
aduẽtus exemplaris nobiliũ vel viliñ videt atteſta⸗
ri pfectionẽ vel impfectionẽ animaꝛñ qꝛ talia exem-
plaria vt ſicnõ veniunt niſi ꝓpter vnigenitatẽ. iſtuz
articulum repꝛobo et reputo falſlum.
Itẽ ꝙ ſi nõ ponẽt generationẽ non ponent ſubiectũ
ſed ſolũ oꝛdinẽ ipᷣius cauſe poſt nõ ec.puta.hoc ens
ẽ⁊ pꝛius nõ fuit.vel ſi aliquid motũ intelligeret hoe
eẽt reſpectus fundatus in ente nec ſub alio itellectu
concederet concluſionẽ oppoſitã phoꝛum ex nihilo
nihil fit. Iſtum articulum reputo falſum.
Item quia deſiderium naturale non eſt fruſtra.iæo

quicquid deſideramus aliqñ adipiſcemur. vndequi

a ſu nt ſimilia. ignis autem ad

ãt exẽplaria nobilia. ⁊ ad vi

äktetätt
maade
toſrr
unl getlibiü
nnicſee
nig nancßin
etis Mncunn
htanni
nmmanigetne
evonttatten
luentertnunu
cn anne
iluim ena
uairiichequ
nticotaſgral
uis afeit
minge n
ſunce 1
cccn neiun
gnablededthel
hniſperfinii
ſitcntott ſcn
nindijahnaem
Jeboceinop
iguge tunane
Jigbascein
bnigurfenn
enſofferdlec⸗
lectcenurdiſine
ancaloſun,
Jepocktultu
Chruninemotan
ollunrepeto
Ngrebecnnch
Gaupditing
Nen denepe
tertbebentip
renriſiiöm:
un naoricon
Hutoyeriti
Junſalguis
lunnt gilneſar
dſungierel⸗⸗
ceſutnsct coneen
nonpoſſt v
Actuſtolltonmn
kekimmo merere
imnmoplus
guencoiudci⸗
zanunemn
inpri
ſeinmen
dhſunſun
nicincecle⸗
knchregguilt
mun ſe iſun
dngnugſe⸗

Nde
iaig etaltee

wintonzſint
msgaſennnt
rnges ie
un.
nflliannate
aörintt
wurictuir

n ſlin

wirriran
Coebee
Grhrs nthidket
mnantiaßt
braen ⸗
uned
land venrin
uc ipirin⸗

inurtete⸗
õ
diun nin⸗
nmenſt
oAnsti

ürini hn

ma ꝙ quicunqʒ volueri oliticoꝛũ Z
ſtotelis vna cum quibuſdam queſtionibus in quibꝰ
diſputatur de iuſto et iniuſto. ꝑ quas poterit nouas
leges condere.conditas ſique ſint coꝛrigende coꝛrige

chq; appetit ire ad noſtrâ votninam aliquando ibit.

iſtum articulum reputo falſum erroneũ ⁊ hercticuʒ.

—

Item anno.vxxx.quo fecit iſtũ tractatum fecit pꝛocls

mari ꝙ legeret libꝛũ politice Ariſtotelis ſub bac foꝛ⸗

t audirc libꝛũ politicoꝛũ Ari

re.veniat ad talem locũ et inueniet magiſtruʒ Mico
laum de vltricuria qui docebit omnia iſta in dicta le/
ctura. In quadam queſtione determinaſſe videt᷑ ꝙ

in aliquo caſu furtum ſit licitũ ⁊ exemplificat in caſu
qui ſequitur. Ponat᷑ ꝙ aliquis inuenis bene natus
inueniat aliquẽ qui in bꝛeui valeat eum inſtruere in
omni ſcientia ſpeculatiua que poteſt haberi de rebus
creatis.et non velit ſacere niſi ille iuuenis det cen/

tum libꝛas quas ille iuuenis non poteſt habere ni/

ſi per ſoreurn oiri. g in hoc caſu furtum erit licitum
ſic. QOð eſt amabile deo illud ẽ fa

illi iuueni.qð ꝓbat ſiea ſt amabile d
ciendũ.S ꝙ ille iuuenis acquirat ſcientiã ꝑfectam eſt

amabile deo et non poteſt ꝑ aliũ modũ fieri vt dictũ

eſt niſi per furtũ.igitur furtũ ẽ faciendũ. Iſtũ articu
lũ reputo et aſſero fatuũ quo ad pꝛeconizationẽ.he/
reticũ qͥ ad determinationẽ.falſuʒ quo ad ꝓbationẽ
Itẽ ꝙ boc ẽ pꝛincipiũ pꝛimũ et nõ aliud. ſi aliquid ẽ
aliquid ẽ.iſtum articulum aſſero falſum.

Z ꝙ deus et creatura nõ ſunt aliquid.falſum ⁊ ſcãa

aloſum ẽ ꝓut verba ſonant.
Item ſignificabile complexe per i
us et creatura diſtinguuntur nihil eſt. affero falſum
⁊Zſcandaloſum.
Item eſt tranſitus de contradictoꝛio in contradi/

*

ctoꝛium ſine mutatiõe reali cuiuſcũqʒ intrinſeci.iſtũ

articulum reputo falſum. .
Iteʒ ꝙ quecunq; diſtinguuntur ſumme diſtinguũt᷑

et equalit᷑ diſtinguuntur.iſtũ articuluʒ reputo falſuʒ

Item ꝙ deus poteſt pꝛecipere creature rationabili/
ter vt babeat ipſum odio et ipſa obediens plus me/
retur qᷓ ſi ipᷣm diligeret ex pꝛecepto.qm̃ hoc faceret
cum maioꝛi conatu ⁊ magis contra pꝛopꝛiam incli/
nationem.iſtũ articulũ aſſero falſum.

Itein ſi aliquis velit confoꝛmare voluntatẽ ſuã vo/

ſuntati diuine.ſequitur neceſſario altera pars illius

diſiunctiue vel ꝙ deus eum inſtrueret de omnibꝰ ne

ceſſarijs et concernẽtibus ſalutem ſuam ita ꝙ errare

non poſſet.vel ꝙ nõ erraret et ſi erraret in quocũq;
actu ſuo ille erroꝛ.nõ eſſet ſibi imputatus nec pecca

ret immo mereret᷑ in om̃i actu ↄſequẽte talẽ erroꝛẽ.
immo plus vel tm̃ qtũ eliciendo actum oppoſitũ ſe⸗
quendo iudiciũ rõnis.iſtum articulum aſſero falſuʒ
et reputo erroneum pꝛout iacet.

„ 7 7 7

Item ꝙ in pꝛincipio pꝛimo ſuo tenuiſte dicitur ꝙ qͥ

libet tenetur plus diligere melioꝛem ꝓximum ſe q;

ſeipſum.iſtum articulum reputo falſum.
Item qꝙ in eccleſia ſancti ſepulcri Pariſius pꝛedicaſ

ſe dicitur.ꝙ quilibet tenetur plus diligere pꝛoximuʒ

melioꝛem ſe.iſtum articulum reputo falſum.
Item ꝙ magiſter Micolaus de vltricuria pꝛedictus

vicere debeat alte et itelligibiliter ꝙ pꝛopter iſtos ar
ticulos et pꝛopoſitiones per eum reuocatas.ac mul

tos alios articulos falſos et bereticos buius epiſtu/
le et libelli combuſti fuerunt in ſcriptis reuocare de/

beat publite ſolenniter expꝛeſſe pꝛopoſitiones ꝑ euʒ
coꝛam nobis reuocatas.alios articulos a pꝛedictis
aſſerẽdo aliquos falſos aliquos pꝛeſumptuoſos eti-

beata virgine.

ſtum complexũ de

ain ⁊ & vebeat iurarein pꝛeſentia noſtea ad ſancta
dei euangelia ꝙ nunqꝙᷓ tenebit aut to cebit etiam dã
vel palam ⁊ repꝛeſentauit ſe cancell ario Pariſienſi

. 9⁹

ct vniuerſitati magiſtrorum et ſcolarium pariſiꝰ ſtiu

dentium et etiam regentium.

Capitulum. xxvij.
AIſti articuli qui ſequũ

tur ſunt condemnati ab epiſcopo pariſienſi et magi
ſtris theologie regẽtibꝰ pariſius Anno domini.).
ccc.xl.in octaua Epiphanie domini.
Item ꝙ diuina eſſentia in ſe nec ab hbomine nec ab
angelo videbitur. G
Item ꝙ diuina eſſentia licet ſit eadem in patre ⁊ fi
lio et ſpirituſancto vt eſt eſſentia tamen vt eſt foꝛ/
ma ſiue in ratõne forme eſt vna in patre et filio.⁊ nõ
vna in ſpirituſancto.
Item ſpirituſſanctus pꝛout eſt amoꝛ vel nexus non
ꝓcedit a patre et filio.ſᷣ tm̃ a patre.
Item ꝙ multe fuerunt veritates ab eterno que non
erant deuus.
Item qꝙ corpoꝛa Scrkent⸗ non erunt inſcelo empi⸗
reo cum angelis.ſed in celo criſtallino vel aliquo qʒ
eſt ſupꝛa firmamentum quod pꝛeſumebant dicere G
Item qꝙ pꝛimũ nunc et creatura non eſt creatoꝛ nec
creatua.
Item qꝙ angelus in primo inſtanti ſue creationis fu
it malus et nunqꝙ; bonus. M
Item ꝙ angelus in eodem inſtanti poteſt eſſe in di
uerſis lociis
Item ꝙ qui habebit melioꝛa naturalia habebit ð̊ ne
cefſitate maioꝛem gratiam et gloꝛiaam.
Aecgerugon nunq; babuit vnde ſtare poſſet.
Item nec adam in ſtatu innocenie.
¶ Capituluzʒ. xxviij.

Copia cedule reuocati

onis quoꝛundã articutoꝝ fris dionyſij ſoulecbat oꝛ⸗

dis fratrũ minoꝝ facte ꝑ eũdẽ ꝑiſius ⁊ i curia roma/
na. Reuerendi mgi mei ⁊ dñi dixi aliq̃ in pꝛincipio
meo ſententiarũ q in nõnulloꝛũ auribus male ſonue
rũt ⁊ ex cã.Ego veritate coactus.⁊ ex oꝛdiatione re/

uerẽdi pꝛis dñi cãcellarij pariſienp. ac facultatis the

ologieę mgroꝛũ tanqᷓ ecclie et dicte facultatis tbeolo
gie bũilis filius iᷣa dicta ĩ pᷣfato principio meo male

poſita coꝛrigo ſub hac foꝛma. Quia tercia ↄcluſio ar

ticuli q̃rti fuit bec ꝙ bec benedicta immo ſupbenedi
cta lex ⁊ dulciſſima.vicʒ lex amoꝛis de qua loquebar
oẽm aufert ꝓprietatẽ ⁊ dominiũ.ꝓbaui.qꝛ non q̃rit
vidictã qꝛ patiẽs c.j.ad Coꝝ.xiij.nõ groſſiciẽ coꝛdis.
qꝛ patiẽs ẽ doloꝛis ꝓximi. Itẽ nõ ẽ ãbitioſa qᷓtuʒ ad
bonoꝛes. Mõ q̃rit ꝗᷓ ſua ſũt quãtũ ad tꝑalia vñ gloſa
nõ emulat᷑i.nõ iuidet qꝛ nõ eã aliena ↄtriſtat facili/
tas v alteriꝰ bonũ diligit vt ſuũ. Pꝛedictã ↄduſionẽ
reuoco tãqᷓ falſaʒð erroneã ⁊ 9ereticã.qꝛ xpᷣs ⁊ apli il
lã legẽ ꝑfectiſſime tenuerũt.⁊ adhuc multi tenẽt et

dei gꝛaz tenebũt qͥ ꝓpꝛietatẽ ⁊ dñiuʒ bẽbũt. dico ẽt q

autoꝛitas apli ⁊ glo.p q̃̊s Meba nõ ꝓbãt dictaʒ cõ/
duſionẽ.nec ſũt ad ꝓpoſitũ vt apꝑet intuẽti textum 2
gloſas autẽticas ſuꝑ illo.Ex illa cõcluſiõe ituli coꝛre
lariũ pꝛimũ q hec lex diſpẽſat duo ꝓnoĩa poſſeſſiua.
videlicʒ meum ⁊ tuuʒ.ꝓbaui.qꝛ iſta duo vnum facit
immo etiam omnia in vnum congregat ſicut Diony
ſius dicit de celeſti hierarcbia.capitulo.j.in pꝛicipio.

Otmtẽ datutn bonum ? oimne donutn perfectutm de
ſurſum eſt veſcendens a patre luminum. Sed et cũ.
ctus a patre luminis moti apparitiõis pꝛoceſſus ad
nos bonitatis dono veniens rurſus ſicut vnum faci
ens virtus ſuſcitatione nos adimplet et cõuertit ad
congregantis patris vnitatem et deificã ſimplicitatẽ
amoꝛ enim omnia vnum cet vnius facit.ſ.dei.qꝛ non
quWucrit que ſua ſunt ſed que iheſu chꝛiſii.
Icem intuli ſecundum coꝛrelarium ꝙ non minus fa
cit omnia communia charitas quam extrema neceſ-
ſitas.pꝛobaui.quia et vnum fit ex amoꝛe dei et alteꝝ
ex amoꝛc ſui.ſed affectio iuſti eſt intenſioꝛ et eligibili/
oꝛ.quã cõmodo pꝛo baccalario de ſancto bernardo ĩ
ſccũdo coꝛrelario quarte concluſionis articuli.igitur
Confirmaui per Auguſtinum in pꝛologo contra qui
q; bereſes dicentes. ꝙ plus obligat charitas qᷓᷓ neceſ
ſitas.dico nunc ꝙ iſta duo coꝛrelaria vt ſequuntur ex
concluſione pꝛedicta ſunt falſa.et dico ꝙ autoꝛitates
ille quas adduxi non faciunt ad pꝛopoſitum.
Item ex pꝛedicta concluſione intuli aliud coꝛrelari/
um auockt fuit quartũ.qꝙ legem hanc dedit chꝛiſtus di
ſcipulis ſuis pꝛincipaliter et actualiter exequendum
non ſolum babitualiter.pꝛobaui.quia dixit.Hec maã
dao vobis vt diligatis inuicem ſicut et dilexi vos/ Jo
han. xv. per iſtud coꝛrelariũ intelligendo hanc legem
amoꝛis auferentem omnem pꝛopꝛietatem ⁊ domini
um pꝛout cõcluſio dicit ſic intellectum reputo falſuʒ
erroneum hereticum et contra determinationem ec/
cleſie. dico etiã ꝙ autoꝛitas quaʒ allegaui non eſt ad
ꝛopoſitum. .
tem cõcluſio quarta et finalis mea fuit ꝙ actualis
aãbdicatio coꝛdialis voluntatis ⁊ tempoꝛalis poteſta
tis dominij ſeu autoꝛitatis ſtatuʒ perfectiſſimũ oſtẽ/
dit et efficit.pꝛobaui.quia hoc pꝛo regula perfectiõis
a chꝛiſto datum eſt.Mathei. xix.ſi vis perfectus eſſe
vade et vende omnia que habes et da pauperibus.
Igem Luce.xix. Idem mar.x. vnde nò dixit.pone ĩ
arca aut in ſcrinio.ſed ſi videas pauperes da.quiavt
diryxit chriſtus math.xxvj. Pauperes ſemper habebi⸗
tis vobiſcum. me autem non ſemper habebitis.⁊ di/
cebam ꝙ ideo non dicat homo hanc regulam a deo
eſſe datam ſed animi pꝛeparationem.ſ.ſi opus ſit qꝛ
vbi ſemper opus eſt ſemper debet fieri. Sed quia re
vera paruus coloꝛ ſufficit ad excuſationem agere vo
lenti. Iſti volunt dare intelligere ꝙ auricalcum ẽ au
rum et fel mel.ſed ſi ex Fnozancei crederẽt tamen eſt
qui querat et iudicet.qd pꝛobationes dicunt hãc cõ/
cluſionem eſſe boſitam vniuerſaliter.ideo ipſam vni
uerſaliter intellectam dico falſam erroneam et here/
ticam.quia nec chꝛiſtus nec apoſtoli ſtatuʒ perfectiſ-
ſimũ habuiſſent. et autoꝛitates ad eam pꝛobandam
acdducte non ſunt ad pꝛopoſitum.vt patz per gloſas
oꝛdinarias et doctoꝛes in hoc ſtudio ct alibi appꝛo/
batos.Alias pꝛobationes vt pꝛobant iſtam conclu/
ſionem reputo falſas et erron eas. Et vltima dico fal
ſam iniurioſam et ſcandaloſam. ¶ Ex pꝛedicta ↄclu
ſione quarta infercbam pꝛimum coꝛrelarium ꝙ chꝛi
ſtum non abdicaſſe hmõi poſſeſſionem et ius in tem
poꝛalibus non habetur ex noua lege immo potiꝰ op
poſitum.quia math.viij.Filius hominis non habet
vbi caput reclinet.
Item ſecundum coꝛrelarium eſt iſtud ꝙ banc legem
pꝛo regula perfectionis chbꝛiſtus docuit et exẽplo con
ſirmauit.pꝛobaui per regualam nũc dictam. Vadc et

vende omnia que babes et da ⁊c. Etiatn quia vocati
omnia dimiſerunt.matheus theoloneũ.petrus ⁊ alij
tetia. mat. xix. Ecce nos reliquimꝰ omnia. Iſta duo
coꝛrelaria reuoco tanq; falſa erronea ⁊ beretica ⁊ cõ
tra determinationẽ decretalis domini Jobannis pa

pe que iucipit.quia quoꝛundam inter cctera dicentiſ

omnis vir in cuiuſcunqʒ pꝛopꝛietate et in eius vſu.
Que quidem aſſertio continet multa falſa. cum nec
xpᷣin expꝛopꝛiationẽ pꝛedictam..in ſe ſeruaſſe.nec eti⸗
am impoſuiſſe apoſtolis.nec ſub voto ab eis fuiſſe
zluee⸗btu euangelica ſeu apoſtolica doceat hyſto⸗/
ria.ſed contrariũ euidentius manifeſtat hec decreta
lis. Dico etiam ꝙ autoꝛitates non ſunt ad pꝛopoſitũ
vt liquide apparet intuenti textũ et gloſas oꝛdinari⸗/
as et appꝛobatas ¶ Pꝛeterea fuit coꝛrelariũ quartũ
qð intuli ꝙ; abdicatio rerum cempoꝛaliuʒ pᷣm animi
pꝛeparationem nullam aut valde imperfectam ⁊ fra
gilem oſtendit ⁊ efficit perfectionem.pꝛobaui pꝛimo

quia ſemper babent pauperes.ſecundo quia non va

let niſi ratõne actus.igitur actualis eſt ꝑfectioꝛ. Iſtũ
articulũ reuoco tanq; falſum et ſcandaloſum nec p/
bationes ſunt ad pꝛopoſiu.
tem reſpondendo ad quendam baccalarium de do
o beati Bernardi cum ille dixiſſet ꝙ xp̃ᷣs talia non
abdicauit.illud negaui et dixi ꝙ chriſtꝰ nihil ſibi reti
nuit. Iſta duo dicta reuoco tanqꝙᷓ falſa et heretica.qꝛ
xpᷣs loculos habuit pꝛopter infirmos a fidelibus ob
lata conſeruans que et ſuoꝛum neceſſitatibus ⁊ alijs
indigentibus tribuebat. vt et xpᷣi euangeliũ et beatuſ
Aug.ac etiam determinatio romani potificis bec te/
¶ Altimũ coꝛrelariũ qdð poſui fuit ꝙ non plus cu⸗
rauit chriſtus de tempoꝛalibus qᷓ; faciunt diuites de
pauperibus.pꝛobaui.quia ſitiuit et non habuit po/
tum.et pꝛo nobis nudus in cruce pependit.nũc dico
chꝛiſtus de tempoꝛalibus curauit.quia non om̃ia

abdicauit vt ſuperius dictũ eſt.qð aũt innui de diui/

tibus ꝙ non curant de pauperibus.hoc retracto tan
qᷓ; iniurioſum illis diuitibus per quorũ elemoſynas
pauperes ſuſtentant᷑. Hec igit᷑ omnia male ſonan/
tia ſic pꝛius expꝛeſſa in meo dicto ſententiarũ princi
pio male poſita reuoco et retracto vt dictũ eſt ꝓmit/
tendo bona fide ꝙ illa decetcro non tenebo. nec do
matizabo et ita iuro.veniam humiliter imploꝛans
cõmiſſis.hec omnia pꝛedicta dictus frater Dionyſi?
iterum omnino in pꝛeſentia magiſtri guillermi roma
ni lectoꝛis ſacri palatij apoſtolici.et alioꝝ nouẽ ma
giſtroꝝ in theologia pariſius reuocauit. et ad ſancta

dei euangelia iurauit ſe appellationem quam inter/

poſuerat non proſecuturum ac concluſiones predi

ctas et coꝛrelaria tanqᷓ falſa erronea et beretica abiu

rauit ᷣm tenorem reuocationis alias per eum facte

pariſius. modo ⁊ foꝛma ſuperius annotatis.Hec au

tẽ reuocatio facta eſt auininone in domo pᷣfati magi
ſtri guillermi romani Anno.m.ccc.lxv.die vltio me/
ſis Januarij. inditione tertia. pontificatus ſanctiſſi⸗
mi in xpᷣo patris et dñi dñi noſtri vrbani diuina pꝛo
uidẽtia pape ſexti. anno tercio.

* „

Reuocatio articulorum predictorũ facta ꝑ eundem
fratrem Dioniſiũ in deihurarlanſden ſolennibus pu
blice facta in eccleſia p̃di

f pᷣdicatorũ. Pariſius autem an
no dñi. M).ccc.lxix. die Youis.poſt Quaſi modo. de
mandato reucrendiſſimi in xpᷣo patris.et dñi.domi/

ni cardinalis beluacenſis commiſſarij ad hoc perſe.

ſererokal
onaunde
ſatonmnten
ibusnen
eſchuun
ſtlorert
nnancn
temdi
mut
litvenit
aiann .
onolti
Nang
ſipatiamn
en.
Jeentiatn
dnepimo q
gungfuctc
cntitateſi
ſeuobleruan
raturlogpen
Pſumfiton
ferntiopal
dusßinban
achnede
nausctbon
Cerfterauoci
tageten
ſanperuiet

E
En
Mione⸗
Chaerre
Wumſo
ſnhuits
necbaben
ſonarin
len ſoni
lubporen
ſmgnabin
Parfeeroond
Cheſclicta
feſenra
tenqeuis

icufe
ſlnptione

eſt manffen

udaute

ſiiſctafſin
alureriſtn
ler vogen
enguigp
loſtoguct
fsſibfſie

öͤſllisn

gheleſong
iak

Afen

Ammnltit
.Z

SS
heici.
nnoemzien
itnnidne
wmaonde

ri üfer
wrpehzintn
vbeu guenretdr
6se
mooidesa n
lsnintes Oncd
õ
errmmmhn

Arjntutint

Iteim dixi

dilcipuli cuiuſdam almarici nomine ſtudentes pari⸗

dem apoſtolieam deputat.
Item cum debui exponere dicta mea in curia roma/
na coꝛam reuerendiſſimis patribus dominis cardi/
nalibus nemanſenſi et vabꝛenſi addidi ꝓpoſitiones
que ſequuntur videlicet ꝙ chꝛiſtus in moꝛte omnia
ſimpliciter abdicauit.iſtam reputo tanq; falſam er/
roneam et bereticam. H
Item dixi ꝙ quando coꝛpus in ſepulcro manſit ibi

charitas abſtulit ab eo omnem pꝛopꝛietatem et do⸗

iꝙ tũc vacauit ſedes generalis domini vſ-⸗
q; ad diem iſtam vt ſcquitur ex pꝛedictis ſeu ad ſen/
ſũ pꝛedictarum.reuocaui et reuoco tanqꝙᷓ falſuʒ et er/
roneam.
Item quia aliqui dicunt ꝙ dixi in pꝛedicta declarati
one.pꝛimo ꝙ lex amoꝛis.i.charitas que ſtatum perfe
ctum facit eſt inſeparabilis a nobis.⁊ ꝙ loqucbar de
charitate ſiue de lege amoꝛis ex cuius obſeruatione
ſeu obſeruantia vniuſcuiuſq; ſtatus perfectio menſu
ratur loquendo de meritoꝛia perfectione in bomine
vſum rationis babẽte.ſecundo quia cuilibet creatu/
re rationali hec lex naturaliter eſt indita. ct tertio q;
deus ſᷣm banc legem viuit. Iſtas pꝛopoſitiones non
credo me dixiſſe neq; dixi.quia iſtas reputo falſas er
roneas et hercticas.pꝛedictas autem pꝛopoſitiones
per me reuocatas abiuro et pꝛomitto eas deccetero.
nec tenere nec dogmatiʒare publice vel occulte ⁊ ve⸗
niam petiui e⸗ humiliter de commiſſis.

minium.iſtam reuoco tanqᷓ falſam erroneam et be-

„ apitulum. xxix. ,
¶ Reubcatio magiſtri Jobannis
caloꝛe.Anno dñi. M. ccc.lxiij.

Antequã deſcendã ad

concluſiones babeo aliqua dicere.quia in pꝛimo arti
culo mearum veſperiarum poſui duas pꝛopoſitiões
vnam ſcʒ ꝙ ſummus legiſlatoꝛ deus ipſe dignus eſt
infinitis perfectionibus quas nec babuit nec babet
nec habere poteſt. Nunc dico ꝙ iſta pꝛopoſitio male
ſonat.immo reputo eam in ſenſu catbegoꝛico falſam

quem ſenſum facit. nec in illo ſenſu intellexi eam. ſed

in bypotetico ſcilitet ꝙ ſi eſſent infinite perfectiones
imaginabiles quas deus nõ habet adbuc cſſet dignꝰ
perfectionibus.Eodem modo de ſecunda pꝛopoſiti
one ſalicet ꝙ infinite perfectiones ſimul in legiſlato
ris eſſentia ſunt dignitas ad infinitas alias.

Item quia ex pꝛedicta intuli vnum coꝛrelarium ſcx

ÿ dictus legiſlatoꝛ dignificauit ſe in carne ad ſuaʒ aſ
ſumptionem bypoſtaticam.intellexi dignificauit.id

eſt manifeſtauit. r
Iſtud autem quod vltra addidi ſcilicet ꝙ ſi als non

fuiſſet aſſumptus ſᷣm bominem dignus eſſet qꝛ frue

retur et iſtud pluries reiteraui dico ꝙ intellexi ⁊ po

tuli tanqᷓ; diſt putabile. nunc dico ꝙ non eſt diſputabi SItem dixi in nono coꝛrelario ꝙ non ſtat intellectuʒ

le et quod eſt falſum.
Item quia pꝛopoſui in mea concluſione tertij articu
li ꝙ ſubducta pꝛerogatiua diſparis acceptionis veri
tatis ſub falſitate ſtaret vt verus cultoꝛ non ampli/
us ꝙᷓ falſus meretur et iſtam pluries reiteraui. dico

ꝙmale ſonat. quia pcedit er ſua ſuppoſitione impoſ
ſibili.aliquibus tamen poſſet apparere poſſibilis.

2

ſius quĩ dixerunt tmoꝛtuo E?o. ꝙ ſllud quod alias eſt
peccatum moꝛtale vt ſtupꝛuʒ factum in charitate nõ
eſt peccatum impunitatem peccatoꝛum pꝛomitten⸗
tes.deum bonum et non iuſtum dicentes.qui ab ec/
cleſia pꝛopter hbuiuſmodi condemnati a rege francie
extra poꝛtas ſunt combuſti. Hereſiarcha vero eoꝛuʒ
almaricus a generali concilio rome condemnatus ẽ
⁊ excõmunicatus ⁊ ex ciuitate expumatus.et cinis ⁊

oſſa per ſterquilinum ſunt diſperſa et merito.

pitulum. xxx. .
leriki Ludo wici reuocati.
nno domini.M. ccc.lxij.

₰

¶ Pꝛimo pꝛobando pꝛi

mam partem pꝛime ſuppoſitionis arguitur ſic. Ad
quodlibet nomenvelle vł nolle reſpectu cuiuſlibet ꝓ
ducibilis ad extra ſequitur neceſſario mutatio in vo
luntate perfecta. Deinde arguitur hypotetice ſic. ſi
deus de nouo aliquid vellet vel nollet ad extra.ſeu
ſi in deo eſſet nou um velle vel nolle ad extra ipſe
intrinſice mutaretur. igitur velle et nolle dicunt de⸗
nominationem intrinſecam. ⁊ hec fuit mens mea p
hoc ꝙ dixi in ſecunda ꝓbatione huius ꝙ tam velle
ꝙᷓ nolle adextra eſt actus vitalis perfectevoluntatis
ipſam immutans vitaliter non intellexi ꝙ per velle
et nolle deus mutaretur intrinſece.ſed ꝙ; ſunt opera
vitalia. Sed quia apud multos iſte modus loquen⸗/
di velle diuinum immutat voluntatem diuinam ſi⸗
gnificat enim ꝙ ipſe intellectus mutatur.et non pla
cet domino cancellario ⁊ facultati ꝙ decetero in di⸗
uinis tali modo quis vtatur.dixi in ſecundo coꝛrela-

rio pꝛime ſuppoſitionis ꝙ licet perfecte voluntatis

ſeu diuine eſſentie quodlibet intrinſecum ſit abſolu⸗
te neceſſarium ſcᷣm ſuum eſſe reale.tamen eſt ali/
quid intrinſecus contingens ⁊ non eſt neceſſariũ ſᷣm
ſuũ eẽ foꝛmale.patet de nolle et velle ductis adextra
Iſtud ſicut ex plano ⁊ dico ꝙ nihil intrinſecum deo
eſt contingens m intellectum quem facit tanqᷓ ca-
tholice fidei diſſonum. Similiter illud qð dixi in ter⸗
tio coꝛrelario ꝙ ſtat deum eẽ intrinſice aliqualem et
ipſum poſſe non eẽ talem. ⁊ tamen ipſum eẽ talẽ ini⸗
mutabiliter. debetſic intelligi id eſt ſtat deum gliqch

velle ad extra et ipſuʒ poſſe hoc nunqᷓ; velle ⁊ tñ im

mutabiliter. Quoq dixi in ꝓbatione buius ꝙ nõ eſt
inconueniens ꝙ aliquid ſit deus ſᷣm ſuum eſſe reale.
⁊ tamen non ſit deus ſᷣm ſuum eſſe foꝛmale.debet ſic
intelligi.id eſt. ꝙ aliquid ſit deus realiter et tamẽ ali
qua foꝛmali denominatione denominat᷑ que ſibi nõ
competit pꝛeciſe quia deus ſed ratione alicuius effe⸗
ctus. vnde ſupꝛadicti damnant banc ꝓpoſitionem
tanq; fidei diſfonam ſᷣm intellectum quem facit ſci⸗
licet ꝙ aliquid eſt deꝰ p̃m ſuum eẽ reale ⁊ tamẽ ipᷣm
non eſt deus m ſuum eẽ foꝛmale.

perfectum cognoſcere vera contingentia et illoꝛum

ad extra non eẽ ꝓductiuam voluntatem.
Item dixi in decimo ꝙ perfectus intellectus ad efre
peccati vt peccatum eſt non poteſt immediate appli
cari cognoſcitiuo et q ex iſto ſequitur finaliter pecca
tum eẽ vł defoꝛmitatem anime non eſt ꝓpꝛie aliqua

„

veritate verum.pꝛimum eſt maledictum ⁊ falſum qꝛ

ad hoc ſequitur ꝙ deus non cognoſceret peccata aut

voluntatem diuinam hoꝝ eſſe ꝓductiuam quoꝛum

vtrũq; eſt falſum ⁊ ſcᷣm fuit als condemnatum.Et
2 28

glia eoꝛrelaria p eo ꝙ pꝛimo conueniunt falſa ſunt

male ſonant. In ſecundo coꝛrelario ſecunde ſuppoę-

ſitionis dixi ꝙ ſtat aliquid eẽ actu miraculoſum ⁊ tũñ
in illo ꝙ ſic actuat nullã ponere ꝑfectionem ſimplici
ter. magiſtri noſtri iſtũ modũ loquẽdi nõ appꝛobant
ſcʒ ꝙ deus actuetur ſicut nec illũ ꝙ deus immutetur.
Itẽ in quarto et quinto coꝛrelarijs ſecũde ſuppoſiti/
onis dixi.ꝙ ꝑfecta volũtas non in tenſius diligit pꝛe/⸗
deſtinatum qᷓ; diligat pꝛeſcitum.et ꝙ non plus inten
ſiue diligit ſe ꝙᷓ diligat diabolũ in cẽ naturali.non de
bui iſta dicere quia in auribus audientium male ſo/
nant cet falſa ſunt cum ᷣm Auguſtinum aliquid dili/
gere ſit ei velle bonum. ⁊ ideo intenſius diligere eſt ei
maius bonum velle et ita communiter intelligũt ho
Coꝛrelarium octauum fuit tale ꝙ quelibet volitio q̃ᷓ
deus vult a eẽ non minus diſtinguitur foꝛmaliter a
volitiõe qua vult b eẽ qᷓ deus diſtinguitur a materia
pꝛima realiter. ꝓbaui per hoc. quia quelibet volitio
qua deus vult a.eẽ immenſe foꝛmaliter diſtinguitur
a volitione qua vult b.eẽ.coꝛrelariũ hoc eſt falſuʒ.ꝓ
batio erronea quia non eſt admittenduz qualitercũ
q; ⸗ in deo ſint plura immenſa aut plura immẽſa eẽ
dDdiſtincta.
Coꝛrelarium nonum fuit.nullum velle immenſum
perfecte voluntatis continet aliquid ad extra ꝓduci
bile. hoc eſt falſum.quia velle dei eſt cauſa rerum.in
Fꝛabatiote autem coꝛrelarij ſcripſi ꝙ ſi potentie vo/
itiue angeli.volitio domini que ẽ immenſa eẽt actu/
alis volitio quod non reputo impoſſibile.⁊ tamen ꝑ.
buiuſmodi volitionem ⁊c. Pꝛedictum coꝛrelarium
nunqᷓ; putabam poſſibile nec credo dixiſſe cẽ poſſbi
le.⁊ eſt erroneum quia alias fuit repꝛobatum.ac etiã
quicgui ex eo ſequitur inqᷓtum ex hoc ſequitur eſt
oſſibile.
n tercio coꝛrelario tertie ſuppoſitionis dixi ꝙ pec/
catum eẽ perfecta voluntas deus non poteſt imme/
diate nolle. ⁊ in alio ꝙ peccatum non eſt immediate
ogibile a perfecta voluntate.ſ ſta male ſonant et
diſcoꝛdant ſcripture ⁊ dictis ſanctoꝛum.hoc auteʒ in
tuli ex duobus coꝛrelarijs quoꝛum vnum fuit ꝙ per
fecta voluntas quicquid extrinſecus poteſt immedi/
ate velle. pꝛeter immediate nolle ⁊ econuerſo.Aliud
eſt quicquid immediate ipſa poteſt nolle poteſt effi/
ccre.que applicata ad peccatum foꝛmaliter ſumptũ
falſa ſunt ⁊ male ſonant.
Item ſextum coꝛrelarium fuit quolibet extrinſecum
perfecta libertati ſeu voluntati eque ab ipſa eſt odi/
bile ſicut diligibile et econtra. hec ꝓpoſitio eſt erro/
nea ⁊ repugnare videtur voluntati diuine.
Secunda concluſio mea fuit Euidentie ad contradi
ctoꝛia intellectu diuino foꝛmaliter immenſe foꝛmali
ter epugnane Dini in ꝓbatione ꝙ quelibet earuʒ im/
menſa. nunc dico ꝙ illa concluſio cum ſuis coꝛrela/
tkijs ⁊ ſua ꝓbatione male ſonat quantũ ad hoc ꝙ de/
ſignantur in deo eẽ plura ⁊ immenuia diſtincta quod
iam fuit hic et ſuperius repꝛobatum. Quãtuʒ etiam
ad boc quod dicitur ⁊ immenſe repugnant male ſo/
nant quia ad hoc datur intelligi quia repugnãtia ſit

2₰

intrinſece in Ta enkir xxj
¶ Foꝛma et modus reuo

cationis facta pariſius per fratrem Guidoucʒ oꝛdis

beremitaruimn ſancti auguſtini geku legetis Pariſtus

ſententias in ſcolis dicti oꝛdinis.Anno domini mil⸗

leſimo tricenteſimo quinquageſimoquarto. xvj. die

menſis maij. Et boc anno legẽdo ⁊ reſpondẽdo am/
bulaui in magnis et mirabilibus ſuper me. verbum
veritatis non recte tractando.ſed verbis contenden
do ꝓpbanis ⁊ vaniloquis que ad impietatẽ ꝓuocãt
audientium ſubuerſionẽ.ex quibus factus ln oc⸗
caſio ſcanda li in ſanctifſima facultate ⁊ oꝛdine meo
quod mihi diſplicet bono coꝛde. idcirco iuxta piam
⁊ ſanctam oꝛdinationem domini Cãcellarij pariſieñ.
ac ceteroꝝ magiſtroꝝ reuerendoꝝ theologice facul
tatis.quoꝛũ coꝛrectioni et oꝛdinationi me ſubmiſi et
ſubmitto dicta mea ſcriptavolo reuocare ⁊ intentio
nem meã oſtendere bonã nõ obſtantibꝰ dictis ſcri
ptis in foꝛma que ſequitur.Et licet dñi ⁊ magiſtri re-
uerẽdi iſtas concluſiones poſuerim non eſt intentio
nis mee nec vnqᷓ fuit per dei gratiam eas ſuſtinere g
tinaciter. 1.

¶ Reuocatio facta Pariſiꝰ.Anno oñi.M. ccc liij.

dꝛimo diri iſtaz coͤclu

ſionem. Charitas que ſemel labitur vel depditurnũ

ꝙᷓ fuit vera charitas.⁊ iam ꝓbaui contra baccalariũ
beate marie de mõte carmelo.hanc reuoco tanqᷓ fal⸗
ſam ⁊ hereticam.⁊ etiam que eneruat effectum ſacra
mentoꝛum.ſcʒ baptiſmi ⁊ penitentie.⁊ etiam contra
decretũ eccleſie in capitulo fideli.extra de ſumma tri⸗
nitate et fide catholica i cementis.etiã tanq;ᷓ ſeipam
interimentem qð em̃ nullo modo vere eſt. deſeri non
poteſt vt ait gratianus.⁊ pᷣſumptuoſe poſitum eẽ qꝛ
eam dixi valde ꝓbabilẽ ⁊ tñ eſt contra coõcluſionem
⁊ doctoꝛum opinionem.ſ.magiſtri ſniarum gratiani
et plurium alioꝛum.Si que vero autoꝛitates Augu
ſtini vel alioꝝ videantur ad oppoſitũ.intelligẽde ſũt
de charitate finali que manet in patria de qua loqui/
tur apłus.j.ad Coꝛinthe. xiij. charitas nunqᷓ excidit
AVel intelligendũ eſt de charitate ſᷣm efficatia vt ma⸗
giſter met videtur glo0ſſer.
Secundo ex boc intuli ꝙ pᷣſcitus exiſtens in charita
te non poteſt mereri vel elicere actum meritoꝛiuʒ vi
te iuxta ſcalam vite noſtre.reputo falſum et cõtume⸗

lioſum.

Tertio dixi contra baccalariũ pꝛedicatorum conſe
rendo cum ipſo ꝙ homo meretur vitam eternam dłe

condigno. iid eſt.ꝙ ſi non daretur ei fieret ſibi iniu⸗
ria. ⁊ ſcripſi ꝙ deus faceret ſibi iniuriã ⁊ banc ꝓbani
iſtam reuoco tanqꝙᷓ falſam bereticam ⁊ blaſppemam
⁊ mibi contradicentem in condluſione infra recitan/
da.que dicit totum eſt a deo ita ꝙ nibil a voluntate.
Quarto dixi in diſputatione reſpondendo de quoli-
bet ꝙ ſi nullũ eẽt liberum arbitrium adbuc eẽt pecœ

tum. quod ſcripſi in bac foꝛma. pono vnum pꝛobabi

le ſcʒ ſi nullum eẽt intentum vł volitum adbuc eſſet
peccatum tanti mali vlł meriti. ꝓbatio fuit.qꝛ imagi/
nato ꝙ nullum eẽt arbitrium adhuc cẽt in dei contu
tu malum.banc reuoco tanqꝙᷓ falſam manifeſte erro⸗
eam ⁊ bereticã ſcandaloſam ⁊ blaſphemam.
uinto dixi ꝙ bonum meritum eſt a do ita ꝙ nibil
eſt a voluntate.q̃m in bac foꝛma ſcripſi.tanti meriti
eſt ex quanto beneplaciti intenti ⁊ voliti non exqua-
to. banc reuoco tanꝙᷓ falſam ſcandaloſam et in fide
ſuſpectam et mibi contradicentem in tertia ꝓpoſitio

ctononen
Nodtie
ſnmertoct
etalcge;
gliter int⸗
latolumnent
iniau

ſpe
(Onie
Horcenconn
ſoocgettonie
Aecentlten
Pitugturam
uhpüne
ind
K
gderch
(Seande
tionen⸗
poto inſu
clnumn,
uuguon
Oſtnatura
ckpoſſtlie
Uunbunnan
enpolte
lockfalla
bunanan.
hatnbänes
ſtumediche
emnpoſt
finn
hotet deſin.
ſaſiedſti
nhusſubie⸗
ieſis cor

andſee
le un
eggihntſen
mciſim
ondende din

agen
deonitöchin

11 1
ſodir. ſg
gtinel brtd
ein Nat
l
ed inn
olgicenanscian
mus.: ungre
li:ictor in
nnen ngtin
mSgeſer
r hint
aniſen
(adenrie
ni iuntin⸗
etealnt
väuam
Nren worſtn
gneſn
ain an

nan ug⸗

nefuperius reuscazzaess “
Sexto dixi ꝙ deus poteſt aliquẽ neceſſitare pꝛeueni⸗

ſuſpectam.

*

endo voluntatem ad bonum actũ.quẽ erroꝛẽ ſcripſi
in bac foꝛma.deus qũqʒ pᷣuenit ita voluntatẽ puri vi
atoꝛis ꝙ nunqᷓ; poteſt in nõ actũ meritoꝛiũ ꝓbaui ſic
aliter ſequeretur ꝙ hõ poſſet mutare diuinũ ꝓpoſi/
tũ. Secũdo q bomo poſſet facere hominẽ mẽdaceʒ.
alia ſentẽtia ꝓbabilis eſt iſta ꝙ deus poſſet neceſſita⸗
ealiquẽ ad bonũ actũ pꝛeueniẽdo.hec ſuſtineri põt.
Pꝛobationẽ tñ adduxi ad bãc ſcãdaloſam et in fide

Septimo dixi ꝙ eſt dare plures vnitates que nõ fa/
ciunt numerũ.quod reuoco tanqᷓ falſum ſcãdaloſuʒ
et in fide ſuſpectũ qᷓ;tũ ad trinitatẽ in diuinis.

¶ Vctauo dixi et ſcripſi ꝙ nulla creatura rõnalis ſpeci

aliter eſt in ſe niſi quia deus eſt ſibi eẽ.et ex hoc intuli
in eodem ſcripto.ꝙ in omni eo ꝙ nõ ẽ deus eſſentia/
lius eſt non eẽ ꝙᷓ; eẽ ĩm.has reuoco falſas falſe poſi
8 et erroneas. .
ono dixi et ſcripſi ꝙ aliquid poteſt eſie ſine tẽpoꝛe
in merito et peccato.et ꝓbaui quia poſſibile fuit vel
eſt aliquod eẽ in inſtãti eternitatis in merito.⁊ conſe
quẽter in inſtãti tꝑis i pctõ.⁊ iterato in inſtãti eterni
katis in merito banc reuoco cum ſua ꝓbatione tanqᷓ;
falſiam fatue poſitam et inintelligibilem.
apitulum. xxxij. .
MReuocatio facta Anno dñi.M).ccc.lj.
Quia ego ſimon in re-
ſpondendo in veſpijs exponẽdo vel dedarãdo termi
nos queſtionis.ꝙ hoc nomen ieſus dictuʒ eſt de deo
accidentaliter et ex parte ſignificat filiũ dei qͥ aſſum/

pſit naturam humanam. Ponendo cõcluſiones po/

ſui ꝓ pꝛima concluſione ꝙ hec ꝓpoſitio ẽ poſſibilis.
ieſus non eſt deus.pꝓbaui ex eo ꝙ bumanitate aſſum
ta.per poſſibile depoſita.ieſus non eſt deus.et intu
i ꝙ bec eſt poſſibilis.ieſus poteſt nõ eẽ deus.

¶ Becundo ꝙ Jeſus poteſt cẽ et non eẽ. Jeſus expoſi

tionem et ſignificationem huius nominis Jeſus. re
puto inſufficientem falſificantem cõcluſionem ⁊ cor/
relarium.poſito nanq; ꝙ hoc nomen ieſus ſignificat
illud quod ſignificat bec oꝛatio filius dei qui aſſum/
pſit naturam bumanam bec Jeſus non eſt deus.nõ
eſt poſſibilis.ſicut nec iſta.Filiꝰ dei qͥ aſfũpſit natu

(Ser bumanã non eſt deus.

tem poſito eodem. hec. Jeſus poteſt eẽ et nõ eẽ de
us eſt falſa.ſicut illa filius dei qui aſſumpſit naturax
humanam. poteſt eẽ et nõ eẽ flius dei qui aſſumpſit
nãm bũanã hanc concluſioneʒ reputo ſicut bereticã

ſtante dicta poſitione.

em poſt ſecundã concluſionem intuli pꝛimũ coꝛ/
relarium ꝙ ieſus nõ poteſt eẽ deus.ſᷣm ꝙ ieſus non

poteſt deſinere eẽ deus.coꝛrelaria non fuerũt ponen

da ſine diſtinctionibꝰ.itaq; expono ea et dico ꝙ ſi ter
minus ſubiectus.ieſus ſtat ꝓ ſimplici perſona q̃ dici
tur ieſus.coꝛrelaria ſunt catholice tenenda. Si vero
idem terminus ieſus ꝓ vno cbꝛiſto ex perſona ver⸗/
bi et humanitate conſtituto.videlicet pꝛo implicito
quod ſignificat et pꝛo quo ſtat in dicto pꝛime conclu
ſionis ⁊ in dicto pꝛimi coꝛrelarij ex cõcluſione pꝛima
illati.ipᷣa coꝛrelaria non ſunt catholica ſ falſa nec eti
am ſtant cum concluſione ꝑpꝛima.nec cu ʒ coꝛrelario

„

mo ex concluſione pꝛima illato.

SGten poſui concluſionem ſecundaʒ & nulls res que

piebat eẽ aliquid quod pꝛius non erat.

eſt deus poteſt non eẽ deus.et intuli coelarium fer
ciũ ꝙ nulla res eſt aut poteſt eẽ.que modo nõ ſit deꝰ
et aliquãdo poſſet eẽ deus. Coꝛrelarium quoq; quar
tum ꝙꝙ nulla res eſt aut eẽ poteſt que poſſit incipere
eẽ deus.concluſionem ſic vniuerſaliter intellectã ꝙ
terminusſubiectus diſtribuat᷑ ꝓ re que per cõmuni
cationem idiomatum eſt vel poteſt eẽ deus.reuoco
ſicut falſam et hereticam.coꝛrelaria etiaʒ tali vniuer
ſalitate itellecta. reputo ſicut falſa erronea ⁊ beretica
Item poſui conduſionem tertiam ꝙ deus poteſt ali
qualiter ſe habere qualiter ſe non habet ac etiam eẽ
aliqualis qualis non eſt. ¶ Et ad pꝛobandum boc
induxi p exemplo.qꝙ deus pater põt eẽ bomo et non
eẽ homo.concluſio vt poſita fuit non bene ſonat ĩ eo
ꝙ ratione relatiui recipꝛoci ſonat ꝙ ſubſtantie dei de
nouo poſſit aduenire babitudo aut qualitas realis.
et ideo intellectus quem habui potius fuit expꝛimen
dus in his vᷣbis aliqua creatura ſe poteſt habere ali⸗
qualiter ad deum qualiter ſe non babet. Exemplum
etiam ad cõcluſionem nõ conuenit qm̃ adhbuc poſito
ꝙ deus pater poteſt eſſe bomo et non eẽ homo ꝓpꝛie
ſequitur quod deus poteſt eẽ aliquid quod non eſt ſi
cut ex decretali arguit᷑ extra de hereticis.cum chꝛiſtꝰ
et non ſequitur ꝓpꝛie ꝙ deus pater poſſit eẽ aliqua/
lis q̃lis non eſt.aut aliqualiter ſe babere qualiter nõ
ſe habet. Ex concluſione tertia intuli tertium coꝛre-
larium ꝙ q;uis ieſus fuerit ab eterno ſemꝑ patri coe
qualis tamen aliquando fuit deus quando non fuit
ieſus. Iſtud coꝛrelarium aliquando Jeſus erat deꝰ

quando non erat deus male ſonat et erronee.

em ex concluſione quarta intuli quartum coꝛrela
rium ꝙ filius dei quando incipiebat eẽ filius virgis.
non incipiebat eẽ aliquid. Iſtud coꝛrelarium ꝓut in
diſtinctione poſitum fuit. reuoco ſicut erroneu et be
reticum.quoniam filius dei quando incipiebat eẽ fili
us virginis incipiebat eẽ aliquid ſᷣm ꝙ bomo. et inci
Item ex concluſione quarta intuli vltimum coꝛrela⸗
rium ꝙ nunqᷓ hic homo demonſtrato qui eſt chꝛiſtꝰ
fiebat xpᷣs et ꝓbaui ex eo ꝙ nec purꝰ hõ fiebat xpũs.
nec hõ xpᷣs fiebat xpᷣs coꝛrelariũ iſtꝭ put idiſticte fuit
poſitũ reuoco ſicut falſuʒ et erroneñ qñ in ſenſu quo
bomo. demonſtratus ſtaret ꝓ filio dei concedenduzʒ
cẽt.ꝙ aliquando bic homo ſiebat chꝛiſtus quoniam
filius dei viui nunc eſt homo aliquãdo fiebat homo
dicente euangelio. Aerbum caro factuʒ eſt 7.
X pitulum.xxxiij.
Iſti ſunt artituli in qui
bus magiſter ſententiarum non tenetur communi⸗
ter ab om̃ibus.et pꝛimo pꝛimi libꝛi. Pꝛimo q chari⸗
tas qua diligimus deũ ⁊ ꝓpximũ eſt ſpũſſanctus diſti/
ctionc.xvij.ca.ij.vel ꝙ; charitas q̃ eſt amoꝛ dei ⁊ ꝓxi⸗
mi non eſt aliquid creatũ.
Secundo ꝙ nomina numeralia dicta de deo dicun/
tur ſolum relatiue.diſtinctione.xxiiij. capitulo.Et ſi
diligenter. vel hec nomina numeralia trinus et trini
tas non dicunt poſitionem ſed pꝛiuationem tantum
Tertio ꝙ ſimile et equale ſimiliter dicuntur de deo
pꝛiuatiue diſtin.xxj.ca.Et boc idem. l
Quarto ꝙ deus ſemper poteſt quicquid aliquando
potuit.⁊ vult quicquid voluit.et ſcit quicquid ſciuit.
dinc quaqrogeſimnacſta copitulo Pꝛeterea queri
dcoe. 1

n eund⸗ ſibosz.
Pꝛimo e angeli merueruut beatitudinem per gra/
tiam ſibi datam ſed ꝙ pꝛemium pꝛeceſſit meritũ ſec
poſtea meruerunt per obſequia fidelibus exbibita di
ſtincti. v. capi. bic queri ſolet.vel ꝙ in angelis pꝛemi/
um pꝛeceſſit et meritum reſpectu pꝛimi ſi ubſtantialis
babet ſubſequi.
Secundo ꝙ angeli in merito reſpectu eẽntialis pᷣmij
et in ipſo pꝛemio ꝓficiunt vſq; ad iudiciũ. diſtin.xj.
capie. Pꝛeterea illubnñd.—
Tercio ꝙ charitas ẽ ſpirituſſanctus ſcilicet illa què
anime qualitates infoꝛmat ⁊ ſanctificat.diſtin.xxvij
capi. Cum igitur.. .
Ouarto ꝙ in veritate bumane nature nihil trãſit ex
trinſecum. ſed quod ab adam deſcẽdit ꝑ ꝓpagationẽ
auctũ.et multiplicatum reſurget in iudicio.diſt.xxx.
capi.penul. Quibus reſponderi.vel ꝙ nibil de cibis
tranſit in veritatem bumane nature.nec ꝑ generatio
nem nec ꝑ nutritionem.
n terco libsoos.
Pꝛimo ꝙ anuma a coꝛpe exuta ſit ꝑſona.diſt.ij.c.hic
apponitur a quibuſdam.
Scdo ꝙ chꝛiſtus cõueniẽter moꝛtuus et non moꝛtu
us dicit᷑ paſſus et non paſſus.diſti.xxj.capit.vltimo.
Tercio ꝙ chꝛiſtus in triduo moꝛtuus fuit bomo.di/
ſtinctione.xxij.ca.j.
In quarto libso.
Pꝛimo q facramẽta legalia nõ iuſtificabãt etiã ſi fi-
de et deuotione fierent.diſtin.j.ca. Mon igitur.
SGcðdo ꝙ bomo ſine medio videbat deuʒ ante pecca/
Tercio ꝙ circũciſio nõ conferebat gratiam ad bene
operandum nec virtutes ad augmentuʒ ſed ſolũ ad
peccata dimittẽda valebat.eadẽ.di.cap.Duo igitur
Quarto ꝙ paruuli ante octauũ diem moꝛiẽtes incir
cũciſi pibant ⁊ ꝙ cauſa neceſſitatis poterãt ante cir/
cidi.eadẽ diſtin.ca. Si vero.
Quinto ꝙ quedam ſacramenta noue legis inſtituta
ſunt in remedium tm̃.vt matrimonium. diſtin.ij.c.j.
Jam ad ſacramenta.
Sexto ꝙ baptizati baptiſmo iohãnis non ponentes
ſpem in illo.nõ eraut baptisandi baptiſmo chꝛiſti.di
ſtin.ij.ca.vlti.hic conſiderandũ.vł aliter baptiſmus
iobãnis cum impoſitione manuuʒ equipollebat ba/
ptiſmo chꝛiſti.ita ꝙ baptiʒatus baptiſmo iobannis
non erat baptizandus. ðòèUG

Septimo ꝙ deus potuit dare potentiã creature cre/
andi ⁊ interius abluẽdi.i.peccata dimittẽdi.diſtin.v.
capi.vlti.hic querit᷑ que ſit. Ael ſic ꝙ deꝰpoterat da/
re poteſtatẽ alijs baptizãdi interius ⁊ ꝙ creatura po
tuerit ſuſciꝑe et ſimiliter ꝙ deus poteſt poteſtatẽ cre
andi crcature cõmunicare et creare per creaturã tan
ip̃ per miniſtrum.diſtincti.v.
Octauo ꝙ ſciſmatici.degradati.pꝛeciſe ab eccleſia.be
retici.excoicati non habent ptãtem conſecrãdi coꝛpꝰ
chꝛiſti. diſt. xiij. ca. YJlli vero.
Mono ꝙ; bꝛutũ nõ ſumit verũ coꝛpus chꝛiſti.et ſi vi⸗
cleatur diſt.xiij.ca. Illud etiam ſane.
Hecimo ꝙ ſcietia diſcernẽdi vt notat habitũ ſcientie
ſit clauis.diſtinctione.xix.capitu.j.
Endecimo ꝙ epiſcopi ſimoniaci degradati non poſ/
ſunt conferre oꝛdines.diſt.xxv.ca.de ſimoniacis.
Duodecimo.ꝙ ſeds maritus alicuius mulieris ĩico/
unite carnaliter a pꝛimo fit bigamus per cognitionẽ

—

iilins. et pbibetur ab oꝛdintbus. diſt. xxvij. capituls
vltimo. n e wa

*

Secimotercio ꝙ cognoſcẽs ſoꝛoꝛẽ vxoꝛis ſue non te

netur vxoꝛi petẽti debitũ reddere.diſtin.xxiiijc. de his
Hecimoquarto ꝙ ille qui vxoꝛe viuẽte duxit aliaʒ in
aliena patria qui rediens ad conſcientiãvult eam di
mittere ⁊ ñ p̃t.ſi cogitur ab ecclia remanere et debitũ
reddere quia ſibi non creditur. dicit magiſter ꝙ inci-
pit excuſari per obedientiam et timoꝛem. et tenetur
reddere debitum ſi petat᷑.diſ.xxxviij.ca.vltimo.
Decimoquinto ꝙ peccata deleta non patefiant alijs
in iudicio.diſt. xliij.ca.Nic querit᷑ vtrũ eleciteis
SDeterminatio Pariſius facta per almã facultatẽ
theologicã Anno domini.M. ccc.xviij.ſuper quibuſ
dam ſuperſtitionibus nouiter exoꝛttis.
AℳN ¶Pꝛefatio.

Aiuerſis oꝛthodo

xe fidei ʒelatoꝛibus. Cancellarius eedle

Vy ſie pariſieñ.et facultas theologie in al⸗
ma vniuer ſitate pariſieñ. matre noſtra
cum integro diuini cultus honoꝛe ſpem babere in dd

mino.ac in vanitates et inſanias falſas nõ reſpicere.
Ex antiquis latebꝛis emergens nouiter erroꝛuʒ feda

colluuio recogitare cõmonuit. ꝙ plerũq; veritas co⸗

tholica apud ſtudioſos in ſacris litteris apertiſſima
eſt.que ceteros latet.nimirũ cum boc ꝓpꝛium habeat
omnis ars manifeſtam eſſe exercitatis in ea. ſic vt ex
eis conſurgat illa maxima. Cuilibet in ſua arte peri⸗/

to credendũ eſt. Hinc eſt oꝛatianũ illud qd Hieroni.

ad paulinũ ſcribens afſumit.OQdð medicoꝛum eſt pꝛo
mittunt medici.tractant fabꝛilia fabꝛi.accedit ad bec
in ſacris litteris aliud ſpeciale qð nec expientia ⁊ ſen
ſu conſtant vt alie artes.nec poſſunt ab oculis circũ/

uolutis nube vitioꝛũ facile depꝛehẽdi. Excecauit em̃

eos malitia eoꝝ. Ait ſiquidem Apoſtolus ꝙ ꝓpter
auariciam multi erramerũt a fide.ꝓpterea non irra⸗
tionabiliter idoloꝛũ ſeruitus ab eodem nominatur.
alij ꝓpter ingratitudinem qui cum cognouiſſent deũ.
non ſicut deum gloꝛificauerunt.in omnem idolatrie
impietatem (ſicut idem cõmemoꝛat )coꝛruerũt. Poꝛ
ro Salomõe ad idola.et Oydonẽ ad magicas artes
pertraxit dira cupido. Alios poſtremo miſera timi/
ditas tota ex craſtino pendens in obſeruationes ſuꝑ

ſtitioſiſſimas impiaſq; depulit.quẽadmodũ apudlu

canum de filio Pompei magni.⁊ apud byſtoꝛicos ð
plurimis notatum eſt. Ita fit vt recedẽs peccatoꝛ a

deo declinet in vanitates et inſanias falſas ⁊ ad eum
qui pater eſt mendacij.tandem impudẽter palamqe

apoſtaſiando ſe cõuertat. Sic Saul a vomino dereli

ctus phitoniſſaʒ cui pꝛius aduerſabatur cõſuluit. ſic

ochoʒias deo iſrł ſpꝛeto miſit ad conſulendum deuzʒ
acharõ. Sic deniq; eos omnes qui fide vel opere abſ
q; deo vero ſunt. vt a deo falſo ludificent᷑ neceſſe eſt.
pineigter nepbariam peſtiferam moꝛtiferamq;
nſa

niarum falſarum cum ſuis hereſibus abominati

onem plus ſolito noſtra etate cemẽtes inualuiſſe.ne

foꝛſan chꝛiſtianiſſimum regnum quod olim mõſtro
caruit. et deo ꝓtegente carebit.inficere valeat tã boꝛ
rende impietatis et pernicioſiſſime contagionis mõ/
ſtrum. Cupientes totis conatibus obuiare. Memo
res inſuper noſtre ꝓfeſſionis.pꝛoq; legis ʒelo ſuccen
ſi paucos ad banc rem articulos. damnationis caute
rio(ne deinceps fallant incogniti)notare decreuimꝰ

lockaſtmet
nintclaqucten

Kan

—
lus gd ates
nchomragu
ladmorüfol
ſarunseinar?
erctͤboncii
gtepztner
ufeſöalegn
Klueoftiontin
Gulte ma
mmonblonul
nboftiisaut
Ntreronſti⸗
Unnisginiep
rſinnoſtith
ſE tin
leugtoneſap
No netarard
Quunmusghenn
PCbus anndl
modrſecrus
arture en
Ainisl
hulizf

Anritgeni
Mneſii
Wsdng

r
B
S Nſ
amneten 8
Ninige
Yren
Nnnt
eic
Ninas⸗
sficgini
e - „
Mn. Cgiite
Snte

erſsorhe

Genimitſtizi

16
. „ ENN
AA menm
A 1 K! .

uc Na
muersdin
“õ ,Z . 4 4 4

R 4 M
NN.,
1,
4

—E
”?

tememnoꝛantes inter eetera innum era victu ilud ſa/
pientiſſimi doctoꝛis Auguſtini dᷣſuperſtitioſis obſer
uationibus.M qui talibus credũt.aut ad eorum do
mũ euntes.aut ſuis domibus introducũt. aut inter⸗/
rogant.ſciant ſe fidem chꝛiſtianã et baptiſmũ pꝛeua

ricaſſe.et paganũ et apoſtatã.i.retroabeuntẽ ⁊ dei ini
micũñ.et iram dei grauiter incurriſſe. niſi eccleſiaſtica
penitentia emendatus deo recociliet᷑. hec ille. eq

tamen intentio noſtra eſt in aliquo derogare quibui/

cũqʒ licitis et veris traditionibus ſcientijs ⁊ artibus
ſed inſanos emoꝛes atq; ſacrilegos.inſipientiũ ⁊ fera

les ritus ꝓ quãto fidẽ oꝛtodoxa ⁊ religioneʒ chbꝛiſtia

nã ledũt.cõtaminãat.inficiut radicitus qᷓtũ phas no/

bis eſt exſtirpare ſatagimus.et honoꝛem ſuum ſince

rum relinquere vcritaiit.

Eſt auten

culus g
nepharias querere

miliaritates amicitias ⁊ auxi

p artes magicas e

lia demonũ nõ ſit idolatria.Erroꝛ. Qm̃ demõ aduer/
ſarius ptinax ⁊ implacabilis dei et hominis iudicat᷑.
nec eſt honoꝛis vel dominij cuiuſcũq; diuinivere ſeu

ꝑticipatiue vel aptitudinaliter ſuſceptiuꝰ.vt alie cre

ature rõnales nõò damnate nec in ſigno ad placitũ in

ſtituto vt ſunt imagines ⁊ tẽpla.deꝰ in ipſis adoꝛat᷑.
Secũdus articulus ꝙ dare vel offerre vel ꝓmittere
demonibus qualẽcunq; rem vt adimpleant deſideri/

poꝛtare non ſit idolatria. Erroꝛ.

Ceærtius ꝙ inire pactuʒ cũ demonibus tacitũ vel er

pꝛeſſum nõ ſit idolatria vel ſpecies idolatric vel apo
ſtaſia.Erroꝛ.Et intendimus eẽ pactũ implicitũ i om̃i
obſeruatione ſuꝑſtitioſa.cuius effectus non debet a
deo vel natura ronabiliter expectari.

₰

Quartus ꝙ conari ꝑ artes magicas demones in la/
pidibus annulis ſpeculis aut imaginibus nomie eo/
rũ conſecratis vel potius execratis includere cogere
et artare vl eas velle viuificare.non ſit idolatria.Er⸗
Quintus qꝙ licitũ eſt vti magicis artibus vel alijs qͥ
buſcũqʒ ſuꝑſtitionibus a deo et eccleſia ibibiis pis
quocũqʒ bouo fine.Erroꝛ.qꝛ ᷣm apim non ſunt faci
enda mala vt bona cueniant.

Sextus ip licitũ ſit aut etiã ꝑmittendũ maleficia ma
efi⸗ js repellere. Erroꝛ.
Septimꝰ ꝙ aliquis cñ aliquo poſſit diſpẽſare in quo
cũqʒ caſu vt talibus licite vtatur. Erroꝛ.
Octauus ꝙ artes magice ⁊ ſimiles ſuꝑſtitiones ⁊ ea

rum obſeruationes ſint ab eccleſia irrationabiliter ꝓ

NHonus q deus partes magicas ⁊ naleficia induca
tur compellere demones ſuis inuocationibus obedi
re. Erroꝛ.

„

Decimus ꝙ thu ificationes 2 ſuffumigationes que

fiunt in taliũ artiũ et maleficioꝝ exercitio ſint ad bo/
noꝛem dei ⁊ ei placeãt.Erroꝛ et blaſphemia.qm̃ deus
als nõ puniret vel phiberrt.
Andecimus ꝙ talibus et taliter vti nõ eſt ſacriſicare

ſeu imolare demonibis et ⁊ ex eonſequenti damnabi

liter idolatrare. Errro.
Duodecimus ꝙ verba ſancta et oꝛationes quedã de
note.et ieiunia ⁊ balneationes et cõtinentia coꝛpoꝛa
lis in pueris ⁊ alijs.et miſſaruz celebꝛatio et alia ope
ra de genere bonoꝝ.que fiũt ꝓ exercendo bmõi arteſ

icia. 2 inuocatiões

um bominis.aut in bonoꝛẽ eoꝝ aliquid oſculari vel

rcuſant ea8 4 inalo enõ potius ascuſent. Erot. no

per talia ſacre res imo ipſe deus in euchariſtia demo⸗
nibus temptat᷑ imolari.et bec ꝓcurat demon vel qꝛ

vult in hoc honoꝛari ſimiliter altiſſimo.vel ad frau⸗
des ſuas occultandas. vel vt ſimplices illaqueet faci

lius ⁊ damnabilius perraat.
Tredecimus ꝙ ſancti ꝓphete et alij ſancti ꝑ tales ar
tes habuerũt ſuas ꝓpbetias ⁊ miracula fecerũt. aut
demones expulerũt.Erroꝛ ⁊ blaſppemia.
Decimuſquartus ꝙ deus ꝑ ſe immediate vel per bo
nos angelos talia maleficia ſanctis bominibus reue
lauerit.Erroꝛ et blaſppema.
Quindecimus ꝙ poſſibile ẽ ꝑ tales artes cogere libe
rum bominis arbitriũ ad voluntatẽ ſeu deſideriũ al-⸗
terius.Erroꝛ.⁊ hoc conari facere ẽ impiũ ⁊ nephariũ
Secdecimus ꝙ ideo artes pꝛefate bone ſunt ⁊ a deoꝛ
ꝙ eas licet obſeruare.qꝛ ꝑ eas qñqʒ vel ſepe euenit.
ſicut vtẽtes eis querũt.vei pᷣdicunt.vel qꝛ bonũ qũq;
Zuenit Meis Eiro⸗ ððã
ecimuſſeptimus ꝙ tales artes demones veraci/-
zunt ad ſeducẽdos bomines. Erroꝛ.
ecimuſoctauus ꝙ ꝑ tales artes et ritus impios.ꝑ

ſoꝛtilegia. per carminationes et inuocationes demo⸗

nũ.. quaſdã inuultuationes et alia maleficia nullus
vnq; effectꝰ miniſterio demonũ ſubſequatur. Error.
Mam talia qñq; permittit deus Seingereyt oenei
magis Pharaonis et alibi pluries.vel quia vtentes
ſeu cõſulentes ꝓpter malam fidem ⁊ alia peccata ne

pbanda dati ſunt in repꝛobũ ſenſum. ⁊ demerent᷑ ſic

illudi.

Decimuſnonus ꝙ boni angeli includant᷑ in lapidi⸗

bus et conſecrent imagines vel veſtimẽta. aut alia fa
ciqt q̃ in iſtis artibus cõtinent᷑. Erroꝛ ⁊ blaſphemia.
Viceſimus ꝙ ſanguis vpupe vel edi vel alterius ani
malis.vel pergamenũ virgineũ vel coꝛiũ leonis et ſi-

milia babeãt efficaciã ad cogendos vł repellẽdos de

mones miniſterio hmõi artiũ Erro.
Viccſimuſpꝛimus ꝙ imagines de ere plumbo.vł au⸗
ro.vel de cera alba vel rubea.vel alia materia bapti/
ſate exoꝛciſate ⁊ cõſecrate ſeu potius execrate ſᷣm pꝛe
dictas artes ⁊ ſub certis diebus habeãt virtutes mi⸗-
rabiles.que in libꝛis taliũ artium recitantur. Erroꝛi
fide et phia naturali et aſtronomia veer.
Aiceſimuſſecundus vti talibus et fidem dare.nõ
ſit idolatria ct infidelitas. Exrroꝛ.
Aiceſimuſtcrtius ꝙ aliqui demones boni ſint alij be

nigni alij omnia ſcientes.alij nec ſaluati nec damna

ti. Exroꝛ.
Viceſimuſquartus ꝙ ſuffumigationes que fiunt in
buiuſmodi operationibus conucrtuntur in ſpiritus

gult ꝙ ſint debite eis. Exroꝛ.

Viceſimuſquintus ꝙ vnus demon ſit rex oꝛientis ⁊
pꝛeſertim ſuo merito.⁊ alius occidentis.alius ſeptẽ-
trionis.alius meridici. Erroꝛ:.

Niceſimuſſextus ꝙ intelligentia motrix celi influit i

animam rõnalem ſicut coꝛpus celi influit in coꝛpus

bumanum. Erro.
Viceſimuſſeptimus ꝙ cogitatõnes noſtre intellectu
ales et volitiones noſtre interioꝛes immediate cau/
ſentur a celo.⁊ ꝙ per aliquam traditionem magicaʒ

tales poſſint ſciri.et ꝙ per illam de eis certitudinali⸗

ter iudicare ſit licitum. Erroꝛ. ́MVDd
Niceſimuſoctauus articulus peꝛ quaſcunqʒ artes

ter cogunt᷑ ⁊ cõpellunt᷑.et non potius ita ſe cogi fin-

thagicas poſſimus deuenire ad viſionẽ viulne eſſen/
tie vel ſanctoꝛũ ſpirituum. Exrroꝛ.
ta ſunt bec ⁊ poſt maturam crebꝛaimq; ĩter nos
et deputatos noſtros examinationem. cõcluſa in no-

ſtra congregatione generali pariſius apud ſanctum . toꝛitae claria
—— ſimpliciter ſupꝛema. alia eſt inferioꝛ et ſuboꝛdinata.

MWathurinũ demane ſuper hoc peſcialiter celebꝛata
Anno domini.).ccc.xcviij. Die.xix.menſis ſeptẽ/
bꝛis. In cuius rei teſtimonium ſigilluʒ dicte faculta-
tis pꝛeſentibus litteris duximus apponendqdum,.
. Oꝛiginale huius determinationis
Aeeſt ſigillatum magno ſigillo facul1
tatis theologice pariſuus. J
4Seauuneun excerpta pꝛincipalium articuloꝛum
tractatus euiuſdam contra erroꝛes fratris iobannis
oc monteſono oꝛdinis pꝛedicatoꝛum pariſius condẽ

/Poſtolicis verbis
A edocti. parati ſemper ad ſatiſfactioneʒ

Aomni poſcenti nos rationeʒ de ea que
mnnmnn nobis eſt fide. ad tuitionẽ eius quã
pfitemur oꝛthodoxe. et vr r tionabilis quoꝛundaʒ
erroꝛum condemnatio pariſius nuper facta. ac iuſti
ficatio exoꝛte ſuper hoc cauſe et aduerſantium oim
quecũq; iniuſta irrationabiliſq; cõqueſtio oblocutio
atqʒ veratio ſingulis innoteſcat.pꝛeſentem tractatũ

ſub apoſtolice detri ſedis et ſedẽtis in ea ſummi põ

tifieis coꝛrectione duximus cõpilandũ. In quo vni/
uerſis chꝛiſtifidelibus qui ipſum lecturi vel audituri
ſunt ſupplicamus affectu.vt equo animo puraq; mẽ
tis acie ꝓſpiciant vniuerſa nobiſcum ⁊c.Ad honoꝛc
ſancte et indiuiduc trinitatis cuius fidei cauſam agi

mus.pꝛeſentẽ tractatum aduerſus erroꝛes fratris io

hannis de monteſono oꝛdinis fratrum pꝛcdicatoꝛuʒ
nuper in pariſieñ.ſtudio condẽnatos.ex deliberatio
ne vniuerſitatis ſtudij pariſieñ.et ſpecialiter doctoꝛũ
baccalarioꝝ facultatis theologice cõpoſitum in tria
capitula diſtinguemus. 15 airne ad fundanduʒ
ꝓceſum fratrum cõtra di
cultatẽ theologic.ac ctiam ꝓceſſum inde ſecutum co
ram domino epiſcopo pariſieñ.ad inſtantiã vniuerſi
tatis pꝛedicte declarabitur qualiter ad dictos epiſco
pũ et facultatẽ theologic pertinet aſſertiones hereti/
cas vel in fide erroneas ⁊ cõtra aſſcrẽtes eas pariſiꝰ

condẽénare. n wo⸗ declarabitur ⁊ tam rõnibꝰ q;
2

autoꝛtatibus ſanctoꝝ et doctoꝛũ ꝓbabitur ꝙ aſſerti
oues dicti fratris per cedulaʒ dicte facultatis dicto

domino epiſcopo tradite.fuerũt rationabiliter cõdẽ

nate. ¶ OUn tercio qꝛ magiſter ac ꝓcuratoꝛ generalis
et non nulli dicti oꝛdinis fratres contra dictũ epiſco
pñ ⁊ ſibi adherẽtes ad ſedẽ apoſtolicã appellauerũt.
inter memoꝛatas dicti fratris aſſertiones.vt pꝛefert
damnatas aliquas ad ſancti Cbome de aquino per⸗-
tinere doctrinam.quã aſſerunt ꝑ eccleſiã appꝛobatã
ideo declarabitur doctrinam hmõi ſancti thome nõ
ſic appꝛobatam eẽ ꝙ ꝓpter eam opoꝛteat antedictã
condẽnationem aut dicti epiſcopi pꝛoceſſum aliqua/
liter impedire. 8l S
(Ccapitulum pꝛimum.

Hale eſt bec diuiſio pꝛemittẽda.ꝙ diffinitio circa ea qꝗᷓ
munt fidei.i.appꝛobatio veritatis alicuiꝰ tanꝙᷓ catbo

ũ fratrem per dictam fa-

quſiones ex pꝛemiſſis ſunt ſubinferende.

(Lirca pꝛimum pꝛinci-

“

ſice. vel repꝛobatio aut coᷣdemnatio oppoſite falſita⸗

tis tanqᷓ; heretice aut in fide erronee poteſt eẽ dupli⸗
citer. Anomodo ſcolaſtice et doctrinaliter. Alio mõ

autoꝛitatiue et iudicialiter. Et bic ſcs modus ẽ du

plex ſᷣm ꝙ bec autoꝛitas iudiciaria ẽ bipꝑtita. Ana eſf

Juxta hanc trimembꝛẽ diuiſionẽ que clara ẽ.ſũt tre
cõcluſiones pꝛincipales declarãde.et deinde er eis qᷓ

dam alie ſubinferede. rims erit de diffinitide iu⸗

diciali et autoꝛitatiua ſupꝛema. Scda de iferioꝛi 7

ſuboꝛdinata. Tertia de doctrinali et ſcolaſtica.Et

ipſarum ꝓbatio pꝛincipaliter fundabitur in iure di

ninn.
Pꝛima igit᷑ cõcluſio eſt. Ad ſanctã ſedẽ apoſtolicam
pertinet autoꝛitate iudiciali ſupꝛema circa ea qͥ ſunt

fidci iudicialiter viffinire. ⁊ hec ꝓbatur. qꝛ ad illiꝰ tã
ꝙ¶Q/g ad ſupꝛemi iudicis autoꝛitatẽ pertinet in fide iudi

cialiter diffinire cuius fides nunoꝙᷓ deficit Sed ſancte
apoſtolice ſedis fides nunqᷓ; deficit igit᷑ ⁊c.maioꝛ eſt
nota.ſed minoꝛ ꝓbat᷑.qꝛ de hac ſancta ſede in peri
na petri apoſtoli in ea pꝛeſidẽtis dictũ ẽ. Petre roz
ui ꝓ te vt nõ deficiat fides tua.Luc.xxij. ꝓpter quecd
dicit Cipꝛianus.xciij.diſt.Qui ccc.
Secunda concuſio eſt ꝙ ad epiſcopos catbolicos ꝑ
tinet autoꝛitate inferioꝛi ⁊ ſuboꝛdinata circa ca que
ſunt fidei iudicialiter diffinire. Et hoc pbatur Quia
ad eos pertinet iudiciali autoꝛitate inferioꝛi et ſuboꝛ
dinata in fide diffinire ad quos pertinet cõſimiliter
eccleſiam regere.Sed ad epiſcopos catbolicos perti
net ſcᷣm.igit᷑ et pꝛimuzʒ.maioꝛ patet.qꝛ ecclcſie regi /
men maxime concernit fidem.⁊ ideo cui iure diuino
cõmittitur eccleſiã regere.ei eodẽ iure cõmittitur de
fide cognoſcere ⁊ iudicare.Sed minoꝛ ꝓbatur auto
ritate Pauli. Actu. xx. ca. vbi dicit. Attendite vobis
⁊ vniuerſo gregi in quo vos ſpirituſſanctꝰ poſuit epi
ſcopos ecdleſia regere dei. AUñ patet ꝙ iure diuino et
autoꝛitate ſpirituſſancti epiſcopi poſiti ſunt ad regi/
men eccleſie dei.Regimẽ autẽ impoꝛtat iudicialẽ an
toꝛitatẽ. ergo ſequitur ꝙ ad eos pertinet autoꝛitate
iudiciali inferioꝛi ⁊ ſuboꝛdinata ⁊ ſupꝛeme autoꝛita

ti ſubiecta cecleſiã regere et per cõſequens de fide co

gnoſcere et in ea diffinire. AUnde patet ꝙ de tali regi
mine ad fidem pertinere loquatur aptus c.
Tertia concluſio eſt ꝙ ad doctoꝛes theologos perti

net determinare doctrinali ⁊ ſcolaſtica circa ea que

ſunt fidei doctrinaliter diffinire ad qs pertinet ſacrä

ſcripturã docere.et ex ea bereticas aſſertiões ⁊ i fide
erroneaſ repꝛobare acvitates catholicas appꝛobare
Sʒ ad doctoꝛes theologos ptinet ſcm igit᷑ ⁊ pꝛiimũ
ꝓbatiões mioꝛis ⁊ maioꝛisvið ſi vis iĩ dicto tractatu
Ex pꝛedictis conduſionibus patet reſpõſio ad pi
dpalem articulum.ſ.ꝙ ad epiſcopum pariſieñ.et ad
theologie facultatem pertinet aſſertiones bereticz
aut in fide erroneas et contra eas aſſerentes pariſi
condemnare. Quia per ſcdam condluſionem patz ꝙ
hoc ad epiſcopum pertinet diffiniendo iudicialiter.
⁊ per tertiã concluſionem patet ꝙ ad facultatẽ tbeo
logicam pertinet diffiniendo doctrinaliter. Secd
adbuc ad magis fundandum ꝓpoſitum tres ale c⸗

Quarta igitur cõcduſio ẽ.ꝙ ad dictos epiſcopũ ⁊ fa-
cultatẽ theologie ꝑtinet nõ ſolũ cõiuncti ᷣ ⁊ diuiſim
modis pꝛedictis aſſertiones hereticas aut erroneas
condemnare. Licet tamen qũ q; rationabiliter Cõfue

etlirbtin

caor Peo⸗
—
Cntra
ſnoeer
uctgun⸗
Ccelteni
worenocen
ſiäſtit)
ſortttten.’
Utroonſhe
gigtofntet
Semonchi
et vwotſu
ologefnen
Nonblterin
ptauſaſiden
Perainſon
Crpccicis
catispatzlu
moicunf
tiali.
muo
ſhfntopeos
Mutgruente
Nerrunone
leſpescore
Utorendel
spetuittt
eünas⸗
(Oundus
Oſunnots
Naſtatspen
NWNcn
nndcho
niu
linspr
e
ofninbn
NClotctis/
letinolert⸗
lckchzti
hafeſart
wharpi⸗
Eknendgi
fecgnͤodus
Aein
Tatusr
muutnt
Ldogne
aier
a
rin
Penir
N
P ge
Pdnnn

nełrint in huiuſmodi condemnatione coniunctim p/
cedere. Pꝛobationes dimittuntur bic cauſa bꝛeuita-
Auinta concluſio ad dictam facultatem theologie
contra certas perſonas ſcilicet contra ſingulares ma
giſtros et Baccalarios eidem facultati iuratos.per/
tinet quandoq; non ſolum doctrinaliter ſed etiaʒ iu/
dicialiter aliquo modo aſſertiones bereticas aut er/
roneas condemnare.Et bec cõcluſio pꝛobatur ex tri/
plici radice. Pꝛima pꝛobatio fundatur ex cõceſſa eis
poteſtate ⁊c. Secunda pꝛobatio fundatur in obſeꝛ/
uata conſuetudine ⁊c̃. Lertia eiuſdem concluſionis
ꝓbatio fundatur in publica vtilitate ⁊c̃. .
Sexta concluſio eſt ꝙ ad ſuperioꝛem iudicem perti⸗/
net pꝛoceſſum per dictos epiſcopum et facultatem
theologie factum nec ſine magna et notabili cauſa fa
uoꝛabiliter impedire.nec appꝛobationi contra cos
in cauſa fidei interiecte ſine matura deliberatione et
pꝛeuia infoꝛmatione deferre.et hec ꝓbatur.quia ⁊c.
Ex pꝛedictis concluſionibus ad pꝛopoſitum appli/
catis patʒ luce clarius iuſtificatio pꝛoceſſus facti cõ/
tra dictum fratrem iohannem ſicut patet in ſingulis
articulis. .
Oꝛimus igitur articulus eſt. ꝙ; cum dictus frater
infra ſcriptos erroꝛes pariſius in ſcolis publice dog/
matizauerit.et coꝛam facultate theologie euocatus
per decanum eiuſdem facultatis monitus charitati/
ue ipſos coꝛrigere recuſauerit.pꝛoteſtans eos vſq;
ad moꝛem velle defendere.dicta facultas erroꝛes hu
ius potuit et merito debuit doctrinaliter condemna
re. Pꝛima ꝑs.ſ.qð hoc potuit.patet ⁊c̃.
¶ Secundus articulus ẽ.ꝙ dicta facultas theologie
coaſſumptis ſibi magiſtris aliarũ triũ facultatũ vni/
uerſitatis pariſieñ.dictos erroꝛes pꝛius ꝑ eos exami
natos ⁊ doctrinaliter condẽnatos.merito debuit do
mino epᷣo pariſieñ.taniᷓᷓ iudici oꝛdinario iudicialiteꝛ
nũciare.et boc dare patet ex ſecunda cõcluſione et
eius ꝑꝛobatione.ſed ad huc ⁊c̃.
Mobꝛem pꝛenominate facultatis theologice ma/
Giſtri tribus alijs facultatibus ſibi coaſſumptis et co
sdiunctis nunciauerunt eccleſie. quibus pa/
tet triplex ratio denũciationis pꝛedicte. quam ſecre/
ta et charitatina monitio pꝛeceſſit licet tñ hoc nõ eẽt
neceſſe ſicut patz ex doctrina ſancti thome.ij.ſcdᷣe.
xxxiij.art.vij.vbi docet ꝙ peccata publica ſunt publi
ce arguenda.iuxta illud apoſtoli ad Thi.v. Peccan/
tẽ coꝛã oibus argue vt ceteri timoꝛẽ babeãt.Od itel
ligitur de peccatis publicis.vt Auguſti.dicit in libꝛo
D is domini ⁊c̃.
Eertius articulus ẽ. dicta facultas in ſcolis theo
ogicis ⁊ dictus epũs in locis ſue dioceſ.pꝛemiſſoꝛuʒ
erroꝝ dogmatiʒationẽ publicationem aut defenſio⸗
Rem finaliter inbibere potuerunt et debuerũt iudici
liter ꝓphibere ⁊c̃.
Sed buic articulo opponunt᷑ tria que ponit dictus
frater in ſupplicatiõe ſua ſeu querela dño pape expo
ſita. in qua fere tot ſunt mẽdacia quot ſunt verba.
¶ Hꝛimũ eſt qꝛ alique concluſionũ ſuarũ trabũtur
ex doctrina ſancti thome.quã facultas theologie alia
expꝛeſſe cõmendauit ⁊ dñs ſtephanus epũs pariſien
ſis per ſuas litteras appꝛobauit. ¶ Scom ẽ ꝙ dñs
Arbanus papa.v. eius bullam vniuerſitati ſtudij

in ſepulcro.que omnia ſunt abſurda.

tholoſani ſcripſit ⁊ voluit eiuſdẽ ſancti doctrinã tais
ꝙᷓ benedictã et catholicã ſequi ⁊ teneri a chꝛiſticolis
et ſtudioſis.et eã ꝓ viribus ampliari. ¶ Tertiũ ẽ q;
ſolius ſedis apoſtolice ẽ declarare damnare et appꝛo
bare.Añ poſtea concludit ꝙ dictus dñs epũs appo
nẽs falcem in meſſem ſummi pontificis dictas cõclu
ſiones ꝓnũciauit et decreuit falſas bereticas et erro⸗
neas.Et cauſam ſubdit ibidẽ.qꝛ iſta que tangũt fidẽ
ſũt de maioꝛibꝰ eccleſie cauſis ⁊ que ad ſolũ ſummuʒ
pontificẽ ꝓ examinatione et deciſione deferri debent
Ex quibꝰ ſeqͥ videt᷑ ꝙ nec epᷣs nec facultas pᷣdicta cõ
cluſiones pᷣdictas potuerũt iudicialiter danare.nec
eaꝝ dogmatiʒationẽ aut publicationẽ vel defenſionẽ
finaliter cobibere. Ad illa aũt faciliter reſponde
Añ ad pꝛimũ reſpõdet vniuerſitas ĩ ſuis ĩis patẽ
tibꝰ. Nosiquit milleſies diximꝰ ⁊ vt videmꝰ nõ ſuffi
cit.qliter ſci thome doctrinã ĩ dicta nr̃a ↄdẽnatiõe ne
quaq; reoꝛobamꝰ.ſᷣ̊ hũc eiuſq; fautoꝛes doctrinã eiꝰ
ad diſtoꝛtũ fideiq; abſonũ ſenſũ adaptãtes.aut vltꝛa
qᷓ; fieri dz cõtra eiuſdẽ doctoꝛis documentũ dilatan⸗
tes condẽnamus.audacter aſſerimꝰ.⁊ hec clare pate
bñt ex dicẽdis i ſecũdo ⁊ tercio capitulis.vbi manife
ſte ꝓbabit᷑ ꝙ pᷣ̃dicte erronee cõcluſiones nõ trabun
ex doctria ſci thome ſᷣ magis cõtrariant᷑ eidẽ.
ſcdm Foere ex pᷣdicta bulla dñi vꝛbani vłex pᷣalle
gata lr̃a dñi ſtephani ep̃i aut alia quacũqʒ lr̃a autẽti⸗
ca nõ põt ſufficiẽter cõcludi ꝙ ſci thome doctria ſit ĩ
oibus appꝛobata. ſicut clare oñdet᷑ ĩ tercio capitulo
huiꝰ tractatꝰ.Et ad boc adijciũt aliqui talẽ rationes
Illa doctrina nõ põt ſic eẽ in oibꝰ appꝛobata q̃ mul
ta cõtinet in fide erronea.Sʒ vt dicũt pᷣdicta ſci tbo
me doctrina nõ ſolũ in materia de abſoluta neceſſita
te creature de q̃ pñtis cõtrouerſie iferius ĩ tribꝰ vltis
cõcluſionibꝰ tertij capituli ſpãliter tractabit᷑.ſᷣ etiaʒ
in pluribꝰ alijs multa cõtinet in fide erronea.qd de/
clarãt. Mã in pꝛima ꝑte ſumme q.xlvij.arti. vlt. in re
ſpõſione vltimi articuli dicit.ꝙ nõ ẽ poſſibile aliã ter
rã eẽ qᷓ iſtã.qꝛ ois terra naturalit᷑ ferret᷑ ad boc medi
um vbicũq; cẽt.et notũ ẽ ꝙ nõ loquit᷑ de potẽtia na/
ture. ¶ Item in articulo vltimo dicit ꝙ impoſſibile
eſt duos angelos eẽ vnius ſpeciei.⁊ ꝙ impoſſibile eſt
eẽ plures albedines ſeparatas a ſubſtantijs.que vi/
dentur eẽ contra articulũ de omnipotentia dei ⁊ con
tra veritates creditas circa ſacramentum altaris.
tem infra.q.lxxviij.articulo.iij.et vj.⁊ in queſti⸗
onibus diſputatis tenet articulum de vnitate foꝛme
ſubſtantialis in bomine.qui eſt decimuſquartus arti
culus quinte ꝑartis de euan.eterno.damnatus ꝑ ale
xandrum. ¶ Item ex hac opinione thome de vnitaæ
te foꝛme ſicut dicit in glo.okam in dialogo ſuo cõclu
ſiones ſequuntur que in anglia fuerunt ſcãdaloſe.ſ.
ꝙ coꝛpus xpᷣi non fuit idem numero viuum ⁊ moꝛtu
um.et hoc concedit ſanctus thomas in queſtionibꝰ
diſputatis.q.lxiij.qð nõ fuit ſimpliciter. AUnde ſequi⸗
tur vltra ꝙ caro moꝛtua nunq; fuit viua.et ꝙ coꝛpo
ra ſanctoꝛum moꝛtuoꝛum nunqᷓ; fuerũt coꝛpoꝛa ſan

ctoꝛum viuentium.et ideo reliquie coꝛpoꝛum ſancto

rum nunqᷓᷓ fuerunt partes coꝛpoꝛumviuentium.nec
coꝛpus chriſti quod fuit vulneratum in cruce iacuit
quibus ⁊=
alijs pluribus erroꝛibns contra quos quidam docto
res ſpeciales compoſuerũt tractatus concludũt iſti.
2* 4*

i buluſmodi doctrina non poteſt eẽ in omnibus ap
pꝛobata.nec hoc obſtat eius ſanctitati vel canoniſa

tioni. quia non obſtante gloꝛioſo martyrio Cypꝛiani

ipſe errauit in fide ſicut patet.iiij. ſententiaꝝ diſtic.

vj. ⁊ ifra dicet᷑ c.iij. Abi ſctitas vite nñ ifert ſctitatẽ do

retice.¶ Anñ ex bis oibus ĩferũt q; pᷣdicta appꝛobato
vꝛbani quinti non ẽ buius doctrine appꝛobatio vni/
uerſalis ſed tãq; doctrine vtilis ⁊ in multis ꝓbabilis
ſicut doctrina pape magiſtraliter dicta ſola bʒ auto/
ritatẽ magiſtralẽ ſicut dñs Innocẽtiꝰ.iiij.de ſuo ap/
paratu teſtatus ẽ. Sed de bac materia copioſius in/
fra dicet᷑ in tribus pꝛimis concluſionibus tertij capi
tuli. et ideo bꝛeuius ꝑtranſimus. Ad tertiuʒ obiectũ
reſpondetur pꝛimo ꝙ nec facultas ⁊c.
¶ Capitulum. ij.

17.

Circa ſecundum pꝛinci

pale in quo declarandũ eſt ꝙ aſſertiones dicti fratris
per cedulam theologie facultatis dicto domino epi/
ſcopo traditam fuerunt rationabiliter condemnate.
Pꝛemittendum eſt vnum pꝛeambulum genrale qð
in aliquibus dictarum aſſertionum et earum condẽ
natione eſt neceſſario pꝛenotandum videlicet ꝙ licct
aliqua pꝛopoſitio vel aſſertio poſſit habere aliquem
ſenſum verum. tamen poteſt rationabiliter condem-
nari tanqᷓ; reuocanda ꝗpter alium ſenſum falſum in
ea vel in eius ꝓbatione intellectum. Et hbec ſuppoſi/
tio ꝓbatur tam rationibus q autoꝛitatibus ſancto/
rũ doctoꝛum et ſpecialiter ex dictis ſancti tbome de
aquino.vt pars aduerſa ⁊c. Quarto ꝓbatur ſuppo/
ſitio pꝛemiſſa et ſingulariter declaranca eſt per cxem
plum ſumptum ex doctrina eccleſie. Nam per eccle/
ſiam non nunqᷓ aſſertio ambigua habens aliquẽ ſen
ſum catholicum eſt damnata. immo quandoq; aſſer
tiones contradictoꝛie ᷣm vocem per eam ſunt dam/
nate. et ideo altera carum vel vltraq; aliquem habet
ſenſum catholicum. Et ecce exemplum manifeſtum.
Mam Iſid. in libꝛo etbimo.capitulo decimonono li⸗
bꝛo.viij.et habetur.xxiiij.q.iij.capi.quidam autẽ. ap/
te inſinuat ꝙ vtraq; iſtarum. deus creat mala. deꝰ nõ
creat mala eſt bereſis condemnata. vnde et aſſerto/
res vtriuſq; reputat hereticos dictos Coliciãi a quo
dam colico nominati.qui dicunt deum nõ faccre ma
la.contra illud qdð ſcriptum eſt. Ego deus creans ma
la.Floꝛiani a floꝛiano qui econtrario dicunt deũ cre/
aſſe mala ilu quod ſcriptum eſt. Yecit deus

ctrie. ſic 8 de papia martyre q fuit patron? ſecte be/

om̃ia bona. ¶ Ex quibus colligitur quod vtraq; iſta
rũ eſt hcreſis condẽnata.⁊ tñ iſta afſertio.deus creat
mala. habet aliquem ſenſum catholicum ſcilicet iſtuʒ
deus creat mala pene.et ſimiliter iſta. deus nõ creat
mala. pabet ſenſum catbolitum ſcilicet iſtum deꝰ nõ
creat mala culpe ⁊c. . .
Narigit ſuppoſitione pꝛcambula.ſic firmiter ſta⸗
bilita ſingilatim declarandum eſt. aſſertiones dicti
fratris fueruut rationabiliter condenmate.
Pꝛima igitur ꝓpoſitio ſua fuit. Maioꝛ eſt vnio by⸗
poſtatica in cbuſto ꝙᷓ vnio trium perſonarũ in eſſen⸗
tia incrcata.
Secunda.poſſibile eſt eſſe aliquã creaturam puram
in puris naturalibus que ita poſſet ſibi et homi me/
reri ſicut anima chꝛiſti concurrente gratia habituali.

non eit tamen aliqua poſſibilis que tam conuenien⸗
ter coungruenter et ſufficienter hominẽ poſſet redim?
et ſaluare ſicut chꝛiſtus. Et iſta condemnatur reuo/
canda tanqᷓ; falſa et male ſonans et erronca ad intel

lectum pꝛobationis ſue videlicʒ de gratia anime xpᷣi
quo ad pꝛimam eius partenm.
Tertia aliqua pura creatura rationalis poteſt in pu
ris naturalibus beatifice dei eſſentiam intueri.⁊ bãe

dicit patere de creatura pꝛedicta. Et iſta condemna-
tur reuocanda als pariſius damnata tanqᷓ erronez

Quarta.aliqua pura creatura eſt poſſibilis perfecti/
oꝛ anima chꝛiſti in merendo puta gratia anime chri/
ſti. Et bec damnatur reuocanda tanq; falſa erronea

abſurda in theologia et philoſopbia.⁊ theologice d

ctrine irriſiua. Addidit huic ꝓpoſitioni iſtam verifi

cationẽ.et ſi non quo ad quantitatem meriti tũ que
ad modum merendi.et bec omnia eidem ꝓdeſſe nõ

poſſunt.
Quinta. videtur mihi ꝙ talis creatura ſi poneret᷑ eẽ
ſimpliciter genus. Et bec condemnatur reuocanda
ſicut imm
Sexta.ponere aliquod creatum vel aliqua creata eẽ
ſimpliciter et abſolute neceſſe eſt non eſſe contra fidẽ
Et bec cõdemnatur reuocanda tanꝙ falſa ⁊ male ſo

nans in fide ᷣm cõmunem modũ theologoꝛum.

Septima.neceſſe eſſe non repugnat eſſe cauſatũ.Et

bec condemnatur reuocanda tanꝙᷓ falſa et crrones

in fide. M
Octaua.magis eſt conſonũ fidei ponere aliquid ci/
tra pꝛimum eſſe abſolute ⁊ ſimpliciter neceſſe nequa

qᷓ ponerc ipſum ſine aliqua additione cſſe neceſſe eẽ

Et bec condemnatur reuocanda tanqꝙᷓ falſa et erro/

nea ꝓpter fa ſam implicationem et erroneã compa:a
tionis quam includit ꝙ aliq; rem creatam eſſe neceſ/

ſe eſſe ſcilicet ſine aliqua additione eſt conſonum ſa/

cre ſcripture et per conſequens aliquod creatum ẽ in

*

creatum.qd contradictionẽ includit.

MHona.aſſerere aliquid foꝛe verũ quod eſt contra ſa/
cram ſcripturam eſt expꝛeſſiue contra fidem. Et bec
condemnatur reuocanda tanqꝙᷓᷓ falſa et iniurioſa ſan
ctis et doctoꝛibus ſi eam intelligat vniuerſaliter ꝓut

in ꝓbatione eius videtur pꝛetendere.

Decima.non omnem homi

tra fidem. Et bec damnat᷑ reuocanda tanq; falſa ſcã
daloſa et piarum aurium offenſiua et pꝛeſumptuoſe

aſſerta. non obſt ante ꝓbabilitate queſtionis. vtrum

beata virgo fuerit in peccato oꝛiginali concepta c.
Undecim. beatam mariã virginem et dei genitricem
non contraxiſſe peccatum oꝛiginale eſt expꝛeſſe con⸗/
tra fidem. Et bec condemnatur reuocanda tanq fal
ſa ſcandaloſa pꝛeſumptuoſc aſſerta et piarum auriu
offenſiua. . .
Duogdecima.tm̃ eſt contra ſacram ſcripturam vnuʒ⸗
bominem eſſe exemptum a peccato loꝛiginali pꝛeter.
chꝛiſtum ſicut ſi decem bomines ponerent᷑ exempti.
Et bec condemnatur ſicut pꝛecedens reuocanda tan
qᷓ; falſa ſcandaloſa pꝛeſumptuoſe aſſerta et piaru au/
riũ offenſiua. v. . .
Tredccima. magis eſt expꝛeſſe contra ſeripturam ſn
cram beatam virginem non eſſe conceptam in peccs

iate pꝛecedens.

decin nem pꝛeter chꝛiſtum cõ/
traxiſſe ab adam peccatum oꝛiginale eſt expꝛeſſe con

ſingennan
Ctoſantingen
geͤrthot
zillitenenen
foltmdengne
Gnontlnndeß
Aüpeheitunt
Pwobatonesd
nacan.

4
Ciran⸗

nodulnmnn
ſcckeppeobꝛta ⸗
Cttenuatonan⸗
trpedltepren
dantnumekeper⸗
Ncrintalig.
lciantmmä tn
Utmäztalsinter
dsolsde
Naregigat
nohhſetihn
regilainnen
feta. Hunm
fllan goenne
blencintiib
ponatcoyvpna
lenſulitnsaute
Neponporinery
Nlbatſemei,
Nemneſcaunco⸗
Cnhetarono⸗
tolisnhieund
Detrſellopunn
norſclunfti
tiſciisgrth
tnthigz nen
tieniſgepu
neſoſptnret
fentſattppn
Uun noret D
nltungeket
hnlneſuef
nichane
iawitin
irnnin

—

diguscunin
6 anunne
eckaͤnd
nei

nmennitn.

Nem grini
md tiien

üntn⸗

micrnnct
ig ninn
ianungnn
mün 1
rminui,
ammnd
Z
ur,
enne
ℳ

lun,
giudiss

4
4

to oꝛiginali q; aſſerere ipſam ſimul fuiſſe beatã et via
triceʒ ab inſtanti ſue conceptionis vel ſanctificatõis
Et poſtꝙᷓ pꝛobauit coꝛrelariuʒ.dixit ꝙ pari modo vi
deretur dici ꝙ magis eſt expꝛeſſum ipſam vnitam fu
iſſe bypoſtatice.et boc idez in conſiſtoꝛio et in ſerſpto
ſuo coꝛam iudicibus recitauit. Hec autem ꝓpoſitio
condemnatur ſicut pꝛecedens reuocanda tanqꝙᷓ fal/
ſa ſcandaloſa pꝛeſumotuoſe aſſerta et piarum auriũ
offenſiua.et merito potuiſſet rigoꝛoſius condemnari
quia nulla pꝛecedentium eſt ita temeraria.
Quartadecima et vltima. In expoſitione ſacre ſcri
pture ſiue declarando per cccleſiaʒ ſiue per doctoꝛes

ſiue excipiendo per quecunq;.de ſacra ſcriptura ⁊ nõ

aliunde trabenda eſt determinatio declaratio ſiue ex
ceptio ſicut in grãmatica cõtra regulas poni ĩ eadex

exceptõ reperitur. Et bec cõdemnatur reuocanda tã

ꝙᷓ falſa et erronea ſi intelligat ꝙ exceptio vel expoſi-
tio ſit trabenda expꝛeſſe.⁊ explicite ex ſcriptura ſacra
ct non aliunde ꝓut videtur pꝛetenderc.aliter nõ eẽt
ad pꝛopoſitum ſuum.
pꝛobationes diffuſe ⁊ pulcerrime ponuntur in dicto
tractatu.
Capitulum.iij.

Eirca tertiũ pꝛincipale

in quo declarandum eſt ꝙ doctrina ſancti tbome nõ
ſic eſt appꝛobata ꝙ pꝛopter eain opoꝛteat ante dicta

condemnationem aut dicti epiſcopi pꝛoceſſum aliqᷓ/
liter impedire.pꝛemittenda eſt hec diuiſio.ꝙ aliq uã
doctrinam eſſe per eceleſiam appꝛobatam poteſt tri
pliciter intellig. Eno modo ꝙ talis doctrina ſit per
eccleſiam tanꝙ; vtilis et in fide pꝛobabilis acceptata
et tanqᷓᷓ talis inter ſcola ſticos diuulgata. Secundo
modo ꝙ talis doctrina ſit ſic appꝛobata ꝙ oꝑoꝛteat
credere ꝙ ipfa ſit in omni ſui parte vera. ¶ Lertio
modo ſic vt ipſa ſic ſit appꝛobata vt opoꝛteat crede/
re ꝙ ipſa in nulla ſui parte ſit in fide erronea vel be
retica. Mam multa ſunt falſa que non pertinent ad
fidem que tamen non inducunt erroꝛem condemna
bilem et in talibus non cadit hereſis.quia hereſis im
poꝛtat coꝛruptionem fidei chꝛiſtiane. In talibus au
tem falſitas aut erroꝛ ad coꝛruptionem fidci chꝛiſtia
ue non pertinet vt dicit ſanctus Thomas.ij.ſcde.q.
de bercſi.artic.ij.Et ideo patet ꝙ appꝛobatio alicuiꝰ
doctrine ſecundo modo maioꝛ eſt appꝛobatione ali/
cuius tertio modo. Pꝛimus autem modus appꝛoba
tionis multum differt a duobus alijs.quia multe ſũt
doctrine illo pꝛimo modo appꝛobate que continent
non ſolum falſa immo etiam quedaʒ in fide erronea
vt inferius patebit. Ande pꝛimus modus appꝛoba/
tionis communis eſt multis doctrinis ſeu libris vel

tractatibus ſanctoꝛum et doctoꝛum. ſed ſecundꝰ et

tertius valde paucis ſcriptis conueniunt. ſcʒ ſoli do
ctrine ſcripture ſacre et vniuerſalis ecdleſie vt quidã
dicunt ſicut apparebit ex dicendis.et ideo vterq; ipᷣo
rum maioꝛ eſt pꝛimo. Quilibet autem pꝛedictoꝛum
modoꝛum poteſt ſubdiuidi.quia talis appꝛobatõ ali
cuius doctrine poteſt eſſe expꝛeſſa łv tacita.Expꝛeſſa
quidẽ ꝑ ſcripturã autẽticã ſicut ꝑ autoritatẽ ſcriptu/
re diuine.vł ↄſtitutionẽ eccłievl bullã apoſtolicã aut
gliam litteram autenticam alicuius perſoue vel col/

arum pꝛopoſitionum im

legij in boc poteſtatem babẽtis. Et ſic æpꝛeſſe appꝛo
bata eſt doctrina ſcripture ſacre noui et veteris teſta
menti.generalium concilioꝛum. epiſtolarum decreta
lium.et quoꝛundam opuſculoꝛum ſanctoꝛum patrũ
ſicut patet ex decreto SGclaſij pape.xv.di.capitu.ſan⸗

cta romana. Lacita veꝛo poteſt eſſe alicuius docrri-

ne appꝛobatio per tollerantiã ſeu permiſſionem ec-
cleſie.et ſic multe ſunt doctrine appꝛobate non ſoluʒ
ſanctoꝛum patrum ſed etiam quoꝛundam doctoꝛuʒz
et magiſtroꝛum qui ſcripſerunt ſummas et lecturas
diuerſas et in quibuſdã inter ſe aduerſas tam in tbe
ologia qᷓ iĩ iure canonico.ſicut patet de multis tocto
ribus vniuerſitatis pariſienſ. et alioꝛum ſtudioꝛuna
Et hec tacita eoꝝ appꝛobatio habetur implicite ex pᷣ
allegato decreto Gelatij pape vbi dicitur. Opuſcula
atq; tractatus omnium patrum oꝛthodoxoꝛum qui
in nullo a ſancto romane ecdleſie conſoꝛtio deuiaue/
runt nec ab eius pꝛediatione ſeiuncti ſunt.legẽda de/
cernimus. Ande quia hic generaliter omnium illoꝝ
magiſtroꝛum vel doctoꝛum qui huiuſmodi ſunt ap⸗/
pꝛobata tacita.ſ.et implicita licet nõ explicita.ſed de
opuſculis eoꝛum diligenten ſernandum eſt quod ibi-
dem ſequitur. ꝙ cum hec ad catholicorum manus
aduenerint. beati apoſtoli pauli ſentencia pꝛecedat.
omnia pꝛobate quod bonum eſt tenete.⸗ Buxta pꝛͤ
mam diuiſionem declarãde ſunt tres pꝛincipales cõ
cluſiones circa appꝛobationem doctrine ſancti tbo/
me.deinde alie tres ſpeciales circa doctrinazʒ eius de
abſoluta neceſſitate creature. Pꝛima igitur cõcluſio
eſt. Doctrina ſancti tbome in opuſculis ſuis theolo/
gicis contenta.pꝛimo modo eſt per eccleſiam appꝛo-
bata et tanqᷓ; vtilis et ꝓbabilis dinulgata.et bec pꝛo
batur quia ⁊c. S
Secunda concluſio eſt. Pꝛedicta ſancti tbome do/
ctrina non eſt ſccũdo modo per eccleſiam appꝛoba-
ta ſic ſcilicet ꝙ opoꝛteat credere ꝙ ipſa in omni ſui ꝑ
te ſit vera.et hec pꝛobatur quia ⁊c. .
Tertia concluſio. Pꝛefata ſancti thome doctrina nõ
eſt tertio modo pꝛedicto per eccleſiam appꝛobata ſie
ſcilicet ꝙ opoꝛteat credere ꝙ ipſa in nulla fui ꝑte ſit
in fide erronea vel beretica. et bec cõcluſio pꝛobatur
Secundo pꝛincipaliter pꝛobatur tertia concluſio.qꝛ
de illa non opoꝛtet credere doctrina ꝙ ipſa in nulls
ſui parte ſit in fide erronea vel heretica in qua quiaẽ
continentur multe contrarietates et repugnãtię.cti/
am in materia ad fidem pertinente.ſed multe buiuſ
modi repugnantie et contrarietates continentur in
doctrina ſancti thome.igitur ⁊c. Maioꝛ eſt nota.ſed
minoꝛ pꝛobatur.et de multis exemplis bꝛeuitatis cã
pauca ponentirr. ðMU
Pꝛimum exemplum eſt quia pꝛimo ſententiarum di
ſtincti. xj. arti.iiij.tenet ſanctus thomas ꝙ pater ⁊ fi
lius poſſunt dici duos ſpiratoꝛes ſicut ſpirantes. In

pꝛima vero parte ſumme ſue.q.xxxvj.ar.vlti.dicit ꝙ

ſunt vnus ſpiratoꝛ et non duo.et tamen bec materia
multum ad fidem pertinet.cñ in concilio lugduneñ.
ſub Gꝛegoꝛio decimo celebꝛato fuerit diffinitũ ꝙ ſpi⸗
rituſſanctus a patre et filio non duabꝰ ſpirationibꝰ
ſed vnica ſpiratione pꝛocedit.ſicut patet in ca. fideli.
extra de ſumms tri.et fi· ca. l. vi·

e

Scoᷣm exemplutm eſt quia in ſcdᷣo ſententisruʒ.di.j.
dicit ꝙ creatio inſtrumentaliter cõmunicari potuit
creature.ſuſtinens in hboc opinionem magiſtri li. iiij.
diſtincti.v.in qua tamen ab alijs doctoꝛibꝰ cõmuni/
ter non tenetur. In pꝛima vero parte ſumme.q.xlv.
ar. v. dicit q; non. et idem dicit in ſecundo contra gen
tiles.ca.xxj.et in queſtione de veritate. ”?”
Lertiũ exemplũ põt poni qꝛ in ſcdo ſententiaꝝ et ſi⸗/
iliter in q̃rto tenet ꝙ oĩs bõ pꝛeter xpᷣm cocipitur i
peccato oꝛiginali.⁊ in pꝛimo tenet ꝙ beata virgo nõ
fuit cõcepta in pctõ oꝛiginali ſicut ſupꝛa dictũ c᷑.⁊ tñ
ꝑs aduerſa cõtra quã agimꝰ aſſerit ſecundũ expᷣſſe eẽ
imo expᷣſſiſſime cõtra fidẽ. ⁊ iõ bʒ cõcedere ꝙ doctria
ſancti thome ĩ hac ꝑte eſt in fide erronen.
¶ Quartũ exemplũ qꝛ in tertio ſniaꝝ.di.vj.q.ij.arti.ij.
picit qꝙ; pꝛimia opinio ibi poſita a magiſtro nõ ẽ bere/
tica lʒ ſit falſa ſcʒ filius dei aſſumpſit hominẽ ex hũa/
na carne ⁊ aia rõnali cõſtitutuũ.⁊ ille bõ cepit eẽ de⸗
et deus cchi⸗ eẽ bõ ille. In tertia vo ꝑte ſumme.q.ij.
art.iij. in fine dicit ꝙ eſt heretica et danata in cõcilio.
Quintum exemplũ eſt quia in quarto ſniarũ diſtin.
xxxviij.arti.iiij.in ſolutione tertij argumenti dicit.ꝙ
papa poteſt diſpenſare in voto continentie.⁊ in ſcda
ſc 2vrwilatti r vicit qꝙ nõ.allegãs decretalem
Cũ ad monaſteriũ.extra de ſta.mona.vbi in fine illiꝰ
decretalis dicitur ꝙ abdicatio ꝓpꝛietatis ſicut ⁊ cu/
ſtodia caſtitatis adeo ẽ annexa regule monachali vt
eõtra eã nec ſummus pontifex poſſit indulgerc.Sed
hec ſecũda opinio videtur eẽ erronea in fide cum ſit
contra obſeruantiam eccleſie que in tali voto qñqʒ
iſpenſauit. ſicut oſtendit dñs Ourandus in.iiij.
extum exempluʒ generale quod ſumitur a quodã
ractatu ſancti tbome de cõcoꝛdia quoꝛundã dictoꝝ
ſuoꝝ inter ſe diſcoꝛdantium. qui incipit. Pertranſi/
bunt plurimi et multiplex erit ſcientia vbi multa di/
uerſa et aduerſa que in doctrina ſua continentur coꝛ
tigit et exponit.Et quia veriſimile eſt ꝙ tunc nõ om/
nia bhuiuſmodi ſibi occurrerunt. ideo in fine pꝛologi
ſui ſupplicat libꝛoꝛũ ſuoꝛum lectoꝛibus ita dicẽs.Si
quis aliqͥd iuenerit nõ cõcoꝛdant᷑ ſi nõ ſit manifeſta
cã dicẽdi ex q̃ ᷣm Hilariũ accipiẽda ẽ iutelligentia di
ctoꝛũ.diſcretioꝛẽ ⁊ magis exercitatũ cõſulat.Siveꝛo
niõ fuerit inuentũ quõ vtrũqʒ; ſtare poſſit.id illoꝛũ eli
gat qdð magis cõſonũ veritati iudicauerit.alterũ ve/
ro noſipſi reuocaremꝰ ſi talis diſcoꝛdia nobis occur-
teret. g quo dicto coꝛrelarie ſequit᷑.ꝙ ſi in doctrina
ſancti thome aliqua aſſertio reꝑiret᷑ que eẽt heretica
aut in fide erronea.nõ ꝓpter boc ſequeret᷑ ꝙ aſſerens
fuiſſet hereticus.qꝛ.ſ.eã ꝑtinaciter nõ aſſeruiſſet cuʒ
ad reuocationẽ builiter ſe offerat. Sic em̃ beatus Ci
ꝛianus et btũs Hiero.licet erroneas opiniones vel
ercticas ſcripſerint qᷓs reuocaſſe nõ legunt᷑ vt infꝛa
dicet᷑.qꝛ tñ eas ꝑtinaciter nõ defenderũt non ſunt he
tetici iudicandi ⁊c.Et ꝓpter hoc ſolũ ꝙ bereſim tenu
erit verbo vel ſcripto non eẽt poſt moꝛtẽ de hereſi ac
cuſandꝰ niſi ꝓbari poſſet ꝙ taleʒ bereſim ꝑtinaciter
tenuiſſet. Et hoc ptʒ ex dictis ſancti thome.in.ij.ij.q.
de bereſi. ar.ij.in ſolutiõe ad tertiũ argumentũ vbi al
legat Auguſti. xxiiij.q.iij.dicentẽ. Si qͥ fniam ſuã qᷓ;
uis falſam atqʒ ꝑueriam nulla pertinaci animoſitate
defendunt.querunt autem tacita ſollicitudine vitatẽ
coꝛrigi parati cũ inuenerint.nequaq; ſunt inter here

ticos cõputandi. AUnde cõcludit q; ſi aliqui doctoꝛes
diſſenſiſſe videntur in vel contra ea quoꝛum nihil in
tereſt ad fidem vel etiam in quibuſdà ad fidem per⸗
tinẽtibus qᷓ nõdũ erãt ꝑ eccleſiã determiata n eſt vi⸗
tiũ bereſis. poſtqᷓ autẽ eſſent determinata autoꝛitate
eccleſie vniuerſalis.ſi quis tali determinationi ptina
citer reſiſteret vel repugnaret. bereticus eẽ ſentiretur
Et hec dicit ſan.Lho. pter diſſenſionẽ que fuit intes

Hiero.et Aug.circa ceſſationem legalium. Ex qun

bus omnibus ſatis patet ꝙ idẽ ſanctus thomas qui
Aug. et in regula et in doctrina ſequit᷑ ſicut magiſlltʒ
diſcipulus. dicere potuit et debuit cũ eodẽ auguſtino
errare potero ſed hereticus nõ ero.qꝛ nõ opoꝛtet cre
dere ꝙ; doctrina ſua in nulla ſui parte fuerit beretica
vel in fide erronea lʒ ipſe nõ fuerit hereticus.
Tertio ꝓbatur eadem cõcluſio ꝙ; ſi opoꝛteat dicere
qꝙ; bmõi doctrina in nulla ſui parte ſit in fide erꝛonea
vel beretica.boc maxime eẽt quia ipſa eſt per eccleſi⸗

am appꝛobata.Sed aliqua ẽ doctrina multomagis 4

appꝛobata qᷓ; doctrina ſancti thome.que tameni ali⸗
qua ſui parte eſt heretica vel erronca in fide. igitur
hoc etiã ſine vlla temeritate dici poterit de doctrina
ſancti thome non obſtante eius appꝛobatione.conſe
quentia eſt clara et maioꝛ nota. quia illi fundamẽto
innititur pars aduerſa.Sed mino: ꝓbatur ꝑ multa
exempla. Et vt a maioꝛibus ad minoꝛa ꝓcedatur
Pꝛimum exemplum ponitur de doctrina beati peti
apoſtoli quã nulli dubiũ eſt eẽ magis appꝛobataʒ q;
doctrinam beati pauli.ꝓ omnibus ad fidem pertinẽ
tibus que verbo aut facto docuit.conſtat ꝙ bmõi do
ctrine in aliqua ſui parte fuit in fide erronea.ſ.in illa
parte in qua paulus apſus cũ repꝛehendit. de qua re
pꝛebẽſione dicit᷑ ad Hah.ij. cap. Cu autem veniſſet c
phas anthiochiã in faciez ei reſtiti qꝛ repꝛehenſibilMis
erat.et cãm repꝛebẽſionis ipᷣius et alioꝝ per eius do
ctrinã errantium ſubdit.quia certe nõ recte ambula
bat ad veritatẽ euangelij. Et ſic patet ꝙ errabat con
tra veritatem euangelij. quia eius doctrina erat in
hoc in fide erronea. Añ etiã ptʒ ꝙ in erroꝛe fidei.mi
noꝛ repꝛebẽdere põt qtũlibet maioꝛẽ.cus paulus ſic
repꝛebenderit petrũ pꝛincipẽ apoſtoloꝛum.et ido nõ
debet mirũ nec temerariũ iudicari ſi minoꝛes docto
res repꝛebenderẽt ſanctũ thomã vbi oſtenderunt eana·
rraſſe in materia fidii.
ecundum exemplũ eſt de doctrina ſancti Cipꝛiani
qui inter doctoꝛes appꝛobatos pꝛimus nominaturi
decreto Gelaſij pape.xv.diſt.c.ſcã romana.et tñ eius
doctrina in aliquibus fuit erronea. Añ de baptiſmo
paruuloꝝ eundẽ repꝛebẽdit Auguſti.de cõſe. di.iii.
quõ. et merito erat repꝛebendendus licet eſſet ſanct⸗
martyr et inſignis ſicut ponit᷑.xxxij.diſtin.cap.poꝛo

Repbenſibilis autẽ erat quia.ſ.baptiſma bereticoꝛu
lauacrum diaboli appellabat. Añ Aug.lib. ij. contta
quendã donatiſtã ðᷣ ſcripturis Cipꝛiani dicit ſic. O8
in eis diuinarum ſcripturarum autoꝛitati congrutt
cũ laude eius accipio.qdð autẽ non congruit cũ pace
eius reſpuo.et infra. Airi huius laudẽ aſſequinõ v⸗
leo.eius multis litteris mea ſcripta nõ cõparo.ei? in
genium diligo. eius laude delectoꝛ. eius charitatem
miroꝛ.eius martyrium veneroꝛ. Moc q aliter ſapuit
non accipio. quia eccleſia non accipit pꝛo qua ſangui

nem fudit.

aucrpl

L

4

;— . —

til Wer
Apetdeae
ſnlier dict
nlenk eimi

otto 4

V gulnuch
ſpoliteln
Einntct
Göſetgehn
neroſan
icreldocii
ncirhus tro
Aiuribf
ldicſdict

4

Gtitprine

4 aar
bodiet eri⸗
ſnto tſ⸗
tnitlighſel
iic inohi
poſckoſtend.
(Auarücrenp
fiiſnirumnq
aahl ib
uurctfiin ndl
ccktllicpinogu
(oſoenonoſn
cpoharhot
Atmngsatiten
Alcigenpi⸗
ibatenicten
umiraal
crrsda

eugiatili

ſtctatgge

enuimutheres
eummlbcüͤ
rkkcdibet
ctezpp⸗
o
lrli. ſ
Mlptiucitn⸗
oyundirga
chnnſtſie

hgnttte

laati

neci a

ſſde ubuſii
ſat vena

Dnetgee Amle R

d. e F. , N
Oſenſes, ,*
„ Kdſaen

Ulorer ie
A e

h— . girten

4 4
Ragſ c Kn
n A ſih⸗ weſe e
eme „. 4 4
4
Eeu e

1 999

4
ma R

naa 4 Grncd

8
ene RKðZ Nirn

* SU *“

⸗
dinrazyrt

1 iigen
cal E

4 mnn EH
S W.
1 41 1.
4
1s Att
un onae tten
R

566* Nagsee
limtüͤce⸗ 4 Pahal 1

eon Litinſt

4 4 cen &*
r l cor

mnae 46 a⸗ 0 egon

0 N

W—
ed
c e
ℳ
46 Wee
4 9
zin iy Mal

man wWi 2 cit

iteritice

4*
4 „
66 Ur

4
ver i

4 2 4 W
005 M *

cn
ſctnprimno n
ſe
Gotiet Pera
Ctennt tſchr
ftnicnigeien
disdgliepn
poſctoſende
Quutigenh
fiſpiaungin
aoapcopeb
rcttiigend
ctilgcpinogn
cvolenonbn
ntpober boe
ſttugsantinen
Aitͤcrenpo⸗
fGetinicen
hunaniͤtaale
aresde
ſbuntathia
fleſangang
Kumsghete
Uriadde
ttecede⸗
glte gpopron
wrlii. Re.
aine⸗
honptnacier
opaſi rg
Wbnniit los
luſcnigttr
kiisgoare⸗
nicitſtg H
ttdlih g
cop etdecet
ſnliernictt
can amnn
tchlepin
ſiecubuſti
giſntpenn
tn
nbe tpeni
ſnurſik cean
ſſaͤte eb:
atb

erris
WD S
rr

asieiiie

I Atetke Et e
munmlaſimni
nmrii
. 9
ZM

enete
emchinr
ð
t
munude
inuliwückenge
NCc onnr:
oüticceſ
mrinsien

Tertiũ Senhs de doctrina beati Hiero qͥ in pᷣdi/
cto decreto Gelaſij inter appꝛobatos doctoꝛes nũc/
ratur. Cuius eloquiũ vt Augꝰ de eo ait cõtra Julia/
nũ.ab oꝛiẽte in occidentẽ inſtar ſolis refulget.ac etiã

Intm̃ defert eccleſia vt ſacre ſcripture teſtimoniũ pꝛe

ceteris interpꝛetibus ex eius traſlatione ſuſcipiat.et
tñ cõſtat ꝙ eiꝰ doctrina in aliqᷓ ſui ꝑte concedit᷑ fuiſ/
ſe erronea etiã in his que ad fidẽ ⁊ doctrinã apoſtoli
cã ꝑtinere noſcunt᷑. Mã ſicut habet᷑ in deeretis.xxvj
di.circa doctrinã beati Pauli apli dicentis.opoꝛtet
epᷣm eẽ vnius vxoꝛis virũ et non pluriũ.Hier. ⁊ Au
suſti. cõtrarias ſnias ꝓtulerũt.Hic ẽ ꝙ gloſa.i pꝛedi
caa di.c.j.dicit qd male ſentit hic biero. Augꝰ. eñ coꝛ
rigit in pximo. Iſti etiã ſancti ſicut patz in eoꝝ eplis
vt recitat gloſa ad Gal.ij.c. de repꝛehẽſione qꝛ Pau⸗
ius dicit Petrũ aplim eẽ repꝛehenſibilẽ.contrarium
ſentiebãt vt ſupꝛa tactũ eſt.⁊ ideo alter eoꝝ circa ve/

ritatẽ euãgelij erroneã opinionẽ tenebat. De Augu.

ctiã et alijs pluribus approbatis doctoꝛibus ſimile
poſſet oſtendi. ŕUUMẽE .
ZDuams exemplũ ẽ de doetrina ſeu cõpilatione magi
ſniarum q̃ in ſtudijs generalibus et qñqʒ ex man
(dlato apłico publice tanqᷓ; appꝛobata et autẽtica legi
tur et tñ in ea aliqua continent᷑ in fide erronea ſicut
eſt iila opinio qua tenet in.iij.di.xxij.ꝙ chꝛiſtus in tri
duo ſue moꝛtis fuit bomo.et quedã alie in quibꝰ cõi
ter repꝛobat᷑.hoc tñᷣ nõ obſtãte videt᷑ ꝙ eius doctria
ſit magis autẽtica qᷓ; doctrina ſancti thome.
Quiutũ exemplũ ẽ de doctrina ſeu cõpilatione decxe
ti Gꝛatiani que a doctoꝛibus decretoꝝ tanqᷓ; appꝛo/
bata ⁊ autẽtica legit᷑.⁊ a qua et non a lectura decreta
liũ doctoꝛes decretoꝝ et non doctoꝛes decretaliũ no/
minant᷑ ct tñ illa doctnina in aliqᷓ ſui ꝑte ẽ erronea in
fide ſicut patʒ.xxxiij.q.iiij.c.õᷣ obijcit᷑ vbi narrat Gꝛa
tianus ꝙ tꝑe regis achab fuerũt miſſi duo qͥnquage⸗/
uarij ad heliã qui dixerũt ei.homo dei rex iſrahel vo/
cat te.qð ẽ hbereſis explicita qꝛ cõtraria veritas eſt ex
plicite appꝛobata.qꝛ hoc accidit tꝑe Ochoʒie moꝛ⸗
tuo rege Achab.ſicut expꝛeſſe in ſacra ſcriptura reꝑi/
tur.iiij. Reg.j.c. Añ ſi gratianꝰ ꝑtinaciter ei adbeſiſ/

ſet fuiſſiet manifeſtus bereticꝰ ſ᷑ non fuit bereticus qꝛ

non ꝑtinaciter ſed inaduertẽter illud dixit.vñ ſuper
illo paſſu dicit gloſa q; ipſe confundit biſtoꝛiã.non ei
achab miſit illos qͥnqgenarios ſ᷑ rex ochoʒias.nec ẽt
illud contigit tpe achab ſed ſub ochoʒia. In pluribꝰ
Et alijs gloſa repꝛobat Oꝛatianũ ſicut ptʒ.xj.q.iij.ea.
euidẽt᷑ itaq;.⁊.xij.q.j.c.j.et alijs qꝙᷓ; plurimis locis.Et
dicũt aliq ꝓpter boc ꝙ multis licet negare gloſas de⸗
cretoꝝ et decretaliũ cũ gloſa aꝑte negãt textũ.Et cõ/
ſimiliter dicũt aliqui de gloſis oꝛdinarijs biblie.q̃ tñ
vident᷑ eẽ maioꝛis autoꝛitatis qᷓ; doctrina ſancti tho
me cũ allegãtur autoꝛitatiue.Sextũ exemplũ põt po
ni de quibuſdã doctoꝛibus qui non ſũt ſancti canoni

ſati ſicut vencrabil Anſbelmꝰcãtuarieñ.archiepũs.

hugo de ſcõ victoꝛe et qͥdã alij quoꝝ dicta vł ſcripta
in aliquibꝰ reperiũtur erronea.⁊ tñ eoꝝ doctrina nõ
minus videt᷑ eẽ antẽtica qᷓ; doctrina ſancti tbome.cũ
ipſi cõiter in actibꝰ ſcolaſticis ſciẽtificis allegent᷑ au⸗
toꝛitatiue nec ſolẽt negari.ſᷣ eoꝝ dicta reuerẽter glo⸗
ſari et exponi.qð tñ ſcolaſtici nõdũ cõſueuerũt faceꝛe
de dictis ſancti tbome.⁊ iõ pꝛeſumptuoſũ videt᷑ eius
doctrinã ſuꝑ illos ⁊ alios doctoꝛes ſic extollere ꝙ nõ
liceat credere aut aſſerere ipᷣm i fide erraſſe ſic et alij
errauerũt. Nec obſtat eius canonizatio quam aliqui

magno coloꝛ? pꝛttendunt

ſunt foꝛme nõ in materia.⁊ ſic non

Ex quibꝰ oibus videt᷑ ꝙ dicere ſem̃ thomõ i aliq̃ ꝑte
doctrie ſue erraſſe i fide. nec obuiat ſeu derogat cano

niʒationi ſue nec appꝛobationi doctni ſue tbeologi-

ce.ſicut hoc idẽ dicere de alijs ſanctis et pꝛecipuis do

ctoꝛibꝰ nõ derogat canonizationi nec appꝛobationi
eoꝝ. Mã ecclia ſicut canoniʒãdo aliquẽ ſcm̃ nõ ꝑ boc
Appꝛobat oia eiꝰ facta ita appꝛobãdo eiꝰ doctrinam
nò ꝑ boc appꝛobat oia eius dicta vel ſcripta ſed ſolũ
illa que per autoꝛẽ ipᷣm nõ ſũt retractata nec ꝑ aliuʒ
rõnabiliter ſũt coꝛrecta aut merito tanqᷓ veritati con
traria coꝛrigẽda iuxta ſuꝑius allegatã apli ſniaʒ. oĩa

ꝓbate qð bonũ ẽ tenete.Sic igit᷑ ꝑ eccleſiã appꝛoba
tur aliqᷓ doctria. nõ tñ quo ad oia ſed quo ad illa que
ſũt veritati cõſona.ſicut ptʒ de doctria Oꝛigenis ð 5
dicit gelaſiꝰ papa.xv. di.c.ſcã romana.qð oꝛigenis ñᷣ
nulla opuſculla que vir beatiſſimꝰ hieronmus nõ re

pudiat legẽda ſuſcipimus reliqᷓ ãt cñ autoꝛe ſuo dici

„ „

mus eẽ renuẽda. ¶ Ex omnibus igitur pꝛedictis cla
re patet tercia concluſio pꝛincipalis ⁊c.

¶ Quarta concluſio eſt Doctrina ſancti Thome. lib.
ij.ſum. ſue contra gentiles. capitulo.xix. de reruz cre/

atarũ nccitate abſoluta.ẽ de virtute ſermonis falſa 2z
multũ impꝛopꝛia. Et bec cõcluſio ptʒ qꝛ illð caplin ĩ
titulat᷑ qᷓliter in rebus creatis eẽ poteſt neceſſitas ab
ſoluta.et ẽ pꝛincipalis cõcluſio capituli ꝙ ſũt quedã
i rebus creatis que ſimplr et abſolute ncce ẽ eẽ. et ali
que aue ſũt contingẽtia eẽ. Sed q iſta locutio ſit de
vᷣtute ſermõis falſa ⁊ multũ impꝛopꝛia.boc pbat᷑ ⁊c
Quita ↄduſio Pꝛedicta ſcĩ tbome doctria m quoſ.
dqã ẽ i fide erronea ſeu in aliq̃ ſui ꝑte de bmõi erroꝛe
ſuſpecta. Et i hac ↄcluſione nõ aſſertiue ſ̃ ſolũ recita
tiue loqᷓmur. Dicũt ei aliqui ꝙ iſta doctrina multos
erroꝛes continet. l
¶ umus ẽ qꝛ ponit aliqͥd a deo eẽ ncẽc eẽ qʒ vide

tur cõtra ſacrã ſcripturã ⁊ intẽtionẽ ſcõꝝ.qꝛ ncce eẽ ẽ

ꝓpꝛiũ nomẽ dei.⁊ videt᷑ cẽ itẽtio ſacre ſcripture &x/⸗
odi.iij.c.vbi moyſi interrogãti dño. Si dixcrit mibi
qðᷣ ẽ nomẽ eiꝰ.qͥd dicq eis. ixit dñs ad moyſen.ego
ſũ qui ſum. ſic dices filijs iſr qui eſt miſit me ad vos.
Suꝑ u0 verbo dicit gloſa ⁊c. M
Secũdus erroꝛ vt iſti dicũt ẽ i picipali fundamento
pᷣdicte poſitiõis qdð ẽ iſtud. Sũt inquit quedã in rebꝰ
creatis q̃ ſimpliciter ⁊ abſolute neceſſe ẽ eẽ. Alas em̃
res ſimpir ⁊ abſolute neceſſe è eẽ in quibꝰ nõ ẽ pote
ſtas ad nõ eẽ. Quedã aũt res ſic ſunt a deo ſin eẽ pdu
cte vt i eis naturaliter ſit potẽtia ad nõ eẽ.qd quideʒ
cõtingit ex hoc ꝙ matcria ĩ eis ẽ ĩ potẽtia ad aliã foꝛ⸗
mã. Ille igit᷑ res i quibꝰvł nõ ẽ materiavłſi ẽ ñ Eẽpo⸗/
tẽtialis ad aliã foꝛmq.nõ hñt potẽtiã ad ñ eẽ eas igt᷑
ſimply abſolute ncce ẽ eẽ. H at iteꝝ circa mediũ capi
tuli mag explicat dicẽs.qꝙ qꝛ materia pᷣm qdð ẽ iĩ ei?po
tẽtia ẽ ex oꝛdie materie. neceſſario res aliq̃ coꝛruptibi
les exiſtũt ſicut aial qd ex cõtrarijs cõpoſitũ ẽ.qꝛ eiuſ
matcria cõtrarioꝝ ẽ ſuſceptiua.foꝛma aũt pᷣm id qd&&
eactus ẽ ⁊ ꝑ eam res exiſtũt actu. vñ ea ipſa puenit
neceſſitas ad eẽ in quibuſdã.qd Saner quia res illæ
unt foꝛmend! ia. ſic in eis potẽtia
ad nõ eẽ ſicut ẽ de ſubſtãtijs ſeparatis.vł qꝛ foꝛme ræ
rñ ſua ꝑfectõne adequãat totã potentiã materie vt ſic
n remaneat potẽtia ad illã foꝛmã nec ꝑ cõſequẽs ad
nõ eẽ.ſicut ẽ in coꝛꝑibꝰceleſtibus. 2 eſt igit pꝛi⸗
cipale fundamentum poſitiõis ſang iTbome qdʒvi
detur multipliciter erroneum. pꝛimo quia ⁊c

Taertius palileipalis roz ptediete poſitionis eſfe vl
aetur qꝛ dicit ꝙ ꝑ boc qð dici᷑ de ꝓduxiſſe res per
Goluntatẽ nõ pꝑ neceſnitatẽ.nõ tollit᷑ qn voluerit ali/
quas res eẽ q̃ de neceſſitate ſint. ⁊ aliquas qᷓ ſint con/
tingenter. ad boc ꝙ ſit in rebus diuerſitas oꝛdina ta.
Mibil igit phibet res quaſdã diuina volũtate ꝓdu/
ctas neceſiarias eẽ. Et cõſequẽter hec declarãdo ſub⸗

dit. eẽ neceſſe ſimpliciter nõ repugnat ad rationẽ eſſe

creati. Mibil em̃ bʒ aliq̃d neceſſe eẽ. ð tñ ſue neceſſi-
tatis cãm bʒ ſicut cõcluſiones demõſtrationũ. Nihil
igit᷑ ꝓpibet quaſdã res ſic eẽ ꝓductas a deo vt tamẽ
cas eẽ ſit neceſſe ſimpliciter. ⁊ iteꝝ poſtea ibidẽ aliaʒ
rationẽ cõcludit. ſic igit᷑ aliqua creatura de neceſſita⸗
te habet eẽ. ¶ Ex quibus clare patet ꝙ nõ ſolũ cõce/
dit quaſdã res diuina volũtate ꝓductas neceſſarias
c vel eas neceſſe eẽ ſ̃ etiã cõcludit quedã de neceſ
fitate ſunt ⁊ ꝙ eas eẽ ẽ neceſſe ſimpir. ⁊ de neceſſitate
bñt eẽ. mõ hoc repugnat libertati diuine voluntatis
að arguit᷑ ſic. qꝛ iſta eeris ẽbona. deus vult cre
aturã eẽ.ergo creatura eſt.et ecõtra.et ꝑ cõſequens ſi
añcedẽs libere ⁊ volũtarie verificat᷑ de aliqua creatu
fa. ↄñs cõſequẽter verificat᷑ de eadẽ.qꝛ ſi deus libere
2 cõtingenter vult quãlibet creaturã cẽ ſequit᷑ ꝙ que
libet creatura ẽ cõtingenter ⁊ nulla eſt de neceſſitate.
vñ etiã ex oppoſito ſumitur oppoſitũ.quia ⁊c.
Euartus erroꝛ huius voctrine eẽ dicit᷑ in quadã ra/
lone qᷓ ibidẽ ſequit᷑ ꝗᷓ dicit.ꝙ qto aliquis magis di/
ſtat ab eo qʒ ꝑ ſeipᷣm ẽ ens.ſ.a deo.tãto magis ꝗpin/
quũ ẽ ad nõ ec. q;to igitur aliqͥd ẽ ꝓpinquiꝰ deo tanto
mag recedit a no eẽ. q añt iã ſt ꝓpinꝗᷓ ſt ad nõ eẽ ꝑ gů
q babẽt potẽtiã ad nõ eẽ. Illa igit᷑ ꝗᷓ ſut deo ꝓpinqᷣſ
ſima ⁊ ꝑ boca nõ eẽ remotiſſima talia eẽ opoꝛtet ad
boc ꝙ ſit oꝛdo rerũ cõpletus vt in eis nõ ſit potentia
ad no eẽ talia aũt ſunt neceſſaria abſolute. ſic igit᷑ ali
qua creatura de neceſſitate bʒ eẽ. Hec aũt rõ deficit ĩ
multis. Pꝛimo in hoc ꝙ ſupponit ꝙ entia deo ꝓpin
quifſima ſicut angeli tãto magis recedũt a nõ eẽ. hoc
enim ꝓpꝛie loquẽdo nõ eſt veruʒ quia ꝓpꝛie nibil di
(Euhancetetape eẽ ⁊c.
Quintus erroꝛ pꝛedicte poſitionis ẽ in ip̃ius declara
tione in qua dicit. Sciendũ ẽ itaq; ꝙ ſi reꝝ creataruʒ
vniuerſitas cõſideret᷑ put ſunt a pꝛimo pꝛincipio. in
ueniunt᷑ depẽdere ex volũtate nõ ex neceſſitate pꝛin⸗/
cipij niſi nccitate ſuppoſitiõis vt dictũ ẽ. Sivo coõpen
tur ad pꝛicipia pᷣma iuenint᷑ neceſſitatẽ bẽe abſolutã.
Mibil ei ꝓbibet aliq̃ pꝛicipia nõ ex neceſſitate ꝓduci
q̃bꝰ tñ poſitis de neceſſitate ſequit᷑ talis effectꝰ ſicut
moꝛs animalis bmoi nccitatẽ abſolutã hʒ ppter boc
cy ex cõtrarijs iã ẽ cõpoſitũ.qᷓ;uis ipᷣm ex corarijs cõ/
poni nõ fuiſſet neceſſ. ariñ abſolute. Similiter autem
ꝙ tales rerum nature a deo ꝓducerentur voluntari
um fuit. ꝙ aut eis ſic ſtatutis aliquid ꝓueniat vel exi
ſtat abſolutã neceſt ſitatẽ bʒ. Ex quo patet ꝙ hec poſi
tio ẽ locutio impꝛo ꝛia ⁊ petit pꝛincipiũ.qꝛ hoc aſſu/
mit qð dʒ pbare.Mã p exemplũ poſitũ ptz ꝙ vocat
necerſitatẽ abſolutã illã q̃ nõ ẽ ex cõditiõe vel ſuppo
ſitione ſieut moꝛs buiꝰ animalis.nõ ex ſuppoſitione
vel cõditione ſ q animal nõ ſit ex Otrarijs cõpoſi⸗
tũ ñ bʒ nccitatẽ ⁊ iõ ñ bʒ ncatatẽ niſi ↄditionalẽ ⁊c̃.

dã dicto qð ſequit᷑ ibidẽ vbi ait. Manifeſtuʒ ẽ oia
q̃ cõtrariũ habẽt vel ex contrarijs ſunt coꝛruptibilia
ſunt que aũt bmõi nõ ſunt ſempiterna ſunt niſi pars
coꝛrũpat᷑ ſicut foꝛme que nõ ſubſiſtũt ſᷣ eẽ earum ẽ ꝑ
boc ꝙ inſunt materie. Ex hoc em̃ ſequit᷑ ꝙ gratia in
aia vel in angelo cũ nõ habeat contrariũ nec ex cõtra
rijs exiſtat nec ſit foꝛma q̃ inſit materieẽ ſempiterna
⁊ idẽ videret᷑ ſequi de luce vel lumine ſi eẽt ſine mate
ria ſicut accidẽtia ſacramenti altaris ſunt ſine ſubie⸗
cto. Hoc etiã fauet articulo pariſius cõdemnato alle
gato ſuperius in quo dicit᷑ om̃e qð nõ bʒ materiaʒ ẽ
eternũ.Et bꝛeuiter hbec et alia multa erronea falſa et
impꝛopꝛie dicta videut᷑ multis in pᷣdicta doctrina cõ
tineri.que tñ ex tedio ꝑtranſimus. ¶ Dicũt etiã ꝙ in
terminis phᷣie et naturalibꝰ pꝛincipijs in eodeʒ lica.
xxv.errauit manifeſte.vbi declarãdo qliter deus om
nipotẽs dicat᷑ quedã nõ poſſe.inter alia dixit ꝙ deus
nõ poteſt facere vnũ ⁊ idẽ eẽ ⁊ nõ eẽ.qd ẽ cõtradicto
ria ſimul. ⁊ poſtea ſubdit ꝙ cõtradictio in cõtrarij:
pꝛiuatiue oppoſitis indludit᷑.ſequit᷑ em̃ ꝙ ſi ẽ albũ et
nigrũ. ꝙ ſit albũ ⁊ nõ albũ.⁊ ſi ẽ vidẽs ⁊ cecũ ꝙ ſit vi⸗
dẽs etnõ vidẽs.vñ eiuſdẽ rõnis.ꝙ deꝰnõ poſſet face
re oppoſita ſimł inec eidẽ ſᷣm idẽ.Ex quo pʒ ꝙ ponit
ꝙ deꝰ nõ magis põt facere duo cõtraria ſimul ineẽ ei
dẽ ſᷣm idẽ qᷓ; duo cõtradictoꝛia. Hoc aũt ẽ erroneuʒ
qꝛ de facto coꝛpoꝛi xpᷣi m ſe totũ in ſacramento alta
ris in diuerſis altaribus ſunt motus cõtrarij ſurſum
ſcʒ et deoꝛſum.et pari ratione poſſet facere deus ideʒ
coꝛpus ſᷣm ſe totum eẽ album et nigrum. Dieu
etiã ꝙ in pluribus locis doctrine ſue ipſe ertauit per
hoc ꝙ pꝛincipia phᷣie ſeu potius queda pbiloſophoꝝ
verba ad concluſiones tbeologie nimis applicauit.
Mõ em̃ loqui taliter debent theologi qualiter loquũ
tur philoſophi ſicut docet Aug.x.li. de ciui.dei. c. xxiij
dicens. Liberis verbis loquunt᷑ philoſophi. necire
bus ad intelligendũ difficilimis offenſionẽ religioſa⸗
rũñ aurium pertimeiſcunt. Mobis aũt ad certa regula
loqui phas eſt. ne verboꝝ licentia etiã de rebus q is
ſignificantur impiam gignat opinionem c.
oncluſio.

Sertus er oꝛ doetrine pꝛedicte aſſignari poteſt in

¶ Huic ergo tractatui (vtinã et aduerſo enoꝛi)finem

ſtatuimus. Ylli laus bonoꝛ atq; gratiarum actio aui
nobis cauſam ſuam tractantibus nõ defuit. quo do⸗
cente affertam bic veritatem ſentimus. quo inſtruen
te pꝛobamus.quo pꝛecipiente defendimus.et p queʒ
poſtremo fraterna charitate ꝑmoti ad omnes deue⸗
nire 2 nobiſcum ſentire vebeinenter affectamus. g⸗
ſi vitati buic (iudicio noſtro) clariſſime nec ſic gea
tur. aut alio fauoꝛe vt ipſi conantur· aliove fine qᷓ; eid
poſtulet dignitas criminemur. teſtamur te chꝛiſte. te
ſtamur et illam cui teſtimonium perbibes eſſe totaʒ
pulcram et in ea maculam non eſſe. omnes ad extre⸗
mum tui atqʒ; ipſius amatoꝛes in teſtimoniun⸗ euo/
camus noſtrum nunc debitum ſufficienter vyt puts
mus ſuperabundanter expleuiſſe.

Deo gratias.

.
2*

=

93

Acctuale peccatum omne tam moꝛtale ꝙᷓ; veniale.an

De littera

ſit per differentias immediatas. an ſit ponere diffe
rentiam terciam ſcilicet actionem indifferentem li

bꝛo.ij. diſtin. xlj. q.iij. c. Re.22.
Actio non oꝛdinata ad deum tanqᷓ ad finem eſt tri/
plex et quomodo quelibet eſt mala vel non. libꝛo
ij. diſtin. xlj. 2 4.
Actiones noſtras nullum habere medium inter bo/
nitatem et maliciam pꝛo eo ꝙ nec voluntas nec re
tributio.babet medium non ſequit᷑ li.ij.di.xlj.29.

Actionis oꝛdinatio ad deum tanq́; ad cauſam cmficiẽ

tem vel ad pꝛincipium penes quid attenditur lib.
ij. diſtin. xlj. 0b . ,
Actio meritoꝛia non ſemper exigit actualem relatio/
nem ad deum et quid ſit habitualis relatio libꝛo.ij
diſtin. xlj. 52. et. .

Actio omnis et intentio eoꝛum qui carent fide an ſit

mala libꝛo.ij.diſtin.xlj.a.b.c.
Actio petitoꝛia ⁊ actio poſſeſſoꝛia quid dicatur libꝛo
iiij. viſtinctiõe. xlj. 2.
Actio tranſiens vt plurimum relinquit effectum per
petuum ſiue diuturnum libꝛo.iiij. Siſt. xlj.15.
Actus conſideratur dupliciter vt oꝛigo et vt accidẽs
et quõ ſpiratio eſt actus patris et filij li.j.di.xj.25.
Actus pᷣm quem perſona refſlectitur ſupꝛa ſe qua ra/
tione eſt effentialis libꝛo.j.diſtin.xv.ʒ2.
Actus iudicatur bonus dupliciter li.ij.di.vij.0.

Actus dicitur malus dupliciter libꝛo.ij.diſtin. vij.1.

Actus eſt perfectio potentie quomõ intelligitur.lib.

1.diſtin. xviij.20.

Actuum quattuoꝛ genera remouentur a deo. libꝛo.j.

diſtinctiõe.xlij. 5.

Actus potentie duplex eſt. et quomedo potentia di⸗

uina eſt infinita in ratiõe operãdi li.j.di.xliij. 3.

Actu manente non poſſe deleri cuſpam quomodo in

telligitur libꝛo.ij.diſtin.xxxij.. .
Actus foꝛme eſt duplex.et quomodo foꝛma ẽ in actu

continuo libꝛo.ij. diſtin. xxvj. 56.

Actionis non eſt agere.coꝛruptionis non eſt coꝛrũpe

re quomodo intelligitur libꝛo.ij. di.xxxv..
Actus omnis et voluntas omnis bona eſt inquãtuʒ

eſt libꝛo.ij.diſtin.xxxv.d.e.f.

4

Actus mali an poſſint eſſe boni ſiue a deo libꝛo. ij. di⸗

ſtinctiõe. xxxvij.a.b. c. d.

te in obiecto qᷓ; actus intelligendi duplici ratione.

libꝛo. ij. diſtin. xxxix.i. .
Actus quo voluntas naturaliter vult bonum.an di-/
verſus vel diſtinctus ſit ab eo quo voluntas vult

deliberatiue malum libꝛo.ij.diſtin.xxxix.2.
ne vel fine libꝛo.ij.diſtin.xl.a.et per totum.

ſit voluntarium libꝛo.ij.diſtin.xlj.q.j.d.Re.ð 6.

Actus tripliciter numeratur ſcilicet ſubiecto.tempo/

re et ſpecie ſine termino.libꝛo.iij.di.viij.ꝛ9.
dicit actus terminationem libꝛo.iij.di.viij.25.

libꝛo.iij.diſtin. xxiij.22.

Actus charitatis quomoto pꝛeſupponit actum fidei litccKcKc. “
,Age ſobꝛietas et modeſtia ſi ſtetiſſet li.ij.di.xx.⁊ 4.

libꝛo.iij. diſtin. xxiiij.iʒ.

Actuum diuerſoꝛum diuerſos eſſe babitus quomo/

do intelligitur libꝛo.iij.diſtin.xxvj.ĩ 7.

Acctus aliquis poteſt eſſe alicuius virtutis tripliciter

libzo.iij.diſtin.xxvj.28.

—

Actus volendi magis depꝛauatur a malicia exiſten /

Actus an penſari haheant boni vel mali ex intentio⸗/

Alctus termiatio dupliciter dicitur. et quomodo bis

Actus diuerſificari per obiecta quomodo intelligiẽ=.

Actus aliquis poteſt dici babere modum tripliciter.
libꝛo.iij.diſtin.xxvij.Sðĩ.
Actus dicitur eſſe ex aliqua virtute dupliciter. libꝛo
ſij. diſtin. xxviij. .
Actus vnus quomodo poteſt alteri ĩ gloꝛie ſtatu an

tebponi.libꝛo.iij.diſtin.xxxiiij.9.

₰

Actus cuius conſuetudo eſt mala de ſe non ſemper
eſt malus.libꝛo.iij.diſtin.xxxix.ði.
Actualis peccati veletio requirit attritionem cum fi⸗
de.ſed oꝛiginalis tantum fidem li.iiij.diſt.j.õ.
Itẽ ibi ponitur vt remittatur oꝛiginale.ponat᷑ vt
remittatur actuale. MM
Actus quando eſt naturalis.quando eſt partim na/
turalis partim ſupꝛa naturam et quando eſt mira
culoſus libꝛo.iiij.diſtin.xij.ð 7.

Actus foꝛmari poteſt a gratia dupliciter.libꝛo.iiij. di

ſtinctiõe.xvij. 39.
Actus aliquis dici
aliquis deoꝛdinationem creature ad creaturam.
vel vnius ad alterum vel eiuſdem ad ſe.et quis ho
rum poteſt bene fieri et quomodo et quando libꝛo
iiij. diſtin.xxxj.I9. MM
Actus generatiue quare eſt peccatum niſi i excuſetur
libꝛo. iiij. diſtin. xxxj.20.

(¶Adam
Adam non appetijt diuinitatem vt dyabolus. libꝛo
Adam et ſi non habuerit defectum actualem habuit
tamen defectibilitatem libꝛo.ij. diſtin. xj.4.
Adam an factus ſit in etate perfecta li.ij.di.xvij.ð.
Adam quare extra paradiſum creatus et in paradi/
ſum poſitus ſit libꝛo. ij. diſtin. xvij. e. .
Ade coꝛpus an ꝓduci debuerit de natura pure cele⸗
ſti. li. ij. diſtin. xvij.q.j.ð.

Agde coꝛpus quare factum eſt de natura terreſtri lib:

ij. diſtin. xxij.ð.ct. 5.
Ade coꝛpꝰ an ꝓduci debuit de natura pure elemẽta
ri. an ſimul cum natura elementari. concurrere &
beret natura celeſtis libꝛo.ij.di.xvij.q.ij.e.Reꝰ.ʒ6.
Ade ſopoꝛ vnde fuit.et ſi ſtetiſſet qusmodo habuiſſʒ
ſomnum libꝛo.ij.diſtin.xviij.?.

Aldam quomodo dicitur babuiſſe coꝛpus animale li

bꝛo.ij. diſtin.xix.I.
Ade coꝛpus quomodo erat moꝛtale et immoꝛtale li.
ij. diſtin.xix.2.
Ade coꝛpus in ſtatu innocentie quare non conſeque
batur diſſolutio libꝛo.ij.diſtin.xix.?2 .
Adam quomodo poterat a cibo abſtinere libꝛo.ij. di⸗
ſtinctione. xix. 25.
Adam peccante.an coꝛpus eius potuiſſet perpetua/
ri per eſum ligni vite li. ij. diſtin. xix. q.ij.d.R.28.

Agdam poſt peccatum moꝛtem euaſiſſe potuiſſe per

eſum ligni vite ſi que auctoꝛitatæs et rationes pꝛo
barevidentur. quomodo ſunt ſoluende libꝛo. ij.di
ſtin.xix. 29. et per totuimm.
Age plures pꝛerogatiue.libꝛo.ij.diſtin.xix.7.
Acdam cum poſteritate ſua quomodo in vite termi/
no fuiſſet ad celeſtia tranſiatus libꝛo.ij.diſtinctiõe

rxx. S. et eadem di.c.

Agdam quare non ſic habuiſſet appetitum ad coituʒ
ſicut ad cibum.libꝛo.ij.diſtin.xx.⁊ 5.

Age quare fuiſſet verbum ocioſum moꝛtale. libꝛo.ij.
dDiſtinctiõe.xx·. ꝛ.

a 5

t deoꝛdinationem mentis ad deuʒ

BR

Balancde Q

0

N EFocus

10

-Euroskala Offset

VierfarbSelector Standard“

Copyright 4/71999 VxVMaster Gmbh unww.yxymaster. com